recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Stemma codicum* da tradición das obras de Plauto segundo o filólogo clásico Cesare Questa.
En filoloxía un ***stemma codicum*** (*árbore xenealóxica dos códices*) é a representación gráfica, en forma normalmente arborescente (forma ramificada), do percorrido que desde o arquetipo leva ao testemuño dun texto. A doutrina das relacións de dependencia dos manuscritos denomínase, precisamente, **stemmática**.

É o froito dunha atenta investigación sobre a tradición dun texto antigo. Poderíase dicir que o stemma é a árbore xenealóxica do texto conservado, un esquema piramidal en cuxo vértice está o arquetipo (ao que non sempre se dá accedido) do que proveñen por copias sucesivas as varias familias de textos coñecidas, cuxos testemuños ocupan as bases desta pirámide.

Trátase, noutras palabras, da representación gráfica das relacións mantidas entre os diversos testemuños dunha obra que se transmitiu por medio deles.  

O testemuño é unha copia que precisamente testemuña o contido da obra orixinal.  

Un orixinal é o que os testemuños transmiten, ás veces alterando a súa forma nalgunhas pasaxes.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Arquetipo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1751658
* EBID: ID

 |
***Step Brothers*** é unha película de 2008 dirixida por Adam McKay e protagonizada por Will Ferrell e John C. Reilly.

Sinopse
-------

Ferrell en 2013.
Aínda que Brennan Huff (Will Ferrell) ten case corenta anos, segue vivindo coa súa nai Nancy (Mary Steenburgen) e confórmase con conseguir, de cando en vez, empregos esporádicos. Dale Doback (John C. Reilly), é un parado profesional de corenta anos que vive co seu pai, Robert (Richard Jenkins). Cando Nancy e Robert casan, os dous parasitos vense obrigados a compartir casa, pero, debido ao seu narcisismo e á súa agresiva preguiza establécese entre eles unha competencia que chega a enturbar a relación entre os seus pais

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Step Brothers* na IMDb *(en inglés)*.
* *Step Brothers Arquivado 05 de setembro de 2014 en Wayback Machine.* en Metacritic *(en inglés)*.
* *Step Brothers* en Box Office Mollo *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1345077
* AFI: 64767
* Allmovie: v357813
* AlloCiné: 124370
* Box Office Mojo: stepbrothers
* FilmAffinity: 763257
* IMDb: tt0838283
* LUMIERE: 30260
* Metacritic: step-brothers
* OFDb: 149354
* OMDB: 12133
* Rotten Tomatoes: 1193743-step\_brothers
* Synchronkartei: 13481
* TheNumbers: Step-Brothers
* TMDb: 12133
* TVcom: step-brothers
* TVGuide: 293500

 |
Provincia de Sogdiana
A **provincia de Sogdiana** (**Вилояти Суғд**) é unha das catro divisións administrativas e unha das tres provincias (**Вилоятҳо**, *Vilojatxo*) que conforman a división administrativa do Taxiquistán. Está situada no noroeste do país. Ten unha superficia de 26.100 km², e unha poboación de 1.870.000 de acordo co censo de 2000.

A provincia comparte unha fronteira coas provincias de Xizagh (*Jizax*), Namangán, Samarcanda e Ferganá do Uzbekistán, e coas provincias de Ox (*Osh*) e Batquén (*Batken*) de Kirguizistán. O río Sir ("Sir Daria") flúe a través da provincia.

A provincia era coñecida co nome de «Leninabad» ata 1991, taxiquizado coma «Leninobod» ata o 2000, e renomeada como Sogdiana en homenaxe á rexión histórica do mesmo nome que ocupaba parte do actual Taxiquistán, no 2004.

A súa capital é Ghuxand, en taxico Хуҷанд (*Xushand*), "Leninabad" durante o período soviético.

Outras cidades
--------------

Outras cidades importantes son:

* Chkalov.
* Gafurov.
* Isfará.
* Istaravxán (Urateppa).
* Conibodom (Kanibadam).
* Panjakent.

A provincia de Sogdiana conta cos seguintes 14 distritos:

* Distrito de Ainí,Айнӣ.
* Distrito de Axt, Ашт (*Asht*).
* Distrito de Gafurov, Ғафуров (*Ghafyrov*).
* Distrito de Zafarobón, Зафаробод (*Zafarobón*).
* Distrito de Gonchí, Ғончӣ (*Ghonchí*).
* Distrito de Istaravxán, Истаравшан (Istaravshán).
* Distrito de Isfará, Исфара (Isfará).
* Distrito de Conibodom, Конибодом (Konibodóm).
* Distrito do Maschoh e Montañoso Кӯҳистони Масчоҳ]]
* Distrito de Maschoh, Масчоҳ (Maschoh).
* Distrito de Panxicand, Панҷиканд (*Panjikand*).
* Distrito de Spitáman, Спитаман (Spitáman).
* Distrito de Xabbor Rasulov, Ҷаббор Расулов (Jabbor)
* Distrito de Xahristón, Шаҳристон (Shahristón).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Iagnobés.

### Ligazóns externas

* .Páxina sobre a provincia de sogdiana en ruso.
* citypopulation.de

Notas
-----



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q241582
* GeoNames: 1221092
* MusicBrainz: ID
* OSM: 3279374

 |
**Rosa María Miguélez Ramos**, nada en Ferrol o 27 de agosto de 1953, é unha política galega do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Licenciada en filoloxía románica, cursou estudos de Bioloxía en Francia. Milita no PSdeG-PSOE, do que foi membro da comisión executiva como secretaria de participación cidadá e movementos sociais de 1988 a 1993.

Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía de Ares e foi elixida alcaldesa, de 1991 a 1995 foi tenente de alcalde. Entre 1987 e 1989 foi Directora Xeral da Comisión Interdepartamental da Muller e xefa de Gabinete do Conselleiro de Traballo e Benestar Social da Xunta de Galicia. Foi elixida deputada nas eleccións ao Parlamento de Galicia 1989 e ata 1993 foi vicepresidenta da comisión de sanidade do Parlamento de Galicia.

De 1994 a 1999 foi asesora técnica da delegación do PSOE no Parlamento Europeo, ata que foi elixida deputada nas eleccións ao Parlamento Europeo de 1999 e 2004. De 1999 a 2009 foi vicepresidenta da Comisión de Pesca do Parlamento Europeo e entre 2002-2003 vicepresidenta da Comisión Temporal sobre o Reforzamento da Seguridade Marítima. Ademais, de 1999 a 2004 foi vicepresidenta primeira da Comisión Temporal MARE pola catástrofe do Prestige.

