recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **bandeira de Niue**, un territorio baixo libre asociación con Nova Zelandia, foi adoptada oficialmente en 1975.

Deseño
------

Consiste nun pano de cor marela na que figura, no seu cantón máis próximo ao mastro a bandeira do Reino Unido, cargada con cinco estrelas marelas de cinco puntas cada unha. Catro destas estrelas, de menor tamaño, sitúanse no centro de cada brazo da cruz central e a quinta, situada nun círculo azul, figura no centro da bandeira británica.

### Simbolismo

A cor marela do fondo simboliza a luz do sol e a relación cálida da súa poboación con Nova Zelandia.

A bandeira do Reino Unido, coñecida como "Union Jack" representa os vencellos históricos de Niue (como Protectorado) co Reino Unido.

As catro estrelas de menor tamaño simbolizan a Constelación da Cruz do Sur (que figura na bandeira de Nova Zelandia) e aluden á dependencia administrativa e á boa relación mantida con Nova Zelandia.

A estrela de maior tamaño situada nun círculo azul representa o autogoberno do que goza Niue, baixo o status de libre asociación con Nova Zelandia. A cor do círculo simboliza o océano.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Bandeira de Niue en Flags of the World *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Bandeiras dos estados de Oceanía |
| --- |
| 
* Australia
* Fidxi
* Illas Marshall
* Illas Salomón
* Indonesia
* Kiribati
* Micronesia
* Nauru
* Nova Zelandia
* Papúa Nova Guinea
* Palau
* Samoa
* Timor Leste
* Tonga
* Tuvalu
* Vanuatu

 |
| 
* Bandeiras de estados libres asociados

 |
| 
* Illas Cook
* Niue

 |
| 
* Bandeiras de dependencias e outros territorios

 |
| 
* Illas Cocos
* Guam
* Hawai
* Illas Marianas do Norte
* Illa de Nadal
* Illa Norfolk
* Nova Caledonia
* Illa de Pascua
* Illas Pitcairn
* Polinesia Francesa
* Samoa Americana
* Tokelau
* Wallis e Futuna

 |
A **bandeira do Nepal** (en nepalés: नेपालको झण्डा) é a única bandeira dun estado soberano que non ten forma cuadrangular (fóra de bandeiras de estados soberanos está tamén a do estado norteamericano de Ohio). A bandeira é unha combinación simplificada de dous pendóns sinxelos. A súa cor vermella escarlata é a cor dos rododendros, a flor nacional do país. O vermello é tamén o signo da vitoria na guerra. O azul representa á paz. Até 1962, nos emblemas da bandeira, o sol e a lúa crecente, había rostros humanos. Os rostros permaneceron no estandarte real até a abolición da monarquía en 2008.

Interpretación
--------------

O bordo azul simboliza a paz e a harmonía que prevaleceu no país desde a época de Buda Siddhartha Gautama, que naceu no actual territorio do Nepal. O vermello escarlata é a cor nacional do país, e reflicte o espírito valente do pobo nepalés. Os dous triángulos simbolizan as montañas do Himalaia e as súas dúas grandes relixións, o hinduísmo e o budismo.

A bandeira triangular de cor vermella foi un símbolo hindú da vitoria dende a época do Ramayana e o Mahabharata. A representación dos corpos celestes representa a permanencia, a esperanza de que Nepal durará tanto como o sol e a lúa. A lúa é símbolo de que os nepaleses son calmos, mentres o sol simboliza a resolución feroz. A lúa simboliza tamén as sombras e o clima frío da cordilleira do Himalaia, mentres que o sol simboliza a calor e a alta temperatura na parte inferior (Tarai) do Nepal.

### Outras bandeiras

Primeira bandeira do Nepal coas faces no sol e a lúa.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Escudo do Nepal
* Sayaun Thunga Phool Ka

### Ligazóns externas

* 

* Nepal en Flags of the World *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Bandeiras dos estados de Asia |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Afganistán
* Arabia Saudita
* Armenia
* Bahrain
* Bangladesh
* Brunei
* Bután
* Camboxa
* Casaquistán
* China
* Chipre
* Corea do Norte
* Corea do Sur
* Emiratos Árabes
* Exipto
* Filipinas
* Iemen
* India
* Indonesia
* Irán
* Iraq
* Israel
* Kirguizistán
* Kuwait
* Laos
* Líbano
* Malaisia
* Maldivas
* Mongolia
* Myanmar
* Nepal
* Omán
* Paquistán
* Qatar
* Rusia
* Singapur
* Siria
* Sri Lanka
* Tailandia
* Taxiquistán
* Timor Leste
* Turkmenistán
* Turquía
* Uzbekistán
* Vietnam
* Xapón
* Xeorxia
* Xordania

 |
| 
* Bandeiras de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Norte de Chipre
* Palestina
* Taiwán
* Osetia do Sur

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q159741
* EBID: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: El Alcance.

***El Alcance*** foi un xornal editado en Santiago de Compostela de 1892 a 1898.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Diario católico, independiente, telegráfico. Defensor de los intereses morales y económicos de Galicia*, apareceu a principios de decembro de 1892. Fundado e dirixido por Antonio Fernández Tafall, editábase con censura eclesiástica. Os xoves publicaba o suplemento cultural Los Jueves de El Alcance. Editou un monográfico sobre Alfredo Brañas (1 de xuño de 1893), no que apareceron artigos de Manuel Murguía e Salvador Cabeza de León, e o discurso de Brañas pronunciado nos Xogos florais de Barcelona.

### Segunda etapa

Apareceu o 3 de febreiro de 1897, coa mesma tendencia católica e rexionalista conservadora. Foron os seus redactores Alfredo Brañas, Francisco Romero Blanco e Salvador Cabeza de León.

Notas
-----

1. ↑  *El Lucense*, 5-12-1892, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Alcance, El". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Fernández Pulpeiro, Juan Carlos (1981). *Apuntes para la historia de la prensa del siglo XIX en Galicia*. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-082-5.
* Molina Sánchez, César Antonio (1989). *Prensa literaria en Galicia (1809-1920)*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-395-6.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Galaxia. pp. 35–36. ISBN 84-8288-137-X.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387366
* Galiciana: 2701

 |
**Little Mix** (formado orixinalmente como Rhythmix) é un cuarteto musical feminino británico formado en 2011, durante o programa The X Factor. Os seus membros son Perrie Edwards, Jesy Nelson, Leigh-Anne Pinnock e Jade Thirlwall.

