recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Circuíto de Lasarte |
| --- |
|  |
| Plano do Circuíto |
|  |
| Datos |
| Carreiras | Gran Premio de San SebastiánGran Premio de España |
| Localización | España Lasarte-Oria, Guipúscoa, España |
| Lonxitude | 17,749 km. |
| Curvas |  |
| Volta rápida | 5:58 |
| Piloto récord | Reino de Italia Achille Varzi |
| Escudería récord | Auto Union |
| Coordenadas | Coordenadas: 43°15′23″N 2°01′08″O﻿ / ﻿43.25634167, -2.01880278 |
|  |
| Vista do Circuíto |
| Saída do Gran Premio de España de 1929 |
|

O equipo Alfa-Romeo de 1929 antes da saída.
O **Circuíto de Lasarte** era un circuíto de carreiras de Gran Premio de 17´749 quilómetros en Lasarte-Oria, Guipúscoa, España no País Vasco preto da cidade turística de San Sebastián no Golfo de Biscaia. Corríase en sentido inverso as agullas do reloxo entre 1923 e 1935, pero as carreiras terminaron co estalido da Guerra Civil Española en 1936. Atravesaba entre outras poboacións a propia Lasarte-Oria, Andoáin, Urnieta e Hernani. A meta, a tribuna principal e os boxes atopábanse entre Lasarte e Oria, por aquel entón núcleos aínda separados. Parte do antigo circuíto situado en Lasarte-Oria recibe actualmente o nome do Paseo do circuíto (Zirkuito Ibilbidea) e outra rúa próxima denomínase Rúa Tribunas (Tribunak Kalea) en recordo das antigas tribunas do circuíto xa desaparecidas.

Logo da guerra as carreiras de autos trasladáronse ás novas vías preto Barcelona.

O Circuíto de Lasarte foi sede do Gran Premio de San Sebastián sete veces (1923-5, 1927-30), e do Gran Premio de España cinco veces (1926-27, 1933-35) e en 1926 do Gran Premio de Europa. Xa non está operativo para as carreiras de automóbiles, en 1965 utilizouse o trazado para o Campionato Mundial de Ciclismo.

Resultados de Gran Premio
-------------------------

### Gran Premio de San Sebastián

1923 Albert Guyot pilotando un Rolland-Pilain  

1924 Henry Segrave pilotando un Sunbeam  

1925 Albert Divo/André Morel pilotando un Delage 2LCV

### Gran Premio de Europa

1926 Jules Goux pilotando un Bugatti T39A

### Gran Premio de España

1926 Bartolomeo Costantini pilotando un Bugatti T35  

1927 Robert Benoist pilotando un Delage 15-S8

### Gran Premio de San Sebastián

1927 Emilio Materassi pilotando un Bugatti T35C  

1928 Louis Chiron pilotando un Bugatti T35C  

1929 Louis Chiron pilotando un Bugatti T35B  

1930 Achille Varzi pilotando un Maserati 26M

### Gran Premio de España

1933 Louis Chiron pilotando un Alfa Romeo Type B/P3  

1934 Luigi Fagioli pilotando un Mercedes-Benz W25/34  

1935 Rudolf Caracciola pilotando un Mercedes-Benz W25/35

Referencias
-----------

* The Golden Age by Leif Snellman Arquivado 03 de xaneiro de 2019 en Wayback Machine.
* Lasarte auto racing photos

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Circuíto de Lasarte Modificar a ligazón no Wikidata*** |



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2974004
* Auñamendi: 30947

 |
***Brink*** é un videoxogo de disparos en primeira persoa desenvolvido por Splash Damage e distribuído por Valve Corporation e Bethesda Softworks para PlayStation 3, Xbox 360 e Microsoft Windows. Foi lanzado o 10 de maio de 2011 en Estados Unidos e o 13 de maio do mesmo ano en Europa e Australia. O videoxogo de Splash Damage e Bethesda é gratuíto en Steam.

Sinopse
-------

A auga indundou todo o mundo coñecido. Só a cidade chamada "O Ark" sobrevive a este desastre. Construída como a nova esperanza da humanidade, a cidade, (ou como é chamada no xogo, simplemente "O Ark") lentamente estivo decaendo nas epidemias e enfermidades. Debido a isto xorden 2 faccións: *A Seguridade* e *A Resistencia*.

### A Seguridade

Os seus intereses céntranse en salvar o Ark. *A Resistencia* cre que no exterior aínda hai vida, e aínda que *A Seguridade* négao, coñecen a verdade. Anos atrás enviaron un equipo da *Seguridade* ao exterior para pedir axuda. Capturaron ao equipo e o torturaron para que confesasen onde se atopaba o Ark, así que tiveron que trasladalo. Por ese motivo queren impedir que *A Resistencia* salga ao exterior. Se completamos a campaña con este bando, o Ark recuperará o seu esplendor e *A Resistencia* será sometida.

### A Resistencia

Os seus intereses céntranse en escapar do Ark. Combaten contra *A Seguridade* porque non queren perder máis cidadáns debido a que cren que escapar do Ark significa unha morte segura, e que moitos cidadáns máis poderían imitalos. Se completamos a campaña con este bando, verase unha escena na que un barco solitario se afasta do Ark, cara a un destino incerto.

Xogabilidade
------------

Un dos aspectos que os desenvolvedores resaltaron foi que o xogo sería especialmente realista, e unha das frases do xogo é "Non só un heroe máis", debido a que, en termos básicos, o personaxe ten a mesma saúde e velocidade que os outros xogadores, sexan humanos ou bots. Tamén hai diferentes tipos de soldado, cada un coas súas propias habilidades, os cales poden ser cambiados nos postos de mando que están en diferentes lugares do xogo. Tamén temos a opción de personalizar o noso personaxe con diferentes armas, roupa, accesorios, armaduras e habilidades especiais.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial de Bethesda
* Sitio oficial de Splash Damage

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q615883
* GameRankings: 960407
* Gaming-History: 104265
* HowLongToBeat: 1329
* IGDB: brink
* Metacritic: brink
* MobyGames: brink
* PCGW: Brink
* Steam: 22350
* VGG: 94262

 |



1. ↑  "Brink, una de las apuestas más arriesgadas de Bethesda, pasa a ser gratuito en Steam". Arquivado dende o orixinal o 22 de marzo de 2019. Consultado o 22 de marzo de 2019.
Coordenadas: 40°19′38″N 17°49′34″L﻿ / ﻿40.327222, 17.826111

Vista dende satélite do anel de Nardó.
O **Anel de Nardò** (*Pista di prova di Nardò della Fiat*, constrído en 1975 en Nardò, Italia) é un circuíto circular de probas da automoción para alta velocidade. Ten unhas dimensións de 12,5 quilómetros de lonxitude e catro pistas ao ancho. Posúe as características necesarias para determinar unha "velocidade neutral" para cada carril na cal o condutor percibe o circuíto como unha pista recta continua. Adquirida polo OEM italiano Porsche no ano 2012 pasou a denominarse como o **Nardò Technical Center**.

