recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 42°14′22″N 8°26′54″O﻿ / ﻿42.239444444444, -8.4483333333333

A ponte desde un globo
O río Tea ao seu paso por Cernadela.
A **ponte de Cernadela** é unha ponte que cruza o río Tea ao seu paso polo lugar do Ceo en Cernadela, na parroquia de Riofrío no concello pontevedrés de Mondariz. De orixe romana, a ponte actual data do século XV, con sucesivas restauracións.

Historia
--------

A primeira ponte constrúese para salvar o río Tea durante o dominio romano da Gallaecia. Testemuño disto é a aparición de restos de cerámica e dunha estela antropomórfica da época no ano 1958, cunha inscrición da Vía XVIII (itinerario de Antonino Pío), que unía dúas das capitais da Gallaecia: Bracara Augusta (hoxe Braga) con Asturica Augusta (hoxe Astorga). A ponte actual é practicamente o deseño do século XV, con importantes restauracións nos séculos XVII e XVIII, polo que xa non se perciben os riscos romanos orixinais. Nos últimos séculos construción serviu ademais de paso cara ás diferentes feiras.

Coma as outras grandes pontes do Tea (dos Remedios, das Partidas e de Fillaboa), a ponte arrodéase de lendas e rituais ancestrais como o bautismo anticipado.

Descrición
----------

Ponte en arco de fábrica de cantaría de perpiaño de granito. Conta con cinco arcos de volta perfecta, agás o central (e maior), que é oxival ou apuntado medio punto, a excepción do central, que é oxival. O taboleiro, algo alombado, ten unha lonxitude total de 70 m. Nas dúas pías a carón do arco central apuntado áchanse dous tallamares augas arriba, para cortar a corrente e estabilizar a ponte xa que o caudal do Tea é importante e adoita ter enchentes no inverno. Aínda se conserva a calzada orixinal de laxes e os peitorís de granito.

Contorna
--------

Augas arriba existe unha praia fluvial en plena Rede Natura 2000 (do río Tea). Consérvanse tamén restos da antiga calzada que levaba á ponte. Tamén existen á beira da ponte vellas edificacións que servían coma pousadas e fornecedoras dos carruaxes que transitaban pola ruta. Preto da ponte áchase tamén un gran muíño de auga con tres infernos (Muíño do Cubo).

Conservación
------------

O estado de conservación da ponte é moi bo. O concello de Mondariz dirixiuse en 2012 á Xunta de Galicia para iniciar os trámites legais para incluír a ponte na categoría de Bens de Interese Cultural xunto cos gravados rupestres de Gargamala, un dos máis espectaculares de Galicia e o máis importante de toda a comarca do Condado.

Notas
-----

1. ↑  Noticia en Faro de Vigo

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ponte dos Remedios
* Ponte das Partidas
* Ponte de Fillaboa
* Bautismo anticipado

### Ligazóns externas

* 

* Ponte de Cernadela na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.
* Ficha en *Galicia Máxica*.
| *Segundo óso metacarpiano* |
| --- |
|  |
| Segundo metacarpiano |
|
|
| Latín | *ossa metacarpalia II* |
|
| Gray's | *pág.228* |
|
|
|
|
|
|
|
|

O **segundo óso metacarpiano** é un dos cinco ósos do metacarpo. É o metacarpiano correspondente ao dedo índice. Dos cinco, é o metacarpiano máis longo.

Estrutura
---------

A base alóngase cara a adiante e cara a dentro, formando unha crista ósea. Na superficie superior posúe tres porcións articulares:

* unha pequena porción lateral, para se artellar co óso trapecio
* unha porción intermedia, que se artella co óso trapezoide
* unha porción medial, grande, que se artella co óso grande

No lado interno hai unha superficie ósea para artellarse co terceiro óso metacarpiano.

Na cabeza disponse unha superficie articular que se artella coa falanxe proximal do dedo índice.

Na superficie posterior do corpo do metacarpo recibe a inserción do músculo extensor radial longo do carpo, mentres que na parte anterior se insire o músculo flexor radial do carpo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gray. Anatomy of the human body* *(en inglés)*. Edición de 1918 de dominio público.

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 23900
* Uberon: 0003646
* UMLS: C0730163

 |
Coordenadas: 32°31′11″N 16°30′27″O﻿ / ﻿32.5197, -16.5075

| Deserta Grande |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
| A Deserta Grande vista desde Madeira, é a illa ao centro |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Portugal |
| Localización | Océano Atlántico |
| Arquipélago | Arquipélago de Madeira |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitada |
| Superficie |  |
| Densidade |  |
| Coordenadas |  |
| Maior Altura | 488 m |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

A **Illa Deserta Grande** é a principal illa das Illas Desertas, unha pequena cadea de illas no arquipélago de Madeira, situado ao sueste da illa de Madeira.

Nesta illa, tal como nas outras dúas que compoñen as Desertas, existe unha proporción de animais e plantas únicos, razón pola cal se encontra na primeira liña das prioridades do goberno rexional a preservación deste valioso patrimonio natural. A súa altitude máxima é de 488 m, con 11.700 m de lonxitude e 1.900 m de anchura máxima.

A Deserta Grande é a única das tres illas que posúe un pequeno peirao, pero a súa colonización non foi posible debido ás dificultades de aceso, pois a illa ten escarpados cantís en todo o seu perímetro.

Fauna e flora
-------------

Unha das especies endémicas da Deserta Grande é a *Tarantola das Desertas* (*Lycosa ingens*). Nesta illa existe a maior colonia do Atlántico, e probablemente do mundo de aves mariñas *alma-negra* (*Bulweria bulwerii*).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Fotos das Ilhas Desertas
* Deserta Grande - local de nidificação da cagarra

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2131688
* GeoNames: 2268694

 |
A **Paisaxe vitivinícola da illa Pico** é un Patrimonio da Humanidade da Unesco na [illa Pico]], parte do arquipélago dos Azores, Portugal. A paisaxe, con 987 ha, e a zona tampón circundante con 1.924 ha, esténdese pola maior parte das costas oeste, noroeste e suroeste da illa, sendo a maioría no municipio de  Madalena e o resto en São Roque do Pico, aos contrafortes do monte Pico.

