recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Joaquim Forn i Chiariello**, nado en Barcelona o 1 de abril de 1964, é un político catalán, licenciado en dereito pola Universidade de Barcelona e adscrito primeiro a Convergència i Unió e posteriormente ao Partit Demòcrata Europeu Català.

Foi concelleiro en Barcelona dende 1999 ata 2017, exercendo de tenente de alcalde da cidade durante a alcaldía de Xavier Trias, entre 2011 e 2015. Foi conselleiro de Interior da Generalitat de Cataluña dende o 14 de xullo ata o 28 de outubro de 2017, en virtude da aplicación do artigo 155 da Constitución española en Cataluña. Foi deputado no Parlamento de Cataluña na súa XII lexislatura.

Desde marzo de 2018 atópase en situación de prisión preventiva, acusado de presuntos delitos de rebelión, malversación e sedición en relación coa celebración do referendo de independencia de Cataluña do 1 de outubro de 2017. O xuízo comezou o 12 de febreiro de 2019 e en outubro dese mesmo ano foi condenado polo Tribunal Supremo de España a 10 anos e medio de prisión e inhabilitación polo delito de sedición.

Publicacións
------------

* *Escrits de presó* (Grup Enciclopèdia Catalana, 2018)

Notas
-----

1. ↑  Camps, Josep Maria (14 de outubro de 2019). 324.cat, ed. "Penes d'entre 13 i 9 anys de presó per al govern de l'1-O, la presidenta del Parlament i els presidents d'Òmnium i ANC". Consultado o 14 de outubro de 2019.
2. ↑  "Els ‘Escrits de presó’ de Joaquim Forn, amb l'ARA" (en catalán). 26 de outubro de 2018. Consultado o 3 de febreiro de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Joaquim Forn Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28662924
* WorldCat
* VIAF: 9436154983567367860002
* CANTIC: a19731577
* GEC: 22435467
* IMDb: nm5033138
* SUDOC: 23322646X

 |
**Eduardo Macía Rodríguez**, finado en Madrid en outubro de 1905, foi un avogado, empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Originario de Vilamartín de Valdeorras. Estableceuse en Ourense. Rexistrador da propiedade. Foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Bande nas eleccións de 1884. Exerceu de Comisario Regio de Agricultura (1884-1886) e foi membro do Consejo Provincial de defensa contra la filoxera establecido en 1891. Viticultor, conseguiu unha Medalla de Ouro polos seus viños na Exposición Regional de Lugo de 1896. Preocupado pola mellora da viticultura, promoveu en 1889 unha sociedade de vinicultores para agrupar a "todos los cosecheros de la provincia" e ofreceu un premio de 100 pesetas a quen presentase nos Xugos Florais de Ourense de 1901 "la cartilla que contenga más y mejores reglas fijas para el cultivo de la vid americana". Foi conselleiro da sucursal do Banco de España en Ourense.

Notas
-----

1. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 11-10-1905, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* La enredada historia de 'Bodegas Gallegas' (2)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534163
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 65080

 |
**ESO 137-001** é unha galaxia en espiral barrada  situada no cúmulo coñecido como Abell 3627 (Cúmulo de Norma). Como a galaxia se move cara ó centro do grupo, élle extraído o gas frío polo gas quente que emana o grupo, creando así unha cola de 260.000 anos luz de longo. Os datos dispoñibles amosan evidencias de formación de estrelas nestas colas galácticas.

O devir da galaxia
------------------

Pénsase que a extracción do gas da galaxia ten un efecto significativo sobre a evolución da mesma, a eliminación do gas frío da galaxia, fai decaer moito a formación de novas estrelas no interior galaxia, este fenómeno tamén modifica a aparencia do interior dos brazos en espiral e dos vultos, así mesmo este fenómeno vai desprazando as rexións de formación de estrelas cara a cola (sotavento) da galaxia.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  SIMBAD, "ESO 137-1" (consultado o 27-10-2010)
2. 1 2  WikiSky, "PGC 57532" Arquivado 20 de agosto de 2017 en Wayback Machine. (consultado o 27-10-2010)
3. 1 2 3  Image of the Day Gallery, "Galaxy Cluster Has Two 'Tails' to Tell", **NASA** (consultado o 27-10-2012)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Abell 3627

### Ligazóns externas

* NASA gallery: ESO 137-001
* Cornell University: The Flying Spaghetti Monster: Impact of magnetic fields on ram pressure stripping in disk galaxies

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3329830
* PGC: 57532
* SIMBAD: ESO 137-1

 |
**Antonio Eduardo López Beci**, nado en Lugo o 12 de decembro de 1943, é un exfutbolista galego. Xogaba de dianteiro e desenvolveu case toda a súa carreira futbolística no Deportivo da Coruña.

Traxectoria
-----------

Tras xogar no Orzán SD foi fichado en setembro de 1961 polo Deportivo da Coruña para o seu equipo de xuvenís. Xogou varias tempadas co Fabril en Terceira División e na 1964–65 debutou co primeiro equipo do Deportivo en Primeira División. O seu debut, baixo as ordes de Luis Carniglia, produciuse o 27 de decembro de 1964 fronte ao Valencia CF a domicilio, saldándose con derrota branquiazul (1–0). Esa tempada o club galego descendeu á Segunda División, e Beci aínda xogou outra tempada máis no Fabril. Un ano despois saíu cedido ao Osasuna, nunha operación na que entrou tamén Escolá e pola que Sertucha foi traspasado ao Deportivo. Aínda que a cesión era por dous anos, os seus 15 goles co club navarro fixeron que o Deportivo o recuperase despois do primeiro ano.

Volveu ao club galego na campaña 1967–68, na que o equipo se proclamou campión de Segunda División, con Beci como máximo goleador do equipo con 11 goles. Outros 11 goles marcou na seguinte tempada en Primeira División, sendo só superado na liga por Gárate, Amancio e Fleitas. Porén, Beci viviu outros dous descensos a Segunda co Deportivo, nas tempadas 1969–70 (ascendendo na campaña seguinte) e na 1972–73, e un descenso á Terceira División na tempada 1973–74, a súa última no equipo coruñés. 

