recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Microsoft Access** é un programa de base de datos creado pola empresa Microsoft. Como outros programas deseñados para a mesma función e baseados na programación orientada a obxectos, traballa con táboas e consultas, aínda que que as súas unidades máis básicas son os chamados campos e rexistros. Permite establecer as propiedades e procedementos para os seus obxectos e posúe asistentes para a creación de moitos dos seus elementos. Aínda que relativamente doado de usar ata certo nivel de complexidade, tén a limitación de que para ulteriores cálculos debe traballarse con código de programación: no caso de Access, trátase dunha modificación restrinxida de VisualBasic aplicada a Access. Outras características de Access son a existencia de formularios, macros, páxinas de acceso a datos e módulos, así coma a posibilidade de relacionar os seus elementos con outras aplicacións de Microsoft.

| * v
* c
* e
Microsoft Office |
| --- |
| 
* Access
* Entourage
* Excel
* FrontPage
* InfoPath
* MapPoint
* OneNote
* Outlook
* PowerPoint
* Publisher
* Office Visio
* Word

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q80689
* NKC: ph117071
* PRONOM: 41

 |
Mike Tyson en 2006
**Michael Gerard "Mike" Tyson**, nado o 30 de xuño de 1966 en Nova York, é un boxeador estadounidense retirado. Foi campión dos pesos pesados e o máis novo en gañar os títulos mundiais do Consello, da Asociación e da Federación.

Traxectoria
-----------

Tyson gañou o título do Consello con vinte anos diante Trevor Berbick por KO técnico. Ó longo da súa carreira , Tyson foi coñecido polo seu boxeo feroz e intimidatorio e polo seu carácter controvertido dentro e fóra do ring. Tyson gañou os seus primeiros 19 combates profesionais por KO, 12 na primeira rolda. Na segunda metade dos anos oitenta foi o campión indiscutido dos pesos pesados unificando todas as coroas na súa persoa. Tyson perdeu o seu título ó perder inesperadamente contra James Douglas estando as apostas 42 a 1 a favor de Tyson, o 11 de febreiro de 1990 en Toquio por KO na décima rolda.

En 1992, Tyson foi condenado por asalto sexual contra Desiree Washington, pasando tres anos na cadea, nese tempo converteuse ó  islam e adoptou o nome de Malik Abdul Aziz. Tras saír en 1995 volveu a boxear, gañando os títulos do Consello e da Asociación, perdéndoos no combate contra Evander Holyfield en 1996. No desquite de 1997 Tyson foi descualificado por arrincarlle dunha mordedela parte da orella a Holyfield. Loitou de novo por un campionato en 2002 perdendo contra Lennox Lewis por KO. Tyson retirouse do boxeo de competición en 2005 logo de perder dous combates consecutivos por KO contra Danny Williams e Kevin McBride. En 2003 Tyson declarouse en creba, a pesar de recibir 30 millóns de dólares nalgunha das súas pelexas e 300 millóns durante a súa carreira.

Notas
-----

1. ↑  Reportaxe de Skysports
2. ↑  Tis Month In Boxing History

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q79031
* WorldCat
* VIAF: 50024284
* AllMusic: mn0001012270
* AlloCiné: 36404
* BIBSYS: 54687
* BLBNB: 001128196
* BNB: ID
* BNE: XX1142586
* BNF: 12369385d
* BRE: 4179861
* Discogs: 1224611
* EBID: ID
* FAST: 234575
* GEC: 0243784
* Genius: Mike-tyson
* GiantBomb: 3005-170
* GND: 118907816
* IBDB: 493058
* IMDb: nm0005512
* ISNI: 0000 0000 7832 8170
* LCCN: n88026939
* Metacritic: mike-tyson
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 01000002096
* NDL: 00621583
* NKC: jn20030414007
* NNDB: 000023188
* NTA: 073868930
* Rotten Tomatoes: mike\_tyson
* SNAC: w6kd20km
* Songkick: 787693
* SUDOC: 032717423
* Synchronkartei: 13006
* TMDb: 807575
* Treccani: mike-tyson
* TVcom: mike-tyson
* WikiTree: Tyson-626
* BoxRec: 474

 |
**McDonell Benedict Miller**, máis coñecido como **Master Miller**, é un personaxe ficticio da saga de videoxogos *Metal Gear*. Foi o adestrador da unidade FOXHOUND na etapa na que o coronel Roy Campbell era o xefe da mesma.

Traxectoria
-----------

Naceu nos Estados Unidos, neto de xaponeses emigrados. Durante un tempo foi instrutor das SAS, os Marines, os Boinas Verdes, e dos mercenarios nos EUA. Ademais, traballou durante unha tempada no FBI.

Coñeceu a Solid Snake cando o adestraba en FOXHOUND. Durante os acontecementos de *Metal Gear 2: Solid Snake*, Master Miller deulle apoio por radio a Snake na misión de Zanzibar Land en 1999. Divorciuose da súa muller, Nadine, cando vivía nos Ánxeles coa súa filla Catherine.

Ao finalizar os acontecementos de Zanzibar, retirouse do servizo activo e foise vivir a Alasca, de forma esporádica adestraba os xoves Scouts de Alasca, tamén coñecidos como Gardas Territoriais de Alasca ou ATG. Posúe un amplo coñecemento da contorna, a flora e a fauna, e domina de forma excepcional as técnicas de supervivencia para soportar situacións extremas.

No 2005, Master volveu a aparecer na misión de Shadow Moses en *Metal Gear Solid*, axudando a Snake por Códec desde o seu domicilio en Alasca. Porén, cara ao final do xogo, descóbrese que el, Master Miller, con quen estivera falando Snake, era en realidade un impostor. O verdadeiro Master Miller foi atopado morto un par de días despois na súa casa en Alasca. O Master Miller que estivera falando con Snake non era outro que Liquid Snake.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3322497
* IMDb: ch0173885

 |
Monte Roraima, en Venezuela.
Unha **meseta**, en xeomorfoloxía e xeografía, é unha planicie extensa situada a unha determinada altura sobre o nivel do mar, provocada por forzas tectónicas ou ben por erosión do terreo circundante. No primeiro caso trátase da aplicación de forzas tectónicas sobre estratos horizontais do terreo, que ao atopar fallas propicias producen a elevación dunha zona que mantén a horizontalidade pero a un nivel superior do da contorna. No segundo caso, nun terreo horizontal a erosión pode formar ríos que profundan deixando zonas illadas e elevadas, normalmente ao estar formados por materiais máis resistentes á erosión.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *meseta*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Meseta*** |

### Outros artigos

* Mesa

### Ligazóns externas

* Meseta *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q75520
* AAT: 300132339
* BNCF: 31509
* BNF: 12008662k
* EBID: ID
* GEC: 0077244
* GND: 4160123-3
* JSTOR: plateaus
* LCCN: sh98004963
* MAG: 82507290
* NKC: ph1042891

 |
Mira de axuste Philips PM5544.
A **mira de axuste** é un sinal de proba de televisión que tipicamente se emite nas veces no que o transmisor está activo pero a estación non emite programación.

