recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Antonio de Torres
Guitarra Torres no Museo da Música de Bacelona
**Antonio de Torres**, nado en La Cañada de San Urbano (Almería) o 13 de xuño de 1817 e finado en Almería o 19 de novembro de 1892, foi un construtor de guitarras ao que se lle atribúe ser o principal responsable da transformación deste instrumento tal como o coñecemos hoxe en día.

Traxectoria
-----------

Nado na provincia de Almería desenvolveu o seu labor en Sevilla (entre 1852 e 1869) e Almería (de 1875 ata a súa morte en 1892). Os seus deseños baseábanse na teoría de que a tapa harmónica é a clave do son da guitarra.

O reforzo en abano para a parte inferior da tapa, o característico ensanchamento da curva inferior da caixa, o desprazamento da ponte, e o emprego de madeiras delgadas contribuíron á creación de guitarras resistentes pero lixeiras, cun son claro e flexible e un deseño elegante e sinxelo.

O máis famoso dos guitarristas que usaron instrumentos de Torres foi Francisco Tárrega, que foi un dos primeiros músicos empeñados en demostrar que a guitarra era un instrumento "serio".

Calcúlase que construíu unhas 320 guitarras durante os seus dous períodos de actividade, das cales localizáronse unhas 70.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q540093
* WorldCat
* VIAF: 35254599
* BNB: ID
* BNE: XX1139150
* BNF: 12202308v
* CERL: cnp00541384
* DBE: antonio-de-torres-jurado
* FAST: 225104
* GND: 118886975
* ISNI: 0000 0000 3097 2557
* LCCN: n88065635
* NDL: 00948517
* NTA: 14046137X
* ULAN: 500512422

 |
**Sacavém** (do árabe: *شقبان*) é unha cidade de Portugal, situada na embocadura do río Texo, a norte de Lisboa, con 17.659 habitantes e 3,81 km². Atópase a poucos quilómetros ós nordeste da capital portuguesa, Lisboa. A rexión é coñecida pola súa industria de cerámicas.

Xeografía
---------

Localizada na parte oriental do concello de Loures, Sacavém limita coas freguesías de Unhos (noroeste), Camarate (oeste), Prior Velho (suroeste), Portela (sur) e Moscavide (sueste). Atópase bañada polos ríos Texo (polo leste) e Trancão, anteriormente chamado *río de Sacavém* (polo norte, separa esta freguesía da de Bobadela).

Freguesía bastante urbanizada, atópase tradicionalmente dividida en *Sacavém de Cima* e *Sacavém de Baixo*, aínda que recentemente xurdiron novas urbanizacións na cidade. Orograficamente, é un espazo pouco accidentado (ten só tres elevacións: o *Monte do Convento*, o *Monte de Sintra* e o *Monte do Mocho*), variando a súa altitude entre os cero e os sesenta metros.

Antigamente, a freguesía abranguía un espazo meirande, tendo perdido, ó longo do tempo, a xurisdición sobre as freguesías veciñas de São João da Talha, Bobadela, Camarate, Prior Velho, Portela, Moscavide, e Santa Maria dos Olivais. Administrativamente, antes de ser integrada no concello de Loures, formou parte do termo municipal da cidade de Lisboa, e despois (1852-1886), do concello dos Olivais.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sacavém Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial Arquivado 12 de xaneiro de 2016 en Wayback Machine. *(en portugués)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q126681
* WorldCat
* VIAF: 155387310
* GeoNames: 2263667
* OSM: 6521233
* WOEID: 23701216

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Alta.
Coordenadas: 40°34′51″N 111°38′14″O﻿ / ﻿40.58083, -111.63722


| Alta |
| --- |
|  |
|  |  |
| Situación xeográfica |
|  |
| País: | Estados Unidos |
| Estado: | Utah |
| Condado: | Salt Lake |
| Incorporada: | 1970 |
| Alcalde: | [[]] |
| Xeografía |
| Altitude: |  msnm |
| Superficie: | 10,5 km² |
| Poboación |
| Poboación total: | 370 habitantes (2000) |
| Densidade de poboación: | 35,3 hab/km² |
| Información |
| Sitio na web: | www.townofalta.com |

**Alta** é unha pequena localidade do Condado de Salt Lake, no Estado norteamericano de Utah. Forma parte da área metropolitana de Salt Lake City. A súa poboación segundo o censo do 2000 era de 370, un leve descenso con respecto ao ano 1990, no que había 397 persoas censadas.

En Alta atópase unha estación de esquí que ten sobre medio millón de visitantes ao ano. O seu nome en inglés é a *Alta Ski Area*.

Historia
--------

Alta foi fundada sobre 1865 para albergar mineiros da mina de Emma, da mina de Flagstaff, e doutras minas de prata do Canón Little Cottonwood. O grande depósito de parta da mina Emma permitiulle aos seus donos vendela mina a bo prezo a investidores británicos en 1871. O subsecuente esgotamento da mina produciu certos cambios políticos, e logo, Alf Engen, sería quen estabeleceu a área de esquí.

Notas
-----

1. ↑

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da Estación de Esquí de Alta *(en inglés)*
* Reportaxe das montañas en Alta *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q116129
* WorldCat
* VIAF: 134325242
* EBID: ID
* GeoNames: 5770692
* GND: 4445592-6
* GNIS: 1437483
* LCCN: n82047980
* NKC: ge1007398

 |
Localización do distrito de Bragança
**Braganza** (en portugués: *Bragança*) é un distrito do nordeste de Portugal, pertencente á provincia tradicional de Tras os Montes e Alto Douro. Limita ao norte coas provincias de Ourense e Zamora, ao leste coas provincias de Zamora e Salamanca, ao sur co distrito da Guarda e co distrito de Viseu, e ao oeste co distrito de Vila Real. Ten unha área de 6.608 km² (5º maior distrito portugués). Poboación residente (2001): 148.808 habitantes. Capital de distrito: Braganza.

