recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Cartel co arcaísmo inglés *Ye Olde*.
Un **arcaísmo** (do grego antigo: ἀρχαϊκός, *archaïkós*, 'anticuado', ou de grego antigo: ἀρχαῖος, *archaîos*, 'antigo'), é un termo ou elemento lingüístico amplamente empregado nunha época pasada, e que en gran parte caeu en desuso, sendo utilizado marxinalmente en contextos moi específicos ou con fins especiais.

Arcaísmos lingüísticos
----------------------

En lingüística histórica, o termo arcaísmo úsase para designar un termo léxico ou un elemento gramatical empregado no pasado na maior parte do dominio dunha lingua determinada, pero que desapareceu da fala cotiá maioritaria, e só é usado en certos contextos, en certas variantes illadas e non ten un uso amplo na maioría de variedades da lingua.

O oposto a un arcaísmo relativo é unha innovación. Cando un elemento vello é substituído nalgunha das variedades dunha lingua, dise que devandita variedade innovou no uso dese elemento.

No galego
---------

Os arcaísmos galegos son palabras que existían no galego medieval, mais que no presente non se aceptan por seren consideradas antigas debido a tres factores:

* Algunhas destas palabras xa eran pouco usuais na época medieval (ex. \*vegada, por vez).
* Outras voces interpretáronse mal: como o tan empregado erroneamente \*conquerir (usado como conseguir), e que na Idade Media significaba *conquistar*.
* E incluso outras formas estaban nunha fase evolutiva (como \*caor ou \*coor)

### Outros arcaísmos

* \*capiduo, \*caloña, \*estormento, \*estoria, \*maor, \*outo, \*tiduo, \*trebuto... Algúns deles aínda existen nos topónimos, como é o caso de Montouto ou Toxosoutos.

### A aceptación

Existen casos específicos onde un termo moi habitual do galego medieval si que se acepta. Este pode ser o caso dos indefinidos "ren" e "res", que figuraban no DRAG en 2014. Ás veces a lingua común ou a terminoloxía e a neoloxía poden botar man de formas antigas para ampliar o seu significado ó presente e recuperar o seu uso. Así, estas dúas palabras, perdidas no galego oral, recuperáronse a partir de galego medieval (ou a partir do seu outro herdeiro directo, o portugués).

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *arcaísmo*.
2. ↑  Thomas Burns McArthur; Roshan McArthur (2005). Oxford University Press, ed. *Concise Oxford Companion to the English Language*. p. 162. ISBN 978-0-19-280637-6. Consultado o 4 de setembro de 2013.
3. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *ren*.

| * v
* c
* e
Desviacións respecto á norma |
| --- |
| Lusismo (v. tamén Reintegracionismo) ·  Hipergaleguismo ·  Arcaísmo ·  Vulgarismo ·  DialectalismoCastelanismo (fonético ·  léxico ·  morfosintáctico ·  ortográfico ·  semántico) (v. tamén Castrapo e compendio na Galipedia) |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q181970
* AAT: 300055774
* GND: 4139554-2
* JSTOR: archaisms
* LCCN: sh85006522
* MAG: 2781243853
* NDL: 00577107
* NKC: ph139213

 |
O eón **Arcaico** (do grego Αρχή *Archē*, "orixe"), antes chamado **Arqueozoico**, é un eón xeolóxico na historia da Terra situado entre o Hadeico e o Proterozoico. Comprende entre 3.800 e 2.500 millóns de anos antes do presente. Estas datas, a pesar de estar baseadas na estratigrafía, non están plenamente recoñecidas pola Comisión Internacional de Estratigrafía.

A Terra Arcaica
---------------

No principio do Arcaico, a calor interna da Terra era preto de 3 veces maior que na actualidade, e aínda dúas veces maior que a principio do Proterozoico (2.500 millóns de anos). A calor era a remanente do proceso de \*acrección planetaria, parcialmente procedente da calor de formación do núcleo interno formado por ferro, e parcialmente procedente da calor radioactiva pola curta vida de átomos radioactivos como o uranio-235.

A maioría das rochas arcaicas que podemos observar na actualidade son metamórficas e ígneas. A actividade volcánica era considerablemente maior que a actual, con numerosos hot spots, rift valleys e erupcións de lavas, incluíndo tipos infrecuentes como komatitas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Arcaico*** |

### Ligazóns externas

* GeoWhen Database
* When Did Plate Tectonics Begin?
* Archean Eon - *Paleos*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q104168
* AAT: 300391475
* BNCF: 31782
* BNF: 12114352v
* BRE: 1832840
* EBID: ID
* GEC: 0005326
* GND: 4278975-8
* LCCN: sh85054088
* MAG: 149347711
* NDL: 00575650
* PSH: 4608

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeoloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Antonio Rodríguez Pérez.
**Antonio Rodríguez Pérez**, finado en Madrid, foi un avogado, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo dunha familia humilde, con panadería en Lugo. Residía en Madrid onde foi redactor de *El Imparcial*. Próximo a Manuel Viturro Posse, foi deputado nas Cortes Españolas polo distrito de Padrón como independente polo Partido Liberal nas eleccións de 1918, 1919, 1920 e 1923, tendo como representante no distrito a Estanislao Pérez Artime. Foi nomeado Director Xeral de Obras Públicas en setembro de 1923. Posteriormente pasouse á Federación Republicana Gallega (futura ORGA), partido polo que foi elixido deputado pola provincia da Coruña nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931. Nas eleccións xerais de 1933 volveu ser elixido deputado pola mesma provincia como republicano independente polo Partido Republicano Radical. Militou no Partido Nacional Republicano de Sánchez Román. Nas eleccións xerais de 1936 presentouse a deputado integrado na Candidatura Republicana de Centro y Coalición, pero non foi elixido. Coa Guerra civil logrou fuxir a Francia en barco desde Cartaxena. Posteriormente volveu e fixou a súa residencia no Hotel Palace de Madrid, onde morreu.

Vida persoal
------------

Casou xa maior con Amelia Sánchez Abril, dunha familia acomodada de Madroñera (Cáceres).

