recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Supiori** é unha illa do arquipélago das Illas Schouten en Cenderawasih Bay, xusto ao oeste da illa Biak na provincia de Papúa, Indonesia.

Descrición
----------

A illa ten un terreo accidentado, cuberto en gran parte por selva tropical. Ten 40 km de longo e 25 km de largo, cubrindo unha superficie total de 659 km². O seu punto máis alto ten 1.034 m.

Os principais asentamentos inclúen Korido na costa sur e Yenggarbun na costa norte. Ao sur de Supiori atópanse as pequenas illas de coral Aruri (Insumbabi) e Rani. Antes de 1963, a illa era parte da Nova Guinea holandesa colonial. Comprende Supiori Regency dentro da provincia de Papúa.

Historia
--------

A illa foi vista por primeira vez polos europeos na persoa do portugués Jorge de Menezes en 1526. Menezes desembarcou nas Illas Biak, onde se viu obrigado a pasar o inverno. Un dos primeiros avistamentos foi tamén realizado polo navegante español Álvaro de Saavedra o 24 de xuño de 1528, cando intentaba regresar de Tidore a Nova España. As Schoutens trazáronse como "Islas de Oro" (Illas de ouro). O seu avistamento foi reportado novamente polo navegante español Íñigo Órtiz de Retes en 1545. Foron chamadas "Los Mártires" polos españois, posiblemente porque foi onde o navegante español Hernando de Grijalva foi asasinado pola súa tripulación amotinada.

Notas
-----

1. ↑  Kratoska, Paul H. (2001). *South East Asia, Colonial History: Imperialism before 1800, Volume 1 de South East Asia, Colonial History*. Taylor & Francis. p. 56.
2. ↑  Hamy, Ernst T. "Comentarios sobre algunas cartas antiguas de la Nueva Guinea para servir a la historia del descubrimiento de aquel país por los navegantes españoles (1528-1606)" Translated by Martín Ferreiro and included in the work of Justo Zaragoza in *Boletín de la Sociedad Geográfica de Madrid*, tIV, primer semestre, 1878, p.44

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Supiori*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2084780
* WorldCat
* VIAF: 156340441
* GeoNames: 1625830
* LCCN: no2009101731

 |
| *Saguinus leucopus* |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| En perigoEn perigo |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Subfilo: | Vertebrata |
| Clase: | Mammalia |
| Orde: | Primates |
| Suborde: | Haplorrhini |
| Infraorde: | Simiiformes |
| Parvorde: | Platyrrhini |
| Familia: | Callitrichidae |
| Xénero: | *Saguinus* |
| Especie: | *S. leucopus* |

 |
| Nome binomial |
| *Saguinus leucopus*(Günther, 1877) |
| Distribución de Saguinus leucopus en Colombia.Distribución de *Saguinus leucopus* en Colombia.Distribución de *Saguinus leucopus* en Colombia. |

***Saguinus leucopus*** é unha especie de primate tamarino endémica no norte de Colombia.

Taxonomía e filoxenia
---------------------

Para a especie *Saguinus leucopus*, recentemente reformúlase a ordenación en base nos resultados de varias investigacións recentes de análise molecular e morfolóxico, incluíndo á familia Callitrichidae dentro da familia Cebidae como unha subfamilia: Callitrichinae.

Descrición morfolóxica
----------------------

De media, a cabeza e o corpo do tití gris miden 244 mm nos machos e 241 mm nas femias; a cola mide 389 mm en machos e 375 mm nas femias. O peso media é 440 gramos. O dorso é cor café prateada pálida, ou branca amarelada abigarrada con café. A cara é case espida con algúns pelos brancos delgados. A fronte esbrancuxada, así como a zona que vai da coroa da cabeza ás orellas. O pescozo e a parte superior da testa dende atrás das orellas forman unha coroa de pelos café escuro contrastante que son ben pronunciados. As orellas teñen pelos escuros delgados. A cola é café, máis escura que o corpo, cuberta de prateado cara á punta; o extremo da punta é polo xeral branco. As pernas e os pés son esbrancuxadas ou prateadas, ás veces con pintas en pés e nocellos café avermellado. O ventre é alaranxado dende escuro a avermellado brillante.

Notas
-----

1. ↑  {{{assessors}}} (2008). "Saguinus leucopus". *Lista Vermella da IUCN de Especies en Perigo* (en inglés). IUCN 2008. Consultado o 2 de xaneiro de 2009.
2. ↑  Defler T. 2003. Primates de Colombia. Conservación Internacional, Bogotá
3. ↑  Rowe N. 1996. The pictorial guide to the living primates. Pogonias Press, Estados Unidos.
4. ↑  Emmons L, Feer F. 1990. Neotropical rainforest mammals: a field guide. The University Chicago Press, Estados Unidos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Saguinus leucopus*** |

* Portal:Colombia
**Salvador Rueda Santos**, nado na aldea de Benaque (Macharaviaya, Málaga) o 3 de decembro de 1857 e finado en Málaga o 1 de abril de 1933, foi un xornalista e poeta español.

Traxectoria
-----------

Casa natal de Salvador Rueda, Benaque.
Fillo de xornaleiros, tivo unha formación autodidacta.

Considerado como o precursor español do Modernismo.

Obras
-----

Inscrición da casa.
Escritor moi fecundo, é autor de novelas (*La cópula*, novela erótica debedora de Felipe Trigo) e relatos costumistas de ambiente andaluz como *El patio andaluz* (1886), *El cielo alegre* (1887), *El gusano de luz* (1889), *La reja* (1890), idilios poéticos e obras teatrais (as pezas: *La Musa*, *La Guitarra*, *Vasos del rocío*, *Los ojos* e *La cigarrera*). A súa obra poética iniciouse en 1880 con *Renglones cortos* e seguiu en 1883 con *Noventa estrofas*, prologado por Núñez de Arce, e con *Cuadros de Andalucía*, do mesmo ano. Clarín, Rubén Darío e Unamuno prologaron, respectivamente, tres dos seus libros: *Cantos de la vendimia* (1891), *En tropel* (1892) e *Fuente de salud* (1906).

