recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Josef Vašíček**, nado o 12 de setembro de 1980 en Havlíčkův Brod, Checoslovaquia e finado o 7 de setembro de 2011, foi un xogador profesional de hóckey sobre xeo checo. Vašíček xogou sete tempadas na National Hockey League nos Carolina Hurricanes, Nashville Predators e New York Islanders antes de trasladarse a Rusia en 2008 para xogar no Lokomotiv Yaroslavl da Kontinental Hockey League. Morreu no accidente aéreo no que faleceron todos os membros do Lokomotiv.

Traxectoria
-----------

Na tempada 1998-1999 deu o salto ó hóckey canadense ó entrar no Sault Ste. Marie Greyhounds da Ontario Hockey League, unha das ligas xuvenís do Canadá. No 2000 entrou na National Hockey League (NHL) ó fichar polos Carolina Hurricanes, na tempada 2004-2005 foi cedido ó HC Slavia Praha de Chequia e no verán de 2006 foi cambiado ós Nashville Predators por Scott Walker.

En 2008 asinou un contrato co equipo ruso Lokomotiv Yaroslavl da KHL.

O 7 de setembro de 2011 morreu co resto dos seus compañeiros e adestradores do Lokomotiv Yaroslavl nun accidente de avión nas aforas de Yaroslavl cando o equipo se dirixía a Minsk para disputar a primeira xornada da tempada 2011-12.

Internacional coa selección checa, Josef Vašíček gañou a medalla de ouro no Campionato do Mundo júnior de 2005, así como as medallas de bronce e de ouro respectivamente no Campionato do Mundo absuluto en 2004 e 2005.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey sobre xeo*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q447786
* WorldCat
* VIAF: 186247240
* NKC: xx0141221
* EliteProspects: 8614
* Eurohockey: 15428
* Hockeydb: 37000
* HockeyReference: vasicjo01
* KHL: 15204
* Sports Reference: josef-vasicek-1

 |
**Lucio Tarquinio Prisco** foi o quinto rei de Roma, e o primeiro de orixe etrusca, presumibelmente de ascendencia corintia.

Traxectoria
-----------

Tras emigrar a Roma, obtivo o favor de Anco Marcio, quen o adoptou como o seu fillo. Ao ascender ao trono, librou varias guerras contra sabinos e etruscos, dobrando así o tamaño de Roma e obtendo grandes tesouros para a cidade.

Unha das súas primeiras reformas foi engadir 100 novos membros ao Senado procedentes das tribos etruscas conquistadas, polo que o número de senadores ascendeu a un total de 300. Utilizou o gran botín obtido nas súas campañas militares para construír grandes monumentos en Roma. Entre estas obras destaca o gran sistema de sumidoiros da cidade, a *Cloaca Máxima*, cuxo fin foi drenar as augas que adoitaban estancarse nos vales situados entre os outeiros de Roma. No lugar das antigas marismas, Prisco iniciou a construción do Foro Romano. Outra das innovacións do rei foi a creación dos Xogos Romanos.

O máis célebre dos seus proxectos de construción foi o Circo Máximo, un grande estadio que albergaba carreiras de cabalos, que é ata a data o meirande de todos os erixidos no mundo. Prisco continuou o Circo Máximo coa construción dun templo-fortaleza sobre o outeiro do Capitolio, consagrado ao deus Xúpiter. Desafortunadamente, foi asasinado tras 38 anos de reinado polos fillos do seu predecesor, Anco Marcio, antes mesmo de que o templo estivese rematado. O seu reinado é recordado ademais por introducir os símbolos militares romanos e os cargos civís, así como pola celebración do primeiro triunfo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Monarquía romana

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q212671
* WorldCat
* VIAF: 146290569
* BMT: 48011
* BNE: XX1080338
* BNF: 16034990v
* BVMC: 73982
* CERL: cnp00544765
* DeutscheBio: 119007509
* EBID: ID
* FAST: 1850259
* GEC: 0065283
* GND: 119007509
* ISNI: 0000 0003 8922 0255
* LCCN: n97067119
* NNDB: 000098144
* NTA: 18657715X
* SUDOC: 129170828

 |
**GraphQL** é unha linguaxe de consulta de APIs creada por Facebook en 2012 e liberado en 2015.

Características
---------------

É unha alternativa a REST que usa un sistema forte de tipos para describir as funcionalidades dunha API. GraphQL describe os recursos mediante un esquema (escrito nunha linguaxe propia chamada SDL) que define:

* Tipos de datos e as relacións entre eles.
* Unha serie de operacións, entre as que destacan as Consultas (*Queries*) para a lectura de datos, e os Modificadores (*Mutations*) para crear, modificar e borrar datos, os *solucionadores* (*Resolvers*) e os *manexadores* de erros.

Tipos
-----

Definen as entidades a consultar ou modificar, os seus atributos e as relacións con outros tipos. En SDL identifícanse pola palabra *type*:

```
type Query {
  hero: Character
}
 
type Character {
  name: String
  friends: [Character]
  homeWorld: Planet
  species: Species
}
 
type Planet {
  name: String
  climate: String
}
 
type Species {
  name: String
  lifespan: Int
  origin: Planet
}

```

Operacións
----------

As operacións (consultas e modificadores) tamén son tipos, e os seus atributos declaran as operacións dispoñibles. Así que ó realizar unha consulta débese especificar os atributos de retorno. A vantaxe de GraphQL é que se pode navegar pola información asociada á consulta, o que proporciona maior flexibilidade á hora de definir APIs.

Notas
-----

1. ↑  "GraphQL | A query language for your API". *graphql.org*. Consultado o 2020-12-11.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *(en inglés)*
**Kon** era na mitoloxía inca o deus da choiva e o vento que viña do Sur, fillo dos deuses Inti e Mama Killa.

Historia
--------

Kon era un deus antigo que pobou a terra de seres humanos e lles brindou auga e froitos; saía de entre as montañas e a xente sempre agardaba a súa chegada, xa que con el chegaban as choivas para a prosperidade das súas terras de cultivo; mais os humanos esquecéronse pronto das ofrendas que debían darlle por ser o creador. Daquela Kon castigounos quitándolles as choivas e transformando as fértiles terras nos inmensos desiertos da costa. Kon só deixou algúns ríos para que con moito esforzo e traballo os humanos puideran subsistir.

