recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Queixo Harzer (*Harzer Käse*)
O **queixo Harzer** (en alemán: *Harzer Käse*) é un queixo elaborado con leite agre, semidesnatado, que só contén unha pequena porcentaxe de graxa (similar ao queixo quark) fabricado segundo métodos tradicionais, de acordo coa regulamentación alemá relativa aos procesos de fabricación de queixo.

É moi celebrado nalgunhas partes de Alemaña. Orixinariamente provén dos arrededores do Parque Nacional do Alto Harz, ao sur de Braunschweig.

É característico polo seu forte olor e o seu aroma picante.

Aparencia e características
---------------------------

Varios tipos de queixos Hazer
Este queixo adoita ofrecerse en pezas cilíndricas planas, duns 5 cm de diámetro. Estas pezas adoitan envasarse aliñadas formando un rolo, polo que ás veces chámase ***Harzer Roller***.

Un condimento moi típico neste queixo é o comiño, aínda que existen diferentes variantes:

* Harzer Käse recuberto dunha capa branca que conténe fungos brancos.
* Harzer Käse recuberto dunha capa de fungos vermellos denominada *Rotschmiere*.

Ambas as formas teñen un olor moi forte, sendo a segunda de sabor máis forte que a primeira.

O tempo de maduración deste queixo vai desde uns días até unhas semanas. Se non alcanzara a maduración, notaríase en que tería un centro cru.

Usos gastronómicos
------------------

Cómese habitualmente con pan ou con mostaza, así como con cogombros en vinagre.

Produción
---------

En 2001 a produción de queixos de leite acidificado na Alemaña ascendeu ás 30 000 toneladas anuais.

Notas
-----

1. 1 2  Mikko Pesälä, Parlamento Europeo, *Relatorio da Comisión da Agricultura e do Desenvolvemento Rural*, 2001.
2. 1 2  Bockelmann, Wilhelm, Willems, Peter Jäger, Beate, Hoppe-Seyler, Tobias Engel, Günter & Heller, Knut (2002). "Reifung von Harzer Käse ("Ripening of Harzer cheese")". *Kieler Milchwirtschaftliche Forschungsberichte* **54**. pp. 317–335.
3. ↑  Juliett Harbutt (2009): *World Cheese Book*. Nova York: DK Publishing. ISBN 978-0-7566-5442-9.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Queixo Harzer*** |

### Outros artigos

* Leite
* Queixo
* Queixo quark
* Lista de queixos do mundo
A Marcha do sal o 12 de marzo de 1930.
**Resistencia non violenta** (ou **acción non violenta**) é a práctica de exercer unha forza para atinxir unha meta socio-política a través dun protesto simbólico, de non cooperación económica ou política, desobediencia civil e outros métodos, sen recorrer ao uso da violencia.

A **Resistencia pasiva** é unha variedade de resistencia non violenta, e é un termo usado ás veces de forma imprecisa como un sinónimo da mesma. Isto consiste na resistencia por inercia ou de conformidade non enérxica, como oposición á resistencia por antagonismo. **Satyagraha** é unha refinada variedade de resistencia non violenta desenvolvida por Mohandas Gandhi.

Como outras estratexias de mudanza social, as accións de non violencia poden xurdir de diversos modos e en diversos graos. Poden incluír, por exemplo, unha variedade de formas como a guerra de informacións, o protesto artístico, a actuación de grupos de presión, a resistencia a impostos, boicots ou sancións, combate legal ou diplomático ou o sabotaxe de materiais ou equipamentos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q754479
* GEC: 0207706
* JSTOR: passive-resistance
* LCCN: sh85098528

 |
***This Is Hardcore*** é o sexto álbum da banda inglesa de rock alternativo Pulp, editado o 30 de marzo de 1998 a través do selo Island Records. Lanzouse tres anos despois do disco que os levou á fama, *Different Class*, e foi agardado con impaciencia. Ao igual que o álbum anterior, acadou o número 1 das listas, sendo ben recibido pola crítica e facendo que Pulp conseguise tresnomeamento para os Mercury Prize de 1998. As tiradas iniciais no Reino Unido viñan cun CD ao vivo de regalo, titulado "This Is Glastonbury". Unha edición *deluxe* foi lanzada o 15 de setembro de 2006, contendo un segundo disco con caras-b, demos e rarezas.

Listaxe de cancións
-------------------

1. "The Fear" - 5:35
2. "Dishes" - 3:30
3. "Party Hard" - 4:00
4. "Help the Aged" - 4:28
5. "This Is Hardcore" - 6:25
6. "TV Movie" - 3:25
7. "A Little Soul" - 3:19
8. "I'm a Man" - 4:59
9. "Seductive Barry" - 8:31
10. "Sylvia" - 5:44
11. "Glory Days" - 4:55
12. "The Day After the Revolution" - 14:56

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q550525
* AllMusic: mw0000035589
* Discogs: 87172
* MusicBrainz: ID

 |
**The Von Bondies** foi unha banda estadounidense de rock alternativo formada en 1997 en Detroit e activa ata o ano 2011. O grupo creárono Jason Stollsteimer e Marcie Bolen e pasou por varios cambios de membros e nomes, como The Baby Killers, antes de quedar con "The Von Bondies" no ano 2000. Don Blum uniuse no 1999 tras asistir a numerosos concertos de The Baby Killers, mentres que Leann Banks foi escollido tras unha audición. The Von Bondies déronse a coñecer tras un concerto de Ano Novo en Detroit no ano 2000. Como asistente ao concerto estaba Long Gone John, dono do selo Sympathy for the Record Industry. Isto fixo que Sympathy publicase o álbum de estrea da banda, *Lack of Communication*, en 2001.

No ano 2003 a banda editou o álbum ao vivo *Raw and Rare* a través do selo Dim Mak Records, que foi seguido en 2004 polo seu éxito *Pawn Shoppe Heart*, lanzado por Sire Records. *Pawn Shoppe* foi producido por Jerry Harrison de Talking Heads e co-producido por Stollsteimer. O disco acadou o número 36 nas listas británicas, e o 8 na lista estadounidense da *Billboard* *Top Heatseekers*, onde estivo oito semanas. O seu exitoso sinxelo "C'mon C'mon" acadou o posto 25 da *Billboard Hot 100* e puido escoitarse nas radios de todo o país.

