recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Automóbil da Garda Síochána
A **Garda Síochána na hÉireann** (do irlandés *Gardians da Paz de Irlanda*), máis comunmente coñecida como Garda Síochána ou simplemente **Garda** ou **Gadaí**, é a forza de policía da República de Irlanda. A forza está encabezada pola *Comisión da Garda* designada polo goberno irlandés. O seu cuartel xeral está situado no Parque Fénix de Dublín.

Historia
--------

En febreiro de 1922 o goberno provisional de Irlanda do Sur instituíu a *Garda Cívica* para substituír a policía inglesa formada pola Royal Irish Constabulary.

A Acta do 8 de outubro de 1923 (Garda Síochána Act), do goberno do Estado Libre de Irlanda, transformou a Garda Cívica na actual Garda Siochána.

En 1925, a *Policía Metropolitana de Dublín*, creada en 1836, foi incorporada á Garda actual, transformándoa na única forza policial do país, coa excepción da policía militar, a policía para as forzas armadas.

Organización
------------

Motociclista
A Garda Siochána está dirixida polo Comisario da Garda, axudado por dous vicecomisarios encargados, respectivamente, da *Dirección de Estratexia e Recursos* e da *Dirección de Operacións*, esta última está destinada directamente ao combate directo contra os criminais.

Existen dez comisarios adxuntos, seis con atribucións delimitadas por rexións e catro con responsabilidades de ámbito nacional. O director de finanzas non pertence ao cadro policial, máis recibe o cargo de comisario adxunto.

Irlanda está dividida en seis *rexións policiais*, cada unha delas dirixida por un comisario adxunto: Dublín, rexión metropolitana e Leste, Oeste, Norte, Sur e Suroeste.

As divisións policiais, un total de vinte e cinco, están dirixidas polos superintendentes xefes. Estas divisións están subdivididas en distritos ou *delegacións*, dirixidas por superintendentes, auxiliados por inspectores. Subordinados ás delegacións están os *subdistritos*, dirixidos por sarxentos. O efectivo está constituído por axentes, chamados gardas.

Tamén son admitidos funcionarios non policiais para levar a cabo as máis diversas funcións administrativas, como contadores, motoristas, técnicos de informática, fotógrafos etc. A área da saúde é de responsabilidade do "Médico Xefe" (CMO – Chief Medical Officer) .

Notas
-----

1. ↑  *(en inglés)*Histórico da Guarda – Visitada o 2010-08-26
2. ↑  *(en inglés)*O Comisario Xefe da Garda - Visitada o 2010-08-26
3. ↑  *(en inglés)*Organización – Visitada o 2010-08-26

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Garda Síochána*** |

* Sitio web oficial da An Garda Síochána

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1366959
* EBID: ID
* GRID: grid.424049.f
* ISNI: 0000 0004 0641 5821

 |
**Focílides o Milesio** (Φωκυλίδης ὁ Μιλήσιος, nado *ca.* 560 a.C. foi un poeta gnomónico grego de Mileto, contemporáneo de Teognis de Megara.

Traxectoria
-----------

Focílides viviu na segunda metade do século VI a.C. na cidade de Gravunka. Escribiu máximas, literatura sentenciosa ou gnómica en grupos de dous ou tres hexámetros e algunha vez en dístico elexíaco. A súa poesía aproxímase pois ao epigrama, pero tamén á elexía; imita claramente a Semónides de Amorgos nos seus prexuízos misóxinos, pero segue tamén a Hesíodo. Estima que a palabra e o consello son superiores á nobreza e aspira á riqueza do campo e a unha cidade ordenada aínda que sexa pequena. Pertence, pois, á burguesía que xurdía nas cidades de Xonia nesta época e que carecía de ambicións políticas. Da súa obra non queda moito, pois non alcanzou a ter unha edición alexandrina, pero foi coñecido por Isócrates e en época imperial (Dión Crisóstomo). Deuse o seu nome a un poema didáctico que hoxe coñecemos por *Pseudo-Focílides*, que é en realidade do século I e posúe influencias xudías .

Moitas de tales pezas conteñen máximas de conduta e doutrina moral, e inícianse coa frase: "E isto, de Focílides", coma se con iso quixese deixar para sempre establecido que el foi o seu autor. Polo seu estilo elegante e sobrio, é seguro que as súas máximas foron aprendidas facilmente de memoria, cousa que debe de haberlle gañado popularidade nas escolas. Falsamente atribuíuselle un conxunto de normas escritas en 230 hexámetros; obra, segundo todas as posibilidades, dalgún alexandrino hebreo.

Notas
-----

1. ↑  Este poema foi traducido ao español polo escritor barroco Francisco de Quevedo

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* VV. AA. *Historia de la literatura griega*. Madrid: Cátedra, 1988. *(en castelán)*
* Bonifaz Nuño, Rubén, *Antología de la Lírica Griega*. Nuestros Clásicos nº 71. UNAM. México 1988, p. 59-64 *(en castelán)*

### Ligazóns externas

* Sentenzas de Focílides.
	+ Textos en francés no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011); ed. en 1783, en París.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q972799
* WorldCat
* VIAF: 262316432
* BAV: ADV10238296
* BIBSYS: 95004130
* BNE: XX927936
* BNF: 12215761b
* CERL: cnp00976223
* DeutscheBio: 118791990
* EBID: ID
* FAST: 1841378
* GND: 118791990
* ICCU: CFIV078217
* ISNI: 0000 0003 7137 9372
* LCCN: n86122591
* NKC: jn19990218024
* NLA: 44185730
* NLG: 31684
* NTA: 071033653
* OL: OL4791100A
* PTBNP: 1593521
* SELIBR: 228550
* SUDOC: 086698265
* Treccani: focilide

 |
| *Leptodactylus fallax* |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| CríticoCrítico |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Amphibia |
| Orde: | Anura |
| Familia: | Leptodactylidae |
| Xénero: | *Leptodactylus* |
| Especie: | *L. fallax* |

 |
| Nome binomial |
| ***Leptodactylus fallax***Müller, 1926 |

***Leptodactylus fallax***, tamén coñecido popularmente como "polo das montañas", é unha especie de ra orixinaria das illas caribeñas de Dominica e Montserrat. A poboación declinou un 81% nos últimos dez anos e esta especie esta agora gravemente en perigo de extinción. En 2004 estimouse que a súa poboación estaba por baixo dos 8.000 exemplares. Unha das súas principais ameazas é o consumo humano, xa que son uns animais moi aprezados na especialidade culinaria das ancas de ra. A doenza quitridiomicose tamén ten un efecto dramático na poboación.