Desenvolvemento
---------------

Mira de axuste usada pola BBC en 1934.
Mira de axuste de 1951.
A mira de axuste úsase desde o comezo da televisión, orixinalmente eran simples cartóns enfocados por unha cámara de televisón, despois pasaron a ser xerados por xeradores de sinais. A súa función é para a calibración, aliñación e axuste de cámaras e videocámaras e dos receptores, conteñen unha serie de elementos que permiten a inspección inmediata e rápida da calidade do sinal de televisión cando se observa sobre unha ponte de monitoreado composto por un monitor de imaxe, un monitor forma de onda e un vectoscopio.

Decadencia
----------

Ata a década de 1990 a mira de axuste era un sinal comunmente visto nas pantallas de televisión, normalmente acompañábaa un fondo musical, un ton ou a retransmisión dunha emisora de radio da mesma empresa que a canle de televisión, pero unha serie de factores fixeron que desaparecesen dos receptores: os modernos microcontroladores dos televisores modernos non precisan axustes, o uso de estándares dixitais de interconexión e de emisión, a substitución das válvulas electrónicas por outros elementos ou a emisión continua as vinte e catro horas das canles.

Porén algunhas emisoras do primeiro mundo seguen emitindo miras de axuste e en países subdesenvolvidos aínda son habituais. Tamén son correntes a súa utilización dentro dos estudios de televisión pois moitas emisoras aínda teñen infraestrura analóxica.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1653619
* GND: 7709605-8
* LCCN: sh85133474
* MAG: 2777144647

 |
A bacteria *Escherichia coli* ampliada 10 000 veces.
Un **microorganismo**, tamén chamado *microbio* ou *organismo microscópico*, é un ser vivo que só pode visualizarse co microscopio. A ciencia que estuda os microorganismos é a microbioloxía.

Son organismos dotados de individualidade que presentan, a diferenza das metafitas e os metazoos, unha organización biolóxica elemental. Na súa maioría son unicelulares, inda que nalgúns casos se trate de organismos cenóticos compostos por células multinucleadas, ou incluso multicelulares.

Dentro dos microorganismos encóntranse organismos unicelulares procariotas, coma as bacterias, e eucariotas, coma os protozoos, unha parte das algas e os fungos, e incluso os organismos de tamaño ultramicroscópico, coma os virus.

Os microbios teñen múltiples formas e tamaños. Se un virus tivese o tamaño dunha pelota de tenis, unha bacteria sería do tamaño de media pista de tenis e unha célula eucariota sería como un estadio enteiro de fútbol.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *microorganismo*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q39833
* AAT: 300252166
* BNCF: 1793
* BNF: 11965359s
* BRE: 2212695
* EBID: ID
* GEC: 0123557
* GND: 4039226-0
* JSTOR: microorganisms
* LCCN: sh85084725
* MAG: 175605896
* NDL: 00560686
* NKC: ph115309
* Treccani: microrganismo

 |
***Microphones in 2020*** é o quinto álbum de estudio da banda estadounidense de indie folk The Microphones, publicado o 7 de agosto de 2020 a través do selo P. W. Elverum & Sun, Ltd, propiedade de Phil Elverum. Trátase do primeiro lanzamento do grupo en 17 anos, tras o disco de *Mount Eerie* de 2003.

*Microphones in 2020* é un álbum conceptual formado por unha única canción de 44 minutos que describe a vida e a carreira musical de Elverum. O álbum foi composto e gravado totalmente por Elverum. O seu lanzamento foi acompañado por unha curtametraxe formada por 761 fotografía tomadas por Elverum.

Tras o seu anuncio, os seus seguidores e as publicacións musicais interesáronse polo feito de que o álbum estivese acreditado a The Microphones e non a Mount Eerie, o nome baixo o que Elverum editou a meirande parte da súa música dende 2004.

Listaxe de cancións
-------------------

1. "Microphones in 2020" - 44:44

Notas
-----

1. ↑  "Microphones in 2020, by the Microphones". *Mount Eerie* (en inglés). Consultado o 2021-10-07.
2. ↑  "Watch the Microphones’ Short Film for New Album Microphones in 2020". *Pitchfork* (en inglés). 2020-08-06. Consultado o 2021-10-07.
**Jorge Loriga Torrenova** coñecido como **Ray Loriga**, nado en Madrid o 5 de marzo de 1967, é un escritor, guionista e director de cine español.

Traxectoria
-----------

É fillo do ilustrador José Antonio Loriga e da actriz de dobraxe Mari Luz Torrenova.

Tras traballar en diversos oficios e publicar relatos en diferentes publicacións como *Underground* ou *El canto de la tripulación*, debutou en 1992 coa súa novela *Lo peor de todo*. Tivo grande éxito de público e crítica, e foi publicada en toda Europa, como exemplo da literatura da Xeración X.

Moi relacionado co cine, debutou como director en 1997 con *La pistola del hermano*, adaptación da súa novela *Caídos del cielo*, e na que ademais da súa entón parella sentimental, a cantante Christina Rosenvinge, aparecían Daniel González, Viggo Mortensen, Karra Elejalde e Nico Bidasolo. En 2006 rodou *Teresa, el cuerpo de Cristo*, que aborda a vida de Santa Tareixa, interpretada por Paz Vega, xunto a Leonor Watling, Geraldine Chaplin, José Luis Gómez García e Eusebio Poncela.

En 1997 colaborou no guión da película de Pedro Almodóvar *Carne trémula*. Así mesmo, escribiu en 2004 o guión da película *El séptimo día* de Carlos Saura, e no 2005 escribiu xunto ó director e a Elio Quiroga o guión de *Ausentes* de Daniel Calparsoro.

En 2007 editouse a continuación de *Días extraños*, baixo o nome de *Días aún más extraños*, un libro composto por varios artigos, unha carta a Rodrigo Fresán e un par de relatos.

É pai de dous fillos, Wilhem e Kay, froito da súa relación con Christina Rosenvinge. Tamén estivo relacionado sentimentalmente coa *top model* Eugenia Silva.

