recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Os ***sistemas de planificación de recursos da empresa*** (en inglés **ERP**, *enterprise resource planning*) son sistemas de xestión da información que integran e automatizan moitas das prácticas de negocio asociadas cos aspectos operativos ou produtivos dunha empresa.

Características
---------------

Os sistemas ERP son sistemas integrais de xestión para a empresa. Caracterízanse por estar compostos por módulos. Estes módulos son de diferente uso, por exemplo: nóminas, finanzas, xestión de proxectos, GIS (sistemas de xestión xeográfica), contabilidade, loxística, stock, pedidos. Cada empresa, segundo a natureza do seu negocio implanta o uso dos módulos necesarios para o desenvolvemento operativo do seu negocio.

As solucións ERP son complexas e difíciles de implantar debido a que necesitan dun desenvolvemento personalizado para cada empresa partindo da parametrización inicial da aplicación que é común. As personalizacións e desenvolvementos particulares para cada empresa requiren dun grande esforzo de tempo, diñeiro para modelar tódolos procesos de negocio da vida real na aplicación.

Actualmente existen sistemas ERP enfocados á mediana empresa. Con metodoloxías de implantación sinxelas. Axudando á produtividade deste tipo de empresas.

As metodoloxías de implantación dos ERP's na empresa non sempre son todo o simples que se desexaría, dado que entran en xogo múltiples facetas.
Non existen receitas máxicas nin guións explícitos para as implantación con éxito, soamente traballo ben realizado, unha correcta metodoloxía e aspectos que deben coidarse antes e durante o proceso de implantación, e inclusive cando o sistema entra en funcionamento. Por iso, antes, durante e despois da implantación dun ERP é conveniente efectuar o seguinte:

* Definición de resultados a obter coa implantación do ERP.
* Definición do modelo de negocio.
* Definición do modelo de xestión.
* Definición da estratexia de implantación.
* Avaliación de oportunidades para software complementario ó produto ERP.
* Aliñamento da estrutura e plataformas tecnolóxicas.
* Análise do cambio organizativo.
* Entrega dunha visión completa da solución a implantar.
* Implantación do sistema.
* Controis de Calidade.
* Auditoría do contorno técnico e do contorno de desenvolvemento.
* Benchmarking da implantación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131508
* EBID: ID
* GEC: 0522751
* MAG: 2777960535
* PSH: 13924

 |
Un cristal está composto por infinidade de celas unidade
Os **sistemas cristalinos** son os diferentes grupos nos que se poden clasificar os minerais segundo a relación que manteñen entre eles os eixos e os ángulos da súa cela unidade.

Características
---------------

Unha **cela unidade** é un paralalepípedo definido por 6 parámetros (a,b,c,α,β,γ) que constitúe a unidade máis pequena que pode describir a estrutura cristalina interna dun mineral.

Tódolos minerais presentan a propiedade común de estar ordenados estruturalmente en celas unidade, aínda que só algúns, e se se dan as condicións adecuadas, mostran este ordeamento de forma externa. Así pois, segundo as relacións que manteñen entre si os parámetros antes mencionados, existen 7 sistemas cristalinos diferentes.

### Tipos

Os 7 sistemas cristalinos son:

| Sistema cristalino | Eixos | Ángulos entre eixos |
| --- | --- | --- |
| Cúbico | a=b=c | α=β=γ=90º |
| Tetragonal | a=b≠c | α=β=γ=90º |
| Hexagonal | a=b≠c | α=β=90º; γ=120º |
| Romboédrico (ou trigonal) | a=b=c | α=β=γ≠90º |
| Rómbico (ou ortorrómbico) | a≠b≠c | α=β=γ=90º |
| Monoclínico | a≠b≠c | α=γ=90º; β>90º |
| Triclínico | a≠b≠c | α≠β≠γ≠90º |
|

En función das posibles localizacións dos átomos na cela unidade establecéronse 14 estruturas cristalinas básicas denominadas redes de Bravais.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q898786
* BNCF: 38219
* BRE: 3663998
* EBID: ID
* GND: 4165770-6
* MAG: 64270004

 |
O Stonewall Inn en xaneiro de 2003.
Plano do bar en 1969.
**Stonewall Inn** foi un bar gai, recordado por ser alí onde se iniciaron os famosos disturbios de 1969, que significaron un grande empurrón ao movemento de liberación gai nos Estados Unidos. Está situado no 53 de Christopher Street, Greenwich Village, Nova York. A rebelión de Stonewall está considerada como un feito histórico do movemento a prol dos dereitos civís para os gais e lesbianas.

O Inn orixinal pechou en 1969, que ocupaba os números 51 e 53 da Christopher Street, reabríndose en 1990 un bar chamado "Stonewall" na metade oeste (53 Christopher Street). Logo sería renovado tomando o nome orixinal de "The Stonewall Inn" no 2007.

Cada ano, durante a marcha do orgullo a multitude acode ao Stonewall para rememorar a historia. Recentemente, Dominick DeSimone, o actual propietario, ampliou o local e construíu o Stonewall Bistro. En xuño de 1999, o bar Stonewall Inn foi incluído no Rexistro Nacional de Lugares Históricos dos Estados Unidos pola súa significación histórica á historia gai e lésbica.

Notas
-----

1. ↑  National Park Service. US Department of Interior, ed. "Workforce Diversity: The Stonewall Inn, National Historic Landmark National Register Number: 99000562". Consultado o 28 de xuño de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Stonewall Inn*** |

* Páxina oficial
* The Stonewall Riots – About.com
* Original Stonewall Inn to close Arquivado 21 de febreiro de 2009 en Wayback Machine. – Pinknews.co.uk
* Map and driving directions for Stonewall Inn
* Stonewall Bar recollections Arquivado 28 de maio de 2012 en Wayback Machine. section of gay memoir of NYC

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1261362
* WorldCat
* VIAF: 35147662949560550901
* EBID: ID
* GeoNames: 6343014
* GNIS: 2082946
* Google Maps: 13896442490486803143
* LCCN: no2016123635
* NRHP: 99000562

 |
Violín de Antonio Stradivari no Musikinstrumentenmuseum, Berlín.
Un **Stradivarius** é un instrumento de corda construído por un membro da familia italiana de Antonio Stradivari. Os instrumentos de Stradivarius son moi valorados polos intérpretes máis importantes do mundo e polos coleccionistas de antigüidades. As características sonoras e individuais destas obras de arte son consideradas únicas, e a miúdo os instrumentos identifícanse polo nome de alguén, xeralmente un músico famoso que foi o seu propietario ou que simplemente o utilizou nalgún momento para as súas interpretacións. Estudos modernos certificaron que non son mellores que os violíns modernos, en todo caso, son os mellores coñecidos en toda a historia dos violíns.

