recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**El Reno Renardo** é un grupo de orixe vasca de heavy metal humorístico ou freak metal en lingua castelá, fundado en 2006 polos membros de Valhalla, Jevo, Mikel e Iván Corcuera. A maior parte das cancións de El Reno Renardo narran situacións cotiás en clave de humor. Con todo, e sobre todo a partir do segundo disco, moitas delas teñen como obxectivo a denuncia ou a crítica social. Moitas das cancións deste grupo son adaptacións de temas famosos doutros grupos de pop, rock, metal etc. ás que se lles modificou a letra. Outras, porén, son totalmente orixinais (tanto a letra como a música).

O grupo non comercializa as súas cancións, senón que as distribúe de balde mediante a súa páxina web. Ademais, o grupo compaxina o labor musical coa creación esporádica de videoclips para os seus temas máis famosos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina Oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387494
* Discogs: 3966506
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 1597490

 |
**Engracia Vérez Puentes**, nada en Lousada (Xermade) o 23 de maio de 1901 en finada en Vilalba o 12 de maio de 1983, foi unha mestra e escritora galega.

Traxectoria
-----------

Estudou en Vilalba e na Coruña ata acadar o título de mestra de primeira ensinanza en 1919. Despois dunha breve estancia en Cabreiros, xa casada con Jenaro Carreira Penalonga, foi destinada a Vilarrube, onde residiu preto de sete anos, ata 1933, data do seu traslado a Vilalba. En Vilarrube naceron sete dos seus oito fillos (dous deles finaron na nenez). Na vella escola graduada de Vilalba exerceu a súa profesión durante 32 anos. Logo da súa xubilación e a do seu home dedicouse a viaxar. Os trazos predominantes na súa obra son a descontinuidade e o forzoso autodidactismo, o carácter pouco actual e a privacidade en que a mantivo. Non fixo esforzo ningún por publicar ata moi tarde, se se exclúen algúns poemas aparecidos entre 1955 e 1956 na revista *Arquero* de Barcelona. Non obtivo éxito cos editores galegos cos que contactou.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestras de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 18.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 14-5-1983, p. 82.

Véxase tamén
------------

### Biografía

* 

* "Engracia Vérez Puentes". *Álbum de Mulleres* do Consello da Cultura Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q61060440
* BNE: XX5753293

 |
A **electrólise** é un fenómeno de descomposición química dun soluto por unha corrente eléctrica continua que atravesa a disolución. Os catións, cargados positivamente, por exemplo, ións metálicos, deposítanse no cátodo, e os anións, cargados negativamente, por exemplo, ións halóxenos, fano no ánodo. A cantidade de cada elemento que se deposita nun eléctrodo é proporcional á cantidade de corrente que atravesa a disolución.

Este proceso ten varias aplicacións, como por exemplo, o de purificador de substancias e tamén é un sistema de separación de isótopos para obter auga pesada de ata un 99% de pureza. Úsase tamén na obtención de metais alcalinos e algúns outros metais pesados, co que se consegue un excelente grao de pureza. Tamén se utiliza na obtención do hidróxeno, na análise electrolítica e en galvanotecnia.

Historia
--------

Vídeo que describe o proceso de redución electrolítica utilizado nunha exposición no Museo Infantil de Indianápolis dentro da exposición *Treasures of the Earth*. O vídeo describe o proceso electrolítico tal e como se está a producir no canón do Capitán Kidd, que está en exhibición e actualmente está en proceso electrolítico.
Foi descuberta accidentalmente en 1800 por William Nicholson mentres estudaba o funcionamento das baterías. Entre os anos 1833 e 1836 o físico e químico inglés Michael Faraday desenvolveu as leis da electrólise que levan o seu nome e acuñou os termos.

Notas
-----

1. ↑  "Dicionario; electrólise". *Real Academia Galega*. Consultado o 2023-02-08.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Electrólise*** |

* Electrólise de auga alcalina
* Proceso Castner-Kellner
* Célula electrolítica
* Enxeñaría electroquímica
* Lei de Faraday da electrólise
* Constante de Faraday
* Eficiencia de Faraday
* Corrosión galvánica
* Galvanoluminiscencia
* Proceso Hall–Héroult
* Electrólise de alta presión
* Sobrepotencial
* Ciclo termoquímico
* Cronoloxía das tecnoloxías do hidróxeno
* Electrólise PEM

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q64403
* AAT: 300214750
* BNCF: 20774
* BNF: 119763237
* EBID: ID
* GND: 4014288-7
* JSTOR: electrolysis
* LCCN: sh85042152
* MAG: 163127949
* NDL: 006764557
* PSH: 5614

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D004572

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre química é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Edmundo Roberes Alonso**, nado en Pontedeume cara a 1875 e finado no mesmo concello en outubro de 1923, foi un debuxante e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do maxistrado José María Roberes Tomasí e Indalecia Alonso Roberes. Padeceu escrófula, enfermidade que o obrigou a levar máscara. Estudou o bacharelato no Instituto de Ourense, onde foi alumno de debuxo de José Mendiguchía. Colaborou en *El Lucense*, *La Opinión*, *El Áncora*, *Heraldo de Galicia*, *El Correo Español*, *El Eco de Santiago*, *Galicia*, *La Voz de Galicia*, e foi correspondente en Pontedeume de *El Eco de Galicia*. Foi nomeado oficial de Facenda Pública da Coruña en 1898. Fundou e dirixiu o periódico *El Eco de Puentedeume* que despois se transformou en *Galicia Pintoresca*. Finou en Pontedeume en outubro de 1923.

Notas
-----

1. ↑  *El Eco de Galicia*, 31-12-1909, p. 2.
2. ↑  *El Ideal Gallego*, 23-10-1923, p. 3.
3. ↑  *El Correo Gallego*, 24-10-1923, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Unha fotografía descoñecida da antiga ponte gótica de Pontedeume Arquivado 03 de xaneiro de 2022 en Wayback Machine.
**San Marino** é un estado de 61,5 km² de superficie, o que o converte no segundo estado máis pequeno de Europa. Posúe preto de 30.000 habitantes (29.973 estimados en 2008), tendo así unha densidade de poboación de 489 hab./km².

A poboación, composta basicamente por sanmarineses nativos e italianos, segue unha tendencia de crecemento: no primeiro censo de 1864 a poboación era de 7.080, no segundo (1874) de 7.464, no terceiro (1899) de 9.359, no cuarto (1947) de 12.100 e no quinto (1976), de 12.284. Os sanmarineses que residen no estranxeiro son preto de 17.000 mentres que os estranxeiros que residen en San Marino son 1.000, aproximadamente.

