recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **igrexa de Eke** (sueco: *Eke kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Eke, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia e arquitectura
-----------------------

A presente igrexa coa súa nave románica e torre gótica estivo precedida por unha *stavkirke* no mesmo lugar, da cal se atoparon fragmentos baixo o chan da igrexa no ano 1916. A *stavkirke* estaba decorada con pinturas de estilo bizantino.

As partes máis antigas do actual edificio son a nave e o coro, que datan de mediados do século XIII. A desproporcionada torre foi engadida ao redor do ano 1300. Posteriormente engadíuse a sancristía no ano 1833, e agrandáronse todas as fiestras orixinais agás unha. Ese ano os murais medievais foron borrados con cal e foron descubertos novamente en 1916.

Externamente a igrexa está dominada pola masiva torre. Esta ten un portal gótico, mentres que a nave ten portais románicos decorados coe n pedra calcaria vermella e arenita gris-verde de xeito alterno.

No seu interior a igrexa está ricamente decorada con frescos medievais. Os máis antigos, do século XIII, atópanse no coro e representan animais imaxinarios, ornamentos xeométricos e follaxe. Os outros son de mediados do século XV e amosan escenas da Paixón de Cristo e doutras historias da Biblia.

Entre o mobiliario da igrexa destaca a pía bautismal do escultor románico coñecido como Sigraf que data do século XII, así como unha Madonna de madeira de ao redor do ano 1500. Os bancos e o púlpito son do século XVIII.

A igrexa foi restaurada en 1916 e entre 1969 e 1971.

Galería de imaxes
-----------------

* Vista dende o aireVista dende o aire
* Pía bautismalPía bautismal
* Portal sur da navePortal sur da nave
* Frescos do interiorFrescos do interior

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Lagerlöf, Erland (1973). Rabén & Sjögren, ed. *Gotlands kyrkor*. Uddevalla. pp. 119–120. ISBN 9129410355.
2. ↑  Jonson, Christer (2017). *Angels et dragons : Gotland's cultural treasures*. Visby: Gotlands Museum. ISBN 9789188036988. OCLC 1077527198.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1742854
* WorldCat
* VIAF: 6860149108418368780003
* Google Maps: 5905351555577310685

 |
A **igrexa de Havdhem** (sueco: *Havdhems kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Havdhem, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia e arquitectura
-----------------------

Aínda que as partes máis antigas da igrexa de Havdhem están datadas da primeira metade do século XII, no seu cemiterio descubríronse tumbas do período da chegada da cristiandade a Gotland no século XI. O coro é a parte máis vella do edificio, que garda semellanza co das igrexas de Garde e Källunge. Porén, o portal do coro é posterior, do século XIII. A nave data de ao redor do ano 1300 pero orixinalmente era pequena. Probablemente foi agrandada en 1580 tras un incendio que destruíu a igrexa. A ábsida foi engadida ao coro máis ou menos na mesma época da construción da nave. Ten semellanzas co dunha das igrexas en ruínas de Visby, St. Drotten. A torre é de mediados do século XIII e orixinalmente era un pouco máis alta. Substituíu a unha torre anterior máis pequena.

Internamente a ábsida conserva uns poucos fragmentos de frescos que amosan influencias bizantinas. O retablo data do ano 1667 e o púlpito de 1679, mentres que a pía bautismal é de 1685. A súa cruz triunfal é un traballo realizado no século XV.

Galería de imaxes
-----------------

* Cruz triunfalCruz triunfal
* Portal sur da navePortal sur da nave
* Pía bautismalPía bautismal

Notas
-----

1. 1 2  Lagerlöf, Erland (1973). Rabén & Sjögren, ed. *Gotlands kyrkor*. Uddevalla. pp. 170–171. ISBN 9129410355.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |
**Elvira Albelda Conejero**, coñecida como **Valenciana**, nada en Navarrés (provincia de Valencia) o 15 de agosto de 1913, foi unha política comunista española.

Traxectoria
-----------

Estudou na Universidade de Valencia. Ingresou no PCE en 1935. Durante a guerra foi concelleira de Valencia e secretaria xeral do Comité Provincial da Agrupación de Mujeres Antifascistas en Valencia, cargo no que substituíu a Pilar Soler. Colaborou na revista *Pasionaria*, editada por AMA en Valencia. Ao rematar a guerra foi detida polos franquistas e encarcerada. Ao saír en liberdade, marchou a Coruña, onde formou parte do Comité Rexional de Galicia, con Alberto González García. En setembro de 1941 evitou ser apresada na redada policial que sucedeu á caída de Eleuterio Lobo, na que foron detidos varios dirixentes comunistas procedentes de América en Portugal e varios militantes do PCE en Madrid e Galicia como Alberto Puente e Francisco Barreiro. Marchou a Madrid, pasando a formar parte, primeiro do Comité Provincial e, despois, do Comité Central Provisional do PCE, dirixido por Jesús Bayón. Detida na primavera de 1942, foi internada na cadea de Ventas de Madrid. Fuxiu do cárcere en compañía de María Asunción Rodríguez o 15 de xaneiro de 1945. Logo de permanecer durante un ano escondida en Madrid, sen traballar para o PCE, marchou a Montesa (Valencia) onde vivía a súa nai. Coa axuda de dous guías pasou a Francia por Saint Laurent, dirixíndose despois a Decazeville (Aveyron) onde vivía a súa irmá Teodora, traballando nun restaurante.

Notas
-----

1. ↑  Segundo Calixto Tellado, en novembro de 1944.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Ramos Mesonero, Alicia (2018). "Realidad y ficcíòn en memoria de las presas de Franco y la voz dormida". *Mujer, franquismo y represión: Una deuda histórica*. Madrid: Sanz y Torres. p. 428. ISBN 978-84-16466-63-4.

### Ligazóns externas

* Memorial democrático *(en castelán)*
A **igrexa de Stånga** (sueco: *Stånga kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Stånga, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia
--------

Escavacións arqueolóxicas descubriron que unha igrexa de madeira foi construída no mesmo lugar durante o século XII a máis tardar. A pía bautismal da igrexa probablemente vén dese primeiro edificio. Foi atribuída ao mestre escultor coñecido como Hegvald e data de finais do século XII.

