recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Isabel** ou **Sabela** (en grego Ἐλισάβετ e en hebreo אֱלִישֶׁבַע / אֱלִישָׁבַע) foi a nai de Xoán Bautista. Ademais era descendente de Aharón, parente de María e esposa de Zacarías, de acordo co Evanxeo de Lucas.

Narración bíblica
-----------------

Deus enviou o arcanxo Gabriel a Nazaret, en Galilea, para comunicarlle a María, parente de Isabel, que concibiría polo Espírito Santo un fillo, que se chamaría Xesús. O arcanxo informoulle tamén de que a seu parente Isabel comezara o seu sexto mes de embarazo. María viaxou a un monte de Hebrón, en Xudea, para visitar a Isabel (Lucas 1:26-40).

Esta visita da Virxe María á seu parente Isabel constitúe o misterio da Visitación á Virxe María (Lucas 1:39-56). María loa a Deus cunha oración chamada *Magnificat*.

Tradición
---------

Segundo a tradición, Isabel é filla dunha muller chamada Sobe, filla de Eliud, da tribo de Levi e de Emerenciana. Esta, ao quedar viúva casa con Matán (Mt. 1,15), natural de Belén e dedícanse á crianza de ovellas. Foron os pais de Ana, a nai de María e a avoa materna de Xesús.

Apócrifos
---------

Moitos evanxeos apócrifos mencionan a Isabel. O máis famoso é o *Evanxeo de Santiago*, que menciona que o seu esposo, Zacarías, foi asasinado.

Santidade
---------

Isabel é venerada como santa pola Igrexa católica o 5 de novembro. Na Igrexa ortodoxa e na Igrexa Anglicana éo o 5 de setembro, o mesmo día que Zacarías. Isabel está considerada como matriarca no santoral (5 de novembro) da Igrexa Luterana Sínodo de Misuri e Zacarías é considerado un profeta.

Véxase tamén
------------

* Parroquias de Galicia baixo a advocación de santa Isabel

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q235849
* WorldCat
* VIAF: 316389421
* CERL: cnp00548207
* EBID: ID
* FAST: 360306
* GEC: 0023806
* GND: 118529862
* LCCN: no95039114

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Deucalión (fillo de Minos).
Deucalión e Pirra (gravado para unha *Metamorfosis* de Ovidio, 1589)
Na mitoloxía grega, **Deucalion** era o fillo de Prometeo e de Clímene. Casou con Pirra (á súa vez, curmá súa), filla de Epimeteo e Pandora (a primeira muller creada polos deuses). Deucalión está estreitamente conectado co mito de inundación na mitoloxía grega.

Zeus decidiu castigar á humanidade por considerala unha raza viciosa, e acabar coa chamada Idade de Bronce provocando un gran diluvio. Só quixo salvar a dous xustos: Deucalión e Pirra. Por consello de Prometeo, Deucalión construíu unha gran arca, almacenou todo o necesario e embarcouse con Pirra. Zeus fixo caer unha copiosa chuvia que anegou a maior parte da Hélade, de xeito que pereceron tódolos homes, excepto uns poucos que se refuxiaron no cume das montañas próximas.

Rematado o diluvio e logo de nove días e nove noites navegando, a nave tocou terra firme no Parnaso. Ó desembarcar ofreceu un sacrificio a Zeus e este prometeulles, a través de Hermes, cumprir o que desexaren, e o que Deucalión pediu foi ter compañeiros, ter outros homes con el. Zeus aceptou e ordenoulles que botaran os ósos da súa nai por riba dos ombros, ante o que Pirra se espantou por consideralo unha impiedade. Pero Deucalión comprendeu que se refería ós ósos da Terra nai, é dicir, pedras, e collendo as pedras que atopaban no chan lanzáronas sobre o ombro, cara a atrás, e as pedras se converteron en xente: das que lanzaba Deucalión naceron homes e das que lanzaba Pirra, mulleres.

> 
> 
> "*Zeus, enviando onda el a Hermes, outorgoulle que tomara o que quixera, e el escolleu posuír homes. Como Zeus aceptara, colleu unhas pedras e lanzounas por riba da súa cabeza, e as pedras que lanzaba Deucalión se convertían en homes, e as que lanzaba Pirra en mulleres*".
> (Pseudo-Apolodoro: *Biblioteca mitológica* I, 7, 2)
> 

Deucalión e Pirra tiveron dous fillos, Helen (algúns din que foi enxendrado por Zeus) e Anfictión (que reinou sobre Ática), e unha filla, Protoxenia, que tivo un fillo con Zeus (ou con Locro), Aetlio; algunhas fontes engaden unha segunda filla: Melantea. Helen, a partir do seu nome, chamou *helenos* ós que antes se chamaban *gregos* .

Notas
-----

1. ↑  Ou ben de Celeno ou Pronea.
2. ↑  Pseudo-Apolodoro di que poida que o diluvio se debera á impiedade dos fillos de Licaón (*Biblioteca mitolóxica* III, 8, 2).
3. ↑  Grimal redúceo a un gran cofre no que se meteron eles dous e que estivo aboiando ata que baixaron as augas.
4. ↑  Pseudo-Apolodoro, I, 7, 2-3.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Deucalión Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981, s. v. *Deucalión*.
* PSEUDO-APOLODORO: *Biblioteca mitológica*. Tradución e notas de Julia García Moreno. Alianza Editorial 3ª ed. 2016 [a numeración segue a utilizada neste texto].

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207715
* EBID: ID
* JSTOR: deucalion
* MAG: 2778965938
* SUDOC: 028126858

 |
Deucalión e Pirra (Giovanni Maria Bottalla, c. 1635)
**Pirra**, alcumada *a Loura*, na mitoloxía grega, foi a esposa de Deucalión e filla de Epimeteo e Pandora.

O diluvio
---------

Os dous, Pirra e Deucalión, foron os únicos considerados xustos por Zeus cando este decidiu castigar á humanidade por considerala unha raza viciosa, e acabar coa chamada Idade de Bronce provocando un gran diluvio. Por iso foron perdoados e Prometeo, irmán de Epimeteo, aconselloulles construír unha gran arca, dentro da cal puideron sobrevivir.

Rematado o diluvio e tras ofrecer un sacrificio a Zeus, este concedeulles o que desexaran, e Deucalión pediu ter máis homes. Entón, por orde de Zeus, lanzaron pedras cara a atrás, por riba dos seus ombros, e as pedras convertéronse en homes, as que lanzara el, e mulleres, as que lanzara ela. E deste xeito conseguiron repoboar a terra.

Deucalión e Pirra tiveron dous fillos, Helen (algúns din que foi enxendrado por Zeus), Anfictión (que reinou sobre Ática), e unha filla, Protoxenia, que tivo un fillo con Zeus (ou con Locro), Aetlio; algunhas fontes engaden unha segunda filla: Melantea. Helen, a partir do seu nome, chamou *helenos* ós que antes se chamaban *gregos* .

Aquiles xunto ás fillas de Licomedes

Aquiles co nome de Pirra
------------------------

Cando se comezou a pensar na Guerra de Troia, Aquiles quixo participar na expedición. Pero un oráculo advertira á nai, Tetis, que Aquiles morrería nesta guerra e, para evitalo, escondérono na corte de Licomedes, en Esciros, onde viviu entre as fillas do rei disfrazado de muller. Recibía neste lugar o nome de **Pirra** e mesmo tivo un fillo cunha delas, Neoptólemo, ó que chamaron *Pirro*. Pero o adiviño Calcas augurara a Ulises que nunca se conquistaría Troia de non contar coa axuda de Aquiles, polo que Ulises foi á corte de Esciro, disfrazado de comerciante e con agasallos para as fillas do rei: roupas, alfaias, etc. incluíndo tamén unha lanza e un escudo. Tras entregar os regalos, Ulises fixo tocar unha chamada de alarma, e Aquiles non dubidou en romper as súas roupas de muller e coller as armas para saír en defensa do palacio mentres as mulleres fuxían asustadas. Deste xeito desvelou a súa identidade e Ulises convenceuno para acudir á guerra, cumprindo así o seu destino.

Notas
-----

1. ↑  Pseudo-Apolodoro, I, 7, 2-3.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pirra*** |

### Bibliografía

* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981, s. v. *Pirra* e *Aquiles*.
* PSEUDO-APOLODORO: *Biblioteca mitológica*. Tradución e notas de Julia García Moreno. Alianza Editorial 3ª ed. 2016 [a numeración segue a utilizada neste texto].

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q622809
* WorldCat
* VIAF: 52485710
* BMT: 148772
* EBID: ID
* GND: 118793748
* SUDOC: 240569911

 |
**Erundina Álvarez Pérez**, nada en Santos (Brasil) o 16 de agosto de 1899 e finada en Ourense o 30 de setembro de 1936, foi a única muller executada polos rebeldes fascistas en Ourense.

Traxectoria
-----------

Os seus pais Benito Álvarez Baños e Rosa Pérez Rodríguez era orixinarios de Ferreiros (Entrimo) e emigraron ao Brasil. Retornaron a Entrimo a principios dos anos dez. Tivo tres fillas de solteira: María, nacida en 1920, Justa, en 1924 e Encarnación, en 1926. En 1926 trasladouse a vivir a Ourense, pero retornou en 1930 a Ferreiros. Casou en maio de 1935 con Constante Álvarez González. Despois de casada trasladouse novamente a Ourense, instalándose na rúa Liberdade da zona antiga da cidade, e traballou de camareira.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochou no seu domicilio a Francisco Cofán Eiriz un comerciante esquerdista de Barbadás, que participou no único conato de resistencia ao golpe en Ourense. Trasladou o fuxido a Ferreiros, onde foi denunciada. A Garda Civil encontrouno, e por escondelo e axudalo Erundina foi arrestada. Presa en Bande, foi trasladada ao cuartel de San Francisco e fusilada no Campo de Aragón o 30 de setembro de 1936.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gómez, Xosé Lois (2019). "Undina, a muller que fusilaron no Campo de Aragón". *Lethes. Cadernos culturais do Limia* (Centro Cultural Popular do Limia) (14): 129–139.

### Ligazóns externas

* Undina, a muller que fusilaron no Campo de Aragón Arquivado 09 de outubro de 2019 en Wayback Machine.

* Ficha en Historia das nosas mulleres ourensás
* Erundina Álvarez Pérez na páxina web *Nomes e Voces*.
***Suspiria*** é un filme de terror italiano dirixido por Dario Argento que foi estreado en 1977. Foi co-escrito por Dario Argento e Daria Nicolodi baseándose no ensaio *Suspiria de profundis* de Thomas de Quincey. É a primeira parte da triloxía de Argento coñecida como *As tres nais*, sendo as outras dúas *Inferno* (1980) e *La Terza Madre* (2007). A banda sonora foi composta pola banda de rock progresivo Goblin.

Argumento
---------

Suzy Bannion (Jessica Harper), estudiante de ballet estadounidense, chega á cidade de Friburgo para perfeccionar os seus estudos na prestixiosa academia Tanz. Coincidindo coa súa chegada, unha alumna recentemente expulsada, Pat Hingle (Eva Axén), é salvaxemente asasinada no apartamento dunha amiga á que recorrera na busca de axuda, fuxindo dalgún grave perigo.
A inxenua Suzy, percatarase pronto do estraño comportamento do persoal da academia o que, unido ás terribles mortes que empezan a sucederse, faralle sospeitar que algo sinistro está acontecendo. Máis adiante, a súa compañeira Sara (Stefania Casini) confirmará as súas sospeitas ó confesarlle que a defunta Pat lle comentou que coñecía un escuro segredo relacionado coa academia que non chegou a revelarlle. Finalmente, Suzy descubrirá que a academia Tanz, en realidade, está dirixida por un poderoso sabbat de bruxas ó mando da perversa Helena Markos, "A Raíña Negra": máis coñecida, grazas á súa secuela, *Inferno*, como a "Mater Suspiriorum".

Personaxes
----------

* Jessica Harper como Suzy Bannion
* Stefania Casini como Sara
* Flavio Bucci como Daniel
* Miguel Bosé como Mark
* Barbara Magnolfi como Olga
* Susanna Javicoli como Sonia
* Eva Axén como Pat Hingle
* Rudolf Schündler como Prof. Milius
* Udo Kier como Dr. Frank Mandel
* Alida Valli como Miss Tanner
* Joan Bennett como Madame Blanc

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Suspiria* na IMDb *(en inglés)*.
* Ficha en AllMovie *(en inglés)*
* Ficha en RottenTomatoes *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q546900
* WorldCat
* VIAF: 223081774
* Allmovie: v48031
* AlloCiné: 12704
* CineRessources: 57189
* FilmAffinity: 414789
* GND: 7845852-3
* IMDb: tt0076786
* LCCN: no2006098967
* LUMIERE: 27634
* Metacritic: suspiria
* NKC: unn2008494836
* OFDb: 350
* OMDB: 11906
* Rotten Tomatoes: 1020662-suspiria
* Synchronkartei: 13471
* TMDb: 11906
* TVcom: suspiria

 |
O **Pemberton-Billing P.B.25** foi un avión de exploración británico da primeira guerra mundial construído por Pemberton-Billing Limited, posteriormente Supermarine Aviation Works Limited.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

O **P.B.23** deseñouse en 1915 como un biplano monopraza de exploración, coa góndola da fuselaxe montada entre as ás. A góndola tiña unha cabina aberta para o piloto na parte danteira, e na parte traseira estaba o motor de 80 hp (60 kW) Le Rhône 9C movendo unha hélice en posición "pusher". Montáronse derivas e temóns xemelgos nun plano de cola de gran envergadura cun elevador conectado, todo unido á estrutura das ás a través de catro brazos. O P.B.23 non conseguiu ningún pedido despois de realizar o seu primeiro voo en setembro de 2015, pero 20 unidades da versión mellorada, o **P.B.25**, foron pedidas polo Royal Naval Air Service. O P.B.25 tiña ás inclinadas cara a atrás, un tren de aterraxe modificado, e unha góndola da fuselaxe revisada. Orixinalmente tiña un motor xiratorio de 110 hp (82 kW) Clerget, pero os 20 avións do RNAS foron equipados cos motores de pistóns xiratorios Gnome Monosoupape 9 Type B-2.

Operadores
----------

Reino Unido Reino Unido
* Royal Naval Air Service

Especificacións (P.B.25)
------------------------

*Datos de* The British Fighter since 1912

### Características xerais

* **Tripulación:** 1
* **Lonxitude:** 7,34 m
* **Envergadura:** 10,06 m
* **Altura:** 3,18 m
* **Superficie alar:** 25,7 m2
* **Peso baleiro:** 490 kg
* **Peso bruto:** 715 kg
* **Planta de potencia:** 1 motor de pistóns xiratorio refrixerado por aire Gnome Monosoupape 9 Type B-2 9-cylinder de 100 hp (75 kW)
* **Hélices:** hélice impulsora de paso fixo de 4 pas

### Rendemento

* **Velocidade máxima:** 159 km/h a nivel do mar
* **Alcance:** 320 km (aprox.)
* **Tempo ata altitude:** 1 829 m en 8 minutos e 30 segundos

### Armamento

* **Armas:** 1 metralladora Lewis de 7,7 mm disparando cara a adiante

Notas
-----

1. ↑  Mason, Francis K. (1992). *The British Fighter since 1912*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press. pp. 45–46. ISBN 1-55750-082-7.
**Harriet Brooks**, nada en Exeter o 2 de xullo de 1876 e finada o 17 de abril de 1933, foi a primeira muller física nuclear nacida no Canadá. É coñecida polas súas investigacións sobre transmutacións nucleares e radioactividade .

Traxectoria
-----------

Harriet Brooks licenciouse en matemáticas e filosofía natural pola Universidade McGill en 1898. Foi a primeira estudante de posgrao de Ernest Rutherford (daquela profesora na Universidade McGill), con quen traballou inmediatamente despois de graduarse. Con el traballou en electricidade e magnetismo para obter o seu mestrado en 1901. Foi a primeira muller da Universidade McGill en recibir un máster.

Despois de obter este título e de novo baixo a dirección de Rutherford, fixo unha serie de experimentos para determinar a natureza das emisións radioactivas do torio. Estes experimentos constituíron a base para o desenvolvemento da ciencia nuclear. Foi unha das primeiras persoas en descubrir o radón e en intentar determinar a súa masa atómica.

Durante un curto período tamén traballou baixo a supervisión de Marie Curie. En 1904, Brooks foi nomeada para a facultade do Barnard College. En 1907 casou con Frank Pitcher e abandonou o campo da física, xa que naqueles tempos era obrigatorio que calquera muller da universidade renunciase ao seu traballo despois de casar.

Brooks é considerada unha das mulleres máis importantes da súa época.

Notas
-----

1. 1 2  "Harriet Brooks, pionera canadiense de la física nuclear". *Mujeres con ciencia* (en castelán). 2018-08-09. Consultado o 2022-07-02.
2. 1 2  "La desintegración nuclear; Harriet Brooks.". *A hombros de gigantes. Ciencia y tecnología* (en castelán). 2016-07-22. Consultado o 2022-07-02.
3. ↑  Rayner-Canham, Marelene F. (1992). *Harriet Brooks : pioneer nuclear scientist*. Montréal [Que.] ISBN 978-0-7735-6318-6. OCLC 243564705.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q469259
* WorldCat
* VIAF: 15573516
* BIBSYS: 90673986
* BNF: 13510394n
* FAST: 303778
* FemBio: 30359
* GND: 119153912
* ISNI: 0000 0000 7372 844X
* LCCN: no92011747
* NDL: 00713903
* SUDOC: 133056082
* WikiTree: Brooks-7900

 |
**Catalina Salom Nunia**, máis coñecida como **Catuxa Salom**, nacida en Vilagarcía de Arousa en 1989, é unha cantante, compositora, actriz e socióloga galega.

Traxectoria
-----------

Ten raíces familiares arxentinas. Estudou Socioloxía na Universidade Complutense de Madrid e teatro na escola de interpretación Juan Carlos Corazza. Despois de vivir uns 10 anos alí veu para unha aldea luguesa da Pontenova onde se inspirou e compuxo música.

Medrou co folclore arxentino de Los Nocheros, Mercedes Sosa, Violeta Parra. Despois investigou sobre o blues, o funk, a música negra... Aos 21 anos formou en Madrid con outra moza a banda de «country ibérico».

Coa música en galego de fusión das súas raíces nativo-arxentinas participou na terceira edición de "Imos ter máis que palabras" en Ourense no 2022. Ademais sente unha profunda atracción polo folclore portugués, que influíu moito no seu son. Define a súa música como unha fusión de ritmos tribais latinoamericanos con música en galego, nun envoltorio electrónico. Confesa beber de fontes como Bomba Estéreo, Fuel Fandango, Nicola Cruz ou, de Galicia, Baiuca.

Actúa en solitario coa súa LoopStation, coa súa LiveBand (Yudit Almeida ao Contrabaixo e Lucía Cortiñas á percusión).

Publicou o seu primeiro sinxelo, *Mulleres piratas*, en 2022, e tamén *Ten Ten pé* e *Cando eu morra*.

*Nunha aldea* foi o seu primeiro disco, que presentou no Luar. Tamén lles canta ás "mulleres pirata", as mariscadoras.

Discos
------

* *Nunha aldea* (2022)

Notas
-----

1. ↑  Crespo, Carlos (2022-12-09). "Catuxa Salom, a revelación folktrónica do ano: «Na pandemia pensei en deixar a música»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 2023-06-10.
2. ↑  "Catuxa Salom: "Este proyecto es una fusión entre los ritmos latinoamericanos, el folclore gallego y la electrónica" NR Periodismo alternativo" (en castelán). 2023-04-11. Consultado o 2023-06-10.
3. ↑  Región, La (2022-09-06). "Catuxa Salom: "A miña misión é que conectes, que bailes e que goces o ritmo dos tambores"". *La Región*. Consultado o 2023-06-10.
4. ↑  TomaLaAlternativa (2022-06-23). "Catuxa Salom nos regala una propuesta de electrofolk rural -". *Toma La Alternativa* (en castelán). Consultado o 2023-06-10.
5. ↑  "Catuxa Salom - Descúbreas" (en castelán). 2021-05-19. Consultado o 2023-06-10.
6. ↑  "Catuxa Salom". *Maré Festival*. Consultado o 2023-06-10.
7. ↑  Acuña, Nagore (2021-08-20). ""Deseo llevar la música gallega y la vida rural al mundo"". *Diario de Pontevedra* (en castelán). Consultado o 2023-06-11.
8. ↑  "A galaicoarxentina Catuxa Salom canta 'Nunha aldea' CRTVG". *www.crtvg.es*. Consultado o 2023-06-10.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Canle en TouTube
**Marcos Aboal Vázquez**, é un músico galego, coñecido artisticamente como **Pulpiño Viascón** ou **Bravúboy**.

Traxectoria
-----------

Pulpiño Viascón tocando o serrón cabo dun grupo de pandeireteiras
Durante a súa carreira formou parte de grupos como Os verjalludos, Skupe Skapa, Irmáns bochechiñas, Os Diplomáticos de Monte Alto, Teck pileck (Frankfurt) ou O Jarbanzo Negro. Ademais, durante este tempo desenvolveu a súa faceta de pallaso en circos de Barcelona e Suíza, entre outros. Tamén colaborou co artista Manu Chao no seu álbum Sibérie m'était contéee e con Susana Seivane. 

Compuxo o tema "In the Ocean", ao que pon voz e no que toca o serrón musical. O tema, que pecha o álbum de Bonovo, gañou a primeira edición do concurso A polo ghit en 2006.

No 2012 publicou o seu primeiro álbum en solitario co nome *The Very Best of Pulpiño Viascón*, onde recopila algúns das cancións que interpreta nos seus espéctaculos na rúa. Do mesmo xeito, na súa canle de YouTube e en SoundCloud tamén publica cancións como *Xa vén a Neve* ou o seu álbum chiptune *Chiptune Bravúboy*. Durante a pandemia compuxo cancións de concienciación como *Don Covid* ou *Salvemos a Hostalaría.*

Discografía
-----------

* *The Very Best of Pulpiño Viascón* (LP) (2012)
* *Chiptune Bravúboy* (LP) (2014)
* *Eu Quero Vir ao San Xoán* (Single) (2018)

Notas
-----

1. ↑  Rodri García (31 de marzo de 2019). "El «primo» del último pirata atlántico". *La Voz de Galicia*.
2. 1 2  "BRAVÚBOY-Pulpiño Viascón". *SoundCloud* (en inglés). Consultado o 2023-05-18.
3. ↑  "A Polo Ghit! Un ano máis, na procura da canción do verán". *ctnl.gal*. Consultado o 2023-05-18.
4. ↑  "XA VÉN Á NEVE, PULPIÑO VIASCÓN". Consultado o 2023-05-18.
5. ↑  "DON COVID A MUSICLETA E OS INSTRUMENTOS MÁXICOS (DOLMEN DE DOMBATE)". Consultado o 2023-05-18.
6. ↑  "Salvemos la Hostelería, Salvemos a Hostalaría". Consultado o 2023-05-18.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12398299
* Discogs: 4578520
* MusicBrainz: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Mesa.
Mesa de cabeceiro cunha lámpada acesa.
Unha **mesa de cabeceiro** ou **mesa de noite** é unha pequena mesa que se coloca ao lado do cabeceiro da cama.

Adoita ter caixóns, ou caixóns e andeis, nos que se colocan obxectos persoais, facilitándolle ás persoas deitadas na cama o acceso ás mesmas.

Sobre a mesa colócase usualmente unha lámpada pequena, co obxecto de permitir unha luz adecuada para poder ler, e un espertador, entre outros obxectos.

As mesas de noite antigas tiñan usualmente, debaixo do caixón, unha pequena lacena onde se gardaba o ouriñal.

Galería de imaxes
-----------------

* Cama antiga, coa súa mesa de noite.Cama antiga, coa súa mesa de noite.
* Mesa de noite moderna.Mesa de noite moderna.
* Mesa de noite na habitación dun hotel.Mesa de noite na habitación dun hotel.
* Caixón dunha mesa de cabeceira.Caixón dunha mesa de cabeceira.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mesa de cabeceira*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q667999
* AAT: 300039745
* GEC: 0215417

 |
**UNITY** é un grupo musical de mozas neerlandesas que fórmase por Demi van de Bos, Maud Noordman, Jayda Monteiro da Silva e Naomi Traa. Naceu no ano 2020 co obxectivo de participar na selección nacional do seu país, Junior Songfestival 2020 onde elas gañaron coa súa canció "Best Friends" no 26 de setembro (sen Demi, que deu positivo en COVID-19 e non se lle permitiu participar e tampouco puido participar Robin, outra participante polo mesmo motivo). Despois quedaron na cuarta posición en Eurovisión Júnior 2020 con 132 puntos, tendo un punto menos que España. 

A canción foi seguida por *Have my heart*, que alcanzou o número un no Top 20 Kids. En agosto de 2021, lanzouse a terceira canción titulada *We Stand On*, que tamén alcanzou o primeiro posto no Kids Top 20. Lanzaron o sinxelo de Nadal *Christmas* en decembro de 2021. En abril de 2022 lanzouse o sinxelo *Light it up*. O sinxelo *Let's Go On A Vacay* foi lanzado en xuño de 2022. Este sinxelo tamén alcanzou o número un do Kids Top 20.

Traxectoria
-----------

O grupo comezou en 2020 participando na selección do seu país, Junior SongFestival, onde elas gañaron coa súa canción "Best Friends" e no Eurovisión Júnior 2020 o grupo obtivo unha cuarta posición.

Despois do seu paso por Eurovisión Júnior fixeron varias cancións como *We staan aan* e algúns covers como *Ding-a-Dong*, para o álbum *Songfestival: Nederlands Trots In Een Nieuw Jasje* onde elas e outros artistas do Junior Songfestival fixeron covers das cancións dos Países Baixos en Eurovisión.

Discografía
-----------

* *Best Friends* (2020)
* *Best Friends* (Versión acústica; 2020)
* *Most Girls* (Cover; 2020)
* *Have my Heart* (2021)
* *Ding-a-Dong* (Cover; 2021)
* *We staan aan* (2021)
* *Christmas* (2021)
* *Light it up* (2022)
* L*et's go on a vacay* (2022)

Notas
-----

1. ↑  "Even kennismaken met... UNITY". *www.nujunior.nl*. European Broadcasting Union. 21 de setembro de 2020. Archived from the original on 22 de setembro de 2020. Consultado o 21 de setembro de 2020.
2. ↑  "UNITY wint nationale finale Junior Eurovisie Songfestival, zonder positief geteste Demi". *ad.nl*. European Broadcasting Union. 26 de setembro de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Países Baixos no Festival de Eurovisión Júnior

### Ligazóns externas

* Perfil oficial na páxina ofical de Eurovisión Júnior
* Páxina oficial de Instagram
* Páxina oficial de Spotify
* Páxina oficial de Tik Tok
* Canal oficial de YouTube

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:***"Dans met jou"*Matheu** | **Países Baixos no Festival de Eurovisión Júnior**2020 | Sucesor:***Mata sugu aō ne* (またすぐ会おうね)Ayana** |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q97192766
* Discogs: 8265658
* MusicBrainz: ID

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Taipei 101** (en chinés: *臺北101* / 台北101), con 509 metros (1 671 ft), é o segundo maior rañaceos do mundo tras o Burj Khalifa. O predio, inaugurado en decembro de 2004, cuxa construción foi iniciada en 2001, localízase en Taipei, Taiwán, posúe 101 andares e a súa estrutura flexíbel está inspirada no formato dun bambú, pois, na cultura chinesa, esta planta é utilizada en varias construcións por ser resistente e flexíbel. O seu arquitecto foi C. Y. Lee.

Construción
-----------

O Taipei 101 pode soportar terremotos de 7 graos na escala de Richter e ventos de máis de 450 km/h. A importante capacidade de absorción desta estrutura consiste nun amortecedor eólico con placas metálicas de 660 toneladas que está instalado no andar 89, este é o maior e máis pesado mundialmente. Está dividido en 8 segmentos de 8 pisos, e é o único amortecedor que está visíbel ao público en xeral.

Unha xigante bóla de ferro, de 680 toneladas, colocada no andar 92, serve de contrapeso mecánico contra as vibracións, absorbendo a enerxía e minimizando as oscilacións.

O elevador fabricado pola empresa Toshiba ten o título de maior velocidade: en apenas 37 segundos, leva 30 persoas do 5º andar até o 89º, e iso non é todo, este elevador tamén posúe un sistema de selamento hermético similar ao dun avión, que protexe os oídos das persoas que viaxan nel.

Galería
-------

* Torre Taipei 101.Torre Taipei 101.
* Interior do Taipei 101.Interior do Taipei 101.
* Taipei 101 á noite.Taipei 101 á noite.
* Taipei 101 - Ano novo 2006.Taipei 101 - Ano novo 2006.
* Imaxe do Taipei 101.Imaxe do Taipei 101.
* Taipei 101.Taipei 101.
* Comparación de alturas con outros edificios altos do mundo.Comparación de alturas con outros edificios altos do mundo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Rañaceos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83101
* WorldCat
* VIAF: 245870998
* CTBUH: 117
* EBID: ID
* Emporis: 100765
* GND: 7567293-5
* MusicBrainz: ID
* Structurae: 20004823

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Eixón.

**San Xurxo de Eixón** é unha parroquia do concello da Pobra do Brollón na provincia de Lugo na comarca da Terra de Lemos. Pertence ao arciprestado de Santalla de Rei. En 2011 tiña 68 habitantes (31 homes e 37 mulleres) cunha densidade de 12,14 hab./km². A poboación diminuíu notablemente desde 1991, cando tiña 132 habitantes.

Xeografía
---------

Limita ao norte coas parroquias de Piño e Santalla de Rei, ao sur con Cereixa, ao leste con Castrosante e ao oeste coa Parte e Fornelas.

O río Cabe atravesa a aldea procedente de Santalla de Rei, e separa as entidades de Barrio de Arriba, A Lama e A Vila, de Alende, A Nogueira e O Porto. A parroquia ten un gran desnivel, dividindo en dous. Arriba está o Barrio de Arriba e parte da Vila e abaixo as demais entidades.

Historia
--------

Esta parroquia pertenceu durante a idade media ao condado de Lemos. Aparece nos documentos medievais baixo a grafía de Eijión.

Patrimonio
----------

A **igrexa parroquial de San Xurxo**, de época neoclásica, ten unha nave de planta rectangular, muros de cachotaría, cuberta a dúas e catro augas con tellado de lousa. Na fachada ten un fornelo coa imaxe de San Xurxo, unha ventá rectangular e está coroada por un frontón. Posúe tamén unha torre cadrada e conserva no interior retablos e esculturas do século XVIII.

Festividades
------------

* **Festas de San Xurxo**: patrón da parroquia, o 23 de abril.
* **Festas de San Bartolomé**: o último domingo de agosto.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Eixón

| Lugares da parroquia de Eixón no concello da Pobra do Brollón (provincia de Lugo) |  |
| --- | --- |
| Alende | Barrio de Arriba | A Lama | A Nogueira | O Porto | A Vila |

### Parroquias da Pobra do Brollón

| Galicia | Provincia de Lugo | Parroquias da  Pobra do Brollón |  |
| --- | --- |
| Abrence (San Xoán) | Barxa de Lor (Santa Mariña) | Canedo (San Miguel) | Castroncelos (Santiago) | Castrosante (Santa Mariña) | Cereixa (San Pedro) | Eixón (San Xurxo) | Ferreiros (San Salvador) | A Ferreirúa (San Martiño) | Fornelas (Santa Comba) | Lamaigrexa (San Pedro) | Liñares (San Cosme) | Óutara (Santa María) | Parada dos Montes (Santa Einés) | Pinel (Santa María) | Piño (Santa María) | A Pobra do Brollón (San Pedro) | Saa (Santa María) | Salcedo (San Xoán) | Santalla de Rei (Santalla) | Veiga (San Xián) | Vilachá (San Mamede) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 6/2000, do 7 de xaneiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia de Lugo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares da Pobra do Brollón

### Ligazóns externas

* Páxina de Eixón

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8772707
* código INE: 27047070000

 |
**Xfce** (pronunciado como letras individuais) é un contorno de escritorio para Unix e outros sistemas operativos baseadas nela como Linux, Solaris ou BSD. Está configurado para utilizarse co rato e os ficheiros de configuración normalmente están ocultos para o usuario normal.

Xfce pretende ser rápido e lixeiro, atractivo desde o punto de vista visual e fácil de usar.  Xfce encarna a filosofía tradicional de Unix de modularidade e reutilización.  Consiste en partes empaquetadas por separado, que xuntas fornecen todas as funcións do contorno de escritorio, pero poden ser seleccionadas en subconxuntos para adaptarse ás necesidades e preferencias do usuario.  Outra das prioridades de Xfce é a adhesión a estándares, especialmente os definidos en freedesktop.org.

Do mesmo xeito que GNOME, Xfce está baseado no kit de ferramentas GTK, pero non é unha copia («fork») de GNOME.  Emprega o xestor de xanelas Xfwm. A súa configuración pode facerse integramente co rato, tendo ademais ficheiros de configuración avanzada agochados ao usuario xeral. Xfce non fornece animacións de escritorio, aínda que o Xfwm ten compatibilidade para elas.

Desde febreiro de 2019 a web de Xfce, está dispoñible en galego.

Distribucións
-------------

Distribucións que inclúen Xfce como contorno principal:

* Xfld (descontinuada)
* Archie (descontinuada)
* College Linux (descontinuada)
* DreamLinux (descontinuada)
* FreeSBIE (descontinuada)
* Kate OS (descontinuada)
* Morphix (descontinuada)
* MX Linux
* Slackware
* Slax (no pasado)
* Vector Linux
* Whoppix (descontinuada)
* Xubuntu
* Zenwalk

Outras inclúen Xfce como contorno opcional

* Debian
* Fedora
* openSUSE
**Lou Andreas-Salomé** (nacida como **Louise von Salomé**), nada en San Petersburgo en 1861 e finada en Göttingen en 1937, foi unha intelectual ruso-alemá.

Traxectoria
-----------

Filla dun xeneral do exército ruso de orixe alemá, estudou na Universidade de Zürich, unha das poucas que admitía mulleres. Alí realizou estudos comparativos de relixión e cursos de filoloxía, filosofía e historia da arte. En 1882 viaxa a Roma e coñece, mentres se recuperaba dunha grave enfermidade, a Malwida von Maysenburg, coñecida polo seu feminismo e os seus salóns literarios. Alí faise amiga do escritor Paul Rée, amigo de Nietzsche, cos que proxecta a creación dunha comuna literaria que nunca se faría realidade.

Casou co lingüista Carl Friedrich Andreas, logo que este a ameazase con suicidarse, pero nunca consumou o matrimonio. Residiu en Göttingen dende 1903, onde o seu home era catedrático.

Foi amiga de grandes intelectuais como Rainer Maria Rilke ou Sigmund Freud, de quen foi discípula. Tras a primeira guerra mundial dedicouse á terapia psicanalítica. En 1885 publicou a súa primeira novela, *Im Kampf um Gott* ("Na loita por Deus").

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q38873
* WorldCat
* VIAF: 39372916
* BAV: ADV11872414
* BIBSYS: 90520048
* BLBNB: 000599005
* BNA: 000021706
* BNCHL: 000086385
* BNE: XX1155521
* BNF: 11888806j
* BRE: 1822668
* CANTIC: a10472174
* CiNii: DA0081255X
* DeutscheBio: 118502921
* Dialnet: 1638740
* Discogs: 2910376
* EBID: ID
* FAST: 41036
* FemBio: 873
* GEC: 0003899
* GND: 118502921
* Gutenberg: 37791
* ICCU: CFIV015399
* ISNI: 0000 0001 2128 7264
* LCCN: n79091791
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00431509
* NKC: jn19990000180
* NLA: 35006837
* NLG: 79583
* NTA: 069067201
* OL: OL352213A
* openMLOL: 174216
* PTBNP: 39247
* SELIBR: 175285
* SNAC: w6cn7p15
* SUDOC: 027318788
* Treccani: lou-andreas-salome
* WomenWriters: ID

 |
**Ramiro Carbón Fornos**, **Lagoa**, nado na Lagoa (Soaserra, Cabanas) e finado na Capela o 23 de febreiro de 1946, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Fuxido desde 1937, para evitar ir á guerra. Na primavera de 1944 organizou con Manuel Eive Villar, o seu irmán Evaristo Eive Villar e José Vázquez Mauriz un grupo guerrilleiro na comarca do Eume no que moitos dos membros eran desertores da base naval de Ferrol. En 1944 dirixiu unha partida na Capela. O 23 de febreiro de 1945 matou ao miliciano José Rodríguez. Foi asasinado nunha emboscada da Garda civil en Vilar de Mouros o 23 de febreiro de 1946.

Trala súa morte puxeron o seu nome a un destacamento do Exército Guerrilleiro de Galicia.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 46. ISBN 84-8485-231-8.

* Vázquez Arias, Juan Carlos (2017). "Fuxidos de Soaserra y Regoela (Cabanas)" (PDF). *Cátedra. Revista eumesa de estudios* (24): 7–47. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 12 de setembro de 2019. Consultado o 16 de xaneiro de 2018.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la sierra
**Abenamar'**  ou **Ibn Amar** , nado en 1031 e finado en 1086, foi un poeta nado en Silves ou Estombar, ambos situados no actual Portugal, que chegou a ser primeiro ministro da Taifa de Sevilla.

Biografía
---------

Abenamar era pobre e pouco coñecido, a súa habilidade na poesía e, sobre todo, a súa beleza masculina, atraían ao mozo Al-Mutamid (r. 1069–1095), quen o nomeou primeiro ministro nalgún momento despois da morte do seu pai Al-Mutadid. Abenamar era coñecido por ser invencible xogando ao xadrez ; segundo Abdeluaid al-Marraquexi, a súa vitoria nunha partida convenceu a Afonso VI de León para que abandonase Sevilla.

Planeou a anexión de Murcia ao reino de Sevilla, convencendo a Almutamid para que o convertese no seu gobernador. Rapidamente proclamouse rei e cortou os lazos con Al-mutamid. Caeu do poder rapidamente, sendo capturado nunha emboscada e preso en Sevilla. Inicialmente, Al-mutamid tendeu a perdoalo, pero máis tarde mostrouse indignado por algo que leu nunha carta interceptada enviada por Abenamar desde a súa cela. Foi o propio rei quen matou ao poeta.

