recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Rally de Ferrol de 1991** foi a 22ª edición de dito rally e a cuarta proba da tempada 1991 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse entre o 30 de novembro e o 1 de decembro de 1991 e os vencedores foron Germán Castrillón e a súa copiloto Estrella Castrillón. Foi o terceiro dos dez triunfos que lograron na proba ferrolá.

Resumo
------

Neste rally reaparecía Estrella Castrillón como copiloto de Germán Castrillón, despois de varios meses sen competir tras o grave accidente sufrido no 28º Rally Rías Baixas. O camiño cara a vitoria do equipo dos Castrillón achandouse coa non participación de Marc Etchebers, que tivo un accidente adestrando, e o prematuro abandono de Manuel Senra, con problemas na culata do seu Peugeot 309 GTi 16v. Deste xeito lograron comodamente a vitoria, manténdose líderes tanto o sábado como o domingo.

Por detrás deles o rally estivo máis competido, coa loita do sábado entre o Peugeot 309 GTi 16v de Miguel Dopico e o Renault Clio 16v de Javier Piñeiro, ata que ambos se saíron da estrada. A primeira etapa rematou con Sergio Vallejo (Peugeot 205 GTI) segundo e Juan Carlos Táboas (Citroën AX Sport) terceiro. Con todo, na etapa do domingo, xa no primeiro paso por Doroña Táboas adiantou a Vallejo e tras repartírense catros dos cinco *scratchs* restantes, chegou segundo á meta. En cuarta posición chegou Javier Paz, que con problemas no cambio do seu Citroën AX Sport estivo a piques de verse superado no final por Lino Otero (Renault 5 GT Turbo).

Clasificación
-------------

| Pos | Piloto | Copiloto | Automóbil | Tempo |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Galicia Germán Castrillón | Galicia Estrella Castrillón | Ford Sierra Cosworth | 1.02.54 |
| 2 | Galicia Juan Carlos Táboas | Galicia Manuel Gilsanz | Citroën AX Sport | 1.04.52 |
| 3 | Galicia Sergio Vallejo | Galicia Diego Vallejo | Peugeot 205 GTI | 1.04.53 |
| 4 | Galicia Javier Paz | Galicia Manuel García | Citroën AX Sport | 1.07.11 |
| 5 | Galicia Lino Otero | Chao | Citroën AX Sport | 1.07.12 |
| 6 | Galicia "Solo" Martínez | Galicia José Manuel Pazos | Renault 5 GT Turbo | 1.08.01 |
| 7 | Galicia Vicente Posada | Galicia Sergio Freire | Citroën AX Sport | 1.08.31 |
| 8 | Galicia Emilio Barros | Galicia Poli Costas | Renault Clio 16v | 1.08.48 |
| 9 | Galicia Carlos Iglesias | Galicia Chelo Prieto | Citroën AX GT | 1.08.56 |
| 10 | Alonso | Vázquez | Citroën AX | 1.10.20 |
| 11 | Galicia Amable Breijo |  | Renault 5 GT Turbo |  |
| 12 | Galicia José M. López Castrillón |  | Ford Sierra XR2 |  |
| Abandonos |
| - | Galicia Manuel Senra | Galicia José Maceiras | Peugeot 309 GTI 16v | - |
| - | Galicia Jesús Campos |  | Renault Clio 16v | - |
| - | Galicia Ricardo Vidal |  |  | - |

Notas
-----

1. 1 2 3  Arévalo, Fernando (2 de decembro de 1991). "Los Castrillón, inalcanzables en "su" rally". *La Voz de Galicia* (en castelán). p. 42.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rally Mil Vistas** |  **Campionato de Galicia de Rally** Tempada 1991 | Sucesor:' |
As **protamina**s son pequenas proteínas, ricas no aminoácido básico arxinina, que substitúen ás histonas nas últimas fases da espermatoxénese e pénsase que son esenciais para a condensación e estabilización do ADN nos espermatozoides. Parece que permiten un empaquetado máis denso do ADN no reducido espazo da cabeza dos espermatozoides que as histonas, pero deben ser despois descomprimidas para que a información xenética poida usarse para a síntese de proteínas. De feito, os xenes que son básicos para o desenvolvemento embrionario temperán continúan unidos ás histonas, e supoñen aproximadamente un 4% do ADN dos espermatozoides.

Usos médicos
------------

Ao mesturalas coa hormona insulina, as protaminas ralentizan o comezo da acción da insulina e incrementan a súa duración .

As protaminas úsanse na cirurxía de bypass cardiopulmonar para neutralizar os efectos anticoagulantes da heparina, e para incrementar a presión na arteria pulmonar e diminuír a presión sanguínea periférica, o consumo de osíxeno no miocardio, o gasto cardíaco, e a frecuencia cardíaca.

O sulfato de protamina é un antídoto da heparina. Existe unha variante da protamina con cadea máis curta que tamén actúa como un potente antagonista da heparina, pero con antixenicidade moi reducida.

Exemplos
--------

O rato, os homes, e certos peixes teñen dúas ou máis protaminas diferentes, mentres que o esperma de touro, porco, rata, coello, porco de Guinea e carneiro teñen só unha protamina.

### Humanos

As dúas protaminas humanas denomínanse PRM1 e PRM2.

### Peixes

Exemplos def protaminas de peixes son:

* salmina de salmón
* clupeína do espema de arenque (*Clupea*)
* iridina de troita arco da vella
* tinina de atún (*Thunnus*)
* estelina de esturión estrelado (*Acipenser stellatus*)
* esciliorrinina de cazón (*Scyliorhinus*)

Notas
-----

1. ↑  Balhorn R (2007). "The protamine family of sperm nuclear proteins". *Genome Biol* **8** (9): 227. PMC 2375014. PMID 17903313. doi:10.1186/gb-2007-8-9-227.
2. ↑  Carr JA, Silverman N (1999). "The heparin-protamine interaction. A review.". *J Cardiovasc Surg (Torino)* **40** (5): 659–66. PMID 10596998.
3. ↑  Weiler JM, Freiman P, Sharath MD, Metzger WJ, Smith JM, Richerson HB; et al. (1985). "Serious adverse reactions to protamine sulfate: are alternatives needed?". *J Allergy Clin Immunol* **75** (2): 297–303. PMID 2857186. doi:10.1016/0091-6749(85)90061-2.
4. ↑  Byun Y, Chang LC, Lee LM, Han IS, Singh VK, Yang VC (2000). "Low molecular weight protamine: a potent but nontoxic antagonist to heparin/low molecular weight protamine". *Asaio J.* **46** (4): 435–9. PMID 10926141. doi:10.1097/00002480-200007000-00013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5449573
* EBID: ID
* GEC: 0135134
* JSTOR: protamines
* MAG: 2780835560
* PSH: 6224

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ATC: V03AB14
* CAS: 9012-00-4
* MeSH: D011479
* RxNorm: 8826
* UNII: 72G3UY6T4N

 |
O **Príncipe de Mónaco** é o monarca e xefe de estado do Principado de Mónaco. Até a data, tódolos príncipes que ocuparon o cargo tomaron o nome da dinastía Grimaldi, aínda que seguindo a liña masculina pertenceron a outras casas. O príncipe actual é Alberte II de Mónaco.