Datos demográficos
------------------

Tódolos datos demográficos que se amosan a continuación corresponden a estimación do ano 2005.

* **Estrutura da poboación por franxa de idade**

0-14 anos: 16,7% (homes: 2.482; mulleres: 2.328)
15-64 anos: 66,5% (homes: 9.255; mulleres: 9.943)
65 anos ou máis: 16,9% (homes: 2.106; mulleres: 2.766)
* **Idade media**

Homes: 39,91 anos
Mulleres: 40,65 anos
Conxunto da poboación: 40,29 anos
* **Taxa de crecemento da poboación**: 1,3%
* **Taxa de natalidade**: 10,18 /1.000 hab.
* **Taxa de mortaldade**: 8,07 /1.000 hab.
* **Taxa de fertilidade**: 1,33
* **Taxa de mortaldade infantil**

Homes: 6,16 /1.000 nacidos vivos
Mulleres: 5,26 /1.000 nacidos vivos
Conxunto da poboación: 5,73 /1.000 nacidos vivos
* **Expectativa de vida ao nacer**

Homes: 78,13 anos
Mulleres: 85,43 anos
Conxunto da poboación: 81,62 anos
* **Estrutura da poboación por xénero** (estimativa de 2005)

Ao nacer: 1,09 Homes/1 Muller
Menos de 15 anos: 1 Homes/1 Muller
Entre 15 e 64 anos: 0,93 Homes/1 Muller
Máis de 64 anos: 0,76 Homes/1 Muller
Conxunto da poboación: 0,92 Homes/1 Muller
* **Relixión**:

Católica: 88,7%
Pentecostais: 1,8%
Outras: 9,5% (ano 2000)
* **Linguas**:

Italiano
Emiliano-romañolo

Fóra do territorio
------------------

Existen hoxe cerca de 17.000 sanmarineses que residen no exterior, a maioría en Italia, basicamente nas rexións de Emilia Romagna e As Marcas. Esa cifra eleva, desa maneira, o número de cidadáns sanmarineses a case 45.231. Toda comunidade de residentes no exterior debe obter o recoñecemento xurídico do Consiglio dei XII. Actualmente son 6.695 os sanmarineses inscritos polas varias comunidades espalladas polo mundo. A maior delas é a de Detroit que conta con cerca de mil inscritos.

Estranxeiros en San Marino
--------------------------

Os estranxeiros constitúen 15% da poboación de San Marino. Deses, o 10% son italianos.

| Concello (*Castello*) | Estranxeiros |
| --- | --- |
| **San Marino** | 612 |
| Acquaviva | 351 |
| Borgo Maggiore | 972 |
| Chiesanuova | 205 |
| Domagnano | 450 |
| Faetano | 180 |
| Fiorentino | 318 |
| Montegiardino | 114 |
| Serravalle | 1.800 |
| **TOTAL** | 5.002 |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* San Marino

### Ligazóns externas

* Departamento de Programación Económica, Centro de Elaboración de Dados e Estatística Arquivado 10 de xuño de 2009 en Wayback Machine.
Evolución da poboación suíza.
Linguas oficiais en Suíza:
      Alemán suízo (62.7%; 72.5%) 
      Francés (20.4%; 21.0%) 
      Italiano (6.5%; 4.3%) 
      Romanche (0.5%; 0,6%) 
Famosos suízos: Leonhard Euler (matemático), Louis Agassiz (xeólogo), Albert Einstein (físico), Auguste Piccard (físico)
A evolución demográfica suíza caracterízase polo aumento continuo da media de idade e a alta proporción da poboación estranxeira.

A relixión maioritaria, practicada por 43% dos suízos, é o catolicismo, seguido por diversas crenzas protestantes (35%). Debido á inmigración hoxe en día tamén se estabeleceron o islamismo (4%) ou a ortodoxia (2%), o resto da poboación pertencen a minorías relixiosas máis pequenas ou non practica relixión algunha. A estabilidade e prosperidade da Suíza, combinada coa poboación lingüística e relixiosamente diversa, leva a algúns a describir o país como un *estado consociacional*. A esperanza de vida é de 81,3 anos (a terceira máis alta do mundo) e a media de fillos por muller é de tan só 1,44. A composición étnica en 2007 era a seguinte:

* Suízos: 77,6% (5 894 501 residentes)
* Europeos: 19,1% (1 450 000 residentes)
	+ Galicia Galegos: 33.020
	+ Italia Italianos: 295.507
	+ Alemaña Alemáns: 224.324
	+ Serbia e Montenegro Serbios e montenegrinos: 196.078
	+ Portugal Portugueses: 193.299
	+ Francia Franceses: 83.129
	+ Turcos: 75.382
	+ Macedonia do Norte  Macedonios: 60.509
	+ Bosnia e Hercegovina Bosníacos: 41.654
	+ Croacia Croatas: 38.144
	+ Austria Austríacos: 36.155
	+ España Españois: 33.499
	+ Británicos: 32.207
* Asiáticos: 1,4% (109.113 residentes)
* Americanos: 0,9% (69.010 residentes)
* Africanos: 0,9% (66.599 residentes)
* Oceánicos: 0,1% (3.777 residentes)

Outros datos demográficos importantes son:

* Esperanza de vida**:** 
	+ Homes: 76,73 anos
	+ Mulleres: 82,63 anos
	+ Total: 79,6 anos
* Linguas:
	+ Alemán: 63,7 %
	+ Francés: 19,2 %
	+ Italiano: 7,6 %
	+ Romanche: 0,6 %
	+ Outras: 8,9 %
* Alfabetización: 99 %

Notas
-----

1. ↑  Swiss Federal Statistical Office. "Languages and religions - Data, indicators". Arquivado dende o orixinal o 30 de outubro de 2007. Consultado o 2009-11-09.  O primeiro número refírese ao número de falantes totaism o segundo só aos cidadáns suízos.
2. ↑  Nova que trata o censo electoral de galegos fora do país

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q688599
* HDS: 008261

 |
**Emilio Gutiérrez del Arroyo Fuentes**, nado en Santiago de Compostela e finado na mesma cidade o 10 de xaneiro de 1971, foi un profesor, músico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Emilio Gutiérrez del Arroyo Cebreiro, comerciante en Compostela. Cego. Colaborou en *El Compostelano* e *El Pueblo Gallego*. Foi nomeado profesor de música do Colexio Nacional de Xordomudos e Cegos de Santiago de Compostela en 1923. Compuxo música de cuplés, e puxo música á zarzuela *De volta a terriña* de Carlos Neira Villamil. Pertenceu ao Partido Republicano Federal de Izquierda Gallega e colaborou no seu órgano *Galicia Federal*. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido de emprego e soldo como profesor da Escola de Xordomudos en novembro. No franquismo foi delegado da ONCE en Compostela.

