recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Real Santuario del Santísimo Cristo de La Laguna** é unha igrexa situada na cidade de San Cristóbal de La Laguna (Tenerife, Illas Canarias), á beira da Praza do Cristo de La Laguna. O Santuario é un dos máis importantes templos das Illas Canarias, que garda a imaxe do Santísimo Cristo de La Laguna, que é unha das imaxes máis veneradas polos canarios.

Historia
--------

A igrexa foi construída en 1580 por orde de Alonso Fernández de Lugo (conquistador da illa). A igrexa forma parte dun convento franciscano e ten unha única nave, alta e estreita. A imaxe de El Cristo de La Laguna foi feita de madeira, en Flandres, polo escultor belga Louis Van Der Vule no século XVI. Esta imaxe, de gran valor histórico e artístico, ten gran devoción, non só na cidade de La Laguna, senón tamén no resto das illas. A imaxe está colocada nunha cruz de prata.

No interior, o altar maior está enteiramente feito de prata e ouro, neste altar é onde atopamos a imaxe do Cristo. Varios papas concederon indulxencias ao Santuario. En 1906, o rei de España, Afonso XIII concedeu o título do Real Santuario.

Xunto ao Santuario están o Cuartel Militar, a casa do xefe do Comando Militar de Área e as Illas Canarias.

Galería de imaxes
-----------------

* InteriorInterior
* Foto antigaFoto antiga
* CampanarioCampanario
* Cristo de La LagunaCristo de La Laguna

Notas
-----

1. ↑  "Estatutos Oficiales de la Esclavitud del Santísimo Cristo de La Laguna" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 05 de xaneiro de 2009. Consultado o 05 de xaneiro de 2009.
2. ↑  "Programa de actos 2007 Cristo de La Laguna" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 08 de xullo de 2011. Consultado o 08 de xullo de 2011.
3. ↑  "Cristo de La Laguna. Página Web de su Hermandad". Arquivado dende o orixinal o 23 de agosto de 2007. Consultado o 12 de setembro de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entorno del Santuario, página oficial de la Real, Pontificia y Venerable Esclavitud del Santísimo Cristo de La Laguna.
* Real Santuario del Cristo de La Laguna, Página de Turismo de Tenerife
**Fábrica Nacional de Automóviles, Aviones y Motores de Aviación** foi un fabricante español de aeronaves, motores de avión e automóbiles con sede en Barcelona de 1948 ata 1949. O nome da marca era **Nacional RG**.

Historia da Compañía
--------------------

O Cubano Ramón Girona Guillaume, que anteriormente traballara na fábrica francesa de automóbiles, avións e motores de aviación Farman. Fundou a empresa en 1948 en Barcelona e comezou a produción. A produción terminou en 1948 ou 1949, moi probablemente, debido as trabas burocráticas e da falta de material daquela época. Tivo que liquidar a empresa, da que queda un rastro case nulo.

Avións
------

A compañía presentou en 1948 na *XIV. Feria Internacional y Official de Muestras* da Cidade Condal dúas pequenas aeronaves de dúas prazas. Para asegurar a produción dos seus propios motores.

Vehículos
---------

O único modelo foi un micro coche de '6 HP'. O motor, refrixerado por auga, era un motor bóxer de dous cilindros con 692 cc e 18 hp. A velocidade máxima era de 80 km/h. O vehículo era un sedán convertible de dúas portas.

Aínda existe un vehículo no museo do automóbil *Collecció d’Automòbils de Salvador Claret* en Sils.

Notas
-----

1. ↑  *Die Internationale Automobil-Enzyklopädie*
2. ↑  *The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile*
3. ↑  *The New Illustrated Encyclopedia of Automobiles*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Harald Linz, Halwart Schrader: *Die Internationale Automobil-Enzyklopädie.* United Soft Media Verlag, München 2008, ISBN 978-3-8032-9876-8. *(en alemán)*
* Nick Georgano: *The Beaulieu Encyclopedia of the Automobile, Volume 2 G–O.* Fitzroy Dearborn Publishers, Chicago 2001, ISBN 1-57958-293-1 *(en inglés)*
* David Burgess Wise: *The New Illustrated Encyclopedia of Automobiles.* Greenwich Editions, 2004, ISBN 0-86288-258-3 *(en inglés)*
* Walter Zeichner: *Kleinwagen International.* Motorbuch-Verlag, Stuttgart 1999, ISBN 3-613-01959-6. *(en alemán)*

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Nacional RG Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Páxina de Internet de *autopasion18.com* (español con fotos)
Detalle da colección de rochas de Galicia, de Guillermo Schulz (1832-1834), conservada no Museo Xeomineiro (do Instituto Xeolóxico e Mineiro de España, en Madrid).
A **mineraloxía** é a ciencia que estuda os minerais e as súas propiedades físicas e químicas. Por mineral entendemos unha materia de orixe inorgánica, que presenta unha composición homoxénea e que acostuma presentarse en estado sólido e cristalino á temperatura media da terra. Así e todo, hai minerais, como a auga e o mercurio, en estado líquido. En contraste, a petroloxía estuda as pedras e as rochas, que teñen composición química tamén inorgánica pero heteroxénea.

Un mineral defínese pola súa composición e pola súa cristalografía. Por exemplo, se o carbono cristaliza no sistema cúbico recibe o nome de diamante; en cambio, se cristaliza no sistema hexagonal, coñécese como grafito. Só pola súa aparencia xa se recoñece que son dous minerais diferentes, pero en realidade teñen mesma composición química.

* Cristalografía.
* Mineraloxía física.
* Mineraloxía química.
* Mineraloxía descritiva.
* Mineraloxía determinativa.
* Mineraloxía óptica.

Véxase tamén
------------

* Petroloxía e petrografía
* Xeognosia
* Cristaloquímica
* Cristal
* Rocha
* Xema
* Xemoloxía
* Asociación Mineralóxica Internacional

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeoloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83353
* AAT: 300054552
* BNCF: 19246
* BNF: 11932504q
* BRE: 2215002
* EBID: ID
* GEA: 8826
* GEC: 0123762
* GND: 4039457-8
* HDS: 024471
* JSTOR: mineralogy
* LCCN: sh85085589
* MAG: 199289684
* NDL: 00566086
* PSH: 4761
* Treccani: mineralogia

 |
Coordenadas: 40°24′30″N 3°41′15″O﻿ / ﻿40.40833, -3.68750

Fachada do observatorio.
O **Real Observatorio de Madrid** é unha institución científica que se atopa na cidade de Madrid, España. Foi construído en 1790, e dende entón fíxose cargo do traballo realizado previamente polo observatorio da armada da costa de Cádiz.

