recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Cordylidae |
| --- |
| *Cordylus tropidosternum* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Reptilia |
| Orde: | Squamata |
| Suborde: | Scincomorpha |
| Infraorde: | Cordyloidea |
| Familia: | **Cordylidae**Fitzinger, 1826 |

 |

Os **cordílidos** (**Cordylidae**) son unha familia de lagartos de pequeno a medio tamaño que viven no sur e leste de África.

Son lagartos diúrnos e insectívoros. Son terrestres, e habitan principalmente as fendas entre as rochas, aínda que polo menos unha especie escava tobos e outra vive baixo codias de árbores exfoliadas. Teñen cabezas e corpos aplanados, e distínguense por unha armadura pesada de osteodermos e escamas grandes rectangulares dispostas en ringleiras regulares arredor do corpo e cola. Moitas especies teñen aneis de espiñas no rabo, que axudan a que o animal se incruste facendo cuña nas fendas rochosas onde se refuxia, e tamén a disuadir aos depredadores.

A maioría das especies teñen catro patas, pero as do xénero *Chamaesaura* carecen case enteiramente de extremidades, reducidas só a diminutas espiñas en lugar de patas. A familia comprende tanto a especies ovíparas coma ovoviviparas.

Os Cordylidae están estreitamente relacionados coa familia Gerrhosauridae, distribuída en África e Madagascar. Estas dúas familias de lagartos, chamadas Cordyliformes ou Cordyloidea, son ás veces combinadas dentro do concepto amplo de Cordylidae. Recentes análises moleculares serviron para crear novos xéneros e confirmar o clado constituído por Cordylidae e Gerrhosauridae (Cordyloidea) e situalos nun clado máis grande que inclúe a Xantusiidae (Cordylomorpha Vidal & Hedges, 2009).

Novos xéneros
-------------

**FAMILIA CORDYLIDAE**

* + Xénero *Chamaesaura*
	+ Xénero *Cordylus*
	+ Xénero *Hemicordylus*
	+ Xénero *Karusasaurus*
	+ Xénero *Namazonurus*
	+ Xénero *Ninurta*
	+ Xénero *Ouroborus*
	+ Xénero *Platysaurus*
	+ Xénero *Pseudocordylus*
	+ Xénero *Smaug*

Antigos xéneros
---------------

**FAMILIA CORDYLIDAE**

* **Subfamilia Chamaesaurinae**
	+ Xénero *Chamaesaura* (3 especies)
* **Subfamilia Cordylinae**
	+ Xénero *Cordylus* - (47 especies)
	+ Xénero *Platysaurus* (15 especies)
	+ Xénero *Pseudocordylus* (6 especies)

Notas
-----

1. ↑  "Cordylidae." Encyclopædia Britannica. 2007.
2. ↑  "Cordylidae." Bill Branch. 1998. Field Guide to Snakes and other reptiles of Southern Africa. Struik Publishers, Cape Town.
3. 1 2  Bauer, Aaron M. (1998). Cogger, H.G. & Zweifel, R.G. ed. *Encyclopedia of Reptiles and Amphibians*. San Diego: Academic Press. pp. 160–161. ISBN 0-12-178560-2.
4. ↑

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Cordylidae

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q840980
* BRE: 3164611
* EBID: ID
* MAG: 2775978576

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Cordylidae
* EOL: 1721
* Fossilworks: 37965
* GBIF: 6173
* iNaturalist: 33023
* IRMNG: 114227
* ITIS: 209057
* NCBI: 52173
* uBio: 215815

 |
A **casa Pereira** é un edificio de estilo modernista, proxectado na cidade de Ferrol polo arquitecto galego Rodolfo Ucha Piñeiro en 1912.

Características
---------------

A singularidade da fachada do edificio mostra unha concepción nova ao empregar dous módulos verticais claramente diferenciados entre si, en lugar do clásico esquema de tres ocos independentes. O deseño de cada un dos elementos de ambos os módulos está individualizado a partir do uso de diferentes materiais como madeira, cemento, azulexo, ladrillo ou ferro, que conforman un amplo despregamento de elementos ornamentais e que dotan ao edificio dunha distinción moi por encima da súa dimensión e función real.

A innovación no deseño do edificio evidénciase polo uso dun extenso repertorio de solucións nos vans, que vai desde o oco rectangular aos arcos ou os círculos, rematados con balcóns profusamente ornamentados, rejerías con sofisticadas formas e a profusión de decoración con motivos vexetais que intercalan elementos Secesión con outros de inspiración do modernismo centroeuropeo.
A casa Pereira pertence ao conxunto histórico-artístico do barrio da Magdalena e á ruta modernista de Ferrol.

Notas
-----

1. ↑  *Guía da arquitectura. Ferrol e comarca* (1ª ed.). A Coruña: Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia. 2007. p. 89. ISBN 978-84-96712-07-2.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
2. 1 2  Castelo Álvarez, Bernardo (2000). *Ferrol: morfología urbana y arquitectura civil, 1900-1940* (1ª ed.). A Coruña: Universidade da Coruña. pp. 316–317. ISBN 84-95322-74-9.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
3. ↑  Turgalicia/Axencia Galega de Turismo. "Edificio singular Casa Pereira. Ferrol, A Coruña" (en español). Consultado o 18 de abril de 2020.
4. ↑  Sociedade Mixta de Turismo de Ferrol. "Ruta del Modernismo de Ferrol". Consultado o 18 de abril de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Teatro Jofre
* Chalé Antón
* Casa Rodríguez Fernández
A **Catedral Metropolitana de Nossa Senhora Aparecida**, coñecida simplemente como **Catedral de Brasilia**, é a principal catedral católica da cidade de Brasilia e sede da Arquidiocese de Brasilia.

Historia
--------

Proxectada polo arquitecto Oscar Niemeyer, con cálculo estrutural do enxeñeiro Joaquim Cardoso, foi o primeiro monumento construído en Brasilia. A súa pedra angular foi posta o 12 de setembro de 1958. Tivo a súa estrutura en 1960, onde só se podía apreciar a área circular de setenta metros de diámetro, da que se elevan dezaseis columnas de formigón (soportes de sección parabólica) nun formato hiperboloide, que pesan noventa toneladas. O enxeñeiro Joaquim Cardozo foi o responsábel do cálculo estrutural que permitiu a construción da catedral.

