recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Reus Deportiu** é un club polideportivo catalán, da cidade de Reus (Tarragona). É especialmente coñecido polo seu equipo de hóckey a patíns, aínda que tamén conta con seccóns de xadrez, atletismo, baloncesto, excursionismo, ximnasia rítmica, patinaxe artística, rugby, tenis, tenis de mesa, espeleoloxía e balonmán, entroutras. Foi fundado en 1909, aínda que non debe confundirse co CF Reus Deportiu; a pesar de que ámbolos dous clubs compartiron un pasado común, e as mesmos cores (negro e vermello), dende 1951 son sociedades distintas.

Historia
--------

O Reus Deportiu foi constituído oficialmente o 23 de novembro de 1909 baixo o nome Club Deportiu. En 1917 absorbe ao Club Velocipedista e ao Sport Club Reus, e adopta o nome de **Reus Deportiu** actual.

En 1919 vaise abrir un campo deportivo no Camiño de Aleixar. Un novo recinto polideportivo inaugúrase en 1927. En 1936 o polideportivo vaise renomear Casal Reusenc d'Esport i Cultura e os equipos Reus Popular. En 1939 vaise reconstituír e reiniciar a actividade en 1940 establecendo a sede social (a anterior fóra destruída polos bombardeos na guerra civil) no Café España, na Praza do Prim. No 1951, a causa dos problemas económicos que padecía a entidade, o fútbol escíndese nunha nova entidade, o CF Reus Deportiu. En 1962 inaugúranse as novas instalacións do pavillón de deportes de Reus. No ano 1973 o presidente Andreu Olesti Cabrito, un industrial químico da localidade, vai inaugurar o pavillón de deportes. Mais logo o club vaise endevedar e, a causa diso, vai pasar unha crise que en 1975 obrígalle a vender parte dos terreos sociais incluído o campo de fútbol onde se construirán edificios. En 1977 ábrese o novo campo de fútbol. Nos anos '80 a crise remata coa venda de máis terreos aos construtores. En 1994 por convenio, o campo de fútbol pasa a ser municipal. En 1995 dimite o presidente, o construtor Pere Vinaixa i Ollé, e é elixido Joan Sabater i Escudé, comerciante, ex xogador de hóckey e político da UDC.

Palmarés
--------

### Hóckey a patíns

* **1 Mundial de clubs** (2008)
* **1 Copa Intercontinental** (2010)
* **8 Copas de Europa** (1967, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972, 2009 e 2017)
* **1 Recopa de Europa** (1984)
* **2 Copas CERS** (2003 e 2004)
* **1 Copa Continental** (2010)
* **1 Pequena Copa do Mundo de Clubs** (1969)
* **5 Ligas españolas** (1969-70, 1970-71, 1971-72, 1972-73 e 2010-11)
* **3 Ligas nacionais** (1965-66, 1966-67 e 1968-69)
* **6 Copas do Rei** (1966, 1970, 1971, 1973, 1983 e 2006)
* **2 Campionatos de España** (1947 e 1952)
* **1 Campionatos de Cataluña** (1967)
* **2 Supercopas de España** (1984 e 2006)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Web oficial do Reus Deportiu

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q194884
* GEC: 0055054

 |
***Return to Bolivia*** é un filme arxentino de 2008 dirixido por Mariano Raffo, cuxo guión foi escrito por Raffo en colaboración con Marina Boolls. O filme segue a unha parella de bolivianos cos seus tres fillos cara á fronteira entre La Quiaca (Jujuy) e Villazón (Potosí), para logo ir a un casarío no altiplano entre Oruro e A Paz.

Sinopse
-------

Conta a viaxe de volta ó seu país dunha familia boliviana que vive en Liniers, Buenos Aires, atendendo unha froitaría. Co obxectivo de conseguir empregados para o seu negocio viaxan a Bolivia logo de oito anos de ausencia. Durante a viaxe encóntranse cos seus familiares, cos seus amigos e as súas tradicións abandonadas. Está contada como un filme de estilo "road movie", onde a historia se desenvolve no contexto da viaxe.

Personaxes
----------

* Janeth Cuiza como Janeth
* Brian Quispe Cuiza como Brian
* Camila Quispe Cuiza como Camila
* Jhoselyn Quispe Cuiza como Jhoselyn
* David Quispe como David

Notas
-----

1. ↑  "Return to Bolivia".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Return to Bolivia* na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9068424
* Allmovie: v475721
* AlloCiné: 185949
* FilmAffinity: 722575
* IMDb: tt1319658
* LUMIERE: 34292

 |
Láser usado en podoloxía.
O **podólogo** é o profesional sanitario que prevén, diagnostica e trata os problemas do pé, e se ocupa do seu coidado integral e da súa relación co resto do corpo.

A estrutura e o funcionamento dos pés son moi complexos e esíxenlle ao podólogo profundos coñecementos en distintas materias, así como as habilidades e aptitudes necesarias para realizar e elaborar calquera tipo de tratamento do pé mediante os procedementos terapéuticos propios da súa disciplina.

Exercicio da profesión
----------------------

Para exercer a podoloxía en España é indispensable estar en posesión da Titulación Universitaria de Podoloxía e estar colexiado nun Colexio Profesional de Podólogos, habitualmente no da Comunidade Autónoma.

Funcións
--------

* Quiropodoloxía: Tratamento das afeccións da pel (calosidades, durezas...) e das unllas (encarnadas, engrosadas...)
* Ortopodoloxía e Biomecánica: Exploración da marcha, soletas a medida, orteses de silicona (separadores, correctores...)
* Patoloxía do pé: Pé doloroso (metatarsalxias, esporón, neuromas...), pé reumático, pé diabético (prevención, úlceras...), infeccións (fungos, papilomas...)
* Cirurxía do pé: Unlla encarnada, xoanetes, dedos martelo, corrección de deformidades do pé...

Actividade diagnóstica
----------------------

O podólogo ten acceso ás probas complementarias tanto para chegar a un diagnóstico certo, como para realizar un seguimento axeitado das patoloxías (probas biomecánicas, de raios X, analíticas etc.).