Dende o 24 de xullo de 2009 é a presidenta da Sociedade Anónima Estatal de Caución Agraria (SAECA).

Popularmente é coñecida por ter sido albo dunha agresión física na cafetaría do Parlamento de Galicia en 1993, por parte da daquela militante do PPdeG Karina Falagan.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Cortiñas Gil** |  **Alcaldesa de Ares** 1983 - 1987 | Sucesor:**Manuel Rodríguez Doval** |

Notas
-----

1. ↑  Latorre, Xavier (1993-07-21). "Una militante del PP golpea a una diputada del PSOE en el Parlamento gallego". *El País* (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2021-10-21.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ares

### Ligazóns externas

* Ficha do Partido Socialista Europeo
* Ficha do Parlamento Europeo
* Entrevista Arquivado 14 de abril de 2014 en Wayback Machine. en *El Correo Gallego*
Vista parcial da ría de Euraboil dende a ribeira oriental. En primeiro termo a península de Ard Neackie e ao fondo a illa de Choraidh.
A **ría de Euraboil** (en gaélico escocés **Loch Euraboil**, en inglés **Loch Eriboll**) é unha ría ou loch setentrional de Escocia, na súa costa norte.

Localización
------------

Situada na costa norte escocesa, a ría verte as súas augas directamente ao océano Atlántico. Orientada de sur a norte, ten uns 16 kms de longo e é unha ría relativamente aberta: chega a acadar na súa parte media os 3 km, se ben logo estreita algo e remata nunha boca de 7 km.

A ría fórmaa fundamentalmente o río Srath Beag, se ben tamén achega as súas augas o Hòb, que baleira o lago Hòb, situado en paralelo á ría na súa ribeira oriental. Ten algunhas pequenas illas despoboadas no seu interior, como a Choraidh e a Hoan, de arredor dun km de dimensión máxima. A boca da ría vén delimitada polos cabos Faraid, ao oeste, e Geal (Whiten, en inglés) ao leste.

As súas ribeiras alternan as praias cos cantís, e nela localízanse algúns pequenos lugares, do que os únicos destacables é a aldea de Eriboll (nome oficial), que denomina a ría, e mais o peirao de Portnancon.

Historia e aproveitamento
-------------------------

A ría, situada nunha costa perigosa e cunha boca accesible e cómoda, converteuse dende antigo tempo nun refuxio en tempos de treboada. O poboamento humano existía xa na Idade de Bronce, como demostran uns restos ben conservados dun castro na ribeira oeste. No século XIX desenvolveuse unha pequena industria de calcarias.

Pero a importancia da ría foi fundamentalmente bélica, usada como refuxio de navíos de guerra británicos durante a segunda guerra mundial. Por exemplo, o peirao de Portnancon saíu por última vez o cruceiro de combate *HMS Hood* que foi destruído na batalla do Estreito de Dinamarca, en 1941. E a illa deshabitada de Choraidh foi empregada como albo en prácticas de tiro de avións da aviación británica por ter unhas dimensións e unha aparencia semellantes ás dun buque de guerra. Ademais, os sobreviventes dun submarino alemán rendéronse tamén nesta ría en 1945.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q175872
* WorldCat
* VIAF: 315169572
* FAST: 1891822
* GeoNames: 2649948
* LCCN: sh2010013199

 |
**Rinorrea** (*rhīno-* gr. ‘nariz’ + *rhoíā* gr. ‘fluxo’) é o fluxo ou emisión de gran cantidade de líquido polo nariz, polo xeral por mor dun aumento da secreción de mucosidade nasal.

Sinónimos
---------

* Hidrorrinorrea
* Hidrorrea nasal
* Goteo nasal
* Tinohidrorrea
* Constipado nasal

Etioloxía
---------

Son diversas as causas da rinorrea:

* Frío
* Infección
* Alerxias
* Lacrimación
* Traumatismo cranial
* Outras causas

Tratamento
----------

Na meirande parte dos casos o tratamento da rinorrea non é preciso, e soluciónase por si mesma, sobre todo se é un síntoma dunha infección. Para os casos xerais, sonando o nariz conséguese eliminar a acumulación de mucosidade. Pódense empregar ben solución salina en aerosois nasais, ben vasocontrictores en esprais nasais, mais pode ser contraproducente tras varios días de uso, xa que o seu abuso orixina rinite medicamentosa.

Nos casos recorrentes, como as debidas á alerxia, hai tratamentos a dispor do usuario baseados en antihistamínicos e corticoides.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Rinite
* Rinite alérxica
* Rinorraxia

Notas
-----

1. ↑  Real Academia Nacional de Medicina. Rinorrea. Diccionario de términos médicos. 2012.
2. ↑  Aubrey A. Got a Runny Nose? Flush it Out!. NPR. 2007-02-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1115038
* BNCF: 5641
* GEC: 0139636
* MAG: 2779699568

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 26380
* ICD-9: 478.19
* ICD-10: J34.8
* MedlinePlus: 003051
* NCIt: C54282

 |
**Roberto Castón Alonso**, nado na Coruña en 1973, é un director de cine galego.

Traxectoria
-----------

Despois de estudar Filoloxía hispánica na universidade de Santiago de Compostela, conseguiu unha praza de profesor de lingua española en Lisboa. Despois estudou cine en Barcelona e impulsou a creación en 2004 do festival de cine *Zinegoak*, de temática LGBT. Dende entón foi director deste festival, que se celebra en Bilbao. Despois de dirixir algunhas curtametraxes que se exhibiron en festivais de cine gai-lésbico, en 2009 estreou a súa primeira longametraxe, *Ander*, onde se narra unha historia de amor entre dous homes no rural vasco, e rodada en éuscaro.

Filmografía
-----------

### Longametraxes

* *Ander* (2009)

### Curtametraxes

* *Maricón* (2005)
* *La pasión según un ateo* (2004)
* *En el nombre de Dios* (2001)

Notas
-----

1. ↑  El cine como arma de cambio, *El País*, 27/01/2009

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394891
* WorldCat
* VIAF: 130955706
* Allmovie: p617169
* AlloCiné: 255151
* BNE: XX903692
* BNF: 16261634s
* GND: 142515299
* IMDb: nm1954420
* ISNI: 0000 0001 1481 824X
* NKC: pna2015891690
* NTA: 258978848
* SUDOC: 067284078
* TMDb: 928774

 |
A **polinización** consiste na transferencia de grans de pole (gameto masculino) desde os estames cara ao pistilo da planta, a estrutura que contén o óvulo (gameto feminino). O transporte do pole pódeo realizar un axente físico como o vento (plantas anemófilas) ou un axente animado (plantas zoófilas).