A presente igrexa data principalmente do século XIV, e é traballo do obradoiro do canteiro coñecido como Master Egypticus. Só o coro é máis antigo, sendo levantado orixinalmente a finais do XII ou comezos do XIII pero reconstruído na década de 1860. Entre os anos 1962 e 1963 a igrexa foi restaurada.

Arquitectura
------------

O exterior da igrexa amosa unha das pezas máis pouco comúns de decoración gótica en Gotland, xusto ao lado ao portal do portal dur. O propio portal está ricamente decorado con esculturas que representan a infancia de Cristo, a coroación da Virxe e Cristo en Maxestade. Ao lado do portal hai máis esculturas incorporadas ao muro da igrexa, aparentemente ao azar. Representan a adoración dos Magos, a flaxelación de Cristo e a Cristo sendo retirado da cruz. Probablemente estas esculturas foron feitas para un portal occidental maior que nunca se construíu. A súa torre é unha das máis altas de Gotland.

No interior, a igrexa está dominada por unha única columna central. A súa cruz triunfal é principalmente un traballo do século XIII. O retablo é do ano 1690, mentres que o púlpito é de 1723.

Galería de imaxes
-----------------

* Cruz triunfalCruz triunfal
* Vista dende o norteVista dende o norte
* Portal surPortal sur
* InteriorInterior

Notas
-----

1. 1 2  Andrén, Anders (2011). Historiska Media, ed. *Det medeltida Gotland: en arkeologisk guidebok*. Lund. pp. 203–206. ISBN 978-91-85873-83-8.
2. 1 2 3 4 5 6  Lagerlöf, Erland (1973). Rabén & Sjögren, ed. *Gotlands kyrkor*. Uddevalla. pp. 245–248. ISBN 9129410355.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q963413
* WorldCat
* VIAF: 157207330
* Google Maps: 2363621125950021000

 |
Distribución de Regosois
Un **regosol** é, na Base de Referencia Mundial para os Recursos do Solo, un tipo de solo mineral moi pouco desenvolvido que se asenta sobre materiais non consolidados. 

Son moi frecuentes en zonas erosionadas, en particular en áreas áridas ou semiáridas e en rexións montañosas, e en ocasións aparecen na paisaxe asociados a leptosois.
Os regosois ocupan aproximadamente uns 260 millóns de hectáreas de superficie terrestre, especialmente en zonas áridas do medio Oeste dos Estados Unidos, o norte de África, Oriente Medio e Australia. 

En Galicia aparecen sobre todo como acumulacións de materiais edáficos ao longo das abas e en posicións de cambios de pendente, fundamentalmente en zonas de montaña que sufriron procesos de erosión, principalmente na última glaciación cuaternaria, e en terreos que padeceron procesos de deforestación sucesivos desde a Revolución neolítica.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Macías Vázquez, Felipe; Calvo de Anta, Rosa (2001). «Los suelos». *Atlas de Galicia*. Sociedade para o Desenvolvemento Comarcal de Galicia. pp. 173–217. ISBN 84-453-3088-8.
* IUSS Working Group WRB: *World Reference Base for Soil Resources, fourth edition*. International Union of Soil Sciences, Vienna 2022, ISBN 979-8-9862451-1-9. ().
* IUSS Working Group WRB. (2015). *Base referencial mundial del recurso suelo 2014, Actualización 2015 - Sistema internacional de clasificación de suelos para la nomenclatura de suelos y la creación de leyendas de mapas de suelos.* (PDF). Informes sobre recursos mundiales de suelos No. 106. Roma: FAO. ISBN 978-92-5-108369-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57244571
* MAG: 47595088

 |
**Unai Rementeria Maiz**, nado en Mundaka, Biscaia, en 1973, é avogado economista e político vasco, que dende o 2015 exerce como Deputado Xeral de Biscaia.

Biografía
---------

Nado en Mundaka o 10 de agosto de 1973, reside en devandito concello da costa biscaíña, está casado e ten dous fillos. Ademais de licenciado en Dereito e diplomado en Económicas pola Universidade de Deusto, é diplomado en Dereito Administrativo e Urbanístico. Conta cun máster en Práctica Xurídica do Colexio de Avogados de Biscaia, outro en Dereito Urbanístico polo IVAP, e coñecementos de contabilidade pública e privada.

Desempeñou un papel moi destacado no apoio ás familias dos mariñeiros do atuneiro Alakrana, secuestrado por piratas en outubro de 2009 durante 47 días fronte á costa de Somalia. Fala e escribe en castelán, éuscaro e inglés.

Traxectoria política
--------------------

Integrou, en calidade de independente, a candidatura local de EAJ-PNV nas eleccións municipais de 1999. Foi concelleiro de Urbanismo e tenente alcalde de Mundaka desde 1999 a 2007. Ocupou a alcaldía deste concello biscaíño dende 2007 até 2013.

Tamén foi membro da xunta territorial de EUDEL (2007-2010), a asociación de concellos vascos. En 2009 estreouse como parlamentario no Parlamento Vasco en representación de EAJ-PNV (até 2011).

Nas eleccións municipais e forais dese ano foi elixido juntero e designado portavoz do grupo de EAJ-PNV nas Xuntas Xerais de Biscaia. Dende xaneiro de 2013 até o día de hoxe é deputado de Presidencia e voceiro da Deputación Foral de Biscaia.

Dentro de EAJ-PNV foi membro da Asemblea Nacional e do Bizkai Buru Batzar entre 2008 e 2012.

