Homenaxe a MVM no IES GTB
 ***Eu conto, ti cantas...***  é un libro de Literatura infantil que reúne tres contos en verso de María Victoria Moreno, publicado en 2005. A 4ª edición é de xaneiro de 2018.

Características
---------------

Dedicatoria: *Para Begoña, que chega á casa ao solpor e regálame todas as luces do día*

A autora aínda puido asistir á presentación do libro un mes antes do seu pasamento en novembro de 2005.

Este libro, protagonizado por animais, é unha mostra máis dese mundo propio e recoñecible que María Victoria Moreno soubo crear na súa literatura. Son tres contos para todos os nenos e nenas de sete anos en diante que buscan o amor nos olliños doces de mel dun can de bondadosas orellas.

¡Xa non teño medo!
------------------

Este conto xa fora publicado en 1998 na colección *A maxia das palabras.*

Un cativo, Xan, ten medo cando se vai deitar. Grazas a unha chorumiña, ao ir durmir na bufarda non sente medo da noite e comproba que no ceo sae a lúa e florece o sosego na terra escura. A noite vai ser unha festa divertida e poboada de elementos máxicos e suxestivos. Os sons, os amigos curiosos que viven no armario, as sombras que esvaecen co fermoso luar e os personaxes que poboan a noite da súa vila velando polos demais, son retratados a través da ollada infantil, desbotando o medo a favor da maxia da vida cotiá. 

> 
> 
> Eu non durmo na bufarda   
>  porque son malo,   
>  porque esperto de noite  
> e porque falo  
>  ...   
> ....  
>  Eu, cando sexa grande,   
>  serei bombeiro  
>  acaso policía  
>  ou quizais médico  
>    
>  Son bos oficios:   
>  gáñase o pan velando  
>  polos veciños.
> 
>

Can branco, can negro
---------------------

Publicado antes como *Nico e Miños*.

Os protagonistas son dous cans, un branco e un negro. Nicolau é un canciño que foi recibido por todos con aloumiños e festas, mentres que Correcamiños naceu na beiravía da estrada onde súa nai foi abandonada; ambos os dous un bo día xuntaranse nun arrabalde perdido e unirán para sempre o seu destino, nunha amizade entre cans que non entende de cores.

> 
> 
> Chamáronlle Nicolau  
>  un día de primavera  
>  cando chegou a esta vida  
>  aquel seu nobelo de seda.  
> ...  
> ....  
>  Correcamiños naceu  
>  na beiravía da estrada  
>  onde un home malo e feo  
>  botara a cadela branca,   
>  que levaba na barriga  
>  seis cadeliños de nata.
> 
>

¿Un cachiño de bica?
--------------------

Xa fora publicado en 1994.

Protagonizado por un mozo que mentres almorza nun restaurante ve como da súa cunca saen letras que lle queren contar unha historia. Ten tres partes, correspondentes a cada unha das comidas do día. Esa historia é a de Iván que coida a Nica, unha cadela ben xeitosa, á que moito lle gustan os cachiños de bica; os dous están unidos polos lazos da complicidade e a necesidade mutua.

> 
> 
> Cunha presa de letras  
>  e un aloumiño  
>  vouche contar un conto  
>  coma un sorriso  
>    
>  Un conto ledo  
>  coma os ollos dun can  
>  e a voz dun neno  
>  ...   
>  ...  
> Se che gustou o conto  
>  ben cho agradezo.   
>  Quero mandarche un bico  
>  máis un consello:   
>    
>  fai coma Iván:   
>  busca o amor  
>  nos ollos doces dun can.
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Moreno, María Victoria (2005). *Eu conto ti cantas..*. Edicións Xerais de Galicia. ISBN 978-84-9782-358-6.
2. ↑  Moreno, María Victoria (2018). *Eu conto ti cantas..*. Edicións Xerais de Galicia. ISBN 978-84-9782-358-6.
3. ↑  "Despedidas que mancan o corazón. Isabel Soto Santiago". *culturagalega.gal*. Consultado o 28/04/2018.
4. ↑  Moreno 2018, p. 9-21.
5. ↑  "Ficha da Editorial". Consultado o 28/04/2018.
6. ↑  Moreno 2018, p. 25-26.
7. ↑  Pena, Montse (2018). *A voz insurrecta: María Victoria Moreno, entre a literatura e a vida*. Letras Galegas. Galaxia. ISBN 978-84-9151-156-4.
8. ↑  Moreno 2018, p. 41-61.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Casalderrey, F.; Aleixandre, M. (2018). *María Victoria Moreno: a muller que durmía pouco e soñaba moito*. Xerais. ISBN 978-84-9121-311-6.
* ————; Senín, X. (12/4/2018). *María Victoria Moreno. Sementadora de futuro*. Xerais. ISBN 978-84-9121-335-2.
* *María Victoria Moreno, unha ollada a través dos seus libros* (PDF). Xunta de Galicia. Abril de 2018.

| * v
* c
* e
Libros de María Victoria Moreno |
| --- |
| Literatura infanto-xuvenil | 
* *Mar adiante* (1973)
* *A festa no faiado* (1983)
* *A brétema* (1985)
* *Leonardo e os fontaneiros* (1986)
* *Anagnórise* (1988)
* *O cataventos* (1989)
* *¿Un cachiño de bica?* (1994)
* *¿E haberá tirón de orellas?* (1997)
* *Guedellas de seda e liño* (1999)
* *Eu conto, ti cantas* (2005)
* *O amor e as palabras* (2017)

 |
| Outras obras e traducións | 
* *Os novísimos da poesía galega* (1973) edición
* *Mecanoscrito da segunda orixe* (1974) tradución
* *As linguas de España* (1991)
* *Verso e prosa* (1991)
* *Diario da luz e a sombra* (2004)
* *Querida avoa* (1993)
* *Elexías de luz* (2006)
* *Onde o aire non era brisa* (2009)

 |