recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Murder in the First*** é un filme estadounidense dirixido por Marc Rocco que foi estreado en 1995. Conta a historia real dun preso chamado Henri Young (interpretado por Kevin Bacon) que é levado a xuízo por asasinato en primeiro grao. Tamén está protagonizado por Christian Slater e Gary Oldman.

Sinopse
-------

Un rapaz orfo de 17 anos, Henri Young (Kevin Bacon), rouba $5 dunha tenda para alimentarse a si mesmo a máis a súa irmá, sendo ámbolos dous nenos desamparados. O dono da tendo colleo, e a súa irmá é enviada a un orfanato. Debido a que a tenda era tamén a oficina do Servizo Postal dos Estados Unidos, o seu crime convértese nunha ofensa federal. O mozo non volve ver a súa irmá nunca máis e é enviado ó cárcere de Leavenworth, en Kansas. Pouco despois de ser trasladado a Alcatraz, participa nun intento de fuxida con outros dous presos.

O plan de fuxida falla por mor dun preso laretas, Rufus McCain (David Michael Sterling). O mozo é castigado a vivir confinado no "burato" nos alxubes de Alcatraz. Agás por 30 minutos no día de Nadal de 1940, fica alí por tres anos. O confinamente volve tolo a Young, que cando é ceibado do burato, experimenta un episodio psicótico na cafetería a acaba con McCain, cravándolle unha culler na gorxa á vista dos outros convictos.

Young é levado a xuízo en San Francisco acusado de asasinato en primeiro grao, nun caso que os fiscais e os avogados de oficio dan por pechado. O avogado James Stamphill (Christian Slater), que acaba de graduarse en Harvard, recibe o caso. Despois de descubrir os feitos reais do caso de Young, Stamphill demanda a Alcatraz alegando que as condicións inhumanas coas que trataron ó seu cliente, provocaron que cometese o asasinato. De súpeto, o xuízo convértese nun tema moi politizado e contencioso. Ó cabo, Young é penado por asasinato involuntario e evita a pena de morte. É devolto a Alcatraz, onde morre pouco despois.

Personaxes
----------

* Kevin Bacon como Henri Young
* Christian Slater como James Stamphill
* Gary Oldman como Warden Milton Glenn
* Embeth Davidtz como Mary McCasslin
* William H. Macy como D.A. William McNeil
* Stephen Tobolowsky como Mr. Henkin
* Brad Dourif como Byron Stamphill
* R. Lee Ermey como Judge Clawson
* Mia Kirshner como Rosetta Young Dial
* Ben Slack como Jerry Hoolihan
* Stefan Gierasch como Warden James Humson
* Kyra Sedgwick como Blanche, Hooker
* Alex Bookston como Doutor de Alcatraz
* David Michael Sterling como Rufus McCain
* Michael Melvin como Arthur "Doc" Barker

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Murder in the First* na IMDb *(en inglés)*.
* Ficha en RottenTomatoes *(en inglés)*
* Ficha en AllMovie *(en inglés)*
* Ficha en BoxOfficeMojo *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1154802
* AFI: 60032
* Allmovie: v133971
* AlloCiné: 31166
* Box Office Mojo: murderinthefirst
* FilmAffinity: 486457
* IMDb: tt0113870
* LUMIERE: 271
* OFDb: 5704
* OMDB: 8438
* Rotten Tomatoes: murder\_in\_the\_first
* Synchronkartei: 2301
* TheNumbers: Murder-in-the-First
* TMDb: 8438
* TVcom: murder-in-the-first
* TVGuide: 130465

 |
Ilustración nunha postal austríaca de 1919 que mostra unha muller xudía atacando o exército alemán polas costas.

A ***Lenda da Puñalada polas Costas*** (en alemán: *Dolchstoßlegende*) foi unha popular lenda política do período de entreguerras en Alemaña, que se mantivo até a véspera da Segunda guerra mundial. A lenda atribuía a derrota do Imperio Alemán na Primeira guerra mundial ao fracaso do pobo en responder ao "chamamento patriótico" e á sabotaxe do esforzo bélico polos socialistas, bolxeviques e xudeus alemáns. En lugar da incapacidade do *Reichsheer* para participar na batalla, exonerando os militares do país da súa perda.

Historicamente, a *Dolchstoßlegende* revelouse importante para a ascensión política de Adolf Hitler e para o crecemento do Partido Nazi, xa que gran parte da súa base política orixinal consistía en veteranos da Primeira Guerra Mundial e moitos estaban próximos á interpretación Dolchstoß da historia recente alemá.

Notas
-----

1. ↑  Fraser, Lindley (1945). *Germany Between Two Wars: A Study of Propaganda and War-Guilt*. New York: Oxford University Press. p. 16.
2. ↑  LIEBEL, Vinícius. Uma facada pelas costas: paranoia e Teoria da Conspiração entre conservadores no refluxo das Greves de 1917 na Alemanha. Revista Brasileira de História. São Paulo, v. 37, nº 76, 2017, pp. 45-65.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Holocausto

### Ligazóns externas

* Deutsche Welle - 1919: A "lenda da punhalada pelas costas" fomenta o nazismo
Coordenadas: 42°33′28″N 6°35′27″O﻿ / ﻿42.55778, -6.59083

**La Fábrica de Luz. Museo de la Energía** é un museo situado en Ponferrada, na comarca do Bierzo (provincia de León). Atópase a carón do río Sil.

Características
---------------

La Fábrica de Luz. Museo de la Energía é un espazo de lecer cultural e científico, onde se analiza o papel da enerxía como protagonista na vida das persoas desde hai séculos. A súa sede aberta ao público, cuxos traballos de recuperación foron galardoados pola Unión Europea co Premio á Conservación do Patrimonio Cultural, foi aberta ao público o 14 de xullo de 2011.

Situada nunha antiga central abandonada que estivo en funcionamento entre 1920 e 1971, transformouse no lugar onde se conta a relación do carbón coa enerxía desde os puntos de vista tecnolóxico e social. A súa restauración realizouse respectando completamente os elementos orixinais da central e posibilitou a recuperación, para novos usos culturais, dunha das xoias do patrimonio industrial español.

A historia do Museo reconstruíuse coa axuda e achegas de máis de 200 colaboradores. Algúns son extraballadores da central que protagonizan a visita a través dos seus testemuños en vídeo nos que describen as súas funcións en cada espazo do edificio.

