recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**K-Meleon** é un navegador web libre baseado en Gecko. O obxectivo de K-Meleon é prover un navegador lixeiro para Windows, similar a Galeon ou Firefox. K-Meleon distribúese baixo licenza GPL.

Destaca particularmente a súa rapidez (superior a Mozilla Application Suite, Netscape ou Firefox, e moi superior a Internet Explorer) e o seu escaso consumo de recursos do sistema, o cal fai que funcione perfectamente en ordenadores moi antigos. Así mesmo é configurable e modificable ata o infinito, sendo moi sinxelo engadirlle calquera funcionalidade (aínda que non fose en principio prevista polos seus creadores). Os foros da súa páxina oficial son activos e de utilidade, sendo o mellor lugar para recibir soporte técnico e consellos dos seus membros.

Como se utiliza a interface nativa de Windows no lugar de XUL, en K-Meleon non se poden instalar extensións e temas de Mozilla, posiblemente unha das características máis importantes dos navegadores de Mozilla. Porén, K-Meleon ten o seu propio conxunto de complementos como macros e aparencias, que poden estender as funcionalidades e personalizar a aparencia do navegador.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***K-Meleon***  |

### Ligazóns externas

* kmeleon.sourceforge.net
**Kajsa "Ekis" Ekman**, nada en 1980, é unha xornalista, escritora e activista sueca. É autora de varios traballos sobre a crise financeira, os dereitos das mulleres, e a crítica do capitalismo. Escribe para o diario sueco Dagens Nyheter e é columnista op-ed no diario de esquerda ETC. Tamén escribe para The Guardian, TruthDig e Feminist Current.

Libros
------

O seu libro *Being and Being Bought* (en galego, *Ser e ser comprado*) compara a industria de sexo e a de xestación por substitución e como ambas as dúas mercantilizan o corpo das mulleres. Critica a idea do «traballo do sexo» por ser unha alianza infame entre a dereita neoliberal e a esquerda posmoderna utilizada para lexitimar a industria do sexo. Tamén denuncia que os "sindicatos para traballadores do sexo" en moitos casos están financiados por proxenetas, estados, e académicos, e teñen moi pouco que ver coa loita dos traballadores. O libro foi traducido a francés, inglés, español e alemán.

O seu libro *Stolen Spring* («Primavera roubada») describe a crise do euro vista desde Atenas e a forma na que afectou á economía grega. Ekman critica a visión de que a crise fose causada polos traballadores gregos e atribúea a cambios no capitalismo. Concedéuselle o premio «Sueco-Grego do Ano» 2016 pola súa solidariedade con Grecia.

Ekman foi unha das relatoras principais no *Festival of Dangerous Ideas* (en galego, Festival de Ideas Perigosas) de 2014.

Na súa charla Ted, «Todo o mundo fala sobre o Capitalismo, mais que é?», fala sobre mercado libre como ferramenta útil, mais describe o capitalismo como unha forza allea á moral, a responsabilidade, planificar sobre o clima, o país ou o mundo. Suxire a regulación do sector financeiro para evitar crises e propón a democracia en todos os sectores da sociedade, incluído no lugar de traballo.

Participou na Frota da Liberdade a Gaza en 2015.

Notas
-----

1. ↑  "Kajsa Ekis Ekman at Lybrary.com". Arquivado dende o orixinal o 17 de maio de 2015. Consultado o 05 de setembro de 2018.
2. ↑  Ekman, Kajsa Ekis (2013). *Being and Being Bought - Prostitution, Surrogacy and the Split Self.*Melbourne: Spinifex Press.
3. ↑  Ekman, Kajsa Ekis: *Κλεμμένη Ανοιξη* Athens: Kedros Publishers, 2014
4. ↑  "Årets svensk-grek"
5. ↑  "Everybody talks about capitalism, but what is it?"

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Kajsa Ekis Ekman Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4946098
* WorldCat
* VIAF: 171084198
* BIBSYS: 10079151
* GND: 1043982426
* ISNI: 0000 0001 2003 6359
* LCCN: n2011028974
* SELIBR: 365563
* SUDOC: 169775283

 |
***Libro das alquimias*** é unha novela de Xesús Constela publicada en 2007, por Editorial Galaxia e estruturada en vinte e nove capítulos.

Argumento
---------

Un rapaz que está a descubrir o mundo encontra de pronto, no local da antiga mercería que había no baixo da súa casa, a presenza dun vello e misterioso bibliotecario que sen que el se decate, e coa axuda dun pequeno libro de pastas vermellas e follas amareladas polo paso do tempo, vai cambiar a súa vida para sempre, porque da súa man e tamén da man dos libros que amorean sen orde nin concerto vai viaxar, nada máis e nada menos, que á creación e posterior destrución da Biblioteca de Alexandría.

Alí vai coñecer a Hipatia, a súa derradeira directora, morta sen piedade en mans dos monxes paraboláns que actuaban baixo as ordes de Cirilo de Alexandría dentro da onda de represión que acompañou a extensión do cristianismo.

O neno do principio vai medrando e acaba por ser un recoñecido escritor que entrega a súa vida á permanente procura dese vello a quen tanto debe.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do libro na páxina de Editorial Galaxia
* *Libro das alquimias* en Google Books
Historia do escudo das dúas coroas
----------------------------------

En agosto do ano 1805 e para conmemorar a fin da dependencia señorial de Mugardos do Mosteiro de Montefaro, reuniuse o Concello en pleno na Casa Consistorial baixo a presidencia do seu alcalde D. Ramón Marino de la Barrera, tomando a decisión de crear un escudo de Armas, do que ata entón carecía a Vila, para perpetua-lo triunfo da incorporación á Coroa e tamén en recordo do privilexio concedido polo rei Carlos II o 25 de novembro de 1690, librando á Vila e Porto de Mugardos da contribución de soldados e mariñeiros, polo desembarco da súa esposa Mariana de Neoburgo e o bo trato dispensado polos mugardeses. O Concello tomou o acordo de que:

> 
> 
> «[...] *en memoria de estos dos plausibles subcesos, que desde oy y para siempre se use por escudo propio de Armas de esta Real Villa dos coronas con una estrella en medio en campo plateado, el que asi se estampe en todos los registros publicos, y se ponga al frente de la Casa Consistorial como cosa propia y debida al onor del pueblo, y a la perpetuidad y memoria del actual Rey nuestro soberano dn Carlos quarto, vajo cuya vondad y proteccion se ha incorporado a su real corona esta villa y jurisdicción*».
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Miguel A. Rodríguez Vázquez y Juan A. Carneiro Rey (Seminario de Estudios de Ferrolterra)
A **Federación Española de Actividades Subacuáticas** (**FEDAS**) é un organismo español que regula as actividades relacionadas co mundo subacuático, como o mergullo deportivo, a pesca submarina, a natación con aletas, hóckey subacuático, rugby subacuático e a fotografía do fondo mariño. É a máxima autoridades deportiva española no ámbito dos deportes subacuáticos. Como federación nacional agrupa todos os grupos do Estado, e é membro da Confederación Mundial de Actividades Subacuáticas. En Galicia existe tamén a Federación Galega de Actividades Subacuáticas.