En 2011, Little Mix foi formado con motivo do The X Factor, dado que os seus catro membros foron rexeitados como solistas. Orixinalmente, o grupo era chamado Rhythmix, pero xa había unha institución de caridade co mesmo nome, polo tanto foi mudado a Little Mix. Durante o programa, o cuarteto foi orientado pola xuíza Tulisa Contostavlos e cantaron diversos temas, como "ET", de Katy Perry e "Don't Stop the Music", de Rihanna. Ao final, elas conseguiron superar a Marcus Collins e gañaron o programa, polo que Little Mix converteuse no primeiro grupo que gañaron The X Factor, dado que outros grupos como One Direction e JLS non o conseguiron. Despois diso, lanzaron "Cannonball", como o seu primeiro sinxelo, un cover de Damien Rice e alcanzaron o número un nas principais listas do Reino Unido e Irlanda.

Non foi ata xullo de 2011 que Little Mix lanzou "Wings", o primeiro sinxelo propio. Rapidamente, a canción estreou no número un das listas do Reino Unido e Irlanda, dando o cuarteto de seu segundo número un en ambos territorios. Ademais, despois ascendido en Australia, con actuacións de "Wings" en The X Factor e Sunrise, gañou recoñecemento en Australia. Con iso, a canción alcanzou o terceiro posto no Australian Singles Chart e recibiu disco dobre de platino por vender máis de 140 000 exemplares alí.

Os dous singles posteriores, "DNA" e "Change Your Life", non lles deu máis recoñecemento internacional, pero si dous top 15 nas listas británicas e irlandésas. O disco a o que pertencen estes, ADN, foi ben recibido en Australia, Irlanda, Nova Zelandia e o Reino Unido. Tamén recibiu un disco de ouro polo ARIA e bo IRMA vendas. Ata a data, Little Mix non recibiu ningún premio ou recoñecemento especial.

Discografía
-----------


| Ano | Álbum | Vendas | Certeficacións |
| --- | --- | --- | --- |
| 2012 | DNA | Reino Unido Reino Unido:53.000 | * AustraliaARIA: Oro
* IRMA: Oro
 |

Notas
-----

1. ↑  Paul Sexton (26 de novembro de 2012). "Rihanna Tops UK Album Chart; 'Now! That's What I Call Music 83' Has 2012's Best Sales Week". *Billboard* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 29 de novembro de 2012. Consultado o 27 de novembro de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q158419
* WorldCat
* VIAF: 305883440
* AllMusic: mn0002841398
* BIBSYS: 15027516
* BNF: 167259427
* CANTIC: a11746932
* Discogs: 2531799
* Genius: Little-mix
* GND: 103711826X
* IMDb: nm4702185
* LCCN: no2013053423
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0175454
* OL: OL7520058A
* Songkick: 5427893
* TVcom: little-mix

 |
**José Quintas da Vila**, nado en Vigo en novembro de 1873 e finado na mesma cidade o 27 de febreiro de 1957, foi un agrarista e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Irmán de Alfonso Quintas da Vila. Republicano, dirixiu os periódicos *El Radical*, *La Defensa* e *El Campesino*, órgano das sociedades agrícolas do distrito de Lavadores; foi redactor de *La Lucha* e colaborou en *La Justicia*. Foi presidente da sociedade viguesa La Oliva en varias ocasións. Participou nos mitins agraristas en 1912. Elixido presidente da Agrupación Republicana de Vigo para 1914, foi presidente da Federación Agraria do distrito de Vigo. Foi proclamado candidato a deputado provincial polos agraristas en 1917, e presidiu o Congreso Agrario Provincial celebrado en Lavadores en 1918. Na República foi concelleiro de Vigo na corporación que presidiu Manuel Hidalgo Rodríguez. Foi oficial maior da Cámara da Propiedade Urbana da comarca de Vigo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e pasou un tempo na cadea. Finou en Vigo o 27 de febreiro de 1957.

Vida persoal
------------

Casou con Ignacia Pérez Piorno en 1923.

Notas
-----

1. ↑  Nalgunhas fontes aparece como **José Quintas Davila**
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 13-8-1910, p. 2.
3. ↑  *El Tea*, 3-2-1919, p. 1.
4. ↑  *El Tea*, 9-11-1912, p. 2.
5. ↑  *El Progreso*, 31-12-1913, p. 2.
6. ↑  *El Tea*, 2-3-1917, p. 2.
7. ↑  *El Tea*, 3-10-1918, p. 2.
8. ↑  *El Pueblo Gallego*, 11-1-1936, p. 4.
9. ↑  *Faro de Vigo*, 28-2-1957, p. 3.
10. ↑  *El Pueblo Gallego*, 1-3-1957, p. 2.
11. ↑  Galicia, 10-4-1923, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cabo Villaverde, Miguel (2003). *Prensa agraria en Galicia*. Ourense: Duen de Bux. p. 114. ISBN 84-932078-3-7.
* Martín, Gerardo (2017). *Diccionario de vigueses (1875-1945). Retazos de historia local a través de la vida de más de 1700 personajes*. Pontevedra: Deputación Provincial. ISBN 978-84-8457-448-4.
A **bandeira nacional de Uganda** foi adoptada o 9 de outubro de 1962, data na que Uganda conseguiu a súa independencia do Reino Unido. A bandeira nacional consta de seis franxas horizontais alternadas de negro, amarelo e vermello, cun disco branco central no que se encontra un grou. O pavillón ten unha proporción entre anchura e lonxitude de 2 a 3.

Buganda, un dos reinos de Uganda, é un dos poucos estados africanos que ten unha bandeira nacional propia; porén, para evitar o emprego de calquera bandeira, símbolo ou tótem asociados a unha determinada zona, os británicos seleccionaron un grou de crista gris (ave nacional) como "tarxeta de identificación" para o seu uso polos británicos durante o seu dominio neste país e noutras bandeiras oficiais de Uganda.

A bandeira foi deseñada polo Ministro de Xustiza ugandés Grace Ibingira.

Significado das cores
---------------------

As tres cores son representativas das xentes de África (negro), o sol africano (amarelo) e a irmandade africana (o vermello sendo a cor do sangue, que conecta aos africanos).

