recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Tequila (homónimos).

**Tequila** foi unha banda hispano-arxentina de rock fundada cara 1975. Foi unha das bandas míticas nos primeiros anos de democracia en España.

Membros
-------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | Alejo Stivel | Voz |
| \* | Ariel Rot | Guitarra |
| \* | Julián Infante | Guitarra |
| \* | Felipe Lipe | Baixo |
| \* | Manolo Iglesias | Batería |

Discografía
-----------

### Álbums

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | *Matrícula de honor* | (1978) |
| \* | *Rock and Roll* | (1979) |
| \* | *Viva! Tequila!* | (1980) |
| \* | *Confidencial* | (1981) |

Historia
--------

Tequila xurdiu no contexto da Movida madrileña, rematado o franquismo, achegando un rock con influencias de artistas coma Chuck Berry e, sobre todo, The Rolling Stones, soando de xeito moi afastado dos entón puxantes acordes punk. Temas coma *Salta* (que soou por primeira vez no famoso concurso televisivo *Un, dos, tres... responda otra vez*), *Quiero besarte* ou *Rock and Roll en la plaza de un pueblo*, catapultaron os cinco membros de Tequila ao estrelato. Disolvéronse en 1982 entre outros motivos polas constantes discusións dos seus membros, xa enganchados á lacra daquela xeración: a heroína.

Trala disolución da banda, Ariel Rot e Julian Infante volverían xuntarse nos anos 90 para crea-lo tema *Me vuelvo loco*, cortina do programa arxentino *Duro de domar*, mentres que Alejo Stivel seguiría unha exitosa carreira coma produtor discográfico. Manolo Iglesias faleceu no 1994 e Julián Infante no 2000, ambos vítimas da SIDA.

No 2008, os superviventes da banda volverán reunirse coma Tequila, fichando a tres músicos máis: Josu García, Daniel Griffin e Mauro Mieta. Realizarán unha xira veraniega e a discográfica Sony-BMG editará un disco e un DVD coas súas antigas actuacións en televisión.

Notas
-----

1. ↑  Dos ausentes en el camino Artigo en elperiódico.com
2. ↑  Tequila volverá a la carretera este verano y publicará un disco y DVD Artigo en elperiódico.com

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* www.vuelvetequila.com
* Páxina non oficial
* Ariel Rot

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3326398
* WorldCat
* VIAF: 164072843
* Discogs: 1135705
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 241378

 |
O Tió de Nadal
O **Tió de Nadal** é un personaxe mitolóxico catalán e a base dunha tradición moi arraigada en Cataluña. Esta tradición tamén se pode atopar en Occitania baixo o nome *Cachafuòc* ou *Soc de Nadal*, e en Aragón como *Tronca de Nadal* ou *Toza*. 
Estaría emparentado coa a árbore de Nadal e, en Galicia co **tizón de Nadal**, un tronco que se deixa queimar dende a Noiteboa ata Aninovo para afastar os espíritos da casa.

Historia e características
--------------------------

No día da Inmaculada Concepción (isto é, o 8 de decembro), empézase a dar para comer cada noite a un tronco, e tápase normalmente cunha manta para que non pase frío durante a noite. Consiste en azoutar un tronco cun bastón.

O día de Nadal ou, segundo a casa, durante a véspera, púñase o tió ao lume e facíallo defecar. Agora xa non se queima o tió, senón que tan só obrígaselle a defecar repetidamente a base de arremeterlle golpes de bastón acompañados das chamadas cancións do Tió.

O Tió nunca defeca obxectos grandes (estes xa os traen os Reis Magos) senón chucherías, barquillos e turróns para os máis pequenos. Segundo a comarca defeca figos secos e cando deixa de defecar (porque xa non lle queda nada) defeca un arenque salgado, un allo, unha cebola, ou ouriña no chan.

A tradición do Tió está emparentada coa da árbore de Nadal, tamén portador de agasallos para os máis pequenos da casa.

É común que leve unha barretina e unha cara riseira nun dos extremos e que se sosteña con dous ou catro patas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tizón de Nadal

### Ligazóns externas

* O tió en festes.org *(en catalán)*
* O Tió de Nadal e a violencia *(en catalán)*

| * v
* c
* e
Nadal |
| --- |
| 

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
|     | 
Tarxeta de NadalDecembro na cultura popular galegaO Nadal na cultura popular galegaApalpadorOlentzeroTió de Nadal
 | 
NoiteboaReis MagosCabalgata dos Reis MagosEpifaníaPanxoliñaVilancicoTizón de Nadal
 | 
NoitevellaAninovoPapá NoelHold NickarÁrbore de NadalMari Lwyd
 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q762108
* GEC: 0215861

 |
**Tulkas** é un personaxe ficticio do *legendarium* de J. R. R. Tolkien, que aparece na súa obra *O Silmarillion*. É un dos Valar, os seres anxelicais que custodian e gobernan Arda (o mundo no universo de Tolkien). Tamén se lle coñece polo alcume *Astaldo*, que significa *o Valente*.

Personaxe
---------

Tulkas é descrito como un home de cabelo e barba dourados e cute rubia, que non precisa de cabalo, xa que é incansábel e corre máis rápido ca ningún outro ser. Non lle interesan nin o futuro nin o pasado, e é o máis guerreiro dos Valar. Foi o último deles en descender a Arda para axudar aos demais na guerra que estaban a librar contra Melkor, o Vala maligno. Melkor fuxiu ante a súa chegada, co que comezou a Primavera de Arda.

Logo da creación das Dúas Lámpadas e de que os Valar estabelecesen a súa primeira morada en Almaren, Tulkas casou con Nessa durante un grande banquete disposto por Manwë. Despois adormeceu, momento que aproveitou Melkor para entrar na Terra Media sen ser visto.

De Tulkas dise que goza coa loita, usando só as súas mans como armas, e cos concursos de forza; que tarda en anoxarse mais que tamén tarda en perdoar; por iso foi un dos Valar que se opuxo á liberación de Melkor do seu presidio logo deste tentar conquistar o mundo. Dise tamén que aínda que non resulta útil como conselleiro, é un amigo rexo.