Notas
-----

1. ↑  Unai Rementeria toma posesión como deputado de Presidencia e portavoz foral
2. ↑  "O novo Bizkai Buru Batzar reúnese por primeira vez". Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2014. Consultado o 28 de novembro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Deputación Foral de Biscaia
* Unai Rementeria na Deputación de Biscaia Arquivado 31 de agosto de 2018 en Wayback Machine.
* Ficha de Unai Rementeria nas Xuntas Xerais de Biscaia
* Ficha de Unai Rementeria no Parlamento Vasco

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18224810
* WorldCat
* VIAF: 1288151051936733530002

 |
Para interpretar os diferentes temas do anime os responsábeis da serie levan contratando dende os seus inicios a diferentes grupos de pop xaponés moi aclamados no seu país. Estes son os temas na súa versión galega e os capítulos nos que soan:

Inicio
------

* **1. *"Estamos!"* [We are!] de Hiroshi Kitadani. (Eps. 1-47).**

"Crea un soño e rumbo a el  

traza o teu ronsel  

á procura do tesouro  

que hai por descubrir  

..."

* **2. *"Cre"* [Believe] de Folder5. (Eps. 48-??).**

"Des que lembro, no futuro eu crin  

tanto me ten se hai xente que se burla de min  

esa luz que che sae da paixón  

atrápame coma un imán ó teu carón  

..."

Final
-----

* **1. *"Lembranzas"* [Memories] de Maki Otsuki. (Eps. 1-30).**

"Mil veces mil, no meu maxín,  

sendo eu pequena pintaba,  

de verde anil, só para min,  

o mapa que soñaba.  

..."

* **2. *"Corre, corre, corre!"* [Run, run, run!] de Maki Otsuki. (Eps. 31-63).**

"Teño o corazón a rebordar de sentimentos,  

sóñote da man sen te soltar por un instante,  

se me vas buscar, búscame nun lugar distante,  

que eu voume deixar levar por ondas e por ventos.  

..."

* **3. *"Estou ó pé de ti"* [Watashi Ga Iru Yo] de Tomato Cube. (Eps. 64-73).**

"Sempre estou ó pé de ti,  

*ahh*, sinto no aire,   

a canción, leve vén,  

para abrazarnos co seu son.  

O mar todo xa levou, do castelo teu,  

só area quedou.  

..."

* **4. *"Isto é un feito"* [Sochi no suke] de Suitei Shojo. (Eps. 74-81).**

"O mundo é tan inmenso, que se un tesouro esconde,  

buscar sen saber onde, conduce ó fracaso.  

Guiarse polo acaso, é un grave contrasenso,  

carece de sentido, confiar en descubrilo por azar.  

Velaí.  

..."

* **5. *"Antes do amencer"* [Before Dawn] de Ai-Sachi. (Eps. 82-94).**

"Incluso este lugar, que non dorme xamais,  

logrou prender no sono e dorme xa.  

Da noite para a mañá, presíntoo hai algo que,  

está a mudar aquí ó meu redor.  

..."

* **6. *"Peixe"* [Fish] de The Kaleidoscope. (Eps. 95-??).**

"Canto máis tento evitar o peso,  

deixalo atrás, perdelo.  

Máis preto das estrelas estou.  

Das aventuras que de neno soñei.  

E cáeme da palma da man,  

a area que na praia apañei.  

..."

Notas
-----

1. ↑  Debido ás restricións do *copyright* e a incompatibilidade coa licenza da Wikipedia só se presenta, como cita, o comezo do texto de cada canción.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de *One Piece* Arquivado 24 de febreiro de 2011 en Wayback Machine. *(en xaponés)*

| * v
* c
* e
*One Piece* de Eichiro Oda |
| --- |
| Franquía | Personaxes  ·  Música |
| Episodios | 1ª tempada ·  2ª tempada ·  3ª tempada ·  4ª tempada ·  5ª tempada |
**Ángel Manuel Mato Escalona**, nado en 1971 en Ferrol, é un político galego, alcalde de Ferrol desde o 15 de xuño de 2019.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en ciencias químicas pola Universidade de Santiago de Compostela e foi xefe de seguridade e prevención de riscos laborais en varias empresas privadas. Militante do PSdeG, foi concelleiro de Urbanismo de Ferrol entre 2007 e 2011 e senador de 2016 a 2019. 

Nas eleccións municipais de 2019 foi candidato á alcaldía ferrolá polo PSdeG. O seu partido foi a segunda forza máis votada, con 8 concelleiros, 3 máis que na anterior lexislatura e por detrás do PPdeG que obtivo 12. Non obstante, Ángel Mato foi investido alcalde de Ferrol o 15 de xuño de 2019 grazas ao apoio dos tres concelleiros de Ferrol en Común e os dous do BNG.

Notas
-----

1. ↑  "Ángel Mato "acata" que o PSOE lle modificase a lista electoral e será candidato á Alcaldía de Ferrol" *Galicia Confidencial*, 5 de abril de 2019.
2. ↑  "El socialista Ángel Mato, alcalde número 11 de la democracia en Ferrol". *La Voz de Galicia*. 15 de xuño de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais en Ferrol

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jorge Suárez** |  **Alcalde de Ferrol** 2019 - 2023 | Sucesor:**Xosé Manuel Rey** |
**Jesús Chouza Figueiras**, coñecido como **Gorrión**, nado en Carnota cara a 1884 e finado na Coruña o 9 de decembro de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Oficio do 8 de xullo de 1936 do Coronel-Gobernador Militar da Coruña ao xuíz permanente, relativo aos despois chamados Mártires de Brens.
Empregado da Fábrica de Carburos Metálicos de Cee. Militante de Izquierda Republicana, foi concelleiro en Cee en 1936 e terceiro tenente de alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en consello de guerra por rebelión militar, foi condenado a pena de morte. Foi fusilado en Punta Herminia o 9 de decembro de 1936.

Vida persoal
------------

Casou con Victorina Gómez e tivo nove fillos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Grandío, Emilio (coord.) (2018). *Xeración perdida. Coruña 36* (PDF). Deputación da Coruña. p. 166. ISBN 978-84-9812-331-9.

