recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Vitimiro** (tamén **Withimer**) era un membro da familia de Hermanarico e en 375 foi elixido rei dos grutungos (375-376) despois de que Hermanarico se suicidase.

Traxectoria
-----------

Aínda que algúns autores o consideran fillo de Hermanarico, Wolfram é de opinión absolutamente contraria aceptando, en todo caso, que fose membro da súa familia.

Vitimiro foi elixido rei nun momento en que o pobo ostrogodo vivía nunha situación moi precaria e sufriu varias derrotas fronte aos hunos. En 376, os ostrogodos sufriron unha derrota terríbel, onde o propio Vitimiro morreu. Como o fillo de Vitimiro, Viderico, era aínda un neno, dous xenerais experimentados asumiron a rexencia ata que cumprise 21 anos: Alateo e Sáfrax. Tras esta derrota a mans dos hunos, os ostrogodos dirixidos por Sáfrax e Alateo dirixíronse xunto cos visigodos cara ao Dnister, e máis adiante en dirección ao Danubio e o Imperio Romano, mentres que outro grupo importante foi sometido polos hunos.

Notas
-----

1. ↑  Heather, 1996, pp. 98-101
2. ↑  Wolfram (2001), p. 253
3. ↑  Amiano Marcelino, *Res gestae,* XXXI, 3
4. ↑  Kulikowski (2007), p. 126

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Heather, Peter (1996). *The Goths* (en inglés). Oxford: Wiley-Blackwell. ISBN 9780631165361.
* Kulikowski, M. (2006). *Rome's Gothic Wars. From the Third Century to Alaric* (en inglés). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9781139167277.
* Thompson, E. A. (1999). *The Huns* (en inglés). Oxford: Wiley-Blackwell. ISBN 9780631214434.
* Herwig, Wolfram (2001). *Die Goten und ihre Geschichte* (en alemán). Múnic: C. H. Beck. ISBN 9783406447792.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Hermanarico** | **Rei dos grutungos**375 - 376 | Sucesor:**Sáfrax e Alateo como rexentes** |
**Estitxu Fernandez Maritxalar**, nada en Lesaka, o 2 de novembro de 1975 é unha psicóloga, bertsolari e presentadora de televisión navarra.

Traxectoria
-----------

É bisneta do bertsolari Saiburu e sobriña de Markos Maritxalar. Na década de 1990 participou Campionato de Navarra de Bertsolari oito veces, e chegou á final en 1996, 1997 e 1998. En 1997 tamén participou no Campionato Maior de Bertsolaris. 

Estudou psicoloxía e traballou algún como psicóloga. Porén en 1998 comezou a colaborar como presentadora da televisión local do norte de Navarra, Ttipi-Ttapa e a partir de 1999 coa ETB. En 2000 e 2001 presentou o programa de TV *Su Festa* en ETB 1; e en 2001 *Sorginen laratza*, canda Xabier Euzkitze e Klaudio Landa, e nese ano presentou tamén *Bertatik Bertara* en substitución de Andoni Aizpuru. En 2002 presentou *Bexamela* e en 2003 *Bizizaleak*. Despois pasou a presentar o programa matinal dos domingos dedicado ao deporte *Kirolez Kirol* e á sección de deportes do informativo *Gaur egun*. Na radio presentou en Euskadi Irratia o programa *Tartaria*. En 2006, 2007, 2008, 2010 presentou o programa natalicio *Euskal Kantuen Gaua*

Tras deixar a televisión publicou en 2013 o libro *Gure erditzearen jabe*, sobre o parto consciente, e pasou a exercer como psicóloga perinatal.

Notas
-----

1. ↑  Bertsolari aldizkaria 27. zenbakia, 1997
2. ↑  "Gure erditzearen jabe". *erein.eus*.
3. ↑  "Erditu osteko osasuna. Epizentrotik ertzera". *Hik Hasi*. 3 de abril de 2018. [*Ligazón morta*]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12257313
* WorldCat
* VIAF: 308184326
* BNE: XX5378192

 |
O 'Pink Whirls' é un dos numerosos cultivares de *Osteospermum*.
'Lemon Symphony' é outro dos cultivares de *Osteospermum*.
**Cultivar** é a designación dada a determinada forma dunha planta cultivada e corresponde a un determinado xenotipo e fenotipo que foi seleccionado e recibiu un nome único e debidamente rexistrado con base nas súas características produtivas, decorativas ou outras que o tornen interesante para o cultivo. O cultivar debe presentar durante o cultivo, e manter durante o proceso de propagación, un conxunto único de características que o distingan de maneira consistente de plantas semellantes da mesma especie. O termo foi cuñado polo especialista en horticultura Liberty Hyde Bailey, que o derivou das palabras inglesas "cultivated" e "variety" ("cultivado" e "variedade"), co que significaría estritamente "variedade cultivada" dunha especie vexetal. O termo non ten o mesmo significado cá designación taxonómica *variedade* ou có termo legal *variedade de planta* utilizado no comercio de plantas e as súas sementes. O concepto foi oficialmente adoptado no XIII Congreso de Horticultura, realizado en Londres (1952), co obxectivo de distinguir as variedades cultivadas das de ocorrencia natural.

Notas
-----

1. ↑  Jenks, Dr. Matthew A. Purdue University, Department of Horticulture and Landscape Architecture, ed. "Plant Nomenclature" (en inglés). Arquivado dende o orixinal (html) o 11 de decembro de 2012. Consultado o 4 de novembro de 2009.

| * v
* c
* e
Sistema de Clasificación biolóxica |
| --- |
| Conceptos base | 
* Sistemática
* Taxonomía
* Cladística
* Clasificación científica
* Filoxenia

 |
| Taxons | 
* Dominio
* Reino
* Filo / División
* Clase
* Orde
* Familia
* Tribo
* Xénero
* Especie
* Subespecie
* Variedade
* Cultivar

 |
| Conceptos asociados | 
* Organismo
* Taxon
* Clado
* Fenética
* Árbore filoxenética
* Orixe común
* Taxonomía de Linneo
* Zootaxonomía
* Sistema dos Tres Dominios
* Tipo

 |
| Normas | 
* Nomenclatura binomial
* Código Internacional de Nomenclatura Botánica
	+ Botánica
* Código Internacional de Nomenclatura Zoolóxica
	+ Zooloxía
* Código Internacional de Nomenclatura de Bacterias
* Código Internacional de Nomenclatura de Plantas Cultivadas
* Clasificación dos virus
* PhyloCode
* BioCode

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4886
* EBID: ID
* GEC: 0095452
* MAG: 197321923
* Treccani: cultivar

 |
**Janet Lynn Kavandi**, nada en Springfield, Missouri, o 17 de xullo de 1959, é unha astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-91, STS-99 e STS-104.