Notas
-----

1. ↑  J.R.R. Tolkien (1977), Christopher Tolkien (ed.) The Silmarillion, Allen & Unwin, Suffolk ISBN 0-04-823139-8, "Valaquenta", páx. 31
2. ↑  J.R.R. Tolkien (1977), Christopher Tolkien (ed.) The Silmarillion, Allen & Unwin, Suffolk ISBN 0-04-823139-8, "Quenta Silmarillion", páx. 40

| * v
* c
* e
Os Ainur do *legendarium* de J. R. R. Tolkien |
| --- |
| 
* Ainulindalë
* Valaquenta

 |
| Señores dos Valar | 
* Aulë
* Irmo (Lórien)
* Manwë
* Námo (Mandos)
* Oromë
* Tulkas
* Ulmo

 |
| Raíñas dos Valar (Valier) | 
* Estë
* Nessa
* Nienna
* Vairë
* Vána
* Varda
* Yavanna

 |
| O Inimigo | 
* Melkor (Morgoth)

 |
| Maiar | 
* Alatar e Pallando
* Arien
* Balrog
* Eönwë
* Gandalf (Olórin)
* Gothmog
* Ilmarë
* Istari
* Melian
* Ossë
* Radagast (Aiwendil)
* Salmar
* Saruman (Curumo)
* Sauron
* Tilion
* Uinen

 |
**The Prodigy** é unha banda inglesa de música dance electrónica formada por Liam Howlett in 1990 en Braintree, Essex. Xunto con Fatboy Slim, The Chemical Brothers e outros artistas, The Prodigy son considerados os pioneiros do xénero big beat, que acadou a popularidade nos anos 90 e 2000. O grupo leva vendidos uns 25 millóns de discos en todo o mundo, e gañou numerosos premios ao longo da súa carreira, incluídos dous Brit Awards, tres MTV Video Music Awards, dous Kerrang! Awards e cinco MTV Europe Music Awards, ademais de estar dúas veces nomeados a un Grammy.

O estilo do grupo foi uso de varios xéneros que ven dende o rave, o hardcore techno, a música industrial, e o breakbeat a principios dos 90, ata o big beat e o rock electrónico con elementos vocais do punk rock nos últimos anos. Os membros actuais son Liam Howlett (teclados e composición), Keith Flint (baile e voz), e Maxim (voz). Leeroy Thornhill (baile e teclista ocasional ao vivo) foi compoñente do grupo dende 1990 a 2000, e houbo unha bailarina e vocalista chamada Sharky que deixou The Prodigy nos seus primeiros tempos. A banda xurdía da escena rave *underground* a principios dos 90 e dende entón acadou unha gran popularidade en todo o mundo.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Experience* | 1992 | XL Recordings, Elektra Records |
| *Music for the Jilted Generation* | 1994 | XL Recordings, Mute Records |
| *The Fat of the Land* | 1997 | XL Recordings, Maverick Records |
| *Always Outnumbered, Never Outgunned* | 2004 | (XL, Maverick, Warner Bros. Sony |
| *Invaders Must Die* | 2009 | Take Me to the Hospital, Cooking Vinyl |
| *The Day Is My Enemy* | 2015 | Take Me to the Hospital, Cooking Vinyl |
| *No Tourists* | 2018 | Take Me to the Hospital, Cooking Vinyl |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7256860
* WorldCat
* VIAF: 1235149296185380670005
* AllMusic: mn0000492162
* BNF: 13970008b
* Discogs: 66852
* EBID: ID
* Europeana: ID
* Genius: The-prodigy
* GND: 10297361-1
* IMDb: nm1980220
* ISNI: 0000 0001 1522 9973
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0018921
* RocksBackpages: prodigy-The
* Songkick: 88480
* SUDOC: 035455659
* VGMdb: 13393

 |
**Terry Porter**, nado o 8 de abril de 1963 en Milwaukee, Wisconsin, é un adestrador e ex xogador de baloncesto profesional estadounidense que xogou durante dezasete tempadas na NBA. Actualmente é adestrador asistente dos Minnesota Timberwolves. Con 1,91 metros de estatura, xogaba na posición de base.

Traxectoria deportiva
---------------------

### Profesional

Porter foi elixido no posto 24 do Draft da NBA de 1985 polos Portland Trail Blazers, onde xogou durante dez tempadas, e disputou dúas finais da NBA. Antes do comezo da tempada 1995-96, Porter asinou coma axente libre cos Minnesota Timberwolves, a quen axudou a clasificarse por primeira vez para os Playoffs na tempada 1996-97, e a conseguir a primeira tempada da historia da franquía con récord positivo ó seguinte ano.

Asinou cos Miami Heat antes da tempada 1998-99, e cos San Antonio Spurs antes da 1999-00. Retirouse tras a tempada 2001-02, sen ser traspasado ningunha vez na súa carreira na NBA. En 1.274 partidos, Porter acadou 12.2 puntos, 5.6 asistencias e 1.24 roubos, incluíndo dúas participacións no All-Star Game da NBA (1991, 1993), dúas Finais da NBA (1990, 1992) e 15.586 puntos na súa carreira.

O 16 de decembro de 2008, os Portland Trail Blazers retiraron o dorsal número 30 de Porter.

### Adestrador

Na primeira tempada da súa etapa coma adestrador, Porter pasou a tempada 2002-03 coma adestrador asistente dos Sacramento Kings.

O 6 de agosto de 2003, foi contratado coma adestrador principal dos Milwaukee Bucks. Adestrou ós Bucks durante dous anos, antes de ser despedido durante a postempada de 2005. Tras unha tempada sen adestrar, fichou polos Detroit Pistons coma adestrador asistente para a tempada 2006-07.

O 9 de xuño de 2008, Porter foi contratado coma adestrador dos Phoenix Suns. O 16 de febreiro de 2009, os Suns despediron a Porter tras 51 partidos.

O 6 de decembro de 2011, foi contratado coma adestrador asistente dos Minnesota Timberwolves.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  SUNS: Suns’ Porter Takes Another Swing as NBA Coach

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Estatísticas de Terry Porter como xogador Arquivado 12 de maio de 2013 en Wayback Machine.
* Estatísticas de Terry Porter como adestrador Arquivado 20 de outubro de 2008 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2566735
* Basketball-Reference: portete01
* NBA: 345

 |
Irlanda do Norte está dividida en 26 distritos para fins de administración e goberno local. Os distritos foron implantados en 1973 para substituír o sistema de condados administrativos creado en 1898.