Competitividade
---------------

Dende o ano 1975 lévase utilizando como pista de probas para probar a velocidade máxima dos novos modelos ininterrompidamente. Aberto a tódolos fabricantes do mercado, abre 363 días ao ano, en tres quendas a semana completa.

Notas
-----

1. ↑  Noah Joseph RSS feed. "Porsche acquires Nardo high-speed test track". Autoblog.com. Consultado o 8-11-2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1256520
* OSM: 4508452

 |
Coordenadas: 43°10′29″N 4°48′30″O﻿ / ﻿43.1747, -4.80833

Cara norte da Peña Vieja
**Peña Vieja** é un cumio situado no Macizo Central dos Picos de Europa ou macizo dos Urrieles, en Cantabria.

Cos seus 2.617 metros de altitude representa o pico máis alto localizado íntregramente dentro do territorio de Cantabria. Tradicionalmente pensouse que era a cima máis alta de Cantabria, aínda que en realidade a honra pertence a Torre Blanca.

A primeira ascensión coñecida débese ao conde Saint-Saud, acompañado de Cosme Soberón e Jerónimo Prieto, o 9 de xullo de 1890. Subindo polo collado da Canalona é un dos picos de 2.600 metros máis gratificantes de conquistar de Picos de Europa.

Notas
-----

1. ↑  *Picos de Europa. Macizos Central y Oriental* (Mapa). 1:25000. Adrados Ediciones. 1997.
2. ↑  "Mendikat :: Torre Blanca ( 2.619 m )". Arquivado dende o orixinal o 05 de marzo de 2016. Consultado o 24 de febreiro de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Peña Vieja Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8538492
* GeoNames: 3106003

 |
**Elisabetta Fiorini-Mazzanti,** nada en Terracina o 3 de xuño de 1799 e finada en Lindau o 23 de abril de 1879, foi unha condesa, botánica, especialista en algas e musgos, e escritora italiana.

Traxectoria
-----------

A familia da condesa Elizabetta Fiorini pertencía á nobreza romana. O salón da casa era frecuentado por personalidades famosas e influentes, entre elas tamén estudosos e naturalistas como Charles Lucien Bonaparte (1803-1857) que apreciaron e estimularon o seu interese pola natureza.

Perdeu prematuramente a súa nai, e o seu pai asumiu a formación da única filla á espera das tarefas administrativas que lle puidesen encomendar a unha persoa da súa profesión. Formouse en historia, xeografía, literatura e arte, ademais de latín, francés, inglés e alemán. Na súa primeira infancia, desenvolveu un interese pola botánica, entrando en contacto coas coleccións de plantas, coñecendo a Giambattista Brocchi (1772-1826), o seu primeiro mestre. A través deste, entrou en contacto con outras luces da época, como Giuseppe De Notaris (1805-1877), Vincenzo Cesati (1806-1883), Pietro Savi (1811-1871), Antonio Targioni Tozzetti (1785-1856), Philip Barker Webb (1793-1854), Louis René Tulasne (1815-1885), Augustin-de Pyrame Candolle (1778-1841) e Wilhelm Philipp Schimper (1808-1880). Inspirada en de Notaris en Xénova, lanzou a súa obra mestra de 1831 *Sample Bryologiae Romanae*, a segunda edición apareceu dez anos despois.

Aquela publicación foi moi eficaz para o estudo dos musgos en Italia. Máis tarde dedicouse case exclusivamente ao estudo das algas de auga doce, das que descubriu unha nova especie. Porén, os musgos permaneceron, como na súa obra posterior, publicada pouco antes da súa morte "*Florula del Colosseo* ". Mesmo un pequeno tratado de 1874 ilustra iso, onde describe un novo musgo *Hypnum forbianum*, da provincia de Nápoles. Sempre estivo ansiosa por aumentar o seu herbario de musgos, co apoio de diversos coleccionistas do estranxeiro, recibindo envíos incluso na súa cama de hospital, co último agasallo dunha amiga en Alemaña, consistente nun musgo de Mauricio e Ceilán.

Notas
-----

1. ↑  Harvard University Herbaria & Libraries
2. 1 2  "Fiorini Mazzanti Elisabetta — Scienza a due voci". *scienzaa2voci.unibo.it*. Arquivado dende o orixinal o 20 de decembro de 2021. Consultado o 4 de febreiro de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1330591
* WorldCat
* VIAF: 215269628
* Botanist: Fior.-Mazz.
* CERL: cnp01987717
* DBI: ID
* GND: 1055358269
* ICCU: TO0V427622
* ISNI: 0000 0001 3897 0852
* NKC: jo20231175911
* SUDOC: 137468636

 |
Coordenadas: 36°07′49″N 5°26′29″O﻿ / ﻿36.13015, -5.44149

Porto da Baía de Alxeciras
O **porto da baía de Alxeciras**, tamén coñecido como **porto de Alxeciras**, é un porto comercial, pesqueiro e de pasaxeiros situado na baía de Alxeciras, no sur de Andalucía. Componse de numerosas infraestruturas marítimas diseminadas ao longo de toda a baía. Aínda que só as zonas urbanas de Alxeciras e La Línea de la Concepción se asoman á baía, existen tamén instalacións portuarias no resto da ribeira, pertencente tamén aos municipios de Los Barrios e San Roque. É xestionado pola Autoridade Portuaria da Baía de Alxeciras xunto ao porto de Tarifa, os dous pertencentes á provincia marítima de Alxeciras.

É o primeiro porto de España en tráfico total de mercadorías e o segundo do mar Mediterráneo, e en 2004 foi o 25º do mundo en transporte de colectores, colocándose no 2011 como o 2ª máis grande de Europa en volume de mercadorías e contedores. En 2010 superou os 70 millóns de toneladas en tráfico total e máis de 2,8 millóns de contedores. Totaliza máis de 10 km de peiraos nas súas diferentes dársenas, que xestionan todo tipo de tráfico de pasaxeiros e mercadorías.

