recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Zombie Lane*** é un videoxogo social desenvolvido por Digital Chocolate e lanzado por Facebook e Google+ no 2011. A finais de 2011, foi lanzado a través de iOS App Store. Os xogadores deben reconstruír unha veciñanza despois de que fose destruída por mor dunha apocalipse zombi. O xogo foi loado pola crítica polos seus gráficos e modo de xogo. En xullo de 2014, a versión de Facebook tiña máis de 2,2 millóns de "gústame", e en abril de 2014 foi mercado por RockYou mentres que os desenvolvedores de Digital Chocolate foron contratados para continuar a traballar no xogo.

Notas
-----

1. ↑  Facebook App Page (28 de xullo de 2014). Facebook, ed. "Zombie Lane, Timeline". Consultado o 28 de xullo de 2014.
2. ↑  Christian Nutt (18 de abril de 2014). Gamasutra, ed. "RockYou's new strategy: Rescue games that other publishers don't want". Consultado o 28 de xullo de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Zombie Lane* page at Digital Chocolate
* *Zombie Lane* Review at DotMMO
**Xosé López Guntín**, nado en Vilalba en 1929 e finado en Lugo en 1996, foi un pintor galego.

Traxectoria
-----------

Dedidiu dedicarse á pintura artística malia a oposición da súa familia. En 1946 recibiu unha bolsa da Deputación de Lugo para ingresar na Escola de Belas Artes de San Fernando en Madrid, onde se licenciou. Nesa mesma cidade fixo a súa primeira exposición, na galería Ferreres.

Nos seus inicios adoptou un estilo realista a través de retratos e composicións figurativas, acercándose ao neo-impresionismo. Máis tarde a súa obra achegouse á nova figuración, xeometrizando os elementos e a figura humana.

A comezos da década de 1960 regresou a Galiza, onde fundou o grupo Seis Urogallos xunto a Jesús Blas Lourés, Manuel Cancio Varela, Tino Prados López, Antonio Estrada e Luis Gómez Pacios. Adoitaban expor a súa obra no local Ferreirós.

Obtivo a praza de profesor de debuxo en secundaria, exercendo no Instituto Masculino de Lugo, actual IES Lucus Augusti, entre 1968 e 1971. Neste centro consérvanse dous óleos da súa autoría, de temática escolar. Tamén deu clase, até a súa xubilación, no Instituto Mixto I.

A súa última exposición en vida foi en 1992 na sala Laxeiro de Vigo.

Notas
-----

1. ↑  "López Guntín" Arquivado 13 de abril de 2018 en Wayback Machine. artigo na web do IES Lucus Augusti.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9014196
* WorldCat
* VIAF: 87630303
* BNE: XX829439
* ISNI: 0000 0000 6043 6843

 |
**Xosé María Castellano Ríos**, nado na Coruña en 1947, é un empresario galego.

Traxectoria
-----------

Estudou e licenciouse en Económicas e Empresariais na Universidade de Santiago de Compostela. Posteriormente doutorouse pola Universidade Complutense de Madrid. Comezou a traballar no departamento tecnolóxico da aseguradora Aegon, dende onde pasou á filial española da alimentaria Conagra como director financeiro e logo como director xeral. En 1984 incorporouse a Inditex, a empresa onde forxaría a maior parte da súa carreira empresarial, e na que permaneceu 21 anos.

Catedrático de Economía Financeira e Contabilidade na Universidade da Coruña, no grupo téxtil galego chegou a ocupar (1997) os postos de vicepresidente e conselleiro delegado do grupo téxtil Inditex. Como conselleiro delegado deixoulle o paso en 2003 a Pablo Isla, e en 2005 dimitiu de todos os seus cargos en desacordo coa intención, logo fracasada, do fundador de Inditex Amancio Ortega de mercar Unión Fenosa.

Con posterioridade a Inditex foi nomeado membro do consello de administración de diversas empresas, entre elas Fadesa, Ono, Puig, Adolfo Domínguez, Rothschild (banco de investimento do que é vicepresidente para España), Kiluva (Naturhouse), Indukern. Einsa, La Voz de Galicia ou Tous. En novembro de 2008 nomeárono presidente de Ono, en substitución de Eugenio Galdón.

Pero en 2011 a súa carreira vira de novo ao prometer achegar capital para a reestruturación económica de Nova Caixa Galicia en banco, a cambio de facerse coa dirección executiva da entidade resultante o NCG Banco. Nese momento cesa como vicepresidente de La Voz de Galicia, pero non a presidencia de Ono. En xuño anúnciase que a partir de agosto será o presidente executivo da nova entidade.

### Galardóns

Recibiu a Medalla de Prata de Galicia en 2004.

Notas
-----

1. ↑  José María Castellano dimite de la vicepresidencia de Inditex, *El País*, 24/9/2005.
2. ↑  Un mirlo blanco llamado José María Castellano, artigo de Fernando Macías en *La Opinión de A Coruña*, 12/6/2011.
3. ↑  Lois Blanco, nuevo Director General de la Corporación Voz de Galicia, *La Voz de Galicia*, 9/6/2011.
4. ↑  El consejo de NCG aprueba la designación de Castellano como presidente Arquivado 20 de xuño de 2011 en Wayback Machine. *Xornal de Galicia*, 16/6/2011.
**Águeda Gómez Suárez**, nada no Rosal o 10 de outubro de 1971, é unha socióloga, escritora e profesora galega especializada na diversidade, a etnicidade e na prostitución.

Traxectoria
-----------

Águeda Gómez licenciouse en Socioloxía en 1994 pola Universidade Complutense de Madrid e doutorouse en Socioloxía pola Universidade de Santiago de Compostela en 2001 coa tese *Indigenismo y mobilización política en América Latina: los Tawahka*, pobo orixinario da selva centroamericana da Mosquitia hondureña.

É profesora titular na facultade de Ciencias da Educación da Universidade de Vigo.

Gran parte das súas investigacións desenvolvéronse en América Latina en temas como a igualdade de xénero en distintos grupos étnicos do mundo, a prostitución ou os movementos étnicos en Centroamérica.

A prostitución tamén centrou as súas investigacións e en 2008 publicou o monográfico *Perfil sociológico de los clientes de prostitución en Galicia*, en Edicións Xerais.

En 2015 publicou *El putero español: quiénes son y qué buscan los clientes de prostitución en España*, unha investigación sobre as motivacións que levan ós homes a pagar por sexo, un estudo realizado xunto á profesora Rosa María Verdugo e a investigadora Silvia Pérez.

Dende 2018 dirixe a Unidade de Igualdade da Universidade de Vigo.

