recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O Emblema Hacker.
O **Emblema Hacker** é un deseño proposto en outubro do 2003 por Eric S. Raymond, alegando a necesidade dunha unificación e un símbolo recoñecible para a percepción da cultura hacker. Isto non se refire á acción de infrinxir ou irromper sen permiso nos ordenadores, acción realizada polos chamados crackers.

Características
---------------

Eric S. Raymond dixo que un non pretende ser un hacker só para mostrar este emblema, mais suxire que "o uso de este emblema, expresa a solidariedade cos obxectivos e valores hacker, e a forma de vivir dun hacker".

A imaxe en si mesma é unha representación dun planeador (Glider), unha formación no Xogo da vida de John Conwar que viaxa en tódolos ámbitos. Foi descuberta por primeira vez por Richard K. Guy. É a máis pequena nave espacial, e desprázase en forma diagonal a unha velocidade de c/4. O planeador é frecuentemente producido a partir de xeracións preconfiguradas aleatorias.

Os planeadores son importantes para o Xogo da vida porque son producidos con facilidade, poden ser colisionados entre si para formar obxectos máis complexos, e pode utilizarse para transmitir información a longa distancia.

Eric S. Raymond propuxo ó planeador como un emblema para representar ós hackers porque:

* O planeador (Glider) "foi nado case ó mesmo tempo que Internet e Unix".
* O Xogo da vida fai un chamamento ós hackers.

Outras representacións
----------------------

Outras formas para mostrar a imaxe evolucionaron, sobre todo a base da arte ASCII. Os exemplos inclúen:

```
.o.      |_|0|_|     [ ][*][ ]    [ ][0][ ]      0 1 0   0 I 0   
..o      |_|_|0|     [ ][ ][*]    [ ][ ][0]      0 0 1   0 0 I 
ooo      |0|0|0|     [*][*][*]    [0][0][0]      1 1 1   I I I
```

### Representación mínima en ASCII

O 12 de febreiro do 2008, a representación mínima en ASCII foi incorporada na lista de representacións canónicas de Raymond:

**```
 .
..:
```****'**

Notas
-----

1. ↑  Páxina do Emblema hacker, de Eric S. Raymond
2. ↑  "Eric S. Raymond, Peter Danenberg, Emblema hacker, 2008-02-12". Arquivado dende o orixinal o 25 de setembro de 2008. Consultado o 08 de decembro de 2008.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O *Planeador* (Glider): Proposta dun Emblema hacker. Contén máis información da proposta do Emblema hacker. *(en castelán)*
* *"Como chegar a ser hacker"* Un documento que explica a cultura hacker. *(en castelán)*
**Discovery Channel** é unha canle de televisión por cable propiedade de Discovery Communications, que basea a súa programación no entretemento, cultura e educación, distribuída virtualmente na televisión de pago de moitos países do mundo.

A marca é coñecida principalmente pola súa variedade de programación científica, particularmente documentais e programas sobre a natureza.

No mundo
--------

Discovery Channel chega a máis de 381 millóns de fogares en máis de 180 países. En varios destes, Discovery Channel está dispoñíbel en plataformas dixitais vía satélite que ofrecen unha mesma programación en varias linguas ou subtítulos (incluíndo o castelán, alemán, portugués, italiano, danés, grego, polaco, húngaro, romanés e hindi).

Merca e marcas
--------------

Tras Tour de Francia celebrado no ano 2004, a canle Discovery Channel anunciou que se convertería no principal patrocinador do equipo ciclista Discovery Channel no 2005, contando coa participación do heptacampión Lance Armstrong. Tamén participa na construción do Discovery Channel Telescope, xunto co Observatorio Lowell.

Notas
-----

1. ↑  "Datos de Discovery Communications a 3 de agosto de 2010" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 05 de agosto de 2010. Consultado o 10 de setembro de 2010.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial (*(en* *inglés)*)
* Discovery en castelán (Estados Unidos)
* Discovery Channel en castelán (España)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q43404
* EBID: ID
* OL: OL2770422A

 |
**Elvira María García Piñeiro**, nada en Pontevedra en 1967, é unha avogada e política galega, deputada autonómica na Asemblea de Madrid por Unión Progreso y Democracia (UPyD) durante a IX Lexislatura (2011-2015).

Traxectoria
-----------

Licenciada en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu a avogacía dende 1994 en Santiago e Madrid dedicándose inicialmente ó dereito comunitario e á arbitraxe, e especializada en Dereito privado.

Foi membro da Asociación Pro Dereitos Humanos, a cal abandonou en 1992 trala defensa da *Lei Corcuera* por parte dalgúns dos fundadores da asociación.

É membro de Unión Progreso y Democracia (UPyD) dende setembro de 2007, tratando os temas xurídicos relacionados co partido; así mesmo, é membro do Consello de Dirección e do Consello Político do partido.

Tralas eleccións autonómicas de 2011 é elixida deputada na Asemblea de Madrid, sendo voceira adxunta segunda do Grupo Parlamentario de Unión Progreso e Democracia e voceira do seu grupo na Comisión de Presidencia e Xustiza e na Comisión de Vixilancia das Contratacións.
**Embrace** foi unha banda de curta vida de post-hardcore procedente de Washington, D.C. activa dende o verán de 1985 ata a primavera de 1986. Xunto con Rites of Spring e Beefeater, foi un dos artistas principais do movemento Revolution Summer de 1985, e trátase du dos primeiros grupos en ser etiquetados pola prensa como emotional hardcore, aínda que os seus membros rexeitaron ese termo dende a súa creación. A banda incluía a Ian MacKaye de Minor Threat e a tres antigos membros do grupo do seu irmán Alec, The Faith: o guitarrista Michael Hampton, o batería Ivor Hanson e o baixista Chris Bald. Hampton e Hanson tamén tocaran xa anteriormente xuntos en S.O.A.

A banda realizou o seu primeiro concerto o día 28 de xullo de 1985 no Food for Thought, un antigo restaurante e sala de concertos situada en Dupont Circle, en Washington, D.C. O seu noveno e derradeiro concerto foi no 9:30 Club en marzo de 1986. As únicas gravacións realizadas polo cuarteto foi un álbum auto-titulado e un sinxelo.