Notas
-----

1. ↑  *Unión y Trabajo*, 8-4-1933, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Comoxo, Xosé; Santos, Xesús (2006). *Saúde e República (Rianxo 1930-1936) Política e sociedade*. Concello de Rianxo. p. 336.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10953430
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 98290

 |
| Nukunono |
| --- |
|  |
| Imaxe satelital de Nukunonu |
| Datos |
| País | Nova Zelandia |
| Illa principal | Tokelau |
| Linguas |  |
| Poboación (2006) | 426 hab. |
| Superficie | 5´5 km² |
| Superficie lagoa | 90 km² |
| Nº de illas | +17 |
| Coordenadas | 9°10′S 172°0′O﻿ / ﻿-9.167, -172.000 |
| Maior Altura | 5 m.
  |
| Localización |
| Localización do atol de Nukunono |
|

**Nukunonu**, antes coñecida como **Nukunono**, é un atol das illas Tokelau, dependentes de Nova Zelandia. É o atol situado no medio do arquipélago, nas coordenadas 9°10′S 172°0′O﻿ / ﻿-9.167, -172.000. Ten unha poboación de menos de 400 habitantes. O atol mide uns 5 km de ancho e uns 12 km de longo.

A illa do nordés, Tokelau, é a que deu nome ao grupo. Hai unha poboación na illa de Nukunonu ao suroeste, que tamén se chama Nukunonu, e outra á beira, o illote de Motusaga. O ao redor da lagoa está libre de coral e poden acceder embarcacións a través do paso entre ambas as illas.

Nukunonu foi descuberto polo inglés Edward Edwards en 1791, e bautizouna como *Duke of Clarence*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q656709
* WorldCat
* VIAF: 315127997
* EBID: ID
* GeoNames: 4031091

 |
| Katiu |
| --- |
|  |
|  |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) | 285 hab. |
| Superficie | 27 km² |
| Superficie lagoa | 208 km² |
| Nº de illas |  |
| Coordenadas | 16°26′S 144°22′O﻿ / ﻿-16.433, -144.367 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
|  |
|

**Katiu** é un atol de Tuamotu, na Polinesia francesa. Administrativamente é unha comuna asociada na comuna de Makemo. Está situado a 25 km ao nordés de Makemo e a 13 km ao norte das illas Raevski.

Xeografía
---------

O atol ten unha forma ovalada de 27 km de longo e 12,5 km de ancho. A superficie emerxida é de 27 km². A lagoa interior, de 235 km², ten un paso navegable chamado Pakat.

A vila principal é Hitianau, situada ao norte á beira do paso. A poboación total é de 375 habitantes (censo do 2002), que viven principalmente do cultivo de perlas negras e da copra. Dispón dunha igrexa católica e dun aeroporto rexional inaugurado en 2001.

Historia
--------

Foi descuberto o 1820 por Fabian Gottlieb von Bellingshausen que o chamou *Osten-Saken* ou *Saken*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1629997
* GEC: 0511350
* GeoNames: 4034347

 |
Embraer 190 de Austral
**Cielos del Sur S.A.**, operando como **Austral Líneas Aéreas**, e máis comunmente coñecida por **Austral**, é unha aeroliña rexional arxentina, compañía irmá de Aerolíneas Argentinas. É a segunda aeroliña de voos domésticos máis grande do país, despois da propia Aerolíneas Argentinas. Como subsidiaria desta, a compañía comparte a súa sede con ela, que está situada na torre Bouchard, en San Nicolás, Buenos Aires. O seu principal centro de operacións atópase no Aeroparque Jorge Newbery, Bos Aires. Austral está na actualidade totalmente integrada en Aerolíneas Argentinas. Cara abril do ano 2013 toda a súa frota estaba formada totalmente por Embraer 190.

Frota
-----


**Frota de Austral Líneas Aéreas**| Avión | En servizo | Pedidos | Pasaxeiros | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|
| C | Y | Total |
| Embraer 190 | 22 | 0 | 8 | 88 | 96 |  |
| **Total** | **22** | **0** |  |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da aeroliña
| Namu |
| --- |
|  |
| Atol Namu |
| Datos |
| País | Illas Marshall Illas Marshall |
| Illa principal | Namu |
| Linguas |  |
| Poboación (1999) | 801 hab. |
| Superficie | 6´27 km² |
| Superficie lagoa | 397´12 km² |
| Nº de illas | 64 |
| Coordenadas | 07°59′00″N 168°10′25″L﻿ / ﻿7.98333, -168.17361 |
| Maior Altura | 8 m.
  |
| Localización |
| Localización do atol Namu |
|

**Namu** é un atol e un distrito localizado na cadea de Ralik das Illas Marshall. O atol ten unha superficie de país de 6.27 quilómetros cadrados que rodea unha lagoa de 397.12 quilómetros cadrados. O atol mais próximo a Namu é Ailinglaplap, 40 quilómetros cara ao sur.

Sobre o atol se cultivan Pandanus, cocos, a árbore do pan, plátanos e cabazas.

Os habitantes viven da pesca, o turismo e a produción de Copra.

O atol tiña no ano 1999, unha poboación total de 801 habitantes.

Historia
--------

Namu foi reclamado polo Imperio Alemán xunto co resto das Illas Marshall en 1884, os alemáns estableceron un posto comercial. Despois da primeira guerra mundial, a illa caeu baixo o Mandato do Pacífico Sur do Imperio xaponés. Tras o final da segunda guerra mundial, quedou baixo o control dos Estados Unidos, como parte do Territorio en Fideicomiso das Illas do Pacífico ata a independencia das Illas Marshall en 1986.

Ligazóns externas
-----------------

* oceandots.com
* rmiembassyus.org
* botany.hawaii.edu

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q703627
* GeoNames: 2080100
* GND: 4774565-4
* GNIS: 1888543

 |
Un azucreiro de vidro deseñado para servir sen culleriña.
O **azucreiro** é un recipiente para conter o azucre, fabricado en moi diversos materiais, dende o tradicional de cerámica até os máis funcionais de vidro, plástico etcétera. Pode dispor dunha entalladura semicircular no bordo da súa boca para a culleriña de servir.

Tipoloxía
---------

* Azucreiro de prata.Azucreiro de prata.
* Azucreiro dun xogo de té de porcelana.Azucreiro dun xogo de té de porcelana.

O azucreiro tradicional de cerámica é unha vasilla de diversa tipoloxía, aínda que predomina o diámetro sobre a altura, con ou sen asas, cunha abertura na parte superior que permite introducir a culler. Cando está deseñado como parte dun servizo de mesa, presenta as mesmas formas, cores e decoracións que as demais pezas (cuncas, teteira etc.). Se o azucré está disposto en terróns, a culleriña pódese substituír por unhas pinzas.

Os azucreiros modernos están xeralmente deseñados para servir o azucre directamente na cunca, o que permite prescindir da culler. Son habituais en hostalaría, malia a súa substitución progresiva por sobres de azucre.