Distribución e hábitat
----------------------

A especie distribuíase outrora en moitas das illas orientais do Caribe, mais no presente só habita en Dominica e Montserrat. Tamén estivo presente en Guadalupe, Martinica, Saint Kitts e Nevis, mais hoxe desapareceu deses lugares, e tamén é probable que habitase en Santa Lucía e Antiga. A especie foi introducida sen éxito en Xamaica e Porto Rico. Hoxe, habita exclusivamente na montaña central do norte de Montserrat, perdendo gran parte do seu hábitat no resto da illa por mor das erupcións volcánicas, e no oeste de Dominica. Tamén está presente no leste da illa de Dominica, mais a orixe da súa presenza alí non está clara e é probable que fose introducida.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  John Fa, Blair Hedges, Beatrice Ibéné, Michel Breuil, Robert Powell, Christopher Magin. (2010). "*Leptodactylus fallax*". *Lista Vermella da IUCN* (IUCN) **2010**: e.T57125A11586775. Consultado o 17 de decembro de 2015.
2. ↑  Richard, Black (17 de marzo de 2009). "Fungus devastates 'chicken' frog". BBC News.
3. 1 2  Daltry, J.C. (2002) Mountain Chicken Monitoring Manual. Fauna and Flora International, Cambridge, and the Forestry and Wildlife Division, Dominica.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Leptodactylus fallax* en The Ark Gallery

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Amphibiaweb: 3322
* EOL: 1048167
* GBIF: 5217521
* iNaturalist: 22982
* IRMNG: 10199332
* ITIS: 207744
* IUCN: 57125
* NCBI: 375434
* TAXREF: 436939
* uBio: 28876

 |
***Goosebumps*** é unha serie de televisión canadense transmitida polas canles YTV do Canadá, Canal Famille do Quebec e Fox Kids dos Estados Unidos, de 1995 a 1998. Considerada unha serie antolóxica de terror, está dirixida á audiencia xuvenil e infantil, *Goosebumps* e está basaada na serie de libros de Robert Lawrence Stine (que nalgúns capítulos aparece como presentador) e os seus spin-offs *Goosebumps 2000* e *Goosebumps: 10 Tales to...*. A diferenza de *Are You Afraid of the Dark?*, cada episodio comezaba sen ninguén que contara a historia, agás os episodios onde R. L. Stine apareceu dando unha pequena sinopse do episodio.

A serie foi producida por Hyperion Pictures e Protocol Entertainment, xunto con Scholastic Corporation. A súa distribución a nivel internacional correu a cargo de Saban International.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*
* 

* *Goosebumps* na IMDb *(en inglés)*.

* Portal:Canadá

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q32824
* AlloCiné: 4638
* Epguides: Goosebumps
* IMDb: tt0111987
* LUMIERE: 120449
* Metacritic: goosebumps
* OFDb: 9642
* TMDb: 5835
* TVcom: goosebumps

 |
O **Fondo Latinoamericano de Reservas** (**FLAR**), antigamente como **Fondo Andino de Reservas**, é unha organización financeira de carácter internacional conformada por Bolivia, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Paraguai, o Perú, o Uruguai e Venezuela. O FLAR forma parte do Sistema Andino de Integración e ten a súa sede en Bogotá, Colombia.

Historia
--------

Nun principio, chamouse Fondo Andino de Reservas (FAR), e foi constituído o 12 de novembro de 1978 polos países asinantes do Acordo de Cartaxena (Bolivia, Colombia, Ecuador, o Perú e Venezuela). 

O 10 de xuño de 1988, subscribiuse o Convenio Constitutivo do Fondo Latinoamericano de Reservas, co cal quedou derrogado o Convenio anterior, que estabelecía o Fondo Andino de Reservas; e permitíuselle á organización admitir outros países latinoamericanos. Desta maneira, os activos, pasivos e patrimonio do FAR foron asumidos polo FLAR.

O 1 de setembro de 2000, a República de Costa Rica adheriuse ao FLAR, e converteuse no seu sexto país membro. En 2009, a República Oriental do Uruguai foi aceptada no fondo.

O directorio do FLAR, na súa LXXII Reunión Ordinaria do 23 de setembro de 2013, e a Asemblea do FLAR, no seu XXVII Reunión Extraordinaria do 24 de setembro de 2013, aprobaron o ingreso da República de Paraguai como novo país membro do FLAR. 

Coa entrada da República de Paraguai, son oito os países membros que xa poden contar cun seguro de liquidez externa, a través do FLAR.

Obxectivos
----------

O FLAR ten tres obxectivos principais:

* Achegar apoio á balanza de pagamentos dos países membros, outorgando créditos de curto e longo prazo, con recursos achegados polos bancos centrais.
* Contribuír á armonización das políticas cambiarias, monetarias e financeiras dos países membros.
* Prestar servizos de administración das reservas internacionais aos países membros.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en castelán)*
O **Lobby Europeo de Mulleres** (LEM, EWL nas súas siglas en inglés *European Women's Lobby*) é unha ONG que traballa para promover os dereitos das mulleres e a igualdade entre mulleres e homes, que foi fundada en 1990. É a meirande organización de coordinación das asociacións de mulleres da Unión Europea (UE). En novembro de 2009, a membresía do LEM estendeuse ás organizacións dos 27 estados membros da UE e dos tres países candidatos, así como ós 21 organismos de eido europeo, o que representa un total de máis de 2.500 organizacións.

Cunha Secretaría con base en Bruxelas (Bélxica), o LEM é unha das meirandes ONGs a nivel europeo, e traballa estreitamente con institucións europeas e organizacións da sociedade civil. A nivel internacional, o LEM ten status consultivo no Consello de Europa e no Consello Económico e Social das Nacións Unidas, e participa regularmente nas actividades da Comisión da Condición Xurídica e Social da Muller das Nacións Unidas (CSW).

