**Sebastián Lores González**, nado en Lérez o 16 de novembro de 1879 e finado en Pontevedra o 21 de outubro de 1965, foi un empresario da construción, concelleiro de Pontevedra, que sobresaíu no seu labor coma vogal nacional e xefe provincial do Sindicato da Construción, comendador con Medalla ao Mérito no Traballo.

Traxectoria
-----------

Foi fillo de Andrés Lores Solla, presidente da Asociación Protectora do Obreiro. Traballou coma contratista de obras en Pontevedra e en Santiago de Compostela, chegando a converterse nun destacado empresario da construción a nivel provincial tras participar en proxectos como a fábrica de Cerámica A Caeira do marqués de Riestra en Pontevedra, a Casa de Baños A Iniciadora de estilo *art nouveau* na avenida Cánovas do Castelo de Vigo, os Saltos da Barbanza en Pobra do Caramiñal, e a fábrica de Massó de estilo *art déco*, actual Museo Massó, en Bueu.

Demostrando sempre interese polas condicións laborais dos traballadores, comezou a súa actividade sindical como secretario da Federación Obreira de Pontevedra e membro directivo da Sociedade de Socorros Mutuos, e en recoñecemento á súa xestión durante case tres décadas, en 1947 foi nomeado xefe provincial e vogal nacional do Sindicato da Construción. En 1952 acedeu a través do Terzo Sindical como candidato máis votado ao Concello de Pontevedra en calidade de concelleiro e membro da Comisión de Gobernación baixo a alcaldía de Juan Argenti Navallas, e o mesmo ano foi elixido Presidente da Sociedade Recreativa de Artesáns.

Á fronte do Sindicato trazou e promoveu durante o seu mandato un plan de construción de vivendas para obreiros a través dun sistema de axudas mutuas e subvencións de materiais mediante o cal todos os traballadores poderían dispor dunha vivenda familiar en propiedade á conta dunha renda mensual mínima. Por decisións alleas, lamentablemente nunca logrou pór en práctica esta iniciativa a pesar de tentalo até a súa xubilación, con preto de oitenta anos de idade.

Tendo aínda tres anos por diante en activo, o 13 de decembro de 1953 foi condecorado no Palacio Municipal de Pontevedra coa Medalla ao Mérito no Traballo, en recompensa a "unha vida de exemplar honestidade, modelo de virtudes profesionais", "así coma pola destacada labor social realizada desde o Sindicato en favor dos traballadores do gremio", sendo considerado "o primeiro aristócrata pontevedrés do traballo" e "un exemplo digno de imitación para patróns e obreiros".

Vida persoal
------------

Foi tío do futbolista e adestrador Manuel Carballo Lores "Carolo", e avó de Agustín Estévez Lores "Tito", porteiro do Pontevedra Club de Fútbol.

Condecoracións
--------------

* Medalla ao Mérito no Traballo (11 de setembro de 1953).

Notas
-----

1. ↑  "Homenaje al Sr. Montero Ríos". *La Opinión*. 3 de setembro de 1896. p. 2.
2. 1 2  A. García Fernández (13 de decembro de 1953). "Don Sebastián Lores González, recibe hoy la Medalla al Mérito en el Trabajo". *El Pueblo Gallego*. p. 8.
3. ↑  "Una asamblea en Pontevedra". *El Tea*. 23 de febreiro de 1919. p. 2.
4. ↑  "Nuevas Directivas". *El Progreso*. 30 de decembro de 1928. p. 2.
5. ↑  "Jerarquías y representaciones sindicales de esta provincia en Madrid". *El Pueblo Gallego*. 11 de novembro de 1948. p. 4.
6. ↑  "Elecciones para el tercio sindical en Galicia". *Hoja Oficial del Lunes*. 3 de decembro de 1951. p. 2.
7. ↑  "Vida municipal". *El Pueblo Gallego*. 1 de junio de 1956. p. 9.
8. ↑  "Las directivas del Mercantil y Artesanos". *El Pueblo Gallego*. 1 de febreiro de 1952. p. 6.
9. ↑  "El homenaje al Jefe del Sindicato de la Construcción, Sr. Lores, tendrá lugar el día 13 próximo". *El Pueblo Gallego*. 2 de decembro de 1953. p. 2.
10. ↑  Boletín Oficial del Estado, Orden de 11 de setembro de 1953.
11. ↑  "Imposición de la Medalla del Trabajo al Jefe del Sindicato Provincial de la Construcción señor Lores González". *El Pueblo Gallego*. 15 de decembro de 1953. p. 8.
12. ↑  "Sociedad". *La Noche*. 13 de xullo de 1960. p. 5.