recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Roberto Martínez de Andrade**, nado en Monforte de Lemos en 1918 e finado en 1978, foi un poeta galego.

Traxectoria
-----------

Marchou a Madrid en 1935 para estudar medicina, carreira que non concluíu. Participou na guerra como médico dentro do Exército do Sur de Queipo de Llano. En 1942 comezou as súas colaboracións como comentarista musical para Radio Nacional de España e publicou artigos en varias publicacións. En 1947 regresou a Monforte para ocuparse da farmacia da familia. A finais dos anos cincuenta fixo amizade con Uxío Novoneyra. É autor do libro *Esta é unha pequena hestoria de amor e de noites* publicado en 1984 polo Concello de Monforte.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Dopico, Montse, e Antón R. López (eds.) (2012 [2011]). "Roberto Martínez Andrade". Galicia Hoxe. *Revista das Letras*: 862 (28 de abril). Reedición en poesiagalega.org.Arquivodepoéticascontemporáneasnacultura.
* Rodríguez Porto, Ramón (2018). *Roberto Martínez de Andrade. Poeta da noite*.

### Ligazóns externas

* Roberto Martínez de Andrade, poeta de sombras que ahora sale a la luz *(en castelán)*
*A liberdade guiando ao pobo* (Eugène Delacroix), alegoría republicana da liberdade e o seu eslogan *Liberté, égalité, fraternité*.
O **Republicanismo** é a ideoloxía para gobernar unha nación como unha república. Sempre se apoia na súa oposición á monarquía, aristocracia, oligarquía e ditadura. Por extensión, refírese a un sistema político que protexe a liberdade e especialmente fundaméntase no Dereito, na *lei*, que non pode ignorarse polo propio goberno. Escribiuse moito sobre que tipos de valores e comportamentos deben ter os cidadáns dunha república para o seu desenvolvemento e éxito; adóitase facer énfase xeralmente na participación cidadá, valores cívicos e a súa oposición á corrupción.

Pode falarse de maior democratización dun país cando se establece unha monarquía constitucional (como os estados do Reino Unido, Canadá ou Xapón), ou parlamentaria (España) pero en ningún destes casos pode falarse de República.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre política é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q877848
* BNCF: 49077
* EBID: ID
* GEC: 0138819
* JSTOR: republicanism

 |
**Mukaghali Makatayev**, nado en Karasaz o 9 de febreiro de 1931 e finado en Almati o 27 de marzo de 1976, foi un poeta escritor e tradutor casaco.

Traxectoria
-----------

Naceu nunha aldea da provincia de Almati, estudou filoloxía da Universidade Estatal de Casaquistán e entre 1952 e 1969 traballou nun instituto como profesor de lingua rusa (1954-57) locutor na radio casaca (1957), dirixiu o xornal *Советтік шекара* (1960-62) e foi colaborador literario de diversas revistas, como *Мәдениет және Тұрмыс* ou *Жұлдыз*. En 1970 entrou na Unión de Escritores de Casaquistán. En 1973—1974 estudou no Instituto das Artes e Letras de Moscova.

Publicou as súas primeiras obras poéticas en 1948, e a fama veulle co seu poema *Аппассионата* (1962). *Ленин* (1964) e *Мавр* (1970) son poesías dedicadas devotamente ás figuras de Lenin e Marx. Entre as súas coleccións de poesía salientan *Армысыңдар достар* (1966), *Қарлығашым келдің бе?* (1968), *Дариға жүрек* (1972), *Аққулар ұйықтағанда* (1974), *Шуағым менің* (1975), *Өмір-дастан* (1976), *Өмір-өзен* (1978), *Жырлайды жүрек* (1982), *Шолпан* (1984). A súa prosa recolleuse no volume *Қос қарлығаш* (1988). Poeta popular, moitos dos seus poemas convertéronse en cancións.

Makatayev traduciu ao casaco sonetos de William Shakespeare (1970), poemas de Walt Whitman (1969), e *A Divina Comedia* de Dante (1971).

Notas
-----

1. ↑  *Makatayev Mukaghali*. *Казахстан». Национальная энциклопедия, 3 том. Человек с книгой. Статьи и публикации(1998—2007)* (Almaty: Қазақ энциклопедиясы). 2005. ISBN 9965-9389-9-7. Arquivado dende o orixinal o 03 de marzo de 2016. Consultado o 12 de agosto de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4275564
* WorldCat
* VIAF: 77748295
* FAST: 169514
* GND: 1050415175
* ISNI: 0000 0000 2577 1769
* LCCN: n85131565

 |
**Roberto Locatelli** (nado en Bérgamo, Lombardía) o 5 de xullo de 1974, e un piloto de motociclismo italiano.

Os comezos
----------

En 1993, con 19 anos, Locatelli consegue o campionato italiano de motociclismo. En 1994 debuta no Campionato do Mundo de Motociclismo, na categoría de 125cc pola súa conta e obtén sorprendentemente a pole position no Gran Premio de Italia, aínda que na meta só puido ser décimo. En 1995 e 1996 corre sobre unha aprilia de 250cc, pero sen conseguir resultados interesantes.

En 1997 regresa a 125cc, pero neste caso sobre unha honda, se ben é traspasado de novo a Aprilia para a última carreira do campionato. En 1998 comezan a funcionar as cousas pouco e pouco para Locatelli. Con Honda conquistou tres *poles*, aínda que o seu mellor resultado final foi unha terceira praza no Gran Premio de Alemaña.

Os Grandes Premios
------------------

En 1999 volveu a Aprilia, e conseguiu finalmente os seus primeiros grandes premios, Gran Premio de Francia e Gran Premio de Italia e remata o campionato mundial de cuarto. En 2000 vence nos grandes premios de Malaisia, Italia, República Checa, España, Xapón, e consegue o seu primeiro campionato do mundo con 230 puntos, sempre sobre 125cc.

Acadado xa o éxito, iniciou un período de experimentación, e probou sorte na cilindrada de 250cc, pero en escudarías de terceira fila: primeiro foi coa que promovía o cantante de rock Vasco Rossi, logo co cantante de canción lixeira Eros Ramazzotti e despois de dous anos desastrosos regresou a 125cc con KTM, unha moto que aínda estaba en probas e que lle permitiu colleitar unicamente 18 puntos.

