recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Joseba Agirre López**, nado en Ortuella (Biscaia) o 17 de marzo de 1964, é un futbolista vasco xa retirado, que xogaba de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar no Sestao Sport Club en 1981. En 1983 fichou polo Athletic Club de Bilbao para xogar co filial, o Bilbao Athletic, na Segunda división española. Debutou en primeira división en setembro de 1984 contra o Sevilla FC, pero non se incorporou ao primeiro equipo até a tempada 1986/87. Co Athletic Club xogou catro campañas, aínda que só foi titular indiscutible na 1987/88, con 37 encontros disputados. Estivo ano e medio sen xogar por mor dunha grave lesión, e ao seu regreso disputou algúns partidos con equipo filial.

No verán de 1990 fichou polo Real Burgos, tamén de primeira división. Foi titular nas tres tempadas e media que estivo no equipo, as tres primeiras na máxima categoría e no comezo da campaña 1994/95 en segunda división. Xogou máis de 100 encontros co equipo castelán, e meteu 10 goles.

A comezos de 1994 fichou polo Celta de Vigo, adestrado por Txetxu Rojo e que tiña outros vascos como Borja Agirretxu, Patxi Salinas ou Luis Dadíe. No equipo vigués xogou once partidos de liga, debutando no Estadio de Balaídos o 20 de febreiro fronte ao CD Tenerife. Meteu un gol ante o Albacete Balompié no Estadio Carlos Belmonte o 16 de abril dese ano. Catro días despois o equipo celeste xogou a final da Copa do Rei, que perdeu nos penaltis fronte ao Real Zaragoza.

No verán de 1994 fichou polo Deportivo Alavés, de segunda división. Trala disputa da tempada 1995/96, na que xogou 30 partidos, decidiu retirarse.

Non deixou o mundo de fútbol, pois foi secretario técnico do Barakaldo Club de Fútbol e adestrou o equipo feminino Pauldarrak. Amais, colaborou como comentarista en Radio Euskadi e xogou cos veteranos do Athletic Club.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na web do Athletic Club.
* Ficha en *Fame Celeste*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11928402
* BDFutbol: 1513
* FootballDatabase: 32759
* Transfermarkt: 179566
* Worldfootball: joseba

 |
| *37. Aló cando os animais falaban...* |
| --- |
|  |
| EP de Fonoteca 92 |
| Data de edición: | {{{edición}}} |
| Lanzamento: | 1992 |
| Datas de gravación: |  |
| Estudio(s) de gravación: | {{{estudio}}} |
| Duración: |  |
| Xénero musical: |  |
| Selo discográfico: | Editorial Compostela |
| Producido por: | El Correo Gallego |
| Cronoloxía |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Muxicas / Cristina Fernández* | *37. Aló cando os animais falaban...*  | *Banda de Música Municipal de Xinzo de Limia* |

 |

***Aló cando os animais falaban...*** é un EP que inclúe varios contos adaptados, ós que lle pon voz Manuel Lourenzo, procedentes do libro *Contos Populares da Provincia de Lugo*, editados polo Centro de Estudos Fingoy e recollidos por mestres de ensino primario. É a trixésimo sétima casete da colección Fonoteca 92, foi publicado en 1992 pola Editorial Compostela de *El Correo Gallego*.

Argumento
---------

Un pastor, estando coas ovellas no monte, atópase de socato cunha treboada tremenda. O pastor, acubillado ó pé dunha pena, sinte mentres queda adurmiñado como a pena lle fala, asustado, comeza a contarlle contos ás ovellas para sentir un chisco de acougo.

Notas
-----

1. ↑  "Catálogo da rede de bibliotecas públicas de Galicia". Notas de título.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* VV. AA. (1963). Centro de Estudos Fingoy, ed. *Contos populares da provincia de Lugo* (1ª ed.). Vigo: Galaxia. p. 382.

### Ligazóns externas

* Proxecto Meiga. *Aló cando os animais falaban...* Rede de bibliotecas públicas de Galicia.
A **aguia romana do Courel** ou **aguia de Carbedo** é unha pequena escultura de bronce da Roma antiga atopada en Carbedo, Esperante, Folgoso do Courel e conservada no Museo Provincial de Lugo dende o 4 de abril de 1963.

Descrición
----------

Cuns 10 cm de anchura por 7,5 cm de lonxitude suponse procedente de Torre Cabreira, isto é, coa mesma procedencia da Tabula hospitalis, e que representa unha aguia coas ás a medio despregar. A deterioración da súa cara ou a ausencia de garras, non minoran a súa calidade. Debeu ser realizada mediante a técnica da cera perdida.

Pouco se coñece dos contextos arqueolóxicos e cronolóxicos da peza, fóra da súa suposta procedencia, xa que foi adquirida polo doador a un anticuario xunto con outros materiais. Pouco tamén en canto á súa función. Tradicionalmente, estase entendendo como remate dun estandarte militar, un *vexillum*. Hipótese que se sustentaría na propia postura da escultura como nas dúas pequenas perforacións apreciables na parte inferior, baixo a cola; suposto encaixe para o hastil da insignia.

Véxase tamén
------------

* Modelo 3D da aguia Arquivado 02 de xuño de 2023 en Wayback Machine.

Notas
-----

1. 1 2 3  "AGUIA DO CAUREL". *redemuseisticalugo.org*. Consultado o 2024.
2. ↑  "A aguia de bronce do Courel, ao alcance das persoas invidentes". *galego.lavozdegalicia.es*. Consultado o 2023.
3. 1 2  "Dous valiosos bronces romanos atopados nun monte da serra do Courel". *galego.lavozdegalicia.es*. Consultado o 2003.
Txalaparta de dúas táboas sobre pel de ovella.
A **txalaparta** é un instrumento de percusión tradicional do País Vasco. Xeralmente consta de dous soportes (cestos, cadeiras, banquetas etc) sobre os que se pon algún material illante (follas de millo, sacos vellos, herba seca etc) e sobre todo isto, unha táboa que é golpeada con catro paus (dous para cada *txalapartari*).

As madeiras máis utilizadas para a súa construción son as de ameneiro, freixo, castiñeiro e outras do país. Aínda que tradicionalmente cada txalaparta adoitaba ter dúas ou tres táboas de madeira, hoxe en día é habitual atopar txalapartas formadas por unha ducia de táboas.

Orixe
-----

Dous txalapartaris nunha actuación.
Este instrumento de percusión tradicional utilizábase nunha pequena zona do País Vasco, concretamente nos baserri e arredores da conca do río Urumea: Lasarte-Oria, Usurbil, Hernani, Ereñotzu, Urnieta, Astigarraga, Ergobia e Andoain. O seu emprego estaba intimamente ligado ós labores de fabricación da sidra. Tras tritura-la mazá, celebrábase unha cea e a festa podíase prolongar até altas horas da mañá.

