Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Serbia (homónimos).

O **Estado dos Eslovenos, Croatas e Serbios** foi un efémero goberno autoproclamado polas rexións sudoccidentais do Imperio austrohúngaro despois de que este se disolvera ao finalizar a primeira guerra mundial, polas poboacións de eslovenos, croatas e serbios que habitaban esas rexións do imperio. Uns meses despois da súa formación integrouse no Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos.

Nome
----

En esloveno, o Estado era coñecido como *Država Slovencev, Hrvatov in Srbov*, en croata como *Država Slovenaca, Hrvata i Srba*, e en serbio como Држава Словенаца, Хрвата и Срба ou *Država Slovenaca, Hrvata i Srba*.

Os serbios aos que se refire o nome do Estado eran os que residían nos territorios do Imperio austrohúngaro: Bosnia e Hercegovina, Voivodina, Croacia-Eslavonia (incluíndo Sirmia) e Dalmacia, coas Bocas de Kotor e o litoral de Montenegro até Spič, preto de Bar, non ás poboacións do Reino de Serbia (que comprendía as actuais Macedonia do Norte, Montenegro, Kosovo e Serbia).

Historia
--------

Mapa do antigo Imperio austrohúngaro, mostrando as zonas habitadas principalmente por eslovenos, croatas e serbios. A maioría destes territorios foron incluídos no Estado dos Eslovenos, Croatas e Serbios.
O Estado foi proclamado en Zagreb o 29 de outubro de 1918. O seu corpo lexislativo era o **Consello Nacional** (*Narodno vijeće*), creado o 6 de outubro de 1918  e formado *ad hoc* por políticos influentes da época. O presidente era un esloveno, Anton Korošec, mentres que os dous vicepresidentes, Svetozar Pribićević e Ante Pavelić (non debe confundirse con Ante Pavelić, líder do estado croata nazi creado en 1941), eran serbio e croata, respectivamente.

As aspiracións do novo Estado eran incluír todos os territorios do antigo Imperio austrohúngaro habitados por eslovenos, croatas e serbios. Porén, os serbios de Voivodina (incluíndo as rexións do Banato, Bačka e Baranja) rexeitaron este Estado e formaron a súa propia administración en Novi Sad, (Banato, Bačka e Baranja) baixo a autoridade suprema do *Gabinete Nacional de Serbia*.

Voivodina uniuse ao Reino de Serbia o 25 de novembro de 1918. Un día antes disto, o 24 de novembro de 1918 , a rexión de Sirmia, que ao principio era parte do Estado, separouse para unirse ao Reino de Serbia.

Para evitar ter que entregar o seu exército aos gañadores da guerra en concepto de reparación de danos, o Emperador cedeulle ao Consello Nacional do Estado (31 de outubro de 1918 ) a totalidade da súa armada (*KuK Kriegsmarine*) e a frota mercante, con todos os seus portos, arsenais e fortificacións costeiras.

O ***Selo de Verigar***,  
 da única serie postal emitida polo Estado, converteuse nun dos símbolos do efémero Estado dos Eslovenos, Croatas e Serbios.
O Consello enviou notificacións diplomáticas aos gobernos de Francia, Reino Unido, Italia, Estados Unidos e Rusia, comunicando que tomara a totalidade da frota austrohúngara. A notificación enviouse demasiado tarde: un comando italiano xa atacara e afundira o SMS Viribus Unitis en Pola. O resto da frota dividiuse posteriormente, principalmente entre Italia, Francia e Gran Bretaña.

Se os Aliados viron este goberno como unha trampa para privalos do seu botín de guerra, os Estados neutrais sinalaron que non podían recoñecelo debido á imposibilidade de demostrar a característica clave para recoñecer a soberanía dun Estado, é dicir, o control do territorio.

O goberno non foi recoñecido internacionalmente antes de que o Consello Nacional decidise, o 24 de novembro de 1918 , unirse ao Reino de Serbia (que xa se unira co Reino de Montenegro, Voivodina e Sirmia) e formara o Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos o 1 de decembro de 1918, renunciando ao acordo (Declaración de Xenebra) que o seu presidente Korošec lograra co primeiro ministro serbio Nikola Pašić e os representantes do Comité Iugoslavo no exilio para a unión cuase confederal dos dous estados, fundamentalmente debido á ameaza de invasión de parte do seu territorio por Italia.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Macartney, páx. 363.
2. ↑  Macartney, páx. 366.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Ćorović, Vladimir: *Ilustrovana istorija Srba*. Serbia Central. (2006).
* Njegovan, Drago: *Prisajedinjenje*. Voivodina Central. (2004).
* Macartney, C. A.: *Hungary and Her Successors: The Treaty of Trianon and Its Consequences, 1919-1937*. Simon Publications (2001).

### Outros artigos

* Banato, Bačka e Baranja
* Reino de Iugoslavia
* Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos
* Declaración de Corfú

### Ligazóns externas

* Selos do Estado dos Serbios, Croatas e Eslovenos
* Mapa