recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Beatriz Mato Otero**, nada en Barakaldo en 1965, é unha política galega do Partido Popular de Galicia.

Traxectoria
-----------

Fixo a carreira de Enxeñaría industrial, con especialidade en Organización Empresarial, pola Escola Técnica Superior de Enxeñeiros Industriais de Bilbao. Obtivo o máster de Dirección e Administración de Empresas da Escola de Negocios MBA, homologada pola Universidade da Coruña. 

En 1989, como técnica de sistemas da multinacional IBM, iniciou a súa traxectoria profesional no sector privado. En 1994 pasa a formar parte do Igape, no que, a partir de 2000 exerceu como delegada da oficina territorial na Coruña. 

A nivel político, foi delegada de Pesca na Coruña en 2002 e voceira de Traballo do PPdeG en 2005. Foi elixida parlamentaria pola provincia da Coruña nas eleccións autonómicas de 2005. Volveu ser elixida parlamentaria nas autonómicas de 2009. Coa chegada dos populares ao goberno da Xunta de Galiza, Alberto Núñez Feijóo designouna como nova conselleira de Traballo e Benestar. En outubro de 2015, pola remodelación do Goberno, foi nomeada conselleira de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio.

Asinando un convenio de colaboración co alcalde de Riós en 2016.
En 2018 abandonou o seu cargo de conselleira para optar á alcaldía da Coruña en detrimento da líder local Rosa Gallego. En 2019 renunciou como concelleira da Coruña e en xaneiro de 2020 renunciou ao seu escano no Parlamento de Galicia.

En agosto de 2020 o Grupo Euskaltel incorporouna como conselleira.

Notas
-----

1. ↑  Núñez Feijoo destitúe a Rocío Mosquera nunha ampla reestruturación do seu Goberno, artigo en *Praza Pública*, 4 de outubro de 2015.
2. ↑  "Mato e Rey Varela abandonan Política Social sen aprobar o decreto da RISGA, que acumula un atraso de 4 anos". *Praza Pública*. Consultado o 2018-10-04.
3. ↑  "Beatriz Mato será candidata do PP na Coruña coa intención recuperar o goberno local para o seu partido". *Galicia Confidencial*. Consultado o 2018-10-04.
4. ↑  Beatriz Mato formaliza su baja como diputada en el Parlamento

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Beatriz Mato Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ricardo Varela Sánchez** |  **Conselleira de Traballo e Benestar** 2009 - 2015 | Sucesor:**-** |
| Predecesor:**Ethel Vázquez** |  **Conselleira de Medio Ambiente e Ordenación do Territorio** 2015 - 2018 | Sucesor:**Ángeles Vázquez Mejuto** |
|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

**Robert Eldon "Bob" Drake**, nado en San Francisco (California) o 14 de decembro de 1919 e finado en Woodland Hills o 18 de abril de 1990, foi un piloto de automobilismo estadounidense.

Traxectoria
-----------

Participou nun Gran Premio de Fórmula Un, o 20 de novembro de 1960. Non logrou puntos de campionato. Drake foi o último piloto en competir co famoso Maserati 250F nun Gran Premio de Fórmula Un, o Gran Premio dos Estados Unidos de 1960. O 250F foi un coche Gran Premio con motor de 2.5 litros que foi considerado obsoleto en 1961 debido ás novas regras de motores.
Ademais de ser piloto de coches de carreiras, foi mergullador naval, restaurador e intérprete.

Resultados completos na Fórmula Un
----------------------------------

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1960 | Joe Lubin | Maserati 250F | Maserati 6 en liña | ARX | MON | 500 | NED | BEL | FRA | GBR | POR | ITA | USA13 | NC | 0 |

Notas
-----

1. ↑  "Bob Drake". F1 Rejects. Arquivado dende o orixinal o 30 de maio de 2014. Consultado o 30 de xaneiro de 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Robert Drake Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172612
* DriverDB: bob-drake
* RacingReference: Bob\_Drake

 |
**Vigo Transforma** foi un acontecemento musical e cultural desenvolvido en Vigo. Celebrouse por primeira vez en 2010, en coincidencia co Ano Xacobeo, durante os días 9 e 10 de xullo. No seu segundo ano, o 2011, o festival estendeuse a tres días, celebrándose os días 30 de xuño e 1 e 2 de xullo.

Características
---------------

Ademais da actuación de diversos grupos musicais, o festival tamén organiza diversos obradoiros, performances ou proxeccións, que conxuntamente reciben o nome de *Vasos Comunicantes*. O festival adquiriu dende a súa orixe un compromiso coa sostibilidade ecolóxica, de xeito que se promoveron obradoiros de reciclaxe ou plantación de árbores autóctonas como medida compensatoria para paliar as emisións de CO2 producidas polo desenvolvemento do evento. Ademais, os carteis de promoción do festival estaban feitos con papel e tinta reciclada.

### Edición 2010

The XX, Orbital, Jeff Tweedy, The Divine Comedy, Love of Lesbian, Fischerspooner, Os Mutantes, The Morning Benders, Devendra Banhart, Delafé y las Flores Azules, Eladio y los Seres Queridos, Fanfarlo, Mike Snow, Polock, Triángulo de Amor Bizarro, Standstill.

### Edición 2011

Eladio y los Seres Queridos, The Blows, Moby, Do Amor, Ron Sexsmith, Xoel López, Catpeople, Los Campesinos!, Vetusta Morla, Junior Boys, Hola a Todo el Mundo, Russian Red, Yann Tiersen, The Pains of Being Pure at Heart, The Gift, dEUS, Toro y Moi.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 28 de xuño de 2011. Consultado o 11 de xuño de 2011.
**Ivana Miño** é unha actriz catalá de cinema, teatro e televisión.

Traxectoria
-----------

Estudou no Liceo Francés de Barcelona, onde descubriu a súa paixón polo baile e o teatro, aínda que ó rematar o colexio, ingresou na Universidade de Bioloxía ata que se licenciou, deixando de lado as súas ganas de actuar. Mentres tanto, seguiu tomando clases de danza e perfeccionando o seu dominio do inglés, obtendo o Proficiency á idade de 17 anos.

Durante algúns anos combinou o seu traballo como profesora de danza en varias escolas coa de tradutora científica da Universidade de Barcelona. Despois pasou unha tempada en Londres, onde volveu espertar o seu interese polo mundo do teatro.

