Non confundir con Contrafío.

***A contrafío*** (en francés: *À rebours*) é unha novela do escritor francés Joris-Karl Huysmans publicada por vez primeira en 1884. O editor e poeta inglés Arthur Symons cualificouna como "o breviario da decadencia", mentres que os galos Guy de Maupassant e Paul Alexis a describiron, respectivamente, como "a historia dunha neurose" e "o estudo naturalista dun caso de neurose". Tamén é habitual cualificar a obra como un manifesto estético.

Foi traducida ao galego por Isabel Soto e publicada en 2016 por Editorial Hugin e Munin.

Trama
-----

Huysmans, autor de *A contrafío*.
A narración céntrase no seu personaxe protagonista, Jean des Esseintes, e ofrece un extenso catálogo dos seus gustos e forma de vida. Trátase dun home excéntrico, cualidade de esteta e antiheroe; odia a burguesía e o utilitarismo do século XIX, polo que trata de retirarse nun mundo artístico creado por el mesmo.

*A contrafío* aborda diversos temas simbolistas. Representa a ruptura co naturalismo e a miúdo é considerada a *Biblia* do decadentismo.

Na novela de Oscar Wilde *O retrato de Dorian Gray*, este é o libro que Lord Henry Wotton lle entrega a Dorian Gray e que o acaba por levar á súa completa corrupción.

Influencia sobre a literatura galega
------------------------------------

Se ben o movemento decadentista tivo escasa implantación en Galicia, o certo é que *A contrafío* si xoga un papel relevante en canto á constitución da literatura galega, como obra de referencia para diversos autores da Xeración Nós (de maneira notable, para Ramón Otero Pedrayo e Vicente Risco) así como para outros xa da segunda metade do século XX, como Lois Pereiro.

Risco sinala de maneira explícita no seu ensaio *Nós, os inadaptados* (1933) a súa admiración por Huysmans, a súa obra *A contrafío* e, en concreto, por Jean des Esseintes en tanto que arquetipo do dandi:

> 
> 
> O tipo [inadaptado] deuse adoito na fin do século derradeiro, e atopou cecais a máis nidia expresión literaria no Des Esseintes de Huysmans. O tíduo da novela de Huysmans dío todo: *À rebours*; porque eso é o que son os inadaptados, os que van a contrafío do seu tempo, os que non acaen cos seus contemporáneos.
> 
> 

Nese sentido, o crítico Manuel Rodríguez Alonso sostivo que a estética de Huysmans está presente en *O porco de pé* de Risco.

Por outra banda, Pedrayo, en *Arredor de si* (1930), cita expresamente a Huysmans en dúas ocasións. Unha desas veces traza un paralelismo entre Adrián Solovio e as experiencias que Des Esseintes vive no capítulo XI da novela gala. Di así:

> 
> 
> Unha noite Adrián lembrara unhas páxinas de *À rebours* de Huysmans. Deberíase traducir en castelán "a contrapelo". Tivo a mesma fame de vida inglesa, salgada e forte, do wiking dono dos ronseis do mar. Baixoas arcadas de Rivoli o título "Bodega" arredondeábase groso e cheo, seguro e ditoso como un tonel.
> 
> 

Aludindo a Solovio e a Des Esseintes, Ramón Lugrís escribía (orixinalmente en lingua castelá) en 1967:

> 
> 
> Hai dous tipos de Inadaptados: o que rompe coa sociedade e illa dela, e o que busca abrir novos camiños. Ao primeiro corresponde o protagonista de *À Rebours*; ao segundo corresponde Adrián, o protagonista de *Arredor de si*.
> 
> 

Anos máis tarde, o escritor Lois Pereiro incluíu a Huysmans ("sen dúbida Huysmans") no artigo sobre grandes escritores do Decadentismo que escribiu para *A Naval*.

Manuel Outeiriño tamén viu a vinculación entre a obra de Huysmans e Pereiro..

Notas
-----

1. 1 2  *A contrafío*. Traducido por Isabel Soto (1ª ed.). Santiago de Compostela: Editorial Hugin e Munin. 2016. ISBN 978-84-944422-9-2 – vía Biblioteca da Tradución Galega.
2. ↑  No orixinal inglés, "the breviary of the decadence". *Delineating Decadence: The Influence of J.-K. Huysmans on Arthur Symons* Arquivado 11 de abril de 2017 en Wayback Machine. por Cevasco, G. A. para a revista de estudos académicos *Nineteenth-Century Prose*, o 22 de marzo de 1996. *(en inglés)*
3. ↑  *Huysmans and the Decadent Aesthetic of Madness: Boredom, Loneliness, and Psychoneurosis*, en Oscar Wilde and the French Decadents *(en inglés)*.
4. ↑  Wolter, Jennifer Kristen (2003). *The Médan Matrix: Huysmans and Maupassant following Zola's model of naturalism* (PhD) (en inglés). Ohio State University,. p. 172. Consultado o 17 de decembro de 2018.
5. ↑  *Des Esseintes & le parfum* Arquivado 23 de outubro de 2017 en Wayback Machine. artigo en chyprerouge.com o 17 de febreiro de 2012 *(en francés)*.
6. ↑  Ficha da obra na páxina da *Bibliothèque Numérique Nondiale* *(en francés)*.
7. ↑  Editorial Hugin e Munin (ed.). "Catálogo da Editorial Hugin e Munin (actualizado o 1 de xaneiro de 2019)" (PDF). p. 41. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 28 de marzo de 2019. Consultado o 26 de marzo de 2019.
8. ↑  *Charles Marie Georges, dit Joris-Karl Huysmans*, como extracto do artigo "Dictionnaire mondial des littératures*, recollido pola edición dixital da Enciclopedia Larousse.* (en francés)
9. ↑  *Linking The Picture of Dorian Gray and Huysmans’ A rebours (Exercise #3)*, en *Oscar Wilde and the French Decadents* o 23 de outubro de 2012. *(en inglés)*
10. ↑  '"Huysmans e a literatura galega" Arquivado 06 de abril de 2017 en Wayback Machine. en *Algunhas claves para ler A contrafío, unha novela de Joris-Karl Huysmans*, pp. 71-77.
11. ↑  *Co gallo da sexta edición de O porco de pé* Arquivado 06 de abril de 2017 en Wayback Machine. entrada no blog Bouvard e Pécuchet o 12 de febreiro de 2014.
12. ↑  «Dandys, eterómanos e infames. O vicio como luxo» (1986), *A Naval*, nº 5.
13. ↑  *Esteticismo e terribilità na obra poética de Lois Pereiro* Arquivado 20 de agosto de 2016 en Wayback Machine. no Boletín 372 da Real Academia Galega, p. 132-133.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* J.-K.Huysmans, *À rebours*. Gallimard, Folio classique. París, 1977. ISBN 978-2-07-036898-3
* Françoise Court-Perez, *Joris-Karl Huysmans, À rebours*, PUF, 1987.
* Nathalie Limat-Letellier, *Le Désir d'emprise dans À rebours de J.-K. Huysmans*, Minard, 1990.
* Pierre Jourde, *Huysmans - À rebours : l'identité impossible*, Champion, 1991.
* François Livi, *J.-K. Huysmans, À rebours et l'esprit décadent*, Nizet, 1991.
* Daniel Grojnowski, *À rebours de J.-K. Huysmans*, Gallimard, 1996.
* Jérôme Solal, *Huysmans et l'homme de la fin*, Minard, 2008.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q763184
* BiTraGa: 5403
* BNF: 12079405w
* EBID: ID
* Gutenberg: 56149

 |