Notas
-----

1. ↑  *Hoja Oficial del Lunes*, 11-1-1971, p. 8.
2. ↑  "Los ciegos y el Estado español", *El Compostelano*, 22-11-1921, p. 1-2.
3. ↑  "Orientaciones artísticas. Música gallega", *El Pueblo Gallego*, 30-1-1924, p. 12.
4. ↑  *El Compostelano*, 4-1-1923, p. 2.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 13-6-1924, p. 8.
6. ↑  *El Eco de Santiago*, 18-10-1927, p. 2.
7. ↑  *El Pueblo Gallego*, 13-11-1936, p. 6.
A hora de abordar a **demografía de Dinamarca** cómpre ter en conta que moitos dos daneses actuais trazan a súa árbore xenealóxica a partir da poboación xermano-gótica que habitou Dinamarca desde tempos prehistóricos. Con todo, coa inmigración que chegou ao país nos últimos anos, a poboación danesa converteuse en máis heteroxénea.

O dinamarqués é o principal idioma de Dinamarca. Durante as migracións dos Hunos e os eslavos, os daneses instaláronse na península de Xutlandia. Foron expulsados polos nativos e outras tribos de orixe xermánica. Os atacantes deixaron atrás unha chea de barcos, cuxos restos, na actualidade, aínda se están recuperando.

Unha pequena minoría de xermano-parlantes habita hoxe en día no sur de Xutlandia, exactamente no norte de Schleswig. Os duques de Schleswig e Holstein estiveron durante moito tempo baixo as ordes do Santo Imperio Romano, cuestión que se utilizou para manterse independentes. A zona norte de Schleswig entrou a formar parte de Dinamarca co Tratado de Versalles. Hoxe en día gran parte da poboación das zonas fronteirizas fala os dous idiomas.

A maior parte da poboación de orixe inuit habita en Groenlandia; as Illas Feroe teñen unha poboación nórdica que fala a súa propia linguaxe. A educación é obrigatoria desde o sete aos 16 anos e é gratuíta até o nivel universitario. A Igrexa do Pobo Danés está apoiada polo estado e, de acordo cos datos do 2002, un 84,3% dos daneses practican esta relixión. Dinamarca permite a liberdade de cultos. Na actualidade practícanse doce relixións diferentes en todo o país.

Datos demográficos
------------------

**Poboación** (xullo de 2002): 5 336 394

**Estrutura de idades** (datos do 2002):

* 0-14 anos: 18% (homes- 505.820; mulleres- 479.815)
* 15-64 anos: 67% (homes- 1 802 665; mulleres- 1 755 633)
* 65 anos ou máis: 15% (homes- 330.055; mulleres: 462.406)

**Crecemento da poboación**: 0,31%

**Taxa de nacementos**: 12,16 nacementos/1.000 habitantes.

**Taxa de falecementos**: 11 mortes/1.000 habitantes.

**Taxa neta de emigración**: 1,95 emigrantes/1.000 habitantes.

**Taxa de mortaldade infantil**: 5,11 mortes/1.000 nados vivos

**Esperanza de vida**:

* Total da poboación: 76,54 anos
* Homes: 73,95 anos
* Mulleres: 79,27 anos

**Taxa de fertilidade**: 1,73 fillos/muller

**Grupos étnicos**:

* Escandinavo
* Inuit
* Feroés
* Alemán

**Relixións**: 

* 97% Luteranos
* outros, Protestantes, Católicos Romanos, e outras relixións 3%

**Nivel de alfabetización** (*maiores de 15 anos que poden ler e escribir*): 

* Poboación total: 100%
* Homes: 100%
* Mulleres: 100%
**Festival Internacional de Curtametraxes de Kíiv** (**KISFF** polas súas siglas en inglés) é un festival anual que se celebra en Kíiv, e o seu obxectivo é familiarizar ao público coas curtametraxes internacionais. No festival proxéctanse os filmes máis recentes, os gañadores de festivais internacionais, fanse retrospectivas de figuras extraordinarias e cunha atención especial ao cinema ucraíno moderno e clásico. KISFF tamén organiza proxectos e eventos para desenvolver a diversidade de curtametraxes en Ucraína.

O filme independente *Kissing Hank's Ass* foi proxectado no festival no ano 2015.

Historia
--------

O traballo no Festival Internacional de Curtametraxes de Kíiv comezou en 2011 e celebrouse na primavera de 2012 por primeira vez. Dende entón, ten lugar anualmente baixo calquera circunstancia. O festival é unha organización independente, sen ánimo de lucro e non gobernamental, que ten como principal obxectivo a promoción de curtametraxes.

A misión do festival é un intento de descubrir novas formas e métodos de produción cinematográfica en Ucraína e no estranxeiro, mediante o desenvolvemento de plataformas nacionais e internacionais para curtametraxes. O programa tamén inclúe outras proxeccións, clases e encontros.

Xurado
------

O xurado do festival é elixido pola administración do festival. Normalmente hai varios convidados estranxeiros e representantes do cinema de Ucraína. Os membros do xurado son destacados directores, produtores e cineastas que recibiron premios internacionais. Segundo a normativa, os filmes cuxa lingua non sexa o ucraíno, o inglés ou o ruso deben ter subtítulos en inglés. Ao enviar o filme, a persoa é a única responsable do cumprimento de todos os dereitos necesarios.

Premios
-------

O xurado do certame entrega os premios en tres categorías: mellor filme, mellor director e premio do público. Ademais, o xurado poderá outorgar unha "mención especial do Xurado".

