recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Esquema do encéfalo dun embrión de 4 semanas.
Esquema das subdivisións do encéfalo dun vertebrado co prosencéfalo en vermello e rosa.
O **prosencéfalo** (encéfalo anterior primitivo) é a porción anterior do cerebro durante a fase de desenvolvemento embrionario. É unha das tres partes nas que se divide o cerebro embrionario: prosencéfalo, mesencéfalo, e rombencéfalo.
Durante o desenvolvemento embrionario, o prosencéfalo divídese en diencéfalo (rexión do tálamo e hipotálamo), e telencéfalo (rexión dos hemisferios cerebrais).

Diferenciación
--------------

O prosencéfalo dá lugar ao cerebro. O primeiro paso na diferenciación do encéfalo é a formación no extremo do primitivo tubo neural de 3 vesículas. A vesícula anterior forma o encéfalo anterior ou prosencéfalo , inmediatamente detrás, a segunda vesícula forma o encéfalo medio ou mesencéfalo e por último a terceira vesícula forma o rombencéfalo ou encéfalo posterior, que está conectado ao resto do tubo neural primitivo que acaba por transformarse na medula espiñal.

No estadio de cinco vesículas, o prosencéfalo divídese en diencéfalo (pretálamo, tálamo, hipotálamo, subtálamo, epitálamo e pretéctum) e telencéfalo (o córtex cerebral, a substancia branca subxacente e os ganglios basais).

Ás 5 semanas de vida intrauterina o prosencéfalo é visible como unha única porción na parte frontal do encéfalo do feto. Na oitava semana de vida intrauterina, o prosencéfalo divídese nos dous hemisferios cerebrais.

Do prosencéfalo sepáranse as dúas vesículas ópticas, que se transforman nas dúas retinas fotosensibles dos ollos. Por tanto, a retina pertence embrioloxicamente ao sistema nervioso central.

Cando se produce un erro no desenvolvemento do prosencéfalo embrionario e o cerebro non se divide nos dous lóbulos que foman os hemisferios cerebrais, isto dá lugar a un defecto chamado holoprosencefalia.

Notas
-----

1. ↑  Gabriel Palomero e outros: *Lecciones de embriología*,Universidad de Oviedo, 2006, ISBN 84-8317-079-5.
2. ↑  Barry Connors, Michael Paradiso, Mark F. Bear : *Neuroscience: Exploring the Brain*, 3ª edición, 2007, ISBN 978-0-7817-6003-4.
3. ↑  "NINDS Holoencephalopathy Information Page". Arquivado dende o orixinal o 04 de outubro de 2013. Consultado o 05 de setembro de 2013.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Mesencéfalo
* Rombencéfalo

### Ligazóns externas

* NIF Search - Forebrain Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine. na Neuroscience Information Framework

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q507027
* BNCF: 65377
* BNF: 12101977x
* EBID: ID
* GND: 4188648-3
* JSTOR: forebrain
* LCCN: sh85107580
* MAG: 2779715522

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 61992
* MeSH: D016548
* MeSH: A08.186.211.200
* NCIt: C40185
* NeuroLex: birnlex\_1509
* TA: A14.1.03.006
* Uberon: 0001890

 |
A **prosodia** é unha rama da lingüística que analiza e representa formalmente aqueles elementos da expresión oral, tales como o acento, os tons e a entoación.

Introdución
-----------

A prosodia trata a manifestación concreta na produción das palabras. Desde o punto de vista fonético-acústico, os parámetros prosódicos físicos son a variación da frecuencia fundamental, a duración e a intensidade. A prosodia pode dividirse en dous aspectos:

* O primeiro considera aspectos suprasegmentais, isto é, que trata a entoación da frase no seu conxunto.
* O segundo controla a melodía, fenómenos locais de coarticulación, acentuación.

A prosodia xerábase mediante sistemas baseados en regras, obtidas a partir de estudos lingüísticos e retocadas empiricamente até conseguir unha fala sintética aceptábel. Actualmente comezan a se utilizar métodos estatísticos sobre bases de datos para xerar automaticamente modelos prosódicos.

Modelos prosódicos
------------------

Na xeración de modelos prosódicos pódense observar catro características básicas:

* a duración segmental.
* a intensidade segmental.
* as pausas.
* os movementos melódicos.

A entoación é basicamente a evolución da frecuencia fundamental, mentres que o ritmo inclúe tanto as duracions de cada un dos signos de síntese como a localización e duración das pausas.

As variábeis tipicamente utilizadas na análise da prosodia son, por exemplo, o tipo de oración, a duración temporal, o número de sílabas do grupo entoativo, a distancia á última sílaba acentuada, a categoría gramatical da palabra etc. As variábeis útiles son diferentes para cada modelo (entoación, duración ou pausas) e, en xeral, poden ser numéricas ou simbólicas.
Os patróns entoativos teñen carácter suprasegmental, isto é, que lle afectan globalmente a un grupo entoativo en lugar de o facer particularmente sobre cada unidade.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Acento prosódico

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10880526
* BNCF: 29042
* BRE: 3168557
* GND: 4047500-1
* MAG: 542774811
* Treccani: prosodia

 |
Desembocadura do Guadalhorce
O **río Guadalhorce** (do árabe *wādi*, "río" + latín *forfex*, "tesoiras" ou "cizallas") é un curso fluvial andaluz que desemboca no mar Mediterráneo. É o principal río da provincia de Málaga e da Conca hidrográfica do sur.

Proporciona electricidade e auga a Málaga a través das centrais de Gobantes, Paredones, Gaitanejo e El Chorro, habendo unha nova central proxectada na súa desembocadura.

Curso
-----

Nace no porto dos Alazores, na serra de San Jorge (Granada), drena a depresión de Antequera e desemboca ao oeste da cidade de Málaga. Ten un curso de 166 km e un caudal anual de 8 m³/s. É o río máis longo e caudaloso (xunto ao Guadiaro) da provincia de Málaga.

No seu transcurso formouse o desfiladeiro dos Gaitanes, un canón natural de 7 km de lonxitude que separa a comarca do Val do Guadalhorce e a depresión de Antequera. Na zona última do seu percorrido, xunto ao río Guadalmedina, forma a chaira aluvial da Hoya de Málaga. 

