**Juan Francisco Camacho de Alcorta**, nado en Cádiz o 26 de setembro de 1813. e finado en Madrid o 23 de xaneiro de 1896 foi un financeiro e político español, que destacou por ser ministro de Facenda durante o reinado de Amadeu I, a Iª República, o reinado de Afonso XII e maila rexencia de María Cristina de Habsburgo-Lorena.

Traxectoria
-----------

Nace nunha familia tradicionalista de pai gaditano e nai vasca. O pai foi Intendente Honorario de Provincia e, posibelmente, de aí viña a súa relación coa economía porque non se lle coñece formación nin carreira universitaria. En 1832, tiña o rango de capitán nas Milicias Nacionais.

### Evolución política

De carácter moderado tivo unha evolución política notable pois foi membro da Unión Liberal case dende a fundación. Despois pasaría polo Partido Constitucional e a partir de 1880 afiliouse ao Partido Liberal, recentemente fundado. Despois de deixar o Partido Liberal pasou a militar no Partido Conservador.

Foi elixido deputado de Alacant entre 1853 e 1858, e por Valencia entre 1858 e 1871. En 1872 saíu senador por Ourense e Murcia e optou por Murcia. Retornou nas eleccións xerais de 1876 ao Congreso dos Deputados por Alacant de novo (distrito de Alcoi), aínda que en 1878, renunciou a ese escano para ser nomeado senador vitalicio.

### Cargos

En 1857 foi nomeado Director Xeral do Tesouro baixo as ordes de Alejandro Mon y Menéndez. Foi ministro de Facenda en 5 ocasións e con diferentes réximes. Durante o reinado de Amadeo de Savoia, entre o 20 de febreiro e o 26 de maio de 1872 no goberno presidido por Sagasta. Repetiu o cargo dende o 13 de maio ao 3 de setembro de 1874, durante a Primeira República española no goberno do que foi presidente Juan Zavala de la Puente e dende o mesmo 3 de setembro ao 31 de decembro, cun novo goberno de Sagasta. Durante a Restauración, que levou ao trono de Afonso XII foi de novo ministro do goberno que presidía Sagasta (1881-1883) desde o 2 de novembro de 1881 ao 9 de xaneiro de 1883 e, finalmente, durante a rexencia de María Cristina de Habsburgo-Lorena, ocupou por última vez a carteira de Facenda entre o 27 de novembro de 1885 e o 2 de agosto de 1886, no goberno do que foi presidente de novo Sagasta.

Despois de mudar de partido e entrar no Partido Conservador, foi nomeado gobernador do Banco de España en dúas ocasións, entre 1883 e 1884 , e entre 1891 e 1892.

### Actuacións

Entre as súas principais actuacións como ministro inclúen a creación en 1881, do Corpo de Avogados do Estado, a reorganización da Inspección das Finanzas Públicas e unha ventaxosa conversión da débeda pública en 1881, así como a reorganización dos ingresos públicos, como por exemplo: o establecemento dunha Contribución Industrial e do Comercio que causaría a protesta de tódolos gremios e o seu proxecto de venda dos bosques nacionais, que tamén foi moi impopular e que provocaron protestas e unha forte oposición; o restablecemento do imposto de Consumos (abolido na Gloriosa) e a creación do imposto de Dereitos Reais (antes denominado imposto hipotecario e imposto sobre traslacións do dominio).

Cando en 1881 chega ao Ministerio de Facenda descatouse que o seu antecesor, o conservador Fernando Cos-Gayón, tiña xa elaborado un proxecto para arranxar o problema da débeda que acabou provocando a caída do goberno. Porén, Juan Francisco Camacho conseguiu sacalo adiante a final de ano. Foi a primeira reestruturación de débeda voluntaria e pactada -até entón todas as anteriores foran obrigadas- que se beneficiou da boa coxuntura internacional aproveitada polo ministro. O proxecto de conversión da débeda consistiu na reorganización dos títulos públicos e conseguiu diminuír o endebedamento do Estado e reducir fortemente as cargas financeiras. Así puido presentar o orzamento de 1882, por vez primeira, sen déficit. Canto Camacho abandonou o ministerio, a débeda reducírase dun 200% do PIB (1879) a un 70% (1886).

