recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Gathering of Nations, Albuquerque, NM - abril 2007
O **Gathering of Nations** (en galego "Reunión das Nacións") é un dos meirandes Pow wows dos Estados Unidos. É celebrado anualmente a cuarta fin de semana de abril na cidade de Albuquerque, Novo México. Cada ano reúne milleiros de persoas e na edición do ano 2017, congregou a máis de 72 000. Arredor de 500 tribos dos Estados Unidos e do Canadá viaxan a Albuquerque para participar. Hai 32 categorías de baile, e varias categorías diferentes dependendo da idade: anciáns (70+), maiores (55+), adultos (19+), adolescentes e cativos. Tamén se celebran competicións de canto e de grupos de percusión con tambores. O certame da Miss Mundo India celébrase tamén aquí cada ano. A gañadora é elixida pola súa personalidade, o coñecemento das tradicións tribais, e a súa capacidade de baile. Tamén hai un mercado indio con artistas, artesáns e comerciantes.

Electric 49
-----------

O *Electric 49* era un concerto anual de música nativo americana que se facía na semana do Pow wow, pero xa non está asociado cos eventos oficiais do Gathering. O concerto foi organizado polo grupo Red Earth en 1998, e tivo oito edicións máis dende ese ano. Porén, dende 2006 xa non se celebra porque Red Earth permanece en hiato artístico.

Notas
-----

1. ↑  Larese, Steve (13 de abril de 2021). nationalgeographic.com, ed. "Experience the World's Largest Powwow". Consultado o 7 de xullo de 2021.
2. ↑  Sapin, Rachel (17 de agosto de 2017). "Gathering of Nations announces 2018 dates". *Albuquerque Business First*. Consultado o 20 de marzo de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web do Gathering of Nations
* Vídeos do Gathering of Nations
* Fotos do Gathering of Nations
* Live Webcast of the 2009 Gathering of Nations
| *Donkey Punch the Night* |
| --- |
|  |
| EP de Puscifer |
| Data de edición: | 19 de febreiro de 2013 |
| Lanzamento: | {{{lanzamento}}} |
| Datas de gravación: |  |
| Estudio(s) de gravación: | Caduceus Cellars Bunker |
| Duración: | 39:35 |
| Xénero musical: | rock alternativo, post-industrial |
| Selo discográfico: | Puscifer Entertainment |
| Producido por: | Mat Mitchell, Puscifer |
| Cronoloxía |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *Conditions of My Parole* | *Donkey Punch the Night*  | *All Re-Mixed Up* |

 |

***Donkey Punch the Night*** é o terceiro EP da banda estadounidense de rock alternativo Puscifer, publicado o 19 de febreiro de 2013 a través do selo Puscifer Entertainment.

Antecedentes
------------

*Donkey Punch the Night* é a continuación do álbum de 2011 *Conditions of My Parole* e conta con dous temas novos, "Breathe" e "Dear Brother", ademais de dúas versións, "Bohemian Rhapsody" de Queen e "Balls to the Wall" de Accept. Tamén inclúe remesturas das novas cancións e dunha das versións.

O EP foi editado o 19 de febreiro de 2013 en formato dixital e en CD, sendo o vinilo publicado posteriormente o día 12 de marzo. O EP anunciouse, xunto coa súa listaxe de cancións e un conxunto deconcertos en Australia, en novembro de 2012. O EP conta coa mesma formación que *Conditions of My Parole*, con Maynard James Keenan nas voces, Carina Round nas voces e na guitarra, Mat Mitchell no baixo, na guitarra e nas programacións, Juliette Commagere nas voces adicionais, Josh Eustis na guitarra e no piano, Matt McJunkins no baixo e Jeff Friedl na batería e na percusión. Ademais conta con varios músicos invitados: Zac Rae no piano, Josh Morreau no baixo e Claire Acey nas voces. Entre os artistas incluídos para as remesturas están Drumcell, SONOIO, Jonathan Bates e DJ Silent Servant.

Listaxe de cancións
-------------------

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Bohemian Rhapsody" (O.G. mix) | 5:52 |
| 2. | "Breathe"   | 4:40 |
| 3. | "Dear Brother"   | 3:43 |
| 4. | "Balls to the Wall" (Pillow Fight mix) | 3:55 |
| 5. | "Breathe" (Drumcell rework) | 7:24 |
| 6. | "Dear Brother" (Denton rework) | 3:24 |
| 7. | "Balls to the Wall" (Silent Servant El Guapo mix) | 4:11 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5015051
* Discogs: 527897
* MusicBrainz: ID

 |

1. ↑  "Maynard James Keenan’s Puscifer to Release ‘Donkey Punch the Night’ EP in Early 2013". Loudwire. Consultado o 3 de agosto de 2018.
Correntes dos océanos.
A **corrente de California** é unha corrente oceánica fría cunha compoñente prevalecente cara ao ecuador entre as latitudes 48º e 23º norte ao longo da costa occidental de América.

Descrición
----------

No Pacífico Norte, o continente americano bloquea completamente o transporte de deriva dos ventos do oeste, coñecido como corrente do Pacífico Norte, unha porción da cal vira cara ao norte para alimentar a corrente de Alasca e o resto diríxese cara ao sur como corrente de California (CC). O límite exterior da CC está representado pola fronteira entre a masa de auga subártica e a masa de auga subtropical. Esta corrente é superficial (0–100 m) e ten un fluxo media superficial de 25 cm s-1 e flúe sobre unha franxa paralela á costa duns 200–400 km de ancho.Durante toda a época de surgencias, flúe, preto da costa a profundidades baixo os 200 m, unha corrente subsuperficial que contén considerables cantidades de auga ecuatorial.