Turismo
-------

O distrito de Braganza integra en pleno a Rexión de Turismo do Nordeste Transmontano

Subdivisóns
-----------

O distrito de Braganza subdivídese nos seguintes 12 municipios:

* Alfândega da Fé
* Braganza
* Carrazeda de Ansiães
* Freixo de Espada à Cinta
* Macedo de Cavaleiros
* Miranda do Douro
* Mirandela
* Mogadouro
* Torre de Moncorvo
* Vila Flor
* Vimioso
* Vinhais

Na actual división principal do país, o distrito encóntrase integrado na Rexión Norte e dividido en dúas subrexións, ambas integrando tamén concellos doutros distritos: Alto Trás-os-Montes e Douro.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *bragancés*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Distrito de Braganza Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q373528
* WorldCat
* VIAF: 145460758
* BNF: 11970334f
* GEC: 0011990
* GeoNames: 2742026
* GND: 4462374-4
* LCCN: n83236694
* OSM: 3905929

 |
**São Sebastião da Pedreira** foi unha freguesía portuguesa do concello de Lisboa, con 1,08 km² de área e 6 342 habitantes (2011), do que se deduce unha densidade de 5.872,2 hab/km². Foi fundada en 1608, por escisión da freguesía de Santa Justa. En 1959, viu o seu territorio diminuír, debido á creación da freguesía de Nossa Senhora de Fátima.

Como consecuencia da nova reorganización administrativa, oficializada a 8 de novembro de 2012 e que entrou en vigor após as eleccións autárticas de 2013, foi determinada a extinción da freguesía, pasando o seu territorio integramente para a nova freguesía das Avenidas Novas, correspondendo esta última, con moi poucas diferenzas, á configuración da freguesía de São Sebastião da Pedreira anterior a 1959.

Notas
-----

1. ↑  Decreto-Lei n.º 42 142, de 7 de febreiro de 1959. *Diário do Governo*, I Série, n.º 32.
2. ↑  *Diário da República*, 1.ª Série, n.º 216, Lei n.º 56/2012 (Reorganização administrativa de Lisboa). Acedido a 25/11/2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1285555
* WorldCat
* VIAF: 247390115
* GeoNames: 6946673
* GND: 4623943-1
* OSM: 6520081

 |
Localización de Abando na cidade de Bilbao.
Vista de Bilbao (á dereita da imaxe) e de Abando (no centro da imaxe) en 1575
**Abando** (tamén coñecido como *San Vicente de Abando*) é un distrito da cidade de Bilbao, capital da provincia vasca de Biscaia. Divídese nos barrios de Abando e Indautxu.

Foi un antigo elizate e municipio da provincia de Biscaia, tiña o asento e voto 34 nas Xuntas Xerais de Biscaia.

Historia
--------

En 1300 fundouse Bilbao en parte dos terreos dos elizates de Begoña e de Abando, que perdeu o barrio de Bilbao a Vella, pero conservou a maior parte da súa extensión, ata o século XIX.

No século XVIII, Abando era o elizate con maior poboación de Biscaia (351 fogueiras e 2 100 persoas de comuñón, segundo a *Historia General de Vizcaya*, escrita en 1793 por Juan Ramón de Iturriza y Zabala). Esta poboación repartíase en casaríos dispersos dedicados á agricultura e gandería. Os únicos núcleos de poboación densa atopábanse nas proximidades de Bilbao a Vella, o convento imperial de San Francisco e os estaleiros situados ao bordo da Ría. Constaba das barriadas de Bilbao a Vella, Ibarra, Mena-Urizar-Larrasquitu, Elejabarri, Olabeaga, Zorrotza e Ibaizabal.

A falta de espazo para a expansión da crecente capital biscaíña propiciou que en 1870 unha parte de Abando fose anexionada por Bilbao. O gran ensanche de Bilbao realizouse a partir de 1876 en terreos de Abando, polo que o actual centro da cidade de Bilbao aséntase no que antigamente foi terreo de Abando. A anexión do resto de Abando produciuse en 1890.

Os distritos bilbaínos 6, 7 e 8, Abando, Errekalde e Basurtu-Zorrotza respectivamente, aséntanse sobre o que era antigamente o municipio de Abando.

O máis famoso aldeán do *antigo Abando* foi Sabino Arana, fundador do Partido Nacionalista Vasco e *pai* do nacionalismo vasco, que naceu neste elizate cando aínda era un municipio independente e viviu o cambio que supuxo a anexión e a expansión de Bilbao.

Barrios
-------

* Abando
* Indautxu

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Estación de Bilbao Abando-Indalecio Prieto

| * v
* c
* e
Distritos e barrios de Bilbao |
| --- |
| Abando (6) | 
* Abando
* Indautxu

 |  |
| Basurtu-Zorrotza (8) | 
* Altamira
* Basurtu
* Masustegi
* Olabeaga
* Zorrotza

 |
| Begoña (4) | 
* Begoña
* Bolueta
* Santutxu

 |
| Deusto (1) | 
* Arangoiti
* Deustuko Doneperiaga
* Elorrieta
* Ibarrekolanda
* San Ignazio

 |
| Errekalde (7) | 
* Ametzola
* Errekaldeberri
* Iralabarri
* Iturrigorri
* Uretamendi

 |
| Ibaiondo (5) | 
* Abusu
* Atxuri
* Bilbo Zaharra
* Iturrialde
* Miribilla
* San Adrian
* San Frantzisko
* Solokoetxe
* Zabala
* Zazpikaleak

 |
| Otxarkoaga-Txurdinaga (3) | 
* Otxarkoaga
* Txurdinaga

 |
| Uribarri (2) | 
* Arabella
* Gazteleku
* Lorategi-hiri
* Matiko
* Uribarri
* Zurbaran

 |
**Ramón Díaz del Río Jáudenes**, nado en Vigo o 11 de decembro de 1940 e finado na mesma cidade o 20 de novembro de 2023, foi un enxeñeiro naval e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou o bacharelato nos Maristas e despois marchou á Escola Naval Militar de Marín. Sen rematou, marchou a Madrid, onde se licenciou na Escola Técnica Superior de Enxeñeiros Navais (1968). Despois traballou en diversas empresas do sector navalː comezou en Hijos de Barreras como xefe de reparación, e despois marchou de subdirector a Sapiga, unha empresa pesqueira coa que tivo contacto coa pesca nos caladoiros atlánticos (Terra Nova e Suráfrica). Posteriormente accederá ao posto de director.