Mónaco é, xunto con Liechtenstein e a Cidade do Vaticano, un dos tres únicos estados en Europa onde o monarca segue tendo un papel activo na política e o goberno.

Poderes do Príncipe
-------------------

As atribucións e poderes do Príncipe de Mónaco emanan da Constitución e das leis. Como xefe de estado, representa ao Principado nas relacións internacionais, e calquera revisión total ou parcial do texto constitucional debe realizarse mediante acordo entre o Príncipe e o Consello Nacional de Mónaco.

O poder lexislativo atópase dividido entre o Príncipe e o Consello Nacional. O Príncipe é quen realiza as proposicións de lei, mentres que o Consello as aproba ou non mediante votación.

O poder executivo, con todo, é competencia do Príncipe, que o exerce a través do Ministro de Estado e do Consello de Goberno, que responden o Príncipe da súa administración do Principado. Tamén o poder xudicial se atopa vinculado a el, posto que o Príncipe representa a autoridade en virtude da cal os xuíces e tribunais reparten xustiza.

Entre os seus outras atribucións cabe destacar o dereito a conceder amnistías e a cidadanía, así como a de conceder títulos nobiliarios e outras distincións.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Dinastía Grimaldi.
* Lista de Príncipes de Mónaco.

### Ligazóns externas

* Constitution de la Principauté
O **Rally do Lacón de 1993** foi a 27ª edición de dito rally e a terceira proba da tempada 1993 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 16 de maio de 1993 e o vencedor foi, por segundo ano consecutivo, Manuel Senra, sobre o seu Peugeot 309 GTI 16v.

Resumo
------

Dos 45 pilotos inscritos, 37 tomaron a saída. Pouco despois do inicio, na primeira pasada polo treito da Saleta, Manuel Senra perdeu o control do seu Peugeot 309 e o local Javier Paz colocouse líder con seis segundos de vantaxe, que aumentou a 22 na segunda pasada polo mesmo lugar. A continuación Arturo Rial foi o máis rápido nas dúas pasadas por Reádegos, mentres que Senra marcou os mellores tempos en Parada de Labiote. A sesión matinal rematou con Paz como líder provisional, con 10 segundos sobre Rial e 26 sobre Senra. Con todo, na sesión vespertina comezou a chover, e Paz, que levaba pneumáticos lisos, viuse superado por Senra e Rial, que montaban rodas de choiva. Rial mantivo a primeira posición ata que sufriu unha saída de pista no treito Beade-Pena Corneira, que deixou a vitoria en mans de Manolo Senra. Na parte final do rally deixou de chover e Paz volveu recortar diferenzas con Rial ata arrebatarlle a segunda posición en Cabanelas, e quedar a só catro segundos de Senra.

Clasificación
-------------

| Pos | Piloto | Copiloto | Automóbil | Tempo/diferenza |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | Galicia Manuel Senra | Galicia José Maceiras | Peugeot 309 GTI 16v | 1h01'57'' |
| 2 | Galicia Javier Paz | Galicia Manuel García | Ford Sierra Cosworth | a 4'' |
| 3 | Galicia Arturo Rial | Galicia Juan Carlos Arias | Citroën AX Sport | a 2'51'' |
| 4 | Galicia Manuel Varela | Galicia Herminio González | Ford Escort Cosworth | a 2'57'' |
| 5 | Galicia Juan Carlos Táboas | Galicia Luis Fernández González | Citroën AX Sport | a 3'11'' |
| 6 | España Javier Azcona | Ayala | Renault Clio 16V | a 3'11'' |
| 7 | España Luis Alberto González Villarías | España Fernando González Villarías | Renault Clio 16V | a 3'27'' |
| 8 | Galicia Jorge Pérez | Galicia Luis Pérez | Renault Clio Williams | a 4'22'' |
| 9 | Galicia Jesús Campos | Galicia Faustino Suárez |  | a 5'09'' |
| 10 | Galicia Germán Linares | Larey |  | a 5'56'' |
| 11 | Santos Vázquez | Ríos Buceta |  | a 6'02'' |
| 12 | Galicia Vicente Posada | Galicia Sergio Freire |  | a 6'22'' |

Notas
-----

1. 1 2  Castro, X. R. (17 de maio de 1993). "Senra revalida su título en un trepidante Rally do Lacón". *La Voz de Galicia* (en castelán). p. 59.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rally de Noia** |  **Campionato de Galicia de Rally** Tempada 1993 | Sucesor:**Rally de Ferrol** |
O **Royal Olympic Club de Charleroi**, é un club de fútbol belga da cidade de Charleroi. Dende 2019 milita na División Nacional 1 de Bélxica, a terceira categoría do fútbol belga.

Historia
--------

Foi fundado en 1911 como **Caroloregian Lodelinsart Club Olympique**, cambiando o seu nome ao ano seguinte polo de **Olympic Club de Charleroi**, e foi rexistrado en 1913 na Real Federación Belga de Fútbol. Entre 1972 e 1982 o club chamouse **R.O.C. de Montignies-sur-Sambre** antes de recuperar o seu nome anterior. En 2000 o club fusionouse co RA Marchienne e cambiou o seu nome a **Royal Olympic Club de Charleroi-Marchienne**, pero volveu ao seu nome histórico en 2016. Finalmente, en 2019, o club fusionouse co Royal Châtelet SC.