O deus Kon foi o creador desa primeira xeración de homes que poboaron a terra; mais un día foi vencido polo deus Pachacamac, quen os converteu en primates, raposos e lagartos para logo crear unha nova xeración de seres humanos.

Características
---------------

Kon era un deus eminentemente voador, era rápido e lixeiro porque carecía de ósos, tiña cabeza de felino, mais sostense que empregaba máscadas felínidas.

En imáxes pódeselle ver voando e portando un báculo, alimentos e cabezas trofeo.

Véxase tamén
------------

* Inti
* Mama Killa
* Mitoloía inca
* Thor Heyerdahl
**José Lage Lage**, nado en Foncuberta (Maceda) o 18 de xuño de 1938 e finado en Ourense o 9 de decembro de 2007, foi un economista e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Ciencias Económicas pola Universidade de Barcelona e foi presidente do consello de administración da Caixa de Aforros Provincial de Ourense. Foi concelleiro en Maceda, deu o salto ao Concello de Ourense, sendo concelleiro responsable de Tráfico. Entre 1981 e 1985 foi deputado no Parlamento de Galicia de man da UCD. No ano 1989 foi reelixido deputado, desta volta da man do PPdG, estando no parlamento ata 1996.

Foi delegado en Ourense da Consellería de Xustiza, Interior e Relacións Laborais (1997-2003) e da Consellería de Asuntos Sociais, Emprego e Relacións Laborais (2003-2005). Xubilouse no ano 2005. A mediados de outubro de 2007 sufriu un grave accidente de tráfico, do que xa non logrou recuperarse. Os seus restos repousan no camposanto da súa parroquia natal.

Vida persoal
------------

Casou con Raquel Vidal Docampo e tiveron dous fillos.

Notas
-----

1. ↑  Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Lage Lage, José". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. p. 308. ISBN 84-8064-113-4.
2. ↑  "Fallece José Lage, ex delegado de la Xunta y parlamentario autonómico durante 10 años". *La Región*. 10 de decembro de 2007.
3. ↑  VV.AA. (2017). *35 anos do Parlamento de Galicia. Reseñas biográficas dos deputados e deputadas da cámara* (PDF). Parlamento de Galicia. p. 187.
4. ↑  "Fallece el veterano político ourensano José Lage". *La Voz de Galicia*. 10 de decembro de 2007.
A **Granxa Escola Pedro Murias** foi un centro dedicado á experimentación e a difusión de técnicas agropecuarias de ensino agrícola situada na parroquia de Vilaframil (Ribadeo), nun terreo de 14 hectáreas. Foi construído a comezos do século XX por Pedro Murias, indiano de Ribadeo establecido en Cuba, quen destinou boa parte dos seus bens á constitución da Fundación Agrícola Pedro Murias, que deu lugar á construción dunha granxa escola agrícola.

Historia
--------

Busto de Pedro Murias, monumento á entrada da granxa escola. A lenda di: "La Junta de Patronos de esta escuela reunida en la Habana en honra a la memoria de su fundador Don Pedro Murias y Rodríguez"Busto de Pedro Murias, monumento á entrada da granxa escola. A lenda di: "La Junta de Patronos de esta escuela reunida en la Habana en honra a la memoria de su fundador Don Pedro Murias y Rodríguez"
O obxectivo da Granxa Escola era a formación dos agricultores e o progreso da súa terra natal. Inicialmente estivo xestionada por unha fundación, que quedou constituída o 13 de xullo de 1913. O primeiro director da fundación foi Enrique Suárez Couto. En 1919 constituíuse a primeira Comisión Delegada do padroado na parroquia da Devesa. No 1922 comeza a funcionar unha escola primaria no seu interior, da man de Gregorio Sanz, que tamén quedaría como director á morte do anterior, ese mesmo ano.

A fundación de patrocinio foi dotada con varios edificios na Habana, así como con accións da Nueva Fábrica de Hielo y Cerveza de Puentes Grandes, máis a cantidade de dez mil pesos de ouro para a adquisición de terreos, edificios e mobiliario. Entre o persoal docente estivo Gregorio Sanz. A raíz da revolución cubana de 1959 a fundación tivo dificultades, e a granxa pechou en 1961.

Placa de mármore descoberta na reinauguración da Granxa Pedro Murias en RibadeoPlaca de mármore descuberta na reinauguración da Granxa
O 24 de xuño de 1987 a Xunta de Galicia fíxose cargo do centro co Decreto 170/87, que declaraba de interese galego a Fundación Escuela Agrícola Pedro Murias, e a Consellería de Agricultura pasou a ser protectora da mesma. En 1991 a Xunta recuperou a granxa escola como centro de capacitación agrícola, e actualmente funciona como o Centro de formación e experimentación agroforestal Pedro Murias.

Notas
-----

1. 1 2  Costa, Antón (outubro 1992). "Na escola do franquismo non había a ilusión que debía haber". Nova Escola Galega (14): 66–68.
2. 1 2  Martín Fernández (23/10/2016). "La granja Pedro Murias sentó las bases del agro comarcal y del grupo lácteo gallego". *La Voz de Galicia*. Consultado o 28/10/2016.
3. 1 2  "Gregorio Sanz 1". Consultado o 2019-08-25.
Coordenadas: 42°39′49.74″N 0°58′55.16″L﻿ / ﻿42.6638167, -0.9819889

O porto de La Bonaigua
**La Bonaigua** (en catalán: *Port de la Bonaigua*) é un porto de montaña do Pireneo catalán, a 2.076 metros de altitude, limítrofe entre as comarcas do Val de Arán e o Pallars Sobirà. Une as vilas de Salardú e València d'Àneu. Administrativamente pertence ao concello de Alt Àneu.

Antigamente era, xunto co túnel de Vielha, o único paso que permitía chegar ao Val de Arán dende o resto de Cataluña. A ermida e refuxio da Virxe das Ares era un punto estratéxico de descanso e refuxio. A principios do século XX abriuse un camiño de terra, apto para o tránsito rodado, que co tempo acabou formando parte da estrada C-28.

No lado aranés abriu en 1964 a estación de esquí de Baqueira Beret que foi crecendo ata a actualidade, na que os seus remontadores atópanse aos dous lados do porto e tamén no medio do paso.

Galería de imaxes
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***La Bonaigua***  |

* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1571977
* GEC: 0011045
* GeoNames: 3127852

 |
**Henrik "Henkka" Klingenberg**, nado en Mariehamn (Åland) o 21 de outubro de 1978, é un músico finés, teclista da banda de power metal Sonata Arctica.