Bibliografía
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Ano** | **Título** | **Xénero** |
| 1992 | *Lo peor de todo* | Novela |
| 1993 | *Héroes* | Novela |
| 1994 | *Días extraños* | Relatos |
| 1995 | *Caídos del cielo* | Novela |
| 1997 | *Carne trémula* | Guión cinematográfico |
| 1997 | *La pistola de mi hermano* | Guión cinematográfico |
| 1999 | *Tokio ya no nos quiere* | Novela |
| 2000 | *Trífero* | Novela |
| 2004 | *El séptimo día* | Guión cinematográfico |
| 2004 | *El hombre que inventó Manhattan* | Novela |
| 2005 | *Ausentes* | Guión cinematográfico |
| 2006 | *Los indios no hacen ruido* | Conto infantil |
| 2007 | *Teresa, el cuerpo de Cristo* | Guión cinematográfico |
| 2007 | *Días aún más extraños* | Relatos e artigos |

Filmografía
-----------

|  |  |
| --- | --- |
| **Ano** | **Título** |
| 1997 | *La pistola de mi hermano* |
| 2007 | *Teresa, el cuerpo de Cristo* |

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galicitas posúe citas sobre:  ***Ray Loriga*** |

### Ligazóns externas

* Páxina non oficial de Ray Loriga *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q734340
* WorldCat
* VIAF: 272776142
* Allmovie: p234081
* AlloCiné: 83675
* BIBSYS: 99002625
* BNE: XX838513
* BNF: 12561588d
* CANTIC: a10114841
* DeutscheBio: 124112536
* FAST: 1926981
* Filmportal: ID
* GND: 124112536
* IMDb: nm0520943
* ISNI: 0000 0001 0872 3690
* LCCN: n93074819
* NKC: osd2010555632
* NTA: 102396248
* OL: OL336170A
* PTBNP: 242481
* SUDOC: 034914285
* TMDb: 3790

 |
Espécime xuvenil de ***Panulirus cygnus***
**Ray W. George** é un zoólogo australiano especializado en carcinoloxía.

Traxectoria
-----------

Traballou no Departamento de Carcinoloxía do Museo de Australia Occidental entre 1953 e 1982, onde realizou investigacións sobre os hábitos do cangrexo de río comercial.

En 1962 describiu unha nova especie de lagosta, *Panulirus cygnus*, no seu traballo "Description of *Panulirus cygnus* sp. nov. the commercial crayfish (or spiny lobster) of Western Australia". *Journal Royal Society Western Australia*, **45** (4): 100–110. (Ver o artigo completo).

Abreviatura
-----------

A abreviatura **George** emprégase pare recoñecer a Ray W. George como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas
-----

1. ↑  George, Ray W. Arquivado 03 de abril de 2020 en Wayback Machine. na *Encyclopedia of Australian Science*.
2. ↑  *Panulirus cygnus* George, 1962 no WoRMS. Consultado o 17 de febreiro de 2020.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
*O rapto das Sabinas* de Jacques-Louis David
Segundo a lenda, na Roma dos primeiros tempos a poboación era eminentemente masculina. Para solucionar isto Rómulo, o seu fundador e primeiro rei, organizou unhas probas deportivas en honor do deus Neptuno ás que invitou ós pobos veciños. Acudiron varios deles, pero os dunha poboación, a Sabinia, acudiron a Roma coas súas mulleres e fillas e precedidos polo seu rei.

Comezou o espectáculo dos xogos e, a un sinal, cada romano raptou unha muller, e logo botaron ós homes. Os romanos intentaron serenar ás mulleres convencéndoas de que só o fixeron porque querían que fosen as súas esposas, e que elas non podían menos que sentirse orgullosas de pasar a formar parte dun pobo que fora elixido polos deuses.

Os sabinos, enfadados pola dobre aldraxe de traizón e de rapto das súas mulleres, atacaron ós romanos, ós que foron acurralando no Capitolio. Cando se ían enfrontar no que parecía ser a batalla final, as sabinas interpuxéronse entre ambos combatentes para que deixasen de matarse porque, razoaron, se gañaban uns perdían ós seus pais e irmáns, e se gañaban os outros perdían ós seus maridos e fillos. As sabinas lograron facelos entrar en razón e finalmente celebrouse un banquete para festexar a reconciliación. O rei de Sabinia, Tito Tácito, e Rómulo formaron unha diarquía en Roma ata a morte daquel.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1048568
* FAST: 1090016
* GND: 4636340-3
* LCCN: sh85111413

 |
O **Mikoyan MiG-29** (designación OTAN: **Fulcrum**) é un caza de cuarta xeración deseñado para o rol da superioridade aérea na Unión Soviética. Desenvolvido nos anos 70 pola oficina de deseño Mikoyan entrou en servizo en 1982 e continúa en uso na Forza Aérea Rusa e noutras moitas nacións. O MiG-29, xunto co Sukhoi Su-27, foi desenvolvido para contrarrestar aos novos cazas estadounidenses da época como o McDonnell Douglas F-15 Eagle e o General Dynamics F-16 Fighting Falcon.

Aínda que orixinalmente estaba orientado para combater contra avións inimigos, moitos MiG-29 foron modificados como cazas multirrol capaces de realizar distintos tipos de operacións, e normalmente está equipado para usar armas aire-terra e munición de precisión. O MiG-29 fabricouse en distintas variantes principais, como o multirrol Mikoyan MiG-29M e a versión naval Mikoyan MiG-29K; o membro máis avanzado da familia ata a data é o Mikoyan MiG-35. Modelos posteriores normalmente contan con motores mellorados, cabinas de cristal con controis de voo compatibles con HOTAS, radar moderno e sensores infravermellos de busca e seguimento (IRST), e unha capacidade de combustible considerablemente maior. Algúns detes tamén foron equipados para poder ser reabastecidos en voo.

Tras a disolución da Unión Soviética as forzas armadas de varias antigas repúblicas soviéticas continuaron usando o MiG-29, operando a meirande parte deles na Forza Aérea de Rusia, que quixo modernizar a frota co estándar MiG-29SMT, aínda que os problemas económicos limitaron as entregas. O MiG-29 tamén foi un popular avión de exportación; máis de 30 países operaron ou aínda operan o modelo.

