recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Richard Aldington**, nado en Portsmouth o 8 de xullo de 1892 e finado en Sury-en-Vaux o 27 de xullo de 1962, foi un escritor inglés coñecido pola súa poesía sobre a primeira guerra mundial e a súa novela *Death of a Hero*.

Traxectoria
-----------

Estudou na Universidade de Londres. Entre 1914 e 1916 foi o editor literario da publicación *The Egoist*. Serviu na fronte oeste entre 1916 e 1918, nunca se recuperou desta experiencia. A súa poesía pertence á escola imaxinista.

*Death of a Hero*, publicada en 1929 foi a súa resposta literaria á guerra. En 1942 transladouse aos Estados Unidos e comeza a escribir biografías, a primeira foi sobre o Duque de Wellington (*The Duke: Being an Account of the Life & Achievements of Arthur Wellesley, 1st Duke of Wellington*, 1943). Seguiu coa de D. H. Lawrence (*D.H. Lawrence: An Appreciation*, 1950), Robert Louis Stevenson (*Portrait of a Rebe*l, 1957), e T. E. Lawrence (*Lawrence of Arabia: A Biographical Inquiry*, 1955), traballo foi moi controvertido pola súa crítica a un home considerado un heroe de guerra, tamén escribiu sobre Frederic Mistral (*Introduction to Mistral*, 1956)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q514998
* WorldCat
* VIAF: 7402360
* BAV: ADV10202344
* BIBSYS: 90243650
* BNE: XX825138
* BNF: 12017298f
* BRE: 2688356
* CiNii: DA01282906
* DeutscheBio: 118644513
* Discogs: 4022014
* EBID: ID
* FAST: 54776
* GEC: 0002159
* GND: 118644513
* Gutenberg: 34481
* ICCU: CFIV097028
* IMDb: nm1948007
* ISNI: 0000 0000 8076 2232
* LCCN: n80057251
* LibriVox: 8215
* NDL: 00519488
* NKC: jn19990000096
* NLA: 35002817
* NNDB: 000180160
* NPG: mp51514
* NTA: 069303843
* OBP: ID
* ODNB: 30366
* OL: OL115794A
* openMLOL: 175576
* PTBNP: 298
* SELIBR: 236594
* SNAC: w6445m8c
* SUDOC: 028310853
* UNZ: AldingtonRichard
* WikiTree: Aldington-9

 |
O **Primeiro Ministro de Brunei** (en malaio: *Perdana Menteri Negara Brunei Darussalam*) é o xefe de goberno de Brunei. Paralelamente, o título é ostentado polo Sultán de Brunei, que é tamén o xefe de Estado do país. Como Primeiro Ministro, Sultán e Yang di-Pertuan Negara é xefe tanto do gabinete de ministros como do Consello Lexislativo de Brunei.

A oficina foi creada xusto despois de que Brunei declarara a súa independencia do Imperio británico en 1984 para substituír o Menteri Besar de Brunei ou o Ministro Xefe de Brunei.

Lista
-----

| № | Imaxe | Nome | Inicio | Fin | Días |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  | Sultan Hassanal Bolkiah
سلطان حسن البلقية
(1946-) | 1 de xaneiro de 1984 | Presente | 39 anos e 114 días |

Residencia e despacho oficial
-----------------------------

A oficina do Primeiro Ministro de Brunei está localizada preto do Palacio de Edimburgo de Brunei no Aeroporto Lama, en Berakas ao nordeste de Bandar Seri Begawan.

Notas
-----

1. ↑  "Sitio Oficial". Arquivado dende o orixinal o 25 de maio de 2019. Consultado o 10 de maio de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Política de Brunei
O **Santa Lucía** é o principal río do sur do Uruguai. A súa lonxitude é de 248 km e a súa cunca abrangue 14.200 km². Nace nunha vertente occidental das serras do departamento de Lavalleja, preto de Minas. Gran parte do seu curso funciona de límites entre os departamentos de Florida e Canelones, posteriormente entre este e San José e no seu último treito separa San José de Montevideo. Desemboca no Río da Prata, formando un pequeno delta onda a Illa do Tigre. Os seus principais afluentes son os ríos Santa Lucía Chico e San José, pero ten ademais 200 arroios e máis de 1000 canellóns. En chegando á súa desembocadura, o río ten un caudal medio de 28.000 L/s.

Na localidade de Aguas Corrientes atópase a depuradora de auga de O.S.E. que, aproveitando o leito do río, abastece de auga potable á cidade de Montevideo e a gran parte do sur do país.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Santa Lucía Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q571363
* WorldCat
* VIAF: 315527966
* GeoNames: 3440564
* LCCN: sh95004621
* TGN: 1129644

 |



---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Roxelio Pérez González**, coñecido como **Roxerius**, nado en Rianxo o 18 de xuño de 1897 e finado en Pontevedra o 9 de xullo de 1963, foi un mestre e pedagogo galego.

Traxectoria
-----------

Curmán de Manuel Antonio, participou con Rafael Dieste no grupo teatral *Os Trece*, que fixo varias representacións en aldeas e vilas da ría de Arousa en 1915.

En 1920 rematou os estudos de maxisterio en Santiago de Compostela. Nestes anos frecuentou o centro republicano e as Irmandades da Fala. En 1919 asistiu, xunto con Antón Villar Ponte, Fray Salvador, Sánchez Andrade e Leandro Pita Romero, á Xuntanza Escolar Nazonalista, celebrada en Santiago.

Participou na fundación do Partido Galeguista en decembro de 1931. A partir deste momento, intensificou as súas colaboracións xornalísticas e diversificou a temática destas. Despois de aprobar por libre os cursos da Escola Superior de Maxisterio de Madrid, obtivo a praza de inspector de ensino primario en 1932 e foi destinado a Pontevedra.

Desde o seu posto de Inspector intentou aplicar a política educativa da Segunda República adaptada ao contexto galego. Traballou pola galeguización do ensino, a realización de conferencias e actos culturais na Galiza rural e pola creación de bibliotecas escolares. Prestou atención á nova escola rural galega, ás escolas agrarias e á práctica dunha pedagoxía activa. Defendeu posturas monolingües respecto ao emprego do galego no ensino.