Notas
-----

1. ↑  "Indigenismo y movilización política en América Latina: los tawahkas. - PDF".
2. ↑  Universidade de Vigo (ed.). "Águeda Gómez Suárez". *www.uvigo.gal*. Consultado o 2023-07-06.
3. ↑  "AGUEDA GOMEZ SUAREZ". *bidi.uvigo.gal*. Consultado o 06-07-2023.
4. ↑  Marcos Pérez Pena (25 de marzo de 2015). "El consumo masivo de prostitución en España es un síntoma de que algo está fallando". *elDiario.es* (en castelán).
5. ↑  Cristina Barral (2019-05-05). "«En las académicas es obvio que hay un parón por la brecha de cuidados»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 2020-11-06.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q59462705
* WorldCat
* VIAF: 288359
* BNE: XX1700865
* BNF: 150149413
* Dialnet: 146161
* ISNI: 0000 0000 7244 9895
* LCCN: no2003104273
* NTA: 271254246
* OL: OL1447481A
* SUDOC: 088943208

 |
A Illa de **Enlli** (en galés: *Ynys Enlli*, en inglés: *Bardsey Island*) é unha illa que se localiza á entrada da baía de Ceredigion, en Gwynedd, Gales.

Na illa fundouse no século VI un mosteiro dedicado a San Cadfan, pero as ruínas que se conservan hoxe son dunha abadía que data do século XIII. A mediados do século XVIII estableceuse unha comunidade mariñeira. En 1925 a illa estaba habitada por 100 persoas, pero pouco despois a maioría deixárona. O punto máis alto é o Mynydd Enlli (167 m).

A illa pertence e é dirixida pola «Fundación da Illa Bardsey» (Ymddiriedolaeth Ynys Enlli / Bardsey Island Trust) que a adquiriu en 1979 despois de recadar cartos mediante subscrición pública. Durante moitos anos, formara parte dos bens da familia Newborough de Glynllifon, preto de Caernarfon. Outrora, albergou unha poboación de 92 persoas segundo o censo de 1851. Era tradición para os homes máis vellos da illa nomear un *Brenin Enlli* (Rei de Enlli), coroado por Lord Newborough ou o seu representante. A coroa gárdase no Museo Marítimo en Liverpool, aínda que se fixeron peticións para que regrese á illa. En 1935, a poboación caera a 33 habitantes. Por mor da caída da poboación, a pequena escola da illa pechou cara 1950.

Peregrinación
-------------

A illa foi un lugar de peregrinación, especialmente popular con peregrinos que ían morrer para seren enterrados na illa. Dalí xurdiu a tradición de que vinte mil santos están soterrados na illa. Tres peregrinacións a Enlli foron cualificadas como equivalentes a unha peregrinación a Roma. San Deiniol e San Dubricius foron enterrados na vella abadía antes de seren trasladados a Bangor e á Catedral de Llandaff respectivamente.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial da illa *(en galés)* e *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1991483
* WorldCat
* VIAF: 234312671
* DARE: 41711
* EBID: ID
* GeoNames: 2656353
* GND: 4393404-3
* LCCN: sh88001693
* OSM: 6046655

 |
|  |
| --- |
| Menu rapido |
|  |
| **W****icca** |
| **británica tradicional** |
| **Correntes** |
| Gardnerianismo |
| Xandrianismo |
| Wicca do Val Central |
| **Ligazóns** |
| Wicca • **+** |
| Neopaganismo |

O **Xandrianismo** ou **Alexandrianismo** é unha tradición (ou "denominación") da relixión neopagá da Wicca, fundada por Alex Sanders quen, coa súa esposa, Maxine Sanders, estableceu a tradición nos anos 1960. A relixión xandriana é similar en moitos xeitos á gardneriana.

Orixes e Historia
-----------------

O Xandrianismo é baseado grandemente no Gardnerianismo, na cal Sanders foi adestrado no primeiro grao de iniciación, tamén contén elementos de maxia cerimonial e Qabalah, a cal Sanders estudou de xeito independente.

O nome da tradición é unha referencia tanto ao nome do seu fundador, Alex Sanders, como á antiga biblioteca de Alexandría, a cal foi unha das primeiras no mundo. A elección do nome foi inspirada pola visión da biblioteca de intentar xuntar o coñecemento e a sabedoría do mundo en só un lugar.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Gardnerianismo
* Wicca
**32P/Comas Solá** é un cometa periódico, actualmente ten un período orbital de 8,8 anos. Foi descuberto polo astrónomo catalán Josep Comas i Solà dende o Observatorio Fabra de Barcelona, o 4 de novembro de 1926, mentres facía fotografías do ceo co telescopio fotográfico de 6 polgadas, como parte do seu traballo de busca de asteroides.

Determinada a órbita, a evolución anterior do cometa converteuse nun tema de interese, dado que algúns astrónomos suxeriron que poderia tratarse do cometa periódico perdido Spitaler (113P/Spitaler). Posteriormente, despois do perihelio de 1935 P. Ramensky investigou o movemento orbital remontándose a 1911 e demostrou que en maio de 1912 o cometa Comas Solá tiña pasado moi preto de Xúpiter e que antes desta data o seu perihelio atoáabase a 2,15 UA, no lugar das 1,8 UA actuais, e tiña un período de 9,43 anos. Deste xeito quedou fóra de toda dúbida que non se trataba do cometa Spitaler.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cometa

### Ligazóns externas

* Datos do 2P/Comas Solá da Base de Datos de Corpos Medianos do JPL*(en inglés)*
* Diagrama Orbital do 2P/Comas Solá*(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2077214
* JPL: 1000015
* LCCN: sh85028788

 |
**Xoán Xosé Xardón Pedras**, nado en Vilar de Santos en 1968, é un político galego de CxG-CCTT, previamente do BNG.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Vigo e Dirección de Recursos Humanos pola da Coruña. Foi coordinador de servizos en Cogami Ourense. Concelleiro en Vilar de Santos polo BNG, accedeu á alcaldía en setembro de 2005, ao asumir Xosé Antón Jardón a delegación de Industria en Ourense. Nas eleccións municipais de 2007 encabezou a candidatura do BNG á alcaldía de Vilar de Santos e foi elixido alcalde con maioría absoluta.

Nas eleccións municipais de 2011 foi reelixido alcalde con maioría absoluta, ocupando o BNG os 7 escanos que compoñen o concello limiao, co apoio do 86,4% dos votos nas municipais do 22 de maio.

A finais do 2012 causa baixa no BNG, pasando a formar parte de Compromiso por Galicia.