Historia
--------

En 1947 constituíuse o Comité de Actividades Subacuáticas, ante o grande incremento de prácticas como a pesca submarina ou a inmersión con escafandro autónomo, que deron pé á creación de numerosos clubs. O Comité foi integrado dentro da Federación Española de Pesca, tomando o nome de Federación Española de Pesca e Actividades Subacuáticas. En 1959 o Comité participou na creación da Confederación Mundial de Actividades Subacuáticas, xunto con outras federacións nacionais. En marzo de 1967 o Comité fíxose autónomo da Federación de Pesca, tomando o nome de Federación Española de Actividades Subacuáticas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Federación Española de Actividades Subacuáticas *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5439950
* WorldCat
* VIAF: 129684581
* LCCN: no2015114195

 |
O **Fokker 100** é un avión de pasaxeiros de tamaño medio fabricado por Fokker. Os seus baixos custos operacionais e a escasa competencia no rango dos 100 asentos e curto alcance levaron a unhas fortes vendas do modelo cando foi introducido a finais dos 80, pero estas diminuíron a medida que a competencia aumentou. A fabricación rematou en 1997 con 283 unidades entregadas. En xullo do 2012 aínda quedaban 156 Fokker 100 en servizo con 30 aeroliñas de todo o mundo.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

O programa Fokker F28 Mk 0100 anunciouse en 1983 como un substituto mellorado para o popular Fokker F28. Comercializado como Fokker 100, o deseño estaba baseado no F28 orixinal pero con aviónica moderna, motores turboventilador Rolls-Royce Tay de nova xeración e unha á redeseñada. Porén a diferenza máis destacable foi a fuselaxe máis longa, incrementando o número de pasaxeiros dos 65 do F28 a 107 nunha configuración de clase única. Fokker afirmaba que a nova á era un 30% máis eficiente en cruceiro, mentres que aínda conservaba a simplicidade do bordo de ataque fixo. A cabina foi mellorada cun sistema electrónico de instrumentos de voo Rockwell Collins DU-1000. Ao igual que o F28, o Fokker 100 conta cos motores na parte traseira da fuselaxe e unha cola en T, semellante aos avións da familia Douglas DC-9.

Fabricáronse dous prototipos. O primeiro, PH-MKH, voou por vez primeira o 30 de novembro de 1986, e o segundo, PH-MKC, o 27 de febreiro de 1987. O modelo foi certificado en novembro de 1987. As primeiras entregas das versións impulsadas polo TAY620-15 comezaron para Swissair en febreiro de 1988. American Airlines (con 75 avións pedidos), TAM Transportes Aéreos Regionais (na actualidade TAM Airlines) (con 50 unidades) e USAir (con 40) foron os maiores clientes do Fokker 100 e os seus exemplares foron equeipados co máis potente motor TAY 650-15.
A **Federación Alemá de Fútbol** (**DFB**) (en alemán: *Deutscher Fußball-Bund*) é o máximo corpo reitor do fútbol en Alemaña, con sede en Frankfurt. Foi fundada en 1900 e é membro fundador da FIFA e a UEFA. Organiza as ligas alemás (*Deutsche Meisterschaft*) de fútbol, o campionato de Copa (*DFB-Pokal*) e a Copa da Liga (*Premiere Ligapokal*). Ademais, está ao cargo da Selección de fútbol de Alemaña nas súas distintas categorías. Máis de 26.000 clubs son membros, cun total de ao redor de 6 millóns de afiliados, o maior número de calquera federación deportiva no mundo. A DFB conta con 870.000 mulleres afiliadas e 8.600 equipos femininos. Divídese en cinco federacións rexionais.

Historia
--------

Foi fundada en 1900 en Leipzig por representantes de 86 clubs. Entre 1945 e 1990, durante a división de Alemaña, o fútbol da Alemaña Democrática foi controlado pola *Deutscher Fußball Verband der DDR (DFV)*, a cal foi absorbida pola DFB despois da reunificación. A mascota oficial é unha aguia con plumas negras e o peteiro amarelo chamada "Paule" (dende o 26 de marzo de 2006).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Bundesliga alemá
* Selección de fútbol de Alemaña
* Mundial de Fútbol Alemaña Occidental 1974
* Mundial de Fútbol Alemaña 2006

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da Federación Alemá de Fútbol *(en alemán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q154191
* WorldCat
* VIAF: 121686338
* GND: 2008246-0
* ISNI: 0000 0000 8416 6569
* LCCN: n89634604
* NDL: 00745943
* SUDOC: 066513030

 |
**KDE** é unha comunidade internacional de programadores, tradutores, deseñadores gráficos, escritores de documentación etc. que colaboran no desenvolvemento e distribución de *software* libre para computadores de sobremesa e outros dispositivos.

A comunidade
------------

KDE é unha gran comunidade aberta a novos membros que amplía as súas filas continuamente. Calquera persoa coas habilidades necesarias para realizar algún dos traballos da comunidade (desenvolvemento, tradución etc.) pode unirse facilmente.

Infraestrutura
--------------

KDE conta cunha forte infraestrutura e recursos na rede, entre os que cabe mencionar os seus foros, roldas de correo, canles IRC etc.

Produtos
--------

*Artigo principal**:* KDE Software Compilation.
Para os sistemas tipo Unix (coma GNU/Linux) KDE produce unha suite completa de programas para o ambiente de traballo, é dicir, todo canto é necesario a día de hoxe para sacarlle partido a un sistema operativo. Entre os seus compoñentes están Plasma, unha interface de escritorio innovadora que permite personalizar facilmente o escritorio e se adapta a todo tipo de dispositivos. Ademais, inclúe programas para configurar o contorno de escritorio, iniciar outros programas, xestionar o *hardware* etc. O lote completo só está dispoñible para os sistemas tipo Unix, pero algúns programas están tamén dispoñibles para outros sistemas operativos.