Desfiladeiro dos Gaitanes.
A desembocadura deseñouse en dous brazos que forman unha zona húmida que serve de zona cinexética para aves migratorias e que constitúe o Paraxe Natural Desembocadura do Guadalhorce. Deseñouse para evitar inundacións frecuentes como a última que ocorreu na cidade de Málaga en novembro de 1989. Preto da desembocadura está situada a depuradora de augas de Málaga e os restos do asentamento fenicios do Cerro do Villar.

Atravesa os termos municipais de Villanueva del Trabuco, Villanueva del Rosario, Archidona, Antequera, Alhaurín el Grande, Alhaurín de la Torre, Almogía, Álora, Cártama, Coín, Losa, Val de Abdalajís e Málaga.

Xeoloxía
--------

Xeoloxicamente, durante o Mioceno Superior, existiu no seu val un brazo de mar, que comunicaba as augas mediterráneas e as atlánticas a través da Depresión Bética, tamén un leito mariño. No Plioceno Inferior, seguinte período xeolóxico, devandito brazo converteuse nunha gran baía marítima delimitada pola Serra de Mijas e as ladeiras occidentais dos Montes de Málaga, que non excedía Álora e en cuxo centro elevar como unha illa a serra de Cártama. Durante o resto do Plioceno, o Baixo Guadalhorce adquire a súa configuración xeolóxica actual.

Afluentes principais
--------------------

* Río Pereilas
* Río Grande
* Río Turón
* Río Caballos
* Río Guadalteba
* Río Fahala
* Río Campanillas

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Guadalhorce*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17956
* WorldCat
* VIAF: 312666372
* GEC: 0031270
* GeoNames: 2516991
* GND: 4673308-5

 |
*Para outros usos ver satélite (homónimos).*
Un **satélite** (Gl-satélite.ogg pronunciación (axuda ·  info)) é todo obxecto secundario que gravita nunha órbita pechada arredor dun planeta. Pódese distinguir entre dous tipos de satélites: satélites naturais e satélites artificiais.

Satélites naturais
------------------

*Artigo principal**:* Satélite natural.
A lúa é un **satélite natural** do planeta Terra.
A Lúa é un satélite da Terra, se ben a Lúa e maila Terra teñen un tamaño tan similar que se poden considerar nalgúns momentos como un sistema de dous planetas.

O movemento da maior parte dos satélites coñecidos do Sistema Solar arredor dos seus planetas é directo, é dicir, de oeste a leste e no mesmo sentido de xiro dos planetas.

Só certos satélites de grandes planetas exteriores xiran en sentido inverso, é dicir, de leste a oeste e en dirección contraria á dos seus planetas; probablemente foron capturados polos campos gravitacionais dos planetas algún tempo despois da formación do Sistema Solar.

Moitos astrónomos cren que Plutón, que se move nunha órbita independente arredor do Sol, puido orixinarse como satélite de Neptuno. Recentemente descubriuse que o mesmo Plutón ten varios satélites, o máis grande dos cales é Caronte.

Satélites artificiais
---------------------

*Artigo principal**:* Satélite artificial.
Na imaxe o MILSTAR: un **satélite artificial** de comunicacións.
Enténdese por satélite artificial calquera dos obxectos postos en órbita periódica arredor da Terra de xeito artificial (pola nosa especie). Os obxectivos son variados e van dende os fins científicos ou tecnolóxicos ós militares.

Agora ben, se o definimos dende un punto de vista rigoroso, un satélite artificial é un obxecto non tripulado posto en órbita arredor da Terra, quedando fóra desta definición os foguetes lanzadores como as cápsulas tripuladas ou de carga, os transbordadores espaciais e mailas estacións orbitais. Tampouco son considerados satélites artificiais as sondas espaciais enviadas a calquera outro destino do Sistema Solar, pois non teñen unha órbita periódica.

O satélite artificial é unha ferramenta que fai posible observar e controlar o noso planeta e ollar o cosmos sen a interposición da atmosfera.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Satélite*** |
**Saturnino Aller Rodríguez**, nado en Mesía e finado en Ordes o 30 de abril de 1923, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Juan Aller Carro, do Pazo da Casa da Vila en Castro (Mesía). Foi secretario de concello. Foi elixido deputado polo distrito de Ordes nas eleccións de 1905. Foi deputado provincial e presidente da Deputación da Coruña (1915-1919).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Pan de Soraluce** |  **Presidente da Deputación da Coruña** 1915 - 1919 | Sucesor:**Valentín Molina Couceiro** |

Vida persoal
------------

Era irmán de Domingo Enrique Aller Rodríguez e tío de Ramón María Aller Ulloa e Jesús Aller Ulloa, os seus herdeiros.

Recoñecementos
--------------

A corporación de Ordes púxolle en 1923 o nome de Avenida Saturnino Aller á vía que vai desde O Recreo ata o cruzamento principal, que despois da sublevación do 18 de xullo de 1936 recibiu o nome de Avenida José Antonio.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Ideal Gallego*, 1-5-1923, p. 2.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12400148
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 3550

 |
Sebastián de Portugal.
O **Sebastianismo** foi un movemento místico-secular que ocorreu en Portugal na segunda metade do século XVI como consecuencia da morte do rei Sebastián na batalla de Alcácer-Quibir, en 1578. Por falta de herdeiros, o trono portugués terminou nas mans do rei Filipe II da rama española da casa de Habsburgo. Basicamente, o Sebastianismo é un mesianismo adaptado ás condicións lusas e despois nordestinas. Traduce unha desconformidade coa situación política vixente e unha expectativa de salvación aínda que milagrosa, a través da resurrección dun morto ilustre.

A pesar do corpo do rei ter sido trasladado ao Mosteiro dos Xerónimos, o pobo nunca aceptou o feito, divulgando a lenda de que o rei se encontraba aínda vivo, apenas esperando o momento certo para volver ao trono e afastar o dominio estranxeiro.

O seu divulgador máis popular foi o poeta Bandarra, que produciu incansábeis versos clamando polo retorno do *Desejado* (como era chamado D. Sebastián). Explorando a credulidade popular, varios oportunistas se presentaban como o rei oculto na tentativa de obter beneficios persoais. O maior intelectual a adherir ao movemento foi o Padre Vieira.

