recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| *Keteleeria* |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| División: | Pinophyta |
| Clase: | Pinopsida |
| Orde: | Pinales |
| Familia: | Pinaceae |
| Xénero: | ***Keteleeria***Carrière |

 |
| Especies |
| *Keteleeria davidiana*
*Keteleeria evelyniana*
*Keteleeria fortunei* |

***Keteleeria*** é un xénero con tres especies de coníferas pertencentes á familia Pinaceae, relacionado co xénero *Nothotsuga* e *Pseudolarix*. Distínguese de *Nothotsuga* por ter os conos máis grandes, e de *Pseudolarix* polas súas follas perennes e que os conos non se desintegran rapidamente ao maduraren. Os tres xéneros teñen os conos masculinos desenvolvéndose en umbelas e da súa habilidade, rara nas coníferas de reproducirse por vástagos.

O xénero atópase no sur da China (dende Shaanxi sur a Guangdong e Yunnan), Taiwán, Hainan, norte de Laos e Vietnam.

Son árbores perennes que acadan os 35 metros de altura. As follas son como agullas de 1.5–7 cm de lonxitude e 2–4 mm de largo. As piñas son erectas de 6–22 cm de lonxitude e madurecen en 6-8 meses logo da polinización, o tamaño das piñas é moi variábel nas tres especies.

O xénero foi nomeado en honra de J.B. Keteleer (1813-1903), un coidador francés.

Especies
--------

* *Keteleeria davidiana*
* *Keteleeria evelyniana*
* *Keteleeria fortunei*

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***[[Wikispecies:[Keteleeria|Keteleeria]]*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Keteleeria Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Arboretum de Villardebelle - photos of cones
* Gymnosperm Database
* Flora of China

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q132109
* BRE: 2062112
* EBID: ID
* MAG: 2778905008

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 34206
* EPPO: 1KETG
* FoC: 117075
* GBIF: 2685699
* iNaturalist: 129804
* IPNI: 11663-1
* IRMNG: 1011810
* ITIS: 822529
* NCBI: 3323
* POWO: ID
* Tela Botanica: 101511
* Tropicos: 40035310
* PLANTS: KETEL

 |
**José Otero González** nado en Redondela o 1 de abril de 1899 e finado no mesmo concello o 18 de febreiro de 1968, foi un industrial conserveiro galego.

Traxectoria
-----------

Herdou do seu pai, José Otero Bilbao finado en setembro de 1921, unha modesta industria conserveira en Vilavella. A finais da década dos vinte despregou a súa actividde na enseada de San Simón, sendo propulsor da captura de mariscos, especialmente ameixa e berberechos. Na década dos trinta adquiriu o antigo Merendeiro da praia de Cesantes e trasladou alí a planta industrial, reestruturando o edificio e construíndo un pequeno peirao. Dedicouse á elaboración de longueirón e navalla ao natural; sardiñas, bonito e palometa en aceite ou escabeche; destacando no mexillón escabechado. Alugou e despois mercou o edificio da Regasenda da familia Tapias. Ampliou actividades e mercou unha fábrica de salazón na praia de San Francisco (Louro, Muros). Púxolle como nome a empresa JOB, as iniciais do nome do seu pai, e os seus envases levaban a figura da Coca redondelana e os viadutos de Monforte e Santiago. En 1942 mercou o Convento de Vilavella, no que servira como mandadeira a súa avoa parterna, invertendo nel moito diñeiro co propósito de que pasase novamente á Orde Justiniana, da que era agregado espiritual, para que establecese un colexio para Redondela.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* González Cardama, Amado (20-2-1988). "José Otero González, un pionero de la industria redondelana". *La Voz de Galicia, Vigo*: 28.

### Ligazóns externas

* Conservas JOB (Rodríguez & Pascual)
O **microgramo** é unha unidade de masa do Sistema Internacional de Unidades que equivale á milmillonésima parte dun quilogramo (10-9 kg) ou á millonésima parte dun gramo (10-6 g); o seu símbolo é **µg**.

Algunhas organizacións, como Joint Commission, propoñen a utilización da abreviatura **mcg** polo risco de confusión da letra grega µ cunha m do que resultaría unha dose mil veces maior. Esta unidade de medida tamén era chamada *gamma* (símbolo: γ), nome e símbolo actualmente obsoletos, como sinónimos de microgramo.

O microgramo emprégase nas análises químicas cuantitativos para expresar a pequenísima cantidade de compoñentes que ten unha mostra. O aparello encargado de medir os microgramos é unha balanza analítica deseñada para iso, e igualmente dependendo do tipo de mostra, utilízase un equipo espectrofotómetro.

O microgramo nunca debe denominarse como **micra**. No argot da drogodependencia unha micra equivale a un decigramo (décima parte de 1 g), que é cen mil veces maior que o microgramo.

Notas
-----

1. ↑  "New Joint Commission "do not use" list: abbreviations, acronyms, and symbols". AAPM&R. Arquivado dende o orixinal o 07 de outubro de 2006. Consultado o 3 de xaneiro de 2009.
2. ↑  Vivir das xiringas (El País, 9 de novembro de 1997)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1645498
* GEC: 0123528
* MAG: 51296783

 |
**José Negre i Oliveras**, nado en Lludient (Comunidade Valenciana) o 13 de maio de 1875 e finado en Argelès-sur-Mer (Pireneos Orientais) o 24 de decembro de 1939, foi un anarquista valenciano.

Traxectoria
-----------

Era tipógrafo, e foi o último Secretario Xeral do sindicato catalán Solidaridad Obrera. Foi un dos organizadores do Congreso de Constitución da Confederación Nacional do Traballo que tivo lugar en Barcelona en 1910, sendo elixido o primeiro Secretario Xeral, ocupando o cargo ata 1911.

Volveu ser elixido ocupando a secretaría xeral de novo ata 1914, aínda que entre 1911 e 1914 o sindicato estivo na clandestinidade, de xeito que non se pode asegurar que efectivamente ocupase o cargo entre os anos 1913 e 1914.

Colaborou en diferentes publicacións entre 1910 e 1920. Retomou a súa actividade militante en 1936, e posteriormente estivo no campo de concentración de Argelés. Suponse que morreu alí o 5 de febreiro de 1939, ou ao mes seguinte. Outras versións din que morreu no campo de concentración de Saint Cyprien.

