recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Luis Barrena Alonso de Ojeda**, nado en Sigüenza (Guadalaxara) en 1895 e finado en Outes o 21 de agosto de 1936, foi un avogado e político español.

Traxectoria
-----------

Avogado de profesión, adquiriu certa celebridade por asumir varios casos de considerable repercusión social nos anos vinte e trinta.

Membro de Unión Republicana, foi elixido deputado en febreiro de 1936 en representación do Fronte Popular por Melilla.

Nos momentos iniciais da Guerra Civil española acudiu a Muros, lugar co que tiña vínculos pola familia da súa muller Carmen Doval. Foi sacado da súa casa por un grupo de falanxistas na noite do 21 de agosto de 1936. A mañá seguinte atoparon o seu cadáver no Freixo de Sabardes (Outes) con dous tiros na cabeza. No lugar onde o atoparon puxeron un monólito na súa memoria.

Vida persoal
------------

Casou en 1922 con Carmen Doval del Campo, filla de Gerardo Doval Rodríguez, e tivo seis fillos.

Notas
-----

1. ↑  Noticia en ABC

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Galicia rinde homenaje al diputado republicano por Melilla Luis Barrena, *El Heraldo de Melilla*, 21 de xullo de 2009.
* La muerte a manos de los franquistas del diputado por Melilla y jurisconsulto Luis Barrena (infomelilla.com, 26 de marzo de 2007).
* 

* Luis Barrena na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11689820
* WorldCat
* VIAF: 45145244469474481296
* BNE: XX1199178
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 12290

 |
**Laia Cañigueral i Olivé**, nada o 11 de marzo de 1981 en Cassà de la Selva, é unha política catalá. Foi deputada pola provincia de Xirona no Congreso dos Deputados durante a VIII lexislatura por ERC, o 21 de maio de 2019 regresa ó Congreso pola XIII lexislatura.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Socioloxía, conta cun posgrao en Participación Cidadá e Desenvolvemento Sustentable pola UAB. É responsable do Gabinete do Director na Axencia Catalá de Cooperación ao Desenvolvemento da Generalitat de Cataluña e é secretaria Nacional das Relacións Internacionais das JERC (Mocidades de Esquerra Republicana de Catalunya).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Laia Cañigueral Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Ficha na páxina do Congreso dos DeputadosArquivado 20 de agosto de 2019 en Wayback Machine.
* Ficha de ERC *(en catalán)*

* Portal:Cataluña
* Portal:Muller
O **Klubi Sportiv Vllaznia Shkodër**, máis coñecido internacionalmente como KS Vllaznia, é un club de fútbol de Albania, da cidade de Shkodër. O seu estadio é o *Loro-Boriçi*.

Historia
--------

Foi fundado o 16 de febreiro de 1919 co nome de *KS Bashkimi Shkodër*, polo que é o club máis antigo de Albania. Dez anos despois sería renomeado como *Bashkimi Shkodran* e no ano 1935 como *KS Vllaznia Shkodër*, en 1950 *KS Shkodër* e un ano despois como *Puna Shkodër*. No ano 1958 adoptaría por segunda e definitiva vez o seu nome actual *Klubi Sportiv Vllaznia Shkodër*.

Na tempada 1978-79 acadaría o seu maior éxito internacional, ao participar na Copa de Europa, na que foi eliminado en dazaseisavos de final ante o FK Austria Viena pese a gañar o partido de ida por 2-0 ao perder a volta cun contundente 1-4.

Equipamento
-----------

* Titular: Camiseta vermella con liñas verticais azuis con pantalón e medias vermellas.
* Suplente: Camiseta, pantalón e medias azuis.

Palmarés
--------

* Liga de Albania (9): 1945, 1946, 1971-72, 1973-74, 1977-78, 1982-83, 1991-92, 1997-98, 2000-01
* Copa de Albania (6): 1964-65, 1971-72, 1978-79, 1980-81, 1986-87, 2007-08
* Supercopa de Albania (2): 1998, 2001
* Campión da Segunda División de Albania (2): 1957, 1962

Adestradores
------------

* Ulrich Schulze (2006)
* Mirel Josa (2006–2008)
* Agim Canaj (2008–2009)
* Hasan Lika (2009)
* Roland Luçi (2009)
* Edi Martini (2009–2010)
* Mojaš Radonjić (2010)
* Mirel Josa (2010–2011)
* Elvis Plori (2011)
* Rudi Vata (2011–2012)
* Armir Grimaj (2012)
* Shpëtim Duro (2012–2013)
* Artan Bushati (2013)
* Agim Canaj (2013–2014)
* Samuel Nikaj (2014)
* Derviš Hadžiosmanović (2014)

Véxase tamén
------------

Ficha do club[*Ligazón morta*]
Clever Hans durante un espectáculo.
**Hans der Kluge** ou **Kluger Hans** (a forma alemá de dicir *Hans o Intelixente*), nado en 1895 e finado en 1916, foi un cabalo famoso en Alemaña a principios do século XX, do que se alegaba que era capaz de realizar operacións aritméticas (por exemplo sumar, multiplicar, dividir, traballar con fraccións etc.) e outras tarefas intelectuais (por exemplo dicir a hora, calcular o calendario, distinguir tons musicais etc.).

Historia
--------

O cabalo fixo grandes presentacións públicas onde lle facían consultas matemáticas e o animal "respondía" correctamente pateando no chan. A sona de Hans der Kluge o cabalo matemático traspasou fronteiras facéndose coñecido co nome en inglés de "*Clever Hans*". Tivo tamén repercusión na psicoloxía, onde hoxe se fala do efecto Clever Hans.

Ante as dúbidas dos científicos sobre a suposta intelixencia animal creouse unha comisión especial encabezada polo psicólogo Oskar Pfungst en 1907. A investigación formal demostrou que o cabalo en realidade non realizaba estas tarefas mentais, senón que reparaba na reacción dos seus observadores humanos. Pfungst descubriu na súa metodoloxía de investigación, que o cabalo respondía directamente a sinais involuntarios na linguaxe corporal do adestrador humano, que tiña as facultades para solucionar cada problema. O adestrador era completamente inconsciente que el proporcionaba tales sinais. En honra a Pfungst a anomalía descuberta foi bautizada como o efecto Clever Hans.