En xullo de 1974 foi traspasado ao Linares xunto a Aguilar, Tauler e Cubiche e a cambio de Castillo. Xogou no Linares ata 1976 cando se retirou do fútbol e volveu á Coruña.

Palmarés
--------

**Deportivo da Coruña**

* **Segunda División (1):** 1967/68.

Notas
-----

1. ↑  "El Deportivo saldrá mañana para Bilbao". *La Voz de Galicia* (A Coruña ed.). 7 de setembro de 1961. p. 5.
2. ↑  "Beci, recuerdos de Pamplona". *La Opinión A Coruña* (en castelán). 28 de abril de 2017. Consultado o 19 de xaneiro de 2021.
3. ↑  "Presentación del Deportivo". *La Voz de Galicia* (en castelán) (A Coruña ed.). 24 de xullo de 1974. p. 41.
4. ↑  "Beci". *La Voz de Galicia* (en castelán). 23 de marzo de 1979. p. 35.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
* Datos do xogador en ceroacero.es[*Ligazón morta*] *(en castelán)*
* Beci en worldfootball.net *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387290
* BDFutbol: 5863

 |
**Heracleonas** ou **Heraclonas** (626 - 641?), foi un emperador bizantino de breve reinado a mediados do século VII.

Era fillo do emperador Heraclio, fundador da dinastía Heráclida e da súa segunda esposa Martina. Tiña un medio irmán máis vello, Constantino Heraclio, froito do primeiro matrimonio do seu pai. Por influencia de Martina ambos fillos foron considerados como descendentes da mesma nai e asociados ao trono bizantino en igualdade de condicións por Heraclio.

Heraclonas obtivo o título de Augusto en 638 e foi proclamado coemperador á morte do seu pai, xunto co seu medio irmán máis vello Constantino III Heraclio, que pola súa idade quedou con certa preeminencia. O auténtico nome de Heraclonas era Heraclius (Heraclio) como o seu pai polo que accedeu ao trono como Heraclio II, pero nunca puido desprenderse do seu alcumo Heraclonas, *pequeno Heracles*, que sería o recordado para a posteridade. Isto debeuse á súa curta idade cando accedeu ao trono, era un adolescente; así como a un certo recordo desprezativo xerado polo seu suposto fratricidio.

A prematura morte de Constantino III en maio de 641, probabelmente por unha tuberculose, deixou a Heraclonas como único soberano do imperio. Pero a sospeita de que el e a súa nai Martina envelenaran a Constantino lastrou o seu reinado, xa que conduciu a unha revolta que terminou co derrocamento do emperador, que xunto coa súa nai foi sometido a un castigo de mutilación. Esta foi a primeira vez que un emperador reinante foi sometido a esta práctica, probabelmente adoptada dos persas. A Martina cortáronlle a lingua e ao seu fillo Heraclonas o nariz. Nada máis se sabe do acaecido con Heraclonas tralo seu derrocamento. Crese que morreu algo máis tarde ese mesmo ano.

Constante II, fillo de Constantino III Heraclio foi proclamado novo emperador poñendo fin ás loitas familiares pola sucesión á morte de Heraclio.

| Imperio Bizantino |
| --- |
| *Segue a:* Constantino III Heraclio | **Heracleonas**(641-641) | *Precede a:* Constante II |
| Dinastía dos Heráclidas |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q31513
* WorldCat
* VIAF: 284317522
* BAV: ADV10006706
* BMT: 92369
* EBID: ID
* NTA: 142085359
* Orthodox Encyclopedia: 673875

 |
**Jean-Loup Chrétien**, nado en La Rochelle (Francia) o 20 de agosto de 1938, é un astronauta francés que formou parte das misións Soiuz TM-6, Soiuz T-6, Soiuz TM-7 e STS-86. Pasou un total de 43,47 días no espazo.

Traxectoria
-----------

Chrétien é graduado en enxeñería aeronáutica pola L'Ecole de l' Air en 1959. Acadou a súa formación como piloto e ascendido a tenente en 1962, despois dun ano adestrando en avións modelo Mystere-4S. En setembro de 1979, como resposta a un ofrecemento da Unión Soviética feito en abril dese mesmo ano, Francia comezou un proceso de selección dun astronauta nacional para voar nunha misión soviética. O 12 de xuño de 1980 anunciouse que Chrétien era un dos dous finalistas, comezando a adestrar no Centro de Adestramento Cosmonauta Iuri Gagarin en setembro dese ano e voando na misión Soiuz T-6 dous anos máis tarde. Voaría máis tarde nas misións Soiuz TM-6, Soiuz TM-7 e finalmente no transbordador espacial Atlantis na misión STS-86, tras comezar a adestrar para a NASA en 1995.

Notas
-----

1. ↑  Mark Wade (2018). "Chretien, Jean-Loup Jacques Marie" (en inglés). Consultado o 12 de xaneiro de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Jean-Loup Chrétien*** |

### Outros artigos

* Soiuz TM-6
* Soiuz T-6
* Soiuz TM-7
* STS-86

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q434205
* WorldCat
* VIAF: 31994565
* BNF: 139249120
* EBID: ID
* FAST: 98959
* GND: 140713875
* ISNI: 0000 0000 8369 0895
* LCCN: n82123862
* NASA: chretien
* SUDOC: 026788659

 |
**Eduardo López de la Romaña y Alvizuri** (1847-1912) enxeñeiro e político, foi o presidente do Perú entre 1899 e 1903. Foi o primeiro presidente peruano con profesión de enxeñeiro. Con el iniciouse a etapa chamada a "República Aristocrática" que duraría ata 1919.

Membro dunha importante familia de Arequipa, de raíces coloniais, educouse en Inglaterra e especializouse a construción de pontes para as vías férreas. Traballou na India e no Brasil. Retornou ao Perú e radicou en Arequipa, onde puxo os seus servizos en beneficio da comunidade. Dotou do servizo de auga potable á súa cidade natal. Foi propietario de vastas facendas no val do Tambo. Participou na defensa durante a guerra con Chile. Durante o segundo goberno de Nicolás de Piérola foi nomeado titular do flamante ministerio de Fomento, en 1896. Chegou a ser alcalde de Arequipa en 1897. Nomeado candidato á presidencia representando á alianza demócrata-civilista, triunfou nas eleccións de 1899.

