recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Code Lyoko*** (en galego *Código Lyoko*) é un videoxogo de acción e de rol baseado na serie animada francesa *Código Lyoko*, sendo o primeiro videoxogo baseado na devandita serie. O xogo foi desenvolvido por DC Studios e distribuído por The Game Factory para Nintendo DS, chegando ao mercado en maio do 2007 en Estados Unidos, en xuño do 2007 en Australia e en novembro do mesmo ano en Europa.

Trama
-----

O xogo, do mesmo xeito que a serie, segue as aventuras de catro estudantes que descobren a existencia dun universo paralelo misterioso chamado Lyoko. Os catro, Jeremie, Odd, Ulrich e Yumi, descobren que tanto a Terra como Lyoko están ameazados por un virus múltiple chamado XANA, o cal infectou ao supercomputador que o controla todo. Os mozos deberán compaxinar a súa vida normal de estudantes coa misión de converterse en heroes.

Xogo
----

O xogo *Código Lyoko* móvese entre o mundo real, en 2D, e o universo de Lyoko, en 3D. O xogo contén 15 episodios baseados na 1ª, 2ª e 3ª tempada da serie de debuxos. Á hora de loitar, utiliza un amplo rango de habilidades: disparar, loitar, resolución de crebacabezas e exploración aínda que, sorprendentemente, non hai capacidade de salto, unha habilidade case imprescindible na serie.

Acollida e crítica
------------------

A crítica apreciou a fidelidade do xogo á serie, mais o seu modo de xogo liñal supuxo un problema xa que os xogadores son guiados en exceso nas accións que deben facer. A cámara fixa e non controlable que dirixe ó xogador en Lyoko tamén foi moi criticada.

Notas
-----

1. ↑  « un jeu d'action particulièrement fidèle à son modèle. » Test du jeu sur Jeuxvideo.com
2. ↑  *(en inglés)* « {{{2}}} » Analyse du jeu Arquivado 13 de febreiro de 2010 en Wayback Machine. sur IGN

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Código Lyoko*
* *Code Lyoko: Quest for Infinity*
* *Code Lyoko: Fall of XANA*

### Ligazóns externas

* *Code Lyoko* en GamersHell.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1003177
* GameRankings: 931654
* GiantBomb: 3030-13447
* IGDB: code-lyoko
* IGN: code-lyoko-get-ready-to-virtualize
* Metacritic: code-lyoko
* MobyGames: code-lyoko

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Tornado (homónimos).

| ***Clase Tornado*** |
| --- |
|
|
|
|  |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Número de tripulantes | 2 |
| Eslora  | 6.1 m  |
| Manga | 3.08 m |
| Peso  | 145 kg |
| Superficie vélica  | 17 m² vela maior | 7 m² foque | 25 m² spinnaker | PN 59 |

 |

*Tornado Catamarã*
O **tornado** é un catamarán de clase olímpica con dous tripulantes.

Características
---------------

Tipicamente o Tornado voa sobre un dos seus dous cascos; a tripulación debe balancear o veleiro co seu propio peso e controlar a navegación. Cun só casco na auga a resistencia redúcese significativamente. O tornado tamén ten un mastro rotatorio e axustable, que non só mellora moito a aerodinámica, senón que permite mellorar o control. Para altas velocidades e ventos fortes requírese habitualmente unha vela plana.

Estimase que o tornado é capaz de alcanzar velocidades de arredor dos 30 nós (56 km/h), e 18 nós (33 km/h) contra o vento[].

Historia
--------

Foi deseñado en 1967 por Rodney March, de Brightlingsea, Inglaterra, coa axuda de Terry Pierce e de Reg White, especialmente co fin de que se convertese no catamarán olímpico. Nos concursos desprazou facilmente as outras opcións. Para un mellor comportamento o tornado foi modificado en 2000, cun novo "sail-plan" que incluíu un spinnaker e un spinnaker bomba, ademais de aumentar a área das velas existentes. Agregouse un trapecio adicional, e o foque fíxose autoencartable.

O tornado está incluído no programa dos Xogos Olímpicos de vela dende 1976, pero será excluído a partir dos Xogos de 2012.

O tornado e Galicia
-------------------

Os galegos Antón Paz e Fernando Echavarri son os actuais campións olímpicos despois de acadaren a medalla de ouro nos Xogos de Beixín

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web da International Tornado Association, con información sobre historia da embarcación, requirimentos técnicos etc.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1330194
* KulturNav: ID

 |
Coxiella burnetii, un exemplo de cocobacilo.
Un **cocobacilo** é un tipo de bacteria que ten unha forma intermedia entre a dos cocos (esféricas) e a dos bacilos (bastonciños alongados). Pode dicirse que os cocobacilos son bacilos moi curtos que se poden confundir con cocos. Exemplos de cocobacilos son *Haemophilus influenzae*, *Gardnerella vaginalis*, *Chlamydia trachomatis* e *Coxiella burnetti*.. Outros exemplos son *Aggregatibacter actinomycetemcomitans*, un cocobacilo gramnegativo que é frecuente na placas subxinxivais. Certas cepas de *Acinetobacter* poden crecer en medios sólidos como cocobacilos. *Bordetella pertussis* é outros cocobacilo gramnegativo responsable de causar a tose ferina. As bacterias do xénero *Brucella* son cocobacilos que producen a brucelose. Outro cocobacilo gramnegativo medicamente importante é *Haemophilus ducreyi*, que produce o chancroide transmitido sexualmente.

Notas
-----

1. ↑  "Dorlands Medical Dictionary:coccobacillus".
2. ↑  "persistent rickettsial disease".
3. ↑  Schaetchter's Mechanisms of Microbial Disease 4th Edition. ISBN 0-7817-5342-2

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Coco
* Bacilo
* Espirilo
* Espiroqueta

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q521865
* GEC: 0267868
* MAG: 2778019412
* Treccani: cocco-bacillo

 |
A **Clasificación Nacional de Actividades Económicas** (**CNAE**) de España é un organismo que permite a clasificación e agrupación das unidades produtoras segundo a actividade que exercen de cara á elaboración de estatísticas.