En 2004 Locatelli rexorde coa volta a Aprilia, consegue as vitorias de Italia e Alemaña e leva tamén unha pole. Obtén 192 puntos finais, e queda de terceiro na clasificación xeral dun campionato do mundo que vai parar ás luvas de Andrea Dovizioso. Como os pilotos de máis de 28 anos non poden correr en 125cc, en 2005 tivo que mudarse a 250, pero a unha escudaría menor, a de Lucio Cecchinello, cuns resultados moi discretos. En 2006 ficha por Toth, e malia rodar cunha moto vella, obtén dous podios (segundo en Valencia e terceiro en Qatar), e ademais remata quinto na táboa clasificatoria final.

En 2007 ficha por Gilera. O 24 de marzo sofre unha gravísima caída no Gran Premio de España.

Mide 1,72 metros e pesa 65 quilos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q469102
* Munzinger: 01000005794
* MotoGP: Roberto+Locatelli

 |
A "**Muiñeira de Chantada**" é unha peza tradicional da música tradicional galega.

Historia
--------

A muiñeira foi composta en 1865 polos irmáns Manuel e Antonio Fernández, da Banda do Ferraias. Foi estreada nas festas da parroquia de Veiga (Chantada), e Vitoriano Fernández García, fillo de Manuel, adaptouna a partitura.

A peza foi popularizada polos Gaiteiros de Soutelo, os irmáns Cachafeiro, que en 1928 fixeron a primeira gravación da peza. En 1978 foi gravada de novo polo grupo Son Lalín, creado para o selo Xeira polo produtor coruñés Gustavo Ramudo con músicos de estudio. Fixeron unha versión pop con instrumentación de baixo e batería e con acompañamento electrónico, que tivo sona en discotecas e vendeu máis de cinco millóns de discos.. Esta versión aparece tamén no capítulo final da serie *Fariña*.

A muiñeira foi adaptada, entre outros, por Milladoiro, Carlos Núñez e The Chieftains, Susana Seivane, Cristina Pato ou a Real Banda de Gaitas.

Notas
-----

1. ↑  "Muiñeira", en *Galicia Única*, 9 de novembro de 2010 *(en castelán)*
2. ↑  "Alborada Gallega" e "Muiñeira de Chantada", Carlos Núñez e The Chieftains.
3. ↑  "Muiñeira de Chantada", Susana Seivane.
4. ↑  "Alborada Gallega" e "Muiñeira de Chantada", Real Banda de Gaitas da Deputación de Ourense.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Conto sobre a orixe da Muiñeira de Chantada popularizada por Avelino Cachafeiro - Consultado o 05/09/2018
Mapa do Novo Reino de Granada.
**A Expedición Botánica do Novo Reino de Granada** é un inventario da natureza do Vicerreinado de Nova Granada realizado por José Celestino Mutis durante o reinado de Carlos III de España. Coñecido na Historiografía colombiana como a *Expedición Botánica*, os seus obxectivos científicos deron como resultado a herborización e clasificación de 20 000 especies vexetais e 7000 animais dun territorio que corresponde coa actual república de Colombia, a fundación do observatorio astronómico de Santa Fe de Bogotá, un dos primeiros de América meridional, a creación dun selecto grupo de científicos e artistas e deu fundamentos para a concienciación das riquezas naturais do Novo Mundo. Iniciouse en 1783 e durou trinta anos.

Notas
-----

1. ↑  H. Petersen, Ronald. *New world botany: Columbus to Darwin*. Koeltz Scientific Books. ISBN 3-904144-75-8.

* Portal:Colombia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7373838
* WorldCat
* VIAF: 146813061
* BLBNB: 000328969
* BNCHL: 000675671
* BNE: XX14242
* CiNii: DA17235031
* FAST: 1406317
* GND: 260689-6
* LCCN: n83133186
* SUDOC: 03245368X

 |
Unha **miniserie** é na televisión unha serie que conta unha historia nun número limitado de episodios, cun claro comezo e final, habitualmente filmados ao mesmo tempo e dunha duración inferior a 15 horas.

Desenvolvemento
---------------

As miniseries xurdiron como o desenvolvemento dos radio dramas que a BBC emitía pola radio nos anos 1930 e 1940, a partir de 1950 a BBC comezou a adaptar coñecidas novelas á televisión ou crealas con guións orixinais, esas producións coñecidas como *serials* en inglés británico, eran ao comezo emitidas en vivo, *The Quatermass Experiment* de 1953 foi a primeira que se gravou utilizando o sistema de kinescopio. A adaptación de *Nineteen Eighty-Four* de George Orwell foi tamén moi popular e controvertida, mesmo con preguntas no Parlamento. A partir de comezos da década de 1960 as miniseries comezaron a emitirse gravadas en vídeo. O éxito de *The Forsyte Saga* de 1967 en todo o mundo, e en especial nos Estados Unidos, onde se coñecían como *mini-series*, levou á ABC norteamericana a realizar *QV II* baseada na novela homónima de Leon Uris que se emitiu en 1974 e que gañou cinco Emmys, pero foi sobre todo o éxito mundial de *Rich Man, Poor Man* (1976) baseada na novela de Irwin Shan o que asentou o formato da miniserie internacionalmente. As tres principais cadeas dos Estados Unidos intentaron replicar o seu éxito pero foi de novo a ABC a que o superou con *Roots* en 1977.

Notas
-----

1. ↑  [V.K. Suraj *Encyclopaedic Dictionary Of Library And Information Science*, p. 818]
2. ↑  [John De Vito, Frank Tropea *Epic Television Miniseries: A Critical History*, p. 5 ]
3. ↑  Bernard F. Dick *Engulfed: the death of Paramount Pictures and the birth of corporate Hollywood*, p. 164

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1259759
* EBID: ID
* FAST: 1146956
* LCCN: sh92004739

 |
Sede da Real Federación Española de Tenis, situada no antigo restaurante da Font del Gat de Barcelona, obra do arquitecto Puig i Cadafalch de 1918.
A **Real Federación Española de Tenis** (**RFET**) é o máximo órgano regulador do tenis en España. O seu labor é o goberno, xestión, administración e regulamentación do deporte do tenis en España. A súa sede está en Barcelona.