A paisaxe caracterízase por unha extensa rede de longas paredes de pedra negra de [basalto] que corren paralelas á costa e penetran cara ao interior da illa. Estas paredes erixíronse para protexer as vides do vento e do salgado spray mariño, que se plantan en miles de pequenos recintos rectangulares chamados localmente "currais". Tamén forman parte da paisaxe os edificios (casas señoriais, adegas, almacéns, casas convencionais e igrexas), camiños e pozos, portos e ramplas, que foron feitos por xeracións de agricultores que permitiron a produción de viño. Esta paisaxe evolucionou ao longo de 500 anos e é excepcionalmente ben conservada e totalmente auténtica na súa contorna, materiais, uso continuado, función, tradicións, técnicas e sistemas de xestión.

Galería
-------

* 
* 
* Paredes de protección típicas e casa da adega a partir de pedras de basalto no oeste da illa de PicoParedes de protección típicas e casa da adega a partir de pedras de basalto no oeste da illa de Pico
* Viñas plantadas en chan basáltico preto de Madalena, Illa Pico, Azores.Viñas plantadas en chan basáltico preto de Madalena, Illa Pico, Azores.
* Viños da illa Pico Viños da illa Pico
* 
* Unha adega e as paredes arredor Unha adega e as paredes arredor

Notas
-----

Referencias

1. 1 2  "Landscape of the Pico Island Vineyard Culture" (en inglés). UNESCO World Heritage Centre. Consultado o 4 de xullo de 2021.
2. 1 2  Goulart, Mónica Silva. "Paisagem Vinha da Ilha do Pico". *Comissão Nacional da UNESCO* (en portugués). Consultado o 4 de xullo de 2021.
3. ↑  "Map of the Landscape of the Pico Island Vineyard Culture". UNESCO. Consultado o 4 de xullo de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Paisaxe vitivinícola da illa do Pico Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Pico IPR, a rexión vinícola oficialmente delimitada de Pico.

### Ligazóns externas

* IGESPAR Paisaxe da cultura do viñedo da illa Pico
| *† Megalampris keyesi*Rango fósil: Mioceno tardío  |
| --- |
| Arriba, ***Megalampris keyesi*** |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Actinopterygii |
| Subclase: | Neopterygii |
| Infraclase: | Teleostei |
| Orde: | Lampridiformes |
| Familia: | Lampridae |
| Xénero: | *Megalampris* |
| Especie: | *† **M. keyesi*** |

 |
| Nome binomial |
| *† **Megalampris keyesi***Gottfried, Fordyce & Rust, 2006. |

***Megalampris keyesi*** é unha especie fósil de peixe osteíctio da clase dos actinopterixios, subclase dos neopterixios, infraclase dos teleósteos, orde dos lampriformes, e familia dos lámpridos, única do xénero *Megalampris*, que viviu a finais do Oligoceno en Nova Zelandia, hai uns 26 millóns de anos.

Taxonomía
---------

### Descrción

*Megalampris keyesi* foi descrito en 2006 por Michael D. Gottfried, R. Ewan Fordyce e Seabourne Rust, investigadores da Universidade de Otago, sobre a base de restos fósiles de ósos, especialmente da aleta caudal, encontrados en formacións de rochas calcarias da zona norte de Otago, en Nova Zelandia.

Estes restos están expostos no Museo Otago, en Dunedin, Nova Zelandia.

Características
---------------

A comparación cos esqueletos das especies vivas dos xénero *Lampris*, suxiren que medía ao redor de 4 m de lonxitude, que é o dobre da lonxitude das especies vivas dos lámpridos máis grandes, como *Lampris guttatus*, especie estreitamente relacionada.

Notas
-----

1. 1 2 3  Gottfried, Michael D.; Fordyce, R. Ewan; Rust, Seabourne (2006). "*Megalampris keyesi*, a Giant Moonfish (Teleostei, Lampridiformes) from the Late Oligocene of New Zealand". *Journal of Vertebrate Paleontology* **6** (3): 544–551.  (Resume). Consultado o 19 de outubro de 2020).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Megalampris keyesi*** |

### Bibliografía

* Gottfried, Michael D.; Fordyce, R. Ewan & Rust, Seabourne (2006): "*Megalampris keyesi*, a Giant Moonfish (Teleostei, Lampridiformes) from the Late Oligocene of New Zealand". *Journal of Vertebrate Paleontology* **6** (3): 544–551.

### Outros artigos

* Lámpridos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6808401
* MAG: 2780826277

 |
O río **Aff** ou **Av** (en bretón) é un río dos departamentos de Ille-et-Vilaine e Morbihan, na Bretaña, no noroeste de Francia. Ten 65 km de lonxitude e é un afluente do río Oust  Está canalizado durante 7 km entre Glenac (onde se une co Oust) e La Gacilly. 

Ao longo do seu percorrido pasa polos concellos de Paimpont, Campénéac, Beignon, Plélan-le-Grand, Saint-Malo-de-Beignon, Guer, Loutehel, Maure-de-Bretagne, Les Brulais, Comblessac, Quelneuc, Bruc-sur- Aff, Sixt-sur-Aff, Carentoir, La Chapelle-Gaceline, La Gacilly, Cournon, Glénac, Bains-sur-Oust e Saint-Vincent-sur-Oust.

Notas
-----

1. ↑  O rio Aff na base de dados Sandre
2. ↑  *Vois Navigables France Itinéraires Fluviaux*. 2009. ISBN 978-2-916919-21-8.
3. ↑  McKnight, Hugh (2005). *Cruising French Waterways, 4th Edition*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xeografía de Bretaña
* Xeografía de Francia
* Brocéliande

### Ligazóns externas

* www.geoportail.fr/ 

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 43°32′59″N 06°44′50″O﻿ / ﻿43.54972, -6.74722

O **castro de Mouguías** foi un poboado castrexo situado na parroquia de Mouguías, no concello asturiano de Coaña. Estivo habitado durante os séculos I-II.

Características
---------------

O recinto sitúase nun outeiro a 1 km da costa. Cara ao norte e o oeste está protexido polo rego de Jarrío. Cara ao leste e o sur ten unha muralla de 1,5 m de ancho e tres foxos escavados na rocha alternados con outros tantos parapetos.

O trazado do espazo é bastante regular. As vivendas, en boa medida de planta cuadrangular coas esquinas arredondeadas, dispóñense ao longo de rúas cun trazado de tendencia ortogonal. Algunhas delas presentan escaleiras de acceso, polo que o recinto quizais se articulaba en varias alturas, cos alicerces sobre un foxo recheo con diversos materiais filtrantes. As construcións son de fileiras de lousa.