Notas
-----

1. ↑  Fenómeno Clever hans *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Classics in Psychology: Oskar Pfungst's *Clever Hans*, por Robert H. Wozniak. *(en inglés)*
* Clever Hans the Math Horse *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1127291
* EBID: ID

 |
**Juan José Linares Martiáñez**, nado en Ordes o 6 de setembro de 1933 e finado en Madrid o 15 de novembro de 2009, foi un bailarín e investigador galego no campo do baile folclórico en xeral. Se ben o seu apelido era Linares, en Galicia era coñecido como **Juanjo Liñares**.

Traxectoria
-----------

Deixou os estudos de Dereito para comezar coa danza. Foi estreito colaborador de Antonio Gades no ballet Fuenteovejuna, 1994, en cuxa elaboración traballou como experto en folclore. Durante 40 anos dedicouse por enteiro a investigar as danzas tradicionais de España, a difundilas e a ensinalas, dende que en 1970 tivo que abandonar os escenarios por problemas de saúde. Fundou varios grupos de danza, entre eles Sementes da Arte de Ordes.

Liñares tiña obras no repertorio do Balet Nacional de España, e estaba en posesión da medalla das Belas Artes, así como da Medalla de Bronce de Galicia. É fillo predilecto de Ordes e unha lúa leva o seu nome na mesma vila.

Tivo varios discípulos sobranceiros, entre eles Javier García, que exerce a docencia no Colexio Estudo, no que o folclorista galego é unha materia de estudo máis. Tamén foi mestre de Manuel Segovia, que dirixe a Compañía Ibérica de Danza ou Aida Gómez, que preparou algún traballo xunto a el.

Premios e distincións
---------------------

* Premio de Honor FACIDE
* Medalla de Ouro da FEAF
* Medalla de Ouro de Ordes
* Medalla de prata de Belas Artes
* Medalla de Galicia no 2003 na categoría de Bronce
* Diploma do Mestre do Mundo, outorgado pola Universidade Northeastern de Illinois-Chicago
* Patrón do Spanish Dance Institut de Perth-Australia

Legado
------

Deixou un legado de centos de traxes rexionais á Fundación que leva o seu nome. Juanjo Liñares finou so uns meses antes da inauguración do museo que leva o seu nome, o Museo Juanjo Liñares onde poden verse expostos un gran número de traxes así como outras coleccións que o artista tamén deixou á Fundación (cruces, libros). É posiblemente unha das mellores coleccións de traxes da Península Ibérica. []

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5786452
* WorldCat
* VIAF: 147006725
* BNE: XX1000272
* GND: 185555632
* ISNI: 0000 0000 9910 7107
* LCCN: n87867690

 |
**Judit Farrés**, nada en Igualada en 1974, é unha actriz e DJ catalá.

Traxectoria
-----------

Estudou interpretación no Institut del Teatre de Barcelona, e titulouse en grao medio no Conservatori de Música Superior do Liceo de Barcelona. Recibiu unha bolsa do Institut del Teatre para asistir á Scuola Europea per l’Arte de l’Autore de San Miniato (Italia).

Como actriz traballou na obra *Fashion Feeling Music*, dirixida por Josep Maria Mestres, e tamén como DJ en *La llum no es veu en els carrers pels carrers de Bàsquiat*, da compañía Lanònima Imperial, con dirección de Xavier Albertí e Bebeto Cidra. Traballou tamén baixo a dirección de Pep Anton Muñoz, Luca Valentino, Joan Castells e Àngel Llàcer. Participou en montaxes do Teatre Lliure Titus Andrònic, con dirección de Àlex Rigola, co que traballou tamén en *Cancionero de palacio*, estreada no Festival Castell de Perelada.

A partir de 2004 centrouse na elaboración de bandas sonoras e espazos sonoros para espectáculos, como *El virus* (dirixido por David Selvas), *Teatre per a minuts* (Jorge Raedó), *Ariadna* (Xavi Sabata), ou *Pell* (Olga Tragant). En solitario presentou o espectáculo *La huelga*, onde toca en directo a súa banda sonora da película de Sergei Eisenstein *Стачка* (1924).

Colaborou con Albert Pla no disco *Cançons d'amor i droga* (2003), con posta en escena dirixida por Àlex Rigola. En 2006 preparou a banda sonora do espectáculo de Pla *El malo de la película*, e colaborou no seu disco *Vida y milagros*.

En 2015 actuou xunto a Mireia Trias na obra *Confidències a Al·là*, adaptación da novela de Saphia Azzeddine feita pola directora Magda Puyo

Colaborou coa poeta Ajo, con quen actuou na Cidade da Cultura de Galicia.

Filmografía
-----------

* *Estació d'enllaç* (1994)
* *El cor de la ciutat* (2000)
* *Murieron por encima de sus posibilidades* (2014)

Notas
-----

1. ↑  Concert d'Albert Pla: "Vida y milagros", Teatre Lliure, 2007.
2. ↑  "Judit Farrés: «les dones occidentals també tenim valors podrits»", *Anoia Diari*, 13 de marzo de 2015 *(en catalán)*.
3. ↑  "Vive a maxia do lusco e fusco coa micropoesía de Ajo e o pop de Dejavú", na web da Cidade da Cultura, 28 de xullo de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q52239036
* WorldCat
* VIAF: 87455468
* BNE: XX1713255
* IMDb: nm2292348
* ISNI: 0000 0003 7191 1939
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 189675721

 |
Jon and Roy en concerto en xaneiro de 2009.
**Jon and Roy** é unha banda canadense de folk rock e reggae formada por tres músicos de Victoria, Canadá.

Traxectoria
-----------

O cantautor e guitarrista Jon Middleton e o percusionista Roy Vizer coñecéronse na Universidade de Victoria e acabaron formando **Jon e Roy**, que empezou actuar na contorna de Victoria e Vancouver en 2003. Ao ano seguinte sumouse o multiinstrumentista Dougal Bain Mclean e gravaron o seu primeiro álbum, *Sittin' Back*, en 2005 co produtor e enxeñeiro de son Stephen Franke. O tema que dá título ao álbum apareceu nun anuncio de televisión da Volkswagen que se emitiu durante nove meses nos Estados Unidos, polo que se fixo coñecido nese país, e un dos seus vídeos,"Little Bit of Love", tivo certo éxito en YouTube.

