recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Hulla.
A **hulla** é un tipo de carbón mineral, de tipo bituminoso, e é unha rocha sedimentaria de orixe orgánica.

Características
---------------

Contén entre un 45 e un 85% de carbono. É dura e crebadiza, estratificada, de cor negra e brillo mate ou graxo. A hulla foi a propulsora da industria do século XIX, durante a chamada revolución industrial, sendo trocada polo petróleo no século XX. Actualmente é empregado como combustible nas centrais térmicas, e tamén para elaborar o coque, que se emprega na obtención do aceiro, e tamén para outros produtos químicos.

O carbón formouse mediante a presión que exerceu a terra en lugares pantanosos sobre restos vexetais primitivos que se descompuxeron hai 250 millóns de anos, principalmente durante os períodos Carbonífero e Permiano. Primeiro fórmase o lignito e logo a hulla, tendo esta maior cantidade de carbono, menor humidade e máis poder calorífico; encontrándose tamén a máis profundidade. Se o tempo e a presión conseguen comprimir máis o carbono, teriamos a antracita.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Hulla*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q732607
* AAT: 300015143
* EBID: ID
* GND: 4057194-4
* JSTOR: bituminous-coal
* PSH: 4665
* Treccani: carbone

 |
Considérase **firmamento** a bóveda celeste ou esfera celeste na que están aparentemente fixos os astros.

Na antigüidade os sacerdotes e os astrónomos crían que as estrelas estaban fixas na bóveda celeste (o fragmento de ceo observable), polo que se chamou *firmamento* a este conxunto "firme". Diferenciando as estrelas fixas das errantes ou "planetas".

No sistema xeocéntrico de Claudio Tolomeo (ano 2 d.C.), a "esfera das estrelas fixas" constituía a casca externa do Universo, no centro da cal se atopaba a Terra. A idea de "fixas ou firmes" continuou con Copérnico e Kepler ata que finalmente, no século XVIII, desbotouse polos traballos de Edmund Halley, o cálculo das órbitas dos cometas cruzaba ditas esferas polo que non podían ser de ningún material sólido.

O termo *firmamento* séguese utilizando de xeito coloquial e xenérico referido ao ceo na súa totalidade.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Disco celeste de Nebra
* Ceo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2708714
* MAG: 120548695

 |
O **HMS *Lion*** foi un cruceiro de batalla da Royal Navy, o principal barco da súa clase. Tiña significativas melloras con respecto aos seus predecesores da clase *Indefatigable* en termos de velocidade, armamento e blindaxe. Os barcos da clase *Lion* eran 2 nos máis rápidos, cambiaron os canóns de 305 mm dos barcos máis vellos polo mesmo número de canóns de 343 mm, e tiña un cinto na liña de flotación de 229 mm de espesor contra os 152 mm da clase *Indefatigable*. Esta foi a resposta aos primeiros cruceiros de batalla alemáns, a clase *Moltke*, que eran máis grandes e potentes que os primeiros británicos, a clase *Invincible*.

O *Lion* serviu como buque insignia dos cruceiros de batalla da Grand Fleet durante a primeira guerra mundial, agás cando estivo sendo reacondicionado ou reparado. Afundíu ao cruceiro lixeiro alemán *Cöln* durante a batalla de Helgoland e serviu como buque insignia do vicealmirante Beatty nas batallas do banco Dogger e Xutlandia. Foi seriamente danado na primeira desas batallas e tivo que ser remolcado polo cruceiro de batalla *Indomitable* para regresar a porto, onde estivo en reparación durante dous meses. Durante a batalla de Xutlandia tivo un grave incendio que puido destruír o barco pero grazas ao home ao mando da torreta incendiada, que mandou inundar a polvoreira, o buque salvouse. O lume destruíu unha torreta que tivo que ser retirada para reconstruíla e o barco pasou varios meses en reparación. Pasou o resto da guerra en patrullas sen incidentes no mar do Norte, aínda que proporcionou cobertura a distancia na segunda batalla de Helgoland en 1917. Pasou á reserva en 1920 e foi vendido para o despedazamento en 1924 baixo os termos do Tratado naval de Washington.
**HK Drott**| **Nome do club** | Handbollsklubben Drott Halmstad |
| **Fundado** | 1936 |
| **Pavillón** | Halmstad Sporthall, Halmstad |
| **Capacidade** | 4.000 |
| **Adestrador** | Ulf Sivertsson |
| **Liga** | Elitserien |
| **2009-10** | **2º** (5º na liga regular) |
| **Equipamentos** | 

|  |  |
| --- | --- |
| 





**Local** | 





**Visitante** |

 |

O **HK Drott** é un equipo de balonmán da cidade de Halmstad, Suecia. O club foi fundado en 1936 como equipo de fútbol, mais en 1940 abandonouse a práctica deste deporte. O club adícase á práctica do balonmán dende 1937.

O equipo non chegou ata a máxima categoría do balonmán sueco ata o ano 1962, e en 1975 conseguiu o seu primeiro campionato de Liga, e dende aquela converteuse nun dos equipos máis laureados do balonmán sueco, gañando 10 títulos de liga, o último deles no 2002.

A nivel internacional disputou dúas finais, perdendo as dúas. En 1990 perdeu a final da Recopa de Europa fronte ao Teka Cantabria, e en 1994 perdeu a final da City Cup fronte ao TuSEM Essen.

Deste club saíron moitos grandes xogadores como Magnus Andersson, Ola Lindgren, Bengt Johansson ou Göran Bengtsson.

Palmarés
--------

* **10 Ligas suecas:** 1975, 1978, 1979, 1984, 1988, 1990, 1991, 1994, 1999 e 2002

Equipo da tempada 2010-2011
---------------------------

| Nº | Nome | Nacionalidade |
| --- | --- | --- |
|
| 1 | John-Olof Lindblom | Suecia |
| 2 | Daniel Lindgren | Suecia |
| 3 | Mattias Roth | Suecia |
| 5 | Martin Bystedt | Suecia |
| 6 | Johnny Olsson | Suecia |
| 7 | Michael Mattsson | Suecia |
| 8 | Viktor Johansson | Suecia |
| 9 | David Löfgren | Suecia |
| 10 | Magnus Persson | Suecia |
| 11 | Jesper Adolfsson | Suecia |
| 12 | Robert Bladh | Suecia |
| 13 | Anton Halén | Suecia |
| 14 | Johannes Grönlund | Suecia |
| 15 | Andreas Palmay | Suecia |
| 16 | Ola Ebeling | Suecia |
| 17 | Tobias Bengtsson | Suecia |
| 18 | Christoffer Johansson | Suecia |
| 20 | Gunnar Stein Jónsson | Ialandia |
| 21 | Stephen Nielsen | Dinamarca |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial do club

* Portal:Suecia
Hórreo en Oza-Cesuras.
Hórreo esquinado en Sada.
O **hórreo mariñán** é un subtipo de hórreo galego. A súa área de distribución é a da comarca histórica das Mariñas Coruñesas, e coincide aproximadamente coas cuncas dos ríos Barcés, Mero, Mandeo e Mendo. É o único tipo de hórreo que se atopa nesta área, comezando a mesturarse con outros tipos na súa banda periférica.