O Olympic de Charleroi debutou na Segunda División belga en 1936 e proclamouse campión ese mesmo ano, logrando o ascenso á Primeira División. Militou na máxima categoría ata 1963 (agás na tempada 1955/56), quedando terceiro en 1939 e subcampión en 1947. Dende 1963 ata comezos da década de 1980 xogou principalmente na segunda categoría, ata que en 1981 caeu á terceira, na que xogou a maioría de tempadas dende entón.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Historia". *olympic-charleroi.be* (en francés). Arquivado dende o orixinal o 24 de agosto de 2022. Consultado o 24 de agosto de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial
**Ramiro Rueda Fernández**, nado en Santiago de Compostela en 1914 e finado en Lugo o 25 de setembro de 1999, foi un farmacéutico e político galego.

Traxectoria
-----------

Neto de Ramiro Rueda-Neira Montenegro. Na guerra civil foi farmacéutico militar e traballou no Laboratorio de Farmacia Militar de Santiago de Compostela. Foi Alcalde do concello de Lugo entre 1958 e 1961. Na súa etapa na alcaldía fíxose a reforma da Praza de Santa María. Foi procurador en Cortes en representación dos concellos da provincia de Lugo (1958-1962). Foi presidente do colexio de Farmacéuticos de Lugo e promotor e presidente do Real Aero Club de Lugo. Creou Laboratorios Labifarm nos anos cincuenta que en 1979 se converteu en Lácteas Rueda e comercializou o iogur Rueda.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Luis Ameijide Aguiar** |  **Alcalde de Lugo** 1958 - 1961 | Sucesor:**Jesús García Siso** |

Vida persoal
------------

Casou con Celia Rùa Lorenzo e foi pai de Ramiro, Mercedes, María Celia e Roberto Rueda Rúa.

Recoñecementos
--------------

Unha rúa de Lugo leva o seu nome.

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 26-9-1999, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha como Procurador en Cortes Arquivado 07 de marzo de 2016 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12398572
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 100800

 |
**Ramiro Paredes Ramos**, nado en Vigo e finado o 6 de decembro de 1958 na Serra de Guadarrama, foi un futbolista, delegado e directivo galego coñecido como **Pareditas**, que xogaba na demarcación de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Procedente do Unión Sporting Club de Lavadores fichou polo Celta de Vigo na tempada 1928-29. Na tempada 1929-30 disputou a primeira liga da historia, co Celta en Segunda División, tempada tráxica xa que o equipo descendeu a Terceira División. Ao ano seguinte o equipo conseguiu o retorno a Segunda, sendo Paredes un dos protagonistas. Ao rematar o curso celebrouse en Balaídos unha merecida homenaxe a Paredes fronte ao FC Porto con triunfo celeste por 2-0 con goles de Losada e Pepe Hermida.

O seu último partido co Celta disputouno o 24 de maio de 1936 contra o seu anterior club, o Unión Sporting. Ao igual que moitos xogadores do Celta da época foi internacional coa Selección de fútbol de Galicia.

Tras deixa-lo fútbol en activo foi delegado de campo e directivo do Celta e rexentou co tamén ex xogador do Celta Alberty, o Bar Club na rúa Colón.

Faleceu no accidente do SNCASE Languedoc de Aviaco de 1958, acontecido o 4 de decembro dese ano. O avión que saíra do aeroporto de Peinador con destino a Madrid bateu na Serra do Guadarrama. Á chegada dos corpos a Vigo congregáronse miles de persoas dende a estación de ferrocarril ata a Igrexa de Santiago, e de alí ao cemiterio de Pereiró.

Palmarés
--------

| Título | Club | Ano |
| --- | --- | --- |
| Campionato de Galicia | Celta de Vigo | 1929-30 |
| Campionato de Galicia | Celta de Vigo | 1931-32 |

Notas
-----

1. ↑  "No llegó a su destino el tetramotor "Languedoc" que salió ayer tarde del Campo de Peinador con dirección al Aeropuerto de Barajas". *El Correo Gallego*. 5 de decembro de 1958. p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Marcos L. Bacariza (7 de abril de 2010). "Pareditas". *Yo jugué en el Celta* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12398568
* BDFutbol: 204968

 |
Cobia (*Rachycentron canadum*)
Os **Raquicéntridos** (Rachycentridae) son unha familia de peixes mariños da orde dos Perciformes, propia do Atlántico e Indopacífico.

Características
---------------

Presentan un corpo longo, fusiforme ou subcilíndrico (alcanzando talles de 1,5-2 metros e pesos de ata 68 kg), coa cabeza deprimida (ancha e esmagada), ollos pequenos e boca terminal (prognata). A zona superior, lateral e ventral son de cor castaño escuro, con dúas bandas prateadas estreitas ben definidas.

Posúe de 6 a 9 espiñas libres trala cabeza. A aleta dorsal, única, ten 1-3 espiñas e 26-33 radios brandos, e a anal, tamén longa, 2-3 espiñas e 22-28 radios brandos. As pectorais son grandes e a caudal semilunar, co lobo superior máis longo có inferior.

Son peixes peláxicos e normalmente solitarios excepto cando se agrupan para a desova anual, non obstante poden reunirse ó redor de restos de naufraxios, boias, portos e outros elementos estruturais.

Habitualmente viven asociados a arrecifes e nun rango de profundidades de entre 0 e 1.200 m. Aliméntanse de crustáceos, luras e outros peixes, e pode seguir a tiburóns, tartarugase raias manta para aproveitar os restos das súas presas. Péscanse para consumo humano aínda que o seu valor comercial é escaso. Os grandes exemplares son estimados na pesca deportiva.

Clasificación
-------------

Só comprende un único xénero, *Rachycentron*, que á súa vez só comprende unha única especie, *Rachycentron canadum*, coñecido como *cobia* .