Finalmente en 1640, polo golpe restauracionista liderado polos Braganzas, no Porto, Portugal volveu ser independente e o movemento comezou a arrefecer no interior do nordeste, tamén foi motivo da crenza na chegada dun "rei bon".

O poeta portugués Fernando Pessoa, no seu libro *Mensagem*, admite unha postura sebastianista, en busca dun patriotismo perdido. O libro foi composto con moito do pasado heroico de Portugal.

Sebastianismo no Brasil
-----------------------

O sebastianismo tamén influenciou certos movementos brasileiros, principalmente no inicio do século XX.

Por exemplo, Antônio Conselheiro empregouno nos seus discursos á poboación de Canudos. Segundo el, Sebastián iría retornar dos mortos para restaurar a monarquía no Brasil, atraendo así a ira do recentemente inaugurado goberno republicano do Brasil. É posíbel que ese uso do sebastianismo teña sido responsábel dunha resposta mais enérxica do goberno na guerra contra Canudos.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Historia de Portugal

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1436826
* EBID: ID
* GEC: 0141406

 |
Sinal Wow!
Perfil do sinal Wow!
O **sinal Wow!** é o nome polo que se coñece o sinal de radiofrecuencia detectado por Jerry R. Ehman o 15 de agosto de 1977, mentres estaba a traballar no proxecto SETI no radiotelescopio do Radio Observatorio da Universidade do Estado de Ohio, daquela localizado no observatorio Perkins da Universidade Wesleyana de Ohio.

O sinal tiña as marcas que indicaban a súa orixe non terrestre e de fóra do Sistema Solar. Durou polo menos os 72 segundos que o Big Ear foi quen de captalo, mais non volveu ser detectado de novo. Dende aquela, o sinal foi suxeito de atención dos medios. 

O sinal coñécese como *Wow* por mor da anotación que Jerry Ehman fixo no papel no que escribiu a secuencia, denotando o seu abraio e emoción. A súa secuencia foi: *6EQUJ5*.

Notas
-----

1. ↑  Krulwich, Robert. "Aliens Found In Ohio? The 'Wow!' Signal". Consultado o 15 de agosto de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sinal Wow! Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Localización en Google Sky
* Localización en YourSky

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q33297
* EBID: ID

 |
Persoas facendo o sinal da cruz.
O **sinal da cruz** (do latín: *signum crucis*) é un xesto ritual empregado por diversos grupos ou pólas do cristianismo (igrexas ortodoxas orientais, catolicismo, anglicanismo, luteranismo e en certos rituais no metodismo, presbiterianismo e nas igrexas reformadas). 
Esta bendición realízase mediante o trazado dunha cruz vertical sobre o corpo coa man dereita, a miúdo acompañada pola recitación oral ou mental dunha fórmula trinitaria.
Tamén se usa en diversas expresións de sincretismo relixioso, influenciadas polo cristianismo. Neste eido, ás veces atribúeselle connotacións máxicas. As denominacións cristiás formais asígnanlle ó xesto diversos propósitos:

* Inicio e peche das súas oracións e actos relixiosos.
* Fórmula de invocación da divindade.
* Saúdo ante lugares, obxectos e imaxes (no caso das denominacións cristiás que as usan) que son consideradas venerables ou santas.
* Sinal de bendición sobre persoas ou cousas.
* Para conxurar da hipotética presenza do mal nunha situación, idea ou lugar, así como na realización de exorcismos, co suposto fin de expulsar demos que, segundo a crenza, introduciríanse nalgunhas persoas (no caso das igrexas que realizan dita práctica).

Dende o punto de vista da kinésica pódese considerar un "xesto emblemático", polo seu contido simbólico convencional.

Notas
-----

1. ↑  Enciclopedia Católica, artículo sobre el exorcismo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q623692
* BNCF: 42909
* BNF: 12004425v
* EBID: ID
* GEC: 0225638
* GND: 4647603-9
* LCCN: sh85034262

 |
Sinagoga española de Praga.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos hebraicos. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

A **Sinagoga española** (en hebreo: *בית הכנסת הספרדי*, en checo: *Španělská synagoga*) é unha sinagoga que se atopa no barrio Josefov de Praga e que está inspirada na sinagoga vienesa de Leopoldstädter Tempel.

O seu nome débese, probablemente, ó feito de que presenta un estilo mourisco moi semellante ó desenvolvido en monumentos andaluces como, por exemplo, a Alhambra.

Foi construída entre 1868-1893 e reparada na década de 1990 trala ocupación nazi da segunda guerra mundial, na cal o edificio foi usado como almacén para bens confiscados ós xudeus.

Historia
--------

No lugar onde no presente se atopa a sinagoga antes houbo outro templo xudeu coñecido como Altshul ou Stará škola (A Escola Vella). Foi construída entre os séculos XI e XII, e a información máis antiga que existe dela é do ano 1142. Entre os anos 1836 e 1845 traballou como organista František Škroup, o autor do himno nacional checo Kde domov můj? (*Onde está o meu fogar?*).

Notas
-----

1. ↑  «Spanish Synagogue» (en inglés)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sinagoga española de Praga Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Pařík, Arno, Dana Cabanová a Petr Kliment, *Pražské synagogy = Prague Synagogues = Prager Synagogen,* 2. vydání, Praha: Židovské muzeum v Praze, 2011, s. 87–97.
* Alina Heitlinger *In the Shadows of the Holocaust and Communism:Czech and Slovak Jews Since 1945*, Transaction Publishers, New Brunswick, New Jersey, 2006 s.181

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q990003
* Structurae: 20040397

 |
Sem, Cam e Xafet
**Sem** (árabe: **سام** *Sām*; hebraico שֵׁם **Shem**, Šēm ; literalmente *nome*; *renome* e por extensión prosperidade, sona) foi un dos tres fillos de Noé e irmán máis vello de Cam e Xafet. Salvouse do Diluvio xunto aos seus irmáns e o seu pai, que á hora do Gran Diluvio tiña 600 anos.

Os xudeus considérano unha figura histórica, do cal eles mesmos serían descendentes, igual que moitos outros pobos, por exemplo os árabes.