O Realismo de Ramón de Campoamor deixouse sentir nalgunhas das súas obras poéticas: en 1888 publicou *Sinfonía del año*, á que seguiron *El secreto* (1891), *Fornos* (1894), *El bloque* (1896) e *Himno a la carne* (1890), unha serie de sonetos nos que aparece un erotismo espiritualista que escandalizou a Juan Valera. Os seus libros poéticos de madurez son *Piedras preciosas* (1900), *Fuentes de salud* (1906), *Trompetas de órgano* (1903) e *Lenguas de fuego* (1908). En 1928 apareceu *Antología poética* e en 1957 a súa obra póstuma *Claves y símbolos*.

Salvador Rueda creou xunto a Manuel Reina, de Córdoba, unha estética literaria de tipo parnasiano denominada Colorismo que o fixo predecesor español do Modernismo hispanoamericano e exerceu algún influxo renovador sobre poetas máis novos, como Francisco Villaespesa ou Juan Ramón Jiménez. Posteriormente, Rueda asumiu a estética modernista levada a España por Rubén Darío. Nas súas composicións buscou a harmonía, baseada na melodía e o ritmo. Así, a súa obra converteuse nun repertorio variado de formas e combinacións estróficas renovadoras; introduciu novidades métricas que logo utilizaron case todos os vates modernistas (a modificación do soneto, a profusa utilización do dodecasílabo, as variedades do hexámetro clásico...).

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Salvador Rueda Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5121471
* WorldCat
* VIAF: 17371849
* BNE: XX1022853
* BNF: 13477679b
* BVMC: 2655
* CANTIC: a10150511
* DBE: salvador-rueda-santos
* FAST: 204302
* GEC: 0057277
* GND: 118603833
* ISNI: 0000 0001 2122 5119
* LCCN: n86051343
* NKC: xx0209941
* NTA: 07256797X
* OL: OL421917A
* PTBNP: 146735
* SUDOC: 035223677

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Bastavales.

**San Salvador de Bastavales** é unha parroquia que se localiza no sueste do concello coruñés de Brión na comarca de Santiago. Segundo o IGE en 2018 tiña 239 habitantes (124 mulleres e 115 homes) distribuídos en 5 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 242 habitantes.

Historia
--------

No lugar de Cirro descubriuse na década de 1960 unha vila romana. Atopáronse restos do *hypocaustum* (forma de calefacción) con pavimentos de baldosas de barro vermellas e o comezo das pilastras de ladrillo cadrado.

No ano 1851 San Salvador de Bastavales deixou de existir como parroquia, sendo repartida entre San Xulián de Bastavales (os lugares de Soutullos e San Salvador) e Santa María dos Ánxeles (o resto dos lugares).

No ano 1908 xa existía o Centro Social, Agrícola e Pecuario de Bastavales. En 1933 constituíuse o Sindicato Republicano agrícola e pecuario de San Xulián e San Salvador de Bastavales, que tiña sede propia no lugar de Soutullos. O edifico foi restaurado recentemente polo concello.

Galería de imaxes
-----------------

* Igrexa de San Salvador de Bastavales.Igrexa de San Salvador de Bastavales.
* Cruceiro.Cruceiro.
* Estrada no val de Bastavales.Estrada no val de Bastavales.
* Bolboreta.Bolboreta.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de San Salvador de Bastavales

| Lugares da parroquia de San Salvador de Bastavales no concello de Brión (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| Cirro | Gándara | Reboredo Pequeno | San Salvador | Soutullos |

### Parroquias de Brión

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Brión |  |
| --- | --- |
| Os Ánxeles (Santa María) | Bastavales (San Xulián) | Boullón (San Miguel) | Brión (San Fins) | Cornanda (Santa María) | Luaña (San Xulián) | Ons (Santa María) | San Salvador de Bastavales (San Salvador) | Viceso (Santa María) |

Notas
-----

1. 1 2  DECRETO 189/2003, do 6 de febreiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia da Coruña.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Brión

### Ligazóns externas

* San Salvador de Bastavales na web do concello de BriónArquivado 25 de decembro de 2013 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12399776
* código INE: 15013030000

 |
**Salvador Mosteiro Pena**, nado en Betanzos o 24 de febreiro de 1896 e finado na Coruña o 11 de maio de 1982, foi un médico e lexicógrafo galego.

Traxectoria
-----------

Homenaxe a Otero Pedrayo polo seu ingreso na RAG en 1929. De pé: César Otero, José Berguer, Pardo, Liste Mourenza, Abelaira, Salvador Mosteiro, Manuel Cabanillas, Calviño Domínguez e A. Villar Ponte. Sentados: Laureano Alonso, Eladio Rodríguez, Otero Pedrayo, Risco, Ángel del Castillo e Rafael González Villar.
Estudou medicina e odontoloxía en Santiago de Compostela e Madrid. Ampliou estudos en París en 1923. Regresou a Galicia e exerceu a odontoloxía en Lugo e na Coruña.

Formou parte da Irmandade da Fala de Betanzos e, posteriormente, presidiu a da Coruña. Como membro da Irmandade de Betanzos participou na Asemblea Nazonalista de Lugo (1918). Nos anos vinte fundou en Madrid a Mocedade Céltiga con Fermín Penzol. Foi o primeiro director da revista *Rexurdimento* (1922-1923) e tamén dirixiu *A Nosa Terra*, ademais de colaborar na revista *Alborada* de Buenos Aires (1930). Preocupado pola normalización do galego, que consideraba debía achegarse ao portugués, formou parte do comité executivo que organizou a primeira Festa da lingua galega que tivo lugar o 25 de xullo de 1930.

Obras
-----

* *Vocabulario castellano-gallego de las Irmandades da Fala*, 1933.

Notas
-----

1. ↑  *O Vocabulario das Irmandades da Fala*, publicado no Portaldaspalabras.gal o 5 de maio de 2016; inclúe documento PDF co vocabulario dixitalizado.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Salvador Mosteiro Pena Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia*. Ir Indo Edicións. 2010-2011.
* *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Fernández del Riego, F. (1992) [1990]. *Diccionario de escritores en lingua galega* (2ª ed.). Do Castro. ISBN 84-7492-465-0.

### Outros artigos

* I Asemblea Nacionalista

### Ligazóns externas

* Delgado Corral, Concepción (2009). "Homenaxe a Salvador Mosteiro Pena" *Anuario Brigantino*, 32.
O Indicador **Relative Strength Index (RSI)** é un indicador técnico usado na análise de mercados financeiros. O seu obxectivo é mostrar de xeito gráfico a forza (ou debilidade) dun activo financeiro nun período determinado. Baséase nos prezos de peche dun período de cotización recente.