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Azucreiro*** |

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *Azucreiro*.
2. ↑  Caro Bellido, Antonio (2008). Diccionario de términos cerámicos y de alfarería, p. 42. ISBN 84-96191-07-9.
| Ailinginae |
| --- |
|  |
|  |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) | 204 hab. |
| Superficie | 16 km² |
| Superficie lagoa | 26 km² |
| Nº de illas |  |
| Coordenadas | 14°53′S 148°43′O﻿ / ﻿-14.883, -148.717Coordenadas: 14°53′S 148°43′O﻿ / ﻿-14.883, -148.717 |
| Maior Altura | 14 m.
  |
| Localización |
|  |
|

**Mataiva** é un atol das Tuamotu, na Polinesia Francesa. Administrativamente é unha comuna asociada á comuna de Rangiroa. Está situado no extremo noroeste do arquipélago, a 18 km ao noroeste de Tikehau, e 80 km ao noroeste de Rangiroa.

O atol ten unha forma ovalada de 10 km de longo e 5,3 km de ancho. A lagoa é pouco profunda e moi rica en fosfatos. No centro da lagoa hai un monólito de basalto negro. A coroa de escollos ten nove canles entre o océano e a lagoa. O nome *Mataiva* significa «nove ollos», e moitas veces escríbese incorrectamente como *Matahiva*. A ambos os dous lados do paso principal está a vila de Pahua unida por unha ponte de 120 metros de longo. O clima é húmido e tropical, cunha temperatura entre 24 e 30 °C, e unha precipitación media anual de 2.500 mm.

Foi descuberto por Bellinghausen en 1820, que o chamou *Lazareff*. O atol era visitado esporadicamente desde os veciños Tikehau e Rangiroa para colleitar copra e tartarugas mariñas. Desde o 1945 está habitado permanentemente, cunha poboación de 227 habitantes no censo do 1996.

Vista da praia da lagoa interior de Mataiva.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1423724
* GEC: 0511367
* GeoNames: 4034236
* TGN: 1006061

 |
| Nukutavake |
| --- |
|  |
|  |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal | Tavananui |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) | 319 hab. |
| Superficie | 5´5 km² |
| Superficie lagoa | km² |
| Nº de illas |  |
| Coordenadas | 19°16′S 138°46′O﻿ / ﻿-19.267, -138.767Coordenadas: 19°16′S 138°46′O﻿ / ﻿-19.267, -138.767 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
|  |
|

**Nukutavake** (antes **Reine Charlotte**) é un atol do arquipélago Tuamotu, na Polinesia francesa. Está situado ao leste e centro do arquipélago, a 1.125 km de Tahití.

Xeografía
---------

É un atol alargado de 5,2 km de longo e unha anchura variable entre 450 m e 1,3 km. A superficie total é de 5,5 km². A lagoa é pouco profunda e foi parcialmente secada e cuberta de densa vexetación. O anel coralino ten unha grande extensión de cocos. A vila principal é Tavananui, con moitas casas abandonadas debido á emigración a Tahití. A poboación total é de 196 habitantes tomando o censo de 1996, e viven principalmente da pesca e a produción de copra. Dispón dun aeródromo.

Historia
--------

Foi descuberto polo inglés Samuel Wallis, o 1767, que o denominou Raíña Carlota (*Queen Charlotte*).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q968883
* GEC: 0511386
* GeoNames: 4030576

 |
| Motutunga |
| --- |
|  |
|  |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitado |
| Superficie | 1´4 km² |
| Superficie lagoa | 126 km² |
| Nº de illas |  |
| Coordenadas | 17°4′S 144°17′O﻿ / ﻿-17.067, -144.283 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
|  |
|

**Motutunga** é un atol de Tuamotu, na Polinesia francesa. Administrativamente depende da comuna asociada de Faaite, na comuna de Anaa. Está situado a 17 km ao sueste de Tahanea e a 490 km ao leste de Tahití.

Xeografía
---------

É un atol de forma case triangular, de 15 km de longo e 14 km de ancho. A superficie terrestre é de 1,4 km² e a lagoa ten 126 km². Só hai un paso non navegable no interior da lagoa.

Esta deshabitado.

Historia
--------

Descuberta por James Cook, en 1773, coñeceuse co nome do seu barco *Adventure*. En 1775 Domingo Bonaechea chamouno *San Blas*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1950151
* GEC: 0511377
* GeoNames: 4034165

 |
A **Associació Esportiva Prat** é un club de fútbol de España, da cidade de El Prat de Llobregat, na provincia de Barcelona. Foi fundado en 1945 e actualmente xoga na Segunda División B Española.

Historia
--------

Os primeiros clubs de fútbol do Baix Llobregat foron clubs de afeccionados. Foi cara aos anos 30 cando apareceron a **Peña Gol** e a **Peña Merengues** e os dous primeiros clubs de certa relevancia, o **Club Deportiu Prat** (1934) e o **CD Internacional** (1935). Ambas as entidades fusionáronse o ano 1939 por iniciativa de Rafael Mas, dando lugar á **Unió Deportiva Prat**, que no seu primeiro ano de vida gañou o Campionato de Cataluña Afeccionado. Pero o seu éxito foi a súa morte, xa que se desmantelou o equipo e o club acabou desaparecendo.

O 7 de febreiro de 1945, naceu o actual **Associació Esportiva Prat** baixo a presidencia de Josep Aleu Torres.

O 10 de xuño de 1984, o equipo consegue o primeiro ascenso a Terceira División, logo de tres ascensos consecutivos.

Na tempada 2011/12 proclámase campión do grupo V da Terceira División e xoga o play-off de campións. O 27 de maio de 2012 consegue o primeiro ascenso a Segunda División B tras derrotar por 2-0 na volta ao Atlético Sanluqueño.

O 29 de agosto do mesmo ano estréase na Copa do Rei na que consegue chegar á terceira rolda tras eliminar ao Gimnàstic de Tarragona no Municipal Sagnier (2-1) e ao Real Oviedo no Carlos Tartiere nos penaltis (4-5 despois dun 0-0 no tempo regulamentario). En terceira rolda foi eliminado pola UE Llagostera (2-3).

O seu paso pola categoría de bronce durou dúas tempadas, descendendo novamente en 2014. Na tempada 2015/16 proclámase campión de Terceira. O 29 de maio consegue novamente o ascenso a Segunda División B logo de gañar 3-1 no Sagnier e perder 1-0 na volta contra o Osasuna B.

