recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| *Pilularia novae-hollandiae* |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| Subreino: | Tracheobionta |
| División: | Pteridophyta |
| Clase: | Polypodiopsida |
| Orde: | Salviniales |
| Familia: | Marsileaceae |
| Xénero: | *Pilularia* |
| Especie: | ***P. novae-hollandiae*** |

 |
| Nome binomial |
| ***Pilularia novae-hollandiae***A.Braun, 1864 |

***Pilularia novae-hollandiae*** é unha especie de pteridófita (fentos ou fieitos) da clase das polipodiópsidas, orde das salviniales e familia das marsileáceas, unha das cinco incluídas no xénero *Pilularia*.

Taxonomía
---------

### Descrición

A especie foi descrita en 1864 polo botánico alemán Alexander Karl Heinrich Braun, nun traballo publicado en *Monatsber. Königl. Preuss. Akad. Wiss. Berlin* **1864**: 435.

### Etimoloxía

Para a do xénero, véxase *Pilularia*.

O epíteto específico, *novae-hollandiae*, refírese á súa área de distribución. O termo do latín científico *nova-hollandiae* é o xenitivo de *Nova Hollandia* (*Nieuw Holland*, Nova Holanda), nome que lle deu en 1644 o navegante nererlandés Abel Tasman á que hoxe coñcemos como Australia.

Características
---------------

*Pilularia novae-hollandiae* é un fieito semiacuático, de 9 a 50 cm de altura, parecido a unha pequena herba fina. As súas frondes teñen forma de fíos, de até 8 cm de lonxitude, e xorden en guedellas dun talo subterráneo rastreiro (rizoma). As frondes estériles son lineais, circinadas. Os esporocarpos son leñosos, globulares (en foma de pequenas boliñas esféricas) densamente peludas, que se forman na base das frondes.

Distribución
------------

Distribúese polo territorio de Canberra, nas aforas de Sydney, no suroeste da porvincia de Australia Occidental, e nas provincias de Australia Meridional Victoria e Tasmania.

Hábitat e ecoloxía
------------------

Vive sobre fondos arxilosos e areosos, entre herbas en substratos de lama branda e nos bordos dos pantanos e pozas, ou en augas pouco profundas.

Notas
-----

1. ↑  *Pilularia americana* A.Braun no GBIF. Consultado o 17 de marzo de 2021.
2. 1 2 3 4  *Pilularia novae-hollandiae* A.Braun, Austral Pillwort. En *florabase.dpaw.wa.gov.au*. Consultado o 17 de marzo de 2021.
3. 1 2 3 4  Austral Pillwort. *Pilularia novae-hollandiae* En *environment.nsw.gov.au*. Consultado o 17 de marzo de 2021.
4. ↑  Dampier, William (1981): *A voyage to New Holland: the English voyage of discovery to the South Seas in 1699 edited with an introduction by James Spencer*. Gloucester: Alan Sutton. ISBN 0-9043-8775-5.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Salviniales
* Marsileáceas
* *Pilularia*

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* APNI: 66332
* FloraBase: 78
* GBIF: 3913480
* iNaturalist: 137249
* IPNI: 17177160-1
* NCBI: 500175
* POWO: ID
* VicFlora: ID

 |
**Planeta furancho** foi un programa radiofónico emitido por Radio Galega Música de luns a venres entre os anos 2009 e 2015.

Estaba presentado por Vituco Neira, guitarrista e cantante do grupo Ruxe Ruxe e dedicado á difusión da música en galego, e en certo modo era continuador do programa *Aberto por reformas*. En febreiro de 2015 Vituco Neira anunciou que o 29 de maio dese ano, e despois de máis de 1400 programas, estaba prevista a última emisión do programa, o que provocou protestas e mobilizacións do sector musical galego, chegando incluso ao Parlamento de Galicia.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web

Notas
-----

1. 1 2  "Músicos e ouvintes mobilízanse por Planeta Furancho". 26 de maio de 2015. Consultado o 21 de febreiro de 2020.
2. ↑  "Esixen con música que a CRTVG repoña "Planeta Furancho" e "Aberto por reformas"". *Sermos Galiza*. 24 de maio de 2015. Consultado o 21 de febreiro de 2020.
3. ↑  "A CRTVG resta importancia á fin de 'Planeta Furancho' polo seu "seguimento minoritario"". 30 de xuño de 2015. Consultado o 21 de febreiro de 2020.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
Polo oeste, Países Baixos, polo leste, as zonas alemás de Baixa Saxonia e Westfalia do Norte. As zonas coloreadas corresponden aos territorios reclamados polos Países Baixos no plan Bakker-Schut.
O **plan Bakker-Schut** foi un plan de anexión de territorios de Alemaña esbozado polos Países Baixos trala segunda guerra mundial.

Descrición
----------

O nome do plan proviña do nome dos membros da comisión holandesa encargada de redactar dito proxecto. Consistía nunha serie de reparacións económicas mais tamén incluía a anexión dalgúns territorios alemáns. Na súa forma máis ambiciosa incluía cidades como Aquisgrán, Münster ou Osnabrück. De ter realizado, o plan supoñería para Holanda dun aumento de máis do 30 % do seu territorio.

Moitos alemás que vivían en Holanda foron considerados "suxeitos inimigos" e internados en campos de concentración na chamada operación tulipán negro. Destes, 4.000 foron deportados de Holanda. Como resposta a esta operación, o Alto Comisionado Aliado expulsou a miles de cidadáns holandeses residentes en Alemaña. O plan Bakker-Schut prevía tamén a expulsión de toda a poboación local a excepción dos alemáns que falaban o dialecto baixo alemán, lingua asimilable ao lingua neerlandesa.

Rexeitamento do Plan
--------------------

En 1947, o Alto Comisionado Aliado de Alemaña rexeitou de pleno o proxecto holandés. Os aliados estaban desbordados pola chegada de refuxiados alemáns á Alemaña (entre 12 e 14 millóns) e non estaban dispostos a que houbesen máis desprazamentos de poboacións.

A conferencia de Londres do 23 de abril de 1949 permitiu non obstante realizar pequenos axustes fronteirizos a favor de Holanda. Ese mesmo día, tropas holandesas ocuparon zonas correspondentes a unha versión reducida do plan C do Plan Bakker-Schut. A maioría dos territorios ocupados fóronselle devoltos logo a Alemaña o 1 de agosto de 1963, agás o pequeno pobo de Wyler.

