recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Francisca Alcoceba Isusi,** nada en Güeñes en 1948, coñecida como **Paquita Alcoceba**, é unha coñecida política e activista vasca.

Traxectoria política
--------------------

Paquita Alcoceba naceu en Güeñes en 1948, sendo a maior de catro irmáns. O seu irmán é Arturo Alcoceba, coñecido xornalista e activista vasco e está casada con Luís Laiseka, político e ex concelleiro de Güeñes.

Empezou a súa traxectoria política desde moza, no ámbito municipal e nacional. Foi candidata do partido político Herri Batasuna en Güeñes, nas eleccións municipais de España do 3 de abril de 1979 e foi candidata a eleccións municipais tamén noutras ocasións (Euskal Herritarrok, Acción Nacionalista Vasca...).

É membro activo de Gure Esku Dago desde a súa creación e é unha das representantes de Gure Esku Dago de Biscaia. Tamén é unha das fundadoras de Gure Esku Dago en Güeñes e, dende 2017, é a súa vogal e tesoureira.

Notas
-----

1. ↑  "Libertad Digital candidaturas" (PDF).
2. ↑  "Gure Esku Dago Güeñes". Arquivado dende o orixinal o 10 de xaneiro de 2019.
3. ↑  "Ayuntamiento de Güeñes Orden del día" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 10 de xaneiro de 2019.
Coordenadas: 2°10′44″S 79°53′40″O﻿ / ﻿-2.178861, -79.894369

O **Estadio Modelo Alberto Spencer** é un estadio de fútbol e atletismo situado no norte da cidade de Guayaquil, en Ecuador, que é propiedade do municipio guayaquileño. O estadio foi construído entre 1947 e 1959, e inaugurado o 24 de xullo de 1959. As súas bancadas teñen capacidade para acoller a 45.000 espectadores.

O nome oficial co que foi bautizado o estadio cando na súa inauguración foi *Estadio Modelo de Guayaquil*. En 2006 morreu Alberto Spencer, considerado o mellor xogador de fútbol da historia de Ecuador, e máximo goleador histórico da Copa Libertadores, e o nome do estadio foi modificado na súa honra. O seu alcume é *El Coloso de la Avenida de Las Américas*.



Situación do estadio en Guayaquil.

Durante moitos anos foi o fogar do Barcelona Sporting Club, un dos equipos máis laureados e populares do país, até que foi inaugurado o Estadio Monumental Isidro Romero Carbo. Durante varios anos tamén foi o fogar do Club Sport Emelec, o outro gran club da cidade, durante as diversas remodelacións do Estadio George Capwell. Actualmente acolle os encontros de varios equipos da cidade que xogan en divisións inferiores, como Rocafuerte FC, AD 9 de Octubre, CD Everest ou CS Patria.

Durante a edición de 1959 da Copa América tódolos encontros tiveron lugar neste estadio.

Á marxe de eventos deportivos, neste recinto teñen actuado artistas como Shakira, Maná, Juan Luis Guerra, Carlos Vives, Chayanne etc. En 2007 asistiron 46.000 persoas a un concerto da banda arxentina de rock Soda Stereo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Galería fotográfica do estadio en WorldStadiums *(en inglés)*
* Páxina oficial do Goberno Municipal de Guayaquil *(en castelán)*
O **río Xarío** é un río galego de só catro quilómetros e medio de curso. É afluente do río Baxoi, ao que se une pouco antes de que este desemboque na ría de Betanzos.

Descrición
----------

Nace preto do lugar de Ar, facendo no seu primeiro tramo de fronteira natural entre os concellos de Pontedeume e Miño. Neste tramo é coñecido tamén como *río do Vidreiro* por fluír a rentes deste lugar de Pontedeume. A uns 2.700 metros da desembocadura recibe as augas do *regato de Dandel* que baixa do monte Breamo.

Durante practicamente todo o seu curso flúe encaixonado entre a autoestrada AP-9 que discorre pola súa marxe esquerda, e o campo de golf de Miño na marxe dereita.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Visor IBERPIX Arquivado 13 de decembro de 2013 en Wayback Machine. do Instituto Xeográfico Nacional.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre ríos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 53°27′47″N 2°17′29″O﻿ / ﻿53.463055555556, -2.2913888888889

**Old Trafford**, tamén coñecido como ***"O teatro dos soños"***, é o estadio do Manchester United F.C. Está situado no distrito de Trafford, na cidade de Manchester (Inglaterra). Ten a categoría de estadio 5 estrelas da UEFA.

Historia
--------

Cando o club foi fundado como Newton Heath en 1878, xogou os seus partidos en casa nun pequeno campo en North Road en Newton Heath. Con todo, a miúdo os equipos visitantes queixábanse do estado do terreo, que era "un pantano nun extremo e unha canteira de rocha no outro". Os vestiarios tampouco eran para estar orgullosos, e atopábanse a dez minutos a pé do estadio, no Pub Three Crowns en Oldham Road. Máis tarde foron trasladados ao Shears Hotel, outro pub en Oldham Road, mais era preciso un troco se o club quería continuar na liga de Fútbol. Os Heathens mantivéronse no seu terreo de North Road durante quince anos, entre 1878 e 1893, cando ano despois de entrar na Football League, trasladáronse a un novo fogar en Bank Street, nas inmediacións de Clayton.

Old Trafford, comezado a construír en 1909, foi finalmente inaugurado o 19 de febreiro de 1910 e o Manchester United mudouse dende o seu vello estadio en Clayton. Situado distrito suburbano de Trafford, pertencente ao condado metropolitano do Gran Manchester, o seu enderezo é: Sir Matt Busby Way, Old Trafford, Manchester, England M16 0RA. Old Trafford é coñecido como *O Teatro dos Soños*, alcume posto por Bobby Charlton, histórico xogador do club.

A súa construción supuxo a enorme suma para a época de £60.000. En 1939 na semifinal da FA Cup entre os Wolves e Grimsby Town F.C. remataría cunha entrada de 76.962 espectadores, unha marca que aínda segue en pé. A azotea sur do soporte orixinal de Leitch foi substituída nos anos 30. As esquinas do sur do soporte tamén foron cubertas e unha azotea parcial foi agregada no lado norte. O estadio foi gravemente danado durante a segunda guerra mundial debido aos bombardeos levados acabo pola Alemaña Nazi en 1941 e durante algún tempo debeu xogar no estadio Maine Road, do clásico rival local Manchester City até o fin da remodelación do recinto en 1949.