Notas
-----

1. ↑  Outros nomes populares, *peixe pau*, *bacallau* ou *bonito negro*, fan alusión á semellanza coas especies así chamadas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Raquicéntridos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Raquicéntridos*** |

* FishBase
* ITIS

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q833940
* EBID: ID
* MAG: 2780017808

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EUNIS: 124489
* FishBase: 3542
* GBIF: 2391729
* iNaturalist: 131491
* IRMNG: 11260602
* ITIS: 168566
* IUCN: 190190
* NCBI: 141264
* TAXREF: 69417
* WoRMS: 127006

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UNII: 49MJB7336C

 |
**Ru** é na tradición oral de Aitutaki (Illas Cook), un dos devanceiros fundadores da illa, descrito como o primeiro ser humano en chegar e se instalar nela, antes da chegada de Te Erui e de Ruatapu

Orixe
-----

Ru era orixinario de Avaiki, unha illa que nesa época estaba superpoboada e Ru decidiu construír unha piragua dobre (*katea*) para partir á procura de novas terras, deulle por nome Nga-Puariki, acompáñano os seus catro irmáns máis novos Tai-te-ra-iva, Tai-te-ra-varu, Veri-Tuamaro e Ru-Takina e as súas catro donas Papa-kura, Kipapa-ei-tara, Te Ararau-enua e Ruiaau, e solicita permiso o ariki para que o acompañasen tamén 20 doncelas, fillas de xefes (*tapairu*)

A travesía e instalación en Aitutaki
------------------------------------

Logo dunha longa e difícil travesía durante a que Ru e os seus acompañantes houberon afrontar tempestades e vagas xigantes, a piragua chega a unha terra á que lleu dá o nome de "Araura" ou segundo outras versións *Utataki-enua-o-Ru-ki-temuana* (terra procurada e atopada no mar por Ru), a illa estaba deshabitada e os navegantes instálanse nela, Ru nomeou *koromatua* como señores da illa, ou ben dividiu a terra entre as 20 tapairu, esquecendo os seus irmáns que anoxados deixaron a illa chegando ata a actual Nova Zelandia.

Notas
-----

1. ↑  David Stanley *Tahiti Handbook Including Easter Island and the Cooks*, p. 360

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Maui Pomare The traditions of Aitutaki, Cook Islands: The first inhabitants of Aitutaki-The history of Ru en *Legends of the Maori*, volume II
O **Duerna** é un río da provincia de León, afluente do Tuerto, que á súa vez é afluente do Órbigo, e este o é do Esla, que á súa vez o é do Douro.

Percorrido
----------

O Duerna nace nos Montes de León, nunha das abas do monte Teleno, desaugando no Tuerto en terras de La Bañeza, despois dun percorrido de 54 km. As terras sitas nas súas beiras forman a comarca de Valduerna.

A súa conca hidrográfica abarca unha área de 312 km².

Historia
--------

En torno ao seu curso os historiadores sitúan o pobo ástur dos orniacos, pois considérase que era o seu río epónimo, por canto en documentos da Alta Idade Media o río era denominado *Ornia*.

En tempos posteriores, o territorio comezou a denominarse *Val d'Ornia*, con aglutinación da preposición de, e tras a ditongación do -o- tónico, pasou a ser coñecida como a Valduerna. Unha defectuosa segmentación levou a que o mesmo río acabase por ser coñecido como *Duerna*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3396207
* GeoNames: 3123784
* TGN: 7336968

 |
Mapa da rede
**Proximidades Santander** é un servizo de Proximidades Renfe entre a cidade de Santander e Reinosa, ambas en Cantabria. O trazado é o da liña Palencia-Santander, que é de vía única electrificada.

Características
---------------

Actualmente este núcleo de proximidades só dispón dunha liña: a C-1, e o seu percorrido é o seguinte:

| C-1 Proximidades Santander |
| --- |
| **Santander** · Valdecilla · Nueva Montaña · Muriedas-Bahía · Maliaño · Boo · Guarnizo · Parbayón · Renedo de Bricia · Vioño · Zurita · Sierrapando · Viérnoles · Caldas · Lombera · Corrales · Fraguas · Arenas de Iguña · Santa Cruz · Molledo · Bárcena · Pujayo · Pesquera · Lantueno · Río Ebro · **Reinosa** |
|

É a única rede de Proximidades Renfe onde aínda se empregan trens da serie 440 reformados e circulan en composición sinxela de dous ou tres coches.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Proximidades Renfe
* Renfe Operadora

### Ligazóns externas

* Horarios e estacións de Proximidades Santander
* Mapa de Proximidades Santander
O **Rally de Pontevedra de 1985** foi a segunda edición de dito rally, así como a última proba da tempada 1985 do Campionato de Galicia de Rally. Celebrouse o 7 de decembro de 1985 e o vencedor foi o mexicano Ricardo Gallardo, a bordo dun Porsche 911 SC.

Resumo
------

O campionato galego chegou á última proba co título xa decidido a favor de José Mora e o seu copiloto Luís Moya, polo que estes non tomaron a saída, como tampouco o fixeron Carlos Piñeiro nin José Luis Vilanova.

O ourensán Peitos, cun Alfa Romeo GTV, comezou liderando a proba, pero tivo que retirarse no terceiro treito, despois de saírse da estrada. Ao chegar a Cangas, o tamén ourensán Alfonso Pavón lideraba a proba co seu Renault 5 GT Turbo, con 24 segundos de vantaxe sobre o mexicano afincado en Pontevedra Ricardo Gallardo. Tras eles chegaban Enrique Fernández "Vila", tamén cun GT Turbo e Carreira e Obdulio Fernández "Lute", ambos con SEAT 124 FL 90.

Nos últimos tres treitos Gallardo recortou as diferenzas con Pavón ata poñerse por diante e gañar o rally. Con todo, a Pavón o segundo posto serviulle para proclamarse subcampión galego por detrás de Mora. O ourensán "Vila" completou o podio. Entre os SEAT Panda o vencedor foi José María Magdaleno, mentres que José Pereira chegou segundo, proclamándose vencedor do Trofeo Panda 1985.

A carreira disputouse cunha intensa choiva que provocou numerosos abandonos, entre eles os de Peitos, Lute, Manuel Balado e Javier Arosa. Só 23 vehículos chegaron á meta.

Clasificación
-------------

| Pos | Piloto | Copiloto | Automóbil | Tempo |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 |  Ricardo Gallardo | Galicia M. Fandiño | Porsche 911 SC |  |
| 2 | Galicia Alfonso Pavón |  | Renault 5 GT Turbo | a 8'' |
| 3 | Galicia Vila |  | Renault 5 GT Turbo |  |
| 4 | Galicia Carreira |  | SEAT 124 FL 90 |  |
| 5 | Galicia Roberto Torres |  | Talbot Horizon |  |
| Abandonos |
| - | Galicia "Peitos" |  | Alfa Romeo GTV | - |
| - | Galicia "Lute" |  | SEAT 124 FL 90 | - |
| - | Galicia Manuel Balado |  | Talbot Samba Rallye | - |
| - | Galicia Javier Arosa |  | SEAT Panda 45 | - |

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Arévalo, Fernando (9 de decembro de 1985). "Gallardo se adjudicó el rally de Pontevedra y Pereira ganó el campeonato gallego «Panda»". *La Voz de Galicia* (en castelán). p. 30.
2. ↑  Arévalo, Fernando (4 de decembro de 1982). "Rally de Pontevedra". *La Voz de Galicia* (en castelán). p. 42.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rally da Coruña** |  **Campionato de Galicia de Rally** Tempada 1985 | Sucesor:**-** |
**Prysmian** é unha empresa italiana formada pola fusión da empresa italiana Pirelli cables e Draka. Ten sede en Milán e adícase á produción de cables eléctricos e de telecomunicacións.