Notas
-----

1. ↑  World Port Rankings, «»
2. ↑  El puerto de Algeciras (Cádiz) se sitúa entre los 25 primeros del mundo en una lista de 100 con sólo tres españoles[*Ligazón morta*]
3. ↑  *Handbook 2013*. Arquivado 06 de marzo de 2015 en Wayback Machine. del puerto de la bahía de Algeciras

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Porto da Baía de Alxeciras*** |

* Sitio web oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2516978
* GeoNames: 9796219
* MarineTraffic: 185

 |
Coordenadas: 34°53′40″S 56°09′10″O﻿ / ﻿-34.894444, -56.152778

O **Estadio Centenario** sitúase no Barrio Parque Batlle, Montevideo, Uruguai. Foi sede da Copa Mundial de Fútbol de 1930, do Campionato Suramericano 1942, do 1956, 1967 e 1995, todos disputados no Uruguai e gañados tamén polo Uruguai. É sede da selección de fútbol do Uruguai.

Historia
--------

O Estadio Centenario é un dos máis importantes no desenvolvemento deportivo de Suramérica e do fútbol internacional. Foi inaugurado o 18 de xullo de 1930, no partido da Copa Mundial de Fútbol de 1930 que enfrontou á selección do Uruguai e á selección do Perú, obtendo a vitoria a selección local por 1-0, con gol do lembrado "Manco" Castro. O seu nome orixínase da celebración dos 100 anos da primeira Constitución do Uruguai.

Tribuna Ámsterdan.
Foi construído especialmente para a organización do torneo internacional, por mayoria de traballadores inmigrantes nun lapso récord de 9 meses. Nun comezo, nel realizaríanse todos os partidos da Copa Mundial, con todo, as fortes choivas que azoutaron Montevideo tempo antes impediron o fin da construción do coloso Centenario, polo que varios partidos deberon realizarse no Estadio Gran Parque Central pertencente ao Club Nacional de Football, e no desaparecido Estadio Pocitos do Club Atlético Peñarol.

A final da devandita Copa Mundial enfrontou á Selección do Uruguai coa Selección da Arxentina, sendo gañador Uruguai por 4-2. O 18 de xullo de 1983 é declarado pola FIFA "Monumento Histórico do Fútbol Mundial", sendo a única construción desta índole no mundo. Na actualidade, a Selección uruguaia de fútbol xoga neste estadio os seus partidos de local, do mesmo xeito que calquera equipo uruguaio que solicite disputar os seus partidos neste escenario.

Dende as aforas.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ningún** | **Escenario da final do Mundial**Uruguai Uruguai 1930 | Sucesor:**Stadio Nazionale PNF**
Italia Italia 1934 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial Arquivado 17 de febreiro de 2021 en Wayback Machine.
* Vista en Google Maps
* Panorama do Estadio Centenario

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q498245
* WorldCat
* VIAF: 316593058
* BRE: 4588352
* LCCN: sh85044934
* MusicBrainz: ID

 |

1. ↑
Coordenadas: 37°15′34″N 6°57′41″O﻿ / ﻿37.25944444, -6.96138889

Panorámica do porto interior.
O **Porto de Huelva** é un porto marítimo situado na ría de Huelva, na costa atlántica de Andalucía. Está formado por un porto interior situado na cidade de Huelva e por un porto exterior situado no municipio de Palos de la Frontera.

Foi importante na época dos tartessos como porto de intercambio de metais preciosos con fenicios e gregos. Na época romana conectouse a través da Vía da Prata con Hispalis e Emerita Augusta. No século XV converteuse en punto de partida para as rutas a África e América. Acabou de converterse en porto clave a finais do século XIX coa chegada de empresas mineiras inglesas á cunca mineira. En 1969 converteuse no primeiro porto autónomo do país.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Porto de Huelva Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Sitio web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5936697
* WorldCat
* VIAF: 312544833
* BNE: XX5087745
* LCCN: n95116876

 |
Clasificación das linguas románicas de acordo con Koryakov Y.B. o grupo occidental de Koryakov é semellante ao grupo galoibérico de *Ethnologue*.
As **linguas galoibéricas** constitúen unha das agrupacións en que *Ethnologue* clasifica as linguas románicas, aínda que outros autores discrepan de que constitúan unha unidade filoxenética válida. En particular, as linguas galorrománicas parecen máis distantemente relacionadas con outras linguas galoibéricas doutras linguas non galoibéricas excluídas do grupo. En lingüística histórica é notoriamente coñecido que a clasificación dos grupos de alto nivel dunha familia lingüística é máis complicada que a identificación dos grupos de máis baixo nivel (cuxo parentesco é máis evidente). Por esa razón a **agrupación galoibérica** debe contemplarse como unha conxectura ou proposta de clasificación, dentro das linguas románicas. Porén, algúns dos grupos que conforman este conxunto son claramente unidades filoxenéticas entre elas, as linguas iberorrománicas, as linguas occitanorrománicas, as linguas galorrománicas, as linguas galoitalianas e as linguas retorrománicas.

Notas
-----

1. ↑  Koryakov Y.B. Atlas of Romance languages. Moscova, 2001
O **Caja Segovia Fútbol Sala** é un equipo español de fútbol sala da cidade de Segovia, que compite na Primeira División da LNFS. Fundado en 1979 co nome *Club Deportivo La Escuela*, foi un dos equipos fundadores da LNFS en 1989, ano no cal comezou a competir na elite do fútbol sala español baixo o nome do seu patrocinador *Caja Segovia*.

O equipo xoga os seus encontros como local no Pavillón Pedro Delgado de Segovia, un recinto multiúsos cuberto que conta cunha capacidade para acoller a 2800 seareiros (4500 engadíndolle bancadas temporais).