A relación do carbón coa enerxía desde os puntos de vista tecnolóxico e social cóntase na Fábrica de Luz. Os espazos nos que se sitúan estes contidos serven para fiar o discurso que comeza na plataforma de carbóns, onde se descargaban manualmente os vagóns de carbón procedentes do lavadoiro. O material escorregaba pola pendente acumulándose sobre o sistema de moegas, e grazas a un sistema de cintas transportadoras, era reconducido até o seguinte edificio, a Nave de Caldeiras, destinado á combustión do carbón. Finalmente, o material chegaba á nave de turbinas, edificio onde se aloxaba toda a maquinaria que facía posible a produción de electricidade.

O Museo é tamén un espazo de lecer e participación no que se realizan actividades para todos os públicos, tales como talleres, cursos, conferencias, e eventos de todo tipo, nos que a enerxía é sempre protagonista.

A Fábrica de luz. Museo da Enerxía contará ademais con outra sede, actualmente en fase de construción, que será o seu edificio principal. Situarase na antiga central térmica de Compostilla I que estivo operativa desde 1949 até o ano 1974, e foi determinante na vida, a paisaxe e o desenvolvemento da zona. O edificio albergará dúas exposicións principais nas que se abordará a evolución e o progreso das sociedades humanas en función do coñecemento e a eficiencia no aproveitamento das transformacións da enerxía, e unha instalación con especies vexetais vivas, a modo de híbrido entre unha exposición e un xardín, onde explicar a importancia da fotosíntese e os fluxos da enerxía nos ecosistemas.

Véxase tamén
------------

### Ligazónes externas

* www.lafabricadeluz.org
*Rondeletia bicolor*
Os **Rondelétidos** (Rondeletiidae) son unha familia de peixes mariños teleósteos, incluídos na orde Cetomimiformes. Distribúense por tódolos océanos e coñécense popularmente como *peixes balea*.

Características
---------------

Miden ó redor de 11 cm, co corpo groso, ensanchado na rexión cefálica. Aleta dorsal única e posterior; aleta anal tamén única, oposta e similar á dorsal; pelvianas pequenas e en posición subabdominal; pectorais pequenas. Carecen de espiñas nas aletas. *Rondeletia bicolor* posúe unha espiña por riba do ollo, cara adiante, da que carece *R. loricata*. Liña lateral formada por 14-26 filas verticais de poros.

Son peixes batipeláxicos que se manteñen durante o día nas augas abisais profundas, de ata 3.500 metros, e migran durante a noite cara a superficie, a uns 100 m, para alimentarse de anfípodos e crustáceos.

Clasificación
-------------

Na familia só existe un xénero, con dúas especies:

* Xénero *Rondeletia*
	+ *Rondeletia bicolor* (Goode e Bean, 1895)
	+ *Rondeletia loricata* (Abe e Hotta, 1963)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Rondelétidos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Rondelétidos*** |

* Taxonomía FishBase

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 8229
* Fossilworks: 266082
* GBIF: 2975
* iNaturalist: 86050
* IRMNG: 112685
* ITIS: 162796
* NCBI: 88709
* WoRMS: 125463

 |
**Guillermo "Guille" Bueno López**, nado en Gondomar o 18 de setembro de 2002) é un futbolista galego que xoga como lateral esquerdo no Borussia Dortmund II. É irmán xemelgo do tamén futbolista Hugo Bueno, xogador do Wolverhampton Wanderers.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar ao fútbol xunto ao seu irmán xemelgo Hugo no Gondomar do seu concello natal. En idade cadete pasou xunto a Hugo á canteira do Areosa, no que xogaron nos seguintes anos coa excepción dun intervalo no ED Val Miñor. Durante a tempada 2018/19 compaxinaron o equipo xuvenil do Areosa, da Liga Nacional, co xuvenil do Comesaña, na Liga Galega.

En 2019 Hugo deixou Galicia e ingresou na canteira do Wolverhampton Wanderers inglés, separándose así por primeira vez as traxectorias dos dous irmáns. Guille continuou un ano máis no Areosa antes de fichar polo Deportivo da Coruña Xuvenil en 2020.

Despois dunha tempada na Coruña, fichou no verán de 2021 polo Borussia Dortmund alemán, co que asinou un contrato de tres anos, uníndose inicialmente ao seu equipo filial, o Borussia Dortmund II. Debutou co equipo reserva o 24 de outubro de 2021 como suplente nun 1-0 ante o Viktoria Köln.

Notas
-----

1. ↑  *La Opinión de A Coruña* (en castelán) .  Falta o `|title=` (Axuda)
2. ↑  *Eurosport Deutschland* (en alemán) .  Falta o `|title=` (Axuda)
3. ↑  *La Opinión de A Coruña* (en castelán) .  Falta o `|title=` (Axuda)

Ligazóns externas
-----------------
**Valentín González Formoso**, nado nas Pontes de García Rodríguez en 1971, é un político galego do PSdeG, secretario xeral do PSdeG-PSOE, alcalde das Pontes de García Rodríguez e actual presidente da Deputación da Coruña.

Traxectoria
-----------

Estudou dereito na USC sen chegar a rematar a carreira e traballou despois como empregado de Iberdrola. Está casado e ten dous fillos. Nas Eleccións Municipais do 2007 foi o candidato do PSdeG-PSOE á alcaldía das Pontes de García Rodríguez, sendo elixido alcalde ao ser a lista máis votada, gobernando en minoría con 8 concelleiros fronte a 8 do BNG e 1 do PPdG. Nas Eleccións Municipais do 2011 a lista por el encabezada acadou a maioría absoluta con 12 concelleiros.

No ano 2013, tralo nomeamento da nova executiva liderada por José Ramón Gómez Besteiro, pasou a ser secretario de Política Municipal no aparato do PSdeG.

Tralas Eleccións Municipais do 2015 revalida a alcaldía con maioría absoluta, e un pacto entre PSdeG-PSOE e BNG permítelle ser elixido Presidente da Deputación da Coruña cos votos a favor tamén de Marea Atlántica, Compostela Aberta e Alternativa dos Veciños. En decembro de 2017 venceu nas primarias pola secretaría xeral do PSdeG na provincia da Coruña cun 69% dos votos fronte a Mercedes Rosón, sendo proclamado novo secretario xeral no congreso provincial de xaneiro de 2018. Nas eleccións municipais de 2019 revalidou tanto a alcaldía, con maioría absoluta, como a presidencia da Deputación de novo cun pacto co BNG.