Unha versión máis curta de "C'mon C'mon" foi a sintonía da serie de televisión *Rescue Me* e foi interpretada ao vivo polo grupo na película de Michael Winterbottom *9 Songs*. MLB Network tamén usa un anaco do tema na apertura do seu programa *30 Clubs in 30 Days*.

No ano 2008 a banda asinou co selo indie Majordomo Records. A súa estrea coa discográfica foi o álbum *Love, Hate and Then There's You*, editado en febreiro do ano 2009 e que contiña o sinxelo "Pale Bride."

Coñecida como unha banda de directo, The Von Bondies ten encabezado xiras por Europa, Australia e os Estados Unidos, e foi abreconcertos de grupos como The Kills, Kasabian, Franz Ferdinand, Modey Lemon, SSM, The Subways, The Stills, Hot Panda e The Donnas. Tanñen aareceron nos programas *Late Show with David Letterman*, *Last Call with Carson Daly* e *CD:UK*.

O grupo separouse en xullo do 2011. A súa formación nese momento estaba composta por Jason Stollsteimer nas voces e na guitarra solista, Christy Hunt na guitarra rítmica e Leann Banks no baixo.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Lack of Communication* | 2001 | Sympathy For The Record Industry |
| *Pawn Shoppe Heart* | 2004 | Sire Records |
| *Love, Hate and Then There's You* | 2009 | Majordomo Records |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q667084
* WorldCat
* VIAF: 146210568
* AllMusic: mn0000923208
* Discogs: 313529
* GND: 10335657-5
* ISNI: 0000 0000 9294 4068
* LCCN: no2004019526
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 99083

 |
Torrada con queixo crema.
 Envase de **Queixo Philadelphia** de Kraft Foods
O **queixo crema** é un tipo de queixo untábel que se obtén ao callar mediante fermentos lácticos unha mestura de leite e nata. Este tipo de queixo adóitase consumir acompañado de pan, sendo común o uso do mesmo en torradas.

Trátse dunha crema abrancazada, distribuída en envases semellantes aos da margarina ou manteiga. Consómese en almorzos e sobremesas, e unha variedade dos Estados Unidos de América é o ingrediente principal dalgunhas tortas de queixo.

Por regra xeral expéndese na súa presentación orixinal, se ben hai diversas versións do mesmo como: light (de calorías reducidas) e/ou saborizado (allo, cebola, touciño, picante, queixo azul, finas herbas etc.)

Curiosidade
-----------

O nome de **queixo Filadelfia** provén do fenómeno de vulgarización ou metonimia, xa que este nome é unha marca comercial rexistrada da Kraft Foods.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Queixo Boursin
* Queixo fresco

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q426337
* EBID: ID
* JSTOR: cream-cheese
* MAG: 2910524467

 |
Coordenadas: 40°42′33″N 20°08′30″L﻿ / ﻿40.709089, 20.141802

Tomorr ao lonxe
O **Monte Tomorr** é unha montaña do centro-sur de Albania. O seu pico, denominado Çuka e Partizanit, acada os 2416 m. Atópase ao leste das poboacións de Berat e Poliçan, como tamén do río Osum.

Antigamente, a contorna de Tomorr (en grego Άμυρον Amyron) estivo habitada por dexaris, unha tribo do Epiro que pertencía ao grupo caonio

Tomorr
Segundo as lendas albanesas, Tomorr foi un xigante que leou con outro xigante chamado Shpirag por unha moza. Os dous xigantes matáronse entre eles, e cando oíu isto a moza, esta afogou nas súas bagoas formando o río de Osum.

Forma o Parque Nacional do Monte de Tomorr (en albanés:*Parku Kombëtar i Malit të Tomorrit*) que ocupa unha área de 4.000 ha.

Tamén é un lugar de culto para os bektashis.

Notas
-----

1. ↑  Nicholas Geoffrey Lemprière Hammond, Guy Thompson Griffith. *A History of Macedonia: Historical geography and prehistory*. Clarendon Press, 1972, p. 92.
2. ↑  Lewis, D. M.; Boardman, John (1994). *The Cambridge ancient history: The fourth century B.C.* Cambridge University Press. p. 423. ISBN 9780521233484. Consultado o 30 de setembro de 2011.
3. ↑  A dictionary of Albanian religion, mythology and folk culture, Robert Elsie, C. Hurst & Co. Publishers, 2001, ISBN 1-85065-570-7, p. 253.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Tomorr*** |

* Parque Nacional de Tomorr en Berat Guide *(en albanés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2305090
* GeoNames: 781292
* GND: 7672712-9

 |
*Epigonus telescopus*, antes *Pomatomus telescopus* (*The naturalist's library. Ichthyology*, vol. I, 1835)

O **Tomás** ou **boca negra** (*Epigonus telescopus*, Risso 1810) é un peixe mariño da familia dos epigónidos (Epigonidae), da orde dos Perciformes.

Morfoloxía
----------

Ten un corpo alongado e cilíndrico (sen a compresión lateral habitual na maioría dos peixes), cuberto de escamas grandes. Pode medir ata 75 cm, pero o habitual é que teña uns 50-55 cm de lonxitude. Os ollos son grandes, ó que lle debe o nome popular de *bulls-eye* ou *big-eye*, en Inglaterra.

A cor é marrón escuro ou negro violáceo, iridescente en vida. Tamén é negro o interior da boca (e de aí o nome galego de *boca negra*)

Dúas aletas dorsais separadas, con 7-8 radios espiñosos e 9-11 brandos. Na anal, 2 espiñas e 9 radios brandos.

Hábitat e bioloxía
------------------

Habita nos océanos temperados do Atlántico (Europa, África, América) e mais Australia, a profundidades de entre 75 e 1.200 metros (usualmente entre 300 e 800 m).

Interese pesqueiro e comercial
------------------------------

Péscase con artes de palangre a gran profundidade, na costa norte galega.

A carne é branca, compacta e saborosa e pode cociñarse ó forno, cocido, en salpicón etc.