Polinización e agricultura
--------------------------

*Artigo principal**:* Polinizador.
Na agricultura, o desexo de obter froito ou sementes en abundancia levou a maioría das veces a empregar plantas que non dependan xa de vectores externos para a polinización, ou polo menos que empreguen un vector superabundante como o vento. Por exemplo, a maioría de cereais son anemógamos ou directamente autógamos. Con todo, moitos outros cultivos agrícolas (por exemplo, moitos froitos e hortalizas) dependen da polinización realizada por insectos e outros animais.

É un erro crer que a polinización é un "servizo ecolóxico gratuíto" da natureza. Unha polinización efectiva necesita algúns recursos, por exemplo refuxios de vexetación natural prístina e hábitats adecuados para os polinizadores. Cando estes se reducen ou se perden, limitase a actividade dos polinizadores e necesitanse prácticas de xestión adaptábel para manter os medios de subsistencia.

Polinización polo vento (anemófila) dun piñeiro.
En todo o mundo a diversidade agrícola e dos agroecosistemas afronta o perigo de que as poboacións de polinizadores están diminuíndo. Por exemplo, en 1994, en California, os produtores de améndoas tiveron que importar abellas melíferas doutros estados dos Estados Unidos para aseguraren a polinización dos seus cultivos. Os principais causantes deste problema son a fragmentación dos hábitats, as substancias químicas agrícolas e industriais, os parasitos e as enfermidades, así como a introdución de especies exóticas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Trampa para a polinización

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Polinización*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q134624
* BNCF: 22309
* BNF: 11972141n
* BRE: 2692759
* EBID: ID
* GND: 4007211-3
* JSTOR: pollination
* LCCN: sh85104524
* MAG: 168197293
* NDL: 00577192
* NKC: ph232598

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D054817
* MeSH: G08.686.784.743

 |
Sudario de Carlomagno, ano 814
Un **sudario** é unha peza de roupa funeraria que serve para cubrir o cadáver.

Historia
--------

Segue a usarse no mundo musulmám e xudeu, onde soterran os cadáveres envoltos en varias teas na fosa, mentres que no mundo cristián perdeuse o seu uso na Idade Moderna. No antigo Exipto o deus Ptah era representado coma un home con sudario e na Odisea Penélope tece un sudario polo día e destteceo pola noite para manter a raia aos seus pretendentes cos que xurou casar ao rematar de coser.

A súa tea adoita ser de liño ou algodón, branco, aínda que no pasado e para certas autoridades existiron sudarios luxosos e de importación. Os sudarios adoitaban ser dunha ou varias pezas, podendo usarse un para o corpo e outro para a face .

Existe constancia do uso do sudario en Europa coa expansión do cristianismo, xa que se cita na Biblia, e chegou a ser unha reliquia moi apreciada e mesmo se usou nos autos sacramentais de Pascua un pano no que pintaban a figura do crucificado. Suponse que esa é a orixe do sudario de Turín e do sudario de Oviedo, cuxa análise de C14 o datou no século VIII. Desta mesma época son as tumbas antropomorfas escavadas en rocha —como as de San Pedro de Rocas ou San Vítor de Barxacova—, onde os mortos debían ir vestidos cun sudario debido ao estreito do espazo.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *sudario*.
2. ↑  Bernadette Schnitzler, Anne-Marie Adam, Rites de la mort en Alsace, Musées de la Ville de Strasbourg, 2008, p. 216

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1365316
* AAT: 300215011
* EBID: ID
* MAG: 2777096023
* Treccani: sudario

 |
**Rinaldo Fioramonte Martino** tamén coñecido como ***Mamucho* Martino**, nado o 6 de outubro de 1921 en Rosario (Provincia de Santa Fe e finado o 15 de novembro de 2000 en Buenos Aires foi un futbolista arxentino que xogaba na demarcación de centrocampista.

A Asociación do Fútbol Arxentino (AFA) incluíuno entre os 24 futbolistas arxentinos que integran o Salón da Fama.

Traxectoria
-----------

Comezou xogando en equipos do seu Rosario natal, primeiro o Club Peñarol e despois o Club Belgrano. En 1941 fichou polo San Lorenzo de Almagro. Pese a non xogar como home máis adiantado tiña unha gran capacidade goleadora, sendo o máximo anotador do campionato arxentino de 1942.

Co equipo de Almagro gañou o título de liga en 1946 e realizou unha xira por Europa ese mesmo ano.

A finais dos anos 40 fichou polo Juventus FC italiano, co que acadou o título da Serie A, e incluso chegou a xogar coa Selección de fútbol de Italia. De volta en América xogou no Club Nacional de Football, co que tamén gañou o título. Tras un breve paso por Boca Juniors volveu a Nacional para ser campión outra vez.

En 1953 fichou polo CA Cerro, onde se retirou.

Formou parte da Selección de fútbol da Arxentina entre 1942 e 1947 sendo campión da Copa América en dúas ocasións, 1945 e 1946. Na primeira delas anotou un gol histórico ante Uruguai ante o porteiro Roque Máspoli, que se considera como un dos máis notábeis da historia do fútbol suramericano, e que foi bautizado no seu momento coma o *gol de América*.