Escribiu *¿Qué es el sindicalismo?* (1917), *Recuerdos de un viejo militante* (1936) e *¿Qué es el colectivismo anarquista?* (1938),

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**-  El mesmo** | **Secretario Xeral da CNT**1910 - 1911  1911 - 1914 | Sucesor:**El mesmo  Manuel Andreu** |

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Íñiguez, M.: *Enciclopedia histórica del anarquismo español* (tomo 2); Vitoria, 2008. ISBN 978-84-612-4049-9

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9014622
* WorldCat
* VIAF: 304174922
* CANTIC: a1069044x
* DBE: jose-negre
* GEC: 0045703
* ISNI: 0000 0004 0979 2083
* SUDOC: 180738429

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Lémure (homónimos).
Na mitoloxía romana, os ***lemures*** (lémures, en galego) ou ***larvae*** (larvas, en galego) eran os espectros ou espíritos da morte. Eran a versión maligna dos *lares*, ou deuses protectores da casa.

Algúns autores romanos aplicaban o nome de lémures para todos os espíritos da morte, e dividíanos en dúas clases: os *lares*, ou almas benevolentes da familia, que protexen a *domus* ou casa, e as *larvae*, ou inquietas e horribles almas de homes malvados. Pero a idea máis común era que os lémures e as larvas eran o mesmo. Dicíase que vagaban pola noite e que atormentaban e asustaban aos vivos.

Os días 9, 11 e 13 de maio, celebrábase a *Lemuralia* ou *Lemuria*, a festa dos lémures, na que se lles ofrecían fabas negras coa esperanza de facelas propicias; usábanse tamén ruídos fortes para escorrentalas.

Os lemuriformes (primates de Madagascar) foron chamados *lemures* polo naturalista Linneo polos seus grandes ollos, os seus hábitos nocturnos e polos sons tremendos que fan pola noite. Algunhas especies de lémures foron identificadas polas súas chamadas incluso antes de que fosen vistos individuos concretos. Linneo acuñou tamén o uso moderno da palabra *larva* para denotar o estadio de eiruga no ciclo vital dos insectos.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *lémure*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *lar*.
3. ↑  Non confundir con Lemuria, suposto continente mitolóxico que actualmente se utiliza en teosofía para designar un vastísimo continente que, segundo a Doutrina Secreta do Oriente, precedeu á Atlántida.
**José Mouriño Estévez**, nado en Sabuz (Anfeoz, Cartelle) o 28 de decembro de 1866 e finado en Bogotá o 29 de xullo de 1928, foi un frade historiador galego, tamén coñecido polo pseudónimo de **Marqués de Sabuz**.

Traxectoria
-----------

*La literatura medioeval en Galicia*.
En 1881 ingresou no colexio dos agostiños de Valladolid, tomando o hábito en 1882. Estudou en Burgos e no Escorial, adicándose ao ensino dende 1883. Foi destinado ás Filipinas en 1890 e a Colombia en 1896.

Obra
----

Como redactor da revista agostiña *España y América* publicou máis de 160 artigos sobre literatura galega, segundo Couceiro Freijomil non sempre acertados.

Algúns dos seus traballos están recollidos en *La literatura medioeval en Galicia*, con prólogo de Bruno Ibeas, editado en Madrid pola Compañía ibero-americana de publicaciones no ano 1929.

Notas
-----

1. ↑  Couceiro Freijomil, A. (1952). "Mouriño Estévez, José". *Diccionario bio-bibliográfico de escritores* (en castelán) **II**. Santiago de Compostela: Bibliófilos Gallegos. p. 459.
2. ↑  "Libros y revistas". *La Vanguardia* (en castelán). 12 de xullo de 1929.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gran Enciclopedia Galega, *Mouriño Estévez, José*.
* Enciclopedia Galega Universal, *Mouriño Estévez, Xosé*

### Outros artigos

* Lista de pseudónimos e sobrenomes galegos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12391129
* WorldCat
* VIAF: 310536150
* BNE: XX1550037

 |
Logo do NCBI.

O **National Center for Biotechnology Information** (**NCBI**), en galego **Centro Nacional para a Información Biotecnolóxica**, forma parte da Biblioteca Nacional de Medicina dos Estados Unidos (National Library of Medicine), unha rama dos Institutos Nacionais de Saúde (National Institutes of Health ou NIH). Está localizado en Bethesda, Maryland e foi fundado o 4 de novembro de 1988 coa misión de ser unha importante fonte de información de bioloxía molecular.

Bases de datos
--------------

O NCBI almacena e constantemente actualiza a información referente a secuencias xenómicas en GenBank, un índice de artigos científicos referentes a biomedicina, biotecnoloxía, bioquímica, xenética e xenómica en PubMed, unha recompilación de enfermidades xenéticas humanas en OMIM, ademais doutros datos biotecnolóxicos de relevancia en diversas bases de datos.

Todas as bases de datos do NCBI están dispoñíbeis en liña de maneira gratuíta, e son accesíbeis usando o buscador **Entrez**..

O NCBI ofrece ademais algunhas ferramentas bioinformáticas para a análise de secuencias de ADN, ARN e proteínas, sendo BLAST unha das máis usadas.

NCBI alberga xenoma secuenciado en GenBank, e un índice dos artigos biomédicos de investigación en PubMed Central e PubMed, así como outra información relevante para a biotecnoloxía. Todas estas bases de datos son accesíbeis en liña co motor de busca de Entrez.

O NCBI está dirixido por David Lipman, un dos autores orixinais do programa de aliñaación de secuencias BLAST e unha figura moie respectada en bioinformática. Tamén dirixe un programa de investigación intramuros, incluíndo grupos dirixidos por Stephen Altschul (outro coautor de BLAST), David Landsman e Eugene Koonin (autor prolífico sobre xenómica comparada).

GenBank
-------

O NCBI ten a responsabilidade de facer accesíbel a base de datos de secuencias de ADN de GenBank desde 1992. GenBank coordínase con laboratorios individuais e outras bases de datos de secuencias tales como as do *European Molecular Biology Laboratory* (EMBL) e a Base de Datos de ADN do Xapón (DDBJ).

Desde 1992, NCBI creceu para proporcionar outras bases de datos ademais de GenBank. NCBI proporciona Herdanza Mendeliana no Home en liña, a Molecular Modeling Database (estruturas 3D de proteínas), dbSNP (unha base de datos de polimorfismos de nucleótidos simples, a *Unique Human Gene Sequence Collection*, un mapa de xenes do xenoma humano, un buscador taxonómico, e tamén se coordina co *National Cancer Institute* para proporcionar o *Cancer Genome Anatomy Project*.