No intervalo entre 2006 e 2007 realizaron outros proxectos por separado, así Middleton gravou un álbum en solitario, *After a Trip*, e McLean e Vizer establecéronse en Vancouver. En 2007, Jon and Roy xuntáronse de novo e gravaron o álbum *Another Noon*, unha vez máis con Stephen Franke, en Blue Heron Studios. En abril de 2010, Jon e Roy lanzaron *Homes*, ao que seguiu en 2012 *Let It Go*, e en 2014 *By My Side*.

Discografía
-----------

### Álbums

* 2005 *Sittin Back*
* 2008 *Another Noon* (2009 nos Estados Unidos)
* 2010 *Homes*
* 2012 *Let It Go*
* 2014 *By My Side*

Notas
-----

1. 1 2  "Artist Jon and Roy biographical info", CBC

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Jon e RoyArquivado 10 de febreiro de 2021 en Wayback Machine. sitio web oficial
* Páxina oficial en Facebook

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6271803
* WorldCat
* VIAF: 138336288
* AllMusic: mn0001488162
* Discogs: 2517452
* ISNI: 0000 0000 9403 6610
* LCCN: no2014136912
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 930868

 |
**Juan Manuel Vidal García**, nado en Baión (Vilanova de Arousa) en 1886 e finado en Santiago de Compostela a principios de setembro de 1936, foi un industrial e político galego.

Traxectoria
-----------

Estivo emigrado na Arxentina desde onde remitiu diñeiro para a construción de escolas en varias parroquias. Retornado a Arzúa, estableceu un negocio de importación de apeiros de labranza da Arxentina. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Arzúa (1924). Na República foi elixido concelleiro de Arzúa en 1931. A finais de decembro de 1932 foi elixido alcalde de Arzúa, permanecendo no cargo até 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e asasinado en Santiago de Compostela a principios de setembro de 1936. Xulgado en Compostela por rebelión nun proceso iniciado o 25 de agosto, foi declarado en rebeldía. A pesar de ter sido paseado a principios de setembro, o Xulgado Militar de Santiago de Compostela publicou en novembro unha requisitoria citándoo xunto con José Corzo Conde. A súa familia quedou sen licenza para comercializar apeiros.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jesús Vilas Lamas** |  **Alcalde de Arzúa** 1932 - 1936 | Sucesor:**Jesús Souto Vilas** |

Vida persoal
------------

Casou con María Alicia Viaño García.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 27-11-1936, p. 10

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lanero Táboas, Daniel (2006). *Os remendos da memoria. A represión franquista no Concello de Arzúa (1936-1950)*. Arzúa: Concello. ISBN 84-606-4054-X.
* Lanero Táboas, Daniel (2007). "Unha nova ollada á represión franquista en Galicia: Motivacións e extracción social dos represores. O caso de Arzúa" (PDF). *Semata* **19**: 221–239. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 05 de marzo de 2016. Consultado o 22 de xaneiro de 2014.

### Ligazóns externas

* 

* Juan Manuel Vidal García na páxina web *Nomes e Voces*.
* "O pleno de Arzúa homenaxea ao rexedor republicano Juan Manuel Vidal, fusilado en 1936". *La Voz de Galicia*. 28 de outubro de 2003. Archived from the original on 11 de marzo de 2016. Consultado o 23 de xaneiro de 2014.
**Juan Manuel de la Fuente Esperante**, nado na Coruña o 2 de xullo de 1928, é un economista e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Económicas pola Universidade Complutense e técnico de Administración Civil do Estado. Traballou no Fondo Monetario Internacional e exerceu como delegado español na ONU e na Conferencia de Comercio e Desenvolvemento. Foi director de financiamento exterior do Ministerio de Economía. Foi nomeado conselleiro de Industria e Enerxía da Xunta de Galicia o 15 de setembro de 1983, cesando o 31 de marzo de 1984. Foi director xeral de Función Pública da Xunta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ramón de Vicente Vázquez** |  **Conselleiro de Industria e Enerxía** 1983 - 1984 | Sucesor:**Ramón Díaz del Río** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 16-9-1983, p. 15.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Fuente Esperante, Juan Manuel de la". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.
**Julio Galán y González Carvajal**, nado en Avilés (Asturias) o 22 de decembro de 1875 e finado en Oviedo en decembro de 1939 foi un arquitecto que realizou a maior parte da súa obra en Galicia e Asturias.

Traxectoria
-----------

Estudou arquitectura en Madrid onde se graduou en 1900. O seu primeiro traballo foi como arquitecto municipal en Trujillo, pero ao quedar libre a praza de arquitecto provincial da Coruña trala morte de Faustino Domínguez Coumes-Gay gañou a praza en 1901. Tamén foi arquitecto diocesano de Santiago de Compostela. Na Coruña naceu o seu fillo, o tamén arquitecto Julio Galán Gómez.

En 1911 foi nomeado arquitecto municipal de Oviedo, cargo que ocupou ata 1921. Seguiu residindo na cidade de Oviedo ata a súa morte.

En 1991 o Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia creou o Premio de Arquitectura Julio Galán Carvajal.

Obra
----

Galán Carvajal é considerado un dos introdutores do modernismo en Galicia, realizando obras como a Casa Rey e o Pazo de Xustiza da Coruña (sede do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia). Foi o autor das Casas do Concello de Carballo e Ribeira, derrubadas ambas as dúas na década de 1970. En Asturias deseñou o Círculo Mercantil ou a colonia do Marqués de San Feliz.

Galería
-------

* Casa Rey na avenida da Mariña (A Coruña)Casa Rey na avenida da Mariña (A Coruña)
* Casa Viturro na praza de Lugo (A Coruña)Casa Viturro na praza de Lugo (A Coruña)
* Edificio na rúa de Juana de Vega (A Coruña)Edificio na rúa de Juana de Vega (A Coruña)
* Casa Cabanela, na praza de Santo André (A Coruña)Casa Cabanela, na praza de Santo André (A Coruña)

Notas
-----

1. ↑  COAG, ed. (24 de maio de 1991). "I Premio Julio Galán Carvajal. Acta del jurado" (PDF) (en castelán). Consultado o 1 de novembro de 2014.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* González Fernández, José David. *Dos obras perdidas del arquitecto Julio Galán*.
* Martínez Suárez, Xosé Luís; Casabella López, Xan (1989). *Catálogo arquitectura. A Coruña 1890-1940*. COAG. ISBN 978-84-85665-09-9.