Ao terminar en 2007, fixo a súa primeira película en México, *Guadalupe*, compartindo cartel con Angélica Aragón, José Carlos Ruiz e Pedro Armendáriz Jr. Xusto despois entrou a formar parte dunha serie de grande éxito da televisión catalá, *Ventdelplà*, onde interpretou durante varias tempadas a Nicole, unha granxeira australiana. Foi o seu primeiro papel como estranxeira. O ano seguinte, foi escollida para a obra de teatro *Carta dunha descoñecida*, de Stefan Zweig, dirixida por Fernando Bernués.

A partir de 2008, realizou varias películas de fala inglesa, traballando da man de directores como Rodrigo Cortés (*Buried*), a carón de actores como Timothy Hutton (*Reflections*), Robert Englund (*The night of the sinner*) e Michael Ironside (*Transgression*).

Desde entón, seguiu formándose en diversos ámbitos artísticos como a loita escénica (Rosa Nicolás), teatro de Shakespeare (Will Keen), teatro físico (Thomas Prattki), técnica Meisner (Javier Galitó) e investigación teatral (Andrés Lima e Sol Picou), entre outros.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Ivana Miño* na IMDb *(en inglés)*.

* Portal:Muller
* Portal:Cataluña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11042646
* IMDb: nm2019764
* TMDb: 1040499

 |
A **diocese de Taiwán** (en chinés tradicional: 臺灣聖公會; Wade-Giles: *Taiwan Shêng Kung Hui*; Tradución: "Santa Igrexa Católica de Taiwán") é unha diocese na Provincia VIII da Igrexa Episcopal nos Estados Unidos, que abrangue a illa de Taiwán. A diocese foi estabelecida pola Igrexa Episcopal en 1954.

Historia
--------

A diocese de Taiwán ten a súa orixe en 1949, cando varios episcopalianos trasladáronse a Taiwán dende a China continental xunto cos nacionalistas chineses. Foi estabelecida formalmente en 1954, pasando a pertencer á Provincia VIII da Igrexa Episcopal.

Episcopoloxio
-------------

* Harry Kennedy (1954 - 1960)
* Charles P. Gilson (1961 - 1964)
* James C.L. Wong (1965 - 1970)
* James T.M. Pong (1971 - 1979)
* P.Y. Chang (1980 - 1987)
* John C.T. Chien (1988 - 2001)
* David J.H. Lai (2001 - actualidade)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q697992
* WorldCat
* VIAF: 143066339
* LCCN: n80092310
* NLA: 36601167

 |
O **Lockheed A-12** é un avión de recoñecemento Mach  3+ de grande altitude construído para a Axencia Central de Intelixencia (CIA) dos Estados Unidos pola *Lockheed 's Skunk Works*, baseado nos deseños de Clarence "Kelly" Johnson. O avión foi designado como **A-12**, o "A" de "*Archangel* "e o 12 do número de prototipos ata chegar ao deseño final. En 1959, foi seleccionado entre os deseños Fish e Kingfish de Convair como gañador do Proxecto GUSTO, e foi desenvolvido e operado baixo o Proxecto Oxcart.

Os representantes da CIA inicialmente favoreceron o deseño de Convair pola súa sección radar equivalente, pero as especificacións do A-12 eran lixeiramente mellores e o seu custo proxectado era moito menor. Os respectivos historiais das empresas resultaron decisivos. O traballo de Convair no B-58 estivera atestado de atrasos e aumentos dos custos, mentres que Lockheed producira o U-2 a tempo e por debaixo do orzamento. Ademais, Lockheed tiña experiencia executando un proxecto negro.

O A-12 foi producido de 1962 a 1964 e voou de 1963 a 1968. Foi o precursor: do prototipo de interceptor YF-12 de dous asentos da Forza Aérea dos Estados Unidos, na lanzadeira M-21 para o dron D-21 e do SR- 71 Blackbird, unha variante un pouco máis longa capaz de transportar unha carga máis pesada de combustible e cámara. O A-12 comezou a voar en 1967 e a súa misión final foi en maio de 1968; o programa e os avións foron retirados en xuño. O programa foi revelado oficialmente a mediados da década de 1990.

  

Un oficial da CIA escribiu máis tarde: 

> "Oxcart foi seleccionado dunha lista aleatoria de nomes en clave para designar este I+D e todo o traballo posterior no A-12. O propio avión tamén se chamou así".
> 
> 

As tripulacións chamaron ao A-12 *Cygnus*, suxerido polo piloto Jack Weeks para seguir a práctica de Lockheed de nomear os avións cos corpos celestes.

Notas
-----

1. 1 2  Robarge, David (2012). *Archangel: CIA's Supersonic A-12 Reconnaissance Aircraft* (PDF). Central Intelligence Agency. ISBN 978-1-92966-716-1. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2012.
2. ↑  McIninch, Thomas (1996). *The Oxcart Story*. Central Intelligence Agency. Arquivado dende o orixinal o 2009.
3. ↑  Murray, Frank. *The Oxcart Story*. Arquivado dende o orixinal o 2017.
4. ↑  Crickmore, Paul F. (2000). *Lockheed SR-71 – The Secret Missions Exposed*. Osprey Publishing. ISBN 1 84176 098 6.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q959030
* GND: 7628747-6
* LCCN: sh2003009002
* NKC: ph249446

 |
O pazo eparquial Uzhhorod.
A **eparquía de Mukacheve** (en latín: *Eparchia Munkacsiensis*) é unha diocese da Igrexa católica bizantina rutena inmediatamente suxeita á Santa Sé. En 2010 tiña 380.000 bautizados sobre unha poboación total de 1 281 000 habitantes. Está actualmente dirixida polo bispo Milan Šašik.

Territorio
----------

A eparquía ten xurisdición sobre todos os fieis da Igrexa católica bizantina rutena en Ucraína. Os fieis rutenos viven na súa maioría na Rutenia subcarpática, na parte occidental do país.

A sé eparquial é a cidade de Uzhhorod, onde está a catedral da Exaltación da Santa Cruz. Mukacheve é a antiga sé eparquial. O territorio está organizado en 402 parroquias.

Historia
--------

A eparquía foi erixida o 19 de setembro de 1771 coa bula *Eximia regalium* do papa Clemente XIV. Anteriormente, os fieis de rito bizantino estaban suxeitos á diocese de Eger. Inicialmente, a eparquía era sufragánea da arquidiocese de Esztergom.

O 9 de agosto de 1817 a sé eparquial foi transferida a Uzhhorod coa bula *Romanos decet Pontifices* do papa Pío VII.

O 23 de marzo de 1818 cedeu parte do seu territorio para erixir a eparquía de Prešov, hoxe arquieparquía metropolitana da Igrexa Católica Bizantina Eslovaca.

O 8 de xuño de 1912 cedeu a parroquia de lingua húngara para erixir a eparquía de Hajdúdorog.

