**María Soledad Rosas**, nada o 23 de maio de 1974 en Buenos Aires (Arxentina) e finada o 11 de xullo de 1998 en Turín (Italia) foi unha militante anarquista ítalo-arxentina e membro do movemento okupa en Italia. Foi arrestada acusada de ecoterrorrismo por unha serie de atentados contra o proxecto dun tren de alta velocidade en Italia. Porén, cando sucederan eses atentados, Rosas aínda non residía en Italia.

Era descendente de Juan Manuel de Rosas, quen tivera unha filla chamada Fénix Rosas cunha muller indíxena.

Traxectoria
-----------

Os seus pais, Luís Rosas e Marta Rei de Rosas, casaron en xaneiro de 1970. Tiveron unha filla máis, María Gabriela, nada o 29 de novembro de 1972.

Terminados os seus estudos de hostalaría, os pais regaláronlle unha viaxe a Italia, país ao que chegou en xullo de 1997. Cando buscaba un lugar para pasar a noite, Rosas atopou de casualidade El Asilo, un edificio okupado por anarquistas. Entusiasmada, axiña se mergullou nese modo de vida. Alí coñeceu o seu mozo, Edoardo Massari. Casou con Luca Bruno para obter a cidadanía italiana, e non con Massari, porque este non tiña domicilio.

Rosas e Massari, xunto con Silvano Pelissero, lideraron a okupación dun edificio en Collegno, nos arrabaldes de Turín. A operación foi rexistrada e seguida polas forzas de seguridade italiana, que instalaran un micrófono no coche de Edoardo. O motivo da espionaxe era combater a okupación e conter as protestas xeradas polo grupo No TAV nas que Rosas, Massari e Pelissero participaban. O movemento rexeitaba o proxecto da conexión ferroviaria de alta velocidade entre Turín e Lión.

O 5 de marzo de 1998, a policía irrompeu en Collegno, nos arrabaldes de Turín, e levou detidos os tres mozos. Foron acusados de asociación subversiva con finalidade de terrorismo e subversión da orde democrática. Foron trasladados a unha prisión de alta seguridade. Soamente sobreviviu Silvano Pelissero e puido ser liberado. A causa xudicial estivo chea de manipulacións nas probas. Unha delas foi a edición de conversacións para tentar vincular os okupas cos Lobos Grises, supostos responsábeis dos atentados.

Disque Soledad suicidouse no baño dunha pequena granxa onde cumpría arresto domiciliario. Porén, as circunstancias suscitan dúbidas sobre a verdadeira causa da súa morte.

Na cultura popular
------------------

### Música

* O grupo de punk arxentino She-Devils dedicoulle unha canción titulada "L'ultimo gesto dei liberazione". A letra trátase dunha carta que escribiu Rosas.
* A canción "40 minutos" da cantante Andrea Álvarez, tamén arxentina, está inspirada na historia de Soledad. A mesma foi gravada primeiro coa súa banda Pulsomadre (versión que posúe un videoclip) e logo regravada para o seu disco solista homónimo de 2001.
* A canción "Esto es to-to-todo, amigos!" do grupo de rock arxentino Patricio Rey y sus Redonditos de Ricota, incluída no seu álbum *Último Bondi a Finisterre,* di nunha liña: "La Sole se fue de lo linda que era".
* O grupo de rock Jauría dedícalle a canción "El tiempo" no seu primeiro álbum, Jauría, que di: "¿Qué vas a hacer Soledad? La casa está en ruinas y el agua al lavar sale sucia y moja el piso".
* O grupo de jazz-rock GueRRRa rexistrou unha canción titulada "Maria Soledad Rosas" no seu álbum *Soprusi*.
* O grupo de rock alternativo Ragazzas dedícalle unha canción chamada "La Soledad de las Rosas".
* A finais de 2016, o grupo arxentino Mavirock compuxo unha canción chamada "La Sole", que relata o sufrimento de Rosas na prisión.

### Cinema

En setembro de 2018 estreouse unha película biográfica titulada *Soledad*, coa actuación de Vera Spinetta e a dirección de Agustina Macri. A película gañou o Premio á Mellor Película no Festival de Barcelona.

Notas
-----

1. ↑  "Amor y Anarquía: La historia de Soledad Rosas". Arquivado dende o orixinal o 16 de xullo de 2014. Consultado o 29 de xaneiro de 2015.
2. 1 2  Caparrós 2006.
3. ↑  ¿Nace una nueva estrella? Página 12.
4. ↑  La atribulada vida de "Sole" Rosas Arquivado 30 de xaneiro de 2015 en Wayback Machine. La Nación.
5. ↑  Soledad es un recuerdo explosivo en Turín Arquivado 22 de agosto de 2016 en Wayback Machine. La Nación.
6. ↑  L'ultimo gesto di liberazione Rock.com.ar
7. ↑  40 MINUTOS YouTube.com
8. ↑  40 Minutos | Andrea Álvarez Bandcamp.com
9. ↑  Mundo Redondo
10. ↑  Un grupo anarquista quiso censurar la película de la hija de Macri, "Soledad" Infobae.
11. ↑  Clarín.com. ""Soledad", de Agustina Macri, ganó el premio principal en el Festival de Barcelona" (en castelán). Consultado o 18 de decembro de 2019.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Caparrós, Martín (2006). *Amor y anarquía: La vida urgente de Soledad Rosas (1974-1998)*. Editorial Booket. ISBN 987-580-128-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3847525
* WorldCat
* VIAF: 41213050
* BNF: 150431805
* FAST: 502563
* ISNI: 0000 0000 3838 3976
* LCCN: n2003029310

 |