recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **tricoleucemia**, tamén coñecida coma **leucemia de células pilosas** ou **reticuloendoteliose leucémica**, é unha neoplasia hematolóxica de estirpe linfoide B. Clasifícase coma un subtipo de leucemia linfática crónica.

Historia
--------

Foi descrita por vez primeira a comezos do século XX, cando se denominou orixinalmente coma "leucemia histiocítica", "reticulose maligna" ou "reticulosis linfoide". En 1958 renomeouse coma "tricoleucemia" polo aspecto "peludo" das células B malignas que aparecen nesta patoloxía.

Signos e síntomas
-----------------

* **Pancitopenia**
* **Esplenomegalia** (que pode ser masiva)
* Escasas **adenopatías** (<5%) (o que a diferenza doutras doenzas linfáticas), malia descubrirse nas técnicas de imaxe (TAC) adenopatías abdominais con frecuencia.
* Alteracións inmunolóxicas: vasculites (polo xeral panarterite nodosa) e infeccións (adoito pneumonías por Legionella)

Diagnóstico
-----------

O diagnóstico da tricoleucemia realízase en base á sospeita por mor dos síntomas e signos, que posteriormente son confirmados con probas específicas. Na extensión de sangue periférica observaranse "células pilosas". O estudo da medula ósea cómpre dunha biopsia, xa que normalmente o aspirado medular é seco. O estudo inmunohistoquímico porá de manifesto a positividade para as tincións para a fosfatase ácida resistente ao tartarato e o marcador CD25. Ocasionalmente tamén expresan CD19, CD20, CD22, CD11c, CD103 e FMC7.

Tratamento
----------

Son tratados soamente os doentes nos que os síntomas son evidentes e acusados. Nos individuos asintomáticos adóitase manter unha conduta expectante, con controis periódicos a miúdo.

A base do tratamento é a quimioterapia. O fármaco de primeira elección é a cladribina (un análogo das purinas), que consegue remisión nun 95% dos casos. A pentostatina tamén pode ser útil no tratamento desta doenza.

Notas
-----

1. ↑  Fauci, AS (2008). *Harrison's Principles of Internal Medicine*. New York: McGraw-Hill. ISBN 9780071748896. Arquivado dende o orixinal o 21 de xuño de 2014. Consultado o 25 de xuño de 2014.
2. ↑  Else M, Ruchlemer R, Osuji N; et al. (2005). "Long remissions in hairy cell leukemia with purine analogs: a report of 219 patients with a median follow-up of 12.5 years". *Cancer* **104** (11): 2442–8. PMID 16245328. doi:10.1002/cncr.21447.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Leucemia

### Ligazóns externas

* National Cancer Institute *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q201299
* EBID: ID
* JSTOR: hairy-cell-leukemia
* MAG: 2909676473

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 5589
* DOID: DOID:285
* eMedicine: 200580
* GARD: 6560
* ICD-O: 3
* KEGG: H00006
* MedlinePlus: 000592
* MeSH: D007943
* MeSH: C04.557.337.415
* NCIt: C7402
* Orphanet: 58017
* UMLS: C0023443

 |
Palacio de Xustiza de Bilbao, sede do TSJPV.
O **Tribunal Superior de Xustiza do País Vasco** (en éuscaro: *Euskal Autonomia Erkidegoko Auzitegi Nagusia*, en castelán: *Tribunal Superior de Justicia del País Vasco*), abreviadamente **TSJPV**, é o máximo órgano do poder xudicial do País Vasco. Ten a súa sede no Palacio de Xustiza de Bilbao.

O actual presidente, dende 2010, é Juan Luis Ibarra Robles.

Historia
--------

O seu antecedente máis directo foron as antigas Audiencias Territoriais nadas en 1812. O actual Tribunal Superior de Xustiza do País Vasco foi creado en 1985 a partir do artigo 26 da Lei Orgánica do Poder Xudicial, constituíndose o 23 de maio de 1989.

Competencias
------------

O Tribunal Superior de Xustiza do País Vasco é un órgano xurisdicional colexiado da administración de xustiza en España que culmina a organización xudicial no País Vasco en cuxo territorio exerce as funcións dentro do principio de unidade de todo o Estado, de conformidade co disposto no artigo 152 da Constitución española de 1978 e o Estatuto de Autonomía.

Ten competencia en materias civís, penais, contencioso-administrativas e sociais.

Organización
------------

O alto tribunal vasco divídese en cinco salas:

* A Sala de Goberno
* A Sala do Civil e Penal
* A Sala do contencioso-administrativo
* A Sala do social
* A Sala Especial

Existe un Presidente do Tribunal Superior, un Presidente para cada unha das Salas, un Presidente para cada unha das seccións: civil, penal, social, contencioso-administrativo, así como un número variable de maxistrados en función do traballo do Tribunal. A provisión das prazas faise por concurso, sempre seguindo as normas xerais aplicables a todo o Estado.

A Sala de Goberno está formada polo presidente do Tribunal, os Presidentes das tres salas, os das Audiencias Provinciais de Guipúscoa, Áraba e Biscaia e seis maxistrados ou xuíces elixidos polas asociacións profesionais con implantación territorial no País Vasco. Non ten funcións xurisdicionais, senón de goberno e administración interna.

A Sala Especial trata as recusacións formuladas contra o Presidente, os Presidentes de Sala ou das Audiencias Provinciais.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial do Tribunal Superior de Xustiza do País Vasco
* Tribunal Superior de Xustiza do País Vasco

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9089805
* Dialnet: 3653366

 |
| Trichodes alvearius |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Coleoptera |
| Suborde: | Polyphaga |
| Infraorde: | Cucujiformia |
| Superfamilia: | Cleroidea |
| Familia: | Cleridae |
| Subfamilia: | Clerinae |
| Xénero: | *Trichodes* |
| Especie: | ***Trichodes alvearius***(Fabricius, 1792) |

 |
| Sinonimia |
| * *Clerus alvearius*  Fabricius, 1792
 |

***Trichodes alvearius*** é unha especie de escaravello da familia Cleridae, subfamilia Clerinae.

Un *Trichodes alvearius* engalando dunha flor de *Centaurea*, mostrando as súas rechamantes cores de advertencia.