Traxectoria
-----------

Uniuse á banda a finais do 2002, xusto para unirse á xira que seguiu logo da gravación de Winterheart's Guild, o cal foi lanzado en 2003; e actualmente reside en Kokkola, Finlandia, cando a banda non está de xira. Entre as súas máis grandes influencias atópanse Pantera, Diablo, Graham Central Station e Billie Holiday, mentres que algúns dos seus teclistas favoritos son Kevin Moore, Jon Lord, Jens Johansson e Matt Guillory. Asemade afirma que consegue a súa inspiración musical a través da vida mesma.

Tocou o teclado para a Banda de Power Metal Melódico Requiem, de Finlandia no 2003.

No seu último concerto en vivo, *For the sake of Revenge* (2006), utilizou un teclado Kurzweil K2500 e outro tipo keytar Roland AX-7.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1035348
* WorldCat
* VIAF: 24145971385032330944
* AllMusic: mn0000813412
* Discogs: 474419
* Europeana: ID
* IMDb: nm4990504
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0202396
* TMDb: 1083917

 |
**José Losada Castelao**, nado en Rianxo en 1891 e finado en Vigo o 23 de abril de 1937, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

De esquerda a dereita: Manuel Antonio, Manuel Rodríguez Castelao, Rafael Dieste, José Losada Castelao e Laureano Lorenzo, en 1920.
Fillo de Juan M. Losada García e Pilar Castelao Genme, era medio irmán de Manuel Rodríguez Castelao. Estivo emigrado durante oito anos. Mestre, exercía na escola número 2 da vila Rianxo. Militante do Partido Galeguista de Rianxo, foi detido con motivo da folga xeral revolucionaria de 1934. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936, fuxiu e, despois de nove meses agochado, tentou escapar no bou Eva pero foron delatados e os falanxistas asaltaron o barco. José e os seus oito compañeiros decidiron suicidarse antes de caer en mans dos falanxistas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Comoxo, Xosé; Santos, Xesús (2006). Concello de Rianxo, ed. *Saúde e República (Rianxo 1930-1936) Política e sociedade*.

### Outros artigos

* Asalto do bou Eva

### Ligazóns externas

* Ficha en Nomes e Voces.
**Jean Nicot de Villemain**, nado en Nimes en 1530 e finado París o 4 de maio de 1604, coñecido en portugués como **João de Nicote**, foi un diplomático e intelectual francés. A nicotina recibe o nome polo seu apelido.

Traxectoria
-----------

Foi embaixador en Lisboa, Portugal, de 1559 a 1561.

Como embaixador de Henrique II de Francia na corte portuguesa, foi o encargado de negociar o matrimonio de Margarida de Valois co mozo Dom Sebastião. Intrigado polos efectos do tabaco que lle mostrou Damião de Góis, enviou unhas follas á raíña Catarina de Médicis, coa esperanza de curarlle as xaquecas.

En 1560 presentou o rapé —tabaco para poñer no nariz— na Corte francesa. O xénero ao que pertence a planta do tabaco, *Nicotiana*, que tamén inclúe varias plantas ornamentais utilizadas na xardinería, recibe o nome de Nicot, como na nicotina.

Jean Nicot tamén compilou un dos primeiros dicionarios franceses, *Thresor de la langue françoyse tant ancienne que moderne*, publicado en 1606.

Segundo algúns autores, na súa viaxe a Portugal tería estado acompañado polo seu irmán Jules Nicot ou Júlio de Nicote, que máis tarde se estableceu en Lisboa, casou con Marquesa de Brito ( sendo "Marquesa" aquí só un nome, non un título de nobre), filla dun Filipe de Brito, que foi chambelán de D. Duarte de Portugal, arcebispo de Braga, e da súa irmá de sangue, a infanta D. María Manuela, futura esposa de Filipe II de España, e que sería pai de Filipe de Brito e Nicote.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  "NICOTINA". *Etimologías de Chile - Diccionario que explica el origen de las palabras* (en castelán). Consultado o 2023-03-09.

Véxase tamén
------------

* Nicotina
* Neonicotinoides

### Ligazóns externas

* Sitio web dedicado a *Thresor* de Nicot *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q318368
* WorldCat
* VIAF: 100202281
* BNF: 12003077r
* CERL: cnp00542751
* CiNii: DA06501337
* DeutscheBio: 118934880
* EBID: ID
* FAST: 810
* GND: 118934880
* Isidore: nicot\_jean
* ISNI: 0000 0001 1856 542X
* LCCN: n50003365
* NKC: xx0167045
* NLA: 35814977
* NTA: 071940103
* OL: OL1677361A
* SUDOC: 028136241

 |
Macaronesia
**Macaronesia** é unha designación moderna para identificar os varios grupos de illas no océano Atlántico Norte preto da Europa e do norte de África, que comparten unha serie de trazos, en especial bioxeográficos, comúns.

O nome cuñouse a través do grego (*makáron*= feliz, afortunado; *nesoi* = illas) que vale por "illas abenzoadas" ou "illas afortunadas, un termo usado por antigos xeógrafos para as illas a Oeste do estreito de Xibraltar.

A Macaronesia consta de cinco arquipélagos:

* Azores, (Portugal)
* Madeira, (Portugal)
* Canarias, (España)
* Cabo Verde, (República de Cabo Verde)
* Illas Selvagens, (Portugal)

As illas da Macaronesia son de orixe volcánica, producidas por fenómenos de intraplaca ligados, talvez, a un ou varios puntos quentes no océano Atlántico. Tampouco se descarta a súa relación coa mesma actividade tectónica que orixinara o Atlas africano.

A pesar de ser Islandia tamén unha illa de orixe volcánica e estar situada na dorsal do Atlántico medio, non é considerada parte da Macaronesia.

O clima da Macaronesia oscila entre subtropical e tropical. Os arquipélagos portugueses dos Azores e da Madeira teñen en xeral un clima máis frío e máis chuvioso que o das Canarias e Cabo Verde.

