recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Iñobre.

**Iñobre** é un lugar da parroquia de Taragoña no concello coruñés de Rianxo, na comarca da Barbanza. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 66 habitantes (29 homes e 37 mulleres). Extrema ó norte cos lugares do Cruceiro e do Castriño, ó leste cos da Senra e do Burato, ó sur coa ría de Arousa e ó poñente coa desembocadura do río Beluso -onde forma o seu cabo mais setentrional-.

Patrimonio
----------

A capela de San Xoán Bautista de Vista Real foi edificada en 1625 probabelmente sobre outra xa existente, e pertenceu ó pazo dos Caamaño, xa desaparecido. Actualmente a pequena capela é de propiedade particular. Está formada por un único corpo con bóveda de canón; a cuberta é de tella a dúas augas. As súas medidas máximas no exterior son 6,35 m de anchura e 8,75 m de fondura.

O cruceiro das Neves é un cruceiro de capela carente de plataforma e pedestal. O seu fuste é de sección cadrada con chafráns. A Cruz tamén de sección cadrada con chafráns nos brazos. O Cristo ten as mans abertas, coroa de espiñas, nimbo crucífero, pano de pureza sen nós e cartela de INRI. A capela carece de ornamento. É de base troncopiramidal invertida, tellado a catro augas e teito plano. Na base da capela hai un anxo con ás e no interior a Virxe pregando.

É terra de pazo, capela, fontes, pombais, cruceiro, graneiras e praias.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Taragoña

| Lugares da parroquia de Taragoña no concello de Rianxo (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| A Burata | O Burato | O Campo da Feira | Campos de Pazos | Cartomil | O Castriño | Chorente | Corques | A Coviña | O Cruceiro | A Cruz | Cuvide | Dorna | Fachán | Fonte Susán | A Igrexa | Iñobre | A Laxe | O Monte de Dorna | O Moroso | Ourille | Ourolo | Outeiro | Paradela | Pastoriza | As Pedriñas | A Senra | Té |

### Parroquias de Rianxo

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Rianxo |  |
| --- | --- |
| O Araño (Santa Baia) | Asados (Santa María) | Isorna (Santa María) | Leiro (Santa María) | Rianxo (Santa Comba) | Taragoña (San Salvador) |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Suatorre.

**Suastorres** é unha aldea da parroquia de Baredo, en Baiona, na provincia de Pontevedra. 

Non se encontra rexistrada no Nomenclátor de Galicia, xa que se encontra englobada dentro das Cadeiras. Por iso mesmo, non existen datos do IGE sobre a súa poboación. Porén, si que xa aparece en Galicia Nomeada. 

É un pequeno núcleo de casas dispostas arredor dun camiño, na parte máis meridional da parroquia.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Baredo

| Lugares da parroquia de Baredo no concello de Baiona (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| O Agro | Bouza | O Cabreiro | As Cadeiras | O Cancelo | O Caneiro | O Carballo | O Lombo | A Ponte | Os Portelos | O Río | Rocamar | A Torre |

### Parroquias de Baiona

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Baiona |  |
| --- | --- |
| Baíña (Santa Mariña) | Baredo (Santa María) | Baiona (Santa María de Fóra) | Baiona (Santa María) | Belesar (San Lourenzo) | Santa Cristina da Ramallosa (Santa Cristina) |

Notas
-----

1. ↑  "Suastorres". *Galicia Nomeada*. Consultado o 02-05-2023.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Pedra.

**A Pedra** é unha aldea situada na parroquia de Baredo, en Baiona, na provincia de Pontevedra. 

Non aparece como lugar no Nomenclátor de Galicia, xa que se encontra erroneamente englobada dentro do Caneiro e de Cancelo. Por iso mesmo, non existen datos do IGE sobre a súa poboación.[] Porén, si que aparece en Galicia Nomeada. 

É un pequeno núcleo de casas dispostas arredor da estrada xeral, ás beiras do regato das Tres Regueiras.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Baredo

| Lugares da parroquia de Baredo no concello de Baiona (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| O Agro | Bouza | O Cabreiro | As Cadeiras | O Cancelo | O Caneiro | O Carballo | O Lombo | A Ponte | Os Portelos | O Río | Rocamar | A Torre |

### Parroquias de Baiona

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Baiona |  |
| --- | --- |
| Baíña (Santa Mariña) | Baredo (Santa María) | Baiona (Santa María de Fóra) | Baiona (Santa María) | Belesar (San Lourenzo) | Santa Cristina da Ramallosa (Santa Cristina) |

Notas
-----

1. 1 2  "A Pedra". *Galicia Nomeada*. Consultado o 02-05-2023.
Cores púrpuras.
O **púrpura** é a cor ou coloracións que se atopan entre o vermello e o azul, ou máis especificamente é unha cor maxenta escura que se atopa entre o violeta e o carmesí. O termo provén dos caracois mariños tamén chamados púrpuras (*Stramonita haemastoma*, *Nucella lapillus*), e así se denominaba tamén á cor producida pola oxidación da tinta destes caracois, (tinta moi aprezada dende antigo) e ás teas tinguidas con ela.

En colorimetría foi definida como a cor complementaria dos que se perciben como consecuencia da fotorrecepción dunha luz cuxa lonxitude de onda dominante mide entre 555 e 565 nm. Trátase dunha cor estándar, é dicir que se atopa normalizada en catálogos de cores e inventarios cromáticos. A denominación de cor «púrpura» inclúe ao conxunto das coloracións semellantes á cor estándar, purpúreas. Á dereita achégase unha mostra do púrpura estándar.

Popularmente, úsanse como sinónimos nomes como morado, violeta, lila, malva ou maxenta. Porén, estas denominacións teñen diferente etimoloxía, e aínda que tamén son coloracións situadas entre o vermello e o azul, desenvolveron en xeral o seu propio significado específico.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *púrpura*.
2. ↑  *Diccionario Akal del color*. Akal. ISBN 978-84-460-1083-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3257809
* AAT: 300311120
* BNCF: 54795
* LCCN: sh85109204
* MAG: 2910815421

 |
Coordenadas: 42°23′37″N 8°28′41″O﻿ / ﻿42.3936415, -8.4781614

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Laxoso.

**Laxoso de Abaixo** é un lugar da parroquia de Ponte Caldelas no concello pontevedrés de Ponte Caldelas, na comarca de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 102 habitantes (56 homes e 46 mulleres).