Características
---------------

### Morfoloxía

É polo xeral de pequeno tamaño. A súa cámara é estreita e alta, cunhas dimensións tipo aproximadas duns 1,10 x 1,80 m. Naqueles casos nos que se ampliou a súa capacidade fíxose por elongación da cámara e mantendo a coxía. A suspensión adoita ter altura suficiente para aloxar no espazo inferior funcións subsidiarias menores (almacenamento de leña, galiñeiro etc). Porén ese espazo inferior nunca se pecha con fábrica.

Cando o hórreo está colocado no sentido da pendente do terreo as cepas asumen o desnivel facéndose unha máis alta que a outra. Con frecuencia, e cando a carencia de espazo obriga a facelo, vese sobre os muros da eira, facendo de lumieira ao portalón de acceso a ela, sobre os tellados das casas ou mesmo pregado en esquina.

### Construción

O hórreo está soportado por cepas de cachotería en seco, revocadas e encaladas nos hórreos de mellor feitura. Os tornarratos son de xisto, grandes e rectangulares.

A estrutura base do hórreo é unha armazón de madeira chamada *grade*, composta por catro trabes grosas, dúas lonxitudinais, chamadas *largueiros* ou *mesas* e dúas transversais, chamadas *cabezas*, que se unen mediante espigas. Sobre ela van suxeitos a *clavadeira*, na cal se fixan as *doelas* de madeira e os esquinais que soportan o teito. O chan, chamado *sollado* ou *lastra*, é de táboas sobre traveseiros que descansan sobre as mesas.

As doelas que conforman as paredes da cámara son verticais case sempre. A cuberta está formada por dous faldróns de tella cerámica curva a dúas augas con pouco beiril, que está soportado por dúas trabes lonxitudinais unidas polas *tixeiras* ou *burras* e polas *corvas* nos pinches, e que descansa sobre os esquinais. Normalmente ten unha soa porta no centro dun costal e non leva terminais, salvo nos máis elaborados.

Notas
-----

1. ↑  Martínez Rodríguez, I. *El hórreo gallego*. Fundación Pedro Barrié de la Maza. A Coruña, 1975. ISBN 84-85728-00-9.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hórreo
* Hórreo galego
* Clasificación tipolóxica do hórreo galego

| * v
* c
* e
Hórreos, cabaceiros, canastros, piornos, paneiras e celeiros |
| --- |
| Partes | Pé de hórreo |
| Localización | Hórreo galego - Hórreo asturiano |
| Clasificación tipolóxica do hórreo galego | 

|  |  |
| --- | --- |
| Antecedentes portátiles | de corres |
| Tipos de madeira | mariñán - tipo palleira ou piorno - Salnés - bergantiñán |
| Tipos especiais | Cabanas - Vilalba - Tui |
| Tipos mixtos | Carral - Carballo - Mondoñedo - Mahía - Pontevedra - O Pino |
| Tipos de pedra | Ribadeo - San Pedro de Visma - Coristanco - Fisterra - Noia - Morrazo |
| Tipos non tradicionais | Lugo - Cedeira - Carballo |

 |
| Imaxes | Galería de imaxes de hórreos de Galicia |
Quiosco de Traxano (Filae, Alto Exipto)
**Hípetro** (do latín  *hypaethrus* , do grego antigo ὕπαιθρος  *hupaithros*  ὑπό hupo- "baixo" e αἰθήρ aither "ceo, aire"), son termos usados ​​para describir un edificio ou un espazo arquitectónico que non está cuberto por un teito.

Variedades
----------

### Exipto

Na arquitectura monumental de Exipto, a "sala hípetra" estaba rodeada de columnas, como un patio porticado, tamén sen teitume. Era o espazo arquitectónico descuberto do templo exipcio, estando inmediatamente despois dos pilonos da entrada e anterior á "sala hipóstila" cuberta, onde estaba a "cella" que gardaba a imaxe da divindade. As primeiras **hípetras** foron construídas nos templos contiguos dos complexos das pirámides de  Keops e  Micerinos. Esta disposición influenciou o deseño dos megaróns micénicos.

### Grecia

Na arquitectura clásica,  *'Hypaethral'*  describe un antigo templo sen teito, un tipo de templo grego cuxa cella queda aberta e, por extensión, calquera edificio ou parte del sen un teito. Foi descrito polo arquitecto romano Vitruvio no seu tratado "De architectura", escrito para o emperador César Augusto, probablemente ao redor do 15 a.C.

### India

Os templos sen teito tamén se construíron na India, nos estados de Orissa, Madhya Pradesh e Uttar Pradesh nos séculos VIII ao XI. Estes templos hipetros de planta redonda ou rectangular foron dedicados ás deusas chamadas Yoginis (Yogini Cult e Teples, Vidya Dehejia, templos de Yoginis na India, Stella Dupuis).

Notas
-----

1. ↑  Entrada en Digalego.
2. ↑  Conelly & Higgins (1798), p. 148
3. ↑  Cimmino, Franco (2002). *Vida cotidiana de los egipcios*. Col. Historia bolsillo (en castelán). Madrid: Edaf. p. 358. ISBN 84-414-1140-9.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Hípetro*** |

### Bibliografía

* Conelly, Tomás (O.P.); Higgins, Tomás (carmelita) (1798). *Diccionario nuevo de las dos lenguas española e inglesa en quatro tomos* **II**. Madrid: Imprenta Real.

### Outros artigos

* Antiga arquitectura exipcia

### Ligazóns externas

* Bartleby entry
* "Opening to the Sun Above"
* Photographs of the Temple of Apollo at Didyma

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3144435
* AAT: 300007624
* GEC: 0273495

 |
**Identidade Galega (IDEGA)** é un partido que se declara identitario, galeguista de centro, antiliberal, contrario a globalización e herdeiro da Dereita Galeguista de Vicente Risco e Xosé Filgueira Valverde, influenciada directamente pola corrente de pensamento coñecida como Nouvelle Droite francesa, de Alain de Benoist, e nas súas candidaturas figuran membros de forzas republicanas de ámbito español, como o Movimiento Social Republicano.

