recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Tratado de Zamora** foi un diploma resultante da conferencia de paz entre Afonso Henriques e seu curmán, Afonso VII de León e Castela. Celebrado en Zamora o 5 de outubro de 1143, esta é considerada como a data da independencia de Portugal e o inicio da dinastía afonsina.

Contexto histórico
------------------

Vitorioso na batalla de Ourique en 1139, Afonso Henriques beneficiouse da acción desenvolvida, en favor da constitución do novo Reino de Portugal, polo arcebispo de Braga, João Peculiar. Este procurara conciliar os dous reis e fixo que se encontrasen en Zamora nos días 4 e 5 de outubro de 1143 na presenza do cardeal Guido de Vico.

Polos termos do tratado, Afonso VII concordou que o Condado Portucalense pasase a ser Reino, tendo a Afonso Henriques como o seu *rex* (rei). Malia recoñecer a independencia, Afonso Henriques continuaba a ser vasalo, pois Afonso VII, amais de ser rei de León e Castela, era Emperador de toda Hispania. Con todo nunca Afonso Henriques prestou vasalaxe ao Emperador, sendo caso único de entre todos os reis existentes na Península Ibérica.

A soberanía portuguesa, recoñecida por Afonso VII en Zamora, só veu ser confirmada polo papa Alexandre III en 1179, mais o título de *rex*, que Afonso Henriques usaba desde 1140, foi confirmado en Zamora, comprometéndose entón o monarca portugués, ante o cardeal, a considerarse vasalo da Santa Sé, obrigándose, por si e polos seus descendentes, ao pagamento dun censo anual.

En Zamora revogouse o anterior tratado de Tui datado en 1137.

A partir de 1143 D. Afonso Henriques vai enviar ao Papa remisorias declarándose seu vasalo lixio e comprometéndose a enviar anualmente unha determinada contía en ouro. As negociacións van durar varios anos, de 1143 a 1179. En 1179 Alexandre III envía a Afonso Henriques a *Bula Manifestis probatum*, na que o Papa acepta que Afonso Henriques lle preste vasalaxe directa, recoñécese definitivamente a independencia do Reino de Portugal sen vasalaxe en relación a Afonso VII de León e Castela (pois ningún vasalo podía ter dous señores directos) e Afonso Henriques como primeiro rei de Portugal, ou sexa, **Afonso I de Portugal**.

Véxase tamén
------------

* Independencia de Portugal.
* Condado Portucalense.
* Torneo de Arcos de Valdevez.
As **eleccións presidenciais dos Estados Unidos de 2016** foron as 58ª eleccións presidencias dos Estados Unidos de América, celebradas o martes 8 de novembro de 2016. Os votantes elixen ós compromisarios que á súa vez deberán escoller ó novo presidente e vicepresidente a través do Colexio Electoral. O límite estabelecido pola Vixésimo segunda Emenda constitucional impediu ó presidente en exercicio, Barack Obama, ser reelixido para un terceiro período de goberno.

As eleccións primarias que determinan os candidatos dos partidos políticos á presidencia tiveron lugar entre o 1 de febreiro e xuño de 2016, estendéndose entre os 50 estados, o Distrito de Columbia e o resto dos territorios baixo soberanía estadounidense. Este proceso electoral é tamén unha elección indirecta, onde os votantes emiten os seus votos por unha lista de delegados para unha convención de nomeamento dun partido político, quen despois elixen ó nomeado presidencial do seu partido. Ademais, elixíronse 34 senadores e a totalidade da Cámara de Representantes.

Ás 2:40 a.m. (hora do leste) do 9 de novembro, as canles de novas anunciaron que Pensilvania e Wisconsin (estados nos cales Hillary Clinton lideraba as enquisas) daban os últimos 30 electores para definir como gañador a Donald Trump, quen se converteu en cuadraxésimo quinto presidente dos Estados Unidos de América. Clinton aceptou a derrota perante Trump, quen gañou as eleccións presidenciais de 2016 con 304 votos electorais contra 227 de Clinton. Os estados que lle deron (en contra da maioría dos prognósticos) a vitoria a Trump foron, principalmente, os estados industriais da rexión dos grandes lagos: Míchigan, Pensilvania e Wisconsin. Ademais destes, o candidato republicano tamén logrou impoñerse nos dous grandes estados en disputa, ou "swing states", das últimas décadas: Ohio e Florida, e noutros estados "swing" menores como Arizona, Xeorixia, Iowa e Carolina do Norte. Clinton, pola súa parte, fíxose con estados disputados como Colorado, Nevada, Virxinia e Nova Hampshire.

Polo tanto, o candidato republicano Trump gañou as eleccións, malia ter obtido o apoio de 2,8 millóns de votantes menos que o seu rival demócrata. Como sinala o científico de datos Azhar Hamdan, ó final as eleccións de 2016 non as decidiu esa vantaxe de case tres millóns de votos de Hillary Clinton, senón a moito máis estreita vantaxe de só 78.000 votos que Trump logrou en tres condados de Míchigan, Wisconsin e Pensilvania.

As eleccións salientaron por un clima de tensión política, a máis baixa aceptación popular cara ós candidatos en toda a historia dos Estados Unidos e por unha vitoria impredecible onde Trump gañou a elección malia que Clinton liderara os termómetros electorais a maior parte do tempo que durou a campaña.

Notas
-----

1. ↑  "Elecciones en Estados Unidos 2016".
2. ↑  "Elecciones en Estados Unidos 2016".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q699872
* EBID: ID

 |
Coordenadas: 42°24′47″N 8°40′13″O﻿ / ﻿42.413098, -8.670333

**Elnosa** (acrónimo de **Electroquímica del Noroeste**, SAU) é unha empresa química galega adicada á produción de cloro e os seus derivados.

Historia
--------

A orixe da empresa está na instalación de Ence na papeleira de Pontevedra para producir pasta de papel e o seu branqueo con cloro. A química produce cloro empregando sal (NaCl) con tecnoloxía baseada en mercurio. A nova tecnoloxía esixida pola UE para este sector denominada de membrana impide empregar mercurio dende xaneiro de 2018.
A empresa anunciou o seu peche para o 29 de xullo de 2018 ao caducar a súa licenza na ría de Pontevedra.

