recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Exemplo de prevención de choque usando tecnoloxía V2V
**V2X**, acrónimo en inglés de *Vehicle to everything*, é unha tecnoloxía de ADAS que serve como conxunto identificativo dos sistemas de comunicación do vehículo, onde información dos sensores acoplados no mesmo é transmitida ao exterior por banda larga, con baixo tempo de atraso e alta redundancia garantindo a seguridade na transmisión da mensaxe.

Descrición
----------

O estándar V2X conforma un protocolo Wifi propio adicado á automoción, o IEEE 802.11p (parte do *IEEE's WAVE*, ou *Wireless Access for Vehicular Environments program*), na frecuencia adicada centrada na banda dos 5.9 GHz. A normativa IEEE 802.11p, finalizada no ano 2012, emprega os principios da Dedicated Short-Range Communications (DSRC) nos Estados Unidos, e os da ITS-G5 para Europa descritos na *European Cooperative Intelligent Transport Systems* (C-ITS).

As comunicacións V2X vía 802.11p emítense baixo a liña de visada dos sensores do vehículo: cámara, radar e LIDAR.

Características funcionais dentro do 802.11p inclúen un rango curto (menos de 1 km), baixo atraso do sinal (~2ms) e alta confianza da transimisión. 

> 
> 
> "works in high vehicle speed mobility conditions and delivers performance immune to extreme weather conditions (e.g. rain, fog, snow etc.)" US Department of Transportation
> 
> 

Así mesmo o IEEE 802.11p non é dependente da cobertura dunha rede de telefonía móbil, o vehículo emite o sinal vía TCU (unidade de telecomunicación) embebida no propio automóbil. E unidades da bordo -- (OBUs) -- e na vía pública -- (RSUs) -- xa dispoñíbeis por provedores da automoción como NXP, Marvell, Renesas Electronics ou Redpine Signals, garanten o funcionamento.

Variantes
---------

V2X é o paraugas identificativo dos diferentes subtipos de comunicación do vehículo con terceiros :

1. (V2V) acrónimo en inglés de *vehicle-to-vehicle*. Cobre os casos de aviso ante colisión contra outro vehículo, atoamento ...
2. (V2I) acrónimo en inglés de *vehicle-to-infrastructure*. Cobre os casos de aviso ante exceso de velocidade, aparcamento electrónico, pago de autoestradas, activar paso de semáforos para ambulancias e vehículos con prioridade ...
3. (V2P) acrónimo en inglés de *vehicle-to-pedestrian*. Cobre os casos de aviso ante colisión contra un peón.
4. (V2N) acrónimo en inglés de *vehicle-to-network*.

Véxase tamén
------------

* Sistemas avanzados de asistencia ao condutor

Notas
-----

1. ↑  "V2X" Arquivado 15 de novembro de 2018 en Wayback Machine.*(en inglés)*
2. ↑  "V2X"*(en inglés)*
3. ↑  "V2X"*(en inglés)*
Igrexa de San Tirso de Palas de Rei, un dos lugares visitados.
***A peu per Galícia. De la Ulloa a Val de Camba*** é un libro de viaxes do escritor catalán Josep Maria Espinàs, publicado en lingua catalá por Edicions La Campana en 2002.

Relato
------

Esta é a primeira visita de Espinàs a Galicia, quen desde 1957 xa publicara diversos libros de viaxes ambientados inicialmente en Cataluña e despois tamén en Castela, o País Vasco e Estremadura. En 2004, logo da catástrofe do *Prestige* en novembro de 2002, publicou *A peu per la Costa da Morte*.

Espinàs buscaba evitar zonas urbanas turistificadas e o camiño de Santiago, e un coñecido recoméndalle visitar Santa Mariña do Castro de Amarante, e a partir de aí deseña unha ruta circular desde Palas de Rei pasando por Agolada, Rodeiro, Chantada, Taboada, Monterroso, Antas de Ulla e Santa Mariña de novo. A viaxe foi feita en xullo de 2001. Espinàs vai acompañado do seu amigo Sebastià, e a metade de camiño uniuse a eles Isabel Martí, a editora de Espinás.

O xoves 19 de xullo chegan en avión até o aeroporto da Lavacolla, e van en taxi a Palas de Rei. O venres pola mañá saen cara a Santa Mariña pola Ponte Mercé, pasando por Albá e Coence até cruzar o río Ulla. Ao día seguinte saen cara a Agolada, onde visitan os pendellos. O domingo, de camiño a Rodeiro, pasan por Ventosa e O Az. O luns pola mañá, de camiño a Chantada, a muller que os hospeda en Rodeiro lévaos un anaco en coche pola subida do monte Faro. Despois seguen pola estrada vella, a LU-213 (tramo da antiga C-533), en paralelo ao CG-2.1. O martes seguen até Taboada, e a muller que os hospeda alí lévaos até o río Miño á altura do encoro de Belesar. O mércores 25 chegan a Monterroso pasando por Viloíde, Curuxás e Frameán. O xoves van cara a Antas de Ulla desvíanse por Verín, e despois pasan por Randulfe. O venres, último día da viaxe, van até Frádegas e baixan de novo até o Ulla, nas Augas. Seguen por Chorexe e Pidre até A Ponte Mercé, de regreso cara ao Castro de Amarante. Alí visitan o pazo e a igrexa, antes de que o taxi os leve de novo á Lavacolla.

Narración
---------

O autor describe decote as persoas, coas que procura establecer conversa. Amais fala dos lugares a través da arquitectura e a paisaxe. Visitan varios templos como a igrexa de San Tirso de Palas de Rei, a románica de Santiago de Albá, a de Amarante ou a de Frameán.

Fai referencia á toponimia, explicando ao lectorado en lingua catalá as semellanzas da etimoloxía de Agolada con Igualada e de Sabadelle con Sabadell. Porén, hai erros ao anotar topónimos, como \*Gresulle por Gresulfe ou \*Suciños por Buciños.

A obra, en lingua catalá, inclúe numerosos diálogos en castelán e galego. O autor preocúpase pola situación sociolingüística da lingua galega, con referencias a casos de diglosia.

No texto hai referencias literarias, con citas de Manuel María e Rosalía de Castro e mencións a Celso Emilio Ferreiro, Julio Camba, Antón Losada, Álvaro Cunqueiro e Camilo José Cela entre outros autores.
**Peter Mark Andrew Phillips**, nado o 15 de novembro de 1977, é o primeiro fillo e único varón de Ana do Reino Unido e do seu primeiro esposo, Mark Phillips. É décimo cuarto na liña de sucesión ao trono.

