recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A vitoria de Tulio Hostilio na batalla de Véies (396 a.C)
**Tulio Hostilio** foi moi parecido a Rómulo en canto ao seu carácter guerreiro, e completamente oposto a Numa debido á súa falta de atención cara os deuses. Tulio fomentou varias guerras contra Alba Longa, Fidenas e Veies, de forma que Roma obtivo así novos territorios e maior poder. Foi durante o reinado de Tulio cando Alba Longa foi completamente destruída, sendo toda a súa poboación escravizada e enviada a Roma.

Tanto desexaba Tulio novas guerras que mesmo fomentou outro conflito contra os sabinos, de forma que pode dicirse que foi durante o seu reinado cando o pobo romano adquiriu os desexos de novas conquistas a costa da paz. O rei sostivo tantas guerras que descoidou a atención ás divindades, polo cal, segundo sostén a lenda, unha epidemia se abateu sobre Roma, atopándose o propio rei entre os afectados. Cando Tulio solicitou a axuda de Xúpiter, o deus respondeu cun raio que reduciu a cinzas tanto ao monarca como á súa residencia.

A pesar da súa natureza belixerante, Tulio Hostilio seleccionou un terceiro grupo de individuos que chegaron a pertencer á clase patricia de Roma, elixidos de entre todos aqueles que chegaran a Roma buscando asilo e unha nova vida. Tamén erixiu un novo edificio para albergar o Senado, a Curia, que existiu durante cinco séculos tras a morte do rei, cuxo reinado chegou ao seu fin tras 31 anos de duración.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Monarquía romana

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q200859
* WorldCat
* VIAF: 47562311
* BMT: 48963
* BNE: XX1785634
* CERL: cnp00544823
* EBID: ID
* GND: 119009684
* NTA: 186590229

 |
A **cegueira ortográfica** é un efecto producido durante a lectura, polo que non se le todo o que está escrito: este efecto é sempre ocasional e de percepción, xa que os de produción denomínanse erros na escrita ou mecanografía, mentres que os máis permanentes entran dentro do estudo dos trastornos da linguaxe.

O cerebro humano está constantemente recibindo estímulos e non se pode permitir absorber, adaptar e interpretar todos, polo cal debe facer unha selección. Esta selección tamén se dá no proceso automático de lectura e mesmo é a base para determinados sistemas de escritura. A cegueira correspóndese coa omisión involuntaria de estímulos, e non coa falla de atención ou a interferencia (coma o efecto Stroop). Por exemplo, no alfabeto árabe ou no hebreo, o normal é que non se insiran as vogais (agás en textos nos que haxa que ser especialmente coidadosos, coma o libro sagrado Corán). Unha extrapolación sería o seguinte parágrafo:

|  |
| --- |
| S vxs dnd Mdrd n bcclt, nn sqzs lvr cmst. Pr s vs t Pdrn, trs q crgr cn slln. |

(No exemplo dado, a rima substitúe a ausencia de contexto, que case sempre existe na lectura). En relación con isto, un estudo dunha universidade dinamarquesa que revela a pouca influencia das incorreccións ortográficas para a comprensión:

|  |
| --- |
| O extudo grovocón uña enérqiha pratesto da Spndijato Dvnéz de Corractyres, qus crena pñligrcr i sue fante da trebeho. A poljemnca solverntuse cnn debetn telvevsjvo. |

Estes tipo de escrita braquigráfica tamén pode fundarse no mecanismo que aparece nun coñecido texto que circula por Internet, baseándose no resultado do estudo dunha universidade británica. Trátase da importancia das letras iniciais e finais sobre as internas na palabra e o texto é o seguinte:

|  |
| --- |
| Sgeudno un edtsuo dhuna udnesviirdae isnlgea, non imotpra a odre na que as leatrs eatsn etaircss, a úicna cusoa imatrnopte é que a pimrirea e a última ltera easetn ecrsitas na piscóion crrcotea. O rsteo pdeon eastr tmttoalnee mal e andia asi perdoás lleo sen ploamrbes. Itso é pquore non lmeos cdaa ltera por si msema sónen que a pblaara é un tdoo. Peemrolsate pceraéme irilcnbe. |

Esta característica cognitiva é a base para os métodos de lectura rápida. A súa aplicación por parte da mocidade tamén produciu unha ortografía específica alternativa: a das mensaxes sms por teléfono móbil, causado nunha combinación desta característica coa necesidade de abreviar (mesmo iconicamente) e restrinxir todo o contido a un determinado número máximo de caracteres.

Ligazóns externas
-----------------

* Programa que comproba a cegueira ortográfica no interior de palabra
* Exemplos dos tres tipos de cegueiras descritos
**Exodus International** foi  un dos grupos máis grandes de persoas ex-gais. Fundada en 1976 como unha organización cristiá sen ánimo de lucro que, cos seus ministros locais totalmente autónomos, máis de 120 nos Estados Unidos e o Canadá, e máis de 150 ministros noutros 17 países; daban apoio para o que chamabamn "liberación da homosexualidade", ben sexa coa abstinencia, "diminuíndo os niveis de tentacións homosexuais, fortalecendo os sentidos de identidade masculina e feminina, corrixindo estilos distorsionados de relacionarse con membros do sexo oposto". Defendían, pois, o uso da terapia de reorientación sexual.
O grupo tiña publicacións mensuais, organizaba conferencias e posuía servizo por Internet.
O seu último presidente de Exodus foi Alan Chambers.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 22 de xuño de 2013. Consultado o 20 de xuño de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Exodus International *(en inglés)*
* American Psychological Association on Reparative Therapy *(en inglés)*
* Ex-gay Watch - Collection of posts on Exodus *(en inglés)*
Sinatura do pintor Henri Rousseau.
Sinatura de Castelao.
A **sinatura** ou **firma**, é unha escritura gráfica ou grafo manuscrito que representa o nome e apelidos, ou título, que unha persoa escribe da súa propia man e ten fins identificatorios, xurídicos, representativos e diplomáticos. A súa finalidade é identificar, asegurar ou autentificar a identidade dun autor ou remitente, ou servir como unha proba de consentimento e/ou de verificación da integridade e aprobación da información contida nun documento ou semellante, e ten carácter legal.

