recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kathi Lynn Wilcox**, nada o 19 de novembro de 1969, é unha músico estadounidense. É a baixista de The Julie Ruin e tocou en bandas como Bikini Kill, The Casual Dots e The Frumpies.

Traxectoria
-----------

Wilcox foi ao The Evergreen State College onde estudou cine e traballou con Tobi Vail nunha tenda de bocadillos. Durante ese tempo ela e as súas amigas Kathleen Hanna e Vail collaboraron nun fanzine feminista titulado *Bikini Kill*. As tres mulleres recrutaron á guitarrista Billy Karren e formaron unha banda feminista tamén chamada Bikini Kill. Wilcox proporcionou voces, baixos e baterías para o grupo, que estivo activo ata o ano 1997 e é considerado unha das bandas definitivas do movemento riot grrrl. Wilcox despois actuou nas bandas The Feebles, The Frumpies, Star Sign Scorpio e colaborou con Christina Billotte e Steve Dore en The Casual Dots. No presente traballa coa súa compañeira en Bikini Kill Kathleen Hanna na banda The Julie Ruin.

Wilcox colaborou co membro de Fugazi Brendan Canty na canción principal do programa para nenos orientado ao punk *Pancake Mountain*.

Notas
-----

1. ↑  Marcus, Sara (2010). *Girls to the Front: The True Story of the Riot Grrrl Revolution*. New York: HarperPerennial. p. 45. ISBN 978-0-06-180636-0
2. ↑  Chick, Steve (2007). *Psychic Confusion: The Sonic Youth Story*. p. 365. ISBN 978-0-85712-054-0
3. ↑  "Pancake Mountain In The News". *www.pancakemountain.com*. Consultado o 2019-12-16.
Lagoa de Gallocanta, Teruel.
A cunca da **lagoa de Gallocanta** está no centro do Sistema Ibérico, na provincia de Teruel, en Aragón España. É unha cunca endorreica que está pechada polas serras de Santa Cruz e Pardos polo Norte, a Serra Menera polo Sur e a Serra do Calderero polo Leste. Encóntrase a 1.000 m de altitude, ten 7,7 km de lonxitude e 2,8 km de anchura; a súa profundidade máxima pode atinxir 1,5 m, aínda que non sempre ten auga, pois sofre períodos chuviosos e secas.

Na zona atópanse outras lagoas de menor tamaño como as de Guialguerrero, La Zaida, a Lagunilla (Navajo del Prado de la Torre) e outras de menor entidade aínda. O conxunto forma unha etapa importante no paso de aves migratorias.

A lagoa está declarada como refuxio de fauna silvestre, zona de especial protección para aves (ZEPA) e figura na lista de Zonas Húmidas de Importancia Internacional, constituíndo un dos Sitios Ramsar en España.

As localidades que arrodean a lagoa son: Gallocanta, Berrueco, Tornos, Bello e máis Cuerlas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1862591
* CDDA: 389444
* GEA: 6068
* GeoNames: 3121681
* WDPA: 389444

 |
O **Handsup** é un tipo de música electrónica creado en Alemaña no ano 2003 e caracterizado por ser melódico, dinámico e cun ritmo forte, e xeralmente é cantado.

Estilo
------

Difícil de clasificar pola da súa complexa melodía, o Handsup aparece a miúdo confundido co «Hard Dance» ou co «Euro-Trance». Adoita amosarse coma unha evolución do Eurodance, resultado da mestura de Trance, Techno e Dance na década de 1990.

Este estilo de música tivo un grande éxito en Europa, sobre todo en Alemaña, Polonia, Portugal, España e os Países Baixos. En Inglaterra, o Handsup tivo unha enorme acollida e atopou o seu lugar grazas ao nacemento dun subxénero, o *Handsup UK*, caracterizado por un ritmo máis rápido (150-155 BPM fronte a 140-145).

Especificacións técnicas
------------------------

Tecnicamente, a estrutura do Handsup consiste nos «kicks» ou «bombos», unha serie de pulsacións rítmicas acompañadas de platillos, aplausos... xunto cun baixo a contrapunto. Ademais, consta dunha parte cantada ou con melodía sen ritmo.

Estruturalmente, o Handsup resulta relativamente pobre. Porén, a cantidade de melodías diferentes que contén é moi grande.
**Latino Salgueiro Pereira**, nado en Vilaza (Gondomar) cara a 1878 e finado no mesmo concello o 21 de outubro de 1961, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en medicina pola Universidade de Santiago de Compostela en 1905. Instalado en Gondomar ao ano seguinte, foi despois médico municipal do concello. Foi xuíz municipal de Gondomar en 1910, renunciando ao cargo en 1913. Foi nomeado alcalde de Gondomar en marzo de 1938. Finou en Gondomar con 83 anos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Gondomar** 1938 - ? | Sucesor:**?** |

Recoñecementos
--------------

Unha praza de Gondomar leva o seu nome dende 1962.

Vida persoal
------------

Casou en 1906 con Dolores Espinosa Rodríguez, que finou en 1923. Casou en segundas nupcias con María Magdalena Espinosa Rodríguez. Foi pai de Ramón (médico), Dolores (Relixiosa), José Antonio (farmacéutico), Alfonso (empresario), Sergio (practicante e mestre), Teresa , Emilio (médico) do primeiro matrimonio, e de Aureliana (farmacéutica) e Latino Salgueiro Espinosa (fundador do Cine Imperial da Ramallosa) do segundo.

Notas
-----

1. ↑  *Gaceta de Galicia*, 7-10-1905, p. 3.
2. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 11-2-1913, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-3-1938, p. 3.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-10-1961, p. 10, 13.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 29-4-1962, p. 14.
6. ↑  *El Eco de Galicia*, 30-5-1906, p. 8.
7. ↑  *Vida Gallega*, 25-8-1923, p. 35.
O **hórreo tipo Carballo** é un tipo de hórreo galego que se dá en zonas da comarca de Bergantiños. A súa área de distribución é moi reducida e nela convive con outras tipoloxías propias de áreas limítrofes.

Características
---------------

### Morfoloxía

É un hórreo rectangular con suspensión de cepas transversais coroadas por rateiras. Comparte moitas características co hórreo bergantiñán, pero a principal diferenza estriba en que os penais son de fábrica, a modo de prolongación vertical das cepas dos extremos. A cámara é continua exteriormente, salvo nos hórreos máis longos, nos que os costais están divididos en tramos.