Bandeiras históricas
--------------------

* 1914 - marzo de 1962.1914 - marzo de 1962.
* marzo de 1962 - 9 de outubro de 1962.marzo de 1962 - 9 de outubro de 1962.

Notas
-----

1. ↑  

	* Uganda en Flags of the World *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bandeira de Uganda en Flags of the World

| * v
* c
* e
Bandeiras dos estados de África |
| --- |
| 
* Alxeria
* Angola
* Benín
* Botswana
* Burkina Faso
* Burundi
* Cabo Verde
* Camerún
* Chad
* Cimbabue
* Comores
* Congo
* Costa do Marfil
* Djibuti
* Eritrea
* Eswatini
* Etiopía
* Exipto
* Gabón
* Gambia
* Ghana
* Guinea
* Guinea-Bissau
* Guinea Ecuatorial
* Kenya
* Lesoto
* Liberia
* Libia
* Madagascar
* Malaui
* Malí
* Marrocos
* Mauricio
* Mauritania
* Mozambique
* Namibia
* Níxer
* Nixeria
* República Centroafricana
* República Democrática do Congo
* Ruanda
* San Tomé e Príncipe
* Senegal
* Seychelles
* Serra Leoa
* Somalia
* Sudán
* Sudán do Sur
* Suráfrica
* Tanzania
* Togo
* Tunisia
* Uganda
* Zambia

 |
| 
* Bandeiras de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Sáhara Occidental
* Somalilandia

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q103037
* EBID: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Tierra Gallega.

***Tierra Gallega*** foi un semanario editado en Montevideo entre 1917 e 1918.

Historia e características
--------------------------

Apareceu o 11 de febreiro de 1917. O seu fundador e director foi Xosé María Barreiro, ata o número 40, cando se encargou da dirección Miguel Barros Castro. O secretario de redacción era Ángel Aller. Realizou un intenso labor a prol da unión dos galegos residentes en Montevideo e para difundir a literatura galega. Tamén publicou folletíns de temática galega. Cesou a súa publicación o 28 de abril de 1918. Foi continuado por *Galicia Nueva*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tierra Gallega Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
* Zubillaga, Carlos (1996). *A prensa galega de inmigración en Uruguai* (PDF). Santiago de Compostela: Consello da Cultura Galega. pp. 146–147. ISBN 84 -87 172-08-3.

### Ligazóns externas

* Exemplares
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

Ariwara Narihira, de Yoshitoshi, 1891. Narihira mira para a pantasma da poeta Ono no Komachi.
**Contos de Ise** (伊勢物語, *Ise monogatari*?) é unha obra de literatura xaponesa do século X (período Heian). A obra consta de 125 capítulos en prosa que enmarcan unha serie de poemas.

A obra apareceu arredor do ano 950 co nome de *Diario do coronel Zaigo*, unha forma críptica de referise a unha personaxe célebre na corte. Axiña foi interpretada como unha biografía de Ariwara no Narihira (在原業平, *Ariwara da familia dos Narihira*?) (825-880), a quen pertencían algúns dos poemas incluídos no texto.

Contido
-------

*Ariwara no Narihira Ason*. Gravado de Hokusai.
O texto describe as aventuras amorosas de Narihira e a súa historia de amor coa nobre Takako. Este encontro dá lugar a o que é considerado un dos mellores poemas da literatura xaponesa:

月やあらぬ  
春やむかしの  
春ならぬ  
我が身ひとつは  
もとの身にして

tsuki ya aranu  
 haru ya mukashi no  
 haru naranu  
 waga mi hitotsu wa  
 moto no mi ni shite

Algo así como:

> 
> 
> A lúa que vexo non é a mesma que a do ano pasado, nin tampouco o é a primavera, só eu son o mesmo.
> 
> 

O poeta di isto no mesmo lugar no que o ano anterior estaba coa súa amada e hoxe visita só.

### Crítica

O autor dos estudos canónicos sobre esta obra é o erudito xaponés Kikan Ikeda. A obra foi traducida ao alemán en 1876 por August Pfizmaier, ao inglés en 1957 por Fritz Vos e ao francés en 1934 por Georges Bonneu.

Notas
-----

1. ↑  43 traducións do poema

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Cantares de Ise* (*Ise Monogatari*); Ediciones Hiperion 2005 *(en castelán)*.

### Ligazóns externas

* *Ise Monogatari* *(en xaponés)*.
* Fragmentos en inglés con poemas en xaponés

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1539995
* WorldCat
* VIAF: 182175898
* BIBSYS: 1098878
* BNE: XX3573459
* BNF: 12026122w
* BRE: 2026355
* EBID: ID
* GND: 4505047-8
* LCCN: nr00029821
* NDL: 00629985
* SUDOC: 028422899

 |
Coordenadas: 36°59′02″N 3°53′14″O﻿ / ﻿36.98388889, -3.88722222

Encoro de Los Bermejales
O **encoro de Los Bermejales** atópase situado no suroeste da provincia de Granada, España, sobre a canle do río Cacín. Está integramente no termo municipal de Arenas del Rey.

Descrición
----------

Torre de vixilancia do encoro.
O pantano de Los Bermejales está situado no curso alto do río Cacín, onde converxen as augas procedentes da Serra de Almijara e Tejeda.

O encoro recolle as augas dunha conca de 307 km². A pluviosidade media da cunca é de 625 mm anuais, que vén supor unha achega media duns 60 millóns de m³ de auga anuais, aínda que coa achega posterior do transvasamento do río Alhama, afluente do Cacín, a través dun túnel achéganse outros 17 millóns de m³ aproximadamente.

O pantano, que ten capacidade para 104 millóns de m³, orixinou a área dos novos regadíos da Canle do Cacín, estendéndose estes a o longo da beira esquerda do río Genil, ocupando unhas terras do antigo secaño que marcaban por esta beira a separación entre a Veiga de Granada e a de Loja. Coa súa construción foi posible a unión de ambas as de forma unha banda continua entre Granada e Loja e supuxo a rega sobre 5709 hectáreas.

Historia
--------

O encoro de Los Bermejales entrou en funcionamento en 1958, aínda que o proxecto da súa construción formaba xa parte do *Plan de Obras Hidráulicas* de 1902.

No Decreto de 11 de xullo de 1941 autorizouse a execución, mediante poxa, das obras do proxecto reformado do pantano. Francisco Franco autorizou ao Ministro de Obras Públicas, Alfonso Pena Boeuf, para a execución polo seu orzamento de 5.526.496,33 pesetas, que se abonaron en catro anualidades.