Entre 1933 e 1936 participou na política nacionalista arredor das figuras de Castelao e Bóveda, e foi elixido vicepresidente da xunta directiva do PG de Pontevedra en 1934. Neses anos viviu a etapa de maior proxección pública como educador: foi secretario da Casa do Mestre de Pontevedra e colaborador habitual do seu órgano de expresión, *Escuela Vivida*, director do padroado de Misións Pedagóxicas (1934) e coordinador da *Página Pedagógica* de *El Pueblo Gallego*.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi apartado do seu cargo de inspector o 12 de setembro de 1936. No proceso de depuración resultou cesado o 27 de febreiro de 1937, e foi readmitido nos anos 40.

Obras
-----

Publicou traballos sobre temas da súa especialidade, moitos deles escritos en galego, en *La Voz de Galicia* (1922), *Galicia* (1924), *El Pueblo Gallego* (1926-1935) e *A Nosa Terra*. Colaborou co exilio americano en revistas como *Lar* e, a partir de 1946, en *La Noche* na páxina semanal "Plumas y Letras Gallegas". Tamén publicou algúns poemas en galego e castelán. Aínda que o seu pseudónimo máis habitual foi o de "Roxerius", empregou tamén o de "Xelioro".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía na EGU
* Ficha do Dicionario de autores/as do Barbanza
* 

* Roxelio Pérez González na páxina web *Nomes e Voces*.
O expresidente de Corea do Sur, Lee Myung-Bak e a futbolista Ji So Yun.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Selfie (homónimos).
Un ***selfie*** ou ***selfy***- tamén coñecido en galego co nome de **autofoto** -é unha fotografía que unha persoa tira de si mesma, ou ben de si mesma acompañada doutras persoas, animais, obxectos ou circunstancias, que xeralmente se obtén por medio de teléfonos móbiles, webcams ou cámaras dixitais, e que tipicamente se partillan con posterioridade nas redes sociais. Nas *selfies*, o fotógrafo e o fotografado son a mesma persoa.

Nas fotografías tipo *selfie*, é habitual ver os brazos da persoa que tira a foto ao suxeitar a cámara ou o móbil.

Notas
-----

1. ↑  "Gañarémoslle o pulso ao selfie?". *Un idioma preciso. Servizo de Normalización Lingüística da USC*. 2 de xullo de 2014.
2. ↑  Diccionario Oxford (ed.). "Selfie: definición.". Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2015. Consultado o 30 de decembro de 2014.
3. ↑  Urban Dictionary (ed.). "Selfie: definition". Consultado o 30 de decembro de 2014.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pau para selfie
* Facebook
* Instagram

### Ligazóns externas

* A selfie de Obama arrasa en Internet. *La Voz de Galicia*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12068677
* AAT: 300410375
* BNCF: 61039
* LCCN: sh2017004611
* MAG: 2777454149

 |
**Selena "Rocky" Malone**, finada en Rockhampton o 22 de maio de 2017, foi unha activista LGBT nativa australiana, con base en Brisbane. Foi coordinadora e directora do Open Doors Youth Service (en galego, Servizo de Xuventude de Portas Abertas), e unha das fundadoras de IndigiLez, unha organización que traballa para apoiar ós aborixes LGBTQI e ós insulares do Estreito de Torres. Polo o seu activismo LGBTQI recibiu varios premios, e foi nomeada polo xuíz do Tribunal supremo de Queensland, Michael Kirby, como unha parte importante do movemento LGBTQI de Queensland.

Activismo político
------------------

Malone comezou a súa implicación coas causas aborixes e LGBTI como Axente de Cooperación Aborixe e LGBTI dentro do Servizo de Policía de Queensland. Estaba implicada en varias partes da comunidade de LGBTI australiana, incluíndo grupos comunitarios como PFLAG, Dykes on Bikes e a LGBTI Health Alliance (en galego, Alianza de Saúde do LGBTI). Foi unha das fundadoras de IndigiLez, unha organización que traballa para apoiar ós aborixes illados e ós insulares do Estreito de Torres na comunidade LGBTI.

Durante varios anos, tamén formou parte do comité de xestión do Servizo Legal LGBTI. No momento da súa morte, era a Directora Xeral e coordinadora do Open Doors Youth Service, unha organización que traballa en favor da xuventude LGBTI en risco. Como tal, era unha parte importante da comunidade de LGBTI en Brisbane e Queensland. Debido ao seu compromiso no Open Doors Youth Service, conseguiu o premio para o Mellor Servizo Comunitario no Festival do Orgullo de Brisbane. Tamén recibiu o premio para "Logro da Vida" postumamente no mesmo festival do Orgullo en 2017.

Malone foi eloxiada polo seu activismo polas causas LGBTQI en varias ocasións. En 2016, no Tribunal Supremo de Queensland, o ex-xuíz Michael Kirby nomeou a Malone especificamente cando enxalzou o traballo do Servizo Legal LGBTI.

Vida persoal
------------

Fóra da escena política, Malone era xogadora activa da rugby league, e participou tanto con equipos rexionais como estatais, antes de ter que retirarse debido a unha lesión no seu xeonllo.

Malone faleceu en maio de 2017, a causa dun accidente cunha motocicleta en Rockhampton, Australia.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  "ABORIGINAL LGBTI ACTIVIST "ROCKY" PASSES AWAY".
2. 1 2 3  "Remembering Indigenous LGBTIQ Activist Rocky Malone, One Year On". Q News. 2018.
3. ↑  "Annual Report 2008/2009" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 24 de outubro de 2021. Consultado o 18 de marzo de 2021.
4. ↑  "Lesbian Gay Bisexual Trans Intersex Legal Service Inc. Annual Report 2017". [*Ligazón morta*]
5. ↑  "WITH THE RETURN OF CIVIL UNIONS, WHERE TO NOW FOR LGBTI RIGHTS IN QUEENSLAND?". 17 de decembro de 2015.
6. ↑  "CC under pressure to axe Pride Festival funding". 2 de agosto de 2013.
7. ↑  "Telstra Grant Open Doors to Technology". decembro de 2012.
8. ↑  "THE QUEEN'S BALL, BRISBANE". 3 de xullo de 2017.
9. ↑  "Selena "Rocky" Malone".
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Gambia (homónimos).

O **Gambia** é un dos máis importantes ríos de África Occidental, cun curso de 1.120 km, que atravesa tres países, a Guinea, o Senegal e Gambia. Este último debe o seu nome ao río mesmo, pois báñao na metade da súa lonxitude.

