recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Charles Lessner**, nado en Londres o 8 de novembro de 1879 e finado en Vilagarcía de Arousa o 14 de maio de 1944, foi un enxeñeiro de minas inglés.

Traxectoria
-----------

Foi fillo de Friedrich Leßner, xastre membro da Liga dos Comunistas, que en 1848 participara na revolución alemá. Logo de pasar por prisión coñeceu a Karl Marx, quen apadriñou ao seu fillo Charles.

Despois de estudar a carreira de enxeñaría de minas, Charles Lessner foi a África a traballar. A comezos do século XX chegou a Galicia para traballar nas minas de estaño. En Vilagarcía de Arousa hospedouse na Fonda Porto, e casou con Josefina Porto Rey, a filla dos donos da fonda e irmá de Francisco Porto Rey, o 7 de agosto de 1909.

Deu clases de inglés, entre outros a Aquilino Iglesia Alvariño.

Está soterrado no cemiterio inglés de Rubiáns.

Notas
-----

1. ↑  Iglesia Alvariño, A. (1986): "Autobiografía poética", en *Dorna. Revista Poética Galega* nº 10, Universidade de Santiago de Compostela.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Luaña, S.: "El vilagarciano ahijado de Marx", artigo en *La Voz de Galicia*, 17 de marzo de 2013 *(en castelán)*.
**Anima Christi** (en galego *Alma de Cristo*), é unha pregraria da tradición católica dedicada a Xesús crucificado, que se recita durante a comuñón eucarística.

Historia
--------

A oración compúxoa un autor descoñecido na primeira metade do século XIV, o papa Xoán XXII concedeu indulxencias en 1330 a quen a rezase. James Mearns, un himnólogo británico atopouna nun manuscrito do Museo Británico datado en 1370; tamén existe unha inscrición no Alcázar de Sevilla, da época de Pedro o Cruel. Erroneamente pensouse que o autor era; Ignacio de Loiola, que escribiu sobre a oración ao inicio dos seus *Ejercicios espirituales*.

Texto
-----

### Latín

Anima Christi, sanctifica me.  

Corpus Christi, salva me.  

Sanguis Christi, inebria me.  

Aqua lateris Christi, lava me.  

Passio Christi, conforta me.  

O bone Jesu, exaudi me.  

Intra vulnera tua absconde me.  

Ne permittas a Te me separari.  

Ab hoste maligno defende me.  

In hora mortis meae voca me,  

Et jube me venire ad Te,  

Ut cum Sanctis tuis laudem Te  

Per infinita saecula saeculorum.  

Amen.

Notas
-----

1. ↑  Frisbee, Samuel. "Anima Christi." The Catholic Encyclopedia. Vol. 1. New York: Robert Appleton Company, 1907

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q127997
* MusicBrainz: ID

 |
**Animacam** é un festival internacional de animación en liña que forma parte dunha iniciativa levada a cabo por Limaia Producións, produtora ourensá do sector da animación.

Traxectoria
-----------

A primeira edición de *Animacam.tv*, de xullo a outubro de 2008, foi visitada por 75 000 internautas e participaron nas seccións competitivas 164 películas de animación procedentes de 33 países das cales seis foron seleccionadas para premios de 2000 euros cada un por votantes rexistrados dende 43 países.

Na súa Segunda Edición, posta en marcha en Internet, o apartado competitivo do festival engadiu espazos para escolas de animación e creadores noveis que puideron participar no apartado "Ópera prima" e tamén noutro para películas dirixidas a nenos ata os seis anos baixo o nome de Preescolar, mantendo as demais categorías e os premios do público de 2000 euros e dous premios especiais coa mesma dotación.

Tamén foi nova a categoría "Obras inacabadas", fóra de concurso, aberta a recibir todas aquelas obras de animación de calquera época e técnica, que quedaron en fase inicial ou á metade de produción, co obxectivo de que xurdan contactos que axuden a rematalas.

A participación en Animacam abriuse tamén a peregrinos e internautas en xeral, a través das súas Seccións Paralelas, nas que todos puideron deixar a súa crónica persoal sobre o Camiño de Santiago, as lendas de tradición oral e as festas. Nesta última sección, aparecían tamén os 315 concellos galegos con ligazóns ás súas respectivas páxinas de Internet.

Notas
-----

1. ↑  Daquela había 315 concellos en Galicia. Posteriormente, coa fusión de Oza dos Ríos e Cesuras, e do Concello de Cerdedo e o Concello de Cotobade pasaron a ser 313.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Animacam (en castelán e inglés).
***Animals*** é o décimo álbum de estudio da banda inglesa de rock progresivo Pink Floyd, editado o 23 de xaneiro de 1977. Trátase dun álbum conceptual que ofrece unha crítica mordaz das condicións socio-políticas do Reino Unido dos anos 70, e presenta un marcado cambio no seu estilo musical con respecto ao seu anterior traballo. *Animals* foi gravado no estudio do grupo, Britannia Row, pero a súa produción foi interrompida tras os primeiros síntomas de discordia que anos máis tarde rematarían coa saída do teclista Richard Wright do grupo. A imaxe da portada, un porco flotando entre dúas chemineas da central termoeléctrica de Battersea, foi concibida polo baixista Roger Waters, e fotografiada polos seus colaboradores Hipgnosis.

O álbum foi publicado con boas críticas no Reino Unido, onde acadou o número 2 das listas. Tamén foi un éxito nos Estados Unidos, sendo número 3 na *Billboard 200*, e aínda que só estivo nas listas do país durante 6 meses, as súas vendas continuas levaron á súa certificación por parte da RIAA de catro discos de platino.

Listaxe de cancións
-------------------

Todas as letras escritas por Roger Waters. 

| Cara 1 |
| --- |
| N.º | Título | Música | Voz principal | Duración |
| 1. | "Pigs on the Wing (Part I)"   | Waters | Waters | 1:25 |
| 2. | "Dogs"   | Gilmour, Waters | Gilmour, Waters | 17:03 |

| Cara 2 |
| --- |
| N.º | Título | Música | Voz principal | Duración |
| 1. | "Pigs (Three Different Ones)"   | Waters | Waters | 11:25 |
| 2. | "Sheep"   | Waters | Waters | 10:25 |
| 3. | "Pigs on the Wing (Part II)"   | Waters | Waters | 1:23 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q206216
* AllMusic: mw0000191390
* Discogs: 10370
* MusicBrainz: ID

 |
Manuscrito da crónica de ibn Fadlan.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras árabes. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Ahmad ibn Fadlān ibn al-Abbās ibn Rāšid ibn Hammād** (en árabe: *أحمد بن فضلان بن العباس بن راشد بن حماد*) foi un escritor e viaxeiro árabe do século X que escribiu unha crónica das súas viaxes como membro da embaixada do Califato Abasí de Bagdad ó rei dos protobúlgaros do Volga, o *Kitāb ilà Malik al-Saqāliba* (كتاب إلى ملك الصقالبة). O seu relato é moi coñecido, xa que proporciona unha descrición dos viquingos do Volga, incluíndo o seu testemuño ocular dun enterramento viquingo cun barco funerario.

