recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Emilio Durán Corsanego**, nado na Coruña o 14 de febreiro de 1923, é un xurista e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi mestre de Primeira Ensinanza na Escola Normal da Coruña e profesor mercantil na Escola de Altos Estudos Mercantís da Coruña. En 1946 licenciouse en Dereito pola Universidade Literaria de Santiago, e en 1948 ingresou no Notariado. Exerceu como tal en Ayorbe (provincia de Huesca), As Pontes de García Rodríguez, Cartaxena, Vigo, Bilbao e Madrid. En 1949 comezou a traballar como rexistrador da propiedade, cargo que exerceu en Sedano (provincia de Burgos), Ponte Caldelas, A Coruña, Palma e Madrid. En 2003 doutorouse en Dereito con sobresaínte *cum laude*.

Nas Eleccións xerais de España de 1982 foi elixido deputado pola provincia da Coruña por Alianza Popular. Tras a entrada de España na Unión Europea foi nomeado deputado do Parlamento Europeo en 1986, cargo que mantivo até as eleccións do ano seguinte.

Obra
----

* *La autorregulación de la tutela*. Editorial Universitaria Ramón Areces, 2007.
* "El automóvil y el Dr. Durán". Madrid, 1996. Accésit do V premio Fundación RACE.

Publicou artigos biográficos sobre notarios e rexistradores da propiedade en *Gaceta de los Notarios* e *Pausa*. Tamén publicou traballos no *Boletín del Colegio Nacional de Registradores de la Propiedad*, e artigos en prensa sobre Hispanoamérica, a lingua galega e o Apóstolo Santiago.

Vida persoal
------------

Descendente do médico de Feás Ángel Durán Villanovo, casou con Lucía de la Colina Unda, con quen tivo oito fillos e vinte netos

Notas
-----

1. ↑  "Quién es quién en el nuevo Congreso de los Diputados", reportaxe en *ABC*, 24 de novembro de 1982 *(en castelán)*.
2. ↑  Ficha Arquivado 12 de setembro de 2017 en Wayback Machine. na web do Congreso dos Deputados *(en castelán)*.
3. ↑  Ficha na web do Parlamento Europeo *(en castelán)*.
4. ↑  González Martín, X. (2007): *120 anos de ciclismo galego*. Vigo, Editorial Galaxia, páx. 21. ISBN 9788471541161

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na web *Galegos*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17420729
* BNE: XX4581765

 |
***El Pueblo Muradano*** foi un periódico editado en Muros entre 1902 e 1906.

Historia e características
--------------------------

Apareceu o 3 de novembro de 1902. Inicialmente non tiña subtítulo, pero a partir do segundo ano subtitulouse *Periódico quincenal*. Entre os seus colaboradores figuraron Paulino Lago González, José Ignacio Novo e Atanasio López. Ademais de novas da comarca, publicaba contos e poesía en castelán. O seu número 18, aparecido o 29 de xuño de 1903, foi un *Número extraordinario dedicado a nuestros paisanos de América*, no que apareceu un longo poema dedicado "A Muros" de Francisco Tettamancy. Aínda se publicaba en xuño de 1906.

Notas
-----

1. ↑  *El Eco Franciscano*, 15-10-1912, p. 128.
2. ↑  *Nova Galicia*, 24-6-1906, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). Do Castro, ed. *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada. p. 376. ISBN 84-7492-489-8.
* Vilavedra, D. ed. (1997). *Diccionario da Literatura Galega*. II. Publicacións periódicas. Galaxia. pp. 393–396. ISBN 84-8288-137-X.

### Ligazóns externas

* Ficha na Hemeroteca da Deputación de Pontevedra
**LOSAT-X** (*Low Altitude Satellite Experiment*) foi un satélite artificial dos Estados Unidos lanzado o 4 de xullo de 1991 mediante un foguete Delta 7925 desde o Cabo Cañaveral.

Características
---------------

LOSAT-X foi construído por Ball Aerospace para a Iniciativa de Defensa Estratéxita (popularmente coñecida como *Guerra das Galaxias*) co fin de recoller datos multiespectrais do escape de foguetes e mísiles lanzados desde terra. Probou algunhas outras tecnoloxías, como unha cámara estelar de gran angular.

O satélite iba acaroado á segunda etapa do seu foguete lanzador e foi exectado en órbita despois de separarse esta da terceira etapa. A súa vida operativa esperada era de tres meses, aínda que tódolos seus obxectivos se cumpliron o primeiro día en órbita. Aos nove días perdeuse o contacto co satélite debido a unha avaría no seu receptor de radio. O satélite reentrou na atmosfera o 15 de novembro de 1991.

Notas
-----

1. 1 2  N2YO (2020). Real Time Satellite Tracking, ed. "LOSAT X" (en inglés). Consultado o 27 de agosto de 2020.
2. 1 2 3 4 5 6  NASA (14 de maio de 2020). "LOSAT-X" (en inglés). Consultado o 27 de agosto de 2020.
3. ↑  Claude Lafleur (2020). "Losat X" (en inglés). Consultado o 27 de agosto de 2020.
4. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Losat-X" (en inglés). Consultado o 27 de agosto de 2020.
5. 1 2 3 4 5  Mark Wade (2020). "Losat" (en inglés). Consultado o 27 de agosto de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Delta 7925

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q105828691
* NSSDC ID: 1991-047B
* SCN: 21553

 |
**José Guirao Cabrera**, nado en Pulpí (Almería) o 9 de xuño de 1959 e finado en Madrid o 11 de xullo de 2022, foi un xestor cultural e experto en arte español, ministro de Cultura e Deporte do Goberno de España.

Traxectoria
-----------

É licenciado en filoloxía hispánica, rama Literatura Española, pola Universidade de Murcia. Foi responsable da área de Cultura da Deputación Provincial de Almería entre 1983 e 1987.

