recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 50°01′39″N 19°17′17″L﻿ / ﻿50.0275, 19.28805556

**Auschwitz III Monowitz** foi o maior dos campos de traballo auxiliares instalados no complexo de Auschwitz, estreitamente relacionados coa industria alemá, principalmente nas areas militar, metalúrxica e mineira. Iniciou as súas operacións en maio de 1942. A intervalos regulares facíanse revisións sanitarias por parte do persoal médico de Auschwitz II, co gallo de enviar enfermos e débiles ás cámaras de gas de Birkenau: para isto, os nazis construíron este terceiro campo de concentración, tamén coñecido como "Auschwitz III" ou "Auschwitz-Monowitz".

O complexo que funcionaba en torno de Auschwitz estaba composto por un grupo de campos de concentración, con diferentes graos de importancia, todos subordinados ao Campo Central de Auschwitz I, o principal, situado aproximadamente a 4 quilómetros da localidade de Auschwitz (Oswieciem en polaco, de aí a orixe do nome). Foi erguido e constantemente ampliado a partir dunha antiga instalación militar, nun punto xeográfico que, antes da primeira guerra mundial, marcaba os límites do Imperio Austro-Húngaro, da Rusia e da propia Alemaña: por esta razón era coñecido naqueles tempos como *esquina dos tres imperios*, traducindo ao pé da letra do alemán.

Baixo a xurisdición de Auschwitz I estaban Birkenau (Auschwitz II), **Monowitz** (Auschwitz III) e outros próximos, menores, como Gleiwitz, Katowice, Zator, por citar algúns. Destinado na súa orixe a presos políticos polacos, a localización central foi un dos motivos que o converteu en pouco tempo no principal e maior complexo de exterminio dos nazis. A estrutura de funcionamento de Auschwitz obedecía a criterios xerárquicos que, tanto do lado da SS e Gestapo, coma do lado das vítimas, contribuían para evitar calquera tipo de resistencia. Daban soporte e reforzaban o control total dos prisoneiros. Tadeusz describe a xerarquia que sustentaba aquel sistema, que tanto podía favorecer como diminuír as oportunidades de supervivencia cada un:

"Tódolos prisoeiros eran divididos en grupos, os chamados "comandos", cuxas tarefas, en réxime de traballo escravo, ían dende a limpeza do campo até ao "Comando Especial", encargado dos traballos nas cámaras de gas e crematorios. Os grupos deste tipo eran chamados "Comandos Internos". Os outros grupos, denominados "Comandos Externos", facían traballos forzosos en numerosas empresas e fábricas establecidas e que foran instalarse na rexión, co obxectivo de emprega-la man de obra, ou en traballos de infraestrutura coma construción de rúas, estradas etc."[]

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Auschwitz-Birkenau
* Holocausto
* Segunda guerra mundial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q700356
* WorldCat
* VIAF: 122077795
* FAST: 756906
* GeoNames: 12077050
* GND: 4245809-2
* LCCN: no00051472

 |
Coordenadas: 48°48′N 09°32′L﻿ / ﻿48.800, -9.533

**Schorndorf** é unha cidade alemá, pertencente ao estado federal de Baden-Württemberg. Está situada a uns 30 km de Stuttgart e ten 38.281 habitantes (censo 2012), contando cunha densidade de poboación de 673 habitantes por km².

Xeografía
---------

A cidade está situada na profundidade do val do Rems, ademais de estar rodeada polos montes Schurwald (ao sur), Berglen e Welzheimer (ao norte). Das montañas do norte veñen dous afluentes pequenos do Rems, o Schornbach e máis o Wieslauf. O Rems cruza Schorndorf do leste ao oeste deixando a cidade vella ao sur.

Cidades lindeiras, enunciadas no sentido do reloxo e comezanto polo oeste, son: Winterbach, Remshalden, Berglen, Rudersberg, Welzheim, Urbac, Adelberg, Wangen e Uhingen, así como Lichtenwald.

A cidade está formada pola Kernstadt (centro) e outros sete distritos ou barrios, que son Buhlbronn, Haubersbronn, Miedelsbach, Oberberken, Schlichten, Schornbach und Weiler/Rems. Estes barrios están subdivididos noutras zonas máis pequenas e coñecidas con outros nomes.

Goberno municipal
-----------------

Nas eleccións municipais do 7 de maio de 2009, nas que houbo unha participación do 47,77%, os 32 escanos repartíronse da seguinte maneira: 

* CDU 9 escanos (27,95%),
* SPD 9 escanos (26,42%),
* FDP-FW 8 escanos (24,71%),
* Grüne 5 escanos (15,11%)
* UB 1 escanos (5,81%).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Schorndorf, Baden-Württemberg Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Información sobre o barrio Schlichten e o Nassachtal
* Visita de esculturas SchorndorfArquivado 28 de xaneiro de 2011 en Wayback Machine.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14882
* WorldCat
* VIAF: 126745342
* GeoNames: 6557972
* GND: 4053210-0
* GOV: object\_1076930
* LCCN: n85344376
* MusicBrainz: ID
* OSM: 401643
* TGN: 1041140

 |
**Amando Faustino Guiance Pampín**, nado en Pontevedra o 13 de xuño de 1892 e finado na mesma cidade en 1979, foi un político socialista galego.

Traxectoria
-----------

Traballou como obreiro ebanista. Acusado de militancia comunista, foi detido o 14 de abril de 1924 con Ramiro Paz Carbajal, Francisco Otero Juncal e Valeriano Barros. Na República afiliouse a Agrupación Socialista de Pontevedra o 23 de maio de 1931, da que foi elixido vicepresidente en xaneiro de 1932 e vicepresidente da Federación Provincial Socialista en novembro dese ano. Foi candidato do PSOE na provincia de Pontevedra nas eleccións xerais de 1933 pero non foi elixido. Membro do sector da esquerda do PSOE, foi membro do Comité Revolucionario de Pontevedra na revolución de outubro de 1934. Foi elixido deputado polo PSOE na provincia de Pontevedra nas eleccións xerais de 1936, dentro das listas do Fronte Popular. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi capturado polas tropas franquistas, xulgado en consello de guerra e condenado a morte o 13 de agosto de 1936, no mesmo proceso polo que foi condenado a morte Alexandre Bóveda. Foille conmutada a pena pola de trinta anos de cadea. Preso no campo de concentración da illa de San Simón, exerceu como practicante. Pasou despois á prisión de Alcalá de Henares e ao cárcere de Pontevedra. Saíu en liberdade en maio de 1943. Estableceu un pequeno comercio de paquetería na rúa Echegaray.