O tellado é a dúas augas. Ten un beiril pouco asomado que se aloxa baixo sobrepenas de pouco grosor. Non faltan os elementos terminais. A porta da cámara vai nun dos penais, pola altura da suspensión ten escaleira de fábrica paralela ao penal.

### Construción

A cámara está soportada por unha grade de madeira constituída por fortes trabes que descansan sobre os tornarratos, que coroan cepas de cachotería. Os panos de peche están formados por doelas verticais de madeira aseguradas por dúas faixas. Sobre a cámara, o tellado é de tella cerámica curva sobre taboado de madeira.

Notas
-----

1. ↑  Martínez Rodríguez, I. *El hórreo gallego*. Fundación Pedro Barrié de la Maza. A Coruña, 1975. ISBN 84-85728-00-9.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hórreo
* Hórreo galego

| * v
* c
* e
Hórreos, cabaceiros, canastros, piornos, paneiras e celeiros |
| --- |
| Partes | Pé de hórreo |
| Localización | Hórreo galego - Hórreo asturiano |
| Clasificación tipolóxica do hórreo galego | 

|  |  |
| --- | --- |
| Antecedentes portátiles | de corres |
| Tipos de madeira | mariñán - tipo palleira ou piorno - Salnés - bergantiñán |
| Tipos especiais | Cabanas - Vilalba - Tui |
| Tipos mixtos | Carral - Carballo - Mondoñedo - Mahía - Pontevedra - O Pino |
| Tipos de pedra | Ribadeo - San Pedro de Visma - Coristanco - Fisterra - Noia - Morrazo |
| Tipos non tradicionais | Lugo - Cedeira - Carballo |

 |
| Imaxes | Galería de imaxes de hórreos de Galicia |
**Joaquín María de Ferrer y Cafranga**, nado en Pasaia (Guipúscoa) o 8 de decembro de 1777 e finado en Santa Águeda (Guipúscoa) o 30 de setembro de 1861, foi un político e militar español.

Traxectoria
-----------

Adicouse ao comercio con América e conseguiu facer fortuna. En 1811 aparece destinado como capitán do Rexemento de Voluntarios Distinguidos da Concordia Española do Perú. Pasou, en terras americanas, catro anos até o seu retorno a España en 1815.

Foi moi activo en política, converténdose en deputado por Guipúscoa nas eleccións de 1822 durante o Trienio Liberal. Pouco despois chegou a ser presidente do Congreso dende o 1 de maio até o 1 de xuño de 1823. Ese mesmo ano, viuse obrigado a marchar ao exilio por mor do xiro absolutista de Fernando VII. Residiu en Francia e no Reino Unido pero regresou en 1833.

Durante a minoría de idade de Isabel II, no goberno de Calatrava foi Ministro de Facenda durante un só día (entre o 14 e o 15 de agosto de 1836), en momentos especialmente convulsos. Despois foi elixido deputado, de novo, e presidiu por segunda vez as Cortes Xerais entre o 2 e o 31 de xaneiro de 1837.

Vencellado a Baldomero Espartero e ao Partido Progresista, viuse desprazado da primeira liña política ata que este asumiu a rexencia. Volveu ostenar cargos variados: foi nomeado ministro de Facenda interino en varias ocasións (do 10 de outubro de 1840 ao 16 de outubro de 1841), Ministro de Estado (do 3 de outubro de 1840 ao 10 de maio de 1841; e de novo do 10 ao 20 de maio do mesmo ano) e Presidente do Consello de Ministros entre o 10 e o 20 de maio de 1841. Entre 1837 e 1839 foi senador por Guipúscoa e de 1841 a 1843 por Navarra e finalmente, en 1847, foi nomeado senador vitalicio.

A partir de entón apenas participou na actividade política, agás para algunhas misións diplomáticas e de relacións comerciais internacionais.

| Rexencia de Baldomero Espartero |
| --- |
| *Segue a:* Baldomero Espartero | **Joaquín María Ferrer Cafranga**(10 de maio de 1841-20 de maio de 1841) | *Precede a:* Antonio González y González |
| Presidente do Consello de Ministros |

Notas
-----

1. ↑  "Expediente personal del senador D. Joaquín María Ferrer y Cafranga". *senado.es*. Consultado o 10-10-2017.
2. 1 2  "Joaquín María Ferrer y Cafranga". *congreso.es*. Consultado o 10-10-2017.
3. ↑  "Ferrer y Cafranga, Joaquín María". *congreso.es*. Consultado o 10-10-2017.
4. 1 2  "Ferrrer y Cafranga, Joaquín María". *senado.es*. Consultado o 10-10-2017.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de presidentes de España
* Lista de presidentes do Congreso dos Deputados de España

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1690901
* WorldCat
* VIAF: 7522110
* Auñamendi: 76941
* BNE: XX1258820
* BNF: 13009683x
* CERL: cnp01358395
* DBE: juan-tomas-joaquin-maria-ferrer-cafranga
* DeutscheBio: 1079292675
* FAST: 1944026
* GND: 1079292675
* ISNI: 0000 0000 0449 2824
* LCCN: n2015062047
* NTA: 147959055
* SUDOC: 067067069
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 39220
* Senadores de España (1834-1923): 1025

 |
**Leontios** (Λεόντιος), en galego **Leoncio,** nado en 660 e finado en 705, foi un emperador bizantino que reinou durante uns poucos anos a finais do século VII. Durante o seu breve reinado (695-698) os bizantinos perderon a súa provincia do norte de África (Cartago), que caeu en mans dos árabes.

Traxectoria
-----------

Leoncio fora un xeneral que servira aos emperadores Constantino IV e Xustiniano II. Xustiniano II mandouno encarcerar tras ser derrotado polos árabes en Sebastopolis. Foi liberado en 695 e inmediatamente organizou un golpe de estado que depuxo a Xustiniano II; un emperador que era odiado pola poboación debido á súa dura política fiscal. Leoncio ordenou amputar o nariz a Xustiniano II e desterralo á colonia de Querson situada en Crimea.