Nos anos 60, 70 e 80, só 58.000 espectadores podían entrar en Old Trafford, e co informe de Taylor, que requiría que os estadios de equipos de primeira categoría de Inglaterra tiveran a tódolos espectadores sentados, a capacidade foi reducida a 44.000, sempre demasiado pequena para os seareiros do United. Con todo, unha serie de continuas reformas e ampliacións, rematadas no ano 2006, elevaron a súa capacidade até os seus actuais 76.212 asentos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83457
* BRE: 2688298
* GeoNames: 6288580
* GiantBomb: 3035-377
* MusicBrainz: ID
* OSM: 1698563

 |
**Victoria Claflin Woodhull**, máis tarde coñecida como **Victoria Woodhull Martin**, nada o 23 de setembro de 1838 e finada o 9 de xuño de 1927, foi unha líder do movemento polo sufraxio feminino nos Estados Unidos.

En 1872, Woodhull converteuse na primeira muller en presentar a súa candidatura para a presidencia dos Estados Unidos. Ademais do seu labor como activista a prol dos dereitos das mulleres e das reformas laborais, Woodhull apoiaba o amor libre, que para ela significaba ter liberdade para casar, divorciarse e ter fillos sen a interferencia do goberno.

Woodhull pasou dúas veces da pobreza á riqueza: a primeira vez, cultivou un grande éxito grazas ó seu traballo coa magnetoterapia, e a segunda vez, na década de 1870, logo de unirse ó movemento espiritualista, fixo unha fortuna como corredora de bolsa en Nova York. Aínda que a autoría de varios dos seus artigos está en disputa (algúns dos seus escritos e discursos foron colaboracións entre ela, os seus axudantes e o seu segundo esposo, o coronel James Blood), o seu rol como representante dos movementos sociais polo voto feminino e demais causas a prol dos sectores desfavorecidos foi moi poderoso. Xunto coa súa irmá Tennessee Claflin, foi a primeira muller que operou unha financeira en Wall Street, e ambas foron das primeiras mulleres que fundaron un xornal, *Woodhull & Claflin's Weekly*, que comezou a publicarse en 1870.

A principios da década de 1870, na súa etapa política máis activa, Woodhull adquiriu notoriedade como a primeira muller que presentou a súa candidatura para a presidencia dos Estados Unidos, como representante do partido Equal Rights, que avogaba polo sufraxio feminino e a igualdade de dereitos. Días antes das eleccións, foi acusada de obscenidade por publicar un artigo sobre o suposto romance adúltero entre o prominente ministro Henry Ward Beecher e Elizabeth Tilton e arrestada, o que sumou unha gran cobertura nos medios á súa candidatura. Non recibiu votos electorais e non se sabe con seguridade se obtivo algún voto popular.

As reformas e os ideais de Woodhull para a clase traballadora, en contraposición ó que ela vía como a elite corrupta e capitalista, eran moi controvertidos e extremistas na súa época. Varias xeracións despois, moitas destas reformas foron implementadas e algunhas das súas ideas e suxestións aínda están en debate.

Notas
-----

1. ↑  Johnson, 1956, p. 46
2. ↑  Johnson, 1956, p. 46-47
3. ↑  Johnson, 1956, p. 86, p. 87
4. ↑  *The Revolution*, un xornal semanal fundado por Susan B. Anthony e Elizabeth Cady Stanton, comenzara a ser publicado dous anos antes, en 1868.

* Portal:Feminismo
* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q260378
* WorldCat
* VIAF: 40187572
* BAV: ADV12223270
* BNF: 11942779c
* DeutscheBio: 119403382
* EBID: ID
* FAST: 59863
* FemBio: 18873
* GND: 119403382
* Gutenberg: 53120
* ISNI: 0000 0000 8222 8682
* LCCN: n80109891
* LibraryThing: woodhullvictoria
* NNDB: 000206746
* OBP: ID
* ODNB: 98231
* OL: OL350689A
* SELIBR: 206542
* SNAC: w6xm94pf
* SUDOC: 027371697
* TESF: woodhull\_victoria
* WikiTree: Claflin-804

 |
| Circuíto de Dijon-Prenois |
| --- |
|  |
| Plano do Circuíto |
| Esquema do circuíto; o trazado curto móstrase en gris |
| Datos |
| Carreiras |  |
| Localización |  Francia Dijon, Francia |
| Lonxitude | 3,801 km |
| Curvas | 8 |
| Volta rápida (1984) | 1:05.257 |
| Piloto récord | Alain Prost |
| Escudería récord | McLaren |
| Coordenadas | Coordenadas: 47°21′43″N 4°53′59″L﻿ / ﻿47.36199, 4.89962 |
|  |
| Vista do Circuíto |
| Vista |
|

O **Circuíto de Dijon-Prenois** é un autódromo situado preto de Dijon, Francia. O Gran Premio de Francia de Fórmula 1 disputouse neste circuíto nas tempadas 1974, 1977, 1979, 1981 e 1984; tamén albergou ao Gran Premio de Suíza de 1982. A Scuderia Ferrari non logrou vencer en ningunha das seis carreiras.

O trazado orixinal de 3.289 metros foi inaugurado o 26 de maio de 1972. Debido a que os baixos tempos de volta no Gran Premio de Francia de 1974 causaban conxestións entre os atrasados e os punteiros, agregouse unha extensión no ano 1975 para alcanzar os 3.801 metros finais.

A vitoria de Jean-Pierre Jabouille no Gran Premio de Francia de 1979 ao volante dun Renault F1 supuxo a primeira vitoria dun motor sobrealimentado e a primeira dese equipo. Ademais, logrouna un piloto francés cun automóbil francés, pneumáticos franceses (Michelin) e combustible francés (Elf Aquitaine). Nesa mesma carreira, o canadense Gilles Villeneuve e o francés René Arnoux disputaron ferozmente a segunda posición durante varias voltas.

Na actualidade, Dijon-Prenois alberga datas de campionatos franceses de gran turismos, motociclismo e Fórmula 3, así como carreiras de automóbiles históricos.

Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Dijon-Prenois
-------------------------------------------------------------

| Ano | Piloto | Auto | Duración | Lonxitude | Voltas | Velocidade media | Data | GP de |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1974 |  Ronnie Peterson | Lotus-Ford | 1:21:55,020 h | 3´289 km | 80 | 192´722 km/h | 7 de xullo | Francia Francia |
| 1977 |  Mario Andretti | Lotus-Ford | 1:39:40,130 h | 3´800 km | 80 | 183´006 km/h | 3 de xullo |
| 1979 | Francia Jean-Pierre Jabouille | Renault | 1:35:20,420 h | 3´800 km | 80 | 191´315 km/h | 1 de xullo |
| 1981 | Francia Alain Prost | Renault | 1:35:48,130 h | 3´800 km | 80 | 190´392 km/h | 5 de xullo |
| 1982 | Finlandia Keke Rosberg | Williams-Ford | 1:32:41,087 h | 3´800 km | 80 | 196´796 km/h | 29 de agosto | Suíza Suíza |
| 1984 | Austria Niki Lauda | McLaren-TAG-Porsche | 1:31:11,951 h | 3´887 km | 79 | 202´024 km/h | 20 de maio | Francia Francia |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Circuíto de Dijon-Prenois Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Sitio web oficial do Circuit de Dijon-Prenois Arquivado 04 de decembro de 2008 en Wayback Machine.
**Heinz Hoyer**, nado en Elxleben, provincia de Dobrich, o 10 de xaneiro de 1953, é un escultor, deseñador e gravador de medallas, moedas alemán.

Traxectoria
-----------

Heinz Hoyer cursou estudos superiores de Escultura na Academia de Arte Weißensee de Berlín, entre 1970 e 1975. Alí coñeceu a artista búlgara Sneschana Russewa, estudante de Deseño Gráfico, con quen casou 1976.

A partir de 1977, Hoyer traballou como artista independente entre Bulgaria e Berlín, e en 1980 a parella instalouse definitivamente na República Democrática Alemá, onde Heinz comezou a traballar como deseñador de selos e moedas, ás veces en común coa súa muller e noutras ocasións de xeito independente. A partir de 1983, Heinz Hoyer comezou a impartir docencia na Academia Weißensee.

Entre 1983 e 1990, Heinz Hoyer deseñou 13 moedas conmemorativas da RDA, 12 delas xunto a súa muller Sneschana. Logo da reunificación alemá, Hoyer continuou a encargarse do deseño dalgunhas moedas conemmorativas da nova Alemaña unificada e, logomda creación da Eurozona, o matrimonio Hoyer foi elixido tamén polo *Bundesbank* para deseñar o anverso nacional das moedas alemás do euro con valores de un e de dous euros, que comezaron a emitirse en 2002. Igualmente, de xeito individual, Heinze Hoyer encargouse do deseño dunha boa cantidade de moedas conmemorativas do sistema do euro.

Escolma de obras
----------------

### Selos

* Selo da RDA (1986)Selo da RDA (1986)
* Selo da RDA (1986)Selo da RDA (1986)
* Selo da RDA (1986)Selo da RDA (1986)

### Moedas

* Euro alemán (2002).Euro alemán (2002).
* Moeda alemá de 100 euros (2006).Moeda alemá de 100 euros (2006).

Notas
-----

1. 1 2 3  Steguweit, W. (2014).
2. 1 2  "Heinz Hoyer". *Deutsche Gesellschaft für Medaillenkunst*.
3. ↑  Serie de moedas deseñadas por Heinz Hoyer. *Numista.com*
4. ↑  "1 Euro". *Numista.com*
5. ↑  "100 Euro Soccer World Cup". *Numista.com*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Heinz Hoyer Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Steguweit, W. (2014). "Zeitgenössische Künstler in ihrem numismatischen und philatelistischen Umfeld. 3.Sneschana Russewa-Hoyer und Heinz Hoyer". En *Numismatisches Nachrichtenblatt*. 63. Marzo.

### Outros artigos

* Lista de deseñadores de moedas de euro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q687901
* BMT: 109755

 |
**Mary Daly**, nada o 16 de outubro de 1928 e finada o 3 de xaneiro de 2010, foi unha pensadora feminista.

Traxectoria
-----------

Formouse no College of Saint Rose, na Universidade Católica de América e doutorouse en relixión no Saint Mary´s College. Impartiu clases no Boston College dos xesuítas dende 1967 a 1999. Mary Daly rexeitaba admitir homes nas súas clases argüíndo que inhibían a liberdade das mulleres. Isto provocoulle problemas disciplinarios e fixo dela unha bandeira da loita feminista.

Pensamento
----------

Seguindo a teoloxía de Paul Tillich Mary Daly tentou facer compatible o cristianismo co feminismo tentando superar o androcentrismo da relixión occidental. Nas súas críticas ás relixións indíxenas entrou en polémica co feminismo negro de Audre Lorde.

Tentou desmontar os estereotipos da sociedade patriarcal que manteñen a muller submisa e encerrada nun submundo de represión e dominación machista que drena a enerxía femenina no seu proveito.

Estudou como o home buscou oprimir a muller ao longo da historia e propón vías de liberación e emancipación. Preocupada polo ecoloxismo defendeu que para evitar a depredación do planeta era fundamental reducir drasticamente o número de homes. Entende que a muller debe dominar sobre o home avogando por unha reversión sociopolítica do poder.

Defendeu unha sexualidade liberada que faga o macho prescindible e criticou o transexualismo como produto dunha tecnoloxía falocrática. Sostén que ningún transexual pode ser unha muller auténtica porque non é quen de asumir os cromosomas femininos e a historia e a experiencia que han de apoderar un futuro de realización e liberación feminina.

Notas
-----

1. ↑  Fox, Margalit (2010-01-07). "Mary Daly, a Leader in Feminist Theology, Dies at 81". *The New York Times* (en inglés). ISSN 0362-4331. Consultado o 2023-06-16.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mary Daly*** |

### Ligazóns externas

* Mary Daly en glbtq.com *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q241392
* WorldCat
* VIAF: 116050857
* BNE: XX1467235
* BNF: 12703843v
* CANTIC: a10589909
* CiNii: DA01453292
* DeutscheBio: 119178516
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1734717
* FemBio: 6907
* GND: 119178516
* ICCU: SBNV037543
* ISNI: 0000 0001 0938 4635
* LCCN: n50038985
* NDL: 00437162
* NKC: uk2016908642
* NLA: 36028488
* NTA: 071874232
* OL: OL223078A
* PTBNP: 690945
* SNAC: w69w1mpc
* SUDOC: 066976790
* UNZ: DalyMary

 |
| Circuíto de Guadarrama |
| --- |
|  |
| Plano do Circuíto |
|  |
| Datos |
| Carreiras |  |
| Localización | España Madrid e Segovia |
| Lonxitude | 103 km |
| Curvas |  |
| Volta rápida |  |
| Piloto Récord | Carlos de Salamanca |
| Escudería Récord | Rolls-Royce |
| Coordenadas |  |
|  |
| Vista do Circuíto |
|  |
|

O **Circuíto de Guadarrama** foi un circuíto de carreiras que transcorría pola Serra de Guadarrama entre as provincias de Madrid e Segovia por vías públicas. Usouse na primeira edición do Gran Premio de España en 1913.