Etimoloxía
----------

O nome desta pequena identidade local provén da grande abundancia de laxes (pedras) que existen no seu terreo. Un dos seus maiores atractivos son as vistas que ofrece cara ao alto do Pé da Múa.

Xeografía
---------

Limita ao norte con Aguasantas pertencente ao concello Cerdedo-Cotobade e cara ao leste co concello da Lama. Pódese chegar pola estrada PO-534 (Ponte Caldelas-Aguasantas) e sitúase a 3 km de Ponte Caldelas, capital do concello.

Por aquí discorre a ruta de sendeirismo das Almiñas e do Foxo do Lobo (Os pasos da Fraga).

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Ponte Caldelas

| Lugares da parroquia de Ponte Caldelas no concello de Ponte Caldelas (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| Caldelas | Ponte Caldelas | Laxoso de Arriba | Laxoso de Abaixo | Cuñas | Pazos | Gradín | Parada | Paradela | Sorreira |

### Parroquias de Ponte Caldelas

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Ponte Caldelas |  |
| --- | --- |
| Anceu (Santo André) | Caritel (Santa María) | Castro Barbudo (Santa María) | Forzáns (San Fiz) | A Insua (Santa Mariña) | Ponte Caldelas (Santa Eulalia) | Taboadelo (Santiago) | Tourón (Santa María) | Xustáns (San Martiño) |

Notas
-----

1. ↑  IGE (ed.). "IGE - Nomenclátor estatístico de Galicia" (en galego). Consultado o 26 de febreiro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Ponte Caldelas
**Sledd** (ou **Sledda**) foi rei de Essex a finais do século VI, posibelmente entre 587 ? - c. 604. Sábese moi pouco sobre el.

Traxectoria
-----------

Unha xenealoxía saxoa oriental preservada na British Library Add. MS 23211, posibelmente de finais do século IX, faino fillo e sucesor do rei Æscwine. Os historiadores (posteriores á conquista) Henrique de Huntingdon na súa *Historia Anglorum*, Roger de Wendover *na Flores Historiarum* e Mateo de París *na Chronica Majora* dan o nome Eorcenwine (Erkenwine, *Erchenwine*) como o do seu pai. Aínda que o seu testemuño está afastado por séculos do floruit de Sledd floruit, considérase que seguen un material alternativo, previo á Conquista.

A pesar de que Æscwine ou Eorcenwine aparece ás veces en relación coa fundación do reino, algunhas xenealoxías incluídas nas obras de Guillerme de Malmesbury e Xoán de Worcester (*Chronicon* B) fan de Sledd o primeiro rei de Essex, mentres que as xenealoxías de Add. MS 23211 usan a Sledd como o seu punto de converxencia. Isto suxire que Sledd pode ser considerado como o fundador da casa real dos saxóns orientais. En ningunha autoridade recoñecida, como Roger de Wendover ou Mateo de París se afirma que Sledd sucedeu directamente ao seu pai á súa morte en 587.

Sledd casou con Ricula, irmá do rei Æthelberht de Kent. Foi pai de Sæberht, cuxo goberno empezou en c. 604, e doutro fillo, Seaxa cuxos descendentes suplantaron aos de Sæberht a mediados do século VIII. Este Seaxa é quizais o mesmo que Seaxbald, pai do rei Swithhelm, de localización descoñecida dentro de familia real, mais Yorke considera isto improbábel sobre bases cronolóxicas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Yorke, Barbara. "The Kingdom of the East Saxons." Anglo-Saxon England 14 (1985): 1-36.

| * v
* c
* e
Reis de Essex |
| --- |
| Orixes | 
* Aescwine
* Sledd de Essex

 |
| século VII | 
* Saeberht de Essex
* Saeweard de Essex
* Seaxred de Essex
* Sigeberht *Parvus*
* Sigeberht *Sanctus*
* Swithhelm de Essex
* Sigehere de Essex
* Saebbi de Essex

 |
| século VIII | 
* Sigeheard de Essex
* Swaefred de Essex
* Offa
* Swaefberht de Essex
* Selered de Essex
* Swithred de Essex
* Sigeric I

 |
| século IX | 
* Sigered
* Ecgberht de Wessex
* Sigeric II
* Aethelwulf de Wessex

 |
Coordenadas: 42°48′41″N 9°06′22″O﻿ / ﻿42.811374906352, -9.106118378497

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Maceiras.

**Maceiras** é un lugar da parroquia de Santa Comba de Carnota, no concello coruñés de Carnota. Segundo o IGE no ano 2018 tiña 43 habitantes (18 homes e 25 mulleres), o que supón unha diminución en coparación co ano 2007 cando tiña 58 habitantes.

Historia
--------

En Maceiras hai unha ponte sobre o rego de Mallou, na que hai unhas pedras que teñen cerca de 200 anos. Na ponte descubríronse unhas pedras con inscricións antigas, que agora se atopan na casa do Concello, para evitar que se alteren co paso do tempo.[]

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Santa Comba de Carnota

| Lugares da parroquia de Santa Comba de Carnota no concello de Carnota (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| A Agra das Breas | Carnota | Freán | A Insua | Lagareiros | Maceiras | Mallou | Nóutigos | Pedrafigueira | Pedramarrada |

### Parroquias de Carnota

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Carnota |  |
| --- | --- |
| Lariño (San Martiño) | Lira (Santa María) | O Pindo (San Clemente) | San Mamede de Carnota (San Mamede) | Santa Comba de Carnota (Santa Comba) |
**Antonio Tejero Molina**, nado en Alhaurín el Grande (Málaga) en 1932, é un ex-tenente coronel da Garda Civil. Foi un dos principais xefes do golpe de estado frustrado do 23 de febreiro de 1981 en España, popularmente coñecido como 23-F.

Golpe de estado
---------------

Xa fora procesado en 1979 por un intento de golpe de estado coñecido como *Operación Galaxia*. Por este feito foi condenado a sete meses de cárcere.

Nunha carta aberta ao rei Xoán Carlos I publicada no xornal *El Imparcial* con anterioridade ao 23-F argumentou que "...no proxecto de Constitución hai demasiadas bandeiras facendo sombra á única e neste proxecto non van incluídos algúns valores polos que cremos paga a pena arriscar as nosas vidas. Nel non están os nosos mortos".

A tarde do 23-F, ao mando duns 200 gardas civís asaltou o Congreso dos Deputados, que neses momentos celebraba a sesión de investidura como Presidente do Goberno de Leopoldo Calvo-Sotelo Bustelo. Secuestrou a todos os deputados ata as 10 da mañá do 24 de febreiro de 1981, cando se entregou ao fracasar o intento de golpe de estado.