Descrición
----------

*Trichodes alvearius* é un escaravello moi peludo de cabeza e escutelo negros. Os élitros alongados mostran unha cor vermella brillante con bandas negras. Esta especie pode distinguirse doadamente do seu conxénere *Trichodes apiarius* pola banda negra no medio do dorso (ao longo da beira interna dos élitros) e o ápice vermello, non alcanzado pola mancha negra terminal. Non voa facilmente, confiando na súa coloración de advertencia para protexerse dos predadores.

Distribución
------------

Están amplamente distribuídos polo sur de Europa en Albania, República Checa, Italia, Grecia, Francia, Alemaña, Hungría, Polonia, España, Suíza, a metade oeste dos Balcáns e o norte de África. A especie extinguise en Inglaterra no século XIX.

Ciclo vital
-----------

No estadio larvario son parasitos de varias especies de abellas e avespas, xa que os adultos poñen ovos preto dos niños ou colmeas de himenópteros (de aí o seu nome "alvearius", 'das colmeas de abellas'), alimentándose de varios estadios das súas vítimas.

Os adultos poden encontrarse desde maio a agosto sobre as flores, principalmente especies de Apiaceae, Asteraceae e *Crataegus*, alimentándose de pole. Porén, inclúen na súa dieta pequenos insectos que cazan activamente, especialmente especies de *Oedemera*, *Psilothrix*, *Stenopterus* e *Clytus*.

Notas
-----

1. ↑  "Lost Life". Species Recovery Trust. Arquivado dende o orixinal o 10 de xaneiro de 2015. Consultado o 6 de xaneiro de 2015.

### Ligazóns externas

* Biolib
* Fauna europaea

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1645310
* MAG: 2779067456

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 9991
* EOL: 3293100
* EPPO: TRCOAL
* EUNIS: 231129
* FE: 187146
* FE-New: ID
* GBIF: 5748234
* iNaturalist: 55047
* IRMNG: 11598602
* NBN: NHMSYS0001720429
* NCBI: 703258
* Soortenregister: 153482
* TAXREF: 11870

 |


  


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Entrada principal do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia.
O **Tribunal Superior de Xustiza de Galicia** é o órgano que culmina a estrutura da Administración de Xustiza na Comunidade Autónoma. Con sede na cidade da Coruña, exerce xurisdición a través de tres salas: Sala do Civil e Penal, Sala do Contencioso-Administrativo e Sala do Social. Ademais, a súa Sala de Goberno desempeña funcións gobernativas sobre a xudicatura galega.

Nos supostos admitidos polo ordenamento xurídico este tribunal resolve recursos contra as sentenzas das audiencias provinciais, os xulgados do contencioso-administrativo e os xulgados do social. Xulga en única instancia determinadas demandas en procesos civís, contencioso-administrativos e laborais, e instrúe e xulga causas criminais contra autoridades aforadas. O recurso de casación fundado na infracción de normas do dereito propio de Galicia é tamén competencia do Tribunal Superior de Xustiza, mentres que nos demais casos está atribuído ao Tribunal Supremo.

O presidente do Tribunal Superior de Xustiza, con categoría de maxistrado do Tribunal Supremo, exerce a representación do poder xudicial en Galicia.

O seu actual presidente é José María Gómez y Díaz-Castroverde.

Lista de presidentes
--------------------

* Xosé Cora (1989-1990)
* Xosé Ramón Vázquez Sandes (1990-1999)
* Xesús Souto Prieto (1999-2006)
* Antonio González Nieto (presidente en funcións, 2006 - febreiro 2009)
* Miguel Ángel Cadenas Sobreira (2009 - 2019)
* José María Gómez y Díaz-Castroverde (dende xullo de 2019)

Planta do Tribunal Superior de Xustiza
--------------------------------------

Sala do Civil e Penal: un presidente e cinco maxistrados. Sala do Contencioso-Administrativo: un presidente e dezaoito maxistrados (véxase BOE do 10/06/2010, inclúense as dúas prazas creadas polo Real decreto 819/2010,que serán efectivas cando o determine o Ministerio de Xustiza). Sala do Social: un presidente e dezasete maxistrados. O presidente do Tribunal o é tamén da Sala do Civil e Penal. A Sala do Contencioso-Administrativo está organizada actualmente en catro seccións; tamén está organizada en catro seccións a Sala do Social.

Sede
----

Vista xeral do Pazo de Xustiza da cidade da Coruña, onde está instalado o Tribunal Superior de Xustiza de Galicia.
O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia está instalado no Pazo de Xustiza da Coruña, na Praza de Galicia. O edificio, de estilo modernista con influencia neoclásica foi construído entre os anos 1926 e 1929 seguindo planos do arquitecto Antonio Palacios.

Notas
-----

1. ↑  Gómez y Díaz-Castroverde es el nuevo presidente del Tribunal Superior de Xustiza
2. ↑  O Tribunal Superior de Xustiza de Galicia Páxina web da Xunta de Galicia. Recuperado o 30 de xullo de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3331252
* Dialnet: 2627486

 |
Nas universidades medievais, o **trivio** (do latín *trivium*) comprendía as tres materias que primeiro se ensinaban, isto é, antes do cuadrivio. Supoñían o comezo do estudo das artes liberais.

A palabra latina trivio procede do prefixo *tri-* 'tres' e da raíz latina *viam*, que significaba 'vía, camiño'. Literalmente en latín significaba 'tres vías, tres camiños' ou, o que é o mesmo, 'a tripla vía, o camiño triplo' (cf. as palabras *trivial* e *trivialidade*, que fan referencia ó máis básico e que están emparentadas etimoloxicamente con ela, como se pode advertir pola raíz).

O trivio consistía na educación dos estudantes en gramática, dialéctica (ou lóxica, dado que dialéctica e lóxica funcionaban como palabras sinónimas na Idade Media) e retórica. Dado que o latín era a lingua internacional do mundo académico e unha lingua segunda para moitos europeos, a súa gramática tiña que ser ensinada e aprendida concienciudamente.

Na gramática os estudantes encargábanse do estudo da mecánica da lingua; nas de lóxica, da mecánica do pensamento e da análise; nas aulas de retórica, do uso da lingua para instruír e persuadir. Estas tres materias eran consideradas como un campo de preparación para o cuadrivio, que consistía no estudo da aritmética, xeometría, música e astronomía. Á súa vez o cuadrivio supoñía a preparación para o estudo serio da filosofía e a teoloxía.

