recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Jean-Ambroise Kindelan ou Jean de Kindelan,** nado en Pontevedra o 7 de decembro de 1759 e finado en París o 13 de novembro de 1822, foi un xeneral español, de orixe irlandesa, naturalizado francés da Revolución francesa e do Imperio.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa carreira tenente segundo do rexemento de infantaría de Irlanda en 1766, a continuación foi sub-tenente o 24 de outubro, de 1767, tenente axudante-maior o 9 de xullo de 1790, e tenente-coronel, o 28 de outubro de 1793. Foi nomeado coronel o 11 de xullo de 1794 no rexemento de infantaría Ultonia (Ulster), e brigadier de infantaría o 10 de decembro, de 1795.

Foi ascendido a xeneral de brigada o 5 de outubro de 1802, e asumiu a función de inspector xeral de toda a infantaría de liña estranxeira o 11 de febreiro de 1807, e ascendeu a comandante segundo do corpo de tropas españolas auxiliares para o Grande exército, no mes de maio de 1807. O 22 de xuño de 1808, foi nomeado oficial da Lexión de Honra, e despois cabaleiro de Saint-Louis.

O 2 de maio de 1809, comandou o rexemento Xosé Napoleón organizado por el, a partir dun decreto de Napoleón do 13 de febreiro, e que consistiu nun rexemento de infantaría de tropas españolas ao servizo de Napoleón, co que participou nas campaña do Elba, Italia, Alemaña e Rusia. Foi nomeado cabaleiro da real Orde de España en outubro de 1809, e foi elevado á categoría de tenente xeneral por Xosé Bonaparte o 14 de novembro de 1809. Por Decreto do 18 de maio de 1812, entra ao servizo de Francia e, posteriormente, o rexemento foi desarmado e disolto por mor dun decreto do 25 de novembro de 1813.

O 28 de maio de 1812, foi nomeado xeneral de división ao servizo de Francia. Naturalizado francés o 13 de marzo de 1816, retirouse o 7 de decembro de 1816. Morreu o 13 de novembro de 1822, en París e foi soterrado no cemiterio do Père-Lachaise.

Notas
-----

1. ↑  Fieffé, Eugène (1854). *Histoire des troupes étrangères au service de France. Depuis leur origine jusqu'á nos jours*. Tomo II (en francés). Paris: Librairie Militaire. Dumaine, Libraire-Éditeur de S.M. le Empereur. p. 144.
2. ↑  Godchot, Simon (1924). *En Danemark: les espagnols du marquis de la Romana*. Paris: A. Picard. p. 504.
3. 1 2  "Generals Who Served in the French Army during the Period 1789 - 1814: Keating to Krieg (en inglés)". Consultado o 28-06-2017.
4. 1 2  "Arquivos Nacionais Franceses. Base de Datos LEONORE". Consultado o 28-06-2017.
5. 1 2  Fieffé, Eugène (1854); *op.cit.* páx. 146
6. ↑  "Les généraux français et étrangers ayant servis dans la Grande Armée (en francés)". Consultado o 28-06-2017.
7. ↑  "Bulletin des lois de la République franc̜aise, Volumen 2; Serie 7". Consultado o 28-06-2017.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Jean de Kindelan*** |

* Alfredo Kindelán
* Guerras napoleónicas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14701415
* DBE: juan-de-kindelan-y-oreagan
* Léonore: [LH//1401/41 41]

 |
**Arturo Pérez Loureiro**, finado en Ordes o 11 de xullo de 1950, foi un militar e político galego.

Traxectoria
-----------

Tenente coronel de Infantaría retirado. No verán de 1936 estaba en Ordes para curar a tuberculose. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde o 14 de setembro. Permaneceu pasivo ante os actos violentos perpetrados por falanxistas e gardas civís contra a poboación. Despois foi concelleiro de Ordes. Foi elixido deputado provincial en marzo de 1949.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Germán Doval García** |  **Alcalde de Ordes** 1936 - 1942 | Sucesor:**Rafael Mariño Vilela** |

Vida persoal
------------

Casou con María de la Gloria Romero Corral.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 22-3-1949, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pazos Gómez, Manuel (2017). "Atila en Ordes. Listaxe de vitimarios". En Sermos Galiza. *Os nomes do terror. Galiza 1936: os verdugos que nunca existiron*. Santiago de Compostela. pp. 140–141. ISBN 978-84-697-4726-1.
**Marta Brañas Rumbo**, nada en Arteixo o 3 de agosto de 1985, é unha militar galega, que chegou a ser campioa de España de boxeo profesional.

Traxectoria
-----------

Iniciouse no deporte no kung-fu, onde chegou a ser cinto negro. En 2003 deixou o kung fu pola práctica do boxeo no ximnasio local Planas Box onde Brañas adestrou como puxilista da categoría mosca e, en ocasións, galo e supermosca. En 2009 trasladouse a Madrid para formarse como boxeadora no centro de alto rendemento Blume. Ao ano seguinte lesionouse durante varios meses, pero en 2011 regresou á preparación de boxeo de alto nivel. Uniuse á selección española feminina de boxeo e participou con ela nos mundiais de 2012 de afeccionadas, disputados en Qinhuangdao (China), no peso mosca. Nese mundial competiron tres boxeadoras españolas e Brañas foi derrotada no seu primeiro combate, contra a surcoreana Kim Ye-ji, cando o árbitro detivo a pelexa.

En 2014 obtivo o campionato de España de peso galo en amateur. Nese mesmo ano converteuse na primeira boxeadora profesional galega, ao asinar un contrato cunha promotora dos Estados Unidos. Instalouse en Lakewood (condado dos Ánxeles) e disputou tres pelexas na fornteira mexicana, dúas en Mexicali e unha en Tijuana, que ademais resultan en tres vitorias. Pero nese verán regresa a Galicia e en setembro de 2015 disputa o seu primeiro combate profesional de volta, en Arteixo. En decembro dese ano converteuse na primeira campioa de España de boxeo con carácter profesional nun combate disputado na Coruña, onde venceu a badalonense Maribel de Sousa.

Como boxeadora chamábanlle a "potrilla de Arteixo", que é o español para poldriña, dado que Brañas traballaba na coida e preparación de cabalos e posuía unha poldra. O seu adestrador como púxil foi Chano Planas.