Galería de imaxes
-----------------

* Esculturas dos catro evanxelistas.Esculturas dos catro evanxelistas.
* Interior da Catedral.Interior da Catedral.
* A Catedral e o campanario.A Catedral e o campanario.
* Vista aérea durante a noite.Vista aérea durante a noite.

Notas
-----

1. ↑  A poesia concreta de Joaquim Cardozo Arquivado 20 de agosto de 2013 en Wayback Machine. *(en portugués)*.
2. ↑  FGV - Oscar Niemeyer Arquivado 09 de outubro de 2008 en Wayback Machine. *(en portugués)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Oscar Niemeyer

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Catedral Metropolitana de Brasilia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q201720
* Structurae: 20028721

 |
Coordenadas: 43°04′52.68″N 8°15′28.08″O﻿ / ﻿43.0813000, -8.2578000

**Casa Grande de Xanceda** é unha empresa gandeira galega do sector do leite e derivados situada en Xanceda no concello de Mesía, e adicada á produción de leite para facer iogures, kefir e queixo ecolóxicos.

Historia
--------

A Casa Grande de Xanceda ten as súas orixes nos anos 60 cando Felipe e Victoria Fernández-Armesto trouxeron do Canadá 30 vacas de raza frisoa. O nome da granxa vén dunha casa do século XVIII na que actualmente están as oficinas.

Dende 2002 a granxa ten unha leira con 350 vacas que pastan nun terreo de 200 hectáreas. En 2007 comezou a produción de iogur baixo a denominación de produto ecolóxico.

Produtos
--------

Casa Grande de Xanceda produce máis de mil toneladas anuais de lácteos: leite, iogures, queixo e kefir.

Notas
-----

1. ↑  "Xanceda triplicará su capacidad de producción y entra en kéfir".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Casa Grande de Xanceda
O **ChEBI** (**Chemical Entities of Biological Interest** ou **Entidades Químicas de Interese Biolóxico**) é unha base de datos e de ontoloxía de entidades moleculares enfocada a "pequenos" compostos químicos, que forma parte do proxecto Open Biomedical Ontologies (Ontoloxías Biomédicas Abertas). O termo "entidade molecular" refírese a calquera "átomo, molécula, ión, par de ións, radical, ión radical, complexo, confórmero etc. constitucional e isotopicamente distinto, identificable como unha entidade distinguible por separado". As entidades moleculares en cuestión son produtos de natureza sintética ou produtos que teñen bioactividade potencial. Porén, as moléculas codificadas directamente polo xenoma, como ácidos nucleicos, proteínas e péptidos derivados de proteínas por corte proteolítico, como regra non son incluídos no ChEBI.

O ChEBI usa a nomenclatura, simbolismo e terminoloxia da Unión Internacional de Química Pura e Aplicada (IUPAC) e o Comité de Nomenclatura da Unión Internacional de Bioquímica e Bioloxía Molecular (NC-IUBMB).

Alcance e acceso
----------------

Todos os datos nesta base de datos son de tipo non-propietario ou derivan de fontes non-propietarias. Deste modo son libremente accesibles e están á disposición de calquera. Ademais, cada ítem é doadamente tracexable e explicitamente referenciado ás fontes orixinais.

Os datos de ChEBI están dispoñibles por medio dunha interface de web pública, un sevicio web e descargas.

Notas
-----

1. 1 2  De Matos, P.; Alcantara, R.; Dekker, A.; Ennis, M.; Hastings, J.; Haug, K.; Spiteri, I.; Turner, S.; Steinbeck, C. (2009). "Chemical Entities of Biological Interest: An update". *Nucleic Acids Research* **38** (Database issue): D249–54. PMC 2808869. PMID 19854951. doi:10.1093/nar/gkp886.
2. ↑  Degtyarenko, K.; De Matos, P.; Ennis, M.; Hastings, J.; Zbinden, M.; McNaught, A.; Alcantara, R.; Darsow, M.; et al. (2007). "ChEBI: A database and ontology for chemical entities of biological interest". *Nucleic Acids Research* **36** (Database issue): D344–50. PMC 2238832. PMID 17932057. doi:10.1093/nar/gkm791.
3. ↑  "molecular entity". *Compendium of Chemical Terminology (the "Gold Book")* (2ª ed.). IUPAC.  (2006–) [1997].

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* ChEMBL
* ChemIDplus
* DrugBank
* PubChem

### Ligazóns externas

* www.ebi.ac.uk
* ftp.ebi.ac.uk

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q902623
* BARTOC: 558

 |
Teatr Wielki, en Varsovia.
O **clasicismo** é unha corrente estética e intelectual que cobre todos os dominios da arte, desde a arquitectura e a música ata a pintura e a literatura. Suplantou progresivamente ao barroco, deixando espazo ao romanticismo antes de renovarse a través do neoclasicismo. Expresouse cunha volta cara ás formas clásicas (gregas e romanas) en todas as artes. É un movemento europeo que vai desde o século XVII ata o século XVIII, segundo os países e as artes.

Música
------

O termo **Clasicismo** refírese ao estilo musical que domina durante a segunda metade do século XVIII. É o equivalente ao Neoclasicismo do resto das artes.

En Música adóitase coller o ano da morte de Johann Sebastian Bach (1750) para delimitar a fin do Barroco e o comezo do Clasicismo. Obviamente xa atopamos mostras do novo estilo en autores anteriores a esta data, caso de Christoph Gluck e compositores barrocos seguiron escribindo música con posterioridade, coma Händel.

Este estilo caracterízase polo equilibrio e pola proporción, fronte á ornamentación tan característica do Barroco. É a época do nacemento ou da fixación de formas clásicas coma a sonata, a sinfonía, o concerto ou o cuarteto de corda.

Os principais autores son Haydn, Mozart e Gluck. Beethoven actuará de ponte co Romanticismo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Clasicismo***  |

### Outros artigos

* Barroco
* Renacemento

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q170292
* AAT: 300056513
* BRE: 2071626
* EBID: ID
* GEA: 3822
* GND: 4030967-8
* JSTOR: classicism
* MAG: 134017395
* PSH: 11646

 |
**Charles Warren Thornthwaite**, nado en Bay City, Míchigan, o 7 de marzo de 1899 e finado o 11 de xuño de 1963, foi un xeográfo e climatólogo estadounidense. A súa grande contribución foi a clasificación climática de Thornthwaite, publicada en 1948, que incluíu a evotranspiración potencial das plantas como parámetro fundamental dos distintos tipos climáticos.