Palmarés
--------

### Campionatos nacionais

| Título | Club | País | Ano |
| --- | --- | --- | --- |
| Primeira División da Arxentina | San Lorenzo |  Arxentina | 1946 |
| Serie A | Italia Juventus FC | Italia | 1949/50 |
| Primeira División do Uruguai | Nacional | Uruguai Uruguai | 1950 |
| Primeira División do Uruguai | Nacional | Uruguai Uruguai | 1952 |

### Copas internacionais

| Título | Sede | Equipo | Ano |
| --- | --- | --- | --- |
| Copa América | Chile Chile | Selección de fútbol da Arxentina | 1945 |
| Copa América |  Arxentina | Selección de fútbol da Arxentina | 1946 |

Notas
-----

1. ↑

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Estísticas ca Juventus FC *(en italiano)*
* Artigo *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1357621
* EUfootballInfo: 13158
* NFT: 22797
* Transfermarkt: 141383
* Worldfootball: rinaldo-martino

 |
| Suctores |
| --- |
| Suctoria atacando a un Colpidium |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Dominio: | Eukaryota |
| Reino: | Chromalveolata |
| Superfilo: | Alveolata |
| Filo: | Ciliophora |
| Clase: | Phyllopharyngea |
| Subclase: | **Suctoria**Claparède & Lachmann 1858 |

 |
| Ordes típicos |
| Exogenida
Endogenida
Evaginogenida |

Os **suctores** (***Suctoria***) son un grupo de protozoos peculiares clasificados entre os Ciliophora. Son sésiles (unidos ao substrato), aliméntanse por dixestión extracelular e carecen de cilios na fase de adulto. Viven en ambientes de auga doce e mariños, algúns sobre a superficie de animais acuáticos. A maioría dos Suctoria ten un tamaño de arredor de 15-30 microns, cun talo non contráctil e xeralmente cunha cuncha ou lorica. Aliméntanse doutros cilióforos, capturando ás súas presas por medio de varios tentáculos especializados sostidos por microtúbulos e *filas* (*phyllae*). Os tentáculos presentan no seu extremo extrusomas tóxicos denominados haptocistos que se proxectan sobre a presa. Despois, o seu citoplasma aspira directamente o alimento, que pasa ao interior dun vacúolo, onde será dixerido e absorbido. O seu nome procede deste feito, xa que se pensa que se alimentan por succión. Porén, algún estudo discutiu que o mecanismo de absorción sexa propiamente unha succión.

Os Suctoria reprodúcense sobre todo por xemación, producindo células nadadoras con cilios, que carecen de tentáculos e talos. Poden tamén reproducirse por conxugación, que é peculiar pola participación de células de diferentes tamaños e implica a miúdo unha fusión total. Na xemación, a maneira en que se forman as xemas nacentes é o criterio primario de clasificación para os diferentes ordes de suctoria. Nos Exogenida, entre os que hai xéneros comúns como *Podophrya* e *Sphaerophrya*, aparecen directamente na superficie da célula. Nos Endogenida, por exemplo, *Tokophrya* e *Acineta*, fórmanse nunha bolsa interna e saen por unha abertura, e nos Evaginogenida fórmanse nunha bolsa que se reverte antes de que se desprendan.

Unha vez que as células nadadoras encontran un lugar para se fixar, desenvolven rapidamente talos e tentáculos. Perden os cilios, pero o sistema infraciliar subxacente persiste ao longo do ciclo vital completo. Esta ten unha estrutura que, xunto con outras semellanzas ultraestructurais, coloca a Suctoria dentro da clase Phyllopharyngea.

Notas
-----

1. ↑  Juneja, Kavita; Bhamrah. *An Introduction to Protozoa*. Anmol Publications Pvt Ltd+. pp. 204–207. ISBN 81-261-0679-4.
2. 1 2  Rudzinska, M. A. (1973). "Do Suctoria Really Feed by Suction?". BioScience 23 (2): 87–94. doi:10.2307/1296568. JSTOR 1296568.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Imaxes, vídeos e información sobre os Suctoria.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q26928
* BRE: 2016376
* GEC: 0211996
* GND: 4179233-6
* MAG: 2780693224

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 2864262
* ITIS: 46524
* NCBI: 39462
* WoRMS: 162681

 |
**Pilar Tejo Mora-Granados** é unha das catro primeiras mulleres que en España obtiveron o título de Enxeñeira Naval.

Traxectoria
-----------

Pilar Tejo Mora-Granados é directora técnica da Asociación Española de Fomento del Transporte Marítimo de Corta Distancia (SPC-España), tamén é socia-directora da empresa Teirlog-Ingeniería, especializada en consultoría e enxeñería de transportes e loxística, que conta con profesionais especialistas no sector da enxeñaría naval.

Ademais, Pilar Tejo Mora-Granados foi a directora de Salvamento Marítimo.

Foi a primeira muller en recibir o Premio AINE, concedido pola Asociación de Enxeñeiros Navais, en 2009, na categoría de Enxeñeiro Naval con Traxectoria máis Destacada durante o ano 2009. Este galardón foi entregado en recoñecemento ao seu labor como directora xeral de Salvamento Marítimo durante máis de cinco anos, e aos logros acadados durante ese tempo no Plan Nacional de Salvamento 2006-2009, para mellorar o servizo de salvamento e loita contra a contaminación e previr situacións de emerxencia no mar.

Ano no que tamén foi Directora Executiva de Portos, Loxística e Transporte Marítimo.

Ademais do seu labor dentro do sector, tamén imparte relatorios e charlas formativas e de orientación en diferentes institucións, tanto públicas como privadas, como a que se celebra no Ateneo de Madrid, ao abeiro da Fundación Philippe Cousteau "Unión de los Océanos" o 19 de xuño de 2007.

Notas
-----

1. ↑  Así son las ingenieras españolas. García-Valdecantos, Esther. 24 de outubro de 2015 El Mundo.es Consultado 12 de xaneiro de 2017
2. ↑  SSS: UNA REALIDAD QUE ENFRENTA NUEVOS DESAFÍOS. Revista del sector marítimo. Ingeniería naval Consulta 12 de xaneiro de 2017
3. ↑  La UDC celebró en Ferrol el acto de homenaje a las mujeres. Diario de Ferrol, 10 de marzo de 2016 Consulta 12 de xaneiro de 2017
4. ↑  Marina Civil. Nº 86. ISSN 0214-7238 Páxina 4. Salvamento Marítimo Consulta 12 de xaneiro de 2017
5. ↑  Memoria de actividades 2010 Asociación de ingenieros navales y oceánicos de España Arquivado 11 de febreiro de 2017 en Wayback Machine. Consulta 12 de xaneiro de 2017
6. ↑  ENTREGA DE LOS PREMIOS AINE 2009 Clúster marítimo español Consulta 12 de xaneiro de 2017
7. ↑  LAS FUNDACIÓN APADRINA EN EL ATENEO LA CONFERENCIA DE PILAR TEJO, DIRECTORA DE SASEMAR. Fundación Philippe Cousteau "Unión de los Océanos" Arquivado 08 de decembro de 2021 en Wayback Machine. Consulta 12 de xaneiro de 2017

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Historia das mulleres na enxeñaría

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28735623
* Dialnet: 3002920

 |
**Pilar Farjas Abadía**, nada en Samper de Calanda en 1959, é unha médica e política galega do PPdeG.

