recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ramiro Manuel Sabell Mosquera**, nado en Santiago de Compostela o 13 de marzo de 1899 e finado en Pontevedra o 19 de xullo de 1990, foi un mestre e inspector de primeira ensinanza.

Traxectoria
-----------

Estudou Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela, xunto a Eduardo Nogueira Pereira. Mestre en Baión (Vilanova de Arousa) de 1921 a 1924 onde foi correspondente de *El Pueblo Gallego*. Na ditadura de Primo de Rivera foi destinado á escola graduada de Ponteareas e foi nomeado concelleiro en 1924. Logo de presentar a dimisión o alcalde José Garra Garra en agosto de 1925, foi nomeado alcalde de Ponteareas en setembro. Mantívose no cargo ata principios de 1930. Tivo unha participación directa para que o mestre Reveriano Soutullo compoñera o pasodoble Puenteareas. En 1934 aprobou as oposicións a inspector de ensinanza primaria e foi destinado a Pontevedra onde pasou toda a súa carreira profesional.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Garra Garra** |  **Alcalde de Ponteareas** 1925 - 1929 | Sucesor:**Severo María Ojea Ferro** |

Vida persoal
------------

Casou con Concepción Salgués Otero o 3 de agosto de1931 e tivo nove fillos, entre outros o cámara de cine Ramiro Sabell Salgués. Era tío carnal do médico e Presidente da Real Académia Gallega Domingo García-Sabell.

Homenaxes
---------

Leva o seu nome unha rúa e CEIP Mestre Ramiro Sabell Mosquera de Ponteareas.

Notas
-----

1. ↑  *Escuela Normal de Maestros de Santiago. Matrículas para los cursos de 1906 a 1907 hasta de 1919 a 1920* (AHUS, A.2861; p.33v).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Porto Ucha, Anxo Serafín. "Mestres ponteareáns para a historia. D. Ramiro Sabell Mosquera (1899 - 1990)" (PDF). *Pregón. Revista da Festa do Corpus Christi de Ponteareas* **2012**: 53–54. Consultado o 26 de xaneiro de 2018.
* Sabell Mosquera, R: "El Pasodoble Puenteareas", Faro de Vigo, 20-10-1979.
***Ragged Glory*** é un álbum de Neil Young e Crazy Horse editado o 10 de setembro de 1990 a través do selo Reprise Records.

O álbum regresa ao estilo hard rock previamente explorado en *Everybody Knows This Is Nowhere* e *Zuma*. Os dous primeiros temas son cancións de que Young e Crazy Horse compuxeron e interpretaron en directo orixinalmente nos anos 70. "Farmer John" é unha versión dunha canción dos anos 60, composta polo dúo de R&B Don and Dewey e tamén interpretada pola banda de garage rock The Premiers. Young revelou que a canción "Days that Used to Be" está inspirada no tema de Bob Dylan "My Back Pages". "F\*!#in' Up" é versionada frecuentemente por Pearl Jam ao vivo.

Listaxe de cancións
-------------------

Todos os temas compostos por Neil Young agás onde se indique.

1. "Country Home" – 7:05
2. "White Line" – 2:57
3. "F\*!#in' Up" – 5:54
4. "Over and Over" – 8:28
5. "Love to Burn" – 10:00
6. "Farmer John" (Don Harris, Dewey Terry) – 4:14
7. "Mansion on the Hill" – 4:48
8. "Days That Used to Be" – 3:42
9. "Love and Only Love" – 10:18
10. "Mother Earth (Natural Anthem)" – 5:11

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q515341
* Discogs: 38731
* EBID: ID
* MusicBrainz: ID

 |
**Ramiro Moure Ansoar**, nado en Taboada en 1958, é un funcionario de prisións e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Traballou de mestre industrial e funcionario de Institucións Penitenciarias. Na súa xuventude estivo vinculado a distintas iniciativas asociativas e culturais da vila, chegando a presidir a Asociación Cultural O Carballo. 

Concelleiro do PPdeG en Taboada, cando en xullo de 2009 José Jesús Ramos Ledo renunciou á alcaldía para ser Xefe territorial da Consellería de Educación, foi elixido alcalde. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Taboada e foi elixido alcalde con maioría absoluta. De novo, revalidou a maioría absoluta nas municipais de 2015 e 2019. 

Nas eleccións municipais de 2023, a súa candidatura caeu até os 4 concelleiros, por 4 do PSdG-PSOE e 3 do BNG, que accederon ao goberno municipal en coalición.

Notas
-----

1. ↑  M.F. X. (17 de febreiro de 2019). "Ramiro Moure, candidato a revalidar a alcaldía do PP en Taboada". *xornaldelemos.gal*. Consultado o 14-9-2019.
2. ↑  "Ramiro Moure fue elegido nuevo alcalde de Taboada tras la renuncia de José Ramos en un pleno emotivo". 7/7/2009. Consultado o 1/3/2021.
3. ↑  "PSOE y BNG firman en Taboada su acuerdo para compartir gobierno". 23/6/2023. Consultado o 11/7/2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Taboada

### Ligazóns externas

* Entrevista en *El Progreso*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Jesús Ramos Ledo** |  **Alcalde de Taboada** 2009 - 2023 | Sucesor:**Roi Rigueira Agromartín** |
| Praslin, Seychelles |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Seychelles |
| Localización | Océano Índico |
| Arquipélago | Seychelles |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) | 6.500 hab. |
| Superficie | 38 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 4°19′S 55°44′L﻿ / ﻿-4.317, -55.733 |
| Maior Altura | 384 m |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

**Praslin** é a segunda illa en tamaño de Seychelles (38 km²). Está situada a 44 km ao nordeste de Mahé. A súa poboación rolda ao redor das 6.500 persoas e ten dúas distritos administrativos (Baie Sainte Anne e Grand' Anse (Praslin). Os seus asentamentos principais son Baie Ste Anne, Anse Volbert e Grand Anse.

Foi chamada *"Isle de Palmes"* polo explorador Lazare Picault en 1744. Durante un tempo foi utilizado como agocho polos piratas e os comerciantes árabes. En 1768 foi renombrada como Praslin en honra do diplomático francés César Gabriel de Choiseul, duque de Praslin.