A embaixada
-----------

**Ahmad ibn Fadlan** foi enviado dende Bagdad en 921 para servir como secretario dun embaixador do califa abasí Al-Muqtadir ó *iltäbär* (rei vasalo baixo os kházaros de Bulgaria do Volga, Almış.

O obxectivo da embaixada consistía en que o rei da capital Bolghar rendese homenaxe ó califa al-Muqtadir e, en troques, dar ó rei cartos para financiar a construción dunha fortaleza, dunha mesquita e para converter aos protobúlgaros ao islam. Aínda que acadaron Bolghar, a misión fracasou porque á altura do Volga, a caravana foi apresada por un grupo de viquingos, os Rus, de onde procede o nome de Rusia, que os levaron canda si, para realizar as súas campañas nórdicas.

Xa de volta, Ibn Faldlan entregoulle un documento ó califa, amosando as causas polas cales non puido completar a misión que lle mandaran. Con base a este documento, espallado por todo o mundo, Michael Crichton escribiu a súa obra *Eaters of the Dead*; a cal á súa vez, serviu de base para o filme *The 13th Warrior*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q200947
* WorldCat
* VIAF: 165728260
* BIBSYS: 90176791
* BLBNB: 000569157
* BNF: 11908144p
* BRE: 1997767
* CERL: cnp00169593
* CiNii: DA06218697
* DeutscheBio: 100997996
* EGAXA: vtls001011272
* FAST: 1825440
* GND: 100997996
* ISNI: 0000 0003 8596 9410
* LCCN: n84083339
* LibraryThing: fadlanahmadibn
* NDL: 00444182
* NKC: jo2016924061
* NTA: 070066949
* OL: OL6515559A
* SELIBR: 191286
* SUDOC: 026929651

 |
**Ana Rodríguez Martí**, nada en Ferrol, é unha xornalista galega.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en xornalismo pola Universidade de Santiago de Compostela e fixo un mestrado en realización de documentais. A súa traxectoria profesional comeza a desenvolverse na prensa escrita, concretamente nos diarios *La Voz de Galicia* e *El Ideal Gallego*. Colabora así mesmo nalgunhas revistas de motor.

Entre 1994 e 1998, comeza a traballar na TVG, destacando a súa etapa como condutora de *Galicia Directo*, un programa diario informativo centrado na actualidade galega. Tamén exercería de redactora en tódalas edicións dos informativos da canle autonómica galega, chegando a presentar o de noite e o correspondente á edición internacional, emitida vía satélite. Foi ademais editora e presentadora dos informativos locais e formou parte do equipo doutro programa da Galega, o espazo de reportaxes que hoxe continúa en emisión, *A revista*.

Posteriormente incorporouse a Telecinco, onde traballaría nos informativos. Comezou formando parte da redacción de Galicia para presentar os informativos territoriais dende ese mesmo ano ata o verán de 2000. Entón trasládase a Madrid onde se fixo cargo ata 2005 do informativo matinal de Telecinco. Durante estes anos traballou tamén en varias coberturas especiais en Galicia, destacando a que fixo da catástrofe do petroleiro *Prestige* en 2003, e que valeu a Telecinco varios galardóns xornalísticos, entre eles un Premio Ondas e o Premio TP. Tamén relatou en directo os atentados do 11-M e o inicio da guerra de Iraq. Na súa última temporada nesta televisión, a 2005-2006 a Rodríguez encomendóuselle a presentación do informativo de madrugada.

En outubro de 2006 é contratada pola TVG para substituír a Sonia Vizoso á fronte do programa *Hai debate*, función que lle valeu a candidatura ao premio Mestre Mateo do Audiovisual de Galicia e que desempeñou até a desaparición do programa co cambio de goberno na Xunta en 2009.

Na actualidade realiza conexións en directo para os informativos de Pedro Piqueras e de David Cantero.

Ademais, desde a elección de Manuel Campo Vidal como presidente da Academia das Ciencias e das Artes da Televisión de España en setembro de 2006, Ana Rodríguez forma parte da xunta directiva desta como vocal.

Dende o 9 de setembro ata o 31 de outubro do 2013 presentou *Te vas a enterar*, xunto con Álvaro de la Lama, un programa diario e vespertino sobre a actualidade.

Notas
-----

1. ↑  "Mediaset cambia a Jesús Gallego en 'Te vas a enterar' y le encarga otro programa". Arquivado dende o orixinal o 22 de febreiro de 2014. Consultado o 11 de febreiro de 2014.
2. ↑  Cuatro prepara una revolución en sus tardes: cancela 'Te vas a enterar' y llega 'Lo sabe, no lo sabe'
A **Conferencia de Lausana** foi unha xuntanza de países celebrada no castelo de Ouchy, en Lausana, (Suíza), e que tiña por obxectivo reducir as cargas económicas que se lle puxeran como castigo a Alemaña logo da primeira guerra mundial.

A Conferencia, tamén chamada **Conferencia das Indemnizacións** comezou o 16 de xuño de 1932 e durou ata o 9 de xullo.

O propósito era atopar unha solución ás graves dificultades económicas e financeiras que sacudiran a economía global desde o Martes Negro de 1929. A principios do verán de 1932, Alemaña comezaba a preocupar de novo as potencias occidentais e todos os ollos estaban postos nos delegados alemáns, o barón Konstantin von Neurath e o chanceler Franz von Papen. A conferencia fixou un importe de tres mil millóns de marcos para cubrir as indemnizacións que debía Alemaña tras a primeira guerra mundial, o que representaba unha redución de máis de 93 millóns da débeda de guerra. Ao que se pagase esta suma, o que debería ocorrer antes de 1935, Alemaña estaría definitivamente libre das súas débedas. Pero a chegada ao poder de Hitler en 1933 cancelou estas débedas sen que se chegasen nunca a pagar.
**Ana María Ulla Miguel**, nada en Vigo en 1965, é unha astrofísica galega, escritora e profesora na Universidade de Vigo.