O reinado de Leoncio durou escasamente tres anos e foi bastante impopular. O acontecemento máis importante do seu reinado foi a perda do Norte de África que foi conquistada polos árabes entre 697 e 698. Unha frota bizantina enviada a defender a provincia e que foi derrotada, proclamou como emperador ao seu comandante Apsimar. Ao seu regreso a frota depuxo a un Leoncio, que fora incapaz de asentar o seu poder e Apsimar, que tomou o nome de Tiberio III substituíuno como emperador.

Leoncio foi mutilado e encerrado nun convento polo seu sucesor, onde viviu ata 705, cando Xustiniano II recuperou o trono e como vinganza polos sucesos de 695 mandou executalo.

Notas
-----

1. ↑  Nalgunhas listas de emperadores bizantinos, o emperador Leoncio é nomeado como **Leoncio II**, debido a que no século V, durante o reinado de Zenón I houbo un usurpador ao trono que se chamou tamén Leoncio.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Leoncio II Modificar a ligazón no Wikidata*** |

| Imperio Bizantino |
| --- |
| *Segue a:* Xustiniano II | **Leoncio II**(695-698) | *Precede a:* Tiberio III |
| Dinastía dos Heráclidas |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q44386
* WorldCat
* VIAF: 281988570
* BMT: 140755
* NTA: 090509145

 |
Latrinas romanas para uso público, atopadas en Ostia.
Unha **latrina** é un espazo sito fóra dunha vivenda nun cubículo destinado a defecar, e normalmente non conectado a ningún sumidoiro. A correcta deposición dos excrementos é fundamental para preservar a saúde das comunidades rurais e urbanas.

Mentres nas cidades a solución ideal é a recolección das augas negras por medio dunha rede de rede de sumidoiros e o posterior tratamento en plantas de augas residuais, nas áreas rurais, con pouca densidade de poboación, a solución técnica e economicamente máis viable é a latrina.

Os numerosos gromos de cólera da historia foron causados en gran parte por uns deficientes sistemas de retirada dos excrementos. Por mor desas pandemias, moitos gobernos emprenderon campañas masivas de construción de latrinas e sumidoiros. Aínda que a latrina é en si unha construción moi sinxela, hai unha serie de normas que deben ser respectadas para maximizar a súa eficiencia.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *latrina*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Latrina Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* CEPIS *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5615741
* AAT: 300007951
* GEC: 0170488
* MAG: 197743484

 |
**Joaquín Queizán Taboada**, nado en Agolada o 6 de xullo de 1928 e finado en Pontevedra o 24 de novembro de 2012 , foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Dereito na UNED. Foi oficial instrutor de xuventudes e Delegado provincial de Juventudes de Pontevedra (1959-1970). Na década de 1960 foi designado concelleiro en Pontevedra durante as alcaldías de Xosé Filgueira Valverde, Ricardo García Borregón e Augusto García Sánchez. Precisamente substituíu este último como alcalde de Pontevedra, para o que foi nomeado polo ministro da gobernación a finais de xaneiro de 1974, cesando en 1979. Foi elixido procurador en Cortes en 1975.

Foi candidato á alcaldía de Pontevedra como independente nas primeiras eleccións democráticas, e a súa formación obtivo catro concelleiros, insuficientes para gobernar.

Posteriormente foi delegado provincial en Pontevedra da Xunta de Galicia das áreas de Turismo, Xuventude e Deportes, despois de Cultura, Deportes e Benestar Social, e de Presidencia, Relacións Institucionais e Administración Pública entre 2001 e 2005

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Augusto García Sánchez** |  **Alcalde de Pontevedra** 1974 - 1979 | Sucesor:**José Rivas Fontán** |

Notas
-----

1. ↑  "Falece Joaquín Queizán, alcalde de Pontevedra entre os anos 74 e 79". *Pontevedra Viva*. 24 de novembro de 2012.
2. ↑  "Pontevedra: el nuevo alcalde prefiere la designación por votación del pueblo". *La Vanguardia*. 2 de febreiro de 1974.
3. ↑  "Referencia do Consello da Xunta de Galicia que tivo lugar no complexo administrativo de San Caetano o día 11 de agosto de 2005, baixo a presidencia do Excmo. Sr. D. Emilio Pérez Touriño" (PDF). 11 de agosto de 2005.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Queizán será homenajeado por su trayectoria política". *Faro de Vigo*. 28 de setembro de 2005.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390908
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 92530

 |
**Joaquín Romero Míguez**, nado en Currás (Tomiño) o 6 de outubro de 1898 e finado en Vigo en 1987, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Tomiño pola parroquia de Currás e elixido primeiro tenente alcalde en abril de 1925. Logo da destitución do alcalde Agustín Álvarez Paredes, foi elixido alcalde de Tomiño en xuño de 1925. Permaneceu no cargo até o ano seguinte. Foi mestre interino de Lebozán e Ribadelouro e mestre titular no Ribeiro (Celanova) dende 1934. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi depurado; sancionado en 1940 co traslado fóra da provincia, foi destinado a Valdemaluque (provincia de Soria). En 1946 conseguiu o traslado para a escola unitaria número 2 de Goián. En 1965 trasladouse a Vigo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Agustín Álvarez Paredes** |  **Alcalde de Tomiño** 1925 - 1926 | Sucesor:**Floriano González Daval** |

Vida persoal
------------

Casou en Vigo con Teresa Rodelgo de Haz en xaneiro de 1936.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 119.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 5-5-1925, p. 13.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 30-6-1925, p. 6.
4. ↑  *El Noticiero Gallego*, 18-3-1934, p. 2.
5. ↑  *Labor*, 27-8-1940, p. 2.
6. ↑  *El Correo Gallego*, 23-7-1946, p. 3.
7. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-10-1965, p. 15.
8. ↑  *El Pueblo Gallego*, 19-1-1936, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Las cuentas municipales de Tomiño". *Tribuna* (29): 5. 15-10-1933.
**Francisco Javier Hermida Freijomil**, nado en Ferrol o 8 de abril de 1968, é un ex-regatista galego, que competía nas clases Star e Soling.

Foi subcampión do mundo de Soling de 1997 e subcampión europeo de Star en 1993. Participou nos Xogos Olímpicos de 1996, xunto con José Luis Doreste, conseguindo un sétimo posto e o diploma olímpico.