Praslin coñécese como destino turístico, con moitas praias e hoteis. Tamén ten bosques tropicais, con paxaros como o Bulbul de Seychelles e o seu endémico papagaio negro. A fermosa Reserva Natural Val de Mai *(Valée de Mai Nature Preserve)* patrimonio da humanidade, é coñecida polo "Coco de Mer" ou Coco Dobre e as orquídeas de vainilla. Dise que o xeneral Charles George Gordon de Khartoum (1833-1885) estaba convencido de que o Val de Mai era o "xardín do Eden".

En Praslin atópase o Aeroporto da illa de Praslin. As illas circundantes son Curieuse, La Digue, Cousin, Cousine e Aride. Ten tamén algúns illotes próximos como **Round Island** (0'193 km²) e **Chauve Souris** (0.007 km²) ambos con hoteis.

Galería
-------

* Aeroporto de PraslinAeroporto de Praslin
* Praia en PraslinPraia en Praslin
* Seychelles Bulbul (Hypsipetes crassirostris) en PraslinSeychelles Bulbul (*Hypsipetes crassirostris*) en Praslin

* O Val de Mai na Illa Praslin.O Val de Mai na Illa Praslin.
* Mapa de PraslinMapa de Praslin
* Coco de marCoco de mar
* Coco de Mer, ou Coco do MarCoco de Mer, ou Coco do Mar

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* fotos de PraslinArquivado 15 de outubro de 2009 en Wayback Machine.
* Fotogalería de Praslin
* Mapa de Praslin
* Imaxes de satélite de PraslinArquivado 04 de abril de 2009 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q581819
* WorldCat
* VIAF: 246988897
* EBID: ID
* GEC: 0514092
* GeoNames: 241210
* GND: 7516522-3

 |
**Raimundo Julian Vidal Pazos**, nado en Marín o 8 de decembro de 1889 e finado en Vigo o 18 de abril de 1976, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Peregrina Pazos Landín e José Vidal. Estudou no Seminario de Santiago de Compostela onde cursou a carreira eclesiástica que non rematou. Licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Fundador e presidente da Junta de Defensa de Marín, foi propulsor do movemento popular de incautación da Lonxa e da marcha sobre Pontevedra na súa defensa. Dirixiu o semanario *Marín* ata outubro de 1913, no que colaborou posteriormente. Foi oficial do concello de Moaña (1914). Vinculado ao agrarismo, colaborou en *El Progreso*, foi secretario da Federación Agraria de Marín (1922), dirixiu *La Voz del Campo*, foi correspondente en Marín de *Galicia* e presidente da Federación Provincial Agraria de Pontevedra. Como presidente da Federación de Pontevedra foi un dos animadores da campaña anticaciquil de 1930 xunto con Portela Valladares e Ramón Salgado Pérez. Tamén foi un dos asinantes do pacto de Barrantes. En 1931 foi acusado de prácticas caciquís.

Durante a II República afiliouse á CEDA e foi nomeado gobernador civil de Palencia (do 21-12-1935 ao 6-2-1936) e Castelló (do 6-2-1936 ao 25-2-1936)

Fundador do Colexio de Avogados de Vigo, do que foi decano ata a súa morte, promoveu o Comité de Derecho Marítimo. Foi designado procurador nas Cortes españolas como representante dos Colexios de Avogados en 1961 e 1964. Ingresou na Real Academia de Xurisprudencia en 1968. Dirixiu a *Revista Jurídica y Administrativa de Galicia*.

Recoñecementos
--------------

* Foi condecorado coa Gran Cruz de San Raimundo de Peñafort.
* Unha rúa en Marín leva o seu nome.

Notas
-----

1. ↑  Raimundo Vidal Pazos

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Serrallonga i Urquidi, Joan (2007). "El aparato provincial durante la Segunda República. Los gobernadores civiles, 1931-1939" (PDF). *Hispania Nova* (7). Consultado o 10 de outubro de 2012.

### Ligazóns externas

* Vidal Pazos, ética e recordo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12398527
* BNE: XX1304157
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 119410

 |
**Regina Polín Rodríguez**, nada en Covelas (Castroverde) o 7 de setembro de 1950, é unha política galega do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Filoloxía Española pola Universidade de Santiago de Compostela, foi mestra titular de lingua Inglesa no IES Poeta Díaz Castro de Guitiriz.

Nas eleccións municipais de 2003 presentou a súa candidatura nas listas do PSdeG-PSOE, presentándose como independente en substitución do seu marido, tamén candidato á alcaldía e deputado provincial en anteriores comicios. Logo de superar por 200 votos á candidatura do PPdeG, foi elixida alcaldesa coa colaboración do único representante do BNG. Máis tarde abandonou a súa independencia co ingreso no PSdeG-PSOE. Nas eleccións municipais de 2007 acadou a maioría absoluta ó facerse con 7 concelleiros dos 13 en xogo, logro recompensado cunha acta na Deputación Provincial de Lugo na que foi nomeada delegada da Área de Economía e Facenda.

Nas municipais de 2011 perdeu a alcaldía en favor do candidato do PPdeG Xosé María Teixido Núlez, o cal pactou co único concelleiro de Converxencia Galega. Nas municipais de 2015 volveu encabezala candidatura do PSdeG e recuperou a alcaldía por maioría simple. Nas eleccións municipais de 2019 optou por non presentarse á reeleción e foi sucedida á fronte do PSdeG por Marisol Morandeira, a cal logrou a alcaldía por maioría absoluta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**María José Vázquez Lorenzo** |  **Alcaldesa de Guitiriz** 2003 - 2011 | Sucesor:**Xosé María Teixido Núñez** |
| Predecesor:**Xosé María Teixido Núñez** |  **Alcaldesa de Guitiriz** 2015 - 2019 | Sucesor:**Marisol Morandeira** |

Notas
-----

1. ↑  El País
2. ↑  «Decíamos ayer», afirma la alcaldesa de Guitiriz al volver al cargo
3. ↑  Regina Polín: «Traballei 16 anos en política. Hai que renovar»
4. ↑  Concello de Guitiriz (ed.). "Corporación Municipal". *www.concellodeguitiriz.com*. Arquivado dende o orixinal o 22 de xullo de 2019. Consultado o 22 de xullo de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Guitiriz

### Ligazóns externas

* Entrevista en *El Progreso*
**Rosa Muhando**, coñecida tamén profesionalmente como **Rosa Mhando** e nada en Dumila en xaneiro de 1976, é unha cantante e letrista de gospel tanzana.