En 1988 marchou a Sevilla, onde ocupou o cargo de director xeral de Bens Culturais na Xunta de Andalucía. Ata 1993 desenvolve proxectos de peso, como o Plan Xeral de Bens Culturais de Andalucía, a Lei 1/91 do Patrimonio Histórico de Andalucía, o proxecto do Centro Andaluz de Arte Contemporánea e a creación do Instituto Andaluz do Patrimonio Histórico.

Desde Sevilla pasou a Madrid, onde durante un ano foi director de Belas Artes e Arquivos do Ministerio de Cultura. Foi nomeado en 1994 director do Museo Nacional Centro de Arte Raíña Sofía, cuxa colección permanente remodelou. Foi ademais o encargado de licitar a ampliación do museo, proxecto que gañou o arquitecto francés Jean Nouvel.

Desde o 2001 estivo á fronte de La Casa Encendida, espazo social e cultural de referencia en Madrid pertencente á extinta Caja Madrid e, tras a súa transformación en 2013, á Fundación Montemadrid. É entón nomeado director xeral desta Fundación, cuxa actividade se dirixe cara á mellora da calidade de vida e a inclusión de persoas en dificultade social, á vez que se fomenta unha cidadanía participativa cun maior acceso á cultura e á educación, así como a protección do medio ambiente e conservación do patrimonio histórico.

José Guirao é patrón da Fundación Federico García Lorca, da Fundación Antonio Gala e da Fundación Museo do Gravado Español Contemporáneo de Marbella. Ademais, é profesor convidado do máster de Xestión Cultural da Universidade Carlos III de Madrid.

Foi elixido en 2018 para substituír a Màxim Huerta como ministro de Cultura e Deporte no goberno de Pedro Sánchez. Sancionado o seu nomeamento por Filipe VI mediante real decreto do 13 de xuño, prometeu o seu cargo o 14 de xuño de 2018 no Palacio da Zarzuela.

Recoñecementos
--------------

En decembro de 2022, foille outorgada a Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes do Goberno de España.

Notas
-----

1. ↑  García, Concha (11 de xullo de 2022). "Muere el ex ministro de Cultura José Guirao". *La Razón* (Madrid).
2. ↑  "El Gobierno distingue a 33 personalidades y entidades de la cultura con la Medalla de Oro al Mérito en las Bellas Artes 2022". *culturaydeporte.gob.es* (en castelán). 27 de decembro de 2022. Consultado o 25 de setembro de 2023.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***José Guirao Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6454317
* WorldCat
* VIAF: 87379453
* BNE: XX1641356
* Dialnet: 1975351
* LCCN: no2002037594
* SUDOC: 069178135

 |
***La Zarpa*** foi un diario agrarista que se publicou en Ourense de 1921 a 1936. Fundouno o crego e xornalista Basilio Álvarez o 27 de xullo de 1921 e foi dirixido, entre outros, por Antonio Buján, Jacinto Santiago e Roberto Blanco Torres. Colaboraron no xornal, entre moitos outros, Ramón Cabanillas, Manuel Lustres Rivas, Ramón Fernández Mato, Xaime Quintanilla Martínez, Eduardo Blanco Amor, Alexandre Bóveda, Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Valentín Paz-Andrade, Ramón Otero Pedrayo, Vicente Risco, Antón Villar Ponte, Antonio Rey Soto e José Rodríguez Faílde.

Historia
--------

En abril de 1925 o xornal ampliou o seu formato introducindo con frecuencia gravados, fotografías, páxinas especiais e máis publicidade. Ademais ampliou o número de páxinas a oito. En 1929, sendo director José López Requejo, volveu a reducir o tamaño do xornal pero ampliou o número de páxinas a doce.

Nos seus primeiros anos de existencia levou a cabo unha intensa campaña anticaciquil e en prol da redención dos foros que os campesiños tiñan que pagar aos propietarios das terras.

O diario tivo problemas coa censura durante a Ditadura de Primo de Rivera ata o punto de suspender a súa publicación durante varias xornadas en 1926 e mesmo a mudar temporalmente o seu nome polo de *El Agro*.

*La Zarpa* recibiu con ledicia a chegada da Segunda República en 1931 e serviu de portavoz ao seu fundador Basilio Álvarez, deputado durante ese período polo Partido Radical. Durante estes anos tamén sufriu suspensión temporal pola censura.

En xullo de 1936 os falanxistas aprópianse da redacción e taller do xornal que continúa a publicarse polo menos ata principios do mes de agosto pero xa con consignas franquistas e simboloxía falanxista.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Zarpa, La". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.

### Outros artigos

* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20549936
* Galiciana: 7674

 |
Nos insectos, co termo **noto**, ou ***notum*** desígnase a rexión dorsal ou tergo de cada un dos segmentos do tórax destes animais, e tamén a cada un dos terxitos (escleritos dorsais) do tórax.

Etimoloxía
----------

O termo é unha adaptación do latín científico *notum*, substantivo neutro derivado do verbo *noto* "sinalar", "marcar", "facer un sinal", que é un frecuentativo de *nosco, noscis, novi, notŭm, noscĕre*, "coñecer".

Cómpre non confundir con **noto**, "do sur", "vento do sur", derivado do latín *Notus, -i*, "vento do sur", nin co prefixo **noto-**, tirado do grego antigo νῶτος *nōtos* "costas", "lombo" (empregado na construción dalgúns termos científicos, como notofagáceas e notocorda respectivamente).

Notas
-----

1. ↑  Garrido, Carlos (1997): *Dicionário terminológico quadrilíngue de zoologia dos invertebrados*. A Coruña: Associaçom Galega da Língua. ISBN 84-87305-12-1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Richards, O. W.; Davies, R. G. (1977). *Imms' General Textbook of Entomology: Volume 1: Structure, Physiology and Development Volume 2: Classification and Biology*. Berlin: Springer. ISBN 0-4126-1390-5.

### Outros artigos

* Tergo
* Tórax (artrópodos)

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre zooloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2002615
* MAG: 2776406263

 |
**Lina M. Khan**, nada en Londres en 1989, é unha xurista estadounidense especializada en dereito antimonopolio e da competencia nos Estados Unidos. É profesora asociada de Dereito na Columbia Law School. O 22 de marzo de 2021, o presidente Joe Biden anunciou que a nomeaba para ser comisionada da Comisión Federal de Comercio, un cargo que require a confirmación do Senado.