Hai canles de escoamento, tramos pavimentados e contrafortes acaroados ás esquinas das casas para protexelas do tránsito dos carros.

Escavacións
-----------

As primeiras escavacións foron levadas a cabo entre 1968 e 1970 por Jesús Martínez e Juan Manuel Junceda, e continuadas por Emilio Olábarri durante 1971 e 1972. En 1982 Francico Jordá e J. González-Tablas realizaron algunhas sondaxes, e en 1989 Elías Carrocera levou a cabo outra escavación.

Puxéronse ao descuberto unhas 20 construcións no interior do recinto, e fíxose unha ampla sondaxe nun dos foxos.

Notas
-----

1. ↑  Repertorio toponímico e xentilícico da Terra Eo-Navia Arquivado 20 de agosto de 2021 en Wayback Machine. de Carlos Aenlle, páxina 31

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

MARTÍNEZ FERNÁNDEZ, J. (1971): "Castro de Mohías: resultados de una investigación arqueológica", en *Boletín del Instituto de Estudios Asturiano* 73. Oviedo, 351-356.

### Ligazóns externas

* "El Monte del Castro de Mohías", ficha en *Castros de Asturias* *(en castelán)*.
* Castro de Mohías, ficha en *Turismo de Asturias* *(en castelán)*.
* Castro de Mohías, ficha en *Parque histórico del Navia* *(en castelán)*
**María Consuelo Martínez García**, nada en Vigo en 1961, é unha sindicalista e política galega.

Traxectoria
-----------

Estudou maxisterio e enfermería e comezou a traballar como auxiliar de enfermería nun hospital de Vigo, exercendo tamén como delegada sindical da CIG, foi secretaria comarcal de Vigo da Federación Sanitaria da CIG (1998-2001) e secretaria confederal de finanzas (2001-2005), secretaria confederal de organización (2005-2008) e secretaria comarcal de muller e mocidade (2009-2012). Militante da Fronte Obreira Galega, nas eleccións autonómicas de 2012 foi elixida deputada no Parlamento Galego pola Alternativa Galega de Esquerda a proposta de Anova-Irmandade Nacionalista. En novembro de 2014 tras a marcha de Cerna de Anova deixou o grupo parlamentario de AGE, integrándose no mixto.

Notas
-----

1. ↑  "Martínez abandona AGE tras marchar de Anova e compartirá o Mixto con Carmen Iglesias". Praza, 4 de novembro de 2014

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Parlamento de Galicia Arquivado 14 de setembro de 2015 en Wayback Machine.
**Eduardo González-Moro Cervigón**, nado na Coruña cara 1894 e finado na mesma cidade o 17 de marzo de 1945, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Médico na Coruña. Militante da ORGA, foi concelleiro da Coruña de 1931 a 1934. Integrouse en Izquierda Republicana e formou parte da xestora municipal da Coruña de 1936. Foi nomeado vogal do Padroado local de Formación Profesional da Coruña en xullo de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado por rebelión. Foi condenado a 12 anos e 1 día de prisión. Cumpriu condena na Prisión provincial da Coruña, da que saíu en liberdade condicional en maio de 1941. Finou na Coruña o 17 de marzo de 1945.

Vida persoal
------------

Casou con Dolores Pujalte Díaz.

Notas
-----

1. ↑  *Gaceta de Madrid*, 22-7-1936, p. 778.
2. ↑  *BOE*, 13-6-1941, p. 4308.
3. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 23-3-1945, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Vázquez Souza, Ernesto (2006). *Noticia mínima e contexto da "Asociación Regional de Padres de Familia para la defensa del Laicismo en la Enseñanza", A Coruña (1931-1936)*. A Coruña: Laiovento. p. 70. ISBN 84-8487-103-7.

### Ligazóns externas

* Eduardo González-Moro na páxina web *Nomes e Voces*.
**Juan Wonenburger Varela**, nado na Coruña o 29 de abril de 1888 e finado na mesma cidade o 23 de setembro de 1972, foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Wonenburger Cabezudo e da súa segunda muller Cayetana Varela Suárez. Masón e republicano, era amigo e socio de Santiago Casares Quiroga no Atlantic Hotel. Participou no pacto de Lestrobe. Coa chegada da Segunda República foi elixido concelleiro da Coruña e deputado provincial. Foi elixido vicepresidente da Comisión Xestora da Deputación en xullo de 1932. En 1942 fíxose socio de Wonenburger S.L.

Vida persoal
------------

Casou con Carolina Macía Pousa.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 24-9-1972, p. 12.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 16-7-1932, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Vázquez Souza, Ernesto (2006). *Noticia mínima e contexto da "Asociación Regional de Padres de Familia para la defensa del Laicismo en la Enseñanza", A Coruña (1931-1936)*. A Coruña: Laiovento. p. 71. ISBN 84-8487-103-7.
**Acisclo**, nado en Córdoba e finado na mesma cidade, o 17 de novembro de 304, foi un mártir de Córdoba, España. canonizado pola Igrexa católica como Santo **Acisclo.** A súa vida é contada por Euloxio de Córdoba. Foi martirizado durante o mandato do emperador Diocleciano, xunto coa súa irmá Santa Vitoria. A súa festa celébrase o 17 de novembro de cada ano. 

Ermida rupestre de Santo Acisclo e Santa Vitoria en Arroyuelos (Valderredible).

Traxectoria
-----------

Despois de que fosen arrestados, Acisclo e Vitoria foron torturados. Segundo a tradición, Vitoria foi asasinada con frechas e Acisclo foi decapitado. Na tradición martirolóxica queda descrita a paixón destes santos con gran luxo de detalles. Unha *passio* do século X relata que o prefecto romano de Córdoba, Dion, ordenou meter a Vitoria e Acisclo nun forno. Cando o prefecto escoitou os cánticos provenientes do forno ordenou que guindalos ao río Guadalquivir atados a pedras. Ambos os santos apareceron flotando sen sufrir dano. Ordenouse entón que colocalos nun lume. Con todo o lume escapou do control dos verdugos e afírmase que morreron moitos pagáns sen afectarse os santos. Deuse finalmente a orde da súa decapitación, razón pola que o santo é representado cunha liña vermella de sangue no pescozo.

