**Pedro Eugenio Aramburu Cliveti**, nado en Río Cuarto, Arxentina, o 21 de maio de 1903 e finado en Carlos Tejedor, Buenos Aires, o 1 de xuño de 1970, foi un militar e político arxentino, que exerceu como ditador do seu país de 1955 a 1958, autodenominándose presidente *de facto*, despois do golpe de Estado militar da chamada Revolución Libertadora.

Biografía
---------

Naceu na provincia de Córdoba, sendo os seus pais Carlos Aramburu Nuñez e Leocadia Clivet ou Cilveti.

Inspirador da chamada Revolución Libertadora que derrocou ao goberno constitucional de Juan Domingo Perón o 16 de setembro de 1955, substituíu como presidente *de facto* a Eduardo Lonardi, quen pretendía unha conciliación co peronismo. Mantivo como corpo asesor a "Xunta Consultiva" que creara Lonardi, formada por partidos da oposición ao peronismo. En 1957 convocáronse eleccións para unha Convención Constituínte, nun marco de proscripción do peronismo. Estas eleccións provocaron a división da Unión Cívica Radical ao consolidarse un sector acuerdista co peronismo, liderado por Arturo Frondizi. Ao retirarse os constituíntes de Frondizi, a Asemblea Constituínte limitouse a recuperar o texto de 1853 e a reunir no artigo *14 bis* un conxunto de dereitos sociais.

Un dos principais obxectivos da Revolución Libertadora foi a "*desperonización do país*", polo que se perseguiu aos funcionarios do réxime derrocado, interveuse a CXT, destruíronse todos os símbolos do peronismo que foran incorporados ao aparello do estado e chegouse a prohibir a soa mención do nome de quen pasou a ser chamado o "*tirano prófugo*" ou ben "*o ditador deposto*". O peronismo contestou cunha serie de folgas e sabotaxes, iniciando o que deu en chamarse a *Resistencia Peronista*.

O 9 de xuño de 1956, o xeneral Juan José Valle liderou un levantamento insurreccional co obxectivo de restaurar o goberno constitucional de Perón. O intento foi rapidamente sufocado, sendo fusilados sen o debido proceso legal o seu xefe e outros 17 militares, así como uns 15 civís no que o escritor Rodolfo Walsh chamou máis tarde a *Operación Masacre*.

A pesar de que o goberno militar fixo ingresar ao país no Fondo Monetario Internacional, non desfixo inmediatamente todo o esquema proteccionista típico das décadas anteriores. Pola contra, a Xunta Nacional de Grans e a Xunta Nacional de Carnes tomaron o control da exportación destes produtos, creouse o Instituto Nacional de Tecnología Agropecuaria e unha empresa estatal para a explotación de carbón en Río Turbio e inauguráronse fábricas e oleodutos.

Pedro Eugenio Aramburu vestido formal
Finalmente, Aramburu convocou a eleccións que foron gañadas o 23 de febreiro de 1958 por Arturo Frondizi (quen recibiu os votos do peronismo), a quen entregou o poder o 10 de maio do mesmo ano, retirándose a continuación do exercicio activo da profesión militar.

Nas eleccións de 1963, co peronismo proscrito, presentouse como candidato a presidente pola *Unión do Pobo Arxentino*, obtendo o terceiro lugar en número de sufraxios. O Colexio Electoral nomeou logo como presidente a Arturo Umberto Illia que obtivo o 22 por cento dos votos.

Pedro Eugenio Aramburu foi secuestrado o 29 de maio de 1970 na primeira acción pública da organización político militar Montoneros. En cativerio, foi acusado pola súa actividade durante o Golpe de estado de 1955, e os Fusilamentos de José León Suárez de 1956. A organización Montoneros denominou as acusacións "xuízo popular" (aínda que Aramburu non tivo a posibilidade certa de exercer a súa defensa) e foi condenado a morte. Aramburu foi asasinado por Fernando Abal Medina dun tiro de pistola no soto dunha quinta na localidade de Timote (partido de Carlos Tejedor, provincia de Buenos Aires).

Carreira militar
----------------

Comezou os seus estudos no Colexio Militar da Nación, alcanzando sucesivamente os graos de Subtenente (1922) e Maior (1939). Foi profesor da Escola de Guerra en 1943. Xeneral de Brigada en 1951 e Comandante en Xefe do Exército en 1955, foi ascendido a tenente xeneral en 1958.

| Gobernante *de facto*, autotitulado presidente da Arxentina |
| --- |
| *Segue a:* Eduardo Lonardi (de facto) | **Pedro Eugenio Aramburu**(1955-1958) | *Precede a:* Arturo Frondizi |
| *Unión del Pueblo Argentino* - Udelpa |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Fusilamentos de José León Suárez
* Guerra sucia na Arxentina
* Revolución Libertadora
* Lista de masacres na Arxentina (Século XX)
* Presidente da Nación Arxentina

### Ligazóns externas

* Discursos de Pedro Eugenio Aramburu
* Mario Firmenich e Norma Arrostito contan como morreu Aramburu

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188974
* WorldCat
* VIAF: 55056393
* Auñamendi: 2101
* BNA: 000027545
* BNE: XX1326896
* BNF: 15073546q
* DeutscheBio: 123488761
* FAST: 223973
* GEC: 0220335
* GND: 123488761
* ICCU: SBLV303026
* ISNI: 0000 0000 2927 8760
* LCCN: n88611932
* Munzinger: 00000019012
* NTA: 271502169
* OL: OL525075A
* PTBNP: 803193
* SNAC: w6kr1k4w
* SUDOC: 080889913
* WikiTree: Aramburu-13

 |