Abandonou o boxeo en maio de 2017 por mor dun conflito económico entre promotores en Panamá, cando estaba a prepararse para un combate polo título mundial dos supermosca contra a peruana Linda Laura Lecca. No total da súa carreira profesional como boxeadora disputou nove combates e gañounos todos

Vida persoal
------------

Sen deixar a súa profesión como militar en infantaría, cando abandonou o boxeo comezou a practicar o fútbol coa SCD Pastoriza, de Pastoriza. Tamén compite en saltos de equitación.

Ademais de militar, estuda enfermería na Universidade da Coruña.

Recoñecementos
--------------

* En 2016 recibiu a "Mención especial" da Asociación de Mulleres Deportistas Galegas (MUDEGA) no marco da IV Gala do Deporte Feminino Galego.

Notas
-----

1. 1 2  Tackle Sports Magazine (2015-10-16). "Reportaje Marta Brañas". Consultado o 2018-03-08.
2. 1 2 3  AS, Diario (2014-11-01). "Marta Brañas, del ejército a profesional en Estados Unidos". *AS.com* (en castelán). Consultado o 2018-03-08.
3. 1 2  "BoxRec". *boxrec.com*. Consultado o 2018-03-08.
4. ↑  "Campeona de boxeo y ahora futbolista: la fabulosa mutación de Marta Brañas. Noticias de Deportes". *El Confidencial* (en castelán). Consultado o 2018-03-08.
**Manuel Lage Castrillón**, nado en Ortigueira en 1867 e finado en Mondoñedo o 20 de novembro de 1939, foi un militar e político galego.

Traxectoria
-----------

Comandante de Infantaría retirado asentado en Mondoñedo, foi director da sucursal do Banco da Coruña en Mondoñedo. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Mondoñedo pola autoridade militar e elixido alcalde o 17 de xaneiro de 1924. Permaneceu no cargo até 1927. Logo foi concelleiro de Mondoñedo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jorge González-Redondo Serrano** |  **Alcalde de Mondoñedo** 1924 - 1927 | Sucesor:**Jorge González-Redondo Serrano** |

Recoñecementos
--------------

Foi nomeado Fillo adoptivo de Mondoñedo na sesión do Concello de 26 de xaneiro de 1929.

Vida persoal
------------

Casou en primeiras núpcias con Justa Álvarez Prieto, e logo da súa morte volveu casar con Sergia Tapia Leivas.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 27-1-1924, p. 11.
2. ↑  *Nova Galicia*, 28-3-1924, p. 1.
3. ↑  *El Heraldo Gallego*, 27-5-1928, p. 3.
4. ↑  *Renovación*, 2-2-1929, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* D. Manuel Lage Castrillón, hijo adoptivo de Mondoñedo
**Manuel Roldán Martínez-Bolaño**, nado en Santiago de Compostela en 1906 e finado na Coruña o 2 de maio de 1989, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Roldán López, tenente coronel de Infantaría, e María Pilar Martínez Bolaño, e irmán de Antonio Roldán Martínez. Fixo o Bacharelato no Instituto de Santiago de Compostela. Foi mestre en Pontedeume, mestre de grao profesional de primeira ensinanza na Coruña, cesando en excedencia forzosa. Despois foi administrador xerente da Tipografía Obrera Nacional-sindicalista, procurador dos tribunais, director da *Revista Sindical* da Delegación Provincial de Sindicatos, xefe de Protocolo, Turismo e Propaganda do concello da Coruña, funcionario auxiliar da Administración do concello, director da Oficina de Prensa municipal e tesoureiro da Asociación de Prensa da Coruña.

Foi xornalista en Radio Nacional de España en Galicia onde foi coñecido pola súa sección diaria "Comentarios al éter" iniciada en 1940, e a súa herdeira dende 1962 "Suma y Sigue". Colaborou en *El Ideal Gallego*, *Faro de Vigo*, *Faro del Lunes*, *Hoja del Lunes*, *El Correo Gallego* e *La Voz de Galicia*. Utilizou os pseudónimos **Flavio**, **Xacobus**, **Félix de Margaride**, **X.X.**, **Manuel Longueira**, **R.M.**, **Marinedo**, **Don Gerión**, **Furabolos** e **Amicus**.

Finou na Coruña o 2 de maio de 1989.

Obras
-----

* *Las colectivizaciones agrarias en Cataluña. Dos años y medio de destrucción de vida y de riquezas*, 1940.
* *La Coruña habla... ¡¡Aúpa, Deportivo!!*, 1950.

* *El Alcalde Molina*, 1959.

Recoñecementos
--------------

* Festa da Poesía da Asociación da Prensa de Lugo, 1933.

* Accésit nos Xogos Florais Hispanoamericanos de 1948 polo seu artigo "Santiago, Caballero".

* Premio Pérez Lugín, 1968.

Vida persoal
------------

Casou na Coruña con Blanca Hervada Sandéliz en abril de 1949, e foi pai de Manuel Roldán Hervada.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 3-5-1989, p. 28, 65.
2. ↑  *El Ideal Gallego*, 11-10-1933, p. 2.
3. ↑  *La Noche*, 6-9-1948, p. 5.
4. ↑  *El Correo Gallego*, 19-4-1949, p. 2

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Manuel Roldán Martínez-Bolaño en Galiciana

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q120753994
* BNE: XX1422557

 |
**Robert White McFarland**, nado no condado de Champaign, Ohio, o 16 de xuño de 1825 e finado en Oxford, no condado de Butler, Ohio, o 23 de outubro de 1910, foi un enxeñeiro estadounidense que exerceu de profesor universitario e foi oficial durante a Guerra civil estadounidense.

Traxectoria
-----------

### Primeiros anos e formación

McFarland era fillo de Robert e Eunice (Dorsey) McFarland. En 1847, graduouse na Universidade Wesleyana de Ohio. En 1853, foi nomeado profesor de Matemáticas no Madison College, Ohio, e despois en 1856 na Universidade Miami, Ohio.

En 1856, recibiu un nomeamento docente na Universidade Miami en Oxford, Ohio, onde permaneceu ata que a universidade pechou en 1873 por insolvencia.

### Guerra civil

Durante a guerra civil, formou compañías de voluntarios na universidade e se converteu en oficial do 86º de Infantaría de Ohio do exército da Unión, e ascendeu ao rango de tenente coronel e participou en diferentes campañas en Virxinia Occidental, Ohio e Kentucky, incluíndo batallas contra os asaltantes de Morgan.