Gran Premio de España de 1913
-----------------------------

O Gran Premio de España de 1913 organizouno o RACE sendo o promotor Afonso XIII. O trazado transcorría polas localidades de La Granja, Navacerrada, cruce da estrada da estación de Villalba a Segovia coa de Madrid a A Coruña, Guadarrama, Alto del León, San Rafael, Revenga, Segovia e La Granja cun total de 309 km de lonxitude. O vencedor foi Don Carlos de Salamanca a bordo dun Rolls-Royce de 40 cv de potencia, que completou nun tempo de tres horas, trinta e catro minutos e once segundos. A proba non se volveu a realizar ata 1923, xa no circuíto de Sitges-Terramar.

XII Horas de Guadarrama
-----------------------

Na década de 1920 celebráronse alí durante varios anos as XII Horas de Guadarrama, que quizais foi a primeira proba de resistencia de España antes das celebradas en Lasarte. Motos, sidecars e autociclos competiron nesa proba sen pechar o tráfico rodado durante o transcurso da proba. O trazado utilizado foi o mesmo que en 1913, só que sen pasar por Segovia e trasladando a meta de San Ildefonso ata Guadarrama.

Notas
-----

1. ↑  Sergio Lillo. "100 años de aquel primer Gran Premio". Arquivado dende o orixinal o 19 de xuño de 2013. Consultado o 15 de maio de 2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Circuíto de Guadarrama*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

* Gran Premio de España

### Ligazóns externas
Coordenadas: 41°55′37″N 12°28′20″L﻿ / ﻿41.926944, 12.472222

O **Stadio Flaminio** é un centro deportivo situado na cidade de Roma. Sitúase na Vía Flaminia (calzada romana que levaba de Roma a Ariminium), a tres quilómetros do centro da cidade.

Historia
--------

O estadio actual data de xullo de 1957, ano de inicio da súa construción, aínda que xa anteriormente existía un primeiro estadio chamado tamén Stadio Flaminio, construído en 1927 en honra ao Partito Nazionale Fascista, edificado á súa vez no lugar onde había unha construción de 1911, o Stadio Nazionale, que conmemoraba o 50 aniversario do Risorgimento, que ademais fora construído sobre outro antigo estadio, o Stadio Torino, que se caracterizaba por un estilo arquitectónico clásico e moi sobrio.

O deseño do actual estadio débese aos arquitectos Pierluigi e Antonio Nervi, construído pola sociedade *Nervi e Bartoli* baixo a dirección do enxeñeiro Bruno Magrelli. A súa inauguración oficial se levou a cabo o 12 de marzo de 1959.

Práctica deportiva
------------------

O estadio Fliminio foi o estadio principal da selección italiana de rugby até o ano 2011. Acotío o principal usuario do recinto é o fútbol, sendo o estadio onde xoga o A.S. Cisco Roma da Serie C2 da Lega Calcio (a Liga Italiana de fútbol). Tamén é a sede do equipo de fútbol americano Lazio Marines.

Cunha capacidade de 24.973 espectadores (8.000 cubertos), ata o 2011 foi o máis pequeno dos estadios do Torneo das Seis Nacións, debido a iso, en 2012 os *azurri* cambiáronse para o Stadio Olimpico.

Durante o campionato italiano de fútbol 1989/90 os equipos da Roma e o Lazio xogaron como locais neste campo debido aos traballos de remodelación do Stadio Olímpico con vistas ao Mundial de Fútbol de 1990, organizado por Italia.

Ademais alberga unha piscina cuberta (25 x 10 metros) e diferentes salas para práctica da esgrima, a loita, a halterofilia, o boxeo e a ximnasia.

Notas
-----

1. ↑  Italians ponder switch from Rome *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Torneo das Seis Nacións

| * v
* c
* e
Estadios do Seis Nacións de rugby |
| --- |
| Escocia Murrayfield (Edimburgo, Escocia) - Francia Stade de France (Saint-Denis, Francia) - Gales Millennium Stadium (Cardiff, Gales)Inglaterra Twickenham (Londres, Inglaterra) -  Aviva Stadium (Dublín, Irlanda) - Italia Stadio Olimpico (Roma, Italia) |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1348100
* WorldCat
* VIAF: 316388768
* Emporis: 1151867
* GeoNames: 6954121
* GND: 1071335308
* MusicBrainz: ID
* Structurae: 20060601

 |
A **Banda de música Popular de Moimenta** é unha agrupación musical con sede na parroquia de Moimenta, no concello pontevedrés de Lalín.

Historía
--------

Fundada no ano 1875, é a única banda do século XIX en activo no concello de Lalín, trala desaparición doutras como Filgueira, Goiás ou Sanxurdo, tamén fundadas nese século. É considerada como *a nai da de Goiás*, chegando a fusionarse con esta última ante a escaseza de membros da mesma. O seu fundador e primeiro director foi José Vilariño, ao que sucedeu o seu fillo, co mesmo nome. Outros directores da agrupación foron Eliseo Pedreira Fernández, que compuxo o *Himno de Moimenta*, desde 1946 ata 1972 e Secundino Pedreira Padro, que xa dirixira entre outras a veciña de Bermés, ao que seguirían Anatole Pallás Fuertes e Manuel Gato Soengas. Os máis recentes foron Cándido Alvarado, José Luis Represas Carrera e José Bugallo Senra, que no 2011 foi substituído polo actual director, o lalinense Alberto Iglesias.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Alvarellos Iglesias, Enrique (1986). *Bandas de música de Galicia*. *Lugo: Alvarellos*.