Notas
-----

1. ↑  "Exhibición en Berlín reabre feridas". *BBC 13 de agosto de 2006* (en español). Consultado o 14 de xaneiro de 2010.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Plan Morgenthau
* Liña Oder-Neisse
**Peggy Oki** é unha skater, surfista, artista e activista medioambiental estadounidense.

Comezou no skate sobre o ano 1975 co grupo Z-Boys, sendo a única rapaza e converténdose así nunha das primeiras mulleres skaters do mundo. Estudou bioloxía medioambiental e obtivo unha licenciatura de arte en pintura pola Universidade de California. Hoxe en día, segue involucrada en varias actividades como o ioga, o skate, a escalada e o surf.

Ten viaxado a multitude de países como surfista e tamén como activista, entre os que se contan Fidxi, México, Suráfrica, Polinesia Francesa, Indonesia, Xapón, Tonga, Hawai, Nova Zelandia, Australia e Costa Rica.

Tamén participou no filme documental *Dogtown and Z-Boys*, no que se narra a historia dos Z-Boys e a súa influencia na cultura da patinaxe. No 2005, Oki e o resto dos Z-Boys foron novamente obxecto da gravación dun filme sobre as súas vidas chamado *Lords of Dogtown*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*
* Ficha na IMDb *(en inglés)*
* Commuter Bicycles: Peggy Oki
* Juice Magazine, entrevista
* "Origami Whales Project", Peggy Oki

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3323518
* IMDb: nm1124131

 |
*Pomacentrus pavo*
Os **pomacéntridos** (Pomacentridae) son unha familia de peixes mariños incluída na suborde Labroidei, da orde dos Perciformes.

A denominación da familia deriva do grego *poma*, cobertura (en referencia ó opérculo), e *kentron*, aguillón, pola liña puntiaguda que presentan na marxe do opérculo.

Morfoloxía
----------

Corpo oval, alto e comprimido, con boca pequena e protráctil. A aleta dorsal, única, posúe 9-14 radios espiñosos (normalmente, 12-13) e 11-18 radios brandos. Na anal, 2 espiñas.

Alcanzan tamaños máximos de 35 cm.

Hábitat e bioloxía
------------------

Son especies de mares tropicais e temperados do Indopacífico, raramente de augas salobres.

É característico o seu sedentarismo e forte territorialidade, o que, unido ás chamativas cores dalgunhas especies, fai que sexan moi apreciados en acuarioloxía.

Taxonomía
---------

A familia pomacéntridos divídese en 28 xéneros e 321 especies (FishBase).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Pomacéntridos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Pomacéntridos*** |

* Ficha en FishBase
* Ficha en World Register of Marine Species

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q501720
* AAT: 300389840
* BNCF: 1598
* BNF: 12320409k
* EBID: ID
* LCCN: sh85104746
* MAG: 2778315130

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Pomacentridae
* EOL: 5259
* Fossilworks: 266161
* GBIF: 4499
* iNaturalist: 48313
* IRMNG: 114149
* ITIS: 170044
* NCBI: 30863
* Plazi: ID
* uBio: 114323
* WoRMS: 125553

 |
Pinto e Chinto no Culturgal 2010.
**Pinto & Chinto** é un dúo de humoristas gráficos galego, formado polo debuxante David Pintor e o guionista Carlos López.

Traxectoria
-----------

David Pintor (nado na Coruña en 1975) e Carlos López (nado en Boimorto en 1967) comezaron a traballar xuntos en 1993 e dende entón traballaron en varios xornais, salientando *La Voz de Galicia*. En 2001, comezaron a creación de obras para literatura infantil. Teñen publicados máis de 20 libros e recibiron varios premios da crítica, como o Premio Merlín, Premio Raíña Lupa, Premio Martín Sarmiento, Premio Pura e Dora Vázquez, selección na Feira Internacional de Boloña en 2007, 2010, 2011 e 2013, na Bienal Internacional de Bratislava, e premio especial do xurado no Festival do Libro Infantil de Corea Nami Island.

Premios
-------

* Curuxa do Humor (Museo do Humor de Fene)
* Haxtur (Salón Internacional do Cómic de Oviedo)
* Hermés (Concello de Barakaldo).
* Mingote (Diario ABC).
* Seleccionados na lista White Ravens no 2011, por *Contos para nenos que dormen de seguida*.
* Premio literario Frei Martín Sarmiento no 2007, por *O pequeno da familia fantasma*.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q61061026
* NKC: pag20201082288

 |
American Pit Bull Terrier
O **pit bull** é un termo xenérico usado para agrupar diferentes razas ou cruzamentos da familia molosser, usados tradicionalmente para a loita de cans. Entre esas razas están o bull terrier o american staffordshire terrier, o american pit bull terrier ou o staffordshire bull terrier. O termo é usado con diferentes castes e cruzamentos entre as que presentan características físicas semellantes.

Características
---------------

Ó non ser unha raza específica, senón un termo xenérico, non ten unhas características fixas, aínda que si unha aparencia xeral. Dependendo da raza ou cruzamento, poden pesar de 17 a 60 kg. De aspecto forte, musculatura desenvolvida, gran testa con masseters ben marcados, fociño folgado, orellas ás veces curtas e de case calquera combinación de cor en manto e ollos.

Antigamente o termo *pit bull* ou *pit dog* tamén foi utilizado para referirse ós cans que se criaban para loitar no foxo.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pit bull*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1144318
* EBID: ID
* LCCN: sh85102479

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
| *Anilocra physodes* |
| --- |
|  Parella de **piollos de mar** parasitando un lábrido en Oleiros, Galiza |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| SubFilo: | Crustacea |
| Clase: | Malacostraca |
| Subclase: | Eumalacostraca |
| Superorde: | Peracarida |
| Orde: | Isopoda |
| SubOrde: | Flabellifera |
| Familia: | Cymothoidae |
| Xénero: | Anilocra |

 |
| Especie |
| **Anilocra physodes** |

O **piollo dos peixes**, **papulo**, **papulo común**, **piollo do mar**, **carracho do mar** ou **carrapato do mar** (*Anilocra physodes*, Linnaeus 1758 ) é un crustáceo mariño parasitario de peixes. É un dos organismos máis grandes que parasitan os peixes, e en Galiza pódese atopar parasitando frecuentemente lábridos (vellos, maragotas), sargos etc).

Fisioloxía
----------

De cor gris ou gris-acastañado, este parasito amosa o aspecto típico dos crustáceos isópodos (*iso*: igual, *podos*: patas), deprimido ventralmente. Un exemplo á nosa vista dun exemplar da mesma división é o *Armadillidium vulgare*, crustáceo terrestre que podemos atopar na humidade.