A última actualización da CNAE entrou en vigor o 1 de xaneiro de 2009, segundo o disposto no Real Decreto 475/2007, de 13 de abril de 2007, polo que se aprobou a Clasificación Nacional de Actividades Económicas 2009 (CNAE-2009) e que se comezou a aplicar, con carácter xeral, a partir do 1 de xaneiro de 2009.

A estrutura da CNAE-2009 está baseada en catro niveis de clasificación: sección, división, grupo e clase, con epígrafes identificativos mediante un código alfanumérico dun, dous, tres e catro díxitos, respectivamente.

Normativa europea CNAE
----------------------

A Clasificación Nacional de Actividades Económicas (CNAE)-2009, resultante do proceso internacional de revisión denominado "Operación 2007", foi elaborada segundo as condicións recollidas no Regulamento CE 1893/2006 de aprobación da Nomenclatura estatística de actividades económicas da Comunidade Europea (NACE) Rev.2.

Notas
-----

1. ↑  "BOE.es: Consultas. Documento". *web.archive.org*. 2011-11-28. Archived from the original on 28 de novembro de 2011. Consultado o 2019-02-15.
2. ↑  "Regulation (EC) No 1893/2006 of the European Parliament and of the Council of 20 December 2006 establishing the statistical classification of economic activities NACE Revision 2 and amending Council Regulation (EEC) No 3037/90 as well as certain EC Regulations on specific statistical domains Text with EEA relevance" [Reglamento CE 1893/2006 del Parlamento Europeo y del Consejo de 20 de diciembre de 2006 por el que se establece la nomenclatura estadística de actividades económicas NACE Revisión 2 y por el que se modifica el Reglamento (CEE) 3037/90 del Consejo y determinados Reglamentos de la CE sobre aspectos estadísticos específicos].

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* CNAE no Instituto Nacional de Estadística.
* CNAE-2009 Arquivado 15 de setembro de 2018 en Wayback Machine..
* Empresas dentro do CNAE.
* Introdución á CNAE-2009.
* Correspondencia CNAE-93 Rev.1 con NACE.
* Correspondencia NACE Rev.2 con CNAE-93.
* Localizador de códigos cnae.
A **Copa de África de Nacións** é o campionato de fútbol entre seleccións nacionais de África, organizado cada dous anos pola Confédération Africaine de Football. A primeira edición levouse a cabo en 1957, e nela participaron só 3 países. Co paso do tempo foi mellorando a organización do torneo, e actualmente compiten 16 equipos en cada edición.

Palmarés
--------

Países de África por número de títulos.
A selección máis laureada deste campionato é a de Exipto con 7 títulos, seguida de Camerún con 5 títulos e de Ghana con 4 títulos.

| Nº de Títulos | Selección | Campionatos obtidos |
| --- | --- | --- |
| **7** |  Exipto | 1957, 1959, 1986, 1998, 2006, 2008, 2010 |
| **5** |  Camerún | 1984, 1988, 2000, 2002,2017 |
| **4** |  Ghana | 1963, 1965, 1978, 1982 |
| **3** |  Nixeria | 1980, 1994, 2013 |
| **2** |  RD Congo | 1968, 1974 |
| **1** |  Tunisia | 2004 |
| **1** |  Sudán | 1970 |
| **1** |   Costa do Marfil | 1992 |
| **1** |  Alxeria | 1990 |
| **1** |  Marrocos | 1976 |
| **1** |  Etiopía | 1962 |
| **1** |  Suráfrica | 1996 |
| **1** |   Congo | 1972 |
| **1** |  Zambia | 2012 |
| **1** |   Senegal | 2021 |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Liga de Campións da CAF

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da CAF *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83145
* EBID: ID

 |
**Constantino X** Ducas, nado en 1006 e finado en maio de 1067, foi emperador do Imperio Bizantino entre 1059 e 1067. Foi nomeado sucesor por Isaac I Comneno, antes de retirarse a un mosteiro, grazas ao consello de Miguel Psellos.

Traxectoria
-----------

Constantino estaba casado con Eudocia Macrembolitissa, sobriña de Miguel Cerulario. Tanto Eudocia como Miguel Psellos foron figuras moi poderosas durante o seu reinado. Valedor da aristocracia civil de Constantinopla, foi bastante impopular. Limitou considerabelmente o financiamento do exército, o que se traduciu en importantes perdas territoriais. Durante o seu reinado, perdéronse case todas as posesións bizantinas en Italia (fóra dun exiguo territorio ao redor de Bari) a mans do normando Roberto Guiscardo; tamén se produciron as invasións dos selxúcidas, guiados por Alp Arslan, quen conquistaron Armenia e Capadocia. Constantino, que xa era ancián cando accedeu ao poder, morreu en 1067.

| Imperio Bizantino |
| --- |
| *Segue a:* Isaac I Comneno | **Constantino X Ducas**(1059-1067) | *Precede a:* Romano IV Dióxenes |
| Dinastía Ducas-Comneno |

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Norwich, John Julius: **Breve historia de Bizancio**. Editorial Cátedra, 2000. ISBN 84-376-1819-3. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41660
* WorldCat
* VIAF: 310592079
* BRE: 2091687
* CERL: cnp02138866
* DeutscheBio: 108256656X
* EBID: ID
* GEC: 0019574
* GND: 108256656X
* Orthodox Encyclopedia: 2057054
* WikiTree: Doukas-14

 |
**Constantino VI**, nado en 771 e finado en 797, sucedeu ao seu pai León IV como emperador bizantino á idade de nove anos en 780, e foi emperador baixo a rexencia da súa nai iconódula, a emperatriz Irene.

Traxectoria
-----------

En 787, Irene aliouse con Carlomagno coa intención de casar a Constantino con Rotrud, a filla deste; pero o plan non funcionou. Posteriormente ela casaría ao seu fillo coa filla dun nobre de menor rango.

Constantino tiña 16 anos en 787 e Irene deberíalle ter cedido o poder entón, pero este non se fixo co poder total ata 790, cando os armenios do exército se rebelaron contra Irene. Ela mantería de todos os xeitos o título de emperatriz, aínda que Constantino tivo que derrotar aos armenios para que a aceptasen como emperatriz: esta sería a súa primeira vitoria logo das desastrosas derrotas ante os búlgaros.