Militante de Alianza Popular foi conselleiro de Pesca (1982-1983) e de Industria, Enerxía e Comercio (1984-1985) da Xunta de Galicia. Foi elixido deputado nas eleccións ao Parlamento de Galicia 1985, pero deixou o seu escano en 1987 cando foi elixido deputado nas eleccións ao Parlamento Europeo de 1987. De 1988 a 1989 foi vicepresidente da delegación para as relacións cos países do Magreb do Parlamento Europeo. En 1996 foi nomeado director xerente da Fundación Provigo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Baldomero Fernández Calviño** |  **Conselleiro de Pesca** 1982 - 1983 | Sucesor:**Juan Manuel Páramo Neira** |
| Predecesor:**Juan Manuel de la Fuente** |  **Conselleiro de Industria, Enerxía e Comercio** 1984 - 1985 | Sucesor:**Luciano Asorey** |

Notas
-----

1. ↑  "Fallece Ramón Díaz del Río, conselleiro en el primer Gobierno de la Xunta". *La Voz de Galicia* (en castelán). 22 de novembro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ramón Díaz del Río Jaudenes na EGU.
* Ficha do Parlamento Europeo Arquivado 15 de setembro de 2019 en Wayback Machine. *(en castelán)*
Coordenadas: 49°15′N 123°06′O﻿ / ﻿49.25, -123.1

**Vancouver** é unha cidade do Canadá, na provincia da Columbia Británica. Localízase na costa do Pacífico, no suroeste da provincia.

Con cerca de 550 mil habitantes distribuídos en 113 quilómetros cadrados (na cidade propiamente dita) e 2,14 millóns de habitantes na súa zona metropolitana, a densidade demográfica de Vancouver é a segunda máis alta da América do Norte, só por detrás de Nova York. É un importante polo de transportes canadense, posuíndo o porto con máis movementos do Canadá e o segundo aeroporto internacional con máis movementos do país.

Un clima lene no inverno e morno no verán, alén dunha bela paisaxe natural en torno da cidade e moitos parques, praias e outros lugares de recreación, fai de Vancouver un importante polo turístico do Canadá. Vancouver é considerada por moitos como unha das mellores cidades do mundo para vivir (en numerosas investigacións, aparece en terceiro lugar, só detrás de Xenebra e Zürich, ambas en Suíza).

A cidade foi sede dos Xogos Olímpicos de Inverno en 2010, a Copa Grey en 2005, o Campionato Mundial de Hóckey Xunior e o Fórum Urbano Mundial, os dous últimos en 2006.

Poboación e multiculturalismo
-----------------------------

Vancouver é o lar de persoas con distintas etnias e credos. De acordo co Censo de 2001, cerca do 37% da poboación son "minorías visíbeis"—noutras palabras, persoas de orixe non europea. Ten a segunda maior Chinatown da América do Norte, detrás da de San Francisco, e diversas veciñanzas multiculturais tales como o Mercado Punxabí (the Punjabi Market), Japantown (lugar onde se concentran os inmigrantes xaponeses), *Little Italy* ("Pequena Italia"), Greektown (barrio dos inmigrantes gregos), e *Koreatown* (poboación de orixe coreana).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24639
* WorldCat
* VIAF: 134812645
* BNE: XX455343
* BNF: 12036848q
* BRE: 1898874
* CiNii: DA00489181
* EBID: ID
* FAST: 1211882
* GEC: 0069494
* GeoNames: 6173331
* GND: 4119364-7
* Google Maps: 13515749891091067787
* ISNI: 0000 0001 2110 2186
* LCCN: n81018470
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0029503
* OSM: 1852574
* TGN: 7013135

 |
A ***Encyclopédie anarchiste*** (en galego *Enciclopedia anarquista*), é o nome dunha enciclopedia de tendencia anarquista, iniciada por Sébastien Faure entre 1925 e 1934, e publicada en 4 volumes. Existe tamén unha tradución ao castelán, con contido ampliado, publicada polo grupo *Tierra y Libertad* de México en dous volumes (nos anos 1972 e 1984 respectivamente) baixo o título de ***Enciclopedia anarquista***.

O proxecto inicial estaba formado por cinco partes:

1. Un dicionario anarquista.
2. A historia do pensamento e da acción anarquistas.
3. As biografías de militantes e pensadores.
4. As biografías de individualidades que contribuíron á obra da emancipación humana.
5. Un catálogo de libros e revistas anarquistas.

Só a primeira parte, en catro volumes, cun total de 2.893 páxinas, chegou a ser publicada, en 1934. Tivo centos de colaboradores.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Encyclopédie anarchiste *(en francés)*
* Enciclopedia anarquista (primeiro tomo da tradución castelá) *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3053903
* WorldCat
* VIAF: 310984252
* BNF: 37088131g
* LibraryThing: 22817510
* OL: OL19756848W

 |
**San Cristovo de Nemiña** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Muxía na comarca de Fisterra. Segundo o INE en 2009 tiña 129 habitantes (65 mulleres e 64 homes) distribuídos en 4 entidade de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 2004, cando tiña 141 habitantes, e 1999 cando tiña 154 habitantes.

Patrimonio
----------

A súa igrexa parroquial é un pequeno templo románico, a máis pequena das igrexas románicas da comarca (13 x 6 m). Consta dunha soa nave rectangular, cuberta de madeira e ábsida cadrada, cun arco de acceso apoiado sobre dúas columnas acaroadas que rematan en senllos capiteis decorados con temas vexetais, semellantes ós da igrexa de Frixe. A bóveda que cobre a ábsida é apuntada.

O campanario foille engadido no século XVII, así como unha sancristía nun lateral da ábsida. Segundo deixou escrito nas súas memorias o cardeal Jerónimo de Hoyo a comezos do século XVII, o templo foi asaltado dúas veces polos ingleses. Tamén dicía que tiña unha renda ben módica, correspondéndolle "Media vaca fera que lle deu un veciño e oito ducados que lle concedeu o dono dun navío".

Galería de imaxes
-----------------

* Igrexa de San Cristovo de Nemiña.Igrexa de San Cristovo de Nemiña.
* Igrexa de San Cristovo de Nemiña.Igrexa de San Cristovo de Nemiña.
* Igrexa de San Cristovo de Nemiña.Igrexa de San Cristovo de Nemiña.
* Praia de Nemiña.Praia de Nemiña.
* Praia de Nemiña.Praia de Nemiña.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Nemiña

| Lugares da parroquia de Nemiña no concello de Muxía (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| Nemiña | Queiroso | Talón | Vilela de Nemiña |

### Parroquias de Muxía

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Muxía |  |
| --- | --- |
| Bardullas (San Xoán) | Caberta (San Fins) | Coucieiro (San Pedro) | Frixe (Santa Locacia) | Leis de Nemancos (San Pedro) | Moraime (San Xulián) | Morquintián (Santa María) | Muxía (Santa María) | Nemiña (San Cristovo) | Nosa Señora da O (Santa María) | San Martiño de Ozón (San Martiño) | Santiso de Vuiturón (San Tirso) | Touriñán (San Martiño) | Vilastose (San Cibrán) |

Notas
-----

1. 1 2  DECRETO 189/2003, do 6 de febreiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia da Coruña.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Muxía
* Camiño dos Faros

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12393890
* código INE: 15052100000

 |
Coordenadas: 43°8′50″N 4°54′49″O﻿ / ﻿43.14722, -4.91361

**Prada de Valdeón** é unha localidade española do concello leonés de Posada de Valdeón (Castela e León). A súa poboación (INE 2021) é de 36 habitantes (25 homes e 11 mulleres). Dista menos de 1 km da capital municipal.