Datos do club
-------------

* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0
* **Tempadas en 2ªB**: 2
* **Tempadas en 3ª**: 12

### Historial na liga

| Tempada | Categoría | Posto |
| --- | --- | --- |
| 1984/85 | 3ª | 16º |
| 1985/86 | 3ª | 9º |
| 1986/87 | 3ª | 18º  |
| de 87-88 | Rexional | — |
| a 01-02 | Rexional | — |
| 2002/03 | 3ª | 16º  |
| 2003/04 | 1ª Catalana | — |
| 2004/05 | 1ª Catalana | —  |

| Tempada | Categoría | Posto |
| --- | --- | --- |
| 2005/06 | 3ª | 12º |
| 2006/07 | 3ª | 18º  |
| 2007/08 | 1ª Catalana | —  |
| 2008/09 | 3ª | 8º |
| 2009/10 | 3ª | 4º |
| 2010/11 | 3ª | 9º |
| 2011/12 | 3ª | 1º  |
| 2012/13 | 2ªB | 12º |
| 2013/14 | 2ªB | 17º  |
| 2014/15 | 3ª | 6º |
| 2015/16 | 3ª | 1º  |
| 2016/17 | 2ªB |  |

Palmarés
--------

* **Terceira División Española (2)**: 2011/12, 2015/16

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en catalán)*

| * v
* c
* e
Segunda División RFEF - Grupo 3 · 2021-22 |
| --- |
| Andratx · Badalona · Brea · Cerdanyola del Vallès · Ebro · Ejea · Espanyol B · Europa · Formentera · Huesca B · Ibiza Islas Pitiusas · Lleida Esportiu · Numancia · Peña Deportiva · Prat · Tarazona · Terrassa · Teruel |
**Banesco Banco Múltiple**, tamén coñecido como **Banesco República Dominicana**, é unha organización financeira establecida en Santo Domingo, República Dominicana. Iniciou as operacións comerciais en abril de 2011, despois de que en decembro de 2010 a Junta Monetaria deste país lle permitira ofrecer servizos para a banca persoal, pequenas e medianas empresas e corporacións. A finais de 2012 contaba con 9 sucursais neste país e con 230 empregados.

Banesco ten as súas orixes en Venezuela, onde é líder do mercado da banca privada. Porén, o Holding do grupo está situado en España, e a entidade dominicana é subsidiaria de Banesco Panamá.

Notas
-----

1. ↑  "Banesco abrirá operaciones en República Dominicana en febrero de 2011" (en castelán). 29 decembro de 2010. Consultado o 2-11-2012.
2. ↑  "Banesco inicia operaciones en República Dominicana" (en castelán). 6 abril de 2011. Consultado o 03-02-2014.
3. ↑  "Banesco abre novena sucursal en República Dominicana" (en castelán). 3 decembro de 2012. Arquivado dende o orixinal o 19-02-2014. Consultado o 3-02-2014.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Banesco
* Grupo Banesco
* Banesco Panamá

### Ligazóns externas

* Páxina de Banesco Banco Múltiple
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Banff.
Coordenadas: 57°40′1″N 2°31′26″O﻿ / ﻿57.66694, -2.52389

Vista aérea de Banff
**Banff** é unha vila escocesa do concello de Aberdeenshire. A súa poboación estimada a mediados de 2016 era de 4100 habitantes.

Xeografía
---------

A vila está situada ao leste de Escocia, na baía de Banff, fronte á cidade de Macduff ao outro lado do estuario do río Deveron, na costa do mar do Norte e preto da cidade de Aberdeen. Dista 195 km de Edimburgo e 702 km de Londres.

Historia
--------

Banff é un antigo burgo real, e foi a capital do condado histórico de Banffshire.

Notas
-----

1. ↑  Citypopulation.de Estatísticas do concello de Aberdeenshire. Consultado o 22 de marzo de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Banff, Aberdeenshire***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q54809
* WorldCat
* VIAF: 154038563
* EBID: ID
* GeoNames: 2656402
* GND: 10156523-9
* LCCN: nr00025885
* MusicBrainz: ID
* WOEID: 11765

 |
**Austur-Barðastrandarsýsla**| 

|  |
| --- |
|  |
|  |

 |
| Mapa |
| Austur-Barðastrandarsýsla en amarelo no extremo noroccidental da illa. |
| Información |
| País |  Islandia |
| Rexión | Vestfirðir |
| Subdivisións | 1 municipio |
| Superficie | 1.074 km2 |
| Poboación | 82 hab. (2007) |
|

**Austur-Barðastrandarsýsla** é un dos vinte e tres condados de Islandia. Atópase no noroeste de Islandia.

Xeografía
---------

O condado de Austur-Barðastrandarsýsla está situado no noroeste do país, na península máis grande da illa, na rexión de Vestfirðir. Limita cos condados de Strandasýsla ao leste, Vestur-Barðastrandarsýsla ao oeste e polos condados de Norður-Ísafjarðarsýsla e Vestur-Ísafjarðarsýsla. A súa superficie abrangue unha extensión de 1.074 quilómetros cadrados. A altitude media do condado é de 483 metros. Ao igual que os demais condados de Islandia emprega o fuso horario Atlantic/Reykjavik.

Demografía
----------

Neste condado viven unicamente oitenta e dúas persoas para unha extensión de 1.074 quilómetros cadrados, polo que a súa dendidade de poboación e de 0,07 habitantes por quilómetro cadrado.

### Municipios

Austur-Barðastrandarsýsla comprende un único municipio xurdido da unión doutros catro (entre parénteses):

* Reykhólahreppur
	+ (Geiradalshreppur)
	+ (Gufudalshreppur)
	+ (Múlahreppur)
	+ (Flateyjarhreppur)

### Localidades

Austur-Barðastrandarsýsla comprende as seguintes localidades:

| Localidade | Altitude (pés) | Poboación |
| --- | --- | --- |
| Eyri | 426 | 15 |
| Flatey (habitado durante un pequeno lapso por ano) | 0 | 0 |
| Garpsdalur | 3 | 15 |
| Gufudalur | 511 | 14 |
| Kirkjuból | 0 | 9 |
| Reykhólar | 16 | 8 |
| Skálmarnesmúli | 610 | 6 |
| Staður | 196 | 6 |
| Vattarnes | 0 | 12 |
| Verzlunarstaður | 0 | 7 |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q783957
* WorldCat
* VIAF: 158419623
* GEC: 0489084
* GeoNames: 3426190

 |
A **bandeira de Castela–A Mancha** é un dos símbolos representativos da Comunidade Autónoma de Castela–A Mancha, en España, definida polo seu Estatuto de Autonomía.

