recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Alcouve para horta ou xardín.
Un **alcouve**, **sementeiro** ou **pebideiro** é un lugar onde se botan as sementes de certas plantas e onde se crían estas durante un curto período de tempo, para seren logo transplantadas xeralmente a un **viveiro**. Tamén pode denominarse sementeiro ou pebideiro ao lugar onde se gardan as sementes.

É unha área de terreo preparado e arranxado especialmente para botar as sementes co obxectivo de que estas grelen ou xermolen nas mellores condicións e coidados, de xeito que medren sen dificultade até que a plantiña estea pronta para o transplante.

O alcouve é o sitio axeitado para que a semente inicie a súa primeira fase de desenvolvemento. Despois a planta medrará e será transplantada ao terreo definitivo.

Tipos de alcouve
----------------

Segundo a área de terreo e material dispoñíbel poden ser:

**Alcouves portátiles:**

Aqueles que poden ser trasladados dun lugar a outro segundo a necesidade; utilízanse para pequenas sementeiras e poden ser construídos en caixóns, caixas de madeira ou de plástico, saquetas de polietileno ou outro material fácil de transportar. As súas dimensións aproximadas son: 50 cm de longo, 35 cm de largo e 10 cm de fondura; cómpre que o caixón teña pequenos furados para permitiren o desaugamento.

**Alcouves temporais ou transitorios:**

Aqueles que se usan unha soa vez ou para curta duración; as súas dimensións aproximadas son: longo de acordo coa necesidade, largo 1.10 m, alto 20 cm.

**Alcouves semipermanentes:** 
Aqueles que que se utilizan para variar as culturas ou sementeiras; non son nin temporais nin fixos; contrúense facendo un cerrume de táboas ou ladrillo nos bordos, e as súas dimensións aproximadas son: longo segundo a dispoñibilidade do terreo e material, largo 1,10 m, alto 20 cm.

**Alcouves permanentes ou fixos:** 
Son aqueles utilizados de xeito permanente; os bordos constrúense en cemento e bloques, o fondo vai con *pellets* a xeito de peneira, para facilitar a drenaxe.

Importancia dos alcouves
------------------------

Permiten un mellor aproveitamento e rendemento por metro cadrado nas plantacións, xa que garanten unha mellor escolla de sementes, polo que se aumenta a produtividade da colleita. facilita a actividade agrícola familiar. Ademais son moi importantes nalgúnhas especies vexetais de hortalizas con sementes moi miúdas, como a leituga, a cebola ou o tomate, que deste xeito non se sementan no agro senón que se transplantan, acadando deste xeito un bo desenvolvemento no seu primeiro período de vexetación.

Labores culturais
-----------------

Os labores culturais abranguen un conxunto de actividades conexas coas agrícolas que se realizan dende a sementeira, e continúan durante a xerminación até o transplante ao local definitivo. Estes labores son: rega, control de malas herbas, control de pragas, pestes e doenzas.

Véxase tamén
------------

* Viveiro (xardinaxe)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q155180
* BNCF: 52294
* EBID: ID
* GND: 4253809-9
* JSTOR: seedbeds
* MAG: 2779656465
* NDL: 00568058

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Antonio Vázquez.
**Antonio Vázquez Guillén**, nado en Cee en decembro de 1941, é un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Antonio Vázquez Mouzo e neto de Argimiro Guillén. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi presidente do Consello de Administración da revista *Ciudadano*. Membro correspondente da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación. Foi Director Xeral da Xuventude no Ministerio de Cultura (1978). Foi elixido deputado do Congreso por UCD pola provincia da Coruña na lexislatura constituínte (1977-1979). Volveu ser elixido deputado na I lexislatura (1979-1982).

Estivo embarcado no DC-8 que sufriu o accidente da Lavacolla en 1978.

Vida persoal
------------

Casou con María Cruz Fernández de la Riva Varela de Limia.

Notas
-----

1. ↑  "VCGH Abogados". *www.vcghabogados.com*. Arquivado dende o orixinal o 22 de agosto de 2018. Consultado o 2019-12-02.
2. ↑  "Antonio Vázquez Guillén". *El País* (en castelán). 4/10/1978.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Accidente da Lavacolla

### Ligazóns externas

* Antonio Vázquez Guillén en 1978, falando da pena de morte, en YouTube.
* Ficha no Congreso dos DeputadosArquivado 11 de agosto de 2020 en Wayback Machine.
* Valiña, Marta (14/4/2009). "Una estirpe de hombres de ley". *La Voz de Galicia* (en castelán).
A **Academia de l'Aragonés** (*Academia do Aragonés* en lingua aragonesa) é unha asociación cultural creada o 15 de xullo de 2006 polo *II Congreso de l'Aragonés* co fin de ser a autoridade lingüística do aragonés. Na actualidade carece de recoñecemento explícito polo Goberno de Aragón, sendo a súa forma xurídica a dunha asociación cultural baixo o nome *Estudio de Filología Aragonesa*, pero é coñecida por todos como 'Academia de l'Aragonés'. Ten a súa sede en Samianigo (Huesca). En novembro de 2010 presentou unha Proposta de Ortografía para a lingua aragonesa.

Obxectivos da Academia
----------------------

Os obxectivos da Academia, segundos as ordenanzas emanadas do dito congreso, son:

* Investigar todas as manifestacións orais e escritas do aragonés.
* Achegar e actualizar o seu léxico.
* Fixar a súa toponimia e onomástica.
* Investigar e formular normas ortográficas, gramaticais e fonéticas para todas as modalidades do aragonés.
* Fixar, desenvolver e mellorar a modalidade estándar.
* Procurar o respecto dos dereitos lingüísticos dos seus falantes.

O seu primeiro consello de goberno provisorio estivo presidido por José Lera. O primeiro pleno celebrouse o 28 de outubro de 2006 na Deputación Provincial de Zaragoza, estabelecéndose así un novo consello de goberno para a Academia, elixido consonte as ordenanzas, con Manuel Castán como presidente.