As casas, de arquitectura tradicional, atópanse moi concentradas sobres as rúas estreitas. A vila conserva 15 hórreos e un muíño que funcionaba con auga do río Arenal, o afluente máis importante do río Cares.

O contorno de bosque e pradeiras enmarcados polas moles calcarias dos Picos de Europa entre as que destaca a Torre del Friero (2.445 m.) permite efectuar paseos por bosques veciños ou ascensións aos cumes. Entre os sendeiros máis coñecidos que parten de Prada de Valdeón atópanse o do Mercadillo e o de Montó.

O 8 de setembro a vila celebra a festa da Nosa Señora de Corona.

Localidades limítrofes
----------------------

Confina coas seguintes localidades:

* Ao norte con Los Llanos de Valdeón.
* Ao nordés con Cordiñanes de Valdeón.
* Ao sueste con Santa Marina de Valdeón.
* Ao oeste con Soto de Valdeón.
* Ao noroeste con Posada de Valdeón, capital municipal.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do concello *(en castelán)*
* Datos da vila en picosdeeuropaleon.es *(en castelán)*
* Datos do padrón municipal *(en castelán)*
**Nemetobriga** é o topónimo romano, utilizando palabras celtas romanizadas, dun poboado prerromano, aludido polo astrónomo Tolomeo como a cidade máis habitada da tribo dos tiburos, tribo ástur, que podería estar na actual Pobra de Trives.

O nome *Nemetobriga* prorcede de *nemeton* (lugar sacro ou sagrado) e *briga* (altura, fortaleza). Ambas atópanse nos nomes de moitos lugares de Europa relacionados cos celtas: *Nemetacum* (na Gallia Belgica, cidade francesa Arras), *\*Nemetodurum* (cidade francesa de Nanterre), *Vernemetum* (no condado de *Nottinghamshire* en Inglaterra), *Medionemetum* (en Escocia) para o primeiro formante, e para o segundo *Brigae* (Brzeg, en Polonia), *Brigantia*, (Briançon en Francia); *Attobriga* (Weltenburg, Baviera, Alemaña); *Cantabriga* (Cambridge, Inglaterra) etc.

Hai varias opinións sobre a situación do poboado. O filólogo francés Georges Dottin opinaba en 1915 que estaba preto de Ponte Navea, na estrada de Ourense á Pobra de Trives xa preto desta última. Por aquí pasaba unha vía militar romana, a Vía Nova ou Vía XVIII segundo o itinerario de Antonino. Mentres, a maioría de arqueólogos e historiadores a sitúan no que hoxe é Trives Vello.

En 1977 a revista estadounidense *National Geographic* publicou un mapa da *Europa Celta* e nel figuraba **Nemetobriga** como o principal centro relixioso da Hispania celta.

Notas
-----

1. ↑  DELAMARRE, Xavier (2001): *Dictionnaire de la langue gauloise*. s. v. nemeton pp. 197-198.
2. ↑  "A Nosa Historia". *historia246.rssing.com*. Consultado o 2023-11-12.
3. ↑  DELAMARRE, Xavier (2001): *Dictionnaire de la langue gauloise*. s. v. briga pp. 74-75.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Dottin, Georges*.* (1904) *La religion des Celtes.* (arquivo online)
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Era.
Unha **era xeolóxica** é unha subdivisión do tempo xeolóxico que divide os eóns na escala de tempo xeolóxico. Estas eras adoitan dividirse en períodos. A entidade responsábel da definición e clasificación das eras xeolóxicas é a *The International Commission on Stratigraphy (ICS)* (Comisión Internacional sobre Estratigrafía) que, á súa vez, é o maior corpo científico dentro da *International Union of Geological Sciences* (Unión Internacional de Ciencias Xeolóxicas).

O eón Fanerozoico subdivídese en tres eras: o paleozoico, o mesozoico e o cenozoico, que representen as principais etapas no rexistro fósil macroscópico. Estas eras están separades por extincións masivas; a extinción pérmica no límite paleozoico-mesozoico e a extinción K-T, entre o mesozoico e o cenozoico. Hai probas de que impactos de mneteoritos catastróficos tiveron un papel importante á hora de marcar as diferenzas entre as eras.

Antigamente os eóns Hadeano, Arqueano e Proterozoico estaban agrupados na era precámbrica. Esta era cubría os catro mil millóns de anos da historia da Terra anteriores á aparición de animais de cuberta dura. Recentemente, estes eóns foron subdivididos en eras.


| Era | Período |
| --- | --- |
| Cenozoico | desde hai 66 millóns de anos (Ma) - até a actualidade |
| Mesozoico | dasde hai 252 Ma – até hai 66 Ma |
| Paleozoico | desde hai 542 Ma – até hai 252 Ma |
| Neoproterozoico | desde hai 1.000 Ma – até hai 542 Ma |
| Mesoproterozoico | desde hai 1.600 Ma – até hai 1.000 Ma |
| Paleoproterozoico | desde hai 2.500 Ma – até hai 1.600 Ma |
| Neoarqueano | desde hai 2.800 Ma – até hai 2.500 Ma |
| Mesoarqueano | desde hai 3.200 Ma – até hai 2.800 Ma |
| Paleoarqueano | desde hai 3.600 Ma – até hai 3.200 Ma |
| Eoarqueano | desde hai 3.800 Ma (non oficial) – até hai 3.600 Ma |
| Hadeano  *eón oficialmente non dividido en eras* | desde a formación da Terra - até hai 3.800 Ma |
|

Notas
-----

1. ↑  "The International Commission on Stratigraphy" (en inglés). 2010. Consultado o 4/12/2012..

Véxase tamén
------------

* Escala de tempo xeolóxico
* Xeoloxía histórica

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeoloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Bengt Holmén**, nado en Borås en 1929, é un numismático sueco.