Unha vez rematada a cea, ó oír o instrumento, a xente dos arredores íase animando e achegábase ó lugar. O emprego da txalaparta sempre estivo ligado ó medio rural, pero tamén se empregaba noutro tipo de celebracións como as vodas, ben o mesmo día ou días antes do festexo. A txalaparta era sinónimo de música festiva e tamén se usaba en xogos rítmicos de improvisación.

Toques da txalaparta
--------------------

Existen diversos toques que teñen evolucionado a outros máis modernos.

* Tradizonala (tradicional)
* Laukitua (toque moderno)
* Hirukoa (de tres)
* Papua (na honra á tribo papúa africana)
* Bostekoa (de cinco)
* Bassa (valse)
* Ezpata Dantza (danza das espadas)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* txalaparta.fr Arquivado 01 de xuño de 2012 en Wayback Machine. *(en éuscaro)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q943438
* BNE: XX557108
* GEC: 0148954
* MIMO: 3006
* MusicBrainz: ID

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Dana Antal**, nada en Saskatoon (Saskatchewan, Canadá) o 19 de abril de 1977 é unha xogadora de hóckey sobre xeo que foi membro do equipo olímpico de hóckey sobre xeo do Canadá que competiu nos Xogos Olímpicos de Inverno de 2002 nesa modalidade en Salt Lake City, nos que gañou a medalla de ouro. Antes de xogar co equipo nacional do Canadá, participou na liga de hóckey sobre xeo universitaria coa Universidade Cornell. Na súa primeira tempada, foi nomeada *rookie* do ano da Ivy League, e foi a maior anotadora do seu equipo. Antal tamén xogou co Calgary Oval X-Treme na Western Women's Hockey League.

Carreira
--------

### Carreira júnior

Medrou en Esterhazy, Saskatchewan, e xogou en equipos locais júnior de rapaces ata os 15 anos, xa que naquel tempo non había equipos de rapazas na área.

### Hóckey universitario

Despois de completar a súa carreira júnior, Antal obtivo unha bolsa para xogar ó hóckey na Universidade Cornell.

### Hóckey profesional

O 22 de marzo de 1998, Dana Antal anotou ós 5:30 minutos dunha prórroga de 10 minutos un pase de Jennifer Botterill para a vitoria do Equipo Alberta (representado polo Calgary Oval X-Treme) sobre o Equipo Ontario (representado polo Beatrice Aeros) por un marcador 3-2, gañando o Esso Nationals. No torneo, Antal anotou dous goles e fixo unha asistencia nos partidos. Anotou un gol no Esso Women's National Hockey Championship para axudar ó Equipo Alberta a gañar a Abby Hoffman Cup en 2003.

Partidos internacionais
-----------------------

Antal foi membro do equipo nacional do Canadá que gañou a medalla de ouro nos Campionatos Mundiais Femininos de Hóckey sobre xeo en 2001. Foi seleccionada para o equipo no ano 2000, pero non puido xogar. Foi membro do Equipo Olímpico do Canadá que gañou a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de 2002 en Salt Lake City.

Recoñecementos
--------------

* Xogadora máis deportiva no 1998 no Esso Women's National Hockey Championship.
* Xogadora do partido, en 2003 no Esso Women's National Hockey Championship.

Notas
-----

1. 1 2  "Alberta downs Ontario 3-2 in Overtime in Gold Medal Final to win 1998 Esso Women’s Nationals Hockey Championship". Hockey Canada. 22 de marzo de 1998. Consultado o 28 de xuño de 2010.
2. ↑  "Esso Canadian National Championships 2003". Ontario Women's Hockey Association. 16 de marzo de 2003. Arquivado dende o orixinal o 06 de xullo de 2011. Consultado o 6 de abril de 2010.

* Portal:Hóckey sobre xeo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5214675
* Sports Reference: dana-antal-1

 |
**Giancarlo Giuseppe Alessandro Esposito**, nado en Copenhague o 26 de abril de 1958 é un actor e director de cine e televisión danés-estadounidense, principalmente coñecido polo seu papel como Gustavo "Gus" Fring nas series *Breaking Bad* e *Better Call Saul*.

Traxectoria
-----------

Esposito naceu en Copenhague, Dinamarca, de pai italiano e nai estadounidense. A súa nai era unha cantante de ópera e bares de Alabama. O seu pai era orixinario de Nápoles e traballaba como operario de tremoia e carpinteiro. Viviu en Europa, Nova York e Cleveland ata que a familia se estableceu en Manhattan cando tiña seis anos de idade.

A familia mudause mais tarde a Elmsford, ao norte da cidade de Nova York, onde Esposito viviu entre un barrio de afroamericanos e italianos.

Posúe residencias en Red Hook, Nova York e Ridgefield, Connecticut. Ten tres fillas e está separado da súa muller, Joy McManigal.

Carreira
--------

Debutou en Broadway en 1966 aos oito anos interpretando a un mozo escravo xunto a Shirley Jones no musical Maggie Flynn. Por aquela non se sentiu ofendido polo racial da obra.

Na década dos 80, Esposito interpretou pequenos papeis en películas como *Maximum Overdrive*, *King of New York* e *Trading Places*, e en series de televisión como *Miami Vice* e *Spenser: For Hire*. Interpretou o cadete J.C. Pierce na película *Taps* (1981). En 1988, tivo un papel clave na súa carreira interpretando a un estudiante universitario en *School Daze* de Spike Lee. Durante os seguintes catro anos, Esposito tería un papel en *The Usual Suspects* (1995) e traballaría en tres películas mais de Lee: *Do the Right Thing*, *Mo' Better Blues* e *Malcolm X*. No ano 2004 traballaría na serie Cinco días para morir, junto con Timothy Hutton e Randy Quaid.

Interpretou o importante papel de Gustavo Fring, na serie *Breaking Bad*, da AMC.

No ano 2016, Giancarlo Esposito interpreta o pai de "Mylene" na serie de Netflix *The get down*, volverá a traballar coa plataforma cun papel importante na película *Okja*, no 2017. Tamén no 2016 traballa na película de Jodie Foster *Money Monster*, interpretando ao Capitán da Policía Powell.

