*San Bruno nos montes de Calabria*. Obra de Juan Sánchez Cotán, O. Cart, de principios do século XVII.
**Bruno de Colonia**, nado en Colonia (actual Alemaña) c. 1030 e finado en Serra San Bruno (Italia) o 6 de outubro de 1101, foi un relixioso católico fundador da Orde dos Cartuxos. É considerado santo pola Igrexa católica.

Traxectoria
-----------

### Mocidade

Descoñecendo a data exacta do seu nacemento, admítese que naceu entre o 1024 e o 1030 en Colonia, naquela altura unha cidade-estado integrante do Sacro Imperio Romano Xermánico. Nado no seo dunha familia senlleira e formouse academicamente na escola de San Cuniberto na súa cidade natal, ata que con 15 anos trasladouse a Reims (Francia) para cursar os estudos superiores na escola catedralicia. Alí fíxose sacerdote e foi nomeado cóengo da catedral e cara 1056 mestrescola, é dicir superior, da escola da catedral de Reims, unha das principais institucións intelectuais da época e onde tería como alumno ao futuro papa Urbano II.

En 1068 ou 1069 Manasés de Gournay foi nomeado arcebispo de Reims. A súa designación foi mediante a simonía, é dicir, a compra do cargo co beneplácito do rei Filipe I de Francia. Manasés foi atacado polo seus abusos, aínda que intentou congraciarse cos críticos promovendo a Bruno de Colonia ao cargo de chanceler, encargado da expedición e rexistro da documentación da curia arcebispal. Máis críticas continuaron, sendo Bruno de Colonia un dos que denunciaba as arbitrariedades. A situación derivou nun conflito co arcebispo que acabou por cesar dos seus cargos a Bruno, en 1076, quen canda outros compañeiros fuxiu de Reims por medo ás represalias, atopando refuxio no castelo do conde Ebal de Roucy. Bruno e os outros perseguidos denunciaron Manasés por simonía no Concilio de Clermont en 1076 e, de novo, no de Autun, onde foi suspendido nas súas funcións, aínda que ordenou a confiscación dos bens dos seus críticos. O enfrontamento continuaría ata que en 1080 o papa Gregorio VII destituíu definitivamente a Manasés. Segundo a tradición, a experiencia da persecución e da perda dos seus bens reafirmaron a súa vontade de retiro para achegarse a Deus. Foi así que buscou integrarse na vida monástica, partindo canda outros dous compañeiros, Lamberto e Pedro, cara Molesmes, onde o abade do mosteiro, Roberto, logo un dos fundadores do Císter, permitiu que se instalaran nunha leira en Sèche-Fontaine. Aló formaron unha comunidade case eremita que se mantivo entre 1081 e 1083. Tras esta experiencia rexeita unirse á vida cenobítica do mosteiro, marchando con outros compañeiros a Grenoble, onde son recibidos polo bispo Hugo de Châteauneuf.

### Fundación da Orde dos Cartuxos

Ilustracións dun libro do século XV que mostran ao bispo Hugo conducindo a Bruno de Colonia e os seus seguidores ata o lugar onde fundar a Grande Cartuxa. 
En Grenoble, no ano 1084, consegue o apoio do bispo para establecer un eremitorio no monte que estará formado por Bruno e outros sete compañeiros. Segundo a tradición, Hugo, guiado por un soño no que sete estrelas lle indicaban o lugar, levounos ata o macizo prealpino de Chartreuse. Este é considerado como o momento fundacional da Orde dos Cartuxos e fundación da casa nai da orde, a Grande Cartuxa. Bruno e os seus ergueron un refuxio que consistía nunhas cabanas de madeira abertas a unha galería que lles daba acceso ás zonas comúns (igrexa, refectorio, sala capitular) mais protexidos das condicións climáticas. Deste xeito, estableceron a arquitectura que logo imitarán o resto de cartuxas, pero tamén esa comunidade era heteroxénea internamente: se ben cinco eran relixiosos, dous non o eran, senón que eran leigos que traballaban para garantir a supervivencia dos outros, centrados na contemplación. Así se establecía unha das particularidades da Orde dos Cartuxos, a convivencia no mosteiro dos chamados monxes do claustro, monxes que tamén son sacerdotes, e os conversos, aqueles monxes que non son curas e traballaban nos servizos precisos para a comunidade. En 1086, o bispo Hugo de Grenoble confirmou as doazóns feitas para fundar o eremitorio. 

En 1090 foi convocado polo seu antigo alumno e agora papa Urbano II a Roma, obrigándolle a marchar da cartuxa. Ao servizo do papa trasladouse con el ao sur de Italia marchando da ofensiva do emperador Henrique IV contra Roma. Sen adaptarse á corte papal e botando en falta a vida que pensara na cartuxa, Bruno de Colonia rexeitou aceptar o ofrecemento do pontífice para ser arcebispo de Reggio. Co apoio papal fundou un novo eremitorio en Calabria: Santa María da Torre. Alí faleceu o 6 de outubro de 1101.

### Canonización

Logo da súa morte foi considerado xa santo en Calabria así como en Reims. En 1514, o papa León X autorizou aos cartuxos a render culto ao seu fundador, e en 1674, Clemente X estendeuno a toda a Igrexa católica.

### Representación iconográfica

Malia a que a súa vida monacal foi serodia, adoita ser representado como un home novo, cunha ampla tonsura e de barba rasurada, levando como vestido o hábito cartuxo: túnica branca con amplas mangas, cinto negro e o característico capucho.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  "Breve historia de San Bruno". *www.chartreux.org*. Arquivado dende o orixinal o 28 de novembro de 2021. Consultado o 2021-11-12.
2. 1 2 3 4  López Campuzano, Julia (1997). "Aportaciones a la iconografía de San Bruno". *Anales de Historia del Arte* (7): 193–210. ISSN 0214-6452.
3. 1 2 3  "San Bruno". *Cartuja de Miraflores* (en castelán). Consultado o 2021-11-12.
4. ↑  Amat, Alfredo López (1987-07-01). *El seguimiento radical de Cristo / 1: Esbozo histórico de la Vida Consagrada* (en castelán). Encuentro. ISBN 978-84-7490-172-6.
5. ↑  Renuncio, Miguel (2007-06-26). *San Bruno, el primer cartujo* (en castelán). Centro De Pastoral Liturgic. ISBN 978-84-9805-198-8.
6. ↑  "SAN BRUNO, Fundador de la Orden de los Cartujos". *www.aciprensa.com*. Arquivado dende o orixinal o 12 de novembro de 2021. Consultado o 2021-11-12.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q312314
* WorldCat
* VIAF: 282832607
* BIBSYS: 90680190
* BMT: 134647
* BNF: 12504239v
* BRE: 1885372
* BVMC: 35669
* CANTIC: a10477263
* CERL: cnp00945335
* DeutscheBio: 118674838
* EBID: ID
* FAST: 1810071
* GEC: 0012492
* GND: 118674838
* ISNI: 0000 0003 8947 5485
* LCCN: n80145607
* NKC: skuk0001875
* NTA: 070355479
* OL: OL6417929A
* Orthodox Encyclopedia: 153495
* SELIBR: 311885
* SNAC: w67p92ws
* SUDOC: 027499537

 |