Traxectoria
-----------

Bengt Holmén naceu en Borås, no condado sueco de Västra Götaland, en 1929 e a súa familia trasladouse a Hisingen, no municipio de Gotemburgo, en 1933.

En 1951 graduouse en Gotemburgo como mestre de educación primaria e máis tarde graduouse en Historia e Sociedade da Antigüidade, e acadou un mestrado en Historia e un doutoramento en Economía. Holmén fixo patente o potencial da moeda como ferramenta educativa.

Furante décadas foi un impulsor da actividade numismática en Gotemburgo e entre 1987 e 1991 presidiu o círculo numismático desa cidade.

Xunto coa súa muller, Rut Holmén, creou a Fundación Rut e Bengt Holmén para a Numismática (*Rut och Bengt Holméns tiftelse för numismatik*), integrada no Consello Internacional de Numismática (CIN). En 2015, esta fundación absorveu a Fundación para a Numismática Gunnar Holst (*Gunnar Holsts stiftelse för numismatik*), que tamén estaba presidida por Holmén desde a súa creación en 1991.

Entre outras entidades académicas e asociativas, Holmén foi membro da *Royal Numismatic Society e da British Art Medal Society* (Londres), da *American Numismatic Society* (Nova York), da *Société Française de Numismatique* (París), así como doutros organismos como a Federación Internacional da Medalla de Arte (FIDEM). Ademais, participou en seis edicións consecutivas do Congreso Internacional de Numismática, organizado polo CIN, entre 1985 e 2015.

Recoñecementos
--------------

* (2016). Medalla Gunnar Holst, da Fundación para a Numismática Gunnar Holst, de Goteburgo.
* (2016): Medalla Elías Brenner, da Sociedade Numismática Sueca.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Von Heijne, C. (2016). Páxina 145.
2. ↑  Von Heijne, C. (2016). Páxinas 144-145.
3. 1 2  Von Heijne, C. (2016). Páxina 144.
4. ↑  "SNF:s Elias Brenner-medalj för förtjänsterinom numismatiken". *Svenska Numismatiska Föreningen*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Von Heijne, C. (2016). "Brenner-medaljen till Bengt Holmén". En *Svensk Numismatisk Tidskrift*. 6 de outubro. Páxinas 144-146. ISSN 0283-071X

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q109861730
* WorldCat
* VIAF: 37158367597501280061
* BIBSYS: 90901611

 |
| Melitaea parthenoides |
| --- |
| *Melitaea parthenoides* |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante (LC)Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Lepidoptera |
| Familia: | Nymphalidae |
| Xénero: | *Melitaea* |
| Especie: | ***M. parthenoides***Keferstein 1851 |

 |

A ***Melitaea parthenoides*** é unha bolboreta da familia Nymphalidae descrita por Keferstein en 1851. Pódese atopar no sur de Europa occidental, máis especificamente na Península ibérica, ao suroeste de Francia e Alemaña, partes dos Alpes italianos, Ligures e Cottianos, e algunhas rexións de Suíza.

Descrición
----------

A envergadura das súas ás é de entre 28 a 34 mm. En climas secos, con clima favorable os adultos son bivoltinos, voan en dúas xeracións, de maio a xuño e de agosto a setembro. En altitudes altas, é univoltina cunha xeración de xuño a xullo.

* ♂♂
* △ ♂△ ♂
* ♀♀
* ♀ △♀ △

As eirugas aliméntanse da especie *Plantago*, pero principalmente *Plantago lanceolata*.

Hábitat
-------

Zonas con herba, abertas con flores, límites de bosques.

Bioloxía
--------

A eiruga aliméntase de *Plantago lanceolata*, *Plantago alpina*, e *Plantago media*.

Ovos agrupados no envés das follas, as eirugas aliméntanse e hibernan en grupo, dispersándose nos seus últimos estadios de crecemento.

Notas
-----

1. ↑  *(en inglés)*  Melitaea parthenoides
2. ↑  *(en alemán)*  Melitaea parthenoides
3. 1 2  Tolman e Lewington ISBNː84-87334-36-9

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* lepiforum.eu
* funet.fiArquivado 14 de abril de 2012 en Wayback Machine.
* Fauna Europaea Arquivado 21 de setembro de 2016 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1129565
* MAG: 2776696494

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 51615
* EUNIS: 90934
* FE: 441604
* FE-New: ID
* GBIF: 5792087
* iNaturalist: 105559
* IUCN: 173315
* TAXREF: 219810

 |
Reinos galeses posromanos. Dogfeiling está no centro da costa norte, entre Rhos e Tegeingl. Móstrase tamén a moderna fronteira anglo-galesa.
**Dogfeiling** ou **Dogfelion** foi un pequeno reino ou subreino a comezos da Idade Media, máis tarde foi un dos commotes que formaron o *cantref* do Val de Clwyd, e máis tarde un commote no nordeste de Gales. O seu centro era Ruthin. Gran parte do seu territorio pertencía á diocese de Bangor.

Formou parte da fronteira oriental do Reino de Gwynedd no Gales altomedieval. Tomou o seu nome de Dogfael, un dos fillos do primeiro rei de Gwynedd, Cunedda. Tanto o nome Dogfael como Dogfeiling fan referencia a Dagda, un dos Tuatha Dé Danann, seres sobrenaturais que habitaban Irlanda antes da chegada dos milesianos.

Dogfeiling existiu desde 445 até algún momento ao redor do ano 700, cando foi reabsorbido por Gwynedd.

Notas
-----

1. ↑  Kessler, P. L. "Kingdoms of Cymru Celts - Dogfeilion". *www.historyfiles.co.uk* (en inglés). Consultado o 2022-02-27.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Gales
* Britannia
* Gran Bretaña
* Reino Unido
**Land Rover** é unha marca británica de vehículos todo terreo con tracción a catro rodas, propiedade do fabricante multinacional de automoción Jaguar Land Rover (JLR), desde 2008 unha subsidiaria da india Tata Motors. Actualmente, JLR constrúe Land Rovers en Brasil, China, India, Eslovaquia e Reino Unido. O marca Land Rover foi creada en 1948 pola Rover Company para un vehículo todoterreo utilitario 4x4; actualmente, a gama Land Rover está formada unicamente por vehículos deportivos utilitarios (SUV) de luxo.