As orixes da empresa están na fundación en 1879 de Pirelli cables e sistemas. En 1902 abriu unha fábrica en Barcelona. En 2011 fusiónase con Draka. En 2017 mercou a marca norteamericana General Cable.

Sancións
--------

En 2017 a Comisión Nacional dos Mercados e a Competencia impuxo 44,7 millóns de euros de sanción a cinco cárteles que se repartían o mercado do sector de cables eléctricos de baixa tensión para a construción de hospitais, uso doméstico, edificación de vivendas, obras de empresas enerxéticas, telefonía, ferroviarias, navais e grandes proxectos internacionais entre os que estaba Prysmian.

Notas
-----

1. ↑  "La CNMC desmantela cárteles del sector de cables eléctricos e impone multas por 48M elconfidencial.com".

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Prysmian*** |

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1964784
* EUFP: 991450096
* GRID: grid.437419.c
* ISNI: 0000 0004 1784 1922
* LEI: 529900X0H1IO3RS1A464

 |
**Rimbaut** compuxo un descordo plurilingüe, usando o galego-portugués, entre outras linguas
**Raimbaut de Vaqueiras** ou **Riambaut de Vaqueyras**, activo desde aproximadamente 1180 e finado o 4 de setembro de 1207, foi un trobador provenzal e, máis tarde, cabaleiro. A súa vida xirou principalmente en torno á corte en Italia até 1203, cando se incorporou á Cuarta Cruzada.

Traxectoria
-----------

Como o seu nome indica, procedía de Raimbaut Vacqueyras, cerca de Orange, Francia. Pasou a maior parte da súa carreira como poeta na corte e foi amigo de Bonifacio I de Montferrat. Serviu con el na loita contra os municipios de Asti e Alessandria. Raimbaut alegou obter a categoría de cabaleiro grazas á protección de Bonifacio co seu escudo na batalla de Messina, cando tomou parte co emperador Henrique VI na invasión de Sicilia. Estivo presente no asedio e toma de Constantinopla en 1204 e, a continuación, acompañou a Bonifacio a Tesalónica. Xeralmente suponse que Raimbaut faleceu o 4 de setembro de 1207, xunto con Bonifacio, nunha emboscada que lles fixeron os búlgaros.

Obra
----

Os seus escritos, en particular a denominada *Carta Épica*, forman un importante comentario sobre a política do Imperio Latino nos seus primeiros anos. Sobreviviu unicamente unha edición das obras atribuídas a Raimbaut composta de 33 cancións e oito melodías asociadas. Utilizou unha ampla gama de estilos. Unha das súas cancións, *Kalenda Maia*, está considerada como unha das mellores melodías de trobadores. É salientábel unha composición poética, titulada *Eras quan vey verdeyar* e pertencente ao xénero do descordo, na que empregou o galego-portugués, entre outras linguas.

Vaqueiras na ficción
--------------------

En 1922, Vaqueiras foi obxecto dun verso de teatro por Nino Berrini, *Rambaldo di Vaqueiras: I Monferrato*, procedente en Cyrano de Bergerac, de Edmond Rostand.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Los poemas del trovador Raimbaut de Vaqueiras*, edición e tradución: Joseph Linskill. La Haya: Mouton, 1964.
* Nino Berrini, *Rambaldo di Vaqueiras: I Monferrato*. Milán, 1922.

### Ligazóns externas

* Texto do descordo pluriglingüe, coa súa tradución ao inglés ao lado
* *Kalenda Maya*
* *Kalenda Maya*
* *Ara pot om conoisser e proar*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q356509
* WorldCat
* VIAF: 93761889
* AllMusic: mn0001537746
* BNE: XX947750
* BNF: 119210475
* CERL: cnp00399440
* CiNii: DA09232854
* DeutscheBio: 118748904
* Discogs: 740985
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1843077
* GEC: 0054001
* Genius: Raimbaut-de-vaqueiras
* GND: 118748904
* ICCU: SBLV009279
* ISNI: 0000 0001 1879 6017
* LCCN: n84149892
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0096588
* NTA: 068806612
* SNAC: w6bz81nj
* SUDOC: 02793442X

 |
**Prudenci Bertrana**, nado en Tordera o 19 de xaneiro de 1867 e finado en Barcelona o 21 de novembro de 1941, foi un escritor catalán.

Traxectoria
-----------

Estudou en Xirona, e en 1884 trasladouse a Barcelona para cursar enxeñería industrial, carreira que deixou logo do primeiro ano para estudar na Escola de Belas Artes, pero non chegou a rematar os estudos. Non obstante, á súa volta a Xirona comezou a ser coñecido como pintor de retratos e paisaxes e accedeu a un posto de profesor na Escola Municipal de Belas Artes. En 1898 apareceron as primeiros contos na revista *Lo Geronès*. En 1902 incorporouse á redacción da revista *Vida*, modernista e conservadora. Colaborou coa revista *Catalunya* e entrou en contacto co grupo de escritores modernistas locais: Xavier Montsalvatge, Carles Rahola e Miquel de Palol.

En 1906 publicou a novela *Josafat*, de grande éxito. Posteriormente publicou *Nàufrags* (1907) e o libro de relatos *Crisàlides* (1907). En 1912 marchou vivir a Barcelona e converteuse en director das revistas satíricas *L'Esquella de la Torratxa* e *La Campana de Gràcia* e colaborou con *El Poble Català*.

Publicou coleccións de contos e relatos: *La lloca de la vídua i altres conts* (1915), *Els herois* (1920), *El meu amic Pellini i altres contes* (1923), *La bassa roja* (1923), *El desig de pecar* (1924) *L'òrgan del diputat* (1924), *L'ós benemèrit i altres bésties* (1932) e obras de teatro, en parte escritas para mellorar a súa precaria situación económica, como *Enyorada solitud!* (1918), *Les ales d'Ernestina* (1921), *La dona neta* (1924), *L'auto del senyor Moixet* (1925), *El comiat de Teres*a (1931) e a novela *Jo! Memòries d'un metge filòsof* (1925). En 1936 recolleu en *Impromtus* algúns dos artigos de crítica teatral que publicara na *Revista de Catalunya* e *La Veu de Catalunya*.

