recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Félix Segundo Salgado del Moral**, nado en Ceuta o 1 de decembro de 1908 e finado en León o 18 de agosto de 1936, foi un mestre galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Alejandro Salgado Biempica e sobriño de Arturo Salgado Biempica. Na ditadura de Primo de Rivera foi presidente das xuventudes da Unión Patriótica. Mestre de Ourense, membro da Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Orense e redactor de *Escuela de Trabajo*. Defendeu a permanencia da FETE na ITE. Como membro de ATEO, foi o seu representante no Congreso Internacional de Educadores Proletarios celebrado en París en xullo de 1933. Con Baltasar Vázquez e Luís Soto eran a liña máis radical de ATEO. Mestre en Castrelo de Miño, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi alistado no exército franquista, e o 18 de agosto de 1936 foi fusilado no campo de tiro de Puente Castro en León.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 34.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Claridade* Fundación Luís Tilve, setembro de 2007. Especial homenaxe.

### Ligazóns externas

* República - LEÓN 3 victimas del franquismo
* Félix Salgado del Moral na páxina web *Nomes e Voces*.
**Nonito Pereira Revuelta**, nado na Coruña o 22 de xullo de 1943 e finado na mesma cidade o 26 de novembro de 2019, foi un empresario, produtor, e periodista musical galego. Figura fundamental no panorama musical do país desde os anos 60, foi creador do selo Abrente, presentador de diversos programas de radio e televisión ou impulsor do festival Noroeste Pop Rock.

Traxectoria
-----------

Nos anos 70 foi produtor de artistas como Emilio Cao ou Milladoiro, debéndoselle a entrada do folk galego na denominada música celta.

En outubro de 2019 naceu a Asociación Musical Nonito Pereira, destinada a promover o traballo de Pereira así como potenciar o desenvolvemento da cultura musical.

Notas
-----

1. ↑  "Nonito Pereira Revuelta muere en A Coruña a los 76 años". *La Opinión de A Coruña*. 26 de novembro de 2019.
2. ↑  "Nonito Pereira Revuelta - Síntesis Biográfica". *AREC.es*.
3. ↑  "Falece Nonito Pereira 'alma mater' do dinamismo musical na Coruña". *Cultura Galega*.
4. ↑  "El legado de Nonito Pereira". *La Opinión de A Coruña*. 2 de outubro de 2019.
Alianzas militares europeas en 1910. Os aliados da Tripla Entente en verde folla e as Potencias Centrais da Tripla Alianza en verde oliva
A **Tripla Entente** foi unha coalición conformada pola alianza franco-rusa de 1893, a Entente Cordiale franco-británica de 1904 e o acordo anglo-ruso de 1907.

Eric J. Hobsbawm, no seu libro *Historia do século XX*, defínea deste xeito: triplo entente, constituída por Francia, Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda e o Imperio ruso. O Reino de Serbia e Bélxica incorporáronse á tripla entente inmediatamente como consecuencia do ataque austríaco contra Serbia (que, de feito, desencadeou o inicio das hostilidades) e o ataque de Alemaña contra Bélxica.

Póster ruso de 1914 representando á Tripla Entente
A nova potencia mundial, Alemaña, gobernada por Guillerme II de Alemaña, en 1890 conseguiu que tres potencias que tiñan importantes diferenzas entre si, Francia, Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda e o Imperio ruso, aproximásense e terminasen por coligarse como a Aliada Maior Nacionalista para facer fronte á Tripla Alianza do Imperio alemán, Imperio austrohúngaro e o Reino de Italia.

A crise definitiva do verán de 1914 demostrou o funcionamento da alianza ao terminar implicando no conflito ás tres potencias signatarias.

As outras unións
----------------

Tralo abandono da Tripla Alianza por parte do Reino de Italia en 1915, esta uniríase á Entente polos seus intereses e pola inconformidade que sentía ao non ter garantías nas Potencias Centrais.

Outros aliados
--------------

* Reino de Grecia
* Reino de Romanía
* Imperio do Xapón
* Portugal

Notas
-----

1. 1 2  Hobsbawm (2007), p. 30: «*Comezou como unha guerra esencialmente europea entre a Tripla Alianza, constituída por Francia, Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda e o Imperio ruso, e os chamados «Imperios Centrais» (Imperio alemán e o Imperio austrohúngaro). O Reino de Serbia e Bélxica incorporáronse inmediatamente ao conflito como consecuencia do ataque austríaco contra a primeira (que, de feito, desencadeou o inicio das hostilidades) e do ataque alemán contra a segunda (que era parte da estratexia de guerra alemá). O Imperio otomán e o Reino de Bulgaria aliñáronse pouco despois xunto ás potencias centrais, mentres que no outro bando a Tripla Alianza deixou paso gradualmente a unha gran coalición. Comprouse a participación do Reino de Italia e tamén tomaron parte no conflito Reino de Grecia, Reino de Romanía e, en menor medida, Portugal. Como cabía esperar, o Imperio do Xapón interveu case de forma inmediata para ocupar posicións alemás no Extremo Oriente e o Pacífico occidental, pero limitou as súas actividades a esa rexión. Os Estados Unidos entraron na guerra en 1917 e a súa intervención ía resultar decisiva.*»

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tripla Alianza (1882)
* Primeira guerra mundial
* Entente cordiale

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q177859
* BRE: 695645
* EBID: ID
* GEC: 0024180
* LCCN: sh85137897
* NKC: ph979254
* Treccani: triplice-intesa

 |
Coordenadas: 31°35′4.1280″N 74°23′18.3480″L﻿ / ﻿31.584480000, -74.388430000

A **Casa da Moeda de Paquistán** (en urdú: پاکستان ٹکسال ) é unha ceca pública paquistaní localizada no municipio de Shalimar Town, en Lahore. É a máis antiga das casas de moeda establecidas en Paquistán e a compañía está gobernada polo Banco Estatal do Paquistán.

Historia
--------

A Casa da Moeda de Paquistán entrou en funcionamento en 1942 e dos seus talleres saíron as moedas do sistema da rupia paquistaní en circulación.

Moeda divisionaria de 5 paise, cuñada na **Casa da Moeda de Paquistán**, en Lahore.
Os obxectos que produce non se limitan ás moedas e os billetes de Paquistán, senón que tamén se estende ás medallas oficiais, as condecoracións militares e os selos de correos do país. Así mesmo, a compañía encárgase de refinar o ouro e convertelo en barras de cinco quilogramos para o Banco Estatal de Paquistán.