Entre as explicacións baralladas para a súa calidade de son, inclúense o uso dunha laca especial, dun tratamento químico da madeira, de distintas formas de secado da mesma ou do uso dunha madeira moi anella. Un estudo conxunto das universidades de Columbia e Tennessee, de 2003, suxire que se usou madeira de árbores que tiveron un crecemento máis lento do normal -debido a un ciclo solar que produciu invernos longos e veráns menos calorosos do habitual durante a chamada Pequena Idade de Xeo-, polo que a madeira fose máis densa nesa época.

Stradivarius no Metropolitan Museum of Art de Nova York
-------------------------------------------------------

* "Gould" (1693)
* "Francesca" (1694)
* "Antonius" (1711)

Notas
-----

1. ↑  Miguel Ángel Criado, El Huffington Post, 7-IV-2014, "Los Stradivarius no son tan buenos"
2. 1 2  Whitehouse, David (en inglés). «Stradivarius' sound 'due to Sun'.» BBC. Consultado el 14 de marzo de 2017.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Stradivarius***  |

### Bibliografía

* How Many Strads?, Ernest N. Doring, William Lewis & Son, Chicago, 1945
* Hill, William Henry; Hill, Arthur F.; Hill, Alfred Ebsworth (1902). *Antonio Stradivari, His Life and Work (1644–1737)*. Londres: W.E. Hill & Sons. OCLC 8179349.
SERT 1 antes do lanzamento.
**Space Electric Propulsion Test** ou **SERT** foi unha serie de dous satélites artificiais dos Estados Unidos lanzados en 1964 e 1970.

Características
---------------

Os satélites SERT foron satélites para probar a tecnoloxía de propulsión iónica. Foron construídos pola NASA e lanzados en 1964 e 1970.

SERT 1
------

SERT 1 foi unha proba suborbital dos motores iónicos construídos polo Centro de Investigación Lewis da NASA. Foi lanzado mediante un foguete Scout X3 desde Wallops Island. O satélite levaba a bordo dous motores iónicos: un motor iónico de contacto de cesio de 8 cm de diámetro e outro de bombardeo de mercurio por electróns cun diámetro de 10 cm. O motor de cesio non chegou a acenderse por culpa dun curtocircuíto, mentres que as probas co motor de mercurio foron un éxito.

SERT 2
------

SERT 2, con 1400 kg de masa, foi lanzado o 4 de febreiro de 1970 mediante un foguete Thor Agena D desde a base Vandenberg da Forza Aérea a unha órbita duns 1048 km de altura e 99,3º de inclinación orbital. SERT 2 levaba a bordo dous motores iónicos. Un deles funcionou durante máis de cinco meses, mentres que o outro funcionou durante tres. Fixéronse probas intermitentes posteriormente entre 1973 e 1981.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| SERT 1 | 20 de xullo de 1964 | Scout X4 | Éxito |
| SERT 1 | 4 de febreiro de 1970 | Thor Agena D | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2021). "SERT" (en inglés). Consultado o 23 de febreiro de 2021.
2. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2021). Gunter's Space Page, ed. "SERT 1" (en inglés). Consultado o 23 de febreiro de 2021.
3. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2021). Gunter's Space Page, ed. "SERT 2" (en inglés). Consultado o 23 de febreiro de 2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Scout X4
* Thor Agena D
**Richard Ithamar Aaron**, nado en Blaendulais o 6 de novembro de 1901 e finado en Aberystwyth o 29 de marzo de 1987, foi un filósofo galés.

Traxectoria
-----------

Estudou no instituto de Ystalyfera e en 1918 pasou á Universidade de Gales para estudar filosofía e historia, realizou estudos de posgrao en Oxford. En 1926 comezou a dar clases no departamento de filosofía da Universidade de Swansea, logrou o doutoramento 1928 coa tese "The history and value of the distinction between intellect and intuition". En 1932 logrou a cátedra de filosofía na Unversidade de Aberystwyth. As súas primeiras publicacións versaron sobre epistemoloxía, máis adiante centrou a súa atención na obra de John Locke, suscitado pola descuberta de información inédita na Lovelace Collection, unha colección de papeis que John Locke deixou ao seu primo [Peter King]]. Nesa colección atopou cartas, cadernos, catálogos e en especial a versión manuscrita da obra de Locke "An Essay Concerning Human Understanding", ata entón considerada perdida. A investigación de Aaron levouno a publicar, *John Lock*, libro sobre a vida e a obra de Locke, que se converteu na obra de referencia sobre o asunto.  Aaron publicou varios libros máis, incluído un libro en galés sobre a historia da filosofía, *Hanes athroniaeth—o Descartes i Hegel* en 1932. En 1952 publicou *The Theory of Universals*, onde ataca a noción de universais como formas platónicas. Entre 1952 e 1953 foi profesor visitante da Universidade Yale, e tras estudar o terceiro borrador de *An Essay Concerning Human Understanding* na Pierpont Morgan Library, aumentou considerablemente a segunda edición de *John Locke*. Foi presidente da Aristotelian Society durante o período 1957-1958. En 1971 publicou *Knowing and the Function of Reason*. Tras a súa xubilación en 1969, axudou a escribir artigos para a edición de 1974 da *Encyclopædia Britannica*.

Notas
-----

1. ↑   Jones, O. R. "Aaron, Richard Ithamar (1901–1987)". *Oxford Dictionary of National Biography* Oxford University Pres

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3398798
* WorldCat
* VIAF: 111893006
* BNB: ID
* BNE: XX1644202
* BNF: 123326837
* Europeana: ID
* GND: 105308739X
* ISNI: 0000 0001 0936 0748
* LCCN: nr95031067
* NKC: mub2010591370
* NPG: mp78223
* NTA: 068057172
* ODNB: 65645
* OL: OL4322370A
* SNAC: w63x8tv7
* SUDOC: 032263473

 |
Mapa da rexión natural andina en Colombia.
A **Rexión Andina de Colombia** é unha rexión natural conformada polo territorio atravesado polos Andes que contén a maioría dos centros urbanos do país. Tamén foi a rexión cos asentamentos pre-colombinos máis significativos. Os Andes colombianos divídense en tres cordilleiras, a occidental, a central e a oriental.

O clima e vexetación da rexión varía considerablemente segundo a altitude, pero en xeral en terra quente, por debaixo dos 1 000m, a terra tépeda, entre os 1 000 e 2 000m e terra fría, entre os 2 000 e os 3 200m.

