A **nefelometría** é unha técnica usada en inmunoloxía para determinar os niveis de varias proteínas do plasma sanguíneo. Por exemplo os niveis totais dos diversos isotipos ou clases de anticorpos: inmunoglobulina M, inmunoglobulina G e inmunoglobulina A. É importante na cuantificación de cadeas lixeiras libres séricas de inmunoglobulina en doenzas como o mieloma múltiple. A cuantificación é importante para a clasificación de enfermidades e para a monitorización de enfermidades unha vez que un paciente foi tratado (o incremento do nesgo ou desviación da proporción entre cadeas lixeiras kappa e lambda despois de que un paciente recibiu tratamento é unha indicación de recorrencia da enfermidade).

Realízase medindo a turbidez en mostras de auga facendo pasar luz a través da mostra que vai ser medida. Na nefelometría a medida faise medindo a luz que pasa a través da mostra nun determinado ángulo.

Esta técnica utilízase amplamente en laboratorios clínicos porque pode ser automatizada de maneira relativamente fácil. Está baseada no principio de que unha suspensión diluída de pequenas partículas pode dispersar a luz (xeralmente luz láser) que pasa a través delas en vez de, simplemente, absorbela. A cantidade de dispersión determínase recollendo a luz nun determinado ángulo, xeralmente de 30º e 90º.

Os anticorpos e o antíxeno mestúranse en concentracións tales que só se formen pequenos agregados que non se depositan rapidamente no fondo. Mídese a cantidade de dispersión da luz e compárase coa cantidade de dispersión en mesturas coñecidas. A cantidade da substancia descoñecida determínase a partir dunha curva estándar.

A nefelometría pode utilizarse para detectar tanto os antíxenos coma os anticorpos, pero normalmente realízase con anticorpos como reactivos e o antíxeno do paciente como a substancia descoñecida. Nun laboratorio médico de inmunoloxía poden realizarse dous tipos de probas: "nefelometría de punto final" e "nefelometría cinética".

Na nefelometría de punto final as probas realízanse permitindo que a reacción anticorpo/antíxeno chegue a ser completa (ata que todos os anticorpos do reactivo presente e os antíxenos da mostra do paciente presentes que poden agregarse fixérono xa e non se poden formar máis complexos). Porén, existe o problema de que as grandes partículas se separan da solución e causan unha falsa lectura da dispersión, polo que tivo que idearse a nefelometría cinética.

Na nefelometría cinética, a proporción de dispersión mídese xusto despois de engadir o reactivo. Neste caso, con tal de que o reactivo sexa constante, a proporción de cambio pode considerarse como directamente relacionada coa cantidade de antíxeno presente.

Notas
-----

1. ↑  MedlinePlus Encyclopedia *003545*
2. ↑  "Overview at mcg.edu". Arquivado dende o orixinal o 04 de setembro de 2006. Consultado o 22 de marzo de 2018.
3. ↑  Clinical Immunology and Seriology 3rd Ed. Stevens, pg 127, F.A. Davis Company

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nefelómetro
* Turbidimetría

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre ciencias é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---