Traxectoria
-----------

Nacido en Ferrol, aos 4 anos trasladouse ás Illas Canarias, a onde foi destinado seu pai, mariño de guerra. Comezou a practicar vela aos nove anos en Lanzarote e en 1989 disputou o seu primeiro Campionato do Mundo de Star facendo parella co campión olímpico Alejandro Abascal. Anos despois comezou a competir co experimentado José Luis Doreste, cinco veces olímpico e medalla de ouro en Seúl 1988. Foron subcampións europeos en 1993 en Dinamarca e competiron xuntos no Campionato do Mundo de Star entre os anos 1993 e 1996, sendo o seu mellor resultado o sexto posto de 1993. En 1996 participaron nos Xogos Olímpicos de Atlanta, tamén na clase star, rematando no sétimo lugar, obtendo así un diploma olímpico.

En 1997 foi subcampión mundial da clase soling en Copenhague, navegando xunto a Manuel Doreste e José Luis Wood. Ao ano seguinte disputou unha nova edición do Mundial de Star, esta vez xunto a José María van der Ploeg, rematando na sexta praza.

Tras deixar as competicións, converteuse en adestrador, logrando os seus pupilos varios campionatos e subcampionatos de España. En 2014 regresou a Ferrol, onde se puxo á fronte da sección de vela do Club Grupo Bazán.

Palmarés internacional
----------------------

| Campionato Mundial |
| --- |
| Ano | Lugar | Medalla | Clase |
| 1997 | Dinamarca Copenhague | Medalla de prata Prata | Soling |
| Campionato Europeo |
| Ano | Lugar | Medalla | Clase |
| 1993 | Dinamarca Skødstrup | Medalla de prata Prata | Star |
|

Notas
-----

1. 1 2  "Viento de oro". *La Voz de Galicia* (en castelán). 3 de xullo de 1996. p. 59.
2. 1 2  Alonso, Álvaro (13 de xullo de 2015). "Javier Hermida: «Empecé a navegar por curiosidad»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 9 de setembro de 2021.
3. ↑  "Resultados do Campionato do Mundo de Star". *starclass.org* (en inglés). Consultado o 9 de setembro de 2021.
4. ↑  "Clase Star nos Xogos Olímpicos de 1996". *olympedia.org* (en inglés). Consultado o 9 de setembro de 2021.
5. ↑  "Manuel Doreste, plata en el Mundial". *El País* (en castelán). 27 de xullo de 1997. Consultado o 9 de setembro de 2021.
6. ↑  "La escuela del Grupo Bazán ficha a un nuevo equipo técnico". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2 de outubro de 2014. p. L11.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do regatista no sitio web oficial da Federación Internacional de Vela *(en inglés)*.
* Datos do regatista no sitio web oficial do Comité Olímpico Internacional *(en inglés)*.
Papeleta dos candidatos de UPyD ao Congreso por Pontevedra, nas Eleccións Xerais de 2016.
**Javier Lojo**, nado en Pontevedra en 1990, é un político, periodista e director de escena galego. Vive en Vigo.

Foi máximo responsable de UPYD en Galicia, posto e formación que deixou a comezos de 2018 por desacordos coa dirección nacional.[]

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Comunicación pola Universidade de Burgos[] e está formado en dirección de escena e dramaturxia na ESAD de Galicia.[*Cómpre clarificar*] Ten realizado e colaborado en distintas actividades artísticas, como actor, director e produtor de teatro. Dende 2014 ata 2016 foi preside da Asociación de Estudantes de Arte Dramática de Galicia.

Como membro de Unión Progreso y Democracia, foi parte da lista ás municipais de 2015 en Vigo, onde figurou no número 7. A candidatura non obtivo concelleiros. Meses máis tarde presentouse ás primarias e resultou elixido cabeza de lista desta formación ás eleccións xerais de 2015 pola provincia de Pontevedra.

Foi nomeado líder da formación en Galicia no 2017 tras formar parte da anterior dirección autonómica como responsable de Comunicación e de Acción Política. Dimitiu do seu cargo e abandonou o partido xunto con membros da directiva galega a comezos de 2018 tras mostrar desavinzas coa organización nacional.[]

Foi fundador e membro da dirección da revista cultural Punto Caótico e coordinador do Festival Internacional del Audiovisual Creando.

Como actor ten colaborado con compañías como La Fura dels Baus, La Cubana ou Cal y Canto Teatro entre outros.

Notas
-----

1. ↑  "Javier Lojo, cabeza de lista de UPyD al Congreso por Pontevedra". *Diario de Pontevedra*. Arquivado dende o orixinal o 11 de setembro de 2016. Consultado o 2016-08-31.
2. ↑  Adiante Galicia. "Javier Lojo:"Hay más que un motivo para votar a UPYD" | Entrevistas | Adiante Galicia". *Adiante Galicia*. Arquivado dende o orixinal o 13 de agosto de 2016. Consultado o 2016-08-31.
3. ↑  "Carta doutro «candidato marica» a Carlos Callón". *Opinión, La Voz de Galicia* (en castelán). 2015-11-27. Consultado o 2016-08-31.
4. ↑  ""Las propuestas de UPyD están más vivas que nunca, que no nos den por muertos"". *Atlántico Diario*. Arquivado dende o orixinal o 04 de febreiro de 2016. Consultado o 2016-08-31.
5. ↑  Díaz, María (17 de novembro de 2015). "Javier Lojo se confirma como candidato al Congreso en Pontevedra por UPyD". *Cadena SER* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 04 de febreiro de 2016. Consultado o 2016-08-31.
**Francisco Javier Lacalle Lacalle**, nado en Burgos o 10 de agosto de 1969, é un político español, alcalde da cidade de Burgos desde o 11 de xuño de 2011. Licenciado en dereito, anteriormente foi director xeral de Xuventude da Xunta de Castela e León (1999-2003) e, durante a alcaldía de Juan Carlos Aparicio, primeiro tenente de alcalde, portavoz e concelleiro de Fomento no concello de Burgos (2003-2011). Foi secretario do comité electoral do Partido Popular de Castela e León e membro do comité executivo rexional.

Cargos desempeñados no Partido Popular
--------------------------------------

Afiliado en 1990; presidente provincial (provincia de Burgos) de Nuevas Generaciones en 1994 e vicesecretario rexional desta organización entre 1996 e 2001; vicesecretario do PP de Burgos en 2001 e coordinador electoral rexional entre 2002 e 2005. Desde 2008, secretario xeral do PP de Burgos.