Nas eleccións municipais de 2015 obtivo de novo maioría absoluta, cos 7 escanos ocupados por concelleiros de CxG-CCTT, co apoio do 86,74% dos votos. No 2016 distanciouse de Compromiso por Galicia pasando a dar o seu apoio a En Marea. Nas municipais de 2019 formou un novo proxecto político, Xuntos por Vilar de Santos, cos que foi reelixido alcalde. Cargo do que dimitiu, mantendo a súa acta de concelleiro, en marzo de 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Xosé Antón Jardón Dacal** |  **Alcalde de Vilar de Santos** 2005 - 2022 | Sucesor:**Antonio Míguez Nogueiras** |

Notas
-----

1. ↑  El alcalde y los seis ediles de Vilar de Santos dejan el BNG para apoyar la candidatura de CxG a la Xunta. www.farodevigo.es, 03/10/2012 *(en castelán)*
2. ↑  "Xan Jardón deja la Alcaldía de Vilar de Santos (Ourense) por motivos personales tras casi once años en el cargo". *www.europapress.es*. 2022-03-03. Consultado o 2022-03-04.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Vilar de Santos

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*
**Xoán de Compsa**, nado en Conza della Campania na segunda metade do século VI e finado en Nápoles no 617, foi un militar da época do imperio bizantino que exerceu en Italia.

Traxectoria
-----------

Descoñécese onde naceu exactamente Xoán: a opinión dos estudosos divídese entre Compsa (a actual Conza della Campania), ocupada daquela polos longobardos, e Constantinopla, capital do Imperio Romano de Oriente, a finais do século VI. Á morte de Gonduíno, duque bizantino de Nápoles, o emperador de Oriente Focas nomeou a Xoán como sucesor. No 615 unha revolta militar causou a morte de Xoán I Lemixio, exarca de Rávena, mergullando os dominios bizantinos de Italia no caos. Xoán aproveitou a situación para se rebelar á súa vez contra o novo emperador Heraclio, facéndolle sufrir ao sur bizantino toda unha serie de saqueos. Porén Heraclio nomeou un novo exarca na persoa do eunuco Eleuterio, quen domeou rapidamente a revolta dos de Rávena e se dirixiu cara a Nápoles, parando brevemente en Roma, no vello palacio de Domiciano. Informado da rápida marcha de Eleuterio sobre Nápoles, Xoán decidiu saírlle ao paso na vía Appia pero, cando empezou a batalla, tivo a peor parte e buscou refuxio dentro dos muros de Nápoles. Eleuterio puxo cerco á cidade, dándoa expugnado finalmente e apoderouse dos rebeldes. Para castigar a revolta, o exarca fixo decapitar publicamente a Xoán, nomeando un novo duque no seu posto, Teodoro I, e volvendo a Rávena co exército (617).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* A. Bianchi Giovini, *Storia dei papi*, vol. III, Tipografia Elvetica & Libreria Patria, Capolago-Torino, 1851.
* Pietro Giannone, *Istoria civile del regno di Napoli*, vol. II, Società Tipografica de' Classici Italiani, 1823.
* Ludovico Antonio Muratori, *Annali d'Italia*, vol. II, Tipografia de' Fratelli Ubicini, Milano 1838.
A **Xunta Electoral Central** (en castelán: *Junta Electoral Cental*) é un Órgano Superior da Administración Electoral de España. Forma parte das Xuntas Electorais Provinciais, das Xuntas Electorais de Zona e das Xuntas Electorais da Comunidade Autónoma, así como das Mesas Electorais, sendo a XEC o único órgano permanente. As demais son constituídas cando se convoca proceso electoral. Ten como función garantir a transparencia do proceso electoral e supervisar a actuación da Oficina do Censo Electoral.

Historia e características
--------------------------

Ten sede en Madrid, segundo a Lei Orgánica 5/1985, de 19 de xuño, do Réxime Electoral Xeral​. Está formada por oito vogais maxistrados do Tribunal Supremo de España e cinco vogais catedráticos de Dereito ou de Ciencias Políticas e de Socioloxía, en activo, o secretario xeral do Congreso dos Deputados como secretario, e o director da Oficina do Censo Electoral, este último, con voz, pero sen voto. Os seus acordos adoitan tomarse por unanimidade[].

### Funcións

Entre as súas funcións están garantir que os partidos políticos e as administracións non empreguen recursos públicos para facer campaña electoral ou publicitar aos partidos que están a gobernar así como atender as denuncias que os distintos partidos políticos poidan presentar polo uso partidista de medios públicos. As súas deliberacións e indicacións son de obrigado cumprimento para as administracións e partidos políticos podendo sancionar o seu incumprimento e pedindo á fiscalía que emprenda accións legais contra os que non as acaten. Tamén pode a XEC dar ordes directas á Administración e ás forzas e corpos de seguridade do Estado.

Composición
-----------

A actual xunta electoral central creouse o primeiro de outubro de 2017 tras meses de bloqueo e está formada por:

Presidencia
* Segundo Menéndez Pérez

Vicepresidencia
* Eduardo Calvo Rojas

Vogalías de maxistratura do Tribunal Supremo designadas polo Consello Superior do Poder Xudicial
* Luciano Varela Castro
* Luis Fernando de Castro Fernández
* María del Pilar Teso Gamella
* Francisco Javier de Mendoza Fernández
* Antonio Jesús Fonseca-Herrero Raimundo
* Ana María Ferrer García

Vogalías designadas polo Congreso dos Deputados
* Lourdes López Nieto
* Ángela Figueruelo Burrieza
* Andrés Betancor Rodríguez
* Carlos Vidal Prado
* Inés Olaizola Nogales

Secretaría
* Carlos Gutiérrez Vicén

Presidencia do INE e Dirección da Oficina do Censo Electoral
* Gregorio Izquierdo Llanes (até o 22 de outubro de 2018)
* Juan Manuel Rodríguez Poo (Dende o 23 de outubro de 2018)

Notas
-----

1. ↑  *Ley Orgánica 5/1985, de 19 de Junio, del régimen electoral general.* en juntaelectoralcentral.es *(en castelán)*.
2. ↑  Administración Electoral. Junta Electoral Central. Composición *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6457650
* WorldCat
* VIAF: 150240825
* BNE: XX140740

 |
| Eua |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
| 'Eua, a illa máis pequena, preto de Tongatapu a máis grande |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Tonga |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago |  |
| Linguas |  |
| Poboación (1996) | 4 934 hab. |
| Superficie | 87,44 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 21°23′15″S 174°56′02″O﻿ / ﻿-21.38750, -174.93389 |
| Maior Altura | 383 m. |
|  |
| Localización |
| localización |
|

Bosque tropical en 'Eua
**´Eua** é unha illa de Tonga, a illa irmá de Tongatapu situada a 18 km ao sueste.

