recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Un **prosector**  é unha persoa coa tarefa de preparar unha disección para a demostración ou estudo, normalmente en facultades de medicina ou hospitais. Moitos dos principais anatomistas comezaron a súa carreira traballando para profesores e demostradores de anatomía e patoloxía.

O acto difire do de soamente *disecar* ou *diseccionar*. Unha prosección é unha disección preparada profesionalmente por un prosector: unha persoa que coñece ben a anatomía e que, polo tanto, prepara un exemplar para que outros poidan estudar e aprender anatomía. Unha disección pode ser elaborada por un alumno que está a diseccionar o exemplar co obxectivo de coñecer máis as estruturas anatómicas que pertencen a ese exemplar. O termo disección tamén se pode usar para describir o acto de cortar aplicado a outros ámbitos como a mecánica ou a informática.

Notas
-----

1. ↑  "bUSCatermos". *aplicacions.usc.es*. Arquivado dende o orixinal o 05 de maio de 2022. Consultado o 2022-05-05.
2. ↑  "Dicionario". *Real Academia Galega*. Consultado o 2022-05-05.
3. ↑  DE GRAAF, R.; HOUWELING, H.; VAN ZESSEN, G. G. (1998-08-01). "Occupational risk of HIV infection among Western health care professionals posted in AIDS endemic areas". *AIDS Care* (en inglés) (4): 441–452. ISSN 0954-0121. PMID 9828964. doi:10.1080/09540129850123975. Consultado o 2022-02-17.
4. ↑  Gańczak, Maria; Boroń-Kaczmarska, Anna; Dziuba, Ireneusz (2003). "Pathologist and HIV--are safe autopsies possible?". *Polish Journal of Pathology: Official Journal of the Polish Society of Pathologists* **54** (2): 143–146. ISSN 1233-9687. PMID 14575423.
A **prosa espontánea** (ou en inglés, **kickwriting**) é unha técnica literaria impulsada polo escritor norteamericano da xeración Beat, Jack Kerouac. Este estilo literario tiña como influencia a música jazz (especialmente e xénero bebop) e as teorías budistas.

A novela estandarte da prosa espontánea é *On the Road* (*No Camiño*), do propio Kerouac.

Características
---------------

Entre os principios da prosa espontánea, destacan:

* Ter un estado mental en transo, esquecendo ou deixando de lado a conciencia, focalizando desde o centro cara á periferia.
* Evitar as ideas preconcibidas, a mellor literatura é a máis dolorosa.
* Evitar as comas tímidas e innecesarias, tomar de referencia o fraseo e os momentos de respiración dos músicos de jazz.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Prosa espontánea*** |

### Outros artigos

* Xeración Beat
* Jack Kerouac

### Ligazóns externas

* Páxina sobre Jack Kerouac *(en inglés)*.
**Rocks Cluster** (orixinalmente chamado NPACI Rocks) e unha distribución de Linux para clusters de computadores de alto rendemento. Foi iniciada pola NPACI e a SDSC in 2000, e financiada inicialmente por unha subvención da NSF (2000-2007)  e actualmente realiza o seu labor con fondos da NSF. 
Rocks baseouse inicialmente sobre a distribución Red Hat Linux, no entanto as versións máis modernas de Rocks baséanse en CentOS, cun instalador "anaconda" modificado, o cal simplifica a instalación *en masa* en moitos computadores. Rocks contén moitas ferramentas tales como MPI) que non forman parte de CentOS, pero que son de compoñentes integrais que fan un grupo de ordenadores nun custer.

As instalacions poden ser personalizadas con software adicional empregando CD's denominados Roll CD's que estenden o sistema integrando automaticamente os mecanismos de xestión e almacenaxe usados polo software base, o que simplifica a ardua tarefa de instalación e configuración dun gran número de computadores. Creáronse máis dunha ducia de Rolls, incluíndo o SGE roll, o Condor roll, o Lustre roll, o Java roll, e máis o ganglia roll.

E unha das distribucións máis empregadas hoxe en día no ámbito dos clusters, pola súa facilidade de instalación e incorporación de novos nodos. Outra das súas facilidades é que incorpora gran cantidade de software para o mantemento e monitorización do cluster, o que en certos casos podería supor unha limitación.

Notas
-----

1. ↑  "About Rocks Cluster" (en inglés). Rocks Cluster Distribution. Arquivado dende o orixinal o 13 de abril de 2012. Consultado o 2007-08-05.
2. ↑  "Award Abstract #0438741 SCI: Delivering Cyberinfrastructure: From Vision to Reality". National Science Foundation. 1 de xullo de 2005. Consultado o 2007-08-05.
3. ↑  "Award Abstract #0721623 SDCI: NMI: Improvement: The Rocks Cluster Toolkit and Extensions to Build User-Defined Cyberenvironments". 31 de agosto de 2007.
4. ↑  "SDSC Enhances Rocks Cluster Management Toolkit". Grid Today. 16 de febreiro de 2004. Arquivado dende o orixinal o 27 de setembro de 2007. Consultado o 2007-08-05.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial
* Lista de correo de Rocks
| Rhinella marina |
| --- |
| Macho adulto
Femia adulta |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Amphibia |
| Orde: | Anura |
| Familia: | Bufonidae |
| Xénero: | *Rhinella* |
| Especie: | ***marinus*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Rhinella marinus'**(Linnaeus |
| Distribución, a nativa en azul e en vermello onde foi introducido.Distribución, a nativa en azul e en vermello onde foi introducido. |
| Sinonimia |
| *Bufo marinus**Rhinella marinus**Chaunus marinus* |

***Rhinella marina*** é un gran sapo terrestre nativo de América central e sur pero que se introduciu como invasor en Oceanía e o Caribe e está incluído na lista 100 das especies exóticas invasoras máis daniñas do mundo da Unión Internacional para a Conservación da Natureza. É un animal fértil a causa do gran número de ovos que poñen as femias, mais tamén o seu éxito reprodutivo débese á variedade de alimentos da súa dieta, pouco común entre os anuros, e que inclúe animais vivos ou mortos. As súas glándulas paratiroides segrean unha toxina que pode afectar mortalmente a moitas especies de animais e por esta razón o ser humano introduciuno en varias rexións fóra do seu hábitat nativo como método de control biolóxico de pragas. Os adultos miden de 10 a 15 cm de longo, aínda que o maior maior exemplar da especie medía 38 cm e pesaba 2.65 kg.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q321087
* BRE: 1850610
* GND: 4141597-8
* MAG: 2779240128

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Rhinella\_marina
* Amphibiaweb: 229
* DORIS: 4349
* Dyntaxa: 6011862
* EOL: 333309
* GBIF: 5216933
* GlobalSpecies: 2173891
* iNaturalist: 67129
* ISC: 10333
* ITIS: 773729
* IUCN: 41065
* NCBI: 8386
* SeaLifeBase: 130865
* TAXREF: 444467
* WoRMS: 1432725

 |
**Riada Cidadá** é un partido político do Barco de Valdeorras, conformado por membros de Podemos, Esquerda Unida, Anova, En Marea e independentes de diverso signo. Xurdiu en 2015 como candidatura cidadá no marco da formación das "Mareas", coalicións de esquerdas que concorreron nas eleccións municipais de 2015 en Galicia.

