**Ada Florence Remfry Hitchins**, nada en Tavistock, Devon, o 26 de xuño de 1891 e finada en Bristol, o 12 de xuño de 1972 , foi unha química británica, Ada Hitchins illou mostras de minerais de uranio, tomando medicións precisas da masa atómica que proporcionaron a primeira evidencia experimental da existencia de diferentes isótopos. Tamén axudou a descubrir o elemento protactinio .

Traxectoria
-----------

Ada Florence Remfry Hitchins graduouse na Universidade de Glasgow en 1913 e comezou os seus estudos na universidade en 1909. Fíxose química e axudou moito á investigación de Frederick Soddy, un químico que deu conferencias na Universidade e gañou o Premio Nobel de Química en 1921. 

Ada tomou clases de Matemáticas, Botánica, Xeoloxía e Química Inorgánica durante a súa licenciatura. Obtivo unha Distinción Especial en Química, un Certificado de Xeoloxía e un Certificado de Botánica, entre outros premios durante os seus estudos. Traballou en estreita colaboración con Frederick Soddy no establecemento da teoría da desintegración demostrando o crecemento do radio a partir do uranio. Ela comezou a investigar con Soddy no seu último ano de licenciatura, e cando Soddy trasladouse á Universidade de Aberdeen en 1915, Ada acompañouno e obtivo unha posición como Carnegie Research Fellow. Soddy destacou a contribución de Ada ao traballo de separación e análise nun informe do seu resultado final. En setembro de 1916, Hitchins foi recrutada para traballar nos Laboratorios de Análise de Aceiro do Almirantazgo e esta experiencia de guerra axudoulle a atopar emprego como química nunha acería de Sheffield, ata que Soddy obtivo os fondos necesarios para contratala de novo. Reincorporouse a ela como asistente técnico en 1921 e en 1922 pasou a ser asistente de investigación privada. Ada deixou o emprego de Soddy en 1927 e trasladouse a Keyia coa súa familia, onde traballou como ensaiadora do goberno e química no Departamento de Minería e Xeoloxía do Goberno Colonial. Retirouse en 1946 e regresou a Inglaterra, onde casou con John Rees Stephens, granxeiro de profesión. Morreu en Bristol en 1972.

Investigación
-------------

### Uranio e ionio Mineral de uranio

Cando Hitchins traballou por primeira vez con Soddy, os investigadores aínda buscaban novos elementos químicos e aínda non se entendían os isótopos. Xa en 1904, os investigadores formularan a hipótese de que a desintegración do uranio provocaba a creación de radio, pero non estaba claro como ocorreu. En 1907, o radioquímico estadounidense Bertram Boltwood illar o que cría que era un novo elemento intermedio na cadea de desintegración entre o uranio e o radio, o "ionio".  Os investigadores finalmente determinaron que o ionio era en realidade un isótopo de torio, 230Th. Soddy pediulle a Hitchins que investigase o ionio. Extraeu selectivamente uranio de mostras de mineral para crear preparacións purificadas de uranio e estableceu unha vida media para o ionio. As súas investigacións tamén mostraron que había unha taxa constante de aumento da cantidade de radio nas súas solucións de uranio, a primeira evidencia experimental directa de que o radio se formou pola desintegración do uranio. Os seus resultados foron publicados en 1915.

### Peso atómico do chumbo "torio"

Hitchins axudou a determinar o peso atómico do chumbo baseándose en medicións de minerais radioactivos, traballo que foi importante para desenvolver a comprensión dos isótopos.  Frederick Soddy utilizou mostras de chumbo destilado que Hitchins preparou a partir de thorite de Ceilán e proporcionouno a Otto Hönigschmid, quen fixo un traballo importante para confirmar que o peso atómico do chumbo no torio é maior que o do chumbo común.   Soddy indicou que Hitchins tamén traballou nas análises reais, no seu informe publicado en 1917.  Este traballo demostrou que o peso atómico non era unha constante. Os elementos químicamente puros poden ser mesturas de isótopos con diferentes pesos atómicos.

