recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **I Festival de Eurovisión Asia** é a primeira edición da versión asia-oceánica do Festival de Eurovisión, que terá data no primeiro trimestre de 2018.

A día 28 de agosto, nove países amosaron o seu interese en participar no evento.

Listaxe provisoria de participantes
-----------------------------------


| País | Artista | Canción | Lingua(s) |
| --- | --- | --- | --- |
| Australia Australia | — | — | — |
|  China | — | — | — |
|  Corea do Sur | — | — | — |
|  Hong Kong | — | — | — |
| Illas Salomón Illas Salomón | — | — | — |
| Nova Zelandia Nova Zelandia | — | — | — |
|  Singapur | — | — | — |
| Vanuatu Vanuatu | — | — | — |
|  Xapón | — | — | — |
|

### Outros países

O requisito para a participación potencial no Festival de Eurovisión Asia é ter a membresía completa na URA para poder espallar o concurso pola rede Asiavisión. A URA emitiu unha invitación de participación no concurso aos 42 membros de pleno dereito. Varios países confirmaron provisionalmente a súa participación no concurso, mentres que a información dos membros restantes sobre a súa participación aínda non se revelou.

### Membros da URA

A seguinta lista de países teñen os requisitos para participar, pero aínda non amosaron interese en concursar no Festival de Eurovisión 2018:

* Acerbaixán
* Afganistán
* Arabia Saudita
* Bangladesh
* Bután
* Brunei
* Camboxa
* Casaquistán
* Exipto Exipto
* Fidxi Fidxi
* India India
* Indonesia
* Irán
* Kiribati
* Kirguizistán
* República Democrática Popular Lao Laos
* Malaisia
* Maldivas
* Mongolia
* Myanmar
* Nepal
* Papúa Nova Guinea Papúa Nova Guinea
* Paquistán
* Filipinas
* Qatar
* Samoa Samoa
* Sri Lanka
* Tailandia
* Timor Leste
* Tonga Tonga
* Turkmenistán
* Turquía Turquía
* Uzbekistán
* Vietnam
* Xordania

Véxase tamén
------------

* Festival de Eurovisión 2018

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
**Gabriel Cichero Konarek**, nado en Caracas o 25 de abril 1984, é un futbolista venezolano. Xoga de defensa e o seu club actual é o Newell's Old Boys.

Traxectoria
-----------

O seu irmán máis vello, Alejandro, xoga de defensa no Shandong Luneng da Super Liga chinesa.

Cichero comezou a súa carreira profesional na Primeira División uruguaia no Montevideo Wanderers, xogando 35 partidos e metendo 1 gol. En xaneiro de 2006 foi cedido ó U. S. Lecce da Serie A Italiana para o resto da tempada. O xogador regresou ao Uruguai, e en 2007 foi trasladado ó Vihren Sandanski, no campionato búlgaro. Trala súa estancia en Bulgaria Cichero regresou ó seu país natal, Venezuela, e asinou co Deportivo Italia.

Cichero foi prestado a Red Bull Nova York da Major League Soccer o 11 de xullo de 2008. O préstamo finaliza en decembro de 2008, cunha opción a ser prorrogado en 2009.

Ligazóns externas
-----------------

* gazzetta.it perfil
* Nacional de Estadística a los equipos de fútbol
* # Deportivoitalia.com.ve

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q733037
* As: 22777
* FIFA: 290224
* FootballDatabase: 5701
* L'Équipe: 24338
* NFT: 10623
* Soccerway: 52808
* Transfermarkt: 37966

 |
**Felix Ormazabal Askasibar**, nado en Araia, Asparrena, Áraba, en 1940 e finado en Vitoria o 15 de xaneiro de 2022, foi un político vasco de ideoloxía nacionalista vasca.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Teoloxía e Dereito, formou parte do segundo Consello Xeral Vasco como Conselleiro de Agricultura e Pesca. Nas eleccións municipais de 1979 foi elixido alcalde da súa localidade natal e Deputado foral de Áraba nas listas do Partido Nacionalista Vasco.

Elixido deputado nas eleccións ó Parlamento Vasco de 1980, renunciou ós poucos meses para seguir ocupando a Consellería de Agricultura e Pesca no Goberno Vasco, que mantivo até 1988. Foi reelixido deputado sucesivamente nas eleccións vascas dende 1984 até 1994. En 1995 foi elixido Deputado xeral de Áraba e no 2000, director de Portos Deportivos da Consellería de Transportes, cargo que ocupou até a vitoria do socialista Patxi López nas eleccións de 2009.

Notas
-----

1. ↑  Muere el exdiputado general Félix Ormazabal *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha nas Xuntas Xerais de Áraba
* Ficha no Parlamento Vasco.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3327109
* Auñamendi: 111753

 |
Escenario principal na edición do 2011
O **festival de Paredes de Coura** é un festival de música de verán que ten lugar anualmente no mes de agosto na praia fluvial do Tabuão en Paredes de Coura, Portugal.

Festival de Culto
-----------------

O festival de Paredes de Coura comezou en 1993. Dende ese ano non parou de medrar en actuacións e asistencia, sendo considerado un dos maiores festivais de verán de Portugal e o maior do Norte, xunto co festival de Vilar de Mouros.

En 2005, a edición española da revista *Rolling Stone* clasificouno coma un dos cinco mellores festivais de verán de Europa.

Edicións
--------

### 2011

A edición deste ano tivo lugar entre os días 17 e 20 de agosto. O día 17 só se realizaron concertos no escenario "After Hours", iniciándose as actuación no resto dos palcos o día 18.