Notas
-----

1. ↑  "Kyiv to host first offline film festival since pandemic started | KyivPost - Ukraine's Global Voice". *KyivPost*. 2020-08-04. Consultado o 2021-02-24.
2. ↑  "Kyiv International Short Film Festival". *FilmFreeway* (en inglés). Consultado o 2021-02-24.
3. ↑  Українські учасники KISFF 2015
4. ↑  The 4th Kyiv International Short Film Festival
5. ↑  "History - KISFF". Arquivado dende o orixinal o 21 de maio de 2014. Consultado o 07 de marzo de 2023.
6. ↑  "Mission". *KISFF | Kyiv International Short Film Festival* (en ruso). Arquivado dende o orixinal o 11 de xullo de 2020. Consultado o 2021-03-03.
7. ↑  "JURY". *KISFF | Kyiv International Short Film Festival* (en ruso). Consultado o 2021-02-24.
8. ↑  "Regulations". *KISFF | Kyiv International Short Film Festival* (en ruso). Arquivado dende o orixinal o 11 de xullo de 2020. Consultado o 2021-03-05.

* Portal:Cine
* Portal:Ucraína

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19685409
* IMDb: ev0008806

 |
A **enfermidade de Creutzfeldt-Jakob** (**ECJ**) é un mal neurolóxico con formas xenéticas hereditarias, producidas por unha proteína chamada prión (PrP). Se ben os casos hereditarios e infecciosos están perfectamente documentados, a causa da aparición do prión é descoñecida na maior parte dos casos informados. Trátase dunha doenza de natureza dexenerativa e prognóstico mortal que afecta aproximadamente a unha persoa por millón (prevalencia de 1:106) a nivel global. Nos Estados Unidos había, en 2006, 127 pacientes de ECJ e as súas variantes (2006).

De acordo coa evidencia dispoñíbel, a ECJ resulta do pregamento anormal dun prión. Este fenómeno parece estimular a outras proteínas alteren as súas formas, afectando a súa capacidade para funcionar. Por isto, clasifícase entre as enfermidades priónicas ou encefalopatías esponxiformes transmisíbeis (EET), caracterizadas por presentaren unha forma anómala da proteína priónica celular (PrPC). Estas enfermidades poden existir en formas esporádicas (idiopáticas), hereditarias, e adquiridas. O termo esponxiforme alude ao aspecto esponxoso que presenta na autopsia o cerebro afectado.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Neuroloxía
* Encefalopatía esponxiforme bovina
* Prión

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q49989
* BNCF: 54342
* BNF: 12064993z
* EBID: ID
* GEC: 0262750
* GND: 4220958-4
* LCCN: sh85069294
* NDL: 00575235

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 3166
* DOID: DOID:11949
* eMedicine: 1169688
* GARD: 6956
* MedlinePlus: 000788
* MeSH: D007562
* MeSH: C10.228.140.380.165
* NCIt: C26802
* OMIM: 123400
* Patientplus: Creutzfeldt-Jakob-Disease
* UMLS: C0022336

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Discoteca
Unha **discoteca** é unha sala de baile con música xeralmente non tocada en vivo, senón que provén de discos, que ás veces son mesturados por un disc jockey (DJ).

Historia e características
--------------------------

A primeira discoteca do mundo foi o Scotch Club, na cidade alemá de Aquisgrán, que funcionou a partir de 1959. Nos anos sesenta, as discotecas fixéronse populares en toda Europa, e nos setenta tamén nos Estados Unidos, onde en consecuencia se desenvolveu a música disco.

Algunhas discotecas como o Studio 54 de Nova York fixéronse famosas pola súa música, o seu ambiente o pola asistencia de clientes famosos. Outras, como República Cromagnon de Buenos Aires ou Alcalá 20 de Madrid, apareceron nas novas por desastres agravados polo exceso de xente e as dificultades de evacuación.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* megatrón (efecto megatrón)
* Altofalante
* Foco (iluminación)
* Disc jockey ou DJ.
* Dance
* Bakalao
* Música electrónica
* Música disco
* Disco de vinilo
* Mákina
* Clangor

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1228895
* BNCF: 43693
* BNF: 11961418h
* EBID: ID
* GEC: 0226798
* GND: 4125201-9
* LCCN: sh2001000101
* NDL: 00575808
* NKC: ph119479

 |
**Edmund Percival Hillary**, nado en Auckland o 20 de xullo de 1919 e finado o 11 de xaneiro de 2008, foi un alpinista e explorador neozelandés, famoso por ser o primeiro que completou con éxito unha ascensión ó Everest. Alcanzou o cumio situado a uns 8.850 metros no 29 de maio de 1953 acompañado do sherpa Tenzing Norgay. É o único neozelandés vivo que aparece nun billete de banco.

Traxectoria
-----------

Nado ó sur de Auckland, Hillary acudiu á Auckland Grammar School , unha escola que se atopaba a dúas horas de camiño. O xove Hillary adoitaba pasar estas horas de camiño lendo. Medrou sendo un neno tímido que buscou refuxio nos libros. Aos 16 anos espertou o seu interese pola escalada tras unha excursión escolar a Ruapehu.

Durante a segunda guerra mundial foi membro da aviación neozelandesa. Formou parte dunha expedición ao Everest en 1951 que resultou un fracaso antes de unirse en 1953 á exitosa expedición británica. Escalou outros 10 picos no Himalaia en posteriores visitas en 1956, 1960, 1961, 1963 e 1965. Tamén alcanzou o Polo Sur formando parte da Expedición transártica da Commonwealth o 4 de xaneiro de 1958.

Hillary perdeu á súa esposa Louise e á súa filla Belinda nun accidente de aviación acontecido no Nepal. Máis tarde casou con June Mulgrew. O seu fillo Peter Hillary é tamén un aventureiro e ten escalado o Everest dúas veces.

### Activismo

Ven dedicando gran parte da súa vida en axudar ao pobo Sherpa do Nepal a través dunha fundación á que dedicou as súas enerxías. Grazas a esta fundación téñense construído escolas e hospitais nas remotas rexións do Himalaia. Durante a década dos 80 foi o Alto Comisionado de Nova Zelandia para a India, equivalente ó cargo de embaixador.

Con ocasión da celebración do 50 aniversario da primeira ascensión ao Everest, o goberno do Nepal nomeou cidadán de honor a Edmund Hillary e lle concedeu unha celebración especial que se celebrou en Katmandú. Hillary é o primeiro estranxeiro que recibe un honor deste tipo do pobo nepalí.

