**Lino Enrique Alonso Pérez**, nado en Castrelo de Miño o 6 de xuño de 1956 e finado na Paz o 9 de abril de 2017, foi un adestrador de fútbol galego-venezolano. Destacou principalmente como adestrador no fútbol base e pola difusión da práctica do fútbol en Venezuela.

Era irmán de Odilo Alonso, futbolista e presidente da Hermandad Gallega de Venezuela, e tío do tamén futbolista Odilo Alonso, xogador do Rápido de Bouzas.

Traxectoria
-----------

Nacido en Castrelo de Miño, aos 13 anos emigrou a Venezuela xunto co seu pai Odilo, súa nai Blandina e seu irmán Odilo. Obtivo o título de adestrador no Colexio Nacional de Adestradores de Venezuela, no que máis tarde chegou a ocupar o posto de Instrutor Nacional.

Durante a década dos 80, adestrou as categorías inferiores do Colexio Santo Tomás de Villanueva, coas que competiu en dúas ligas: Criollitos de Venezuela Cesar del Vecchio e LIEF (despois LIDE).

Dirixiu o Deportivo Galicia na Liga de Fútbol Profesional durante oito tempadas, proclamándose dúas veces campión da Segunda División (1987/88 e 1991/92).

En 1994 comezou a traballar na Federación Venezolana de Fútbol, dirixindo as seleccións sub-17 e sub-20 de Venezuela, ademais de colaborar co adestrador serbio Ratomir Dujković na selección venezolana absoluta. Foi asistente de Dujković na Copa das Américas sub-23, disputada en Colombia en 1994, e na eliminatoria para os Xogos Panamericanos de 1995. Tamén foi asistente de Rafael Santana no Torneo Preolímpico Suramericano Sub-23 de 1996 en Mar del Plata, Arxentina.

De 1995 a 2005 foi o responsable das seleccións sub-15, sub-17, sub-20 e sub-23 de Venezuela en diversos torneos suramericanos.

En 1996 dirixiu a selección de fútbol de Venezuela nun amigable contra Bolivia logrando un empate sen goles. Tamén foi adestrador da selección Venezuela sub-21 que gañou o ouro nos Xogos Centroamericanos e do Caribe de 1998, celebrados en Maracaibo. Gañou ademais unha medalla de prata nos Xogos Bolivarianos de 2005 e Odesur 1996, así como unha medalla de bronce nos Xogos Bolivarianos de 1998 e 2001.

Posteriormente encargouse de dirixir o Carabobo FC na tempada 2006/07 e clasificouse para a Copa Suramericana. Despois foi chamado por César Farías para ser o seu asistente técnico na selección sub-20 e máis tarde na absoluta, na que permaneceu ata o final da eliminatoria para o Mundial de 2014. Tamén acompañou a César Farías durante a súa carreira como técnico no Xolos de Tijuana de México, Cerro Porteño en Paraguai e The Strongest en Bolivia. Ademais formou parte da directiva do Zulia Fútbol Club como director deportivo.

En 2012 foi galardoado pola Confederación Suramericana de Fútbol (Conmebol) pola súa importante traxectoria no fútbol continental. Faleceu o domingo 9 de abril de 2017 por mor dunha pneumonía.

Palmarés
--------

Deportivo Galicia
* **Segunda División de Venezuela (2):** 1987/88, 1991/92.

Selección sub-17 de Venezuela
* **Medalla de prata nos Xogos Suramericanos (1):** 1994.
* **Medalla de prata nos Xogos Bolivarianos (1):** 2005.

Selección sub-21 de Venezuela
* **Medalla de ouro nos Xogos Suramericanos e do Caribe (1):** 1998.

Notas
-----

1. ↑  "El FutVe se conmovió con la muerte de Lino Alonso" (en castelán). 9 de abril de 2017. Arquivado dende o orixinal o 10 de abril de 2017. Consultado o 24 de maio de 2022.
2. ↑  "El sacerdocio futbolero de Lino Alonso" (en castelán). 9 de maio de 2017. Consultado o 24 de maio de 2022. [*Ligazón morta*]
3. 1 2 3 4 5 6  "Lino Enrique Alonso, un icono del fútbol Venezolano" (en castelán). 9 de abril de 2017. Consultado o 24 de maio de 2022.
4. 1 2  "Murió el conocido entrenador de fútbol venezolano Lino Alonso" (en castelán). 9 de abril de 2017. Consultado o 24 de maio de 2022.
5. ↑  "Lino Alonso es el director deportivo del nuevo Zulia FC" (en castelán). 30 de decembro de 2014. Arquivado dende o orixinal o 10 de abril de 2017. Consultado o 24 de maio de 2022.
6. ↑  "Lino Alonso será condecorado por Conmebol" (en castelán). 18 de xuño de 2012. Consultado o 24 de maio de 2022.