É a sede do Observatorio Astronómico Nacional de España e do Observatorio Xeofísico Central, ámbolos dous administrados polo
Instituto Xeográfico Nacional de España (a través do departamento de *Astronomía, Xeofísica e Aplicacións Espaciais*).

Historia
--------

Reconstrución do telescopio de William Herschel, no edificio anexo para a súa exposición.
O edificio principal do Real Observatorio de Madrid, deseñado por Juan de Villanueva, comeza a construírse en 1790 no antigo cerrillo de San Blas. Situado a carón do actual Parque do Retiro na rúa de Alfonso XII. Encárgase ó astrónomo William Herschel a construción dun telescopio reflector cun espello de 60 cm de diámetro. Dada a carencia dunha tradición astronómica no país, os primeiros astrónomos do Observatorio inician a súa aprendizaxe en diversos países europeos. Porén, este pulo inicial remata coa guerra contra Francia, que supón a dispersión do persoal e a destrución de equipos, biblioteca e edificacións provisionais.

En 1834 a raíña María Cristina de Borbón-Dúas Sicilias nomea Director do Real Observatorio de Madrid ao ilustrado Domingo Fontán, autor do primeiro mapa (de Galicia) realizado en España con métodos científicos.

En Galicia
----------

Placa de latitude na porta da Facultade de Xeografía e Historia da USC, referida ó observatorio Astronómico de Madrid.Placa de latitude na porta da Facultade de Xeografía e Historia da USC, referida ó observatorio Astronómico de Madrid.
Escollido como referencia nalgún momento para a medida de latitude en España (en troques de Greenwich, que rematou sendo a norma, París ou outros puntos da xeografía española), a placa de latitude que aparece na porta da Facultade de xeografía e Historia da USC en Santiago está referida a este observatorio.

Notas
-----

1. ↑  "Visitas al Real Observatorio" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 27 de agosto de 2016. Consultado o 2 de agosto de 2016.
2. ↑  "Observatorio Astronómico y Meteorológico.". ISSN 1579-1076.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Real Observatorio de Madrid Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4274351
* WorldCat
* VIAF: 128925375
* BAV: ADV12418240
* BNE: XX127648
* BNF: 16977012p
* GND: 1087348544
* LCCN: n80113599
* PTBNP: 644123
* SUDOC: 142934941

 |
Unha **naveta** é unha construción prehistórica da illa de Menorca. A súa función era de sepulcro colectivo, e estaba construída con grandes pedras e técnica ciclópea, é dicir, colocadas en seco, sen cemento nin argamasa.

Naveta funeraria de Es Tudons, Menorca.
Naveta des Tudons ao amencer, Menorca.
As navetas funerarias pertencen aos inicios da Cultura talaiótica de Menorca, cara ao ano 1000 a.C. aínda que polas súas características morfolóxicas, moi similares aos dolmens da illa, foron consideradas frecuentemente moito máis antigas. Isto pódese deber a que, malia ser posteriores aos dolmens en mil anos, a longa perduración no uso destes, e as tradicións inamovibles propias dunha cultura insular, propiciaron que as navetas estean realmente inspiradas neles. Estas similitudes son especialmente patentes nas navetas máis antigas.

Do mesmo xeito que os dolmens de Menorca, as navetas máis arcaicas son practicamente circulares polo seu exterior, e a súa cámara sepulcral é rectangular, delimitada por grandes lousas planas dispostas verticalmente. O exterior dos dolmens é un túmulo de pedras que recobre a estrutura da cámara sepulcral. No caso das navetas, este túmulo realizouse con esmero, colocando as pedras de xeito que as súas paredes exteriores queden máis ou menos planas. En moitos casos, tamén recorren á disposición das ditas pedras en fileiras. Tamén teñen unha antecámara similar á dos dolmens e, o que é máis revelador, a separación entre as dúas cámaras vén marcada pola colocación dunha lousa plana vertical cunha abertura máis ou menos cadrada perforada nela, e con rebaixes para poder encaixar unha lousa de peche.

Lousa perforada de acceso á cámara sepulcralAs navetas máis evolucionadas perderon a forma circular ou ovalada das primeiras e tomaron forma de naves invertidas, o que lles deu o seu nome. A fachada da naveta corresponderíase coa popa da nave. Tamén se empezaron a construír cun segundo piso, ao que se ascendía por unha angosta "cheminea" desde a antecámara. A separación entre pisos, do mesmo xeito que o teito, faise por medio de grandes lousas planas dispostas de lado a lado. O mal estado de conservación de moitas delas fai que sexa imposible saber se todas tiñan dous pisos, ou se foi unha mellora construtiva. Finalmente, unha das máis modernas e mellor conservadas, a Naveta des Tudons, construíuse sen a lousa perforada, culminando así unha evolución construtiva que as separa dos dolmens.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* La guía *online* de la prehistoria en Mallorca y Menorca
* Patrimoni històric de Menorca: Situación de tódolos Bens de Interese Cultural (BIC)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1234523
* GEC: 0196097

 |
Miniature Card.
**Miniature Card** (Tarxeta Miniatura en galego) ou **Mini Card** (Tarxeta Mini en galego) é un estándar de tarxeta de memoria flash ou SRAM (RAM síncrona), promovido por Intel no ano 1995 e apoiado por Fujitsu, Advanced Micro Devices e Sharp Electronics. Hoxe en día, ningunha das compañías mencionadas anteriormente a fabrican.

Usos
----

A **Miniature Card Card Implementers Forum** (MCIF) promoveu este tipo de tarxeta para certos dispositivos concretos, tales como: PDA's, ordenadores de bolso, gravadoras de son dixitais, cámaras dixitais e nos primeiros teléfonos intelixentes. Úsase en dispositivos tales como Philips Velo 500 e CISCO 800 e 1700.