A diferenza das outras illas de Tonga, 'Eua é unha illa volcánica montañosa que se eleva na parte oriental a 383 m. Ten 19 km de longo e 7,5 km de ancho, cunha superficie total de 87,44 km². É unha das illas máis antigas do Pacífico producindo unha terra rica para a agricultura e un bosque tropical con especies endémicas.

Xeograficamente é do grupo de Tongatapu. Administrativamente forma unha división con dous distritos: 'Eua Proper e 'Eua Fo'ou.

A poboación total no censo de 1996 era de 4 934 habitantes. As vilas de 'Eua teñen unha poboación de diferentes orixes: Houma, 'Ohonua (a capital), Tufuvai e Pangai son orixinarios de 'Eua; as nove vilas do distrito de 'Eua Fo'ou foron fundadas por emigrantes de Niuafo'ou cando o volcán entrou en erupción en 1946; Ha'atu'a e Kolomaile son de poboación emigrada de 'Ata que escapaba dos negreiros peruanos do século XIX; 'Ahau é de població emigrada de Tongapatu e Ha'apai.

Unha lenda explica que Sinilau levou a Hina de Samoa a Tongatapu. Un polbo raptouna e Sinilau viu como as dúas cabezas ían flotando cara á a illa veciña. O nome *´e ua* significa *os dous*.

'Eua foi descuberta en 1643, polo holandés Abel Tasman que a bautizou como *Middelburg Eylandt* como a cidade de Middelburgo nos Países Baixos.

Mapa de 'EuaMapa de 'Eua

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***ʻEua*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q423528
* WorldCat
* VIAF: 315128470
* EBID: ID
* GEC: 0515379
* GeoNames: 4032723
* LCCN: sh85045478
* MusicBrainz: ID
* OSM: 5817134

 |
***Νυχτερινό Δελτίο*** ("Noticiario da noite") é unha novela policíaca en lingua grega de Petros Márkaris, publicada en 1995. É a primeira da saga do comisario Costas Kharitos.

Trama
-----

O comisario Costas Kharitos da policía de Atenas investiga a morte dunha parella nova de albaneses. Nun principio semella deberse a un crime amoroso. Porén, a morte da xornalista Ghianna Karaghiorghi, asasinada nos estudios de televisión xusto antes de que dese unha primicia, dálle a Kharitos outra perspectiva sobre o primeiro crime. Ao pouco, outra xornalista á que Karaghiorghi legara os seus documentos aparece tamén morta. Charitos descobre que Karaghiorghi andaba a investigar unha rede de tráfico de órganos e de bebés con enlaces en Checoslovaquia, Bulgaria, Hungría e Iugoslavia.

Ao tempo, o comisario ten que lidar co seu xefe ante as presións do Ministerio e dos medios de comunicación por resolver os crimes. Kharitos conta coa axuda de Lambros Zisis, un vello comunista que coñeceu no cárcere de Boubulinas durante a Ditadura dos Coroneis.

Narración
---------

A obra está narrada en primeira persoa. Kostas Charitos é un home casado, cunha filla que estuda en Salónica. A trama está ambientada en Atenas en decembro de 1993.
**ASUSTeK Computer Inc.**, coñecida como **ASUS**, é unha compañía con sede en Taiwán dedicada á produción de placas base, cartóns gráficos, dispositivos ópticos, PDA, computadores portátiles, produtos hardware para a xestión de redes, teléfonos móbiles, caixas de computadora, e sistemas de refrixeración para computadores.

Historia e características
--------------------------

Creada por TH Tung, Ted Hsu, Wayne Hsieh e MT Liao -os catro foron enxeñeiros informáticos da firma Acer. O executivo en 2012 e presidente de ASUS, Jonney Shih, uniuse á compañía no ano 1994. Segundo o director de vendas de ASUS Alexander Kim, o nome ASUS ten a súa orixe na acepción inglesa Pegasus, que fai referencia ao cabalo alado da mitoloxía grega. O primeiras tres letras da palabra foron suprimidas para dar ao nome resultante unha posición preferente en listas ordenadas alfabeticamente.

En 2004, ASUS anunciou vender máis placas base que a suma das vendas das outras tres compañías líderes do sector, alcanzando os 30 millóns. Estas cifras, que inclúen contratos con firmas como Gigabyte Technology e MSI, contabilizábanse en 104,86 millóns de unidades. ASUS achegou con preto de 52 millóns de unidades, seguida por ECS con 20 millóns, MSI con 18 millóns e Gigabyte con 16.6 millóns. MSI revisou á alza os seus pedidos dos 16.7 millóns de unidades estimados inicialmente aos 18 millóns, segundo a compañía.

ASUS tamén produce compoñentes para outras compañías, entre as que se inclúen Sony (PlayStation 2), Apple Computer (iPod, iPod Shuffle, MacBook), Alienware, Falcon Northwest, HP e Compaq.

As súas accións cotízanse na Bolsa de Londres e na Bolsa de Taiwán.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q152864
* GRID: grid.471105.6
* ISNI: 0000 0004 6360 0900
* LEI: 549300E2OSYSGUTTFT68

 |
'**39** é unha canción da banda de rock inglesa Queen, escrita polo seu guitarrista Brian May e editada na cara B do sinxelo "You're My Best Friend", extraído do álbum *A Night at the Opera*, lanzado en 1975. A canción é cantada por Brian May e foi definida como unha "balada folk".

Na versión de estudio a canción foi interpretada por Brian May, mentres que nos concertos era Freddie Mercury quen a interpretaba, como se pode escoitar no disco en directo *Live Killers.*

Afirmouse que a inspiración para a letra a canción podería provir da obra de Hermann Hesse. Tamén se especulou con que a letra da canción podería estar relacionada co comezo da segunda Guerra Mundial e a partida de soldados á fronte. Con todo, o seu propio autor declararía que a canción "trata sobre alguén que se vai e abandona a súa familia, e que, cando volve, para el só pasou un ano pero a súa familia envelleceu cen anos", en alusión á teoría da relatividade e o efecto de dilatación do tempo.

Durante o concerto en tributo a Freddie Mercury só foi presentada a primeira estrofa e o coro desta canción, interpretada por George Michael. Esta canción tamén foi interpretada durante as xiras de Queen + Paul Rodgers e servía, comunmente, para que Brian presentase os músicos que completaban a banda.

A banda española Mago de Oz ten unha versión desta canción titulada "Resacosix en la barra", que aparece no seu disco de 2007 "La ciudad de los árboles". A canción "'39" é  a número 39 da discografía de Queen.