Tamén tivo que reprimir unha revolta liderada polo seu irmán Nicéforo, que fora obrigado a entrar nun mosteiro para evitar que puidese ser elixido emperador. Logo de todo isto, divorciouse da súa muller María (á que aborrecía pese á súa beleza, por ser escollida pola súa nai Irene), a cal lle deu unha filla, e volveu a casar con Teodota (unha *cabicularia* ou dama de honor de Irene), un feito impopular e posibelmente ilegal, aínda que o patriarca San Tarasio permitiu dita actuación. En 797 tivo lugar outra rebelión, dirixida por persoas que apoiaban a Irene coa aprobación desta. Constantino foi feito prisioneiro e cegado, deixando a Irene co dominio total sobre o Imperio.

O final de Constantino non esta totalmente claro: segundo algúns, morreu inmediatamente a consecuencia da bárbara mutilación que sufriu; mentres que outros din que se retirara a unha vida totalmente privada, xunto a Teodota, para logo ser desterrado á Illa dos Príncipes, onde foi sepultado á beira da súa primeira esposa, María.

Durante o posterior reinado de Miguel II, aparecerían algúns pretendentes ao trono que reivindicaban ser o propio Constantino VI.

| Imperio Bizantino |
| --- |
| *Segue a:* León IV | **Constantino VI**(780-797) | *Precede a:* Irene |
| Dinastía Isáurica |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41661
* WorldCat
* VIAF: 27863342
* BMT: 89104
* BRE: 2091645
* CERL: cnp00555707
* EBID: ID
* FAST: 1813663
* GEC: 0019565
* GND: 118565176
* LCCN: n79082463
* Orthodox Encyclopedia: 2057046
* SELIBR: 192446

 |
O Hetmanato e o Imperio ruso en 1751.  
O territorio dos **Cosacos de Zaporozhia** figura en violeta.
Os **Cosacos de Zaporozhia**, **Exército dos Cosacos de Zaporozhia**, **Exército Zaporozhiano** (en ucraíno: **Військо Запорізьке**; en polaco *Kozacy zaporoscy*; en checo: Záporožští kozáci) ou, simplemente **Zaporozhiáns** en ucraíno **Запорожці**, *Zaporozhtsi*) son algúns dos nomes que na historiografía se lle dá a unha organización territorial, política, militar e social dun grupo de cosacos ucraínos establecidos primitivamente nos arredores da cataratas do río Dniéper, na Ucraína central.

Sempre tiveron fama polo seu valor e as súas razzias. Estiveron, sucesivamente, ao servizo de Polonia, de Suecia e de Rusia. Pedro o Grande organizounos e deulles por caudillo a Mazeppa. En 1775, Catarina II trasladounos ás ribeiras do Kubán para conter aos circasiáns, e desde aquela tomaron o nome de cosacos do mar Negro *(Chernomoski)*.

Desde 1552 (data da fundación da primeira Sitch) até 1775, estiveron dirixidos por un atamán e unha asemblea de cosacos.

En coordinación cos cosacossdo Hetmanato, os zaporozhianos combateron contra Polonia, os otománs e, máis tarde, contra Rusia, para lograr a súa independencia.

Durante a Segunda guerra mundial a inmensa maioría dos zaporozhianos puxéronse ao servizo do III Reich.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Cosacos de Zaporozhia*** |

### Bibliografía

* *Enciclopedia Espasa*. Volume 70, páx. 1022. ISBN 84-239-4570-7.
* Lebedynsky, Iaroslav (2004): *Les Cosaques. Une société guerrière entre libertés et pouvoirs. Ukraine 1490-1790*. París: Errance. ISBN 2 87772-272-4.
* Ure, John (2002): *The Cossacks: An Illustrated History*. Londres: Gerald Duckworth. ISBN 0-7156-3253-1.

### Outros artigos

* Hepmanato cosaco
* Zaporozhia

### Ligazóns externas

* Cossaks Encyclopedia of Ukraine *(en inglés)*.
* The Zaporizhia Encyclopedia of Ukraine *(en inglés)*.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1076173
* EBID: ID
* LCCN: sh85149662

 |
**Diego Salas Pombo**, nado en Barcelona o 26 de setembro de 1918 e finado en Madrid o 24 de abril de 1997, foi un avogado, falanxista e político español.

Traxectoria
-----------

Estudou Dereito nas Universidades de Santiago, Oviedo e Madrid e foi mestre. Instalouse na Coruña onde fundou Falange Española e foi o seu Secretario provincial entre 1936 e 1937. Detido na primavera de 1936, cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 alistouse como voluntario e loitou como Alférez de Enxeñeiros no Exército franquista, destinado na Compañía de Radiodifusión e Propaganda. Ao rematar a guerra foi nomeado Inspector Nacional (1939) e despois Secretario Nacional do SEU. En 1941 foi nomeado Xefe Provincial de FET y de las JONS da Coruña, desempeñando o cargo até marzo de 1945, cando foi nomeado Gobernador civil e Xefe Provincial do Movemento de Salamanca (1945-1950) e despois de Valencia (1950-1956). Foi Vicesecretario Xeral do Movemento, Conselleiro Nacional do Movemento e procurador en Cortes (1943-1977). Foi un dos 59 procuradores que votaron en contra da Lei para a Reforma Política o 18 de novembro de 1976. Na transición militou en Falange Española de las JONS ás ordes de Raimundo Fernández Cuesta.

A comezos de agosto de 1954 acompañou como Gobernador civil a unha peregrinación valenciana de máis de cento cincuenta persoas a Santiago de Compostela, con motivo do Ano Santo, presentando unha Ofrenda ao Apóstolo e pronunciando a correspondente invocación.

Vida persoal
------------

Casou coa ferrolá Fuensanta Bruquetas Saurín (1913-2000), irmá do Gobernador civil e Xefe provincial do Movemento de Huelva Carlos Bruquetas Saurín.

Notas
-----

1. ↑  "Ofrenda de Valencia al Apóstol Santiago. Fué presentada por el Gobernador civil, Sr. Salas Pombo". *La Noche* (en castelán) (Santiago de Compostela). 6-8-1954. p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Diego Salas Pombo". *Universidade de Navarra* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 14 de decembro de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533690
* BNE: XX1251842
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 103220

 |
A **Cheka** (**ЧК** - чрезвыча́йная коми́ссия *chrezvychaynaya komissiya*, do ruso: *Comisión de Emerxencias*, AFI: [tɕɪˈka]) foi a primeira dunha serie de organizacións soviéticas de seguridade do Estado. Foi creada o 20 de decembro de 1917, despois dun decreto emitido por Vladimir Lenin e posteriormente liderada polo aristócrata convertido ao comunismo Felix Dzerzhinsky.