Para a súa ordenación traballaron conxuntamente o Ministerio de Obras Públicas e o Instituto Nacional de Colonización levando a cabo unha adaptación ao regadío. Para iso construíronse bancais, canles, tubaxes, cámaras para rego por aspersión (estanques para auga), exequias, camiños, etc. e transformaron a estrutura da propiedade das terras co que apareceron así novos pobos de colonización, como é o caso de Peñuelas, Fuensanta, Loreto e Romilla la Nueva.

Notas
-----

1. 1 2 3  "El pantano de los Bermejales y el canal del Cacín" (en castelán). Consultado o 29 de abril de 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Encoro de Los Bermejales*** |

### Outros artigos

* Arenas del Rey
* Río Cacín

### Ligazóns externas

* Ficha en Embalses.net *(en castelán)*
* Presas y embalses de Andalucía *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q579709
* SNCZI-IPE: 5021

 |
O río Orontes e as noras de Hamah.
O **Orontes** é o principal río de Siria, excluído o río Éufrates.

Historia e características
--------------------------

Estrabón di que o seu nome orixinal foi Tifón (*Typhon*). O río pasaba por Antioquía e Seleucia (coñecida ás veces por Seleucia do Orontes).

O río nace nas montañas do Líbano, onde modernamente é chamado Al-Asi (Nahr al-Asi, ou "o río rebelde"), preto da vila de Labweh, un chisco ao norte de Baalbek, na parte oriental do val da Bekaa. Corre paralelo á costa para o norte en territorio sirio e pasa por Homs e Hamah e máis ao norte xira ao oeste e entra en territorio de Turquía, pasando por Hatay, ata chegar ao mar, desaugando en Suweidah (actualmente Samandagi).

Os principais afluentes ao norte son o Afrin (Afreen, antigo Oenobaras) e o Kara Su. O seu curso é duns 240 km.

Non é navegábel e a súa importancia deriva do feito de correr de sur a norte formando un val que antigamente permitía as comunicacións fluídas entre o norte e o sur de Siria.

Foi escenario da batalla de Qadesh (sobre 1290 / 1275 a C.) e a batalla de Qarqar (entre asirios e os reis confederados dirixidos por Damasco o 853 a.C.).

O río marcou a fronteira norte e leste de Amurru baixo dominio exipcio (séculos XV a.C. e XIV a.C.). Os cruzados tíñano como fronteira entre o principado de Antioquía e o emirato de Alepo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Orontes*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188871
* WorldCat
* VIAF: 234602655
* FAST: 1294052
* GEC: 0047712
* GeoNames: 11555323
* GND: 4086027-9
* LCCN: sh2001000027
* OSM: 376743
* Pleiades: 658560

 |
**Sighere** foi rei conxunto de Essex xunto ao seu primo Sæbbi de 663/4 a aproximadamente 683.

Traxectoria
-----------

Era fillo de Sigeberht Sæwarding, probabelmente San Sigeberht, pero poida que de Sigeberht o Pequeno. Sæbbi sobreviviuno, o cal se había converter en gobernante único de Essex á súa morte. Sighere e Sæbbi eran curmáns do seu predecesor Swithelm. Mentres que Sighere regresou ao paganismo, Sæbbi permaneceu cristián e pronto comezou a rivalidade. Sighere atopou un aliado en Wessex, e Sæbbi en Mercia. Por mor da súa rivalidade, Wulfhere de Mercia estableceuse como señor de Essex e induciu a Sighere para que casase coa súa sobriña Osgyth, filla de Frithuwold, sub-rei de Mercia en Surrey. Jaruman, o bispo de Mercia, foi enviado para reconverter ao pobo de Essex ao cristianismo. En 673, Sighere separouse de Osgyth, quen entón buscou a protección do bispo Beaduwine de North Elmham. Sighere morreu aproximadamente en 683, e Sæbbi gobernou Essex en solitario.

Notas
-----

1. ↑  *The cult of kingship in Anglo-Saxon England: the transition from paganism to Christianity*. Manchester University Press. ISBN 0-7190-0372-5.

| * v
* c
* e
Reis de Essex |
| --- |
| Orixes | 
* Aescwine
* Sledd de Essex

 |
| século VII | 
* Saeberht de Essex
* Saeweard de Essex
* Seaxred de Essex
* Sigeberht *Parvus*
* Sigeberht *Sanctus*
* Swithhelm de Essex
* Sigehere de Essex
* Saebbi de Essex

 |
| século VIII | 
* Sigeheard de Essex
* Swaefred de Essex
* Offa
* Swaefberht de Essex
* Selered de Essex
* Swithred de Essex
* Sigeric I

 |
| século IX | 
* Sigered
* Ecgberht de Wessex
* Sigeric II
* Aethelwulf de Wessex

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q685195
* ODNB: 25539
* PASE: 1780

 |
| Illas Nicobar |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | India |
| Localización | Océano Índico |
| Arquipélago |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2001) | 42.026 hab. |
| Superficie | 1.841 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 7°05′N 93°48′L﻿ / ﻿7.083, -93.800 |
| Maior Altura | 642 m. Thullier |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

As **illas Nicobar** (en Hindi: निकोबार द्वीप समूह; en támil: நக்காவரம்) son un arquipélago de illas na parte oriental do océano Índico que forman parte do territorio indio das illas Andaman e Nicobar.

Características
---------------

As illas Nicobar inclúen 22 illas de varios tamaños, a máis grande é Gran Nicobar. A área total do arquipélago é de 1.841 km². O punto máis alto é o monte Thullier de 642 m. A poboación das illas era de 42.026 persoas en 2001, aproximadamente o 65% eran indíxenas de Nicobar e o resto inmigrantes da India e Sri Lanka.

As illas Nicobar están recoñecidas como unha ecorrexión propia: o *bosque chuvioso das illas Nicobar*, con moitas especies endémicas.

Como resultado da baixada do nivel do mar durante a idade do xeo, as Illas Andaman estiveron conectadas co sueste de Asia pero parece que as illas Nicobar nunca estiveron conectadas a terra aínda que a baixada do nivel do mar fixo que varias illas se unisen entre si.