Traxectoria
-----------

Foi profesor de climatoloxía na *Johns Hopkins University*, profesor adxunto na *Drexel University* e presidente da Comisión de Meteoroloxía da Organización Meteorolóxica Mundial. Entre os premios que recibiu salientan o *Outstanding Achievement* da Asociación de Xeógrafos dos Estados Unidos e a Medalla *Cullum* da Sociedade Xeográfica Americana.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Clasificación climática de Thornthwaite

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3267688
* WorldCat
* VIAF: 19982273
* BNF: 153363844
* EBID: ID
* FAST: 280400
* GEC: 0065937
* GND: 119404702
* ISNI: 0000 0000 6660 9194
* LCCN: n91004744
* NLA: 35549068
* OL: OL6535811A
* PTBNP: 64826
* SNAC: w6nd0fvf
* SUDOC: 155720295
* Treccani: charles-warren-thornthwaite

 |
**Claudia Franco Hijuelos**, nada en Cidade de México en 1961, é unha diplomática mexicana, consultora e profesora universitaria, actualmente traballa como Titular do Consulado Xeral de México en Phoenix. É embaixadora de carreira desde 2017.

Traxectoria
-----------

Claudia Franco Hijuelos estudou a licenciatura en Relacións Internacionais no Colexio de México, posteriormente obtivo o grao de Mestría en Política Exterior dos Estados Unidos na Escola de Estudos Internacionais Avanzados (SAIS) da Universidade Johns Hopkins en Washington D.C. como bolseira Fulbright e Fundación Ford.   

En 1980 ingresou no Servizo Exterior Mexicano. Actualmente traballa como Titular do Consulado Xeral de México en Phoenix. Previamente traballou como Cónsul Xeral de México en Vancouver, Columbia Británica, Canadá (2013-2016), onde contribuíu á ampliación do Programa de Traballadores Agrícolas Temporais México-Canadá, con respecto ás normas e dereitos dos traballadores. De 2010 a 2013, Claudia Franco foi Representante Alterna de México ante a Organización para a Cooperación e o Desenvolvemento Económicos en París, Francia, e foi Secretaria Técnica do Grupo Permanente de subsecretarios que preparou o exame exhaustivo das prácticas e políticas públicas para o ingreso de México á OCDE.

Entre 2007 e 2010, na súa calidade de responsable de Asuntos Políticos da Misión de México ante a Unión Europea en Bruxelas, Bélxica, Claudia Franco participou na negociación exitosa da Asociación Estratéxica México-Unión Europea. A súa traxectoria na Chancelería inclúe ser Directora de Asuntos Políticos para América do Norte e formou parte do corpo de asesores de varios Chanceleres.

Outras actividades
------------------

A Embaixadora Franco tamén participou en actividades no sector académico e a iniciativa privada, ditou cátedra en universidades mexicanas (ITAM, UIA, UDLA) e publicou artigos en revistas especializadas de política exterior sobre enerxía, cabildeo político, sociedade civil, o Acordo de Cooperación Laboral do Tratado de Libre Comercio de América do Norte e a Asociación Estratéxica México-Unión Europea. Tamén foi socia-consultora de GEA, Grupo de Economistas e Asociados, de 1990 a 1992.

Recoñecementos
--------------

En 2016 recibiu a condecoración por 25 anos de servizo do Servizo Exterior Mexicano.

Notas
-----

1. ↑  "Cónsul General en Phoenix". Arquivado dende o orixinal o 10 de novembro de 2018. Consultado o 9 de novembro de 2018.
2. ↑  "Nombramiento del Senado" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 10 de novembro de 2018. Consultado o 26 de marzo de 2021.
3. ↑  "Anuncia SRE nombramientos en embajadas y consulados". 3 de abril de 2013. Arquivado dende o orixinal o 20 de abril de 2019.
4. ↑  "¿Quiénes son los 12 embajadores y cónsules propuestos por Peña Nieto?". 4 de abril de 2013.
5. ↑  "ABOUT AMBASSADOR FRANCO" (en inglés).
6. ↑  "Nombramiento del Senado" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 10 de novembro de 2018. Consultado o 26 de marzo de 2021.
**Charlie Airlines**, operando como **Cyprus Airways**, é unha aeroliña chipriota baseada no aeroporto de Larnaca. A compañía colleu o seu nome da quebrada Cyprus Airways despois de gañar os dereitos para poder usalo. O logotipo da aeroliña incorpora unha póla de olivo, o principal símbolo de Chipre.

Historia
--------

No ano 2016 anunciouse que S7 Airlines planeaba lanzar unha aeroliña chipriota co nome Charlie Airlines. No mes de xullo anunciouse que a compañía gañara unha compatición polos dereitos de uso da marca Cyprus Airways durante unha década.

O 4 de marzo de 2017 a aeroliña realizou o seu voo de proba dende o aeroporto de Larnaca ao aeroporto de Heraclión cun Airbus A319, como parte do procedemento para obter o seu certificado de operador.

O 14 de marzo de 2017 anunciouse que a aeroliña obtivera o seu certificado de operador aéreo do Departamento de Aviación Civil de Chipre.

Frota
-----

En maio de 2018 a frota de Charlie Airlines estaba formada polos seguintes avións:


Frota de Charlie Airlines| Avión | En servizo | Pedidos | Pasaxeiros | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Airbus A319-100 | 2 |  | 144 |  |
| Total | 2 |  |  |

Notas
-----

1. ↑  Cyprus Mail (ed.). "Cyprus Airways reborn". Consultado o 4 de xuño de 2018.
2. ↑  Alternative Airlines (ed.). "S7 Airlines launches new airline in Cyprus, Charlie Airlines". Consultado o 4 de xuño de 2018.
3. ↑  Gold News (ed.). "Cyprus Airways Receives Air Operator Certificate". Arquivado dende o orixinal o 22 de marzo de 2017. Consultado o 4 de xuño de 2018.
4. ↑  ch-aviation (ed.). "Cyprus Airways 2.0 secures AOC; sets sights on its ASL". Consultado o 4 de xuño de 2018.
5. ↑  Planespotters (ed.). "Cyprus Airways Fleet Details and History". Consultado o 4 de xuño de 2018.
6. ↑  Cyprus Airways (ed.). "Our fleet". Consultado o 4 de xuño de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da aeroliña
Un dos monos que interpretou o papel de Chita no cinema
**Chita** é un chimpancé de ficción asociado de forma inextricable a Tarzán, outro personaxe ficticio creado por Edgar Rice Burroughs e que despois acadou sona internacional grazas en parte ás numerosas reversións e interpretacións cinematográficas.