Está integrada polas federa­ciones de tenis de ámbito autonómico e polos clubs deportivos, deportistas, técnicos-adestradores e xuíces-árbitros da devandita modalidade deportiva.

A nivel internacional, a RFET é a entidade deportiva que ostenta a representación de España nas actividades e competicións tenísticas oficiais de carácter internacional celebradas dentro e fóra do territorio español. É competencia da RFET a elección dos tenistas que han de integrar as seleccións nacionais de tenis como o Equipo Nacional de Copa Davis.

Os torneos máis destacados a nivel internacional nos que obstenta a representación a federación son a Copa Davis e Copa Federación xunto cos Xogos Olímpicos dentro da delegación do Comité Olímpico Español.

Afiliacións
-----------

A RFET forma parte da Federación Internacional de Tenis (ITF) e da Asociación Europea de Tenis (AET), cuxa representación exerce en España con carácter exclusivo.

Tamén se encontra afiliada ao Comité Olímpico Español como federación española con deporte olímpico.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Real Federación Española de Tenis *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2744672
* WorldCat
* VIAF: 139594914

 |
**Raneb** ou Nebré foi o segundo faraón da Segunda Dinastía de Exipto; reinou c. 2800-2785 a. C. (segundo von Beckerath)

Manetón comenta que reinou en Exipto 39 anos, e denomínao **kaiekos**, segundo Xulio Africano, ou **Kaicoos**, segundo Eusebio de Cesarea, na versión de Sincelo, ou **Cecous**, na versión armenia de Eusebio.

Engadindo ademais que durante o seu goberno considerouse que os bois Apis en Menfis, Mnevis en Heliópolis e o carneiro en Mendes, eran deuses.

Actualmente sábese que o culto aos bois Apis procede, polo menos, de inicios da primeira dinastía.

Testemuños da súa época
-----------------------

Atopáronse numerosas impresións de selo do faraón baixo a pirámide de Unis en Saqqara (Maspero), na súa posíbel tumba; tamén un ronsel, co seu nome, procedente de Saqqara ou Menfis (MMNY).

Outras hipóteses
----------------

P. Munro suxire que a galería-tumba B en Saqqara meridional pertenceu a Raneb e non a Hetepsekhemui.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Predecesor:** Hetepsekhemui | **Faraón***Segunda dinastía* | **Sucesor:** Ninetjer |
Mapa do reino na Coroa de Aragón.
O **Reino de Mallorca** foi un reino creado por Xaime I o Conquistador tras a súa conquista en 1231.

Historia
--------

En 1262 morreu Afonso, o primoxénito do rei (quen ía herdar Aragón e Valencia). Entón, Xaime redactou un novo testamento polo que outorgaba Mallorca ao seu fillo Xaime. Esta disposición constitúe a orixe do Reino privativo de Mallorca, estruturado de forma definitiva no testamento de 1272. Así, cando Xaime I faleceu en 1276, a Coroa de Aragón quedou para o fillo máis vello, Pedro (coñecido como Pedro *o Grande*), e o reino de Mallorca para o seguinte, Xaime, que reinaría co nome de Xaime II.

O reino comprendía as illas Baleares: Mallorca, Menorca (aínda baixo o poder dun soberano musulmán aínda que tributaria desde 1231), Eivissa e Formentera. O rei era así mesmo señor dos condados do Rosellón e a Cerdaña e os territorios que o Conquistador conservaba en Occitania (o señorío de Montpellier, o vizcondado de Carlades, en Auvernia, e a baronía de Omelades, contigua a Montpellier). En virtude da posesión destes dominios continentais, os reis de Mallorca serían vasalos dos de Aragón.

A herdanza de Xaime era escasa e débil pero significativa: un enclave mediterráneo estratéxico e uns territorios entre dous grandes reinos, a Francia dos Capetos e a Coroa de Aragón, os cales estaban tamén en constante loita. Consciente da fraxilidade do reino de Mallorca, Xaime I proxectou a conquista de Sardeña para unila ao novo reino. Igualmente entrou en negociacións para concertar o matrimonio do seu fillo Xaime con Beatriz de Savoia, filla do conde Amadeo de Savoia. Ningún dos plans tivo éxito.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Reino de Mallorca*** |

### Ligazóns externas

* Xenealoxía, Reis e Reinos: Reino de Mallorca *(en castelán)*
* A Conquista de Mallorca en mapas e cadros *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q836676
* WorldCat
* VIAF: 125488903
* BNF: 12917892k
* GEC: 0039559
* GND: 4298344-7
* LCCN: n80089482
* SUDOC: 027464709

 |
Roupa vella.
A **roupa vella** é unha preparación a base de carnes e outros produtos sobrantes dun cocido (ou dunha lacoada), típico da gastronomía de Galicia, aínda que tamén, on algunhas variantes, doutros países de fala hispana, onde se coñece como *ropa vieja*.

Preparación
-----------

Para a súa preparación, nunha tixola e cun pouco aceite de oliva dóurase un pouco (até que queden transparentes) cebola picada, que se pasará a unha gran tixola; dóuranse, un pouco máis, pementos (verdes, ou vermellos, ou ambos) cortados en tiras e estas divididas en dous ou tres partes, que se pasan tamén á tixola grande, que estará a un lume moi baixo. Noutra tixola pequena, frítense varios tomates cortados en cuarteiróns, e machucándoos cunha culler de pau, para que se desfagan ben, e incorpóranse á gran tixola.

A continuación, noutra tixola limpa, e en aceite limpo, dóuranse os restos cárnicos do cocido, cortados en pequenos anacos (a poder ser, non deben faltar o lacón, a costela de porco, o xarrete, o polo, o chourizo e o touciño; segundo *Picadillo*, se houber tamén galiña, aínda sería mellor).

A medida que quedan dourados, vérquense tamén na tixola grande. Á parte, dóuranse os garavanzos, pouco, procurando que non *salten*, e tamén e incorporan á gran tixola. Sazónase con pementas branca e negra e un pouco de sal. Remóvese e mestúrase todo coa culler de pau.

Mentres se fai todo isto, cócense varios ovos que despois, costados en gallos, servirán para adornar a fonte onde se servir´a roupa vella.

Variantes
---------

Algúns engaden, xunto coas pementas, especies de callos e comiño moído.

