Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Crédito.
Bandeira da Unión Europea.
O **crédito académico** é a unidade convencional de tempo coa que se computa o proceso de ensino-aprendizaxe na universidade. Esta unidade é unha convención que se adopta de forma diferente segundo os países e as épocas. Até o acordo europeo sobre o Sistema Europeo de Transferencia e Acumulación de Créditos, máis coñecido como ECTS (*European Credit Transfer and Accumulation System*), os créditos variaban entre os sistemas universitarios dos diferentes países europeos. En España, un crédito equivalía a 10 horas de docencia. O *ECTS* supón un acordo a nivel europeo para definir o crédito como unha unidade de tempo de 25 a 30 horas de dedicación do estudantes.

Sistema Europeo de Transferencia e Acumulación de Créditos
----------------------------------------------------------

O Sistema Europeo de Transferencia e Acumulación de Créditos é un sistema utilizado polas universidades europeas para definir o tempo que inverte un estudante na súa formación. Utilízase para diversas fins como validar cursos, recoñecer equivalencias formativas ou deseñar planos de formación. O tratado da Unión Europea permite a libre circulación dos traballadores entre os países membros mais as dificultades de recoñecemento dos títulos académicos viña dificultando esta posibilidade. Á hora de comparar titulación, un dos problemas é a definición da formación recibida e, neste proceso, a cuantificación do tempo requirido é esencial. Por exemplo, se, para ser físico, un estudante aprendeu a realizar experimentos con partículas atómicas, é de axuda saber como o aprendeu mais tamén durante canto tempo o estivo aprendendo.

Este proceso de unificación dos deseños formativos universitarios a nivel europeo coñécese como Proceso de Bologna e ten que dar lugar ao chamado Espazo Europeo de Educación Superior (identificado coas súas iniciais: **EEES**). Este sistema foi o único na práctica a partir de 2010 cos novos deseños de planos de estudo denominados graos e posgraos e a desaparición progresiva das anteriores diplomaturas e licenciaturas.

Innovacións introducidas
------------------------

Os *ECTS* non son unha simple unidade de tempo. Introducen algúns cambios relevantes que deben considerarse para o seu manexo adecuado:

* O tempo considerado non se refire a horas de aulas impartidas polos profesores senón ás horas invertidas polos estudantes. Deste xeito, se unha disciplina ten 6 créditos ECTS, as 150 horas que representan inclúen as horas de clase directa, os traballos en grupo ou individuais, as lecturas, as titorías individuais ou en grupo, o estudo da materia, o traballo en laboratorio ou de campo, a realización de probas escritas etc.
* O profesorado debe deseñar as disciplinas considerando como debe aprender o estudante e consecuentemente como debe ensinar. Reforza a relación entre ensino e aprendizaxe de modo que o ensino deixa de ser un proceso de transferencia de contidos e debe pasar a preocuparse pola aprendizaxe conseguida nos estudantes.
* Calquera título universitario outorgado en Europa, no *Espazo Europeo de Educación Superior*, terá de ser recoñecido polos países membros para todos os efectos, incluídos os laborais.
* Calquera estudante terá máis facilidades para moverse dunha universidade a outra dentro dese espazo formativo de modo que poderá recibir a súa formación en diversas universidades sen topar tantos problemas como os que se detectaron con programas de intercambio como o Programa Erasmus.

Aplicacións
-----------

A creación dos ECTS ten unha serie de aplicación prácticas que se observan na universidade europea desde 2010:

### Deseño de planos de estudo

Os graos, posgraos e doutoramentos das universidades deben deseñarse utilizando unidades de tempo ECTS. Isto leva consigo que o número de créditos dos planos de estudo e das materias permanecen de forma similar pero o número de horas que representan é superior porque inclúe horas de dedicación non docentes.

### Organización de horarios

Os horarios describen o contido dos créditos levando á descrición do seu contido. Deste xeito, descríbense de forma explícita as horas dedicadas a outras actividades como as titorías individuais ou grupais e mesmo outras tarefas.

### Definición do proceso de ensino-aprendizaxe

O proceso de ensino-aprendizaxe define con maior precisión todas as actividades ás que se ten que dedicar o estudante. Este cambio de referencia (desde a perspectiva do estudante) entra en consonancia con outros cambios do Proceso de Bologna como a definición por competencias dos títulos académicos.

### Recoñecemento da formación adquirida

A formación adquirida noutras universidades, mesmo doutros países europeos, e doutros niveis e modalidades pode recoñecerse con maior facilidade. Aínda que deben considerarse outros parámetros, o tempo pasa a ser unha referencia fundamental. Ao facilitar este recoñecemento, tamén será máis doada e máis efectiva a mobilidade dos estudantes dunha universidade a outra.

Notas
-----

1. ↑  Pronunciado "eceteese"

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Espazo Europeo de Educación Superior
* Sistema Europeo de Transferencia e Acumulación de Créditos

### Bibliografía

* De Pablos Pons (2006). *El proceso de integración en el Espacio Europeo de Educación Superior: Necesidades y demandas del profesorado de la Universidad de Sevilla*. Sevilla: Universidad de Sevilla. *(en castelán)*
* Feliz Murias, T. (2010). *Diseño de programas de Educación Social*. Madrid: McGraw Hill. *(en castelán)*
* Vega Gil, L. *El Proceso de Bolonia y la Educación Comparada: miradas críticas*. Salamanca: Universidad de Salamanca. *(en castelán)*

### Ligazóns externas

* Información da Comisión Europea sobre ECTS *(en inglés)*
* Erasmus *(en inglés)*
* Información do Ministerio de Educación español sobre o Proceso de Bologna *(en castelán)*