Historia
--------

Non obstante, o personaxe de Chita endexamais apareceu en ningunha das novelas orixinais do Tarzán de Edgar Rice Burroughs, e soamente nos seus derradeiros libros aparece un Tarzán acompañado dun mono que recibe o nome de N'kima. Xaora, foron as adaptacións ao cinema as que presentaron o personaxe de Chita, cuxo papel foi interpretado por diversos simios, todos eles falecidos a día de hoxe. Foron xa que logo varios e non un só os monos que interpretaron a Chita como di o xornalista R. D. Rosen.

> 
> 
> *En cada filme de Tarzán, o papel de Chita era interpretado por máis dun chimpancé, dependendo das destrezas que requerise cada escena*.
> 
> 

Existe, por outra banda, a falsa crenza de que os papeis de Chita foron interpretados por un único simio, de nome Jiggs, confusión que vén propiciada por unha biografía do animal publicada en 2008, titulada *Me Cheeta*, na que se presenta a Jiggs coma o único simio que deu vida a Chita na gran pantalla. Porén, malia non ter sido o único, si é certo que Jiggs foi un dos monos que desempeñou o papel de Chita nos primeiros filmes de Tarzán, canda a Johnny Weissmuller.

Notas
-----

1. ↑  Rosen, R. D. "Lie of the Jungle", no *The Washington Post*, o 7 de decembro de 2008.
2. ↑  "Jiggs e Chita". Arquivado dende o orixinal o 30 de xaneiro de 2008. Consultado o 11 de xullo de 2009.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha de Chita en imdb *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28647560
* EBID: ID

 |
Soldado británico coa casaca vermella sobre 1742.
**Casacas Vermellas** foi o nome utilizado para referirse aos soldados do exército inglés entre os séculos XVII e XIX. Dise que a súa orixe se remonta ao xeneral inglés Oliver Cromwell que a utilizou por primeira vez no seu exército, ou ben foi utilizada polo exército privado da Compañía Británica das Indias Orientais durante os séculos XVII e XVIII. O nome viña de que o seu uniforme, tanto cerimonial como de batalla, consistía nunha casaca de cor vermella.

Os casacas vermellos foron probados en diversos conflitos, como as Guerras Napoleónicas, a Revolución Americana ou a Guerra Bóer.

Notas
-----

1. ↑  Concise Oxford Dictionary (1982), ISBN 0-19-861131-5 (p. 868).
2. ↑  Peter Young & Richard Holmes, page 43 "The English Civil War", ISBN 978-1-84022-222-7
3. ↑  Lawson, Cecil C P (1969) [1940]. *A History of the Uniforms of the British Army, Volume I:From the Beginning to 1760*. London: Kaye & Ward. ISBN 978-0-7182-0814-1.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
| Clitelados |
| --- |
| 
*Miñoca* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Subreino: | Eumetazoa |
| Superfilo: | Lophotrochozoa |
| Filo: | Annelida |
| Clase: | **Clitellata** |
|

 |
| Subclases |
| * Branchiobdellae
* Hirudinea
* Oligochaeta
 |

A clase dos **clitelados** ou **Clitellata** comprende un grupo de animais dentro do phylum dos Annelida caracterizados pola presenza de clitelo. Neste grupo inclúense os oligoquetos, os hirudíneos e dous pequenos grupos como son os acantobdélidos (con tan só un par de especies) e os branquiobdélidos.

Características
---------------

Os clitelados son hermafroditas, coas gónadas limitadas a un pequeno número de segmentos e con condutos xenitais ben diferenciados. Todos eles posúen clitelo para a formación de casulos onde se desenvolve, de xeito directo, a posta. Carecen de parápodos (típicos de poliquetos) e, moitos deles presentan sedas quitinosas ou ben ventosas para se fixaren ben no substrato, ben nas súas presas.

Outra das características que os diferencia dos poliquetos é o escaso desenvolvemento de estruturas sensoriais, que nos caso dos poliquetos é notoria, sobre todo parte anterior do corpo.

A súa diferenciación en especies está baseada, fundamentalmente, no seu complexo sistema reprodutor, moi variable.

Habitan no medio terrestre como nos medios acuáticos, tanto de augas continentais como no medio mariño. A maioría das especies son de vida libre aínda que hai algunhas comensais e mesmo parasitas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Clitelados*** |

* Miñoca

### Bibliografía

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q839350
* AAT: 300310699
* GEC: 0091211
* GND: 4320115-5
* MAG: 2778315969

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Clitellata
* Dyntaxa: 4000051
* EOL: 37
* Fossilworks: 291060
* GBIF: 255
* iNaturalist: 63089
* ITIS: 568832
* NCBI: 42113
* Plazi: ID
* uBio: 217102
* WoRMS: 14165

 |
|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

O **cancro de próstata** ou **cáncer de próstata** é aquel cancro que se desenvolve nun dos órganos glandulares do sistema reprodutor masculino chamado próstata. O cancro prodúcese cando algunhas células prostáticas mutan e comezan a multiplicarse de maneira deconstrolada. Estas tamén poderían propagarse dende a próstata cara a outras partes do corpo, especialmente os ósos e os ganglios linfáticos orixinando metástases.

Esta afección pode causar dor, micción dificultosa ou disfunción eréctil, entre outros síntomas.

O día 15 de setembro celébrase o Día Europeo da Saúde Prostática .

Características
---------------

A enfermidade desenvólvese máis frecuentemente en individuos maiores de 50 anos. É o segundo tipo de cancro máis común en homes. Con todo, moitos que desenvolven o cancro de próstata nunca teñen síntomas, nin son sometidos a terapia. Diversos factores, incluíndo a xenética e a dieta, foron implicados no seu desenvolvemento, pero até o 2005, as modalidades de prevención primaria coñecidas son insuficientes para eliminar o risco de contraer a enfermidade.

A detección leva a cabo principalmente pola proba en sangue do antígeno prostático específico, chamado PSA (acrónimo inglés de prostate-specific antigen) ou por exploración física da glándula prostática (tacto rectal). Os resultados sospeitosos tipicamente dan lugar á posterior extracción dunha mostra tisular da próstata (biopsia), que é examinada en microscopio.