A triloxía *Entre la terra i el núvols* está escrita en clave autobiográfica e componse de *L'hereu* (1931), *El vagabund* (1933) e *L'impertinent* (escrita en 1939, pero que non se puido publicar ata 1948)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Fondo Bertrana, de la Universidad de Girona *(en catalán)*
* DUGi Fons Especials. Manuscrits de Prudenci Bertrana *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3322361
* WorldCat
* VIAF: 36941352
* BNE: XX1017523
* BNF: 12071203q
* CiNii: DA02257198
* DBE: prudenci-bertrana-i-compte
* FAST: 39283
* GEC: 0009627
* GND: 131957260
* Gutenberg: 7472
* ICCU: CUBV019505
* ISNI: 0000 0000 8115 3025
* LCCN: n79079089
* NTA: 13311208X
* OL: OL816411A
* openMLOL: 171947
* SUDOC: 028991478

 |
**Raimundo Rodríguez Neira**, nado na Coruña e finado en Marín o 14 de agosto de 1936, foi un xastre, músico e político galego.

Traxectoria
-----------

Músico que tocaba o bombardino na banda de música municipal de Pontevedra. Tras o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, o 13 de agosto dese ano Bruno Schweiger e mais un falanxista pontevedrés preséntáronse na rúa Don Filiberto buscándoo; como non se atopaba nesa casa, dirixíronse ao bar Capacho, onde residía. Raimundo negouse a subir ao coche e fuxiu, disparáronlle, pediu protección inutilmente a unha parella de gardas de asalto que facían garda en Correos. Tras ser detido e levado en coche, foi paseado na Cruz de Maceira (en San Tomé de Piñeiro, na estrada entre Marín e Moaña, case no límite administrativo entre os dous concellos), sitio habitual de actuación das patrullas represoras. O seu cadáver apareceu ao día seguinte en Marín cun tiro na caluga.

Vida persoal
------------

Casou en Pontevedra con Aniceta Cabado en xaneiro de 1912.

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 11-1-1912, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Álvarez Castro, Xosé (2013). "Cunetas sembradas de muerte. La represión extrajudicial en la provincia de Pontevedra" (PDF). *Memòria antifranquista del Baix Llobregat* (13): 15–20. Consultado o 12 de abril de 2020.

### Ligazóns externas

* Álvarez Castro, X. (10 de xaneiro de 2014). "A morte do home que tocaba o bombardino". *Pontevedra nos anos do medo*.
* Álvarez Castro, X. (4 de outubro de 2009). "Bruno, "o alemán"". *Pontevedra nos anos do medo*.
* 

* Raimundo Rodríguez Neira na páxina web *Nomes e Voces*.
O **Jalón** é un río de España, un dos principais afluentes do río Ebro. Ten unha lonxitude de 224 km e drena unha ampla conca de 9.338 km². O seu caudal en Calatayud é de 20,8 m³/s, pero é moi irregular ao ser un río de réxime pluvial mediterráneo.

Características
---------------

Nace nun dos mananciais ao pé de serra Ministra, a Fonte Vella, situada ao pé do cerro Monteagudillo, en Benamira, Medinaceli, (Soria) pola que discorre encaixado ata Arcos de Jalón, onde se amplía a favor dos materiais terciarios brandos da depresión de Monreal de Ariza, discorrendo xa en territorio aragonés. Neste sector recibe os ríos Nágima e Henar. Novamente encáixase no pliega calcáreo de Alhama de Aragón e cruza con meandros encaixados no paleozoico de Bubierca, da rama castelá da cordilleira Ibérica. Neste tramo recibe os ríos Monegrillo, Piedra, Mesa e Manubles.

Na depresión tectónica de Calatayud amplía o seu val e elabora un bonito escarpe na súa marxe esquerda. Recibe aquí os ríos Jiloca, Perejiles e Ribota. Volve crebar o paleozoico das serras de Algairén e da Virxe, con meandros ben marcados e encaixados. Xa na depresión do Ebro, recibe as augas do Aranda, Grío e Alpartir, dirixíndose cara a Torres de Berrellén (Zaragoza), onde desemboca no Ebro.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20380
* WorldCat
* VIAF: 315140770
* BNE: XX462220
* GEA: 7290
* GEC: 0034285
* GeoNames: 3120197
* LCCN: sh2001010718

 |
Un **príncipe**, que no feminino pasa a **princesa**, é un membro dunha aristocracia gobernante ou nobreza. Adoita ser un título asociado á realeza, sendo usado polos fillos do rei. Tradicionalmente, na maioría das dinastías europeas, tiña o título de príncipe o fillo home e herdeiro dun monarca. Tamén é o título dalgúns soberanos, cuxos países non teñen a consideración de seren reinos. Nalgúns países é tamén un dos máis altos títulos de nobreza (aínda que adoita ser reservado para familias con sangue real). O título de príncipe tamén se usa para referirse ao esposo dunha raíña.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Príncipe, princesa***  |

### Outros artigos

* Infante de España

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2747456
* BNCF: 8468
* BNE: XX542448
* BNF: 11934545s
* BRE: 3167678
* EBID: ID
* JSTOR: princes
* LCCN: sh85106721

 |
Escudo de armas da actual Princesa de Viana, Leonor de Borbón, cos cuarteis dos reinos que conformaron España.
O escudo do príncipe Carlos, utilizado nas cerimonias de entrega do Premio Príncipe de Viana.
**Príncipe de Viana** é o título que ostenta o herdeiro do Reino de Navarra. Foi instituído por Carlos III "O Nobre" para o seu neto Carlos, chamado desde entón "de Viana", nacido do matrimonio entre a súa filla Branca e Xoán, príncipe de Aragón. Tras a conquista do Reino de Navarra por Castela en 1512, devandito título transmitiuse a devandita coroa e posteriormente aos monarcas españois, unido ao de Príncipe de Asturias, Xirona, Duque de Montblanc, Conde de Cervera e Señor de Balaguer.

Actualmente ostenta o título a herdeira da Coroa española, Leonor de Borbón.