O poeta Prudencio rendeulle homenaxe en dous breves versos. Pablo García Baena dedicoulle o poema «Himno a los santos niños Acisclo y Victoria» no libro *Antiguo Muchacho*.

Notas
-----

1. ↑  Angel Fábrega Grau, Pasionario hispánico, 2 vols. Monumenta Hispaniae Sacra, serie litúrgica, 6 (Barcelona, 1953).
2. ↑  PASSIO SS. MARTYRUM ACISCLI & Victoriae

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***San Acisclo*** |

* Parroquias de Galicia baixo a advocación de santo Acisclo
**1.- Corno anterior da medula**. En latín *Cornu anterius medullae spinalis* 
O **corno anterior da medula**, tamén chamado **columna gris anterior**, ou **cornu, corno ou trompa ventral** ou **anterior da medula espiñal** ) é cada unha das dúas formacións de substancia gris (ou materia cincenta) da medula espiñal situadas á fronte do canal ependimario. É unha das tres columnas grises. O corno anterior da medula contén neuronas motoras que afectan aos músculos esqueléticos mentres que a columna gris posterior recibe información sobre o tacto e a sensación. A columna gris anterior é a columna onde se atopan os corpos celulares das neuronas motoras alfa.

Estrutura
---------

 A localización das neuronas motoras na columna gris anterior da columna vertebral
Sección da medula oblongata pola parte inferior da decusión das pirámides
O corno ou columna gris anterior, dirixido cara adiante, é ancho e de forma redondeada ou cuadrangular. A súa parte posterior chámase base e a súa parte anterior a cabeza, pero estas non se diferencian entre si por ningunha constrición ben definida. Está separado da superficie da medula espiñal por unha capa de substancia branca atravesada polos feixes das raíces nerviosas anteriores. Na rexión torácica, a parte postero-lateral da columna anterior proxéctase lateralmente como un campo triangular, que se denomina columna gris lateral.

Importancia clínica
-------------------

Son estas células as que se ven afectadas nas seguintes enfermidades,- esclerose lateral amiotrófica, atrofia muscular espiñal e bulbar, enfermidade de Charcot – Marie – Tooth, atrofia muscular progresiva, todas as atrofias musculares espiñais, poliomielite e virus do Nilo Occidental.

### Interacción farmacolóxica

A columna gris anterior é o obxectivo dalgúns medicamentos espasmolíticos. A liberación de noradrenalina aquí (como inducida pola ciclobenzaprina ) reduce os espasmos por innervación (reducindo a actividade nerviosa) das neuronas motoras alfa mediante a interacción coas fibras gamma .

Notas
-----

* Este artigo incorpora texto traducido da Wikipedia en inglés, do artigo *Anterior grey column* que á súa vez incorpora texto no dominio público da 20ª edición de *Gray's Anatomy* (1918), páx. 753.

1. ↑  "Acepcións anatómicas de "corno" no Estraviz".
2. ↑  "MSD Manual Consumer Version" (en inglés). Merck Sharp & Dohme. Consultado o 2021-05-04.
3. ↑  "ventral horn". *Britannica.com* (en inglés). Consultado o 2021-05-04.
4. ↑  Médicos de Portugal, Glossário. "Corno anterior da medula (en portugués)". [*Ligazón morta*]
5. ↑  TESTUT, L.; LATARJET, A. Tratado de anatomía humana. 4 V. (Tomo III). (en castelán) Barcelona, Salvat Editores S.A. 1983 p.197
6. ↑  "Cyclobenzaprine". Consultado o 2021-11-21.

Véxase tamén
------------

* Neurona motora alfa
* Neurona motora beta
* Neurona motor gamma
Escorregadoiro dun parque infantil no Rosal (Pontevedra).
Un **escorregadoiro**, **esvaradoiro** ou **tobogán** é unha construción de carácter recreativo, que consiste nunha rampla deslizante elevada e unha escaleira na súa parte posterior que permite o ascenso á parte superior para proceder ao deslizamiento sobre a superficie. Pódese considerar como a parte central da diversión nos parques acuáticos modernos.

Forma
-----

Escorregadoiro de varias pendentes situado no Parque Ecolóxico Infantil Chalampampa na cidade de Pampas (Perú).
Un escorregadoiro en espiral.
Os escorregadoiros son tradicionalmente metálicos, abertos e cunha superficie recta. Con todo, existen outros tipos de escorregadoiros:

* *Escorregadoiro tubo*. Consiste nunha estrutura circular de plástico a través da cal se deslizan os nenos.
* *Escorregadoiro en espiral*. A superficie de deslizamento é plástica e describe unha curva que pode ser máis ou menos pechada.
* *Escorregadoiro de varias pendentes*. A superficie presenta dúas ou máis pendentes de deslizamento.
* *Escorregadoiro acuático*. Propio de parques acuáticos, sobre a súa superficie corre unha película de auga que favorece o deslizamento. Este escorregadoiro pode ser de gran lonxitude e contar con diferentes alturas e numerosas curvas no seu percorrido. A diferenza do resto, no escorregadoiro acuático pódense adoptar diferentes posturas de arrinque:

* Sentado
* Tombado cara atrás
* Tombado cara adiante.

Tipos de accesos
----------------

Ao escorregadoiro pódese acceder directamente por unha escaleira ou ben a través dunha construción, na que os nenos se poden entreter achegando ademais valor estético ao conxunto. A estrutura pode adoptar as máis variadas formas: torreta, forte, casiña etc. Así mesmo, o acceso pode producirse a través de varios elementos alternativamente no mesmo xogo: escaleiras, cordas etc.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *escorregadoiro*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Escorregadoiro Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Bambán

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q334747
* JSTOR: playground-slides

 |
***Ara*** (en galego "agora") é un xornal de información xeral escrito en lingua catalá que se edita en Barcelona para Cataluña, Illas Baleares e Andorra. A súa directora é Esther Vera .

Historia e características
--------------------------

O seu lanzamento realizouse o 28 de novembro de 2010, data que coincidiu coas eleccións ó parlamento de Cataluña. O seu orzamento inicial eran 70 millóns de euros, e agardaba vender 11.000 exemplares diarios no seu primeiro ano, cunha distribución aproximada de 50.000 copias. O principal impulsor de Ara é a Asociación Cultural 03, que posúe varias editoriais en lingua catalá, e foi apoiada por importantes industriais cataláns, que participan como accionistas. Entre eles participan a título persoal Artur Carulla, propietario do grupo alimenticio Agrolimen, e Fernando Rodés, director executivo de Havas.