Vida persoal
------------

Casou con Ángeles Dapena Mouriño en 1927.

Notas
-----

1. ↑  *Galicia*, 16-3-1924, p. 1.
2. ↑  *El Progreso*, 11-10-1927, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Amando Guiance Pampín na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3390960
* DSBE: 9680\_guiance-pampin-amando-faustino
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 52200

 |
**Francisco Tilve Rodríguez**, nado en Pontevedra en 1883 e finado na mesma cidade a principios de agosto de 1963, foi un xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Ebanista de profesión, afiliouse ao PSOE en 1901, con 18 anos. Foi correspondente de *El Socialista* e director de *Nueva Aurora*. Amigo de Pablo Iglesias Posse, con quen mantivo correspondencia, realizou unha intensa actividade sindical e política, foi Secretario da Federación Agraria (1923) e Secretario e Presidente da Agrupación Socialista de Pontevedra. Foi elixido concelleiro en Pontevedra nas eleccións de abril de 1931 que trouxeron a República e foi candidato nas eleccións a Cortes de 1933. Tralo golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 26 de xullo. Xulgado, foi condenado a oito anos de reclusión e inhabilitación absoluta, ingresando no cárcere provincial e despois na Illa de San Simón. En liberdade dende abril de 1938, volveu ser detido o 1 de outubro de 1939 por posesión de material "marxista", ingresando no cárcere de Pontevedra en xaneiro de 1940. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas. Finou en Pontevedra a principios de agosto de 1963.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 3-8-1963, p. 14.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Montagut, Eduardo (2021). "El movimiento obrero socialista en Pontevedra a la altura de 1914".

### Ligazóns externas

* Expediente de responsabilidades políticas contra Francisco Tilve Rodríguez, Francisco Sánchez Solera, Enrique Martínez Pazos, Ramón Fernández Cortés e Francisco Mouriño Iglesias

* Francisco Tilve Rodríguez na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535291
* DSBE: 5119\_tilve-rodriguez-francisco

 |
*Este artigo trata sobre a cidade inglesa de "Plymouth", para a capital* de facto *da illa caribeña de Montserrat véxase Plymouth, Montserrat.*
Coordenadas: 50°22′17″N 4°08′32″O﻿ / ﻿50.37139, -4.14222

Localización de Plymouth
Porto de Plymouth
**Plymouth** é unha cidade do condado de Devon, no suroeste de Inglaterra. Ten unha poboación de 244.000 habitantes. Atópase entre o río Plym e o río Tamar, e é parte dun dos máis grandes e espectaculares portos naturais no mundo. A cidade ten un rico pasado marítimo e foi unha das máis importantes bases do Reino Unido. Debido a isto foi un obxectivo principal para a Luftwaffe durante a segunda guerra mundial.

Posúe unha liña de transbordador que a conecta coa cidade de Santander, en España.

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
* 
* Saltram HouseSaltram House

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q43382
* WorldCat
* VIAF: 145415800
* BRE: 3145520
* EBID: ID
* GEC: 0051569
* GeoNames: 2640194
* GND: 4255050-6
* LCCN: n80097355
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1087213
* WOEID: 32185

 |
*Este artigo trata sobre o obxecto usado na construción, para o artigo sobre a árbore/especia véxase **Craveiro da India**.*
Un feixe de cravos.
Os cravos pódense espetar en materiais como a madeira cun martelo.
En enxeñaría, carpintaría e construción, un **cravo** é un obxecto delgado, alongado e duro semellante aos alfinetes, cunha punta de metal ou aliaxe usado como sistema de fixación. Antigamente eran de ferro forxado; na actualidade os cravos son dunha aliaxe de aceiro, adoito tratada para combater os efectos da corrosión en condicións severas ou mellorar a adhesión.

O normal é chantar os cravos na peza coa axuda dun martelo ou unha pistola de cravos pneumática. Os cravos manteñen os materiais xuntos por medio da fricción na dirección do eixe e tensión de corte lateralmente.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cravo*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q37077
* AAT: 300033565
* BNCF: 22822
* BNF: 12390493r
* EBID: ID
* GEC: 0091044
* LCCN: sh85089544
* NDL: 00566947
* Treccani: chiodo

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre arquitectura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Nicanor Rodríguez Álvarez**, nado en Gaiás (Santa Cruz de Grou, Lobeira) o 15 de maio de 1904 e finado en Meás o 2 de xuño de 1939, foi un carpinteiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Carpinteiro de profesión asentado en Meás. Co triunfo do Frente Popular foi nomeado concelleiro de Lobeira e elixido primeiro tenente-alcaide. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 11 de xaneiro de 1937. Estivo preso primeiro en Celanova, posteriormente en Ourense, para novamente ser transferido a Celanova. Foi excarcerado en 1938 con graves problemas de saúde. Morreu no seu domicilio a consecuencia das secuelas provocadas polo maltrato a que foi sometido durante a súa detención e na prisión. En 1941 foi condenado polo Tribunal Regional de Responsabilidades Políticas a unha multa de 100 pesetas.

Vida persoal
------------

Casou con Segunda Álvarez Domínguez.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en Represión franquista en Ourense Arquivado 09 de decembro de 2018 en Wayback Machine.