Notas
-----

1. ↑  *(en* *castelán)* MEMO: Natural Regions of Colombia Memo.com.co Consultado o 22 de agosto de 2007.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rexión Andina de Colombia*** |

### Outros artigos

* Rexións Xeográficas Naturais de Colombia

| * v
* c
* e
Rexións naturais de Colombia |
| --- |
| 
* Amazónica
* Andina
* Caribe
* Insular
* Orinoquía
* Pacífico

 |

* Portal:Colombia
O Neretva ao paso por Mostar
O **Neretva** é un río que flúe por Bosnia e Hercegovina e Croacia, desaugando, neste último país, no mar Adriático, despois dun curso de 225 km. En tempos era coñecido na Europa Occidental polo seu nome italiano de río Nerenta.

Percorrido
----------

O Neretva nace no macizo de Lebresnice, nos Alpes Dináricos, a 1.095 m de altura, en Hercegovina, e flúe primeiramente cara ao noroeste, para paulatinamente irse curvando cara ao sueste. Despois de pasar pola cidade de Mostar, diríxese cara á rexión da Dalmacia, xa en Croacia, desembocando na cidade de Ploča, ao norte de Dubrovnik.

O Neretva vai con frecuencia encaixado profundamente entre as montañas que corta, ocasionando gargantas como a de Tara, e só de cando en vez se abre en fértiles vales. Nos 50 últimos quilómetros forma o estuario do Neretva, nos que en parte se nota o influxo do mar.

En total o Neretva transita por Bosnia e Hercegovina durante 203 km, e só en case a décima parte do curso, flúe por Croacia.

### Afluentes

Pola beira dereita:

* Rakitnica
* Rama
* Trebižat

Pola beira esquerda:

* Buna
* Bregava

Explotación
-----------

Levantouse un encoro entre as cidades bosníacas de Jablanica e Mostar, e cuxa cola é coñecida como o lago de Jablanica. O río é navegábel desde a desembocadura até Metković, xusto na fronteira bosníaco-croata.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Batalla do Neretva
* Mostar

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Neretva*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190777
* WorldCat
* VIAF: 247185012
* EBID: ID
* GEC: 0045805
* GeoNames: 3194528
* GND: 4075276-8
* LCCN: sh85090885
* NKC: ge525449
* OSM: 2090864

 |
**Santa María Madanela de Retizós** é unha parroquia do concello de Baleira. No 2020 tiña 74 habitantes (41 homes e 31 mulleres), repartidos en catro entidades de poboación: O Alledo (deshabitado), A Muíña (18), Retizós (23) e San Romao (33), sendo a densidade media nese ano de 10,22 hab/km².

Pertence ao arciprestazgo de Luaces, e limita ao norte coas parroquias de Martín e Milleirós (esta do concello de Pol), ao sur coa da Braña, ao leste con Cubilledo, e ao oeste con Milleirós, Caraño (as dúas do concello de Pol) e Montecubeiro (do concello de Castroverde). Ten unha superficie de 7,24 km².

Patrimonio
----------

A **igrexa parroquial de Santa María Madanela** é un edificio que data dos séculos XVII e XVIII. A planta é rectangular, con presbiterio da mesma forma. Acaroada ó alzado norte está a sancristía. Os muros que a conforman son de cachotería e perpiaño de granito, e a cuberta é de lousa a dúas augas. Accédese ó seu interior dende o lateral ou dende a porta do frontis, ambas as dúas de medio punto. O arco triunfal é de medio punto, asentado sobre imposta. Conserva dous retablos, o da capela maior e o do lateral dereito, ambos os dous de estilo barroco.

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 6/2000, do 7 de xaneiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia de Lugo.
2. ↑  "Nomenclátor - Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2022-01-12.
3. ↑  "Nomenclátor estatístico de Galicia". *Instituto Galego de Estatística*. Arquivado dende o orixinal o 09 de maio de 2020. Consultado o 4 de marzo de 2021.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Retizós

| Lugares da parroquia de Retizós no concello de Baleira (Lugo) |  |
| --- | --- |
| O Alledo | A Muíña | Retizós | San Romao |

### Parroquias de Baleira

| Galicia | Provincia de Lugo | Parroquias de Baleira |  |
| --- | --- |
| A Braña (San Miguel) | Córneas (Santiago) | Cubilledo (Santiago) | A Degolada (San Lourenzo) | A Esperela (San Pedro) | A Fontaneira (Santiago) | Fonteo (Santa María) | A Lastra (San Xoán) | Librán (Santa Mariña) | Martín (Santiago) | Pousada (San Lourenzo) | Retizós (Santa María Madanela) |

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Baleira

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12398956
* código INE: 27004120000

 |
O **retraemento** foi unha estratexia política mediante a cal un partido non se presentaba ás eleccións co fin de denunciar a falta de lexitimidade dun partido gobernante ou dun réxime político no poder. Consiste en absterse de participar no xogo político animando aos seguidores a absterse de votar.

Historia
--------

Durante o século XIX, nun momento en que en España estaba pouco desenvolvido o sistema parlamentario, tódolos partidos políticos promoveron nalgún momento esta estratexia. Os liberais progresistas fixérono antes de 1868, causando a caída da monarquía e a chegada da revolución de setembro; e os afonsinos, republicanos e carlistas fixérono en 1872 co fin de provocar a caída da monarquía de Amadeu de Savoia.

En ocasións o «retramento» foi practicado en combinación coa insurrección ou os pronunciamentos militares. O non recoñecemento do réxime político establecido, a denuncia de que o devandito réxime non permitía o libre xogo político, por exemplo a base de manipular as eleccións ou, en fin, as escasas posibilidades de lograr un bo resultado electoral, foron as razóns para boicotear o proceso político e promover a abstención.

Notas
-----

1. ↑  Pérez Galdós (1872), p. 298
2. ↑  Pirala (1887), pp. 23 e ss.
3. ↑  Pirala (1877), pp. 630 e ss.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pirala, Antonio (1877). *Historia contemporánea. Anales desde 1843 hasta la conclusión de la última guerra civil* (en castelán). Madrid: Imprenta y fundición de Manuel Tello.
* Vizconde del Pontón (maio 1872). "El gobierno parlamentario en Inglaterra en tiempos de Jorge II". *Revista de España* (en castelán) (Madrid) **XXVI** (101): 5–26.
* Pérez Galdós, Benito (maio 1872). "Revista política interior". *Revista de España* (en castelán) (Madrid) **XXVI** (102): 292–300.
O ***Retrato de raíña María Tudor*** (1554) é unha pintura realizada por Antonis Mor, óleo sobre táboa de medidas 109 x 84 cm. É un dos máis importantes retratos de Mor, de quen o Museo do Prado de Madrid garda a máis rica colección.

