recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Jesús Gende París**, nado en Abegondo (A Coruña) en 1981, é un ex xogador e actual adestrador de hóckey a patíns galego. Xogaba na demarcación de defensa.

Militou durante 16 anos no H.C. Liceo, ao que chegou sendo un neno, procedente do Club Patín Ordes. Na parte final da súa carreira xogou no CP Cerceda.

Traxectoria
-----------

Jesús Gende comezou a súa carreira como xogador de hóckey en Ordes, nas categorías inferiores do Club Patín Ordes. Cando aínda pertencía ás categorías inferiores fichou polo H.C. Liceo e subiu ao primeiro equipo xunto con Josep Lamas e Josama Alén. Co club liceísta gañou a Copa de Europa, a Intercontinental, a Supercopa de Europa, a Copa CERS e a Copa do Rei. 

Tras 16 anos no Liceo fichou en 2010 polo CP Cerceda, club creado a tempada anterior e que acababa de descender á Primeira División (2ª categoría do hóckey español). Xogou tres anos no club cercedense, e cando estaba a piques de lograr o ascenso á máxima categoría tivo que retirarse do hóckey por problemas nas costas.

Dende 2014 adestra ao RHC Dorbinrn, da Liga Austríaca.

Equipos
-------

* Club Patín Ordes
* H.C. Liceo: 1994-2010
* CP Cerceda: 2010-2013

Palmarés
--------

### HC Liceo

* 1 Copa de Europa (2002-03)
* 1 Copa do Rei (2003-04)
* 1 Copa Intercontinental (2003-04)
* 1 Supercopa de Europa (2003-04)
* 1 Copa CERS (2009-10)
* 2 Copa Galiza (2009 e 2010)

Notas
-----

1. ↑  Varela, María (27 de setembro de 2010). "Jesús Gende "Me hubiese gustado luchar con el Cerceda por la permanencia"". *La Opinión A Coruña* (en castelán). Consultado o 28 de novembro de 2020.
2. ↑  "Jesús Gende se retira por problemas de espalda" (en castelán). 19 de febreiro de 2013. Consultado o 28 de novembro de 2020.
3. ↑  Varela, María (2 de xuño de 2016). "O trío coruñés que conquista Austria". *La Opinión A Coruña*. Consultado o 28 de novembro de 2020.
4. ↑  "Equipo do RCH Dornbirn". *rhc-dornbirn.com* (en inglés). Consultado o 28 de novembro de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Entrevista a Jesús Gende en La Opinión da Coruña
* Entrevista a Jesús Gende no Foro dos Siareiros do Liceo[*Ligazón morta*]
**Fabienne Courtiade**, nada en Villeneuve-Saint-Georges, Val do Marne, en 1970, é unha deseñadora francesa, autora do anverso das moedas de 1, de 2 e de 5 céntimos de euro.

Traxectoria
-----------

Fabienne Courtiade cursou estudos artísticos na Escola Superior de Artes e Industrias Gráficas Estienne (ESAIG), de París, e tamén acudiu á *École Boulle*, na mesma cidade. Acadou o certificado de aptitude profesional de Gravado Calcográfico en 1989 e posteriormente o diploma de oficios artísticos da École Etienne en 1991.

Moeda de 5 céntimos de euro francesa de 2008.
En 1990, a Sociedade de Fomento das Artes Plásticas concedeulle o segundo premio de formación en oficios artísticos.

Courtiade desempeñou entre 1990 e 1995 diversos traballos como independente no ámbito da calcografía, ao tempo que se formaba en deseño asistido por computador.

Moeda de 50 euros (2009) conmemorativa dos 20 anos da caída do Muro de Berlín.
En 1996 aprobou o curso de gravado da *Monnaie de Paris* e pasou a formar parte do cadro de gravadores da ceca pública francesa. Nesa condición, Courtiade foi a autora de catro moedas conmemorativas do sistema do franco francés entre 1998 e 2001, e a partir dese ano encomendóuselle o deseño do anverso nacional francés común ás novas moedas due un, de dous e de cinco céntimos de euro, que comezaron a cuñarse a partir de 2002.

A partir dese momento, Courtiade converteuse nunha prolífica creadora de moedas conmemorativas cuñadas pola *Monnaie de Paris*, con máis de 60 modelos da súa autoría.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  "Le concours de dessin pour les pièces de l'euro". *Monnaises-rares.com*
2. ↑  "5 Euro Cent". *Numista.com*
3. ↑  "50 Euro Berlin Wall". *Numista.com*
4. 1 2  Moedas creadas por Fabienne Courtiade. *Numista.com*

### Outros artigos

* Lista de deseñadores de moedas de euro

* Portal:Francia
**Julio Jesús González Ferreiro**, nado en Negreira cara a 1916 e finado no mesmo concello o 3 de maio de 1984, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Iniciou os estudos de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela en 1932. Militante da Juventudes Socialistas Unificadas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Santiago de Compostela por auxilio á rebelión o 30 de marzo de 1937 xunto con outros 31 veciños do partido xudicial de Negreira, foi condenado a pena de morte, que lle foi conmutada por cadea perpetua. En 1947 volveu ser detido, xulgado e condenado a tres anos de prisión. Foi médico municipal de Brión nos anos sesenta. Militante do PCG, nas primeiras eleccións democráticas promoveu e encabezou a Agrupación Democrática Independiente de Negreira que obtivo catro concelleiros. Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a candidatura ADI que obtivo dous concelleiros.

Vida persoal
------------

Casou con Socorro Framil Martínez e foi pai de Blanca María, María Isabel e Juan Francisco González Framil.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 4-5-1984, p. 53.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 26-3-1933, p. 9.
3. ↑  *El Compostelano*, 30-3-1937, p. 2.
4. ↑  *La Noche*, 16-5-1967, p. 7.
5. ↑  La memoria democrática

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Liñares Giraut, X. Amancio (1993). Do Castro, ed. *Negreira na guerra do 36*. Sada. ISBN 84-7492-656-4.

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Negreira

### Ligazóns externas

* 

* Jesús González Ferreiro na páxina web *Nomes e Voces*.
**Fabio McNamara**, en ocasións **Fanny McNamara**, é un artista relacionado coa subcultura xordida da movida madrileña.