Percorrido
----------

O Gambia nace no planalto do Fouta Djalon, preto da cidade de Labé, no norte da Guinea), na mesma zona onde xorden os ríos Senegal e Nixer. Corre logo ao noroeste pola provincia de Tambacunda no Senegal e despois, máis amplo, atravesa o Parque Nacional Niokolo-Koba, nese mesmo país. Axúntanselle, máis adiante, os ríos Nieri Ko e o Koulountou, abandonando en Barrakunda o planalto, para entrar na ancha e chaira zona costeira.

Alcanza o territorio nacional de Gambia en Fatoto, percorrendo o país de leste a oeste. Desauga no océano Atlántico en Banjul, a capital de Gambia, onde forma un amplo esteiro de 22 km de ancho, entre o Cabo Saint Mary (Gambia) e Jinnak Creek (Senegal). Esta ampla foz fai que a influencia oceánica penetre profundamente no río, onde os derradeiros 200 km de curso son de auga salgada.

### Illas

* Hai varias illas no río, entre as que cómpre citar a de MacCarthy, que contén a cidade de Janjanbureh, e a de Baboon, onde habitan babuínos. Nesta illa atópanse aínda algúns hipopótamos e tamén crocodilos.

Navegabilidade
--------------

O río é navegábel desde a desembocadura até a poboación de Kuntaur, 248 km río arriba, para barcos grandes. Embarcación menores poden remontar as augas até 447 km, a contar desde o estuario, podendo alcanzar a localidade de Fatoto, xusto onde o río penetra no territorio de Gambia.

Afluentes
---------

* Pola esquerda: Bintang Bolong, 130 km de lonxitude.
* Pola dereita: Bao Bolong, 100 km de lonxitude.

A ter en conta que *bolongo* en lingua mandinka ou mandinga, significa "río", na que o mesmo Gambia é denominado *Kambya bolongo*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Gambia*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q160819
* WorldCat
* VIAF: 183144928972854441419
* BRE: 2342706
* EBID: ID
* GEC: 0028919
* GeoNames: 2413452
* GND: 4092633-3
* NKC: ge129414

 |
O **Gobela** é un río de Biscaia, España. 
Nace en Barrika e desemboca na ría do Nervión-Ibaizabal (a ría de Bilbao), entre Leioa e Erandio logo de 9 Km.

É un río moi contaminado, debido á abundancia de industria na súa contorna, e a que atravesa zonas moi poboadas.

Curso actual e afluentes
------------------------

Nace no monte Gañes, en Barrika. Na súa cabeceira recibe o nome de arroio **Genabarri**, ata que na veiga de Urko, en Sopelana, recibe as augas dos arroios Lemosas e Saitu.

En Getxo recibe os regatos Martiartu e Bolue. Na desembocadura deste último atópase a zona húmida de Bolue, un dos espazos naturais de máis interese faunístico da localidade.

O seu último tramo adquire forma de ría. Desde o século XIX, recibe ao arroio Udondo, para desembocar pouco despois na ría do Ibaizabal-Nervión.

Recibe ademais augas pluviais recollidas polos sistemas artificiais de colectores das rúas de Sopelana, Getxo Leioa. A súa canle atópase soterrado en parte do seu percorrido.

Historia
--------

Durante séculos desembocaba máis cerca do Abra, fronte a Portugalete, contribuíndo a formar unha barra de area na boca da ría, que cambiaba de altura e posición dependendo das mareas. Esta barra diminuía o calado de partes da ría, e dificultaba sensiblemente o paso de grandes barcos. Por iso, xa no século XVII dábanse instrucións aos barcos para soltar lastre na parte dereita da ría, co fin de afianzar o leito.

A mediados do século XIX, Máximo de Aguirre, propietario dos areais de Lamiako, promoveu as obras que cambiaron o curso do río, desviándoo por un tramo chairo e paralelo ao do Nervión, ata atoparse co arroio Udondo, e canalizando a súa actual desembocadura, no límite entre Leioa e Erandio.

Fontes
------

* Ríos de Biscaia, Deputación Foral de Biscaia.
* Xeografía de Sopelana, Concello de Sopelana.

### Ligazóns externas

* Imaxe do Gobela ao seu paso por Getxo, Euskal Irrati Telebista.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3026801
* GeoNames: 3121381

 |
O **Guadalope** é un río de España, o segundo afluente máis longo da marxe dereita do río Ebro tras o Jalón, tendo unha lonxitude de 160 km e unha conca hidrográfica de 3.890 km² aproximadamente.

Ten na súa canle os encoros de Santolea, Calanda e Civan en Caspe; así como a Estanca de Alcañiz e o encoro de Berge no seu afluente o Guadalopillo. Os seus afluentes son pola marxe dereita o río Bergantes, o Fortanete, o Bordón e o Mezquín e pola esquerda o río Aliaga e o Guadalopillo.

Nace na serra de Gúdar, preto das poboacións de Villarroya de los Pinares e Miravete de la Sierra (Teruel). Ao final do seu percorrido achega un caudal ao río Ebro de 58 hm³/ano aproximadamente.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Guadalope*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23141
* WorldCat
* VIAF: 315129558
* BNE: XX5613536
* GEA: 6571
* GEC: 0031278
* GeoNames: 3121064
* OSM: 3202219
* PARES: 80130

 |
**Ricart-España** foi un fabricante español de automóbiles con sede en Barcelona de 1928 ata 1929.

Historia da Compañía
--------------------

A empresa **Industria Nacional Metalúrgica** foi fundada en 1928 en Barcelona para a producir automóbiles. Os fundadores foron Wifredo Ricart, propietario da compañía Ricart, e Felipe Batlló y Godó, de Automóviles España. En 1929, detívose a produción. 

Fabricaron un modelo de seis cilindros e 2.400 cc con carrozaría sedán e convertible. Tamén fabricaron un coche de carreiras.

Un vehículo desta marca atópase no museo do automóbil 'Col·lecció d'Automòbils de Salvador Claret' en Sils.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Harald H. Linz, Halwart Schrader: *Die große Automobil-Enzyklopädie.* BLV, München 1986, ISBN 3-405-12974-5 *(en alemán)*
* G. N. Georgano: *Autos. Encyclopédie complète. 1885 à nos jours.* Courtille, 1975 *(en francés)*

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ricart-España Modificar a ligazón no Wikidata*** |

*
**San Pietro in Vincoli** (traducido: San Pedro en cadeas) é unha igrexa titular católica romana e basílica menor en Roma, Italia, máis coñecida para ser a casa da estatua de Michelangelo Moisés, parte da tumba do papa Xulio II.

