recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Abilene.

**Abilene** é unha cidade de Texas (Estados Unidos) e capital do condado de Taylor. Tiña 115.930 habitantes no 2001.

Lingua, orixe da poboación e relixión
-------------------------------------

* Lingua materna: 85% inglés, 12,8% castelán, 0,5% alemán, 0,3% tagalo.
* Orixe: 18,6% hispano, 10,7% alemán, 9,8% inglés, 8,7% irlandés, 8% afroamericano, 2,6 % francés, 2,1% norteirlandés, 1,9% asiático, 1,5% holandés, 1,5% italiano, 1,1% nativoamericano, 1% polaco.

A Igrexa Baptista, a Igrexa de Cristo e a Igrexa Metodista son as principais confesións da cidade.

Historia
--------

Mapa de 1883.
A cidade foi establecida en marzo de 1881 como un apeadoiro da liña de ferrocarril Texas-Pacífico. Antes do establecemento do ferrocarril a área de Abilene estivo ocupado esporadicamente por indios nómades e forzas militares norteamericanas. Máis tarde chegaron os cazadores de búfalos e os rancheiros. Arredor de 1870 os indios foron expulsados. O anuncio en xaneiro de 1881 da fundación pola compañía de ferrocarril, dunha cidade á beira da liña de ferrocarril entre o Pacífico e Texas atrae a centos de colonos que chegan para participar na poxa dos terreos, os lotes foron adxudicados o 15 de marzo de 1881. O 2 de xaneiro de 1883 a cidade vota integrarse nos Estados Unidos. O 23 de outubro de 1883 Abilene convértese na capital do condado de Taylor. A electricidade chega en 1891, o teléfono en 1898 e o gas natural en 1914.

O establecemento en 1940 da base militar de Camp Barkeley cambiou a vida da cidade, os 60.000 soldados adestrados aquí modificaron a economía da cidade ata que a fin da segunda guerra mundial supuxo o peche da base. Pero en 1952 estableceuse a base aérea de Dyess. Entre 1951 e 1955, 903 novos pozos de petróleo foron descubertos na zona de influencia da cidade. En 1978 púxose fin á Lei seca que viña rexendo dende 1903.

Economía
--------

A economía da cidade está sustentada na produción de petróleo, ademais a cidade actúa como centro de distribución, comercio, industria, transporte e educación dunha área que cobre 22 condados de Texas.

O aeroporto rexional e a Base da Forza Aérea de Dyess, localizada ao oeste da cidade, proporcionan emprego a 4.000 persoas, entre civís e militares. Nas tres universidades da cidade estudan 10.000 alumnos.

Medios de comunicación
----------------------

14 emisoras de radio, 6 estacións de televisión e 1 xornal.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Abilene, Texas*** |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Rochester** é unha cidade do condado de Windsor, no estado de Vermont, Estados Unidos.

A vila central está sinalada como "Rochester (CDP), Vermont", no lugar designado polo censo dos Estados Unidos.

Situada no bordo do Green Mountain National Forest (Bosque Nacional de Green Mountain), a cidade é un destacado destino turístico.

Xeografía
---------

Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos, a cidade ocupa unha superficie de 148,6 km2, dos cales 147,8 km2 son de terra e 0,8 km2, o 0,53 %, de auga.

A súa poboación no ano 2010 era de 1 139 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 7,7 hab./km2.

A superficie da cidade é montañosa e abrupta, pero os terreos nos bordos do curso do río White, que drena a cidade, propician boas terras para os cultivos.

Historia
--------

Rochester foi outorgada en 1780, e alquilada en 1781 a Dudley Chase, Asa Whitcomb e outros 63 colonos, e organizada en 1788. David Currier e a súa familia establecéronse alí no inverno de 1781-1782.

Os límites de Rochester expandíronse a través da anexión de parte da cidade de Pittsfield en 1806, a anexión doutra parte da cidade de Pittsfield e máis dunha parte da cidade de Braintree en 1824, outra parte da cidade de Hancock en 1834 e, finalmente, a anexión de parte da cidade de Goshen en 1847.

A pesar da súa difícil orografía, no século XIX había lugares que subministraban enerxía para os muíños de auga. En 1859, cando a súa poboación era de 1 493 habitates, había industrias que incluían un muíño, varios serradoiros, unha fábrica de bocois e varios de talleres mecánicos.

Rochester foi unha das trece cidades de Vermont illadas polas inundacións causadas polo furacán Irene en 2011.

Galería de imaxes
-----------------

* Mapa das cidades de Vremont, con Rochester en vermelloMapa das cidades de Vremont, con Rochester en vermello
* Vista do Green Mountain National ForestVista do Green Mountain National Forest
* Main Street en 1912Main Street en 1912
* Residencia Pierce contra 1915Residencia Pierce contra 1915
* A cidade contra 1900A cidade contra 1900

Notas
-----

1. ↑  "Profile of General Population and Housing Characteristics: 2010 Demographic Profile Data (DP-1): Rochester town, Windsor County, Vermont". U.S. Census Bureau, American Factfinder. Consultado o 4 de febreiro de 2020.
2. 1 2 3  Austin J. Coolidge & John B. Mansfield, *A History and Description of New England;* Boston, Massachusetts 1859
3. ↑  "Vermont Secretary of State, State Papers of Vermont, Volume 1: Index to the Papers of the Surveyors-General (páxina 124)" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 27 de xuño de 2015. Consultado o 04 de febreiro de 2020.
4. ↑  Floodwaters From Storm Isolate 13 Vermont Towns, *The New York Times*, 31-09-2011.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rochester, Vermont*** |

### Ligazóns externas

* Portal:Vermont *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3447851
* WorldCat
* VIAF: 154787261
* GeoNames: 5240382
* GNIS: 1462188
* LCCN: n82018401

 |
**Uenohara-shi - 上野原市**  
| 

|  |
| --- |
|  |
|  |

 |
| Mapa |
|  |
| Localización de Uenohara na prefectura de Yamanashi. |
|  |
| Localización da prefectura de Yamanashi no Xapón. |
| Información |
| País |  Xapón |
| Illa | Honshū |
| Rexión | Rexión de Chūbu, Rexión de Kōshin'etsu |
| Prefectura | Prefectura de Yamanashi |
| Superficie | 170,65 km2 |
| Poboación | 27.678 (2009) |
| Densidade | 162 h/km² |
| Alcalde | Nobuyuki Murakami |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Uenohara** (上野原市, うえのはらし, *Uenohara-shi*) é un concello da prefectura de Yamanashi no Xapón. Está situado ó sueste da rexión de Chūbu e ó leste da prefectura, no centro da illa de Honshū. A súa superficie é de 170,65 km², a poboación é de 27.678 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 162 h/km².