Notas
-----

1. ↑  "Former Students of Auckland Grammar School: Edmund Hillary". Arquivado dende o orixinal o 07 de agosto de 2016. Consultado o 03 de xullo de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q33817
* WorldCat
* VIAF: 9847762
* BIBSYS: 90555237
* BMT: 194556
* BNB: ID
* BNE: XX1032613
* BNF: 11907527z
* BRE: 4665267
* CANTIC: a10100568
* DeutscheBio: 118551086
* Discogs: 5298582
* EBID: ID
* FAST: 1716571
* GEC: 0032666
* GND: 118551086
* ICCU: SBLV014409
* IMDb: nm0384804
* ISNI: 0000 0001 0868 4310
* LCCN: n50035179
* LibraryThing: hillaryedmundsir
* Munzinger: 00000008166
* NDL: 00443345
* NKC: jn20000602942
* NLA: 35966812
* NNDB: 000022760
* NPG: mp73011
* NTA: 072313056
* OL: OL78637A
* PTBNP: 106846
* SELIBR: 304783
* SNAC: w6184rh7
* SUDOC: 02916432X
* TePapa: 2145
* TMDb: 1280248
* WikiTree: Hillary-33

 |
**Emilio José León Suárez**, nado en Xixón o 4 de novembro de 1977, máis coñecido como **Emilio León**, é un profesor e político asturiano. Participou nas eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias en 2015 representando a Podemos Asturias.

Traxectoria
-----------

### Vida persoal

Foi profesor de materias científicas, así como de cursos de historia contemporánea e socioloxía na Universidade de Oviedo. É licenciado en física. Traballou como educador en centros de acollida de menores inmigrantes de Oviedo e como animador social e limpador nun xeriátrico de "La Rochelle".

### Carreira política

Foi candidato autonómico de Podemos Asturias nas eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2015, e foi deputado autonómico na Xunta Xeral do Principado de Asturias. Tamén foi vicepresidente da "Comisión de Investigación de Caso Enredadera".

Colaborou con Andecha Astur presentándose ás eleccións municipais de 1999 en Corvera e de 2007 en Llanes.

En xullo de 2018, dimitiu como voceiro de Podemos Asturias na Xunta Xeral por discrepancias ideolóxicas co partido.

Notas
-----

1. ↑  "Emilio León fue en las listas de Andecha en las elecciones locales". *elcomercio.es*. 6 de maio de 2015. Consultado o 22 de decembro de 2021.
2. ↑  "La dimisión de Emilio León como portavoz evidencia discrepancias con la dirección de Podemos". *elcomercio.es*. 26 de xullo de 2018. Consultado o 22 de decembro de 2021.
*Enforcamento*, gravado de Francisco de Goya.
O **enforcamento** ou **aforcamento** é a suspensión dunha persoa por unha ligadura para producir a morte por suspensión do corpo dende o pescozo. A suspensión pódese facer nunha forca ou culquera outro punto de suxeición a altura dabondo e resistencia ó peso.

O enforcamento tamén foi empregado como un xeito de suicidio no cal a persoa aplica unha ligadura ó pescozo até que se presenta a inconsciencia e despois a morte por medio de suspensión parcial ou por mor do soporte do peso na ligadura. Este xeito foi máis adoito en prisións e outras institucións, onde é difícil levar a cabo unha suspensión completa. O primeiro uso coñecido nese sentido foi en 1325.

Notas
-----

1. 1 2  Oxford English Dictionary, 2ª edición. O enforcamento como xeito de execución data de arredor do ano 1000 e como xeito de suicidio dende 1325.
2. ↑  Real Academia Galega (ed.). "Dicionario da lingua galega - enforcamento".
3. ↑  Real Academia Galega (ed.). "Dicionario da lingua galega - aforcamento".

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Enforcamento***  |

### Outros artigos

* Forca

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q175111
* BNCF: 18277
* BNF: 12372006z
* EBID: ID
* GND: 4505377-7
* JSTOR: death-by-hanging
* LCCN: sh85058742

 |
**Eduardo Martínez Balmaseda**, coñecido como **Edu Martínez**, nado o 5 de maio de 1990 en Logroño, A Rioxa, é un xogador profesional español de baloncesto. Actualmente forma parte do cadro de xogadores do Club Baloncesto Breogán de Lugo, no que xoga na posición de aleiro cunha alzada de 2,00 metros.

Traxectoria
-----------

Formado nas categorías inferiores do FC Barcelona e do Estudiantes de Madrid, chega na tempada 2011-12 á formar parte do cadro de xogadores do primeiro equipo dos "colexiales" na Liga ACB. É internacional coas categorías inferiores selección española de baloncesto, con quen foi medalla de bronce no Europeo Sub-20 de Croacia.

### Clubs

* Categorías inferiores FC Barcelona (categorías inferiores, 2003-2007)
* ACB Asefa Estudiantes (Liga EBA-ACB, 2007-2012)
* LEB Breogán (LEB, dende 2012)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en acb.com
* Ficha en feb.es

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387279
* ACB: 20203818
* FIBA: 69525

 |
**Dial Wika** (acrónimo de *Diamant Allemagne - Wissenschafts-Kapsel*) foi un satélite artificial de Francia e Alemaña lanzado a bordo dun foguete Diamant B o 10 de marzo de 1970.

Características
---------------

O satélite foi lanzado para estudar as variacións espazotemporais da densidade local de electróns e a intensidade da radiación Lyman-alfa da xeocoroa. O satélite estaba formado por unha base octogonal de 68 cm de distancia entre lados e 43 cm de altura, cun cilindro enriba de 57,8 cm de altura e 31,5 cm de diámetro.

A alimentación eléctrica era proporcionada por dous paneis solares que alimentaban unhas baterías. O satélite non tiña capacidade de recibir comandos e unha vez en órbita a secuencia de observacións científicas e transmisións a terra estaba controlada preprogramadamente polo sensor solar. Os datos científicos transmitíanse en tempo real ao non dispoñer de grabadora de a bordo.

O satélite levaba a bordo os seguintes instrumentos:

* Un fotómetro alfa para a xeocoroa.
* Unha sonda de impedancia.
* Un detector de partículas de alta enerxía.
* Un magnetómetro.

Dial Wika foi deseñado para funcionar durante 26 días, pero o 20 de maio de 1970 deixou de transmitir debido ao fallo das baterías.

Notas
-----

1. 1 2  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "WIKA (DIAL)" (en inglés). Consultado o 8 de novembro de 2019.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  NASA (5 de setembro de 2019). "DIAL/WIKA" (en inglés). Consultado o 8 de novembro de 2019.
3. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "Dial-Wika" (en inglés). Consultado o 8 de novembro de 2019.
4. 1 2 3 4  Mark Wade (2011). "Dial WIKA" (en inglés). Consultado o 8 de novembro de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Diamant B
* Dial MIKA

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1208351
* NSSDC ID: 1970-017A
* SCN: 04344

 |
**Diamantina Rodríguez**, nada en Viḷḷaxime (Quirós) o 14 de setembro de 1920 e finada en Noreña o 21 de abril de 2021, foi unha cantante asturiana de *tonada*, máis coñecida como **Diamantina**.