A misión do LEM é traballar pola promoción e o respecto dos dereitos humanos das mulleres, apoiando a diversidade entre as mulleres e a igualdade entre mulleres e homes, e alertando de posibles retrocesos en dereitos.

Notas
-----

1. ↑  "Mission, vision and values - European Women's Lobby". Arquivado dende o orixinal o 18 de xuño de 2018. Consultado o 18 de xuño de 2018.
2. ↑  "De la Vega: 'La violencia de género es la peor manifestación de la desigualdad'".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

* Portal:Muller
* Portal:Feminismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3257610
* WorldCat
* VIAF: 134101431
* GND: 3027359-6
* ISNI: 0000 0001 2288 292X
* LCCN: nr2006030615
* SUDOC: 117780251

 |
A **lei de Graham da efusión**, en ocasións chamada a **lei de Graham da difusión**, é unha lei formulada polo físico químico escocés Thomas Graham en 1848. Graham descubriu de forma experimental que a taxa de efusión dun gas é inversamente proporcional á raíz cadrada da masa das súas partículas. Esta fórmula pode definirse como:

{\displaystyle {{\mbox{Taxa}}\_{1} \over {\mbox{Taxa}}\_{2}}={\sqrt {M\_{2} \over M\_{1}}}},
onde *Taxa1* é a taxa de efusión do primeiro gas (volume ou número de moles por unidade de tempo), *Taxa2* é a taxa de efusión do segundo gas, *M1* é a masa molar do primeiro gas e *M2* é a masa molar do segundo gas.

Unha explicación teórica completa da lei de Graham ofreceuna anos despois a teoría cinética dos gases. A lei de Graham fornece unha base para a separación de isótopos por difusión—un método que tivo un papel fundamental no desenvolvemento da bomba atómica no Proxecto Manhattan.

A lei de Graham é máis exacta para a efusión molecular que involucra o movemento dun gas a un tempo a través dun orificio. Só é unha aproximación para a difusión dun gas dentro doutro ou no aire, xa que estes procesos involucran o movemento de máis dun gas ó mesmo tempo.

Notas
-----

1. 1 2  Keith J. Laidler e John M. Meiser, *Physical Chemistry* (Benjamin/Cummings 1982), pp. 18–19
2. 1 2  R.H. Petrucci, W.S. Harwood e F.G. Herring, *General Chemistry* (8ª ed. Prentice-Hall 2002) pp. 206–08 ISBN 0-13-014329-4

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1048513
* EBID: ID
* GEC: 0030740
* MAG: 190351657

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre química é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A **Lei de Jante**, chamada en dinamarqués e en noruegués *Janteloven*, é un decálogo de normas creado polo autor Aksel Sandemose na súa novela *En flyktning krysser sitt spor* (literalmente, *Un refuxiado atravesa a súa faixa*), de 1933, onde describe a pequena cidade de Jante, cuxo modelo foi tomado directamente da súa propia cidade natal, Nykøbing Mors, baseado no modo como era no inicio do século XX. O modelo, até certo punto, describe a vida da provincia escandinava e presenta moitas das caractarerísticas da sociedade nórdica.

Regras
------

As normas son as seguintes:

1. Non pensarás que es especial.
2. Non pensarás que estás á nosa altura.
3. Non pensarás que es máis intelixente ca nós.
4. Non crerás que es mellor ca nós.
5. Non pensarás que sabes máis ca nós.
6. Non pensarás que es máis importante ca nós.
7. Non pensarás que es bo nalgunha cousa.
8. Non rirás de nós.
9. Non pensarás que alguén se preocupa por ti.
10. Non pensarás que tes algo que aprendernos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Janteloven *(en inglés)*
| Libra de Xibraltar |
| --- |
| **Gibraltar Pound  en inglés** |
| Código: | GIP |
| Ámbito: |  Xibraltar |
| Símbolo: | £ |
| Fracción: | 100 peniques |
| Moedas: | 1, 2, 5, 10, 20, 50 peniques
1, 2 GIP |
| Billetes: | 5, 10, 20, 50 GIP |
| Emisor: | Goberno de Xibraltar |
| Taxa de troco:16-1-2010 | 1 EUR = 0,8848 GIP
1 USD = 0,6151 GIP |
| *Troco actual* |

A **libra xibraltareña** (£ GIP) é a moeda oficial de Xibraltar. É intercambiable coa libra esterlina do Reino Unido 1 a 1.

Historia
--------

*Artigo principal**:* Real de Xibraltar.
Ata 1898, a situación da moeda en Xibraltar era complicada, cun sistema baseado no real de Xibraltar, abarcando a moeda británica, española e xibraltareña. Desde 1825, o real de prata español equivaleu 6½ con respecto a unha libra. (1 real español = 4 peniques británicos).
No 1898, a libra esterlina introduciuse en curso legal. Desde 1927, Xibraltar produce os seus propios billetes e desde 1988, as súas propias moedas equivalendo estas a 1 libra de Xibraltar = 1 libra esterlina = 100 peniques.

Moedas
------

No 1988, a denominación das moedas quedou en 1, 2, 5, 10, 20 e 50 peniques e 1 libra. Estas teñen un deseño específico e inclúen o nome de Xibraltar. Estas moedas son de igual tamaño e forma que as moedas que circulan polo Reino Unido.

A moeda de 2 libras foi introducida np 1999.

Billetes
--------

En 1914, o goberno introduce billetes de 2 e 10 xilins, 1, 5 e 50 libras. Os billetes de 2 xilins e 50 libras deixaron de producirse coa nova edición de 1927. O billete de 10 xilins foi substituído pola moeda de 50 peniques. En 1975, os billetes de 10 e 20 libras foron introducidos, seguidos do de 50 en 1986. O billete de 1 libra deixou de circular no 1988. Na nova edición do 1995, foi introducida por primeira vez a palabra "libras esterlinas" en lugar de só "libras".

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Royal Mint
En Termodinámica, a **Lei de Hess**, proposta por Germain Henri Hess en 1840, establece que a enerxía non pode ser nin creada nin destruída; soamente pode ser transformada dunha forma a outra. A lei de Hess emprégase para predicir o cambio ou incremento de entalpía nunha reacción ΔHreacción.