O concello de Uenohara limita cos concellos de Kosuge, Ōtsuki, Tsuru, Dōshi (que son da prefectura de Yamanashi); Okutama, Hinohara (que son da prefectura de Toquio); e Sagamihara (este último é da prefectura de Kanagawa).

Historia
--------

A cidade de Uenohara foi fundada após a fusión do concello da vila de Uenohara (上野原町, うえのはらまち, *Uenohara-machi*) do distrito de Kitatsuru e do concello da aldea de Akiyama (秋山村, あきやまむら, *Akiyama-mura*) do distrito de Minamitsuru o 13 de febreiro de 2005.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da cidade de Uenohara Arquivado 07 de novembro de 2015 en Wayback Machine. *(en xaponés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q851030
* WorldCat
* VIAF: 241144647696870837472
* GeoNames: 1849406
* GeoNLP: vYPsGw
* NDL: 001211312
* OpenCorporates: 2000020192121

 |
**Invercargill** (**Waihōpai** en maorí) é a cidade máis ó sur e máis ó oeste de Nova Zelandia, situada na parte inferior da Illa Sur. A poboación da cidade era de 50.328 persoas no censo de 2006.

A cidade está situada na rexión de Southland, na beira do río Oreti.

Copa do Mundo de Rugby
----------------------

Invercargill acolleu un encontro na Copa do Mundo de Rugby 1987 e acollerá outros 3 na Copa do Mundo de Rugby 2011, no Rugby Park Stadium, que é o fogar do Southland RFU.

Nados en Invercargill
---------------------

Desta cidade son algunhas das máis importantes estrelas do rugby neozelandés, como Mils Muliaina e Jeff Wilson, e tamén o ex Primeiro Ministro de Nova Zelandia Joseph Ward, que gobernou o país entre 1906 e 1912, e despois de novo entre 1928 e 1930. Tamén é de Invercargill a actriz Vanessa Stacey, coñecida polo seu papel na serie *The Tribe*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Rugby Park Stadium
* Nova Zelandia

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Invercargill*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q31805
* WorldCat
* VIAF: 127885979
* EBID: ID
* GEC: 0520087
* GeoNames: 2189529
* GND: 261122-3
* LCCN: n83232766
* MusicBrainz: ID

 |
**Adrian**, capital do condado de Lenawee, en Míchigan, Estados Unidos, con 21.574 habitantes.

Historia
--------

En 1826 Addison J. Comstock, procedente de Nova York, estableceu o primeiro asentamento ao que chamou "Logan". En 1836 o asentamento foi recoñecido como vila. En 1838 a muller de Addison convenceuno para lle cambiar o nome por Adrian, en honra do emperador romano, en 1853 conseguiu a categoría de cidade.

Economía
--------

Fabricación de compoñentes para automóbiles, plásticos, aluminio, mobles.

Orixe da poboación
------------------

24,6% alemá, 16,99% hispana, 11,6% inglesa , 9,4% irlandesa, 4% francesa, 3,5% afroamericana, 3,4% polaca, 3% italiana, 1,9% holandesa, 1,4% escocesa, 1% franco-canadense, 0,8% asiática, 0,6% nativoamericanos.

Lingua
------

88,3% inglés, 9,7% castelán, 0,3% Urdú.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Adrian, Michigan*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q372304
* WorldCat
* VIAF: 266921796
* EBID: ID
* GEC: 0438519
* GeoNames: 4983811
* GNIS: 619846
* LCCN: n83163898
* MusicBrainz: ID

 |
Coordenadas: 37°50′11″N 0°47′19″O﻿ / ﻿37.8363098, -0.7885565

A serra de Escalona limita a depresión litoral, xunto á de Carrascoy, proporciona este perfil coñecido como "La bella durmiente" a causa da forma de muller deitada que parece representar. Nesta foto vese a serra desde unha charca das Salinas.
**San Pedro del Pinatar** é un municipio da Rexión de Murcia, en España, pertencente á comarca do Mar Menor.

Ao atoparse nas ribeiras do mar Mediterráneo e do mar Menor dispón de grande atractivo turístico e ecolóxico. Ao norte do municipio atópase o parque natural das Salinas e Areais de San Pedro del Pinatar. Nun raio de menos de 50 km pódense atopar tres núcleos urbanos de máis de cen mil habitantes: Torrevieja, Cartagena e Murcia.

Características
---------------

A pesar de ser un municipio relativamente pequeno a súa situación estratéxica na costa e as súas calidades ambientais orixinaron un crecemento moi rápido da poboación e un aumento da actividade comercial e económica. Ao mesmo tempo produciuse unha gran presión urbanística que minimizou o chan dedicado ás tarefas agrícolas.. Dese modo, a pesca e a explotación das salinas deixaron de ser as súas actividades económicas case exclusivas.

As actividades relacionadas co lecer ocupan un destacado papel. O seu clima adecuado para actividades ao aire libre, as súas oito praias, tres portos deportivos, instalacións de talasoterapia, itinerarios ecolóxicos, zona de copas en *la Curva* de Lo Pagán etc, proporcionan unha oferta diversificada na zona; aínda que existen conflitos de intereses.. As festas tradicionais realízanse no verán, o que fai que poidan participar moitas persoas que veranean na zona.

Notas
-----

1. ↑  "Plan de ordenación dos recursos naturais" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 14 de decembro de 2004. Consultado o 13 de xuño de 2009.
2. ↑  Problemas no litoral murciano
3. ↑  Construcións ilegais na Curva

| * v
* c
* e
Murcia Rexión de Murcia  ·  Concellos da Rexión de Murcia |
| --- |
| 
* Abanilla
* Abarán
* Águilas
* Albudeite
* Alcantarilla
* Aledo
* Alguazas
* Alhama de Murcia
* Archena
* Beniel
* Blanca
* Bullas
* Calasparra
* Campos del Río
* Caravaca de la Cruz
* Cartaxena
* Cehegín
* Ceutí
* Cieza
* Fortuna
* Fuente Álamo de Murcia
* Jumilla
* La Unión
* Las Torres de Cotillas
* Librilla
* Lorca
* Lorquí
* Los Alcázares
* Mazarrón
* Molina de Segura
* Moratalla
* Mula
* Murcia
* Ojós
* Pliego
* Puerto Lumbreras
* Ricote
* San Javier
* San Pedro del Pinatar
* Santomera
* Torre-Pacheco
* Totana
* Ulea
* Villanueva del Río Segura
* Yecla

 |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q743996
* WorldCat
* VIAF: 146840365
* código INE: 30036
* GEC: 0267330
* GeoNames: 6359540
* GND: 4581050-3
* LCCN: nb2008005897
* MusicBrainz: ID
* OSM: 346008

 |
A **dasometría** é a parte da dasonomía (ciencia dos bosques) que se ocupa da aplicación de métodos estatísticos para a procura de solucións a problemas asociados coa existencia, crecemento e manexo de bosques.