Notas
-----

1. ↑  "Giancarlo Esposito Biography (1958-)". *Film Reference* (en inglés).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha de Giancarlo Esposito en IMDb. (*en inglés*)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q726142
* WorldCat
* VIAF: 2680640
* Allmovie: p22133
* AlloCiné: 5480
* BIBSYS: 7034279
* BNE: XX911490
* BNF: 141755734
* CiNii: DA1875727X
* DeutscheBio: 1061608816
* Discogs: 2341416
* FAST: 1508395
* Filmportal: ID
* GND: 1061608816
* IBDB: 39740
* IMDb: nm0002064
* ISNI: 0000000063084193
* LCCN: no92026504
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0158685
* NLA: 42317736
* NNDB: 000096052
* NTA: 383851572
* SNAC: w6sn3mqh
* SUDOC: 081382219
* TMDb: 4808
* TVcom: giancarlo-esposito

 |
**Celso Vila Rodríguez**, nado en Ourense o 13 de novembro de 1912, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Mestre no Viso (Cudeiro). Pertenceu a Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Orense e á Federación de la Juventud Socialista Unificada de Galicia. Foi secretario xeral da FETE da UGT. Colaborou en *Escuela del Trabajo*. Coa folga xeral revolucionaria de 1934 estivo preso cinco días. Ingresou na Agrupación Socialista de Ourense en xaneiro de 1936.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi cesado e destituído como mestre a principios de agosto por ser un dos dirixentes da ATEO. Estivo agochado até xullo de 1939. Foi xulgado en Ourense por rebelión militar e declarado en rebeldía. Cruzou a fronteira portuguesa por Vilardevós o 18 de xullo de 1939, pasou a Trabancas e posteriormente chegou a Lisboa onde embarcou como súbdito cubano no barco Colonial o 30 de setembro rumbo a México; a onde arribou o 19 de outubro de 1939. Foi sancionado polo Tribunal Regional de Responsabilidades Políticas da Coruña con 8 anos de inhabilitación especial para o desempeño de cargos públicos. En México formou parte do Grupo Socialista Galego e da Alianza Nazonal Galega, da que foi secretario de mocidades.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 4-8-1936, p. 7.
2. ↑  *BOE*, 13-9-1942, 3595-3596.
3. ↑  Vila Rodríguez, Celso, ficha no sitio web da Fundación Pablo Iglesias *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Política do exilio" de Víctor M. Santidrián Arias in *Actas do Congreso Internacional "O exilio galego"*

### Ligazóns externas

* Celso Vila Rodríguez na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Registro Nacional de Extranjeros en México

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17413432
* DSBE: 3474\_vila-rodriguez-celso

 |
**Inocente Domínguez Gaona**, coñecido como **Gaona**, nado en Capiatá (Departamento Central) o 24 de decembro de 1945, é un exfutbolista paraguaio. Xogaba de defensa.

Traxectoria
-----------

Chegou a España dende o Libertad de Asunción en 1968. Na tempada 1968–69 debutou en Primeira División co Deportivo da Coruña, da man de Cheché Martín. O seu debut produciuse na primeira xornada, nunha derrota a domicilio fronte o CD Málaga (3–1). Esa campaña xogou 8 encontros máis, sen coñecer en ningún a vitoria.

Na tempada seguinte foi cedido ao Nàstic de Tarragona, da Terceira División, regresando a continuación á Coruña. Permaneceu na disciplina branquiazul durante dúas tempadas máis, pero sen xogar ningún encontro oficial. Co club coruñés sufriu un descenso a Segunda División na campaña 1969–70, con ascenso a Primeira na seguinte tempada. 

En 1972 fichou polo Racing de Ferrol, co que xogou nas temporadas 1972/73 e 1973/74 en Terceira División, e nos seguintes anos pasou polo Lemos e o Arousa, da mesma categoría.

Vida persoal
------------

Caso na Coruña con Marisol Carrera Mera, coa que tivo un fillo, Marco Antonio.

Notas
-----

1. ↑  "Le pusieron Inocente porque nació el 28 de diciembre". *La Voz de Galicia* (en castelán). 16 de outubro de 1968. p. 15.
2. ↑  "Marisol Carrera Mera". *La Voz de Galicia* (en castelán). 4 de outubro de 1996. p. 89.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534655
* BDFutbol: 7616

 |
***The Thorn Birds*** é unha novela de 1977 escrita pola australiana Colleen McCullough. Ambientada en Drogheda, unha estación de ovellas no Outback que leva o nome de Drogheda, en Irlanda, conta a historia da familia Cleary dende 1915 a 1969. A novela é o libro máis vendido da historia de Australia e vendeu máis de 33 millóns de copias en todo o mundo.

A novela foi adaptada nunha miniserie homónima; emitida orixinalmente entre o 27 e o 30 de marzo de 1983, converteuse na segunda miniserie máis vista nos Estados Unidos da época, por detrás de *Roots*. Posteriormente, unha miniserie de 1996 titulada *The Thorn Birds: The Missing Years* cubriu un oco de 19 anos no medio da novela. Foi criticado por inconsistencias coa serie orixinal.

A novela tamén foi adaptada a un musical en 2009, *The Thorn Birds Musical*. En 2022, *The Thorn Birds* incluíuse na lista "Big Jubilee Read" de 70 libros de autores da Commonwealth, seleccionados para celebrar o Xubileo de platino de Isabel II.

Notas
-----

1. ↑  Thomsen, Simon (2015-01-30). "People Are Going Nuts Over This Obituary For Author Colleen McCullough Which Called Her 'Plain' And 'Overweight'". *Business Insider Australia* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 2 de xullo de 2015. Consultado o 2017-04-14.
2. ↑  "The Big Jubilee Read: A literary celebration of Queen Elizabeth II's record-breaking reign". BBC. 17 de abril de 2022. Consultado o 15 de xullo de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q606465
* WorldCat
* VIAF: 309273100
* EBID: ID
* GND: 1090796641
* LCCN: no2021089628
* NLA: 54237261
* OL: OL25439032M

 |
O **SEOSAT-Ingenio** (acrónimo de **Spanish Earth Observation Satellite**) é un satélite artificial español de imaxes terrestres de alta resolución.

Características
---------------

Está liderado polo CDTI e o Ministerio de Ciencia e Innovación, requirindo a súa posta en órbita unha colaboración internacional.
Unha vez en órbita, terá propulsión independente durante os dez anos que se espera de vida operativa grazas a 80 kg de hidracina.

A resolución da súa cámara 2,5 m, e cada tres días sobrevoará calquera punto da superficie terrestre, axudando a mapear desastres naturais. Seguirá unha órbita heliosíncrona a uns 670 km de altura.

Ten unha masa duns 830 kg.