Traxectoria
-----------

Muhando naceu nunha vila do distrito de Kilosa, procedente dunha familia de devotos musulmáns. Segundo o seu relato con nove anos e logo de tres anos enferma tivo unha visión de Xesús Cristo, e curou. Máis tarde converteuse ao cristianismo. Comezou no mundo da música como profesora do coro de Santa María da igrexa anglicana de Chimuli na rexión de Dodoma.

En 2005 levou os premios á mellor cantante feminina e mellor cantante relixiosa dos Tanzania Music Awards e converteuse nunha das principais cantantes tanzanas nun estilo de gospel que como outros músicos da súa xeración integrou elementos locais e seculares e mesmo incluíu na súa música xéneros menos usuais como reggae e rumba.

Discografía
-----------

* *Mteule Uwe Macho* (2004)
* *Kitimutimu* (2005)
* *Jipange Sawasawa* (2008)
* *Nyota ya Ajabu* (2010)
* *Utamu Wa Yesu* (2011)
* *Nampenda Yesu* (2017)
* *Jitenge Na Lutu* (2017)
* *Hangriema* (2017)
* *Usife Moyo* (2018)

Notas
-----

1. ↑  "Kilitime". *web.archive.org*. 2006-05-15. Archived from the original on 15 de maio de 2006. Consultado o 2020-10-27.
2. ↑  Otiso, Kefa M. (2013). *Culture and Customs of Tanzania*. ABC-CLIO. p. 191.
3. ↑  Damaris Seleina Parsitau (2012). "Gospel Music in Africa". En Elias Kifon Bongmba. *The Wiley-Blackwell Companion to African Religions*. Wiley-Blackwell. p. 500.
4. ↑  Perullo, Alex (2011). *Live from Dar es Salaam: Popular Music and Tanzania's Music Economy*. Indiana University Press. p. 138.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7367866
* Europeana: ID

 |
**Ramiro Varela Peón**, nado en Artoño (Agolada) o 23 de xullo de 1956, é un político galego.

Traxectoria
-----------

O seu sogro, Manuel Costa Casares, foi o anterior alcalde de Agolada e o primeiro da democracia. Varela foi tamén presidente do Consorcio para o Servizo Contraincendios e Salvamento das comarcas do Deza e Tabeirós-Terra de Montes.

Varela entrou no consistorio como porteiro, ascendeu a auxiliar administrativo e máis adiante xuíz de paz e responsable da brigada de Protección Civil. Varela participou dende 1991 na lista do Partido Popular como suplente, posto que repetiu ata 1999. En 2003 foi o número 11 (o último da lista de candidatos). Trala dimisión do seu sogro como alcalde en novembro de 2005 accedenu á alcaldía trala renuncia doutros tres candidatos da lista do PPdeG local, o que posibilitou que Varela pasase do posto 11 ó 7 e puidese ser elixido edil. Encabezou a candidatura do PPdeG en 2007 e foi reelixido alcalde con maioría absoluta, ó igual que en 2011 e 2015. En setembro de 2016 tomou posesión como deputado provincial trala renuncia de Xosé Crespo. En 2019 perdeu a alcaldía en favor do candidato do Partido Anticorrupción y Justicia Luís Calvo Miguélez, o cal logrou a maioría absoluta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Costa Casares** |  **Alcalde de Agolada** 2005 - 2019 | Sucesor:**Luís Calvo Miguélez** |

Vida persoal
------------

Está casado e ten dúas fillas.

Notas
-----

1. ↑  Un último pitillo como alcalde. www.farodevigo.es, sen data. *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Agolada

### Ligazóns externas

* Entrevista en *Faro de Vigo*
**Ramon d'Abadal i Calderó**, nado en Vic o 7 de xaneiro de 1862 e finado en Rupià en novembro de 1945, foi un político catalán.

Traxectoria
-----------

Estudou dereito en Barcelona, foi dirixente da Lliga Regionalista dende a súa fundación en 1901, foi presidente do Ateneu de Barcelona (1902) e da Acadèmia de Jurisprudència i Legislació de Catalunya, alcalde de Barcelona (1903 e 1911). Foi tamén senador por Barcelona (1907-1918).

En 1917 foi presidente da Asemblea de Parlamentarios que se reuniron en Barcelona. Presidente da Lliga Regionalista dende 1917 ata 1936. Decano do colexio de Avogados de Barcelona, en 1926 o goberno de Miguel Primo de Rivera destitúeo, mándao a prisión e acaba no desterro en Alcalà de Xivert (Castelló).

Durante a República foi deputado nas Cortes e no Parlamento de Cataluña. En 1936 exiliouse en Italia e deu o seu apoio á sublevación contra da República.

Notas
-----

* 

1. ↑  "Abadal i Calderó, Ramón d'". *Diciopedia do século 21* **I**. Edicións do Cumio, Galaxia e do Castro. 2006. p. 18.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3133207
* WorldCat
* VIAF: 279930201
* BNE: XX970957
* BNF: 14473162d
* CANTIC: a1003531x
* DBE: ramon-d-abadal-i-caldero
* FAST: 370729
* GEC: 0000040
* GND: 124363067
* ISNI: 0000 0000 6130 0956
* LCCN: n96022267
* NTA: 124460569
* OL: OL759683A
* SELIBR: 176041
* SUDOC: 069737355
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 120
* Senadores de España (1834-1923): 2

 |
**Raimundo López Pol**, nado en Santiago de Compostela en 1877 e finado na mesma cidade o 19 de setembro de 1958, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

Figura da artesanía compostelá, foi escultor na súa xuventude. Dedicouse ao comercio. Foi presidente do Centro Republicano compostelán durante a monarquía e concelleiro de Santiago de Compostela dende 1911. Foi elixido alcalde de Santiago de Compostela nas eleccións municipais de abril de 1931. Militante da ORGA, en xullo de 1932 convocou unha asemblea de municipios de toda Galicia para a elaboración do proxecto de Estatuto de Galicia (1932). Foi cesado como alcalde en novembro de 1934. Foi un dos fundadores do Partido Nacional Republicano do que foi elixido presidente do comité local de Santiago de Compostela en maio de 1935. Nas eleccións de febreiro de 1936 concorreu na Candidatura Republicana de Centro e Coalición que encabezaba Manuel Iglesias Corral pero non foi elixido. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 sufriu multas e foi desterrado. Permaneceu tres anos en Cuba, retornando a Santiago de Compostela en xullo de 1939. Xulgado o 8 de febreiro de 1940, foi condenado a seis meses de inhabilitación e sancionado cunha multa de 25.000 pesetas.

