recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **escudo** era a moeda de Angola entre 1914 e 1928, e novamente entre 1958 e 1977. Subdividíase en 100 centavos. Esta unidade monetaria posuía paridade co escudo portugués. As moedas de 5 centavos recibían o nome de "macuta".

Historia
--------

A introdución do escudo nas colonias de Portugal tivo lugar en 1914, tres anos despois de que ocorrese en Portugal. O escudo substituíu o real angolano cunha taxa de 1.000 réis = 1 escudo. En 1928 introduciuse o angolar en substitución do escudo. Os billetes cambiáronse cunha taxa de 1,25 escudos = 1 angolar. As moedas do escudo (denominadas en centavos) seguíronse emitindo co mesmo deseño para o angolar. O angolar tiña paridade co escudo portugués.

En 1953, Portugal comezou a unificar as moedas das súas colonias. Este proceso completouse en Angola a finais de 1958, coa reintroducción do escudo. O escudo foi substituído en 1977 polo kwanza conservando a paridade.

Billetes
--------

En 1914, o Banco Nacional Ultramarino introduciu billetes con denominacións de 10, 50 e 50 centavos. En 1918 introduciuse o billete de 5 centavos, e logo púxose a circular o billete de 50 escudos, introducido en 1920. En 1921 introduciuse o papel moeda con denominacións de 1, 2 ½, 5, 10, 20 e 100 escudos. O Estado engadiu billetes de 50 centavos en 1921.

En 1958 púxose en circulación a segunda serie (con data de 1956), con valores de 20, 50, 100, 500 e 1.000 escudos. Estas cinco denominacións emitíronse ata a introdución do Kwanza.

Moedas
------

En 1921 introducíronse moedas de bronce con valores faciais de 1, 2 e 5 centavos, xunto coas denominacións de 10 e 20 centavos fabricadas en cuproníquel. O ano seguinte introduciuse a peza de 50 centavos, de níquel. En 1927 batéronse en cuproníquel moedas con denominacións de 1, 2 e 4 macutas, e de 50 centavos. Estas moedas seguiron circulando logo da introdución do angolar. As moedas de 10 e 20 centavos pasaron a facerse en bronce a partir de 1948.

En 1952 introducíronse por primeira vez moedas de 1 escudo, aínda que o angolar non foi substituído oficialmente polo escudo angolano ata 1958. Producíronse moedas de prata de 10 e 20 escudos, que se introduciron en 1952. En 1953 engadíronse moedas de 50 centavos de bronce, e de 1 escudo e 2 ½ escudos en cuproníquel. As pezas de 10 escudos comezaron a baterse en cuproníquel desde 1969, e en 1971 as moedas de 20 escudos comezaron a facerse en níquel. Deste Xeito, deixáronse de usar metais preciosos para a fabricación de moedas en Angola. A derradeira denominación agregada á circulación desta unidade monetaria angolana foi a de 5 escudos, de cuproníquel, introducida en 1972.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

1. Krause, Chester L. e Clifford Mishler (1991). *Standard Catalog of World Coins: 1801-1991 (18th ed.)*. Krause Publications. ISBN 0873411501.
2. Pick, Albert (1994). *Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. (7th ed.).* Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9.
*The Rocky Horror Picture Show* (1975), un exemplo dun filme de culto que segue na carteleira de cinemas e teatros.
O termo **filme de culto** refírese a calquera tipo de produción cinematográfica que adquiriu algunha clase de culto popular, xa sexa polo seu formato ou pola súa produción, pero sobre todo pola súa trama ou polo seu significado histórico ou a súa ideoloxía. Os filmes de culto adoitan considerarse polémicos, debido a que inclúen ideas ou temas notablemente controvertidos ou a que, sendo máis convencionais na súa temática, preséntana dun xeito afastado dos convencionalismos estéticos ou narrativos. Cabe sinalar que, co tempo, moitos filmes de culto transcenderon este status, e pasaron de ser admiradas por algunha subcultura ou *fandom* determinado a ser recoñecidas mesmo como clásicos cinematográficos dun modo universal. É o caso de Nosferatu, eine Symphonie deas Grauens. Os filmes de culto son a cristalización cinematográfica da cultura que ignora os estándares da cultura principal e asimílase nos xéneros do cine B, o cine de explotación, o cine *camp* e o cine independente, caracterizados polos seus ideais de transgresión social, a temática de ficción de explotación e os niveis baixos na produción cinematográfica.

Notas
-----

1. ↑  Cult Films Artículo en *Filmsite*, consultado o 3 de decembro de 2012
2. ↑  Ernest Mathijs, Jamie Sexton. *Cult Cinema* (en inglés). John Wiley & Sons. ISBN 1444396439.

* Portal:Cine

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q219557
* BNCF: 64020
* BNF: 16538376g
* LCCN: sh2007004880

 |
No **escudo da Cidade do Vaticano** figuran, nun campo de goles, dúas chaves entrecruzadas, unha de prata, apuntando cara á destra, e a outra de ouro, apuntando cara a sinistra; ambas as unidas cun cordón de goles ou azur. Sobre as chaves, no xefe aparece representada a tiara do pontífice. O escudo de armas do Estado Vaticano, aparece regulado na *Lei fundamental do Estado da Cidade do Vaticano*, de 26 de novembro de 2000.

As chaves entrecruzadas son as chaves de San Pedro. A chave de ouro ademais representa ao poder espiritual da Igrexa católica e a de prata a súa poder temporal. O cordón é o símbolo do vínculo entre os dous poderes. As chaves son, dende o século XIV, símbolo da Santa Sé. A tiara está composta por tres coroas que representan as atribucións do papa como "pastor", "mestre" e "supremo sacerdote" da Igrexa.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

Símbolos da Cidade do Vaticano

| * v
* c
* e
Escudos e emblemas dos estados de Europa |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Albania
* Alemaña
* Andorra
* Armenia
* Austria
* Belarús
* Bélxica
* Bosnia e Hercegovina
* Bulgaria
* Casaquistán
* Chipre
* Croacia
* Dinamarca
* Eslovaquia
* Eslovenia
* España
* Estonia
* Finlandia
* Francia
* Grecia
* Hungría
* Irlanda
* Islandia
* Italia
* Letonia
* Liechtenstein
* Lituania
* Luxemburgo
* Macedonia
* Malta
* Moldavia
* Mónaco
* Montenegro
* Noruega
* Países Baixos
* Polonia
* Portugal
* Reino Unido
	+ Escocia
	+ Gales
	+ Inglaterra
	+ Irlanda do Norte
* República Checa
* Romanía
* Rusia
* San Marino
* Serbia
* Suecia
* Suíza
* Turquía
* Ucraína
* Vaticano
* Xeorxia

 |
| 
* Escudos de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Kosovo
* Nagorno-Karabakh
* Norte de Chipre
* Osetia do Sur
* Transnistria

 |
**Joik** (tamén coñecido como **yoik**, **luohti**, **vuolle**, **leu'dd** ou **juoiggus** ) é un estilo de música tradicional vocal do pobo saami.