Traxectoria
-----------

É licenciada en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Zaragoza, licenciada en Socioloxía pola UNED, diplomada en Estudos Avanzados pola Universidade da Coruña e ten un mestrado en Bioestatística. Nos anos noventa traballa xa de doutora na Coruña, primeiro nos servizos de Sanidade Exterior (1992), e logo como subdirectora de Protección da Saúde da Xunta de Galicia. En 1997 pasa a ser directora xeral de Saúde Pública, pero catro anos máis tarde, en 2001, regresa á atención médica na unidade de vacinas do servizo de medicina preventiva do Complexo Hospitalario da Coruña.

Ao ano seguinte, en 2002, sendo Ana Pastor ministra de Sanidade, convértese en directora executiva da Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición. En 2004 regresa á Xunta de Galicia como xefa de gabinete de Henrique López Veiga. Ao ano seguinte, logo da derrota electoral do PPdeG, volve ao seu posto como funcionaria, ao exercer de xefa de servizo de Produtos sanitarios da Consellería de Sanidade e Servizos Sociais.

Foi tamén concelleira na cidade da Coruña e deputada provincial, cargos que desempeñou até o seu nomeamento como conselleira de Sanidade en abril de 2009, no primeiro goberno da Xunta de Galiza presidida por Alberto Núñez Feijóo.

O 30 de decembro de 2011 foi nomeada Secretaria Xeral de Sanidade de España polo consello de ministros do goberno de Mariano Rajoy, co que abandonou a consellería. Permaneceu nese posto até a destitución de Ana Mato como ministra de Sanidade, cando dimitiu e volveu a Galicia a traballar como médica.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**María Xosé Rubio** |  **conselleira de Sanidade** 2009-2011 | Sucesor:**Rocío Mosquera** |

Vida persoal
------------

Está casada e ten dous fillos.



1. ↑  Secretaria General de Sanidad y Consumo*(en castelán)*
**Telecoruña** foi unha emisora privada de televisión que emitiu entre os anos 1994 e 2017 na Coruña e na súa área metropolitana.

Historia
--------

A cadea Telecoruña era propiedade da sociedade Telecoruña Canal 41 S.A. A empresa propietaria foi fundada no 1994 baixo a xerencia de José Manuel Brandariz Suárez.

No ano 2006 a Xunta de Galicia resolveu unha concesión de licenzas para emitir en dixital que resultou polémica. Nela denegábaselles a licenza a Telecoruña, Ferrol Television, Código TV e Televigo, que a tiñan solicitado. A actividade da emisora rematou no ano 2008 ante a imposibilidade de seguir emitindo en analóxico.

Traxectoria
-----------

Telecoruña estaba orientada á difusión de noticias de ámbito local e de programas relacionados coas actividades socio-culturais comarcais. Telecoruña pertenceu á Asociación Galega de Televisións Locais (Asgatel) e á Red de Televisiones Locales (UNE). Estivo afiliada á cadea Telemundo, que producía unha gran parte da súa programación.

A súa área de recepción limitábase á provincia da Coruña, especialmente nos concellos da Coruña, Ferrol, Arteixo, Carballo, Culleredo e Santiago de Compostela. Posteriormente foi posible a súa recepción a través do operador R Cable y Telecomunicaciones Galicia S.A.

Notas
-----

1. ↑  Rexistro mercantil da Coruña
2. ↑  Diario Oficial de Galicia. Resolución do 31 de xullo de 2006 pola que se lle dá publicidade á adxudicación provisional das concesións do servizo público de televisión dixital, de cobertura local, segundo demarcacións, no ámbito territorial da Comunidade Autónoma de Galicia, outorgadas polo Consello da Xunta de Galicia.
Satélite Landsat 6 da NASA, dedicado a tarefas de teledetección
A **teledetección**, coñecida comunmente como **percepción remota**, é a técnica que permite obter información sobre un obxecto, superficie ou fenómeno a través da análise dos datos adquiridos por un instrumento que non está en contacto con el. Baséase en que cada obxecto, área ou fenómeno emite un espectro electromagnético específico, en función da súa propia natureza e das radiacións que recibe. Ao tipo de espectro electromagnético que emite cada obxecto denomínaselle firma espectral, a cal o fai distinguible a ese obxecto, superficie ou fenómeno dos demais.

Polo xeral os datos son recollidos a través de sensores instalados en plataformas aerotransportadas ou en satélites artificiais, os cales captan a radiancia emitida ou reflectida, obténdose unha imaxe, habitualmente en falsa cor cunha banda para cada unha destas rexións do espectro. Os avances en tecnoloxía permitiron contar con instrumentos cada vez máis precisos baseados en electrónica e experimentación con materiais que permiten obter información cada vez máis completa contida en imaxes de satélite.

Imaxe de satélite do Perú

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre ciencias é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q199687
* AAT: 300137339
* BNCF: 4452
* BNF: 119336434
* BRE: 1959180
* GEC: 0145290
* GND: 4016796-3
* JSTOR: remote-sensing
* LCCN: sh00007607
* MAG: 62649853
* NDL: 00561989
* PSH: 4029

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D058998
* MeSH: E01.370.520.750.500

 |
***Tel Quel*** ("Tal Cal", en francés) foi unha revista literaria de avangarda fundada en 1960 en París (Éditions du Seuil) por Phillippe Sollers e Jean-Edern Hallier e fechada en 1982. Tivo un profundo impacto no debate literario e cultural nas décadas de 1960 e 1970 e nela se publicaron algúns dos ensaios fundamentais das figuras máis relevantes do post-estruturalismo.

Á parte dos dous fundadores, participaron no comité editorial Jean-René Huguenin, Jean Ricardou, Jean Thibaudeau, Michel Deguy, Marcelin Pleynet, Denis Roche, Jean-Louis Baudry, Jean Pierre Faye, Jacqueline Risset, e Julia Kristeva. A publicación pretendía reflectir a avangarda atacando a historia literaria clásica. As súas influencias fundamentais proviñan de Friedrich Nietzsche, Jacques Lacan, Roland Barthes, Julia Kristeva, e Jacques Derrida. Entre os colaboradores máis asiduos destacan Roland Barthes, Georges Bataille, Jacques Derrida, Jean-Pierre Faye, Michel Foucault, Julia Kristeva, Bernard-Henri Lévy, Marcelin Pleynet, Philippe Sollers, Tzvetan Todorov, Francis Ponge, Umberto Eco, Gérard Genette, Pierre Boulez, Jean-Luc Godard, e Pierre Guyotat.