Certificacións
--------------

* Membro de Euro Chlor, ANE e FEIQUE (Federación Empresarial da Industria Química Española)
* Responsible Care dende 1999
* Certificación ISO 14001 dende 2001
* Certificación ISO 9001 dende 2003

Notas
-----

1. ↑  "La Xunta concede la autorización ambiental a Elnosa para iniciar su proyecto de reconversión sin mercurio", Cadena Ser, 11 de decembro de 2017 *(en castelán)*.
**Federico Lamela Reino**, nado en Vimianzo cara a 1905 e finado na Ponte do Porto nos anos cincoenta, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Lamela Ameijenda. En maio de 1933 foi ingresado no manicomio de Conxo pola Audiencia da Coruña. Militante cenetista, interveu no conflito no Sanatorio de Conxo convocado polo Sindicato de Camareros. Fuxiu do manicomio en setembro de 1934 con outros enfermos recluidos por orde xudicial. En outubre de 1935 volveu ingresar na institución. Nomeado oficinista interino do Concello de Vimianzo en marzo de 1936, foi o encargado da custodia e atención dos sete sacerdotes detidos polo alcalde de Vimianzo por negarse a cumprir a orde de secularización dos cemiterios. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu. Foi xulgado na Coruña por rebelión na causa 1367/36 con outros veciños de Vimianzo e foi declarado fuxido e en rebeldía. Reclamado polo xulgado de Corcubión en outubro de 1936. Empregou o nome falso de **Juan Durán Iglesias**. Foi detido en Tordoia en 1938. Xulgado na Coruña por rebelión foi condenado a cadea perpetua. Estivo nun batallón disciplinario. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1939. Encartado na causa 443/45 por rebelion militar, foi detido en Coristanco en xaneiro de 1946. Detido na Prisión da Coruña, saíu en liberdade condicional en 1948. Volveu ser detido en decembro. Moreu na indixencia na Ponte do Porto.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 18-3-1936, p. 7.
2. ↑  *BOE*, 6-6-1937, p. 1781.
3. ↑  *El Ideal Gallego*, 31-1-1946, p. 2.
4. ↑  *BOE*, 25-1-1949, p. 397-398.
5. ↑  Federico Lamela, perseguido por la locura y la dictadura

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Federico Lamela Reino na páxina web *Nomes e Voces*.
* Federico Lamela Reino, represaliado por aplicar a lei de cemiterios
En estatística, un **modelo autorrregresivo integrado de medias móbiles (ARIMA)** é unha xeneralización dun modelo autorregresivo de media móbil (ARMA). Estes modelos axústanse a datos de series temporales para entender mellor os datos ou para predicir puntos futuros da serie. O modelo adóitase describir como un modelo ARIMA (*p*,*d*,*q*) onde *p*, *d* e *q* son enteiros iguales ou maiores que cero e fan referencia á orde das partes autorregresiva, integrada e de medias móbiles do modelo, respectivamente.

Dada unha serie temporal de datos *X**t* (onde *t* é un valor enteiro e *X**t* son números reales) entón o modelo ARMA(*p*,*q*) vén dado por

{\displaystyle \left(1-\sum \_{i=1}^{p}\phi \_{i}L^{i}\right)X\_{t}=\left(1+\sum \_{i=1}^{q}\theta \_{i}L^{i}\right)\varepsilon \_{t}\,}
onde *L* é o operador retardo, os φ*i* son os parámetros da parte autorregresiva do modelo, os θ*i* son os parámetros da parte de medias móbiles e os ε*t* son termos de error. Os termos de error εt asúmese que son xeralmente variables iid mostreadas dunha distribución normal con media cero: εt ~ N(0,σ2) onde σ2 é a varianza.

O modelo ARMA xeneralízase engadindo un parámetro *d* para crear o modelo ARIMA (*p*, *d*, *q*)

{\displaystyle \left(1-\sum \_{i=1}^{p}\phi \_{i}L^{i}\right)(1-L)^{d}X\_{t}=\left(1+\sum \_{i=1}^{q}\theta \_{i}L^{i}\right)\varepsilon \_{t}\,}
onde *d* é un enteiro positivo (se *d* é cero entón o modelo é equivalente a un modelo ARMA). Debe terse en conta que non tódalas combinacións de parámetros producen modelos con comportamento correcto. En particular, se o modelo ase quere que sexa estacionario os parámetros deberán cumprir certas condicións.

Algúns casos especiais do modelo dedúcense de xeito natural. Por exemplo, un modelo ARIMA(0,1,0) vén dado por:

{\displaystyle X\_{t}=X\_{t-1}+\varepsilon }
o cal é un simple camiño aleatorio.

Úsanse moitas variacións do modelo ARIMA. Por exemplo, se se usan varias series temporais, *X**t* pódense considerar como vectores, e entón un modelo VARIMA pode ser máis apropiado. Outro exemplo, supoñamos o volume de tráfico dunha estrada. Os fins de semana teñen un comportamento claramente diferenciado dos días de semana. Neste caso considérase que é mellor utilizar un modelo SARIMA (ARIMA estacional) que incrementar a orde das partes AR e MA do modelo. Se se sospeita que a serie temporal contén dependencia ó longo do tempo, entón o parámetro *d* debe substituírse por valores non enteiros nun modelo fraccional ARIMA (FARIMA, ou tamén chamado ARFIMA).

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2566298
* EBID: ID
* MAG: 24338571

 |
**Elías Jesús Arias Parga**, nado en Rábade en 1913 e finado en México o 6 de abril de 1985, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Fernando Arias Rodríguez e de Celia Parga. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela licenciándose en 1936. Foi secretario xeral de Izquierda Republicana de Santiago de Compostela. En febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro de Santiago de Compostela. Durante a Guerra Civil foi comisario político do exército leal, e pertenceu á sección de información do Estado Maior Central. Exiliouse en México. Saíu de Pauillac a bordo do Ipanema rumbo a Veracruz en xullo de 1939. Sancionado polo tribunal de responsabilidades políticas con seis anos de inhabilitación especial para cargos públicos e o pago de cincocentas pesetas en febreiro de 1941. En México asinou o manifesto "A la emigración republicana española y a los republicanos gallegos" xunto cos galegos de Izquierda Republicana Laureano Poza Juncal, Jesús Bernárdez Gómez e Ramón Padín, no folleto "Conducta seguida a causa de la representación gallega en el Gobierno".