Características
---------------

Orixinalmente, o termo joik facía referencia só a un tipo de canto saami, mais na actualidade emprégase para falar de tódolos tipos de canto tradicional saami. O joik está considerado como unha das tradicións musicais máis antigas de Europa e o seu son recorda a certos cantos das culturas nativas americanas.

Historia
--------

Coa cristianización do pobo saami, o joik pasou a ser considerado como algo pecaminoso. As políticas de asimilación cultural en Noruega e a visión negativa por parte da igrexa contribuíron á súa desvalorización. Na década de 1950 estaba prohibido o canto joik nas escolas das áreas saamis. Pode que o motivo polo que o joik era controvertido era pola asociación que tiña cos rituais e a mitoloxía precristiáns, así como coa figura xamánica do noaidi.

Porén, o joik ficou fortemente enraizado na cultura e tradicións saamis, e conservouse até os nosos días. Na actualidade, continúa vivo na cultura saami e tamén se emprega como elemento da música contemporánea.

Cantantes de joik
-----------------

* Adjágas, grupo noruegués.
* Mari Boine, activista da cultura saami.
* Sofia Jannok, cantante sueca.
* Jonne Järvelä, cantante de Korpiklaani.
* Wimme Saari, cantante que mestura os *joiks* tradicionais con música electrònica.
* Ánde Somby, profesor de dereito saami na Universidade de Tromsø (especializado en Dereitos dos Indíxenas).
* Nils-Aslak Valkeapää, artista multidisciplinario.

Notas
-----

1. ↑  en saami setentrional
2. ↑  en saami meridional
3. ↑  en saami oriental
4. ↑  en saami setentrional
5. ↑  "Tradisjonell klassisk joik - Joik tradicional saami - Arbevirolas Luohti". Arquivado dende o orixinal o 29 de agosto de 2008. Consultado o 23 de decembro de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Espazo joik de Ande Somby
* Artigo sobre o joik con arquivos de son

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q744327
* LCCN: sh93001388

 |
O **K-1** é un deporte de combate que combina o kick-boxing, karate, taekwondo, boxeo tailandés, savate e outras artes marciais a fin de elixir o máis poderoso loitador do mundo. Creado por Kazuyoshi Ishii en 1993 no Xapón, o encargado do seu desenvolvemento é o Fighting and Entertainment Group e o evento anual máis importante é o K-1 World Grand Prix coa súa final que se celebra no Tokyo Dome, agás no 2007 que foi en Corea do Sur.
A organización medra con relativa rapidez até o ano 2010, mais no ano 2011 anunciaron que tiñan problemas financeiros o que supuxo un parón na competición e un restructuramento comercial no que Fighting and Entertainment Group vende os dereitos da competición a Barbizon Co. Ltd. O 1 de febreiro de 2012 EMCOM Entertainment Inc. faise con estes dereitos. Estes problemas fan que nos anos 2011 e 2012 non se dispute o cinto de campión pesado (si o de pesos lixeiros, categoría denominada K-1 Max)

Campións do K-1 World Gran Prix
-------------------------------

* 1993 - Branko Cikatić
* 1994 - Peter Aerts
* 1995 - Peter Aerts
* 1996 - Andy Hug
* 1997 - Ernesto Hoost
* 1998 - Peter Aerts
* 1999 - Ernesto Hoost
* 2000 - Ernesto Hoost
* 2001 - Mark Hunt
* 2002 - Ernesto Hoost
* 2003 - Remy Bonjasky
* 2004 - Remy Bonjasky
* 2005 - Semmy Schilt
* 2006 - Semmy Schilt
* 2007 - Semmy Schilt
* 2008 - Remy Bonjasky
* 2009 - Semmy Schilt
* 2010 - Alistair Overeem

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---



1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 13 de setembro de 2017. Consultado o 13 de setembro de 2017.
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 13 de setembro de 2017. Consultado o 12 de setembro de 2017.
**Joaquín Sánchez Peña**, nado en Cambados, foi un avogado, escritor, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do avogado Luis Sánchez. Avogado en Cambados, participou no movemento agrarista e foi presidente da sociedade agraria La Escardadora. Foi elixido concelleiro de Cambados en 1917, e en 1922 era tenente alcalde, participando na homenaxe a Asorey en Santiago de Compostela. Escribiu unha *Historia de Cambados* nos anos vinte. Foi nomeado fiscal de Cambados en 1924, e volveu ser nomeado en 1930. Foi nomeado concelleiro de Cambados polo gobernador civil en 1933. Colaborou en *El Heraldo Gallego*, onde publicou crónicas históricas de Cambados en galego, *Faro de Vigo* e *El Pueblo Gallego*.

Notas
-----

1. ↑  "La Escardadora", una combatiente sociedad agraria de Cambados
2. ↑  *El Progreso*, 7-11-1917, p. 3.
3. ↑  *El Eco de Santiago*, 21-8-1922, p. 2.
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 21-12-1924, p. 5.
5. ↑  *El Orzán*, 18-6-1930, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Domínguez Pereira, Jacobo (2004). *Un pobo deitado ó sol, á beira do mar. A Segunda República en Cambados*. Cambados: CANDEA. ISBN 84-920310-9-3.