Presentouse en dúas ocasións á alcaldía do Barco de Valdeorras, co historiador Félix García Yáñez como candidato. En ambas ocasións obtiveron un concelleiro, o propio García Yáñez. 

Xuridicamente é un partido político, aínda que esta circunstancia débese ás facilidades legais que presentaba esta fórmula para presentarse ás eleccións respecto á de agrupación de electores. Riada Cidadá segue en activo e sobreviviu sen escisións ó proceso de ruptura das Mareas desencadeado en 2018.

Riada Cidadá nas eleccións municipais do Barco| Ano | Cabeza de lista | Votos | % Válidos | Concelleiros |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015 | Félix García Yáñez | 563 | 8,67% | 1 / 17 |
| 2019 | Félix García Yáñez | 599 | 9,56% | 1 / 17 |

Notas
-----

1. ↑  "Riada Cidadá presenta a súa candidatura ás municipais no Barco". *O Sil*. 5 de maio de 2019.
2. ↑  "La candidatura Riada Cidadá se convertirá en partido político en O Barco de Valdeorras". *La Voz de Galicia*. 17 de febreiro de 2015.
Tengu e un monxe budista, por Kawanabe Kyōsai.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Tengu*** (天狗?, "cans celestiais") son unha clase de criatura lendaria da mitoloxía xaponesa e tamén son considerados unha clase de deidade do xintoísmo (kami) ou yōkai (ser sobrenatural). Malia que teñen un nome semellante ó do can demo chinés (Tiangou), os *tengu* orixinalmente adoptaban a forma de aves de presa, e polo xeral son representados con características de paxaros e de humanos. Os *tengu* máis antigos eran representados con peteiros, mais esta característica foi humanizada como un nariz contranaturalmente longo, que no presente está considerada a característica que define ós *tengu* no imaxinario popular.

Segundo a tradición budista os *tengu* eran demos perturvadores e presaxios de guerra. En ocasións, a súa imaxe foi suavizada cara a un espírito protector, aínda que perigoso, das montañas e dos bosques. Os *tengu* están asociados coa práctica ascética de Shugendō, e polo xeral represéntanse coas vestimentas dos seus seguidores, os *yamabushi*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tengu***  |

### Bibliografía

* Fister, Pat (1985). Stephen Addiss, ed. *Japanese Ghosts and Demons*. Nova York: George Braziller, Inc. p. 103–112. ISBN 0-8076-1126-3.
* Mizuki, Shigeru (2001). *Mizuki Shigeru No Nihon Yōkai Meguri*. Xapón: JTB. pp. 122–123. ISBN 4-533-03956-1.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q742360
* BNF: 16652981v
* EBID: ID
* LCCN: sh85133862
* NDL: 00572819

 |
**The Amps** foi unha banda de indie rock estadounidense procedente de Dayton, Ohio. Formada por Kim Deal en 1995 despois de que The Breeders entrase en hiato, a banda comezou xirando co nome "Tammy Ampersand and the Amps" pero posteriormente foi acurtado a "The Amps."

O seu álbum *Pacer* foi editado o día de Halloween de 1995. Crese que está composto principalmente por temas destinados á continuación do álbum de The Breeders *Last Splash*.

Kim Deal orixinalmente intentou tocar todos os instrumentos, chegando incluso a aprender a tocar a batería, pero finalmente recrutou a Jim Macpherson, o batería de The Breeders, e a Luis Lerma e Nate Farley, dous amigos de Dayton, para tocar no álbum e ao vivo o baixo e a guitarra respectivamente. Kelley Deal, irmá de Kim, estivo tamén na banda brevemente, pero tivo que deixala debido a problemas coas drogas.

*Pacer* tovo poucas vendas, a pesar de que recibiu boas críticas. Quizais a que se agardaba un éxito semellante ao que obtivo *Last Splash*, Elektra fabricou moitas copias, e estas finalmente acabaron sendo vendidas con importantes descontos.

The Amps continuaron xirando ata mediados de 1996, inclíndo unha actuación como abreconcertos de Foo Fighters, cando Kim cancelou unha serie de concertos para reformar The Breeders. O guitarrista Nate Farley e o batería Jim Macpherson uníronse entón a Guided by Voices, mentres que os demais se incorporaron á formación de The Breeders.

Discografía
-----------

### Álbum

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Pacer* | 1995 | 4AD/Elektra Records |

### Sinxelo

| Título | Ano | Álbum | Selo |
| --- | --- | --- | --- |
| "Tipp City" | 1995 | *Pacer* | 4AD/Elektra Records |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3100619
* WorldCat
* VIAF: 137997329
* AllMusic: mn0000756089
* Discogs: 263159
* ISNI: 0000 0001 1156 5451
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 273566

 |
**Tahúres Zurdos** é un grupo de rock orixinario de Potasas (Navarra) cuxa carreira se estendeu entre 1987 e 2004.

O grupo separouse en 2004, tras 17 anos en activo.

Historia
--------

A formación orixinal do grupo era Aurora Beltrán (voz, e guitarra), Manuel *Lolo* Beltrán (irmán de Aurora e tamén guitarra), Luis Salcedo (baixo) e Javier Lizarazu *Puntxes* (batería).

Lolo e Aurora proveñen da vila mineira de Potasas. Desa vila, e da existencia nela dun casino onde os traballadores da mina gastaban o soldo, vén o nome de "tahúres" que bautiza o grupo. A cuestión de "zurdos" é relativa a que tanto Aurora como Lolo son zurdos. As orixes do grupo remóntanse a Pamplona e a unha serie de actuacións dos seus membros no País Vasco, Navarra e outros lugares do norte de España.