### En taxonomía

O NCBI asigna un identificador único (número de identificación da taxonomía) a cada especie.

Notas
-----

1. ↑  Entre

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* NIH
* RefSeq
* GenBank
* PubMed
* OMIM

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do NCBI

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q82494
* WorldCat
* VIAF: 149881801
* CANTIC: a11220090
* GND: 10052802-8
* GRID: grid.419234.9
* ISNI: 0000 0001 2183 2509
* LCCN: n88284854
* NKC: kn20080701015
* ResearchGate: National\_Center\_for\_Biotechnology\_Information

 |
**Manuel Belón Gómez**, nado en San Román de Cervantes o 31 de agosto de 1931 e finado en Lugo o 20 de maio de 2021, foi o alcalde de Cervantes durante catro décadas.

Traxectoria
-----------

Era carteiro en Cervantes e foi designado en 1963 como alcalde de Cervantes polo gobernador civil Eduardo del Río a partir dunha terna de candidatos. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura da UCD á alcaldía de Cervantes e foi elixido alcalde. Nas municipais de 1983 perdeu a alcaldía ao votaren os representantes populares polo candidato socialista, Gonzalo Álvarez. Nas municipais de 1987 presentouse pola Coalición Progresista Galega e foi elixido alcalde grazas a un pacto de goberno. Nas municipais de 1991 encabezou a candidatura da CNG e volveu ser elixido alcalde co apoio do PSdeG-PSOE. 

A partir das eleccións municipais de 1995 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE, logrando sempre maioría absoluta e continuando como alcalde ata 2007, cando decidiu non volver presentarse.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Cervantes** 1963 - 1983 | Sucesor:**Gonzalo ­Álvarez Amigo** |
| Predecesor:**Gonzalo ­Álvarez Amigo** |  **Alcalde de Cervantes** 1987 - 2007 | Sucesor:**Benigno Gómez Tadín** |

Notas
-----

1. 1 2  Varela, Suso (21 de maio de 2021). "Fallece el histórico alcalde de Cervantes, Manuel Belón Gómez". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 8 de abril de 2022.
2. ↑  "Manuel Belón no optará a repetir al frente del Concello de Cervantes". Arquivado dende o orixinal o 11 de marzo de 2016. Consultado o 29 de novembro de 2011.
3. ↑  Arnáiz, Ángel (25 de marzo de 2007). "El alcalde de Cervantes se va tras cuarenta años de mandato". *elcorreogallego.es* (en castelán). Archived from the original on 12 de setembro de 2019. Consultado o 8 de abril de 2022.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Cervantes
**Justice** (escrito como **Jus†ice**) é un dúo francés de música electrónica formado por Gaspard Augé e Xavier de Rosnay. É un dos grupos máis exitosos de Ed Banger Records, e están representados polo propio director do selo, Pedro Winter. Justice é coñecido por incorporar unha forte influencia do rock e do indie na súa música e na súa estética.

Seu álbum de estrea, *†*, foi publicado en xuño do 2007 coa aclamación da crítica. O disco foi nomeado ao Grammy ao mellor álbum de electrónica/dance. Foi número 16 na lista dos 50 mellores álbums do ano para Pitchfork Media e número 18 na dos 25 mellores discos de 2007 para a revista *Blender*. Foi nomeado tamén ao Shortlist Prize dese ano. A súa remestura do tema de MGMT "Electric Feel" gañou o Grammy á mellor remestura non clásical en 2009.

En setembro do 2009 anunciouse que Justice pasaría a formar parte de Elektra Records. O grupo comezou a traballar no seu segundo álbum a mediados do 2010. O primeiro sinxelo, "Civilization", editouse o 28 de marzo de 2011 e o disco, *Audio, Video, Disco*, publicaríase o 24 de outubro dese ano.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *†* | 2007 | Ed Banger, Because, Vice |
| *Audio, Video, Disco* | 2011 | Ed Banger, Because, Elektra |
| *Woman* | 2016 | Ed Banger, Because |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* MySpace da banda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q329178
* WorldCat
* VIAF: 140621142
* AllMusic: mn0000648106
* Discogs: 52758
* GND: 16044554-1
* IMDb: nm2194092
* ISNI: 0000 0001 1536 9837
* LCCN: n80089882
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0102244
* Songkick: 301499

 |
A piragüista Teresa Portela acadou a medalla de prata en Toquio 2020.
Unha **medalla de prata** é unha medalla que se outorga ao subcampión de diversas competicións, como por exemplo os Xogos Olímpicos, nos Campionatos Mundiais de Atletismo ou nos Campionatos Europeos de Atletismo, entre outros.

Nestes Xogos, os que acaban en primeiro e terceiro lugar reciben, respectivamente, a medalla de ouro e a medalla de bronce. 

Porén, nos primeiros Xogos Olímpicos modernos o subcampión recibía a medalla de bronce e o campión a de prata.

Noutras institucións
--------------------

Outras institucións, como, por exemplo, a Xunta de Galicia, outorga medallas nesta categoría, como na Medalla de Galicia.

Notas
-----

1. ↑  Lydia Valentín recibe a medalla de prata dos Xogos de Pequín Video da CRTVG.
2. ↑  "Símbolos olímpicos: Bandera olímpica, llama olímpica y medallas.". fuerzaycontrol.com. Consultado o 24 de agosto de 2018.
3. ↑  Pierre Lagrue (2013): *Le Siècle olympique. Les Jeux et l'Histoire (Athènes, 1896-Londres, 2012)*. Paris: Encyclopaedia Universalis. ISBN 978-2-8522-9117-1. Consultado o 24 de agosto de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Medalla de prata***  |

### Outros artigos

* Xogos Olímpicos
* Medalla
* Medalla de ouro
* Medalla de bronce
* Medalla de Galicia

### Ligazóns externas

* Sitio Oficial do Comité Olímpico Internacional coas distintas medallas na historia *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q847956
* EBID: ID

 |
*Este artigo trata sobre os ligandos de coordinación en química inorgánica. Para os ligandos en bioquímica ver ligando.*
Complexo do cobalto con cinco ligandos ([HCo(CO)4).
En química de coordinación, un **ligando** é un ión ou molécula (grupo funcional) que se une a un átomo dun metal central para formar un complexo de coordinación. O enlace entre metal e ligando implica xeralmente a doazón formal dun ou máis dos pares electrónicos do ligando. A natureza do enlace entre metal e ligando pode variar desde covalente a iónico. Ademais, a orde de enlace metal-ligando pode variar de 1 a 3. Os ligandos son considerados como se fosen bases de Lewis, aínda que se coñecen raros casos que implican un "ligando" que se consideraría ácido de Lewis.