Antecedentes
------------

Foi un reflexo do que viña ocorrendo en Europa, onde os príncipes herdeiros recibían un título que os dotaba dunhas rendas para o seu beneficio persoal. Así existen, entre outros, o Príncipe de Asturias, en Castela; o Príncipe de Xirona, en Aragón; o Delfín, en Francia; o Príncipe de Gales, en Inglaterra; ou xa en épocas máis recentes, o Príncipe de Beira, en Portugal ou o Príncipe de Orange en Holanda.

Véxase tamén
------------

* Príncipe de Asturias
* Príncipe de Xirona

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q643888
* Auñamendi: 101966

 |
**Ramón del Valle Bermúdez de Castro**, nado en Vilanova de Arousa en 1823 e finado en Pontevedra en xaneiro de 1890, foi un xornalista, escritor e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi mariño, navegando como piloto contador no barco de guerra *Atalaya*. Despois foi secretario do Goberno civil de Pontevedra. Foi redactor de *La Opinión Pública*. En Vilagarcía foi director de *El Eco de la Ría de Arosa* e fundou *La Voz de Arosa*; tamén colaborou en *La Ilustración Gallega y Asturiana*. Poeta, foi laureado pola súa composición "A la ría de Arosa" nun certame de Compostela.

Vida persoal
------------

Casou con Dolores de la Peña Montenegro e foi pai de Ramón María del Valle-Inclán.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 17-1-1890, p. 1.
2. ↑  "Ramón del Valle", *El Correo Gallego*, 22-2-1890, p. 1.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535718
* WorldCat
* VIAF: 15670446
* BNE: XX1486998
* CERL: cnp00573545
* GND: 123120756
* ISNI: 0000 0000 5934 727X
* SUDOC: 078394244

 |
O **río Coura** é un río portugués, afluente do Miño pola súa marxe esquerda, que ten unha lonxitude de 50 km.

Descrición
----------

O Coura nace no concello de Paredes de Coura, e pasa por Insalde, Formariz, Paredes de Coura, Rubiães, Coura, Covas e Vilar de Mouros. Desauga no Miño en Caminha, no seu tramo baixo.

En dúas das súas praias fluviais celébranse dous dos maiores festivais de verán en Portugal, o Festival de Paredes de Coura e o Festival de Vilar de Mouros. As augas do Coura están aproveitadas por tres encoros (*barragens* en portugués): o de Covas, o de Paus e o de Pagade.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394548
* WorldCat
* VIAF: 315137108
* LCCN: sh97000945

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cunene.
Coordenadas: 17°5′20″S 11°45′08″L﻿ / ﻿-17.08889, -11.75222

O río **Cunene** (en ortografía de Angola), ou río **Kunene** (en ortografía de Namibia), é un longo río do suroeste da África austral, que flúe desde as serras de Angola cara a Namibia, país co que forma fronteira no seu treito inferior, ata desembocar no océano Atlántico

Cataratas Epupa.
É un dos poucos ríos permanentes da rexión. Ten unha lonxitude de 1 050 km, unha conca de 106 560 km² e un caudal medio anual de 174 m³/s na súa desembocadura.

No río encóntranse as cataratas Epupa (en inglés, *Epupa Falls*; en portugués, *Quedas do Monte Negro*), cataratas localizadas no treito fronteirizo do río. 

Alí, o río ten 0,5 km de ancho e cae por unha serie de fervenzas nun treito de 1,5 km, sendo a caída maior de 20 m.

O encoro de Epupa
-----------------

O goberno de Namibia pretende construír sobre o río o encoro de Epupa. Esta é unha controvertida presa hidroeléctrica, que pode danar o ecosistema local e a base socioeconómica dos himba.

Notas
-----

1. ↑  Nakayama, Mikiyasu (2003). *International Waters in Southern Africa* (PDF). United Nations University Press. pp. 9. ISBN 9-2808-1077-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q320649
* WorldCat
* VIAF: 315144571
* BRE: 2121969
* EBID: ID
* FAST: 1310718
* GEC: 0036090
* GeoNames: 3355854
* LCCN: sh90003706

 |
**Ramón de Vicente Vázquez**, nado en Vigo o 7 de xuño de 1932 e finado en Ferrol en febreiro de 2016, foi un enxeñeiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Enxeñeiro naval, traballou en ASTANO e foi director da Escola de Enxeñería Técnica Naval de Ferrol. Encabezou a candidatura da Coalición Democrática en Ferrol nas eleccións municipais de 1979. Foi elixido parlamentario pola provincia de Lugo nas primeiras eleccións autonómicas por Alianza Popular. Foi Conselleiro de Industria, Enerxía e Comercio (1982-1983). Foille concedida a Medalla de Bronce de Galicia en 2003.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:' |  **Conselleiro de Industria, Enerxía e Comercio** 1982 - 1983 | Sucesor:**Juan Manuel de la Fuente** |

Vida persoal
------------

Casou con María José Aldecoa Argaya e tivo seis fillos: Javier, María, Carlos, Jordi, Alberto e María José.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 20-2-2016, p. 49.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia*. Ir Indo Edicións. 2010-2011.
* Barrera, F. ed. (2002). *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.
* Porteiro, Mª Xosé; Perozo, Xosé A. (1981). *Quen é quen no primeiro Parlamento Galego*. Vigo: Xerais. pp. 332–334. ISBN 84-7507-044-2.
O río Cidacos en Arnedo
O **Cidacos** é un río de España, afluente do río Ebro. Nace ao sur da poboación de Los Campos, en terras de Soria, xunto ao Porto de Oncala e percorre 77 km ata desembocar no río Ebro, nas proximidades da localidade rioxana de Calahorra. Pola súa marxe esquerda desembocan os afluentes Baos, Ostaza e Manzanares.

No seu transcurso atravesa ou queda á beira de varias poboacións de Soria, como Villar del Río ou Yanguas, e da Rioxa, como Enciso, Peroblasco, Arnedillo (onde o río recibe augas termais que dan lugar ao Balneario de Arnedillo), Santa Eulalia Somera e Bajera, Herce, Arnedo, Quel, Autol e Calahorra. Con todo, dado que a auga é embalsada varias veces (principalmente, no Pantano de Munilla, no río Manzanares, e na estanca do Perdiguero, xunto a Calahorra) e é usada para a rega das 4057 Ha de ricas hortas da zona, a Calahorra adoita chegar como seco, salvo nos meses máis húmidos do ano.