O tratamento pode incluír cirurxía, radioterapia, quimioterapia, ou ben unha combinación de todas. A idade e o estado de saúde xeral do afectado, tanto como o alcance da diseminación, a aparencia dos tecidos examinados ao microscopio e a resposta do cancro ao tratamento inicial, son vitais na determinación do resultado terapéutico. Debido a que o cancro de próstata é unha enfermidade que afecta preferentemente a homes maiores, moitos deles morrerán por outras causas antes de que o cancro poida propagarse ou causar síntomas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *American Cancer Society: Detailed Guide: prostate cancer.* Arquivado 27 de xuño de 2010 en Wayback Machine. *(en inglés)*

### Ligazóns externas

* *Reportaje médico sobre o cancro de próstata* *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q181257
* BNF: 12647583w
* EBID: ID
* GND: 4047511-6
* JSTOR: prostate-cancer
* LCCN: sh85107606
* MAG: 2909953361
* NDL: 00575400

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 10780
* DOID: DOID:10283
* eMedicine: 379996
* HPO: HP:0012125
* ICD-9: 185185
* ICD-10: C6161.
* KEGG: H00024
* MedlinePlus: 000380
* NCIt: C3343
* OMIM: 176807
* Orphanet: 1331
* Patientplus: prostate-cancer-pro
* UMLS: C0033578

 |
**Carlos Reino Caamaño**, nado na Coruña en 1889 e finado en Ourense o 17 de xuño de 1937, foi un médico e político galego.

Verín, en lembranza dos fusilados o 17/6/1937

Traxectoria
-----------

Irmán de José Reino Caamaño. Obtivo a licenciatura en Medicina na Universidade de Santiago de Compostela en 1923. Foi médico titular e Inspector Municipal de Sanidade en Cartelle, Celanova e Poio. Despois exerceu na comarca de Verín, primeiro en Oímbra e dende 1934 en Verín, onde foi nomeado médico da Beneficencia municipal. Foi nomeado alcalde Verín por Izquierda Republicana en marzo de 1936.. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Ourense por rebelión militar o 22 de maio de 1937, foi sentenciado a pena de morte. Foi executado no Campo de Aragón o 17 de xuño de 1937 con outras cinco persoas. Todos os seus bens foron requisados en xaneiro de 1937 por orde do Xulgado Militar de Ourense.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ramiro Mascareñas Romero** |  **Alcalde de Verín** 1936 | Sucesor:**Juan Ros Hernández** |

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 21-3-1936, p. 12.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 23-5-1937, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Simón-Lorda, D. (20 de xuño de 2011). "Noticias del doctor Carlos Reino Caamaño, alcalde de Verín en julio de 1936. Reseña de un homenaje ciudadano". *Diario de un médico de guardia* (en castelán).
* 

* Carlos Reino Caamaño na páxina web *Nomes e Voces*.

* Expediente de responsabilidades políticas de Carlos Reino Caamaño.
**Cefminox** é un antibiótico beta-lactámico pertencente á segunda xeración de cefalosporinas. En España foi comercializado baixo o nome de *Tencef*.

Espectro de acción
------------------

Cefminox é activo fundamentalmente fronte a bacterias gramnegativas tanto aerobias coma anaerobias. É activa fronte a diversas enterobacterias coma Escherichia coli. Ten importante actividade anaerobicida, especialmente fronte a Bacteroides. Non é activo fronte a Enterobacter, Citrobacter, Serratia e outros bacilos gramnegativos non fermentadores.

Dosificación
------------

A dose convencional é de 2 gramos cada 12 horas. Soamente existe formulación parenteral (dispoñible so nalgúns países). Non hai datos de seguridade en insuficiencia renal.

Embarazo e lactación
--------------------

Non hai datos suficientes para facer recomendacións categóricas.

Interaccións con outros fármacos
--------------------------------

A administración conxunta con aminofilina pode descender a actividade do fármaco. Non se debe mesturar con alcol por risco de efectos secundarios.

Notas
-----

1. ↑  Josep Mensa Pueyo (2015). *Guía de terapéutica antimicrobiana* (en castelán). ISBN 9788488825155.
2. ↑  "Ficha técnica de "cefminox" da AEMPS" (PDF). 1999. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 13 de setembro de 2018. Consultado o 12 setembro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5057239
* MAG: 2776171047

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ATC: J01DC12
* CAS: 84305-41-9
* ChEBI: 135817
* ChEMBL: CHEMBL1276342
* ChemSpider: 64286
* DrugBank: 09062
* KEGG: D07642
* MeSH: C046079
* PubChem: 71141
* UMLS: C0055006
* UNII: PW08Y13465

 |
Zonas de clima polar (Clase E)
Radación solar
O **clima polar** está caracterizado por ter case permanentemente temperaturas por baixo de 0 °C; e as precipitacións son moi escasas. A **humidade relativa** no aire é moi baixa e o vento adoita ser bastante intenso, o que fai aínda máis hostís as condicións de vida neste clima.

O clima polar dáse principalmente nos dous polos, alcanzando unhas condicións máis severas na Antártida, posto que ao tratarse dun continente, as temperaturas son máis frías que as do Polo norte, chegando a alcanzar os -70, -80 e até -89,5 °C (marca na superficie da Terra).

O clima das zonas máis altas das principais cordilleiras do planeta aseméllanse moito ao polar, podéndose dar nos cumes do Himalaia, dos Andes ou das montañas de Alasca.

Os medios naturais da zona fría ou medios polares localízanse entre os círculos polares Ártico e Antártico e os correspondentes polos norte e sur, entre os 65º e os 90º de latitude norte e sur.

Características
---------------

### As temperaturas

As temperaturas son baixas todo o ano, pois nunca alcanzan os +10 °C, chegando no inverno até os -50 °C. As causas son a forte inclinación dos raios solares e a alta capacidade do xeo e da neve para reflectilos. No entanto, existen diferenzas entre os bordos das zonas polares, onde a temperatura do verán sobe de 0 °C, e a zona de casquete polar, onde permanece sempre baixo 0 °C.

### As precipitacións

As precipitacións son escasas, inferiores a 250–300 mm ao ano, debido á presenza permanente de anticiclóns, e caen habitualmente en forma de neve.

Hidrografía
-----------

As augas só atópanse en estado líquido nas zonas onde a temperatura sobe de 0 °C.