Condados tradicionais e administrativos de Irlanda do Norte (en rosa)

Condados
--------

O seis condados tradicionais e antigos condados administrativos de Irlanda do Norte son:

1. Condado de Fermanagh
2. Condado de Tyrone
3. Condado de Derry (ou Londonderry)
4. Condado de Antrim
5. Condado de Down
6. Condado de Armagh

Para fins administrativos, existían ademais as cidades con estatuto de condado (*county-borough*), Belfast e Derry.

Os condados administrativos non son usados máis que para fins de goberno local ou administrativo e seguen a ser empregados apenas para algúns fins específicos. Para fins administrativos foron creados en 1973, 26 distritos.

Distritos
---------

O 26 distritos de Irlanda do Norte son:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 1. Antrim
2. Ards
3. Armagh
4. Ballymena
5. Ballymoney
6. Banbridge
7. Belfast
8. Carrickfergus
9. Castlereagh
10. Coleraine
11. Cookstown
12. Craigavon
13. Derry
 | 14. Down
15. Dungannon e South Tyrone
16. Fermanagh
17. Larne
18. Limavady
19. Lisburn
20. Magherafelt
21. Moyle
22. Newry e Mourne
23. Newtownabbey
24. North Down
25. Omagh
26. Strabane
 | Distritos de Irlanda do Norte |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Illa de Irlanda
* Irlanda do Norte
* Ulster
* República de Irlanda
A proposición do goberno local galés, Gales divídese en 22 autoridades unitarias (*unitary authority areas*), responsabeis de todos os servizos do goberno local, incluíndo educación, servizos sociais, medio ambiente e estradas. E ademais, por debaixo delas, nalgunhas zonas hai tamén *community councils* (Concellos), encargados dalgunhas áreas específicas dentro deses "Concellos". Aínda que o termo "autoridades unitarias" é o oficial e designado polo goberno galés, na práctica en Gales case nunca son nomeados dese xeito. Nas Autoriades Unitarias atópanse tres tipos distintos: nove *conunties* (condados), tres cidades e dez *county boroughs* (distritos); aínda que todos eles dispoñen do mesmo grao de poder. Todos os medios de comunicación, incluíndo a BBC Wales, refírense ás autoridades unitarias como condados. Estas autoridades unitarias creáronse no ano 1996 a través da *Local Government (Wales) Act 1994*.

A raíña nomea un Lord Lieutenant para que a represente nos oito *Preserved counties of Wales*, que son unha combinación dos anteriores condados. Porén, outras subdivisións apareceron cando se dividiu o territorio galés para o repartimento dos servizos de bombeiros e policía.

Cidades
-------

Hai cinco cidades en Gales: xunto coas tres Autoridades Unitarias que teñen ese status, os concellos de Bangor e St Davids tamén acadaron o status de cidade. O status de cidade acádase mediante o Letters patent.

* Bangor
* Cardiff
* Newport
* St Davids
* Swansea

Autoridades unitarias
---------------------

Todas as autoridades unitarias coñécense como condados, agás a cidade de Newport, as cidades e condados de Cardiff, a cidade de Swansea (marcados cun \*), e os *county boroughs* (marcados cun †).

|  |  |
| --- | --- |
|  | 1. Merthyr Tydfil (*Merthyr Tudful*) †
2. Caerphilly (*Caerffili*) †
3. Blaenau Gwent †
4. Torfaen †
5. Monmouthshire (*Sir Fynwy*)
6. Newport (*Casnewydd*) \*
7. Cardiff (*Caerdydd*) \*
8. Vale of Glamorgan (*Bro Morgannwg*) †
9. Bridgend (*Pen-y-bont ar Ogwr*) †
10. Rhondda Cynon Taf †
11. Neath Port Talbot (*Castell-nedd Port Talbot*) †
12. Swansea (*Abertawe*) \*
13. Carmarthenshire (*Sir Gaerfyrddin*)
14. Ceredigion
15. Powys
16. Wrexham (*Wrecsam*) †
17. Flintshire (*Sir y Fflint*)
18. Denbighshire (*Sir Ddinbych*)
19. Conwy †
20. Gwynedd
21. Isle of Anglesey (*Ynys Môn*)
22. Pembrokeshire (*Sir Benfro*)
 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q683738
* NKC: ge339020

 |
A **tonelada** (**t**) ou **megagramo** (**Mg**) é unha unidade de masa do sistema métrico decimal e do Sistema Internacional de Unidades. O seu nome deriva de *tonel*, que provén do diminutivo do francés antigo *tonne*, tonel grande.

Sistema internacional
---------------------

A **tonelada métrica** é o terceiro múltiplo do quilogramo e o sexto do gramo. Tamén se chama megagramo.

1 t = 1.000 kg = 103 kg
1 t = 1.000.000 g = 106 g

Múltiplos e submúltiplos
------------------------


| Múltiplo | Nome | Símbolo |  | Múltiplo | Nome | Símbolo |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 100 | gramo | g |  |   |   |   |
| 101 | decagramo | dag |  | 10−1 | decigramo | dg |
| 102 | hectogramo | hg |  | 10−2 | centigramo | cg |
| 103 | quilogramo | kg |  | 10−3 | miligramo | mg |
| 106 | tonelada/megagramo | t/Mg |  | 10−6 | microgramo | µg |
| 109 | xigagramo | Gg |  | 10−9 | nanogramo | ng |
| 1012 | teragramo | Tg |  | 10−12 | picogramo | pg |
| 1015 | petagramo | Pg |  | 10−15 | femtogramo | fg |
| 1018 | exagramo | Eg |  | 10−18 | attogramo | ag |
| 1021 | zettagramo | Zg |  | 10−21 | zeptogramo | zg |
| 1024 | yottagramo | Yg |  | 10−24 | yoctogramo | yg |
|

Outras toneladas
----------------

Na náutica española, a tonelada era unha medida de capacidade igual a oito cóbados de ribeira cúbicos; é dicir, 0,1891 m³, ou 189,11 L.