Por extensión, denomináronse «chekas» as diversas policías políticas secretas que xurdiron con posterioridade noutros países. Na España republicana tamén recibiron o nome de "chekas" os locais que durante a Guerra Civil utilizaban organismos análogos, adoito parapoliciais, para deter, interrogar, torturar e xulgar de forma sumarísima.

A axencia
---------

A finais de 1918 foron creados centos de comités Cheka en varias cidades en múltiples niveis incluíndo as cheka de *oblast*, *guberniya* ("Gubcheks"), *raion*, *uyezd* e *volost*, con comisarios extraordinarios no *raion* e no *volost*. Moitos miles de disidentes, desertores ou outras persoas foron detidas, torturadas ou executadas por varios grupos da Cheka. Despois de 1922, os grupos de Cheka sufriron unha serie de reorganizacións, coa NKVD, en corpos cuxos membros continuaron sendo chamados "Chekisty "(Chekistas) ata finais de 1980.

Co ascenso de Vladimir Putin ao poder, a referencia aos membros do FSB como "chekistas" continuou a ser utilizada sobre todo polos opositores políticos de Putin, a miúdo con connotacións negativas. Desde a súa fundación, a Cheka foi un importante brazo militar e de seguridade do goberno comunista bolxevique. En 1921 as Tropas de Defensa Interior da República (unha rama da Cheka) tiñan 200.000 membros.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Outros artigos

* KGB
* NKVD

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q203023
* WorldCat
* VIAF: 132461267
* BRE: 2334634
* EBID: ID
* GND: 4283858-7
* ISNI: 0000 0001 0740 6140
* LCCN: n50077985
* NKC: ko2002105969
* SELIBR: 318435
* SUDOC: 082999155
* Treccani: ceka

 |
**Claudino Domínguez Reboredo**, nado no Irixo cara a 1885 e finado no mesmo concello o 2 de agosto de 1936, foi un labrego e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Da casa dos Chanqueiros de Loureiro, casado en Reádigos. Membro do Sindicato de Construcciones del F.C. de Carballino a Lalín. En abril de 1936 denunciou ao cura de Reádigos ao Instituto da Reforma Agraria por posuír 200 ferrados de labrado e lameiros polos que non pagaba contribución, e que eran propiedade do Estado. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi asasinado por José Villanueva Villanueva e outro mozo falanxista de Santa María do Campo, que abandonaron o cadáver no quilómetro 12 da estada Carballiño-Silleda.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Prada Rodríguez, Julio (2004). *Ourense, 1936-1939. Alzamento, guerra e represión*. Sada: Do Castro. pp. 236–237. ISBN 978-84-8485-157-8.

### Ligazóns externas

* Memoria
* 

* Claudino Domínguez Reboredo na páxina web *Nomes e Voces*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Diego de Muros.

**Diego de Muros**, nado en Muros e finado en Ciudad Rodrigo en 1492, foi un relixioso galego da Orde dos Mercedarios. É coñecido como **Diego de Muros I** para distinguilo de dous sobriños seus do mesmo nome.

Traxectoria
-----------

Interveu, xunto a Pedro González de Mendoza, a favor de Isabel a Católica na súa loita sucesoria conta Xoana a Beltranexa. O 12 de xuño de 1472, consagrado como bispo, pasou a ocupar a sé da diocese de Tui, desde onde defendeu mesmo mediante coas armas os intereses dos Reis Católicos fronte á nobreza galega. Tamén tomou as armas contra os portugueses. Tivo fortes enfrontamentos con Pedro Madruga, quen, tras queimar a súa casa en Baiona, o tivo preso no castelo de Fornelos, o castelo de Vimianzo e o castelo de Monterreal.

O 1 de xuño de 1487 trasladouse a Castela á sé de Ciudad Rodrigo, onde finou cinco anos máis tarde.

Bispo de Tui
------------

A súa actividade como bispo de Tui é relativamente ben coñecida, posto que se conservan algúns documentos orixinais emitidos durante o seu mandato, como as Constitucións do Sínodo de Tui. Nese documento apréciase o empeño do bispo por reformar os costumes do Cabido. A moralidade e formación dos cóengos relaxárase moito nos anos centrais do século, aproveitando a inestabilidade no goberno da sede e a convulsión social que rodeou ao conflito das Irmandades.

Así mesmo, consérvanse tamén unhas ordenanzas do Concello de Tui, ditadas polo bispo en 1484. O Concello existía xa con anterioridade, polo que as ordenanzas deben entenderse como unha tentativa de asentar o poder do Cabido sobre o Concello e de regular as súas competencencias e órganos de goberno. Entre as medidas recollidas nesas ordenanzas está a da renovación dos cargos do concello, á cal se procedía o 1 de xaneiro.

Notas
-----

1. ↑  Sánchez Carrera (1997), pp. 269 e ss..
2. ↑  Sánchez Carrera (1997), pp. 213–239.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* González Novalin, J.L. (1974). (Patronato de la Casa de Colón). "Don Diego de Muros, Obispo de Canarias, su personalidad humanística y su aportación literaria a las Crónicas Granadinas del 1487 y 1488". *Anuario de Estudios Atlánticos* (en castelán) (Madrid - As Palmas de Gran Canaria) (20): 13–107. ISSN 0570-4065.
* Sánchez Carrera, María del Carmen (1997). *El bajo Miño en el siglo XV: el espacio y los hombres* (en castelán). A Coruña: Fundación Pedro Barrié de la Maza. ISBN 8489748136.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rodrigo de Vergara** | **Diocese de Tui**1472-1487 | Sucesor:**Pedro Beltrán** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Pedro Beltrán** | **Diocese de Ciudad Rodrigo**1487-1492 | Sucesor:**Juan de Ortega** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8471018
* WorldCat
* VIAF: 121665551
* Catholic-Hierarchy: moiras
* DBE: diego-de-muros-i
* LCCN: no2010097312

 |
Unhas vacas cintas de Galloway, preto de Stonehaven (Escocia)A **cinta de Galloway** é unha infrecuente raza de gando vacún, orixinaria de Galloway, no suroeste de Escocia. É inconfundible pola súa pelamia, negra agás por unha cinta ou fita branca que lle arrodea o tronco, envolvéndoa. É unha vaca de carne, adaptada aos pastos pouco produtivos da rexión onde pace, e que se supón que provén do cruzamento da raza galloway coa lakenvelder neerlandesa.