Contexto: climas fríos
----------------------

Hai tres, están:
**Clima continental frío** (norte e nordés de Europa, sur e centro de Siberia, Canadá, e Alasca) Clima polar **(no Ártico e na Antártida).** Clima montañoso **(zonas montañosas de máis de 3.500 msnm preto do Ecuador, até 1.000 msnm en rexións frías).**

Hai dúas zonas frías, unha no hemisferio norte e outra no hemisferio sur. A primeira está situada ao norte do círculo polar ártico e a segunda ao sur do círculo polar antártico. Nos polos as temperaturas son moi baixas porque os raios solares chegan moi inclinados respecto da superficie terrestre.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193372
* AAT: 300163886
* BRE: 1828914
* MAG: 193257771
* PSH: 4187

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Comité Olímpico de Macedonia do Norte** (en macedonio: *Олимписки комитет на Северна Македонија*) é o Comité Olímpico Nacional de Macedonia do Norte. Os membros do comité son 26 federacións de deportes, as cales elixen o Consello Executivo composto do presidente e catro membros.

Ten a súa sede na capital do país, Skopje.

Historia
--------

O Comité Olímpico de Macedonia do Norte foi fundado co nome de *Comité Olímpico da Antiga República Iugoslava de Macedonia* en 1992 e foi recoñecido polo Comité Olímpico Internacional en 1993, reflectindo o status de conflito polo nome oficial do país. En marzo de 2019, o COI aprobou o cambio de nome por *Comité Olímpico de Macedonia do Norte*.

Notas
-----

1. ↑  "IOC approve name change to North Macedonia National Olympic Committee". *insidethegames.biz*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Macedonia do Norte nos Xogos Olímpicos

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en macedonio)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2400219
* WorldCat
* VIAF: 788145857991023021599

 |
Diagrama dun malacostráceo. O **cefalotórax** inclúe o céfalon e o tórax.
O **cefalotórax**, do grego κεφαλή *kephalé*, "cabeza" e θώραξ *thórax*, "tórax", é a parte do corpo dos crustáceos e arácnidos formada pola unión da cabeza e o tórax nunha única unidade funcional, perfectamente distinguíbel do abdome.

Nos crustáceos, maiormente nos decápodos, adoita denominarse pereion, que é un tipo de cefalotórax cuberto por unha casca, na cal hai, en xeral, un par de ollos, dous pares de antenas, tres de pezas bucais e cinco de patas.

Porén, o termo cefalotórax non debería usarse para designar a parte anterior do corpo dos arácnidos, xa que non é homóloga do cefalotórax dos crustáceos; o termo apropiado é o de prosoma.

Notas
-----

1. ↑  Eldra Pearl Solomon, Linda R. Berg & Diana W. Martin (2004). "Tha animal kingdom: an introduction to animal diversity". *Biology*. *Cengage Learning* (7th ed.). pp. 534–549. ISBN 978-0-534-49276-2.
2. ↑  Andrew J. Martinez (2003). "Arthropoda (crabs, shrimps, lobsters)". *Marine Life of the North Atlantic: Canada to New England*. *Aqua Quest Publications* (3rd ed.). pp. 144–175. ISBN 978-1-881652-32-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1137335
* EBID: ID
* GEC: 0089740
* MAG: 135238832

 |
**Carl Schlechter**, nado o 2 de marzo de 1874 en Viena, Imperio Austrohúngaro e finado o 27 de decembro de 1918 en Budapest, Hungría , foi un dos principais mestres de xadrez de comezos do século XX.

Traxectoria
-----------

A partir de 1893 xogou en máis de cincuenta torneos internacionais, nos que chegou a gañar catro veces: Múnic en 1900 (compartido), Ostende en 1906, Viena en 1908 (compartido) e Hamburgo en 1910.

En 1910 enfrontouse nun match contra o entón campión Emanuel Lasker polo Campionato do Mundo (en Viena e Berlín). Necesitaba só un empate na décima e última partida para gañar o campionato, pero tras estar preto de lograr o triunfo, posteriormente tamén deixou escapar as súas posibilidades de táboas, e finalmente tivo que renderse na xogada número 71 dunha partida que se prolongou durante 3 días. Con iso o éxito escapóuselle das mans: o match terminou empatado 5-5 (+1 -1 =8), e Lasker retivo o título.

Tamén xogou con Siegbert Tarrasch en 1911 (táboas) e Akiba Rubinstein en 1918 (derrota).

Morreu en Budapest de pneumonía e desnutrición.

Schlechter foi o típico exemplo do xogador cabaleiroso, que con cortesía ofrecía táboas a opoñentes inseguros. Se o seu rival chegaba tarde á partida, Schlechter distraidamente atrasaba o seu reloxo a fin de non incomodalo. Adestrou a moitos dos seus rivais, incluíndo Oldrich Duras.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Encontros polo campionato do mundo de xadrez

### Ligazóns externas

* 

* Carl Schlechter en ChessGames.com
* 16 combinacións gañadoras nas súas partidas *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q320017
* WorldCat
* VIAF: 30329477
* BNF: 10415710h
* BRE: 4944036
* DeutscheBio: 118607944
* FAST: 1718116
* GND: 118607944
* ISNI: 0000 0000 6318 0046
* LCCN: n85192290
* NKC: mzk2005289781
* NLA: 36092719
* NTA: 087947668
* OEBL: ID
* 365chess: Carl\_Schlechter
* ChessGames.com: 10503
* ChessTempo: 245588

 |
A **cefuroxima** é un antibiótico beta-lactámico pertencente á segunda xeración de cefalosporinas. Existe unha forma farmacéutica denominada **cefuroxima-axetilo** apta para administración oral. Esta forma é inactiva, pero na mucosa intestinal é hidrolizada e convertida en cefuroxima. Foi comercializada baixo o nome de *Zinnat*.

Espectro de acción
------------------

**Cefuroxima** é activa fronte a diversos microorganismos grampositivos (Staphylococcus spp. Streptococcus beta-hemolíticos, Streptococcus pneumoniae). Tamén mostra actividade fronte a diversas enterobacteriáceas e outras especies, coma Moraxella catarrhalis.