Aplicación de tratamentos
-------------------------

O podólogo ao diagnosticar as enfermidades dos pés ordena os tratamentos das devanditas patoloxías de acordo co estado da ciencia actual, para iso instaura:

* Tratamentos farmacolóxicos: o artigo 77.1 da Lei 29/2006 de garantías e uso racional dos medicamentos e produtos sanitarios, modificada pola Lei 28/2009, sinalan ao médico, odontólogo e o podólogo como únicos profesionais con facultade para receitar medicamentos.
* Tratamentos ortopodolóxicos: o Anexo do Real Decreto 542/1995 ordena ao ortopeda atender a receita do médico e do podólogo.
* Tratamentos de cirurxía podolóxica: de acordo coas especificacións dos plans de estudo vixentes.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Podoloxía.
* Calista.
* Colexio Oficial de Podólogos de Galicia.

### Ligazóns externas

* Colexio Oficial de Podólogos de Galicia
* Coidados básicos do pé
**Samuel Moore**, nado en Deerfield, Nova Jersey, o 8 de febreiro de 1774 e finado en Filadelfia o 18 de febreiro de 1861, foi un político estadounidense membro da Cámara de Representantes por Pensilvania (1818-1822) e director da Casa da Moeda dos Estados Unidos (1824-1835).

Traxectoria
-----------

Samuel Moore naceu o 8 de febreiro de 1774 en Deerfield, no actual condado de Cumberland, Nova Jersey, fillo dun distinguido oficial revolucionario.

En 1791 graduouse en Medicina na Universidade de Pensilvania en Filadelfia, na que exerceu como instrutor entre 1792 e 1794. Posteriormente exerceu a medicina en diferentes lugares dos estados de Pensilvania e Nova Jersey.

Logo de diferentes viaxes de carácter comercial polas Indias Orientais retornou a Filadelfia e adquiriu varios muíños e dedicouse á produción de fariñas e de aceite, e posteriormente ergueu un serradoiro e dedicouse ao comercio da la.

Como membro do Partido Demócrata dos Estados Unidos foi elixido membro da Cámara de Representantes, e ocupou este posto entre o 13 de outubro de 1818 ata o 20 de maio de 1822, cando se retirou da política activa.

O día 15 de xullo de 1924, o presidente James Monroe nomeouno director da Casa da Moeda dos Estados Unidos, onde permaneceu ata o 1 de xullo de 1835. Durante o seu mandato, foi o responsable da cuñaxe do "dólar de 1804", cuñado realmente en 1834.

Moore foi membro da Comisión de Ensaios dos Estados Unidos reunida en 1851.

A partir da súa marcha da Casa da Moeda, recuperou a súa actividade privada e dedicouse á comercialización do carbón —foi presidente da compañía *Hazleton Coal Co.*—, durante o resto da súa vida.

Vida persoal
------------

Samuel Moore estivo casado con Mary Padgett Patterson, filla do seu antecesor como director da Casa da Moeda, Robert Patterson. Pola súa vez, o seu cuñado Robert Maskell Patterson foi quen o sucedeu a el no seu posto.

Samuel Moore faleceu en Filadelfia o 18 de febreiro de 1861, aos 87 anos, e foi soterrado no cemiterio de Woodland.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  United States Congress (1961). Páxina 1.352.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Smith, P. (2012).
3. 1 2 3  Evans, G. G. (1893).
4. ↑  "Penn in the 18th Century: College Students. Classes of 1790-1799". *University of Pennsylvania*.
5. ↑  "Samuel Moore". *Fid a Grave*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Evans, G. G. (1893). "Samuel Moore, M.D.". En *Illustrated history of the United States mint.*.. G. G. Evans, Filadelfia. Páxina 102.
* Smith, P. (2012). "Moore, Samuel". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 259.
* United States Congress (1961). *Biographical Directory of the American Congress, 1774-1961.* U.S. Government Printing Office.

### Outros artigos

* Director da Casa da Moeda dos Estados Unidos


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Robert Patterson** | **Director da Casa da Moeda dos Estados Unidos**1824-1835 | Sucesor:**Robert M. Patterson** |

* Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7412212
* WorldCat
* VIAF: 54026358
* FAST: 332640
* LCCN: nr93049308
* SNAC: w6qr7t1z
* USCongress: M000916
* WikiTree: Moore-48516

 |
O **Sombriza** era unha embarcación de artes menores con base no porto lugués do Vicedo afundida nas proximidades de Illa Coelleira o 7 de xaneiro de 2008.

O Sombriza con 6, 5 metros de eslora, casco de madeira e folio 3-FE-2-2809. Era unha embarcación que recibe o nome de racú e no momento do seu naufraxio pescaba polbos con nasas.

O operativo de rescate activouse tras a chamada ao 112 dun pescador que ouvira voces que proviñan do mar. A embarcación de Salvamento Marítimo Salvamar Shaula, con base no porto de Cariño, o helicóptero Pesca2 con base en Celeiro, así como embarcacións voluntarias do Vicedo participaron no seu rescate. Porén, só puideron rescatar os corpos xa sen vida dos dous mariñeiros. As posíbeis causas sinaladas foron o exceso de nasas que desestabilizaría a embarcación ou un golpe de mar.

Neste naufraxio faleceron os seus dous tripulantes e provocou un debate sobre seguridade marítima, agudizado por outras traxedias marítimas recentes e polo feito de que a embarcación carecese de chalecos salvavidas e da radiobaliza de activación automática de 406 MHz.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Naufraxios de pesqueiros galegos
O **Radler**, cilcista en alemán, (denominado tamén **Alster**, **Panaché**, **Panasch** ou **Wurstwasser** en alemán) é unha mestura moi popular de cervexa con limoada ou gasosa, moi típica nos estabelecementos hostaleiros de Alemaña. Dependendo da mestura recibe diferentes nomes: os máis populares son Colaweizen ou Diesel en caso de mesturarse con cola ou Bananenweizen con zume de banana, ambos con cervexa de trigo. Este tipo de cervexa mestúrase tamén con outras bebidas como Almdudler. Non obstante, a mestura por antonomasia é a de cervexa Hell e zume ou refresco de limón. Denomínase tamén **Gespritzt** en Austria.