Nota
----

Os nomes de *Tomás* e *boca negra* proceden da DX de Formación Pesqueira (1999). Ríos Panisse non recolleu esta especie na costa galega, e só constatou o nome de *Tomás* para outro peixe diferente: a *piarda* ou *pión* (*Argentina sphyraena*), en Miño, A Coruña, Corme e Laxe.

Outra fonte que recolle o nome de *Tomás* para un peixe foi Aníbal Otero, e localízao en Marín. A descrición que dá: "*de color negruzco y de ojos grandes, que relumbra por la noche*" fainos pensar que se trate do *Epigonus*, pola cor negra e a iridescencia da pel, aínda que o tamaño dos ollos é grande tanto nesta especie como na *Argentina*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* DIRECCIÓN XERAL DE FORMACIÓN PESQUEIRA: *Guía do consumidor de peixe fresco*. Xunta de Galicia 1999.

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Tomás*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Tomás*** |

* Ficha en Fish Base

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q517403
* MAG: 2777515134

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Epigonus\_telescopus
* BioLib: 127011
* EOL: 46578379
* FishBase: 2508
* GBIF: 2395031
* iNaturalist: 459381
* IRMNG: 11169482
* ITIS: 168298
* IUCN: 198653
* NBN: NBNSYS0000181737
* NCBI: 349654
* TAXREF: 69402
* uBio: 2298425
* WoRMS: 126858

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UNII: IGD9A56VNN

 |
**Vincenzo Cerulli**, nado en Teramo o 20 de abril de 1859 e finado en Merate o 30 de maio de 1927, foi un astrónomo e matemático italiano propietario dun observatorio privado en Teramo, a cidade onde naceu.

Traxectoria
-----------

Cerulli completou os seus estudos no *Liceo Ginnasio* de Teramo. Posteriormente matriculouse na Universidade de Roma, graduándose en física no ano 1881. Logo viaxou a Alemaña por un período de tempo para especializarse.

Cerulli foi un dos compiladores dun catálogo de estrelas xunto Elías Millosevich. Foi autor de numerosas observacións realizadas ao planeta Marte, así como un dos primeiros seguidores da teoría de que as famosas canles de Marte, observados por Giovanni Schiaparelli, non eran reais senón meras ilusións ópticas. O 2 de outubro de 1910 descubriu o enorme asteroide 704 Interamnia, de 350 km de diámetro.

Cerulli faleceu o 30 de maio de 1927 na pequena localidade de Merate (Lombardía). Anos máis tarde, en 1973, a Unión Astronómica Internacional acordou poñer o seu apelido a un cráter do planeta marciano, chamado Cerulli.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* AURINI, RAFFAELE (2002). *Dizionario bibliografico della gente d'Abruzzo*. Andromeda Editrice (italiano). ISBN 88-86728-96-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q945443
* WorldCat
* VIAF: 70367346
* DBI: ID
* DeutscheBio: 116480564
* GND: 116480564
* ICCU: SBLV231645
* ISNI: 0000 0001 1769 2312
* LCCN: n85165938
* NTA: 327879319
* openMLOL: 107940
* SUDOC: 077298918
* Treccani: vincenzo-cerulli

 |
**Tomás Manuel Bóveda Gómez**, coñecido como **Tomás Bóveda**, nado en Ourense en 1910 e finado en 1982, foi un pintor galego.

Traxectoria
-----------

De pais ourensáns e sobriño de Eduardo Blanco Amor, foi o primeiro de oito irmáns. Dende moi novo asiste a clase de debuxo artístico na Escola de Artes e Oficios da deputación de Ourense. Estudos que vai perfeccionando en Sevilla, na Escola Superior de Pintura Santa Isabel de Hungría, Escola de Belas Artes de San Fernando de Madrid, Casón do Retiro, Canarias e A Coruña.

Do que aprendeu dos grandes mestres andaluces quedaron as súas dotes de bo debuxante, converténdose nun estudoso das tonalidades e claroscuro de Velázquez, Rembrandt, El Greco, Goya ou outros máis modernos ata que evolucionou cara a pureza das formas e o seu característico tratamento da cor.

Orixinal, captador do ambiente cargado de certo lirismo que o achega a sentir e interpretar a paisaxe e outros temas, brillando na figuración das miserias da sociedade. O seu estilo e preocupación radicaba en expresar o esencial, con tendencia a unha pintura figurativa expresionista ás veces con reberetes de tendencias modernas.

Foi un pintor intimista cheo de espiritualidade que realizou tamén retratos de impecable factura, que constitúen estudos humanos cheos de psicoloxía e alento, con predominio (común á toda a obra) de planos estudados dos seus temas que o achegan ao camiño da sinceridade e intimidade; ao decorativo atinado e orixinal das súas paisaxes, bodegóns e flores. Cultivador inesgotable de plástica harmonizada con raíces iconográficas definidas da súa terra galega: vagabundos e santeiros, xentes de oficio e o submundo da picaresca galega.

Tamén cultivou a pintura mural e fixo encargos. Como o do corredor das Galerías Centrales de Ourense, onde nos anos 60 do século XX pintou unha composición naturalista realizada en horizontal, alusiva aos nenos, animais e plantas, directamente na parede con acrílicos. Hoxe tapado cun plafón de xeso.

Realizou varias exposicións en Galicia e outras capitais españolas e foi Medalla de ouro e primeiro premio na III Exposición nacional do S.E.M. celebrada en Madrid na década dos 70.

Tamén foi colaborador en prensa con críticas de arte, especialmente no diario *La Región*, onde ilustrou artigos de persoeiros como Otero Pedrayo. Foi asiduo ás tertulias do Parque e de O'Volter e tamén fixo contribucións a outros proxectos como a revista *Vieiros*.

