recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 46°20′7″N 6°15′14″L﻿ / ﻿46.33528, -6.25389

Ala sur do Collège Calvin
O **Collège Calvin**, ou Instituto ou Colexio Calvino de Xenebra, é unha institución de educación secundaria da cidade de Xenebra, no cantón do mesmo nome. 

Está situado no barrio de Rive, na rúa Théodore-de-Bèze n° 2.

Historia
--------

Patio do Collège Calvin
O Collège Calvin foi fundado en 1559 por Jean Calvin (Calvino) e o goberno do cantón co nome de Collège de Genève. Erixiuse sobre un antigo convento franciscano e un colexio creado en 1428. O edificio data da época da súa fundación e segue en uso. 

Gravado do século XIX do Collège Calvin
Trátase dunha das primeiras escolas públicas, gratuítas e obrigatorias fundadas no mundo e que seguen en funcionamento. A Reforma Protestante impuxo en Xenebra a obriga e a gratuidade da ensinanza en 1536, como se menciona no Muro dos Reformadores da cidade de Xenebra. Recibiu o seu nome actual en 1969 en honor de Jean Calvin, o fundador do Calvinismo (e da Escola).

O conxunto de edificios actualmente une ás súas instalacións orixinais, terminadas en 1561, dúas alas construídas no século XIX e en 1987, respectivamente.

Algúns alumnos célebres
-----------------------

Esta escola, que aínda se continúa a coñecer como **a escola** en Xenebra, contou entre os seus alumnos persoas como o botánico Augustin Pyrame de Candolle, o pedagogo, escritor, pintor e debuxante Rodolphe Töpffer, o lingüista Ferdinand de Saussure, o escritor e poeta arxentino Jorge Luis Borges e Jean Henri Dunant un dos fundadores do Comité Internacional da Cruz Vermella (CICV).

Notas
-----

1. ↑  "GE Genève Collège Calvin" (PDF). Consultado o 26 de xullo de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial
* Le Collège Calvin

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q672022
* ISNI: 0000 0004 5899 4263

 |
Imaxe do Ruhnama nunha moeda de Turkmenistán.
O ***Ruhnama*** (en galego: *Libro da alma*) é un libro de culto á personalidade do ditador turcomán Saparmyrat Nyýazow, falecido en decembro de 2006.

Características
---------------

A obra é un tratado sobre a moral e civismo que mestura poesía con conceptos políticos. Ao principio foi introducido o primeiro volume lentamente na poboación no ano 2001 pero posteriormente volveríase lectura obrigada para tódolos alumnos das escolas e universidades de Turkmenistán, tanto nas materias de ciencia como a física e a química. Concibido polo ditador como unha guía espiritual, é tan importante que os funcionarios turcománs son examinados sobre o seu contido tódolos anos, e incluso os médicos teñen que xurar fidelidade ao presidente e ao seu libro antes de poder exercer a súa actividade.

Introduciríase un segundo volume no ano 2004.

Segundo aseguraba o propio Nyýazow, «aquel que lea tres veces o Ruhnama atopará riqueza espiritual, volverase máis intelixente e, ademais, irá directamente ao paraíso». Nyýazow consideraba a súa obra tan importante, que fixo que un foguete ruso puxese un exemplar en órbita arredor da terra, en 2005.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q125469
* GND: 7847845-5

 |
***Un nicho para Marilyn*** é unha novela negra escrita por Miguel Anxo Fernández Fernández publicada en xaneiro de 2003. É a primeira entrega das aventuras do detective de orixe galega residente nos Ánxeles Frank Soutelo.

Trama
-----

Frank Soutelo recibe o encargo dunha señora maior, ex-actriz de segunda fila, de atopar o cadáver de Marilyn Monroe, dado que o seu nicho está baleiro.

O detective indaga no camposanto máis famoso dos Ánxeles, cheo de restos de famosos de Hollywood. Alí contacta con Tabasco, un policía de orixe mexicana adscrito a unha brigada especial. Dita brigada encárgase de loitar contra o contrabando de cadáveres, algo común entre necrófilos e entre xente podente que desexa ter os restos dos seus seres adorados.

Narración
---------

O libro está narrado en primeira persoa, pero con moitas chiscadelas\* ó lector. Porén, en certas ocasións trátase dun narrador omnisciente, que coñece os sentimentos e situacións que non coñece o detective, narrador principal. Malia todo, recoñece que para a narración, non escrita de modo voluntario, senón que foi requirida por unha editorial, foi axudado por varios "negros"·

Ó ser a primeira aventura da saga, ocupa certo tempo en presentarse. Fala da súa orixe e do seu pasado, así como de como coñeceu á súa secretaria e de relación entre eles.

O detective coñece moi ben a cidade californiana polos seus tempos de policía, pero tamén coñece bos restaurantes rexentados por galegos. Axudado pola súa secretaria Pat, desenvólvese ben en diferentes ambientes, utilizando diferentes vehículos e traxes segundo a situación o requira.

Ademais de moitas referencias cinematográficas, tamén hai homenaxes á cultura galega, como na gastronomía ou na música.

Traducións
----------

* Ao inglés por Kathleen March co título de *A Niche for Marilyn* publicado en 2016 por Harvill Secker.

Notas
-----

1. ↑  Ficha Arquivado 19 de setembro de 2019 en Wayback Machine. en BiTraGa.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na páxina da editorial
Plano inclinado e forzas existentes.
O **plano inclinado**, unha das máquinas simples, permite reducir a forza que é necesaria realizar para elevar unha carga.

Imaxinemos que queremos arrastrar o peso *P* dunha altura 1 ata 2; sendo as posicións 1 e 2 ás que nos referimos as do centro de gravidade do bloque representado na figura.