Despois da separación de Embrace, MacKaye reuniuse co antigo batería de Minor Threat Jeff Nelson para formar Egg Hunt. Bald entrou na banda Ignition, e o batería Ivor Hanson xuntouse con Hampton novamente en 1992 en Manifesto.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Embrace* | 1987 | Dischord Records |

Notas
-----

1. 1 2 3  "Embrace - Biography - Amoeba Music". *www.amoeba.com*. Consultado o 2022-07-15.
2. ↑  Andersen & Jenkins, p. 193
3. 1 2  Andersen & Jenkins, p. 202
4. 1 2  Cogan, p. 97
5. ↑  "Ian MacKaye - 1986 - Emocore is stupid". Consultado o 2022-07-15.
6. ↑  Cogan, pp. 306-07
7. 1 2  Andersen, Mark (2009). *Dance of days : two decades of punk in the nation's capital* (Updated and expanded 4th ed ed.). New York: Akashic Books. ISBN 978-1-933354-99-6. OCLC 437084126.

Bibliografía
------------

* Andersen, Mark; Jenkins, Mark (2001). *Dance of Days: Two Decades of Punk in the Nation's Capital*. Akashic Books. ISBN 978-1-9333-5499-6.
* Cogan, Brian (2008). *The Encyclopedia of Punk*. Sterling. ISBN 978-1-4027-5960-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1335095
* WorldCat
* VIAF: 154720430
* AllMusic: mn0001164391
* BNF: 14009924c
* Discogs: 265295
* ISNI: 0000 0001 1018 3945
* LCCN: no99026738
* MusicBrainz: ID

 |
**Cándido Carreiras Domenech**, nado en Mondoñedo en 1870 e finado na mesma vila en 1947, foi un político e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Rexentou unha sastrería e un café-librería na planta baixa da súa vivenda. Republicano, correlixionario de Manuel Leiras Pulpeiro, o 11 de febreiro de 1892 asistiu a un banquete celebrado en conmemoración da proclamación da Primeira República. En 1904 asistiu a unha asemblea rexional republicana, representando aos republicanos de Mondoñedo. En maio de 1913 asistiu aos actos de propaganda republicana que o Partido Republicano Radical celebrou en Santiago de Compostela. Durante a Ditadura de Primo de Rivera sufrió multas e ameazas de prisión, chegando a ser desterrado a Ribadeo. Presidente do Comité Republicano de Mondoñedo, proclamou a Segunda República desde o balcón da antiga Casa Consistorial aos acordes do Himno de Riego. Foi presidente da Comisión Xestora de Mondoñedo e secularizou o cemiterio municipal aos tres días de posesionarse da Alcaldía. o Cesou como alcalde o 18 de xuño de 1931 ao tomar posesión a corporación elixida nas eleccións de maio. Colaborou en *Don Fino*, *Tierra Gallega*, *El Radical* e *Guión*, foi redactor xefe de *Justicia* e tamén colaborou en *El Pueblo Gallego* do que foi correspondente en Mondoñedo. Coa vitoria da Fronte Popular nas eleccións de feberiro de 1936 foi nomeado concelleiro da Xestora municipal como independente de esquerda, tomando posesión en marzo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 15 de agosto. Trasladado á cadea de Lugo e despois á de Monforte, foi conducido ao Cárcere da Coruña o 21 de outubro de 1937.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José María Álvarez Mon** |  **Alcalde de Mondoñedo** 1931 | Sucesor:**Germán Rego González** |

Vida persoal
------------

Casou con Aurora Herbón González.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 25-6-1931, p. 8.
2. ↑  *El Progreso*, 7-3-1936, p.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Al republicano D. Cándido Carreiras Domenech
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Ficha en Nomes e Voces
* A República no Concello de Mondoñedo
**FlorBase** é unha web de acceso público da base de datos da flora de Australia Occidental. Achega información científica autorizada sobre 12.978 taxóns, incluíndo descricións, mapas, imaxes, estado de conservación e detalles de nomenclatura. Tamén se rexistran 1.272 exóticos taxóns (malezas naturalizadas).

O sistema toma os datos dunha serie de conxuntos, incluíndo o censo das plantas de Australia Occidental e da base de datos do Herbario de Australia que mostra preto de 650.000 coleccións de plantas. Estabeleceuse en novembro de 1998 por Alex Chapman, un científico de investigación e botánico do Herbario.

Notas
-----

1. ↑  "2005-06 Annual Report" (PDF). Department of Environment and Conservation.
2. ↑  "FloraBase - the Western Australian Flora". Department of Environment and Conservation. Arquivado dende o orixinal o 19 de setembro de 2016. Consultado o 07 de xuño de 2017.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Flora de Australia

### Ligazóns externas

* Páxina web de *FloraBase*
O **Discovery Institute** é unha institución non lucrativa fundada en Seattle en 1990, ligada a unha institución de ideoloxía conservadora, o Hudson Institute. O seu presidente é B. Chapman, de confesión católica, que ocupou cargos importantes durante a administración de Ronald Reagan.

Liña ideolóxica
---------------

O Discovery Institute tomou o seu nome do barco que, capitaneado por G. Vancouver, explorou as costas norteamericanas do Pacífico entre 1791 e 1795. depende de doadores privados.

Dentro do Discovery Institute ocupa un lugar prominente o *Center for Science and Culture* (Centro pola ciencia e a cultura, en inglés), en cuxo marco se encadran todos os membros máis destacados do movemento polo deseño intelixente. Este Centro fundouse en 1996 con financiamento de Howard F. Ahmanson e a *McLellan Foundation*, orixinalmente como *Center for the Renewal of Science and Culture* (Centro para a renovación da ciencia e a cultura). As declaracións do Centro, como o seu nome, foron evolucionando para tratar de evitar unha conexión demasiado visíbel coas súas bases fundamentalistas.

O *Discovery Innstitute* ten entre os seus dirixentes a Howard F. Ahmanson, millonario relacionado co movemento chamado *Christian Reconstructionism* (Reconstrucionismo cristián), unha organización partidaria da subordinación das leis civís ás prescricións do Antigo Testamento e contraria á tolerancia relixiosa. Isto fixo que os seus críticos laicos ou cristiáns o acusaran de promover un *neofascismo teocrático* semellante ao do réxime talibán de Afganistán.