Notas
-----

1. ↑  "Trivio". *Real Academia Galega*. Consultado o 24 de outubro de 2016.

Ligazóns externas
-----------------

* Classical Christian Homeschooling - TriviumArquivado 18 de maio de 2016 en Wayback Machine.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q205186
* AAT: 300054584
* EBID: ID
* GEC: 0215738

 |
Un **tritongo** (do prefixo latino *tri*- e do grego *φθόγγος*, 'sons', literalmente 'tres sons') é un conxunto de tres fonemas vocálicos formado por unha semiconsoante, unha vogal e unha semivogal que se atopan na mesma sílaba.

No galego non adoitan os tritongos. Hai algúns exemplos de palabras patrimoniais nas que por evolución fonética normal se reuniron tres vogais de xeito que unha forte queda entre dous febles: *dioivo*, *bieito*.

No galego oriental, onde os plurais dos nomes rematados en -*n* se forman elidindo ese -*n* e engadindo o sufixo -*is*, aparece tritongo se o -*n* vai precedido de ditongo. Así *traiciois* (tradicións).

Tamén hai tritongos na fala de Goián e noutras que perderon o -*d*- en formas de conxugación como *fraguais*, ao xeito do portugués e o castelán.

No mesmo galego común, palabras que rematan cos ditongos *io*, *ia*, *ie*, ao formaren derivados con -ARIU, presentarán tritongo: *comenencieiro*, *especieiro*; á parte das voces pronunciadas ocasionalmente con rapidez ou descoido, do tipo *cambiei*, *fieito*, que regularmente soan *cam-bi-ei*, *fi-ei-to*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Carballo Calero, Ricardo (1966). *Gramática elemental del gallego común*. Editorial Galaxia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q912128
* BRE: 4204531
* GEC: 0148195
* MAG: 2780352040

 |
**Tristfardd** foi un bardo do Vello Norte (*Hen Ogledd*) que se relaciona con Urien Rheged (*fl.* na segunda metade do século VI?). Sería contemporáneo do bardo Taliesin. Non se conserva nada da súa obra.

Na tríade da compilación *Trioedd Ynys Prydain*, menciónase como un dos "Tri bardd coch eu gwaywffyn Ynys Prydain", con Dygynnelw e Afan Ferddig:

*Tri Gwaywrudd Beirdd Ynys Prydain:*
*Tristfardd bardd Urien,*
*A Dygynnelw bardd Owain ab Urien,*
*Ac Afan Ferddig bardd Cadwallon mab Cadfan.*
*Tres bardos de lanza vermella da illa de Bretaña:*
*Tristfardd, bardo de Urien,*
*e Dygynnelw, bardo de Owain ab Urien,*
*e Afan Ferddig, bardo de Cadwallon mab Cadfan.*
Hai unha historia (tardía na súa forma presente) que fai del un amante da muller de Urien. Hai tres *englynion* incompletos no *corpus* textual da historia que se conservan en manuscritos de finais do século XVI. Os *englynion* testemuñan unha conversa entre Tristfardd e Urien e quizais procedan de textos perdidos máis antigos. Nun dos manuscritos de Gwallter Mechain, que datan de finais do século XVIII, hai unha versión desta historia co título *Chwedl Tristfardd bardd Urien Rheged* (*Historia de Tristfardd bardo de Urien*). Nela retrátase a Tristfardd como amante secreto da muller de Urien. Parece que non se dá conta de quen é, porque envía a Urien cunha mensaxe para ela. Os *englynion* son parte dunha serie (perdida) nos que hai unha conversa entre Urien e a súa muller. Ao final da historia Urien mata a Tristfardd no vao que se chama *Rhyd Tristfardd* e que se localiza preto do castelo de Urien (mal situado en Maesyfed, Powys).

O bardo medieval Cynddelw Brydydd Mawr alude a varias obras a Tristfardd pero sen engadir nada ao noso coñecemento sobre el. Ao ter Cynddelw orixe en Powys, é posíbel que estivese familiarizado con tradicións sobre el xa desaparecidas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rachel Bromwich (ed.), *Trioedd Ynys Prydein* (Caerdydd, 1961; 1991)

| * v
* c
* e
Hen Ogledd |
| --- |
| Reinos | Alt Clut • Bryneich • Efrog/Ebrauc • Elmet • Gododdin • Rheged  |
| Rexións | Arfderydd • Calchfynydd • Carlisle • Catraeth • Coed Celyddon • Dumbarton Rock • Ynys Metcaud |
| Persoas | Aneirin • Coel Hen • Cunedda • San Kentigern • Elffin ap Gwyddno • Gwallog ap Llaennog • Gwenddolau • Llywarch Hen • Morcant Bulc • Myrddin Wyllt • Owain mab Urien • Rhydderch Hael • Taliesin • Urien |
**Sheila Jeffreys** nada o 13 de maio de 1948 é unha pensadora feminista.

Traxectoria
-----------

Profesora de ciencia política na Universidade de Malbourne. Autora de varios ensaios sobre sexualiddade, a globalización da industria do sexo e a institucionalización pública e privada do sometimento da muller.

Pensamento
----------

Sheila Jeffreys defende a igualdade de xénero e o lesbianismo como a sexualidade feminina liberada do poder machista. A diversidade sexual hetero é unha construción social e cultural que nace da desigualdade e xera desigualdade. A loita polo dereito ao aborto forma parte esencial da liberación da muller da súa condición de nai. Un rol escravizante e degradande da súa dignidade.

Defende a necesidade dunha nova sexualidade e denuncia que cando unha muller acada o orgasmo cun home esta goza de xeito masoquista e colabora co sistema patriarcal erotizándose coa súa propia opresión. Debe censurarse a heterosexualidade dominadora.

Na súa obra *Anticlimax: A Feminist Perspective on the Sexual Revolution* (1990) critica a suposta liberación xurdida coa revolución sexual dos anos 60, porque entende que supuxo novas formas de escravización da muller en canto que obxecto sexual dunha sexualidade masculina liberada das regras da sociedade tradicional.

No seu libro *Industrial Vagina: The Political Economy of the Global Sex Trade* describe o matrimonio como unha forma de prostitución que da dereito ao home sobre o corpo da muller e que está na base da relación heterosexual dominadora.