Historial
---------

Foi lanzado pola Axencia Espacial Europea a bordo dunha lanzadeira VEGA o 16 de novembro de 2020 dende a Güiana Francesa, en conxunto co satélite francés Taranis do CNES, despois de ser atrasado en sucesivas ocasións.

Ós oito minutos do lanzamento foi identificado un erro na súa traxectoria, dando lugar á perda da misión.

Notas
-----

1. 1 2  "Lanzamiento de Seosat". *www.esa.int* (en inglés). Consultado o 2020-10-28.
2. ↑  "SEOSAT-Ingenio: fully loaded". *www.esa.int* (en inglés). Consultado o 2020-10-22.
3. ↑  "SEOSat - eoPortal Directory - Satellite Missions". *directory.eoportal.org*. Consultado o 2020-10-22.
4. ↑  infoespacial.com (2016-03-30). "Sener lleva a Santiago el instrumento óptico del satélite español Ingenio - Noticias Infoespacial América". *infoespacial.com* (en castelán). Consultado o 2020-10-22.
5. ↑  "Vega flight VV17 SEOSAT-Ingenio / TARANIS mission failure". *www.esa.int* (en inglés). Consultado o 2020-11-17.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cartel.

***Cartel*** foi unha revista editada en Vigo en 1937.

Historia e características
--------------------------

Subtitulada *Panorama mensual de literatura y arte*, apareceu en xaneiro de 1937. Segundo o seu editorial aspiraba "a ser revista del hogar español" e "sus postulados esenciales son Patria, Religión y Familia. Estaba dirixida por Antonio Otero Coira. A portada do primeiro número era unha fotografía de Francisco Franco, e a do número 4 un retrato ao óleo do xeneral Antonio Aranda Mata. Tiña fotograbados en cor. Entre os seus colaboradores figuraron Julio Sigüenza, Salvador Pérez-Labarta Pillado, César González Ruano, José Sanz Díaz, José María Pemán, Jesús María de Arozamena, Carlos Areán Estévez, Jeromy Barry, Sofía Casanova e Mario Figorela Díaz. En xullo publicou un número extraordinario con motivo do aniversario da morte de José Calvo Sotelo

En 1945 apareceu *Cartel*, que pode considerarse como a súa continuación.

Notas
-----

1. ↑  *Progreso*, 19-1-1937, p. 2.
2. ↑  *El Eco de Santiago*, 21-1-1937, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 24-4-1937, p. 2.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 30-3-1937, p. 2.
5. ↑  *Noticiero de Soria*, 10-5-1937, p. 1.
6. ↑  *El Pueblo Gallego*, 13-7-1937, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* 

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. p. 648. ISBN 84-7492-489-8.
**Eru Potaka-Dewes** nado en 1939, en Ruatoria e finado o 7 de agosto de 2009 en Rotorua (Nova Zelandia), era un erudito e teólogo da tribo maorí dos Ngati Porou, pero que tamén tiña vencellos cos Ngati Uepohatu e Te Whanau-o Pokai. Máis coñecido pola súa faceta de actor, actuou en filmes como *Rapa-Nui*, ou *The Piano*.

Traxectoria
-----------

Eru foi decano de Teoloxía na Maori Anglican Theological College en Rotorua, profesor a tempo parcial en Te Kura Kaupapa Maori e Ruamata, e membro vitalicio do Consello de Enfermeiros dos maorís.

Tamén foi amplamente coñecido como actor, polo seu papel de "Kopo Kaumatua" en *The Maori Merchant of Venice*, así como aparicións en filmes: *Rapa-Nui*, *The Piano*, *Jubilee*.

En 1987, Potaka-Dewes foi nomeado no Parlamento Neozelandés como un activista radical, pola súa tenaz loita pola defensa dos dereitos dos maorís. En 1991 estableceu a Aotearoa-NZ Action Committee's Alternative Immigration Office (ANZAC), (Alternativa Aotearoa-Nova Zelandia Comité de Acción da Oficina de Inmigración) para actuar como un "centro de inmigración maorí" para a solidariedade dos pobos indíxenas.

Filmografía
-----------

* 1993 *The Piano* (como Pitama)
* 1993 *The Rainbow Warrior*
* 1994 *Rapa-Nui* (como Ariki-mau)
* 1999: What Becomes of the Broken Hearted?
* 2000 *Jubilee* (como Rangi Kaawa)
* 2002 *The Maori Merchant of Venice* (como Kopo Kaumatua)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q562480
* WorldCat
* VIAF: 307172885
* IMDb: nm0692993
* LCCN: no2014018869
* TMDb: 65346

 |
Tratado sobre os préstamos (1543).
**Luis de Alcalá** (¿1490?-1549), foi un téologo franciscano español do século XVI, famoso polo seu estudo da economía.

Biografía
---------

Discípulo de Juan de Medina, exerceu de Catedrático na Universidade Complutense de Madrid, onde probablemente cursou os seus estudos.

En 1543 publicou o seu "*Tratado en que a la clara se ponen y determinan las materias de los préstamos que se usan entre los que tractan y negocian*". Tres anos máis tarde afondou na materia publicando unha expansión e enmenda da súa obra baixo o título "*Tractado de los prestamos que passan entre mercaderes y tractantes y por consiguiente de los logros cambios compras adelantadas y ventas al fiado*", a cal foi impresa en Toledo en 1546.

En liña cos seus contemporáneos da Escola de Salamanca, Alcalá realizou, antes mesmo que Martín de Azpilcueta ou Tomás de Mercado, reflexións sobre a licitude moral dos préstamos con interese, os prezos, o valor do diñeiro e o desenvolvemento económico. 

Frei Luis de Alcalá contribuiu á lexicografía económica española ao dotala con definicións e explicacións dos principais termos económicos do momento.

Ligazóns externas
-----------------

* Real Academia de Historia
Fernando S. Valeiras Sotelo (Cortegada, 20 de febreiro de 1953-Vigo, 26 de xuño de 2022) foi un pintor, escultor, poeta, músico e empresario español. Nos seus últimos anos de carreira acuñou o pseudónimo de Dom Valeiras, e a súa práctica estética afástase das inclusións en correntes ou tendencias oportunistas. Situado dentro do movemento surrealista, liderou proxectos de artes plásticas en Galicia, onde fundou e presidiu a Asociación de Artistas Plásticos de Vigo e Armo, pensadores e creadores contemporáneos.