En 2010, o Goberno paquistaní comezou a planificar a modernización e a mellora da Casa da Moeda. Estes plans incluíron a cualificación dos seus traballadores e a substitución da súa maquinaria para aumentar a súa produtividade, así como a calidade dos seus produtos.

Notas
-----

1. ↑  "Pakistan Mint Lahore, Ministry of Finance". *Open testing Service*.
2. 1 2 3  "Request For Proposals: Pakistan Mint Modernization". *Lahore.nelaam.com*
3. ↑  Procura: "Pakistan Mint". *Colnect.com*
4. ↑  "5 paise. Pakistan 1964". *Colnect.com*
5. 1 2  "Pakistan Mint to be modernised". En *The Express Tribune*. 16 de xaneiro de 2011.
6. ↑  "Final evaluation of tender on feasibility study for modernization and restructuring of Pakistan Mint, Lahore Arquivado 01 de marzo de 2022 en Wayback Machine.". *Government of Pakistan, Finance Division*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Casa de moeda
* Cuñaxe
As **eleccións ao Parlamento de Cataluña de 1932** celebráronse o 20 de novembro de 1932, constituíndo as primeiras eleccións democráticas neste parlamento. Celebráronse no contexto posterior á proclamación da Segunda República, a restauración da Generalitat de Cataluña e a aprobación do Estatuto de Autonomía de Cataluña.

Os comicios
-----------

As eleccións foron convocadas o 25 de outubro por parte do Goberno provisional da Generalitat de Cataluña, presidido por Francesc Macià. Foron convocados a votar todos os homes maiores de 25 anos con nacionalidade española e residencia en Cataluña.

O obxectivo das eleccións era que os cidadáns elixisen os 85 deputados representantes dos cataláns, que posteriormente escollerían ó Presidente da Generalitat de Cataluña e ó Presidente do Parlamento catalán. Definíronse cinco circunscricións electorales, que achegarían un número determinado de deputados ó Parlamento en función da distribución xeográfica da poboación: Barcelona cidade (24 deputados), resto da provincia de Barcelona (19 deputados), provincia de Lleida (14), provincia de Xirona (14) e provincia de Tarragona (14).

As eleccións deron unha esmagadora maioría absoluta a Esquerra Republicana de Catalunya (ERC) que, liderada por Francesc Macià, obtivo 57 dos 85 escanos da cámara catalá, 41 máis que os 16 escanos conseguidos pola Lliga Regionalista. Como consecuencia das eleccións, o parlamento elixiu o 13 de decembro a Lluís Companys, de ERC, como Presidente do Parlamento de Cataluña, e o 14 de decembro elixiu a Francesc Macià, tamén de Esquerra, como Presidente da Generalitat de Cataluña.

Logo destas eleccións de 1932 non volveu haber comicios ó Parlamento de Cataluña até o ano 1980, primeiro polo estalido da guerra civil española en 1936, e despois pola posterior abolición das institucións autonómicas catalás por parte da ditadura franquista, entre 1939 e 1976.

Notas
-----

1. ↑  "DOGC de convocatòria d'eleccions." (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 18 de xaneiro de 2017. Consultado o 18 de xaneiro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Cataluña*** |


| * v
* c
* e
Bandeira de Cataluña Eleccións e referendos en Cataluña |
| --- |
| Eleccións | 
* 1932
* 1980
* 1984
* 1988
* 1992
* 1995
* 1999
* 2003
* 2006
* 2010
* 2012
* 2015
* 2017
* 2021

 |
| Referendos | 
* 1931
* 1979
* 2006
* 2014
* 2017

 |
A Cruz da Orde de Cristo, un símbolo que adorna, entre outras cousas, os buques portugueses na era dos Descubrimentos.
A **Orde de Cristo** é unha orde militar portuguesa, construída sobre a Orde templaria nesta nación.

Orixe
-----

Nos séculos XII e XIII, desde mediados da Reconquista, a Orde dos templarios axudou os portugueses en batalla contra os mouros "infieis", e como recompensa recibiu extensas terras e poder político. Castelos, igrexas e poboados prosperaron baixo a súa protección.

En 1314 o Papa Clemente V eliminou a rica e poderosa Orde do templo. En 1319 o rei Dinis de Portugal transferiu propiedades e privilexios dos Templarios para a recentemente fundada Orde de Cristo, que se converteu na continuación dos Templarios en Portugal. Porén, a Orde de Cristo tiña unha forte conexión coa coroa portuguesa, que se deu o dereito de nomear a partir do inicio do Grande Mestre para acomodar o enorme potencial humano e de recursos económicos dos cabaleiros Templarios, en Portugal para o mantemento segura das incursións inimigas ou invasións. De feito, a Orde de Cristo foi baseada en Castro Marim, a fin de protexer a rexión portuguesa do Algarve. Porén, en 1357 xa a sede foi instalada en Tomar, anterior sede dos templarios.

### Características

Un dos votos prometidos polos cabaleiros era o da obediencia ao rei, algo totalmente descoñecido para a Orde do templo. O primeiro mestre da Orde foi Gil Martínez, un cabaleiro da Orde de Aviz, a subsidiaria da Orde de Calatrava. Así, o primeiro mestre da Orde non era un cabaleiro templario.

Durante a era dos Descubrimentos
--------------------------------

No comezo do século XV, o grande Mestre da Orde, o infante Henrique, inverteu os rumbos da Orde na exploración marítima. O emblema da orde, a Cruz da Orde de Cristo, adorna as velas dos buques Portugueses que exploraban os mares descoñecidos.

Actualidade
-----------

O poder e a riqueza acumulada pola Orde converteuse nun perigo potencial para o estado. Así, a partir 1551, o título de Gran Mestre estaba conectado ao rei de Portugal. En 1780 foi secularizada. Desde o século XIX foi reducindo a súa actividade para o mantemento da súas propiedades e converteuse nunha Orde Honorable, a maior honra do Reino de Portugal. Abolida a monarquía, transformouse na Orde militar de Cristo, a distinción de cidadáns portugueses que teñen desempeñado as súas funcións notablemente.