Un documento de 1998 do *Center for Science and Culture*, titulado *The Wedge Strategy* (en inglés, *Estratexia da cuña*) e filtrado ao público en 1999, foi utilizado polos seus críticos para destacar o carácter relixioso e político dos seus fins e postulados. Estes atópanse resumidos en frases como *"Derrotar ao materialismo científico e o seu destrutivo legado moral, cultural e político"* e *"substituír as explicacións materialistas pola concepción teísta de que a natureza e os seres humanos son creados por Deus"*. Segundo P. E. Johnson, citado máis arriba, el mesmo catalizou en 1992 a formación do grupo e os trazos da estratexia á que se refire o documento. Deste núcleo orixinal formaban parte, canda a Johnson:

* Stephen Meyer, filósofo da ciencia e teólogo, que agora é vicepresidente do Centro.
* Michael Behe, bioquímico e o único membro prominente cunha actividade significativa de investigación científica.
* William Dembski, o seu principal portavoz. Matemático de formación, é o responsábel dos maiores esforzos por desenvolver de maneira críbel o argumento da improbabilidade da explicación naturalista.

Notas
-----

1. ↑  www.antievolution.org (ed.). "The Wedge" (Pdf). Consultado o 21/02/2011.  *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Deseño intelixente
* Obxeccións á evolución

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q197662
* WorldCat
* VIAF: 128298354
* GRID: grid.475169.8
* ISNI: 0000 0000 8828 4466
* LCCN: nr99029911
* MAG: 2799424032

 |
***Flood*** é unha palabra inglesa que quere dicir, literalmente, "inundación" ou "afogo". Cando empregamos esta palabra nun tema ou nunha temática do ámbito informático, referímonos a unha repetición sistémica e desmesurada dalgunha mensaxe á rede nun curto período de tempo.

Hai varias definicións do que poderiamos entender como *flood*. Normalmente aplícase ao envío constante, en masa, e nun tempo relativamente curto, de información a unha persoa para conseguir a saturación e que, á hora de responder, supere o límite do servidor, e este o expulse.

Na actualidade, non obstante, acostúmase a facer emprego desta palabra referida a un foro. Facer *flood* nun foro, significa escribir mensaxes seguido, dunha maneira repetitiva. Adóitase facer co fin de conseguir aumentar o número de mensaxes escritas que ten cada persoa nun foro, pero tamén é habitual que os usuarios inexpertos e principiantes fagan *flood* sen se decatar.

Podemos tamén denominar *flood* todas aquelas mensaxes que non teñen nada que ver co tema tratado ou que se fosen desviando. Isto é bastante habitual, sobre todo nos foros de discusión, onde dun tema se salta para outro.
*Deus Pai* por Cima da Conegliano, c. 1515
**Deus Pai** é un título dado a Deus en moitas relixións monoteístas, especialmente nas abrahámicas. No xudaísmo Deus é chamado Pai por ser o creador, o dador da vida e da lei, e protector. No cristianismo, Deus tamén é chamado *"Pai"* polas relacións paternofiliais reveladas por Xesús Cristo e polas razóns mencionadas anteriormente.

Polo xeral, o nome *Pai* representa o papel de Deus como dador de vida, autoridade, protector poderoso e, a miúdo, percebido como omnipotente, omnisciente e omnipresente, cun poder infinito e cunha caridade máis aló do entendemento humano. Por exemplo, logo de rematar o grande traballo da *Summa Theologica*, Tomé de Aquino concluía que non comezara a comprender aínda a Deus Pai.

O xénero de Deus
----------------

Imaxe de Deus Pai por Julius Schnorr, 1860.
Na maioría das tradicións e escritos das grandes relixións monoteístas, atribúense características masculinas a Deus. Na Biblia fálase directamente de Deus como termo masculino "Pai", tanto no Antigo como no Novo Testamento.

A miúdo defínese a Deus como un ser puramente espiritual e, xa que logo, sen sexo. Por exemplo, o Catecismo da Igrexa Católica no seu punto 239 declara que *"Convén lembrar, entón, que Deus transcende a distinción humana dos sexos. Non é home nin muller, é Deus"* .

Tamén na Biblia pódense atopar imaxes femininas referentes a Deus. Aínda que nunca se chama a Deus *"Nai"*, ás veces compáraselle cunha nai. Unha muller dando a luz (Is 42,14), unha nai que non esquece aos seus fillos (Is 49,15), que os conforta (Is 66,12-13), unha nai que protexe a Israel (Is 46,3-4) etc.

O concepto islámico de Deus distánciase das concepcións xudeas e cristiás, e o termo "pai" non é aplicado polos musulmáns a Deus.

Notas
-----

1. ↑  BLIDSTEIN, Gerald J. (2006). *Honor thy father and mother: filial responsibility in Jewish law and ethics*. ISBN 0-88125-862-8.
2. ↑  WEINANDY, Thomas (2014). *Jesus the Christ*. *OSV Press*. ISBN 1-931709-68-8.
3. ↑  KIMBROUGH, Lawrence (2006). *Contemplating God the Father*. *B&H Publishing*. ISBN 0-8054-4083-6.
4. ↑  Petrisko, Thomas W. (2001). *The Kingdom of Our Father*. *St. Andrew's Press*. ISBN 1-891903-18-7.
5. ↑  *Convém, então, lembrar que Deus transcende a distinção humana dos sexos. Não é homem nem mulher: é Deus.* (Catecismo da Igrexa Católica)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q186350
* WorldCat
* VIAF: 13156616962228590479
* BNF: 14953456r
* EBID: ID
* LCCN: sh85055523
* NKC: ph117422

 |
Moeda española de 50 pesetas, coa característica forma da "**flor española**".
**Flor española** é unha forma característica dalgunhas moedas contemporáneas, definida por amosar un canto liso no que se alternan unhas canles ou amosegas que configuran seccións iguais do canto.

Orixe
-----

O nome débese á súa aprencia de pétalos dunha flor e ao feito de que a primeira moeda con esta forma fose a española de 50 pesetas emitida entre 1990 e 2000. No caso desta moeda, as canles dividían o canto en sete seccións iguais.

Moeda de 20 céntimos de euro, con forma de "**flor española**".
Esta forma foi asumida posteriormente pola Unión Europea para as moedas de vinte céntimos de euro da Eurozona, como sistema de axuda para que as persoas con deficiencia visual poidan recoñecer con facilidade moedas de tamaños próximos.

Moedas coa forma da "flor española"
-----------------------------------

* España: 50 pesetas (1990-2000).
* Eurozona: 20 céntimos (desde 1999).
* Acerbaixán: 10 qəpik (desde 2006).
* Casaquistán: 200 tenge (2020).