O RSI é un oscilador de momento, que mide a velocidade e a magnitude dos movementos dirixidos no prezo dun activo. O momento é a taxa de caída ou crecemento no prezo. O índice valora o momento como a taxa entre os peches á alta e os peches á baixa. Así, os activos que teñen máis cambios positivos (ou cambios máis fortes) teñen un valor de RSI máis altos ca aqueles que teñen máis baixadas no prezo.

Acotío, este indicador emprega un período de 14 días no seu cálculo, medido nunha escala de 0 a 100. Tradicionalmente considéranse niveis altos e baixos no mercado os valores 70 e 30 respectivamente. Con todo, outros valores do período poden empregarse cando se precisa información sobre intervalos maiores ou menores. Como é sinxelo de intuír, valores máis extremos do indicador coma 80-20 indican un momento máis forte, pero danse con menor frecuencia.

O índice de forza relativa (RSI) foi definido por primeira vez por J. Welles Wilder en 1978, no seu libro *New Concepts in Technical Trading Systems*. Hoxe en día é un dos indicadores técnicos máis empregados, especialmente no FOREX.

Cálculo
-------

Para cada período de cotización considerado calcúlanse dous valores U e D.

No caso en que o peche do período considerado como actual sexa maior ca o valor ó peche previo, temos:

U=peche\_{{actual}}-peche\_{{previo}}
D=0
Así mesmo, no caso de que o prezo baixase dende o período previo ó actual:

U=0
D=peche\_{{previo}}-peche\_{{actual}}
Estes valores para U e D serán sempre maiores ou iguais que 0, tendo a situación U=D=0 no caso de que o prezo de peche sexa o mesmo nos dous períodos considerados.

As medias destes valores calcúlanse usando unha media móbil exponencial (EMA) cun período n. Esta proporción é coñecida como *Forza Relativa* (Relative Strength ou RS)

RS={\frac {EMA(U,n)}{EMA(D,n)}}
A continuación aplícase a corrección:

RSI=100-{\frac {100}{1+RS}}
Cando os valores de D son cero, o valor da Forza Relativa aproximase a infinito, que resulta no RSI tomando valores próximos a 100 (por causa da corrección)

Notas
-----

1. ↑  J. Welles Wilder, *New Concepts in Technical Trading Systems*, ISBN 0-89459-027-8
Avenida Francisco Pi i Margall.
Edificio Mirador.
**Sanchinarro** é unha área residencial do barrio de Valdefuentes, no distrito de Hortaleza da cidade de Madrid. Xurdiu a raíz do Programa de Actuación Urbanística (PAU), derivado á súa vez do Plan Xeral de Ordenación Urbana de 1997. Comezouse a construír a principios da década do 2000. Está situado ao leste da autovía A-1, ao norte da autovía M-11 e ao sur e oeste da autovía de circunvalación M-40. Ten unha superficie de algo máis de 400 hectáreas.

Sanchinarro linda ao oeste con Las Tablas, ao norte coa urbanización El Encinar de los Reyes, ao leste con Valdebebas, e ao sur coa Colonia Virgen del Cortijo e Manoteras.

Sanchinarro ten un edificio singular, o edificio Mirador, de 21 plantas con forma de cadrado co interior baleiro que enmarca as vistas á Serra de Guadarrama. Foi deseñado polo estudo MVRDV e Blanca Lleó. O barrio ten tamén un gran centro comercial de El Corte Inglés e dous hospitais privados.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sanchinarro***  |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Serebro** (do ruso: *Серебро*:prata) é un grupo feminino ruso formado polo produtor Maxim Fadeev e composto por Olga Seryabkina, Polina Favorskaya e Dasha Shashina. Serebro formouse en 2007 para propoñelo a Perviy Kanal para o Festival de Eurovisión 2007 e finalmente acabou seleccionada como o representante ruso no Festival coa canción "Song #1". Quedaron en terceiro lugar no concurso, con 207 puntos. Despois Serebro asinou oficialmente contrato coa discográfica de Fadeev Monolit Records. No ano 2009 Marina Lizorkina anunciou a súa marcha do grupo substituída por Anastasia Karpova.

Polo tempo da marcha de Lizorkina a banda realizou o seu álbum de estudio *OpiumRoz* que recibu recoñecemento da crítica pero non foi un éxito comercial. O segundo álbum *Mama Lover* tivo non obstante máis éxito, incluía a canción homónima que petou ben nas listas de éxito e foi dobre dobre platino en Rusia, o vídeo musical tivo máis de 20 millóns de visitas en YouTube. Tras o éxito o grupo lanzou *Mama Lover* no Xapón, co nome de *Serebration* e co selo EMI Music. O seu primeiro sinxelo internacional, con Ego Music e Universal Music Group, "Mi Mi Mi" foi un éxito nas listas europeas.

Notas
-----

1. ↑  Serebro. AllMusic, ed. "Serebro - Music Biography, Credits and Discography". Consultado o 10 de xullo de 2012.
2. ↑  "Serebro reviews, music, news". sputnikmusic. 25 de abril de 2009. Consultado o 10 de xullo de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q318882
* WorldCat
* VIAF: 4977150808972319000004
* AllMusic: mn0001968449
* Discogs: 830456
* Genius: Serebro
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0158586
* Songkick: 929653

 |
Relevo representando o nacemento de Xesús (igrexa de San Salvador de Meis, Pontevedra)
Artesán entallando en relevo.
Un **relevo** en escultura é un traballo onde unha forma se proxecta dun fondo plano (a propia musculatura tensa pode ser vista como unha forma de relevo). Dependendo da profundidade, o relevo pode ser chamado **baixorrelevo** — tal como aparece na numismática — ou **altorrelevo**, con bastante material removido e o restante proxectado do fondo plano case como se fose a parte visíbel dunha escultura embutida na pedra.

Os relevos son un tipo de traballo común en todo o mundo, en especial na decoración de edificios monumentais, tales como templos. O friso no estilo corintio clásico está frecuentemente enriquecido con baixorrelevos. Os alto relevos poden ser vistos nos frontóns de templos clásicos, como por exemplo no Partenón. 

Os relevos poden ser usados nunha escena única, ou ordenados nunha narrativa.