### Outros artigos

* Mártires de Brens

### Ligazóns externas

* 

* Jesús Chouza Figueiras na páxina web *Nomes e Voces*.
***The Lord of the Rings: The Battle for Middle-earth II: The Rise of the Witch-king*** (tamén coñecido como ***LOTRBFME2ROTWK***) é un videoxogo de estratexia en tempo real publicado por Electronic Arts. É a terceira parte do xogo de estratexia da Terra Media, baseado na serie de filmes *Lord of the Rings* dirixidos por Peter Jackson. *The Rise of the Witch-king* é a expansión oficial de *The Lord of the Rings: The Battle for Middle-earth II*, que foi publicado pola mesma compañía e lanzado en 2006, para Microsoft Windows. *The Rise of the Witch-king* foi distribuído nos Estados Unidos o 28 de novembro de 2006 e foi lanzado oficialmente o 30 de novembro de 2006.

A campaña permite ao xogador comandar o exército de Angmar desde a súa fundación e os primeiros ataques contra Arnor, ata a destrución de Arnor na batalla de Fornost. Unha misión epílogo permite ao xogador comandar as forzas de Gondor e dos elfos mentres invaden Angmar en represalia por destruír Arnor. A historia de *The Rise of the Witch-king* recorre moito aos Apéndices ao final do *Retorno do Rei* para formar unha base para o conflito entre Arnor e Angmar. Moitas das notas que Tolkien fixo sobre a guerra utilízanse como misións na campaña dos xogos e no epílogo. Aínda que o xogo segue de preto a escritura de Tolkien, algúns eventos modifícanse para adaptarse ao xogo (como o *palantír* de Amon Sûl sendo destruído no canto de ser levado a salvo en Fornost), ou son omitidos por completo (como a fuxida do rei Arvedui da derrota en Fornost).

Acollida
--------

| Recepción |
| --- |
|  |

O xogo recibiu valoracións favorables da crítica. No agregador de revisións GameRankings, o xogo tivo unha puntuación media do 78% baseada en 22 recensións. En Metacritic, o xogo tivo unha puntuación media de 78 sobre 100 baseada en 22 comentarios. *NZGamer* deulle á expansión un 8,0 sobre 10, acreditando a mellora dos xogos en moitos aspectos con respecto á orixinal Battle for Middle-Earth, así como á campaña de xogos polo seu uso dunha parte menos coñecida da historia da Terra Media.

Notas
-----

1. 1 2  "The Lord of the Rings: The Battle for Middle-Earth II - The Rise of the Witch-King for PC". GameRankings. Arquivado dende o orixinal o 2019-12-09. Consultado o 2021-08-08.
2. 1 2  "The Lord of the Rings: The Battle for Middle-Earth II - The Rise of the Witch-King for PC Reviews". Metacritic. Consultado o 8 de agosto de 2021.
3. ↑  Clark, Tristan. "LOTR: Battle For Middle-earth II, The Rise Of The Witch King". NZGamer.com. Arquivado dende o orixinal o 24 de outubro de 2016. Consultado o 28 de novembro de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Terra Media*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1754787
* HowLongToBeat: 10065
* MobyGames: lord-of-the-rings-the-battle-for-middle-earth-ii-the-rise-of-the

 |
O **surrealismo humanista** é o nome que Luciano Rodríguez Gómez deu a unha corrente literaria, cultivada case exclusivamente polo poeta lugués Luís Pimentel.

Características
---------------

Pimentel era un gran lector, o cal influirá de maneira directa na súa obra. Por isto, o surrealismo humanista nace influído pola escrita de Rosalía de Castro, Ramón María del Valle-Inclán, Dámaso Alonso, Jorge Guillén), Juan Ramón Jiménez, Francis Jammes, Jules Laforgue ou Jules Superville. Foi en base a estas lecturas que Rodríguez Gómez nomeou como *surrealismo humanista* ao mundo poético propio de Pimentel.

O nome está relacionado co feito de que Luís Pimentel era médico. Alén disto, posuía unha grande empatía polos seres que o rodeaban, unha grande sensibilidade pola dor allea. Todos os días, na súa consulta, debía enfrontarse a situacións que ían desgastando o seu espírito pouco a pouco. Ante esta situación, o autor encontrou na morfina o seu refuxio na poesía o seu medio de expresión. Trátase dunha poética sinxela e afectiva, con elementos propios da vangarda (como a xustaposición de imaxes) transmitidos a través dun ton coloquial e dunha sinxeleza tremendamente estudada.

Este movemento está constituído por elementos que convidan ao recollemento: xardíns abandonados, prazas baleiras, son lento das campás, chuvia suave e lenta… Predominan as cores escuras e apagadas (en contraposición ao hilozoísmo). En todos os seus poemas achamos a temática da solidariedade e denuncia do sufrimento alleo, a cal pode ser vista en poemas como *Cunetas* ou *Enterro do neno pobre*. Non utiliza Pimentel a rima, senón que os seus poemas aseméllanse á prosa poética. Aínda así, estamos ante poemas dotados de grande musicalidade e formas poéticas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Sombra do aire na herba*
* Surrealismo
O **Orfeó Gracienc** é unha sociedade coral fundada por Joan Balcells en 1904 na vila de Gràcia, actualmente un barrio de Barcelona. A causa do prestixio do seu fundador, participou en concertos de artistas célebres como Enric Morera, Joan Lamote de Grignon i Bocquet e Pau Casals, quen a incorporou aos concertos da Orquestra Pau Casals dende 1925. En 1934 interpretou no Palau de la Música Catalana a *Sinfonía dos Salmos* de Igor Stravinskii. Logo do cesamento de actividades a causa da Guerra Civil Espanyola, fíxose cargo da mesma Antoni Pérez i Simó, e en 1969 conseguiu renome internacional ao participar no *XVII Concurso Polifónico Internacional* de Arezzo (Italia). Dende 1996 faise cargo da súa dirección Poire Vallvé i Cordomí.

O Orfeó Gracienc gravou 28 discos e foi dirixido por mestres de gran prestixio como Heitor Villa-Lobos, Géorge Sebastian, Eduard Toldrà e Antoni Ros i Marbà, entre outros. En 1986 foille outorgada a Creu de Sant Jordi pola Generalitat de Cataluña.