* Comité pola Memória Histórica do Val do Límia
**Marcelino Calviño Pato**, nado en Santiago de Compostela cara a 1900 e finado na Coruña en 9 de marzo de 1938, foi un carpinteiro e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Instalado na Coruña como carpinteiro. Membro da Sección de carpinteiros do ramo da construción da CNT e da FAI. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado e formou parte dunha rede clandestina de militantes confederais. Detido no verán de 1937, foi xulgado por rebelión militar o 30 de outubro xunto con José Brandariz Ramos, Jaime Baella Pérez, Ángel Fernández Fernández, Ricardo Martín González, Jesús López Casado, Felisardo Brandariz Souto, Manuel Lantes Fernández, Juan Aguiar Brandariz, Juan Couso Martín e Roberto Seoane Ferreiro, e condenado a pena de morte. Foi fusilado o 9 de marzo de 1938 xunto con Cándido Sánchez Rodríguez, José Brandariz Ramos, Jaime Baella Pérez, Ángel Fernández Fernández, Ricardo Martín González, Jesús López Casado e Felisardo Brandariz Souto.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 31-10-1937, p. 3.
2. ↑  *El Compostelano*, 10-3-1938, p. 2.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 11-3-1938, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández Prieto, Lourenzo; et al. (2011). *A represión franquista na comarca da Coruña*. Santiago de Compostela: Edicións Laiovento. pp. 56–57. ISBN 978-84-8487-288-7.
* Grandío Seoane, Emilio (2001). *Vixiancia e represión na Galicia da guerra civil: o "Informe Brandariz", (A Coruña, 1937)*. Sada: Do Castro. ISBN 84-8485-017-X.
* Lamela, Luis (2002). *A Coruña, 1936. Memoria convulsa de una represión*. Sada: Do Castro. p. 144.

### Ligazóns externas

* Marcelino Calviño Pato na páxina web *Nomes e Voces*.
**Eugenio Pazos Pereiro**, nado no Quintán (Veigue, Sada) o 14 de outubro de 1889 e finado na Arxentina en 1944, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

Dono dun taller de carpintería en Veigue. Estableceu un comercio de Ultramarinnos en Sada, Casa Quintán, en Barrié de la Maza 21. Emigrou a Nova York a en 1917, traballando de carpinteiro e colaborou coa sociedade Sada y sus Contornos. Retornou a Sada logo de dous anos. Subdirector da Compañía El Ocaso de Sada y Betanzos, foi nomeado correspondente do Banco de La Coruña en Sada, Bergondo e Oleiros en 1935. Foi directivo de La Unión de Veigue no anos dez, da Asociación Popular de Defensa de Sada nos anos vinte, e presidente de La Unión Gremial Mercantil (anos 20 e 30). Na República foi directivo da agrupación local do Partido Republicano Radical Socialista e presidente da de Izquierda Republicana en 1934. Pertenceu á directiva da Alianza de Esquerdas en Sada.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado durante un tempo, ata que conseguiu fuxir a Portugal, desde onde tomou un barco a Buenos Aires. A familia seguiuno en 1937. Foi expedientado polo Tribunal de Responsabilidades Políticas e sancionado con oito anos de inhabilitación especial para o desempeño de cargos públicos e o pago de cinco mil pesetas en 1941. No exilio retomou o seu oficio de carpinteiro e chegou a ser propietario dun restaurante.

Vida persoal
------------

Casou con Esperanza Méndez Veiga, de Oleiros, e foi pai de Esperanza, nacida en 1914, que casou con Ricardo Escudero Romero en 1935, Eugenio, Manuel, Antonio, José e Jaime Pazos Méndez.

Notas
-----

1. ↑  "Relación de los inscriptos de esta brigada que cumplen 20 años de edad en el próximo venidero de 1909". *Boletín oficial de la provincia de La Coruña* (248): 4. 28 de outubro de 1908. 101.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-4-1935, p. 12.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 11-3-1932, p. 9.
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 18-1-1933, p. 9.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-7-1934, p. 9.
6. ↑  *BOE*, 24-6-1941, p. 2602-2603.
7. ↑  *La Voz de Galicia*, 28-3-1935, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en e-xiliad@s
* Nomes propios. Eugenio Pazos: vida e drama dun republicano
**Emilio Comesaña Sobreira**, nado en Vigo cara a 1887 e finado en Vincios (Gondomar) o 6 de outubro de 1936, foi un carpinteiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Veciño de Alcabre, era membro da Sociedad de Agricultores y Ganaderos de Alcabre, que en novembro de 1934 se constituíu como sindicato agrario, sendo elixido José Comesaña como vicepresidente. No verán de 1936 era o presidente do sindicato. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 xunto con outros membros da directiva da sociedade, os seus primos Antonio e José Comesaña Pérez, e Fernando Costas Iglesias, foron ao cuartel da Garda Civil de Bouzas a pedir armas para opoñerse ao golpe, e non llas entregaron. O 30 de setembro foron detidos. Foron encerrados no frontón da rúa María Berdiales, de onde os sacou Francisco González Rodríguez o 6 de outubro para asasinalos. O seu cadáver apareceu en Vichicáns, na Volta da Matanza (Vincios, Gondomar), xunto cos de Fernando Costas e Manuel Enrique Villar Cimadevila.

Vida persoal
------------

Casou con Aurora Fernández e foi pai de Aurora, Argentina, Carmen, Sara, Emilio, José e Manuel Comesaña Fernández.

Notas
-----

1. ↑  *El Tea*, 24-11-1934, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Emilio Comesaña Sobreira na páxina web *Nomes e Voces*.
* A Volta da Matanza

* La lucha contra el olvido de los mártires de Alcabre
**Jesús Romero Álvarez**, nado en Leiro cara a 1885, foi un carpinteiro, sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Carpinteiro en Barzamedelle (Bieite). Presidente da Sociedade de Oficios Varios de Leiro, na folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido por "manifestarse desfavorablemente en contra del Estado" xunto co secretario da sociedade Ginés Alemparte e outros veciños. Foron liberados días despois. Logo do triunfo da Frote Popular nas eleccións de febreiro de 1936, foi nomeado concelleiro de Leiro en marzo, na nova corporación presidida por Manuel Fernández Neira. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Procesado en decembro de 1939, foi xulgado en Ourense por auxilio á rebelión o 21 de febreiro de 1940. Foi condenado a 20 anos e un día de prisión. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en maio de 1940. Satisfeita a sanción, recuperou a libre disposición dos seus bens en maio de 1942.

Notas
-----

1. ↑  *Galicia*, 18-10-1934, p. 1.
2. ↑  *La Región*, 22-3-1936, p. 4.
3. ↑  *BOE*, 13-5-1940, p. 2374.
4. ↑  *BOE*, 4-5-1942, p. 2144.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Jesús Romero Álvarez na páxina web *Nomes e Voces*.
Anatomía dun toro:  
1. arro ou miolo  
2. Cerna  
3. Sámago  
4. Cámbium  
5. Floema  
6. Casca.
Toro de teixo (*Taxus baccata*), no que se pode ollar moi ben 27 aneis de crecemento, a cerna (a madeira escura) e mais o sámago (a madeira alba).
O **sámago** é a parte máis branda e clara do toro dunha árbore, comprendida entre a casca e a cerna. É a madeira máis nova e de peor calidade e branda, sendo a mellor a da cerna.

