O **Gran Premio de Detroit de 1987** foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 21 de xuño de 1987 en Detroit, Míchigan. Foi a quinta carreira da tempada de Fórmula Un de 1987 e o sexto Gran Premio de Detroit. A carreira disputouse sobre 63 voltas ao circuíto de catro quilómetros para unha distancia total da carreira de 253 quilómetros.

A carreira foi gañada por Ayrton Senna no Lotus 99T con suspensión activa controlada por ordenador. Foi a segunda vitoria seguida de Senna logo da súa vitoria en Mónaco. O Lotus rodou no circuíto urbano cheo de fochancas moito mellor que a competencia, permitindo a Senna coidar os seus pneumáticos e lograr a vitoria 33 segundos por diante do Williams FW11B de Nelson Piquet co actual campión do mundo Alain Prost terminando terceiro no seu McLaren MP4 / 3.

O pole Nigel Mansell, o único piloto en facer a volta dos 4.023 km circuíto de Detroit en menos de 1:40 durante a cualificación, liderou a carreira ata a súa parada para cambiar os pneumáticos, pero pouco despois comezou a perder posicións debido a unha cambra na perna dereita polo que apenas podía pisar o pedal do freo. Máis tarde dixo que case se retirou debido á dor, pero logrou terminar en quinto lugar, cunha volta menos que Senna.

Prost tratou de convencer a McLaren a través da radio que os seus pneumáticos estaban ben e que non necesitaba deterse, pero finalmente acatou ás ordes e entrou en boxes para poñer pneumáticos novos. Foi alí onde os técnicos de Goodyear descubriron que o diagnóstico de Prost era correcto e que non tiña necesidade de parar, aínda que isto non alterou a chamada a Piquet para deterse, xa que Prost tiña fama de ser máis coidadoso cos seus pneumáticos que a maioría.

As vitorias consecutivas de Senna déronlle unha vantaxe de dous puntos no campionato sobre Prost, pero foi momentánea. Senna non ía gañar de novo este ano. Tamén sería a última vitoria na longa historia de Team Lotus, que logrou a súa primeira vitoria no Gran Premio dos Estados Unidos de 1961. A seguinte ocasión na que un coche co nome de Lotus gañaría un Gran Premio foi o Gran Premio de Abu Dabi de 2012, gañado por Kimi Räikkönen pilotando para o equipo Lotus F1.

Resumo
------

### Clasificación

Ayrton Senna repetiu a súa vitoria en Detroit de 1986 e gañou a súa segunda carreira de 1987 seguida, as primeiras vitorias para un coche con suspensión activa. A vitoria en Mónaco tres semanas antes demostrou que o novo sistema de Lotus funcionaba, e no circuíto de Detroit cheo de fochancas, a vantaxe aínda foi maior. O desgaste dos pneumáticos permitiu a Senna correr toda a carreira sen parar, e chegou a meta máis de medio minuto por diante do Williams FW11B do eventual Campión de pilotos Nelson Piquet.

Normalmente, a carreira de Detroit era inmediatamente precedida ou seguida polo Gran Premio do Canadá. Pero en 1987, a FISA esixira melloras ao circuíto de Montreal, incluíndo novos boxes. Cando se determinou que estes cambios non se puideran completar a tempo, a carreira foi cancelada, e non houbo ningunha carreira no Canadá por segunda vez desde 1967.

O venres, o Williams de Nigel Mansell foi o máis rápido nas dúas sesións de cualificación, por diante dos Lotus de Senna e de Piquet no segundo Williams. Choveu a noite do venres, pero a pista estaba seca para a sesión da tarde do sábado. Na sesión final, Senna tomou brevemente o primeiro lugar, pero Mansell recuperouno de novo e terminou máis dun segundo máis rápido para lograr a súa cuarta pole nas cinco primeiras carreiras da tempada. O americano Eddie Cheever foi sexto para Arrows, xusto detrás de Alain Prost no McLaren MP4/3.