Notas
-----

1. ↑  Gordon e Davison 2005, p. 9

Bibliografía
------------

* Gordon, Yefim e Peter Davison. *Mikoyan Gurevich MiG-29 Fulcrum*. North Branch, Minnesota: Specialty Press, 2005. ISBN 978-1-58007-085-0.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q130681
* EBID: ID
* GND: 4320690-6
* LCCN: sh92001211
* NKC: ph117853

 |
O **Mikoyan MiG-15** (designación OTAN: **Fagot**) foi un caza deseñado para os roles de superioridade aérea e cazabombardeiro na Unión Soviética por Artem Mikoyan e Mikhail Gurevich. O MiG-15 foi un dos primeiros cazas a reacción con á en frecha, e conseguiu fama nos ceos de Corea, onde superou de sobra a todos os cazas inimigos coa excepción do F-86 Sabre.

O MiG-15 tamén serviu como punto de partida para o desenvolvemento do máis avanzado MiG-17, que foi aínda unha ameaza efectiva para os cazas estadounidenses na Guerra do Vietnam. O MiG-15 foi un dos avións máis fabricados da historia, ao producirse ao redor dos 12.000 exemplares e uns 6.000 máis baixo licenza.

Produción
---------

MiG-15MiG-15
A Unión Soviética fabricou ao redor de 12.000 MiG-15 en todas as súas variantes. Tamén se produciron baixo licenza en Checoslovaquia (como **S-102 *e* S-103**) e Polonia (como **Lim-1** e **Lim-2**, e os biprazas **SB Lim-1** e **SB Lim-2**).

A principios dos anos 50 a Unión Soviética entregou centos de MiG-15s a China, onde recibiron a designación **J-2**. Os soviéticos tamén enviaron case un cento de enxeñeiros e especialistas do avión a China, onde axudaron á fabricación do adestrador MiG-15UTI (designado **JJ-2**) na factoría de avións de Shenyang. China nunca produciu unha versión monopraza do caza, só o bipraza JJ-2.

A designación "J-4" non é clara; algunhas fontes afirman que os observadores occidentais designaron erroneamente ao MiG-15bis chineses como "J-4", mentres que a Forza Aérea Chinesa asegura que nunca usou esta designación. Outras din que "J-4" é usado para o MiG-17F, mentres que "J-5" é usado para o MiG-17PF. Outra fonte afirma que a Forza Aérea Chinesa usou "J-4" para os MiG-17A de fabricación soviética, que foron rapidamente substituídos polos construídos baixo licenza MiG-17Fs (J-5). O que é seguro, é que as vidas de servizo dos J-2 e J-4 na China foron curtas, sendo substituídos polos máis capaces J-5 e J-6.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q187377
* EBID: ID
* GND: 4480044-7
* LCCN: sh92003969

 |
**Raynald Denoueix**, nado en Ruán o 14 de maio de 1948, é un exfutbolista e adestrador de fútbol francés. Xogaba de defensa.

Traxectoria
-----------

Raynald Denoueix desenvolveu a súa carreira profesional como defensa no FC Nantes. Comezou a súa carreira como adestrador no US Gétigné, para regresar a Nantes ao ser nomeado como adestrador Jean-Claude Suaudeau. Denoueix en 1982 conseguiu ser o xefe do centro de formación de novos xogadores, e baixo a súa dirección algúns xogadores de gran futuro chegaron a ser as estrelas de Francia como Marcel Desailly, Didier Deschamps, e máis tarde a xeración de Christian Karembeu e Claude Makélélé.

Trala repentina saída de Jean-Claude Suaudeau poucos días antes do comezo da tempada 1997-1998, converteuse no primeiro adestrador. Tras uns resultados normais conseguiu gañar dúas veces consecutivas a Copa de Francia, e sobre todo o campionato de Liga de 2001, mentres que seguiu fiel á tradición dun fermoso para o público de Nantes. Pero uns meses despois do campionato, e a pesar dunha brillante campaña na Champions League 2001-2002, foi despedido debido a unha serie de malos resultados na liga.

En 2002 firmou polo club vasco da Real Sociedad. Na primeira tempada , Denoueix estivo moi cerca da fazaña, a Real Sociedad competiu con éxito durante toda a temporada co Real Madrid, ao non ceder o liderado ata a penúltima xornada da liga, tras perder pola mínima ante o Celta de Vigo. Pero a súa segunda tempada en España foi mais delicada: o equipo facía malabarismos entre a Liga e a Champions League 2003-2004 e Denoueix foi despedido na tempada 2003-2004.

Actualmente encóntrase sen equipo pero Raynald Denoueix traballa como consultor de Canal +, comentando o ocorrido na liga española no programa dos luns cos especialistas de Canal+sport.

Palmarés
--------

### Como xogador

* Ligue 1 (2): en 1973 e 1977 co Nantes.

### Como adestrador

* Gañador da Copa de Francia (2): en 1999 e 2000 co Nantes.
* *Ligue 1* en 2001 co Nantes.
* Subcampión de España en 2003 coa Real Sociedad.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do adestrador en bdfutbol.com *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Premio Don Balón ao mellor adestrador da liga española |
| --- |
| 
* 1976: Miljanić
* 1977: Aragonés
* 1978: Molowny
* 1979: Molowny
* 1980: Molowny
* 1981: Ormaetxea
* 1982: Ormaetxea
* 1983: Clemente
* 1984: Clemente
* 1985: Venables
* 1986: Molowny
* 1987: Clemente
* 1988: Beenhakker
* 1989: Toshack
* 1990: Toshack
* 1991: Cruyff
* 1992: Cruyff
* 1993: Arsenio
* 1994: Víctor Fernández
* 1995: Arsenio
* 1996: Antić
* 1997: Cantatore
* 1998: Irureta
* 1999: Cúper
* 2000: Irureta
* 2001: Mané
* 2002: Benítez
* 2003: Denoueix
* 2004: Irureta
* 2005: Rijkaard
* 2006: Rijkaard
* 2007: Ramos
* 2008: Manzano
* 2009: Guardiola
* 2010: Guardiola

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q784889
* WorldCat
* VIAF: 296158371
* ISNI: 0000 0004 0174 1169
* SUDOC: 16746292X
* FootballDatabase: 2246
* L'Équipe: 11919
* Thefinalball: 341946
* Transfermarkt: 304542

 |
**Martin Christensen Braithwaite** ( /ˈ brɛθ weɪ t/;​ Esbjerg, Dinamarca, 5 de xuño de 1991) é un futbolista danés. Xoga de dianteiro e o seu equipo actual é o F. C. Barcelona da Primeira División de España. É internacional absoluto coa selección nacional de Dinamarca desde 2013.