Dimensións
----------

A Miniature Card, como o seu nome indica, ten unhas dimensións reducidas 37 × 45 × 3,5 mm de espesor, e pode ter dispositivos en ámbolos dous lados do seu substrato.

Características
---------------

* Ten un conector de 60 pins que era un subconxunto de unicamente memoria de PCMCIA.
* Contaba con datos de 16 bits.
* Un bus de direccións de 24 bits.
* Traballaba a unha voltaxe de 3,3 o 5 voltios.
* As tarxetas miniatura apoian Attribute Information Structure (AIS) (Atributo Estrutura da Información) na EEPROM identificación I²C.

O formato Miniature Card foi competidor das tarxetas SmartMedia e CompactFlash. Tamén se crean durante a década de 1990, e o anterior un tipo máis grande ca as tarxetas de PC. Esta batalla entre ambas as tarxetas foi vencida por CompactFlash e SmartMedia, que tiveron moito máis éxito no mercado da electrónica de consumo, provocando así un déficit nas Mini Card's, o cal terminou coa finalización da súa fabricación.
**Roberto Oya Alonso**, coñecido como **Cachopas**, nado en Vigo cara 1902 e finado na mesma cidade o 22 de decembro de 1941, foi un obreiro e guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Metalúrxico de Lavadores. Foi detido en xullo de 1933 con Bernardo Álvarez Troncoso, Manuel Piñeiro Comesaña, Antonio Grilo Moreira e Manuel Cobas Vidal, acusados de colocar unha bomba no domicilio de Antonio Abalde Comesaña, en Santo André de Comesaña. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte. Reclamado por requisitoria en xuño de 1937 xunto con Álvaro Ballesteros Estévez, Guillermo Santos Caride, Eugenio González Fernández, Abraham Lloriente Sánchez, Fermín Pais Alonso e outros veciños de Lavadores fuxidos, volveu ser reclamado por requisitoria en agosto dese ano con outros veciños de Lavadores para ser xulgado na causa 194/37, e foi declarado en rebeldía. Liderou un grupo de fuxidos que comezou a actuar en agosto de 1936 por Bembrive, Candeán, na contorna viguesa e no Condado. A Garda Civil atribúelles o asalto ás casas reitorais de Sárdoma (o 25 de xullo de 1936), Candeán e Bembrive e outras vivendas daquela zona. Foi detido en 1939. Xulgado en Vigo por rebelión militar foi condenado a pena de morte. Foi executado no castelo do Castro de Vigo, ás 8 horas do 22 de decembro de 1941. En decembro de 1941 abríronlle expediente de responsabiliadades políticas.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 23-7-1933, p. 12.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 18-6-1937, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 3-8-1937, p. 2.
4. ↑  *El Correo Gallego*, 30-12-1941, p. 6.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 16-12-1941, p. 6.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abad Gallego, Xoán Carlos (2005). *Héroes o forajidos. "Fuxidos" y guerrilleiros antifranquistas en la comarca de Vigo*. Vigo: Instituto de Estudios Vigueses. ISBN 84-89599-33-5.

### Ligazóns externas

* A primeira guerrilla antifranquista galega (1936-1939): un esforzo malogrado Arquivado 21 de xaneiro de 2022 en Wayback Machine..
* 

* Roberto Oya Alonso na páxina web *Nomes e Voces*.
**Rodrigo Payno Díaz de la Espina** nado en Burgos o 7 de febreiro de 1947, é un exfutbolista español máis coñecido como **Payno**, que xogaba na demarcación de gardameta.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar no Real Burgos, ata que ficha polo Celta de Vigo tras acadar o ascenso a Primeira División na tempada 1968/69 por un prezo de dous millóns cincuenta mil pesetas.

Porén nunca chegou a ter moita continuidade no equipo galego a causa das lesións, o primeiro ano foi suplente de Bermúdez, protagonista do ascenso, e despois do balear Gost e no seu terceiro e último ano do cántabro Alarcia.

En 1971 fichou polo Villareal CF e posteriormente polo Racing de Santander.

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 1971-72 (debut na Copa da UEFA) |
| --- |
| Gost  ·  Pedrito  ·  Manolo  ·  Domínguez  ·  Hidalgo  ·  Juan  ·  Rivera  ·  Almagro  ·  Lezcano  ·  Rodilla  ·  Jiménez  ·  Rivas |
| Alarcia  ·  Castro  ·  Sanromán  ·  Navarro  ·  Canario  ·  Suco II  ·  Payno  ·  Fernández Amado  ·  Villar  ·  Dolfi  ·  Doblas  ·  Robles  ·  Yáñez |
| Adestrador: Juan Arza |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20536022
* BDFutbol: 8327

 |
**Mon Santiso**, nado na Coruña o 24 de febreiro de 1959, é un xornalista e presentador de televisión galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Interpretación e máis tarde introduciuse no mundo da interpretación, como axudante de dirección e actor en teatros. A súa popularidade débese, con todo, á televisión. Debuta no medio en 1985, na Televisión de Galicia, conducindo programas como *Atalaia*, *Espacio aberto* ou *Mono*. Desde esa emisora salta ao desaparecido Canal 10. Con todo, a súa faciana comeza a ser coñecida no resto de España 1998, ano no que acompaña a Ana Rosa Quintana nos labores de presentación do popular magazine *Sabor a ti* en Antena 3. Mantense no programa ata 2000.

O recoñecemento do público permítelle aceptar outras ofertas e en anos sucesivos presenta en solitario varios programas. Paralelamente volveu á Televisión de Galicia, conducindo primeiro o magazine *Actual* no verán de 2002 e actuando na comedia *Fíos* en 2002-2003. En 2005 ficha por Televisión Española e durante uns meses conduce o espazo *España es*, centrado nas novas tecnoloxías. En 2006 regresou á TVG, co magazine vespertino *O Programón*.

Mon Santiso na Revista Fin de SemanaMon Santiso no plató do programa A Revista Fin de Semana
En numerosas ocasións puxo voz ao microespazo televisivo *Cada día un libro*, e eventualmente presenta o programa *A Revista Fin de Semana* da TVG.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2841153
* IMDb: nm1460076

 |
**Rodrigo Sanz López**, nado en Ferrol o 29 de decembro de 1872 e finado en Santiago de Compostela o 26 de agosto de 1939, foi un político e investigador galego.