Persoas asociadas á Orde de Cristo
----------------------------------

* Henrique, duque de Viseu
* João Gonçalves Zarco
* Bartolomeu Dias
* Vasco da Gama
* Fernão de Magalhães
* Marqués de Pombal
* Pedro Álvares Cabral
* Jácome Ratton

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q840941
* WorldCat
* VIAF: 144077261
* BNF: 12142649x
* EBID: ID
* GEC: 0020698
* GND: 10128555-3
* ISNI: 0000000122244928
* LCCN: n82028092
* NKC: kn20061208006
* PTBNP: 108398
* SUDOC: 029898404

 |
Papeletas de voto polo si á independencia (esquerda) e polo non (dereita).
Votación nun colexio electoral.
O **referendo sobre a independencia do Sudán do Sur** celebrouse do 9 ao 15 de xaneiro de 2011 para decidir se a rexión debería seguir formando parte do Sudán ou converter ao Sudán do Sur nun novo estado independente.. O referendo foi unha das consecuencias do Acordo de Naivasha entre o goberno central de Khartoum e o Movemento Popular de Liberación do Sudán en 2005. Estaba previsto celebrar asemade un referendo en Abyei para decidir se quería ser parte do Sudán do Sur pero pospúxose debido a conflitos sobre a demarcación e dereitos de residencia.

A comisión do referendo publicou o 7 de febreiro de 2011 os resultados definitivos, co 98,83 % dos sufraxios favorables á independencia. En 10 dos 79 condados suspendéronse as eleccións por pasar do 100 % a porcentaxe de votantes, así e todo o número de votos superou o requirimento do 60 % de participación para dar por válidas as eleccións. O 9 de xullo o país proclamou a súa independencia.

Notas
-----

1. ↑  "First day of south Sudan referendum ends peacefully". tehran times. Consultado o 5 de maio de 2011.
2. ↑  Road to 2011 referendum is full of obstacles – South Sudan's Kiir Arquivado 15 de xullo de 2014 en Wayback Machine. Sudan Tribune, 12 de xullo de 2007
3. ↑  A independencia do Sudán do Sur: outra evidencia de "dobre moral" internacional? IGADI Paper 55 (2011)
4. ↑  By Mark Bixler, CNN (5 de xaneiro de 2011). "Historic day ahead after decades of war". CNN. Consultado o 10 de xaneiro de 2011.
5. ↑  "South Sudan backs independence – results". *BBC News*. 7 de febreiro de 2011.
6. ↑  *Sudan referendum: what's being voted on and what will happen?* The Telegraph. 8 de xaneiro de 2011
O ***Nāga saṃyutta*** é un texto budista do canon pali. É o vixésimo noveno *saṃyutta* do *Saṃyutta nikāya*, que forma parte do *Khandha Vaggasaṃyutta.*

Contidos
--------

O *Nāga Saṃyutta* ou *Discursos sobre os dragóns*, ofrece unha descrición da natureza dos *nāgas*, un tipo de deidade serpentina da mitoloxía budista. Na obra, o buda ofrece unha explicación do nacemento destas criaturas, a súa xerarquía, así como as razóns polas que un pode reencarnarse nelas.

Estrutura
---------

O libro está composto dun total de cincuenta *suttas*. Os *suttas* do once ao vinte, e do vinte e un ao cincuenta están abreviados nun único discurso. Os seus títulos son os seguintes.

1. *Suddhika Sutta*
2. *Paṇītatara Sutta*
3. *Uposatha Sutta*
4. *Dutiyauposatha Sutta*
5. *Tatiyauposatha Sutta*
6. *Catutthauposatha Sutta*
7. *Suta Sutta*
8. *Dutiyasuta Sutta*
9. *Tatiyasuta Sutta*
10. *Catutthasuta Sutta*
11. *Aṇḍajadānūpakārasuttadasaka* (11-20)
12. *Jalābujādidānūpakārasuttattiṃsaka* (21-50)

Notas
-----

1. ↑  "Nāgasaṃyuttaṃ - Khandhavagga - Saṃyutta - Sutta - Tipiṭaka (Mūla) - Pāḷi Tipiṭaka (Pali Tipitaka)". *tipitaka.online-dhamma.net*. Consultado o 2024-02-18.
2. ↑  "Samyutta Nikaya - Tibetan Buddhist Encyclopedia". *tibetanbuddhistencyclopedia.com*. Consultado o 2024-02-18.
3. ↑  "Naga Samyutta". *Sutta Central* (en inglés). Consultado o 2024-02-18.
Modelo:Buddhism topics
**xHamster** é un sitio web e rede social pornográfica con sede en Limasol na illa de Chipre. Aloxa vídeos pornográficos subidos polos usuarios, webcams de modelos, fotografías pornográficas e literatura erótica, e incorpora trazos de rede social. Fundouse en 2007 e con máis de dez millóns de membros, e a terceira web pornográfica logo de XVideos e Pornhub.

O sitio produciu en 2016 *The Sex Factor*, unha serie de telerealidade na que homes e mulleres competían para se converter en estrelas porno.

O sitio está considerado por algúns expertos como unha fonte de programas maliciosos
, e está bloqueado nalgúns países como parte de diversas campañas contra da pornografía en Internet. Así e todo é un dos sitios máis populares, situándose no posto 68 dos sitios máis visitados segundo o índice Alexa

Notas
-----

1. ↑  Ben Woods (3 de marzo de 2016). "The (almost) invisible men and women behind the world’s largest porn sites". *The Next Web*.
2. ↑  "Popular porn websites 'host adverts with malware' - News - Gadgets and Tech - The Independent". *The Independent*. 12 de setembro 2014.
3. ↑  "XHamster Traffic, Demographics and Competitors". *Alexa Internet*. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2016. Consultado o 21 de abril de 2018.
O **Congreso de Berlín de 1878**, foi unha asemblea diplomática dos representantes de varios estados europeos, convocada a iniciativa dos británicos Benjamin Disraeli e Robert Gascoyne-Cecil, marqués de Salisbury, co propósito de reorganizar a rexión dos Balcáns trala Guerra Ruso-Turca de 1877-1878, así como harmonizar o interese de Inglaterra, Rusia e Austria-Hungría na zona. Foi organizada baixo a presidencia de Otto von Bismarck, Chanceler de Alemaña, país anfitrión do congreso.