#### Día 17

After Hours
* Vladimir Dynamo
* Crystal Castles
* Wild Beasts
* Omar Souleyman
* Quarteto de Bolso

#### Día 18

Palco Ritek (escenario principal)
* Pulp
* Blonde Redhead
* Warpaint
* Twin Shadow
* Crystal Stilts

Palco 2
* Esben & The Witch
* We Trust
* Here We Go Magic
* Murdering Tripping Blues

After Hours
* Riva Starr
* Delorean

Palco JN
* The Kanguru Project
* Les Meckinguipes

#### Día 19

Palco Ritek
* Marina & the Diamonds
* Kings of Convenience
* Deerhunter
* Battles
* ...And You Will Know Us by the Trail of Dead
* The Joy Formidable

Palco 2
* Chapel Club
* Summer Camp
* Le Butcherettes
* You cant Win Charlie Brown

Death from Above 1979 na edición do 2011
After Hours
* Mixhell
* Metronomy

Palco JN
* Meu e Teu
* Erro

#### Día 20

* Death from Above 1979
* Mogwai
* Two Door Cinema Club
* Maika Makovski
* Linda Martini

Palco 2
* No Age
* Viva Brother
* Kurt Vile
* Peixe Avião

After Hours
* Terry Hooligan Vs Rico Tubbs
* Orelha Negra

Palco JN
* Sidewalkers
* Cavalheiro

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* www.paredesdecoura.com *(en portugués)*
Para o filósofo véxase: Francis Bacon (filósofo).

**Francis Bacon**, nado en Dublín o 28 de outubro de 1909 e finado en Madrid o 28 de abril de 1992, foi un artista plástico irlandés considerado un dos máis importantes e innovadores da segunda metade do século XX.

Tratou con compracencia temas que continúan a chocar a nivel social. As fantasías masoquistas, a pedofilia, o desmembramento de corpos, a violencia masculina ligada á tensión homo erótica, as prácticas de disecación forense, a atracción pola representación do corpo (un especial fascinación polos fluídos naturais, sangue, bile, urina, esperma etc.) e, en xeral, con todo o que está directamente ligado á transgresión sexa relacionada co sexo, a relixión (son paradigmáticos os seus retratos do papa Inocencio X que efectuou a partir da obra de Diego Velázquez) ou calquera tabú, foron as pezas coas cales Bacon construíu a súa visión "modernista" do mundo.

Traxectoria
-----------

Sufría de asma, e esta debilidade irritaba a seu pai, un home rudo e violento, que o adoitaba chicotear para o "facer home". Debido a isto Bacon criou un comportamento de oposición a seu pai. Un infancia difícil que sempre o influenciou na súa arte e lle inspirou un certo desdén por esa Irlanda da súa infancia, tal como Oscar Wilde e James Joyce.

A súa primeira exposición individual na Lefevre Gallery, en 1945, provocou un choque e non foi ben recibida. Toda a xente estaba farta de guerra e de horrores, só se falaba da "construción da paz" e as imaxes de entrañas dos cadros de Bacon, cos seus tons sanguíneos, provocaron máis repulsa que admiración.

Como home do seu tempo, Bacon transmitiu a idea de que o ser humano, ao conquistar e facer uso da súa propia liberdade, tamén liberta a besta que existe dentro de si. Pouca diferenza fai dos animais irracionais, tanto na vida - ao levar a cabo as funcións esenciais da existencia como o sexo ou a defecación - como na soidade da morte; representando o home como un anaco de carne.

A súa obra estivo en exposición, no Serralves, en 2003.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q154340
* WorldCat
* VIAF: 14789843
* AGORHA: 110140
* AllMusic: mn0001633206
* BAV: ADV10213316
* BIBSYS: 90542707
* BMT: 18078
* BNB: ID
* BNE: XX1141123
* BNF: 12054593n
* BRE: 1892968
* Bridgeman: 274
* CANTIC: a10665481
* DeutscheBio: 11850570X
* Discogs: 730298
* EBID: ID
* FAST: 46628
* FNA: ID
* GEC: 0006560
* GND: 11850570X
* ICCU: RAVV025748
* IMDb: nm1066980
* ISNI: 0000 0001 2095 6358
* LCCN: n79139544
* MNCARS: bacon-francis
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 00000010562
* NDL: 00432020
* NKC: jn20010525051
* NLA: 35011666
* NLG: 93246
* NNDB: 000084450
* NPG: mp00202
* NTA: 068245114
* OBP: ID
* ODNB: 50800
* OL: OL82840A
* Persée: 138915
* Pinakothek: francis-bacon
* PTBNP: 1545737
* RKD: 3435
* SELIBR: 176516
* SNAC: w6hm5w8x
* SUDOC: 028780698
* Tate: 682
* TMDb: 1174033
* Treccani: francis-bacon
* ULAN: 500021153
* WikiTree: Bacon-6374

 |
O ***Emergency Committee of Atomic Scientists***, que se podería traducir como **Comité de emerxencia de científicos atómicos**, foi fundado por Albert Einstein e Leó Szilárd en 1946. Os seus obxectivos eran os de alertar a opinión pública sobre dos perigos asociados ao desenvolvemento de armas nucleares, promover o uso pacífico da enerxía nuclear e en última análise, traballar para a paz mundial.

O comité foi estabelecido tras a petición de Szilárd en 1945, que foi remitida ao Presidente dos EUA, Harry S. Truman, opóndose ao uso da bomba atómica por razóns morais. A petición foi asinada por 68 científicos que traballaran no Proxecto Manhattan. A maioría dos científicos que traballaban no Proxecto Manhattan, non sabían enteiramente o que daquela estaban a crear.

Membros
-------

O Comité apenas consistía en oito membros:

* Albert Einstein, presidente
* Harold C. Urey, vicepresidente
* Hans Bethe
* T.R. Hogness
* Philip Morse
* Linus Pauling
* Leó Szilárd
* Victor Weisskopf

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Fragmento dunha entrevista con Linus Pauling Arquivado 11 de febreiro de 2006 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* 1947 Carta de Albert Einstein solicitando fondos para o Comité. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q717200
* EBID: ID

 |
**El hombre burbuja** é unha banda andaluza da tendencia do rock alternativo e indie español dos 90. Formada en Xerez da Fronteira a banda lanzou a súa primeira maqueta en 1996.

Traxectoria
-----------

A banda retorna no 1999 cun álbum homónimo (Everlasting / RFTOS, 1999) grabado dous anos antes. Este debut contén sons icónicos do indie de mediados da década, onde o grupo cita como referencias a Nick Drake, Red House ou Beck . O disco aparece a destempo en comparación coa xeración indie á que se lle asocia (Los Planetas, Sexy Sadie…) xa en terceiros discos.

No 2000 autoproducen, "El Té de los Locos" (Everlasting / RFTOS, 2000) cunha canción homónima, dúas inéditas e unha versión de "Frente a frente" de Jeanette.