Notas
-----

1. ↑  Orfeó Gracienc en ccfundacions.cat
2. ↑  Gracienc. Arquivado 13 de setembro de 2019 en Wayback Machine. *L'Enciclopèdia.cat*. Barcelona: Grup Enciclopèdia Catalana.
3. ↑  Història de l'Orfeó na web do Orfeó Gracienc

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web do Orfeó Gracienc
* Facebook do Orfeó Gracienc

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7333940
* WorldCat
* VIAF: 149610396
* BNE: XX97070
* Discogs: 2926247
* GEC: 0047550
* GND: 1086690346
* ISNI: 0000 0001 0061 0560
* LCCN: n93121195
* MusicBrainz: ID

 |
Símbolo do ateísmo resultado dun concurso en 2007 da AAI, creado por Diane Reed.
A **Alianza Atea Internacional** (AAI, en inglés; *Atheist Alliance International*) é unha alianza que agrupa cincuenta e oito organizacións ateas ao redor do mundo, corenta e oito das cales están radicadas nos Estados Unidos de América.

Fundada en 1991, o propósito da súa fundación é «fomentar o estabelecemento e crecemento de sociedades ateas e democráticas» e «traballar en equipo con agrupacións de sensibilidade parecida para fomentar o pensamento racional a través da educación». O seu obxectivo extraoficial é unir os ateos e darlles unha voz que os una.

A súa actual presidenta é Christine Shellska (do Canadá).

A organización celebra anualmente unha conferencia, edita a revista *Pensamento Secular*, e xestiona o *Directorio do Librepensamento*.

Dende o ano 2003 a AAI entrega o premio Richard Dawkins a unha ou varias persoas, en recoñecemento a un labor destacado a prol do activismo ateo.

Notas
-----

1. ↑  "AAI member organizations". AAI. Arquivado dende o orixinal o 7 de xullo de 2007.
2. ↑  "AAI mission statement". AAI. Arquivado dende o orixinal o 27 de setembro de 2007.
3. ↑  Directors - Atheist Alliance International.
4. ↑  Convention archive at Atheistalliance.org
5. ↑  *Secular Nation* magazine at atheistalliance.org
O **fado** é un estilo musical portugués. Xeralmente é cantado por unha soa persoa (fadista) e acompañado por viola e guitarra portuguesa. Os temas máis cantados no fado son a saudade, a nostalxia, a señardade ou as pequenas historias do cotián dos barrios típicos.

A palabra **fado** vén do latín *fatum*, ou sexa, "destino". De orixe escura, xurdiu probablemente na primeira metade do século XIX. Hai quen sinala na súa xénese unha síntese de xéneros musicais brasileiros, na altura de gran popularidade en Lisboa, como o lundun e a modiña.

A primeira cantadeira de fado da que se ten coñecemento foi Maria Severa.

O fado de Coímbra
-----------------

Fado tradicional de Coímbra, moi ligado ás tradicións académicas da Universidade de Coímbra. É exclusivamente cantado por homes. Tanto os cantores coma os músicos vesten de negro. Os temas respectan os amores estudantís e o amor pola cidade. O máis coñecido dos fados de Coímbra é *Coimbra é unha canción*, que tivo un éxito salientable en toda a Europa coa letra *Avril au Portugal*.

O fado de Lisboa
----------------

É cantado tipicamente nas "casas de fado" tanto por homes como por mulleres. As mellores casas de fado encóntranse nos barrios típicos de Alfama, Mouraria, Bairro Alto e Madragoa. Ten como característica fundamental o cantar con tristura e con sentimento mágoas pasadas e presentes, mais tamén pode contar unha historia divertida con ironía, malia que son as menos. Tivo o seu expoñente máximo con Amália Rodrigues.

Fadistas
--------

* Alfredo Marceneiro
* Amália Rodrigues
* Ana Moura
* Camané
* Carlos do Carmo
* Cristina Branco
* Dulce Pontes
* Fernando Farinha
* Helena Leonor
* Joana Amendoeira
* Kátia Guerreiro
* Lucília do Carmo
* Mafalda Arnault
* Maria da Fé
* Maria Severa
* Maria Teresa de Noronha
* Maria Ana Bobone
* Mariza
* Mísia
* Nuno da Câmara Pereira
* Susana Germade

Guitarristas
------------

* Carlos Paredes
* António Chainho

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *fado*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Fado*** |

### Ligazóns externas

* Portal do fado *(en portugués)*
* Algúns fadistas e lugares *(en portugués)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q185676
* BNCF: 4665
* BNE: XX537119
* BNF: 11963474g
* EBID: ID
* GEC: 0107878
* GND: 4277207-2
* JSTOR: fado
* LCCN: sh85046867
* NKC: ph594484

 |
**NigeriaSat X** ou **NX** é un satélite artificial de Nixeria lanzado o 17 de agosto de 2011 mediante un foguete Dnepr desde a base aérea de Dombarovski.

Características
---------------

NigeriaSat X é un satélite de 100 kg de masa baseado no bus SSTL-100 pertencente á axencia gubarnamental nixeriana NASRDA. A súa misión é servir de adestramento para os enxeñeiros nixerianos na construción de satélites e observar a Terra cunha cámara triespectral cunha resolución de 22 m, formando parte da Constelación de Monitorización de Desastres, unha rede mundial de pequenos satélites para asistir en desastres naturais e monitorizar os cambios medioambientais. O satélite foi construído por 26 enxeñeiros nixerianos baixo a guía do fabricante Surrey Satellite Technology Ltd. As comunicacións co satélite teñen lugar en banda S (telemetría, seguimento e comandos) e banda X (envío de datos desde o satélite).