Tamén recibe en galego os nomes de ámago , magolo e moguelo.

O sámago corresponde cos últimos aneis de crecemento da árbore, producidos polo cámbium vascular no talo dunha planta, que corresponde ao único xilema funcional. O sómago adoita ser dunha cor máis clara.

Anatomía
--------

É a parte da torada da árbore, que se atopa a rentes por baixo da casca, que inclúe os aneis de crecemento máis novos. É máis alba, menos mesta, máis permeábel e contén máis humidade que a cerna.
Malia que unha ampla maioría das súas células finaran, contén células que fican fisioloxicamente activas (células do parénquima). Contribúe ás funcións de sustentáculo estrutural, condución ascensional do zume e de almacenaxe de materiais de reserva. A morte do parénquima provoca a transformación do sómago a cerna, fisioloxicamente muorto, no centro do tronco.

Toro de piñeiro rubio, onde o sámago (a madeira un chisco máis clara) e mais a cerna pódense distinguir de xeito menos doado que no caso do teixo.
Toro dunha faia europea (*Fagus sylvatica*), no que a cerna e mais o sámago case non e distinguen.

Importancia industrial
----------------------

Dende o punto de vista da industria da madeira, e especialmente da carpintaría, o sómago é un factor a ter moi en conta en cada unha das madeiras, tanto é así que en calquera informe técnico sobre calquera especie o primeiro que se menciona é a cor da cerna (parte interna do toro achegada ao miolo) e ao sámago; hai algunhas madeiras que se o seu sámago fose máis resistente serían máis aprezadas, xa que o sámago non serve normalmente para ser ben traballado ou podrece antes, incluso chega a ter unha cor completamente diferente, que case sempre é alba.

Notas
-----

1. ↑  [  Arquivado 22 de xullo de 2013 en Wayback Machine.]

Véxase tamén
------------

* **Madeira**
* **Cerna**

### Bibliografía

GACÍA HORTA, José Antonio.*Fibras papeleras* (2007). Barcelona. Edicions UPC

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191546
* AAT: 300379477
* BNF: 15628927r
* EBID: ID
* FAST: 1738129
* GEC: 0076316
* GND: 4409800-5
* JSTOR: sapwood
* LCCN: sh2005005674
* SUDOC: 123009715
* Treccani: alburno

 |
**Gwynedd** é un condado de Gales creado en 1974 pola Local Government Act de 1972. A súa capital é Caernarfon. É o fogar da Universidade de Bangor.

Xeografía
---------

Ten unha extensión de 2.548 km². Abarca o territorio dos antigos condados de Carnavon, Anglesey, Merioneth, o distrito rural de Edeyrnion e algunhas parroquias de Denbigh: Llanrwst, Llanstaffraid Glan Conwy, Eglwysbach, Llanddoged e Tir Ifan.

Campos de Gwynedd

Demografía
----------

Ten unha poboación de 118.110 habitantes segundo o censo de 2004 (densidade 46 h/km²). 

### Política

O partido máis votado da comarca é Plaid Cymru. 

### Lingua

Segundo as cifras de 2001, o número de falantes de galés no concello era de 78.773 (67,3%).

Historia
--------

Véxase *Reino de Gwynedd*

Atraccións turísticas
---------------------

Puntos de interese turístico destacado son Portmeirion, as covas de lousa de Llechwedd e os castelos de Caernarfon, Penrhyn e Harlech. A casa natal de T. E. Lawrence, que inspirou *Lawrence de Arabia,* atópase en Gwynedd, e aínda que é propiedade privada recibe continuas visitas. O bar do albergue está decorado con camelos e motivos referentes a el. O bardo Hedd Wyn, tamén naceu nunha aldea de Gwynedd. A súa casa natal recibiu un premio británico pola súa conservación. Recibe visitantes e construíuse un centro de exposicións para remarcar o impacto da guerra na comunidade.

Notas
-----

1. ↑  "North Wales Live - Latest North Wales news, sport, what's on and business". *northwales* (en inglés). Consultado o 2022-08-13.
2. ↑  "Lawrence home is hot property" (en inglés). 2002-03-07. Consultado o 2022-08-13.
3. ↑  "Hedd Wyn: Yr Ysgwrn house wins RICS conservation award". *BBC News* (en inglés). 2018-11-03. Consultado o 2022-08-13.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gwynedd Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Consello do condado de Gwynedd

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q109128
* EBID: ID
* GEC: 0031904
* GeoNames: 2647716
* WorldCat
* LCCN: n50044093
* MusicBrainz: ID
* OSM: 297286
* WOEID: 12602221

 |
**Spielberg** é unha cidade situada no distrito de Murtal na rexión de Estiria, Austria.

Xeral
-----

A cidade de Spielberg, cunha poboación duns 5.000 habitantes, atópase ao norte do Mur no leste de Aichfeld, entre as cidades de Zeltweg e Knittelfeld. Desde 1986 ata 2009 Spielberg foi unha Marktgemeinde (cidade con feira). O 1 de outubro de 2009, converteuse nun "Stadtgemeinde".

### Estrutura

O municipio componse de 9 Katastralgemeinde. Pausendorf é o principal Katastralgemeinde de 1.500 habitantes. O Katastralgemeinde de Spielberg é só unha pequena parte do municipio, pero dá o seu nome a todo o municipio.

* Einhorn
* Laing
* Lind
* Maßweg
* Pausendorf
* Sachendorf
* Schönberg
* Spielberg
* Weyern

Política
--------

O SPÖ é o partido dominante no municipio desde 1960, cando a localidade converteuse en concello. Isto sucedeu cando unha serie de empresas industriais trasladáronse á localidade, sobre todo, a *Austria Antriebstechnik AG (ATB)*.