Cargos políticos
----------------

Concelleiro en Burgos (1995 – 1999) e presidente da Comisión de Xuventude, Vicepresidente de Instalacións Deportivas, vicepresidente do Instituto Municipal de Cultura, membro da xunta de goberno do Patronato de Turismo.

Director Xeral de Xuventude da Xunta de Castela e León (1999-2003). Nese mesmo período foi secretario xeral da Rede Española de Albergues Xuvenís.

Primeiro tenente de alcalde, portavoz e concelleiro de Fomento no concello de Burgos (2003-2011). Un dos impulsores do Aeroporto de Burgos, responsable das peatonalizacións do centro e tamén do bulevar ferroviario.

Candidato á alcaldía de Burgos
------------------------------

No 2011, o alcalde Juan Carlos Aparicio considerou que oito anos era «máis que suficientes» para estar no seu cargo e renunciou a presentar a súa candidatura para as seguintes eleccións municipais. O 16 de decembro de 2010, a Xunta Directiva Provincial do Partido Popular proclamou por unanimidade e aclamación a Francisco Javier Lacalle como novo candidato á alcaldía de Burgos para as eleccións municipais do 22 de maio.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Carlos Aparicio Pérez** |  **Alcalde de Burgos**11 de xuño de 2011-actualidade | Sucesor:***No cargo*** |

Notas
-----

1. ↑  "La tenacidad al servicio de una ambición - *Diario de Burgos*". Arquivado dende o orixinal o 15 de xaneiro de 2014. Consultado o 28 de maio de 2013.
2. ↑  Como presidente do Consorcio para a Xestión da Variante Ferroviaria de Burgos, formado nun 50% polo Concello de Burgos, 25% Caja de Burgos e outro 25% Caja Circulo.
3. ↑  "Javier Lacalle respaldado por unanimidad como candidato a la alcaldía de Burgos para mayo de 2011 - *Noticias de Burgos*". Arquivado dende o orixinal o 02 de novembro de 2013. Consultado o 28 de maio de 2013.
**Kas** é unha marca dunha bebida carbonatada (refresco) con sabores a laranxa, limón e mazá.

Historia
--------

As orixes da empresa están nunha bebida chamada "La Sucursal" que iniciaron a producir en 1926. Os irmáns Román e José María Knörr, fabricantes de cerveza e gaseosas de Vitoria (País Vasco), tiveron a idea de mesturar concentrado de zume de laranxa con gaseosa en 1952.
Empezouse a comercializar en Vitoria, Áraba, País Vasco, no ano 1956. Anteriormente comercializábase co nome Zume de Laranxa "El As", pero os seus donos, a familia Knörr, decidiu incorporar a esta marca o K inicial do seu apelido. Curiosamente, ademais, a palabra *kas* significa gas en éuscaro.

A marca tivo éxito na zona cantábrica establecendo plantas de embotellado e distribución en Vigo, Irún, Barcelona, Palma ou Sevilla. Actualmente pertence á Compañía de bebidas PepsiCo, filial española de PepsiCo, que comprou a empresa matriz de **Kas** no ano 1992. Véndese en España, sur de Francia e Portugal.

Produtos
--------

Kas foi engadindo á súa marca outros sabores e mercados:

* Kas Laranxa (España)
* Kas Limón (España)
* Kas Manzana (España)
* Kas Uva (España)
* Kas Cola (España)
* Kas Fresa Esplosiva (Illas Canarias)
* Kas Tónica (España)
* Kas Toronja (México)
* Bitter Kas (España)
* Kas Guaraná (Brasil)
* Kas Guaraná Maracuyá (Brasil)
* Kas Guaraná Acerola (Brasil)
* Kas Uva Acerola (Brasil).

Polémicas
---------

En 1975 xurdiu a Koordinadora Abertzale Socialista (KAS), pertencente ao Movemento de Liberación Nacional Vasco (MLNV) na órbita do grupo terrorista ETA: Eta Político-Militar V Asamblea, ETA Militar V Asamblea, os partidos EHAS e HASI e os sindicatos LAK e LAB. O 18 de agosto de 1976, durante a celebración da Mesa de Alsasua, xurdiu Herri Batasuna (HB). As agrupacións políticas que integraban KAS organizáronse na contorna de HB. A coincidencia nos nomes xerou confusión no mercado e malestar na empresa.

Notas
-----

1. ↑  "LA HISTORIA DE KAS". Arquivado dende o orixinal o 25 de abril de 2018. Consultado o 24 de abril de 2018.
2. ↑  KAS rediseña su identidad y packaging
3. ↑  "KAS: Historia del primer refresco de burbujas español".
4. ↑  KAS
5. ↑  Trabajadores de Vitoria solicitan precisión al utilizar las siglas KAS elpais.com
**José María Regadío Vázquez**, nado en Bidouredo (Monterroso) o 28 de xaneiro de 1920 e finado en Lugo o 9 de xaneiro de 2010, foi un sacerdote galego.

Traxectoria
-----------

Foi o máis vello de dez irmáns, e os vinte e un anos quedou orfo de pai. Sendo adolescente ingresou no Seminario de Lugo, onde recibiu formación humanista. Iniciouse como coadxutor no arciprestado de Sarria, onde aprendeu artes gráficas e técnicas de impresión e reprodución mecánica. Tralo Alzamento Nacional de 1936 foi mobilizado, estando na fronte de Guadalaxara co bando nacional levando a padiola. Ao finalizar a guerra diplomouse no Seminario Maior en filosofía (1940) e teoloxía (1944).

Foi coadxutor na arquidiocese de Sarria. En 1951, xa como sacerdote, fíxose cargo de tres parroquias do concello de Palas de Rei: Laia, Quindimil e Filgueira, establecéndose coa súa familia nesta última.

A principios da década de 1960 fundou en Palas de Rei a imprenta Lakinfil (acrónimo das tres parroquias que levaba), dedicándose á estampación de carteis, tarxetas postais e a encadernación e edición de libros. A imprenta tiña a sede na esquina da Avenida de Compostela e a Travesía do Peregrino. O obradoiro trasladouse a principios da década de 1990 a unha nave na parroquia de Filgueira, que fora anteriormente unha granxa porcina. Renovou a maquinaria da mesma, cunha nova impresora offset (sumada á Hiederberg alemá xa existente), e poucos anos despois equipos informáticos e programas de maquetación gráfica.