Membros da Academia
-------------------

A lista actual de membros da Academia de l'Aragonés é a que segue:

* Manuel Castán, Presidente.
* Juan José Lagraba, Tesoureiro.
* José Lera, Vocal de Coordinación.
* Chabier Lozano, Vicepresidente.
* Francho Rodés, Vocal de investigación.
* Fernando Romanos, Vocal de Sociolingüistica.
* Ánchel Lois Saludas.
* Fernando Sánchez, Secretario.
* José María Satué.
* Juan Jose Segura, Vocal de Codificación.
* Roberto Serrano.
* Antonio Plaza Boya (desde o 24 de novembro de 2007)

Académicos de Honra
-------------------

O 14 de maio de 2007, a Academia de l'Aragonés, reunida en sesión extraordinaria, nomeou os seus cinco primeiros académicos de Honra, que foron homenaxeados o 24 de novembro de 2007 na sede do Goberno de Aragón. Esta lista foi ampliada o 12 de abril de 2008, coa proclamación como académico de Honra de Michael Metzeltin, catedrático de Lingüística e Didáctica das Linguas Románicas da Universidade de Viena. Os académicos de Honra son:

* Juan José Guillén Calvo
* Artur Quintana i Font
* Brian Mott
* Michael Metzeltin

### Fenecidos

* Rosario Ustáriz Borra (†)
* Nieus Luzía Dueso Lascorz (†)

Notas
-----

1. ↑  *El Heraldo de Aragón*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lingua aragonesa.

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1365164
* WorldCat
* VIAF: 172415202
* NKC: ko20211121775

 |
**AmigaOS** é o sistema operativo que vén por defecto nos ordenadores Amiga. Foi desenvolvido primeiro por Commodore International, e inicialmente presentado en 1985 xunto coa Amiga 2000. Comezou a funcionar nun microprocesador da serie Motorola da familia 68k (68000, 68010, 68020, 68030, 68040 e 68060) de 32 bits, exceptuando o AmigaOS 4 que funciona só nos microprocesadores PowerPC.

As primeiras versións (1.0, 1.1, 1.2 e 1.3) do sistema operativo que levaban os ordenadores da familia Amiga chamábanse Amiga Disk Operating System ou AmigaDOS. Máis tarde cambióuselles o nome por AmigaOS, manténdose este actualmente.

Posúe as seguintes características:

* Multitarefa preemptiva ao estilo UNIX empregando un sistema de prioridades.
* Arquitectura microkernel.
* Interrupcións programables en tempo real con moi baixas latencias.
* Sen protección de memoria.
* Deseño de 32 bit.
* Dispositivos de sistema de ficheiros programables.

Vén separado en dúas partes:

* Kickstart
* Workbench
**Antonio Pérez González**, nado en Oviedo (Asturias) o 6 de xullo de 1990, é un xogador de hóckey a patíns español. Xoga na posición de dianteiro. Dende a tempada 2011-12 viste a camiseta do H.C. Liceo da Coruña.

Traxectoria
-----------

Toni Pérez comezou a práctica do hóckey a patíns na súa cidade natal, Oviedo. Con 16 anos conseguiu o ascenso como campión de Primeira División á OK Liga e o subcampionato da Copa do Príncipe co Esfer Oviedo. Trala súa marcha ao H.C. Liceo conseguiu o campionato de España júnior e o ascenso como campión da Primeira División co equipo "B", o Liceo Cerceda, á OK Liga na tempada 2008-09. Durante a tempada 2009-10 xogou no Club Patín Cerceda (club xurdido a raíz do ascenso do Liceo Cerceda), esa tempada foi o máximo goleador da máxima categoría do hóckey a patíns español con 43 goles empatado co dianteiro liceísta Pablo Álvarez, a pesar diso non puido evitar o descenso do club galego. Tralo descenso do club cercedense asinou polo PAS Alcoi, club co cal debutou nunha competición europea a nivel de clubs, a Copa CERS, no club alacantino foi o máximo goleador. Finalizada a tempada 2010-11, o Liceo repescouno para suplir a baixa do dianteiro arxentino Pablo Álvarez.

Equipos
-------

* Esfer Oviedo
* H.C. Liceo
* Club Patín Cerceda: 2009-10
* PAS Alcoi: 2010-11
* H.C. Liceo: 2011-12

Palmarés
--------

### Categorías inferiores

* **Subcampión de España xuvenil:** 2005-06
* **Campionato de España Júnior co Liceo:** 2008-09

### Esfer Oviedo

* **Campión e ascenso á OK Liga:** 2006-07
* **Subcampión de Copa Principe:** 2006-07

### Liceo Cerceda

* **Campión e ascenso á OK Liga:** 2008-09

### HC Liceo

* **1 OK Liga:** 2013

### Selección española

* **Campión de Europa xuvenil:** 2006
* **Subcampión de Europa júnior:** 2008
* **Campión do Mundo sub 20:** 2009

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Toni Pérez jugará en el Liceo las próximas 4 temporadas (hockeyasturias)
* Ficha de Toni Pérez na web do PAS Alcoi
* Entrevista a Toni Pérez en La Opinión da Coruña
A **American Academy of Dramatic Arts** (**Academia Estadounidense de Arte Dramática**) foi fundada en Nova York en 1884 para adestrar a actores, ofrecendo unha educación profesional no campo da actuación, sendo unha das escolas máis sonadas do mundo, considerada a primeira escola de teatro da fala inglesa. En 1974, a Academia abriu outro centro en Pasadena, California, que a fixo a única escola de educación actoral profesional nos centros principais de actividade teatral americana. O centro dos Ánxeles foi trasladado de Pasadena a Hollywood en 1999. A súa directora é Susan Zech.

A Academia ofrece un Grao de asociado en Estudos Ocupacionais, e ofrece a carreira de actuación para o teatro, cine e televisión. O seu propósito é proporcionar unha educación post-secundaria práctica que saliente as habilidades que necesita un actor na contorna competitiva da actualidade. Os estudantes tamén teñen a oportunidade de facer unha audición para a compañía de teatro de terceiro ano. Polo xeral, os estudantes poden transferir os créditos completados a unha universidade ou estudar 4 anos para finalizar unha licenciatura se así o desexan. Moitas estrelas coñecidas, do pasado e do presente, comezaron nesta Academia.

Na actualidade, ofrecen cursos de películas e de televisión e tamén proporciona un estruturado programa orientado profesionalmente que acentúa o autodescubrimento, a autodisciplina e a individualidade.