Algunhas obras salientables: *A pobre xente*, *A peixeira*, *A froiteira*, a serie dos *santeiros*, *Enseada do Miño*, ou *Paisaxe*, que pertence aos fondos da Deputación de Ourense.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gran Enciclopedia Galega*. Edición 1974. Tomo IV, páxina 39.
* *Faro de Orense*. Domingo 30 de novembro de 1986. Ano IV, núm. 1.176.
* *Faro de Vigo*. Domingo 14 de decembro de 1986. Artigo de J. Corral Díaz.
* *Artistas ourensáns onte e hoxe. Fondos da Deputación Provincial de Ourense*. Xunta de Galicia. Centro cultural Deputación Ourense.
PET
A **tomografía por emisión de positróns**, tamén coñecida polas súas siglas en inglés **PET** (*Positron Emission Tomography*) é é unha técnica de imaxe médica da Medicina Nuclear que nace na década dos 1970 pero non chega a clínica até os anos 90. O primeiro PET que chegou a Galiza foi o do Hospital Modelo da Coruña; posteriormente o primeiro público foi parar o Complexo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela.

A técnica PET baséase na inxección dun trazador radioactivo por vía intravenosa entre 1h e 2h antes de obter a imaxe. Unha vez pasados estes minutos, o paciente colócase no escáner PET e fica sen moverse durante polo menos 30-45 minutos. O fundamento físico ven da emisión de positróns (similares ós electróns pero con carga positiva) por parte dos isótopos radioactivos inxectados, unha emisión que se produce en diferentes puntos dependendo do fenómeno fisiolóxico que se pretende estudar. Os positróns emitidos atopan no seu camiño electróns e producen unha aniquilación (partícula-antipartícula) que orixina dous fotóns de 511keV que se dirixen ós detectores do escáner coa información necesaria para coñecer os puntos onde a substancia radioactiva foi depositada. Técnicas matemáticas complexas (métodos de reconstrución) permiten chegar a unha imaxe tridimensional na que se presenta a distribución do trazador (glicosa co isótopo F-18 é o máis usado, por exemplo en oncoloxía).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q208376
* BNCF: 54010
* EBID: ID
* GND: 4129799-4
* JSTOR: positron-emission-tomography
* LCCN: sh85135956
* MAG: 2775842073

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MedlinePlus: 003827
* MeSH: D049268
* MeSH: E01.370.350.350.800.700

 |
Logotipo de *The A.V. Club*.
***The A.V. Club*** é un sitio de entretemento con recencións de filmes, música, televisión, libros e xogos, así como entrevistas e outras ofertas regulares que examinan novos medios, medios clásicos e outros elementos da cultura popular. *The A.V. Club* foi creado en 1993 como unha parte suplementaria de *The Onion* e tivo unha presenza mínima na páxina web de *The Onion* nos seus primeiros anos. Porén, un redeseño da páxina web en 2005 puxo a *The A.V. Club* nunha posición máis prominente, permitindo que a súa identidade en liña creza. A diferenza da súa publicación principal, *The A.V. Club* non é satírico.

O nome da publicación é unha referencia ós clubs audiovisuais escolares, «composto por un grupo de *geeks* que sabían como dirixir as filminas e os proxectores de cine».

Historia
--------

En 1993, cinco anos despois da fundación de *The Onion* na Universidade de Wisconsin-Madison, o estudante de UWM Stephen Thompson lanzou unha sección de entretemento, máis tarde renomeada *The A.V. Club*, como parte do redeseño do xornal en 1995.

*The Onion* e *The A.V. Club* fixeron o seu debut en Internet en 1996. *The A.V. Club* adquiriu o seu propio nome de dominio de Internet en decembro de 1999.

En decembro de 2004, Stephen Thompson deixou o seu cargo como editor fundador de The A.V. Club. O sitio web de *The A.V. Club* foi redeseñado en 2005 para incorporar blogs e comentarios de lectores. En 2006, xunto con outro redeseño, a páxina web cambiou o seu modelo para comezar a engadir contido sobre unha base diaria, no canto de semanal.

Notas
-----

1. ↑  "About Us".
2. ↑  "The Onion: America’s Finest News Source".
3. ↑  "Registro de Whois para AvClub.com".
4. ↑  "Bio for Stephen Thompson, Editor, NPR Music".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3233970
* Rotten Tomatoes: source-833

 |
Coordenadas: 26°13′49″N 50°33′41″L﻿ / ﻿26.2303, 50.5613

Opositores ó réxime acampados enfronte da Praza da Perla días antes de que fose demolida.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras árabes. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Praza da Perla** (árabe: *دوار اللؤلؤ* , *Dawār al-luʾluʾ*) é o nome popular polo que se coñece a **Praza do** **Consello de Cooperación do Golfo**, unha praza preto do distrito financeiro de Manama, en Bahrain.

A praza atópase no centro da capital, Manama, e ten ós seus arredores o Mercado Central de Bahrain, Mariña, ademais dun complexo de apartamentos de luxo construídos despois coñecidos como Abraj Al-Lulu (Torres da Perla). Tamén preto da praza atópase o Bahrain World Trade Center ou o distrito financeiro e portuario de Bahrain.

Historia
--------

Manifestantes na praza da Perla en marzo de 2011, pouco antes da súa demolición.
O característico monumento da Perla na praza, previamente estaba rodeado por un círculo, foi erixido en 1982 na honra á primeira reunión no país do Consello de Cooperación do Golfo.

Durante as protestas en Bahrain de 2011, dentro das revolucións e protestas no mundo islámico de 2010-2011, a praza foi un símbolo a miúdo comparado á Praza Tahrir do Cairo. O 16 de marzo o goberno interveu xunto con efectivos internacionais do mesmo Consello de Cooperación do Golfo ó que estaba dedicado o monumento, desaloxando a praza e días despois, durante a mañá do 18 de marzo, as autoridades derrubaron o monumento.

Despois da súa polémica destrución e segundo as autoridades locais, a praza será substituída por semáforos para solucionar a conxestión do tráfico de automóbiles no distrito financeiro da cidade.

Notas
-----

1. ↑  "Bahrain demolishes square used by protesters". MSNBC.
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 06 de setembro de 2016. Consultado o 13 de febreiro de 2019.
3. ↑
Coordenadas: 41°07′46″N 3°35′03″O﻿ / ﻿41.12954, -3.58429

Porto de Somosierra, lado norte. O sinal está situado na antiga estrada N-I, paralela á actual A-1.
O **porto de Somosierra** é un porto de montaña entre a Serra de Somosierra ao oeste e o Macizo de Ayllón ao leste. Ten unha altura de 1.444 m.