As illas posúen unha bioxeografía única, sendo fogar de varias plantas e comunidades animais distintas. Como ningunha das illas formou xamais parte de ningún continente, a flora e fauna nativas chegaron até as illas a través de diversas dispersións orixinadas a grandes distancias. Bosques de loureiros, chamados laurisilva, cubriron outrora Os Azores, Madeira e partes das Canarias entre os 400 e 1.200 m de altitude (as Canarias orientais e Cabo Verde eran demasiado secos). Eses bosques lembran os antigos que cubriran a cunca do Mediterráneo e a África do Noroeste antes do enfriamento e sequidade da Idade do xeo. Árbores dos xéneros *Apollonias* (*Lauraceae*), *Clethra* (*Clethraceae*), *Dracaena* (*Ruscaceae*), *Ocotea* (*Lauraceae*), *Persea* (*Lauraceae*) e *Picconia* (*Oleaceae*), que se atopan nos bosques de loureiros da Macaronesia, sonos coñecidos por fósiles que noutro tempo viviran na bacía mediterránea.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Macaronesia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q105472
* WorldCat
* VIAF: 316733212
* BVPB: 97499
* GEC: 0038892
* GND: 4074476-0
* NKC: ge1149175

 |
**José Luis Blanco Vicente**, coñecido como **Quintín**, nado en Manzaneda o 8 de decembro de 1883 e finado en Madrid o 13 de novembro de 1966, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou aos Estados Unidos de América en 1906, onde se fixo médico. Retornou a Manzaneda e exerceu como médico. En 1920 foi denunciado polo Colexio Médico de Ourense por exercer a medicina sen titulación.

Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 era o alcalde de Manzaneda. Fuxiu, pero foi detido en Ourense o 5 de agosto. Ingresou na Prisión do Partido de Tolosa o 30 de xullo de 1938, de onde foi trasladado á Prisión Provincial Donostia o 11 de novembro. Foi intercambiado por presos nacionais o 22 de novembro de 1938 e pasou á zona leal. Ao rematar a guerra exiliouse en Francia. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en novembro de 1941.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Rodríguez Rodríguez** |  **Alcalde de Manzaneda** 1936 | Sucesor:**?** |

Vida persoal
------------

Casou en Perpiñán con Ladislaa Olagüe Goñi en 1940.

Notas
-----

1. ↑  "Un falso médico norteamericano", *La Región*, 11-2-1920, p. 1.
2. ↑  *El Ideal Gallego*, 22-8-1936, p. 3.
3. ↑  Ficha en Tolosa Oroimena
4. ↑  Ficha no Centro Documental da Memoria Histórica
5. ↑  *BOE*, 3-12-1941, p. 4471-4472.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* José Luis Blanco Vicente na páxina web *Nomes e Voces*.
* Expediente de responsabilidades políticas de Antonio Bravo González, Luciano Medeiros Diéguez, Simón Ramos Morgade, José Luis Blanco Vicente, Antonio Pérez Jares e Vicente Vila Barros.
**Luís Antonio Cortiñas Díaz**, nado en Betanzos o 3 de novembro de 1900 e finado en Concepción del Uruguay (Arxentina) o 24 de xullo de 1987, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do farmacéutico Ricardo Cortiñas Vidal e de Juana Díaz Rodríguez, e irmán de Francisco Cortiñas Díaz, foi o menor dos trece fillos do matrimonio. Estudou o bacharelato na Coruña e Dereito na Universidade de Madrid. Sendo estudante en Madrid formou parte da primeira directiva da Mocedade Céltiga (1921). Colaborou en *Rexurdimento*, co pseudónimo **Lucordia**, e *A Nosa Terra* e foi presidente da Irmandade da Fala de Betanzos. Asistiu á VI Asemblea Nacionalista celebrada na Coruña en 1930. Instalouse como avogado na Coruña en 1931, militou na ORGA, impartiu conferencias sobre Dereito e colaborou en *La Voz de Galicia*. Despois militou en Izquierda Republicana.

O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 cólleo en Carballo, onde pasaba consulta de avogado. En setembro bota unha tempada en Viveiro. En novembro foi detido en Carballo pola denuncia dun sarxento de Requetés. Procesado en outubro, impóñenlle unha multa e embárganlle a súa parte da casa familiar. Ingresou durante seis meses no manicomio de Conxo para eludir a cadea e a posibilidade de ser paseado. Acusado de rebelión foi xulgado na Coruña en consello de guerra o 13 de novembro de 1937. Condenado a cadea perpetua, cumpriu a pena na cadea de Pamplona. Foille concedida a liberdade condicional o 25 de xaneiro de 1941.

Ao saír do cárcere exiliouse na Arxentina, onde tiña familia. Instalouse en Concepción del Uruguay, onde traballou como avogado e fundou a Agrupación de Republicanos Españoles en 1941. Na Arxentina colaborou con organizacións antifranquistas e co Centro Betanzos de Buenos Aires. Participou no primeiro Congreso da Emigración Galega. Colaborou na revista *Betanzos* e en *Lar*. Publicou en 1958 o libro *Traizón consagrada. A gran derrota do pobo hispano*, onde relata os acontecementos da súa detención, condena e prisión. Foi membro da loxa Jorge Washington de Concepción del Uruguay.

Obras
-----

* *Traición consagrada (La gran derrota del pueblo hispano)*, 1958. Reedición en galego da Asociación Cultural Eira Vella, 2010.

Vida persoal
------------

Casou con Manuela Lema e foi pai de Luis Manuel Cortiñas Lema.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 14-11-1937, p. 4.
2. ↑  Luis Antonio Cortiñas. Merecido Homenaje

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Limiar de Xesús Torres Regueiro de *Traizón consagrada. A gran derrota do pobo hispano*, Asociación Cultural Eira Vella, 2010.

### Ligazóns externas

* Eira Vella edita un libro do exiliado betanceiro Luis Cortiñas

* Fotografía no Arquivo Municipal de Betanzos
* 

* Luís Cortiñas na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q59534668
* WorldCat
* VIAF: 173122906
* BNE: XX5102675

 |
**Juan Luis Pedrosa Fernández**, nado en Lugo o 8 de febreiro de 1955, é un mariño e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Fernando Pedrosa Roldán. Foi Delegado en Pontevedra da Consellería de Pesca e Director xeral de Marisqueo e Acuicultura (1993-1995). Pertence ao PPdeG, partido polo que foi alcalde de Pontevedra dende 1995 a 1999, e líder da oposición do mesmo concello dende 1999 a 2003. Atópase nas listas do PPdeG por Pontevedra do 2007, aínda que non saíu elixido. O 17 de xaneiro de 2012 foi nomeado director da Sociedade de Salvamento e Seguridade Marítima (SASEMAR), organismo dependente do Ministerio de Fomento de España.