Traxectoria
-----------

É o neto máis vello da raíña Isabel II do Reino Unido e do príncipe Filipe de Edimburgo. Phillips non goza dun título ou estilo real por decisión dos seus pais. A súa irmá máis nova, Zara Phillips tampouco goza destes. Despois de graduarse na universidade no ano 2000, traballou para Jaguar Racing, seguido por Williams F1. Phillips ten un baixo perfil público, con ningún servizo ou deber real. Actualmente traballa no banco de Escocia.

Matrimonio e descendencia
-------------------------

Mentres traballaba para Williams F1 no Canadá no 2003, coñeceu a Autumn Patricia Kelly, coa que casou na Capela de San Xurxo no 2008.

Viven xuntos en Gatcombe Park, Glocestershire coas súas fillas:

* Savannah Phillips (nada o 29 de decembro de 2010). Primeira bisneta de Isabel II do Reino Unido.
* Isla Phillips (nada o 29 de marzo de 2012).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q344908
* WorldCat
* VIAF: 21595479
* GND: 126785992X
* IMDb: nm0680700
* LCCN: n2007059537
* NPG: mp06338
* TMDb: 2507555
* WikiTree: Phillips-5801

 |
Coordenadas: 43°29′55″N 8°09′58″O﻿ / ﻿43.498733333333, -8.1660888888889

A **ponte da ría de Ferrol** (nome non oficial) é unha ponte da autoestrada AP-9 que comunica os concellos de Neda e Narón sobre a ría de Xuvia, a ponte é libre de peaxe.

Historia
--------

*Véxase tamén**:* Ponte das Pías.
A construción da autoestrada ata Ferrol era unha vella reivindicación de ferrolterra, houbo que esperar ata o 15 de decembro de 2003 para a súa inauguración. Esta nova ponte dende Neda ata Narón cruzaba a ría de Xuvia cunha ponte de máis dun km de longo sobre piares.

A ponte está limitada a 100 km/h polo tamaño das beiravías. No lado de Neda tamén ten accesos dirección Fene. No lado de Narón ten saídas para Xuvia onde está Megasa e A Gándara e o seu polígono.

Galería de Imaxes
-----------------

* Ponte sobre a ría de Xuvia.Ponte sobre a ría de Xuvia.

Notas
-----

1. ↑  "Cronoloxía da AP-9". Arquivado dende o orixinal o 15 de agosto de 2012. Consultado o 03 de decembro de 2012.
Coordenadas: 51°34′08″N 4°02′00″O﻿ / ﻿51.56885, -4.03336

*Baía Caswell*, praia da Península de Gower, Swansea, en agosto de 2008.
**Baía Caswell** é un destino de vacacións de Gales no suroeste da Península de Gower, Swansea.

O acceso á praia é relativamente doado e no seu interior atópase un parque recreativo. Localizada preto da localidade de Mumbles, é un destino de vacacións para surfistas cuxa praia recibe regularmente a bandeira azul.

Historia
--------

A baía Caswell no solpor.
Entre 1829 e 1840, a meirande parte da terra arredor da baía Caswel foi mercada por John James, un crego de Bishopston para os seus dous fillos.

En 1846, os Morgan venderon unha parte das súas terras no lado leste da baía no século XIX ó fotógrafo pioneiro John Llewelyn Dillwyn, un visitante regular da baía. Llewelyn construíu unha casa de vacacións, Caswell Cottage, que se mantivo ata arredor de 1960 na localización do que actualmente é o aparcadoiro público da baía Caswell. En 1854, dúas das súas fotografías da baía Caswell foron solicitadas polo príncipe Alberte de Saxonia.

Trala morte da muller de Morgan en 1877, o estado de Caswell dividiuse entre os seus seis fillos. Pouco despois, unha parte da terra na parte occidental da baía foi vendida á familia Davenport que construíu unha gran casa nestas terras. A casa chamábase Redcliffe polo nome do cantil que delimita o lado occidental da baía, Redley Clif. A finais de 1920, Redcliffe foi a casa da familia do poeta Vernon Watkins, un amigo achegado de Dylan Thomas. A casa mantívose ata a década de 1960, cando se derrubou para crear os apartamentos Redcliffe que foron construídos no lado oeste da baía.

Notas
-----

1. 1 2  Morgan, P. (1981) Caswell - The Making of a Landscape. Gower journal of the Gower Society, Vol.32 (1981), p. 6-10.
2. ↑  Gabb, G. (2000) The Dillwyn family in Mumbles. Gower journal of the Gower Society, Vol. 51, (2000), p. 20-30.
3. ↑  SwanseaHeritage.net. "Cave - Caswell Bay - East" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 29 de maio de 2007. Consultado o 25 de maio de 2014.
4. ↑  Welsh Biography Online. "Watkins, Vernon (Phillips)" (en inglés). Consultado o 25 de maio de 2014.
Volumes xurídicos de Singapur.
A **Xurisprudencia** é a doutrina uniforme dos Tribunais expresada co gallo da resolución dos asuntos sometidos á súa xurisdición respecto dunha cuestión xurídica sometida a interpretación.

Enténdese que existe xurisprudencia, no caso de España, cando se producen dúas ou máis resolucións xudiciais \*consontes e unánimes respecto da cuestión litixiosa.

Máis rigorosamente, constitúe xurisprudencia soamente aquela doutrina emanada do Tribunal Supremo, se ben cando se trata de Tribunais inferiores xerarquicamente, adóitase chamar *xurisprudencia menor*.

A Xurisprudencia complementa o ordenamento xurídico, discutíndose se é unha verdadeira fonte do dereito. A opinión maioritaria é que a xurisprudencia non constitúe fonte do dereito, senón que os Xulgados e Tribunais se limitan a aplicalo, non a crealo. Nos países de tradición anglosaxoa, porén, o **precedente** si constitúe fonte do dereito.

Só constitúe xurisprudencia aquela doutrina que serve para fundamentar o sentido da resolución, non os demais argumentos expresados "de paso" ou *obiter dicta*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xuíz
* Dereito
* Lei
* Costume
* Fontes do dereito

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4932206
* BNCF: 7150
* EBID: ID
* GEA: 7503
* GND: 4076570-2
* HDS: 008289
* JSTOR: jurisprudence
* LCCN: sh85071088
* MAG: 71043370
* NDL: 00563426
* NKC: ph115913

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D007603
* MeSH: I01.880.604.583

 |
Coordenadas: 43°21′27″N 8°23′53″O﻿ / ﻿43.3576, -8.39808

**A Coruña–San Diego** é unha estación de ferrocarril da cidade da Coruña, dedicada exclusivamente ao tráfico de mercadorías, que dá servizo ao porto. Entrou en servizo en 1967.