O diario tense marcado como obxectivo a difusión da lingua e cultura propias de Cataluña, e axudar ó debate social. Neste sentido, busca un hoco no mercado da prensa catalá, no que xa se atopa Avui, El Punt e unha edición nesa lingua de El Periódico de Catalunya. A mediados de 2011 está previsto que o outro gran xornal catalán, La Vanguardia, saque tamén unha edición en catalán. Coa compra de Avui por parte de El Punt, comezou a xestación do novo diario, que se nutriu de xornalistas e columnistas cataláns procedentes dos principais medios de comunicación. Aínda que nun principio se lle relacionou con teses próximas a Convergencia i Unió, o diario defínese como transversalista e non se vincula a ningunha ideoloxía.

Ó proxecto sumáronse Antoni Bassas, Toni Soler e Albert Om, que forman parte dun consello asesor e contan con participacións no diario. Tamén mostraron o seu apoio Rosa Regás, Carme Riera, Jaume Cabré, Paul Preston e Albert Sánchez Piñol entre outros. Ademais, a publicación conta con reportaxes e artigos traducidos ó catalán do International Herald Tribune.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web de Ara *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q558617
* GEC: 0519472
* ISSN: 2014-010X
* OCLC: 804767016

 |
Información presentada ao condutor no sistema de navegación
Interface común do sistema
**360° visión envolvente** (tamén coñecida como "Omniview technology" ou vista de paxaro "bird view technology") é unha tecnoloxía de ADAS asociada á instalación de catro ou máis cámaras na fronte, laterais e parte traseira do chasis dun vehículo. A súa saída ao mercado data de 2007.

Descrición
----------

A funcionalidade de 360° visión envolvente forma parte dos sistemas de asistencia ao aparcamento, co principal obxectivo da cobertura dos puntos mortos resultantes da falta de visión total do condutor e dos espellos. A partir de, como mínimo, catro cámaras con obxectivo de ollo de peixe situadas dúas debaixo dos espellos, unha na ponte dianteira e outra na traseira para cubrir 360° ao redor do vehículo o sistema de software embebido corrixe a distorsión destas lentes para presentalas por pantalla ao condutor sobre unha superfice plana cun .png do vehículo real no centro.

Un método de unión de imaxes modula unha transición suave entre imaxes adxacentes. Posteriormente un bloque de post-procesamento axusta a balanza de brillo para compesar diferenzas sistémicas entre as distintas condicións de exposición das catro cámaras. En suma imaxes superpostas en forma de gráficos (liñas, textos, polígonos ...) axudan ao condutor a finalizar a manobra: o túnel que produce o xiro do volante, información de velocidade, a distancia entre rodas etc ...

Notas
-----

1. ↑   360º visión envolvente
2. ↑  M. Yu; G. and Commer, Ma (2014). *360° Surround View System with Parking Guidance*. SAE international.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Sistemas avanzados de asistencia ao condutor
* Recoñecemento de sinais de tráfico

### Ligazóns externas

Provedores industriais (Tier1) da tecnoloxía de Omniview :

* Mobileye IsraelArquivado 06 de maio de 2016 en Wayback Machine.
* Valeo Vision Systems Irlanda
* Fujitsu Xapón
* Panasonic Xapón
* Percherry China
* Bosch AlemañaArquivado 18 de setembro de 2018 en Wayback Machine.
* Ficosa España
**Alejandro Sotillos Miarnau**, nado en Madrid o 28 de xaneiro de 1998 é un futbolista español que xoga de defensa no Fuenlabrada, da Primeira División RFEF.

Traxectoria
-----------

Formouse como futbolista durante nove anos na canteira do Real Madrid, á que chegou en 2006, con oito anos, procedente do Atlético Pinto. Foi subindo polas diferentes categorías inferiores do club branco ata chegar ao equipo xuvenil, co que ás ordes de Guti se proclamou campión da Copa de Campións e da Copa do Rei Xuvenil.

Rematada a súa etapa de xuvenil, saíu cedido á UD Logroñés e ao Fuenlabrada, ambos da Segunda División B, Co segundo deles conseguiu o ascenso á Segunda División.

  

A continuación regresou ao Real Madrid Castilla, pero en decembro de 2019, volveu de novo ao Fuenlabrada.  Debutou na categoría de prata o 2 de febreiro do ano seguinte, sendo titular nunha derrota na casa por 0-1 ante o Girona.

Notas
-----

1. ↑  [CF Fuenlabrada get the loan of Sotillos from Real Madrid] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
2. ↑  [*Fuenla* sign Sotillos until 2022] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
3. ↑  [Stuani conquers Fernando Torres] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
Vexiga urinaria masculina e feminina.
A **cistite intersticial** ou **síndrome da vexiga dolorosa** é unha doenza de causa descoñecida que se caracteriza por un aumento da frecuencia urinaria, a sensación de non poder conter a urina e a urxencia de miccionar o máis axiña posible. Tamén coexiste, xunto a estes síntomas, a dor na zona perineal ou abdominal. Todos estes síntomas prodúcense en ausencia dunha infección urinaria. Igual que moitas das patoloxías de etioloxía descoñecida, o diagnóstico é de exclusión e baseado en síntomas do paciente.

Causa
-----

As causas da cistite intersticial son descoñecidas.

Síntomas
--------

Os síntomas da cistite intersticial inclúen:

* Dor pélvico
* Aumento na frecuencia miccional (Poliaquiuria)
* Nicturia (aumento da micción pola noite)
* Disuria (dor ao miccionar).

Tratamento
----------

Dado que non se coñecen as causas da doenza, non existe un tratamento específico da enfermidade.

As opcións terapéuticas abranguen o tratamento médico, cirúrxico ou o cambio no estilo de vida.

En canto aos hábitos, recoméndase evitar o alcohol, a cafeína, as froitas da familia dos cítricos ou as comidas picantes, pois semella que estes compoñentes poden agravar a irritación da vexiga urinaria. O exercicio físico, e en especial os exercios do chan pélvico de Kegel, poden ser útiles. Outras medidas non farmacolóxicas inclúen a redución do estrés ou a psicoterapia.