Descrición
----------

Representa á raíña inglesa María I de Inglaterra, que foi segunda esposa de Filipe II grazas a unha voda concertada por razóns políticas. O matrimonio durou só catro anos, xa que ela faleceu.

María viste un traxe de veludo italiano e un abrigo de cor morada. Na man dereita porta unha rosa, símbolo da dinastía Tudor. Nesta obra, os tons son apagados, pero a perfección técnica no debuxo e na representación da facianda da raíña convérteno nunha verdadeira obra mestra. De xeito moi sutil, Mor conseguiu embelecer e dignificar o aspecto pouco atractivo da raíña, que noutras efixies aparece como rubia, dunha palidez algo enfermiza e trazos máis enxoitos e avellentados.

O retrato foi encargo de Carlos V ó pintor, xa que a idea do casamento do seu fillo con ela foi idea do emperador. No momento da súa retirada a Yuste, o emperador levou o cadro consigo, sinal do aprecio que lle tiña. Consta que en 1600 xa estaba de volta en Madrid.

Deste retrato existe unha réplica ou segundo exemplar no Isabella Stewart Gardner Museum de Boston; atribúese a Mor con axuda de taller.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Retrato de María Tudor***  |
O ***Retrato de Antonio de Covarrubias***, é unha obra do Greco, realizada entre 1595 e 1600 durante o seu último período toledano. Consérvase nunha das salas do Museo Nacional do Louvre en París, onde chegou en 1941 por mor un programa de intercambio de obras cos museos españois.

Outro retrato do mesmo personaxe, igualmente pintado polo artista cretense, consérvase no Museo de El Greco de Toledo.

Análise
-------

Antonio de Covarrubias y Leiva, nado no 1514 ou 1524 e finado no 1602, era un dos mellores xuristas de Toledo, profesor de Dereito en Salamanca e Conselleiro de Castela, ademais de mestre na Catedral de Santa María e irmán de Diego de Covarrubias. Era amigo persoal do pintor, a quen introduciu non círculos intelectuais de Toledo, e nesta obra pode apreciarse a súa deterioración física —era xordo— e o seu illamento do mundo exterior. Con todo, todo esa circunstancia contrasta coa aparente serenidade que provoca o cadro que está realizado nunha composición de perfil a tres cuartos.

A asimetría da cara reforza a ancianidade do personaxe, mentres que o cabelo gris aviva o ton melancólico. O fondo é neutro, tal como puxeran de moda Tiziano e a Escola veneciana.

Antonio de Covarrubias é un dos personaxes que aparecen na parte inferior do *Enterro do señor de Orgaz*, obra mestra do pintor.

En 1602, El Greco pintou tamén o retrato do irmán máis vello de Antonio, Diego de Covarrubias, sendo o *pendant* deste cadro.

Notas
-----

1. ↑  "Domenico Theotocopoulos, dit EL GRECO". *louvre.fr* (en francés). Consultado o 24-2-2020.
2. 1 2  "Ficha completa". *ceres.mcu.es* (en castelán). Consultado o 24-2-2020.
3. ↑  Tsaneva, Maria (2014). *El Greco: 101 Paintings* (en inglés). ebook. Lulu Press. ISBN 1-304-77316-7.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Retrato de Antonio de Covarrubias Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Álvarez Lopera, José (2005). *El Greco*. Colección «Grandes maestros» (en castelán). Madrid: Arlanza. ISBN 8495503441.
* Scholz-Hänsel, Michael (2003). *El Greco* (en castelán). Colonia: Taschen. ISBN 978-3-8228-3173-1.

### Outros artigos

* Pendant
* Retrato de Diego de Covarrubias y Leiva

### Ligazóns externas

* Web do Ministerio de Cultura de Francia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6106748
* Joconde: 000PE022866

 |
***Fundación, Fundación e Imperio e Segunda Fundación*** son os tres títulos da **saga** de Isaac Asimov nos que percorre a historia da caída dun imperio galáctico e o nacemento dun novo baseado nunha interconexión dos humanos co seu contorno.

A saga tivo despois ampliación para dar cabida á existencia dun planeta consciente, na idea da Hipótese Gaia de James Lovelock.

A contorna das historias consiste nun Imperio Galáctico en descomposición. Nel, o matemático Hari Seldon desenvolve a teoría da psicohistoria, nova e eficaz socioloxía totalmente matematizada. Coas súas leis estatísticas de seguimento e control de masas, Seldon prevé a inminente caída do Imperio, estendido por toda a Vía Láctea, e en consecuencia, 30 000 anos escuros antes do xurdimento dun segundo imperio. A inercia da caída do Imperio é grande de máis como para poder detela, mais Seldon idea un plan polo que "a masa de eventos que chega debe desviarse só un pouco" para limitar os anos escuros a só mil. Para levar a cabo o seu plan, Seldon crea as Fundacións, dous grupos de científicos e enxeñeiros establecidos en extremos opostos da galaxia, para conservar o espírito da ciencia e a civilización, e así converterse nas bases do novo imperio galáctico.

Unha característica clave da teoría de Seldon, que ten influído na ciencia social do mundo real,​ é o principio de incerteza en socioloxía: se unha poboación ten coñecemento do seu comportamento previsto, as súas accións colectivas autoconscientes vólvense imprevisibles.

Novelas
-------

A saga resúmese no seguinte cadro:

| Serie | Título | Ano | ISBN (obra orixinal) |
| --- | --- | --- | --- |
| Precuelas | *Prelude to Foundation* | 1988 | 0-553-27839-8 |
| *Forward the Foundation* | 1993 | 0-553-40488-1 |
| Triloxía orixinal | *Foundation* | 1951 | 0-553-29335-4 |
| *Foundation and Empire* | 1952 | 0-553-29337-0 |
| *Second Foundation* | 1953 | 0-553-29336-2 |
| Novelas posteriores | *Foundation's Edge* | 1982 | 0-553-29338-9 |
| *Foundation and Earth* | 1986 | 0-553-58757-9 |

A comezos de 2023, non tiñan tradución ó galego.