Durante o seu goberno continuouse o desenvolvemento da agricultura, a minería e a industria; promoveu a colonización dos vales interandinos e zonas orientais que ata entón permanecían illadas; promulgou o Código de Minería en 1901, o novo Código de Comercio en 1902 e o Código de Augas ese mesmo ano; creou o Estanco do Sal para financiar a recuperación das provincias de Tacna e Arica en poder chileno; e afrontou os problemas derivados da política de *chilenización* en devanditos territorios, que buscaban perpetuar a ocupación. Culminou o seu mandato sen maior problema, tras o cal retirouse á vida privada.

| Presidente do Perú |
| --- |
| *Segue a:* Nicolás de Piérola Villena | **Eduardo López de Romaña**(1899-1903) | *Precede a:* Manuel Cándamo Iriarte |
| Partido Civil |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q136596
* BVMC: 70393

 |
*Non confundir co fillo, Ermelindo Portela Silva (A Guarda 1947).*

**Ermelindo Portela Gómez**, nado na Guarda en outubro de 1918 e finado no mesmo concello o 8 de xaneiro de 2003, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Ermelindo Portela Melón. Foi director do Centro Secundario de Hixiene Rural. Foi nomeado alcalde da Guarda o 11 de febreiro de 1949, permanecendo no cargo até o 23 de abril de 1960. Foi presidente da Comisión de Festas do Monte Tecla en 1952, e o último presidente da Sociedade Pro Monte Santa Tecla.

Vida persoal
------------

Casou con María Luz Silva e foi pai de Francisco Javier, María José, María Lucía e Ermelindo Portela Silva.

Recoñecementos
--------------

Foi nomeado fillo predilecto da Guarda en marzo de 2004.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 9-1-2003, p. 41.
2. ↑  "Alcaldes da Guarda". Arquivado dende o orixinal o 20 de decembro de 2016. Consultado o 14 de decembro de 2016.
3. ↑  "A Guarda nomea a Hermelindo Portela fillo predilecto". Arquivado dende o orixinal o 21 de decembro de 2016. Consultado o 14 de decembro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Hermelindo Portela Gómez

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rafael Salcidos Sobrino** |  **Alcalde da Guarda** 1949 - 1960 | Sucesor:**Agustín Pena Pacheco** |
|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médicoAviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

**Diplopía** é o termo que se aplica á visión dobre, a percepción de dúas imaxes dun único obxecto. A imaxe pode ser horizontal, vertical ou diagonal.

Características
---------------

Cando desaparece ao pechar un ollo, ten polo xeral dúas causas, por parálises dos músculos oculomotores, coa consecuente desalineación dos ollos, formándose a imaxe en distintos lugares da retina en cada ollo ou en caso de estrabismo. Se ao pechar un ollo non desaparece a dobre imaxe, esta é causada xeralmente por defecto de correlación entre as lentes do ollo. Se ao mirar cun ollo con visión dobre, usando un filtro polarizado, sucede que ao virar o filtro desaparece a dobre imaxe, esta fórmase por birrefrinxencia no cristalino. No caso da dobre imaxe vendo cun ollo, é importante verificar a presión introcular, que está relacionada co glaucoma ocular.

A diplopía tamén pode ir asociada a enfermidades de cancro, como no linfoepitelioma de CAVUM, no que o nervio óptico pode verse afectado.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Common Cause of Double Vision *(en inglés)*
* All About Double Vision *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q775940
* BRE: 1957739
* EBID: ID
* GEC: 0099224
* JSTOR: diplopia

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 31225
* DOID: DOID:14200
* eMedicine: 1214490
* HPO: HP:0000651
* ICD-9: 368.2
* ICD-10: H53.2
* MeSH: D004172
* MeSH: C10.597.751.941.339
* NCIt: C37941
* UMLS: C0012569

 |
*Para outros usos de Lewis véxase Lewis (homónimos)*

| Illa de Lewis |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital | Stornoway |
| País | Reino Unido |
| Localización | Océano Atlántico |
| Arquipélago | Hébridas |
| Linguas | Inglés, gaélico escocés |
| Poboación (2001) | 18.489 hab. |
| Superficie | 1.769 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 58°13′12.59″N 6°22′58.84″O﻿ / ﻿58.2201639, -6.3830111Coordenadas: 58°13′12.59″N 6°22′58.84″O﻿ / ﻿58.2201639, -6.3830111 |
| Maior Altura | 575 m. Mealasbhal |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

A **illa de Lewis** (**Leòdhas** en gaélico escocés), é a parte setentrional da illa máis grande das illas Hébridas Exteriores, o maior dos arquipélagos escoceses. A parte meridional da illa chámase Harris (Na Hearadh). Os dous nomes con todo refírense as dúas partes da mesma illa. Lewis é tamén a parte máis baixa da illa.

Xeografía
---------

A cidade principal de Lewis, a única cidade das Hébridas Exteriores, é Stornoway (Steòrnabhagh), pola que se cruza a Ullapool xa na Escocia británica. No censo de 2001 Lewis tiña unha poboación xeralmente residente de 16.872 habitantes.

Relixión
--------

A relixión é importante en Lewis, e a maior parte da poboación pertence á Igrexa Libre de Escocia e á Igrexa de Escocia (ambas as dúas presbiterianas. O Sabbath (ou sexa, o domingo) obsérvase xeralmente coa maioría das tendas e servizos pechados, o que non é frecuente no Reino Unido, se ben algunhas comunicacións co resto de Escocia se seguen mantendo. Tamén existen templos católicos, mormóns e das Testemuñas de Xehová.

Lingua
------

Como en todas as Hébridas Exteriores, son oficiais administrativamente o inglés e o gaélico escocés, que é ademais unha das linguas de tradición histórica na comunidade, a canda o nórdico, xa extinto. Porén, tanto o antigo nórdico coma o gaélico teñen influído moito na fala inglesa, e por veces a lingua inglesa de Lewis soa máis a inglés de Irlanda que ao que habitualmente se escoita en Escocia. O 60% dos habitantes de Lewis falan o gaélico, mentres que un 70% poden lelo, escribilo ou entendelo.