Presentouse ás primarias pola Secretaría Xeral do PSdeG-PSOE en outubro de 2021, vencendo ó entón secretario xeral Gonzalo Caballero con case o 60% dos votos e asumindo formalmente o posto no 14 Congreso Nacional galego en decembro de 2021. Nas eleccións municipais de 2023 revalidou novamente a alcaldía con maioría absoluta e a presidencia da Deputación cun pacto cos nacionalistas.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Gonzalo Caballero Míguez** |  **Secretario Xeral do PSdeG-PSOE** 2021 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
| Predecesor:**Víctor Guerreiro Pena** |  **Alcalde das Pontes de García Rodríguez** 2007 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
| Predecesor:**Diego Calvo Pouso** |  **Presidente da Deputación da Coruña** 2015 − actualidade | Sucesor:**no cargo** |
| Predecesor:**Julio Sacristán** |  **Secretario Provincial do PSdeG da Coruña** 2018 - 2022 | Sucesor:**Bernardo Fernández Piñeiro** |

Notas
-----

1. ↑  "Valentín González: "Estoy convencido de que Besteiro será Presidente de la Xunta y de España "". *Atlántico*. 30 de agosto de 2015.
2. ↑  RTVEume, ed. (23 de maio de 2011). "O PSOE GOBERNARÁ O CONCELLO DE AS PONTES CON MAIORÍA ABSOLUTA". Consultado o 10 de abril de 2015.
3. ↑  PSdeG-PSOE (ed.). "Sª de Política Municipal". Arquivado dende o orixinal o 19 de abril de 2015. Consultado o 10 de abril de 2015.
4. ↑  El alcalde socialista de As Pontes ya preside la Diputación de A Coruña, www.laopinioncoruna.es, 16/07/2015 *(en castelán)*
5. ↑  Concello das Pontes de García Rodríguez na FEGAMP

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais nas Pontes de García Rodríguez

### Ligazóns externas

* Entrevista en *El Progreso*
**Julius Pokorny**, nado en Praga o 12 de xuño de 1887 e finado en Zúric o 8 de abril de 1970, foi un filólogo checo, estudoso das linguas celtas, especialmente o irlandés, e un defensor do nacionalismo irlandés.

Traxectoria
-----------

Estudou na Universidade de Viena, onde tamén ensinou desde 1913 até 1920. De 1920 a 1935, ocupou a cátedra de Filoloxía Celta na Universidade Friedrich Wilhelm de Berlín, antes de que os nazis descubrisen que, a pesar de ser nacionalista alemán, era de ascendencia xudía. Foi o editor da importante revista *Zeitschrift für celtische Philologie* antes da segunda guerra mundial e foi responsábel da súa reactivación despois.

Escapouse a Suíza en 1943, onde ensinou durante uns anos na Universidade de Berna e na Universidade de Zúric até a súa xubilación en 1959. En 1954, recibiu o título honorario de cátedra na Universidade Ludwig Maximilian de Múnic, onde foi profesor a tempo parcial en 1956 e novamente desde 1960 até 1965.

É autor *do Indogermanisches Etymologisches Wörterbuch* (‘Dicionario Etimolóxico Indoeuropeo’, 1959) que aínda se utiliza amplamente hoxe en día.

Morreu en Zúric case tres semanas despois de ser atropelado por un tranvía, non moi lonxe da súa casa.

Obra
----

* *Cancioeiro da poesía céltica* (*Alt-keltische Dichtungen*). Traducido ao galego por Ramón Piñeiro e Celestino Fernández de la Vega. Editorial Bibliófilos Gallegos, 1952.

Notas
-----

1. ↑  "Julius Pokorny". Arquivado dende o orixinal o 19 de novembro de 2007. Consultado o 28 de maio de 2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Estudos celtas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q215638
* WorldCat
* VIAF: 109843398
* BAV: ADV10206047
* BIBSYS: 90321740
* BNE: XX1166777
* BNF: 13744081d
* CiNii: DA02614706
* DeutscheBio: 118792679
* EBID: ID
* FAST: 1717410
* GEC: 0051751
* GND: 118792679
* HDS: 044309
* ISNI: 0000 0001 2147 5089
* LCCN: n81029767
* NKC: jx20090831015
* NLA: 35826421
* NLG: 254985
* NTA: 071751548
* OL: OL1672976A
* SELIBR: 319622
* SUDOC: 057885893

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Liteira.
Liteiras no portaavións *Clemenceau*.
Fotografía dunha liteira.
Unha **liteira** é cada unha das camas ou leitos que se colocan un enriba do outro. Tamén se denomina así ao conxunto, o móbel composto destas camas. A miúdo son utilizadas en espazos reducidos e en particular en cuartos infantís, permitindo que dous ou máis nenos durman no mesmo cuarto. O espazo optimízase máis aínda ao colocar caixóns baixo a liteira nos que se gardan xoguetes, roupa de cama etc. O hábitat orixinal destes móbeis son as embarcacións, albergues, internados, prisións, trens etc.

Tipos de liteiras
-----------------

A liteira máis común caracterízase por ter dous colchóns de tamaño idéntico colocados un enriba do outro. A liteira de colchón individual sobre un matrimonial ten a mesma función do estándar, pero o colchón matrimonial de maior tamaño colócase na liteira inferior, por baixo do colchón individual.

Un sofá cama de liteira é como unha liteira estándar, coa excepción de que a liteira inferior é un colchón reclinábel que se transforma en cama. Os sofás cama de liteira pódense utilizar para aforrar espazo en cuartos ou apartamentos, xa que a cama de embaixo pódese usar como sofá polo día. Nun sofá cama de liteira en forma de «L», a cama inferior oriéntase de xeito perpendicular coa liteira superior, o cal crea un espazo adicional que pode ser empregado como repisa ou andel. É perigoso porque, por un desaxuste dalgún parafuso, pode caerlle a cama a calquera obxecto ou persoa que estea neste móbel.

A cama con liteira alta é coma un camarote que tan só ten a cama superior, o cal deixa un espazo inferior que se pode amoblar con armarios, andeis ou até un escritorio. Estas camas de liteira alta utilizan e aproveitan o espazo vertical de xeito eficiente.

Existen tamén liteiras de 3 camas cuxa cama inferior é de tipo dúplex ou cama niño. Neste caso faise chamar **triliteira**.

Notas
-----

1. ↑  Definición no dicionario da Real Academia Galega.
2. ↑  "Bunk Beds". Arquivado dende o orixinal o 06 de xuño de 2019. Consultado o 28 de decembro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Liteira***  |

### Outros artigos

* Cama
* Hamaca
Caín asasina a Abel (pintura do século XV).
Segundo a *Xénese* (o primeiro libro da *Biblia*) **Caín** foi o primoxénito de Adán e Eva, o primeiro ser humano nado fóra do Paraíso e o primeiro fundador dun asentamento humano.

