|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Zhou Shuren**, nado en Shaoxing (provincia de Zhejiang) o 25 de setembro de 1881 e finado en Shanghai o 19 de outubro de 1936, foi un escritor chinés, máis coñecido co pseudónimo de **Lu Xun**. Está considerado o fundador da literatura chinesa moderna debido á súa innovación temática –narrativa de contido realista e social– e ao uso do chinés vernáculo (白话*, báihuà*, lit. "lingua transparente") en substitución da lingua clásica literaria (文言*, wényán,* "lingua da cultura").

A súa obra exerceu grande influencia no Movemento do Catro de Maio e fai parte do panteón literario da República Popular da China, malia que nunca chegou a ser membro do Partido Comunista Chinés. Formou parte da Liga de Escritores de Esquerdas, fundada en 1930, na que se propugnaba a idea de que a literatura tiña que servir aos intereses da revolución. El mesmo renunciou á literatura como creación porque entendía que arte e política son incompatíbeis, e tras escribir varias escolmas de relatos e o libro de poemas en prosa "Yecao" (Mala herba), dedicouse exclusivamente ao ensaio político.

Traxectoria
-----------

O seu primeiro nome foi **Zhou Zhangshu** máis tarde modificado para Shuren; foi o máis vello de catro irmáns, o máis novo Zhou Zuoren foi tamén un coñecido escritor. A dos Zhou era unha familia de funcionarios e letrados aínda que vinda a menos pola acusación sobre o seu avó de subornar nos exames imperiais. En 1899 ingresou na Academia Naval en Nanjing e despois pasou á Escola de Enxeñería Ferroviaria e de Minas. En 1902 obtivo unha bolsa de estudos do goberno para estudar no Xapón, e estudou Medicina en Sendai, carreira que deixou tras un suceso que ía ser fundamental na súa vida: un profesor puxéralle unha placa nunha lanterna de proxección sobre a execución dun chinés acusado de ser espía en Manchuria coa indiferenza dos espectadores chineses que vían a execución con indolencia, como un espectáculo. Lu Xun sentiu que tiña que facer mudar de espírito ao pobo chinés e a literatura podería ser o medio. Marchou a Toquio, alí quixo editar sen éxito unha revista e publicou algúns ensaios, aínda en *wenyan* (chinés literario clásico), nos que chamaba aos seus compatriotas ao heroísmo, e traduciu algúns contos rusos. En 1910 volveu a China, atopou traballo como profesor de bioloxía en Hangzhou e despois no de Shaoxing. Trala fin da monarquía traballou no Ministerio de Educación en Nanjing e logo en Beijing.

En 1918 publicou o conto *Kuangren Riji* (狂人日記, *O diario dun tolo*), considerada o inicio da literatura en *baihua* (chinés vernáculo) e onde por vez primeira asinaba como Lu Xun. Nomeado profesor de literatura chinesa na Universidade de Beijing, publicou dúas escolmas de contos, e o seu relato máis longo, (*A Q Zhengzhuan*, 阿Q正傳, A verdadeira historia de Ah Q).

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lu Xun Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23114
* WorldCat
* VIAF: 29537230
* BBC: w3cswptc
* BIBSYS: 90748529
* BLBNB: 000280422
* BMT: 11969
* BNA: 000055632
* BNE: XX1104836
* BNF: 11913415x
* BRE: 2159739
* CANTIC: a11136820
* CBDB: 0083490
* CiNii: DA00316310
* DeutscheBio: 118574647
* EBID: ID
* EGAXA: vtls001122680
* Europeana: ID
* FAST: 16398
* GEC: 0038811
* GND: 118574647
* Gutenberg: 26193
* ICCU: CFIV054089
* IMDb: nm0523770
* ISNI: 0000 0003 6868 2186
* LAC: 1003H7546
* LCCN: n50047988
* LibraryThing: luxun
* LibriVox: 2654
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 00000006703
* NCL: 000623250
* NDL: 00312767
* NKC: xx0003681
* NLA: 36592739
* NLG: 138328
* NTA: 140099344
* OBP: ID
* OL: OL2889685A
* openMLOL: 24623
* PTBNP: 106675
* SELIBR: 72528
* SNAC: w6wd67qm
* SUDOC: 026995255
* TMDb: 1084302
* Treccani: lu-xun
* ULAN: 500321773
* WikiTree: 周-21

 |