Alumnos destacados
------------------

Algúns dos seus alumnos máis destacados son:

* Jay Acovone
* Carmen Argenziano
* Armand Assante
* Tom Atkins
* Hank Azaria
* Lauren Bacall
* Jim Backus
* Eion Bailey
* Adrien Brody
* Kim Cattrall
* Jennifer Coolidge
* Cecil B. DeMille
* Danny DeVito
* James Farentino
* Bruce Greenwood
* Anne Hathaway
* Dennis Haysbert
* Sterling Holloway
* Jennifer Jones
* Grace Kelly
* Marion Lorne
* Taylor Mac
* Elizabeth Montgomery
* Pat O'Brien
* Michael Pitt
* Robert Redford
* Jason Robards
* Eric Roberts
* Rosalind Russell
* French Stewart
* Gene Tierney
* Leonardo Torres Vilar
* Spencer Tracy
* Claire Trevor
* Robert Walker
* M. Emmet Walsh
* Lucile Watson
* Peter Weller
* Warren William
* Constance Zimmer
* Sarah Paulson
* Miguel Bernardeau


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q389336
* WorldCat
* VIAF: 145725284
* IBDB: 20049
* ISNI: 0000 0000 9834 1778
* LCCN: no97013633
* LEI: 549300BSZFIUNG0K7684

 |
**Antonio Platas Tasende**, nado en Santiago de Compostela en 1939, é un avogado galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Antonio Platas Reinoso, un mestre represaliado despois da Guerra Civil e de Consuelo Tasende Fachal, unha practicante e comadroa, criouse en Baio e licenciouse en dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Comezou a traballar como avogado ambulante en Baio en 1963 e na década dos setenta mudouse á Coruña, onde se estableceu profesionalmente. En 2010 foi elixido decano do Colexio Provincial de Avogados da Coruña.

É académico da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación desde 2012.

Foi elixido polos seus propios compañeiros Presidente do Consello da Avogacía Galega.

Galardóns
---------

* Cruz de San Reimundo de Peñafort.
* Medalla de ouro da Irmandade Xurídica Galega en 2012.

Notas
-----

1. ↑  Una vida dedicada a la abogacía, *La Opinión de A Coruña, 28/4/2013.*
2. ↑  "Antonio Platas Tasende, medalla de ouro da Irmandade Xurídica Galega", *La Voz de Galicia*, Carballo, 29-6-2012, p. L14.
A **anadiplose**, **epanadiplose** ou **reduplicación** é unha figura retórica consistente na repetición do último membro dun grupo de palabras sintáctico ou métrico, no principio do grupo de palabras sintáctico ou métrico seguinte. O membro repetido pode ser unha aposición ao primeiro grupo, ou ben estar integrado sintacticamente no segundo grupo. Así, distinguiremos entre unha repetición aposicional e unha repetición integrada, podendo esta á súa vez presentar unha dependencia sintáctica e recíproca dos grupos de palabras, ou ben a independencia sintáctica. Na poesía dáse no límite da cesura e no límite do verso.

Exemplos
--------

* En "Campanas de Bastavales" (Cantares Gallegos, de Rosalía de Castro)

*E das entrañas me **doio***
***dóio**me de dor ferida*
Obsérvese que tamén hai pleonasmo (*doio* / *dor*) e figura etimolóxica.

Véxase tamén
------------

* Figura estilística

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q483690
* EBID: ID
* GEC: 0078040
* MAG: 2779162460

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Localización desde o espazo da meseta do Golán.
Os **Altos do Golán** (árabe: *هضبة الجولان* *Haḍbatu 'l-Jawlān*, ou مرتفعات الجولان *Murtafaʻātu l-Jawlān*, hebreo: *רמת הגולן* *Ramat HaGolan*,  (son) (axuda ·  info)), ou simplemente o **Golán**, é unha rexión do Oriente Próximo cunha extensión aproximada de 1 800 km2. A rexión definida como os Altos do Golán difire segundo a disciplinas: segundo as xeolóxicas e bioxeográficas, os Altos do Golán son unha superficie basáltica rodeada polo río Yarmouk ao sur, o mar de Galilea e o val de Hula ao oeste, a cordilleira do Antilíbano co monte Hermon ao norte e o uadi Raqqad ao leste. Como rexión xeopolítica, os Altos do Golán son unha área de Siria capturada e ocupada por Israel, trala guerra dos seis días, e anexada en 1981. A rexión inclúe dous terzos da superficie xeolóxica total, así como a parte ocupada por Israel do monte Hermon.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Altos do Golán*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83210
* WorldCat
* VIAF: 316736234
* BNE: XX5428678
* BNF: 11973678m
* EBID: ID
* GEC: 0030352
* GND: 4238285-3
* NKC: ge137312
* SUDOC: 02776396X
* Treccani: golan
* VOGRIPA: 1

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Emblema da Sé Apostólica.
As ***Acta Apostolicae Sedis*** (en latín, "Actas da Sé Apostólica"), polo xeral citadas como **AAS**, é unha publicación oficial da Santa Sé con periodicidade mensual. Contén todos os decretos principais, encíclicas, decisións das congregacións romanas e as novas dos nomeamentos eclesiásticos.

Descrición
----------

Foi estabelecida polo papa Pío X co decreto *Promulgandi Pontificias Constitutiones* do 29 de setembro de 1908, e a súa publicación comezou en xaneiro de 1909. A lexislación canónica contida considérase promulgada ao ser publicada, e é efectiva tres meses logo da publicación.

Substituíu outra publicación similar que existía dende 1865, baixo o título de *Acta Sanctae Sedis*. Malia non estar oficialmente designada como a forma oficial de promulgación de leis da Santa Sé, o 23 de maio de 1904 foi declarada un órgano da Santa Sé, e que todos os documentos nela publicados eran auténticos e oficiais. As *Acta Sanctae Sedis* deixaron de publicarse catro anos máis tarde.

As versións oficiais dos documentos son as que aparecen nas *Acta Apostolicae Sedis*, e publícanse principalmente en lingua latina, aínda que ocasionalmente inclúen documentos noutras linguas. Dende 1929 inclúen un suplemento en lingua italiana, chamado *Supplemento per le leggi e disposizioni dello Stato della Città del Vaticano*, coas leis e regulacións civís da Cidade do Vaticano.