Vida persoal
------------

Casou en 1900 con Concepción Garabal Sánchez, que finou en 1928, e foi pai de Mercedes, Santiago, Manuel (destacado pintor) e Concepción López Garabal.

Notas
-----

1. ↑  *La Noche*, 20-9-1958, p. 2.
2. ↑  *El Eco de Santiago*, 19-11-1934, p. 1.
3. ↑  *El Compostelano*, 10-5-1935, p. 2.
4. ↑  *El Compostelano*, 24-7-1939, p. 2.
5. ↑  *Gaceta de Galicia*, 16-5-1900, p. 2.
6. ↑  *El Compostelano*, 27-4-1928, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en Nomes e Voces

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Felipe Gil Casares** |  **Alcalde de Santiago** 1931 - 1934 | Sucesor:**Francisco Vázquez Enríquez** |
| Quetzal (moeda) |
| --- |
| **Quetzal**  |
|  |
| Código: | GTQ |
| Ámbito: |  Guatemala |
| Símbolo: | Q |
| Fracción: | 100 centavos |
| Moedas: | 1, 5, 10, 25, 50 centavos e 1 quetzal |
| Billetes: | 50 centavos, 1 quetzal, 5, 10, 20, 50, 100 e 200 quetzais |
| Emisor: | Banco de Guatemala |
| Taxa de troco:10-08-2011 | 1 EUR = 11,1255 GTQ
1 USD = 7,8545 GTQ |
| *Troco actual* |

O **quetzal** é a unidade monetaria utilizada en Guatemala. Foi creada durante o goberno do expresidente José María Orellana en 1925 e é a de curso legal até o presente; apareceu en substitución do peso guatemalteco. O quetzal divídese en 100 centavos. O Banco de Guatemala é o organismo económico responsábel da emisión de moeda. Na actualidade, circulan moedas de 1, 5, 10, 25 e 50 centavos de quetzal, e de 1 quetzal. Polo que se refire ao papel moeda, circulan billetes de 1, 5, 10, 20, 50,100 e 200 quetzais.

Notas
-----

1. ↑  "quetzal". *TERGAL*. Consultado o 26/12/2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Quetzal*** |

### Ligazóns externas

* Banco de Guatemala Arquivado 25 de setembro de 2020 en Wayback Machine. *(en castelán)*
O xogador profesional de rugby, Robert Lui, do pobo murri.
Os **murri** son un pobo aborixe australiano orixinario do actual estado de Queensland. O termo é, en ocasións, asociado erradamente con pobos doutras partes de Australia. Os murri abranguen un grupo de tribos e grupos familiares estendidos ó longo da rexión (como os yugarabul, os jagera, os pobos de Coorparoo, e o pobo kwiambal de máis ó sur). As comunidades aborixes doutras rexións de Australia inclúen ós koori, anangu, noongar e nunga, entre outras.

Moitos murri foron desprazados forzosamente das súas terras e recolocados en misións cristiás xunto con outras tribos coas que pode que non tiveran relacións amigables. Entre 1900 e 1972, unha gran cantidade de nenos murri foron parte das xeracións roubadas.

Notas
-----

1. ↑  "Bringing them Home - 5 Queensland". Arquivado dende o orixinal o 17 de agosto de 2000. Consultado o 13 de xullo de 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista dos pobos indíxenas de Australia
En Dereito fiscal, o **principio de progresividade** implica que o tipo de gravame é función crecente da base impoñíbel, isto é, a medida que crece a capacidade económica dos suxeitos, crece a porcentaxe da súa riqueza que o Estado exixe en forma de tributos.

O principio de progresividade e o principio de proporcionalidade son diferentes. Nun tributo proporcional o tipo de gravame mantense fixo; polo tanto, a débeda tributaria crece só na medida en que o fai a capacidade económica. Pola contra, nun tributo progresivo crece o tipo de gravame ao aumentar a capacidade económica, normalmente co límite do principio de non confiscatoriedade.

A progresividade fiscal une á función recadatoria outras como a de redistribución da renda.

Notas
-----

1. ↑  Martín Queralt, Lozano Serrano, Casado Ollero & Tejerizo López (2002): *Curso de Derecho financiero*. Madrid: Editorial Tecnos. ISBN 84-309-3890-7, páxs. 117 e 118.
2. ↑  García Caracuel, María (2004): *Las prestaciones tributarias a cuenta: perspectivas de reforma*. Granada: Editorial de la Universidad de Granada. ISBN 978-84-338-4456-9 páx. 276.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q509331
* BNCF: 14481
* EBID: ID
* GND: 4057450-7
* JSTOR: progressive-taxation
* LCCN: sh85132868
* MAG: 2780846222

 |
O **Rally do Lacón de 1992** foi a 26ª edición de dito rally e a terceira proba da tempada 1992 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse entre o 13 e o 14 de maio de 1992 e o vencedor foi Manuel Senra, sobre o seu Peugeot 309 GTI 16v.

Resumo
------

Germán Castrillón dominou as primeiras dúas seccións das tres que compoñían o rally, mentres que Manuel Senra foi o máis rápido nos treitos nocturnos do domingo, que pechaban a proba. Os vehículos chegaron á meta con Castrillón na primeira posición e con Senra segundo, a 11 segundos do cabanés. Con todo, tras finalizar a carreira Senra puxo unha reclamación sobre o o primeiro paso por Cabanelas, treito que fora anulado e non contabilizado ao caer unha árbore na estrada despois de que xa pasaran seis participantes, incluído o propio Senra, pero non Castrillón. Os comisarios déronlle a razón e contabilizaron os tempos dos pilotos que completaron dito treito adxudicándolle ao resto o peor dos seis tempos. Con estes novos tempos a clasificación mudou e declarouse gañador a Manuel Senra. A decisión enfadou ao equipo dos Castrillón, que acusaron á organización de "regalarlle o rally a Senra" e prometeron que non volverían correr o Rally do Lacón, promesa que mantiveron. O carballiñés José María Banga completou o podio.

