| Satyrium ilicis |
| --- |
| *Satyrum ilicis* sobre una flor de zarzamora. |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Subfilo: | Hexapoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Lepidoptera |
| Suborde: | Glossata |
| Infraorde: | Heteroneura |
| (sen clasif.): | Ditrysia |
| Superfamilia: | Papilionoideas |
| Familia: | Lycaenidae |
| Subfamilia: | Theclinae |
| Tribo: | Eumaeini |
| Xénero: | *Satyrium* |
| Especie: | ''***S. ilicis''*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Satyrium ilicis'**Esper, 1779 |

***Satyrium ilicis*** é unha pequena bolboreta marrón da familia Lycaenidae que habita nas carballeiras e aciñeirais do occidente euroasiático. Foi descrita por Eugenius Johann Christoph Esper en 1779 como *Papilio ilicis*.

Descrición
----------

Son pequenas, de case 3 a 3,5 cm de envergadura, ás anteriores entre 14 e 16 mm, máis grandes as femias que os machos. O anverso das ás dos machos presenta unha cor marrón escura, cunha pequena mancha androconial escura case inapreciable nas ás anteriores e nas posteriores unha mancha laranxa no vértice anal e un apéndice caudal abrancazado en V2. As anteriores das femias adoitan posuír unha gran mancha postdiscal laranxa ou ocre. O reverso en ambos os sexos é tamén de cor marrón, aínda que máis claro, cunha liña descontinua bicolor —branco e marrón— na zona postdiscal das ás anteriores. Nas posteriores, ademais desa mesma liña na zona postdiscal, posúe cinco lúnulas alaranxadas submarxinais bordeadas de negro.

Como o resto de especies da súa familia as eirugas son algo aplanadas, con finos pelos, cabeza retráctil e aspecto de lesma. Os imagos presentan nas súas cabezas palpos longos e brancos, ollos grandes e escuros e antenas aneladas en branco. Ambos os sexos posúen tres pares de patas funcionais para camiñar ou agarrarse, con ás fortes e ben proporcionadas que lles permiten voar rapidamente, pousándose en bebedoiros ou charcas nos calorosos días de verán.

Ciclo biolóxico
---------------

É unha especie univoltina, superando a diapausa en estado de ovo. As larvas eclosionan ao principio da primavera e comezan a alimentarse das follas de aciñeira ou carballo, desde a nervadura central cara á periferia. Tamén se poden alimentar de *Rhamnus catharticus* ou de cerdeira de acios. É mirmecófila coa especie *Camponotus aethiops*. A finais da primavera transfórmase en crisálide. Os imagos voan ao principio do verán, nos meses de xuño e xullo, cando se reproducen e depositan os ovos.

Distribución e hábitat
----------------------

*Satyrium ilicis* libando nunha asteraceae xunto ao escaravello *Heliotaurus ruficollis*.
Poden ser vistas en poboacións dispersas pero abundantes en aciñeirais, carballeiras e monte baixo, así como en baldíos secos cubertos de maleza e en ladeiras abruptas entre carballeiras, desde baixa altitude até os 1500 m.

Ten unha distribución eurasiática occidental. Ocupa toda Europa, desde os países bálticos e sur de Suecia até a Península Ibérica, Asia Menor e Líbano; faltando das illas, tanto mediterráneas como atlánticas; na Península Ibérica é máis abundante nos aciñeirais e carballeiras dos Pireneos e cornixa Cantábrica, norte do Sistema Ibérico, norte e suroeste de Portugal e norte do Sistema Penibético, aínda que pode ser atopada tamén en zonas intermedias.

Sinonimia
---------

* *Papilio ilicis* Esper, 1779;
* *Papilio lynceus* Fabricius, 1787
* *Thecla caudatula* Zeller, 1847
* *Thecla bischoffii* Gerhard, 1850
* *Thecla bischoffii cilicica* (Holtz, 1897)
* *Thecla syra* Pfeiffer, 1932
* *Thecla syra pinoptas* (Zerny, 1932)

Pero a especie tamén pode verse escrita como *Fixenia ilicis* ou *Nordmannia ilicis*.

Notas
-----

1. ↑  Esper, E. J. C. (1779) Ademais pode observarse unha ilustración en Schmetterlinge in Abbildungen nach der Natur
2. ↑  Aguado Martín, O. L. (2007), p. 567
3. 1 2 3  Higgins, L. G. y N. D. Riley (1980)
4. ↑  Aguado Martín, O. L. (2007), pp. 537-538
5. 1 2  Savela, M. (2011)
6. ↑  Aguado Martín, O. L. (2007), pp. 567-568
7. 1 2  Aguado Martín, O. L. (2007), p. 568
8. 1 2  Leraut, P. (2007)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Aguado Martín, O. L. (2007). *Las mariposas diurnas de Castilla y León (Lepidópteros ropalóceros) Especies, biología, distribución y conservación* **II**. Valladolid: Junta de Castilla y León. p. 1041. ISBN 978-84-9718-474-8.
* Esper, Eugenius Johann Christoph (1779). "Schmetterlinge in Abbildungen nach der Natur (Bolboretas nas ilustracións da natureza)" (en alemán). Consultado o 6 de xaneiro de 2011.
* Higgins, L. G. y N. D. Riley (1980). *Guía de campo de las mariposas de España y Europa*. Barcelona: Omega. p. 452. ISBN 84-282-0327-X.
* Leraut, Patrice (2007). *Insectos de España y Europa*. Barcelona: Lynx Edicions. p. 528. ISBN 978-84-96553-27-9.
* Savela, Markku (2011). "Lepidoptera and some other life forms" (en inglés). Consultado o 6 de xaneiro de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q900973
* MAG: 2776874792

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 51402
* Dyntaxa: 101732
* EUNIS: 90425
* FE: 441171
* FE-New: ID
* GBIF: 5882969
* iNaturalist: 208979
* NCBI: 876074
* Soortenregister: 168361
* TAXREF: 219758
* Vlindernet: 1046

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C3062595

 |