Este prato é, como vimos, para aproveitar as sobras dun cocido. Se á súa ve houbera sobras desta preparación, o mestre *Picadillo* suxire unha forma para aproveitala, a *roupa inservíbel*.

Notas
-----

1. ↑  Picadillo (2001), p. 191.
2. ↑  Picadillo, *Op. cit.*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Picadillo (2001): *La cocina práctica*. León (España): Editorial Everest Galicia, S. L. ISBN 84-403-0510-9. (A primeira edición é de 1905).
* Sueiro, J.-V. (1981): "Ropa vieja", en *Comer en Galicia*. Madrid: Penthalon Ediciones. ISBN 84-8533-732-8, páx. 237.

### Outros artigos

* Cocido
* Lacón con grelos
| Multimedia é unha combinación de formas de contido: |
| --- |
|  |  |  |
| Texto | Son | Imaxe |
|  |  |  |
| Animación | Vídeo | Interactividade |
|

**Multimedia** é un termo que se aplica a calquera obxecto que usa, simultaneamente, diferentes formas de contido informativo como texto, son, imaxe, animación e vídeo para informar ou entreter o usuario. Tamén se pode cualificar como multimedia os medios electrónicos (ou outros medios) que permiten almacenar e presentar contido multimedia.

Características
---------------

O concepto *multimedia* é algo similar ao emprego tradicional de medios mistos nas artes plásticas, pero cun alcance máis amplo. Fálase de *multimedia interactiva* cando o usuario ten certo control sobre a presentación do contido, como o que desexa ver e cando desexa velo.

Tamén existe o concepto de ***hipermedia***, que pode considerarse como unha forma especial de multimedia interactiva que emprega estruturas de navegación máis complexas, que aumentan o control do usuario sobre o fluxo da información. 
Este concepto é tan antigo como a comunicación humana, xa que ao expresarnos nunha charla normal falamos (son), escribimos ou lemos (texto), observamos ao noso interlocutor (vídeo) e facemos xestos e movementos coas mans e o resto do corpo (o que entraría dentro da animación). Co éxito das aplicacións multimedia para ordenador este termo entrou a formar parte da linguaxe habitual.

Cando un programa de ordenador, un documento ou unha presentación combina adecuadamente os medios, mellórase notablemente a atención, a comprensión e a aprendizaxe, xa que se acercará algo máis á maneira habitual en que os seres humanos nos comunicamos cando empregamos varios sentidos para comprender un mesmo obxecto ou concepto.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131765
* EBID: ID
* GEC: 0251173
* GND: 4192358-3
* PSH: 12574

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D019212

 |
Unha **multinacional**, ou unha **empresa multinacional**, é unha empresa de grande dimensión (en feito en forma de grupo de empresas) implantada en numerosos países polo nesgo de moi numerosas filiais, obrando ou ben sobre unha zona xeográfica determinada, ou ben sobre o mundo enteiro. As empresas multinacionais realizan as súas actividades mercantís tanto de venda e compra como de produción en países diferentes. O conxunto das actividades dunha multinacional, mesmo os máis estratéxicos, pode ser desprazado por cuestións de custo ou de estratexia ou aínda pola xestión ou contabilidade. É así a miúdo vantaxoso producir alí onde a man de obra é remunerada máis debilmente - a condición de que se mostre suficientemente produtiva, de vender sobre os mercados os máis rendibles, e de buscar unha tributación menor. Estas empresas caracterízanse polo emprego de traballadores tanto do país de orixe como do país no que se estableceron.

O seu poder de negociación é moi forte e a súa importancia na economía mundial incrementouse co proceso de reestruturación económica e da globalización. A súa filosofía ten un concepto global, manteñen un punto de vista mundial nos seus negocios sobre os mercados (clientes), servizos e produtos, baixo o cal conciben ao mundo como o seu mercado obxectivo.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *multinacional*.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre economía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q161726
* BNCF: 14550
* BNE: XX525616
* BNF: 13318410n
* BRE: 4199788
* EBID: ID
* GEA: 9226
* GEC: 0235033
* GND: 4075092-9
* HDS: 014177
* JSTOR: multinational-corporations
* LCCN: sh85067372
* MAG: 158016649
* NDL: 00570520
* NKC: ph115414
* Treccani: multinazionale

 |
A **reprografía** (unha combinación das palabras *reprodución* e *fotografía*) é a reprodución de imaxes gráficas en soportes físicos (como o papel) mediante métodos eléctricos, electrónicos ou mecánicos, como fotografía e xerografía. Pódese definir como un conxunto de medios e/ou procesos como a fotocopia, a microfilmación, a heliografía, etc.

Tecnoloxía
----------

Infografía sobre o funcionamento dunha fotocopiadora.

  

Unha das tecnoloxías da reprografía é a xerografía, un proceso que utiliza a luz e unha carga eléctrica para transferir imaxes a papel. Este proceso é a base do funcionamento da maioría das fotocopiadoras e impresoras láser.

Importancia
-----------

O desenvolvemento da reprografía permitiu un progreso significativo en moitos campos, particularmente na educación, a ciencia e a industria. A posibilidade de facer copias fieis de documentos, diagramas, deseños técnicos, e outros materiais gráficos facilitou enormemente a comunicación e a difusión de información.

Ademais, a reprografía tamén inclúe a dixitalización de documentos físicos, facilitando a súa almacenaxe, busca, e distribución. 

Na actualidade, a dixitalización é unha ferramenta esencial para a conservación de documentos históricos e arquivos dixitais.

En relación á súa importancia legal, a reprografía tamén está sometida ás leis de dereito de autoría, e a reprodución de certos materiais pode requirir permiso, a menos que se atope dentro das excepcións permitidas, como o uso educativo.

Os departamentos de reprografía que se atopan en centros educativos e empresas públicas e privadas dispoñen en xeral de equipos de alta tecnoloxía e velocidade para realizar servizos de reprografía en distintos formatos e tipos de papel e en diferentes modalidades de impresión (inxección de tinta, *láser*, impresión térmica, etc.).

Notas
-----

1. ↑  "reprografía". *Real Academia Galega*. Consultado o 2023-07-09.