As súas principais actividades son ou foron a exportación de peixe, madeiras, ferro, cinc, carbón e contedores procedentes do porto. Existe outra estación na cidade, a de San Cristovo, dedicada exclusivamente ao tráfico de viaxeiros.

En 2014 foi suprimida a liña regular de contedores e o PXOUM prevé a desafectación destes terreos para o tráfico ferroviario unha vez se poña en servizo unha nova terminal que se ha construír no Porto Exterior.

Notas
-----

1. ↑  "A Coruña cumple un año sin línea de contenedores en San Diego". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2017-04-03. Consultado o 2018-01-01.
2. 1 2  E. Eiroa (2017-02-27). "San Diego cumple 50 años sin apenas tráficos y condenada por el PGOM". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 2018-10-25.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***A Coruña*** |

### Outros artigos

* Estación da Coruña–San Cristovo
* Estación da Coruña-Término

### Ligazóns externas

* Información da estación na web de Adif Arquivado 01 de xuño de 2014 en Wayback Machine. *(en castelán)*
Benny Goodman, un dos primeiros músicos de swing en acadar sona internacional.
O **swing** é unha interpretación do pulso no que a duración dos tempos difire en función de se son fortes ou débiles. Duke Ellington dixo del que *It doesn't mean a thing if it ain't got that swing* ("Non vale nada se non ten ese swing").

Características
---------------

O swing é unha forma de tocar jazz (para moitos a única), que apareceu a mediados dos anos vinte e consiste en leves alteracións do beat que fan que o ritmo, no canto de ser cadrado e sólido se "abanee". Así, nun tema en 4/4 un músico clásico ou tradicional acentuará no primeiro e terceiro tempo e se o tema é sincopado no segundo e no cuarto, pero se o músico ten swing acentuará un pouco antes ou despois do tempo e fará que o ritmo teña "swing".

A fusión da forma de tocar swing co Jazz de Big Band deu lugar á música que arrasou os Estados Unidos nos anos trinta, os mozos acudían en tropel aos salóns de baile a danzaren ao ritmo das súas orquestras favoritas e acudían como auténticos hooligans a apoialas nas guerras de bandas.

Grandes bandas e músicos de swing
---------------------------------

* Duke Ellington
* Count Basie
* Fletcher Henderson
* Jimmie Lunceford
* Bennie Goodman
* Glenn Miller
* Artie Shaw

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q203775
* BNCF: 19854
* BNE: XX536696
* BNF: 12210583w
* BRE: 3541022
* EBID: ID
* GND: 4153450-5
* JSTOR: swing-music
* LCCN: sh90002707
* MAG: 65655974
* NKC: ph126343
* Treccani: swing

 |
O **Albarellos** é un río galego que transcorre polo concello ourensán de Monterrei e é afluente do río Búbal. É coñecido tamén como río Rubín.

Curso e afluentes
-----------------

Nace no Penedo do Oso, situado na serra de Meda, entre os concellos de Cualedro, Laza e Monterrei. Durante o seu curso atravesa a localidade abandonada de Paradiña e mailas localidades de Infesta e Albarellos (esta última é a que lle dá un dos seus nomes), para finalizar o seu percorrido desembocando no río Búbal á altura da aldea de Vilaza.

Ao saír de Infesta recibe un dos seus principais afluentes, o río de Rebordondo.

Construcións salientables
-------------------------

Ao paso por Paradiña é atravesado por unha ponte do século XX. No seu percorrido están a presa das Lagas e mais a presa de Infesta, ambas empregadas para o baño. Preto de Infesta o río discorre paralelo a unhas canalizacións de auga que datan de 1918.

Fauna e flora
-------------

Ao igual que no resto dos bosques de ribeira galegos, abundan os bidueiros, amieiros, freixos e salgueiros nas beiras do río. Nalgúns puntos da zona alta do curso tamén se estenden prados aos lados.

En canto á fauna, o río é fogar de numerosas especies de anfibios, como a ra patilonga (*Rana iberica*), réptiles como a cobra de colar (*Natrix natrix*) ou a cobra sapeira (*Natrix maura*) e mamíferos coma o ourizo cacheiro (*Erinaceus europaeus*). Ocasionalmente pódense avistar garzas (*Ardea cinerea*).

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre ríos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A **Banda de música de Bendoiro** foi unha agrupación musical residente na parroquia de Bendoiro, no concello pontevedrés de Lalín.

Historia
--------

Foi fundada en 1923 por Manuel Coego, *Espinosa*, coincidindo coa desaparición da de Noceda. Foi director ata que os músicos prescindiron del e contrataron a José Antonio Rodríguez, que tamén dirixía á da Xesta. Desta banda orixinouse a banda de Prado, de efémera vida. Bendoiro tamén foi dirixida por Arturo Téllez Chipell, *Gitano*, desaparecendo en 1959.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Alvarellos Iglesias, Enrique (1986). *Bandas de música de Galicia*. *Lugo: Alvarellos*.

### Ligazóns externas

* Unha terra de bandas (III), Faro de Vigo.

| * v
* c
* e
Bandas de música da comarca do Deza (Pontevedra) |
| --- |
| 
* Agolada
* Artoño
* A Baíña
* A Bandeira
* Bendoiro
* Bermés
* Brántega
* Camanzo
* Cira
* As Cruces
* Filgueira
* Goiás
* Lalín
* Lamela
* Mato
* Merza
* Moimenta
* Noceda
* A Penela
* Piloño
* Ponteledesma
* Prado
* Sanxurdo
* Silleda
* Soutolongo
* Ventosa
* Vilatuxe
* A Xesta

 |
O **Online Computer Library Center** (**OCLC**) é un servizo de biblioteca por computador en liña e unha entidade de investigación sen ánimo de lucro. Máis de 57.000 bibliotecas en 112 países e territorios ao redor do mundo usan os servizos de OCLC para localizar, adquirir, prestar e preservar material bibliográfico. Foi fundado por Fred Kilgour en 1967. Orixinalmente chamouse **Ohio College Library Center**. As oficinas están localizadas en Dublin, Ohio (Estados Unidos).

Como funciona
-------------

Investigadores, estudantes, facultades, bibliotecarios profesionais e outras persoas que buscan información usan os servizos de OCLC para obter información bibliográfica, sumarios e textos completos onde e cando o necesitan.

OCLC e as súas bibliotecas membros producen cooperativamente e manteñen WorldCat - a OCLC Online Union Catalog, o maior catálogo de acceso público en liña (OPAC) do mundo. WorldCat contén rexistros da maioría de bibliotecas públicas e privadas de todo o mundo. WorldCat está dispoñible a través de moitas redes de bibliotecas e universidades.