En principio Tejero pensaba apoiar coa toma do Congreso co obxectivo de axudar ao xeneral Alfonso Armada a tomar o poder como presidente dun *Goberno de salvación nacional* pero cando este último lle comunicou os seus plans de que no devandito goberno houbese representantes de tódolos partidos (incluídos socialistas, comunistas e nacionalistas), sublevouse contra o seu superior e continuou actuando pola súa conta.

### Prisión e últimos anos

Foi procesado e encarcerado, permanecendo na prisión de Alcalá de Henares ata o 3 de decembro de 1996 en que saíu en liberdade condicional. Dende o 17 de setembro de 1993 xa gozaba de réxime aberto. En 1982 organizou dende o cárcere un efémero partido político de extrema dereita para presentarse ás eleccións xerais, Solidaridad Española, que desapareceu tras estas debido aos seus raquíticos resultados.

Foi expulsado da Garda Civil e actualmente reside entre Madrid e Alhaurín de la Torre, nos últimos tempos escribiu cartas ao director do xornal *Melilla Hoy* criticando o estatuto de Cataluña.

Notas
-----

1. ↑  El Mundo, O ex tenente coronel Antonio Tejero, en liberdade condicional, edición do 4 de decembro de 1996
2. ↑  Ministerio del Interior, Elecciones generales de 1982 Arquivado 09 de febreiro de 2009 en Wayback Machine.: Solidaridad Española (SE), 28.451 votos válidos (0,14%)
3. ↑  ¿Hasta cuándo… Zapatero? Arquivado 20 de outubro de 2007 en Wayback Machine. 25 de xaneiro de 2006, Melilla Hoy

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Artigo en 20 Minutos *(en castelán)*
* Especial sobre o 23F en elmundo.es *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q312749
* WorldCat
* VIAF: 197957448
* EBID: ID
* IMDb: nm2504312
* SUDOC: 107889870

 |
**Ramón Vivero Geada**, coñecido como **Novolitos**, nado en Xerdiz (Ourol) en 1909 e finado na Coruña o 21 de setembro de 1946, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Antigo garda de asalto. Propietario dun bar que era centro de reunión e encontros. Militante do PCE dende 1944. Enlace entre os diferentes comités comarcais e o provincial. Colaborou con Marcelino Rodríguez Fernández "Marrofer" a comezos de 1945 na posta en marcha da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Proporcionaba armas á guerrilla. Foi detido en febreiro de 1946. Xulgado na Coruña en consello de guerra por rebelión militar o 18 de xullo de 1946 no proceso 75/1946, foi condenado a pena de morte. Foi executado con garrote vil na prisión da Coruña con Julio Nieto López o 21 de setembro de 1946.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 140. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la sierra *(en francés)*
**Emilio Golás Rodríguez**, coñecido como **Villa**, nado en Paradela en 1908 e finado en Lugo o 30 de novembro de 1946, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Garda municipal en Sarria. Foi detido en outubro de 1934 con Vicente Páramo Losada, Pedro García Arcas, Antonio Rodríguez Castro, Antonio Sanmartín López, Manuel Durán Fernández, Julio Páramo Sánchez e Felipe Rodríguez García, acusados de confeccionar e repartir follas subversivas incitando á revolución. Foi secretario da Agrupación Socialista Obrera constituída en Sarria o 1 de abril de 1936 vinculada ao PSOE. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o día 20. Xulgado por traizón, foi condenado a cadea perpetua. Despois foi militante do PCE. Desenvolveu un traballo de expasión e organización do partido en Galicia. Mantivo contactos coa guerrilla lucense de Xosé Castro Veiga. Foi membro do Comité Provincial do PCE de Lugo, xunto a Julio Nieto López e Enriqueta Otero, con tarefas de propaganda e axitación. Pasou ao monte o 23 de xaneiro de 1946, ante as caídas de febreiro de 1946. Participou con Ramón Rodríguez Varela "Curuxás" nalgunha das xuntanzas que se organizaron na zona de Palas de Rei para intentar organizar a guerrilla. Foi acusado da morte do párroco de Meixente (Sarria) Pedro Páramo Arias o 2 de setembro de 1946, aínda que finalmente foi descartada a acusación. Ocasionalmente acudía á súa casa en Outeiro de Barán, e nunha desas ocasións, o 29 de novembro de 1946, un veciño seu denunciouno á Garda Civil. A forza pública rodeou a casa; ferido no enfrontamento cos gardas xunto coa súa cuñada e o seu sobriño de tres anos, foi finalmete detido. Levárono a Lugo, onde morreu no Hospital Civil de San Xosé ao día seguinte. A vinganza do Piloto pola morte do seu amigo foi queimar a casa do delator con el e a súa muller dentro.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-10-1934, p. 12.
2. ↑  Días de luto antes de la guerra. La sublevación militar de Sarria y comarca en 1936 (II)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Parrado, Carlos (2009). *Curuxás, o guerrilleiro que non cazou Franco*. Vigo: A Nosa Terra. pp. 204–210. ISBN 84-87783-79-1.
* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 76. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* Ficha en Represión franquista en Lugo

* Emilio Golás na páxina web *Nomes e Voces*.
* O manifesto de Emilio Golás

* Declarou que o escrito era unha copia feita por el
* Ficha en Los de la sierra Arquivado 28 de decembro de 2018 en Wayback Machine.*(en francés)*
**The American Analog Set** (ás veces referida como **AmAnSet**) foi unha banda de indie rock estadounidense porcedente de Austin, Texas formada no ano 1995. Ata a data leva editados seis álbums de estudio.

Historia
--------

Formada en 1995, o primeiro son da banda estaba moi influenciado polo krautrock, o post-rock e por bandas británicas de shoegaze como Cocteau Twins, e adoitaba a ter longas pasaxes instrumentais. Co paso do tempo os seus temas foron acurtándose e pasaron a ter unha sonoridade máis pop.

O grupo está liderado polo vocalista, compositor e compositor Andrew Kenny. Outros membros que están ou pasaron pola banda son Lee Gillespie, Mark Smith, Craig McCaffrey, Tom Hoff, Lisa Roschmann e Sean Ripple. Lisa Roschmann, unha das fundadoras, deixou o grupo a finais de 1999; Hoff e Ripple uníronse a principios do ano 2000 e McCaffery substituíu a Hoff no 2003.