Véxase tamén
------------

* Lectura
* Fotocopiadora
* Xerografía

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q729571
* AAT: 300311961
* EBID: ID
* GND: 4049544-9
* MAG: 40966182
* NKC: ph125145

 |
O **Republic F-105 Thunderchief** foi un cazabombardeiro supersónico usado pola Forza Aérea dos Estados Unidos. Con capacidade de acadar velocidades de Mach 2, o F-105 realizou a meirande parte dos ataques de bombardeo durante os primeiros anos da Guerra do Vietnam; era o único avión estadounidense en ser retirado do combate debido ás súas altas perdas. Orixinalmente foi deseñado como un avión de ataque nuclear monopraza, e posteriormente foi desenvolvida unha versión bipraza Wild Weasel para a supresión das defensas aéreas inimigas. O F-105 foi comunmente coñecido como "Thud" polas súas tripulacións.

Como continuador do F-100, o F-105 tamén foi armado con mísiles e un canón; porén, o seu deseño adaptábase á penetración a baixa altura e alta velocidade portando internamente unha única arma nuclear. O seu primeiro voo foi en 1955 e entrou en servizo en 1958. O F-105 podía levar unha maior carga de bombas que os grandes bombardeiros estratéxicos da segunda guerra mundial, como o B-17 Flying Fortress e o B-24 Liberator. O F-105 foi un dos principais cazabombardeiros da Guerra do Vietnam; realizáronse ao redor de 20.000 saídas co Thunderchief, con 382 avións perdidos (case a metade dos 833 producidos), incluídas 62 perdas operacionais. Aínda que era menos áxil que os máis pequenos cazas MiG, os F-105 da USAF foron acreditados con 27,5 derrubamentos.

Durante a guerra, o monopraza F-105D foi o principal avión con bombas pesadas usado contra diversos obxectivos militares. Mentres tanto, os biprazas F-105F e F-105G Wild Weasel convertéronse nas primeiras plataformas adicadas á supresión de defensas aéreas inimigas, loitando contra os mísiles terra-aire de fabricación soviética S-75 Dvina. Dous pilotos de Wild Weasel foron premiados coa Medalla de Honra por atacar localizacións norvietnamitas de mísiles terra-aire, co derrubamento de dous MiG-17 o mesmo día. As perigosas misións acotío requirían deles ser "os primeiros en entrar e o últimos en saír", encargándose da supresión das defensas aéreas mentres os avións de ataque remataban as súas misións e deixaban a zona.

O Thunderchief foi o avión de combate monopraza dun só motor máis grande da historia, cun peso duns 23.000 kg. Podía superar a velocidade do son ao nivel do mar e acadar Mach 2 a grande altura, e podía cargar máis de 6.400 kg de bombas e mísiles. O Thunderchief foi substituído como avión de ataque sobre Vietnam do Norte polo McDonnell Douglas F-4 Phantom II e o General Dynamics F-111 Aardvark. Porén, as variantes Wild Weasel do F-105 permaneceron en servizo ata 1984, cando foron substituídas polo especializado F-4G "Wild Weasel V".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q724763
* EBID: ID
* GND: 4404791-5
* LCCN: sh85135117
* NKC: ph499511

 |
O Adige en Verona
O río **Adige** (alemán *Etsch*, ladino *Adiç*, trentino *Ades*, véneto *Àdexe*) é un río italiano.

Percurso
--------

Nace preto do Passo Resia (Reschenpass), na Alta Val Venosta (Hochvinschgau), no Alto Adige e desauga no mar Adriático, non lonxe de Chioggia. Por lonxitude - cerca de 410 km - é o segundo río italiano logo do Po e o 3° polo tamaño da conca, detrás do Po e o Tíber.

Atravesa as cidades de Trento, Verona, Legnago e baña Merano, Bolzano e Rovereto.

Os vales polos que corre reciben varios nomes: Val Venosta entre as fontes do nacemento e Merano, Val d'Adige entre Merano e Rovereto, Vallagarina entre Rovereto e Verona, e Val Padana entre Verona e a foz.

Conca
-----

A súa conca hidrográfica abrangue 12.200 km²: dos cales 7.200 corresponden ao Alto Adige, territorio que escoa nuns 140 km (é dicir, 1/3 do seu percurso completo).

Os seus principais afluentes son:

* o Río Ram (Rambach).
* o Río Passirio (Passer).
* o Río Isarco (Eisack).
* o Río Noce.
* o Río Avisio.
* o Río Fersina.
* o Río Leno.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Adige Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13696
* WorldCat
* VIAF: 233668530
* BNF: 17157861f
* BRE: 1800841
* DARE: 16682
* EBID: ID
* FAST: 1239495
* GEC: 0000737
* GeoNames: 3183470
* GND: 4015629-1
* LCCN: sh85000874
* NKC: ge369126
* OSM: 2098105
* Pleiades: 393383
* Trismegistos: 42410

 |
**Michael Nesterowicz**, nado contra o ano 1974 en Wrocław (Polonia), é un director de orquestra polonés. Dende a tempada 2012-13 é o director artístico da Orquestra Sinfónica de Tenerife, posto que desempeñará canto menos durante catro anos.

Traxectoria
-----------

Nesterowicz naceu na cidade polonesa de Wrocław, onde estudou dirección orquestral co profesor Marek Pijarowski na Academia de Música da cidade polonesa, finalizándoos en 1997. Tan só dous anos despois de finalizar os seus estudos gañou o Concurso Internacional de Dirección Grzegorz Fitelberg celebrado na cidade polonesa de Katowice.

En 2004 foi nomeado director artístico da Filharmonia Bałtycka de Gdánsk (converténdose no director máis novo en converterse no director musical da orquestra con tan só 29 anos), e catro anos despois gañou o Concurso Internacional de Dirección organizado pola Orquestra de Cadaqués na localidade catalá de Cadaqués. O triunfo no concurso catalán impulsou a carreira de Nesterowicz, quen dende ese momento pasou a dirixir a maioría das orquestras españolas, italianas, suízas, británicas e polonesas. En 2007 anunciábase o nomeamento de Nesterowicz como director titular da Orquestra Sinfónica de Chile polos seguintes dous anos, asumindo o cargo en marzo de 2008.

Na tempada 2012-13 debutou cun grande éxito da crítica á fronte da Tonhalle Orchester de Zúric (Suíza), así como outras destacadas orquestras europeas como a Royal Philharmonic Orchestra de Londres (Inglaterra), a Orchestre National de Belgique de Bruxelas (Bélxica), e realizou o seu debut en Rusia (11 de marzo de 2012).