Historia
--------

A estatua do *Moisés* de Michelangelo, na basílica.
A basílica foi construída na metade do século V para acoller a reliquia das cadeas coas que ataron a San Pedro durante o seu encarceramento en Xerusalén.

Segundo conta a lenda, a emperatriz Eudoxia (esposa do emperador Valentiniano III) ofreceu as cadeas como agasallo ó papa León I. Cando este as comparou coas cadeas do primeiro encarceramento de san Pedro no cárcere Mamertino en Roma, as dúas cadeas se uníronse milagrosamente. As cadeas gardáronse nun relicario baixo o altar principal da basílica.

A igrexa experimentou varias restauracións e reconstrucións, entre elas a restauración do papa Hadrián I e as reconstrucións do papa Sisto IV e de Xulio II. Tamén sufriu unha renovación en 1875. O pórtico frontal, incorporado en 1475, atribúeselle a Baccio Pontelli, mentres que o claustro (1493-1503), é obra de Giuliano da Sangallo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***San Pietro in Vincoli Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Federico Gizzi, *Le chiese medievali di Roma*, Newton Compton/Rome, 1998.

### Outros artigos

* Moisés (Michelangelo)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q542070
* WorldCat
* VIAF: 312841855
* GeoNames: 8436243
* GND: 4230691-7
* LCCN: n92100104

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Seppuku** (切腹, *lit. "corte do ventre"*?), comunmente coñecido no occidente por **haraquiri** (腹切 ou 腹切り?), é o termo xaponés empregado para denominar un suicidio por destripamento. En xaponés a palabra 'hara-kiri' non se emprega por ser considerada vulgar. Era unha práctica común entre samurais, que consideraban a súa vida como unha entrega á honra de morrer gloriosamente, rexeitando calquera tipo de morte natural. Por iso, antes de ver a súa vida deshonrada por un delito ou falla cometida, recorrían con este acto a se dar á morte (tal e como significan esas palabras, *hara-kiri*: «corte do ventre»).

Notas
-----

1. ↑  Inazo Nitobe, *Bushido, the soul of Japan* (1905), *Chapter XII The Institution of Suicide and Redress* en liña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q133462
* BRE: 4729671
* EBID: ID
* GEC: 0113548
* GND: 4252334-5
* JSTOR: seppuku
* NDL: 00570811

 |
**Solar Mesosphere Explorer**, coñecido tamén polo seu acrónimo *SME* e como *Explorer 64*, foi un satélite artificial da NASA lanzado o 6 de outubro de 1981 mediante un foguete Delta 2310 desde a base Vandenberg da Forza Aérea, en California.

Características
---------------

A misión de SME foi estudar a creación e destrución do ozono na mesosfera terrestre e na estratosfera superior, relacionándoo co fluxo de luz solar ultravioleta e coa temperatura en ditas capas atmosféricas. Tamén investigou a relación entre o ozono e o vapor de auga e o dióxido de nitróxeno.

O satélite, pertencente ao programa Explorer, estabilizábase mediante xiro a 5 r.p.m. co eixo de xiro perpendicular ao plano orbital, e estaba situado nunha órbita heliosincrónica. Tiña forma de cilindro de 1,7 m de alto e 1,25 m de diámetro e estaba composto por dous módulos: o módulo de observación, cos instrumentos científicos, e o bus da nave, cos sistemas de enerxía, propulsión e comunicacións. O sistema de mando e control podía executar comandos tanto en tempo real como almacenados na memoria do satélite. A enerxía era proporcionada por células solares que alimentaban unha batería de níquel-cadmio.

Como instrumentos, SME levaba a bordo un espectrómetro solar ultravioleta, un espectrómetro no ultravioleta para o ozono, un radiómetro infravermello, un espectrómetro para lonxitudes de onda de 1,27 micrómetros e un espectrómetro para o dióxido de nitróxeno, así como un detector de protóns solares para o rango entre 30 e 500 MeV.

Tódolos instrumentos da nave foron apagados en decembro de 1988 por problemas de enerxía a bordo. O contacto co satélite perdeuse o 14 de abril de 1989 despois dun fallo coa batería e reentrou na atmosfera terrestre o 5 de marzo de 1991.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Solar Mesosphere Explorer Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Delta 2310

Notas
-----

1. 1 2  N2YO (2017). Real Time Satellite Tracking, ed. "SME" (en inglés). Consultado o 14 de agosto de 2017.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  NASA (21 de marzo de 2017). "SME" (en inglés). Consultado o 14 de agosto de 2017.
3. 1 2 3 4 5 6  "Note verbale dated 17 December 1981 from the Permanent Representative of the United States of America to the United Nations addressed to the Secretary-General" (PDF) (82-00378). 7 de xaneiro de 1982: 3. Consultado o 14 de agosto de 2017.
4. 1 2 3 4 5  Claude Lafleur (2017). "SME / Solar Mesosphere Explorer" (en inglés). Consultado o 14 de agosto de 2017.
5. 1 2 3 4 5 6 7  Gunter Dirk Krebs (2017). Gunter's Space Page, ed. "Explorer: SME" (en inglés). Consultado o 14 de agosto de 2017.
6. 1 2 3 4  Mark Wade (2017). "SME" (en inglés). Consultado o 14 de agosto de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1394040
* NSSDC ID: 1981-100A
* SCN: 12887

 |
O proxecto Smile, 'Explorador da realción entre o vento solar e a ionosfera' é un proxecto conxunto entre a ESA e China para explorar a conexión Sol-Terra. En concreto, estudará o vento solar e a súa interacción co campo magnético terrestre.

Smile é a segunda colaboración ESA - China, despois da primeira, a misión Double Star. Para preparar o a proxecto houbo dúas xuntanzas previas, unha en Europa e outra na China. O proxecto contempla un vehículo de 2200 kg lanzado por unha lanzadeira Vega-C ou Ariane 6-2 (ambos, modelos da ESA) no 2023, e que será situada nunha órbita elíptica moi inclinada arredor da Terra, cun semieixe maior de 127 000 km e semieixe menor de 11 000 km, executando unha volta cada 51 horas. descargará datos cara ás estacións terrestres da ESA na Antártida e da Academia China de Ciencias en Sanya, China.

A carga científica consiste en catro instrumentos: europeo (o construtor de imaxes de campo amplo de raios X débiles -wide-field Soft X-ray Imager, SXI-), canadense (construtor de imaxes Ultra-Violet -UVI-) e dous chineses (analizador de luz e ións -Light Ion Analyser, LIA e magnetómetro -MAG-).