Notas
-----

1. ↑  Kashyap, Ravi (Abril de 2014). "The Circle of Investment: Connecting the Dots of the Portfolio Management Cycle – Under the Purview of the Uncertainty Principle of the Social Sciences". *International Journal of Economics and Finance* **6** (5). arXiv:1603.06047. doi:10.5539/ijef.v6n5p244.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1564644
* WorldCat
* VIAF: 180321838
* LCCN: n94061521
* TESF: foundation\_series

 |
| *Salmonella* |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Bacteria |
| Filo: | Proteobacteria |
| Clase: | Gammaproteobacteria |
| Orde: | Enterobacteriales |
| Familia: | Enterobacteriaceae |
| Xénero: | ***Salmonella***Lignieres 1900 |

 |
| Species |
| *S. bongori*
*S. enterica* |

***Salmonella*** é un xénero bacteriano formado por bacilos gramnegativos, anaerobios facultativos, con flaxelos perítricos que rodean ó microorganismo e non desenvolve esporas. Son bacterias móbiles que producen sulfuro de hidróxeno. Non fermentan glicosa nin lactosa.

É un axente zoonótico de distribución universal. Transmítese por contacto directo ou contaminación cruzada durante a manipulación, no procesado de alimentos ou no fogar, tamén por vía sexual.

Microbioloxía
-------------

Son bacterias gramnegativas. Crece con facilidade no medio de cultivo ágar sangue formando colonias de 2 a 3 milímetros. En laboratorios de microbioloxía clínica íllase con medios selectivos, Selenito, Hektoen, SS ou XLD, para inhibir o crecemento doutras bacterias patóxenas e da flora intestinal saprófita.

A taxonomía de *Salmonella* é complicada. Actualmente hai dúas especies dentro do xénero: *Salmonella bongori* (previamente subespecie V) e *S. enterica*, que se divide á súa vez en seis subespecies.

* I *enterica*
* II *salamae*
* IIIa *arizonae*
* IIIb *diarizonae*
* IV *houtenae*
* (V *S. bongori*, xa incluída nunha especie distinta)
* VI *indica*

Cada subespecie á súa vez, está conformada por diversos serotipos, e ata a actualidade foron identificados máis de 2.500.

Patoxenia
---------

Produce gastroenterite, cun período de incubación de entre 5 horas e 5 días, diarrea e dor abdominal. A través das feces do enfermo elimínanse gran cantidade de bacterias; e febre entérica, cun período de incubación de 7 a 28 días, causante da dor de cabeza, febre, dor abdominal e diarrea, erupción máculo-papulosa en peito e lombo. Os enfermos presentan un período de convalecencia entre 1 e 8 semanas.

As persoas curadas eliminan *Salmonella* durante máis dun ano.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Salmonelose
* Taxonomía bacteriana

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q150839
* BNCF: 24542
* BNE: XX543154
* BNF: 120042108
* BRE: 3529833
* EBID: ID
* GND: 4178963-5
* JSTOR: salmonella
* LCCN: sh86004896
* MAG: 2781065037
* PSH: 848

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 83137
* EPPO: 1SALLG
* GBIF: 3221815
* iNaturalist: 437986
* IRMNG: 1293891
* ISC: 48237
* ITIS: 302
* NCBI: 590
* WoRMS: 571268

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D012475
* MeSH: B03.440.450.425.800

 |
**Sami Elopuro**, nado o 22 de novembro de 1964, é un xogador de squash finlandés.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar en torneos da PSA World Tour a finais da década de 1980 ata a súa retirada en 1995. Participou por primeira volta nun mundial coa selección finlandesa en 1985, repetiu en 1987 e levou o bronce do Campionato do Mundo na competición por equipos en 1991 que se celebrou en Finlandia, canda el participaron tamén Ville Mäkisarka, Pentti Pekkanen e Marko Pulli. En 1993 o seu equipo, liderado de novo por Elopuro, volveu xogar as semifinais e quedou cuarto. Participou tamén individualmente no Campionato do Mundo entre 1989 e 1995 e chegou a cuartos de final en 1992 e 1995. Logrou prata por equipos no campionato de Europa en 1991, 1992 e 1995 e bronce por equipos de 1986-1990 e 1996. Xogou 91 partidos nacionais entre 1984–1996 e gañou oito campionatos finlandeses, sete entre 1987 e 1993 e máis o de 1995  .

Na clasificación mundial de squash, Elopuro chegou a estar na sétima posición en xaneiro de 1992, o máximo posto dun xogador finlandés en xogos individuais de raqueta. Logo de se retirar iniciou unha carreira de adestrador de squash, e adestrou a xogadores como Jami Äijänen ou Miko Äijänen.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Partido de exhibición entre Elopuro e C. Walker. Helsinqui (2009)

### Notas

1. ↑  "Squashin Suomen mestarit Suomen Squashliiton sivuilla". Archived from the original on 21 de xullo de 2013. Consultado o 08 de decembro de 2022.
2. ↑  "New boss for Finnish Squash". *Squashsite*. 5 de agosto de 2010.
3. ↑  "Jami Aijanen - Professional Squash Association". *psaworldtour.com*.
4. ↑  "Squash Info - Jami Äijänen - Squash". *www.squashinfo.com*.
5. ↑  "Miko Aijanen - Professional Squash Association". *psaworldtour.com*.
6. ↑  "Squash Info - Miko Äijänen - Squash". *www.squashinfo.com*.
**Ricardo Zariquiey Cenarro**, nado en Caparroso, Navarra en 1870 e finado en Arenys de Munt, Barcelona en 1943, foi un médico pediatra, entomólogo e carcinólogo español. Foi o pai de Ricardo Zariquiey Álvarez, tamén pediatra, entomólogo e carcinólogo.

Traxectoria
-----------

Ricardo Zariquiey Cenarro naceu en Navarra, pero trasladouse a Barcelona para cursar a carreira de medicina na universidade desta cidade, especializándose en pediatría. Desde entón quedou sempre en Cataluña. A súa residencia estaba en Arenys de Munt, lugar no que fixo construír unha gran mansión que foi coñecida como *Can Zariquiey*, que hoxe en día aínda se conserva (a casa e o nome).

Zariquiey Cenarro foi un dos iniciadores en España, desde 1917, da biospeleoloxía, isto é, do estudo dos animais que viven nas covas. Foi acompañado nestes estudos polo seu fillo Ricardo Zariquiey Álvarez (1897-1965), dándose a circunstancia de que durante uns anos, os dous chegaron a traballar conxuntamente no estudo da fauna cavernícola. Á hora de interpretar as actividades dos Zariquiey pai e fillo Zariquiey, aparecen a miúdo dúbidas sobre a autoría, xa que, aínda que asinaban as súas obras cos dous apelidos, cando outros autores falaban deles non adoitaban facer esta diferenciación. En 1917, cando os dous se dedicaban á biospeleoloxía, o pai tiña 47 anos, e o fillo, 20. Até 1942, un ano antes da morte do pai, a maioría das investigacións podería deberse tanto a un como ao outro.