Clasificación
-------------

| Pos | Piloto | Copiloto | Automóbil | Tempo |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Galicia Manuel Senra | Galicia José Maceiras | Peugeot 309 GTI 16v | 1h04'29'' |
| 2 | Galicia Germán Castrillón | Galicia Estrella Castrillón | Ford Sierra Cosworth | 1h04'38'' |
| 3 | Galicia José María Banga | Galicia Modesto González | Citroën AX Sport |  |
| 5 | Galicia José Carlos Táboas | Galicia Manuel Gilsanz | Citroën AX Sport |  |
| 6 | España Javier Azcona | España Gonzalo Chaure | Renault Clio 16v |  |
| Abandonos |
| - | Galicia José María Magdaleno | Galicia Manuel Campos | Lancia Delta Integrale | - |
| - | Galicia Javier Paz | Galicia Manuel García | Citroën AX Sport | - |

Notas
-----

1. 1 2  "Una reclamación contra Castrillón otorga a Manuel Senra el triunfo en el Ralli do Lacón". *La Voz de Galicia* (en castelán). 15de xuño de 1992. p. 34.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
2. ↑  "José María Banga fue el mejor entre los locales y tercero en la clasificación general". *La Voz de Galicia* (en castelán). 16 de xuño de 1992. p. 38.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rally de Noia** |  **Campionato de Galicia de Rally** Tempada 1992 | Sucesor:**Rally de Ferrol** |
Defínese como **reflexión** o fenómeno que explica o motivo pola cal unha onda é reflectida. Na existencia normal dunha onda cun obstáculo hai reflexión, absorción e transmisión, isto último, cando a onda é capaz de traspasar o obxecto obstáculo.
Unha onda reflíctese (rebota e volve ao medio do cal provén) cando se encontra cun obstáculo que non pode traspasar nin rodear.

Características
---------------

O tamaño do obstáculo e a lonxitude de onda determinan se unha onda rodea o obstáculo ou se se reflicte na dirección da que proviña.

Se o obstáculo é pequeno en relación coa lonxitude de onda, o son circunvarao (difracción), mais, se é ao revés, un obstáculo grande, o son reflíctese (reflexión).

Se a onda se reflicte, o ángulo da onda reflectida é igual ao ángulo da onda incidente, de modo que se unha onda sonora incide perpendicularmente sobre a superficie reflectinte, volve sobre si mesma.

A reflexión non actúa igual sobre as altas frecuencias que sobre as baixas. A lonxitude de onda das baixas frecuencias é moi grande (pode chegar aos 18 metros), polo que son capaces de rodear a maioría de obstáculos; en cambio as altas frecuencias non rodean os obstáculos polo que se producen reflexión, que provocan sombras detrás dos obxectos.

Acústica
--------

Na acústica, esta propiedade das ondas é amplamente coñecida e aproveitada. Non só para illar, senón tamén para dirixir o son cara ao auditorio mediante placas reflectoras (reflectores e tornavoces).

A liña amarela é o son directo, as outras liñas son algunhas das primeiras reflexións.

Fenómenos relacionados coa reflexión
------------------------------------

* As **ondas estacionarias**. Unha onda estacionaria prodúcese pola suma dunha onda e a súa onda reflectida sobre un mesmo eixe. Dependendo como coincidan as fases da onda incidente e da reflectida, produciranse modificación no son (aumenta a amplitude ou diminúe), polo que o son resultante pode resultar desagradable. En determinadas circunstancias, a onda estacionaria pode facer que a sala entre en resonancia.
* O **eco**. O sinal acústico orixinal extinguiuse, pero aínda non é devolto o son en forma de onda reflectida. O eco explícase porque a onda reflectida chéganos nun tempo superior ao da persistencia acústica.
* A **reverberación**. Prodúcese reverberación cando as ondas reflectidas chegan ao oínte antes da extinción da onda directa, é dicir, nun tempo menor que o de persistencia acústica do oído.
**Raimo Heino**, nado en Helsinqui o 13 de setembro de 1932 e finado na mesma cidade o 30 de novembro de 1995, foi un escultor e deseñador de moedas finlandés.

Traxectoria
-----------

Raimo Heino cursou estudos artísticos na Escola Libre de Arte entre 1953 e 1956, na escola da Academia Finlandesea de Belas Artes entre 1954 e 1957, e no Instituto Finlandés de Arte e Deseño entre 1962 e 1963. En 1963 habilitouse como profesor de Debuxo na Escola Industrial de Arte.

Heino exerceu tamén a docencia no ensino secundario (1960-1968), na escola da Academia Finlandesa de Belas Artes (1969-1971) e na Universidade Tecnolóxica de Tampere.

A disciplina na que máis sobresaíu Heino foi a medallística, e tamén cultivou a escultura en miniatura. Á súa autoría débenselle 216 medallas, creadas cun estilo moi persoal, entre o realismo e o humorismo.

Tamén é autor de traballos escultóricos en exteriores e algúns relevos en bronce en edificios públicos.

No ámbito da moeda, Heino foi elixido polo Banco de Finlandia e pola Casa da Moeda de Finlandia para deseñar o anverso nacional da moeda de dous euros, que comezou a cuñarse en 1999. O seu deseño desta moeda caracterízase por dúas bagas con flores da coñecida como "amora ártica", característica do norte de Finlandia.

Heino participou coa súa obra en exposicións internacionais nas cidades de Rostock (1967), Talín (1968), Budapest (1978), Varsovia (1979), Viena (1971), Estocolmo (1976), Odesa (1979), e Leningrado, Moscova, Riga e Berlín (1985).

Heino foi un dos fundadores en 1965 do Gremio da Medalla de Arte de Finlandia, e tamén presidiu a Comisión Estatal de Artes Visuais (1977-1979), o Gremio de Artistas de Finlandia (1970-1972 e 1974-1977) e a Unión de Escultores (1973-1974).