### Ligazóns externas

* Rubiera, P. (23 de decembro de 2012). La Nueva España, ed. "Dos maestros arquitectos" (en castelán). Consultado o 1 de novembro de 2014.
* Suárez, Salomé (20 de abril de 2008). La Nueva España, ed. "El arte del buen construir" (en castelán). Consultado o 1 de novembro de 2014.
* Turismo Coruña (ed.). "A arquitectura modernista". Consultado o 1 de novembro de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533576
* DBE: julio-galan-carvajal

 |
Edificio da Caixa de Aforros de Asturias, Oviedo.
**Julio Galán Gómez**, nado na Coruña en 1908 e finado en Milán en 1975, foi un arquitecto galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do arquitecto asturiano Julio Galán Carvajal, naceu na Coruña cando o seu pai era arquitecto dese concello. Traballaron xuntos durante un breve período de tempo a finais da década de 1930. Julio Galán Gómez residiu en Oviedo, onde tiña o seu estudio, e foi arquitecto municipal de Langreu na década de 1950.

Foi especialmente coñecido pola reconstrución trala Guerra Civil dos edificios das caixas de aforros de España: Oviedo, Áraba, Segovia, Soria, Albacete, Castelló, Ávila, Burgos e León.

En Galicia reconstruíu tamén os edificios das caixas de aforros da Coruña, Lugo e Santiago de Compostela. Salientan ademais varios edificios urbanos en Oviedo, Avilés, Santander ou La Felguera e Sama (Langreu).

Notas
-----

1. ↑  Dos maestros arquitectos
2. ↑  Un futuro para Perlora
3. ↑  Edificio de la Caja de Ahorros de Asturias
**Kylie Kristen Jenner**, nada o 10 de agosto de 1997, é unha personalidade de televisión, modelo e empresaria estadounidense. Dende 2007, protagoniza o programa de telerrealidade *Keeping Up with the Kardashians*. O seu éxito levouna a ela e á súa familia a alcanzar a fama mundial.. En xullo de 2018 Forbes nomeouna a millonaria por mérito propio máis nova, contando cunha fortuna de máis de 900 millóns de dólares.

Familia
-------

O seu pai é o medallista olímpico Bruce Jenner, agora Caitlyn Jenner despois do seu cambio de sexo, e a súa nai é Kris Houghton, quen padeceu diabetes estando embarazada dela. Ten unha irmá máis vella, Kendall e catro medio-irmáns do primeiro matrimonio da súa nai, (Kourtney, Kim, Khloé e Rob).

Kendall estivo nunha relación co cantante de rap, Tyga. Na actualidade está nunha relación co tamén rapeiro Travis Scott dende 2017. Produto desa relación naceu a súa primeira filla, Stormi Webster en 2018.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1770624
* WorldCat
* VIAF: 307433530
* Discogs: 5280191
* GND: 1243002018
* IMDb: nm2832473
* LCCN: n2014018917
* MusicBrainz: ID
* Synchronkartei: 81581
* TMDb: 1695682
* TVcom: kylie-jenner
* WikiTree: Jenner-474

 |
**Marcelino Villares Santiago**, nado en Montevideo en 1915, foi un militar, político e guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

En 1936 vivía en Cruzul (Becerreá). Militante do Partido Comunista de España (PCE) combateu na guerra ingresando no Instituto
de Carabineros en maio de 1937. Coa derrota da República foi detido e condenado a seis anos de prisión. Estivo preso na Prisión Provincial de Madrid, de onde saíu en liberdade provisional en 1943. En 1944 organizou o Comité Comarcal de Becerreá do PCE. Detido en febreiro de 1946, e xulgado por rebelión militar na Coruña no proceso 75/1946, en consello de guerra celebrado o 18 de xullo de 1946, foi condenado vinte e cinco anos de prisión.

Notas
-----

1. ↑  *Gaceta da República*, 27-5-1937, p. 949,
2. ↑  *BOE*, 23-8-1943, p. 8187,

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Máiz, Bernardo (1988). *Galicia na II República e baixo o franquismo*. Vigo: Xerais. ISBN 84-7507-320-4.
* Parrado, Carlos (2009). *Curuxás, o guerrilleiro que non cazou Franco*. Vigo: A Nosa Terra. pp. 191–192. ISBN 84-87783-79-1.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la sierra *(en francés)*
A **lagoa de Montcortès** é un Lugar de importancia comunitaria (LIC) que se atopa no concello catalán de Baix Pallars, na comarca de Pallars Sobirà, na provincia de Lleida. É unha formación de orixe cársica e xunto coas lagoas de Basturs, é a única lagoa non glacial dos Pireneos. Atópase preto da vila de Montcortès a 1 030 msnm. O seu perímetro é case circular e mide 1 320 metros, e a súa fondura máxima é de 30 metros. Tamén está incluída no Pla d'Espais d'Interès Natural (PEIN) da Generalitat de Cataluña e na Rede Natura 2000.

Hidroloxía
----------

Trátase dunha lagoa oligotrófica (as súas augas son pobres en nutrintes). A súa hidroloxía está controlada fundamentalmente por contribucións subterráneas que compensan as perdas que ten pola evaporación e por un regato emisario na súa beira norte.

Flora
-----

Predominan as xunqueiras e as plantas acuáticas como as Potamogeton.

Fauna
-----

Destacan a rara especie de caracol Lymnaea stagnalis, a aguia peixeira, o lavanco e diversas especies de peixes.

Galería de imaxes
-----------------

* A lagoa de Montcortès no verán.A lagoa de Montcortès no verán.
* A lagoa no outono.A lagoa no outono.

Notas
-----

1. ↑  Natura 2000 (ed.). "Estany de Montcortès". Consultado o 22 de novembro de 2015.
2. ↑  "Un pdf da Sociedade Xeológica" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 24 de setembro de 2015. Consultado o 22 de novembro de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lagoa de Montcortès Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Lluís i Pallarès, Joan (1961). Editorial Barcino, ed. *El meu Pallars. Volum II. El Pallars Sobirà, 1a part*. Barcelona. ISBN 84-7226-118-2.