"Nadando a Crol" (Everlasting / RFTOS, 2000) e "La Paz Está en las Matemáticas" (Everlasting / RFTOS, 2002) entroncaron na liña do indie rock electrónico de Thievery Corporation, segundo as referencias do grupo.

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

* "El Hombre Burbuja" (Everlasting / RFTOS, 1999)
* "Nadando a Crol" (Everlasting / RFTOS, 2000)
* "La Paz Está en las Matemáticas" (Everlasting / RFTOS, 2002)
* "Tú Ves Ovnis 1996-2002" (Everlasting / RFTOS, 2006)

Notas
-----

1. ↑  "El hombre burbuja"*(en* *castelán)*
2. ↑  "El hombre burbuja"*(en* *castelán)*
3. ↑  "El Hombre Burbuja"*(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Rey Mugre
O **Festival de Málaga**, oficialmente **Festival de Málaga Cine Español** (**FMCE**), é unha mostra cinematográfica celebrada anualmente en Málaga, España.

Ademais de proxectar as estreas máis relevantes do ano do cine español, prémianse as mellores películas do ano e concédense galardóns honoríficos. O galardón principal é a Biznaga de Ouro.

Historia
--------

O Festival de Málaga de Cine Español naceu en 1998 e en cada unha das súas edicións mantivo como obxectivo favorecer a difusión e promoción da cinematografía española, reunindo cada ano aos diferentes sectores da industria cinematográfica, xerando foros, debates e encontros co fin de analizar os avances e as necesidades do cine español, como escaparate para o traballo dos profesionais do sector audiovisual.

O Festival de Málaga mostra cine español inédito en longametraxes, curtametraxes e documentais, con eventos significados como Mercadoc, Mercado do Documental Español e Iberoamericano; Málaga Screenings, Mercado da Longametraxe Española; TV Market, Mercado da ficción e animación españolas para televisión; Málaga Audiovisual, representación do audiovisual de Málaga en Mercadoc e Market Screenings; Zonazine, longametraxes, curtametraxes e ciclos para o público novo.

O Festival consolidouse como a principal plataforma e evento da industria cinematográfica de España, e trátase dun acontecemento cultural de primeira magnitude con gran asistencia de público, que cada ano recibe un ampla cobertura de medios de comunicación, tanto nacionais como internacionais, principalmente do mundo castelanfalante.[]

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Festival de Málaga de Cine Español Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Web oficial do Festival de Málaga de Cine Español *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5944699
* WorldCat
* VIAF: 268367137
* IMDb: ev0000416

 |
**Francisco Suárez García**, nado en Ferrol o 31 de marzo de 1827 e finado na mesma cidade o 15 de marzo de 1900, foi un xornalista, escritor e político galego.

Traxectoria
-----------

*Álbum de la Caridad. Juegos Florales de La Coruña en 1861*.
Estudou para piloto da Armada, pero abandonou a carreira naval en 1848. Emigrou ao Uruguai e a Arxentina, onde ocupou diversos cargos e colaborou en publicacións como *El Comercio*, *Diario de Corrientes*. En 1857 foi designado director de Instrución Pública da República Arxentina e publicou o tratado *Puntualización y ortografía*. Regresou a Ferrol en 1860 e estableceu unha academia de ensino. En 1867 mercou a imprenta coruñesa de C. Míguez e trasladouna a Ferrol onde imprimiu diversos xornais e dirixiu *El Eco Ferrolano* (1864-1869). Presidente do comité do Partido Republicano Democrático Federal, foi alcalde da cidade tras o pronunciamento antimonárquico da Armada, en outubro de 1868. En 1871 fundou o periódico *El Trabajo*, dende o que preconizou o diálogo con calquera opositor político. Participou na sublevación federalista-cantonal ferrolá de outubro de 1872 e en 1873 foi elixido deputado por Ferrol. Coa Restauración estivo desterrado en Portugal e, expulsado, exiliouse en París ata 1877. Interveu nas conspiracións republicanas do último terzo do século XIX, e mantivo a súa actividade como propagandista fundando e dirixindo *La Democracia*. Foi un dos fundadores do Ateneo Artístico (1879) e pertenceu á xunta que dirixiu a Escola de Artes e Oficios ferrolá. Foi membro da loxa La Herculina nº 10.

Obras
-----

* *Los guaranies o la cruz milagrosa*, 1861.
* *Los invasores*.
* *Los demócratas*.
* *El Ángel de la libertad*.
* *Grandal*, 1897.

Notas
-----

1. ↑  *Album de la Caridad. Juegos Florales de La Coruña en 1861, seguido de un mosaico poético de nuestros vates gallegos contempornáneos* Galiciana.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Francisco Suárez García Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores* (en castelán). Bibliófilos Gallegos.
* *Dicionario biográfico de Galicia*. Ir Indo Edicións. 2010-2011.
* Máiz, Bernardo (2005). *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.

### Ligazóns externas

* Biografía *(en castelán)*
* Ficha no Congreso dos Deputados

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Ferrol** 1868 | Sucesor:**?** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12388970
* WorldCat
* VIAF: 87749305
* BNE: XX879694
* Galiciana: 40094

 |
A Federación de Librarías de Galicia organiza as feiras do libro (coma esta en Vigo en 2016) e as feiras do libro antigo e de ocasión, en varias vilas de Galicia.
A **Federación de Librarías de Galicia** constituíuse o 29 de outubro de 1977 como unha asociación integrada polos libreiros con establecemento aberto en Galicia.

Descrición
----------

O obxectivo da asociación é promover e defender os intereses colectivos do sector libreiro. A Federación organiza e colabora na organización de actividades culturais, recreativas ou sociais, como os extinto Premios Irmandade do Libro. Ademais, participa activamente en datas especiais para o fomento da lectura: o Día das Letras Galegas, o Día do Libro, e Día Internacional do Libro Infantil e Xuvenil.

Ten a súa sede na Rúa da República do Salvador, en Santiago de Compostela.