Traxectoria
-----------

Ana Ulla comezou a carreira de Física na Universidade de Santiago de Compostela, onde cursou os tres primeiros cursos,e logo especializouse en Astrofísica na Universidade de La Laguna, onde tamén realizou a súa formación doutoral. Entre 1988 e 1995, ocupou diversos postos de investigación e docencia na Universidade de Tromsø (Noruega), o Laboratorio de Astrofísica Espacial e Física Fundamental ( Madrid), a Axencia Espacial Europea (ESA), ou o Instituto Niels Bohr de Copenhague. Posteriormente, foi contratada posdoutoral no Instituto de Astrofísica das Canarias (IAC), traballando para o proxecto "Infared Space Observatory" da ESA.

Desde 1997 é profesora do Departamento de Física Aplicada da Universidade de Vigo, sendo a investigadora principal do Grupo AS1 de Astronomía e Astrofísica da UVIGO dende a súa creación no ano 2005 ata outubro de 2017. Forma parte do equipo galego da misión Gaia, da Axencia Espacial Europea (ESA), na que participan máis de 450 científicos e enxeñeiros doutros 23 países co obxectivo de elaborar un mapa preciso en 3D da Vía Láctea. Ademais, é integrante do padroado da Fundación Ceo, Ciencia e Cultura que xestiona o Observatorio Astronómico de Forcarei.

En decembro de 2015 publicou a súa primeira novela infantil titulada "Desde el jardín, las estrellas".

Recoñecementos
--------------

En febreiro de 2014 recibiu, ex aequo con Minia Manteiga, o premio "Galega destacada 2013" concedido pola Asociación Diálogos 90. Tamén foi galardoada co recoñecemento "Muller Científica 2020" que outorga o IES Val Miñor.

Notas
-----

1. 1 2  "Ana Ulla Miguel - Introducción a la Astronomía Visual y Fotográfica". *sites.google.com*. Arquivado dende o orixinal o 04 de setembro de 2020. Consultado o 2020-08-27.
2. ↑  administrador. "Ana Ulla Miguel". *Executivas*. Consultado o 2020-08-27.
3. ↑  Redacción (2016-09-14). "A misión Gaia obtén a primeira imaxe completa da Vía Láctea". *GCiencia*. Consultado o 2020-08-03.
4. 1 2  "Ana Ulla Miguel". *www.escritores.org*. Consultado o 2020-08-27.
5. ↑  "Las astrofísicas del satélite Gaia se convierten en "Galegas Destacadas"". *www.farodevigo.es*. Consultado o 2020-08-27.
6. ↑  "«Se non vemos as estrelas, non sabemos a onde pertencemos»". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2020-03-14. Consultado o 2020-08-27.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Mulleres ninguneadas na Ciencia no programa Vivir Aquí da TVG
* Que facemos? A astrofísica e o Observatorio Astronómico de Forcarei
Selo do rei de Navarre
Mural de Batasuna en Guipúscoa, 2003
A ***arrano beltza*** ("Aguia Negra" en éuscaro) é un antigo símbolo vasco-navarro que mostra unha aguia negra sobre un fondo amarelo e é moi usada, aínda que non exclusivamente, polos nacionalistas vascos como símbolo da rexión do País Vasco.

Simbolismo e características
----------------------------

A aguia negra era orixinariamente o selo do rei Sancho III de Navarra quen tivo baixo o seu mando tódolos territorios de cultura e lingua vascas. Segundo a interpretación nacionalista vasca, o mandato de Sancho III constitúe un precedente histórico para as aspiracións de unificación dos territorios de lingua vasca nun estado independente. Segundo a perspectiva nacionalista española, é un dos primeiros intentos de formar unha España unificada.

Este símbolo é empregado frecuentemente pola chamada Ezker Abertzalea (Esquerda patriota), quen o consideran "o símbolo máis antigo do territorio de Euskal Herria". Dáselle un uso semellante ó dos símbolos buscados por Sabino Arana. A pesar disto, xunto á ikurriña, de orixe aranista, tamén é usada moi a miúdo a ***arrano beltza***, que é considerada un símbolo máis xenuino de Euskal Herria. Pola mesma razon, esta esquerda abertzale empregan a miúdo o tradicional termo de *Euskal Herria* no canto do neoloxismo *Euskadi*, creado por Sabino Arana no século XIX. (*Euskadi*, por outra parte, comeza a ser máis identificado coa Comunidade Autónoma Vasca.)

Algunhas organizacións vascas españolistas e as súas homónimas en Navarra empregan asemade a *arrano beltza*, considerándoa, dende un punto de vista oposto, un símbolo da unidade de España. Segundo esta idea, eles alegan que Sancho III aparece en moitos documentos nomeado *Rex Hispanorum Regum*, é dicir, "Rei dos reinos de Hispania", o que, dende o seu punto de vista, demostra que o Reino de Navarra percivía a España como unha unidade territorial e histórica, a pesar da súa división política. Sancho III ademais converteu a Castela nun reino cando o deu ó seu fillo Fernando (aquí os españolistas obvian o feito de que Castela formouse a partir dun condado do Reino de León), e a aguia, usada polos seus reis até incluso Isabel I vería da *arrano beltza*.

Véxase tamén
------------

*Arrano beltza* é tamén unha canción do cantautor vasco Mikel Laboa, incluíndo os versos:

|  |  |
| --- | --- |
| *Arrano beltzarekin joan ziren**joan joan**Jaengo Navas de Tolosara**Nafarrak**eta kate kateekin itzuli etxera.* | Eles foron coa aguia negraforon, foroná Navas de Tolosa en Xaénos navarrose volveron á casa con cadeas, cadeas. |

Isto alude á lenda sobre a orixe do escudo de armas de Navarra.

Comparación coa bandeira do Sacro Imperio Romano.
### Ligazóns externas

* Reino de Navarra
**Alberto Manuel Cereijo Suárez**, nado na Coruña o 13 de agosto de 1967, é un músico galego. Destaca polo seus traballos de guitarrista, arranxador, composición e produción. É coñecido por ser o guitarrista solista do grupo de rock Los Suaves.

Biografía
---------

En 1985 Cereijo iniciouse como músico, aos 17 anos, empezando a tocar en bandas locais ourensás como Alquitrán e Reina del Alba. Entre 1987 e 1990 cursou os seus estudos musicais na escola musical "Estudio", de Santiago de Compostela, onde levou a cabo estudos de harmonía, composición, improvisación, solfexo, polirrítmia, instrumento etc. e no conservatorio oficial de música de Ourense, onde estuda guitarra, solfexo e canto coral. É durante este tempo, en 1989, cando entra a formar parte de Los Suaves como membro fixo. Durante 1990 viaxa aos Ánxeles, onde se matricula no Musical Institute de Hollywood, no departamento de Guitar Institute of Technology, graduándose en marzo de 1992. Este mesmo ano publicou o seu primeiro álbum en solitario, *Work Out*, para a compañía Donosti Rock.