Entre os recoñecementos á súa traxectoria máis salientables están a Orde das Artes e das Letras de Francia, en 1983, e a Medalla *Pro Finlandia* en 1985.

Vida persoal
------------

Raimo Eino era fillo de Aune Ellen Hellqvist e de Paavo Johannes Heino. En 1957 casou coa pintora Marja Kuoppamäki.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  "Heino, Raimo". *Uppslagsverket.fi*
2. 1 2 3 4  "Curriculum Vitae". *Suomen Taiteilijaseura / Artists' Association of Finland* (o CV só dispoñible na versión finesa).
3. 1 2  "Heino, Raimo". En *Kuka kukin on (Aikalaiskirja) / Who's who in Finland*. 1978. Páxina 201. ISBN 951-1-04755-8
4. ↑  Moedas deseñadas por Raimo Heino. *Numista.com*

Véxase tamén
------------

* Portal:Finlandia

### Outros artigos

* Lista de deseñadores das moedas de euro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2431243
* WorldCat
* VIAF: 96164834
* FNA: ID
* ISNI: 0000 0000 6792 6255
* KulturNav: ID
* ULAN: 500069519

 |
A **programación dirixida por eventos** é un paradigma de programación no que tanto a estrutura como a execución dos programas van determinados polos sucesos que ocorran no sistema ou que eles mesmos provoquen.

Para entender a programación dirixida por eventos, podemos opola ao que non é: mentres na programación secuencial (ou estruturada) é o programador o que define cal vai ser o fluxo do programa, na programación dirixida por eventos será o propio usuario—ou o que sexa que estea accionando o programa—o que dirixa o fluxo do programa. Aínda que na programación secuencial pode haber intervención dun axente externo ao programa, estas intervencións ocorrerán cando o programador determinouno, e non en calquera momento como pode ser no caso da programación dirixida por eventos.

O creador dun programa dirixido por eventos debe definir os eventos que manexará o seu programa e as accións que se realizarán ao producirse cada un deles, o que se coñece como o manejador de evento. Os eventos soportados estarán determinados polo linguaxe de programación utilizado, polo sistema operativo e ata por eventos creados polo mesmo programador.

Na programación dirixida por eventos, ao comezar a execución do programa levarán a cabo as inicializacións e demais código inicial e a continuación o programa quedará bloqueado ata que se produza algún evento. Cando algún dos eventos esperados polo programa teña lugar, o programa pasará a executar o código do correspondente manexador de evento. Por exemplo, se o evento consiste en que o usuario fixo clic no botón de play dun reprodutor de películas, executarase o código do manexador de evento, que será o que faga que a película móstrese por pantalla.

Un exemplo claro témolo nos sistemas de programación Lexico e Visual Basic, nos que a cada elemento do programa (obxectos, controis etcétera) asígnanselle unha serie de eventos que xerará devandito elemento, como a pulsación dun botón do rato sobre el ou o redebuxado do control.

A programación dirixida por eventos é a base do que chamamos interface de usuario, aínda que pode empregarse para desenvolver interfaces entre compoñentes de Software como módulos do núcleo tamén.

Véxase tamén
------------

* Programación estruturada
* Paradigma de programación
* Programación lóxica

Ligazóns externas
-----------------

* programación orientada a eventos[*Ligazón morta*]

hei:תכנות מונחה אירועים

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1135914
* MAG: 77362995

 |
Tren da serie 440R empregado ocasionalmente na liña C-2 da rede.
Tren da serie 447 empregado nas liñas C-1, C-2 e C-6 da rede.
**Proximidades Valencia** (en valenciano: *Rodalia València*, en castelán: *Cercanías Valencia*) é o servizo ferroviario explotado por Renfe Operadora sobre unha infraestrutura de Adif, que comunica a cidade de Valencia coas principais poboacións das provincias de Castelló e Valencia.

A rede conta con seis liñas en funcionamento, 252 km de vías férreas e 66 estacións. Algunhas ofrecen correspondencia con MetroValencia e co TRAM de Castelló. En 2014 a rede moveu máis de 17 millóns de viaxeiros.

Liñas
-----

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Liña** | **Terminais** | **Estacións** | **Lonxitude** | **Vías** | **Electrificado** | **Rede de Adif** |
|  | València Nord - Gandia/Grau de Gandia | 13 | 62 km | 1-2 | Si | Liñas 300 e 344V. Nord - Silla - Gandia |
|  | València Nord - Xàtiva - Moixent | 16 | 80 km | 1-2 | Si | Liña 300V. Nord - Madrid Chanmartín |
|  | València Sant Isidre - Buñol - Utiel | 17 | 84 km | 1 | No | Liña 310Aranjuez - V. Sant Isidre |
|  | València Sant Isidre - Xirivella - l'Alter | 1 | 2 km | 1 | No | Liña 314Xirivella L'Alter - V. Sant Isidre |
|  | València Nord - Sagunt - Caudiel | 13 | 72 km | 1 | No | Liñas 600 e 610V. Nord - Sagunt - Teruel |
|  | València Nord - Castelló de la Plana | 19 | 73 km | 2 | Si | Liña 600V. Nord - Sant Vicenç de Calders |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
**Rafael Melero Granja**, nado en Tomiño o 22 de novembro de 1918 e finado no Carballiño o 21 de outubro de 1962, foi un escritor galego.

Traxectoria
-----------

Nado en Tomiño, pasou a súa infancia en Pontevedra e viviu en Ourense. Tras ser mobilizado por mor da guerra civil, completou os seus estudos de profesorado mercantil e accedeu por oposición ao funcionariado do Banco de España, primeiramente en Pontevedra, e dende 1955 como secretario do Banco de España en Salamanca. En 1947 casou con Josefa Peña Nogueiras no Carballiño e tivo dous fillos. Nesta vila pasaba longas tempadas de verán onde desenvolvía a súa produción literaria. Publicou 6 libros e foi premio de poesía "Marina" en 1958 con *La voz en el tiempo*.

Ademais de poeta, foi un notable pintor, e colaborou activamente publicando numerosos artigos en diferentes medios sobre poesía e pintura do seu momento. 

