**Vladimir Soloviev**, nado en Moscova o 16 de xaneiro de 1853 e finado o 31 de xullo de 1900, foi un pensador e poeta ruso.

Traxectoria
-----------

### Inicios

Era fillo de Serguei Mikhailovich, o autor dunha Historia de Rusia en 29 volumes. Na pola materna tiña ascendencia ucraína e polaca. Estudou no Quinto Instituto humanista de Moscova. En 1864 entra na universidade na facultade de filoloxía e historia. Cursou tamén estudos en física e matemáticas. Interesouse, así mesmo, polo pensamento de Kant, Hegel, Feuerbach, Leibniz e Schelling.

### Fase filosófica

En 1874 publica *A Crise da Filosofía. Contra os positivistas* e ingresa como docente na Universidade de Moscova. Emprende viaxes por Varsovia, Berlín, Londres, O Cairo e París. En Sorrento (Italia) escribirá o tratado esotérico *Sophía*.

En 1877 comeza a escribir *Os principios filosóficos dun coñecemento integral* e a *Crítica dos principios abstractos*. Nelas busca un pensamento integral que supere o racionalismo e o empirismo aos que vía como formas unilaterais do saber.
Soloviev procura incorporar ao pensamento as achegas da modernidade pero ceibándoas do reduccionismo e a parcialidade que el vía no positivismo

### Vida persoal

As súas leccións públicas contaron coa presenza de Dostoievski e Tolstoi, gañándose a amizade do primeiro e o rexeitamento do segundo. Sería Dostoievski quen lle deu a coñecer a obra de Fedorov *Filosofía de la obra común* que o marcaría profundamente.

Viviu unha relación amorosa atormantada polos escrúpulos con Sophia Petrovna Khitrovo por ser esta unha muller casada. Isto levouno a unha sublimación do desexo que se trasluce na súa obra lírica e tamén no seu pensamento onde aparece unha visión da feminidade idealizada e cuasi mística encarnada na *Sophia* (Sabedoría) eterna

Foi sonada a petición pública que fixo ao tsar Alexandre III de que non aplicase a pena de morte aos asasinos do seu antecesor Alexandre II. Ao non obter contestación, abandona o ensino e comeza a vivir unha vida precaria. Trala morte de Dostoievski, serán célebres os discursos á súa memoria.

### A idea nacional rusa e o xiro teolóxico

As súas arelas intelectuais levárono a interesarse polo xudaísmo e o nacionalismo polaco. Soloviev criticou o antisemitismo e amosou a súa simpatía pola causa polaca. Isto fíxolle perder o afecto dos patriotas rusos, partidarios dunha Gran Rusia unida, ortodoxa e eslavófila. En obras como *Historia e o futuro da teocracia* (1887) ou *Rusia e a Igrexa Universal*(1889), Soloviev denunciou que o carácter antisemita, antipolaco e anticatólico de Rusia, traicionaba o destino histórico deste país. Isto marxinouno aínda máis dos círculos oficiais e intelectuais e a Igrexa Ortodoxa púxoo baixo sospeita de herexía. Soloviev expresou que a ausencia dunha figura como o Papado, pese aos abusos históricos da Igrexa Católica, conduciu ás Igrexas Ortodoxas ao *cesaropapismo* e a connivencia co poder estatal. O Papa podería ser un nexo de unión e unha garantía de liberdade. Porén, Soloviev sempre se considerou un patriota ruso e un fiel fillo da Igrexa Ortodoxa.

Soloviev pasou entón a un pensamento abertamente teolóxico apoiando un ecumenismo cristián e unha espiritualidade con raíz nos Pais da Igrexa baseada na divinohumanidade de pensadores como Gregorio Palamas e na transformación da sociedade e o pulo histórico consonte aos valores cristiáns de xustiza, amor e beleza. Este pensamento desembocou nun derradeiro período apocalíptico cuxo fío condutor é a loita do cristianismo contra o mal, de carácter escatolóxico e transhistórico.

Obras
-----

* *A Crise da Filosofía. Contra os positivistas* (1874)
* *Os principios filosóficos dun coñecemento integral* (1879)
* *Crítica dos principios abstractos* (1880)
* *O xudaísmo e a cuestión cristiá* (1884)
* *Historia e futuro da Teocracia* (1887)
* *Rusia e a Igrexa Universal* (1889)
* *China e Europa* (1890)
* *Sentido da Arte (1890)*
* *Sentido do Amor* (1894)
* *Bizantismo e Rusia* (1896)
* *Guerra, Progreso e Fin da Historia. Tres diálogos* (1900)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q282280
* WorldCat
* VIAF: 100906199
* BAV: ADV11180086
* BIBSYS: 7043342
* BLBNB: 000284294
* BNE: XX972315
* BNF: 119251222
* BRE: 3634697
* CANTIC: a11330284
* CiNii: DA00536747
* DeutscheBio: 118819127
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 37940
* Filmportal: ID
* GEC: 0063515
* GND: 118819127
* ICCU: CFIV046599
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0001 2145 507X
* LCCN: n79068418
* LibriVox: 10776
* NDL: 00457143
* NKC: jn19992017288
* NLA: 35748873
* NLG: 161923
* NTA: 069209812
* OBP: ID
* OL: OL83077A
* openMLOL: 154388
* PTBNP: 97578
* RSL: 000104902
* SELIBR: 93145
* SNAC: w6xd22g6
* SUDOC: 028236408
* Treccani: vladimir-sergeevic-solovev

 |