Historia
--------

O Radler preparouse por primeira vez no ano 1922 por Franz Xaver Kugler, propietario dunha sorte de restaurante denominado Kugler Alm na comarca de Oberhaching, ao sur de Múnic. O lugar está moi frecuentado por ciclistas, que é o significado orixinal da palabra Radler en alemán.

Nun día sen precisar de xuño do 1922 unha grande afluencia de ciclistas ("Radler") apareceu no bar de Franz e ao ver que se ía esgotando a provisión de cervexa, este tomou a decisión de mesturala con limoada para conseguir que durase máis. A mestura gustou e pouco a pouco foi servíndose unha bebida denominada "*Radlermaß*", xa que un Maß é un vaso dun litro usado para servir cervexa, moi popular en Baviera, especialmente en festas como o Oktoberfest.

Variantes noutros países
------------------------

En España a mestura de cervexa con limoada recibe diferentes nomes: **clara** (ás veces chámase así o combinado de cervexa e gasosa), **lixivia**, **pica**, **xampú** e **shandy**.
Coordenadas: 42°17′53″N 8°41′00″O﻿ / ﻿42.2981, -8.68335

Fervenza da Poza da Moura
A **poza da Moura** son unhas pozas froito do río Muíño na parroquia de Domaio (Moaña).

A poza e mailo sendeiro que percorre as distintas fervenzas contan con muíños e canalizacións antigas, así como camiños tradicionais. Formando un sendeiro de interese cultural, ecolóxico e histórico. O río Miñouva conta con apenas 3,8 km pero un gran desnivel e o seu caudal atópase moi suxeito ás condicións meterolóxicas e as precipitacións. Discorre pola beira sur do monte Faro de Domaio e remata na ría de Vigo.

Notas
-----

1. ↑  "A Poza da Moura": Un jacuzzi natural con vistas a la ría de Vigo, artigo en Faro de Vigo *(en castelán)*
2. ↑  Fervenza, Muíños y Poza da Moura Arquivado 28 de novembro de 2015 en Wayback Machine. *(en castelán)*

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
**Samuel Mayo Méndez**, coñecido como **Saúl** e **Pelayo**, nado en Santa María de la Vega (Zamora) en 1924 e finado en Mandaio (Oza-Cesuras) o 31 de maio de 1950, foi un guerrilleiro antifranquista.

Traxectoria
-----------

Canteiro. Era un antigo militante das Juventudes Socialistas Unificadas e vivía en Olas (Mesía). Foi un dos guerrilleiros enviados a Francia en 1945 para asistir a cursos de formación guerrilleira. Fora enlace da guerrilla e estivo no monte dende 1946. No verán dese ano creou a II Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia (separándose da II Agrupación da Federación de Guerrillas de León-Galicia), da que se converteu en xefe militar con Benigno Fraga Pita como comisario político. Foi reclamado polo Xulgado Militar da Coruña en setembro de 1946. A agrupación foi a responsable de varios asaltos e das mortes dos veciños de Piñor, Montero Cid, falanxista, e Emilio Padrón Cuíñas (o 23 de agosto de 1948); do alcalde de Coles José López Quiroga; e do veciño de Piuca Severo Rubín Pérez. Despois da aniquilación da II Agrupación en Chavaga o 20 de abril de 1949 e a morte de Benigno Fraga na serra de San Mamede oito días despois, Samuel Mayo marchou á Coruña, onde se incorporou a IV Agrupación. En maio de 1950 foi abatido pola Garda civil en Mangoño (Oza-Cesuras).

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 17-9-1946, p. 5.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 19-6-1940, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. pp. 135–136. ISBN 84-8485-231-8.
* Serrano, Secundino (2002). *Maquis. Historia de la guerrilla antifranquista*. Temas de Hoy.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la sierra*(en francés)*
Coordenadas: 43°15′09″N 58°26′23″L﻿ / ﻿43.25250, -58.43972

Pozo de Darvaza.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **pozo de Darvaza** ou **cráter de Darvaza**, (en turcomán: *Jähennem derwezesi*, *Җәхеннем дервезеси*) tamén coñecido como ***porta ao Inferno***, é unha antiga prospección de gas que se atopa no deserto de Karakum, preto da pequena aldea de Darvaza, en Turkmenistán. O deserto, que ocupa o 70% do país ou 350.000 km², é moi rico en petróleo e gas natural.

Este cráter de 69 metros de diámetro, 30 metros de profundidade e unha temperatura no seu interior de 400 °C creouse tras un accidente en 1971 durante unhas obras de prospección de gas de xeólogos soviéticos, quen viron como o seu equipo e as súas tendas eran tragados pola terra. En realidade, descubriran unha cova subterránea chea de gas natural. Temendo que o cráter ocasionase o escape de varios gases naturais perigosos, o equipo decidiu prenderlle lume. Porén, estimaron que extinguiría nalgúns días mais leva catro décadas incendiado. Dende entón arde sen parar e brinda un espectáculo impresionante. Houbo intentos errados por apagar o lume.

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
* 
*

Notas
-----

1. ↑  GCiencia, ed. (19 de novembro de 2018). "Pozo de Darvaza: a ‘porta do inferno’ que leva ardendo medio século". Consultado o 20 de novembro de 2018.
2. ↑  "Deserto Karakum". Enciclopedia Británica Online.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Deserto de Karakum

### Ligazóns externas

* Localización do cráter
* Vídeo do pozo de Darvaza *(en castelán)*.
* Q&A: The First-Ever Expedition to Turkmenistan's "Door to Hell" - National Geographic. *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q70458
* WorldCat
* VIAF: 3972154260694824480005
* GeoNames: 7910302
* OSM: 6701387

 |
Coordenadas: 42°42′36″N 8°12′23″O﻿ / ﻿42.709976509865, -8.2064970087699

O **Pozo do Pego** é un ancheamento do río Deza situado entre as parroquias de Noceda (Lalín) e Vilar (Silleda).

Características
---------------

O Pozo do Pego ten unha lonxitude de 40 metros na parte máis ancha entre ambas as beiras. No seu estreitamento hai unha pequena fervenza. Na beira oeste hai unha área recreativa, e a 300 metros hai unha ponte que cruza o río.