Traxectoria
-----------

Identidade Galega legalizouse o 19 de outubro de 2004 e o 4 de novembro celebrou a súa Primeira Asemblea Xeral. Contaba con arredor de 50 militantes, os seus principais dirixentes foron Xosé Lois Pérez e Xoán Lois Manteiga. O 7 de setembro de 2005 anunciou a súa integración no Partido Galeguista. En xuño de 2006, os militantes do partido deixaron o PG e reconstituíron o partido en oposición á política sobre inmigración desenvolvida polo PG. O seu programa reflectía unha política etnicista, contraria á inmigración, galeguista, social, con posturas próximas ao identitarismo.  
Nas eleccións autonómicas de 2005 presentouse pola provincia da Coruña con Manuel Ambite como candidato á Presidente da Xunta, e obtivo 376 votos.

En 2015, presentouse ás eleccións municipais cunha candidatura por Arteixo que logrou 45 votos (0,32% do total).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Movimento da Resistência Ariana
En matemáticas, **a Identidade de Euler**, un caso especial da fórmula de Euler, é a seguinte:

{\displaystyle e^{i\pi }+1=0\;}
Esta ecuación aparece en *Introdución* de Leonhard Euler, publicada en Lausanne en 1748. (*V.* número e; unidade imaxinaria; número pi)

Demostración
------------

Esta fórmula é un caso da fórmula de Euler, que asigna

{\displaystyle e^{ix}=\cos x+i\sin x\,\!}
para calquera número real x. Se consideramos que {\displaystyle x=\pi }, temos que

{\displaystyle e^{i\pi }=\cos \pi +i\sin \pi \,\!}
e posto que cos(π) = -1 e sen(π) = 0, obtemos que

{\displaystyle e^{i\pi }=-1\,\!}
e polo tanto

{\displaystyle e^{i\pi }+1=0\,\!}

Importancia desta identidade
----------------------------

É "a fórmula máis salientable en matemáticas" segundo Richard Feynman. Feynman sinalou a importancia desta fórmula porque enlaza algunhas constantes matemáticas fundamentais:

* O número 0, o elemento neutro da suma (é dicir, para toda a, a+0=0+a=a).
* O número 1, o elemento neutro da multiplicación (para toda a, a×1=1×a=a).
* O número pi ({\displaystyle \pi }) é fundamental na trigonometría.
* O número e (e) é fundamental nas conexións co estudo dos logaritmos e no cálculo.
* A unidade imaxinaria i.

Ademais, tódolos operadores aritméticos fundamentais están presentes: igualdade, suma, multiplicación e potencias.

Houbo un debate substancial no campo da filosofía das matemáticas sobre o "significado real" ou o "significado profundo" debido a que inclúe múltiples constantes e operacións. Algúns afirman que describe propiedades cognitivas dunha mente - e advocan pola cognitividade das matemáticas. No outro extremo, afirman que representa o consenso racional entre os matemáticos ou simplemente é unha proba da realidade física do universo e a álxebra e unha consecuencia da súa estrutura. Segundo isto, a fórmula non sería só salientable, senón *divina*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q204819
* MAG: 130679158

 |
|  |
| --- |
| **Idades prehistóricas** |
| **Holoceno** |   La Tène |   | **Protohistoria** |
|   Hallstatt |
| **Idade de Ferro** |
|   Bronce final |   |
|   Bronce medio |
|   Bronce antigo |
| **Idade de Bronce** |
|     Calcolítico |   |   |
|   Neolítico | **Prehistoria** |
| Mesolítico / Epipaleolítico |
| **Plistoceno** |     Paleolítico superior |   |
|     Paleolítico medio |
|     Paleolítico inferior |
|   Paleolítico |
| **Idade de Pedra** |

A **Idade do Cobre** ou **Calcolítico** é un dos períodos da prehistoria. Sucede ao Neolítico e precede á Idade de Bronce. Tamén se acostuma utilizar este nome para denominar algunhas culturas que presentan formas culturais diferenciadas entre o 2500 e 1800 a.C.

Características
---------------

O historiador Felipe Senén fai a seguinte periodización para o Calcolítico (ou Idade de Cobre) e a Idade de Bronce, referidos ao noroeste peninsular:

* Calcolíto: 2000 - 1800 a.C.
* Idade de Bronce:
	+ Inicial: ensaios (1700 - 1200 a.C.)
	+ Medio: eclosión (1200 - 1000 a.C.)
	+ Final: difusión (1000 - 500 a.C.)

O bronce é unha aliaxe metálica composta de cobre e estaño e foi o primeiro metal que utilizou o ser humano, dando así comezo á Idade dos Metais. Nesta etapa histórica aparece, pois, a metalurxia, o que provocou unha serie de trocos sociais e culturais.

Durante o calcolítico inicial e medio en Galiza (2500 a.C. — 2200 a.C.) desenvolveuse a etapa precampaniforme. A etapa campaniforme representa o calcolítico final (2200 a.C. — 1800 a.C.).

Notas
-----

1. ↑  SENÉN LÓPEZ, F. *Historia de Galicia*, Ed. ANT, 1991, pp. 21-25

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q130253
* AAT: 300019273
* EBID: ID
* GEA: 2847
* GEC: 0178867
* GND: 4138001-0
* HDS: 003704
* JSTOR: copper-age
* LCCN: sh85032338
* MAG: 120766042
* PSH: 5048

 |
**Ignacio Aldecoa Isasi**, nado en Gasteiz o 24 de xullo de 1925 e finado en Madrid o 15 de novembro de 1969, foi un poeta e escritor en lingua castelá. Catro son as súas principais obras: *El fulgor y la sangre* (1954), *Con el viento solano* (1956), *Gran Sol* (1958) e *Parte de una historia* (1967).

Biografía
---------

Naceu en Gasteiz no seo dunha familia burguesa e nesa cidade estudou bacharelato nos marianos, para logo marchar a estudar Filosofía e Letras en Salamanca primeiro e en Madrid despois. De carácter rebelde e despreocupado, a súa vida universitaria non se caracterizou pola aplicación nos estudos. Na capital tivo a ocasión de coñecer a escritores como Rafael Sánchez Ferlosio ou Carmen Martín Gaite, con quen conformou a chamada Xeración dos 50 ou Xeración dos nenos da guerra, unidos pola literatura e pola súa activa oposición á ditadura franquista. Casou coa tamén escritora Josefina Aldecoa, fundadora do colexio de inspiración laica *Estilo*.