Epónimo
-------

En 1955, o doutor Francesc Español dedicoulle unha nova especie de coleóptero cavernícola que descubrira na exploración dunha cova da Cerdaña *Speophilus cenarroi*, en cuxa descrición Español escribiu:

> 
> 
> *Pláceme dedicar esta especie al que fue distinguido entomólogo español y activo explorador del dominio hipogeo catalán doctor Ricardo Zariquiey Cenarro*.
> 
> 

> 
> 
> *Práceme dedicar esta especie ao que foi distinguido entomólogo español e activo explorador do dominio hipoxeo catalán doutor Ricardo Zariquiey Cenarro*.
> 
>

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Zariquiey Cenarro** emprégase para recoñecer a Ricardo Zariquiey Cenarro como autoridade na descrición e clasificación en zooloxía.

Notas
-----

1. 1 2 3  BIOSP. Associació Catyalana de Bioespeleologia.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Español, F. (1944): "Ricardo Zariquiey Cenarro 1870-1943 (nota necrológica)". *Graellsia*. **2** (1): 27-31.

Ligazóns externas
-----------------

* Ricard Zariquiey i Cenarro | Galeria de Metges Catalans

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28114029
* WorldCat
* VIAF: 304817659
* GEC: 0073171
* ISNI: 0000 0004 1027 1664
* NTA: 358197341

 |
**Radio e Televisión de Andorra** ou **RTVA** (en catalán ***Ràdio i Televisió d'Andorra***) é a empresa pública de radio e televisión do Principado de Andorra. O seu principal obxectivo é o de consolidar un servizo de radio e televisión que axude ó pluralismo informativo, á formación dunha opinión pública libre e á difusión da cultura do principado.

Na actualidade conta cunha cadea de televisión creada en 1995 chamada Andorra Televisió; e dúas emisoras de radio Ràdio Nacional d'Andorra e Andorra Música.

Historia
--------

A televisión e radio de Andorra naceron o 26 de outubro de 1989 despois de que o Consello Xeral de Andorra acordara a necesidade da creación dunha empresa de radiodifusión. Como resulta, o *Organisme de Ràdio i Televisio d'Andorra* (ORTA) foi creado e as emisións de Ràdio Nacional d'Andorra comezaron en decembro de 1990. O servizo televisivo comezou a mans de Andorra Televisió (ATV) en 1995. Desde o ano 2002, RTVA foi membro activo da Unión Europea de Radiodifusión e participou no Festival de Eurovisión desde o 2004. No ano 2011 decidiu deixar a Unión Europea de Rediodifusión debido a problemas económicos.

A empresa compite coas cadeas de televisión e radio de España e Francia, que tamén se reciben no país.

Notas
-----

1. ↑  "EBU.CH :: EBU news - 2002\_07\_19". Arquivado dende o orixinal o 07 de agosto de 2007. Consultado o 03 de febreiro de 2010.
2. ↑  Andorra | Country profile | Eurovision Song Contest - Belgrade 2008

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ràdio i Televisió d'Andorra *(en catalán)*

| * v
* c
* e
Canles de televisión nacionais de Europa |
| --- |
| Países: | Acerbaixán İctimai TV **·**  TVSH **·** Alemaña NDR **·** Andorra RTVA **·**  ARMTV **·** Austria ORF **·** Bélxica VRT **·** Belarús BTRC **·** Bosnia e Hercegovina BHRT **·** Bulgaria BNT **·**  K-1 **·** Checoslovaquia ČT **·** Chipre CyBC **·**  CTV **·** Croacia HRT **·** Dinamarca DR **·** Eslovaquia RTS **·** Eslovenia RTVSLO **·** España TVE (La 1, La 2, Clan, TDP, 24h) **·** Estonia ERR **·** Finlandia YLE **·** Francia FT3 **·** Grecia NERIT **·** Hungría MTV **·**  RTÉ **·** Islandia RÚV **·** Italia RAI **·** Kosovo RTK **·**  LTV **·**  1 FLTV **·** Lituania LRT **·** Luxemburgo RTL9 **·** Macedonia do Norte MKRTV **·**  PBS **·**  TRM **·**  TMC **·**  RTGC **·**  NRK **·** Países Baixos NPO **·** Polonia TVP **·** Portugal RTP (RTP1, RTP2) **·**  BBC **·** Romanía TVR **·**  RTR **·**  SMRTV **·**  RTS **·**  SVT **·** Suíza SRG SSR **·** Ucraína NTU **·**  GPB |
| Outros: | Cataluña TVC (TV3 **·** El 33 **·** Esport 3 **·** Canal Super3 **·** 3XL **·** 3/24) **·**  BRT **·**  ETB (ETB 2) **·** Galicia TVG (tvG2) **·**  TV-PMR **·** Xibraltar GBP |
| Desaparecidos: |  ČST **·** Iugoslavia IRT **·** Unión Soviética TCS |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1305972
* IMDb: co0530769

 |
**Rykodisc Records** é un selo discográfico estadounidense. Pertence ao Warner Music Group, opera como parte do Independent Label Group de WMG, e está distribuído pola Alternative Distribution Alliance.

Historia
--------

Pretendendo ser o primeiro selo só de CDs independente dos Estados Unidos, Rykodisc foi fundada en 1983 en Salem, Massachusetts por Arthur Mann, Rob Simonds, Doug Lexa e Don Rose. A finais dos anos 80 o selo tamén comezou a publicar versións en casete e vinilo de gran calidade de moitas edicións baixo o nome Ryko Analogue.

Rykodisc tivo algúns éxitos notables na industria das reedicións en CD, con artistas como Elvis Costello, David Bowie, Yoko Ono, Frank Zappa, Nick Drake, Nine Inch Nails, Sugar, Robert Wyatt e Mission of Burma permitindo ao selo publicar os seus catálogos en CD. Rykodisc aínda mantén os dereitos do catálogo de Zappa. A etiqueta tamén reeditou as gravación de Meat Puppets na súa época con SST Records.

Co paso dos anos o selo adquiríu Hannibal Records, Tradition Records, Gramavision Records, Emperor Norton Records, Restless Records e, máis recentemente, Cordless Recordings. Rykodisc tamén fundou unha compañía de distribución, Ryko Distribution, e unha editorial de música, Rykomusic. O seu catálogo na actualidade ten máis de 1.200 títulos.