* Fidxi: 2 dólares (2014).
* Malaisia: 50 sen (desde 2011).
* Nova Zelandia: 20 cents (desde 2006).
* Sri Lanka: 2 rupias (2017).

* Acerbaixán: 10 Qapik.
* Casaquistán: 200 tenge.
* Lituania: 20 céntimos.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Flor española". En Alfaro Asins, C. et al. *Diccionario de numismática*. Ministerio de Cultura. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7
2. 1 2 3  "Spanische Blume". *BTN Münzen*.
3. ↑  "La flor española". En *El País*. 8 de xuño de 1997.
4. ↑  "For the visually impaired". *European Central Bank*.
5. ↑  "Common sides". *European Central Bank*.
6. ↑  "10 Qəpik". *Numista.com*
7. ↑  "200 Tenge". *Numista.com*
8. ↑  "2 Dollars". *Numista.com*
9. ↑  "50 Sen". *Numista.com*
10. ↑  "20 Cents - Elizabeth II". *Numista.com*
11. ↑  "2 Rupees". *Numista.com*
**Elvira Suanzes Fernández**, nada en Ferrol o 3 de novembro de 1977, é unha política valenciana de orixe galega, deputada nas Cortes Valencianas nas V e VI lexislaturas.

Traxectoria
-----------

Membro das Novas Xeracións e do Partido Popular, foi vice-secretaria rexional de acción institucional. Até 2002, foi secretaria xeral do Instituto Valenciano da Xuventude (IVAJ), do que, posteriormente, foi secretaria do consello de gobernadores. Foi nomeada membro substituta, en 2002, e elixida por Castellón nas eleccións para o Parlamento Valenciano, 2003. Dende 2004 a 2007 foi presidenta da Comisión de Educación e Cultura das Cortes Valencianas. Durante o seu mandato foi considerada un membro do sector "zaplanista" e non moi ben visto polos seguidores de Francisco Camps Ortiz.

Notas
-----

1. ↑  Decret del cessament
2. ↑  Fitxa de les Corts Valencianes Arquivado 27 de marzo de 2018 en Wayback Machine. V Legislatura
3. ↑  Fitxa de les Corts Valencianes Arquivado 27 de marzo de 2018 en Wayback Machine. VI Legislatura
4. ↑  Suanzes afea a Camps y «tranquiliza» a PSPV y EU: Zaplana «no vuelve», ABC, 30 de marzo de 2006
**Cándido Barros Martínez**, nado en Pontevedra e finado na mesma cidade o 23 de abril de 1949, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Copropietario do periódico *El Progreso* co seu irmán Benigno. Secretario da Cámara de Comercio de Pontevedra. Foi correspondente de *El Sol* en Pontevedra. Despois do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 colaborou con Fernando Lago Búa e co médico de prisións Francisco Bustelo Bustelo na organización dunha trama para extorsionar os presos do campo de concentración da illa de San Simón facéndolles crer que estaban nas listas para "pasear" e que se lles entregaban unha cantidade de diñeiro, influirían para evitalo. Denunciados polo médico vigués José Ramón de Castro Rodríguez, foron detidos o 14 de novembro de 1936, xulgados en consello de guerra o 21 de decembro, e executados en xaneiro de 1937, aínda que finalmente Cándido foi absolto. Finou en Pontevedra o 23 de abril de 1949.

Vida persoal
------------

Casou con Isolina Muíños Búa e foi pai de Emilia, Josefa, Fernando, Olga, Jaime e Julio Barros Muíños (que emigrou a Venezuela).

Notas
-----

1. ↑  Míguez Macho (2013), p. 67
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-12-1936, p. 2.
3. ↑  Necrolóxica en *El Pueblo Gallego*, 24-4-1949, p. 7.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Míguez Macho, Antonio (2013). "Perpetradores y gente corriente: la mirada del otro". En Rodríguez Barreira, Óscar. *El Franquismo desde los márgenes.: Campesinos, mujeres, delatores, menores*. Espai / Temps nº 62 (en castelán). Lleida: Edicions de la Universitat de Lleida / Editorial Universidad de Almería. pp. 57–76. ISBN 978-84-8409-622-1.

### Ligazóns externas

* O caso Lago Búa.
***El diputado*** é unha película dramática española de 1978 dirixida por Eloy de la Iglesia e protagonizada por José Sacristán. Foi filmada en Madrid e estreada o 20 de outubro de 1978 en España.

Na súa trama mistúrase a problemática da homosexualidade da época e a turbulenta vida política na España da transición á democracia.

Sinopse
-------

Roberto Orbea é un deputado dun partido de esquerdas nas primeiras eleccións democráticas da transición, que vai ser elixido secretario xeral do seu partido ao día seguinte, e nárranos a súa vida antes de que se desate un escándalo.

Cóntanos como viviu á súa homosexualidade desde os 15 anos, de forma furtiva e reprimida, mentres iniciaba a súa militancia política nos seus tempos de estudante e posteriormente como avogado na época franquista. Casa cunha compañeira de partido, á que non oculta os seus pasados contactos homosexuais, crendo que así se afastaría dunha forma de vida que considera sórdida e marxinal. É detido polo seu activismo político e encarcerado no último período da ditadura.

No cárcere coñece a Nes, un chapero co que mantén relacións sexuais mentres están en presidio e que cando saen dedicarase a presentarlle a outros mozos para citas sexuais clandestinas a cambio de diñeiro. Pouco despois Nes é recrutado por un grupo de ultradereita que contrataba a delincuentes para provocar disturbios e amedrentar á oposición de esquerdas co obxectivo de conseguir a involución.

Unha vez elixido como deputado, Orbea destácase por encabezar unha iniciativa parlamentaria para acabar co terrorismo de tódolos signos, o que lle pon no punto de mira do grupo de ultradereita. Fan un plan para arruinar a súa carreira por medio de Nes. Este preséntalle a un fermoso delincuente menor de idade, Juanito, ao que ofrecerán un millón de pesetas por seducir e facilitarlles fotos comprometedoras co deputado.

Roberto namórase completamente de Juanito e establecen unha relación duradeira, lonxe dos fugaces encontros que levou ata entón, e grazas a el empeza a asumir a súa condición sexual. Integra ao raparigo totalmente na súa vida, ata llo presenta á súa muller. Pola súa banda o mozo tamén se encariña e identifica co deputado e termina confesándolle os plans da organización fascista, para decidiren xuntos seguirlles o xogo para atrapalos. Pero se produce un tráxico desenlace cando o grupo sospeita do mozo e mátano a tiros no apartamento de Orbea, deixando alí o cadáver para comprometer ao deputado.