Tamén se empregaba a **tonelada de arqueo** (ou *tonelada Moorsom*), para medir a cabida dunha embarcación, e que equivalía a 2,83 m³.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191118
* AAT: 300379237
* BRE: 4197247
* EBID: ID
* GEC: 0214235
* MAG: 76758496

 |
Estatua de Alfredo o Grande en Winchester.
O **Tratado de Wedmore** é un evento referido polo erudito Asser na súa "*Vida de Alfredo*", resumindo como o líder viquingo Guthrum foi bautizado por Alfredo rei de Wessex e aceptou a este como o seu pai adoptivo.

Fontes e contexto histórico
---------------------------

En 878, Alfredo derrotou ao exército viquingo en Edington. Guthrum decidiu retirarse aos seus baluartes co que quedaba do seu exército, onde Alfredo o cercou. Tras catorce días de asedio, os viquingos, "*completamente aterrorizados pola fame, o frío e o medo*", desexaban a paz e enviaron a un emisario a Alfredo.

Alfredo aceptou a rendición de Guthrum. Segundo Asser, na súa "*Vida de Alfredo*", os viquingos entregaron reféns a cambio da paz "*e xuraron, ademais, deixar o seu reino inmediatamente, e Guthrum, o seu rei, prometeu aceptar o cristianismo e recibir o bautismo de mans de Alfredo; todo o prometido, por parte de Guthrum e polos seus homes, foi cumprido*". Segundo Asser: "*A unción do crisma tivo lugar no oitavo día na vila real de Wedmore*".

Tres semanas máis tarde, Guthrum, acompañado de trece dos seus homes, chegou a Aller, preto de Athelney, onde se atopaba Alfredo. Aquí Guthrum foi bautizado e Alfredo aceptouno como fillo adoptivo.

Tras isto, o líder viquingo volveu a Anglia Oriental, desde onde gobernaría sobre todo o que fora Anglia Oriental, Essex e o leste de Mercia. Posteriormente, estes dominios serían reconquistados por Alfredo e os seus sucesores.

Malentendido e confusión
------------------------

Mala interpretación de "tratado".
A única referencia acerca dun tratado en Wedmore, é a cita de Asser exposta máis arriba. Por tanto, o único que sabemos é que en Wedmore, Guthrum aceptou a Alfredo como padriño e que aceptou a fe Cristiá. Existe un importante matiz ao impor a súa autoridade Alfredo; con todo, o material proveniente das fontes non dá ningunha pista acerca das implicacións en termos territoriais nin ningunha outra.

Con todo pode haber certa mala interpretación, probabelmente ao confundir o ocorrido en Wedmore co posterior Tratado de Paz de Alfredo e de Guthrum. Isto leva que un suposto "Tratado de Wedmore" se converta nun punto ben definido na historia anglosaxoa, como suxire o mapa. Aínda que é posíbel que os acordos territoriais fosen discutidos en Wedmore, ou en Aller, ou noutro lugar, tras Edington, non existe nada nas fontes da época que o probe.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Simon Keynes e Michael Lapidge, *Alfred the Great: Asser's Life of King Alfred and Other Contemporary Sources*, (Londres: Penguin,1983)
* Frank Stenton, *Anglo-Saxon England*, terceira edición, (Oxford: Oxford University Press, 1971), p257

### Ligazóns externas

* Britannia History *Peace of Wedmore*
O edificio de Yeşilköy no que se asinou o tratado de San Stefano.

O **tratado de San Stefano** foi un acordo imposto por Rusia ao Imperio Otomán o 3 de marzo de 1878 trala súa vitoria na guerra ruso-turca de 1877-1878.

Circunstancias
--------------

Asinouse en San Stefano (grego: *Ayastefanos*, actualmente Yeşilköy), poboación situada ao oeste de Istambul, polo Conde Nicholas Pavlovich Ignatiev e Alexander Nelidov por parte do Imperio Ruso e o Ministro de Asuntos Exteriores Safvet Pasha e o embaixador en Alemaña Sadullah Bey por parte do Imperio Otomán. O 3 de marzo, día en que se asinou o Tratado de San Stefano, é o día nacional de Bulgaria.

Antecedentes
------------

En 1859 Serbia rebelouse contra os turcos, rebelión seguida pouco despois por Montenegro (que chegou a declararse independente), Bosnia e Hercegovina (que se uniron a Serbia). En 1876 a insurrección propágase tamén a Bulgaria. A severa represión levada a cabo polos turcos, provocou que o Tsar Alexandre III de Rusia aliado con Romanía declarase a guerra aos turcos. O exército turco foi derrotado e obrigado a asinar a rendición neste tratado de San Stefano.

Consecuencias
-------------

O tratado reorganizaba as antigas posesións balcánicas do Imperio Otomán. A disposición máis importante deste tratado foi o recoñecemento da independencia de Bulgaria que absorbeu a maior parte de Macedonia o que permitiulle estenderse desde o mar Exeo ao mar Negro.

Tamén se recoñeceu a independencia de Serbia, de Montenegro e de Romanía. Romanía cedía Besarabia a Rusia e obtiña a cambio Dobruxa. Bosnia e Hercegovina pasaba a ser autónoma. Rusia conseguía territorios do Imperio Otomán e o Sultán garantía a seguridade dos seus súbditos cristiáns.

O Reino Unido e o Imperio Austrohúngaro opuxéronse a este tratado que daba ás ao nacionalismo eslavo ao temer que Bulgaria se convertese nun satélite de Rusia e nunha ameaza para o Imperio Otomán.

O tratado modificouse catro meses máis tarde, o 13 de xullo de 1878, tralo Congreso de Berlín, no tratado de Berlín.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q194113
* WorldCat
* VIAF: 1331148451573115970001
* BNF: 12328035z
* BRE: 3533673
* EBID: ID

 |
O **Tratado de Valençay** foi un acordo asinado na localidade francesa do mesmo nome, o 11 de decembro de 1813, polo que o emperador Napoleón I de Francia ofrecía a paz, recoñecendo a Fernando VII como rei de España, a causa das derrotas sufridas na Guerra da Independencia e, especialmente, polo degaste progresivo do exército francés e da moral dos soldados polo continuado acoso das forzas que actuaban en guerrilla.

O tratado non entrou en vigor en España pois as Cortes e a Rexencia en Madrid non o aceptaron.