***Tel Quel*** é tamén o título de dous volumes de reflexións breves de Paul Valéry publicados en 1941 e 1943.

Véxase tamén
------------

* Escola Tel Quel

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1331414
* WorldCat
* VIAF: 131009271
* BNF: 12099213c
* EBID: ID
* GEC: 0065465
* ISSN: 0040-2419

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Román Rodríguez.
**Román Rodríguez Martínez**, nado en Fornelos (Salvaterra de Miño), foi un xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de emigrantes de San Xoán de Fornelos. En novembro de 1915 marchou a Arxentina, regresou e volveu marchar en xaneiro de 1917. Foi fundador da sociedade Juventud Progresista Hijos de Fornelos y Anexos en 1920, foi prosecretario da comisión organizadora da Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales. De regreso en Galicia foi delegado en Fornelos e presidente do sindicato agrícola gandeiro El Progreso en 1930. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 exiliouse na Arxentina. Publicou artigos na prensa galega de Buenos Aires e tamén en *El Tea*.

Notas
-----

1. ↑  *El Tea*, 12-11-1915, p. 2.
2. ↑  *El Tea*, 12-1-1917, p. 2.
3. ↑  Díaz, Hernán M. (2007). *Historia de la Federación de Sociedades Gallegas*. Buenos Aires: Fundación Sotelo Blanco-Biblos. p. 18. ISBN 978-950-786-574-9.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Román Rodríguez Martínez, de Fornelos Da Ribeira

* Lembrando aqueles que se foron …
**Telefunken** foi unha compañía alemá dedicada á fabricación de compoñentes e aparellos de radio e televisión.

Historia
--------

Televisor fabricado por Telefunken en 1936
**Gesellschaft für drahtlose Telegraphie m.b.H. System Telefunken** formouse o 27 de maio de 1903 como un proxecto conxunto entre Siemens & Halske e AEG con sede en Berlín, utilizando Telefunken como o seu enderezo telegráfico, popularizándose así o nome que en 1923 cambiou oficialmente a **Telefunken Gesellschaft für drahtlose Telegraphie m.b.H**, e a partir dese ano comeza a fabricar aparellos e compoñentes de radio. En 1941 Siemens abandona a súa participación na empresa quedando como filial da AEG. Na década de 1960 Telefunken traballou no desenvolvemento do sistema de cor PAL que a partir de 1967 se converteu no estándar da televisión en cor de moitos países, nese ano Telefunken e AEG formando AEG Telefunken. En 1985 Daimler-Benz fíxose co control da compañía e acabou disolvéndoa legalmente un ano despois, rematando a historia da compañía, porén a licenza da marca Telefunken adminístraa Telefunken Holding AG, e así diversas empresas sen relación coa empresa orixinal venden legalmemte os seus produtos baixo a marca Telefunken e en 2009 diversas compañías formaron unha alianza conxunta baixo esa marca.

Notas
-----

1. ↑  "telefunken.com". Arquivado dende o orixinal o 14 de xullo de 2012. Consultado o 13 de novembro de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q325635
* WorldCat
* VIAF: 125361907
* BNF: 12405576z
* ISNI: 0000 0001 1958 6812
* SUDOC: 157864227

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Plataforma.
Plataformas e vías do antigo edificio de 1987 da Estación de Vigo-Urzáiz
Unha **plataforma** é, xeralmente, unha superficie elevada de cemento, formigón ou, nalgúns casos de madeira, que nas estacións do camiño de ferro (ou semellantes: metro, tranvía) se sitúa ao longo da vía para que poidan andar os pasaxeiros e permitir o fácil acceso aos trens. As plataformas separan as vías férreas.

Accesibilidade
--------------

Unha consideración importante, especialmente para asegurar a accesibilidade para persoas con mobilidade reducida, é a diferenza en altura ou distancia entre a plataforma e o chan do coche do tren, tamén coñecido coma o "gap" (burato en inglés). Por exemplo, en España, no caso dos trens de proximidade (coñecidos en castelán coma *Cercanías*) das series 446 e 447, a diferenza
de altura entre a plataforma e o chan dos trens pode estar entre 390 a 600 mm.

Seguranza
---------

Moitas estacións de metro teñen xa instaladas portas de plataforma, ou anteparos de seguranza, nas súas plataformas, e que están síncronizadas coas portas do tren para evitaren así a caída de persoas entre a plataforma e o coche do tren, entre outros factores.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *plataforma*.(3ª acepción do termo)
2. ↑  *Plan de Accesibilidad Universal* de Renfe Consultado o 28 de abril de 2011
3. ↑  Metro de Sevilla Consultado o 28 de abril de 2011

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q325358
* GEC: 0078250
* GND: 4663347-9

 |
Un prato de ravioli
Os **ravioli** (plural de *raviolo*) son un tipo de pasta alimenticia composta por dúas láminas moi delgadas de forma cadrada, reenchidas de diversos ingredientes, como carne, queixo ou verduras. Basicamente son coma pequenos pasteis de masa feita con fariña de trigo e ovo, que se reenchen con carne, peixe, vexetais ou queixo e se cocen nalgún tipo de mollo. Son típicos da gastronomía de Italia. 

Cando se usa a palabra en singular, normalmente reférese a un pastel grande, preparado de maneira semellante aos pequenos mais cunha xema de ovo enteira

Notas
-----

1. ↑  Nome galego en *Vocabulario ortográfico da lingua galega*, A Coruña, Real Academia Galega / Instituto da Lingua Galega, 2004
2. ↑  Definición en VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración*, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
3. ↑  "Fadel, Regina "Ravioli de carne con mollo boloñesa" no site TudoGostoso.com.br". Arquivado dende o orixinal o 04 de setembro de 2013. Consultado o 12 de febreiro de 2015.
4. ↑   "Raviolo con Uova e Spinaci" de Luiz Cintra no site Terra.com.br

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cappellacci
* Manti
* Pelmeni
* Pierogi
***Rock 'n Roll*** é unha comedia francesa escrita e dirixida por Guillaume Canet en 2017.