O tratamento da dor derivado da cistite intersticial trátase de xeito similar a outras patoloxías que cursan con dor. Os máis empregados son os analxésicos vía oral, coma os AINEs (ibuprofeno, dexketoprofeno ou metamizol) o paracetamol ou o polisufato de pentosano sódico. Tamén se empregan antidepresivos tricíclicos ou anticonvulsivantes. 

O tratamento medicamentoso tópico intravesical pode ser con dimetilsulfóxido ou con lidocaína. O tratamento círurxico consiste na hidrodistensión.

Notas
-----

1. ↑  Un diagnóstico "de exlusión" é aquel que se fai cando antes se descartaron (de aí o nome "de exclusión") todas as demais enfermidades que poden causar eses síntomas.
2. ↑  Akiyama (2021). "Biomarkers in Interstitial Cystitis/Bladder Pain Syndrome with and without Hunner Lesion: A Review and Future Perspectives." (PDF). *Diagnostics*. doi:10.3390/diagnostics11122238.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Infección urinaria
* Cistite
* Pielonefrite
* Prostatite
* Síndrome de fatiga crónica
* Fibromialxia
* Cefalea tensional
* Síndrome do intestino irritable
**Wizz Air** é unha aeroliña de baixo custo húngara con sede en Vecsés, Hungría, e con presenza na súa meirande parte nos países do leste de Europa. Os seus aeroportos principais son o Aeroporto Internacional de Katowice, Aeroporto de Varsovia-Frédéric Chopin, Aeroporto de Gdańsk-Lech Wałęsa en Polonia, Aeroporto de Sofía en Bulgaria, Aeroporto de Bucarest-Băneasa en Romanía, Aeroporto Internacional de Budapest Ferihegy (a maior base) en Hungría e outros.

A súa frota componse de 37 avións Airbus A320-232.

Historia
--------

A aeroliña Wizz Air foi fundada en setembro do ano 2003. O seu principal accionista é Indigo Partners, unha empresa de fondos de investimento estadounidense adicada ao mercado do transporte. A aeroliña comezou a súa actividade o 19 de maio de 2004 dende Katowice, 19 días após a admisión de Polonia e Hungría coma membros integrantes de Unión Europea.

József Váradi, Director Executivo de Wizz Air, gañou o premio Ernst & Young ao "Brave Innovator" (o innovador máis ousado) no ano 2007.

No verán de 2008, Wizz Air pasou a ser a primeira compañía de baixo custo de Ucraína, por diante de Ryanair.

No 2011 Wizz Air manexou 11 millóns de pasaxeiros (un 15% máis ca no ano 2010), dos cales 4,2 millóns corresponderan a rutas polacas. Nos últimos tempos, Wizz Air deu por frear o desenvolvemento das súas conexións en Polonia para expandir a súa presenza cara a outros países, abrindo novas bases na República Checa, Bulgaria, Macedonia do Norte, Romanía, Lituania e Serbia. Porén, Polonia segue a ser o principal centro de mercado da aeroliña.

Airbus A320-200 con rexistro búlgaro engala no aeroporto Luton de Londres.

Frota
-----

En novembro de 2014 a frota de Wizz Air estaba formada polos seguintes avións:


Frota de Wizz Air|  Avión |  En servizo |  Pedidos |  Opcións |  Almacenados |  Pasaxeiros |  Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Airbus A320-232 | 52 | 34 | 0 | 0 | Y180 |  |
| Airbus A321-231 | 0 | 26 | 0 | 0 | Y220 | Entregas en 2016 |
| Total | 52 | 60 | 0 | 0 |  |  |
|

Notas
-----

1. ↑  "General Information". Wizz Air. Consultado o 16 June 2023.
2. ↑  "Investor Relations Overview". *Wizz Air*. Consultado o 9 November 2022.
3. ↑  wizzair.com
4. ↑  *Wizz Air*. *The Book 2010-2011* (en inglés) (Airfleets.net). p. 149.
5. ↑  "Ryanair meets Wizz Air: does a merger make sense?". 08-07-2009. Arquivado dende o orixinal o 15-07-2009. Consultado o 28-07-2009.
6. ↑  "Wizz Air: 15% wzrost, w Polsce tylko 2%". Consultado o 2011-01-07.
7. ↑  Planespotters (ed.). "Frota de Wizz Air". Arquivado dende o orixinal o 08 de outubro de 2017. Consultado o 4 de xaneiro de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Wizz Air*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q335147
* WorldCat
* VIAF: 168526675
* LEI: 2138009T2NNSGWRB3902

 |
**Os Trasnos de Moscoso**, é un grupo galego de hip hop.

Traxectoria
-----------

Foi creado no ano 2003 por Malvares, Gordo e Che, tres rapaces de Moscoso (Pazos de Borbén).Na formación, os dous primeiros encargábanse das voces e Che actuaba como produtor musical. No ano 2004 debutan en directo e comezan a dar concertos pola provincia de Pontevedra. Nesa etapa úneselles Mon, un rapaz de Redondela que pasará a realizar o traballo de Dj. Con catro membros, o grupo configura o seu núcleo estábel, e xa a mediados do 2005 deixan os concertos para centrarse na gravación do seu primeiro traballo, que lles levou uns nove meses, cuns medios moi limitados.

En maio de 2006 sacan a súa primeira maqueta *Denominación de orixe: Rap do país*, ofrecida gratuitamente na súa páxina web. Nas voces colaborará Quinho, un rapaz con raíces en Moscoso pero criado no Brasil.

A partir dese momento volven a dar concertos por toda a Galiza. No outono do 2006 quedan terceiros no certame Gzcrea, feito que lles dá certa popularidade e posibilita que entren na Rede Galega de Música ao Vivo 2007, tocando en moitos locais por todo o país. Algúns meses despois o netlabel A Regueifa Plataforma reedita en formato dixital o seu traballo.

A actitude d'Os Trasnos de Moscoso como grupo de hip hop achégase á filosofía doutros grupos e colectivos contemporáneos, como Dios ke te crew. Algunhas das súas características son o compromiso co idioma, o cuestionamento do clásico espazo urbano do rap, e a renuncia a determinados tópicos da escena hip hop internacional. Tamén hai unha certa reivindicación da lingua popular fronte ás esixencias normativas.