Traxectoria
-----------

Braithwaite comezou na academia en Sæ dding- Guldager Idræ tsforening ( SGI), despois do cal se uniu ao club máis grande da súa cidade, Esbjerg fB. Logo pasou un curto tempo na academia deportiva do FC Midtjylland, antes de regresar a Esbjerg, asinando un contrato xuvenil de tres anos en 2007.​ Durante a súa segunda tempada na academia de Esbjerg, Braithwaite foi a probas tanto con Reggina como con Newcastle United.​​ Finalmente fixo o seu debut en Esbjerg en 2009, con 63 aparicións na Superliga para o club e anotando 12 goles, incluídos nove na tempada 2012-13 durante a cal apareceu en todos os partidos de liga para o club.​ Gañou a Copa de Dinamarca co club en 2012-13, anotando dous goles na vitoria da volta da semifinal sobre o Brø ndby IF. Tras a súa impresionante actuación co Esbjerg na tempada de primavera da Superliga de 2013 e a Copa de Dinamarca, foi convocado para a selección danesa no verán de 2013. Ao mesmo tempo, rumoreábase que estaba a atraer o interese de varios clubs europeos. incluíndo Auxerre, Rennes, Celtic e Hull City.

Despois de representar a varios equipos xuvenís nacionais daneses, no verán de 2012 a Braithwaite ofrecéuselle a oportunidade de representar a Güiana, sendo elegible a través do seu pai guyanés. Rexeitou a oferta​ e pasou a facer o seu debut coa selección nacional danesa en xuño de 2013 nun amigable contra Xeorxia, comezando o partido e xogando a primeira metade. Permaneceu no equipo para o partido de clasificación para a Copa do Mundo de 2014 contra Selección de fútbol de Armenia.​ Braithwaite anotou o seu primeiro gol internacional no seu segundo partido nun amigable en agosto de 2013 contra Polonia. En maio de 2018 foi incluído na última selección de 23 homes de Dinamarca para a Copa Mundial da FIFA 2018 en Rusia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2440999
* WorldCat
* VIAF: 1159878653618331189
* Munzinger: 01000010514
* As: 22983
* BDFutbol: 82667
* EUfootballInfo: 28227
* FIFA: 372857
* FootballDatabase: 101246
* L'Équipe: 49507
* NFT: 52502
* SoccerBase: 65306
* Soccerway: 99757
* Thefinalball: 103485
* Transfermarkt: 95732
* UEFA: 250013677
* Worldfootball: martin-braithwaite

 |
**Mencey** é o nome dado ó monarca ou rei dos pobos guanches de Tenerife, que rexía un **menceyato** (territorio ou reino). O equivalente en Gran Canaria denomínase Guanarteme.

Estatua de Tinerfe O Grande en Adeje, Tenerife
Estatua de Beneharo na Praza da Patroa das Canarias (Tenerife)
En Tenerife, o último gran mencey foi Tinerfe O Grande. Moitos dos nomes dos menceyes son produto da imaxinación do poeta Antonio de Viana, nado case 80 anos despois da conquista das Canarias pola Coroa de Castela. Grazas a algúns manuscritos anteriores a el, consérvanse nomes de menceyes e guerreiros, como o de Benytomo (Bencomo), fillo do mencey Sunta, que tiña a súa corte en Adeje (cen anos antes da conquista) e gobernaba toda a illa. Tivo 9 fillos lexítimos e un ilexítimo, quen posteriormente se rebelaron e dividiron a illa en 9 menceyatos.

* Daute: ocupaba a extensión dos municipios actuais de El Tanque, Los Silos, Santiago del Teide, Buenavista del Norte e Garachico.
* Abona: ocupaba a extensión dos actuais municipios de Fasnia, Arico, Arona, San Miguel de Abona e Granadilla de Abona. Limitaba co menceyato de Güímar ó nordés, co de Adeje ó suroeste, ó norte con Las Cañadas del Teide e ó sur co mar.
* Taoro: ocupaba a extensión dos actuais municipios de Puerto de la Cruz, La Orotava, La Matanza de Acentejo, Los Realejos e Santa Úrsula.
* Adeje: ocupaba a extensión dos actuais municipios de Guía de Isora, Adeje e Vilaflor de Chasna.
* Anaga: ocupaba parte da extensión dos actuais municipios de Santa Cruz de Tenerife e San Cristóbal de La Laguna.
* Icode: ocupaba a extensión dos actuais municipios de San Juan de la Rambla, La Guancha, Garachico e Icod de los Vinos.
* Güímar: ocupaba a extensión dos actuais municipios de El Rosario, Candelaria, Arafo e Güímar
* Tegueste: ocupaba a extensión dos actuais municipios de Tegueste, parte da zona costeira de San Cristóbal de La Laguna e a propia veiga lagunera.
* Tacoronte: ocupaba a extensión dos actuais municipios de Tacoronte e El Sauzal.

Ademais, outorgóuselle un pequeno territorio ó seu fillo ilexítimo que posteriormente se chamou "Punta del Hidalgo Pobre" (actualmente Punta del Hidalgo).

Os menceyes tiñan un lugar de reunión chamado Tagoror. En 1502, anos despois de dada por conquistada a illa, reunificouse o Menceyato de Adeje baixo o mando do mencey Ichasagua. Outro mencey singular foi o chamado "Mencey Tolo".

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Guanarteme
Reverso común da **moeda de 20 céntimos de euro**, deseñado por Luc Luycx
A **moeda de 20 céntimos de euro** é dunha aliaxe composta principalmente por un 89 % de cobre, chamada ouro nórdico, que, malia o seu nome, carece de ouro na súa composición. Ten un diámetro de 22,25 mm, un grosor de 2,14 mm e un peso de 5,74 gramos. O seu bordo é liso con sete entrantes, formando a coñecida como "flor española".

Todas as moedas teñen un anverso específico de cada Estado e un reverso común para toda a eurozona, deseñado por Luc Luycx, gañador dun concurso convocado para ese efecto polo Consello Europeo e resolto na súa reunión de Ámsterdam do 13 de xuño de 1997. Este reverso común tivo un pequeno axuste en 2007.

Caras actuais
-------------

Caras antigas
-------------

Notas
-----

1. ↑  "Types of euro coins: common sides". *European Commission*.
2. ↑  "Luc Luycx a dessiné l'€". En *DH.be*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Moeda de 20 céntimos de euro*** |

### Outros artigos

* Euro
* Eurozona
* Moedas de euro
Anatomía externa dunha araña:  
**1** e **3**, posición dos pulmóns en libro;  
 **4**, os espiráculos traqueais;  
**2**, as fieiras).
Os **pulmóns en libro**, **pulmóns laminares**, **pulmóns foliáceos**, ou **filotraqueas**, son órganos respiratorios internos propios das arañas, escorpións e outros arácnidos.