Notas
-----

1. ↑  O seu primeiro álbum ten 10 cancións (*Queen*), o segundo 11 (*Queen II*), o terceiro 13 (*Sheer Heart Attack*) —ata aquí, 34—; ao ser "'39" a quinta pista de *A Night at the Opera*, isto convértea na número 39 da discografía de Queen.

1. ↑  Discogs. "Queen – You're My Best Friend". *Discogs*. Consultado o 18 de decembro de 2013.
2. ↑  Discogs. "Queen – A Night At The Opera". *Discogs*. Consultado o 18 de decembro de 2013.
3. 1 2  Blake 2013, p. 179.
4. ↑  Perone 2012, p. 63.
5. ↑  Mills, David (20 de marzo de 2012). "Old music: Queen – '39" (music blog). *The Guardian*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***'39*** |

### Bibliografía

* Blake, Mark (2013). *Is This the Real Life?: The Untold Story of Queen* (en inglés). Da Capo Press. p. 433. ISBN 9780306819735.
* Perone, James E. (2012). *The Album: A Guide to Pop Music's Most Provocative, Influential, and Important Creations* (en inglés). ABC-CLIO. p. 295. ISBN 9780313379079.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1075363
* MusicBrainz: ID

 |
O Rudolfinum, sala de concertos da Orquestra Filharmónica Checa.
A **Česká Filharmonie** (en galego **Orquestra Filharmónica Checa**) é a principal e máis célebre orquestra da República Checa. Foi elixida como unha das mellores dez orquestras europeas nunha votación da revista francesa *Le Monde de la Musique*. A súa sede está no Rudolfinum de Praga.

Historia
--------

Os precedentes da orquestra hainos que buscar no século XIX, cando a orquestra da Ópera Nacional de Praga comezou a organizar concertos sinfónicos. O primeiro concerto da orquestra co seu actual nome tivo lugar o 4 de xaneiro de 1894, cando ofreceron obras de Antonín Dvořák dirixidas polo propio compositor. A partir de 1901 a Orquestra Filharmónica será totalmente independente da orquestra da ópera.

En 1908, Gustav Mahler dirixiu coa orquestra a estrea mundial da súa *Sinfonía n.º 7*.

Foi co director Václav Talich cando a orquestra acadou recoñecemento internacional pola súa calidade, que se mantivo con batutas posteriores tan prestixiosas como as de Václav Neumann, Karel Ančerl ou Rafael Kubelík. Á parte dos seus directores titulares, tamén ten sido dirixida por importantes directores convidados, entre os que hai que salientar ao gran especialista en música checa Sir Charles Mackerras.

Gravacións discográficas
------------------------

En 1929 a Orquestra Filharmónica Checa realizou a súa primeira gravación. Foi coa gravación do ciclo de poemas sinfónicos *Má vlast* de Smetana. O director foi o titular da orquestra naquel momento, Václav Talich.

Directores titulares
--------------------

* Eliahu Inbal (2009 - )
* Zdeněk Mácal (2003–2007)
* Vladimir Ashkenazy (1996–2003)
* Gerd Albrecht (1993–1996)
* Jiří Bělohlávek (1990–1992)
* Václav Neumann (1968–1989)
* Karel Ančerl (1950–1968)
* Rafael Kubelík (1942–1948)
* Václav Talich (1933–1941)
* Václav Talich (1919–1931)
* Vilém Zemánek (1903–1918)
* Ludvík Čelanský (1901–1903)

Notas
-----

1. ↑  "The Top Ten European Orchestras, According to Ten European Media Outlets". Arquivado dende o orixinal o 09 de xullo de 2016. Consultado o 05 de decembro de 2011.
2. ↑  "Angry Over Bad Review, Conductor Zdenek Mácal Abruptly Quits Czech Philharmonic". Arquivado dende o orixinal o 26 de maio de 2011. Consultado o 05 de decembro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da Česká Filharmonie
* Arquivo František Sláma Arquivado 24 de setembro de 2015 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q316549
* WorldCat
* VIAF: 137329547
* AllMusic: mn0000577994
* BIBSYS: 1059979
* BMT: 119390
* BNE: XX123197
* BNF: 13902355q
* CiNii: DA05368956
* Discogs: 435555
* EBID: ID
* GND: 1091635-0
* ISNI: 0000 0001 2034 2196
* LAC: 0015D7968
* LCCN: n80153110
* MusicBrainz: ID
* NKC: kn20010710169
* NLA: 35399423
* Songkick: 208863
* SUDOC: 059242884
* VGMdb: 8342

 |
**José María Castaño Priegue**, nado en Padrón o 27 de xuño de 1912 e finado na Coruña en abril de 1993, foi un mestre, avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Veciño de Pontecesures. Mestre en Vilagarcía de Arousa dende 1933, aprobou as oposicións ese ano, e ao ano seguinte foi nomeado mestre titular da escola nº 2 de Vilagarcía, e despois foi mestre de Vilaxoán. Militante socialista, participou nas reunións da Federación Provincial representando á agrupación de Vilagarcía. Poeta, colaborou en *Nós* onde publicou o poema "A barca". Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi depurado, sendo separado definitivamente do servizo en 1941. Despois foi mestre no Colexio León XIII. Foi nomeado xuíz de distrito de Betanzos en 1981, xubilándose ao ano seguinte. Finou na Coruña en abril de 1993.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 15-10-1933, p. 6.
2. ↑  *El Noticiero Gallego*, 11-11-1941, p. 2.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 5-7-1981, p. 34.
4. ↑  *BOE*, nº 152, 26-6-1982, p. 17623.
5. ↑  *La Voz de Galicia*, 23-4-1993, p. 42.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abuín Duro, Marcelino (2018). *La primavera rota. Vilagarcía de Arousa, 1936-1941*. Abegondo: Sociedad Bibliográfica de Galicia. ISBN 978-84-09-02453-7.

### Ligazóns externas

* 

* Xosé María Castaño Priegue na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q111295107
* DSBE: 42838\_castano-priegue-jose-maria
* Galiciana: 355539

 |
O **ATC Código A11** é unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica.