Os trazos ou debuxos que ornamentan e que adoitan acompañar a sinatura non son unha sinatura en si, senón un conxunto de trazos propios que funcionan como compoñente opcional e que non pode utilizarse de xeito independente a esta. Estes trazos cumpren dúas funcións; facer que a sinatura non poida ser reproducida manuscritamente por outra persoa, e distinción propia.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *sinatura*.
2. ↑  "Orixe arquelóxica dunha sinatura". Arquivado dende o orixinal o 08 de agosto de 2014. Consultado o 01 de agosto de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sinatura Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Identificación biométrica
* Khelrtva

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188675
* AAT: 300028705
* GEC: 0210762
* GND: 4140367-8
* JSTOR: signatures
* LCCN: sh85122409
* NDL: 00577627
* NKC: ph907901

 |
Unha **enciclopedia en liña** ou **enciclopedia electrónica** é un dos proxectos de enciclopedia almacenada nunha gran base de datos de información útil, accesible a través da World Wide Web. A idea de construír unha enciclopedia cun uso libre en Internet remóntase polo menos na proposta de 1993 Interpedia, que foi planeada como unha enciclopedia en Internet para que todo o mundo puidese contribuír con materiais. O proxecto non saíu da fase de planificación e foi alcanzado pola explosión da World Wide Web, a aparición dos motores de procura de alta calidade, e a conversión do material existente.

A diferenza dun software educativo, a páxina web recibe a base de datos mediante un navegador web onde o actualiza. A base de datos úsase mediante a dixitalización dunha información. No caso das vellas enciclopedias impresas, por exemplo, estas axudan a mellorar a lectura ou extraer o seu contido para ser citadas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Enciclopedia en liña Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* En.wikisource.1911\_Encyclopaedia\_Britannica "wiki based"
* The "LoveToKnow Classic Encyclopedia Versión web da 1911 encyclopædia orixinal.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q615699
* BNF: 12509933x
* FAST: 907189
* GND: 7681422-1
* LCCN: sh95009430
* MAG: 2778070443
* NKC: ph501689

 |
A **Fronte Popular** de Francia (en francés, **Front Populaire**) foi unha coalición de partidos políticos de esquerda que gobernou entre 1936 e 1938.
Estaba formado polo Partido Comunista Francés, a Sección Francesa da Internacional Obreira (SFIO, socialistas) e o Partido Radical, aos que se sumaron movementos formados en gran medida por intelectuais como a Liga dos Dereitos do Home, o Movemento contra a Guerra e o Fascismo e o Comité de Vixilancia dos Intelectuais Antifascistas.

O xefe do goberno da Fronte Popular foi Léon Blum, líder da SFIO. O seu goberno foi o primeiro en ter mulleres (3 en total) mentres elas aínda non tiñan o dereito a votar.

Baixo este goberno foron asinados os acordos de Matignon que recoñeceron o dereito sindical e aumentaron os soldos nunha media de 12%. Pouco despois, unha lei instaurou as primeiras vacacións pagadas de 15 días mentres outra estableceu a 40 horas a duración da semana de traballo legal (antes era de 48 horas semanais).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1422284
* WorldCat
* VIAF: 143420111

 |
O **Movemento Social Italiano**, denominado desde 1972 **Movemento Social Italiano-Dereita Nacional** (**Movimento Sociale Italiano-Destra Nazionale**) foi un partido político italiano neofascista fundado o 26 de decembro de 1946 por antigos dirixentes da República Social Italiana e do movemento fascista italiano, o prohibir o goberno provisorio o Partido Nacional Fascista. O seu primeiro dirixente foi Giorgio Almirante.
Mantiña o programa socializante, anticapitalista e antiburgués elaborado no I Congreso do Partido Fascista Republicano en novembro de 1943 coñecido como a Carta de Verona, nun primeiro momento negouse a recoñecer a lexitimidade da nova república, manténdose leal ao fascismo da República de Saló, e xogando un papel destacado no movemento nacionalista paneuropeo impulsando o Movemento Social Europeo, a Nova Orde Europea e o Partido Nacional de Europa. Moitos membros e simpatizantes do MSI estiveron envolvidos na estratexia de tensión durante os coñecidos como anos de chumbo.

Tradicionalmente coexistían no seu interior catro tendencias principais, a centrista de Arturo Michelini, a tradicionalista, a nacional de Giorgio Almirante e Pino Rauti e a conservadora de Ezio Gray.

Nas primeiras eleccións ás que se presentou, en 1948 sacou o 525.000 votos, o 2% dos votos na Cámara dos Deputados e o 0,8% no Senado pero coa desaparición da lista de Uomo Qualunque o MSI aumentou a súa militancia, en especial no sur onde contaba co apoio dos grandes propietarios de terras en resposta ás protestas e ocupacións de terras dos campesiños apoiados polo PCI.

En 1950 fundouse na súa órbita un sindicato, o CISNAL, dirixido por un deputado do MSI, Giovanni Roberti. Nas eleccións de 1953 sacou o 5,8% dos votos, pasou a ser secretario do MSI Arturo Michelini, o partido aceptou a OTAN, apoiou os gobernos da DCI.

En 1970 o MSI abandonou o saúdo fascista e a camisa negra, aceptou o sistema democrático en Italia e en 1972 formou unha alianza co Partido Democrático Italiano de Unidade Monárquica adoptando o novo nome de MSI-DN e obtivo nas eleccións de 1972 os mellores resultados electorais da súa historia, o 8,7% dos votos, o que lle valeu 56 deputados e 26 senadores.

Disolveuse en xaneiro de 1995 dirixido por Gianfranco Fini para dar paso á Alianza Nacional de corte neoliberal e que aceptaba o réxime democrático, o que supuxo a saída dos elementos que regardaban a tradición fascista para fundar Fiamma Tricolore.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1126102
* WorldCat
* VIAF: 157733918
* GEC: 0044647
* GND: 1025790-1
* ISNI: 0000000105319457
* LCCN: n80081569
* NKC: ko2009438755
* Treccani: movimento-sociale-italiano

 |
A **Garda de Ferro** (en romanés *Garda de Fier*) foi un movemento fascista, ultranacionalista e antisemita romanés, convertido logo nun partido político, que existiu desde 1927 até a segunda guerra mundial.

O movemento foi fundado por Corneliu Zelea Codreanu, o 24 de xullo de 1927, baixo o nome "*Lexión do Arcanxo Miguel*", e foi liderada por Codreanu até a súa morte, en 1938. Os adeptos e membros do movemento eran chamados "lexionarios". En marzo de 1930 Codreanu formou a "Garda de Ferro", unha póla paramilitar e política da Lexión; este nome chegou a aplicarse para a Lexión enteira. Máis tarde, en xuño de 1935, a Lexión mudou oficialmente o seu nome ao partido "*Totul pentru Ţară*" ("*Todo para o País*").