Algúns exemplos de relevos
--------------------------

* Grande altar de Pérgamo, hoxe no Museo Pergamon, en Berlín
* Leóns e dragóns na porta de Ishtar, na Babilonia
* Templo de Karnak, no Exipto
* Angkor Wat en Camboxa
* Capitel dos Leóns de Asoka, o símbolo nacional da India
* Glifos e relevos da civilización maia
* O monumento á Confederación en Stone Mountain, Xeorxia (EUA)
* Os selos reais de D. Afonso Henriques nas moedas de euro portuguesas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Relevo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q245117
* AAT: 300053622
* BNCF: 12689
* BNE: XX544649
* BRE: 3505184
* EBID: ID
* GND: 4049373-8
* HDS: 043198
* JSTOR: relief-sculpture
* LCCN: sh85112527
* NKC: ph125116
* PSH: 11727

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre arte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **relativo** é unha clase de palabra que se define pola súa natureza pronominal, é dicir, por substituír sintagmas ós cales representa na oración, desenvolvendo asemade dúas funcións, unha suboracional (no interior da cláusula subordinada) e outra oracional (no interior da oración complexa). Ademais, o relativo transpón a oración que encabeza á categoría substantiva, adxectiva, ou adverbial.

As diferenzas entre os distintos relativos
------------------------------------------

Atendendo ó **trazo léxico** que achegan, *canto* é cuantificador, *quen* é persoal; *como*, modal; *cando*, temporal; *onde*, é local; e *que* carece de trazo léxico sinalable.

Atendendo a **como actúan**, *canto* é cuantificador, *quen* é substantivo; *como*, *cando* e *onde*, adverbios. *Que* carece non ten función clasificable.

Atendendo á **transposición**, *canto* e *quen* nominalizan a secuencia posterior, *como*, *cando* e *onde*, adverbializan; *que*, adxectiva, inda que, segundo Serafina García García, *que* é tamén aquí un disidente pois é a única unidade que admite ser incrementado cun artigo para cambia-la súa capacidade transpositiva. Con artigo transpón a cláusula á categoría substantiva; sen el, a cláusula pode cubri-lo papel do adxectivo: Xoán dixo o que quería –> Xoán dixo cousas.

Desde outro punto de vista, poderiamos agrupar-los relativos en tres tipos segundo como fagan funcionar a cláusula: 

* Como adxacente verbal: *canto*.
* Como adxacente nominal: *que, cal*.
* *Quen, onde, cando* e *como*, teñen ámbalas dúas posibilidades de construción.

As diferenzas entre os relativos débense a que estes fan referencia ó texto lingüístico (forese) ou ó contexto. Algúns teñen como única posible referencia o texto (*que, cal*).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Relativo*** |

### Bibliografía

* García Cancela, X.(1984). "Formas para o relativo". Lingua e Administración,1
* García García, S. (1993). "Las fronteras de los pronombres relativos" en Verba. Vol 20 páx. 355-368
* Hernández Alonso, C. (1967). "El que español". En R.F.E. t. L, pp. 335–337
* VV.AA. (1982). Gramática galega. Galaxia.
* VV.AA. (1988). Nova gramática para a aprendizaxe da lingua. Vía Láctea

| * v
* c
* e
Clases de palabras |
| --- |
| 
* Substantivo
* Adxectivo
* Pronome persoal
* Determinante
	+ Artigo
	+ Demostrativo
	+ Posesivo
	+ Indefinido
	+ Numeral
* Relativo
* Verbo
* Adverbio
* Preposición
* Conxunción
* Interxección

 |
Sancosmeiro visto dende arriba.
O **sancosmeiro** é un sombreiro galego de palla utilizado para protexerse do sol e da chuvia durante os traballos, de aba ancha e copa baixa, cunha cinta negra arredor da copa e os cabos que caen por detrás.

Descrición
----------

Sombreiro tradicional galego que sempre mantivo a característica forma que o fai inconfundible, aínda que co tempo quedou cada vez máis desprovisto de adornos ata o deseño actual. De aba moi ancha e copa baixa, xeralmente en forma de cono truncado, o reberete é unha estreita fita negra, leva arredor da copa outra fita negra máis ancha que cae por detrás sobre a aba, e un cordón que o suxeita ó queixo. Pode levar de adorno un lazo ou unha flor.

A pesar do seu nome, non só era usado en San Cosme ou na comarca de Noia, senón tamén noutras como A Barcala, O Sar, Santiago, A Barbanza ou no Xallas.

Elaboración
-----------

Proceso laborioso, que se inicia coa recolección da palla, de trigo ou de centeo, durante os meses de xullo e agosto. Con coidado para que a palla saía enteira, selecciónase por grosores, limpa de nós e impurezas, almacénase en mandos e vaise empregando durante os meses de inverno para a elaboración dos sombreiros.

Antes de comezar a tecer a palla cómpre humedecela para que resulte máis flexible e non crebe facilmente. Deseguido iníciase o trenzado, escollendo tres ou máis pallas para a confección, sendo os máis habituais os de catro e seis pallas. A lonxitude das liñas de trenza varía segundo se trate dun sombreiro de home –de menor tamaño–, de rapaza ou de muller, empregándose entre vinte e catro e trinta brazas de medida en cada peza.

Simboloxía
----------

Entrégase en Outes o sancosmeiro de ouro, o galardón máis prezado que outorga o concello en recoñecemento ás persoas ou entidades que resaltaron polo seu traballo en favor do desenvolvemento económico, social e cultural do municipio. O premio consiste nunha réplica de ouro que simboliza o sombreiro de palla típico desa zona, asemade cóbrese a cabeza da persoa que o recibe cun sancosmeiro.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Termo 195: sancosmeiro". *dicionario da vestimenta tradicional galega*. Arquivado dende o orixinal o 13-04-2017. Consultado o 13-4-2017.
2. 1 2 3 4 5  "Artesanía – O sancosmeiro". *Concello de Mazaricos*. 2008-2012. Arquivado dende o orixinal o 13-04-2017. Consultado o 13-4-2017.
3. ↑  Blanco, M. X. (11-11-2016). "Loita pola supervivencia do sancosmeiro". *La Voz de Galicia*. Consultado o 13-4-2017.
4. ↑  Gil, M. (13-10-2009). "Marisco y Sancosmeiro de ouro". *El Correo Gallego* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 13-04-2017. Consultado o 13-4-2017.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sancosmeiro Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Traxe galego
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Sahel (homónimos).
Situación do Sahel en África.
O **Sahel** (do árabe **ساحل** /sahil/ "beira, fronteira") é a zona extrema de África entre o deserto do Sáhara ó norte e a chamada rexión do Sudán ó sur (máis fértil e que non debe ser confundida co país do mesmo nome (Sudán).