O que se mencione primeiro a Sem, en Xénese 5:32, non é en si mesmo unha indicación definitiva de que fose o primoxénito de Noé. Cando Sem procreou ao seu fillo Arfaxad, tiña 100 anos de idade e isto ocorreu 2 anos despois do Diluvio. Se o Diluvio foi no ano 600 da vida de Noé, entón Sem tiña 98 anos de idade e polo tanto, Xafet foi o primeiro. En Xénese 10:21 lese: "Tamén lle naceron fillos a Sem, pai de todos os fillos de Heber e irmán máis vello de Xafet." Esta é a tradución que adoita darse na versión Reina-Valera (edición de 1909); con todo, ao verter directamente do hebreo ao español (e de aí ao galego), o cal é sostido polos xudeus e hebraístas, nese verso realmente lese: "E a Sem nacéronlle [fillos] tamén a el, [que era] pai de todos os fillos de Éber, e irmán de Xafet, o máis vello." Isto confirma que Xafet era o maior.

Outro fillo de Sem foi Elam ―en Xénese 5:32 e 10:22― que lendariamente puido ser o fundador do reino de Elam.

Disque as culturas semíticas son as provenientes dos descendentes de Sem.

É mencionado en Xénese 5:32, 6:10; 7:13; 9:18,23,26-27; 10; 11:10; tamén en 1 Crónicas 1:4 e no Evanxeo segundo Lucas 3:36

Notas
-----

1. ↑  Estas son as xeracións de Sem: Sem, de idade de cen anos, enxendrou a Arfaxad, dous anos despois do Diluvio.
2. ↑  Era Noé de seiscentos anos cando o Diluvio das augas véu sobre a terra.
3. ↑  Oscar Mata Sosa, *Más Allá del Diluvio*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q200902
* WorldCat
* VIAF: 308279421
* EBID: ID
* IMDb: ch0046209
* Treccani: sem

 |
Sella galega decorativa.
Unha **sella** é un recipiente troncocónico xeralmente de madeira, aínda que tamén existen de metal ou cerámica, empregado antigamente para o trasego de auga. As sellas eran empregadas dende antigo para ter auga fresca nas casas.

Descrición
----------

Son recipientes de base máis ampla que a parte superior e están feitas xeralmente de madeira de xeito similar aos toneis. A auga enchoupa a madeira e sela o contido. No exterior a sella de madeira ten reforzos de metal, xeralmente tres. A sella leva tamén dúas asas aos lados e sobre a sella, no lateral, póñense en letras grandes as iniciais cos nomes da casa para a identificación ao ir á fonte. A inicial do nome do home e o da muller. A sella complétase cunha capa, xeralmente de metal, e a ferrada: o cazo que se emprega na casa para tomar a auga.

Na actualidade a sella séguese a empregar pero unicamente como elemento decorativo.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *sella*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Balde (recipiente)
Regata do campionato SKS en Earnewâld amosando o *Twee Gebroeders* coa marca E na vela e o *Súdwesthoek* coa marca SWH
A **Sintrale Kommisje Skûtsjesilen** (**SKS**) é unha organización frisoa creada en 1945 que ten como principal labor a organización dun campionato anual do mesmo nome no que compiten *skûtsje*, veleiros tradicionais de Frisia.

Desenvolvemento
---------------

As competicións de skûtsje desenvolvéronse ao longo do século XIX, xeralmente en épocas nas que os mariñeiros tiñan pouco traballo, pero a partir de 1850 os skûtsje entran en decadencia e máis aínda coa chegada dos barcos de petróleo, con todo subsistían competicións de skûtsje organizadas localmente, a partir da creación da SKS vai regular o desenvolvemento dunha competición central aínda que a organización de cada unha das regatas corre a cargo de comités locais. O campionato da SKS ten lugar nas dúas primeiras semanas da Bouwvakvakantie, período de vacacións nos Países Baixos no que pechan as industrias da construción.

| Día | Saída na 1ª semana | Saída na 2ª semana |
| --- | --- | --- |
| sábado | Grou | Starum |
| luns | De Feanhoop | Wâldsein |
| martes | Earnewâld | Ealahuzen |
| mércores | Terherne | De Lemmer |
| xoves | Langwar | De Lemmer |
| venres | *descanso* | Snitser Mar |

### Participantes na SKS

Desde 1979 participa un grupo fixo de 14 skûtsje no campionato, trece pertencentes a comités locais e un que en orixe era privado e despois pasou a depender dunha fundación, o *d'Halve Maen*. Esta decisión de establecer un número fixo creou malestar en certos sectores e en protesta creouse outra organización, a Iepen Fryske Kampioenskippen Skûtsjesilen.

| **Lugar**  | **Nome**  | **Ano de construción**  | **Sinal na vela** |
| --- | --- | --- | --- |
| Boalsert | Bolsward | 1910 | B (que contén un P e un M) |
| Drachten | Twee Gebroeders | 1913 | D |
| Drachten | d'Halve Maen | 1912 | Lúa crecente |
| Earnewâld | Twee Gebroeders | 1930 | E |
| Grou | Doarp Grou | 1909 | G |
| It Hearrenfean | Gerben van Manen | 1915 | H |
| Huizum | It Doarp Huzum | 1916 | M sobre un L |
| De Jouwer | Oeral Thús | 1923 | J |
| Langwer | Ut 'e Striid | 1915 | cisne |
| Ljouwert | Rienk Ulbesz | 1915 | león |
| De Lemmer | Lemster Skûtsje | 1930 | L |
| Snits | Sneker Pan | 1913 | Waterpoort |
| Starum | Súdwesthoek | 1923 | SWH |
| Wâldsein | Klaas van der Meulen | 1911 | W |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Sneekweek

### Ligazóns externas

* Web oficial *(en neerlandés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2145805
* WorldCat
* VIAF: 124731456
* LCCN: no2009197243

 |
Sinus Amoris. (Misión Clementine 1994)
Imaxe do norte do Sinus Amoris, co cráter Römer por encima (esquerda do centro) (Misión Apolo 17).
O **Sinus Amoris** ("*Baía do Amor*" en latín) esténdese ao norte do extremo nordeste do Mare Tranquillitatis. Está localizado nas coordenadas selenográficas 19.92° N de latitude e 37.29° E de lonxitude, aínda que ao tratarse dun elemento de forma irregular e límites non moi precisos, as coordenadas do seu punto central e do seu diámetro poden variar entre distintas fontes. O seu diámetro envolvente é duns 189 km. Ao norte da baía áchanse os accidentados cumes dos Montes Taurus.