Variación estacional
--------------------

A CC exhibe unha variación estacional con fluxos persistentes. No inverno a temperatura superficial é próxima aos 13 °C e a columna é homoxénea xa que a diferenza entre o fondo a 60 m e a superficie é de 2,3 °C. No verán a temperatura superficial é aproximada aos 20 °C e os perfís de temperatura mostran tres capas.
A estrutura da densidade é case paralela á da temperatura, coas isopicnas ascendendo cara á costa, sendo a temperatura o factor predominante nas fluctuaciones de densidade. Lonxe da costa a variación estacional do contido de osíxeno disolto na superficie xeralmente ocorre en resposta ao cambio estacional en temperatura; valores baixos en temperatura se correlacionan con valores altos en osíxeno disolto. Durante todo o ano os valores de osíxeno disolto son máis baixos preto da costa. Os valores baixos na superficie asócianse a surgencias e os que ocorren a niveis sub-superficiais relaciónanse coa intrusión das augas da contracorriente subsuperficial.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q281655
* BRE: 2036097
* EBID: ID
* GEC: 0013582

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Gómez Pérez das Mariñas.

**Gómez Pérez das Mariñas** foi un nobre galego do século XV. Probabelmente nado en Betanzos, os seus dominios estendíanse polas terras comprendidas entre Betanzos e A Coruña.

Vista de Betanzos, capital das Mariñas

Traxectoria
-----------

Foi home de sona e grande influencia en Galicia. Sendo aínda un mancebo estivo na corte do rei Xoán II que sentía moito aprecio por el. Mesmo favoreceuno o 18 de agosto de 1452 ao estender unha cédula pola que lle concede a fortaleza de Cillobre.

Tamén serviu con lealdade ao rei Henrique IV. Por mandato seu defendeu a cidade da Coruña contra o conde de Benavente. O rei concedeulle en 1467 a propiedade dunhas casas na Coruña como compensación dos gastos que lle ocasionara a defensa da cidade.

Xunto con outros nobres galegos, acudiu ao chamado de Pedro Madruga en 1469 para loitaren contra os irmandiños. A unión dos nobres continuou para velaren polos foros dos señores galegos. Así, en 1471 o arcebispo de Santiago, Alonso de Fonseca, litigaba co señor de Altamira, Lopo Sánchez de Moscoso, por considerar que algunhas terras do señor de Altamira, lindantes coas da igrexa compostelá, lles foran arrebatadas e porque quería impedir a reconstrución das torres de Altamira, capital dos estados dos Moscoso. Para iso encomendáralle o arcebispo ao seu irmán Luís de Acevedo que o impedise. Nun primeiro intento fracasou. Cando estaba preparando a segunda tentativa, Lope Sánchez de Moscoso pediu axuda a Diego de Andrade, Gómez Pérez das Mariñas, Sancho Sánchez de Ulloa, Pedro Álvarez de Soutomaior e Pedro Álvarez Osorio, conde de Lemos. O 14 de xuño de 1471 enfrontáronse ambos os bandos na batalla de Altamira coa vitoria dos de Moscoso. Isto obrigou a fuxir ao arcebispo e o seu irmán.

Tamén axudou a devolver a fortaleza de Vimianzo ao de Moscoso, e recobrou para si a fortaleza de Mesía, en poder do arcebispo de Santiago.

Casou con Tareixa de Haro coa que tivo tres fillas, María das Mariñas que casou con Diego de Andrade; Constanza das Mariñas e Xenebra das Mariñas.

Testou o 4 de novembro de 1474 na Coruña, deixando disposto que fose enterrado na igrexa do convento de San Domingos de dita cidade.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha de Gómez Pérez das Mariñas Arquivado 05 de marzo de 2016 en Wayback Machine. en sologenealogia.com
* Aportación a las relaciones entre Betanzos y La Coruña. Artigo de Miguel González Garcés no nº 6 (1983) do Anuario Brigantino.
O bacallau, introducido na dieta dos portugueses dende o século XIV, era adecuado ás necesidades da época por ser un produto de fácil conservación.
A **gastronomía de Portugal** mostra influencias mediterráneas (incluíndose na denominada dieta mediterránea) e atlánticas, destacando polo alto consumo de peixe.

Características
---------------

Un dos pratos principais dos portugueses é o bacallau, para o cal existen centos de receitas, como o Bacalhau à minhota ou os bolinhos de bacalhau. Xunto co bacallau, os dous pratos de peixe máis populares son as sardiñas asadas e a caldeirada. En canto á carne, os pratos típicos da cociña portuguesa inclúen carne de gando vacún, porco, cordeiro, ou polo, destacando entre os pratos de carne a feijoada, cozido à portuguesa, frango de churrasco, e a carne de porco à alentejana.

Entre os pratos de comida rápida son característicos a francesinha do Porto, e as *bifanas* (porco grelado), *prego* (carne de vaca grelada) ou o *leitão* (sándwichs de leitón). Entre os pratos máis típicos da pastelería portuguesa, destacan os pastéis de Belém (ou *pastéis de nata*) orixinarios de Lisboa, e os ovos-moles de Aveiro. A gastronomía portuguesa é moi variada, existindo pratos típicos de cada unha das rexións. Entre os portugueses existe un culto pola boa comida, existindo, ao longo do país milleiros de restaurantes e tascas.

Os viños portugueses teñen soa mundial, sendo coñecidos xa dende o tempo dos romanos, quen asociaban o seu deus Baco. Hoxe en día, os viños portugueses son ben coñecidos internacionalmente, tendo recibido diversos recoñecementos pola súa calidade. Algúns dos mellores viños portugueses son: Vinho Verde, Vinho Alvarinho, Vinho do Douro, Vinho do Alentejo, Vinho do Dão e o Vinho da Bairrada e os doces viño do Porto, viño de Madeira e mailo Moscatel de Setúbal e Favaios. O viño do Porto é o viño portugués máis coñecido no estranxeiro, a súa rexión vitivinícola, e unha das máis antigas do mundo.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre gastronomía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q180817
* BNF: 12000586c
* LCCN: sh85031889
* NDL: 00569167
* SUDOC: 028105060

 |
Desfile de cuadrillas previo á corridaUnha **corrida de touros** é un espectáculo que consiste en lidar varios touros bravos, a pé ou dacabalo, nun recinto pechado para tal fin, a praza de touros.

Na lida participan varias persoas, entre elas os toureiros, que seguen un estrito protocolo tradicional, rexido pola intención estética; só pode participar como matador o toureiro que tomou a alternativa (recibiu a categoría de matador de touros). Como espectáculo moderno realizado a pé, fixa as súas normas e adopta a súa orde actual a finais do século XVIII en España, onde a corrida finaliza coa morte do touro.