Palmarés
--------

Entre as tempadas 1997-98 e 2000-01 chegaron tódolos títulos do club, con xogadores como Luis Amado, Orol, Marcelo Serpa ou Riquer:

* **Primeira División da LNFS (1)** = 1998-99
* Copa de España **(3)** = 1997-98, 1998-99. 1999-00
* Supercopa de España **(3)** = 1998-99, 1999-00, 2000-01
* **Copa de Europa (1)** = 1999-00
* Copa Intercontinental **(1)** = 2000

A pesar dos problemas financeiros do club, que fixeron que o equipo perdese ás súas estrelas, na tempada 2010-11 o Caja Segovia FS chegou de novo a unha final polo título de liga, caendo diante do FC Barcelona en 5 encontros.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do Caja Segovia FS *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Liga Nacional de Fútbol Sala |
| --- |
| Equipos 2012/13 | 
* Azkar Lugo
* Barcelona Alusport
* Burela Pescados Rubén
* Caja Segovia FS
* ElPozo Murcia
* Fisiomedia Manacor
* Galdar Gran Canaria
* Inter Movistar
* Marfil Santa Coloma
* Puertollano FS
* Ríos Renovables
* Santiago Futsal
* Triman Navarra
* Umacon Zaragoza

 |
| Tempadas | 
* 1989-90
* 1990-91
* 1991-92
* 1992-93
* 1993-94
* 1994-95
* 1995-96
* 1996-97
* 1997-98
* 1998-99
* 1999-00
* 2000-01
* 2001-02
* 2002-03
* 2003-04
* 2004-05
* 2005-06
* 2006-07
* 2007-08
* 2008-09
* 2009-10
* 2010-11
* 2011-12
* 2012-13

 |
| Competicións españolas | 
* Primeira División da LNFS
* Segunda División da LNFS
* Copa de España
* Supercopa de España
* Copa do Rei

 |
O **Club Natación Sarval Arteixo** ou **CN Arteixo** é un club deportivo galego con base no concello de Arteixo no que se practica a natación e salvamento.

Historia
--------

O club nacau no mes de setembro do ano 2005, a partir da anterior sección de natación do Club de Atletismo de Arteixo. Este proceso de separación comezou na tempada 2002-03 co fin de darlle a posibilidade de continuar a práctica deportiva a nivel federado a un grupo de rapaces do concello, que en anos anteriores destacaran na campaña de natación escolar, promovida pola Dirección Xeral para o Deporte da Xunta de Galicia. No devandito programa escolar os rapaces de Arteixo acadaran varios títulos e autonómicos, mais este programa só se dirixía a rapaces dende os 8 os 12 anos de idade. Deste xeito a directiva do Club de Atletismo de Arteixo propúxolle a este grupo a posibilidade de continuar a práctica deportiva dando lugar á sección de natación do club.

Logros
------

Nas últimas tempadas destacaron nadadoras como a Paula Otero, nada no 2004, ou María de Valdés, que compite na modalidade de augas abertas.​​ Gañou unha medalla de prata no Campionato Europeo de Natación de 2022, na proba de 5 km

Notas
-----

1. 1 2  "Historia | Club Natación Arteixo". *natacionarteixo.com*. Consultado o 2023-08-29.
2. ↑  "Paula Otero: "Voy al Mundial a mejorar mis marcas, sin pensar en finales"". *DxT Campeón* (en castelán). Consultado o 2023-08-29.
3. ↑  "Paula Otero: "Voy al Mundial a mejorar mis marcas, sin pensar en finales"". *DxT Campeón* (en castelán). Consultado o 2023-08-29.
4. ↑  "Prensa | Club Natación Arteixo". *natacionarteixo.com*. Consultado o 2023-08-29.
Coordenadas: 39°47′55″N 2°41′37″L﻿ / ﻿39.798611111111, 2.6936111111111

Port de Sóller
O tranvía na estación do Port
**Port de Sóller** é un porto natural e un núcleo de poboación turístico que pertence ao municipio de Sóller, na illa española de Mallorca. En 2019 tiña unha poboación de 2.548 habitantes.

Atópase a uns 3 km da vila de Sóller, coa que está unido por estrada (Ma-11), a través do túnel de sa Mola, e por unha liña de tranvía histórico, cunha frecuencia de paso de media hora, que é un dos principais reclamos turísticos do concello. 

A Torre Picada é unha torre de vixilancia desde a cal se divisa toda a baía. Foi construída no século XVI para defenderse de piratas e corsarios. O antigo oratorio dedicado a Santa Catalina foi reconvertido no Museo do Mar.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Port de Sóller Modificar a ligazón no Wikidata*** |
Coordenadas: 43°15′18″N 2°54′54″O﻿ / ﻿43.254877777778, -2.9148722222222

O **ascensor de Iturribide-Zabalbide** é un ascensor situado na cidade de Bilbao.

Ascensor na rúa de Iturribide

Historia
--------

Inaugurado polo Concello de Bilbao o 15 de maio de 2015, conecta as rúas Iturribide, á altura do número 91, e Zabalbide, á altura do número 43. A súa instalación permitiu mellorar a accesibilidade entre a zona vella e Santutxu, ao salvar unha pendente de 22 graos. O elevador está inclinado, cunha estética semellante á dun funicular.

A obra enmárcase no Plan Especial de Elementos Mecánicos, xunto con outros catro ascensores en Basurtu, Zorrozgoiti, Otxarkoaga e na Praza do Funicular.

Medios de transporte
--------------------

Como medio de transporte alternativo, xunto ao ascensor están os accesos á estación de Santutxu do metro de Bilbao.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ascensores de Txurdinaga-Basarrate
* Ascensor de Begoña
* Funicular de Artxanda

Notas
-----

1. ↑  "Ascensores y rampas" (en castelán).
2. ↑  "Un ascensor conecta ya Zabalbide e Iturribide". *El Correo* (en castelán). 16 de maio de 2015. Consultado o 7 de setembro de 2023.
Coordenadas: 43°02′37″N 87°55′01″O﻿ / ﻿43.043611111111, -87.916944444444

O **BMO Harris Bradley Center** é un pavillón multiúsos que se atopa na localidade estadounidense de Milwaukee, no estado de Wisconsin. É a cancha de xogo dos Milwaukee Bucks da NBA, os Milwaukee Admirals da AHL e o equipo masculino dos Marquette Golden Eagles, da Universidade de Marquette.

Historia
--------

O pavillón terminouse de construír en 1988, cun custo total de 90 millóns de dólares. Veu a substituír 
ao MECCA Arena (actualmente denominado O.S. Cellular Area), que foi construído en 1950. Foi un agasallo ao Estado de Wisconsin por parte dos filántropos Jane Pettit e Lloyd Pettit en memoria do pai de Jane, Harry Lynde Bradley. Na actualidade é o terceiro estadio máis vello dos que actualmente albergan partidos da NBA, por detrás do Madison Square Garden e do Continental Airlines Area.

A construción dun novo estadio de última xeración foi proposto polo dono dos Bucks, o Senador Herb Kohl, mais a reacción da comunidade para a construción deste novo recinto con fondos públicos foi maiormente negativa. En 2009, o gobernador de Wisconsin Jim Doyle incluíu unha disposición nos orzamentos da capital buscando 5 millóns de dólares do estado para renovar o Bradley Center. Con todo, os directores do Bradley Center dixeron aos funcionarios estatais que o pavillón necesitaría 23 millóns de dólares en renovacións, polo que accedeu a aumentar os restantes 18 millóns pola súa conta.