Congreso de Berlín, representación artística de Anton von Werner
Estiveron presentes o Reino Unido, o Imperio austrohúngaro, Francia, Alemaña, Italia, Rusia e o Imperio Otomán. Delegados de Grecia, Romanía, Serbia e Montenegro asistiron nas sesións que trataban sobre os seus estados, mais non foron integrantes do congreso.

O tratado resultante asinado o 23 de xullo, modificou ao Tratado de San Stefano co que o Reino Unido e o Imperio austrohúngaro non estaban conformes.

Disposicións
------------

* **Armenia** pasa baixo control do Imperio Otomán.
* **Bosnia-Hercegovina** pasa baixo control do Imperio Austrohúngaro.
* **Serbia, Montenegro e Grecia** son ampliadas.
* Parte de **Romanía** obtén a súa independencia.
* **Bulgaria** recupera a súa independencia como principado autónomo, a expensas do Imperio Otomán.
* **Chipre** pasa baixo control británico.
* O tratado asegura a Francia e Italia a posibilidade de ocupar Tunisia e Trípolitania (Libia).

Participantes
-------------

**Alemaña**

* Otto von Bismarck
* Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst
* Bernhard Ernst von Bülow

**Imperio Austrohúngaro**

* Gyula Andrássy
* Alajos Károlyi
* Heinrich Karl von Haymerle

**Francia**

* William Henry Waddington
* Charles Raymond de Saint-Vallier
* Hippolyte Desprez

**Grecia**

* Theodoros Deligiannis

**Gran Bretaña**

* Benjamin Disraeli
* Robert Gascoyne-Cecil, terceiro marqués de Salisbury
* Odo Russell

**Italia**

* Lodovico Corti
* Eduardo de Launay

**Rusia**

* Príncipe Gortchakov
* Conde Chouvalov
* Paul d'Oubril

**Serbia**

* Jovan Ristić

**Imperio Otomán**

* Alexander Caratheodori
* Sadullah Bey
* Mehmed Ali Pascha

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Conferencia de Berlín de 1884-1885

### Ligazóns externas

* DW (Deutsche Welle).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q151423
* BRE: 1860711
* EBID: ID

 |
| Necker |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
| Illa Necker, Hawaii |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Estados Unidos |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago | Arquipélago de Hawai |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitada |
| Superficie | 0,182 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 23°34′N 164°42′O﻿ / ﻿23.567, -164.700Coordenadas: 23°34′N 164°42′O﻿ / ﻿23.567, -164.700 |
| Maior Altura | 84 m. Summit Hill |
|  |
| Localización |
|  |
|

*Tamén hai unha illa Necker nas Illas Virxes Británicas.*
A **illa Necker** (en hawaiano **Mokumanamana**) é unha das illas de Sotavento de Hawai. Está situada a 240 km ao oeste de Nihoa. Necker é unha illa de roca volcánica rodeada de arrecifes, con forma de anzol. A superficie total é de 0´18 km² e a altitude máxima é de 84 metros no Summit Hill.

Historia e características
--------------------------

Atopáronse numerosos restos arqueolóxicos, destacando 33 plataformas cerimoniais (*heiau*) e unhas figuras de pedra dun estilo relacionado coas illas Marquesas. Os antropólogos especulan que estas imaxes poden ser unha mostra da cultura hawaiana orixinal, logo da chegada migratoria polinesia desde Tahití nos séculos XII ou XIII. Cando arribou o francés Jean-François de La Pérouse en 1786, a illa había tempo que estaba deshabitada. Bautizouna en honra do ministro de Finanzas, Jacques Necker e describiuna como «unha rocha espida cuberta de excrementos de aves». A denominación hawaiana, Mokumanumanu, que significa 'illa de moitas aves', é do século XX.

Vista desde a illa Necker

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q853419
* WorldCat
* VIAF: 234351431
* EBID: ID
* GEC: 0516533
* GeoNames: 5851435
* GND: 4754416-8
* LCCN: sh2002000094
* NRHP: 88000641

 |
O **Tratado de Bucarest** foi un tratado internacional asinado entre as Potencias do Acordo e o Reino de Romanía, en Bucarest, capital deste último país, o 17 de agosto de 1916, no marco da primeira guerra mundial.

Precedentes
-----------

En 1915 o Tenente Coronel Cristopher Thompson, un falante fluído de francés, foi enviado a Bucarest como o agregado militar británico de Horatio Kitchener para conseguir a entrada de Romanía na guerra. Con todo, ao chegar ao país, axiña observou que Romanía estaba mal preparada no tocante ao que a armamento se refire e que se entraba na guerra, debería afrontar unha guerra en tres frontes: contra o Imperio Austrohúngaro, contra o Imperio Otomán e contra Bulgaria. Por iso, Romanía representaba máis unha responsabilidade ca un activo para os Aliados. Malia as deficiencias romanesas, estas pasaron a un segundo plano e asinouse unha Convención Militar con Romanía o 13 de agosto de 1916. Thompson púxose á fronte da Misión Militar Británica.

Tratado
-------

O tratado estaba formado por dúas partes: un tratado político e unha convención militar.

No tratado político, o Acordo recoñecía o dereito de Romanía a incorporar Transilvania, Crişana e Maramureş, Bucovina e o Banato e a ser tratado con igualdade aos seus aliados nas conferencias de paz.

A convención militar estableceu que Romanía debía atacar ao Imperio Austrohúngaro polo sur, mentres que Rusia iniciaba unha ofensiva na fronte oriental para apoiar a incursión romanesa en Transilvania. O Comandante en Xefe ruso comprometeuse a enviar dúas divisións de infantaría e unha de cabalaría a Dobruia para protexer a retagarda romanesa dun posible ataque búlgaro.

Franceses e británicos, pola súa banda, prometeron iniciar unha ofensiva na fronte de Tesalónica para provocar unha retirada búlgara.

Cesións territoriais
--------------------

Como compensación, en canto a guerra concluíse, Romanía recibiría os seguintes territorios:

* Transilvania, Crişana e Maramureş, territorios controlados por Hungría mais de poboación maioritariamente romanesa e con minorías húngaras e alemás.
* O Banato, controlado por Hungría, e de poboación maioritariamente romanesa mais con minorías alemás, serbias e húngaras.
* Bucovina, territorio controlado por Austria con poboación romanesa e ucraína.