Notas
-----

1. ↑  "Acta Apostolicae Sedis". *Dialnet* (en castelán). Consultado o 16 de agosto de 2014.
2. ↑  Frank Leslie Cross, Elizabeth A. Livingstone (edición) (2005). Oxford University Press, ed. *The Oxford Dictionary of the Christian Church* (en inglés). p. 11. ISBN 9780192802903.
3. ↑  *Codex Iuris Canonici*. Can. 8 — § 1. Leges ecclesiasticae universales promulgantur per editionem in **Actorum Apostolicae Sedis** commentario officiali, nisi in casibus particularibus alius promulgandi modus fuerit praescriptus, et vim suam exserunt tantum expletis **tribus mensibus** a die qui Actorum numero appositus est, nisi ex natura rei illico ligent aut in ipsa lege brevior aut longior vacatio specialiter et expresse fuerit statuta.
4. 1 2 3  John P. Beal (2000). Paulist Press, ed. *New Commentary on the Code of Canon Law*. p. 60. ISBN 9780809140664.
5. ↑  Luciano Mazzei (1997). L'erma di Bretschneider, ed. *Chiesa e informazione. I mass media della Santa Sede*. p. 103. ISBN 9788870629873.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Acta Apostolicae Sedis *(en latín)*
* Perfil da publicación en Dialnet *(en castelán)*
* Perfil en WorldCat.org *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q343141
* Dialnet: 11207
* GEC: 0219706
* ISSN: 0001-5199
* Orthodox Encyclopedia: 63950

 |
Bandeira do American Indian Movement.
O **American Indian Movement** (**AIM**) é unha organización política dos nativos americanos dos Estados Unidos fundado en 1968 en Minneapolis, Minnesota. Os seus membros fundadores foron Dennis Banks, George Mitchell, Herb Powless, Clyde Bellecourt, Harold Goodsky, Eddie Benton-Banai, e outros integrantes da comunidade indíxena de Minneapolis. Russell Means, (nome lakota Oglala Wacinyapi), foi o líder das protestas nos primeiros anos dos 1970s.

A organización formouse para abordar diversas cuestións relativas ós nativos das comunidades urbanas en Minneapolis, como a pobreza, a vivenda, asuntos de tratados, e o acoso policial. Dende as súas orixes en Minnesota, AIM pronto reuniu a membros a través dos Estados Unidos (e o Canadá). Participou na Rainbow Coalition, organizada polo activista dos dereitos civís Fred Hampton.

En outubro de 1972 reuníronse os membros da AIM de todo o país para marchar a Washington, D.C. no que chamaron o "Trail of Broken Treaties" (Camiño dos Tratados Rotos). AIM gañou a atención da prensa internacional cando incautou o Bureau of Indian Affairs na súa sede nacional e presentou unha lista de vinte puntos coas súas demandas ó goberno federal. En 1973 encabezou un enfrontamento armado de 71 días coas forzas federais, no lugar onde se produciu en 1890 a coñecida como Masacre de Wounded Knee, que tivo lugar na Reserva india de Pine Ridge en Dacota do Sur.

Nas décadas seguintes dende a fundación da AIM, o grupo levou a protestas defendendo os intereses dos pobos indíxenas, a renovación cultural, e supervisa as actividades da policía e dos programas coordinados de emprego nas cidades e nas comunidades rurais. Tamén ten apoiado os intereses indíxenas fóra dos Estados Unidos.

Notas
-----

1. ↑  Davey, Katie Jean. "LibGuides: American Indian Movement (AIM): Overview". *libguides.mnhs.org* (en inglés). Consultado o 2019-05-07.
2. ↑  Dennis Banks, Richard Erdoes. *Ojibwa Warrior: Dennis Banks and the Rise of the American Indian Movement* (Norman, OK: University of Oklahoma Press, 2004), pp. 62, 64. ISBN 978-0-8061-3580-9
3. ↑  Miner, Marlyce. "The American Indian Movement" Arquivado 10 de xaneiro de 2014 en Wayback Machine.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Masacre de Wounded Knee
* República de Lakota

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q465140
* WorldCat
* VIAF: 159464562
* BNF: 13337939x
* EBID: ID
* ISNI: 0000 0001 2114 3252
* LCCN: n82024042
* NKC: kn20020416006
* SNAC: w6v741cv
* SUDOC: 052572315

 |
Alvan Graham Clark e o seu asistente (á dereita).
**Alvan Graham Clark**, nado en Fall River, Massachusetts o 10 de xullo de 1832 e finado o 9 de xuño de 1897, foi un óptico e astrónomo norteamericano, construtor de grandes obxectivos para telescopios refractores.

Iniciou a súa aprendizaxe no fundido, talla e puído do vidro ópitco co seu pai, Alvan Clark, a quen lle axudou no traballo até o seu falecemento en 1887. Xunto con el fundou a *Alvan Clark and Sons*, fábrica de obxectivos para telescopios que co tempo sería unha importante compañía óptica norteamericana, a cal fabricaría as maiores lentes de telescopios nos séculos XIX e XX.

En 1860 comezaron a construción dunha gran lente que sería instalada nun telescopio da Universidade de Mississippi, de 47 cm de diámetro, que cando fose terminado se convertería no maior dos Estados Unidos por diante da de 38 cm do Observatorio de Harvard en 1862. Ao rematar o traballo, en 1862, quixo probar a súa calidade óptica apuntando á estrela Sirio e descubriu xunto a ela unha estreliña nunca vista antes, Sirio B, éxito que catapultou á fama os ópticos americanos por todo o mundo. (A lente non chegou nunca ao seu destino: logo da Guerra de Secesión terminou instalada no Observatorio Dearbon da Universidade de Chicago, onde sería utilizada para realizar estudos de Xúpiter e de estrelas dobres.) A órbita de Sirio B fora determinada matematicamente por Peters en 1850, moito antes de confirmar a existencia da estrela mencionada.

En colaboración íntima co seu pai puíu os obxectivos de numerosos telescopios estadounidenses: o de 66 cm do Observatorio Naval (1872), o de 91 cm do Observatorio Lick (1888) e o de 102 cm do Observatorio Yerkes, aínda o refractor maior do mundo (1895). Esta sería a maior lente fabricada xamais para un telescopio: terminada en outubro de 1895, ten 230 kg de peso e unha focal de 18 metros, entrando en funcionamento o 21 de maio de 1897.

Cando traballaba no proxecto para fabricar unha xigantesca lente de 152 cm de diámetro faleceu: o obxectivo nunca se levou a cabo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *On Supposed Effects of Strain in Telescopic Objectives*, (1897), *Science*, Volume 5, nº 124, p. 768.
* *Historia del Telescopio*, Isaac Asimov, Alianza Editorial (1986).