### Retorno á universidade

En 1873, a universidade pecha as portas e McFarland, é nomeado primeiro profesor de Matemáticas e Enxeñaría Civil na recentemente inaugurada Universidade Estatal de Ohio (orixinalmente *Ohio Agricultural and Mechanical College*). Naqueles primeiros días, McFarland non só impartiu todos os cursos de matemáticas e enxeñaría civil, senón que tamén serviu como economista, superintendente do campus, inspector estatal de ferrocarrís e ensinou tácticas militares e dirixiu simulacros para cadetes.

En 1885, foi nomeado presidente da recentemente reaberta Universidade Miami en Oxford, Ohio. Supervisou a reconstrución do entón ruinoso campus e puxo a universidade nunha boa base financeira. Tamén defendeu diversas reformas, como unha maior énfase na ciencia fronte aos clásicos e a relixión, e a admisión de mulleres na universidade. Isto púxoo en conflito co padroado da universidade e viuse obrigado a retirarse en 1888. 

McFarland pasou os seus anos de xubilación como enxeñeiro consultor.

Morreu en Oxford, Ohio, en 1910 e está soterrado no cemiterio de Oxford.

Notas
-----

1. 1 2  "Robert White McFarland". *findagrave.com* (en inglés). 19 de febreiro de 2010. Consultado o 30 de decembro de 2023.
2. 1 2 3 4 5 6  "Robert White McFarland". *math.osu.edu* (en inglés). 2023. Consultado o 30 de decembro de 2023.
3. ↑  "A Model of Public Higher Education for Over Two Centuries. Old Miami 1787-1885 (Ver 1866)". *miamioh.edu* (en inglés). Consultado o 30 de decembro de 2023.
4. ↑  "A Model of Public Higher Education for Over Two Centuries. Old Miami 1787-1885 (Ver 1873)". *miamioh.edu* (en inglés). Consultado o 30 de decembro de 2023.
5. ↑  "A Model of Public Higher Education for Over Two Centuries. Old Miami 1787-1885 (Ver 1885)". *miamioh.edu* (en inglés). Consultado o 30 de decembro de 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15434986
* WorldCat
* VIAF: 43955464
* FAST: 469594
* LCCN: no2001081604
* SNAC: w6ns5bb5

 |
O **Club Hockey Albor** é un club de hóckey herba da cidade de Ourense. O seu equipo sénior masculino, unha mestura de xogadores veteranos e novos xogadores incorporados da canteira, compite no Grupo III da Primeira División, mentres que o seu equipo feminino, un equipo moi novo formado por xogadoras da canteira, compite na Segunda División Autonómica

Historia
--------

Dende a súa fundación, contra o ano 1981, o club obtivo numerosos campionatos provinciais e galegos en diferentes categorías e recoñecementos por parte do deporte ourensán.

O primeiro logro chegou na tempada 1996-97, cando acadou o ascenso por parte do primeiro equipo á Primeira División grupo Norte, que daquela contaba no seu grupo con equipos do talle do At.San Sebastián, R.S.Tenis ou Jolaseta por citar algún]].

O equipo de primeira mantívose nesta categoría dende aquela e acudiu ás últimas fases de ascenso á División de Honra B sen demasiada sorte ata o momento.

O equipo feminino gañou a Liga Galega de Segunda División en catro ocasións e acudiu á fase de ascenso á Primeira División nas tres últimas tempadas.

En sala, o club logrou acudir a numerosas fases de sector do Campionato de España e a 3 fases finais, nas que obtivo un 8º lugar en 2002, a medalla de bronce en 2006 e o 6º lugar en 2007.

En categorías inferiores tamén acadou nos últimos anos campionatos provinciais e galegos en categoría xuvenil masculina e feminina, cadete masculina e feminina, infantil masculina e feminina, e alevín.

Tamén acudiu a numerosas fases de sector dos campionatos de España e a numerosas fases finais:

* Xuvenil masculina: 2005, 2007 e 2010.
* Infantil masculina: 2002.
* Infantil feminina: 2001.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do CH Albor *(en castelán)*
*Non confundir con Cristina Sanz Barrios, senadora do PP.*

**Cristina Sanz Arias**, nada en Lugo en 1970, é unha economista e política galega, deputada no Parlamento de Galicia

Papeleta das Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Economía pola Universidade de Santiago de Compostela, foi membro do Consello Económico e Social de Galicia, en representación da Confederación de Empresarios de Galicia, de 1997 e 2002. Desde 2002 é subdirectora de Investimento do Instituto Galego de Promoción Económica. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020 foi de número tres da lista do Partido Popular pola circunscrición electoral de Lugo. Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024, saíu elixida deputada por Lugo.

Notas
-----

1. ↑  "Resolución do 15 de xuño de 2020 pola que se fan públicas as candidaturas proclamadas…" Diario Oficial de Galicia n.º 117, do 16/6/2020.
2. ↑  Cedrón, María; García Calvo, Lorena (19 de febreiro de 2024). "Este es el nuevo Parlamento de Galicia, diputado a diputado". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 21 de febreiro de 2024.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Parlamento de Galicia Arquivado 15 de agosto de 2020 en Wayback Machine.
**Cristina Fernández Davila**, nada en Vigo en 1966, é unha técnica especialista en informática de xestión e política galega.

Traxectoria
-----------

Dende 1993 é funcionaria do IES Val do Tea (Ponteareas), tendo asumido diversas responsabilidades nas asociacións de nais e pais do alumnado e foi presidenta da FANPO (Federación de Asociacións de Nais e Pais de centros de ensino públicos das comarcas Condado-Paradanta e Louriña).

Dende 2012 é concelleira do BNG no concello de Ponteareas, asumindo no 2015 a segunda tenencia de alcaldía e as concellarías de Ensino, Participación Cidadá e Réxime Interior. Dende as eleccións municipais de maio de 2019, Fernández Davila asumiu a tenencia de alcaldía, así como as concellarías de Ensino, Eventos, Saúde e Consumo, converténdose en alcaldesa de Ponteareas en maio de 2021 ao ser elixida trala renuncia do seu predecesor, Xosé Represas Giráldez.

Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024, saíu elixida deputada por Pontevedra.