Os seus membros levaban uniformes verdes (considerados símbolo de rexuvenecemento, polos seus uniformes gañaron o alcume "*As camisas verdes*") e saudábanse entre eles como os romanos. O símbolo principal empregado pola Garda de Ferro foi unha cruz tripla, representando barras de prisión (como escudo do martirio), ás veces chamada "*A Cruz do Arcanxo Miguel*".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q153448
* WorldCat
* VIAF: 173528371
* BRE: 1980151
* EBID: ID
* FAST: 518703
* GND: 4014103-2
* LCCN: n50072009
* MusicBrainz: ID
* NKC: mzk2017974023
* SUDOC: 027769097

 |
A **Liga das Familias Polacas** (*Liga Polskich Rodzin*, LPR) é un partido conservador, nacionalista e euroescéptico de Polonia que se fundou o 31 de maio de 2001. Estivo representado no Parlamento polaco e formou parte do goberno de Jarosław Kaczyński ata que se disolveu en setembro de 2007. O partido oponse aos dereitos dos homosexuais, o que levou a unha condena da Comisión Europea por accións dun dos seus ministros.

Nas eleccións xerais de 2001 obtivo o 7,87% dos votos e 38 deputados e 2 senadores. Nesas eleccións un dos seus fundadores, Ryszard Bender negou a existencia do pogrom de Jedwabne (1941), acusando ao presidente de Polonia Aleksander Kwaśniewski, que participara na cerimonia conmemorativa, de estar aos intereses de grupos xudeus. Pouco despois das eleccións un feixe de deputados marchou do partido fundando a Alianza Polaca.

Nas eleccións ao Parlamento Europeo de 2004 obtivo o 16% de votos e 15 deputados, converténdose así no segundo partido polaco máis votado. Nas eleccións xerais de 2005, co 8% dos votos, tivo 34 deputados e 6 senadores e formou goberno con Lei e Orde. Nas eleccións xerais de 2007 perdeu a súa representación parlamentaria ao ter só o 1,3% dos votos, o seu líder Roman Giertych cesou e Sylwester Chruszcz asumiu interinamente a dirección do partido.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 05 de marzo de 2008. Consultado o 23 de marzo de 2008.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q687574
* WorldCat
* VIAF: 135127415
* LCCN: nb2007003794
* SUDOC: 182058654

 |
A **Coalición Democrática Unitaria** (en portugués: **Coligação Democrática Unitária**, **CDU**) é unha coalición de partidos de esquerda de Portugal, formada polo Partido Comunista Portugués (PCP) , Partido Ecoloxista "Os Verdes" (PEV) e Intervención Democrática (ID).

A CDU concorreu a tódalas eleccións lexislativas dende 1987, obtendo os seguintes resultados:

* 1987: 15,49% (31 deputados de 250)
* 1991: 8,80% (17 deputados de 230)
* 1995: 8,57% (15 deputados de 230)
* 1999: 8,99% (17 deputados de 230)
* 2002: 6,94% (12 deputados de 230)
* 2005: 7,54% (14 deputados de 230)
* 2009: 7,88% (15 deputados de 230)

A CDU posúe tamén influencia a nível do poder local, liderando a maioría das autarquías nos distritos de Bexa e Setúbal, mais tendo presidencias de cámara noutros distritos, como Évora, Portalegre, Lisboa, Santarén e Leiria.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial do PCP
* Sitio oficial do PEV

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q572998
* WorldCat
* VIAF: 138949935
* PTBNP: 48705

 |
**Senén Barro Ameneiro**, nado o 21 de novembro de 1962 nas Pontes de García Rodríguez é un físico e profesor universitario galego.

Traxectoria
-----------

Obtivo a licenciatura e doutoramento en Física pola USC. Na actualidade é catedrático da área de Ciencia da Computación e Intelixencia Artificial dende 1995.

Foi director do Departamento de Electrónica e Computación da USC entre 1993 e 2002. Tamén desempeñou a función de Reitor da Universidade de Santiago de Compostela, asumindo o cargo o 17 de xuño de 2002 e sendo relevado por Juan Casares Long no ano 2010.

Na actualidade é investigador colaborador e investigador responsabel de numerosos proxectos e contratos de investigación, internacionais na Unión Europea, estatais e nacionais.

Realizou estancias de investigación no *Royal Free Hospital*, *Department of Medical Informatics*, en Londres, Universidade de Maryland, *Electrical Engineering Department*, EUA, Universidade de California, Berkeley, *Department of Electrical Engineering and Computer Sciences*, EUA, Universidade de Bristol, *Department of Engineering Mathematics*, Gran Bretaña.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Darío Villanueva** |  **Reitor da Universidade de Santiago** 2002 - 2010 | Sucesor:**Juan Casares Long** |

Principais obras
----------------

*Coautor das seguintes publicacións*

* *Estudios de Lógica Borrosa y sus Aplicaciones*
* *Computación Neuronal*
* *Advances in Fuzzy Logic*
* *Fuzzy Logic in Medicine*
* *Fronteras de la computación*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Barro Ameneiro, Senén". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.

### Ligazóns externas

* Biografía
* Entrevista a Senén Barro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534405
* WorldCat
* VIAF: 35360667
* BNE: XX1726131
* DBLP: 2737
* GND: 123309581
* ISNI: 0000000116193044
* LCCN: n00006327
* ORCID: 0000-0001-6035-540X
* Scholar: PbMcnUsAAAAJ
* Scopus: 57200671857
* SUDOC: 204758718
* zbMATH: barro.senen

 |
O **Partido Comunista dos Traballadores Portugueses** (**PCTP/MRPP**) é un partido político de Portugal, de inspiración maoísta.

Historia
--------

O PCTP/MRPP foi fundado o 26 de decembro de 1976 a partir do **Movemento Re-organizativo do Partido do Proletariado**, que se fundara o 18 de setembro de 1970, tendo como secretario xeral a Arnaldo Matos.