Traxectoria
-----------

De nena escoitou nun gramófono a voz de Obdulia Álvarez Díaz "La Busdonga", que se converteu no seu referente. En 1939 tresladouse co seu marido, o gaiteiro quirosán Argimiro Fernández Álvarez, á localidade de San Nicolás (Soto Ribera, La Ribera). En 1948 participou por vez primeira no concurso de *tonadas* organizado polo xornal *Región*. Isto serviulle para darse a coñecer e para coñecer José Menéndez Carreño "Cuchichi", membro do xurado e que se converteu no seu mestre. En 1950 asentouse en Mieres. En 1955 gañou o concurso de *Región*.

En 1969 gravou o seu primeiro disco, e en 1971 editou outro dedicado ao cancioneiro de Eduardo Martínez Torner. En 1972 publicou *La verde Asturias*, e en 1973 *Canciones asturianas*. En 1981 gravou *A las madres de los mineros*, que amais de *tonadas* incluía *xiraldilles*, *vaqueiradas* e anadas.

Colaborou no cantar "A la madre del mineru", no disco de Rosario González *De Ḷḷaciana vengo* (2004). Nese mesmo ano interveu no disco editado pola Dirección Xeral de la Muyer do Goberno de Asturias, *Con voz de muyer*, no que tamén participaban entre outras Anabel Santiago, Liliana Castañón, Marisa Valle Roso e Rosario González.

Recoñecementos
--------------

En 2002 recibiu a medalla de Asturias que concede o Goberno do Principado, na categoría de prata, como recoñecemento á súa traxectoria artística e a contribución á recuperación do patrimonio musical asturiano. Desde 2003 formou parte do xurado do Memorial Silvino Argüelles.

Notas
-----

1. ↑  "Fallece a los 100 años Diamantina Rodríguez, referente de la tonada asturiana". *La Voz de Asturias* (en castelán). 21 de abril de 2021. Consultado o 21 de abril de 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19965853
* WorldCat
* VIAF: 800157884803060620001
* BNE: XX1582556
* Discogs: 4335343
* MusicBrainz: ID

 |
**Dreux ou Drogón de Vexin,** nado ao redor de 990/1000 e finado o 2 de xullo de 1035, foi conde de Vexin e Amiens desde 1024 ata 1035. Era fillo de Gautier II de Vexin o Branco, conde de Vexin, de Amiens e de Valois e de Adela.

Traxectoria
-----------

Á morte do seu pai, para preservar o patrimonio familiar, compartiu os condados co seu irmán Raúl III de Vexin. 

Dreux recibiu os condados de Vexin e Amiens e seguiu sendo fiel aos capetos, mentres que Raúl obtivo o de Valois e achegouse ao conde de Blois e de Troyes e de Meaux na Champaña. O terceiro irmán, Folque, xa era bispo de Amiens. 

Ademais da alianza capeta, Dreux II mantivo boas relacións con Normandía, en liña cos seus predecesores. Os fillos de Aethelred II e de Emma de Normandía refuxiáronse en Rouen e, para reforzar unha alianza con Normandía, Dreux II casou en 1013 con Godgifu, filla de Aethelred e Emma. Tiveron a: 

* Gautier III (m. 1063), conde de Vexin, Amiens e Maine.
* Folque II (m. 1058), bispo de Amiens.
* Ralf o Tímido (m. 1057), conde de Hereford.

En 1035, acompañou ao duque de Normandía Roberto o Magnífico na peregrinación a Xerusalén, pero morreu ao seu regreso a Nicea en xuño de 1035. .

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pierre Bauduin, *La Première Normandie (Xe-XIe siècles)*.
* Édouard de Saint Phalle, «*Les comtes de Gâtinais aux Xe et XIe siècle*», a *Onomastique et Parenté dans l'Occident médiéval*, Oxford, Prosopographica et genealogica, 2000, 310 páxs. (ISBN 1-900934-01-9), páxs. 230-246.

### Ligazóns externas

* *(en inglés)* Fundación para xenealoxía medieval: Condes de Valois e de Vexin

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q727996
* WikiTree: Vexin-22

 |
Mapa da área onde se fala o dialecto de Kansai.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **dialecto de Kansai** (en xaponés: 関西弁 *Kansai-ben*; tamén coñecido como *Kansai hōgen* (関西方言?)) é un grupo de dialectos xaponeses falados na rexión de Kansai, no Xapón. En xaponés, *Kansai-ben* é o nome común e só é chamado **dialecto Kinki** (近畿方言, *Kinki hōgen*?) en contextos técnicos. Os dialectos de Quioto e Osaca, especialmente no período Edo, tamén son chamados **dialecto Kamigata** (上方言葉, *Kamigata kotoba*?, ou *Kamigata-go* (上方語?)). O dialecto de Kansai está tipificado pola fala de Osaca, a meirande cidade de Kansai, polo cal tamén é chamado **Osaka-ben**. Caracterízase por ser unha fala máis melódica e máis forte que a dos falantes da lingua estándar. O dialecto de Osaca, en particular, asóciase co humor, e por iso moitos comediantes usan frases no dialecto de Osaca para dar senso de humor á ocasión.

Notas
-----

1. ↑  Omusubi: Japan's Regional Diversity Arquivado 14 de decembro de 2006 en Wayback Machine. consultado o 23 de xaneiro de 2007

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Xapón*** |

### Bibliografía

* Takahashi, Hiroshi e Kyoko (1995). *How to speak Osaka Dialect*. Kobe: Taiseido Shobo Co. Ltd. ISBN 978-4-88463-076-8
* Minoru Umegaki (Ed.) (1962). 近畿方言の総合的研究 (*Kinki hōgen no sōgōteki kenkyū*). Toquio: Sanseido.
* Isamu Maeda (1965). 上方語源辞典 (*Kamigata gogen jiten*). Toquio: Tokyodo Publishing.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1191393
* EBID: ID
* Glottolog: kink1238
* Linguasphere: 45-CAA-af

 |
***Drive Like Jehu*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de post-hardcore Drive Like Jehu, publicado en 1991 a través dos selos Cargo Music e Headhunter Records. Aínda que non é tan apreciado como o seu segundo e derradeiro disco *Yank Crime*, o traballo gañou notoriedade nos emerxentes movementos noise rock e math rock, que posteriormente levaría a moitos dos seguidores a considearar a Drive Like Jehu como un vínculo entre estes dous xéneros. O álbum tamén axudou a atraer a atención de grandes discográficas, facendo que tanto Drive Like Jehu como a outra banda do guitarrista John Reis, Rocket From the Crypt, asinasen un lucrativo contrato con Interscope Records.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Drive Like Jehu. 

