*Ostrakon*, ὄστρακον. As persoas nomeadas son de arriba abaixo Pericles, Cimón e Arístides. 
O **ostracismo** (do grego *ὀστρακισμός* *ostrakismós*) foi unha institución xurídica da democracia ateniense utilizada para castigar cun exilio temporal de dez anos a todo o que puidese representar un perigo para a cidade. No uso corrente o ostracismo significa excluír a alguén da sociedade ou da comunidade impedíndolle a comunicación.

Segundo Aristóteles o ostracismo foi ideado por Clístenes o -510, pero segundo algúns se ten que datar a súa institución vinte anos despois, cando se aplicou a Hiparco de Colarxes, da familia dos Pisistrátidas.

O ostracismo consistía nunha votación, durante a oitava pritanía, cando o nome do individuo penado tiña que ser escrito nun anaco de terracota ou *óstrakon*.

O carácter político do xuízo de ostracismo emerxe claramente do feito de que a condena non require e non comporta unha acusación penal: Plutarco, por exemplo explica que Arístides sufriu ostracismo porque a súa boa fama e reputación facíano, independentemente das súas intencións, un tirano potencial.

Usábase o *óstrakon* porque o papiro era moi caro e importado de Exipto.

Para que a votación fose válida tiñan que participar polo menos 6.000 cidadáns. Moitos notábeis políticos democráticos sufriron ostracismo. Nalgúns casos aprobáronse leis especiais para recuperar a cidadáns exiliados, por exemplo, nas guerras contra os persas recuperouse a Arístides.

Segundo Aristóteles tamén en Argos se practicaba o ostracismo. Na obra de Aristófanes dise que en Mégara e en Mileto tamén había ostracismo.

Cidadáns notábeis penados con ostracismo
----------------------------------------

* Hiparco de Colarga, -487.
* Megacles, -485.
* Arístides, -482.
* Temístocles, -471.
* Cimón I, -461.
* Xantipo, -470.
* Hipérbolo, (-417) o último de quen se ten noticia.

O ostracismo na cultura
-----------------------

Actualmente, denomínase ostracismo, por extensión do significado orixinal, á sanción social consistente no illamento dunha persoa, e que é considerado un mecanismo de control social.

Notas
-----

1. ↑  Aristóteles, *Política*, viii, 3, 1302b.
2. ↑  Escolio a Aristófanes, *Os cabaleiros*, 855.
3. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *ostracismo*.

| * v
* c
* e
Democracia ateniense |
| --- |
| Nove arcontes | Arconte epónimo · Arconte rei · Arconte polemarco · Arcontes tesmótetas (6) |  |
| Outros cargos | Estratego · Prítane · Epístata |
| Organismos e procedementos | Areópago · Bulé · Ecclesía · Ostracismo |
| Tribunais e xuíces | Heliea · Dietetas · Loxistas · Paredros · Tamías |
| Períodos non democráticos | Tiranía dos Pisistrátidas (-561 a -555 e -549 a -510) · Bulé dos Catrocentos (-411) · Trinta tiranos (-404 a -403) |
| Reformadores | Solón · Clístenes · Efialtes · Pericles · Teramenes |
| Reformas | Reforma de Solón · Reforma de Clístenes |
| Subdivisións administrativas | Tribo · Demos (Demarcos) |
| Política exterior | Liga delio-ática (Helenotamías) · Segunda liga delio-ática |
| Outro | Cidadanía na Grecia antiga |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ostracismo*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q186240
* BNCF: 9154
* BNF: 12653133g
* BRE: 2682136
* EBID: ID
* GND: 4075755-9
* JSTOR: ostracism
* MAG: 2776298855
* PSH: 9733
* SUDOC: 050614312
* Treccani: ostracismo

 |