Esta ciencia divídese en catro partes:

1. A **dendrometría.** Trata da medida das dimensións da árbore, do estudo da súa forma e da determinación do seu volume.
2. A **estereometría** da masa, que trata das estimacións métricas e o cálculo do volume da masa forestal, entendida esta como conxunto de árbores que conviven nun espazo común.
3. A **epidometría**, que trata as técnicas de medición e as leis que regulan o crecemento e produción das árbores e masas forestais.
4. O **inventario forestal**, que ocúpase de describir a situación actual do bosque, como punto de partida para a planificación e a toma de decisións.

Nalgúns países como en España, considérase a disciplina que se ocupa das medicións forestais, diferenciándoa do inventario forestal, que se entende como materia diferente. Noutros países, o habitual é considerar, tanto a dasometría como o Inventario Forestal como unha única materia de estudo, chamándoa tamén "biometría forestal". 

Así os franceses e italianos utilizan o vocábulo "dendrometrie" e "dendrometria" respectivamente para facer referencia á disciplina que engloba ambas as materias. Os anglosaxóns "Forest Mensuration" e os alemáns "Holzmesskunde", utilizan a denominación de "Medicións forestais" para denominar estas disciplinas nos seus respectivos idiomas, do mesmo xeito que os países de fala portuguesa, que a denominan "Mensura Forestal".

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Biometría

### Ligazóns externas

* Prodan, Michail (1997). *Mensura forestal*. Agroamérica. ISBN 9290393041.
* Pita Carpenter, Pio A. (1984). *Apuntes de Dasometría Tomo I*. Servicio Publicaciones E.U.I.T. Forestal (Universidad Politécnica de Madrid).
* López Pena C. "Tema 1 - Introdución a la Dasometría"  Arquivado 21 de xuño de 2020 en Wayback Machine. OpenCourseWare, Universidade Politécnica de Madrid, 2008. Arquivado en Internet Archive
Coordenadas: 43°17′31″N 20°36′56″L﻿ / ﻿43.29194, -20.61556

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Raška (homónimos).
Escudo de armas de Raška.
**Raška** ou **Rascia** é unha vila e un concello de Serbia (en serbio, Рашка / *Raška*; pronuncia IPA /râʃka/), no suroeste da Serbia Central, capital do distrito do mesmo nome. 

Situación do concello de Raška en Serbia.
O municipio tiña, segundo o censo 2001, unha poboación de 24.680 habitantes, dos que 6.574 residían na capital do concello.

A extensión do municipio é de 670 km².

A viña está situada entre os ríos Raška e Ibar.

Galería de imaxes
-----------------

* Centro de Raška, coa igrexa do Arcanxo San GabrielCentro de Raška, coa igrexa do Arcanxo San Gabriel
* Praza Maior de RaškaPraza Maior de Raška
* O río Raška ao seu paso pola vilaO río Raška ao seu paso pola vila

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Raška, Serbia*** |

* Sitio Oficial do Municipio de Raška *(en serbio)* Consultada o 27/1/2012.
*La Liberté guidant le peuple* de Eugène Delacroix (1833), obra pictórica convertida en símbolo da Revolución de 1830A **Revolución de 1830**, tamén coñecida como **Revolución de Xullo**, foi unha revolta da clase media francesa contra o rei Carlos X que o forzou a abdicar, sendo substituído polo rei orleanista Luís Filipe co título de rei dos franceses e non o tradicional de rei de Francia.

Contexto
--------

Escena da Revolución de 1830
Cando Carlos X subiu ao trono o 16 de setembro de 1824, Francia ía progresando cara a reconstrución tras as guerras napoleónicas, o seu antecesor Luís XVIII aínda que autocrático mantivera unha maior liberdade que a que se gozaba no Antigo Réxime antes da revolución en parte por ser imposible unha volta atrás xa que a alta burguesía era cada volta máis poderosa a consecuencia do desenvolvemento económico, aínda que houbo represión contra os que se distinguiran no réxime anterior coñecido como o terror branco e volveuse á alianza entre a Igrexa e o Estado. Existía unha asemblea electa, a Cámara dos Deputados, pero o seu poder era escaso e a burguesía aspiraba a establecer unha monarquía liberal e Carlos tiña o desexo de volver a unha monarquía absoluta.

Revolta
-------

No mes de xullo de 1830 en resposta ao intento do rei de poñer en práctica as teorías da supremacía das prerrogativas reais estoupou en París unha revolta que percorreu os barrios populares pedindo a abdicación do rei e en resposta á saída á rúa do exército

Luís Filipe de Francia para restablecer a orde a poboación atacou as armerías formando unha milicia para facer fronte ao exército pero o exército negouse a disparar sobre os manifestantes, en resposta o rei abdicou e saíu ao exilio. En só tres días triunfou a revolución que supuxo o triunfo do liberalismo, estableceuse unha monarquía, a de Luís Filipe, sometida ao Parlamento, establecéronse as liberdades públicas e un sistema de elección baseado no sufraxio censitario que lle daba acceso ao voto aos propietarios. A revolución de 1830 tivo unha repercusión internacional estendéndose a outros países e establecéndose monarquías constitucionais.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q214028
* BNF: 11938565c
* BRE: 2028681
* EBID: ID
* GEC: 0055141
* GND: 4073120-0
* LCCN: sh85051401
* NKC: ph1054557

 |
**Sonsoles Espinosa Díaz**, nada en Ávila o 8 de novembro de 1961, é unha xurista, soprano e profesora de música española.

Biografía
---------

Filla de militar, licenciada en dereito pola Universidade de León, coñeceu nesta cidade a José Luis Rodríguez Zapatero en 1981. A parella contraeu matrimonio o 27 de xaneiro de 1990. Froito deste son dúas fillas, Laura e Alba.