Traxectoria
-----------

Impulsor do Ateneo Ferrolano e Solidaridad Gallega. Na Coruña contribuíu á creación da Universidad Popular e desde Solidaridad Gallega promoveu as Asembleas Agrarias de Monforte. Foi presidente do Partido Regionalista Gallego e un dos iniciadores das Irmandades da Fala, chegando a ser elixido como líder das Irmandades o 3 de marzo de 1918, non obstante as tensións entre rexionalistas e nacionalistas fixeron que a primeiros de abril deixase a organización e fundase un efémero Zentro Rexionalista. Durante a Ditadura de Primo de Rivera foi nomeado presidente da Unión Patriótica de Ferrol e alcalde honorario da cidade. Dende 1931 presidiu o Secretariado de Galicia en Madrid. Participou na redacción do Estatuto de Galicia.

III Asemblea Agraria de Monforte (1911).
Editou varios xornais como *Solidarismo Gallego* –onde escribiu diversos artigos na sección Luchando– e *El Kardeciano*, en homenaxe ao escritor Allan Kardec. Colaborou tamén en *Ecos del Eume*, *Estudios Gallegos*, *A Nosa Terra* e *Prácticas Modernas*. Como membro do Secretariado de Galicia, de Madrid, colaborou na redacción dunhas *Bases para un proyecto de Estatuto de Galicia* que se presentaron na Asemblea da Coruña celebrada en xuño de 1931 co obxectivo de aprobar un Estatuto de Autonomía para Galicia; este texto non foi tomado en consideración pola Asemblea.

Notas
-----

1. ↑  Ínsua, E. X. (2017). *A Nosa Terra é Nosa!*. A Coruña: Baía Edicións.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rodrigo Sanz Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* II Asemblea Agraria de Monforte
* III Asemblea Agraria de Monforte

### Ligazóns externas

* Os solidarios ante o invicto marqués Arquivado 20 de xuño de 2012 en Wayback Machine.
O **momento angular**, tamén chamado cantidade de movemento angular, *(L = Iω)*, equivale ao produto vectorial da cantidade de movemento polo vector de posición.

A súa conservación implica a non existencia de momentos de forzas externos ó sistema, o que se dá por exemplo, en campos centrais como o gravitatorio arredor do Sol, orixe dunha das leis de Kepler.

Ecuación
--------

Relación entre a forza (F), torque (τ), e vectores momento (p e L) nun sistema en rotación.
A forma máis común de se determinar a cantidade de movemento angular ({\displaystyle {\vec {L}}\,\!}) dun corpo é a través do produto de seu momento de inercia ({\displaystyle I\,\!}) e a súa velocidade angular ({\displaystyle {\vec {\omega }}\,\!})

{\displaystyle {\vec {L}}=I{\vec {\omega }}\,\!}

Tamén pode ser determinada a través do raio ({\displaystyle r\,\!}) do movemento angular e da cantidade de movemento linear ({\displaystyle {\vec {p}}=m{\vec {v}}\,\!}) do corpo.

{\displaystyle {\vec {L}}=m{\vec {v}}\times {\vec {r}}\,\!}

ou en cantidades escalares

{\displaystyle L=m\omega r^{2}\,\!}

Usos
----

O momento angular é excepcionalmente útil na resolución de sistemas rotacionais, sexan eles formados por corpos ríxidos ou por sistemas de partículas. Na verdade é útil en todos os casos en que é constante no intervalo estudado, pois pódese demostrar que o o torque resultante sobre un sistema é igual á taxa de variación temporal, a derivada no tempo, do momento angular. Conclúese que sempre que o torque total for cero o momento angular manterase constante. Esa situación é mais común do que parece, pois usualmente, nos sistemas illados, as forzas que actúan internamente entre os corpos xeran torques que se anulan, pois tales forzas son usualmente centrais (a súa liña de acción pasa polo centro xeométrico do corpo) o que fai con que os pares acción-reacción anulen os torques.

Ese "ataque" é tan importante que con el é posíbel demostrar as leis de Johannes Kepler, se usado en conxunto coa Lei da gravitación universal. Esa demostración foi feita polo propio Isaac Newton, feito que deu un "lastro" aínda maior a hipótese de Newton da forza gravitacional ser proporcional ao inverso do cadrado da distancia.

Véxase tamén
------------

* Cantidade de movemento linear
* Impulso

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q161254
* BNCF: 13013
* BNF: 119820349
* EBID: ID
* GEC: 0234967
* GND: 4150572-4
* LCCN: sh85005144
* MAG: 155675718

 |
O **museo de León**, situado na cidade de León (España), é o museo máis antigo da provincia e está dedicado a narrar a historia da mesma a través da arqueoloxía, a arte e a etnografía. Inaugurado en 1869, aínda que fundado a partir da actividade da Comisión Provincial de Monumentos de León no contexto da Desamortización decimonónica, desde 2007 atópase no coñecido como **edificio Pallarés**, no centro da cidade. Así mesmo, ten dous anexos: a vila romana de Navatejera, na localidade de Navatejera (no veciño municipio de Villaquilambre), e o antigo convento de San Marcos (León), que é a sede histórica do museo.

Instalacións
------------

Desde 2007, o museo posúe dúas instalacións na cidade de León: a súa sede, no edificio "Pallarés", e o seu anexo monumental ou sede histórica, no conventual de San Marcos. Por outra banda, dispón dun anexo arqueolóxico: a vila romana de Navatejera, no municipio de Villaquilambre, visitable a poucos quilómetros do centro da cidade.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Museo de León***  |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial do Museo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6034088
* WorldCat
* VIAF: 136889149
* BNE: XX111394
* BNF: 133297625
* CANTIC: a11144579
* GND: 5193750-5
* ISNI: 0000 0001 1945 4350
* LCCN: n94049856
* SUDOC: 145707652

 |
| Miniopterus aelleni |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Mammalia |
| Orde: | Chiroptera |
| Familia: | Miniopteridae |
| Xénero: | *Miniopterus* |
| Especie: | ***M. aelleni*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Miniopterus aelleni'**Goodman et al. 2009 |
| Disrtibución do *Miniopterus aelleni*Disrtibución do *Miniopterus aelleni* |

***Miniopterus aelleni*** é unha especie de morcego do xénero *Miniopterus* que vive en Anjouan (Comores) e no noroeste de Madagascar. Trátase dun morcego pequeno de cor marrón. Os antebrazos miden 35–41 mm. O tragus (unha proxección situada no bordo interior da orella) é longo, ten a base ampla e a punta roma ou arredondeada. O pataxio (membrana caudal) ten poucos pelos. O padal é plano e ten diastemas ben visibles entre os cairos e os dentes premolares superiores.