Personaxes
----------

* José Sacristán — Roberto Orbea.
* María Luisa San José — Carmen.
* Ángel Pardo — Nes.
* José Luis Alonso — Juanito.
* Agustín González — Carrés.
* Enrique Vivó — Sr. Moreno Pastrana.
* Queta Claver — Nai de Juanito.

Ligazóns externas
-----------------

* Páxina da película en IMDb

* Portal:Cine
* Portal:España
* Portal:Diversidade sexual

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3311412
* Allmovie: v158937
* FilmAffinity: 183276
* IMDb: tt0077438
* LUMIERE: 39900
* OFDb: 194237
* Rotten Tomatoes: el\_diputado
* TMDb: 115894
* TVGuide: 113834

 |
Extensión dos dialectos do éuscaro.
O **suletino** ou zuberera é un dialecto da lingua éuscara particular que se fala en Sola (Zuberoa, Xiberoa ou Soule, a máis pequena das sete provincias vascas históricas, situada ao nordeste do histórico País Vasco, en Francia). Ten varias particularidades lingüísticas e fonéticas que o fan singular. A súa fonética estivo marcadamente influenciada polo gascón. Por exemplo, o **e** pronúnciase **i** e o **o**, **u** cando preceden a unha vogal. O **ü** (acentuado) pronúnciase como o **u** francés, aínda que se pode converter en **i** por disimilación vocálica (ex: *gaü*, 'noite' > *gaia*, 'a noite'). Este **ü** é característica única da fonética suletina con respecto do resto das variedades. Tamén posúe sibilantes sonoras, característica compartida co antigo dialecto roncalés, xa extinto.

O suletino tamén ten particularidades léxicas e na declinación.

|  |  |
| --- | --- |
|  | *Algunhas particularidades lingüísticas suletinas* |
|  | Lingua galega | Éuscaro batua | Suletino |
| Adverbios | nunca | sekulan | sekülan |
| a miúdo | maiz, usu | üsü |
| Adxectivos | ben | ongi | hunki, ontsa |
| bonito | polit | eijer |
| Verbos | suceder | gertatu | agitü |
| haber | ukan | üken |
| terminar | bukatu | ürrentü |
| vir | etorri | jin |
| Nomes | cociña | sukalde | sükalte |
| flor | lore | lili |
| lugar | alde, leku | atze, lekü |
| montaña | mendi | bortü, borthü |
| choiva | euri | ebi |
| poeta | bertsolari | koblakari |
| sol | eguzki/eki | eki, ekhi |
| saída | irteera, atera | elki |
| Soa | Zuberoa | Xiberoa |

Actualmente, máis do 60 % dos 16.000 suletinos son vascófonos, pero a diminución do número dos que o falan entre os mozos e a falta de empregos poden ser a longo prazo un risco para o mantemento da lingua en Zuberoa. Con todo, o traballo efectuado polas asociacións culturais nas que moitos mozos están implicados permite que o dialecto se manteña a pesar da estandarización da lingua co batua, que non parece estar influíndo na desaparición do suletino. A arraigada tradición do teatro popular utilizouse nestes últimos anos como unha forma de cohesionar ás comunidades (pastorais e mascaradas), que sofren un preocupante descenso demográfico. As obras represéntanse en éuscaro e convértense en actos de reafirmación da identidade suletina.

Seguen a publicarse obras na forma literaria desta variedade, sendo os escritores mais soados Itxaro Borda e o académico e dramaturgo Jean Louis Davant. Os músicos Niko Etxart e o grupo Guk, entre moitos outros, cantan en éuscaro suletino. Posúe unha rica tradición lírica de gran prestixio entre os vascos, recompilada e dada a coñecer no País Vasco español a partir dos anos 60 e 70.

Véxase tamén
------------

* Dialecto arabés
* Dialecto biscaíño
* Dialecto guipuscoano
* Éuscaro batua
* Dialecto alto-navarro
* Dialecto labortano
* Dialecto baixo-navarro
* Dialecto roncalés
* Cantar de Bereterretxe

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2746856
* Glottolog: basq1250

 |
Deusa das cobras no Museo Arqueolóxico de Heraclión.
Chámase **deusa das cobras** a varias estatuas de louza vidriada atopadas en Cnosos. A máis famosa delas mide 29,5 centímetros de altura e supostamente representa unha deusa da civilización minoica, aínda que tamén se sinalou que en realidade podería representar a unha sacerdotisa. Foron datadas aproximadamente contra o 1600 a. C. Foron atopadas por un equipo de arqueólogos dirixidos por Arthur Evans en 1903, nunha estancia da á oeste do palacio de Cnosos chamada *tesouraría sacra*, e no presente áchanse no Museo Arqueolóxico de Heraclión (Creta).

A estatua máis coñecida é unha figura feminina ataviada cun vestido longo, de estreita cintura e cun corpiño que deixa o peito ó descuberto. En ambas as mans sostén senllas cobras e ten enriba da cabeza un felino.

Á esquerda, a estatua que en principio foi chamada *Deusa das serpes*; no centro, a antigamente denominada *Adoradora sen cabeza.* Museo Arqueolóxico de Heraclión, Creta.
Esta estatua nun principio era denominada *Adoradora sen cabeza*, por ser de menor tamaño que outra estatua tamén de louza vidriada á que denominaron *Deusa das cobras.* A estatua fora achada sen a cabeza e sen o brazo esquerdo e foi reconstruída polo equipo de Evans tomando como referencia estoutra estatua maior. A estatua maior ten tres serpes enroscadas na cintura e nas mans.

Notas
-----

1. ↑  Joseph Alexander MacGillivray, *El laberinto del Minotauro*, páxina 359.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Deusa das cobras***  |

### Bibliografía

* Joseph Alexander MacGillivray. *El laberinto del Minotauro*. Barcelona, Edhasa, 2006. ISBN 84-350-2653-1
Edificio da sede actual da *Leopoldina* en Halle.
A **Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina** (**Academia alemá das ciencias naturais Leopoldina**, tamén coñecida simplemente como **Leopoldina**) é unha sociedade científica alemá, a máis antiga do mundo. Fundouse en 1652 en Schweinfurt (Baviera).