Presenta pequenas antenas na testa. Nas extremidades da anilocra, que están distribuídas en sete pares, pódese apreciar como se adaptaron estes crustáceos á alimentación parasitaria, posuíndo garfos para a fixación no peixe e a succión do sangue do mesmo, en troques de patas convencionais. No caso de se desprenderen do peixe, nadan até atopar un novo hospedador.

Xeralmente atópanse en parellas (macho e femia) e case sempre na cabeza do peixe, xa que isto garante a presenza de sangue e así evitan as escamas, máis duras de fender.

Os machos son pequenos, miden até un máximo de 2 centímetros. As femias son máis grandes e están adaptadas para conter os ovos, chegando a medir até 4 centímetros, sendo a miúdo máis escuras que os machos.

Distribución
------------

Pódense atopar no océano Atlántico e no mar Mediterráneo.

Galería de imaxes
-----------------

* Piollo de mar parasitando un lábrido (Oleiros, Galiza)
* *Anilocra physodes* nun peixe (Marsella, Francia).
* *Spicara flexuosa* cunha Anilocra (Toscana, Italia).
* *Anilocra gigantea*

Notas
-----

1. ↑  A Chave (2020): Os nomes galegos dos crustáceos. Xinzo de Limia (Ourense): A Chave
2. ↑  ficha en www.marenostrum.org *(en castelán)*.
3. ↑  Ficha en www.asturnatura.com *(en castelán)*.
4. ↑  Ficha en www.marinespecies.org

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 1021871
* GBIF: 2210187
* iNaturalist: 363939
* IRMNG: 10198062
* ITIS: 206328
* NBN: NHMSYS0020703748
* NCBI: 155685
* SeaLifeBase: 9877
* TAXREF: 528844
* WoRMS: 146494

 |
**Peter Wulf**, nado en Hamburgo o 13 de marzo de 1938 e finado o 28 de xullo de 1995, foi un futbolista alemán que xogaba de centrocampista. Militou durante case toda a súa carreira no Hamburger SV, gañando un campionato alemán e unha Copa de Alemaña.

Traxectoria
-----------

En 1957 pasou do Viktoria Harburg ao Hamburger SV. Na súa primeira tempada xogou no equipo afeccionado do club, marcando 21 goles na liga de afeccionados de Hamburgo. Desde a tempada 1958/59 foi membro do primeiro equipo, que militaba na Oberliga, a máxima categoría do fútbol alemán por aquel entón. Debutou na xornada 3, nunha vitoria por 1-0 contra o VfL Wolfsburg. Marcou 5 goles en 14 partidos durante a súa primeira tempada. Xogou no club ata 1963, gañando cinco títulos seguidos da Oberliga Norte, nun equipo no que destacaban Uwe Seeler e Klaus Stürmer. En 1960 proclamouse campión do campionato alemán, aínda que non xogou na final contra o FC Köln.

Na tempada 1960/61 o seu equipo acadou as semifinais da Copa de Europa. Wulf disputou o partido de ida contra o FC Barcelona no Camp Nou (1-0) e tamén o de volta no Volksparkstadion, onde conseguiu o primeiro gol do encontro, batendo a Ramallets cun tiro libre. Xogou tamén o partido de desempate en Bruxelas, onde a vitoria foi para o equipo catalán, grazas a un solitario gol de Evaristo. En 1962 marcou 22 goles en 23 partidos de liga, o que o converteu no segundo máximo goleador do HSV. Marcou un total de 58 goles en 94 partidos da Oberliga co club de Hamburgo, aos que sumou outros tres goles en 23 partidos do campionato alemán.

En 1963 gañou a final da DFB-Pokal, derrotando ao Borussia Dortmund por 3-0, cun triplete de Uwe Seeler. A continuación deu comezo a primeira tempada da nova Bundesliga, na que xogou durante as seguintes campañas, marcando 15 goles en 44 partidos.

Deixou o club en 1966, pasando entón ao SC Sperber Hamburg, xunto a outros antigos xogadores do Hamburger SV, como Horst Dehn, Erwin Piechowiak ou Rolf Schwartau. Alí marcou 11 en 29 partidos da liga rexional, e a continuación pasou a xogar tres tempadas no FC La Chaux-de-Fonds suízo antes de retirarse.

Palmarés
--------

Hamburger SV
* **Campionato Alemán (1):** 1960.
* **DFB-Pokal (1):** 1963.
* **Oberliga Norte (5):** 1959, 1960, 1961, 1962, 1963.

Notas
-----

1. ↑  "Peter Wulf". *Transfermarkt* (en inglés). Consultado o 4 de marzo de 2022.
2. ↑  Grüber, Walter (2011). *Fußball-Torjägerstatistik Deutschland* (en alemán). Norderstedt: Books on Demand GmbH. p. 254. ISBN 978-3-8448-6248-5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Reimer Prüß, Jens (1991). *Spundflasche mit Flachpaßkorken: Die Geschichte der Oberliga Nord 1947–1963* (en alemán). Essen: Klartext Verlag. ISBN 3-88474-463-1.
* Knieriem, Lorenz; Grüne, Hardy (2006). *Spielerlexikon 1890 – 1963*. Enzyklopädie des deutschen Ligafußballs (en alemán) **8**. Kassel: Agon. ISBN 3-89784-148-7.

### Ligazóns externas

* Datos do xogador na Oberliga *(en alemán)*.
* Datos do xogador en Transfermarkt *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1648431
* Transfermarkt: 94162

 |
Estatua de Peter Pan nos xardíns de Kensington (Londres).
**Peter Pan** é un personaxe de ficción literario. A primeira aparición foi en forma impresa no ano 1902 nun libro titulado *O paxariño branco*, unha versión de ficción da relación entre o seu escritor James Matthew Barrie e os nenos Llewelyn Davies, e logo foi utilizado nunha obra teatral moi famosa: *Peter Pan ou o neno que non quería medrar*, estreada en Londres o 27 de decembro de 1904.

No ano 1906, a sección "O paxariño branco" na que aparecía Peter Pan foi publicada como libro, co título *Peter Pan nos xardíns Kensington*, e con ilustracións de Arthur Rackham. En 1911 Barrie adaptou a obra teatral a unha novela: *Peter & Wendy*. A longametraxe de animación da Disney *Peter Pan* acadou gran sona.