A composición da xunta directiva, dende xullo de 2012, é a seguinte:

* Presidenta: Pilar Rodríguez Álvarez (Librería Padre Feijoo, Ourense).
* Vicepresidente: Xosé Antón Pedreira Mirás (Libraría Pedreira, Santiago de Compostela).
* Secretario: José Manuel García Mosquera (Librería Kathedra, Ourense).
* Tesoureiro: Francisco Negro Fernández (Librería Platero, Ourense).
* Vogal: Juan Carlos Sanmiguel Sexto (Alita Comics, A Coruña).
* Vogal: Xurxo Patiño Pérez (Librouro, Vigo).
* Vogal: Antonio Martínez Pico (Librería Day, Narón).

Notas
-----

1. ↑  ""Quen somos"". Arquivado dende o orixinal o 17 de agosto de 2016. Consultado o 28 de xullo de 2016.
2. ↑  "La ourensana Pilar Rodríguez elegida presidenta…" *La Voz de Galicia*, 2/7/2012 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da Federación
James Connolly, líder do ICA entre 1914 e 1916.
O **Exército Cidadán Irlandés** (**ICA**; en inglés, **Irish Citizen Army**; en gaélico irlandés, **Am Na Saorànach**) foi unha organización armada irlandesa, republicana, nacionalista e de esquerdas, que operou na illa entre 1913 e 1922, xogando un importante papel no Alzamento de Pascua de 1916.

Historia
--------

Foi fundado en 1913 por James Larkin e Jack White á calor da folga xeral iniciada por un conflito laboral na compañía de tranvías de Dublín duramente reprimida pola policía británica. Esta represión levou aos dirixentes sindicais a considerar a necesidade de organizar unha milicia que defendese aos folguistas e que finalmente cristalizaría na fundación do ICA.

Tras o arresto de Jack White en 1914, James Connolly asumiu a dirección da organización. Xunto con outras organizacións independentistas irlandesas, como a Irmandade Republicana Irlandesa ou os Voluntarios Irlandeses, protagonizou o Alzamento de Pascua o 24 de abril de 1916. Tras unha semana de combates, os rebeldes foron derrotados e James Connolly executado.

Logo da Guerra de Independencia Irlandesa (1919 - 1921), o groso do ICA se opuxo ao tratado de paz, participando na Guerra Civil Irlandesa. A derrota dos antitratado supuxo a desaparición na práctica da milicia, aínda que formalmente seguiu existindo ata mediados dos anos trinta.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Historia do Exército Cidadán Irlandés *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1190570
* WorldCat
* VIAF: 152981657
* EBID: ID
* LCCN: n78061270

 |
**Francisco de Asís Tárrega Eixea**, nado en Vila-real, Castelló o 21 de novembro de 1852, e finado en Barcelona o 15 de decembro de 1909, foi un compositor e guitarrista español.

Traxectoria
-----------

Un accidente marcou a súa nenez cando, ó parecer, caeu a unha cal nun descoido da súa coidadora, e a súa vista quedou danada. O seu pai, por medo a que quedase cego, trasladouse a Castelló de la Plana para que asistise a clases de música e puidese gañarse a vida como músico.

Entrou no Conservatorio de Madrid en 1874, onde estudou composición con Emilio Arrieta. A finais de 1870 ensinaba guitarra (Emilio Pujol e Miguel Llobet foron alumnos seus) e daba concertos con regularidade. Virtuoso do seu instrumento, era coñecido como o *Sarasate da guitarra.* En 1880 deu recitais en París e Londres.

Durante o inverno de 1880, substituíu o seu amigo e guitarrista Luis de Soria nun concerto en Novelda (Alacant), cidade onde coñeceu a súa futura esposa, María Rizo.

### Xiras e concertos

En 1881, despois dun concerto en Lión, chegou a París, onde coñeceu os personaxes máis importantes da época. Actuou en varios teatros, e foi convidado a tocar para a raíña Isabel II de España. Logo de tocar en Londres, volveu a Novelda para contraer matrimonio coa súa prometida María Rizo.

Realizou frecuentes xiras: Perpiñán (Francia), Cádiz (España), Niza (Francia), Mallorca (España), París, Valencia e máis. En Valencia coñeceu a Conxa Martínez, rica viúva que o tomou baixo a súa protección artística e que lle ofreceu a el e á súa familia unha casa en Barcelona. Alí é onde compuxo a maior parte das súas máis famosas obras.

De volta dunha viaxe a Granada escribiu o trémolo *Recuerdos de la Alhambra*, e en Alxeria chegoulle a inspiración para compoñer *Danza mora*. Alí coñeceu a Camille Saint-Saëns e máis tarde, en Sevilla, escribiu a maior parte dos seus *Estudios*. Ó seu querido amigo e compositor Tomás Bretón dedicoulle o *Capricho árabe*.

Instalouse en 1885 en Barcelona, e alí morreu o 15 de decembro de 1909.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Francisco Tárrega Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Andia, Rafael: *Francisco Tárrega, Collected guitar works, Reprints of early editions*. Chanterelle 1001 e 1002. ISBN 3-89044-125-4

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q313372
* WorldCat
* VIAF: 61733213
* AllMusic: mn0000859678
* BIBSYS: 1088251
* BNE: XX1036251
* BNF: 139002956
* BRE: 4182994
* CANTIC: a10233106
* CiNii: DA07279369
* DBE: francisco-tarrega-eixea
* DeutscheBio: 120065894
* Discogs: 862913
* Europeana: ID
* FAST: 80664
* GEC: 0067377
* GND: 120065894
* ICCU: LO1V132851
* IMDb: nm0850656
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0001 2135 8923
* LCCN: n81118760
* MusicBrainz: ID
* Musopen: francisco-tarrega
* Mutopia: TarregaF
* NDL: 00552054
* NKC: jn19990210608
* NLA: 35903927
* NLG: 330637
* NTA: 097390380
* openMLOL: 51813
* SNAC: w6j1024r
* SUDOC: 087884283
* VGMdb: 17178
* WikiTree: Tárrega-3

 |
Bandeira de Europa.
O **federalismo europeo** é un movemento político e social que persegue a creación da Federación Europea, é dicir, que os estados de Europa se unan nunha federación.