Traxectoria
-----------

Foi parella musical do director de cine Pedro Almodóvar nun dúo cabareteiro (*cabaret ganso*) que levaba o nome dos seus compoñentes (aparecen na película de Almodóvar *Laberinto de pasiones* interpretándose a si mesmos). Segundo conta a lenda, Andy Warhol animou a McNamara a seguir no mundo do espectáculo tras asistir a unha actuación do dúo, dirixíndolle as palabras: "you are a star". Cando o director manchego decidiu dedicarse enteiramente ó cine, Fabio McNamara creou un novo proxecto musical xunto a Luis Miguélez, guitarrista do grupo Dinarama, e Juan Tormento. Debutan en 1986 co disco *Fanny y Los +*, o primeiro dos catro que o grupo producirá en 20 anos de carreira, e que obtivo escaso éxito. Unha década máis tarde aparece *A tutti plein*, o primeiro álbum asinado como McNamara, de inspiración oitenteira pero xa con ritmos máis modernos, que sentan as bases do que será a produción posterior do artista. En 2000 sae *Rockstation* e no 2006 *Mariclones*, co seu novo grupo "Saras$as Music".

Ademais de *Laberinto de pasiones* (1982) aparece nas películas de Almodóvar *Pepi, Luci, Bom y otras chicas del montón* (1980), onde fai de representante de cosméticos Avon, e en *¿Qué he hecho yo para merecer esto?*, onde volve a interpretarse a si mesmo, e novamente en compañía do director, facendo un *Lipdub* da copla *La bien pagá*. Participa nas bandas sonoras doutras obras de Almodóvar como *La ley del deseo* ou *¡Átame!*. Pódeselle ver así mesmo na película *Pestañas postizas* (1982) de Enrique Belloch e en diversas producións que repasan ou recrean o mundo da movida madrileña, como o documental *Gran Casal, me como el mundo* (2004), de José Antonio Quirós, dedicado ó cantante Tino Casal.

O nome adoptouno dun xeneral americano dunha película de Billy Wilder. Como nos clubs de ambiente gay do Madrid tardofranquista sempre podía haber redadas, os habituais adoptaban nomes de guerra.

Actualmente, ademais de seguir dando concertos, adícase á súa outra grande afección, a pintura, tendo exposto obras súas no ARCO.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrevista a McNamara, 30.11.2006

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q59970
* WorldCat
* VIAF: 9631160667968903560005
* BNE: XX1019577
* CANTIC: a11902851
* Discogs: 708343
* IMDb: nm0210343
* ISNI: 0000 0003 8117 0054
* LCCN: no2001097262
* MusicBrainz: ID
* TMDb: 37548
* ULAN: 500092426

 |
**Jesús Gómez García**, finado en Padrón en outubro de 1941, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Secretario do concello de Tordoia, foi nomeado secretario do concello de Padrón en 1910. Foi presidente do Centro Recreativo de Padrón (1914). Dimitiu como secretario do concello en febreiro de 1924. Foi nomeado alcalde de Padrón a principios de febreiro de 1931. Na Segunda República foi elixido alcalde de Padrón pola ORGA. Dimitu en marzo de 1932.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Benito Rodríguez López** |  **Alcalde de Padrón** 1931 - 1932 | Sucesor:**Ramón Piñeiro Eiriz** |

Vida persoal
------------

Casou con Manuela Mosquera e foi pai de Maruja, Josefa e Enrique Gómez Mosquera.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 31-10-1941, p. 5.
2. ↑  *El Correo de Galicia*, 29-1-1910, p. 2.
3. ↑  *El Correo de Galicia*, 21-1-1914, p. 2.
4. ↑  *El Progreso*, 28-2-1924, p. 3.
5. ↑  *El Eco de Santiago*, 7-2-1931, p. 1.
6. ↑  *El Pueblo Gallego*, 18-3-1932, p. 12.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Concelleiros das corporacións republicanas
**Henry Bergh**, nado en Nova York o 29 de agosto de 1813 e finado ibídem o 12 de marzo de 1888, foi un empresario e filántropo estadounidense que destacou na loita contra os tratos crueis, ás veces impostos aos animais.

Traxectoria
-----------

*Mr. Bergh to the rescue*, caricatura de *charge*, feita por Thomas Nast e publicada no Harper's Weekly o 19 de agosto de 1871. Representa un gorila que se queixa de que Charles Darwin afirmou ser o seu descendente, o que provocou que Henry Bergh, fundador da ASPCA, acuse a Darwin de maltrato animal.
### Formación

Fllo dun destacado construtor naval, asistiu á Universidade de Columbia e traballou co seu pai na industria do transporte marítimo. 

### Carreira

En 1863 foi nomeado para un posto diplomático na corte rusa do tsar Alexandre II. Nese momento, comezou o seu traballo para esclarecer a inhumanidade do home no trato cos animais.

En Londres coñeceu a Royal Society of England for the Prevention of Cruelty to Animals, creada en 1824 e a primeira entidade deste tipo no mundo.

Animado polo éxito da súa "Declaración dos Dereitos dos Animais", Bergh propuxo á Lexislatura do Estado de Nova York recoñecer á Sociedade Americana para a Prevención da Crueldade contra os Animais (ASPCA) que tivo lugar o 10 de abril de 1866. Nove días despois, aprobouse unha lei contra a crueldade e a ASPCA recibiu o poder policial para aplicala.

### Últimos anos

Até 1888, ano da morte de Bergh, a idea de que os animais debían ser protexidos da crueldade tocara as conciencias estadounidenses. En todo o país xurdiron sociedades cos mesmos obxectivos, seguindo o exemplo de Nova York, como en Buffalo, Boston e San Francisco. Durante os próximos anos, 37 estados da unión promulgaran leis contra a crueldade.

Foi enterrado no cemiterio de Green-Wood.

Notas
-----

1. ↑  A RSPCA - página visitada em 3 de junho de 2012
2. ↑  "Dados biográficos de Henry Bergh - página visitada em 30 de maio de 2012". Arquivado dende o orixinal o 2007-05-15. Consultado o 2012-05-31.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da ASPCA - Sociedade Americana para a Prevención da Crueldade contra os Animais

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre unha personalidade é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5718098
* WorldCat
* VIAF: 121703608
* CERL: cnp01220519
* FAST: 78358
* GND: 14072124X
* ISNI: 0000 0001 1701 7990
* LCCN: n81098050
* OL: OL2391279A
* SNAC: w64j0m75
* SUDOC: 25664585X
* WikiTree: Bergh-1017

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Giichi Nomura** (野村義), nado o 20 de outubro de 1914 e finado o 28 de decembro de 2008, foi un defensor e activista do pobo ainu do Xapón.