O programa Open WorldCat crea rexistros de materiais propiedade de bibliotecas na base de datos WorldCat de OCLC para as webs máis populares de procura, sitios bibliográficos e de venda de libros de Internet.

Os rexistros de Open WorldCat poden ser accedidos desde as procuras avanzadas de Google ou Yahoo!, simplemente limitando a procura ao sitio ou dominio "worldcatlibraries.org." No outono de 2004, a colección de Open WorldCat foi ampliada para incluír información sobre todos os rexistros de WorldCat.

En outubro de 2005, o equipo técnico da OCLC iniciou un proxecto wiki que permite aos lectores e bibliotecarios engadir comentarios, e información estruturada asociada con calquera rexistro de WorldCat.

Sistema Dewey de clasificación
------------------------------

A OCLC adquiriu os dereitos de autor e marcas rexistradas asociadas ao sistema Dewey de clasificación ao comprar Forest Press en 1988.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Online Computer Library Center Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Catálogos colectivos

### Ligazóns externas

* OCLC

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190593
* WorldCat
* VIAF: 145425848
* BAV: ADV11495954
* BIBSYS: 90089898
* BLBNB: 000198544
* BNE: XX133903
* BNF: 12081223j
* CiNii: DA00183680
* EBID: ID
* FAST: 524808
* GND: 1046905-9
* GRID: grid.423017.3
* ISNI: 0000 0001 1482 1326
* LCCN: n81069139
* MAG: 1339579626
* NKC: kn20010711319
* NLA: 36515105
* OBP: ID
* OL: OL265777A
* OpenCorporates: 362623
* PTBNP: 44358
* SELIBR: 125746
* SNAC: w6gb6xgb
* SUDOC: 029119723

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Boedo.

O **río Boedo** é un afluente do río Parga, co que se une no mesmo municipio. Recolle as correntes dos seus diversos afluentes, que descenden do Cordal de Montouto e da serra da Cova da Serpe, na provincia de Lugo.

Fontes
------

O río Parga nace na aldea de Outeiro de Lea, na parroquia de Santa Mariña de Lagostelle, no concello de Guitiriz.

Percorrido
----------

Percorre as parroquias de Santa Mariña de Lagostelle, Lagostelle, Mariz, Vilar e As Negradas.

Afluentes
---------

O Boedo nace da confluencia dos regatos do Porto, Rexedoiro, Lentemil, Portovello e Landoeiras. Neste último está o encoro de Guitiriz. Recibe pola súa esquerda ó río Escadebas ou *Forxá*, co seu afluente o río Portaud, e os regatos Portillón e Revollón. Pola súa dereita úneselle as augas do río Mariz, o Tolda, o Ruxida de Curveiros e o Florida.


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre ríos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 36°36′15″N 6°13′02″O﻿ / ﻿36.6042, -6.21727

**El Puerto de Santa María** é unha estación de ferrocarril situada na cidade de El Puerto de Santa María (Cádiz), no exterior do centro histórico, próximo ao río Guadalete. A estación é de nova creación adaptada para o AVE.

Antiga estación da cidade
-------------------------

Antiga estación antes da súa derriba.
Esta estación atopábase anexa á actual e esta era das máis antigas de Andalucía, xa que o primeiro tramo de Ferrocarril en Andalucía foi o de Xerez da Fronteira con esta cidade e estaba situada onde está hoxe en día o túnel que leva ás Salinas de San José.

A antiga estación inaugurouse no ano 1876, ao principio realizábase traxectos cara a Sanlúcar de Barrameda, Chipiona ou Rota, a última viaxe que se realizo cara a estas cidades foi o 31 de decembro de 1984.

A distancia das viaxes que se realizaban ía aumentando, creáronse estacións en cidades veciñas como Puerto Real ou Cádiz.

A cidade aproveito a remodelación das vías e das propias estacións e decidiron crear unha estación máis na cidade situada en Valdelagrana.

Trens
-----

### Proximidades e Media Distancia

A estación ten servizo de Proximidades cunha frecuencia que oscila entre 15 e 60 min para estacións situadas entre esta estación. Os fins de semana e festivos só circula un tren por hora en toda a liña.

Os trens de Media Distancia que saen e chegan a esta estación son de tipo Andalucía Exprés, todos con destino Sevilla-Santa Justa excepto 1 ao día que ten como destino ou orixe Xaén.

| orixe/destino | < | liña | > | destino/orixe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Cádiz | Valdelagrana |  | Xerez da Fronteira |
| Cádiz | Puerto Real | **A-1** | Xerez da Fronteira | Sevilla-Santa Justa |
| Cádiz | San Fernando-Bahía Sur |  | Xerez da Fronteira | Xaén |

### Longa Distancia

| Tren | < destino | destino > | observacións |
| --- | --- | --- | --- |
| Alvia | Cádiz | Madrid-Puerta de Atocha | 2 trens diarios |
| Trenhotel *Antonio Machado* | Cádiz | Barcelona-Sants | vía Zaragoza |

A liña de alta velocidade Sevilla-Cádiz atópase en proceso de construción. Esta liña será de largo ibérico con travesa polivalente, unha vez as obras conclúan esta estación poderá acoller este tipo de servizo.

Durante a súa construción

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Estación de El Puerto de Santa María Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3096416
* GeoNames: 8436032

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Amenhotep.
Amenhotep fillo de Hapu, Museo de Luxor
**Amenhotep fillo de Hapu**, en exipcio *Amenhotep sa Hapu*, nado contra o 1440 a.C. e finado contra o 1360 a.C. foi un arquitecto exipcio que estivo ao servizo do faraón Amenofis III.

Biografía
---------

Naceu en Athribis. Seu pai, Hapu ou Habu, era escribán e sacerdote, e a súa nai chamábase Ity.

Entrou ao servizo do faraón, chegando a obter numerosos títulos, algúns militares, outros relixiosos e outros civís; entre os derradeiros o principal foi o de *Xefe de todos os traballos do rei* o que viña a equivaler ás funcións de arquitecto real.

Deseñou un templo en Tebas do que só fican os coñecidos colosos de Memnón. Outras edificacións foron templos en Luxor, Karnak ou Soleb e aínda o Pazo de Malkata en Tebas.

Puido alzar a súa tumba próxima a do faraón, nun templete funerario que foi autorizado polo mesmo Amenofis III.