Partidos políticos
------------------

Os partidos federalistas son:

* Verdes Europeos
* Partido Demócrata Europeo
* Liberais, Demócratas e Reformistas Europeos

Tamén moitos votantes do Partido Socialista Europeo se atopan neste movemento. A nivel estatal, hai partidos como o PNV e CiU que apoian unha Federación Europea pero integrada por nacións, na cal estarían, por exemplo, o País Vasco e Cataluña de forma separada a España, e tamén a nivel galego, partidos como Compromiso por Galicia.

Estados
-------

Os seguintes estados están gobernados polos Verdes Europeos, Demócratas Europeos ou Liberais Europeos:

* Finlandia
* Bélxica
* Dinamarca
* Lituania
* Eslovenia

Historia
--------

*Artigo principal**:* Historia do movemento federalista europeo.
O federalismo europeo, na súa forma moderna, empezou a xestarse a finais do século XIX, tomando forza ata os 20 do século XX, despois tivo un período de decadencia (Gran depresión e segunda guerra mundial), para despois con pulo, aínda que non tanto coma nos anos 20. Naquela época os presidentes dalgúns países de Europa Occidental (como Francia, e apoiados por Alemaña, Reino Unido e outros) pediron informes para unirse nunha federación.

A situación actual, coa Unión Europea cada vez tendo máis competencias, parece que vai ser como a dos anos vinte. Proxectos como as bolsas de estudos Erasmus, a unión monetaria (Euro), a unión aduaneira, o libre movemento de mercancías e persoas... así o indican; pero aínda restan moitos pasos para que se chegue ó punto de crear unha federación, como as complicacións que ten o tratado polo que se establece unha Constitución Europea (criticado por euroescépticos e europeístas, por ir demasiado lonxe e, á vez, por quedar curto. Aínda así, os europeístas apoiárono maioritariamente, entoando un *"mais vale algo ca nada"*). Tamén porque non ten un presidente europeo escollido por sufraxio universal, e porque moitas competencias europeas (como os orzamentos, ou a elección do presidente da Comisión) non son elixidas polo Parlamento Europeo, senón polos presidentes dos estados membros. Unha das críticas máis estendidas entre os europeístas de esquerdas é que a Unión Europea actual é soamente unha unión económica e non de cidadáns.

Notas
-----

1. ↑  "Propostas Políticas". *Compromiso por Galicia*. Arquivado dende o orixinal o 03 de xullo de 2015. Consultado o 8 de xuño de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Federación Europea
* Historia do movemento paneuropeo
* Estados Unidos de Europa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q602875
* NKC: ph752787

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Exército Popular de Liberación** (chinés simplificado: 中国人民解放军, chinés tradicional: 中國人民解放軍, pinyin: Zhōnggúo Rénmín Jiěfàng Jūn) é o exército da República Popular Chinesa.

O Exército Popular de Liberación (EPL) foi, nos seus orixes, o exército do Partido Comunista da China, que levou a este partido á vitoria na Guerra Civil Chinesa contra o Kuomintang. Fundado o 1 de agosto de 1927 como "Exército Vermello", adoptou o nome actual en xuño de 1946. Dende a proclamación da República Popular, mantívose subordinado fundamentalmente ó partido máis que ó goberno do Estado. Inclúe a Exército, Forza Aérea e Mariña. A súa forza de 2,5 millóns de militares convérteno no maior exército do mundo, en termos de número de militares.

Galería de imaxes
-----------------

* Soldados do Exército Popular de Liberación desfilando en Pequín
* Rapaza con uniforme.
* Destrutor de Tipo 052C da Armada do Exército Popular de Liberación.
* ZTZ-99
* Changhe Z-10

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Exército Popular de Liberación*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q200106
* WorldCat
* VIAF: 154855848
* BMT: 168152
* BRE: 2249654
* EBID: ID
* GRID: grid.488137.1
* ISNI: 0000 0001 2267 2324
* LCCN: n79092531

 |
**Francisco Sierra Rodríguez**, nado en Xinzo de Limia o 13 de marzo de 1883 e finado no mesmo concello o 2 de agosto de 1936, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Maxisterio en Ourense, rematando en 1906. Foi mestre en Parada de Outeiro (Vilar de Santos) e Figueiroá (Paderne de Allariz). Na República era mestre de Mosteiro de Ribeira. Era vicepresidente do Radio Comunista de Lamas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foron buscalo de noite á súa casa os falanxistas e a Garda Civil. Fíxolles fronte producíndose un tiroteo; como non se entregaba ían prenderlle lume á casa; finalmente entregouse para salvar a súa muller, Beatriz Murias e a súa filla Esther. Detido, levárono ao cárcere de Xinzo de Limia. Foi paseado o 2 de agosto de 1936, o seu cadáver atopouse na costa de Allariz.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 702.
2. ↑  *El Correo de Galicia*, 12-10-1906, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O asasinato de Francisco Sierra, mestre de Mosteiro, en agosto de 1936.
* 

* Francisco Sierra Rodríguez na páxina web *Nomes e Voces*.
O **radical hidroperoxilo**, tamén chamado **radical perhidroxilo**, é un radical que é a forma protonada do superóxido e ten a fórmula HO2. Esta especie química xoga un importante papel na atmosfera terrestre e, como especie reactiva do oxíxeno, en bioloxía celular.

Estrutura e reaccións
---------------------

A molécula ten unha estrutura dobrada nun ángulo duns 104º.

O anión superóxido, O−  
2 e o radical hidroperoxilo coexisten en equilibrio químico en solución acuosa:

O−  
2 + H2O ⇌ HO2 + OH−
A p*K*a do HO2 é 4,88. Por tanto, un 0,3% dos superóxidos presentes no citosol dunha célula típica están en forma protonada.

Oxida o óxido nítrico a dióxido de nitróxeno:

NO + HO2 → NO2 + HO
### Especies reactivas do oxíxeno en bioloxía

Xunto coa súa base conxugada superóxido, o hidroperoxilo é unha importante especie reactiva do oxíxeno. A diferenza do O−  
2, que ten propiedades redutoras, o HO2 pode actuar como oxidante en varias reaccións biolóxicas importantes, como a abstracción de átomos de hidróxeno do tocoferol e de ácidos graxos poliinsaturados na bicapa lipídica da membrana celular, polo que pode ser un importante iniciador da peroxidación de lípidos.