Traxectoria
-----------

Kavandi graduouse en química pola Facultade do Sur do Estado de Missouri en 1980 e ten un máster en química pola Universidade de Missouri en Rolla en 1982. Ten ademais un doutoramento en química analítica pola Universidade de Washington en Seattle en 1999.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en decembro de 1994, participando nas misións STS-91, STS-99 e STS-104 e pasando 33,84 días no espazo.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2020). "Kavandi, Janet Lynn" (en inglés). Consultado o 5 de agosto de 2020.
2. 1 2 3  NASA, ed. (24 de xullo de 2019). "Biography - Janet L. Kavandi (Ph.D.)" (en inglés). Consultado o 5 de agosto de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Janet L. Kavandi Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* STS-91
* STS-99
* STS-104

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q265261
* NASA: kavandi

 |
**Jasmin Moghbeli,** nada en Bad Nauheim o 24 de xuño de 1983, é unha piloto de probas estadounidense do corpo de marines dos Estados Unidos e astronauta da NASA. É graduada polo Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts, a Escola Naval, e a Naval Test Pilot School, e a 2019 , acumulou máis de 2.000 horas de voo e realizou 150 misións de combate, incluíndo saídas en Afganistán .

Traxectoria
-----------

Naceu en Bad Nauheim, Alemaña Occidental.   Os seus pais fuxiran de Irán despois da Revolución Islámica de 1979 e posteriormente trasladaron á familia a Baldwin, Nova York. Asistiu á escola secundaria Baldwin en Nova York e logo á Advanced Space Academy en Alabama. Obtivo o título de grao en enxeñaría aeroespacial con tecnoloxías da información no Instituto Tecnolóxico de Massachusetts (MIT) e xogou a voleibol e baloncesto para enxeñeiros do MIT .

Carreira militar
----------------

 Moghbeli fotografou cun Bell AH-1 Super Cobra en 2017
Foi encargada como oficial do Corpo de Marines dos Estados Unidos no 2005 e adestrada para converterse nun piloto AH-1 Super Cobra.  Mentres estaba no servizo do Corpo de Marines, foi despregada no exterior tres veces e completou 150 misións de combate. Recibiu un máster en enxeñaría aeroespacial pola US Naval Graduate School. En California e tamén asistiu á US Naval Test Pilot School. Na estación aérea naval do río Patuxent en Maryland, converténdose nunha piloto de probas de helicóptero con VMX-1 na estación aérea de corpos mariños de Yuma en Arizona .

Carreira na NASA
----------------

En xuño de 2017 foi seleccionada como membro do Grupo 22 de astronautas da NASA e posteriormente comezou o seu adestramento de dous anos. 

En xaneiro de 2020, graduouse xunto con outros 13 do Programa de adestramento de candidatos a astronautas da NASA, o que a fixo "elixible para o voo espacial, incluíndo tarefas na Estación Espacial Internacional, misións Artemis á Lúa e, en definitiva, misións a Marte ".

Notas
-----

1. 1 2 3  Garcia, Mark (7 febreiro 2018). "Astronaut Candidate Jasmin Moghbeli" (en inglés). Consultado o 19 February 2020.
2. ↑  "Jasmin Moghbeli". Spacefacts. 18 abril 2018. Consultado o 18 setembro 2018.
3. ↑  "Women's Basketball - 24 - Jasmin Moghbeli". Massachusetts Institute of Technology. Arquivado dende o orixinal o 18 de setembro de 2018. Consultado o 18 setembro 2018.
4. ↑  "Women's Volleyball Takes Fourth". MIT The Tech. Arquivado dende o orixinal o 08 de outubro de 2022. Consultado o 22 outubro 2020.
5. ↑  Harwood, William (7 xuño 2017). "NASA introduces 12 new astronauts". CBS Broadcasting. Consultado o September 8, 2018.
6. ↑  MIT Athletics (16 xaneiro 2020). "Jasmin Moghbeli '05 Graduates from NASA Astronaut Candidate Training Program". Massachusetts Institute of Technology. Arquivado dende o orixinal o 15 de marzo de 2021. Consultado o 2020-01-23.
***Orora Gongju*** (en hangul 오로라공주) é un filme surcoreano dirixido por Bang Eun-jin que foi estreado no 2005. Malia que foi estreado con menos promoción, a súa temática violenta valeulle a comparación co filme *Sympathy for Lady Vengeance*, estreado o mesmo ano. Foi o debut como director e guionista da actriz Bang Eun-jin.

Sinopse
-------

Unha muller é asasinada nuns grandes almacéns. Ninguén se imaxina que os asasinatos seguirán, pero dous días despois aparece outra vítima. Unha muller é afogada e a única proba na escena do crime é un adhesivo cunha personaxe de debuxos animados, "Princess Aurora". Un veterano detective comeza a sospeitar da fermosa Jung Sun jung pero non llo di a ninguén, xa que Jung é a súa ex muller. Os asasinatos seguen e o adhesivo de "Princess Aurora" atópase ó carón de tódolos cadáveres.

Galardóns e nomeamentos
-----------------------

**2006 Korean Film Awards**

* Nomeado - Mellor actor novel - Bang Eun-jin

**2006 Paeksang Arts Awards**

* Nomeado - Mellor actriz Uhm Jung-hwa
* Nomeado - Mellor director novel - Bang Eun-jin

**2006 Pusan Film Critics Awards**

* Mellor actriz - Uhm Jung-hwa

Notas
-----

1. ↑

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na IMDb *(en inglés)*
* Ficha en Cineseoul

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q771383
* Allmovie: v344282
* AlloCiné: 111042
* FilmAffinity: 858961
* IMDb: tt0488174
* OFDb: 89413
* Rotten Tomatoes: 770673315
* TMDb: 38054

 |
| Momotombo |
| --- |
|  |
| Elevación: | 1.297 m (4.255 pés) |
| Coordenadas: | 12,422 N  ; 86.540 O |  |
| Localización: | Nicaragua |
| Tipo: | Estratovolcán |
| Últimas erupcións: | 2015 |

O **volcán Momotombo** é un volcán nicaraguano, situado cerca da cidade de León. Está situado nas ribeiras do Lago Managua. Unha erupción volcánica en 1610 destruíu un antigo poboado español próximo, e as súas ruínas aínda permanecen en León Viejo.

A montaña é moi simétrica, e a súa forma é un dos símbolos de Nicaragua que aparece ilustrando desde caixas de mistos a murais revolucionarios.