### Ligazóns externas

* Buscador NASA ADS (traballos, artigos e publicacións)
* "Alvan Clark, Astronomy, Biographies". *AllRefer.com*. Arquivado dende o orixinal o 21 de marzo de 2012. Consultado o 28 de agosto de 2014.
* Sirius A & B: A Double Star System In The Constellation Canis Major
* Northwestern University Astronomy and Astrophysics - History of Dearborn Observatory Arquivado 13 de xullo de 2019 en Wayback Machine.
* Look south to see winter's brightest constellations

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q247076
* WorldCat
* VIAF: 52443910
* DeutscheBio: 116525363
* EBID: ID
* GND: 116525363
* ISNI: 0000 0000 1021 5014
* NTA: 070400997
* SNAC: w63n4dmv
* zbMATH: clark.alvan-graham

 |
Non confundir con Actina.
A **actinina** ou **alfa-actinina** é unha proteína que forma parte dos microfilamentos de actina. A α-actinina 1 é necesaria para a unión dos filamentos de actina á liña Z da célula muscular esquelética, e aos corpos densos da célula muscular esquelética. A proteína funcional é un dímero antiparalelo, que establece enlaces cruzados entre os filamentos finos de sarcómeros adxacentes, e coordina as contraccións entre sarcómeros no eixe horizontal.

Existen tamén α-actininas, codificadas polos xenes ACTN1 e ACTN4, que son amplamente expresadas no organismo, tamén fóra do sarcómero. A expresión da ACTN2 prodúcese tanto no músculo cardíaco coma no esquelético, mentres que a ACTN2 está limitada ao esquelético. Ambos os extremos do dímero con forma de bastón da α-actinina conteñen dominios de unión á actina. A ACTN3 exprésase só nas fibras musculares de contracción rápida.

As mutacións na ACTN4 poden causar a doenza renal glomeruloesclerose segmentaria e focal.

Notas
-----

1. ↑  *Ganong's Review of Medical Physiology, 24th Edition*. Lange (Tata McGraw Hill). 2012. p. 100.
2. ↑  Laszlo Szekeres; Julius G. Papp (6 de decembro de 2012). *Pharmacology of Smooth Muscle*. Springer Science & Business Media. pp. 17–18. ISBN 978-3-642-78920-5.
3. ↑  Richard P. Lifton; Stefan Somlo; Gerhard H. Giebisch; Donald W. Seldin (25 de febreiro de 2009). *Genetic Diseases of the Kidney*. Academic Press. pp. 117–118. ISBN 978-0-08-092427-4.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Actina
* Contracción muscular

### Ligazóns externas

* Actinin *Medical Subject Headings* (MeSH) na Biblioteca Nacional de Medicina dos EUA.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3487083
* MAG: 133702464

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D000185
* MeSH: D05.750.078.730.248

 |
O **armorial de Zúric** (alemán: *Zürcher Wappenrolle*) é un armorial realizado contra 1340 presumibelmente no que hoxe é o leste de Suíza, dentro ou preto do actual cantón de Sankt Gallen. Consérvase no Museo Nacional Suízo de Zúric.

Historia e características
--------------------------

O documento foi propiedade do naturalista e historiador zuriqués Johann Jakob Scheuchzer (1672-1733). A súa historia previa é descoñecida. Foi entregado á biblioteca da cidade de Zúric polo sobriño de Scheuchzer en 1750. En 1860, a Antiquarische Gesellschaft de Zúric e o heraldista Heinrich Runge publicaron unha edición facsimilar.

O armorial de Zúric é unha das coleccións de armas sobreviventes máis antigas e importantes da máis baixa nobreza do Sacro Imperio Romano Xermánico. Céntrase xeograficamente na máis grande Suabia, incluíndo a área do lago Constanza, a Suíza xermanófona, Alsacia e Baden.

Consistía en catro tiras de pergamiño, cada unha dun largo de 12,5 cm e unha lonxitude combinada de catro metros. Unha das catro partes perdeuse; nas tres tiras de pergamiño sobreviventes represéntanse, pintados por ámbalas caras, un total de 450 escudos de armas e 28 bandeiras de bispados e mosteiros alemáns. Cada escudo leva unha cimeira que adoita repetir o motivo do escudo, característica propia da heráldica alemá. Os outros 109 escudos representados na parte perdida sobreviven en copias do orixinal, incluída unha na biblioteca dos condes de Königsegg-Aulendorf en Aulendorf e outra realizada por Hans Conrad Bernhauser (1698-1761) e conservada na Biblioteca Central de Zúric.

Galería de imaxes
-----------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| Bandeiras. |
| Bandeiras.  |

 |

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Armorial de Zúric***  |

### Bibliografía

* Clemmensen, Steen (2017). *Armorials - listed by Sigla* (PDF) (versión PDF). Ordinary of Medieval Armorials (en inglés) (2.ª ed.). Farum, Dinamarca. pp. 284–285.
* Popoff, Michel (2015) [1986]. *Le Rôle d’armes de Zurich*. Documents d'héraldique médiévale (en francés) (nova ed.). París: Le Léopard d'or. ISBN 2-86377-243-0.

### Ligazóns externas

* "AG 2760 – Zürcher Wappenrolle". *e-codices – Virtuelle Handschriftenbibliothek der Schweiz* (en alemán, inglés, francés, e italiano).
* "Armoiries". *Dicionario Histórico de Suíza* (en francés, alemán, e italiano).
* "Zürcher Wappenrolle". *Heraldik-Wiki* (en alemán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q248536
* WorldCat
* VIAF: 175085279
* GND: 1099707714

 |
**Aldo Nadi**, nado en Livorno o 29 de abril de 1899 e finado nos Ánxeles o 10 de novembro de 1965, foi un tirador de esgrima e mestre de armas italiano, gañador de catro medallas olímpicas.

Traxectoria
-----------

Aldo e Nedo Nadi en 1935 en Cannes
Aldo naceu nunha familia de esgrimistas, e con seu irmán Nedo aprendeu a técnica da escola italiana desde moi novo con seu pai Beppe Nadi, gañando competicións na súa adolescencia, entre os seus contrincantes estivo o tirador francés Lucien Gaudin. Durante a primeira guerra mundial serviu como oficial de cabalería

En 1920, aos 21 anos, Nadi gañou nos Xogos Olímpicos de 1920 medallas de ouro en florete, espada e sabre por equipos, e en individual unha medalla de prata en sabre, tras seu irmán Nedo. En 1928 actuou no filme *Le tournoi dans la cité*  de Jean Renoir.