Traxectoria
-----------

Nado en Shiraoi, Hokkaido, Nomura converteuse nun empresario do sector da pesca. En 1960, uniuse á Hokkaido Utari Association, un grupo de defensa dos ainus. Nomura representou á organización en varios cargos, incluíndo director executivo de 1964 a 1996.

En 1992, Nomura falou nas Nacións Unidas sobre cuestións ainus, incluída a política de asimilación forzada do Xapón. Nomura falou da actitude do goberno xaponés cara ao pobo ainu: "Aos ollos do goberno, somos un pobo cuxa existencia non debe ser admitida".

Nomura morreu en Noboribetsu, Hokkaido o 28 de decembro de 2008.

Notas
-----

1. ↑  *Asahi Shimbun*, "Ainu activist Nomura dies at 94", 30 de decembro de 2008
2. ↑  *Metropolis*, "r.i.p", 30 de xaneiro de 2009, p. 7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5560387
* WorldCat
* VIAF: 7300071
* FAST: 1539246
* ISNI: 0000 0000 5477 5611
* LCCN: nr97042412
* NDL: 00346237

 |
**Fernando Elboj Broto**, nado en Huesca o 14 de xullo de 1946 e finado na mesma cidade o 30 de xaneiro de 2023, foi un político español, membro do Partido Socialista Obrero Español. Foi alcalde de Huesca entre 1999 e 2010.

Traxectoria
-----------

Nado en Huesca en 1946, foi catedrático de Xeografía e Historia. Membro do PSOE, foi senador pola súa provincia natal entre 1982 e 1989. En 1990 foi nomeado director provincial de educación en Huesca, cargo que desempeñou ata 1994. En 1999 encabezou a lista do seu partido á alcaldía de Huesca, sendo investido alcalde gobernando en coalición con IU e PAR. En 2003 conseguiu a maioría absoluta e gobernou en solitario. En maio de 2007 gañou de novo as eleccións con maioría relativa, gobernando en coalición co PAR.

Tras tres lexislaturas consecutivas como alcalde foi elixido, en 2008, senador. En maio de 2009, remodelou as competencias municipais e, ademais de Senador, Alcalde e concelleiro de Urbanismo, asumiu a concellaría de Medio.

O 3 de xullo de 2010, dimitiu como alcalde de Huesca para concentrarse no seu escano do Senado.

Notas
-----

1. ↑  Redacción (2023-01-30). "Fallece Fernando Elboj, exalcalde de Huesca durante once años". *El Periódico de Aragón* (Zaragoza). Consultado o 2023-01-30.
2. ↑  "http://www.diariodelaltoaragon.es/NoticiasDetalle.aspx?Id=569354". Arquivado dende o orixinal o 22 de xullo de 2015. Consultado o 18 de xullo de 2015.  Ligazón externa en `|title=` (Axuda)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Blog persoal
* Ficha persoal no Senado.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Luis Rubió Gracia** | **Alcalde de Huesca**1999-2010 | Sucesor:**Luis Felipe Serrate** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8961298
* GEA: 4908

 |
A **Gibson Flying V** é unha guitarra eléctrica fabricada por Gibson e lanzada no ano 1958. No momento da súa aparición, a Flying V ofrecía un deseño de corpo radical e "futurista", ao igual que a súa irmá, a Gibson Explorer, que foi lanzada no mesmo ano.

Historia
--------

Gibson fabricou os primeiros prototipos da guitarra no ano 1957. As unidades de produción foron construídas en madeira de *korina* (o nome comercial da madeira da *Terminalia superba*), unha madeira semellante pero do cor máis clara que a caoba. Esta Flying V, xunto coa Futura (Explorer) e, inicialmente, a Moderne, formarían parte dunha liña de guitarras futuristas deseñadas polo entón presidente da compañía, Ted McCarty. Estes deseños estaban destinados a darlle un aspecto máis futurista á imaxe de Gibson, pero non se venderon nada ben. Despois do lanzamento inicial en 1958, a fabricación interrompeuse en 1959. Algúns instrumentos foron fabricados de pezas sobrantes e enviados en 1963.

O guitarrista de blues-rock Lonnie Mack e o guitarrista de blues Albert King comezaron a usar a guitarra case inmediatamente. Máis tarde, a mediados dos anos 60, guitarristas como Dave Davies e Jimi Hendrix, buscando unha guitarra cunha aparencia distintiva e cun son potente, tamén comezaron a usar a Flying V. O renovado interese creou unha demanda para que Gibson volvese lanzar o modelo.

Gibson volveu vender a guitarra en caoba no ano 1967, actualizando o deseño cun golpeador máis grande e estilizado, e desfacéndose da ponte orixinal, en favor dun máis asociado cos modelos de Gibson. Este modelo de 1967 é agora o estándar para a Flying V. Ao igual que noutros modelos de Gibson, o caravilleiro da Flying V está angulado a 17 graos para incrementar a presión das cordas e así ter un son máis sostido.

A Flying V de korina de 1958-59 é un dos modelos de guitarra de produción máis valorados do mercado, sendo o número 5 do *top 25* publicado no ano 2011 pola publicación *Vintage Guitar*, cun valor entre 200.000 e 250.000 dólares.

Tanto Gibson como Epiphone fabrican actualmente unha Flying V como a de 1958, deseñada para parecerse aos modelos orixinais de korina.
**Fernando García Agudín**, nado na Coruña o 11 de xaneiro de 1935, é un político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1956, foi avogado do Estado dende 1961 e xefe da avogacía do Estado na Coruña dende 1978. Foi tenente de alcalde do concello da Coruña (1971-1974) e representante de Galicia na Xunta Democrática de España (1974-1975). Líder de Esquerda Democrática Galega durante a transición, fundou en xullo de 1976 o Partido Popular Galego ao unirse á Unión Democrática de Galicia, liderada por Xaime Illa Couto. Foi deputado pola UCD no Parlamento de Galicia pola Coruña na I lexislatura (1981-1985) e no Congreso na II lexislatura (1982-1986). Posteriormente integrouse en Coalición Galega da que foi elixido presidente no congreso de outubro de 1986. O 11 de abril de 1987 como representante de Coalición Galega constituíu na Coruña a Coalición Progresista Galega, con José María Pardo Montero polo Partido Liberal e Enrique Marfany polo PDP.

