**Paul Virilio**, nado en París o 4 de xaneiro de 1932 e finado na mesma cidade o 10 de setembro de 2018, foi un filósofo francés.

Traxectoria
-----------

Naceu en París de pai italiano, refuxiado comunista en Francia. A guerra mundial fíxoo especialmente sensible ante a destrución e a morte, circunstancia que terá moito que ver na súa obra, na estética da desaparición. Estudou arquitectura en París, na Escola de Arquitectura, da cal chegaría a ser o seu máximo responsable durante tres décadas (1968-1998). En 1963 fundou xunto a Claude Parent a revista da modernidade arquitectónica e urbanística *Architecture Principe*. Dende 1973 é director da colección *Espacio Crítico*, de Editions Galilée. Gañou o premio nacional Crítica da Arquitectura en 1987. En 1990 foi nomeado coordinador dos programas do Collège International de Philosophie, baixo a dirección de Jacques Derrida. Traballou en numerosas exposicións de arte contemporánea na Fundación Cartier. En 2000 inaugurouse no Xapón o Museo das Catástrofes, realizado baixo a súa dirección e proxecto.

Pensamento científico
---------------------

Arquitecto, urbanista, filósofo, o seu pensamento describe unha visión integral do urbano e do urbanístico dentro dun sistema tecnolóxico avanzado, onde a velocidade (o tempo), a información e as redes xogan un papel determinante. A civilización actual diferenciase por un trazo: a velocidade, que produce incerteza, risco e... accidente.

Para Virilio, a primeira das seducións da tecnoloxía é a velocidade, a capacidade de romper o previsible, como instrumento de control e dominación, pero tamén de risco, de precipitación cara a unha nova desorde mundial, porque parar significa morrer. A vertixe da aceleración fai que a información coñecida non coincida coa realidade sobrevinda, porque a realidade vai máis rápida que a información. Por iso, controlar a tecnoloxía, a velocidade de cambio, é controlar a sociedade, o espazo e a información.

A máquina de visión
-------------------

Paul Virilio é un magnífico exemplo da resistencia ao que el chama tecnoloxías da percepción e da representación. Xeralmente a formulación de Virilio consiste en valorar negativamente a mecanización da percepción, ata o punto de pensar que ese proceso non só afecta a percepción mesma, senón ao seu procesamento (o lugar da formación das imaxes mentais e da consolidación da memoria natural) e logo a súa interpretación, é dicir, o sentido mesmo da realidade. Virilio imaxina que o último paso dese proceso cultural de mecanización da percepción (que consiste nunha carreira de velocidades entre o transtextual e o transvisual), será a posta a punto dunha máquina de visión, é dicir, a delegación a unha máquina de análise da realidade obxectiva. Dende o reconto do proceso que realiza Virilio é posible reformular asuntos como a aparición do pensamento relativista e as súas consecuencias: a era do espectador, e algúns procesos de democratización e anarquismo. A maior preocupación é o horizonte totalitario da manipulación mediante a imaxe codificada, e as súas formas vulgares: a propaganda e a publicidade.

Virilio afirma que a multiplicación, nos nosos tempos, das próteses visuais e audiovisuais e a utilización destes materiais dende a infancia está ocasionando a codificación, cada vez máis laboriosa, de imaxes mentais con tempos de retención reducidos e sen gran recuperación ulterior, é dicir, a desaparición da capacidade mnésica. A loxística da percepción destrúe o que os antigos modos de representación conservaban dese gozo orixinal idealmente humano, dese "eu podo" da mirada.. Isto produciría un dano que Virilio cre irreparable para a conciencia humana: a aparición dunha visión disléxica que estaría provocando unha especie de estupidez neonatal.

O modelo de guerra
------------------

Virilio desenvolveu o que chama o "modelo de guerra" da cidade moderna e da sociedade humana en xeral. Os seus traballos máis destacados inclúen "Guerra e Cine", "Velocidade e Políticas" e "A bomba da información", nos cales argumenta que os proxectos militares e tecnolóxicos guían a historia. Algúns describen o seu traballo posicionado no ámbito do 'hipermoderno'. A descrición parece axeitada, xa que Virilio traballa moito cos conceptos e artefactos do modernismo. Afirmou repetidamente as súas afinidades coa fenomenoloxía e ofrece críticas humanistas dos movementos de arte modernistas como a arte futurista.

As predicións de Virilio acerca das loxísticas da percepción (o uso de imaxes e información na guerra e Cine, 1984) foron tan acertadas que durante a Guerra do Golfo foi invitado a discutir as súas ideas cos oficiais militares franceses. Mentres que Baudrillard afirmou que a Guerra do Golfo nunca sucedeu, Virilio argumentou que o que sucedeu foi unha "guerra mundial en miniatura".

Dromoloxía
----------

A Dromoloxía estuda a aceleración na que se están sucedendo as transformacións históricas e, de que maneira están afectando ao home as novas tecnoloxías, o novo concepto de tempo, virtualidade, ciberespazo, ou os novos modos de comunicación. Paúl Virilio ao estudar o fenómeno da velocidade coa que nos conectamos na era dixital utilizou este concepto.