### Carreira

Choveu outra vez na noite do sábado e o domingo pola mañá, pero, logo dun chuvioso quecemento na mañá da carreira, a saída foi en seco. Os tres primeiros saíron da grella en orde, mentres que Cheever saltou ao cuarto e Teo Fabi foi do oitavo ao quinto lugar no Benetton B187, seguido de Michele Alboreto (Ferrari F1 / 87), Prost, Thierry Boutsen (Benetton B187) e Stefan Johansson (McLaren MP4/3). Na terceira volta, Piquet saíuse nunha curva e colleu residuos que provocáronlle unha pequena picada. Cheever e Fabi pasaron a Piquet antes de que verase obrigado a entrar en boxes. Tres voltas máis tarde, logo de repetidos intentos de pasar a Cheever, Fabi tocou co seu alerón dianteiro no pneumático traseiro de Cheever, perforando e rompendo o morro do seu Benetton B187. Fabi volveu a boxes, pilotando sen morro, pero retirouse. Fabi confirmou que o único problema era que faltaba un á. Cheever chegou aos pits no mesmo momento, perdendo unha volta e volvendo na 19ª posición.

Na décima volta, Mansell estaba cinco segundos por diante de Senna, con Alboreto outros 23 segundos atrás no terceiro. De súpeto, Senna sentiu que o seu pedal de freo ir suave ao entrar nunha curva e evitou chocar contra o muro. Decidiu perder posicións e permitir que os freos arrefriaran, perdendo tres segundos por volta dos seus tempos. Preocupado principalmente por manterse diante de Alboreto, Senna tivo un respiro cando a caixa de cambios do Ferrari F1/do 87 rompeu na volta 25, entregando o terceiro lugar para Prost. Na seguinte volta, Senna comezou a perseguir a Mansell.

Na volta 26, a vantaxe de Mansell era de 18,8 segundos sobre Senna, pero empezaba a experimentar cambras na perna dereita. Fixo unha parada de pneumáticos na volta 34, tardou 18 segundos cando a porca da roda traseira dereita negouse a asentar correctamente. O uso dos freos moito máis tempo do normal fixo que as cambras do inglés foran a peor. Prost, agora en segundo lugar, loitaba con problemas nos freos e na caixa de cambios cando se detivo para cambiar pneumáticos.

Senna fixo a volta rápida da carreira na volta 39 en 1:40.464, máis rápido que o seu tempo de cualificación. Ao darse conta de que era máis rápido cos seus pneumáticos vellos que os demais cos novos, decidiu terminar a carreira sen deterse a cambiar pneumáticos. Os mecánicos de Lotus saíron no pit lane durante un tempo coma se prepararanse para unha parada, pero era evidente que o brasileiro, de feito, non entraría. Nese momento, tiña case un minuto de vantaxe.

Mansell, nese momento, esgotouse, a súa cabeza rebotaba de lado a lado na cabina. Logo da carreira dixo que cada vez que pasaba polos boxes, pensaba en parar. Na volta 53, Piquet e Prost adiantárono, e na volta 56, tamén Gerhard Berger. A súa perseveranza deulle dous puntos no quinto lugar, cunha volta perdida, mentres que Cheever logrou o punto final.

Senna relaxouse cara ao final, e con tres voltas para o final os ceos ameazaban choiva. Nunca chegou a ser un problema, xa que a choiva comezou a caer logo da chegada, Senna cruzou a meta trinta e tres segundos por diante. Foi a sexta vitoria da súa carreira, pero a súa última no ano 1987 e a última para o equipo Lotus, que finalmente pechou en 1994. Senna dixo que os seus pneumáticos duraran toda a carreira por dúas razóns: as voltas que que fixo máis lentas para arrefriar os freos, e o correcto funcionamento da suspensión activa.