Historia
--------

A orixe da pelaxe non é certa, pero suponse que provén do cruzamento do gando tradicional da rexión de Galloway coa lakenvelder neerlandesa, da que tomaría o cinto. O primeiro libro de rexistro remóntase a 1878, se ben daquela agrupaba as galloway e mais as aberdeen-angus, e non foi ata 1921 que se recolleu a raza en libro de seu e se acompañou da creación da primeira sociedade escocesa de gando cinto de Galloway, coñecida a partir de 1951 como a Belted Galloway Society.

A finais da década de 1940 esta raza foi importada aos Estados Unidos, onde se desenvolveu rapidamente, e xa nos anos cincuenta se creou a sociedade estadounidense de protección da cinta de Galloway.

Poboación e distribución
------------------------

Nos Estados Unidos non se chega ás 10.000 cabezas de cinta de Galloway, mentres que no Reino Unido superan lixeiramente a cifra das 2.500 femias.

Nos Estados Unidos concéntrase sobre todo no leste, en Nova Inglaterra e no Medio Oeste, aínda que se vai estendendo cara ao oeste e xa hai exemplares en California, Oregón ou Texas. No Reino Unido, aínda que se coñece en todo o territorio, concéntranse loxicamente na súa zona de orixe, a rexión de Galloway e Dumfries. É aquí, na viliña de Castle Douglas, onde se celebra a poxa anual da raza. Tamén se crían algúns exemplares no Canadá, Nova Zelandia e Australia. É o animal símbolo de Fearrington Town, en Pittsboro (Carolina do Norte).

Características
---------------

A vaca cinta de Galloway é unha vaca negra, mocha e pelosa, cunha fita branca que a arrodea por enteira e de maneira regular, do lombo ao ventre. Con todo, existen exemplares pardos e rubios, en vez de negros, admitidos polos libros de rexistro da raza. Mais non se admiten como cintas de Galloway aquelas femias que teñan pelo branco por riba da presunlla, fóra do propio cinto, mentres que para os bois a prohibición de branco comprende tamén a pata enteira. O pelo longo protéxea ben da choiva e permítelle estar ao aberto a maior parte do ano.

Un boi pode pesar entre 770 e 1.045 kg, cunha media de 820 kg. A vaca pesa algo máis da metade, cunha media de 565 kg e un abano de entre 450 e 675 kg. Os cuxos párenos con entre 15 e 25 kg.

A vaca é pousona e calma, pero conserva un forte instinto de protección sobre a cría. Pasta en eidos de herba brava, onde outras razas máis dedicadas non pacen, e poden conseguir unha carne de boa calidade alimentándose unicamente de herba.

Notas
-----

1. ↑  Perfil da raza na web da Universidade Estatal de Oklahoma[*Ligazón morta*]

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Cinta de Galloway*** |

* Sociedade Británica das cintas de Galloway
**Chelsea Winstanley** é unha produta neozelandesa de ascendencia maorí nomeada ó premio Óscar. É coñecida por producir os filmes *What We Do in the Shadows* (2014) e *Jojo Rabbit* (2019), ámbolos dous dirixidos polo seu marido, Taika Waititi.

Traxectoria
-----------

Winstanley ten ascendencia maorí das tribos Ngāti Ranginui e Ngai Te Rangi por parte da súa nai. Produciu curtametraxes como *Meathead* e *Night Shift*. En 2014, produciu *What We Do in the Shadows* con Taika Waititi e Jemaine Clement. Produciu o documental de Merata Mita sobre o abuso doméstico *Saving Grace*, *Te Whakarauora Tangata*, e tamén dirixiu algúns documentais.

No ano 2014, foi galardoada co Premio SPADA Screen Industry Awards Independent Producer of the Year, compartido co seu marido Taika Waititi.

En xuño de 2015 Winstanley foi nomeado muller neozelandesa Mana Wahine no Festival de Cinema Maorí de Wairoa.

Vida persoal
------------

Con 20, Winstanley tivo un fillo, Maia, que criou como nai solteira.

Casou co director neozelandés Taika Waititi, a quen xa coñecera con vinte anos cando o entrevistou para unha serie documental sobre artistas maorís. Volveron coñecerse na rodaxe do filme *Boy*, e casaron dous anos despois. En maio de 2012, Winstanley deu a luz á súa primeira filla, Te Kainga o Te Hinekāhu Waititi. En 2015, deu a luz á súa segunda filla, Matewa Kiritapu.

Notas
-----

1. 1 2  nzonscreen.com (ed.). "Chelsea Winstanley - NZ On Screen".
2. 1 2  "Chelsea Winstanley Opens Up About Her Childhood Sexual Abuse And How Husband Taika Waititi Helped Her Heal". *Now To Love* (en inglés). Consultado o 28 de xullo de 2019.
3. ↑  "Chelsea Winstanley - NZ On Screen".
4. ↑  "The Diary: Second baby on the way for Taika". 3 de xuño de 2015 – vía New Zealand Herald.
5. ↑  "Taika Waititi on Twitter".
6. ↑  Powley, Kathryn (3 de xuño de 2012). "Girl, not Boy, for director dad". *The New Zealand Herald*. Arquivado dende o orixinal o 05 de xullo de 2015. Consultado o 5 de febreiro de 2015.
7. ↑  World of Taika (ed.). "Taika Waititi Fan Page".
8. ↑  Taika Waititi, ed. (6 de xullo de 2016). "Day One on Thor: Ragnarok". Consultado o 6 de maio de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q26923663
* WorldCat
* VIAF: 316800837
* BNE: XX5586459
* IMDb: nm4438615
* LCCN: no2015099290
* TMDb: 1409486
* WikiTree: Winstanley-76

 |
**Converxencia Galega** é un partido político nacionalista galego que se autodefine a si mesmo coma centrista, progresista no senso social e liberal no senso económico, europeísta, interclasista e confederalista.