Historia
--------

As negociacións comezaron o 20 de novembro de 1813 en Valençay, residencia real na Francia de Fernando VII, entre José Miguel de Carvajal, duque de San Carlos, e Antoine René Mathurin, conde de Laforest. O acordo asinouse finalmente o día 11 de decembro dese mesmo ano. Napoleón aceptaba a suspensión de hostilidades e a volta de Fernando VII ao trono de España, así mesmo recoñecía todos os territorios baixo soberanía da familia real española, consonte a situación anterior ao inicio da guerra. Ambos os dous países devolveríanse mutuamente as prazas e territorios ocupados.

O monarca español comprometíase a devolver os dereitos e honras dos partidarios do ex-rei Xosé Bonaparte, ademais de concertar un tratado de comercio, e aínda a pasar a seus pais, Carlos IV e María Luísa de Parma, unha pensión de trinta millóns de reais anuais.

O tratado foi ratificado un mes despois en París, e, apenas uns meses logo da sinatura do tratado, as tropas napoleónicas abandonaron completamente os territorios españois.

Notas
-----

1. ↑  Comellas (1981), p. 341
2. 1 2  Sánchez Mantero (2001), p. 82
3. ↑  Artigo 13 do Tratado.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Comellas, José Luis (1981). *Historia general de España y América*. 12 (Del antiguo al nuevo régimen: hasta la muerte de Fernando VII). Madrid: Rialp. ISBN 84-321-2109-6.
* Sánchez Mantero, Rafael (2001). *Fernando VII*. Col. Los Borbones, nº 6. Madrid: Arlanza. ISBN 84-95503-23-9.

### Outros artigos

* Guerra da Independencia española

### Ligazóns externas

* Texto do tratado *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q370922
* GEC: 0068898

 |
***Touki Bouki***, que podería traducirse ao galego como **A viaxe da hiena**, é un filme senegalés, de 1973, dirixido por Djibril Diop Mambéty, e que está considerado como un clásico do cinema africano.

Sinopse
-------

O pastor marxinal Mory e mais a súa amante Anta, unha universitaria rebelde que viste de xeito masculino, queren marchar do Senegal deixando atrás a súa vida tradicional. Para iso necesitan cartos que non teñen, e farán todo tipo de argallas para conseguilos. Subidos nunha moto ao Easy Rider, que ademais leva no guieiro unha cornamenta de vaca, acabarán por roubarlles roupa e diñeiro a uns señoritos da burguesía de Dakar. Con eses cartos e vestidos estrafalariamente tentarán subir a un transatlántico que os leve a París. Pero na escada de subir el arrepíntese e volve para recuperar a moto esquecida. Finalmente, só ela marchará a Europa.

Personaxes
----------

* Aminata Fall como Tía Oumy
* Ousseynou Diop como Charlie
* Magaye Niang como Mory
* Mareme Niang como Anta

Relevancia
----------

O filme *Touki Bouki* representa un fito na historia do cinema africano. Ademais da consistencia da produción e do emprego da cor, pouco común no tempo e na latitude, a obra explora camiños moi distintos aos que daquela seguira o cinema africano. A súa forma de narrar simbolista, a súa mestura de comedia e drama, a presenza da homosexualidade , os movementos da cámara, con longuísimos travellings ou os espidos femininos son sorprendentes para o contexto. Pódese considerar un filme do subxénero de escapadas, pero tamén unha ollada conservadora e anticolonial. Non se estreou en Europa ata 1986.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na IMDb *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3310901
* Allmovie: v120133
* AlloCiné: 1555
* FilmAffinity: 731127
* IMDb: tt0070820
* LUMIERE: 33905
* OFDb: 103247
* OMDB: 79970
* Rotten Tomatoes: touki-bouki
* TMDb: 77771

 |
Tonalita (clara) sobre gneis de granito vermello da illa de Tjörn en Suecia.
A **tonalita** é unha rocha ígnea plutónica composta de cuarzo e plaxioclasio, horneblenda e biotita. É unha rocha félsica fanerítica da serie ígnea subalcalina e ten un gran de intermedio a groso. Tamén contén ortoclasio mais en cantidades menores. Foi descrita por primeira vez no monte Adamello nos Alpes italianos e o seu nome deriva da poboación de Tonale, próxima ao sitio da súa primeira descrición. O plaxioclasio pode chegar a compoñer máis da metade da rocha.

Unha variedade de tonalita é a trondhjemita que se caracteriza por non ter horneblenda, denominada así pola cidade norueguesa de Trondheim.

Diagrama QAPF para a clasificación das rochas plutónicas.

Notas
-----

1. ↑  Gill, Robin, 2010. *Igneous rocks and magmatic processes*. Pág. 242.

Véxase tamén
------------

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tonalita*** |

* Tonalite en 1911 Edition of the Encyclopedia Britannica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q650147
* Mindat: 48173
* NDL: 00573266

 |
Por **sufraxio censitario** (ou **restrinximiento**) denomínase calquera sistema electoral que establece como requisito o dereito a elección activa dos cidadáns que cumpran determinados requisitos que afectan a súa condición moral. Estes xeralmente son económicos (como a posesión dun determinado nivel de rendas ou oficio) ou relacionados co nivel de instrución (ler e escribir) ou social (pertenza a determinado grupo social) ou estado civil (casado). Pódese dar o caso de que reunindo determinadas características se dispoña de dereito a máis dun voto. O contrario é o sufraxio universal que non establece condicións salvo maioría de idade e cidadanía.

O sexo masculino foi a única restrición ata logo da segunda guerra mundial en Europa, aínda que en países de ampla tradición democrática, como Suíza, o dereito universal de voto para ambos os sexos non se obtivo ata o ano 1970[].

O sufraxio censitario é a primeira norma que se establece para cualificar os electores e elixidos. As revolucións norteamericanas, francesas e a independencia de Suramérica foron as primeiras en establecer os devanditos mecanismos[]. No caso de Suramérica o sufraxio censitario existiu na maioría dos países ata a década de 1910 cando se estableceu como único requisito ler e escribir, co cal duplicouse o corpo de electores.
**Antoni Bou i Mena**, coñecido como **Toni Bou**, nado en Piera o 17 de outubro de 1986, é un piloto catalán de trial. Foi 32 veces campión do mundo de trial entre 2007 e 2022, gañando nese período todos os títulos disputados tanto na modalidade *indoor* como ao aire libre. Deste xeito, é o piloto máis laureado da historia deste deporte, moi por diante de Dougie Lampkin, 12 veces campión do mundo, e de Jordi Tarrés campión sete veces.