### Actinio e protactinio

John A. Cranston, que tamén viñera de Glasgow a Aberdeen con Soddy como asistente de investigación, foi recrutado en marzo de 1915. Hitchins continuou a investigación de Cranston antes de que ela mesma fose recrutada para traballar en guerra en 1916. Esta investigación deu como resultado a identificación exitosa dun novo elemento na cadea de desintegración entre o uranio-235 e o actinio, máis tarde chamado protactinio. O descubrimento do protactinio completou a primeira versión da táboa periódica proposta por Dmitri Mendeleiev, quen predixo a existencia dun elemento entre o torio e o uranio en 1871.  O mesmo isótopo, 231 Pa, foi descuberto independentemente na mesma época por Otto Hahn e Lise Meitner. Soddy e Cranston publicaron o seu artigo en 1918. Aínda que Hitchins non figuraba como coautora, Soddy deulle a Hitchins un crédito significativo polas contribucións que fixera á investigación.

### Medición da radioactividade

Nos seus primeiros traballos con Soddy, Hitchins axudou a preparar patróns de radio para a calibración de electroscopios de folla de ouro, usados para medir a radioactividade. Despois de traballar de novo con Soddy en 1921, Hitchins refinou aínda máis as medicións da vida media do ión e determinou as proporcións de isótopos de torio en mostras de minerais. Tamén desenvolveu métodos para extraer elementos radioactivos de minerais e minerais.

Premios e recoñecementos
------------------------

Frederick Soddy, sempre recoñeceu o papel indispensable de Ada, que foi a súa fiel colaboradora durante máis de quince anos, na consecución do Premio Nobel. Destacou pola súa coidadosa preparación de materiais radioactivos e o seu meticuloso traballo experimental con isótopos de uranio e chumbo, unha contribución crucial á investigación pola que Soddy recibiu o Premio Nobel.

Notas
-----

1. ↑  "Ada Hitchins, química" (en castelán). 2017-06-26. Consultado o 2022-04-20.
2. 1 2  "University of Glasgow :: Story :: Biography of Ada Florence Remfry Hitchins". Arquivado dende o orixinal o 21 de abril de 2022. Consultado o 2022-04-20.
3. ↑  rachaelegan (2013-06-25). "Graduates 2013/1913: Ada Hitchins" (en inglés). Consultado o 2022-04-20.
4. 1 2 3  Rayner-Canham, Marelene F.; Rayner-Canham, Geoffrey (1997). *A Devotion to Their Science: Pioneer Women of Radioactivity* (en inglés). Chemical Heritage Foundation. ISBN 978-0-941901-15-4. Consultado o 2022-04-20.
5. ↑  Soddy, Frederick; Hitchins, Ada F. R. (1915-08-01). "XVII. The relation between uranium and radium .—Part VI. The life-period of ionium". doi:10.1080/14786440808635387. Consultado o 2022-04-20.
6. ↑  "Bull. Hist. Chem. VOLUME 25, Number 2 (2000)" (PDF).
7. 1 2 3  Lockyer, Norman (1869). "Nature.": v. ISSN 0028-0836. Consultado o 2022-04-20.
8. ↑  Soddy, F.; Cranston, J. (1918-06-01). *The Parent of Actinium*. Royal Society of London. Consultado o 2022-04-20.
9. ↑  Valdés-Solis, Teresa (2019-12-19). "Las mujeres de la Tabla Periódica" (en castelán). Consultado o 2022-04-20.
10. ↑  Solsona i Pairó, Núria (2019). "La taula periòdica de les científiques". *Actes de la XVII Jornada sobre la Història de la Ciència i l’Ensenyament "Antoni Quintana Marí"* (17): 109–114. doi:10.2436/10.2006.04.13.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16518736
* WorldCat
* VIAF: 64899084
* GND: 122831918
* ISNI: 0000 0000 1259 8012

 |