O Centro Nacional de Ciencia Espacial Chinés (National Space Science Center -NSSC/CAS-) é o reponsable da plataforma de lanzamento, o testeo da nave e operacións de misión e ciencia. A plataforma será construída en Shanghai pola Academia de Innovación en Microsatélites (IAMC/CAS).

Notas
-----

1. ↑  esa. "ESA gives go-ahead for Smile mission with China". *European Space Agency* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 07 de marzo de 2019. Consultado o 2019-03-06.
Maqueta cortada en sección do satélite Sirio 1.
**Sirio**, acrónimo de *Satellite Italiano ricerca industriale orientato*, foi unha serie de dous satélites artificiais italianos lanzados entre 197 e 1982.

Características
---------------

Os satélites Sirio eran principalmente satélites de comunicacións en órbita xeoestacionaria que levaban a bordo tamén experimentos para facer medicións de plasma e raios cósmicos. Sirio 1 foi lanzado o 25 de agosto de 1977 mediante un foguete Delta 2313 mentres que Sirio 2 o foi o 9 de setembro de 1982, non chegando ao espazo ao fallar o seu foguete lanzador, un Ariane 1. Cada satélite tiña forma cilíndrica con 144 cm de diámetro e 240 cm de altura, incluíndo o motor de apoxeo, alimentado por hidracina. Estabilizábanse mediante xiro a 90 r.p.m. e alimentábanse mediante células solares.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| Sirio 1 | 25 de agosto de 1977 | Delta 2313 | Éxito |
| Sirio 2 | 9 de setembro de 1982 | Ariane 1 | Fallo |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2021). "Sirio" (en inglés). Consultado o 25 de marzo de 2021.
2. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2021). Gunter's Space Page, ed. "Sirio 1, 2" (en inglés). Consultado o 25 de marzo de 2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Delta 2313
* Ariane 1

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2290044
* NSSDC ID: 1977-080A
* SCN: 10294

 |
Sinagoga Pinkas.
A **sinagoga Pinkas** (en checo: *Pinkasova synagoga*) é a segunda sinagoga sobrevivente máis vella en Praga. As súas orixes son conectadas coa familia Horowitz, unha familia xudía de sona en Praga. Hoxe, a sinagoga é administrada polo Museo Xudeu de Praga e conmemora as 78 000 vítimas xudías checas do Shoah.

Historia
--------

Unha escavación arqueolóxica demostrou que no século XV a área da actual sinagoga Pinkas tiña pozos, un mikveh e casas deshabitadas. En 1492, unha desas casas tiña un oratorio privado pertencente á distinguida familia xudía Horowitz de Praga. En 1535, un dos membros da familia, Aharon Meshulam Horowitz, decidiu substituír a casa por unha sinagoga para a súa familia. Neste edificio podemos atopar compoñentes dos estilos gótico e renacentistas. Entre 1607 e 1625 engadiuse un anexo de estilo renacentista e a sinagoga foi ampliada cun vestíbulo, unha zona de mulleres e un balcón. O deseño do anexo foi ideado por Juda Coref de Herz (o autor do plano da sinagoga Maisel).

Galería de imaxes
-----------------

* Sinagoga Pinkas en 1909, durante a renovación urbana da chamada vila xudía de Praga.Sinagoga Pinkas en 1909, durante a renovación urbana da chamada vila xudía de Praga.
* Nomes das vítimas do holocausto nos muros interiores da sinagoga.Nomes das vítimas do holocausto nos muros interiores da sinagoga.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q599211
* WorldCat
* VIAF: 135352957
* LCCN: no2016055604
* NKC: ko2002149210

 |
Boia de sinalización marítima
Sinal no porto de Ribadeo
Un **sinal** (Gl-sinal.ogg pronunciación (axuda ·  info)) é un símbolo, un xesto ou outro tipo de signo que informa ou avisa de algo. O sinal substitúe polo tanto á palabra escrita ou á linguaxe. Os sinais obedecen a convencións, polo que son facilmente interpretados.

Cando se trata de símbolos, os sinais están colocados en lugares visibles e están realizados normalmente en diversas cores e formas. No caso dos xestos, os sinais son feitos polas persoas mediante as mans e os brazos. Tamén hai sinais consistentes en bandeiras, empregadas sobre todo na navegación marítima, e sinais luminosos, como os dos faros nas costas.

Así mesmo, un sinal pode ser tamén a variación dunha corrente eléctrica ou outra magnitude que se emprega para transmitir información. Por exemplo, en telefonía, existen diferentes sinais, que consisten nun ton continuo ou intermitente, nunha frecuencia característica que permite coñecer ó usuario en que situación se atopa a chamada.

Tipos de sinais
---------------

* Sinais de seguridade
* Sinais de tráfico
* Sinais de bandeiras marítimas
* Sinais de ferrocarril
* Sinais analóxicas
* Sinais dixitais
* Sinal (informática)

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *sinal*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Morse

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q174984
* BNCF: 2125
* EBID: ID
* MAG: 113841659
* NDL: 00571026
* NKC: ph125525
* PSH: 9887

 |
O **selo de Madagascar** é un dos símbolos nacionais do país e inclúe un pequeno mapa da illa no centro (xunto con dúas pequenas illas ó seu carón, que son as illas Gloriosas e a illa Tromelin). Na parte inferior atópase representada a cabeza dun cebú. As cores empregadas son o vermello, o verde, o amarelo, o negro e o branco. Os raios verdes e vermellos saen dende o mapa do estado, facendo que se asemelle ó sol. 

Nas beiras do selo lense as palabras en lingua malgaxe *REPOBLIKAN'I MADAGASIKARA* que significan "República de Madagascar", e na base *TANINDRAZANA - FAHAFAHANA - FANDROSOANA* que significan "Patria - Liberdade - Desenvolvemento". Varias versións do artigo 4 da Constitución de Madagascar empregaron outros lemas.