En decembro de 2005 o volcán ofreceu nova actividade sísmica, 3 graos na escala de Richter, mais non ocasionou danos materiais nin ningunha vítima.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Momotombo***  |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q575891
* EBID: ID
* GeoNames: 3617147
* VOGRIPA: 2494

 |
Coordenadas: 5°48′00″S 145°02′00″L﻿ / ﻿-5.8, 145.03333333333

Monte Wilhelm
O **Monte Wilhelm** é o punto máis alto da Papúa Nova Guinea. Ten 4.509 m de altitude. Pero non é o punto máis elevado da illa de Nova Guinea, sendo superado pola Pirámide Carstensz, con 4.884 m, e polo Puncak Trikora, con 4.750 m, ambos na provincia de Irian Jaya, Indonesia.

Forma parte da Cordilleira Bismarck e o seu pico é un punto de intersección de tres provincias, Simbu, Western Highlands e Madang.

O pico é coñecido polo nome de *Enduwa Kombuglu* na lingua local kuman, unha lingua papuana.

Algunhas fontes poñen ao Monte Wilhelm como o máis alto de Oceanía, incluíndo a Indonesia como parte de Asia (sueste asiático), incluíndose logo, na lista dos Sete Cumios.

Notas
-----

1. ↑  Nolan, Riall W. (1983). Lonely Planet, ed. *Bushwalking in Papua New Guinea* (1ª ed.). ISBN 0908086415.

Véxase tamén
------------

* Información sobre o Monte Wilhelm *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q277441
* WorldCat
* VIAF: 243860539
* GeoNames: 2083490
* Peakbagger: 11369

 |
Coordenadas: 0°23′09″N 29°52′18″L﻿ / ﻿0.38583333333333, 29.871666666667

O monte Stanley e, á esquerda, o pico Alexandra.
Localización do Stanley (Margherita Peak) no mapa de Uganda.
O **Monte Stanley**, tamén denominado **Pico Margarida** (Margherita Peak), e Monte Ngaliema, cunha altura de 5.109 m é a cima máis elevada dos montes Ruwenzori e máis da República Democrática do Congo e de Uganda, polo cume do cal pasa a fronteira entre ambos dous países. E aínda é o terceiro pico máis alto do continente africano.

Xeografía
---------

O rochoso monte Stanley, que forma parte dos boscosos e xeados montes Ruwenzori, érguese sobre o planalto Stanley, a uns 40 km ao norte do Ecuador e a oeste da enorme foxa do Gran Val do Rift, entre os lagos Alberte, ao norte, e Eduardo, ao sur.

Medioambiente
-------------

Aínda que o Stanley fica na zona de calores tropicais, desde unha altura de 4.500 mostra partes xeadas e desde o 4.800 é dominio de fortes ventisqueiros, que xacen cubertos de campos de neve, e desde os cales se orixinan regos de montaña. Nas súas abas ubícanse lagos de montaña e vive unha exuberante fauna e vexetación propia das selvas tropicais.

Terceira cima de África ?
-------------------------

Aínda que o Stanley é citado, correntemente, como o terceiro cume africano, tras o monte Kilimanjaro e o monte Kenya, algúns autores lembran que o monte Mawenzi, de 5.148 m de altura, aínda que é unha cima secundaria do Kilimanjaro, supera ao Stanley.

O Stanley e os seus veciños
---------------------------

O monte Stanley é, en realidade, un macizo do que forman parte outros picos:

* O *Pico Margarida* ou *Margherita Peak*, é, con 5.109 m, a cima do macizo (téñenselle adxudicado outras altitudes: 5.110 m, 5.119 m ou 5.120 m), que divide Uganda da República Democrática do Congo, e ao que seguen:
* O Pico Alexandra (5.091 m), xa na República Democrática do Congo,
* O Pico Albert (5.087 m), tamén na República Democrática do Congo.

Ascensións
----------

A cima do Stanley foi alcanzada, por vez primeira por occidentais, polo famoso viaxeiro e alpinista italiano Luigi Amedeo di Savoia, duque dos Abruzos, no ano 1906. O nome de Pico Margarida foille posto, en honra da raíña Margarida de Savoia, polo duque.

Ligazóns externas
-----------------

* *(en inglés)* Información sobre a cadea do Ruwenzori e o Monte Stanley

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q221666
* EBID: ID
* GeoNames: 207258
* OSM: 1867836
* SummitPost: 212349
* TGN: 1108229

 |
| Monte Moldoveanu |
| --- |
| Macizo de Făgăraş co Moldoveanu |
| Elevación: | 2.544 metros |
| Latitude: | 43° 33′ 58″ N |
| Lonxitude: | 24° 44′ 11″ E |
| Localización: | Romanía |
| Cordilleira: | Montes Făgăraş (Cárpatos) |
| Primeira ascensión: |  ? |
| Rota máis fácil: |  |
| Localización do Moldoveanu no centro da Romania |

O **Monte Moldoveanu** é o cume máis elevado Romanía con 2.544 m de altitude. Está situado nos Montes Făgăraş, unha cadea montañosa dos Cárpatos.

Xeografía
---------

A cima do Moldoveanu forma parte do inmenso Monte Moldoveanu, que representa, de feito, un ramal do macizo de Viştea Mare, o cal na súa porción culminante se denomina *Culmea Ghiţu* (o cume Ghiţu).

Por mor das altas cimas sitos ao seu derredor, non é visíbel máis que desde as cristas do macizo Făgăraş. Por contra cimas menores do cordal de Făgăraş son visíbeis desde a depresión de Făgăraş, localizada ao norte do macizo.

Contorna e accesos
------------------

A cidade máis próxima ao Moldoveanu é Victoria, no flanco norte. A cima máis próxima e a do Viştea Mare, a 2.527 msnm, que fica a unha distancia de 421 metros, é dicir a uns 10 ou 15 minutos de marcha, como se indica nun panel colocado no seu cume. Pódese alcanzar a cima sur do Moldoveanu , polo noroeste, desde Câmpulung, ou ben polo nordeste, desde Curtea de Argeş.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q746524
* EBID: ID
* GeoNames: 672907
* Peakbagger: 10317

 |
**Juan Carlos Deibe Varela**, nado en 1968, é un militante independentista galego que foi un membro do Exército Guerrilheiro do Povo Galego Ceive. O 2 de febreiro de 1989, participou na primeira acción terrorista do grupo que provocou unha vítima mortal, polo cal foi condenado pola Audiencia Nacional.

Traxectoria
-----------

En 1994, a Audiencia Nacional impúxolle unha condena de 72 anos polo atentado perpetrado o 2 de febreiro de 1989 en Irixoa, no cal morreu un axente da Garda Civil, Benedicto García Ruzo, e foi ferido o seu compañeiro Antonio Pérez Freire. No atentado, o comando liderado por Josefa Rodríguez Porca secuestrou un vixilante xurado, rouboulle a arma e simulou un accidente de tráfico na estrada que une as localidades de Irixoa e Monfero. O obxectivo era chamar á Garda Civil e así facerse coas súas armas e uniformes. Filgueira foi o responsable de alugar ao seu nome o coche que usou o comando no atentado. Deibe Varela dirixiuse ao lugar planeado con Francisco Javier Filgueira nun coche alugado por Filgueira.