O peso do bloque, que como sabemos é unha magnitude vectorial (vertical e cara abaixo), pode descompoñerse nas súas compoñentes *H* e *V'*, paralela e perpendicular ao plano inclinado respectivamente:

*H* = *P*·sen(α)
*V* = *P*·cos(α)
Como ademais, o bloque desprázase pola superficie do plano inclinado, existirá en xeral unha forza de rozamiento *FR* que tamén deberemos vencer para poder desprazalo. Esta forza é:

*FR* = μ·*V* = μ·*P*·cos(α) / sendo μ o coeficiente de rozamiento.
Da observación da figura, é inmediato que para conseguir desprazar o bloque, a forza (*F*) que deberemos realizar, será:

***F*** = *H* + *FR* = *P*·sen(α) + μ·*P*·cos(α) = **[sen(α) + μ·cos(α)]·*P***
Resulta evidente que se en vez do plano inclinado, tratásemos de levantar o bloque sen máis axuda que os nosos propio músculos, a forza (*G*) que teriamos que realizar sería simplemente a do peso do bloque debido á actuación da gravidade, é dicir

***G*** = ***P***

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Plano inclinado***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q161462
* BNCF: 60073
* BNF: 133360841
* EBID: ID
* GEC: 0237658
* GND: 4399805-7
* JSTOR: inclined-planes
* LCCN: sh85064751
* MAG: 111808769

 |
Coordenadas: 42°15′17″N 8°09′26″O﻿ / ﻿42.2548, -8.1571

O **río Cerves** ou **Cerbes** é un curso de auga do noroeste da península ibérica, afluente do Miño.

Descrición
----------

Discorre pola provincia de Ourense. O río nace no monte Faro, pasa preto de localidades como Tourón, As Mestas e Prexigueiro e desemboca no Miño. É descrito no sexto volume do *Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar* de Pascual Madoz da seguinte 

maneira:

> 
> 
> CERBES: r. en la prov. de Orense, part. jud. de Ribadavia, el cual nace á la caida del monte Faro en el sitio llamado Foxo del Torron, ó por otro nombre la Cima de la Chan da Vega Dos Gatos: lleva ordinariamente poca agua á no ser en las avenidas de invierno; cria truchas, y baña los pueblos de Torron, Mestas, Pregigueiro, Portelo do Chan, Casal, Quines, Sierra y la Iglesia: tiene 3 puentes denominados de las Mestas, Cesues y Castel do Miño, todos de piedra y de un arco; el primero se construyó en 1834 y los 2 últimos son muy ant.: su estado actual á escepcion del de las Mestas, es malo, en particular el de Castel do Miño, por lo cual se trataba su recomposicion.
> (Madoz 1847, p. 318)
> 

Pertencente á conca hidrográfica do Miño, as súas augas acaban vertidas no océano Atlántico.

Notas
-----

1. ↑  Madoz 1847, p. 318.
2. ↑  Limón Montero 1697, p. 327.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Limón Montero, Alfonso (1697). *Espejo cristalino de las aguas de España* (en castelán). Alcalá: Francisco García Fernández.
* Madoz Ibáñez, Pascual (1845-1850). "Cerbes". *Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar* (en castelán) **VI**. Madrid: Establecimiento tipográfico de P. Madoz y L. Sagasti.
**Daredevil (Matt Murdock)** é un superheroe do Universo Marvel de Marvel Comics, creado polo escritor Stan Lee e polo debuxante Bill Everett, que fixo a súa primeira aparición en *Daredevil #1* (abril de 1964).

Biografía ficticia
------------------

Matt Murdock é un rapaz que vive en Hell's Kitchen (Nova York), e que queda cego polo contacto cunha substancia radioactiva. Malia non poder ver, a exposición á radioactividade potencia o resto dos seus sentidos a nivel sobrehumano. O seu pai, un boxeador chamado Jack Murdock, é asasinado por gánsters ao rexeitar deixarse gañar nun combate. Matt busca vingarse dos asasinos do seu pai, para o que tranfórmase en **Daredevil**, e posteriormente loitará con moitos inimigos do crime organizado, incluíndo Bullseye e Kingpin.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre cultura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q327553
* EBID: ID
* Europeana: ID
* IMDb: ch0005580
* WorldCat
* LCCN: nb2016021432
* Treccani: daredevil

 |
**Koji Wada**, nado en Quioto o 29 de xaneiro de 1974 e finado o 3 de abril de 2016, foi un cantante de pop-rock xaponés.

Traxectoria
-----------

En 2001, Wada lanzou o seu primeiro álbum orixinal, *All of My Mind*, que incluía moitas das súas cancións anteriores. Tamén colaborou no álbum de versións propias de Michihiko Ohta *Mirai e non Message ~ta Michihiko Self-Cover~*, presentando en dous temas - unha versión do cover de *Hont non Tsuyosa* ( True Strength) (Tema de Ken e Wormmon) e en *3 Primary Colors* (o tema dos *Tamers*), xunto con AiM. Máis recentemente, publicou un álbum chamado "The Best Selection~Welcome Back! ". Contén varias das súas obras anteriores, así como dúas novas cancións, titulado *Pierce* e *Kimi non Keshiki* (*Your Views*). O 1 de agosto de 2008, debutou un mini-álbum titulado *ever*, que contiña cinco cancións novas. O seu máis recente álbum, chamado *Kazakami Kara non Oka* (*From the Windward Hill*), vendíase nos seus concertos en vivo no Xapón ao longo de finais de 2009 en conmemoración do seu 10º aniversario na música, e foi lanzado ao mundo o 11 de xaneiro de 2010.

As cancións de Wada tamén foron utilizadas como a apertura dos temas das seis tempadas da serie de anime Digimon. Tamén interpretou dúas cancións utilizadas para pór fin aos temas da serie, *Innocent ~Mujaki na Mama de~* (~~ Innocent (Remaining Innocent)) e *An Endless Tale* con AiM. Actuou en varias outras cancións para a serie, como *Bokura non Digital World* (*Our Digital World*) (O tema *memorial* para a serie *Digimon Adventure 02*), *Yki ou Uketsugu Kodomo-tachi e* (*To The Children Who Inherit Courage*), e tamén varias cancións de Nadal. Tamén realizou unha canción para *Transformers: Robots in Disguise*.

### Fóra do Xapón

En xullo de 2007, Wada fixo o seu primeiro espectáculo no Brasil, facendo unha presentación en solitario e cantando xunto con outros convidados cantantes xaponeses dos *Anime Friends*. Isto sucedeu un ano despois de que Ayumi Miyazaki visitou Brasil noutra convención *ExpoAnime Brasil*. Tamén visitou o estado de Río Grande do Sur no Brasil o 14 de outubro de 2007, durante o evento da fin de semana Anima. Do 15 ao 16 de decembro de 2007, fixo unha presentación en vivo no evento *Anime Festival XL* en Santiago de Chile. En decembro de 2008 estábase a realizar no *Animeku 08*, en febreiro, o *AniCon*, e en xullo dos *Anime Friends* (ambos os dous en 2010), eventos de *Yamato*, no Brasil e na Arxentina. Entre o 5 ao 6 de xuño de 2010 fixo dous concertos en Monterrey na Area Santa Lucía no *Live Dengeki*, uns eventos de jpop e unhas convencións de anime.

