**John Pierpont Morgan** nado en Hartford (Connecticut) o 17 de abril de 1837 e finado en Roma (Italia) o 31 de marzo de 1913, foi un empresario, banqueiro e coleccionista de arte estadounidense que dominou as finanzas corporativas e a consolidación industrial da súa época.

Entre as súas actividades destacaron a fusión de Edison General Electric e Thompson-Houston Electric Company para formar a General Electric Company en 1891, o financiamento para a creación da Federal Steel Company (Compañía Federal de Aceiro) e a fusión da Carnegie Steel Company e varias compañías máis do sector do ferro e do aceiro para formar en 1901 a Corporación dos Aceiro dos Estados Unidos. Asociouse co empresario irlandés William Pirrie, dos estaleiros Harland and Wolff, para a fundación do trust navieiro International Mercantile Marine Company.

Legou a maioría da súa colección de arte ao Museo Metropolitano de Arte da cidade de Nova York. A finais da súa carreira, a principios da primeira década de 1900, el e os seus socios tiñan cuantiosos investimentos financeiros en moitas grandes corporacións. En 1901 era un dos homes máis ricos do mundo. Morreu en Roma, Italia, en 1913, deixando a súa fortuna e negocios ao seu fillo, Jack Pierpont Morgan.

Traxectoria
-----------

J. P. Morgan, ca. 1902
Morgan comezou a traballar en 1857 na empresa do seu pai, Junius S. Morgan, na sucursal de Londres, e emigrou á cidade de Nova York un ano despois. Alí traballou na firma Duncan, Sherman & Company, os representantes nos Estados Unidos de George Peabody & Company. De 1860 a 1864 traballou como axente en Nova York para a firma do seu pai como J. Pierpont Morgan & Company. Entre 1864 e 1871 foi membro da Dabney, Morgan & Company, que en 1871 se aliou coa Drexels of Philadelphia para formar a firma neoiorquina Drexel, Morgan & Company.

Durante a guerra civil estadounidense, Morgan entrou en contacto co goberno para adquirir rifles anticuados do exército por só 3,50 dólares cada un. O socio de Morgan arranxounos para revendelos posteriormente por 22 dólares. O exército decatouse de que estaba recomprando as súas propias armas, pero o que se chegou a denominar escándalo resultou ser máis un caso de ineficiencia gobernamental que un acto fraudulento de Morgan (o cal, entre outras cousas, non chegara a ver os rifles en ningún momento, e só actuaba como financeiro). Morgan, pola súa banda, do mesmo xeito que moitos cidadáns da clase alta (por exemplo o que foi máis tarde presidente, Grover Cleveland), evitou o servizo militar mediante o pago de 300 dólares en substitución.

En 1985, trala morte de Tony Drexel, a compañía pasou a chamarse J. P. Morgan & Company. Seguía a conservar os seus lazos coa Drexel & Company en Filadelfia, a Morgan, Harjes & Company en París e a J. S. Morgan & Company (a partir de 1910 chamada Morgan, Grenfell & Company) en Londres. Para o ano 1900, era unha das entidades bancarias máis importantes do mundo, levando a cabo grandes negocios, especialmente fusións e adquisicións. Morgan tivo moitos socios ao longo dos anos, pero mantívose sempre ao mando.

O ascenso ao poder de Morgan estivo acompañado por dramáticas batallas financeiras; quitoulle o control dos ferrocarrís Albany and Susquehanna a Jay Gould e Jim Fisk en 1869; dirixiu o *lobby* que rompeu os privilexios para as finanzas gobernamentais de Jay Cooke, e axiña viuse involucrado en desenvolver e financiar un imperio ferroviario a través de operacións mercantís en todas as partes dos Estados Unidos.

Acumulou grandes sumas de diñeiro en Europa, mais, en lugar de limitarse a reinvestir os fondos, axudou os ferrocarrís a reorganizarse e lograr un maior rendemento. Loitou contra os especuladores, interesados en simples ganancias a curto prazo, e creou unha nova visión dun sistema integrado do transporte. En 1885, reorganizou o ferrocarril de Nova York, a Costa Occidental e Buffalo, arrendándollo despois á New York Central. En 1886, reorganizou a compañía Philadelphia and Reading, e, en 1888, o Chesapeake and Ohio.

Despois de que o Congreso aprobase a "Interstate Commerce Act" de 1887, Morgan organizou conferencias en 1889 e 1890 que reuniron presidentes ferroviarios para axudar á industria a seguir as novas leis e acordos establecidos para o mantemento dunhas "taxas públicas, razoables, uniformes e estables". As conferencias foron as primeiras da súa clase, e crearon unha comunidade cun interese común entre as compañías do sector, preparando o terreo para as grandes fusións de principios do século XX.

Morgan especializouse en comprar empresas con problemas e reorganizar as súas estruturas de negocio e a súa xestión para volver facelas rendibles. A súa reputación como banqueiro e financeiro era xa tan alta que o axudaba a atraer o interese dos investidores nos negocios que compraba.