### Ligazóns externas

* O mellor libro da historia de Cambados busca editor
O **KERS** (acrónimo de ***Kinetic Energy Recovery Systems***, que significa "sistema de recuperación de enerxía cinética") é un sistema de freado, empregado no mundo do automobilismo, que recupera unha parte da enerxía cinética xerada pola deceleración, no canto de "perdela" en forma de calor.

O método máis usual de almacenar enerxía é mediante a electricidade gardada en baterías ou ben en supercondensadores. Outro é gardar a enerxía mecánica nun sistema de volante de inercia.

Uso en Fórmula 1
----------------

No Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2009, a FIA autorizou o uso do KERS nos monoprazas durante as competicións.

O obxectivo é mellorar as prestacións enerxéticas dos coches, obtendo un dobre beneficio, ambiental e prestacional. O regulamento da FIA para o 2009 autoriza a recuperación dun máximo de 400 kJ, que achegan unha potencia máxima de 60 kW (aproximadamente uns 80 CV) durante 6,67 segundos. Estes 60 kW que o KERS achega en cada volta representan o equivalente a un aforro de 0,021 litros por volta, uns 1,47 litros por Gran Premio. Debido ao seu peso (30 quilos) e ao custo do seu desenvolvemento e construción, algúns equipos optaron por non equipar os seus coches co sistema. Para o 2010, a FIA quere implantar un KERS que potencie entre 120 e 180 kW, e que sexa mecánico e estandarizado (un modelo igual para todos).

Notas
-----

1. ↑  2009 Formula One Technical Regulations. Consultado o 29-04-2009.
2. ↑  Gizmag: Formula One KERS explained. Consultado o 29-04-2009.
3. 1 2  Patrick Camus, "Guide F1 2009", Auto Hebdo n° 1688, 18 de febreiro de 2009, p. 29.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

### Outros artigos

* Enerxía
* Automobilismo
* Fórmula 1

### Ligazóns externas

* Fédération Internationale de l'Automobile (FIA)

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q173171
* MAG: 37217414

 |
**Juan García Niebla**, nado na Graña (Ferrol) en 1875 e finado na mesma cidade o 17 de agosto de 1936, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Obtivo o título de mestre nacional en 1895. Exerceu a docencia en Betanzos, e en 1902 fundou a escola pública de Caranza, da que foi director ata maio de 1914. Despois pasou á escola de nenos de Serantes, Ferrol Vello e finalmente Canido. Entre 1903 e 1910 promoveu unha serie de saídas escolares en bicicleta. Recompilou unha selección de redaccións dos seus alumnos sobre esas saídas e recolleunas no libro *Los hombres del mañana*. Foi representante por Serantes do Comité de Ferrol da Sociedad de Instrucción, Recreo y Beneficencia de Ferrol y su Comarca, constituída na Habana en 1909. Formou parte da sección de Trabajadores de la Enseñanza da UGT. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 foi detido, ingresou no buque prisión *Plus Ultra* o 11 de agosto, o 16 foi entregado a axentes da Forza Pública que o asasinaron o 17. Foi soterrado nunha fosa común no camposanto de Canido.

Recoñecementos
--------------

O concello de Serantes acordou en 1930 dedicarlle unha rúa. O acordo foi anulado, e a placa arrincada, tralo golpe militar de 1936. Pero foi reposto o 5 de abril de 1995 pola Corporación Municipal de Ferrol.

Notas
-----

1. ↑  "El Concello edita un libro sobre las salidas lectivas del maestro Juan García Niebla…" *La Voz de Galicia*, 25/4/2010 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Llorca, Guillermo (2000). "Juan García Niebla. A pedagoxía ó servicio do cidadán" (PDF). *Idea* (6): 106–109. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 06/03/2016. Consultado o 6/3/2014.
* Llorca, Guillermo (2015). *Juan García Niebla: entre a innovación pedagóxica e o compromiso cidadán*. Muíño do Vento.

### Ligazóns externas

* 

* Juan García Niebla na páxina web *Nomes e Voces*.
* Las Escuelas de Ferrol en la Segunda República
* "El régimen de terror en Galicia. Fusilamientos y robos a mansalva" *ABC*, 17/10/1936, p. 10 *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533977
* WorldCat
* VIAF: 58146285390015370360
* BNE: XX5594770

 |
**Juan González Montenegro**, nado en Noia o 17 de febreiro de 1861, foi un xornalista, escritor, militar e explorador galego.

Traxectoria
-----------

Estudou o Bacharelato en Santiago de Compostela. Emigrou a Cuba en 1875, con catorce anos. Dedicouse ao xornalismo, colaborando en *La Voz de Cuba*, *La Patria* e *El Asimilista* e fundou os semanarios *El Duende* e *El Noticiero Ilustrado* e os xornais *El Brujo*, *El Combate de Camajuaní*, *La Tribuna de Manzanillo*, *La Opinión Pública* de Santiago de Cuba, *La Nación* e *La Voz de Galicia*, no que popularizou os pseudónimos **El Brujo** e **Montenegro**. Mantivo polémicas con Waldo Álvarez Insua. Publicou por entregas na Coruña *El álbum de un guerrillero, páginas de la guerra de Cuba de 1895 a 1898* sobre a guerra Hispano-Estadounidense na que loitou contra a emancipación dos cubanos.

En 1899 marchou a Montevideo e logo a Buenos Aires, onde dirixiu *Correo de Galicia* na súa segunda etapa (1899-1900). Organizou unha expedición ao Chaco Boreal na procura de Ibarreta, a quen encontrou xa morto cando chegou a Asunción. Estivo seis anos na selva e explorou de Orán a Yacuivy e logo de alí a Acre. Faleceu na Arxentina.

Obras
-----

* *El álbum de un guerrillero, páginas de la guerra de Cuba de 1895 a 1898*, 1899.
* *A través de los desiertos. Aventuras de un explorador*, 1907.
* *España no muere* (drama lírico).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Marco, Aurora. Liceo de Noia, ed. "Juan González Montenegro. O intrépido explorador de Grande Chaco" (PDF). *Alameda* (4): 17–20. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 09 de xaneiro de 2015. Consultado o 9 de xaneiro de 2015.

### Ligazóns externas

* Un noiés en América, noticia de *La Voz de Galicia*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534969
* DBE: juan-gonzalez-montenegro

 |
**Florentino del Río López de Ipiña**, nado en Vitoria cara a 1902, foi un telegrafista e político vasco.