Notas
-----

1. ↑  "Los conservadores de CG eligen como presidente a García Agudín" 27/10/1986 *El País* *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Porteiro, Mª Xosé; Perozo, Xosé A. (1981). *Quen é quen no primeiro Parlamento Galego*. Vigo: Xerais. pp. 158–161. ISBN 84-7507-044-2.

### Ligazóns externas

* Ficha no sitio web do Congreso dos Deputados
**Fernado Fragata**, nado en Estoril en 1969, é un director e guionista portugués.

Traxectoria
-----------

Como operador de cámara iniciouse en publicidade, videoclips e filmes de Joaquim Leitão, Ana Luisa Guimarães e Quirino Simões. Como director e argumentista comezou coa curta metraxe *Amor & Alquimia* (1995), que foi exhibida tanto en Europa como en Suramérica, recibindo o premio de mellor dirección no festival internacional de cinema da Baía, no Brasil, así como o premio do público no *Festival de Sevilla*, en España. Despois virían a longametraxe *Pesadelo Cor-de-Rosa* e o telefilme de acción *Pulsação Zero*.

En 2004 escribiu e dirixiu *Sorte Nula*, un filme con repercusión en Portugal[]. O seu máis recente filme chámase *Contraluz/Backlight*. Foi rodado integramente nos Estados Unidos, con actores portugueses e americanos.

Filmografía
-----------

* *Pesadelo Cor-De-Rosa* (1998)
* *Pulsação Zero* (2002)
* *Sorte Nula* (2004)
* *Contraluz* (2010)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cinema de Portugal

### Ligazóns externas

* Biografía *(en portugués)*
* Vídeo
* Vídeo relacionado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q547425
* WorldCat
* VIAF: 12533805
* Allmovie: p666624
* AlloCiné: 657528
* BNF: 14488541z
* GND: 1240540310
* IMDb: nm0289578
* ISNI: 0000 0000 0291 0316
* SUDOC: 249030128
* TMDb: 1045477

 |
Vista aérea do Flevopólder
**Flevopolder** é unha superficie de varios pólders en terras gañadas ao mar situada na provincia de Flevoland nos Países Baixos. Flevopolder componse de dous pólders, o pólder meridional (Zuidelijk) drenado e construído en 1968 e o oriental (Oostelijk) finalizado antes en 1955. A diferenza doutros pólders, Flevopolder está rodeado completamente por auga, polo cal pode dicirse que é unha illa, ás veces é considerada a illa artificial máis grande do mundo. Flevopolder xunto co Noordoostpolder, forman a provincia de Flevoland xa que esta está feita enteiramente de pólders.

Nome
----

O nome de "Flevopolder" tómase do antigo lago Flevo que foi secado enteiramente pola construción de terras gañadas ao mar. Actualmente o Flevopolder sitúase nunha gran parte do orixinal lago Flevo.

Fontes fluviais
---------------

Flevopolder está completamente rodeado por auga, bañado polos lagos de Ketelmeer, Vossemeer, Drontermeer, Veluwe, Wolderwijd, Nuldernauw, Nijkerkernauw, Eemmeer, Gooimeer, Markermeer, IJmeer e o IJsselmeer

Notas
-----

1. ↑  "Dutch Flevoland - The Largest Man-Made Island". *www.tourism-review.com*. 28 de abril de 2014. Consultado o 22 de novembro de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Flevopolder Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

### Ligazóns externas

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3073667
* GeoNames: 7302153
* OSM: 13007119

 |
Denomínase **Goberno Xeral** (en castelán, **Gobierno General**) á institución creada por Francisco Franco mediante a lei de reestruturación do Estado Español, de 1 de outubro de 1936 (*BOE* do 2 de outubro), durante a Guerra Civil española:

> 
> 
> Artículo tercero: Se crea el cargo de gobernador general, el cual tendrá por cometido la inspección de las provincias ocupadas, abastos, trabajo y beneficencia, en estrecha relación las autoridades de las mismas y con los departamentos correspondientes de la Junta Técnica del Estado.
> 
> 

Esta disposición foi completada cunhas *"Instrucciones para el desenvolvimiento de los cometidos asignados"*, publicadas no *BOE* do 6 de outubro de 1936. Como tarefa política máis importante podería destacarse a coordinación dos gobernadores civís coas autoridades militares nas *provincias ocupadas*, é dicir, no territorio controlado polas forzas sublevadas contra o goberno da República española o 18 de xullo de 1936.

O Goberno Xeral tivo a súa sede en Valladolid. O primeiro gobernador xeral foi o xeneral Francisco Fermoso Blanco (6 de outubro de 1936), substituído polo xeneral Luis Valdés Cabanillas (5 de novembro de 1936) até a supresión do cargo por lei de 30 de xaneiro de 1938.
**Flora Veiga Aldariz**, nada en Lugo o 8 de xaneiro de 1938, foi unha mestra e política galega, unha das tres primeiras mulleres en sentar no Parlamento de Galicia (1981-1983).

Traxectoria
-----------

Mestra de profesión, tivo entre os seus destinos Vilalba. Logo pasou a ser inspectora de educación durante os últimos anos do franquismo, e na transición foi nomeada delegada do Ministerio de Educación e Ciencia en Ourense (1976). Posteriormente, a finais de (1977) deixou a delegación ourensá pola luguesa.

Nas primeiras eleccións autonómicas o seu nome figurou na terceira posición da lista electoral de UCD por Lugo, e resultou elixida. Foi unha das tres mulleres da Cámara, con Enma González Bermello e Carmen Lovelle. En 1983 presentou a súa renuncia e abandonou a carreira política.

Notas
-----

1. ↑  XIZ, XULIO, A escola dos Vilares, *Galicia Digital*, 29/4/2009.
2. ↑  Aprobada la firma del nuevo tratado con Portugal, *ABC*, 19/11/1977, p.3 (pdf).
3. ↑  VÁZQUEZ LORENZO, ALEXANDRE. La autonomía, en femenino. *El País*, 18/7/2011.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Porteiro, Mª Xosé; Perozo, Xosé A. (1981). *Quen é quen no primeiro Parlamento Galego*. Vigo: Xerais. pp. 215–217. ISBN 84-7507-044-2.
**Félix Zubizarreta Ezpeleta**, nado en Bilbao o 3 de maio de 1894 e finado en Caracas en 1943, foi un futbolista vasco. Xogaba de dianteiro e a súa breve carreira como futbolista transcorreu de xeito íntegro no Athletic Club.