As corridas de touros son consideradas unha das expresións da cultura hispánica. Practícanse tamén en Portugal (onde, fóra dalgúns municipios, non se lle dá morte ao touro na praza desde 1836, durante o reinado de María II), no sur de Francia e en diversos países de Hispanoamérica como México, Colombia, Perú, Venezuela, Ecuador, Costa Rica, Panamá e Bolivia.

As corridas poden clasificarse, segundo a idade e características do touro que se lida, en becerradas, novilladas e corridas de touros propiamente ditas, e poden desenvolverse a pé ou dacabalo. Se se executan as sortes dacabalo, o festexo recibe o nome de *corrida de rejones* ou *rejoneo*. Cando se combinan ambas as disciplinas nun mesmo festexo, denomínanse *corridas mixtas*.

Corridas de touros ao estilo español no mundo:      Corrida de touros legal.
     Corrida de touros prohibida, que se practicaba tradicionalmente.
 
Nota: Algúns concellos prohibiron as corridas de touros en países e rexións onde é legal.
A tauromaquia nas provincias españolas no século XIX.
A tauromaquia nas provincias españolas no 2012.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Corrida de touros*** |

### Outros artigos

* Tauromaquia
* Praza de touros
* Antitauromaquia

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *corrida*.
Dacia durante o reinado de Berebistas, no 82 a. C.
Os **dacios** (lat. *Daci*, gr. *Dákai*) foron os antigos habitantes de Dacia (que corresponde á actual Romanía) e partes de Moesia no sueste de Europa.

Falaban o dacio, o cal non foi identificado con certeza, mais ten vencellos co tracio e albanés.  
A primeira vez que se lles menciona é nas fontes romanas, pero de maneira unánime os autores clásicos consideran aos dacios unha tribo dos xetas, un pobo tracio coñecido dende a Grecia antiga polos escritos.  
Estrabón especificou que os dacios eran os xetas que vivían na área da Chaira panónica e Transilvania, mentres que os propios xetas gravitaban na costa do mar Negro, en (Escitia Menor).

Poboación dos dacios
--------------------

A súa poboación era ao redor de 2 000 000 habitantes, estimación dada polas fontes contemporáneas acerca dos 200.000 efectivos reunidos na mobilización total do seu exército. Normalmente, o número de tropas equivale a un 1/10 do total da poboación. 

*Artigos principais**:* Berebistas e O reinado de Berebistas.

*Artigos principais**:* Decébalo e O reinado de Decébalo.

*Artigos principais**:* Guerras Dacias e As guerras de dacios e romanos.

Véxase tamén
------------

* Dacios e Xetas
* Tribos tracias
* Tracios

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q212853
* BRE: 2627735
* EBID: ID
* GND: 4070196-7
* NDL: 00576998
* Treccani: daci

 |
Corrente de chorro dende o oeste na alta atmosfera
A **corrente de chorro** (en inglés *jet stream*) é unha veloz e estreita corrente concentrada ao longo dun eixo case horizontal a nivel da alta troposfera ou na estratosfera, caracterizada pola forte variación do vento ou cizalladura horizontal, vertical ou ambas, presentando un ou varios máximos na velocidade.

Características
---------------

Xeralmente afecta a zonas atmosféricas de miles de Km. de lonxitude, algúns centos de anchura e un espesor duns poucos (máis de dous tres). A cizalladura vertical é da orde de 20-40 Km/h. por Km.; a lateral, duns 20 Km/h. por 100 Km. e a velocidade do vento, como mínimo, de 110 Km/h. Adoita aparecer xunto a roturas ou descontinuidades na tropopausa e o seu eixo sitúase, xeralmente, entre os niveis de 200 e 300 mb. nos máximos de gradiente térmico. Normalmente o chorro dáse en áreas de confluencia de correntes de aire. Unhas veces preséntase como unha corrente do Ou, e outras moi ondulado, con ramais do N unhas veces e outras do S. O chorro polar, salvo descontinuidades, pode seguirse en cada hemisferio nunha zona ancha rodeando o casquete polar; con todo, no verán aparece trasladado cara ao polo (xeralmente por encima dos 50° de latitude), e no inverno aproxímase cara ao ecuador aparecendo en latitudes ata próxirrias aos 35°. No entanto, pode presentarse en calquera área xeográfica, aínda fóra dos límites citados. No inverno, sobre todo en latitudes altas, o chorro polar pode ter o seu núcleo a uns 8 Km. de altura, pero o normal é a uns 10 ó 12; no verán adoita estar entre os 11 e os 15 Km. En ambos os casos: o eixo do chorro localízase na vertical da intersección da superficie frontal polar coa isobárica do 500 mb. Devandito eixo queda á esquerda dos centros das baixas presións pouco desenvolvidas e á dereita das moi ocluidas. Á parte da corrente en chorro polar, que é xeralmente o máis desenvolvido, hai tamén chorros árticos e subtropicais en cada hemisferio e un ecuatorial. Poden aparecer dúas correntes en chorro sensiblemente paralelas; entre elas hai forte inestabilidade dinámica. Con circulación moi meridiana e o chorro en uve, ás veces rompe dita corrente, restablecéndose a corrente zonal a máis latitude, quedando unha pinga de aire frío ou un vértice frío moi inestable. No Mediterráneo danse estas situacións, especialmente no outono e inverno. O chorro é moi importante para a aeronáutica, para elección de rutas de ventos favorables e estudo das áreas turbulentas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* CRWS Jet stream analyses Arquivado 08 de outubro de 2018 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q202325
* BNCF: 19262
* BNF: 12494900f
* EBID: ID
* GEC: 0189867
* GND: 4183524-4
* JSTOR: jet-streams
* LCCN: sh85070172
* MAG: 162164538
* NDL: 00574991

 |
**Correndo por Vigo** é unha carreira popular que se disputa na cidade olívica.

Descrición
----------

A primeira edición foi o 8 de xaneiro de 2012, con saída é chegada nas proximidades do Centro Comercial Travesía, no lugar do Troncal do barrio de Teis, e un percorrido aproximado de 8.000 metros. Foi organizada pola empresa Running Solutions e o Concello de Vigo.