O seu órgano de expresión é o *Luta Popular*, cuxa primeira edición foi lanzada en 1971. O MRPP foi un partido moi activo antes do 25 de abril de 1974, especialmente entre estudantes e operarios de Lisboa. O MRPP -como o PCTP- gañou fama coas súas grandes e vistosas pinturas murais. Desenvolveu unha grande actividade durante 1974 e 1975. Nesa altura contaba entre os seus militantes a persoas que máis tarde chegarían a cobrar gran relevo na política portuguesa, como José Manuel Durão Barroso e Fernando Rosas.

Tras o 25 de abril, o MRPP foi acusado polo Partido Comunista Portugués de ser subsidiado pola CIA. Esta crenza baseouse na cooperación entre o MRPP e o Partido Socialista, durante o chamado *Verán quente*.

A partir do 26 de decembro de 1976, o MRPP, despois do seu congreso, pasou a designarse PCTP/MRPP. O seu líder histórico é Arnaldo Matos. O primeiro director do *Luta Popular* na fase legal foi Saldanha Sanches. O actual líder é Luís Franco. O membro máis coñecido do Comité Central é António Garcia Pereira.

Militantes históricos
---------------------

Mural do MRPP para as eleccións de 1975.
* José Manuel Durão Barroso
* Fernando Rosas
* Saldanha Sanches
* Maria José Morgado
* Diana Andringa
* Violante Saramago Matos
* Dulce Rocha
* Maria João Rodrigues
* Ana Gomes
* Luís Marques
* Alfredo Caldeira

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Comunismo
* Maoísmo

### Ligazóns externas

* Páxina do PCTP/MRPP
* *Luta Popular*
* Fórum de discusión do PCTP/MRPP

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2054628
* WorldCat
* VIAF: 150855892
* ISNI: 0000000106723443
* SUDOC: 026553457

 |
**Gerardo Francisco Jeremías Devesa**, nado en Santiago de Compostela o 8 de novembro de 1847 e finado na mesma cidade o 27 de abril de 1890, foi un médico e político galego, reitor da Universidade de Santiago de Compostela.

Traxectoria
-----------

Fillo natural de Gabriela Geremías Debesa, de extracción humilde, rematou o bacharelato en 1863 e licenciouse en Medicina en 1869 realizando tamén o doutoramento. En 1875 desprazouse a Granada para facerse cargo da cátedra de Anatomía Xeral e Descritiva. Dous anos despois volveu a Santiago coa cátedra de Patoloxía Cirúrxica. Foi elixido concelleiro do Concello de Santiago nas eleccións do 2 ao 4 de maio de 1881. Foi alcalde interino de Santiago de Compostela (1884-1885) e reitor da Universidade de Santiago de Compostela entre os anos 1888 e 1890.

Casou con Luisa Rodríguez Montero, sobriña de Eugenio e José Montero Ríos, de cuxo matrimonio tivo catro fillos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José López Amarante** |  **Alcalde de Santiago** 1884 - 1885 | Sucesor:**José Vázquez Quirós** |
| Predecesor:**Antonio Casares Rodríguez** |  **Reitor da Universidade de Santiago** 1888 - 1890 | Sucesor:**Jacobo Gil Villanueva** |

Notas
-----

1. ↑  *El Lucense*, 28-4-1890, p. 3.
2. ↑  "Resumen de la votación obtenida...". *Gaceta de Galicia* (en castelán). 5-5-1881. p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Artigo sobre a súa figura
* "Gerardo Jeremías Devesa". *Álbum da Ciencia* do Consello da Cultura Galega.
O **Revolutionary United Front** (FRU, en inglés *Fronte Revolucionaria Unida*) foi un movemento armado rebelde de Serra Leoa e, dende a súa pacificación, un partido político, dirixido durante a súa fase armada por Foday Sankoh en 1991. A súa principal fonte de financiamento foron os chamados *diamantes de sangue*.

A guerra civil que causou o seu alzamento durou once anos (1991-2002) e custou a vida de arredor de 100.000 persoas, 2.000.000 de refuxiados, decenas de miles de mutilados por membros amputados e centos de miles de traballadores escravizados para a extracción de diamantes.

O líder Sankoh foi detido polas forzas de pacificación africanas, pero antes de ser xulgado por crime de guerra morreu no (2003).

Notas
-----

1. ↑  "A guerra civil en Serra Leoa". Arquivado dende o orixinal o 27 de outubro de 2011. Consultado o 08 de xuño de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1141973
* WorldCat
* VIAF: 140900977
* EBID: ID
* GND: 4998248-5
* LCCN: n98068545
* SUDOC: 09422563X

 |
O **Congreso Nacional Africano** (CNA, en inglés *African National Congress*, ANC ) é un partido surafricano que se fundou o 8 de xaneiro de 1912 en Bloemfontein co nome de **Congreso Nacional Nativo Surafricano** co obxectivo de defender os dereitos da maioría negra, entre os fundadores salienta o poeta Sol Plaatje e John Dube o seu primeiro presidente pero o seu dirixente máis coñecido foi Nelson Mandela. En 1923 mudou ao seu actual nome e a partir de 1948 tivo un papel destacado na loita contra o apartheid. Desde o establecemento da democracia en 1994 é o partido do goberno, apoiado nunha alianza tripartita na que tamén entran o Congreso de Sindicatos de Suráfrica (*Congress of South African Trade Unions* - COSATU) e o Partido Comunista de Suráfrica (*South African Communist Party*- SACP). Forma parte da Internacional Socialista.

Algúns líderes
--------------

* Nelson Mandela
* Oliver Tambo
* Walter Sisulu
* Albert Lutuli
* Thabo Mbeki
* John Dube
* Cyril Ramaphosa
* Jacob Zuma
* Jessie Duarte

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do Congreso Nacional Africano

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83162
* WorldCat
* VIAF: 136634124
* BNF: 11989826k
* BRE: 3456218
* EBID: ID
* GEC: 0000912
* GND: 115480-1
* ISNI: 0000000122907891
* LCCN: n80119817
* NKC: kn20130426007
* NLA: 35001627
* NLG: 287543
* SELIBR: 107969
* SUDOC: 027716473
* Tate: 19281
* ULAN: 500218444

 |
| Tabiteuea |
| --- |
|  |
| Atol Tabiteuea |
| Datos |
| País | Kiribati |
| Illa principal | Tabiteuea Norte |
| Linguas |  |
| Poboación (2005) | 4.899 hab. |
| Superficie | 38´2 km² |
| Superficie lagoa | 365 km² |
| Nº de illas |  |
| Coordenadas | 1°21′S 174°48′L﻿ / ﻿-1.350, -174.800 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
| Localización do atol Tabiteuea |
|

**Tabiteuea** é o nome colectivo de dúas illas próximas entre si: **Tabiteuea Norte** e **Tabiteuea Sur**. As illas están situadas no océano Pacífico, ao sur de Tarawa, e pertencen á República de Kiribati.