Cando os axentes chegaron ao lugar do presunto "accidente" arredor da unha da mañá, comezou un tiroteo, resultando na morte dun deles. Foi condenado xunto con outros oito integrantes do grupo terrorista: Josefa Rodríguez Porca, Ramón Piñeiro Beiro, Francisco Javier Filgueira, Manuel Irago Pereira, Alexandra de Queiroz Vaz Pinheiro, Francisco Xavier Niño Ricoy, Manuel Quintáns López e Eduardo Abad Loxo. En marzo de 1996, o Tribunal Supremo de España recoñeceu que a morte do garda civil en Irixoa non foi intencionada.

Notas
-----

1. ↑  "Juzgan a un ex guerrilheiro por el asesinato de un guardia civil en 1989". *La Voz de Galicia*. 28 de febreiro de 2003. Consultado o 2 de outubro de 2023.
2. ↑  "El 'guerrilleiro' Ramón Piñeiro dice ante el juez que no pretendían matar". *El País*. 7 de febreiro de 1989. Consultado o 2 de outubro de 2023.
3. 1 2  "A ex-militante do Exército Guerrilheiro 'Sefa' Rodríguez Porca, en liberdade definitiva". *Nós Diario*. 5 de decembro de 2013. Consultado o 2 de outubro de 2023.
4. 1 2  "Detenida la supuesta jefa del comando que asesinó a un guardia civil en La Coruña". *6 de outubro de 2023* (en castelán). 5 de febreiro de 1989.
5. ↑  "Condenado a 72 años de cárcel un miembro del Exército Guerrilheiro por matar a un guardia civil". *El Mundo*. 27 de xuño de 2003. Consultado o 6 de outubro de 2023.
6. ↑  "Condenan a 72 años al «guerrilheiro» Quintáns por el atentado de Irixoa". *La Voz de Galicia*. 27 de xuño de 2003. Consultado o 6 de outubro de 2023.
7. ↑  "Josefa Rodríguez Porca, 83 años por atentado con muerte del Exército Guerrilleiro". *Faro de Vigo*. 22 de outubro de 2013. Consultado o 2 de outubro de 2023.
8. ↑  El ex guerrilheiro juzgado por matar a un guardia civil dice que disparó «a ciegas» Arquivado 24/10/2013, en Wayback Machine. La Voz de Galicia, 7/4/03
9. ↑  "O Tribunal Supremo, recoñece que a morte dun garcla civil en lrixoa non foi intencionada" (PDF). *A Nosa Terra*. 11 de abril de 1996. Consultado o 6 de outubro de 2023.
*O soño do cabaleiro* ou *A vida é soño*, cadro do pintor barroco Antonio de Pereda exposto na Academia de S. Fernando, Madrid.
*A vida é soño*. Relevo en bronce, detalle do monumento a Calderón na Praza de Santa Ana de Madrid (Obra de J. Figueras, 1878).
***La vida es sueño*** é unha obra de teatro de Pedro Calderón da Barca estreada en 1635 e pertencente ao movemento literario do barroco. O tema central é a liberdade do ser humano para configurar a súa vida, sen deixarse levar por un suposto destino.

Sinopse
-------

A obra trata da vida de Sexismundo, fillo do rei-astrólogo Basilio, de Polonia, que encerreo o seu propio fillo dentro dunha torre despois de interpretar no horóscopo que o nacemento do seu fillo lle traería moitas desgrazas. Co paso do tempo, o rei ordena que traian do cárcere o seu fillo, mais este compórtase dunha maneira incivilizada e volve ser encerrado. O pobo libera o príncipe Sexismundo cando se decata de que volveu ser encarcerado.

Estrutura
---------

A obra de Calderón divídese en tres actos:

* Acto primeiro: dende que Clarín e Rosaura chegan á torre onde se atopa encarcerado Sexismundo ata a liberación de Rosaura e Clarín.
* Acto segundo: dende o espertar de Sexismundo no palacio real ata o famós monólogo deste (*toda la vida es sueño / y los sueños, sueños son*).
* Acto terceiro: dende que o pobo quere liberar Sexismundo da torre (onde estaba novament encarcerado) ata que o rei recoñece a Sexismundo como futuro rei de Polonia.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* New production of *La vida es sueño* no Repertorio Español de Nova York, novembro de 2008
* Texto completo en Project Gutenberg na súa tradución ao inglés (Denis Florence MacCarthy, 1873)
* Odeon Theatre, Bucharest, Romania. *Life is Dream*. 2011

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q138174
* WorldCat
* VIAF: 179002263
* BNE: XX2239419
* BNF: 121495945
* EBID: ID
* GND: 4294030-8
* IBDB: 11015
* LCCN: n89649027
* MusicBrainz: ID
* SELIBR: 394831
* SUDOC: 029986877

 |
Retrato de Benito Xerónimo Feijoo.
***Cartas eruditas y curiosas en que, por la mayor parte se continúa el designio del Teatro Crítico Universal, impugnando, o reduciendo a dudosas, varias opiniones comunes*** é unha obra de Benito Xerónimo Feijoo e Montenegro, publicada en cinco volumes entre 1742 e 1760.

É unha obra de carácter continuísta respecto á súa obra anterior, *Teatro crítico universal* (1726-1739), e inclúe 163 cartas analizando diversas materias. Está escrita desde un punto de vista racionalista, propio da Ilustración, de carácter desmitificador e favorable ao método experimental e a reforma da educación. Ten un estilo sinxelo, alleo á ornamentación e a artificiosidade do barroco, e inclúe numerosos galicismos.

Temática
--------

A obra supón un esforzo enciclopédico de divulgación dos avances do seu tempo, dentro dunha completa ortodoxia co dogma católico. Fálase de campos diversos como a filoloxía, física, matemática, historia natural, medicina, astronomía, xeografía, economía, dereito político ou literatura, amais de crenzas populares, milagres, supersticións e biografías de personaxes coetáneos

No primeiro volume (1742; 45 cartas) os temas son moi variados: física, medicina, música, supersticións, milagres, virtudes do chocolate e o tabaco... A carta oitava dá conta dun suceso acontecido en Pontevedra. O segundo volume (1745; 28 cartas) consta de reformas xurídicas e teoloxía moral. O terceiro volume (1750; 32 cartas) analiza temas diversos como o exterminio de ladróns, a teoría de Copérnico, os adagios, os xogo de azar nos naipes e os exorcismos. No cuarto volume (1753; 26 cartas) estuda teoría de Isaac Newton, a causa de Ana Bolena e a Masonería, entre outros asuntos. O quinto volume (1760; 30 cartas) toca temas como a devoción mariana, os sermóns, a medicina chinesa, os terremotos, as relixións precolombianas e a necesidade de aprender linguas modernas, en particular o francés, en prexuízo das denominadas linguas clásicas.

