O **Gran Premio do Reino Unido de 1980** (oficialmente o XXXIII Marlboro British Grand Prix) foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 13 de xullo de 1980 no circuíto de Circuíto de Brands Hatch, Kent, Inglaterra. Foi a oitava carreira do Campionato do Mundo da tempada de 1980, disputada sobre 76 voltas, cunha distancia total de 319´73 km.

A carreira foi gañada polo piloto australiano, Alan Jones pilotando un Williams FW07B. A vitoria foi a oitava vitoria de Jones nun Gran Premio de Fórmula Un e a súa cuarta do ano. Jones gañou por once segundos sobre o piloto brasileiro Nelson Piquet que pilotaba un Brabham BT49. En terceiro lugar, e o único outro coche en terminar na volta do líder, foi o compañeiro de equipo de Jones en Williams Grand Prix Engineering, o piloto arxentino Carlos Reutemann.

Resumo da carreira
------------------

### Antecedentes

Nas dúas semanas entre o Gran Premio Francés e British Grand Prix, Brabham decidiu substituír a Ricardo Zunino polo piloto mexicano Héctor Rebaque, mentres que o equipo Shadow pechaba. Aínda había 27 coches na lista de inscritos, como RAM Racing cun vello Williams FW07 para Rupert Keegan e a muller piloto de Suráfrica Desiré Wilson.

### Cualificación

Por terceira carreira consecutiva, un piloto de Ligier logrou a pole position, Didier Pironi estableceu un tempo duns 5´8 segundos máis rápido que o tempo da pole establecido por Ronnie Peterson no Gran Premio anterior en Brands Hatch dous anos antes. O compañeiro de equipo de Pironi Jacques Laffite estaba á súa beira na primeira fila, mentres que os Williams oficiais encheron a segunda fila co líder do campionato Alan Jones por diante de Carlos Reutemann. Na terceira fila estaban Nelson Piquet no Brabham e Bruno Giacomelli no Alfa Romeo, e na cuarta estaban Alain Prost no McLaren e Patrick Depailler no segundo Alfa Romeo. Mario Andretti no Lotus e Derek Daly no Tyrrell completaban os dez primeiros.

Os Renaults e Ferraris tiñan problemas cos seus pneumáticos Michelin, e Jean-Pierre Jabouille e René Arnoux só puideron ser 13º e 16º, respectivamente, para o equipo francés, mentres que Gilles Villeneuve e o actual campión Jody Scheckter foron 19º e 23º, respectivamente, para o equipo italiano, e foron superados polo Williams privado de Keegan. Wilson non puido clasificarse no outro Williams privado.

### Carreira

Ao comezo, Pironi liderou con Laffite mantendo baixo control Jones e Piquet pasando Reutemann ó cuarto posto. Pironi desfrutou dunha cómoda vantaxe ata a volta 19, cando picou un pneumático dianteiro e fixo unha longa parada en boxes para substituílo. Laffite liderou ata que el tamén sufriu unha picada nun pneumático, o que lle fixo trompear na curva Hawthorn na volta 31. A partir de entón, Jones mantivo unha cómoda vantaxe sobre Piquet e Reutemann, mentres que Pironi quedou na parte posterior da pista, chegando a ser quinto antes de sufrir outro problema cos pneumáticos na volta 64. Máis tarde comprobouse que os problemas dos Ligiers foron causados polo agretamento das súas lamias.

Jones finalmente pasou a bandeira a cadros 11 segundos por diante de Piquet, logrando a súa cuarta vitoria da tempada e a súa terceira consecutiva (incluíndo o Gran Premio español, que posteriormente foi desposuído da súa condición de campionato do mundo). Reutemann, o último home na volta do líder, terminou 2´2 segundos detrás de Piquet, seguido por Daly, o seu compañeiro de equipo en Tyrrell Jean-Pierre Jarier, e Prost.

No campionato de pilotos, Jones aumentou a súa vantaxe sobre Piquet a seis puntos, mentres que no Campionato de Construtores Williams tomou 18 puntos de vantaxe sobre Ligier.

Esta carreira resultou ser a última para Depailler, que perdeu a vida tres semanas máis tarde, durante as probas en Hockenheim antes do Gran Premio de Alemaña.

