Un *englyn* enmarcado nunha tumba da Christ Church, no municipio galés de Y Bala.
Un ***englyn*** (pronunciado /ˈɛŋ.lɪn/ ; en plural ***englynion***) é un poema breve escrito en linguas britónicas (faladas en Gran Bretaña, Bretaña e a diocese de Britonia) cuxas orixes se remontan a Gales e Cornualla. Caracterízase pola súa métrica cuantitativa, así como polos seus patróns ríxidos de rima e semirrima. O mesmo número de consoantes e acentos, coñecidos como *cynghanedd*, repítense en cada liña.

Orixe
-----

O *englyn* aparece na obra dos primeiros poetas en lingua galesa coñecidos, o *cynfeirdd*. Estes poemas caracterizáronse por estrofas de tres liñas (*englyn milwr*). É o único exemplo deste tipo de poesía que se atopa no corpus de textos galeses medievais, e as súas orixes poderían remontarse á poesía e aos cancioneiros escritos en latín. Porén, algúns estudosos como Rowland sitúan o *englyn* dentro da tradición poética britónica. Aínda que o metro do *englynion* moderno é máis claro e baseado no número de sílabas, non hai acordo sobre os parámetros métricos dos primeiros poemas. Para algúns, é probábel que se baseasen na acentuación das palabras.

Os primeiros *englynions rexistrados* aparecen nos *marginalia* escritos no século X no manuscrito de Juvenco. Un bo número de *englynion* parece describir momentos de reflexión emocional dalgúns personaxes cuxas historias se perderon: Canu Llywarch Hen, Canu Urien, Canu Heledd. Outros son de tradición heroica, como *Englynion e Beddau* ou *Geraint, fillo de Erbin*, mentres que o resto resúmese en meditacións e lamentos líricos e relixiosos como os famosos *Claf Abercuawg* e *Kyntaw geir* .

Tipos de *englynions*
---------------------

 Un *englyn* nunha placa conmemorativa nunha oficina de correos en *Llandwrog*, Gales. A estrofa pode traducirse como

*«Para obter diñeiro en Llandwrog,* *todos van ansiosos á oficina de correos;* *aí é onde os aforradores*
*mostran interese polos seus peniques.»*
Existen varios tipos de *englynion* e non todos están incluídos na seguinte clasificación. O primeiro deles coñécese como *englyn penfyr* e caracterízase por ter un extremo aberto. Contén unha estrofa de tres versos, a primeira delas de dez sílabas e as outras dúas de sete sílabas cada unha. As sílabas sétima, oitava e novena da primeira liña introducen a rima que se repite na última sílaba das dúas liñas seguintes. A cuarta sílaba da segunda liña repite a última sílaba da primeira mediante rima ou consonancia.

O segundo tipo de *englyn* chámase *englyn milwr*, traducido como *englyn militar*. Como a anterior, tamén está formada por estrofas de tres versos. Porén, os tres versos conteñen sete sílabas e todos riman. O terceiro *englyn* coñécese como a unión de *englyn unodl* e só ten unha rima. Cada estrofa ten catro versos de dez, seis, sete e sete sílabas. As sílabas sétima, oitava e novena da primeira liña marcan a rima que se repite na última sílaba das tres liñas seguintes. A parte da primeira liña que segue á rima aliterativa coa primeira parte da segunda liña.

Véxase o seguinte exemplo dun *englyn unodl* :

> 
> 
> Ym Mhorth oer y Merthyron – y merthyr  
> 
> Mwya'i werth o ddigon  
> 
> A hir-fawrha y fro hon  
> 
> Wr dewr o Aberdaron
> 
> 
> 
> 

— Alan Llwyd

Unha cuarta variante de *englyn* chámase *englyn unodl crwca* e ten unha rima diferente. Este *englyn* está formado por catro liñas de sete, sete, dezaseis sílabas. As últimas sílabas da primeira, segunda e cuarta liñas riman coa sétima, oitava e novena sílabas da terceira liña. Outro tipo de *englyn* coñécese como *englyn cyrch* e está formado por catro liñas de sete sílabas cada unha. As últimas sílabas da primeira, segunda e cuarta liñas riman. A última sílaba da terceira liña rima coa segunda, terceira e cuarta sílaba da última liña.

Finalmente, o *englyn cil-dwrn* contén dúas liñas seguidas dunha terceira liña de tres sílabas ou menos, que segue a rima das dúas primeiras liñas. 

### Outras formas

O novelista canadense Robertson Davies argumentou que o *Englynion* procedía dunha adaptación galesa de inscricións enmarcadas en tumbas romanas no oeste de Gran Bretaña. Segundo Davies, o *englynion* debe ter catro liñas, a primeira das cales debe estar formada por dez sílabas, seguida dunha de seis e outras dúas de sete sílabas cada unha. Na primeira liña debe haber unha cesura despois das sílabas sete, oito e nove. A rima da segunda liña debería comezar despois desa pausa. Mentres tanto, a décima sílaba da primeira liña debe rimar ou estar en asonancia coa media parte da seguinte liña. As dúas últimas liñas deben reproducir a primeira rima da liña un e deben rimar en sílabas átonas.

Exemplos
--------

Os seguintes dous *englynion* son obra do escritor galés Cynddelw Brydydd Mawr do século XII:

> 
> 
> Balch ei fugunawr ban nafawr ei lef  
> 
> Pan ganer cyrn cydawr;  
> 
> Corn Llywelyn llyw lluydfawr  
> 
> Bon ehang blaen hang bloed fawr.  
> 
>   
> 
> Corn wedi llad corn llawen  
> 
> Corn llugynor Llywelyn  
> 
> Corn gwyd gwydr ai can  
> 
> Corn rueinell yn ol gellgwn.
> 
> 
> 
>

Notas
-----

1. 1 2 3  Rowland, Jenny (1990). *Early Welsh Saga Poetry: A Study and Edition of the Englynion*. Cambridge: Brewer. pp. 305–332.
2. ↑  Rowland, Jenny (2014). Jenny Rowland, ed. *A Selection of Early Welsh Saga Poems*. Londres: Modern Humanities Research Association. p. xxvi.
3. 1 2 3  Rhys, John (1905). "The Origin of the Welsh Englyn and Kindred Metres". En Vincent Evans. *Y Cymmrodor*. XVIII. Honourable Society of Cymmrodorion. pp. 1–185.
4. ↑  Davies, Robertson (4 de abril de 1959). "The Enthusiasms of Robertson Davies". Toronto Daily Star. *"Haiku and Englyn"*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Englyn Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galifontes posúe textos orixinais acerca de:  ***Englyn*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galicitas posúe citas sobre:  ***Englyn*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2606238
* EBID: ID

 |