Con 40.000 pesetas gravaron unha maqueta que máis tarde sería un disco homónimo.

O relativo éxito dos seus dous primeiros discos serviulles para fichar por EMI con *Nieve negra* e máis tarde con outras discográficas.

En 1990 Juan Manuel Ugarte incorporouse ao grupo (baixo).

En 1992 actuaron con éxito no festival Actual, en Logroño.

En 1997 publicaron *Tak* cun rock menos severo. O disco contiña unha versión de *Piece of my heart* de Janis Joplin.

En 2004 gravaron en directo o seu último disco, *Directo - 17 años*

O grupo despediuse en 2004, tras dezasete anos de carreira musical e nove discos.

O grupo reuniuse no verán de 2019 para un concerto benéfico, tras o cal anunciaron algúns máis por toda España a partir do Nadal dese mesmo ano.

Influencias
-----------

Nas súas cancións obsérvase unha influencia de The Who, Led Zeppelin, David Bowie ou Lou Reed.

Membros
-------

* Aurora Beltrán (voz e guitarras), desde 2007 segue a súa carreira musical como solista,
* Lolo Beltrán (guitarras),
* Luís Salcedo (baixista até 1990), Juanma Ugarte (baixista desde 1990) e
* Javier Lizarazu *Puntxes* (batería).

O grupo separouse en 2004, tras 17 anos en activo.

Discografía
-----------

* *Tahúres zurdos*, 1988 Oihuka
* *Tahuría*, 1990 Oihuka
* *Nieve negra*, 1991 EMI
* *Árido*, 1992 EMI
* *La caza*, 1994 EMI
* *Azul*, 1996 BMG-Ariola
* *Tak*, 1998 Arcade
* *Acústico* de la Cadena SER
* *El tiempo de la luz*, 2000 Sony
* *17 Años*, 2004 Do it Records. *17 años* é o título do disco recompilatorio no que grupo navarro incluíu cancións da súa primeira época e que foi gravado en directo en Tudela en decembro de 2003. O disco acompáñase de dous CD e un DVD no que se ofrecen 23 cancións e imaxes dos mellores concertos que o grupo ofreceu ao longo da súa historia (1988 - 2001).

Notas
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 05 de febreiro de 2012. Consultado o 28 de decembro de 2021.
5. ↑
6. 1 2
7. ↑
8. ↑
9. ↑
10. ↑
11. ↑  "Vuelven Tahúres Zurdos". Europa Press. 4 de decembro de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Información xeral do grupo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3513950
* AllMusic: mn0000791039
* Discogs: 2871683
* MusicBrainz: ID

 |
Nos contextos relixioso e místico, coñécese como **Revelación** o acceso a unha verdade secreta ou oculta, frecuentemente manifestada a algúns individuos por unha entidade sobrenatural.

O revelado é, por tanto, o dito ou dado a entender, xeralmente por parte dunha divindade ou ser sobrenatural, sobre outra cousa da cal non se tiña coñecemento previo e que se considera verdade polos que participan da relixión, constituíndo parte central da súa vivencia relixiosa.

Relixións
---------

No contexto relixioso o concepto de revelación aparece en:

* O hinduísmo, que chama *Śruti* ao conxunto de textos revelados, en contraposición aos textos escritos a partir da tradición (*Smṛti*).
* A Revelación divina para o xudaísmo, o cristianismo e o islam.
* O *Libro da Revelación*, da Biblia, comunmente coñecido como Apocalipse.

Moitas relixións consideran algúns dos seus dogmas e partes indiscutíbeis da súa doutrina como verdades reveladas; desta maneira as relixións tradicionais poden conservar preceptos da crítica racionalista, o cal tende á inmutabilidade do núcleo doutrinal.[] Nese sentido, a noción de revelación oponse á noción científica de coñecemento adquirido mediante un esforzo deliberado.[]

Outros usos
-----------

Como extensión do uso do concepto, aplícase a calquera novidade no campo do coñecemento, información ou incluso ao xurdimento dunha nova personalidade, por exemplo: Premio Goya ao mellor actor revelación ou Premio Goya á mellor actriz revelación.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Revelación divina
**Retóxenes**, alcumado ***Caraunio*** (en latín *Rhetogenes Caraunius*), finado en 133 a.C. foi recoñecido como o máis valente guerreiro da cidade arévaca de Numancia. Heroe da guerra dos celtiberos contra Roma, durante o cerco que Numancia sufriu baixo o xugo romano, eludiu o cerco para pedir axuda e morreu cando as tropas romanas entraban na mesma.

A súa actitude resistente fixo del un símbolo da loita polas súas terras e pola liberdade ante a ameaza de que os habitantes do seu pobo se convertesen de forma inevitábel en escravos baixo a dominación romana. Ao eludir o cerco romano, conseguiu chegar a Lutia, xa que as outras cidades ás que se pediu axuda (Termancia e Uxama) se negaron por medo ás represalias de Escipión Emiliano.

Os mozos de Lutia simpatizaron coa rebeldía de Retóxenes e decidiron prestarlle axuda pero os anciáns, medorentos das represalias que puidesen sufrir por parte dos romanos, decidiron informar a Escipión. Este marchou sobre Lutia e apresou a 400 homes novos, aos que mandou cortar a man dereita impedíndolles así levantar a súa espada contra Roma e morrer en combate de forma honrosa. Entre estes 400 homes, podíase atopar Retóxenes. Máis tarde déuselle morte e foi deixado fronte ás murallas da cidade numantina.

Posteridade
-----------

Caraunio é tamén o título da adaptación á linguaxe da banda deseñada desta historia. A obra foi publicada en 2007 por Enrique Jiménez Beneite.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Apiano: *Historia romana*. 94.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3851320
* DBE: retogenes

 |
Vista de Taktser

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Taktser** (en tibetano:**སྟག་འཚེར།** -**Dagcêr**, *Lugar nas alturas*; en chinés **红崖**) é unha aldea situada na provincia chinesa de Qinghai no Tíbet. É a aldea na que naceu o Dalai Lama Tenzin Gyatso.

Demografía
----------

No 1935 estaba controlada polo señor da guerra hui Ma Bufang. Estaba composta por 17 casas, das cales 15 pertencían a tibetanos. No 1985 vivían 40 familias e no 2002 a poboación ascendeu a 50 familias.