Notas
-----

1. ↑  elescobillon.com (ed.). "Michael Nesterowicz y la ‘espantá’ Lü Jia" (en castelán). Consultado o 22 de febreiro de 2014.
2. 1 2  Orquesta Sinfónica de Tenerife (ed.). "Michal Nesterowicz, Director" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 02 de marzo de 2014. Consultado o 22 de febreiro de 2014.
3. 1 2  noticias.universia.cl, ed. (25 de agosto de 2007). "Michael Nesterowicz es el nuevo director titular de la Orquesta Sinfónica de Chile" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 01 de marzo de 2014. Consultado o 22 de febreiro de 2014.
4. 1 2  Orquestra Sinfónica de Galicia (ed.). "Programa 13" (PDF) (en galego e castelán). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 26 de febreiro de 2014. Consultado o 22 de febreiro de 2014.
5. ↑  Tribuna de Canarias, ed. (12 de marzo de 2012). "Michael Nesterowicz, protagoniza la portada del mes de marzo de "Melómano"" (en castelán). Consultado o 22 de febreiro de 2014. [*Ligazón morta*]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4317808
* WorldCat
* VIAF: 16974787
* GND: 1011625369
* LCCN: no2006040430
* NKC: xx0195965
* SUDOC: 182649555

 |
**Henderika Maria (Rie) de Boois**, nada en Zierikzee o 4 de xuño de 1936 e finada en Kerk-Avezaath o 16 de novembro de 2010, foi unha política e bióloga holandesa. Foi membro da Cámara dos Deputados de 1972 a 1987 polo Partido Laborista.

Carreira política
-----------------

De Boois foi membro do concello de Arnhem desde 1966 ata 1974. De Boois participou esencialmente en cuestións ambientais. Loitou pola protección do mar de Wadden, foi defensora dunha maior participación holandesa na investigación antártica  e avogou por unha mellor xestión forestal.  En 1976, intentou abolir o uso de medios viarios na caza do xabaril. Non obstante, enfrontouse á resistencia de membros da familia real e doutras persoas da nobreza. A lei non entraría en vigor ata 2002. Foi nomeada "Protectora dos Animais do Ano" en 1986 polo seu traballo sobre conservación de animais.

De Boois abandonou a Cámara de Deputados en 1987. Converteuse en presidenta dun consello de auga responsable da súa calidade en Gooi, Amstel e Vecht. Foi presidenta da Sociedade Holandesa para a Protección das Aves desde 1996 ata 2004. 

Parte da súa herdanza foi utilizada para iniciar o fondo Rie de Boois, que a Sociedade Holandesa de Mamíferos usa para financiar a investigación por voluntarios.

Notas
-----

1. ↑  "Oud-Kamerlid De Boois overleden" (en neerlandés). Consultado o 2019-12-07.
2. ↑  Abbink, Benjamin Peter (2009). *Antarctic Policymaking and Science in the Netherlands, Belgium and Germany (1957-1990)* (en inglés). ISBN 978-90-77922-60-6.
3. ↑  Oosthoek, K. Jan; Hölzl (2018-02-19). *Managing Northern Europe's Forests: Histories from the Age of Improvement to the Age of Ecology* (en inglés). ISBN 978-1-78533-601-0.
4. ↑  "Kamerlid dat het milieu op de PvdA-agenda zette" (en neerlandés). 2010-12-13. Consultado o 2019-12-07.
5. 1 2  Thissen, Johan. "IN MEMORIAM RIE DE BOOIS".
6. ↑  "Vechtster voor een beter milieu" (en neerlandés). 2011-01-07. Consultado o 2019-12-08.
7. ↑  "Rie de Boois-fonds 2013 toegekend aan Werkgroep Kleine Marterachtigen" (en neerlandés). Consultado o 2019-12-08.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4489035
* WorldCat
* VIAF: 290045848
* BPN: 23731827
* ISNI: 0000 0003 9538 5777
* NTA: 098068008

 |
Localización do *rift* no centro dunha dorsal oceánica.
Os ***rifts*** son fosas tectónicas alongadas onde a cortiza terrestre está a sufrir diverxencia e distensións, produto da separación de placas tectónicas. Se o *rift* está activo, a tectónica pode producir sismos e vulcanismo recorrente. Os *rifts* poden ter dimensións de centenares a miles de quilómetros de lonxitude.

Os rifts máis importantes son os *rifts* mediooceánicos que se localizan na liña mediana das dorsais mediooceánicas definindo límites diverxentes de placa; é unha excepción o Gran Val do Rift, que se acha en África Oriental, e que está a fracturar e dividir a placa africana.

Desenvolvemento dun novo océano por formación de cortiza oceánica a partir dun *rift* continental.
Os *rifts mediooceánicos*, son límites construtivos entre placas tectónicas no eixo das dorsais oceánicas, onde o ascenso de magma provoca un levantamento da cortiza continental creando un desprazamento na superficie. Desta forma pódense orixinar novos océanos, segundo a teoría da expansión do fondo oceánico, o que implica a separación de ambas masas (tectónica de placas) facendo que ambas se despracen en sentidos opostos e provocando unha ruptura continental que co tempo poden formar límites destrutivos (fosas no mar), xerando así procesos de subducción.

Notas
-----

1. ↑  Strahler, Arthur N. (1992). "9". *Geología física* (en castelán). Barcelona: Omega. pp. 231–3, 280–2. ISBN 84-282-0770-4.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
2. ↑

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rift*** |

* Gran Val do Rift
* Dorsal oceánica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q473935
* EBID: ID
* GEC: 0276420
* GND: 4157973-2
* LCCN: sh85114066
* MAG: 50682988

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeoloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **Saab 2000** é un avión turbohélice de pasaxeiros rexional fabricado por Saab. Foi deseñado para transportar entre 50 e 58 pasaxeiros a unha velocidade de cruceiro de 665 km/h. A súa fabricación tivo lugar en Linköping, no sur de Suecia. O Saab 2000 voou por vez primeira o 26 de marzo de 1992 e foi certificado en 1994. O derradeiro exemplar entregouse en abril de 1999, sendo construídas un total de 63 unidades das que en xullo de 2013 aínda quedaban 33 en servizo.