A súa traxectoria artística estivo acompañada de numerosos proxectos interdisciplinares. En 1980 funda e dirixe o hotel América en Mondariz Balneario, onde organiza o histórico concerto de presentación do primeiro disco de Golpes Bajos, así como o famoso concerto do grupo asturiano Los Ilegales. .
Pouco despois fundou a empresa Track, dedicada ao deseño de moda introducindo elementos de residuos industriais, foi pioneiro na creación de movementos artísticos e culturais en Galicia. Durante os anos 80 e 90 liderou os movementos pictóricos que reclamaban a creación do Museo de Arte Contemporánea de Vigo na antiga prisión en ruínas da cidade de Vigo.
A súa traxectoria defínese pola coherencia, a intensidade e o dominio sempre visceral na procura da expresión artística.
**Rosaura López Lorenzo**, nada en Pontevedra o 16 de marzo de 1932 e finada ibídem o 19 de setembro de 2005, foi unha criada galega que serviu a John Lennon e Yoko Ono no seu apartamento do edificio Dakota (Nova York) entre 1973 e 1980.

Traxectoria
-----------

En 2005, escribiu un libro en castelán reflectindo este período: *En casa de John Lennon*, publicado por Hércules Ediciones. O libro contén fotos de John, Yoko e Sean xunto con algunhas postais que John e Yoko lle enviaron, xunto con algunhas anécdotas.

Rosaura chegou a Queens (Nova York) en 1962 co seu marido Secundino e en 1970, empezou traballo como limpador no Dakota. Cando Lennon chegou en 1973, os seus servizos foron incluídos como parte do paquete de alugueiro.

Notas
-----

1. ↑  "La asistenta gallega de Lennon desvela la vida cotidiana del artista". *El Mundo*. 17 de abril de 2005. Consultado o 13 de marzo de 2018.
2. ↑  González-Barba, Andrés (17 de maio de 2005). "Rosaura López: «Lennon era un compañero, un amigo y un buen padre»". *ABC*. Arquivado dende o orixinal o 13 de marzo de 2018. Consultado o 13 de marzo de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7367459
* WorldCat
* VIAF: 9261702
* LCCN: n2005085847

 |
**Teatro do Astracán** é unha compañía teatral galega creada en 2012. O seu elenco está formado por Pedro Brandariz, Fran Campos, Saleta Fernández, Abrahán Sande, Alberto Torres e Rogelio dos Outeiros.
A compañía xorde do traballo de formación realizado por Fran Rei, especializado en clown, ao abeiro da Escola Artística de Cuntis. Logo de sete anos de teatro amador, deciden dar o paso á profesionalización, con Fran Rei como director artístico. A única montaxe da compañía foi a comedia *Ladrón e familia* (*Non tutti i ladri vengono per nuocere* no seu título orixinal en italiano), de Dario Fo. Estreouse en 2012 no Auditorio Patelas de Cuntis, baixo a dirección de Evaristo Calvo e tradución e adaptación do texto de Avelino González. Saleta Fernández e Alberto Torres crean a súa propia compañía, Código Morsa, en 2014.

Notas
-----



1. ↑  "Teatro do Astracán". *teatrodoastracan.blogspot.com.es* (en castelán). Consultado o 2018-04-24.
2. ↑  Villar, Elena. "Concello da Estrada". *www.aestrada.gal*. Arquivado dende o orixinal o 24 de abril de 2018. Consultado o 2018-04-24.
3. ↑  "Saleta Fernández | Culturactiva". *www.culturactiva.org*. Consultado o 2018-04-24.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras nativas canadenses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Ann Meekitjuk Hanson** (inuktitut: ᐋᓐ ᒦᖀᑦᔩᒃ ᐦᐋᓐᓱᓐ), nada o 22 de maio de 1946 en Qaktut, é unha escritora, xornalista e política de Nunavut. Foi a comisionada de Nunavut dende o 21 de abril de 2005 ata o 10 de abril de 2010.

Traxectoria
-----------

A Hanson, como todo inuit nacido entre a década de 1940 e a de 1970, o goberno do Canadá etiquetouna cun número de disco, ou ujamiit que no seu caso era E7-121.

Os primeiros 11 anos da súa vida só sabía falar inuktitut e viviu en Qakutut e Kimmirut. Logo foi a escolas en Iqaluit, Baker Lake (Qamanituaq) e Toronto, onde a coñecían como Annie Cotterill. Estudou desenvolvemento comunitario na Universidade de San Francisco Xavier e xeografía na Universidade de Windsor mais tamén recibiu se graduou en 1989 en xornalismo na Nunavut Arctic College.

Realizou diversas funcións, como traballadora pública, personalidade da radio, xornalista e escritora. Traballadora pública dende 1964, foi secretaria e intérprete do deputado federal Eugène Rhéaume e vicecomisionada dos Territorios do Noroeste de 1987 a 1992.

Entrou na CBC como recepcionista, e máis tarde converteuse en voz dos anuncios e produtora das emisións en inuktitut. Traballou tamén para a Inuit Broadcasting Corporation producindo documentais, como *Starting Fire with Gunpowder* (1991). Hanson foi a primeira editora do periódico comunitario *Inukshuk*, que máis tarde se converteu no semanario *Nunatsiaq News.* É a autora de *Show Me* (1991) un libro escrito en inuktitut e inglés e *Tumiit* integramente en inuktitut.

Notas
-----

1. ↑  "New Nunavut commissioner to be named soon". Arquivado dende o orixinal o 13 de febreiro de 2018. Consultado o 24 de outubro de 2016.
2. 1 2  "What's In A Name? by Ann Meekitjuk Hanson". Arquivado dende o orixinal o 07 de novembro de 2016. Consultado o 24 de outubro de 2016.
3. ↑  "Hanson, Ann Meekitjuk". Archived from the original on 08 de xuño de 2011. Consultado o 29 de setembro de 2019.
4. ↑  Sharon Anne Cook, Lorna R McLean e Kate O'Rourke (2001) *Framing Our Past: Constructing Canadian Women's History in the Twentieth Century* McGill-Queen's Pres, p. 378
5. ↑  Pamela R. Stern (2013) *Historical Dictionary of the Inuit* Scarecrow Press, p. 73

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4766571
* WorldCat
* VIAF: 54276753
* NTA: 21333500X
* SUDOC: 084597186

 |
Herbas para o té branco
O **té branco** é un té de cor clara, que se prepara cos abrochos novos da planta, unha vez secos, sen sometelos a fermentación
polo que non sofren efectos de oxidación; os botóns poden estar protexidos da luz do sol para previr a formación de clorofila.

O té branco contén presuntamente propiedades que superan o té verde na prevención do cancro do colon e maior cantidade de antioxidantes que outros tés. En experiencias feitas por investigadores do Linus Pauling Institute da Universidade do Estado de Oregón, ao testaren as capacidades dos dous tipos de té en previr o desenvolvemento dos pólipos do colon, o té branco revelouse un 10% máis eficaz.