Notas
-----

1. ↑  Souto Alabarce, A.: Introdución ás *Obras escogidas* de Feijoo, México: Editorial Porrúa, 2005.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Cartas eruditas*, selección, introdución, prólogo e notas por Agustín Millares Carlo, Madrid: Espasa Calpe (Clásicos Castellanos, 85), 1958.

### Ligazóns externas

* *Cartas eruditas y curiosas*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5753869
* EBID: ID

 |
A **hematose** é o proceso de intercambio de gases respiratorios (osíxeno e dióxido de carbono) nos animais. Este intercambio sempre é por difusión molecular, é dicir, a favor do gradiente.

O lugar onde ocorre a hematose determina o nome da respiración aerobia:

* Se ocorre no tegumento, a respiración é respiración aerobia cutánea, propia de animais terrestres de ambiente húmido, como, por exemplo, nos vermes.
* Se ocorre nas traqueas, a respiración é aerobia traqueal como, por exemplo, na respiración dos insectos.
* Se ocorre nas branquias, a respiración é aerobia branquial, que predomina nos animais acuáticos.
* Se ocorre na cloaca, a respiración é aerobia clocal, como é, por exemplo, a respiración das tartarugas.
* Se ocorre nos pulmóns, a respiración é aerobia pulmonar, que é propia dos vertebrados terrestres.

Hematose pulmonar
-----------------

Ocorre na barreira alvéolo-capilar dos alvéolos pulmonares. O oxíxeno molecular, O2, que está nos alvéolos pulmonares pasa ao sangue (aos glóbulos vermellos) para ser levado despois ás células do corpo, onde hai menor concentración de oxíxeno, mentres que e o dióxido de carbono, CO2, é expulsado polas células ao sangue, e posteriormente pasa aos alvéolos para ser expulsado na exhalación.

A efectividade da hematose está moi ligada ao que se coñece como relación ventilación perfusión, isto é, a relación entre o volume de aire que circula polos alvéolos e a cantidade de sangue que circula polos capilares pulmonares. Esta relación altérase en determinadas enfermidades e tamén polos cambios de posición corporal, o cal explica por que algunhas doenza respiratorias agrávanse ao colocar ao doente en decúbito supino (deitado sobre as costas) e melloran ao colocar ao paciente en posición de sentado.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1146120
* BRE: 2339975
* EBID: ID
* MAG: 148071080

 |
***O Crime do Padre Amaro*** é unha das obras do escritor portugués Eça de Queirós máis difundidas por todo o mundo. Trátase dunha obra polémica, que causou protestas da Igrexa católica, cando foi publicada en 1875, en Portugal. é considerada un documento humano e social do país e da súa época e tamén a primeira realización artística do realismo portugués. Eça de Queirós aproveitou a súa condición de administrador do concello de Leiria para, durante seis meses, coñecer e estudar o que sería o escenario da súa obra.

Argumento
---------

Trata do romance entre Amaro e a nova rapariga Amélia, que xorde nun ambiente no que o propio papel da relixión está sometido a discusión e a moralidade de cada un é posta a proba. Namentres a tráxica historia de amor se desenvolve, personaxes secundarios manteñen instigadores debates sobre o papel da fe.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3282044
* WorldCat
* VIAF: 181903940
* BNE: XX1956566
* EBID: ID
* OCLC: 76891987

 |
***The Monkey King***, tamén coñecida como ***The Lost Empire***, é unha miniserie estadounidense de 2001 producida por NBC e SciFi Channel. É unha adaptación da novela clásica do século XVI *Viaxe ao Oeste*. Está protagonizado por Bai Ling, Thomas Gibson, Russell Wong, Eddie Marsan e Randall Duk Kim. A miniserie foi dirixida por Peter MacDonald e escrita por David Henry Hwang.

Acollida
--------

Robert Bianco de *USA Today* considerouna "parva e confusa." *Variety* calificouna de "tediosa" e declarou que "todo o traballo técnico vese como a carcasa externa dunha noz baleira."

As puntuacións da miniserie foron baixas, rexistrando unha das cualificacións máis baixas para unha miniserie en NBC. Os críticos dixeron que se debeu á sobresaturación da miniserie impulsada por efectos especiais.

Estrea
------

O filme foi comercializado en DVD e videocasete. Tamén existe unha adaptación á novela da miniserie, escrita por Kathryn Wesley, e comercializada co título *The Monkey King*.

Notas
-----

1. ↑  "What to watch Thursday". Usatoday. Com. 13 de setembro de 2006. Consultado o 16 de marzo de 2014.
2. ↑  Steven Oxman (7 de marzo de 2001). "The Lost Empire | Variety". Beta.variety.com. Arquivado dende o orixinal o 18 de xullo de 2012. Consultado o 16 de marzo de 2014.
3. ↑  "Rob's 'Will & Grace' Page - News Archive". Durfee.net. 2001-03-11. Consultado o 2014-03-16.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *The Monkey King* na IMDb *(en inglés)*.

* Portal:Cine
* Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3222142
* IMDb: tt0198779
* OFDb: 13006
* Synchronkartei: 25431
* TMDb: 45613

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La barraca (homónimos).
***La barraca*** é unha novela do autor español Vicente Blasco Ibáñez publicada en 1898 incardinada no movemento literario denominado naturalismo.

Argumento
---------

O libro desenvólvese na Valencia rural de finais do século XIX, describindo con precisión as duras condicións de vida da poboación campesiña e agricultora. O tío *Barret* vese imposibilitado de seguir traballando a horta que cultivaran os seus antepasados durante xeracións ao non poder pagar o arrendamento ao propietario da terra, *D. Salvador*. Como consecuencia, todos os veciños da aldea, con *Pepeta* e *Pimentó* á cabeza se conxuran para impedir que ninguén volva traballar nesa parcela.

Ata que chega *Batiste* e a súa familia (a súa muller *Teresa* e os seus fillos *Roseta*, *Batistet* e *Pasqualet*) que, aguillados pola necesidade, instálanse na leira e acceden a pagar o arrendamento correspondente para poder cultivar o terreo. A partir dese momento veranse infatigablemente acosados polo resto da comunidade, que os acusaba de pregarse ás esixencias do terratenente prexudicando con iso os intereses do colectivo.