Discografía
-----------

* *All of my Mind* (2001)
* *The best selection~welcome back* (2007)
* *ever* (2008)
* *Kazakami non Oka Kara* (*From the Windward Hill*, 2009)

Notas
-----

1. ↑  "Koji Wada fallece a los 42 años". Deculture.es. 8 de abril de 2016. Consultado o 8 de abril de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q739072
* WorldCat
* VIAF: 260039191
* ANN: 14666
* Discogs: 3125584
* Europeana: ID
* GND: 135375681
* IMDb: nm5101619
* LCCN: n2014181938
* MusicBrainz: ID
* MyAnimeList: 7222
* NDL: 01067231
* SUDOC: 243502435
* VGMdb: 9086

 |
**LiLiPUT**, inicialmente coñecida como **Kleenex**, foi unha banda suíza de punk rock formada en Zürich en 1978. O grupo experimentou numerosos cambios de formación ao longo da súa existencia, sendo a baixista Klaudia Schiff o único membro constante durante toda a historia da banda. A guitrrista Marlene Marder uníuse ao grupo pouco despois da súa formación, e estivo ata a súa separación en 1983. A derradeira formación de LiLiPUT estaba composta por Schiff, Marder, e a vocalista Astrid Spirit, e foi con esta encarnación coa cal gravou os seus únicos dous álbums de estudio, *Liliput* (1982) e *Some Songs* (1983).

Segundo AllMusic, LiLiPUT "fixo algunha da mellor, máis aventureira, máis estimulante e máis ridiculizada pola crítica música" da época do punk rock.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Liliput* | 1982 | Rough Trade Records |
| *Some Songs* | 1983 | Rough Trade Records |

Notas
-----

1. ↑  "LiLiPUT Biography, Songs, & Albums". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2023-10-23.

*
**Dog Eat Dog** é unha banda estadounidense de hardcore punk procedente de Bergen County, Nova Jersey que se formou en 1990 como parte das escenas hardcore de Nova York e Nova Jersey. Dog Eat Dog foi un dos primeiros grupos en fusionar hardcore e rap, un estilo que posteriormente se faría común. Dog Eat Dog acadou o éxito comercial con sinxelos como "No Fronts", "Expect The Unexpected" e "Who's The King". Despois do seu álbum de estrea, o son da banda evolucionou para incorporar elementos do funk, do ska e do hip hop.

A actual formación está composta por Dave Neabore (baixo), John Connor (voces) e Brandon Finley (batería), coa axuda de Roger Haemmerli (guitarra) para as actuacións ao vivo. Os seus membros agora atópanse dispersos entre Nova Jersey, Washington, D.C. e Europa.

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *All Boro Kings* | 1994 | Roadrunner Records |
| *Play Games* | 1996 | Roadrunner Records |
| *Amped* | 1999 | Roadrunner Records |
| *Walk With Me* | 2006 | Nuclear Blast, Wanted Records |
| *Free Radicals* | 2023 | Metalville |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1234618
* WorldCat
* VIAF: 168719791
* AllMusic: mn0000140734
* BNF: 14023026j
* Discogs: 53703
* IMDb: nm2171177
* ISNI: 0000 0001 2205 2870
* LCCN: n2003083179
* MusicBrainz: ID
* NKC: mzk2003192808
* Songkick: 250085

 |
Os **Jonas Brothers** son unha banda masculina estadounidense formada en 2005, que gañou a súa popularidade pola súa participación na canle Disney Channel. No verán de 2008 protagonizaron a película orixinal de Disney Channel *Camp Rock*, así como a súa secuela, *Camp Rock 2: The Final Jam*.

O grupo está formado por tres irmáns procedentes de Nova Jersey: Paul Kevin Jonas II, Joseph Adam Jonas e Nicholas Jerry Jonas, coñecidos simplemente por Kevin Joe e Nick Jonas, e ata o de agora publicaron catro álbums: *It's About Time*, *Jonas Brothers*, *A Little Bit Longer* e *Lines, Vines and Trying Times*, aínda que xa fixeron pública a súa intención de sacar un novo disco para 2012, pero afirmando que non teñen presa.

No ano 2008 foron nomeados na 51ª cerimonia dos Premios Grammy na categoría de Mellor Novo Artista e gañaron o de Artista Revelación nos American Music Awards. Datos de maio do 2009, antes da publicación de *Lines, Vines and Triying Times*, revelan que venderan arredor de oito millóns de discos en todo o mundo.

Traxectoria
-----------

Orixinarios de Wyckoff, Nova Jersey, a banda está formada por tres irmáns: Kevin Jonas, Joe Jonas e Nick Jonas. No seu primeiro ano participaron en diversas xiras, como abreconcertos de Kelly Clarkson, Jesse McCartney, Backstreet Boys, Joey Page e The Click Five e a final de ano nunha campaña antidroga con Aly & AJ e as Chettah Girls. A comezos de 2006 foron os abreconcertos de The Veronicas. No verán de 2008 participaron no filme Camp Rock. O grupo gravou catro álbums: *It's About Time*, *Jonas Brothers*, *A Little Bit Longer* e *Lines, Vines and Trying Times*. En 2008 o grupo foi nomeado ó premio ó mellor artista novo nos Premios Grammy e gañaron o premio ó artista revelación dos American Music Awards. Ata a data venderon máis de oito millóns de discos en todo o mundo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q134233
* WorldCat
* VIAF: 121312612
* AllMusic: mn0000548397
* BIBSYS: 9013624
* BNE: XX4827619
* BNF: 15591216r
* Discogs: 674292
* EBID: ID
* Genius: Jonas-brothers
* GND: 10342220-1
* IMDb: nm2635467
* ISNI: 0000 0001 2358 6858
* LCCN: no2006090710
* MusicBrainz: ID
* NKC: osa2010530988
* RocksBackpages: jonas-brothers-The
* Rotten Tomatoes: jonas\_brothers
* Songkick: 110449
* SUDOC: 161904556

 |
**Andreu Hernández Celiá**, nado en Ciutadella de Menorca o 27 de marzo de 1997, é un futbolista español, que xoga como defensa central e centrocampista no Cornellà, da Primeira División RFEF.