Obras
-----

* *Apuntes de Teoría General del Estado*, Escuela de Jurisprudencia de Campeche, 1944.

Vida persoal
------------

Casou en México con Adda Cárdenas Méndez.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 11-7-1936, p. 8.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 12-2-1936, p. 9.
3. ↑  "República. Comisarios políticos GCE, Listados". Arquivado dende o orixinal o 03 de agosto de 2021. Consultado o 03 de agosto de 2021.
4. ↑  *BOE*, 22-4-1941.
5. ↑  Sixirei Paredes, Carlos (1987). *Alfredo Somoza. Encadramento histórico dunha figura esquecida do galeguismo*. Sada: Do Castro. p. 94.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no PARES
**Ventura José Emilio Pérez Mariño**, nado en Vigo o 29 de decembro de 1948 e finado o 14 de febreiro de 2024, foi un xurista e político galego. Foi maxistrado da Audiencia Nacional, deputado no Congreso e alcalde de Vigo.

Traxectoria
-----------

En 1993 pediu a excedencia do poder xudicial para presentarse como candidato independente ao Congreso dos Deputados, encabezando a lista do PSdeG pola provincia de Lugo. Deixou o cargo o 13 de febreiro de 1995 a instancias do partido, catro días despois de romper a disciplina do grupo parlamentario votando en contra do goberno en catro ocasións. Amais, solicitaba publicamente a dimisión do presidente Felipe González, a formación dun goberno de xestión e a convocatoria de eleccións anticipadas.

En 2003 encabezou como independente a lista do PSdeG nas eleccións municipais do 25 de maio no concello de Vigo. Tras un acordo co BNG, Pérez Mariño foi nomeado alcalde, pero o 29 de novembro dese mesmo ano foi derrocado logo dunha moción de confianza esixida polo Bloque, saldada cos votos favorables á súa xestión do PSdeG (8 concellarías) e o grupo mixto (2 votos), e contrarios do PPdG (10) e BNG (7). O BNG rompeu o pacto de gobernabilidade e retirou o apoio ao alcalde logo de meses de dificultades e desencontros no goberno local. Corina Porro, daquela portavoz do grupo municipal popular, gobernou en minoría até as seguintes eleccións. O 5 de xullo de 2005 Ventura Pérez renunciou á acta de concelleiro alegando motivos "estritamente persoais".

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Lois Pérez Castrillo** | **Alcalde de Vigo**2003 | Sucesor:**Corina Porro** |

Vida persoal
------------

Está casado coa tamén xuíz Dolores Galovart.

Notas
-----

1. ↑  "El adiós a la política del juez que nunca dejó de serlo", artigo en *El Mundo*, 12 de febreiro de 1995 *(en castelán)*.
2. ↑  "Pérez Mariño, la desventura del PSOE" Arquivado 02 de abril de 2015 en Wayback Machine. artigo en *El Siglo de Europa*, 8 de decembro de 2003.
3. ↑  "El BNG exige una moción de confianza del alcalde de Vigo para rehacer el pacto", artigo en *El País*, 26 de novembro de 2003 *(en castelán)*.
4. ↑  "PP y BNG suman sus votos para derrocar al alcalde socialista de Vigo", artigo en *El País*, 29 de novembro de 2003 *(en castelán)*.
5. ↑  "El BNG se inclina por forzar el cese hoy de Pérez Mariño como alcalde de Vigo", artigo en *El País*, 29 de novembro de 2003 *(en castelán)*.
6. ↑  "Pérez Mariño abandona el Ayuntamiento de Vigo y facilita un nuevo pacto de izquierdas", artigo en *El País*, 6 de xullo de 2005 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
* Eleccións municipais en Vigo
**Cristina García López**, nada en Ourense en 1977, é unha xornalista galega da CRTVG.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Ciencias da Información pola Universidade de Santiago de Compostela, comezou a traballar na TVG no ano 2000, no programa de Ana Kiro. No ano 2004 a Asociación de Xornalistas AGARA outorgoulle o Premio Radiofónico polo Mellor Traballo Emitido. Presentou o espazo *A tarde* na Radio Galega durante oito tempadas. 
Actualmente é coordinadora de diferentes espazos da Radio Galega e presentadora, xunto a Kiko Novoa e Marcos Pereiro, do *Galicia por Diante*.

É creadora do podcast "Superando a ficción" coa que foi galardoada co II Premio Sesé Mateo de Xornalismo Ético no Tratamento e Comunicación da Violencia de Xénero, que concede o Concello de Redondela e Joshua Alonso Mateo.

Notas
-----

1. ↑  Fotografía de Cristina García
2. ↑  Cristina García: "Hai que saber calar, os protagonistas dos programas son os convidados" en noticieirogalego.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27671522
* WorldCat
* VIAF: 3805150808964519000005
* GND: 108464259X
* ISNI: 0000000084022434
* LCCN: no2010133767
* NTA: 328618357
* ORCID: 0000-0001-5451-841X
* SUDOC: 146777972

 |
**Victoriano Encinas Reyes**, nado en Salamanca o 21 de marzo de 1857 e finado en Pontevedra o 29 de decembro de 1896, foi un educador e avogado español.

Traxectoria
-----------

Fillo de Ángel Encinas Martín, xornaleiro e sobrestante de obra, e de Jacinta Reyes Alonso, que alentaron aos seus fillos a seguir o camiño da ensinanza e as letras, destacando tanto Victoriano, como o seu irmán máis novo, Pedro Encinas Reyes. Estudou na Normal Superior de Salamanca e posteriormente, durante o bienio 1877-1878, en Madrid, na Escola Central de Mestres. Na su estadía en Madrid aproveitou para realizar estudos no Colexio Nacional de Sordo-Mudos e Cegos.