Está situada preto da autoestrada AP-53, na zona de Noceda de Abaixo, e da liña de ferrocarril entre Ourense e Santiago de Compostela.

Tradición oral
--------------

Antes da existencia da ponte, a xente de aldeas próximas ao Pozo do Pego collía unha pequena embarcación para ir co gando á outra costa, para logo vender este na feira de Silleda. Un día, un home propúxolle ao barqueiro pasar de balde a cambio de contarlle as tres verdades do mundo e o barqueiro aceptou por curiosidade.

Cando a barca se separou da costa dixo: "Se chove para nunca escampar, o mundo hase acabar". Cando se atopaban no medio do traxecto dixo: "Se escampa para nunca chover, o mundo hase perder". E ao chegaren díxolle: "E se todos pasan de balde coma min, que fas ti aquí, galopín!"

Notas
-----
O **Rolls-Royce Avon** foi o primeiro motor a reacción con fluxo axial deseñado e fabricado por Rolls-Royce. Introducido en 1950, o motor converteuse nun dos deseños máis exitosos de despois da segunda guerra mundial. Usouse nunha gran variedade de avións, tanto militares como civís, así como versións para potencia estacionaria e marítima.

Un English Electric Canberra impulsado por dous Avon realizou o primeiro voo transatlántico sen escalas dun avión a reacción, e un de Havilland Comet 4 de BOAC con catro Avon fixo o primeiro voo regular transtlántico cun reactor.

A produción da versión para aviación do Avon rematou tras 24 anos en 1974. A produción da versión industrial do Avon, fabricada a día de hoxe por Siemens, continúa ata o presente.

A versión actual do Avon, o Avon 200, é un xerador industrial de gas que ten unha potencia nominal de 21 000-22 000 cabalos. En 2011 vendéranse 1 200 Avon industriais e o tipo estableceu un récord de 60 000 000 de horas para a súa clase.

Notas
-----

1. ↑  Gunston 1989, p. 149
2. ↑  "Avon 200 - Rolls-Royce". *web.archive.org*. 2013-05-16. Archived from the original on 16 de maio de 2013. Consultado o 2022-04-30.
Pousavasos.

Os **pousavasos**, **apoiavasos** ou **portavasos** son uns utensilios sobre os que se apoian os vasos e outros obxectos de cristalaría para evitar manchar o mantel, a mesa ou a barra.

Uso, forma e coleccionismo
--------------------------

Os pousavasos poden ser redondos ou cuadrangulares. Xeralmente están fabricados de cartón e son desbotables, eliminándose tras varios usos. Con todo, no servizo de mesa en restaurantes e nos fogares utilízanse elementos de materiais máis duradeiros como plástico ou madeira.

Nos bares e cafetarías, os pousavasos colócanse cando se serve a bebida colocándose sobre a barra ou nas mesas debaixo do vaso. Con todo, nos restaurantes, colócanse baixo as copas desde un primeiro momento. Así se fai igualmente, ao organizar unha reunión con auga ou montar unha mesa presidencial. Os pousavasos están decorados polo xeral cunha imaxe personalizada que adoita representar a marca dunha cervexa, refresco ou outro tipo de bebida. Pódense utilizar para promocionar un establecemento, unha cadea franquiciada ou un evento en concreto. Constitúen, por tanto, un obxecto de *merchandising*.

Os pousavasos impresos son obxecto de coleccionismo existindo asociacións de coleccionistas en numerosos países do mundo. Por exemplo a Sociedade de Coleccionistas de Pousavasos Británica foi fundada en 1960 e organiza encontros periódicos entre os seus socios, xeralmente en pubs, para intercambiar pousavasos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web informativa sobre coleccionismo de pousavasos
* Algúns pousavasos
* Bolachas Brasileiras - Un directorio de pousavasos brasileiro
* Coleccionismo e comercio en RusiaArquivado 02 de abril de 2010 en Wayback Machine.
* Coleccionismo de pousavasos en todo o mundo
Sommeliers en acción.
**Sommelier** é o profesional da hostalaría encargado da xestión e comercialización do viño nun restaurante, así como de aconsellar á clientela cal é o que máis se axeita aos pratos que van consumir.

Ademais do viño, este profesional pode estar especializado en cervexas, ou outros tipos de bebidas, e de todos os asuntos relacionados ao servizo deste. Adicionalmente, coida da compra, almacenamento e rotación de adegas e elabora cartas de viño en restaurantes.

Na antigüidade, o sommelier era quen botaba o viño nas cuncas dos convidados, nos banquetes.

Etimoloxía
----------

A palabra sommelier vén do francés [bête de] somme = [besta de] carga + lier = amarrar, ligar, polo tanto o "amarrador (ou lidador) das cargas". En resumo, o carroceiro dos castelos e palacios, que, por transportar as pipas de viño, acabou sendo o encargado de probar seu contido antes que fose servido aos reis e nobres, para evitar tentativas de envelenamentos durante o transporte.

En portugués tamén se emprega o substantivo *escanção* (escancián) que, o mesmo que o verbo escanciar (servir viño, sidra ou outra bebida), deriva do vocábulo da lingua gótica *skankja*, que significa copeiro (o que lle serve a copa aos reis).

Notas
-----

1. ↑  Termo en galego segundo o Servizo de Normalización Lingüística da USC
2. ↑  Proposta de definición do Servizo de Normalización Lingüística da USC
3. ↑  Verbete "escanção" do dicionário Priberam

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sommelier*** |

### Outros artigos

* Viño

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191493
* GEC: 0143405
* GND: 4725835-4
* JSTOR: sommeliers

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Pokémon Master Journeys: The Series*** é a vixésimo cuarta tempada da serie de anime de *Pokémon*, e a segunda tempada e serie titular de ***Pokémon Journeys: The Series***, coñecida no Xapón como ***Pocket Monsters*** (ポケットモンスター, Poketto Monsutā). A tempada estreouse no Xapón o 11 de decembro de 2020, a través de TV Tokyo; no Canadá, a tempada estreouse en Teletoon en xuño de 2021, Télétoon en xullo de 2021. Nos Estados Unidos, a serie estreou os primeiros 12 episodios o 10 de setembro de 2021 a través de Netflix, con novos episodios estreados o 21 de xaneiro e o 26 de maio de 2022. A tempada estreouse na India dobrado ao hindi o 25 de novembro de 2022. A tempada continúa as viaxes de investigación de Ash Ketchum e Goh (ás veces tamén se une Chloe), que percorren as oito rexións do mundo Pokémon, incluíndo a nova rexión de Galar de *Pokémon Sword* e *Shield* e a rexión de Crown Tundra de Galar que aparece en *Pokémon Sword e Shield: The Crown Tundra*. Teñen a súa base de inventigación no Laboratorio Cerise de Vermillion City, na rexión de Kanto.