O 21 de maio de 2012, o propietario Herb Kohl e representantes do BMO Harris Bank anunciaron que o banco adquiriu oficialmente os dereitos do nome do Bradley Center, pasándose a chamar "BMO Harris Bradley Center".

Capacidade
----------

O pavillón ten unha capacidade de 20 000 persoas para concertos, 18 717 para partidos da NBA, 19 000 para partidos universitarios e 17 845 para o hóckey sobre xeo.

Eventos
-------

O Bradley Center albergou a *frozen four* (o equivalente á final four de baloncesto) da competición de hóckey sobre xeo da NCAA en 3 ocasións, en 1993, 1997 e 2006. Ademais, nel disputáronse numerosas veladas de Wrestling (loita libre profesional).

Notas
-----

1. ↑  Walker, Don (21 de maio de 2012). "Naming Rights for Bradley Center Sold to BMO Harris". *Milwaukee Journal Sentinel*. Consultado o 21 de maio de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial do Bradley Center
* *Seats3D* - Mapa interactivo de asentos do Bradley Center para os Milwaukee Bucks

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q737976
* GeoNames: 5246608
* MusicBrainz: ID
* Structurae: 20002459

 |
Coordenadas: 39°59′30″N 116°23′26″L﻿ / ﻿39.991544, 116.390478


|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Estadio Nacional de Pequín** (en chinés: *国家体育场/國家體育場*, guójiā tǐyùchǎng) foi o estadio Olímpico para os Xogos do 2008 en Pequín, China, deseñado polos arquitectos suízos Jacques Herzog e Pierre de Meuron, os mesmos arquitectos que deseñaron o estadio Allianz Arena. Con eles colaborou na parte artística, o artista chinés Ai Weiwei.

O Estadio Nacional de Pequín, é comunmente chamado *niño de paxaro*, debido á rede de aceiro que o cobre. Ten 330 metros de longo, 220 ms de ancho e 69 ms de altura. É un dos catro proxectos que o goberno do país encargou a diversos arquitectos do mundo. Está equipado cun sistema de enerxía solar e de recollida de auga de choiva para a súa rega e limpeza.

Acollerá as cerimonias de inauguración e clausura, as probas de atletismo e a final de fútbol nos XXOO de Pequín.

O Estadio Olímpico de Pequín é, a xuízo dos arquitectos "un brillante desafío estético e estrutural" cuxa audacia artística e técnica tivo necesariamente que impresionar a un xurado do que formaban parte impresionantes profesionais como Koolhaas, Nouvel ou Perrault, outorgando así aos arquitectos suízos o encargo maior e quizais máis decisivo das súas carreira.

Á parte do "Estadio Nacional de Pequín" atópase en construción o "Centro Nacional de China", A "sede da Televisión Central de China" e "O Gran Teatro Nacional".

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Estadio Nacional de Pequín*** |

### Outros artigos

* Xogos Olímpicos de Pequín 2008

### Ligazóns externas

* Galería de imaxes

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q133525
* WorldCat
* VIAF: 316597577
* GeoNames: 6695794
* Structurae: 20013675

 |
A distinción entre **denotación** e connotación dos signos conta cunha longa tradición filosófica e lingüística.

Nunha primeira aproximación percíbese que o proceso significativo reviste dúas modalidades:

* Dun lado, o significante transmite determinado contido nocional (significado) primario.
* Doutro, remite a certos valores afectivos evocadores, ideolóxicos etc. asociados ó contido básico.

De aí que, aínda cando en tódalas mensaxes se combinan ambos modos de significación, distínguese ás veces entre unha clase de mensaxes fundamentalmente denotativas (coma as científicas) e outra de mensaxes eminentemente connotativas (coma as artísticas).

Chámase **denotación** ao significado obxectivo dunha palabra, a aquilo que unha palabra significa para a absoluta totalidade de coñecedores dunha lingua, sen que exista a máis mínima discrepancia entre eles. Adoita coincidir este significado co que recollen habitualmente os dicionarios xerais.

Denotación e referencia
-----------------------

O concepto de denotación pode prestarse a certo equívoco: como modalidade que é da significación, a denotación implica un tipo particular de relación entre un significante e un significado e, polo tanto, unha relación interna ó propio signo. É preciso, pois, diferenciar 'denotación' e 'referencia'. Esta última institúe a relación entre o signo e a cousa, a realidade extralingüística.

A denotación e o lugar concreto -dentro do sistema semántico- que o código asigna a un termo nunha cultura determinada. O significado denotativo maniféstase logo como independente do contexto, maniféstase en virtude da manipulación do contexto, da substancia do contido.

| * v
* c
* e
Semántica |
| --- |
| Subdisciplinas | 
* Semántica léxica
* Semántica gramatical
* Onomasioloxía
* Semasioloxía

 |
| Métodos | Análise sémica |
| Unidades | 
* Significado
* Acepción
* Sema
* Semema
* Arquisemema
* Clasema
* Campo semántico

 |
| Relacións | 
* Monosemia
* Polisemia
* Homonimia
* Sinonimia
* Relación de inclusión
* Antonimia
* Meronimia
* Holonimia

 |
| Perspectiva cognitiva | 
* Categorización
* Metáfora
* Metonimia

 |
| Temas relacionados | 
* Denotación
* Connotación
* Virtuema
* Lexema
* Lexicoloxía
* Lexicografía
* Dicionario

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1189753
* MAG: 2778472255

 |
**Albert Ventura Pedreño**, nado o 7 de abril de 1992 en Badalona, é un xogador español de baloncesto internacional profesional. Formado nas categorías inferiores do Joventut Badalona, actualmente xoga para o Río Breogán da Liga ACB. Cunha altura de 1,92 m, xoga na posición de escolta. É o terceiro xogador do Joventut con máis partidos disputados na ACB despois de Rafa Jofresa e Jordi Villacampa.

Traxectoria
-----------

Nado en Badalona, Albert Ventura comezou xogando no colexio AE Minguella. Nun partido contra o Joventut, o principal equipo da súa cidade natal, o equipo fixouse nel e fichouno para ás súas categorías inferiores. Despois de xogar no CB Prat, filial do primeiro equipo, en LEB Prata, debuta na Liga ACB o 27 de marzo de 2011 ante o Meridiano Alicante. No ano 2012 sube definitivamente ao primeiro equipo, onde acaba por converterse no capitán e no terceiro xogador do club con máis xogos disputados despois de Rafa Jofresa e Jordi Villacampa. O 25 de xullo de 2023, despois de trece temporadas no club catalán, anúnciase a súa fichaxe polo Río Breogán.