En 1935 emigrou aos Estados Unidos, ensinando esgrima en Nova York ata 1943, nese ano publicou o seu libro *On Fencing* e fixou a súa residencia nos Ánxeles, onde continuou a ensinar esgrima na súa propia sala de armas, e ocasionalmente adestrando actores para escenas de esgrimas nos filmes. En 1944 mesmo apareceu no filme *To Have and Have Not* (1944) e colaborou como coordinador de esgrima en tres filmes,  *Frenchman's Creek* (1944), *The Foxes of Harrow* (1947) e *The Mississippi Gambler*(1953), protagonizado por Tyrone Power

En 1955, Nadi escribiu a súa autobiografía (*The Living Sword: A Fencer's Autobiography*), que non se publicaría ata trinta anos despois da súa morte, grazas ao editor Lance Lobo, incluíndo un limiar de William M. Gaugler, mestre de armas e discípulo de Nadi.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q447810
* WorldCat
* VIAF: 34043090
* BNF: 16738686z
* EBID: ID
* FAST: 361355
* GND: 1146527691
* IMDb: nm0618891
* ISNI: 0000 0000 4353 306X
* LCCN: no95041518
* OL: OL595118A
* SNAC: w6h4974z
* TMDb: 99324
* OCID: aldo-nadi
* Sports Reference: aldo-nadi-1

 |
**Anatom** (comunmente **Aneityum**, e algunhas veces tamén **Kéamu**) é a illa máis meridional de Vanuatu. Está na provincia de Tafea.

Xeografía
---------

A entidade de poboación máis grande é Anelcauhat, no lado sur. A illa ten 159´2 km² de superficie. Elévase a unha altura de 852 metros no monte *Inrerow Atamein*.

Hai un aeroporto, non na illa principal en si, senón na pequena illa de Inyeug ao sur, (correctamente, INEC), a través da aldea principal, que ten dous voos semanais a Port Vila e Tanna.

Anatom é a illa máis meridional de Vanuatu (sen contar Illas Matthew e Hunter, que se disputa con Nova Caledonia, pero considerada polo pobo de Anatom illa parte do seu territorio).

Poboación
---------

Anatom ten actualmente unha poboación estimada de 1250 (oficial 915). Antes da chegada dos europeos en 1793 crese que tiña unha poboación de máis de 12.000 habitantes. As enfermidades, os secuestros e enganos para traballar nas plantacións foron os principais factores no despoboamento, menos de 200 habitantes en 1930. A illa está rodeada de arrecifes de coral e de praias. O idioma principal de Anatom chámase Aneityumese ou Anejom.

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Anatom Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Vanuatu tourism pageArquivado 30 de marzo de 2008 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q528884
* WorldCat
* VIAF: 245437464
* EBID: ID
* GeoNames: 2137559
* GND: 4842970-3
* VOGRIPA: 532

 |
Inscrición arcaica (...Ι ϜΑΝΑΚΤΙ) ([poteidan]i wanakti) nun fragmento de cerámica.
O termo **Anax** é unha palabra antiga do grego para o termo "rei". Este é un dos dous títulos gregos que tradicionalmente se traducen desta forma, o outro e basileo *βασιλεύς*, que se traduce como soberano. *Anax* tradúcese máis axeitadamente coma "Rei Supremo".

Etimoloxía
----------

A palabra *anax* deriva de *wanakt-'* (ϜΑΝΑΞ, ϜΑΝΑΚΤΟΣ), e aparece na lingua micénica, escrito en Lineal B como *wa-na-ka*. A digamma pronunciábase */w/* e esténdese moi cedo polos dialectos gregos do oeste (p.e. xónico).

O termo *Anax* n'A Ilíada utilízase para referirse a Agamenón (ἄναξ ἀνδρῶν, "Comandante en Xefe") e a Príamo, reis que exercían o seu liderado por enriba doutros reis. Esta xerarquía pola que un "anax" exercía o poder sobre varios "basileos" locais fai referencia probablemente a unha organización política proto-feudal na idade de Bronce grega. A palabra do Lineal B *wanakteros*, que significa "real", e a palabra grega *anaktoron* (ἀνάκτορον), que significa "palacio", teñen derivado de *wanax*. Anax é tamén un epíteto cerimonial de Zeus ("Zeus Anax") no seu aspecto de Señor Supremo do Universo, incluíndo ao resto dos Deuses. A acepción de "rei" a partir do termo basileo na Grecia Clásica é debida ao troco terminolóxico que tivo lugar perante a Idade Escura Grega. En tempos micénicos, *βασιλεύς* aparece para facer referencia a un oficial de baixa graduación, mentres que en Homero, Anax xa é un título arcaico, usado para heroes lendarios e deuses máis ca para reis contemporáneos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Palaima, Thomas G. (1995). "The Nature of the Mycenaean Wanax: Non-Indo-European Origins and Priestly Functions". In: Paul Rehak (Ed.), *The Role of the Ruler in the Prehistoric Aegean* (= Aegaeum 11), Liexa, pp. 119-139.
* Jean-Pierre Vernant,"Les Origines de la pensée grecque" ,(PUF, 1962)
* Naoko Yamagata: *ἄναξ and βασιλεύς in Homer*,en *The Classical Quarterly* 47, 1997, páxs.1-14.

### Ligazóns externas

* Markos Gavalas, MICÉNICO (Lineal B) - Dicionario en inglés Arquivado 06 de novembro de 2015 en Wayback Machine. (explorecrete.com)
**Alegoría da vitoria dos holandeses sobre a frota española en Xibraltar, 25 de abril de 1607** é unha pintura ó óleo sobre táboa do pintor neerlandés Adam Willaerts. Pintada entre 1615 e 1630 na cidade de Utrecht, a pintura consérvase no Rijksmuseum de Ámsterdam.

Descrición
----------

A é unha alegoría da vitoria neerlandesa sobre os españois durante a batalla de Xibraltar, que tivo lugar o 25 de abril de 1607 no contexto da Guerra dos Oitenta Anos. Na pintura pódese ver nun primeiro plano a un neerlandés e un español loitando entre eles por unha barra de madeira, mentres un inglés e un veneciano os observan. No fondo pode observarse a batalla naval polo Peñón.