A principios da década de 1960 creou *O Mintireiro Verdadeiro*, un calendario agrícola galego anual, que chegou a vender 15.000 exemplares.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Castro, José de (2017). "'O Mintireiro Verdadeiro', medio século de literatura popular". *Cairón. Boletín do Instituto de Estudos Ulloáns* (1): 162–169.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)

### Ligazóns externas

* "Último pronóstico de O Mintireiro", necrolóxica en *El País*, 13 de xaneiro de 2010 *(en castelán)*.
**Jorge Canda Martínez**, nado na Lama en 1956, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Axente de seguros e antigo militante e candidato do CDS en 1987, nas eleccións municipais de 1991 e de 1995 encabezou a lista do PSdeG-PSOE coma independente, alcanzando a alcaldía Lama neses últimos comicios mediante un pacto cunha forza independente. Nas municipais de 1999 encabezou de novo a candidatura do PSdeG-PSOE e acadou a maioría absoluta, co que continuou como alcalde. Jorge Canda e todo o seu equipo de goberno pasáronse ao grupo mixto e en 2002 formalizaron o seu ingreso no PPdeG. Nas municipais de 2003 encabezou a lista do PPdeG, coa que foi reelixido. Volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta encabezando a lista de PPdeG nas sucesivas eleccións.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Rial González** |  **Alcalde da Lama** 1995 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  "El alcalde de A Lama admite que se pasa al PP para lograr más inversiones". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2002-10-11. Consultado o 2022-12-10.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Lama

### Ligazóns externas

* Noticia en *La Voz de Galicia*
**Jetstar Japan Co. Ltd.** (xaponés: ジェットスター・ジャパン株式会社 Hepburn: *Jettosutā Japan Kabushiki Kaisha*) é unha aeroliña de baixo custo xaponesa baseada en Toquio. A compañía comezou a operar o 3 de xullo de 2012, meses antes do planeado inicialmente. Jetstar Japan voa a 14 destinos, 11 domésticos e 3 internacionais, usando unha frota de 22 avións Airbus A320. Jetstar Japan compite contra Peach Aviation e Vanilla Air no mercado doméstico de baixo custo. A aeroliña é propiedade de Qantas (33.3%), Japan Airlines (33.3%), Mitsubishi Corporation (16.7%), e Century Tokyo Leasing Corporation (16.7%).

Frota
-----

Airbus A320
En marzo de 2018 a frota de Jetstar Japan estaba formada polos seguintes avións:


Frota de Jetstar Japan| Avión | En servizo | Pedidos | Pasaxeiros |
| --- | --- | --- | --- |
| Airbus A320-200 | 22 | 0 | 180 |
| Total | 22 | 0 | 180 |

Notas
-----

1. 1 2  Centre for Aviation (ed.). "Jetstar Japan brings forward launch date to Jul-2012, names initial five domestic destinations". Consultado o 10 de maio de 2018.
2. ↑  Jetstar (ed.). "Jetstar Japan announces new strategic partner". Archived from the original on 25 de marzo de 2012. Consultado o 10 de maio de 2018.
3. ↑  Planespotters (ed.). "Jetstar Japan Fleet Details and History". Consultado o 10 de maio de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da aeroliña
**Jiidesh İdirisova** (**Жийдеш Идирисова**) é unha cantante kirguiza. É coñecida por ser a vencedora do Festival de Türkvizyon 2015 coa canción "Kim Bilet"

Carreira
--------

### Festival de Türkvizyon 2015

İdirisova gañou a final naciónal de Kirguizistán para representar ao seu país no Festival de Türkvizyon 2015, en Istambul. Gañou fronte a outros sete candidatos, ela recibiu a puntuación máxima, 50 puntos.

O 19 de decembro de 2015 participou no certame túrquico coa canción "Kim Bilet", fronte a outros 20 países. Os presentadores chamaron a todos os candidatos dende a última posición, así, antes de nomear ao gañador, quedaron dous países finalistas: Casaquistán e Kirguizistán. Gañou cunha puntuación de 194 puntos, nove máis que o segundo lugar. Tamén logrou a primeira vitoria do país no certame.

Discografía
-----------

### Sinxelos

* **"Сен"** (en galego: Ti)
* **"Омур"** (en galego: Alento)
* **"Эки журок (feat. Мирбек атабеков)"** (en galego: Dous corazóns)
* **"ким билет"** (en galego: Quen sabe)
* \* **"Эки канат" (feat. Aiym Aiylchieva)"**  (en galego: Dúas ás)

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 22 de decembro de 2015. Consultado o 24 de decembro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Festival de Türkvizyon 2015

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q21791432
* MusicBrainz: ID

 |
***L'Europe nouvelle***, foi unha revista quincenal francesa sobre política internacional e francesa, economía e literatura que se editou en París entre 1918 e 1940.

Historia
--------

Creada por Louise Weiss co apoio financeiro do xornalista Hyacinthe Philouze, o seu primeiro número apareceu o 12 de xaneiro de 1918 e o derradeiro en xuño de 1940. A súa tiraxe era baixa, así e todo a publicación era influente xa que ía dirixida á elite gobernante do país. Louise Weiss colaborou ata a aparición do seu último editioral o 3 de febreiro de 1934.

A revista pretendía estudar as condicións da vida política, económica e social de Europa, e apoiaba as iniciativas destinadas a reconciliar os estados europeos e a manter a paz: relacións internacionais baixo os auspicios da Sociedade de Nacións, aproximación franco-alemá, desarmamento e os primeiros proxectos dunha Europa unida. Especializouse na publicación dos textos de grandes tratados internacionais e os informes das sesións da Sociedade de Nacións en Xenebra .

Notas
-----

1. ↑  Debré & Bochenek 2013, p. 274-280

### Bibliografía

* Jean-Louis Debré et Valérie Bochenek, *Ces femmes qui ont réveillé la France*, París, Arthème Fayard, 2013
***L'Arroseur arrosé*** é un filme francés, mudo en branco e negro dirixido e producido por Louis Lumière e protagonizado por François Clerc e Benoît Duval. Foi estreado por primeira vez o 10 de xuño de 1895.

Trátase da máis temperá mostra de comedia coñecida no cine, así como o primeiro en representar unha historia ficticia. O filme foi orixinalmente coñecido como "Le Jardinier" (O xardineiro) ou "Le Jardinier et le petit espiègle" (O xardineiro e o pequeno pícaro).