Hoxe está situada na cidade de Halle, no estado alemán de Saxonia-Anhalt.

Biblioteca
----------

*Miscellanea Curiosa* (1692).
A biblioteca da Leopoldina foi fundada en 1731, en Nürnberg. Hoxe e inclúe máis de 260 000 volumes, monografías e revistas da ciencia e a medicina, xa que está centrada sobre todo nas publicacións da historia da ciencia, en particular das ciencias naturais e da medicina, así como escritos de numerosas sociedades científicas.

A colección debeuse principalmente a intercambios de publicacións da Academia con socios de todo o mundo, e a través de doazóns dos membros da Academia.

Membros
-------

A Leopoldina é unha asociación supranacional de científicos e académicos. Máis dunha cuarta parte dos seus membros son de países distintos de Alemaña.

Os novos membros da Leopoldina son elixidos polo *Presidium* sobre a base dos nomeados polos membros existentes e despois dun proceso de selección en varias etapas. Actualmente conta con máis de 1 500 membros de 30 países.

Desde a súa fundación en 1652 pertenceron á Academia uns 7 500 académicos. Entre eles máis de 170 Premios Nobel.

Notas
-----

1. ↑  Werner E. Gerabek: Enzyklopädie Medizingeschichte, p. 23; online Google Books.
2. ↑  Jörg Hacker (ed.) *Ein Rundgang durch die Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina*. Nationale Akademie der Wissenschaften.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Self-produced overview of the Leopoldina.
* Groschenheft magazine No aniversario da Leopoldina *(en alemán)*.
* Sitio web da Leopoldina.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q543804
* WorldCat
* VIAF: 130151569
* BIBSYS: 90335066
* BNF: 11869058d
* BRE: 4094237
* CiNii: DA03711333
* GEC: 0000481
* GND: 35672-4
* GRID: grid.461637.1
* ISNI: 0000 0001 2157 0182
* LCCN: n50005104
* MAG: 2800156163
* NKC: ko2002152588
* NLA: 35035182
* OpenCorporates: W1215\_VR20649
* OSM: 6567076
* SUDOC: 02644402X

 |
En xeoloxía e oceanografía, a **diaxénese** refírese a calquera mudanza e alteración do sedimento após a súa deposición inicial, durante e despois da litificación, excluíndo alteración superficial (desgaste) e metamorfismo. Estas mudanzas acontecen en temperatura e presión relativamente baixas e resultan en alteracións mineralóxicas que orixinan rochas. Non hai ningunha fronteira nidia entre diaxénese e metamorfismo, mais o último ocorre en temperaturas e presión máis elevadas.

Após a deposición, os sedimentos son compactados e son enterrados baixo capas sucesivas de sedimentos e cimentados por minerais que se precipitan da solución. Os grans de sedimentos, rochas e fósiles poden ser substituídos por outros minerais durante a diaxénese. A porosidade xeralmente diminúe durante a diaxénese, agás en casos raros, como a disolución de minerais e dolomitización.

O estudo da diaxénese en rochas é usado para entender a historia tectónica a que foron sometidos e os tipos de fluídos que circularon a través deles. Dende o punto de vista comercial, tales estudos axudan a avaliar a probabilidade de atopar mineral economicamente viábel e varios depósitos de hidrocarburos.

O proceso de diaxénese tamén é importante na determinación da decomposición de tecido óseo.

Notas
-----

1. ↑  *Bone diagenesis: an overview* R Hedges, Archaeometry 2002

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q180621
* AAT: 300249582
* BNCF: 32583
* BNF: 11946801p
* EBID: ID
* LCCN: sh85037488
* MAG: 130452526
* NDL: 00575920
* PSH: 4871

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeoloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**El Inquilino Comunista** é unha banda de indie-rock procedente de Getxo (Euskadi) considerada pioneira deste estilo musical na península xunto a Los Planetas ou Penelope Trip. O seu estilo foi a miúdo denominado noise-pop e bebía de referentes principalmente estadounidenses dos últimos 80 e primeiros 90 como Pixies, Sonic Youth, Pavement ou Dinosaur Jr, ademais de Velvet Underground.

Alleos á industria musical e máis dispostos a divertirse emulando aos seus ídolos que a agradar a un gran público, o cuarteto cantaba en inglés, a pesar do seu nome, que fai referencia á menstruación, e, como os citados referentes, baseou a súa música na melodía e nunha distorsión que foi pulíndose na súa curta evolución.

Publicaron tres discos entre 1993 e 1996, *El Inquilino Comunista*, *Bluff* e *Discasto* ademais de varios singles e EPs.

No 2006, e trala publicación dunha caixa recopilatoria (*Dogbox*), volveron a subir a un escenario para unha festa aniversario dun selo discográfico nun concerto dobre en Madrid e Barcelona canda Devendra Banhart, e máis tarde para participar na primeira edición do Bilbao Live Festival, onde retomaron o contacto co público da súa localidade.

O grupo segue reuníndose de vez en cando para tocar.

Discografía
-----------

1. *"Extended Play"* (Radiation, 1992). EP.
2. *"El Inquilino Comunista"* (Radiation, 1993). LP.
3. *"Trash"* (Factory, 1994). EP.
4. *"Bluff"* (Radiation, 1995). LP.
5. *"Radio C.D."* (Radiation, 1995), EP.
6. *"Discasto!!"* (Radiation, 1996). LP.
7. *"Dogbox"* (Everlasting, 2005). Recompilatorio.

Ligazóns externas
-----------------

* El Inquilino Comunista en myspace.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394117
* WorldCat
* VIAF: 139759756
* Discogs: 1436608

 |
**Eddie Daniels**, nado o 19 de outubro de 1941 en Nova York, é un músico e compositor norteamericano. A súa faceta máis coñecida é a de clarinetista de jazz, porén tamén toca o saxofón soprano, alto e tenor. Así como compaxina o jazz coa música clásica.

Traxectoria
-----------

Daniels naceu no seo dunha familia xudía, sendo a súa nai orixinaria de Romanía. Creceu no barrio Brighton Beach de Brooklyn.

De adolescente comezou a interesarse no jazz cando veu a músicos que acompañaban a cantantes como Frank Sinatra, nas súas gravacións. O primeiro instrumento que tocou Eddie foi o saxofón alto e, a idade de 15 anos, xa tocara no concurso xuvenil *Newport Jazz Festival*.