### Ligazóns externas

* Web da Banda de MoimentaArquivado 23 de abril de 2013 en Wayback Machine.
* Unha terra de bandas (II), Faro de Vigo.

| * v
* c
* e
Bandas de música da comarca do Deza (Pontevedra) |
| --- |
| 
* Agolada
* Artoño
* A Baíña
* A Bandeira
* Bendoiro
* Bermés
* Brántega
* Camanzo
* Cira
* As Cruces
* Filgueira
* Goiás
* Lalín
* Lamela
* Mato
* Merza
* Moimenta
* Noceda
* A Penela
* Piloño
* Ponteledesma
* Prado
* Sanxurdo
* Silleda
* Soutolongo
* Ventosa
* Vilatuxe
* A Xesta

 |
**Mónica González Conde**, nada en Lamela (Silleda) en 1977, é unha xornalista e política galega.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Ciencias da Información, na rama de Xornalismo, pola Universidade de Santiago de Compostela. Traballou en varios medios de comunicación, e en 2011 incorporouse como persoal de confianza ao equipo da alcaldía de Silleda, primeiro con Paula Fernández Pena e despois con Manuel Cuíña, sendo responsable do gabinete de comunicación do Concello. Nas eleccións municipais de 2019 presentouse no cuarto posto da lista do PSdeG-PSOE e foi elixida concelleira. Foi concelleira de Cultura, Turismo e Deporte e primeira tenente de alcalde. Dende 2022 forma parte da executiva dos socialistas de Silleda como responsable de política municipal, e da executiva nacional na secretaría para o reto demográfico. Nas municipais de 2023 foi a número dous da candidatura do PSdeG e foi elixida concelleira.

Vida persoal
------------

Ten dúas fillas e reside na parroquia silledense de Oleiros.

Notas
-----

1. ↑  Monica González Conde, número 4 del PSOE de Silleda
2. ↑  Conde, primera teniente de alcalde de Silleda
3. ↑  Mónica González Conde, número dos de la candidatura de Cuiña

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Silleda

### Ligazóns externas

* Mónica González Conde será a número 2 da candidatura de Manuel Cuiña.
Coordenadas: 43°16′09″N 5°23′42″L﻿ / ﻿43.269241, 5.394907

O **Stade Vélodrome** é un recinto deportivo da cidade de Marsella, inaugurado en 1937, con capacidade para acoller pouco mais de 67.000 seareiros, no que xoga os seus encontros como local o equipo de fútbol Olympique de Marsella da Ligue 1. O Stade Vélodrome ten a máxima consideración no sistema de clasificación da UEFA, pertencendo á categoría *Élite* ou *5 estrelas*.

Eventos deportivos
------------------

### Mundial de Fútbol 1938

No Mundial de Fútbol Francia 1938 xogáronse no Vélodrome un encontro de oitavos de final e unha das semifinais.

### Eurocopa de Fútbol 1960

A Eurocopa de Fútbol Francia 1960 disputou unha das súas semifinais no Stade Vélodrome.

### Eurocopa de Fútbol 1984

Na Eurocopa de Fútbol Francia 1984 acolleu un encontro do Grupo B no que se enfrontaron España e Portugal (co resultado de 1-1), e unha das semifinais na que Francia venceu a Portugal por 3-2.

### Mundial de Fútbol 1998

No Mundial de Fútbol Francia 1998 o estadio tivo unha grande importancia, acollendo un total de 7 encontros, catro da fase de grupos, un de oitavos de final, outro de cuartos de final e unha das semifinais.

### Copa do Mundo de Rugby 2007

Na Copa do Mundo de Rugby 2007 o Stade Vélodrome acolleu 4 encontros da fase de grupos e 2 encontros de cuartos de final.

Eurocopa de Fútbol 2016
-----------------------

O Stade Vélodrome foi elixido para acoller varios encontros da futura Eurocopa de Fútbol Francia 2016, polo cal será aumentado de capacidade nuns 10.000 asentos e será provisto dun novo tellado que cubrirá tódalas bancadas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Marsella
* Olympique de Marsella
* Ligue 1
* Mundial de Fútbol Francia 1998
* Copa do Mundo de Rugby 2007

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q202150
* GeoNames: 6946030
* GiantBomb: 3035-1412
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 3330474

 |
**Prisa TV** (anteriormente **Sogecable**) é un grupo líder da televisión de pago en España, fundado en 1989. Foi o pioneiro na introdución de sistemas interactivos e principalmente da Televisión Dixital en España. O seu labor consiste en xestionar e adquirir dereitos audiovisuais, así coma a distribución e produción de canles e xestión de abonados. Outras das súas actividades máis importantes é a produción, distribución e exhibición cinematográfica.

O seu proceso de reestruturación comezou en outubro de 2003 e finalizou en decembro de 2004, coa integración de Vía Dixital. Pretendían así redimensionar e reordear as actividades de Sogecable absorbendo os compromisos con canles temáticos, provedores con dereitos audiovisuais e outros servizos. Con esta reestruturación contribuíu ó relanzamento audiovisual en España.

A produtora de Sogecable é Sogecine. É unha das principais distribuidoras e produtoras no territorio español, con especial importancia nestes momentos (ano 2005), tal que se vive unha profunda crise nesta industria.

As instalacións de Sogecable encóntranse en Tres Cantos, producindo a diario 23 canles de televisión, incluíndo as nove versións do Canal + España e outras 14 canles que están especializadas na emisión exclusivamente de diversas materias, como deportes, cine, documentais, programación infantil, música. Estas emítense e distribúense a través de Digital+, cable e ADSL.

En 2005, o grupo lanzou unha nova canle de televisión en aberto e con carácter xeralista e gratuíto; o quinto en España. O seu nome é Cuatro e ocupa a frecuencia que deixou Canal+ cando pasou a formar parte unicamente da emisión de Digital+ o 7 de novembro de 2005.

En 2006 Prisa lanzou unha Oferta Pública de Adquisición sobre un 20% das accións de Sogecable para aumentar a súa participación ata case un 50%. Deste xeito, Prisa controla de feito Sogecable. En decembro de 2009 Sogecable separou as súas licenzas de TDT nunha nova sociedade chamada Sogecuatro (Sociedad General de Televisión Cuatro, S.A.) que posteriormente Mediaset a través da súa empresa participada Gestevisión Telecinco, mercou Sogecuatro a cambio de levar Prisa o 18,3% das accións da nova Gestevisión Telecinco, ademais cedeu un dos seus 8 sinais a Sogecable para que a xestione como emisión en aberto, sinal ocupado por CNN+, e outro como emisión de pago, sinal ocupado por Canal+ Dos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* prisatv.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2095445
* WorldCat
* VIAF: 134151310
* BNE: XX200511
* GEC: 0242623

 |
O **río de Hedrada** é un curso de auga galego, afluente, pola esquerda do río Mao.