A SISTEMA DIXESTIVO E METABOLISMO

A11A Multivitamínicos, combinacións
-----------------------------------

### A11AA Multivitamínicos con minerais

A11AA01 Multivitamínicos e ferro
A11AA02 Multivitamínicos e calcio
A11AA03 Multivitamínicos e outros minerais, incluíndo combinacións
A11AA04 Multivitamínicos e elementos trazas
### A11AB Multivitamínicos, outras combinacións

A11B Multivitamínicos sos
-------------------------

### A11BA Multivitamínas non combinadas

A11C Vitaminas A e D, incluíndo combinacións das dúas
-----------------------------------------------------

### A11CA Vitamina A soa

A11CA01 Retinol (vit A)
A11CA02 Betacaroteno
### A11CB Vitamina A e D en combinación

### A11CC Vitamina D e análogos

A11CC01 Ergocalciferol
A11CC02 Dihidrotachisterol
A11CC03 Alfacalcidol
A11CC04 Calcitriol
A11CC05 Colecalciferol
A11CC06 Calcifediol
A11CC07 Paricalcitol
A11CC20 Combinacións

A11D Vitamina B1, soa e en combinación con vitaminas B6 e B12
-------------------------------------------------------------

### A11DA Vitamina B1 soa

A11DA01 Tiamina (vit B1)
A11DA02 Sulbutiamina
A11DA03 Benfotiamina
### A11DB Vitamina B1 en comb. con vitamina B6 ou vitamina B12

A11E Vitaminas do complexo B, incluíndo combinacións
----------------------------------------------------

### A11EA Vitaminas do complexo B soas

### A11EB Vitaminas do complexo B con vitamina C

### A11EC Vitaminas do complexo B con minerais

### A11ED Vitaminas do complexo B con esteroides anabólicos

### A11EX Vitaminas do complexo B , outras combinacións

A11G Ácido ascórbico (vitamina C), incluíndo combinacións
---------------------------------------------------------

### A11GA Ácido ascórbico (vitamina C), monodroga

A11GA01 Ácido ascórbico (vitamina C)
### A11GB Ácido ascórbico(vitamina C), combinacións

A11GB01 Ácido ascórbico (vitamina C) e calcio

A11H Outros preparados de vitaminas, monodrogas
-----------------------------------------------

### A11HA Outros preparados de vitaminas, monodrogas

A11HA01 Nicotinamida
A11HA02 Piridoxina (vit B6)
A11HA02 Piridoxina (vit B6)
A11HA03 Tocoferol (vit E)
A11HA04 Riboflavina (vit B2)
A11HA05 Biotina
A11HA06 Piridoxal fosfato
A11HA07 Inositol
A11HA30 Dexpantenol
A11HA31 Pantotenato de calcio
A11HA32 Pantetina do Ácido pantoténico (vit B5)

A11J Outros produtos con vitaminas, combinacións
------------------------------------------------

### A11JA Combinacións de vitaminas

### A11JB Vitaminas con minerais

### A11JC Vitaminas, outras combinacións

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ATC: A11

 |
**Óscar Rodríguez López**, nado en Avilés o 10 de xuño de 1904 e finado en Santander en 1976, foi un futbolista e adestrador español. Desenvolveu case toda a súa carreira no Racing de Santander, club do que é o máximo goleador histórico.

Foi internacional coa selección española.

Traxectoria
-----------

Fillo dun pescador vigués e dunha avilesina, instalouse aos 16 anos en Santander, xogando no Racing de Santander dende 1920. Dianteiro centro rápido e con disparo potente, é o máximo goleador da historia do Racing, con 236 tantos. Foi o dianteiro centro da primeira selección de fútbol de Cantabria en 1924, e o primeiro futbolista profesional inscrito en Cantabria tras a admisión do profesionalismo en 1926.

Na Copa do Rei de 1928 marcoulle un triplete ao Real Madrid e outro ao Atlético de Madrid, e con 15 goles foi o segundo máximo goleador da competición, a pesar de que o Racing quedou eliminado na fase de grupos. En 1929 os seus goles foron decisivos na fase de clasificación para decidir o décimo equipo que estrearía a Primeira División. Na tempada 1930/31 acadou co Racing o subcampionato de liga, ao rematar só por detrás do Athletic Club. Nas súas últimas tempadas no Racing actuou como xogador-adestrador.

En 1940 fichou pola UD Salamanca, tamén como xogador-adestrador. 

### Selección española

Coa selección española actuou en dúas ocasións, a primeira delas nun partido contra Portugal en Lisboa en 1925 e a segunda contra Suíza en Santander en 1927.

Notas
-----

1. ↑  Gómez Samperio, Raúl (1999). *Futbolistas internacionales cántabros del siglo XX*. Santander: Caja Cantabria. ISBN B492005165.
2. ↑  Menéndez Llamazares, Javier (9 de xuño de 2012). "De la furia a la roja". *El Diario Montañés* (en castelán). Consultado o 16 de febreiro de 2013.
3. ↑  Gómez Samperio, Raúl (19 de abril de 2013). "El gol de la novia". *El Diario Montañés* (en castelán). Consultado o 10 de xaneiro de 2022.
4. ↑  López Carreño, José (1 de marzo de 2015). "1929: El Racing de Santander, verdugo del Sevilla, por dos veces.". *Cuadernos de fútbol* (en castelán) (63). ISSN 1989-6379.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en BDFutbol *(en castelán)*.
* Datos do adestrador en BDFutbol *(en castelán)*.
* Datos do xogador Arquivado 10 de xaneiro de 2022 en Wayback Machine. coa selección española *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28801812
* BDFutbol: 11276
* EUfootballInfo: 17919
* FootballDatabase: 37576
* NFT: 43970
* Transfermarkt: 462434

 |
**A Minor Forest** foi unha banda de math rock estadounidense dos anos 90 procedente de San Francisco. Musicalmente estaban relacionados con grupos da escena post-rock de Louisville como Slint, e tiñan conexións persoais coa escena de San Diego, sobre todo coa banda Three Mile Pilot. As súas cancións tiñan influencias do pop, do rock progresivo e do punk rock e caracterizábanse polos seus cambios de tempo, cambios repentinos na súa dinámica, silencios, berros inintelixibles, partes pegadizas, repetitivas pasaxes melódicas e títulos absurdos a xeito de broma. O seu slogan foi "A Minor Forest apoia a destrución da humanidade".