Traxectoria
-----------

Naceu en Ciutadella de Menorca e criouse en Sóller, onde comezou a xogar ao fútbol no CD Ferriolense. En xuño de 2013 ingresou na canteira do Levante, na que permaneceu durante os seguintes tres anos. A continuación militou dúas campañas no Atlético Levante e outras dúas no Mallorca B, co que marcou 41 goles en 68 partidos. Tras unha campaña no Peña Deportiva, fichou en 2021 polo Cornellà, da Primeira División RFEF.

Notas
-----

1. ↑  "El ciutadellenc Andreu Hernández está siendo la sensación en el Levante" (en castelán). 3 de agosto de 2016. Consultado o 23 de outubro de 2023.
2. ↑  "El Cadete, Andreu Hernandez del Ferriolense, ficha con el Levante" (en castelán). 21 de xuño de 2013. Consultado o 23 de outubro de 2023.
3. ↑  "BIENVENIDO, ANDREU HERNÁNDEZ" (en castelán). 23 de xuño de 2021. Consultado o 23 de outubro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en LaPreferente.com *(en castelán)*.
Coordenadas: 41°16′01″S 173°16′59″L﻿ / ﻿-41.266944, 173.283056

O **Trafalgar Park** é un estadio da cidade de Nelson (Nova Zelandia), inaugurado en 2008 e que ten unha capacidade para acoller a uns 20.080 seareiros.

O recinto está destinado principalmente á práctica do rugby da man do Tasman, equipo que compite na ITM Cup, e tamén á práctica do crícket. Os Crusaders do torneo Super Rugby víronse obrigados a xogar como locais neste estadio un total de 4 encontros na tempada 2011 por mor do terremoto de 6'3º na escala Richter que sufriu a cidade de Christchurch en febreiro de 2011, que causou 145 mortes e moitos danos no estadio do Crusaders.

Copa do Mundo de Rugby 2011
---------------------------

Este é un dos estadios que Nova Zelandia escolleu para que se disputaran nel 3 dos encontros da primeira fase da Copa do Mundo de Rugby 2011 que o país maorí organizou entre o 9 de setembro e o 23 de outubro de 2011:

|  |
| --- |
| 20 de setembro de 201119:30 |
|  Italia | 53-17 |  Rusia | Trafalgar ParkÁrbitro: Wayne Barnes (ENG) |
|  |  |  |

|  |
| --- |
| 27 de setembro de 201119:30 |
|  Italia | 27-10 |  Estados Unidos | Trafalgar ParkÁrbitro: George Clancy (IRE) |
|  |  |  |

|  |
| --- |
| 1 de outubro de 201115:30 |
|  Australia | 68-22 |  Rusia | Trafalgar ParkÁrbitro: Bryce Lawrence (NZL) |
|  |  |  |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Copa do Mundo de Rugby 2011
* Tasman Rugby Union
* Crusaders

### Ligazóns externas

* Trafalgar Park en www.worldstadiums.com *(en inglés)*

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 39°30′07″S 176°54′46″L﻿ / ﻿-39.50194444, 176.91277778

O **McLean Park** é un estadio da cidade de Napier (Nova Zelandia), inaugurado en 1911 e que ten unha capacidade para acoller a uns 22.000 seareiros.

O recinto emprégase principalmente para a práctica do rugby da man do Hawke's Bay, equipo que compite na ITM Cup, e tamén á práctica do crícket por parte dos Central Stags. Os Hurricanes do torneo Super Rugby tamén teñen xogado algún encontro como locais neste estadio. Tamén é unha das ses habituais da Selección de crícket de Nova Zelandia.

Copa do Mundo de Rugby 1987
---------------------------

Na Copa do Mundo de Rugby 1987 que se disputou en Nova Zelandia e Australia, o McLean Park acolleu un encontro da primeira fase no que se enfrontaron Canadá e Tonga:

|  |
| --- |
| 24 de maio de 1987 |
|  Canadá | **37 - 4** |  Tonga | McLean ParkÁrbitro: Clive Norling (GLS) |
|  |  |  |

Copa do Mundo de Rugby 2011
---------------------------

Este é un dos estadios que Nova Zelandia escolleu para que se disputen nel 3 dos encontros do Grupo1 na primeira fase da Copa do Mundo de Rugby 2011 que o país maorí organizou entre o 9 de setembro e o 23 de outubro de 2011:

|  |
| --- |
| 18 de setembro de 201120:30 |
|  Francia | 46-19 |  Canadá | McLean ParkÁrbitro: Craig Joubert (RSA) |
|  |  |  |

|  |
| --- |
| 27 de setembro de 201117:00 |
|  Canadá | 23-23 |  Xapón | McLean ParkÁrbitro: Jonathan Kaplan (RSA) |
|  |  |  |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Copa do Mundo de Rugby 1987
* Copa do Mundo de Rugby 2011
* Hawke's Bay Rugby Union

### Ligazóns externas

* McLean Park en www.worldstadiums.com *(en inglés)*

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2743469
* GeoNames: 12110807

 |
**Esther Estévez Casado**, nada en Verín o 18 de novembro de 1997, é unha xornalista galega, máis coñecida como a presentadora do programa *Dígocho eu* da TVG, un programa de divulgación para mellorar o uso da lingua galega.

Traxectoria
-----------

Estudou xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela, facendo prácticas na Radio Galega e Nós Televisión. Desde setembro de 2019, traballa no departamento de Tempo Real, na Área de Información da TVG, e presenta o programa *Dígocho eu* dende xaneiro de 2020. Trátase dun programa diario de curta duración que se difunde a través de G24.gal, e redes sociais como YouTube, Instagram e TikTok.

O 18 de outubro de 2020, Estévez pasou a presentar tamén o programa *Cachadas*, un espazo semanal de humor que recolle algúns dos momentos divertidos da programación da TVG. Ten participado noutros programas de TVG como o Luar ou o especial 25 de xullo de 2022.