Preto do límite sur da baía, onde se une co Mare Tranquillitatis, sitúase o cráter Theophrastus. No seu lado occidental aparecen o cráter alagado de lava Maraldi e o Mons Maraldi. Limítrofe co lado leste da baía aparecen os cráteres Carmichael e Hill. A parte central da baía inclúe algunhas cristas baixas, aínda que en xeral o seu perfil é considerablemente chairo e está libre doutros trazos significativos.

Na saída da baía cara ao sur, onde únese ao Mare Tranquilitatis, aparece o Mons Esam, unha elevación menor situada entre varios domos lunares pequenos.

Sinus Amoris, co cráter Hill no centro da imaxe

Notas
-----

1. ↑  Gazetteer of Planetary Nomenclature.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Antonín Rükl: *Mond, Mars, Venus. Taschenatlas der erdnächsten Himmelskörper*. Artaria-Verlag, Praga 1977, páx. 138-141

### Outros artigos

* Lista de mares lunares

### Ligazóns externas

* Referencia UAI do Sinus Amoris
* Full Moon Atlas (interaktiv)Arquivado 17 de xullo de 2012 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* The-moon.wikispaces.com: Sinus Amoris Arquivado 30 de maio de 2018 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q486794
* GPN: 5559

 |
**Sipura ou Sipora** (en indonesio, *Pulau Sipura /Sipora*) é unha illa de Indonesia. Está situada preto de Sumatra e é a máis pequena e máis desenvolvida das catro Illas Mentawai, con 601 km². A capital da rexencia das Illas Mentawai, Tua Pejat, atópase en Sipora. Estímase que entre o 10 e o 15% da selva orixinal consérvase nesta illa.

Sipora é un destino popular de surf. Varias praias atópanse no extremo sur da illa. a ondaxe é máis consistente desde abril ata outubro, pero Sipora é apta todo o ano como destino de surf. As condicións do vento poden variar segundo a hora, aínda que as súas augas son a miúdo acougadas e cristalinas. Para o aloxamento preto de Sipura, a maioría dos surfistas van a bordo de barcos que poden cargar en Padang e surfear cando as condicións cambian. Algúns surfistas optan por quedar na mesma illa nas estacións ou con familias locais en Tua Pajet.

As illas de Pagai do Norte (Pagai Utara) e Pagai do Sur (Pagai Selatan) están situadas ao sur, e tamén teñen puntos de surf ao longo das súas costas occidentais. A cuarta e máis grande das illas Mentawai, Siberut está situada ao norte de Sipora.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sipura Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q761722
* GeoNames: 1213692

 |
**Steve West**, nado o 8 de decembro de 1966, é un músico estadounidense coñecido principalmente por ser o batería da banda de indie rock Pavement. Dende a disolución de Pavement converteuse nun activo artista no condado de Rockbridge, Virxinia. É o protagonista de "Westie Can Drum", unha cara b publicada no sinxelo de Pavement "Stereo".

Biografía
---------

Nado en Richmond, Virxinia, West coincidiu no instituto co seu futuro compañeiro en Pavement Bob Nastanovich; os dous coñecéronse cando West tiña catorce anos. Despois foi alumno da Virginia Commonwealth University, onde estudou arte, antes de mudarse á cidade de Nova York e traballar como garda de seguridade no Whitney Museum. Un dos seus colegas no museo era Stephen Malkmus, outro dos seus futuros compañeiros en Pavement.

### Carreira

#### Pavement

West foi elixido para unirse a Pavement en 1993, despois de que a banda despedise ao seu batería orixinal, Gary Young. A primeira vez que West tocou coa banda foi no seu álbum de 1994 *Crooked Rain, Crooked Rain*; permaneceu na banda a ta a súa disolución no ano 1999. Durante o seu tempo en Pavement West foi criticado e menospreciado frecuentemente por Malkmus por non ser o suficientemente competente a nivel técnico. West foi descrito como un batería "infinitamente máis competente" que Young, aínda que o propio Young non comparte esa opinión.

#### Marble Valley

Mentres estaba e Pavement West iniciou un proxecto en solitario, Marble Valley. Marble Valley publicou o seu álbum de estrea en 1997. En 2010, Marc Hawthorne de *SF Weekly* describiu á banda como "...un paxaro estraño, xogando co pop, o postpunk, a psicodelia, o rap, e calquera outra cousa que poida poñer ao servizo de cancións que poden ir de raras a máis raras".

Notas
-----

1. 1 2  "Marble Valley | Biography & History". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2020-10-10.
2. ↑  Allen, Mike. "Pavement drummer, Steve Keene show work at Roanoke College". *The Daily Progress* (en inglés). Consultado o 2020-10-10.
3. ↑  Patterson, Troy (2010-03-19). "Pavement's Quarantine the Past reviewed.". *Slate Magazine* (en inglés). Consultado o 2020-10-10.
4. 1 2  Jovanovic, Rob. (2004). *Perfect sound forever : the story of Pavement*. Boston: Justin, Charles. ISBN 9781932112078. OCLC 54691959.
5. ↑  DeGroot, Joey (2014-04-16). "6 Great Bands with Unconventional Drumming: Pavement, the Velvet Underground, and more". *Music Times* (en inglés). Consultado o 2020-10-10.
6. ↑  "Straight Outta Stockton: Life Lessons from Pavement's Gary Young". *www.vice.com* (en inglés). Consultado o 2020-10-10.
7. ↑  Hawthorne, Marc. "Pavement's Promise". *SF Weekly* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 10 de outubro de 2020. Consultado o 2020-10-10.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3973418
* Discogs: 403611
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 1280913

 |
**Simashki** foi un reino da rexión de Elam, ao oeste de Susa (no actual Irán), tamén chamado **Simash** ou **Kimash**. A dinastía de Simashki ou Shimash ou Shimashki (sobre -2100 – -1970) gobernou Elam (Anshan), Susa, Simashki e Awan. Dos doce reis da lista de Susa, nove están documentados tamén por outras fontes.