Economía
--------

Spielberg é a sede do Red Bull Ring (antes coñecido como A1-Ring e Österreichring). Desde 1970 ata 1987 e desde 1997 ata 2003 o Gran Premio de Austria levouse a cabo alí. Levarase a cabo unha vez máis a partir da tempada 2014 de Fórmula 1.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial
* ATB (O máis importante empregador de Spielberg)
* Regionalbus Aichfeld (transporte público en Spielberg)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q668631
* WorldCat
* VIAF: 242321444
* GeoNames: 7873456
* GND: 7500318-1
* MusicBrainz: ID
* OSM: 3894521

 |
Coordenadas: 47°12′00″N 09°32′00″L﻿ / ﻿47.20000, -9.53333

**Triesenberg** é un concello situado na metade sur do principado de Liechtenstein. Contaba en 2010 cunha poboación de 2.562 habitantes.

Xeografía
---------

Limita ao norte coa cidade de Vaduz, ao nordés con Schaan e Planken, ao leste con exclaves de Schaan, Balzers e Vaduz, ao sur con Triesen e un exclave de Balzers, e ao oeste con Triesen. Ademais grazas ao seu exclave limita tamén co municipio de Nenzing (Austria).

O municipio está formado polas localidades de Triesenberg, Masescha, Silum, Gaflei, Steg e Malbun.

Lugares de interese
-------------------

* Parroquia de Triesenberg.
* Concello da cidade.
* Pista de esquí de Triesenberg.
* Museo Walzer (museo de historia da cidade).

Igrexa de Triesenberg.

Comunicacións
-------------

Triesenberg conta cun teleférico para acceder ao alto da montaña, e que é visitado todos os anos por miles de turistas. Para chegar á cidade, pódese coller un dos moitos autobuses que comunican todo o país. Tamén se pode ir en coche ou en bicicleta, xa que hai moitos carrís bici. Como é un dos municipios máis grandes, conta con cinco pequenas aldeas, que están conectadas por unha rede de autobuses.

Deporte
-------

O FC Triesenberg é un dos sete equipos que hai en Liechtenstein. Aínda que o deporte máis importante da cidade é o fútbol, outros importantes son o esquí e o snowboard, que se practican na estación de esquí que hai preto da cidade. Tamén se practican o hóckey e o balonmán, e estase a promover o ciclismo na cidade. En inverno realízase unha maratón que percorre o municipio.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Triesenberg*** |

* Sitio oficial do municipio de Triesenberg *(en alemán)*

| * v
* c
* e
Concellos de Liechtenstein |
| --- |
| Bandeira de Liechtenstein | 
* Balzers
* Eschen
* Gamprin
* Mauren
* Planken
* Ruggell
* Schaan
* Schellenberg
* Triesen
* Triesenberg
* Vaduz

 | Escudo de Liechtenstein |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q49651
* WorldCat
* VIAF: 140831196
* GEC: 0067617
* GeoNames: 3042034
* GND: 4223385-9
* HDS: 007130
* LCCN: n88207503
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge587198
* OSM: 1155948
* TGN: 7032087

 |
**Pablo Bustinduy Amador**, nado en Madrid en 1983, é un politicólogo e político español. Voceiro do Grupo Parlamentario de Unidos Podemos na Comisión de Asuntos Exteriores do Congreso dos Deputados e deputado de Podemos por Madrid. É, asemade, o coordinador da Secretaría Internacional de Podemos. Dende novembro de 2023 é ministro de Dereitos Sociais, Consumo e Axenda 2030.

Traxectoria
-----------

É fillo de Ángeles Amador Millán, exministra de Sanidade entre 1993 e 1996; e de Javier Bustinduy.

Licenciouse en Ciencias Políticas e da Administración pola Universidade Complutense de Madrid. Ampliou os seus estudos en Francia, onde obtivo un máster en Historia e Pensamento Político no Instituto de Estudos Políticos de París, con mención Summa Cum Laude; e nos Estados Unidos de América, onde traballa na súa tese doutoral en filosofía política na New School for Social Research de Nova York.

Traballou como investigador e profesor de Filosofía en varias universidades dos Estados Unidos (Universidade de Fairfield, Saint Francis College e CUNY University) e como articulista en varios medios. Moitos dos seus artigos quedaron recollidos no blog *pourlafindutemps.* Tamén traduciu, prologado e editou obras relacionadas coa economía, o pensamento político e a estética, como *Kleptopia*, de Matt Taibbi, *Le Destin des images*, de Jacques Rancière, a obra colectiva *Lugares comunes*, ou *État de vigilance*, de Michael Foessel, entre outras.

Implicado no proxecto de Podemos dende os seus comezos, traballou como coordinador da Delegación de Podemos no Parlamento Europeo despois das eleccións europeas de 2014. Dende marzo de 2015 é integrante do Consello de Coordinación, ocupando a carteira da Secretaría Internacional. Foi elixido deputado por Madrid nas eleccións de 2015 e reelixido nas de 2016. No Congreso dos Deputados é voceiro do Grupo Confederal Unidos Podemos-En Comú Podem-En Marea para as Comisións de Asuntos Exteriores e Unión Europea.

Notas
-----

1. ↑  "Ficha de Transparencia en Podemos". Arquivado dende o orixinal o 05 de xuño de 2019. Consultado o 28 de febreiro de 2019.
2. ↑  "Ficha no Congreso dos Deputados". Arquivado dende o orixinal o 24 de novembro de 2020. Consultado o 18 de agosto de 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27999127
* Dialnet: 3918524
* PACE: 7641

 |
Para a filla do mariscal Pardo de Cela véxase: Costanza de Castro.

**Constanza de Castro e Osorio**, nada en Viveiro c. 1430 e finada na mesma localidade en 1489, foi unha nobre e relixiosa galega. Coñecida como beata polo pobo, comezou o proceso de beatificación.

Traxectoria
-----------

Igrexa de San Francisco
Constanza era señora dos coutos de Silán e Codesido. Casara con Roi Díaz de Andrade, señor de San Pantaleón das Viñas, que faleceu na guerra de Granada. Antes de morrer, Roi enviou á súa esposa unha carta escrita en galego, como despedida e testamento, xa que lle dixo que se morría na batalla, ela e o seu fillo Héctor eran herdeiros dos seus bens e ela debería administralos; a carta ten data do 13 de agosto de 1450.