Profesional da música, impartiu clases desta disciplina nun colexio privado de León, o *Colegio Leonés*. Foi membro do coro universitario desta cidade. Ao ser elixido Rodríguez Zapatero secretario xeral do PSOE ambos trasladaron o seu domicilio a Madrid, a capital de España. Grazas á práctica da música vocal tamén en Madrid permanece en contacto co mundo artístico. No coro do Teatro Real desempeñou funcións de soprano substituta. Con posterioridade, foi tamén contratada polo coro de RTVE.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* El Mundo: Sonsoles Espinosa *(en castelán)*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ana Botella** |  **Parella do Presidente do Goberno de España** 2004 - 2011 | Sucesor:**Elvira Fernández Balboa** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q107142558
* Europeana: ID

 |
**José María Criado Labajo**, coñecido como **Pepe Criado**, nado en Ferrol en 1949, é un exdirixente de fútbol galego, que foi presidente do Racing de Ferrol entre 2017 e 2023. Anteriormente fora vicepresidente do club durante 24 anos.

Traxectoria
-----------

Naceu na ferrolá rúa Galiana en 1949, sendo fillo de José María Criado Luaces e Concepción Labajo Mera, propietarios da tenda de lencería El Cisne, situada na mesma rúa. En 1969 colleu as rendas do negocio familiar, que rexentou durante os seguintes 45 anos.

Xogou ao fútbol como extremo dereito no Bertón e foi un dos pioneiros do fútbol sala en Ferrolterra. En 1974 ingresou na directiva do Racing de Ferrol, durante a presidencia de Ramón Sánchez Dopico. Máis tarde converteuse no vicepresidente do club, cargo que ocupou durante 24 anos, con Isidro Silveira como presidente.

En 2017, trala morte de Isidro Silveira, foi elixido novo presidente do Racing, ocupando o cargo durante os seguintes seis anos.

Notas
-----

1. ↑  "La tienda El Cisne, uno de los emblemas del comercio ferrolano, cumple 80 años" (en castelán). 11 de outubro de 2016. Consultado o 16 de decembro de 2023.
2. ↑  Casanova, Jorge (11 de outubro de 2019). "José María Criado: «Todos somos algo masoquistas»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 16 de decembro de 2023.
3. ↑  Amado, Roberto (31 de outubro de 2023). "Mitchum y Eastwood (Homenaje a Pepe Criado)". *Diario de Ferrol* (en castelán). Consultado o 16 de decembro de 2023.
4. ↑  De la Barrera, Elba (29 de agosto de 2023). "José María Criado deja la presidencia del Racing y Manuel Ansede coge su testigo: «No es una dimisión; me voy feliz»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 16 de decembro de 2023.
5. ↑  Salgado, Raúl (10 de marzo de 2017). "José Criado, «el socio número 17», nuevo presidente del Racing para «un período de transición»" (en castelán). Consultado o 16 de decembro de 2023.
**Bandar Seri Begawan**, é a capital de Brunei, situada no Mar da China Continental. No ano 2010 tiña 140 000 habitantes. Antigamente coñecida como Brunei Town cambiou o seu nome o 3 de outubro de 1970.

Mesquita do Sultán Omar Ali.

Etimoloxía
----------

A primeira parte do nome da cidade, Bandar provén do persa بندر e significa "porto" ou "refuxio". A segunda parte do nome, Seri Begawan ten orixe nas palabras Sri e Bhagwan do sánscrito, que significa a bendita.

Historia
--------

A historia da capital de Brunei remóntase ó século VI. Inicialmente era unha aldea da auga (Kampong Ayer), preto da actual localización de Kampong Kota Batu e o edificio nacional do museo. Dende entón, o crecemento e o desenvolvemento da capital ligou varias poboacións en Sungai Brunei que proporcionou unha base cidadá que potenciou diversas actividades económicas, especialmente as relacionadas co mar.

Patrimonio
----------

Entre os seus edificios destacan o Palacio Real do Sultán, un dos máis grandes do mundo, e a mesquita de Omar Ali Saifuddien, o Royal Cerimonial Hall, o Royal Regalia Building, e o Brunei History Center. A mesquita de Omar Alí Saifuddin, construída en 1958, destaca pola súa enorme cúpula dourada e un luxoso interior de mármore italiano.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Bandar Seri Begawan*** |

* Información do Goberno Municipal Arquivado 03 de novembro de 2016 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9279
* WorldCat
* VIAF: 126683485
* BRE: 1849697
* EBID: ID
* GEC: 0007255
* GeoNames: 1820906
* GND: 117603-1
* LCCN: n81131873
* MusicBrainz: ID
* OSM: 8748136
* TGN: 1065983
* WOEID: 1020725

 |
**Idiopatía** é unha enfermidade ou doenza de orixe descoñecida. **Idiopático** é un adxectivo usado principalmente en medicina, que significa *de aparición espontánea ou de causa descoñecida**.* A combinación de raíces do grego significa "unha enfermidade de etioloxía descoñecida".

Etimoloxía
----------

Do grego ἴδιος, idios (propio, particular) + πάθος, pathos (enfermidade, sufrimento), co significado de "unha enfermidade dun tipo particular ou propio".

Características
---------------

Tecnicamente é un termo da nosoloxía, a clasificación das doenzas. Para moitos destes, unha ou varias causas son algo mal entendidas, pero nunha porcentaxe da poboación con esa enfermidade a causa pode non ser realmente aparente ou caracterizada. Neses casos, dise que a orixe desa condición é "idiopática".

Nalgunhas enfermidades, a comunidade médica non pode establecer unha causa clara na maioría dos casos (exemplo: glomeruloesclerose idiopática)  e noutros trastornos, con todo, as causas idiopáticas son nunha pequena porcentaxe (exemplo: fibrose pulmonar). A medida que a medicina e os avances científicos se producen en relación a unha enfermidade, descobríronse as causas e diminúe a porcentaxe de casos designados como *idiopáticos*.