En outubro do 2005 falouse a través de Internet da posibilidade da disolución de The American Analog Set. A banda rapidamente respondeu a eses rumores, pero engadiron que non realizarían concertos debido ás súas obrigas con outros proxectos.

O seu derradeiro álbum, *Set Free* (2005), foi editado en América do Norte polo selo canadense Arts & Crafts.

O tema "Gone to Earth" do seu álbum *Know by Heart* apareceu na banda sonora da película romántica de 2009 *The Time Traveler's Wife*.

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *The Fun of Watching Fireworks* | 1996 | Emperor Jones |
| *From Our Living Room to Yours* | 1997 | Emperor Jones |
| *The Golden Band* | 1999 | Emperor Jones |
| *Know by Heart* | 2001 | Tiger Style |
| *Promise of Love* | 2003 | Tiger Style |
| *Set Free* | 2005 | Arts & Crafts |

### EPs

* *Late One Sunday & The Following Morning* (1997, Darla Records)
* *Updates* (2002, Tiger Style) (remesturas)
* *Songs Of Hurt And Healing* (2005, Tylenol/Ouch!)) (compartido con White Magic; 3 temas cada banda)
* *Everything Ends In Spring* (2005)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da banda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q846991
* WorldCat
* VIAF: 149231611
* AllMusic: mn0000011649
* Discogs: 64767
* GND: 10334284-9
* ISNI: 0000 0001 0037 2187
* LCCN: no2006032002
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 190336

 |



1. ↑  "The Actual Situation: Andrew Kenny on AmAnSet". *web.archive.org*. 2006-01-10. Archived from the original on 10 de xaneiro de 2006. Consultado o 2020-01-12.
2. ↑  "The Time Traveler's Wife (2009) - IMDb". Consultado o 2020-01-12.
Evolución dunha plántula de *Cornus*.
En botánica, máis especificamente nas plantas vasculares, denomínase **plántula** (do latín científico *plantŭla*, diminutivo do latín *planta, -ae* "planta", "vexetal") a certa etapa do desenvolvemento do esporófito, que comeza cando a semente sae da súa dormencia e xermina, e ramata cando o esporófito desenvolve as súas primeiras follas non cotiledonarias.

Unha plántula típica consta de tres partes principais: a radícula ou raíz embrionaria, o hipocótilo ou caule embrionario e os cotiledóns, ademais dunha ou dúas das súas follas verdadeiras, por riba dos cotiledóns.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Plántula*** |

### Bibliografía

* Strasburger. E. (1994): *Tratado de botánica*. 8ª ed. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-282-0979-0.

### Outros artigos

* Cotiledón
* Embrión (botánica)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1385709
* EBID: ID
* GEC: 0132486
* JSTOR: seedlings
* LCCN: sh85119536
* MAG: 2776096895
* NKC: ph125477
* Treccani: plantula

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D036226

 |
*Para o artigo do filatelista véxase Manuel Lago Martínez (1917)*.
**Manuel Francisco Lago Martínez** foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Fabricante de conservas. Presidente da Sociedad de Agricultores de Teis. O 11 de febreiro de 1908 foi elixido presidente do Directorio Antiforista de Teis. En 1909 asinou, xunto con outros compañeiros do Directorio, artigos e follas de propaganda dirixidas contra os máis famosos caciques urzaístas. Como consecuencia desta campaña foi denunciado por inxurias polos irmáns Eduardo e José Iglesias Añino xunto con Jacinto Crespo, Manuel Álvarez, José Martínez Vila e Arturo Nieto Lázaro. Xulgados na Audiencia de Pontevedra en 1911, foron condenados a tres anos, seis meses e vinte e un días de desterro a 25 quilómetros de Teis e mil pesetas de multa. Finalmente só foron desterrados Chinto Crespo, Manuel Lago e Arturo Nieto. Estivo desterrado en Marín. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Lavadores e foi presidente do Sindicato de Agricultores de Teis (1924).

Notas
-----

1. ↑  *Noticiero de Vigo*, 19-4-1911, p. 3.
2. ↑  "Los desterrados de Teis", *Suevia*, 15-9-1912, p. 10.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Román Lago, Isidro (1998). *Os campesiños de Lavadores. Estructura social y articulación política. 1923-1931*. Vigo: A Nosa Terra. ISBN 84-89976-59-7.
**Julio Guillén Biel** ou **Julián Sergio Guillén Biel**, nado en Vigo cara a 1910 e finado en Cabral o 21 de setembro de 1940, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Electricista en Coruxo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi membro do grupo dos irmáns Rogelio e José García Morales, os Maletas, que actuaban na comarca de Vigo dende 1938. Xulgado en Vigo na causa 934/37 co seu irmán Vicente, acusados de rebelión militar foi declarado en rebeldía. En 1939 presentouse ao gobernador civil de Pontevedra Manuel Gómez Cantos, pero fuxiu novamente ao saber que ía ser detido. Foi acusado da morte do garda xurado Manuel Pereiro Bernárdez con José García Morales, Ramón Pereira Antelo e José Luís Quintas Figueroa. Cando a desfeita do grupo dos Maletas era evidente, foi delatado por tres compañeiros, Guillermo Santos Caride "Quique", Manuel Rodríguez Fernández "O Coxo de Cabral" e Delmiro Barreiro Cubeiro. Morreu nun enfrontamento coa Garda Civil en Cabral o 21 de setembro de 1940, ao parecer suicidouse. Na mesma acción foi detido o seu compañeiro guerrilleiro Jesús Lago González "Petrillas".

Notas
-----

1. ↑  Así aparece nalgunhas fontes.
2. ↑  Requisitoria en *El Pueblo gallego*, 8-8-1937, p. 4.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 5-5-1939, p. 8.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 21-9-1940, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abad Gallego, Xoán Carlos (2005). *Héroes o forajidos. "Fuxidos" y guerrilleiros antifranquistas en la comarca de Vigo*. Vigo: Instituto de Estudios Vigueses. ISBN 84-89599-33-5.
* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 82. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* A primeira guerrilla antifranquista galega (1936-1939): un esforzo malogrado Arquivado 21 de xaneiro de 2022 en Wayback Machine..
* Julio Guillén Biel na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Los de la Sierra *(en francés)*
**Pierre le Gentilhomme**, nado en Fécamp o 2 de novembro de 1909 e finado en Neuilly-sur-Seine o 16 de xuño de 1947, foi un numismático francés, vinculado ao Gabinete de Moedas e Medallas da Biblioteca Nacional de Francia.