Escudos históricos
------------------

* Escudo de armas da raíña Ranavalona II.
* Escudo de armas do Reino Merina en 1896.
* Emblema da República Malgaxe.
* Selo da República Malgaxe.
* Emblema da República Democrática de Madagascar
* Selo da Terceira República de Madagascar entre 1993 e 1998.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Selo de Madagascar***  |
Sinus Aestuum, fotografía da sonda lunar Clementine. Arriba á esquerda obsérvase o gran cráter Eratóstenes; as liñas brancas son parte do sistema de raios do cráter Copérnico á esquerda da imaxe.
Localización do Sinus Aestuum.
**Sinus Aestuum** é unha baía lunar, máis precisamente, unha formación basáltica de estrutura similar a un *mare* que se atopa na área central da cara visible da Lúa. O seu nome significa en latín «baía ardente». Foi chamada así polo astrónomo Giovanni Riccioli (1598-1671), denominación que foi aceptada oficialmente pola Unión Astronómica Internacional en 1935.

Características da formación
----------------------------

A superficie basáltica ten unha forma que se aproxima a un círculo de 316.5 quilómetros de diámetro. O centro de *Sinus Aestuum* está nas coordenadas selenográficas 12° norte e 8° oeste. Cara ao suroeste continúa nunha depresión do terreo de forma redondeada até o ecuador lunar. Esta extensión basáltica, de aspecto similar pero algo máis grande, considérase tamén parte integrante desta mesma formación nalgunhas cartas lunares. O enorme cráter Eratosthenes conforma o límite noroeste do *Sinus Aestuum*, mentres que os Montes Apenninus marcan o seu límite polo norte. Cara ao leste atópanse o Mare Vaporum e o Sinus Medii, e no sur elévase a montaña que rodea o Fra Mauro. No leste hai un relevo ondulado que marca a transición cara ao Mare Insularum. No bordo occidental (á beira de Eratosthenes) o magma alagou a antiga muralla do cráter Stadius transformándoo nun palimpsesto. Un pouco máis ao sur, o chan mostra unha coloración notoriamente máis escura. Nas inmediacións do cráter Gambart hai un domo de lava. Moi preto de alí produciuse o impacto da sonda lunar Surveyor 2 que en 1966 non logrou aluar correctamente e resultou completamente destruída.

Notas
-----

1. ↑  Nomenclatura do IAU no sitio do USGS

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Antonín Rükl: *Mond, Mars, Venus. Taschenatlas der erdnächsten Himmelskörper*. Artaria-Verlag, Praga 1977, páx. 138-141

### Outros artigos

* Lista de mares lunares

### Ligazóns externas

* Referencia UAI do Sinus Aestuum
* LPI (Sinus Aestuum) Dixital Lunar Orbiter Photographic Atlas of the Moon
* The-moon.wikispaces.com: Sinus Aestuum Arquivado 28 de agosto de 2015 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q486746
* GPN: 5558

 |
**Sinus Meridiani** é un accidente xeolóxico de Marte que se estende de leste para oeste xusto o sur do ecuador do planeta. Deulle nome o astrónomo francés Camille Flammarion a finais da década do 1870.

Observacións
------------

O nome de Sinus Meridiani foille outorgado por Camille Flammarion a finais da década do 1870. Con anterioridade, o destacado equipo xermano composto principalmente por Wilhelm Beer, Johann Heinrich Mädler e o italiano Giovanni Schiaparelli, escolleron un punto en particular de Marte coma punto de partida para o *meridiano cero* (o meridiano que pasaba polo centro de Sinus Meridiani), para así poder cartografia-las súas observacións. Aceptando as suxestións de que as áreas escuras eran mares ou océanos, Flammarion nomeou área escura coma "Sinus Meridiani", literalmente "Baía Meridiana", cando estaba a traballar na compilación e análise de tódalas observacións feitas con anterioridade sobre Marte.

Dende a existencia de imaxes tomadas dende orbitas e sobrevoos feitas polas sondas enviadas a Marte que comezaron a partir da década do ano 1960, os accidentes xeolóxicos de albedo de Marte foron tomando novos nomes que reflectían a súa real natureza xeolóxica, e Sinus Meridiani recibiu unha nova designación, *Terra Meridiani*. Aínda que tanto as novas designacións coma as vellas están en uso. Por ex. o U.S. Geological Survey aínda usa o vello nome de "Sinus Meridiani"

Meridiani Planum
----------------

Aínda que en moitos mapas o nome de *Terra Meridiani* é substítuido polo de *Meridiani Planum*, o nome *Meridiani Planum* é usado para facer referencia especificamente ó lugar onde aterrou a Mars Exploration Rover *Opportunity*, na parte occidental de Sinus Meridiani. Este lugar foi escollido polo equipo da Mars Exploration Rover debido ó plano da súa superficie, a carencia de rochas (polo tanto un lugar seguro para a aterraxe), e ademais o lugar amosaba unha marca no espectro de hematita, a cal aparece moi a miúdo en ambiente húmidos.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Albedo Feature: Sinus Meridiani on Mars". Consultado o 26-03-2011.
2. ↑  "mc-19 Margaritifer Sinus" (PDF). Consultado o 12-03-2012.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Marte
* Mars Exploration Rovers

### Ligazóns externas

* Google Mars scrollable map - centrado sobre Terra Meridiani *(en inglés)*
* Planetary Science Research Discoveries: Gray Iron Oxide in Meridiani, Mars *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3322097
* GPN: 5568

 |
**Steven Lee "Luke" Lukather**, nado o 21 de outubro de 1957 nos Ánxeles (California), é un guitarrista, cantante, compositor e produtor americano, coñecido polo seu traballo na banda americana Toto. Lukather gravou partes de guitarra para máis de 1500 álbums, para unha gran cantidade de artistas e xéneros diferentes. Contribuíu tamén en álbums como compositor ou produtor. Lukather editou seis álbums en solitario, e está a traballar no sétimo.

En 1976, cando Lukather tiña 19 anos, foi invitado polos seus compañeiros de instituto David Paich e os irmáns Porcaro, Steve e Jeff, a formar parte da súa banda, Toto. Foi membro da banda ata a súa separación no ano 2008, e segue involucrado nas xiras que fan periodicamente. Foi nomeado a doce Premios Grammy, e gañou cinco. Mentres que o seu traballo con Toto baseábase principalmente no pop rock e o seu traballo en solitario no rock progresivo e no hard rock, moitos dos traballos á parte de Lukather céntranse no jazz fusion. Colaborou durante moito tempo co guitarrista de jazz Larry Carlton, e foi membro da banda de jazz fusion Los Lobotomys.

Influenciado por guitarristas de blues rock coma Jimi Hendrix ou Jimmy Page, e outros de jazz fusion coma Al Di Meola e Frank Gambale, Lukather é coñecido polo seu estilo "melódico e intenso". É tamén recoñecido pola súa eficiencia no estudio, xa que pasou de usar moitos efectos de guitarra no estudio e usar o mínimo de efectos no proceso do son.