Sitios históricos
-----------------

A illa de Lewis ten unha variedade de localizacións do interese histórico e arqueolóxico incluíndo: 

* Pedrafitas de Callanish;
* Carloway Dun Broch;
* As casas negras de Garenin (Na Gearannan), preto de Carloway e a casa negra en Arnol;
* Igrexa de San Columba en Aignish;
* Teampull Mholuaidh en Ness;
* Castelo de Lews;
* Dùn Èistean.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6453423
* WorldCat
* VIAF: 236999897
* GEC: 0037089
* GeoNames: 2646010
* MusicBrainz: ID

 |
A **Igrexa da Asunción de Benafarces** é un templo católico que se atopa na localidade de Benafarces (provincia de Valladolid). Foi declarado Ben de Interese Cultural.

Características
---------------

A igrexa de Santa María a Nova, igrexa parroquial dedicada á Nosa Señora da Asunción, foi construída en pedra no século XVI. De arquitectura renacentista con elementos góticos, conta cunha única e ancha nave cuberta cunha bóveda de canón apuntado do século XVIII apoiado en arcos faixóns.

Ó costado do lado da epístola atópase na portada, gardada por un pórtico con arco de medio punto e franqueada por columnas corintias que soportan un arco mixtilíneo cunha fornela.

A capela maior está cuberta por unha bóveda de cruceiro de terceletes. O retablo maior, obra barroca do século XVIII, conta cun só corpo tetrástilo e un ático-casca apuntado. Destaca entre tódalas imaxes a dunha Virxe co Neno.

Pese á sólida construción, a finais da década de 1990 e debido ás fortes choivas cederon parte dos cimentos derrubándose a torre e parte dos muros, recubríndose a parede fártante por unha enorme vidreira.

* 
* 
*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do temploArquivado 06 de outubro de 2014 en Wayback Machine. en *provinciadevalladolid.com*.
* Concello de Benafarces
* Benafarces, en *inforural.com*
* Benafarces, en *clubrural.com*
* Benafarces, en *pueblos.elnortedecastilla.es*
* Igrexa parroquial da Asunción (Colección de Fotografías) Arquivado 06 de outubro de 2014 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5391789
* JCyL: 14431

 |
Coordenadas: 37°01′30″N 7°46′48″O﻿ / ﻿37.025, -7.78

Vista da illa de Armona fronte a Olhão
A **illa de Armona** ou, máis popularmente, **illa da Armona**, é unha illa da Ría Formosa, no concello de Olhão, no Algarve, Portugal.

Características
---------------

Praia na illa de Armona
Cabana turística na illa de Armona
A illa está formada por praias orientadas á Ría Formosa e fronte ao mar. As sús dimensións son de 9 km de lonxitude por de 0,1 a 1 km de largo.

Dispón de cámping e cabanas de alugueiro, e tamén é posíbel alugar casas particulares. Hai restaurantes preto do peirao, algúns deles con tradicións familiares transmitidas de xeración en xeración. Pola illa non circulan automóbiles, só vehículos motorizados de emerxencia e limpeza.

A conexión coa cidade de Olhão pódese facer diariamente por un ferri, nunha viaxe de 20 minutos, que circula de hora en hora no verán, e cun horario un pouco máis reducido no inverno, ou por taxi acuático, máis rápido.

A praia principal do lado atlántico da illa é inmaculada e está pouco masificada, polo que é un destino popular para os turistas que se hospedan en Olhão. O porto é un lugar moi popular no verán, cando os veciños e os veraneantes saltan desde o peirao ao mar.

Os afeccionados aos deportes acuáticos atoparán na illa de Armona un bo lugar para practicalos. Canoa, vela e mergullo son ​​só algúns exemplos. A pesca deportiva tamén é moi popular.

Ademais da parte habitada da illa, hai un treito cunha natureza máis salvaxe, onde é posible atopar, por exemplo, camaleóns e outros espécimes da fauna local. 

A illa de Armona está integrada no Parque Natural da Ría Formosa. 

En xuño de 2019 a illa estreouse coa bandeira azul, cunha das praias máis limpas do mundo.

Topónimo
--------

Para algúns estudosos *Armona* ten orixe celta. Hai topónimos de localidades menores en España (en Galicia na foz do río Miño, e no País Vasco, e Armona e Armora en Sevilla).

Notas
-----

1. ↑  "Municipality's Geography". *www.visitolhao.pt*. Consultado o 12 de novembro de 2019.
2. ↑  "Beach Villa - Visit Armona Island in the Algarve". *www.armonaisland.com*. Consultado o 12 de novembro de 2021.
3. ↑  "Ferry Boat From Olhão To Armona, Culatra, Farol - Tours In Algarve". Consultado o 12 de novmbro de 2021.
4. ↑  Crossan, Rob (1 de febreiro de 2014). "Rustic cobbled streets and unspoiled beaches: Armona Island is a little bit of paradise". *Express.co.uk*. Consultado o 12 de noembro de 2021.
5. ↑  Gerardo López de Guerenu (1983). "Toponimia de Contrasta" (PDF). *Euskaltzaindia*. pp. 415–423. Consultado o 12 de novembro de 2021.
6. ↑  María Dolores Gordón Peral (14 de outubro de 2013). De Gruyter, ed. "Lengua, espacio y sociedad: Investigaciones sobre normalización toponímica en España". ISBN 978-31-1031-495-3. Consultado o 12 de novembro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa de Armona*** |

### Ligazóns externas

* Horario dos barcos
* Parque de cabanas
* Localización no Google Maps

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4793669
* GeoNames: 2271540

 |
A **Igrexa de Borgund** (en noruegués nynorsk: Borgund kyrkje, en noruegués bokmål: Borgund kirke) é unha igrexa parroquial que se atopa na vila de Borgund, no concello noruegués de Lærdal do condado de Sogn og Fjordane. Pertence á parroquia de Borgund e á diocese de Bjørgvin.

Historia
--------

Con capacidade para 175 persoas, de madeira e de cor vermella, a igrexa construíuse en 1868 para substituír a antiga igrexa de madeira de Borgund, que ficara moi pequena para dar servizo á parroquia e que aínda se atopa ao seu carón. A nova igrexa foi consagrada o 28 de agosto de 1868 polo pastor Henning Frimann Dahl.