Traxectoria
-----------

Pierre le Gentilhomme recibiu a súa formación na *École des Chartes*, onde se graduou en 1931 como arquiveiro paleógrafo, cunha tese sobre a institución dos *Monnoyers du Serment de l'Empire* no reino de Arles.

Esa tese valeulle o seu nomeamento no Gabinete de Moedas e Medallas da Biblioteca Nacional de Francia, inicialmente como auxiliar o 1 de novembro de 1932, e máis tarde como titular, o 26 de xaneiro de 1937.

Logo da interrupción da segunda guerra mundial, na que en 1939 foi prisioneiro e logo liberado, o 15 de marzo de 1944 foi nomeado conservador adxunto do Gabinete. Le Gentilhomme foi tamén profesor na *École des Chartes*, na *École des Hautes-Études* e no *Collège de France*.

Como numismático, centrou o seu interese nas emisións monetarias dos emperadores romanos do século III, así como nas cuñaxes e a circulación monetaria nos reinos bárbaros de Occidente. Tamén é de salientar a súa colaboración no *Manuel de numismatique française*, do seu antigo profesor Adolphe Dieudonné.

En 1945 ingresou como membro residente na Sociedade Nacional de Anticuarios de Francia, e tamén foi membro da Sociedade Francesa de Numismática, entidade que presidiu entre 1944 e 1946. Nesta última, formou parte da tríade de directores da *Revue numismatique* entre 1945 e 1947, revista na que publicou moitos dos seus artigos.

Pierre le Gentilhomme finou en Neuilly-sur-Seine, no departamento de Altos do Sena, o 16 de xuño de 1947, aos 37 anos.

Notas
-----

1. ↑  "Pierre Le Gentilhomme (1909-1947)". *BnF Data (Data.bnf.fr)*.
2. 1 2 3 4 5  Babelon, J. (1948). Páxina 177.
3. 1 2 3 4 5 6  "Pierre Le Gentilhomme (1909-1947)". En *Gallia*. Vol. 5. Nº 2. 1947. Páxina 318.
4. 1 2  "Le Gentilhomme, Pierre Jean Auguste". *Comité des travaux historiques et scientifiques (CTHS)*.
5. 1 2 3  R. L. (1952).
6. 1 2  Babelon, J. (1948). Páxina 178.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Babelon, J. (1948). "Pierre le Gentilhomme**"**. En *Bibliothèque de l'École des chartes*. Vol. 107. Nº 1. Páxinas 177-178.
* R. L. (1952). "Pierre le Gentilhomme (1909-1947)". En *Revue archéologique*. Tomo 39. Xaneiro-xuño. Páxina 101.
* "Pierre Le Gentilhomme (1909-1947)". En *Gallia*. Vol. 5. Nº 2. 1947. Páxina 318.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jean Babelon** | **Presidente da Sociedade Francesa de Numismática**1944-1946 | Sucesor:**Henri Longuet** |
**Jean Parent**, nado en Tours o 23 de marzo de 1911 e finado en Suresnes o 15 de xuño de 1963, foi un enxeñeiro químico e numismático francés, presidente da Sociedade Francesa de Numismática entre 1963 e 1965.

Traxectoria
-----------

### Formación e actividade profesional

Jean Parent iniciou en 1934 os seus estudos de Química na Escola Nacional Superior de Química de París.

Foi mobilizado durante a segunda guerra mundial co grao de subtenente de artillaría e resultou gravemente ferido na contenda o 5 de xuño de 1940, o que lle ocasionou unha incapacidade física parcial o resto da súa vida, que non lle impediu o exercicio da súa profesión como enxeñeiro químico.

Foi director xeral da compañía Centenaire-Blanzy.

Parent morreu o 15 de xuño de 1968, no hospital Foch, en Suresnes, aos 52 anos.

### Numismática

Paralelamente á súa actividade profesional, Parent amosou o seu interese pola numismática. En 1951 ingresou na Sociedade Francesa de Numismática como membro titular, e en 1963 accedeu á presidencia desta institución, cargo que ocupou ata 1965.

En 1955 ingresou tamén, como membro correspondente estranxeiro, na Sociedade Real de Numismática de Bélxica.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Parent, Jean". *Patrons de France (Patronsdefrance.fr).*
2. ↑  "Éloge funébre de Jean Parent". En *Bulletin de la Société française de numismatique*. Nº 6. Xullo de 1968. Páxina 285.
3. ↑  "Parent, Jean (1911-1968)". *BNF.fr*
4. 1 2  Hoc, M. (1968).
5. ↑  Le Rider, G. et al. "La Société française de numismatique : 1865-1965". En *Revue Numismatique.* 1965. Páxina 24.
6. ↑  "Les présidents de la SFN". *Société française de numismatique*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Éloge funébre de Jean Parent". En *Bulletin de la Société française de numismatique*. Nº 6. Xullo de 1968. Páxina 285.
* Hoc, M. (1968). "Nécrologie: Jean Parent". En *Revue Belge de Numismatique*. Nº 114. Bruxelas. Páxina 213.
Coordenadas: 42°57′44″N 8°45′29″O﻿ / ﻿42.9621, -8.758

**San Vicenzo** é un lugar da parroquia da Baña no concello coruñés da Baña na comarca da Barcala. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2016 tiña 280 habitantes (133 homes e 147 mulleres), 63 menos ca en 2009 (167 homes e 176 mulleres).

É a capital do concello, polo que acolle diversos servizos como a casa consistorial, o CPI Avelino Pousa, a escola de música, o centro médico, a Casa da Cultura (obra pía), o Colexio Cuba (actual rexistro), o campo de fútbol de Cartas ou o pavillón de deportes. No lugar están tamén a igrexa parroquial e a capela das Dores (obra pía).

Paisaxe
-------

Sitúase na zona central da parroquia rodeada polo río Baña e polo río de Suevos. O núcleo urbano de San Vicenzo basea as súas principais características na existencia de servizos urbanísticos e de numerosos equipamentos que regulan diariamente a actividade municipal. No medio urbano destaca a presenza de edificacións colectivas con tipoloxías urbanas, sobre todo arredor do antigo trazado da estrada AC-444.

En canto a paisaxe agrícola trátase de cultivos extensivos e de horta en parcelas de tamaños desiguais, algunhas bastante pequenas a pesar da concentración parcelaria e nun estado de traballos importante.

Notas
-----

1. ↑  "PXOM A BAÑA - ESTUDO MEDIO RURAL" (PDF).