Traxectoria
-----------

Lina Khan de pais paquistanís, trasladouse con eles aos Estados Unidos cando tiña 11 anos. Graduouse no Williams College en 2010, onde escribiu a súa tese sobre Hannah Arendt. Tamén foi editora do xornal estudantil de Williams. Despois de graduarse, foi traballar á New America Foundation, onde realizou investigacións antimonopolio e escribiu para o Programa de Mercados Abertos. En 2017 licenciouse en Dereito pola Facultade de Dereito de Yale, onde foi editora da revista *Yale Journal on Regulation*.

*O paradoxo antimonopolio de Amazon*
------------------------------------

Sendo aínda estudante de Dereito na Universidade Yale, converteuse nunha figura pública en 2017 cando o seu artigo no *Yale Law Journal*, "Amazon's Antitrust Paradox", tivo un impacto significativo nos círculos xurídicos e empresariais estadounidenses. O *New York Times* describiuno como "unha reformulación de décadas de dereito dos monopolios".

Dende o seu posto como directora da Comisión Federal de Comercio dos EE.UU. defende os intereses das persoas consumidoras e loita contra o monopolio das tecnolóxicas.

Notas
-----

1. ↑  "Biden to nominate tech antitrust pioneer Lina Khan for FTC commissioner" (en inglés). 22 March 2021. Consultado o 22 March 2021.
2. ↑  "President Biden Announces his Intent to Nominate Lina Khan for Commissioner of the Federal Trade Commission". 22 March 2021. Consultado o 22 March 2021.
3. ↑  "Esta genio de Yale es la única persona en el mundo que sabe cómo derrotar a Amazon". *www.elconfidencial.com* (en castelán). 2021-03-22. Consultado o 2021-03-27.
4. 1 2  "Amazon’s Antitrust Antagonist Has a Breakthrough Idea" (en inglés). September 7, 2018. ISSN 0362-4331. Consultado o September 8, 2018.
5. ↑  Llaneza, Paloma (2023-03-06). "Lina Khan, la piedra en el zapato de las tecnológicas". *El País* (en castelán). Consultado o 2023-10-14.
6. ↑  Seisdedos, Iker (2023-10-14). "Lina Khan, la abogada milenial a la que llaman "radical" por enfrentarse a Amazon". *El País* (en castelán). Consultado o 2023-10-14.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Páxina web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q56523534
* LinkedIn: lina-khan-a4430b19

 |
***La Redención*** foi un semanario editado en Padrón entre 1918 e 1922.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Publicación Regionalista de la Federación de Agricultores del Partido de Padrón. Defiende la causa de la libertad y del derecho*, apareceu o 30 de agosto de 1918. Foi continuación de *Unión Agraria*. Estaba dirixido nun principio por Andrés Sánchez Adanza e cara a finais de 1921 asumiu a dirección José Pasín Romero. Entre os seus colaboradores figuraban Manuel Lueiro Edreira (que asumiu o posto de redactor-xefe en outubro de 1919), Ramón Graña e o poeta Manuel Antonio.

Notas
-----

1. ↑  Pereira, Dionisio (2012). Fundación 10 de Marzo, ed. *José Pasín Romero: Memoria do proletariado militante de Compostela*. Santiago de Compostela. p. 244. ISBN 978-84-939921-0-1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cabo Villaverde, Miguel (2003). Duen de Bux, ed. *Prensa agraria en Galicia*. Ourense. pp. 212–213. ISBN 84-932078-3-7.
***El Compostelano*** foi un xornal que se publicou en Santiago de Compostela entre 1920 e 1946.

Características
---------------

Sucedeu a *El Correo de Galicia* cando este pasou á propiedade de Moreno Fildey. Fundado por Ramón Díaz-Varela Ituarte e Juan Moreno Tilve, apareceu o 2 de febreiro de 1920 co subtítulo de *Diario independiente*. Desde o 2 de marzo de 1938 adoptou o de *Diario gubernamental* que mantivo ata o 6 de marzo. En 1939 volveu cambialo por *Diario al servicio de España*. Finalmente tivo o subtítulo de *Diario de la tarde* dende o 25 de outubro de 1945. Entre os seus directores figuraron Santiago Maiz Eleizegui e Emilio Merino Losada. Periódico conservador, durante a guerra civil declarouse abertamente partidario do bando franquista.

Cesou a súa publicación co número 7.795 o 30 de xaneiro de 1946. O xornal *La Noche* continuou nese ano coa numeración de ***El Compostelano***.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Compostelano, El". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Ediciós do Castro. pp. 533–534. ISBN 84-7492-489-8.

### Outros artigos

* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19508557
* Galiciana: 3841

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La Defensa.