Na facultade foi cando comezou a tocar o clarinete.

Daniel fixo varias xiras e gravacións con diferenes bandas, pequenos grupos e orquestras, aparecendo en televisión nalgunha ocasión.

A partir do ano 1980 céntrase principalmente no clarinete. Nesta década, 1989, gañou o Grammy por tocar *Memos fron Paradise* de Roger Kellaway.

Eddie Daniels tamén tocou con Thad Jones e recentemente foi o artista convidado na *Big Path Band* de Gordon Goodwin para participar no álbum *Swingin' for the fences*, o primeiro da banda. Participou no arranxo de Goodwin da *40 Sinfónica en sol menor* de Mozart no álbum *XXL* e no álbum da Big Path Band *The Path Pack* a canción *Under the wire*.

No ano 2009o compositor e saxofonista suízo Daniel Schnyder compuxo o *Concerto para clarinete e orquestra MATRIX 21* adicado a Eddie Daniels. Este concerto foi encargado pola *Orchestre de Chambre de Lausana* (Suíza) e polo que foi premiada e mundialmente recoñecida en xaneiro de 2010 en Lausana baixo a dirección de Christian Zacharias. En Estados Unidos estreouse o 18 de xullo de 2010 baixo a batuta de Jens Georg Bachmann.

Discografía
-----------

* Con George Benson e Joe Farrell.
	+ *Benson & Farrell* (CTI, 1976)
* Con Yusef Lateef.
	+ *10 Years Hence* (Atlantic, 1974)
* Con Airto Moreira.
	+ *Virgin Land* (Salvation, 1974)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Eddie Daniels Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q719902
* WorldCat
* VIAF: 64191410
* AllMusic: mn0000171743
* BNF: 13892962b
* CiNii: DA16009139
* Discogs: 200783
* Europeana: ID
* GND: 120888661
* ISNI: 0000 0000 7366 5311
* LCCN: nr90001268
* MusicBrainz: ID
* NTA: 073007455
* SNAC: w67492w8
* Songkick: 82201

 |
Vista aérea dun cortaventos en Dakota. 1997. USDA Natural Resources Conservation Service
Un **cortaventos**, **quebraventos** ou **cortina forestal** é unha especie de pantalla usualmente realizada cunha ou máis fileiras de árbores plantadas así de xeito de dar abeiro aos cultivos agrícolas (tamén xardíns, pastos, áreas de lecer, infraestruturas, estradas) contra os ventos, previr erosión eólica, ou unha evapotranspiración brusca. Plántanse arredor dos bordos das leiras, campos agrícolas ou coutadas. Tamén poden estar realizadas con plantas anuais.

En edificios, se se deseña correctamente unha cortina, pode reducirse o custo de quecer e arrefriar, aforrando, logo, enerxía.

Nas estradas, os cortaventos actúan contra os refachos, axudan a manter libre de neve a fita asfáltica, e poden servir de hábitat para a fauna. Tamén serven para abeirar do tránsito ás poboacións achegadas e á fauna silvestre de ruídos e polución.

Outro uso das cortinas forestais é o de agochar impactos visuais, desde as esptradas por exemplo; tamén reducen ruídos, e melloran a separación entre animais de granxa e estradas.

Notas
-----

1. ↑  Sinónimos en: *Vocabulario forestal*, VV. AA. (2012), Santiago de Compostela, Universidade / Deputación de Lugo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2039061
* AAT: 300008910
* BNCF: 42447
* EBID: ID
* GND: 4272493-4
* JSTOR: windbreaks
* MAG: 140857803
* NDL: 00560823

 |
Tumba de Deniz Gezmiş.
**Deniz Gezmiş**, nado o 27 de febreiro de 1947 en Ayaş e finado o 6 de maio de 1972 en Ancara, foi un activista político marxista-leninista turco, un dos membros fundadores do Exército de Liberación do Pobo de Turquía.

Traxectoria
-----------

Naceu nunha pequena vila da provincia de Ancara onde seu pai era mestre de escola, pero foi Sivas a cidade na que medrou. En Istambul realizou os estudos de bacharelato e alí comezou a interesarse pola política, ingresando no Partido dos Traballadores de Turquía en 1965. En 1966 entrou na Universidade de Istambul para estudar dereito, involucrado nas loitas estudantís foi arrestado por participar nunha manifestación convocada Federación Nacional de Estudantes Turcos. En 1968 fundou a Organización Revolucionaria de Xuristas. Foi de novo arrestado o 30 de xullo por manifestarse contra a chegada da Sexta Frota dos Estados Unidos ao porto de Istambul. Liberado o 30 de outubro foi un dos fundadores da Organización de Estudantes Revolucionarios. O 28 de novembro foi arrestado unha vez máis, nesta ocasión por se manifestar contra a chegada a Ancara do novo embaixador norteamericano, Robert Komer.

De novo liberado participou en maio de 1969 na ocupación da facultade de dereito en protesta contra un proxecto de reforma universitaria. A policía entrou na facultade e Deniz foi ferido, detido e conducido a un hospital para curar as súas feridas foi quen de fuxir cara a Xordania, acubillado nun campamento da Organización de Liberación de Palestina recibiu adestramento guerrilleiro.

Expulsado da universidade volveu a Turquía, onde foi acusado pola policía de posuír unha arma de fogo estivo detivo do 25 de decembro de 1969 ao 18 de setembro de 1970. A fins de ano participou na constitución do Exército de Liberación do Pobo de Turquía e o 20 de xaneiro de 1971 Deniz participou en nome do ELPT no atraco a un banco en Ancara e no secuestro o catro soldados americanos en Balgat que foron liberados pola policía e Deniz Gezmiş detido en Gemerek o 16 de marzo. O proceso contra el comezou o 16 de xullo e finalmente sentenciado á pena de morte o 9 de outubro pola violación do artigo 146 do código penal. A sentenza cumpriuse o 6 de maio de 1972 na prisión central de Ancara.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q982419
* WorldCat
* VIAF: 18029680
* BNF: 136204422
* FAST: 252998
* GND: 119348284
* ISNI: 0000 0000 2628 6271
* LCCN: n88205055
* OL: OL8827981A

 |
Á dereita o Palacio dos Guzmanes, sede da Deputación.