Traxectoria
-----------

Telegrafista, foi oficial suplente no Centro provincial da Coruña, e despois foi telegrafista de Muros. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 colaborou cos republicanos que lograron fuxir do porto de Muros. Detido, foi procesado e xulgado por rebelión en Santiago de Compostela o 20 de marzo de 1937. Defendido por Gonzalo Romero Osende, foi condenado a pena de morte, que foi conmutada por cadea perpetua. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1941.

Vida persoal
------------

Casou en Frades con Julia Negreira Agrafojo en 1933, e foi pai de Julia, Emilia, Isabel, Carmen Blanca, Rosario e Julián Antonio del Río Negreira.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 14-8-1931, p. 6.
2. ↑  *El Eco de Santiago*, 20-3-1937, p. 2.
3. ↑  BOE, 20-10-1941, p. 3823-3826.
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 11-11-1933, p. 9.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Florentino del Río López na páxina web *Nomes e Voces*.
**Julio López Romeo**, nado en Abade (Moeche) en 1951, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Concelleiro do PPdeG en Moeche dende as eleccións municipais de 1995. O 24 de abril de 2008 o alcalde do PPdeG Xulio Cribeiro García presentou a renuncia como alcalde presionado pola moción de censura que formularan os seus propios compañeiros de partido e un concelleiro do PSdeG-PSOE. O 7 de maio López Romeo foi elixido alcalde. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Moeche e foi elixido alcalde co apoio de Progresistas por Moeche do exalcalde popular Xulio Cribeiro. Renuncia en febreiro de 2014 pola falta de apoio dos outros dous concelleiros do PP.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Xulio Cribeiro** |  **Alcalde de Moeche** 2008 - 2014 | Sucesor:**Xulio Cribeiro** |

Notas
-----

1. ↑  "López Romeo xa é o novo alcalde de Moeche". Arquivado dende o orixinal o 29 de outubro de 2013. Consultado o 01 de xaneiro de 2012.
2. ↑  El PP gobernará en Moeche a pesar de que la lista más votada era el BNG
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 21-2-2014, p. 11.
4. ↑  Xulio Cribeiro de nuevo alcalde de Moeche, *Galicia Ártabra Digital*, 27/02/2014 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Moeche

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*
**José Carlos Baños Márquez**, nado en Vigo o 27 de maio de 1955, é un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Ciencias Económicas pola Universidade de Santiago de Compostela, é auditor de contas. Traballou na Asociación Provincial de Empresarios da Construción de Pontevedra (1980-1983). Militante do PSdeG, foi concelleiro en Vigo de Economía e Facenda, Patrimonio e Contratación e Persoal (1983-1987) e director xeral de Vivenda (1987-1989). Foi elixido parlamentario pola provincia de Pontevedra nas eleccións autonómicas de 1989. Volveu ser elixido parlamentario nas autonómicas de 1993. Foi director financeiro dunha empresa viguesa do metal e director financeiro de Feve (2004-2005). Foi Director Xeral de Transportes (2005-2009).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia*, t. 1, p. 88.

### Ligazóns externas

* Dimite el director xeral de Transportes de la Xunta para incorporarse a la empresa privada Arquivado 31 de maio de 2020 en Wayback Machine.
Lanterna de Sant'Ivo alla Sapienza (Roma), de Francesco Borromini, famosa polo seu desenvolvemento en espiral.
A **lanterna** en arquitectura é a estrutura en forma de torre colocada sobre unha cúpula, que mediante ventás permite a iluminación e a ventilación no interior do edificio.

De planta circular o poligonal, ábrese ao interior directamente sobre a cúpula, sen nivel de base que a sosteña. A súa función é dar luz á cúpula, a través de paredes verticais sobre as que se abren fiestras; por esta razón, e pola súa semellanza na forma, reciben o nome de "lanterna". Unha segunda función era, pola tendencia do aire quente a subir, a de tiro de cheminea sacando a calor e o fume das candeas da bóveda.

Sobre a parte superior da lanterna instálanse habitualmente, en edificios de tipo relixioso, unha cruz, símbolo do cristianismo.

A partir do Renacemento, cando se descubriu a técnica para construír as cúpulas, os artistas comezaron a pensar formas e solucións orixinais para as lanternas, dándolles a máxima importancia como elementos distintivos que se destacan no ceo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lanterna*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q843494
* GND: 4166876-5
* MAG: 2779652730

 |
**José Monteagudo Rodríguez**, nado en Carballo en 1899, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Nas eleccións municipais do 12 de abril de 1931 foi elixido concelleiro de Carballo e nomeado 1º tenente-alcalde. Logo da dimisión do alcalde Francisco Bolón Moreira en 1932, foi elixido alcalde de Carballo. Foi destituído polo gobernador civil en setembro de 1934. Volveu ser alcalde en 1936. Foi deputado provincial. Foi o último alcalde de Carballo da II República. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído. Detido, foi xulgado na Coruña por rebelión e condenado a cadea perpetua. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Francisco Bolón Moreira** |  **Alcalde de Carballo** 1932 - 1934 | Sucesor:**Ramón San Luís Romero** |
| Predecesor:**Francisco Bolón Moreira** |  **Alcalde de Carballo** 1936 | Sucesor:**Julio Sánchez de Rueda** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 29-9-1934, p. 9.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* José Monteagudo Rodríguez na páxina web *Nomes e Voces*.