A industria cosmética e a cirurxía estética son novas formas de dominación masculina e de control patriarcal que ofrece falsas solucións a problemas máis profundos de submisión pasiva dunha muller entregada aos gustos do home. Nunha sociedade con igualdade de xénero o matrimonio e a industria da beleza deben desaparecer.

Ataca o transexualismo porque entende que este subscribe o tradicional estereotipo de muller.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4894592
* WorldCat
* VIAF: 39712460
* BIBSYS: 90321773
* BNE: XX1220668
* BNF: 15842109x
* CiNii: DA00833888
* FemBio: 31349
* GND: 137277792
* ISNI: 0000 0001 1442 3897
* LCCN: n85015338
* LibraryThing: jeffreyssheila
* NDL: 032327719
* NKC: vse2010578653
* NLA: 35624110
* NTA: 071698531
* SUDOC: 067406823
* UNZ: JeffreysSheila

 |

* Portal:feminismo
Graffiti de Shenron en Vic, Cataluña.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Shenron** (シェンロン, Shenron) é o dragón lendario das bólas máxicas que aparece no manga e anime Dragon Ball, creado por Akira Toriyama.

Segundo a lenda, quen sexa capaz de xuntar as sete Bólas do Dragón pode pedir un desexo ó dragón lendario Shenron. Este dragón é o que permitiu que volvesen á vida tódolos afectados polos inimigos de Son Goku e os seus amigos (Freezer, Célula, Máxico Boo etc.). Foi creado por Kamisama a partir dunha escultura modelada polo Señor Popo e, ten a aparencia dun dragón chinés de cor verde. Cumpre 12 desexos durante a serie.

A pesar do seu alto poder para conceder calquera desexo, Shenron ten limitacións, como por exemplo que non pode revivir persoas que xa morreron dúas veces. Outra destas limitacións é que Shenron non ten poder no máis aló, xa que o encargado deste lugar é Enma Daiō.

Despois de que Kamisama e Piccoro se unisen, Dende, modificounas para que Shenron puidese conceder dous desexos.

Este personaxe foi tomado da mitoloxía chinesa, onde os dragóns son representados como unha serpe con gadoupas e cornos, sostendo unha perla en chamas (o que serían as bólas do dragón) que representa a sabedoría ou a chuvia, aínda que pode ser conectada tamén a través do xintoísmo, onde o espírito Inari ten unha xoia esférica que realiza desexos.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de personaxes de Dragon Ball

| * v
* c
* e
Personaxes de Dragon Ball |
| --- |
| Guerreiros do espazo | Son Goku · Son Gohanda · Son Goten · Vexeta · Toranks · Pan · Bra · Raditz · Nappa · Barduck · Rei Vexeta · Turles · Brolin |
| Humanos | Bulma · Chichi · Mestre Mutenroi · Krilín · Yamcha · Yajirobe · Chaoz · Lunch · Ten Shin Han · Doutor Guero · Videl · Señor Satán · Oob |
| Namekianos | Piccoro · Kamisama · Piccoro Daimaō · Dende · Nail |
| Aliens | Freezer · Rei Cold · Máxico Boo · Babidi · Bebé |
| Androides | C-16 · C-17 · C-18 · C-19 · C-20 · Célula · Súper C-17 |
| Dragóns | Shenron · Polunga · Shenron vermello · Dragóns escuros |
| Outros | Señor Popo · Karín · Oolong · Puar · Pilaf |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1360226
* MusicBrainz: ID
* MyAnimeList: 6127

 |
Granxa típica en Somerby.
**Somersby** é unha pequena vila e unha parroquia en Lincolnshire Wolds, no condado de Lincolnshire, Inglaterra, a dez quilómetros ao noroeste de Spilsby e a once quilómetros ao leste-nordeste de Horncastle. A parroquia abrangue preto 2,42 km² de superficie.

Igrexa
------

Igrexa de Santa Margarida.
A igrexa parroquial anglicana está adicada á honra de Santa Margarida de Inglaterra. É un edificio de arenita antiga, construída moito tempo antes do ano 1612, e esta igrexa foi restaurada entre os anos 1863 e 1865. Ten capacidade para preto de 80 persoas. O poeta Alfred Tennyson foi bautizado en Santa Margarida.

A pedra usada para arranxar a igrexa procede da canteira Somersby Quarry (pechada na actualidade), que é do tipo Spilsby Gres. Esta pedra ten tacto suave e torna unha cor verde-caqui cando é exposta á intemperie.

Notas
-----

1. ↑  St Margaret Somersby PCC (ed.). "St Margaret's, Somersby". *The birthplace of Tennyson*. Arquivado dende o orixinal o 16 de outubro de 2013. Consultado o 13 de outubro de 2013.
2. ↑  British Geological Survey (ed.). "Spilsby Sandstone". *Lexicon of Named Rock Units*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7559798
* GeoNames: 2637533
* WOEID: 35127

 |
Luras na súa tinta, acompañadas de arroz en branco.
Unha ración de arroz negro elaborada con tinta de lura.
A **tinta dos cefalópodos** ou **borra** é unha especie de pigmento escuro que desprenden moitos cefalópodos por regra xeral como unha estratexia de evasión.

Todos os cefalópodos, coa excepción dos nautílidos e as especies que pertecen á suborde dos cirrinos son capaces de emitiren este pigmento, que popularmente se denomina **tinta** ou **borra**.

Esta tinta emprégase nalgúns países da área mediterránea na elaboración dalgúns pratos de cociña.

Características
---------------

A tinta sa dunhas glándulas de tinta situadas entre as branquias dos cefalópodos, expulsándose polas aberturas laterais do sifón cando o cefalópodo se encontra en perigo, deixando un rastro escuro que permite desorientar ao atacante. A cor escura do pigmento débese ao seu contido en melanina. Así mesmo, a tinta ten dopamina, tirosinase e levodopa.

A cor da tinta de cada cefalópodo non é igual. A denominación da cor sepia refírese á cor da tinta da xiba ou **sepia**.

Usos
----

Adoita empregarse principalmente na cociña dos países mediterráneos. Na cociña española, para realizar diversas preparacións de luras ou patra outros pratos, aos que lle confiren unha cor negra característica.

Unha das preparacións españolas máis típicas é das **luras na súa tinta**. O *arroz negro*, típico da cociña valenciana é un prato de arroz preparado coa tinta de lura. Unha variante son os *fideos negros* (*fideuá negra*).