### Eleccións

Nas eleccións do ano 1995, obtivo 11 escanos, que sumados ás dúas actas do partido independente Pontevedra Unida, obtiveron a maioría absoluta fronte aos 7 concelleiros do BNG e os cinco do PSdeG-PSOE.

No ano 1999, Pontevedra Unida non se presentou e, aínda que gañou en sufraxios, empatou en 10 butacas co BNG, que pasou a gobernar xunto cos 5 representantes do PSdeG-PSOE.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Francisco Javier Cobián Salgado** |  **alcalde de Pontevedra** 1995-1999 | Sucesor:**Miguel Anxo Fernández Lores** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Pontevedra

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*
**Luís Correa**, nado en Vigo foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de dianteiro.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar a fútbol no Rápido de Bouzas de Vigo. Tamén xogou no Racing Club de Ferrol en 1921/22 e 1922/23, antes de fichar polo Real Club Fortuna de Vigo, club que en 1923 se fusionou co Real Vigo Sporting Club para dar lugar ao Real Club Celta de Vigo, do cal foi un dos seus primeiros xogadores.

No primeiro encontro de presentación do novo equipo quedou encadrado no equipo B pero pronto soubo facerse sitio na dianteira titular, xunto a xogadores como Ramón Polo, Pedro Pinilla, Chicha, Luciano Reigosa ou Balbino Clemente.

Disputou o primeiro encontro oficial do equipo celeste, o 7 de outubro de 1923, contra o Unión Sporting Club na fase de clasificación para o Campionato de Galicia, encontro que gañaría o Celta por 2-0 cun gol de Luís Correa.

Correa disputou un total de 23 encontros oficiais co Celta anotando 12 goles.

Como moitos outros xogadores do Celta desa época formou parte da Selección de fútbol de Galicia nas décadas de 1920 e 1930, disputando dous encontros e anotando dous goles coa selección. Sendo o seu debut o 28 de xaneiro de 1923 contra a Selección de Pontevedra, no que anotou os seus dous goles no triunfo da Selección galega por 4-1.

Palmarés
--------

### Campionatos nacionais

| Título | Club | Ano |
| --- | --- | --- |
| Campionato de Galicia | Real Club Fortuna de Vigo | 1921-22 |
| Campionato de Galicia | Celta de Vigo | 1923-24 |
| Campionato de Galicia | Celta de Vigo | 1924-25 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Marcos L. Bacariza (19 de agosto de 2012). "Luis Correa". *Yo jugué en el Celta* (en castelán).

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 1923 (primeira convocatoria de xogadores) |
| --- |
| 
* Isidro
* Lilo
* Rubido
* Otero
* Pasarín
* Juanito
* Daniel
* Caito
* Torres
* Balbino
* Queralt
* Hermida
* Pombo
* Cruces
* Córdoba
* Bienvenido
* Nolasco

 |
| 
* Máximo Costas
* Reigosa
* Chiarroni
* Posada
* Polo
* Correa
* Gerardito
* Ramón González
* Caride
* Pedro Pinilla
* Salvador
* Miguelito
* Casal

 |

| * v
* c
* e
Primeiro derbi entre Deportivo e Celta |
| --- |
| **Resultado**: 3-0   •   **Data**: 9 de novembro de 1924 |
| Deportivo | 
* Mulero
* Otero
* Abelardo
* José María
* Pombo
* Vasco
* Leonardo
* Ramón
* Chiarroni
* Pereiro
* Alonso

 |
| Celta | 
* Rubido
* Juanito
* Pasarín
* Queralt
* Balbino
* Hermida
* Reigosa
* Chicha
* Correa
* Polo
* Casal

 |
| Outros datos | **Campo**: Riazor   •   **Competición**: Campionato de Galicia de fútbol   •   **Tempada**: 1924/25 |
O **Isomalt** (Isomaltitol ou Isomaltosa hidroxenada), Código europeo E-953, é un edulcorante dietético fabricado empregando azucre como materia prima.

Características
---------------

Foi descuberto na década de 1960 e é mestura de dous alcohois disacáridos: gluco manitol e gluco sorbitol. É un carbohidrato pouco dixerible. Dixírese soamente de xeito parcial na parte baixa do tracto intestinal. Algunhas das partes non absorbidas son metabolizadas polas bacterias do intestino groso. Ese proceso pode causar nalgunhas persoas deposicións máis brandas ou máis gases intestinais do usual de xeito similar á reacción do corpo a comidas con alto contido de fibras. As poucas persoas que presentan este problema, evítano se comezan con pequenas porcións e incrementan o seu consumo gradualmente.

Realizáronse extensas investigacións sobre o efecto do Isomalt nos niveis de glicosa e insulina. Os resultados sobre persoas con diabetes tipo 1 e tipo 2 teñen mostrado que despois da dixestión de Isomalt, ditos niveis non difiren de maneira apreciable dos niveis normais.

Resumo de características:

* Está feito a partir do azucre.
* Emprégase nunha gran variedade de alimentos e fármacos.
* Ten o mesmo gusto, textura e aparencia que o azucre.
* Potencia o gusto doce dos edulcorantes.
* Posúe menos de dúas calorías por gramo (a metade que o azucre).
* Non produce carie dental.
* Non é pegañento porque non é higroscópico.
* Non incrementa o índice de glicosa en sangue, (glicemia) nin os niveis de insulina.

Fórmula: mestura aproximadamente equimolecular de 
6-O-a-D-Glucopiranosil-D-Manitol dihidratado (C12H24O11. 2H2O) con 
6-O-a-D-Glucopiranosil-D-Sorbitol (C12H24O11)

Masa molecular: Gluco-piranosil-D-Sorbitol: 344,32. Glucopiranosil-D-Manitol dihidratado: 380,32

Humidade: (Karl Fischer): non máis do 7%

Rango de fusión: entre 145 °C e 150 °C.

Cinzas sulfatadas: non máis do 0,05%.

