Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Einstein (homónimos).
**HEAO 2** (acrónimo de *High-Energy Astronomy Observatory 2*), renomeado máis tarde como **observatorio Einstein**, foi un observatorio espacial da NASA lanzado o 13 de novembro de 1978 mediante un foguete Atlas-Centaur desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral.

Características
---------------

HEAO 2 formou parte dunha serie de tres observatorios espaciais adicados á observación no rango dos raios X e raios gamma, continuando o traballo feito por satélites como o ANS, os satélites das series OSO e SAS e os satélites Vela.

A misión de HEAO 2 era estudar fontes de raios X específicas e o fondo cósmico de raios X, localizar con precisión fontes no rango de enerxías entre 0,2 e 4,0 keV, facer medicións espectrais de alta sensibilidade e facer medidas de alta precisión de fontes transitorias de raios X.

HEAO 2 era idéntico a HEAO 1, coa diferenza de levar volantes de inercia para permitir un apuntado cunha precisión de 1 minuto de arco. Estaba composto por un módulo de equipo (SEM, *spacecraft equipment module*), onde ía aloxado o equipo de control do satélite, e un módulo de experimentos (EM, *experiment module*) aloxando parte do sistema eléctrico e catro experimentos.

HEAO 2 tiña forma de poliedro de seis caras de 5,68 m de longo e 2,67 m de diámetro, cun peso duns 3130 kg, incluíndo 1450 kg dos experimentos. A taxa de transmisión de datos era de 6,5 kb/s para transmisión en tempo real e de ata 128 kb/s para transmisións desde calquera das dúas cintas de almacenamento de datos de a bordo. Reentrou na atmosfera o 25 de marzo de 1982.

Experimentos
------------

HEAO 2 levaba a bordo un telescopio de incidencia de raios X en cuxo plano focal podía colocarse un de varios experimentos posibles:

* High Resolution Imaging (HRI): unha cámara dixital de raios X para o rango entre 0,15 e 3,0 keV.
* Imaging Proportional Counter (IPC): contador proporcional sensible á posición para o rango entre 0,4 e 4,0 keV.
* Solid State Spectrometer (SSS): detector de litio e silicio arrefriado crioxénicamente para o rango entre 0,4 e 4,5 keV.
* Bragg crystal spectrometer (FPCS): un espectrómetro de cristal de Bragg.
* Monitor Proportional Counter (MPC): monitor para o rango entre 1 e 20 keV.
* Un espectrómetro de banda larga, Broad Band Filter (BBFS).
* Objective Grating Spectrometer (OGS): un espectrómetro de incidencia.

Resultados
----------

HEAO 2 foi o primeiro observatorio en raios X en facer espectroscopía de alta resolución e estudos morfolóxicos de remanentes de supernovas. Ademais descubriu que as emisións das coroas de estrelas normais son máis intensas do esperado e resolveu varias fontes individuais na galaxia de Andrómeda e nas nubes de Magallanes. Tamén fixo o primeiro estudo de emisións de raios X por parte do gas galáctico e extragaláctico e detectou os chorros de raios X de Centauro A e de M87.

Notas
-----

1. 1 2 3  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "HEAO 2" (en inglés). Consultado o 13 de abril de 2013.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  NASA (27 de marzo de 2013). "HEAO 2" (en inglés). Consultado o 13 de abril de 2013.
3. ↑  Claude Lafleur (2010). "HEAO 2 / Einstein Observatory" (en inglés). Consultado o 13 de abril de 2013.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8  Gunter Dirk Krebs (2013). Gunter's Space Page, ed. "HEAO 2 (Einstein)" (en inglés). Consultado o 13 de abril de 2013.
5. 1 2 3 4  Mark Wade (2011). "HEAO" (en inglés). Consultado o 13 de abril de 2013.
6. ↑  HEASARC, ed. (26 de xuño de 2003). "The Einstein Observatory (HEAO-2)" (en inglés). Consultado o 13 de abril de 2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***High Energy Astronomy Observatory 2*** |

### Outros artigos

* HEAO 1
* HEAO 3

### Ligazóns externas

* Páxina de HEAO 2 en HEASARC (NASA)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1426842
* EBID: ID
* GND: 1022161903
* NSSDC ID: 1978-103A
* SCN: 11101

 |