O río Cidacos, xunto co Ebro, foi durante moito tempo o eixo vertebrador da Rioxa Baixa, e a razón do antigo enclave de Calahorra. Nas localidades de Arnedo e Calahorra atopámonos cunhas zonas verdes denominadas Parque do Cidacos, situadas xunto á canle do río e á Vía Verde do Cidacos.

Segundo unha lenda San Emeterio e San Celedonio foron torturados e finalmente decapitados nun areal do río Cidacos, nos arredores de Calahorra.

Como curiosidade, cabe mencionar que existe na provincia de Navarra outro río homónimo, pero con diferente grafía, o río Zidacos.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Cidacos*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20354
* GeoNames: 3125088
* TGN: 1122864

 |
R-598.
**R-598**, inicialmente chamados **Nexios**, foi o nome comercial que recibiu un servizo ferroviario de Media Distancia prestado por Renfe Operadora en España entre os anos 2004 e 2012. Ía unido aos automotores diésel da serie 598 e cubría principalmente traxectos en liñas non electrificadas de Galiza, Estremadura e Andalucía.

Historia
--------

En 2004, RENFE recibiu os novos automotores diésel da serie 598 creando con eles un novo servizo ferroviario que decidiu chamar Nexios. Este nome, de corte futurista, non durou moito xa que poucos meses despois a compañía optou por renomear o servizo a R-598 alegando que o nome inicial non tivera boa acollida entre os seus usuarios. O primeiro servizo destes trens tivo lugar en Galiza entre Vigo e A Coruña. Poucos meses despois, a oferta estendeuse a Estremadura e Andalucía cubrindo traxectos como o Madrid-Badaxoz por Cáceres (abril do 2005), o Almería-Granada-Sevilla (abril do 2005) e o Sevilla-Málaga (xuño do 2005). Posteriormente engadíronse máis traxectos.

Coa chegada da serie 599 a finais de 2008, a serie anterior foi perdendo protagonismo en favor desta última e os servizos R-598 foron substituídos por servizos MD primeiro e Intercity despois. As relacións Madrid-Baxadoz e Sevilla-Osuna foron as últimas en gozar do servizo até o ano 2012.

Servizo
-------

Os novos trens da serie 598 tiñan unhas prestacións diferentes ás de calquera outro tren rexional existente, polo que coa súa incorporación creouse un servizo que permitise distinguilos dos realizados con outros trens. En esencia as prestacións son moi parecidas ao servizo TRD, engadindo a posibilidade de levar bicicletas e a dispoñibilidade completa do tipo D, que permite unha maior velocidade nas curvas.

Son servizos rexionais que circulan a 160 km/h, dispoñen dunha única clase e os seus asentos son fixos e reclinábeis, con cada metade nun sentido. Dispoñen de climatización, máquinas expendedoras, indicador de destino e servizo adaptado a persoas de mobilidade reducida. Realizan menos paradas que servizos rexionais de menor gama. Os viaxeiros que porten bicicleta deben facer reserva gratuíta deste servizo obrigatoriamente.

Percorridos
-----------

Na actualidade os servizos R-598 pasaron a denominarse Intercity e *MD*, xurdindo modificacións en rutas e paradas:. As rutas realizadas anteriormente como R-598 foron:

* Madrid - Cáceres - Badaxoz
* Plasencia - Badaxoz
* Huelva - Zafra
* Alcázar de San Juan - Badaxoz
* Madrid - Plasencia
* A Coruña - Vigo
* Sevilla - Granada - Almería
* Sevilla - Mérida
* Sevilla - Málaga
* A Coruña - Ferrol
* Madrid - Xaén
* Granada - Alxeciras

Notas
-----

1. ↑  "Renfe cambia el nombre de los nuevos trenes Nexios porque «no ha tenido buena acogida»". *La Voz de Galicia*. Arquivado dende o orixinal o 22/08/2016. Consultado o 2016-08-04.
2. ↑  Consulta de Horarios en Renfe.es
3. ↑  Mapas y trayectos de Media Distancia en Renfe.es
**STS-85** foi unha misión do transbordador espacial Discovery lanzada o 7 de agosto de 1997 desde a rampla 39A do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

Características
---------------

STS-85, con seis astronautas a bordo, foi lanzada para estudar a atmosfera terrestre mediante o satélite CRISTA-SPAS-2, liberado e recuperado na mesma misión. CRISTA-SPAS-2 observou a atmosfera en lonxitudes de onda infravermellas. A tripulación, formada polo comandante Curtis L. Brown, o piloto Kent V. Rominger, os especialistas de misiónN. Jan Davis, Robert L. Curbeam, Stephen K. Robinson e o especialista de carga Bjarni V. Tryggvason, tamén levou a cabo outros experimentos a bordo do Discovery.

CRISTA-SPAS-2 foi unha colaboración entre a axencia espacial alemá DARA e a NASA que consistía en tres telescopios e catro espectrómetros despregados durante o primeiro día de voo. A plataforma foi recuperada o 16 de agosto despois de 200 horas de voo libre, tempo durante o cal desde terra se fixeron medicións atmosféricas mediante foguetes sonda e globos para correlacionar os datos. O transbordador levaba tamén a bordo a carga TAS-1 para probar novas tecnoloxías, MFD como experimento tecnolóxico para o futuro brazo robótico no módulo xaponés da Estación Espacial Internacional, IEH-02 para a observación do Sol e varios experimentos biolóxicos e de materiais.

O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 19 de agosto de 1997.

Notas
-----

1. ↑  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "STS 85" (en inglés). Consultado o 6 de febreiro de 2018.
2. 1 2  "Note verbale dated 12 June 1998 from the Permanent Mission of the United States of America to the United Nations (Vienna) addressed to the Secretary-General" (PDF) (98-54610(E)). 24 de xuño de 1998: 6. Consultado o 6 de febreiro de 2018.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  NASA (21 de marzo de 2017). "STS 85" (en inglés). Consultado o 6 de febreiro de 2018.
4. ↑  Claude Lafleur (2010). "STS-85" (en inglés). Consultado o 6 de febreiro de 2018.
5. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2016). Gunter's Space Page, ed. "Shuttle" (en inglés). Consultado o 6 de febreiro de 2018.
6. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2011). "STS-85" (en inglés). Consultado o 6 de febreiro de 2018.
7. 1 2 3  NASA (23 de novembro de 2007). "STS-85" (en inglés). Consultado o 26 de decembro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***STS-85 Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Transbordador espacial
* Transbordador espacial Discovery

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1426954
* NSSDC ID: 1997-039A
* SCN: 24889

 |