Land Rover recibiu unha *Royal Warrant* do rei Xurxo VI en 1951, e 50 anos máis tarde, en 2001, recibiu un *Queen's Award for Enterprise* pola súa destacada contribución ao comercio internacional. Co paso do tempo, Land Rover converteuse na súa propia marca (e durante un tempo tamén nunha empresa), abarcando unha gama en constante crecemento de modelos con tracción ás catro rodas e con capacidade todoterreno. Comezando polo Range Rover de 1970, moito máis exclusivo, e as introducións posteriores da gama media Discovery e da liña de entrada Freelander (en 1989 e 1997), así como a actualización do Land Rover Defender de 1990 e despois dun parón de tres anos, unha segunda xeración de Defender entrou en produción para o ano 2020, con distancia entre eixes curta ou longa, como antes.

Durante medio século (desde o modelo orixinal de 1948 ata 1997, cando se presentou o Freelander), os Land Rovers e os Range Rovers confiaron exclusivamente nos seus cadros de vehículos marcados en caixa. Land Rover usou cadros en caixa nunha liña de sangue directa de produtos ata a terminación do Defender orixinal en 2016; e o seu último modelo de carrocería sobre bastidor foi substituído por un monocasco co Discovery de terceira xeración en 2017. Desde entón, todos os Land Rover e Range Rover teñen unha estrutura de cadro e carrocería unificadas.

Desde 2010, Land Rover tamén introduciu variantes de tracción a dúas rodas, tanto do Freelander como do Evoque, despois de ter construído exclusivamente coches 4x4 durante 62 anos. O Freelander 4x2 foi sucedido por un Discovery Sport 4x2, dispoñible nalgúns mercados.

Notas
-----

1. ↑  "Subsidiaries, JVs and Associates: Jaguar Land Rover". *tatamotors.com*. Arquivado dende o orixinal o 2012. Consultado o 2012.
2. ↑  Robson, Graham (1981). *The Rover company* (2ª ed.). Patrick Stephens. ISBN 0-85059-543-6.
3. ↑  "Queen's Birthday Party Speech by H.E. Vicki Treadell". *gov.uk*. Consultado o 2015.
4. ↑  "Star role for Jaguar Land Rover at the coronation festival, celebrating the 60th anniversary of the coronation of HM the Queen". *jaguarlandrover.com*. Arquivado dende o orixinal o 2016. Consultado o 2016.
5. ↑  "No. 56182". *thegazette.co.uk*. Consultado o 2001.
6. ↑  Sen contar os Freight Rovers.
7. ↑  "Land Rover Discovery Sport". *carwow.co.uk*. Arquivado dende o orixinal o 2016. Consultado o 2016.
| *Lasius flavus* |
| --- |
| Obrera de *Lasius flavus* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animal |
| Clase: | Insecto |
| Familia: | Formicidae |
| Xénero: | '**Lasius'** |
| Especie: | ''***Lasius flavus''*** |

 |

***Lasius flavus*** é unha especie de formiga da familia Formicidae que está moi estendida en Europa, pero tamén se atopa en Asia, África do norte e o leste de América do Norte. As poboacións de Norteaméria son consideradas agora unha especie diferente, *Lasius brevicornis*.

Descrición
----------

As raíñas miden de 7 a 9 mm de longo, os machos de 3 a 4 mm e as obreiras de 2 á 4 mm. Estas formigas teñen cores que van do amarelo ao marrón, a raíña e os machos teñen dúas cores o amarelo e o negro. As obreiras de *Lasius flavus* son monomórfico, é dicir todos os membros son parecidos en forma.

Hábitat
-------

Esta especie vive principalmente nos campos e prados húmidos, e baixo as pedras. Os formigueiros están totalmente baixo terra, e cubertos de herba, a entrada pódese observar que ten forma de montículo.

Formación dos formigueiros
--------------------------

Os voos nupciais prodúcense nos días máis calorosos de verán. Estas formigas son falsas polixínicas, é dicir, cando van construír un novo formigueiro varias raíñas xúntanse e fano. Conviven no mesmo formigueiro ata que nacen as primeiras obreiras, entón loitan entre elas ata que só quede unha, que será quen forme a colonia. Forman colonias pequenas, unha colonia madura pode ter uns 500 individuos. Aínda que, nalgúns casos, existen colonias interconectadas que poden chegar a ter 250 000 obreiras.

Alimentación
------------

Aliméntanse case exclusivamente da melaza secretada polos áfidos, que se reproducen nos refuxios subterráneos, aos que protexen doutras ameazas a cambio desta substancia nutritiva. Tamén comen pequenos insectos como as cochinillas ou larvas de mosca.[cita []

Notas
-----

1. ↑  *Lowland Grassland and Heathland Habitats* (en inglés). Routledge. 2003-10-04. ISBN 9781134661251.
2. ↑  Schär, Sämi; Talavera, Gerard; Espadaler, Xavier; Rana, Jignasha D.; Andersen Andersen, Anne; Cover, Stefan P.; Vila, Roger (2018). "Do Holarctic ant species exist? Trans-Beringian dispersal and homoplasy in the Formicidae" **45** (8): 1917–1928. doi:10.1111/jbi.13380.
3. ↑  Bugguide.net. *Lasius brevicornis*
4. ↑  Raignier, Albert (1957). Het leven der mieren. Prisma, The Netherlands.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Clasificación taxonómica da fauna europea.
* Web inglesa moi completa sobre todo tipo de fauna.
* Blog sobre formigas Arquivado 01 de abril de 2010 en Wayback Machine. Arquivado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1061241
* MAG: 2781028409

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Lasius\_flavus
* BioLib: 69694
* BugGuide: 157768
* Dyntaxa: 200993
* EOL: 457803
* EPPO: LASIFL
* EUNIS: 88208
* FE: 81270
* FE-New: ID
* GBIF: 5035857
* iNaturalist: 69315
* IRMNG: 11189842
* ITIS: 577000
* NBN: NHMSYS0000876223
* NCBI: 67763
* Plazi: ID
* Soortenregister: 165231
* TAXREF: 219482

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1458329

 |
**Raman Aliaksandravič Galoŭčenka** (en belaruso: *Раман Аляксандравіч Галоўчэнка*, en ruso: *Роман Александрович Головченко*) nado en Žodzina, Rexión de Minsk, RSS Bielorrusa, Unión Soviética, o 10 de agosto de 1973, é un político bielorruso que exerce como primeiro ministro de Belarús dende o 4 de xuño de 2020.

Foi nomeado polo presidente Aliaksandr Lukašenka dous meses antes das eleccións presidenciais. Antes do seu nomeamento, ocupou o cargo de Ministro da Autoridade do Estado para a Industria Militar.