Amenhotep morreu á idade duns 80 anos, arredor do 1360 ou 1350 a.C. durante o tricésimoprimeiro ano do reinado de Amenofis III. Certas hipóteses, que recollera o sacerdote exipcio Manetón, suxiren que foi asasinado ou obrigado a se suicidar por instigación de seguidores do deus Atón (pois foi un afervoado seguidor de Amón).

Culto
-----

un dos colosos de Memnón, obra de Amenhotep fillo de Hapu
No período tolemaico foi adorado como un deus curador, ao igual que o seu predecesor Imhotep, gozando en Tebas dalgunhas capelas dedicadas.

Iconografía
-----------

Consérvanse varias representacións do arquitecto na que aparece como un escribán sentado, ben na súa xuventude ou ben na ancianidade.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Amenhotep fillo de Hapu*** |

### Ligazóns externas

* Encyclopedia Britannica: Información acerca de Amenhotep fillo de Hapu *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q383259
* WorldCat
* VIAF: 263150085861915060003
* BMT: 52719
* BRE: 1817644
* CERL: cnp00542319
* DeutscheBio: 118502506
* EBID: ID
* FAST: 1955827
* GND: 118502506
* LCCN: n2007065045

 |
Coordenadas: 37°01′46″N 4°33′45″O﻿ / ﻿37.029484, -4.562614

A **Estación de Antequera** é unha estación de ferrocarril situada no núcleo urbano de Antequera, Málaga. Debe distinguirse esta estación das de Bobadilla e Antequera-Santa Ana, no mesmo termo municipal.

Esta estación é unha importante parada dos servizos de Media Distancia Alxeciras-Granada e Sevilla-Almería de Renfe Operadora, e da liña de longa distancia Madrid-Granada.

Trens
-----

### Media Distancia

| Orixe | < | Servizo | > | Destino |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Sevilla-Santa Justa | Pedrera | **A-3** | Loja | Almería |
| Alxeciras | Bobadilla | **A-5** | Loja | Granada |

### Longa Distancia

O servizo Altaria Madrid-Granada realízase dúas veces ao día en ambos os sentidos, parando na Estación de Antequera.

| Tren | Orixe | Paradas intermedias | Destino | Observacións |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Altaria** | Madrid-Puerta de Atocha | Cidade Real-Central · Puertollano · Córdoba-Central · Antequera-Santa Ana · Antequera · Loja | Granada | 2 trens diarios |

Véxase tamén
------------

* Estación de Antequera-Santa Ana
* Estación de Bobadilla
**Marta Fernández Herraiz**, nada en Santiago de Compostela en 1980, é unha consultora galega, fundadora de LesWorking, e Co-Directora Xeral de REDI. Abertamente lesbiana, está considerada unha das persoas do colectivo LGBT máis influentes de España.

Traxectoria
-----------

Ten unha dobre licenciatura en Dereito e Empresas pola Universidade Carlos III e MBA polo Instituto de Empresa. Traballou durante máis de 10 anos en consultoría estratéxica e de negocio para empresas multinacionais como KPMG, desenvolvendo proxectos en España, Italia, os Estados Unidos de América, México e a Arxentina.

É fundadora de LesWorking, que é a primeira rede profesional internacional para mulleres lesbianas, cuxo obxectivo é conectar e apoderar as mulleres lesbianas promovendo unha visibilidade integradora e positiva da comunidade lésbica. É ademais, Co-directora xeral da Asociación REDI, Rede Empresarial pola Diversidade e Inclusión LGBTI en España, que é á súa vez a primeira asociación inter-empresarial de profesionais e foro de referencia en materia de diversidade e inclusión dos empregados LGBTI+ e aliados en España.

Tamén é integrante do Board da European Lesbian\* Conference (EL\*C), unha rede de mulleres activistas lesbianas de Europa e Asia Central. Foi poñente en TEDx Valladolid e participou en foros nacionais e internacionais nos Estados Unidos, Europa e Latinoamérica.

É embaixadora de It Gets Better España, e alumni do Departamento de Estado do Goberno dos Estados Unidos. Xunto con Kira Fumero, publicou *Lesbianas, así somos*, para abordar a realidade das mulleres lesbianas.

Premios e recoñecementos
------------------------

Está considerada unha das Top100 Mulleres Líderes, recibiu unha Estrela da Muller e un premio LGBT da Comunidade de Madrid, un premio Baeza Diversidade e foi candidata aos premios EPIC do IE en 2018.

Notas
-----

1. ↑  Juárez, Ana Sánchez (25 de xuño de 2015). "Marta Fernández Herraiz: "Nunca me sentí discriminada en KPMG por ser lesbiana"". *vanitatis.elconfidencial.com*. Consultado o 5 de maio de 2022.
2. 1 2 3 4  "Marta Fernández Herraiz". *LB Talks*. Consultado o 5 de maio de 2022.
3. ↑  "Marta Fernández Herraiz | HuffPost". *www.huffingtonpost.es*. Consultado o 5 de maio de 2022. [*Ligazón morta permanente*]
4. ↑  "¿Quiénes somos? – REDI". Consultado o 5 de maio de 2022.
5. ↑  "About EL\*C « EuroCentralAsian Lesbian\* Community". *europeanlesbianconference.org*. Consultado o 5 de maio de 2022.
6. ↑  "¿Es un buen negocio en y para las empresas salir del armario? | Marta Fernandez | TEDxValladolid". Consultado o 5 de maio de 2022.
7. ↑  "Marta Fernández Herraiz se convierte en la segunda embajadora de It Gets Better España".
8. ↑  Fumero, Kika (2018). *Lesbianas, así somos*. ISBN 978-84-948603-7-9. OCLC 1083233742. Consultado o 5 de maio de 2022.
9. ↑  "Top 100 | Ver Perfil". Arquivado dende o orixinal o 16 de maio de 2022. Consultado o 5 de maio de 2022.
10. ↑  "La Comunidad de Madrid entrega sus premios LGTB del 2014". *Chueca*. 26 de xuño de 2014. Consultado o 5 de maio de 2022.
11. ↑  "Premios Baeza Diversidad".
12. ↑  "Premios Epic | IE | Comunidad Alumni". *Alumni*. Consultado o 5 de maio de 2022.
**NASDA**, acrónimo de **National Space Development Agency of Japan** (宇宙開発事業団, Uchū Kaihatsu Jigyōdan, *Axencia Nacional de Xapón para o Desenvolvemento do Espazo*) foi unha axencia espacial de Xapón fusionada máis tarde co NAL e a ISAS para formar a JAXA.