Notas
-----

1. ↑  Fuente, María J. (21 de maio de 2021). "«O alcalde facilitou o proceso moitísimo e eu só teño que agradecer a súa grande xenerosidade»". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 21 de febreiro de 2024.
2. ↑  Cedrón, María; García Calvo, Lorena (19 de febreiro de 2024). "Este es el nuevo Parlamento de Galicia, diputado a diputado". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 21 de febreiro de 2024.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ponteareas

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Xosé Represas** |  **Alcaldesa de Ponteareas** 2021 - 2023 | Sucesor:**Nava Castro** |
**Miñarzo** é un lugar da parroquia de Lira, no concello de Carnota. Segundo o IGE en 2011 tiña 350 habitantes (171 mulleres e 179 homes), o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 391 habitantes.

Patrimonio
----------

A capela da **Virxe dos Remedios** é un pequeno templo relixioso. Como lámpada úsase o temón do *Ariete*, un barco naufragado a mediados do século XX, suspendido do teito.

No lugar tamén hai un cruceiro.

Galería de imaxes
-----------------

*Artigo principal**:* Galería de imaxes de Lira, Carnota.
* Cruceiro de Miñarzo.Cruceiro de Miñarzo.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Lira

| Lugares da parroquia de Lira no concello de Carnota (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| Agrovello | A Beirada | O Carballal | Lira | Miñarzo | Paus | O Pazo | Portocubelo | Rates | Romarís | A Rúa | Sestelos | Sofán | Teixoeira |

### Parroquias de Carnota

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Carnota |  |
| --- | --- |
| Lariño (San Martiño) | Lira (Santa María) | O Pindo (San Clemente) | San Mamede de Carnota (San Mamede) | Santa Comba de Carnota (Santa Comba) |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Endeavour.
O transbordador Endeavour engalando.
O **transbordador espacial Endeavour**, designación **OV-105** (OV de *Orbital Vehicle*) foi un transbordador espacial que pertenceu á frota de transbordadores espaciais da NASA. Foi o quinto e último transbordador da frota, construído para substituír o Challenger, destruído en 1986, e fixo 25 misións nos seus 20 anos de servizo. Fixo a súa última aterraxe o 21 de setembro de 2012, ó regreso da misión STS-133.

Historia
--------

Endeavour foi nomeado polo primeiro buque comandado por James Cook. Puido ser construído grazas a que, durante a construción dos transbordadores Discovery e Atlantis, a NASA encargou pezas de substitución para facilitar a reparación en caso de dano, entre elas partes da fuselaxe anterior, posterior e media e o temón. Eventualmente estas pezas, xunto con outras novas, serían usadas para ensamblar o Endeavour como substitución do Challenger. O Endeavour foi deseñado para mellorar as súas capacidades con respecto dos transbordadores previos, sendo máis lixeiro, usando por primeira vez un paracaídas durante a aterraxe para frear antes, levando equipamento para estender as súas misións no espazo, con aviónica nova a bordo e outras melloras.

Características
---------------

* Tripulación máxima: 8
* Lonxitude: 37,24 m
* Envergadura: 23,79 m
* Carga útil: 24.990 kg
* Pulo: 53,37 kN
* Masa cheo: 116.277 kg
* Masa baleiro: 103.865 kg
* Impulso específico: 316 s
* Tempo máxima en órbita: 30 días
* Volume habitable: 71,5 m3

Notas
-----

1. 1 2  Mark Wade (2011). "Endeavour" (en inglés). Consultado o 18 de decembro de 2012.
2. 1 2  Gunter Dirk Krebs (2019). Gunter's Space Page, ed. "Shuttle" (en inglés). Consultado o 4 de marzo de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Transbordador espacial Endeavour*** |

### Outros artigos

* Transbordador espacial Columbia
* Transbordador espacial Challenger
* Transbordador espacial Discovery
* Transbordador espacial Atlantis
* Transbordador espacial Enterprise
***Medida por medida*** (en inglés: *Measure for Measure*) é unha obra de teatro de William Shakespeare, que se cre foi escrita en 1603 ou 1604. Orixinalmente publicada en *First Folio* de 1623, onde foi clasificada como unha comedia, a primeira representación da obra produciuse en 1604. Os principais temas da obra son a xustiza, a "mortalidad e a misericordia en Viena", e a dicotomía entre a corrupción e a pureza: "algúns álzanse polo pecado, e outros caen pola virtude". A misericordia e a virtude prevalecen, xa que a obra non remata traxicamente, coa compaixón e o perdón exercidos no remate da produción. Aínda que a obra se centra na xustiza en termos xerais, a escena final ilustra o que Shakespeare esperaba da xustiza moral respecto dunha xustiza civil estrita: algúns dos personaxes reciben comprensión e clemencia no canto dun castigo severo ó que, segundo a lei, poderían ter sido sentenciados. *Medida por medida* é chamada unha das "obras de problemas" de Shakespeare. Comtinúa a ser clasificada como unha comedia, aínda que unha escura, xa que o seu ton pode desafiar estas expectativas.

Foi traducido ó galego por Miguel Pérez Romero e foi publicado por Edicións Laiovento no ano 2019.

Notas
-----

1. ↑  Salgado, Daniel (12 de marzo de 2019). "'Ao voso gusto' e 'Medida por medida', últimas traducións. O galego de Shakespeare". Arquivado dende o orixinal o 30 de marzo de 2019. Consultado o 13 de marzo de 2019.
2. ↑  Whitlow, Roger (1978). "Measure for Measure: Shakespearean Morality and the Christian Ethic". *Encounter* **39** (2): 165–173 – vía EBSCOhost.
3. ↑  "Measure for Measure Tone".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q665446
* WorldCat
* VIAF: 181321659
* BNF: 11950462j
* EBID: ID
* GND: 4099362-0
* IBDB: 5985
* LCCN: no2008022435
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 027471349
* Theatricalia: 12

 |
A **música do Romanticismo** é aquela composta segundo os principios da estética do Romanticismo, predominante durante o século XIX. Na historia da música, corresponde ao período que se seguiu ao clasicismo.

Historia e características
--------------------------

A Sinfonía nº 3 (*Eroica*), de Beethoven, obra de 1804, é por veces considerada como o marco do fin do período clásico e do comezo da música romántica. Mais algúns musicólogos sitúan o inicio do romanticismo na música xa a finais do século XVIII, mentres outros consideran que o período romántico comezou arredor de 1810), ano en que o termo "romántico", antes só era aplicado ó movemento literario, foi usado para cualificar Beethoven por E.T.A. Hoffmann (1776-1822), nos seus ensaios sobre a Sinfonía nº 5. Xa o final do Romanticismo na música é situado entre 1880 e 1910, segundo o autor. 