* Concelleiros das corporacións republicanas

* "Alcaldes de Carballo, do franquismo á primeira corporación democrática", en *La Voz de Galicia*, 25 de xuño de 2008.
**Juan Gil-de Araujo Armada**, **marqués de Figueroa**, nado en 1900 e finado en Abegondo o 12 de febreiro de 1981, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Joaquina Armada Losada e Miguel Gil de Araujo Casares e sobriño de Juan Armada Losada, logo da súa morte en 1932 sucedeuno no Marquesado de Figueroa. Foi alcalde de Santiago de Compostela do 18 de novembro de 1938 ao 29 de novembro de 1941. Despois foi presidente de Cantigas e Agarimos, da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago, do Padroado Rosalía de Castro e da Archicofraría do Apóstolo Santiago.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel García Diéguez** |  **Alcalde de Santiago** 1938 - 1941 | Sucesor:**José del Valle Vázquez** |

Vida persoal
------------

Casou con Pilar González de Careaga Fontecha.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en ABC

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Historia de la ciudad de Santiago de Compostela

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534432
* BVMC: 69166
* PARES: 50650

 |
**José Antonio Moreira Casal**, nado en Vilagarcía de Arousa o 10 de decembro de 1899 e finado no mesmo concello o 15 de marzo de 1944, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Moreira Escariz, perito agrícola e administrador do pazo da Golpilleira, e Ignacia Casal Soto. Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, da que foi expulsado o último ano por unha brincadeira e rematou na Universidade de Sevilla, obtendo a licenciatura en xuño de 1923. Especializouse en Obstetricia na Universidade de Madrid, na que fixo o doutoramento. Dende 1924 exerceu como médico en Vilagarcía de Arousa. Era coñecido como "o médico dos pobres". Logo da proclamación da República foi membro da comisión xestora municipal e despois concelleiro polo Partido Galeguista ata agosto de 1934, cando foi contratado polo Concello como médico tocólogo. O 22 de decembro de 1935 foi obxecto dunha multitudinaria homenaxe en Vilagarcía. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detenido e desterrado a Bande. Despois foi desterrado a Alcambra (provincia de Teruel) onde traballou na clínica dun seu irmán. Prestou servizo aos feridos de guerra durante a batalla do Ebro. Enfermo, permitíronlle regresar a Vilagarcía en 1942, onde morreu en marzo de 1944. O seu enterro constituíu unha homenaxe popular, o féretro foi levado en ombreiros polo centro de Vilagarcía, pese á oposición do párroco.

Vida persoal
------------

Casou con Segunda Manciñeira.

Recoñecementos
--------------

* En 1978 unha subscrición popular sufragou un busto como homenaxe.
* Unha rúa de Vilagarcía leva o seu nome.

* Foi nomeado fillo predilecto de Vilagarcía en 2010.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-12-1935, p. 13.
2. ↑  El doctor Moreira Casal se incorpora a la lista de hijos predilectos de Vilagarcía

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lembranza do Doutor Moreira Casal

### Ligazóns externas

* El médico de los pobres
* Fotografías en O faiado da memoriaArquivado 28 de xaneiro de 2019 en Wayback Machine.
**José Carlos Schwarz**, nado en Bissau o 6 de decembro de 1949 e finado na Habana o 27 de maio de 1977, foi un poeta e músico de Guinea-Bissau. É amplamente recoñecido como un dos máis importantes e notábeis músicos de Guinea-Bissau.

El escribiu en portugués e francés, mais cantaba en crioulo.

Traxectoria
-----------

En 1970 formou a banda "Cobiana Djazz" formado por un grupo de amigos. Estivo preso na "Colonia Penal e Agrícola da Illa das Galinhas" por mor da súa actividade política a prol da independencia. Inspirado nesta experiencia, compuxo a música "Djiu Di Galinha".

Após a independencia de Guinea-Bissau, Schwarz converteuse en diretor do Departamento de Artes e Cultura, e tamén foi o responsábel da política da infancia guineana. En 1977 iniciou a súa carreira na Embaixada da Guinea-Bissau en Cuba. O 27 de maio do mesmo ano, Schwarz morreu nun accidente de avión preto da Habana.

Notas
-----

1. ↑  "José Carlos Schwarz - A voz do povo".
2. ↑  Benzinho, Joana; Rosa, Marta (2018). Guia Turístico - À Descoberta da Guiné-Bissau. Coimbra: Afectos com Letras, UE. 16 páxinas
3. ↑  Casimiro, Fernando. "Memorável José Carlos Schwarz". Arquivado dende o orixinal o 16 de xuño de 2007. Consultado o 13 de xuño de 2007.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3322725
* WorldCat
* VIAF: 12232576
* BNE: XX4603960
* Discogs: 3582696
* Europeana: ID
* GND: 142644285
* IMDb: nm4534870
* ISNI: 0000 0000 8199 617X
* LCCN: nr2001014721
* MusicBrainz: ID

 |
**José Ángel Docobo Durántez**, nado na Coruña en 1951, é un astrónomo galego.

Traxectoria
-----------

Licenciouse na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en Astronomía pola Universidade de Zaragoza, Universidades nas que exerceu como docente e investigador dende 1973. No 1979, ó gañar a oposición a praza de profesor adxunto numerario de Astronomía na Universidade de Barcelona, afíncase alí por curto tempo, trasladándose decontado a Galiza, concretamente a Santiago de Compostela, para se facer cargo da recuperación física e científica do Observatorio astronómico Ramón María Aller da USC, naquel intre en situación crítica.

En 1983 organiza en Santiago a IV Asemblea Nacional de Astronomía e Astrofísica, sendo asemade dende aquel ano director do observatorio, o que coincide co seu nomeamento como "Ramón María Aller", o seu fundador.

Ten sido director de teses doutorais, teses de licenciatura, memorias de investigación do DEA etc. Ten publicado máis de cen 'papers' en diversas revistas a nivel internacional, sendo autor ou coaoutor de cinco libros. Tras formar parte da Comisión 26 da IAU dende 1985, ocupa o cargo de vicepresidente da mesma no 2006, sendo dende 1993 coeditor da Circular de Información da Comisión. É membro fundador da Sociedade Española de Astronomía.

Astrónomo especialista en estrelas dobres, no 2006 foi elixido vicepresidente da Comisión 26 (Estrelas Dobres e Múltiples) da Unión Astronómica Internacional (UAI ou IAU en inglés), comisión da que formaba parte dende 1985; Director do Observatorio Astronómico Ramón María Aller da USC, Director do Programa de extensión Cultural de Astronomía da mesma Universidade, foi o revitalizador do observatorio astronómico santiagués e principal difusor da figura de Ramón María Aller. Recentemente adquiriu a condición de membro da Real Academia de Ciencias de Zaragoza.

En 2021 foi nomeado profesor emérito da USC.