No ano 2009 a poboación era de 256 persoas.

Notas
-----

1. ↑  John Gittings, Half a century of exile cannot crush Tibetan dreams, guardian.co.uk, February 8th, 2003.
2. ↑  Yu Zheng, An enigmatic paradox - How a layman sees the Dalai Lama, China View, Marc 13th, 2009.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tenzin Gyatso
* Tíbet

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q426534
* GeoNames: 10628825
* MusicBrainz: ID

 |
**Rafael Areses Vidal**, nado en Tui en 1878 e finado o 7 de decembro de 1953, foi un enxeñeiro de montes galego.

Traxectoria
-----------

Lápida no panteón familiar no Cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra.
En 1902 ingresou no Corpo de Enxeñeiros de Montes. Como membro do Distrito Forestal de Pontevedra-A Coruña promoveu a reforestación do monte Aloia, creando en 1906 o Viveiro Forestal de Areas, no monte de Seixos Albos, o primeiro das súas características de Galicia. En 1909 encetou as primeiras plantacións oficiais en Oia, Tui, A Guarda (no monte de Santa Trega), Baiona ou Ponteareas, malia contar cunha importante oposición veciñal pola diminución das zonas dedicadas ao pasto. As subministracións dende este viveiro forestal impulsaron a extensión dos piñeiros en Galicia.

En 1917 foi trasladado ao Distrito de Ourense-Lugo, continuando a súa angueira de promoción da repoboación mediante a creación de viveiros e casas forestais. Formou parte do comité organizador do Congreso Forestal Galego de 1920 para o que preparou unha Memoria Técnica que incorporaba o Plan Provincial para a Repoboación Forestal de Pontevedra. A partir de 1927 dirixiu a execución do mesmo a instancias da Deputación de Pontevedra, presidida por Daniel de la Sota.

Logo da Guerra Civil ocupou diversos cargos en Madrid e Valencia, sendo nomeado en 1945 Presidente de Sección do Consello Superior de Montes.

Rafael Areses salientou polo seu compromiso no estudo e a divulgación da riqueza forestal de Galicia. Promoveu repoboacións baseadas en especies de crecemento rápido e quendas de curta curtos, especialmente cos diversos tipos de piñeiros. Porén, a súa concepción dun monte cun espazo de desfrute público vinculado a un aproveitamento forestal e o desenvolvemento económico conseguinte, é unha idea moi próxima aos actuais conceptos de sostibilidade.

Ten adicada unha rúa na cidade de Pontevedra, "Paseo Enxeñeiro Rafael Areses", que percorre a beira do río Lérez xunto ao Pazo da Cultura.

Obras
-----

* *Proyecto para la repoblación de los montes públicos*, 1926.
* *Los incendios en los montes públicos*, 1929.
* *Historia de un Herbario*, 1948.

Notas
-----

1. ↑  Boletín de novidades. Volume V, número 2, Febreiro 2.010. Domingo Quiroga. Centro de extensión universitaria e divulgación ambiental de Galicia

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Artigo de Jaime Solá na revista *Vida Gallega* do 15 de agosto de 1917.
* López Torre, R.: *De la reforestación de Pontevedra*. Pontevedra, 2009. Deputación Provincial.

### Ligazóns externas

* Rafael Areses Vidal: os comezos da repoboación forestal en Galicia artigo en CulturaGalega.org

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12398507
* WorldCat
* VIAF: 106984207
* BNE: XX1181976

 |
Mapa resumo da tempada.
A **tempada de furacáns no Atlántico de 1911** foi relativamente inactiva, con só seis ciclóns tropicais coñecidos formados no Atlántico durante o verán e o outono de 1911. Tendo en conta tanto o primeiro ciclón que comezou a tempada a principios de febreiro como o derradeiro que a pechou en decembro, rexistráronse só tres depresións tropicais. Tres ciclóns intensificáronse até o status de furacán, e dous deles acadaron a categoría 2 na escala de furacáns de Saffir-Simpson vixente na actualidade. Os datos dos ciclóns da tempada de 1911 fundaméntanse principalmente na base de datos de furacáns do Atlántico, que no ano 2005 revisou en profundidade o período entre 1911 e 1914.

A maioría dos ciclóns tocaron terra firme. A finais de agosto, un furacán que avanzou en dirección oeste matou 17 persoas e causou danos severos en Charleston, Carolina do Sur e arredores. Un par de semanas antes, a área de Pensacola, Florida tamén se vira afectada por unha treboada no golfo de México que provocou ventos de 130 km/h en terra. O cuarto ciclón da tempada golpeou a costa de Nicaragua, matando 10 persoas e provocando danos xeneralizados.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tempada de furacáns no Atlántico de 1911***  |

### Ligazóns externas

* Informe meteorolóxico mensual *(en inglés)*
O **Talavera Fútbol Sala**, coñecido por motivos de patrocinio como **OID Talavera**, é un equipo de fútbol sala da localidade de Talavera de la Reina, Toledo (Castela-A Mancha). Dende a tempada 2010-11 compite na División de Honra da Liga Nacional de Fútbol Sala.

O club foi fundado en 1990 e herdou a estrutura do Castilla-La Mancha Fútbol Sala (campión de Liga en 1992 e 1997) cando desapareceu no ano 2000. O novo club estivo dirixido dende aquela por un grupo de empresarios locais.

Historia
--------

O Talavera Fútbol Sala foi fundado en 1990 e comezou a xogar en Primeira Nacional "B", daquela terceira categoría do fútbol sala español. O equipo logrou o seu ascenso a Primeira Nacional "A" na tempada 1991-92, categoría na que permaneceu ata 1999. En 1995 produciuse a chegada do Castilla-La Mancha Fútbol Sala de Toledo a Talavera de la Reina, e dende esa tempada o Talavera FS se converteu no seu filial.

Cando o Castilla-La Mancha FS desapareceu no 2000, o Talavera Fútbol Sala independizouse. O equipo partiu dende Primeira Nacional "B" xestionado por un grupo de empresarios de Talavera, na tempada 2001-02 ascendeu a Primeira "A", e dous anos despois certificou o seu ascenso á División de Prata, cun proxecto que buscaba devolver á cidade á máxima categoría do fútbol sala. Logo de sete tempadas, na tempada 2009-10, o equipo finalizou na primeira posición do Grupo I e conseguiu ascender a División de Honra tras vencer ao Fisiomedia Manacor.