A novela *Peter & Wendy* foi traducida ao galego por Alberto Avendaño co título de *Peter Pan*, publicada por Editorial Galaxia en 1989.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Peter Pan* (filme de 1953)
* *Peter Pan* (filme de 2003)
* *Peter Pan Must Die* (novela de John Verdon)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Peter Pan***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q107190
* WorldCat
* VIAF: 94145541772196600392
* BNF: 119997851
* FAST: 1059202
* GEC: 0050579
* GND: 120436477
* IMDb: ch0417727
* LCCN: nb2016002053
* NLA: 57352802
* SELIBR: 330657
* SUDOC: 028094557

 |
Coordenadas: 39°28′35″N 0°22′31″O﻿ / ﻿39.476364, -0.375292

Vista da Praza dende o Micalet.
A **plaça de la Mare de Déu**, **plaça de la Verge** ou **plaça de la Seu** (como se chamaba antigamente) é a praza máis singular da cidade de Valencia polo seu simbolismo. Foi o foro en tempos da *Valentia* romana; a praza da catedral na *Valentia* visigoda; a praza da mesquita maior en tempos da *Balansiya* musulmá, e a praza da Seu ou catedral na Valencia cristiá. Hoxe en día continua sendo o centro espiritual e administrativo máis importante da cidade e do País Valenciano e alberga tres dos principais monumentos da cidade:

* O Palau de la Generalitat Valenciana
* A Seu
* A Basílica da Mare de Déu dels Desemparats

Até o século XIX tamén albergaba o Ajuntament ou Casa da Cidade, até que foi trasladada á súa actual situación na plaça de l'Ajuntament.

Descrición
----------

Ten unha forma irregular, co Palau da Generalitat ao oeste, a Basílica ao leste e a Catedral ao sur. A praza está totalmente libre de tránsito, e o centro da mesma atópase uns centímetros máis baixo que arredores, habendo entre os dous niveis chanzos. En medio hai unha grande fonte, e ao abrigo da Catedral hai unha praciña pechada a tres bandas con saíntes, dende a cal se pode observar o resto da praza. Na outra beira hai un pequeno xardín de laranxeiras diante do Palau de la Generalitat.

Fallas
------

Durante as Fallas este é o lugar escollido para facer a ofrenda, en que procesións de falleiras cobren con flores un cadafalso xigante de madeira, en forma de Virxe. Entre a Basílica e un edificio na outra beira da praza disponse dun gran tendal azul e branco para cubrir á Virxe de posíbeis choivas. Arredor da fonte, déixanse aínda máis flores e tamén unha especie de presebe feito por cada falla.

Nomes
-----

Durante a Segunda República (1936-1939) chamábaselle *Plaça Vinatea*.

Galería
-------

* A Catedral de Valencia dende a praza da Mare de DéuA Catedral de Valencia dende a praza da Mare de Déu
* Vista da praza; ao fondo, a serra Calderona á esquerda e o mar á dereitaVista da praza; ao fondo, a serra Calderona á esquerda e o mar á dereita
* Alegoría a Benàger-FaitanarAlegoría a Benàger-Faitanar
* Nacente do río TuriaNacente do río Turia
* Vista de prazaVista de praza

Véxase tmaén
------------

### Outros artigos

* Plaça de l'Ajuntament
* Plaça del Mercat
* Plaça de l'Almoina

| * v
* c
* e
Monumentos, museos e edificios da Cidade de Valencia |
| --- |
| 
* Banys de l'Almirall
* Basílica da Virxe dos Desamparados
* Casa do Concello
* Catedral de Valencia
* Cidade das Artes e as Ciencias
* Estació del Nord
* Llotja de la Seda
* Mercat Central
* Mercado de Colom
* Micalet
* Palau de Benicarló
* Palau de la Generalitat
* Palau de Justícia
* Plaça de l'Ajuntament
* Plaça de l'Almoina
* Plaça de la Mare de Déu
* Plaça del Mercat
* Portal de la Valldigna
* Sant Joan del Mercat
* Torres de Serrans
* Torres de Quart
* Xardín do Turia

 | Escudo da Cidade de Valencia |
**Giuseppe Puglisi**, máis coñecido como **Pino Puglisi**, nado en Brancaccio o 15 de setembro de 1937 e finado en Palermo o 15 de setembro de 1995, foi un sacerdote católico italiano, enfrontado e asasinado pola mafia.

Traxectoria
-----------

Criado nun barrio obreiro, era fillo dun zapateiro e unha costureira. Foi ordenado sacerdote en 1960. Tras traballar en varias parroquias, encomendóuselle a de san Caetano en Palermo nunha zona controlada pola mafia. Alí abriu un centro de acollida para nenos marxinados e comezou a denunciar abertamente as actividades mafiosas. Así mesmo, emprendeu un labor pastoral de cambio de mentalidades sometidas ao temor e a obediencia á mafia. Rexeitou as cuantiosas esmolas dos seus líderes, e impediu que participasen nas procesións relixiosas. Non acatou as coaccións para contratar as obras parroquiais a determinadas empresas.

No seu 58 aniversario foi asasinado diante da igrexa parroquial.

Significación
-------------

A Igrexa Católica considérao un mártir e beatificouno o 25 de maio de 2013 nunha cerimonia á que asistiron decenas de miles de persoas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

•Deliziosi, Francesco (2013). *Pino Puglisi, il prete che fece tremare la mafia con un sorriso*, Milán: Rizzoli, ISBN 978-88-17-06658-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q772434
* WorldCat
* VIAF: 42645678
* DBI: ID
* FAST: 356604
* GND: 11932038X
* ICCU: TO0V556046
* ISNI: 0000 0000 3119 0848
* LCCN: n95052744
* SUDOC: 249156008
* Treccani: pino-puglisi

 |
Establecemento no Porriño.
**Pizza Móvil** é o nome comercial de Vidisco S.L. unha empresa de comida rápida nacida en Vigo en 1989. Actualmente a empresa pertence ao grupo portugués Ibersol, e conta con 67 locais en toda España, algunhas delas franquiadas, posiciónase como a terceira empresa do sector no estado.

Historia
--------

Pizza Móvil é unha empresa de comida rápida e distribución a domicilio, especializada na elaboración de pizzas, nacida en Vigo, onde ten a súa sede operativa. Conta con 2 fábricas no Porriño (provincia de Pontevedra) e en Barcelona. Orixinariamente nace dunha mesma raíz que Telepizza, pero por desencontros de directivos deciden separarse seguindo a súa evolución como empresas separadas.