Ademais do escritorio, KDE produce numerosos programas clave adicionais coma Konqueror (*navegador web*), Dolphin (xestor de ficheiros) ou Kontact (xestión da información persoal). Pero por suposto, o *software* desenvolvido por KDE inclúe outros tantos programas para todos os ámbitos da informática, entre eles programas para a comunicación, o traballo de oficina, a educación, a ciencia, o desenvolvemento e mailo entretemento.

Asemade, KDE produce unha plataforma ideal para o desenvolvemento de *software*, fornecendo unha serie de bibliotecas aos *desenvolvedores* que permiten aumentar facilmente as funcionalidades dos programas desenvolvidos, ao tempo que reduce a carga de traballo do programador.

Soporte legal e económico
-------------------------

En temas legais e económicos, a comunidade apóiase na asociación KDE e.V. a nivel internacional, ou na KDE España en dito país.
KDE Software Compilation
**José Salgado Codesido**, nado en Melide en 1887 e finado en Grobas en 1954, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela licenciándose en 1910. Foi médico municipal de Melide. Propietario de varios muíños eléctricos na parroquia de Branzá e do salto hidroeléctrico Montefurado en Viñós. Na ditadura de Primo de Rivera foi membro da Unión Patriótica e deputado provincial dende 1926. En 1930 foi elixido vogal da Cámara da Propiedade Rústica da provincia da Coruña. Na República foi dirixente da Unión Regional de Derechas de Melide, da que era presidente en xaneiro de 1936. A principios de xullo de 1936 foi vítima dun atentado, ao estalar unha bomba na súa casa de Grobas, sen que se producise ningún ferido. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 trasladouse a Viana do Castelo, onde agardou acontecementos, regresando a Arzúa en 1937.

Vida persoal
------------

Casou con Manuela Rodríguez Cotón, que finou en 1937, e foi pai de Pilar, José, Concepción, Leandro e Manuel Salgado Rodríguez.

Notas
-----

1. ↑  *El Eco de Santiago*, 8-6-1910, p. 2.
2. ↑  *El Eco de Santiago*, 3-5-1913, p. 2.
3. ↑  *El Ideal Gallego*, 1-7-1926, p. 1.
4. ↑  *El Eco de Santiago*, 25-1-1930, p. 2.
5. ↑  *La Voz de Galicia*, 29-1-1936, p. 2.
6. ↑  *La Voz de la Verdad*, 15-7-1936, p. 5.
7. ↑  *El Ideal Gallego*, 4-1-1938, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cascón Rodríguez, Armando F. (2005). *Arzúa na memoria. Espello histórico dunha terra*. Deputación da Coruña. pp. 102–103. ISBN 84-9812-018-7.
* Lanero Táboas, Daniel (2008). "Unha aproximación á conformación dos poderes locais en Galicia. Arzúa entre a II República e a protoinstitucionalización do réxime franquista (1931-1937)" (PDF). En Universidade de Santiago de Compostela. *A patria enteira. Homenaxe a Xosé Ramón Barreiro Fernández*. Santiago de Compostela. pp. 171–194. ISBN 978-84-9887-000-8.
A **Federación Andaluza de Fútbol** (**FAF**) é o organismo xestor de todas as competiticións de fútbol en Andalucía, que ten a súa sede en Sevilla e delegacións no resto de capitais de provincia. Está integrada na Real Federación Española de Fútbol.

Ten a súa orixe na chamada Federación Novena de Football Clubs presidida por Francisco Javier Alba y Alarcón e fundada o 22 de febreiro de 1915, entidade organizadora dos diferentes eventos futbolísticos acontecidos na comunidade tras o auxe deste deporte na segunda década do século XX. Tras denominarse Federación Rexional Sur desde 1916 toma o seu actual nome o 17 de marzo de 1950.

Notas
-----

1. ↑  Federación andaluza de fútbol (ed.). "Federación andaluza de fútbol, fundación". Arquivado dende o orixinal o 06 de setembro de 2011. Consultado o 2 de febreiro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4753525
* WorldCat
* VIAF: 152957075

 |
**Leonardo Martínez Novo**, coñecido como **Leonardo do Barro**, nado en Pontedeume cara a 1911 e finado no mesmo concello o 10 de agosto de 1936, foi un mestre galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela, rematando a carreira en 1930. Fundador e rexedor do Colexio-Academia "Curros Enríquez" de Pontedeume. Foi mestre provisional en Camariñas e Moeche. Aprobou os cursos de selección de mestres en 1936, e foi nomeado mestre en Pontedeume. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi asasinado polos franquistas o 10 de agosto de 1936 en Pontedeume.

Notas
-----

1. ↑  *El Eco de Santiago*, 17-6-1931, p.3.
2. ↑  *Boletín Oficial de la Provincia de La Coruña*, 28-4-1936, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bouza Faraldo, Manuel (2016). "A escola eumesa no s. XX" (PDF). *Cátedra, Revista eumesa de estudios* (22): 7–88. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 18 de abril de 2021. Consultado o 7 de marzo de 2021.

### Ligazóns externas

* 

* Leonardo Martínez Novo na páxina web *Nomes e Voces*.
**K'an Joy Chitam I**, nado o 3 de maio de 490 e finado o 6 de febreiro de 565 foi un ahau maia do señorío de B'aakal, cuxa cidade capital era Lakam Ha', hoxe coñecida como a zona arqueolóxica de Palenque. É tamén coñecido como **Hok**, **Kan Xul I** ou **K'an Hok' Chitam I**. As propostas para a tradución do seu nome son *Pecarí Amarelo Atado* ou *Precioso Mozo Pecarí*.

Traxectoria
-----------

De acordo á conta longa do calendario maia naceu o 9.2.15.3.8 12 lamat 6 uo, é dicir, o 3 de maio do ano 490. O 14 de novembro de 496, cando tiña cinco anos e medio de idade, participou nunha cerimonia na cal se lle outorgou un título de nobreza —que lle correspondía por herdanza— nun lugar chamado Toktahn, cuxa localización aínda non foi identificada. Dende a morte do seu antecesor até o seu entronización existe un período de interregno que durou pouco máis de catro anos. K'an Joy Chitam I ascendeu ó poder o 9.4.14.10.4 5 k'an 12 kayab, é dicir, o 6 de febreiro de 529, cando contaba con 39 anos de idade.