Outras actividades
------------------

Foi presidente do equipo de baloncesto compostelán Obradoiro CAB, e vicepresidente da Sociedade Protectora de Animais de Santiago. Tamén cómpre salientar á súa presenza durante varios anos na listaxe de galegos máis influentes segundo o xornal *Galicia Hoxe*.

Notas
-----

1. ↑  ECG, Redacción. "La USC acaba de seleccionar a diez de sus profesores eméritos para los próximos tres cursos". *www.elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 2021-05-12.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia*, Ir Indo Edicións, 2010-2011, Vigo.

### Ligazóns externas

* Observatorio Astronómico Ramón María Aller
* Programa de extensión Cultural de Astronomía USC

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12391194
* WorldCat
* VIAF: 74007211
* BNE: XX882785
* ISNI: 0000 0001 1672 4343
* LCCN: n95014844
* NTA: 164408282
* SUDOC: 050450107
* zbMATH: docobo.jose-angel

 |
Lanterna máxica
A **lanterna máxica** é o antecesor dos aparellos de proxección moderna. Non hai constancia de cando se inventou, a primeira descrición débese ao sacerdote xesuíta Athanasius Kircher na súa obra *Ars Magna Lucis et Umbrae* de 1645 e tamén hai versións do aparello no mesmo século por Johann Zahn, aínda que foi o danés Thomas Walgenstein o primeiro en lle dar o nome de lanterna máxica. Constituído por unha cámara escura cun xogo de lentes, que por medio dun condensador polo que pasaba a luz dunha lámpada de aceite incorporada, e atravesaba unha placa de vidro pintada con debuxos que se proxectaba nun lenzo. Podíase crear ilusión de movemento movendo os vidros.

Diapositiva
Utilizada en ambientes académicos como a Sorbona e en populares como teatros ó longo do século XIX, constituíu o antecendente do que será no século XX o cine como espectáculo de masas.

Non hai certeza de cando foi traída pola primeira vez a Galicia, quizais en 1805 en Santiago de Compostela por un ambulante francés. A primeira referencia sen xénero de dúbida foi unha representación de fantasmagorías en setembro de 1813. A partir de 1868 estas representacións foron habituais nas cidades galegas.

Notas
-----

1. ↑  R. W. Burns "Television: an international history of the formative years", páxina 7
2. ↑  Manuel Rodríguez Bermúdez *Animación: una perspectiva desde México*. UNAM, México, 2007, páxina 19
3. ↑  Castro de Paz, José Luis, ed. (1996). *Historia do cine en Galicia*. Vía Láctea Editorial. ISBN 84-89444-22-6.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lanterna máxica Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Athanasius Kircher
* Johann Zahn

### Outros artigos

* Estereopticón

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q654393
* AAT: 300211124
* BNCF: 3287
* BNE: XX5189106
* JSTOR: lantern-slides

 |
A **fauna** é o conxunto de especies animais que habitan nunha rexión xeográfica, que son propias dun período xeolóxico ou que se poden atopar nun ecosistema determinado. A Zooxeografía ocúpase da distribución espacial dos animais. Esta depende tanto de factores abióticos (temperatura, dispoñibilidade de auga) como de factores bióticos. Entre estes sobresaen as relacións posibles de competencia ou de depredación entre as especies. Os animais adoitan ser moi sensibles ás perturbacións que alteran o seu hábitat; por iso, un cambio na fauna dun ecosistema indica unha alteración nun ou varios dos factores deste.

Fauna silvestre ou salvaxe
--------------------------

Distínguense diferentes tipos de fauna de acordo á orixe xeográfica de onde proveñen as especies que habitan un ecosistema ou biótopo.

* A fauna silvestre autóctona ou nativa está formada por todos os animais que pertencen naturalmente ao ambiente que habitan.
* A fauna silvestre exótica, alóctona, foránea ou introducida está formada por todos os animais silvestres que non pertencen naturalmente ao medio que habitan, senón que foron incorporados a el por acción voluntaria ou involuntaria do home. Este tipo de fauna na actualidade denomínase fauna contaminante.

Exemplos destes son:

Fauna doméstica
---------------

Estimacións dos principais animais domésticos no mundo (as galiñas e os galos -24 mil millóns- sáense da gráfica)
Evolución de gando vacún en Castela e León, Galicia, Cataluña (as tres máis altas de España) e Portugal entre 1995 e 2004.
A fauna doméstica, ou fauna sometida a domesticación, está constituída polas especies domésticas propiamente ditas, é dicir, aquelas especies sometidas ao dominio do home, que se habitúan a vivir baixo este dominio sen necesidade de estar encerradas ou suxeitas e que neste estado se reproducen indefinidamente, tendo este dominio como obxectivo a explotación da capacidade de diversos animais de producir traballo, carne, la, peles, plumas, ovos, compaña e outros produtos e servizos. Algúns destes animais son o can, o gato, a galiña e o galo, o porco, a vaca e o boi, a ovella, a cabra, o cabalo, o coello, o pato, o pavo, a llama, o búfalo, o camelo e o dromedario, o elefante ou a cobaia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q104021
* BNCF: 6586
* BNE: XX527383
* BRE: 4706804
* GEA: 5515
* GEC: 0108342
* HDS: 007790
* JSTOR: fauna
* MAG: 125471540
* NKC: ph114529

 |
O **Fondo Teatral María Casares** (**FTMC**) é unha colección de documentos bibliográficos sobre artes escénicas creada en 1995 en Cangas. Está integrado na Biblioteca Pública do municipio e foi impulsado por un acordo entre o Concello, a Revista Galega de Teatro e a compañía Teatro de Ningures. Conta con preto dun millar de volumes con textos teatrais para escolares, adultos ou grupos profesionais de teatro, así como libros didácticos e publicacións especializadas tanto do estado como do estranxeiro, o que o fai o maior arquivo de temática teatral de Galicia. Alén da actividade habitual de empréstimo, organiza tamén exposicións e outras actividades como cursos de teatro, festivais ou certames. Os seus fondos proceden de doazóns de autores, compañías teatrais e particulares.