Na Biblia
---------

Segundo a *Biblia*, Adán e Eva concibiron a Caín despois de ser desterrados do Paraíso por Deus por mor a que desobedeceran a súa orde de non comer da Árbore da Ciencia do Ben e o Mal.

Despois de Caín, concibiron a outro home, o seu irmán Abel.
Caín dedicouse á agricultura, mentres que o seu irmán máis novo ao pastoreo. Segundo o relato bíblico estes irmáns presentaron os seus sacrificios a Deus nos seus respectivos altares; ao velos, Deus preferiu a ofrenda de Abel (dos primoxénitos das súas ovellas) ca o de Caín (do froito da terra), quen toleou de celos e matou o seu irmán, índose, despois disto, aos seus cultivos. Ao ser interrogado por Deus sobor do paradoiro do seu irmán, Caín responde «Seica son eu o custodio do meu irmán?». Sabendo Deus o que ocorrera, castigou a Caín condenándoo a vagar pola terra, peorén colocoulle unha marca particular para preservar a súa vida ante os habitantes da terra. Na súa peregrinación Caín chegou á terra de Nod onde edificou a primeira cidade á cal chamou Enoc, polo nome do seu fillo.

Nomes
-----

Caín e Abel son traducións dos nomes hebraicos קַיִן / קָיִן e הֶבֶל / הָבֶל,respectivamente. Na transliteración moderna do hebraico estándar, escríbense Qáyin e Hével (ou Hável), mentres que en hebraico tiberiano escríbense Qáyin (ou Qāyin) e Héḇo (ou Hāḇo). O Corán fala de Caín ( Qâbîl) e de Abel ( Hâbîl) como "os fillos de Adán". Sería a tradición posterior a que introduciría os seus nomes propios. Dedícalles apena seis versículos (5,27-32), onde narra o fratricidio referido pola Biblia.

Literatura
----------

Manuel Vicent escribiu a novela *Balada de Caín* que recibiu o Premio Nadal en 1986. Nesta obra Caín é narrador e protagonista.

O autor portugués, José Saramago, escribiu unha novela narrando a historia de Caín desde a súa perspectiva persoal de como sucederon os feitos.

Notas
-----

1. ↑  Iglesia-de-Cristo.org (texto completo da *Xénese*; véxase capítulo 4: «O home coñeceu a Eva a súa dona, a cal concibiu e deu a luz a Caín»).
2. ↑  Iglesia-de-Cristo.org (texto completo da *Xénese*; véxase final do capítulo 3 [21-24]).
3. ↑  Xénese, 4

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xénese
* Paraíso terreal
* Pentateuco
* Biblia
* Abel

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q205365
* WorldCat
* VIAF: 1368673
* BNCHL: 000257833
* BNE: XX1136135
* BNF: 119310957
* EBID: ID
* FAST: 104346
* GEC: 0013350
* GND: 118714724
* ISNI: 0000 0001 0775 9843
* LCCN: n82212938
* NKC: jx20121010006
* Orthodox Encyclopedia: 1319891
* RSL: 000043212
* SUDOC: 027221768
* ULAN: 500448168

 |
**Amador Cortés García**, nado en Betanzos o 15 de agosto de 1937 e finado en Palma de Mallorca o 15 de xuño de 2005, foi un futbolista galego. Xogaba de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Na tempada 1956–57 fichou polo Deportivo da Coruña, adestrado inicialmente por Ángel Zubieta e logo por Diego Villalonga (quen non contou con Amador). Nese ano, no equipo coruñés xogou tan só dous partidos, estreándose na primeira xornada, cunha derrota en Riazor fronte ao Atlético de Madrid (0–4). Volveu xogar na xornada 10, nunha nova derrota esta vez fronte ao Celta de Vigo, de novo en Riazor (0–3). Amador, de 19 anos, foi dos centrocampistas menos habituais dentro dos suplentes, tendo máis notoriedade xogadores como Julián Cuenca, Manuel Lechuga ou Enrique Sierra, e xogando os mesmos partidos que o veterano Juanín. Ao final da campaña o equipo descendeu a Segunda División. Na súa segunda campaña como branquiazul, participou en 26 encontros e anotou 6 goles.

Na tempada 1959–60 fichou polo Atlético de Madrid, equipo co que gañou dúas Copas do Rei e unha Recopa de Europa nas 5 campañas que permaneceu no club *colchonero*.

Na tempada 1964–65 fichou polo Mallorca, en Segunda División, co que logrou o ascenso. Permaneceu un ano máis no club balear, onde se retirou, tras sufrir unha lesión nun xeonllo, que o obrigou a deixar o fútbol.

Apaixonado gastrónomo, durante 30 anos mantívose á fronte do restaurante "Casa Gallega" en Mallorca.

Faleceu en 2005 en Palma de Mallorca, onde vivía.

Palmarés
--------

Atlético de Madrid
* Copa do Rei: 1959–60, 1960–61
* Recopa de Europa: 1961–62

Mallorca
* Segunda División: 1964–65

Notas
-----

1. ↑  "Un anónimo embajador de Galicia: a Amador Cortés García, in memoriam"

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
* Datos do xogador en weltfussball.de *(en alemán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533630
* Transfermarkt: 308227

 |
Luisa de Prat Gandiola, cadro de Vicente López Portaña (c. 1845).
**Daniel Carballo Cousido**, nado na Coruña o 14 de marzo de 1824 e finado en Madrid o 29 de decembro de 1889, foi un xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Tomasa Cousido, de Pontedeume, e de Tomás Carballo Casado, de Tioira (Maceda).

Comezou a súa formación na Coruña e despois foi estudar leis á Universidade de Santiago de Compostela. En 1846 instalouse en Madrid, dedicándose ao xornalismo. Foi redactor do *Boletín Oficial del Ministerio de Comercio* e do periódico *El Fomento* e director do periódico madrileño *La Nación*. Militou na Unión Liberal, foi elixido deputado polo distrito da Coruña en 1854 e 1858, polo distrito de Xinzo de Limia en 1865, novamente polo da Coruña en 1869, polo de Betanzos en 1871 e 1872 e polo distrito de Ortigueira en 1876 e 1879. Foi director xeral de Sanidade (1865) Gobernador civil de Madrid, Director Xeral de Facenda e das Minas de Río Tinto en Huelva.

Vida persoal
------------

Casou coa zaragozana Luisa de Prat Gandiola, marquesa de Barbançon.