Clasificación
-------------

| Pos | Nº | Piloto | Construtor | Voltas | Tempo/Retirada | Grella | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 27 | Australia **Alan Jones** | **Williams-Ford** | 76 | 1:34:49.228 | 3 | **9** |
| 2 | 5 |  **Nelson Piquet** | **Brabham-Ford** | 76 | + 11.007 | 5 | **6** |
| 3 | 28 |  **Carlos Reutemann** | **Williams-Ford** | 76 | + 13.285 | 4 | **4** |
| 4 | 4 |  **Derek Daly** | **Tyrrell-Ford** | 75 | + 1 volta | 10 | **3** |
| 5 | 3 | Francia **Jean-Pierre Jarier** | **Tyrrell-Ford** | 75 | + 1 volta | 11 | **2** |
| 6 | 8 | Francia **Alain Prost** | **McLaren-Ford** | 75 | + 1 volta | 7 | **1** |
| 7 | 6 |  Héctor Rebaque | Brabham-Ford | 74 | + 2 voltas | 17 |  |
| 8 | 7 |  John Watson | McLaren-Ford | 74 | Motor | 12 |  |
| 9 | 29 | Italia Riccardo Patrese | Arrows-Ford | 73 | + 3 voltas | 21 |  |
| 10 | 1 | Unión Sudafricana Jody Scheckter | Ferrari | 73 | + 3 voltas | 23 |  |
| 11 | 50 |  Rupert Keegan | Williams-Ford | 73 | + 3 voltas | 18 |  |
| 12 | 20 |  Emerson Fittipaldi | Fittipaldi-Ford | 72 | + 4 voltas | 22 |  |
| 13 | 30 | Alemaña Jochen Mass | Arrows-Ford | 69 | + 7 voltas | 24 |  |
| NC | 16 | Francia René Arnoux | Renault | 67 | Non Clasificado | 16 |  |
| Ret | 25 | Francia Didier Pironi | Ligier-Ford | 63 | Pneumatico | 1 |  |
| Ret | 9 | Suíza Marc Surer | ATS-Ford | 59 | Motor | 15 |  |
| Ret | 11 |  Mario Andretti | Lotus-Ford | 57 | Caixa de cambios | 9 |  |
| Ret | 23 | Italia Bruno Giacomelli | Alfa Romeo | 42 | Trompo | 6 |  |
| Ret | 2 |  Gilles Villeneuve | Ferrari | 35 | Motor | 19 |  |
| Ret | 26 | Francia Jacques Laffite | Ligier-Ford | 30 | Pneumático | 2 |  |
| Ret | 22 | Francia Patrick Depailler | Alfa Romeo | 27 | Motor | 8 |  |
| Ret | 31 |  Eddie Cheever | Osella-Ford | 17 | Suspensión | 20 |  |
| Ret | 12 | Italia Elio de Angelis | Lotus-Ford | 16 | Suspensión | 14 |  |
| Ret | 15 | Francia Jean-Pierre Jabouille | Renault | 4 | Motor | 13 |  |
| NSC | 14 | Países Baixos Jan Lammers | Ensign-Ford |  |  |  |  |
| NSC | 21 | Finlandia Keke Rosberg | Fittipaldi-Ford |  |  |  |  |
| NSC | 43 | Unión Sudafricana Desiré Wilson | Williams-Ford |  |  |  |  |

Posicións logo da carreira
--------------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Clasificación do campionato de pilotos

| Pos | Piloto | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 | Australia Alan Jones | 37 |
| 2 |  Nelson Piquet | 31 |
| 3 | Francia René Arnoux | 23 |
| 4 | Francia Didier Pironi | 23 |
| 5 |  Carlos Reutemann | 20 |

 | Clasificación do campionato de construtores

| Pos | Construtor | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 |  Williams-Ford | 57 |
| 2 | Francia Ligier-Ford | 39 |
| 3 |  Brabham-Ford | 31 |
| 4 | Francia Renault | 23 |
| 5 |  Arrows-Ford | 11 |

 |

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Carreira anterior:**Gran Premio de Francia de 1980** | **Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIATemporada 1980** | Carreira seguinte:**Gran Premio de Alemaña de 1980** |
| Carreira anterior:**Gran Premio do Reino Unido de 1979** | **Gran Premio do Reino Unido** | Carreira seguinte:**Gran Premio do Reino Unido de 1981** |

Notas
-----

1. ↑  "Desiré Wilson – Biography". Formula One Rejects. Arquivado dende o orixinal o 05 de xuño de 2007. Consultado o 17 January 2011.
2. ↑  "Grand Prix Results: British GP, 1980". Grandprix.com. Consultado o 30 October 2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gran Premio do Reino Unido de 1980*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |