A bacteria *Campylobacter* é un exemplo de capnófilo.
Os **capnófilos** son microorganismos que proliferan en presenza de altas concentracións de dióxido de carbono (CO2).

Algúns capnófilos poden necesitar metabolicamente o dióxido de carbono, mentres que outros non o necesitan, pero compiten con maior éxito polos recursos nesas condicións, xa que moitos outros microorganismos non poden resistir niveis tan altos de CO2. Trátase dun termo descritivo xeral e ten pouca relevancia á hora de establecer unha relación taxonómica ou evolutiva entre organismos que compartan esta característica. Por exemplo, a capacidade dos capnófilos de tolerar (ou ás veces utilizar) a cantidade de oxíxeno que tamén está presente no seu ambiente pode variar grandemente e pode ser moito máis importante para a súa supervivencia. Especies de bacterias do xénero *Campylobacter* son capnófilos que son máis doadas de identificar porque son tamén organismos microaerófilos, é dicir, que poden crecer en altas concentracións de dióxido de carbono con tal de que haxa tamén unha moi pequena cantidade de oxíxeno libre. (Na atmosfera terrestre os niveis de dióxido de carbono son aproximadamente 500 veces menores que os de oxíxeno, 0,04% e 21% do total, respectivamente). Os anaerobios obrigados son microbios que morren en presenza de oxíxeno sen importar a concentración de dióxido de carbono que haxa no seu ambiente, e obteñen enerxía da respiración aerobia ou da fermentación. 

En 2004, caracterizouse unha bacteria capnófila que requiría dióxido de carbono chamada *Mannheimia succiniciproducens*, a cal ten un peculiar metabolismo no que se produce a fixación do carbono. Aínda que a fixación do carbono é normal entre as plantas e outros seres fotosintéticos durante a fase escura da súa fotosíntese, atópase en relativamente poucos microorganismos e non se dá en animais. *Mannheimia succiniciproducens* pode fixar dióxido de carbono no esqueleto de tres carbonos da molécula de fosfoenolpiruvato, un produto final da glicólise, para xerar o composto de catro carbonos ácido oxalacético, que é un intermediario do ciclo de Krebs (hai plantas con fotosínteses especiais, C4 e CAM, que tamén o fan). Aínda que *Mannheimia succiniciproducens* ten a maioría dos intermediarios do ciclo de Krebs, non pode facer a fosforilación oxidativa para producir enerxía.

Patoxenicidade
--------------

Actualmente hai polo menos dous grupos de microorganismos capnófilos ben caracterizados que son patóxenos humanos. As especies capnófilas do xénero *Campylobacter* poden causar trastornos intestinais. Outros patóxenos capnófilos son os do xénero gramnegativo *Aggregatibacter*, que se encontran na boca (por exemplo, *Aggregatibacter actinomycetemcomitans*). Estes causan unha periodontite agresiva xuvenil.

Porén, os capnófilos forman parte da flora normal dalgúns ruminantes. *Mannheimia succiniciproducens* foi illada no rume bovino. As súas características metabólicas e o seu carácter benigno atraeron o interese comercial por ela.

Notas
-----

1. 1 2 3  Black, Jacquelyn (2005). *Microbiology: Principles and Explorations*. USA: John Wiley and Sons. pp. 154. ISBN 978-0-471-42084-2.
2. 1 2 3  Hong, Soon Ho; Kim, Jin Sik, Lee, Sang Yup, In, Yong Ho, Choi, Sun Shim, Rih, Jeong-Keun, Kim, Chang Hoon, Jeong, Haeyoung, Hur, Cheol Goo, Kim, Jae Jong (2004). "The genome sequence of the capnophilic rumen bacterium Mannheimia succiniciproducens". *Nature Biotechnology* **22** (10): 1275–1281. PMID 15378067. doi:10.1038/nbt1010.
3. 1 2 3  The genome sequence of the capnophilic rumen bacterium *Mannheimia succiniciproducens* (*Nature* magazine).
4. ↑  Bhattacharjee, MK; Childs (June 2011). "Sensitivity of the periodontal pathogen *Aggregatibacter actinomycetemcomitans* at mildly acidic pH". *J Periodontol.* **82** (6): 917–925. PMID 21091350. doi:10.1902/jop.2010.100590.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2072863
* MAG: 2776699405

 |