Notas
-----

Notas
-----

1. 1 2 3  Constantin Kiriţescu, "*Istoria războiului pentru întregirea României: 1916-1919*", 1922, páx. 179
2. ↑  Masefield, Sir Peter G: *To Ride the Storm: The Story of the Airship R.101*, pages 16-17 (1982, William Kimber, London) ISBN 0-7183-0068-8
3. ↑  Kiriţescu, páx. 180
**Thomas Lincoln Casey Jr.**, nado o 19 de febreiro de 1857 en West Point, Estado de Nova York, e finado o 6 de febreiro de 1925 en Washington, D.C. foi un enxeñeiro militar do exército dos Estados Unidos de América, e un entomólogo que destacou polos seus traballos sobre os coleópteros.

Traxectoria
-----------

Thomas Lincoln Casey Jr. foi o fillo máis vello do xeneral de brigada Thomas Lincoln Casey (1831–1896), que exerceu como xefe de enxeñeiros do Corpo de enxeñeiros do exército dos Estados Unidos e supervisou a conclusión do monumento a Washington.

Casey seguiu os pasos do seu pai e estudou na Academia Militar dos Estados Unidos en West Point.  
Ingresou na Academia en 1875 e graduouse como segundo na súa clase en 1879, cando recibiu o cargo de segundo tenente do Corpo de Enxeñeiros.

Foi ascendido a primeiro tenente en xuño de 1881, e a capitán en xullo de 1888. A partir de 1895 foi destinado á construción de fortificacións en Fort Monroe e na área de Hampton Roads en Virxinia. En xullo de 1898 ascendeu a maior, e supervisou a instalación de minas subacuáticas para defender Hampton Roads durante a Guerra hispano-estadounidense. 

Despois da guerra serviu en Vicksburg, Mississippi de 1899 a 1901, e estivo á fronte das melloras do río Mississippi en St. Louis, Missouri, de 1901 a 1906.

En 1906 foi ascendido a tenente coronel e, en 1909, a coronel, e asignado como enxeñeiro secretario da Lighthouse Board até 1910. Casey retirouse do exército o 1 de novembro de 1912.

Obra científica
---------------

Casey publicou numerosos artigos científicos sobre os coleópteros, e unha monografía, *Memoirs on the Coleoptera* (1910-1924).

Ademais, en malacoloxía, publicou, en 1904, "Notes on the Pleurotomidae with description of some new genera and species". *Transactions of the Academy of Science of St. Louis* **14** (5): 123-170, traballo no que describiu, entre outros taxons, a superfamilia de moluscos gasterópodos dos murquisoneloideos.

As súas coleccións atópanse no Museo Nacional de Historia Natural de Washington, D.C.

Tamén é coñecido polas súas achegas á astronomía.

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Casey** emprégase para recoñecer a Thomas Lincoln Casey Jr. como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas
-----

1. ↑  United States Army Corps of Engineers-Thomas Lincoln Casey, Jr.
2. ↑  George Washington Cullum (1920): *Biographical register of the officers and Graduates U.S. Military Academy*.
3. ↑  Brett Ratcliffe (2007): *Scarab workers* Lincoln: University of Nebraska.
4. ↑  R. G. Aitken (1925): Thomas Lincoln Casey (1857-1925) en *Publications of the Astronomical Society of the Pacific* **37** (219): 265.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Thomas Lincoln Casey Jr.*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3525358
* WorldCat
* VIAF: 42620509
* FAST: 228591
* GND: 117648043
* ISNI: 0000000078579076
* LCCN: n88080243
* NTA: 129626643
* OL: OL1131495A
* SNAC: w60d7k5w
* SUDOC: 187439788
* WikiTree: Casey-1359

 |
| Pearl e Hermes |
| --- |
|  |
| Atol |
| Datos |
| País | Estados Unidos |
| Illa principal |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitado |
| Superficie | 0,36 km² |
| Superficie lagoa | km² |
| Nº de illas | 6 |
| Coordenadas | 27°48′N 175°51′O﻿ / ﻿27.800, -175.850 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
| Localización do atol |
|

O atol **Pearl e Hermes** (en hawaiano **Holoikauaua**, en inglés *Pearl and Hermes Atoll*) forma parte das illas de Sotavento de Hawai.

O atol está moi erosionado e medio mergullado. Consta duns illotes de area a nivel da auga sobre os arrecifes de coral: North, Little North, Southeast, Bird, Sand, Grass, Seal, Kittery. Os illotes son tan baixos que ocasionalmente a auga os cobre. A superficie total é de 0,36 km². Practicamente non hai vexetación.

O atol foi descuberto en 1822, cando dous baleeiros ingleses, o *Pearl* e o *Hermes*, naufragaron durante unha tormenta. As dúas tripulacións conseguiron construír un barco novo cos restos dos dous baleeiros e volveron a Honolulú. Facendo honra ao nome de *pearl* (perla), en 1927 o capitán William Greig Anderson, mentres estaba pescando atunes, descubriu ostras perleras na lagoa. Explotouse este recurso ata hai pouco anos, cando o goberno hawaiano declarou o atol como reserva natural para a protección de aves.

NOAA Bathymetric Mapa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1357927
* WorldCat
* VIAF: 315132322
* GeoNames: 5852300
* LCCN: sh92003834

 |
**Piteas** (c.-380 – c.-310 a.C.) foi un navegante, xeógrafo e explorador grego da colonia focea de Massilia (actual Marsella).

Traxectoria
-----------

Fixo unha viaxe de exploración polo noroeste de Europa arredor do ano 325 a.C. Piteas describiu as súas viaxes no libro *Περὶ τοῦ Ὠκεανοῦ* (*Sobre o Océano*), da que só se conservan fragmentos, citados por outros autores. Polibio e Estrabón, entre outros, acusaron a Piteas de describir unha viaxe que nunca realizou, un dos poucos en defendelo foi Eratóstenes. Pero o certo é que Piteas estimou a circunferencia de Gran Bretaña cun 2'5% de erro, e hai evidencias que usou a Estrela polar. Estudou as mareas en Gades, e puido descubrir que a lúa era quen as causaba.
Na súa viaxe visitou as Illas Británicas, Galia, as Orcadas, Noruega e as Shetlands e citou unha afastada terra denominada Thula, que algúns identificaron como unha das illas Casitérides, aínda que actualmente os investigadores inclínanse por pensar que é unha illa norueguesa ou mesmo Islandia. Na súa viaxe calculou a localización e distancia do coñecido como o cabo dos Ártabros.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189971
* WorldCat
* VIAF: 311417543
* BAV: ADV10074578
* BIBSYS: 90777635
* BNE: XX1072292
* BNF: 13620396q
* BRE: 3141606
* BVMC: 15004
* CERL: cnp00400491
* CiNii: DA17790167
* DeutscheBio: 118793764
* EBID: ID
* FAST: 140254
* GEC: 0051195
* GND: 118793764
* ICCU: UBOV098034
* ISNI: 0000000400532787
* LCCN: n84135126
* NDL: 032868977
* NKC: js20060623014
* NLG: 44708
* NTA: 109322045
* ODNB: 57616
* OL: OL467994A
* PTBNP: 438342
* SELIBR: 337283
* SUDOC: 059362685
* Treccani: pitea
* zbMATH: pytheas-of-massalia.