O 5 de xuño de 1930 cedeu outra parte do seu territorio para erixir a eparquía de Maramureş.

O 2 de setembro de 1937, coa bula *Ad ecclesiastici* de Pío XI, pasou a ser unha diocese inmediatamente suxeita á Santa Sé.

O 1 de novembro de 1947 o bispo Teodor Romzha foi asasinado polo NKVD. Venerado como mártir, foi beatificado polo papa Xoán Paulo II o 27 de xuño de 2001.

Episcopoloxio
-------------

* Vasyl Tarasovych (1646 - 1651, finado)
* Parfenii Petrovych (1651 - 1665, finado)

Notas
-----



| * v
* c
* e
Circunscricións da Igrexa Católica Rutena |
| --- |
| Arquieparquías Metropolitanas: | Pittsburg |
| Eparquías(por provincia eclesiástica): | **Pittsburgh:** Parma · Passaic · Phoenix**(Inmediatamente suxeitas á Santa Sé):** Mukacheve |
| Exarcados apostólicos: | República Checa |
| **Antigas circunscricións** |
| Administración apostólica de Targul-Siret |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1346565
* WorldCat
* VIAF: 305251590
* Catholic-Hierarchy: muka
* NKC: ko20231184190

 |
O **Zlín Z 43** é un avión lixeiro checo de catro prazas. Trátase dun desenvolvemento do monoplano de á baixa Zlín Z 42 de dúas prazas. Unha versión mellorada, o **Zlín Z 143**, segue en produción.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

Tras a exitosa produción da familia de avións Z-26, o fabricante checoslovaco Moravan coñezou a deseñar unha nova serie de avións de adestramento, coñecida como a familia Z-40. A diferenza dos asentos en tándem da anterior serie, a familia Z-40 presentaba unha cabina cos asentos un ao lado do outro. Estaba dispoñible en dúas variantes básicas, un adestrador de dúas prazas, e un de catro prazas, o **Zlin Z-4** , capaz de ser usado tanto como adestrador ou como avioneta de lecer.

O deseño resultante é un monoplano de á baixa dun só motor de construción totalmente metálica e un tren de aterraxe de triciclo fixo. O Z 43 comparte o 80% da súa estrutura co Z 42, pero está equipado cunha fuselaxe revisada que acomoda unha cabina de catro prazas e un motor máis potente. As ás do Z-43 son de maior envergadura e non teñen o lixeiro varrido cara adiante do Z-42.

O Z-43 voou por vez primeira o 10 de decembro de 1968, comezando a súa produción en 1972. Demostrou ser menos popular que o seu contemporáneo de dous asentos e a produción rematou en 1977, despois de que se fabricasen 80 unidades.

O **Z-143** é unha versión introducida en 1992, inpulsada por un motor de seis cilindros Lycoming O-540. En paralelo tamén foi introducido unha versión do Z-42 cun motor Lycoming, o Z-242.

Notas
-----

1. 1 2  Taylor 1976, p. 32
2. ↑  Donald 1997, p. 925
3. ↑  Wood, Derek (1989). *Jane's world aircraft recognition handbook* (4th ed ed.). Coulsdon, Surrey, U.K: Jane's Information Group. ISBN 978-0-7106-0587-0.

Bibliografía
------------

* Donald, David, ed. (1997). *The Encyclopedia of World Aircraft*. Leicester, UK: Blitz. ISBN 1-85605-375-X.
* Taylor, J.W.R, ed. (1976). *Jane's All the World's Aircraft 1976-77*. London: Macdonald and Jane's. ISBN 0-354-00538-3.
**Abraham Cunningham**, nado o 27 de xullo de 1973 en Long Beach (California), é un músico estadounidense coñecido por ser o batería da banda de metal alternativo Deftones.

Biografía
---------

Abe Cunningham naceu en Long Beach (California). Cando era novo a súa familia mudouse á capital do estado, en Sacramento. Comezou a tocar a batería ao iniciar a adolescencia na súa banda Phallucy a comezos dos 90. Durante ese tempo tamén tocou con Deftones de xeito non oficial, cando o grupo tiña problemas para atopar un batería permanente. Tamén comezou a aprender a tocar a guitarra ao mesmo tempo que a batería, pero o seu padrastro Neil, co que medrou, tocaba tamén a batería e decantouse máis por ese instrumento. O seu pai, Sid, era tamén músico e foi unha grande influencia antes da súa morte. Entre as súas influencias están Stewart Copeland, Ginger Baker e Mitch Mitchell.

Cunningham é coñecido polos seus ritmos frenéticos en cancións como "Knife Party" e o seu intelixente uso do tempo ("Mein"), mentres que tamén rexeita usar a configuración de dobre bombo habitual en moitos batería de metal. Porén, usa un dobre pedal de bombo como parte do seu equipo.

Cunningham foi durante bastante tempo *endorser* de Tama Drums e Zildjian Cymbals, e durante a meirande parte da súa carreira tocou coa mesma configuración.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q920892
* WorldCat
* VIAF: 84965529
* AllMusic: mn0000923999
* Discogs: 436235
* Europeana: ID
* IMDb: nm0192224
* ISNI: 000000038593973X
* MusicBrainz: ID
* NKC: ola2002152534
* TMDb: 1291319

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Diocese de Vladivostok.

A **diocese de Vladivostok** foi unha sé da Igrexa Católica Latina.

Historia
--------

O 1 de decembro de 1921 foi erixida a vigairía apostólica de Siberia, en territorios da arquidiocese de Mahilioŭ.

O 2 de febreiro de 1923, coa bula *Semper Romani* do papa Pío XI, a vigairía apostólica foi elevada a diocese, e tomou o nome de diocese de Vladivostok.

O 28 de maio de 1931 cedeu parte do seu territorio para erixir a administración apostólica de Harbin.

O 13 de abril de 1991 cedeu parte do seu territorio para erixir as administracións apostólicas da Rusia Europea, de Casaquistán, e de Novosibirsk.

O 11 de febreiro de 2002 foi formalmente suprimida, coa elevación da diocese de Irkutsk.

Episcopolixio
-------------

* Karl Henrikowitsch Sliwowski (2 de febreiro de 1923 - 6 de xaneiro de 1933, finado)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q878086
* Catholic-Hierarchy: vlad

 |
**Aarne Honkavaara**, tamén coñecido como **Aarne "Dynamo" Honkavaara**, nado en Tampere (Finlandia) o 7 de xuño de 1924 e finado na mesma cidade o 22 de marzo de 2016 foi un xogador de hóckey sobre xeo finlandés. Xogaba de centro e desenvolveu toda a súa carreira no Ilves de Tampere, coa excepción dunha pequena visita ao Canadá, onde xogou dos partidos de exhibición cos Sarnia Sailors da IHL, se ben por problemas co seu visado tivo que regresar prematuramente a Finlandia.