### Importancia na química atmosférica

O hidroperoxilo gasoso está implicado en ciclos de reaccións que destrúen o ozono estratosférico. Tamén está presente na troposfera, onde esencialmente é o subproduto da oxidación do monóxido de carbono e de hidrocarburos polo radical hidroxilo.

Como a constante dieléctrica ten un forte efecto sobre o p*K*a, e a constante dieléctrica do aire é bastante baixa, o superóxido producido (fotoquimicamente) na atmosfera está presente case exclusivamente en forma de HO2. Como o HO2 é bastante reactivo, actúa como un "limpador" na atmosfera ao degradar certos contaminantes orgánicos, polo que a química do HO2 é de considerable importancia xeoquímica.

Notas
-----

1. ↑  "Reactivity of HO2/O−  
2 Radicals in Aqueous Solution". *J. Phys. Chem. Ref. Data* **14** (4): 1041–1091. 1985.
2. 1 2  Heard, Dwayne E.; Pilling, Michael J. (2003). "Measurement of OH and HO2 in the Troposphere". *Chemical Reviews* **103**: 5163–5198. doi:10.1021/cr020522s.
3. ↑  Liskow, Dean H.; Schaefer, Henry F. III; Bender, Charles F. (1971). "Geometry and electronic structureof the hydroperoxyl Radical". *Journal of the American Chemical Society* **93**: 6734–7. doi:10.1021/ja00754a003.
4. ↑  De Grey, Aubrey D. N. J. (2002). "HO2·: The Forgotten Radical". *DNA and Cell Biology* **21**: 251–257. doi:10.1089/104454902753759672.
5. ↑  "Hydroperoxyl radical". *Glossary of Meteorology*. American Meteorological Society. 25 April 2012. Consultado o 22 August 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1088474
* GEC: 0273468
* MAG: 2776722999

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 3170-83-0
* ChEBI: 25935
* ChemSpider: 454055
* DTXSID: DTXSID30894777
* PubChem: 520535

 |
***Eu é*** é unha novela de Xurxo Borrazás, publicada por Sotelo Blanco en 1996. Foi cualificada como paradigma da narrativa posmoderna en Galiza[].

Argumento
---------

Os dous protagonistas, un escritor de corenta anos e unha moza de dezanove a quen el recolle en Vigo facendo autostop, viaxan ata Lisboa e inician unha relación que se ve interrompida cando el se ve trasladado ao século XVIII, coincidindo co famoso terremoto de Lisboa de 1755. Os niveis temporais mestúranse con niveis ficcionais cando as peripecias dos personaxes da novela se ven enleados na acción do *Cándido* de Voltaire.

Traducións
----------

* Ao castelán como *Yo es el enemigo* por Pablo de los Riscos Vázquez en 1998, publicada por Ed. Olalla, Col. Desórdenes.

Notas
-----

1. ↑  *Eu é Arquivado 16 de marzo de 2018 en Wayback Machine.* na BiTraGa.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Vilavedra, Dolores, ed. (2000). *Diccionario da literatura galega. Obras* **III**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-365-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20543436
* BiTraGa: 3793
* ISBN: 978-84-7824-286-4

 |
**Francisco Suárez Salgado**, nado en Beba (Mazaricos) o 13 de febreiro de 1862 e finado nos Ánxeles (Brión) o 20 de agosto de 1910, foi un sacerdote e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

"El alma de Galicia encarnada en Rosalía de Castro" en *Á Rosalía Castro, en el duodécimo aniversario de su muerte, los gallegos residentes en la República Argentina.* PDF.
Cursou estudos de humanidades, Filosofía e Teoloxía no Seminario de Santiago. Dedicouse ao xornalismo, comezando en *La Cruz*, de Santiago, con composicións satíricas moi celebradas; fundou no Carril *El Varapalo de Picaños*; colaborou en *El Libredón*, *Gaceta de Galicia*, *El Ciclón* e *El Pensamiento Galaico* de Santiago, *La Voz de Galicia* da Coruña, *El Siglo Futuro*, *El Noticiero* e *El Imparcial* de Madrid. En Compostela fundou o semanario político-literario *La Verdad*.

En 1885 emigrou a Buenos Aires, onde seguiu exercendo a carreira sacerdotal como párroco de Quilmes (1887-1893) e colaborando na prensa da capital arxentina. Volveu a Galicia en 1890. En 1898 regresou definitivamente a Galicia, como representante en Europa do periódico *El Eco de Galicia* e en 1902 fundou en Santiago de Compostela a revista *La Acción Católica*, que tamén dirixiu, e cursou a carreira de dereito.

Destacou como orador, sendo o primeiro sacerdote que utilizou o galego nos seus discursos patrióticos. Das súas conferencias e discursos destaca o titulado "*A alma galega encarnada en Rosalía de Castro*".

Notas
-----

1. ↑  "Sacerdotes que ejercieron su ministerio en la Catedral desde los comienzos hasta nuestros días". Arquivado dende o orixinal o 10 de decembro de 2010. Consultado o 13 de febreiro de 2012.
2. ↑  *Gaceta de Galicia*, 11-8-1890, p. 2.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Francisco Suárez Salgado Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Centro Ramón Piñeiro, ed. (2003). *Narradores ocasionais do século XIX (Relato breve)* (PDF). Santiago de Compostela. pp. 453–454. ISBN 84-453-3736-X. Consultado o 6 de novembro de 2013.

### Ligazóns externas

* Biografía
**Eucharia Oluchi Nwaichi** é unha bioquímica ambiental, científica do solo e toxicóloga nixeriana.

Traxectoria
-----------

A súa investigación céntrase na xestión de residuos, a prevención da contaminación e a fitorremediación, que implica o tratamento dos problemas ambientais (biorremediación) a través do uso de plantas locais que mitiguen o problema ambiental sen a necesidade de escavar o material contaminante e desfacerse del noutro lugar. É unha experta en eliminación de metais pesados tóxicos como o cadmio, cobre, mercurio, chumbo e o arsénico da terra contaminada. É doutora en Bioquímica pola Universidade de Port Harcourt, onde é profesora titular. Antes de unirse aos servizos da Universidade de Port Harcourt, traballou na compaía Dangote (2003-2004) e a Shell Petroleum Company de 2009 a 2010.