Constanza permaneceu viúva durante corenta anos. Era unha terciaria franciscana dedicada á oración e á caridade, e atribuíronlle milagres. Morreu en estado de santidade e foi enterrada no convento de San Francisco de Viveiro.

Veneración
----------

O seu corpo foi atopado incorrupto cando se trasladou a tumba en 1611; realizado o milagre, comezou o proceso de beatificación, que foi interrompido. A pesar diso, é coñecida popularmente como a *beata* e aparece así nalgúns santorais, como o martiroloxio da Orde de San Francisco, que lle asigna a data de celebración do 14 de xuño e establece arbitrariamente a data da morte en 1286. A Igrexa concedeulle o título de venerable.

Notas
-----

1. 1 2 3  Genealogía Bermúdez de Castro
2. ↑  Anales De La Real Academia Matritense De Heráldica y Genealogía IX (2005-2006), páx. 139
3. ↑  Pardo de Guevara y Valdés, Eduardo (2012). *De linajes, parentelas y grupos de poder. Aportaciones a la historia social de la nobleza gallega bajomedieval* (en castelán). Fundación cultural de la nobleza española, CSIC. p. 91. ISBN 978-84-939737-2-8.
4. ↑  "San Francisco de Viveiro". Arquivado dende o orixinal o 15 de maio de 2011. Consultado o 27 de febreiro de 2021.
5. ↑  Viveiro es, también, franciscano

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Benigno Orjales Pita. Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine. "Los Díaz de Andrade o Díaz de Santa Marta, principales de la casa de Andrade", *CátedrA: revista de estudios eumenses* Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
Localización de West Midlands
Os **Midlands do Oeste** (en inglés, **West Midlands**) é unha das nove rexións de Inglaterra. Comprende os condados das Midlands Occidentais, Herefordshire, Shropshire, Staffordshire, Warwickshire e Worcestershire. Non hai que confundir a rexión de West Midlands co seu condado integrante de West Midlands. Segundo o censo do 2001 conta cunha poboación de 5 267 337 habitantes distribuídos nunha área de 13.004 quilómetros cadrados, sendo a principal cidade da rexión Birmingham. Outras cidades de importancia son Coventry, Stoke-on-Trent, Wolverhampton, Dudley, Walsall, Telford, West Bromwich e Sutton Coldfield.

| * v
* c
* e
Rexións de Inglaterra |
| --- |
| 
* Gran Londres
* Midlands do Leste
* Midlands do Oeste
* Leste de Inglaterra - Nordeste de Inglaterra
* Noroeste de Inglaterra
* Sueste de Inglaterra
* Suroeste de Inglaterra
* Yorkshire e Humber

 | Bandeira de Inglaterra |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q48038
* EBID: ID
* GeoNames: 11591953
* WorldCat
* LCCN: n50000576
* NKC: ge560236
* OSM: 151283

 |
Coordenadas: 51°04′00″N 13°01′00″L﻿ / ﻿51.06667, -13.01667

|  |  |
| --- | --- |
| Waldheim |
| Estado: | Saxonia |
| Superficie: | 23,81 km² |
| Poboación: | 8 606 habitantes |
| Densidade: | 361 hab/km² |
| Sitio web do concello: | www.stadt-waldheim.de |

**Waldheim** é unha cidade pertencente ao Distrito de Chemnitz, en Saxonia (Alemaña).  
(Ver a localización deste distrito, no Land de Saxonia, no mapa adxunto, á derita do escudo da cidade).

Xeografía
---------

Encóntrase situada a 266 msm, xunto ao río Zschopau, a 9 km ao suroeste da cidade de Döbeln, e a 28 km ao norte de Chemnitz.

Ten unha superficie de 23,81 km², e unha poboación (censo do 31 de decembro de 2008), de 8 606 habitantes, o que representaba unha densidade de 361 hab/km².

Historia
--------

A cidade en 1900.
En 1198 o bosque (*Wald*) que dá nome á cidade aparece mencionado por primeira vez e, xa en 1271, apareceu a primeira mención documental do seu castelo.

Recibiu o título de *cidade* en 1286.

Adheriuse á Reforma protestante en 1537.

Nesta localidade naceu, o 13 de outubro de 1771 (daquela pertencía ao Electorado de Saxonia, do Sacro Imperio Romano Xermánico), o anatomista, entomólogo e paleontólogo Johann Fischer von Waldheim.

Durante a segunda guerra mundial, a súa prisión recibiu algúns deportados políticos ("*Nacht und Nebel*") de Bélxica e do departamento francés de Nord-Pas-de-Calais, despois da súa condena.

Monumentos arquitectónicos
--------------------------

* Mercado, coa súa torre-campanario, século XVIII.
* Igrexa luterana de San Nicolás, 1842.
* Casa o Concello (*Rathaus*) cunha torre e unha gran sala (*Jugendstil*), 1902.

Galería de imaxes
-----------------

* Postal de 1899Postal de 1899
* Centro da cidade en 2008Centro da cidade en 2008
* MercadoMercado
* Campanario do MercadoCampanario do Mercado
* CárcereCárcere

Notas
-----

1. ↑  Michel Reynaud, *Fondation pour la mémoire de la déportation*. Livre-mémorial des déportés de France arrêtés par mesure de répression et dans certains cas par mesure de persécution, 1940-1945, Volume 1 páxinas 116-122-226.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Waldheim*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q71154
* WorldCat
* VIAF: 145591563
* GeoNames: 6550849
* GND: 4064391-8
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1032307
* OSM: 401845
* TGN: 1037915

 |
Coordenadas: 52°34′43″N 12°2′23″L﻿ / ﻿52.57861, -12.03972

**Schönhausen** é unha cidade do distrito de Stendal en Saxonia-Anhalt, Alemaña. É a sede administrativa do *Verbandsgemeinde* ("concello colectivo") de Elbe-Havel-Land.

Historia
--------

Schönhausen foi fundada a comezos do século XIII polos bispos de Havelberg. O edificio máis antigo do lugar data de 1222, e é unha igrexa románica construída con ladrillo. En 1562, a través da chamada *Permutationsvertrag*, a vila pasou a ser parte do territorio dos Bismarck.