Entre todos os tés, o branco é o que presenta maior concentración de polifenois, entre outros antioxidantes. Esas substancias axudan a neutralizar os radicais libres, responsábeis do envellecemento celular.

Notas
-----

1. ↑  *Dicionario de alimentación e restauración*, VV.AA. 2012, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Té branco Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Bai Hao Yinzhen, un té branco famoso
* Té matcha

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q238306
* GND: 7721280-0

 |
**Rubén Rodríguez Rodríguez**, coñecido como **Rubén Riós**, nado en Riós en 1980, é un actor galego.

Traxectoria
-----------

Iniciouse no mundo da televisión, con diversas colaboracións e intervencións puntuais en programas da Televisión de Galicia. Deuse a coñecer amplamente co programa de humor *O rei da comedia* e sobre todo coa serie de ficción *Libro de familia* (2005). En paralelo, foi completando a súa formación teatral co actor e director Vicente Montoto. Traballou na serie da TVG *Matalobos* no papel de Salva.

Deu o salto ao cinema como Martiño, un dos protagonistas de *Pradolongo* (2007), filme de Ignacio Vilar. Ese ano dirixiu a curta *Adeus Edrada?*.

Filmografía
-----------

* *Libro de familia*, 2005-2011
* *O bosque de Levas*, 2007
* *A mariñeira*, 2007
* *Oculta identidade*, 2008
* *Pradolongo*, 2008
* *Mínimo común múltiplo*, curta de 2009
* *Matalobos*, 2009-2010
* *Vilamor*, 2012

Galería de imaxes
-----------------

* 
* Rubén Riós, Ignacio Vilar, e Roberto Porto (Pradolongo)Rubén Riós, Ignacio Vilar, e Roberto Porto (*Pradolongo*)
* Ignacio Vilar, e Roberto Porto (Pradolongo)Ignacio Vilar, e Roberto Porto (*Pradolongo*)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rubén Riós Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9071050
* WorldCat
* VIAF: 169770388
* BNE: XX4792716
* IMDb: nm2392233
* TMDb: 1074534

 |
**Ro** ou **Rho** (grego: Ρω) é unha pequena illa grega no leste do mar Mediterráneo preto de Kastellorizo, preto da costa turca. É parte da municipalidade de Megisti, na prefectura do Dodecaneso.

Xunto con outros illotes da rexión circundante, Ro foi obxecto dunha disputa de soberanía na década de 1920 entre Turquía e Italia, que nese momento estaba en posesión de Kastelorizo e as illas do Dodecaneso. A controversia resolveuse nun tratado de 1932, que asignou Ro do lado italiano. Para rematar, pasou á soberanía grega en 1947, xunto coas outras antigas posesións italianas no mar Exeo.

Ro estivo deshabitada a maior parte da historia, agás da muller grega que a fixo famosa, Despina Achladioti. Cada día, Achladioti, tamén coñecida como a Señora de Ro, izaba na illa unha bandeira grega, claramente visible desde o territorio turco, ata a súa morte en 1982.

Unha pequena unidade militar grega ten base agora na illa, co deber primordial de continuar a tradición de izar a bandeira, establecida por Achladioti. O censo de 2011 non reflicte residentes permanentes.

O illote denomínase *Kara Ada* en turco.

Referencias
-----------

Véxase tamén
------------

* Outras illas gregas

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do concello de Megisti *(en grego)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2095047
* GeoNames: 254273
* NLG: 10634
* OSM: 533727
* TGN: 7224728

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Fraga.
**Xosé Peña Fraga**, coñecido como **Pepet**, nado en Ortigueira cara 1893 e finado nos anos setenta dese século, foi un actor de cinema galego. Sábese moi pouco da súa vida, a pesar de que interpretou como secundario máis de trinta filmes en Hollywood e outros trinta en México.

Carreira
--------

Debeu comezar como cómico en España e a finais dos anos vinte emigrou á costa occidental dos Estados Unidos, a Hollywood, para continuar a súa carreira como actor secundario. Trala desaparición do chamado Hollywood hispano (onde se gravaban para a exportación segundas versións de filmes comerciais con actores españolfalantes), como consecuencia da mellora das técnicas de dobraxe, a finais dos anos trinta, marchou a México. Alí participaría no seu primeiro filme en 1944, e chegou a rodar con Luis Buñuel, Carlos Velo ou con Cantinflas. Tamén fixo esporádicos labores de guionista en *Cuando lloran los valientes* (1947) e en *Escándalo de estrellas* (1944).

Filmografía
-----------

### En Hollywood

* 1930.*Charros, gauchos y manolas*

*El dios del mar*
* 1931. *El comediante*

*El Tenorio del harem*
*La mujer X*
*La jaula de los leones*
*El código penal*
*¡Hola, Rusia!*
* 1932. *Soñadores de gloria*, versión hispana de *Dreamers of Glory*
* 1933. *Yo, tú y ella*

*No dejes la puerta abierta*, versión hispana de *Don't Leave the Door Open*
*El príncipe gondolero*, versión hispana de *The Gondolier Prince*
* 1934.*El pulpo humano*, versión hispana de *The Human Octopus*

*Granaderos del amor*, versión hispana de *Grenadiers of Love*
* 1935. *Rosa de Francia*, versión hispana de *Rose of France*

*Piernas de seda*, versión hispana de *Silk Legs*
*Angelina o el honor de un brigadier*
*Julieta compra un hijo* , versión hispana de *Juliet Buys a Baby*
*Asegure a su mujer*, versión hispana de *He Trusted His Wife*
*Señora casada necesita marido*, versión hispana de *A Married Woman Needs a Husband*
* 1936. *El capitán Tormenta*

*Contra la corriente*, versión hispana de *Against the Current*
*El crimen de media noche*, versión hispana de *The Crime at Midnight*
* 1937. *No matarás*, versión hispana de *Thou Shalt Not Kill*
* 1938 *Mis dos amores*

*Castillos en el aire*
* 1939. *El rancho del pinar*

### En México

* 1944. *Escándalo de estrellas*
* 1955. *Sólo para maridos*

*Ensayo de un crimen*
* 1957. *La esquina de mi barrio*

*El buen ladrón*
* 1958. *El gran espectáculo*

*Sucedió en México*
*A media luz los tres*
* 1959. *Flor de canela*

*Señoritas*
* 1960. *Por ti aprendí a querer*
* 1961. *El analfabeto*
* 1962. *Cuanto vale tu hijo*
* 1963. *Cri Cri el grillito cantor*
* 1964. *Así amaron nuestros padres*
* 1968. *Cinco de chocolate y uno de fresa*, dirixida por Carlos Velo

*Los caudillos* (televisión)

Notas
-----

1. ↑  *Diario de Galicia*, 6-4-1910, p. 11.
2. ↑  *El Progreso*, 12-10-1909, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* José Peña, o primeiro galego en Hollywood

* El coruñés que dominó el segundo plano

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533864
* IMDb: nm0679189
* TMDb: 1040156

 |
**Inmaculada Cuevas Aragón**, nada en Madrid en 1977, coñecida como Inma Cuevas, é unha actriz española de teatro, televisión e cinema. É coñecida principalmente polos seus traballos en *Mientras dure la guerra* (2018), *Toc Toc* (*2017*), *Vis a vis* (2015-2018), *La Señora* (*2008*) e *Mujeres* (2006).