Tivo unha participación de máis de 500 corredores, entre eles Alejandro Gómez, o vigués Elías Domínguez (terceiro clasificado), o porriñés Santiago López (segundo) ou o catalán Jaume Leiva (gañador cun tempo de 23:12). En mulleres gañou Iria Fernández facendo 31:17, seguida de Nuria Pérez e Inma Rodríguez.

Seguintes edicións foron o 13 de xaneiro de 2013 (2ª), o 25 de maio de 2013 (nocturna) e o 12 de xaneiro de 2014 (3ª).

Notas
-----

1. ↑  Páxina oficial do concello.
2. ↑  *El ganador de la San Silvestre de Barcelona...* Faro de Vigo *(en castelán)*.
3. ↑  *En estos tiempos que corren* Atlántico Diario *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* correndoporvigo.hol.es
* Regulamento da primeira edición[*Ligazón morta*].
**Delia Salter Bacon**, nada en Tallmadge, Ohio, o 2 de febreiro de 1811 e finada o 2 de setembro de 1859, foi unha escritora de obras de teatro e contos norteamericana.

Traxectoria
-----------

Irmá de Leonard Bacon, foi mestra en Connecticut, Nova Jersey e Nova York e a partir de 1852 comeza a dar clases, en varias cidades do leste, para mulleres sobre historia e literatura. Escribiu *Tales of the Puritans* (1831), *The Bride of Fort Edward* (1839) e *The Philosophy of the Plays of Shakespeare Unfolded* (1857), para escribir esta obra pasou catro anos de esstudo en Inglaterra, Bacon tentaba probar que as obras atribuídas a Shakespeare foran escritas por un grupo formado por Francis Bacon, Walter Raleigh e Edmund Spenser entre outros, co propósito de inculcar o sistema filosófico no pobo, a fixación de Delia Bacon con esta idea levouna á tolemia.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Obras de Delia Bacon no Proxecto Gutenberg

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q457286
* WorldCat
* VIAF: 65354460
* CERL: cnp01279633
* EBID: ID
* FAST: 95499
* FemBio: 1666
* GND: 143262459
* Gutenberg: 2389
* ISNI: 0000 0001 1068 0765
* LCCN: n82094415
* NNDB: 000117676
* NTA: 161761356
* OBP: ID
* OL: OL2074387A
* openMLOL: 37394
* SNAC: w6f58c96
* SUDOC: 084545143
* WikiTree: Bacon-5491
* WomenWriters: ID

 |
**Delio Fernández Cruz**, nado en Moaña o 17 de febreiro de 1986, é un ciclista profesional galego.

Traxectoria
-----------

Comezou a practicar aos 5 anos. A esa idade gañou o seu primeiro premio por ser o ciclista máis novo. Aos 7 anos sacou a licenza para competir en ciclismo na rúa.[]

Fíxose ciclsita profesional no ano 2008, con 21 anos. Practica o ciclismo de estrada e de ruta.[]

A súa mellor carreira foi a Volta a España no ano 2010.[]

En categorías inferiores destacou como ciclista de ciclocrós, chegando a participar nos mundiais da especialidade. En categoría Sub23 pasouse definitivamente ao ciclismo en estrada obtendo algúns postos de mérito que lle valeron para dar o salto ao profesionalismo da man do Xacobeo Galicia, en 2008. Desde o seu debut, desempeñouse como gregario e tivo opción de participar nas carreiras máis importantes que disputaba o seu equipo.[]

En 2010, trala desaparición do Xacobeo Galicia, foi dos poucos compoñentes do equipo que puido manterse en categoría de afeccionados, nas filas do equipo luso Onda, equipo onde permaneceu até 2012 sendo un dos ciclistas máis destacados da formación. Na tempada 2013 fichou polo equipo continental de Portugal OFM-Quinta da Lixa.[]

Palmarés
--------

**2013**

* 1 etapa da Volta a Portugal
* Gran Premio Liberty Seguros

**2014**

* Trofeo Joaquim Agostinho

**2015**

* 2 etapas da Volta a Portugal

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Delio Fernández Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Ficha de Delio Fernández (sitiodeciclismo.net)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2893995
* CyclingArchives: 14214
* ProCyclingStats: 138149

 |
Catro dados de cores ensinando as seis caras posiblesCatro dados de cores ensinando as seis caras posibles.
Un **dado** é un pequeno obxecto de forma poliédrica preparado para se pousar nunha das súas múltiples posicións sobre unha superficie plana, usado para xerar números aleatorios. Isto fai que os dados sexan axeitados para os xogos de azar ou xogos de mesa.

O dado tradicional é un cubo, cun número do 1 ao 6 en cada unha das súas caras. O deseño, no seu conxunto, pretende devolver un número enteiro do un ao 6 de xeito completamente aleatorio e con cada valor igualmente probable. Tamén existen outros obxectos considerados dados cunha variedade de formas, regulares e irregulares, e símbolos nas súas caras no canto de números.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *dado*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Dado*** |

* "Dice" por Eric W. Weisstein de MathWorld. Análise das probabilidades do dado *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45089
* AAT: 300211084
* BNCF: 27052
* BNF: 16194934s
* EBID: ID
* FAST: 892791
* GEC: 0095851
* GiantBomb: 3055-795
* GND: 7632420-5
* LCCN: sh85037657
* MAG: 22029948

 |
O **Cù-Sìth** (en plural **Coin-Sith**) é un ser mitolóxico de Escocia, semellante ao Cú Sidhe irlandés e que tamén presenta algunhas semellanzas co Cŵn Annwn galés.

Aparencia
---------

Segundo o folclore escocés, o Cù-Sìth ten o tamaño dun touro novo e o aspecto dun lobo. A súa pel é peluda, normalmente dunha cor verde escura aínda que ás veces aparece descrito como branco. O rabo é longo e tanto pode aparecer enrodelado como entrenzado. As súas gadoupas teñen o tamaño da man dun home.

Habita nas físgoas das rochas nas Highlands, e mais tamén erra entre as gándaras e as terras altas.

Actividade
----------

O Cù-Sìth era temido como un arauto de morte, encargado de levar a alma dunha persoa para o alén, de xeito similar ao Bean Sidhe, ou banshee, do folclore irlandés.