Na súa primeira tempada na División de Honra o máximo accionista do club, Benjamín Ramos, prescindiu do modelo empresarial empregado ata aquela, logo de que marcharan os catro membros da Xunta Xestora do club por desavinzas coa xestión. A Organización Impulsora del Discapacitado (OID) converteuse no patrocinador no ano 2010.

Notas
-----

1. ↑  "Arquivo do Talavera FS". Arquivado dende o orixinal o 02 de marzo de 2008. Consultado o 02 de marzo de 2008.
2. ↑  O Talavera Fútbol Sala ascende a División de Honra ABC, 16 de maio de 2010
3. ↑  Adeus á xestión 'modelo' Deportes Talavera, xuño do 2010
4. ↑  A OID, novo e sorprendente patrocinador do Talavera

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do Talavera Fútbol Sala
* Sitio web non oficial con información sobre o Talavera FS

| * v
* c
* e
Liga Nacional de Fútbol Sala |
| --- |
| Equipos 2012/13 | 
* Azkar Lugo
* Barcelona Alusport
* Burela Pescados Rubén
* Caja Segovia FS
* ElPozo Murcia
* Fisiomedia Manacor
* Galdar Gran Canaria
* Inter Movistar
* Marfil Santa Coloma
* Puertollano FS
* Ríos Renovables
* Santiago Futsal
* Triman Navarra
* Umacon Zaragoza

 |
| Tempadas | 
* 1989-90
* 1990-91
* 1991-92
* 1992-93
* 1993-94
* 1994-95
* 1995-96
* 1996-97
* 1997-98
* 1998-99
* 1999-00
* 2000-01
* 2001-02
* 2002-03
* 2003-04
* 2004-05
* 2005-06
* 2006-07
* 2007-08
* 2008-09
* 2009-10
* 2010-11
* 2011-12
* 2012-13

 |
| Competicións españolas | 
* Primeira División da LNFS
* Segunda División da LNFS
* Copa de España
* Supercopa de España
* Copa do Rei

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q604660
* WorldCat
* VIAF: 169832206

 |
Coordenadas: 38°54′N 82°12′L﻿ / ﻿38.9, 82.2

Imaxe do deserto de Taklamakan dende o espazo.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras árabes. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **deserto de Taklamakan** ou **Takla Makan** (en chinés: *塔克拉玛干沙漠*; pinyin: Tǎkèlāmǎgān Shāmò; Xiao'erjing: تَاكْلامَاقًا شَاموْ; en uigur: *تەكلىماكان قۇملۇقى*; en dungano: *Такәламаган Шамә*) é un gran deserto de Asia Central, na Rexión Autónoma uigur de Xinjiang, na República Popular da China. É o segundo deserto de dunas de area máis grande do mundo (tras o do Rub al-Khalí), con dunas que oscilan entre 100 e 300 m de altura.

O nome é probablemente un préstamo ó uigur da palabra árabe *tark*, que significaría «abandonar, deixar só, deixar atrás», + makan, «lugar». Unha etimoloxía popular afirma erroneamente que *Takla Makan* significa «entra e nunca sairás», ou tamén «mar da morte». Unha explicación alternativa deriva o topónimo da expresión túrca; *taqlar makan* ou sexa, "lugar de ruínas".

Descrición
----------

Vista do deserto de Taklamakan.
Abrangue unha área de 270 000 km². Polo seu bordo setentrional e meridional atravésano dous ramais da ruta da seda. Os principais oasis son Kasgar, Yarkand (sobre o río Yarkand) e Jotán (Hetian), no suroeste; Kuqa e Turfán, no norte; e Loulan e Dunhuang, no leste. O río Yurungkash (río xade Branco), chamado así polos depósitos de xade que se atopan nel, atravesa este deserto.

Agás polo leste, está rodeado de altas montañas, polo que dende elas descenden ríos moi impetuosos.

Notas
-----

1. ↑  E.M. Pospelov, *Geograficheskiye nazvaniya mira* (Moscow, 1998), p. 408. Gunnar Jarring,'The Toponym Takla-makan',Turkic Languages vol 1, 1997, pp 227-40.
2. ↑  "Takla Makan Desert at TravelChinaGuide.com". Consultado o 24 de novembro de 2008. But see Christian Tyler, *Wild West China*, John Murray 2003, p. 17.
3. ↑  Tamm, Eric Enno (2010). The Horse That Leaps Through Clouds. Vancouver/Toronto/Berkeley: Douglas & McIntyre. ISBN 978-1-55365-638-8 (ebook en inglés). Páxina 139

* Portal:China

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q132956
* WorldCat
* VIAF: 246525993
* BRE: 4180005
* EBID: ID
* GEC: 0065012
* GeoNames: 1279934
* GND: 4058938-9
* NDL: 01058809
* NKC: ge138950

 |
***The Discovery of a World Inside the Moone*** é o cuarto álbum da banda estadounidense de indie pop The Apples in Stereo, publicado o 18 de abril de 2000 a través dos selos SpinART Records e Elephant 6. O disco recibiu en xeral boas críticas como mostra do pop psicodélico experimental da banda.

Este traballo e o primeiro gran cambio no estilo de produción da banda en comparación con anteriores discos. Ata *The Discovery of a World Inside the Moone*, o produtor e líder do grupo Robert Schneider usaría normalmente unha produción do estilo "Wall of Sound" nos seus discos, mentres que neste álbum preferiu conseguir un son máis "cru". Iso fíxose coa intención de mostrar un son máis semellante ao das actuacións do grupo.

Listaxe de cancións
-------------------

Todos os temas compostos por Robert Schneider agás onde se indique.

### Cara 1

1. "Go" - 3:14
2. "The Rainbow" - 2:39
3. "Stream Running Over" - 3:44
4. "20 Cases Suggestive Of..." (Hilarie Sidney) - 2:53
5. "Look Away" - 3:25
6. "What Happened Then" - 2:10

### Cara 2

1. 
2. "I Can’t Believe" - 4:23
3. "Submarine Dream" - 4:30
4. "Allright/Not Quite" - 2:54
5. "The Bird That You Can’t See" - 3:56
6. "Stay Gold" (Hilarie Sidney) - 4:04
7. "The Afternoon" - 3:12

### Cancións extra

**Bonus 7"**
A edición en vinilo de *The Discovery of a World Inside the Moone* viña cun flexidisc de 7" cos seguintes temas:

* "Interview"
* "Hold on to This Day"

**Versión xaponesa**
A versión xaponesa do álbum contiña as seguintes cancións extra:

* "Hold on to This Day"
* "The Oasis"

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7730321
* Discogs: 145022
* MusicBrainz: ID

 |
**The Vandals** é unha banda estadounidense de punk rock formada en 1980 en Huntington Beach (California). leva editados dez álbums de estudio e dous álbums ao vivo, e ten xirado extensamente por todo o mundo. Son coñecidos polo seu uso do humor, utilizando a súa música como un vehículo para o entretemento e o sarcanmo en vez de como unha plataforma para temas máis serios. na actualidadegravan para o selo Kung Fu Records.