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 64519-82-0
* ChEBI: 150326
* ChEMBL: CHEMBL2104398
* ChemSpider: 9789297
* DTXSID: DTXSID8020753
* E: E953
* ECHA: 100.122.870
* PubChem: 3034828
* UNII: S870P55O2W

 |
**Luís Espada Guntín**, nado en Ourense o 4 de decembro de 1858 e finado en Madrid en 1937, foi un avogado e político galego, ministro de Instrución Pública e Belas Artes e de Fomento durante o reinado de Afonso XIII.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Espada Novoa, estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse na Universidade Central de Madrid. En 1880 foi nomeado letrado do Ministerio de Graza e Xustiza. Membro do Partido Conservador, iniciou na súa carreira política á sobra dos Bugallal. Traballou como pasante no bufete de Saturnino Álvarez Bugallal e este conseguiulle a súa primeira acta de deputado por Ourense (1884-1886); despois foi elixido polo distrito de Verín (1891-1893) e polo mesmo distrito en todas as eleccións entre 1896 e 1923.

Foi gobernador civil de Cidade Real e Toledo (1891), director xeral de Administración (1900), fiscal do Tribunal de Contas (1903), director xeral de Obras Públicas (1904), vicepresidente do Congreso dos Deputados (1905 e 1914) e subsecretario de Facenda (1907).

Foi ministro de Fomento entre o 25 de outubro e o 9 de decembro de 1915, cargo que volveu ocupar entre o 15 de setembro de 1920 e o 13 de marzo de 1921. Foi ministro de Instrución Pública e Belas Artes entre o 5 de maio e o 1 de setembro de 1920.

En 1923 foi nomeado presidente do Tribunal de Contas do Reino, cargo do que foi deposto coa Ditadura de Primo de Rivera, e que volveu ocupar en 1930.

Durante a II República, nas eleccións xerais de 1936, volveu obter un escano pola provincia de Ourense en representación da CEDA.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Francisco Javier Ugarte Pagés** |  **Ministro de Fomento** 1915 | Sucesor:**Amós Salvador Rodrigáñez** |
| Predecesor:**Natalio Rivas Santiago** |  **Ministro de Instrución Pública e Belas Artes** 1920 | Sucesor:**Vicente Cabeza de Vaca Fernández de Córdoba** |
| Predecesor:**Emilio Ortuño Berte** |  **Ministro de Fomento** 1920 - 1921 | Sucesor:**Juan de la Cierva Peñafiel** |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos DeputadosArquivado 09 de agosto de 2020 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2879614
* DBE: luis-espada-y-guntin
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 34510

 |
**Luís J. Cereijo Mosquera**, nado en Ferrol en 1909, foi un político e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Luís Cereijo León. Foi correspondente de *Faro de Vigo* en Sada en 1929. Promoveu en Sada co seu pai a edición da revista semanal *Galicia* en 1933. Oficial primeiro do Concello de Zas en 1936, sufriu un atentado en xuño cando intentaron prenderlle lume á casa de José Barreiro Espasandín onde se hospedaba. Participu nos mitins de propaganda do Estatuto. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido en setembro e internado na prisión de Compostela. Xulgado en Compostela por rebelión con Jorge Varela Rial, José Ferreiro Pardiñas, Manuel Costa García, José Rodríguez Gómez e Manuel Díaz Mosquera o 19 de decembro, foi condenado a pena de morte. A sentenza foi conmutada por cadea perpetua. Foi rehabilitado como oficial do Concello de Zas e indemnizado con case dez millóns de pesetas por sentenza do Tribunal Supremo en 1985.

Vida persoal
------------

Casou con Teresa Badía Benzano, que finou en 1986.

Notas
-----

1. ↑  *Correo de Galicia*, 6-10-1929, p. 9.
2. ↑  "Un percorrido pola Historia da prensa en Sada". Arquivado dende o orixinal o 08 de marzo de 2017. Consultado o 08 de marzo de 2017.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 16-6-1986, p. 7 e 21-6-1936 p. 10.
4. ↑  *El Correo Gallego*, 9-9-1936, p. 3
5. ↑  *El Eco de Santiago*, 21-12-1936, p. 2.
6. ↑  *La Voz de Galicia*, 18-6-1985, p. 26.
7. ↑  *La Voz de Galicia*, 27-2-1986, p. 59.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Luís Cereijo Mosquera na páxina web *Nomes e Voces*.
Situación de Kappa Andromedae dentro da Constelación de Andrómeda.
**Kappa Andromedae** (κ Y, κ Andromedae) é a denominación de Bayer dunha estrela brillante da constelación de Andrómeda. A súa magnitude visual é de 4,1. De acordo á Escala de Bortle, pode ser visible desde os arrabaldes e da franxa urbana, pero non das rexións iluminadas do centro da cidade. Medidas de paralaxe da misión Hipparcos a sitúan a unha distancia de aproximadamente 168 anos luz (52 parsecs) da Terra. Kappa Andromedae ten un tipo espectral B9-IV, o que indica unha estrela subxigante, que acaba de saír da secuencia principal. Ten 2,3 veces o raio do Sol e roda rapidamente sobre o seu eixe, cunha velocidade de rotación proxectada de 176 km/s. A súa temperatura de superficie é de 11.361 K. Cunha masa de aproximadamente 2,5 veces a do Sol, a súa idade estimada é de 30 millóns de anos.

Concepción artística de kappa Andromeae b como "super-xúpiter", planeta (ou talvez anana marrón) que se detectou orbitando a estrela Kappa Andromedae. O aspecto do planeta é suposto.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Exoplaneta

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q574570
* SIMBAD: \* kap And

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre astronomía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Vía do mevalonato.
O **isopentenil pirofosfato** (IPP) , tamén chamado **isopentenil difosfato**  ou **pirofosfato de isopentenilo** (ás veces chamado isopreno activo) é un composto orgánico que funciona como intermediato na ruta de biosíntese de terpenos e esteroides pola vía clásica da HMG-CoA redutase. O IPP fórmase a partir de acetil-CoA por medio do ácido mevalónico.

Biosíntese
----------

O IPP fórmase a partir do ácido mevalónico. Este transfórmase primeiro en mevalonato 5-fosfato e este despois en mevalonato 5-pirofosfato. Este último é o que se transforma en isopentenil pirofosfato pola acción do encima mevalonato 5-pirofosfato descarboxilase en dous pasos máis e na reacción despréndese un CO2 procedente do grupo carboxilo. Posteriormente o IPP transfórmase en xeranil pirofosfato e este en varios pasos orixina escualeno, que en varios pasos máis dará lugar a lanosterol e colesterol.

O IPP pode ser isomerizado a dimetilalil pirofosfato polo encima isopentenil pirofosfato isomerase.