Na cociña italiana emprégase na elaboración dos *spaghetti al nero di seppia* (espaguetis ao negro de sepia), sendo esta tamén a causante da cor na *pasta negra*.

Notas
-----

1. ↑  Roger T. Hanlon e John B. Messenger (1999): *Cephalopod Behaviour*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-64583-2.
2. ↑  *Cephalopods. Inking* Arquivado 25 de outubro de 2008 en Wayback Machine. Smithsonian. *(en inglés)* Consultada o 18/09/2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q927860
* EBID: ID
* JSTOR: squid-ink
* MAG: 2776214260

 |
Tres tinteiros e unha pluma.
A **tinta** é un líquido que contén varios pigmentos ou colorantes empregados para colorear unha superficie co fin de crear imaxes ou textos. Comunmente considérase que a tinta se utiliza en bolígrafos ou con pinceis; porén, é utilizada amplamente en toda clase de impresións.

Historia
--------

Os antigos chineses (400 a. C.) coñecían o uso da tinta negra (*atramentum*) coa cal escribían con plumas ou pinceis e estaba composta de negro de fume e goma. Os emperadores do Imperio Romano Oriental ou Bizantino asinaban os seus edictos cunha tinta purpúrea moi custosa (*sacrum encaustum*) feita cunha secreción da glándula hipobranquial do *murex*, un xénero de molusco gasterópodo que producía o púrpura. O emperador León prohibiu o uso desta a calquera persoa que non fose membro da realeza. No antigo Imperio Romano este pigmento usábase exclusivamente para tinguir o bordo da toga dos senadores e as capas dos xenerais.

Escribíanse tamén algúns libros con letras de ouro ou prata, tales como a Biblia xudía, traducida ó grego polos Setenta e dous intérpretes e copiada en pergamiño con letras de ouro que Eleazar, príncipe dos sacerdotes xudeus, enviou ó faraón Tolomeo II Filadelfo para a súa Biblioteca de Alexandría, exemplar que demostra a antigüidade deste costume. No imperio de Oriente estivo tan admitida a práctica de escribir en ouro que a historia de Constantino fai mención do oficio de *crisographos* ou escritores de letras de ouro.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *tinta*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* N.a. (marzo de 2000). *Bach Scores Turning to Dust in German Library*. *American Libraries*. pp. 24–25.
* Barrow, W.J. (1972). *Manuscripts and Documents: Their Deterioration and Restoration*. Charlottesville: University of Virginia Press. ISBN 0813904080.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q127418
* AAT: 300015012
* BNCF: 9481
* BNF: 11963465h
* BRE: 4682754
* EBID: ID
* GND: 4185528-0
* JSTOR: printing-ink
* LCCN: sh85066453
* NDL: 00564135
* NKC: ph202182
* Treccani: inchiostro

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D007281
* MeSH: J01.637.500
* UMLS: C0021510

 |
**Constantino Grandío López**, coñecido como **Tino Grandío**, nado en Lousada (Guntín) o 31 de decembro de 1924 e finado en Lugo o 23 de abril de 1977, foi un pintor galego.

Traxectoria
-----------

Casa natal en Lousada (Guntín).
Estudou o bacharelato en Lugo e despois trasladouse a Santiago de Compostela. Abandonou os estudos para dedicarse á pintura. En 1949 marchou a Madrid onde recibiu a axuda do escultor Cristino Mallo e do pintor Díaz Caneja. En 1955 foi seleccionado para a Bienal Hispanoamericana de Arte en Barcelona. Realizou exposicións individuais en Madrid, Barcelona, Lisboa, París, Nova York, Múnic e Alexandría e colectivas en América do Sur e algunhas cidades europeas.

Tino Grandio foi o autor da portada do LP *Galicia, miña nai dos dous mares* (1976), álbum de Juan Pardo en galego, no que se musican poemas de Ramón Cabanillas, Eduardo Pondal e Antonio D. Olano.

Premios
-------

* Stanley Kramer, 1956.
* Cance, 1960.
* Gran Premio da Dirección Xeral de Belas Artes, 1963.
* Primeiro premio na Exposición Antolóxica do Círculo das Artes de Lugo, 1964.
* 1ª medalla na Exposición Nacional de 1966.
* Premio Unicef, 1968.
* Gran premio internacional de pintura na Bienal de Marbella, 1971.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 26-4-1977, p. 63.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Tino Grandío na Colección Afundación.
* Ficha en galegos.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28113992
* WorldCat
* VIAF: 1757517
* BNE: XX945524
* BNF: 13622568h
* DBE: manuel-constantino-ramon-grandio-lopez
* FAST: 395948
* GND: 120670135
* ISNI: 0000 0001 1035 1371
* LCCN: n97081286
* RKD: 33307
* SUDOC: 066888158
* ULAN: 500088496

 |
**Veciñanza** é unha candidatura municipalista xurdida en Cuntis a comezos do ano 2015 coa vontade de concorrer ás eleccións municipais do 24 de maio dese mesmo ano.

A candidatura contou con persoas procedentes dos ámbitos do asociacionismo cultural e deportivo, do activismo local e do sindicalismo[1]. Obtivo un total de 672 votos (22,36 %) e acadou dúas concelleiras, Santi Martínez e Saleta Fernández[2]. Malia apoiar a investidura do Alcalde socialista Manuel Campos, Veciñanza non formou parte do Goberno e desenvolveu a súa tarefa política dende a oposición da Corporación Municipal de Cuntis. Veciñanza participou nalgunhas das tentativas de artellamento das chamadas mareas cidadás que durante os meses posteriores se deron en Galicia, pero sen acordar ningunha relación orgánica con outras formacións políticas. A acción política de Veciñanza apóiase en dous eixos en permanente contacto: a acción institucional e a presenza social.

Veciñanza tamén concorreu ás eleccións municipais de 2019. Obtivo 477 votos (o 16’14%) e mantivo os seus dous asentos na Corporación Municipal. Saleta Fernández e Santi Martínez foron de novos as persoas elixidas.

Notas
-----

1. ↑  A candidatura, na web de Veciñanza.
2. ↑  "Veciñanza de Cuntis presenta candidatura". *Faro de Vigo*. 22 de abril de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Cuntis

### Ligazóns externas

* www.veciñanza.gal
*Sillago* sp
Os **Silaxínidos** (Sillaginidae) son unha familia de peixes mariños incluída na orde dos Perciformes, distribuídos polo océano Índico e a costa oeste do Pacífico.