Traxectoria
-----------

 Toni Bou no GP Comblain-au-Pont/Bélxica de 2018
 Bou no GP de Alemaña de 2022
Competiu por primeira vez en 1999, aos 12 anos, no Campionato Catalán cadete, do que se proclamou campión. En 2001 foi campión de España de trial júnior e dous anos despois debutou no Campionato do Mundo. En 2003 proclamouse campión europeo de trial ao aire libre. A súa primeira vitoria mundial foi en 2006, tempada na que acabou 5º no campionato ao aire libre e 3º no cuberto. Ese mesmo ano foi campión de España ao aire libre.

En 2007 proclamouse por primeira vez campión do mundo, tanto no campionato indoor como ao aire libre, éxito que repetiu sucesivamente durante os seguintes 15 anos, sempre pilotando unha Montesa. Ademais, gañou co equipo español tódalas edicións do Trial des Nations entre os anos 2005 e 2022. 

Na tempada 2009 conseguiu por primeira vez a tempada perfecta, ao gañar os títulos mundiais indoor e aire libre, os dous campionatos españois e o Trial des Nations, igualando unha fazaña que só conseguira Adam Raga en 2005, e que repetiu durante varias veces ao longo da súa carreira.

Palmarés
--------

* **Campión do Mundo de Trial (16):** 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2022.
* **Campión do Mundo de Trial Indoor (16):** 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021, 2022.
* **Campión de España de Trial (11):** 2006, 2009, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019.
* **Campión de España de Trial Indoor (11):** 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018.
* **Trial des Nations (17):** 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2021, 2022.
* **Trial des Nations Indoor (13):** 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019.
* **Campión de Europa de Trial (1):** 2003.
* **Campión de Europa Júnior de Trial (1):** 2002.

Notas
-----

1. ↑  "Toni Bou y otras leyendas que han hecho historia en el trial". *Sport* (en castelán). 30 de agosto de 2016. Consultado o 15 de abril de 2023.
2. ↑  "Toni Bou". *hondaracingcorporation.com*. Consultado o 15 de abril de 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Toni Bou no Facebook

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2600623
* GEC: 0283349
* Munzinger: 01000009891

 |
**The Radio Dept.** son unha banda sueca recoñecida como influencia shoegaze e dream pop dentro da escena indie rock mundial na década do 2000, posicionando o seu primeiro e terceiro álbum ,"Lesser Matters" e "Clinging to a Scheme", entre o mellor valorado pola crítica anglosaxoa do xénero.

Historia
--------

Elin Almered e Johan Duncanson comezaron a tocar xuntos na cidade de Lund, en Suecia, cara 1995, bautizando ao seu conxunto musical co mesmo nome dunha estación de gas en activo da cidade, Radioavdelningen. Almered e Duncanson rompen a banda pouco despois de atopar o nome para posteriormente recuperala tres anos despois integrando a Martin Larsson. A baixista Lisa Carlberg, o batería Per Blomgren e o teclista Daniel Tjader fóronse progresivamente incorporando ata chegar ao momento con maior número de integrantes da banda no 2001. Nese mesmo ano a banda envía unha demo á revista Sonic, trala súa publicación como CD de agasallo os suecos reciben unha oferta do selo multinacional Labrador; o debut da banda chegaría dous anos despois, a formato completo en dous CDs, o seu primeiro título "Lesser Matters", chegados a este punto, Blomgren rompe de forma amistosa coa banda. Ese álbum e un EP, que vería a luz en 2005, "Pulling Our Weight EP", captan a atención dos medios até o punto de ser contratados como banda sonora para o filme de Sofia Coppola Marie Antoinette, para o que foron elixidas as cancións "Keen on Boys," "Pulling Our Weight," e "I Don't Like It Like This."

En setembro de 2018 a banda publica o single "Going Down Swinging" como crítica ao movemento racista popularizado no seu país no marco das eleccións lexislativas nese mesmo mes.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Lesser Matters* | 2003 | Labrador, Shelflife |
| *Pet Grief*  | 2006 | Labrador |
| *Clinging to a Scheme*  | 2010 | Labrador |
| *Running Out of Love*  | 2016 | Labrador |

### EP

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Pulling Our Weight EP* | 2005 | Labrador |
| *This Past Week* | 2005 | Labrador |

Notas
-----

1. ↑  Selección de mellores discos en Pitchfork*(en inglés)*
2. ↑  The Radio Dept.*(en inglés)*
3. ↑  The Radio Dept.*(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Críticas e novas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2063262
* WorldCat
* VIAF: 156252315
* AllMusic: mn0000894930
* BIBSYS: 10072570
* Discogs: 238640
* GND: 10337569-7
* ISNI: 0000 0001 0444 1688
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0072096
* Songkick: 3617

 |
As divisións do Imperio carolinxio segundo o **Tratado de Verdún** (843). Este mapa había sufrir importantes modificacións co Tratado de Meerssen (870).
Coñécese como **tratado de Verdún** o acordo celebrado entre Lotario I do Sacro Imperio Romano Xermánico, Lois o Xermánico e Carlos o Calvo, fillos de Ludovico Pío e netos de Carlomagno. Por este tratado, os tres irmáns puxeron fin a anos de hostilidades en que se enlearon debido á súa ambición de controlar a totalidade do Imperio carolinxio, o que foi permitido pola debilidade de seu pai.

Historia e características
--------------------------

Polo tratado de Verdún (843), os tres netos de Carlomagno desintegraron o Imperio. Carlos levouse as rexións occidentais do Imperio (a chamada *Francia Occidentalis*). Luís tomou para si as rexións orientais (a chamada *Francia Orientalis*). Lotario, pola súa banda, pola súa ambición, obtivo as capitais imperiais: Roma e Aquisgrán, situadas nunha estreita franxa de terreo entre os dominios dos seus dous irmáns, que ía desde Italia ata o Mar do Norte (a chamada Lotarinxia).

O tratado tivo consecuencias políticas incalculábeis. Ademais de sepultar para sempre o soño dunha resurrección do Imperio romano en Europa Occidental (que sería infrutuosamente buscado polo Sacro Imperio Romano Xermánico), creou a semente do que despois serían as nacións de Francia ao oeste (o territorio de Carlos, que por primeira vez recibe esa denominación en vez do tradicional nome de Galia) e Alemaña ao leste (os dominios de Luís). No referente ao territorio de Lotario, este desintegrouse bastante rápido, nun novo tratado celebrado o ano 870 (Tratado de Meerssen). 