O incremento de entalpía nunha reacción química que transforma os reactivos en produtos é o mesmo independentemente da ruta escollida para a reacción. É dicir, o cambio de entalpía que vai dende os reactivos ós compoñentes intermedios A, e logo ata os produtos é o mesmo que o cambio cando se vai dos mesmos reactivos a outros compoñentes intermedios B e logo ós mesmos produtos.

Formulación
-----------

A lei de Hess, en Química pode formularse como segue: 
*Se unha reacción química pode expresarse como suma de outras, o incremento de entalpía da primeira é igual á suma dos incrementos de entalpía destas últimas*.

Se ao sumar ecuacións químicas para obter a ecuación neta incluímos a enerxía para cada ecuación e a sumamos tamén, o resultado daranos a enerxía para a ecuación neta.

Sexan as ecuacións a) e b) :

a) X + Y → Z ; ΔH= 20 kJ
b) Z + W → M + Y ; ΔH=30 kJ,
sumámolas e obtemos a ecuación c):

c) X + W → M , na que ΔH= 50 kJ
A lei de Hess di que os cambios de entalpía son aditivos. ΔHneta = ΣΔHreaccións.

Cando combinemos as ecuacións para ter a ecuación neta debemos ter en conta que:

* Se invertemos o sentido no que transcorre a reacción química, o signo de ΔH cambia tamén.
* Se multiplicamos os coeficientes dunha ecuación por un factor, debe multiplicarse ΔH polo mesmo factor.

Se dispoñemos de táboas termodinámicas cos valores das entalpías de formación das substancias que interveñen nunha reacción química nunhas determinadas condicións, por aplicación da lei de Hess podemos obter o valor do incremento de entalpía para esa reacción, nesas condicións:

ΔHreacción = ΣnprodutosΔHprodutos- ΣnreactivosΔHreactivos.

Se as condicións son as condicións estándar podemos poñer, de xeito abreviado:

ΔH0 = ΣnpΔHp- ΣnrΔHr.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q220060
* EBID: ID
* GEC: 0032576
* MAG: 120893911

 |
En fonética histórica dáse o nome de **Lei de Grimm** a unha tendencia fonética descuberta en 1822 por Jacob Grimm que dá conta das principais correspondencias entre as linguas xermánicas por unha mutación acontecida no protoxermánico:

* As consoantes aspiradas do indoeuropeo, [bʰ, dʰ, gʰ], tornaron en non aspiradas, [b, d, g];
* as sonoras, [b, d, g] tornaron en xordas, [p, t, k];
* as xordas fixéronse aspiradas, [f, θ, h].

Esta lei non explicaba certas excepcións e foi completada posteriormente pola lei de Verner, que ten en conta a posición do acento.

Ademais dos resultados da propia lei, a Lei de Grimm foi moi importante porque abriu un camiño de investigación e xustificou o principio da regularidade das leis fonéticas, a partir do cal se desenvolveu a fonética histórica e comparada.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Primeira mutación consonántica.
* Fonética.
* Fonoloxía.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193329
* EBID: ID
* MAG: 2780284638

 |
**Leonard Boff**, nado en Concórdia, Estado de Santa Catarina, en 1938 é un teólogo, filósofo e escritor brasileiro.

Traxectoria
-----------

É un dos ideólogos da teoloxía da liberación, xunto con Gustavo Gutiérrez Merino.

En 1985, a Congregación para a Doutrina da Fe, dirixida polo cardeal Joseph Ratzinger (posteriormente o papa Bieito XVI) foi condenado ao silencio por un ano polo seu libro *A Igrexa, Carisma e Poder*, onde criticaba á Igrexa católica.

Estivo a punto de ser silenciado de novo en 1992 por Roma, para evitar que participara no Eco-92 do Río de Xaneiro, o que finalmente levouno a deixar a orde franciscana, e o ministerio presbiteral.

Traballou como profesor nos campos de teoloxía, ética e filosofía no Brasil, ademais de dar conferencias en moitas universidades no estranxeiro, como Heidelberg, Harvard, Salamanca, Barcelona, Lund, Lovaina, París, Oslo, Turín.

Boff ten escrito mais de 100 libros, traducidos a moitas linguas do mundo. En 1997, o Parlamento Sueco outorgoulle o premio Right Livelihood.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Leonardo Boff*** |

### Ligazóns externas

* Páxina do teólogo
* Biografía dw Boff
* Boff
* A columna semanal de Leonardo Boff

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q379752
* WorldCat
* VIAF: 71387654
* BLBNB: 000570188
* BNE: XX1639348
* BNF: 11892534q
* CiNii: DA01733845
* DeutscheBio: 118810731
* Dialnet: 607593
* FAST: 34204
* GEC: 0010705
* GND: 118810731
* ICCU: CFIV011368
* ISNI: 0000 0001 2138 5884
* LCCN: n79043691
* Munzinger: 00000017598
* NDL: 00433690
* NKC: skuk0000136
* NTA: 068229844
* Nupill: 22744
* OL: OL6497404A
* PTBNP: 615725
* SELIBR: 252002
* SUDOC: 026734834
* UNZ: BoffLeonardo

 |
A **Lei de promoción da autonomía persoal e atención ás persoas en situación de dependencia e ás familias**, máis coñecida como **«Lei de Dependencia»**, é unha lei española que senta as bases para construír o futuro Sistema Nacional de Atención á Dependencia, que financiará os servizos que necesitan as persoas dependentes, ben por sufrir unha enfermidade ou accidente invalidante ou ó chegar á vellez.

A Lei foi presentada o 5 de marzo de 2006 polo presidente do Goberno, José Luis Rodríguez Zapatero, nun acto público.

O 20 de abril de 2006 foi aprobada polo Consello de Ministros, e o 30 de novembro de 2006 foi aprobada de forma definitiva no Pleno do Congreso dos Deputados cunha ampla maioría.

A Lei, vixente desde o 1 de xaneiro de 2007, establece tres tipos de dependencia:

* **Grandes dependentes**: aqueles que necesitan axuda as 24 horas do día.
* **Dependentes graves**: aqueles que necesitan axuda dous ou tres veces ó día.
* **Dependentes moderados**: aqueles que só necesitan axuda unha vez ó día.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9022074
* BOE: BOE-A-2006-21990

 |
Os **Lotte Giants** (롯데 자이언츠) son un equipo profesional coreano de béisbol con sede en Busan, Yeongnam. O club compite na KBO League como membro da división Dream All-Stars, sendo un dos clubs fundadores da liga. Os Lotte Giants son propiedade do conglomerado coreano-xaponés Lotte, o cal tamén posúe aos Chiba Lotte Marines da Nippon Professional Baseball.