A época do Romanticismo musical coincide co Romanticismo na literatura, filosofía e artes plásticas. A idea xeral do Romanticismo é que a verdade non podería ser deducida a partir de axiomas. Certas realidades só poderían ser captadas a través da emoción, do sentimento e da intuición. Por esa razón, a música romántica é caracterizada pola maior flexibilidade das formas musicais e procurando enfocar máis o sentimento transmitido pola música do que propiamente a estética, ó contrario do clasicismo. Porén, os xéneros musicais clásicos, tales como a sinfonía e o concerto, continuaron sendo escritos.

### Estética musical

No Romanticismo, estabelecéronse varios conceptos de tonalidades para describir os vocabularios harmónicos herdados do Barroco e do clasicismo. Os compositores románticos tentaron xuntar as grandes estruturas harmónicas desenvolvidas por Haydn e perfeccionadas por Mozart e Beethoven con súas propias innovacións, buscando maior fluidez de movemento, maior contraste, e cubrir as necesidades harmónicas de obras máis extensas. O cromatismo utilizou unha forma máis frecuente e variada, así como as disonancias. A mudanza de ton acontecía de maneira máis brusca que no Clasicismo, e as modulacións ocorrían entre tons cada vez máis distantes. As propiedades dos acordes de sétima menor, que permiten modular a practicamente calquera tonalidade, foron explotadas exhaustivamente.

### Posromanticismo

Estabelecer a herdanza do romanticismo é unha tarefa tan complexa como estabelecer as orixes do movemento. Algúns compositores do século XX, como Serguéi Rakhmáninov (1873-1943), continuarán a ser románticos, sen porén declaralo. De certo modo, movementos como o impresionismo de Claude Debussy (1862-1918) e Maurice Ravel (1875-1937), e o verismo de Giacomo Puccini (1858-1924) tamén son herdeiros da tradición romántica.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207591
* BNCF: 28113
* BNE: XX550004
* Europeana: ID
* JSTOR: romantic-music
* NKC: ph125201

 |
**Nova Esquerra Catalana** (**NECat**, en galego: *Nova Esquerda Catalá*) é un partido político de ideoloxía socialdemócrata e independentista catalán. Fundouse o 15 de decembro de 2012 en Sitges baixo o impulso de Ernest Maragall, ex-dirixente do Partit dels Socialistes de Catalunya (PSC).

Presentouse ás eleccións ao Parlamento Europeo de 2014 en coalición con Esquerra Republicana de Catalunya e Catalunya Sí, baixo o nome de L'Esquerra pel Dret a Decidir. A coalición obtivo dous escanos, entre eles Ernest Maragall, que ocupaba o segundo posto na lista electoral.

O 28 de agosto de 2014 houbo un encontro en Palamós organizado por Nova Esquerra Catalana e Avancem para iniciar o curso político en Cataluña. Naquela ocasión, as dúas organizacións manifestaron a voluntade de confluír nunha nova organización antes de finais do 2014.

O 22 de novembro de 2014 presentou a súa confluencia con Moviment Catalunya para crear unha nova candidatura definida como socialista, catalanista e soberanista. O 30 de novembro anúnciase a fusión baixo a denominación Moviment d'Esquerres (MES).

Notas
-----

1. ↑  324.cat, ed. (3 de abril de 2014). "O ex-conselleiro socialista Ernest Maragall será o número dous de ERC nas europeas de maio". Consultado o 24/11/2014.
2. ↑  DiarideGirona.cat, ed. (28 de agosto de 2014). "NeCat e Avancem dan comezo ao proceso de confluencia". Consultado o 1/9/2014.
3. ↑  324.cat, ed. (30 de novembro de 2014). "Os críticos do PSC, o partit de Ernest Maragall e Moviment Catalunya presentan MES, un novo partido de esquerdas". Consultado o 30/11/2014.

Véxase tamén
------------

* Moviment d'Esquerres

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
**Ramón Vilar Landeira**, nado en Rodís (Cerceda) en 1973, é un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Filoloxía Galega pola Universidade de Santiago de Compostela. Traballou na edición de Carballo do xornal *La Voz de Galicia*, onde mantivo ao longo de máis de dous anos unha columna de opinión diaria titulada *Radiografías*, logo pasaría a encargarse de cubrir as noticias da bisbarra de Ordes para a edición de Santiago de Compostela. Dende finais de 2004 ata outubro de 2006 formou parte da redacción do xornal *Faro de Vigo* en Deza-Tabeirós-Terra de Montes. Foi o último director de *Vieiros*, dende finais de outubro de 2006 ata o 24 de xullo de 2010.

Premios
-------

Como xornalista conseguiu en 2006 o segundo premio na segunda edición do Premio a artigos xornalísticos normalizadores do concello de Carballo polo artigo *Un idioma na cetaria*, que analiza o problema da diglosia.

Como escritor obtivo o Premio de Poesía Rosalía de Castro de Cornellà e o Premio Valle-Inclán de Relato Curto en 2006, na súa quinta edición, coa obra *Arrítmicos eran os corazóns*, do que salienta o seu retrato do ambiente dos suburbios na cidade da Coruña, así como a figuración duns personaxes ben reflectidos e unha interesante carga erótica. En 2015 obtivo o Premio xornalístico Manuel Reimóndez Portela do concello da Estrada.

Obra literaria
--------------

### Narrativa

* *Os televisores estrábicos* (2014). Xerais. 144 páxs. ISBN 978-84-9914-717-8. ePub: ISBN 978-84-9914-416-0.
* *Un peixe no parqué* (2019). Xerais. 104 páxs. ISBN 978-84-9121-549-3. ePub: ISBN 978-84-9121-553-0.
* "A fraguella" (2019) en *Grial*, nº 224, Tomo LVII, páxs. 99-101.

### Obras colectivas

* *Contos de taberna*, 2014, Edicións Embora.
* *Verbo na arria. Homenaxe literaria a Xohan Xesus González*, 2016, Fervenza.
* *Pico Sacro. Ferido polo lóstrego e a lenda*, Alvarellos, 2017.