Notas
-----

1. ↑  "Rijksmuseum.nl" (en inglés). Consultado o 22 de xuño de 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Alegoría da vitoria dos holandeses sobre a frota española en Xibraltar, 25 de abril de 1607*** |

### Outros artigos

* Batalla de Xibraltar (1607)

### Ligazóns externas

* Páxina do cadro no catálogo do Rijksmuseum *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17338051
* Handle: RM0001.COLLECT.10107

 |
Os **Akna Montes** son unha cadea montañosa que está situada na marce occidental da planicie de Lakshmi Planum de Venus, este macizo montañoso está centrado sobre as coordenadas 68,9° N 318,2° L e ten 830 km de longo.

Está cadea montañosa leva dirección norte-sur ó longo da marxe occidental da planicie elevada de Lakshmi Planum. A planicie de Lakshmi Planum foi o resultado de masivas erupcións volcánicas e está rodeada por todos lados de cadeas montañosas coma os Akna Montes, os Freyja Montes ou os Maxwell Montes. As chairas aparecen deformadas preto das montañas. Isto suxire que existiu algún tipo de actividade de formación deste macizo montañoso despois de que se formasen as chairas.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Gazetteer of Planetary Nomenclature. "Planetary Names: Mons, montes: Akna Montes on Venus". Arquivado dende o orixinal o 14-12-2012. Consultado o 20-11-2011.
2. ↑  NASA/JPL. "Perspective View of Ishtar Terra". Consultado o 20-11-2011.
3. ↑  NASA/JPL. "PIA00250: Venus - Wanda Crater in Akna Montes". Consultado o 20-11-2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Montes
* Venus
* Cráter de impacto

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q651908
* GPN: 136

 |
**Alan Orr Anderson**, nado en 1879 e finado en 1958, foi un historiador escocés. Graduouse na Universidade de Edimburgo.

Traxectoria
-----------

En 1908, despois de cinco anos de traballo esponsorizado polo Carnegie Trust, publicou *Scottish Annals from English Chroniclers*, unha recompilación de fontes sobre a historia de Escocia antes de 1286 escritas en Inglaterra ou por cronistas nados en Inglaterra. Catorce anos despois, publicou un traballo de dous volumes titulado *Early Sources of Scottish History, A.D. 500 to 1286*, unha recompilación de fontes meirande, desta volta a partir de material non inglés (a maioría gaélicas). Até certo punto, este traballo superpúxose coas recompilacións publicadas por William Forbes Skene en *Chronicles of the Picts and Scots* (Edimburgo, 1867), pero o de Anderson difire do de Skene en que foron traducidas ó inglés.

Anos de ler manuscritos difíciles baixo a escasa luz foron quizais a causa da falta de visión de Anderson, e durante un longo período de tempo, confiou nunha estudante graduada (posteriormente a súa muller) Marjorie Cunningham para facer os traballos de lectura. Morreu o 9 de decembro de 1958.

Obra
----

* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History: AD 500–1286*, 2 vols, Edimburgo: Oliver & Boyd, 1922; republicado, Marjorie Anderson (ed.) Stamford, 1990
* Anderson, Alan Orr, *Scottish Annals from English Chroniclers: AD 500–1286*, Londres: David Nutt, 1908; republicado, Marjorie Anderson (ed.) Stamford, 1991

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2830568
* WorldCat
* VIAF: 27156047
* BNF: 12425181v
* GND: 123161622
* ISNI: 0000 0000 8342 4570
* LCCN: nr91015786
* NTA: 071226192
* OL: OL2526973A
* SELIBR: 362736
* SNAC: w6r07jqb
* SUDOC: 033380201

 |
| Arenicolidae |
| --- |
| Deposicións de area causadas por un *Arenicola marina* enterrado. |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Annelida |
| Clase: | Polychaeta |
| Subclase: | Scolecida |
| Orde: | Capitellida |
| Familia: | **Arenicolidae** Johnston, 1835 |

 |
| Xéneros |
| Ver texto |

Os **arenicólidos** (**Arenicolidae**) son unha familia de vermes anélidos mariños poliquetos. O máis coñecido deles é *Arenicola marina*, que é a miñoca de mar que se usa como isco para pescar, pero outras especies da familia son similares e pódeselles chamar tamén miñocas (ademais miñoca utilízase para designar as miñocas terrestres como *Lumbricus terrestris* e outras). As deposicións enroscadas de area que producen poden verse comunmente na praia en marea baixa. Os arenicólidos atópanse por todo o mundo, e a maioría viven en substratos areosos dentro de galerías que escavan. A maioría aliméntanse dos sedimentos, aproveitando os detritos e microorganismos que conteñen, pero algúns comen algas.

Descrición
----------

Os arenicólidos caracterízanse polo seu corpo longo cilíndrico dividido en tres rexións. O prostomio non ten apéndices. Hai un ou dous segmentos anteriores sen sedas. As partes dorsais dos parápodos (os notópodos) están truncadas abruptamente e as partes ventrais (neurópodos) son toros alongados que forman marcas transversais nalgúns casos. As notosedas teñen unha función capilar ou actúan como membros, e as neurosedas son ganchos rostrados. Presentan branquias nalgúns dos parápodos nas rexións media ou posterior.

Agás o xénero *Branchiomaldane*, as miñocas mariñas desta familia non son fáciles de confundir con outros poliquetos. A súa rexa cutícula e a súa rexión branquial típica con penachos de branquias son característicos.

Xéneros
-------

* *Abarenicola* Wells, 1959
* *Arenicola* Lamarck, 1801
* *Arenicolides* Mesnil, 1898
* *Branchiomaldane* Langerhans, 1881
* *Clymenides*
* *Eruca*
* *Protocapitella*

Notas
-----

1. 1 2  World Register of Marine Species
2. ↑  Fauchald, K. 1977. The polychaete worms, definitions and keys to the orders, families and genera. Natural History Museum of Los Angeles County: Los Angeles, CA (USA) Science Series 28:1-188
3. ↑  The Polychaete Worms

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Arenicola marina*
* Poliquetos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2860840
* MAG: 2777348386

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Arenicolidae
* Dyntaxa: 2000522
* EOL: 152
* EPPO: 1ARENF
* Fossilworks: 354924
* GBIF: 5753
* iNaturalist: 208367
* IRMNG: 104752
* ITIS: 67500
* NBN: NHMSYS0021049323
* NCBI: 42115
* Soortenregister: 138076
* uBio: 219940
* WoRMS: 922

 |
**Alternativa Popular Canaria** (**APC**) é un partido nacionalista canario de esquerda formado en 2002, membro do *Movemento de Liberación Nacional de Canarias* (MLNC). A súa creación foi impulsada pola organización xuvenil *Azarug* e algúns partidos de ámbito municipal, así como persoas a título individual procedentes de organizacións da esquerda nacionalista.