Ao comezo houbo duros enfrontamentos cos sumerios de Ur, que se alternaron con períodos de paz e ligazóns matrimoniais como a de -2063 entre unha filla de Shulgi e o rei de Anshan, ou unha sobre o -2035 entre unha filla de Shusin de Ur e un príncipe de Anshan, roto pronto cando Ur fixo expedicións (dúas polo menos) cara a rexión do mar Caspio. Sobre o -2028 subiu ao trono de Ur Ibisin (ou Ibbisin) e a dinastía de Ur comezou a perder territorios. Ao comezo Ur aínda puido manter a influencia nun territorio na liña entre Arbela e o golfo Pérsico. O -2004, o sexto rei elamita de Simashki e Kindattu aliáronse co rei de Susa e conxuntamente conquistaron Ur sobre o -2003 e leváronse prisioneiro ao rei Ibbisin. Pouco despois Eridu e Uruk serían conquistadas, pero sobre o -1998 Simashki perdeu Uruk, Ur e Eridu a mans de Isin.

O rei de Simashki (dinastía de Simash ou simáshquidas) gobernou Elam un tempo pero foi suplantado por unha rama que gobernaba os territorios occidentais, establecida en Susa, os epártidas, que acabaron gobernando tamén a Simashki, reunindo todo Elam ata aproximadamente o -1600.

Lista de reis
-------------

* Girnamme ou Gir-Namme (século –XXI).
* Lurak-lukhkhan ou Enpi-Luhhan (século -XXI).
* Eparti I.
* Tazitta II.
* Tan-Ruhurater I (Tan-Rukhurater).
* Kindattu (Khubasiumti).
* Hutrantepti I ou Khutrantemti.
* Idaddu I (Indattu-Inshushinnak I).
* Tan-Ruhurater II (sobre -2000).
* Idaddu II ou Indattu-Inshushinnak II (século -XIX).
* Idaddu-Napir ou Indattu-Napir (século -XIX).
* Idaddu-Temti ou Indattu-Tempt (século XIX).
**Shpend Ali Ahmeti**, nado en Pristina o 18 de abril de 1978 é un político kosovar que foi alcalde de Pristina dende o 26 de decembro de 2013 ata o 7 de decembro de 2021.

Traxectoria
-----------

Fillo do actor Ali Ahmeti, estudou económicas e administración de empresas na Universidade Americana en Bulgaria entre 1996 e 2000 e neses anos foi senador e presidente do goberno dos estudantes desa universidade. Logo de rematar os seus estudos traballou no Banco Europeo para a Reconstrución e Desenvolvemento de 2001 a 2002. No ano 2002 marchou aos Estados Unidos para realizar un mestrado en políticas públicas na Universidade Havard. En 2004 volveu a Albania e posteriormente foi director executivo do Instituti GAP de 2007 a 2010. Entre 2005 e 2013 foi profesor de política pública na Universidade Americana en Kosovo.

En 2010 fundou con Ilir Deda, o director do Instituto Kosovar para a Investigación de Desenvemento de Políticas (KIPRED), os dous graduados de Harvard o Partido Novo Espírito e liderouno ata se integrar este en Vetëvendosje, onde pasou a ser o novo vicepresidente da formación.

En 2013 nas eleccións para o alcalde de Pristina, perdeu na primeira volta, recibindo o 31,89% dos votos, mentres que o seu rival da Liga Democrática de Kosovo recibiu o apoio do 42,75% dos votantes. Porén, na segunda volta a situación cambiou, e o elixido foi Shpend Ali Ahmeti  co 51% dos votos e que rematou cun período de trece anos de goberno da Liga Democrática de Kosovo na capital kosovar. O 26 de decembro de 2013 xurou como novo alcalde de Pristina, ao tempo que renunciaba á vicepresidencia do seu partido. 

Reelixido de novo nas eleccións de 2017, aos poucos meses deixou o seu partido e integrouse no Partido Socialdemócrata de Kosovo, e mesmo foi o seu líder de 2018 a 2019. Despois dos malos resultados das eleccións xerais de 2019 deixou o partido. Non se presentou ás eleccións municipais de 2021 e o 7 de decembro de 2021 deixou a alcaldía da capital kosovar ao tomar posesión o novo alcalde, Përparim Rama da Liga Democrática de Kosovo.

Notas
-----

1. ↑  Emin, Nedim (2014). *Kosova Siyasetini Anlama Kılavuzu*. SETA. p. 94.
2. ↑  Lawrence Marzouk (10 de decembro de 2010). "Shpend Ahmeti, Leader of Fryma e Re". *Balkan Insight*.
3. ↑  "Harvard graduate wins mayor election in Pristina". *Global Times*. 3 de decembro de 2013.
4. ↑  "Shpend Ahmeti kryetar i PSD-së". *Kallxo*. 9 de maio de 2018.
5. ↑  "On Tuesday, Përparim Rama takes office as Mayor of Prishtina". Kosova Press. 5 de decembro de 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7503354
* WorldCat
* VIAF: 338151778199318130002

 |
Retrato*Véxase Retrato pictórico para saber máis sobre o xénero pictórico.*
O **retrato** é a descrición dunha persoa, tanto nos seus aspectos físicos como psicolóxicos. Se só se atende ós aspectos físicos denomínase prosopografía e se se fai unicamente referencia ás súas calidades morais etopeia.

No retrato tradicional os escritores, partindo da perspectiva clásica, seguían o esquema cabeza → tronco → extremidades.

Así e todo, o máis frecuente é encontrar o retrato dunha persoa en que se aluda tanto ós trazos físicos coma psicolóxicos (forma de pensar, preocupacións, carácter,...).