### Historia

Crese que as illas Nicobar estiveron poboadas desde hai miles de anos. Nas illas fálanse seis idiomas do tipo de linguas mon-jemer, chamados linguas nicobaresas, que forman parte das familia austroasiática. Unha tribo primitiva que vive no extremo sur de Gran Nicobar, chamados os Shompen, talvez sexan de orixe insular pacífico ou do sueste asiático.

A historia da colonización europea empeza coa Compañía Danesa das Indias Orientais na década de 1750. O control danés acabou en 1869 cando os británicos tomaron posesión das illas.

O 26 de decembro de 2004 a costa das illas Nicobar viuse devastada por un tsunami de 10-15 metros de altura como consecuencia do Terremoto do Océano Índico 2004. Máis de 6.000 persoas morreron nas illas a causa do tsunami e varias illas foron divididas en diversos anacos. Máis de dous meses despois do desastre non se tiñan noticias de 7 grupos dunhas 150 persoas dos 389 que formaban os Shompen en total.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***India*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q157286
* WorldCat
* VIAF: 257870554
* BRE: 2268512
* EBID: ID
* GeoNames: 1261447
* GND: 4101238-0
* LCCN: sh96008891
* NDL: 00628855
* NKC: ge665479
* WWFeco: IN0133

 |
**Amadeo López Cobas**, nado en Noia o 28 de xullo de 1966, é un escritor galego.

Traxectoria
-----------

Reside en Zaragoza desde hai algúns anos. Cursou estudos de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. É colaborador dos suplementos de crítica literaria dos xornais *Heraldo de Aragón* (*Artes y Letras*) e *Diario de Teruel* (*El Parnaso*). É tamén responsable da Sección de Cultura do Centro Galego de Zaragoza.

Obra en galego
--------------

### Narrativa

* *Contos de viaxe*, 2002, Toxosoutos.
* *A cacería*, 2016, Xerais.

### Literatura infanto-xuvenil

* *As pantasmas sodes do que non hai*, 2008, Sotelo Blanco.

### Obras colectivas

* *Alma de beiramar*, 2003, Asociación de Escritores en Lingua Galega.

Obra en castelán
----------------

### Literatura infanto-xuvenil

* *Un amigo en el Galacho*, 2001.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do autor na Biblioteca Virtual Galega
* Ficha do autor na AELG

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12382872
* WorldCat
* VIAF: 36320074
* AELG: 278
* BNE: XX968450
* ISNI: 0000000059539722
* LCCN: n2005011887

 |
| Illa Saint-Paul |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Francia |
| Localización | Océano Índico |
| Arquipélago |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitada |
| Superficie | 8 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 38°43′S 77°31′L﻿ / ﻿-38.717, -77.517 |
| Maior Altura | 268 m. Crête de la Novara |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

A illa de **Saint-Paul** é unha illa moi pequena que xunto coa Illa Amsterdam constitúe o departamento francés de Illas de San Pablo e Amsterdam; que, á súa vez, forma parte das Terras Austrais e Antárticas Francesas no Océano Índico. Está a 85 km ao sur da illa Amsterdam.

É unha illa rochosa e deshabitada de 8 km² e está totalmente desprovista de árbores. Unha estación científica de investigación úsase para campañas científicas ou ecolóxicas de curta duración. Non hai poboación permanente.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q204821
* GeoNames: 1545990
* TGN: 1008909
* VOGRIPA: 914

 |
| Illa do Leste |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Francia |
| Localización | Océano Índico |
| Arquipélago | Crozet |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitada |
| Superficie | 130 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 46°26′S 52°18′L﻿ / ﻿-46.433, -52.300 |
| Maior Altura | 1.050 m. Mont Marion-Dufresne |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

A **Illa do Leste** (en francés: **Île de l'Est**) é unha illa situada dentro do arquipélago das Crozet, no océano Índico subantártico. Pertence a Francia. Situada a 18 quilómetros da veciña Illa da Posesión, é a maior illa do arquipélago cos seus 130 quilómetros cadrados. A súa maior altitude é o monte *Marion-Dufresne*, de 1.050 metros de altitude, á súa vez maior altura de todas as illas.

Actividade volcánica
--------------------

A *Illa do Leste* é a reliquia dun pasado volcánico fortemente erosionado polos glaciares cuaternarios. O primeiro recoñecemento sobre o vulcanismo da illa foi efectuado en decembro de 1975 e xaneiro de 1976 por Jean Lameyre e Jacques Nougier.

O centro volcánico coincide co centro da illa. O seu corazón está caracterizado por brechas e diques nun ambiente de rocas metamórficas e plutónicas do Mioceno, fai 8´75 millóns de anos. Todo isto constitúe a *Fase 1*.

En discordancia, por encima dos mil metros (*Fases 2 e 3*) repousan aglomerados, característicos dos montes *Duclesmeur* e *Lesquin*. A *Fase 3* estímase que tivo lugar fai 1 millón de anos (Plistoceno), polas emisións de lavas basálticas.

A última actividade volcánica (*Fase 4*) caracterizouse por conos como os do monte *Marion*, de tipo estromboliano. Estímase que tivo lugar fai 200.000 anos e, como data límite, fai polo menos 5.500 anos, o cal significa que foi contemporáneo ou posterior á gran glaciación que cubriu a illa. Esta glaciación cubriu os diques e as fallas, modelando os vales abruptos e as ladeiras dos montes a través dunha gran erosión.

Actualmente os volcáns da illa son potencionalmente activos, pero nun grao menor que a *Illa da Posesión* ou a Illa dos Porcos.

Fauna e flora
-------------

Esta é unha das poucas illas austrais non contamiandas aínda por ratas, coellos ou semellantes. Conserva unha fauna única digna de ser preservada.

Historia
--------

A illa foi descuberta o 24 de xaneiro de 1772 polo explorador francés Nicolas Thomas Marion-Dufresne. Nun principio a illa foi chamada *Île Aride* (*Illa Árida*), e posteriormente, en 1825, *Île Chabrol*.

Á illa chegaron navegantes de Gran Bretaña, Nova Inglaterra e Francia. A incidencia máis coñecida é o naufraxio de *Guillaume Lesquin* o 29 de xullo de 1825, aos seus 22 anos, que chegou á illa con outras 6 persoas e unha reducida equipaxe. Foron salvados o 6 de xaneiro de 1827 polo navío británico *Cape Pucket*, volvendo a Francia o 7 de maio do mesmo ano. Esta historia foi publicada en 1998 por *Editions da Dyle* xunto a outras dúas semellantes.