Compaxinando o seu traballo con Los Suaves durante toda a década de 1990, en 1998 realizou un máster de tres meses, novamente no Musical Institute. En 2001 publicou o seu segundo álbum en solitario, *Evasion*, esta vez para o selo Locomotive Music. No ano 2003 fundou a banda de rock ECO, xunto con Tino Mojón e Roberto Espinosa, aos que máis tarde se lles uniría Diego P. Castro, publicando o seu único álbum, *Réplica*, en 2007. Na actualidade compaxina o seu traballo en Los Suaves e ECO.

Outros datos
------------

* Cereijo asistiu a clases e seminarios de músicos como Brett Garsed, Nick Nolan, Danny Gill, Blues Saraceno, Terry Bozzio, Gregg Bissonette, Bobby Rock, Stu Hamm, Steve Dudas, Jeff Berlin, Don Mock, Keith Wyatt, Steve Trovato, Jamie Findlay, Paul Hanson, Dan Gilbert, Ralph Humprey, Bill Ward, Oz Fox, Craig Goldie, Jennifer Batten, Ross Bolton, Scott Henderson, Victor Woten, Randy Coven ou Norman Brown.
* Durante estes anos impartiu seminarios e clinics por numerosos puntos de España, sendo profesor en varias escolas de música de Galicia.

Discografía
-----------

### Con Los Suaves

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | *Ese día piensa en mí* | (1987) |
| \* | *Maldita sea mi suerte* | (1991) |
| \* | *Malas noticias* | (1993) |
| \* | *Santa Compaña* | (1994) |
| \* | *¿Hay alguien ahí?* | (1995) | Directo |
| \* | *San Francisco Express* | (1997) |
| \* | *Víspera de todos los santos* | (2000) |
| \* | *Un paso atrás en el tiempo* | (2002) | Recompilatorio |
| \* | *Si yo fuera Dios* | (2003) |
| \* | *El jardín de las delicias* | (2005) |
| \* | *Adiós, adiós* | (2010) |

### Álbums en solitario

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | *Work Out* | (1990) |
| \* | *Evasion* | (2001) |

### Con ECO

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | *Réplica* | (2007) |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do artista
* MySpace oficial do artista
* Páxina oficial de ECO

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8193462
* WorldCat
* VIAF: 86541826
* BNE: XX1009560
* Discogs: 2747830
* ISNI: 0000 0000 6014 2204
* MusicBrainz: ID

 |
**Andrés Genaro Rey Baltar**, nado en Padrón o 19 de setembro de 1886 e finado en Santiago de Compostela o 1 de decembro de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Rey Gosende. Emigrou a Arxentina co seu irmán Ramón Rey Baltar. Aou seu retorno coverteuse en propietario e innovador agrario. Membro da UGT e afiliado á Agrupación Socialista de Padrón. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e recluído no cárcere de Padrón até o 30 de agosto que foi trasladado á prisión de Santiago de Compostela. Xulgado en consello de guerra en Compostela acusado de traizón o 16 de novembro con Francisco Castaño Otero, Jaime Caamaño Comparada, Antoliano Correa Jamardo e José Millares Gil, foron condenados a pena de morte. Foron executados no cemiterio de Boisaca o 1 de decembro de 1936. Posteriormente fóronlle incautados os seus bens e poxados.

Notas
-----

1. ↑  *El Compostelano*, 17-11-1936, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Andrés Rey Baltar na páxina web *Nomes e Voces*.
* Cartas de republicanos galegos condenados a morteArquivado 24 de febreiro de 2015 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535781
* DSBE: 15059\_rey-baltar-andres-genaro

 |
**Andrés Gómez Legaspi**, nado en Muxa (Lugo) o 19 de xaneiro de 1892, foi un mestre e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Miguel Gómez Meilán. Aprobou as oposicións ao Maxisterio en 1924. Foi mestre en Viveiro, Ribadeo, San Román de Vilaestrofe e Cima de Vila (Pedreda). Dirixiu a revista pedagóxica *Vida Escolar*. Dirixiu as Colonias Escolares de Reinante. Foi concelleiro de Lugo en 1928. Militou en Unión Republicana, da que foi nomeado tesoureiro da xunta local de Lugo en marzo de 1936. Foi presidente da mutualidade do Maxisterio de Lugo. Dende 1950 foi profesor da Escola de Comercio de Lugo. Xubilouse como mestre en 1962.

Recoñecementos
--------------

En 1960 foille concedida a medalla de Afonso X o Sabio.

Vida persoal
------------

Casou en Lugo con Teresa Losada Soto en 1917.

Notas
-----

1. ↑  Nalgunha fontes o seu segundo apelido aparece transcrito como **Legazpi**.
2. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 44.
3. ↑  *El Progreso*, 3-3-1936, p. 6.
4. ↑  *El Progreso*, 19-1-1962, p. 4.
5. ↑  *El Progreso*, 27-11-1960, p. 2.
6. ↑  *La Voz de la Verdad*, 27-10-1919, p. 2.
***Aparición do apóstolo san Pedro a san Pedro Nolasco*** é un cadro de Francisco de Zurbarán pintado en 1629 e conservado no Museo do Prado de Madrid, España. Está pintado ó óleo sobre lenzo, mide 179 cm de alto por 223 de ancho e forma parella con *Visión de san Pedro Nolasco.* Na zona inferior está asinado e datado: FRANCISCUS Đ ZURBARAN [coa inscrita na N]/ FACIEBAT. 16Z9

O cadro representa a san Pedro aparecéndose e consolando a san Pedro Nolasco, xa que este quería ir a Roma para visitar a tumba do apóstolo e non podía, e cominándolle a continuar as súas tarefas de evanxelización en España.

A obra, xunto coa súa compañeira *Visión de san Pedro Nolasco*, das mesmas medidas, foi realizada para o claustro do convento de la Merced Calzada de Sevilla (actual edificio do Museo de Belas Artes). Nelas o pintor estremeño amosa a súa habilidade para plasmar a expresión das figuras, os valores táctiles e calidade das texturas e o cromatismo de brancos e grises en composicións austeras.

En 1808 o lenzo foi comprado por López Cepero, deán da catedral de Sevilla, que en 1821 doou á colección do rei Fernando VII.
**Apasa** foi unha cidade do oeste de Anatolia, a derradeira capital do reino de Arzawa, na época de Uhha-Ziti, un vasalo do imperio hitita de Mursilis II, destruída por este tras unha guerra difícil en -1322.