Características
---------------

Posúen un corpo moi alongado, con tamaños máximos duns 45 cm, cuberto de pequenas escamas. A boca é pequena e terminal. Teñen dúas aletas dorsais, separadas ou non, a primeira con 9-12 espiñas e a segunda cunha espiña afiada e 16-26 radios brandos. Aleta anal alongada e oposta á segunda dorsal, con 2 espiñas e 15-27 radios brandos. As ventrais insírense á mesma altura cás pectorais ou algo atrasadas. Caudal algo fendida.

Área de distribución dos Silaxínidos
Son especies bentónicas que se alimentan de organismos do fondo mariño. Algunhas especies críanse en establecementos de acuicultura, en estuarios.

Clasificación
-------------

Divídense en 3 xéneros, con 31 especies:

* Xénero *Sillaginodes*
* Xénero *Sillaginopsis*
* Xénero *Sillago*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Silaxínidos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Silaxínidos*** |

* FishBase
* OTIS

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q133321
* EBID: ID
* MAG: 2778207012

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Sillaginidae
* EOL: 5204
* Fossilworks: 266312
* GBIF: 5067
* iNaturalist: 86068
* IRMNG: 114279
* ITIS: 168526
* NCBI: 30874
* Plazi: ID
* WoRMS: 125563

 |
**Ángel Rodríguez Castedo**, nado en Sarria o 10 de agosto de 1949, é un político e alto funcionario galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Rafael Rodríguez e de Cándida Castedo, mestra de Barbadelo e Fontao. Cursou estudos eclesiásticos no Seminario de Lugo e licenciouse en Filosofía e Letras pola Universidade Complutense de Madrid. Despois diplomouse en Psicoloxía Pedagóxica e Psicoloxía Industrial pola mesma universidade, así como en Xerontoloxía pola Sociedade Española de Xeriatría e Xerontoloxía (Madrid).

Co goberno socialista de Felipe González foi nomeado xerente do Fondo Nacional de Asistencia Social (1983) e logo director xeral do Instituto Nacional de Servizos Sociais Inserso (1985). Durante ese tempo foi ademais responsable do Plan Xerontolóxico Nacional (1988-93), membro do Consello Interterritorial do Sistema Nacional de Saúde (1988-93) e membro da Conferencia Sectorial de Asuntos Sociais (1988-93). En 1993 foi nomeado secretario xeral do Consello Económico e Social, cargo que ocupa ata 2001, cando pasou á empresa privada relacionada coa atención aos maiores. En abril de 2004, co regreso do PSOE ao goberno, foi designado de novo director xeral do Inserso, agora chamado Imserso (Instituto de Maiores e Servizos Sociais).

Desenvolveu labor docente en diversos mestrados universitarios sobre xerontoloxía, xerencia pública ou desenvolvemento social. O seu papel na dotación dun centro de atención a persoas con discapacidade psíquica na vila de Sarria fixo que o Concello de Sarria o nomease fillo predilecto e lle puxese o seu nome á rúa de acceso a ese centro de atención.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Santurce.
Condado e Miramar
**Santurce** é un barrio do municipio de San Xoán, en Porto Rico. Segundo o censo do ano 2010, posuía unha poboación de 81.251 habitantes conservándose como o barrio máis poboado de todo Porto Rico, aínda e despois de perder máis da metade da poboación dende que alcanzou o seu máximo histórico no censo de 1950. Posúe ademais unha superficie terrestre de 13,57 km² (5,25 millas²) e unha densidade de 5.987,5 hab. /km² (15.507,7 hab./milla²). Dita densidade fai de Santurce unha das zonas máis densamente poboadas de toda a illa.

O nome do barrio xorde en 1880 en honor a Pablo Ubarri y Capetillo, I Conde de San José de Santurce, quen era orixinario da localidade biscaíña de Santurtzi, no País Vasco. Previamente e dende que o territorio for anexado á capital en 1862, o barrio era coñecido como Cangrejos. O devandito barrio foi a sede do centro urbano do disolto municipio de San Mateo de Cangrejos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Santurce, San Xoán*** |

* Sitio oficial do Goberno Arquivado 17 de maio de 2007 en Wayback Machine. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q511729
* EBID: ID
* GeoNames: 7269002

 |
O **Santuario de Nosa Señora do Esplendor** (en italiano: *Santuario della Madonna dello Splendore*) é unha igrexa que se atopa en Giulianova, comuna de Italia localizada na provincia de Teramo.

Situada na Diocese de Teramo-Atri, atópase a catro quilómetros do centro da cidade, na *Strada Statale 16*.

Historia
--------

Foi construído ao redor da Casa de María Inmaculada, onde os apuchinos recibiron a terra da familia Acquaviva. A igrexa está en forma de cruz latina e está decorada con grandes cadros realizados en 1954 por Alfonso Tentarelli segundo o proxecto do pai Juan Lerario. Na igrexa hai unha estatua de madeira do século XV de autor descoñecido, que representa a Virxe do Esplendor con Xesús meniño bendicindo. O 15 de agosto de 1914, foi colocada na cabeza da Virxe unha coroa de prata dourada, feita por artesáns da familia Migliori. Ao redor de 1950, a estatua foi rodeada de raios, como símbolo da luz divina e colocada nun pedazo de árbore para lembrar a oliveira na que apareceu en 1557.

A praza de recepción dos peregrinos está dominada por unha grande estatua de bronce de Cristo coa inscrición "*EGO SUM VIA VERITAS ET VITA*" (Eu son o camiño, a verdade e a vida).

Ao longo de Vía Bertolino, unha monumental Viacrucis en bronce foi erguida por Ubaldo Ferretti.