Traxectoria literaria
---------------------

Empezou publicando dous libros de poesía para logo centrarse na novela e nos relatos, actividades literarias polas que é máis coñecido. Pertence ao realismo social dos anos cincuenta, caracterizado pola solidariedade cos humildes e os oprimidos, a desconformidade perante a sociedade da época e as arelas de cambio. A dura vida do campo ou do mar protagonizaron varias das súas obras.

A técnica narrativa de Aldecoa é a típica do realismo social do momento. O contido das obras teñen toda a prioridade e a el fican subordinadas as técnicas escollidas; xa que logo, rexeita toda pretensión experimental ou virtuosa. Salientou pola súa capacidade para captar os máis diversos ambientes nos que se desenvolven as súas novelas e relatos.

Obras
-----

* *Todavía la vida* (1947)
* *Libro de las algas* (1949)
* *El fulgor y la sangre* (1954). Finalista do premio Planeta.
* *Vísperas del silencio* (1955)
* *Espera de tercera clase* (1955)
* *Con el viento solano* (1956)
* *Los pozos* (1958)
* *Gran Sol* (1958). Premio da Crítica.
* *El corazón y otros frutos amargos* (1959)
* *Cuaderno de Godo* (1961)
* *Caballo de pica* (1961)
* *Arqueología* (1961)
* *Neutral corner* (1962)
* *Pájaros y espantapájaros* (1963)
* *Los pájaros de Baden-Baden* (1965)
* *Parte de una historia* (1967)
* *Santa Olaja de Acero* (1968)
* *Cuentos completos* (1996). Póstuma.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lázaro, F. e Tusón, V. (1982). *Literatura española*. Ed. Anaya.

### Ligazóns externas

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1657241
* WorldCat
* VIAF: 4961381
* Auñamendi: 8556
* BNE: XX1719523
* BNF: 12109953v
* BRE: 1815633
* BVMC: 2941
* CANTIC: a10973655
* DBE: ignacio-aldecoa-isasi
* DeutscheBio: 118644491
* Dialnet: 504433
* EBID: ID
* FAST: 54167
* GEC: 0002149
* GND: 118644491
* ICCU: MILV117620
* IMDb: nm0017429
* ISNI: 0000 0001 2275 9008
* LCCN: n80051593
* NKC: jn20000600102
* NLG: 261370
* NTA: 068636059
* PTBNP: 146892
* SELIBR: 290482
* SUDOC: 029481449

 |
Ignacio Allende.
**Ignacio José de Allende Unzaga**, nado en 1769 e finado en 1811, foi un capitán do exército realista en México que simpatizou co proxecto de independencia do país. Asistiu ás primeiras xuntas secretas da rebelión organizadas polos corrixidores de Querétaro e loitou canda a Miguel Hidalgo na primeira etapa da guerra de independencia. Relevou a Hidalgo no liderado dos insurxentes. En Acatita de Baján, Coahuila, foi traizoado e apresado por Ignacio Elizondo, xunto con Miguel Hidalgo, Mariano Abasolo, Mariano Jiménez e Juan Aldama e conducido á cidade de Chihuahua, onde foi xulgado por insubordinación, fusilado e decapitado. A súa cabeza foi exhibida nunha esquina da Alfóndega de Granaditas, na cidade de Guanajuato, como advertencia ós insurxentes, onde permaneceu 10 anos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q557792
* WorldCat
* VIAF: 53225010
* CERL: cnp02139770
* DBE: ignacio-jose-allende-y-unzaga
* FAST: 222850
* GEC: 0002716
* GND: 1084611694
* ISNI: 0000 0000 2716 2094
* LCCN: n87943388
* SNAC: w6wm94m7
* SUDOC: 224364464

 |
**José Ignacio Cabezón Lorenzo**, nado en Ferrol en 1954 e finado o 8 de decembro de 2021, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi o candidato á alcaldía de Neda por Terra Galega nas eleccións municipais de 2007 nas que a súa formación obtivo seis concelleiros e foi a máis votada. Logo dun pacto co Partido Popular accedeu ao goberno do concello. En agosto de 2010 volveu presentar a súa candidatura ás municipais de 2011, esta vez nas filas do PPdeG, coas que acadou a maioría absoluta. Nas municipais de 2015 perdeu a alcaldía en favor do PSdeG-PSOE, o cal gañou con 5 concelleiros fronte ós 4 seus. Volveu ser candidato do PPdeG nas municipais de 2019 pero non conseguiu recuperala alcaldía, xa que os socialistas revalidaron o goberno cunha ampla maioría absoluta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Carlos Pita López** |  **Alcalde de Neda** 2007 - 2015 | Sucesor:**Ángel Alvariño Saavedra** |

Notas
-----

1. ↑  "Pesar en Neda por el fallecimiento del exalcalde Ignacio Cabezón". *Ferrol 360* (en castelán). 8 de decembro de 2021.
2. ↑  "Cabezón busca la lealtad de sus ediles en Neda antes de dejar Terra Galega". *La Voz de Galicia*. 30 de xullo de 2010.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Neda
O **Hamburg Towers** é un equipo profesional de baloncesto alemán con sede na cidade de Hamburgo. O club actualmente xoga na Basketball Bundesliga, a máxima categoría do baloncesto xermano. Fundado en 2013, desde 2014 xoga os seus partidos como local no Edel-optics.de Arena, pavillón con capacidade para 3 400 espectadores.

Historia
--------

Desde a quebra do BCJ Hamburg en 2020, Hamburgo non contaba con ningún equipo profesional de baloncesto. Para remediar esta situación, en febreiro de 2013 o ex-xogador Pascal Roller e o empresario Wolfgang Sahm anunciaron os seus plans para a creación dun novo equipo para levar de volta á cidade este deporte a nivel profesional. O obxectivo orixinal do club era obter os dereitos deportivos dun club da Basketball Bundesliga, a máxima categoría do baloncesto do país. Con todo, non foi posíbel e o equipo inscribiuse para a temporada 2014−15 na ProA, a segunda división.

O club debutou na ProA o 28 de setembro de 2014, nun encontro como local que gañou por 66−65 ante os Gießen 46ers. Na súa tempada de debut, o equipo terminou oitavo na clasificación. Na seguinte temporada, a 2015−16, os Towers tiveron a asistencia media máis alta de todos os clubs ProA con 3.047 por xogo. Na temporada 2018−19, o equipo hamburgués terminou a temporada regular en cuarto lugar, o que lle permitiu disputar as eliminatoiras polo ascenso. Despois de derrotar o 30 de abril aos favoritos Chemnitz Niners en semifinais, o equipo ascendeu ao Basketball Bundesliga. Xa nas finais, o equipo consegue o título despois de derrotar aos Nürnberg Falcons. 