O accidente integral
--------------------

Paul Virilio fai unha análise da produción de accidentes nos séculos XIX e XX, e menciona unha serie de estratexias para posicionarse ante as ameazas dos probables accidentes vindeiros.
Pensando nos termos de Aristóteles, o accidente é o continxente, aquilo que pode variar sen que se altere a substancia. No noso tempo a aceleración propia da mundialización "globalitaria" fai que o habitable sexa o accidente mentres que a substancia tórnase continxente.

Virilio distingue tres tipos de accidentes. O accidente "local", aquel no que se pode definir espacialmente o seu lugar de xurdimento e o alcance dos seus efectos. O accidente "global", aquel que non se sabe con precisión onde se orixinou nin ata onde chegarán as súas consecuencias. Finalmente, o accidente "integral", que concirne "non só ao conxunto do espazo xeofísico, senón sobre todo a períodos de tempos multiseculares, por non falar da dimensión sui generis dun Hiroshima celular. Neste accidente o que ameaza con converterse no noso único hábitat nun futuro próximo.

A formulación de Virilio é simple: cada nova produción científica é a invención dun novo accidente específico. Non como algo "colateral", senón como un compoñente propio que revela esa nova substancia.

Obras
-----

* *Bunker archéologie, Centre de Création Industrielle*, París, 1975.
* *L’insécurité du territoire*, Stock, París, 1976.
* *Vitesse et politique*, Galilée, París, 1977.
* *Défense populaire et luttes écologiques*, Galilée, París, 1978.
* *Esthétique de la disparition*, Éditions Balland, París, 1980.
* *Guerre et cinéma*, Éditions de l’Étoile, París, 1984.
* *Logistique de la perception*, Cahiers du Cinéma, París, 1984.
* *L’espace critique*, Christian Bourgeois, París, 1984.
* *L’horizon négatif*, Galilée, París, 1985.
* *L’inertie polaire*, Christian Bourgeois, París, 1990.
* *La machine de vision*, Éditions Galilée, París, 1992.
* *L’art du moteur*, Éditions Galilée, París, 1993.
* *La vitesse de libération*, Galilée, París, 1995.
* *Cybermonde* (conversación con Philippe Petit), Textuel, París, 1996.
* *Un paysage d’événements*, Éditions Galilée, París, 1996.
* *La bombe informatique*, Éditions Galilée, París, 1998.
* *Ce qui arrive*, Éditions Galilée, París, 2002.
* *Discours sur l’horreur de l’art*, entrevista con Enrico Baj, Atelier de création libertaire, París, 2003.
* *L’Art à perte de vue*, Galilée, París, 2005.
* *L’Université du Désastre*, Galilée, París, 2007.
* *Le Futurisme de l’instant*, Galilée, París, 2009.
* *Le Grand Accélérateur*, Galilée, París, 2010.

Frases
------

A velocidade da luz non transforma soamente o mundo. Convértese no mundo. A globalización é a velocidade da luz. "A velocidade é o espazo do vehículo".

Crítica
-------

Paul Virilio é un dos autores criticados por abusar de conceptos científicos equivocamente citados e de terminoloxía sen sentido na obra de Sokal e Bricmont *Imposturas intelectuais*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galicitas posúe citas sobre:  ***Paul Virilio*** |

### Bibliografía

* Armitage, John, ed. *Paul Virilio: From Modernism to Hypermodernism and Beyond*. Londres: Sage, 2000.
* Redhead, Steve. *Paul Virilio: Theorist for an Accelerated Culture*. Edinburgh: Edinburgh University Press, 2004
* Albarenga, Miguel- "La sociedad contemporánea en la óptica de Bauman y Virilio", Monografia,Montevideo,Facultad de Humanidades y Ciencias de la Educación,Licenciatura en Historia,Opinión Docencia,Materia Psicosociología de las Instituciones, 2011.
* 
* Arquivado 09 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
* 
* 

### Videografía

* 
* 
* 

### Ligazóns externas

* Paul Virilio Facultypage @ European Graduate School. Biography, bibliography, photos and video lectures.
* "Beyond Postmodernism? Paul Virilio's Hypermodern Cultural Theory" by John ArmitageArquivado 31 de xullo de 2005 en Wayback Machine.
* "Cyberwar, God and Television", Interview With Louise WilsonArquivado 04 de abril de 2005 en Wayback Machine.
* "Popular Defense in the Empire of Speed: Paul Virilio and the Phenomenology of the Political Body" by Jason Adams
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q507014
* WorldCat
* VIAF: 96117754
* BNB: ID
* BNE: XX1027254
* BNF: 11928524k
* CANTIC: a11621977
* CiNii: DA02710765
* DeutscheBio: 119420422
* Dialnet: 266056
* FAST: 67128
* Filmportal: ID
* GEC: 0248273
* GND: 119420422
* ICCU: CFIV071308
* IMDb: nm2321937
* ISNI: 0000 0001 2144 424X
* LCCN: n81010577
* Munzinger: 00000021986
* NDL: 00476639
* NKC: js20030216061
* NLG: 184982
* NTA: 07346189X
* Persée: 393850
* PTBNP: 91558
* RKD: 265206
* SELIBR: 292930
* SNAC: w6fr7hbs
* SUDOC: 027188027
* TMDb: 141053
* ULAN: 500063878
* UNZ: VirilioPaul

 |