O fostigamento chega ao seu punto culminante cando os fillos pequenos da familia de *Batiste* teñen un enfrontamento con outros nenos da aldea, como consecuencia do cal o pequeno *Pasqualet* termina falecendo. Un sentimento de culpa e compaixón asolaga a comunidade.

Pero será temporal. *Batiste* enfróntase a *Pimentó* nunha trifulca tabernaria e poucos días despois ao ser *Batiste* disparado responde ferindo de morte ao seu agresor, o mesmo *Pimentó*. As represalias non se fan esperar: A barraca onde habitan *Batiste* e a súa familia é incendiada e eles vense na obriga de abandonar o pobo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *La barraca* no Proxecto Gutenberg

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q467719
* BNE: XX1892685

 |
***Dorothy Mills*** é un filme dirixido por Agnès Merlet que foi estreado no 2008. Está protagonizado por Carice van Houten e Jenn Murray. O filme trata dunha psiquiatra á cal lle asignan un caso dunha nena con problemas de personalidade múltiple.

Sinopse
-------

Jane Morton é unha psiquiatra á que lle asignan o caso de Dorothy Mills, unha rapaza de 15 anos de idade dunha recóndita illa irlandesa, que é acusada de tratar de asasinar un bebé ó que coidaba. Ó chegar ó lugar, Jane descubrirá unha pequena, relixiosa e fría comunidade desacougada por unha serie de misteriosos eventos e un terrible segredo que agocha a xente.

Galardóns e nomeamentos
-----------------------

O filme recibiu numerosos nomeamentos nos Irish Film and Television Awards de 2009. A actriz Jenn Murray foi nomeada á Mellor Actriz protagonista. Ger Ryan foi nomeada á Mellor Actriz Secundaria. O filme tamén recibiu nomeamentos ó peiteado, maquillaxe e mellor deseño de produción.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na IMDb *(en inglés)*
* Ficha en Filmaffinity *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5298553
* Allmovie: v468695
* AlloCiné: 129659
* CineRessources: 105136
* FilmAffinity: 613727
* IMDb: tt1034306
* LUMIERE: 30170
* OFDb: 153331
* Rotten Tomatoes: dorothy-mills
* Synchronkartei: 23767
* TMDb: 15741

 |
Interpretación freudiana dun voitre no cadro de Leonardo da Vinci *Santa Ana, A Virxe e o Neno*, descubrimento efectuado inicialmente por Pfister, e acollido por Freud con bastante reserva.
***Eine Kindheitserinnerung des Leonardo da Vinci*** (en galego ***Un recordo infantil de Leonardo da Vinci***) é unha obra de Sigmund Freud de 1910. Trátase da aplicación dos métodos da psicanálise clínica ó estudo biográfico de personaxes históricos. O presente traballo sobre Leonardo da Vinci foi a última incursión a grande escala de Freud no campo da biografía debido ó recibimento de desaprobación posterior.

Contido
-------

Na obra desempeña un papel fundamental o recordo ou fantasía de infancia de Leonardo de ser visitado no seu berce por unha ave de presa introducíndolle a cola na súa boca. Diso deriva precisamente o maior defecto da incursión de Freud: a tradución errónea do termo orixinal *miñato* por *voitre*. De aí abandonarase a idea do *paxaro oculto* no cadro *Santa Ana, A Virxe e o Neno*, así como o nexo co xeroglífico correspondente á palabra exipcia *nai*, dado que en ámbolos casos se alúde a un voitre e non ó miñato do caderno de anotacións de Leonardo.

Con todo, considérase que o erro de Freud non afecta á esencia do estudo debido ás seguintes consideracións:

1. A detallista reconstrución da vida emocional de Leonardo da Vinci a partir dos seus primeiros anos.
2. A descrición do conflito entre os seus impulsos artísticos e científicos.
3. A profunda análise da súa historia psicosexual.

Engadíndose colateralmente diversas temáticas de considerable importancia:

1. Unha análise máis xeneralizada da natureza e operacións anímicas do artista creador.
2. Un trazado inicial da orixe dun dos tipos de homosexualidade.
3. A primeira exposición completa do concepto de narcisismo.

Notas
-----

1. ↑  *Un recordo infantil de Leonardo da Vinci*. Nota introductoria de James Strachey. Páx. 57.
2. 1 2 3  Ibídem.
3. ↑  Ibídem. 58.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Leonardo da Vinci
* *Santa Ana, A Virxe e o Neno*
* Homosexualidade
* Narcisismo
* Sublimación

### Bibliografía

* Freud, Sigmund. *Obras completas de Sigmund Freud. Volume XI - Cinco conferencias sobre Psicanálises, Un recordo infantil de Leonardo da Vinci, e outras obras (1910). 2. Un recordo infantil de Leonardo da Vinci (1910)*. Tradución José Luís Etcheverry. Buenos Aires & Madrid: Amorrortu editores. ISBN 978-950-518-587-0.

### Ligazóns externas

* *Un recordo infantil de Leonardo da Vinci* (en castelán)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q669072
* BNF: 12455461p
* GND: 4559026-6
* HathiTrust: 000570110

 |
**Sud Aviation** foi un construtor aeronáutico francés nacido da fusión de Sud-Est (SNCASE ou Société nationale des constructions aéronautiques du sud-est) e Sud-Ouest (SNCASO ou Société nationale des constructions aéronautiques du sud-ouest) o 1 de marzo de 1957. Ámbalas dúas compañías naceran de pequenas corporacións privadas que foran nacionalizadas en seis grupos de deseño e fabricación xusto antes da segunda guerra mundial.

Dende 1960 a firma comezou o deseño dunha versión de transporte supersónico do Caravelle, coñecido como o Super-Caravelle. Porén, o custo do proxecto era tan elevado que Sud Aviation, coa dirección dos gobernos francés e británico, formou un consorcio con BAC en novembro de 1962 para fusionar os seus esfordos de deseño e fabricación para crear o Concorde.

A compañía deseñou helicópteros que serían fabricados en grandes cantidades, como o Alouette II (o primeiro helicóptero de produción impulsado por unha turbina de gas), o Puma e o Gazelle. En 1967 un acordo entre os gobernos francés e británico organizou a produción conxunta e a adquisición do Puma e o Gazelle, xunto co británico Westland Lynx.

Sud Aviation fusionouse con Nord Aviation and Société d'études et de réalisation d'engins balistiques (SÉREB) en 1970 para formar Aérospatiale. A nova compañía formou varios consorcios internacionais a grande escala, como o formado con British Aerospace e Messerschmitt-Bölkow-Blohm para crear Airbus, e finalmente fusionouse na compaía aeroespacial europea EADS no ano 2000. En xaneiro de 2014 EADS foi reorgazizada como o Airbus Group.