Dende o 17 de maio de 2021, Esther presenta *Dígocho eu* no Twitch da CRTVG con dous programas semanais: o primeiro, «O reto do #DígochoEu», onde realiza entrevistas e probas lingüísticas a personaxes relevantes galegofalantes; e o segundo, «Apuntamento lusófono», que se emite dende o 19 de maio, o cal presenta xunto co actor portugués Rodrigo Paganelli, no cal Esther trata de aprender portugués, e Rodrigo galego. Posteriormente, estes programas son resubidos á páxina web e a canle de YouTube da TVG.

O 19 de marzo de 2022 recibiu o Premio Mestre Mateo á mellor comunicadora na 20ª edición dos premios polo programa *Dígocho eu*, que tamén gañou o premio a mellor programa de televisión. Na 21ª edición dos Premios Mestre Mateo, volveu gañar outra vez o premio á mellor comunicadora.

En 2023 comezou a presentar o *Luar* trala marcha de Xosé Ramón Gayoso.

Esther Estévez nunha entrevista en Nós TV.

Galardóns e nomeamentos
-----------------------

### Premios Mestre Mateo

| Ano | Categoría | Programa | Resultado |
| --- | --- | --- | --- |
| 2022 | Mellor comunicadora | *Dígocho eu* | Gañadora |
| 2023 | Mellor comunicadora | *Dígocho eu* | Gañadora |

Notas
-----

1. 1 2  "Esther Estévez LGx15". *lgx15.gal*. Consultado o 26 de xaneiro de 2021.
2. ↑  "Dígocho eu en G24Noticias". *crtvg.es*. Consultado o 26 de xaneiro de 2021.
3. ↑  "Cachadas en CRTVG". *crtvg.es*. Consultado o 26 de xaneiro de 2021.
4. ↑  REDACCIÓN (2022-07-25). "A TVG ofrece a súa ‘Gala do 25 de Xullo’ con Tanxugueiras e Heredeiros". *La Opinión de A Coruña*. Consultado o 2022-07-26.
5. ↑  O actor portugués Rodrigo Paganelli ficha polo #DígochoEu da CRTVG en Twitch
6. ↑  crtvg.es, ed. (20 de marzo de 2022). "Esther Estévez recibe o Premio á Mellor Comunicadora 2022". Consultado o 21 de marzo de 2022.
7. ↑  Suárez, Ricardo (2023-03-12). "'O Corpo Aberto' consegue 12 premios na edición dos Mestre Mateo de 2023". *Nós Diario*. Consultado o 2023-03-12.
**Feliciano Crespo Bello**, nado en Ortigueira en 1913 e finado no mesmo concello o 12 de abril de 1976, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Xefe de Falange Española de Ortigueira, logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou nas tomas de Cariño e Cedeira a finais de xullo e na execución de máis de setenta persoas en Ortigueira, Cedeira, Cerdido e Mañón. Foi nomeado concelleiro de Ortigueira e terceiro tenente-alcalde na comisión xestora presidida por Gonzalo Prieto Cao. Colaborou en *Era Azul*. Foi alcalde de Ortigueira en 1944, deputado provincial e vicepresidente da Deputación. Foi xefe provincial da Hermandad Sindical de Labradores y Ganaderos. Foi elixido procurador en Cortes en 1949 como representante de deputacións provinciais, permanecendo no cargo até 1952. Foi tesoureiro da xunta reitora de UTECO, e presidente da Cámara Oficial Sindical Agraria.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Bermúdez Alfonso** |  **Alcalde de Ortigueira** 1943 - 1945 | Sucesor:**José Colino** |

Vida persoal
------------

Casou con María Rosa Rego Fernández en 1944, e foi pai de Mª del Carmen, Ramón e Feliciano Crespo Rego.

Recoñecementos
--------------

* En 1947 foille concedida a Encomenda da Orde do Mérito Agrícola.
* Foi nomeado fillo predilecto de Ortigueira en 1948.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 13-4-1976, p. 54.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 14-4-1976, p. 4.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 26-8-1944, p. 2.
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 19-12-1947, p. 2.
5. ↑  *La Voz de Galicia*, 16-3-1948, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Suárez, X. Manuel (1993). *O alzamento de 1936 no norte da Coruña*. Sada: Do Castro.

### Ligazóns externas

* De Cunqueiro, Falange, Ortigueira y la memoria histórica Arquivado 11 de decembro de 2017 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q47522874
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 28800

 |
Unha **razzia** (do francés *razzia* "incursión", e este do árabe alxeriano *ġaziya* (غزية‎), "algara") é un termo usado para referirse a un ataque contra un asentamento inimigo. Aínda que principalmente buscaba conseguir botín, historicamente os obxectivos dunha incursión eran diversos: destruír fortificacións, capturar escravos, a limpeza étnica ou relixiosa, a expansión do territorio ou intimidar o inimigo. Probablemente o termo provén da cuarta dinastía iraniana (226-651).

Co paso do tempo, o seu significado tamén se estendeu a outras actividades que presentan certas semellanzas con estes ataques, como as redadas policiais ou determinadas incursións violentas realizadas por grupos organizados ou paramilitares, como as realizadas nas favelas ou campos de refuxiados brasileiros durante a segunda guerra do Congo. Na actualidade, en lingua turca o termo significa "veterano de guerra".

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Aceifa

Notas
-----

1. ↑  "razzia". *academia.gal*. Consultado o 2023.
2. ↑  Jean Flori, Rafael Gerardo Peinado Santaella (2004). *Guerra Santa, Yihad, cruzada*. Universidad de Valencia. pp. 46 e 109. ISBN 84-338-3123-2.
**Denpa**, tamén coñecido como **REXS** (acrónimo de **Radiation Experiments Satellite**) foi un satélite artificial de Xapón lanzado o 19 de agosto de 1972 mediante un foguete M-4S desde o Centro Espacial de Uchinoura.

Características
---------------

Denpa foi un satélite pertencente á axencia ISAS coa misión de estudar o entorno electromagnético, as ondas de plasma, a densidade de electróns e outros fenómenos na magnetosfera inferior.

O satélite tiña unha masa de 75 kg, con forma de columna octogonal de 75 cm de diámetro e 75 cm de altura. Do corpo sobresaían tres antenas de 2 m de longo, cun magnetómetro situado no extremo dun mastro de 0,5 m sobresaindo dunha das bases. Denpa estabilizábase mediante xiro, a 3 rpm. A enerxía eléctrica do satélite viña de 5000 células solares cubrindo a superficie de Denpa.