Recoñecementos
--------------

Polos logros obtidos para a cidade da Coruña, a Reunión Recreativa e Instructiva de Artesanos presidida por José Soto González construíulle un monumento nos Xardíns de Méndez Núñez da autoría de Agustín Querol, que se inaugurou o 30 de agosto de 1896.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Correspondencia de España*, 4-1-1890, p. 4.
2. ↑  Barreiro López, Bernardo (1986). "Un Ilustre Prócer coruñés: Daniel Carballo". *Revista Instituto José Cornide de Estudios Coruñeses* (22): 163–176.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Daniel Carballo Cousido Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* "Carballo, Daniel". *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. pp. 184–185.
* "Carballo, Daniel". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* Fernández Caamaño, José Manuel (2012). "Daniel Carballo Cousido. Un prócer en el olvido" (PDF). *Unión Coruñesa* (en castelán) (2): 8.

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso do Deputados
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Maruxa.

***Maruxa*** é un filme mudo español rodado en Galicia en 1923. Foi dirixido por Henry Vorins, e está baseado na obra lírica *Maruxa*, de Amadeo Vives.

Trama
-----

É un melodrama amoroso entre mozos nun contorno rural. Rosa é unha rapaza herdeira dunha gran fortuna, que regresa á aldea logo de moitos anos nun internado. Os seus titores son Buenaventura e Dorotea, que queren casala co seu fillo, Antonio. Porén, Rosa quere a Pablo, un pastor ao servizo de Buenaventura, e Antonio quere a Maruxa. Para se citaren cos seus amados, Rufo é o mordomo da casa, que procura evitar os encontros entre os amados. Maruxa, que é analfabeta, pídelle axuda a Rosa para lle escribir unha carta de amor a Pablo. Rosa aproveita para citalo media hora antes e ir ela ao encontro, pero Antonio descobre a misiva e aparecen os catro a un tempo.

Características
---------------

Foi unha produción de Celta Films, protagonizada por Paulette Landais e Florián Rey. Rodouse en Vigo e Sárdoma no verán de 1923, e estreouse o 11 de novembro dese mesmo ano no Cine Goya de Madrid. Non se conserva ningunha copia do filme. Os títulos tiñan unha versión en galego, escritos por Manuel Lugrís Freire.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Castro de Paz, José Luis, ed. (1996). *Historia do cine en Galicia*. Vía Láctea Editorial. p. 82-83. ISBN 84-89444-22-6.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9029861
* IMDb: tt0014261

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Yojimbo*** (用心棒, *Yōjinbō*?) (lit. "gorila"; gardacostas, en sentido coloquial) é un filme xaponés dirixido por Akira Kurosawa que foi estreado en 1961. Está protagonizado por Toshirō Mifune, Tatsuya Nakadai, Seizaburō Kawazu e Kyu Sazanka. Ambientada no Xapón do século XIX durante o Shogunato Tokugawa, conta a historia dun rōnin que chega a unha vila onde dous xefes do crime se enfrontan pola supremacía.

*Sanjuro* (1962), influenciada polo éxito de *Yojimbo*, foi modificada para caracterizar un personaxe principal similar ó da súa predecesora.

Sinopse
-------

É o ano 1860, durante a época na que o shogunato Tokugawa está chegando á súa fin. Un rōnin, ou samurai sen amo, anda deambulando ata chegar a unha pequena cidade dividida pola guerra entre dúas bandas criminais, nunha manda Seibei e na outra Ushitora. Ushitora fora noutrora a man dereita de Seibei; a confianza deteriorouse cando Seibei determinou que o sucedería seu fillo Yoichiro.

Tazaemon, o comerciante de seda e alcalde, volve por Seibei; mentres Tokuemon, o cervexeiro, é partidario de Ushitora. Gonji, o propietario dunha pousada, aconsella ó forasteiro que se marche mentres poida, mais o rōnin pensa tirar proveito da situación.

Personaxes
----------

* Toshiro Mifune como Kuwabatake Sanjuro, o forasteiro
* Eijirō Tōno como Gonji, propietario da pousada
* Seizaburo Kawazu como Seibei
* Kyū Sazanka como Ushitora
* Takashi Shimura como Tokuemon, o cervexeiro
* Kamatari Fujiwara como Tazaemon, o alcalde
* Tatsuya Nakadai como Unosuke

Conflitos de autor
------------------

Sergio Leone filmou *Por un puñado de dólares* no 1964, un remake protagonizado por Clint Eastwood, e non pagou os dereitos de autor. Tivo problemas legais; iniciouse un xuízo entre os produtores do filme xaponés de Kurosawa e a produtora de Leone. O director xaponés reclamaba a autoría do guión xunto a Ryuzo Kikushima; o xuízo resultou favorable á produtora xaponesa, atrasando dous anos a estrea da película de Leone nos Estados Unidos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Yojimbo (El mercenario), ficha da película en filmaffinity.
* Yojimbo (1961), ficha da película en IMDb.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20475
* WorldCat
* VIAF: 316751676
* AFI: 19993
* Allmovie: v55840
* AlloCiné: 6434
* BNF: 17030997f
* Box Office Mojo: yojimbo
* CANTIC: a12011563
* CineRessources: 38191
* EBID: ID
* FilmAffinity: 228616
* GND: 4789727-2
* IMDb: tt0055630
* LCCN: n2007061935
* LUMIERE: 16103
* Metacritic: yojimbo
* OFDb: 3804
* OMDB: 11878
* Rotten Tomatoes: yojimbo
* SUDOC: 178661562
* Synchronkartei: 17684
* TheNumbers: Yojimbo
* TMDb: 11878
* TVcom: yojimbo
* TVGuide: 110051

 |
Coordenadas: 42°25′19″N 8°38′28″O﻿ / ﻿42.421944444444, -8.6411111111111

O **Instituto de Ensino Secundario Gonzalo Torrente Ballester** é un centro pertencente á rede pública de institutos da Xunta de Galicia, situado en Pontevedra. Leva o nome do escritor Gonzalo Torrente Ballester. Está situado ao sur da cidade. Nel impártese Educación Secundaria Obrigatoria, Bacharelato e o ciclo superior de Proxectos de edificación.

Historia
--------

O IES Gonzalo Torrente Ballester foi creado como tal no curso 1989-1990. Con todo, o centro escolar non se inaugurou até xaneiro de 1990, polo que o primeiro trimestre dese curso se impartiu nas instalacións do IES A Xunqueira II.