Apasa e Éfeso
-------------

Na parte superior dereita deste plano pódese ver a localización de Ayasoluk, onde é posíbel que estivese Apasa.
A cidade identifícase comunmente con Éfeso en razón dunha grande proximidade fonética entre os dous topónimos que podería explicarse por unha relación etimolóxica: Ἔφεσος (*/'Ephesos/*) sería a forma helenizada de *Apasa*. O outeiro de Ayasoluk ten en efecto proporcionado algúns vestixios — especialmente unha tumba — e material cerámico datábeis no século -XIV que confirman a existencia dun establecemento anterior á cidade grega arcaica. O feito de que a inscrición de Karabel, redactada por un rei de Mira-Kuwaliya, un dos reinos sucesores de Arzawa no século -XIII, se atope na bisbarra de Éfeso, indica que é probábel que Arzawa se estendese ata o mar Exeo, e que incluíse polo tanto os territorios adxacentes a Éfeso.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Arzawa.
* Éfeso.

### Ligazóns externas

* Relato da derrota de Arzawa e da toma de Apasa segundo os Anais de Mursilis II *(en francés)*

### Bibliografía

* *(en alemán)* S. Heinhold-Krahmer, *Arzawa : Untersuchungen zu seiner Geschichte nach den hethitischen Quellen*, Heidelberg, 1977, p. 93.
* *(en inglés)* J. D. Hawkins, « Tarkasnawa King of Mira 'Tarkondemos', Boğazköy Sealings and Karabel », dans *Anatolian Studies* 48, 1998, p. 1-31 .
* *(en inglés)* P. Scherrer (dir.), *Ephesos, The New Guide*, Selçuk, 2000, p. 14.
**El Valle** é unha bisbarra natural resgardada polas serras de Cebollera, Tabanera e Carcaña, situada no Norte da provincia de Soria, Castela e León (España) e formada polos seguintes municipios: Rebollar, Rollamienta, Sotillo del Rincón, Valdeavellano de Tera e Villar del Ala. Tamén se incluíron nesta bisbarra os municipios de Almarza, La Póveda de Soria e El Royo. A cabeza de bisbarra tradicionalmente foi Valdeavellano de Tera.

Polo territorio discorren os ríos Tera, Razoncillo e Razón.

Limita ao Norte con Cameros, ao Sur coa bisbarra de Soria e o Campo de Gómara, ao Leste con Tierras Altas e ao Oeste con Pinares.

É coñecida popularmente como a *Pequena Suíza Soriana* polo seu verdor. Dela é orixinaria a manteiga con denominación de orixe "Manteiga de Soria".

Demografía
----------

| Concello | Poboación | Superficie | Pedanías |
| --- | --- | --- | --- |
| Almarza | 663 | 101,13 | Cubo de la Sierra, Espejo de Tera, Gallinero, Portelárbol, San Andrés de Soria,
Segoviela, Sepúlveda de la Sierra, Tera e Matute de la Sierra |
| La Póveda de Soria | 118 | 64,3 | Arguijo e Barriomartín |
| Rebollar | 44 | 10,38 |  |
| Rollamienta | 42 | 18,62 |  |
| El Royo | 331 | 126,06 | Derroñadas, Hinojosa de la Sierra, Langosto e Vilviestre de los Nabos |
| Sotillo del Rincón | 220 | 60,54 | Aldehuela del Rincón e Molinos de Razón |
| Valdeavellano de Tera | 220 | 19,46 |  |
| Villar del Ala | 58 | 11,7 |  |
Mosaico con Constantino IX, Xesús e a emperatriz Zoe
**Constantino IX** Monómaco (c. 1000 - 11 de xaneiro de 1055) reinou como emperador bizantino do 11 de xuño de 1042 ao 11 de xaneiro de 1055. Foi elixido por Zoe como marido e coemperador en 1042, aínda que se atopaba no exilio por conspirar contra o seu anterior marido Miguel IV. Gobernaron conxuntamente ata a morte de Zoe en 1050.

En 1043 relevou ao xeneral Xurxo Maniaces do seu mando militar en Italia, e en consecuencia Maniaces declarouse a si mesmo emperador. Cando as súas tropas estaban a piques de derrotar a Constantino nunha batalla, Maniaces foi ferido e morreu no campo de batalla, dando fin á crise. Xusto trala vitoria, Constantino foi atacado por unha frota dos Rus de Kíiv, que seguramente fora contratada por Maniaces. Tamén esta frota foi derrotada grazas ao uso do lume grego.

En 1046, os bizantinos tiveron un primeiro contacto cos turcos selxúcidas. Loitaron nunha batalla en Armenia en 1048 e estableceron unha tregua para o ano seguinte. Con todo, en 1053 Constantino viuse obrigado a licenciar ás súas tropas armenias por razóns económicas, deixando a fronteira oriental do Imperio mal defendida.

En 1054 as diferenzas seculares entre a Igrexa Bizantina e a Igrexa Latina deron lugar á súa separación definitiva. Os legados do papa León IX excomungaron ao patriarca de Constantinopla Miguel Cerulario, ao non estar este de acordo coa adopción de certas prácticas eclesiais occidentais; e Cerulario replicou excomungando aos legados. Este feito anulou as posibilidades dunha alianza entre Constantino e o Papa contra os normandos do sur de Italia.

Constantino quixo intervir, pero enfermou e morreu o 11 de xaneiro do ano seguinte. Teodora, a filla máis vella de Constantino VIII, que xa reinara xunto coa súa irmá Zoe, foi nomeada emperatriz.

Constantino foi tamén o patrón do erudito Miguel Psello o Xove, cuxa *Chronographia* recolle a historia do reinado de Constantino e moitos anteriores.

O sobrenome de Constantino, *Monómaco* (o que loita as súas propias batallas) sería herdado polo seu neto, Vladimiro Monómaco.

| Imperio Bizantino |
| --- |
| *Segue a:* Zoe Porfiroxénita | **Constantino IX**(1042-1055) | *Precede a:* Teodora Porfiroxénita |
| Dinastía Macedonia |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30594
* WorldCat
* VIAF: 16985053
* BMT: 89102
* BRE: 2091677
* CERL: cnp00541373
* DeutscheBio: 118886746
* EBID: ID
* FAST: 1813659
* GEC: 0019568
* GND: 118886746
* ISNI: 0000 0001 2021 651X
* LCCN: no2006102325
* NLG: 188738
* Orthodox Encyclopedia: 2057052
* ULAN: 500373131
* WikiTree: Monomachos-1

 |
A **Dosenbach Challenge League** (até agosto de 2008 coñecida como **Challenge League**) é o segundo nivel do campionato suízo de fútbol. Trátase da Segunda División suíza, inmediatamente inferior á Super Liga suíza e superior á 1. Liga.