Foi avó do futbolista venezolano Iker Zubizarreta, que tivo unha actuación destacada nos Xogos Olímpicos de 1980 en Moscova.

Traxectoria
-----------

Zubizarreta foi un destacado dianteiro do Athletic Club entre 1914 e 1917. Debutou o 18 de xaneiro de 1914, marcando cinco goles na vitoria por 12-0 contra o Irún Sporting do Campionato Rexional do Norte, converténdose así no primeiro xogador en marcar cinco goles nun partido oficial co equipo vasco, ademais de lograr o primeiro triplete no estadio de San Mamés que fora inaugurado cinco meses antes.

O 2 de maio de 1915 marcou un dos goles do seu equipo na final da Copa do Rei contra o RCD Espanyol (5-0) e un ano despois fixo un hat-trick na final contra o Real Madrid (4-0). Na súa etapa como xogador rojiblanco, acadou 27 goles en só 29 partidos oficiais, a pesar de coincidir con outro gran goleador como Pichichi. Gañou tres Campionatos Rexionais do Norte e tres Copas do Rei. A pesar dos seus bos números goleadores era constantemente criticado pola afección do Athletic e a súa paciencia esgotouse nun encontro amigable contra o Real Madrid (o primeiro do equipo madrileño en San Mamés), no que foi apupado dende a bancada, polo que decidiu abandonar o terreo de xogo e non volver xogar nunca máis.

Dedicouse entón a estudar e durante a Guerra Civil foi nomeado xefe de recrutamento do goberno vasco. O seu cargo e a súa ideoloxía nacionalista vasca fixeron que tivera que exiliarse en Venezuela, xunto á súa muller Juanita Torre e os seus nove fillos. No país caribeño rexentou un negocio de madeira, ata que morreu en Caracas aos 49 anos. O seu neto Iker Zubizarreta foi tamén futbolista.

Notas
-----

1. ↑  "Árbore xenealóxica de Félix Zubizarreta Ezpeleta" (en inglés). Consultado o 25 de setembro de 2021.
2. ↑  "Athletic Club VS Irun Sporting 18/1/1914 | Athletic Club Website Oficial". *athletic-club.eus* (en castelán). Consultado o 25 de setembro de 2021.
3. ↑  "Los dueños de la Copa" (en castelán). 11 de maio de 2015. Consultado o 25 de setembro de 2021.
4. 1 2 3  "La retirada de Félix Zubizarreta" (en castelán). Consultado o 25 de setembro de 2021.
5. ↑  Zarrabeitia, Baigorri Argitaletxea (5 de agosto de 2015). "Iker Zubizarreta: el nieto de león que pudo ser cachorro" (en castelán). Consultado o 25 de setembro de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador no sitio web oficial do Athletic Club *(en castelán)*.
* Datos do xogador en BDFutbol *(en castelán)*.
Coordenadas: 48°50′24″N 2°18′42″L﻿ / ﻿48.84000, -2.31167

Edificio do antigo Instituto Pasteur
O **Instituto Pasteur** de París é unha fundación francesa sen fins de lucro cuxa misión é contribuír á prevención e o tratamento das enfermidades, especialmente as infecciosas, a través da investigación, a ensinanza e as accións de saúde pública.

Historia
--------

O instituto fundouse o 4 de xuño de 1887, grazas a unha subscrición nacional, sendo inaugurado o 14 de novembro de 1888.

O seu nome alude a Louis Pasteur, fundador e primeiro director que desenvolveu o soro antirrábico. Durante máis dun século, o Instituto Pasteur estivo na investigación de punta nas enfermidades infecciosas. Ao longo da súa existencia, contribuíu con descubrimentos que permitiron á medicina controlar enfermidades virulentas como a difteria, o tétanos, a tuberculose, a poliomielite, a gripe e a febre amarela. O instituto foi o primeiro laboratorio que logrou illar ao HIV, que provoca a SIDA.

Dende 1908, oito científicos deste Instituto obtiveron o Premio Nobel de Fisioloxía e Medicina

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Instituto Pasteur Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Sitio oficial do *Institut Pasteur International*
* Sitio oficial do *Institut Pasteur France*
* Sitio oficial do *Institut Pasteur Lille*
* Sitio oficial do *Institut Pasteur Belgique*
* Sitio oficial do *Institut Pasteur Maroc*
* Sitio oficial do *Institut Pasteur Korea*
* Sitio oficial do *Institut Pasteur de Nouvelle-Calédonie* Arquivado 09 de outubro de 2007 en Wayback Machine.
* Sitio oficial do Instituto Pasteur de Montevideo Arquivado 27 de maio de 2013 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q391083
* WorldCat
* VIAF: 158811055
* BNF: 119872253
* EBID: ID
* EUFP: 999993080
* GND: 36271-2
* GRID: grid.428999.7
* ISNI: 0000 0001 2353 6535
* LCCN: n50055329
* MAG: 157536573
* Mérimée: PA00086655
* NKC: nlk20050163517
* SUDOC: 027936643

 |
Coordenadas: 50°26′44″N 30°32′03″L﻿ / ﻿50.44556, -30.53417



|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Instituto Ucraíno** (en ucraíno: *Український інститут* , *Ukrayinsʹkyy instytut*) é unha institución pública ucraína de gran relevancia e cuxa misión é promover, divulgar e promocionar o coñecemento da lingua ucraína e a súa cultura no mundo.

O Instituto Ucraíno foi fundado polo Consello de ministros de Ucraína en 2017 e pertence á dirección do Ministerio de Asuntos Exteriores de Ucraína.

Este instituto é o equivalente do Instituto Cervantes español, a Sociedade Dante Alighieri italiana, a Alliance Française francesa, o British Council británico ou o Instituto Camões portugués.

Arrincou a súa actividade no verán de 2018, despois do nomeamento de Volodymyr Sheiko comode director da axencia.

Notas
-----

1. ↑  Mission
2. ↑  "Володимир Шейко, генеральний директор Українського інституту" (en ucraíno). Consultado o 2021-02-22.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q56367148
* GND: 1241350345

 |
**Florencio Cerviño González**, nado en Areas (Tui) o 7 de novembro de 1857 e finado en Ourense o 31 de xaneiro de 1941, foi un relixioso galego, bispo da diocese de Ourense.