Historia
--------

A NASDA foi fundada o 1 de outubro de 1969 baixo a Lei da Axencia Nacional de Desenvolvemento do Espazo con propósitos pacíficos. Baseado no programa de desenvolvemento espacial promulgado polo Ministerio de Educación, Cultura, Deportes, Ciencia e Tecnoloxía, a NASDA foi responsable do desenvolvemento de satélites e vehículos de lanzamento, así como da súa operación.

Os primeiros foguetes da NASDA, como o N-1, o N-2 e o H-I, baseáronse polo menos parcialmente en tecnoloxía licenciada dos Estados Unidos, en particular dos foguetes Delta. O H-II foi o primeiro foguete de propelente líquido desenvolvido completamente no Xapón. Hideo Shima, enxeñeiro xefe do proxecto Shinkansen orixinal, foi xefe da NASDA entre 1969 e 1977.

O 1 de outubro de 2003 a NASDA fusionouse co ISAS e co NAL para formar a axencia JAXA. En 1992 a NASDA enviou ao primeiro astronauta xaponés que voou nunha misión do transbordador espacial (STS-47, do transbordador espacial Endeavour), Mamoru Mohri, para facer experimentos a bordo do Spacelab-J, un laboratorio colaboración do Xapón e os Estados Unidos.

A NASDA comezou tamén os traballos sobre o Japanese Experiment Module, acoplado á Estación Espacial Internacional, e HOPE-X, herdados por JAXA.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Hideo Shima (outubro de 1994). Japan Railway & Transport Review, ed. "Birth of The Shinkansen" (PDF) (en inglés). Consultado o 13 de xullo de 2023.
2. 1 2 3 4 5  JAXA, ed. (2023). "NASDA History" (en inglés). Consultado o 13 de xullo de 2023.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***NASDA Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* JAXA

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2704796
* MAG: 24792426
* NDL: 00308194
* SUDOC: 158192516

 |
| StaphyliniformiaRango fósil: Rhaetiano-Recente 
PreЄ
Є
O
S
D
C
P
T
J
K
Pg
N
**Erro de expresión: Operador "<" inesperado.**
**Erro de expresión: Operador "<" inesperado.**

 |
| --- |
| *Ocypus olens* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Coleoptera |
| Suborde: | Polyphaga |
| Infraorde: | **Staphyliniformia**Lameere, 1900 |

 |
| Superfamilias |
| Ver texto. |

**Staphyliniformia** é unha grande infraorde de escaravellos polífagos. Contén unhas 70 000 especies descritas de todas as rexións do mundo. A maioría das especies viven en hábitats húmidos, como diversos tipos de restos de plantas en descomposición, fungos, excrementos, prea, e moitos viven en augas doces.

Características
---------------

A maioría dos Staphyliniformia son escaravellos de tamaño pequeno ou medio. Este grupo tan diverso ten poucas apomorfías claras. Teñen primitivamente antenas de 11 segmentos e un pescozo constrinxido bastate detrás dos ollos. O pronoto ten un bordo lateral ben definido. As patas das larvas son de 5 segmentos, o 10º segmento abodminal ten a miúdo espiñas finas ou fortes ou ganchos. Son urogonfos (con "cornos" pares no extremo posterior do abdome das larvas e pupas) con articulación basal.

Sistemática e evolución
-----------------------

Os Staphyliniformia pertencen á suborde Polyphaga e dáselles normalmente a categoría de infraorde ou de serie. Contén tres superfamilias:

* Histeroidea
* Hydrophiloidea
* Staphylinoidea.

Algúns estudos recentes tamén inclúen a superfamilia Scarabaeoidea (infraorde Scarabaeiformia), formando xuntas a chamada **liñaxe hidrofiloide**. Hai fortes probas da existencia dunha relación de grupo irmán entre os Hydrophiloidea e os Histeroidea.

O rexistro fósil non ambiguo deste grupo data do Triásico, e é probable que a orixe do grupo acontecese no Mesozoico temperán.

Notas
-----

1. ↑  M.Hansen. Phylogeny and classification of the staphyliniform beetle families (Coleoptera). Biologiske Skrifter 48, Copenhagen, 1997
2. ↑  M.S.Caterino et al. On the constitution and phylogeny of Staphyliniformia (Insecta: Coleoptera) Arquivado 09 de agosto de 2016 en Wayback Machine.. Molecular Phylogenetics and Evolution Vol.34, 3, 2005
3. ↑  J.Kukalova-Peck, J.F.Lawrence, (1993) Evolution of the hind wings in Coleoptera. Canadian Entomologist, 135, 181–258.
4. ↑  R.G.Beutel, R.A.B.Leschen, Phylogenetic analysis of Staphyliniformia (Coleoptera) based on characters of larvae and adults. Systematic Entomology (2005), 30, 510–548
5. ↑  Grimaldi, D. and Engel, M.S. (2005). Evolution of the Insects. Cambridge University Press

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q383230
* MAG: 2781112456

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 2650706
* FE: 11098
* FE-New: ID
* Fossilworks: 69200
* iNaturalist: 372870
* ITIS: 678301
* NCBI: 41085

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1009270

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Celta (homónimos).

O **Instituto Galego de Estudos Célticos** (**IGEC**) é unha asociación cultural creada no ano 2009. O principal obxectivo do Instituto é promover a investigación multidisciplinar no campo dos estudos celtas en Galicia, norte de Portugal e o marco atlántico europeo, con atención especial ás chamadas nacións celtas. O IGEC tamén promove o coñecemento da historia, cultura e sociedade de Galicia, así como o intercambio académico e científico. Ademais, o Instituto ten como obxectivo a recuperación e preservación (a través da educación) dos elementos da cultura celta presentes e visibles na sociedade contemporánea galega.

O IGEC participou nos foros públicos organizados en abril de 2011, The Celts of Atlantic Europe, en Narón. Delegados do IGEC participaron tamén ese mesmo ano no International Congress of Celtic Studies en Maynooth, Irlanda.

O Instituto ten autogoberno e é independente, a pesar de que moitos dos seus membros son académicos e traballan en distintas áreas como a arqueoloxía, a historia, a xeografía, a lingüística e as ciencias sociais.

Membros
-------

* André Pena Graña: Co-fundador. Presidente e decano. Doutor en arqueoloxía e historia antiga. Arqueólogo do Concello de Narón.
* Michelette Harris: Directora administrativa do IGEC. Graduada en Filosofía e Educación.
* Laureano F. Carballo, arqueólogo especialista na Idade de Bronce e numismática.

Antigos membros: Heitor Rodal (presidente co-fundador), Carlos Solla Varela, José Manuel Barbosa, Xoán Paredes, Blanca García Fernández-Albalat, Laureano Carballo, Higinio Martins Estêvez.