Notas
-----

1. ↑  "Idiopatía, páx. 393" (PDF). *edu.xunta.gal; DXPL; Dicionario galego de termos médicos*. Consultado o 14 de xullo de 2022.
2. ↑  "Dicionario RAG; idiopático, -a". *Real Academia Galega*. Consultado o 2022-07-15.
3. ↑  Daskalakis N, Winn M (2006). "Focal and segmental glomerulosclerosis". *Cell Mol Life Sci* **63** (21): 2506—2511. PMID 16952054.
4. ↑  "Medical Encyclopedia: Idiopathic pulmonary fibrosis". *MedlinePlus*. Consultado o 13 de febreiro de 2007.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Idiopatía*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Idiopatía*** |

* Diagnóstico médico

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q594841
* GEC: 0115269
* MAG: 2775947562

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C0277553

 |
**Baranavičy** (en belaruso: *Баранавiчы*; en ruso: *Барановичи*, *"Baranovichi"*; en polaco: *Baranowicze*) é unha cidade da rexión de Brest no oeste de Belarús. En 1995 tiña 173 000 habitantes.

Historia
--------

A primeira mención á cidade data de 1706 como propiedade privada da familia polaca Rozwadowski. No século XVIII como resultado da partición de Polonia pasa a Rusia. En 1870s Baranavičy aumenta a súa importancia ao se converter nunha importante empalme ferroviario. En 1883 chega aos 2 000 habitantes e en 1897 aos 4 600 (o 50% xudeus).

Os polacos conquistan a cidade durante a guerra polaco-soviética e en 1919 recibe dereitos de cidade. En 1921 tiña 11 000 habitantes (67% xudeus) e en 1939 chega aos 30 000 habitantes. Logo da Guerra Defensiva Polaca de 1939 a cidade foi ocupada pola Unión Soviética ata o 25 de xuño de 1941 en que a Wehrmacht conquistou a cidade, en agosto os creouse un gueto para os 12 000 xudeus da cidade, onde viviron en condicións lamentables ata o 14 de decembro de 1942, cando foron enviados a varios campos de concentración, só 250 sobreviviron.

Notas
-----



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q237655
* WorldCat
* VIAF: 138388003
* BRE: 861849
* EBID: ID
* GEC: 0007442
* GeoNames: 630429
* GND: 4324367-8
* NKC: ge128715
* OSM: 3629362
* SUDOC: 143471473
* TGN: 7014751

 |
**Nicolás González Aller**, nado en Lalín o 9 de agosto de 1947, é un pintor e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Luis González Taboada. Foi director da sucursal da Caixa de Aforros de Ourense en Lalín de 1981 a 1987, e despois da sucursal de Caja Madrid (1993), e presidente do Club Deportivo Lalín. Foi o número catro na candidatura de Coalición Galega pola provincia de Pontevedra ás eleccións autonómicas de 1985. Nas eleccións municipais de 1991 encabezou a lista de Converxencia Nacionalista Galega ao concello de Lalín, pero non foi elixido concelleiro. Fixo a súa primeira exposición en Lalín en 1994. Volveu ser presidente do Club Deportivo Lalín (1997-2000). A partir de 1999 dirixiu o proxecto cultural Silleda Creart da Semana Verde de Galicia. Residiu dous anos en Costa do Marfil (2005-2007).

Vida persoal
------------

Casou con María Teresa Casares Peláez. É pai de Teresa, Berta e Nicolás González Casares.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 12-12-1981, p. 33.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 17-11-1985, p. 36.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 12-4-1941, p. 34
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 17-12-1998, p. 47
5. ↑  *La Voz de Galicia*, Lalín-A Estrada, 17-3-2007, p. l2.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Lalín

### Ligazóns externas

* Nicolás González Aller: "'Unha leira na lúa' nace porque me cansei dos terrícolas e marchei ao espazo", entrevista en *Faro de Vigo*.
Coordenadas: 37°07′53″S 62°48′36″O﻿ / ﻿-37.13139, -62.81000

**Villa Epecuén** é unha cidade arxentina despoboada na ribeira leste do Lago Epecuén, no partido de Adolfo Alsina, na provincia de Buenos Aires.

Descrición
----------

Foi un centro turístico coñecido polo lago homónimo e as súas salgadas augas, onde cunha poboación de 1.500 persoas, atenderon uns 20.000 turistas ao ano, ata que chega o fatal día do 10 de novembro de 1985, inundase unha gran parte da cidade polo costado do lago uns 10 metros de profundidade, despois dunhas fortes choivas seguidos dos intensos invernos. As persoas fuxiron, das cales algúns foron para Carhué. No 2013, unha gran parte da auga salgada retirouse e grazas a iso, Epecuén volveu a ter turistas visitando os seus restos e paisaxes.

Imaxes
------

* As ruínas do matadero.As ruínas do matadero.
* As ruínas de Epecuén.As ruínas de Epecuén.

Notas
-----

1. ↑  "Strange Argentina ghost town that was underwater for 25 years re-emerges as tourist attraction". *Daily News* *(en inglés). 10 de maio de 2013. Consultado o 4 de decembro de 2015.*
2. ↑  "Villa Epecuén: uma cidade emerge das águas". *Deutsche Welle* (en portugués). Consultado o 19 de febreiro de 2017.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Villa Epecuén*** |

### Outros artigos

* Despoboados

### Ligazóns externas

* «Lago Epecuén: la ciudad inundada en 1985» *(en castelán)*.
* «The Ruins of Villa Epecuén», *The Atlantic*, 20/7/2011 *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2525050
* GeoNames: 3851114

 |
**Vicente Almazán Climent**, nado o 17 de novembro de 1924 e finado o 1 de febreiro de 2006, foi un filólogo e historiador castellonenco.

Traxectoria
-----------

Comezou a escribir nos colexios dos maristas de Alacant e de Valencia. Despois de falecer o seu pai volveu a Castelló, continuando os seus estudos nos Escolapios. En 1948 marchou a Francia onde iniciou os estudos universitarios en Estrasburgo, despois conseguiu unha bolsa para a Universidade de Colonia (Alemaña), onde cursou filoloxía Románica e literatura medieval. Descubriu a lingua sueca nunha estadía na Universidade de Estocolmo pero volveu a Colonia para rematar o doutoramento.

Viaxou a Canadá, onde viviu nove anos, deu clases nas universidades de Sudwury e Windsor. Despois marchou aos Estados Unidos onde ensinou filoloxía románica durante corenta anos, primeiro na Universidade de Wayne (Detroit) e logo na de Wisconsin-Oshkosh.

Xubilouse en 1995, sendo nomeado profesor emérito. Foi relator de oficio do II Congreso Internacional de Estudos Xacobeos e formou parte do Comité Internacional de Expertos do Camiño de Santiago ata a súa morte o 2006.