Traxectoria
-----------

En 1874 ingresou no seminario de Tui. Fixo os estudos sacerdotais cunha bolsa. Tras recibir o grao de bacharel en Teoloxía en 1883, foi nomeado profesor de filosofía. En 1883 foi nomeado presbítero. Estudou dous anos de canons, e en 1887 foi nomeado capelán do Asilo de Anciáns Desamparados. En 1890 doutorouse en Teoloxía e licenciouse en Canons, e foi nomeado fiscal do tribunal eclesiástico. Posteriormente accedeu mediante oposición á Maxistralía do cabido.

Escribiu poesías, que publicou en *El Eco del Miño*. Nesa publicación sostivo unha polémica con Indalecio Armesto, a través de once artigos asinados co pseudónimo de Solino Forcey. Na publicación *La Integridad* publicou en 1901 unha oración fúnebre na memoria de Rosendo Salvado.

O 7 de marzo de 1921 foi nomeado bispo de Ourense polo papa Bieito XV, e foi consagrado na catedral de Tui o 27 de decembro dese ano polo bispo Manuel Lago González.

Foi irmán do tamén relixioso Antonino Cerviño González.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores* (en castelán) **1**. Bibliófilos Gallegos. pp. 278–279.

### Ligazóns externas

* Florencio Cerviño González, no *Diccionario Biográfico Español* da Real Academia de la Historia *(en castelán)*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Eustaquio Ilundáin** |  **Bispo de Ourense** 1921 - 1941 | Sucesor:**Francisco Blanco Nájera** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q58223839
* WorldCat
* VIAF: 3912156858552649780009
* BNE: XX1239244
* Catholic-Hierarchy: cerg
* DBE: florencio-gonzalez-cervino

 |
**Florentino Pereira Míguez**, nado en Redondela en 1888 e finado no mesmo concello en setembro de 1969, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Pereira Míguez. Procurador dos tribunais. Na Segunda República foi membro do Partido Radical. Presentouse ás eleccións municipais de maio de 1933, obtendo só 62 votos. En xaneiro de 1935 foi elixido Vicesecretario do Centro Radical. A principios de 1936 foi nomeado polo gobernador civil membro da Xestora de Redondela e o 3 de xaneiro foi elixido alcalde de Redondela. Cesou no cargo logo da vitoria do Fronte Popular nas eleccións de febreiro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 non sufriu represalias. Finou en Redondela en setembro de 1969.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Buenhijo Pérez Sobrino** |  **Alcalde de Redondela** 1936 | Sucesor:**Serafín Dacosta Pazo** |

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 31-5-1939, p. 6.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 5-1-1936, p. 15.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 6-9-1969, p. 19.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Amoedo López, Gonzalo; Gil Moure, Roberto (2002). *Redondela, crónica dun tempo pasado: A II República e o primeiro franquismo*. Sada: Do Castro. p. 301. ISBN 84-8485-090-0.

### Ligazóns externas

* Anecdotario redondelán. Alcaldes
Laguna Seca
O **Gran Premio de Motociclismo dos Estados Unidos** é unha carreira de motociclismo de velocidade que se disputou en dous autódromos de Estados Unidos: Daytona International Speedway durante a década de 1960 e en Laguna Seca desde a década de 1980. Agás a edición inaugural de 1963, o resto das edicións formaron parte do Campionato do Mundo de Motociclismo. É a partir da década de 2000 cando no circuíto de Laguna Seca só recibe carreiras de motocicletas con motores de catro tempos, a categoría de MotoGP desde 2005 e Moto2 posiblemente a partir de 2011.

O piloto estadounidense Wayne Rainey é o único que gañou o Gran Premio dos Estados Unidos tres veces na categoría principal. Das catorce carreiras disputadas ata 2010, só en oito delas venceron pilotos estadounidenses.

Gañadores
---------

| Ano | 50cc | 125cc | 250cc | 500cc / MotoGP |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1963 |  Mitsuo Itoh |  Ernst Degner |  Fumio Ito |  Don Vesco |
| 1964 |   Hugh Anderson |   Hugh Anderson |  Alan Shepherd |  Mike Hailwood |
| 1965 |  Ernst Degner |   Hugh Anderson |  Phil Read |  Mike Hailwood |
| 1988 |  |  |  Jim Filice |  Eddie Lawson |
| 1989 |  |  |  John Kocinski |  Wayne Rainey |
| 1990 |  |  |  John Kocinski |  Wayne Rainey |
| 1991 |  |  |  Luca Cadalora |  Wayne Rainey |
| 1993 |  |  Dirk Raudies |  Loris Capirossi |  John Kocinski |
| 1994 |  |  Takeshi Tsujimura |  Doriano Romboni |  Luca Cadalora |
| 2005 |  |  |  |  Nicky Hayden |
| 2006 |  |  |  |  Nicky Hayden |
| 2007 |  |  |  |  Casey Stoner |
| 2008 |  |  |  |  Valentino Rossi |
| 2009 |  |  |  |  Daniel Pedrosa |
| 2010 |  |  |  |  Jorge Lorenzo |

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gran Premio de Motociclismo de Estados Unidos*** |
***Hardcore, un mundo oculto*** (en inglés ***Hardcore***) é un filme estadounidense de 1979 escrito e dirixido por Paul Schrader, con George C. Scott como protagonista. Foi galardoado co Oso de Ouro da Berlinale.

Trama
-----

Jake Van Dorn (George C. Scott) é un próspero empresario local en Grand Rapids (Míchigan), de fortes conviccións calvinistas. Van Dorn é o pai de Kristen, unha moza silenciosa e conservadora que inexplicabelmente desaparece durante unha viaxe patrocinada pola igrexa con destino California. Contrata daquela seu pai un investigador privado, Andy Mast (Peter Boyle) dos Ánxeles, e finalmente aparece unha película de 8mm da filla na compaña de dous homes. Van Dorn decátase daquela de que a filla marchara para entrar no submundo da pornografía, pasando por unha odisea a través deste *underground* adulto.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 2 de novembro de 1991. Páx. 79

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en IMDb *(en inglés)*

* Portal:Cine
* Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2715149
* AFI: 68138
* Allmovie: v63130
* AlloCiné: 36993
* FilmAffinity: 832044
* IMDb: tt0079271
* LUMIERE: 235037
* OFDb: 16543
* Rotten Tomatoes: 1009219-hardcore
* Synchronkartei: 14718
* TMDb: 42172

 |
*Para o nome do xénero do anfibio tomado do deste personaxe, véxase Hyla*
*Hilas e as ninfas* (1896), de John William Waterhouse.
Na mitoloxía grega, **Hilas** (en grego Ύλας *Hylas*) era fillo do rei Tiodamante dos dríopes.