En 2003 celegbrouse a súa primeira asemblea e nas eleccións autonómicas de 2003 obtivo 6.737 votos, un 0,73 %, mentres que nas eleccións municipais do mesmo ano obtivo un concelleiro en Santa Úrsula (Tenerife). En La Orotava presentouse como *Iniciativa por La Orotava* (Ipo) con *Los Verdes de Canarias* e obtivo cinco concelleiros. Nas eleccións ao Parlamento Europeo de xuño de 2004, *Alternativa Popular Canaria* pediu o voto para a coalición *Europa dos Pobos*.

O 25 e o 26 de xuño de 2005 o partido celebrou a súa II Asemblea Nacional, e o 16 de setembro de 2006 a III Asemblea Nacional. En 2006 sufriu en Tenerife unha división da que xurdiu un novo partido chamado *Alternativa Nacionalista Canaria*.

Nas eleccións ao Parlamento das Canarias de 2007 presentouse en coalición con *Alternativa Ciudadana 25 de Mayo* e obtivo 4.824 votos, o 0,51 %. Nas eleccións municipais perdeu o seu concelleiro en Santa Úrsula e en La Orotava gañou tres concelleiros. Tanto no Cabido de Tenerife como nos concellos de Santa Cruz de Tenerife, San Cristóbal de la Laguna, Granadilla de Abona, Buenavista del Norte e Tacoronte, apoiou a *Alternativa Sí se Puede por Tenerife*, opción política na que se integra a *Alternativa Popular Canaria*.

Na súa primeira Conferencia Nacional, en 2008, decidiu non participar nas Eleccións Xerais de España de 2011 e centrar todos os seus esforzos na consolidación de *Alternativa Sí se Puede por Tenerife* de cara ás seguintes convocatorias electorais de carácter local e autonómico. Nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2009 pediu o voto para a *Iniciativa Internacionalista*.

Notas
-----

1. ↑  "Alternativa Popular Canaria definir las líneas de su programa" (en castelán).
2. ↑  "Elecciones Parlamento de Canarias 1983 - 2011" (en castelán).
3. ↑  "Alternativa Popular Canaria celebró su E Conferencia Nacional en Aguere" (en castelán).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web do partido
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Aresta (homónimos).

|  |  |
| --- | --- |
| Unha aresta entre dous vértices. | As arestas delimitan os polígonos, como as 4 arestas deste cadrado. |
| Cada aresta comparte dúas caras dun poliedro, como neste cubo. | Cada aresta comparte tres ou máis caras nun politopo de 4 dimensións, como se ve nesta proxección dun teseracto. |

En xeometría, a **aresta** é un segmento que une dous vértices consecutivos nun polígono. Doutro xeito, unha aresta é un conector para un segmento unidimensional e dous obxectos de cero dimensións.

Unha secuencia plana e pechada de arestas forma un polígono, determinando a súa cara. Nun poliedro, dúas caras xúntanse nunha aresta, mentres en politopos de máis dimensións son tres ou máis caras as que se xuntan nunha aresta.

No caso particular dunha única dimensión, as arestas chámanse simplemente *segmentos* e unen *puntos* no canto de vértices. Pola súa banda, nos polígonos as arestas adoitan chamarse *lados*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cara
* Vértice

### Ligazóns externas

* "Polygonal edge" por Eric W. Weisstein de MathWorld *(en inglés)*
* "Polyhedral edge" por Eric W. Weisstein de MathWorld *(en inglés)*
**Antonio Blanco Porto**, nado en Pontevedra o 6 de outubro de 1890 e finado na mesma cidade o 14 de setembro de 1940, foi un músico galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e fundou con Antón Iglesias Vilarelle a Sociedade Coral Polifónica de Pontevedra da que foi o primeiro director. Asiduo conferenciante e articulista de temas relacionados coa música galega, colaborou en *Diario de Pontevedra* e *El Progreso*. Empregou o pseudónimo **White Haven**. Foi profesor de música do Instituto de Pontevedra e Delegado provincial de Cultura e Arte en 1940.

Aparece como figurante na película *Miss Ledyia* (1916).

Vida persoal
------------

Casou con Mercedes Freijeiro Veiga e foi pai de Antonio Blanco Freijeiro.

Notas
-----

1. ↑  "Historia\_SC: Expediente de Antonio Blanco Porto no Instituto de Pontevedra". *www.edu.xunta.gal*. Consultado o 2019-04-12.
2. ↑  Necrolóxica en *Faro de Vigo*, 15-9-1940, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 120.

### Ligazóns externas

* Rúa Blanco Porto
A **Alianza Democrática** foi unha coalición electoral e de goberno chilena que existiu entre 1942 e 1947. Foi formada o 7 de outubro de 1942, conformada polo Partido Radical, Partido Socialista, Partido Comunista, Partido Democrático e o Partido Socialista dos Traballadores (até xuño de 1944, cando se incorporan os seus militantes ao PC). Estivo apoiada pola Confederación de Traballadores de Chile.

É a continuación da Fronte Popular, tras a morte de Pedro Aguirre Cerda. O candidato presidencial, o radical Juan Antonio Ríos, gañou as eleccións de 1942. Este estableceu un goberno que tiña como base os principais partidos da Alianza Democrática, aínda que xa no inicio da administración de Ríos, a alianza ténsase con presións ao goberno repetidamente. Ao morrer Ríos no cargo (1946), a alianza empeza unha rápida deterioración que, non obstante, logra triunfar nas eleccións presidenciais novamente coa candidatura de Gabriel González Videla, mais esta acábase disolvendo a mediados de 1947, derivando posteriormente na ilegalización do Partido Comunista de Chile.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2038265
* WorldCat
* VIAF: 153671030
* LCCN: n85150369

 |