Desenvolvemento e deseño
------------------------

Saab decidiu fabricar o 2000 en decembro de 1988 debido á demanda percibida para un turbohélice de gran velocidade que puidese achegarse ás velocidades dos reactores mantendo a eficiencia proporcionada polos motores turbohélice. A compañía introducira anteriormente o máis pequeno turbohélice bimotor Saab 340. O Saab 2000 first realizou o seu voo de estrea o 26 de marzo de 1992 e entrou en servizo no ano 1994, poucos meses despois da súa certificación pola Joint Aviation Authorities en marzo e pola Federal Aviation Administration en abril.

O Saab 2000 ten unha envergadura un 15% maior que o Saab 340, e ao ser 7,55 m máis longo pode levar ata 58 pasaxeiros. O 2000 foi o primeiro avión comercial en usar os motores Rolls-Royce AE 2100 (entón fabricados por Allison). Os motores están montados sobre as ás, ao igual que no 340, pero situados máis lonxe da fuselaxe para reducir o ruído en cabina.

Historial operacional
---------------------

As vendas do Saab 2000 foron bastante limitadas. O cliente inicial máis importante foi Crossair, unha aeroliña rexional que posuía Swissair cun 56% das accións. Crossair recibiu 34 avións e operou o modelo ata 2005. Debido á demanda limitada, Saab cesou a fabricación do Saab 2000 en 1999, sendo entregado o derradeiro avión a Crossair o 29 de abril dese ano. General Motors operou varias unidades configuradas como avión corporativo e estivo en conversas coa nova aeroliña Pro Air para ter este modelo operando con ela en servizos regulares como Pro Air Express nos Estados Unidos; porén, Pro Air atopouse entón con dificultades financeiras e cesou todas as operacións antes de que chegar a un acordo.

En xuño de 2006, Paquistán completou a compra de seis Saab 2000 para ser equipados co sistema de alerta temperá aerotransportada Saab-Ericsson ERIEYE. Tras novas negociacións co goberno de Paquistán en maio de 2007 só se entregarían cinco avións, sendo equipados co sistema Erieye catro deles. O 3 de abril de 2008 presentouse o primeiro exemplar a oficiais da forza aérea paquistaní nunha cerimonia en Suecia.

Variantes
---------

* **Saab 2000**: avión rexional de 50–58 asentos.
* **Saab 2000FI**: avión de inspección de voo para o Japan Civil Aviation Bureau, dous fabricados.
* **Saab 2000 AEW&C**: variante de alerta temperá e control aerotransportado.
* **Saab 2000 Airtracer**: avión SIGINT.
* **Saab 2000 MPA**: avión de patrulla marítima.
Escudo de armas do condado de Ribadeo.
**Rodrigo de Villandrando**, conde de Ribadeo e vizconde da Illa (Entrimo), nado en Valladolid en 1378 e finado na mesma cidade en 1448, foi un militar e aristócrata castelán.

Traxectoria
-----------

Participou na guerra entre Pedro I e Henrique de Trastámara a favor do segundo, e despois diso marchou a Francia e participou na Guerra dos Cen Anos a favor de Carlos VII, participando, aínda así, nos saqueos á poboación civil, comúns nesa guerra. Tivo fama de gran guerreiro e home honorable, grazas á súa actitude leal para os seus señores.

Xoán II concedeulle o condado de Ribadeo, ó seu regreso da guerra, como pago polo seu apoio á casa dos Trastámara. Logo disto, Rodrigo amosou de novo a súa fidelidade ó rei ó liberalo dunha conspiración que pretendía facelo prisioneiro en Toledo. Esta acción deulle o privilexio de comer na mesa do rei e recibir o traxe que este poñía o día da súa onomástica, honra que segue recaendo na casa de Alba.

Participou nos avatares do reinado de Xoán II, principalmente na caída do valido Álvaro de Luna, grazas á súa influencia sobre o rei.

Casou con Margarida de Borbón, e, en segundo casamento, con Beatriz de Zúñiga, coa que tivo o seu primoxénito Pedro, que foi o seu sucesor no título ó seu falecemento en Valladolid en 1448.

Non hai ningún documento que indique que Rodrigo se achegase ó seu condado, pero si hai documentación do seu apoio a potenciar o porto de Ribadeo como saída a Inglaterra e Europa.

Tamén é autor de varios poemas que se conservan no cancioneiro de Hernando del Pulgar.

Notas
-----

1. ↑  Aínda que antes se cría que nacera en Galicia en 1388, cousa que desmentiu o historiador Antonio María Fabié. (*Gran Enciclopedia Galega*)
2. 1 2 3 4 5 6 7  Entrada "Villandrando, Rodrigo de" na GEG.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3438508
* WorldCat
* VIAF: 303963831
* CERL: cnp02080190
* GND: 1036992977

 |
**Rodrigo Seoane Rodicio**, nado en Ourense o 16 de agosto de 1999, é un xogador de baloncesto galego, que xoga de ala. Actualmente xoga no Basket Navarra da Liga LEB Prata, cedido polo UCAM Murcia.

Traxectoria
-----------

Formouse nas categorías inferiores do Club Ourense Baloncesto e durante as tempadas 2015-2016 e 2016-2017 xogou no filial deste club na Liga EBA, cunha media na última tempada de 12 puntos e 6 rebotes por partido.

En agosto de 2017, o ala comprometeuse co UCAM Murcia da Liga ACB ata 2021, incorporándose ao equipo filial da Liga EBA e comezando os seus estudos universitarios na Universidade Católica de Murcia, patrocinador principal do equipo. Durante as tempadas 2017-18 e 2018-19 xogou no UCAM Murcia B da Liga EBA, facendo unha media de 13 puntos e cinco rebotes por partido, con 13 de valoración.

No verán de 2019 o UCAM Murcia cedeuno por unha tempada ao Peixefresco Marín, recentemente ascendido á LEB Ouro.

En agosto de 2020 foi cedido de novo, esta vez ao Basket Navarra Club da Liga LEB Prata.