Sinopse
-------

Rodado en Lión na primavera de 1895, o filme amosa unha sinxela broma na que un xardineiro é amolado por un rapaz que pisa a mangueira que o xardineiro está a empregar para regalas plantas, cortando dese xeito o fluxo de auga. Cando o regador olla no furado para inspeccionar que é o que detén a auga, o mozo ergue o pé, facendo que o xardineiro molle a cara. O xardineiro está atordado e o seu chapeu está no chan, pero axiña se decata. Prodúcese entón unha persecución, tanto dentro como fóra da pantalla (a cámara nunca se move da súa posición orixinal) ata que o home atrapa ó rapaz e dálle unha tunda.

Personaxes
----------

Louis Lumière usou ó seu propio xardineiro, François Clerc, para interpretar o papel principal. Para o rapaz fedello, Lumière usou un aprendiz da factoría Lumière, que aparece nos créditos como Daniel Duval e Benoît Duval. Mais parece que foi Léon Trotobas quen primeiro interpretou o papel en La Ciotat.

* François Clerc como Xardineiro
* Léon Trotobas, logo Benoît Duval como Rapaz

Notas
-----

1. ↑  *L'Arroseur arrosé*
2. ↑  Chronomedia: 1895
3. ↑  "Le Cinématographe". Arquivado dende o orixinal o 16 de febreiro de 2013. Consultado o 08 de outubro de 2012.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***L'Arroseur arrosé Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Ficha na IMDb *(en inglés)*

* Portal:Cine
* Portal:Francia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1198333
* AlloCiné: 37789
* FilmAffinity: 405653
* IMDb: tt0000014
* LUMIERE: 254091
* OFDb: 23644
* OMDB: 65136
* SilentEra: ArroseurArrose1895
* TMDb: 82120

 |
**José García Morales**, **Maletas**, nado en Vigo e finado no Porriño o 14 de agosto de 1945, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 loitou nas barricadas de Lavadores. En 1938 organizou co seu irmán Rogelio García Morales un grupo guerrilleiro composto por comunistas e anarquistas. Logo da morte do seu irmán en Vilar de Infesta (Redondela) o 15 de outubro de 1939, reorganizou o grupo con Avelino Otero Montes, pero xa baixo o control de Manuel Simón Campos. O grupo operou nos montes de Mos e realizou varias accións en Tameiga, Petelos, Nordales e Ponte de Guizo. En abril de 1943 foi procesado por roubo e asasinato do veciño de Petelos Fructuoso Costas Giráldez (o garda cívico que rematou a Manuel González Fresco), con Ramón Pereira Antelo, José Luís Quintas Figueroa, Manuel Simón Campos e Abraham Lloriente Sánchez. En 1944 o grupo de supervivientes uníronse ao grupo de Benigno Andrade García "Foucellas". Integrouse no destacamento Paco Barreiro. O 14 de agosto de 1945, estabeleceron un control na estrada de Vigo a Ourense e apoderáronse de 32.000 pesetas nun vehículo da empresa "Distribuidora de Huevos de Jimeno y Cía". O grupo foi perseguido pola Garda Civil e José García foi abatido no monte Saramagoso (na parroquia de Louredo) xunto con Urbano Fernández Bastos.

Notas
-----

1. ↑  Requisitoria, *El Pueblo Gallego*, 17-4-1943, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abad Gallego, Xoán Carlos (2005). *Héroes o forajidos. "Fuxidos" y guerrilleiros antifranquistas en la comarca de Vigo*. Vigo: Instituto de Estudios Vigueses. ISBN 84-89599-33-5.
* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 73. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la Sierra
**José Grande Juncal**, nado en Deiro (Vilanova de Arousa) en 1887 e finado na mesma parroquia en xullo de 1967, foi un activista obreiro, traballador do mar, emigrante, escritor e mestre galego, tamén coñecido coma **José de Diego**.

Traxectoria
-----------

Con 19 anos emigrou á Arxentina, onde se formou e traballou durante dúas décadas. Foi expulsado do país polas autoridades debido á súa militancia en organizacións obreiras anarquistas.

De regreso na súa terra, ó tempo que traballaba coma mariñeiro mantivo actividades na defensa dos obreiros, tentando organizar un sindicato de traballadores do mar. Participou nun mitin de afirmación sindical en Cangas con Jaime Baello o 19 de xaneiro de 1936. Tamén deu conferencias no Centro Cultural de Vilaxoán. Isto fixo que logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fose denunciado polo párroco de San Miguel de Deiro e perseguido polos falanxistas da zona. Durante tres anos conseguiu evitar a súa detención e probable asasinato agochándose no monte, en faiados e casas abandonadas, contando co apoio dalgúns familiares, veciños e amigos.

Rematada a Guerra, puido acollerse á amnistía que perdoaba a vida ós inimigos do réxime que non tivesen delitos de sangue. Volveu traballar no mar ata que un accidente sufrido mentres cargaba un moble no teito dun autobús o deixou incapacitado dun brazo. A partir dese accidente exerceu de mestre, ensinando as primeiras letras ós nenos, labor pola que é recordado cunha placa na súa parroquia.

Recuperación da súa obra
------------------------

Durante un traballo para unha materia de bacharelato, Lucía Esperón Janeiro descubriu a figura e os escritos de José Grande; animada polo seu profesor, a estudante recompilou os textos biográficos, poemas e disertacións filosóficas que sobreviviran deste autor, publicándoos no seu libro *A memoria dun mestre: José Grande Juncal*.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 26-7-1967, p. 11.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 21-1-1936, p. 15.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 2-2-1936, p. 11.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Esperón Janeiro, Lucía (2002): *A memoria dun mestre: José Grande Juncal*. Cambados: Asociación Candea.

### Ligazóns externas

* Recensión de "A memoria dun mestre: José Grande Juncal".
* "A memoria dun mestre", en *La Voz de Galicia*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28114040
* WorldCat
* VIAF: 87175836
* BNE: XX1417025
* ISNI: 0000 0000 6075 5289

 |
Hórreo na parroquia da Barqueira, Cerdido.
O **hórreo tipo Cabanas** é un tipo de hórreo galego que se pode atopar nunha zona delimitada pola liña que une a ría de Ortigueira con As Pontes de García Rodríguez e continúa ao longo do val do río Eume ata Pontedeume.

