Non confundir con balor mucilaxinoso.

| Myxobacteria |
| --- |
| *Myxococcus xanthus* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Dominio: | Bacteria |
| Filo: | Proteobacteria |
| Clase: | Deltaproteobacteria |
| Orde: | **Myxococcales** |
| Familia: | Cystobacteraceae
   *Angiococcus*
   *Archangium*
   *Cystobacter*
   *Melittangium*
   *Stigmatella*
   *Hyalangium*
Myxoccaceae
   *Myxococcus*
   *Corallococcus*
   *Pyxidicoccus*
Polyangiaceae
   *Byssovorax*
   *Chondromyces*
   *Polyangium*
   *Sorangium*
   *Jahnella*
Nannocystaceae
   *Nannocystis*
   *Plesiocystis*
   *Enhygromyxa*
   *Pseudenhygromyxa*
Kofleriaceae
   *Kofleria*
   *Haliangium* |

 |

As **mixobacterias** (ou "**bacterias mucilaxinosas**") son un grupo de deltaproteobacterias gramnegativas que constitúen a orde **Myxococcales**, que viven predominantemente no solo e se alimentan de compostos orgánicos insolubles. As mixobacterias teñen grandes xenomas en relación con outras bacterias, por exemplo de 9–10 millóns de nucleótidos. A especie *Sorangium cellulosum* ten o xenoma bacteriano máis grande (en 2008), con 13,0 millóns de nucleótidos.

É característico das mixobacterias a formación dun corpo frutífero que orixina esporas resistentes (mixosporas). A maioría das mixobacterias son amarelas debido a que conteñen pigmentos carotenoides, que as protexen da luz.

As mixobacterias poden moverse activamente por escorregamento. Móvense tipicamente en *enxames* (tamén chamados *mandas de lobos*) que conteñen moitas células que se manteñen preto unhas das outras por medio de sinais moleculares intercelulares que envían. Os individuos benefícinase desta agregación, xa que esta permite a acumulación extracelular de encimas que se utilizarán na dixestión do alimento, o que incrementa a eficacia na alimentación.

As mixobacterias producen diversos compostos útiles en biomedicina e na industria, como antibióticos, e exportan eses compostos fóra da célula.

Historia
--------

Inicialmente pensábase que estes organismos pertencían ao grupo dos chamados "fungos imperfectos". Cando se recoñeceu a súa natureza bacteriana en 1892 denomináronse **Myxobacteriaceae** como un novo grupo dentro dos Schizomycetes, logo na 1ª edición do manual de Bergey denomináronse **Myxobacteriales** (Buchanan 1917) e definíronse como bacterias que escorregan formando corpos frutíferos cheos de elementos de resistencia chamados *mixosporas*. Tamén se lles denominou **Myxobacteria** (Krasilʹnikov 1959). Estes termos xa non son válidos taxonomicamente, pero o termo "mixobacterias" segue utilizándose moito como nome común. Tamén se lles chama mixobacterias escorregantes frutificantes. Hoxe están clasificadas na orde Myxococcales.

Ciclo de vida
-------------

Cando os nutrientes escasean, as células das mixobacterias agréganse formando *corpos frutíferos* (que non se deben confundir cos corpos frutíferos dos fungos), un proceso que se pensou durante moito tempo que dependía da quimiotaxe, pero que agora se cre que é resultado dunha forma de sinalización dependente de contacto. Estes corpos frutíferos poden ter diferentes formas e cores, segundo a especie de que se trate; poden ser simples formas globosas formadas por unha mucilaxe con mixosporas, ou ter pedúnculo e parede. Dentro dos corpos frutíferos, as células empezan sendo células vexetativas con forma de bacilo, e transfórmanse despois en mixosporas arredondadas con paredes celulares grosas. Estas mixosporas, análogas ás esporas doutros organismos, teñen maior probabilidade de sobrevivir ata que volva a haber abundancia de alimento, e resisten ao desecamento e outras condicións desfavorables. O proceso de frutificación crese que beneficia ás mixobacterias ao pasar os períodos desfavorables en forma de espora resistente e ao asegurar que o crecemento celular se reinicia empezando cun grupo (enxame) de mixobacterias, en vez de con células illadas. As mixosporas xerminan por un punto concreto da cuberta e delas sae un bacilo vexetativo típico. Desenvólvense ciclos vitais similares entre certas amebas chamadas balores mucilaxinosos (eucariotas).