O territorio de Lotario será coñecido na Idade Media como a Lotarinxia, denominación xeográfica que abrangue Flandres (as actuais Bélxica e Holanda), as rexións francesas de Alsacia e Lorena, e a Italia setentrional. Esta colección de terras era demasiado inestábel para seguir unidas nun mesmo cetro, e non volveron desempeñar un papel unitario na historia universal.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tratado de Meerssen.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q134840
* BNF: 16734735c
* BRE: 1908452
* EBID: ID
* GEC: 0070110
* SUDOC: 175887780

 |
Cuarto no mosteiro de Oliva onde se asinou o tratado
Primeira páxina do documento
O **Tratado de Oliva** (ou **Paz de Oliva**; en alemán: *Vertrag von Oliva*, en polaco: *pokój oliwski*, en sueco: *Freden i Oliva*) foi un tratado de paz asinado na cidade de Oliwa (en latín: Oliva) preto de Danzig na Prusia Real, provincia da Mancomunidade Polaco-Lituana (República das Dúas Nacións), o 3 de maio de 1660.

Sinatura
--------

Os signatarios foron o emperador Leopoldo I, o elector Federico Guillerme I de Brandeburgo, o rexente sueco Magnus Gabriel Da Gardie e o rei Xoán II Casimiro de Polonia. A placa conmemorativa rezaba: *PACIS OLIVIENSIS AD GEDANUM IN PRVSSIA*.

A Mancomunidade polaco-lituana en 1660, tras as guerras contra suecos e transilvanos

Consecuencias
-------------

No tratado Xoán II Casimiro renunciaba ás súas pretensións á coroa sueca, que o seu pai, Sexismundo III de Polonia, perdera en 1599. Polonia ademais cedía formalmente Livonia a Suecia xunto coa cidade de Riga, que estivera baixo control sueco desde a década de 1620. O tratado resolvía os conflitos entre Suecia e Polonia que quedaran en pé desde a guerra de 1598-1599 entre o duque Carlos e Sexismundo Vasa (Sexismundo III de Suecia), guerra de 1600-1629 e as guerras do Norte (1655-1660).

Os Hohenzollern de Brandeburgo viron ademais recoñecida a súa independencia e soberanía sobre o Ducado de Prusia; anteriormente dominaran o territorio como feudo do rei de Polonia. No caso de que a familia extinguísese, o territorio revertería á Coroa polaca.

O Tratado de Oliva, xunto co Tratado de Copenhague dese mesmo ano, marcaron o cenit do poderío sueco.

Notas
-----

1. ↑  "Friede von Oliva – Monarchieliga". *www.monarchieliga.de*. Consultado o 2022-04-09.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tratado de Oliva Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17335
* BRE: 2684948
* EBID: ID
* GND: 125821802X
* LCCN: sh85094632

 |
O **tertuliano radio-televisivo** é un convidado habitual, polo xeral non profesional da comunicación, que opina nos faladoiros da radio e/ou da televisión.

En principio eran convidados por seren especialistas ou profesionais do tema tratado no debate, xeralmente en relación coa política ou con temas sociais da actualidade do momento.

Con todo, de forma progresiva e seguindo os modelos das televisións italianas e estadounidenses, algúns deles convertéronse en personaxes supostamente especializados en lercheo amarelista e prensa do corazón. Este ámbito inclúe todo tipo de celebridades, antigos paparazzi e exconcursantes de *reality shows*.

Notas
-----

1. ↑  La historia de las tertulias radiofónicas. ¿Qué fue antes, la tertulia o el tertuliano?
2. ↑  País, Ediciones El (25 de novembro de 2015). "Reportaje | Yo, tertuliano" (en castelán). Consultado o 9 de xaneiro de 2016.
3. ↑  "Los 25 mejores tertulianos de la prensa rosa en televisión". Arquivado dende o orixinal o 27 de xullo de 2016. Consultado o 9 de xaneiro de 2016.
4. ↑  "¿Cuánto cobran los tertulianos de televisión?". Consultado o 9 de xaneiro de 2016.
5. ↑  "¿Cuánto cobra un tertuliano de televisión o radio?". Consultado o 23 de marzo de 2017.
| *Tongtianlong*Rango fósil: Cretáceo |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| Extinto (fósil) |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Orde: | Saurischia |
| Superfamilia: | †Caenagnathoidea |
| Familia: | †Oviraptoridae |
| Xénero: | *† **Tongtianlong*** |

 |
| Nome binomial |
| *Tongtianlong limosus*Lü et al. 2016 |

***Tongtianlong*** (en chinés simplificado: 通天龙; tradicional: 通天龍; pinyin: tōngtiānlóng, que significa "Dragón tongtianyan") é un xénero de dinosauro oviraptoridae terópodo que viviu a finais do Maastrichtiano do período Cretáceo. Contén unha especie, o ***T. limosus***.

Discubrimento e nome
--------------------

O holotipo de *Tongtianlong*, o espécime número **DYM-2013-8**, foi descuberto no 2016 durante a construción dun novo instituto preto do Distrito de Ganxian na provincia de Jiangxi da China. O lugar onde foi atopado é parte da formación Nanxiong, que data da época Maastrichtiana (unha datación máis precisa non foi aínda descrita). O espécime está no Museo de Dongyang. Malia que orixinalmente o espécime estaba escepcionalmente ben conservado, parte dos brazos, da perna dereita e a cola foron destruídos por unha detonación de TNT que foi a que desenterrou o fósil. Preto da cadeira, pódese ver un furado que foi empregado para depositar o TNT.