Obra
----

* *Historia de una amistad: las cartas de Pedro de Dacia y Cristina Stommeln*. Editorial San Esteban. (ed.), col. Biblioteca Dominicana. Salamanca, 2004.
* *Olav, rey perpetuo de Noruega*. Xunta de Galicia, 2002.
* *Santa Brígida de Suecia. Peregrina, política, escritora*. Xunta de Galicia, 2000.
* *Galicia. Breviario para o galego ausente*. Galaxia, 1999.
* *Dinamarca jacobea. Historia, arte, literatura*. Xunta de Galicia 1998.
* *Alsacia jacobea. Introducción al estudio de las peregrinaciones alsacianas a Santiago de Compostela: historia, literatura, arte*. Consorcio Compostela 93, D.L. 1994.
* *Seis ensaios sobre o Camiño de Santiago*. (ed.),Galaxia, 1992.
* *Gallaecia scandinavica*. *Introdución ó estudo das relacións galaico-escandinavas durante a Idade Media*. Galaxia, 1986.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "Vicente Almazán". *fundacioncarloscasares.org*. Consultado o 2023.
**Kupang** é capital da provincia de Nusa Tenggara Leste, Indonesia. A cidade está situada en Timor Occidental e tiña, en 2010, unha poboación estimada de 500.000 habitantes, que se elevaba a 450.000 incluíndo a rexión circundante. En 1967, a cidade converteuse en sede da diocese de Kupang. En 1989 a diocese foi elevada a arquidiocese.

Historia
--------

Kupang foi un importante porto e posto comercial durante as épocas coloniais portuguesa e holandesa. Foi unha importante escala para recarga de voos de distancia avión voos entre Europa e Australia.

Desempeñou un papel importante durante o conflito de Timor-Leste, tanto para os militares indonesios como para as milicias pro-indonesias. Os campos de refuxiados creados arredor de Kupang beneficiaron tamén un impacto significativo sobre a cidade.

Galería de imaxes
-----------------

* Residencia residente en Kupang (1870-1910).Residencia residente en Kupang (1870-1910).
* Porto de Kupang, en 1912.Porto de Kupang, en 1912.
* O faro e ancoraxe de Kupang.O faro e ancoraxe de Kupang.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Kupang*** |

### Ligazóns externas

* Kupang no WikiMapia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14155
* WorldCat
* VIAF: 157113976
* EBID: ID
* GeoNames: 2057087
* GND: 4653822-7
* LCCN: n81039867
* MusicBrainz: ID

 |
**Ricardo Gómez Buceta**, coñecido como **Ricardito**, nado en Pontevedra en 1900 e finado en Bueu o 24 de decembro de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Depositario e administrador do concello de Bueu. Militante do Partido Galeguista, era compañeiro e colaborador do alcalde Johan Carballeira. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi perseguido e acusado dun desfalco nas arcas do concello. Foi suspendido de emprego e soldo e a familia tivo que vender dúas propiedades para pagar a cantidade reclamada. O 21 de decembro de 1936 foi detido pola Falanxe local, e tres días despois asasinado. O seu cadáver non apareceu. A súa familia marchou de España e estableceuse no Uruguai e na Arxentina.

Notas
-----

1. ↑  "La falsa deuda de Ricardo Gómez Buceta" *Faro de Vigo*, 15/4/2010.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bará, Luís: "Ricardo Gómez Buceta no tempo da infamia" 23/6/2015.
* A memoria que non se debe esquecer (II)
* Ricardo Gómez Buceta na páxina web *Nomes e Voces*.
Advertencia en páxina cerrada por pornografía infantil durante a operación "Protect Our Children"
Denomínase **pornografía infantil** toda representación de menores de idade de calquera sexo en condutas sexualmente explícitas. Pode tratarse de representacións visuais, descritivas (por exemplo en ficción) ou mesmo sonoras. O acceso a contidos pornográficos en xeral evolucionou segundo evolucionaron os distintos medios; literatura, fotografía, vídeo, cinema, DVD, debuxos de animación ou a propia internet. Internet permitiu detectar e perseguir a produtores e distribuidores de contidos ilegais que durante décadas operaran impunemente, pero tamén facilitou enormemente o acceso a este tipo de pornografía.

O NCMEC (National Center for Missing & Exploited Children) estima que ao redor do 20% de toda a pornografía en Internet contén imaxes de nenos.[]

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Pornografía infantil e Internet*Arquivado 06 de agosto de 2011 en Wayback Machine. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q660567
* BNCF: 62683
* BNF: 125623345
* EBID: ID
* GND: 4429911-4
* JSTOR: child-pornography
* LCCN: sh85023536
* MAG: 2777154746
* NKC: ph203868

 |
Localización da comarca en Aragón.Concellos da comarca.
O **Bajo Aragón** (en galego: *Baixo Aragón*) é unha comarca situada no nordés da provincia de Teruel, en Aragón. A súa capital é Alcañiz.

Xeografía
---------

Limita a norte co Bajo Aragón-Caspe, ao oeste co Bajo Martín e Andorra-Sierra de Arcos, ao sur coa provincia de Castelló e o Maestrazgo e ao leste co Matarraña.

Municipios
----------

A comarca engloba os municipios de Aguaviva, Alcañiz, Alcorisa, Belmonte de San José, Berge, Calanda, La Cañada de Verich, Castelserás, La Cerollera, La Codoñera, Foz-Calanda, La Ginebrosa, Mas de las Matas, La Mata de los Olmos, Los Olmos, Las Parras de Castellote, Seno, Torrecilla de Alcañiz, Torrevelilla e Valdealgorfa.

Historia
--------

Historicamente a denominación *Bajo Aragón* referiuse a unha área moito máis extensa que a actual delimitación oficial. Esta área, que actualmente adoita denominarse Bajo Aragón Histórico, abarca tamén unha parte ou ata a totalidade de cada unha das 5 comarcas aragonesas veciñas.

A lei de creación da comarca actual é a 10/2002 do 3 de maio de 2002. Foi constituída o 13 de xuño de 2002. As competencias fóronlle traspasadas o 1 de outubro de 2002.

Linguas
-------

Os municipios de Aguaviva, Belmonte de San José, La Cañada de Verich, La Cerollera, La Codoñera, La Ginebrosa e Torrevelilla son bilingües en castelán e catalán e pertencen á chamada Franxa de Poñente.