Premios e recoñecementos
------------------------

No ano 2013 foi recoñecida nos premios L'Oréal-UNESCO de Ciencias Físicas na categoría "Membros internacionais".É membro de varias organizacións académicas, como a Organization for Women in Science for the Developing World (OWSD) , a American Chemical Association, a Sociedade Internacional para a Tecnoloxía Ambiental, e o Instituto Nixeriano de Administración.

Notas
-----

1. ↑  "Eucharia Oluchi Nwaichi Port harcourt studies how to remove arsenic and copper from polluted soil". *Star Africa*. Arquivado dende o orixinal o 23 de abril de 2015. Consultado o 13 de novembro de 2015.
2. 1 2  "Dr. Eucharia Oluchi Nwaichi - Department of Biochemistry" (en inglés). Consultado o 13 de novembro de 2015.
3. ↑  Bibliotheca Alexandrina Conference Center (ed.). "Scientific Innovation in the Developing World: From Theory to Practice" (PDF). *TWAS/BVA.NXT 2012*. Consultado o 3 abril de 2017.
4. ↑  "Two Nigerian Scientists bag UNESCO LOreal 2013 award". *Vanguard News*. Consultado o 3 de abril de 2017.
5. ↑  "Two Nigerian Scientists bag UNESCO LOreal 2013 award". Consultado o 31 de marzo de 2022.
6. 1 2  "Nigerian Shines UNESCO Science Laureate wins-$100,000-NAN". Consultado o 13 de novembro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Nwaicha Eucharia Oluchi en The African Academy of Sciences (AAS) Arquivado 16 de marzo de 2022 en Wayback Machine.*(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q22277724
* ORCID: 0000-0002-6782-4632

 |
***El corazón del océano*** foi unha miniserie de televisión española, baseada no drama e producida por Globomedia e a Colombiana Dynamo Producciones para a canle Antena 3. Foi estreada o 27 de xaneiro de 2014 e finalizou o 5 de marzo de 2014. Trátase da adaptación do libro homónimo de Elvira Menéndez González.

Sinopse
-------

Alonso, un mozo galego, ten que fuxir da súa aldea porque matou por accidente ao fillo máis novo do conde Raña. Para salvarse, parte cara a Sevilla para embarcar cara ao Novo Mundo. Leva unha carta de recomendación para Juan de Sanabria, o Adiantado do Río da Prata, que prepara unha expedición a Asunción.

Doña Mencía de Calderón, a muller do Adiantado, reúne oitenta mozos de familias fidalgas sen recursos para que viaxen con ela e as súas dúas fillas a Asunción. Alí casarán cos españois que se instalaron na cidade. Ana é unha das mozas que aceptan viaxar con Mencía. Como sabe ler e escribir convértese na secretaria da Adiantada.

Alonso chega a Sevilla acompañado de Pelayo, un mozo pícaro e sen familia, ao que coñeceu no camiño. Os dous fixéronse amigos e xuntos sobreviven como poden na cidade á espera da chegada do Adiantado. No porto, Alonso coñece a Ana e quédase impactado con ela. A moza, que ten unha imaxinación desbordada, namorouse do aposto capitán Salazar, o veterano navegante e conquistador que guiará os barcos ata as novas terras.

A expedición parte cara ao Novo Mundo en tres barcos. Salazar capitanea un deles, a nave San Miguel, no que vai dona Mencía coas doncelas. Durante a travesía, desátase unha gran tormenta que afasta a San Miguel dos outros dous barcos e deixa a nao maltreita e á deriva. A tripulación do barco terá que superar varios obstáculos no seu traxecto para chegar ata o fin da expedición.

Personaxes
----------

* Hugo Silva é Juan de Salazar
* Ingrid Rubio é Mencía Calderón
* Clara Lago é Ana de Rojas
* Álvaro Cervantes é Alonso
* Ferrán Vilajosana é Pelayo
* Hiba Abouk é Guadalupe
* María Cantuel é María de Sanabria
* Víctor Clavijo é Hernando Trejo
* Ane Gabarain é Doña Sancha
* Vida Torres é Pola
* Ilja Rosendahl é Ulrico Schmidels
* Juan David Agudelo é Fray Carrillo
* Marian Zapico é Isabel Contreras
* Didier van der Hove é Francisco Becerra
* Daniel Holguín é Rui Peña
* Dani Herrera é Bernardí

Capítulos e audiencias
----------------------

| Temp. | Capítulos | Estrea | Final | Audiencia media |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Espectadores | Cota |
|  | 1 | 6 | 27 de xaneiro de 2014 | 5 de marzo de 2014 | 2 520 000 | 13,2% |

Notas
-----

1. ↑  Antena 3 intensifica a promoción de 'El corazón del océano'
2. ↑  Hugo Silva súmase á TV movie 'El corazón del océano' de Antena 3
3. ↑  Clara Lago e Álvaro Cervantes, protagonistas tamén de 'El corazón del océano'
4. ↑  Antena 3 estrea 'El corazón del océano' o próximo luns 27 de xaneiro

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *El corazón del océano* no sitio web de Antena 3 *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16492270
* FilmAffinity: 368070
* IMDb: tt1985387
* LUMIERE: 141236
* TMDb: 62975

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Face (homónimos).

| *Face* |
| --- |
|  |
| Unha face humana (Mona Lisa) |
|
|
| Latín | *facia/facies* |
|
|
|
|
|
|
|
|
| MeSH | *Face* |
|

A **face**, **faciana**, **cara** ou **rostro** é a parte frontal da cabeza, nos humanos a parte anteroinferior, desde as cellas ao queixelo; nela están incluídos cellas, ollos, nariz, fazulas, boca, labios, dentes, pel e queixelo.

Os tecidos brandos da cara expresan as emocións do individuo, pola acción dos músculos da mímica. Así mesmo, a aparencia facial é un elemento esencial da *identidade* de cada ser humano.

Sobre a dura superficie dos ósos implántanse máis de trinta pares de músculos, de diversas formas e funcións, grosos e fortes, como o maseter, outros son finos e pequenos como o que eleva a comisura labial e o que dilata a ala do nariz, entre outros.