No taboleiro oriental do Templo das Inscricións, existen rexistros que sinalan que Joy Chitam I realizou ofrendas ós seus deuses —moi probablemente autosacrificios de sangue— nos anos 534, 554 e 564, que na conta longa corresponden ós rexistros 9.5.0.0.0, 9.6.0.0.0 e 9.6.10.0.0 respectivamente.

Despois de gobernar durante trinta e seis anos, Joy Chitam morreu o 9.6.11.0.16 7 kib 4 kayab, é dicir, o 6 de febreiro de 565. Un retrato de K'an Joy Chitam I atópase tallado en altorrelevo na cara occidental do sartego de Pakal "o Grande".

Notas
-----

1. ↑  Skidmore, 2008; 27
2. ↑  Skidmore, 2008; 26
3. ↑  Florescano, 2009; 235
4. ↑  Skidmore, 2008; 30

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Florescano, Enrique (2009). *Los orígenes del poder en Mesoamérica*. México: Fondo de Cultura Económica. ISBN 978-607-16-0140-7.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
* Skidmore, Joel (2008). "The Rulers of Palenque. A Beginner's Guide" (PDF). Estados Unidos: Mesoweb Publications.

| * v
* c
* e
Gobernantes de Palenque |
| --- |
| Gobernantes mitolóxicos | 
* *?-Muwaan Mat*
* *Uk'ix Chan*
* *Casper* (gobernante mitolóxico)

 |
| Dinastía de Palenque | 
* K'uk' Bahlam I
* Casper
* B'utz Aj Sak Chiik
* Ahkal Mo' Nahb I
* K'an Joy Chitam I
* Ahkal Mo' Nahb II
* Kan Bahlam I
* Yohl Ik'nal
* Aj Ne' Ohl Mat
* *Janaab' Pakal* (incerto)
* Sak K'uk'
* K'inich Janaab' Pakal
* K'inich Kan Bahlam II
* K'inich K'an Joy Chitam II
* K'inich Ahkal Mo' Naab III
* K'inich Janaab' Pakal II
* K'inich Kan Bahlam III
* K'inich K'uk' Bahlam II
* Wak Kimi Janaab' Pakal

 |

* Portal:Pobos indíxenas de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1565716
* WorldCat
* VIAF: 309816819

 |
**José María Gayoso de la Fuente**, nado en Doade (Sober), foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Foi elixido concelleiro de Sober en 1931, encadrado no PSOE. Logo da destitución do anteriro alcalde, foi nomeado alcalde de Sober polo gobernador civil o 16 de decembro de 1932. Foi dirixente da Sociedade "Trabajadores de la Tierra" de Doade encadrada na UGT. Foi detido a principios de outubro de 1934 pola folga xeral revolucionaria de 1934. En febreiro de 1936 foi procesado por tenencia de armas de fogo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi procesado en xullo de 1937 con José Rodríguez Páramo por malversación de caudais, e finalmente absolto.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Sober** 1932 - 1934 | Sucesor:**?** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 21-12-1932, p. 6.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 3-11-1934, p. 11.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* José María Gayoso de la Fuente, alcalde de Sober en 1931, dirixente do centro comunista de Doade
* 

* José María Gayoso de la Fuente na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo
**Leonardo Demétrio**, nado o 24 de marzo de 1994 en Curitiba, Paraná, é un xogador profesional de baloncesto brasileiro, aínda que tamén posúe a nacionalidade italiana. Actualmente xoga para o Carpegna Prosciutto Pesaro da Lega Basket Serie A. Cunha altura de 2,04 metros xoga na posición de ala-pivote.

Traxectoria
-----------

Nado en Curitiba, Paraná, Demétrio chegou ao Círculo Militar do Paraná en 2004, onde comezou a xogar ao baloncesto. Catro anos despois, en 2008, gañou relevancia nacional defendendo a selección paranaense de base. En 2011, con dezasete nos, múdase para Belo Horizonte, onde comeza a xogar no Minas Tênis Clube, equipo da máxima categoría do baloncesto brasileiro. Destaca na súa temporada 2015−16, facendo unha media de 10,8 puntos, 5,6 rebotes e 11,6 de valoración en 23 minutos de xogo por partido, o que leva a asinar en maio de 2016 polo Montakit Fuenlabrada da Liga ACB. No equipo castelán disputa tres partidos, un de fase regular e dous de playoff, facendo unha media de 3 puntos e 2 rebotes en 8 minutos por partido. Na temporada 2016−17 xoga para o Actel Força Lleida de Liga LEB, onde fai unha media de 10,9 puntos e 5,6 rebotes por encontro. Tras un bo ano no equipo catalán, o 6 de setembro de 2017 asinou polo Cafés Candelas Breogán.

### Clubs

* NBB Minas Tênis Clube (NBB, 2012−2016)
* ACB Montakit Fuenlabrada (ACB, 2016)
* LEB Actel Força Lleida (LEB, 2016−2017)
* LEB Cafés Candelas Breogán (LEB, 2017−2018)
* LEB Bilbao Basket (LEB, 2018−2019)
* NBB Flamengo (NBB, 2019−2021)
* LBA Carpegna Prosciutto Pesaro (LBA, 2021−presente)

### Selección

Demétrio defendeu diversas seleccións de base do Brasil. Foi subcampión da Copa América sub-18 e disputou o Mundial sub-19 no ano seguinte. En 2013, foi escollido para o International All-Tournament Team do Nike Global Challenge. En 2015, foi convocado para a disputa da Universíada, onde o Brasil ficou co cuarto lugar. En 2016 foi convocado coa selección absoluta para disputar o Suramericano de 2016, porén, non chega a xogar o torneo.

Notas
-----

1. ↑  "Leonardo Demetrio reforza o xogo interior do Cafés Candelas Breogán". *Breogan.gal*. 6 de setembro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en ACB.com *(en castelán)*
* Perfil en FEB.es *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23893121
* ACB: 20212187
* FIBA: 79901

 |
Un filtro de **resposta finita ó impulso** (FIR) é un tipo de filtro dixital, que normalmente se implementa mediante electrónica dixital. A transformada Z dun filtro FIR ten só ceros e ningún polo.