Tamén destacou como home de negocios e impulsor de diferentes iniciativas empresariais como a Sociedade Española Mercantil e Industrial, que era a corporación da casa Rothschild en España. Foi Director xeral da Compañía Arrendataria de Tabacos durante un breve período no que tivo que facer fronte a un grave conflito coas traballadoras ao intentar aplicar medidas rigorosas; e tamén directivo da Compañía de Ferrocarril Madrid-Zaragoza.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Santiago de Angulo Ortiz de TraspeñaJosé Echegaray EizaguirreManuel Orovio EchagüeFernando Cos-Gayón y Pons** |  **Ministro de Facenda** 187218741881 - 18831885-1886 | Sucesor:**José Elduayen GorritiPedro Salaverría y CharituJusto Pelayo de la Cuesta NúñezJoaquín López Puigcerver** |
| Predecesor:**Antonio Romero Ortiz** |  **Gobernadores do Banco de España** 1883-1884 | Sucesor:**Francisco de Cárdenas Espejo** |

Notas
-----

1. ↑  Comín & Martorell (2006), p. 370.
2. ↑  Na documentación do Ministerio de Facenda aparece o 16 de setembro:  Arquivado 08 de setembro de 2017 en Wayback Machine.
3. 1 2  "Expediente personal del senador D. Juan Francisco Camacho de Alcorta". *senado.es*. Consultado o 07-09-2017.
4. ↑  Lozano Peña, Noelia (2008). *El fondo antiguo en la biblioteca de Juan Francisco Camacho*. p. 11.
5. ↑  "Juan Francisco Camacho" (PDF). *minhafp.gob.es*. p. 254-255. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 08-09-2017. Consultado o 08-09-2017.
6. ↑  "Camacho de Alcorta, Juan Francisco". *congreso.es*. Consultado o 07-09-2017.
7. 1 2 3  Calvo Ortega, Rafael (2008). "El ministro Camacho y sus aportaciones a la fiscalidad". *Crónica tributaria* (126): 87–90.
8. ↑  "Biografía de Juan Francisco Camacho". *Base documental d'Història Contemporània de Catalunya*. Consultado o 06-09-2017.
9. 1 2  Muller, John. "La España de Camacho". *elmundo.orbyt.es*. Consultado o 06-09-2017.
10. ↑  Comín & Martorell (2006), p. 369.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Juan Francisco Camacho de Alcorta Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Comín, Francisco; Martorell, Miguel (2006). "Juan Francisco Camacho: un liberal templado". En Comín, Francisco. *La Hacienda por sus Ministros. La etapa liberal de 1845 a 1899*. Zaragoza: Prensas Universitarias de Zaragoza. pp. 369–404. ISBN 9788477337799.
* Múgica de Urquía, Enrique José (1976). V*ida y obra de Juan Francisco Camacho*. Madrid: Universidad Complutense de Madrid. Facultad de Ciencias Políticas y Sociología. Tesis inédita.
* Velaguer Gastela, Ublado e J.G.F (1889). *Apuntes biográficos del Excmo. Señor Juan Francisco Camacho*. Madrid: Establecimiento tipográfico de Fortanet.

### Outros artigos

* Lista de gobernadores do Banco de España

### Ligazóns externas

* Lozano Peña, Noelia (2008). *El fondo antiguo en la biblioteca de Juan Francisco Camacho*Arquivado 01 de xuño de 2020 en Wayback Machine.. Traballo de investigación: Medtrado en Xestión da documentación. Universidade Complutense de Madrid.
* Ficha do Congreso dos Deputados
* Expediente persoal no Senado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6299777
* WorldCat
* VIAF: 90644365
* BNE: XX1517784
* BVMC: 16139
* DBE: juan-francisco-camacho-de-alcorta
* FAST: 1494017
* GEC: 0013730
* LCCN: n90606866
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 19650
* Senadores de España (1834-1923): 508

 |