As poboacións desta especie foron inclúuídas tradicionalmente na *M. manavi*, pero estudos publicados no 2008 e no 2009 indican que *M. manavi* é en realidade un complexo formato para cinco especies diferentes, incluída o *Miniopterus aelleni*. Polo xeral, o seu ámbito de distribución cadra co do *M. griveaudi*, outra especie anteriormente incluída en *M. manavi*.

Notas
-----

1. ↑  Goodman et al. 2009b, appendix 1
2. ↑  Goodman et al. 2009b, appendix 1

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 889596
* GBIF: 8327146
* iNaturalist: 183006
* ITIS: 947220
* IUCN: 81629770
* NCBI: 647618

 |
**MITA**, acrónimo de *Mini-Satellite Italiano a Tecnologia Avanzata*, e tamén coñecido como **MITA-O**, foi un satélite artificial da Axencia Espacial Italiana usado para facer diversos experimentos no espazo. Foi lanzado o 15 de xullo de 2000 desde o cosmódromo de Plesetsk mediante un foguete Kosmos 3M.

Características
---------------

MITA foi un satélite italiano adicado á experimentación no espazo que foi lanzado mediante un foguete Kosmos 3M xunto cos satélites CHAMP e Bird-Rubin. Foi inxectado nunha órbita circular inicial de 450 km de altura, cunha inclinación orbital de 87 graos e un período orbital de 93,6 minutos. O seu obxectivo principal foi realizar diversos experimentos de demostración de novas tecnoloxías.

O satélite tiña forma cúbica e estaba estabilizado nos tres eixos e pesaba 170 kg, propelente incluído. Levaba a bordo o instrumento científico NINA 2 para estudar os raios cósmicos, e o experimento tecnolóxico MTS-AOMS, consistente nun sensor multitarefa que inclúe un sensor solar e de horizonte, un sensor de velocidade angular e un sensor de campo magnético.

Reentrou na atmosfera o 15 de agosto de 2001.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "MITA" (en inglés). Consultado o 23 de febreiro de 2015.
2. 1 2 3 4  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "MITA-O (NINA)" (en inglés). Consultado o 23 de febreiro de 2015.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  NASA (26 de agosto de 2014). "MITA (NINA)" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 10 de marzo de 2016. Consultado o 23 de febreiro de 2015.
4. 1 2  "Note verbale dated 14 June 2001 from the Permanent Mission of Italy to the United Nations (Vienna) addressed to the Secretary-General" (PDF) (01-85208). 27 de xuño de 2001: 2. Consultado o 3 de abril de 2020.
5. 1 2 3  Mark Wade (2011). "MITA" (en inglés). Consultado o 23 de febreiro de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q21406042
* NSSDC ID: 2000-039A
* SCN: 26404

 |
**Michel Miguel Elias Temer Lulia**, nado o 23 de setembro de 1940 en Tietê, São Paulo, é un avogado, profesor, escritor e político brasileiro de orixe libanesa, expresidente do Partido do Movimento Democrático Brasileiro, o máis grande do país. Foi o Presidente do Brasil entre o 31 de agosto de 2016 o o 1 de xaneiro de 2019. Electo como vicepresidente de Dilma Rousseff, asumiu a presidencia tras a destitución desta logo dun xuízo político.

Carreira pública
----------------

Michel Temer comezou a súa carreira política no gabinete do gobernador de São Paulo, Adhemar Pereira de Barros. En 1983 foi nomeado procurador xeral do Estado e o ano seguinte pasou a ser secretario de Seguridade Pública do mesmo, cargo que volveu ocupar nos inicios dos anos 1990. Dentro da súa xestión creouse a primeira Delegacía da Muller do Brasil, así como tamén a Delegacía de Protección dos Dereitos de Autor, como instrumento de combate á pirataría.

Logo da súa primeira lexislatura fronte á Secretaría de Seguridade Pública de San Paulo, comezou a súa carreira en cargos electivos. Confioulle ao entón gobernador, Franco Montoro, o súa decisión de participar na Asemblea Nacional Constituínte de 1986. Finalmente, resultou electo ao cargo e puido participar da Asemblea onde optou por mostrar unha postura moderada e grandes coñecementos sobre dereito constitucional. Logo desta elección, foi elixido Deputado Federal, cargo que repetiría consecutivamente por seis períodos máis. Finalmente abandona o cargo para volver asumir a Secretaría de Seguridade Pública de San Paulo e, anos máis tarde, para asumir a Secretaría de Goberno do devandito Estado.

Foi electo tres veces como Presidente da Cámara de Deputados (en 1997, en 1999 e en 2009), e no 2001 é designado como presidente do Partido do Movimento Democrático Brasileiro. En 2009, tras un acordo co Partido dos Traballadores, é elixido como candidato a Vicepresidente, para conformar unha candidatura con Dilma Rousseff a disputar nas eleccións de 2010, onde finalmente resulta electo, tras unha segunda volta, o 31 de outubro, tamando finalmente posesión do cargo o 1 de xaneiro de 2011.

Debido á crise política e económica, que resultaron no *impeachment* de presidente Dilma Rousseff, Michel asumiu a presidencia en 31 de agosto de 2016. Nunha entrevista para a Lebanese Broadcasting Corporation, Temer mencionou que a orixe da súa familia é da cidade de Tabourah en Distrito de Koura, que á súa vez é unha veciñanza da cidade de Trípoli, Líbano.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Dilma Rousseff** | **Lista de presidentes do Brasil**2016–2019 | Sucesor:**Jair Bolsonaro** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q463533
* WorldCat
* VIAF: 50885278
* BLBNB: 000191236
* EBID: ID
* GND: 1191849384
* IMDb: nm8343798
* ISNI: 0000 0000 3141 0206
* LCCN: n92084125
* Munzinger: 00000030753
* SUDOC: 249711338
* Treccani: temer-lulia-michel-miguel-elias

 |
MSTI 2 antes do lanzamento.
**Miniature Sensor Technology Integration** ou **MSTI** foi unha familia de satélites estadounidense militares.