### Ligazóns externas

* Panorámica da lagoa de MontcortèsArquivado 22 de novembro de 2015 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17603081
* CDDA: 389103
* GEC: 0266092
* WDPA: 389103

 |
**Luis Alberto Arce Catacora**, nado na Paz o 28 de setembro de 1963, é un economista, catedrático de universidade e político boliviano, actual presidente de Bolivia dende 2020. Anteriormente foi ministro de Economía e Finanzas de Bolivia en dous períodos; a primeira vez dende o 23 de xaneiro de 2006 até o 24 de xuño de 2017 e a segunda vez dende o 23 de xaneiro de 2019 até o 10 de novembro de 2019, durante o primeiro, segundo e terceiro goberno do presidente Evo Morales Ayma. Luis Arce foi recoñecido internacionalmente como o principal impulsor e artífice do crecemento económico de Bolivia suscitado entre 2006 e 2019.

En xaneiro foi elixido candidato presidencial para as eleccións xerais de 2020 polo Movemento ó Socialismo en tándem co antigo chanceler David Choquehuanca como candidato a vicepresidente. Foi elixido presidente na primeira rolda, co 55,1% dos votos.

Notas
-----

1. ↑  "DW: Las claves del exito economico de Bolivia".
2. ↑  "El escrutinio oficial en Bolivia confirma la victoria de Luis Arce con el 55,1% de los votos". *El País* (en castelán). 23 de outubro de 2020. Consultado o 16 de xuño de 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16149892
* WorldCat
* VIAF: 104145541826196600110
* BRE: 6039085
* CiNii: DA18522800
* EBID: ID
* LCCN: no2015170331
* Munzinger: 00000032262
* Treccani: arce-catacora-luis-alberto

 |
**Luis Barragán**, nado en Guadalaxara o 9 de marzo do 1902 e finado na Cidade de México o 22 de novembro de 1988, foi un dos máis importantes arquitectos mexicanos do século XX.

Traxectoria
-----------

Graduouse coma enxeñeiro na Escola Libre de Enxeñeiros no ano 1923, sendo logo un arquitecto autodidacta. Despois da graduación, viaxou por España, Francia (onde coñeceu a obra de Le Corbusier) e Marrocos. Proxectou en Guadalajara, dende o 1927 até o 1936, e na Cidade de México despois. No 1945 creou o planeamento urbanístico de Pedregal de San Ángel, e no 1955 reconstruíu o histórico convento das Capuchinas Sacramentarias en Tlalpan, ámbolos dous situados no sur da Cidade de México. No 1957 comezou o deseño do que se convertería nas *Naucalpan's Satelite Towers*, e no mesmo ano deseñou o complexo residencial Las Arboledas. No ano 1964 deseñou o complexo *Lomas Verdes*, preto da zona do Satélite, no Naucalpan, Estado de México.

No ano 1980, converteuse no segundo gañador do Premio Pritzker.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Luis Barragán Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Fundación Barragán *(en castelán)*
* Barragán na Web dos Pritzker *(en inglés)*

Modelo:PremiosPritzker

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q243295
* WorldCat
* VIAF: 22947293
* BNB: ID
* BNE: XX1008983
* BNF: 12558445b
* CANTIC: a10046719
* EBID: ID
* FAST: 101144
* GEC: 0247199
* GND: 119262304
* ISNI: 0000 0000 8102 2914
* LCCN: n82144420
* Munzinger: 00000031834
* NDL: 00432374
* NKC: jx20100106001
* NTA: 111219639
* OL: OL5367747A
* openMLOL: 216266
* RKD: 215670
* SNAC: w6930wt5
* SUDOC: 034878440
* ULAN: 500009714

 |
A Virxe da Piedade de Cartagena.
O **Luns Santo** é o segundo dos días da Semana Santa, cuxo comezo ten lugar o Domingo de Ramos, e durante a cal os cristiáns conmemoran a Paixón, Morte e Resurrección de Xesús de Nazaret. Así se pon de manifesto na liturxia das distintas cerimonias que teñen lugar en Semana Santa nas distintas confesións cristiás.

Ademais dos actos celebrados nos templos, diversas manifestacións populares teñen lugar durante a Semana Santa en todo o mundo, destacando as procesións que se organizan en moitos pobos e cidades, como Cartagena, Cuenca, León, Málaga, Salamanca, Sevilla, Valladolid, Ferrol e Viveiro.

Liturxia
--------

A diferenza doutros días da Semana Santa que contan con cerimonias singulares, o Luns Santo a Igrexa católica continúa a celebración normal da misa. Durante esta, o Evanxeo que é proclamado reflicte a pasaxe da Unción en Betania, en casa de Lázaro, no que unha das irmás deste, María unxe a Xesús con custosos perfumes. A lectura corresponde ao Evanxeo de San Xoán: 

> 
> 
> Seis días antes da Pascua, foi Xesús a Betania, onde vivía Lázaro, a quen resucitara de entre os mortos. Alí ofrecéronlle unha cea; Marta servía, e Lázaro era un dos que estaban con el á mesa. María tomou unha fibra de perfume de nardo, auténtico e custoso, unxiulle a Xesús os pés e enxugoullos coa súa cabeleira. E a casa encheuse da fragrancia do perfume. Xudas Iscariote, un dos seus discípulos, o que o ía a entregar, di:  
>  -«Por que non se vendeu este perfume por trescentos denarios para darllos aos pobres?».  
>  Isto díxoo, non porque lle importasen os pobres, senón porque era un ladrón; e como tiña a bolsa levaba o que ían botando. Xesús dixo:  
>  -«Déixaa; tíñao gardado para o día da miña sepultura; porque aos pobres tédelos sempre convosco, pero a min non sempre me tedes».  
>  Un xentío de xudeus decatouse de que estaba alí e foron, non só por Xesús, senón tamén para ver a Lázaro, ao que resucitara de entre os mortos. Os sumos sacerdotes decidiron matar tamén a Lázaro, porque moitos xudeus, pola súa causa, íanselles e crían en Xesús.
>  Xoán 12, 1-11
>

Celebracións
------------

* En Ferrol sae a procesión da Coroación de Espiñas, a Primeira Caída e a Virxe da Amargura, ao caer a noite.
* En Viveiro ten lugar a tamborrada.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Luns Santo***  |

| * v
* c
* e
 Días da Semana Santa |
| --- |
| Venres de Dores  ·  Sábado de Paixón  ·  Domingo de Ramos  ·  Luns Santo  ·  Martes Santo  ·  Mércores Santo  ·  Xoves Santo  ·  Venres Santo  ·  Sábado Santo  ·  Domingo de Pascua  ·  Luns de Pascua  ·  Martes de Pascua |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3318164
* Orthodox Encyclopedia: 150085

 |
**Los Pasteles Verdes** foi un grupo de pop latino máis popular na década de 1970. Orixináronse en Chimbote, Perú, pero actuaron durante moitos anos en México.

