**Enrico Platé**|  |
| Nome completo | Suíza Enrico Platé |
| Bandeira | Suíza |
| Baseada en | Suíza |
| Tempadas en activo | 4 1950-1953 |
| Número de pilotos | Italia Tazio NuvolariSuíza Toulo de GraffenriedTailandia *B. Bira* Harry Schell Louis Chiron |
| Debut | Gran Premio do Reino Unido de 1950 |
| Carreiras | 12 |
| Campionatos de Construtores | 0 |
| Campionatos de Pilotos | 0 |
| Vitorias | 0 |
| Pole positions | 0 |
| Voltas Rápidas | 0 |
| Puntos totais | 0 |
| Derradeiro GP | Gran Premio dos Países Baixos de 1953 |

**Enrico Platé**, nado en Milán o 28 de xaneiro de 1909 e finado en Buenos Aires (Arxentina) o 2 de febreiro de 1954, foi un piloto de automobilismo e director de equipo suízo. co seu equipo de carreiras **Scuderia Enrico Platé**.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa carreira como mecánico, pero rapidamente pasou a pilotar coches de carreiras, ademais de reparalos. O seu mellor resultado como piloto foi o cuarto lugar (aínda que tamén o último lugar) no Circuíto di Modena en 1938. Malia que non logrou ningún éxito notable na clase voiturette antes da segunda guerra mundial, Enrico Platé converteuse nunha figura importante e influente nos Gran Premio da posguerra e principios das carreiras de Fórmula Un como propietario dun equipo. Durante a súa breve carreira neste papel, Platé correu con Maseratis para pilotos notables como Príncipe Bira, Harry Schell e o seu colega suízo Emmanuel de Graffenried.

Malia que non se retirou completamente da condución ata 1948, Enrico Platé probou o éxito como propietario dun equipo xa en 1946, cando proporcionou o coche á lenda das carreiras Tazio Nuvolari para a súa última vitoria nun gran premio, no Gran Premio de Albi. En 1947 Cristián Kautz gañou o prestixioso Gran Premio de la Marne en Reims-Gueux nun Plate Maserati 4CL, e ao ano seguinte Nello Pagani levou o mesmo coche á vitoria no Gran Premio de Pau. Por desgraza para a Scuderia Enrico Platé, o equipo tamén probou traxedia en 1948, cando Kautz morreu mentres pilotaba un dos seus 4CLs na súa carreira de casa en Bremgarten. En 1949 Graffenried anotou a última carreira importante de Platé coa vitoria no Gran Premio do Reino Unido, esta vez no novo Platé Maserati 4CLT / 48. Bira logrou a Gran Premio de Suecia de verano un gran premio menor logo desa tempada.

Co dominio dos equipos Alfa Romeo oficial e Ferrari, os vehículos de Platé nunca foron pilotos de cabeza nos primeiros anos do Campionato Mundial de Fórmula Un. Con todo a Scuderia Enrico Platé logrou outras cinco vitorias en carreiras de menor importancia e en grandes premios fóra de Campionato entre 1950 e 1953. Sempre fiel á marca Maserati, o equipo de Platé reconstruíu un Maserati 4CLT de Fórmula Un da compañía italiana nun coche coas especificacións da Fórmula Dúas para as tempadas de 1952 e 1953, que se disputaron coa normativa da F2. As revisións e alteracións eran suficientemente significativas para que Maserati permitira á Scuderia Platé para presentar o coche como Maserati-Platé, facendo de Platé o único fabricante de motores de Fórmula Un de orixe suíza[].

Na primeira parte de 1953 Platé comezou a ter dificultades financeiras. Malia que mantivo presenza nas carreiras, polo xeral mediante a preparación de coches para de Graffenried en lugar de para se mesmo como participante. Enrico Platé tivo un final prematuro cando morreu nun accidente durante un breve regreso á pista, participando nunha carreira menor de Fórmula Libre en Buenos Aires en 1954.

### Resultados completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*, † indica unidade compartida.

| Ano | Chasis | Motor(es) | Pneu. | Pilotos | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1950 | Maserati 4CLT/48 | Maserati 4CLT 1.5 L4s | **P**
 |  | GBR | MON | 500 | SUI | BEL | FRA | ITA |  |  |
| Suíza Toulo de Graffenried | Ret | Ret |  | 6 |  |  | 6 |  |  |
| Tailandia B. Bira | Ret | 5 |  | 4 |  |  | Ret |  |  |
| 1951 | Maserati 4CLT/48 | Maserati 4CLT 1.5 L4s | **P**
 |  | SUI | 500 | BEL | FRA | GBR | ALE | ITA | ESP |  |
|  Louis Chiron | 7 |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  Harry Schell | 12 |  |  | Ret |  |  |  |  |  |
| Suíza Toulo de Graffenried |  |  |  | Ret |  | Ret |  |  |  |
| 1952 | Maserati 4CLT/48 | Maserati Platé 2.0 L4 | **P**
 |  | SUI | 500 | BEL | FRA | GBR | ALE | NED | ITA |  |
| Suíza Toulo de Graffenried | 6 |  |  | Ret† | 19 |  |  | NSC |  |
|  Harry Schell | Ret |  |  | Ret† | 17 |  |  |  |  |
|  Alberto Crespo |  |  |  |  |  |  |  | NSC |  |
| 1953 | Maserati A6GCM | Maserati A6 2.0 L6 | **P**
 |  | ARX | 500 | NED | BEL | FRA | GBR | ALE | SUI | ITA |
| Suíza Toulo de Graffenried |  |  | 5 |  |  |  |  |  |  |

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Enrico Platé*** |

### Ligazóns externas

* Baron de Graffenried at the wheel of the short-wheelbase Maserati-Platé F2 car.[*Ligazón morta*]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3054657
* WorldCat
* VIAF: 316738492
* BNF: 169731480
* ISNI: 0000 0004 5101 1834

 |