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Caress"   | 3:55 |
| 2. | "Spikes to You"   | 2:18 |
| 3. | "Step on Chameleon"   | 5:12 |
| 4. | "O Pencil Sharp"   | 9:44 |
| 5. | "Atom Jack"   | 2:24 |
| 6. | "If it Kills You"   | 7:12 |
| 7. | "Good Luck in Jail"   | 4:05 |
| 8. | "Turn it Off"   | 6:12 |
| 9. | "Future Home of Stucco Monstrosity"   | 3:58 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5307912
* Discogs: 46588
* MusicBrainz: ID

 |
**Dialnet** é un portal de Internet de difusión da produción científica hispana, que botou a andar no ano 2001, especializado en ciencias humanas e sociais. A súa base de datos, de acceso libre, foi creada pola Universidade da Rioxa e constitúe unha hemeroteca virtual que conten os índices das revistas científicas e humanísticas de España, Portugal e Latinoamérica, incluíndo tamén libros (monografías), teses de doutoramento, homenaxes e outro tipo de documentos. O texto completo de moitos dos documentos está dispoñible en liña.

No portal colaboran numerosas universidades españolas e hispanoamericanas que fan os volcados de sumarios de revistas. Tamén incorpora bases de datos con documentos noutras linguas.

Estatísticas e servizos
-----------------------

| Estatísticas de Dialnet |
| --- |
|
| Revistas | 9.125 |
| Documentos | 4 388 753 |
| Alertas | 24 392 489 |
| Usuarios | 1 306 204 |

Dialnet é un dos servizos de busca máis empregados no mundo académico e cultural hispano.

* Carga de teses doutoralis a texto completo
* Ofrece un *servizo de alertas*, polo que o subscritor recibe por correo electrónico os sumarios das revistas das materias que desexe.
* Permite o aloxamento de revistas en *edición electrónica*
* Ofrece servizos específicos aos *editores*

Na clasificación do Laboratorio de Cibermetría do CSIC, Dialnet ocupa o primeiro posto entre os portais europeos e o cuarto posto a nivel mundial.

Recoñecementos
--------------

Recibiu o premio Álvaro Pérez Ugena á Divulgación da Ciencia e da Comunicación, correspondente á edición de 2012.

Notas
-----

1. ↑  Consultado o 12 de setembro de 2014.
2. ↑  *Ranking Web de Repositorios del Mundo* Arquivado 24 de xuño de 2013 en Wayback Machine. Laboratorio de Cibermetría do CSIC, consultado o 12 de setembro de 2014.
3. ↑  *Dialnet recibe el premio Álvaro Pérez Ugena* *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Google Books.

### Ligazóns externas

* Páxina web de Dialnet *(en varias linguas)*.
* "Dialnet uno de los pilares de la Web Iberoamericana del conocimiento". *Universia*. 1 de outubro de 2008. Arquivado dende o orixinal o 25 de xaneiro de 2013. Consultado o 25 de maio de 2013. *(en castelán)*
* *La Fundación Dialnet estará operativa a partir de enero de 2009* en Soitu
**Enrique Velasco**, nado en Pontevedra en 1954, é un escultor galego.

Traxectoria
-----------

Comeza a traballar ligado á Escola de Canteiros de Pontevedra. Isto fai que durante os anos 80 só emprega a pedra. Subordina o material á construción de formas xeométricas que xogan coas antinomías positivo-negativo, simetría-asimetría e baleiros-volumes. Posteriormente incorporou o ferro. Logo, dende a segunda metade dos anos 80 incorpora materiais industriais e incluso tecnoloxía. Nos seus últimos traballo reflíctese unha reflexión sobre as posibilidades de integrar pintura, escultura e arquitectura.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Pintores e Escultores Galegos na EXPO 92*. Xunta de Galicia.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre unha personalidade é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20536024
* WorldCat
* VIAF: 87118231
* BNE: XX1344985
* SUDOC: 201012790

 |
**David Bravo Bueno**, nado o 20 de febreiro de 1978 en Sevilla, é un avogado andaluz especializado en dereito informático e especialmente en propiedade intelectual. Coñecido pola súa participación en debates ou faladoiros para defender o dereito a compartir cultura e coñecemento, divulgando en que consiste o dereito á copia privada ou o termo copyleft, grazas a Internet e as redes de pares (P2P) entre outras ferramentas.

En marzo de 2005 publica unha misiva dirixida ao presidente do Goberno de España, José Luis Rodríguez Zapatero, en relación á Lei sobre propiedade intelectual, a favor de compartir o coñecemento e de non restrinxir aínda máis, na súa opinión, os dereitos de autor.

En xuño do mesmo ano presentou *Copia este libro*, publicado baixo Creative Commons que, como el mesmo escribiu, trata de...

> 
> 
> *...as redes P2P, os medios de comunicación e a súa creación dunha moral artificial, o canon e a cultura do medo.*
> 
> 

Tamén actuou como avogado colaborando coas protestas de maio de 2011 en España.

Notas
-----

1. ↑  *Carta a José Luis Rodríguez Zapatero* Arquivado 23 de abril de 2012 en Wayback Machine. de David Bravo (2005)
2. ↑  Referencia de *Copia este libro* en 20 Minutos
3. ↑  Libro sobre derechos de autor y P2P SomosLibres.org

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***David Bravo*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial *(en castelán)*
* Blog de David Bravo Arquivado 14 de xaneiro de 2012 en Wayback Machine. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3320915
* MusicBrainz: ID

 |
**Enrique Álvarez Abalde**, nado en Teis (Vigo) en 1960 e finado o 16 de xullo de 2010, foi un militante comunista galego, preso político[] do PCE(r) na década de 1980.

Traxectoria
-----------

Abalde militou desde novo na solidariedade cos presos e presas políticas. En outubro de 1980 foi detido xunto a outras 14 persoas (entre elas a súa compañeira) nunha macrooperación contra o PCE(r).