Serve de límite entre a Comunidade de Madrid, que queda ao sur, e a provincia de Segovia (Castela e León), que queda ao oeste. Está atravesado pola autovía nacional A-1, aínda que evita o tramo máis alto do porto cun túnel. No porto librouse a famosa batalla de Somosierra entre o exército español e o francés en 1808, durante a Guerra da Independencia Española.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1989399
* WorldCat
* VIAF: 242767380
* GeoNames: 6359362
* NKC: ge682353
* TGN: 1108564

 |
*The Adventurer*
***The Adventurer*** é unha curtametraxe de 1917, protagonizada e dirixida por Charles Chaplin. Esta foi a súa última película para os estudos Mutual, e a última aparición de Eric Campbell.

Sinopse
-------

Un grupo de policías busca na praia infrutuosamente un fuxitivo. O máis gordo deles ponse a descansar, e cabo del emerxe da terra Chaplin, con traxe de presidiario. O preso escapa ao ver os policías, sobe o outeiro, despois báixao e acaba escondéndose detrás das pedras e dálles patadas aos seus perseguidores cando pode. Escapa finalmente nadando polo mar, mentres os gardas lle disparan e o perseguen nun bote. No porto está Edna co seu pretendente, o xigante de grandes barbas e cellas (Eric Campbell). Subitamente aparece a mai de Edna afogándose, o xigante en vez de axudala ponse a pedir auxilio e a filla salta rescatar a mai. Chaplin aparece entón, salvándoos a todos, incluso ao xigante que acababa de caer por accidente, mais este traizóao e faille caer á auga, debendo ser rescatado na beira polo chofer das donas.

Lévano á súa casa, e cando desperta encóntrase nun traxe de raias, toca ao seu arredor e encontra barras de ferro, cre estar de novo no cárcere, mais aparece o mordomo que lle serve o almorzo, entende agora que está en boas mans.

Vístese para baixar e encóntrase nunha cea da alta sociedade, trata de conquistar a Edna. O seu rival, celoso, descobre no diario que é o fuxitivo buscado pola xustiza. Chaplin logra salvarse polo momento debuxándolle barba á foto do diario, mais o xigante, así e todo, chama á policía. Comeza unha persecución na casa, é un caos total: sobe polas escaleiras, baixa saltando do segundo piso, escóndese no piano, disfrázase de lámpada, e cando finalmente se cre a salvo un garda captúrao, mais Chaplin convénceo de que saúde coa man a Edna, e nese momento sóltao e realiza unha fuxida vertixinosa, perseguido sempre pola policía.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1192082
* Allmovie: v897
* AlloCiné: 110553
* FilmAffinity: 882564
* IMDb: tt0007613
* LUMIERE: 190477
* OFDb: 20909
* SilentEra: Adventurer1917-2
* TMDb: 31819

 |
Coordenadas: 42°18′49″N 6°43′52″O﻿ / ﻿42.313728, -6.731232

Porto de Fonte da Cova
O **porto de Fonte da Cova** é un porto de montaña que comunica a comarca de Cabreira (provincia de León) coa comarca de Valdeorras (provincia de Ourense). Está situado a unha altitude de 1837 m.

Acceso
------

Dúas rutas permiten acceder ao porto. Desde O Barco de Valdeorras tómase a estrada N-536 até Sobradelo (8 km) e de aí a OU-122 que leva cara ao porto (25 km). Desde a parte leonesa chégase desde La Baña pola LE-126 (10 km).

Actividades
-----------

Desde os anos 1930 este lugar era coñecido polos pioneiros do esquí en Galicia e aquí creouse en 1975 unha pequena estación de esquí (Montañas de Trevinca, S.A.) que pechou poucos anos despois; aínda poden verse restos de dous remontes que chegaron a operar.

En 2006 inaugurouse un centro de desenvolvemento rural que comprende un hotel e un bar. Existe nas proximidades un refuxio de montaña da Federación Galega de Montañismo.

Desde o porto saen rutas de sendeirismo cara a Pena Surbia (2116 m), Pena Trevinca (2127 m), Pena Negra (2121 m), Sextil Alto, Moncalvo ou Picón.

Véxase tamén
------------

* Refuxio de Fonte da Cova

### Ligazóns externas

* Datos do porto en altimetrias.net *(en castelán)*
*Outra tribo distinta, os **polanos occidentais** vivía na zona de Warta. Esa tribo foi a que unificou a maioría das terras da Polonia actual baixo a dinastía Piast.*
Os **polanos** (en ucraíno, Поляни, *Polyany*, en ruso, Поляне, *Polyane*) foron unha tribo eslava que habitou, entre os séculos VI e VII, as ribeiras do río Dnieper desde Liubech até Rodnia, así como os tramos baixos dos ríos Ros', Sula, Stuhna, Teteriv, Irpin', Desna e Pripyat. O nome deriva da palabra de eslavónico oriental antigo *поле* ou *поляна* (polyana), que significa "campo"), por causa de que os polanos se asentaban en campos abertos.

O territorio dos polanos estaba nunha encrucillada de territorios pertencentes a distintas tribos eslavónicas orientais, como os drevlianos, radimichos, drehovianos e severianos e interconectados polas vías fluviais. Unha ruta comercial importante, coñecida como a Ruta desde os varegos aos gregos, pasaba polo territorio dos polanos e conectaba Europa co Mar Negro e o Imperio Bizantino. Este era o territorio dos escitas, godos (ostrogodos), especialmente en Danapirstadir (cidade no Danapir, chamada Kíiv por eslavos posteriores) e varegos.

Nos séculos IX e X, os polanos practicaban a agricultura, gandería, caza, pesca, apicultura salvaxe e contaban con artesáns (ferrerías, fundicións, oleiros, xoieiros etc.). Miles de kurgans anteriores aos polanos indican que a terra contaba cunha alta densidade de poboación. Vivían en familias pequenas en vivendas semiescavadas na terra e vestían roupas bastas e xoiería modesta. Antes de se converteren ao cristianismo, queimaban os mortos e erguían unha mámoa de terra tipo kurgan sobre os seus restos.