***La Defensa*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela entre 1913 e 1914.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Órgano del Partido Republicano de Santiago. Defensor de Compostela. Defensor de la clase obrera*, apareceu o 22 de novembro de 1913. Editábase os sábados. Estaba dirixido por José Pasín Romero, concelleiro republicano e presidente da Sociedad de Carpinteros. Entre os redactores figurou Jesús Posse, dirixente republicano, e o propio director, que escribiu artigos co pseudónimo de *Espartaco*. No primeiro número, nun artigo titulado "A modo de programa", presentaba os seus propósitos fundamentais centrados na fe, vontade, constancia e boa intención. Tiña as seccións: "De sábado a sábado", "Noticias y comentario", "Del Ayuntamiento" e "Cuestiones Obreras". Recolle información das sociedades obreiras de Santiago e as polémicas que mantiveron os concelleiros republicanos Raimundo López Pol e o propio Pasín co grupo de goberno liberal encabezado polo alcalde Luís Blanco Rivero. Inseriu algunhas coplas políticas en galego de Xesús San Luís Romero, asinadas co pseudónimo *Un Vello Bergantiñán*. Cesou a súa edición o 25 de abril de 1914.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Defensa, La". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* Matos Espiño, Luis (2005). "Defensa, La". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.
* Pereira, Dionisio (2012). *José Pasín Romero: Memoria do proletariado militante de Compostela*. Santiago de Compostela: Fundación 10 de Marzo. ISBN 978-84-939921-0-1.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-137-X.
***Noticiero del Avia*** foi un periódico editado en Ribadavia entre 1910 e 1937.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Periódico de Ribadavia*, apareceu o 15 de outubro de 1910. Tiña periodicidade semanal, aparecendo os domingos, e contaba con catro páxinas. O seu fundador e director foi Emilio Canda Adán. Vencellado ao agrarismo católico a partir de 1929 cambiou o seu subtítulo por *Órgano Oficial del Sindicato Católico Vitivinícola Comarcal del Ribeiro*. Afecto ao deputado José Estévez Carrera. Entre os seus colaboradores figuraron Mario Canda, Manuel Casado Nieto, José Sobreira Fernández, Eugenio López Aydillo, Cesáreo Giráldez, Emilio Álvarez Falcón, Beatriz Sandoval, David Araujo Selas, Ramón Cadía, Marcial Rusell, J. G. Aguirre Ceballos e Manuel Guerra. Foi rival de *El Ribadaviense*. A súa tiraxe era de 500 exemplares en 1910 e 1500 en 1913, caendo a 600 en 1920 para chegar a 1200 en 1927. O último número coñecido é de marzo de 1937.

Notas
-----

1. ↑  Prensa local de Ribadavia na Biblioteca do Museo Etnolóxico de Ribadavia.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Martínez López, Alberto, "A prensa católico-agraria en Galiza" nas *III Xornadas de Historia de Galicia*, Ourense, 1986.
* Valcárcel López, Marcos (1987). Deputación Provincial, ed. *A prensa en Ourense e a súa provincia*. Ourense. pp. 161–163. ISBN 84-505-5721-6.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Don Claro.

***Don Claro*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela en 1898.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Habla los domingos*, apareceu o 13 de febreiro de 1898. Semanario satírico que saía cada domingo. Ofrecía comentarios relativos a asuntos municipais, tanto en prosa coma en verso, sempre dun modo mordaz. No seu editorial proclamaba: *Don Claro se propuso desde el primer día que se hizo a esas calles de Dios dar a conocer muchas verdades, que acaso fuesen conocidas de muchos, pero muy pocos se atreven a decir y a sostener en público*. Moitos dos seus colaboradores asinaban con pseudónimo (Clarete, Canta Claro, Clarito...). Imprimíase nos obradoiros de V. Abad, na Coruña.

Notas
-----

1. ↑  *El Alcance*, 10-2-1898, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534697
* Galiciana: 2747

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Don Quijote.

***Don Quijote*** foi un periódico editado en Ponteareas entre 1921 e 1925.

Historia e características
--------------------------

Apareceu o 30 de abril de 1921. Dirixido por Prudencio Medal. Utilizou catro subtítulos diferentes: *Quincenario de la guasa. No pertenece al trust*, *Quincenario satírico*, *Quincenario conservador* e *Quincenario político*. De periodicidade irregular. Cesou a súa publicación en xuño de 1922 para reaparecer en xuño de 1924 con novidades no deseño (ampliación do formato e da paxinación) coma e no contido (incremento das seccións, como "Página femenina"). Constaba das seccións Menudencias, Nuestras dulcineas, Quixotescas, Xeringazos e Paliques. Publicou contos e poemas centrados na sátira de Vidales Tomé (en castelán) e en galego relatos de Rogelio Rivero, Manuel Lugrís Freire, Labarta Pose e José Fernández López, e outros asinados cos pseudónimos Xan de Pilonia, Xan d'Outeiro, Xan da Crus, Somorrostro, Farruco, Alrivraros e San Benito. Tamén publicou poemas de Rosalía de Castro e Xavier Prado Rodríguez e textos breves. Cesou definitivamente a súa publicación o 31 de agosto de 1925.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-137-X.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20549140
* WorldCat
* VIAF: 128902751

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Lonxe da terriña.

***Lonxe da Terriña*** foi unha revista editada en Ponteareas entre 1960 e 1994.

Historia e características
--------------------------

Subtitulada *Hoja informativa y orientadora dedicada por la parroquia de Ponteareas a sus hijos emigrantes con ocasión del Día de las Migraciones*, apareceu en 1960. Revista anual, aparecía o primeiro domingo de advento. Publicado pola parroquia de San Miguel de Ponteareas. Fundada e editada por Enrique Rodríguez Troncoso (párroco de Ponteareas). Incluíu historia, biografías, movemento parroquial e entrevistas. Entre os seus colaboradores figurou Clodio González Pérez e Manuel Barros Arbones. Cesou a súa publicación en 1994. No momento do peche a distribución alcanzaba a 1.500 emigrantes.

Notas
-----

1. ↑  *La Noche*, 7-12-1961, p. 9.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 28-2-1999, p. 43.

Véxaswe tamén
-------------

### Bibliografía

* Vilavedra, D. ed. (1997). *Diccionario da Literatura Galega*. II. Publicacións periódicas. Galaxia. p. 291. ISBN 84-8288-137-X.
***El Tea*** foi un periódico editado en Ponteareas entre 1908 e 1936.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Decenario defensor de los intereses agrarios*, apareceu o 5 de setembro de 1908. Saíu os sábados ata agosto de 1920 en que se converteu en decenario e se trasladou a Vigo (1914) e Pontevedra (1920). Fundado e dirixido nos primeiros anos por Amado Garra Castellanzuelo, despois substituído por Manuel Pérez Troncoso, Saturnino Piñeiro Groba e desde decembro de 1927 por Manuel Piñeiro Groba. Era de tendencia republicana e agrarista, aínda que se subtitulou como "independente". Foi o órgano oficial da Federación Provincial Agraria. Por problemas coa Ditadura de Primo de Rivera foi suspendido en reiteradas ocasións, en 1925 pasou a denominarse *El Uma* e entre xaneiro e marzo de 1926 pasou a chamarse *El Agro Celta*. Ofreceu colaboracións literarias que entre 1922 e 1928 apareceron agrupadas na sección "Páxina Enxebre". Entre os seus colaboradores estaban Eugenio Arbones Castellanzuelo, Rogelio Rivero, Jenaro Marinhas del Valle e Ánxel de Cambeses. Rematou a súa edición o 14 de xullo de 1936.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Outros artigos