Traxectoria
-----------

Constituíuse como partido o 24 de setembro de 2010, no seu primeiro congreso constituínte en Santiago de Compostela, malia que as siglas desta formación foron rexistradas no Ministerio do Interior hai case 20 anos por unha serie de catedráticos lugueses, que nunca chegaron a ser utilizadas en ningún comicio electoral até a data.
O seu presidente é Xoán Gato, Presidente da Cámara de Comercio de Ferrol e exalcalde de Narón. O seu maior asentamento constitúese en Lugo onde mellor está organizado con 20 comités locais. Nas demais provincias, 13 hai na Coruña, 14 en Pontevedra e 2 en Ourense.

Naceu por mor dunha grande escisión de Terra Galega e provocada pola marcha do seu máximo dirixente Xoán Gato, exalcalde do concello coruñés de Narón. Até esa data, Terra Galega era a cuarta forza política de Galicia tralos tres grandes partidos con representación parlamentaria PP, PSdeG-PSOE e BNG.

Notas
-----

1. ↑  "Converxencia Galega". Arquivado dende o orixinal o 21 de marzo de 2019. Consultado o 21 de marzo de 2019.
2. ↑
3. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2015. Consultado o 29 de abril de 2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Terra Galega
* Xoán Gato
* Converxencia XXI

### Ligazóns externas

* Páxina web de Converxencia Galega
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Gil Rodríguez.
**Constante Gil Rodríguez**, nado en Taragoña en 1926 e finado en Valencia o 7 de xuño do 2009, foi un pintor galego. Trasladouse á cidade de Valencia no 1948 onde realiza toda a súa produción artística e vital.

Traxectoria
-----------

A súa obra máis coñecida é a serie de «Faladorios de Café» na que retrata á sociedade valenciana dos anos da transición, dentro do desaparecido café valenciano La Cerveceria Madrid, local que dirixe dende o 1956 ó 2000 e no que crea a popular bebida denominada Auga de Valencia.

A serie «Faladoiros de Café» define todo un xénero da pintura de interior, onde os protagonistas son faladeiros e asiduos a un bar no que se desenvolve gran parte das actividades converxentes dun heteroxéneo grupo humano moi influente nos acontecementos do cambio da sociedade que se esta a producir neses anos. Non se escribe sobre o café, pero escríbese moito dende o café, píntase, fálase, planéase, vívese, e Constante capta esa vida e interprétaa nos seus faladoiros pintados.

En xeral, a pintura de Constante pódese describir como apuntamentos autobiográficos extraídos da memoria dun neno galego de dez anos que é testemuñada morte de seu pai, de profesión pirotécnico, na explosión dos talleres.

Notas
-----

1. ↑  *Adiós al autor del agua de Valencia* artigo en lasprovincias.es o 7 de xuño 2009 páxina consultada o 18/10/2009 *(en castelán)*
2. ↑  Mariangeles Arazo: *Valencia Noche*. Plaza y Janés, 1978.
3. ↑  Galeria Mar29, Galeria Puchol, Francisco Puchol, Valencia
4. ↑  J. Garneria: *Plástica Valenciana Contemporánea* Promocions Culturals del Pais Valenciá, Valencia 1986.
***Climats*, *terroirs* de Borgoña** é unha paisaxe cultural e unha serie de sitios que exemplifican as prácticas da viticultura da rexión do viño de Borgoña. Os climats son pequenas parcelas de terreo delimitadas con precisión que se diferencian entre si polo microclima, xeografía, solo e tipo de uva. Os climats de Borgoña son o berce do sistema *terroir* sistemas do viño francés, onde cada rexión xeográfica ten o seu propio viño único. A rexión foi inscrita na Lista do Patrimonio Mundial da UNESCO en 2015 debido á súa importancia histórica e á súa importancia na produción e desenvolvemento do viño.

Descrición e historia
---------------------

O patrimonio da humanidade consta de dúas partes: A primeira é o centro histórico de Dijon, onde os climats precisamente parcelados definíronse e regulados dende a Idade Media. A segunda parte do sitio engloba os viñedos e os sitios de produción de viño preto da cidade de Beaune e as rexións de Côte de Nuits e Côte de Beaune ao sur de Dijon. A rexión está dominada por solos arxiloso-calcarios, pero a variación extrema na composición do solo, microclima e xeografía levou a unha gran diversidade de viños. En total, existen aproximadamente 1247 climats diferentes, cada un deles coa súa propia definición particular e certificación pola  *Denominación de orixe controlada (AOC)*. Moitos dos límites destas parcelas (marcados por camiños, muros de pedra ou valados) construíronse en 1938 e aínda son visibles na actualidade.

Nos séculos V e VI, coa expansión do cristianismo na comarca, establecéronse viñedos nas ladeiras das Côtes. O desenvolvemento da orde cisterciense no século XI e a propiedade dos viñedos por parte da burguesía nos séculos XII e XIII contribuíron ao carácter moi parcelado da paisaxe. No século XVI desenvolveuse o concepto de *climats*, cada parcela contando co seu propio viño. Este sistema desenvolveuse na AOC e no concepto actual de describir os viños desde o lugar preciso no que foron producidos.

Notas
-----

Referencias

1. 1 2 3 4  "The Climats, terroirs of Burgundy". *UNESCO World Heritage Centre*. United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization. Consultado o 15 de xaneiro de 2022.
2. 1 2  The Burgundy Climats (France): No 1425 (PDF) (Informe). ICOMOS. 12 de marzo de 2015. Consultado o 15 de xaneiro de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Climats, terroirs de Borgoña*** |

### Outros artigos

* Borgoña

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial dos viños de Borgoña (en francés)
* Os viños de Borgoña[*Ligazón morta*] - O sitio oficial de Francia *(en inglés)*
* Viños de Borgoña, en mundovino
* Borgoña: 110 denominacións para a confusión en El Mundo
* Web especializada en Viños Borgoña Arquivado 23 de outubro de 2018 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20650612
* WHC: 1425

 |
**Clint J. Conley** é un músico de rock estadounidense procedente de Boston, Massachusetts. É coñecido principalmente por ser o co-fundador da banda de post-punk Mission of Burma. Toca o baixo, ocasionalmente a guitarra, e compuxo e canda algunhas das cancións máis coñecidas do grupo, como "That's When I Reach For My Revolver" e "Academy Fight Song".