Discografía
-----------

* *Denominación de orixe: Rap do país* (A Regueifa Plataforma, 2006).
* *A casa da Joaquina* (2011).

Notas
-----

1. ↑  "MALVARES DE MOSCOSO (Vigo)". *Vociferio* (en castelán). Consultado o 16 de xullo de 2019.
2. ↑  "OS TRASNOS DE MOSCOSO: "COMEZAMOS IMPROVISANDO CANDO ESTABAMOS DE BOTELLON"" (PDF). *lingua.gal*. Archived from the original on 16 de xullo de 2019. Consultado o 16 de xullo de 2019.
3. ↑  "Os Trasnos de Moscoso presentan "Casa da Joaquina"". *Galiciaflow* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 16 de xullo de 2019. Consultado o 2019-07-16.
4. ↑  "Os Trasnos de Moscoso". *www.gzmusica.com*. Consultado o 16 de xullo de 2019.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Rebeliom do Inframundo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20542959
* MusicBrainz: ID

 |
Partido entre o Cidade de Santiago e o Montañeros CF.
A **Sociedad Deportiva Ciudad de Santiago** foi un club de fútbol galego, de Santiago de Compostela, que xogaba os seus partidos no estadio de San Lázaro. Foi fundado en 1978 como **Club Atlético Fátima**.

Xogou en Segunda División B durante a tempada 2008-09, pero descendeu a Terceira por falta de pagamentos. Finalmente, o equipo desapareceu en 2010.

Historia
--------

O antecesor do club SD Ciudad de Santiago foi o Club Atlético Fátima, fundado o 14 de xuño de 1978 por un grupo de amigos da parroquia compostelá do Castiñeiriño para difundir a práctica do deporte. Afiliouse na Federación Galega de Fútbol o 22 de xuño de 1978 co número 1193, e inscribiuse no rexistro nacional de clubs co número 12.643. O club competiu varios anos en categorías locais, até que no ano 2004 comeza a militar na rexional preferente galega, xa no histórico campo de San Lázaro, en detrimento do campo de Santa Isabel.

A partir de setembro do ano 2005 o equipo transformouse en Sociedade Anónima Deportiva coa denominación de Sociedad Deportiva Ciudad de Santiago, nun intento de medrar deportiva e socialmente. Nese mesmo ano tamén se creou o primeiro equipo feminino do club.

Na tempada 2006/2007 acadou outro ascenso histórico á Terceira División, despois de vencer na promoción ó Verín CF; e na tempada seguinte ascende á Segunda División B, categoría na que militou un ano.

En agosto de 2009 o club sufriu un descenso administrativo, logo de non facer efectivos os dereitos para xogar en Segunda B. A súa última tempada pasouna en Terceira dentro do Grupo I, pero a falta de pagamentos aos xogadores sucedéronse e o equipo non se presentou a varios partidos da competición. Isto provocou que a RFEF eliminase ao equipo do campionato mediante un descenso a Preferente, o que provocou a súa desaparición definitiva.

Uniforme
--------

* Uniforme titular: Camiseta branca con raias verdes, pantalón e medias verdes.
* Uniforme alternativo: Camiseta granate con detalles brancos, pantalón e medias granates.

Datos do club
-------------

* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0
* **Tempadas en 2ªB**: 1
* **Tempadas en 3ª**: 2
* **Tempadas en categorías rexionais**: 29
* **Mellor posto na Liga**: 13º (2ªB tempada 2008-09)

### Historial na liga

| Tempada | Categoría | Posto |
| --- | --- | --- |
| desde 78-79 | Rexional | — |
| ata 05-06 | Rexional | — |
| 2006/07 | Preferente | 2º  |
| 2007/08 | 3ª | 1º  |
| 2008/09 | 2ªB | 13º  |
| 2009/10 | 3ª |  |

Palmarés
--------

* **Terceira División de España** (1): 2008

Notas
-----

1. ↑  "Descalifican al Ciudad de Santiago y el club desaparece" Marca *(en castelán)*.
**Lágrimas de Sangre** é unha banda de música que nace en Barcelona, concretamente en El Masnou, no ano 2006. O tipo de música que tocan é rap combativo que se inspira no hip hop, rock e o reggae. O grupo está formado por Acid Lemon (DJ e produtor), Neidos, Ramón Anglada (guitarrista), Still III e Microbio (como cantantes).

Historia
--------

A banda lanza o primeiro álbum *Coincidencia* en 2007 e comezan a actuar como abreconcertos de Dani Ro. Neste momento a banda estaba composta por Neidos, Microbio, Kaiz e Enigmah. En 2008, sacan o seu álbum *Dos punto cero* e despois disólvese o grupo. En 2010 volven a unirse grazas a Still III e nace por primeira vez o nome *Lágrimas de Sangre*.

En maio de 2011, lanzan os 3 temas máis reivindicativos dentro dun conxunto chamado «15-LDS» incluído no álbum *La Real Música Explícita*. Este traballo recibiu moi boas críticas e numerosas visitas a You Tube. No 2012 o grupo saca *Derechos y Derechas* e no ano seguinte toman un descanso ata final de ano, onde co tema «En la herida»,se incorpora ao grupo Acid Lemon. En 2014 presentan *Movidas y Delirios*.

No 2015 LDS volve cun novo disco, *Si uno no se rinde*, caracterizado por un rap combativo e a canción «Voy a celebrarlo», con moitas visualizacións en YouTube a pouco de saír. Nesta época únese ao grupo o guitarrista Ramón Anglada. LSD pon fin á xira deste disco despois de ano e medio percorrendo a xeografía catalá e vasca.

En 2016 volven máis fortes ca nunca co seu traballo *Viridarquía*, álbum composto de 15 cancións, nas que se inclúen colaboracións con grupos coñecidos como Zoo, Glaukoma, Chalart58 e a cantautora Silvia Tomás. Este disco tivo moita forza con concertos por toda España e en 17 deles coas entradas todas vendidas.

No 2017, destaca o éxito conseguido no festival Viñarock xa que foron un dos grupos con máis poder xunto co rapeiro Kase-O e os grupos Txarango e La Pegatina. Miles de mozos gozaron da actuación do grupo e sobre todo da canción «La gente» do novo disco *Viridarquía*. En 2018 o grupo amosaba unha axenda chea de concertos, converténdose nun dos grupos máis solicitados para festivais.