No ano 1900 financiou con 150 000 dólares e cedeu un predio en Long Island a Nikola Tesla para facer a Torre Wanderclyffe, o que prometía ser un transmisor de radio de alta potencia para comunicacións transatlánticas. En 1903, Tesla gastara todo o investimento inicial sen completar o proxecto; ademais Marconi realizara unha transmisión transatlántica cun equipo moito máis barato. Entón Morgan declinou refinanciar máis este proxecto. Tesla tentou xerar maior interese na Torre Wanderclyffe revelando a capacidade de transmitir electricidade de forma inalámbrica, pero coa perda dos fondos de Morgan, e a situación de Wall Street en 1903, o seu proxecto nunca foi completado.

En 1895, no momento económico máis baixo trala depresión económica de 1893, o Tesouro Federal estaba case sen ouro nos seus reservas. O presidente Grover Cleveland chegou a un acordo con Morgan para crear un sindicato privado en Wall Street para prover o Tesouro dos Estados Unidos con 65 millóns de dólares en ouro, a metade procedente de Europa, para emitir débeda do tesouro que permitise recuperar as arcas do tesouro ata un superávit de 100 millóns. O episodio salvou o tesouro, pero danou politicamente a Cleveland a través da á agraria do seu partido, o Partido Demócrata, e converteuse nun tema clave das eleccións de 1896, cando os bancos se converteron no obxecto dos ataques de William Jennings Bryan. Morgan e o resto de banqueiros de Wall Street fixeron fortes doazóns ao candidato republicano, William McKinley, que resultou elixido en 1896 e reelixido en 1900.

En calquera caso, os inimigos da banca atacaron a Morgan polos termos do seu préstamo de ouro ao goberno federal, incluíndo entre os seus ataques provocar a crise financeira de Nova York. En 1912, Morgan apareceu e defendeuse publicamente ante un comité do congreso presidido por Arsène Pujo, que investigaba o trust bancario de Wall Street e que foi dirixido especialmente contra el.

Faleceu en Roma en 1913, mentres durmía. A súa morte causou gran conmoción nos Estados Unidos, Wall Street pechou un día por duelo, algo pouco común xa que ese suceso só pasaba polo falecemento dun presidente.

Notas
-----

1. ↑  Zinn, Howard. *A People's History of the United States*. New York: Perennial, 2003. páx. 255 ISBN 0-06-052837-0
2. ↑  Garraty, (1960)
3. ↑  Chernow (2001) ch 4

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***J. P. Morgan Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Auchincloss, Louis. *J.P. Morgan : The Financier as Collector* Harry N. Abrams, Inc. (1990) ISBN 0-8109-3610-0
* Baker, Ray Stannard (outubro de 1901). "J. Pierpont Morgan". *McClure's Magazine* **17** (6): 507–518. Consultado o 10 de xullo de 2009.
* Brands, H.W. *Masters of Enterprise: Giants of American Business from John Jacob Astor and J. P. Morgan to Bill Gates and Oprah Winfrey* (1999), pp. 64–79
* Bryman, Jeremy. *J. P. Morgan: Banker to a Growing Nation* : Morgan Reynolds Publishing (2001) ISBN 1-883846-60-9, for middle schools
* Carosso, Vincent P. *The Morgans: Private International Bankers, 1854–1913.* Harvard U. Press, 1987. 888 pp. ISBN 978-0-674-58729-8
* Chernow, Ron. *The House of Morgan: An American Banking Dynasty and the Rise of Modern Finance*, (2001) ISBN 0-8021-3829-2
* Garraty, John A. *Right-Hand Man: The Life of George W. Perkins*. (1960) ISBN 978-0-313-20186-8
* Garraty, John A. "The United States Steel Corporation Versus Labor: The Early Years," *Labor History* 1960 **1**(1): 3–38
* Morris, Charles R. *The Tycoons: How Andrew Carnegie, John D. Rockefeller, Jay Gould, and J. P. Morgan Invented the American Supereconomy* (2005) ISBN 978-0-8050-8134-3
* Strouse, Jean. *Morgan: American Financier.* (1999). 796 páx. resumo e pescuda de textos
* Wheeler, George, *Pierpont Morgan and Friends: the Anatomy of a Myth*, Englewood Cliffs, N.J. Prentice-Hall, 1973. ISBN 0136761488

### Outros artigos

* Morgan Library & Museum

### Ligazóns externas

* The Morgan Library and Museum, 225 Madison Ave, Nova York, NY 10016
* *The American Experience—J.P. Morgan*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q54168
* WorldCat
* VIAF: 57410770
* BAV: ADV11728534
* BIBSYS: 98006523
* BLBNB: 000597202
* BMT: 52383
* BNE: XX1450400
* BNF: 11969305t
* CANTIC: a10220252
* CiNii: DA0577307X
* DeutscheBio: 118784889
* EBID: ID
* FAST: 154731
* GEC: 0044428
* GND: 118784889
* ISNI: 0000 0000 8385 399X
* LCCN: n85073820
* NDL: 00621163
* NKC: xx0042557
* NLA: 49283422
* NNDB: 000082719
* NTA: 068939027
* ODNB: 48920
* OL: OL2239745A
* openMLOL: 28893
* PTBNP: 446488
* RKD: 353863
* SELIBR: 322705
* SNAC: w6348pxj
* SUDOC: 027708330
* ULAN: 500322851
* WikiTree: Morgan-61

 |