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Flemish Altruism (Constituent Parts 1993-1996)* | 1996 | Thrill Jockey |
| *Inindependence* | 1998 | Thrill Jockey |
| *...So, Were They in Some Sort of Fight?* | 1999 | My Pal God |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A Minor Forest en MySpace

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4658285
* AllMusic: mn0000570951
* Discogs: 98415
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 310180

 |
| «Zombie» |
| --- |
|  |
| sinxelo de The Cranberries |
| do álbum '**No Need to Argue'** |
| Lanzamento | setembro de 1994 |
| Formato | {{{formato}}} |
| Gravada | 1994 |
| Xénero musical | rock alternativo |
| Lingua(s) | {{{lingua}}} |
| Duración | 5:06 (versión do álbum)3:55 (versión editada) |
| Discográfica | Island Records |
| Produtor(es) | Stephen Street |
| Escritor(es) | Dolores O'Riordan |
| Cronoloxía |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| «"Linger"» | «Zombie» | «"Ode to My Family"» |

 |
| Miscelanea | {{{miscelanea}}} |

"**Zombie**" é unha canción da banda irlandesa de rock alternativo The Cranberries, lanzada en 1994 como sinxelo. A música foi escrita por Dolores O'Riordan e é un tema protesta que fala do Conflito de Irlanda do Norte e do Alzamento de Pascua de 1916. A canción foi escrita como protesta polo atentado perpretrado polo IRA na cidade inglesa de Warrington en 1993, no que morreron dous rapaces. Consagrouse como un dos temas máis coñecidos de The Cranberries. O *riff* da canción é ben pesado, comparado con outros sinxelos da banda.

Cancións
--------

CD single
1. "Zombie" (Edit) – 4:13
2. "Away" – 2:39
3. "I Don't Need" – 3:32

Os lados-b non foron lanzados antes. "Away" forma parte da banda sonora da película *Clueless*.

Edición limitada
1. "Zombie" – 5:08
2. "Waltzing Back" – 3:45
3. "Linger" – 5:25

Tanto "Waltzing Back" como "Linger" foron gravadas ao vivo no Fleadh Festival o 11 de xuño de 1994.

CD promocional
1. "Zombie" (Edit) – 3:55
2. "Zombie" (Álbum version) – 5:06

Sinxelo en 7"
1. "Zombie"
2. "Away"

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q169298
* MusicBrainz: ID

 |
**Ümer Ipçi**, nado en Bağçasaray en 1897 e finado en Tomsk o 11 de xaneiro de 1955, foi un actor, director de teatro e escritor tártaro de Crimea.

Traxectoria
-----------

Fillo dun pequeno comerciante recibu a súa educación primaria na escola local, a partir de 1914 continuou os seus estudos na madrasa "Galiya" de Ufa. En 1917 volveu a Crimea e exerceu durante varios anos como profesor.

Traballou despois como actor, director de teatro, e desde 1928 foi director do Teatro Estatal dos Tártaros de Crimea. Ao tempo colaborou co xornal *Enli Dunya*. Acusado en 1937 de "nacionalismo" pasou 12 anos na cadea. En 1949, ano no que remataba a súa condena, enviárono ao hospital; psiquiátrico da cidade de Tomsk, onde morreu uns anos despois.

Actividade literaria
--------------------

Comezou a escribir poesía, o seu primeiro poema foi "Madrasa" en 1915. Pero sobre todo foi coñecido como dramaturgo, o creador da dramaturxia dos tártaros de Crimea  , as súas obras teatrais "Faişe" (1923), "Alim" (1925) "Nenkecan hanım" (1926) cubriu acontecementos históricos da vida do pobo tártaro de Crimea. Na prensa da década de 1930 hai referencias a que escribiu cando menos tres novelas pero os manuscritos desapareceron tras a represión contra os tártaros de Crimea . 

### Libros

* *Kürеş* (relatos,  1927)
* *Azat halq* (teatro 1927)
* *Ayınıqlar* (teatro, 1930)
* *Duşman* (teatro, 1935.)

Notas
-----

1. ↑  "ИПЧИ Умер Бекирович" Личности[*Ligazón morta*]
2. ↑  "Умер Ипчи неделимая частица своего народа", Milli Firka, 23 de setembro de 2009,
3. ↑  Урсу Д.П. *Деятели крымскотатарской культуры* / Сост. Д. Урсу. – Симферополь, 1999. – pp.102-103

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10978014
* WorldCat
* VIAF: 61130893
* FAST: 361358
* GND: 1122594720
* LCCN: no95041542
* OL: OL6962983A

 |
'**Masechele Caroline Ntseliseng Khaketla**, nada no distrito de Berea en 1918 e finada o 13 de agosto de 2012, foi unha escritora e profesora de Lesoto.

Traxectoria
-----------

Fixo os estudos primarios en Liphiring e Siloe, no distrito de Mohale's Hoek, rematando cun pase excepcional de primeira clase. Entre 1933 e 1935 estudou en Morija, converténdose na primeira rapaza do pobo sotho en rematar secundaria. En 1941 graduouse en Artes, na especialidade de Educación, pola Universidade de Fort Hare.

Foi mestra no Instituto Misioneiro de Lovedale (Suráfrica), onde tivo por alumna a Godfrey Kolisang. Despois ensinou na Escola Feminina de Thabana Morena e no Colexio de Morija. Despois casou con Bennett Makalo Khaketla, e xuntos ensinaron no Instituto Basutoland en Maseru, até que o centro foi pechado por actividades políticas. Entón foron traballar a Nigel, en Suráfrica. En 1953 o seu home regresou a Lesoto para iniciar unha carreira política, e 'Masechele regresou ao Insituto Basutoland.

Despois, cun colega, sacou adiante unha escola experimental de primaria, *Iketsetseng* ("facédeo vós mesmos/as"), que en 1988 tiña máis de cen alumnos e alumnas. Nese centro estudaron a futura raíña 'Mamohato de Lesoto e o seu fillo, Letsie III. Khaketla perdeu o control do centro en 1992, e abriu outra escola na súa propia casa.

Khaketla escribiu once libros, incluíndo poemarios, en lingua sotho. En 1979 converteuse na primeira muller sotho en ser nomeada asesora na Corte Suprema do seu país. Formou parte do consello da Universidade Nacional de Lesoto e traballou para o goberno no comité especial do estado da muller para a Comisión de Reforma Lexislativa. Foi membro activo da Comuñón Anglicana e da súa Mothers' Union.

En 1983 foi a primeira persoa sotho en doutorarse en literatura pola Universidade Nacional. En 1997 recibiu o premio *Gold Record of Achievement* do American Biographical Institute.
Khaketla tivo seis fillos e fillas, entre elas 'Mamphono Khaketla. Despois da súa morte o seu funeral celebrouse na Catedral de Santa María e Santiago de Maseru, e foi enterrada no cemiterio de Kokobela.