Discografía
-----------

### Solo

* *Lukather* (1989)
* *Candyman* (1994)
* *Luke* (1997)
* *No Substitutions: Live in Osaka* (2001)
* *Santamental* (2003)
* *Ever Changing Times* (2008)
* *All's Well That Ends Well* (2010)

### Toto

*Categoría principal: Categoría:Álbums de Toto.*
### Los Lobotomys

* *Los Lobotomys* (1999)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web Oficial de Steve Lukather *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q318483
* WorldCat
* VIAF: 84965173
* AllMusic: mn0000042513
* BNE: XX941293
* BNF: 13940675h
* Discogs: 272796
* Europeana: ID
* FAST: 276807
* GND: 134449606
* IMDb: nm0525567
* ISNI: 0000 0001 1511 7429
* LCCN: n90705384
* MusicBrainz: ID
* NKC: ola2002152359
* NTA: 070756821
* Rotten Tomatoes: steve\_lukather
* Songkick: 24055
* TMDb: 220908
* VGMdb: 28326

 |


1. ↑  "Steve Lukather Official Website - Artist". *Steve Lukather Official Website* (en inglés). Consultado o 2017-12-21.
**Simeón García Olalla de la Riva** nado en Logroño o 18 de febreiro de 1823 e finado en Alcoi o 31 de maio de 1889, foi un empresario español.

Traxectoria
-----------

Chegou a Santiago de Compostela en 1845 con 22 anos onde estaba establecido o seu irmán máis vello, dedicado ao comercio. Cando en 1854 morreu o seu irmán, Simeón tomou as rendas do negocio e tres anos despois fundou o Banco Simeón. Casou en 1866 con Juana Blanco Navarrete. Despois ampliou o seu radio de acción a outras cidades españolas como Barcelona. Os seus fillos coa denominación Viuda e Hijos de Simeón García, continuaron a actividade creando casas comerciais en Madrid, Burgos, León, Santander, Oviedo, Pontevedra e Lugo. Logo do falecemento dos fillos varóns continuou á fronte do negocio a súa filla Isabel García Blanco, que casara co comerciante Acisclo Sáenz Díaz.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *Gaceta de Galicia*, 1-6-1889, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pernas Oroza, H. (1999). "Presencia riojana en Compostela durante el siglo XIX. Un acercamiento a través de fuentes censales". *Berceo* (136): 121–137. Consultado o 16 de xullo de 2013.

* Facal Rodríguez, M. J. (2005). "Los orígenes del Banco Simeón: Evolución de los negocios de Simeón García de Olalla y de la Riva (1857-1983)". *VIII Congreso de la Asociación Española de Historia Económica* (PDF). Universidade de Santiago de Compostela.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533740
* DBE: simeon-garcia-de-la-riva

 |
O ***Siempre Casina*** foi unha embarcación volanteira galega que afundiu nas costas de Ribadeo o 22 de febreiro de 2005.

O *Siempre Casina* tiña base no porto de Burela. Tiña 20,5 metros de eslora, casco de ferro e 30 toneladas de rexistro. Fora botado en 1999. A súa matrícula era 3FE-2-10-99.

O accidente produciuse a unhas 21 millas ao norte de Ribadeo, con condicións climatolóxicas normais. O buque estaba detido e coas portas abertas para deitar as redes, cando se produciu un troco na dirección de vento que botou auga sobre a cuberta. A auga foi tanta que desequilibrou o pesqueiro, que escorou e afundiu de popa. Ademais, unhas obras interiores realizadas sen autorización dificultaron a evacuación da auga. O buque quedou en estado semiafundido e foi remolcado nestas condicións ata o porto de Viveiro.

Faleceron oito dos seus nove tripulantes, pero só se puideron rescatar os cadáveres de seis, atrapados no interior do barco. Os mortos eran oito burelaos, dous deles nados nesa vila, tres nados no Perú, dous nados no Senegal e un máis nado en Cabo Verde.

Notas
-----

1. ↑  "Siempre Casina". *El robalo*. 2012-01-12. Consultado o 2020-04-17.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Naufraxios de pesqueiros galegos

### Ligazóns externas

* Informe sobre el naufragio, con perdida de vidas, del buque pesquero "Siempre Casina" en aguas del mar Cantábrico el día 22 de febrero de 2005 (Ministerio de Fomento, 22.12.2005)
O **siemens** (símbolo **S**) é a unidade derivada do SI para a medida da condutancia eléctrica. É chamada así polo enxeñeiro alemán Werner von Siemens.

{\displaystyle \,{\mbox{S}}\,\,=\,\,\Omega ^{-1}}
A condutancia eléctrica represéntase coa letra *G* nas fórmulas e ten de unidade o siemens, e a súa inversa, a resistencia eléctrica, represéntase coa letra *R*, e ten de unidade o ohm.

{\displaystyle G={\frac {1}{R}}={\frac {I}{V}}}
Onde ***I*** é a intensidade eléctrica ou corrente eléctrica, e ***V*** é a voltaxe (tamén chamada tensión ou diferenza de potencial eléctrico).

{\displaystyle {\mbox{S}}=\Omega ^{-1}={\dfrac {\mbox{A}}{\mbox{V}}}={\dfrac {{\mbox{C}}^{2}\cdot {\mbox{s}}}{{\mbox{kg}}\cdot {\mbox{m}}^{2}}}={\dfrac {{\mbox{A}}^{2}\cdot {\mbox{s}}^{3}}{{\mbox{kg}}\cdot {\mbox{m}}^{2}}}.}

Denominacións anteriores
------------------------

Esta unidade tamén se denominaba **mho** (por ser a unidade inversa do ohm), porque a condutancia é a inversa da resistividade, pero este nome non está nos costumes e normas actuais. Representábase cun ípsilon latino maiúsculo (Ʊ) - unha letra omega maíúscula invertida (℧) -.

Notas
-----

1. ↑  RAG. "siemens". Arquivado dende o orixinal o 05 de marzo de 2016. Consultado o 12 de setembro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Condutividade eléctrica
* Lei de Ohm
* Resistencia (electricidade)
* Condutancia
* Resistividade
* Sistema Internacional de Unidades

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q169893
* BRE: 3662606
* EBID: ID
* GEC: 0123396
* MAG: 100053769

 |
**Silicon Graphics, Inc.** (agora **SGI** ou **Silicon Graphics International**, historicamente coñecida como Silicon Graphics Computer Systems ou **SGCS**) foi unha empresa estadounidense de solucións informáticas de alto rendemento, incluíndo hardware e software. Era coñecida polas súas estacións de traballo de alto rendemento, que tiveron unha grande importancia no ámbito multimedia.