* *El Uma*
* *El Agro Celta*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20550389
* Galiciana: 3890

 |
***La Coraza*** foi un periódico editado en Ribeira en 1933.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Semanario Popular e independiente*, apareceu o 22 de febreiro de 1933. Fundado por Juan Bautista Martínez Lemiña, que era o seu principal redactor, estaba dirixido por Joaquín Parada Lorenzo. Semanario local con pretensións de independencia política pero en realiadade de tendencia dereitista, mantivo polémicas con *La Lucha*. Aparecía os domingos e tiña un prezo de dez céntimos. A partir do número 15 cambiou o subtítulo por *Semanario Popular* e desde o número 21, cando cambiou a súa periodicidade a quincenal, por *Quincenario Independiente*. Entre os seus colaboradores figuraron María Enriqueta Camarillo, Josefa Dios Reiriz, Esperancita Vilalba, Josefa García, Dolores Brión Hermo, Ramón Martínez Lemiña, J. Villanueva, Pérez Coutiño, Alberto Plasencia, P. Valeiras, Anselmo Prado Núñez, A. Pérez y santos e José Brión. O último número coñecido é do 9 de outubo de 1933.

Notas
-----

1. ↑  Más allá de la cúpula del faro
2. ↑  No Museo Etnográfico de Artes conservan un exemplar do 28 de maio de 1933. El museo etnográfico que creó un ribeirense expone ya 1.300 piezas Arquivado 11 de setembro de 2019 en Wayback Machine.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barreiro, X. Ramón (29-6-1991). "La Coraza (1933). Ribeira". *La Voz de Galicia*: 75.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La Concordia.
***La Concordia*** foi un periódico galego que apareceu en Vigo entre 1873 e 1924.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Periódico de comercio y de intereses generales*, apareceu o 2 de maio de 1873. Periódico bisemanal (aparecía os martes e venres) de tendencia liberal e defensor do provincialismo. Fundado e dirixido por Miguel Fernández Dios. Incluíu textos de autores estranxeiros e colaboracións de Benito Vicetto, Juan Neira Cancela, Francisco Añón e Teodosio Vesteiro Torres.

A principios de 1878 comezou a aparecer diariamente co subtitulo *Primer diario de Vigo*, dirixido primeiro por Eudoro Fernández Lema e despois por Miguel Fernández Lema, fillos do fundador. Centrouse nos problemas da cidade dende unha postura política moderada e construtiva. Foi o seu redactor Juan Villavicencio (que despois sería tamén director) e entre os colaboradores figuraron Concepción Arenal, Manuel Lustres Rivas, Luís Amado Carballo, Xoán Neira Cancela, Luis A. Mestre e Luciano Cid Hermida. Publicou a escolma de poesía *Poesías Varias*, de Francisco Añón en 1878.

A comezos de 1881 converteuse no órgano oficial da Liga de Defensores de Vigo, creada polo seu director xunto cos de *Faro de Vigo* e outras personalidades do concello. Deixou de publicarse en 1924 e deu paso a *El Pueblo Gallego*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Álvarez Blázquez, José Mª (1980). "La prensa periódica viguesa en el siglo XIX". *Vigo en su historia* (en castelán). Caja de Ahorros Municipal de Vigo. pp. 519–523. ISBN 84-7231-494-4.
* Lorenzana, Salvador (abril - maio - xuño, 1988). "Breve historia da prensa periódica en Galicia". *Grial*: 210–222. ISSN 0017-4181.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. p. 119. ISBN 84-8288-137-X.
Vista da praia e da cidade de Durban.
**Durban** (**eThekwinien** en zulú) é unha cidade da provincia de KwaZulu-Natal, Suráfrica, localízase nunha baía natural e ten un dos maiores portos do Océano Índico.

Posúe 3.100.000 habitantes. O 68,3 % dos habitantes son de etnia negra, o 19,9 % son asiáticos, o 8,98 % son brancos e o 2,82 % colorados. O 63 % da poboación fala zulú, 30% inglés, 3'4% xosa, 1'4% afrikaans, 0'7 % sesotho.

Historia
--------

O 25 de decembro de 1497 o explorador portugués Vasco da Gama ancorou na actual localización da cidade e deulle o nome de Río de Natal, pero non deixou ningún asentamento europeo e o territorio seguiu pertencendo aos zulús.

En 1824 Francis Farewell e Henry Fynn, aventureiros e comerciantes británicos deixaron a colonia do Cabo para establecer un negocio de comercio de marfil en Natal, máis tarde uníuselles Nathaniel Isaacs que marchara na súa busca e xuntos estableceron un posto comercial nun terreo que lles dera o rei Shaka dos zulús, que denominaron Port Natal, o pequeno asentamento converteuse nunha cidade e en 1835 déronlle o nome de Durban, en honra do gobernador da colonia do Cabo, Benjamin d'Urban. Os boers establecéronse sobre as montañas de Drakensberg en 1838 e, despois dunha serie de batallas, o goberno do Cabo construíu un forte. En 1844 o territorio pasou a formar parte da colonia do Cabo e os colonos británicos comezaron a establecerse na cidade. A partir de 1860 os británicos trouxeron milleiros de traballadores da India e doutros países asiáticos para traballaren nos campos de cana de azucre. Mahatma Gandhi viviu na cidade, e foi onde adquiriu conciencia política, ao ver a discriminación que sufrían os indios.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

Web oficial de Durban (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5468
* WorldCat
* VIAF: 156810052
* BNE: XX5473683
* BRE: 1970709
* EBID: ID
* FAST: 1206419
* GEC: 0023261
* GeoNames: 1007311
* GND: 4085512-0
* LCCN: n79108899
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge593206
* NLA: 35955111
* TGN: 7000801
* WOEID: 1580913

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Carabela.
A carabela *Vera Cruz* a navegar no río Texo, en Portugal.
A **carabela** foi unha embarcación usada polos portugueses e españois durante a era dos Descubrimentos, nos séculos XV e XVI.