Os filtros dixitais caracterízanse a miúdo pola súa **orde** que está determinada polo número de elementos de retardo, por exemplo, un filtro de segunda orde ten dous elementos de retardo.

Transformada Z
--------------

Dado un sinal de entrada invariable {\displaystyle x(n)} e un filtro FIR {\displaystyle h(n)} de orde
*Pth*, a convolución de x con {\displaystyle h} defínese como segue:

{\displaystyle y(n)=\sum \_{k=0}^{P-1}h(k)x(n-k)}
A transformada Z de {\displaystyle h(n)}, representada por {\displaystyle H(z)} defínese así:

{\displaystyle H(z)=\sum \_{k=0}^{P-1}h(k)z^{-k}=h(0)+h(1)z^{-1}+\cdots +h({P-1})z^{-(P-1)}}
A transformada Z de {\displaystyle y(n)} é entón {\displaystyle Y(z)=H(z)X(z)}.

Propiedades
-----------

Un filtro FIR ten un bo número de propiedades útiles que ás veces o fan preferible a un filtro IIR:

* Os filtro FIR son inherentemente estables.
* Non requiren retroalimentación.
* Poden ter fase lineal.

Un filtro FIR ten fase lineal se e só se os seus coeficientes son simétricos e todos eles están dentro do círculo unidade.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Filtro de resposta infinita ó impulso

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q117785
* MAG: 198386975

 |
**José María Lasarte Arana**, nado en Donostia en 1912 e finado o 20 de decembro de 1974, foi un avogado e político do País Vasco, militante do nacionalismo vasco.

Traxectoria
-----------

Militante do Partido Nacionalista Vasco e do sindicato ELA-STV, do que foi asesor xurídico. Na súa mocidade presidiu as Mocidades Vascas en San Sebastián. Defendeu en xuízo aos alcaldes militantes do partido que se enfrontaron ao goberno da Confederación Española de Derechas Autónomas (CEDA) en 1933, e foi elixido deputado por Guipúscoa nas eleccións xerais de 1936.

Cando se produciu o golpe de estado que deu lugar á Guerra Civil o 18 de xullo de 1936, xunto con Manuel de Irujo e Telesforo Monzón, presentáronse ante o gobernador civil de Guipúscoa e fixeron unha proclama pola radio póndose de parte da legalidade republicana. Tamén colaborou na creación do Euzko Gudarostea (|Exército Vasco) na comandancia de Loyola, e foi un dos que propuxo como comandante a Cándido Saseta Echebarría. En agosto de 1936 foi encargado do servizo de información do Goberno de Euskadi e en 1937 foi o representante vasco ante os italianos do Corpo Truppe Volontarie na rendición de Santoña.

Ó rematar a guerra civil marchou ó exilio a París, onde organizou o Servizo Secreto Vasco que se puxo en contacto cos servizos franceses, visitou as agrupacións vascas de exiliados de Nova York e Montevideo, e en 1944 foi un dos representantes vascos que asinou o pacto Galeusca. En 1945 pronunciou un discurso nas Cortes da República española no exilio en representación da minoría vasca, e en outubro de 1947 representou ao seu partido no pleno de Esquerra Republicana de Catalunya en Montpellier.

Foi conselleiro de gobernación do Goberno de Euskadi no exilio (1946-1952) á morte de Eliodoro da Torre, creou a Oficina de Prensa de Euskadi e mantivo relacións coa Internacional Demócrata Cristiá. En 1952 dimitiu do seu cargo e estableceuse en Caracas (Venezuela) onde se dedicou ó exercido da avogacía. Á súa volta do exilio dedicouse a refacer o PNV e a promover a cultura vasca e as relacións entre vascos e cataláns.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3753742
* Auñamendi: 87008
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 59640

 |
**Eugèni Garcin** (en francés: *Eugène Garcin*), nado en Alens o 31 de decembro de 1831 e finado en Anthony (Illa de Francia), en febreiro de 1909, foi un xornalista e escritor occitano.

Biografía
---------

Nado no seo dunha familia modesta, o seu pai era mariscal. Fixo uns estudos que lle deron un bo para traballar do xornalismo e a escritura. Na súa xuventude, escribiu poesías en occitano que foron publicadas por Roumanille en 1851 dentro da obra colectiva *Lei Provençalas*. Participou no Romavatge dei Trobaires de Aix-en-Provence en 1853. Fíxose amigo de Mistral e escribiu a miúdo dentro do *Armanac Provençau*. 
Marchou a París e en 1861 casou coa directora da pensión onde traballaba. Comezou a súa carreira xornalística e converteuse en 1868 nun dos colaboradores do xornal marselles *Le Peuple*. Eugène Garcin participou moi activamente no movemento félibre e nese mesmoa no 1868, mais coa publicación de *Les Français du Nord et du Midi* anóxase cos seus amigos félibres, acusándoos de separatismo. Cando se proclamou a República, foi nomeado prefecto de Mureth. Pouco despois, deixou este traballo para facer de xornalista en Tolosa. Colaborou nos xornais *L'Émancipation* e *L'Avenir du Gers,* nos que expandiu as súas ideas revolucionarias.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Croisade du provençal contre le français* en Gallica.fr
* *Les Français du Nord et du Midi* en Google Books

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12948808
* WorldCat
* VIAF: 301461117
* BNF: 103098858
* ISNI: 0000 0004 0868 5497
* NTA: 158169808
* SUDOC: 07232676X

 |
Para a edición júnior véxase: Festival da Canción de Turkvisión Bala.

O **Festival da Canción de Turkvisión** (en turco *Türkvizyon Şarkı Yarışmaisı*) é un concurso televisivo de carácter anual no que participan países e rexións dos pobos turcos ou con minorías turcas, tendo similares características que o Festival da Canción de Eurovisión. Foi creado en 2009 pola cadea de televisión pública turca TRT co fin de promocionar a cultura turca. Tras un parón en 2012, o festival foi relanzado en 2013 tras suspender a súa participación Turquía ao citado concurso europeo por discrepancias co sistema de votación e os privilexios do Big 5.

Países participantes
--------------------

Países e rexións participantes dende 2013:      Participaron polo menos unha vez      Participaron polo menos unha vez, mais xunto con outra rexión      Nunca participaron, mais están autorizados
Para participar no Festival Türkvizyon da Canción son elixibles artistas de países e rexións de lingua turca e etnia turca, como Crimea, Carachai-Circasia e Turquía. En 2013 foron vinte e catro países e rexións os que participaron na primeira edición de Türkvizyon.