Características
---------------

Estación de traballo Octane
Foi o creador do sistema operativo IRIX, que funciona en máquinas cun procesador MIPS.

Os seus recursos tecnolóxicos foron empregados na produción de efectos visuais para a película *Jurassic Park*, de Steven Spielberg, e na produción do hardware para o videoxogo Nintendo64 de Nintendo.

Unha das películas máis coñecidas nas que se utilizaron ordenadores de Silicon Graphics foi *Twister*, onde os tornados creados artificialmente destruían silos de grans artificiais.

A estación de traballo Fuel de SGI pódese combinar con equipos de ultrasóns para crear imaxes tridimensionais do cerebro dos fetos mentres aínda están no útero da nai. As imaxes teñen unha excelente nitidez e precisión.

A sede da SGI estaba en Sunnyvale, California; foi orixinalmente constituída como unha corporación de California en novembro de 1981, e reincorporouse como unha corporación de Delaware en xaneiro de 1990. En maio de 2006, SGI solicitou protección por quebra baixo o Capítulo 11, Título 11 do Código dos Estados Unidos. En 2009 anunciou a venda dos seus activos a Rackable Systems, un acordo finalizado o 11 de maio de 2009, con Rackable asumindo o nome de "Silicon Graphics International".

Notas
-----

1. ↑  SGI Press Release - *Rackable Systems Announces Agreement to Acquire Silicon Graphics Inc.* *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* OpenGL
* XFS

### Ligazóns externas

* Silicon Graphics International, sitio web oficial (pos adquisición)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q623459
* WorldCat
* VIAF: 127785725
* EBID: ID
* GRID: grid.480389.e
* ISNI: 0000 0001 2216 7782
* LCCN: no93016287
* LEI: 549300SE1VOQWTQPPS77
* MusicBrainz: ID

 |
Vista coloreada do asteroide Tipo-C 162173 Ryugu, tomada coa cámara ONC-T de Hayabusa2.
**162173 Ryugu** é un asteroide de Tipo C de 900 m de diámetro de órbita próxima á Terra. Foi visitado en 2019 por Hayabusa2, cápsula espacial xaponesa (da JAXA) que recolleu mostras da súa superficie, amosando que non está cohesionada.

162173 Ryugu é o vixésimo terceiro planeta menor estudado por unha nave espacial in situ, e a segunda misión retornada na procura de mostras*.*

Características
---------------

### Órbita

Ryugu orbita ó Sol a unha distancia variable entre 0,96 e 1,41 ua cun período de 16 meses (474 días). O seu semieixo maior ten 1,19 ua. A excentricidade da órbita é 0,19, e a súa inclinación é de 6º en relación á eclíptica. Ten un mínimo de distancia á Terra a 95 400 km (0,000638 ua), equivalente a 0,23 distancias Terra-Lúa.

### Características físicas

A aceleración gravitacional no ecuador foi avaliada nuns 0,11 mm/s2, e nuns 0,15 mm/s2 nos polos. A súa masa está estimada nunhas 4,5\*108 toneladas. Ten un volume de 0,377 ± 0,005 km3 é unha densidade de 1,19 ± 0.03 g/cm3 (baseada no modelo de forma).

Notas
-----

1. ↑  "Hera team congratulates JAXA on asteroid sample return". *www.esa.int* (en inglés). Consultado o 2020-12-06.
2. ↑  "JPL Small-Body Database Browser". *ssd.jpl.nasa.gov*. Consultado o 2020-12-06.
3. ↑  global.jaxa.jp/projects/sat/hayabusa2/pdf/20180905\_hayabusa2\_e.pdf

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ryugu***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1385178
* JPL: 2162173
* MPC: 162173

 |
Un anaco de seitán.
O **seitán** é un produto alimenticio orixinario de Asia oriental, elaborado a partir do glute de trigo, que presenta un alto contido proteico. O xeito tradicional de elaboralo consiste en lavar unha masa de fariña triga con auga, para separar o glute do amidón, aínda que actualmente se separa industrialmente e se pode mercar o glute en po, que despois se ferve nun caldo con salsa de soia, alga kombu e xenxibre. Segundo o Oxford Dictionary, a orixe da verba *seitán* estaría na expresión xaponesa *shokubutsu**sei tan**paku*, proteína vexetal.

É unha receita moderna, propia da cociña macrobiótica, baseada en elaboracións de glute tradicionais da China e o Xapón. Adóitaselle chamar de "carne vexetal", xa que o seu aspecto é semellante unha vez cociñado. Pódese arranxar de moitos xeitos: fritido, rebozado, en estofado, empanado, coma base de albóndegas etc. Pode ser un substituto parcial da carne animal polo seu bo contido de proteínas. No Xapón existe un produto semellante chamado fu.

Propiedades do seitán
---------------------

Lista de propiedades máis coñecidas:

* Bo contido de proteínas (aproximadamente un 24% do seu peso total).
* É un alimento lene e dixestivo.
* É baixo en calorías.
* Non ten colesterol.
* É baixo en graxas (arredor do 1%).
* Non é apto para celíacos.

Características culinarias
--------------------------

Contendo unha elevado porcentaxe de proteínas, pode axudar a reducir o colesterol, e diminúe o risco da inxesta de antibióticos e hormonas que se poden atopar en vestixios nalgunhas producións de carne animal.
Polo seu menor custo, é de uso frecuente no canto da carne na cociña asiática, gastronomía vexetariana, gastronomía budista, macrobiótica e dietética. O glute de trigo é moi popular na China.

Notas
-----

1. ↑  Nome en galego do produto e definición en *Dicionario de alimentación e restauración*, VV. AA. (2012), Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
2. ↑  "Como preparar o seitán". Arquivado dende o orixinal o 26 de marzo de 2013. Consultado o 28 de xuño de 2015.
3. ↑  "Seitan". *Oxford Dictionaries* (en (en inglés)). Arquivado dende o orixinal o 30 de xuño de 2015. Consultado o 20 de setembro de 2012.
4. ↑  Propiedades do seitán

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Seitán Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Tofu

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q943935
* GEC: 0518717
* GND: 7846460-2
* NDL: 00576502

 |