 |
***El Eco Compostelano*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela en 1863.

Historia e características
--------------------------

***El Eco Escolar***, que se viña publicando dende principios de 1863, cambiou a súa cabeceira a partir do número 52 do 11 de abril, pasando a denominarse ***El Eco Compostelano***, continuando coa numeración e subtítulo *Periódico de intereses morales y materiales, noticias y anuncios* de *El Eco Escolar*, que no número 54, de 16 de abril, transformou en *Periódico de intereses generales y crónica*. Publicábase os martes, xoves e sábados. Fundado e dirixido por Ramón Otero Acuña e editado por José Rodríguez Ruibal. Entre os seus redactores figurou José Domínguez Izquierdo. Cesou a súa publicación en outubro dese ano.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). Do Castro, ed. *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada. ISBN 84-7492-489-8.

### Ligazóns externas

* Exemplares Arquivado 09 de febreiro de 2014 en Wayback Machine. na Hemeroteca virtual da RAG
O **sacro** é un óso da pelve, resultado da fusión das 5 vértebras sacras (sinostose). Só a primeira vértebra sacra conserva as apófises transversas (ás do sacro) así como as apófises articulares superiores, que lle serven de unión coa columna lumbar (**articulación lumbosacra**). O resto de vértebras sacras só posúen corpo e unha apófise espiñosa fusionada coas do resto do sacro.

Cara anterior
-------------

Obsérvanse as partes anteriores dos corpos vertebrais, as fusións das vértebras e os buratos sacros anteriores, saída das raíces anteriores dos nervios sacros parasimpáticos. Entre os corpos fusionados e estes buratos aparecen unhas cristas.

Cara posterior
--------------

Liña espiñenta posterior formada pola fusión das apófises espiñentas e ligamentos supraespiñoso e interespiñoso das vértebras sacras. Tamén aparecen os buratos sacros posterioes, saída das raíces posteriores dos nervios sacros. Entre a liña espiñosa e os buratos aparecen os tubérculos sacros postero-internos, resultados da fusión das apófises transversas. Externamente ós buratos posteriores, xorden os tubérculos sacros postero-externos. Na parte máis inferior áchase a apertura do conduto espiñal, de forma triangular.

Caras laterais
--------------

Vemos unha superficie semilunar articular, destinada a articularse co coxal. Por debaixo unha zona rugosa para a inserción do ligamento sacro-ilíaco posterior.

Base superior
-------------

Une o sacro coa columna lumbar. As apófises articulares superiores da primeira vértebra sacra articúlanse co corpo da quinta vértebra lumbar.

Vértice
-------

Une o sacro co cóccix.

Función do sacro
----------------

Todos os ósos humanos teñen por función o sostén, pero é o sacro o que distribúe o peso cara aos dous coxais.

Articulación sacroilíaca
------------------------

* **Superficies articulares**: entre a faceta articular da cara lateral do sacro e cada coxal (pelve maior).
* **Mecánica funcional**: anfiartrose en homes e diartroanfiartrose en mulleres (unha cápsula dentro da cavidade articular, o que lle dá maior amplitude de movemento).
* **Ligamentos**:
	+ Intrínsecos:
		- Cápsula articular, que contornea as superficies óseas
		- Ligamentos sacro-ilíacos anterior e posterior
	+ Extrínsecos:
		- Ligamentos lumbo-ilíacos, que van das apófises transversas das vértebras lumbares ó sacro.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q233316
* BNCF: 47037
* BRE: 2109723
* EBID: ID
* GND: 4165638-6
* JSTOR: sacrum
* LCCN: sh85116403
* MAG: 2776883156

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 16202
* MeSH: D012447
* MeSH: A02.835.232.834.717
* NCIt: C33508
* TA: A02.2.05.001
* Uberon: 0003690
* UMLS: C3669209

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Montenegro.

O **Reino de Montenegro** (en serbio Краљевина Црнe Горe, en serbio latino *Kraljevina Crne Gore*) foi un dos reinos dos Balcáns, que existiu desde 1910 a 1918. A súa con capital era Cetinje.

Historia
--------

O Reino de Montenegro foi proclamado por Nicolao I de Montenegro, *knjaz* (príncipe) de Montenegro, en Cetinje, o 28 de agosto de 1910.

Proclamación do **Reino de Montenegro** en Cetinje, en agosto de 1910.
Nas Guerras balcánicas (1912 – 1913), Montenegro conseguiu estender o seu pequeno territorio tomando o Sandžak do Reino de Serbia o 30 de maio de 1913.

Isto supuxo a incorporación dunha poboación que non se identificaba cultural e historicamente co país.

A cidade recentemente tomada de Escútari (*Shkodër* en albanés) tivo que ser devolta ao novo estado de Albania por presións das grandes potencias a pesar de que os montenegrinos perderon 10.000 soldados na súa toma ás forzas otomás (albanesas) de Essad Bajá.

Durante a primeira guerra mundial (1914 – 1918) Montenegro estivo do lado das Potencias Aliadas. Do 15 de xaneiro de 1916 a outubro de 1918, o reino estivo ocupado polo Imperio austrohúngaro.

O 20 de xullo de 1917 asinouse a Declaración de Corfú, que declarou a unificación de Montenegro co Reino de Serbia, que se proclamou o 26 de novembro de 1918.

O rei Nicolao foi deposto, e a oposición á nova condición montenegrina continuou durante varios anos pola resistencia de guerrillas.