Os metais e metaloides únense aos ligandos en virtualmente todas as circunstancias, aínda que no baleiro poden xerarse ións metálicos "espidos" gasosos. Os ligandos dun complexo determinan a reactividade do átomo central, incluíndo as taxas de substitución do ligando, a reactividade dos propios ligandos, e redox. A selección de ligandos é unha consideración fundamental en moitas áreas prácticas, como a química bioinorgánica e química medicinal, catálise homoxénea, e química ambiental.

Os ligandos clasifícanse de moitas formas: carga, tamaño, identidade do átomo(s) de coordinación, e o número de electróns doados polo metal. O tamaño dun ligando indícase polo seu ángulo cónico (ángulo de Tolman).

Os ligandos simples, como a auga ou o anión cloruro, só forman un enlace co átomo central e por iso se chaman monodentados. Algúns ligandos poden formar múltiples enlaces de coordinación, e denomínanse bidentados, tridentados etc. O EDTA é hexadentado, o cal lle dá unha grande estabilidade aos seus complexos.

O proceso de enlace ao ión metálico por máis dunha posición de coordinación por ligando chámase quelación. Os compostos que forman complexos desta forma chámanse axentes quelantes ou quelatos, e, xeralmente, teñen moita maior tendencia a formar complexos que os seus homólogos monocoordinantes. Un destes axentes quelantes, de importancia industrial, é o EDTA.

Notas
-----

1. ↑  Dicionario Digalego ligando Arquivado 25 de novembro de 2018 en Wayback Machine.
2. ↑  "Ligand - Definition and more from the Free Merriam-Webster Dictionary". *Merriam Webster*. Consultado o 23 April 2011.
3. ↑  Cotton, Frank Albert; Geoffrey Wilkinson, Carlos A. Murillo (1999). *Advanced Inorganic Chemistry*. Wiley-Interscience. pp. 1355. ISBN 978-0471199571.
4. ↑  Miessler, Gary L.; Paul J. Fischer, Donald Arthur Tarr (2013). *Inorganic Chemistry*. Prentice Hall. p. 696. ISBN 978-0321811059.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193161
* BNCF: 60183
* BNF: 12242453s
* BRE: 2173389
* EBID: ID
* GEC: 0093843
* JSTOR: ligands
* LCCN: sh85076868
* MAG: 85551212
* PSH: 5493

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D008024
* MeSH: D27.720.470.480

 |
Coordenadas: 50°5′16″N 14°25′16″L﻿ / ﻿50.08778, -14.42111

Monumento a Jan Hus.
O **Monumento a Jan Hus** (en checo: *Pomník mistra Jana Husa*) atópase no centro da praza da Cidade Vella de Praga. A colocación da primeira pedra tivo lugar en 1903 e foi inaugurado, aínda que non oficialmente, o 6 de xullo de 1915 con ocasión do quinto centenario da morte na fogueira do reformador.

Hus mira de pé a igrexa da nosa Señora de Týn, principal templo husita entre 1419 e 1421. Rodéano, por unha banda, guerreiros husitas e, polo outro, unha serie de figuras que representan ó pobo checo obrigado a abandonar o país en 1620 trala derrota dos protestantes na batalla da Montaña Branca.

As inscricións, tomadas algunhas de textos do propio Hus, foron engadidas trala fundación en 1918 da República de Checoslovaquia.

Antecedentes
------------

«Por amor á patria e a nación».
En 1892, convocouse un concurso para a realización dun primeiro monumento a Jan Hus en Praga. O proxecto gañador, obra do escultor checo Vilém Amort, nunca chegou a realizarse.

Notas
-----

1. ↑  Monumento a Jan Hus
2. ↑  Monumento a Jan Hus en la Plaza de la Ciudad Vieja

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Monumento a Jan Hus***  |

### Bibliografía

* Sharon L. Wolchick, "Czechoslovakia," in *Eastern Europe: Politics, Culture, and Society since 1939*, ed. Sabrina P. Ramet (Bloomington: Indiana University Press, 1998).
* *Constructing Nationalities in East Central Europe*, eds. Pieter M. Judson and Marsha L. Rozenblit (Nova York: Berghahn Books, 2005).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3499497
* LCCN: sh2009001106
* NKC: ph473681

 |
**Los Cafres** foi unha banda de punk rock galega formada no ano 1984 procedente de Teis, Vigo.

Traxectoria
-----------

O seu guitarrista Pablo Ramallo era insubmiso, feito que complicou bastante a traxectoria da banda ao non poder anunciar os seus concertos por medo a que fose detido pola Policía Militar.

O guitarrista Toni Lápidas tivo que deixar a banda unha semana antes da gravación do único disco da banda por enfermidade grave do seu fillo. O álbum, *S.F. 13 Tractor Cerebral*, foi lanzado no ano 1988 polo selo DRO e producido por Alberto Torrado, membro de Siniestro Total e Os Resentidos. Tratábase dun disco cru e ruidoso, no que destacaba o tema "Soy una alimaña", que chegou a contar cun videoclip que foi emitido por Televisión Española. Este tema sería versionado en directo por Siniestro Total no seu álbum *Cultura Popular*.

Finalmente Ramallo sería detido pola Policía Militar e entraría no cárcere, chegando a facerse concertos de Siniestro Total para recadar fondos para axudalo.

Despois da desaparición de Los Cafres Antonio Amblés foi a voz de Los Motores e representante da banda Kannon, ademais de facer aparicións esporádicas con Siniestro Total. Ademais, mentres Los Cafres continuaba en activo participou dos inicios de Def Con Dos na banda Freddy Krueger y los Masters del Universo, que facía versións de Public Enemy e Beastie Boys.

Toni Lápidas tamén chegou a formar parte de Los Motores. A principios da década dos 2000 formou unha banda chamada Familia Waco con Gonzalo del Ría (ex-baixista dos Motores) e Checho Vázquez (o actual vocalista de Malkeda). Posteriormente Toni e Gonzalo formarían o grupo Arponeros, co que editaron un álbum, *Nueve días de arte y ensayo*, co produtor Javier Abreu, onde versionan os temas de Los Cafres "Soy una alimaña" e "Algún día caeré".