O esqueleto foi preservado nunha pose pouco común, coa testa erguida e os brazos estendidos; e aínda que sexa difícil dicir exactamente o que levou a esta pose, suxeriuse especulativamente que o espécime morreu mentres estaba preso na lama e tentaba ceibarse. O nome do xénero *Tongtianlong* mestura unha referencia á achegada Tongtianyan (通天岩) e o sufixo *-long* (龙, "dragón"). "Tongtian" tamén é unha expresión chinesa que quere dicir "camiño cara o ceo". O nome da especie, *limosus* (do latín "enlameado"), refírese a como foi conservado o exemplar en lutita.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Lü, J.; Chen, R.; Brusatte, S.L.; Zhu, Y.; Shen, C. (2016). "A Late Cretaceous diversification of Asian oviraptorid dinosaurs: evidence from a new species preserved in an unusual posture". *Scientific Reports* **6**. doi:10.1038/srep35780.
2. ↑  Davis, Nicola (10 de novembro de 2016). The Guardian, ed. "New species of 'weird bird'-like dinosaur discovered in China". Consultado o 10 de novembro de 2016.
3. 1 2  Gill, Victoria (10 de novembro de 2016). BBC News, ed. "Unknown dinosaur almost blown to oblivion". Consultado o 10 de novembro de 2016.
4. ↑  化石网 (11 de novembro de 2016). Chinese Academy of Sciences, ed. "中国赣州南雄组晚白垩世第6个描述的新窃蛋龙科恐龙——泥潭通天龙 The sixth new oviraptorosaurian dinosaur from the Nanxiong Formation of Ganzhou, China - *Tongtianlong limosus*". *化石网 (Fossils Network)* (en chinés) (Nanjing). Arquivado dende o orixinal o 30 de outubro de 2020. Consultado o 11 de novembro de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Fossilworks: 347523

 |
**Territorio histórico** (en éuscaro *foru lurralde* ou *lurralde historiko*) é a denominación que se usa na comunidade autónoma do País Vasco (España), dentro do seu ordenamento xurídico interno, para cada unha das tres entidades territoriais que a integran: Áraba, Biscaia e Guipúscoa. Os territorios históricos coinciden, nos seus actuais límites, coas provincias do mesmo nome:

> 
> 
> O territorio da Comunidade Autónoma do País Vasco quedará integrado polos Territorios Históricos que coinciden coas provincias, nos seus actuais límites, de Áraba, Guipúscoa e Biscaia...
> Estatuto de Autonomía do País Vasco, artigo 2.2.
> 

Os territorios históricos están rexidos por Deputacións Forais, as cales exercen non só as competencias ordinarias dunha deputación provincial, senón tamén competencias propias do réxime foral como, por exemplo, en materia fiscal, e por Xuntas Xerais, órganos lexislativos facultados para aprobar normas e regulamentos forais. Cada Xunta Xeral está composta por 51 membros, elixidos por sufraxio universal en cada territorio.

O recoñecemento constitucional desta singularidade dos territorios históricos, do mesmo xeito que a da Comunidade Foral de Navarra, deriva da disposición adicional primeira da Constitución española (aínda que a Constitución alude a "territorios forais", o Estatuto de Autonomía para o País Vasco adopta a expresión "territorios históricos"):

> 
> 
> A Constitución ampara e respecta os dereitos históricos dos territorios forais. A actualización xeral de devandito réxime foral levarase a cabo, no seu caso, no marco da Constitución e dos Estatutos de Autonomía.
> 
> 

A disposición adicional primeira da Constitución, o Estatuto de Autonomía do País Vasco e a Lei de Territorios Históricos (Lei 27/1983, de 25 de novembro, de Relacións entre as Institucións Comúns da Comunidade Autónoma e os Órganos Forais dos seus Territorios Históricos) aprobada polo Parlamento Vasco constitúen o marco xurídico básico destes entes territoriais forais.

Tamén se lles chama *territorios históricos* aos sete territorios que, segundo a Euskaltzaindia, coa denominación oficial en castelán en cursiva (aprobada polas cortes xerais españolas), e o nacionalismo vasco, compoñerían a chamada *Euskal Herria* (Áraba -en éuscaro, *Araba*-, Biscaia -*Bizkaia*-, Guipúscoa -*Gipuzkoa*-, que conforman a autonomía do País Vasco, e Navarra -*Nafarroa*-, en España; e Baixa Navarra -*Nafarroa Beherea*-, Lapurdi e Zuberoa, en Francia).

Notas
-----

1. ↑  Barakaldo acolle hoxe o Euskal Herriko Dantzari Eguna - eitb24.com
2. ↑  "Udalbiltza.eu". Arquivado dende o orixinal o 14 de xuño de 2006. Consultado o 16 de xaneiro de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Lei 27/1983, de 25 de novembro, de Relacións entre as Institucións Comúns da Comunidade Autónoma e os Órganos Forais dos seus Territorios Históricos. *(en castelán)*
**Tervel** (en búlgaro: Тервел) tamén chamado **Tarvel**, ou **Terval**, ou **Terbelis** nalgunhas fontes bizantinas, foi o khan de Bulgaria durante o Primeiro Imperio Búlgaro a principios do século VIII. En 705 o emperador Xustiniano II nomeouno césar, o primeiro estranxeiro en recibir este título. Foi criado como pagán como o seu avó o Khan Kubrat, pero máis tarde posiblemente foi bautizado polo clero bizantino. Tervel xogou un papel importante na derrota dos árabes durante o cerco de Constantinopla entre 717 e 718.

A Nominalia dos Khanes búlgaros afirma que Tervel pertencía ao clan Dulo e reinou durante 21 anos. Segundo a cronoloxía desenvolvida por Mosko Moskov, Tervel tería reinado entre 695 e 715. Outras cronoloxías sitúan o seu reinado entre 701 e 718 ou entre 700 e 721, pero non se poden conciliar co testemuño dos *Imennik*. O testemuño da fonte e algunhas tradicións posteriores permiten identificar a Tervel como fillo e herdeiro do seu predecesor Asparukh, que quizais morrera na batalla contra os xázaros.

Notas
-----

1. ↑  Andreev, Jordan; Lazarov, Ivan; Pavlov, Plamen (1999). *Koj koj e v srednovekovna Bălgarija*.
2. ↑  Moskov, Mosko (1988). *Imennik na bălgarskite hanove (novo tălkuvane)*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tervel Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lista de monarcas de Bulgaria

### Ligazóns externas

* Gobernantes de Bulgaria - Tervel

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q311506
* WorldCat
* VIAF: 90886289
* CERL: cnp01178517
* DeutscheBio: 138613893
* EBID: ID
* GND: 138613893
* ISNI: 0000 0000 6568 7668
* LCCN: n2014038871
* NKC: jo2018978947
* WikiTree: DeBulgaria-13

 |