Desde 1982 até 1986 utilizaron como estadio local o Gudeok Baseball Stadium, xogando desde aquela no Sajik Baseball Stadium. Os seus maiores éxitos deportivos son os seus dous títulos da KBO, os cales conseguiron en 1984 e 1992. Durante a temporada 2009 acudiron a ver os partidos dos Giants 1,38 millóns de espectadores, sendo este o maior número de asistentes nunha soa temporada para calquera equipo de todo o deporte coreano. Habitualmente, o equipo recibe o nome Gaivotas de Busan (부산 갈매기), xa que este é o paxaro oficial da cidade. Casualmente, a mascota dos Chiba Lotte Marines é tamén unha gaivota.

Notas
-----

1. ↑  "KBO 역대관중현황" (en coreano). 04-12-2008. Archived from the original on 04-12-2008. Consultado o 24-03-2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

A **lingua lak** (лакку маз, *lakːu maz*) é unha lingua caucásica nororiental que forma a súa propia póla dentro desta familia lingüística. É a lingua do pobo lak, que habita na república autónoma de Daguestán, en Rusia, onde é unha das seis linguas estandarizadas que se falan. Segundo o censo de 2010, é falado por máis 150 000 persoas.

Abrangue cinco dialectos: *ashti kuli, balkhar, vitskh, vikhli* e *kumukh*, que forma a base da lingua literaria lak. Dende finais do século XIX, escribiuse en caracteres árabes; o alfabeto latino foi empregado entre o 1928 e o 1938, e dende entón, en alfabeto cirílico. Antes de que o lak se convertese en lingua escrita, empregaban o árabe. Hoxe é unha das 9 linguas oficiais de Daguestán, malia que non se empregue no ensino (só se ensinou entre 1920 e 1960, dende entón só se ensina en ruso). Tamén ten un xornal *Ilchy* (Luz) e *Tslubarz* (Lúa nova, 1952) que xa non se edita, e unha estación de radio.

O lak foi empregada como lingua literaria por autores como Garun Saidov (1891-1919), xefe da Oficina de Axitación ou Educación Bolxevique en Daguestán, e o primeiro autor dramático en lak, Jussup Khappalajev (1916) con *Estrelas de felicidade* (1950), *Mugutin Sharinov* (1893-1937) con *Shagalai* e *Gabibat i Gadzhijev* (1919), Said Gabiev, Abutalif Gafurov e Abdurahman Omarov.

Notas
-----

1. ↑  Moseley, Christopher e Nicolas, Alexandre. "Atlas of the world's languages in danger". *unesdoc.unesco.org*. Consultado o 11 de xullo de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Existe unha versión da Wikipedia en  ***Lingua lak*** |

### Outros artigos

* Wikipedia en lak

### Ligazóns externas

* Gramática lak por Wolfgang Schulze
* Transliteración do lak
* Lak House – Cultura e sociedade lak
* Palabras lak

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q36206
* BRE: 2641566
* EBID: ID
* Ethnologue: lbe
* Glottolog: lakk1252
* GND: 4223267-3
* LCCN: sh85073994
* WALS: lak

 |
Situación da hipófise
Unha **glándula** é un epitelio especializado na secreción de substancias, que se desenvolve a partir das superficies epiteliais invaxinándose no tecido conectivo subxacente. Estas substancias poden ser excretadas dentro do sistema circulatorio ou fóra del. No primeiro caso a glándula ten unha función endócrina e no segundo unha función exócrina. Unha glándula pode conter os dous tipos de función ao mesmo tempo. O páncreas, por exemplo, posúe as dúas funcións: o páncreas endócrino é responsábel da produción de insulina e o páncreas exócrino é responsábel da produción de enzimas dixestivos (lipase e amilase) responsábeis por axudar na dixestión das proteínas.

O tecido adiposo é a maior glándula endócrina do organismo humano, como quedou probado hai pouco tempo, cando se recoñeceu a liberación de diversas substancias polos adipocitos (células de graxa), no canto do fígado, anteriormente detentor deste título.

Lista de glándulas
------------------

* Glándula bulbocavernosa
* Glándula lacrimal
* Glándula mamaria
* Glándula pancreática
* Glándula pineal
* Glándula pituitaria ou hipófise
* Glándula prostática ou próstata
* Glándula salivar
* Glándula sebácea
* Glándula submandibular
* Glándula sudorípara
* Glándula suprarrenal
* Glándula tiroide
* Glándula vulvovaxinal
* Glándula parótide

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9647
* BNCF: 11857
* BNF: 11931576b
* EBID: ID
* GND: 4150783-6
* LCCN: sh85055090
* MAG: 2780375032
* Treccani: ghiandola

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* Uberon: 0002530

 |
Anomalías do campo gravitacional terrestre (expresado en miligal) respecto do valor estimado, considerando a variación do radio terrestre.

**Gal** é o nome asignado á unidade de aceleración no sistema cexesimal de unidades (CGS). Vén definida como un centímetro por segundo ó cadrado (1 cm/s²). O seu símbolo é **gal**. O seu nome foi posto en honra de Galileo Galilei, quen primeiro mediu a aceleración da gravidade terrestre.

A súa equivalencia coa unidade do normativo Sistema Internacional de Unidades é: 1 gal = 0,01 m/s². Tamén é usado o miligal: 1 mgal = 10−5 m/s².

Aínda que non é moi usada, por non pertencer ó Sistema Internacional de Unidades, ten un certo prestixio nalgúns campos como a xeofísica ou a xeodesia.

A aceleración gravitacional da Terra varía, na súa superficie, entre 976 e 983 gal.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Medidas básicas. Axencia Espacial Europea.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q500515
* BRE: 2340965
* EBID: ID

 |
**Gala** foi filla do augusto Valentiniano I, emperador de Occidente, e da súa segunda esposa Xustina. Este matrimonio celebrouse no 364 para consolidar o goberno de Valentiniano, xa que Xustina estivera casada co augusto Constancio II, con quen tivo unha filla chamada Constancia, que á súa vez casou con Graciano, fillo de Valentiniano. Desta forma, os irmáns de Gala eran ao mesmo tempo os seus cuñados.