A súa carreira interrompeuse a principios de 1953, cando durante un partido coa súa selección, un xogador polonés caeu sobre a súa perna, producíndolle unha lesión que o afastaría definitivamente do equipo nacional cando se encontraba no máis alto da súa carreira. Con todo, na tempada 1955-56 reapareceu con Ilves para xogar un partido, na seguinte tempada xogou cinco partidos máis, e retirouse definitivamente na tempada 1957-58 logo de cigar un único partido con Ilves.

Hokavaara foi tamén adestrador de Ilves (masculino e feminino) e a selección masculina de Finlandia, entre outros postos.

Ao longo da súa carreira foi o máximo goleador da máxima categoría do hóckey sobre xeo finlandés en catro ocasións (1943-1944, 1945-1946, 1947-1948 e 1951-1952) e foi dúas veces Xogador Finlandés do Ano (1949-1950 e 1951-1952). Participou coa súa selección nos Campionatos do Mundo de 1949 e 1951, así como nos Xogos Olímpicos de Inverno de 1952, aínda que non conseguiu ningunha medalla. En 1985 foi introducido co número 10 no Salón da Fama do hóckey sobre xeo finlandés (denominado *Suomen Jääkiekkoleijonat*).

Palmarés
--------

* **6 SM-sarja:** 1945, 1946, 1947, 1950, 1951, 1952, 1957 e 1958

Notas
-----

1. ↑  A presenza de Honkavaara no equipo de Ilves foi testimonial nos títulos que o equipo de Tampere conquistou en 1957 e 1958.

Referencias

1. 1 2 3  Parviainen, Vesa (24 de marzo de 2016). ""Dynamo" Honkavaaran uskomaton pioneerityö - kylmiä kylpyjä jään pettäessä". *Iltalehti* (en finés). Consultado o 29 de decembro de 2019.
2. 1 2  "Aarne Honkavaara" (en inglés). sports-reference.com. Arquivado dende o orixinal o 17 de decembro de 2012. Consultado o 29 de decembro de 2019.
3. 1 2  "Aarne Honkavaara" (en inglés). eliteprospects.com. Consultado o 29 de decembro de 2019.
4. ↑  "G-I. HONKAVAARA AARNE" (en finés). Suomen Jääkiekkomuseo. Consultado o 29 de decembro de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Aarne Honkavaara en kansallisbiografia.fi *(en finés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2720552
* WorldCat
* VIAF: 28732018
* ISNI: 0000000033086390
* EliteProspects: 17362
* Eurohockey: 8564
* Sports Reference: aarne-honkavaara-1

 |
**William "Willie" Semple Brown Wallace**, nado o 23 de xuño do 1940 en Kirkintilloch e tamén coñecido coma **Wispie**, foi un xogador e adestrador de fútbol escocés.

Comezou a súa carreira coma futbolista en 1958 no Stenhousemuir, marchando en 1959 ó Raith Rovers onde empezou a coller grande sona coma un bo goleador. Dese xeito, no 1961 asinou contrato co Hearts de Edimburgo onde sumou importantes éxitos na súa estadía ó longo de 5 tempadas completas. Desde aí pegaría o salto a un verdadeiro grande, chegando ó Celtic onde viviu unha época memorable sendo un daqueles sonados Lisbon Lions que quedaran campións de Europa no 1967. Na súa etapa verdibranca conseguiu sumar 134 goles en 232 partidos. Tralo seu paso durante 5 anos por Celtic Park foi traspasado no 1971 ó Crystal Palace londiniense volvendo ó seu país antes dun ano para xogar no Dumbarton FC. Despois e xa coa súa carreira futbolística víndose embaixo foi probar sorte a Australia ó Apia FC onde xa rematou as súas andainas de xogador.

Retornou a Escocia para xa coma adestrador dirixir ó Dundee FC. Tras isto volveu ó Apia agora xa coma adestrador, e quedou a vivir aló rexentando unha tenda deportiva.

Coa Selección escocesa de fútbol non puido amosar a grande cualidade que posuía para bater o marco rival, xogando 7 encontros mais sen facer un só tanto neles. No seu vagar polo conxunto nacional destaca a súa presenza no 2-3 en Wembley fronte a Inglaterra no 1967.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q719869
* WorldCat
* VIAF: 2766153954869105680008
* EUfootballInfo: 22527
* FootballDatabase: 37362
* NFT: 36811
* UEFA: 37411
* Worldfootball: william-wallace

 |
**Carlos Muñoz Arousa** nado en Vigo o 3 de abril de 1919 e finado en Bos Aires, Arxentina o 27 de outubro de 1992 foi un actor galego.

Traxectoria
-----------

A súa carreira comezou a despuntar tras a guerra civil española, momento en que interveu en numerosos filmes de ton bélico e patriótico, de moda no momento. Desa época datan as súas colaboracións en *Sin novedad en el Alcázar* (1940), *Escuadrilla* (1941), *Los últimos de Filipinas* (1945) ou *El santuario no se rinde* (1949). Con todo, compaxinou o cine bélico con outros xéneros e participou no drama *Marianela* (1940), de Benito Perojo, protagonizado por Mary Carrillo e baseado na obra homónima de Benito Pérez Galdós así como en *Cristina Guzmán*, onde coñeceu a que logo foi a súa esposa, a actriz protagonista da película Marta Santa Olalla.

Durante tres décadas traballou asiduamente no cine español como actor secundario, con incursións igualmente en teatro (*Canción de cuna*, 1946, de Gregorio Martínez Sierra; *Seis personajes en busca de autor*, 1955, de Luigi Pirandello; *Donde vas Afonso XII?*, 1958, de Torcuato Luca de Tena; *Medea*, 1959; *Don Juan Tenorio*, 1964, de José Zorrilla; *De París viene mamá*, 1960, de Víctor Ruiz Iriarte; *Los derechos de la mujer*, 1962; *Nerón-Paso*, 1969 ambas de Afonso Paso) ata que en 1967 alcanzou a súa etapa de maior éxito profesional ao interpretar o papel de cabeza de familia na famosa serie de televisión *La casa de los Martínez*, que permaneceu en pantalla ata 1971.

Con posterioridade á finalización da serie volveu ao cine, interpretando papeis secundarios en películas como *La graduada* (1971), de Mariano Ozores, con Lina Morgan.

