Un vello picardías rosa
Un picardías máis moderno
Un **picardías**[] é un camisón ou negligee curto, sen mangas e holgado, destinado a roupa de noite para mulleres. Ás veces ten copas formadas chamadas bralette para o escote cunha saia adxunta e solta que cae normalmente entre o embigo e a parte superior da coxa. A prenda adoita estar adornada con encaixes, volantes, apliques, plumas, lazos e cintas, opcionalmente con tirantes. Ás veces está feito de tecido transparente ou translúcido como nailon, gasa ou seda.

Historia
--------

A creación do camisón súper curto atribúese á deseñadora de lencería estadounidense Sylvia Pedlar, que os produciu en 1942 en resposta á escaseza de tecidos durante a segunda guerra mundial. Aínda que os seus deseños pasaron a ser coñecidos en inglés como "babydolls" (picardías), a Pedlar non lle gustaba o nome e non o usou.

O nome foi popularizado pola película de 1956 *Baby Doll*, protagonizada por Carroll Baker no papel principal como unha lolita de 19 anos. Isto marcou o inicio da duradeira popularidade do estilo para adultos. Os pixamas de picardías dos anos 50 ata os 60 consistían nunha parte superior e unha parte inferior folgada e curta con cintura e pernas elásticas. Na década de 1970 ata a década de 1990, a parte inferior de flores substituíuse por calzóns máis axustados con cintura e pernas elásticas. As versións máis recentes dos pixamas picardías eliminaron o elástico nas pernas, sendo os fondos ou pantalóns curtos ou pantalóns de claqué.

As picardías convertéronse nunha parte destacada do aspecto de "kinderwhore" a principios e mediados da década de 1990, debido á popularidade de artistas de riot Grrrl e grunge como Courtney Love e Kat Bjelland.

Estilos contemporáneos
----------------------

Os picardías considéranse agora un artigo erotizado de roupa para adultos, moitas veces clasificado como unha forma de lencería. Os picadías para adultos son bastante diferentes dos picardías infantís, expoñen totalmente as pernas da muller, e algúns estilos tamén enfatizan ou expoñen deliberadamente os peitos. O vestido adoita venderse como un conxunto con bragas a xogo, xa que un picardías típico é o suficientemente curto como para que a roupa interior sexa visible se se usa. Os estilos da mesma lonxitude pero non destinados a salientar o atractivo sexual chámanse ás veces camisóns curtos.

Barbara Loden levando un picardías en Esplendor na herba (1961).
Os picardías están dispoñibles nunha variedade suficientemente ampla de estilos para que moitos vendedores polo miúdo de lencería consideren os picardías un departamento distinto. Os picardías modernos adoitan variar considerablemente dos estilos dos anos 60 e 70. Os negliges picardías desde os anos 50 ata principios dos 80 son agora artigos vintage de colección. Algúns picadías ábrense por diante e semellan unha toga ou bata.

Os vestidos curtos de roupa de día dun estilo similar chámanse ás veces *vestidos picardías*. Algúns estilos son similares ao que levan algúns nenos, e por bonecos deseñados como bebés. A bata ou top é o suficientemente curto como para que os cueiros poidan cambiarse facilmente. Unha orixe alternativa para o estilo pode ser as camisetas curtas e as capas de cama con encaixe das décadas de 1930 e 1940.

No século XXI, os picardías fixéronse populares como lencería nupcial. Son máis económicos que un corsé de noiva e moitas veces ofrecen unha maior variedade de deseños e cores.

Notas
-----

Referencias

1. 1 2  Blausen, Whitney. "Sylvia Pedlar". *Fashion Encyclopaedia*. Consultado o 2 de xuño de 2015.
2. ↑  "שמלות לילדות".  Tuesday, 15 de decembro de 2020

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Picardías Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Barbier, Muriel & Boucher, Shazia (2003). *The Story of Lingerie*. Parkstone. ISBN 1-85995-804-4
* Cox, Caroline (2000). *Lingerie: A Lexicon of Style*. Scriptum Editions. ISBN 1-902686-08-X