Historia
--------

Creada xa a rexión de Castela-A Mancha en réxime de preautonomía, e antes de elaborarse o Estatuto de autonomía, os partidos políticos presentes no chamado *ente preautonómico*, deciden adoptar uns símbolos distintivos para a rexión. A escolla do distintivo foi obxecto de estudos e propostas. Discutíronse sete proxectos razoados na reunión da Xunta celebrada en Albacete o 11 de xaneiro de 1980, e finalmente foi elixido o presentado por Ramón José Maldonado y Cocat, heraldista manchego, académico correspondente da Historia, a cuxa obra se debe gran parte dos escudos heráldicos municipais adoptados na segunda metade do século XX na provincia de Cidade Real.

Bandeiras históricas
--------------------

* Pendón histórico de Castela en fondo carmesí.Pendón histórico de Castela en fondo carmesí.
* Pendón de Castela a Nova e o seu precursor, o Reino de Toledo.Pendón de Castela a Nova e o seu precursor, o Reino de Toledo.
* Cruz da Orde de Calatrava.Cruz da Orde de Calatrava.
* Cruz da Orde de Santiago.Cruz da Orde de Santiago.
* Cruz da Orden de San Xoán.Cruz da Orden de San Xoán.
* Proposta de bandeira da Mancha de 1906.Proposta de bandeira da Mancha de 1906.
* Proposta de bandeira da Mancha de 1919.Proposta de bandeira da Mancha de 1919.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bandeira de Castela-A Mancha Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Gavira, Ignacio (2007). "Los símbolos de Castilla-La Mancha" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 02 de maio de 2007.
* 

* Bandeira de Castela-A Mancha en Flags of the World *(en inglés)*
Mapa de España aos dous meses da rebelión militar (agosto-setembro de 1936).
Bandeira do bando nacional de 1936 a 1938.
Vista parcial do Arco da Vitoria de Madrid.
**Bando nacional** foi o nome co que se autodenominaron os sublevados, a raíz do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 contra o Goberno da Segunda República Española, formado tras o triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro dese ano, e que daría orixe á guerra civil española (1936-1939).

Base sociolóxica
----------------

O bando nacional era apoiado fundamentalmente polas clases conservadoras, profesións liberais[] e sectores relixiosos. Tivo maior aceptación nas zonas rurais[] e en rexións de corte conservador, como Castela, Navarra, a provincia de Cáceres e parte de Andalucía. No político este bando era un conglomerado de partidos e organizacións en moitos casos con ideoloxías opostas e incluso enfrontadas, tales como conservadores (CEDA), radicais de Lerroux (liberais), católicos, falanxistas, monárquicos (agraristas) e carlistas (requetés).

Apoios internacionais
---------------------

O seu apoio exterior veu das que serían denominadas potencias do Eixo europeas na segunda guerra mundial, o Reino de Italia, a Alemaña nazi e pequenos continxentes de voluntarios doutros países, como Irlanda, Polonia ou Portugal que ademais permitiu o paso de subministracións alemás a través dos seus portos, así como de rusos brancos, opostos ao réxime soviético da URSS. O exército sublevado contou tamén con abundantes tropas de choque procedentes do que entón era o Marrocos español.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bando nacional Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Bando sublevado
Sede das *Seccións da Audiencia* en Vigo.
As **audiencias provinciais** son tribunais de xustiza con ámbito territorial provincial e sede na capital de provincia. Estes órganos xudiciais estrutúranse funcionalmente en seccións, que están integradas por tres ou catro maxistrados.

Actúan como tribunal de segunda instancia, tanto en procesos civís como en causas criminais, e xulgan, en vista oral e pública, os procesos por delitos graves. No seu seo funciona, para determinados xuízos penais, o tribunal do xurado.

Audiencias provinciais galegas
------------------------------

En Galicia a presidencia e as seccións das audiencias provinciais sitúanse nas capitais de provincia da Coruña (5 seccións), Lugo (2 seccións), Ourense (2 seccións) e Pontevedra (4 seccións). Como excepción, Santiago de Compostela conta cunha sección desprazada (Sección VI da Audiencia Provincial da Coruña), e Vigo conta con dúas seccións desprazadas (Sección V e Sección VI da Audiencia Provincial de Pontevedra). Cada sección está composta por tres maxistrados, agás as seccións I, II e VI da Coruña e I e VI de Pontevedra que contan con catro maxistrados.

As Seccións I e II da Audiencia Provincial da Coruña, a Sección II da Audiencia Provincial de Lugo, a Sección I da Audiencia Provincial de Ourense e as Seccións II, IV e V da Audiencia Provincial de Pontevedra están especializadas en materia penal. As Seccións III, IV e V da Audiencia Provincial da Coruña, a Sección I da Audiencia Provincial de Lugo, a Sección II da Audiencia Provincial de Ourense. As Seccións I, II e VI da Audiencia Provincial de Pontevedra están especializadas en materia civil.

No conxunto da comunidade autónoma a actividade das audiencias provinciais na xurisdición penal resúmese na realización anual dun cento de xuízos orais e públicos en procedementos ordinarios por delitos graves, sobre trescentos xuízos orais en *procedementos abreviados* por delitos menos graves, entre dúas ducias a catro ducias de xuízos da lei do tribunal do xurado, máis de sete mil recursos contra as resolucións dos xulgados e case cincocentas execucións de sentenzas.
Arteria braquial
A **arteria braquial** ou **arteria umeral** é unha arteria do membro superior. Áchase no compartimento anterior do brazo. Comeza no bordo inferior do músculo redondo maior, coma prolongación da arteria axilar, e termina na articulación do cóbado, onde se bifurca en arteria radial e arteria cubital.

Na zona proximal do brazo, a arteria braquial sitúase na superficie medial. Na zona distal do brazo, desprázase en sentido lateral, para adoptar unha posición a medio camiño entre o epicóndilo lateral e o medial do úmero. Cruza a articulación do cóbado polo lado anterior, onde se sitúa inmediatamente por dentro do tendón do bíceps braquial.

Pólas
-----

Van destinadas a abastecer os músculos do brazo. As pólas máis importantes son:

* Arteria braquial fonda
* Dúas arterias cubitais, que se distribúen polo cóbado, formando un plexo vascular.
* Arterias nutricias do úmero

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q503643
* EBID: ID
* JSTOR: brachial-artery
* MAG: 2777604165

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 22689
* MeSH: D001916
* MeSH: A07.015.114.139
* NCIt: C12681
* TA: A12.2.09.018
* Uberon: 0001398
* UMLS: C0006087

 |
***18 Wheeler: American Pro Trucker*** é un videoxogo arcade desenvolvido por Sega AM2 e distribuído por Sega. O xogo saíu inicialmente en arcades en 2000, logo foi portado a Dreamcast en 2001. Posteriormente foi publicado para PlayStation 2 en 2001 e Nintendo GameCube en 2002 por Acclaim Entertainment. Sega deu continuidade ao éxito de *18 Wheeler* cunha secuela, *The King of Route 66*.