A Asociación de Preservación de Monumentos Antigos de Noruega (*Fortidsminneforeningen*) pagou dous terzos dos cartos que se precisaron para a súa construción a cambio de xestionar a igrexa vella, que acabou convertida en museo.

As dúas igrexas de Borgund.

Notas
-----

1. ↑  "Oversikt over Nåværende Kirker". Consultado o 23 de xaneiro de 2016.
2. ↑  Sogn og Fjordane Fylkesarkiv (ed.). "Borgund kyrkje". Consultado o 23 de xaneiro de 2016.
3. ↑  "Borgund kyrkje". Consultado o 23 de xaneiro de 2016.
Pratos nun escorredoiro de aceiro inoxidábel.
Un **escorredoiro** é un estante de cociña deseñado para que sequen os pratos, vasos, cubertos e outros utensilios unha vez lavados. Polo xeral está situado ao carón do vertedoiro.

Características
---------------

A meirande parte dos escorredoiros teñen rañuras e espazos para soster os pratos de pé e espazos onde colocar vasos boca abaixo co fin de proporcionar unha drenaxe axeitada.

Anteriormente adoitaban ser de madeira con tipos moi variados de deseños. Había un moi típico de Cataluña, que consistía nun marco groso de madeira cunha serie de cortes paralelos (en 90° para montaxe horizontal ou 4 ° para montaxe vertical), dun tamaño que coubese horizontalmente sobre a pila de lavar os pratos ou ben verticalmente na parede do lado. Empregábase de armario pois os pratos deixábanse alí, mesmo despois de secar, tapados con trapos de cociña.

Nos últimos anos fabricáronse principalmente de aceiro inoxidábel (pregábeis ou non) cunha placa colectora de auga na base (para non mollar a mesa soporte). Atópanse tamén de materiais máis lixeiros, por exemplo de plástico.

Dentro da gran variedade de modelos pregábeis feitos con todo tipo de materiais e deseños, destaca pola súa simplicidade un escorredoiro de gran difusión feito con listóns de madeira e popularizado por certos grandes almacéns escandinavos. Está feito por múltiples listóns paralelos unidos polos seus extremos con catro listóns transversais, facendo dous grupos (tódolos pares e tódolos impares, alternativamente), e que xiran respecto a un eixe que atravesa o seu punto medio, ata ficar abertos en forma de cruz de Santo André.

A resistencia do metal e do plástico permite que algúns escorredoiros feitos destes materiais teñan uns ganchos onde se poden colga-los vasos boca abaixo para que escorra ben a auga, cando non se queren pór no lavalouza. Poden ter mesmo un receptáculo para pór os cubertos.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *Escorredoiro*.
2. ↑  Pedro Carbonero Cano (2005). *Léxico del habla culta de Sevilla*. Universidade de Sevilla. pp. 176–. ISBN 9788447208951. Consultado o 20 de marzo de 2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Líquido lavalouza

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2571478
* GEC: 0104802

 |
Guillerme I de Orange, *o Taciturno*, na súa xuventude (1555).
O **estatúder** (en holandés, *stadhouder*, que significa literalmente 'lugartenente') foi un cargo político das antigas provincias do norte dos Países Baixos, que comportaba funcións executivas.

Ao unificárense ditas provincias na Unión de Utrecht, creouse un cargo supremo: o de **Estatúder e Capitán Xeneral das Provincias Unidas dos Países Baixos**, controlado de polos Estados Xerais (parlamernto). A súa función era dirixir a política e as actividades militares das provincias neerlandesas.

En 1747, tras unha revolta, o cargo converteuse en hereditario.

Foron estatúderes:

* Guillerme I de Orange-Nassau, chamado *o Taciturno* (1559–1584)
* Mauricio de Nassau (1584–1625)
* Frederico Henrique de Orange-Nassau (1625–1647)
* Guillerme II de Orange-Nassau (1647–1650)
* Guillerme III de Orange-Nassau, tamén rei de Inglaterra, Escocia e Irlanda (1672–1702)
* Guillerme IV de Orange-Nassau (1747–1751)
* Guillerme V de Orange-Nassau (1751–1795)
* Guillerme VI de Orange-Nassau (1813–1815).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Países Baixos españois
* República dos Sete Países Baixos Unidos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q325380
* AAT: 300395667
* BRE: 4164507
* EBID: ID
* GEC: 0143770
* GND: 4057007-1
* Treccani: statolder

 |
**Eduardo París Villar**, nado en Ourense en 1909 e finado na mesma cidade o 27 de xullo de 1937, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Silvio París Fernández, almacenista de Ourense. Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela, rematando en 1931. Militante de Izquierda Republicana e presidente da agrrupación local de IR de Ourense, foi nomeado Delegado de Traballo en Ourense en xaneiro de 1936, e dimitiu do cargo en marzo dese ano. Foi asesor de Fructuoso Manrique Martín cando sesempeñou o cargo de gobernador civil interino e despois do gobernador Gonzalo Martín March. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na organización da resistencia baixo as ordes do gobernador Gonzalo Martín estendendo autorizacións para o uso de armas. O gobernador civil Manuel Quiroga Macía ordenou verbalmente a súa detención ao capitán da Garda Civil Juan Ros o 25 de agosto despois de que o deixasen pasr por Verín. O Vehículo, no que viaxaba coa súa irmá, foi detido en Pobra de Seabra e Eduardo déuse á fuga. Foi localiozado e detido por varios axentes de policía desprazados dende Ourense. Foi xulgado en consello de guerra presidido por Ambrosio Feijoo Pardiñas no que actuou como fiscal Joaquín Otero Goyanes o 23 de marzo de 1937, con Marcial García Barros, Anselmo López García, Marcelino Otaduy Vázquez, Manuel Suárez Castro, Antonio Taboada Nóvoa e Higinio López Barrio. Condenado a pena de morte foi fusilado o 27 de xullo de 1937 no Campo de Aragón xunto con Manuel Suárez, Ramón Figueiras Añel, José González González, Antonio Colmenero Villamarín, Camilo Gago González, Antonio Taboada e Higinio López.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 15-1-1936, p. 8.
2. ↑  *La Región*, 21-3-1936, p. 1.
3. ↑  *La Región*, 24-3-1937, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Prada Rodríguez, Julio (2004). *Ourense, 1936-1939. Alzamento, guerra e represión*. Sada: Do Castro. pp. 83–84. ISBN 978-84-8485-157-8.