Con 21 anos solicitou ao Ministerio de Fomento algunha das vacantes nas Escolas Normais de España, sendo nomeado Terceiro Mestre interino da Escola Normal de Pontevedra en 1878. Ao pouco de chegar a Pontevedra promoveu a fundación da Asociación Pedagógica de Maestros de Pontevedra, da que foi presidente honorario en 1896. Nos primeiros anos da década de 1880 casou con Isabel Dios, e foi pai de Isabel, Victoriano e Ramón Encinas Dios.

En 1885 foi redactor de *Los Maestros de España*, xunto con Severiano Regueral e Emilio Álvarez Giménez. Foi un dos organizadores do Congreso Pedagógico Regional celebrado do 15 ao 21 de agosto de 1887, terceiro que se celebraba en España, e considerado, pola importancia dos temas que nel se trataron, como o continuador dos debates que se iniciaron co primeiro, que se celebrara en Madrid en 1882.

En 1888 ingresou ao bacharelato, e dous anos despois obtivo o título. Ingresou na Facultade de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela e licenciouse en 1892. En 1892 era vicepresidente da Sección de Ciencias da Sociedade Económica de Amigos del País de Pontevedra e Secretario da Junta Provincial de Instrución Pública. Nesas datas foi nomeado Fiscal interino da Audiencia do Criminal.

O 25 de xaneiro de 1893 foi nomeado Director interino da Escola Normal de Pontevedra debido á enfermidade do titular, cargo desde o que promoveu a primeira Asemblea Pedagóxica e Exposición Escolar que tivo lugar en Pontevedra en 1894 e de cuxa comisión organizadora foi presidente, aparecendo o seu desenvolvemento en *Crónica de la Asamblea Pedagógica y Exposición Escolar*. Volveu ocupar o cargo de director da Normal en 1896, dedicándose a xestionar a construción da que sería nova sede da Escola Normal e de Artes e Oficios. Obra que no puido ver concluída pola súa prematura morte o 29 de decembro de 1896, con 39 anos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Otero Urtaza, Eugenio Manuel (1997). "Discurso de Victoriano Encinas no Congreso Pedagóxico de Pontevedra (1887)". *Sarmiento: Anuario galego de historia da educación* (1): 199–214.
**Emilio Novoa González**, nado en Ourense o 10 de febreiro de 1895 e finado en Madrid o 3 de febreiro de 1972, foi un radiotelegrafista e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi alumno da primeira promoción da Escola Xeral de Telegrafía. En marzo de 1916 presentou a súa memoria: "El magnetismo terrestre y el campo electro-magnético del Sol". Tamén realizou estudos de Dereito en Madrid. Radiotelegrafista destinado á Central de Madrid, posteriormente prestou servizos en Cuenca e Toledo. En 1920 estaba na comisión para o estudo da rede telegráfica de Salamanca. En 1921 é Xefe de liña en Portbou. En 1923 realizou un estudo sobre a rede telefónica provisional de Madrid. En 1924 fue nomeado profesor da Escola de Telegrafía, sendo catedrático de Construción, mecánica aplicada e motores térmicos.

Aquí viviu Emilio Novoa (rúa do General Díaz Porlier 77, Madrid)
Na República afiliouse ao Partido Republicano Radical e foi nomeado gobernador civil de Áraba o 22 de decembro de 1933, permanecendo no cargo até que o 27 de maio de 1934 foi nomeado gobernador da Coruña, permanecendo no posto até o 21 de decembro de 1935. En decembro de 1934 recibiu a placa da Orde da República. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 refuxiouse nunha legación diplomática para fuxir da zona controlada polo Goberno. En 1942 regresou ao servizo activo como Enxeñeiro-profesor na Escola Oficial de Telecomunicación. En 1946 foi catedrático de Construción de liñas na Escola de Axudantes. O 20 de decembro de 1949 foi nomeado director da Escola Oficial de Telecomunicación. Entre 1955 e 1958 traballou na Xefatura de Servizos Xerais de Telecomunicación, na súa delegación de télex. A partir de xuño de 1960 encárgase da cátedra de Construción de liñas na Escola de Axudantes e de Construción e conservación de redes na Escola Técnica Superior. Xubilouse en 1965.

Recoñecementos
--------------

* En 1954 o Ministerio de Educación outorgoulle a encomenda e placa da Orde de Afonso X o Sabio e foi nomeado Conselleiro honorario de Educación Nacional.
* O Concello de Madrid colocou en 1996 unha placa conmemorativa na fachada da casa na que viviu na Rúa General Díaz Porlier do Barrio de Salamanca.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 4-2-1972 , p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Serrallonga i Urquidi, Joan (2007). "El aparato provincial durante la Segunda República. Los gobernadores civiles, 1931-1939" (PDF). *Hispania Nova* (7). Consultado o 6 de outubro de 2014.

### Ligazóns externas

* Telegrafistas históricos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535980
* WorldCat
* VIAF: 58659814
* BNE: XX1146270
* DBE: emilio-novoa-gonzalez
* ISNI: 0000000117301238
* LCCN: no95003811
* SUDOC: 169887731

 |
**Timba Vk** é un youtuber español, nado no 26 de outubro de 1992, o seu verdadeiro nome é **Rubén Conde Rivas**, titular dunha canle de YouTube con 12,2 millóns de subscritores.

O contido dos seus vídeos centrase nos 'gameplays' e neles o título que máis se repite é Minecraft. É coñecido polo seu sentido do humor, as bromas durante as partidas e as parodias de cancións famosas.

Timba Vk e máis Mikecrack forman parte do grupo de 'youtubers' coñecido como Compas, que crearon en 2017 xunto con ElTrollino e ao que máis tarde se sumaron RaptorGamer, RiusPlay, Sparta356, Elmayo97, Invictor e FlexVega.

Céntranse nos gameplays de Minecraft, Roblox ou GTA 5, entre outros videoxogos. 