Argumento
---------

Guillaume Canet, actor, de 43 anos de idade, leva a vista atrás cando a súa nova compañeira de elenco lle di que xa non é un obxecto de desexo para as mulleres da xeración máis nova, algo que como actor pode ter repercusións no seu traballo. A razón desta perda de atracción é a súa vida familiar ordenada con Marion Cotillard, o seu fillo Lucien, a súa casa de campo, a súa paixón polos cabalos. Guilleume comprende que debe facer o posible para mudar esa imaxe ordinaria por outra realmente máis sexy.

Elenco
------

Marion Cotillard en 2017
* Guillaume Canet como Guillaume Canet
* Marion Cotillard como Marion Cotillard
* Philippe Lefebvre como Philippe Lefebvre
* Camille Rowe como Camille Rowe
* Gilles Lellouche como Gilles Lellouche
* Yvan Attal como Yvan Attal
* Johnny Hallyday como Johnny Hallyday
* Laeticia Hallyday como Laeticia Hallyday
* Maxim Nucci como Maxim Nucci
* Yarol Poupaud como Yarol Poupaud
* Kev Adams como Kev Adams
* Ben Foster como Ben Foster

Produción
---------

Guillaume Canet en 2015.
Guillaume Canet quería, logo de varios anos pensando niso, desenvolver o proxecto, ao primeiro pensou na forma de falso documental sobre as pantasmas xerados pola notoriedade
. Mais decidiu abandonar esta idea logo da estrea de *I'm Still Here* (Casey Affleck, 2010), filme no que Joaquin Phoenix presentou a súa nova vida de rapeiro, era xusto o documental que quería facer Canet. Decidiu cambiar a perspectiva, inspirándose na súa propia vida e na súa relación con Marion Cotillard para facer unha curtametraxe.

Ao final optouse por unha longametraxe e para seguir o máximo posible un estilo autobiográfico, Canet insistiu en escoller a xente próxima para acompañalo no filme. O produtor Alain Attal, o seu colaborador habitual, actúa no filme ademais de ser o propio produtor do filme. A rodaxe realizouse nos estudios de d'Épinay en Seine-Saint-Denis.

Notas
-----

1. ↑  jpbox-office
2. ↑  Mojo
3. 1 2 3  "Secrets de tournage". Allociné. Consultado o 16 de febreiro de 2017. .
4. ↑  

	* Rock'n Roll na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28496667
* Allmovie: vm4331515878
* AlloCiné: 244238
* CineRessources: 134414
* FilmAffinity: 553960
* IMDb: tt5351818
* LUMIERE: 73139
* Metacritic: rockn-roll
* OFDb: 297187
* Rotten Tomatoes: rockn\_roll
* TheNumbers: Rock-n-Roll-(France)
* TMDb: 382589

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre cine é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Tangata Mouauri Vavia**, nado o 8 de setembro de 1949 en Mitiaro, é un político das Illas Cook.

Traxectoria
-----------

Vavia traballou como clasficador postal e como axente de policía antes de ser elixido polo Partido Demócrata para o Parlamento pola circunscrición de Mitiaro nas eleccións xerais de 1994. Foi elixido vicepresidente do Parlamento en 1999 e asemade entrou no gabinete de Terepai Maoate como ministro de Xustiza e Illas Exteriores, saíu do ministerio ao substituír Robert Woonton a Maoate, aínda que volveu entrar en xaneiro de 2003 ao caer o goberno de coalición co Partido das Illas Cook. aínda que se formou un novo goberno de coalición en novembro dese ano perdendo de novo as súas carteiras e pasando á oposición.

En 2005 entrou no goberno de Jim Marurai como ministro das Illas Exteriores. Nas eleccións de 2006 resultou reelixido para o parlamento e pasou a ser ministro de Infraestruturas, Planificación e Transporte.

En decembro de 2009 deixou os seus ministeriais como protesta pola retirada do gabinete do líder demócrata Terepai Maoate. Nas eleccións xerais de 2010 resultou reelixido de novo para o Parlamento.

Notas
-----

1. ↑  "Cook Islands deputy PM sacked". Radio New Zealand International. 2003-01-30. Consultado o 2009-04-11.
2. ↑  "Two Cook Islands cabinet ministers resign". Radio New Zealand International. 2003-11-05. Consultado o 2009-04-11.
3. ↑  "Cook Islands PM to appoint two new Cabinet ministers". Radio New Zealand International. 2005-09-14. Consultado o 2009-04-11.
4. ↑  "Viceroy swears in two new Cabinet ministers in the Cook Islands". Radio New Zealand International. 2005-09-15. Consultado o 2009-04-11.
5. ↑  "Changes announced to Ministries". Cook Islands Herald. Consultado o 2009-04-11.
6. ↑  "Cooks Deputy Prime Minister replaced, prompting a walkout". Radio New Zealand International. 2009-12-24. Consultado o 2009-12-24.
7. ↑  "Cabinet Ministers Resign in Support of Party Leader". Democratic Party - Cook Islands. 2009-12-23. Arquivado dende o orixinal o 09 de xullo de 2011. Consultado o 2009-12-25.

Ligazóns externas
-----------------

* Perfil no Parlamento das Illas Cook *(en inglés)*
A **regra de l'Hôpital** ou **regra de l'Hôpital-Bernoulli** utilízase nas matemáticas, máis especificamente no cálculo infinitesimal, para determinar límites que doutro xeito sería complicado calcular. A regra di que, dadas dúas funcións *f*(*x*) e *g*(*x*) continuas e derivábeis en *x* = *c*, se *f*(*x*) e *g*(*x*) tenden ambas a cero ou a infinito cando *x* tende a *c*, entón o límite cando *x* tende a *c* do cociente de *f*(*x*) e *g*(*x*) é igual ao límite cando *x* tende a *c* do cociente das derivadas de *f*(*x*) e *g(*x*), sempre que este límite exista (*c *pode ser finito ou infinito):*

> 
> {\displaystyle \lim \_{x\to c}{f(x) \over g(x)}=\lim \_{x\to c}{f'(x) \over g'(x)}}
> 
> 
> 

Esta regra recibe o seu nome na honra do matemático francés do século XVII Guillaume François Antoine, Marqués de l'Hôpital (1661 - 1704), quen deu a coñecer a regra na súa obra *Analyse des infiniment petits pour l'intelligence des lignes courbes* (1692), considerado o primeiro texto escrito sobre cálculo diferencial, aínda que actualmente se sabe que a regra se lle debe a Johann Bernoulli, que foi quen a desenvolveu e demostrou.