O escritor manifesta, ás veces, o seu punto de vista sobre o personaxe que describe e incluso pode deformalo e ridiculizalo ata chegar á caricatura.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Retrato***  |

### Outros artigos

* personaxe
* cohesión textual
* descrición técnica
* técnicas descritivas
* funcións da descrición
* texto
* lingüística textual

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q134307
* AAT: 300015637
* BNCF: 10545
* BNF: 11932843f
* BRE: 3160387
* GND: 4006627-7
* JSTOR: portraits
* LCCN: sh99001681
* MAG: 162462552
* NDL: 00572338
* PSH: 11692

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D019477
* MeSH: V01.185.843

 |
**Pedro María Herrera Sancristóbal**, nado en Bilbao o 17 de xullo de 1959, é un exfutbolista vasco, que xogaba na demarcación de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Formouse nas categorías inferiores do Athletic de Bilbao e no Erandio. Debutou en Segunda División no UD Salamanca con quen ascendeu a Primeira División. O ano do ascenso ficha polo Real Zaragoza, onde xogou as seguintes seis tempadas sendo unha peza importante do equipo.

Ao finalizar a tempada 1987-88 obtén a carta de liberdade do Zaragoza e ficha polo Celta de Vigo. En Vigo realiza moi boa tempada, rematando o equipo na oitava posición. Porén, a comezos do seguinte ano e tras moitas molestias diagnosticóuselle roturas na cartilaxe do xeonllo polo que ten que deixar a práctica do fútbol.

Pedro Herrera pasa a ser secretario técnico do club, posto que ocupou ata o ano 1993 cando ficha polo Real Zaragoza para o mesmo posto. Un dos seus maiores logros foi a fichaxe do xogador balcánico Vladimir Gudelj. O Celta nomeou a Javier Maté para substituílo na secretaría técnica do club.

Na actualidade Pedro Herrera segue ocupando o cargo de secretario técnico en Zaragoza.

O seu fillo Ander Herrera tamén e futbolista.

Equipos
-------

| Ano | Club |
| --- | --- |
| 1981-1982 | UD Salamanca |
| 1982-1988 | Real Zaragoza |
| 1988-1989 | Celta de Vigo |

Palmarés
--------

| Título | Ano | Club |
| --- | --- | --- |
| Copa do Rei | 1985-86 | Real Zaragoza |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Marcos L. Bacariza (7 de marzo de 2010). "Pedro Herrera". *Yo jugué en el Celta* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3898659
* BDFutbol: 2924
* Transfermarkt: 277049

 |
**Pedro Guimarey Filgueiras**, nado en Ferrol o 5 de xullo de 1905 e finado na mesma cidade o 20 de setembro de 1936, foi un escritor, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Practicante de profesión, colaborou en *El Practicante Galaico*. Escritor e bibliotecario do Centro Obreiro de Cultura. En 1931 publicou algúns poemas en castelán na revista *Vida Gallega*, colaborou en *El Gráfico*, fíxose cargo do periódico *Nueva infancia. Ensayo de periódico para niños* e dirixiu o semanario *Renovación*. Foi presidente do Partido Republicano Democrático Federal de Ferrol (1933). En 1934 integrouse en Unión Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e paseado en Ferrol o 20 de setembro de 1936.

Amais da súa vida cultural e política foi futbolista, chegando a militar no Racing Club de Ferrol na temporada 1924/25 aínda que sen disputar partidos de competición oficial co club verde.

Obras
-----

* *Pepa Andrea*, Nós, 1933 (reimpresión: Concello de Ferrol, 2018)
* *La Luminaria de Dios*, 1934.
* *Nidos de esclavos*, 1935.
* *Doña Tierra*, estreada no Teatro Jofre en xuño de 1936.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 23 de xuño de 1936, p. 9.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Suárez, Xosé Manuel (2003). *República e Guerra Civil en Ferrol*. Ferrol. p. 15. ISBN 84-7492-489-8.

### Ligazóns externas

* 

* Pedro Guimarey na páxina web *Nomes e Voces*.
* Pedro Guimarey Filgueiras
* "Noticia de Pedro Guimarey, dramaturgo de éxito asasinado no 1936", artigo na revista dixital *Biosbardia* o 22 de abril de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535242
* WorldCat
* VIAF: 5579156858658149780002
* BNE: XX1289172

 |
**Pieter Boddaert**, nado en 1730 en Middelburg, Zelandia (daquela nas Provincias Unidas dos Países Baixos), e finado en 1795 en Utrecht (daquela na República Bátava), foi un médico e naturalista holandés.

Traxectoria
-----------

Fillo do xurista e poeta do mesmo nome (1694-1760), obtivo o seu doutourado en medicina na Universidade de Utrecht en 1764, pasando a ditar clases de historia natural nesa Universidade.

Foi amigo de Albert Schlosser, cuxo gabinete de "curiosidades" (obxectos de historia natural) describiu, e de Linneo. 
Consérvanse catorce cartas da súa correspondencia con este último, datadas entre 1768 e 1775.

En 1783 publicou cincuenta exemplares dunha "Clave de identificación dos debuxos de Edmé-Louis Daubenton", das que deu os nomes científicos a cada unha das especies das láminas. Moitos destes primeiros nomes científicos por el propostos permanecen vixentes aínda hoxe.

En 1785 publicou *Elenchus Animalium*, no que incluíu os primeiros nomes binomiais (e trinomiais) de varios mamíferos, incluíndo o do tarpán (*Equus ferus*) e o da quagga (*Equus quagga quagga*).

Honores
-------

Foi membro en 1771 da *Deutsche Akademie der Naturforscher Leopoldina* (Academia Leopoldina).