Notas
-----

1. ↑  "Pokémon Master Journeys: The Series". *Corusent.com*. Arquivado dende o orixinal o 06 de outubro de 2021. Consultado o 2021-08-25.
2. ↑  Frye, Patrick. "Pokemon Master Journeys Part 2 release date on Netflix confirmed for January 2022". *Monsters and Critics*. Consultado o 15 de decembro de 2021.
3. ↑  "Pokémon Master Journeys: The Series Coming to Netflix This September". *Broadway World*. Consultado o 7 de xullo de 2021.
4. ↑  Mateo, Alex. "Pokémon's 24th Anime Season Pokémon Master Journeys Premieres This Summer". *Anime News Network*. Consultado o 6 de maio de 2021.
5. ↑  "Pokémon Asia Official (Hindi) - YouTube". *www.youtube.com*. Consultado o 2022-11-19.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Xapón*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web de *Pokémon* en TV Tokyo *(en xaponés)*
* Anime de TV *Pokémon* en Pokémon JP official *(en xaponés)*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Guadarrama (homónimos).

O Guadarrama en Galapagar.
O **río Guadarrama** é un afluente do Texo que nace na Comunidade de Madrid (España), á que atravesa nos seus cursos alto e medio. Entra no seu curso baixo na provincia de Toledo, onde desemboca despois de percorrer 131,8 km. Ten a súa orixe no val da Fuenfría, a uns 1900 m de altitude, dentro do termo municipal de Cercedilla (Madrid), na ladeira sur da serra de Guadarrama (sistema Central). Percorre ambas as provincias nun trazado moi axustado á vertical norte-sur.

O seu curso medio atópase protexido dentro do Parque Rexional do Curso Medio do río Guadarrama e a súa contorna, un dos tres parques rexionais da Comunidade de Madrid. A superficie da súa conca é de 1708 km² e nela atópase o Aulencia, que discorre integramente pola Comunidade de Madrid. Este é o seu principal afluente e fornece de augas ao encoro de Valmayor, o segundo de maior capacidade da rexión madrileña. Os restantes afluentes son arroios e regatos de curto percorrido.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16507
* WorldCat
* VIAF: 316734178
* BNE: XX457739
* GEC: 0031285
* GeoNames: 2516952
* OSM: 3615447

 |
O **Guadalmellato** é un río español de Andalucía que flúe pola provincia de Córdoba, afluente pola marxe dereita do Guadalquivir, no que desauga despois de 103 km de curso.

Percorrido
----------

O Guadalmellato nace ao noroeste da provincia de Córdoba, na Serra de Chimorra, un cordal transversal da Serra Morena, no concello de Villanueva de Córdoba, a uns 900 m.s.n.m. No seu curso alto é un río encaixado nas montañas setentrionais é recibe o nome de río **Cuzna**. Á altura da localidade de Adamuz, recibe xa o nome de Guadalmellato, xusto onde se ve encerrado no encoro do Guadalmellato, antes de entrar xa nos terreos ondulados do val do Guadalquivir, aquí aínda relativamente estreito, onde desauga nese río a uns 15 km, antes e ao leste, da cidade de Córdoba.

Ao longo do seu curso atravesa os concellos de Villanueva de Córdoba, Villaharta, Obejo e Adamuz.

Afluentes
---------

Os tributarios máis importantes do Guadalmellato son:

* Pola dereita: Guadalborba, con 61 km de lonxitude, é o máis importante.
* Pola esquerda: Gato e Matapuercas.

Conca
-----

A conca do Guadalmellato abrangue un total de 1.209 km².

Réxime
------

O Guadalmellato é un río de réxime pluvial, que sofre unha forte estiaxe nos meses cálidos, consonte a precipitación media anual na conca que é de 575 mm.

Explotación
-----------

O río é explotado para regadío mediante unha canle duns 55 km de lonxitude.

Á altura de Adamuz construíuse, xa en 1911, o encoro do Guadalmellato cunha capacidade de 154,5 hm³; este encoro surte de auga á cidade de Córdoba. Máis recente é o encoro de San Rafael con 157 hm³.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12399356
* GEC: 0031277

 |
O río Genil preto do seu nacemento.
O **río Genil** é un río do sur da Península Ibérica que discorre por Andalucía. É o segundo río máis longo da comunidade logo do río Guadalquivir, do que é afluente.

Xeografía
---------

O río Genil nace na provincia de Granada da unión do río Real e do Guarnón e desemboca no termo municipal de Palma del Río (Córdoba), pola marxe esquerda no Guadalquivir.

Máis concretamente, o río Genil ten a súa orixe na lagoa da Mosca, sita baixo a cara norte do Mulhacén, e alí onde nace coñéceselle co nome de río Valdecasillas. Este, á súa vez, recibe pola esquerda ao río Valdeinfierno, no lugar coñecido como Majada del Palo, e a partir desta confluencia pasa a chamarse río Real. Ao recibir este máis adiante ao río Guarnón, que descende desde o Corral del Veleta, é cando devandito río pasa xa a denominarse Genil e converterase no afluente máis importante do Guadalquivir.

Por todo iso, pode afirmarse non só que as augas do Genil proveñen dos cumes dos dous picos máis elevados de Serra Nevada, a saber, o Mulhacén (3.482 m.) e o Catavento (3.396 m.), separados entre eles por varios quilómetros, senón tamén que este gran río procede da unión dunha serie de pequenos ríos de montaña que, no seu conxunto e con diversos apelativos locais, conforman a súa cabeceira.