A formación da banda variou significativamente durante os seus primeiros anos, aínda que os seus membros fundadores, Steven Ronald Jensen, Jan Nils Ackermann e Joe Escalante, mantivéronse constantes. Dos primeiros membros só Escalante quedou a través das posteriores reencarnacións do grupo. Actualmente The Vandals está composto por Escalante, Dave Quackenbush, Warren Fitzgerald e Josh Freese, formación que permanece así dende 1990.

Discografía
-----------

* *When in Rome Do as the Vandals* - 1984
* *Slippery When Ill* - 1989
* *Fear of a Punk Planet* - 1990
* *Live Fast, Diarrhea* - 1995
* *The Quickening* - 1996
* *Oi to the World!* - 1996
* *Hitler Bad, Vandals Good* - 1998
* *Look What I Almost Stepped In...* - 2000
* *Internet Dating Superstuds* - 2002
* *Hollywood Potato Chip* - 2004

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1570297
* WorldCat
* VIAF: 136646524
* AllMusic: mn0000920994
* Discogs: 253313
* Europeana: ID
* IMDb: nm1508411
* ISNI: 0000 0000 9310 9638
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 290507

 |
| Tala samoana |
| --- |
| **Samoan tala**
Samoa tālā (samoano)  |
| Código: | WST |
| Ámbito: |  Samoa |
| Símbolo: | WS$ (nalgúns casos SAT, ST ou T) |
| Fracción: | 100 (sene) |
| Moedas: | 5, 10, 20, 50 sene e 1 tala |
| Billetes: | 2, 5, 10, 20, 50 e 100 tala |
| Emisor: | Banco Central de Samoa |
| Taxa de troco:14-09-2009 | 1 EUR = 3,3804 WST
1 USD = 2,4836 WST |
| *Troco actual* |

O **Tala** é a moeda de Samoa. Divídese en 100 sene. Os nomes son os equivalentes en samoano ás palabras galegas dólar e céntimo.

O tala foi introducido en 1967. Ata ese momento, Samoa empregara a libra samoana, coas moedas de Nova Zelandia e os seus propios billetes. O tala substituíu a libra a razón de 2 tala = 1 libra, e, polo tanto, igual á do dólar neozelandés. O tala mantívose igual ao dólar de Nova Zelandia, ata 1975.

O símbolo WS$ emprégase xeralmente para o tala, aínda que SAT, ST e T, parecen estar tamén en uso. Ás veces as cifras escríbense co signo do dólar diante e "tala" despois; por exemplo, $ 100 tala.

Moedas
------

En 1967, introducíronse moedas de 1, 2, 5, 10, 20 e 50 sene. Agás para as moedas de 1 e 2 sene de bronce, estas moedas foron acuñadas en cuproníquel. Moedas de Bronce de Aluminio de 1 tala introducíronse en 1984.

Billetes
--------

En 1967, o *Banco de Samoa Occidental* presentou billetes de 1, 2 e 10 tala. Os billetes de 5 tala engadíronse en 1980, cando a Xunta Monetaria de Samoa Occidental se fixo cargo da emisión de cartos de papel. En 1984 substituíronse os billetes de 1 tala por moedas e se introduciron billetes de 20 tala. En 1985, o Banco Central de Samoa, emitiu os seus primeiros billetes de 2, 5, 10 e 20 tala, e presentou billetes de 50 e 100 tala en 1990. Tamén se introduciron billetes de polímero de 2 tala en 1990. A finais de 2005 introducíronse novos billetes de papel de 5 a 100 tala. O 1 de agosto de 2008, o banco central emitiu unha nova serie de billetes en polímero con denominacións de 5 a 100 tala.

Notas
-----

1. ↑  Apartado da páxina oficial do Banco Central sobre os cartos en circulación
2. ↑   Samoa Realty Ltd.
3. ↑   Guía turística de Samoa
4. ↑  Currency Symbol WST (Samoan Tala)
5. ↑   Arquivado 25 de novembro de 2010 en Wayback Machine. Material numismático para coleccionistas do Banco Central de Samoa
6. ↑  "Noticias sobre as novas emisións de billetes samoanos (01.08.2008)". Arquivado dende o orixinal o 15 de xuño de 2009. Consultado o 18 de marzo de 2010.
Casa Sindical (actual Ministerio de Sanidade e Consumo), Madrid.
**Rafael Aburto Renobales**, nado en Getxo en 1913 é un arquitecto vasco.

Traxectoria
-----------

No ano 1930 trasladouse a Madrid para preparar o ingreso na Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid, que logrou en 1935. Durante a súa estadía nas aulas, prolongada ata 1943, entaboou amizade cos que logo serían, coma el, os protagonistas da transformación da arquitectura española: Asís Cabrero, Miguel Fisac e Coderch. Antes de rematar os seus estudos, iniciou a súa colaboración coa *Obra Sindical del Hogar* (OSH), que duraría tres décadas.

Antes do éxito en 1949 da Casa Sindical de Madrid, galardón compartido con Asís Cabrero, obtivera un segundo premio no concurso para o novo estadio de Chamartín, en 1944, e outro no concurso do *Palacio de Deportes de Invierno de Barcelona*, en 1947; ademais, conseguiu o primeiro premio ex-aequo no concurso do *Monumento a los Caídos de Madrid* (1949), e o segundo premio no concurso para a Basílica de Aranzazu en 1950.

Nos anos cincuenta Aburto alcanza unha gran madurez profesional. Desa época son as vivendas experimentais de Villaverde ou o grupo de *Marcelo Usera*. Destaca a súa activa presenza nas xornadas sobre arquitectura celebradas en Granada que concluíron no *Manifiesto de la Alhambra*. Na segunda metade dos sesenta, Aburto foi profesor de Proxectos na Escuela de Arquitectura de Madrid durante sete anos.