Dos cinco órganos dos sentidos, catro están na cabeza, e máis especificamente na face; a vista, o ouvido, o olfacto e o gusto. Aínda que o quinto sentido, o tacto, tamén está amplamente representado, cunha zona de altísima sensibilidade nos beizos.

| * v
* c
* e
Anatomía rexional humana (TA A01.1) |
| --- |
| Cabeza | cabelo ·  testa ·  ollo ·  orella ·  nariz ·  boca ·  lingua ·  dentes ·  mandíbula ·  face ·  fazula ·  queixo |
| Pescozo | gorxa ·  noz de Adán |
| Tronco | ombreiro ·  costas  ·  seo (mamila) ·  peito ·  abdome ·  embigo 
órganos sexuais (clítoris ·  vulva ·  pene ·  escroto) – cadril ·  ano ·  nádega |
| Membros superiores | brazo ·  cóbado ·  antebrazo ·  pulso ·  man ·  dedo (polgar ·  índice ·  maior ·  anular ·  maimiño) ·  axila |
| Membros inferiores | perna ·  coxa ·  xeonllo ·  papo da perna ·  talón ·  nocello ·  pé ·  deda |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q37017
* BNCF: 7969
* BNF: 11935546c
* EBID: ID
* GND: 4020687-7
* JSTOR: face
* LCCN: sh85046785
* NDL: 00565021
* NKC: ph117247

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 24728
* MeSH: D005145
* MeSH: A01.456.505
* NCIt: C13071
* TA: A01.1.00.006
* Uberon: 0001456
* UMLS: C0015450

 |
Detalle dunha parede de formigón.
Construción con formigón.
O **formigón** é un material de construción composto por unha mestura de cemento, áridos (area, pedras.. ) e auga, alén doutros materiais eventuais como aditivos.

O seu uso como formigón en masa é moi amplo, pero máis importante é a súa utilización con reforzos de aceiro. O formigón, como todos os materiais pétreos ten moi bo comportamento a compresión e bastante peor á tracción, polo que se combina con reforzos (ferralla) para conseguir un material cun comportamento equilibrado. Isto vese favorecido por teren os dous materiais coeficientes de dilatación similares, e polo tanto non sofren cos cambios de temperatura.

Cando está armado con ferrallas pasivas, recibe o nome de formigón armado, e cando o é con ferrallas activas recibe o nome de formigón pretensado.

Historia
--------

O formigón moderno foi desenvolido por Joseph Aspdin en 1824. Este conseguiu o 21 de outubro de 1824 que lle concederan a Patente Británica BP 5022 titulada *Unha Innovación no Modo de Producir unha Pedra Artificial*, a cal el designou co termo "Cemento Portland". Isto débese a que, nas súas investigacións, chegou a mesturar po de creta e arxila con auga, grava e area, e o resultado foi unha pedra artificial moi semellante á calcaria natural da rexión inglesa de Portland.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *formigón*.
2. ↑  Roth, Leland M. (1999). *Entender la arquitectura* (en castelán). Barcelona: Gustavo Gili. p. 32. ISBN 978-84-252-2580-2.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Formigón*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***formigón*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q22657
* AAT: 300010737
* BNCF: 3567
* BNF: 11931040z
* BRE: 1864809
* EBID: ID
* GND: 4006111-5
* LCCN: sh85030647
* Mindat: 49980
* NDL: 00566575
* NKC: ph114136
* PSH: 10406
* Treccani: calcestruzzo

 |
**IFR Automotive** é unha empresa  española dedicada á fabricación de coches deportivos de deseño propio baixo a marca **Aspid**. Ten a súa sede principal en Reus (Tarragona).

A compañía fundouna o enxeñeiro Ignacio Fernández, enxeñeiro que traballara para Mitsubishi e Prodrive, en 2003, en Reus. A compañía toma a marca de "asp", unha palabra española para víbora pirenaica ou Vipera aspis.

Fernández decidiu crear un coche "foguete" que, por un lado, cumpría as normas FIA e, por outro, podería aprobarse para o seu uso na cidade. Presentado no Salón do Automóbil de Londres de 2008, o IFR Aspid SS era un bipraza equipado con motores de catro cilindros Honda 270 e 404 CV, con ou sen turbocompresor, que tiñan as variantes Sport e SuperSport. O concepto era facer un modelo moi lixeiro, seguindo unha filosofía similar á do Lotus británico.

O seu primeiro modelo, o  Aspid, púxose á venda en 2009.

En 2012, IFR presentou o seu segundo modelo, o Aspid GT-21 Invictus, que tiña catro asentos nunha configuración 2+2. A declarada actuación oficial situouno á altura dos mellores deportivos do momento, cunha velocidade máxima superior aos 300 km/h e unha aceleración de 0 a 100 km/h en menos de 3 segundos. Estaba previsto comezar a produción antes de 2014, cun total de 250 unidades, ademais dunha rede europea de 20 concesionarios, pero finalmente non chegou á produción.

Modelos
-------

* 2009 - IFR Aspid.
* 2013 - Aspid GT-21 Invictus

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de IFR Automotive
Celebración eucarística no Santuario da Nosa Señora de Fátima en Portugal.
A **Eucaristía** (do grego ευχαριστω, *eucharisto*, "acción de grazas") é, segundo a tradición das igrexas Católica, Ortodoxa, Copta, Anglicana e algunhas denominacións Luteranas, o sacramento do Corpo e do Sangue de Xesucristo baixo as especies de pan e viño, que por medio da consagración convértense no seu corpo e sangue.

Na Igrexa Católica, a Igrexa Ortodoxa e na Igrexa Copta, a eucaristía considérase a fonte e culmen da vida de todo cristián. De acordo ao catecismo da Igrexa católica a eucaristía representaría un *signo de unidade, vínculo de caridade e banquete pascual no que se recibe a Cristo, a alma énchese de graza e dásenos peza da vida eterna* (Cfr. Compendio do Catecismo de Doutrina Católica n. 271).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q66086
* AAT: 300264326
* BNCF: 6011
* BNE: XX525436
* BNF: 11955293g
* BRE: 3168420
* EBID: ID
* GEC: 0107031
* GND: 4015644-8
* JSTOR: eucharist
* LCCN: sh85078354
* MAG: 523496792
* NDL: 00570372
* Orthodox Encyclopedia: 348067
* Treccani: eucaristia

 |