O único instrumento a bordo de NigeriaSat X é a cámara triespectral SLIM6 (*Surrey Linear Imager - 6 channel*), unha cámara de barrido para lonxitudes de onda no visible e no infravermello próximo que permite medir o albedo da superficie terrestre e imaxes da terra e da cobertura vexetal.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  N2YO (2023). Real Time Satellite Tracking, ed. "NIGERIASAT X" (en inglés). Consultado o 28 de agosto de 2023.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  NASA (28 de outubro de 2022). "NuSTAR" (en inglés). Consultado o 28 de agosto de 2023.
3. ↑  "Note verbale dated 20 June 2014 from the Permanent Mission of Nigeria to the United Nations (Vienna) addressed to the Secretary-General" (PDF) (14-04406 (E)). 1 de xullo de 2014: 3. Consultado o 28 de agosto de 2023.
4. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2023). Gunter's Space Page, ed. "NX (NigeriaSat X)" (en inglés). Consultado o 28 de agosto de 2023.
5. 1 2 3 4 5  Mark Wade (2023). "NX" (en inglés). Consultado o 28 de agosto de 2023.
6. 1 2  ESA (1 de xuño de 2012). "NigeriaSat-X" (en inglés). Consultado o 28 de agosto de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Dnepr (foguete)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14083898
* NSSDC ID: 2011-044C
* SCN: 37790

 |
**Xesús Sanxoás Formoso**, nado en Vigo cara a 1942, é un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela onde dende 1966 encabezou un movemento estudantil nacionalista que conseguiu ter presenza nos acontecementos de 1968 na universidade galega. Foi sancionado coa perda de curso en 1968. Foi un dos fundadores da UPG. Detido, foi xulgado polo TOP. Foi novamente detido en Vigo en agosto de 1975.

Foi o delegado da discográfica Edigsa en Galiza, coa cal distribuía as gravacións do colectivo Voces Ceibes. achega datos sobre a relación deste movemento coa reivindicación política antifranquista.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 29-3-1968, p. 7.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 23-8-1975, p. 17.
3. ↑  Sanxoás, Xesús (9 de maio de 2023). "A Nova Canción Galega". *Terra e Tempo*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Mobilizacións estudantís de 1968 na Universidade de Santiago de Compostela

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre unha personalidade é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Diabo Coxo** é un xornal ilustrado de humor - o primeiro dese tipo na cidade de São Paulo, fundado por Angelo Agostini e Luiz Gama en 1864.

O nome lembra a dous libros coñecidos publicados en Europa en séculos anteriores: *El Diablo Cojuelo*, de Luís Vélez de Guevara, no século XVII, e *Le Diable Boiteux*, de Alain-René Lesage, na Francia do século XVIII. 

Esta publicación prolongouse até o ano seguinte, e marcou o inicio da produción do caricaturista Agostini no Brasil.  En 2005 a Academia Paulista de História en colaboración coa EDUSP (Editora da Universidade de São Paulo) publicou, en facsímile, a obra *Diabo Coxo: São Paulo, 1864-1865: edição facsimilar*, que reproduce a revista.

Notas
-----

1. ↑  Lígia Fonseca Ferreira (2012). "130º Aniversário de falecimento Luiz Gama (1830-1882): de escravo a "cidadão"". Arquivado dende o orixinal o 2013-12-02. Consultado o 25/11/2013.
2. 1 2 3  Waldomiro Vergueiro (28 de Abril de 2005). "O Diabo Coxo, de Angelo Agostini, agora em edição facsimilar". Consultado o 25/11/2013.
Dúas semicorcheaas (abaixo e encima da terceira liña) e a súa pausa correspondente
**Semicorchea** é o nome da nota musical cuxa duración é de 1/16 dunha redonda ou metade dunha corchea.

A semicorchea represéntase por un círculo preenchido con hasta e dúas bandeirolas. Cando a nota se escribe até a terceira liña da partitura a hasta fica á dereita da nota e virada para encima. Cando a nota está enriba da terceira liña, a hasta fica á esquerda da nota e virada para baixo. As bandeirolas sempre fican á dereita da hasta.

A pausa con duración de semicorchea é unha liña curta na diagonal, con dúas bandeirolas.

Catro semicorcheas agrupadas
Cando hai máis dunha semicorchea na secuencia agrúpanse para facilitar a lectura. O agrupamento faise mantendo a figura e a súa hasta e substituíndo as bandeirolas por dúas liñas de unión entre as hastas. Cando a maior parte das notas do grupo está abaixo da terceira liña, o agrupamento faise encima da nota. Cando a maior parte está por riba da terceira liña o agrupamento faise abaixo das notas. En xeral o agrupamento faise de forma a compor unha unidade de tempo (catro semicorcheas en compases 2/4, 3/4 ou 4/4, seis semicorcheas en compases compostos - 6/8, 9/8 ou 12/8 e oito semicorcheas en compases 2/2 ou 4/2).

| * v
* c
* e
Notación musical |
| --- |
| Pentagrama | 
* Armadura
* Becuadro
* Bemol
* Clave
* Compás
* Da capo
* Dal segno
* Díese
* Escala
* Intervalo
* Instrumento transpositor
* Letras
* Liñas adicionais
* Modo
* Tempo
* Ton
* Tonalidade
* Transposición
* Semitón
* Signo de repetición

 |  |
| Figuras | 
* Alteración
* Branca
* Cadrada
* Corchea
* Cuartifusa
* Fusa
* Ligadura
* Negra
* Punto
* Redonda
* Semicorchea
* Semicuartifusa
* Semifusa
* Silencio
* Tercina

 |
| Marcas de expresión | 
* Acorde
* Arpexo
* Articulación
* Dinámica
* Harmonía
* Oitava
* Ornamento
* Tempo

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q380091
* GEC: 0141662
* MAG: 90575768

 |
| Suricata |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante (LC)Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Subfilo: | Vertebrata |
| Clase: | Mammalia |
| Subclase: | Theria |
| Infraclase: | Eutheria |
| Familia: | Herpestidae |
| Xénero: | ***Suricata***Desmarest, 1804 |
| Especie: | ***S. suricatta*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Suricata suricatta'**(Schreber, 1776) |
| Distribución do suricataDistribución do suricataDistribución do suricata |

O **suricata** *(Suricata suricatta)* é un pequeno mamífero carnívoro da familia dos herpéstidos.

Características
---------------

O seu corpo mide entre 25 e 30 cm máis un rabo duns 20 a 24 cm, o seu peso medio varía entre 730 gramos nos machos e 720 nas femias, aínda que hai exemplares que poden chegar aos 970 gramos. A pelaxe é xeralmente gris acastañada, ás veces castaña avermellada, o rabo é castaño escuro no cabo.