O instituto acolle alumnado do concello de Pontevedra mais tamén de concellos veciños como Vilaboa, Soutomaior ou Marín. Ten tres centros adscritos atendendo á procedencia académica do alumnado: o CEIP A Carballeira de Lourizán, o CEIP San Martiño e o CEIP de Cabanas de Salcedo.

Docentes neste centro son ou foron Francisco Calo Lourido, Luís Bará, Manuel Lourenzo González, Henrique Egea Lapina, María Dolores Valiño Ferrín, Aurelio Sánchez Tomé e María Victoria Moreno, quen doou ao centro a súa biblioteca persoal, de 4500 volumes, incluídas varias edicións e uns 150 estudos de *Don Quixote*.

Notas
-----

1. ↑  Páxina de presentación do centro
2. ↑  "Maestra, escritora y generosa". *Faro de Vigo* (en castelán). 14/5/2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web
**Garibaldo II de Baviera**, nado en 585 e finado en 640, foi o terceiro duque de Baviera.

Traxectoria
-----------

Fillo de Tasilón de Baviera, duque de Baviera, da dinastía Axilolfinga, foi duque de Baviera desde 610 atá a súa morte en 630.

Segundo Paulo Diácono, na súa *Historia Langobardorum*, sucedeu ao seu pai Tasilón I, asasinado polos eslavos que invadiran Baviera, e que devastaran o país, pero Garibaldo II conseguiu organizar un contraataque e expulsar aos eslavos.

A súa muller non se munciona, pero Paulo Diácono tamén conta que cara ao 610, os ávaros invadiron o ducado de Friuli, mataron ao duque Xisulfo II e á súa esposa Romilda, e levaron cativas ás súas catro fillas. Dúas delas, Acca e Xeila, foron mercadas por comerciantes, e liberadas, e unha delas casou co príncipe dos bávaros, mentres que a outra casou co príncipe dos alamáns. Dado que o nome de Xisela aparece entón na aristocracia bávara, Christian Settipani cre que foi Xeila quen casou cun duque de Baviera, a quen identifica, por motivos cronolóxicos, con Garibaldo II.

No ano 610 Garibaldo II casou con Anna oder Gaila, con que tivo un fillo, Axilolfo de Baviera, nado contra 615.

Os sucesores de Garibaldo II non están integramente documentados. A tradición bávara di que os que sucederon a Garibaldo II foron Teodón I e Lamberto I. Outras tradicións escritas sinalan outros nomes, entre eles Fara I de Baviera, que casou con Teodón I de Baviera e foi sucedida polo seu fillo Teodón II. Esta incerteza prolongouse ao redor de 50 anos, entre Garibaldo II e o seu sucesor máis coñecido, Teodón II de Baviera.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Tasilón I** | **Duque de Baviera**610 – 630 | Sucesor:**Descoñecidos até Teodón II** |

Notas
-----

1. 1 2  Foundation for Medieval Genealogy
2. 1 2  Settipani 1989, p. 75
3. ↑  Anna oder Gaila en The Peerage.
4. ↑  Fara Agilolfinger, Herzog von Bayern en *gw.geneanet.org*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Christian Settipani (1989): *Les Ancêtres de Charlemagne* París: Editions Christian. ISBN 2-9064-8328-1.

### Outros artigos

* Dinastía Axilolfinga
* Primeiro ducado de Baviera

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q819560
* WorldCat
* VIAF: 1779167565599398750003
* CERL: cnp01156335
* DeutscheBio: 136624200
* GND: 1279669268
* WikiTree: Agilofinges-24

 |
Mesa de mesturas de vídeo dixital Sony DVS-9000.
A **mesa de mesturas de vídeo** ou, simplemente, **mesa de vídeo**, é un sistema que permite seleccionar, mesturar e manipular diferentes fontes de vídeo. É similar á mesa de mesturas de son.

A mesa de mesturas de vídeo representa o corazón das canles de televisión, os estudos de produción e posprodución de televisión, ben sexan como elementos físicos ou simulados dentro dun sistema de edición de vídeo, tanto realizado ex profeso para iso, ou como aplicación informática.

Na bibliografía estadounidense utilízase o concepto de *conmutación* en vez do de *mestura*, que é máis "europeo"; por iso adoitan aparecer coa denominación inglesa de *video switcher*, en lugar da máis europea, tamén en inglés, de *video mixer*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mesa de mesturas de vídeo*** |

### Outros artigos

* Mesa de mesturas.
* Panel de sinais.
* Matriz de vídeo.

### Ligazóns externas

* "Tools of the trade". *renewedvision.com*. Arquivado dende o orixinal o 19 de abril de 2012. Consultado o 11 de marzo de 2012.
* Ross Video Production Switcher Primer

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q860964
* MAG: 2776909882

 |
**San Román de Antioquía,** tamén chamado **San Román de Cesarea,** foi un diácono cristián de Siria. Sufriu martirio no ano 303, no tempo das persecucións do emperador Galerio aos cristiáns.

Segundo o relato de Aurelio Prudencio, durante as torturas que sufriu a mans de Asclepíades, quen tentara arrasar a súa igrexa en Siria, cortáronlle a lingua coa finalidade de que non seguise instando á conversión dos pagáns. A tradición cristiá atribúe a san Román o feito milagroso de que seguiu falando sen lingua. Un neno que o presenciou, chamado Várula (ou Várulas), comezou a proclamar a divindade de Cristo, o que o levou a ser torturado e decapitado diante da súa propia nai.

O himno de Aurelio Prudencio, con case mil versos compostos a finais do século IV, é unha das fontes do seu martirio. Outros historiadores eclesiásticos relataron o martirio máis tarde. O milagre de poder falar despois de amputarse a lingua era un lugar común no martiroloxía cristiá e aínda antes, xa que a lingua era considerada un instrumento ideal para enxalzar a divindade.

Iconografía
-----------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Román de Antioquía*** |

Non existen moitas imaxes de San Román na iconografía cristiá. A máis coñecida é a de Francisco de Zurbarán en 1638 para a igrexa de San Román en Sevilla ( España ).
**Casabranca** é un barrio urbano da cidade de Vigo, no concello pontevedrés de Vigo, na comarca homónima.

Historia
--------

Segundo a veciñanza, debe o seu nome a unha casa de cor branca, que estaba en fronte da estación na estrada de Villacastín, actual rúa de Urzaiz. Aínda que comezou a urbanizarse cara a 1920, non foi até a década de 1950 cando comezou a medrar urbanisticamente. En 1975 inaugurouse o centro comercial El Corte Inglés. Tamén destaca a presenza dos Capuchinos, cuxo convento foi derrubado en 1978 para construír un edificio novo. Dálle tamén nome ao arciprestado de Vigo-Casabranca.