### Temporadas

| Ano | Nivel | División | Pos. | V–D |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014–15 | 2 | ProA | 8 | 15–18 |
| 2015–16 | 2 | ProA | 5 |  |
| 2016–17 | 2 | ProA | 9 | 14–16 |
| 2017–18 | 2 | ProA | 10 | 13–17 |
| 2018–19 | 2 | ProA | 1 | 26–15 |
| 2019–20 | 1 | Basketball Bundesliga | 17 | 3–17 |
| 2020–21 | 1 | Basketball Bundesliga | 7 | 21–13 |

Xogadores
---------

### Destacados

* Bosnia e Hercegovina Adin Vrabac
* Estados Unidos Beau Beech
* Alemaña Heiko Schaffartzik
* México Jorge Gutiérrez
* Alemaña Justus Hollatz
* Alemaña Louis Olinde
* Austria Marvin Ogunsipe
* Venezuela Michael Carrera
* Alemaña René Kindzeka
* Países Baixos Yannick Franke
* Estonia Maik-Kalev Kotsar

Adestradores
------------

* Alemaña Hamed Attarbashi (2014−2018)
* Alemaña Benka Barloschky (2018)
* Estados Unidos Mike Taylor (2018−2020)
* España Pedro Calles (2020−presente)

Notas
-----

1. ↑  Von Carsten Eberts (5 de febreiro de 2013). "Basketball wie in München – nur anders". *Süddeutsche Zeitung* (en alemán). Consultado o 5 de agosto de 2021.
2. ↑  "Happy End bei Towers-Premiere in der Zweiten Liga". *abendblatt.de* (en alemán). 28 de setembro de 2014. Consultado o 5 de agosto de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
A **haloxenación de Hell-Volhard-Zelinsky**, é unha reacción que permite haloxenar na posición alfa dos ácidos carboxílicos. Esta reacción toma nome dos químicos alemáns Carl Magnus von Hell, Jacob Volhard e do ruso Nikolái Zelinski. Como reactivo, úsase bromo molecular (Br2) catalizado mediante fósforo (P), estes forman tribromuro de fósforo que é a especie catalizadora.

Mecanismo
---------

Esta reacción consta de catro etapas:

1. **Formación do bromuro de acilo** Etapa 1 do mecanismo da reacción de Hell-Volhard-ZelinskyEtapa 1 do mecanismo da reacción de Hell-Volhard-Zelinsky
2. **Enolización**
3. **Bromación**
4. **Intercambio**

Aplicación en síntese de α-aminoácidos
--------------------------------------

Esta reacción pode ser usada na síntese de α-aminoácidos, entre outros compostos, actuando sobre o produto final de reacción con amoníaco (NH3) mediante unha reacción de substitución nucleófila bimolecular (SN2), libreando unha molécula de bromuro de hidróxeno (HBr).

Aquí podemos ver a obtención de Alanina, mais obtense unha mestura enantiomérica de *R* e *S* alanina, polo que é un método pouco eficaz para este fin.

Referencias
-----------

1. ↑  Fernández, Germán. "Reacción de Hell - Volhard - Zelinsky". *www.quimicaorganica.org* (en castelán). Consultado o 2018-06-09.
2. 1 2  Volhard, Peter (2006). *Química Orgánica- Estructura y Función*. Omega. ISBN 842821431X.
| «I Want to Destroy Something Beautiful» |
| --- |
|  |
|  de Josh Woodward |
| do álbum *Dirty Wings* |
| Lanzamento | 2007 |
| Formato |  |
| Gravada |  |
| Xénero musical |  |
| Lingua(s) | Inglés |
| Duración |  |
| Discográfica |  |
| Produtor(es) |  |
| Escritor(es) |  |
| Miscelanea | {{{miscelanea}}} |

"**I Want to Destroy Something Beautiful**" (en galego, "Quero destruír algo fermoso") é unha canción pop en inglés composta polo estadounidense Josh Woodward. Está incluída no seu álbum *Dirty Wings* do 2007, interpretada polo compositor.

A canción ten unha temática escura. Na letra, o narrador semella estar a piques de estalar nun ataque de ira, probablemente por algo que dixo ou fixo a persoa que está con el, á que chama "*dear*" («cariño»). Isto explícase nos primeiros versos, mentres que o resto da canción consiste no narrador divagando arredor da idea de «destruír algo fermoso».

A letra da canción lembra inevitablemente ao filme *Fight Club*, en que o protagonista se expresa dunha forma similar, mesmo utilizando as mesmas palabras nalgúns casos.

Letra
-----

My dear, I'll give you sixty seconds to disappear
And if you don't get out of here... who knows?
Cuz I've been trying to find out if an angel bends or breaks
Or shatters like a stone
I... I want to destroy something beautiful
For you, I want to destroy for you
Tonight, there's only an inch between pain and delight
And I'm full of Canadian whiskey and spite again
Destruction and creation are the same thing after all
The mighty always fall
I... I want to destroy something beautiful
For you, I want to destroy for you
Destruction and creation are the same thing after all
The mighty always fall
I... I want to destroy something beautiful
For you, I want to destroy something beautiful
For you, I want to destroy for...

### Tradución

Cariño, douche sesenta segundos para desaparecer.
E se non saes de aquí... non respondo,
porque estiven intentando descubrir se os anxos dobran, rompen,
ou fanse anacos coma as rochas.
Que... Quero destruír algo fermoso.
Para ti, quero destruír para ti.
Esta noite, entre a dor e o goce só hai unha polgada,
e volvín encherme de whisky canadense e resentimento.
A destrución e maila creación sonche a mesma cousa, a fin de contas.
Os poderosos sempre caen.
Que... Quero destruír algo fermoso.
Para ti, quero destruír para ti.
A destrución e maila creación sonche a mesma cousa, a fin de contas.
Os poderosos sempre caen.
Que... Quero destruír algo fermoso.
Para ti, quero destruír algo fermoso.
Para ti, quero destruír para...

Licenza
-------

"**I Want to Destroy Something Beautiful**" está protexida pola licenza Creative Commons Recoñecemento 3.0 Estados Unidos de América. Por tanto, considérase música libre.

Notas
-----

1. ↑  Páxina da gravación do tema en Jamendo.
2. ↑  Política de distribución de Josh Woodward
3. ↑  Licenza Creative Commons Recoñecemento 3.0 Estados Unidos Arquivado 01 de setembro de 2010 en Wayback Machine..
**I Reis** (tamén **Primeiro Libro dos Reis**, ás veces escrito con numeración arábiga) é un dos libros históricos da Biblia do Antigo Testamento que vén despois de II Samuel e antes de II Reis.   Consta de 22 capítulos e a súa narración continúa os acontecementos narrados en II Samuel, comezando coa coroación do rei Salomón sobre todo Israel ata o final dos reinados de Acab e Iosafat, que gobernaron respectivamente o Reino de Israel e o Reino de Xudá.