Galería de imaxes
-----------------

* A Virxe do EsplendorA Virxe do Esplendor
* Praza do santuarioPraza do santuario
* A 13ª estación da ViacrucisA 13ª estación da Viacrucis
* A fonte milagrosaA fonte milagrosa

Notas
-----

1. ↑  «Il 22 aprile a Giulianova: la Festa della Madonna dello Splendore.»
2. ↑  "«La Fonte Miracolosa della Madonna dello Splendore.»". Arquivado dende o orixinal o 15 de setembro de 2017. Consultado o 26 de outubro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do Santuario *(en italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q21552379
* WorldCat
* VIAF: 136329040
* GeoNames: 11789239
* Google Maps: 12957252957889822685
* LCCN: no93022117

 |
O **río Roe** (en inglés **River Roe**, en irlandés **Abhainn na Ró**) é un río do condado de Londonderry, Irlanda do Norte, que corre cara ao norte deste Glenshane, nos Montes Sperrin até o Lago de Foyle, a través de poboación tales como Dungiven, Burnfoot, Limavady e Myroe.

Etimoloxía
----------

A orixe do nome 'Roe' é incerta. Hai quen lle outorga unha orixe viquinga dos séculos VIII ou XIX, ou que vén do irlandés 'rua', que significa 'vermello', sendo, logo, Río Vermello, podendo ser polo alto contido de ferro que se atopan nalgúns lugares do río.

A base de datos dos nomes de lugares do goberno irlandés,, da Universidade de Dublín, identifica a versión irlandesa do nome como *Abhainn na Ró*, que se pode traducir como "O Río de Remo", posiblemente debido ao seu tránsito antano de embarcacións a remo.

Xeoloxía
--------

A cunca (ou Val do Roe) é un amplo val de orixe glaciar. O río discorre na súa maioría até Limavady a través dun relevo aberto e verde, unha terra de pastoreo, até meterse nunha gorxa de rochas metamórficas dentro do Parque do Val do Roe. Tras Limavady, o río ensánchase, con meandros e un estuario que dá no Lago de Foyle en Myroe Level. Debido á esta característica forma, choivas potentes poden facer que o río se desborde, tendo moitas terras defensas de terra para previr estes rebordos. O estuario é lar de moitos paxaros que o empregan para alimentarse e como área de nidificación.

Pesca
-----

O Parque do Val do Roe é unha área popular para pescar salmóns e troitas.

Notas
-----

1. ↑  Lueg, Jochen. "The Name of the River". Arquivado dende o orixinal o 18 de decembro de 2008. Consultado o 7 de xuño de 2012.
2. ↑  "Placenames Database of Ireland". Arquivado dende o orixinal o 26 de agosto de 2012. Consultado o 7 de xuño de 2012.
3. ↑  Northern Ireland Environment Agency (ed.). "Roe Basin Landscape". Arquivado dende o orixinal o 29 de xullo de 2012. Consultado o 7 de xuño de 2012.
4. ↑  Salmon Ireland (ed.). "Salmon fishing on the River Roe". Arquivado dende o orixinal o 23 de outubro de 2009. Consultado o 7 de xuño de 2012.

| * v
* c
* e
Ríos de Irlanda |
| --- |
| Lista de ríos de Irlanda |
| Vertente norte | *Bann* ·  *Bush* ·  *Foyle* ·  *Roe* |
| Vertente do Mar de Irlanda | Avoca ·  Boyne ·  Camac ·  *Castletown* · Dargle ·  Dodder ·  Fane ·  *Lagan* ·  Liffey ·  Naniken ·  *Newry* ·  Poddle ·  *Quoile* ·  Santry ·  Slaney ·  Tolka ·  Vartry |
| Vertente do Mar Céltico | Bandon ·  Blackwater ·  Lee ·  Mahon ·  As Tres Irmás (Barrow, Nore, Suir) |
| Vertente atlántica | Clare ·  Corrib ·  *Erne* ·  Eske ·  Feale ·  Ferta ·  Fergus ·  Moy ·  Robe ·  Shannon ·  Swilly |
| Principais afluentes do Shannon: Brosna ·  Deel ·  Inny ·  Maigue ·  SuckO nome do río en cursiva indica que este corre parcial ou totalmente por Irlanda do Norte |

Coordenadas: 55°04′N 7°00′O﻿ / ﻿55.067, -7.000

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2074865
* WorldCat
* VIAF: 315530539
* GeoNames: 2639226

 |
**Roxy Music** é unha banda inglesa de art rock formada en novembro de 1970 por Bryan Ferry, que se converteu no vocalista e principal compositor, e polo baixista Graham Simpson. Os outros membros son Phil Manzanera (guitarra), Andy Mackay (saxofón e óboe) e Paul Thompson (batería e percusión). Antigos compoñentes da banda foron Brian Eno (sintetizadores) e Eddie Jobson (sintetizadores e violín). Malia que o grupo parou as súas actividades en 1983, reuniuse para unha xira no 2001, e veñen tocando xuntos intermitentemente dende entón.

Roxy Music acadou o éxito no Reino Unido, Europa e Australia durante a década de 1970 e comezos da de 1980, comezando co seu álbum de estrea, *Roxy Music*, publicado en 1972. A banda foi moi influente como principais expoñentes dos elementos máis experimentais e sofisticados do glam, ademais de ser unha influencia significativa no primeiro punk rock británico. Tamén foi un modelo para moitos artistas de New Wave e os grupos de electrónica experimental de principios dos 80. Roxy Music distínguese pola súa sofisticación visual e musical, e a súa preocupación polo estilo e o glamour. Ferry e Eno tamén tiveron unhas influentes carreiras en solitario, converténdose o segundo nun importante produtor nos últimos anos do século XX.

A revista *Rolling Stone* colocou a Roxy Music no número 98 da súa lista dos 100 mellores artistas de todos os tempos. A súa música estvo influenciada por artistas británicos da época como os Beatles, que era a banda favorita de Ferry, King Crimson, David Bowie, Elton John, Pink Floyd, The Kinks, The Move, The Rolling Stones, Traffic, The Who, The Creation e The Pretty Things. Os "tratamentos" de Eno estiveron influenciados polo so de The Velvet Underground.