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Boddaert** emprégase para sinalar a Pieter Boddaert como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas
-----

1. ↑  Boddaert, Pieter 1730-1795 Arquivado 08 de febreiro de 2012 en Wayback Machine. en Scricciolo.com
2. ↑  Cartas de Linneo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q438869
* WorldCat
* VIAF: 56599528
* BNF: 105205673
* BPN: 00023773
* CERL: cnp01089287
* DeutscheBio: 117608831
* GND: 117608831
* ISNI: 0000 0000 2725 3965
* LCCN: n87885182
* Leopoldina: 2053
* NTA: 071235507
* OL: OL2384788A
* PTBNP: 1720629
* SELIBR: 351899
* SUDOC: 078758378

 |
**Perfecto da Vila Ubeira** ou **Perfecto Dávila Ubeira**, finado en Vigo en 1934, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Mestre interino no Rosal, foi recoñecido como propietario en 1915. Foi mestre de Bembribe (Lavadores) en 1916, de Cadrelo (Marín) en 1918, e mestre propietario de Matalobos (A Estrada) en outubro de 1919. Solicitou a excedencia a finais de 1919. Practicante en Pontevedra, foi nomeado secretario da Asociación de practicantes da provincia de Pontevedra en abril de 1919, e en outubro dese ano foi comisionado para unha viaxe de propaganda polo país para constituír a a Federación Regional Galega de Practicantes. En 1922 reintegrouse ao maxisterio e foi nomeado mestre de Saxamonde (Redondela). Foi un dos fundadores do PCE e o primeiro secretario da Federación Comunista de Galicia en 1923. Volveu solicitar a excedencia do maxisterio en 1927. Ao ano seguinte foi elixido secretario do Colexio de Practicantes de Vigo. Formou parte da candidatura comunista ás eleccións a Cortes Constituíntes de 1931 pola provincia da Coruña encabezada por José Silva Martínez. O 23 de agosto de 1931 foi elixido presidente do raio comunista de Vigo, continuando no posto até a súa morte a principios de 1934.

Notas
-----

1. ↑  *El Noticiero Gallego*, 4-6-1915, p. 2.
2. ↑  *El Noticiero Gallego*, 18-10-1916, p. 2.
3. ↑  *El Noticiero Gallego*, 4-5-1919, p. 3.
4. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 31-10-1919, p. 2.
5. ↑  *El Noticiero Gallego*, 4-1-1920, p. 3.
6. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 14-4-1919, p. 3.
7. ↑  *El Progreso*, 3-10-1919, p. 1.
8. ↑  *El Correo de Galicia*, 26-3-1922, p. 9.
9. ↑  *El Pueblo Gallego*, 11-11-1927, p. 10.
10. ↑  *El Pueblo Gallego*, 12-2-1928, p. 7.
11. ↑  *El Pueblo Gallego*, 26-6-1931, p. 4
12. ↑  *Boletín Oficial da Provincia da Coruña*, 13-7-1931, p. 7.
13. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-8-1931, p. 5
14. ↑  "Desde Vigo. Ha muertro un gran luchador", *La Lucha*, 13, 23-1-1934.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santidrián Arias, Víctor Manuel (2003). *Historia do PCE en Galicia (1920-1968)*. Sada: Do Castro. p. 105. ISBN 978-84-8485-079-3.
**Perfecto Abelairas Castro**, nado en Lugo en 1907 e finado na mesma cidade o 21 de outubro de 1936, foi un practicante e político galego.

Traxectoria
-----------

Practicante do Hospital Municipal Santa María Lugo. Foi vocal do Partido Republicano Radical Socialista, secretario de actas do Partido Republicano Gallego e secretario xeral de Izquierda Republicana de Lugo. Foi elixido compromisario para a elección do presidente da República en 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Lugo en consello de guerra acusado de traizón, foi condenado a pena de morte e multa mancomunada de 1,5 millóns de pesetas. Foi executado en Lugo o 21 de outubro de 1936 ás 18 h. con Ramón García Núñez, José Ramos López, Ángel Pérez López e Rafael de Vega Barrera. Para facerlle fronte ás responsabilidades políticas embargáronlle os seus bens.

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 22-10-1936, p. 1.
2. ↑  *BOP Lugo*, 10-12-1936, p. 2.
3. ↑  *BOP Lugo*, 30-12-1936, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Souto Blanco, María Jesús (1998). *La represión franquista en la provincia de Lugo (1938-1940)*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-891-5.

### Ligazóns externas

* 

* Perfecto Abelairas Castro na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en represión franquista en Lugo
**Perfecto Castro Martínez**, **Tereso**, nado en Galdo (Viveiro) cara a 1903 e finado en Cerdido o 16 de abril de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Simpatizante do PCE. Pasou catro anos no cárcere e despois incorporouse á guerrilla. Foi membro da III Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Participou na execución do cura de Bravos e na do alcalde de Ourol. Despois pasou ao destacamento Eive-Carbón da IV Agrupación. Morreu o 16 de abril de 1949 nun enfrontamento coa Garda Civil preto da Vila da Igrexa (Cerdido), xunto cos outros membros do destacamento José Vilariño Fernández e José Felpeto Gómez e un enlace. No combate perdeu a vida o garda civil Ramón Pérez Casas.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 20-4-1949, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Martínez, Lupe (2007). *Coa man armada. "Ejercito Guerrillero de Galicia" -IV Agrupación- 1946 - 1948*. Vigo: A Nosa Terra. ISBN 978-84-8341-166-7.
* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 48. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la Sierra*(en francés)*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Pedro Rodríguez.

**Pedro Rodríguez García**, nado en Vigo o 7 de decembro de 1935 e finado na illa da Toxa o 15 de decembro de 1984, foi un xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Avelino Rodríguez. Fixo o bacharelato no colexio Mezquita. Cursou estudos de peritos industriais en Vigo, sen chegar a rematalos. Iniciouse como xornalista en *El Pueblo Gallego* con dezasete anos. Foi un dos iniciadores da emisora La Voz de Vigo. Despois traballou en *Información* de Alacant e *Arriba* e foi director adxunto da revista *Tiempo*. Licenciose en Ciencias da Inormación coa primeira promoción da facultade de Madrid. Foi comentarista político en varios periódicos como *ABC*, colaborou na revista *Gaceta Ilustrada* e en Televisión Española, onde realizou entrevistas. Tamén colaborou no programa radiofónico "Protagonistas" de Luis del Olmo e no semanario vigués *El Pope*. 

Morreu dun ataque ao corazón cando estaba na Illa da Toxa (O Grove) para pronunciar nunha conferencia sobre a transición política.

Vida persoal
------------

Casou coa xornalista Chari Gómez Miranda, e tivo catro fillos, entre eles a presentadora de televisión Belén Rodríguez (1966) e Pedro Rodríguez Gómez (1969-2012), director xeral de Cuarzo Producciones.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 16-12-1984, p. 36.
2. ↑  El periodista Pedro Rodríguez, muerto de un infarto a los 49 años