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares da Baña

| Lugares da parroquia da Baña no concello da Baña (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| A Cachopiña | Canlís | A Castiñeira | O Castro | Fampousa | Guende | Liñares | Meán | Paredes | Salvande | San Salvador | San Vicenzo | Señor | Vesía | Vilariño | Vilarnovo | Xasoso |

### Parroquias da Baña

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias da Baña |  |
| --- | --- |
| A Baña (San Vicenzo) | Barcala (San Xoán) | O Barro (Santa Mariña) | Cabanas (San Miguel) | Corneira (San Cristovo) | A Ermida (San Salvador) | Fiopáns (San Pedro) | Lañas (Santa Baia) | Marcelle (Santa Cristina) | Ordoeste (Santa María) | A Riba (San Xoán) | San Cibrán de Barcala (San Cibrán) | Sanamede do Monte (San Mamede) | Suevos (San Mamede) | Troitosende (Santa María) |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: O Castelo.

**O Castelo** é un lugar da parroquia de Entenza, no concello pontevedrés de Salceda de Caselas na comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2022 tiña 69 habitantes (38 homes e 31 mulleres). Está situado no centro da parroquia, sendo un dos máis poboados e con máis extensión. Debe o seu nome a que aquí se asentaba o castelo de Entenza.

Historia
--------

Ademais dos escasos restos do Castelo que aínda se poden adiviñar entre a vexetación, contra entre o seu patrimonio con varios petróglifos, fontes e incluso unha mina de auga que se di foi un dos pasadizos secretos para entrar no Castelo. A lenda di que por ese pasadizo se atravesaba o río Miño e se chegaba a Portugal.

A primeira noticia que se ten do castelo provén de Prudencio de Sandoval que afirma que en 1140 cando o conde Gómez Muñoz apoderouse dos bens da igrexa de Tui:"et particularmente alçousse con o castelo de Antenza çerca de Tui", polo que o bispo Paio Menéndez se queixou ao rei Afonso VII, que ordenou a súa devolución. Descoñécese que documentación usou para dicir que era un castelo do bispo tudense, porque en documentos posteriores contrastados afírmase que era de señorío laico e reguengo, así no ano 1217 Afonso IX fai constar que súa muller Dona Tareixa tiña os castelos de Entenza, Sobroso, Santa Helena (Nigrán) e Teburia; ata que no ano 1371 llo doou Henrique II de Castela ó bispo de Tui pola súa axuda na primeira guerra civil castelá.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Entenza

| Lugares da parroquia de Entenza no concello de Salceda de Caselas (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| Aldegode | A Arrotea | A Ascensión | O Barreiro | A Basquida | As Cabirtas | Os Carboeiros | A Carrilla | O Castelo | O Cerqueiral | A Corisca | O Cruceiro | Donelle | O Eido de Arriba | A Feira | A Igrexa | Os Muíños | O Outeiro | O Pazo | Pedracarballa | Pegade | A Porteliña | A Rebandeira | A Torre | O Torrón |

### Parroquias de Salceda de Caselas

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Salceda de Caselas |  |
| --- | --- |
| Entenza (Santos Xusto e Pastor) | Parderrubias (San Tomé) | A Picoña (San Martiño) | San Xurxo de Salceda (San Xurxo) | Santa María de Salceda (Santa María) | Santo Estevo de Budiño (Santo Estevo) | Soutelo (San Vicente) |

Notas
-----

1. ↑  Nomenclátor de Galicia. Busca directa (ed.). "Lugares da parroquia de Entenza, Salceda de Caselas". Consultado o 18 de maio de 2023.
2. ↑  IGE (ed.). "IGE - Nomenclátor estatístico de Galicia" (en galego). Consultado o 26 de febreiro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Salceda de Caselas
Coordenadas: 42°26′20″N 8°50′23″O﻿ / ﻿42.43888889, -8.83972222

Capela dos Pardo.
**O Rebel** é un lugar da parroquia de Vilalonga do concello de Sanxenxo (Pontevedra). Segundo o IGE, tiña 104 habitantes en 2016 (52 mulleres e 52 homes), o que representa un forte aumento respecto ós anos 2009, cando tiña 76 veciños, e 2004, cando eran 65.

No lugar levántanse dous pazos, moi próximos entre si, o pazo do Rebel e o pazo dos Pardo. O pazo do Rebel, do século XVII, conserva a estrutura de planta cadrada, a portada en arco e a escaleira de pedra con solaina de columnas. Hoxe é un hotel.

O Pazo do Rebel pertenceu ó Mariscal Suero Gómez de Soutomaior. Posúe unha pequena capela anexa.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Vilalonga

| Lugares da parroquia de Vilalonga no concello de Sanxenxo (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| Altamira | A Arnosa | A Bruñeira | O Carballal | O Castro | A Costiña | O Cruceiro | O Empalme | A Fianteira | O Freixo | O Igrexario | Lagarei | Piñeiros | O Rebel | Rouxique | A Salgueira | Tourada | A Touticeira | Vilar |

### Parroquias de Sanxenxo

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Sanxenxo |  |
| --- | --- |
| Adina (Santa María) | Arra (San Amaro) | Bordóns (San Pedro) | Dorrón (San Xoán) | Gondar (San Tomé) | Nantes (Santa Baia) | Noalla (Santo Estevo) | Padriñán (San Xenxo) | Vilalonga (San Pedro) |

Véxase tamén
------------

* Lugares de Sanxenxo
Coordenadas: 43°30′59″N 8°18′39″O﻿ / ﻿43.51642, -8.31074

**Vila da Area** é un lugar da parroquia de San Xurxo da Mariña no concello de Ferrol na provincia da Coruña. Tiña 229 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 120 homes e 109 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2004 cando tiña 237 habitantes.

Neste lugar está a praia de San Xurxo, un dos areais máis concorridos de Ferrol. No verán aumenta considerablemente a súa poboación ó contar cun importante número de vivendas empregadas como segunda residencia.