### Ligazóns externas

* 

* Eduardo París Villar na páxina web *Nomes e Voces*.

* Expediente de responsabilidades políticas de Marcial García Barros, Anselmo López García, Marcelino Otaduy Vázquez, Eduardo París Villar, Higinio López Barrio; Antonio Taboada Nóvoa e Manuel Suárez Castro.
**Elisabeth Knigth Britton**, nada en Nova York o 9 de xaneiro de 1858 e finada no Bronx o 25 de febreiro de 1934, foi unha botánica e escritora estadounidense, que contribuíu ó coñecemento dos musgos.

Traxectoria
-----------

Elizabeth Knight creceu en Cuba, onde a súa familia tiña unha plantación de azucre. Asistiu a colexios en Cuba e Nova York e en 1875 graduouse na Escola Normal. Durante 10 anos traballou nese mesmo centro, e durante este tempo construíu unha reputación como botánica afeccionada. Cara a 1883 especializouse en brioloxía, o estudo dos musgos, e publicou o seu primeiro artigo nese campo.

En agosto de 1885 casou con Nathaniel L. Britton, xeólogo. Nathaniel pronto se volveu cara á botánica, facendo conxuntamente con el varios viaxes para recollida de campo nas indias occidentais. En 1886-1888 foi editora do Bulletin of the Torrey Botanical Club, do que foi membro dende 1879. Coa axuda prestada polo Club e outras persoas interesadas, o matrimonio liderou a creación dun xardín botánico en Nova York. O New York Botanical Garden foi rematado no 1891, e no 1896 Nathaniel Britton foi o primeiro director da institución. O herbario de Columbia foi transferido alí en 1899, e Elisabeth tomou ó seu cargo, de xeito non oficial, a colección de musgos do departamento de botánica de Columbia e de xeito gradual foi construíndo unha impresionante colección, incrementada pola compra da xa recollida polo suízo August Jaeger no 1893. No 1912 outorgóuselle o cargo de xeito honorario.

### Outras actividades

De xeito paralelo desenvolveu outras actividades. Así, en 1902 fundou a 'Wild Flower Preservation Society of America', sociedade americana para a preservación da flora salvaxe, da que foi en diferentes períodos secretaria e tesoureira. A través da sociedade e diversas publicacións liderou movementos que lograron salvar diferentes flores en perigo ó longo dos Estados Unidos. De 1916 a 1919 foi presidente da Sullivan Moss Society, que axudara a fundar en 1898 e que no 1949 pasou a ser a American Bryological Society. Publicou 346 artigos científicos entre 1881 e 1930, e ten 15 especies e 1 xénero de musgos (Bryobrittonia) que levan o seu nome.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *A ciencia ten nome de muller* (en Wikibooks)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2567402
* WorldCat
* VIAF: 188571293
* BIBSYS: 847
* Botanist: E.Britton
* Bridgeman: 34817
* EBID: ID
* FemBio: 4374
* GND: 1046432338
* ISNI: 0000 0004 2661 8095
* LCCN: no2019117521
* LibriVox: 8759
* OL: OL2554758A
* SNAC: w63j3pxs
* SUDOC: 104690410

 |
**Eduardo Pazo Álvarez**, nado na Estrada o 25 de maio de 1904 e finado en Cidade de México o 23 de outubro de 1971, foi un mestre galego.

Traxectoria
-----------

Nado na Estrada en 1904, fillo da mestra Emilia Alvarez Silva e de Pelayo Pazo Alvarez. Foi mestre do Salto (Rodeiro) e dende 1928 da Somoza (A Estrada). Foi elixido presidente da Asociación de Mestres da Estrada en 1933. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse auxiliado pola familia ata que logrou saír por Portugal
rumbo a Cuba, onde se exiliou. Foi reclamado polo comandante xuíz eventual de Pontevedra xunto con outros veciños da Estada en agosto de 1936. Foi destituído a finais de agosto de 1936, sufriu expediente de depuración e foi suspendido de emprego e soldo. Na Universidade da Habana acadou a licenciatura en Pedagoxía e foi mestre en Santiago de Cuba. Coa caída de Batista en 1959, embarcou para México. Residiu en Cidade de México e volveu ser mestre. Finou en México en 1971.

Vida persoal
------------

Casou na Estrada con María Concepción López Parapar en agosto de 1930, e foi pai de Adela Pazo López.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 89.
2. ↑  *El Emigrado*, 31-12-1933, p. 10.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-8-1936, p. 7.
4. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 31-8-1936, p. 2.
5. ↑  *El Noticiero Gallego*, 11-5-1940, p. 2.
6. ↑  Segundo outras informacións finou na Habana a principios de 1972. *El Pueblo Gallego*, 2-5-1972, p. 8.
7. ↑  *El Emigrado*, 31-7-1930, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Arca Caldas, Olimpio (1993). *Mestres estradenses que fixeron escola*. Concello da Estrada. pp. 65–69. ISBN 84-88363-08-7.
* Pazos Pazos, María Luisa (2008). "Mujeres exiliadas en México: Gallegas de Tabeirós e Terra de Montes" (PDF). *SEMATA, Ciencias Sociais e Humanidades* **20**: 267–278.

### Ligazóns externas

* 

* Eduardo Pazo Álvarez na páxina web *Nomes e Voces*.
**Interacción** é un tipo de acción que ocorre cando dous ou máis obxectos sofren efectos mutuos. A idea de acción de dobre sentido é esencial no concepto de interacción, como diferenciador de efecto de sentido único. As combinacións de moitas interaccións sinxelas pode desembocar en fenómenos sorprendentes.

Ámbitos
-------

En diferentes campos pode levar a diferentes significados. Por exemplo:

Na física, unha interacción ou campo de forza refírese en xeral a acción dun obxecto físico sobre outro e resulta nunha enerxía potencial. Os obxectos físicos baixo consideración interactiva poden ir de partículas puntuais a campos cuánticos. Por exemplo, a interacción de partículas cargadas ten lugar a traverso da mediación de campos electromagnéticos, mentres a radiación beta ren lugar a raíz da interacción débil. Crese que hai catro interaccións fundamentais na natureza.