### Clubs

Ao longo da súa carreira, Ventura ten xogado para os seguintes equipos profesionais:

* España CB Prat (LEB Prata, 2010–2012)
* España Joventut Badalona (ACB / Eurocup, 2011−2023)
* Galicia CB Breogán (ACB / BCL, 2022−presente)

Notas
-----

1. 1 2  "Albert Ventura únese ao Río Breogán". *CB Breogán*. 25 de xullo de 2023. Consultado o 25 de xullo de 2023.
2. 1 2  "Albert Ventura, Basketball Player". *Proballers* (en inglés). Consultado o 25 de xullo de 2023.
3. ↑  "Robinson sella a un segundo del final la victoria del DKV Joventut (75-73)". *acb.com* (en castelán). 27 de marzo de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en acb.com *(en castelán)*
* Perfil en Proballers *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5132957
* ACB: 20200247
* FIBA: 70509

 |
Coordenadas: 41°38′12″N 0°54′07″O﻿ / ﻿41.636592, -0.901822

O **Estadio de La Romareda** é o estadio de fútbol do Real Zaragoza. Pertence ó concello da cidade de Zaragoza e foi inaugurado o 8 de setembro de 1957 cun partido fronte ó Osasuna, no que os locais gañaron por 4-3.

O estadio foi remodelado varias veces. En 1977 termináronse de construír os novos chanzos cubertos e en 1982 con motivo da Copa Mundial de Fútbol de 1982, construíronse as cubertas de xeral sentado. Finalmente en 1994 o campo alcanzou o seu aspecto actual tras a reforma que serviu para que todas as localidades fosen de asento.

Foi unha das sedes dos Xogos Olímpicos de Barcelona 1992 para xogar partidos de fútbol.

A súa capacidade oficial é de 34.596, cunha afluencia media de 28.000 persoas nos partidos do Real Zaragoza.

A Romareda foi proposta como Estadio Olímpico na errada candidatura de Jaca aos Xogos Olímpicos de Inverno de 2014.

Localización
------------

O estadio está situado ao sur da cidade de Zaragoza, no barrio de La Romareda do distrito Universidad. O lateral oeste está na rúa Eduardo Ibarra, o fondo norte na rúa Luís Bermejo, o lateral leste no paseo Isabel a Católica e o fondo Sur na rúa Xerusalén.

Próximos ao estadio atópase o Campus *Praza San Francisco* da Universidade de Zaragoza, os hospitais *Miguel Servet* e *Clínico Lozano Blesa*, e o Auditorio de Zaragoza.

Outros usos
-----------

O estadio é usado esporadicamente para realizar concertos, tales como o de Michael Jackson en 1996, Bruce Springsteen en 1999, Metallica do ano 2004, Maná en 2007 ou Héroes del Silencio os días 10 e 12 de outubro do 2007.

Proxectos de novo estadio
-------------------------

Os primeiros plans para construír un novo estadio en Valdespartera (aforas de Zaragoza) foron abandonados debido ao cambio da corporación municipal (2003); posteriormente pretendeuse reconstruílo na mesma localización, cunha capacidade de máis de 42.000 persoas, pero esta opción quedou truncada debido á admisión a trámite e suspensión cautelar das obras (17 de marzo de 2006) como consecuencia de dúas demandas xudiciais da oposición municipal. Finalmente, o proxecto foi paralizado en marzo de 2007.

En febreiro de 2008 o Concello de Zaragoza, tras un cambio na coalición de goberno, anunciou o acordo para que o novo campo se situase no distrito de San José. Segundo eses plans, La Romareda deixaría de ser o campo do Real Zaragoza aproximadamente en 2012.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Real Zaragoza

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17484
* GEA: 10982
* MusicBrainz: ID
* OSM: 7132867

 |
Coordenadas: 35°53′49″N 5°17′12″O﻿ / ﻿35.8969252, -5.2867421

Vista do monte Hacho.
Fortaleza no Monte Hacho
O **monte Hacho** é unha montaña baixa que se encontra na cidade española de Ceuta. Está situado na costa mediterránea, no estreito de Xibraltar, fronte á pena do mesmo nome. Xunto coa Rocha de Xibraltar considérase unha das dúas Columnas de Hércules, identificándose co **monte Abyla** ou **Abila**. Non obstante outras interpretacións identifican Abyla co monte Musa (851 m), en Marrocos.

Topónimo
--------

Na civilización clásica coñecíase como *Mons Abila* (Monte Abila ou Abyla).

Situación
---------

O monte Hacho encóntrase na península de Almina e coroado pola Fortaleza de Hacho, que foi construída polos bizantinos, antes de ser agregado aos árabes, portugueses e españois. Hoxe en día é un cuartel do exército español. O monte Hacho tamén ten un convento, a ermida de San Antonio; preto del había un monumento, xa retirado, no lugar onde o ditador Francisco Franco se situou para ver a batalla do convoi da vitoria. Actualmente tamén se encontran as ruínas do monumento do Llano Amarillo que conmemora o inicio da Guerra Civil española no norte de África en 1936.

Notas
-----

1. ↑  Datos estadísticos

Véxase tamén
------------

* Columnas de Hércules

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1130287
* DARE: 41590
* EBID: ID
* GeoNames: 2516826
* Peakbagger: 11031

 |
A **Torre Nabemba** (en francés: *Tour Nabemba*), coñecida tamén como **Torre Elf**, é un rañaceos de oficinas da cidade de Brazzaville, na República do Congo. Atópase no sur da cidade, a carón do río Congo. Con 106 metros e 30 andares é o máis alto edificio da República do Congo. Leva o nome na honra do Monte Nabemba, a montaña máis alta do país. A torre foi construída con fondos prestados da compañía petroleira francesa Elf Aquitaine.

A torre foi deseñada por Jean Marie Legrand durante un plan de cinco anos do goberno e foi construída entre 1983 e 1986. Varios ministerios e ONGs teñen a súa sede no edificio, como a Iniciativa Africana de Auto Desenvolvemento, o Novo Padroado para o Desenvolvemento Africano ou a UNESCO. A Torre Nabemba foi inaugurada polo presidente Denis Sassou Nguesso o 3 de febreiro de 1990.