Notas
-----

1. ↑  "Datos de IMDb". Arquivado dende o orixinal o 03 de novembro de 2010. Consultado o 14 de outubro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Necrolóxica Diario ABC. 30 de maio de 2005. Visto o 15 de outubro de 2011 )

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1043093
* WorldCat
* VIAF: 87389835
* Allmovie: p147367
* BNE: XX1650244
* IMDb: nm0612999
* TMDb: 239203

 |
**Bárbara Rey**, nome artístico de **María Margarita García García**, nada en Totana (Murcia) en 1949, é unha vedete, actriz e presentadora de televisión española.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa carreira en 1970 cando se presentou ao concurso de Miss España, no que non gañou pero acabou representando o país en Miss Mundo porque tanto a gañadora como a primeira dama de honra estaban casadas e o regulamento non permitía que se presentaran ao certame internacional. A partir dese momento participou en máis de trinta películas nunha década, a maior parte pertencentes ao xénero do "destape".

Traballou tamén en televisión presentando galas e o programa de variedades *Palmarés*. Traballou como vedete de revista nos espectáculos *Barcelona és Bárbara* e *Una Noche de Bárbara*, entre outros. Entre 1978 i 1995 foi amante do rei Xoán Carlos. En 1996 o Centro Nacional de Intelixencia depositou máis de 25 millóns de pesetas en Luxemburgo para comprar o seu silencio. En 1980 casou con Ángel Cristo, un domador de leóns que traballaba no circo, e ela acompañouno como domadora de elefantes durante nove anos. En 1989 separáronse e ela volveu á televisión para presentar programas de variedades, ademais de *En casa de Bárbara*, un programa de cociña que se emitiu por Canal 9 entre 2000 e 2005.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2929242
* WorldCat
* VIAF: 125004234
* Allmovie: p120422
* AlloCiné: 63379
* BNE: XX941081
* GND: 172846498
* IMDb: nm0333490
* LCCN: n2018008010
* TMDb: 95655

 |
**Diana Venora**, nada o 10 de agosto de 1952 en East Hartford, Connecticut, é unha actriz norteamericana de cine, teatro e televisión.

Traxectoria
-----------

Venora fixo o seu debut no cine debut xunto a Albert Finney e Gregory Hines no filme *Wolfen* (1981). En 1983, protagonizou o papel principal da produción de Joseph Papp *Hamlet*, no New York Shakespeare Festival. Foi a primeira muller en interpretalo no prestixioso festival.

En 1988, a súa aclamada interpretación no filme biográfico *Bird* sobre a vida do artista de jazz Charlie Parker, dirixido por Clint Eastwood, valeulle un nomeamento ós Globos de Ouro e ó New York Film Critics Circle Award.

Na década dos noventa, destacan as súas aparicións nos filmes *Romeo + Juliet* (1996), *The Jackal* (1997), *The 13th Warrior* (1999), *Execución inminente* (1999) e *The Insider* (1999). Tamén apareceu no filme do 2010 *All Good Things*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q162554
* WorldCat
* VIAF: 231383404
* Allmovie: p73268
* AlloCiné: 5393
* BNF: 140218326
* FAST: 1529906
* GND: 142100137
* IBDB: 75879
* IMDb: nm0893204
* ISNI: 0000000367162904
* LCCN: no96052375
* NKC: mzk2016913981
* NNDB: 000132678
* NTA: 074779095
* SNAC: w6pc3xws
* SUDOC: 112399878
* TMDb: 6200

 |
**Jacob van Artevelde** , nado contra 1290 e finado en 1345, foi un líder político flamengo.

Traxectoria
-----------

Naceu en Gante no seo dunha familia burguesa. Temeroso de que as hostilidades entre Francia e Inglaterra puideran prexudicar a properidade da súa cidade, entrou en política en 1337, propoñendo unha alianza con Bruxas, Ypres e outras cidades flamengas que se mantiveran neutrais no conflito. En 1340 as cidades flamengas, ao non poder manter a súa neutralidade, apoiaron a Inglaterra, e Artevelde convenceu á federación para recoñecer ao rei Eduardo III de Inglaterra como soberano de Francia.

O comercio e a industria floreceu durante o goberno de Artevelde. En 1345, os rumores que el planeaba recoñecer ao fillo de Eduardo III como conde de Flandres causaron unha revolta popular en Gante que acabou coa morte de Artevelde.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q359165
* WorldCat
* VIAF: 5733864
* BNF: 12223098g
* BPN: 99525775
* BRE: 1831823
* CERL: cnp01331369
* DeutscheBio: 119109840
* EBID: ID
* FAST: 96812
* GEC: 0005472
* GND: 119109840
* ISNI: 000000006674728X
* LCCN: n82104596
* NTA: 071649891
* SUDOC: 030909511

 |
A **dose xénica** é o número de copias dun determinado xene presente no xenoma. A doxe xénica está relionada coa cantidade de produto xénico (proteínas ou ARNs funcionais) que a célula pode expresar. Como un xene actúa como molde, o número de moldes da célula contribúe á cantidade de produto xénico que se pode producir. Porén, a cantidade de produto xénico producido nunha célula adoita depender máis da regulación da expresión xénica. A dose normal dun xene depende da especie; os humanos xeralmente temos dúas doses, unha copia procedente da nai e outra do pai. Os cambios na dose xénica poden ser o resultado dunha vaariación no número de copias (inservcións ou delecións de xenes), ou de aneuploidía (anormalidades no número de cromosomas). Ests cambios poden ter consecuencias fenotípicas significativas.

Ploidía
-------

Notas
-----

1. 1 2  Hartwell LH (2011). *Genetics: from genes to genomes* (4ª ed.). Nova York: McGraw-Hill. p. 435. ISBN 978-0-07-352526-6.
2. ↑  Garrett RH, Grisham CM, Andreopoulos S, Willmore W, Gallouzi IE (2013). *Biochemistry* (1ª canadense ed.). Toronto: Nelson Education. pp. 1079–1083. ISBN 978-0-17-650265-2.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Variación no número de copias
* Compensación de dose
* Asociación
* Poliploidía
* Aneuploidía
Colchón con Lyocell como material de cuberta.
O **lyocell** é unha fibra semisintética que se utiliza para facer téxtiles para roupa e outros fins. É unha forma de celulosa rexenerada que se obtén mediante a disolución de pasta de celulosa e a *dry jet-wet spinning* (fiación seca en chorro húmido). A diferenza do raión; que se fai polos procesos de viscosa máis comúns, a produción de Lyocell non usa disulfuro de carbono, que é tóxico para os traballadores e o medio ambiente. Lyocell foi orixinalmente marca rexistrada como **Tencel** en 1982.

