A **numeración grega** da Antigüidade era dobre: podíase escribir as cifras e os números ben por medio de signos chamados «acrofónicos» porque representaban *grosso modo* a primeira letra do seu nome en grego antigo ben por medio de letras, como a numeración hebrea ou árabe. Hoxe en día, as cifras que se empregan en Grecia son as árabes.

Numeración alfabética
---------------------

Este sistema existe aínda hoxe en Grecia, ao xeito dos nosos números romanos na Galiza. Utiliza ademais das letras normais do alfabeto grego, tres letras arcaicas, *digamma* (trazado as máis das veces como *stigma*), *qoppa* (distinto do *qoppa* literal antigo) e *sampi* (evolución dunha letre máis antiga). Puramente aditiva, esta numeración non precisa do emprego do cero. Con todo, o cálculo baseado sobre estas escrituras é imposible: os antigos gregos utilizaban fichas situadas sobre ábacos, de madeira ou de mármore, divididos en columnas.

### Historia

A numeración alfabética é máis recente cá acrofónica. Foi introducida en Atenas ao mesmo tempo da adopción do modelo xónico de Mileto, no 403 a,C,. Con todo é máis antiga xa que se atopan testemuños en Mileto do 700 a,C,. Por isto é chamada tamén «numeración milesia»; o alfabeto de Mileto, convertido en «clásico» grazas a Atenas, non empregaba as tres letras suplementarias mencionadas na escritura das palabras: o seu mantemento na numeración é, pois, un arcaísmo que se explica pola necesidade de teren á súa disposición tres veces nove signos diferentes.

Estes signos, que evolucionaron co tempo, transmitíronse a outras escrituras que tomaran en préstamo o resto das letras gregas: o alfabeto copto, o alfabeto gótico e o alfabeto cirílico.

### Lista dos signos

| Cifra árabe | Cifra grega |
| --- | --- |
| 1 | α |
| 2 | β |
| 3 | γ |
| 4 | δ |
| 5 | ε |
| 6 | ϝ (*digamma*) ou ϛ (*stigma*) |
| 7 | ζ |
| 8 | η |
| 9 | θ |
| 10 | ι |
| 20 | κ |
| 30 | λ |
| 40 | μ |
| 50 | ν |
| 60 | ξ |
| 70 | ο |
| 80 | π |
| 90 | ϟ (*qoppa*) |
| 100 | ρ |
| 200 | σ |
| 300 | τ |
| 400 | υ |
| 500 | φ |
| 600 | χ |
| 700 | ψ |
| 800 | ω |
| 900 | ϡ (*sampi*) |
| 1000 | ͵α |
| 20000 | ͵κ |

### Usos

Na antigüidade, era frecuente subliñar as letras utilizadas para o valor numeral para distinguilas do resto do texto. Esta numeración transmitiuse a algúns alfabetos derivados do grego, é o caso aínda da copto, e foino *mutatis mutandis* en gótico e en cirílico utilizado en eslavo antigo. Ás veces, as letras tamén se subliñan. En eslavo antigo, a barra baixa a que estaban estas letras numéricas convértese nun til chamado *titlo*. As decenas seguen ás unidades ata o dezanove.

Candos os textos comezaron a se imprimir, e basicamente por cuestións tipográficas principalmente, o subliñado superior mudou nun signo único — situado á dereita das letras numéricas — parecido a un acento agudo. Este signo, chamado κεραία *keréa* «corno» codifícase independentemente en Unicode e leva o número U+0374 («signo numeral grego»). Moitos editores confundiron a κεραία co acento agudo ou o apóstrofo, cousa que é incorrecto semanticamente.

Así, o número 11 escribíase ΑΙ̅, coa κεραία, αιʹ. A κεραία substitúese nos números superiores a 999 por outro carácter que se escribe á esquerda, a αριστερή κεραία *aristerí keréa* «corno situado á esquerda»: ͵. Por veces, as dúas κεραία empréganse conxuntamente.

Como a letra ϛ (stigma) hoxe xa non se usa, a cifra 6 correspondente escríbese co dígrafo «στ».

**Exemplo**| Cifra árabe | Cifra grega |
| --- | --- |
| 16 | ιστʹ *ou* ιϛʹ |
| 28 | κηʹ |
| 750 | ψνʹ |
| 4094 | ͵δϟδ |

### Descendencia

A numeración alfabética grega fixo nacer, directamente ou non, as numeracións alfabéticas seguintes:

* numeración gótica.
* numeración copta.
* numeración eslava.
* numeración etíope.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Sistema de numeración.
* Letras suplementarias do alfabeto grego.
* Alfabeto grego.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q108645
* EBID: ID
* MAG: 141724398

 |