Obras destacadas
----------------

* Casa Sindical (actual Ministerio de Sanidade e Consumo) galardón compartido con Asís Cabrero, 1949 (primeiro premio).
* Monumento a los Caídos de Madrid, 1949 (primeiro premio ex-aequo).
* Basílica de Aranzazu, 1950 (segundo premio).
* Vivendas experimentais de Villaverde.
* Grupo de vivendas na rúa Marcelo Usera de Madrid.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* AA.VV. (editor, José Manuel Pozo). *Los brillantes 50. 35 proyectos*. T6 Ediciones. p. 390. ISBN 84-89713-77-4.
* Catálogo da exposición *Los brillantes 50. 35 proyectos*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1252859
* WorldCat
* VIAF: 40787112
* Auñamendi: 24109
* BNE: XX1622372
* DBE: rafael-aburto-renobales
* FAST: 1464921
* ISNI: 0000 0001 1850 2568
* LCCN: n84192407
* SUDOC: 157325679
* ULAN: 500038259

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Almagro.

**Rafael Almagro Martínez**, nado en Granada o 29 de marzo de 1945, é un exfutbolista español. Xogaba de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Debutou profesionalmente co Granada CF, porén rematando a tempada 1968/69 da Segunda División ficha polo Celta de Vigo, que co ascenso acadado buscaba reforzarse para a tempada seguinte en Primeira División, porén non puido enrolarse no equipo esa tempada ao atoparse realizando o servizo militar en Cádiz, polo que foi cedido ao equipo desa cidade.

Finalmente debuta co Celta de Vigo o 21 de setembro de 1969, e pouco despois marcaba o seu primeiro tanto.

Formou parte do equipo que rematou a competición na sexta posición e conseguiu a primeira clasificación para a Copa da UEFA da historia do club, competición na que debutou contra o Aberdeen escocés.

A tempada de debut europeo foi a última no Celta, tras so disputar sete encontros fichou polo Elche CF.

Tras lograr o ascenso a Primeira co Elche tamén competiu en Segunda División co RCD Mallorca.

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 1971-72 (debut na Copa da UEFA) |
| --- |
| Gost  ·  Pedrito  ·  Manolo  ·  Domínguez  ·  Hidalgo  ·  Juan  ·  Rivera  ·  Almagro  ·  Lezcano  ·  Rodilla  ·  Jiménez  ·  Rivas |
| Alarcia  ·  Castro  ·  Sanromán  ·  Navarro  ·  Canario  ·  Suco II  ·  Payno  ·  Fernández Amado  ·  Villar  ·  Dolfi  ·  Doblas  ·  Robles  ·  Yáñez |
| Adestrador: Juan Arza |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12398505
* SUDOC: 178845310
* BDFutbol: 5754

 |
O **Rolls-Royce RB.41 Nene** é un motor turborreactor de compresor centrífugo británico dos anos 40. O Nene foi un redeseño completo, en vez dun Rolls-Royce Derwent ampliado cun obxectivo de deseño de 22 kN, converténdose no motor máis potente da súa época. Foi o terceiro motor a reacción de Rolls-Royce en entrar en produción, e o primeiro acendido realizouse menos de 6 meses despois de iniciar o deseño. Foi chamado así polo río Nene mantendo a tradición da compañía de nomear aos seus motores de reacción como ríos.

O deseño non foi moi usado entre avións de deseño británico, sendo pasado por alto en favor do Avon de fluxo axial que o seguiu. No Reino Unido só foi usado de xeito xeneralizado no Hawker Sea Hawk e no Supermarine Attacker. Nos Estados Unidos fabricouse baixo licenza como o **Pratt & Whitney J42**, e equipou ao Grumman F9F Panther. O seu uso máis xeneralizado foi na forma do Klimov VK-1, unha versión modificada e agrandada realizada a través de enxeñería inversa, que producía 27 kN de pulo e equipou ao famoso Mikoyan-Gurevich MiG-15, un exitoso caza que foi fabricado en grandes cantidades.

Fabricouse unha versión lixeiramente ampliada máis potente do Nene como o Rolls-Royce Tay.

Notas
-----

1. ↑  Gunston, Bill (1989). *Rolls-Royce aero engines*. [Wellington, Northamptonshire, England]: P. Stephens. ISBN 1-85260-037-3. OCLC 21525683.
*Este artigo trata sobre o aviador, para o artigo sobre o aberto de tenis véxase Torneo de Roland Garros.*

**Roland Garros**, nado en Saint-Denis, Reunión, o 6 de outubro de 1888 e finado en Ardenas o 5 de outubro de 1918, foi un piloto francés, pioneiro da aviación.

Traxectoria
-----------

O 23 de setembro de 1913 logrou efectuar a primeira travesía a través do mar Mediterráneo a bordo dun Morane-Saulnier. Tardou 5 horas e 53 minutos, malia que o motor sufriu unha avaría en Córsega. Quedábanlle 5 litros de gasolina cando aterrou en Bizerte. Durante a primeira guerra mundial foi piloto militar aéreo, conseguindo cinco vitorias.

Creou un sistema para disparar as metralladoras a través da hélice do avión, aínda que non implicaba sincronismo: simplemente as pas da hélice recubríanse cunha placa metálica que as blindaba. Derribado polos alemáns, foi apresado sen poder destruír o seu avión. O seu sistema foi axiña estudado e mellorado por Anthony Fokker, que decidiu sincronizar o disparo das metralladoras co paso das pas da hélice.

### Morte e recoñecementos

Estatua en Barachois.
Logrou fuxir, volvendo ó seu lugar na fronte. Pero nun combate aéreo o 5 de outubro de 1918 foi derribado nas Ardenas, preto de Vouziers. Membro do Stade Français e xogador afeccionado de tenis, tivo a honra póstumo de dar nome ó estadio parisiense e ó torneo de tenis que se celebra cada ano en París.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Roland Garros*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207709
* WorldCat
* VIAF: 29534200
* BMT: 133858
* BNF: 119042200
* DeutscheBio: 128612037
* EBID: ID
* FAST: 238007
* GND: 128612037
* ISNI: 0000 0000 4066 2691
* LCCN: n88665291
* Léonore: [LH//1081/36 36]
* NTA: 071894764
* OL: OL2398871A
* SNAC: w6j703xj
* SUDOC: 026882868
* WikiTree: Garros-2

 |
Rolla de cortiza maciza e de aglomerado
Rolla do viño Couto Mixto.
A **rolla** é un obxecto que procede da cortiza da sobreira, usado para selar recipientes.