O seu irmán máis vello morreu no 383 e cando o menor Valentiniano II foi destronado no 387 por Máximo, trasladouse xunto á súa nai a Tesalónica, onde coñeceu o augusto Teodosio I, emperador de Oriente, recentemente viúvo. Teodosio pedeuna como esposa e restableceu a Valentiniano en Occidente.

Foi nai de Gala Placidia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q236999
* WikiTree: Valentinia-1

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre unha personalidade é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Germinal Esgleas Jaume** (pseudónimo de **Josep Esgleas i Jaume**, nado en Malgrat de Mar o 5 de outubro de 1903 e finado en Tolosa (Francia) o 21 de outubro de 1981, foi un anarcosindicalista e militante da FAI.

Traxectoria
-----------

En 1919 estableceuse en Calella, Malgrat de Mar e Mataró, onde fixo activismo a prol da CNT. En decembro de 1923 foi elixido secretario da Confederación Rexional do Traballo de Cataluña. Representando á Federación Local de Calella e outros sindicatos, participou no terceiro Congreso da CNT en Madrid entre o 11 e o 16 de xuño de 1931. Foi compañeiro sentimental de Federica Montseny, e colaborou en *La Revista Blanca*, defendendo o apoliticismo da CNT. Durante a guerra civil foi membro do Comité Executivo do Movemento Libertario de Cataluña en 1937.

Ó rematar a guerra exiliouse en Francia, e en 1945 foi elixido secretario do Comité Nacional do Movemento Libertario Español-CNT, e entre 1958 e 1963 foi secretario xeral da AIT.

Obras
-----

* *Sindicalismo: orientación doctrinal y táctica de los sindicatos obreros y la CNT* (1935)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3393513
* WorldCat
* VIAF: 304060454
* GEC: 0024713
* ISNI: 0000 0000 9978 3834
* LCCN: no2010153747

 |
As **fogueiras de san Xoán** son un acontecemento que ten lugar na noite de san Xoán na Coruña, festividade declarada de interese turístico internacional.

Historia
--------

Durante o século XIX a festa de san Xoán celebrábase na Coruña, ademais de con fogueiras, con verbenas e lanzando globos ao aire, costume que aínda seguía na década de 1930 na Cidade Vella e A Peixaría, mentres que as fogueiras se seguiron a realizar por toda a cidade, mais sen verbenas. A principal festa celebrouse no Campo da Leña entre 1830 e principios do século XX. A festa acababa o día 26 de xuño co ripote na subida á Torre de Hércules.

Con todo, a festa de san Xoán na Coruña estaba en declive cando en xuño de 1970 se fundou a Comisión Promotora das Fogueiras de San Xoán da Coruña. Ese ano tivo lugar a primeira gran lumarada na avenida de Calvo Sotelo e a proclamación da primeira Meiga Maior, Estrella Pardo Castiñeiras.

O ano seguinte a celebración tivo lugar na praza de Portugal e en 1992 trasladouse á praia de Riazor. A partir dese momento a festa foi crecendo ata que en abril de 2000 o consello da Xunta de Galicia a declarou Festa de Interese Turístico de Galicia. O 30 de xuño de 2003 foi declarada Festa de Interese Turístico Nacional e en maio de 2015 Festa de Interese Turístico Internacional.

En 2014 o día 24 de xuño foi declarado por primeira vez festivo local.

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Notas
-----

1. ↑  "Las Hogueras de San Juan de A Coruña, de Interés Turístico Internacional". *Europapress* (en castelán). 21 de maio de 2015. Consultado o 24 de outubro de 2015.
2. ↑  Eiroa, E. (17-5-2015). "La fiesta de San Juan rompe fronteras". *La Voz de Galicia* (en castelán) (A Coruña). Consultado o 20-5-2018.
3. ↑  Alfeirán, Xosé (25-6-2014). "Las verbenas de San Juan". *La Voz de Galicia* (en castelán) (A Coruña). Consultado o 20-5-2018.
4. ↑  Alfeirán, Xosé (18-1-2015). "San Ripote, el "merendiñas" coruñés". *La Voz de Galicia* (en castelán) (A Coruña). Consultado o 20-5-2018.
5. 1 2  "Un poco de historia de nuestra comisión promotora". *Hogueras de San Juan*. Consultado o 6 de decembro de 2015.
6. ↑  Gutiérrez, J. M. (25 de setembro de 2013). "San Juan será festivo local en A Coruña desde 2014". *La Opinión de A Coruña* (en castelán). Consultado o 6 de decembro de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Fogueiras de san Xoán da Coruña Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***A Coruña*** |

### Ligazóns externas

* Blog "El sueño de una noche de San Juan"
Un **funxicida** é un produto aplicado no control de pragas producidas por fungos parasitos. Os funxicidas son compostos químicos empregados para previr os graves danos que os fungos ocasionan en colleitas e nos xardíns. Os funxicidas tamén se empregan para loitar contra as infeccións causadas por fungos.

Os funxicidas poden actuar por contacto ou de xeito sistémico. Un funxicida de contacto pulverízase sobre a superficie da planta e mata os fungos ó poñerse en contacto con eles. Un funxicida sistémico é absorbido pola planta e distribuído polo sistema vascular da mesma, deste xeito chega ós fungos ós que mata.

Os funxicidas poden ser prexudiciais para a saúde humana cando se entra en contacto con eles de xeito directo, pero tamén indirectamente cando se consomen produtos procedentes de colleitas tratadas cos mesmos. Poden producir irritación, dores de cabeza, diarrea, ocasionar danos en distintos órganos e enfermidades relacionadas co sistema nervioso.