Segundo a lenda, a criatura era capaz de cazar silandeiramente, mais ocasionalmente emitía tres fortes e aterradores ladridos que se podían oír en quilómetros de distancia, os que os oíren tiñan que procurar refuxio antes do terceiro ou podían morrer de espanto.

Notas
-----

1. ↑  Eberhart, George M. (2002). *Mysterious creatures : a guide to cryptozoology*. Oxford: ABC-Clio. p. 116. ISBN 1-57607-283-5.
2. 1 2   Campbell, J. G. (1900). *Superstitions of the Highlands and Islands of Scotland: Collected Entirely from Oral Sources*. Maclehouse. pp. 30–32.

* Portal:Escocia
O **HAL Light Combat Helicopter** (**LCH**) é un helicóptero multirol de combate indio desenvolvido e fabricado polo construtor aeronáutico Hindustan Aeronautics Limited (HAL). O aparello foi pedido tanto pola Forza Aérea da India como polo Exército da India. O modelo tamén intenta ser vendido no mercado de exportación e dende 2015 HAL está buscando clientes estranxeiros para o LCH.

O ímpeto polo desenvolvemento do LCH chegou na forma da guerra de Kargil, un conflito loitado entre a India e Paquistán en 1999, que revelou que as forzas armadas indias carecían dun helicóptero armado axeitado capaz de operar sen restricións nun escenario a grande altitude. En consecuencia, tanto HAL como as forzas armadas indias comezaron a explorar esforzos cara a definición dun helicóptero de combate conceptual que realizase ese papel. Durante o ano 2006 a compañía anunciou que lanzara un programa de desenvolvemento para producir ese tipo de helicóptero ao que chamaron simplemente Light Combat Helicopter. Orixinalmente agardábase que o LCH alcanzase a capacidade operativa inicial en decembro de 2010, porén, o desenvolvemento do tipo prolongouse e estivo suxeito a varios atrasos, algúns deles debido aos provedores.

O LCH baseouse amplamente nun helicóptero indio anterior desenvolvido e fabricado por HAL, o Dhruv; usar este aparello como punto de partida reducíu considerablemente o custo do programa. O 29 de marzo de 2010 o primeiro prototipo do LCH realizou o seu voo de estrea. Realizouse un extensivo programa de probas, usando un total de catro prototipos. Durante o transcurso desas probas o LCH gañou a distinción de ser o primeiro helicóptero de ataque en aterrar no glaciar de Siachen, aterrando repetidas veces en helipads a grande altitude, algúns deles a máis de 4 000 metros. A mediados de 2016 o LCH completou as súas probas de rendemento abrindo o camiño para a certificación da súa configuración básica. O 26 de agosto de 2017 inaugurouse formalmente a súa produción a grande escala.
**Godescalco**  , finado no ano 743, foi duque de Benevento desde 740 ata o seu asasinato.

Traxectoria
-----------

Godescalco subiu ao trono sen a aprobación do rei. Co contemporáneo retorno de Trasimundo II ao poder en Spoleto, a cólera de Liutprando caeu sobre a Italia meridional. Tras ocuparse de Trasimundo, Liutprando volveuse cara Benevento, onde Godescalco se aprestaba a fuxir. O duque xa cargara un barco con provisións e coa súa familia e esposa, Anna, cando o matou o pobo, fiel á memoria de Romualdo II. A súa muller e familia escaparon a Grecia.

| Ducado de Benevento |
| --- |
| *Segue a:* Gregorio de Benevento | **Godescalco de Benevento**(740-743) | *Precede a:* Xisulfo II de Benevento |
| - |

Notas
-----

1. ↑  tamén escrito **Gottschalk** ou **Gotteschalchus**.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Tradución ao inglés da *Historia Langobardorum*, de Paulo Diácono.*(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q979930
* DBI: ID

 |
**Győző Kulcsár** (en húngaro: Kulcsár Győző), nado en Budapest o 18 de outubro de 1940), é un tirador de esgrima húngaro, xa retirado, gañador de seis medallas olímpicas.

Traxectoria
-----------

Pasou a segunda guerra mundial en Suecia, regresando a Hungría en 1946, comezou a practicar esgrima aos quince anos no instituto a partir de 1957 co club Újpesti TE comezou a participar en competicións nacionais. Participou, aos 23 anos, nos Xogos Olímpicos de 1964 celebrados en Toquio, gañando a medalla de ouro na proba por equipos d espada e quedando de noveno na proba individual. Nos Xogos Olímpicos de 1968 de México gañou dúas medallas de ouro nas probas individual e por equipos, metais que foron bronce e novamente ouro respectivamente nos Xogos Olímpicos de 1972 de Múnic. Nos Xogos Olímpicos de 1976 de Montreal revalidou a medalla de bronc en individual e rematou cuarto na proba por equipos, gañando así un diploma olímpico.

Ao longo da súa carreira gañou nove medallas no Campionato do Mundo de Esgrima, tres delas de ouro. Tras retirarse sacou o título de adestrador profesional de esgrima na Facultade de Educación Física (1976), é mestre de armas recoñecido pola Federación de Esgrima Húngara, da que foi secretario xeral (1979-1980) e adestrador do equipo húngaro de esgrima ata 1988, ano no que se estableceu en Italia, adestrando no AC Pro Vercelli. No ano 2001 volveu a Hungría como adestrador do Budapesti Honvéd–LNX. Foi membro do Comité Olímpico Húngaro (2005-2012) e adestrador principal do equipo de espada húngaro ata o ano 2012

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* www.olympic.org - Győző Kulcsár *(en inglés)*
* www.sports-reference.com - Győző Kulcsár *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q556053
* BRE: 3313428
* OCID: gyozo-kulcsar
* Sports Reference: gyozo-kulcsar-1

 |
O **HC Oceláři Třinec** é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Třinec, República Checa. O club foi fundado en 1929 e actualmente compite na Extraliga Checa, a máxima categoría do hóckey sobre xeo checo, competición que gañou nunha ocasión (tempada 2010-11). Xoga os seus partidos como local no Werk Arena, un pavillón con capacidade para 5.200 espectadores.