Notas
-----

1. ↑  Lei de creación da comarca do Bajo Aragón

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bajo Aragón*** |

### Ligazóns externas

* Centro de Estudios Bajoaragoneses *(en castelán)*
* Comarca Bajo Aragón, en comarcaacomarca.com Arquivado 17 de outubro de 2019 en Wayback Machine. *(en castelán)*
* Comarcalización de Aragón, Bajo Aragón *(en castelán)*

 

| * v
* c
* e
Comarcas de Aragón |
| --- |
| Huesca | Alto Gállego •  Bajo Cinca/Baix Cinca •  Cinca Medio •  Hoya de Huesca/Plana de Uesca •  Jacetania •  La Litera/La Llitera •  Los Monegros •  Ribagorza •  Sobrarbe •  Somontano de Barbastro | Bandeira de Aragón |
| Teruel | Andorra-Sierra de Arcos •  Bajo Aragón •  Bajo Martín •  Comunidad de Teruel •  Cuencas Mineras •  Gúdar-Javalambre •  Jiloca •  Maestrazgo •  Matarraña/Matarranya •  Sierra de Albarracín ·  |
| Zaragoza | Aranda •  Bajo Aragón-Caspe/Baix Aragó-Casp •  Bajo Cinca/Baix Cinca •  Campo de Belchite •  Campo de Borja •  Campo de Cariñena •  Campo de Daroca •  Cinco Villas •  Comunidad de Calatayud •  Jacetania •  Los Monegros •  Ribera Alta del Ebro •  Ribera Baja del Ebro •  Tarazona y el Moncayo •  Valdejalón •  Zaragoza |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q804156
* GEA: 1772
* OSM: 6630546

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

Localización de Aksai Chin
O mapa mostra as reivindicacións indias e chinesas da fronteira na rexión de Aksai Chin, a liña Macartney-MacDonald, a Liña de Asuntos Exteriores, así como o progreso das forzas chinesas ao ocupar áreas durante a guerra entre a China e a India.
**Aksai Chin** ( 阿克赛钦) é unha rexión localizada na unión da República Popular da China, Paquistán e a India. Administrada pola China, pero reclamada pola India. Aksai Chin é unha das dúas áreas fronteirizas disputadas entre a India e a China, a outra é Arunachal Pradesh. A rexión é case completamente desértica, malia iso ten unha importante posición estratéxica, xa que é vital para a comunicación terrestre do Tíbet con Xinkiang, logo da guerra sino-india de 1962 a China ocupou o territorio. Os dous adversarios aceptaron respectar a liña de control e o conflito considérase de baixa intensidade.

Aksai Chin forma parte administrativamente do condado de Hotan, na rexión autónoma de Xinjiang, a India reclama o territorio como parte de Caxemira. A principal vila é Tianshuihai, que conta con 1.600 habitantes.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q230830
* EBID: ID
* OSM: 2713465

 |
Localización da comarca en Aragón.Concellos da comarca.
**Jiloca** é unha comarca de Aragón, en España, situada no noroeste da provincia de Teruel. Está no Sistema Ibérico, arredor do tramo medio do río Jiloca, do que recibe o seu nome. A súa capital administrativa é a vila de Calamocha e a de desenvolvemento agropecuario é a vila de Monreal del Campo.

Municipios
----------

A comarca engloba aos municipios de Allueva, Bádenas, Báguena, Bañón, Barrachina, Bea, Bello, Blancas, Bueña, Burbáguena, Calamocha, Caminreal, Castejón de Tornos, Cosa, Cucalón, Ferreruela de Huerva, Fonfría, Fuentes Claras, Lagueruela, Lanzuela, Loscos, Monforte de Moyuela, Monreal del Campo, Nogueras, Odón, Ojos Negros, Peracense, Pozuel del Campo, Rubielos de la Cérida, San Martín del Río, Santa Cruz de Nogueras, Singra, Tornos, Torralba de los Sisones, Torrecilla del Rebollar, Torre los Negros, Torrijo del Campo, Villafranca del Campo, Villahermosa del Campo e Villar del Salz.

Xeografía
---------

Limita ao norte co Campo de Daroca, ao oeste co Señorío de Molina-Alto Tajo (provincia de Guadalaxara), ao sur coa Comunidade de Teruel e a Sierra de Albarracín e ao leste coas Cuencas Mineras e o Campo de Belchite.

Economía
--------

Na bisbarra do Jiloca os sectores económicos máis importantes foron historicamente a agricultura e a gandaría, como na maior parte do mundo rural español. Ademais podemos destacar a actividade mineira vinculada ao cobre e ferro. Non obstante, a partir do século XX, xurdiu na bisbarra unha incipiente industria relacionada coa transformación dos produtos agrícolas e gandeiros. Na actualidade, a industria é un sector importante na bisbarra. Ademais, nas capitais comarcais (Calamocha e Monreal del Campo) encontramos tamén numerosas actividades terciarias ou de servizos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Jiloca*** |

* Comarca Comarca del Jiloca, en comarcaacomarca.com *(en castelán)*
* Sitio oficial institucional da Comarca do Jiloca *(en castelán)*
* Comarcalización de Aragón, Comarca do Jiloca *(en castelán)*

 

| * v
* c
* e
Comarcas de Aragón |
| --- |
| Huesca | Alto Gállego •  Bajo Cinca/Baix Cinca •  Cinca Medio •  Hoya de Huesca/Plana de Uesca •  Jacetania •  La Litera/La Llitera •  Los Monegros •  Ribagorza •  Sobrarbe •  Somontano de Barbastro | Bandeira de Aragón |
| Teruel | Andorra-Sierra de Arcos •  Bajo Aragón •  Bajo Martín •  Comunidad de Teruel •  Cuencas Mineras •  Gúdar-Javalambre •  Jiloca •  Maestrazgo •  Matarraña/Matarranya •  Sierra de Albarracín ·  |
| Zaragoza | Aranda •  Bajo Aragón-Caspe/Baix Aragó-Casp •  Bajo Cinca/Baix Cinca •  Campo de Belchite •  Campo de Borja •  Campo de Cariñena •  Campo de Daroca •  Cinco Villas •  Comunidad de Calatayud •  Jacetania •  Los Monegros •  Ribera Alta del Ebro •  Ribera Baja del Ebro •  Tarazona y el Moncayo •  Valdejalón •  Zaragoza |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1113400
* WorldCat
* VIAF: 316431172
* GEA: 7351
* OSM: 10610843

 |
Localización da comarca en Aragón.Concellos da comarca.
O **Campo de Daroca** é unha comarca de Aragón, en España, situada no suroeste da provincia de Zaragoza. A súa capital é Daroca.