Existe o perigo de que contaminen ecosistemas e augas. Pequenas doses de funxicidas poden ser acumuladas e chegar a ser tóxicas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Antifúnxico (medicamento)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Funxicida Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193237
* AAT: 300014851
* BNCF: 22635
* BNF: 119610428
* BRE: 4725406
* EBID: ID
* JSTOR: fungicides
* LCCN: sh85052473
* MAG: 74600772
* NKC: ph114593
* PSH: 13251

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ChEBI: 24127

 |
**Germán López González**, coñecido como **Barriolo**, nado en Moreda (Vilaescura, Sober) en 1899, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a América sendo mozo. Albanel. Foi vocal da Agrupación Socialista e presidente da UGT do Saviñao. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 botouse ao monte ante o temor a ser axustizado. Marchou a Santiago de Compostela, onde foi detido o 18 de agosto. Sácano de madrugada xunto con outros para pasealo, pero logrou escapar na Estación de tren. Volveu a Escairón, onde fixo un zulo no que se agachou. Foi declarado en rebeldía en causa aberta en 1938. Ao rematar a guerra presentouse ao Gobernador civil. Foi detido o 12 de xullo de 1939 e xulgado en Lugo en 1940 por auxilio á rebelión, sentenciado a 12 anos de prisión, reducírona pena a un ano e un día e saíu con en liberdade provisional o 26 de agosto de 1940.

Vida persoal
------------

Casou con Josefa Quiroga Losada en 1926.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* López Quiroga, Germán (2007). Autor-editor, ed. *Historia de un paseo*. Santiago de Compostela.
* Botana Iglesias, Rocío (2012). Fundación Luís Tilve, ed. *O movemento obreiro socialista na provincia de Lugo (1902-11936)*. Santiago de Compostela. p. 349. ISBN 978-84-95773-26-5.

### Ligazóns externas

* 

* Germán López González na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en represión franquista en Lugo
Estación inferior do funicular.
O **Funicular do Tibidabo** é un funicular de Barcelona que une a Plaça del Doctor Andreu co Tibidabo. O seu traxecto ten unha lonxitude de 1152 metros e a estación inferior está conectada co Tramvia Blau.

Trátase do primeiro transporte destas características que funcionou en España. Construíuse en pouco máis dun ano, coa participación de Siemens AG, e foi inaugurado ás 15:00 do 29 de outubro de 1901, cun custo total de 697.000 pesetas.

Galería de imaxes
-----------------

* Maqueta do funicular, en Catalunya en MiniaturaMaqueta do funicular, en Catalunya en Miniatura
* Un dos vagóns do funicularUn dos vagóns do funicular
* Vagón do funicular pintado de graffitisVagón do funicular pintado de graffitis

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Barcelona*** |

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Funicular do Tibidabo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Funicular do Tibidabo en trenscat.com *(en catalán)*
**Leif Eriksson** ou **Leifr Eiríksson** en nórdico antigo significando *O afortunado*, nado en 970 e morto en 1020, foi un explorador viquingo, con gran sona a raíz da súa viaxe a América.

Traxectoria
-----------

Naceu en Islandia. Fillo do explorador noruegués Erik o Vermello, continuou a tarefa de colonización cara ao oeste iniciada polo seu pai. Arredor do ano 1000, guiado polos relatos do comerciante Bjarni Herjólfsson, dirixiuse cara ao oeste e pasou un inverno nunha terra á que nomeou *Vinlandia* e que describiu como abundante en salmóns e pasteiros. O campamento constituiría o primeiro asentamento europeo en América, cincocentos anos antes de que Cristovo Colón chagase. O seu irmán Thorvald Eriksson foi o primeiro europeo en ter contacto con amerindios, e tamén a súa primeira vítima. O campamento, Leifbundir, estaba situado no extremo norte da illa de Terra Nova, no lugar coñecido actualmente como L'Anse aux Meadows e durou só unhas décadas antes de ser abandonado, por mor da agresividade dos indíxenas e pola continua fustrigación que sufrían os colonizadores.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Descubrimento de América
* Colonización viquinga en América
* Moedas do milenario de Leif Eriksson

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Leifr Eiríksson*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q42838
* WorldCat
* VIAF: 198152140015411100005
* BIBSYS: 90306670
* BNE: XX1312678
* BRE: 2137989
* CERL: cnp00544399
* EBID: ID
* FAST: 1830460
* GND: 118994263
* ISNI: 0000 0000 8637 0758
* LCCN: n80017783
* NDL: 00466179
* NNDB: 000094532
* NTA: 07502795X
* SELIBR: 194165
* SNAC: w6128r56
* SUDOC: 203989392
* WikiTree: Eiríksson-79

 |
A **Fundación de Serralves** atópase no Parque de Serralves na cidade do Porto, en Portugal, onde está instalado o Museo de Arte Contemporánea de Serralves e a Casa de Serralves.

A Fundación de Serralves foi creada en 1989, sendo o resultado dunha parcería entre o goberno Portugués, institucións públicas e privadas e particulares.

A Casa e o Parque son a expresión do desexo e a realización do soño de Carlos Alberto Cabral (1895-1968), 2º Conde de Vizela.

Casa
----

Concluída en 1940, a Casa de Serralves foi mandada construír polo segundo Conde de Vizela, Carlos Alberto Cabral. Ata a apertura do Museo de Arte Contemporánea, en 1999, a Casa de Serralves acollía as exposicións realizadas pola fundación. O edificio, cuxo proxecto final é da autoría do arquitecto portugués Marques da Silva, é considerado un exemplo único da arquitectura art déco en Portugal.

En 1996, a Casa de Serralves foi clasificada como "imóvel de interesse público" debido ao seu interese arquitectónico.

Parque
------

Xardíns da Casa Serralves
O Parque de Serralves é o resultado dos procesos de deseño paisaxístico ao longo de máis dun século, constituíndo unha unidade temporal e espacialmente complexa constituída polos vestixios dun xardín do século XIX, a Quinta do Mata-Sete, o xardín da Casa de Serralves, e a paisaxe do Museo de Arte Contemporánea de Serralves.

O proxecto para o xardín da Casa de Serralves foi encomendado polo Conde de Vizela ao arquitecto Jacques Gréber no ano 1932.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio da Fundación de Serralves *(en portugués)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3393650
* WorldCat
* VIAF: 129752370
* CiNii: DA10264326
* GRID: grid.466702.1
* ISNI: 0000 0001 0660 1198
* LCCN: n93072825
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 168873567

 |
**Genco Ecer** (pronunciación turca: [ˈɡendʒo ˈedʒeɾ]; nado o 13 de decembro de 1985 en Ancara, Turquía) é un cantante e atleta turcochipriota. Antes da súa carreira musical, Ecer representou á República Turca do Norte de Chipre no equipo de natación e na selección de baloncesto. No 2009, Eccer lanzou o seu álbum debut *Kandıramazsın*. O álbum contiña cancións de R&B, funky house e pop. O principal sinxelo foi *U Dönüşü*.