O seu nome procede do medieval *rivulum Humano* ou *Omano Minor*.[]

Nace á altura da aldea de Xestosa, na parroquia de Covas (concello de Montederramo), aínda que no seu tramo inicial recibe o nome de río Tabenxa e Alavenche.

Está formado pola confluencia na súa marxe esquerda dos regatos de Covas (que nace nos Chaos da Lagoa, entre as paraxes de Lameira Aceda e Pereiros, tamén na parroquia de Covas), e únese co río Tabenxa ou Alavenche á altura de Pozos Negros, moi preto da Ponte Vella de Vilariño Frío. O regato do Reconco ou do Brozo (que nace na paraxe de Lamas da Meda, preto de Cacharrequille, na parroquia das Chas, ao que se une o regato da Retorta, entre as aldeas de Bouzas e Cordelle de Abaixo, facendo de punto divisorio entre os concellos de Maceda e Montederramo) e o regato dos Perocás, que nace na serra da Cabeza da Meda, na parroquia das Paradellas (Parada de Sil). Ambos os dous regatos (o regato do Reconco e o dos Perocás) únense ao río preto da actual ponte de Hedrada, na estrada de Vilariño Frío a Parada do Sil. A comezos dos anos 70 fíxose o encoro de Hedrada, tendo o seu muro á altura de Ivil (parroquia de Pradomao), moi preto da súa desembocadura no río Mao na aldea de Pradocelos.

  


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre ríos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
| Circuíto urbano de Hanoi |
| --- |
|  |
| Plano do Circuíto |
| Circuíto actual |
| Datos |
| Carreiras |  |
| Localización |  Hanoi, Vietnam |
| Lonxitude actual | 5,565 km |
| Curvas | 22 |
| Volta rápida |  |
| Piloto récord |  |
| Escudería récord |  |
| Coordenadas | Coordenadas: 21°01′00″N 105°45′57″L﻿ / ﻿21.016597222222, 105.76573611111 |
|  |
| Vista do Circuíto |
|  |
|

O **circuíto urbano de Hanoi** ( vietnamita:*Đường đua phố Hà Nội)* é un circuíto de carreiras situado no distrito de Nam Từ Liêm de Hanoi, a capital de Vietnam. É un circuíto de carreiras urbano deseñado para acoller o Gran Premio de Vietnam, unha rolda do Campionato do Mundo de Fórmula Un. O circuíto ten 5´565 km e deseñouno o arquitecto de circuítos Hermann Tilke. O circuíto urbano de Hanoi debuta no calendario de Fórmula Un en 2020.

O circuíto está situado xunto ao Estadio Nacional Mỹ Đình e consta dunha sección de rúa temporal e un deseño construído a propósito que estará aberto ao público unha vez completado. Tamén ten unha das rectas máis longas do calendario de 1´5 km. de lonxitude. A sección construída a propósito inspírase en varios circuítos existentes, incluído o Circuíto de Mónaco, o Circuíto de Suzuka, o Circuíto Internacional de Sepang e  Nürburgring "GP-Strecke". Esta filosofía de adaptar curvas doutros circuítos utilizouse anteriormente para realizar o deseño do Circuíto das Américas.

Notas
-----

1. ↑  "Everything you need to know about the new Vietnam street circuit". *formula1.com* (en inglés) (Formula One Administration). 9 de novembro de 2018. Consultado o 9 de novembro de 2018.
2. ↑  Herrero, Daniel (7 de novembro de 2018). "Vietnam secures 2020 Formula 1 berth". *speedcafe.com* (Speedcafe). Consultado o 7 de novembro de 2018.
3. ↑  Maher, John (23 de abril de 2012). "Turn for turn, Austin track's design, layout should look familiar to F1 drivers". *Austin-American Statesman*. Arquivado dende o orixinal o 26 de abril de 2012. Consultado o 10 de novembro de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Circuíto urbano de Hanoi Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Río Mera.
O **río Mera** é un regato que lle chega pola marxe dereita ao Río Mera; outros autores din que desemboca pola mesma marxe no río Miño, o cal acostuma dar confusións co homólogo. Ten o seu nacemento na parroquia de Bacurín, no lugar de Mourentaos, á altitude do Monte da Pernas de Fornos; e do cal recibe o nome de rego de O Burgo; pero, debido ás proximidades ao Río Mera, as xentes do lugar danlle o mesmo nome; motivo que quizais teña o seu curto percorrido (duns 3 Km e 600 metros). Pódese atribuír que outro tanto pasa co arroio de Benestar (que ás altitudes de Bacurín se acostuma chamarlle regato de Bacurín); o cal, confluirá (levando as augas do arroio de Carballos) xunto con este no río Mera, cerca do lugar da Fraga (aínda que outros autores fanos desaugar en Orbazai).

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre ríos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 32°03′39″N 34°47′29″L﻿ / ﻿32.060947, 34.791333


|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos hebraicos. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Menora Mivtachim Arena** (en hebreo: *היכל נוקיה*), máis coñecido como **A Man de Elías** (en hebreo: היכל הספורט יד אליהו, *Yad Eliyahu*), é unha instalación deportiva adicada especialmente á disputa de partidos de diferentes deportes (principalmente baloncesto) e entretemento, situado na cidade de Tel Aviv, Israel.

Características
---------------

A Man de Elías é un dos máis míticos pavillóns do baloncesto europeo, acollendo numerosas finais de competicións continentais e sendo a cancha do Maccabi Tel Aviv, un dos clubs europeos máis laureados.

Cunha capacidade para 10 383, á parte do Maccabi Tel Aviv albergou encontros do Hapoel Tel Aviv. É a area de deporte baixo teito máis grande en Israel, polo que aloxa a *Final Four israelí* (as semifinais e final da Copa de Israel), así como a maioría dos partidos da selección de baloncesto de Israel.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tel Aviv
* Maccabi Tel Aviv B.C.