Así, o libro trata do auxe do reino de Israel, da súa división en dous países entre as doce tribos tras a morte de Salomón, da perversión moral tanto dos gobernantes como do pobo que abandonaron a fe nun só Deus para practicar a idolatría aos deuses pagáns mencionando os feitos do profeta Elías no seu ministerio.

O libro contén unha teoloxía da autoridade política: o rei debe ser fiel a Deus ( 1Re 2,3 ) e gobernar con sabedoría e xustiza, servindo ao pobo ( 1Re 12,7 ), que só pertence a Deus ( 1Re 3,8-). 9 )  .

Contido
-------

* Parte 1 - O reinado de Salomón. Capítulo 1 ao capítulo 11.
* Parte 2 - A división do Reino: Israel e Xudá. Capítulo 12 ao capítulo 22.

### Personaxes principais

* Salomón
* Ieroboam I
* Profeta Aías
* Roboam
* Asa
* Acab e Iezabel
* Profeta Elías
* Iosafat

Notas
-----

1. ↑  "1 Reis :: A Biblia Galega". *www.abibliagalega.com*. Consultado o 2022-05-01.
2. ↑  Echegary, J. González et ali (2000). *A Bíblia e seu contexto* **2**. São Paulo. p. 1133. ISBN 9788527603478.
3. ↑  Pearlman, Myer (2006). *Através da Bíblia*. São Paulo. p. 439. ISBN 9788573671346.
4. ↑  Primeiro e Segundo Reis Arquivado 20 de decembro de 2009 en Wayback Machine. consultado o 22 de xullo de 2010

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***I Reis***  |

### Ligazóns externas

* 1 Reis :: A Biblia Galega
**Impulso** é unha magnitude física que determina a actuación dunha forza. A unidade no Sistema Internacional para o Impulso é o N.s (newton por segundo).

Formulación
-----------

O impulso({\displaystyle \,\!I}) é igual á variación da cantidade de movemento linear ({\displaystyle \,\!\Delta P\_{}}) dun corpo.

{\displaystyle \,\!I=\Delta P\_{}}

Pode tamén ser calculado a partir da forza aplicada sobre un corpo ({\displaystyle \,\!F}) e do tempo de actuación desa forza ({\displaystyle \,\!\Delta t}).

{\displaystyle \,\!{\vec {I}}=F.\Delta t}

### Variación da Cantidade de Movemento

A partir da masa do corpo ({\displaystyle \,\!m}) (suposta constante) e da variación da velocidade ({\displaystyle \,\!\Delta v}).

{\displaystyle \,\!\Delta P\_{}=m.\Delta v}

Tamén é posíbel calcular a variación a partir da cantidade de movemento inicial ({\displaystyle \,\!P\_{I}}) e da cantidade de movemento final ({\displaystyle \,\!P\_{F}}).

{\displaystyle \,\!\Delta P\_{}=P\_{F}-P\_{I}}

Ou aínda

{\displaystyle \,\!\Delta P\_{}=mv\_{F}-mv\_{I}}

Por conseguinte

{\displaystyle \,\!\Delta P\_{}=m.\,\!\Delta V\_{}}

O impulso tamén pode ser calculado doutras formas, por exemplo dada unha función F(x), ou sexa en que a F(forza) sexa variábel, debemos facer a integración de F(x).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q837940
* EBID: ID
* GEC: 0188303
* MAG: 70836080
* PSH: 2956

 |
**Héctor Vicente Buitrago Buitrago**, nado en Bogotá o 29 de xuño de 1964, é un músico, compositor de música rock e activista colombiano. É recoñecido por pertencer á banda Aterciopelados e formar parte da agrupación La Pestilencia.

Traxectoria
-----------

Músico, produtor musical e activista colombiano, comeza na música coa agrupación de punk La Pestilencia, coa cal edita un disco a finais dos anos 1980. A partir de 1992, con 29 anos, Héctor Buitrago comezou a desenvolver unha proposta musical que mestura música latinoamericana e influencias contemporáneas, liderando o grupo bogotano Aterciopelados, xunto con Andrea Echeverri. O contido das súas cancións e a dimensión ritual da música marcan a súa liña de traballo. Ao longo da súa carreira editou 10 discos, ademais de liderar iniciativas ambientais en Colombia.

Discografía
-----------

Con La Pestilencia
* *Demo (Sin Nombre)*. (1986)
* *La Muerte... Un compromiso de todos*. Mort-Discos (1989)

Con Aterciopelados (Principais Álbums de Estudio & En Vivo)
* *Con el Corazón en la Mano*. BMG (1993)
* *El Dorado*. BMG (1995)
* *La Pipa de la Paz*. BMG (1996)
* *Caribe Atómico*. BMG (1998)
* *Gozo Poderoso*. BMG (2000)
* *Evolución*. BMG (2002)
* *Oye*. Nacional Records (2006)
* *Río*. Nacional Records (2008)
* *Reluciente, Rechinante y Aterciopelado*. Sony Music (2016)

Proxectos individuais
* *Conector*. Nacional Records (2006)
* *Conector II*. Entrecasa (2011)
* *Niños Cristal*. Entrecasa (2014)

Notas
-----

1. ↑  "conector". *conector*. Consultado o 14 de xaneiro de 2016.

* Portal:Colombia
* Portal:Música rock

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5963744
* AllMusic: mn0000672506
* Discogs: 1358831
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID

 |
Hébridas Interiores en vermello.
As **Hébridas Interiores** son un arquipélago de Escocia que se sitúan ao sueste das **Hébridas Exteriores**. Tradicionalmente as Hébridas Exteriores son divididas en dous grupos: as do Norte e as do Sur

Historia
--------

O poboamento das Hébridas Interiores comezou cando os nórdicos chegaron a elas antes do século IX adC. O control nórdico comezou formalmente en 1098 cando Edgar de Escocia pasou as illas a mans de Magnus III, Rei de Noruega. A aceptación dos escoceses de que Magnus III gobernase as illas produciuse cando este último conquistou as Illas Orkney, as Hébridas e a Illa de Man. O rei noruegués acabou con caudillos nórdicos que estaban desde séculos anteriores nas illas e someteunas a un control real directo.

