**Audoíno** (en longobardo: *Aldwin* ou *Hildwin*, en latín: *Audoinus*; tamén chamado **Auduin** o **Audoin)** foi un rei longobardo do século VI que gobernou entre o 547 e 563.

Traxectoria
-----------

Pertencente á estirpe dos gausos, segundo a *Historia Langobardorum,* era fillo de Menia, a esposa longobarda de Basinus, rei dos Turingii,e medio irmán do rei Hermanfredo de Turinxia e Radegunda, a esposa do rei longobardo Wacho.

Segundo Procopio de Cesarea, (*Historia das Guerras* V, 13), trala morte de Hermanfredo, a súa viúva, Amalaberga, fuxiu cos seus fillos Amalafredo e Rodelinda cara Italia onde seu irmán Teodato era, nese momento (534-36), rei dos ostrogodos. Polo 539, durante as Guerras góticas, estes, foron capturados polo xeneral bizantino Belisario e enviados a Constantinopla. Aló, Xustiniano converteu a Amalafredo en xeneral e casou a Rodelinda con Audoino.

Á morte do soberano letingo Wacho e cando Valtari o seu fillo menor de idade subiu ao trono, Audoíno asumiu o papel de rexente (sobre 540). Conduciu aos longobardos a Pannonia, onde foron asentados por Xustiniano e, cara ao 541, convértese en federado do Imperio Bizantino, obtendo un *fœdus* do emperador Xustiniano quen lle outorga a Pannonia e a Nórica así como subsidios a cambio de defender a fronteira do Danubio fronte os francos.

Cando, de alí a pouco, tamén morre Valtari, aínda novo (547), Audoíno non respectou os dereitos dos outros parentes do defunto soberano e proclamouse rei. Consumado o cal, porén, foi aceptado sen demasiadas desordes polo pobo longobardo que, neste período de pleno ascenso, estaba situado na Pannonia.

A partir de 551, debeu enviar tropas a Italia ao servizo de Narsés, nas chamadas Guerras góticas, contra os ostrogodos e en 552 non foron menos de 5 000 guerreiros longobardos os que participaron na derrota ostrogoda nas abas do Vesuvio. Ese mesmo ano, Audoíno conseguira vencer tamén aos xépidos coa axuda do seu cuñado Amalafredo: o rei dos xépidos, Turisindo, perdeu ao seu fillo marior, Turismundo, na batalla de Asfeld, durante a cal foi morto por Alboíno, o fillo de Audoíno.

Morto sobre o 563, foi o pai do rei Alboíno, que levou aos longobardos a Italia.

Notas
-----

1. ↑  Brandes (2005), p. 181
2. ↑  Procopio de Cesarea (2007), p. 127.
3. ↑  "Lombards Kings". *germantribes.org* (en inglés). 23 de maio de 2011. Archived from the original on 23 de maio de 2011. Consultado o 22 de marzo de 2021.
4. ↑  Wolfram (1997), p. 283

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Brandes, Wolfram (2005). "Das Gold der Menia: Ein Beispiel transkulturellen Wissenstransfers". *Millennium 2* (Berlín: De Gruyter) (2): 175–227. ISSN 1867-0318.
* Paulo Diácono, *Historia Langobardorum* (*Historia dos Longobardos*, Lorenzo Valla/Mondadori, Milán 1992). I, 22.
* Procopio de Cesarea (2007). Flores Rubio, José Antonio, ed. *Historia de las Guerras. Guerras Góticas. Libros V-VI*. Colección: Biblioteca clásica Gredos, nº 355 (en castelán). Madrid: Gredos. ISBN 978-84-249-2862-9.
* *Origo gentis Langobardorum*, ed. G. Waitz in *Monumenta Germaniae Historica* SS rer. Lang. § 5.
* Wolfram, Herwig (1997). *The Roman Empire and Its Germanic Peoples* (en inglés). Berkeley: University of California Press. ISBN 0520085116.

### Outros artigos

* Reino longobardo.
* Longobardos.

| Reino longobardo |
| --- |
| *Segue a:* Valtari | **Audoíno de Lombardía**(547-563) | *Precede a:* Alboíno |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q201406
* WorldCat
* VIAF: 90823474
* CERL: cnp01177747
* DeutscheBio: 138541647
* GEC: 0002177
* GND: 138541647
* WikiTree: Lombardia-21

 |