Descrición
----------

Esquema dun pulmón en libro: 1: poro; 2: espazo cheo de hemolinfa; 3: láminas do pulmón.
Aparecen nun número que varía dun par na maioría das arañas a catro pares nos escorpións, comunicados co exterior mediante un espiráculo ou estigma. Están consituídos por un conxunto de cavidades laminares de tecidos derivadas do hemocele que determinan unha serie de espazos adxacentes bañados alternativamente polo aire e pola hemolinfa (equivalente ao sangue dos vertebrados), e que están organizadas como as páxinas dun libro (polo que en inglés este órgano se chama *book lung*).

Moitos arácnidos, como os ácaros, non teñen estes pulmóns e respiran soamente a través de traqueas ou da superficie do seu corpo.

Funcionamento
-------------

As pregas maximizan a superficie exposta ao aire, e deste modo facilitan o intercambio de gases co ambiente. Na maioría das especies non se require o movemento das láminas para facilitaren a respiración.

Evolución
---------

Estes pulmóns non están evolutivamente emparentados cos pulmóns dos tetrápodos, senón que evolucionaron das *branquias en libro* dos xifosuros (*cangrexos de ferradura* e similares) e, aínda que son semellantes na súa estuctura, nos organismos acuáticos teñen unha situación diferente.

Notas
-----

1. ↑  Brusca, R. C. & Brusca, G. J. (2005).
2. 1 2 3 4  Garrido, Carlos (1977).
3. ↑  Armengol, J. *et al*. (1986).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Armengol, J. *et al*. (1986): *Artròpodes (I). Història Natural dels Països Catalans, 9*. Barcelona: Enciclopèdia Catalana, S. A. ISBN 84-85194-84-5.
* Brusca, R. C. & Brusca, G. J. (2005): *Invertebrados*, 2ª edición. Madrid: McGraw-Hill-Interamericana. ISBN 0-87893-097-3.
* Garrido, Carlos (1977): *Dicionário terminologico quadrilíngue de zoologia dos invertebrados*. Corunha: Associaçom Galega da Língua. ISBN 84-87305-12-1.

### Outros artigos

* Traquea (artrópodos)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q998676
* EBID: ID
* MAG: 2779050702

 |
Produtos dunha froitaría co prezo.
Denomínase **prezo** ao valor monetario asignado a un ben ou servizo. Conceptualmente, defínese como a expresión do valor que se lle asigna a un produto ou servizo en termos monetarios e doutros parámetros como esforzo, atención ou tempo.

O prezo non é só diñeiro e ata non é o valor propiamente dito dun produto tanxible ou servizo (intanxible), senón un conxunto de percepcións e vontades a cambios de certos beneficios reais ou percibidos como talles. Moitas veces os beneficios poden cambiar ou deixar de selo, isto vémolo na moda ou produtos que transmiten *status* nun sociedade. O troco é o método por excelencia utilizado para adquirir un produto, pero enténdese o troco ata como o intercambio dun produto por diñeiro.

No mercado libre, o prezo fíxase mediante a lei da oferta e a demanda. No caso de monopolio o prezo fíxase mediante a curva que maximiza o beneficio da empresa en función dos custos de produción.

Ao longo do tempo os prezos poden crecer (inflación) ou decrecer (deflación). Estas variacións determínanse mediante o cálculo do índice de prezos, existindo varios como o denominado *Índice de Prezos ao Consumidor, Índice de Prezos de Consumo ou Índice de Prezos ao Consumo* (IPC), o (IPI) (Índice de Prezos Industriais) etc.

O produto ou servizo que se intercambia ten valor para o público na medida que é capaz de brindarlle un beneficio, resolverlle un problema, satisfacerlle unha necesidade ou cumprirlle un desexo; por iso, a palabra clave desta definición conceptual de prezo é *valor*.

Analizar a relación que se dá entre o *valor* e o *prezo* permite identificar a estratexia de prezo que a longo prazo pode resultar exitosa para unha compañía.

O prezo pode estudarse desde dúas perspectivas. A do cliente, que o utiliza como unha referencia de valor, e a da empresa, para a cal significa unha ferramenta pola que converte o seu volume de vendas en ingresos.

Concepto xurídico
-----------------

En dereito o prezo é a contraprestación monetaria nunha serie de contratos, como o arrendamento ou a compravenda. Tamén, como calquera outro ben moble pode ser obxecto de multitude de negocios xurídicos (doazón, herdanza, prenda etc.).

Con todo, en contratos como o da compravenda, o prezo é unha parte esencial do contrato, ata o punto de que se en lugar dun prezo monetario intercambiásese outro tipo de ben, o contrato deixaría de ser compravenda, e pasaría a ser unha permuta.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *prezo*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q160151
* AAT: 300055694
* BNCF: 9454
* BNE: XX525863
* BNF: 119709672
* BRE: 4674615
* EBID: ID
* FAST: 1076207
* GND: 4047097-0
* HDS: 013921
* JSTOR: prices
* LCCN: sh85106622
* MAG: 64112148
* NDL: 00564705
* NKC: ph114227
* PSH: 1327

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre economía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Pro TV** é unha canle xeralista de televisión privada que emite en Romanía e Moldavia. Ten a súa sede en Bucarest. É a principal cadea privada de Romanía e compite por ser líder en audiencia coa canle pública romanesa TVR1 (canle da Televiziunea Română) e Antena 1. Pro TV esta dirixida polo grupo de televisións de Europa Oriental CME Enterprises.

Historia
--------

Coa caída da ditadura de Nicolae Ceaușescu, produciuse a liberalización da televisión romanesa. Así, en 1994 comezaron as emisións das cadeas privadas en Romanía, coa canle Antena 1. Un ano máis tarde, comezou a emitir Pro TV o 1 de decembro de 1995

No ano 1999 comezouse a emitir a versión moldavesa.