Traxectoria
-----------

Inma Cuevas naceu en Madrid en 1977. No ano 2000 comeza os seus estudos de Arte Dramática na Escola do actor Réplika Teatro dirixida por Jaroslaw Bielski.

Comeza en televisión na serie *Mujeres* (TVE), dirixida por Dunia Ayaso e Félix Sabroso, onde daba vida á irmá máis nova da familia, Magda. Por este traballo recibiu o Premio da Unión de Actores como Mellor Actriz Secundaria de TV (2006). Posteriormente traballou nas series *Herederos*, *Desaparecida*, *Traidores 23F*, *La Señora*, *La princesa de Éboli*, *La memoria del agua*, *Gran Hotel*, *Stamos Okupa2* e *Galerías Velvet* entre outras. En 2014 inicia a rodaxe de *Vis a vis*, serie na que interpreta a unha das reclusas do cárcere, Anabel. Por esta serie recibiu varios nomeamentos e premios, entre eles os Premios Ondas (2015) e dúas veces o Premio Unión de Actores como Mellor Actriz secundaria en TV (2015 e 2016).

En 2017 participa na serie *La zona* dirixida por Jorge Sánchez Cabezudo para Movistar. En 2018 roda a terceira tempada de *Vis a vis* que se estreou en abril de 2018 na canle FOX.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Inma Cuevas na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23419306
* IMDb: nm1933672
* TMDb: 1383137

 |
O **URO VAMTAC** *(**V**ehículo de **A**lta **M**obilidade **Tác**tico)* é un vehículo todo terreo e multiuso con tracción ás catro rodas, fabricado pola empresa galega Uro en Santiago de Compostela. O VAMTAC está deseñado para uso militar malia que pode ser adquirido tamén para uso civil. A súa produción comezou en 1998, e segue na actualidade.

O VAMTAC ten sido comparado co Humvee estadounidense e co GAZ-2975 ruso polas súas características semellantes.

O Exército de Terra de España conta cunhas 2900 unidades. Tamén é empregado polo Exército do Aire de España, pola Unidade Militar de Urxencias, pola Garda Civil, polo SAMUR, polo Corpo Nacional de Policía, e polos exércitos de Portugal, Bélxica, Romanía (62 unidades), Marrocos (1200 unidades), Venezuela, Tailandia, Malaisia (85 unidades), Ghana, Irlanda (4 unidades) e República Dominicana.

A versión máis nova e potente do VAMTAC, denominada S3, conta cun motor diésel de 6 cilindros en liña, cunha cilindrada de 3'2 litros e 188 cabalos de potencia, tracción ás catro rodas, cambio de 5 velocidades, suspensión independente nas 4 rodas, freos de discos, depósito de 110 litros de combustible e velocidade máxima de 135 quilómetros por hora.

A estrutura modular da carrozaría fai que poida ser adaptado para diversas funcións, como carga de materiais, transporte de persoas, ambulancia, cisterna, plataforma lanzamísiles, posto de mando e control etc.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***URO VAMTAC Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Características técnicas do URO VAMTAC S3 de uso civil na páxina oficial de UROVESA *(en castelán)*
A **Asemblea de Melilla** (en castelán: *Asamblea de Melilla*) é o órgano representativo da cidade autónoma de Melilla, composta por vinte e cinco membros elixidos por sufraxio universal, libre, directo e segredo e que teñen tamén a condición de concelleiros ao asumir as funcións que as leis recoñecen á organización municipal.

O Estatuto de Autonomía de Melilla, aprobado por Lei orgánica de 13 de marzo de 2005 ao amparo do artigo 144, b) da Constitución, atribúelle as funcións de elixir o Presidente da Cidade, que o é tamén da Asemblea, o control do Consello de Goberno, incluída a moción de censura ao Presidente e as facultades normativas propias para a súa organización. Como a outras comunidades autónomas recoñéceselle o dereito a presentar proxectos de lei ante o Congreso dos Deputados e a remitir ao mesmo proposicións de lei, pero non a potestade lexislativa.

Composición
-----------

A Asemblea de Melilla está composta polo Presidente, que é á súa vez o Alcalde e Presidente da Cidade Autónoma e vinte e cinco deputados dos diferentes partidos políticos, que son á vez concelleiros.

Desde as Eleccións á Asemblea de Melilla do 22 de maio de 2011, a cámara está composta polos seguintes grupos:

* **PP**: 15 deputados.
* **Coalición por Melilla (CpM)**: 6 deputados.
* **PSOE**: 2 deputados.
* **Partido Populares en Libertad (PPL)**: 2 deputados.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Consello de Goberno de Melilla

### Ligazóns externas

* Páxina web da Asemblea de Melilla *(en castelán)*
* Estatuto de Autonomía de Melilla, Boletín Oficial del Estado. *(en castelán)*
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Yūki Yamada** (en xaponés *山田 裕貴*), nado en Nagoia o 18 de setembro de 1990, é un actor xaponés.

Traxectoria
-----------

Logo de rematar o instituto, entrou na academia da Watanabe Entertainment para se converter nun actor. En 2010 presentouse á audición para elixir os compoñentes da banda pop D-Date, malia non saír elixido, polos seus resultados puido pasar á categoría D-Boys, formada por actores e para alén pasou a formar parte da axencia de talentos Watanabe. Finalista na audición dos D-Boys, integrouse en decembro de 2010 no grupo de actores D2. En 2011 debutou como actor encarnando a Joe Gibken na serie *Kaizoku Sentai Gokaiger* e en xuño de 2012 actuou na serie *D×TOWN*. En outubro de 2013 entrou a formar parte de pleno dereito dos D-Boys ao se integrar neste grupo D2. En 2014 protagonizou o seu primeiro filme, *Raivu*, unha fita de terror dirixida por Noboru Iguchi. En 2016 pola súa actuación na obra teatral *Miyamoto Musashi* de Shiro Maeda foi candidato aos premios de teatro Yomiuri. En 2017 encarnou a Okita na serie de Netflix *Itou-kun A to E*. En 2019 deulle vida a Yukijirō Obata na serie matinal (*asadora*) *Natsuzora*.