Clasificación
-------------

| Pos | Nº | Piloto | Construtor | Tempo |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 5 |  Nigel Mansell | Williams-Honda | 1:39.264 |
| 2 | 12 |  Ayrton Senna | Lotus-Honda | 1:40.607 |
| 3 | 6 |  Nelson Piquet | Williams-Honda | 1:40.942 |
| 4 | 20 | Bélxica Thierry Boutsen | Benetton-Ford | 1:42.050 |
| 5 | 1 | Francia Alain Prost | McLaren-TAG | 1:42.357 |
| 6 | 18 |  Eddie Cheever | Arrows-Megatron | 1:42.361 |
| 7 | 27 | Italia Michele Alboreto | Ferrari | 1:42.684 |
| 8 | 19 | Italia Teo Fabi | Benetton-Ford | 1:42.918 |
| 9 | 7 | Italia Riccardo Patrese | Brabham-BMW | 1:43.479 |
| 10 | 17 |  Derek Warwick | Arrows-Megatron | 1.42.541 |
| 11 | 2 |  Stefan Johansson | McLaren-TAG | 1:43.797 |
| 12 | 28 | Austria Gerhard Berger | Ferrari | 1:43.816 |
| 13 | 3 |  Jonathan Palmer | Tyrrell-Ford | 1:44.350 |
| 14 | 4 | Francia Philippe Streiff | Tyrrell-Ford | 1:45.037 |
| 15 | 9 |  Martin Brundle | Zakspeed | 1:45.291 |
| 16 | 10 | Alemaña Christian Danner | Zakspeed | 1:45.740 |
| 17 | 8 | Italia Andrea de Cesaris | Brabham-BMW | 1:46.046 |
| 18 | 24 | Italia Alessandro Nannini | Minardi-Motori Moderni | 1:46.083 |
| 19 | 21 | Italia Alex Caffi | Osella-Alfa Romeo | 1:46.124 |
| 20 | 30 | Francia Philippe Alliot | Lola-Ford | 1:46.194 |
| 21 | 25 | Francia René Arnoux | Ligier-Megatron | 1:46.211 |
| 22 | 16 | Italia Ivan Capelli | March-Ford | 1:46.269 |
| 23 | 26 | Italia Piercarlo Ghinzani | Ligier-Megatron | 1:47.471 |
| 24 | 11 |  Satoru Nakajima | Lotus-Honda | 1:48.801 |
| 25 | 23 | España Adrián Campos | Minardi-Motori Moderni | 1:50.495 |
| 26 | 14 | Francia Pascal Fabre | AGS-Ford | 1:53.644 |