Distribución
------------

O suricata habita no deserto do Kalahari e en chairas secas de Suráfrica, Namibia, Botswana e unha pequena zona de Angola.

Costumes
--------

Debido a que se desenvolve en zonas con escasa ou nula vexetación pode enxergar os depredadores de lonxe, vivindo en túneles subterráneos, alimentándose de insectos e outros pequenos animais así como de tubérculos e bulbos de plantas. Os suricatas viven en grupo, cada colonia pode consistir de vinte ou trinta membros, mentres os suricatas procuran comida ou mesmo descansa no exterior sempre hai un deles que permanece de vixía, poñéndose de pé, apoiado nas súas patas traseiras, á esculca de predadores coa misión de avisar ao resto de detectar perigo. Cada colonia conta cun macho e unha femia dominante, que son lixeiramente maiores que o resto. Só o macho dominante copula coas femias. A xestación dura de 70 a 77 días, normalmente paren de 2 a 4 crías, ás veces cinco, alimentándose do leite materno durante 4 ou 6 semanas.

Galería de imaxes
-----------------

* 
*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Suricata Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Suricata no *Animal Diversity* da Universidade de Míchigan (en inglés)
* Lista Vermella da IUCN (en inglés) Arquivado 08 de setembro de 2010 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q134015
* AAT: 300310579
* BRE: 4174281
* EBID: ID
* LCCN: sh92000380
* NDL: 00577317

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Suricata\_suricatta
* EOL: 311580
* EPPO: SURITE
* Fossilworks: 232149
* GBIF: 2434126
* GlobalSpecies: 949902
* iNaturalist: 41943
* IRMNG: 11244376
* ITIS: 621906
* IUCN: 41624
* MSW: 14000678
* NCBI: 37032

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C0325081

 |
**Robinson Helicopter Company** é un construtor de helicópteros civís baseado en Torrance, California. Robinson produce tres modelos: o R22 de dous asentos, o R44 de catro (os dous con motores de pistón Lycoming), e o R66 de cinco, que usa un motor de turbina.

Historia
--------

A compañía foi fundada en 1973 por Frank Robinson, un antigo empregado de Bell Helicopter e Hughes Helicopters. O seu primeiro helicóptero, o Robinson R22 de dúas prazas e con motor de pistón, foi introducido no ano 1979.

En 1992 apareceu o seu segundo deseño, o Robinson R44, seguindo a mesma filosofía que o R22 pero co motor máis potente Lycoming O-540 e con capacidade para catro persoas.

Os plans para a produción do Robinson R66 anunciáronse en marzo de 2007. É un helicóptero de cinco asentos cunha configuración semellante ao R44, pero cun compartimento para equipaxe, cabina máis ancha e cun motor de turbina de gas Rolls-Royce RR300.

En 2013 foi o líder mundial do seu mercado, vendendo 523 helicópteros lixeiros, cun 1% de incremento con respecto a 2012. Porén, a produción en 2014 foi de 329 aparellos. No ano 2015 a compañía estaba fabricando 1 R22, 4-5 R44 e 1-2 R66 por semana, e tiña un contrato con Rolls Royce para subministrar 100 turbinas RR300 turbinas por ano en 10 anos para o R66. A súa fábrica pode producir ata 1 000 helicópteros por ano.

Dende a entrega do seu primeiro helicóptero en 1979, Robinson Helicopter fabricou ao redor de 12 000 aparellos.

Produtos
--------

* Robinson R22
* Robinson R44
* Robinson R66

* Robinson R22Robinson R22
* Robinson R44Robinson R44
* Robinson R66Robinson R66

Notas
-----

1. 1 2  "Company information". Robinson. Consultado o 30 de outubro de 2018.
2. ↑  "Robinson Boosts Production as Sales Surge, Strikes Deal for 1,000 Rolls-Royce Turboshafts". AINonline. Arquivado dende o orixinal o 31 de xaneiro de 2018. Consultado o 30 de outubro de 2018.
3. ↑  "Robinson Produces 10,000th Helicopter". Robinson. Consultado o 29 de outubro de 2018.
4. ↑  Lobb, Charles (2006). *Torrance Airport*. Charleston: Arcadia Publishing. pp. 13–14. ISBN 978-0-7385-4662-9.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da compañía
Coordenadas: 42°59′28″N 7°32′43″O﻿ / ﻿42.991244, -7.545235

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Pazo dos Deportes (homónimos).
O p**azo provincial dos deportes de Lugo** é un pavillón polideportivo situado na cidade de Lugo, no barrio de Acea de Olga. Ten capacidade para 5.310 espectadores. Foi inaugurado en 1992.

Historia
--------

O Pazo dos Deportes foi inaugurado o 13 de setembro de 1992 co torneo Xacobeo, no que participaron, a parte do equipo lucense, o Elosúa León, o Maccabi Tel Aviv e o Real Madrid. Na primeira semifinal que enfrontou ao Breogán de Velimir Perasović ao Real Madrid, o madrileños conseguiron a vitoria. No partido polo terceiro e cuarto posto o Breogán vencería por un punto aos macabeos.

Instalacións
------------

Dedicado principalmente ao baloncesto, xa que nel bogan o Club Baloncesto Breogán e o Club Deportivo Ensino, tamén dispón de ximnasio, canchas de squash, e pistas polideportivas anexas. Tamén ten acollido encontros da primeira división da LNFS do Prone Lugo e do Barcel Euro Puebla, ademais de encontros internacionais de baloncesto de todas as categorías.

O pazo está situado no campus de Lugo da Universidade de Santiago de Compostela, motivo pola cal é ás veces chamado "pazo universitario" ou "universitario" simplemente. Conta nos arredores cunha piscina cuberta e pistas de atletismo. O aparcadoiro do recinto é tamén utilizado ás veces para a celebración de concertos ou outras actividades.