Cando Heracles matou o seu pai na batalla, perdoou a Hilas e tomouno como escudeiro, ensinándolle as artes do guerreiro. Heracles levou a Hilas con el a bordo da nave Argo, facéndoo un dos argonautas.

A instancias de Hera, Hilas foi secuestrado pola ninfa da fonte Pexea en Misia e desapareceu sen deixar rastro (segundo Apolonio Rodio). Nunca atoparon a Hilas porque este se namorara das ninfas e quedara con elas convertido en eco (Valerio Flaco, *Argonáutica*).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Hilas*** |

* «Hylas» en Greek Mythology Link *(en inglés)*
* androphile.org - A historia de Hércules e Hilas *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q332752
* WorldCat
* VIAF: 868820
* BMT: 58669
* BNF: 13771325n
* CERL: cnp00564698
* EBID: ID
* GND: 121408094
* LCCN: no2017123853
* SUDOC: 066877423
* Treccani: ila\_res-4c734478-ba65-11df-9cd8-d5ce3506d72e

 |
O **Festival Internacional de Televisión de Edimburgo** (**Edinburgh International Television Festival**), fundado en 1976, é un festival internacional de televisión que se celebra anualmente a fins de agosto no *Edinburgh International Conference Centre* de Edimburgo destinado aos profesionais da industria da televisión que acoden previo rexistro e o pagamento dunha cota.

Desenvolvemento
---------------

Dentro do festival realízanse unhas 60 sesións con prominentes personalidades da televisión e que cobren diferentes aspectos da televisión, pero sobre todo o festival coñécese pola *James MacTaggart Memorial Lecture*, unha conferencia maxistral ditada por importantes e controvertidas figuras do medio e que teñen un impacto considerable dentro da industria televisiva británica.

Notas
-----

1. ↑  Bob Franklin *Television policy: the MacTaggart lectures*, p. 2

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Festival de Edimburgo

### Ligazóns externas

Web oficial do Festival
Un gabián helicoide.
En botánica, un **gabián** é un caule ou talo, folla ou pecíolo especializado con forma filamentosa que utilizan as plantas rubideiras para o apoio e sustentación, xeralmente a través de circunvoluicións arredor de calquera obxecto que toque. Non teñen lámina, aínda que son quen de realizar a fotosíntese. Poden formarse a partir de xemas ou follas modificadas ou de pólas auxiliares.

Historia
--------

O primeiro estudo completo foi a monografía *Sobre os movementos e hábitos das plantas rubideiras* de Charles Darwin, que se publicou orixinalmente en 1865. Nesta obra usou tamén o termo *circumnutación* para describir o movemento dos gabiáns e caules en crecemento na busca de apoio.

Bioloxía dos gabiáns
--------------------

No chícharo, só os folíolos se modifican para converterse en gabiáns. Noutras plantas (*Lathyrus aphaca*) modifícase a folla completa, mentres que as estípulas aumentan de tamañno e realizan a fotosíntese. Outras usan o raque dunha folla composta como gabián, como nos membros do xénero *Clematis*.

As xerras atrapainsectos especializadas da planta carnívora *Nepenthes* fórmanse ó final dos gabiáns. Cando se trata de xerras aéreas, os gabiáns adoitan enrolarse no medio, pero se entran en contacto con algún obxecto durante tempo abondo, adoitan enroscarse nel formando un punto de suxeición para a xerra. Deste xeito, axudan a sustentar o caule no crecemento da planta.

Galería
-------

* Nepenthes rafflesiana con gabián enrolado.*Nepenthes rafflesiana* con gabián enrolado.
* Gabiáns moi finos.Gabiáns moi finos.
* Nunha planta rubideira.Nunha planta rubideira.
* Nun cogombroNun cogombro

Notas
-----

1. ↑  Clarke, C.M. 1997. *Nepenthes of Borneo*. Natural History Publications, Kota Kinabalu.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q165859
* BNCF: 38939
* EBID: ID
* GEC: 0090682
* JSTOR: tendrils
* LCCN: sh85133848
* MAG: 176472771
* Treccani: viticcio

 |
Actuación na XXV edición do Festival Intercéltico do Morrazo.
O **Festival Intercéltico do Morrazo** é un festival de música folk que ten lugar desde 1985 en Moaña no mes de agosto. Busca promocionar o folclore tradicional e as novas tendencias nacidas neste xénero. En 2003 a Unión Europea considerouno de Interese Comunitario, e o Ministerio de Cultura de España considerouno de Interese Cultural.

Historia
--------

### Primeira etapa

A primeira edición, co nome de **I festival Nocturno Celta do Morrazo**, tivo lugar o 15 de agosto de 1985, organizado pola escola de gaitas Semente Nova de Moaña. O obxectivo, amais de dar a coñecer a actividade da escola de gaitas, era financiar unha viaxe a Bretaña para asistir ao Festival Intercéltico de Lorient. Nesa ocasión, amais dos organizadores, actuaron Ricardo Portela, Lembranzas Galegas, Muxicas, Vai de Roda e Milladoiro. Dada a boa acollida do público, decidiuse organizar unha nova edición.

A escola de gaitas Semente Nova seguiu organizando o festival durante un tempo, e a duración do mesmo limitábase a unha fin de semana, programándose concertos de música tradicional con algunha introdución de novas tendencias.

### Segunda etapa

O concello de Moaña fíxose cargo da organización do festival e ampliou a duración do mesmo até 10 días. Xunto ás actuacións musicais, que ampliaron a súa temática, organizáronse outras actividades (teatro, exposicións, obradoiros, artesanía...).

Nesta etapa a organización contou co apoio económico da Xunta de Galicia e a Deputación de Pontevedra, pero a partir de 1993 comezouse a reducir a financiamento, co que o festival comezou a languidecer até que o concello decidiu subcontratar a organización do festival a empresas privadas. Até entón os actos foran gratuítos e en espazos abertos, pero a xestión privada levou algúns eventos a espazos pechados con acceso previo pago.