Variedades
----------

A rolla coa que se pechan as botellas pode ser de tres tipos:

1. **maciza**: todo o material da rolla está formado por unha soa peza de cortiza;
2. de **aglomerado** ou **triturado**: a rolla tén forma cilíndrica pero está conformada de anacos diferenciables de tamaño visible pegados entre si;
3. de **virutado** ou de febra: o material é uniforme en cor e textura áspera e está composto de pequenas astelas case indiferenciables;

Existen tamén unha rollas artificiais de imitación, confeccionadas de escuma industrial e rodeados dunha capa plástica brillante cun debuxo copiando ás auténticas. Hai outras rollas mixtas reutilizables que se utilizan domesticamente para pechar sempre o mesmo tipo de bebida: constan dunha parte de cortiza con cabeza cónica ou redondeada para facilitar a entrada na boca da botella e cun disco plástico de maior diámetro no outro extremo para que non esvare ó interior do recipiente e para coller a rolla máis comodamente. Os líquidos que pecha poden ser: viño, cava, champaña, licor café e outros licores, normalmente de baixa gradación.
O **Rolls-Royce RB.183 Tay** é un motor turboventilador de índice de derivación medio desenvolvido a partir do núcleo do RB.183 Mk 555 Spey e usando un ventilador escalado directamente a partir do Rolls-Royce RB.211-535E4 para producir versións cun radio de derivación de 3.1:1 ou maior. O compresor IP e a turbina de baixa presión deseñáronse usando tecnoloxía do programa RB.211.

O motor encendeuse por vez primeiro en agosto de 1984. O Tay 650 tiña unha nova turbina de alta presión que incorporaba tecnoloxía nova que fora probada no RB.211-535E4. Este motor tamén tiña un novo combustor para unha maior durabilidade. A familia *Tay family* é usada en varios avións de pasaxeiros e grandes avións executivos, como a familia Gulfstream IV, o Fokker 70 e o Fokker 100, sendo a última versión usada para remotorizar Boeing 727-100.

Notas
-----

1. 1 2  "Developing the Rolls-Royce Tay' M.J.Wilson ASME-880051
2. ↑  Gunston 1989, p.153

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rolls-Royce RB.183 Tay Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Gunston, Bill. *World Encyclopedia of Aero Engines*. Cambridge, England. Patrick Stephens Limited, 1989. ISBN 1-85260-163-9
Cadro de Honoré Daumier.
Os termos **dixomedíxome**, **ruxerruxe** ou **rumor** refírense a unha noticia vaga baseada en especulacións non confirmadas que se dan por certas cun obxectivo determinado e que condicionan o comportamento dos demais cara a el por enriba da información obxectiva. Ao non se tratar de información contrastada, rara vez se difunde de forma aberta ou oficial, aínda que isto non impide que se estenda de forma rápida. A forma tradicional e máis usada de estender un rumor foi sempre o "*boca a boca*" pero coa aparición de Internet, a sociedade comezou a tirar proveito do anonimato que dá este medio para estender todo tipo de ruxerruxes. Así, son moi comúns nos ámbitos da prensa rosa ou nos prognósticos políticos, espallándose con enorme eficiencia e fornecendo unha información social grazas ao seu enorme potencial manipulador.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ruxerruxe Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q878352
* BNCF: 58980
* BNF: 133191880
* EBID: ID
* GiantBomb: 3015-7291
* GND: 4156908-8
* JSTOR: rumors
* LCCN: sh85115838
* MAG: 2780469804
* NDL: 00569886

 |
O **ruído de patrón fixo**, ou no seu acrónimo en inglés **FPN** (*Fixed-Patern Noise*) é a falta de uniformidade nos valores de saída dos píxeles nun sensor de imaxe dixital baixo unha iluminación uniforme. Os fotodiodos presentan variacións de sensibilidade e rendemento que teñen como consecuencia unha ausencia de consistencia na saída do sinal. Estas variacións increméntanse cando non contamos con iluminación externa.

Este patrón de ruído inclúe o concepto dos "píxeles quentes", que se definen como tales cando a intensidad dun píxel está moi por riba das flutuacións aleatorias de ruído ambiente. O ruído de patrón fixo acostuma aparecer durante os tempos de exposición moi longos do sensor e agrávase co aumento da temperatura.

Este patrón de ruído é único para cada sensor, se se mide nas mesmas condicións de temperatura e duración da exposición, pero difire entre distintos sensores. Tomando {\displaystyle vo} como o valor do píxel nominal (baixo unha iluminación uniforme), e o valor de saída do píxel do sensor {\displaystyle vij} para 1≤i≤n e 1≤{\displaystyle j}≤m, entón o ruído de patrón fixo defínese como o conxunto de valores:
∆{\displaystyle voij} = {\displaystyle voij} − {\displaystyle vo}

Nos sensores CMOS (PPS e APS) apréciase un maior FPN que en sensores de tipo CCD, que só sofren de ruído de patrón fixo por corrente escura e pola variación de sensibilidade do fotodetector, pero reciben un tipo de FPN por columnas, que aparece representado na imaxe final en forma de "raias" resultando nunha significativa degradación da imaxe.

Cuantificación do FPN
---------------------

O ruído de patrón fixo é medíbel pola desviación estándar da uniformidade dos píxeles de saída baixo unha iluminación uniforme. Tipicamente representada polas variacións de voltaxe en %.

* Valores de desviación estándar para o FPN de entre < 0.1% e > 4% son comunmente rexistrados.

Experimentalmente, o FPN avalíase:

* Preparando unha fonte de iluminación uniforme (incluída a non iluminación)
* Capturar múltiples imaxes
* Para cada pixel calcular o valor de saída medio (para eliminar o ruído temporal)
* Estimar a desviación estándar dos valores dos píxeles de saída
* Repetir o proceso para distintos niveis de iluminación

Notas
-----

1. ↑  FPN Arquivado 11 de decembro de 2017 en Wayback Machine. *(en inglés)*

### Bibliografía

* Frank Lenzen,Henrik Schäfer,Christoph Garbe (2011). *Denoising Time-Of-Flight Data with Adaptive Total Variation*. ISVC. ISBN 978-3-642-24028-7.  *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5456322
* MAG: 2778368474

 |