O seu único xefe de Estado foi Nicolao I de Montenegro, rei de 1910 a 1918.

### Pretendentes á coroa (desde 1918)

* Nicolao I de Montenegro (pretendente como *Nicolao I*) (1918 - 1921)
* Danilo de Montenegro (pretendente como *Danilo III*) (1921)
* Miguel de Montenegro (pretendente como *Miguel I*) (1921 - 1986)
* Nicolao de Montenegro (pretendente como *Nicolao II*) (1986-)
	+ (Herdeiro) Boris de Montenegro (nacido en 1980)

### Primeiros ministros

* Lazar Tomanović (1910-1912)
* Mitar Martinović (1912-1913)
* Janko Vukotić (1913-1915)
* Milo Matanović (1915-1916)

### Primeiros ministros no exilio

* Lazar Mijusković (1916)
* Andrija Radović (1916-1917)
* Milo Matanović (1917)
* Evgenije Popović (1917-1919)
* Jovan Plamenać (1919-1921)
* Anto Gvozdenović (1921-1922)
* Milutin Vucinić (1922)
* Anto Gvozdenović (1922)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Historia dos eslavos do sur
* Imperio Otomán
* Primeira guerra mundial
* Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos
**Aiken** é unha vila estadounidense, localizada no condado de Aiken, Carolina do Sur. Forma parte da área metropolitana de Augusta, en Xeorxia. No censo de 2000 tiña unha poboación de 25 337. É a capital do condado de Aiken. O nome venlle de William Aiken, presidente da South Carolina Railroad and Canal Company, aínda que nunca visitou a cidade.

Industria téxtil, canteiras, serradoiros.

Linguas
-------

Inglés 94,8 %, castelán 2,1 %, alemán 0,6 %, chinés 0,5 %, francés 0,4 %

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q404887
* WorldCat
* VIAF: 158909508
* BNE: XX5572356
* EBID: ID
* GEC: 0430933
* GeoNames: 4569067
* GND: 4446091-0
* GNIS: 1244853
* LCCN: n82058808
* MusicBrainz: ID
* OSM: 193854
* TGN: 2095227

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **AT-AT** (siglas do inglés *All Terrain Armored Transport*, literalmente: «transporte acoirazado todo terreo») é un vehículo propio do Imperio Galáctico utilizado na guerra civil galáctica no universo da Guerra das Galaxias.

Descrición
----------

Os AT-AT son vehículos de enorme tamaño con característicos trazos zoomorfos (como os elefantes de guerra), deseñados e fabricados polo Imperio Galáctico. Están compostos por un corpo que leva no seu interior os motores e numerosas tropas do Imperio Galáctico, a cabeza (onde están a cabina de control e o armamento) e catro altas patas que manteñen a estrutura afastada do perigo do chan. As patas contan con radares para detectar minas, fosos ou calquera elemento que poida supor un perigo para a tripulación ou o propio vehículo. Tanto en Hoth como en Endor foron empregados para atacar ás forzas rebeldes. Sábese que en Hoth foron destruídas tres unidades e en Endor unha.

Os seus construtores foron os mesmos que nos tempos da República Galáctica deseñaron os AT-TE, os AT-ST e os LAAT. Debido ao seu enorme tamaño, os AT-AT son transportados polas barcazas-lanzadeiras **Y-85**, especialmente deseñadas, desde os destrutores ou gornicións próximas para despregalos sobre a área de batalla.

Antes do Imperio, a República manexounos durante as Guerras Clon, na Batalla de Jabiim. É o máis grande de todos os andadores imperiais, seguido polo MT-AT, AT-ST, AT-AA e AT-PT.

Notas
-----

1. 1 2 3  "All Terrain Armored Transport". *Star Wars* (en inglés). Consultado o 19 de febreiro de 2024.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Mesa.
Situación do condado en Colorado
Situación de Colorado nos Estados Unidos
*City Hall* de Grand Junction.
O **condado de Mesa** (en inglés: **Mesa County**), fundado o 14 de febreiro de 1883, é un dos 64 condados do estado de Colorado (Estados Unidos).

Xeografía
---------

Ten unha superficie de 8.653 km², dos que 8.619 son de terra firme e 35 (o 0,40 %) de augas continentais. A súa poboación, segundo o censo do ano 2000, era de 116.255 habitantes, polo que a súa densidade de poboación era de 13 hab./km².

A súa capital é a cidade de Grand Junction (58.566 habitantes en 2000), así chamada por estar na confluencia dos ríos Grand River e Gunnison River.

Datos económicos
----------------

Segundo o censo dos Estados Unidos do ano 2000, a renda per cápita media do condado era de 35.864 dólares, e os ingresos medios dunha familia era de 43.009 $.

En 2000 os homes tiña uns ingresos per cápita de 32.316 dólares, contra 22.374 das mulleres. O ingreso *per cápita* para o condado era de 18.715 dólares. Ao redor do 10,20 % da poboación estaba baixo o limiar de pobreza nacional.

Notas
-----

1. ↑  Find a County *(en inglés)* Consultada o 15/3/2012.
2. 1 2  U.S. Census Bureau (Oficina do Censo dos Estados Unidos) *(en inglés)* Consultada o 15/3/2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Condado de Mesa*** |

* Web oficial do Mesa County Government
* Colorado County Evolution by Don Stanwyck (Evolución dos condados de Colorado)
* Colorado Historical Society. Historia de Colorado

Coordenadas: 39°01′N 108°28′O﻿ / ﻿39.02, -108.47
**Franz Friedrich Kohl**, nado en St. Valentin auf der Haide, Tirol do Sur (Imperio Austro-Húngaro), o 13 de xaneiro de 1851 e finado en Traismauer, Baixa Austria (República de Austria), o 15 de decembro de 1924, foi un entomólogo e investigador da música folclórica austríaco.

Traxectoria
-----------

Museo de Historia Natural de Viena, onde traballou F. F. Kohl.
Naceu en St. Valentin auf der Haide, Tirol do Sur, vila daquela pertencente ao Imperio austrohúngaro e hoxe pertencente á provincia autónoma de Bolzano de Italia.

Kohl foi inicialmente docente de ensino secundario en Bolzano e despois en Innsbruck, como profesor de música.