Versión simplificada da vía de síntese de esteroides, con moitos intermediarios omitidos. Móstranse por orde o isopentenil pirofosfato (IPP), o dimetilalil pirofosfato (DMAPP), o xeranil pirofosfato (GPP) e o escualeno.

O IPP pode tamén ser sintetizado pola vía alternativa á do mevalonato para a biosíntese de terpenos, na que se forma a partir do (*E*)-4-hidroxi-3-metil-but-2-enil pirofosfato (HMB-PP) por acción do encima HMB-PP redutase (LytB, IspH). Esta vía alternativa á do mevalonato é utilizada por moitas bacterias, protozoos apicomplexos como o axente da malaria, e nos plastos das plantas superiores.

Notas
-----

1. ↑  PubChem compound isopentenyl-pp
2. ↑  ChemSpider Isopentenyl diphosphate
3. ↑  CHEBI Isopentenyl diphosphate (3-)
4. ↑  Lehninger A. Principios de bioquímica. (1988). Omega. Páxinas 608-610. ISBN 84-282-0738-0.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Isopreno

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q417403
* EBID: ID
* MAG: 2777654137

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 358-71-4
* ChEBI: 16584
* ChEMBL: CHEMBL356362
* ChemSpider: 1158
* DrugBank: 04714
* HMDB: HMDB0001347
* IEDB: 194668
* IUPHAR: 3048
* KEGG: C00129
* KNApSAcK: C00000848
* MeSH: C004809
* PubChem: 1195

 |
**María Josefa de los Reyes Cerrato Rodríguez** nada en Badaxoz o 6 de xaneiro de 1897 e finada o 30 de abril de 1981, foi unha veterinaria española. Pioneira neste campo, foi a primeira muller de España e a terceira de Europa en obter o título universitario de Veterinaria, rematou brillantemente os seus estudos e licenciouse en 1925 na Escola Especial de Veterinaria de Córdoba, centro de orixe da actual Facultade de Veterinaria de Córdoba.

Traxectoria
-----------

A súa familia tiña unha ferrería na súa vila e daquela era obrigatorio que este negocio fose supervisado por un veterinario. O seu avó e o seu pai foran veterinarios, e a súa nai mestra, pero cando o seu pai se xubilou, o seu irmán, que dirixía o negocio familiar, tería que pechalo se non había veterinario. Foi o seu pai quen a animou a matricularse na universidade para obter o título de veterinaria. Daquela as mulleres tiñan prohibido cursar esta carreira, polo que en 1923 María Josefa tivo que obter un permiso especial do Ministerio de Instrución Pública, que incluía un certificado médico que avalaba as súas aptitudes físicas.

Asistiu aos tres primeiros cursos de Farmacia na Universidade de Granada. Matriculouse como alumna libre na Escola Especial de Veterinaria de Córdoba en 1924 e obtivo a súa licenciatura o 6 de xuño de 1925. O 16 de febreiro de 1926 matriculouse no Colexio Oficial de Veterinarios de Badaxoz. Unha vez rematada a carreira de veterinaria, trasladouse a Santiago de Compostela, onde realizou os restantes cursos de Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela. Non foi a primeira muller en matricularse en Veterinaria, xa que Justina González Morilla se matriculara antes que María Josefa na Universidade de León, pero rematou a carreira en 1928. María Josefa puido rematala antes xa que se validaran algunhas materias aprobadas en Farmacia.

Traballou como Inspectora Veterinaria Municipal, mestra e farmacéutica en Calamonte entre 1926 e 1967.

Notas
-----

1. 1 2  Bartolomé, Pilar (27 de novembro de 2016). "María Cerrato: la primera veterinaria de España". Consultado o 22 de setembro de 2017.
2. 1 2 3 4  Prego Meleiro, Carlos (21 de setembro de 2017). "Las pioneras que conquistaron Veterinaria". Consultado o 22 de setembro de 2017.
3. 1 2 3  Castaño Rosado, María. "Primeras Mujeres Veterinarias Españolas" (PDF). Consultado o 22 de setembro de 2017.
4. ↑  Giganto, Teresa (13 de outubro de 2016). "La mujer de los Oteros que nació antes de tiempo". Consultado o 22 de setembro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q40676524
* DBE: maria-josefa-de-los-reyes-cerrato-rodriguez

 |
**José Enrique Fernández de Moya Romero**, nado en Xaén o 17 de abril de 1969, é un político español, secretario provincial do PP de Xaén e actual alcalde de Xaén. É profesor de Dereito financeiro da Área de Dereito Financeiro e Tributario do Departamento de Dereito Civil, Dereito Financeiro e Tributario da Universidade de Xaén.

Traxectoria política
--------------------

Ingresou no PP en 1991, sendo presidente Provincial de Novas Xeracións en 1994 e 1995. Ao ano seguinte, 1996, foi elixido Secretario Provincial do PP de Xaén e Presidente do PP de Xaén no ano 2000. Desde 2002 é Vicesecretario Xeral do PP-A, na Área de Estudos e Programas.

Desde 2011 é senador pola provincia de Xaén ao ser elixido nas eleccións xerais dese ano.

### Alcalde de Xaén

Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a lista do Partido Popular ao concello de Xaén, que obtivo maioría absoluta, tomando posesión o 11 de xuño.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Carmen Peñalver** | **Alcalde de Xaén**2011-... | Sucesor:**No cargo** |

Notas
-----

1. ↑  "www.ujaen.es". Arquivado dende o orixinal o 04 de febreiro de 2012. Consultado o 01 de xaneiro de 2013.
2. ↑  parlamentodeandalucia.es
3. ↑  Un profesor de Derecho que será alcalde de Jaén a los 42 años
4. ↑  "Fernández de Moya toma posesión como alcalde de Jaén". Arquivado dende o orixinal o 14 de xuño de 2011. Consultado o 01 de xaneiro de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrevista con José Enrique Fernández de Moya, alcalde electo de Jaén
**José Félix Soage Villarino**, nado en Cangas o 4 de abril de 1845 e finado en Buenos Aires o 8 de abril de 1924, foi un filántropo galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a Arxentina en 1858, e fixo fortuna. Enviou diñeiro para realizar obras no seu concello natal como a reconstrución do mercado e a igrexa, a pavimentación dos Barreiros e a traída. En 1924 concedéuselle a a Cruz de Beneficencia a título póstumo. O pobo de Cangas dedicoulle un monumento por subscrición popular.