Notas
-----

1. ↑  "Ramón Vilar recibe el Premio Manuel Reimóndez Portela". *Faro de Vigo* (en castelán). 26 de setembro de 2015.
2. ↑  "Ficha do libro. Editorial Xerais". *www.xerais.gal*. Consultado o 2019-07-16.
3. ↑  "Ficha do libro. Editorial Xerais". *www.xerais.gal*. Consultado o 2019-07-16.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do autor en Edicións Xerais.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12398634
* AELG: 494
* BNE: XX5419169
* Dialnet: 4983388

 |
**José María Fuentes Fernández**, coñecido como **Chema Fuentes**, nado en Outes cara a 1952 e finado en Santiago de Compostela o 4 de decembro de 1972, foi un estudante galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do médico Fernando Fuentes Rolao e de Fanny Fernández Hermoso. Fixo o bacharelato no colexio La Salle. Estudante de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela, o sábado 4 de decembro de 1972 saíu a cear en Compostela cos compañeiros de facultade, e despois foron a roldar como membros da tuna a unhas compañeras que vivían nunha residencia na rúa Doutor Teijeiro, preto da clínica Álvarez. O subinspector da policía nacional de paisano José María Quiroga Bouzo disparoulle de socato e polas costas, e faleceu practicamente no acto. A versión oficial afirmaba que os axentes da policía nacional perseguían uns ladróns, dispararon ao aire e un dos tiros alcanzou accidentalmente a José María Fuentes. Logo da súa morte houbo mobilizacións na universidade, cortes de tráfico, cócteles molotov, pechouse a universidade e a presión social obrigou a que se recoñecesen os feitos. O seu entierro en Outes constituíu unha manifestación multitudinaria.

O policía autor da morte foi trasladado a Ourense, pero a instancias do Xulgado de Instrución de Santiago de Compostela foi detido tres días despois e quedou retido nos calabozos da comisaría. Foi acusado de asasinato con aleivosía e xulgado na Audiencia Provincial da Coruña o 3 de xullo de 1973 con presenza de correspodentes de prensa estranxeiros. Foi considerado culpable dun delito de homicidio coa agravante de abuso de superioridade pola súa condición de membro das forzas de orden e por portar un arma; cualificandose a súa acción como "un exceso de celo no exercicio das súas funcións" ao considerar que "non se requiría o uso da forza" e moito menos o emprego "da arma reglamentaria" que portaba. Foi condenado a 17 anos, 4 meses e 1 día de cadea e a indemnizar á familia da vítima con 700 000 pesetas, que tivo que desembolsar o Goberno franquista pois os xuíces consideraron ao Estado responsable civil subsidiario.

Notas
-----

1. ↑  "Nota del Gobierno civil sobre la muerte de un joven por un disparo, en Santiago", *La Voz de Galicia*, 5-12-1972, p. 13.
2. ↑  "Ayer no hubo clases en la mayor parte de las facultades de Santiago", *La Voz de Galicia*, 7-12-1972, p. 19.
3. ↑  "Gran manifestación de duelo en el sepelio del estudiante don José María Fuentes", *La Voz de Galicia*, 6-12-1972, p. 22.
4. ↑  "El día 3 de julio se celebrará el juicio por la muerte de un estudiante en Santiago", *La Voz de Galicia*, 13-6-1973, p. 4.
5. ↑  "Diecisite años de reclusión para el autor de la muerte de un estudiante, en Santiago", *La Voz de Galicia*, 12-7-1973, p. 17.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* García Suárez, Xoán Fco. (abril 2008). "Na memoria de José María "Chema" Fuentes" (PDF). *Terra de Outes* (2): 6–7.

### Ligazóns externas

* Rosende, J. A. Pérez-Esperanza Pouso- J. "La muerte del joven que levantó a la USC y Santiago contra el franquismo". *www.elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 2022-08-27.

* "Entrevista a Fernando Fuentes". Consultado o 2022-08-27.
Antena do radiotelescopio de Arecibo, Porto Rico.
**SETI** é o acrónimo do inglés ***S**earch for **E**xtra**T**errestrial **I**ntelligence*, ou **Busca de Intelixencia Extraterrestre**. Existen numerosos proxectos SETI, que tratan de encontrar vida extraterrestre intelixente, xa sexa por medio da análise de sinais electromagnéticos capturados en distintos radiotelescopios, ou ben enviando mensaxes de distintas naturezas ao espazo coa esperanza de que algún deles sexa contestado.

Historia e características
--------------------------

Os primeiros proxectos SETI xurdiron baixo o patrocinio da NASA durante os anos 1970. Un dos proxectos máis famosos, **SETI@Home**, está sendo apoiado por millóns de persoas de todo o mundo mediante o uso dos seus ordenadores persoais, que procesan a información capturada polo radiotelescopio de Arecibo.

O proxecto SETI transcendeu o seu carácter de computación distribuída, ao deseñar e levar a cabo un novo programa que se executa no ordenador do usuario, mediante o cal é posíbel participar noutros proxectos que requiren grandes cantidades de proceso. Este programa tomou o nome de BOINC (Berkeley Open Infrastructure for Network Computing). BOINC actúa como cliente de proxectos, e agora SETI é un deses proxectos. Algúns proxectos que comparten a infraestrutura son (mencionanse os que máis tempo levan): 

* Einstein@Home: Busca púlsares (estrelas de neutróns) usando os detectores de onda gravitacionais LIGO e GEO. Están apoiados pola Sociedade americana de Física (APS).
* Climate Prediction: Ten por obxectivo realizar simulacións meteorolóxicas para conseguir realizar previsións máis acertadas.
* Rosetta@home: Pretende desenvolver un método para a predición e o deseño de proteínas e as súas interaccións. Un proxecto que pode contribuír á investigación e busca de solución a moitas enfermidades humanas.
* LHC@home: É un proxecto para axudar aos científicos do CERN nas simulacións de partículas no interior do LHC (Large Hadron Collider).