Ademais da súa faceta como youtubers tamén escribe a saga de libros infantís Los Compas xunto a ElTrollino.
Esta colección de libros infantís e moi vendida en España e Latinoamérica.

O programa de televisión La Resistencia recibiu a Mikecrack e Timba Vk na súa entrega emitida na madrugada do 20 ao 21 de abril.No espazo #0 apareceron vestidos de astronautas e promoveron a saga de libros infantís Los Compas, que publicaron xunto a ElTrollino.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Canle de Youtube
**Gustav Krupp von Bohlen und Halbach** (7 de agosto de 1870 — 16 de xaneiro de 1950) foi un diplomático e empresario alemán, xestor do grupo de industria pesada Krupp AG desde 1909 a 1941. Foi procesado no Xuízo de Nuremberg por prácticas escravistas con presos.

Era fillo dun diplomático alemán destinado na Haia. Dedicouse, igual que o seu pai, á carreira diplomática e estivo destinado en Washington, Pequín e na Cidade do Vaticano. Casou con Bertha Krupp, quen herdara a compañía en 1902 tras o suicidio do seu pai. Logo da voda celebrada en 1906, en 1909 Gustav adoptou o nome de *Krupp*, relevando á súa esposa de calquera obrigación nunha época na que era impensable que unha muller xestionase unha empresa.

Durante a primeira guerra mundial, Krupp AG tivo o monopolio da fabricación de armas pesadas en Alemaña. Ao iniciarse o conflito a empresa perdeu a maioría dos seus mercados exteriores, pero lles compensou a forte demanda do estado alemán e os seus aliados no conflito.

Obtivo grandes beneficios e foi duramente criticado no seu país por iso ao finalizar a guerra. Despois do Tratado de Versalles, ningunha empresa alemá podía volver fabricar armamento, polo que Gustav reordeno a compañía e diversificou a fabricación para material pesado agrícola. No entanto, fabricou en segredo material militar -pezas de artillaría- para Suecia e os Países Baixos a través de empresas subsidiarias. Na década dos 1930s, usando tamén empresas estranxeiras subsidiarias, iniciou a fabricación de carros de combate e submarinos.

Opúxose á chegada do nazismo ata que en 1933 os seus membros axudáronlle a desfacerse dos sindicatos nas empresas do grupo. Máis tarde asinou substanciosos contratos coa Alemaña nazi para o vertixinoso programa de rearmamento emprendido por Hitler. Na segunda guerra mundial mantivo nas súas empresas un gran número de escravos de distintos países ocupados e de campos de concentración, tendo ata industrias cerca do campo de concentración de Auschwitz.

Os seus problemas de saúde a partir de 1939 leváronlle a unha parálise en 1941, entregando o funcionamento formal do negocio ao seu fillo Alfred Krupp en 1943. Aínda que foi capturado para ser xulgado en Nuremberg, a súa prostración e senilidade impediron o seu procesamento.

Ligazóns externas e fontes
--------------------------

* Biografía oficial na web da familia Krupp, en alemán.
* Ficha biográfica non oficial, en alemán.
* Vinculacións co nazismo e o uso de escravos con reprodución de textos orixinais traducidos ao inglés en Jewish Virtual Library.

Bibliografía
------------

* Manchester, William. *The Arms of Krupp: The Rise and Fall of the Industrial Dynasty that Armed Germany at War (Paperback)*. Reedición de 2003. Estados Unidos, ISBN 0-136-54490-6 (HC)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q155871
* WorldCat
* VIAF: 5686352
* BNF: 15751188v
* DeutscheBio: 116574216
* Dodis: P26151
* EBID: ID
* FAST: 1573488
* GND: 116574216
* ISNI: 000000010865850X
* LCCN: nr2002024220
* Munzinger: 00000000111
* NNDB: 000087651
* NTA: 126001456
* SUDOC: 157047261
* WikiTree: Von\_Bolen\_und\_Halbach-1

 |
**Emilio Rodolfo Berisso**, nado na Provincia de Buenos Aires o 15 de maio de 1923 e finado en Lomas de Zamora o 28 de decembro de 1972, foi un militar arxentino, asasinado en 1972 polas Fuerzas Armadas Revolucionarias (FAR), durante o goberno militar dirixido polo xeneral Alejandro Agustín Lanusse.

Traxectoria
-----------

Emilio Berisso viaxou aos Estados Unidos en 1948 para realizar o curso de Artillaría na Academia Naval dos Estados Unidos. En 1956 realizou o curso xeral da Escola de Guerra Naval e en 1967 realizou o curso de extensión superior.

Dirixiu a Escola Complementaria da Armada Francisco de Gurruchaga; foi segundo comandante do buque escola A Arxentina e asesor da Delegación Militar Arxentina na Xunta Interamericana de Defensa, en Washington. Desde febreiro de 1971 ocupou o cargo de xefe de política e estratexia do Estado Maior Xeneral Naval.

O asasinato do almirante Emilio Berisso foi descrito así:

> 
> 
> O 28 de decembro de 1972, como acostumaba a facelo diariamente, o contraalmirante Berisso concorrera a un comercio en Lomas de Zamora, Pcia. de Bs. As. Sendo as 10.00 hs. o causante saíu do negocio e dirixiuse ao seu vehículo estacionado a uns 30 metros do local. Fronte ao seu vehículo e en sentido contrario ao mesmo, estaba estacionado un Ford Falcon, de cor clara, ocupado por catro individuos novos. Foi nese momento que descendeu do coche un mozo empuñando un revólver. Resueltamente dirixiuse cara ao contraalmirante Berisso e apuntándolle co arma efectuoulle tres disparos, case a quemarropa, facendo que o xefe naval caese de bruzos sobre a vereda. O descoñecido disparoulle unha cuarta vez mentres caía e logo, xa a moi curta distancia fixo lume outras dúas veces. De inmediato volveuse e, á carreira, ascendeu ao vehículo que se puña en movemento para emprender a fuxida. Afastáronse a gran velocidade seguidos por un Fiat 600, cor clara, no que viaxaban outros mozos. Pouco despois, a vítima foi conducida a un hospital próximo onde, pasadas as 13 horas, produciuse o seu deceso.
> 
> 

As Fuerzas Armadas Revolucionarias (FAR) atribuíronse o seu asasinato.