Monumento a Félix Soage Villarino en Cangas, obra de Francisco Asorey.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***José Félix Soage Villarino Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Santos Castroviejo, Iago; Nores Soliño, Antonio (2005). A Nosa Terra, ed. *Historia de Cangas, 1900-1936. Unha ribeira de pescadores*. Vigo. p. 813. ISBN 84-96403-74-2.

### Ligazóns externas

* Cangas lembra a Soage a ritmo de tango
**John Turberville Needham**, nado o 10 de setembro de 1713 e finado o 30 de decembro de 1781, foi un biólogo inglés defensor da xeración espontánea.

En 1745 John Needham realizou un experimento: ferveu caldo de carne para destruír os organismos preexistentes e colocouno nun recipiente que non estaba o debidamente selado, xa que segundo a súa teoría, necesitábase aire para que se produciran microorganimos. Ao cabo dun tempo observou colonias de microorganismos sobre a superficie e concluíu que se xeraban espontaneamente a partir da materia non viva.

En 1769, Lazzaro Spallanzani repetiu o experimento pero tapando os recipientes de maneira hermética, comprobando que deste xeito non aparecían colonias de microorganismos, o que contradicía a teoría da xeración espontánea.

Pero Needham argumentou que o aire era esencial para a vida, incluída a xeración espontánea de microorganismos, e que este aire fora excluído nos experimentos de Spallanzani; en concreto, chegou a afirmar que Spallanzani destruía o que el chamaba a "forza vexetativa". Porén, Spallanzani volveu abrir os recipientes onde supostamente destruíra esa *forza vexetativa* e observou que entón si aparecían os microorganismos.

Needham en 1748 publicou *Observacións acerca da xeración, composición e descomposición das substancias animais e vexetais*, traballo co que pretendía demostrar a teoría da xeración espontánea da vida a partir da materia inorgánica.

En 1768 foi elixido membro da *Royal Society of London*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lazzaro Spallanzani.
* Teoría da xeración espontánea.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q729674
* WorldCat
* VIAF: 56643729
* BAV: ADV10977696
* BNF: 12129061d
* CERL: cnp00884315
* CiNii: DA01255459
* DeutscheBio: 11754941X
* E-Enlightment: needhjohnt002654
* EBID: ID
* FAST: 165819
* GEC: 0045678
* GND: 11754941X
* ISNI: 0000 0000 8077 4022
* LCCN: n86802180
* NKC: mzk2016930042
* NLG: 243101
* NPG: mp03262
* NTA: 067598331
* ODNB: 19846
* OL: OL2513528A
* PTBNP: 1724478
* SUDOC: 029729300
* Treccani: john-turberville-needham

 |
**María José Fernández Díaz**, nada no Valadouro en 1971, é unha farmacéutica e política galega.

Traxectoria
-----------

Farmacéutica e enxeñeira técnico forestal, é presidenta dunha asociación de produtores de madeira. Nas eleccións municipais de 2007 foi candidata de TEGA ao concello do valadouro e foi elixida concelleira. Nas municipais de 2011 encabezou a candidatura Unión Democrática Independente do Valadouro (Udival), e volveu ser elixida concelleira. Udival non presentou candidatura ás municipais de 2015. Udival volveu presentarse ás municipais de 2019 encabezada por María José Fernández, que volveu ser elixida concelleira. Nas municipais de 2023 volveu encabezar a candidatura de Udival e a pesar de ser a única elixida da lista, foi investida alcaldesa co apoio do PSdeG-PSOE e BNG.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Edmundo Maseda Maseda** |  **Alcaldesa do Valadouro** 2023 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, A Mariña, 9-4-2011, p. L8.
2. ↑  Udival, que logró dos ediles en este mandato, no se presenta a las elecciones en O Valadouro
3. ↑  Udival presenta a candidatura coa que regresa tras catro anos
4. ↑  O Valadouro estrena alcaldesa por primera vez en su historia con María José Fernández

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais no Valadouro
**José Díaz Fuentes**, nado en Sarria o 6 de agosto de 1940 e finado en París o 30 de maio de 2010, foi un escultor galego. Era irmán do avogado, escritor e político Antonio Díaz Fuentes.

Traxectoria
-----------

Escultura en Callás (San Fiz de Reimóndez, Sarria).
Desde moi novo sentiuse atraído polas formas en pedra e madeira. O seu primeiro mestre foi un tallista da súa vila natal e aos 16 anos ingresa no obradoiro do escultor galego Cástor Atas Monteiro.

En 1958 ingresa na Escola de Artes e Oficios de Santiago de Compostela, onde vive o ambiente universitario que o enriquece intelectualmente. Logo de facer o servizo militar en Málaga, en 1964 continúa a súa formación na Escola de Belas Artes de Sant Jordi de Barcelona e posteriormente na tamén Escola de Belas Artes de San Fernando de Madrid. En Barcelona descobre a investigación da arte europea.

En xaneiro de 1970 instálase a vivir en París, onde goza da liberdade e apertura cultural que non había na España franquista. Nunha exposición nos xardíns do palacio de Luxemburgo coñeceu o escultor húngaro Ervin Patkai, do que aprendeu a traballar o formigón. É un dos fundadores na capital francesa do Círculo Cultural Galego.

A partir de se instalar en París desenvolve unha prolífica labor na que destacan a realización de esculturas monumentais tanto en Francia como en Galicia, exposicións itinerantes, expositor habitual nas salas de máis sona, acondicionamentos de espazos urbanos e actividades pedagóxicas, amais da creación de estatuas espalladas polo mundo enteiro.

A súa traxectoria foi recoñecida coa concesión en 1980 da medalla de bronce da Academia Europea de Belas Artes, e en 1999 da medalla de prata de Arte e Mérito do Senado de Francia. En 1981 recibiu unha bolsa do Ministerio de Cultura español.

Notas
-----

1. ↑  Ana Teruel (5 de xuño de 2010). "José Díaz Fuentes, escultor gallego que conquistó Francia". *El País* (en castelán).
2. ↑  "Muere en París el escultor gallego José Díaz Fuentes". *La Voz de Galicia* (en castelán). 31 de maio de 2010. Arquivado dende o orixinal o 1 de xullo de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2718033
* WorldCat
* VIAF: 86678461
* BNE: XX1064179
* Europeana: ID
* ISNI: 0000 0000 7822 5833
* LCCN: n94113064

 |