Nun case constante estado de guerra pasarían as Hébridas de Dentro e de Fóra durante o control noruegués, ata que como última instancia, en 1156, dividíronse as Illas Occidentais. As Hébridas Exteriores pasarían a mans do Reino de Mann e as Illas, mentres que as Hébridas de Dentro quedaría baixo o control de Somerlend (político e caudillo escocés), emparentado con Lulach de Escocia e a casa real de Manx. Aínda que as Hébridas Interiores a partir de 1156 pasaron a formar o Reino das Hébridas, nominalmente estaban baixo control noruegués, os caudillos e líderes eran escoceses lingüística e culturalmente.

Logo da vitoria de Somerlend, dous anos despois adxudicaríase o control da Illa de Man para si mesmo, e sería o último "Rei da Illa de Man e as Illas" en gobernar. Somerlend morreu en 1164 e desde aí en diante o goberno de Mann nunca máis estaría vinculado ás Hébridas Interiores.

Illas
-----

### Illas do Norte

As Hébridas Interiores do Norte comprende a illa de Skye, as Illas Pequenas e todos os illotes que rodean Skye. Son parte da Highland Council Area. As illas pequenas son:

* Illas Ascrib
* Illas Crowlin
* Isay
* Longay
* Ornsay
* Raasay
* Pabay
* Scalpay, Soay, South Rona
* Wiay

### Illas do Sur

As Hébridas Interiores do Sur comprenden Mull, Islay, Jura, as Illas Slate, as Illas Treshnish e os illotes que rodean Mull. Son parte da rexión de *Argyll and Bute*. As illas máis pequenas son:

* Illa Calve, Cara, Carna, Coll (illa), Colonsay
* Eileach an Naoimh, Eilean Dubh Mór, Eilean Macaskin, Eilean Righ, Eorsa, Erraid
* Garbh Eileach, Gigha, Gometra, Gunna, Shuna
* Iona, Inch Kenneth
* Kerrera
* Lismore, Little Colonsay, Luing, Lunga
* OOronsay
* Scarba, Seil, Shuna, Staffa
* Texa, Tiree
* Ulva

* Portal:Escocia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q81052
* WorldCat
* VIAF: 234627499
* DARE: 41721
* EBID: ID
* GeoNames: 2646177
* GND: 4109236-3
* LCCN: sh85066511
* NKC: ge602983

 |
*Harri-jasotzaile* en acción.
***Harri-jasotze*** (voz composta do éuscaro *harri*, pedra e *jaso*, levantar) é o nome que recibe a modalidade de levantamento de pedra propia do deporte rural vasco. Os que practican este deporte son chamados **harri-jasotzaile**.

Historia e características
--------------------------

É unha variante da halterofilia, que se practica nos territorios denominados tradicionalmente como *Euskalerria* e na que dous xogadores compiten por levantar un número superior de veces pedras de diferentes formas, dimensións e pesos determinados.

Un dos *harri-jasotzaile* campión máis soado foi Iñaki Perurena quen en 1999 alcanzou o récord de 1000 levantamentos continuos de pedra de 100 kg. en 5 horas e 4 minutos.

A principios do século XX realizouse a regulamentación dos pesos das pedras, normalmente fabricadas en granito denso, para levantar distinguíndose catro formas xeométricas: cilíndrica, cúbica, esférica e con forma de paralelepípedo rectángulo. A forma cilíndrica é reservada para os pesos máis pequenos de 100, 112,5 e 125 quilogramos, mentres que a pedra cúbica e rectangular oscila entre 125 quilos e 212,5 kg. A pedra esférica ou *bóla* trabállase en pesos equivalentes a 112,5 e 125 quilos.

A pedra de cor escura ou *arri beltza* é unha das máis apreciadas como material de fabricación, provindo principalmente das canteiras de Zumarraga e Lastur.

Récords
-------

### Masculino

* Mieltxo Saralegi - pedra de 329 kg (récord actual).
* Iñaki Perurena - pedra de 322 kg (tivo a mellor marca de levantamento durante moitos anos).

### Feminino

* Idoia Etxeberria Ikutza - pedra de 163,4 kg.

Notas
-----

1. 1 2  Euskaltzaindia (ed.). "Hiztegi batua". Consultado o 19 de abril de 2018.
2. ↑  Ormazabal, Mikel (6 de xuño de 2016). "Duras como la piedra - Idoia Etxeberria, récord del mundo al levantar una mole de 163,4 kilos, lucha para que este deporte no sea algo exclusivo de los hombres". *El País*. Consultado o 19 de abril de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Harri-jasotze***  |

### Ligazóns externas

* Departamento de Cultura do País Vasco
| Harris - Na Hearadh |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital | Tarbert |
| País |  Escocia |
| Localización | Océano Atlántico |
| Arquipélago | Illas Occidentais |
| Linguas | Inglés, Gaélico escocés |
| Poboación (2008) | 1984 hab. |
| Superficie | 401 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 57°54′36″N 61°49′48″O﻿ / ﻿57.91000, -61.83000Coordenadas: 57°54′36″N 61°49′48″O﻿ / ﻿57.91000, -61.83000 |
| Maior Altura | 799 m. Clisham |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

**Harris** (gaélico escocés: *Na Hearadh*) é unha illa das Hébridas Interiores, pertencentes a Escocia. Segundo o censo de 2001 tiña unha poboación de 3.601 habitantes. O seu nome procede do antigo nórdico *Herað*, un tipo de división administrativa. A parte setentrional forma a illa de Lewis. De feito, aínda que se consideren formalmente como illas diferentes, Lewis e Harris forman parte da mesma illa. Harris está separada de norte a sur por un istmo no medio do cal atópase a capital, Tarbert.

Está conectada por ferri coa vila de Uig, en Skye, e tradicionalmente formou parte do condado escocés de Inverness-shire. O principal monte é An Clisham (799 m).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1122196
* EBID: ID
* GeoNames: 2647432

 |
**Inês Cristina Zuber**, nada en Évora o 18 de xaneiro de 1980, é unha política portuguesa, ex deputada do Parlamento Europeo, electa nas listas da Coalición Democrática Unitaria, para as que foi nomeada polo Partido Comunista Portugués, que na súa vez integra o Grupo Confederal da Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Verde Nórdica.

Traxectoria
-----------

Doutor en Socioloxía Urbana e Participación Política. Bolseira de investigación na Facultade de Ciencias e Tecnoloxía da Universidade Nova de Lisboa, foi Asistente de Investigación no CIES-IUL. É membro da Dirección da Asociación de Bolseiros de Investigación Científica (ABIC) .

### Actividade política

Como militante da Xuventude Comunista Portuguesa, foi participante da Comisión Política e do Secretaríado da Dirección Nacional.