Características
---------------

Nesta categoría compiten 15 equipos, ascendendo os campións á Super Liga suíza, e descendendo os dous último clasificados á 1. Liga. O segundo clasificado disputa unha promoción co 9º clasificado da Super League; xogando o gañador na máxima categoría do fútbol suízo a tempada seguinte.

Entre 1944 e 2003 esta liga chamábase **Nationalliga B**.

O FC Vaduz de Liechtenstein xogou na Challenge League. Ascenderon á Super League ao rematar a tempada 2007-08.

Clubs 2011-12
-------------

Equipos participantes na Challenge League 2009-2010

|  |  |
| --- | --- |
| * AC Bellinzona
* FC Biel-Bienne
* FC Gossau
* SC Kriens
* FC Le Mont
* FC Locarno
* AC Lugano
* FC Stade Nyonnais
 | * FC Schaffhausen
* FC St. Gallen
* FC Thun
* FC Vaduz
* FC Wil
* FC Winterthur
* FC Wohlen
* Yverdon-Sport FC
 |

Palmarés
--------

* 2003-04: FC Schaffhausen
* 2004-05: Yverdon-Sport FC
* 2005-06: FC Luzern
* 2006-07: Neuchâtel Xamax FC
* 2007-08: FC Vaduz
* 2008-09: FC St. Gallen
* 2009-10: FC Thun
* 2010-11: FC Lausanne-Sport

Ligazóns externas
-----------------

* Páxina oficial da Challenge League
**Alois Brunner**, nado o 8 de abril de 1912 en Nádkút, Hungría (actualmente pertence a Austria co nome de Rohrbrunn), foi un militar austríaco, membro das SS, é un criminal de guerra nazi que foi axudante de Adolf Eichmann.

Traxectoria
-----------

Foi responsable do envío de 43.000 xudeus austríacos e 46.000 de Salónica ás cámaras de gas, foi comandante do campo de internamento de Drancy, nos arredores de París, de xuño de 1943 a agosto de 1944, deportou 25.000 xudeus franceses a Auschwitz, e foi responsable do envío de 140.000 xudeus ás cámaras de gas. Condenado en ausencia en Francia en 2001 a cadea perpetua por crimes contra a humanidade. Segundo o xornal británico *The Guardian* é o máis importante fuxitivo nazi vivo, xa que non hai constancia do seu falecemento. Refuxiado en Damasco foi conselleiro especial de seguridade do presidente Hafez el-Assad utilizando o nome de Georg Fischer.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q84335
* WorldCat
* VIAF: 67266666
* BNF: 12181568h
* DeutscheBio: 119018233
* FAST: 1591704
* GND: 119018233
* ISNI: 0000 0001 1663 3636
* LCCN: n2004030461
* NTA: 265241847
* SNAC: w6t01nt8
* SUDOC: 030392187
* WikiTree: Brunner-1308

 |
**Alonso Gullón García Prieto**, nado en Madrid o 18 de maio de 1884 e finado na mesma cidade o 9 de xuño de 1942, foi un político español.

Traxectoria
-----------

Sobriño de Manuel García Prieto e irmán do tamén deputado Manuel Gullón García Prieto que fora subsecretario do Ministerio de Graza e Xustiza. Nas eleccións xerais de 1910 foi proclamado deputado polo distrito de Ortigueira, substituíndo a Juan Fernández Latorre, nomeado gobernador civil de Madrid, en elección parcial convocada para o 25 de outubro de 1910, sendo proclamado sen elección polo artigo 29 da Lei Electoral. Repetiu o cargo polo mesmo distrito nas eleccións de 1914, e tamén nas de 1916. Nas eleccións de 1919 volveu ser proclamado sen elección. Nas eleccións de 1920, como Liberal Demócrata foi proclamado sen elección por un dos distritos da cidade da Coruña. Repetiu nas eleccións de 1923. Foi nomeado gobernador civil de Santander en decembro de 1915, permanecendo no posto até 1917. No franquismo foi Xefe de Administración civil no Instituto de Estudios Políticos e conselleiro da Caixa Postal de Aforros.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en ABC
2. ↑  Eleccións 8-5-1910 Consultado o 29 de agosto de 2012.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Manuel García Prieto
* Pío Gullón Iglesias

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos Deputados
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Bell.
**Charles Bell**, nado en novembro de 1774 en Doun in Monteath (Edimburgo) e finado o 28 de abril de 1842, en North Hallow (Worcestershire), foi un anatomista e cirurxián escocés.

Traxectoria
-----------

Bell viviu e estudou en Edimburgo, onde se graduou como médico en 1799, pouco despois admitíronno no Royal College of Surgeons, onde exerceu a cirurxía e ensinou anatomía. Baixo o consello do seu irmán John Bell, publicara en 1798 , nos seus tempos de estudante *A System of Dissection Explaining the Anatomy of the Human Body* e participou en *Anatomy of the Human Body* publicado polo seu irmán en 1802 e 1804 con capítulos sobre as vísceras, os nervios e os órganos sensoriais. En 1804 marchou a Londres onde exerceu a cirurxía privada e daba clases de anatomía na Great Windmill Street School of Anatomía. Tamén serviu como cirurxián militar. En 1824 converteuse no primeiro profesor de cirurxía e anatomía do College of Surgeons in London.

Foi nomeado cabaleiro en 1831. En 1836 aceptou o posto de profesor de cirurxía na Universidade de Edimburgo.

Obras
-----

*The Maniac* (1806)
Charles Bell foi un investigador e escritor prolífico, en 1811 publicou un estudo detallado do cerebro in 1811, no seu libro *An Idea of a New Anatomy of the Brain*, onde describiu os seus experimentos con animais e como foi o primeiro entre a sensibilidade e a motricidade e as funcións vexetativas. O libro converteuse na pedra de alicerce da neuroloxía.