Denpa deixou de transmitir uns poucos días despois de ser posto en órbita sen ter chegado a obter resultados científicos apreciables. A investigación concluiu que a causa do fallo foi un arco de alta voltaxe despois de acender os instrumentos. O satélite reentrou na atmosfera o 19 de maio de 1980.

Notas
-----

1. 1 2 3  N2YO (2023). Real Time Satellite Tracking, ed. "DENPA (REXS)" (en inglés). Consultado o 11 de outubro de 2023.
2. 1 2  "Letter dated 25 August 1972 from the Permanent Representative of Japan to the United Nations addressed to the Secretary-General" (PDF) (72-16914). 31 de agosto de 1972: 1. Consultado o 11 de outubro de 2023.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  NASA (28 de outubro de 2022). "DENPA" (en inglés). Consultado o 11 de outubro de 2023.
4. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2023). Gunter's Space Page, ed. "REXS (Denpa)" (en inglés). Consultado o 11 de outubro de 2023.
5. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2023). "REXS" (en inglés). Consultado o 11 de outubro de 2023.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Denpa*** |

### Outros artigos

* Centro Espacial de Uchinoura
**Ángel Martínez Pérez**, nado en Vigo e finado en Poio o 24 de febreiro de 2022, foi un empresario e representante musical galego, coñecido como **Lito**.

Traxectoria
-----------

A finais da década de 1980 comezou no negocio da representación de orquestras e eventos musicais. En 1985 fundou Espectáculos Lito con sede en Caldas de Reis. Foi fundador ou representante de orquestras como Panorama, París de Noia, Sintonía de Vigo, Philadelphia ou Olympus. O grupo de empresas Lito está formado por Soner Sonido e Iluminación SL, Emuli SL, Escena Rent SLU e Producciones Artísticas Lito SL.

A súa empresa chegou a mover 25 millóns de euros ao ano. Controlando a 60 orquestras en Galicia con 70 axentes comerciais que vendían os contratos coas orquestras que representaba ás comisións de festas. Foi condenado pola Audiencia Provincial de Pontevedra en marzo de 2018 a 12 anos de cárcere e ao pago de 36 millóns de euros por delito fiscal. Posteriormente o Tribunal Supremo anulou esta sentenza e, trala repetición do xuízo, a pena de cárcere foi reducida en xuño de 2021 a dous anos e tres meses.

Os seus problemas coa Xustiza neses seus últimos anos acompañáronse de problemas de saúde física e mental. Finalmente, faleceu o 24 de febreiro de 2022, tras precipitarse ao baleiro dende a ponte da Barca (Poio), sobre a autoestrada AP-9.

Notas
-----

1. 1 2  Puga, Natalia (24 de febreiro de 2022). "Falece 'Lito', o rei das orquestras". *Pontevedra Viva*.
2. ↑  "Lito, el amo de las verbenas gallegas que debe 46 millones a Hacienda", *El Mundo*, 21 de marzo de 2018 *(en castelán)*.
3. ↑  "Lito, el estafador de las 80 orquestas: 30 años dando fiestas en Galicia sin pagar a Hacienda", *El Español*, 18 de marzo de 2018 *(en castelán)*.
4. ↑  "Fallece Lito, el 'Rey de las Orquestas'". *Diario de Pontevedra* (en castelán). 24 de febreiro de 2022. Consultado o 24 de febreiro de 2022.
**Fillos de Galicia** é un portal de Internet e comunidade virtual que se enfoca na cultura galega e a súa diáspora. O sitio, nacido en 1997, trata de unir e promover a relación entre os galegos e os seus descendentes arredor do mundo. A comunidade ofrece diversos contidos e servizos, como recursos para aprender a lingua galega ou atopar familiares en Galicia ou na emigración usando o *Atopadoiro*. **Fillos.org** é un dos webs máis populares no que respecta ao pangaleguismo, a Galicia e máis especificamente á súa diáspora.[] En setembro de 2010 Fillos integrou parte dos seus sitios web en Blogaliza.

Historia
--------

Fillos de Galicia foi lanzado en 1997 por Manuel Casal Lodeiro, fillo de emigrantes galegos. Dende a súa concepción, o portal medrou de forma continua en número de visitas e de usuarios rexistrados (chamados *membros* da comunidade virtual) ata o momento en que tentou integrar a súa comunidade virtual en Blogaliza, integración que fracasou parcialmente dando como resultado a desactivación na práctica da comunidade virtual ata a súa restauración, xa de novo en Fillos.org, no ano 2014. A asociación tamén lanzou ao longo da súa historia diversas páxinas web derivadas sobre temas específicos e editou varios libros dirixidos á diáspora galega.

Estatísticas
------------

En 2009 superáronse os 6.700 usuarios rexistrados na comunidade, que proceden de máis de 70 países distintos. A maior parte dos usuarios están entre os 30 e 60 anos de idade. Máis de 1.500 usuarios viven na Arxentina, e tamén hai poboacións considerábeis en España e o Brasil. Máis da metade dos usuarios rexistrados son galegos ou fillos de galegos. Máis dunha cuarta parte son netos de galegos. De todos os usuarios, unha pequena parte (chamados *socios*) pagan unha cota por formar parte da Asociación Cultural Fillos de Galicia, entidade legal responsábel de Fillos.org.

As visitas ao portal roldaron no ano 2009 350.000, cunha media mensual aproximada de 1 500 000 páxinas vistas e 30.000 visitas.

Notas
-----

1. ↑  Fillos de Galicia, captura de Internet Archive do 3 de decembro de 1998, en que se indica que o contador de visitas comezou a funcionar o 20 de novembro de 1997.
2. ↑  "*Atopadoiro*". Arquivado dende o orixinal o 20 de decembro de 2006. Consultado o 22 de febreiro de 2007.
3. ↑  "Procedemos ao traslado a Blogaliza: atentos ás súas pantallas". *Fillos de Galicia*. 2017-09-04. Arquivado dende o orixinal o 04 de setembro de 2017. Consultado o 27 de xuño de 2018.
4. ↑  "O Taboleiro de Fillos volve á vida! Inauguramos con el a nosa etapa 6.0". *Fillos de Galicia*. Arquivado dende o orixinal o 04 de setembro de 2017. Consultado o 27 de xuño de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Fillos de Galicia
* Galeguidade Arquivado 06 de febreiro de 2007 en Wayback Machine. (portal para organizacións galegas polo mundo)
* Nomes galegos (dicionario de nomes galegos)
**Askar Uzakbaiuly Mamin** (en casaco: *Аsqar Uzаqbаıuly Маmın*), nado en Tselinogrado o 23 de outubro de 1965 é un político casaco, que ocupou o cargo de primeiro ministro de Casaquistán entre 2019 e 2022.