O Sahel é principalmente unha sabana e esténdese dende o océano Atlántico ata Somalia (o chamado *corno de África*). Durante toda a historia de África, a zona foi o asentamento dos reinos máis avanzados, beneficiarios do comercio a través do deserto. Estes estados coñécense colectivamente co nome de reinos sahelís.

Pódense considerar países do Sahel hoxe en día a Senegal, Mauritania, Malí, Burkina Faso, Níxer, Nixeria, o Chad, o Sudán, Etiopía, Eritrea, Djibuti e Somalia. Sahel tamén se usa para referirse ós países de África oriental.

Este territorio recibe entre 150 e 500 mm anuais de choiva, principalmente na estación do monzón. A choiva caracterízase pola súa ciclicidade anual e decanual. Existe unha forte correlación entre a choiva caída no Sahel e unha intensa actividade de furacáns no Atlántico. Na década de 1970, unha esfameada no Sahel provocou a creación do IFAD.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sahel***  |

### Ligazóns externas

* Datos sobre a África sahelí
* Landsea, C. and Gray, W. A forte correlación entre a choiva do monzón no Sahel occidental e a actividade intensa dos furacáns atlánticos. *Journal Of Climate*, Vol. 5, No. 5, May 1992
* Índice pluviométrico do Sahel, 1898 - 2002
* Desertificación - unha ameaza para o Sahel

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q66065
* WorldCat
* VIAF: 234147245
* BNE: XX451354
* BRE: 3538537
* EBID: ID
* FAST: 1242089
* GEC: 0057799
* GeoNames: 2425938
* GND: 4076953-7
* JSTOR: sahel
* LCCN: sh85116502
* NKC: ge838745

 |
**Ricardo García Lago**, nado na Coruña o 20 de setembro de 1896 e finado na mesma cidade o 8 de abril de 1978, foi un sanitario, sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Afiliado ao Sindicato de Enfermeros, Camareros y Cocineros Marítimos La Cosmopolita nos anos 20. En 1921 foi detido por coacción. En abril de 1922 impartiu unha conferencia na Federación Obrera. Secretario da Confederación Regional Galaica desde finais de 1923, en substitución de José Suárez Duque, foi director de *Solidaridad Obrera* de 1923 a xaneiro de 1925. Membro do grupo anarquista Tierra e do grupo editor do periódico *Tierra*. Moi vixiado desde o inicio da Ditadura de Primo de Rivera, foi encarcerado en outubro de 1924 acusado de asasinar ao presidente da patronal ferrolá, sendo substituído nos seus cargos por Manuel Fandiño Ricart. Foi alumno de practicante en Santiago de Compostela nos anos 1924 e 1925. O 26 de marzo de 1925 asistiu á Asemblea rexional de Santiago, en representación da CNT da Coruña.

Enfermeiro ata 1929, aprobou as oposicións e comezou a traballar de practicante no Instituto Provincial de Hixiene e colaborou no seu *Boletín*. Foi elixido presidente do Colexio Oficial de Practicantes da Coruña en xullo de 1930. Moderou o seu ideario e achegouse a Casares Quiroga, amigo persoal, sen abandonar a militancia na CNT, que compaxinou coa da ORGA. En 1930 participou no Pacto de Lestrobe xunto aos cenetistas César Guillán Bozo e Manuel Fernández Fernández, como delegado da sección VIR da Coruña. O 24 de maio de 1935 impartiu unha conferencia no Centro de Estudios Sociales Germinal co tema "Germinal: tribuna libre". Ao crearse a Fronte Popular mostrouse afín a Izquierda Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi expulsado do seu traballo en 1937 e pasou varios anos en prisión. Foi nomeado practicante auxiliar do Dispensario Antituberculoso da Coruña en 1940. Despois foi practicante do Instituto Provincial de Sanidade, investigador de laboratorio e delegado rexional do Instituto de Microbioloxía de Madrid.

Vida persoal
------------

Casou en 1918 con Palmira Muñiz Pérez, que finou en 1941, e foi pai de Ricardo e María García Muñiz. Casou en segundas nupcias con Hortensia Espada San Vicente e foi pai de Hortensia García Espada.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 4-4-1979, p. 70.
2. ↑  *BOE*, 22-2-1940, p. 1320-1321.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 6-4-1941, p. 7.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Martí Boscá, José V.; Rey González, Antonio (2006). Asociación Cultural Memoria Histórica Democrática, ed. *""Batas negras" gallegos: sanitarios libertarios gallegos durante la segunda república y la guerra civil (1931-1939)" in A II República e a Guerra Civil. Actas dos traballos presentados ao II Congreso da Memoria* (PDF). Culleredo. pp. 279–280. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 05 de decembro de 2013. Consultado o 17 de agosto de 2013.

### Ligazóns externas

* Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (G)
Insignia da SD levada na manga esquerda do uniforme.
O **Sicherheitsdienst** ou **SD** (Servizo de Seguridade) era o servizo de intelixencia das SS. Foi a primeira organización de intelixencia en crearse dentro do partido nazi, e foi consideraba como unha "organización irmá" da Gestapo. Entre 1933 e 1939, o SD estivo baixo a autoridade da *Sicherheitspolizei*. A partir de 1939 foi transferida e posta baixo a autoridade da *Reichssicherheitshauptamt*.

Como todas as demais organizacións auspiciadas polo partido nazi, durante os Xuízos de Nuremberg, tras o final da segunda guerra mundial, foi condenada por crimes contra a humanidade e prohibida en Alemaña.

Historia
--------

O SD creouse en 1932 e púxose baixo o mando de Reinhard Heydrich, coa misión de detectar, investigar e neutralizar posibles inimigos dos líderes do partido nazi, tanto dentro como fóra do mesmo. Nesta función entraba nunha certa competencia coa *Sturmabteilung* (SA), pero, despois de moitas discusións, o 9 de xuño de 1934 foi declarado como "servizo de información do partido" en exclusiva. En 1938 ampliáronse as súas atribucións, converténdoo no servizo de información oficial para todo o estado, apoiando á Gestapo e traballando en colaboración coas administracións Xeral e Interior.