Mission of Burma estivo activa dende 1979 ata 1983 tendo un éxito moi limitado, pero co paso dos anos a súa reputación medrou ata ser considerada unha das bandas máis influentes do post-punk estadounidense. Cando o grupo se separou, Conley retirouse da música durante unha década, tempo durante o cal fixo un máster en xornalismo televisivo e traballou de produtor nunha televisión de Boston. Porén, no ano 1986 produciu o álbum de estrea de Yo La Tengo, *Ride the Tiger*.

No ano 2001 Conley formou un novo grupo, Consonant, tocando principalmente a guitarra. A banda editou dous álbums, e o feito de tocar nese novo grupo fixo que se fixese máis atractiva a idea de regresar coa súa vella banda.

En 2002 Conley reuniuse con Roger Miller e Peter Prescott, con Bob Weston de Shellac substituíndo ao membro orixinal Martin Swope. Mission of Burma comezou novamente a xirar e a gravar e dende entón editaron tres álbums.

| * v
* c
* e
Mission of Burma |
| --- |
| 
* **Roger Miller**
* **Clint Conley**
* **Peter Prescott**
* **Bob Weston**

* Martin Swope

 |
| Álbums de estudio | 
* *Vs.*
* *ONoffON*
* *The Obliterati*
* *The Sound the Speed the Light*
* *Unsound*

 |
| EPs | 
* *Signals, Calls, and Marches*
* *Peking Spring*
* *Four Hands*

 |
| Recompilatorios | 
* *Forget*
* *Mission of Burma*
* *Peking Spring*
* *Let There Be Burma*
* *Accomplished: the Best of Mission of Burm*
* *A Gun to the Head: A Selection from the Ace of Hearts Era*

 |
| Álbums so vivo | 
* *The Horrible Truth About Burma*
* *Snapshot*

 |
| Sinxelos | 
* "Academy Fight Song"/"Max Ernst"
* "Trem Two"/"OK/No Way"
* "Active in the Yard"
* "Dirt"/"Falling"
* "Innermost"/"...And Here It Comes"

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5133937
* WorldCat
* VIAF: 173149196505274791986
* AllMusic: mn0000163432
* Discogs: 254779
* Europeana: ID
* IMDb: nm1472289
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0093591

 |
***Cuspirei sobre as vosas tumbas*** é unha novela do polifacético autor Boris Vian, escrita orixinalmente en francés co título de ***J'irai cracher sur vos tombes***. Foi publicada baixo o pseudónimo de Vernon Sullivan en 1946 e ilustrada posteriormente por Jean Boullet en 1947. Foi traducida ao galego por David Gippini e editada en 2007 por Faktoría K de libros.

Trama
-----

A historia, como as demais escritas por Vian baixo o pseudónimo de Sullivan, desenvólvese no sur dos Estados Unidos, e pon en escena as dificultades dos afroamericanos na súa vida cotiá no trato cos brancos. Neste caso, Lee Anderson, un home negro pero de pel branca, deixa a súa vila natal trala morte do seu irmán, linchado e colgado por namorar dunha muller branca. Cando chega a outra vila, Lee faise dependente nunha tenda de libros e entra a formar parte da cuadrilla local de mozos sedentos de alcohol e sexo. O seu desexo secreto, porén, é vingar a morte do seu irmán.

En canto ó seu estilo, esta obra é a máis violenta das escritas por Boris Vian, a máis crúa e a máis representativa da serie de "Sullivan", na que Vian se propuxo denunciar o racismo e as condicións precarias dos negros nos estados sureños dos Estados Unidos. Pouco despois da súa aparición, en 1949, o libro foi prohibido por consideralo pornográfico e inmoral, e o seu autor foi condenado por aldraxe ós mortos. Tamén se publicou unha versión "edulcorada" do libro.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2531304
* BiTraGa: 2412
* BNF: 37471336j
* ISFDB: 1809911
* OCLC: 468368877

 |
A **Convención de Sintra**, foi un acordo entre Gran Bretaña e Francia, asinado no Palacio de Queluz, preto de Lisboa, a 30 de agosto de 1808, que pechou a primeira invasión francesa de Portugal, no contexto da chamada Guerra Peninsular. Pola beira británica foi o negociador o xeneral Hew Whiteford Dalrymple.

Logo da derrota das tropas napoleónicas na batalla de Roliça (17 de agosto) e na batalla do Vimeiro (21 de agosto), o xeral Junot propuxo aos ingleses un armisticio. Despois das negociacións efectuadas en Sintra, chegouse á formulación final do documento, polo cal se permitía a retirada das tropas francesas (uns 26.000 homes), embarcadas en navios ingleses, trasportando as súas armas, bagaxes e o produto dos saqueos realizados en Portugal.

O acordo traducíuse en beneficios mutuos: Junot, carecendo de liñas de comunicación fiábeis con Francia, retiraba as súas tropas sen maiores perdas. Os ingleses obtiñan o control da capital, Lisboa, e da temida liña de defensa da barra do río Texo, sen necesidade de combate.

Os portugueses foron mantidos á marxe das negociacións, o que provocou un escándalo polo que consideraban permisividade británica coa pillaxe francesa.

Co acordo, os franceses gañaron tempo e volverían a invadir Portugal tan só un ano máis tarde.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q277204
* EBID: ID

 |
A **Convención de Acceso á información, participación pública na toma de decisións e acceso a xustiza en temas ambientais** da Comisión Económica das Nacións Unidas para Europa, máis coñecida como a **Convención de Aarhus**, asinouse o 25 de xuño de 1998 nesa cidade danesa e entrou en vigor o 30 de outubro de 2001. En 2018 fora asinada por 48 países e pola Unión Europea. Os países ratificantes comprometéronse a garantir os dereitos públicos de información e participación xudicial en todo aquilo que verse sobre das decisións gobernamentais e calquera outra iniciativa que trate sobre da explotación dos recursos naturais e da conservación ambiental, ben sexan cuestións locais, nacionais ou transfronteirizas. Busca garantir a conservación do ambiente para as presentes e futuras xeracións humanas e en condicións de saúde. O convenio enfócase na interacción entre a cidadanía e as autoridades públicas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q301336
* MAG: 2781316258

 |
O **cinabrio** (tamén chamado **cinabarita**; do latín *cinabar*), é un mineral da clase dos sulfuros cuxa fórmula química é **HgS** (contén un 85% de mercurio e un 15% de xofre). É de cor vermella púrpura, traslúcido, de dureza 2,5 e densidade 8,1 g/cm3.