Notas
-----

1. 1 2  Clark, John F.; Decalo, Samuel (9 de agosto de 2012). *Historical Dictionary of Republic of the Congo*. Scarecrow Press. p. 305. ISBN 978-0-8108-7989-8.
2. 1 2  *AED: Africa Economic Digest*. MEED Limited. 1990. p. 9.
3. ↑  "Where rich and poor collide". Bdonline. Arquivado dende o orixinal o 23 de decembro de 2007. Consultado o 6 de novembro de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q302517
* CTBUH: 9045
* Structurae: 20027027

 |
Coordenadas: 51°08′30″N 16°56′39″L﻿ / ﻿51.141797, 16.944094

O **Estadio Municipal de Wrocław** (en polaco: *Stadion Miejski we Wrocławiu*) é un estadio de fútbol situado na cidade de Wrocław, ao oeste de Polonia. É o estadio que usa como local o Śląsk Wrocław. Comezado a construír en 2009 e inaugurado dous anos despois, conta con capacidade para 42.771 espectadores. O exterior do estadio está cuberto por unha malla de fibra de vidro revestida de teflón sustentadas por aneis de aceiro. As cores da fachada poden ser alterados con sistema de alumeamento.

Historia
--------

Foi inaugurado en 10 de setembro de 2011 coa loita polo título mundial de boxeo dos pesos pesados (Consello Mundial de Boxeo, WBC) entre Vitali Klitschko e Tomasz Adamek. O primeiro encontro de fútbol foi un mes despois, o 10 de outubro entre Śląsk Wrocław e o Lechia Gdańsk. O partido terminou con vitoria para os locais por 1 a 0, sendo o neerlandés Johan Voskamp o primeiro en marcar no novo estadio.

Eurocopa 2012
-------------

*Artigo principal**:* Eurocopa de Fútbol Polonia/Ucraína 2012.
### Partidos

O Estadio Municipal de Wrocław albergou durante o campionato tres encontros, todos correspondentes á fase de grupos. Os partidos foron os seguintes:


| Data | Fase | Equipo |  | Resultado |  | Equipo | Espectadores |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 8 de xuño | Primeira rolda | Rusia |  | 4 - 1 | República Checa | República Checa | 40.803 |
| 12 de xuño | Primeira rolda | Grecia | Grecia | 1 - 2 | República Checa | República Checa | 41.105 |
| 16 de xuño | Primeira rolda | República Checa | República Checa | 1 - 0 | Polonia | Polonia | 41.480 |

Galería de imaxes
-----------------

* Alumeamento exteriorAlumeamento exterior
* InteriorInterior

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Sedes da Eurocopa de Polonia e Ucraína 2012

### Ligazóns externas

* Sitio web do estadio
* Sitio web oficial da UEFA Euro 2012

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188706
* GeoNames: 8435762
* MusicBrainz: ID

 |
A **Gran Torre Santiago** é un rañaceos de 300 metros de altura que se atopa na cidade de Santiago, en Chile.

Descrición
----------

É parte do complexo Costanera Center, que comprende un centro comercial, dous hoteis e dúas torres de oficinas. Foi deseñada polo arquitecto César Pelli, titular de Pelli Clarke Pelli Architects dos Estados Unidos, quedando o deseño do complexo comercial a cargo de Watt International do Canadá e as oficinas de arquitectos Alemparte Barreda e Asociados de Chile. A enxeñaría estrutural foi desenvolvida pola compañía chilena René Lagos e Asociados Ing. Civiles Ltda. É a primeira edificación chilena en posuír ascensores expresos, que percorren 60 metros en 7 segundos.

Comparación con outras torres
-----------------------------

Ten 62 pisos e 300 metros de altura, situándose como a torre máis alta de Iberoamérica, desprazando ás Torres do Parque Central de Caracas como as máis altas de Suramérica e ao Bahia Grand Panama como o edificio máis alto de América Latina. É a cuarta máis alta do hemisferio sur, despois da Torre de Sydney (309 m), a Queensland Number One (323 m), ámbalas dúas de Australia, e a Sky Tower (328 m) de Nova Zelandia.

É unha das megaestructuras do mundo situadas nun sector de alto risco sísmico (xunto ao Titanium La Portada, que está a só metros de distancia, as torres Latinoamericana, Maior, Executiva Pemex, Torre BBVA Bancomer, Torre Reforma e Chapultepec Uno da Cidade de México, o Taipei 101 de Taipei, o U.S. Bank Tower dos Ánxeles, California, e o Tokyo Skytree de Toquio).

Notas
-----

1. ↑  "Costanera Center tiene un tercio de los trabajadores que alcanzará en su peak". 12 de abril de 2010. Consultado o 18 de agosto de 2015.
2. ↑  Plataforma urbana

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gran Torre Santiago Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Santiago de Chile
* Queensland Number One
* Taipei 101

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1542408
* CTBUH: 521
* Emporis: 256883
* Structurae: 20064656

 |
A **Torre Lúgano** é un edificio residencial da cidade de Benidorm, na provincia de Alacant. Posúe 42 plantas e 158 metros de altura, sendo na actualidade o terceiro edificio máis alto da cidade alicantina tras o edificio de vivendas Residencial In Tempo, de 200 metros de altura, e o Gran Hotel Bali, con 186 metros.

Situada a 600 metros da Praia de Llevant de Benidorm, encóntrase nunha zona bastante elevada con respecto á praia, concretamente uns 60 metros. Se a isto unimos a súa altura, o resultado é unha vista sobre todos os edificios de Benidorm, a pesar de non ser o máis alto.

Características
---------------

O edificio alberga 204 vivendas e foi finalizado en xuño de 2008. A torre está destinada a vivendas e conta con 49 plantas (160 metros), estando as cinco inferiores incrustadas parcialmente na rocha co obxecto de asegurar a intranslacionalidade do edificio nas devanditas plantas. A estrutura foi calculada e deseñada en formigón armado polo Estudio de Ingeniería Florentino Regalado & Asociados, sen manifestar problema de tipo ningún. A estrutura do edificio está proxectada con pantallas de formigón armado de resistencia características 40 MPa. Os forxados resolvéronse con lousas macizas de 30 MPa planas de 28 cm de espesor e unicamente dúas vigas de canto nas luces maiores co fin de minimizar as deformacións diferidas do forxado en planta. A planta do edificio ten forma de punta de frecha de dimensións 48 x 13, a esvelteza global varía entre 7 e 12 dependendo da base da frecha que tome. En ambos os dous sentidos, a resistencia e rixidez fronte a esforzos horizontais conséguese mediante a interacción do efecto ménsula e efecto pórtico. Fronte a cargas verticais, os elementos portantes foron dimensionar co obxectivo de alcanzar unhas tensións en servizo similares en cada un deles, de modo que as deformacións verticais de primeira e segunda orde non provoquen acurtamentos diferenciais que poidan afectar aos elementos do edificio, sexan estruturais ou non. A cimentación da torre solucionouse cunha lousa maciza de 2,30 m de espesor incrustada nos estratos rochosos do terreo.