Municipios
----------

A comarca engloba aos municipios de Acered, Aldehuela de Liestos, Anento, Atea, Badules, Balconchán, Berrueco, Cerveruela, Cubel, Las Cuerlas, Daroca, Fombuena, Gallocanta, Herrera de los Navarros, Langa del Castillo, Lechón, Luesma, Mainar, Manchones, Murero, Nombrevilla, Orcajo, Retascón, Romanos, Santed, Torralba de los Frailes, Torralbilla, Used, Val de San Martín, Valdehorna, Villadoz, Villanueva de Jiloca, Villar de los Navarros, Villarreal de Huerva e Villarroya del Campo.

Xeografía
---------

Limita ao norte coa Comunidade de Calatayud e o Campo de Cariñena, ao sueste coa comarca do Señorío de Molina (na provincia de Guadalaxara), ao sur coa comarca do Jiloca e ao leste co Campo de Belchite.

Parte do seu territorio está ocupado pola Reserva natural dirixida da Lagoa de Gallocanta.

Economía
--------

A agricultura é o principal recurso económico, principalmente o cultivo de cereais, forraxes e vide.

Cultura
-------

Do patrimonio artístico destacar a cidade de Daroca, que conserva as murallas medievais. Entre os espazos naturais destacar a lagoa de Gallocanta, a maior lagoa destas características de España e onde se concentran grandes cantidades de aves migratorias.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Comarca Campo de Daroca, en comarcaacomarca.com Arquivado 25 de xullo de 2014 en Wayback Machine. *(en castelán)*
* Comarcalización de Aragón, Campo de Daroca *(en castelán)*

 

| * v
* c
* e
Comarcas de Aragón |
| --- |
| Huesca | Alto Gállego •  Bajo Cinca/Baix Cinca •  Cinca Medio •  Hoya de Huesca/Plana de Uesca •  Jacetania •  La Litera/La Llitera •  Los Monegros •  Ribagorza •  Sobrarbe •  Somontano de Barbastro | Bandeira de Aragón |
| Teruel | Andorra-Sierra de Arcos •  Bajo Aragón •  Bajo Martín •  Comunidad de Teruel •  Cuencas Mineras •  Gúdar-Javalambre •  Jiloca •  Maestrazgo •  Matarraña/Matarranya •  Sierra de Albarracín ·  |
| Zaragoza | Aranda •  Bajo Aragón-Caspe/Baix Aragó-Casp •  Bajo Cinca/Baix Cinca •  Campo de Belchite •  Campo de Borja •  Campo de Cariñena •  Campo de Daroca •  Cinco Villas •  Comunidad de Calatayud •  Jacetania •  Los Monegros •  Ribera Alta del Ebro •  Ribera Baja del Ebro •  Tarazona y el Moncayo •  Valdejalón •  Zaragoza |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1031453
* WorldCat
* VIAF: 312781330
* OSM: 10601139

 |
Bandeira da Comunidade de CalatayudBandeira da Comunidade de Calatayud
Localización da comarca en Aragón.
Concellos da comarca.
A **Comunidad de Calatayud** é unha comarca situada no oeste da provincia de Zaragoza, en Aragón. Está composta por 67 concellos, polo que constitúe a comarca aragonesa con máis municipios. Historicamente esta comarca era maior, xa que lle pertencían concellos que actualmente son de Soria e Guadalaxara.

Límites
-------

Linda polo norte con Aranda e Val de Jalón, polo oeste co Campo de Cariñena e mais o Campo de Daroca, polo sur con Guadalaxara e polo leste coa Soria.

Concellos
---------

Os concellos que figuran dentro da comunidade son:
Abanto, Alarba, Alconchel de Ariza, Alhama de Aragón, Aniñón, Arándiga, Ariza, Ateca, Belmonte de Gracián, Berdejo, Bijuesca, Bordalba, Bubierca, Cabolafuente, **Calatayud**, Calmarza, Campillo de Aragón, Carenas, Castejón de Alarba, Castejón de las Armas, Cervera de la Cañada, Cetina, Cimballa, Clarés de Ribota, Codos, Contamina, Embid de Ariza, El Frasno, Fuentes de Jiloca, Godojos, Ibdes, Jaraba, Malanquilla, Maluenda, Mara, Miedes de Aragón, Monreal de Ariza, Monterde, Montón, Morata de Jiloca, Morés, Moros, Munébrega, Nigüella, Nuévalos, Olvés, Orera, Paracuellos de Jiloca, Paracuellos de la Ribera, Pozuel de Ariza, Ruesca, Sabiñán, Sediles, Sisamón, Terrer, Tobed, Torralba de Ribota, Torrehermosa, Torrelapaja, Torrijo de la Cañada, Valtorres, Velilla de Jiloca, La Vilueña, Villafeliche, Villalba de Perejil, Villalengua e Villarroya de la Sierra.

Datos básicos
-------------

* Capital: Calatayud
* Superficie: 2.518,10 km²
* Poboación: 40.185 habitantes (2006).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Turismo da Comunidade de Calatayud*(en castelán)*
* Comunidade de CalatayudArquivado 18 de abril de 2009 en Wayback Machine. *(en castelán)*

 

| * v
* c
* e
Comarcas de Aragón |
| --- |
| Huesca | Alto Gállego •  Bajo Cinca/Baix Cinca •  Cinca Medio •  Hoya de Huesca/Plana de Uesca •  Jacetania •  La Litera/La Llitera •  Los Monegros •  Ribagorza •  Sobrarbe •  Somontano de Barbastro | Bandeira de Aragón |
| Teruel | Andorra-Sierra de Arcos •  Bajo Aragón •  Bajo Martín •  Comunidad de Teruel •  Cuencas Mineras •  Gúdar-Javalambre •  Jiloca •  Maestrazgo •  Matarraña/Matarranya •  Sierra de Albarracín ·  |
| Zaragoza | Aranda •  Bajo Aragón-Caspe/Baix Aragó-Casp •  Bajo Cinca/Baix Cinca •  Campo de Belchite •  Campo de Borja •  Campo de Cariñena •  Campo de Daroca •  Cinco Villas •  Comunidad de Calatayud •  Jacetania •  Los Monegros •  Ribera Alta del Ebro •  Ribera Baja del Ebro •  Tarazona y el Moncayo •  Valdejalón •  Zaragoza |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1123052
* WorldCat
* VIAF: 316733178
* GEA: 2831

 |