Os usuarios poden libremente apuntarse aos proxectos que queiran.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Voyager
* Voyager 1
* Voyager 2
* Pioneer 10
* Pioneer 11
* Placa da Pioneer
* Disco de ouro das Voyager
* Mensaxe de Arecibo
* Sonda espacial
* Exploración espacial
* Sinal WOW
* Astrobioloxía
* Paradoxo de Fermi
* Ecuación de Drake
* SETI@home

### Ligazóns externas

* Instituto S.E.T.I. *(en inglés)*
* AstroS.E.T.I. *(en inglés)*
* HispaSETI Arquivado 20 de agosto de 2007 en Wayback Machine. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q484587
* EBID: ID
* GEC: 0246885
* GND: 4350496-6
* MAG: 183211975
* TESF: seti

 |
**Jonathan Kasibabu**, nado o 24 de abril de 1996 en Kisangani, é un xogador profesional de baloncesto congolés. Cunha altura de 2,04 m xoga nas posicións de ala-pivote. Formado na canteira do Real Madrid, actualmente xoga para o Zunder Palencia da Liga LEB Ouro.

Traxectoria
-----------

Nado en Kisangani, na República Democrática do Congo, Kasibasu formouse nas categorías inferiores do Canterbury, até que en 2012 ingresou na canteira do Real Madrid, onde xogou en categoría júnior. Na temporada 2014−15, vaise aos Estados Unidos para formar parte da Westtown School en West Chester, Pensilvania e, ao ano seguinte, ingresa na Universidade de Fairfield, Connecticut, para xogar durante catro temporadas na NCAA. Na súa última temporada no baloncesto universitario fixo unha media de 10,6 puntos e 7,4 rebotes por xogo.

Após non ter sido drafteado en 2019, na temporada 2019−20 asina polos Long Island Nets da NBA G League, equipo vinculado ao Brooklyn Nets da NBA. No equipo de Long Island fixo unha media de 7,5 puntos e 6,3 rebotes por encontro. Na seguinte temporada continua na G League, esta vez nos Austin Spurs, onde ten unha aportación estatística semellante con 7,3 puntos por encontro. Na temporada 2021−22 regresa a Europa, asinando polo Nantes Basket Hermine da LNB Pro B, a segunda categoría do baloncesto francés. Tras finalizar a temporada, o 18 de agosto de 2022 asina co Río Breogán da Liga ACB. 

### Clubs

Ao longo da súa carreira, Brajkovic ten xogado para os seguintes equipos profesionais:

* Long Island Nets (G League, 2019–2020)
* Austin Spurs (G League, 2020–2021)
* Francia Nantes Basket Hermine (Pro B, 2021−2022)
* Galiza Río Breogán (ACB / Champions League, 2022−presente)

Notas
-----

1. 1 2 3  "Luka Brajkovic, Basketball Player". *Proballers* (en inglés).
2. ↑  "Kasibabu". *Real Madrid*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en proballers.com
**Marta Tafalla**, nada en Barcelona en 1972, é unha filósofa e profesora universitaria española.

Traxectoria
-----------

**Marta Tafalla** licenciouse en Filosofía pola Universidade Autónoma de Barcelona (UAB). Nos seus anos de estudante traballou como voluntaria para Amnistía Internacional. Unha vez licenciada conseguiu unha bolsa FPI, período durante o cal fixo estancias de investigación nas universidades de Friburgo e Münster, así como cursos complementarios nas universidades de Heidelberg e Bamberg.

En 2002 obtivo o doutoramento en Filosofía cunha tese sobre Theodor Adorno, publicada por Herder Editorial (Theodor W. Adorno. *Una filosofía de la memoria*, 2003). En 2004 obtivo unha bolsa posdoutoral DAAD na Universidade de Potsdam, e en 2006 realizou unha estancia de investigación na Universidade de Londres grazas a un programa da UAB e a unha bolsa da Generalitat de Cataluña. En 1998 empezou a dedicarse á docencia e impartir clases na UAB.

É membro do consello científico do Center for Animal Ethics (UPF-CAE) da Universidade Pompeu Fabra. Centrou o seu traballo de investigación na relación entre animais, humanos e natureza desde unha perspectiva ética e estética.

Premios e recoñecementos
------------------------

En 2011 recibiu o premio Aposta 2011 polo seu estudo *Olfato y* *anosmia* *en la apreciación estética*.

Notas
-----

1. ↑  Burdeus, Joan (31 gen 2020). Núvol, ed. "El Delta ens diu que hauríem d'enretirar-nos". Consultado o 2020-03-19.
2. ↑   Jorge Riechmann (2019-04-26). "Marta Tafalla publica su estética de la naturaleza: 'Ecoanimal'". *elDiario.es* (en castelán). Consultado o 2023-01-03.
3. ↑  Centre de Cultura Contemporània de Barcelona (CC-BY-SA via OTRS) (ed.). "Marta Tafalla". Consultado o 23 de març de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24042295
* WorldCat
* VIAF: 57693947
* BNE: XX1569514
* GND: 127624309X
* ISNI: 0000000059383529
* LCCN: n2006033950
* NTA: 424524767
* ORCID: 0000-0002-0199-9552
* SUDOC: 115326596

 |
***De correctione rusticorum*** ('Da corrección dos rústicos'), tamén coñecido como ***Pro castigatione rusticorum*** ('para o castigo dos rústicos') é un sermón catequético elaborado por Martiño de Dumio, para a instrución do clero cristián do reino suevo de Galicia.

Características
---------------

O texto, escrito como unha carta ao bispo Polemio de Astorga, é na realidade un sermón preparado para a lectura pública. Constitúe un manual práctico para asistir o clero cristián na súa labor evanxelizadora. A previsión, no Segundo Concilio de Braga, dun documento destas características serve para datar o escrito, considerándose que debeu ser elaborado pouco despois da asemblea de bispos galaicos, que tivo lugar no ano 572, en tempos do rei Miro.

O *correctione* fai unha listaxe das principais prácticas idólatras presentes na época, e explica como estas se orixinaron. O escrito permite coñecer parte das crenzas e ideas relixiosas dos habitantes da Galicia do século VI. Estes, segundo Martiño:

* Rendían culto as avelaíñas e aos ratos.
* Facían agoiros observando o voo das aves e os espirros.
* Acendían cirios na noite cabo de pedras, árbores, fontes e nas encrucilladas.
* Ofrendaban aos deuses deitando gran e viño sobre os troncos no lume, e pan e viño nas fontes.
* As mulleres invocaban á deusa Minerva mentres traballaban nos teares.
* Encantaban con formulas máxicas a herba e as colleitas. etc..

Tamén celebraban as vulcanais (festas na honra de Vulcano) e seguían o calendario romano, que asignaba aos días da semana os nomes dos seus principais deuses (Marte, Mercurio, Xúpiter,etc.). Para Martiño, os días debían pasar a contarse por *feiras*, conforme a liturxia cristíán. Tal e como aínda se fai en Portugal e, até hai pouco, na propia Galiza.