Galería de imaxes
-----------------

* A torre durante a súa construción.A torre durante a súa construción.
* Parte superior.Parte superior.
* O rañaceos integrado na cidade.O rañaceos integrado na cidade.

Véxase tamén
------------

* Lista de rañaceos en Benidorm

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3445696
* CTBUH: 3458
* Structurae: 20048710

 |
Coordenadas: 43°19′29″N 1°59′20″O﻿ / ﻿43.324722222222, -1.9888888888889

Monte Urgull
O **monte Urgull** é unha montaña situada en Donostia, no País Vasco, entre a parte vella da cidade e o paseo novo, xunto ao mar Cantábrico.

Etimoloxía
----------

O nome Urgull é de orixe gascón ou bearnés e o seu significado é "orgullo". Así mesmo son de orixe gascoa varios topónimos donostiarras (Polloe, Ayete, Miramon, Ulia, Mompás, Morláns...). Isto débese a que no momento da fundación de Donostia (1180) o lugar xa contaba cun asentamento de poboación maioritariamente gascoa.

Fortificacións
--------------

Neste promontorio consérvanse fortificacións que no seu día abrazaban por completo a antiga cidade. Empregadas militarmente no pasado, onde foi o último bastión da resistencia francesa na cidade durante o asedio de Donostia en 1813, hoxe albergan exposicións, ademais de compor un atractivo parque urbano con espectaculares vistas das praias que adornan a fisionomía da localidade. Urgull tamén ten vexetación natural e exótica.

Na parte alta está o Castelo da Mota, con tres capelas, unha delas dedicada ao Cristo da Mota. Unha destas capelas (de 16 metros de altura) serve de peaña á emblemática imaxe do Sacro Corazón de Xesús, de 12,5 metros de estatura. No século XIX situouse neste castelo unha torre do telégrafo óptico, en concreto a número 50 da liña de Castela, que comunicaba Madrid con Irún.

Na saia do monte teñen asento unha serie de fortificacións que se modernizaron co paso dos séculos: as baterías das Damas, de Bardocas, do Miradoiro, do Príncipe, da Raíña, Alta de Santa Clara, Baixa de Santa Clara etc. así como un cuartel a proba de bomba (s. XIX), a polvoreira de Santiago, a galería de tiro, a gruta-almacén etc. O monte foi vendido polo Estado ao Concello de Donostia no ano 1915, comezando a destrución das fortificacións, que se conservaron en gran parte grazas a un accidente ocorrido na voadura dun cuartel. No ano 1965 gran parte destas construcións foron rehabilitadas.

Notas
-----

1. ↑  "O telégrafo do monte Urgull en *Telegrafía Óptica*.". Arquivado dende o orixinal o 24 de outubro de 2009. Consultado o 03 de novembro de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Monte Urgull en donostiasansebastian.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2030934
* GeoNames: 3107220

 |
A **Universidade de Boloña** (en italiano **Università di Bologna**) é unha institución pública italiana. Fundada en Boloña en 1088 da man de Irnerius, é a universidade máis antiga da Europa e do mundo occidental.

Historia
--------

Na Idade Media, foi famosa en toda Europa polas súas escolas de humanidades e dereito, tanto canónico coas figuras de Graciá e o seu Concordia Discordántium Cánonum e de Irnerius no dereito civil levando ao dereito a unha época de esplendor en Europa provocando a súa independencia como ciencia xurídica da retórica.

Os poetas Dante e Petrarca estudaron nesta universidade. Denominada oficialmente *Alma mater studiorum*, a universidade é unha institución para estudantes de dous sexos, mantida polo sido. Ofrece cursos de artes, dereito, medicina, farmacia, matemática, enxeñería, agronomia, medicina veterinaria e pedagoxía. O semiólogo e escritor italiano Umberto Eco é o titular da cátedra de semiótica desta universidade. O ex-primeiro ministro de Italia, Romano Prodi, é profesor do departamento de economía.

Notas
-----

1. ↑  Anagrafe

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131262
* WorldCat
* VIAF: 155886025
* BIBSYS: 90679352
* BNE: XX129973
* BNF: 118679363
* BRE: 1876123
* CiNii: DA01034030
* Dialnet: 1030956
* EBID: ID
* EUFP: 999993953
* GEC: 0068497
* GeoNames: 9610626
* GND: 112454-7
* Google Maps: 12412063836865239793
* GRID: grid.6292.f
* ICCU: CFIV033745
* ISNI: 0000 0004 1757 1758
* LCCN: n79043915
* MAG: 9360294
* NKC: kn20050711002
* NLA: 35744419
* NLG: 248844
* openMLOL: 78245
* PTBNP: 478269
* QS: ID
* ResearchGate: University\_of\_Bologna
* SUDOC: 026430479
* THE: ID
* ULAN: 500312889
* U-Multirank: ID

 |
A **Torre Europa** é un rañaceos da cidade de Madrid, o sétimo máis alto da capital española con 121 metros de altura. Ten 30 plantas e alberga oficinas de diferentes empresas. Atópase no complexo empresarial do AZCA, máis concretamente na esquina da Avenida do General Perón co Paseo de la Castellana.

Foi construído en 1985 polo arquitecto Miguel Oriol e Ybarra. Durante os fins de semana, convértese nunha zona destacable de lecer, debido aos restaurantes que abren as súas portas nos niveis inferiores.

O 5 de outubro de 1990 sufriu un incendio na súa planta 29, sen graves consecuencias. O 1 de maio de 2002 a banda terrorista ETA atentou contra o edificio con 20 kg dun potente explosivo, aínda que só destruíu algunhas fiestras.

Notas
-----

1. ↑  ETA burla cun coche bomba o dispositivo policial do partido entre Real Madrid e Barcelona

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Torre Europa Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lista de rañaceos en Madrid
* AZCA

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2421828
* CTBUH: 4891
* Emporis: 111982
* Structurae: 20004692

 |