En Asturias a súa primeira tenda colocárona en Siero, no complexo Parque Principado, para instalarse posteriormente en Xixón, Oviedo e Avilés. Seguindo un plano de expansión abrirán dúas novas tendas en Xixón e Oviedo, así como en La Felguera e Mieres.

As súas masas son frescas e están avaladas polo selo de Galicia Calidade.

Notas
-----

1. ↑  Masa fresca para pizzas "Pizza Móvil", artigo en www.galiciacalidade.es.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial
***Pioneiras da ciencia en Galicia*** é un ensaio de Manuel Rey Pan e Eduardo Rolland, publicado en 2022 no marco da colección Feminismos editado por Editorial Galaxia. O volume trata o papel pioneiro das mulleres na ciencia en Galicia.

Características
---------------

Neste libro abórdase "o papel xogado polas pioneiras da ciencia no noso país. Conta, pois, a súa epopea para ser tomadas en serio nese mundo de homes en tempos, incluso, en que se dubidaba da capacidade intelectual das mulleres para poder entender as máis básicas cuestión da vida. No camiño que aínda nos queda por percorrer para chegar a esa Igualdade, tamén no eido científico, as mulleres que aparecen neste libro resultaron esenciais. Investigadoras, teóricas, estudosas… todas elas puxeron as bases para que hoxe unha investigadora non sexa unha rareza dentro dun laboratorio…" Porque como comentaba un dos autores nunha entrevista "Ter estas mulleres referentes e eses trazos da súa personalidade, tanto na actualidade como para o futuro, é moi necesario para alguén que queira seguir o seu camiño"

Científicas incluídas
---------------------

No libro recollen as biografías destas 25 pioneiras:

* Aida Fernández Ríos
* Ana María Prieto
* Fernanda Monasterio
* Ramona Vaamonde
* Rita Fernández Queimadelos
* Ángeles Alvariño
* Tarsy Carballas
* Inmaculada Paz-Andrade
* Isabel Zendal
* María Wonenburger
* Elisa Fernández de la Vega
* Jimena Fernández de la Vega
* Antonia Ferrín
* Manuela Barreiro
* Ramona Vaamonde
* Olimpia Valencia
* Celia Brañas
* Sofía Novoa
* Ángela Ruiz Robles
* Olga Gallego
* María Barbeito
* Exeria
* Luisa Cuesta
* Concepción Arenal
* Elisa Díaz Riva

Notas
-----

1. ↑  "Pioneiras da ciencia en Galicia". *Editorial Galaxia*. Consultado o 2022-04-06.
2. ↑  Clara Rial. "Manuel Rey: "Ter mulleres referentes na ciencia é moi necesario para alguén que queira seguir o seu camiño"". *Nós Diario*. Consultado o 2022-04-06.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Pioneiras da ciencia en Galicia en Nós Televisión
Os **ashantis** son un dos principais grupos étnicos da Rexión Ashanti, en Ghana. Os ashantis falan ashanti, tamén chamado twi, unha lingua akan semellante ao fanti. 

Antes da colonización europea, os ashantis desenvolveron un importante imperio na África Occidental. Posteriormente, desenvolveron a poderosa Confederación Ashanti e tornáronse dominantes na rexión.

Mapa de Ghana de 1896.
Os ashantis están instalados na parte central de Ghana nos días actuais, a cerca de trescentos quilómetros da costa.
Actualmente os ashantis suman preto de 7 millóns de persoas (cerca do 30% da poboación de Ghana. O seu poder político ten flutuado desde a independencia de Ghana, mais continúan a ser amplamente influentes. O actual presidente ganense, John Agyekum Kufuor é ashanti. Kumasi, a capital da actual rexión Ashanti, tamén foi a histórica capital do Reino Ashanti. A rexión Ashanti conta cunha poboación de 3 612 950 habitantes, sendo a división administrativa máis poboada de Ghana.

Situados ao nordeste de Kumasi, a capital da rexión Ashanti, os edificios tradicionais feitos de terra, madeira e palla, vulnerábeis ao tempo, e que constitúen os únicos vestixios da antiga civilización ashanti, foron inscritos pola UNESCO, en 1980, na lista dos sitios considerados Patrimonio Mundial.

Importancia
-----------

Un funeral Ashanti en 2020.
É unha sociedade caracterizada pola igualdade de xéneros e o respecto ás mulleres, da que non se atopou ningún rastro que indique que houbese ningunha violación. No pobo ashanti a violación non é aceptábel de ningunha maneira, baixo ningunha circunstancia. Non existe nel cultura da violación.

Notas
-----

1. ↑  Andrew Lawrence Spivak, Dissertation: Evaluating Theories of Sexual Violence Using Rape Offenses in the National Crime Victimization Survey and the National Incident Based Reporting System. University of Oklahoma, 2007 ISBN 9780549397175 (inglés)
2. ↑  Robert Sutherland Rattray, Ashanti, Negro Universities Press, 1923 (inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q457341
* AAT: 300016004
* BNF: 126490861
* BRE: 1843252
* Discogs: 1834193
* FAST: 818509
* GEC: 0156869
* GND: 4003195-0
* LCCN: sh85008587
* NKC: ph840200
* SUDOC: 050564285

 |
| *Platecarpus*Rango fósil: Cretáceo Superior |
| --- |
| Esqueleto de *Platecarpus coryphaeus* no Museo Real de Ontario. |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Sauropsida |
| Orde: | Squamata |
| Suborde: | Scleroglossa |
| Familia: | Mosasauridae |
| Subfamilia: | Plioplatecarpinae |
| Xénero: | ''***Platecarpus''***Cope, 1869 |

 |
| Especie tipo |
| ''***Platecarpus tympaniticus''***Cope, 1869 |
| Sinonimia |
| * *Platecarpus coryphaeus*
* *Platecarpus ictericus*
 |

***Platecarpus*** ("Pulso chan") é un xénero extinto de lagartos acuáticos pertencentes á familia dos mosasauros, que viviu hai 84–81 millóns de anos, dende mediados do Santoniano até comezos do Campaniano, no período Cretáceo superior. Atopáronse fósiles nos Estados Unidos e un posible espécime en Bélxica e África. Un espécime ben conservado de *Platecarpus* permitiu coñecer que se alimentaba de peixes de tamaño medio, e teorizouse sobre se tamén se alimentaba de téutidos e amonitas. Ó igual que outros mosasauros, críase que nadaba ó estilo das anguias, malia que hai estudos que suxiren que o seu estilo de natación podería terse asemellado máis ó dos tiburóns. Un espécime excepcionalmente ben preservado de *P. tympaniticus* coñecido como LACM 128319 amosa impresións da pel, os pigmentos nas fosas nasais, os tubos bronquiais e a presenza dunha extremo na cola, o que demostra que el e outros mosasauros non tiñan necesariamente un método de natación similar a anguías, senón que eran máis poderosos e rápidos nadadores. Este exemplar atópase no Museo de Historia Natural do Condado dos Ánxeles.