A **Deputación de León** (en castelán: *Diputación de León*) é o órgano institucional propio da provincia de León e ao que corresponden diversas tarefas administrativas e executivas. Engloba a todos os municipios da provincia e entre as súas funcións máis importantes atópase a de dotar de infraestruturas ás localidades da provincia así como ao seu desenvolvemento. A Deputación Provincial ten a súa sede no Palacio dos Guzmanes, situado na Praza de San Marcelo da cidade de León.

O 12 de maio de 2014 foi asasinada a Presidenta da Deputación, Isabel Carrasco, cando se dirixía a un mitin para as Eleccións ao Parlamento Europeo de 2014.

Presidentes
-----------

* 1979-1983: Julio César Rodrigo de Santiago (UCD)
* 1983-1984: Manuel Cabezas Esteban (PSOE)
* 1984-1991: Alberto Pérez Ruiz (PSOE)
* 1991-1995: Agustín Turiel Sandín (PSOE)
* 1995-2003: José Antonio Diez Diez (PP)
* 2003-2007: Francisco Javier García-Prieto Gómez (PP)
* 2007-2014: Isabel Carrasco Lorenzo (PP)
* 2014: Marcos Martínez Barazón (PP)
* 2014-2015: Emilio Orejas Orejas (PP)
* 2015-: Juan Martínez Majo (PP)

Notas
-----

1. ↑  Morre a tiros en plena rúa a presidenta da Deputación de León, Isabel Carrasco

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial Arquivado 01 de novembro de 2020 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5807869
* WorldCat
* VIAF: 147756729
* BAV: ADV10038017
* LCCN: n81073884
* SUDOC: 169472353

 |
**Elspeth Jouceline Huxley**, nada o 23 de xullo de 1907 en Londres e finada o 10 de xaneiro de 1997 en Tetbury (Gloucestershire), foi unha escritora, xornalista e oficial colonial británica.

Traxectoria
-----------

Nada en Londres, chegou en 1912 cos seus pais a Thika, na actual Kenya, para abrir unha plantación de café. En 1925 marcha a Inglaterra e aos Estados Unidos para estudar, aínda que retorna periodicamente cos seus pais. en 1929 converteuse en axudante da oficina de prensa de Empire Marketing Board, en 1932 deixa o seu traballo e viaxa por toda a zona, e publica os seus primeiros libros, entre eles *Lord Delamere and the making of Kenya*, unha biografía do famoso colono. Formou parte da Comisión para a revisión da Constitución da Federación de Rhodesia, e aínda que comezou avogando polo colonialismo, máis tarde apoiou a independencia dos países africanos.

Escribiu máis de 30 libros, entre eles descatan *The Flame Trees of Thika* e *The Mottled Lizard* nos que conta as súas experiencias nos seus primeiros anos en África.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5367730
* WorldCat
* VIAF: 76328210
* BIBSYS: 90392652
* BNE: XX1652138
* BNF: 120168338
* Bridgeman: 23161
* CiNii: DA02012306
* DeutscheBio: 118708465
* EBID: ID
* FAST: 1434139
* GND: 118708465
* IMDb: nm0404718
* ISNI: 0000 0001 2140 0781
* LCCN: n50030357
* NDL: 00444125
* NKC: jo2002105429
* NLA: 35186731
* NPG: mp67388
* NTA: 068996624
* ODNB: 64695
* OL: OL31215A
* PTBNP: 134906
* SELIBR: 243607
* SNAC: w6q24rpm
* SUDOC: 081802501
* TMDb: 1400201

 |
O **efecto do falso consenso** é un concepto empregado en psicoloxía consisente nun rumbo cognitivo polo que unha serie de individuos tenden a sobreestimar o grao de acordo que os demais teñen con eles.

Características
---------------

As persoas tenden a presupor que as súas propias opinións, crenzas, valores e hábitos están entre as máis elixidas, apoiadas amplamente pola maioría. Esta crenza é un rumbo que esaxera a confianza dos individuos nas súas propias opinións, aínda cando estas sexan erróneas.

Frecuentemente este rumbo aparece en grupos de opinión nos que a opinión colectiva é a mesma que a dos individuos do grupo. Como os membros do grupo alcanzaron un consenso interno e raramente atopan alguén que dispute ese consenso, tenden a crer que todo o mundo, incluíndo as persoas que están fóra do grupo, é da mesma opinión que o grupo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O falso efecto do consenso *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q908850
* MAG: 4977568

 |
**Electronic Body Music** (**EBM**) é un estilo de música electrónica aparecido a principios dos anos 80 que combina elementos da música industrial e a música electrónica de baile. O seu son aséntase nas bases da música industrial de conxuntos pioneiros como Throbbing Gristle, Psychic TV, Can ou Neu!, e outros pioneiros da electrónica como Kraftwerk, Cabaret Voltaire ou DAF.

A denominación "Electronic Body Music" foi concibida polo grupo belga Front 242 a principios dos 80 para describi-la súa música, polo que dende entón se lles
atribúe a paternidade do xénero.

O son da EBM
------------

Unha das características principais é a frialdade e contundencia das bases rítmicas, que a pesar de seren bailábeis apóianse no son industrial. A súa estrutura foxe sensiblemente do concepto pop, desenvolvéndose nunha certa monotonía calculada sen deixar de banda figuras musicais concretas, como as polirritmias ou os clásicos fill-in que poden entrar ou saír do núcleo do ritmo dun xeito máis ben ecléctico.

As liñas de baixo tenden a ser profundas e cunha clara intención hipnótica, prescindindo de figuras como a síncopa e que adoitan seguir unha estrutura a corcheas ou semicorcheas. Este tipo de liñas de baixo son tamén coñecidas como sequenced-bass.

Para os efectos de harmonía e melodía son destacábeis os riffs de sintetizador, concibidos de xeito máis repetitivo e minimalista que as bases rítmicas. Os acompañamentos adoitan ser pads ou "colchóns sintéticos" que envolven os temas con atmosferas escuras.

No desenvolvemento vocal son características as voces masculinas, por acadaren tons máis baixos e dar unha sensación máis lánguida e sinistra. As letras fan referencia polo xeral a temática social, filosófica e política nunha tesitura escura e moitas veces case apocalíptica.

Algúns dos conxuntos máis destacados
------------------------------------

* Front 242
* Nitzer EBB
* DAF
* Laibach
* The Neon Judgement
* Bigod20
* Umo Detic
* Skinny Puppy
* Front Line Assembly
* Liaisons Dangereuses
* Tyske Ludder
* Borghesia
* Clock DVA
* Die Krupps