Características
---------------

Os satélites MSTI concebíronse como satélites de baixo custo lanzados para probar novos sensores no marco da Iniciativa de Defensa Estratéxica da Forza Aérea dos Estados Unidos. Planificáronse cinco satélites MSTI, aínda que finalmente se enviaron tres a órbita, cos outros dous cancelados.

MSTI 1
------

MSTI 1 tivo a misión de obter imaxes no infravermello de varias illas no océano Pacífico oriental durante catro días. Tiña unha masa de 150 kg e estaba estabilizado por un sistema a reacción usando gas frío. As imaxes eran enviadas a estacións en terra mediante un transmisor en frecuencia modulada. Foi lanzado o 21 de novembro de 1992 mediante un foguete Scout G1 a unha órbita de 289 x 366 km e 96,7º de inclinación orbital.

MSTI 2
------

MSTI 2 foi lanzado mediante outro Scout G1 na última engalaxe desde modelo de foguete o 9 de maio de 1994. A súa misión, de seis meses de duración, foi demostrar a capacidade de seguimento de mísiles desde satélite. Conseguiu localizar e seguir con éxito o lanzamento dun mísil de proba Minuteman 3. O satélite obtivo máis de tres millóns de imaxes no infravermello durante a súa misión e fallou aos cinco meses en órbita, posiblemente a un impacto con lixo espacial.

MSTI 3
------

MSTI 3 levaba tres sensores a bordo:

* Unha cámara infravermella para lonxitudes de onda medias (MWIR).
* Unha cámara infravermella para lonxitudes de onda curtas(SWIR).
* Un espectrómetro para lonxitudes de onda visible.

A súa misión, dun ano de duración, foi recoller datos do fondo de radiación infravermello da superficie terrestre para o seu uso en detección e seguimento de mísiles balísticos. O sensor no visible usouse para recoller datos medioambientais para estudos do medio ambiente e ecolóxicos. MSTI 3 foi lanzado mediante un foguete Pegasus H o 17 de maio de 1996.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| MSTI 1 | 21 de novembro de 1992 | Scout G1 | Éxito |
| MSTI 2 | 9 de maio de 1994 | Scout G1 | Éxito |
| MSTI 3 | 17 de maio de 1996 | Pegasus H | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2020). "MSTI" (en inglés). Consultado o 24 de setembro de 2020.
2. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "MSTI 1" (en inglés). Consultado o 24 de setembro de 2020.
3. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "MSTI 2" (en inglés). Consultado o 24 de setembro de 2020.
4. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "MSTI 3" (en inglés). Consultado o 24 de setembro de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Scout G1
* Pegasus H
**Michel Kafando**, nado en Uagadugú o 18 de agosto de 1942, é un diplomático burkinense, que foi presidente de transición de Burkina Faso entre 2014, tras a dimisión de Blaise Compaoré, ata a realización de novas eleccións en 2015. Foi apartado brevemente do cargo o 17 de setembro de 2015, cando o militar Gilbert Diendéré liderou un golpe de estado que o derrocou. Foi restituído o 23 de setembro de 2015 despois do fracaso do golpe de estado. Foi Ministro de Relacións Exteriores entre 1982 e 1983 e posteriormente foi Embaixador permanente de Burkina Faso nas Nacións Unidas entre 1998 até 2011.

Kafando asumiu o poder logo dun acordo co goberno interino militar dirixido por Isaac Zida, co fin de liderar unha transición política.

Traxectoria
-----------

Kafando naceu en Uagadugú. Obtivo un título de licenciatura en Dereito Público da Universidade de Bordeos en 1969, un diploma en estudos políticos en 1972 en París e outro diploma do Instituto Universitario de Altos Estudos Internacionais en Xenebra tamén en 1972. Máis tarde obtivo un doutoramento en ciencias políticas na Sorbona en 1990. Está casado e ten un fillo.

Notas
-----

1. ↑  "Michel Kafando, président de la transition" (en francés). 17 de novembro de 2014. Consultado o 13 de maio de 2019.
2. ↑  "Presidente de Burkina Faso vuelve al poder tras golpe de Estado". *El Comercio* (en castelán). 24 de setembro de 2015. Consultado o 9 de abril de 2019.
A agricultura galega caracterízase polo minifundismo.
Un **minifundio** é unha leira rústica de extensión reducida, aínda que debe ser contextualizada dentro do espazo no que se atope. Algúns libros de texto defíneno por baixo de 30 ha.

Características
---------------

Un minifundio ten, por definición, unhas dimensións tan reducidas que impiden ao agricultor obter unha renda suficiente para sobrevivir. O minifundismo, xunto co latifundio, é unha das principais causas da emigración rural á cidade en busca de traballo.

O minifundio créase nos réximes de herdanza nos que o posuidor divide a súa propiedade a partes iguais entre os seus fillos, resultando así cachos de terreo progresivamente máis pequenos, até que a renda insuficiente obrígaos a vender as terras que lles queda e emigrar.

O minifundio é moi común tanto no norte de España como no propio territorio de Galiza.

Notas
-----

1. ↑  EcuRed (ed.). "Minifundio". Consultado o 12 de novembro de 2018.
2. ↑  Cedrón, María (27 de agosto de 2013). "El minifundio condena a muerte al monte gallego". *La Voz de Galicia*. Consultado o 12 de novembro de 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Concentración parcelaria

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1746361
* AAT: 300000211
* GEC: 0123786
* GND: 4123525-3
* LCCN: sh85047327

 |
**Rigoberto Urán Urán**, nado en Urrao o 26 de xaneiro de 1987, é un ciclista colombiano, membro do equipo estadounidense EF Education-NIPPO de categoría UCI WorldTeam. Antes diso, competiu por equipos como o Caisse d'Epargne, o Sky e o Omega Pharma-Quick Step. Os seus logros máis salientables como deportista foron a medalla de prata nos Xogos Olímpicos de 2012 en Londres na proba de ciclismo en ruta, e a segunda posición no Giro de Italia 2013 e 2014, ao igual que no Tour de Francia 2017.