Bell foi un dos primeiros médicos en unir o estudo científico da neuroanatomía coa práctica clínica. En 1821 describiu a traxectoria do nervio facial e unha enfermidade que levaba a unha parálise unilateral dos músculos faciais en *On the Nerves: Giving an Account of some Experiments on Their Structure an Functions, Which Lead to a New Arrangement of the System.*

O seu gusto polo debuxo e a pintura levouno a publicar *Illustrations of the Great Operations of Surgery: Trepan, Hernia, Amputation, Aneurism, and Lithotomy* (1821) e *Essays on the Anatomy of Expression in Painting* (1806).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q451727
* WorldCat
* VIAF: 2619993
* BAV: ADV10112049
* BIBSYS: 2018880
* BMT: 19047
* BNF: 13474499p
* CANTIC: a11099707
* CERL: cnp01261246
* DeutscheBio: 117583766
* Discogs: 4146248
* EBID: ID
* FAST: 84490
* GEC: 0008763
* GND: 117583766
* ISNI: 0000 0000 8082 3007
* LCCN: n81149818
* NDL: 00866200
* NKC: nlk20000079494
* NLA: 36356551
* NLG: 167138
* NNDB: 000100815
* NPG: mp00358
* NTA: 070216703
* ODNB: 1999
* OL: OL7210730A
* openMLOL: 447445
* RKD: 340667
* SELIBR: 299998
* SNAC: w6cc109f
* SUDOC: 086763121
* ULAN: 500009683

 |
**Alfredo García Alén**, nado en Pontevedra o 10 de abril de 1923 e finado na mesma cidade o 16 de xaneiro de 1981, foi un historiador e mestre galego.

Traxectoria
-----------

### Formación

Fillo dos mestres pontevedreses María Alén Solla e Alfredo García Hermida, foi irmán de María Rita, Inés, Luciano, Celia, Vicente, Margarita, Francisco, Carlos e Roberto García Alén. Comezou con 15 anos colaborando no Museo Provincial de Pontevedra, obtendo por oposición ós 25 anos a praza de auxiliar de secretaría, sendo seis anos despois secretario. Obtivo os títulos de Bacharelato e Mestre, e as licenciaturas de Dereito e Filosofía e Letras. Doutorouse cunha tese sobre *Cerámica popular gallega*.

### Actividades

Foi membro correspondente da Real Academia Galega, do Instituto Padre Sarmiento e do Museo do Pobo Galego, e mestre no Instituto de Pontevedra (o que agora é o IES Sánchez Cantón). Foi director adxunto do Museo de Pontevedra e secretario técnico de Arquivos, Bibliotecas e Museos da Consellería de Cultura da Xunta de Galicia.

Estudou a prehistoria, o folclore e a antropoloxía galegas, pronunciando moitas conferencias e escribindo moitos artigos sobre diversos temas (numismática, etnografía ou a Virxe da Peregrina).

Vida persoal
------------

Casou con Adela Acosta e foi pai de Alfredo, Jose Luis e Carlos Alberto García Acosta.

Obra
----

* *Grabados rupestres de la provincia de Pontevedra* (con Antonio de la Peña Santos); A Coruña: Fundación Pedro Barrié de la Maza, 1980. ISBN 84-85728-04-1
* *La alfarería de Galicia* (con Luciano García Alén e Xosé M. Gómez Vilasó); A Coruña: Fundación Pedro Barrié de la Maza, 1983. ISBN 84-85728-30-0

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 17-1-1981, p. 40.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Filgueira Valverde, Xosé. Artigo "GARCÍA ALÉN, Alfredo" na *Gran Enciclopedia Galega*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12382791
* WorldCat
* VIAF: 41926396
* BNE: XX1115440
* BNF: 12405616c
* ISNI: 0000 0000 5930 7331
* LCCN: n82022452
* SUDOC: 033161372

 |
**Alfredo Alcalá Navarro**, nado en Ballesteros de Calatrava (provincia de Cidade Real) o 9 de xaneiro de 1940, é un arquitecto castelán vinculado a Galicia. É irmán do escritor galego Xavier Alcalá.

Traxectoria
-----------

Facultade de Humanidades de Ferrol
Titulouse pola Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid, o 29 de abril de 1967, na especialidade de Restauración de monumentos. Está colexiado nos Colexios Oficiais de Arquitectos, de Galicia co nº 75; de Andalucía oriental co nº 3550 e de Madrid co nº 1929.

Desde abril de 1984 é profesor da Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña, no departamento de Proxectos.

É autor de numerosas obras dentro e fóra de Galicia. Entre as súas obras máis singulares están as intervencións levadas a cabo no campus universitario de Esteiro (Ferrol), entre as que destaca a facultade de Humanidades. Tamén é autor da restauración e reutilización do Convento de San Roque de Santiago de Compostela, da restauración do foxo do arsenal militar de Ferrol, da rehabilitación dun edificio do século XVII no centro histórico da Magdalena para o Ateneo Ferrolán, o deseño do Estadio Municipal da Malata, do trazado do barrio de Esteiro, ou as actuacións de restauración e rehabilitación levadas a cabo no Pazo da Merced de Neda, para o seu uso como vivenda, estudio de arquitectura, e establecemento de Turismo Rural.

Obra
----

A súa obra fíxoo acredor de numerosos premios, entre os que salientan:

* Segundo premio do concello de Fene no deseño da casa consistorial (1977).
* Primeiro premio no concurso para o deseño dun grupo de vivendas en Caranza (1981).
* Primeiro premio do concurso de ideas para a instalación do porto deportivo de Caranza (1988).
* Primeiro accésit no concurso de proxecto básico de reforma no mercado de Abastos de Pontevedra (1998).
* Gañador do III premio de arquitectura Rodolfo Ucha Piñeiro (2006).

Notas
-----

1. ↑  Alfredo Alcalá gana el Premio Ucha de Arquitectura con una casa construida en Doniños Arquivado 29/02/2016, en Wayback Machine. *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, F. ed. (2002). *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego* / *O Correo Galego*. p. 17. ISBN 84-8064-113-4.

### Ligazóns externas

* Obras de Alfredo Alcalá en Wikidata.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8195336
* WorldCat
* VIAF: 142980199
* ULAN: 500240850

 |
Coordenadas: 46°36′50″N 6°30′32″L﻿ / ﻿46.61389, -6.50889

Vista aérea de Cossonay
Casa do Concello
**Cossonay** é unha comuna suíza (concello) do cantón de Vaud.

Xeografía
---------

Situado a 560 msnm, o concello ocupa unha superficie de 8,29 km2.

Segundo o censo do 31 de decembro de 2020, contaba con 4 223 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 509 hab./km2.

Cossonay está situada a uns 15 km ao noroeste de Lausana. O río Venoge separa a esta poboación da veciña Penthalaz.

Transportes
-----------

### Ferrocarril

Cossonay non tiene propiamente unha estación de ferrocarril senón que está conectada mediante un funicular coa estación da veciña Penthalaz. O funicular necesita uns 6 minutos para realizar o traxecto entre ambas as poboacións.

Monumentos
----------

A vila conta con varios monumentos, entre os que destaca unha igrexa reformada dedicada a *Saint Pierre et Saint Paul*, que está catalogada como "ben cultural de importancia nacional" polo goberno suízo.