A carabela é un navío rápido, de fácil manobra, apto para a bolina, de proporcións modestas e que, en caso de necesidade, podía ser movido a remos. Eran naves de pequeno porte, de tres mastros, un único convés e ponte sobrelevada na popa; desprazaban 50 toneladas. As velas, ao contrario da crenza popular, eran «**latinas**», é dicir triangulares, e eran dúas veces maiores que as das naos, o que lles permitía ziguezaguear contra o vento e, consecuentemente, explorar zonas cuxo réxime dos ventos era descoñecido. Preparada con artillaría, a carabela transformouse máis tarde en navío mercante para o transporte de homes e mercadorías.

Gil Eanes utilizou un barco de vela redonda, mas sería máis ben un tipo carraca, como a que Bartolomeu Dias utilizaría para dobrar o Cabo da Boa Esperanza, en 1488. É de salientar que a carabela é unha invención portuguesa, en conxunto cos coñecementos que se adquiriran dos árabes.

Cristovo Colón usou tamén carabelas na súa viaxe de descuberta cara América, en 1492. Dúas das embarcacións, a *Pinta* e a *Niña*, eran carabelas de velame triangular; mais a *Santa María* era unha *nao* de velas cudrangulares.

Se ben a carabela latina se revelou moi eficiente cando era utilizada en mares de ventos inconstantes, como o Mediterráneo, debido ás súas velas triangulares, coas viaxes ás Indias, con ventos máis calmos, xa non era tanta vantaxe, pois que se mostraba máis lenta que a variante de **velas redondas**. A necesidade de maior tripulación, armamentos, espazo para mercadorías, obrigou a que fose substituída por navíos máis potentes.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q169560
* AAT: 300232698
* BNCF: 41328
* BRE: 2044140
* EBID: ID
* GND: 4290712-3
* JSTOR: caravels
* KulturNav: ID
* LCCN: sh92000806

 |
**César Manuel Fernández Gil**, nado en Ribadavia en 1979, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Filosofía. Concelleiro e portavoz do PPdeG en Ribadavia, foi nomeado asesor de cultura da Deputación de Ourense en 2013. Nas eleccións municipais de 2015 encabezou a candidatura do PPdeG en Ribadavia, sendo a segunda forza política tralo PSdeG e pasando a selo portavoz do grupo popular na oposición. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2016 foi elixido deputado. Nas municipais de 2019 encabezou de novo a candidatura do PPdeG e foi a forza máis votada, aínda que lonxe da maioría absoluta, sendo elixido alcalde ante a falta de acordo entre o PSdeG e Ribeiro en Común, renunciando por tanto como deputado autonómico. Foi designado deputado provincial. Logo dunha moción de censura apoiada polo PSdeG-PSOE e Ribeiro en Común, cesou como alcalde o 23 de febreiro de 2021. Tras perdela alcaldía foi nomeado vicepresidente segundo da Deputación de Ourense. Nas municipais de 2023 recuperou a alcaldía con maioría absoluta, sendo a primeira vez que algúen a conseguía en Ribadavia. Foi novamente designado deputado provincial e continuou como vicepresidente segundo da Deputación.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ignacio Gómez Pérez** |  **Alcalde de Ribadavia** 2019 - 2021 | Sucesor:**Noelia Rodríguez Travieso** |
| Predecesor:**Noelia Rodríguez Travieso** |  **Alcalde de Ribadavia** 2023 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  «O exercicio 2014 recuperará o plan cultural para os concellos»
2. ↑  Noelia Rodríguez se estrena como alcaldesa: «Non permitirei que Ribadavia reciba menos do que lle corresponde»
3. ↑  Baltar nombra vicepresidente segundo de la Diputación al exalcalde de Ribadavia

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ribadavia

### Ligazóns externas

* Cesar Fernández: "Nada justifica ningún movimiento para quitarnos el gobierno"
***Álbum Literario*** foi unha revista editada en Ourense entre 1888 e 1893.

Traxectoria
-----------

Subtitulada *Revista semanal de Literatura, Ciencias y Artes*, apareceu o 5 de febreiro de 1888. O seu fundador e director foi Luciano Cid Hermida. Entre os seus colaboradores figuraron Heraclio Pérez Placer, Eladio Rodríguez González, Fernando García Acuña, Roque Pesqueira Crespo, Eduardo Núñez Sarmiento, Lisardo Barreiro, Ramón Méndez Gaite. Constaba das seccións: Crónica Orensana, para a cultura, Libros y publicaciones recibidas e En serio y en broma, para o humor. Informaba tamén sobre as actividades da Asociación Regionalista Gallega. Centrada na literatura, política e cultura popular, publicou tamén biografías, crítica literaria, estudos lingüísticos, artigos de historia local, monográficos a persoeiros ilustres e ensaios históricos. Apareceron poemas de Manuel Curros Enríquez, Alberto García Ferreiro e Filomena Dato en galego, e Jesús Muruais, Renato Ulloa, Victorino Novo García, Manuel Núñez González, Aurelio Ribalta, Fernando García Acuña e Xerardo Álvarez Limeses en castelán; relatos de Manuel Amor Meilán como "Baixo do alpendre"; estudos de carácter lingüístico e literario como "El dialecto gallego" de Benito Fernández Alonso e textos de historia de Ourense. Rematou a súa publicación en abril de 1893.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Álbum Literario". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* "Álbum Literario". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Valcárcel López, Marcos (1987). *A prensa en Ourense e a súa provincia*. Ourense: Deputación Provincial. ISBN 84-505-5721-6.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Galaxia. pp. 34–35. ISBN 84-8288-137-X.