Destacar as súas colaboracións no xornal vespertino compostelán *La Noche*, o xornal *Diario de Pontevedra*, a revista palentina de poesía e crítica *Rocamador* , a revista cultural abulense *El Cobaya**,* a revista conquense *El molino de papel. Pliegos de poesía,* a colección antololóxica de poetas de lingua portuguesa e española *Panorámica poética lusohispánica,* ou a *Revista de Poesía Americana Caballo de Fuego.*

Mantivo contacto con Dámaso Alonso, Vicente Aleixandre, Gabriel Celaya, Blas de Otero, Ramón de Garciasol, Vicente Risco, Trébolle Díaz, Aquilino Iglesia Alvariño e outros poetas e pintores da década dos 60. 

Esta intensa actividade cultural viuse bruscamente interrompida pola súa morte por cancro aos 43 anos. Faleceu no Carballiño o 21 de outubro de 1962, e foi soterrado no cemiterio parroquial de Señorín.

Obras
-----

* *Tarde roja*, 1958.
* *La voz en el tiempo*, 1959.
* *Alba del viento*, 1959.
* *Mundo inmediato*, 1960.
* *Contrapunto en tres tiempos*, 1961.
* *Furia de raíces,* 1963.

Notas
-----

1. ↑  *La Noche*, 22-10-1962, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Rafael Melero, poeta

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q65962796
* BNE: XX1028252

 |
LibreOffice Writer
Un **programa informático** ou **aplicación** é un conxunto de instrucións que se lle dan a un sistema informático para realizar un conxunto de tarefas determinado.

Un programa de ordenador é unha lista de instrucións escritas nunha linguaxe de programación. Todas as linguaxes de programación consisten en palabras reservadas (parecidas a substantivos e verbos) en inglés, un conxunto de operadores (equivalentes a operadores matemáticos como "máis", "menos" etc.) e un conxunto de funcións e procedementos que realizan tarefas específicas tales como imprimir, ler un ficheiro, calcular a raíz cadrada dun número etc.

Estes elementos combínanse en instrucións de acordo coas regras desa linguaxe. Os programas escritos nalgunhas linguaxes de programación son doadas de ler, xa que as instrucións parécense ao inglés, mentres que outras usan moitos símbolos, o que dificulta a lectura. Por esta razón, un programa de ordenador chámase código fonte ou simplemente código, no que cada instrución mándalle realizar unha tarefa determinada ao computador .

Para que un computador responda a esas instrucións, hai que transformar o código fonte en código lexíbel por máquina mediante un compilador, que é tamén específico desa linguaxe. O compilador converte o ficheiro co código fonte no que se chama un ficheiro binario (un ficheiro que non contén texto). O ficheiro binario chámase ás veces un executábel. Outras denominacións son programa e aplicación. Cada vez que se lle manda ao ordenador que siga as instrucións que se lle mandan no programa dicimos que o executamos ou que está a correr.
Un sistema operativo é un programa que está a correr continuamente e que xestiona todas as demais aplicacións que se executan no computador.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q40056
* BNE: XX526558
* BRE: 3178893
* EBID: ID
* GND: 4047394-6
* LCCN: sh85029524
* MAG: 2777362769

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre informática é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Raimundo Otero Brañas**, nado en Ferrol cara a 1889 e finado no mesmo concello o 25 de agosto de 1983, foi un practicante e médico galego.

Traxectoria
-----------

Practicante da zona de Ferrol. De orientación libertaria. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba destinado como oficial auxiliar de Sanidade da Armada na Base de Maó (Menorca). Foi membro do comité que impediu que triunfase naquela base da Mariña militar o golpe.

En 1954 foi detido por prestar axuda ao guerrrilleiro Francisco Martínez Leira "Pancho", ferido de bala en novembro. Segundo a súa familia, era o enfermeiro de confianza da guerrilla antifranquista de Ferrolterra. Chegou a ser capitán de Sanidade Militar no momento do seu retiro. Finou en 1983.

Vida persoal
------------

casou con Mercedes París Gómez e foi pai de Mercedes e Raimundo Otero París.

Notas
-----

1. ↑  Exiliats menorquins
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 26-8-1983, p. 55.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Simón Lorda, D. (2011). "Recuperando a Memoria (histórica) na sanidade galega (II): Médicos, Practicantes e "Maquis": O apoio á guerrilla e aos represaliados na posguerra" (PDF). *Cadernos de Atención Primaria* **18**: 169. Consultado o 12 de decembro de 2020.
**Pierre Bourdieu** nado en Denguin (na rexión de Aquitania) o 1 de agosto de 1930 e finado en París o 23 de xaneiro de 2002, foi un sociólogo francés, referencia intelectual da esquerda política europea.

Traxectoria
-----------

Estudou Filosofía en París e exerceu a docencia en Moullins, Alxeria, París e Lille. Realizou estudos sobre o estudantado, a fotografía, a pedagoxía e a comunicación.

Foi profesor da *Ecole Normale Superieure* e foi director da Escola Práctica de Altos Estudos e catedrático de socioloxía do *College de France* e da Escola Superior de Ciencias Sociais. Foi director da revista *Actes de la Recherche en Sciencies Sociales*. Tivo varios doutorados *honoris causa*.

Continuou con investigacións e estudos sobre a violencia simbólica, a reprodución da clase dominante, a socioloxía da cultura e os estilos de vida.

Pensamento
----------

Bourdieu foi un crítico da globalización, o neoliberalismo, as novas formas de explotación capitalista e a xenofobia. Denunciou o tratamento da política por parte dos medios de difusión de masas que consideraba superficial e sometido á necesidade de divertir antes que de concienciar. Combateu a tendencia neoliberal a flexibilizar os mercados de traballo facendo retroceder conquistas sociais co fin de outorgar confianza aos investidores. Tentou desmantelar as xustificacións teóricas dos privilexiados. Condenou a debilidade dos Estados fronte aos ataques especulativos dos poderes financeiros.