Tabiteuea Norte ten unha área terrestre de 26 km² e conta cunha poboación de 2.990 persoas no 2001; mentres que Tabiteuea Sur, cunha área terrestre de 12 km², ten unha poboación de 1.293 individuos.

"Tabiteuea", en idioma gilbertense, significa "terra sen xefes", xa que a illa é tradicionalmente igualitaria. A finais do século XIX, as dúas illas foron o sitio dunha guerra relixiosa cando a poboación de Tabiteuea Norte se converteu ao cristianismo e invadiu Tabiteuea Sur (cuxa poboación tiña as súas propias prácticas relixiosas).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1059267
* WorldCat
* VIAF: 246277346
* GeoNames: 7521608
* GND: 4508619-9

 |
**Nova Irlanda** (en tok pisin: *Niu Ailan*) é unha illa de 8.650 km² pertencente ao arquipélago Bismarck, e á provincia de Nova Irlanda, en Papúa Nova Guinea.

É a principal e máis grande illa da Provincia de Nova Irlanda. Atópase ao nordés da illa de Nova Inglaterra. Ambas as illas son parte do Arquipélago Bismarck, do nome de Otto von Bismarck, e están separadas polo Canle de San Jorge. O centro administrativo da illa e da provincia é a cidade de Kavieng situada no extremo norte da illa. Mentres que a illa foi parte de Nova Guinea Alemá, foi nomeada **Neumecklenburg** ( "Nova Mecklenburg ").

Xeografía
---------

 Mapa topográfico de Nova Irlanda
A illa é parte do Arquipélago Bismarck e é a miúdo descrito como a forma dun fusil. A illa tropical de Nova Irlanda é longa, estreita e montañosa cuberta por varias cadeas de montañas e densas selvas. Durante gran parte dos 360 quilómetros de lonxitude, o seu ancho varía entre menos de 10 quilómetros a 40 km, con todo, a espiña dorsal montañosa central é moi escarpada e difícil. O pico máis alto é o Monte Lambel na Hans Meyer Range (2.150 metros). A illa atópase entre dúas e cinco graos ao sur da Ecuador.

Nova Irlanda está rodeada polo Mar de Bismarck no suroeste e polo Océano Pacífico no nordés.

Bandeira da provincia de Nova Irlanda

Historia
--------

Os primeiros habitantes do arquipélago de Bismarck chegaron ao redor de 33.000 anos atrás logo dunha travesía do que hoxe é Papúa Nova Guinea. As chegadas tardías inclúen o pobo lapita.

En 1616 os mariñeiros holandeses Jacob Le Maire e Willem Schouten foron os primeiros europeos en pisar a illa.

Nos anos 1870 e 1880, o Marqués de Rays, un nobre francés, intentou establecer unha colonia francesa na illa chamada Nova Francia. Enviou catro expedicións infrutuosas á illa, a máis famosa das cales causou a morte de 123 colonos.

De 1885 a 1914 de Nova Irlanda era unha parte de Nova Guinea Alemá e levaba o nome *Neumecklenburg*. Os alemáns lograron varias plantacións de copra altamente rendibles e construíron unha estrada para o transporte das mercancías. Esta estrada atópase actualmente en servizo e recibe o nome de *autoestrada Boluminski* en honra do administrador alemán da Nova Guinea Alemá, Franz Boluminski. Logo da Guerra Mundial Nova Irlanda foi cedido a Australia. En 1942, durante a segunda guerra mundial, a illa foi tomada por forzas xaponesas e estivo baixo o seu control. Os xaponeses construíron unha gran base naval en Kavieng.

Thumb

Notas
-----

1. ↑  "New Ireland Province" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 08 de agosto de 2017. Consultado o 2014-08-16.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Nova Irlanda Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Entry at the Linköping University
* Persée : Archaeological survey in southern New Ireland
* Wallaby extinctions at the Macropodid frontier

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q215089
* WorldCat
* VIAF: 236996274
* AAT: 300021921
* EBID: ID
* GEC: 0045902
* GeoNames: 2089694
* GND: 4493033-1
* LCCN: sh2004003610
* OSM: 3987460

 |
Illa Bounty
Grupo Mamanuca Island desde o aire
O grupo das **Mamanuca** nas Fidxi é un arquipélago volcánico situado ao oeste de Nadi e ao sur das Illas Yasawa. O grupo, é un popular destino turístico, consta dunhas 20 illas, pero aproximadamente 7 destas son cubertas polo océano Pacífico coa marea alta. Malololailai é o centro da industria do turismo na Mamanucas.

As Illas Mamanuca, fronte á costa de Denarau ofrecen augas cristalinas, praias de area branca bordeadas de palmeiras e arrecifes de coral vivo. Hai illas, vilas, complexos turísticos para visitar, mergullar e nadar.

Illas
-----

Illas da cadea de Mamanuca, non todas están habitadas, inclúense:

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| * Beachcomber
* Eori
* Kadavulailai (Bounty)
* Kadomo
* Malolo
* Malololailai
 | * Mana
* Manu
* Matamanoa
* Modriki
* Monu
* Monuriki
 | * Namotu
* Nautanivono (Yadua)
* Navadra
* Navini
* Qalito (Castaway)
* South Sea
 | * Tavarua
* Tavua
* Tokoriki
* Treasure
* Vomo
* Yanuya
 |

Actividades
-----------

O porto de Denarau é a porta de entrada á Mamanuca e Yasawa. Pódense facer excursións dun día de Denarau ás Illas Mamanuca ou coller un complexo para aloxarse durante a noite. As actividades que se poden facer nas Mamanucas son a vea, natación, mergullo, kaiak, vistas do coral en semi-sumerxibles, mergullo, natación con quenllas nos arrecifes, windsurf, sendeirismo, visitas ás vilas, mini golf e descubrir novas praias solitarias.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mamanuca Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

### Ligazóns externas

17°40′S 177°05′L﻿ / ﻿-17.667, -177.083
A illa de **Wetar** pertence á provincia indonesia de Maluku e é a maior das illas de Barat Daya (literalmente "illas do sueste", xa que están a sueste da capital da provincia, Ambon).