En 1998 Chris Blackwell deixou Island Records e mercou Rykodisc por 35 millóns de dólares, como unha forma de conseguir experiencia na mercadotecnia e distribución de música para a súa nova empresa, unha compañía chamada Palm Pictures. En 1999, un ano despois da compra de Blackwell, a oficina de Salem estaba pechada, e moitos dos veteranos da empresa foran despedidos. No ano 2001 Blackwell deixou Rykodisc e o selo entón trasladouse a Nova York, con oficinas nos Ánxeles e en Beverly, Massachusetts.

Rykodisc distingue os seus CDs coas súas características caixas de plástico transparente verde, que a compañía leva usando dende 1988 O selo comezou a limitar o uso das caixas verdes nas novas edicións en 2002.

O 23 de marzo do 2006 anunciouse que Warner Music Group adquirira a Ryko Corporation por 67,5 millóns de dólares. Cando Warner mercou Ryko, adquiriu as cintas mestras que o selo tiña de Frank Zappa, dándolle dereitos a Warner a calquera tipo de reedición; algo irónico debido ao odio que tiña Zappa contra Warner, de quen se separou con acritude en 1979. Tamén no ano 2006, a editora independente EverGreen Copyrights mercou o catálogo de Rykomusic.

No ano 2009 Ryko Distribution pasou a formar parte de Alternative Distribution Alliance. Na actualidade, ADA actúa como distribuidora para todos os lanzamentos de Rykodisc nos Estados Unidos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do selo Arquivado 18 de setembro de 2012 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q656752
* Discogs: 818
* MusicBrainz: ID

 |
| Rysy |
| --- |
| O Rysy visto desde Polonia |
| Elevación: | 2.503 metros |
| Latitude: | 49° 10′ 25″ N |
| Lonxitude: | 20° 05′ 29″ W |
| Localización: | Eslovaquia, Polonia |
| Cordilleira: | Montes Tatra |
| Primeira acensión: | 30.07.1840, Eduard Blásy, Ján Ruman |
| Rota máis fácil: | Desde Štrbské pleso, Eslovaquia |
| O Rysy sitúase na fonteira polaco-eslovaca |

O **Rysy** é unha montaña do cordal do Alto Tatra, sita xustamente na fronteira entre Polonia e Eslovaquia. O Rysy culmina con tres picos: o máis alto mide 2.503 m e está en territorio eslovaco, como o do suroeste (2,473 m). O situado no noroeste, con 2.499 m contén o punto de maior elevación de Polonia.

Nome
----

As explicacións do nome, máis correntes, baséanse no significado común dalgúns vocábulos eslavos. Así sostense que en polaco e en eslovaco *rysy* significa "rabuñazos", "fendas", aludíndose á serie de barrancos ou cavorcos das ladeiras occidentais no lombo dos montes Žabie ridge, ou cn maior probabilidade a un deles de 500 m de profundidade situado na aba polaca. Outros indican que *rysy* significa *linces* en eslovaco (sing. *rys*), aludindo aos tres picos que figuran tres lincen á espreita.

O nome da montaña en húngaria, *Tengerszem-csúcs*, así como o alemán, *Meeraugspitze*, significan ambos *"Pico do Ollo do Lago"*, aludindo ao Morskie Oko (*Ollo do Lago*), que é un lago sito nun circo glaciar da montaña.

Ascensións
----------

A primeira ascensión rexistrada ocorreu en 1840, e foi efectuada por Eduard Blásy e o seu guía, Ján Ruman-Driečny (pai). A primeira ascensión invernal realizárona, en 1884, Theodor Wundt e Jakob Horvay. 
Afírmase que Lenin subiu á montaña a comezos da década de 1910. Outro famoso escalador do pico foi o papa Xoán Paulo II.

### Montañismo

O Rysy é das poucas cotas dos Montes Tatra nos que se autoriza a escalada sen guía obrigatoria. Rutas doadas sono, desde lado eslovaco, partindo de Štrbské pleso e atravesando por *Chata pod Rysmi* (ver abaixo); ou ben desde lado polaco subindo até o Morskie Oko, aínda que é unha vía máis dura. Até a abolición de fronteiras en 2007, había un posto de control no linde entre ambos países no mesmo cume. No lado eslovaco, a 2.250 m.s.n.m. hai un chalé de montaña *Chata pod Rysmi*, aberto entre maio e outubro.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Rysy*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q672936
* WorldCat
* VIAF: 174156563635923242749
* EBID: ID
* GeoNames: 759825
* Peakbagger: 10302

 |
**Space Technology Research Vehicle**, tamén coñecidos polo seu acrónimo, **STRV**, foi unha serie de satélites experimentais do Reino Unido logo.

Características
---------------

Os satélites STRV eran satélites experimentais construídos pola Axencia de Investigación de Defensa (DRA) para o Ministerio de Defensa do Reino Unido. Lanzáronse catro STRV en dúas parellas, a primeira (STRV 1A e STRV 1B) o 17 de xuño de 1994 a bordo dun Ariane 4 e a segunda (STRV 1C e STRV 1D) o 16 de novembro de 2000 a bordo dun Ariane 5.

Tiñan forma cúbica, cuns 50 cm de lado, e unha masa duns 100 kg. Foron inxectados en órbitas de transferencia xeoestacionaria para, entre outras cousas, estudar novas tecnoloxías á altura da órbita xeoestacionaria. Levaban a bordo experimentos tanto da Organización de Defensa de Mísiles Balísticos (BMDO), como da ESA, da DRA e de varias universidades.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Centro de lanzamento | Nome | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 17 de xuño de 1994 | Centro Espacial de Kourou | STRV 1A | Ariane 4 |  |
| 2 | 17 de xuño de 1994 | Centro Espacial de Kourou | STRV 1B | Ariane 4 |  |
| 3 | 16 de novembro de 2000 | Centro Espacial de Kourou | STRV 1C | Ariane 5 |  |
| 4 | 16 de novembro de 2000 | Centro Espacial de Kourou | STRV 1D | Ariane 5 |  |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Mark Wade (2021). "STRV" (en inglés). Consultado o 24 de outubro de 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Gunter Dirk Krebs (2021). Gunter's Space Page, ed. "STRV 1A, 1B, 1C, 1D" (en inglés). Consultado o 24 de outubro de 2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Centro Espacial de Kourou
* Ariane 4
* Ariane 5
O **Rytíři Kladno** é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Kladno, República Checa. O club foi fundado en 1924 e actualmente compite na máxima categoría do hóckey sobre xeo checo, a Extraliga, competición da cal foi campión da liga regular na tempada inaugural. Xoga os seus partidos como local no Městský zimní stadion, un pavillón con capacidade para 8.600 espectadores. O seu propietario é o xogador dos Boston Bruins nado en Kladno Jaromír Jágr.

