A **Illa Bequia**, é a segunda máis grande do Arquipélago caribeño das Granadinas, cunha superficie estimada en 18 km². Pertence politicamente a San Vicente e as Granadinas, está aproximadamente a 15 km da capital da nación, Kingstown, na illa principal, San Vicente.

Xeografía
---------

Baía do Almirantado en Bequia en 1966
A illa é moi pequena, ten unha superficie duns 18 km² cunha poboación de aproximadamente 5.000 habitantes. Outras áreas densamente poboadas son a capital da illa, Port Elizabeth 13°00′N 61°16′O﻿ / ﻿13.000, -61.267, que alberga a terminal do ferri e Paget Farm, que alberga o aeroporto. Tamén hai pobos en Lower Bay, La Pompe, Hamilton e Belmont. Outras áreas importantes de Bequia inclúen Spring, o sitio dunha antiga plantación de coco e zona agrícola e industrial e Bay Park, onde se atopa o Old Hegg Turtle Sanctuary. O seu punto máis alto é Mount Pleasant que se eleva ata os 268 m.

A poboación nativa é principalmente unha mestura de africanos, escoceses e indíxenas caribes. Un número considerable de barbadenses brancos tamén instaláronse na área de Mount Pleasant de Bequia na década de 1860. Moitos dos seus descendentes aínda habitan na zona.

A princesa Margaret, que tiña unha casa na veciña Mustique, visitou Bequia e hai unha praia co seu nome na súa honra. Princess Margaret Beach está próxima a Port Elizabeth, e sitúase dentro da baía do Almirantado. O principal porto da baía do Almirantado, un gran porto natural, e a "cidade" de Port Elizabeth atópase na costa oeste.

Bequia significa "illa das nubes" na antiga Lingua arauaca. O nome da illa foi tamén 'Becouia' como parte das Granadinas. 'Only in Bequia' do compositor nativo Raphael "Socony" Holder, considerase o himno non oficial da illa.

Os outeiros da illa son moito máis baixos que os picos de San Vicente, 16 km ao norte, polo que non reciben moita choiva.

Historia
--------

Como resultado do tratado de Utrecht, que puxo fin á guerra de sucesión española e estableceu a paz entre os imperios español e británico, Gran Bretaña obtivo o lucrativo monopolio sobre o Asiento da trata de escravos. No século XVII escravos fuxitivos e náufragos habitaban a illa de San Vicente. De acordo cun antigo relato das Antillas francesas, que considera Bequia como parte de Granada, Bequia era demasiado inaccesible para colonizala, caribes e arauacos utilizaban a illa para a pesca e a agricultura. segundo informes varios barcos de escravos portugueses e holandeses de camiño a San Eustaquio desde a África naufragaron nos seus arrecifes.

Bequia estaba baixo control francés no século XVIII e durante a guerra dos sete anos con Inglaterra, a illa foi utilizada polas frotas dos seus aliados españois e holandeses para tomar subministracións, mentres que prohibíronse os buques británicos. O Tratado de París (1763) produciu un significativo realineamento no mapa do Caribe, as illas Granadinas, incluíndo Granada e San Vicente, concedéronse aos británicos a cambio de Guadalupe, Martinica e Santa Lucía. O nome *Pequena Martinica* vén desta época, do mesmo xeito que Pequeno San Vicente. En 1779 os franceses apoderáronse da illa, a pesar do Tratado de París, pero víronse obrigados a ceder de novo o control a Gran Bretaña pouco despois.

A principios do século XVIII desenvolveuse a industria azucreira e a produción de produtos relacionados, incluíndo a melaza e o ron. Outros produtos importantes foron o café, anil e arrurruz. Nun momento da historia, as illas de San Vicente e as Granadinas foron as principais produtoras de amidón de arrurruz do mundo. Na actualidade, o ron é o principal produto de exportación principalmente á Unión Europea.

Baixo un programa instituído por Gran Bretaña para dar terra aos colonos indixentes, James Hamilton, pai de Alexander Hamilton, trasladouse desde Santa Cruz a Bequia en 1774, onde permaneceu ata 1790. A terra concedida a Hamilton atópase ao longo da costa do sueste da baía. Malia os frecuentes agasallos de diñeiro do seu fillo e súplicas para que emigrara ou polo menos o visitara, nunca ningún visitou ao outro.

Algúns historiadores cren que o famoso pirata Edward Teach tiña a súa base en Bequia. No inicio da película *Blackbeard, Pirate of the Caribbean*, realizada pola BBC, mostrase unha réplica do seu primeiro barco na costa de Bequia na pasaxe de San Vicente. Segundo a lenda local, San Vicente e as Granadinas non só era a base do capitán Edward Teach, senón tamén o lugar desde o que Sir Francis Drake planeou os seus ataques contra o almirante de mariña española Don Blas de Lezo en Cartaxena de Indias. De feito, crese que Henry Morgan tamén puido ancorar na baía do Almirantado que era entón o porto natural máis seguro no Caribe do Leste durante a tempada de furacáns. Bequia foi utilizado como un taller de reparación de barcos. Xunto ao estaleiro de Nelson en Antiga, e o Carlyle en Bridgetown, Barbados, non había outros diques secos ou estaleiros na zona. A construción naval en madeira e reparación de barcos en Bequia foi posible debido á presenza de árbores de cedro na illa e un porto bastante profundo e protexido.

Notas
-----

1. ↑  Chernow, Ron (2004). "Chapter 2, Note 21". *"Alexander Hamilton" in "St. Vincent Registry, deed book for 1784-1787"*. New York: Penguin Press.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* San Vicente e as Granadinas

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bequia*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q257857
* WorldCat
* VIAF: 236590915
* GeoNames: 3577956
* LCCN: sh87007909
* OSM: 2719323

 |