" *Lyocell* "converteuse nunha marca comercial xenérica, utilizada para referirse ao **proceso Lyocell** para facer fibras de celulosa. A Comisión Federal de Comercio dos Estados Unidos define o Lyocell como "unha fibra composta de celulosa precipitada a partir dunha solución orgánica na que non ten lugar a substitución dos grupos hidroxilo e non se forman intermediarios químicos". Clasifica a fibra como unha subcategoría do raión.

Usos
----

Utilízase en moitos tecidos cotiáns. As fibras descontinuas ( *staple fibers* ) úsanse en roupa como denim, roupa interior, roupa casual e toallas. As fibras de filamento ( *filament fibers* ), que son xeralmente máis longas e suaves que as fibras descontinuas, úsanse en artigos que teñen un aspecto máis sedoso, como vestidos e camisas de vestir. O lyocell pódese mesturar con outras fibras como a seda, o algodón, o raión, o poliéster, o liño, o nailon e a la. Cando se mestura con outras fibras, o tecido resultante é moito máis forte, máis resistente ao desgaste e á rotura. O lyocell tamén se usa en cintas transportadoras, papeis especiais e apósitos médicos.

Notas
-----

1. ↑  Krässig, Hans (2002). "Cellulose". *Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry* (Wiley-VCH). ISBN 978-3527306732. doi:10.1002/14356007.a05\_375.pub2.
2. 1 2  "Regenerated cellulose by the Lyocell process, a brief review of the process and properties". *bioresources.cnr.ncsu.edu*. Consultado o 2018.
3. 1 2  Tierney, John William (2005). "Kinetics of Cellulose Dissolution in N-MethylMorpholine-N-Oxide and Evaporative Processes of Similar Solutions".
4. ↑  "The health burden of viscose rayon". *abc.net.au*. Consultado o 2017.
5. ↑  Nijhuis, Michelle. "Bamboo Boom: Is This Material for You?". *Scientific American*. doi:10.1038/scientificamericanearth0609-60.
6. ↑  "Lenzing Acquires TENCEL®, 2004". *fibersource.com*. Arquivado dende o orixinal o 2010. Consultado o 2010.
7. ↑  "16 CFR 303.7". *ecfr.gov*.
8. ↑  Yates, Marypaul (2002). *Fabrics: a guide for interior designers and architects*. Norton. ISBN 978-0-393-73062-3.
9. ↑  "What is Lyocell Fabric: Properties, how its made and where". *sewport.com*.
10. ↑  Kadolph, Sara (2010). *Textiles (Fashion Series)*. Financial Times Prentice Hall. ISBN 978-0135007594.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q899347
* MAG: 162096220

 |
**Aroa Gimeno**, nada en Barakaldo o 30 de abril de 1985, é unha actriz española.

Traxectoria
-----------

Estudou arte dramática, traballou ocasionalmente como modelo nalgunhas campañas publicitarias, debutando na televisión no programa *¿Hay trato?* (2004) como bailarina e copresentadora con Carlos Sobera e ao ano seguinte principiou como actriz nun pequeno papel na serie *Lobos* de Telecinco. O seu primeiro papel protagonista foi na serie de LaSexta *SMS (sin miedo a soñar)* (2006-2007). Traballou tamén en *Amar en tiempos revueltos* (2008), *700 euros, diario secreto de una call girl* (2008) e *Sin tetas no hay paraíso* (2009).

Notas
-----

1. ↑  "*Entrevista con la actriz vizcaina Aroa Gimeno* Suite101, 5 de agosto de 2011". Arquivado dende o orixinal o 09 de agosto de 2013. Consultado o 02 de xaneiro de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2329988
* WorldCat
* VIAF: 218149617071003751635
* IMDb: nm2157390
* ISNI: 0000000460258521
* TMDb: 1123674

 |
**Gonzalo Louzao Dono**, nado en Cereixo (A Estrada) o 4 de maio de 1994, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Graduado en Ciencias Políticas e da Administración na Universidade de Santiago de Compostela e máster en Márketing e Comunicación Política na mesma universidade. Traballou en prácticas ás ordes de Alfonso Rueda cando estaba á fronte da Vicepresidencia e Consellería de Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza no penúltimo mandato de Alberto Núñez Feijóo. Nas eleccións municipais de 2019 foi elixido concelleiro na Estrada polo PPdeG, ocupando o cargo de concelleiro de Urbanismo. Nas municipais de 2023 volveu ser elixido concelleiro e ocupou o cargo de concelleiro de Urbanismo e Medio Rural. Logo da dimisión de José López Campos para ser conselleiro de Cultura, foi elixido alcalde da Estrada.

Notas
-----

1. ↑  Cela, Ana (2024-04-17). "Gonzalo Louzao Dono, nuevo alcalde de A Estrada". *Faro de Vigo* (en castelán). Consultado o 2024-04-17.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Estrada

### Ligazóns externas

* El ‘niño’ que crece en los retos

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José López Campos** |  **Alcalde da Estrada** 2024 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
**Venceslau I de Bohemia** ou **San Venceslau I de Bohemia** (en checo **Václav**), nado contra o ano 907 en Praga (Bohemia) e finado o 28 de setembro de 935 en Stará Boleslav (Bohemia), foi o duque de Bohemia dende 921 ata o seu asasinato en 935, presuntamente nun complot ideado polo seu propio irmán, Boleslav o Cruel. Venceslau era fillo de Vratislav I, duque de Bohemia da dinastía dos Přemyslovci.

Traxectoria
-----------

En 921, cando Venceslau contaba con 13 anos de idade, seu pai morreu, sendo el criado pola súa avoa, Santa Ludmila, baixo a influencia cristiá nun territorio aínda pagán no que o cristianismo tiña pouca difusión.

En 924 ou 925 Venceslau asumiu o goberno, apoiando a nova relixión e chamando a misioneiros de Alemaña. A defensa da nova relixión fíxolle loitar contra boa parte da nobreza, contraria ao catolicismo, entre eles súa nai Dramomira e seu irmán Boleslav. Logo de gañar o trono, con apenas 18 anos derrotou ao rebelde duque da Kouřim, chamado Radslav.

Foi el quen fundou a que actualmente é coñecida como Catedral de San Vito, no Castelo de Praga.

En setembro de 935, un grupo de nobres aliados co irmán máis novo de Venceslau,(Boleslaw I de Bohemia, alcumado o Cruel), descontentos con el, conspiraron para matalo. Deste xeito tres deles (Tira, Čsta e Hněvsa), no momento no que facía o camiño cara a igrexa, asasinárono. Foi con ese acto co que Boleslau asumiu o cargo de novo duque de Bohemia e seu irmán máis vello pasou a ser visto como mártir católico.