Membros eméritos e colaboradores: Venceslas Kruta, Jean Haudry, Robert Omnes, Fabien Regnier.

Notas
-----

1. ↑  "Third International Congress on Celtic Culture". Arquivado dende o orixinal o 17 de setembro de 2012. Consultado o 25 de agosto de 2018.
2. ↑  XIVth International Congress of Celtic Studies
3. ↑  "IGEC". Arquivado dende o orixinal o 02 de xaneiro de 2013. Consultado o 25 de agosto de 2018.
4. ↑  Laureano Carballo en Academia.edu
5. ↑  "Entrevista a Heitor Rodal, presidente do Instituto Galego de Estudos Célticos". *Diário Liberdade*. 16 de abril de 2011. Arquivado dende o orixinal o 25 de setembro de 2015. Consultado o 25 de setembro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Diocese de Britonia
* Cultura castrexa
* Galaicos
* Lingua galaica

### Ligazóns externas

* Instituto Galego de Estudos Célticos - IGEC
* Perfil no Facebook
* The Celts in the Iberian Peninsula, from e-Keltoi
**Carlos Díaz Rodríguez**, nado en Huelva o 29 de xuño de 1908 e finado en Caracas o 21 de xuño de 1993, foi un profesor e político español

Traxectoria
-----------

Militante do PCE. Profesor de Xeografía e Historia do Instituto de Sanlúcar de Barrameda en 1933, onde compartiu aulas con Carmen Sierra Domínguez, con quen acabaría casando. Trasladáronse ao Instituto de Linares en 1934. Foi nomeado secretario do Instituto de Linares en marzo de 1935. Despois da guerra instalouse en Pontecesures coa súa muller Carmen Sierra, rexentando a explotación gandeira de Cortinallas. En 1945 mantivo contactos co PCE na clandestinidade, desprazouse a Madrid e entrevistouse con Gabriel León Trilla. Foi detido en Madrid o 19 de xaneiro de 1946. Logrou fuxir a Venezuela a finais de 1947.

Vida persoal
------------

Casou con Carmen Sierra Domínguez en 1933 e foi pai de María Dolores e Carlos Díaz Sierra.

Notas
-----

1. ↑  *Gaceta de Madrid*, 294, 21-10-1934, p. 553.
2. ↑  *Gaceta de Madrid*, 66, 7-3-1935, p. 1966.
3. ↑  Piñeiro Ares, José (1992). *"El Foucellas" en el Ullán*. Pontecesures: Autor-editor. pp. 29–30. ISBN 84-604-3823-6.
4. ↑  Gabriel León Trilla. Un dirigente comunista purgado a manos del estalinismo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Marco, Aurora (2023). *Carmiña Sierra. A primeira muller do Seminario de Estudos Galegos*. Santiago de Compostela: Alvarellos. ISBN 978-84-18567-45-2.

* Suso de, Toro (2020). *Un señor elegante*. Vigo: Xerais. ISBN 978-84-9121-766-4.
Coordenadas: 36°45′00″N 5°09′34″O﻿ / ﻿36.7499, -5.15953

**Ronda** é unha estación de ferrocarril Adif situada na cidade de Ronda (Málaga). Nela chegan e parten trens con destino a Alxeciras, Málaga, Granada, Córdoba e Madrid.

Atópase ao norte da cidade, lindando cos centros comerciais.

Trens
-----

### Media Distancia

O servizo realízase tres veces ao día en ambos os sentidos, nos trens Andalucía Exprés. Tamén hai un tren diario de Ronda a Alxeciras pola mañá, e outro de Alxeciras a Ronda pola tarde.

Ademais, hai un tren diario a Málaga, á primeira hora da mañá. Este tren regresa de Málaga pola tarde.

| orixe | < | servizo | > | destino |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Alxeciras | Arriate | **A-5** | Setenil | GranadaMálaga-María Zambrano |

### Longa Distancia

O servizo Altaria realízase dúas veces ao día en ambos os sentidos, sendo Ronda unha das súas paradas.

| Tren | Orixe | Paradas intermedias | Destino | observacións |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Altaria** | Madrid-Puerta de Atocha | Cidade Real-Central · Puertollano · Córdoba Central · Antequera-Santa Ana · Ronda | Alxeciras | 2 trens diarios |
**Miren Leanizbarrutia**, nada en Aretxabaleta (Guipúscoa) o 4 de outubro de 1956, é unha política vasca. É senadora polo Partido Nacionalista Vasco.

O 18 de xaneiro do 2011 Miren Leanizbarrutia foi a primeira representante política da historia que no Senado de España se dirixiu á cámara empregando e lingua galega. Fíxoo en resposta á tamén senadora María Jesús Sáinz, do Partido Popular de Galicia, que o fixo en castelán malia que xa lle era posíbel facelo en galego. A súa breve intervención, no medio do seu discurso en éuscaro, foi a seguinte:

> 
> 
> *É unha pena que vostede sexa galega e non faga uso da lingua na que Rosalía escribiu tan fermosos versos*.
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Ficha Arquivado 11 de xuño de 2011 en Wayback Machine. da senadora no sitio web do Senado de España *(en castelán)*.
2. ↑  PARDO, M. (19/01/2011). www.xornal.com, ed. "Unha política vasca estrea o galego no Senado tras negarse o PPdeG". Arquivado dende o orixinal o 20/01/2011. Consultado o 20/01/2011.
Coordenadas: 38°16′08″N 0°42′24″O﻿ / ﻿38.2689, -0.706667

**Elx-Carrús** é unha estación de ferrocarril da liña Alacant-Murcia situada na cidade de Elx, no barrio de Carrús.

Este apeadoiro ten parada de trens da liña L-1 de Media distancia Renfe e dous trens da liña C-1 de Proximidades Murcia/Alacant.

Historia
--------

Na década de 1960 o gran crecemento de Elx propiciou a construción dun túnel ferroviario de 5,5 km polo que pasa a liña Alacant-Murcia, creándose nese momento as estacións actuais que posúe a cidade de Elx.