Membro do Partido Comunista Portugués, estivo no Comité Central deste partido, onde asumiu as responsabilidades de Vicepresidenta da Comisión de Emprego e dos Asuntos Sociais e da Delegación para as Relacións cos Países Centroamericanos. É membro do *Organismo de Direcção da Cidade de Lisboa do PCP.*

Foi electa na Asemblea da Freguesí­a de São Paulo na cidade de Lisboa.

#### Eurodeputada

Convértese en deputada europea en 2012, substituíndo a Ilda Figueiredo como parte do programa de renovación do cuadros do Partido Comunista Portugués .

Elixida europarlamentaria por Portugal nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2014 polas listas da CDU, nas que apareceu en segunda posición tras o cabeza de lista João Ferreira .

Renunciou ao cargo de eurodeputada ante a falta de baixa por maternidade no Parlamento Europeo que permitise unha substitución temporal, sendo substituída definitivamente no cargo por João Pimenta Lopes, tamén do PCP .

Foi Coordinadora do GUE/NGL na Comisión de Dereitos da Muller e Igualdade de Xénero e da Delegación na Asemblea Parlamentaria Euro-Latinoamericana.

Cargos no Parlamento Europeo
* Vicepresidenta da Comisión de Emprego e Asuntos Sociais entre 2012 e 2014;
* Vicepresidenta da Delegación de Relacións cos Países Centroamericanos entre 2012 e 2014;
* Vicepresidenta da Comisión de Dereitos da Muller e Igualdade de Xénero entre 2012 e 2014;

Notas
-----

1. ↑  "Inês Zuber deputada do PCP no Parlamento Europeu; João Ferreira assume Vice Presidência do GUE/NGL.". *Rostos*. Consultado o 18-1-2022.
2. ↑  Lusa. "Inês Zuber substitui Ilda Figueiredo no Parlamento Europeu em Janeiro". *Público* (en portugués). Consultado o 2022-01-18.
3. ↑  "A CDU divulga mais candidatos às Eleições para o Parlamento Europeu". *Partido Comunista Português* (en portugués). Consultado o 2022-01-18.
4. ↑  Lusa. "Pimenta Lopes substitui Inês Zuber no grupo parlamentar europeu do PCP". *Público* (en portugués). Consultado o 2022-01-18.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Inês Zuber Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina de Inês Zuber no sítio do Parlamento Europeo

* Portal:Portugal
**Ipecac Recordings** é unha discográfica independente estadounidense que ten a súa sede en Orinda, unha vila do condado de Contra Costa, en California. Fundárona o 1 de abril de 1999 Greg Werckman, que traballara antes en Alternative Tentacles, Mercury Records e Pick-A-Winner Management, e Mike Patton (Faith No More, Fantômas). A súa sede primeira estivo en Alameda.

Orixinalmente o selo creárono para o único propósito de editar o primeiro álbum de Fantômas, mais despois transformouse para distribuír outros artistas coma The Melvins, Isis e outros dos proxectos e colaboracións de Patton. Ipecac distínguese da maioría dos selos (incluídos os independentes) pola súa política de asinar coas bandas contratos por un único álbum.

O nome do selo vén do xarope de ipecacuaña (*ipecac* en inglés), unha menciña con propiedades eméticas (que provocan o gómito). O seu lema é "Ipecac Recordings, facendo trousar a xente desde 1999" (*Ipecac Recordings - Making People Sick Since 1999*).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q993066
* Discogs: 48048
* MusicBrainz: ID
* VGMdb: 1633

 |
Xerador de Puntos de Acceso
Un ***hotspot*** (en inglés *punto quente*) é unha zona de cobertura da rede Wi-Fi, en que un punto de acceso (*access point*) ou diversos fornecen servizos de rede a través dun Provedor de Servizos de Internet sen fíos (WISP). Os hotspots atópanse en lugares públicos, tales como aeroportos, bibliotecas, centros de convencións, bares, hoteis, etc. Este servizo permite manterse conectado a Internet en lugares públicos. Este servizo pode fornecerse de forma gratuíta ou por unha suma que depende do provedor.

Os dispositivos compatibles con acceso Wi-Fi e sen fíos permiten conectar PDA, ordenadores e teléfonos móbiles, entre outros.

Frecuencias
-----------

Unha rede Wi-Fi usa un radio de frecuencia para comunicarse entre o cliente dispositivo e o punto de acceso, usa transmisores de dupla banda (ou de duplo sentido) que traballan a 2.4 GHz (802.11 b e/ou 802.11 g) ou 5 GHz (802.11 a). En xeral, a gama da antena varía entre 30 e 300 metros de distancia entre o punto emisor e o receptor, dependendo do tipo de antenas utilizadas e a enerxía emitida. A pesar diso, hai moitos factores que reducen o alcance efectivo, como as interferencias e as condicións físicas da sala ou no caso de exteriores os elementos físicos.

Seguridade
----------

Debido ao feito de que a comunicación se establece por medio de ondas electromagnéticas, a posibilidade de ser crackeadas ou de que unha persoa estraña se apodere da rede son bastantes. Os sistemas de seguridade WPA2 que se consideraban bastante fiábeis deixaron de ser seguros. Independentemente da seguridade aplicada sobre a conexión sen fíos, nun punto de acceso público carece de importancia facer unha conexión cifrada. Se un punto de acceso é mediante unha rede sen fíos cifrada e o código para isto é coñecido, a facilidade para descifrar os datos é a mesma.

Nun punto de acceso público hai que aplicar unha configuración peer-to-peer en todos os casos en capa 2 e evitar así o multicast ou transmisión entre os clientes. Non hai necesidade de aplicar o cifrado na conexión sen fíos e debe permitirse o uso de redes privadas virtuais.

WAP con función de punto de acceso
----------------------------------

Algúns modelos de WAP poden ser usados como "hotspots" e apoiar un nivel de autenticación mediante RADIO e outros servidores de autenticación.

Os últimos modelos usan niveis de cifrado de segunda e terceira xeración, dado que a primeira xeración de cifrado WEP resultou ser moi doada para crakear.

Estes novos niveis de cifrado, tanto WPA como WPA2, son considerados seguros se o contrasinal é suficientemente forte ou se usa un "passphrase" (frase de paso).

Notas
-----

1. ↑  Marcus Fernández (16/10/2017). "As redes Wi-Fi actuais poderían ser totalmente inseguras". *Código Cero*. Consultado o 18/10/2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Recoñecemento de seguridade a WiFi Lycos*
* *Que é un hotspot, en palabras sinxelas, en zonaWiFi*
* Busca de Hotspots Jiwire.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q334765
* MAG: 2776362950

 |