O corpo de San Venceslau foi sepultado en Praga, na Igrexa de San Vito.

Os devotos locais comezaron a veneración ao corpo e San Venceslau é hoxe patrón da República Checa, de Eslovaquia e de Bohemia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q196527
* WorldCat
* VIAF: 64803905
* BNF: 12161443g
* BRE: 1902646
* CERL: cnp00400875
* DeutscheBio: 118806696
* EBID: ID
* FAST: 1857510
* GND: 118806696
* ISNI: 0000000073579667
* LCCN: n50004958
* NKC: jn20000728789
* SUDOC: 030137934
* Treccani: santo-venceslao
* WikiTree: Přemyslovci-2

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: O Muíño do Vento.

**O Muíño do Vento** é un lugar da parroquia de Trasancos no concello de Narón na provincia da Coruña. Tiña 69 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 33 homes e 36 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 2004 cando tiña 80 habitantes.

Toponimia
---------

O topónimo **O Muíño do Vento** débese á existencia dun muíño de vento de finais do século XVIII, construído en cachotería con linteis de cantería. Consérvase só a estrutura, pois desapareceron o tellado e a maquinaria.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Trasancos

| Lugares da parroquia de Trasancos no concello de Narón |  |
| --- | --- |
| A Barcia | O Bidueiro | Caaveiro | O Calvario | A Calliqueira | O Campo das Ratas | O Carabuchal | O Curro | Fontela | A Igrexa | A Lavandeira | Leiras | O Muíño do Vento | Paxarón | A Pena | A Ruxida | A Vacariza | O Vilar |As Viñas |

### Parroquias de Narón

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Narón |  |
| --- | --- |
| Castro (Santa María) | Doso (San Lourenzo) | Narón | Pedroso (San Salvador) | San Xiao de Narón (San Xiao) | Sedes (Santo Estevo) | Trasancos (San Mateo) | O Val (Santa María a Maior) |
**Manuel Pérez Sáenz** nado en Ortigosa de Cameros (A Rioxa) e finado en Santiago de Compostela o 12 de marzo de 1880, foi un empresario galego.

Traxectoria
-----------

### Primeiros anos

En 1825 trasladouse a Santiago de Compostela onde comezou a traballar co comerciante da cera Francisco Rodríguez de Arijón, casando coa súa filla en 1837. Iniciou a súa actividade económica no comercio de Compostela e despois a actividade bancaria, a partir dun préstamo do seu sogro e do capital aportado pola súa muller.

### Actividade comercial

Manuel Pérez Sáenz comezou no mundo dos negocios coa ceraría do seu sogro na década de 1840 e exportando millo cara a Irlanda, nos anos da fame; e tamén participou no negocio do transporte de emigrantes cara o Río da Prata. Posteriormente, exerceu como grosista e como armador nos portos do Carril e outros da Ría de Arousa, e da ría de Muros, dende onde comerciou con portos de todo o mundo, particularmente con América. Na década dos anos 60 e 70, tamén participou no comercio de exportación de gando a Inglaterra, o que lle facilitou o acceso a letras de cambio e libras esterlinas. A partir dos intensos movementos comerciais, foi armador de barcos de cabotaxe e de rutas internacionais para transportar as mercadorías cara a América e traer outras de volta.

### Actividade financeira

A partir das relacións comerciais, pasou a ofrecer intermediación financeira a empresas da bisbarra de Santiago, especialmente ás fábricas de curtidos e préstamos para as actividades da familia Harguindey e, tamén, aos fomentadores cataláns da salgadura das rías de Arousa e Muros-Noia.

Tivo tres fillos: Celestina, Olimpio e Cándido Pérez Rodríguez. Despois da súa morte en 1880 os seus fillos continuaron a súa actividade bancaria constituíndo unha sociedade que pasou a denominarse **Hijos de Pérez Sáenz** (1884). Anos máis tarde pasaría a coñecerse co actual nome de Banco Gallego. Finou en Santiago de Compostela o 12 de marzo de 1880.

Notas
-----

1. 1 2  Facal Rodríguez (2006), p. 141
2. 1 2  Facal Rodríguez (2006), p. 142
3. 1 2  Facal Rodríguez (2006), p. 145
4. ↑  Necrolóxica en *Gaceta de Galicia*, 11-3-1882, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Facal Rodríguez, María Jesús; Carmona Badía, Xoán (coord) (2006). CIEF, Fundación Caixa Galicia, ed. *"Olimpio Pérez Rodriguez (1841-1915): As orixes da especialización bancaria" en Empresarios de Galicia, Volumen 2*. A Coruña. pp. 140–162.
* Pernas Oroza, Herminia (1999). "Presencia riojana en Compostela durante el siglo XIX. Un acercamiento a través de fuentes censales". *Berceo* (136): 121–137. Consultado o 16 de xullo de 2013.
**Elvira Fernández Díaz**, nada en Becerreá o 22 de decembro de 1939, é unha política galega do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Mestra. Foi funcionaria da Xunta de Galicia como axente de Extensión Agraria na Estrada dende 1968. Foi elixida concelleira da Estrada pola UCD nas as eleccións municipais de 1979 e nas municipais de 1983 como independente, sempre baixo o liderado de Jesús Durán Martínez, alcalde de 1979 a 1983. Tralo falecemento de Durán en setembro de 1984 pasou a ocupar seu escano na Deputación de Pontevedra e o liderado do grupo político no concello. Posteriormente integrouse en Coalición Galega, e trala escisión do sector afín a Pablo González Mariñas pasou a formar parte do Partido Nacionalista Galego (PNG). Nas eleccións municipais de 1987 encabezou a candidatura do PNG á alcaldía da Estrada e foi elixida alcaldesa ó ser a forza máis votada, volvendo ser deputada provincial. Posteriormente ingresou no PPdeG polo cal foi elixida senadora en 1989. Nas municipais de 1991 encabezou a candidatura do PPdeG na Estrada e, pese a ser a forza máis votada, perdeu a alcaldía tras un pacto entre o PSdeG, os independentes de Ramón Campos Durán (escisión do PP) e o BNG. Ó ano seguinte abandonou a política municipal para facilitar o regreso de Durán á disciplina popular, o cal pasaría a ocupar a alcaldía mediante unha moción de censura tralo seu reingreso no partido. Continuou como senadora en Madrid e en 1993 foi elixida deputada no Congreso dos Deputados, onde se mantivo ata 1996. Despois foi xefa do Servizo de Publicacións e Estatística de Agricultura.