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do Maccabi Tel Aviv

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q781491
* MusicBrainz: ID

 |
Coordenadas: 37°25′02″N 6°00′16″O﻿ / ﻿37.417236, -6.004564

O **Estadio La Cartuja** é un estadio multiúsos da cidade de Sevilla, capital da comunidade autónoma de Andalucía en España, e situado nun 57% en terreos do próximo municipio de Santiponce. Xunto co Estadio Benito Villamarín e o Estadio Ramón Sánchez Pizjuán conforman os grandes centros deportivos da cidade de Sevilla. Por capacidade sitúase como o terceiro máis grande de España despois do Camp Nou de Barcelona e o Santiago Bernabéu de Madrid.

Sitúase na Illa da Cartuja lugar do centenario Mosteiro de La Cartuja (de onde provén o nome), xunto ao recinto da Exposición Universal de Sevilla de 1992 e tamén do parque temático Isla Mágica. O Estadio de La Cartuja deseñouse seguindo todos os criterios do Comité Olímpico Internacional con vistas a acoller os Xogos Olímpicos de 2004, de aí a súa denominación "Olímpica".

O estadio é xestionado pola Sociedad Estadio Olímpico de Sevilla S.A. composta pola Xunta de Andalucía (40% da propiedade), o Goberno de España (25%); o Concello de Sevilla (19%), a Deputación Provincial de Sevilla (13%) e un 3% repartido *pro rata* entre os dous clubs de fútbol da cidade: o Real Betis e o Sevilla FC.

O custo do Estadio de La Cartuja ascendeu a 120 millóns de euros.

Historia
--------

O estadio foi inaugurado polos Reis de España o 5 de maio de 1999 nun partido de fútbol que enfrontou ás seleccións de España e Croacia, con resultado de 3-1. A partir do 20 de agosto de 1999 albergou o 7º Campionato Mundial de Atletismo da IAAF, evento que motivou a súa construción.

A idea da Sociedad Estadio Olímpico de Sevilla era que unha vez finalizado o Mundial de Atletismo producísese o traslado dos dous grandes clubs da cidade, Real Betis e Sevilla FC, de forma que usasen como sede o estadio alternando unha semana os seguidores dun e outro club como se fai en diversos estadios italianos, compromiso que ambos os clubs rubricaran ao entrar a formar parte de devandita sociedade.

Finalmente, os afeccionados de ambos os clubs mostraron o seu descontento con esta idea inicial, o que derivou en que ningún destes tomase como sede permanente de competición o Estadio Olímpico, aínda que ocasionalmente se foi utilizado por ambos en partidos oficiais.

Na actualidade o estadio explótase como sede de grandes espectáculos escénicos e deportivos ademais de ser sede de numerosas empresas e organismos. Nun futuro podería facer honra ao seu nome acollendo uns Xogos Olímpicos grazas á iniciativa cidadá que impulsa a candidatura de Sevilla como sede para 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Estadio Olímpico de La Cartuja Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Estadio Olímpico de Sevilla *(en castelán)*
* Iniciativa cidadá para propulsar a presentación dunha candidatura olímpica para Sevilla no ano 2020 *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q368737
* GeoNames: 7602975
* MusicBrainz: ID

 |
**Miguel Cabrera Cabrera**, nado en Gran Canaria o 12 de marzo de 1948 é un arquitecto e político español cuxo ámbito de actuación política foi a illa canaria de Fuerteventura.

Traxectoria
-----------

Estudou o bacharelato até terceiro en Fuerteventura por libre e despois no Instituto Pérez Galdós da cidade das Palmas de Gran Canaria, en Gran Canaria. Cursou a carreira de Arquitectura nas escolas de Madrid e Valencia, onde obtivo a licenciatura en 1973. Exerceu a súa profesión en Gran Canaria e Fuerteventura. En 1975 foi elixido membro da Xunta de Goberno do Colexio de Arquitectos ata que dimitiu ó dar comezo as eleccións xerais de 1977.

Para as eleccións xerais de 1977 fundou Asemblea Majorera, coa que foi elixido senador por Fuertenventura. Non repetiu nas seguintes, ó ser superado por dez votos (4.468 fronte a 4.458) polo candidato de UCD, pero foi novamente elixido nas eleccións xerais de 1982. Nas eleccións ó Parlamento das Canarias de 1987 e 1991 foi elixido deputado por Asemblea Majorera.

En 2010 foi nomeado director xeral de Infraestrutura Turística do goberno das Canarias.

Notas
-----

1. ↑  Diario de sesiones del Senado, Junta preparatoria para la designación de presidente provisional y de la mesa de edad, celebrada el miércoles 13 de julio de 1977
2. ↑  "Historia de Asamblea Majorera - Coalición Canaria en Fuerteventura". Asamblea Majorera. Arquivado dende o orixinal o 19 de setembro de 2017. Consultado o 28 de xaneiro de 2013.
3. ↑  "Dirección General de Infraestructura Turística". Goberno de Canarias. Arquivado dende o orixinal o 20 de agosto de 2014. Consultado o 28 de xaneiro de 2013.
**Josef Kaiser** (orixinariamente Josip Kaiser), nado en Bač, Voivodina, o 10 de marzo de 1954, é un escultor, gravador e deseñador de moedas austríaco.

Traxectoria
-----------

  

Josef Kaiser fixo a súa educación secundaria na Escola de Artes Aplicadas de Split, daquela en Iugoslavia, entre 1968 e 1972. Este último ano trasladouse a Austria, onde comezou os seus estudos superiores na Universidade de Artes Aplicadas de Viena, onde se graduou en 1978, na especialidade de Escultura.

En 1980 comezou o exercicio da docencia na mesma universidade, onde ocupou diferentes cargos: profesor asociado do Instituto de Belas Artes (2000), xefe do Departamento de Debuxo de Espido (2000), decano da facultade (2004) e vicerreitor de Ensino na Universidade (2007).

Estación do Via Crucis de Kirchberg an der Pielach (1998).
Ademais da súa produción arística como escultor, Josef Kaiser é un recoñecido deseñador e gravador de moedas. Logo dalgunha experiencia a mediados da década de 1980, o seu traballo máis popular son os anversos nacionais de Austria da serie completa de moedas en euros, desde a dun céntimo á de dous euros, que se comezaron a cuñar en 2002.

Recoñecementos
--------------

Josef Kaiser acadou nomerosos premios e recoñecementos, sobre todo polo seu labor como escultor, entre eles os seguintes:

* (1981) Premio da Provincia da Baixa Austria.
* (1982) Premio do Festival de Viena.
* (1985) Premio Theodor Krner.
* (1990) Premio ao deseño artístico da Universidade BOKU, de Viena.
* (1994) Premio da Fundación Karl Anton Wolf.
* (2002) Cruz de Honra de Austria para a Ciencia e a Arte (1ª clase).