Características
---------------

### Canles irmás

* Pro TV HD
* PRO TV Internațional
* PRO TV Chișinău
* Acasă
* Acasă HD
* Acasă Gold
* Acasă Moldavia
* PRO Cinema
* PRO Arena
* PRO Arena HD

### Programación

Algúns dos programas de Pro TV son:

* *Romanii au talent*
* *Dansez pentru tine*
* *Happy Hour*
* *Frumusete pe muchie de cutit*
* *Anticamera*
* *Arestat la domiciliu*
* *Cu un pas inainte* (versión romanesa de *Un paso adelante*)

Notas
-----

1. ↑  "MEO: O comando é meu". Portugal Telecom. Arquivado dende o orixinal o 02 de xaneiro de 2012. Consultado o 24 de xullo de 2014.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Idioma romanés

### Ligazóns externas

* Web oficial de Pro TV Romanía
* Web oficial de Pro TV Moldavia
**Carmen Lamas Pérez**, coñecida como **Menchu Lamas**, nada en Vigo o 7 de xullo de 1954, é unha pintora galega.

Traxectoria
-----------

Estudou Deseño Gráfico na Institución Artística de Ensinanza de Madrid. Iniciou a súa traxectoria co Colectivo da Imaxe, con Carlos Berride, Antón Patiño e Jorge Agra. Estreou exposición nas colectivas da praza da Princesa de Vigo en 1974 e entrou en contacto co Grupo Rompente, co que colaborou na maqueta dos poemarios. Foi cofundadora do Grupo Atlántica en 1980, con Antón Patiño, Ánxel Huete, Guillerme Monroy e Román Pereiro. En 1982 fixo a súa primeira mostra individual na galería Buades de Madrid.

A súa obra evolucionou dende a primixenia iconografía de raíz autóctona e cromatismo forte cara a unha sintetización que dota a superficie pictórica dunha orde construtiva na que se axustan formas e/ou siluetas a xeito de signos, emparentadas coas culturas exóticas e primitivas. Tecnicamente usa os grandes formatos e a brochada. Os seus cadros están presentes no Museo de Arte Contemporánea de Madrid e nos museos galegos.

No ano 2018 é nomeada académica numeraria da Real Academia Galega de Belas Artes na sección de pintura e gravado.

Premios
-------

Na presentación de *Que hostia din os rumorosos?* (Rompente) da Libraría Miranda en Bueu. Libro no que colaborou con ilustracións.
* Foi Premio Cultura Galega das Artes Plásticas en 2010.
* En novembro de 2021 recibiu o Premio Otero Pedrayo con Rosario Álvarez Blanco.

Vida persoal
------------

Casou co pintor Antón Patiño Pérez. O seu fillo é o cineasta Lois Patiño.

Notas
-----

1. ↑  De Santos, Ágatha (26 de maio de 2018). "Menchu Lamas y Soledad Peralta, nuevas académicas de la Gallega de Bellas Artes". *Faro de Vigo*. Consultado o 27 de maio de 2018.
2. ↑  "O Premio Otero Pedrayo recoñece as traxectorias de Rosario Álvarez e Menchu Lamas". *Real Academia Galega*. Consultado o 2021-11-11.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Menchu Lamas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Artigo LAMAS, Menchu en GEG.

### Ligazóns externas

* 

* Menchu Lamas na Colección Afundación.
* Menchu Lamas no Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19594453
* WorldCat
* VIAF: 59891925
* BNE: XX1108194
* FAST: 196421
* GND: 119329042
* ISNI: 0000 0000 7822 9922
* LCCN: n86045728
* MNCARS: lamas-menchu
* RKD: 130375
* SUDOC: 114230676
* ULAN: 500151556

 |
*Priacanthus arenatus*
Os **Priacántidos** (Priacanthidae) ou, comunmente, *catalufas* son unha familia de peixes mariños incluída na orde Perciformes, distribuídos por augas tropicais e subtropicais dos océanos Atlántico, Pacífico e Índico.

Características
---------------

De corpo alargado e comprimido, a maioría non chegan a 30 cm de lonxitude, aínda que algunhas especies alcanzan os 50–60 cm. As escamas, fortemente ctenoides, son moi rugosas (con pequenas espinas) e, normalmente, dunha cor vermella brillante.

Caracterízanse por teren uns ollos moi grandes, circulares, cunha brillante capa reflectora (*tapetum lucidum*) e unha gran boca superior moi oblicua. Posúen unha aleta dorsal, continua, con 10 espiñas seguidas de 10 a 15 radios brandos, unha aleta anal con tres espiñas e 9-16 darios brandos, e unha caudal ligeramente emarxinada ou arredondada, con 16 radios principais, dos que 14 son ramificados. As pectorais son pequenas e as pélvicas grandes, de inserción anterior ás pectorais.

Viven cerca do fondo, asociados a formacións rochosas ou arrecifes de coral e só unhas poucas especies habitan zonas abertas. A maioría presentan hábitos carnívoros e nocturnos.

Os ovos, as larvas e as primeiras etapas xuvenís son peláxicos.

Captúrase para consumo humano.

Clasificación
-------------

*Priacanthus cruentatus*
Existen unhas 18 especies agrupadas en 4 xéneros:

* *Cookeolus* (Fowler, 1928)
* *Heteropriacanthus* (Fitch e Crooke, 1984)
* *Priacanthus* (Oken, 1817)
* *Pristigenys* (Agassiz, 1835)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Priacántidos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Priacántidos*** |

* FishBase
* Sistema Integrado de Información Taxonómica*(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q578926
* EBID: ID
* MAG: 2776605821

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Priacanthidae
* EOL: 5221
* Fossilworks: 266309
* GBIF: 8593
* iNaturalist: 63416
* IRMNG: 114837
* ITIS: 168176
* NCBI: 30865
* Plazi: ID
* uBio: 114326
* WoRMS: 125555

 |
Ponte Caldelas.
O **Verdugo** é un río galego da provincia de Pontevedra, cuxa foz se sitúa no fondo da ría de Vigo.

Percorrido
----------

O Verdugo nace a 760 m de altura no monte do Outeiro Grande, na aldea de Cernadelo (Santa Mariña de Presqueiras, Forcarei). No seu primeiro tramo baixa encaixado atravesando os concellos de Beariz, A Lama e Ponte Caldelas, facendo un val máis amplo na súa entrada en Soutomaior. No seu último tramo serve de fronteira entre Soutomaior e Pontevedra, desembocando entre Arcade e Ponte Sampaio.

No concello de Ponte Caldelas atravesa os pasos da Fraga, onde se conservan varios muíños e un peto de ánimas. Despois de formar a praia fluvial da Calzada, na vila de Ponte Caldelas hai un paseo fluvial, a carón do antigo balneario, onde hai un monumento ao pescador.