En 2019 sacan o álbum *Vértigo* no que reflicten o que significa para eles, un grupo de amigos que fan música por diversión, acadar a fama, cos pros e contras que ten ser un personaxe público. O disco está composto por 17 cortes, que nacen da necesidade expresiva que caracteriza a esta banda.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web de Lagrimas de Sangre

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24260149
* WorldCat
* VIAF: 515157527388627300007
* CANTIC: a19301960
* Discogs: 1789161
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 8257568

 |
| *Fascia braquial* |
| --- |
|  |
| Músculos do brazo |
|
|
| Latín | *fascia brachii* |
|
| Gray's | *pág.441* |
|
|
|
|
|
|
|
|

A **fascia braquial** ou **fascia donda do brazo** é unha fascia do membro superior humano, que cobre o músculo pectoral maior e o músculo deltoide. Insírese en diversos puntos da cintura escapular: na clavícula, no acromion e na espiña escapular e forma unha cuberta delgada, formada de febras circunferenciais ou espirais. Outras febras verticais e oblicuas manteñen unida toda a estrutura.

É máis delgada sobre o bíceps braquial, pero máis grosa sobre o tríceps braquial, sobre os epicóndilo medial e lateral. Continúase a través da aponeurose do músculo pectoral maior e do músculo grande dorsal por dentro e pola aponeurose do músculo deltoide por fóra.

Desta fascia deriva un septo intermuscular que se insire no epicóndilo medial.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gray. Anatomy of the human body* *(en inglés)*. Edición de 1918 de dominio público.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4953276
* MAG: 2781386080

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 37784
* TA: A04.6.03.005

 |
**Flow do Toxo** é un grupo de rap galego da comarca do Condado. Na súa música tratan temas como a defensa do rural, o feminismo ou a loita contra o patriarcado.

Traxectoria
-----------

A banda formouse no Condado a comezos do ano 2018, co lanzamento do seu primeiro tema, *Aquí están as que ghritan*. Esta primeira canción foi totalmente autoproducida pola banda.

Dúas das integrantes de Flow do Toxo, Laura e Xía, forman parte tamén do grupo de cantareiras ponteareán As Punkiereteiras. Flow do Toxo colabora con elas no seu segundo tema, *Concha de Luneda*; canción na que fan unha homenaxe á devandita muller, conservadora da tradición oral e musical do Condado e á que consideran unha referente. Ese mesmo ano, publican outros dous singles: *Para rapás* e *Xustiza pola man*. Este último é unha adaptación do poema homónimo de Rosalía de Castro.

No ano 2019, gañaron o Premio do Público da iniciativa Youtubeiras polo videoclip do seu single *Flow do Toxo*. Publicado en xullo dese mesmo ano, o tema estivo producido por Jimbo Páez (Corazón Molotov), baixista e vocalista da banda madrileña Tremenda Jauría.

A mediados do 2020, a banda lanza *Aquí están as que ghritan*, unha versión actualizada do seu primeiro single, regravada por Cristina Morquillas nos Estudios Broño de Negreira. En xuño dese ano, publican *Manolo Pirolo*, canción producida por Petrowski, rapeiro e beatmaker da banda de hip hop galega Ezetaerre.

Entre 2020 e 2021, lanzaron varios singles en colaboración con outras artistas mulleres: a rapeira vasca La Basu, a brass band galega Brassica Rapa e a cantante de rap valenciana Tesa.

Integrantes
-----------

* Laura Prado: voz e pandeireta
* Rosa Mella (Temible Olivina): voz e DJ
* Silvia Mella (ST): voz e pandeireta
* Silvia Rodríguez (Xía Nonneva): voz e pandeireta

Discografía
-----------

### Sinxelos

* *Aquí están as que ghritan* (2018)
* *Concha de Luneda* con As Punkiereteiras (2018)
* *Para rapás* (2018)
* *Xustiza pola man* (2018)
* *Flow do Toxo* (2019)
* *Aquí están as que ghritan* (2020)
* *Manolo Pirolo* (2020)
* *Jo ta ke irabazi arte* con La Basu (2020)
* *Libres e bestas* con Brassica Rapa (2020)
* *Cos pés na terra* con Tesa (2021)

### Colaboracións

* *A miña llengua politak* (Tesa, *Rap d'arrel*, 2022)

Notas
-----

1. 1 2 3  Leyenda, Alberto. "Flow do Toxo: "Non estamos educadas para subir a un escenario e poder berrar"". *Faro de Vigo*. Consultado o 19 de maio de 2022.
2. ↑  CRTVG (10 de decembro de 2019). *Flow do Toxo, rap feminista*.
3. ↑  Vinte (23 de xaneiro de 2019). *Flow do Toxo*.
4. ↑  Alalá (23 de maio de 2006). *Concha de Luneda*.
5. ↑  Seixo, Daniel. "Entrevistamos a Flow do Toxo: «Se non é revolucionario, non é feminismo»". *Nueva Revolución*. Consultado o 19 de maio de 2022.
6. ↑  "Edición 2019". *Youtubeiras*. Consultado o 19 de maio de 2022.
7. ↑  Nós Televisión (01 de novembro de 2020). *GZmúsica 7*.
8. ↑  Moledo, Alba. "Flow do Toxo: "O machismo continua a estar aí apesar do postureo"". *Novas da Galiza*. Consultado o 19 de maio de 2022.
| Raíña das flores pendurantes |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| Orde: | Asparagales |
| Familia: | Orchidaceae |
| Subfamilia: | Epidendroideae |
| Xénero: | *Epipactis* |
| Especie: | *E. fageticola* |

 |

A **raíña das flores pendurantes**, ***Epipactis fageticola***, é unha orquídea que se atopa no reino do Paleártico occidental.

Distribución
------------

É orixinaria de Andorra, Bélxica, Portugal, España, Francia, Gran Bretaña, Irlanda, Alemaña e Dinamarca.

Hábitat
-------

Os seus hábitats inclúen substratos calcáreos en dunas, matogueiras e bosques de faias, carballos e coníferas.

Reprodución
-----------

Pénsase que *Epipactis phyllanthes* é sempre autopolinizada, coa polinización que ocorre antes de que as flores se abran.

Notas
-----

1. ↑  Watsonia - On the Identity of a Northumberland Epipactis
2. ↑  Pocket Guide to the Orchids of Britain and Ireland
3. ↑  First Nature - Epipactis phyllanthes