O **Partido Democrático** (italiano: *Partito Democratico*, **PD**) é un partido político de Italia. O partido foi fundado o 14 de outubro de 2007, a través da fusión de varios partidos de centro-esquerda, que acudiran xuntos en *Unione* e en *L'Ulivo* (en galego, *A Oliveira*) dende a década de 1990, nos cales destacaban, dous partidos: os Democratici di Sinistra (DS; en galego: *Demóratas de Esquerda)*, herdeiros do antigo Partido Comunista Italiano e, a Democrazia è Libertà - La Margherita (en galego, *Democracia é Liberdade-A Margarida*), composto pola ala esquerda da antiga Democracia Cristiana e que andaban á procura da unificación do centroesquerda italiano.

Posteriormente, engadíronse outros grupos políticos: Repubblicani Europei (Movemento Europeo Republicano) de ideoloxía social-liberal, Italia de Novo (centro), Alianza Reformista (socialdemócrata) etc. 

O **PD** a pesar de ser descrito como socialdemócrata, ten varias correntes internas. Por iso, o partido pode ser definido coma un *catch-all-party*, porque, dentro do partido, hai liberais, que defenden o liberalismo económico, coma Matteo Renzi, que segue unha liña inspirada pola Terceira vía de Tony Blair, pasando pola esquerda cristiá, até socialistas democráticos, próximos aos sindicatos da socialdemocracia tradicional.

Traxectoria
-----------

### As primeiras propostas para un novo partido

En 2003, Michele Salvati, elixido nas listas dos demócratas de esquerda, publicou varios artigos nos xornais Il Foglio e La Repubblica, nos que bosquexaba un novo partido, a partir dos axentes sociais da cultura democrática, dos cristiáns-sociais e dos socio-liberais. A idea de Salvati, foi recuperada e apoiada por Romano Prodi, daquela, presidente da Comisión Europea que pretendía unha lista común de todo o centro-esquerda para as eleccións europeas de 2004. Nela estarían incluídos, Democratici di Sinistra (socialdemócratas) e Democrazia è Libertà - La Margherita (centristas de tipo cristián-sociais e socioliberais), Socialisti Democratici Italiani (SDI) e Repubblicani Europei. A lista, Uniti nell'Ulivo, conseguiu un 31,1% dos votos e 25 europarlamentarios que se dividiron en 2 grupos: uns entraron no Grupo socialista e outros na ALDE (Alianza de Liberais e Demócratas Europeos). Igualmente, Prodi, tentou unha lista unitaria nas eleccións xerais italianas de 2006, mais La Margherita preferiu ir soa. 

A lista de unidade configurouse para as eleccións rexionais italianas de abril de 2005, mais só se presentaron en 9 das 14 rexións. O 16 de outubro de 2005, realizáronse eleccións primarias para escoller ao novo líder da coalición de centroesquerda, que adoptou o nome de *Unione* (Unión). Os membros da federación de L'Ulivo (coloquialmente chamada a "Fed") apoiaron a candidatura de Romano Prodi, que acadou o 74% dos votos e se converteu no candidato do centroesquerda á Presidencia do Consello de Ministros de Italia 2006.

O éxito convenceu a La Margherita, que aceptou presentar a lista unitaria de L'Ulivo para a Cámara de Representantes, no entanto cada partido mantivo o seu propio símbolo para as eleccións ao Senado. De seguido, das eleccións primarias, o SDI indicou que non estaba interesado na cración dun partido unitario e acabarían asinando un acordo cos Radicais Italianos na candidatura *Rosa nel Pugno*.

Nunha asemblea no Club de Prensa de Milán, o 11 de febreiro de 2006, na que participaron persoas da cultura, do periodismo, da política e da economía, para a creación dunha *Asociación para o Partido Demócrata*. Ademais, o propio Romano Prodi, encargou a trece figuras do mundo da cultura e a política a redacción dun *Manifiesto para o Partido Demócrata*, un documento que se fixo público en decembro de 2006.

Notas
-----

1. 1 2  Partito Democratico (ed.). "Statuto del PD - Partito Democratico". Consultado o 17 de abril de 2018.
2. ↑  Slomp, Hans (2011-09-30). *Europe, A Political Profile: An American Companion to European Politics* (en inglés). ABC-CLIO. ISBN 9780313391811.
3. ↑  Collin & Martin (2012), p. 218
4. 1 2  "Archivio Corriere della Sera". *archivio.corriere.it*. Consultado o 2018-12-12.
5. ↑  "Parties and Elections in Europe". *parties-and-elections.eu* (en inglés). 2018. Consultado o 12-12-2018.
6. ↑  Latto, Maria Rita (5-11-2008). "Italy. Everybody Is Crazy For Obama". *iItaly.org* (en inglés). Consultado o 12-12-2018.
7. ↑  Salvati, Michele (15-4-2003). "Perché voglio il Partito democratico". *repubblica.it* (en italiano). Consultado o 3-6-2019.
8. ↑  Lindner, Claudio (18-3-2003). "«Non mi dimetto dall' Unione anche in caso di voto anticipato»". *corriere.it* (en italiano). Consultado o 3-6-2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Partido Democrático Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Collin, Richard; Martin, Pamela L. (2012). *An Introduction to World Politics: Conflict and Consensus on a Small Planet* (en inglés). Rowman & Littlefield. ISBN 978-1-4422-1803-1.
* Gentili, Sergio (2013). *Dal Pd al Partito democratico. Un'identità di sinistra* (en italiano). Roma: Bordeaux Edizioni. ISBN 978-88-97236-38-2.
* Salvati, Michele (2003). *Per il Partito Democratico. Alle origini di un'idea politica* (PDF) (en italiano). Boloña: Il Mulino. ISBN 88-15-09664-7. Archived from the original on 10 de xullo de 2007. Consultado o 03 de xuño de 2019.

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
* Sitio web oficial dos seus deputados na Cámara italiana
* Sitio web oficial dos seus senadores no Senado italianoArquivado 24 de maio de 2019 en Wayback Machine.
* Sitio web oficial dos seus eurodeputados
* Canle oficial de Youtube

  

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q47729
* WorldCat
* VIAF: 135247932
* BLBNB: 000466835
* BNF: 16508726d
* EBID: ID
* GEC: 0516593
* GND: 7591132-2
* LCCN: no2007070858
* SUDOC: 123045355
* Treccani: partito-democratico

 |