Edificios e rúas
----------------

Destacan a Cidade da Xustiza e o Centro Comercial El Corte Inglés. Moitas das rúas levan nomes de repertorio, concretamente nomes de países americanos: Brasil, Cuba, México, Paraguai, Venezuela, Ecuador, Nicaragua e Bolivia.

Asociacionismo
--------------

Destacan a Coral Casablanca e o Club de Fútbol San Roque Casablanca.

Notas
-----

1. ↑  "Casabranca - 38274000035246". *galicianomeada.xunta.gal*. Consultado o 2023-11-03.
2. 1 2 3 4  "Paseos por Vigo (12) - Casablanca". *Vigo360* (en castelán). 2022-11-03. Consultado o 2023-11-03.
3. ↑  Coello, Elena (2020-02-03). "Nuestro barrio, Casablanca". *LAR Atlántica* (en castelán). Consultado o 2023-11-03.
4. 1 2  visualpublinet (2020-02-17). "Un gran pasado y mucho futuro". *Descubre Vigo su gente, su ocio, su historia .... en Vivir y disfrutar Vigo* (en castelán). Consultado o 2023-11-03.
5. ↑  Atlántico (2023-08-13). "La Orquesta Coral Casablanca se prepara para el futuro". *Atlántico* (en castelán). Consultado o 2023-11-03.
6. ↑  "Inicio". *S.R Casablanca* (en castelán). Consultado o 2023-11-03.
Bernardino Temes retratado polo seu amigo Ramón Parada Justel.
**Bernardino Temes Fernández**, nado en Ourense en 1876 e finado na mesma cidade en 1960, foi un doutor galego, especializado en pediatría.

Traxectoria
-----------

A familia Temes era unha importante familia ourensá de médicos e farmacéuticos. Licenciouse en Medicina na Universidade de Santiago de Compostela en 1898. Posteriormente comeza a traballar no Hospital Médico Provincial de Ourense e participa nas primeiras iniciativas de atención médica gratuíta da cidade de Ourense, nas que exerce a responsabilidade da atención pediátrica. Foi presidente do Colexio de Médicos entre 1929 e 1930. En 1934 substitúe a Manuel Peña Rey como director dos organismos de Beneficiencia, e en 1936, logo das eleccións onde venceu a Fronte Popular, é substituído por Peña Rey.

A súa figura é lembrada nunha rúa do leste da cidade de Ourense, que bordea as antigas instalacións do Hospital Provincial de Ourense, actualmente no barrio das Lagoas.
**Manuel Martínez Barreiro**, nado en Caracas en 1961, é un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Xeografía e Historia. Foi xefe de gabinete da Vicepresidencia da Igualdade e do Benestar da Xunta entre o 2007 e o 2009, secretario da Alcaldía de Vigo no 2000 e asesor do Grupo Parlamentar do Partido Socialista Galego-Esquerda Galega (1984-1993). De 1993 a 1995 foi director do Gabinete de Planificación e Programas da Universidade de Santiago de Compostela. Fixo parte da directiva da Coordinadora Galega de Organizacións Non Gobernamentais para o Desenvolvemento (2002-2003).

Ten colaborado en diversos medios de comunicación como *El País*, *Xornal de Galicia*, *Tempos Novos*, *A Nosa Terra* dixital e *Praza Pública*.

Obras
-----

### Ensaio

* *A novísima dereita e nós*, 2011, 2.0 editora.

### Literatura infanto-xuvenil

* *Area Maior*, 2002, Xerais.

### Edicións

* *Prosa política no tempo das Irmandades da Fala*, 1996, A Nosa Terra.

### Obras colectivas

* *A praza é nosa*, 2011, 2.0 editora.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Blog do autor
* Biografía en *El País* Arquivado 28 de xaneiro de 2012 en Wayback Machine.
As **artes decorativas** son todas aquelas actividades relacionadas coa arte ou a artesanía dirixidas a producir obxectos cunha finalidade tanto utilitaria como ornamental. Polo xeral son obras realizadas con elaboración industrial ou artesanal pero que perseguen unha determinada finalidade estética. O concepto é sinónimo das chamadas **artes aplicadas** ou **artes industriais**, tamén chamadas ás veces **artes menores** en oposición ás "artes principais" ou belas artes. En certo sentido, as artes decorativas son un termo aplicado preferentemente ás artes industriais, así como á pintura e á escultura, cando o seu obxectivo non é xerar unha obra única e diferenciada, senón que buscan unha finalidade decorativa e ornamental, xeralmente de produción en serie.

As artes decorativas inclúen procedementos e técnicas como cerámica, mosaico, ebanistaría, ourivaría, glíptica, esmalte, incrustación, metalurxia, téxtil, tapicería, coiro ou vidro. Tamén a miúdo engloba as artes gráficas como o gravado e a miniatura (iluminación).

As artes decorativas estiveron presentes en maior ou menor medida en todos os períodos da historia da arte en xeral, ben en solitario ou en conxunto con outras artes, especialmente a arquitectura. En moitos casos marcaron de xeito decisivo algún período histórico, como a arte bizantina, islámica ou gótica, de tal xeito que non sería posible valoralo adecuadamente sen a presenza deste tipo de realizacións. Noutros casos, especialmente o das culturas nómades, é o único tipo de realización artística que realizan estes pobos, como é o caso dos escitas ou dos pobos xermánicos que invadiron o Imperio Romano. En moitas culturas, as artes decorativas tiveron un status similar ao resto das artes, como é o caso da cerámica grega ou da laca chinesa. Tamén cabe valorar a estreita relación entre as artes decorativas e a cultura popular, que moitas veces tivo neste medio o seu principal medio de expresión.

Galería
-------

* Vidrieiras da catedral de ColoniaVidrieiras da catedral de Colonia
* Cerámica andalusíCerámica andalusí
* Máscara funeraria tamén coñecida como "Máscara de Agamenón"Máscara funeraria tamén coñecida como "Máscara de Agamenón"
* Carro solar de TrundholmCarro solar de Trundholm

Notas
-----

1. ↑  Fatás, Guillermo; Borrás, Gonzalo M. (1990). *Diccionario de términos de arte y elementos de arqueología, heráldica y numismática*. Alianza. ISBN 84-206-0292-2.
2. ↑  *Diccionario de Arte I*. Spes. 2003. ISBN 84-8332-390-7.
3. ↑  Borrás Gualis, Gonzalo M. (2010). *Introducción general al arte*. Akal. ISBN 978-84-7090-107-2.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Arte
* Historia da arte
* Artesanía
**Afeni Shakur**, nacida o 10 de xaneiro de 1947 como **Alice Faye Williams** en Lumberton, Carolina do Norte, e finada en Sausalito o 2 de maio de 2016, foi unha importante figura do Partido Pantera Negra e nai do rapeiro Tupac Shakur.

