| *Eurocephalus anguitimens* |
| --- |
| *Eurocephalus anguitimens*pousado no chan en Namibia |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante (LC)Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Subfilo: | Vertebrata |
| Clase: | Aves |
| Orde: | Passeriformes |
| Suborde: | Oscines |
| Infraorde: | Corvida |
| Superfamilia: | Corvoidea |
| Familia: | Laniidae |
| Xénero: | *Eurocephalus* |
| Especie: | ***E. anguitimens*** |

 |
| Nome binomial |
| ***Eurocephalus anguitimens***A. Smith, 1836 |
| Subespecies |
|  *Véxase o texto* |

Abaixo, área de distribución de *E. anguitimens*
***Eurocephalus anguitimens*** é unha especie de ave da orde dos paseriformes, infraorde dos *Corvida*, suborde dos oscines e familia dos lánidos, unha das dúas integradas no xénero *Eurocephalus*.

A especie compren de dúas subespecies de picanzos que se distribúen pola África austral.

Taxonomía
---------

### Descrición

A especie foi descrita en 1836 polo cirurxián, médico militar, explorador etnólogo e zoólogo escocés Andrew Smith, na páxina 52 da súa obra *Report of the expedition for exploring central Africa from the Cape of Good Hope*.

### Etimoloxía

Para a do xénero, ver *Eurocephalus*.

O epíteto específico deriva do latín *Anguitinens*, portador da serpente, estrela da constelación *Ophiuchus*, ou *Serpentarius* (*Eurocephalus*).

### Subespecies

Na especie recoñécense dúas subespecies:

* *Eurocephalus anguitimens anguitimens* A. Smith, 1836
* *Eurocephalus anguitimens niveus* Clancey, 1965

Hábitat e distribución
----------------------

### Hábitat

Os hábitats deste picanzo son os bosques secos tropicais e as sabanas arboradas e arbustivas.

### Distribución

A especie distribúese por Angola, Botsuana, Mozambique, Namibia, Suráfrica e Zimbabue.  
(Ver mapa á dereita).

Características
---------------

Ten unha lonxitude duns 24 cm. Ambos os sexos son iguais. Na ave adulta, a *coroa* (parte superior da cabeza) e a fronte son de cor branca pura, e a cabeza presenta un *anteface* negro que se estende por encima e por debaixo do ollo até o comezo do pescozo. A caluga e as partes superiores do corpo son de cor parda concenta, e as ás e a cola, relativamente longa, son de cor parda escura. As partes inferiores son abrancazadas, e a parte superior da peituga é branca con tons algo escuros. As zonas da parte inferior do abdome son de cor parda cincenta. O bico é negro, os ollos marróns e as patas marrón escuro. Os xuvenís son similares ás aves adultas, pero a coroa é lixeiramente pencada e con bandas grises en lugar de brancas. O mento e a garganta son brancos, pero as partes restantes das partes inferiores están tinxidas de cor parda cincenta.

Costumes
--------

*Eurocephalus anguitimens*, ao igual que o seu próximo parente *Eurocephalus ruppelli*, é unha especie altamente sociábel que forma pequenos grupos, estreitamente unidos, xeralmente constituídos por de tres a seis individuos, pero ocasionalmente até vinte, fóra da época da reprodución, cuxos membros participan na construción dos niños e fan quendas para chocaren os ovos e axudan na alimentación dos pitos.

Non son, en xeral, aves agresivas, pero atacan aos depredadores, como as aves de presa. Cando se alimentan, ás veces asócianse con especies de *Tockus* (aves da familia dos bucerótidos), alimentándose dos insectos que encontran na súa beira mentres camiñan.

Status
------

*Eurocephalus anguitimens* ten unha área de dispersión moi ampla e se describe como moi común nalgúns lugares (aínda que raro noutros). Non se recoñecen ameazas particulares, e a súa poboación parece estábel. Por estas razóns, a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN) avaliuou o seu estado de conservación como *LC* (pouco preocupante).

Notas
-----

1. 1 2 3 4  BirdLife International (2016): *Eurocephalus anguitimens* na *Lista vermella* da UICN. Versión 2019-1. Consultada o 12 de abril de 2019.
2. ↑  *Eurocephalus* A. Smith, 1836 no ITIS.
3. ↑  Jobling, James A. (2010): *The Helm Dictionary of Scientific Bird Names*. London, UK: Christopher Helm. ISBN 978-1-4081-2501-4.
4. ↑  *Eurocephalus anguitimens* A. Smith, 1836 no ITIS.
5. 1 2 3  Lefranc 1997, pp. 175–177.
6. ↑  Southern White-crowned Shrike *Eurocephalus anguitimens* Arquivado 11 de abril de 2016 en Wayback Machine. en The Internet Bird Collection (IBC).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Eurocephalus anguitimens Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Eurocephalus anguitimens*** |

### Bibliografía

* del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A. Fishpool, L. D. C.; Boesman, P. & Kirwan, G. M. (2016): *HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 2: Passerines*. Barcelona / Cambridge, UK: Lynx Edicions / BirdLife International. ISBN 978-84-9655-398-9.
* Harris, Tony (2000): *Shrikes and Bush-Shrikes*. Princeton, Nova Jersey, USA: Princeton University Press. ISBN 0-6910-7036-9.
* Lefranc, Norbert (1997): *Shrikes: A Guide to the Shrikes of the World*. New Haven, Connecticut, USA: Yale University Press. ISBN 0-3000-7336-4.
* Lefranc, Norbert & Tim Worfolk (2013): *Shrikes* Londres, Reino Unido: A & C Black. ISBN 978-1-4081-8756-2.

### Outros artigos

* Paseriformes
* Corvida
* Corvoideos
* Picanzos
* *Eurocephalus*

### Ligazóns externas

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BirdLife: 22705119
* eBird: whcshr1
* GBIF: 2492843
* iNaturalist: 12060
* IRMNG: 10216787
* ITIS: 560054
* IUCN: 22705119
* NCBI: 187431
* Xeno-canto: Eurocephalus-anguitimens

 |