Aparencia
---------

Na súa forma cristalina o cinabrio presenta un parecido notable co cuarzo na súa simetría e caracteres ópticos. Coma o cuarzo, exhibe unha polarización circular, e Alfred Des Cloizeaux demostrou que posúe quince veces o poder rotativo do cuarzo. Preséntase normalmente nunha masa granular de cristais romboédricos. Raia o xeso e é raiado pola calcita.

* Cinabrio de tonalidade vermellaCinabrio de tonalidade vermella
* Cinabrio de tonalidade moito máis escuraCinabrio de tonalidade moito máis escura

Obtención
---------

Fórmase xunto as rochas volcánicas e fontes cálidas.

O cinabrio pódese encontrar en tódolos lugares que producen mercurio especialmente en Almadén (España), Nuevo Almadén (California), Idrija (Eslovenia), Landsberg, preto de Ober-Moschel no Palatinado, Ripa, ó pé dos Alpes, Apuan (Toscana), a montaña Avala (Serbia), a rexión de Huancavelica (Perú) e a provincia de Kweichow na China, de onde foron obtidos moi finos cristais.

Usos
----

Ademais de ser fonte importante de mercurio, é tamén empregado en instrumental científico, aparellos eléctricos e ortodoncia.

Outros sulfuros
---------------

Outros sulfuros de importancia son:

A galena, a pirita, a calcopirita, a arsenopirita e a pirrotina.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q104614
* AAT: 300311452
* BNCF: 32560
* BRE: 2064945
* EBID: ID
* GEC: 0090548
* GND: 4841719-1
* LCCN: sh85026031
* MAG: 2777808281
* Mindat: 1052
* NDL: 00572345

 |
O de **deputado** ou **deputada do Parlamento escocés** (*MSP*, nas súas siglas inglesas; *BPA* nas gaélicas) é o título que reciben cada unha das 129 persoas escollidas para representar a cidadanía no Parlamento escocés.

Os deputados do Parlamento escocés escóllense por un dobre sistema de circunscricións e rexións, que mestura o sistema de elección directo e o proporcional. 73 deles son elixidos polo sistema directo, e 56 polo sistema proporcional adicional.

Os deputados ocupan os seus cargos de forma persoal, non en representación do partido polo que concorreron ás eleccións, polo que é frecuente que haxa máis independentes ao remate da lexislatura do que ao comezo. Se se produce no medio da lexislatura algunha vacante, ben por renuncia ben por falecemento, esta cóbrese de distinto xeito se o deputado ou deputada foi elixida polo sistema proporcional ou polo directo. Se provén do sistema directo, procédese a unha elección nesa circunscrición concreta, e para o período comprendido ata o remate da lexislatura. Se provén do sistema de listas rexionais, é o partido político ao que pertencía quen designa o seu ou a súa substituta, a partir da lista electoral presentada no seu momento.

Para os membros actuais do Parlamento escocés, véxase o artigo sobre deputados do Parlamento escocés, 2007-11
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Comunidade.

*Véxase tamén**:* Poboación (bioloxía).
Un exemplo de comunidade é a comunidade da Wikipedia.
Unha **comunidade** é un grupo de persoas que viven en interacción nun lugar común, e no que poden estar presente algúns intereses comúns, crenzas, recursos naturais, preferencias, necesidades, riscos, ou un número doutras condicións que afectan á identidade dos participantes e o seu grao de cohesión.

En socioloxía, o concepto de comunidade ten dado orixe a unha significativa debate, e os sociólogos están aínda a chegar a un acordo sobre unha definición do termo. Había noventa e catro acepcións da palabra a mediados dos anos 1950.

En ecoloxía, unha comunidade é un grupo de organismos que interatúan entre si e co mesmo hábitat ou ambiente. En socioloxía, moitas veces referidos a un grupo que está organizado en torno a valores comúns e cohesión social dentro dunha localidade xeográfica, compartida en xeral, en unidades sociais máis grandes que unha casa, pero, dende a chegada de Internet, non son necesariamente xeográficas, xa que existen tamén en comunidades en liña.

Etimoloxía
----------

A palabra *comunidade* deriva do francés antigo *communité*, que deriva á súa vez do latín *communitas* (*cum*, "con ou xuntos" + *munus*, "don"), un termo amplo para a comuñón ou a sociedade organizada.

Principios de regulación
------------------------

As comunidades son reguladas de acordo a uns principios básicos: adaptación (os membros que queren formar unha parte intentan asimilar as normas internas), historicidade (a historia da comunidade, como tal, ten unha influencia sobre a situación actual), recursos (elementos que os membros da comunidade poñen en xogo na súa interacción) e interdependencia (cada membro da comunidade afecta a todo e é influenciado polo resto).

Notas
-----

1. ↑  Hillery, George A. Jr. "Definitions of Community: Areas of Agreement," Rural Sociology, 20 (4), 1955, p. 111.
2. ↑  James, Paul (2006). Sage Publications, ed. *Globalism, Nationalism, Tribalism: Bringing Theory Back In – Volume 2 of Towards a Theory of Abstract Community*. Londres.
3. ↑  "community, n." OED Online. July 2009. Oxford University Press <>.
4. ↑  Kloos, Brett; Hill, Jean; Thomas, Elizabeth; Wandersman, Abraham; Elias, Maurice; Dalton, James (2012). Community Psychology: Linking Individuals and Communities (3rd ed.). Cengage Learning. pp. 141–142. ISBN 1-111-35257-7

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Biocenose
* Clan
* Comunidade virtual

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q177634
* BNCF: 12170
* BNE: XX525928
* BNF: 13319114f
* EBID: ID
* GEC: 0170537
* GND: 4020015-2
* JSTOR: communities
* LCCN: sh85029195

 |