Posteriormente traballou no departamento de entomoloxía do Museo de Historia Natural de Viena (*Naturhistorisches Museum. Wien*). Especializouse en himenópteros, especialmente na familia dos esfécidos. Publicou unhas 75 obras sobre entomoloxía, incluídas 12 monografías, é dicir, aquelas nas que máis se fomenta a sistemática desta rama da ciencia.

É coñecido pola súa monografía *Die Crabronen der paläarktischen Region monographisch bearbeitet*, publicada en 1915 en *Ann. Hofmus. Wien* **29**: 1-453. Fóra do ámbito entomolóxico é tamén coñecido pola descrición, en 1886, do xénero *Litocranius*, antílope da subfamilia dos antilopinos, que publicou en *Ann. K. K. Naturhist. Hofmus. Wien*, **1**: 79.

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Kohl** emprégase para recoñecer a Franz Friedrich Kohl como autoridade na descrición e clasificación taxonómica en zooloxía.

Notas
-----

1. ↑  Wilson & Reeder 2005, p. 120.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Musgrave, A. (1932): "Bibliography of Australian Entomology 1775 - 1930: with biographical notes on authors and collectors". Sydney: *Royal Zoological Society of New South Wales*, 1932: 180.
* Nonveiller, G. (1999): "The Pioneers of the research on the Insects of Dalmatia". Zagreb: *Hrvatski Pridodoslovni Muzej*: 1-390.
* Wilson, D. E. & Reeder, D. M. editors (2005): *Mammal Species of the World — A Taxonomic and Geographic Reference*. Third edition. Baltimore, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

### Ligazóns externas

* Obras de ou sobre Franz Friedrich Kohl en Internet Archive
* Franz Friedrich Kohl *(en alemán)*.
* Obituario (Pdf) *(en alemán)*.
* Works on Sphecidae *(en inglés)*.
* BMLO Kohl, Franz Friedrich, pedagogo musical *(en alemán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13530479
* WorldCat
* VIAF: 80001564
* CANTIC: a11585377
* DeutscheBio: 135161835
* GND: 135161835
* ISNI: 0000000109195746
* LCCN: n97874964
* NTA: 074296914
* OEBL: ID
* SNAC: w6tb377w

 |
Aspecto exterior dun *ugli*
*Ugli* mondado e seccionado
O **"ugli"**, coñecida tamén en inglés como **"ugli fruit"**, é unha froita híbrida do grupo dos cítricos. Crese que é un híbrido entre o pomelo, a laranxa e a mandarina, aínda que outras fontes apuntan a que é un híbrido entre mandarina e Citrus maxima. No primeiro caso, o seu nome científico sería *Citrus reticulata x Citrus paradisi*.

Descrición
----------

O *ugli* é moi semellante ao froito da *Citrus maxima*, pero lixeiramente máis grande, e cunha forma menos definida: mentres a laranxa ou o froito da *Citrus maxima* son esféricos ou xeoides, a grosa casca do ugli fai que a súa forma sexa máis "imperfecta". A súa monda é, como dixemos, moi grosa, rugosa, fragrante e dunha cor verde ou amarela. Coma o resto dos cítricos, o interior está recuberto dunha película branca, que garda no interior unha ducia de seccións independentes pero ligadas, de cor laranxa. O seu sabor é máis ben doce, coma o da mandarina.

Produción e distribución
------------------------

O *ugli* é orixinario de Xamaica, que continúa a ser hoxe en día o seu principal centro de produción. A primeira cidade onde se produciu foi Brown's Town en 1924, onde a descubrira medrando brava unha familia chamada Sharp.
É unha froita estacional, que se produce de decembro a abril, e que se distribúe tanto a Norteamérica como a Europa. UGLI® é unha marca rexistrada por Cabel Hall Citrus Ltd. coa que se comercializa e que se usa en boa parte do mundo como nome da froita.

Notas
-----

1. 1 2  Grapefruit: a fruit with a bit of a complex Arquivado 10 de xuño de 2010 en Wayback Machine. in *Art Culinaire* (Winter, 2007)
2. ↑  The Kitchn. "What is an ugli fruit?". *The Kitchn* (en inglés). Consultado o 8 de xullo de 2016.
3. ↑  Bastyra, Judy, and Julia Canning. *A Gourmet's Guide to Fruit.* Los Angeles: HP Books, 1989. Pg. 52.
4. 1 2  "Where to look – UGLI". Consultado o February 13, 2012.
5. ↑  Sara Ipatenco. "What Are the Health Benefits of Ugli Fruit?". *Demand Media* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2016. Consultado o 8 de xullo de 2016.
6. ↑  "About Us – UGLI". Consultado o February 13, 2012.

Véxase tamén
------------

* Mandarina
* Pomelo
* Citrus maxima

Ligazóns externas
-----------------

* Web oficial da distribuidora Ugli(R)
O **Museo Pablo Casals** é un museo da cidade de San Xoán (Porto Rico), dentro do Vello San Xoán. Está situado nunha casa colonial da praza de San José.

Está adicado ao violonchelista catalán e universal, Pau Casals (1876-1973), quen viviu os derradeiros 17 anos da súa vida na capital portorriqueña, onde ademais rematou a súa obra mestra *El Pessebre*. Os amantes da música poden examinar a biblioteca e a cintateca do músico, así como o seu piano, violonchelo e obxectos persoais. Actualmente acolle unha exposición de fotografías e documentos sobre o concerto de Casals na Casa Branca, en 1961. Abre de Martes a Sábados, de 9.30 a 16.30. É administrado pola *Corporación de las Artes Musicales*, que tamén xestiona o Festival Casals de Puerto Rico.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Asociación de Museos de Puerto Rico
* Corporación de las Artes Musicales

| * v
* c
* e
Artigos relacionados con Pau Casals |
| --- |
| Familia | Carles Casals Ribes (pai)  ·  Enric Casals Defilló (irmán)  ·  Marta Casals Istomin (muller) |
| Institucións | Orquestra Pau Casals  ·  Associació Obrera de Concerts  ·  Fundació Pau Casals  ·  Museu Pau Casals  ·  Museo Pablo Casals |
| Festivais | Festival Pau Casals de Prades  ·  Festival Casals de Puerto Rico  ·  Festival Internacional de Música Pau Casals de El Vendrell |
| *El cant dels ocells*  ·  *El cant dels ocells (película)*  ·  *I am a Catalan*  ·  *Song of the Birds* |