A illa está actualmente deshabitada.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q292472
* GeoNames: 936330
* OSM: 3412209
* VOGRIPA: 918

 |
O ***Dicionario do Galego do Bierzo*** é unha obra publicada pola Universidade de Vigo no 2023. Recompilado por Sara Rodríguez Fernández, recolle ao longo de 265 páxinas quince mil palabras de uso habitual na lingua galega do Bierzo. O libro presentouse en decembro de 2023 na cidade de Ponferrada, e xorde da "necesidade de recoller e de recompilar nunha mesma obra o léxico que tantas persoas empregaron, e empregan sen moitas veces ser conscientes, ao longo da súa vida".

O dicionario recolle voces dos concellos de Arganza, Barxas, Borrés, Carracedelo, Camponaraia, Candín, Carucedo, Corullón, Oencia, Ponte de Domingos Flórez, Toural dos Vaos, Trabadelo, Valboa, A Veiga de Espiñareda, A Veiga de Valcarce e Vilafranca, así como dalgunhas pedanías dos concellos de Fabeiro, Peranzais e Ponferrada.

Notas
-----

1. ↑  Rodríguez Fernández, Sara (2023). *Dicionario do Galego do Bierzo*. Universidade de Vigo. ISBN 978-84-8158-984-9.
2. ↑  Redacción (16 de decembro de 2024). "Un dicionario recolle o léxico galego para que siga presente na cultura do Bierzo". *bierzodiario.es*. Consultado o 31 de xaneiro de 2024.
A **illa Melville** atópase no leste do Mar de Timor, na costa do Territorio do Norte en Australia. É ao oeste da península de Cobourg na Terra de Arnhem e ao norte de Darwin.

A maior comunidade da illa é Milikapiti, cunha poboación de 559 habitantes. A segunda aldea é Pirlangimpi (Pularumpi, antigo Garden Point), cunha poboación de 440, a 27 km ao oeste de Milipakpiti, na costa oeste da illa de Melville. Ao redor de 30 persoas máis viven en cinco asentamentos aborixes.

Con 5.786 km² é a segunda illa máis grande de Australia, logo de Tasmania (e con exclusión da masa continental). Tamén é coñecida no idioma Tiwi como **Yermalner**. Só a 55 m. ao sur do seu extremo meridional está a illa Irrititu, cunha superficie de 1´7 km².

Xuntas, a Illa Melville e a illa Bathurst son coñecidas como as **Illas Tiwi**.

Dise que o primeiro europeo en avistar a illa foi Abel Tasman en 1644, aínda que isto é discutible. O máis probable é que a illa Melville fora descuberta polos portugueses, xa que os aborixes atopados polo explorador Phillip Parker King (fillo do gobernador de Nova Gales do Sur Philip Gidley King) en 1818, sabían algunhas palabras en portugués.

Foi chamada así en honra a Robert Dundas, 2º Vizconde de Melville, Primeiro Lord do Almirantado entre 1812-27, tamén leva o seu nome a máis grande Illa Melville no Canadá, no Ártico. Pouco despois, os británicos fixeron o primeiro intento de establecerse na costa norte de Australia, en Fort Dundas, que fracasou ao pouco tempo.

O clima é tropical.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Melville, Australia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Illas Tiwi

### Ligazóns externas

* Tiwi Land Council Arquivado 30 de decembro de 2006 en Wayback Machine.
* Tiwi Art
* Tourist Information

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q504763
* WorldCat
* VIAF: 234763585
* BRE: 2202492
* EBID: ID
* GEC: 0041848
* GeoNames: 8180312
* GND: 4445315-2
* OSM: 4096902
* TGN: 7001960

 |
**Fårö** é unha illa do mar Báltico xusto ao norte de Gotland, no sueste de Suecia. É a segunda illa máis grande da provincia e é un popular destino turístico en verán. Ten o seu propio dialecto, o faroymal, que á súa vez é dialecto do gutnish. Antigamente foi unha parroquia (*socken*) que incluía á illa de Gotska Sandön. O 1 de xaneiro de 2016 foi reconstituída na área administrativa do distrito de Fårö.

Etimoloxía
----------

O nome "Fårö" (en gutnish "Faroy") deriva das palabras "ö", que significa illa, e probablemente "far-", unha palabra asociada coa viaxe, como no verbo sueco "fara" (viaxar). A palabra Fårö probablemnete significa a illa á que tes que viaxar ou a illa dos viaxeiros. Os suecos do continente adoitan a malinterpretar o nome ao pensar que deriva de får, a palabra estándar do sueco para ovella, debido á gran cantidade destes animais que hai na illa. Esa palabra non existe no gutnish moderno, que usa a o termo "lamm", que en sueco é cordeiro.

Xeografía
---------

A illa está separada de Gotland polo pequeno estreito de Fårö, e conéctase a ela con ferris gratuítos operados por Trafikverket (Administración Sueca de Transporte). Ten unha superficie total de 111,35 metros cadrados, dos cales 9,7 son áreas de auga ou illotes.

Nas illas de Fårö e Gotland hai formacións rochosas chamadas "Rauk" que son resultado da erosión durante a Idade de Xeo e son únicas nestas illas. En Fårö son famosos os rauks de Langhammars, no norte da illa.

Patrimonio cinematográfico
--------------------------

Bergmancenter
O directo de cine sueco Ingmar Bergman viviu e morreu en Fårö e varias das súas películas filmáronse alí, entre elas *Como nun espello* (1961), *Persona* (1966), *Vargtimmen* (1968), *Skammen* (1968), *Paixón* (1969) e *Scener ur ett äktenskap* (1972). Tamén se rodou alí o filme de Liv Ullmann *Trolösa* (2000), baseado nun guión de Bergman. A *Bergmanveckan* (semana de Bergman) é un evento dunha semana de duración que se celebra para honrar o director cada ano no mes de xuño. Ademais existe na illa o Bergmancenter, un centro cultural dedicado á vida e á obra do director. Bergman está enterrado no cemiterio da igrexa de Fårö, a 500 metros do Bergmancenter.