Dosificación
------------

Por vía intravenosa, a dose convencional é de 750 miligramos cada 8 horas. A formulación oral (cefuroxima-axetilo) emprégase a razón de 500 miligramos cada 8 ou 12 horas. A dose debe reducirse en poboación pediátrica e en insuficiencia renal grave. Pode empregarse durante a lactación e probablemente durante o embarazo (categoría B da FDA).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Guía de terapéutica antimicrobiana (2015). Josep Mensa Pueyo. ISBN 978-84-88825-15-5.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q413728
* EBID: ID
* MAG: 2777514703

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ATC: S01AA27
* CAS: 55268-75-2
* ChEBI: 3515
* ChEMBL: CHEMBL1436
* ChemSpider: 4586393
* DrugBank: 01112
* DTXSID: DTXSID5022774
* ECHA: 100.054.127
* IEDB: 118709
* IUPHAR: 10900
* KEGG: C06894
* MeSH: D002444
* NDF-RT: N0000147760
* PubChem: 5479529
* RxNorm: 2194
* UMLS: C0007562
* UNII: O1R9FJ93ED

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **clima atlántico** ou **oceánico** é propio das zonas temperadas con gran dinamismo de correntes mariñas e ventos.

Caracterízase por unhas temperaturas suaves e abundantes chuvias por mor da proximidade ao Océano, nas costas occidentais dos continentes. Os invernos son suaves e os veráns frescos cunha oscilación térmica anual pequena (10 °C de media). As precipitacións son abundantes e están ben distribuídas aínda que cun máximo hibernal.

Rexións con clima oceánico
--------------------------

Rexións con clima oceánico.
En Europa pódese atopar nas comunidades españolas de Asturias, Cantabria, País Vasco, zona norte de Navarra e algunhas zonas dos Pireneos occidentais. Así mesmo como en Francia e os países do noroeste europeo.

Débese lembrar que, contrariamente á crenza popular, Galicia non forma parte das rexións con clima oceánico, senón que pertence ó clima Csb.

O clima áchase ademais no sur de Chile, na costa central da Arxentina, en Nova Zelandia, Tasmania, Canadá, e Estados Unidos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q182090
* EBID: ID
* JSTOR: oceanic-climates
* MAG: 139679275
* PSH: 4182

 |
En botánica, en setido xeral, o termo **carpóspora** aplícase a toda espora que, mediante un complicado proceso formativo, adoita orixinarse en corpos frutíferos de forma determinada, e que desempeña a función de conservar a especie.

Etimoloxía
----------

O termo está formado polos elementos *carpo*- e -*spora*, ambos os dous derivados das voces do grego antigo καρπός *karpós*, "froito", e σπoρά *sporá'*, "semente".

Este neoloxísmo entrou na linguaxe científica no ano 1881 a través do inglés.

Nas rodófitas
-------------

No caso concreto das rodófitas, a **carpóspora** é unha aplanóspora (espora transportada polo vento) diploide producida polas algas vermellas. orixinada nas células terminais dos filamentos resultantes da xerminación dos carpogonios fecundados.

Despois da fecundación, o carpogonio da alga divídese en carpósporas, que xeralmente son o tipo de esporas de maior tamaño (son máis grandes que as bísporas, que son aínda máis grandes que as tetrásporas). A parede do carpogonio rompe entón, liberando as esporas no ambiente.

Notas
-----

1. 1 2  Font Quer, P. 1993, p. 189.
2. 1 2  carpospora en dicciomed. Diccionario médico-biológico, histórico y etimológico.
3. ↑  carpóspora no DiGalego.
4. ↑  Steneck, R. S. (1986). "The Ecology of Coralline Algal Crusts: Convergent Patterns and Adaptative Strategies". *Annual Review of Ecology and Systematics* **17**: 273–303.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
5. ↑  Hoek, Christiaan; D. G. Mann; Hans Martin Jahns (1995). *Algae*. Cambridge University Press. p. 63. ISBN 978-0-5213-1687-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5045939
* EBID: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cloaca (homónimos).
Tubaxe á intemperie para unha rede de sumidoiros
Denomínase **cloaca**, **colector** ou **sumidoiro colector** ao tramo da rede de sumidoiros pública que colecta diversos ramais de sumidoiro. Constrúese baixo terra, a miúdo por medio das rúas importantes, de maneira que cada unha das vivendas desa vía poidan conectarse para a evacuación apropiada das augas residuais.

Sistema e deseño
----------------

Cada conexión pertencente a unha vivenda chámase *acometida* ou *unión domiciliaria*. Comprende a canalización que vai dende o pozo de resalte ou dende a cámara de inspección final da vivenda até o colector. Tanto os colectores como as unións domiciliarias deben ser proxectadas con certo grao de pendente para permitir o fluxo das augas por gravidade, pero nunca excesiva, para evitar velocidades excesivas e risco de erosión. Así mesmo, as súas xuntas deben ser herméticas para evitar filtracións de augas residuais ao terreo e para impedir o ingreso da auga de chuvia, as infiltracións do terreo circundante ou a introdución de raíces. Por outra banda, deben ser chas a fin de que non se produzan obstrucións por acumulación de pelos, teas, cueiros e outros elementos habitualmente botados á rede de sumidoiros, a pesar de estar prohibido.

O libre fluxo da auga dentro das unións domiciliarias e colectores verifícase habitualmente por medio da proba da bóla, artefacto que debe discorrer sen inconvenientes dende o sitio en que se introduciu ata onde se está a efectuar o exame.

É conveniente que o deseño e construción destas instalacións sexan realizados por profesionais ou técnicos autorizados.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1805497
* AAT: 300006127
* EBID: ID
* JSTOR: sanitary-sewers
* MAG: 190714865

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D004323

 |
***Catro pregarias no albor da Lúa Morta*** é o primeiro álbum de longa duración da banda galega de pagan metal, Mileth.

Foi publicado en 2019 e consta de 9 temas.

Temática e estilo
-----------------

O fío condutor son os catro elementos da natureza e a viaxe da vida dende o nacemento até o alén, baseándose na cultura popular galega. Combina elementos da cultura e música tradicional galega e celta como gaitas, frautas, arpa, cantareiras ou acordeón con elementos do black metal como blast beats, voces guturais e distorsión.

Produción
---------

Foi gravado entre xuño e xullo de 2017 no estudio Zoilo Unreal de Vigo e publicado o 5 de marzo de 2019. As letras foron escritas por Marcos do Relicario, igual que a música da maioría de temas. Publicáronse, ademais da edición dixital, dúas edicións físicas: unha distribuída polo selo discográfico ruso SoundAge e unha edición especial coa discográfica Darkwoods, incluíndo esta última un documental en DVD sobre o grupo. Contou coas colaboracións dos músicos tradicionais Xulia Feixóo, Anaïs Barbier, Xela Conde, Suso Riveira, Xoio Carmesí, Xurxo Fernández e Xulio Abal.