Características
---------------

O seu afluente principal é o río Oitavén, que se lle une pola esquerda, en Ponte da Barca, e que desenvolve un percurso de lonxitude similar á do Verdugo, desde o seu nacemento até a confluencia (32 km). De modo que ás veces se fala do sistema Verdugo - Oitavén (o curso común é de 7 km), e máis se se ten en conta que o caudal do Oitavén é superior. Outros dos seus afluentes son o Calvelle e o Barbeira.

O tamaño total da conca é de 357 km² (177,7 km² corresponden á bacía do Oitavén). O caudal absoluto do Verdugo na desembocadura é de 17 m³/s (o do Oitavén, antes da confluencia, atinxe os 10,5 m³/s). 
O Verdugo e os seus afluentes son ríos de réxime pluvial. As precipitacións medias na súa conca atinxen os 1884 mm anuais.

Ponte romana en Ponte Sampaio.

Aproveitamento
--------------

No Verdugo sitúanse tres encoros: os de Feixa I e Encoro de Feixa II, localizados no concello de Ponte Caldelas e máis o encoro da Ponte do Demo, no de Soutomaior. Son de potencia inferior a 10 Mw.

O río Verdugo ten sona pola pesca da troita. O último domingo de maio celébrase en Ponte Caldelas a festa da troita e o concurso internacional de pesca de salmónidos.

Galería de imaxes
-----------------

* Río Verdugo ao seu paso pola Lama.Río Verdugo ao seu paso pola Lama.

Notas
-----

1. ↑  Lourenzo Sobral, Manuel (24 de xaneiro de 2018). "Río Verduxo ou río Verdugo?". *Soutomaior en Pé*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Verdugo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Ponte de Ponte Sampaio

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2742970
* GeoNames: 3106096

 |
**RD-107** é a designación do motor foguete que propulsou o primeiro mísil balístico intercontinental, o R-7 soviético, do que posteriormente descenderían os lanzadores Soiuz e os diferentes lanzadores Vostok.

Características
---------------

O motor RD-107, xunto co RD-108, foi desenvolvido por Glushko entre 1954 e 1955 e usa catro cámaras de combustión alimentadas por unha soa turbobomba. Os primeiros intentos de crear un motor suficientemente potente para poder propulsar un mísil balístico intercontinental levaron a Glushko a probar motores cunha soa gran cámara de combustión, pero as inestabilidades do fluxo de propelente e da propia combustión o levaron a usar un deseño de varias cámaras máis pequenas. Co tempo o motor foi sufrindo melloras e variantes para os diferentes modelos de foguetes Soiuz.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17  Mark Wade (2021). "RD-107" (en inglés). Consultado o 24 de xaneiro de 2021.
2. 1 2 3  Mark Wade (2021). "RD-107-8D74" (en inglés). Consultado o 24 de xaneiro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***RD-107*** |

### Outros artigos

* R-7 (mísil)
* Vostok 8A92M
* Vostok 8A92
* RD-108
**Nebojša Gudelj**, nado o 23 de setembro de 1968 en Trebinje é un exfutbolista bosníaco que xogaba na demarcación de defensa e centrocampista.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar no club da súa vila natal, o Leotar Treblinje, na Segunda División de Iugoslavia e en 1991 ficha por un dos grandes da liga do país, o Partizan de Belgrado, co que gaña o campionato da tempada 1993-94.

Ao ano seguinte ficha polo CD Logroñés da Liga Española, pero non consegue facerse cun oco no equipo e tras dúas tempadas deixa o equipo. No ano 1996 ficha polo CD Leganés, onde militaría outra tempada.

Trala experiencia na Liga Española viaxa aos Países Baixos onde militou oito tempadas no NAC Breda e se retirou no Sparta Rotterdam no ano 2005.

O seu fillo, Nemanja Gudelj, tamén é futbolista e actualmente milita no NAC Breda e é internacional coa selección de Serbia sub-21.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do xogador Arquivado 22 de marzo de 2012 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83731
* BDFutbol: 2072
* FootballDatabase: 6599
* Transfermarkt: 4443
* Worldfootball: nebojsa-gudelj

 |
**Priests** é unha banda estadounidense de punk rock formada en 2012. Os seus membros son Katie Alice Greer (voces), Daniele Daniele (batería), Taylor Mulitz (baixo) e GL Jaguar (guitarra). Priests dirixe o selo independente Sister Polygon Records, que publicou traballos de artistas como Downtown Boys, Snail Mail, Shady Hawkins, e outras bandas locais de D.C. Despois de dúas cintas auto-editadas e un sinxelo de 7" o grupo asinou un contrato con Don Giovanni Records.

Priests publicou o seu álbum de estrea, *Nothing Feels Natural*, en xaneiro de 2017 a través do selo Sister Polygon Records. O seu segundo traballo, *The Seduction of Kansas*, será editado no mes de abril de 2019.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Nothing Feels Natural* | 2017 | Sister Polygon Records |
| *The Seduction of Kansas* | 2019 | Sister Polygon Records |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficialArquivado 26 de decembro de 2017 en Wayback Machine.

Notas
-----

1. ↑  Brooklyn Vegan (ed.). "Priests sign to Don Giovanni for upcoming LP, playing shows, including a Fvck the Media party w/ Noun (dates & streams)". Consultado o 26 de decembro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16967728
* WorldCat
* VIAF: 142288888
* LCCN: no2008171392
* NKC: osa2010542084

 |
**Ramón Cerdeiras González**, nado en Santa Cruz do Valadouro o 10 de decembro de 1859 e finado en Montevideo o 18 de marzo de 1930, foi un xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Cerdeiras Álvarez e Antonia González Gómez. Emigrou a Uruguai a finais de 1874, con 15 anos, e instalouse en Rocha. Traballou no xornal *La Ley* de Rocha. Marchu a Montevideo onde viviu durante 15 anos. Fundou e dirixiu *La Unión Gallega*. En 1892 regresou a Rocha onde fundou e dirixiu o periódico *La Democracia* en 1894. Foi o seu director durante 33 anos, mantendo sempre unha liña crítica e combativa co poder e defensora da sociedade civil. Retirouse en 1927 e volveu a Montevideo, onde morreu.

Vida persoal
------------

Casou en Garzón en 1898 con Laura Ramela Florencio pai de Daoiz e Velarde Cerdeiras Ramela.

Notas
-----

1. ↑  *Galicia. Revista del Centro Gallego de Montevideo*, 158, Marzo 1930, p. 7.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Ramón Cerdeiras: Maestro de periodistas

### Ligazóns externas

* Ramón Cerdeiras, de O Valadouro, maestro de periodistas en Uruguay