O SD organizou unha rede de axentes e informadores ao longo do Reich, incluíndo tamén máis adiante os territorios ocupados. Consistía nalgúns centos de axentes a tempo completo, e varios milleiros de informadores localizados en todos os campos da sociedade, incluíndo o propio partido nazi e as forzas armadas alemás. O SD era a axencia encargada de conseguir a información, mentres a Gestapo e a Kriminalpolizei, ou Kripo, eran as axencias executivas do sistema de policía política. Todas elas atopábanse baixo o control efectivo de Heinrich Himmler como Xefe da Policía alemá. Sumado á súa xefatura das SS, convertíano nun dos xerarcas máis influentes da Alemaña nazi.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q153559
* WorldCat
* VIAF: 4467148390877810830009
* BNF: 122108722
* BRE: 3542449
* EBID: ID
* GND: 10162996-5
* ISNI: 0000 0001 1482 2820
* LCCN: n84235330
* SUDOC: 027259226

 |
**Ricardo Feijoo Torres**, nado en Pompeán (Meis) cara a 1895 e finado en Vilagarcía de Arousa o 18 de xullo de 1956, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Industrial, dono da empresa de autobuses El Veloz. En 1923 foi elixido presidente do sindicato agrícola Los Previsores de Meis. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado alcalde de Meis en marzo de 1924. Permaneceu no cargo até 1929. Militou na Unión Patriótica da que foi elixido presidente en xuño de 1924 e foi cabo do Somatén do distrito de Meis. Presentou a súa renuncia o 14 de xullo de 1928. En novembro dese ano foi nomeado carteiro en propiedade de Vilanoviña. Foi nomeado fiscal municipal de Meis en decembro de 1930. Coa proclamación da República foi nomeado presidente dun comité republicano de Meis. Foi correspondente de *El Pueblo Gallego*. Gañou o pazo de Señoráns de Abaixo propiedade dos irmáns Cea nunha partida de cartas. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 intentaron asasinalo. En 1945 adheriuse a Falange Española Tradicionalista y de las JONS. Foille adxudicado o servizo regular de transporte entre Pontevedra e Vilagarcía de Arousa en 1954.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Meis** 1924 - 1929 | Sucesor:**Servando Salgado Torres** |

Vida persoal
------------

Casou con Carmen Roma Buceta en 1926, e foi pai de Antonio, Carmen, Ricardo, María e Mercedes Feijoo Roma.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Pueblo Gallego*, 19-7-1956, p. 11.
2. ↑  *Galicia*, 2-2-1923, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-3-1924, p. 6.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 18-6-1924, p. 8.
5. ↑  *Diario de Pontevedra*, 23-3-1926, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gallego Rei, Mario; Milleiro Sánchez, Celso Xavier; Moreira Docampo, Xosé Manuel (2012). *Para despois do silencio. O Concello de Meis da II República a Guerra Civil*. Vigo: Ir Indo. pp. 167–168. ISBN 978-84-7680-692-0.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Sidecar (homónimos).

***Sidecar*** é unha novela de Alberto Lema, publicada por Editorial Galaxia en abril de 2009. Aínda que publicada nun só volume, abrangue dúas historias independentes: *A fame fatal* e *A síndrome de Rubens*.

Trama
-----

### *A fame fatal*

Mario é un rapaz de aldea que vive en Santiago de Compostela e traballa como vendedor de chourizos. Comparte piso con César, fillo de narcotraficante, que estuda na USC. Adoitan saír de noite coa intención de pasalo ben e ligar, e gostan de debater sobre arte e cultura.

Unha noite coñecen a Ada, coa que Mario comeza a quedar. Logo dunha exaculación precoz na primeira relación sexual xuntos, Mario chama a Charo, unha antiga moza, para botar un foguete. Despois diso, o sexo con Ada vai ben. Chegan a un acordo tácito, polo cal poden ter relacións sexuais con outras persoas, pero deben informar ao outro.

Un día, Ada dille que mantivo unha relación sexual con Luz, unha amiga súa. Isto enfada moito a Mario, que non o entende. Toma a decisión de deixar a cidade e o seu traballo, e regresa á aldea á casa natal.

### *A síndrome de Rubens*

Henrique López é un rapaz da Coruña, que fala das súas preferencias sexuais. É heterosexual, e define o seu gusto como "a síndrome de Rubens", pois gústanlle as mulleres gordiñas. Esta parte inclúe unha introdución ("Miseria de psicoloxía"), catro relatos ("Lourdes", "Laura", "A dona dos números" e "Sara") e un epílogo.

En "Lourdes" conta a súa primeira experiencia libidinosa cunha muller, cando, con sete anos, acariñou os grandes peitos da nai dun amigo. En "Laura" conta a perda da virxindade xunto á súa moza do instituto, ao tempo que namora por primeira vez. En "A dona dos números" fala dunha relación sexual coa súa profesora de matemáticas en verán, mentres Laura está nun campamento. En "Sara", ambientado xa en Santiago de Compostela, narra o proceso de ligar cunha compañeira de facultade. Logo de coincidiren nunha sala da residencia de estudantes na que viven, Henrique (chamado así polo seu avó por Enrique Líster) comeza a mandarlle poemas a Sara, e ela descobre quen é.

Narración
---------

Os personaxes d' *A fame fatal* aparecen tamén na novela anterior de Alberto Lema, *Unha puta percorre Europa*, se ben esta está ambientada dous anos despois de estaren xuntos Ada e Mario.

As dúas partes están narradas en primeira persoa: a primeira por Mario e a segunda por Henrique.

Traducións
----------

* Ao castelán por Iris Cochón co título de *Sidecar* publicado en 2010 por Caballo de Troya (Random House Mondadori).

Notas
-----

1. ↑  Ficha Arquivado 26 de marzo de 2018 en Wayback Machine. en BiTraGa.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na web da editorial.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20549785
* BiTraGa: 4404

 |
Non confundir con siderito.

A **siderita** (do grego *sideros* que significa ferro) é un mineral da clase dos carbonatos cuxa fórmula química é **FeCO3** (contén un 58% de Fe).

Aspecto
-------

A siderita preséntase en forma de cristais de forma romboédrica dunha coloración parda e a miúdo tamén en agregados amorfos e masivos.

Lugares onde se atopa
---------------------

A siderita atópase nas rochas volcánicas, en zonas sedimentarias e como ganga en xacementos de filóns hidrotermais. Acostuma a estar asociada á barita, á calcita e a minerales metalíferos.