En medicina: Efectos que se poden producir cando se toman varios medicamentos.

En deseño: Proceso que establece un usuario cun dispositivo, sistema ou obxecto determinado. Entre outros factores, no deseño de interacción interveñen disciplinas como a usabilidade e a ergonomía.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q52948
* BNCF: 30700
* GND: 4027266-7

 |
**Escorpión I** foi o primeiro dos gobernantes do Alto Exipto con ese nome, durante a etapa Naqada III. O seu nome pode referirse á deusa escorpión Selket, aínda que a evidencia suxire que o aumento de popularidade de Selket está no Antigo Reino, dando dúbida de que Escorpion tomase realmente o seu nome dela. Foi un dos primeiros gobernantes do Antigo Exipto.

Historia
--------

Crese que Escorpión viviu en Tinis un ou dous séculos antes do dominio do coñecido Escorpión II de Nekhen e é presuntamente o primeiro verdadeiro rei do Alto Exipto. A el pertence a tumba U-j atopada no cemiterio real de Abidos onde eran enterrados os reis de Tinis. Esa tumba foi saqueada na antigüidade, pero nel atopáronse moitas pequenas placas de marfil, cada unha cun buraco para atala a algo, e cada unha marcada cun ou varios xeróglífos tipo imaxes rabuñadas que se pensan que son nomes de cidades, quizais para vincular as ofrendas e os tributos e facer un seguimento de onde procedían. Dúas destas placas parecen nomear as cidades Baset e Buto, demostrando que os exércitos de Escorpión penetraron no Delta do Nilo. Pode que as conquistas de Escorpión iniciasen o sistema xeróglifo exipcio iniciando a necesidade de manter os rexistros por escrito.

Recientemente [*cando?*] descubríuse un grafito dun neno de 5.000 anos na estrada do deserto de Tebas que tamén leva os símbolos de Escorpión e describe a súa vitoria sobre outro gobernante protodinástico (posiblemente o rei de Naqada). O rei ou lugar derrotado chamado no grafito foi "Cabeza de Touro", unha marca tamén atopada en U-j.

Tumba de Horus Escorpión I
--------------------------

A tumba de Escorpión é coñecida nos círculos de arqueoloxía pola posible evidencia dun antigo consumo de viño. Nunha busca da tumba, os arqueólogos descubriron ducias de frascos de cerámica importados que conteñen un residuo amarelo similar ao viño, datados ao redor do 3150 a.C. Nos frascos atopáronse residuos químicos de herbas, resinas de árbores e outras substancias naturais. Tamén se atoparon na tumba sementes de uva, pel e polpa seca.

A tumba ten doce cámaras, 9,10 m. x 7,3 m. e contiña recipientes de doazón, canas de marfil, un cetro real e varios centos de tarros de viño que, en parte, foron importados da área de Canaan. As etiquetas dos tarros representan a evidencia máis antiga coñecida de posibles signos escritos lexibles fonéticamente en Exipto.

Notas
-----

1. 1 2  *Secrets of Egypt*, Channel 5 TV program 2/8, "Scorpion King," 20 de novembro de 2008.
2. ↑  Kaufman, Marc (January 11, 2011). "Ancient winemaking operation unearthed". *The Washington Post*.
3. ↑  "Scorpion King's Wines--Egypt's Oldest--Spiked With Meds". *nationalgeographic.com*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Escorpión I*** |
**Howard Lawrence Sanders**, nado o 17 de marzo de 1921, en Newark, Nova Jersey e finado o 8 de febreiro de 2001, en Falmouth, Massachusetts, foi un zoólogo estadounidense especialista en ecoloxía bentónica oceánica.

Traxectoria
-----------

Fixo os seus primeiros estudos na súa localidade natal. Durante a segunda guerra mundial, desde 1942 a 1945, traballou no corpo de sinais do exército dos Estados Unidos. En 1946 matriculouse na Universidade Rutgers (universidade estatal de Nova Jersey), licenciándose en zooloxía en 1949 na Universidade de British Columbia (Vancouver, Canadá). Matriculouse no primeiro programa de mestría en oceanografía na Universidade de Rhode Island, estudando con Donald Zinn, entre outros, recibiendo o seu máster en oceanografía biolóxica en 1951.

Dedicouse a estudar a fauna bentónica nas costas de Long Island e da baía de Buzzards con George Evelyn Hutchinson da Universidade Yale, onde obtivo o seu doutoramento en zooloxía en 1955.

Nese mesmo describiu a clase dos *Cephalocarida*, no traballo:

Sanders, H. L. (1955): "The Cephalocarida, a new subclass of Crustacea from Long Island Sound". *Proceedings of the National Academy of Science* **41**: 61-66.
No ano seguinte comezou a traballar como investigador asociado de bioloxía mariña no *Marine Biological Lab* do Instituto Oceanográfico de Woods Hole, onde permeceu durante toda a súa carreira, sendo científico asociado en 1958, científico sénior en 1966 e científico emérito en 1986, ano en que se xubilou. Sanders foi membro da *National Academy of Sciences* (Academia Nacional de Ciencias dos Estados Unidos), para a que foi elixido o ano 1983, da Asociación Americana para o Progreso das Ciencias, da Sociedade Americana de Naturalistas e da Sociedade Americana de Limnoloxía e Oceanografía, así como doutras sociedades científicas, entre elas do Comité do Centro de Clasificación Oceanográfico da Smithsonian Institution en artrópodos.

Recoñecido como líder mundial no estudo das comunidades bentónicas mariñas en augas pouco profundas e nas profundidades do mar, Howard Sanders tamén foi recoñecido polas súas investigacións en bioloxía da contaminación por aceites. Sanders e os seus colegas realizaron o primeiro estudo cuantitativo detallado dos efectos biolóxicos dun derramo de petróleo cando a barcaza *Florida* encallou na baía de Buzzards en 1969. Esta investigación serviu de base para os estudos dos efectos a longo prazo do petróleo no medio ambiente e continúa ao día de hoxe a ser citado como un modelo de como se debe estudar este tipo de desastres.