Notas
-----

1. ↑  "Bilan démographique selon le niveau géographique institutionnel". Office fédéral de la statistique.
2. ↑  Portraits régionaux 2021: chiffres-clés de toutes les communes". Office fédéral de la Statistique.
3. ↑  Comuna de Cossonay (ed.). "Accesos e transportes". Arquivado dende o orixinal o 6 de febreiro de 2015. Consultado o 15 de febreiro de 2022.
4. ↑  Bevölkerungsschutz (Vaud) 2015, p. 398.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cossonay*** |

### Bibliografía

* Bevölkerungsschutz (Vaud) (2015). *Inventaire suisse des biens culturels d’importance nationale* (PDF). Schweizerische Eidgenossenschaft. Arquivado dende o orixinal (pdf) o 17 de abril de 2015.

### Ligazóns externas

* web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57111
* GeoNames: 7285570
* GND: 4568135-1
* HDS: 002327
* OSM: 1684926

 |
**Ana María Oramas González-Moro**, nada en Santa Cruz de Tenerife o 17 de xullo de 1959, é unha política española que forma parte de Coalición Canaria. É deputada nacional pola provincia de Tenerife desde 2007 e portavoz de Coalición Canaria no grupo mixto. Foi tamén alcaldesa de San Cristóbal de La Laguna desde 1999 até 2008.

Traxectoria
-----------

Criouse nunha familia numerosa, sendo a maior de 10 irmáns. Licenciouse en Ciencias Económicas pola Universidade de La Laguna.

A súa carreira política sempre estivo vinculada a Coalición Canaria. En 1979 foi elixida concelleira no concello de Tenerife, e desde 1991 até 1999 obtivo a acta de deputado no Parlamento das Canarias. Durante o goberno de Manuel Fermoso (1993 a 1999) ocupou diversos cargos na administración autonómica.

En 1999, Coalición Canaria elixiuna para postular á alcaldía de San Cristóbal de La Laguna. Aínda que o seu partido non foi o máis votado, un pacto co Partido Popular outorgoulle o bastón de mando. Desde entón logrou revalidar a alcaldía en 2003 con maioría simple e en 2007 con maioría absoluta, aínda que renunciou ao cargo en 2008 por motivos familiares.

En xuño de 2007 foi elixida deputada nacional no Congreso dos Deputados pola Provincia de Santa Cruz de Tenerife, e desde 2008 é a portavoz de Coalición Canaria na cámara baixa, en substitución de Paulino Rivero. Ademais foi portavoz do grupo mixto en diversas comisións permanentes.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Oramas, perfil de la candidata CC, elecciones generales 2011". *RTVE*. 3 de novembro de 2011. Consultado o 27 de agosto de 2015.
2. ↑  "Ana Oramas: ´Mi etapa como alcaldesa ha terminado y ahora quiero darle una oportunidad a mi familia´". *La Opinión de Tenerife*. 14 de novembro de 2008. Arquivado dende o orixinal o 04 de novembro de 2011. Consultado o 27 de agosto de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ana Oramas Modificar a ligazón no Wikidata*** |
**Antonio Sánchez González**, nado en Ourense o 28 de xullo de 1901, foi un mestre galego.

Traxectoria
-----------

Asistentes á IV Asemblea Nacionalista. Entre outros están: Castelao, Casal, Antón Losada, Antón Villar Ponte, Manuel Antonio, Blanco Torres e Otero Pedrayo.
Fillo de Delfín Sánchez Novoa e da mestra Sira González Cid. Estudou o bacharelato no Instituto de Ourense. Foi mestre interino de Piñor, e propietario de San Xurxo (San Xoán de Río), As Neves, e Trasalba; despois foi director da escola graduada de Ourense. Amigo de Otero Pedrayo e membro das Irmandades da Fala, asistiu á IV Asemblea Nacionalista de Monforte. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendidos temporalmente de emprego e soldo pola Comandancia Militar de Ourense en agosto. Foi reposto provisionalmente en outubro de 1937, e sancionado con perda de haberes dos tres primeiros meses de suspensión en novembro dese ano. En 1941 abríronlle expediente de responsabilidades políticas.

Vida persoal
------------

Casou en Tui con Margarita Abundancia Fortes, filla de Pío Abundancia Álvarez, en 1930, e foi pai de Margarita Sira, que casou con Paulino Fernández Otero, María Rita, que casou con Manuel Domínguez Lorenzo, e María Dolores Sánchez Abundancia.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 84.
2. ↑  *La Región*, 5-6-1914, p. 3.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 11-2-1927, p. 11.
4. ↑  *La Región*, 12-7-1927, p. 1.
5. ↑  *La Región*, 17-12-1929, p. 8.
6. ↑  Grupo Escolar nº 1
7. ↑  Identificando persoeiros das Irmandades da Fala
8. ↑  *La Región*, 4-8-1936, p. 4.
9. ↑  *La Región*, 15-10-1937, p. 4.
10. ↑  *La Región*, 18-11-1937, p. 4.
11. ↑  *BOE*, 7-11-1941, p. 4082.
12. ↑  *El Pueblo Gallego*, 21-8-1930, p. 7.
13. ↑  *La Región*, 1-7-1953, p. 8.
14. ↑  *El Pueblo Gallego*, 11-12-1959, p. 11.
**Antonio Sandoval Rey**, nado na Coruña en 1967, é un ornitólogo e escritor ambientalista galego.

Traxectoria
-----------

Foi vicepresidente da Sociedade Galega de Ornitoloxía (SGO), presidente do Grupo Naturalista Hábitat da Coruña, e Coordinador do Grupo Ibérico de Aves Marinas (GIAM) da Sociedad Española de Ornitología - SEO/BirdLife. Ten escrito numerosos artigos sobre ornitoloxía para publicacións científicas e xeneralistas, e participado na edición de revistas e boletíns ornitolóxicos.

Colabora con diversos medios, en particular *La Voz de Galicia* a través de Prensa escuela, equipo do que forma parte.

Obras
-----

* *¿Para qué sirven las aves?* (2012).
* *Las aves marinas de Estaca de Bares. Un diario personal* (2015).
* *BirdFlyway. Un viaje en familia por "La Ruta de las Aves"* (2016, novela).
* *El árbol de la escuela* (2016, álbum ilustrado por Emilio Urberuaga).
* *Cuándo ver aves en Galicia* (2014, coautor).

* *A outra xente* (Luzes, 2022).

Notas
-----

1. ↑  "Antonio Sandoval Rey". Consultado o 24/4/2017.