O batería Billy Domínguez formaría en 1994 a banda Killer Barbies xunto con Silvia Superstar, ex-compoñente de Aerolineas Federales.

Membros
-------

* Antonio Ambles: voz
* Pablo Ramallo: baixo-guitarra
* Toni Lápidas: guitarra
* Carlos Barreiro (Yogui): baixo
* Billy Domínguez: batería

Discografía
-----------

* *S.F. 13 Tractor Cerebral* - 1988 (DRO)

Notas
-----

1. ↑  Videoclip en YouTube.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Fernando Fernández Rego. lafonoteca.net *(en castelán)*.
* Nonito Pereira Jr. Los Cafres S.F. 13 Tractor Cerebral (LP, DRO, 1987)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12392104
* Discogs: 3174868
* MusicBrainz: ID

 |
**Los Fresones Rebeldes** é unha banda barcelonesa de son retro dos anos 50 e 60, como o ye-yé e rock and roll pero cun son actual. Formouse a mediados dos anos 1990 en plena explosión indie.

Traxectoria
-----------

O grupo formouse ao se xuntar Miguel López Branco (teclados e casiotone), que xa tocara en Síndrome Tóxico, co batería Joaquín Felipe Spada, antigo membro de Los Canguros e Los Bretones. Montaron Pepito Sex, e a eles uníuselles Cristina, fundando Surfin´Eyes. Porén, Miguel deixounos para continuar en solitario.

Felipe e Cristina seguiron ensaiando pola súa conta, e Miguel regresou canda eles, fundando Los Fresones Rebeldes xunto a outras tres rapazas: Eugenia, Inés e a súa irmá Cecilia. Felipe, funcionario da Deputación de Barcelona no Consorcio de Parques Forestais, ex xornalista de información política para o *Diario de Barcelona* e Miguel, profesor de xeoloxía, deciden intentalo por enésima vez con este divertido proxecto aínda que segundo confesan "Los Fresones foron a última oportunidade que nos dabamos e, mira, funcionou". Nun primeiro momento a formación non era moi estable: Inés ía e viña, e a súa irmá Cecilia substituíaa, despois íase Cecilia e volvía Inés. E nestas condicións xurdiu a oportunidade de gravar un disco.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11689534
* AllMusic: mn0001421828
* Discogs: 463927
* ISNI: 0000 0004 7070 9920
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 515840

 |
Khepri na tumba de Ramsés IX

|  |  |
| --- | --- |
| **Khepri  en xeroglífico** |  |

**Khepri** é un deus maior da mitoloxía exipcia,símbolo da vida eterna e imaxe da constante transformación da existencia a dereita mostrase a inscrición en xeroglífico.

Khepri.
Represéntase cun escaravello ou unha figura humana con cabeza de escaravello, empuxando ao Sol polo ceo.

Khepri creábase a si mesmo cada mañá, renacendo como *novo* Sol, por iso foi vinculado con Atum, deus Sol autocreado. Como símbolo da vida eterna, o Sol da mañá, era unha manifestación do deus Ra. Segundo os textos das Pirámides *a Terra era un salivazo de Khepri*. Simboliza o principio das transformacións que experimentan os seres vivos, desde que nacen ata que falecen, ata do seu renacemento se superaban as probas no máis alá.

O seu principal santuario estaba en *Iunu* (Heliópolis), preto do Cairo.

O escaravello, utilizado nos rituais funerarios, foi un dos amuletos máis populares de Exipto.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q215940
* WorldCat
* VIAF: 6094711
* BNF: 162351264
* EBID: ID
* GND: 132450534
* SUDOC: 117325880

 |
O actor Christopher Walken interpretando un monólogo na obra de teatro de 1984, *Hurlyburly*.
Un **monólogo** (do grego *monos* "só" e *logos* "discurso") é un sistema de elocución e modalidade técnica xa antiga en literatura que consiste en reproducir, en estilo directo, e polo tanto en primeira persoa, dende o *eu*, o pensamento lóxico, coherente e non sempre exaltado dunha personaxe. Na novela, calquera clase de monólogo supón unha modalización do eu protagonista. No teatro repróchaselle ao monólogo a súa inverosimilitude, xa que o pensamento non se adoita expresar en voz alta. Isto, porén, resulta imprescindible dende un escenario, se se quere chegar aos espectadores, a miúdo únicos receptores deste xogo teatral que o monólogo constitúe, xa que, con frecuencia, ocorre que ninguén máis que eles escoita á personaxe.

Non obstante, algúns estudosos fan distinción entre o monólogo e o soliloquio, entendendo que o primeiro é pronunciado diante doutras personaxes sen agardar delas resposta e como vehículo de evocacións, exhortacións, relato de algo que os demais ignoran, lamentos... mentres que no segundo o falante está só. O monólogo no teatro -ao igual que na novela- pode ter unha función narrativa, intimista ou lírica, reflexivo-argumentativa... e adoita ser moi estimado polos actores como medio de lucimento dos seus dotes. En poesía, o monólogo lírico supón o cume da subxectividade.

### Véxase tamén

* Monólogo interior
* Monólogo narrado
* Monólogo citado
* Monodrama
* Soliloquio

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q261197
* AAT: 300266470
* BNCF: 53608
* BRE: 4046883
* EBID: ID
* GND: 4130893-1
* JSTOR: monologues
* Treccani: monologo

 |
**Moon Cresta** é unha banda de *power & funk* ou como eles se denominan *funk n' roll*, un estilo eléctrico e aberto con influencias do rock e funk dos anos 70 cun son contemporáneo. Entre as súas influencias están clásicos como Led Zeppelin ou Stevie Wonder, e outros máis actuais coma Audioslave ou Jamiroquai. Este cuarteto pretende chegar aos sentimentos do público mediante as súas letras que se aferran a unha base rítmica guitarreira.

Traxectoria
-----------

Este grupo formouse a finais de 1998, e tivo varios cambios de formación. Levan unha carreira de loita polos escenarios de toda a Península Ibérica nos que pasaron dous anos de xira ininterrompida, cos temas do seu dobre álbum de debut *CD+DVD "eROCKtile dysFUNKtion SOULutions"*.

Para o seu segundo disco *The Sparkling Radiostars & Their Lunatic Orcresta*, o grupo trasládase a Weed, California (USA), aos RadioStar Studios. Alí, esta agrupación puido acceder á mesma mesa de mesturas que a que se empregou no LP "The song remains the same" de Led Zeppelín, ás guitarras utilizadas en sesións de grandes artistas da historia do rock como Tom Petty ou Johnny Cash, e deste xeito, conseguen unha calidade técnica superior.