Produtos
--------

Caravelle coas cores de Finnair no aeroporto de Estocolmo-Arlanda
### Avións

* Caravelle
* GY-80 Horizon
* Super-Caravelle
* Vautour
* Voltigeur
* Concorde (en asociación con British Aircraft Corporation)

### Helicópteros

* Alouette II
* Alouette III
* Super Frelon
* Puma
* Gazelle
* Lynx (en asociación con Westland Helicopters)

Notas
-----

1. ↑  "Helicopters (Anglo-French Agreement)". Hansard. Consultado o 30 de outubro de 2018.
2. ↑  "A Gyration of WG.13s". Flight International. Consultado o 30 de outubro de 2018.
O **Bell UH-1N Twin Huey** é un helicóptero militar medio bimotor. Voou por vez primeira no ano 1969 e é un membro da familia Huey. O **CUH-1N Twin Huey** (posteriormente **CH-135 Twin Huey**) foi a versión orixinal, pedida inicialmenente polas forzas armadas do Canadá.

O UH-1N ten unha configuración de 15 asentos, cun piloto e 14 pasaxeiros. En configuración de carga ten unha capacidade interna de 6,23 m³ e no exterior pode levar ata 2 268 kg. O UH-1N foi posteriormente desenvolvido no Bell 212 civil.

Desenvolvemento
---------------

Baseado na fuselaxe alongada do Bell 205, o Bell 212 foi desenvolvido orixinalmente para as forzas armadas canadenses baixo a designación CUH-1N Twin Huey. Posteriormente as forzas canadenses adoptaron un novo sistema de designación e o aparello pasou a chamarse CH-135 Twin Huey. Canadá aprobou o desenvolvemento da aeronave o 1 de maio de 1968 e mercou 50 unidades que empezaron a entregarse en maio de 1971.

Os militares estadounidenses estiveron moi preto de non mercar o Twin Huey. A compra do aparello para ser usado polos Estados Unidos tivo a oposición do presidente da Comisión das Forces Armadas da Cámara de Representantes da época, L. Mendel Rivers. Rivers tomou esa posición porque o motor do aparello, o Pratt & Whitney Canada PT6T, estaba fabricado no Canadá. O goberno liberal canadense non apoiaba a participación estadounidense na guerra de Vietnam e opoñíase ás políticas dos seus veciños no sueste asiático. Rivers tamén estaba preocupado de que a compra dos motores provocase un déficit comercial co Canadá. O Congreso só aprobou a compra cando se asegurou que atoparía unha fonte nos Estados Unidos para os motores PT6T/T400. Como resultado as forzas armadas estadounidenses pediron 294 Bell 212 coa designación UH-1N, comezando as entregas en 1970.

A diferenza das forzas canadenses, no servizo estadounidense o UH-1N mantivo o nome oficial Iroquois das variantes monomotor UH-1, aínda que o persoal referíase a el como Huey ou Twin Huey.

O Bell 412 é un desenvolvemento do Bell 212, sendo a maior diferenza as catro palas do rotor principal de materiais compostos. O UH-1N tamén foi desenvolvido no actualizado UH-1Y de catro palas.

Notas
-----

1. 1 2  Mutza 1986, pp. 31-33
2. ↑  "Royal Canadian Air Force, Aircraft, Historical Aircraft, Bell CH-135 Twin Huey". 2012-09-24. Archived from the original on 24 de setembro de 2012. Consultado o 2018-11-16.
3. 1 2 3  Drendel 1983, pp. 14-17
4. ↑  Drendel 1983, p. 9
5. ↑  Eden 2004, p. 47

Bibliografía
------------

* Drendel, Lou. *Huey*. Squadron/Signal Publications, Carrollton, Texas, 1983. ISBN 0-89747-145-8.
* Mutza, Wayne. *UH-1 Huey in action*. Carrolton, TX: Squadron/Signal Publications, 1986. ISBN 0-89747-179-2.
***La Légende des siécles*** (en galego, *A lenda dos séculos*) é unha colección de poemas do escritor francés Victor Hugo, concibida como unha inmensa representación da historia e evolución da humanidade.

Características
---------------

Ilustración de Victor Hugo.
Foi escrita intermitentemente entre 1855 e 1876, mentres o autor, no exilio, traballaba noutra morea de proxectos. Os poemas foron publicados en tres series, 1859, 1877 e 1883. Está considerada como a única e verdadeira épica francesa e, de acordo con outro literato francés, Charles Baudelaire, a única épica moderna posible.

Na primeira serie da obra *La Légende des siècles* o rei García de Galicia inspirou a Victor Hugo a epopea *O reiciño de Galicia* .

Notas
-----

1. ↑  O reiciño de Galicia Arquivado 14 de marzo de 2012 en Wayback Machine. Traducido por Henrique Harguindey Banet.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Biblioteca Galega de Clásicos Universais

### Ligazóns externas

* Análise da obra por Claude Millet
* *Le Petit Roi de Galice* en Wikisource *(en francés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3086219
* BNF: 119726891
* EBID: ID
* GND: 4301167-6

 |
O **Antonov An-28** (designación da OTAN: **Cash**) é un bimotor turbohélice lixeiro desenvolvido a partir do Antonov An-14M. Foi o gañador dunha competición contra o Beriev Be-30 para ser usado por Aeroflot como avión de paseiros de curto alcance. Realizou o seu primeiro voo no mes de setembro de 1969.

Fabricáronse un total de 191 unidades, dos que no ano 2006 aínda estaban en servizo 68. Despois dunhas pequenas series de preprodución construídas por Antonov, foi licenzado á polaca PZL-Mielec. En 1993 PZL-Mielec desenvolveu a súa propia variante mellorada, o PZL M-28 Skytruck.

Desenvolvemento
---------------

O An-28 é semellante ao An-14 en moitos aspectos, como a estrutura da á e as dúas derivas, pero ten unha fuselaxe máis grande e motores turbohélice en lugar dos motores de pistón do An-14. O An-28 voou por primeira vez como un An-14 modificado en 1969. O seguinte modelo de pre-produción non voaría ata 1975.

En configuración de pasaxe pode levar ata 15 persoas, ademais dos seus dous pilotos. A fabricación foi transferida a PZL-Mielec no ano 1978. O primeiro avión de fabricación polaca non voaría ata 1984. O An-28 recibiría finamente a súa certificación soviética en 1986.

Variantes
---------

An-14A
A designación orixinal de Antonov para unha versión alongada e con dous turbohélices do An-14.
An-14M
Prototipo.
An-28
Transporte bimotor utilitario de curto alcance. Tres fabricados.
An-28RM Bryza 1RM
Avión de busca e rescate e ambulancia aérea.
An-28TD Bryza 1TD
Versión de transporte.
An-28PT
Variante con motores Pratt & Whitney que voou por vez primeira o 22 de xullo de 1993.