Premios
-------

O videoclip do segundo tema do disco, "De bruma e salitre", dirixido por Xaime Miranda, gañou o premio ao mellor videoclip no Festival Primavera do Cine de Vigo.

Cancións
--------

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "O Son do buxo baixo a sombra do Xistral"   | 7:33 |
| 2. | "De bruma e salitre"   | 6:39 |
| 3. | "Do morto e espiral silencio (Interludio a Bríxida)"   | 1:35 |
| 4. | "Esperta, letárxica e erma fraga!"   | 6:42 |
| 5. | "Ela, que camiña entre as raíces do Frío inferno"   | 6:03 |
| 6. | "Petros, axioma da terra"   | 7:03 |
| 7. | "Mitolóxica errante: Ith"   | 8:43 |
| 8. | "No albor da lúa"   | 1:29 |
| 9. | "Cuarta pregaria na Lúa Morta (versión acústica)"   | 5:01 |
| 50:48 |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pagan metal
* Música tradicional galega

### Ligazóns externas

* Ficha do disco no Bandcamp de Mileth.

Notas
-----

1. 1 2  "Mileth. A banda que fai metal con pandeiros e zanfonas". *praza.gal*. 26 de marzo de 2019. Consultado o 12 de novembro de 2019.
2. 1 2  "Catro Pregarias no Albor da Lúa Morta". *www.metal-archives.com* (en inglés). Consultado o 12 de novembro de 2019.
3. ↑  "Catro pregarias no albor da Lúa Morta". *Bandcamp*. Consultado o 12 de novembro de 2019.
4. ↑  "El videoclip de Mileth de cuna mariñana, con premio en Vigo". *La Voz de Galicia* (en castelán). 17 de maio de 2019. Consultado o 29 de abril de 2020.
O **Consello Nacional** (en alemán *Nationalrat*, en francés *Conseil National*, en italiano *Consiglio Nazionale*, en romanche *Cussegl naziunal*) é a cámara baixa da Asemblea Federal de Suíza. Representa ao pobo suízo.

Composición
-----------

O Consello Nacional está formado por 200 deputados, chamados tamén conselleiros nacionais. Cada cantón constitúe unha circunscrición electoral que elixe polo menos un conselleiro nacional *pro rata* da súa poboación, aínda se esta sexa inferior á mediana nacional de habitantes por escano (que actualmente é de 36.000 habitantes). Os conselleiros nacionais son elixidos por medio do escrutinio proporcional.

### Escanos por cantón

| Cantón | Escanos desde 2003 | antes de 2003 | diferenza |
| --- | --- | --- | --- |
| Zúric | 34 | 34 |  |
| Berna | 26 | 27 | ?1 |
| Vaud | 18 | 17 | 1 |
| Argovia | 15 | 14 | 1 |
| Sankt Gallen | 12 | 12 |  |
| Xenebra | 11 | 11 |  |
| Lucerna | 10 | 10 |  |
| Tesino | 8 | 8 |  |
| Soleura | 7 | 7 |  |
| Basilea-Campo | 7 | 7 |  |
| Valais | 7 | 7 |  |
| Friburgo | 7 | 6 | 1 |
| Turgovia | 6 | 6 |  |
| Basilea-Cidade | 5 | 6 | ?1 |
| Grisóns | 5 | 5 |  |
| Neuchâtel | 5 | 5 |  |
| Schwyz | 4 | 3 | 1 |
| Zug | 3 | 3 |  |
| Schaffhausen | 2 | 2 |  |
| Xura | 2 | 2 |  |
| Uri | 1 | 1 |  |
| Obwalden | 1 | 1 |  |
| Nidwalden | 1 | 1 |  |
| Glarus | 1 | 1 |  |
| Appenzell Exterior | 1 | 2 | ?1 |
| Appenzell Interior | 1 | 1 |  |

### Escanos por grupo político

Tralas eleccións de 2007 viuse unha aumentación importante no número de escanos de Os Verdes 8 (20 escanos para 12 conselleiros saíntes) e da UDC 7 (62 escanos para 55 conselleiros saíntes). Estas progresiones a dereita e centro-esquerda déronse en detrimento do PSS -9 e do PRD -5, así como da extrema dereita -1 DS, que desaparece do parlamento e da dereita cristiá conservadora (UDF-EDU) e da extrema esquerda -2 (POP). O centro refórzase con 3 para o PDC e 2 para os Verdes Liberais.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q676078
* WorldCat
* VIAF: 153014841
* BNF: 122705567
* GND: 2027580-8
* ISNI: 0000 0001 0860 558X
* LCCN: n50076823
* SUDOC: 031978991

 |
**Carl Lampert**, nado en Göfis (Austria) o 9 de xaneiro de 1894 e executado en Halle (Saxonia-Anhalt, Alemaña) o 13 de novembro de 1944, foi un sacerdote católico oposto ao nazismo.

Traxectoria
-----------

Ordenado sacerdote en 1918, foi un experto en Dereito canónico ata o punto de que se trasladou a Roma, onde traballou como avogado do Tribunal da Rota. En 1935 volveu a Austria, onde amosou a súa distancia con Anschluss. En 1939 foi nomeado provigario da Administración Apostólica de Insbruck Feldkirch.

A súa visión crítica contra o totalitarismo, o racismo e o belicismo nazis eran coñecidas, polo que foi arrestado en varias ocasións e enviado en 1940 ao campo de concentración de Dachau en Baviera por presunta actividade contra o *Reich*. Sufriu malos tratos e torturas. Estivo tamén no campo de concentración de Stettin.

En 1941 foi desterrado. As súas chamadas telefónicas e a súa correspondencia foron sistematicamente interceptadas. Ao non dar mostras de retractarse, foi imputado por hostilidade contra Alemaña, difusión de informacións inconvenientes e escoita de transmisións inimigas. Con estas acusacións foi arrestado de novo o 4 de febreiro de 1943. Tras tres prolongados procesos, foi finalmente condenado. O 13 de novembro de 1944 morreu decapitado xunto con outros dous sacerdotes: Herbert Simoleit e Fiedrich Lorenz.

Foi beatificado por Bieito XVI.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q114488
* WorldCat
* VIAF: 45098460
* DeutscheBio: 118800760
* FAST: 1958715
* GND: 118800760
* ISNI: 0000 0000 5538 5084
* LCCN: no2009037311
* OEBL: ID
* SUDOC: 192954695

 |