Membros
-------

* Manuel "Doble L": (guitarra e coros)
* David "Mr. D." Vázquez (teclados e voz)
* Kike "Calzonetti" (baixo e voces)
* Rubén "Assaulter" (batería)

Discografía
-----------

* *Demo* - 1999
* *Demo* - 2000
* *Player 1 vs. the world* - 2003 EP
* *New staff, new stuff* - 2005 demo
* *eROCKtile dysFUNKtion SOULutions* - 2006 (PAI -Edicións) CD + DVD
* *The Sparkling Radiostars & Their Lunatic Orcresta* - 2010 (Leena & Teena)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial *(en castelán)*
* Myspace da banda *(en castelán)*
Jake Gyllenhaal (Jamie Randall).
Anne Hathaway (Maggie Murdock).
***Love and Other Drugs*** é unha comedia romántica de Edward Zwick producida no 2010. Ambientada en Nova York na década de 1990, esta está protagonizada por Jake Gyllenhaal e Anne Hathaway e producida pola 20th Century Fox, New Regency Pictures e Bedford Falls Productions.

Trama
-----

Jamie é un atractivo e novo vendedor de aparellos electrónicos que grazas ao seu irresistible encanto e confianza en si mesmo ten moito éxito entre as mulleres; ata tal punto que un día o seu xefe atópao coa súa muller no almacén da empresa na que traballaba e despídeo. Jamie precisa atopar outro traballo e comeza como comercial de produtos farmacéuticos, oficio grazas ao cal coñece por casualidade a unha muller que dende o primeiro momento lle chamou atención, Maggie Murdock,unha rapaza independente e totalmente distinta a todas as mulleres coas que Jamie adoitaba estar pero que a pesar da súa xuventude padecía unha enfermidade dexenerativa como é o párkinson. Unha atracción mutua condúceos a manter relacións sexuais durante un tempo pero logo comezan a xurdir sentimentos entre eles que desembocaran nunha relación seria.

Jamie en todo momento era coñecedor da enfermidade que sufría Maggie, pero cando esta comeza a empeorar de saúde, a relación que hai entre eles da un xiro dramático e ó final deciden deixalo. 
Jamie é contratado por unha enriquecida e famosa empresa en Chicago onde se volvería rico, o soño da súa vida; pero o día que ía mudarse a Chicago atopa por casualidade uns vídeos que gravaran el e Maggie, recapacita e vaina buscar para dicirlle que a quere. Finalmente comezan de novo a saír a pesar da enfermidade de Maggie.

Elenco
------

* Jake Gyllenhaal, como Jamie Randall.
* Anne Hathaway, como Maggie Murdock.
* Oliver Platt, como Bruce Winston.
* Hank Azaria, como Dr. Stan Knight.
* Gabriel Macht, como Trey Hannigan, visitador médico inimigo de Jamie.
* George Segal, como Dr. James Randall, pai de Jamie.
* Jill Clayburgh, como Nancy Randall, nai de Jamie.
* Josh Gad, como Josh Randall, irmán rico de Jamie.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q733722
* AFI: 66537
* Allmovie: v506003
* AlloCiné: 147203
* Box Office Mojo: loveandotherdrugs
* FilmAffinity: 333511
* IMDb: tt0758752
* Metacritic: love-and-other-drugs
* OFDb: 199667
* OMDB: 33646
* Rotten Tomatoes: love-and-other-drugs
* Synchronkartei: 18619
* TheNumbers: Love-and-Other-Drugs
* TMDb: 43347
* TVcom: love-and-other-drugs
* TVGuide: 308293

 |
**Manuel Buhigas Novo**, nado en Vilagarcía de Arousa e finado no Mesón do Vento (Ordes) en 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Ulpiano Buhigas Abad. En 1924 foi nomeado axente de seguros do Real Automóbil Club de España. Na ditadura de Primo de Rivera foi cabo do Somatén de Vilagarcía e Cambados. Foi contratado como actor e caricato en 1927, chegando a facer unha xira por América. Asentouse en Cabanas. Aprobou en 1934 os exames para mecánico maquinista da mariña civil co número un. Militante do PSOE, participou en mitins do Frente Popular para as eleccións de febreiro de 1936. Logo do triunfo do Frente Popular foi nomeado concelleiro de Cabanas en febreiro, e elixido primeiro tenente alcalde na corporación que presidiu Álvaro Puentes Antón. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e paseado no Mesón do Vento (Ordes), sen que chegara a atoparse o seu cadáver. O xuíz de instrución de Pontedeume abríulle expediente de responsabilidades políticas en marzo de 1943.

Vida persoal
------------

Casou en Pontedeume con María Manuela Rodríguez Anca en xaneiro de 1931.

Notas
-----

1. ↑  *Galicia Nueva*, 6-4-1924, p. 2.
2. ↑  *El Ideal Gallego*, 22-3-1925, p. 2.
3. ↑  *El Eco de Santiago*, 19-2-1927, p. 2.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 24-2-1927, p. 11.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 4-2-1934, p. 9.
6. ↑  *La Voz de Galicia*, 11.2.1936, p. 2.
7. ↑  *BOE*, 16-3-1942, p. 1018.
8. ↑  *El Pueblo Gallego*, 29-11-1929, p. 9.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Concelleiros das corporacións republicanas
**José Luis Nogueira Rodríguez**, nado en Santiago de Compostela en 1926 e finado en Vilagarcía de Arousa o 1 de abril de 2007, foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

En 1955 casou para Vilagarcía de Arousa, onde participou en diversos colectivos empresariais. Concelleiro durante o franquismo, foi designado como alcalde de Vilagarcía en 1976. Durante o seu mandato rematáronse as obras da traída de auga dende o río Umia á zona urbana de Vilagarcía. Continuou como concelleiro por UCD logo das primeiras eleccións locais democráticas de 1979. Ademais, ocupou un asento de deputado provincial entre 1979 e 1983, da que foi vicepresidente. Foi secretario xeral da Presidencia no primeiro goberno da Xunta de Galicia (1979-1981). Nos anos noventa foi presidente da Federación de Empresarios de Arousa. Tamén foi presidente da Fundación Galega contra o Narcotráfico.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Victoriano Piñeiro** |  **Alcalde de Vilagarcía de Arousa** 1976 - 1979 | Sucesor:**José Recuna** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Pontevedra, 2-4-2007, p. 15.
**Manuel Cajaraville Pensado**, nado en Negreira o 23 de xaneiro de 1926, e finado na Coruña o 26 de setembro de 1999, foi un coreógrafo, folclorista e mestre de baile tradicional galego.