Os seus afluentes máis importantes por caudal e extensión son o río Cubillas con cabeceira nos mananciais de Deifontes, e o río Cacín, con cabeceira na Serra da Almijara. Outros afluentes do Genil son os ríos Beiro, Monachil, Aguas Blancas, Darro, Dílar e río Cabra.

O río Genil pasa polas cidades de Granada, Loja, Puente Genil e Écija, desembocando no Guadalquivir en Palma del Río. Contén dous grandes encoros, o de Iznájar e o de Cordobilla, ademais doutros menores na cabeceira da súa conca.

Conca
-----

A conca hidrográfica do Genil, dependente da conca hidrográfica do Guadalquivir, abarca 8.278 km², sendo case tan grande como a Comunidade de Madrid, e unha lonxitude de máis de 300 km, comprendendo parte das provincias de Granada, Xaén, Málaga, Sevilla e Córdoba.

Etimoloxía
----------

Etimoloxicamente, o seu nome deriva do termo latino *Singilis*, como unha cidade homónima, presenta o 'ili' claramente turdetano-sud-ibérico (Ilíberis, Ilurco, Ilipula) aínda que en posición final (como tagili-tíjola).

Os árabes o transcribieron como *Sinyil*, *Sannil* e *Sinnil*, este último nome (*Sen*=Mil, *Nil*=Nilo) poetizado en alusión aos numerosos afluentes que recibe de Serra Nevada e que, na súa confluencia coa Vega de Granada, nada tiña que envexar ao río Nilo. Posteriormente chamouse *Guad al-Xenil* para derivar á súa forma traducida actual, río Genil.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Genil*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17760
* WorldCat
* VIAF: 315526283
* GEC: 0029670
* GeoNames: 2517255
* LCCN: sh85053894
* OSM: 8461892

 |
As **propiedades químicas** son as propiedades dun material evidentes durante ou tras unha reacción química, é dicir, calquera cualidade que pode establecerse só cambiando a identidade química dunha substancia. As propiedades químicas non poden determinarse só pola observación ou tacto da substancia, e para investigalas hai que afectar á estrutura química interna desta. Cando unha substancia se somete a unha reacción química, as súas propiedades cambian de forma drástica, dando lugar a un cambio químico.

As propiedades químicas poden contrastarse coas propiedades físicas, que poden observarse sen modificar a estrutura química da substancia. As propiedades químicas utilízanse para a determinación de clasificacións químicas e son útiles para identificar substancias descoñecidas ou purificar outras substancias. A ciencia dos materiais habitualmente ten en consideración as propiedades quimicas dun material para determinar os seus usos.

Notas
-----

1. ↑  William L. Masterton, Cecile N. Hurley, "Chemistry: Principles and Reactions", 6th edition. Brooks/Cole Cengage Learning, 2009, p.13 (Google books)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Propiedades químicas***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q764285
* AAT: 300056185
* BNCF: 5947
* JSTOR: chemical-properties
* MAG: 20508140

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* NCIt: C17771
* UMLS: C0243178

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre química é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **Rollhockey Club Wimmis** é un club de hóckey a patíns da cidade de Wimmis (Suíza). Foi fundado o 27 de setembro de 1975 e actualmente compite na LNA.

No ano 2000 o club acolleu o Campionato de Europa.

Historia
--------

O club foi fundado en 1975 por dous xogadores de hóckey que se atopaban na procura dunha formación axeitada para xogar en verán. No ínterim, un grupo de entusiastas da rexión e ben coñecidos en Wimmis fixeron medrar ao club. O club tivo un lugar provisional nas instalacións da escola de primaria.

O punto culminante dos 30 anos de historia do foron sen dúbida a organización da 44ª edición do Campionato de Europa, do 4 ao 10 de xuño do 2000 na sala do hóckey a patíns do Rollhockeyhalle Herrenmatte Portugal, España, Italia, Francia, Alemaña, Inglaterra, Holanda e, por suposto, o equipo nacional suízo xogaron durante unha semana polo título, que finalmente acadaría España tras gañar na final a Portugal.

Palmarés
--------

* **1 Liga suíza LNA**: 2007.
* **3 Copas suízas**: 1988, 1996 e 2005.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Sitio oficial do club *(en alemán)*
Maiúscula e minúscula da letra san.
A letra **san** (trazada Ϻ ; a minúscula ϻ é de nova creación, pois os antigos textos gregos estaban escritos en maiúsculas) é unha antiga letra do alfabeto grego. Non hai que confundila con *mi*, outra letra grega.

Nome dunha antiga letra do alfabeto grego, non pertencente ao alfabeto clásico, que tiña o valor fonético de /s/, en concorrencia coa forma do sigma. Provén da letra do alfabeto fenicio *şādē*.

Probablemente a súa orixe estea nunha letra fenicia, chamada *ṣādē*, e nas primeiras versións do alfabeto situábase entre *pi* (Π en maiúscula) e *qoppa* (Ϙ en maiúscula). Non obstante, se os gregos adoptaron a letra, o son para o que estaba destinado, *ṣ* (un /s/ enfático), non lles era útil; en grego antigo, debía representar probablemente un son próximo a /s/.

Pode ser que *san* inspirase a letra *sigma* (Σ), que a foi substituíndo nos textos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* 

### Outros artigos

* Alfabeto grego
* Historia do alfabeto grego
* Letras suplementarias do alfabeto grego

| * v
* c
* e
Alfabeto grego |
| --- |
| letras | Alfa - Beta - Gamma - Delta - Epsilon - Dseta - Eta - Theta - Iota - Kappa - Lambda - Mi - Ni - Xi - Ómicron - Pi - Rho - Sigma - Tau - Ípsilon - Fi - Khi - Psi - Omega |
| letras suplementarias | Digamma - Stigma - Heta - San - Qoppa - Sampi - Sho |
Samurai.
Os **samurais** servían como soldados da aristocracia do Xapón entre 1100 e 1867. Coa era Meixi os samurais chegaron ao seu final. A súa principal característica era a gran disciplina, lealdade e mais súa grande habilidade coa catana.