Un novo álbum de estudio, que sería o noveno, comezou a gravarse no ano 2005. Tería sido o primeiro traballo da banda con Brian Eno dende 1973, que compuxera dous temas ademais de tocar os teclados. Porén, Bryan Ferry finalmente confirmou que o material gravado nesas sesións sería publicado como un álbum en solitario de Ferry, con Eno tocando nun feixe de cancións, e tamén dixo que non cría que volvesen a gravar como Roxy Music novamente.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Roxy Music* | 1972 | Island/Reprise |
| *For Your Pleasure* | 1973 | Island/Warner Bros. |
| *Stranded* | 1973 | Island/Atco |
| *Country Life* | 1974 | Island/Atco |
| *Siren* | 1975 | Island/Atco |
| *Manifesto* | 1979 | Polydor/Atco |
| *Flesh and Blood* | 1980 | Polydor/[[Atlantic Records|Atlantic |
| *Avalon* | 1982 | EG/Polydor/Warner |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q334648
* WorldCat
* VIAF: 139710669
* AllMusic: mn0000852855
* BIBSYS: 6000905
* BNE: XX135057
* BNF: 13906253q
* Discogs: 56621
* EBID: ID
* GND: 5064107-4
* IMDb: nm0746911
* ISNI: 0000 0001 2314 9025
* LCCN: n91028464
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0035528
* NLA: 35820278
* Songkick: 180677
* SUDOC: 080879470

 |
**Roy Chapman Andrews**, nado en Beloit (Wisconsin), en 1884 e finado en Carmel-by-the-Sea (California), en 1960, foi un explorador e zoólogo norteamericano.

Traxectoria
-----------

En 1906 despois de se graduar e co diñeiro que aforrara traballando como taxidermista marchou a Nova York para de traballar no Museo de Historia Natural Americano, ao tempo que estudaba bioloxía na Universidade de Columbia. Entre 1909 e 1910 viaxou no USS Albatross ás Indias Orientais, coleccionando serpes e lagartos e observando os mamíferos mariños.  

Entre 1916 e 1917 Andrews e a súa muller, Yvette Borup Andrews dirixiron a Expedición zoolóxica asiática do Museo de Historia Natural Americana, percorrendo Yunnan e outras provincias chinesas. O libro *Camps and Trails in China*, recolle as súas experiencias.

En 1922 dirixe a expedición a Mongolia, onde descobre os restos dun Rinoceronte Xigante (Baluchitherium) que envía ao Museo de Historia Natural Americano. O 13 de xullo de 1923 a súa expedición foi a primeira no mundo en descubrir ovos de dinosauro, ao primeiro pensouse que eran de protoceratops, pero de feito eran de Oviraptor philoceratops. En 1923 un integrante da expedición descubriu unha caveira do Cretáceo. Expedicións pararon en 1926 e 1927, e finalmente en 1929 cancelouse a expedición. En 1930 fixo unha viaxe final e descubriu algúns fósiles de mastodonte, nese mesmo ano volveu aos Estados Unidos.

Nomeado director do Museo de Historia Natural Americano en 1934. En 1942 retirouse e dedicouse a escribir.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q266266
* WorldCat
* VIAF: 25350484
* BNE: XX1537153
* BNF: 14580527n
* CiNii: DA00925319
* DeutscheBio: 116310057
* EBID: ID
* FAST: 7862
* GEC: 0003950
* GND: 116310057
* Gutenberg: 4301
* ISNI: 0000 0001 0960 4992
* LCCN: n50023918
* LibriVox: 13614
* NDL: 00431530
* NLG: 215500
* NTA: 074196553
* OL: OL1872868A
* openMLOL: 43632
* SNAC: w64t6t3w
* SUDOC: 084270799
* UNZ: ChapmanAndrewsRoy
* WikiTree: Andrews-8377

 |
**Santos Fernández Fueyo**, finado en Ourense o 19 de novembro de 1946, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Viaxante de comercio de Ourense. En 1930 participou no Pacto de Lestrobe. Militante do Partido Radical, foi vicepresidente do partido en Ourense (1934). Trala folga xeral revolucionaria de 1934 foi nomeado alcalde de Ourense o 18 de outubro. Permaneceu no cargo até xaneiro de 1936.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Álvarez Dopazo** |  **Alcalde de Ourense** 1934 - 1936 | Sucesor:**Rogelio Núñez de Couto** |

Vida persoal
------------

Casou en Ourense con Elena Rego Luaces en decembro de 1903, e foi pai de Manuel, Elena, María de la Concepción, Enrique e María de la Luz Fernández Rego.

Notas
-----

1. ↑  *La Región*, 18-11-1948, p. 1.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-10-1932, p. 9.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 19-10-1934, p. 11-12.
4. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 17-12-1903, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alcaldes de Ourense
**Ángel Suances Piñeiro**, nado en Ferrol en 1882 e finado na Coruñao 5 de decembro de 1949, foi un militar e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Capitán de fragata e Axudante Maior do Arsenal de Ferrol cando aconteceu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, participou como testemuña no proceso contra Antonio Azarola. Foi comandante de Mariña de Ferrol dende 1939. Foi o creador e primeiro director da Escola Náutica da Coruña. Foi nomeado contraalmirante en 1944, coincidindo co seu retiro. Colaborou na *Revista General de la Marina* e nos *Cuadernos de Tiro Naval*. Tamén colaborou en *El Correo Gallego* cunha columna diaria baixo o seudónimo **Aspi**. Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

Notas
-----

1. ↑  "Falleción el contralmirante don Ángel Suanzes Piñeyro". *La Noche*. 6 de decembro de 1949. p. 2.
2. ↑  "Antonio Azarola Gresillón, el contralmirante y ex ministro de Marina fusilado en Ferrol.". Arquivado dende o orixinal o 13 de xuño de 2018. Consultado o 12 de febreiro de 2019.
3. ↑  *Diario de Burgos*, 11-11-1944, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Veda.
A **veda** é a prohibición de cazar ou pescar certas especies de animais terrestres ou acuáticos nun sitio ou nunha época determinados. Por extensión denomínase tamén veda ao período de tempo que dura a prohibición de cazar ou de pescar.

Características
---------------

A súa finalidade é a de permitir que ocorra o ciclo de reprodución da especie e a recuperación das súas poboacións.

Realizada cada ano, e normalmente no mesmo período, as vedas demostraron seren efectivas para a recuperación dos recursos. Ademais, o seu establecemento por parte das autoridades e o seu acatamento por parte de cazadores, pescadores, comerciantes e consumidores, produce múltiples beneficios para cada un deles, así como para os ecosistemas e a conservación do recurso.

Os períodos de veda de poden variar coa especie a protexer, a temporalidade de prohibición e as rexións onde se establece.

Notas
-----

1. 1 2  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *veda*..
2. 1 2  WWF. "¡La veda nos conviene a todos!". *www.wwf.org.co* (en castelán). Consultado o 23 de decembro de 2020.