O seu nome pretende homenaxear a actriz galega máis internacional, María Casares.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Revista Galega de Teatro
* María Casares
* Premios María Casares

### Ligazóns externas

* O Fondo na páxina da Revista Galega de Teatro
* Pequena mostra do arquivo Arquivado 30 de maio de 2020 en Wayback Machine.
A **Lei Constitutiva das Cortes** ou simplemente **Lei de Cortes** de 17 de xullo de 1942 foi promulgada durante a primeira etapa do réxime franquista, a fin de dar unha aparencia de parlamentarismo á ditadura.

Establecía a formación dunha asemblea unicameral de elección indirecta con teórica iniciativa legal, aínda que esta residía na figura de Franco desde o momento da promulgación da **Lei de agosto de 1939**, que lle atribuía a capacidade de ditar normas sen ningún tipo de condicionante.

Xunto coas outras sete leis fundamentais do réxime conseguiuse que o proceso de institucionalización do réxime franquista chegase ao seu fin.

Segundo a Lei das Cortes, estas eran o órgano de participación do pobo español nas tarefas do Estado. A súa función era elaborar e preparar as Leis, sen prexuízo da sanción que correspondía ao xefe do Estado, Francisco Franco. Eran procuradores en Cortes:

* Os ministros.
* Os Conselleiros Nacionais de Falange Española Tradicionalista y de las JONS.
* Os presidentes de altos organismos.
* A Organización sindical.
* Os representantes da familia, elixidos polos cabezas de familia, desde a promulgación da Lei Orgánica do Estado de 1967.
* Os reitores de universidades.
* Os presidentes de determinadas institucións culturais.
* Os presidentes de asociacións e colexios profesionais.
* Os que fosen designados polo xefe do Estado.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Leis Fundamentais do Reino

### Ligazóns externas

* Texto completo da Lei Constitutiva das Cortes *(en castelán)*
**Jérôme Napoleon Bonaparte**, nado o 7 de xullo de 1805 e finado o 17 de xuño de 1870, é fillo de Jérôme Bonaparte e Elizabeth Patterson, sobriño do emperador Napoleón I.

Traxectoria
-----------

Naceu en Camberwell Grove, Camberwell, Londres, Inglaterra, pero marchou a vivir ós Estados Unidos coa súa nai, xa que unión fora anulada por orde do emperador francés. Coa anulación veu a rescisión do dereito do fillo de Patterson de levar o nome de Bonaparte, decisión revertida por Napoleón III. Hai unha certa especulación que el foi a razón polo que o Congreso dos Estados Unidos en 1810 propuxo unha emenda á constitución dos EEUU. para retirar a un cidadán americano a súa cidadanía se el ou ela aceptaba un título da nobreza dunha nación estranxeira. A emenda estivo moi preto de ser ratificada polas lexislaturas de suficientes estados para converterse en parte da constitución dos EEUU, faltándolle da aprobación de soamente unha. Casou con Susan May Williams, e deles descende a liña americana da familia Bonaparte. Tiveron dous fillos: Charles Joseph Bonaparte (fundador do FBI) e Jerome Napoleon Bonaparte II.

Graduouse na Mount St. Mary's College en 1817. Morreu en Baltimore, Maryland e enterrouse no cemiterio de Loudon Park, Baltimore.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q692265
* WorldCat
* VIAF: 73168627
* CERL: cnp01156353
* DeutscheBio: 136625193
* FAST: 417532
* GND: 136625193
* ISNI: 0000 0000 5559 4994
* LCCN: n98043978
* SNAC: w6698c1t
* WikiTree: Bonaparte-38

 |
**Juan Carlos Cambas Outeda**, nado en Bos Aires o 2 de setembro de 1967, é un pianista e aquelador galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de galega de Meis e asturiano emigrados á Arxentina, Cambas ten formación de conservatorio como guitarrista clásico. Estudou na Arxentina e publicou o seu primeiro álbum en solitario en 1997 nese país. En 2002 estableceuse en Galicia e vive en Vilagarcía de Arousa. O seu primeiro álbum en Europa publicouse en 2007. Entre 2011 e 2019 traballou como pianista da cantante Dulce Pontes. En 2020 realizou unha campaña de micromecenado para editar un terceiro álbum, titulado 'A viaxe'.

Os seus discos exploran a música de raíz popular arxentina e están inzados de colaboracións con outros artistas. Ten participado no Festival de Cosquín en varias ocasións, e en 2010 foi o promotor do fillo do festival en Galicia, o Festival de Cosquín en Vilagarcía.

### Discografía

* *Solo luz* (Diapasón, 1997).
* *Almas en el viento* (2007, reeditado dez anos máis tarde na Arxentina con algunhas modificacións).
* *A viaxe* (autoedición, 2020)

### Colaboracións

Como artista de colaboracións, a lista de artistas que tocaron pezas en álbums del ou que compartiron escenario nalgún momento é moi extensa, desde Mercedes Sosa a Dulce Pontes, pasando por Suna Rocha, Domingo Cura ou o dúo BellónMaceiras.

Notas
-----

1. 1 2  Pontevedra, Diario de (2020-04-29). "Interconectando el Atlántico". *Diario de Pontevedra* (en castelán). Consultado o 2020-08-27.
2. ↑  "Crowdfunding "A viaxe / Dende Arxentina ata Galicia "in Verkami". *www.verkami.com* (en inglés). Consultado o 2020-08-27.
3. ↑  "Eduardo Falú, Raúl Carnota y Suma Paz serán homenajeados por el pianista Juan Carlos Cambas". *www.telam.com.ar*. Consultado o 2020-08-27.
4. ↑  "La muestra de la obra de Carlos Bóveda abre "Son de Lúas, Cosquín en Vilagarcía"". *www.farodevigo.es*. Consultado o 2020-08-27.
5. ↑  Arousa, Diario de. "Juan Carlos Cambas celebrará sus 25 años en la música tocando en A Xunqueira con Dulce Pontes". *Diario de Arousa* (en castelán). Consultado o 2020-08-27.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16584420
* WorldCat
* VIAF: 169594794
* BNE: XX4445007
* ISNI: 0000 0001 1847 275X

 |
**Juvénal Habyarimana**, nado o 8 de marzo de 1937 e finado o 6 de abril de 1994, foi o terceiro Presidente da República de Ruanda dende 1973 ata 1994. Tiña por alcume "Kinani", unha verba ruanda que significa "invencible".