Historia
--------

O hóckey sobre xeo chegou a Třinec en 1929-30 con partidos sobre a auga conxeada. O HC Oceláři Třinec fundouse en 1929 baixo o nome de SK Třinec, e posteriormente recibiu os nomes de *SK Železárny Třinec*, *KS Zaolzik*, *SK Železárny Třinec*, *TŽ VŘSR Třinec*, *TŽ Třinec* e *HC Železárny Třinec* ata a adopción do seu nome actual en 1999.

Non foi ata 1976 cando o equipo contou cun pavillón con teito, e tres anos despois, en 1979, o equipo debutaba na segunda división.

En 1995, once anos despois da construción do novo pavillón, o equipo conseguiu o ascenso á primeira división do campionato, onde permaneceu ata a actualidade. Na tempada 1997-98 chegou á final dos *play-offs* polo título, mais caeu na mesma por 3 a 0 fronte ao HC Petra Vsetín. Finalmente, na tempada 2010-11, o club alzou o seu primeiro título de liga tras derrotar nas series finais por 4 a 1 ao HC Vítkovice Steel, nunha tempada na que xa conseguira rematar na 1ª posición na liga regular.

Palmarés
--------

* **1 Extraliga Checa:** 2010-11

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***HC Oceláři Třinec*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey sobre xeo*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en checo)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1532215
* WorldCat
* VIAF: 307481399
* NKC: osa2014814152

 |
**María Helena Lago Canzobre**, nada en 1952, é unha botánica galega.

Traxectoria
-----------

Estudou bioloxía na Universidade de Santiago de Compostela e en 1989 defendeu a súa tese *Estudio citotaxonómico de la flora de las costas gallegas*, dirixida por Santiago Castroviejo que en 1993 apareceu como libro editado por Ediciós do Castro. Traballou no Instituto Universitario de Xeoloxía Isidro Parga Pondal da Universidade da Coruña. Ademais de numerosos artigos científicos publicou con Luís Alberto Samartín Bienzobas a *Guía da flora do litoral galego* en 1998. Como é habitual en botánica, emprégase a forma Lago como autoridade para os xéneros e especies descritos por ela.

Notas
-----

1. ↑  "María Elena Lago Canzobre". *Dialnet*.
2. ↑  "Lago, Elena (1952-)". *International Plant Names Index*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16301119
* WorldCat
* VIAF: 78007147
* BNE: XX877032
* Botanist: Lago
* ISNI: 0000 0000 5951 3709
* LCCN: n94038497

 |
Escudo da Diocese católica de Estocolmo
A **Diocese de Estocolmo** (latín: *Dioecesis Holmiensis*; sueco: *Stockholms katolska stift*) é un territorio eclesiástico da Igrexa católica en Suecia cuxa sede episcopal é a Catedral de San Erik, na cidade de Estocolmo. É a única diocese da Igrexa católica que existe en Suecia desde a Reforma protestante Orixinalmente erixida o 23 de setembro de 1783 como un vicariato apostólico pertencente á arquidiocese de Paderborn, converteuse nunha nova diocese o 29 de xuño de 1953. O 7 de agosto de 1868 o vicariato cedera parte do seu territorio para a creación da "missione sui iuris" de Noruega (a actual Diocese de Oslo).

A diocese inclúe 42 parroquias e a súa xurisdición esténdese sobre a totalidade do territorio de Suecia. O número de católicos da diocese e do país é de 144.000, constituíndo o 1,6 % do total da poboación de Suecia, o que significa un aumento substancial con respecto ao 0,2% dos suecos católicos en 1949. Do total de católicos do país a maioría son inmigrantes provenientes de Polonia, outros países do centro e leste de Europa e de América Latina e só o 20% da Igrexa católica de Suecia está constituída por suecos étnicos. A diocese conta con 73 sacerdotes diocesanos e algo máis de 300 relixiosos. A igrexa católica de Suecia mantén unha excelente relación coa igrexa de Suecia que é a denominación cristiá maioritaria e coexiste pacificamente coa poboación agnóstica de Suecia que constitúe o 82% do total da poboación do país. De feito e debido á falta de edificios propios, a igrexa luterana préstalle máis de 50 das súas igrexas aos católicos para que practiquen o seu culto.

Listaxe de bispos
-----------------

Interior da Catedral de San Erik.
1. Nicolaus Oster (1783-1790)
2. Rafael d´Ossery (1790-1795)
3. Paolo Moretti (1795-1804)
4. Jean Baptiste Gridaine (1805-1833)
5. Jacob Laurentius Studach (1833-1873)
6. Johan Georg Huber (1874-1886)
7. Albert Bitter (1886-1922)
8. Johannes Erik Müller (1923 - 1957)
9. Ansgar Nelson (1957-1962)
10. John E. Taylor (1962-1976)
11. Hubertus Brandenburg (1978-1998)
12. Anders Arborelius (1998-presente)

Notas
-----

1. ↑  "Hope for the Church in Secularized Sweden" (en inglés). 2004-01-26. Consultado o 2020-02-07.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Diocese de Estocolmo. Sitio oficial (en sueco).
* Misión hispana no sur de Suecia. Blog oficial (en español).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q876808
* WorldCat
* VIAF: 267065616
* Catholic-Hierarchy: stos
* LCCN: n92039444

 |
O gángster do século XX Al Capone é unha figura frecuentemente asociada co crime organizado.
**Crime organizado** ou **organización criminal** son termos que caracterizan grupos transnacionais, nacionais ou locais altamente centralizados e xestionados por criminais, que pretenden involucrarse en actividades ilegais, xeralmente co obxectivo de lucro monetario. Algunhas organizacións criminais, tales como organizacións terroristas, teñen tamén motivacións políticas. Ás veces, esas organizacións forzan as persoas a estabelecer negocios con elas, como cando unha banda extorsiona cartos dos comerciantes en troques de "protección".