Traxectoria
-----------

Iniciouse no baile tradicional desde moi novo nas romarías e foliadas da súa Negreira natal. Despois da guerra civil emigrou á Coruña onde, após gañar o primeiro concurso de baile da Romaría de Santa Margarida, ingresou como bailador no coro Cantigas da Terra. 

Desde a década de setenta percorreu Galiza facendo recolleitas de música e baile por vilas e aldeas. Froito destes traballos recuperou na vila de Muros un baile case esquecido, o fandango e coñeceu, no concello de Malpica, ás pandeireteiras da vila de Mens. Cativado pola música, incorporounas ao espectáculo da agrupación folclórica Aturuxo, da que era por aquel entón director artístico. O éxito das pandeireteiras de Mens fixo que axiña xurdisen outros grupos de pandeireteiras dentro e fóra das agrupacións folclóricas. 

Foi condecorado coa medalla "Marcial del Adalid" da Real Academia de Belas Artes. Finou na Coruña no 1999.

Obra
----

* *Debullando folclore* - La voz de Galicia (1983)

Notas
-----

1. ↑  "Debullando Folklore". *todocoleccion.net* (en castelán). Consultado o 2021-03-22.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Souto, Xurxo (2001). *Contos da Coruña*. Edicións Xerais. pp. 75–79. ISBN 84-8302-653-8.
**José Luis Peláez Casalderrey**, nado en Pontevedra o 10 de xaneiro de 1924 e finado na mesma cidade o 20 de marzo de 2012, foi un mestre, enxeñeiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Casiano Peláez Merino. Traballou como enxeñeiro do Instituto para a Conservación da Natureza (ICONA), foi presidente da Cámara Agraria Provincial e exerceu como alcalde accidental de Pontevedra dende o 24 de xullo de 1959, en vésperas da toma de posesión do cargo de Xosé Filgueira Valverde. Foi presidente da Deputación de Pontevedra entre 1970 e 1979 e tamén procurador en Cortes (1970-1977). Foi delegado provincial da Consellería de Presidencia en 1987, sendo conselleiro Manuel Anxo Villanueva Cendón.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Enrique Lorenzo Docampo** |  **Presidente da Deputación de Pontevedra** 1970 - 1979 | Sucesor:**Federico Cifuentes Pérez** |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Fallece José Luis Peláez Casalderrey, expresidente de la Diputación y figura clave de la llegada de la Uned en 1973 Noticia en *Faro de Vigo*
* Ficha no Congreso dos Deputados
Loxodromia.
Curva loxodrómica asintótica cara a un polo.
Denomínase **loxodrómica** ou loxodromia (do grego *λοξóς* -oblicuo- e *δρóμος* -carreira, curso-) a liña que une dous puntos calquera da superficie terrestre cortando todos os meridianos co mesmo ángulo. A loxodrómica, por tanto, é fácil de seguir mantendo o mesmo rumbo marcado polo compás. A súa representación no mapa dependerá do tipo de proxección do mesmo; por exemplo, na de Mercator é unha recta. A loxodrómica é, xunto á ortodrómica e a isoazimutal, unha das tres liñas que poden trazarse entre dous puntos calquera da superficie do planeta.

Historia
--------

O matemático portugués Pedro Nunes publicou no *Tratado da navegação* (1546) un descubrimento con grandes implicacións. Antes del críase que, marchando sobre a superficie terrestre cun rumbo fixo, é dicir, formando un ángulo constante coa meridiana, a liña percorrida era un círculo máximo. Dito con outras palabras, que un navío que seguise este camiño daría a volta ao mundo e volvería ao momento de partida. Nunes sinalou a falsidade deste concepto ao demostrar que a curva percorrida se ía achegando ao polo, ao redor do cal daba infinitas voltas, sen chegar nunca a el; ou, dito en linguaxe técnica, que ten o polo por punto asintótico.

Gráfico comparativo
-------------------

Comparación do rumbo loxodrómico (vermello) fronte ao ortodrómico (branco).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Navegación loxodrómica
* Xeografía
* Cartografía
* Gerardus Mercator
* Pedro Nunes

### Ligazóns externas

* Navigational Algorithms Artigo: A derrota.
* Chart Work - Navigational Algorithms Software gratis: Loxodrómica, ortodrómica, ruta mixta, latitude aumentada, liñas de posición, correntes e navegación costeira.
* Mathworld Loxodrómica.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q215169
* BRE: 2182468
* EBID: ID
* GEC: 0120600
* MAG: 117688341

 |
**Luigi Lucheni** nado en París o 22 de abril de 1873 e finado en Xenebra 19 de outubro de 1910, foi un obreiro e anarquista francés.

Traxectoria
-----------

Fillo de nai italiana, foi abandonado por esta nun orfanato de París onde traballaba. Tras pasar anos en familias de acollida conseguiu traballo en Suíza. No ano 1896 alistouse na cabalería italiana da Guerra de Abisinia, onde foi distinguido con varios condecoracións.

Unha vida sostida co mínimo para vivir, observando as penurias da clase traballadora levouno a iniciarse no estudo do anarquismo e na militancia activa. A terríbel represión coa que rei o de Italia Humberto I sufocou unha revolta de obreiros en Milán en maio de 1898 empuxouno á loita armada, ideando varios atentados posíbeis e ante a imposibilidade de viaxar decantouse pola Emperatriz Sabela de Wittelsbach máis coñecida como "Sisi" como obxectivo.

A Emperatriz de Austria visitou a cidade de Xenebra no mes de setembro de 1898 dándolle tempo a Luigi Lucheni a deseñar o atentado, que tivo lugar cando esta se dirixía a un barco de recreo do Lago Lemán acompañada dunha doncela. O anarquista simulando que tropezara con ela apuñalouna cunha lima triangular fabricada por el mesmo no corazón, provocándolle feridas tan pequenas que nin a propia emperatriz foi consciente. Unha vez xa no barco e tras varios desfalecementos descubriuse o feito e Luigui Lucheni foi detido, aínda que a propia Sabela Wittelsbach morreu esa mesma tarde.