É un mineral moi abundante en España. Podémolo atopar en Ribadeo (Lugo).

Usos da siderita
----------------

Debido a súa composición a siderita utilízase para a extracción de ferro.

Propiedades
-----------

Disólvese con facilidade en ácido clorhídrico.

Outros carbonatos
-----------------

Outros carbonatos de importancia son:

A calcita, a aragonita e a malaquita.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192669
* AAT: 300011115
* BRE: 3660990
* EBID: ID
* JSTOR: siderite
* MAG: 2778572594
* Mindat: 30474

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 14476-16-5
* DTXSID: DTXSID50932403

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras persas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Said Tayeb Jawad** (en persa: سید طیب جواد), nado en 1958, é o embaixador de Afganistán no Reino Unido. Anteriormente, exerceu como asesor principal de política e política exterior do xefe do executivo de Afganistán, Abdullah Abdullah. Foi CEO de Capitalize LLC, unha consultoría estratéxica con sede en Washington, D.C. Foi nomeado embaixador afgán dos Estados Unidos o 4 de decembro de 2003 polo presidente Hamid Karzai e serviu como embaixador até o 22 de setembro de 2010. Tamén serviu como embaixador afgán non residente en México, o Brasil, Colombia e a Arxentina. Foi xefe do estado maior do presidente afgán en 2002 e 2003.

Notas
-----

1. ↑  TOLOnews (ed.). "Government Appoints Four New Ambassadors | TOLOnews" (en inglés). Consultado o 4 de abril de 2017.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Said Tayeb Jawad Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial
**Skorpios** (grego:Σκορπιός) é unha illa privada no mar Xónico, preto da costa occidental de Grecia, apenas ao leste da illa de Leucas. Segundo o censo de 2001 tiña unha poboación de dous habitantes. Administrativamente pertence á municipalidade de Meganisi na prefectura de Leucas.

Xeografía
---------

A illa está cuberta de bosques de sur a norte e conta con máis de 200 variedades de árbores importadas á illa, unha vez case estéril, por Aristóteles Onassis. Hai algunhas praias areosas, especialmente East Beach, que foi creada por Onassis, que trouxo area da illa de Salamina para este fin. Tamén hai unha pequena praia de area onde está a casa de Myconos, anteriormente coñecida como a "Casa do porco". Alí era onde Jackie Onassis foi fotografado espida por un paparazzi grego.

Historia
--------

É principalmente coñecida por ser a illa do último armador grego multimillonario, Aristóteles Onassis. Foi o lugar da súa voda coa exPrimeira Dama dos Estados Unidos Jacqueline Kennedy o 20 de outubro de 1968. Á súa morte pasou á súa filla Christina, e logo á súa vez á súa filla Athina Roussel. Onassis, o seu fillo Alexander, e a súa filla Christina están enterrados na illa.

Athina visitou a illa dúas veces despois da morte da súa nai, unha vez cando tiña oito anos e logo o 18 e 19 de novembro de 1998 co seu pai Thierry Roussel e o seu asesor de prensa e portavoz Alexis Mantheakis a fin de celebrar un servizo conmemorativo no décimo aniversario da morte da nai de Athina, Christina Onassis. Informes da televisión grega e publicados en todo o mundo din que a illa vendeuse a Giorgio Armani por 150 millóns de euros en setembro de 2010 foron denegados, segundo a axencia ANSAmed.

Notas
-----

1. ↑  "GREECE: ARMANI DENIES BUYING SKORPIOS ISLAND". *ANSAmed*. 2009-09-07. Arquivado dende o orixinal o 04 de setembro de 2011. Consultado o 2010-09-14.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Skorpios Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Outras illas gregas

### Ligazóns externas

* Skorpios on GTP Travel Pages *(en varias linguas)*
* Páxina oficial do concello de Meganisi *(en grego)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1325264
* GeoNames: 253563
* OSM: 812772

 |
**Sabretooth** (Victor Creed) é un personaxe de banda deseñada, un supervilán de Marvel Comics creado polo artista Chris Claremont e o artista John Byrne. O carácter apareceu por vez primeira en *Iron Fist* nº 14 (agosto de 1977).

Características
---------------

Sabretooth é un mutante que posúe habilidades sobrehumanas e animais, as máis importantes son un tempo de recuperación pequeno e sentidos moi agudos. É un asasino psicópata responsable de numerosas mortes xa sexa como mercenario como por pracer persoal. Primeiro apareceu como opoñente de Iron Fist e Luke Cage, despois pasou ó universo de Spider-Man e finalmente acabou como arquinimigo de Wolverine, os dous foran vítimas do programa Weapon X que pretendía crear supersoldados e a súa inimizade comezou cando Sabretooth matou a Silver Fox, amante de Wolverine. Sabretooth ve a Wolverine como un competidor e intenta facer a súa vida un inferno. Mentres Wolverine suprimiu as súas cualidades máis salvaxes, Sabretooth acentúaas.

Sabretooth apareceu en varias series de debuxos de X-Men e videoxogos. Interpretado por Tyler Mane apareceu no primeiro filme X-Men e en X-Men: The Official Game. Liev Schreiber interpretouno en X-Men Origins: Wolverine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q431862
* Europeana: ID
* IMDb: ch0001103

 |
Un ***Regierungsbezirk*** (xeralmente traducido coma *Rexión Administrativa*) é unha rexión administrativa-gobernamental de Alemaña, unha subdivisión dalgúns estados federados. Os *Regierungsbezirke* están ao mesmo tempo divididos en distritos (*Kreise*) que poden ser urbanos ou rurais. O *Regierungsbezirk* está gobernado por un *Bezirksregierung* dirixido polo *Regierungspräsident*.