Salienta principalmente como escalador, mais tamén mellorou nas probas de contra o reloxo, acadando o cuarto posto na contra o reloxo do Tour de Romandía 2014. Foi segundo na contra o reloxo de Borja da Vuelta a España 2014 por detrás do tres veces campión mundial da especialidade, o alemán Tony Martin. A súa actuación máis importante neste tipo de probas, foi a contra o reloxo de Barolo no Giro de Italia 2014, onde se puxo a maglia rosa de líder.

Notas
-----

1. ↑  mundo ciclístico (14 de xullo de 2013). "El mánager del Sky confirma la salida de Rigoberto Urán al Omega Pharma-Quick Step para el 2014". Consultado o 30 de xullo de 2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rigoberto Urán Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de Rigoberto Urán *(en castelán)*

* Portal:Colombia
* Portal:Xogos Olímpicos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q362185
* CyclingArchives: 17284
* ProCyclingStats: 140787
* Sports Reference: rigoberto-uran-1

 |
A **roupa interior**, tamén chamada **roupa íntima** ou, no caso da roupa feminina, **lencería**, é un tipo de roupa que se leva preto da pel, normalmente baixo outras pezas de vestir.

O principal motivo de uso da roupa interior é a hixiene, aínda que tamén existen outros motivos, como o abrigo ou a comodidade. A miúdo, a roupa interior tamén ten unha carga erótica que fai que a roupa interior tamén se utilice como fonte de excitación e xogo nas relacións sexuais.

Existe roupa que se utiliza especificamente como roupa interior, aínda que tamén existen pezas que poden ter outros usos alternativos: utilízanse como bañador (se están feitas dun material adecuado) ou, no caso dalgunhas camisetas e shorts, tamén poden ser usados como roupa exterior. En calquera caso, a utilización destas pezas de formas alternativas depende de cuestións culturais, sociais e ata legais. Tamén inflúen cuestións ambientais como o clima.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *Roupa*. interior

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Roupa interior Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Calcetín
* Calzón
* Corsetería
* Lencería
* Roupa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q198763
* AAT: 300209267
* BNCF: 17873
* BNF: 119333032
* EBID: ID
* GND: 4187009-8
* JSTOR: under-garments
* LCCN: sh85139631
* NDL: 00571271
* NKC: ph166208

 |
Esquema do rizoma de *Polygonatum verticillatum*. I e II sinalan o crecemento dos dous anos previos, III sinala o crecemento actual. Os números arábigos (1, 2, 3...) indican o nó ou lugar onde se achaba cada catáfila ou folla modificada, os espazos entre os números son os entrenós. K1, k2, indican a posición das xemas axilares que están inactivas (durmidas).
Rizoma de *Phragmites australis*.
Rizoma de *Zingiber officinale* ("xenxibre").
En bioloxía, un **rizoma** é un talo subterráneo con varias xemas que medra de xeito horizontal emitindo raíces e brotes herbáceos dos seus nós. Os rizomas medran indefinidamente, no curso dos anos morren as partes máis vellas mais cada ano producen novos brotes, podendo dese modo cubrir grandes áreas de terreo. As súas ramas engrosadas adoitan presentar entrenós curtos, teñen catáfilos incoloros e membranáceos, raíces adventicias e xemas.

Segundo o seu crecemento e ramificación, os rizomas poden clasificarse en *simpódicas* ou *monopódicas*. Os rizomas simpodiales son aqueles nos que cada porción corresponde ao desenvolvemento de xemas axilares sucesivas. A xema terminal de cada porción produce o brote. Exemplos deste tipo de rizoma son *Sanseviera thyrsiflora* e *Paspalum nicorae*.

Nos rizomas monopodiales, en cambio, a xema terminal continúa o crecemento indefinido do rizoma, mentres as xemas axilares orixinan os brotes. Este tipo de rizomas é característico de moitas especies invasoras ou malezas, tales como *Sorghum halepense*.

É un sistema de reprodución vexetativa común a moitas plantas, como *Achimenes, Canna, Zantedeschia,* lirio e xenxibre (*Zingiber officinale*). Os rizomas pódense dividir en anacos que conteñen unha xema polo menos cada un e plantar por separado. As plantas con rizomas son perennes, perden as súas partes aéreas en climas fríos conservando tan só o órgano subterráneo que almacena os nutrientes para a tempada seguinte.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rizoma*** |

### Bibliografía

* Font Quer, P. (1982). *Dicionario de Botánica. 8ª reimpresión*. Barcelona: Editorial Labor, S. a. ISBN 84-335-5804-8.
* Gola, G. Negri, G. e Cappeletti, C. 1965. *Tratado de Botánica*. 2dá. edición. Editorial Labor S.A. Barcelona, 1110 p.
* Strassburger, E. 1994. *Tratado de Botánica*. 8va. edición. Omega, Barcelona, 1088 p.

### Outros artigos

* Cormo
* Bulbo
* Tubérculo
* Plantas bulbosas

### Ligazóns externas

* Morfoloxía de plantas vasculares.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q184208
* BNCF: 5629
* BNF: 14425771g
* EBID: ID
* GEC: 0139719
* JSTOR: rhizomes
* MAG: 134550120
* Treccani: rizoma

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D027343
* MeSH: A18.024.937.750

 |
Engalaxe dun Protón (lanzador soviético non tripulado).
Unha **nave espacial** é un vehículo deseñado para funcionar alén da superficie e da atmosfera terrestres, no espazo exterior. As naves espaciais poden ser robóticas (sondas non tripuladas) ou tripuladas (poden transportar persoas).

As naves tripuladas posúen equipos e sistemas de soporte vital, que permiten aos astronautas comer, exercitarse, e facer as súas necesidades diarias.