No plano privado, Fernández Díaz está viúva e ten dous fillos.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Estrada
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
* Lista de senadores galegos desde a Transición

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado
* Ficha no sitio web do Congreso dos Deputados

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Reimóndez Portela** |  **Alcaldesa da Estrada** 1987 - 1991 | Sucesor:**Jesús Tallón Maceira** |
**Rosa Cedrón**, nada en Monforte de Lemos o 25 de outubro de 1972, é unha cantante galega e intérprete de violoncello, coñecida por ser a voz durante nove anos no grupo Luar na lubre, así como en colaborar en discos de músicos como Mike Oldfield.

Traxectoria
-----------

Rosa Cedrón, que naceu en Monforte de Lemos, axiña se mudaría á cidade da Coruña. A súa vocación xa desde nena foi o violoncello, e pertenceu á Orquestra de Cámara Municipal da Coruña, e máis tarde foi profesora de música en Ferrol.

### Luar na Lubre

Comezou a colaborar con Luar na Lubre, inicialmente como cellista, mais acabou sendo tamén vocalista e con gran fortuna, feito que observaría o coñecido músico Mike Oldfield convidándoa a participar na gravación de *Tubular Bells* III, así como o feito de incrementar o éxito do grupo de música folk.

Con Luar na Lubre, Rosa desenvolveu un amplo labor durante 9 anos: actuou nos mellores escenarios, gravou varios discos e recolleu premios de recoñecemento á súa música. Mentres tanto, simultaneou a súa intensa carreira con outros proxectos: as gravacións co grupo de música flamenca *Barbería del Sur*, a participación nas BSO de *Blanca Madison* ou *Ilegal* puxeron a proba a súa polivalencia.

### En solitario

No ano 2005 deixa o grupo Luar na Lubre e a partir dese momento dedícase á súa carreira en solitario, publicando en 2007 o seu primeiro disco en solitario, *Entre dous mares*.

En 2010 sacou un disco xunto a Cristina Pato, *Soas muller*, encargándose ela da voz e Cristina do piano. En 2013 gravou o disco *Cantando a Galicia* con Paco Lodeiro e Sito Sedes, proxecto que ademais inclúe unha xira de concertos. En 2016 publicou *Nada que perder*, o seu segundo álbum en solitario.

No ano 2020 ten previsto lanzar o seu novo disco *Nómade*. O traballo conta coa produción de Sergio Moure, e a participación dos músicos Xavier Cedrón e o pianista Miguel Artus. Foi grabado no estudio Casa de Tolos.

Discografía
-----------

### Con Luar na Lubre

* *Plenilunio* (1997)
* *Cabo do mundo* (1999)
* *XV Aniversario* (2001)
* *Espiral* (2002)
* *Hai un paraíso* (2004)

### En solitario

* *Entre dous mares* (2007)
* *Nada que perder* (2016)
* *Nómade* (2020)

### En colaboración

* *Soas muller* (con Cristina Pato, 2010)
* *Barlovento* (con SonDeSeu, 2010)
* *Mira hacia el cielo* (no álbum *Juguetes Rotos* de Enrique Ramil, 2011)
* *Cantando a Galicia* (con Paco Lodeiro e Sito Sedes, 2013)
* Beiralúa *(con SonDeSeu, 2018)*

Notas
-----

1. ↑

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficialArquivado 28 de outubro de 2012 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394583
* Discogs: 1303144
* Genius: Rosa-cedron
* IMDb: nm2054746
* MusicBrainz: ID

 |
**Joaquín Cardiel Gericó**, nado en Zaragoza o 2 de xuño de 1965, é un músico español.

Biografía
---------

Joaquín comezou na música moi cedo. Os seus grupos favoritos son AC/DC, Led Zeppelin, Status Quo etc. Empezou tocando a guitarra en "Edición Fría" e "Tres de Ellos". En 1985 únese a Héroes del Silencio tocando o baixo.

Trátase do único dos integrantes da banda que non deixou os estudos, xa que rematou a carreira de Química sen perder ningún curso en 1988, xusto cando o grupo comezaba xa a ter certo éxito.

Tras a disolución de Héroes del Silencio no ano 1996, Joaquín métese a traballar co seu ordenador, e saca á venda xunto á revista PC-Manía un CD-ROM chamado *El refugio interior*. Neste ano tamén saca unha web xunto cuns amigos, a famosa "Illa do silencio", web oficial de Héroes del Silencio en canal get. www.get.es/hds. Desta web, xa extinta, logramos rescatar algunhas cousas como a sección de pensamentos.

No ano 1997, colabora facendo os arranxos no primeiro disco en solitario de Enrique Bunbury, *Radical sonora*.

No 1998 fai a musicalización do disco *La carta del indio salvaje*, un disco onde se le unha carta en español e en inglés (voz de Constantino Romero), nunha campaña para a liberación de Leonard Peltier, un preso indio condenado a dobre cadea perpetua, e pasa algún tempo nas reservas indíxenas.

No 1999 colabora con Pedro Andreu, deseñando a portada do disco *Donde el corazón me lleve*, ademais de colaborar con Alan Boguslavski na canción "Roses In The Garden" do disco *Bogusflow*.

No ano 2001, traballou na elaboración do libro de fotos "84-96" de Héroes del Silencio, así como no disco *Canciones '84 - '96* tamén e na promoción dos mesmos. Deste integrante de Héroes del Silencio é do que menos se coñece xa que non sacou aínda un proxecto musical en solitario, preferiu vivir no seu fogar e descansar da fama.

En febreiro do 2007, anunciaba xunto co resto de integrantes de Héroes del Silencio, o retorno do grupo para a realización dunha xira de dez concertos.

Discografía
-----------

### Con Héroes del Silencio

*Vexa o artigo principal en: Discografía de Héroes del Silencio*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Héroes del Silencio

| * v
* c
* e
Héroes del Silencio |
| --- |
| 
* **Enrique Bunbury**
* **Juan Valdivia**
* **Joaquín Cardiel**
* **Pedro Andreu**

* Alan Boguslavski
* Gonzalo Valdivia

 |
| Álbums de estudio | 
* *El mar no cesa*
* *Senderos de traición*
* *El espíritu del vino*
* *Avalancha*

 |
| EPs | 
* *Héroe de leyenda*
* *En directo*
* *Senda '91*

 |
| Directos | 
* *Parasiempre*
* *El ruido y la furia*
* *Tour 2007*
* *Live in Germany*

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3393521
* WorldCat
* VIAF: 250832432
* BNE: XX5218413
* Discogs: 1113892
* Europeana: ID
* ISNI: 000000037129327X
* MusicBrainz: ID

 |