Traxectoria
-----------

Habyarimana foi un líder ditatorial, sospeitoso de fraude electoral polas súas reeleccións sen oposición: 98,99% dos votos o 24 de decembro de 1978, 99,97% dos votos o 19 de decembro de 1983, e 99,98% dos votos o 19 de decembro de 1988. Durante o seu mandato, Ruanda tivo un réxime totalitario no que as forzas do partido MRND instaban á xente a cantar e bailar para louvar ó Presidente en desfiles de masas de "animación" política. Se ben o país no seu conxunto foi un pouco menos pobre durante o mandato de Habyarimana, a meirande parte dos ruandeses vivían en circunstancias de extrema pobreza.

O 6 de abril de 1994 foi asasinado cando o seu avión, que tamén levaba ó Presidente de Burundi, Cyprien Ntaryamira, foi derribado preto do Aeroporto Internacional de Kigali. O seu asasinato foi a faísca que prendeu a violencia étnica e motivou o Xenocidio de Ruanda.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Grégoire Kayibanda** |  **Presidente de Ruanda** 1973 - 1994 | Sucesor:**Théodore Sindikubwabo** |

Notas
-----

1. 1 2 3  Philip Gourevitch (1998). *We Wish to Inform You That Tomorrow We Will Be Killed With Our Families*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q272580
* WorldCat
* VIAF: 76346108
* BNF: 12103115n
* DeutscheBio: 137551428
* Dodis: P52765
* EBID: ID
* FAST: 64287
* GND: 137551428
* IMDb: nm1877125
* ISNI: 0000 0000 5510 5492
* LCCN: n80150613
* Munzinger: 00000013755
* NTA: 31522584X
* SNAC: w6r255t2
* SUDOC: 029394384

 |
**Juan Carlos Verón Ramos**, nado en Buenos Aires o 1 de xuño de 1966, é un exfutbolista arxentino. Xogaba de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Na tempada 1980–81 xogou co Racing de Santander en Segunda División, logrando o ascenso ao remate da campaña. Debutou en Primeira División o 20 de setembro de 1981 na primeira xornada do campionato, nun partido contra o Real Betis que rematou con vitoria (2–1) no que tamén marcou o seu primeiro gol na categoría. Na tempada 1982–83 descendeu á Segunda División.

Na tempada 1983–84 fichou polo RCD Mallorca, co que descendeu esa mesma campaña á Segunda División. Na súa seguinte campaña conseguiu un sétimo posto na clasificación, e desvinculouse do equipo balear tras xogar 64 partidos e anotar 7 goles.

Na tempada 1985–86 foi contratado polo Deportivo da Coruña, no que estivo dúas tempadas. Na súa primeira campaña como branquiazul, baixo as ordes de Txutxi Aranguren, conseguiu un sexto posto na clasificación. Na segunda tempada, a controvertida campaña 1986–87 de Segunda División, o equipo galego logrou un segundo posto na primeira fase, logrando xogar a seguinte fase de promoción de ascenso á Primeira División, onde caeron.

Na tempada 1987–88 volveu ao Racing de Santander onde estivo dúas tempadas, todas en Segunda División.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
A Península de Kintyre, en vermello, dentro de Argyll
**Kintyre** (*Ceann Tìre* en gaélico escocés) é unha península do oeste de Escocia, no suroeste do condado de Argyll e Bute. Ten unha lonxitude de aproximadamente 48 km, dende o Mull of Kintyre no sur (ao que Paul McCartney adicou unha coñecida canción en 1977), ata o to East Loch Tarbert no norte. A rexión lindeira con esta penínusla polo norte chámase Knapdale.

Xeograficamente, a península de Kintyre é alongada e estreita, xa que en ningún punto supera os 18 km de costa a costa. A parte central da penínusla está composta principalmente por páramos montañosos, mentres que as zonas costeiras e parte do interior están compostas por terras fértiles. Así pois, Kintyre foi unha zona de frecuentes asentamentos humanos, dende os primeiros escotos que migraron dende o Ulster ata o oeste de Escocia, ata os viquingos noruegueses que conquistaron a área cara ao ano 1000.

A localidade máis grande da zona é Campbeltown (a uns 9 km do Mull por estrada), que ostenta o título de "Burgo Real" dende mediados do século XVIII. A economía da zona baséase tradicionalmente na pesca e a agricultura, aínda que Campbeltown gañouse tamén unha reputación polo seu whisky de malte, en especial o seu premiado *Springbank*.

Ligazóns externas
-----------------

* Páxina con información sobre Kintyre Arquivado 14 de xuño de 2021 en Wayback Machine.
* Páxina oficial para visitantes de Kintyre Arquivado 14 de xuño de 2021 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q242083
* WorldCat
* VIAF: 236365773
* GEC: 0035703
* GeoNames: 2645352

 |
**José Boedo López**, nado en 1887 no concello de Oza (integrado posteriormente no concello da Coruña) e finado o 19 de agosto de 1936, foi un sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Viviu no barrio coruñés da Silva. Estivo vinculado ao Sindicato de Canteiros da Coruña, no que ocupou xa un cargo directivo á altura de 1918. Comezou a destacar publicamente e a intervir en actos públicos, como o multitudinario mitin que tivo lugar en agosto de 1923 na praza de touros da Coruña pedindo o indulto para o cabo Sánchez Barros, un coruñés que fora condenado a morte pola súa intervención nunha revolta popular en Málaga contra as levas para a guerra de África. Durante os anos da II República foi un dos máis destacados militantes do seu sindicato, ao que representou en diversos comicios de ámbito galego, e mesmo ocupou cargos de responsabilidade na Federación Local Obreira da Coruña e no Comité Rexional da Confederación Nacional do Traballo (CNT). Foi tamén un dos fundadores do Ateneo Resplandor en el Abismo de A Silva. Despois do triunfo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi detido e fusilado o 19 de agosto de 1936. A súa familia sufriu unha brutal represión; o seu fillo José Antonio Boedo Núñez foi fusilado o 11 de setembro de 1937. Outro dos fillos, Pucho Boedo, foi un cantante de sona.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía na Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica da Coruña
* 

* José Boedo na páxina web *Nomes e Voces*.