**Eliseo Víctor Mouriño Oyarbide**, nado en Buenos Aires o 3 de xuño de 1927 e finado en Cerro Las Ánimas, Chile, o 3 de abril de 1961, foi un futbolista arxentino, de orixes galega e vasca, que se desempeñaba na posición de volante de contención.

Destacou no Club Atlético Banfield e no Boca Juniors, sendo considerado un ídolo de ambos clubs. Con Banfield rematou na primeira posición o campionato arxentino de 1951, acabando finalmente subcampión tras xogar dous partidos de desempate contra o Racing Club. O Estadio Florencio Sola de Banfield ten unha tribuna co seu nome. Con Boca gañou o campionato arxentino de 1954.

Foi 21 veces internacional coa selección arxentina, coa que conquistou dúas edicións da Copa América, en 1955 e 1959. En 1961 fichou polo Green Cross de Chile, onde faleceu ao pouco de chegar, nun accidente aéreo no que perderon a vida a maioría dos seus compañeiros de equipo e o corpo técnico.

Traxectoria
-----------

### Primeiros anos

Naceu en Mataderos, fillo do galego Antonio Mouriño e da vasca Concepción Oyarbide. O seu pai morreu cando tiña 4 anos e a familia mudouse ao barrio de San Cristóbal. Neste barrio comezou a xogar ao fútbol, formando parte do Superclub ata 1941, cando entrou na canteira do Club Atlético Banfield.

### Banfield

Tras xogar nas categorías inferiores de Banfield debutou co primeiro equipo na Primera B (segunda división do fútbol arxentino) o 1 de xuño de 1946, nunha vitoria por 3-1 contra Unión de Santa Fe. Ese ano o equipo acabou primeiro e ascendeu á Primeira División.

Debutou na máxima categoría o 9 de maio de 1948 contra Independiente. Consolidouse no campionato de 1949 e foi titular indiscutible no equipo ata 1952. Na tempada 1951 contribuíu a que o equipo lograse un histórico primeiro posto, empatado a puntos co Racing Club. Xogáronse entón no Gasómetro dous partidos de desempate que acabaron 0-0 o primeiro e 1-0 o segundo, con vitoria para Racing cun gol de Mario Boyé. Este equipo de Banfield foi o primeiro dos non chamados *grandes* en rematar primeiro no fútbol arxentino.

A tribuna leste do Estadio Florencio Sola leva o nome de Eliseo Mouriño.

### Boca Juniors

Eliseo Mouriño en 1954 con Boca.
Emilio Baldonedo, que fora adestrador de Banfield, chegou en 1951 ao Boca Juniors e desde o principio suxeriu á xunta directiva a contratación de Eliseo Mouriño, concretándose finalmente esta para a tempada 1953. En Boca formou un lembrado tridente con Lombardo e Pescia, e foi unha figura clave para gañar o campionato de 1954, despois de dez anos de seca. Mouriño xogou en Boca ata 1960, e en 1961 fichou polo Green Gross de Chile.

### Traxedia de Green Cross

Mouriño aceptou ir a Chile e vestir a camiseta do Green Cross para participar no campionato que expandiu o fútbol cara ao sur do país que se preparaba para organizar o Mundial de 1962. Non obstante, nunha viaxe entre Osorno e Santiago despois dun partido contra a selección de Osorno para o torneo de apertura "Copa Chile", o avión no que viaxaba o equipo estrelouse contra o outeiro Las Ánimas, preto de Linares, morrendo todos os pasaxeiros e a tripulación. Este accidente foi coñecido como a traxedia de Green Cross. En homenaxe a eles, a Copa Chile do ano seguinte foi chamada Copa Chile Green Cross.

En 2015 acháronse restos do avión que foi protagonista do tráxico voo.

### Selección arxentina

Eliseo Mouriño coa selección arxentina.
Eliseo xogou 25 partidos coa selección da Arxentina, todos mentres xogaba en Boca Juniors. En 1955, baixo a batuta de Guillermo Stábile proclamouse campión da Copa América en 1955. Foi parte do equipo arxentino no Mundial de 1958 en Suecia, aínda que non chegou a disputar ningún partido, pois foi como suplente de Néstor Rossi. En 1959 participou na súa segunda Copa América, celebrada na Arxentina. Disputou catro partidos no torneo, incluído o partido decisivo no Monumental de Núñez contra o Brasil de Pelé, Didi e Garrincha, no que a selección arxentina se proclamou campioa.

Palmarés
--------

**Boca Juniors**

* **Primeira División da Arxentina (1):** 1954.

**Selección arxentina**

* **Copa América (2):** 1955, 1959.

Notas
-----

1. ↑  Lorda, Iñaki (16 de outubro de 2020). "Banfield y el gallego del sur" (en castelán). Consultado o 20 de novembro de 2021.
2. ↑  "Biografia de Eliseo Mouriño" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 27 de setembro de 2010. Consultado o 19 de outubro de 2021.
3. 1 2 3 4 5  "Eliseo Mouriño, un héroe trágico" (en castelán). 8 de xullo de 2016. Consultado o 19 de outubro de 2021.
4. ↑  Raffo, Víctor (1996). *Banfield. Campeón Moral 1951*. ISBN 950-43-6970-7.
5. ↑  "Sin alambrado y sentados: la iniciativa "al estilo europeo" de Banfield para su estadio" (en castelán). 29 de xuño de 2019. Consultado o 19 de outubro de 2021.
6. ↑  "Expedición encuentra restos del avión en que iba equipo de Green Cross" (en castelán). Consultado o 19 de outubro de 2021.
7. ↑  "Campionato suramericano de 1955". *rsssf.com* (en inglés). Consultado o 19 de outubro de 2021.
8. ↑  "Campionato suramericano de 1959". *rsssf.com* (en inglés). Consultado o 19 de outubro de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en BDFA.com.ar *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Eliseo Mouriño Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q225454
* FIFA: 69932
* NFT: 48072
* Worldfootball: eliseo-mourino

 |