En 1987 foille diagnosticada esclerose múltiple avanzada. O mesmo lle pasou a outros dous presos políticos comunistas, Mercedes Herranz e Ernesto Fernández Portillo. Tras nove anos en prisión, en 1989 foi posto en liberdade condicional por enfermidade grave e incurábel. A finais da década de 1990 ingresou nun hospital xa de forma permanente.

Estaba interno no Hospital da Cruz Vermella de Vigo. En marzo de 2010 houbo protestas a prol da sanidade pública e contra o peche deste centro, no que se atopaban 70 enfermos graves, 6 dos cales, incluído Enrique, se negaron a abandonar o hospital.
Imaxe do principal edificio da Deputación.
A **Deputación Foral de Áraba** (en éuscaro: *Arabako Foru Aldundia*, en castelán: *Diputación Foral de Álava*) é o órgano de goberno do territorio histórico de Áraba, no País Vasco (España).

Ademais das competencias ordinarias que exercen as deputacións provinciais das restantes provincias de España, a Deputación Foral de Áraba exerce competencias específicas de Deputación Foral derivadas da natureza de Áraba como territorio histórico do País Vasco, en virtude do seu Estatuto de Autonomía, por exemplo ten importantes competencias tributarias, en urbanismo e en asuntos sociais.

Deputado Xeral
--------------

Á fronte da Deputación Foral está o goberno foral de Áraba, formado polo consello de deputados e o presidente destes, coñecido como Deputado Xeral (en éuscaro: *Diputatu Nagusia* ou *Ahaldun Nagusia*), que é elixido polas Xuntas Xerais de Áraba, o parlamento provincial.

### Deputados Xerais de Áraba dende a Transición

* 1979-1983: Emilio Guevara Saleta (EAJ-PNV)
* 1983-1987: Juan María Ollora Otxoa de Aspuru (EAJ-PNV)
* 1987-1991: Fernando Buesa Blanco (PSE)
* 1991-1995: Alberto Ansola Maiztegi (EAJ-PNV)
* 1995-1999: Félix Ormazabal Askasibar (EAJ-PNV)
* 1999-2007: Ramón Rabanera Rivacoba (PP)
* 2007-2011: Xabier Agirre López (EAJ-PNV)
* 2011-2015: Javier de Andrés (PP)
* 2015: Ramiro González Vicente (EAJ-PNV)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Deputación Foral de Biscaia
* Deputación Foral de Guipúscoa

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Deputación Foral de Áraba*** |

* Web da Deputación Foral de Áraba *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3036440
* WorldCat
* VIAF: 128381142
* BNE: XX253984
* BNF: 118659118
* Dialnet: 3673427
* EUFP: 935416494
* GND: 2052687-8
* ISNI: 0000 0001 0659 3028
* LCCN: n79144968
* SUDOC: 02640589X

 |
***Electric Ladyland*** é o nome do terceiro e último álbum de The Jimi Hendrix Experience, lanzado en outubro de 1968.

En 1998 os lectores da revista *Q* ubicaron a *Electric Ladyland* no posto 22 dos mellores álbums de tódolos tempos; en 2003 o canal de televisión VH1 ubicuno no posto 72.

Gravación
---------

A gravación do álbum foi moi problemática. Logo dunha complicada xira por Escandinavia e Inglaterra, Hendrix decidiu regresar ao seu país natal, os Estados Unidos (mudárase a Inglaterra antes de ser un músico popular). Frustrado polas limitacións das gravacións comerciais, decidiu crear un moderno estudio en Nova York, no que non tivera limitacións para expandir a súa visión musical. A construción do mesmo, chamado Electric Lady, tivo diversos problemas e non foi rematado ata mediados de 1970, polo que gran parte de *Electric Ladyland* foi gravado en The Record Plant, na mesma cidade.

Os disciplinados hábitos de traballo de Hendrix volvéronse erráticos, e a combinación de sesións interminables e de estudios cheos de aduladores finalmente causaron que o produtor Chas Chandler renunciara en maio de 1968. Chandler máis tarde queixouse de que Hendrix insistía en gravar moitas tomas de cada canción (ao parecer, de "Gypsy Eyes" fixéronse 43 tomas, e malia isto, Hendrix aínda non estaba satisfeito co resultado). O perfeccionismo de Hendrix levou ao guitarrista Dave Mason a que gravara 20 tomas da guitarra acústica de "All Along The Watchtower".

Listaxe de cancións
-------------------

| Cara A |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "...And the Gods Made Love"   | 1:19 |
| 2. | "Have You Ever Been (To Electric Ladyland)"   | 2:08 |
| 3. | "Crosstown Traffic"   | 2:25 |
| 4. | "Voodoo Chile"   | 14:50 |

| Cara B |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Little Miss Strange"   | 2:47 |
| 2. | "Long Hot Summer Night"   | 3:21 |
| 3. | "Come On (Let the Good Times Roll)"   | 4:04 |
| 4. | "Gypsy Eyes"   | 3:38 |
| 5. | "Burning of the Midnight Lamp"   | 3:33 |

| Cara C |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Rainy Day, Dream Away"   | 3:39 |
| 2. | "1983... (A Merman I Should Turn to Be)"   | 13:25 |
| 3. | "Moon, Turn the Tides....Gently Gently Away"   | 0:58 |

| Cara D |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Still Raining, Still Dreaming"   | 4:19 |
| 2. | "House Burning Down"   | 4:26 |
| 3. | "All Along the Watchtower"   | 3:54 |
| 4. | "Voodoo Child (Slight Return)"   | 5:06 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q524415
* AllMusic: mw0000527658
* Discogs: 24535
* EBID: ID
* MusicBrainz: ID

 |
***El Show de Joan Monleon*** foi un programa de variedades na Televisió Valenciana presentado por Joan Monleon (actor e cantante en grupos como Els Pavesos).

Características
---------------

Comezou durante a primeira etapa de Canal 9-TVV e mantívose en antena ata 1992, logrando unha gran popularidade e converténdose nun mito da televisión no País Valenciano.

Incluía concursos como *a guanyar diners* (a gañar diñeiro), proba na que participaban persoas do público e que consistía en elixir unha serie de huchas con premios escondidos, *on sonen hui les nostres campanes* (onde tanxen hoxe as nosas campás), onde se ensinaba un campanario para que o concursante dixese a que vila pertencía, ou *la paella russsa* (a paella rusa), onde o concursante tiña que escoller desde a súa casa un elemento da paella-ruleta que había no plató para obte-lo premio correspondente.

Acudían invitados coma público distintas persoas e asociacións en representación cada día dun municipio do País Valenciano.

Notas
-----