Durante a Guerra dos Trinta Anos, foi case destruída por Suecia. A comezos do séclo XVIII, o castelo de Bismarck acabouse de construír. O 1 de abril de 1815 naceu Otto von Bismarck. Porén, o ano seguinte trasladouse a Pomerania. Trala morte do seu pai, el fíxose cargo da familia. O 2 de agosto de 1958, o Castelo de Bismarck é declarado Patrimonio da Humanidad por ser un símbolo do militarismo prusiano.

Xeografía
---------

A localidade de Schönhausen (Elba) atópase a 70 km ó norte de Magdeburgo, na beira leste do río Elba, a medio camiño entre Rathenow e Stendal.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Schönhausen Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de Schönhausen *(en alemán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q59974
* WorldCat
* VIAF: 143961378
* GeoNames: 6549545
* GND: 4296831-8
* GOV: object\_1075603
* LCCN: n93066705
* OSM: 1284742

 |
**Port Moody** é unha pequena cidade da provincia canadense da Columbia Británica.

Xeografía
---------

### Administración

Port Moody está ao final de Burrard Inlet en Metro Vancouver (unha mancomunidade de 21 municipios, incluíndo o de Vancouver, un distrito electoral e unha *First Nation*).

Metro Vancouver planifica e ofrece servizos en colaboración a escala rexional. Os seus principais servizos son a auga potable, o tratamento de augas residuais e a xestión de residuos sólidos; tamén regula a calidade do aire, planifica o crecemento urbano, xestiona un sistema de parques rexionais e ofrece vivendas accesibles. O distrito rexional está gobernado por unha Xunta Directiva de cargos electos de cada entidade local.

O alcalde de Port Moody é Mike Clay.

### Demografía

En 2011, 32.975 persoas vivían en Port Moody.

Cultura
-------

Identifícase co alcume de *"City of the Arts"* (Cidade das Artes) por ter sido o destino de diversos artistas polo seu baixo alugueiro, a súa fermosa paisaxe e a súa iluminación ambiental. En 2020 gravouse no College Park Elementary da cidade a serie de Netflix *Ollie está perdido*, estrenada en agosto de 2022.

Topónimo
--------

A cidade leva o nome de Richard Moody, antigo gobernador das Illas Malvinas e primeiro tenente-gobernador da Colonia da Columbia Británica.

Notas
-----

1. ↑  Vancouver, Metro. "Metro Vancouver - Home". *www.metrovancouver.org* (en inglés). Consultado o 2022-08-24.
2. ↑  TCTV (2018-10-02). "Mike Clay - Mayor, Port Moody" (en English). Consultado o 2022-08-24.
3. ↑  Gittins, Susan. "LOST OLLIE Filming at Port Moody's College Park Elementary". *Hollywood North Buzz* (en inglés). Consultado o 2022-08-24.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Port Moody Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Canadá*** |

* Sitio web oficial
**Gallizien** é un municipio bilingüe de Austria situado no distrito de Völkermarkt, no estado de Carintia.

Xeografía
---------

O municipio de Gallizien está situado no sur de Carintia na transición de Rosental a Jauntal. O termo municipal esténdese entre o Drau e o Obir a unha altitude de aproximadamente 390 m (banca do Drau ao norte de Möchling). Está atravesado polo río Vellach.

Historia
--------

### Idade Antiga

Co descubrimento dunha vila romana e un asentamento en 1931 preto de Möchling, ambos unidos por unha estrada a un forte no Steinerberg de 653 m de altura, a actividade de asentamento na zona do municipio pódese remontar polo menos á época romana. Asentáronse tribos eslavas, que tamén influíron na denominación xermano-eslovena dos nomes de lugares e campos (por exemplo, *Dolintschach* - habitante de Talmulden, *Goritschach - habitantes das montañas,* Glantschach *- habitantes de barrancos empinados).*

### Idade Media

A principios do século XII, os "Señores de Rechberg" construíron o castelo de Wildenstein, destruído en 1348 por un terremoto e que hoxe se conserva só como ruína. O duque Henrique IV de Spanheim doou a área arredor de Möchling (*predium quod Mochilich dicitur*) á abadía de San Paulo en Lavanttal. Desde o punto de vista administrativo da igrexa, a zona, como toda Carintia ao sur de Drava, estaba baixo o Patriarcado de Aquileia desde 811.

A abadía de Eberndorf construíu a súa propia igrexa dedicada a Santiago Maior. A partir do século XV, o lugar onde se atopaba a igrexa denomínase *Galicia* (en homenaxe ao lugar de peregrinación de Santiago de Compostela no Reino de Galicia, dedicado ao mesmo santo). No escudo de Gallizien refírese a este feito a vieira e o báculo do peregrino. O wyvern coroado alude a unha lenda local, a montaña representa Hochobir e a cuña a Wildensteiner Wasserfall.

En 1473 houbo a primeira das cinco invasións turcas de Carintia.

Notas
-----

1. ↑  F. Reiterer: A. F. Reiterer: Lebenswelt Muttersprache. Das Slowenische und seine heutige Wahrnehmung – ein Bericht. In: K. Anderwald, P. Karpf, H. Valentin (Hrsg.): Kärntner Jahrbuch für Politik 2000. Klagenfurt 2000, S. 340–362.
2. ↑  "Ein Blick auf die Gemeinde". Consultado o 28 de outubro de 2012.
3. 1 2  Christalnick, Michael G. "Annales Carinthiae, 2 Teile. Bd.1+2 : Chronik des löblichen Erzherzogthumbs Khärndten". *bookdepository.com*. Consultado o 2022-08-25.
4. ↑  Veja "A doncela encantada de Wildenstein" Em: Grabner, "Sagen aus Kärnten" (*en alemán*) Graz 1941 (/oesterreich)./kaernten/Graber/jungfrau\_wildenstein.html on-ine em haben.at).

Véxase tamén
------------

* Lista de municipios de Austria con vieiras no escudo

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gallizien*** |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Datos Básicos |
| País: | Austria |
| Estado: | Vorarlberg |
| Escudo: |  |
| Extensión: | 120,83 km² |
| Poboación (Total concello): | 46.464 *(30 set. 2012)* |
| Densidade: | 385 hab./km² |
| Altitude: | 437 m |
| Código Postal: | A-6850 |
| Prefixo Telefónico: | +43 (0)5572 |
| Matrícula: | DO |
| Páxina de Internet: | www.dornbirn.at |
|

**Dornbirn** é unha cidade de 43.583 habitantes pertencente ao estado federado de Vorarlberg, en Austria e centro administrativo do distrito de Dornbirn. Está situada preto das fronteiras con Suíza, Alemaña e Liechtenstein. O río Dornbirner Ach atravesa a cidade antes de desembocar no Lago Constanza. A cidade divídese en seis distritos administrativos.