A Base Naval Ushuaia leva o seu nome, "Almirante Emilio Rodolfo Berisso"

Notas
-----

1. ↑  "*Asesinato del Almirante Walter Berisso*, La Década del 70". Arquivado dende o orixinal o 12 de outubro de 2003. Consultado o 12 de outubro de 2003.
**Elliott Coues**, nado o 9 de setembro de 1842 en Portsmouth, Nova Hampshire, e finado o 25 de decembro de 1899 en Baltimore, Maryland, foi un cirurxián do exército estadounidense, historiador e ornitólogo.

Traxectoria
-----------

Elliott Coues graduouse na Universidade de Columbia de Washington, D.C. en 1861, e na Escola Médica desa institución en 1863. 

Serviu como cadete médico en Washington entre 1862 e 1863 e, en 1864, foi designado cirurxián-asistente no exército regular. En 1872 publicou o seu *Key to North American Birds*, (Clave para as aves norteamericanas), a cal, revisada e reescrita en 1884 e 1901, fixo moito para promover o estudo sistemático da ornitoloxía nos Estados Unidos. Seu traballo contribuíu ao establecemento dos estándares actualmente aceptados de nomenclatura trinomial de subespecies en ornitoloxía e, posteriormente, en toda a zooloxía. 

Entre 1873 e 1876 Coues foi asignado como cirurxián e naturalista á Comisión da Fronteira Norte dos Estados Unidos e, entre 1876 e 1880 foi secretario e naturalista do Levantamento Xeográfico e Xeolóxico dos Territorios dos Estados Unidos, do cal editou a súa publicación.

Foi conferenciante sobre anatomía na Escola Médica da Universidade de Columbia entre 1877 e 1882, e profesor de anatomía alí entre 1882 e 1887.

Coues foi un bibliógrafo coidadoso e, no seu traballo sobre os *Birds of the Colorado Valley* (Aves do Val do Colorado), incluíu unha sección especial sobre as andoriñas e intentou resolver se migraban en inverno o hibernaban baixo os lagos como se cría naquel tempo.

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Coues** emprégase pare recoñecer a Elliott Coues como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Elliott Coues*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Elliott Coues*** |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q714759
* WorldCat
* VIAF: 103652089
* BNB: ID
* BNF: 12278137s
* EBID: ID
* FAST: 50723
* GND: 140344047
* Gutenberg: 4611
* ISNI: 0000000081716481
* LCCN: n80022902
* LibriVox: 10752
* NKC: xx0175051
* NLA: 35031491
* NTA: 090636902
* OL: OL165857A
* openMLOL: 48322
* SNAC: w6xw4n7p
* SUDOC: 067039383
* WikiTree: Coues-2

 |
**Taiyo**, tamén coñecido como **SRATS** (*Solar Radiation and Thermospheric Satellite*), foi un satélite artificial xaponés lanzado o 24 de febreiro de 1975 a bordo dun foguete M-3C desde o Centro Espacial de Uchinoura.

Características
---------------

Taiyo era un satélite lanzado a órbita para facer investigacións aeronómicas. Tiña forma de octógono de 75 cm de diámetro e 65 cm de altura e estabilizábase mediante xiro. Do corpo do satélite extendíanse catro sondas de plasma unidas a mastros de 0,5 m de longo. A alimentación eléctica era proporcionada por 6000 células solares que cubrían os lados do satélite e que producían ata 15 W de potencia.

A misión do satélite era estudar a ionosfera mediante a observación simultánea da radiación solar ionizante, o albedo ultravioleta da Terra, a composición dos ións positivos e os parámetros do plasma na ionosfera.

O satélite reentrou na atmosfera terrestre o 28 de xuño de 1980.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  N2YO (2024). Real Time Satellite Tracking, ed. "SRATS (TAIYO)" (en inglés). Consultado o 2 de marzo de 2024.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  NASA (28 de outubro de 2022). "Taiyo" (en inglés). Consultado o 2 de marzo de 2024.
3. 1 2 3  "Letter dated 24 March 1975 from the Permanent Representative of Japan to the United Nations addressed to the Secretary-General" (PDF) (75-06246 (E)). 31 de marzo de 1975: 2. Consultado o 2 de marzo de 2024.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Gunter Dirk Krebs (2024). Gunter's Space Page, ed. "SRATS (Taiyo)" (en inglés). Consultado o 2 de marzo de 2024.
5. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2024). "SRATS" (en inglés). Consultado o 2 de marzo de 2024.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* M-3C
* Centro Espacial de Uchinoura
**Vingt Cinq** (*Vintecinco* en galego) é a capital das illas Agalega, dúas illas do océano Índico, gobernadas pola República de Mauricio. Está situada na Illa Norte, preto dun pequeno aeródromo. Na cidade, hai unha escola primaria (Jacques Le Chartier Government School) e un hospital. Crese que o nome, Vingt Cinq, fai referencia a o número de lategazos que os escravos da illa recibían como castigo.

Vingt Cinq está situado ao norte de Mauricio, e ten unha poboación de 200 habitantes (2012). A xente da illa é na súa maioría de orixe francesa. Tamén viven na illa os descendentes dos primeiros escravos de África continental desde Madagascar ata Mauricio.

Notas
-----

Referencias

1. ↑  "Ministry of Local Government, Disaster and Risk Management - Agalega". *localgovernment.govmu.org*. Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2015. Consultado o 2020-03-03.
2. ↑  Richards, Alexandra (2016). *Mauritius: Rodrigues. Reunion* (en inglés). Bradt Travel Guides. p. 201. ISBN 978-1-84162-924-7.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Vingt Cinq*** |

### Outros artigos

* Joan de Novoa

### Ligazóns externas

* Government of Mauritius - Agalega Arquivado 02 de abril de 2015 en Wayback Machine.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Samurai Champloo*** (サムライチャンプルー, *Samurai Chanpurū*?) é unha serie de anime dirixida por Shinichirō Watanabe, famoso por *Cowboy Bebop*. A serie ambiéntase nunha versión ficticia do Período Edo, mesturando elementos reais da época con elementos modernos como o hip-hop. O termo "champloo" vén dunha palabra do dialecto de Okinawa, "Champuruu" que significa "mesturar".