Notas
-----

1. 1 2  Palmer, D. ed. (1999). *The Marshall Illustrated Encyclopedia of Dinosaurs and Prehistoric Animals*. Londres: Marshall Editions. p. 87. ISBN 1-84028-152-9.
2. 1 2  Lindgren, J.; Caldwell, M.W.; Konishi, T.; Chiappe, L.M. (2010). Farke, Andrew Allen, ed. "Convergent Evolution in Aquatic Tetrapods: Insights from an Exceptional Fossil Mosasaur". *PLoS ONE* **5** (8): e11998. PMC 2918493. PMID 20711249. doi:10.1371/journal.pone.0011998.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q134629
* MAG: 2775849007

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 4518672
* Fossilworks: 36406
* GBIF: 4819784
* IRMNG: 1288716

 |
**Omega** foi unha serie de dous satélites artificiais soviéticos lanzados en 1963.

Características
---------------

Os dous satélites Omega foron demostradores tecnolóxicos para desenvolver a tecnoloxía necesaria para o programa de satélites meteorolóxicos Meteor 1. Os dous satélites tiñan unha masa de 300 kg, estabilizábanse nos tres eixos e alimentábanse mediante dous paneis solares. Probaron tamén sistemas de protección térmicos. Omega 1 (**Kosmos 14**) foi lanzado o 13 de abril de 1964, mentres que Omega 2 (**Kosmos 23**) o foi o 13 de decembro dese mesmo ano. Os dous usaron foguetes Kosmos 63S1 para chegar a órbita desde a base de Kapustin Yar.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| Omega 1 | 13 de abril de 1963 | Kosmos 63S1 | Éxito |
| Omega 1 | 13 de decembro de 1963 | Kosmos 63S1 | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2020). "Omega" (en inglés). Consultado o 22 de novembro de 2020.
2. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Omega" (en inglés). Consultado o 22 de novembro de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Kapustin Yar
* Kosmos 63S1
* Meteor (satélites)
**Omayra Sánchez Garzón**, nada o 28 de agosto de 1972 e finada o 16 de novembro de 1985, era unha moza colombiana que morreu na traxedia de Armero, ocorrida no departamento de Tolima pola erupción do volcán Nevado del Ruiz cando tiña 13 anos. Os cascallos volcánicos mesturados co xeo formaron lahares masivos que correron polos vales do río montaña abaixo, matando case 23.000 persoas e destruíndo Armero e outras 13 aldeas.

Despois de que un lahar derrubase a súa casa, Sánchez quedou atrapada polos cascallos e permaneceu cuberta pola auga durante tres días. A súa situación documentouse a medida que descendía da calma á agonía. A súa coraxe e dignidade afectaron a xornalistas e traballadores de socorro, quen puxeron grandes esforzos en rescatala e reconfortala. Despois de 60 horas de loita, morreu, probablemente como resultado de gangrena ou hipotermia. A súa morte puxo de manifesto o fracaso dos funcionarios para responder como era preciso á ameaza do volcán, unha imaxe que contrastaba cos esforzos dos traballadores voluntarios para chegar e axudar ás vítimas atrapadas, malia os equipos inadecuados cos que contaban.

Unha fotografía de Sánchez tomado polo fotoxornalista Frank Fournier pouco antes de morrer foi publicada nos xornais de todo o mundo. Máis tarde foi considerada como a Foto da Prensa Mundial do Ano 1986. Sánchez permaneceu como unha figura duradeira na cultura popular, lembrada na música, na literatura, e en artigos conmemorativos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barragán, Germán Santa María (1987). *Colombia y Otras Sangres* (en castelán). Universidade de Texas. ISBN 978-958-614-248-9. Arquivado dende o orixinal o 11 de outubro de 2012. Consultado o 21 de setembro de 2017.
* Barragán, Germán Santa María (1994). *No Morirás*. Andres Bollo. ISBN 978-958-06-0084-8.
Unha ola de presión.
Unha **ola de presión** ou **pota de presión** é unha ola na cal os alimentos son cocidos a temperaturas por riba do punto de ebulición da auga (100 graos Celsius) á presión ambiente, posibilitando por tanto un tempo de cocemento reducido.

Estas olas, inventadas polo francés Denis Papin, a antiga "Marmita de Papin", están provistas de tapas que pechan hermeticamente o seu interior e de válvulas para que escape o vapor e permita a utilización segura. Normalmente existe unha válvula para o control da presión e unha válvula de seguranza, que se rompe por baixo da presión máxima que a ola soporta.

Este tipo de ola tamén se pode usar como esterilizador debido á alta temperatura que son capaces de alcanzar. Unha ola en estado normal, coa válvula e a frisa de goma da tampa en perfecto estado, chega a 120 °C.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ola de presión*** |

Notas
-----

1. ↑  O Dicionario de alimentación e restauración Arquivado 07 de abril de 2020 en Wayback Machine. elaborado por Termigal estabelece o termo *ola de presión* como a forma a usar en galego (páx. 281).
2. ↑  Vanks Estevão, "Como funciona a panela de pressão?" en EfeitoJoule.com *(en portugués)*. Accedido o 24 de marzo de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q271997
* AAT: 300198591
* EBID: ID
* GND: 4053041-3
* JSTOR: pressure-cooking
* LCCN: sh85106536
* MAG: 2780242294

 |
**Áspide** (*Vipera aspis*), un animal ovovivíparo.
A **ovoviviparidade** é un tipo de desenvolvemento embrionario dos animais no que as femias poñen ovos, pero estes permanecen dentro do corpo da nai até a súa eclosión. Esta pode producirse inmediatamente antes do parto, ou inmediatamente despois da posta. 
O ovoviviparismo ten aspectos en común tanto coa oviparidade como coa viviparidade. 

Presentan ovoviviparidade ou ovoviviparismo moitos tiburóns e outros peixes, algúns réptiles e diversos animais invertebrados. Os tiburóns e as serpentes son dous grupos nos que se encontran exemplos dos tres modos de desenvolvemento temperán (xestación e nacemento): ovíparo, ovovivíparo e vivíparo.