Historia
--------

Los Pasteles Verdes foi fundado polos irmáns Acuña: o guitarrista Víctor Hugo Acuña e o teclista Cesar Acuña; antes tocaran xuntos en The Jeekstones e Los Benkers. En 1973 forman Los Pasteles Verdes cos cantantes Aldo Guibovich e German Laos, o batería Jorge Luis Principe, o baixista Miguel Moreno e o percusionista Juan Vásquez. O seu primeiro éxito, un éxito en toda América Latina, foi *"Angelitos Negros"*, que precedeu ao lanzamento do seu debut *Recuerdos de Una Noche*. Entre os seus éxitos posteriores estaban *Hipocresia* e *Esclavo y Amo*. 

O grupo tivo un impacto significativo nos mercados musicais mexicano e latino-estadounidense a finais da década de 1970. Durante parte das décadas de 1970 e de 1980 estiveron asentados fóra de México. Fixeron unha xira polo Xapón en 2007.

Formación
---------

### Actual

* Hugo Acuña
* Dubbie Acuña
* Richie Acuña
* Kike Gámez
* Victor Hugo Acuña Jr.

### Antiga

* German Laos
* Luis Alberto Rios
* César Acuña
* Tommy Lamas
* Tito Cerna
* Jorge Luis Príncipe
* Miguel Moreno
* Juan Vasquez
* Adan Zavaleta
* Guillermo Araujo
* Raul Padilla
* Aldo Guibovich
* Fernando Arias
* Linker Sánchez

Notas
-----

1. 1 2 3  Drago Bonacich, Los Pasteles Verdes at Allmusic
2. ↑  p. 60. Alejandro Luis Madrid-González, *Nor-Tec-Rifa: Electronic Dance Music from Tijuana to the World*. Oxford University Press, 2008.
3. ↑  "pasteles verdes - presentacion en japon-2 - victor tanamachi". Consultado o 2022-05-02.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6683055
* WorldCat
* VIAF: 291145857916723020643
* AllMusic: mn0000354359
* Discogs: 305234
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 523411

 |
O **sa'ídico**, tamén chamado saítico, foi o dialecto da lingua copta máis estendido no período pré-islámico e é no que se están escritos a maioría dos textos coptos.

Pénsase que o sa'ídico foi orixinariamente un dialecto rexional da zona de el-Ashmunein (en copto Ϣⲙⲟⲩⲛⲉⲓⲛ, *Shmounein*) que adquiriu forma literaria arredor do ano 300, incluíndo traducións de partes importantes da Biblia. No século VI existía unha ortografía padrón en todo Exipto e era utilizado por case todos os autores nativos. Desde comezos do século IX enfrontouse co bohárico e desapareceu no XIV.

Mentres que os textos escritos noutros dialectos coptos son fundamentalmente traducións de textos literarios e relixiosos gregos, o sa'ídico é o único dialecto que conta cun corpo orixinal de textos literarios e non literarios. Debido a que comparte a maioría das súas características con outros dialectos do copto, a que ten poucas peculiaridades enxebres e ao corpus tan grande de textos coñecidos, é o dialecto que aprenden quen estudan copto, especialmente os que non pertencen á Igrexa Copta.
Miniatura duns xograres nas Cantigas de Afonso X de Castela.
Chámase **mester de xograría** o conxunto da poesía —épica ou lírica— de carácter popular difundida durante a Idade Media polos xograres, que eran quen as cantaban ou recitaban para o recreo de nobres, reis e público en xeral.

A palabra *xograr* provén do latín *jocularis*, *joculator*, que significa 'bromista ou home de chanzas'. Pola súa banda, a palabra mester provén do vocábulo latino *ministerium*, que significa 'oficio'.

Había dous tipos: os xograres épicos: que recitaban poesía narrativa como os cantares de xesta, e os xograres líricos, que se dedicaban a cultivar a poesía sentimental e a difundir composicións poéticas como as cantigas. Na primeira Idade Media (X,XI,XII e XIII) eran máis numerosos os primeiros; a partir da segunda metade do século XIII dominan máis os líricos.

O verso xograresco caracterizábase polo seu anisosilabismo, é dicir, era un verso irregular que oscilaba entre as dez e as dezaseis sílabas. Ten rima asonante, máis xinxela para improvisar e lembrar fórmulas fraseolóxicas que, repetidas habitualmente, servían para encher versos mentres os xograres lembraban, como mostraron os estudos sobre os xograres iugoeslavos. Este descoido diferenciou a este mester de juglaría do chamado Mester de clerecía, caracterizado polo oposto; tal e como di o seu texto fundador, o chamado *Libro de Alexandre*, «Mester traio fermoso / non é de juglaría / mester é sen pecado, ca é de clerecía / fablar curso rimado / pola cuaderna vía / a sílabas contadas, ca é grant mestría».