Notas
-----

1. 1 2  María Cristina Solaeche Galera (1993). "La Controversia L'Hospital - Bernoulli" (PDF) (en castelán). Consultado o 20 de xaneiro de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190557
* GEC: 0037117
* MAG: 106488066

 |
Regra graduada.
Regra flexible.
Variedade de regras.
A **regra graduada** é un instrumento de medición con forma plana delgado e rectangular que inclúe unha escala graduada dividida en unidades de lonxitude, por exemplo, centímetros ou polgadas; é un instrumento útil para trazar segmentos rectilíneos coa axuda dun bolígrafo ou lapis, e pode ser ríxido, semirríxido ou moi flexible, elaborado de madeira, metal ou plástico, entre outros.

A súa lonxitude total de cando en cando chega a un metro de lonxitude, sendo a maioría de trinta centímetros. Adoitan vir con gradacións de diversas unidades de medida, como milímetros, centímetros e decímetros, aínda que tamén as hai con gradación en polgadas ou en ambas as escalas.

As regras teñen moitas aplicacións, xa que tanto serven para medir como para axudar ás persoas no seu labor diario no debuxo técnico; as que hai nas oficinas adoitan ser de plástico, pero as dos talleres e carpintarías adoitan ser metálicas, de aceiro flexible e inoxidable. É un instrumento que vén no xogo de xeometría e pódese utilizar igualmente co escuadro. É moi utilizada nos estudos técnicos e materias que teñan que ver co uso de medidas, como arquitectura, enxeñaría, etc.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *Regra*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Regra Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Regra (instrumento)*** |

### Bibliografía

* Whitelaw, Ian (2007). *A Measure of All Things: The Story of Man and Measurement* (en inglés). Macmillan. ISBN 0-312-37026-1.

### Outros artigos

* Vasoira
* Tesoira
* Cartabón
* Escuadro (instrumento)
* Desaparafusador
* Escada
* Forno
* Ferro de pasar
* Papel de lixa
* Cortacéspede
* Engrenaxe
* Bigornia

### Ligazóns externas

* Regra en liña.
* Simulador de regra en liña
* Instrumentos de debuxo.
* Instrumentos e materiais de debuxo.
* Expresión gráfica.
* FERRAMENTAS DE DEBUXO.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q104555
* AAT: 300266529
* EBID: ID
* GEC: 0138085
* GND: 4348439-6
* LCCN: sh85115809
* MAG: 165743212

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Roberto García.
**Roberto García Pernas**, nado en Lousada (Xermade) o 7 de xuño de 1965, é un funcionario e político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Titulado en FP Forestal-Medioambiental, é axente forestal, funcionario da Consellería de Medio Ambiente. Nas eleccións municipais de 2007 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía de Xermade e foi elixido concelleiro. Nas municipais de 2015 volveu encabezar a candidatura do PSdeG-PSOE e foi elixido alcalde. Nas municipais de 2019 volveu ser elixido alcalde, desta volta por maioría absoluta, e deputado provincial. Nas eleccións de 2023 obtivo a alcaldía por terceira vez.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Tomás Rodríguez Arias** |  **Alcalde de Xermade** 2015 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  "Concello de Xermade". Arquivado dende o orixinal o 26 de febreiro de 2020. Consultado o 17 de maio de 2020.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, Monforte de Lemos, 20-3-1988, p. 32.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, Lugo, 18-4-2007, p. 6.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Xermade
**Ron Gilbert** é un deseñador, programador e produtor de videoxogos, coñecido sobre todo polo seu traballo en varias aventuras gráficas clásicas de LucasArts, incluíndo *Maniac Mansion* e os dous primeiros xogos da saga *Monkey Island*.

Traxectoria
-----------

Gilbert medrou nunha pequena vila de Oregón, sendo fillo dun profesor de física dun colexio. Mentres estaba na escola secundaria, Gilbert aprendeu pola súa conta a programar en linguaxe ensambladora e adicou moito do seu tempo ó desenvolvemento do seu talento como programador. Comezou a súa carreira profesional en 1983, sendo aínda estudante, escribindo un programa chamado *Graphics Basic* con Tom McFarlane. Eles vendérono a unha compañía da baía de San Francisco chamada HESware (Human Engineered Software). Impresionados co seu traballo, HESware ofreceulle traballo a Gilbert. Pasou alí medio ano, programando xogos de plataformas para o Commodore 64 (C64). Ningún deles chegou a ser publicado, pola quebra da compañía. Pouco despois, Gilbert uniuse a Lucasfilm Games, que máis tarde converteríase en LucasArts. Alí gañou a vida facendo conversións para o C64 dos xogos de Lucasfilm para o Atari 800.

En 1985 tivo a oportunidade de desenvolver o seu propio xogo sobre unha escura mansión vitoriana habitada por un científico tolo, a súa lixeiramente atrasada proxenie e estraños extraterrestres. Ron Gilbert e o artista de Lucasfilm Games Gary Winnick tiveron esta idea durante varias conversacións, que logo presentaron á dirección.

Gilbert programou unha linguaxe de script, que recibiu nome polo proxecto para o que fora escrita, Script Creation Utility for Maniac Mansion, máis coñecido como SCUMM.

*Maniac Mansion* foi lanzado en 1986 (máis tarde para a NES) e tivo un éxito incrible. SCUMM demostrou ser unha base técnica perfecta para aventuras gráficas. Gilbert creou máis xogos para LucasArts usando o seu motor, incluíndo o clásico *The Secret of Monkey Island*, ata que deixou a compañía para fundar Humongous Entertainment con Shelley Day, tamén de LucasArts.

En Humongous Entertainment, Gilbert foi o responsable de xogos como Putt-Putt, Freddi Fish, Pajama Sam e a serie Backyard Sports. Gilbert tamén foi fundador de Cavedog Entertainment e produtor de *Total Annihilation*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* GrumpyGamer.com, blog de Ron Gilbert
* Biografía de Ron Gilbert en MobyGames Arquivado 07 de febreiro de 2005 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q365052
* WorldCat
* VIAF: 4880151304662149460009
* BNF: 17166732j
* GiantBomb: 3040-2859
* GND: 1286397863
* IMDb: nm0318222
* ISNI: 0000 0004 6363 2742
* MobyGames: 1363
* TMDb: 2681834

 |