Praia de San Xurxo.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de San Xurxo da Mariña

| Lugares da parroquia de San Xurxo da Mariña no concello de Ferrol |  |
| --- | --- |
| Vila da Area | Vila da Eirexa |

### Parroquias de Ferrol

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Ferrol |  |
| --- | --- |
| Brión (Santa María) | A Cabana (Santo Antonio) | Covas (San Martiño) | Doniños (San Román) | Esmelle (San Xoán) | Ferrol | A Graña (Santa Rosa de Viterbo) | Leixa (San Pedro) | Mandiá (Santa Uxía) | Marmancón (San Pedro) | San Xurxo da Mariña (San Xurxo) | Santa Cecilia de Trasancos (Santa Cecilia) | Serantes (San Salvador) |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Casares.
Coordenadas: 42°04′30″N 7°54′03″O﻿ / ﻿42.075, -7.90083333

**Os Casares** é un lugar da parroquia de Sanguñedo, no concello ourensán de Verea na comarca da Terra de Celanova. Tiña dezaséis habitantes no ano 2020, dos cales sete eran homes e nove eran mulleres.

Xeografía
---------

Este lugar dista da capital do concello 7,1 quilómetros pola estrada OU-0206.

Preto dos Casares, no monte de Outeiro, nace o regato de Quintela.

Toponimia
---------

O substantivo *casar* (a forma máis estendida é *casal*) procede do latín *casale*, á súa vez derivado do substantivo casa ‘choupana’, ‘casa de campo, granxa’, que acabou asumindo os significados que tiña en latín o substantivo domus ‘casa, residencia’. O termo *casar* debeu designar en orixe un conxunto de construcións precarias empregadas a xeito de alpendre ou cobertizo. Posteriormente, pasaron a se lle aplicar a un tipo de propiedade rural consistente nunha casa de campo coas dependencias auxiliares e mais as terras de labor, ou ben un pequeno agrupamento de casas no campo. De todos os xeitos, trátase dun topónimo moi abundante en todo o territorio galego, onde se rexistran máis de duascentas entidades de poboación que conteñen na súa denominación o substantivo casal e derivados do mesmo.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Sanguñedo

| Lugares da parroquia de Sanguñedo no concello de Verea (Ourense) |  |
| --- | --- |
| Abeleda | Balín | Casal de Abade | Os Casares | Outeiro | Sanguñedo |

### Parroquias de Verea

| Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Verea |  |
| --- | --- |
| Albos (San Mamede) | Bangueses (San Miguel) | Cexo (Santo Adrao) | Domés (San Martiño) | Gontán (Santo André) | Ourille (San Pedro) | Pitelos (Santa María) | Portela (Santa Baia) | Sanguñedo (San Salvador) | Santa María de Cexo (Santa María) | Verea (Santiago) |

Notas
-----

1. ↑  "Instituto Nacional de Estadística. Nomeclátor. Relación de unidades poboacionais.". *www.ine.es*. Consultado o 2021-02-01.
2. ↑  "Toponimia de Begonte e Rábade". *publicacions.academia.gal*. Arquivado dende o orixinal o 07/02/2021. Consultado o 02/02/2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Verea
Shinkansen E5
AGV
Unha **liña de alta velocidade** é unha infraestrutura para o transporte público sobre raís a velocidades superiores aos 200–220 km/h. Segundo a Unión Europea calquera liña apta para 200 km/h ou máis, sexa de nova construción ou actualizada, é unha liña de alta velocidade.

Características
---------------

Os trazados destas liñas requiren unhas condicións especiais. Os raís teñen que ser cando menos de 60 kg/m para evitar deformacións, e deben ter unha soldadura continua en lugar de estar unidos por eclisas; deste xeito evítase o troupeleo. As curvas teñen que ser de radio alto para evitar excesivas forzas centrífugas que incomoden os pasaxeiros. Nos primeiros trazados esta limitación era de curvas dun mínimo de 4 quilómetros de radio, actualmente a limitación está en radios de 7 km para poder circular a velocidades de 350 km/h, tamén debe haber balastro a máis profundidade para que os carrís poidan soportar mellor as forzas e para mellorar a comodidade dos usuarios.

Os túneles teñen que ter un maior diámetro para evitar os cambios bruscos de presión ao entrar e saír deles. A electrificación da catenaria ten que ter unha maior tensión cós trazados convencionais, para poder cubrir as necesidades enerxéticas dos trens de alta velocidade, próximas aos 9000 kW. Todo o percorrido debe estar valado para evitar o paso de animais ou persoas, sen pasos a nivel, e as pontes deben ter sensores para detectar se caen obxectos nas vías.

Nestes trazados pódense permitir pendentes de ata 3,5% ou ata o 4%, maiores do que nas liñas tradicionais polo elevado movemento de inercia que posúen estes trens de alta velocidade.

Ademais as liñas de alta velocidade deben dispor de sistemas electrónicos de sinalización en cabina, xa que para o maquinista é practicamente imposible detectar os sinais a partir dos 200 km/h.

Galería de imaxes
-----------------

* ICE-3
* AVE

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Liña de alta velocidade*** |

### Outros artigos

* Alta Velocidade Española
* Shinkansen
* TGV
* ICE

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q858485
* GND: 4660106-5

 |
**Tourón** é un lugar da parroquia de Tourón, no concello pontevedrés de Ponte Caldelas, na comarca de Pontevedra. Segundo o IGE, en 2022 tiña 184 habitantes (76 homes e 108 mulleres).

Localización
------------

A vila é atravesada pola PO-532. Basicamente son dúas rúas amplas: a antiga estrada e a actual que se separan e volven a xuntarse nos extremos do poboamento. Dista doce quilómetros de Pontevedra

Patrimonio
----------

Os petróglifos de Tourón son o principal atractivo turístico. Conta cun museo, e ofrécense visitas guiadas polos 150 000 metros cadrados de extensión da área de gravados. A igrexa de Santa María de Tourón, do século XII (con fachada do século XVIII) é outro lugar destacado.

Destaca tamén o Pazo de Pombal, construído no 1688, no cal residían os comisarios da Inquisición. Actualmente é de propiedade privada.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Tourón

| Lugares da parroquia de Tourón no concello de Ponte Caldelas (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| Buchabade | Contixe | Mirón | A Reigosa | Tourón | Vilarchán |

### Parroquias de Ponte Caldelas

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Ponte Caldelas |  |
| --- | --- |
| Anceu (Santo André) | Caritel (Santa María) | Castro Barbudo (Santa María) | Forzáns (San Fiz) | A Insua (Santa Mariña) | Ponte Caldelas (Santa Eulalia) | Taboadelo (Santiago) | Tourón (Santa María) | Xustáns (San Martiño) |