Sinopse
-------

O obxectivo principal do xogo é chegar á meta coa carga do camión. Os xogadores teñen unha cantidade fixa de tempo, pero pódense embestir camionetas especiais que engadirán tres segundos ao temporizador. Hai varios personaxes para elixir, cada un cun camión e atributos únicos.

O xogo comeza en Key West e os xogadores viaxarán a través dos Estados Unidos, rematando en San Francisco. Despois da etapa 1, o xogo dá ao xogador a opción de tráiler. O tráiler é máis difícil de transportar, pero ofrece unha recompensa máis grande, mentres que a outra opción é máis sinxela de transportar, pero ofrece unha rendibilidade menor.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogo en arcade-museum.com *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1289512
* GameRankings: 545937
* Gaming-History: 3402
* GiantBomb: 3030-22445
* Guardiana: 1973
* HowLongToBeat: 48
* IGDB: 18-wheeler-american-pro-trucker
* KLOV: 6763
* Metacritic: 18-wheeler-american-pro-trucker
* MobyGames: eighteen-wheeler-american-pro-trucker
* Redump: 4806

 |
**Banesco Panamá** é unha entidade bancaria que se estableceu en Panamá o 17 de novembro de 1992 baixo o nome de **Banesco International Bank Inc.** para operar baixo licenza internacional, como subsidiaria de Banesco Holding, o que lle permitía facer operacións bancarias nese país e no resto do mundo. En febreiro de 2007 foille autorizada pola Superintendencia de Bancos de Panamá a licenza xeral, podendo ofertar produtos e servizos ao mercado local.

En outubro de 2007, logo de obter a licenza xeral, cambiou o seu nome polo de **Banesco Panamá, S.A.**, e iniciou operacións inaugurando de forma simultánea sete sucursais na capital e no interior do país.

En 2008, a compañía estableceu Banesco Seguros Panamá, que é unha estrutura financeira totalmente autónoma (operativa e legalmente), que compite no mercado panameño e forma parte de **Banesco Corporación Holding Hispania** (do Grupo Banesco, establecido e conformado en España.

Hoxe en día conta con 18 sucursais a nivel nacional, máis de 22 caixeiros automáticos ou ATM.

Notas
-----

1. ↑  Banesco Panamá reabre sucursal en Zona Franca panameña
2. ↑  "Americaeconomia". Arquivado dende o orixinal o 19 de febreiro de 2014. Consultado o 02 de febreiro de 2014.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Grupo Banesco
* Banesco

### Ligazóns externas

* Banesco Panamá
* Banesco Panamá (Banesco Banco Universal C.A. Sucursal Panamá)
**Antón Garrote Esteve**, nado na Coruña o 17 de agosto de 1972, é un ex-regatista e adestrador de vela galego. Competiu nos Xogos Olímpicos de 1996.

Traxectoria
-----------

Nacido na Coruña, a curta idade trasladouse coa súa familia a Barcelona. Comezou a practicar vela de neno, entrando aos 11 anos no Club Náutico El Masnou. Con 23 anos logrou unha praza para participar nos Xogos Olímpicos de 1996 en Atlanta, onde participou na clase laser. Rematou a competición olímpica no posto 22, sendo a medalla de ouro para o brasileiro Robert Scheidt.

Tras deixar as competicións, converteuse en adestrador. Preparou os equipos da clase laser de Noruega nos Xogos Olímpicos de 2016 e 2020. Nos Xogos de Toquio, un dos seus pupilos, Hermann Tomasgaard, conseguiu a medalla de bronce.

Notas
-----

1. ↑  "Viento de oro". *La Voz de Galicia* (en castelán). 3 de xullo de 1996. p. 59.
2. ↑  "Resultados da clase laser en Atlanta 1996". *olympedia.org* (en inglés). Consultado o 9 de setembro de 2021.
3. ↑  "Anton Garrote, entrenador del medallista olímpic de vela a Tokyo 2020 Hermann Tomasgaard" (en catalán). 2 de agosto de 2021. Consultado o 9 de setembro de 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q96654513
* OCID: anton-garrote

 |
En dereito, chámase **axiotaxe** (palabra derivada de *axio*  a través do francés *agiotage*  e esta do italiano aggio que significa "*engadido*") á especulación de comercio que se fai cambiando o papel moeda en diñeiro efectivo ou o diñeiro efectivo en papel, aproveitando certas circunstancias para lograr xuros aumentados. A **fraude de accións de microcapitalización** , a manipulación do mercado e a usura son delitos actuais vinculados á axiotaxe.

A axiotaxe mantiña o valor dos efectos públicos, pero facilita aos donos do diñeiro o medio de enriquecerse sen traballar, aparta moitos fondos das empresas útiles e dá lugar a fraudes, afacendo aos homes a faltar aos seus empeños e a satisfacer as súas débedas cunha parte delas. O ***axiotista*** ou ***axiotador*** é a persoa que se emprega na axiotaxe, isto é, no cambio de letras de cambio e efectos públicos por metálico ou ao revés.

Regulamento
-----------

En Italia, de onde provén o termo, é un delito descrito no artigo 2637 do código civil.

No Imperio Alemán e no Imperio Austrohúngaro, á época de gran crecemento do Gründerzeit sucedeulle outra de especulación e axiotaxe. Nos sucesivos estados herdeiros deses imperios a regulación do axiotaxe en relación á bolsa de valores e do xogo foi controvertida na xurisprudencia e na literatura especializada.