Marktplatz (Praza do mercado).
Vista da praza do mercado coa vella casa do concello.
Dornbirn é a maior cidade de Vorarlberg e un importante centro comercial. O centro rexional da ORF (Radio Television Austríaca), a escola de ciencias aplicadas (Fachhochschule) de Vorarlberg e outras institucións atópanse aquí. A cidade foi un centro importante da industria téxtil, ata que este comercio comezou a declinar na década de 1980. Destaca tamén como centro de deportes de inverno.

Ademais da cidade homónima, o distrito de Dornbirn (un dos catro nos que se divide Vorarlberg), inclúe a cidade de Hohenems e a vila de Lustenau.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Dornbirn*** |

* Sitio web de Dornbirn

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q171219
* WorldCat
* VIAF: 159530754
* BNF: 12412382t
* BRE: 1966218
* EBID: ID
* GeoNames: 7872673
* GND: 4012792-8
* HDS: 020037
* LCCN: n86097336
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0117442
* OSM: 75110
* SUDOC: 121635414

 |
O Rub' al-Khali
Dunas no Rub' al Khali
**Rub al-Khalí** é unha parte do deserto arábigo de 580.000 quilómetros cadrados nos estados do Iemen, Omán, Emiratos Árabes Unidos e Arabia Saudita, tamén chamado "a media lúa baleira". Por tanto, é un dos maiores desertos de area do mundo.

Historia
--------

O significado orixinal de Rub al-Khalí en árabe é "cuarto desertico" e polas súas estremas transitan beduínos comerciantes (alí chamados *bedus*) das tribos de Saar, Raxid, Manahil, Mahrah, Auamir, Baniiás e Dauasir. Rara vez é cruzado directamente (agás por aventureiros na época colonial: Charles Doughty, Anne Blunt, sir Richard Burton, Gertrude Bell, T. E. Lawrence, Bertram Thomas etc.)

Inda que ten unha boa parte de afloramentos rochosos e chairas de xabre, coñécese tamén por "as areas" pola súa extensión de area, que o converte no mar de area máis extenso do mundo, con dunas de ata 250 metros de alto. Mais o seu subsolo agocha outra riqueza: nos anos 1930 descubríronse uns xacementos de petróleo debaixo do deserto e creouse a Arabian-American Oil Company (Aramco) para a súa comercialización. Agora esta empresa xa non ten capital norteamericano e isto fornece enormes beneficios ó estado saudita, que conta cunha das maiores rendas per cápita do mundo grazas a isto (o cal lle permite, por exemplo, construír markhases). As exploracións ulteriores aínda amosaron máis xacementos (Xaiba en 1990, de 775 quilómetros cadrados e con catorce mil millóns de barrís de cru Arab, un dos mellores do mundo) e polo deserto trazáronse oleodutos de ata 635 quilómetros (construídos por 14.000 operarios) ata a refinaría de Abqaiq. 

Neste deserto poden atoparse fenómenos xeográficos coma uadi, uruquín (o de *al-Mutaridah*, "a vea continua"), sabhas (a de *Umm as-Sammim*, "Nai dos velenos") ou barhanas, e é onde se cultiva o qat.

Costumes
--------

O costume do saúdo beduíno ós viaxeiros neste deserto tén tres pasos:

* antes de achegarse de todo a un campamento, debe enviarse un emisario que informará das intencións dos visitantes;
* gritar "salamu galaikum" (a paz sexa contigo) varias veces axitanto a man dereita para amosar que se vai desarmado;
* coller area e lanzala polo aire coa man dereita, xesto de paz en Arabia Saudita;

Esta tradición espállase tamén á compaña dos membros das tribos coas que haxa conflito, obrigando a unha lei da hopitalidade que tamén se estende ó deserto do Sáhara.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rub al-Khalí*** |

### Bibliografía

* Donovan Meister & George Steinmetz (2005) *Media luna vacía*. En: Revista *National Geographic* edición española de febreiro de 2005.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q229269
* WorldCat
* VIAF: 233796081
* BRE: 3517970
* EBID: ID
* GND: 4263198-1
* SUDOC: 200644882

 |
Vista do *Asclepion* en Cos.
Na antiga Grecia e Roma, un **asclepeion** ou **Asklepieion** (grego: *Ἀσκληπιεῖον*, latín: *aesculapīum*) foi un templo de curación, consagrado ao deus Asclepio.

Comezado ao redor do 300 a. C. o culto de Asclepio converteuse cada vez en máis popular. Os peregrinos acudiron á asclepeia para seren curados. Durmían toda a noite e contaban os seus soños a un sacerdote o día seguinte. El receitaba unha cura, a miúdo unha visita aos baños ou a un ximnasio. Posto que as serpes estaban consagradas a Asclepio, a miúdo utilízanse nos rituais de curación. As serpes non velenosas eran deixadas reptar no chan dos dormitorios onde os enfermos e feridos durmían.

Pausanias sinalou que, no asclepeion de Titane en Sición (fundado por Alexanor, neto de Asclepio), as estatuas de Higía cubríanse con pelo das mulleres e pezas de roupa Babilonia. Segundo as inscricións, os mesmos sacrificios que se ofrecían en Paros.

Dise que Hipócrates recibiu a súa formación médica nun Asclepeion na illa de Cos. Antes de converterse no médico persoal do emperador romano Marco Aurelio, Galeno tratou e estudou no famoso asclepeion de Pérgamo.

O asclepeion máis antigo estaba en Trikke (agora coñecido como Trikala) en Tesalia. O asclepeion en Epidauro, tradicionalmente considerado como o lugar de nacemento de Asclepio, é extenso e ben conservado. Hai un Asclepeion situado na ladeira sur da Acrópole de Atenas, que data de ao redor de 420 antes de Cristo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q731841
* GND: 1054704295

 |