Notas
-----

1. ↑  Alves 2014, p. 61.
2. ↑  Coelho 1989, p. 225, 227, 238.
3. ↑  Sevilla, Patrimonio de. "La leyenda de Abenamar…..y una partida de ajedrez – Patrimonio de Sevilla" (en castelán). Consultado o 2022-05-19.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Abenamar*** |

### Bibliografía

* Coelho, António Borges (1989). *Portugal na Espanha Arabe: História*. Lisboa. ISBN 9722104209.
***Iliupersis***, do grego antigo Ἰλίου πέρσις, "o saqueo de Troia", é o nome dun poema épico da literatura grega arcaica hoxe perdido, que forma parte do Ciclo Épico. Na cronoloxía dos acontecementos, situaríase despois dos temas descritos na *Pequena Ilíada* e antes do libro coñecido como *Retornos* (Νόστοι). Foi atribuído por autores antigos a Arctino de Mileto.

A obra probabelmente foi escrita no século -VII, pero as fontes antigas consideran que Arctino de Mileto viviu no século -VIII. Proclo conservou un esquema que fala do contido da obra. Constaba de dous libros escritos en versos hexámetros.

Argumento
---------

O poema narra a guerra de Troia dende o punto de vista dos vencidos, complementario, xa que logo, ás fazañas narradas por Homero. Comeza cos troianos discutindo sobre que facer co enorme cabalo de madeira que os gregos deixaran no lugar do seu campamento abandonado. Casandra e Laocoonte advirten de que hai soldados gregos dentro do cabalo, pero non lles fan caso, e outros din que é unha reliquia sagrada de Atenea, opinión que todos seguen. Os troianos celebran a súa aparente vitoria, mentres unha divindade envía dúas serpes que matan a Laocoonte e os seus fillos. Ante isto, Eneas e os seus homes abandonan Troia presupoñendo o que ía pasar.

Cando chegou a noite, os soldados gregos baixaron do cabalo, abriron as portas da cidade e deixaron entrar as forzas do exército grego, que regresara navegando dende a illa de Ténedos onde estiveran escondidos. Masacraron os troianos e queimaron a cidade.

Durante o saqueo ocorreron feitos singulares. Neoptólemo matou o rei Príamo, aínda que o rei de Troia se refuxiara no altar de Zeus. Menelao matou a Deífobo, que casara con Helena, e levouna a casa con el. Áiax o Menor arrastrou a Casandra fóra do altar de Atenea onde ela se refuxiara. Mentres os gregos discutían se Áiax debía ser castigado polo sacrilexio que cometera, este refuxiouse no altar de Atenea. Despois do saqueo, a deusa matouno no mar.

Odiseo matou o fillo de Héctor, Astianacte. Neoptólemo capturou á esposa de Heitor, Andrómaca. Os gregos fixeron entón un sacrificio humano. Mataron unha das fillas de Príamo, Polixena, enriba da tumba de Aquiles, para aplacar o seu espírito e facer unha boa viaxe de volta.

O poema tería inspirado algúns dos fragmentos da Eneida de Virxilio e está parcialmente resumido en varias obras antigas.

Notas
-----

1. ↑  Arctinus of Miletus en: William Smith (editor), *A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. Vol. I. Boston: Little, Brown & Comp. 1867, p. 274
2. ↑  Procle. *Chrestomatia: Iliupersis*
3. ↑  Nagy, Gregory (2009). *Homer the classic*. Washington, D.C.: Center for Hellenic Studies, Trustees for Harvard University. p. 249, cap. 4. ISBN 9780674033269.
4. ↑  Homerus en: William Smith (editor), *A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. Vol. II Boston: Little, Brown & Comp. 1867, p. 503

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1627579
* GND: 4161266-8
* MusicBrainz: ID

 |
O **International Standard Name Identifier** ou **ISNI** é unha base de datos que xestiona un método para identificar de forma unívoca as persoas que colaboran con contidos nos medios de comunicación, como libros, programas de televisión, artigos de xornais ou revistas, etc. Este identificador consiste en dezaseis cifras divididas en cadanseu bloque de catro.

Exemplo: o número ISNI de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao é **0000 0001 0856 5397**.

Foi desenvolvida baixo o auspicio da Organización Internacional para a Estandarización (ISO) coa súa norma internacional ISO-27729, publicada o 15 de marzo de 2012. A subcomisión novena do comité técnico 46 é a responsábel do seu desenvolvemento. O ISNI pode ser empregado para a desambigüación de nomes que, doutro xeito, poderían confundirse, e ligan os datos sobre estas persoas, que son recollidos e utilizados en tódolos sectores da industria dos medios de comunicación. No ano 2014, o banco de datos do ISNI contiña máis de oito millóns de identidades, ou sexa, 7,53 millóns de persoas e 490 000 organizacións. Nela colaboran 29 institucións e bases de datos, así como corenta bibliotecas nacionais e de investigación. Intégranse tamén os datos do rexisto Virtual International Authority File (VIAF).

Notas
-----

1. ↑  "International Standard Name Identifier (ISO 27729)". Consultado o 29 de xaneiro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial
*Hiawatha* por Thomas Eakins, c. 1874. 
**Hiawatha** (Haiëñ'wa'tha), tamén coñecido como **Ayenwathaaa** ou **Aiionwatha**, foi un líder indíxena e cofundador da Confederación Iroquesa. Era un dirixente do pobo onondaga, ou do pobo mohawk, ou de ambos. Segundo algunhas teorías, naceu entre os onondaga mais foi adoptado polos mohawk.

A Confederación Iroquesa
------------------------

Dentro da Confederación Iroquesa, que contaba orixinalmente con cinco tribos (mohawk, onondaga, oneida, cayuga e seneca), Hiawatha foi o líder da tribo mohawk. Alí era moi coñecido por todas as tribos. Era un grande orador, e eventualmente converteríase no representante do Gran Pacificador. O Gran Pacificador era un home que esperaba estender a paz por todo o Territorio Haudenosaunee (Iroqués). Debido ao feito de que tiña un grave impedimento para a fala, o Gran Pacificador necesitaba un voceiro. Hiawatha estaba disposto a falar en nome de Dekanawidah porque a violencia se desenvolvía en todo o territorio iroqués. Durante estes tempos de caos, un líder chamado Tadodaho, que desprezaba a idea da paz, matou á muller e ás fillas de Hiawatha. Despois, Hiawatha converteuse no orador do Pacificador, para que puidese deter a violencia. Dewanawidah e Hiawatha finalmente conseguiron a paz en todos os iroqueses prometendo a Tadodaho que Onondaga se convertería na capital do Gran Consello, o principal órgano de goberno dos iroqueses. Hiawatha e Dekanawidah crearon a Gran Lei da Paz, rexistrada nos cintos wampum, para solidificar o vínculo entre as cinco nacións orixinais dos iroqueses.