Orixinalmente a República dos Chuvaxos, Turkmenistán e Xinjiang foran incluídos na lista de participantes da primeira edición, mais por razóns descoñecidas retiráronse do festival; porén, Turkmenistán participou do festival en 2014.

Notas
-----

1. ↑  "Turquía crea su propio Festival".
2. ↑  "Turkvisión". Arquivado dende o orixinal o 27 de setembro de 2013. Consultado o 19 de maio de 2017.
3. ↑  "Türkvizyon nedir? Amacı ve misyonu nedir? Neden Türkvizyon?". *Festival Türkvizyon da Canção* (en turco). Arquivado dende o orixinal o 01 de novembro de 2015. Consultado o 4 de novembro de 2015.
4. ↑  Granger, Anthony (19 de outubro de 2013). "Participating Countries Revealed". *Eurovoix* (en inglés).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da TRT, *(en turco)*.
A **fusión nuclear** é un proceso físico durante o que se xuntan dous ou máis átomos e forman outro átomo de maior número atómico. A fusión nuclear só acontece a temperaturas de varios millóns de graos e vai seguida dunha enorme liberación de enerxía.

O principal tipo de fusión que ocorre no interior das *estrela*s é o de hidróxeno en helio, onde catro átomos de hidróxeno se xuntan para formar un átomo de helio. Mais como a masa dun átomo de **He** é lixeiramente menor que a dos catro átomos de **H**, esa diferenza é compensada liberándose enerxía, de acordo coa famosa ecuación E=mc² de Einstein.

A reacción de fusión nas estrelas iníciase coa combinación de catro núcleos de hidróxeno-1 (protóns) para crear dous de hidróxeno-2. Como resultado, son liberados dous positróns (electróns positivos) e dous neutrinos. Estes dous núcleos xúntanse con outros dous núcleos de hidróxeno-1, creando así dous núcleos de helio-3 liberando, simultaneamente, radiación gamma. Os dous núcleos de helio así formados son inestábeis neste estado e, subsecuentemente, sofren outra reacción nuclear de fusión que resulta nun núcleo de helio-4 e dous de hidróxeno-1.

Vale resaltar que hai conservación de enerxía e, polo tanto, pódese calcular a masa dos catro protóns e o núcleo de helio, e subtraer a suma das masas das partículas iniciais da masa do produto desta reacción nuclear para calcular a masa/enerxía emitida.

Utilizando a ecuación E=mc², pódese calcular a enerxía liberada, derivada da diferenza de masa. Unha vez que o valor do "c" é moi grande (3 · 1010 cm/s), mesmo unha masa moi pequena corresponde a unha enorme cantidade de enerxía. Este feito levou moitos enxeñeiros e científicos a iniciar proxectos para o desenvolvemento de reactores de fusión para xerar electricidade. (Por exemplo, a fusión duns poucos cm3 de deuterio, un isótopo de hidróxeno, produciría unha enerxía equivalente á producida pola queima de 20 toneladas de carbón).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Fusión nuclear***  |

### Outros artigos

* Fisión nuclear
* Confinamento magnético

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13082
* BNCF: 7078
* BNE: XX553775
* BNF: 11977891b
* EBID: ID
* FAST: 1040242
* GND: 4030323-8
* JSTOR: nuclear-fusion
* LCCN: sh85092995
* MAG: 69285833
* NDL: 00564769

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D009681

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Eumelo de Corinto** (grego antigo: Εὔμελος ὁ Κορίνθιος, *Éumelos ho Korínthios*), fillo de Anfílito, foi un poeta épico grego de Corinto. Membro da familia real dos Baquíadas, viviu a mediados do século -VIII.

Traxectoria
-----------

Atribúenlle, co nome de *Corinthiaca*, unha epopea histórica en honra da súa cidade no que outorgou un pasado lendario a Corinto que fixese esquecer o seu sometemento a Argos durante a época micénica. Tamén é autor de *Europia*, outro poema épico do mesmo xénero. Tamén lle atribúen *Bugonia*, ao que se refire Marco Terencio Varrón, cuxo tema se descoñece. Tamén compuxo unha *Titanomaquia* e un poema titulado *Regresos*.

Por último, é coñecido por ser o autor dun canto prosódico (procesional) en honra de Apolo da delegación que os mesenios enviaron a Delos, en tempos do seu rei Fintas, do que subsisten dous hexámetros:

«pois ao Itomata lle foi agradábel a musa,
a que puras e libres sandalias ten».

Hai obras sobre a historia de Corinto que lle atribuíron e non son súas.

Notas
-----

1. ↑  Pausanias, *Descripción de Grecia*, II, 1,1.
2. ↑  Dunbabin, T. J. (1948). "The Early History of Corinth". *Journal of Hellenic Studies* (en inglés): 68.
3. ↑  Marco Terencio Varrón, *De re rustica*, II, 5.
4. ↑  Pausanias, *op. cit.*, IV, 4, 1.
5. ↑  Pausanias, *op. cit.*, IV, 33, 2.
6. ↑  *Korinthiaka, recherches sur l'histoire et la civilisation de corinthe, des origines aux guerres médiques*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* West, Martin Litchfield (2002). «Eumelos: A Corinthian Epic Cycle?». "Eumelos: A Corinthian Epic Cycle?" (122).  () (Londres) (122): 109-133.

### Ligazóns externas

* "Eumelus Poems & Fragments". *demonax.info* (en inglés). Consultado o 22 de novembro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q391254
* WorldCat
* VIAF: 499149294314580521712
* BAV: ADV12408992
* BIBSYS: 95001506
* BNE: XX5837807
* BNF: 17112162t
* CERL: cnp00131350
* DeutscheBio: 100468454
* GND: 100468454
* ISNI: 0000 0000 0203 1880
* LCCN: n2016051854
* SUDOC: 188338136
* Treccani: eumelo

 |
**Eulogio Serdán Aguirregaviria**, nado en Vitoria en 1853, e finado ibídem en 1929, foi un xornalista, escritor, académico e político vasco.