Clasificación
-------------

| Pos | Nº | Piloto | Construtor | Voltas | Tempo/Retirada | Grella | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 12 |  **Ayrton Senna** | **Lotus**-**Honda** | 63 | 1:50:16.358 | 2 | **9** |
| 2 | 6 |  **Nelson Piquet** | **Williams**-**Honda** | 63 | + 33.819 | 3 | **6** |
| 3 | 1 | Francia **Alain Prost** | **McLaren**-**TAG** | 63 | + 45.327 | 5 | **4** |
| 4 | 28 | Austria **Gerhard Berger** | **Ferrari** | 63 | + 1:02.601 | 12 | **3** |
| 5 | 5 |  **Nigel Mansell** | **Williams**-**Honda** | 62 | + 1 volta | 1 | **2** |
| 6 | 18 |  **Eddie Cheever** | **Arrows**-**Megatron** | 60 | + 3 voltas | 6 | **1** |
| 7 | 2 |  Stefan Johansson | McLaren-TAG | 60 | + 3 voltas | 11 |  |
| 8 | 10 | Alemaña Christian Danner | Zakspeed | 60 | + 3 voltas | 16 |  |
| 9 | 7 | Italia Riccardo Patrese | Brabham-BMW | 60 | + 3 voltas | 9 |  |
| 10 | 25 | Francia René Arnoux | Ligier-Megatron | 60 | + 3 voltas | 21 |  |
| 11 (1) | 3 |  Jonathan Palmer | Tyrrell-Ford | 60 | + 3 voltas | 13 |  |
| 12 (2) | 14 | Francia Pascal Fabre | AGS-Ford | 58 | + 5 voltas | 26 |  |
| Ret | 20 | Bélxica Thierry Boutsen | Benetton-Ford | 52 | Freos | 4 |  |
| Ret | 26 | Italia Piercarlo Ghinzani | Ligier-Megatron | 51 | Embrague | 23 |  |
| Ret | 4 | Francia Philippe Streiff | Tyrrell-Ford | 44 | Roda | 14 |  |
| Ret | 30 | Francia Philippe Alliot | Lola-Ford | 38 | Accidente | 20 |  |
| Ret | 27 | Italia Michele Alboreto | Ferrari | 25 | Caixa de cambios | 7 |  |
| Ret | 24 | Italia Alessandro Nannini | Minardi-Motori Moderni | 22 | Caixa de cambios | 18 |  |
| Ret | 9 |  Martin Brundle | Zakspeed | 16 | Turbo | 15 |  |
| Ret | 17 |  Derek Warwick | Arrows-Megatron | 12 | Accidente | 10 |  |
| Ret | 16 | Italia Ivan Capelli | March-Ford | 9 | Eléctrico | 22 |  |
| Ret | 19 | Italia Teo Fabi | Benetton-Ford | 6 | Accidente | 8 |  |
| Ret | 21 | Italia Alex Caffi | Osella-Alfa Romeo | 3 | Transmisión | 19 |  |
| Ret | 8 | Italia Andrea de Cesaris | Brabham-BMW | 2 | Caixa de cambios | 17 |  |
| Ret | 23 | España Adrián Campos | Minardi-Motori Moderni | 1 | Accidente | 25 |  |
| Ret | 11 |  Satoru Nakajima | Lotus-Honda | 0 | Colisión | 24 |  |
| Fonte: |

* Os números entre parénteses refírense ás posicións dos participantes con motores normalmente aspirados que competían polo Jim Clark Trophy.

Posicións logo da carreira
--------------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Clasificación do campionato de pilotos

| Pos | Piloto | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 |  Ayrton Senna | 24 |
| 2 | Francia Alain Prost | 22 |
| 3 |  Nelson Piquet | 18 |
| 4 |  Stefan Johansson | 13 |
| 5 |  Nigel Mansell | 12 |

 | Clasificación do campionato de construtores

| Pos | Construtor | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 |  McLaren-TAG | 35 |
| 2 |  Williams-Honda | 30 |
| 3 |  Lotus-Honda | 27 |
| 4 | Italia Ferrari | 17 |
| 5 |  Brabham-BMW | 4 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Clasificación no trofeo Jim Clark

| Pos | Piloto | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 |  Jonathan Palmer | 27 |
| 2 | Francia Pascal Fabre | 22 |
| 3 | Francia Philippe Streiff | 21 |
| 4 | Francia Philippe Alliot | 15 |
| 5 | Italia Ivan Capelli | 6 |

 | Clasificación no trofeo Colin Chapman

| Pos | Construtor | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 |  Tyrrell-Ford | 48 |
| 2 | Francia AGS-Ford | 22 |
| 3 | Francia Lola-Ford | 15 |
| 4 |  March-Ford | 6 |

 |

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos da clasificación.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Carreira anterior:**Gran Premio de Mónaco de 1987** | **Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIATemporada 1987** | Carreira seguinte:**Gran Premio de Francia de 1987** |
| Carreira anterior:**Gran Premio de Detroit de 1986** | **Gran Premio de Detroit** | Carreira seguinte:**Gran Premio de Detroit de 1988** |

Notas
-----

1. ↑  "1987 United States Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 3 November 2014. Consultado o 23 December 2015.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rob Walker (1987). "6th Detroit Grand Prix: Taking An Active Role". *Road & Track*, 131-134.