Dicimos que unha especie é **ovovivípara** cando presenta *ovoviviparidade*.

Véxase tamén
------------

* Ovíparo
* Viviparidade

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192805
* EBID: ID
* GEC: 0128703
* MAG: 64710057

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D052285
* UMLS: C1568400

 |
***O coloso negro*** (titulado orixinalmente en inglés *Black Colossus*) é un dos primeiros relatos protagonizados pola personaxe ficticia de espada e bruxaría Conan o bárbaro. Foi escrito por Robert E. Howard e publicado por primeira vez na revista *pulp* *Weird Tales* en 1933. O relato está ambientado na mítica Era Hiboria e narra a historia de Conan liderando o exército desmoralizado de Khoraja contra un malvado feiticeiro chamado Natohk.

Foi traducido ó galego por Tomás González Ahola e foi publicado dentro da colección "Conan IV" de Urco Editora no ano 2011.

Sinopse
-------

Un poderoso meigo chamado Thugra Khotan é espertado do seu soño de tres mil anos por un desafortunado ladrón chamado Shevatas (que non sobreviviu á experiencia). Thugra esperta con ansias de dominar o mundo, adopta o nome de Natohk e reúne un exército de tribos do deserto coa intención de conquistar as nacións de Hiboria. Porén, o pequeno reino de Khoraja interponse no seu camiño, un país gobernado nese momento por Yasmela, irmá do rei, que está cativo no reino veciño de Ofir. No temor da invasión de Natohk, Yasmela pídelle consello ó deus dos seus devanceiros, Mitra, e este dille que debe aventurarse nas rúas e entregar a defensa do seu reino ó primeiro home que atope.

O primeiro home que atopa é Conan o bárbaro. Este xa ten un posto no seu exército, pero agora dálle plenos poderes, con gran desgusto dos outros comandantes. Conan demostra habilidade nas tácticas militares, pero os seus esforzos son socavados por nobres arrogantes, quen en realidade son vítimas da maxia de Natohk. Mentres tanto, o feiticeiro xa manifestou que a conquista do mundo non é o único que quere: tamén desexa a Yasmela para el.

A historia culmina cunha gran batalla no paso de Shamla. Conan derrota ó exército e Natohk fai un último intento para estar con Yasmela. Conan perségueo e combaten nas ruínas dun templo estixio.

Notas
-----

1. ↑  Urco Editora (ed.). "Conan IV en Urco Editora". Consultado o 9 de outubro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1753161
* ISFDB: 68522

 |
***O carro e o home*** é un filme documental en branco e negro dirixido por Antonio Román e guionizado entre Xaquín Lorenzo e o propio Antonio Román. Foi rodado en 1940 e estreado en 1945. Finalizada a rodaxe, o filme quedou sen sonorizar. Xaquín Lorenzo gardou unha copia en Ourense que se restaurou e sonorizou en 1980 grazas ó impulso de Eloy Lozano e a colaboración co Museo do Pobo Galego. Carlos Serrano de Osma sonorizou outra copia pola súa conta en 1945.

É un relato da vida do carro galego, na cal interveñen veciños da aldea de Facós, no concello ourensán de Lobeira. Xaquín Lorenzo e Antonio Román achéganse á vida no rural a través do carro, un símbolo da cultura material galega.

Sinopse
-------

O carro representa máis que un transporte de labor na Galicia rural. Formaba parte do traballo, da cultura, da paisaxe e do lecer dos labregos. Así, amósase o ciclo de vida dun carro dende a súa construción ata a súa "morte", ademais doutras tarefas da vida cotiá da aldea como a malla ou a confección do liño.

Produción
---------

O filme fíxose con poucos medios, aproveitando que Antonio Román tiña a súa propia cámara e unha pequena moviola na casa. Tiña un orzamento de 8.000 ptas (48 euros) que se investiron para levar ó laboratorio os 100 planos dos que se compón.

Galardóns e nomeamentos
-----------------------

* 1945: Sindicato Nacional do Espectáculo.

Notas
-----

1. 1 2  "Culturagalega.org". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 27 de marzo de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no soportal do audiovisual galego.
* Ficha na IMDb *(en inglés)*
* *O carro e o home* en YouTube

* Portal:Cine
* Portal:Galicia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12396210
* FilmAffinity: 510929
* IMDb: tt0409796

 |
***Os Teletubbies*** é unha serie infantil de televisión da BBC especialmente dirixida aos nenos dun a catro anos. Emitiuse orixinalmente de 1997 a 2001 e en total producíronse 365 episodios de 25 minutos. Na versión orixinal o narrador era Tim Whitnall e deseguida o programa se converteu nun éxito comercial e de crítica no Reino Unido e noutros países, polos valores que intentaba transmitir. 

Os Teletubbies son catro: **Tinky Winky**, **Dipsy**, **Laa-Laa**, e **Po**. Outros personaxes que aparecen na serie son Nu-nu, unha aspiradora con vida propia, o Sol representado pola cara dun neno e unha voz en off que sae dun dos tubos da Terra.

Controversias Twinky Winky
--------------------------

Tinky Winky foi mascota para un movemento de extrema esquerda que se consideraba humanista nos Estados Unidos. A inocencia e tenrura que representa o personaxe fixo que os líderes do partido o escollesen como a súa mascota. Sendo o slogan : « Think Wink », unha deformación de "**Tinky Winky**". O obxectivo era sensibilizar a xente contra a rixidez dos partidos de dereita.

Dende 1999, unha controversia cre que dous dos Teletubbies teñen tendencias homosexuais ao ver as femias e os machos inseparables.

En Polonia, o semanal *Wprost* ( edición do 28 de maio de 2007) cuestionou a Ewa Sowińska, portavoz da Oficina do goberno para a protección dos nenos, cunha pregunta deliberadamente provocadora: 

> 
> 
> Pensa vostede que a homosexualidade é tamén difundida nesta forma oculta}?} [*é dicir ca presenza casual de personaxes gais en programas para nenos,levase mensaxe de xeito oculto*]
> 
> 

. Sowinska dixo que non viu esa proba, pero co mellor era ter testemuña dun psicólogo sobre o tema.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Os Teletubbies Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* *Xabarín Club*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41403
* Allmovie: v161778
* AlloCiné: 4647
* BBC: b00703vg
* Discogs: 757888
* EBID: ID
* GND: 4562899-3
* IMDb: tt0142055
* LUMIERE: 136146
* Metacritic: teletubbies
* MusicBrainz: ID
* OFDb: 105100
* TMDb: 1682
* TVcom: teletubbies

 |
**Peter Travers** é un crítico de cinema estadounidense. Foi o crítico principal das revistas *People* e, posteriormente, *Rolling Stone*.