Notas
-----

1. ↑  "山田裕貴×前山剛久" D★DAYS Vol.95.
2. ↑  "ゴーカイブルー・山田裕貴がドラマ初主演 同期のライバル堀井新太と初共演" Oricon Style, 1 de xuño de 2012
3. ↑  "山田裕貴". Watanabepro, 24 de decembro de 2010.
4. ↑  "山田裕貴、1st写真集発売イベントで「堤ファミリーにいれてもらいたい！」と熱望". Deview, 7 de agosto de 2013
5. ↑  "ライヴ". Trust yourself, 22 de febreiro de 2014
6. ↑  "山田裕貴「感謝」、主演舞台『宮本武蔵（完全版）』が読売演劇大賞優秀作品賞を受賞".crank-in.com, 19 de xaneiro de 2017

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1050102
* AlloCiné: 676582
* CineRessources: 505223
* Europeana: ID
* IMDb: nm4290253
* TMDb: 1161474

 |
Coordenadas: 38°27′46″N 23°35′22″L﻿ / ﻿38.46269577, 23.5893631

O **estreito de Euripo** (grego: *Ευβοϊκός κόλπος*) é un angosto estreito mariño do mar Exeo que separa a illa grega de Eubea da Beocia, na Grecia continental. O estreito conecta o golfo Sur de Eubea, no sueste, co golfo Norte de Eubea, no noroeste, configurando unha pasaxe de navegación na costa suroccidental da illa de Eubea. Administrativamente, as ribeiras do estreito pertencen á unidade periférica de Eubea, parte da periferia de Grecia Central.

O estreito en si ten unha lonxitude duns 10 km, con varios ensanchamentos e estreitamentos nos que as marxes chegan a atoparse a uns 40 m (ou noutro punto a uns 160 m). Está suxeito ás correntes de fortes mareas que invirten a dirección catro veces ao día. O seu porto principal é Calcis en Eubea, que se atopa no punto máis angosto do estreito, na súa vertente meridional.

Hai dúas pontes que cruzan o estreito, ambas en Calcis: unha é unha ponte colgante moderna cun van duns 215 m (o estreito ten 160 m de largo nese punto) e a outra, unha ponte móbil ou ponte antiga que se abre habitualmente durante as breves encalmadas en horas nocturnas para permitir o tráfico de barcos de desprazamento e veleiros. Atópase no punto máis angosto do estreito, onde só ten 38 m de ancho, pero onde a velocidade das fortes correntes pode alcanzar os 11 nós.

Historia
--------

No *Fedón*, Platón fai a Sócrates usar a marea do Euripo como un símil para cousas que «van arriba e abaixo» para describir o pensamento daqueles que sosteñen que nada é firme nin estable (*Fedón*, 90c).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Estreito de Euripo*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1137741
* WorldCat
* VIAF: 315162104
* DARE: 38393
* EBID: ID
* GeoNames: 262573
* LCCN: sh96001084
* Pleiades: 540783

 |
**Cagli** (en latín *Cale* e *Caj* en dialecto gallo-piceno local) é unha comuna italiana da das Marcas, na provincia de Pésaro e Urbino, con arredor de 7985 habitantes.

Xeografía
---------

Esténdese por unha área de 226 km², tendo unha densidade poboacional de 40 hab/km². Linda com Acqualagna, Apecchio, Cantiano, Fermignano, Fossombrone, Frontone, Gubbio, Pérgola, Pietralunga, Piobbico e Urbania.

O nome do concello
------------------

Era coñecida como **Cale** durante o período romano, que nas fontes tardoantigas aparece como Callis e Callium.

No comentario dos versos da Eneida de Virxilio de Mario Honorato Servio di: "Cales civitates est Campaniae, nam in Flaminia est, quae Cale dicitur" engadindo despois que hai outra cidade na Gallaecia de nome Cale

É refundada e renomada Sant'Angelo Papale en 1289 por vontade do papa Nicolás IV. Aínda así tanto oral como nos textos excritos, mesmo nos documentos oficiais, foi prevalecendo Cagli.

Ligazóns externas =
===================

* Páxina web do concello de Cagli *(en italiano)*.
**Williot Theo Swedberg**, nado en Estocolmo o 1 de febreiro de 2004, é un futbolista sueco que xoga como mediocentro no Celta de Vigo da Primeira División de España.

Traxectoria
-----------

### Hammarby IF

Tras varias cesións en equipos da terceira categoría sueca, debutou no Hammarby IF o 11 de xullo de 2021, nunha vitoria por 5-1 fronte o Degerfors IF. Entrou no minuto 79 e anotou un gol dous minutos despois.

O 23 de febreiro de 2022, Williot estivo a piques de fichar polo Lokomotiv de Moscova. Porén, a fichaxe foi truncada pola invasión rusa en Ucraína, que provocou a cancelación do fútbol no país.

### Celta de Vigo

O 17 de xuño de 2022 fíxose oficial a súa incorporación ao Celta de Vigo, por 4,7 millóns de € e cun contrato até 2027.

### Selección

Swedberg anotou no seu debut coa Selección de fútbol sub-17 de Suecia nunha vitoria por 3-1 fronte a Noruega o 17 de setembro de 2019.

Estatísticas
------------

 *Actualizado co último partido disputado o 29 de maio de 2022 .*

| Club | País | Ano | Partidos | Goles |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Hammarby IF | Suecia Suecia | 2020-2022 | 40 | 8 |
| IK Frej (cedido) | Suecia Suecia | 2020 | 16 | 0 |
| Hammarby TFF (cedido) | Suecia Suecia | 2021 | 11 | 1 |
| Celta de Vigo | España España | 2022-act. |  |  |

Notas
-----

1. ↑  "Williot Swedberg en Transfermarkt". *Transfermarkt*. Consultado o 29 de xullo de 2022.
2. ↑  "As cifras e o bonus da fichaxe de Williot Swedberg polo Celta.". *El demarque*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hammarby IF
* Michael Krohn-Dehli
* Joseph Aidoo

### Ligazóns externas

* Entrevista a Williot Swedberg en Celta Media, a canle de YouTube do RC Celta.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q107485012
* IMDb: nm15146148
* BDFutbol: 45101
* FootballDatabase: 457814
* L'Équipe: 97134
* Soccerway: 662708
* Thefinalball: 879119
* Transfermarkt: 764859
* Worldfootball: williot-swedberg

 |