Aínda que en certas circunstancias os axiotistas contribúan a manter o crédito dos efectos públicos, no entanto, como chegou a crerse que algúns se valían de malas artes para aumentar o demérito do papel do goberno a fin de facer maior a súa ganancia, en España prohibiuse absolutamente en real decreto de 6 de abril de 1799 a toda clase de persoas mesturarse con ningún pretexto como corredores ou mediadores na negociación de vales reais, baixo a pena irremisible de desterro por catro anos e a dez leguas de distancia do pobo onde se abeirase, pola primeira vez, e a de presidio por igual termo en caso de reincidencia, permitindo só intervir en devandita negociación aos corredores xurados do número de cada praza coa indispensable condición de levar nos seus libros asentos formais destas negociacións e de observar as mesmas solemnidades que polas ordenanzas estábanlles prescritas con respecto ás letras de cambio ; *nota i, tit. 6, lib. 9, Nov.* *Rec.*

Notas
-----

1. ↑  "bUSCatermos". *aplicacions.usc.es*. Arquivado dende o orixinal o 02 de marzo de 2022. Consultado o 2022-03-01.
2. 1 2  Ronco, Mauro; Ardizzone, Salvatore (2007). *Codice penale ipertestuale. Commentario con banca dati di giurisprudenza e legislazione. Con CD-ROM* (en italiano). Utet Giuridica. ISBN 978-88-598-0103-0.
3. ↑  Weiss, Gary. "Ojo con estafas en inversiones de acciones a centavo". *AARP* (en spanish). Consultado o 2022-03-02.
4. ↑  Henssler, Martin (1994). *Risiko als Vertragsgegenstand* (en alemán). Mohr. ISBN 978-3-16-146230-6.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Diccionario razonado de legislación y jurisprudencia,* Joaquín Escriche, 1847

### Outros artigos

* Axio
* Compañía dos Mares do Sur

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1224413
* BNCF: 35419
* GEC: 0075699
* GND: 4198770-6

 |
**Antonio Louro Goyanes**, coñecido como **Antón Louro**, nado en Lira o 15 de marzo de 1952, é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Químicas pola Universidade de Santiago de Compostela, traballou como profesor de instituto ata a súa dedicación completa á política. Membro de PSG dende 1974, ingresando no PSdeG en 1978 xunta outros destacados militantes como Ceferino Díaz ou Fernando González Laxe. Foi subdirector xeral de Cultura da Xunta de Galicia no goberno de González Laxe (1989-1990) e posteriormente concelleiro en Pontevedra. Foi Coordinador Provincial do PSdeG en Pontevedra de 1995 a 1998.

Foi deputado no Parlamento de Galicia dende 1997 ata 2004, así como Secretario de Organización do PSdeG-PSOE dende 1998 a 2004 baixo o mandato de Emilio Pérez Touriño. En 2004 renuncia a ambos cargos para encabezala candidatura socialista da provincia de Pontevedra ao Congreso dos Deputados nas Eleccións Xerais do mes de marzo, sendo escollido deputado e posteriormente presidente da comisión de Fomento. Nas eleccións municipais de 2007 foi número 2 da candidatura socialista no Concello de Pontevedra, encabezada por Teresa Casal, así como candidato á presidencia da Deputación de Pontevedra. Foi escollido concelleiro e asumiu a área de Promoción Económica no goberno bipartito entre BNG e PSdeG, se ben non consigueu a presdiencia da Deputación por un escaso marxe de votos. Continuou como deputado no Congreso e volveu encabezala candidatura socialista por Pontevedra nas Eleccións Xerais de 2008, volvendo a ser escollido deputado.

En abril de 2009 foi nomeado Delegado do Goberno en Galicia, renunciando aos seus postos no Congreso e no Concello de Pontevedra. En setembro de 2010 foi escollido candidato socialista á alcaldía de Pontevedra para as eleccións municipais de 2011, renunciando como Delegado do Goberno en abril de 2011. En ditas eleccións os socialistas pasaron de 6 a 3 concelleiros, logrando os nacionalistas de Miguel Anxo Fernández Lores a vitoria con 11 concelleiros, polo que mantiveron a alcaldía cun novo goberno de coalición cos socialistas, ocupando Louro a primeira tenencia de alcaldía e a concellería de Urbanismo. Ao final do mandato en 2015 retirouse da primeira liña política. 

### Vida privada

Está casado e ten unha filla.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Antón Louro Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos DeputadosArquivado 24 de setembro de 2020 en Wayback Machine.
* Sampedro, Domingos (30/12/2021). "Antón Louro, exdelegado del Gobierno en Galicia: «A política sensata dá resultados»" en *La Voz de Galicia* *(en castelán)*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Ameijeiras** |  **Delegado do goberno en Galicia** 2009 - 2011 | Sucesor:**Miguel Cortizo** |
| Predecesor:**Teresa Casal** |  **1º Tenente de Alcalde de Pontevedra** 2011 - 2015 | Sucesor:**Anabel Gulías** |
| Predecesor:**Jesús Tallón Maceira** |  **Coordinador Provincial do PSdeG-PSOE de Pontevedra** 1995 - 1998 | Sucesor:**Modesto Pose** |
Os **avobriguenses** (en latín: *Aobrigens*) eran unha antiga tribo celta de Gallaecia, un pobo galaico bracarense que habitaban na desembocadura do Miño ou no val do río Támega. Segundo Pomponio Mela, os avobriguenses tiñan como principal centro urbano "Adrobica".

Padrón dos pobos
----------------

Padrón dos pobos.
O nome deste pobo aparece no padrón dos pobos, unha columna conmemorativa da construción da ponte romana de Chaves (Portugal), colocada sobre da mesma obra, que salva o río Támega. A epígrafe dedicatoria contén unha lista de dez dos pobos indíxenas galaicos bracarenses (citados como *civitates* no orixinal) da Gallaecia que colaboraran no erguemento da citada ponte.

### Epígrafe

IMP CAES VESP AVG PONT / MAX TRIB POT X IMP XX PROCOS IX / IMP VESP CAES AVG F PONT TRIB / POT VIII IMP XIIII COS VI / ... / C CALPETANO RANTIO QUIRINALI VAL FESTO LEG AVG PR PR / D CORNELIO MECIANO LEG AVG / L ARRVNTIO MAXIMO PROC AVG / LEG VII GEM FEL / CIVITATES X / AQUEFLAVIENSES AOBRIGENS / BSALI COELERNI EQUAESI / INTERAMICE LIMICI AEBISOC / QUARQUERNI TAMAGANI

Tradución
*Sendo Emperador César Vespasiano Augusto, Pontífice Máximo, con poder tribunicio por décima vez, Emperador vixésimo, pai da patria, cónsul por novena vez, sendo emperador tamén Tito Vespasiano César, fillo do Augusto, Pontífice, con poder tribunicio por oitava vez, Emperador Décimo cuarto, cónsul por sétima (...) sendo legado de Augusto o Propretor Caio Calpetano Rancio Quirinal Valerio Festo e sendo Legado do Augusto, Decio Cornelio Meciano e procurador do mesmo Augusto, Lucio Arruncio Maximo, a Lexión Sétima Xémina Félix e dez cidades, a saber: os Aquiflavienses, os Avobriguenses, os Bibalos, os Coelernos, os Equaesos, os Interamnicos, os Límicos, os Nebisocos, os Quarquernos e os Tamaganos (...).*

A respecto das liñas que faltan hai acordo entre os especialistas en considerar que foran eliminadas referencias ao Emperador Domiciano en virtude de *damnatio memoriae*.