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Sanders** eprégase para recoñecer a Howard L. Sanders como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  In Memoriam: Howard L. Sanders Arquivado 26 de marzo de 2017 en Wayback Machine. Woods Hole Oceanographic Institution. *(en inglés)*.
2. 1 2  "Howard L. Sanders, 79; Studied Effects of Oil Spills", *New York Times*, 23 de abril de 2001.
3. 1 2  Howard L. Sanders National Academy of Sciences.
4. ↑  Cephalocarida no WoRMS.
Intercomunicador nun hotel
Un **intercomunicador** é un sistema de comunicación electrónico autónomo que permite falar de xeito limitado ou con carácter privado. Os intercomunicadores poden ser sistemas móbiles pero polo xeral fíxanse permanentemente en edificios ou vehículos. Os intercomunicadores poden incorporar conexións a walkie-talkie, teléfonos ou móbiles ou a sinais de luces ou teclas.

Intercomunicadores permanentes
------------------------------

Os intercomunicadores atópanse en moitos tipos de vehículos, aeronaves, embarcacións, trens, carros de combate, en estradas, vías de ferrocarril e estacións de metro e mais tamén en edificios, nos hoteis para comunicaren os cuartos coa recepción ou o sistema de interfono dos edificios de vivendas coñecido como porteiro automático que permite abrir a porta do edificio desde a vivenda.

Intercomunicadores móbiles
--------------------------

Os intercomunicadores móbiles empréganse especialmente en acontecementos deportivos, teatrais ou en espectáculos televisivos e tamén para uso militar.

Galería de imaxes
-----------------

* Interfono con pantalla de vídeo
* Porteiro automático
* Intercomunicador nunha vía de ferrocarril en Alemaña
* Intercomunicador nunha estación de metro de Hong Kong
* Intercomunicador nun buque de guerra norteamericano.
* Intercomunicador utilizado en canles de televisión

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2603074
* AAT: 300052730
* GEC: 0117246
* MAG: 190187879
* NDL: 00564173

 |
**Elisa Maseda Arango**, coñecida como **Elisa Lamas**, nada en Mondoñedo en 1929 e finada o 27 de maio de 2012, foi unha xornalista galega.

Traxectoria
-----------

Filla de Antonio Maseda Bouso. Fixo o bacharelato por libre. Estudou Dereito na Universidade de Salamanca. Traballou en Madrid nas revistas católicas *Signo* e *Cumbre*. Asistiu aos cursos de Xavier Zubiri, onde coñeceu a Manuel Jiménez de Parga, co que casou en 1956. Nos aos sesenta e setenta foi unha das líderes dun movemento feminista que loitaba contra a marxinación da muller, xunto a María Aurelia Capmany, Lidia Falcón, Carmen Alcalde e Magda Oranich. Colaborou nas revistas *Destino* e *El Ciervo* e nos periódicos *La Vanguardia* e *Diario 16* con artigos sobre o feminismo, o novo rumbo da Igrexa, a democracia e a liberdade. Foi procesada catro veces polo TOP polos seus artigos en *Destino*. nas eleccións xerais de 1977 foi candidata ao Congreso pola provincia de Barcelona nas listas da UCD.

Obras
-----

* *Once historias perversas y una ejemplar*, 1986.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Elisa Lamas, la escritora de Mondoñedo pionera del feminismo en España *(en castelán)*
* Elisa Lamas, una escritora creyente y progresista *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45902167
* WorldCat
* VIAF: 41776075
* BNE: XX992778
* ISNI: 0000 0000 6788 2563
* LCCN: nr2002016070

 |
Mapa da dorsal do Pacífico Oriental.
A **dorsal do Pacífico Oriental**, **do Pacífico Leste**, **Gran Dorsal Pacífico- Antárctica**, denominada tamén **cordilleira Albatros** ou **cordilleira Illa de Pascua**, é unha dorsal oceánica ou cordilleira submarina que se estende en sentido sur-norte polo fondo oriental do océano Pacífico, desde as inmediacións da Antártida, no mar de Ross, ata internarse no golfo de California, mantendo unha continuidade xeolóxica que culmina no lago salgado coñecido como mar de Salton, no deserto de Colorado. A lonxitude da dorsal é de aproximadamente 8.000-9.000 km. O punto máis alto, que xa aflora sobre o nivel do mar, sitúase en Illa de Pascua (539 m.s.n.m.). A profundidade da base da dorsal é de 3.500 a 4.000 m. O seu perfil transversal caracterízase pola presenza dun eixo de ancho, sobre o cal se presenta unha estreita área de crista elevada.

Xeoloxía
--------

Como esta dorsal é un bordo diverxente da codia terrestre, constitúe o límite entre varías placas tectónicas; como a placa antártica, a placa de Nazca, a placa do Pacífico, a placa de Cocos e a placa norteamericana.

Da dorsal despréndense varios ramais secundarios, como a Dorsal de Chile, o Cordón de Nazca e a Dorsal de Galápagos ademais de colindar as microplacas de Juan Fernández e Pascua, a primeira situada a partir do sitio onde se desprende a dorsal de Chile e a segunda moi preto da Illa de Pascua.

Nesta dorsal foron moi estudadas as chamadas fumarolas negras, que abundan no seu leito. Esta actividade volcánica na área da dorsal deu orixe a unha serie de illas como Pascua, Salas y Gómez e Pitcairn.

Notas
-----

1. ↑  Errázuris Körner, Ana María. *Manual de Geografía de Chile*. Reseñas Andres Bello, 1998, p.118.
2. ↑  Dorsal del Pacífico Oriental. Artículo de la Gran Enciclopedia Soviética (en ruso).
3. ↑  "Black Smokers". American Museum of Natural History. Consultado o 9 de decembro de 2008.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Dorsal do Pacífico Oriental***  |

### Ligazóns externas

* East Pacific Rise 2004 – Scripps Institution of Oceanography
* Investigadores da Universidade de Columbia descubriron o mecanismo de formación dos novos centros de expansión do fondo marítimo – Universidade de Columbia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q604529
* WorldCat
* VIAF: 315127591
* BRE: 1930498
* EBID: ID

 |