Operadores
----------

### Operadores civís

An-28 nun selo postal da URSS
Os principais operadores dos 16 avións Antonov An-28 que quedan en servizo con aeroliñas son:

 Armenia
* Skiva Air (2)

Rusia Rusia
* Vostok Airlines (3)
* SiLA (3)

 Taxiquistán
* Tajik Air (2)

### Antigos operadores civís

Estonia Estonia
* Air Livonia
* Enimex

 Kazakhstan
* Avluga-Trans (11)

 Kirguizistán
* Kyrgyzstan Airlines (5)

Moldavia Moldavia
* Tepavia Trans (4)

 Suriname
* Blue Wing Airlines (operaba cinco dos que tres perdéronse en accidentes o 3 de abril de 2008, o 15 de outubro de 2009, e o 15 de maio de 2010)

### Operadores militares

Xeorxia Xeorxia
* Georgian Air Force – two as of December 2016.

 Tanzania
* Tanzania Air Force Command – one as of December 2016.

### Antigos operadores militares

Djibuti Djibuti
* Djibouti Air Force dous retirados.

 Perú
* Peruvian Army two in storage[]

### Antigos operadores

Unión Soviética Unión Soviética

* Aeroflot
* Soviet Air Force

Notas
-----

1. ↑  Green, W (1976). *The Observer's Book of Aircraft*. Frederick Warne & Co. p. 254. ISBN 0-7232-1553-7.
2. ↑  Hoyle 2016, p. 35.
3. ↑  Hoyle 2016, p. 48.

| * v
* c
* e
Avións de Antonov |
| --- |
| 
* A-40
* An-2
* An-3
* An-4
* An-6
* An-8
* An-10
* An-12
* An-14
* An-22
* An-24
* An-26
* An-28
* An-30
* An-32
* An-38
* An-70
* An-71
* An-72
* An-74
* An-88
* An-124
* An-140
* An-148
* An-174
* An-180
* An-204
* An-218
* An-225
* OKA-38
* SKV

 |  |
**Daniel Martín Rodríguez**, nado en Madrid o 26 de setembro de 2005, é un futbolista español, que xoga como porteiro no Rayo Majadahonda, da Primeira División RFEF.

Traxectoria
-----------

Formado na canteira do Rayo Majadahonda, xogou co equipo xuvenil na División de Honra. Na tempada 2022/23 militou no filial do club, o Paracuellos Antamira, na Terceira División RFEF. Para a campaña 2023/24 subiu ao primeiro equipo do Rayo Majadahonda, debutando na primeira xornada contra o Deportivo da Coruña con só 17 anos, converténdose así no gardameta máis novo en xogar na categoría. A súa destacada actuación ante os máis de 20.000 espectadores de Riazor, permitiulle ao seu equipo manter a portería a cero e conseguir o primeiro punto da tempada.

Notas
-----

1. ↑  "La actuación de Dani Martín fue alabada por toda la prensa nacional" (en castelán). Consultado o 12 de outubro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en LaPreferente.com *(en castelán)*.
**Alcinda António de Abreu** , nada en Nova Sofala, Sofala, o 13 de outubro de 1953, é unha política mozambiqueña. Foi Ministra de Asuntos Exteriores do seu país de 2005 a 2008, despois de ser Ministra de Benestar Social. Traballou tamén como Ministra de Ambiente.

Traxectoria
-----------

### Primeiros anos

Naceu o 13 de outubro de 1953 no pequeno pobo pesqueiro de Nova Sofala, Distrito Buzi da provincia Sofala, no centro de Mozambique. A súa educación universitaria completouna en 1974 en Liceu Pêro de Anaia en Beira. Logo estudou na Universidade Eduardo Mondlane en Maputo até 1982. En 1990 graduouse en psicoloxía e pedagoxía na Universidade Pedagóxica de Maputo. Realizou máis estudos en ciencia política e xénero na University College de Londres e en 1996 en xestión de desenvolvemento na Universidade de Witwatersrand.

Foi membro da Asociación Xuvenil de Mozambique e traballou como vicesecretaria xeral a finais da década de 1970 e a principios da década de 1980.

### Carreira

Despois de completar a súa educación, Joaquim Alberto Chissano nomeouna no seu gabinete en 1994, e de 1994 a 1997 estivo a cargo do Ministerio de Benestar Social. Logo foi convocada polo seu partido, o Frelimo, para a Comisión Electoral Nacional e foi responsable da organización das eleccións locais en 1998 e as eleccións parlamentarias e presidenciais en 1999. En 2002, o Congreso do Frelimo elixiuna para ser un dos 15 membros da comisión política do partido.

Armando Guebuza convocouna ao seu gabinete. De 2005 a 2008 dirixiu o Ministerio de Asuntos Exteriores; e nunha reorganización do gabinete o 10 de marzo de 2008, foi nomeada titular do Ministerio de Ambiente. Foi xuramentada 17 días despois, o 27 de marzo. Encargou unha estratexia nacional sobre o impacto do cambio climático sobre as mulleres de Mozambique, sendo a primeira estratexia dese tipo ideada en calquera parte do mundo. Explicou que as sociedades deben adaptar os seus plans para permitir que as mulleres das zonas rurais participen nos traballos sobre o cambio climático, debido ao impacto que ten na agricultura de subsistencia. Desempeñou o cargo até 2015.

### Vida persoal

É viúva e ten dous fillos. O seu esposo, Maradali Mamadhusen, faleceu con Samora Machel nun accidente aéreo en Suráfrica en 1986.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Joseph Hanlon (1 de febreiro de 2010). "Detalhes do novo Governo" (PDF). *Boletim sobre o processo político em Moçambique* (en portugués). CIP / AWEPA.
2. 1 2  "President Guebuza appoints his government". Mozambique News Agency. 16 de febreiro de 2005.
3. ↑  Chale, Mateus (4 de febreiro de 2005). "Guebuza names cabinet to fight poverty". *IOL*.
4. ↑  "President undertakes major reshuffle" (en inglés). Mozambique News Agency. 2008.
5. ↑  "Moz president 'does it again'". *IOL*. 11 de marzo de 2008. Consultado o 4 de ndeovembro 2016.
6. ↑  Seager, Joni (11 de abril de 2011). "Eye of the Storm". *The Daily Beast*. Consultado o 4 de novembro de 2016.
7. ↑  Phakathi, Mantoe (29 de novembro de 2012). "Las mujeres rurales de Kenia tienen una embajadora en Doha". *EuroXpress*. Consultado o 4 de novembro de 2016.