A Bourdieu débenselle conceptos en socioloxía como *habitus* e *campo* en tanto que elementos obxectivos de socialización interiorizados e o contido novo doutros como capital e poder que abranguen conceptos como prestixio, pundonor e recoñecemento social. Segundo Bourdieu, todos buscan un interese particular pero isto non é un proceso racional senón en gran medida inconsciente.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q156268
* WorldCat
* VIAF: 71387829
* AGORHA: 142415
* AlloCiné: 20619
* BIBSYS: 90102317
* BLBNB: 000561556
* BNA: 000021758
* BNB: ID
* BNCHL: 000039861
* BNE: XX1723493
* BNF: 118934022
* BRE: 1889152
* CANTIC: a10416663
* CineRessources: 35749
* CiNii: DA00429973
* DeutscheBio: 118810758
* Dialnet: 18471
* EBID: ID
* EGAXA: vtls001092233
* Europeana: ID
* FAST: 1427371
* GEC: 0011834
* GND: 118810758
* ICCU: CFIV000974
* IMDb: nm0099804
* Isidore: bourdieu\_pierre
* ISNI: 0000 0001 2138 5892
* LCCN: n79018166
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 00000021978
* NDL: 00463589
* NKC: jn20010602372
* NLA: 35020703
* NLG: 68214
* NNDB: 000180000
* NTA: 071475206
* OL: OL4545879A
* openMLOL: 61845
* Persée: 30551
* PTBNP: 39255
* RKD: 264915
* Scholar: d\_lp40IAAAAJ
* SELIBR: 207447
* SNAC: w6zh96fd
* SUDOC: 027715078
* TMDb: 234317
* ULAN: 500248421
* UNZ: BourdieuPierre

 |
A **programación por procedementos** é un paradigma da programación. Moitas veces é aplicable tanto en linguaxes de programación de baixo nivel como en linguaxes de alto nivel, no caso de que esta técnica aplíquese en linguaxes de alto nivel, recibira o nome de Programación funcional, esta técnica consiste en basearse dun número moi baixo de expresións repetidas, englobalas todas nun procedemento ou función e chamalo cada vez que teña que executarse.

Esta técnica de programación ofrece moi boa resposta en relación ao tamaño dos programas, e en bruto case non se nota na velocidade de execución do mesmo (mentres que as variables, constantes ou índices de vector estean en memoria, como adoita ser normal, estes relacionaranse entre se, sen unha carga de memoria considerablemente alta para os procesadores modernos); aínda que é moi complicado conseguir unha Programación por procedementos pura.

Exemplo
-------

A modo de exemplo, para mostrar o anterior, o posterior e un propio número dunha lista (vector), un pseudocódigo por procedementos ou funcións (a alto nivel) sería:

```
funcion a_p( numero ) {
 out(numero-1);
 out(numero);
 out(numero+1);
}

for( i = 0; i < tamaño(lista); i++){
a_p( lista[i] );
}
```

Ou se queremos dividir ao número por 2,3,4,5,6,7,8,9 e 10 noutro pseudocódigo:

```
funcion div(numero) {
out(numero/2);
out(numero/3);
out(numero/4);
out(numero/5);
out(numero/6);
out(numero/7);
out(numero/8);
out(numero/9);
out(numero/10);
}

for( i = 0; i < tamaño(lista); i++){
div( lista[i] );
}
```

Utilizar este tipo de Programación pode resultar moi útil á hora de programar grandes proxectos, xa que se crea unha inmensa biblioteca de funcións especiais para procedementos utilizados con frecuencia dentro do programa.

Por contrapartida, é moi difícil determinar cal é o número mínimo de instrucións consecutivas, e o mínimo número que esta *secuencia* débese de repetir para considerar declarar un procedemento, ou función.

Linguaxes puramente funcionais
------------------------------

* Haskell
* Miranda

Linguaxes que soportan procedementos ou funcións
------------------------------------------------

* C++
* StarBasic
| Prudencio Indurain |
| --- |
|  |
| Información persoal |
| Nacemento | Prudencio Indurain Larraya 9 de xuño de 1968 (53 anos) Villava, Navarra |
| Nacionalidade |  España |
| Equipo |
| **Último equipo** |  |
| Equipo(s) Pro |
| 1991-19971998-1999 | BanestoVitalicio Seguros |
| Principais vitorias |
| * 3 tiradas da Volta ao Alentejo.
 |

**Prudencio Indurain Larraya**, nado o 9 de xuño de 1968 en Villava (Navarra), é un ciclista profesional español, xa retirado.

Traxectoria
-----------

Irmán do ciclista Miguel Indurain, debutou como profesional en 1991 co equipo Banesto. Ao longo da súa carreira profesional obtivo 3 triunfos de tirada, todos eles na Volta ao Alentejo de 1996. A razón de tan poucos títulos é que foi gregario (ciclista de apoio) do seu irmán. Así pois, participou en catro Tours (1993, 1996, 1998 e 1999), dos que rematou tres, e nos que quedou de 126 (1993), 58 (1996) e 76 (1999).

Tamén participou no Giro de Italia (1991, 132º; 1992, 63º; 1993, 50º; 1994, 97º; e 1999, 45º) e na Vuelta a España, onde quedou de 44 na edición de 1997, e na de 1998, cando se retirou.

Equipos
-------

* Banesto (1991 - 1997)
* Vitalicio Seguros (1998 - 1999)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Palmarés completo de Prudencio Indurain

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2621315
* CyclingArchives: 1300
* ProCyclingStats: 113488

 |
**Rafael Lareo Mallo**, nado en Santiago de Compostela cara a 1900 e finado en Vigo o 17 de abril de 1937, foi un sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Tradutor, en 1929 aprobou os exames para gardas municipais intérpretes da Coruña. En febreiro de 1932 foi expulsado do corpo da Garda Municipal con Juan Santiago Alamo Manzano. En xuño de 1934 foi detido na Coruña por unha pelexa. En abril de 1935 aprobou a oposición para intérprete do Concello de Vigo. Veciño de Lavadores, foi directivo do sindicato de oficios varios da CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado en consello de guerra sumarísimo en Vigo por rebelión militar. Foi condenado a pena de morte e executado ás 11 horas do 17 de abril de 1937 con Rogelio Arjones, Moisés Pereira Figueras e Ricardo Solla Lemos, nas inmediacións do castelo do Castro.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 27-4-1929, p. 2.
2. ↑  *El Ideal Gallego*, 4-2-1932, p. 3.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-6-1934, p. 9.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 17-4-1935, p. 2.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 18-4-1937, p. 7.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Rafael Lareo Mallo na páxina web *Nomes e Voces*.