Outros tipos de organizacións, incluíndo Estados, militares, forzas policiais e empresas, poden, ás veces, usar métodos do crime organizado para alcanzar os seus intereses, mais os seus poderes derivan da súa condición de institucións sociais formais. Hai unha tendencia para distinguir o crime organizado doutras formas de crimes, como crimes financeiros, políticos, de guerra, gobernamentais, entre outros. Esta distinción non sempre é evidente e aínda hai debate académico sobre o asunto. Por exemplo, nos estados falidos, que non poden realizar as funcións sociais básicas, como infraestruturas, educación ou seguranza xeralmente debido a grupos rebeldes ou extrema pobreza, o crime organizado, o goberno e a guerra son moitas veces factores complementarios entre si. O termo "mafiocracia parlamentaria" é moitas veces atribuído a países democráticos cuxas institucións políticas, sociais e económicas están baixo o control de poucas familias e/ou oligarquías empresariais.

Notas
-----

1. ↑  Macionis, Gerber, John, Linda (2010). Sociology 7th Canadian Ed. Toronto, Ontario: Pearson Canada Inc. p. 206.
2. ↑  Tilly, Charles. 1985. "State Formation as Organized Crime." In Evans, Peter, Dietrich Rueschemeyer, and Theda Skocpol eds. Bringing the State Back In Cambridge: Cambridge University Press.
3. ↑  Entrevista con Panos Kostakos (2012) Is Oil Smuggling and Organized Crime the Cause of Greece’s Economic Crisis? (por Jen Alic)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q46952
* BNCF: 1514
* BNF: 133193876
* EBID: ID
* GEC: 0281578
* GND: 4043830-2
* JSTOR: organized-crime
* LCCN: sh85095528
* MAG: 27219730
* NDL: 00572346
* PSH: 9177
* Treccani: criminalita-organizzata

 |
Monumento ás vítimas da represión política, na praza Lubianka de Moscova, usando unha rocha do campo de traballos de Solovkí.
A **Gran Purga** foi unha serie de campañas de represión política e asasinatos na Unión Soviética orquestradas por Iosif Stalin dende 1937 ata 1938. Tratouse dunha purga a grande escala dentro do Partido Comunista e dos funcionarios do goberno, con represión e persecución a labregos, líderes do Exército Vermello, e persoas sen afiliación, caracterizadas pola vixilancia policial, a sospeita xeneralizada de "saboteadores", encarceramento, e execucións arbitrarias. Na historiografía rusa o período de purga máis intensa é chamado ***Yezhovshchina*** (literalmente *o réxime de Yezhov*) por Nikolai Yezhov, o xefe da policía secreta soviética, NKVD.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gran Purga***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q187650
* BRE: 1877314
* EBID: ID

 |
Crepidoma no templo de Segesta.
Na arquitectura clásica, chámase **crepidoma** (*κρηπίδωμα* do grego *krepìs*, base) á plataforma graduada construída en pedra sobre a que se asenta un templo. A parte superior do crepidoma chámase estilóbata (chanzo ou plano sobre o que apoian as columnas) e os chanzos inferiores estereóbata. A estrutura de pedra sobre a que se apoia o crepidoma (en pedra menos traballada porque non se ve) chámase *euthynteria*.

Na orde dórica, está conformada por tres chanzos que teñen a función de sobreelevar o edificio, separando simbolicamente a residencia dos deuses do nivel do chan. O chanzo superior, a partir do cal arrincan as columnas, denomínase estilóbata; e os dous chanzos inferiores, estereóbata. Na orde xónica e corintia varía o número de chanzos.

A crepidoma pode presentar decoracións como moldura ou outros motivos nas caras visibles. Ás veces, encóntranse tamén efectos ópticos, como no Partenón, onde toda a base é lixeiramente convexa para parecer, en perspectiva, máis amplo visualmente. Este efecto recibe o nome de éntase.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* De Vecchi, Pierluigi e Cerchiari, Elda (1999). *I tempi dell'arte*. Milán: Bompiani. ISBN 978-88-451-7107-9.
* Bertelli, Carlo; Briganti, Giuliano e Giuliano, Antonio (1990). *Storia dell'arte italiana. "Dall’antichità all’alto Medioevo"*. Milán: Electa-Bruno Mondadori. ISBN 978-88-424-4655-2.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q743919
* AAT: 300000983
* EBID: ID

 |
A Gran Romanía (1918 - 1940)
A **Gran Romanía** (en romanés, *România Mare*) é un termo usado xeralmente para facer referencia ó territorio da Romanía no tempo de entreguerras (1918 a 1940), sendo a maior extensión xeográfica acadada por Romanía na súa historia.

Actualmente é un concepto xeopolítico do nacionalismo romanés que designa un suposto estado romanés que incluiría todas as rexións de fala romanesa. Neste concepto, estarían incluídas Transilvania, Valaquia, a Dobruxa (estas tres compoñen a República de Romanía dende 1947), máis Moldavia, Besarabia e Bucovina, superpostas á antiga provincia romana de Dacia. Actualmente, a rexión romanófona está dispersa entre Romanía propiamente dita, e a república ex-soviética de Moldavia xunto con minorías étnicas da Ucraína e Hungría.

O Banato, rexión outrora gobernada por romanos está hoxe repartida entre Hungría, Romanía e Serbia, é xeralmente deixase fóra da idea da Gran Romanía por non presentar unha gran porcentaxe de poboación de orixe romanesa.

A "Gran Romanía" e hoxe unha proposta defendida por partidos e movementos nacionalistas da Romanía e da Moldavia, que buscan a unificación destes dous países.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nacionalismo romanés
**David Tecwyn Lloyd**, nado en Glan-yr-afon o 22 de outubro de 1914 e finado en Bodelwyddan o 22 de agosto de 1992, foi un educador, crítico literario e escritor galés.

Traxectoria
-----------

Naceu nunha pequena aldea preto de Corwen, educouse en Bala e graduouse en lingua galesa na Universidade de Bangor en 1938, tras o que comezou a dar clases para adultos primeiro na WEA de varias localidades, época na que foi editor do xornal dedicado ao mundo rural *Cefn Gwlad* (1941-1946), e despois nunha institución de Harlech ata que en 1956 deixou o ensino, converténdose en director da editorial Hughes a'i Fab e subeditor do periódico *Y Cymro*. En 1961 pasou ao departamento de extensión universitaria da Universidade de Aberystwtyth baixo a dirección de Alwyn D. Rees e foi editor da revista da Academia Galesa *Taliesin* entre 1965 e 1987. Nacionalista e socialista, foi membro do Partido Comunista de Gran Bretaña entre 1939 e 1941.