No século IX, os polanos estaban sometidos aos kházaros e pagábanlles tributos. Arredor de 860 chegaron os varegos e organizaron varias campañas militares exitosas contra os Imperio Bizantino, os pechenegos e os polocos. Vinte anos máis tarde, as terras dos polonos foron conquistadas por Oleg de Novgorod para convertérense no centro da creación do pobo ruso.

As cidades máis grandes dos polanos foron Kíiv, Pereyaslav, Rodnia, Vyshhorod, Bilhorod (agora Bilohorodka, no río Irpin) e Kaniv. No século X o termo "polanos" xa non se utilizaba e fora substituído por "rus". A derradeira mención dos polanos como tribo aparece nunha crónica do 944.

As crónicas coinciden en facer notar que as relacións socio-económicas nas comunidades polanas estaban moi desenvolvidas en relación coas tribos veciñas. As lendas mencionan os polanos como precursores da Rus' de Kíiv e fundadores de Kíiv, considerándoos como a tribo que máis contribuíra ao desenvolvemento da nacionalidade rusa.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q722913
* BRE: 3156608
* EBID: ID

 |
Exemplar de ragdoll.
O **ragdoll** (en inglés literalmente "boneca de trapo") é unha raza de gato característica pola súa docilidade extrema. Os ragdolls adoran os seus donos humanos e non lles gusta estar sós.

Mutacións naturais e cruzamentos selectivos forzados entre razas moi domésticas coma a siamesa, a persa e a birmana privaron a este gato de calquera instinto de defensa. Reacciona pouco ó perigo, móstrase dócil e tranquilo. É un gato caseiro e moi intelixente.

Unha particularidade do *ragdoll* consiste no feito de que cando se colle no colo é capaz de afrouxar os músculos e relaxarse de todo, ata volverse inerte e con consistencia de boneco. Esta característica é a que xustamente explica a orixe da súa denominación. Outra característica é a súa voz, que é debilísima, e raramente miaña, ata o punto de que é necesario vixialo para asegurarse de que non teña ningún problema.

Características
---------------

O *ragdoll* é un gato de pelaxe longa ou semilonga, con tres variedades de patrón: *colorpoint, bicolor, e mitted*. Os *colorpoint* (tamén coñecido como xene siamés) identifícanse porque teñen unha cor diferente ó branco nas extremidades, os bicolor dúas cores e os *mitted* porque teñen o queixelo branco e "luvas" brancas.

As cores da pelaxe poden ser marrón (*seal*), agrisado (*blue*), chocolate, e lila, tanto na cara coma nos pes. Tamén existen con outras cores menos tradicionais coma crema, avermellado coma unha chama (*flame*) e tipo lince.

A súa pelaxe necesita un coidado mínimo, e non se anuda se se peitea regularmente.

Os gatos da raza Ragdoll tardan uns tres anos en alcanzar por completo o desenvolvemento físico maduro. Un Ragdoll adulto macho pode pesar entre 5,4 e 9 quilogramos e chegar a medir 90 centímetros de longo mentres que o peso da femia oscila entre os 4,5 e 6,8 kg.

Referencias
-----------

* Ragdoll Standar FIFe.
* Ragdoll J. Anne Helgren (2006). Telemark Productions.
* "Welcome to the Governing Council of the Cat Fancy",
* Understanding Cat Behaviour. The Complete Feline Problem Solver Roger Tabor (2003). P 33.
* Do cats always land on their feet Gina Spadafori, Marty Becker.
* The Cat: Its Behaviour, Nutrition and Health Linda P. Case, Kerry Helms, Bruce Macallister (2003). P 31.
* Ragdoll Breed standard Governing Council of Cat Fancy.
* Ragdoll Breed Standard Cat Fanciers' Association.
* Breed Profile Cat Fanciers' Association.

Notas
-----

1. ↑  "Gccfcats". Arquivado dende o orixinal o 08 de decembro de 2012. Consultado o 31 outubro 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q42688
* BNCF: 51255
* BNF: 15057754f
* BRE: 4096976
* LCCN: sh98006900

 |
*Outra tribo distinta, a dos **polanos orientais**, vivía na zona do río Dniepper*.
Polanie
Os **polanos** (en polaco, *polanie*) foron unha tribo eslava que habitou as beiras do río Warta a finais do século VIII.

Historia
--------

Cara ao século X, chegaran a se-la tribo máis poderosa entre os ríos Odra e Bug e entre os Cárpatos e o Mar Báltico, asoballando as demais tribos eslavas. No século X tamén conseguiron integrar as terras da Masovia, Cujavia e Grande Polonia.

Os achados arqueolóxicos máis recentes mostran catro fortalezas principais no antigo estado polano:

* Giecz - lugar desde onde os piasts controlaron outros grupos de polanos.
* Poznannia - o maior *gród* no estado, probabelmente a principal fortaleza.
* Gniezno - probabelmente o centro relixioso do estado, mais non hai achados arqueolóxicos para probar esa teoría.
* Ostrów Lednicki - pequena fortaleza a medio camiño entre Poznan e Gniezno.

A unión tribal liderada pola dinastía Piast en breve se transformaría no que hoxe é a Polonia.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Polanos orientais.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q428713
* BRE: 3156620

 |
A **polgada** (en inglés *inch*) é unha unidade de lonxitude que foi, con distintos valores, case universal, e que agora se utiliza aínda e principalmente en países anglosaxóns (Estados Unidos, Gran Bretaña etc.). En case todos os demais países utilízase o metro como medida de lonxitude (os países mencionados están en proceso de transición).

Orixinalmente a polgada foi unha unidade de lonxitude antropométrica que equivalía ao ancho da primeira falanxe do polgar, e máis especificamente á súa falanxe distal.[] Foi utilizada en moitos países, con diferentes equivalencias (moi probablemente dependendo da anchura da falanxe do gobernante que fixou a medida ou, máis ben, do tamaño desa falanxe que quería ter o gobernante para que os súbditos o tivesen por alguén moi grande).[] Pero tras a introdución do sistema métrico decimal no século XIX, foise abandonando en case todo o planeta, salvo nos países da angloesfera (aínda que tamén neles estase empezando a adoptar o Sistema Internacional de Unidades).