Antes ocupara o cargo de Viceprimeiro ministro do 9 de setembro de 2016 ao 21 de febreiro de 2019. Foi tamén presidente de Qazaqstan Temir Zholy, a empresa ferroviaria nacional de Casaquistán e presidente da Federación de Hóckey sobre xeo de Casaquistán.

De 2005 a 2006 foi Ministro de Transportes e Comunicacións do Goberno de Casaquistán e de 2006 a 2008 alcalde de Astana.

É membro do partido gobernante Nur Otan.

Traxectoria
-----------

Mamin gradouse no Instituto de Enxeñaría Civil de Tselinogrado e na Universidade rusa de Economía de Plekhanov, nas especialidades de economía e enxeñaría civil. Exerceu como Vicedirector xeral da Unión de Empresas Innovadoras de Casaquistán. De 1996 a 2008, foi tenente de alcalde da Cidade de Astana, viceministro de Transportes e Comunicacións da República de Casaquistán e viceministro primeiro de Industria e Comercio da República de Casaquistán.

Foi presidente da empresa nacional ferroviaria Qazaqstan Temir Zholy de 2006 a 2008 e primeiro viceprimeiro ministro dende setembro de 2016.

O 21 de febreiro de 2019 asumiu as funcións do primeiro ministro, tras a dimisión de Bakhitzhan Sagintaiev. Catro días despois a Cámara Baixa de Casaquistán aprobou a súa candidatura e foi nomeado oficialmente Primeiro ministro de Casaquistán.

Vida persoal
------------

Askar Mamin está casado con Altynai Mamina. Teñen un fillo e filla: Daniyar, nado en 1986, e Dinara, nada en 1991.

| Cargos políticos |
| --- |
| Predecesor:Bakhytzhan Sagintayev |  **Primeiro ministro de Casaquistán**2019–present | **Presente** |
| Predecesor:Umirzak Shukeyev |  **Alcalde de Astana**2006–2008 | Sucesor:Imangali Tasmagambetov |

Véxase tamén
------------

* Primeiro ministro de Casaquistán
* Presidente de Casaquistán
* Kassym-Jomart Tokayev

Ligazóns externas
-----------------

* Sitio oficial do primeiro ministro de Casaquistán*(en inglés)*

Notas
-----

1. ↑  "Nazarbaev Fires Kazakh Government Over Low Living Standards, Economic Failures" (en inglés). Consultado o 11 de xuño de 2019.
2. 1 2 3  "Askar Mamin, designado primer ministro de Kazajistán" (en castelán). 25 de febreiro de 2019. Consultado o 11 de xuño de 2019.
3. ↑  "Askar Mamin re-elected president of Kazakh Federation" (en inglés). 5 de decembro de 2016. Consultado o 11 de xuño de 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q527063
* WorldCat
* VIAF: 306146997169818890041
* GND: 1236481380
* IMDb: nm13293871

 |
**Ottepel**, en alfabeto cirílico ruso: *Оттепель*, é unha novela curta de Ilya Ehrenburg publicada por primeira vez no número de primavera de 1954 de *Novy Mir*. Acuñou o nome do "Desxeo" o período de liberalización posterior á morte de Stalin en 1953 e a desestalinización de Nikita Khrushchev. A novela supuxo unha ruptura tanto co traballo anterior puramente prosoviético de Ehrenburg como con ideas anteriores sobre o realismo socialista.

Resumo
------

A novela segue a tres personaxes principais: Ivan Vasilievich Zhuravlev, un despótico director de fábrica, Vladimir Andreevich Pukhov, un pintor que traballa para o goberno, e Saburov, un colega fracasado de Pukhov. Outros personaxes inclúen a Vera Sherer, unha doutora xudía que é acusada na trama dos Doutores.

Recepción
---------

A novela tivo moito éxito, vendendo os 45.000 exemplares da primeira edición nun só día.

Recibiu críticas das autoridades por mencionar a Gran Purga e outros aspectos negativos do estalinismo; a finais de 1954 o Segundo Congreso de Escritores Soviéticos criticouno con dureza, xunto a obras de Vera Panova e Leonid Zorin. Konstantin Simonov, entón secretario da Unión de Escritores da URSS, acusou a Ehrenburg "de caricaturizar... a vida artística". Con todo, Ehrenburg tivo a oportunidade de defenderse na *Literaturnaya Gazeta.*

Foi traducido ao inglés por Manya Harari e publicado en 1955, co título *The Thaw*, por Regnery nos Estados Unidos e Harvill Press no Reino Unido.

Notas
-----

1. 1 2  "Seventeen Moments in Soviet History". *Seventeen Moments in Soviet History* (en inglés). Consultado o 2022-08-03.
2. 1 2  "HIS 242 the Thaw BB". *novaonline.nvcc.edu*. Consultado o 2022-08-03.
3. ↑  *Ehrenburg, Ilya Grigorevich*. 2004. p. 228.
4. ↑  Abramson, Glenda (2004-03). *Encyclopedia of Modern Jewish Culture* (en inglés). Routledge. ISBN 978-1-134-42865-6.
5. ↑  *unofficialartins00sjek*. 1967. pp. 67-68.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Texto en ruso
Fenestron dun Eurocopter EC135
Un **Fenestron** é un rotor de cola protexido dun helicóptero operando como un ventilador canalizado. O termo Fenestron é unha marca rexistrada do fabricante de helicópteros multinacional Airbus Helicopters (anteriormente coñecido como Eurocopter). A propia palabra procede do termo occitano para unha fiestra pequena, que á súa vez deriva da palabra latina *fenestra* (fiestra).[1]