Galería
-------

* Vista frontal do Pazo dende o aparcadoiro.Vista frontal do Pazo dende o aparcadoiro.
* Lateral do Pazo con parte do aparcadoiro superior.Lateral do Pazo con parte do aparcadoiro superior.
* Interior.Interior.
* Pistas de atletismo próximas.Pistas de atletismo próximas.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  ACB (ed.). "Breogán Lugo - Valvi Girona" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 13 de setembro de 2019. Consultado o 2 de maio de 2015.
3. ↑  "Guía oficial ACB 1992, páxina 183. Editorial DB.". Arquivado dende o orixinal o 10 de febreiro de 2018. Consultado o 27 de maio de 2010.
4. ↑

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista dos pavillóns de Galicia de maior capacidade
* Pavillón dos Deportes de Lugo

### Ligazóns externas

* O Pazo na web do Breogán
**Schalk Burger**, nado en Porto Elizabeth o 13 de abril de 1983, é un xogador surafricano de rugby. Xoga na posición de *flanqueador* na 3ª liña dos Stormers do Super 14, no Western Province da Currie Cup e na selección de rugby de Suráfrica. Foi premiado como mellor xogador internacional do mundo no ano 2004 pola IRB, e no ano 2007 gañou a Copa do Mundo de Rugby.

Traxectoria
-----------

O seu pai chámase como el, e tamén foi xogador de rugby internacional con Suráfrica. **Schalk Burger** debutou cos Springboks no mundial do 2003, e dende ese mundial non deixou de ser considerado un dos mellores *flankers* do mundo. Xogador durísimo que sempre chama a atención sobre o campo, ten sido acusado de ser violento de máis cando fai as súas placaxes, pero tamén adoita rematar os partidos botando sangue. Xogando con Western Province e os Stormers nunca obtivo títulos, aínda que na tempada 2010, cos reforzos de Bryan Habana e Jaque Fourie, no Super 14 xogou por vez primeira a final, perdendo fronte ós Bulls de Pretoria. Coa selección en troques obtivo os maiores honores posibles, gañando en 2007 o mundial e no 2009 o Tri Nations.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Equipos** | **Tempadas** | **Títulos** |
| Western Province | 2003 - | 0 Currie Cup |
| Stormers | 2004 - | 0 Super 14 |
| Springboks | 2003 - | 1 Mundial (2007), 1 Tri Nations (2009) |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Selección de rugby de Suráfrica
* Xogador Internacional do Ano da IRB

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q284846
* EPCR: SB199157
* ItsRugby: 1696
* SCRUM: 14355

 |
**Canterbury Rugby Football Union** é o organismo que regula as competicións de rugby na rexión de Canterbury, en Nova Zelandia. O seu equipo representativo, con sede en Christchurch, é un dos 14 equipos rexionais que compoñen o campionato nacional de liga (chamado *ITM Cup* por razóns económicas), unha das competicións de rugby máis importantes do mundo.

Palmarés
--------

O Canterbury RFU é o segundo equipo máis laureado da liga neozelandesa de rugby.

### Competicións nacionais

* **ITM Cup (9)** = 1977, 1983, 1997, 2001, 2004, 2008, 2009, 2010, 2011
* Ranfurly Shield = 14 conquistas e 129 defensas

### Competicións internacionais

* *Ver Super Rugby e Crusaders*.

Estadio
-------

Vista do AMI Stadium de Christchurch.
O AMI Stadium é o estadio no que xoga os seus encontros como local o Canterbury RFU. É un recinto cunha capacidade superior a 38.000 persoas.

Neste estadio tamén disputa os seus encontros o conxunto de Crusaders do Super Rugby, e nalgunhas ocasións nel tamén se disputan encontros de crícket.

Rexións do rugby en Nova Zelandia.
O estadio quedou moi danado tralo sismo que sufriu a cidade de Christchurch a comezos do ano 2011, polo cal foi retirado da lista de estadios da Copa do Mundo de Rugby 2011.

Xogadores históricos
--------------------

Ó longo da historia do rugby neozelandés, Canterbury RFU achegou ducias de xogadores á Selección de rugby de Nova Zelandia. Algúns dos xogadores máis importantes foron Andrew Mehrtens, Richie McCaw, Daniel Carter, Justin Marshall ou Ian Kirkpatrick.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* ITM Cup
* Ranfurly Shield
* Crusaders

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1033766
* WorldCat
* VIAF: 155903454
* LCCN: n00085675

 |
**Severino Lagares Gundín**, nado en Vilasantar en 1899 e finado na Coruña o 4 de maio de 1951, foi un garda civil que foi designado como alcalde de Vilasantar durante a guerra civil española.

Traxectoria
-----------

Fillo do industrial José Larares Fandiño, que foi xuíz municipal de Vilasantar, Severino ingresou na Garda Civil.

O 5 de agosto de 1925 Manuel Blanco Fernández dirixíase ao serradoiro no que traballaba, cando ao pasar pola Ponte do Sapo recibiu dous disparos. Aínda que el non sospeitaba de ninguén, segundo o informe da Garda Civil os rumores apuntaban a Severino Lagares, fillo do dono da fábrica, aínda que ningún veciño se prestou a declarar por medo a represalias. O fiscal pedía dous anos, oito meses e dous días de prisión para Lagares, pero o caso pechouse por falta de probas.

En marzo de 1936 foi detido e posto a disposición xudicial por celebrar unha reunión clandestina na súa casa.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, o alcalde democraticamente elixido, Antonio Iglesias Corral, da Fronte Popular, foi apartado do cargo (e máis tarde fusilado) e Severino Lagares foi designado para ocupar o seu posto. Finou na Coruña o 4 de maio de 1951.

Vida persoal
------------

Casou con María Mosquera Aller e foi pai de María de las Nieves, María Luisa, Julia e Jaime Lagares Mosquera.

Notas
-----

1. ↑  *El Orzán*, 18 de novembro de 1926. Páx. 2
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 18 de novembro de 1926. Páx. 2
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 24 de marzo de 1936. Páx. 7
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 18 de agosto de 1936. Páx. 5
5. ↑  *La Voz de Galicia*, 5 de maio de 1951. Páx. 4

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Iglesias Corral** |  **Alcalde de Vilasantar** 1936 - 1937 | Sucesor:**Rafael Seijas Ladrón de Guevara** |