Notas
-----

1. 1 2 3  "Josef Kaiser". *Universität für angewandte Kunst Wien - Institut für Kunst und Technologie*.
2. ↑  "Kaiser, Josef Mag.art.". *Universität für angewandte Kunst Wien*.
3. ↑  Moedas deseñadas por Josef Kaiser. *Numista.com*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Josef Kaiser Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lista de deseñadores das moedas de euro

* Portal:Austria

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3184030
* WorldCat
* VIAF: 15714002
* GND: 124789293
* ISNI: 0000 0001 2021 4987
* NKC: mzk2011638907

 |
Coordenadas: 45°43′26″N 4°49′56″L﻿ / ﻿45.72377, 4.83225

O **Stade de Gerland** é un recinto deportivo da cidade de Lión, inaugurado en 1926, con capacidade para acoller nas súas bancadas a 40.494 seareiros, no que xoga os seus encontros como local o equipo de fútbol Olympique de Lyon da Ligue 1. En 2015 ou 2016 será pechado e substituído polo novo Stade des Lumières.

Eventos deportivos
------------------

### Mundial de Fútbol 1938

No Mundial de Fútbol Francia 1938 xogouse no Gerland un encontro de oitavos de final.

### Eurocopa de Fútbol 1984

Na Eurocopa de Fútbol Francia 1984 acolleu 1 encontro do Grupo A e 1 das semifinais.

### Mundial de Fútbol 1998

No Mundial de Fútbol Francia 1998 o estadio acolleu un total de 6 encontros, 5 da fase de grupos e 1 de cuartos de final.

### Copa do Mundo de Rugby 2007

Na Copa do Mundo de Rugby 2007 o Stade Gerland acolleu 3 encontros da fase de grupos.

Eurocopa de Fútbol 2016
-----------------------

Na Eurocopa de Fútbol Francia 2016 disputaranse varios encontros en Lión, pero o estadio que acollerá eses encontros será o novo Stade des Lumières, xa que o Stade Gerland pecharase en 2013.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lión
* Olympique de Lyon
* Ligue 1
* Mundial de Fútbol Francia 1998
* Copa do Mundo de Rugby 2007

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1980
* BRE: 5111733
* GeoNames: 12212441
* GiantBomb: 3035-1411
* Mérimée: PA00117986
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 113881
* Structurae: 20038909

 |
Coordenadas: 37°45′01″N 122°12′11″O﻿ / ﻿37.750277777778, -122.20305555556

O **Oakland Arena** é un pavillón multiúsos situado na cidade californiana de Oakland (Estados Unidos). Dende a súa apertura en 1966 ata 1996 era coñecido coma **Oakland–Alameda County Coliseum Arena**. Tras unha importante renovación en 1997, o pavillón pasouse a chamar **The Arena in Oakland** ata 1995, e **Oracle Arena** de 1996 a 2019. Construído en 1966 como parte dun complexo deportivo, que tamén abrangue o estadio "O.co Coliseum" que utilizan os Oakland Athletics (MLB) e os Oakland Raiders (NFL), é o pavillón onde xogaron os partidos como locais os Golden State Warriors da National Basketball Association (NBA) de 1971 ata 2019, antes do seu traslado ó Chase Center.

Antes da remodelación levada a cabo durante a temporada 1996-97, o pavillón tiña capacidade para 15.025 espectadores. Isto facía que estivese lixeiramente por detrás doutros grandes pavillóns californianos: o Great Western Forum en Inglewood, que acollía naquela altura os partidos como local de Los Angeles Lakers, e onde entran 17.505 espectadores; o ARCO Arena en Sacramento, pista dos Kings con capacidade para 17.317; e o Los Angeles Memorial Sports Arena, fogar daquela de Los Angeles Clippers con capacidade para 16.161.

Cando o pavillón reabriu durante a temporada 1997-98 a súa capidade era xa de 19.596, o que o facía o pavillón máis grande dos catro recintos califonianos onde se xogan prtidos da NBA. Actualmente segue a ser o máis grande, estando por detrás o Staples Center (actual pavillón tanto dos Lakers como dos Clippers) e o Sleep Train Arena de Sacramento.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial do Oracle Arena

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1139021
* Discogs: 340563
* GeoNames: 7149339
* MusicBrainz: ID

 |
**Xesús M. Méndez Padín** nado en Vilalonga (Sanxenxo) o 13 de decembro de 1965, é un escultor e pintor galego.

Traxectoria
-----------

En 1979 tivo o seu primeiro contacto co mundo da pedra aínda que nestes primeiros anos, e de forma simultánea, estaba máis centrado na pintura da man de Roxelio Lorenzo. Pero foi o escultor cambadés Manolo Paz quen lle ensinou o oficio de canteiro e o iniciou no mundo da escultura. Desde 1988 compaxina a súa produción artística coa súa actividade como profesor de cantería e modelaxe en diversos centros de formación. Foi docente na Escola de Canteiros de Poio entre 1995 e 2006.

*Monumento ó poeta Acuña* (2000). Paseo San Roque na Pobra de Trives.
Nas súas obras utiliza diversos materiais como o granito, mármore, calcaria, madeira ou mesmo chumbo. O seu estilo, tanto na súa escultura como na súa pintura ou debuxos, pódese definir como clasicista. As súas obras están inspiradas en personaxes históricos ou mitolóxicos, e sempre semellan estar durmidas.

Museos e coleccións que teñen obra súa
--------------------------------------

* Museo Europeo de Arte Moderna (MEAM) en Barcelona.
* Multiúsos da Xunqueira en Redondela.
* Diversas coleccións particulares no Reino Unido, Alemaña e España.

Obra Pública
------------

* *Monumento a Ofelia Nieto* (2000) Xardins da Calzada, Sevilla.
* *Monumento ó poeta Acuña* (2000) Paseo San Roque, A Pobra de Trives.
* *Homenaxe ó voluntario* (2003) Paseo Rafael Pico, Portonovo.

Notas
-----

1. ↑  Currículo do artista na web *Cultura Galega.info*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xesús Méndez Padín Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Xesús Méndez Padín Blog persoal *(en inglés)* *(en galego)*.