**David Díaz Rodríguez**, nado en Lourenzá o 7 de novembro de 1896 e finado en Cañete de las Torres en agosto de 1936, foi un sindicalista, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de familia obreira, era o menor de catro irmáns e aos once anos ingresou no Seminario de Mondoñedo pola "cota de pobres". Aos 16 anos escapou do seminario e integrouse en grupos anarquistas. Aos vinte anos emigrou a Cuba e aos Estados Unidos de América utilizando o pseudónimo **Dello Danel**. Repatriado de Cuba en 1919, desembarcou en Vigo e tratou de levar adiante os periódicos *El Combate* e *El Látigo*, sen éxito. Marchou a La Línea de la Concepción, onde dirixiu unha publicación bisemanal, pero foi deportado a Lugo en 1920. Marchou á Coruña onde participou na creación da Juventud Libertaria e da Biblioteca Libertaria. Dirixiu a última etapa de *La Voz del Obrero*, colaborou en *Lucha Social* e foi correspondente de *España Nueva*. Foi desterrado a Buenavista de Valdavia en 1920 pero fuxiu para regresar a Coruña. Colaborador habitual do semanario *Nueva Senda*, foi procesado por delitos contra o libre exercicio do culto e por delito de imprenta. Entre 1922 e 1923 apareceu por terras de Levante e Andalucía acompañando a José Alberola e José Sánchez Rosa nunha xira de afirmación anarquista.

Estableceuse en Belmez e Peñarroya-Pueblonuevo dende 1922, e dirixiu o periódico *Carnaval* de Peñarroya-Pueblonuevo. Durante a ditadura de Primo de Rivera dedicouse á educación dos fillos dos xornaleiros fundando o centro de ensinanza racionalista "Luz y Vida" co anarquista Aquilino Medina, e dirixiu o semanario dominical *Don Quijote*. Participou na enquisa anarquista organizada polo grupo Los Iconoclastas de Steubenville (Ohio). Pouco antes da II República colaborou en *El Pueblo*, *Estudios* e *El Amigo del Pueblo* de Azuaga e foi correspondente do periódico *Nosotros* en Peñarroya. Publicou folletos na Editorial de Renovación Proletaria de Peñarroya-Pueblonuevo e noutras de Barcelona. Entre 1926 e 1927 viviu durante uns meses unha activa vida pública en Carlet afastado da familia. Na República foi redactor de *La Voz* de Córdoba. Abandonou definitivamente Peñarroya-Pueblonuevo cara 1932. Convertido en activo propagandista republicano polos concellos de Córdoba, o desencanto sufrido logo dos sucesos de Casas Viejas e a folga xeral revolucionaria de 1934 impulsárono á militancia no Partido Radical de Lerroux, que o designou administrador de Arbitrios no concello de Cañete de las Torres. Alí foi asasinado por republicanos incontrolados a finais de agosto de 1936.

Obras
-----

É autor de varios folletos editados en Barcelona e Andalucía:

* *La bancarrota del socialismo*, 1924.
* *En tiempos de batalla*.
* *El triunfo del amor*, 1926.
* *Ética y estética*, 1927.
* *Volver a vivir*, 1927.

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 12-2-1920, p. 6.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). Positivas, ed. *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela. pp. 88–89. ISBN 84-87783-79-1.
* López Mohedano, Jerónimo (2016). Diputación de Córdoba, ed. *Crónica de Córdoba y sus pueblos XXIII. La prensa peñarriblense -y su gente- desde la dictadura a la guerra civil* (PDF). Córdoba. pp. 444–447. ISBN 978-84-8154-535-7.

### Ligazóns externas

* David Díaz, anarquista de Lourenzá expulsado de Cuba y asesinado en el 36