Características
---------------

### Morfoloxía

A suspensión é baixa, sobre cepas con rateiras de pouco grosor, moitas veces cepa maciza. A cámara está pechada por doelas verticais unidas por unha ou dúas faixas horizontais. O teito adoita ser a catro augas e non leva terminais. Os beirís son estreitos. Excepcionalmente nun dos penais, aquel onde está a porta, poden aparecer dous barrotes oblicuos a modo de ménsula que soportan un xeneroso beiril que conforma un pequeno pórtico sobre a porta de acceso á cámara. Sobre o tellado non adoita ter elementos terminais.

### Construción

A suspensión é baixa, as cepas son de cachotería en seco, ás veces revocada, e as rateiras de granito ou xisto. A cámara descansa sobre unha grade de grosas trabes de madeira que non asoman nos extremos, salvo cando vai sobre celeiro. É toda de madeira, incluíndo esquinais e puntais. O tellado é de xisto, é frecuente o uso de fieiras de tella cerámica tomando as limas da cuberta. No límite sur da súa área de extensión vense xa tellados de tella cerámica.

Notas
-----

1. ↑  Martínez Rodríguez, I. *El hórreo gallego*. Fundación Pedro Barrié de la Maza. A Coruña, 1975. ISBN 84-85728-00-9.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hórreo
* Hórreo galego
* Clasificación tipolóxica do hórreo galego

| * v
* c
* e
Hórreos, cabaceiros, canastros, piornos, paneiras e celeiros |
| --- |
| Partes | Pé de hórreo |
| Localización | Hórreo galego - Hórreo asturiano |
| Clasificación tipolóxica do hórreo galego | 

|  |  |
| --- | --- |
| Antecedentes portátiles | de corres |
| Tipos de madeira | mariñán - tipo palleira ou piorno - Salnés - bergantiñán |
| Tipos especiais | Cabanas - Vilalba - Tui |
| Tipos mixtos | Carral - Carballo - Mondoñedo - Mahía - Pontevedra - O Pino |
| Tipos de pedra | Ribadeo - San Pedro de Visma - Coristanco - Fisterra - Noia - Morrazo |
| Tipos non tradicionais | Lugo - Cedeira - Carballo |

 |
| Imaxes | Galería de imaxes de hórreos de Galicia |
Tumba de González Dopeso no cemiterio de Santo Amaro da Coruña.
**José González Dopeso**, nado na Coruña o 28 de maio de 1916 e finado na Coruña o 11 de decembro de 1989, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito pola Universidade de Valladolid. Foi letrado da Organización Sindical (1940-1945). Foi concelleiro da Coruña entre 1952 e 1958. Foi presidente do Español de Santa Lucía, da Federación Galega de Boxeo e do Club de Tenis da Coruña, ademais de vicepresidente do Deportivo da Coruña e da Federación Galega de Tenis. Tamén presidiu o Fabril na época en que este se fusionou co Club Deportivo Xuvenil e pasou a ser filial do Deportivo da Coruña. Foi elixido deputado no Parlamento de Galicia pola Coruña na I lexislatura (1981-1985), por Alianza Popular. En 1982 foi nomeado conselleiro de Xustiza e Interior. Foi fundador e presidente de Amigos de La Coruña (1972) e abandonou Alianza Popular en 1987 e presentouse á alcaldía da Coruña por Unión Coruñesa.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**-** |  **Conselleiro de Xustiza e Interior** 1982 - 1982 | Sucesor:**José Manuel Romay Beccaría** |

Notas
-----

1. ↑  "José González Dopeso: Una vida dedicada a su ciudad". *La Opinión A Coruña* (en castelán). 22 de agosto de 2009. Consultado o 13 de outubro de 2020.
2. ↑  "Historia do Fabril". Consultado o 13 de outubro de 2020.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Porteiro, Mª Xosé; Perozo, Xosé A. (1981). *Quen é quen no primeiro Parlamento Galego*. Vigo: Xerais. pp. 184–187. ISBN 84-7507-044-2.
**Girolamo Mei**, nado en Florencia o 27 de maio de 1519 e finado en Roma en xullo de 1594, foi un historiador e humanista italiano, famoso na historia da música por dar impulso intelectual á Camerata Florentina, que tentou revivir o antigo drama musical grego.

Mei foi o primeiro europeo logo de Anicio Boecio que realizou un estudo detallado da antiga teoría musical grega. Recompilou as súas conclusións nun gran tratado, *De modis musicis antiquorum* (non formalmente publicado, mais escrito entre 1568 e 1573). Moitos dos seus descubrimentos comunicoullos a Vincenzo Galilei a través dunha extensa correspondencia; esta información foi decisiva na formación dun novo estilo musical que se desenvolveu en Florencia a finais do século XVI, o novo estilo recitativo (*stile recitativo*) do que se desenvolveu a monodia, os primeiros dramas musicais, e finalmente a ópera. Galilei e o resto dos integrantes da Camerata Florentina estaban decididos a revivir o estilo musical das antigas traxedias gregas, e se ben poden terse enganado, a aplicación das ideas de Mei comezaron unha das revolucións máis profundas da historia da música.

Mei tamén editou e anotou as traxedias de Esquilo e Eurípides, así como moitos outros traballo de escritores clásicos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Donatella Restani, *L'itinerario di Girolamo Mei dalla* Poetica *alla musica con un'appendice di testi*, Firenze, L. S. Olschki, 1990 (Studi e testi per la storia della musica, 7)
* Claude Palisca, *Girolamo Mei*, NewGrove 1980 xii 7-68
* Gustave Reese, *Music in the Renaissance*. Nova York, W.W. Norton & Co. 1954. ISBN 0-393-09530-4

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q925697
* WorldCat
* VIAF: 61702748
* BNE: XX1561449
* BNF: 13517235j
* BRE: 2200831
* CERL: cnp01327618
* CiNii: DA04090479
* DBI: ID
* FAST: 220868
* GND: 118989138
* ICCU: CFIV109974
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0001 1027 9808
* LCCN: n87152872
* NDL: 00744148
* NLA: 35859937
* OL: OL4699286A
* PTBNP: 858659
* SNAC: w6rn5n6n
* SUDOC: 035614188

 |