Notas
-----

1. ↑  Regeringskansliet (ed.). "Förordning om distrikt;" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 30 de setembro de 2018. Consultado o 4 de abril de 2018.
2. ↑  Gotland.net (ed.). "Fåröfärjan". Consultado o 4 de abril de 2018.
3. ↑  The New York Times (ed.). "The Enchanted Island That Bergman Called Home". Consultado o 4 de abril de 2018.
4. ↑  The Boston Globe (ed.). "For movie fans, an island getaway beckons". Consultado o 4 de abril de 2018.
5. ↑  Bergmancenter (ed.). "Välkommen till Bergmancenter". Consultado o 4 de abril de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1004693
* WorldCat
* VIAF: 315141179
* GeoNames: 2715292
* GND: 4540259-0
* NDL: 001321648
* OSM: 5176204

 |
|  |
| --- |
| Eclipse solar do 15 de xaneiro de 2010.
Eclipse solar anular do 15 de xaneiro de 2010. |

O 15 de xaneiro de 2010 produciuse unha eclipse solar anular cunha magnitude 0,9190 e foi visto nas Maldivas e en África, pasando pola India e a China.

Visibilidade
------------

O venres 15 de xaneiro de 2010 unha eclipse anular de sol foi visible desde dentro dunha pista de 300 km de largo que percorre a metade da Terra.

O camiño da sombra da Lúa comezou en África e pasou a través do Chad, a República Centroafricana, a República Democrática do Congo, Uganda, Kenya e Somalia.

Despois de saír de África, o camiño cruzou o Océano Índico, onde a duración máxima de anularidade chegou a 11 min 08 s. A ruta continuou en Asia a través de Bangladesh, India, Birmania e a China. Viuse unha eclipse parcial no leste de Europa, na maior parte de África, en Asia e en Indonesia.

Unha eclipse solar anular ocorre cando a Lúa se encontra cerca do apoxeo e o seu diámetro angular é menor que o solar, de maneira que na fase máxima permanece visible un anel do disco do Sol. Isto ocorre na banda de anularidade; fóra dela a eclipse é parcial.

Para que se produza unha eclipse solar a Lúa ha de estar en ou próxima a un dos seus nodos, e ter a mesma lonxitude celeste que o Sol.

Cada ano suceden sen falta dúas eclipses de Sol, preto dos nodos da órbita lunar, se ben poden darse catro ou incluso cinco eclipses.

Galería de imaxes
-----------------

* Eclipse solar anular do 15 de xaneiro de 2010, Bangui, República Centroafricana.Eclipse solar anular do 15 de xaneiro de 2010, Bangui, República Centroafricana.
* Fase parcial da eclipse solar anular do 15 de xaneiro de 2010, Sri Lanka.Fase parcial da eclipse solar anular do 15 de xaneiro de 2010, Sri Lanka.
* Eclipse solar anular do 15 de xaneiro de 2010, Jinan, China.Eclipse solar anular do 15 de xaneiro de 2010, Jinan, China.
* Eclipse solar parcial do 15 de xaneiro de 2010, Taichung, Taiwán.Eclipse solar parcial do 15 de xaneiro de 2010, Taichung, Taiwán.

* Eclipse solar parcial do 15 de xaneiro de 2010, Xapón.Eclipse solar parcial do 15 de xaneiro de 2010, Xapón.
* Eclipse solar anular do 15 de xaneiro de 2010, Chennai, India.Eclipse solar anular do 15 de xaneiro de 2010, Chennai, India.
* Fase parcial da eclipse solar do 15 de xaneiro de 2010, Tamilnadu, India.Fase parcial da eclipse solar do 15 de xaneiro de 2010, Tamilnadu, India.

Notas
-----

1. ↑  ""NASA"". 14 de xaneiro de 2010.  NASA son as siglas, en inglés, para a Administración Nacional da Aeronáutica e do Espazo (*National Aeronautics and Space Administration*) dos Estados Unidos, que é a axencia gobernamental responsable dos programas espaciais.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Eclipse anular del 15 de enero de 2010*** |

* Annular eclipse of the Sun: 15 de xaneiro de 2010 (inglés)
* NASA Eclipse Información sobre eclipses
* Eclipse de sol Arquivado 28 de setembro de 2013 en Wayback Machine. contador de tempo para a próxima eclipse, imaxes e vídeos
**Eleuterio Luaña Fernández**, nado en Logrosa (Negreira) en 1913 e finado en xullo de 1937, foi un escritor e político galego.

Traxectoria
-----------

Alumno nas clases particulares de Manuel Guzmán Lamas. Aos dez anos entrou no Seminario diocesano de San Martiño Pinario. Alí aprendeu Filosofía e Teoloxía. En 1931 abandonou a vocación sacerdotal, e xa enfermo, voveu á súa aldea natal. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado concelleiro de Negreira, permanecendo no cargo até a súa morte.
Publicou poemas na revista *Vida Gallega* e en *El Eco Franciscano* (co pseudónimo Añual). Os temas da súa obra son a enfermidade, o amor á xente e a Galicia, e un agarimo á paisaxe e á vida cotiá de Logrosa.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Liñares Giraut, X. Amancio (1993). *Negreira na guerra do 36*. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-656-4.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da Literatura Galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. p. 164. ISBN 84-8288-137-X.
**Jacinto Campaña Martínez**, nado en Camariñas cara 1907 e finado en Luarca en outubro de 1937, foi un comerciante, sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Dono dun ultramarinos en Camariñas. Foi elixido vicesecretarío da Cofraría de pescadores de Camariñas en 1931. Foi concelleiro de Camariñas na primeira corporación republicana. En setembro de 1933 foi detido, acusado de desobediencia. Presidente do Sindicato de Oficios Varios de Camariñas, afecto á CNT, dede 1932, e reelixido en xuño de 1936, foi correspondente de *Solidaridad*. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, cando ía ser detido por un grupo de gardas e milicianos ao mando do tenente Santos, foi advertido polo seu compadre, o comandante do posto da Garda Civil Mariano Lera, fuxiu e estivo agochado durante meses nos montes do cabo Vilán. Fuxiu por mar a Asturias nunha dorna a vela en outubro de 1937. Chegou a Luarca pensando que aínda estaba en mans do goberno republicano, pero xa fora ocupada polas tropas rebeldes. Detido por milicianos falanxistas, puxérono cabeza abajo nun bidón cheo de auga e dispararon as súas metralletas sobre o tonel. Foi soterrado nunha fosa común. Procesado posteriormente polo Tribunal Regional de Responsabilidades Políticas, foi condenado o 21 de xuño de 1941 a 5 anos de inhabilitación especial para o desempeño de cargos ou empregos do Estado, Provincia e Municipio, públicos de mando, confianza e directivos e ao pago de 150 pesetas. Posteriormente os seus restos foron trasladados ao Valle de los Caídos.