Servizos ferroviarios
---------------------

### Media Distancia

| Liña | < Orixe/destino | Destino/orixe > | Material móbil |
| --- | --- | --- | --- |
| **L-1** | València-Nord | Murcia del CarmenCartagena | S-592 |

### Proximidades

| Orixe/destino | < Estación anterior/seguinte | Liña | Estación anterior/seguinte > | Destino/orixe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Murcia del Carmen | CrevillentCallosa de Segura |  | Elx-Parc | Alacant-Terminal |

Notas
-----

1. ↑  Estación seguinte ou anterior nos trens CIVIS

Véxase tamén
------------

* Estación de Elx - Parc

### Ligazóns externas

* Ficha en miestacion.es *(en castelán)*.
* Páxina oficial de Renfe Operadora *(en castelán)*.
Canelóns.
 **Canelóns**
Os **canelóns** (do italiano: *cannelloni*, «caleiro», ás veces tamén chamado de *manicotti*) é unha pasta alimenticia de fariña de trigo en forma de lámina delgada e de forma rectangular con que, unha vez cocida, se envolve ou enrola un recheo de diversos ingredientes, se recobre cunha bechamel e queixo relado e se cociña no forno. O recheo máis común é a carne picada, mais tamén pode ser de verduras ou incluso de peixe.

Curiosamente non é en Italia onde máis se consome este tipo de pasta. Os séculos de comercio e trato común entre Cataluña e o sur de Italia deron coma resultado un intercambio cultural e, en especial, gastronómico entre os territorios. Os canelóns son un prato típico de Cataluña e consumido en toda España. Foron cociñeiros italianos os que introduciron a receita nalgunhas familias burguesas catalás barcelonesas no século XIX. O prato espallouse axiña por todas as clases sociais con algunhas modificacións para os adaptar ao gusto catalán. Aínda que non se atopan nos receitarios da cociña catalá do século XIX e comezos do século XX (*Llibre de la cuina catalana*, *La Teca*), hoxe en día si se consideran típicos do país. A diferenza cos italianos e que non se deixan "ao dente", senón ben cocidos e despois gratinados para que quede unha tona crocante. Outra diferenza clara entre os **canelons de Sant Esteve** (adóitanse xantar o 26 de Nadal), respecto dos italianos, é que a carne é asada,pásase pola tixola onde despois se fará o rustrido e a seguir se pica, mentres que os canelóns á boloñesa, fanse directamente con carne picada e mesturada nun rustrido con cenoura e aipo. Tradicionalmente os canelóns báñanse en bechamel con queixo relado por riba para gratinalos logo no forno.

Ademais, os canelóns son un prato moi popular na Arxentina e no Uruguai por mor da grande inmigración italiana cara eses países.

A invención (ou perfeccionamento) do canelón atribúese ao compositor Gioachino Rossini, disque ademais de ter moi bo gusto no seu padal, era un excelente cociñeiro. Os *cannelloni alla Rossini* orixinais eran recheos de carne ou polo con foie gras, champiñóns ou trufas e viño doce ou fortificado e bañados con bechamel, queixo parmesano e/ou reladura de trufa. Existen diversas versións destes canelóns, con recheos de ricotta, xamón, carnes diversas ou espinacas e adubados con mollo branco e tomate.

Notas
-----

1. ↑  {{Cita web |url= |título=Definición de canalón en Portal das palabras da [[RAG |data-acceso=17 de novembro de 2015 |urlarquivo= |dataarquivo=18 de novembro de 2015 |urlmorta=yes }}
2. ↑  VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración*, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
3. ↑  Rossini: el compositor de la musa Gastrea Terra. Consultado o 26 de maio de 2010.
4. ↑  Cannelloni alla Rossini Newsfood.com. Consultado o 26 de maio de 2010.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lasaña
* Musaca
Os **montes Adirondack** (en inglés: *Adirondack Mountains*) é un macizo montañoso dos Estados Unidos no nordés do estado de Nova York. Ten unha extensión de 13 000 km2 entre montañas, terras boscosas, outeiros redondos, vales en forma de U e lagos. Eríxese por riba da rexión montañosa dos Apalaches.

Etimoloxía
----------

Pénsase que a palabra *Adirondack* provén do vocábulo mohawk *ha-de-ron-dah* que significa "comedores de árbores". O primeiro uso escrito, que aparece como *Rontaks*, foi en 1729 por parte do misioneiro francés Joseph-François Lafitau. Este explicou que a palabra era empregada polos iroqueses como expresión despectiva contra os grupos de algonquinos que nos practicaban a agricultura e polo tanto ás veces tiñan que comer árbores para sobrevivir durante o inverno. Como os mohawks non tiñan linguaxe escrita nesa época, os europeos empregaron varias traducións fonéticas da palabra, como *Achkokx*, *Rondaxe* e *Adirondax.* Estas palabras estaban moi asociadas á rexión, mais non eran aínda consideradas un topónimo: un mapa inglés de 1761 nomea a área simplemente como *Deer Hunting Country* ("país da caza do cervo"). En 1837, os montes foron chamados *Adirondacks* por Ebenezer Emmons.

Montañas
--------

O conxunto dos montes de Adirondack consíderase «montañas novas» pois segundo un estudo orográfico medra 1,5 mm anualmente. O cumio máis alto é o monte Marcy con 1629 m, fonte máis alta do río Hudson. Existen unhas corenta montañas que superan os 1200 metros.

A maioría dos montes altos teñen tres zonas de vexetación:

* A primeira, a de faia, pradairo e bidueiro amarelo do bosque de madeiras duras do norte.
* A segunda, de abeto vermello e o balsámico.
* A terceira na cima, unha zona alpina de rochas con lique, *Cyperus rotundus* e krummholz.

Parque nacional
---------------

En 1882, o estado de Nova York declarou a rexión parque nacional aínda que existían propiedades privadas que se manteñen. O fin desta declaración foi conservar «a vida silvestre [, e que as terras] non se poidan vender, arrendar ou intercambiar, nin seren ocupadas por corporacións, privadas ou estatais».

Notas
-----

1. ↑  *The Young people's encyclopedia of the United States*. Shapiro, William E. Brookfield, Conn.: Millbrook Press. 1993. ISBN 1-56294-514-9. OCLC 30932823.
2. ↑  Sulavik, Stephen B. (2007). *Adirondack : of Indians and mountains, 1535–1838*. Fleischmanns, N.Y.: Purple Mountain Press. pp. 21–51. ISBN 978-1930098794.
3. ↑  Cherniak, D. J. "Ebenezer Emmons (1799–1863)". Rensselaer Polytechnic Institute. Arquivado dende o orixinal o 27 de maio de 2012. Consultado o 23 de xuño de 2015.
4. ↑  *The Young people's encyclopedia of the United States*. Shapiro, William E. Brookfield, Conn.: Millbrook Press. 1993. ISBN 1-56294-514-9. OCLC 30932823.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Estados Unidos de América*** |

### Ligazóns externas

* Visit Adirondack

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q357546
* WorldCat
* VIAF: 235541996
* EBID: ID
* GEC: 0000740
* GeoNames: 5106772
* GND: 4203429-2
* LCCN: sh85000883

 |