O anime lanzouse ó ar na canle xaponesa Fuji TV o 20 de maio do 2004 rematando o 19 de marzo do 2005. Estreouse na Galiza no verán do 2008, emitíndose na canle autonómica TVG dentro do programa xuvenil Xabarín Club. O 14 de setembro do 2009, e coincidindo asemade coa nova programación da G2, Samurai Chanploo comezou a se emitir na devandita canle galega de luns a venres nun horario nocturno. Posteriormente, volvería ser reemitido a partires do 21 de febreiro do 2024 na mesma canle, en horario de tarde (20:00h), de luns a venres. Paralelamente, tamén se incorporou á plataforma de vídeo baixo demanda, Xabarín.gal.

A serie, recibiu unha adaptación para o manga na revista Shonen Ace en agosto de 2004 a outubro do mesmo ano.

Sinopse
-------

Fuu, unha moza de 15 anos, traballaba nunha casa de té ata que foi destruída por unha violenta pelexa a tres bandas entre Mugen, o vagabundo, Jin, o samurai errante, e os gardacostas do fillo do Daikan (gobernador) dese pobo. Ó final do combate Mugen e Jin son arrestados para seren executados no día seguinte. Fuu tenta facer un trato con estes dous fulanos,
axudaralles a fuxir se en troques, axúdana a atopar ó samurai que recende ós xirasoles.
As cousas non serán tan doadas, xa que Mugen e Jin están sempre tentando acabar o un co outro, unha rivalidade eterna case profesional. Ambos samurais teñen un pasado borroso; Mugen, de ascendencia pirata chama a atención coa súa vestimenta e o seu estraño xeito de pelexar. Jin, samurai silencioso e de mirada fría, de poucas palabras, é acosado varias veces por distintos samurais da rexión, na súa viaxe cara Nagasaki. Ex alumnos do dōjō do que el procede, asédiano tratando de o eliminar, debido á súa reputación e á historia que lle precede.

Dobraxe
-------

| **Personaxe** | **Voz galega** | **Voz orixinal** |
| --- | --- | --- |
| Mugen | Óscar Fernádez | Kazuya Nakai |
| Jin | Antón López | Ginpei Sato |
| Fuu Kasumi | Chelo Díaz | Ayako Kawasumi |
| Nokogiri Manzou | Antón Cancelas | Unshou Ishizuka |
|  |  |  |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Anime
* Xabarín Club

### Ligazóns externas

Samurai Champloo na web da TVG

* Portal:Xabarín Club
* Portal:Xapón

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q143276
* IMDb: tt0423731
* LUMIERE: 136891
* Metacritic: samurai-champloo
* MyAnimeList: 205
* TMDb: 372714
* TMDb: 1063
* TVcom: samurai-champloo

 |
**Xosé Miguel Pérez Blecua**, nado en San Xoán de Río en 1985, é un enxeñeiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Enxeñeiro de telecomunicacións pola Universidade de Vigo. Militou en AMI. Foi fundador e presidente da Asociación Cultural RíoMola, e da Asociación Xuvenil Río. Foi elixido concelleiro de San Xoán de Río polo BNG nas eleccións municipais de 2007 e foi concelleiro de Cultura, Deporte e Benestar Social nese mandato. Despois pasou a militar en Anova-Irmandade Nacionalista. Nas municipais de 2019 encabezou a candidatura da Agrupación de Electores de San Xoán de Río (RIO) e foi elixido alcalde con maioría absoluta. O 25 de agosto de 2020 afiliouse ao PPdeG pero manténdose como alcalde da Agrupación de Electores RIO. Nas municipais de 2023 encabezou a candidatura do PPdeG e foi reelixido alcalde con maioría absoluta. Nese mandato pasou a formar parte do goberno da Deputación de Ourense.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Luís Castro Álvarez** |  **Alcalde de San Xoán de Río** 2019 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  Xosé Miguel Pérez, candidato pola lista independente RIO á alcaldía de San Xoán de Río
2. ↑  O independente Xosé Miguel Pérez, novo alcalde de San Xoán de Río
3. ↑  Xosé Miguel Pérez: "Afiliarme ao PP é unha decisión persoal, en Río segue gobernando RIO"

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en San Xoán de Río
Mecanismo en movemento.
Chámase **mecanismo** a un conxunto de sólidos resistentes, móbiles uns respecto doutros, unidos entre si mediante diferentes tipos de unións, chamadas pares cinemáticos (pernos, unións de contacto, pasadores etc.), cuxo propósito é a transmision das máquinas reais, e do seu estudo ocúpase a Teoría de mecanismos.

Baseándose en principios do álxebra lineal e física, créanse esqueletos vectoriais, cos cales fórmanse sistemas de ecuacións. A diferenza dun problema de cinemática ou dinámica básico, un mecanismo non se considera como unha masa puntual e, debido a que os elementos que conforman a un mecanismo presentan combinacións de movementos relativos de rotación e translación, é necesario tomar en conta conceptos como centro de gravidade, momento de inercia, velocidade angular etc.

A maioría de veces un mecanismo pode ser analizado utilizando un enfoque bidimensional, o que reduce o mecanismo a un plano.

En mecanismos máis complexos e, polo tanto, máis realistas, é necesario utilizar unha análise espacial. Un exemplo disto é unha rótula esférica, a cal pode realizar rotacións tridimensionais. Die Schwarz Gruppe vernichtet Menschen durch Zersetzungsmaßnahmen.