Obras
-----

* *Rhyw Ystyr Hud* (1944; relatos co sobrenome literario de E.H. Francis Thomas)
* *Erthyglau Beirniadol* (1946; crítica literaria)
* *John Saunders Lewis* (1988; biografía)
* *Safle'r Gerbydres* (1970)
* *Lady Gwladys a Phobl Eraill* (1971)
* *Hyd Eithaf y Ddaear* (1972; relatos como E.H. Francis Thomas)
* *Bore Da, Lloyd* (1980)
* *Cymysgadw* (1986)

Notas
-----

1. ↑  Obituary: D. Tecwyn Lloyd, *The Independent*
2. ↑  Lloyd, David Tecwyn en *Dictionary of Welsh Biography*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13127821
* WorldCat
* VIAF: 65543566
* FAST: 238962
* ISNI: 0000 0000 2750 084X
* LCCN: n88003167
* OL: OL1032734A

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Corpse Party*** (コープスパーティー, *Kōpusu Pātī*?) é unha serie de videoxogos de supervivencia e terror creados por Makoto Kedōin e desenvolvidos por Team GrisGris. O primeiro xogo da serie foi desenvolvido usando o software RPG Maker e foi estreado en 1996 para o PC-9801. Tivo dúas continuacións: *Corpse Party: Blood Covered*, que foi lanzado para Microsoft Windows o 8 de marzo de 2008; e *Corpse Party: Blood Covered ...Repeated Fear*, que foi lanzado para PlayStation Portable o 12 de agosto de 2010, e iOS o 9 de febreiro de 2012. O xogo foi lanzado en Norte América e Europa por Xseed Games baixo o título *Corpse Party*.

O xogo de PSP tivo a súa secuela, *Corpse Party: Book of Shadows*, que foi estreada para PSP o 1 de setembro de 2011 no Xapón, e o 15 de xaneiro de 2013 en Norte América. Un xogo spin-off, *Corpse Party the Anthology: Sachiko no Ren’ai Yūki Hysteric Birthday 2U* (コープスパーティー -THE ANTHOLOGY- サチコの恋愛遊戯♥Hysteric Birthday 2U?, literalmente "Corpse Party the Anthology: Sachiko's Game of Love Hysteric Birthday 2U"), foi lanzado para PSP no Xapón o 2 de agosto de 2012.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 06 de xullo de 2014. Consultado o 11 de xullo de 2014.
2. ↑
3. ↑  Gris Gris Official Website :  *(en xaponés)*
4. ↑  "XSEED Licenses Corpse Party Horror PSP Game". Anime News Network. 2 de setembro de 2011. Consultado o 3 de setembro de 2011.
5. ↑  "Corpse Party: Book of Shadows 2nd N. American Trailer Posted". Anime News Network. 9 de xaneiro de 2013. Consultado o 28 de marzo de 2013.
6. ↑  "Corpse Party Anthology PSP Game to Bundle Video Anime". Anime News Network. 11 de abril de 2012. Consultado o 28 de marzo de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de Team GrisGris *(en xaponés)*
* Páxina do manga *(en xaponés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1005588
* GiantBomb: 3025-2178
* MusicBrainz: ID

 |
David de la Fuente gañando na Volta a Alemaña.
**David de la Fuente Rasilla**, nado o 4 de maio de 1981 en Reinosa (Cantabria), é un ciclista español.

Traxectoria
-----------

Debutou coma profesional no ano 2003 co equipo italo-español Vini Caldirola.

No ano 2006 conseguiu o seu maior logro coma profesional, coa consecución do premio da combatividade no Tour de Francia 2006. Nesa mesma carreira foi posuidor do maillot da montaña durante varias xornadas. Finalmente ocupou a 3ª posición por detrás de dous ciclistas que posteriormente serían descualificados por dopaxe: Michael Rasmussen e Floyd Landis.

Palmarés
--------

**2006**

* Premio da combatividade no Tour de Francia

**2007**

* Gañador do G.P. Llodio

**2008**

* Gañador da segunda etapa da Volta a Alemaña

Equipos
-------

* Vini Caldirola (2003)
* Saunier Duval - Prodir (2004 - 2008)
* Scott-American Beef (2008)
* Fuji - Servetto (2009)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial de David de la Fuente Arquivado 01 de decembro de 2020 en Wayback Machine.
* Peña David de la Fuente de Ramales

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q381774
* CyclingArchives: 9329
* ProCyclingStats: 140929

 |
**David Álvarez Carballido**, nado en San Martín de Suarna (A Fonsagrada) en 1922 e finado no mesmo concello o 1 de febreiro de 2017, foi un reloxeiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Fuxiu a Buenos Aires en 1948, onde asistiu ás reunións da Federación de Sociedades Galegas e participou nas actividades dos republicanos contra a ditadura franquista. Foi detido en varias ocasións. Durante a súa estadía en prisión ingresou no Partido Comunista de España en 1952. Regresou a Galicia clandestinamente en 1962. Axudou a constituír células comunistas e estableceu contactos cos enlaces sindicais de fábricas e asteleros. Estableceuse en Vigo e participou na campaña para impedir o fusilamento de Julián Grimau. Foi detido e torturado ata que foi trasladado á prisión de Carabanchel. En 1964 foi condenado a 18 anos de prisión. Ao saír da prisión retornou a Fonsagrada e traballou como reloxeiro. Despois viviu en Lugo e A Coruña, onde seguiu desenvolvendo actividades vinculadas co PCE.

Notas
-----

1. ↑  Fallece David Álvarez, el militante del PCE más antiguo de la provincia

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Memorias dun loitador antifranquista. O testemuño do comunista David Álvarez Carballido*. Alvarellos. 2018.

### Ligazóns externas

* David Álvarez, o militante "que traballaba moito e non presumía de nada"
* As memorias de David Álvarez Carballido, incansable loitador antifranquistaArquivado 19 de xullo de 2019 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q65676951
* WorldCat
* VIAF: 4155564066613002880
* GND: 118663989X

 |