Traxectoria
-----------

Graduouse do Instituto Estatal de Relacións Internacionais de Moscova en 1996. Tamén se graduou da Academia de Dirección Adxunta ao Presidente da República de Belarús en 2003. En 2009, foi nomeadoprimeiro viceministro de Estado. En 2013 foi nomeado embaixador nos Emiratos Árabes Unidos. En 2018 foi nomeado embaixador en Catar, Kuwait e Arabia Saudita. De 2018 a 2020 ocupo o cargo de Ministro da Autoridade do Estado para a Industria Militar.

En xuño de 2020, dous meses antes das eleccións presidenciais, foi nomeado polo presidente Aliaksandr Lukašenka como novo primeiro ministro do país, sucedendo a Sergei Rumas.

Notas
-----

1. 1 2  "Pantus Dzmitry Aleksandrovich". *www.vpk.gov.by* (en belaruso). Arquivado dende o orixinal o 26 de febreiro de 2019. Consultado o 15 de xuño de 2020.
2. ↑  "Belarus leader names new prime minister two months before election". *Reuters* (en inglés). 4 de xuño de 2020. Consultado o 15 de xuño de 2020.
3. 1 2  "Lukashenko nombra nuevo primer ministro a dos meses de las presidenciales". *La Vanguardia* (en castelán). 4 de xuño de 2020. Consultado o 15 de xuño de 2020.
4. ↑  "Lukashenko nombra al nuevo Gobierno bielorruso con la vista puesta en las elecciones presidenciales" (en castelán). Europa Press. 4 de xuño de 2020. Consultado o 15 de xuño de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de primeiros ministros de Belarús

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Sergei Rumas** |  **Primeiro ministro de Belarús** 2020 - | Sucesor:**-** |
**Trinidad Falcés**, nada na Coruña en 1942 e finada na mesma cidade o 10 de agosto de 2022, coñecida tamén como **Trini Falcés** ou **La Trini**, foi unha activista española polos dereitos das persoas trans durante o franquismo. Foi a primeira muller abertamente trans da súa cidade natal.

Activismo durante o franquismo
------------------------------

En 1953, con 11 anos, conseguiu cambiar o nome de Antonio a Trinidad. Emigrou a Barcelona, onde foi fichada por primeira vez pola policía franquista. Encadeou varias condenas e sentenzas de cárcere por incumprir a Lei de vagos e maleantes. En total, cumpriu cinco anos de prisión. Deses anos de reclusión, varios meses pasounos en Badaxoz nun campo de concentración para homosexuais.

Era post-franquista
-------------------

Despois da morte do ditador Francisco Franco en 1975, encabezou en 1977 a primeira marcha do orgullo en Barcelona. Na década de 1990 regresou á Coruña e en 2007 foi recoñecida como vítima do franquismo pola Lei de Memoria Histórica. En 2019 recibiu o premio Elisa e Marcela pola súa loita pola integración e a diversidade sexual.

Faleceu o 10 de agosto de 2022 na súa Coruña natal.

Notas
-----

1. ↑  "Fallece Trinidad Falcés, "La Trini", luchadora antifranquista y la primera transexual de A Coruña". *Público* (en castelán) (A Coruña). 11 de agosto de 2022. Consultado o 20 de novembro de 2023.
2. ↑  Paricio, Marisa (22 de setembro de 2022). "Trinidad Falcés". *Euforia* (en castelán).
3. 1 2  "Muere Trinidad Falcés, 'La Trini', luchadora antifranquista e histórica activista trans de A Coruña". *Los Replicantes* (en castelán). 12 de agosto de 2022. Consultado o 20 de novembro de 2023.
4. 1 2 3  Trapote, Pepa (15 de xuño de 2019). "Trini Falcés, la primera transexual de Coruña, gana el premio "Elisa y Marcela"". *EntreNós* (en castelán). Consultado o 20 de novembro de 2022.
5. 1 2  "Fallece Trini Falcés, activista trans que logró cambiar su nombre en el registro civil de A Coruña en 1953" (en castelán). Consultado o 2023-03-19.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Nova Galicia.

O **Reino de Nova Galicia**, estaba formado por tres provincias maiores que abranguían a Provincia de Nova Galicia (Nayarit e Xalisco), a Provincia dos Zacatecas (Aguascalientes e Zacatecas) e a Provincia de Colima (Colima). O Reino de Nova Galicia era un dos dous únicos reinos autónomos dentro do Vicerreinado de Nova España. A conquista do territorio foi consumada por Nuño Beltrán de Guzmán. A primeira capital foi Tepic, trasladada en 1540 a Compostela, onde se estableceu un bispado sufragáneo do arcebispado. En 1560, a capital volveuse trasladar, esta vez a Guadalaxara. En 1786 as divisións políticas da Nova España foron establecidas en intendencias, por tanto, as Provincias de Nova Galicia e Colima pasaron a ser a Intendencia de Guadalaxara e a Provincia dos Zacatecas pasou a ser a Intendencia de Zacatecas.

Historia
--------

Nuño de Guzmán impuxo o nome de "Conquista do Espírito Santo da Maior España" aos territorios explorados e conquistados por el. Con todo, a raíña Sabela de Portugal, esposa de Carlos I, non estivo conforme co nome que lle outorgou Nuño de Guzmán ao territorio conquistado, polo que, por Real Cédula dada en Ocaña (España) o 25 de xaneiro de 1531, ordenou que se nomease ao territorio conquistado como "Reino de Nova Galicia" e se fundase unha cidade co nome de "Santiago de Galicia de Compostela" como capital.

### Primeira organización territorial

* Provincia de Nova Galicia; Nayarit e Xalisco.
* Provincia de los Zacatecas; Aguascalientes e Zacatecas.
* Provincia de Colima; Colima.

### Segunda organización territorial

* Intendencia de Guadalaxara; Nayarit, Xalisco e Colima.
* Intendencia de Zacatecas; Aguascalientes e Zacatecas.

Notas
-----

1. ↑  "Provincias Maiores do Reino de Nova Galicia" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 25 de xullo de 2011. Consultado o 25 de outubro de 2009.
2. ↑  División Antiga de Nova España (Espagnol)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Reino de Nova Galicia*** |

### Outros artigos

* Tepic
* Compostela de Indias
* Nuño de Guzmán
* Marcos de Niza
* Francisco Vásquez de Coronado
* Real Audiencia de Guadalaxara
* Juan del Camino

### Ligazóns externas

* Historia de Guadalaxara
* Moedas acuñadas en Guadalaxara, Xalisco
* Provincias Maiores do Reino de Nova Galicia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2437292
* WorldCat
* VIAF: 134927926
* LCCN: n85046231

 |
***Metamorfosis benezianas*** é unha novela de fantasía, publicada en 1983 e escrita por Miguel Anxo Murado.