Características
---------------

Un termo máis apropiado para Samurai (侍, さむらい) é bushi (武士) (literalmente "guerreiro ou home de armas") que era usado durante o período Edo. Porén, o termo "Samurai" refírese normalmente á nobreza guerreira e non por exemplo á infantaría alistada. Un samurai sen ligazóns a un clan ou daimyō era chamado Rōnin (literalmente "home-oa"). Rōnin son tamén samurais que largaron a súa honra ou aqueles que non cumpriron co seppuku, que significa dividir a barriga, de modo a repór a honra do seu clan ou familia. Samurais ao servizo do han eran chamados "hanshi".

Era esperado dos Samurai que non fosen analfabetos senón cultos ata un nivel básico, e ao longo do tempo, durante a era Tokugawa (tamén chamada de período Edo), perderon gradualmente a súa función militar.

Polo fin da era Tokugawa, os samurai eran burócratas aristocráticos ao servizo dos daimyo, coas súas espadas servindo para fins cerimoniais. Coas reformas da era Meixi, nos finais do século XIX, a clase dos samurai foi abolida e foi establecido un exército nacional ao estilo occidental. O ríxido código samurai, chamado bushido, aínda sobrevive, porén, na actual sociedade xaponesa, tal como moitos outros aspectos do seu modo de vida.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *samurai*.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Samurai*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q38142
* BNCF: 18743
* BNF: 119716277
* BRE: 3531474
* EBID: ID
* GND: 4130726-4
* JSTOR: samurai
* LCCN: sh85117066
* NDL: 00561088
* NKC: ph125416

 |
**Ricardo de Évreux**, nado contra 1011 e finado o 13 de decembro de 1067, foi un nobre normando que foi o primeiro conde de Évreux, onde gobernou desde 1037 a 1067, durante o reinado de Guillerme o Conquistador, duque de Normandía.

Traxectoria
-----------

Ricardo era fillo de Roberto de Évreux, chamado *o Danés*, arcebispo de Rouen, e de Herleva de Rouen.

Aparece na bibliografía en 1026, despois que seu pai lle doara o dominio de Douvrend, separado impropiamente dos bens da arquidiocese de Rouen.

O duque de Normandia Roberto I de Normandía morrera pouco antes, e a súa desaparición provocou unha polémica neste ducado a causa da súa sucesión, xa que algúns señores rexeitaron recoñcer a Guillerme o Bastardo (máis tarde *o Conquistador*), fillo ilexítimo do duque Robrto e da súa concubina Arlette de Falaise como duque.

En 1040, Raúl de Gacé, irmán de Ricardo, foi o instigador da morte de seu primo, Xilberto de Brionne, titor do xove duque, e tomou o seu lugar como titor. Os dous irmáns aproveitaron a súa posición dominante co duque para incrementar os seus bens, desfacerse da casa Tosny e repartir os despoxos dos seus inimigos vencidos. Ricardo casou coa viúva de Roxerio I de Tosny.

Cando o duque Guillerme asumiu os destinos do ducado, Ricardo, que parecía ter un papel modesto nas lotias polo poder, conservou os favores do duque. Fundou a continuación a abadía de San Salvador de Évreux, e foi presentado á asemblea de baróns normandos que decidiron a conquista de Inglaterra. 

Xa moi maior, non participou na expedición para a conquista, pero financiou unha parte, e enviou oitenta navíos, así como ao seu fillo Guillerme, que participou na batalla de Hastings.

Ricardo morreu o 13 de decembro de 1067 e foi enterrado na Abadía de Saint-Wandrille de Fontenelle.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Novo título** | **Conde de Évreux**1037 - 1067 | Sucesor:**Guillerme de Évreux** |

Notas
-----

1. ↑  Algúns autores afirman que o primerio conde foi seu pai, pero o prmeiro que se menciona con este título foi el.
2. 1 2  Orderico Vital (*Ordericus Vitalis*): *Historia Ecclesiastica*, Vol. II, Liber III, Cap. I, páx. 10.
3. ↑  Herleva de Rouen en Geneanet.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1770485
* WikiTree: Evreux-32

 |
Monólito na súa memoria no cemiterio vello de Mondoñedo
**Siervo González Rivas**, nado en Mondoñedo en 1886 e finado no mesmo concello o 11 de xaneiro de 1938, foi un sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Funcionario municipal do concello de Mondoñedo, era recadador de arbitrios. Na Segunda República Española foi dirixente do Sindicato Único de Profesiones Varias de Mondoñedo (CNT) e elixido presidente da Comisión Inspectora da Oficina Local de Colocación Obrera en 1934. 

Nas eleccións de 1933 presentouse como candidato pola Unión Socialista Galega pola provincia de Lugo. Foi dirixente do Partido Sindicalista en 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi sometido a depuración e expulsado do seu posto. 

Foi asasinado en Mondoñedo o 11 de xaneiro de 1938, xunto con Graciano Paz Amieiro e Manuel Rodríguez Núñez. Os seus cadáveres apareceron na Travesa dos Remedios.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Mondoñedo 1934" in *Mondoñedo*
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* 

* Siervo González Rivas na páxina web *Nomes e Voces*.
Logo da franquía *Silent Hill* dende 2022.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Silent Hill*** (en xaponés: サイレントヒル, Hepburn: *Sairento Hiru*?) é unha franquía de terror centrada nunha serie de videoxogos de terror psicolóxico e supervivencia creados por Keiichiro Toyama e distribuídos por Konami. Os primeiros catro videoxogos da serie, *Silent Hill*, *Silent Hill 2*, *Silent Hill 3* e *Silent Hill 4: The Room*, 
foron desenvolvidos por un grupo interno chamado Team Silent, un persoal de desenvolvemento dentro da antiga subsidiaria de Konami Konami Computer Entertainment Tokyo. 

Os seguintes seis xogos *Origins*, *Homecoming*, *Shattered Memories*, *Downpour*, *Book of Memories* e *P.T.* (un teaser xogable de *Silent Hills*), foron desenvolvidos por outros equipos, na súa maioría occidentais. A franquía *Silent Hill* ampliouse para incluír varias pezas impresas, dúas longametraxes e videoxogos spin-off. No ano 2013, a serie de xogos vendera máis de 8,4 millóns de copias en todo o mundo.