### Outros artigos

* *Álbum Literario de Galicia*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12403041
* Galiciana: 2694

 |
***Ecos del Eume*** foi un semanario editado en Pontedeume entre 1910 e 1918.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Semanario independiente*, apareceu o 6 de febreiro de 1910. Fundado por Ramón Pena Miró e Rosendo Vilariño Tenreiro, foi dirixido por este último. Os dous fundadores máis Antonio Couceiro Freijomil formaban a redacción. Da parte artística encargarase Antonio Tenreiro Otero. Contou coa colaboración de Manuel Murguía, Francisco Tettamancy, Florencio Vaamonde, Antón Villar Ponte, Amador Rodríguez Guerra e Leopoldo Pedreira Taibo. Estaba en competencia co outro semanario eumés, *Breamo*. No eido literario, incluíu versos humorísticos en galego do poeta Miguel López Torre. Os textos, de temática variada, ían ilustrados con fotogravados, caricaturas e debuxos. No derradeiro ano de vida, publicou 18 entregas do Folletín: "Pontedeume. Apuntes históricos", de Antonio Couceiro Freijomil. Cesou a súa publicación o 29 de setembro de 1918, co número 449.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* No centenario de Ecos del Eume Arquivado 08 de xuño de 2013 en Wayback Machine.
**Herodes o Grande**, nado en Ascalón o 74 antes de Cristo e finado en Xerusalén o 4 antes de Cristo, foi rei dos xudeus e unificou Galilea e Xudea e reconstruíu o Templo de Xerusalén.

Traxectoria
-----------

Fillo dun idumeo e dunha nabatea, en realidade era un palestino de cultura helenística dedicado ao servizo de Roma, que dominaba Palestina dende que fora conquistada por Pompeio (63 a. C.).

Herodes foi nomeado primeiro gobernador de Galilea e posteriormente tetrarca para dirixir as relacións de Roma cós xudeus; pero tivo que fuxir ante o ataque dos partos, que apoiaban no trono a Antígona, a última raíña da dinastía dos Asmoneos ou Macabeos, representante da resistencia xudía contra a dominación política e cultural do Occidente grecorromano.

No ano 40 a. C. o Senado romano nomeou a Herodes rei dos xudeus por indicación de Marco Antonio, co encargo de recuperar Xudea de mans de Antígona. Combateu contra ela durante tres anos ata que conquistou Xerusalén e a decapitou.

Polo demais, Herodes foi un rei hábil: soubo eludir a súa participación na batalla de Actium, o que permitiu que Augusto o mantivese no trono despois da súa vitoria, cunha autonomía política practicamente total a pesar de ser o vasalo do Imperio; defendeu eficazmente o reino fronte aos ataques de partos e árabes; construíu cidades e fortalezas; embeleceu a capital; respectou os costumes locais e comezou a reconstrución do Templo de Xerusalén.

Ao morrer deixou o reino dividido entre os seus fillos: Xudea, Samaría e Idumea para Arquelao (destituído dous anos despois polo gobernador romano Poncio Pilatos) e Galilea e Perea para Herodes Antipas (o cal, segundo os Evanxeos, eludiu xulgar a Xesuscristo cando llo enviou Pilatos). O neto de Herodes, Herodes Agripa I, foi o último rei que gobernou sobre a totalidade de Palestina e o que, segundo os Feitos dos Apóstolos, fixo encarcerar a san Pedro e condenou a morte a Santiago o Maior. Baixo o reinado do seu fillo Herodes Agripa II estalou a rebelión dos xudeus que levou á destrución de Xerusalén por Tito e a anexión de Palestina a Siria como provincia romana (70 d. C.).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q51672
* WorldCat
* VIAF: 107903854
* BAV: ADV12065664
* BIBSYS: 90089252
* BLBNB: 000393039
* BMT: 71600
* BNCHL: 000227519
* BNE: XX1015185
* BNF: 12003931x
* BRE: 2021491
* CANTIC: a11955661
* CERL: cnp00891872
* CiNii: DA13568757
* DeutscheBio: 118549847
* EBID: ID
* FAST: 1823778
* GEC: 0032523
* GND: 118549847
* ISNI: 0000000122592324
* LAC: 1015L3128F
* LCCN: n50051417
* NDL: 00620817
* NKC: jn20000700699
* NLA: 61542488
* NLG: 153582
* NNDB: 000103590
* NTA: 072515910
* Orthodox Encyclopedia: 674087
* SELIBR: 253656
* SUDOC: 02814693X
* Treccani: erode-il-grande-re-di-giudea
* ULAN: 500271710

 |
O **escudo da** **cidade de Ferrol** foi aprobado o 22 de xuño de 1778 por unha sesión municipal do seu concello.

A **descrición heráldica** do escudo de Ferrol é a seguinte:

Descrición do escudo

O elemento central do escudo de Ferrol é unha torre que posúe un torreón de pequeno tamaño na súa parte superior. Con frecuencia a torre aparece representada de cor branca (blasonado *de prata*) aínda que nalgunhas ocasións é de cor amarela ou dourada (*de ouro*). A porta e as xanelas da torre posúen unha cor (*esmalte heráldico*) diferente, xa que son vermellas (*de goles*) e sobre a torre (*sumada*) aparece representada unha pértega cun farol. A torre aparece representada sobre unhas rochas (*terrazada de rochas*) que se atopan situadas sobre ondas (*faixado-ondulado*) azuis (*de azur*) e brancas. 

Detrás da torre aparecen colocadas catro bandeiras, situadas dúas a cada lado. Dúas das bandeiras son da cidade de Ferrol, formadas por cadros de cor branca e azul e as outras dúas son españolas. Xunto ás bandeiras hai dous canóns e, apoiadas na torre, dúas áncoras.

Aínda que no timbre do escudo estendeuse o uso dunha coroa de marqués (en ocasións substituída por unha ducal), algúns autores sinalaron que sería máis axeitado substituíla por unha coroa real pechada porque a cidade dependía da Coroa cando se adoptaron as súas armas. 