### Terceira etapa

En 1995 o concello retomou a organización, volvendo aos 3 días de duración. Desde o ano 2001 celébrase unha feira de artesanía que completa as actuacións musicais.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Festival Intercéltico do Morrazo*** |

* Páxina web do festival
Localización aproximada de Fortriu.
**Fortriu** ou **Reino de Fortriu** é o nome co que os historiadores se refiren ó antigo reino dos pictos, e a miúdo emprégase para designar ós pictos en xeral. Atopábase con toda probabilidade arredor de Moray e ó leste do Condado de Ross, no norte de Escocia, aínda que tradicionalmente situouse arredor de Strathearn, no Central Belt.

A palabra mesma de "Fortriu" é unha reconstrución moderna. É o hipotético caso nominativo en irlandés antigo do caso xenitivo ou dativo Fortrenn e *Fortrinn.* A forma picta reconstruída debía ser *Uerturio*, e de feito dúas das principais tribos pictas eran denominadas polos romanos *Uerturiones.* O cambio na inicial debeu producirse debido a que os falantes de linguas goidélicas transforman as Ou/V, *W* ou *Gw* das linguas britónicas en F (como no caso do gaélico escocés *Fionn*, do mesma orixe que o galés *Gwyn*, "branco").

Tradicionalmente, críase que o reino de Fortriu debía estar no centro de Escocia, con capital quizais en Strathearn, até o punto de que a comunidade académica considerábao algo comunmente aceptado. Porén, novas investigacións levadas a cabo polo historiador Alex Woolf parecen eliminar devandito consenso, e mesmo a idea mesma da localización de Fortriu. Como apunta Woolf, a única base para a antiga localización de Fortriu era unha batalla preto de Strathearn na que os "homes de Fortriu" tomaran parte. Este argumento era feble por dous motivos: en primeiro lugar, existen dous Strathearn, un no norte e outro no sur de Escocia; ademais, nada impide que os "homes de Fortriu" estivesen guerreando lonxe do seu propio territorio. Máis aínda, unha enumeración de pobos incluída na Crónica anglosaxoa deixa ben claro que Fortriu situábase ó norte do Mounth (é dicir, dos Montes Grampianos), na área visitada por San Columba. A *Profecía de Berchán* tamén sinala de que o rei Dub de Escocia morreu na "Chaira de Fortriu". Outra fonte, a *Crónica dos reis de Alba*, dinos que devandito rei morreu en Forres, unha poboación de Moray. Ademais, certas adicións á *Crónica de Melrose* confirman que Dubh morreu a mans dos homes de Moray, en Forres.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Anderson, Alan Orr, *Early Sources of Scottish History: AD 500-1286*, 2 Vols, (Edimburgo, 1922)
* Hudson, Benjamin T. Kings of Celtic Scotland, (Westport, 1994)
* Watson, W. J. *History of the Celtic Place-Names of Scotland*, (Edimburgo, 1926).
* Woolf, Alex, "Dun Nechtain, Fortriu and the Geography of the Picts", *Scottish Historical Review* 85(2006),182-201.
**Jordi Roura i Solà**, nado en Llagostera (Xirona) o 10 de setembro de 1967, é un exfutbolista catalán, que ocupaba a posición de centrocampista ou dianteiro, e que foi adestrador do Futbol Club Barcelona no 2013.

Traxectoria
-----------

### Como xogador

Despois de pasar polas categorías de alevín e infantil da Unió Esportiva Llagostera, Jordi Roura continuou a súa formación nas categorías inferiores do FC Barcelona. Militou no equipo filial antes de debutar no primeiro equipo na tempada 1988/89, na que xogou 8 partidos en Primeira División. O ano seguinte xogou dous máis cos blaugrana. Sen continuidade no FC Barcelona, marcha cedido ao Real Murcia, onde xoga a tempada 1991/92 na Segunda División. O ano seguinte ficha pola UE Figueres, tamén na categoría de prata. En 1994 ficha pola UE Sant Andreu.

### Como adestrador

O 15 de xuño de 2012, xa retirado como futbolista, asinou o contrato como segundo adestrador de Tito Vilanova no FC Barcelona.

Dirixiu o equipo durante dous partidos despois da expulsión do primeiro adestrador contra o Osasuna. Tamén foi o elixido para facerse cargo do primeiro equipo desde o 19 de decembro de 2012, día no que Tito Vilanova tivo que prepararse para unha intervención cirúrxica a causa dun cancro, ata o 2 de abril de 2013, cando Vilanova volveu para dirixir novamente o equipo. Durante este período, o conxunto catalán caeu nas semifinais da Copa do Rei, mantivo con solvencia o liderado da Liga e avanzou aos cuartos de final da Liga de Campións.

O 19 de xullo de 2013 converteuse no máximo responsable do primeiro equipo, despois da dimisión forzada e inesperada de Tito Vilanova, cargo que ocupou ata o 26 de xullo, data na que foi presentado o substituto de Vilanova, Gerardo 'Tata' Martino. Durante este breve período de tempo, dirixiu o equipo nun amigable que xogou o Barça contra o FC Bayern München de Pep Guardiola, partido que gañaron os alemáns por 2-0. Despois da presentación oficial do Tata, dirixiu ao Barcelona en dous partidos amigables máis, contra o Valerenga (0-7) e o Lechia Gdansk (2-2).

O 19 de maio de 2014, o FC Barcelona anunciou o seu nomeamento como director do fútbol formativo blaugrana, cargo no que substituíu a Guillermo Amor.

Notas
-----

1. ↑  Moll i Casamitjana, Pinsach i Estanyol, Dani, Jordi (1980). Butlletí de Llagostera, ed. "Entrevista a Jordi Roura. De Llagostera al primer equip del Barça" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 14 de xullo de 2014. Consultado o 12 de xuño de 2014.
2. ↑  Mundo Deportivo, ed. (3 de setembro de 1992). "UE Figueres".
3. ↑  Mundo Deportivo, ed. (31 de xaneiro de 1994). "El ex azulgrana Roura llega a un acuerdo con el Sant Andreu".
4. ↑  "Jordi Roura, com a segon entrenador, i Aureli Altimira, com a preparador físic, també han signat el seu contracte", FC Barcelona en Twitter.
5. ↑  FC Barcelona, ed. (19 de maio de 2014). "Canvis en l’organigrama tècnic de l’àrea de futbol".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q106136
* BDFutbol: 2729
* FootballDatabase: 56623
* Transfermarkt: 246140
* Worldfootball: roura

 |