Historia
--------

O Rytíři Kladno foi fundado en 1924 como *HOSK Kladno*. Kladno foi un equipo especialmente forte a finais da década dos '70, cando gañou catro títulos consecutivos da liga checoslovaca (1975–1978, e 1980). Kladno gañou tamén a Copa de Europa en 1977 tras derrotar na final ao Spartak de Moscova. A estrela do equipo, Milan Nový, foi MVP da liga en 1977, 1981 e 1982, e gañou seis veces o premio ao máximo goleador. František Pospíšil foi o MVP da liga en 1971 e 1972.

Na 1993-94, a tempada inaugural da Extraliga, o equipo finalizou na primeira posición a liga regular, mais perdeu en semifinais fronte ao futuro campión, o HC Olomouc.

O club non tivo moito éxito as seguintes tempadas, e mesmo descendeu en 2002 á segunda división, retornando unha tempada despois á elite.

Jaromír Jágr xogou na súa cidade natal en partes de catro tempadas, incluíndo durante os paros laborais da NHL en 1994, 2004, e 2012.

### Denominacións

Os equipos de hockey da Extraliga adoitan ser coñecidos polo nome do seu patrocinador, que cambia periodicamente. Actualmente o equipo de Kladno é chamado Rytíři Kladno (*Cabaleiros de Kladno*).

* 1924 - HOSK Kladno
* 1948 - Sokol Kladno
* 1977 - Poldi SONP Kladno
* 1995 - HC Poldi Kladno
* 1997 - HC Velvana Kladno
* 2000 - HC Vagnerplast Kladno
* 2003 - HC Rabat Kladno
* 2007 - HC GEUS OKNA Kladno
* 2010 - HC Vagnerplast Kladno
* 2011 - Rytíři Kladno

Palmarés
--------

* **6 Ligas Checoslovacas:** 1959, 1975, 1976, 1977, 1978, 1980
* **1 Copa de Europa:** 1977

Notas
-----

1. ↑  Resumo da tempada en http://hockeyarchives.info/ *(en francés)*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rytíři Kladno*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey sobre xeo*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en checo)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1543732
* WorldCat
* VIAF: 294624210

 |
*Para describir os movementos das pezas de xadrez neste artigo usouse a notación alxébrica.*

**Samuel Herman Reshevsky**, nado o 26 de novembro de 1911 en Ozorkow (Polonia) e finado o 4 de abril de 1992, en Nova York, Estados Unidos, foi un xogador de xadrez. Foi un dos máis fortes grandes mestres de América e do mundo.

Traxectoria
-----------

### Infancia

Aprendeu a xogar á idade de 4 anos e foi un neno prodixio do xadrez. Á idade de 8 anos xa derrotaba a experimentados xogadores de máis idade en exhibicións de simultáneas.

Na década de 1920 os seus pais trasladáronse aos Estados Unidos onde se gañaron a vida co talento do seu fillo. Reshevsky, de maior, graduouse na Universidade de Chicago en 1933 en Contabilidade, e traballou como contable.

### Mocidade

Reshevsky gañou os campionatos dos Estados Unidos en 1936, 1938, 1940, 1942, 1946, 1969 e 1970. A súa carreira internacional comezou en 1935 en Margate, onde logrou o primeiro lugar derrotando entre outros a Capablanca. Un ano máis tarde compartiu o terceiro posto en Nottingham. En 1937 compartiu o primeiro posto en Kemeri, Letonia, e en 1938 compartiu o cuarto posto no torneo da AVRO.

### Campionatos do mundo e olimpíadas

Foi un dos 5 grandes mestres que competiron polo Campionato do Mundo no match-torneo de 1948 e terminou empatado no terceiro posto con Paul Keres. Logo foi segundo no torneo de candidatos de Zúric en 1953. Tamén clasificouse para o ciclo de candidatos no interzonal de Sousse, pero perdeu nos cuartos de final contra Viktor Korchnoi en 1968.

Participou regularmente coa selección estadounidense nas Olimpíadas de xadrez. Gañou o ouro en 1937 e o bronce en 1974 e o ouro individual en 1950. En total participou en 8 olimpíadas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Samuel Reshevsky en ChessGames.com
* 45 posicións críticas de nas súas partidas *(en inglés)*
* New York Times obituary *(en inglés)*
* Campións de xadrez dos EEUU páxina da federación de xadrez dos EUA. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q311737
* WorldCat
* VIAF: 34962128
* BNF: 16748493w
* BRE: 3508310
* EBID: ID
* FAST: 1716668
* GND: 137775830
* ISNI: 0000 0000 6322 4328
* LCCN: n50043976
* LibraryThing: reshevskysamuel
* Munzinger: 00000006176
* NKC: mzk20211111704
* NLA: 35448653
* NTA: 068567839
* SNAC: w6fg8697
* 365chess: Samuel\_Herman\_Reshevsky
* ChessGames.com: 11209
* ChessTempo: 244912
* OlimpBase: mgmygkuo

 |
Coordenadas: 37°23′44″N 5°57′47″O﻿ / ﻿37.39556, -5.96306

Situación do distrito de San Pablo-Santa Justa na cidade de Sevilla.A Estación de Santa Justa.
**San Pablo-Santa Justa** é un dos once distritos en que está dividida para efectos administrativos a cidade de Sevilla, capital da comunidade autónoma de Andalucía, en España.

Está situado na área central do municipio. Limita ao sur cos distritos Nervión e Cerro-Amate, ao leste co distrito Este-Alcosa-Torreblanca, ao norte cos distritos Norte e Macarena, e ao oeste co distrito Casco Antiguo.

Barrios
-------

* Árbol Gordo
* La Corza
* Las Huertas
* San Carlos-Tartessos
* San José Obrero
* El Fontanal-María Auxiliadora-Carretera de Carmona
* Santa Clara
* Zodiaco
* San Pablo A e B
* San Pablo C
* San Pablo D e E
* Huerta de Santa Teresa

Véxase tamén
------------

| * v
* c
* e
Distritos de Sevilla |
| --- |
| 
* Bellavista-La Palmera
* Casco Antiguo
* Cerro-Amate
* Este-Alcosa-Torreblanca
* Los Remedios
* Macarena
* Nervión
* Norte
* San Pablo-Santa Justa
* Sur
* Triana

 |  |