Características
---------------

Foi o primeiro libro do autor. Cando se publicou, Miguel Anxo Murado tiña apenas dezaoito anos. Obtivo o premio Café Gijón de novela curta en 1983, e foi editado en xuño dese ano pola editorial madrileña Polar Ediciones. Está escrita en castelán, pero ten algunhas frases e intervencións en galego. A novela nunca foi traducida a outros idiomas.

Estrutura
---------

A novela foi publicada inicialmente dividida en tres partes, sen un nome que as distinga e as identifique. Tampouco están numeradas. Ao final desas tres partes inclúe un *dramatis personae* coa lista dos principais personaxes da obra.

Ademais, a obra consta dun prólogo, titulado "Miguel Anxo Murado, novelista galaico-beneziano", da autoría de Claudio Rodríguez Fer. O prólogo está datado en abril de 1983, en Lugo.

Argumento
---------

Conta a experiencia do narrador, que regresa á cidade fantástica de Benezia, situada na costa norte de Lugo e que foi construída a imitación da Venecia italiana. O narrador, do que nunca se di o nome, estivo uns anos investigando tipos de embarcacións en Xixón e na China, para a súa aplicación nos canais da cidade.

A novela carece dun argumento lineal, e mestura as experiencias reais do narrador cos seus soños e experiencias febrís dunha enfermidade semellante á malaria (véxase, do mesmo autor, *O soño da febre*). A cidade, nunha ampla fase de decadencia económica e social, enfróntase a dous problemas principais: dunha banda, o suicidio nos canais das galiñas, verdadeira mascota de Benezia, e que viven en estado de completa liberdade por casas e rúas. Doutra, as disputas políticas entre os dous bandos enfrontados: os italianistas, que procuran unha revitalización da pegada italiana na cidade; e os austríacos, que defenden un sistema imperial de goberno da cidade.

Notas
-----

1. ↑  Ficha do autor na páxina web dos Premios da Crítica Galicia.
2. ↑  Ficha de Miguel-Anxo Murado López na páxina web do Círculo de Bellas Artes de Madrid *(en castelán)*.
*Para unha maior información véxase o artigo: República Federal Socialista de Iugoslavia*
A **República Democrática Federal de Iugoslavia** (en croata: *Demokratska Federativna Jugoslavija*, en esloveno: *Demokratična Federativna Jugoslavija*, en macedonio e serbio: *Демократска Федеративна Југославија*) foi a denominación oficial de Iugoslavia entre 1943 e 1946, sendo substituído polo de República Federal Popular de Iugoslavia e finalmente, en 1963 polo de República Federal Socialista de Iugoslavia.

A República Democrática Federal de Iugoslavia xurdiu tras a vitoria dos partisanos, liderados por Josip Broz Tito, contra os alemáns e croatas. O Partido Comunista de Iugoslavia chegou ao poder, e aplicou un sistema económico socialista de corte leninista. Tito converteuse en Primeiro Ministro.

Véxase tamén
------------

* Iugoslavia
* República Federal Popular de Iugoslavia
* República Federal Socialista de Iugoslavia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1277557
* BMT: 167437

 |
**Cueto** é un concello da provincia de Holguín, Cuba, do cal é cabeceira o poboado de igual nome.

Poboación
---------

A poboación era de 31.855 habitantes, segundo estimados de 2017. Ten unha extensión de 325.8 km². Limita ao norte cos municipios de Banes e Mayarí, ao leste con Mayarí, ao sur coa provincia de Santiago de Cuba e ao oeste cos municipios de Urbano Noris e Báguanos.

Historia
--------

No seu territorio asentáronse comunidades indíxenas precolombinas, especialmente ao redor da zona de Barajagua, onde se atoparon pezas de cerámica taína.

O pobo de **Cueto** naceu cara aos comezos do século XX. Toma o seu nome do avogado Antolín do Cueto, que gañou un litixio por terras a favor de Andrés Duany e en contra da compañía estadounidense United Fruit Company.

Creceu considerablemente durante a primeira parte do século XX, por ser o centro dunha florecente industria azucreira local e pola súa vantaxosa posición no cruzamento da estrada que comunica o leste da antiga provincia de Oriente coa cidade de Holguín e o ferrocarril desde o porto de Antilla, no norte, até a cidade de Santiago de Cuba, no sur.

Inmigrantes estranxeiros, sobre todo españois, libaneses, sirios e chineses establecéronse no poboado creando unha intensa actividade comercial.

En Cueto había varias escolas, entre elas unha pública, dúas privadas, unha católica e unha protestante (bautista), asociacións e irmandades.

Coas confiscacións e intervencións tras o triunfo da Revolución de Fidel Castro e a posterior emigración, especialmente aos Estados Unidos, de antigos comerciantes e as súas familias, Cueto transformouse.

Nos anos 60 construíuse o barrio coñecido como La Reforma Urbana, unha urbanización arredor dun parque, con casas de formigón, en contraste coas tradicionais cubertas de madeira e metal. Nos anos 70 construíuse un novo barrio con edificios de estilo soviético, coñecidos como **Las 108**. Os bloques de catro plantas substituíron moitas das antigas casas de madeira do casco antigo.

Baixo o goberno de Fidel Castro, construíronse escolas elementais como a "Abel Santamaría" e a "Rubén Vázquez" e as secundarias "Rubén Casaus Cruz" e "Arides Estévez".

No concello de Cueto atópase a aldea de Birán, onde naceron os irmáns Castro: Fidel, Raúl, Ramón, Juanita e os demais. A casa da familia Castro é hoxe un mausoleo familiar e museo.

Cueto alcanzou un inesperado renome internacional coa canción *Chan Chan* do falecido músico cubano Compay Segundo, na que se menciona a Cueto e outros tres pobos próximos. O retrouso di: *«de Alto Cedro voy para Marcané, llego a Cueto, voy para Mayarí»* (de Alto Cedro vou para Marcané, chego a Cueto, vou para Mayarí).

Notas
-----

1. ↑  "Cuba: Administrative Division - Provinces and Municipalities". 24 de julio de 2018.