O seu papel dentro da organización foi crucial, xa que fixo crer ao FBI, a través de artigos na prensa interna dos Panteras Negras que estes xa non existían, mentres aumentaban o seu número de militantes e a súa capacidade de acción. Anos despois sería encarcerada por reter información en relación ao grupo "Pantera 21". Tamén sería xulgada pola planificación dun atentado, aínda que no xuízo, onde se defendeu a si mesma, non se atoparon probas para condenala.

Despois do nacemento do seu fillo Tupac casou con Mutulu Shakur e converteuse ao islam. Mutulu converteríase no pai adoptivo de Tupac.

Tras a morte de Tupac Shakur en 1996 Afeni converteuse na tesoureira do seu legado musical e cultural. Para eses fins fundou en 1997 a *Fundación Tupac Amaru Shakur*, que inviste en programas dedicados á mocidade.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2273636
* WorldCat
* VIAF: 18323810
* FAST: 500951
* IBDB: 496056
* IMDb: nm1191022
* ISNI: 0000 0001 1602 2034
* LCCN: no2003107302
* MusicBrainz: ID
* SNAC: w6655ms2
* TMDb: 547964
* WikiTree: Williams-30747

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Alborada.

***Alborada*** é unha revista publicada en Buenos Aires dende 1925.

Historia e características
--------------------------

Subtitulada *Órgano de la Sociedad Agraria y Cultural Hijos del Partido de Corcubión*, apareceu o 25 de agosto de 1925. Cambiou o seu subtítulo por *Órgano de la Asociación Benéfica Cultural del Partido de Corcubión*, despois por *Revista Cultural e informativa de la Asociación Benéfica Cultural del Partido de Corcubión* (números 66-74), *Órgano y propiedad de la Asociación Benéfica Cultural del Partido de Corcubión* (números 118-161), *Publicación de la Asociación Benéfica, Cultural del Partido de Corcubión* (número 172) e *Revista de la Asociación Benéfica Cultural del Partido de Corcubión* a partir do número 185. Foron os seus directores Casto M. Insua, Antonio Díaz Novo, M. González, Gervasio Paz Lestón e Manuel Conde González. Tivo unha periodicidade variable, foi semanal, trimestral, semestral e anual. Os seus contidos centrábanse especialmente en novas relacionadas coa Asociación dos emigrantes de Corcubión e sobre a comarca de Fisterra, incluíndo tamén creación literaria ou notas sociais. Entre os seus colaboradores figuraron Antón Zapata, José Campos Núñez, Florencio Delgado, Luís Amado Carballo, Salvador Mosteiro Pena e Jesús Bal y Gay.

Na década dos corenta a nómina de colaboradores agrandouse coa afluencia de exiliados galegos e con textos enviados desde Galicia. Agora escriben: Eduardo Blanco Amor, Luís Manteiga, Antón Alonso Ríos, Ánxel Sevillano, Manuel García Barros, Ramón Rey Baltar, Florencio Delgado, Xosé Conde Fernández, Avelino Díaz, Ricardo Carballo Calero, Xosé Neira Vilas ou Rodolfo Prada, entre outros.

Notas
-----

1. ↑  Vilavedra, D. ed. (1997). *Diccionario da literatura galega*. II. Publicacións Periódicas. Galaxia. pp. 30–32. ISBN 84-8288-137-X.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Alborada". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Blanco Campaña, Xosé Luís (1995). *Radio e prensa na Galicia exterior*. Xunta de Galicia. ISBN 84-453-1304-5.
* Peña Saavedra, Vicente (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela: CCG. pp. 112–113. ISBN 84-87172-30-X.

### Ligazóns externas

* Repertorio da prensa da emigración galega Consello da Cultura Galega.
***Blackrock*** é un filme australiano dirixido por Steven Vidler que foi estreado en 1997. Internacionalmente, é coñecida por ser o primeiro papel importante do actor Heath Ledger.

Sinopse
-------

Blackrock é un suburbio onde o surf é moi popular entre os mozos como Jared (Laurence Breuls). Ricko (Simon Lyndon), unha lenda do surf local, retorna tras once meses de viaxe e Jared dálle unha gran "benvida"; sen supervisión e co alcohol de libre acceso, a traxedia chega axiña. Jared é testemuña de que unha rapaza chamada Tracy (Bojana Novakovic) é violada por catro mozos, entre eles o irmán da súa moza, Toby (Heath Ledger), e non fai nada para deter a agresión.

Personaxes
----------

* Laurence Breuls como Jared Kirby
* Simon Lyndon como Ricko
* Linda Cropper como Diane Kirby
* Jessica Napier como Rachel Ackland
* Rebecca Smart como Cherie Milenko
* Bojana Novakovic como Tracy Warner
* Leeanna Walsman como Shana
* Nichole Stewart como Leanne
* Justine Clarke como Tiffany
* Heath Ledger como Toby Ackland
* Cameron Nugent como Jason
* Brendan Donoghue como Dave
* Jade Gatt como Scottie
* George Basha como Kemel
* Shayne Francis como Glenys Milenko
* Jeanette Cronin como Lesley Warner
* David Field como Ken Warner
* Geoff Morrell como Stewart Ackland
* Julie Haseler como Marian Ackland
* Chris Haywood como Det. Wilansky
* Essie Davis como Det.Gilhooley
* John Howard como Len Kirby

Críticas
--------

O filme xerou bastante controversia e malestar, debido a que está baseada en feitos reais, e fíxose sen o consentimento dos familiares. Ademais, a xente do lugar non permitiu gravar nas localizacións dos feitos xa que o crime era aínda moi recente. Alén desta polémica, a longametraxe xerou boas críticas en Australia, algo que non sucedeu no estranxeiro xa que o asasinato e violación de Leigh Leigh era descoñecido noutros países e o público recibiu o filme como superficial e cliché.

Notas
-----

1. 1 2

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Blackrock* na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2905586
* Allmovie: v154586
* AlloCiné: 38709
* IMDb: tt0118735
* LUMIERE: 14585
* OFDb: 136653
* Rotten Tomatoes: blackrock
* TMDb: 81530

 |