É considerada parte das illas Molucas, Wetar fica ó leste das Pequenas Illas de Sonda, que inclúen tamén as illas de Alor e Timor, esta última separada por apenas 56 km de Wetar polo estreito que leva seu nome (Estreito de Wetar). Ao oeste, xunto ao Estreito de Ombai, fica a illa de Alor. Xa a suroeste o illote de Liran e, mais alén, a pequeniña illa timorense de Ataúro. Ao norte fica o Mar de Banda e ao leste Romang e Damar, as dúas outras principais illas das Illas de Barat Daya.

As principais cidades en Wetar son Lioppa, no noroeste, Ilwaki no sur, Wasiri no norte, Masapun no leste, e Arwala no nordeste, todas conectadas por estradas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q615657
* WorldCat
* VIAF: 315529075
* EBID: ID
* GeoNames: 1621595
* GND: 1078168016
* LCCN: sh2002004939
* OSM: 4596408

 |
Proxección ortográfica centrada sobre as illas Bounty.
Situacón das illas Bounty en relación con Nova Zelandia, e outras illas periféricas.
A **Illas Bounty**, situadas en 47°45′S 179°03′L﻿ / ﻿-47.750, -179.050 son un pequeno grupo de 13 illotes e numerosas rocas no sur do océano Pacífico que forma parte de Nova Zelandia. Están localizadas entre 47°44'35" e 47°46'10" de latitude sur, e 179°01' e 179°04'20" de lonxitude este, 650 quilómetros ao sueste da Illa Sur de Nova Zelandia. O arquipélago está deshabitado, pero densamente poboado polos pingüíns e os albatros. Durante o século XIX, era unha zona de caza de focas.

O arquipélago ten tan só 5 quilómetros no seu eixo máis longo, e comprende tres subgrupos, o Grupo Principal cara ao NW, o Grupo Central e o Grupo do Leste. A área total é só 1'3 km², e o punto máis alto é de 73 metros sobre o nivel do mar, na illa Funnel. As illas Bounty foron descubertas polo Capitán William Bligh en 1788 e chamadas así polo seu barco, meses antes do coñecido motín do Bounty.

**As 13 illas**

* Grupo Principal (47°45′S 179°02′L﻿ / ﻿-47.750, -179.033):
	+ Illa Depot (a máis grande)
	+ Illa Lion
	+ Illa Penguin
	+ Illa Proclamation
	+ Illa Ranfurly
	+ Illa Ruatara
	+ Illa Spider
	+ Illa Tunnel
* Grupo Central (47°45′45″S 179°02′40″L﻿ / ﻿-47.76250, -179.04444):
	+ Illa Castle
	+ Illa Funnel (illote principal)
	+ Illa Prion
* Grupo do Leste (47°46′S 179°04′L﻿ / ﻿-47.767, -179.067):
	+ Illa Molly Cap (illote principal)
	+ Roca North

As illas están nas antípodas de Bouillé-Ménard, na rexión do País do Loira, en Francia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41451
* WorldCat
* VIAF: 246542528
* EBID: ID
* GEC: 0519915
* GeoNames: 2193043
* OSM: 13446915
* SUDOC: 103824510
* TGN: 1009892
* WHC: 877-002

 |
**Aunu'u** é unha pequena illa volcánica no sueste de Tutuia na Samoa Americana no océano Pacífico. Ten unha superficie de 1´52 km² e unha poboación de 436 persoas no censo de 2010. Politicamente é unha parte do Distrito Leste, unha das divisións principais da Samoa Americana. A illa está situada no Condado de Sa'ole.:424

Faimulivai Marsh, é unha lagoa de auga doce no cráter de Aunu'u e a zona húmida máis grande na Samoa Americana. Formouse a partir da drenaxe do cráter de baixa altitude. Forma parte dunha reserva natural protexido en Aunu'u designado en 1972. O parrulo negro do Pacífico foi visto na marisma en 1976, pero agora pode estar extinguido na rexión, outro sitio local significativa é o pantano púrpura. Esta marisma é o único lugar da Samoa Americana que ten  castaño de auga chines. 

As principais fontes de actividade económica para o pobo Aunu'u desde os anos 60 foron taro e a produción de faausi.

Xeografía
---------

Aunu'u, que é unha pequena illa no extremo sueste de Tutuila, ten tres aldeas: Saluavatia, Leaouliuli e Alofasau. Non obstante, politicamente o tulafale divídea en dúas seccións, Saleaaumua e Saole. A Saole pertence toda Saluavatia e a metade de Leaouliuli, cuxa outra metade xunto con Alofsau compoñen Aunu'u que é unha illa libre de coches. As lanchas a motor desprázanse constantemente ata o pequeno porto de Auasi. A illa ten un lago, o Lago Vermello, que está enclavado no cráter estendido. A illa é densamente boscosa e os cantís ao longo da costa sur xunto cos espesos arbustos dificultan o sendeirismo pola illa. A illa ten un treito de areas movedizas vermellas no lago Pala, bastante preto da vila. Tamén hai pantanos de taro detrás da vila. Ma'ama'a Cove é unha enseada no lado leste de Aunu'u.

Notas
-----

1. ↑  Tuʻuʻu, Misilugi Tulifau Tofaeono (2002). *History of Samoa Islands: Supremacy & Legacy of the Malietoa (na Faʻalogo i Ai Samoa)*. Tugaʻula Publication. Page 427. ISBN 9780958219914.
2. ↑  Krämer, Augustin (2000). *The Samoa Islands*. University of Hawaii Press. ISBN 9780824822194.
3. ↑   "Protected Areas and World Heritage Programme" *(en inglés)*.
4. ↑
5. ↑   Stanley, David (2000).  *Manual do Pacífico Sur*. David Stanley. Páxina 444-445. ISBN  9781566911726.
6. ↑   Stanley, David (2004).  *Moon Handbooks South Pacific*. David Stanley. Páxina 479. ISBN  9781566914116.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Aunu'u Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Samoa Americana

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q773919
* GEC: 0516259
* GeoNames: 7267993
* OSM: 253706

 |
| Tiga |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Francia |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago | Illas da Lealdade |
| Linguas |  |
| Poboación (2004) | 150 hab. |
| Superficie | 10 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 21°06′25″S 167°48′53″L﻿ / ﻿-21.10694, -167.81472Coordenadas: 21°06′25″S 167°48′53″L﻿ / ﻿-21.10694, -167.81472 |
| Maior Altura | 92 m. |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

**Tiga**, tamén chamada **Tokanod**, é unha pequena illa no océano Pacífico sur. Tiga atópase a 35 quilómetros da illa de Lifou, e a 24,5 km de Maré nas illas da Lealdade. As illas da Lealdade son parte do maior arquipélago de Nova Caledonia.