Obras
-----

* '*Mantsopa le Molamu oa Kotjane*
* *Mosiuoa Masilo*
* *Mosali eo o 'Neileng Eena*
* *Pelo ea Monna*
* *Ka u Lotha*
* *Mahlopha a Senya*
* *Ho Isa Lefung*
* *Molekane ea Tsoanang le Eena*
* *Khotsoaneng*
* *Selibelo sa Nkhono*
* *Maoelana a hlompho* (2002)

Notas
-----

1. 1 2  Rosenberg, Scott; Weisfelder, Richard F. (2013). *Historical Dictionary of Lesotho*. Scarecrow Press. pp. 540–. ISBN 978-0-8108-7982-9.
2. ↑  Sheldon, Kathleen E. (2005). *Historical Dictionary of Women in Sub-Saharan Africa*. Scarecrow Press. ISBN 978-0-8108-5331-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q39288351
* WorldCat
* VIAF: 266861602
* BNF: 123724182
* FAST: 61988
* ISNI: 0000 0003 8298 034X
* LCCN: n80131179
* NTA: 196782988
* SUDOC: 13285578X

 |
***Yesterday Will Make You Cry*** ("O pasado farate chorar") é unha novela escrita por Chester Himes, publicada por vez primeira en 1999. O autor comezou a escribir o texto en 1937, dous anos despois de saír do cárcere e cando non publicara aínda novela algunha. Logo de catro revisións e bastante alterada, foi publicada en 1953 co título de *Cast the First Stone* ("Tirar a primeira pedra"), sendo publicada con este título logo da súa morte.

Trama
-----

Jimmy Monroe é un rapaz de 19 anos, que ingresa no cárcere logo dun asalto a man armada en Chicago. Bota seis anos en prisión, e o seu paso polo sistema penitenciario do estado pon a proba a súa cordura, a súa capacidade de sufrimento e a súa definición de amor. Trata tamén o racismo, a homosexualidade e a corrupción.

O personaxe de Jimmy ten moitas características en común co propio Chester Himes, salvando que o protagonista da novela é de raza branca. O escritor naceu en Missouri o 29 de xullo de 1909, e personaxe o 14 de agosto dese mesmo ano. Estuda no instituto de Cleveland (Ohio) e na Universidade de Columbus, de onde foi expulsado en 1926 trala súa detención por participar nun roubo. Por aquel entón desenvólvese en ambientes delituosos e do xogo. Evita o cárcere, pero, dous anos despois, ingresou en prisión por roubo a man armada cunha condena de 20 anos. Durante o seu encerro comezou a escribir relatos curtos e a publicalos en revistas. É posto en liberdade en 1935.

Narración
---------

A obra está narrada en terceira persoa. A trama desenvólvese de forma lineal, aínda que hai algunhas analepses a sucesos acontecidos na súa infancia e mocidade.
**Yellow Pixoliñas** foi un grupo de rock de Monforte de Lemos, na provincia de Lugo. Foi un dos expoñentes da escena musical da cidade, tradicionalmente dinámica no aspecto musical.

Historia
--------

A banda formouse en 1987 por Tico, Ton, Perico, Xabier e Juan. Pouco despois Juan abandona o grupo por discrepancias co resto. Pasado un tempo fichan outra persoa que toque a guitarra, pola necesidade dun solista, e o elixido é Manolo. Manolo dura pouco tempo por problemas de saúde e substitúeo Franki (1990). Un ano máis tarde Thierry entra a tocar o teclado dándolle así máis liberdade a Tico (vocalista e teclista), pechando a formación definitiva de Yellow Pixoliñas.

Con influencias do punk inglés e do ska entre outros estilos, elaboraban as súas letras en galego, facendo uso tamén do castelán e do inglés; enmarcados no posteriormente bautizado como *rock bravú* para definir a unha serie de grupos, como Os Resentidos de Antón Reixa, Los Berrones, Os Diplomáticos de Monte-Alto ou Heredeiros da Crus; maioritariamente de orixe galega e asturiana, tiñan como característica común o uso de letras combativas e un sentido do humor orientado ao rural; posteriormente o grupo decidiu desmarcarse desa corrente, debido á súa, segundo eles, marcada politización.

A súa colaboración no Xabarín Club abriulles un público máis amplo. O grupo disolveuse a finais dos anos 90, tras rexeitar a oferta de fichar por unha multinacional. Actualmente, algúns dos seus compoñentes residen en Monforte de Lemos, onde compaxinan os seus negocios particulares con diversos grupos musicais de grande aceptación local; así Thierry e Franki tocan en Doc Magoo's mentres que Tico tocou durante unha época en Lapanaback. Na súa vila organizouse un concerto-homenaxe ao desaparecido grupo, no que participaron músicos doutras formacións.

Discografía
-----------

* *Galician people speak Galego* (1992)
* *Lacon lover* (1994)
* *Non pises a herba*! (1996)

Membros
-------

* **Tico** (vocalista)
* **Thierry** (teclista)
* **Franki** (guitarrista)
* **Ton** (guitarrista)
* **Tito** (baixista)
* **Xabier** (batería)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Rock Bravú, a pasión que quema o peito* (Xavier Valiño, Ed. Xerais, Vigo) ISBN 84-8302-367-9
* *Música sen fronteiras Galicia-norte de Portugal* (Varios autores) ISBN 84-453-3560-X

### Ligazóns externas

* Myspace Oficial de Yellow Pixoliñas
* Artigo Yellow pixoliñas
* O bravú naceu nos bares, artigo sobre o Rock bravú en *Vieiros* (12 de decembro de 2005).

* Portal:Música rock
* Portal:Galicia
* Portal:Xabarín Club

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394542
* Discogs: 5367551
* MusicBrainz: ID

 |
Campo estelar fotografiado polo observatorio espacial WISE no que se atopa **2010 AB78** (o punto roxo no centro da imaxe).
**2010 AB78** é un asteroide de tipo NEO descuberto en 2010. É o primeiro descuberto polo observatorio espacial WISE dos moitos miles que se calcula que descubrirá ó longo da súa vida útil.

A primeira observación de **2010 AB78** por WISE tivo lugar o 12 de xaneiro de 2010, sendo reobservado un día máis tarde. O observatorio de Mauna Kea observouno os días 18 e 19 de xaneiro, permitindo ó Minor Planet Center emitir unha circular o día 22 confirmando o descubrimento. O asteroide mide aproximadamente 1 km de diámetro.

Notas
-----

1. ↑  "MPEC 2010-B33". *Minor Planet Center*. 22 de xaneiro de 2010. Consultado o 23 de xaneiro de 2010.
2. 1 2  Lakdawalla, Emily (22 de xaneiro de 2010). "WISE bags its first near-Earth object, 2010 AB78" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 26 de xaneiro de 2010. Consultado o 23 de xaneiro de 2010.
3. ↑  Spacedaily (25 de xaneiro de 2010). "The First Of Many Asteroid Finds For WISE" (en inglés). Consultado o 26 de xaneiro de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11057
* JPL: 3486478
* MPC: 2010 AB78

 |