Non todos os *Bundesländer* (estados federais) dispoñen desta subdivisión; algúns, están directamente divididos en distritos. Actualmente, cinco estados están divididos en 22 *Regierungsbezirke*, cunha poboación que oscila dos 5 255 000 habitantes de Düsseldorf aos 1 065 000 de Gießen:

Baden-Württemberg Baden-Württemberg: Friburgo, Karlsruhe, Stuttgart, Tubinga

Baviera Baviera: Alta Baviera, Baixa Baviera, Alta Franconia, Franconia Central, Baixa Franconia, Alto Palatinado, Suabia

Hessen Hesse: Darmstadt, Gießen, Kassel

Renania do Norte-Westfalia Renania do Norte-Westfalia: Arnsberg, Colonia, Detmold, Düsseldorf, Münster

Saxonia Saxonia: Chemnitz, Dresde, Leipzig

Historia
--------

Os primeiros *Regierungsbezirke* foron creados polo Reino de Prusia, en 1815-16, o cal dividiu as súas provincias en 25 *Regierungsbezirke*. Os da Renania do Norte-Westfalia son a continuación directa dos creados en 1815. Outros estados do Imperio Alemán crearon entidades similares, chamadas *Kreishauptmannschaft* (en Saxonia) ou *Kreis* (en Baviera e en Wurtemberg) (non deben confundirse cos *Kreis* ou *Landkreis* de hoxe en día). Durante o Terceiro Reich, o goberno nazi unificou os nomes, pasando todos a chamarse *Regierungsbezirk*.

O 1 de xaneiro de 2000, Renania-Palatinado disolveu os seus tres *Regierungsbezirke* de Coblenza, Rheinhessen-Pfalz e Trier, as funcións e os traballadores dos tres *Regierungsbezirke* repartíronse en tres novas institucións con funcións en todo o estado.

O 1 de xaneiro de 2001, Saxonia-Anhalt disolveu os seus tres *Regierungsbezirke* de Dessau, Ache e Magdeburgo, as funcións pasaron a mans dun *Landesverwaltungsamt* que mantén oficinas no mesmo lugar que as antigas *Bezirksregierungen*.

O 1 de xaneiro de 2005, Baixa Saxonia tamén disolveu os seus catro *Regierungsbezirke* de Brunswick, Hanóver, Lüneburg e Weser-Ems.

En Renania do Norte-Westfalia hai plans de disolver tamén os seus 5 *Regierungsbezirke* e crear 3 entidades auto-gobernadas. Os antigos *Regierungsbezirke* ao estilo prusiano non teñen órganos auto-gobernados.

| * v
* c
* e
Rexións de Alemaña |
| --- |
| Baden-Württemberg  | 
* Friburgo
* Karlsruhe
* Stuttgart
* Tubinga

 |
| Baviera  | 
* Alta Baviera
* Alta Franconia
* Alto Palatinado
* Baixa Baviera
* Baixa Franconia
* Franconia Media
* Suabia

 |
| Hessen  | 
* Darmstadt
* Gießen
* Kassel

 |
| Renania do Norte-Westfalia  | 
* Arnsberg
* Colonia
* Detmold
* Düsseldorf
* Münster

 |
| Saxonia  | 
* Chemnitz
* Dresde
* Leipzig

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q22721
* EBID: ID
* GND: 4177408-5

 |
**Skin Graft Records** (oficialmente escrito como **SKiN GRAFT Records**) é un selo discográfico independente especializado en no wave e noise rock, baseado orixinalmente en Chicago, Illinois. O selo é en gran parte responsable de enxendrar o xénero "now wave", unha versión actualizada do movemento no wave de finais dos 70 e principios dos 80.

Historia
--------

No ano 1986, SKiN GRAFT foi creada por Mark Fischer e Rob Syers como unha editorial a pequena escala de cómics bizarros e fanzines. Entre os seus cómics estaban *The Kidz* e *Cynicalmanson*.

O primeiro disco do selo foi editado a finais do ano 1991. O fundador Mark Fischer dixo do selo no 2000, "Skin Graft é unha compañía de cómics que saca discos".[1] A mascota da discográfica é 'Hot Satan" un sinxelo diaño de debuxos animados, normalmente amosando cornos heavy.

Entre os artistas que gravaron co selo atópanse Dazzling Killmen, Koenjihyakkei, Brise-Glace (con Jim O'Rourke), Cheer-Accident, The Strangulated Beatoffs, Zeek Sheck, The Chinese Stars, The Flying Luttenbachers, Lake of Dracula, Gorge Trio, Colossamite, Shorty, U.S. Maple, ZZZZZ, Made In Mexico, Melt-Banana, Quintron, Flossie and the Unicorns, Yona-Kit, You Fantastic!, Ruins, Space Streakings, Zeni Geva, AIDS Wolf, Mount Shasta, Arab on Radar, Yowie, Athletic Automaton e PRE.

Mantendo as orixes do selo, moitos lanzamentos musicais de SKiN GRAFT (particularmente 7" e LPs) inclúen mini cómics como insertos. O selo tamén usou empaquetados pouco convencionais nalgúns dos seus lanzamentos. As primeiras copias en vinilo do disco de estrea de U.S. Maple foron empaquetadas en follas metálicas, e o EP sen título de 1988 de Colossamite viña con *frisbees* de 5 polgadas de varias cores.

Dende 1994 ata 1998, e en 2002, SKiN GRAFT comisionou os festivais OOPS(!) Fests, contando con moitas das súas bandas, xunto con espectáculos paralelos e varios estilos de arte improvisado.[2]

Artistas
--------

* AIDS Wolf
* Arab on Radar
* Athletic Automaton
* AIDS Wolf versus Athletic Automaton
* Big'n
* Brise-Glace
* Cellular Chaos
* Cheer-Accident
* Child Abuse
* The Chinese Stars
* Chrome Jackson
* Colossamite
* Dazzling Killmen
* Denison Kimball Trio
* Doomsday Student
* Flossie and the Unicorns
* The Flying Luttenbachers
* Fruitcake
* Gay Beast
* Gorge Trio
* Holy Smokes
* Koenjihyakkei
* Korekyojinn
* Lake of Dracula
* Lovely Little Girls
* Made In Mexico
* Mama Tick
* Melt-Banana
* Mount Shasta
* My Name Is Rar-Rar
* Pre
* Point Line Plane
* Quintron
* Q Electronics
* Ruins
* Ruins Alone
* Sax Ruins
* Satanized
* Shakuhachi Surprise
* Shorty
* Skryptor
* Space Streakings
* Strangulated Beatoffs
* UFO Or Die
* U.S. Maple
* Yona-Kit
* You Fantastic!
* Xaddax
* Yowie
* Zeek Sheck
* Zeni Geva

Notas
-----

1. ↑  "History of SKiN GRAFT...". *www.skingraftrecords.com*. Consultado o 2019-11-14.
2. ↑  "OOPS! (the shows): A History". *www.skingraftrecords.com*. Consultado o 2019-11-15.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do selo