Como exemplo, unha polgada castelá equivalía a 23,22 milímetros, mentres que a anglosaxoa actual equivale a 25,4 mm.
A **polgada** é unha medida de lonxitude antropométrica que equivalía á lonxitude dun polgar. En inglés chámase *inch*.

A polgada no mundo
------------------

A polgada foi substituída en gran parte do mundo por unidades do SI. As equivalencias son:

* En uso
	+ 1 polgada (Sistema imperial británico) = 2,54 cm.
* Obsoletas
	+ 1 polgada (Sistema castelán de Filipe II) = 2,32166 cm.
	+ 1 polgada (Aragón) = 2,14 cm.
	+ 1 polgada (México) = 2,3278 cm.

A polgada imperial segue en uso, aínda que confinada sobre todo a Estados Unidos. En 1958 definiuse que a polgada imperial equivalería a exactamente 2,54 centímetros.

Equivalencias
-------------

* 1 vara / 1 iarda = 36 polgadas
* 1 varapé = 12 polgadas
* 1 polgada = 12 liñas
* 1 polgada = 72 puntos

Nota:
Cando se fala de roscas de gas en polgadas, esta medida non se refire directamente ao diámetro da rosca. Para coñecer a medida exacta do diámetro o mellor é acudir a un prontuario mecánico. Buscar como rosca "Briggs" americana para tubos de gas, auga e vapor.
Por exemplo rosca G1/4 --> Diámetro exterior medio = 12,12 mm

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q218593
* AAT: 300379100
* EBID: ID
* FAST: 1750261
* GEC: 0202467
* LCCN: sh2008006743

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* NCIt: C48500

 |
O **polígono industrial do Tambre**, situado ó norte da cidade de Santiago de Compostela, é un polígono industrial que acolle a máis de 450 empresas nunha superficie de 1.200.000 metros cadrados. Creado en 1975 e ampliado en 2004, xera uns 6500 postos de traballo directos.

Descrición
----------

Conta con servizos de transporte público, vixilancia privada, gardería, edificio de usos múltiples, restaurantes, area de servizo e recollida de lixos. A Asociación de Empresarios do Polígono Industrial do Tambre (AEPIT) creada en 1979 encárgase da defensa dos intereses dos asociados.

Anexo ó polígono atópase o cemiterio de Boisaca. Importantes empresas como FINSA ou Castrosua teñen as súas factorías moi preto do polígono, malia que non pertencen a el. Os sectores da automoción, dos servizos, da construción, da distribución ou venda e do transporte son os máis presentes neste parque empresarial. Mercagalicia, URO, Gamelsa e Donuts son algunhas das empresas do Tambre.

Accesos
-------

* N-550. P. K. 57 a 58.
* SC-20. "Santiago norte / Polígono industrial".
* Rúa do Tambre - Vial de Marconi - Estrada a Trazo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Asocicación de Empresario do Polígono Industrial do Tambre
* Polígono industrial del Tambre, en Ingestin. *(en castelán)*
***Qu'est-ce que la propriété? ou Recherches sur le principe du Droit et du Gouvernement*** é un ensaio de Pierre Joseph Proudhon, publicado en 1840 en lingua francesa. Nel aparece a súa cita máis coñecida, "a propiedade é un roubo".

Propiedade
----------

Proudhon cría que a concepción habitual da propiedade combinaba dous compoñentes distintos, que unha vez identificados amosarían a diferenza entre a propiedade como unha forma de tiranía e a propiedade usada para defender a liberdade. Defende que o resultado do traballo do individuo, aquel no que se ocupa con regularidade, xera unha forma lexítima de propiedade. Pero opúxose a que a terra non ocupada fose concibida como unha forma de propiedade lexítima, aceptando soamente unha forma de "posesión" sobre a terra en virtude da súa real ocupación ou traballo. Por extensión, xa que só a terra traballada ou ocupada é unha forma de propiedade lexítima, puxo tamén en cuestión institucións como o interese dos préstamos ou a renda do alugamento.

Algunhas personalidades da teoría anarquista usaron os termos de "posesión" e "propiedade" para distinguir o que Proudhon entendía como propiedade privada do produto do traballo por un lado, e a propiedade da terra por outro. Neste sentido, a propiedade privada referiríase á propiedade sobre a terra baldía, mentres que a propiedade persoal sería o produto do traballo efectivamente realizado polo individuo ou sobre as mercadorías. Esta diferenciación é un compoñente importante na crítica mutualista do capitalismo estatal.

Contradicións
-------------

Pierre Joseph Proudhon.
Nesta obra Proudhon denuncia por contradición (*a propiedade é un roubo*) que as xustificacións tradicionais da propiedade privada eran falaces desde o punto de vista da lóxica. Pero a crítica cara a esta obra precisa que as probas de Proudhon non contradín ningunha das suposicións máis frecuentes acerca da propiedade e non convencerían ás persoas que non compartisen a súa concepción da propiedade igualitarista. Tamén se pon en dúbida a solidez de erudición, estimando que as súas críticas cara ao *Traité de la propriété* de Charles Comte parecen baseadas nunha interpretación errónea das teses de Comte.

Anarquismo
----------

Este é o primeiro texto da idade contemporánea onde alguén se autodenomina anarquista nun sentido positivo, criticando calquera forma de goberno.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Texto en francés

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2713465
* WorldCat
* VIAF: 6847147270386135700008
* BNE: XX2749202
* EBID: ID
* Gutenberg: 360

 |
Polbo cabezudo
Vista ventral
O **polbo cabezudo** ou **polbo do limpo** (*Eledone cirrhosa*, Lamarck 1798; antes *Eledone aldrovandi*) é un molusco cefalópodo mariño, pertencente á familia Octopodidae, da orde Octopoda.

Morfoloxía
----------

As principais diferenzas respecto ó polbo común son un menor tamaño (vén medindo 35–40 cm) e unha cor que tira a branca amarelada, pero sobre todo polo tamaño proporcionalmente da súa cabeza, característica á que debe o seu nome. Os tentáculos son proporcionalmente máis longos e delgados, coas puntas afiadas e reviradas (de onde lle vén o nome de *cirrosa*).

A cor da parte ventral é branca. Nos tentáculos presenta unha única fila de ventosas mentres que o polbo común ten unha dobre fila de ventosas.