Entre os nomes dos cincuenta Hoyenah (sachems) tradicionais dos Haudenosaunee, Hiawatha (entre outros) é un representante dos Mohawk, e Tadodaho dos Onondaga.

Notas
-----

1. ↑  Bright, William (2004). *Native American Place Names of the United States*. Norman: University of Oklahoma Press. p. 166. ISBN 0-8061-3576-X.
2. ↑  Morgan transcríbeos como Hä-yo-went′-ha e To-do-dă-ho.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bonvillain, Nancy (2005). *Hiawatha: founder of the Iroquois Confederacy.* ISBN 1-59155-176-5 ISBN 9781591551768
* Hale, Horatio (1881). *Hiawatha and the Iroquois confederation: a study in anthropology.*
* Hatzan, A. Leon (1925). *The true story of Hiawatha, and history of the Six Nations Indians.*
* Schoolcraft, Henry Rowe (1856). *The Myth of Hiawatha, and Other Oral Legends, Mythologic and Allegoric, of the North American Indians.*
* Laing, Mary E. (1920). *The hero of the longhouse.*
* Saraydarian, Torkom and Joann L Alesch (1984). *Hiawatha and the great peace.* ISBN 0-911794-25-5 ISBN 9780911794250 ISBN 0-911794-28-X ISBN 9780911794281
* Siles, William H. (1986). *Studies in local history: tall tales, folklore and legend of upstate New York.*

* Portal:Pobos indíxenas de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q44853
* WorldCat
* VIAF: 75149196442974791264
* BIBSYS: 12055510
* CERL: cnp02046953
* EBID: ID
* FAST: 1823887
* GND: 1013903471
* LCCN: n84191800
* NLA: 64485408
* Treccani: hiawatha

 |
**Lucio Virxinio** (en latín: *Lucius Virginius* ou *Lucius Verginius*) foi un militar romano que viviu no século V a.C. e formou parte da gens Virxinia.

Traxectoria
-----------

Era centurión e serviu no exército romano no monte Álgid. Foi advertido por algúns amigos dos plans do decénviro Apio Claudio Craso contra a súa filla Virxinia e volveu a Roma, a pesar do intento de Claudio de arrestalo antes de abandonar o campamento.

Ao día seguinte compareceu no xulgado coa súa filla e pediu a axuda dos seus amigos. Lucio Icilio, o prometido da moza, pediu xustiza. Pero Apio Claudio, que quería satisfacer a súa luxuria, entrou a presidir a corte con arrogancia e rodeado de numerosos clientes. Decretou que a moza fose considerada escrava e levada á súa propia casa, pero cando a quixeron levar, o pobo impediuno. Apio Claudio ordenou aos líctores que expulsasen á xente, e os clientes armados saíron para colaborar na expulsión. Todos se retiraron e deixaron a Virxinio e á súa filla sós diante do xulgado. O pai pediulle ao decénviro que falase con el en privado un momento, e conseguiu retirarse a un lado do Foro, que era onde se celebraba o xuízo. Lucio Virxilio, colleu un coitelo de carniceiro dun dos postos e matou á súa filla dicindo: "Non é posible que te manteña libre". Apio Claudio quixo arrestalo pero a multitude cedeu, correu ata a porta da cidade e refuxiouse no seu campamento.

Tanto o campamento como a cidade levantáronse contra os decénviros, que foron privados do seu poder e restableceuse a antiga forma de goberno. Virxinio foi elixido tribuno da plebe inmediatamente (449 a.C.). Por orde súa, Apio Claudio foi levado a prisión para agardar o xuízo, pero alí acabou coa súa propia vida para evitar unha morte máis ignominiosa.

Notas
-----

1. ↑  Tito Livio.2000, p. 288 (Libro III, 47, 7)
2. ↑  Tito Livio 2000, p. 293 (Libro III, 50, 13)
3. ↑  Broughton , pp. 48-49
4. ↑  Smith 1876, p. 1.268

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Broughton, T. Robert S. (1951). *The Magistrates of The Roman Republic (vol. I)*. Nova York: The American Philological Association.
* Smith, William, ed. (1876). *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology. Volume III* (en inglés). John Murray.
* Tito Livio (2000). *Historia de Roma desde su fundación (Libros I-III)*. Colecciñon: Biblioteca Clásica Gredos, nº 144) (en castelán). (tradución e notas: José Antonio Vidal Villar). Madrid: Gredos. ISBN 84-249-2463-0.

### Outros artigos

* Decénviros

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3655836
* BMT: 132516

 |
**Jay** foi unha banda galega procedente de Vigo formada no ano 2012 por Benjamin Louis (guitarra, dizzy lizzy), Manu Álvarez (batería), Brais Otero (baixo e voz) e Julián Goicoa (guitarra). Cun son onde predominaba o noise rock o grupo publicou dous álbums con esta formación a través do selo Discos Humeantes, *Vacaciones en Vietnam* (2013) e *Los colegas no te olvidan* (2015). Benjamin Louis e Manu Álvarez deixaron o grupo e foron substituídos por Fiz García e Fernando Areal, editando esta nova formación o seu terceiro álbum de estudio en 2017, *Fuimos nosotros*, desta vez co selo compostelán Matapadre e cun estilo onde incorporan elementos de pop, electrónica, rock sinfónico, hip hop e incluso flamenco.

Jay disolveuse dando paso á banda Mundo Prestigio, formada polos mesmos membros, que incorporou novos elementos á música da súa anterior encarnación. Este novo grupo estreouse co seu primeiro EP en maio de 2019.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Vacaciones en Vietnam* | 2013 | Discos Humeantes |
| *Los colegas no te olvidan* | 2015 | Discos Humeantes |
| *Fuimos nosotros* | 2017 | Matapadre |

Notas
-----

1. ↑  "Biografía de Jay - La Fonoteca". *lafonoteca.net* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 26 de outubro de 2020. Consultado o 2020-08-31.
2. ↑  "Jay: «Queremos hacer música, olvidando todos los límites y las barreras» | Retroalimentación". *blogs.lavozdegalicia.es*. Consultado o 2020-08-31.
3. ↑  Vigo, Faro de. "Mundo Prestigio: "Queremos huir del concepto de rock de pirolón"". *mas.farodevigo.es* (en castelán). Consultado o 2020-08-31.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bandcamp da banda