Biografía
---------

Nado en Vitoria, provincia de Áraba, en 1853, foi alcalde da cidade entre os anos 1910 e 1912. Comezou os seus estudos de Filosofía e Letras en Madrid aínda que os abandonou para alistarse en 1872 no exército carlista, alcanzando o grao de capitán. Ó finalizar a Segunda Guerra Carlista en 1876 exiliouse en Francia, retornando a Vitoria en 1877. Ademais de alcalde, foi catedrático de instituto, cronista de Áraba e Vitoria, correspondente da Real Academia da Lingua e da Real Academia da Historia, así como comisionado pola Sociedade de Estudos Vascos para preparar a Exposición sobre Guerras Civís prohibida por Miguel Primo de Rivera. Ideoloxicamente realizou un tránsito dende o carlismo cara ó liberalismo, ó cal se adscribiu a comezos do século XX. Entre os seus libros atópanse: *Rincones de la historia de Álava* (1914-1924) con 4 volumes e *Vitoria.* *El libro de la ciudad* (1927) con 2 volumes.

Notas
-----

1. ↑  Alonso Olea 1996, p. 433.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Para repensar el Concierto Económico: de "migaja" a Derecho Histórico" (PDF) (13-14). Universidade do País Vasco. ISSN 1130-2402. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 03 de decembro de 2016. Consultado o 02 de decembro de 2016. , Eduardo José (1996).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8846238
* WorldCat
* VIAF: 87809296
* Auñamendi: 105523
* BNE: XX903899
* DBE: eulogio-serdan-y-aguirregavidia
* ISNI: 0000 0001 2102 8887
* LCCN: n2011049802
* SUDOC: 150215932

 |
O **Kabupaten** é o nome do nivel da división administrativa do territorio de Indonesia que se encontra inmediatamente por debaixo do nivel de Propinsi (Provincia).

O termo *kabupaten* podería traducirse como "rexencia", "municipalidade" ou "distrito".

Este nivel de subdivisión do territorio pode tomar dúas formas, *Kabupaten* ou *Kota* (en 1999 cambiouse o nome de Kotamadya a Kota), segundo se trate dun contorno rural ou urbano, respectivamente. En calquera caso as competencias son as mesmas nos Kabupaten que nas *Kota*. Legalmente non pertecen ao goberno local da Provincia, senón que teñen regulación e administración propias na forma do Goberno local do Kabupaten ou a Kota. 

O Kabupaten está rexido polo Bupati, mientras que a Kota réxese polo Walikota (termo que podería traducirse por "alcalde").

Historia
--------

O termo "rexencia" ten a súa orixe no período colonial neerlandés, no que as rexencias, coñecidas como "regentschap" (plural, "regentschappen") en neerlandés, foron administradas polos Bupati (rexentes). Os Bupatis, é dicir, os xefes nativos, maioritariamente musulmáns e xefes das tribos, retiveron rangos protocolarios máis altos que os dos funcionarios neerlandeses que desempeñaron papeis como conselleiros ou representantes dos Países Baixos. Porén, o poder legal e militar quedou en mans do Gobernador Xeral en Batavia (hox coñecida como Iacarta), Xava, representante do dominio colonial do Goberno neerlandés.

Anteriormente, en Indonesia, os Kabupaten eran coñecidos como *Daerah Tingkat II Kabupaten* (Área de segundo nivel - Kabupaten). Co Decreto Lei número 22 do ano 1999 (Undang-undang Nomor 22 Tahun 1999) pasou a chamarse simplemente Kabupaten.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Romain Bertrand (2005): *État colonial, noblesse et nationalisme à Java*. París: Karthala. ISBN 978-2-8458-6637-2.
* Soemarsaid Moertono (1981): *State and statecraft in old Java: a study of the later Mataram period, 16th to 19th century*. Modern Indonesia Project, Southeast Asia Program, Dept. of Asian Studies. Ithaca, NY, USA: Cornell University. ISBN 978-0-8776-3017-3.
Para a edición deste ano véxase: Festival da Canción de Turkvisión Bala 2021.
Para a edición sénior véxase: Festival da Canción de Turkvisión.

O **Festival da Canción Turkvisión Bala** (en turco: *Bala Türkvizyon Şarkı Yarışmaisı*), é un concurso de canción anual, inspirado no formato do Festival de Eurovisión Júnior. A primeira edición tivo lugar en Turquía en 2015. Está permitida a participación de países e rexións de fala e etnia turca no festival. Ademais, as cancións teñen que estar na lingua nacional de cada país.

Formato
-------

Turkvisión Bala é un concurso de canción anual baseado no formato similar do Festival da Canción de Eurovisión Júnior. Turkvisión Bala céntrase principalmente na participación de países e rexións turcas. Un xurado de cada nación puntúa entre 1 e 10 puntos a favor de cada actuación, expecto a súa propia. Na Gran Final, o xurado determina o gañador. A diferenza do Festival da Canción de Eurovisión Júnior, no cal o país gañador procede a ser o anfitrión do evento do ano seguinte, o Festival da Canción Turkvisión Bala ten lugar no país ou rexión que tamén recibe a a Capital Turca de Cultura.

Participantes
-------------

Participación desde 2015:      Participaron polo menos unha vez      Participaron polo menos unha vez de forma combinada      Nunca participaron, aínda estando capacitados para facelo      Estaba previsto que participasen pero se retiraron antes de facelo

Países gañadores
----------------

| País |  |  |  | Total | Anos gañados |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Acerbaixán Acerbaixán | 1 | 0 | 0 | 1 | 2015 |
|   Casaquistán | 0 | 1 | 0 | 1 | N/A |
|   Xeorxia | 0 | 0 | 1 | 1 | N/A |

Sedes
-----

| Sede | País/Rexión | Cidade | Ano |
| --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Turquía | Istanbul | 2015 |
|   Casaquistán | Astana | 2017 |

Notas
-----

1. 1 2  "Bala Turkvizyon: Childrens Turkvizyon Song Contest Launched". *Eurovoix*.
**José María García de la Villa Merchán**, nado en 1945 en Vigo e finado o 2 de agosto de 2014, foi un psiquiatra e arqueólogo afeccionado galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Medicina pola Universidade de Salamanca, especializouse en Psiquiatría e Neuroloxía no Hospital psiquiátrico de Toén traballando cun dos eminentes psiquiatras galegos Manuel Cabaleiro Goás.

Como psiquiatra traballou en tres hospitais en Galicia, o xa mencionado de Toén, pero tamén en Conxo e no Rebullón, onde chegou a ser subdirector. Tamén dirixiu durante uns anos o Hospital Provincial de Pontevedra. Tamén foi presidente fundador da Asociación Galega de Saúde Mental.