A illa ten 6 km de longo e 2 km de ancho. O punto máis alto é de 76 m sobre o nivel do mar. Alberga unha soa tribo no noroeste e a súa poboación é de 150 habitantes.

A súa forma redondeada deu lugar a unha lenda, que se transmite por tradición oral. Di que unha rata, perseguida polos habitantes da illa de Lifou, correu ata unha roca chamada "taetawanod". Chorou e chorou, ata que unha tartaruga comprometeuse a levala nas costas ata Maré. Pero a tartaruga decidiu interromper a súa viaxe no medio da viaxe, e así apareceu Tiga.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2094900
* WorldCat
* VIAF: 1961148574343424430005
* GeoNames: 2138013
* OSM: 3222346

 |
A **Illa de Chichagof** (tamén transcrita como *Chichagov* ou *Chichagoff*), é unha illa localizada no Arquipélago Alexander, na costa noroccidental de Alasca. Ten 121 quilómetros de longo, 80 km de ancho, e unha superficie 5.305´9 km². No censo de 2000 na illa vivían 1.342 persoas. É unha das tres «illas ABC de Alaska» (Almirantado, Baranof e Chichagof).

Xeografía
---------

A illa de Chichagof está limitada: 

* Ao leste, polo estreito de Chatham (*Chatham Strait*), que a separa da Illa do Almirantado;
* Ao nordés, polo Estreito de Icy (*Icy Strait*), que a separación da parte continental, no medio do estreito está a pequena illa agradable;
* Ao noroeste, polo Cross Sound, cuxas augas sepárana da parte continental, fronte á Baía Glaciar, no medio do sound están as illas de Lemesurier e Inian.
* Ao suroeste, polo Golfo de Alasca, aberta ao océano Pacífico.
* Ao sur, polo estreito Perigo (*Peril Strait*), un perigoso estreito (como o seu nome indica) que a separa da illa Baranof.

A illa ten unha forma moi irregular, con profundos entrantes que crean moitos brazos, penínsulas e que ata chegan a dividila en varias partes. A illa ten, á súa vez, varias illas costeiras moi próximas, como a illa Yakobi (213´3 km²), no extremo noroccidental, e as illas Hill, Hogan e Killisnoo, na costa occidental, fronte ao golfo de Alasca.

Na illa hai varios lagos de importancia, como Elfendahl, Morris, Nutria, Gouilding, na parte occidental; Suloia, na sur, e Sitkok e Kook, na oriental,

A Maioría da illa está incluída no Tngass National Forest.

As Comunidades de Hoonah (860 hab. En 2000), Pelican, Tenakee Springs (104 hab.) e Elfin Cove localízanse na metade norte da illa de Chichagof. A metade sur da illa practicamente non ten poboación. As principais fontes económicas destas comunidades proceden das cacerías guiadas, a pesca e a explotación forestal, que son os medios vitais da economía.

Historia
--------

Esta illa Foi nomeada en honra do Almirante Vasili Chichagov (1726-1809), un explorador do Ártico ruso.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Chichagof Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Arquipélago Alexander

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1072094
* WorldCat
* VIAF: 239671580
* EBID: ID
* GEC: 0439875
* GeoNames: 5845306
* GND: 4833975-1
* GNIS: 1421012
* LCCN: sh90004962
* OSM: 3955689

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Tiangong 1** (chinés tradicional: 天宮一號; chinés simplificado: 天宫一号; pinyin: *Tiāngōng yī hào*; Templo 1 en chinés) é unha estación espacial desenvolvida pola axencia espacial chinesa CNSA que foi lanzada ao espazo para ser colocada en órbita en 29 de setembro de 2011. Forma parte do Proxecto 921-2 , cuxo obxectivo é a construción dunha estación espacial con varios módulos.

Segundo a CNSA, Tiangong 1 é un laboratorio espacial de 8,5 toneladas que deberá ser visitado polas misións Shenzhou 8, Shenzhou 9 e Shenzhou 10 ao longo da súa vida de preto de dous anos. O 29 de setembro de 2008 Zhang Jianqi, número dous do grupo encargado de deseñar voos tripulados, declarou nunha entrevista a unha televisión chinesa, a CCT que a Tiangong 1 sería lanzada en 2010 ou 2011.

Tiangong 1 entrou e queimouse á atmosfera o 2 de abril de 2018, ás 00:16 GMT. A maioría das pezas caeron sobre o océano Pacífico Sur, preto de Tahití.

Notas
-----

1. ↑  "Farewell, Tiangong-1: Chinese Space Station Meets Fiery Doom Over South Pacific". *Space.com*. Consultado o 2/4/2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131500
* NSSDC ID: 2011-053A
* SCN: 37820

 |
Coordenadas: 09°08′00″S 159°49′00″L﻿ / ﻿-9.13333, -159.81667

**Illa de Savo** (en inglés: *Savo Island*) é unha illa volcánica que forma parte das Illas Salomón, no sur do océano Pacífico. Está localizada ao nordés da punta norte da Illa de Guadalcanal nas coordenadas. Administrativamente forma parte da Provincia Central das Illas Salomón.

A última erupción do volcán da illa ocorreu entre os anos 1835 e 1850. Unha desas erupcións foi o suficientemente forte para que desaparecera toda especie de vida na illa. Unha erupción anterior ocorreu en 1568. De acordo aos datos da Organización Mundial de Observatorios Volcánicos (en inglés World Organization of Volcanic Observatories), a illa de Savo está activa cada 100 a 300 anos.

Savo na segunda guerra mundial
------------------------------

O cruceiro estadounidense *Quincy* en chamas logo dun ataque de cruceiros xaponeses na Batalla da Illa de Savo en 1942.
Debido á súa proximidade á illa de Guadalcanal e a dureza das batallas disputadas polo control das Illas Salomón, a *illa de Savo* foi escenario de moitos dos enfrontamentos navais da Campaña das Illas Salomón. É coñecida como o lugar onde se libraron moitas batallas navais no adxacente "*Ironbottom Sound*" durante a segunda guerra mundial, entre as forzas aliadas navais e a Armada Imperial Xaponesa.