Nalgunhas ocasións, os elementos do escudo aparecen rodeados por unha coroa formada por pólas de loureiro. 

Dende 1987, o concello utiliza un logotipo no que pode observarse unha versión esquemática do escudo ferrolán no que se utiliza como coroa un festón con seis puntas, catro á vista.

Malia que non coñecerse o significado que se lle deu aos elementos do escudo no momento da súa creación, o máis probable é que representasen a importancia militar e naval desta cidade.
Este artigo trata sobre a Gaceta de Galicia de Vigo. Para a publicación homónima santiaguesa véxase: Gaceta de Galicia.
Nome da publicación na cuberta
***Gaceta de Galicia*** foi unha revista, de carácter bilingüe, editada en Vigo en 1929.

Historia e características
--------------------------

Outro detalle da cuberta
Subtitulada *Letras, artes, industrias, actualidades, etc*, apareceu o 4 de agosto de 1929. Fundada por Eugenio de Olano, estaba dirixida por José Luís Viñas Castro. Revista quincenal con moita información gráfica, no seu primeiro número formula os obxectivos de achegar a Galicia as novas correntes de pensamento que se daban en Europa e América. Entre os seus colaboradores figuraron Roberto Blanco Torres, Ramón Otero Pedrayo, Eugenio Montes, Evaristo Correa Calderón, Álvaro das Casas, Florentino López Cuevillas, Cándido Fernández Mazas, Carlos Maside e Ksado.

Notas
-----

1. 1 2  "Gaceta de Galicia". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Do Castro. p. 590. ISBN 84-7492-489-8.
* Vilavedra, D. ed. (1997). *Diccionario da Literatura Galega* **II**. Editorial Galaxia. p. 203-204. ISBN 84-8288-137-X.

### Outros artigos

* *Gaceta de Galicia. Diario de Santiago*
A **bandeira de Redondela** é a bandeira oficial do concello homónimo. Atópase regulada polo Decreto 138/2016, do 20 de outubro dese mesmo ano.

A descrición do escudo, tal e coma se recolle na norma que o regula, e conforme ao aprobado pola Comisión de Heráldica da Xunta de Galicia, é a seguinte:

> 
> 
> O pano de cor granate, a letra R maiúscula de ouro (amarelo) posta no centro e acompañada de tres vieiras tamén de ouro, dúas no xefe e unha na punta.
> 
> 

O deseño da bandeira foi realizado polo Seminario de Estudos Redondeláns, que recolleu os símbolos de identidade da vila de acordo coa normativa heráldica.

Historia
--------

O deseño da bandeira de Redondela foi encargado a un grupo de expertos pertencentes ao Seminario de Estudos Redondeláns. Nun primeiro borrador deseñouse un fondo granate inspirado no pendón municipal, co escudo no centro. Porén, foi rexeitado pola Comisión de Heráldica por incumplir a normativa, dado que na bandeira non pode representarse o escudo. En substitución deste, dita comisión propoñeu a colocación dalgún dos motivos empregados no escudo. Finalmente, optouse polas tres cunchas douradas e o "R".

As orixes do pendón de Redondela descoñécense, aínda que a hipótese máis defendida a sitúan coma elemento distintivo nas batallas contra as tropas francesas en Pontesampaio ou en Vigo no século XIX.

Notas
-----

1. ↑  "DECRETO 138/2016, do 20 de outubro, polo que se aproba a bandeira do Concello de Redondela (Pontevedra).". *DOG*. Consultado o 5 de agosto de 2022.
2. ↑  "La bandera y el escudo oficial de Redondela ya lucen en el Concello". *Faro de Vigo*. Consultado o 5 de agosto de 2022.
3. ↑  "La bandera 'choqueira' recuerda la lucha contra los franceses.". *Atlántico Diario*. Consultado o 5 de agosto de 2022.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Escudo de Redondela
* Historia de Redondela
***El Eco de Orense*** foi un xornal editado en Ourense entre 1880 e 1909.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Periódico político*, *Periódico liberal*, *Diario político* e *Diario de la mañana*, o periódico comezou tendo un carácter bisemanal, editándose os mércores e sábados, a partir de 1887 principiou a publicarse tres veces á semana (martes, xoves e sábados) ata que, finalmente, dende primeiros de agosto de 1892 ata 1909 (data do seu cesamento) saíu diariamente, con excepción dos festivos.

Redacción de *El Eco de Orense* en 1909.
Foi fundado polo deputado liberal Vicente Pérez, e exerceron como directores Rodríguez Quiroga (1880-1883), Valentín Lamas Carvajal (1883-1906), Modesto Lamas Sánchez (1906-1908) e Antonio Fuentes Fernández (1908-1909). Entre os seus redactores figuraron Juan Neira Cancela, Arturo Vázquez Núñez, Álvarez de Nóvoa, Basilio Álvarez, José Adrio Menéndez, Alfonso Carballo Rey, Julio Carballo Enríquez e Juan J. Reza. No campo literario contou coas colaboracións de Alberto García Ferreiro, Saco y Arce, Manuel Martínez Sueiro e Antonio Rey Soto.

Ademais de información xeral ofrecía artigos de crítica ás autoridades locais. Foi un periódico bilingüe con predominio do castelán (o galego reducíase, polo común, a algúns textos literarios) e entre o seu contido, destacaban particularmente a publicación de folletíns, as críticas ás autoridades ourensás (moitas delas recollidas en "Ecos") e as seccións "En broma", "Instantáneas" e as populares "Mostacillas".

O xornal iniciou a súa publicación defendendo a política liberal do seu fundador, Vicente Pérez, pasou logo a adoptar un liberalismo singular e independente deste, e despois rompeu toda relación co seu creador, amosando a súa oposición a Vicente Pérez, despois de que este crease *El Miño* en 1898, converténdose nun medio achegado ao clericalismo, cunha postura máis conservadora.

Notas
-----

1. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 20-7-1908, p. 3

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Outros artigos

* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387417
* Galiciana: 5172

 |