A nivel molecular, o inicio da formación do corpo frutífero está regulado polo Pxr sRNA. No xénero *Stigmatella* a luz favorece a formación de corpos frutíferos e a formación dunha feromona lipídica que inicia o proceso de agregación.

As mixobacteras como *Myxococcus xanthus* e *Stigmatella aurantiaca* utilízanse como organismos modelo para o estudo do desenvolvemento bacteriano.

Uso clínico
-----------

Os metabolitos segregados por *Sorangium cellulosum* chamados epotilonas teñen actividade antineoplásica, polo que se desenvolveron análogos que imitan a súa actividade. Un deses análogos, é o fármaco *Ixabepilone* que se utiliza no tratamento do cancro de mama metastático.

Varias especies de mixobacterias debuxadas por Roland Thaxter en 1892: *Chondromyces crocatus* (figs. 1–11), *Stigmatella aurantiaca* (figs. 12–19 e 25-28), *Melittangium lichenicola* (figs. 20–23), *Archangium gephyra* (fig. 24), *Myxococcus coralloides* (figs. 29-33), *Polyangium vitellinum* (figs. 34-36), e *Myxococcus fulvus* (figs. 37-41). Thaxter foi o primeiro taxonomista que recoñeceu a natureza bacteriana das mixobacterias. Previamente, foran clasificadas incorrectamente como pertencentes aos *fungi imperfecti* (fungos imperfectos).

Notas
-----

1. ↑  Schneiker S; et al. (2007). "Complete genome sequence of the myxobacterium *Sorangium cellulosum*". *Nature Biotechnology* **25** (11): 1281–1289. PMID 17965706. doi:10.1038/nbt1354.
2. 1 2 3 4  Madigan, M. T. Martinko, J. M. Parker, J. "Brock - Microbiología de los Microorganismos". 10ª edción. Páxinas 392-395. ISBN 84-205-3679-2.
3. ↑  Reichenbach H (2001). "Myxobacteria, producers of novel bioactive substances". *J Ind Microbiol Biotechnol* **27** (3): 149–56. PMID 11780785. doi:10.1038/sj.jim.7000025.
4. ↑  N A Krasilʹnikov 1959. Diagnostik der Bakterien und Actinomyceten.
5. ↑  Kiskowski MA, Jiang Y, Alber MS (2004). "Role of streams in myxobacteria aggregate formation". *Phys Biol* **1** (3–4): 173–83. PMID 16204837. doi:10.1088/1478-3967/1/3/005.
6. ↑  Sozinova O, Jiang Y, Kaiser D, Alber M (2005). "A three-dimensional model of myxobacterial aggregation by contact-mediated interactions". *Proc Natl Acad Sci USA* **102** (32): 11308–12. PMC 1183571. PMID 16061806. doi:10.1073/pnas.0504259102.
7. ↑  Yu YT, Yuan X, Velicer GJ (May 2010). "Adaptive evolution of an sRNA that controls Myxococcus development". *Science* **328** (5981): 993. PMC 3027070. PMID 20489016. doi:10.1126/science.1187200. Consultado o 2010-07-22.
8. ↑  Fiegna F, Yu YT, Kadam SV, Velicer GJ (May 2006). "Evolution of an obligate social cheater to a superior cooperator". *Nature* **441** (7091): 310–4. PMID 16710413. doi:10.1038/nature04677.
9. ↑  "FDA Approval for Ixabepilone". Arquivado dende o orixinal o 05 de outubro de 2014. Consultado o 05 de setembro de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externaas

* The Myxobacteria Web Page
* Vídeo: Schwarmentwicklung und Morphogenese bei Myxobakterien
* Vídeo: As mixobacterias forman corpos frutíferos
* Vídeo: Myxococcus xanthus depredando a unha colonia de E. coli

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1068698
* GEC: 0269124
* JSTOR: myxococcales
* MAG: 2777905271

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 3299
* EPPO: 1MYXCO
* GBIF: 1384
* iNaturalist: 152358
* IRMNG: 10484
* ITIS: 956245
* NBN: BMSSYS0000020244
* NCBI: 29
* WoRMS: 392755

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D009231

 |