Notas
-----

1. ↑  Briones, Antonio Rey (18 de mayo de 2006). *Antología de la poesía medieval* (en castelán). Ediciones AKAL. ISBN 9788446022381. Consultado o 27 de febrero de 2018.
2. ↑  Colombres, Adolfo (1997). *Celebración del lenguaje: hacia una teoría intercultural de la literatura* (en castelán). Ediciones Del Sol. ISBN 9789509413795. Consultado o 27 de febrero de 2018.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Juan García Única (2009). "De juglaría y clerecía: el falso problema del culto y lo popular en la invención de los dos mesteres". *Espéculo. Revista de estudios literarios*. Universidad Complutense de Madrid. Consultado o 18 de abril de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3772383
* EBID: ID
* GEC: 0042192

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Marcelino García.
**Marcelino García Villar**, nado en Soutolongo (Lalín) o 28 de setembro de 1904 e finado na mesma parroquia o 8 de novembro de 1970, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou no Seminario de Lugo, que abandonou en 1925 para facer o bacharelato examinándose por libre en Ourense e na Coruña. En 1930 foi elixido secretario do Centro Republicano de Lalín. Participou xunto con Manuel Ferreiro na reunión constitutiva da Federación Republicana Gallega en marzo de 1931. Logo da proclamación da República foi nomeado vocal da Xunta Xestora provisional do Concello de Lalín. Foi nomeado oficial do Concello en 1932 e ao ano seguinte recadador do Imposto de Utilidades. Neses anos comezou a carreira de Dereito, examinándose por libre en Madrid e Murcia. No bienio negro foi destituído como recadador. En novembro de 1935 foi elixido presidente da Casa da República de Lalín.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ante o temor a unha morte segura. Permaneceu agochado en Barcia e máis tarde en Millerada, onde chegou a poñer escola. En 1945 presentouse ás autoridades en Pontevedra, pero ante o temor a ser detido, volveu fuxir. Presentouse novamente en 1948, pero por medo a unha condena volveu agocharse. Durante os anos de fuxido continuou os estudos de Dereito, examinándose por libre na Universidade de Salamanca para conseguir a licenciatura en 1952. Foi detido en 1957 e ao ser posto en liberdade pasou outra vez á clandestinidade. A súa última detención foi en 1965. A partir dese ano viviu na casa familiar de Soutolongo onde morreu en 1970.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Igrexas, Manuel: Marcelino García, 30 anos fuxindo (28/7/2015) en *Historias de Deza*.

### Ligazóns externas

* 

* Marcelino García Villar na páxina web *Nomes e Voces*.
**Mario Morán García**, nado en La Calleja de La Rebollada (Mieres) o 5 de febreiro de 1915 e finado en Cidade de México o 7 de xaneiro de 1991, foi un guerrilleiro antifranquista español.

Traxectoria
-----------

  

Membro da UGT. Ingresou na Agrupación Socialista de Ribera de Arriba en 1931 e ao ano seguinte participou na constitución das Juventudes Socialistas da localidade, e foi elixido primeiro secretario. En outubro de 1934 foi detido pola súa participación no movemento revolucionario e sentenciado a vinte anos e un día de reclusión maior, cumprindo a condena no forte de San Cristóbal de Pamplona. Liberado logo da amnistía de febreiro de 1936, reintegrouse ao seu cargo de secretario das Juventudes Socialistas
Na guerra civil formou parte do Batallón Ladreda e despois do Batallón 224. Ao caer Asturias en outubro de 1937 escapou ao monte co seu irmán Guillermo. O seu pai foi fusilado o 14 de abril de 1941, outro irmán foi asasinado pola Garda Civil catro meses despois e a súa nai e as súas dúas irmás estiveron presas e despois foron desterradas. En maio de 1940 formou parte da expedición de dezaseis compañeiros que partiron de Asturias con dirección a Portugal e logo de enfrontarse coa policía portuguesa tiveron que repregarse a Galicia.

En abril de 1942 participou na constitución da Federación de Guerrillas de León-Galicia nos montes de Ferradillo (Ponferrada). Formou parte do seu Estado Maior e foi xefe da II Agrupación Guerrilliera en Ourense até 1946. Colaborou en *El Guerrillero* co pseudónimo "Karenine". Non puido embarcar no barco fretado por Indalecio Prieto en outubro de 1948 e tivo que saír de España pola súa conta a través da fronteira francesa o 26 de decembro dese ano. Pasou un curto período en Francia, e despois trasladouse a México, onde formou parte da Agrupación Socialista Española, pero por desavinzas coa política de Indalecio Prieto acabou dándose de baixa. En México traballou como camareiro.

Coa fin da ditadura franquista visitou España e en 1985 participou na gravación dun programa da serie *Vivir cada día* de TVE titulado "Tres octubres", onde relatou a súa experiencia guerrilleira.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28113974
* DSBE: 13270\_moran-garcia-mario

 |
**Lurtz** é un personaxe de ficción do filme *The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring* aínda que o nome do personaxe non se menciona en todo o filme, pero coñécese polos créditos do peche. É o capitán dos Uruk-hai encargados de atacar á Irmandade en Amon Hen e recuperar o Anel Único. Mata a Boromir ó final do filme. Este personaxe non aparece na novela de J. R. R. Tolkien, xa que é unha incorporación dos guionistas do filme. Na novela, Boromir morre por múltiples feridas de arqueiros orcos anónimos.

Na película
-----------

Nada máis nacer da lama da que xorden os Uruk-hai na película, en Isengarda, asasina ó orco que o axudaba a saír, e por iso é ascendido a capitán. As súas armas son unha espada de orco e un escudo, ademais dun arco e armadura pesada.

Dirixía un pequeno exército, que atacou á Irmandade en Amon Hen. Moitos orcos foron aniquilados por Aragorn, Legolas e Gimli; pero noutro punto da batalla disparou tres frechas contra Boromir e matouno, pero foi decapitado por Aragorn, que acudira á chamada do corno de Vorondil.

Interpretación
--------------

O personaxe de Lurtz é interpretado por Lawrence Makoare, o cal tamén interpreta a Gothmog (orco) no terceiro filme da triloxía *The Lord of the Rings: The Return of the King*. Tamén presta a súa voz ó xefe dos Nazgûl.
Coordenadas: 38°30′16″N 0°53′25″O﻿ / ﻿38.50454580945, -0.89036207510149

Lagoa de Salinas.
A **lagoa de Salinas** é unha lagoa endorreica da provincia de Alacant, situada a uns 2 km da localidade de Salinas. Trátase dun lago de carácter salgado, que posúe unha conca superficial duns 90 km², na que desembocan os cursos fluviais das serras dos arredores, así como de diversos pozos. A auga permanece alí debido ao carácter endorreico da conca, tal e como sucedía tamén na lagoa de Villena, uns quilómetro ao norte, desecada na actualidade.

As súas dimensións son duns 1200 m de lonxitude por 800 de anchura. O feito de estar saturada de sal inutilízaa para aproveitamento agrícola, aínda que de todos os xeitos na actualidade permanece case seca a maior parte do ano debido á falta de choivas existente na conca do Vinalopó, así como tamén á sobreexplotación dos acuíferos.