Notas
-----

1. ↑  "Rodrigo Seoane juventud y futuro para el UCAM Murcia" (en castelán). 16 de agosto de 2017. Consultado o 3 de abril de 2021.
2. ↑  "Rodrigo Seoane cedido al Marín Peixegalego" (en castelán). 23 de xullo de 2019. Consultado o 3 de abril de 2021.
3. ↑  "Rodrigo Seoane, más "Galicia Calidade" para el Marín Ence Peixegalego" (en castelán). 24 de xullo de 2019. Consultado o 3 de abril de 2021.
4. ↑  "El alero Rodrigo Seoane llega cedido al Basket Navarra desde el UCAM Murcia" (en castelán). 17 de agosto de 2020. Consultado o 3 de abril de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil do xogador en ACB. COM
Rodrigo posuía castelos tanto na rexión de Trastámara (a terra máis aló do río Tambre, sombreado) na arquidiocese de Santiago, e tamén ao longo da fronteira sur de Galiza con Portugal (púrpura).
**Rodrigo Pérez de Traba** (*floruit* 1111-1158/65), chamado *el Velloso* ("o Peludo"), era un magnate galego cuxa carreira corresponde ao período enteiro da coroación de Afonso VII como cogobernante de León (1111) até a súa morte (1157). Serviu a Afonso na corte nos seus primeiros anos, mais déuselle maior responsabilidade en Galiza despois da morte da nai de Afonso, a raíña Urraca (1126). Despois de aproximadamente 1132 volveuse crecentemente involucrado na política de Portugal, no ano 1137 voltouse contra o emperador e apoiou a invasión portuguesa de Galiza xa que era o mordomo real. Mesmo despois de que León e Portugal fixesen as paces en 1141, Rodrigo foi en gran parte excluído da política leonesa, coa excepción notábel das campañas militares de 1147, até 1152. A partir de entón até a súa morte, foi a figura laica dominante en Galiza.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7357400
* WikiTree: Traba-1

 |
***O Máximo*** é un suplemento da revista *Agália*, voceiro da Associaçom Galega da Língua, de carácter reintegracionista. Foi publicado xunto cos números 62, 63 e 64. Máis tarde pasou a ser unha revista independente chamada "O Máximo: Revista de Arte e Cultura". Esta revista independente comezou a ser publicada no ano 2003 pola Associação Cultural Pulsar e conta con 5 números.

Seccións do suplemento
----------------------

O primeiro número (62), que acompañaba a revista Agália, non tiña seccións, tan só fotografías e documentos escaneados. Non obstante, no número 63 ten 7 seccións: opinión, documentación, A Roleta, sitios, filosofías controversas, "Eros festivo" e unha entrevista. Neste números foi a João Aguiar, realizada por Miguel Rivera. Finalmente, o número 64 só se divide nas 4 primeiras mencionadas anteriormente.

Propósito da súa creación
-------------------------

O Máximo creouse cando Carlos Quiroga tomou conta da revista Agália no número 62 e atopou diversos problemas estruturais e de natureza da revista que era necesario mellorar. O máis importante era a demora cronolóxica que a publicación tiña nese momento, con 7 números de carencia. Por esta razón, o consello de AGAL e de redacción foi convocado e a creación de volume duplos foi proposta para a súa publicación cada seis meses.

En canto a natureza intrínseca, propúxose incluír entrevistas, recensións, fotografías e parte creativa na vertente literaria e quitar da revista as seccións de "Documentaçom e Informaçom", que consistían en escaneados de noticias de periódicos e documentos comentados. En resumo, o propósito da creación foi que as publicacións de Agália se puxesen ao día e, unha vez ocorrido isto, transformar O Máximo en revista independente que incluíse as seccións "Documentación e Información", xunto con contidos de arte e cultura, como así sucedeu no ano 2003.

Colaboradores
-------------

* No primeiro número, Iván Cozinha traballou na parte gráfica e Carlos Quiroga nos contidos, cunha fotografía de Luz Castro Pena para a capa da serie sobre Manhattan acompañada de textos de José Ramom Pichel.
* No segundo número, Mauro Trastoy na parte gráfica.
* No terceiro número, Carlos Quiroga na parte gráfica.

Colaboraron tamén Eva Loureiro, Joel R. Gómez, Susana Losada, Carmen Villarino, Márcio R. Coelho Muñiz, Félix Rodal e Carmen Fernández, quen foron o núcleo da posterior revista independente, graficamente composta por Jaime Ares Castro.

Notas
-----

1. ↑  Administrator. "a revista". *www.agalia.net*. Arquivado dende o orixinal o 09 de abril de 2016. Consultado o 2016-04-06.
2. ↑  Cuestionario a Carlos Quiroga
**Rodrigo Álvarez Gantes**, nado en Ponteceso o 27 de maio de 1904 e finado en Santiago de Compostela o 23 de febreiro de 1937, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do garda civil Domingo Álvarez Fernández, natural do Navallo (provincia de Ourense), e de Carmen Gantes Palleiro, natural de San Cristovo. Trasladouse coa familia a Santiago de Compostela, onde estudou Maxisterio na Escola Normal.

Foi mestre de Meixide (Palas de Rei) ata 1934. Destinado na escola de pósito de pescadores de Escarabote, militante de Izquierda Republicana, foi concelleiro en Boiro logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído o 21 de agosto e, posteriormente, detido co tamén mestre José Caballero Rubio. Foi xulgado en Santiago de Compostela en consello de guerra e condenado a morte. Foi fusilado o 23 de febreiro de 1937 xunto co seu compañeiro de corporación Juan Outeiral. Con eles tamén foron fusilados José Maceiras, Santiago Miranda, Ramón Lojo, Bautista Torrado e Braulio Castro.

O seu irmán Enrique, que exercía como mestre en Carballo foi destituído o 17 de agosto de 1938, e a súa irmá Clarisa, mestra de Landeira (Negreira), foi suspendida de emprego e soldo por seis meses.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 92.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rodríguez Gallardo, Antón (29-9-2006). "Represión contra catro concelleiros da República". *La Voz de Galicia*: Barbantia L8.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)

### Ligazóns externas

* Biografía en Ideologías *(en castelán)*

* 

* Rodrigo Álvarez Gantes na páxina web *Nomes e Voces*.
* Carta de Rodrigo ao seu irmán Enrique a véspera da súa execuciónArquivado 24 de febreiro de 2015 en Wayback Machine.