Vida persoal
------------

Casou con Luzdivina Leis Rey e tivo dous fillos. Cando enviuvou, Luzdivina viuse obrigada a vivir de donativos e esmola.

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 8-12-1932, p. 1.
2. ↑  La cofradía de Camariñas cumple 85 años
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 26-9-1933, p. 9.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Jacinto Campaña Martínez na páxina web *Nomes e Voces*.
* La trágica y absurda muerte de Jacinto Campaña
A **antiga provincia da Habana** foi unha das 14 provincias que tivo Cuba ata 2011, cando foi dividida nas provincias de Artemisa e Mayabeque. Estaba localizada na parte occidental do país. A capital era a mesma Cidade da Habana. A súa poboación absoluta era de 701.767 habitantes, cunha densidade de poboación de 122,5 hab./km²;. Ocupaba o duodécimo lugar entre as provincias pola súa extensión, e o oitavo lugar pola súa poboación.

Historia
--------

A Provincia da Habana creouse en 1878, sendo unha das 6 provincias nas que se dividiu a illa, aínda baixo o dominio colonial español. Na división política administrativa de 1976, na que o país quedou dividido en 14 provincias, a primeira provincia da Habana dividiuse en Cidade da Habana (capital) e A Habana, coas áreas que rodeaban a capital. A primeira delas integraba os territorios da rexión metropolitana da Habana, basicamente, os antigos municipios da Habana, Marianao, Guanabacoa, Regla, Santiago de las Vegas e Santa María del Rosario así como outras áreas adxacentes.

O 1 de agosto de 2010 a Asemblea Nacional decidiu outra modificación da organización territorial de Cuba, segmentando a entón coñecida como Provincia da Habana, chamada coloquialmente "Habana Campo" en dúas novas provincias, chamadas Artemisa, ao oeste, e Mayabeque, ao este, o que implicaba que, a partir do 1 de xaneiro de 2011 (data de entrada en vigor da devandita resolución), só hai unha provincia cubana chamada "de La Habana", en lugar de dúas; polo que tamén se acordou o cambio de denominación de "**Provincia da Cidade da Habana**" pola de "Provincia da Habana", sen necesidade de engadidos importantes, para distinguilo ou individualizalo. Ademais, tres municipios da provincia de Pinar del Río (Bahia Honda, Candelaria e San Cristóbal) foron trasladados á nova provincia de Artemisa.

Entre 1976 e 2010, a administración provincial da entón coñecida como provincia da Habana tivo a súa sede no territorio da Provincia da Cidade da Habana, xa que carecía de capital propia.

**Situación anterior (entre 1976 e 2010):**

* Provincia da Cidade da Habana
* Provincia da Habana (sede: A Habana)

**Situación actual (desde 2011):**

* Provincia da Habana
* Provincias de Artemisa e Mayabeque.

| * v
* c
* e
Municipios da provincia da Habana |
| --- |
| 
* Mariel
* Nueva Paz
* Guanajay
* San Nicolás
* Caimito
* Güines
* Bauta
* Melena del Sur
* San Antonio de los Baños
* Batabanó
* Bejucal
* Quivicán
* San José de las Lajas
* Güira de Melena
* Jaruco
* Alquízar
* Santa Cruz del Norte
* Artemisa
* Madruga

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q274126
* WorldCat
* VIAF: 144314378
* LCCN: n85186316
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 118967568
* TGN: 1001374

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Plinio.
**Gaius Plinius Caecilius Secundus**, coñecido por **Plinio o novo**, nado contra o ano 63 e finado no 113, foi orador, xurista, escritor e administrador imperial da Antiga Roma.

Traxectoria
-----------

Comezou a escribir ós 14 anos unha traxedia en grego, pero Plinio destacou en poesía, a maior parte dos seus escritos perdéronse, a pesar do coidado que tiña por eles. Tamén coñecido polos seus dotes de orador, considerándose seguidor de Cicerón, a súa prosa era menos directa e rechamante que a deste último. Participou en moitos xuízos, pero o único discurso que se conserva del é o seu *Panegiricus Trajani*, descrición aduladora e enfática da figura de Traxano, que é un instrumento valioso para estudar diversas accións que fixo este emperador no campo administrativo como nos impostos, xustiza, disciplina castrense e comercio. Plinio definíao como un tratado sobre o gobernante perfecto.

As súas cartas son un testemuño único da administración ordinaria do século I. O seu estilo é moi diferente dos usados nos panexíricos, afirmando algúns críticos que Plinio é o inventor dun novo xénero literario: a carta escrita para ser publicada.

Nas súas primeiras cartas de mocidade describe a erupción do monte Vesuvio e a morte do seu tío e mentor, Plinio o vello. No seu honor este tipo de erupcións coñécense como plínicas. Estas cartas estaban dirixidas ao seu amigo Publio Cornelio Tácito, que foi un dos grandes historiadores romanos, para darlle unha visión próxima e certeira da morte do seu tío. Outras cartas famosas foron as dirixidas a Septicio Claro, que son case poemas, as que se refiren á erupción do Vesuvio e as referentes ás vilas e á morte de Marcial.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q168707
* WorldCat
* VIAF: 10638270
* BIBSYS: 90104108
* BLBNB: 000323555
* BMT: 192151
* BNA: 000033479
* BNCHL: 000104257
* BNE: XX875701
* BNF: 11920050t
* BRE: 3145558
* BVMC: 22469
* CANTIC: a10138663
* CERL: cnp01259370
* CiNii: DA00889419
* DBE: plinio
* DeutscheBio: 118595091
* Discogs: 5366305
* EBID: ID
* FAST: 38770
* Galiciana: 29807
* GEC: 0051544
* GND: 118595091
* Gutenberg: 1036
* ICCU: CFIV037070
* ISNI: 0000000120990775
* LCCN: n79075182
* LibriVox: 874
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00724134
* NKC: jn19981001999
* NLA: 35685271
* NLG: 62816
* NNDB: 000179943
* NTA: 068363044
* OBP: ID
* OL: OL6893161A
* openMLOL: 4891
* PTBNP: 56242
* SELIBR: 196569
* SUDOC: 027076474
* Treccani: plinio-il-giovane
* ULAN: 500293708
* UNZ: Pliny

 |