Historia
--------

No *Diccionario de Madoz* aparece a seguinte descrición:

> 
> 
> [...] unha lagoa de auga salgada inmediata á poboación cara ao sueste, formada polas vertentes dos montes inmediatos e varios mananciais, ocupando sobre 4,000 tafullas de terra; se ben sufriu algunhas alteracións segundo os anos máis ou menos chuviosos, tendo chegado a ter en certas épocas unha hora de larga e 1/2 de ancho. As súas emanacións son causa das quenturas intermitentes que endemicamente padecen os habitantes de Salinas, cunha calamidade que se fixo sentir máis terriblemente en épocas de grande aumento de augas. Estes males que tanto aflixen á poboación poderían evitarse, se para o seu desaugue se abrira un conduto polo collado de Cámara situado ao sueste de dita lagoa, o cal ofrecería ademais a grande vantaxe de aproveitar as súas augas.
> 
> 

Os intentos de desecado remóntanse ao século XVIII, aínda que non se materializaron até a década de 1920. As obras comezadas, non obstante, quedaron sen finalizar e, non podendo dar uso agrícola á lagoa, optouse por instalar unha industria salineira, que estivo activa até a década de 1960. Desde entón a lagoa carece de utilización con fins económicos. As ribeiras están cubertas de espesas formacións de xuncos, con especies como a tamargueira, a sempreviva azul ou o almaxo\*. Entre a fauna destacan as aves: perdiz, miñato, gabián, aguiachos, avocetas, aguia perdiceira, flamengos, cegoñas, garzas etc. algunhas das cales aniñan con carácter sedentario.

Notas
-----

1. 1 2 3  Levante: El Mercantil Valenciano, ed. (1991). "VII. Humedales y áreas lacustres: Lagunas interiores". *Atlas temático de la Comunidad Valenciana* **I**. Alfredo Morales Gil (dir.). ISBN 84-87502-10-5.
2. ↑  Editorial Prensa Valenciana, ed. (2009). "Salinas". *Gran Enciclopedia Temática de la Comunidad Valenciana*. Geografía.
3. 1 2 3  Editorial Prensa Valenciana, ed. (2009). "Salinas, laguna de". *Gran Enciclopedia Temática de la Comunidad Valenciana*. Geografía.
4. ↑  Madoz, Pascual (1849). "SALINAS". *Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar* (en castelán) **XIII**. Madrid. p. 697.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11688202
* Natura 2000: ES5212006

 |
**Luis Diéguez Amoeiro**, nado en Verín o 7 de xullo de 1838 e finado en Ourense o 8 de xaneiro de 1913, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Benito Diéguez Amoeiro. Licenciouse en Xurisprudencia pola Universidade de Madrid (1863). Formou parte do Partido Progresista e co seu pai reconstituíu o partido en Verín (1865), polo que foron perseguidos. Fuxiron a Portugal e por presións do goberno español foron encarcerados en Peniche. Logo do indulto de 1867, volveu ao seu labor político e en 1868 volveu estar preso e sometido a consello de guerra, pero foi absolto. No Sexenio Revolucionario foi elixido deputado por Xinzo de Limia (1869) e gobernador civil de Ourense e Zamora. Seguiu a Manuel Ruiz Zorrilla no Partido Republicano Progresista. Era o xefe do Partido Republicano de Ourense a principios do século XX.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Regional*, 10-1-1913, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Los Diéguez Amoeiro (republicanos, políticos, médicos y farmacéuticos de Verín)
* Ficha no Congreso dos DeputadosArquivado 12 de setembro de 2019 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534515
* BNE: XX1523275

 |
**Merlin Stone**, nada como **Marilyn Jacobson** en Brooklyn, Nova York, o 27 de setembro de 1931 e finada o 23 de febreiro de 2011, foi unha autora, escultora e profesora de arte e historia da arte. Foi unha salientable pensadora da teoloxía feminista e da Deusa nai máis coñecida polo libro que escribiu, *When God Was a Woman* (1976).

Traxectoria
-----------

Merlin Stone comezou a interesarse pola arqueoloxía e a relixión antiga a partir dos seus estudos en historia da arte. Deu clases na Universidade de Nova York.

A autora pasou unha década pescudando antes de escribir o libro entón titulado *The Paradise Papers* e despois na edición norteamericana como *When God Was a Woman* (1976). A obra describe a teoría sobre como os hebreos suprimirían a suposta relixión baseada no culto á Deusa nai, que sería practicada en Canaán, e como esa estrutura de relixión matriarcal e matrilinear moldearía a estrutura da relixión xudaica e polo tanto, do cristianismo.

Noutra obra, *Ancient Mirrors of Womanhood* engadiu historias, mitos e oracións arredor da figura da deusa nunha ampla variedade de relixións. A hipótese de Stone é radical e desafiadora para as visións normalmente aceptadas sobre a antigüidade e como tales son controvertidas. É autora tamén de moitos ensaios, como por exemplo "3,000 Years of Racism."

A obra *When God Was a Woman* tivo un profundo impacto na emerxente cultura do culto á Deusa dos anos 70 e 80 nos Estados Unidos. É escrito de forma clara e sinxela, especialmente para mulleres criadas nunha tradición xudaico-cristiá e propiciou por iso que o tema dunha divindade feminina fose máis accesíbel.

Notas
-----

1. ↑  Axelrod, David B.; Orenstein, Gloria; Thomas, Carol F.; Schneir, Lenny; Stone, Merlin (2014). "Merlin Stone Timeline". *Merlin Stone Remembered: Her Life and Works*. Llewellyn Worldwide. ISBN 9780738744001.
2. ↑  Kester-Shelton, Pamela, ed. (1996). "Merlin Stone". *Feminist Writers*. Detroit: St. James Press. ISBN 978-1558622173.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)

* Portal:Muller
* Portal:Feminismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172766
* WorldCat
* VIAF: 62200337
* BNF: 12254574q
* CiNii: DA0391858X
* EGAXA: vtls000897355
* Europeana: ID
* FAST: 43592
* ISNI: 0000 0001 1572 4288
* LCCN: n79114035
* NTA: 068176740
* OL: OL5095795A
* SUDOC: 114969000

 |