Biografía
---------

Ecer naceu en Ancara, Turquía de nai turca e pai turcochipriota. A unha idade pequena, el mudouse coa súa familia á República Turca do Norte de Chipre. El estudou a secundaria no *Bayraktar Türk Marif College* e logo no *Türk Marif Lisesi*. Ecer estudou arquitectura na Universidade do Oriente Próximo.

Discografía
-----------

* *Kandıramazsın*

### Sinxelos

* *U Dönüşü* (2010)
* *Yalvarırım* (2011)

Notas
-----

1. 1 2  Sabah News. "Genco Ecer". Consultado o 2010-12-22.
2. 1 2  Kibris Gazetesi. "Genco Ecer "U Dönüşü" ile geliyor". Arquivado dende o orixinal o 30 de maio de 2010. Consultado o 2010-12-22.
3. ↑  Gun cell. "Genco Ecer Biyografi". Arquivado dende o orixinal o 11 de xullo de 2011. Consultado o 2010-12-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5530905
* Europeana: ID

 |
**Gustave Aimard**, pseudónimo de **Olivier Gloux** nado en París o 13 de setembro de 1818 e finado o 20 de xuño de 1883, foi un novelista francés.

Traxectoria
-----------

Abandonado ao nacer polos seus pais, de espírito rebelde non acepta á parella que o adopta e aos nove anos escapa da casa e marcha a América do Sur. En 1835 enrólase na mariña real, deserta en 1839 durante unha estadía en Chile, participa nas loitas contra o ditador arxentino Rosas, trasládase posteriormente a Estados Unidos, onde convive cos cheyenes.

De volta a Europa en 1847 viaxa por España, Turquía e o Cáucaso. Despois da Revolución de 1848 a súa deserción da Mariña Real quédalle perdoada e pode regresar a Francia. En 1852 volve a América, pero en 1854 regresa definitivamente a Francia e comeza a escribir a partir de 1856. As súas experiencias servíronlle para escribir numerosas novelas de oeste que se fixeron moi populares en Francia e os Estados Unidos, aínda que tamén é autor de novelas marítimas e patrióticas.

En 1879, apareceu asinado por Gustave Aimard e Jules Berlioz d’Auriac, *Jim l’Indien*, seguida de once novelas máis, estas novelas xa apareceran antes co nome só de **Jules Berlioz d’Auriac**, Aimard limítase a asinar as obras sen participar na súa creación. A situación complícase ao se descubrir que as obras de Jules Berlioz d’Auriac son plaxios de obras de escritores norteamericanos poucos coñecidos, en concreto *Jim l’Indien* é unha tradución da obra de Edward Stewart Ellis, *Indian Jim. A Tale of the Minnesota Massacre*.

As súas obras están cheas de repeticións, con diálogos pouco elaborados e temáticas e personaxes repetitivas, malia iso foron un paso importante no desenvolvemento da novela de aventuras en Europa.

Obras
-----

* *Les Trappeurs de l'Arkansas*, 1858
* *Le chercheur de pistes*, 1858
* *La fièvre de l'or*, 1860
* *Le Guaranis*, 1864
* *La guerre sainte en Alsace*, 1871
* *Par mer et par terre*, 1879
* *Les bandits de l'Arizona*, 1882

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q472068
* WorldCat
* VIAF: 9841962
* BNE: XX931341
* BNF: 11888232f
* BVMC: 1383
* CANTIC: a10433533
* CERL: cnp01430249
* DeutscheBio: 118637614
* EBID: ID
* FAST: 179882
* GND: 118637614
* Gutenberg: 5146
* ISNI: 0000 0001 0868 3895
* LCCN: n86841219
* NKC: jn20000600074
* NLA: 35712470
* NLG: 143841
* NTA: 06839330X
* OL: OL1153298A
* openMLOL: 29522
* PTBNP: 38974
* SELIBR: 280252
* SUDOC: 026679523
* TESF: aimard\_gustave

 |
A Pantasma dos Nadais Futuros mostra a Scrooge o seu futuro no libro *Un conto de Nadal*, de Charles Dickens.
Segundo a concepción lineal do tempo que teñen os seres humanos, o **futuro** é a porción da liña temporal que aínda non sucedeu; noutras palabras, é unha conxectura que ben pode ser especulada, postulada, teorizada e/ou calculada a partir de datos nun instante de tempo concreto.

O futuro na ciencia
-------------------

En física denomínase futuro dun suceso A, ó conxunto de todos os puntos do espazo-tempo que poidan ser influídos polo que ocorre en A.

En mecánica clásica o futuro dun suceso non depende da súa posición espacial sendo función unicamente da súa posición no tempo, polo que o futuro dun suceso A coincide co de todos os sucesos que comparten a mesma coordenada temporal con A.

En relatividade especial o futuro dun suceso A é equivalente a todos os puntos do espazo-tempo polos que pode pasar un raio de luz que parte desde o punto A. Nun diagrama de espazo-tempo o futuro dun suceso vese como un cono polo que tamén se lle denomina *cono de luz*. Cada un dos sucesos pertencentes ó cono de luz futuro do punto A, ocorre despois que A para todos os observadores. Sería o lugar do espazo-tempo no que xacen os acontecementos que aínda non ocorreron. Neste sentido, o futuro é oposto ó pasado (conxunto de feitos que sucederon) e o presente (o que ocorre agora).

En mercados financeiros un futuro é un contrato polo que se negocia no momento presente unha transacción que deberá liquidarse nun prazo coñecido, pero futuro e a un prezo determinado no presente. Os futuros financeiros son unha ferramenta inicialmente creada para cubrir riscos na entrega de materias primas como o petróleo e recursos fósiles non renovables.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q344
* EBID: ID
* GiantBomb: 3015-2634
* GND: 4068097-6
* ISNI: 0000 0004 6178 1816
* TESF: future\_the

 |