*Os argumentos positivos sobre a persoa describense en **recurso á autoridade***.

Un **argumento ad hóminem** ou ***argumentum ad hominem*** (en latín, ‘dirixido á persoa’), é unha falacia lóxica que implica responder a un argumento ou a unha afirmación referíndose á persoa que o formula, no lugar do argumento por si mesmo. Un argumento ad hóminem (e por tanto, falaz) ten esta estrutura:

1. *A* afirma *B*;
2. Hai algo cuestionable no suxeito *A*,
3. Polo tanto, *B* é falso.

O argumento ad hóminem é unha das falacias lóxicas máis coñecidas. Tanto a falacia en si mesma como a acusación de servirse dela utilízanse como recursos en discursos reais. Como unha técnica retórica, é poderosa e úsase a miúdo —a pesar da súa falta de sutileza— para convencer a aqueles que se moven máis por sentimentos e por costumes acomodaticios que por razóns lóxicas.

Uso
---

Unha falacia ad hóminem consiste en afirmar que un argumento de alguén é erróneo *só* por algo referente á persoa, non por problemas no argumento en si. O simple feito de insultar a unha persoa dentro dun discurso — doutro modo racional— non constitúe necesariamente unha falacia ad hominem. Debe quedar claro que o propósito do ataque é desacreditar á persoa que está ofrecendo o argumento e, especificamente, convidar aos demais a non tomaren o que afirma en consideración.

Non todos os argumentos ad hóminem son negativos. É posible argumentar que algo é certo por quen é que o afirma (argumento de autoridade).

Validez
-------

O argumento ad hóminem é falaz cando se aplica á dedución, e non á evidencia (ou premisa) dun razoamento aínda que se pode aplicar tanto á dedución como á evidencia por medio da persuasión.

Pode dubidarse dunha proba ou rexeitala dependendo da súa orixe por razóns de credibilidade, pero dubidar ou rexeitar unha dedución baseándose na súa fonte é a falacia ad hóminem.

As premisas que desacrediten a unha persoa poden existir en razoamentos válidos, cando a persoa criticada é a única fonte dunha proba usada nun dos seus argumentos.

Subtipos
--------

Identifícanse tres variedades tradicionais da falacia ad hóminem: **ad hóminem abusivo**, **ad hóminem circunstancial** e **tu quoque**.

### Ad hóminem abusivo

O ad hóminem abusivo (tamén chamado *argumentum ad personam*) frecuentemente consiste nun simple (e normalmente inmerecido) insulto ao opoñente, pero tamén pode implicar a mención de erros de carácter ou accións discutibles. A razón pola que é falaz é porque, normalmente, os insultos e mesmo os defectos do opoñente non afectan á veracidade ou ao soporte lóxico das afirmacións do opoñente.

*"Vostede non pode afirmar que a miña acción sexa inmoral **porque** estivo no cárcere".*
O feito de que alguén estivese na cadea non converte en morais as accións do seu interlocutor nin lle impide denuncialas, e ambos feitos carecen de relación entre si.

*"Xoán di que Miguel é un estafador".*
*"Xoán? Olla, ese é mellor que cale, que eu teñoo visto tralas raparigas do instituto".*
O feito de que Xoán se sinta atraído polas rapazas non invalida o seu argumento de que Miguel fose un estafador, e ambos os dous feitos carecen de relación ningunha entre si.

### Ad hóminem circunstancial

O ad hóminem circunstancial implica mencionar que alguén se atope nunha circunstancia na que está predisposta a tomar unha determinada posición. Esencialmente consiste en atacar a neutralidade do interlocutor. A razón pola que é falaz é porque as predisposicións do opoñente non afectan á veracidade dos seus argumentos desde un punto de vista lóxico.

*"As compañías de tabaco engánanse cando din que fumar non afecta seriamente á túa saúde, **porque** só están defendendo os seus negocios multimillonarios."*
O feito de que estean defendendo os seus negocios non invalida automaticamente as súas afirmacións, cuxa falsedade debe ser demostrada mediante probas científicas.

*"Pedro di que as condicións de traballo son perigosas? Que vai dicir ese, se é un comunista!"*
O feito de que Pedro sexa comunista non invalida o seu argumento de que un determinado traballo sexa, en efecto, perigoso.

É importante distinguirmos entre un razoamento racional e un correcto segundo a lóxica. Estes razoamentos non son correctos se se olla estritamente a súa lóxica.

### Tu quoque

*Artigo principal**:* tu quoque.
*Tu quoque* (literalmente, "ti tamén") pode denominarse tamén como o "argumento da hipocrisía". Prodúcese cando unha afirmación se descarta ou ben porque é inconsistente con outras afirmacións que fixo o interlocutor ou ben porque é insconsistente coas súas accións.

*"Disque os avións voan por leis físicas, pero non é certo, **porque** antes dicías que o facían mediante a maxia."*
O feito de que antes fose dito que os avións voaban por medio da maxia non nega a situación da nova afirmación na que se argumenta que voan por leis físicas.

*"E disme ti que beber é malo? Se son as oito da mañá e xa estás bébedo!"*
O feito de que alguén estea bébedo ou sexa un alcohólico non invalida, desde un punto de vista estritamente lóxico, o argumento de que beber alcohol en exceso é malo para a saúde.

Véxase tamén
------------

* Locucións latinas
* *Argumentum ad verecundiam*

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189183
* EBID: ID
* GND: 4540914-6
* JSTOR: ad-hominem
* LCCN: sh98000284

 |