A nave espacial é un dos elementos primarios da ciencia ficción. Hai moitos contos e novelas que tratan temas relacionados coas naves espaciais. No cinema, destacan os filmes *Le voyage dans la Lune* (1902) e *2001: A space odyssey* (1968).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Información sobre naves espaciais *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q40218
* AAT: 300212528
* BNCF: 16428
* BNF: 119595055
* BRE: 2101488
* EBID: ID
* GEC: 0081532
* GiantBomb: 3055-17
* GND: 4048579-1
* JSTOR: spacecraft
* LCCN: sh85125971
* MAG: 29829512
* PSH: 11170
* TESF: spaceships

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D018531

 |
Avaya ERS-8600
Un **router** ou **encamiñador** é un equipo usado para a comunicación entre diferentes redes de computadores. Este equipamento prové da comunicación entre computadores distantes entre si e mesmo con protocolos de comunicación diferentes.

Características
---------------

Os routers son dispositivos que operan na capa 3 do modelo OSI de referencia. A principal característica dos enrutadores é seleccionar o porto máis apropiado para pasar os paquetes recibidos; ou sexa, encamiñar os paquetes polo mellor camiño dispoñible para un determinado destino.

Un router básico conecta unha rede ethernet cunha conexión de banda larga. Estes routers normalmente inclúen conectores para as dúas redes (13, 17), un procesador básico (4), RAM (6) e memoria flash (7).

Funcionamento
-------------

Os encamiñadores inician e fan a manutención de tabelas de rutas executando procesos e protocolos de actualización de rutas, especificando os enderezos e os dominios de encamiñamento, atribuíndo e controlando métricas de encamiñamento. O administrador pode facer a configuración estática das rutas para a propagación dos paquetes ou a través de procesos dinámicos executando nas redes. Os encamiñadores pasan adiante os paquetes baseándose nas informacións contidas na tabela de encamiñamento. O problema da configuración das rutas estáticas é que, de haber algunha alteración na rede que afecte esa ruta, o administrador debe refacer a configuración manualmente. A obtención de rutas dinámicas é diferente. Despois de que o administrador faga a configuración a través de comandos para iniciar o encamiñamento dinámico, o coñecemento das rutas actualizarase automaticamente sempre que se reciban novas informacións a través da rede. Esa actualización faise a través do intercambio de coñecemento entre os encamiñadores de rede.

Protocolos de encamiñamento
---------------------------

Son protocolos que serven para intercambiar informacións de construción dunha tabela de encamiñamento. É importante resaltar a diferenza entre protocolo de encamiñamento e protocolo encamiñado. 

* O **protocolo encamiñado** é aquel que prové de información adecuada no seu direccionamento de rede para que os seus paquetes sexan encamiñados, como o TCP/IP e o IPX.
* O **protocolo de encamiñamento** posúe mecanismos para a compartición de informacións de rutas entre os dispositivos de encamiñamento dunha rede, permitindo o encamiñamento dos paquetes dun protocolo encamiñado.

Exemplo de protocolo de encamiñamento: RIP e IGRP.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *encamiñador*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Routing
* Conmutador

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5318
* BNCF: 61790
* BNF: 135602665
* BRE: 2189771
* GND: 4298524-9
* LCCN: sh99004539
* NKC: ph229475
* PSH: 13676

 |
Imaxe da nave no logo da compañía Planet Express.
A **Nave de Planet Express** é unha nave espacial ficticia da serie de animación estadounidense Futurama.

Historia
--------

A nave foi deseñada e construída polo Profesor Farnsworth e é a única nave de repartimento de Planet Express, unha empresa de repartimento propiedade do profesor. A nave adoita ser tratada na serie como un obxecto inanimado, aínda que Bender refírese ao piloto automático da nave como "el" no episodio "How Hermes Requisitioned His Groove Back". Un episodio posterior titulado "Love and Rocket" amosa que a nave ten intelixencia artificial e fica namorada de Bender. A súa voz na versión orixinal foi posta por Maurice LaMarche e tamén por Sigourney Weaver, unha vez que modifican o software de personalidade da nave.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Descrición da nave Arquivado 14 de marzo de 2007 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Entrada na enciclopedia de Futurama Arquivado 27 de setembro de 2007 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Figuras de acción de Planet Express *(en inglés)*

| * v
* c
* e
*Futurama* |
| --- |
| Personaxes | Fry ·  Leela ·  Bender ·  Profesor Farnsworth ·  Hermes ·  Doutor Zoidberg ·  Amy ·  Zapp Brannigan ·  Mamá ·  Personaxes recorrentes |
| Produción | Estrelas convidadas ·  Escritores ·  Equipo de produción |
| Medios | Episodios ·  Banda deseñada ·  Videoxogo |
| Temporadas | 1 ·  2 ·  3 ·  4 ·  5 ·  6 ·  7 |
| Filmes | *Bender's Big Score* ·  *The Beast with a Billion Backs* ·  *Bender's Game* ·  *Into the Wild Green Yonder* |
| Outros | Planet Express ·  Nave de Planet Express ·  Cabina de suicidio ·  Crioxenia ·  The Curiosity Company ·  Rough Draft Studios |
**Rowena Ravenclaw** é unha personaxe do mundo de ficción da saga Harry Potter, creado pola escritora británica J. K. Rowling.

Co-fundadora do colexio "Hogwarts" xunto con Godric Gryffindor, Salazar Slytherin e Helga Hufflepuff. E fundadora da casa dese mesmo colexio co seu propio nome.

Rowena Ravenclaw foi a bruxa máis brillante da súa época. Tamén foi coñecida por ser posuidora do Diadema de Ravenclaw que aumentaba a intelixencia da persoa que o utilizara, este diadema está rodeado dunha historia de paixóns, o ser a súa propia filla quen a roubou e fuxiu tentando igualar a intelixencia da súa nai, Rowena encargaríalle a un dos seus pretendentes que a atopase, este conseguiuno en Albania pero nun accidente acabaría matándoa e suicidándose inmediatamente. Unha vez convertidos en pantasmas serían coñecidos como "Dama Gris", a pantasma da casa de Ravenclaw, e o "Barón Sanguinario", pantasma da casa de Slytherin.
Anos máis tarde Tom Riddle enganaría a Dama Gris para que lle confesase onde escondera o diadema e converteuno nun dos seus Horrocrux. Finalmente é destruída no último libro da saga nun lume imperecedoiro que consome a sala dos menesteres.