*Silent Hill* está ambientada na cidade ficticia estadounidense e homónima da serie. A serie está moi influenciada polo xénero literario do terror psicolóxico, sendo os seus personaxes xogadores principalmente "homes ordinarios".

Notas
-----

1. ↑  "映画『サイレントヒル：リベレーション3D』山岡晃氏に聞く――好きな音楽は『サイレントヒル』の音楽です".
2. ↑  Fahs, Travis (30 de outubro de 2009). "IGN Presents the History of Survival Horror". *IGN*. IGN Entertainment, Inc. p. 5. Arquivado dende o orixinal o 29 de xuño de 2010. Consultado o 9 de xuño de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q236821
* BNF: 16579996t
* GiantBomb: 3025-356
* MusicBrainz: ID

 |
***A Bela Dormente***, Op 66 (en ruso: *Спящая красавица*, *"Spiashchaia krasavitsa"*) é un ballet en 3 actos mais un prólogo con música de Petr Ilich Chaikovskii.

Argumento
---------

A historia desenvólvese en Europa durante o Barroco.

**Prólogo**

O rei Florestán XXIV e maila raíña convidaron as fadas ao bateo da súa filla, a princesa Aurora. A celebración é interrompida pola chegada de Carabosse, a Fada Malvada. Furiosa por non ser convidada, profire un meigallo contra ela: en cumprindo dezaseis ano picará o dedo co fuso dunha roca e morrerá. A Fada das Lilas, que aínda non entregara o seu don, promete que Aurora non morrerá, senón que se sumirá nun sono profundo, do que espertará polo beixo dun príncipe.

**Acto primeiro**

É o décimo sexto aniversario da princesa Aurora e catro príncipes chegados de terras alongadas a pretenden. Descóbrese a tres mulleres con agullas de tecer, cando todas as agullas e alfinetes foran prohibidos, polo que o rei Florestán condénaas á morte. A raíña implora piedade, xa que é o aniversario da princesa, e o rei transixe. Unha vella entrega a Aurora un fuso, co que pica o dedo e perde o acordo. Tirado o disfrace, a vella revélase como Carabosse e despois de lembrar a todos o seu feitizo, retírase. A Fada das Lilas lanza un esconxuro que some no sono a todo o mundo e provoca que medre un bosque mesto ao redor do palacio.

**Acto segundo**

Andados cen anos, o príncipe Florimund está a cazar no bosque con membros da súa corte. O grupo albisca un cervo e vaille atrás, deixando o príncipe taciturno e a cismar cun amor ideal. Aparece a Fada das Lilas e amósalle a imaxe da princesa nunha visión. Florimund implora que o leve onda ela. Fóra das portas do palacio atópanse con Carabosse, mais a Fada das Lilas escorréntaa. Ao final, o príncipe Florimund esperta a princesa Aurora cun bico: rompe o feitizo, Carabosse é derrotada e todos acordan de volta á vida.

**Acto terceiro**

No salón do palacio celébrase a voda da princesa Aurora co príncipe Florimund, á que acoden diversos personaxes que bailan para eles: o Gato con Botas coa Gata Branca, a princesa Florine co Paxaro Azul, Carapuchiña co Lobo e Cincenta co príncipe. A Fada das Lilas beice o casamento.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Ballet*** |


| * v
* c
* e
Ballets de Petr Ilich Chaikovskii |
| --- |
| *Lebedinoe ozero* (*O lago dos cisnes*, 1876) • *Spiashchaia krasavitsa* (*A bela dormente*, 1889) • *Shchelkunchik* (*O quebranoces*, 1892) | Petr Ilich Chaikovskii |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q838051
* WorldCat
* VIAF: 177018667
* AllMusic: mc0002372905
* BNF: 139102090
* EBID: ID
* GND: 300033966
* IMSLP: ID
* LCCN: n79129182
* MusicBrainz: ID

 |
***Taking Tiger Mountain (By Strategy)*** é o segundo álbum en solitario do músico inglés Brian Eno, publicado en novembro de 1974 a través do selo Island Records. A diferenza do seu anterior traballo *Here Come the Warm Jets*, Eno usou unha banda nuclear de cinco instrumentistas (teclados, guitarras, baixo, batería epercusión) e menos músicos convidados. Tamén participou o guitarrista Phil Manzanera, que tocara con Eno en Roxy Music. Para axudar a guiar a produción do álbum, Eno e Peter Schmidt desenvolveron tarxetas de instrucións chamadas Oblique Strategies para usar a través do proceso creativo.

*Taking Tiger Mountain (By Strategy)* é unha especie de álbum conceptual con temas que van dende a espionaxe ata a Revolución Comunista Chinesa. A música do traballo ten un son alegre e animado pero con letras escuras. O álbum non entrou nas listas estadounidenses e británicas, pero tivo unha gran cobertura da prensa musical. Foi reeditado nunha versión remasterizada no ano 2004 por Virgin Records.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Brian Eno, agás onde se indique. 

| Cara A |
| --- |
| N.º | Título | Escritor(es) | Duración |
| 1. | "Burning Airlines Give You So Much More"   |   | 3:18 |
| 2. | "Back in Judy's Jungle"   |   | 5:16 |
| 3. | "The Fat Lady of Limbourg"   |   | 5:03 |
| 4. | "Mother Whale Eyeless"   |   | 5:45 |
| 5. | "The Great Pretender"   |   | 5:11 |

| Cara B |
| --- |
| N.º | Título | Escritor(es) | Duración |
| 1. | "Third Uncle"   | Eno; arranxada por Brian Turrington | 4:48 |
| 2. | "Put a Straw Under Baby"   |   | 3:25 |
| 3. | "The True Wheel"   | Eno, Phil Manzanera | 5:11 |
| 4. | "China My China"   |   | 4:44 |
| 5. | "Taking Tiger Mountain"   |   | 5:32 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2473691
* AllMusic: mw0000193719
* Discogs: 6168
* MusicBrainz: ID

 |