Entre as batallas navais que se disputaron nas inmediacións da illa de Savo están:

* A batalla da Illa de Savo, o 9 de agosto de 1942.
* A batalla de Cabo Esperanza (orixinalmente chamada a segunda batalla da Illa de Savo), do 11 ao 12 de outubro de 1942.
* A batalla Naval de Guadalcanal, do 13 ao 15 de novembro de 1942.
* A batalla de Tassafaronga, o 30 de novembro de 1942.

A Illa de Savo aparece no xogo de estratexia Commandos 2: Men of Courage, ambientado na segunda guerra mundial.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Savo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1059040
* WorldCat
* VIAF: 240489359
* GEC: 0513850
* GeoNames: 2103584
* GND: 4317135-7
* TGN: 1009048
* VOGRIPA: 505

 |
**Estanislao Núñez Barrios**, nado en Villar de los Barrios (Ponferrada) cara a 1882 e finado en Vigo o 21 de xullo de 1936, foi un empresario español.

Traxectoria
-----------

Fundou na Coruña a industria La Artística en 1906. Instalou no Calvario a cromolitografía Estanislao Níñez para impresión e construción de envases para conservas en 1921. Foi presidente da Federación Gremial de Patronos de Vigo e directivo da Cámara de Comercio de Vigo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, o seu chalé foi asaldado polos membros da resistencia, Estanislao defendeuse a tiros desde o interior e despois intentou ocultarse nun milleiral, pero foi descuberto e abatido.

Vida persoal
------------

Casou con Josefa Saavedra Espoz e foi pai de 12 fillos.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Martín, Gerardo (2017). *Diccionario de vigueses (1875-1945). Retazos de historia local a través de la vida de más de 1700 personajes*. Pontevedra: Deputación Provincial. p. 653. ISBN 978-84-8457-448-4.
A **batalla de Junín** foi o penúltimo enfrontamento armado que sostiveron os exércitos español e peruano, no proceso que conduciu á independencia efectiva do Perú de España, tras a proclamación de independencia do 28 de xullo de 1821.

Historia
--------

A batalla desenvolveuse na pampa de Junín, departamento de Junín, o 6 de agosto de 1824; a vitoria dos independentistas serviu para aumentar a moral das súas tropas.

Os realistas ocupaban a serra central e o sur. O xeneral Simón Bolívar tras conseguir a independencia de Venezuela e Colombia participou tamén na consolidación da independencia peruana. Bolívar tiña un exército de 8 000 homes e as forzas realistas sumaban 18 000 entre o val do Mantaro e o Alto Perú, unha sublevación no Alto Perú obrigou ao vicerrei a mandar parte das forzas que tiña establecidas en Puno, Bolívar diante esta nova situación decidiu atacar ás forzas realistas máis próximas. En xuño de 1824, encamíñase coas as súas tropas cara ao sur do para enfrontarse co xeneral realista José de Canterac.

A batalla durou uha hora, e no enfrontamento non se fixo uso de armas de fogo, foi un choque entre cabalarías con uso de sabres e espadas. Morreron 148 soldados do bando peruano e 248 do bando español.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1508820
* EBID: ID
* LCCN: sh85071018

 |
O **Movemento Internacional Somos Igrexa** (en inglés: *International Movement We are Church*) é unha rede internacional de grupos independentes e autónomos que traballan pola reforma da Igrexa Católica afondando nas decisións do Concilio Vaticano II.

O movemento xorde en 1995 en Austria co nome de *Wir sind Kirche*, estendéndose a Alemaña e Tirol do Sur, creándose o 25 de novembro de 1996 o Movemento Internacional Somos Igrexa sobre a base da Declaración de Roma que axunta cinco demandas:

* Participación do pobo de Deus na elección dos bispos.
* Acceso das mulleres ao sacerdocio.
* Celibato opcional para os sacerdotes.
* Actitude positiva cara a sexualidade.
* Mensaxe de alegría e non de condena.

Cada grupo local pode ter outras demandas pero son esas cinco sobre as que traballa o movemento internacional. En Galicia Somos Igrexa Galicia fai parte da Coordinadora de Crentes Galegos  que avoga pola desaparición dos crucifixos das escolas e defende un novo sistema económico.

Notas
-----

1. ↑  Redes Cristianas
2. ↑  Vieiros, 29 de decembro de 2009

Ligazóns externas
-----------------

Sitio Oficial
**Teglatfalasar III**, tamén coñecido como **Tiglatpileser III**, nado en -746 e finado en -722, foi rei de Asiria. Pasa por ser un dos grandes caudillos de todos os tempos.

Traxectoria
-----------

Chegou ao trono tras unha guerra civil. Venceu a Urartu (Armenia), aos medos, aos neohititas e controlou toda Siria (destruíu Damasco) e Fenicia. Tomou Arpad tras tres anos de asedio. Impuxo un duro tributo a Hamath e derrotou ao reino de Xudá e aos filisteos, e ocupou Samaría e a maior parte de Israel. Realizou masivas deportacións e duras represións. Acabou co poderío de Babilonia da cal se proclamou rei co seu nome orixinario Pulu.

Atribúeselle a construción do pazo de Nimrud.

Fixo importantes reformas administrativas. Limitou a autonomía dos caudillos militares; incrementou o número de provincias co fin de reducir o seu poderío e puxo á fronte gobernadores eunucos.

Recrutou estranxeiros no seu exército co fin de poder prolongar as campañas militares alén do verán. Os asirios seguiron formando a cabalaría e as unidades de carros, deixándose para os foráneos a infantaría. Incrementou o papel da cabalaría fronte aos carros, o que permitiu avanzar por áreas montañosas e gañar en velocidade de manobra e ataque. Todo isto permitiulle un despregue militar sen precedentes.

Sucedeuno Salmanasar V, seu fillo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q210074
* WorldCat
* VIAF: 203037204
* BIBSYS: 97019070
* BMT: 63068
* BRE: 4191440
* CERL: cnp00589493
* DeutscheBio: 118802240
* EBID: ID
* FAST: 1851171
* GEC: 0065381
* GND: 118802240
* ISNI: 0000000449291611
* LCCN: n82157818
* NKC: uk2013768657
* SUDOC: 035421614

 |