Notas
-----

1. ↑  IGE (ed.). "IGE - Nomenclátor estatístico de Galicia" (en galego). Consultado o 26 de febreiro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Ponte Caldelas
**Ferrari 166 Inter**  
| Ferrari 166 |
| Ferrari |
|  |
| Información |
| País |  Italia |
| Fabricante | Ferrari |
| Produción | 1948-1950, 37 unidades |
| Sucesor | Ferrari 195 InterFerrari 212 Inter |
| Carrocería | Cupé, Cabriolé |
| Motor | V 12 de 1995 cc |
| Potencia | 115 hp a 6000 rpm. |
| Longo | 3950 mm |
| Largo | 1410 mm |
| Alto | 1390 mm |
| Peso | 900 kg. |
| Tracción | Traseira, caixa de cambios manual de 5 velocidades |
| Suspensión | Independente dianteira |
| Freos | Tambor nas 4 rodas |
| Prestacións | 170 km/h, aceleración 0-100: 10.00" |
| Pneumáticos |  |
| Outros datos |  |
| Páxina oficial |

Vista traseira
O **Ferrari 166 Inter** foi o segundo Ferrari deportivo destinado para o seu uso na estrada foi o primeiro verdadeiro gran turismo. Unha evolución dos autos de carreiras 125 S e 166 S, trátase dun automóbil deportivo con carrozaría. O nome de Inter conmemora as vitorias do modelo 166 S da Scuderia Inter. Foron construídos 37, 166 Inters desde 1948 ata 1950.

Historia e características
--------------------------

Os primeiros Ferrari 166 foron carrozados por Touring. Con catro portas laterais e unha enorme parilla dianteira como trazos distintivos, o aspecto aínda era anticuado.

O primeiro coche GT de Ferrari debutou no Salón do Automóbil de París o 6 de outubro de 1949. Tratábase dun elegante cupé deseñado por Carrozzeria Touring de Milán que creara previamente unha serie de modelos similares de Ferrari e Alfa Romeo. As vendas aos cliente comezaron pronto, con 166 modelos Inter, converténdose no primeiro Ferrari vendido como turismo en lugar de como coche de carreiras. Como era típico no momento, un bastidor espido era entregado a un carroceiro da elección do cliente.

Outros deseños de carrozaría do 166 intentaban salientar aínda máis o carácter deportivo. A versión deseñada por Stabilimenti Farina era máis similar a un auto de carreiras. Posteriormente, o carroceiro Vignale deseñou dúas alternativas máis para o 166. Tamén hai versións creadas por Pininfarina e Bertone.

Notas
-----

* Ascerbi, Leonardo (2006). *Ferrari: A Complete Guide to All Models*. Motorbooks. ISBN 0-7603-2550-2.
* Buckley, Martin & Rees, Chris (1998). *World Encyclopedia of Cars*. London: Anness Publishing. ISBN 1-84038-083-7.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ferrari 166 Inter Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

### Ligazóns externas

Páxina oficial
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: O Pazo.

**O Pazo** é un lugar da parroquia de Entenza, no concello pontevedrés de Salceda de Caselas na comarca de Vigo.

Patrimonio
----------

Aquí está situado o Centro Cultural e a Casa-Escola de Entenza. O edificio, que data dos anos 30 do século XX, foi restaurado e ampliado nos anos 90. A súa construción foi financiada polos emigrantes na Arxentina a través da sociedade "Hijos de Entienza", para ser usado coma escola. Na actualidade aínda mantén este uso como centro de preescolar, ademais de ser tamén, logo da ampliación, Centro Cultural e contar con pistas deportivas anexas. Este complexo é o centro neurálxico de Entenza e está xestionado pola Comunidade de Montes Veciñais que ten a súa sede no edificio, que tamén é sede do Coro Polifónico de Entenza, da Traída de Augas e da Asociación Xuvenil "A Turonia".

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Entenza

| Lugares da parroquia de Entenza no concello de Salceda de Caselas (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| Aldegode | A Arrotea | A Ascensión | O Barreiro | A Basquida | As Cabirtas | Os Carboeiros | A Carrilla | O Castelo | O Cerqueiral | A Corisca | O Cruceiro | Donelle | O Eido de Arriba | A Feira | A Igrexa | Os Muíños | O Outeiro | O Pazo | Pedracarballa | Pegade | A Porteliña | A Rebandeira | A Torre | O Torrón |

### Parroquias de Salceda de Caselas

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Salceda de Caselas |  |
| --- | --- |
| Entenza (Santos Xusto e Pastor) | Parderrubias (San Tomé) | A Picoña (San Martiño) | San Xurxo de Salceda (San Xurxo) | Santa María de Salceda (Santa María) | Santo Estevo de Budiño (Santo Estevo) | Soutelo (San Vicente) |

Notas
-----

1. ↑  Nomenclátor de Galicia. Busca directa (ed.). "Lugares da parroquia de Entenza, Salceda de Caselas". Consultado o 18 de maio de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Salceda de Caselas
**A Anunciada** é un barrio da parroquia de Santa María de Fóra de Baiona, no concello pontevedrés de Baiona. Segundo o IGE, no 2015, tiña 210 habitantes (109 homes e 101 mulleres).

Historia
--------

O barrio da Anunciada está constituído por vivendas de protección oficial construídas no ano 1939, logo da guerra civil española. Estas vivendas tiñan por obxectivo elevar o nivel de vida da xente máis humilde que vivía en sotos e pisos co chan de terra (casas terreñas). Inauguráronse na década de 1950. As primeiras familias trasladáronse alí cando non había auga nin luz, a cambio dunha renda moi baixa.[]

Antes de se construíren as vivendas, o lugar recibía o nome do Piñeiro. Asignóuselle o nome da Anunciada na honra da Virxe da Anunciada, patroa de Baiona. A barriada coñécese tamén popularmente como Corea.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Santa María de Fóra de Baiona

| Lugares da parroquia de Santa María de Fóra de Baiona no concello de Baiona (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| Cova Terreña | Loureiral | Percebelleira | Santo Antón |

### Parroquias de Baiona

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Baiona |  |
| --- | --- |
| Baíña (Santa Mariña) | Baredo (Santa María) | Baiona (Santa María de Fóra) | Baiona (Santa María) | Belesar (San Lourenzo) | Santa Cristina da Ramallosa (Santa Cristina) |

Notas
-----

1. ↑  IGE. "Nomenclátor de Galicia". Arquivado dende o orixinal o 30/12/2020. Consultado o 07/11/2014.
2. ↑  País, Ediciones El (1997-04-21). "Un niño de 16 meses ingresa cadáver en un hospital de Vigo tras ingerir droga". *EL PAÍS* (en castelán). Consultado o 2017-08-25.