Notas
-----

1. ↑  Vieira, Gerardo. "Instrução Pastoral sobre Supertições Populares".
2. ↑  López Ferreiro, Antonio (1882). *Monumentos antiguos de la iglesia compostelana*. p. 49. **in tota Galliciae regione** (Braga, Lugo, Dumio, Britonia (Mondoñedo), Iria (Compostela), Coimbra, Lamego, Ourense, Porto, Astorga, Tui, Idaña, Viseu)
3. ↑  *De correctione rusticorum.*Tradución de X. E. López Pereira (Universidade da Coruña).
4. ↑  Gentalha do Pichel (09/07/2012). *Quarta Feira logo vem* (Youtube).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Martiño de Dumio.
* Como levar unha vida honesta.

### Ligazóns externas

* Texto do documento en latín.
* Tradución en lingua inglesa.
**Sabaria** foi un territorio semiautónomo, entre os reinos Suevo e Visigodo, nos séculos IV e VI que ocuparía a zona que vai de Benavente a Salamanca e de Sayago a Simancas. Esta autonomía reflectiríase na cuñaxe de moeda propia, pero isto parece ser unha confusión coa ceca visigoda de Senimure-Semure (a Zamora actual).

Historia
--------

As referencias históricas son escasas, pero cabe destacar a nómina de bispos asistentes ao Concilio de Braga en 408, na que constan os bispos de Asturica Augusta, Legio, Salmántica e Sabaria.

No ano 572, o rei suevo Miro ataca a *sappos* e *runcones*, nun movemento previo ao ataque contra os visigodos. O ano 573, Leovixildo procede contra os *sappos* de Sabaria e conquista a zona, como paso previo á conquista do Reino Suevo.

No ano 576 Leovixildo arrasa a zona (destrución de Sabaria, demolición das fortificacións de Zamora,...) como medida preventiva ante a definitiva conquista do Reino Suevo, aínda que diversos problemas internos aprazan esa intervención ata o ano 585.

A localización do territorio relacionouse con:

* a mansio *Sibarim* na vía XXIV do Itinerario de Antonino, entre Helmántica e Ocelo Durii, que adoita identificarse con Torre de Sabre (Zamora).
* a zona de Tras-os-Montes e Zamora, ao redor do río Sabor, afluente da dereita do río Douro.

En canto aos seus habitantes, fanse descender de: 

* os vacceos.
* a tribo ástur cismontana dos sappos.
* a tribo ástur cismontana dos superatios, localizados na zona norte da provincia de Zamora.

Notas
-----

1. ↑  Luciano Pérez Vilatela: "Senimure y Ocelodurum", *El Miliario Extravagante*, 44, Set. del 93, pp. 10- 13.
2. ↑  *Crónica de Juan de Bíclaro*: "ANNO VII IVSTINI IMP. QVI EST LIVVIGILDI V ANNVS [573] (...) Liuuigildus rex Sabariam ingressus Sappos vastat et provinciam ipsam in suam redigit dicionem (...)".
3. ↑  **Guimarães**, nº 104 de 1994, pp. 83-107. Jorge L. Quiroga, Monica R. Lovelle.
**Iria Carreira Pazos**, nada en Arzúa en 1991, é unha médica e política galega do BNG, deputada no Parlamento de Galicia pola Circunscrición electoral da Coruña.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela. Traballou como médica residente de Medicina Familiar e Comunitaria. Formou parte da dirección nacional de Galiza Nova e foi responsábel da asemblea nacional LGBT. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020 foi de número 7 da lista do Bloque Nacionalista Galego pola Circunscrición electoral da Coruña, obtendo acta de deputada autonómica.

É secretaria xeral da Unión da Mocidade Galega.[]

Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024, saíu elixida deputada pola Coruña.

Notas
-----

1. ↑  "Resolución do 15 de xuño de 2020 pola que se fan públicas as candidaturas proclamadas…" Diario Oficial de Galicia n.º 117, do 16/6/2020.
2. ↑  Cedrón, María; García Calvo, Lorena (19 de febreiro de 2024). "Este es el nuevo Parlamento de Galicia, diputado a diputado". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 21 de febreiro de 2024.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Iria Carreira Pazos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Parlamento de Galicia Arquivado 17 de agosto de 2020 en Wayback Machine.
**Sumar Galicia** é unha coalición electoral galega de esquerdas formada para presentarse ás eleccións ao Parlamento de Galicia de 2024. Intégrana tres partidos políticos: Movemento Sumar Galicia, Esquerda Unida e Verdes Equo Galicia.

Historia
--------

Movemento Sumar Galicia, xunto con Esquerda Unida e Verdes Equo Galicia, chegaron a un acordo as semanas de finais de decembro de 2023 e comezos de 2024 para presentarse na coalición electoral Sumar Galicia, coa deputada pola Coruña, Marta Lois, como candidata á presidencia.

Partidos que integran a coalición
---------------------------------

De acordo á documentación presentada e rexistrada ante a Xunta Electoral Central, os partidos políticos que constitúen a coalición son os seguintes:

| Partidos |
| --- |
|  |  | Movemento Sumar Galicia |
|  |  | Esquerda Unida |
|  |  | Verdes Equo Galicia |

Resultados electorais
---------------------

| Comicios | Cabeza de lista | N.º de votos | % de votos | Escanos | +/– |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **2024** | Marta Lois | 28 171 | 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  1,92 % |

 | 0 / 75 | - |

Véxase tamén
------------


1. ↑  "Sumar Galicia formaliza el registro de su coalición y la "puesta de largo" será el 12 en Vigo con Díaz y Errejón". *www.europapress.es*. 4 de xaneiro de 2024.
2. ↑  "Marta Lois será la candidata de Sumar en las elecciones gallegas". *www.publico.es*. 26 de decembro de 2023. Consultado o 7 de xaneiro de 2024.
3. ↑  "Xunta Electoral de Galicia RE 207/2024" (PDF). *Xunta Electoral Central*. 5 de xaneiro de 2024.
4. ↑  SER, Cadena (26 de decembro de 2023). "Marta Lois será la candidata de Sumar para las elecciones gallegas". *cadena SER*. Consultado o 31 de decembro de 2023.