Notas
-----

1. ↑  Definición de Avobriguenses no *Dicionario de Galego* de Ir Indo e a Xunta de Galicia.
2. ↑  Alberro (1999), p. 63: "Avobrigenses o aobrigenses".

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Alberro, Manuel (1999). "Los pueblos celtas del Noroeste de la Península Ibérica" (PDF). *Anuario brigantino* (Betanzos: Concello de Betanzos) (22): 49–70. ISSN 1130-7625.

### Outros artigos

* Lista de tribos celtas

| * v
* c
* e
Pobos galaicos e ástures |
| --- |
| Galaicos bracarenses | Anfílocos · · Avobriguenses · Bibalos · Brácaros · Callaecos · Coelernos · Equaesos · Grovios · Helenos · Interamnicos · Leunos · Límicos · Luancos · Lubenos · Nebisocos · Narbasos · Nemetatos · Quarquernos · Seurbos · Tamaganos · Turodos |  |
| Galaicos lucenses | Albións · Arróns · Ártabros (Brigantinos · Lapatiancos) · Baeduos · Cibarcos · Cilenos · Caporos · Egobarros · Iadovos · Lemavos · Nerios · Poemanos · Praestamarcos · Seurros · Supertamarcos |
| Ástures | Amacos · Bedunienses · Brigaecinos · Guigurros · Lancienses · Lougueos · Lugones · Orniacos · Pésicos · Saelinos · Superatios · Tiburos · Zoelas |
| Outros | Oestrimnios · Saefes |
**Berton Schneider**, nado o 5 de maio de 1933 en Nova York e finado o 12 de decembro de 2011 nos Ánxeles, coñecido como **Bert Schneider**, foi un produtor estadounidense de cinema e televisión estadounidense.

Traxectoria
-----------

Foi responsábel dalgún dos filmes máis importantes e significativos de finais da década de 1960 e principios da de 1970. Fillo do que fora no seu momento presidente da Columbia Pictures, Abraham Schneider, de mozo amosouse ligado ás correntes políticas máis rebeldes do seu tempo e así foi expulsado da Universidade Cornell e o exército rexeitouno polas súas actividades radicais.

Nos primeiros anos da década de 1960 traballou para Screen Gems, a división de televisión da Columbia. En 1965, Schneider fundou Raybert Productions xunto co director Bob Rafelson. Schneider e Rafelson levaron á televisión en 1966 a serie *The Monkees*, unha comedia de situación sobre unha banda de rock ficticia (que despois faríase real para cumprir as demandas do público e as súas propias aspiracións),

O éxito dos Monkees permitiu a Schneider e Rafelson introducirse na realización de filmes, primeiro co filme contracultural *Head* (1968), protagonizado por The Monkees e cun guión co-escrito por Jack Nicholson. O seu primeiro grande éxito foi con *Easy Rider* (1969), que os situou na era do Novo Hollywood, e despois chegaría *Five Easy Pieces* (1970), con Rafelson na dirección. A Schneider e Rafelson sumóuselles un terceiro socio, Stephen Blauner, e Raybert converteuse en BBS Productions. De seguido fixeron varios filmes de interese, incluídos *A derradeira película* (1971), de Peter Bogdanovich e *The King of Marvin Gardens* (1972), de Rafelson. En 1975 Schneider acadou un Oscar ao Mellor Documental como produtor de *Hearts and Minds* (1974).

Peter Fonda baseou parcialmente en Schneider a súa personaxe en de The Limey, Terry Valentine, segundo a entrevista a Fonda incluída no DVD.

Vida privada e morte
--------------------

Estivo casado con Judy Feinberg, de quen máis tarde se divorciaría, e con quen tivo dous fillos, Jeff e Audrey.

Morreu de morte natural aos 78 anos de idade.

Notas
-----

1. ↑  Belinchón, Gregorio (2011-12-22). "Bert Schneider, productor rebelde". *El País* (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2022-06-03.
2. ↑  Bert Schneider, producer of counterculture classics, died at 78

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2899218
* WorldCat
* VIAF: 41446691
* Allmovie: p110282
* AlloCiné: 59392
* EBID: ID
* IMDb: nm0773721
* ISNI: 0000 0000 4644 7108
* LCCN: no97049975
* TMDb: 8952

 |
**BM Altea**| **Nome do club** | Club Balonmano Altea |
| **Fundado** | 1974 |
| **Desaparición** | 2008 |
| **Pavillón** | Polideportivo Garganes, Pontevedra |
| **Capacidade** | 1 200 |
| **Presidente** |  Salvador Lledó Llinares |
| **Adestrador** |  Paco Blasco |
| **Liga** | Liga ASOBAL |
| **2006-07** | **13º (Liga ASOBAL)** |
| **Equipamentos** | 

|  |  |
| --- | --- |
| 





**Local** | 





**Visitante** |

 |

O **Club Balonmano Altea** foi un equipo de balonmán da localidade de Altea, Alacant (España). Logo de 34 anos de historia desapareceu en agosto do 2008 debido á imposibilidade de atopar unha xunta directiva que afrontara a débeda económica acumulada polo club.

Nas nove tempadas que o equipo alacantino competiu na Liga ASOBAL (a máxima categoría do balonmán español), o seu mellor resultado foi o cuarto posto da tempada 2002-03. Tamén conseguiu chegar en dúas ocasións ás semifinais da Copa do Rei nas tempadas 2001-02 e 2002-03. Nas competicións europeas hai que salientar o subcampionato da Copa EHF na tempada 2003-04, cando caeu na final fronte ao equipo alemán do THW Kiel. Na tempada 2002-03 conseguira chegar ata as semifinais na terceira competición continental.

A última tempada da súa existencia militou no Grupo C da Primeira División Estatal ocupando a praza que conseguira a tempada 2006-07 o seu filial, tras ter renunciado á súa praza na liga ASOBAL por motivos económicos.

Trala súa desaparición acordouse a creación dun novo club como solución para integrar aos equipos alteanos, o Handbol Esportiu Altea presidido por Toni Fuster, que comezaría a competir na categoría provincial.

Notas
-----

1. ↑  "Las deudas han provocado finalmente la desaparición del Balonmano Altea - INFORMACION.es". Arquivado dende o orixinal o 25 de xullo de 2011. Consultado o 13 de decembro de 2010.
2. ↑  El Altea renuncia a la ASOBAL y asciende al Teka Cantabria - Marca.com