Interese pesqueiro e comercial
------------------------------

É abundante na plataforma pesqueira galega e está presente nos mercados (e adoito nas conservas de polbo). Péscase con artes de arrastre, sendo máis frecuente no inverno.

Consómese coas mesmas preparacións que o polbo común, aínda que resulta menos apreciado que este.

O polbo cabezudo en Galicia
---------------------------

Outros nomes que recibe en Galicia son, simplemente, *cabesón* ou *cabezudo*.

Téñase presente que co nome común de *cabezudo* tamén se designan certa quenlla (Peixe anxo, *Squatina squatina*) ou un tipo de muxo (*Mugil cephalus*)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* DIRECCIÓN XERAL DE FORMACIÓN PESQUEIRA: *Guía do consumidor de peixe fresco*. Xunta de Galicia 1999.
* RAMONELL, Rosa: *Guía dos mariscos de Galicia*. Galaxia, Vigo 1985.
* RÍOS PANISSE, M. Carmen: *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (Invertebrados y peces)*. *Anejo* 7 (1977) de *Verba*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3201483
* MAG: 2776125199

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Eledone\_cirrhosa
* BioLib: 135235
* DORIS: 1804
* Dyntaxa: 102809
* EOL: 492409
* EUNIS: 60600
* GBIF: 2289348
* iNaturalist: 447428
* IRMNG: 11038882
* ITIS: 82646
* IUCN: 163307
* NBN: NBNSYS0000175097
* NCBI: 102876
* SeaLifeBase: 58213
* Soortenregister: 137111
* TAXREF: 64842
* WoRMS: 140600

 |
**Manuel Anguita Téllez**, coñecido como **Rafael de Vélez**, nado en Vélez-Málaga o 15 de outubro de 1777 e finado no mosteiro de Herbón o 3 de agosto de 1850, foi un frade e prelado español, que se distinguiu como un dos máis conspicuos representantes do ideario do absolutismo español do século XIX.

Traxectoria
-----------

A súa oposición ao liberalismo manifestouse polos anos da Guerra da Independencia, publicando en 1812 o famosísimo "Preservativo contra la irreligión", no que expuña, en boa medida, os principios do que se ten chamado a "teoloxía da guerra", seguida ao longo da contenda peninsular contra o dominio napoleónico, na que se expuña que os designios revolucionarios franceses buscaban descristianizar os pobos subxugados a eles.

Anos logo da volta do rei Fernando VII, sendo xa bispo de Ceuta desde 1817, Vélez publica a "Apología del Altar y del Trono", en 1818, obra na que expón o ideario dunha monarquía española confesional, tan querido polo absolutismo e a súa secuela, o tradicionalismo, idea que remontaba as súas raíces, polo menos, até o século XV final. Nomeado arcebispo de Santiago de Compostela en 1825. Durante o período subseguinte, Vélez reorganiza o realismo galego en conivencia co Capitán xeneral de Galiza, Nazario Eguía.

A morte do rei Fernando VII, supón a reorganización da Rexencia, para evitar agora a conspiración carlista, nomeándose novo Capitán xeneral de Galiza a Pablo Morillo, conde de Cartagena. Morillo toma medidas adecuadas para evitar un futuro levantamento xeral. Porén, Vélez convertera o cabido santiagués nun dos núcleos finanzadores e amparadores do carlismo galego e español, que fican demostradas en declaracións perante a xustiza. Vélez é nomeado, polo mesmo pretendente don Carlos, presidente da Xunta Carlista Superior Gobernativa de Galiza o 26 de marzo de 1835, mais estaría pouco tempo á cabeza da mesma, pois o 21 de abril do mesmo ano, foi desterrado, xunto co seu secretario Castañeda, para Maó, na illa de Menorca, onde pasaría varias anos (1835 - 1844).

Vélez creou en Santiago o Seminario Conciliar Diocesano (1829), que localizou no colexio de San Clemente. Faleceu no convento de Santo Antonio de Herbón, preto de Santiago, en 1850.

Xoán Manuel Pintos dedicoulle os versos: "Á entrada do Señor Arsibispo cando viña do seu desterro de Mahón" (1844).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Simón Antonio de Rentería** |  **Arcebispo de Santiago de Compostela** 1825 - 1850 | Sucesor:**Miguel García Cuesta** |

Notas
-----

1. ↑  Rafael de Vélez foi o nome que adoptou Manuel Anguita Téllez ao ingresar nos capuchinos. A razón do seu nome vén dada pola súa nacenza en Vélez, Málaga.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galifontes posúe textos orixinais acerca de:  ***Rafael de Vélez*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9027869
* WorldCat
* VIAF: 72597707
* BNE: XX1406226
* BVMC: 20877
* Catholic-Hierarchy: tellezr
* CERL: cnp01136748
* DBE: manuel-jose-benito-anguita-tellez
* FAST: 1685791
* GND: 133949354
* ISNI: 0000 0000 6637 3134
* LCCN: n2007067906

 |
Polbo de patas longas
O **polbo de patas longas** (*Octopus salutii*, Vérany 1836; antes *Octopus saluzzii*) é un molusco cefalópodo pertencente á orde Octopoda.

Caracterízase porque os tentáculos son considerablemente máis longos que no polbo común (*Octopus vulgaris*). Ademais, a expansión terminal do brazo copulador, ou hectocotilo, é destacada, longa e con numerosas bandas transversais.

Segundo Rosa Ramonell péscase con frecuencia nas costas galegas, especialmente ó sur de Fisterra, con artes de arrastre, a profundidades de 200 a 500 metros.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* RAMONELL, Rosa: *Guía dos mariscos de Galicia*. Galaxia, Vigo 1985.

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Polbo de patas longas*** |

* Ficha en Wolrd Register of Marine Species

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Octopus\_salutii
* BioLib: 135192
* EOL: 488477
* EUNIS: 60604
* GBIF: 2289518
* iNaturalist: 699887
* IRMNG: 11196097
* ITIS: 556567
* IUCN: 163208
* NBN: NHMSYS0021184792
* NCBI: 106396
* SeaLifeBase: 57884
* TAXREF: 829529
* uBio: 4931310
* WoRMS: 140604

 |