Ao longo da súa traxectoria persoal e profesional, en Salamanca, Toén e no Baixo Miño foi apañando e catalogando restos arqueolóxicos, ata un conxunto de 594 pezas procedentes de xacementos paleolíticos e mesolíticos tan importantes como Cerro del Berrueco, Castro de Trelle ou o xacemento da Piteira. En 2017, tres anos despois do falecemento de García de la Villa, este tesouro foi atopado nuns colectores de cascallo e doados ao Museo Quiñones de León de Vigo.
* *Este artigo trata do elemento arquitectónico, para o recipiente véxase **barril**.*

Columna de Traxano
Fustes dos piares compostos da nave da Catedral de Santiago de Compostela
O **fuste** ou **cana** é a parte da columna que se atopa entre o capitel e a base.

Corresponde ao corpo principal ou básico das columnas utilizadas en moitos dos edificios desde a época exipcia ata o neoclásico do século XIX. O seu deseño pode ser desde o simplemente liso, é dicir sen ningunha decoración, pasando polo estriado ou raiado no sentido vertical do fuste, este estriado chegouse a facer fino resaltándoo en lombo curvo ou ben acanalado, con amosegas nos extremos de cada raiadura para esvaer a súa forma coa do basamento ou co capitel.

Os fustes chegaron a contar con decorados vexetais ao seu derredor, para facelos máis vistosos.

Normalmente os fustes construíanse en forma de seccións encostadas no sentido vertical, ao facelo os gregos chegaron a facelos bombeados na parte central coa finalidade de que a visual en perspectiva non os fixese parecer desproporcionados, ou ben son cilíndricos con maior grosor na súa parte inferior, grosor que vai diminuíndo conforme crece ou se alonga.

O fuste de maior decoración é o denominado como "salomónico" por ter un deseño torto ou helicoidal, con decorado en follas de parra e acios de uvas, e é propio do barroco.

Tamén se teñen os fustes simulados acaroados ás fachadas dos templos católicos, como os estípites, que teñen forma de pirámide truncada pero co lado máis angosto na parte inferior.

| * v
* c
* e
Templo grego |
| --- |
| Áreas | Áditon ·  Naos ·  Opistódomo ·  Períbolo ·  Perístilo ·  Pronao |
| Ordes | Corintia ·  Dórica ·  Xónica |
| Elementos | Ábaco ·  Acroterio ·  Antefixo ·  Arquitrabe  ·  Atlante ·  Acanaladura ·  Capitel ·  Cariátide ·  Columna ·  Cornixa ·  Crepidoma ·  Entaboamento ·  Éntase ·  Equino ·  Estereóbata ·  Estilóbata ·  Friso ·  Frontón ·  Fuste ·  Métopa ·  Mútulo ·  Propileos ·  Tímpano ·  Tríglifo |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2745866
* AAT: 300001754
* EBID: ID

 |
O **Festival de Cinema de Tribeca** (en inglés: *TriBeCa Film Festival*) foi creado no ano 2002 polo produtor cinematográfico Jane Rosenthal e o actor Robert De Niro, en resposta á perda de vitalidade do barrio neoiorquino de Tribeca despois dos atentados do 11 de setembro de 2001.

Cada ano, o festival acolle máis de 600 proxeccións con aproximadamente 150.000 asistentes e premia a artistas independentes en 23 categorías competitivas con xurado.

Historia
--------

Con preto de 250 filmes e máis de 1.000 proxeccións en 2006 e 2007, o de TriBeCa é hoxe en día un dos festivais de cinema máis destacados no mundo. O seu programa ofrece aos asistentes unha gran variedade de filmes independentes, incluíndo documentais, curtametraxes e longametraxes narrativos, e un programa de filmes aptos para toda a familia. Conta tamén con mesas redondas, onde discuten diversas personalidades do mundo do entretemento, e un salón musical, producido en conxunto coa ASCAP (*Sociedade Americana de Compositores, Autores e Editores)*, para permitir a exhibición de artistas consagrados e novatos. Un dos compoñentes máis distintivos do festival son os seus premios *Artists Awards*, no que artistas tanto emerxentes como recoñecidos outórganlle obras de arte orixinais aos gañadores do festival. Algúns dos artistas que colaboraron con estes premios son Chuck Close, Alex Katz e Julian Schnabel.

Malia isto, algúns críticos afirman que o Festival de Cinema de Tribeca é tan só unha plataforma de lanzamento para grandes producións de Hollywood e proxectos dirixidos por celebridades, e que non se cumpre co obxectivo de axudar aos cineastas ou á comunidade independente de Nova York.

Notas
-----

1. ↑  "2019 TRIBECA FILM FESTIVAL HIGHLIGHTS & ICYMI MOMENTS". *Tribeca*. Consultado o 2020-09-25.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Festival de Cinema de Tribeca Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial do Festival de Cinema de Tribeca *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q853325
* WorldCat
* VIAF: 123783626
* IMDb: ev0000894
* NKC: pna2006347298

 |
***Flores Mirandesas*** é un poemario en lingua mirandesa escrito en 1884 polo filólogo José Leite de Vasconcelos. É a primeira obra escrita nesa lingua en Portugal. Marca o inicio do proceso de recuperación e normalización lingüística e o nacemento dunha literatura escrita nas terras de Miranda do Douro.

Unha das poesías que compoñen o libro:

> 
> 
> Quien dirie q’antre ls matos eiriçados,
> Las ourrietas i ls rius desta tierra,
> Bibie, cumo l chougarço de la sierra,
> Ua lhéngua de sonidos tan bariados?
> 
> 
> Mostre-se i fale-se essa lhéngua, filha
> Dun pobo que ten neilha l choro i l canto!
> Nada por cierto mos coutiba tanto
> Cumo la form'an que l'eideia brilha.
> 
> 
> Desgraciado d'aquel, q’abandonando
> La pátria an que naciu, la casa i l huorto,
> Tamién se squece de la fala! Quando
> 
> 
> Lo furdes ber, talbeç que steia muorto!
> José Leite de Vasconcelos
>

Notas
-----

1. ↑  "A língua mirandesa - Resposta para algumas perguntas". *Sendim.net* (en portugués). 8/7/2006. Archived from the original on 24/09/2015. Consultado o 11/02/2019.
2. ↑  "Teaching Crossroads: 11th IPB Erasmus Week" (PDF) (en inglés). p. 60.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Portugal*** |


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---