Traxectoria
-----------

Travers é un dos críticos de cinema máis recoñecidos dos Estados Unidos. Antes de escribir para *Rolling Stone*, en 1989, Travers foi crítico de cinema para a revista *People* entre 1984 e 1988. As súas características principais son o seu básico estilo de escritura que realiza unha análise sofisticada, doada de ler e con moitas opinións. Travers tamén traballou como crítico dos Premios Óscar. Declarou que *O padriño* é o seu filme favorito. Algúns dos directores contemporáneos ós que admira son: Martin Scorsese, David Lynch, Quentin Tarantino, Alexander Payne, Tim Burton, Clint Eastwood, Peter Jackson, Pedro Almodóvar e Ang Lee.

Notas
-----

1. ↑  "Peter Travers". efilmcritic.com. Arquivado dende o orixinal o 20 de marzo de 2012. Consultado o 02 de xullo de 2018.
2. ↑  "New York Film Critics Circle: Peter Travers". New York Film Critics Circle. Arquivado dende o orixinal o 27 de abril de 2006. Consultado o 02 de xullo de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q890207
* WorldCat
* VIAF: 13784476
* FAST: 1994574
* IMDb: nm1374016
* ISNI: 0000 0001 1904 7560
* LCCN: n86012340
* Metacritic: peter-travers
* Rotten Tomatoes: peter-travers

 |
**Ranongga** é unha illa situada no grupo Illas Nova Xeorxia na provincia Occidental das Illas Salomón.

Historia
--------

Ranongga foi avistada en 1787 polos mariñeiros Read e Dale.

O 18 de agosto de 1959, xerouse un tsunami fronte á costa oeste da illa Ranongga, ás 08 h 05 min. Observáronse pronto, as grandes ondas en Vori, na costa norte da illa. O mar retirouse 15 metros e logo volveu á súa posición orixinal.

Xeografía
---------

Ranongga é unha illa longa 28 km. e estreita, situada a 8 km. ao noroeste da Illa Simbo e o suroeste da Illa Ghizo, é a capital da provincia occidental. O punto máis alto é o monte Kela (869 m.).

### Terremoto 2007

*Artigo principal**:* terremoto e tsunami das Illas de 2007.
En abril de 2007, un terremoto sacudiu a illa de Ranongga, xunto con moitas partes da Illas Salomón. O terremoto empuxou a terra fóra da costa da illa de Ranongga ata 70 metros de acordo aos residentes locais. Isto deixou moitos arrecifes de coral virxes, a vista nas praias de recente formación.

Demografía
----------

A maioría das aldeas están situadas no lado oriental da illa. A lingua ghanongga é o idioma falado polos preto de 2.500 habitantes da illa Ranongga.

Notas
-----

1. ↑  "Ranongga Island - John Seach". Arquivado dende o orixinal o 06 de maio de 2007. Consultado o 2007-04-12.
2. ↑  S. L. Soloviev, K. Kim, CGO Staff, ed. (1997). *Catalog of Tsunamis in the Pacific, 1969-1982*. DIANE Publishing. ISBN 0-7881-3931-2.
3. ↑  "Living in the aftermath of the Solomon Islands tsunami". 2007-04-10. Arquivado dende o orixinal o 13 de novembro de 2007. Consultado o 2007-04-12.
4. ↑  "Quake lifts Solomons island metres from the sea". 2007-04-10. Arquivado dende o orixinal o 17 de abril de 2007. Consultado o 2007-04-12.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ranongga*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1571543
* OSM: 6319117

 |
A **Organización para a Cooperación Islámica** (**OCI**, en árabe:منظمة التعاون الإسلامي‎, en francés: *Organisation de la coopération islamique*, até 2011 coñecida como **Organización da Conferencia Islámica** (en árabe:منظمة المؤتمر الإسلامي, en francés: *Organisation de la Conférence Islamique*), é un organismo internacional que agrupa aos estados de confesión musulmá, que foi creado en 1969 durante a Conferencia de Rabat e formalizada dous anos despois. A súa sede está en Jeddah (Arabia Saudita). Conta con cincuenta e sete membros, incluíndo á representación da Autoridade Nacional Palestina.

As súas accións circunscríbense á actividade colaborativa entre os seus membros, sobre todo na loita contra o imperialismo, o neocolonialismo e a emancipación de Palestina. Historicamente celebráronse diversos congresos que contribuíron co seu desenvolvemento: Lahore (1974), A Meca (1981), Casablanca (1984), Kuwait (1987), Dakar (1991). A súa repercusión é menor que a da Liga Árabe.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* The Organization of the Islamic Conference Arquivado 04 de xullo de 2012 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Islamic Conference, documentos e información *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q47543
* WorldCat
* VIAF: 302216036
* BRE: 2683273
* EBID: ID
* GEC: 0047562
* GND: 2081073-8
* GRID: grid.508872.0
* ISNI: 0000 0004 0648 136X
* LCCN: nb2012022645
* NKC: kn20020321711
* NLG: 281543

 |
**Pablo Cobián Fernández de la Fuente**, nado en Oleiros o 22 de marzo de 1962, é un empresario e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Pablo Cobián naceu en Oleiros en 1962. Cursou os seus estudos nos Xesuítas e no Masculino da Coruña. Estudou inglés en Londres, onde deu os seus primeiros pasos profesionais. Ó seu regreso creou a súa propia empresa e completou a súa formación no negocio do seguro e asesoramento de empresas.

Militante de Novas Xeracións desde os anos setenta, foi candidato á alcaldía de Oleiros polo PPdeG en 2003 e 2007 e voceiro municipal do PPdeG. Dende 2007 foi deputado provincial. En 2009 foi elixido deputado do Parlamento de Galicia pola provincia da Coruña. O 4 de outubro de 2011 dimitiu como deputado e concelleiro de Oleiros, logo de que Jorge Dorribo, propietario de Nupel, o vinculase con supostos pagos ilegais, no marco da Operación Campión.

Notas
-----

1. ↑  "Dimite Cobián, diputado del PP, tras la denuncia por cobros ilegales de Nupel". Arquivado dende o orixinal o 06 de outubro de 2011. Consultado o 05 de outubro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía no Parlamento de Galicia Arquivado 26 de setembro de 2010 en Wayback Machine.
* Pablo Cobián, candidato del PP en Oleiros