O obreiro confesou o asasinato e foi condenado o 10 de novembro a cadea perpetua, aínda que o propio reo pediu a extradición a Italia onde aínda existía a pena de morte para non cumprir a condena. A petición non foi atendida e o 19 de outubro de 1910 aforcouse na súa cela cun cinto.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 11 de setembro de 2014. Consultado o 11 de setembro de 2014.
3. ↑

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía no *Dictionnaire des militants anarchistes**(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q317709
* WorldCat
* VIAF: 95151084
* BIBSYS: 13008843
* BLBNB: 000439177
* BNF: 13330612c
* DeutscheBio: 120183307
* Dodis: P34166
* EBID: ID
* FAST: 167696
* GND: 120183307
* HDS: 027901
* ISNI: 0000 0000 7249 0054
* LCCN: n85284483
* LibraryThing: lucheniluigi
* NKC: jo20211121192
* NTA: 175154155
* OL: OL41816A
* PTBNP: 910000
* SUDOC: 035702699

 |
**Manuel Gallego Trapero**, nado en Madrid o 27 de febreiro de 1953, é un exfutbolista español. Xogaba de defensa.

Traxectoria
-----------

Na tempada 1973–74 xogou co Rayo Vallecano en Segunda División, participando en 9 partidos. Na campaña seguinte foi máis regular, participando en 32 encontros (e marcando un gol) no equipo adestrado polo uruguaio Héctor Núñez.

Na tempada 1975–76 formou parte do equipo do Atlético de Madrid que conquistou a Copa do Rei, aínda que non participou en ningún partido.

Na tempada 1975–76 fichou polo Deportivo da Coruña, en Segunda División. Na súa primeira campaña como deportivista participou en 26 encontros e anotou 1 gol, sendo un habitual da defensa xunto con Antonio Benlloch e Julio Andrés Pardo. O seu debut produciuse na 6ª xornada do campionato, nunha vitoria fronte ao Gimnàstic de Tarragona (2–0). O seu primeiro gol anotouno en propia porta, nunha derrota fronte ao Burgos CF (1–0) na 9ª xornada. Estivo 5 tempadas no Deportivo, co que descendeu a Segunda División B tras a tempada 1979–80.

Na tempada 1980–81 firmou polo Granada CF, en Segunda División. Co equipo andaluz xogou 5 partidos, descendendo a final de temporada a Segunda División B.

Palmarés
--------

Atlético de Madrid
* Copa do Rei: 1975–76

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
**José Viéitez de Soto**, nado en Celanova o 29 de xullo de 1910 e finado en México en 1957, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Coa morte temperá do seu pai, ingresou no Colexio de Orfos de Adxudicatora dos Maristas. Emigrou a Buenos Aires e regresou a Galicia para facer o servizo militar en Ferrol, mentres cursaba Maxisterio. Alí coñeceu a Carmen Gómez Martínez coa que casou, e alí naceu a súa filla Ana Viéitez Gómez en decembro de 1935. Estivo destinado como mestre en Magán (Cuntis) dende xaneiro de 1935. Militante de Izquierda Republicana, interveu nos mitins da comarca de Caldas na campaña da Fronte Popular para as eleccións de febreiro de 1936.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido nas Neves o 22 de agosto, levado a prisión de Pontevedra e trasladado á Illa de San Simón o 21 de outubro. Logo de pagar unha suma de cartos foi posto en liberdade. Retornado a Ferrol, foi chamado a quintas e incorporouse ao exército franquista no Batallón Gallego. Na fronte madrileña realizou unhas declaracións aos soldados denunciando a represiva sublevación franquista. Por estas manifestacións foi detido e sometido a consello de guerra en Talavera de la Reina o 27 de novembro de 1937. Foi condenado a morte, pero a pena foille conmutada pola de cadea perpetua e inhabilitación absoluta. En marzo de 1938 foi trasladado á prisión de San Cristóbal de Pamplona. Trasladado a San Simón en xaneiro de 1939, permaneceu na illa ata marzo, cando o trasladaron á prisión central de Figueirido. Foi trasladado de xeito definitivo a San Simón en setembro de 1939.

Saíu do cárcere en febreiro de 1941, acolléndose aos beneficios da liberdade condicional, instalouse en Ferrol e puxo en marcha un negocio de distribución e venda de froita coa axuda do seu irmán residente nas Canarias. Pero a presión represiva e a imposibilidade de exercer como mestre lévano en 1946 a escapar a Portugal e de alí embarcar para México. Instalouse en Puebla e comezou a traballar como axente de laboratorio facendo visitas médicas. Dous anos despois logrou traer á familia de Galicia e trasladáronse a Cidade de México. José perdeu o traballo e tiveron que marchar a Puebla, onde montou unha granxa de polos. Alí morreu en 1957.

Vida persoal
------------

Casou con Carmen Gómez Martínez e foi pai de Ana María Viéitez Gómez.

Notas
-----

1. ↑  *BOE*, 28-2-1941, p. 1144.
2. ↑  Ficha no Departamento de Migración de México.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Graña Pérez, Beatriz (2003). Concello : Universidade, ed. *Voces da memoria: galegas exiliadas, emigradas e resistentes durante o franquismo*. Santiago de Compostela. pp. 113–130. ISBN 84-9750-267-1. Consultado o 21 de xullo de 2013.

### Ligazóns externas

* 

* José Viéitez de Soto na páxina web *Nomes e Voces*.
* A nena do Lazareto

* Discurso de Ana Viéitez
**José Vizoso Vizoso**, coñecido como **o mestre do Condado**, nado en Alfoz cara a 1914 finado na Coruña en agosto de 2003, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Republicano e socialista. Mestre do Cadramón (O Valadouro). Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído. Restituído, en novembro de 1939 foi nomeado mestre de Rúa (Cervo). En decembro de 1942 foi nomeado mestre interino en Foz como ex-combatente. Exiliouse durante uns anos no Brasil. Nos anos cincoenta impartiu clases particulares na que deron en chamar Escola do Condado, na parroquia de Lagoa (Alfoz). A academia converteuse nun centro de ensino prestixioso e permaneceu nos anos sesenta.

Notas
-----

1. ↑  BNG reclama no Valadouro homenaxes ó "mestre do Condado" e "o médico dos pobres"
2. ↑  *El Correo Gallego*, 25-11-1939, p. 3.
3. ↑  *El Progreso*, 24-12-1942, p. 2.
4. ↑  *El Progreso*, 15-3-1964, p. 7.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Recogen firmas para rebautizar el IES Alfoz-Valadouro como José Vizoso