O Fenestron diferenciase dunha cola convencional por estar aloxado integralmente dentro da unidade de cola do helicóptero e, ao igual que un rotor de cola convencional, contrarresta o par do rotor principal. Mentres os rotores de cola convencionais teñen dúas ou catro palas, o Fenestron ten entre oito e dezaoito palas; eses poden ter espazos angulares variables para que o ruído se distribúa a través de diferentes frecuencias.[2] Colocar o ventilador dentro dun conduto ten varias vantaxes sobre un rotor de cola convencional, como a redución de perdas na punta dos vórtices, a redución de ruído, e a proteción do propio rotor de danos de colisión e do persoal de terra dos perigos que ten un rotor tradicional.[1][3]

Foi primeiro desenvolvido para ser usado nun helicóptero operacional da compañía francesa Sud Aviation (agora parte de Airbus Helicopters), sendo adoptado primeiro polo Aérospatiale Gazelle. Dende entón a compañía (e as súas sucesoras) instalaron Fenestrons a moitos dos seus helicópteros.[4] Outros fabricantes tamén fixeron un uso limitado do Fenestron nalgúns dos seus propios produtos, como o Kamov Ka-60, o Boeing-Sikorsky RAH-66 Comanche ou o Kawasaki OH-1.

Notas
-----

1. 1 2  "The Fenestron Turns 50". AINonline. Consultado o 29 de outubro de 2018.
2. ↑  Corda 2017, pp. 33-34
3. ↑  Leishman 2006, p. 324
4. ↑  "History of the fenestron". *Airbus Helicopters*. Consultado o 12 de novembro de 2018.

Bibliografía
------------

* Corda, Stephen. *Introduction to Aerospace Engineering with a Flight Test Perspective.* John Wiley & Sons, 2017. ISBN 1-1189-5338-X.
* Leishman, Gordon L. "Principles of Helicopter Aerodynamics." Cambridge University Press, 2006. ISBN 0-5218-5860-7.
Vista do asteroide 2010GA6, 8 de abril de 2010.
**2010 GA6** é un asteroide que protagonizou unha alerta xeral do sistema de salvaguarda terrestre da NASA  o xoves 8 de abril de 2010. A órbita calculada para o asteroide previa o seu paso a 359 000 quilómetros da Terra, isto é, a 0,0029011 UA (unidades astronómicas) da Terra, ás 23:06 UTC. A distancia entre a Terra e a Lúa é de 384 401 km, isto é a 0,00256 UA. Está incluído no grupo de asteroides Apolo e foi descuberto polo "Programa Catalina de Cartografía Celeste" (Catalina Sky Survey en inglés), Tucson, Arizona, USA.
É o seu paso máis próximo calculado para o período 1900 atá o ano 2140.

A velocidade do asteroide é de 12,09 km por segundo, e o diámetro estimado é de 20 a 44 metros (diámetro calculado segundo a magnitude absoluta).

Foi eliminado da lista de impactos potenciais ás 09:52 da maña do mesmo día 8 de abril ao recalcular a súa órbita, cos últimos datos dispoñibles, e pasado a lista de órbitas pechadas preto da Terra. A máxima aproximación foi ás 2:06 UTC do 9 de abril do 2010.

En xeral, considérase un asteroide perigoso (PHA, en inglés) para a vida no planeta Terra, ó superar os 100 metros de ancho e aproximarse a menos de 0,05 UA. Na data do 8 de abril de 2010 o censo de asteroides perigosos era de 1.110 asteroides. O telescopio espacial WISE (siglas de telescopio explorador infravermello de campo amplo) está a censar centos de asteroides escuros do Cinto de Kuiper, seguindo traxectorias orbitais e axudando cos seus datos a que o "Centro de Planetas Menores" calcule as órbitas.

O programa de Obxectos achegados á Terra está dirixido polo JPL da NASA en Washington. O JPL é unha división do Instituto Tecnolóxico de California en Pasadena.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 09 de abril de 2010. Consultado o 08 de abril de 2010.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Asteroide
* Órbita

### Ligazóns externas

* Servicio de Alerta de Asteroides
* Datos do 2010 G6 na Base de Datos de Corpos Medianos do JPL *(en inglés)*
* Diagrama Orbital do asteroide 2010 G6
* Páxina web oficial do telescopio WISE *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3321525
* JPL: 3514890
* MPC: 2010 GA6

 |
O **voo 4225 de Aeroflot** era un servizo regular doméstico operado por un Tupolev Tu-154B-2 entre o aeroporto de Almati e o aeroporto de Simferopol. O día 8 de xullo de 1980 o avión que operaba a ruta chegou a unha altura de non máis de 500 pés cando a velocidade do aire caeu de súpeto debido a correntes termais que atopou mentres subía, causando que o avión entrase en perda antes de percorrer 5 km, esnafrarse e incendiarse, matando aos 156 pasaxeiros e 10 tripulantes a bordo. En xaneiro de 2019 seguía sendo o peor accidente de aviación ocorrido en Casaquistán.

Accidente
---------

No momento do accidente Almati estaba experimentando unha vaga de calor. Eran as 00:39 cando o avión engalou do aeroporto de Almati. Un poucos segundos despois da engalaxe o aparello alcanzou os 500 pés. O avión chegou a unha zona de aire quente, a súa velocidade caeu dramaticamente e quedou atrapado nunha corrente de aire descendente. O Tupolev entrou en perda e caeu, co morro cara abaixo, nunha granxa preto dos suburbios de Almati. O aparello esvarou nun barranco, incendiouse e desintegrouse, matando a todos os seus ocupantes.

Investigación
-------------

A xunta de aviación soviética concluíu que o accidente foi causado por unha cizalladura de vento ocorrida cando o avión estaba preto do seu peso máximo de engalaxe para as condicións locais.

Notas
-----

1. 1 2 3  Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Tupolev Tu-154B-2 CCCP-85355 Alma-Ata Airport (ALA)". *aviation-safety.net*. Arquivado dende o orixinal o 15 de xaneiro de 2015. Consultado o 2019-01-23.
2. 1 2  "Катастрофа Ту-154Б-2 Алма-Атинского ОАО в районе а/п Алма-Ата". *www.airdisaster.ru*. Consultado o 2019-01-23.
3. ↑  "Туполев Ту-154Б-2 Бортовой №: СССР-85355". *russianplanes.net*. Consultado o 2019-01-23.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2253625
* ASN: 19800708-0

 |