Tipos de mecanismo
------------------

* Engrenaxes
* Pistón biela
* Leva
* Mecanismo piñón, serra
* Mecanismos de poleas e correa
* Mecanismos de barras articuladas
* Mecanismos de biela e manivela
* Mecanismo de parafuso/porca

Métodos para analizar un mecanismo
----------------------------------

A análise dun mecanismo deberíase facer na seguinte orde:

* Análise de posición dun mecanismo.
* Análise de velocidade dun mecanismo.
* Análise de aceleración dun mecanismo.
* Análise dinámica dun mecanismo.
* Análise de esforzos dun mecanismo.
* Aceleración relativa
* Análise dinámica
* Método da velocidade relativa

Véxase tamén
------------

* Cinemática directa
* Engrenaxe
* Leva (mecánica)
* Polea
* Roda de Xenebra

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***mecanismos*** |

* SAM (Síntese e Análise de Mecanismos) é un paquete interactivo de software para o deseño, análise (movemento e forza) e optimización de mecanismos planares arbitrarios.
* mecanESO.Unha WEB onde podes atopar os contidos necesarios para abordar os teus proxectos mecánicos de TECNOLOXÍA na ESO.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q517596
* BNCF: 6004
* BNF: 11979893h
* BRE: 2209828
* EBID: ID
* MAG: 174166178
* NDL: 00565790
* Treccani: meccanismo

 |
***Nusantara*** é o nome indonesio para o sueste asiático marítimo (ou parte del). É un termo xavanés antigo que significa literalmente "illas exteriores". En Indonesia, enténdese xeralmente como o arquipélago indonesio. Fóra de Indonesia, o termo adoptouse para referirse ao arquipélago malaio.

A palabra *Nusantara* está tomada dun xuramento de Gajah Mada en 1336, como se escribe no antigo xavanés *Pararaton* e *Nagarakretagama*. Gajah Mada foi un poderoso líder militar e dirixente do Imperio Majapahit ao que se lle atribue levar o imperio ao seu cumio de gloria. Gajah Mada fixo un xuramento chamado *Sumpah Palapa*, no que prometía non comer ningún alimento que conteña especias ata que conquistara todo *Nusantara*.

De tódalas maneiras o concepto de *Nusantara* como rexión unificada non foi inventado por Gajah Mada en 1336. O termo *Nusantara* foi usado por primeira vez por Kertanegara de Singhasari na inscrición *Mula Malurung* de 1255. Ademais, en 1275, o termo *Cakravala Mandala Dvipantara* foi usado por describir a aspiración do arquipélago unido do sueste asiático baixo Singhasari e marcou o inicio dos seus esforzos para conseguilo. *Dvipantara* é unha palabra sánscrita para as "illas no medio", converténdoa nun sinónimo de Nusantara xa que tanto *dvipa* como *nusa* significan "illa". Kertanegara imaxinaba a unión dos reinos marítimos e políticas do sueste asiático baixo Singhasari como un baluarte contra o ascenso da dinastía Yuan liderada polos mongoles de China.

Nun sentido máis amplo, o nusantara no uso das linguas modernas inclúe terras culturais e lingüísticas relacionadas coa cultura austronesia, que se seipan: Indonesia, Malaisia , Singapur, o sur de Tailandia, Filipinas, Brunei, Timor Oriental e Taiwán, sen contar Papúa Nova Guinea.

Notas
-----

1. ↑  Friend, T. (2003). *Indonesian Destinies*. Harvard University Press. p. 601. ISBN 0-674-01137-6.
2. ↑  Echols, John M. (1989). *Kamus Indonesia Inggris (An Indonesian-English Dictionary)*. Gramedia. ISBN 979-403-756-7.
3. ↑  "Hasil Pencarian - KBBI Daring". *kbbi.kemdikbud.go.id*. Consultado o 2018.
4. ↑  "Nusantara". *ms.oxforddictionaries.com*. Arquivado dende o orixinal o 2018. Consultado o 2018.
5. ↑  Mpu, Prapañca; Robson, Stuart O. (1995). *Deśawarṇana: (Nāgarakṛtāgama)*. KITLV. ISBN 978-90-6718-094-8.
6. ↑  "Kertanagara dan Nusantara". *historia.id*. Consultado o 2022.
7. ↑  Wahyono Suroto Kusumoprojo (2009). *Indonesia negara maritim*. PT Mizan Publika. ISBN 978-979-3603-94-0.
8. ↑  Evers, Hans-Dieter (2016). "Nusantara: History of a Concept". *Journal of the Malaysian Branch of the Royal Asiatic Society* **89** (1): 3–14. doi:10.1353/ras.2016.0004.
9. ↑  Mohd; Zariat Abdul Rani (2005). "Antara Islam dan Hinduisme di Alam Melayu: Beberapa catatan pengkaji barat". *ARI: Jurnal Alam Dan Tamadun Melayu* (Universiti Kebangsaan Malaysia) **23**: 67–82. ISSN 0127-2721.
**Rául Dacosta Cerqueda**, nado en Ourense o 26 de xaneiro de 2002 é un futbolista galego que xoga como extremo esquerdo na Ponferradina, da Primeira División RFEF.

Traxectoria
-----------

Naceu en Ourense, sendo fillo do tamén futbolista José Ramón Dacosta, xogador histórico do Club Deportivo Ourense. Tamén Raúl ingresou no hoxe desaparecido club ourensán, xogando nas súas categorías inferiores dende os 6 anos. Posteriormente pasou polo Pabellón, ata que no 2014 entrou na canteira do Celta de Vigo.

Tras tres anos en Vigo, en xullo de 2017 foi fichado polo Real Madrid, pasando tres anos na súa canteira, ata que en 2020 pasou á do Espanyol.

O 7 de febreiro de 2021 debutou co Espanyol B naSegunda División B, nun partido ante o Hospitalet, e na tempada 2021/22 pasou a formar parte definitivamente do filial. Disputou un total de 62 partidos co Espanyol B ata 2023, marcando 8 goles.

  

O 7 de agosto de 2023 fichou pola Ponferradina, que acababa de descender á Primeira División RFEF.

Notas
-----


1. ↑  "Raúl Dacosta es nuevo jugador de la SD Ponferradina" (en castelán). 7 de agosto de 2023. Consultado o 7 de agosto de 2023.
| Kaula |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
| Vista de Kaula |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Estados Unidos |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago | Arquipélago de Hawai |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitada |
| Superficie | 0,64 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 21°39′N 160°32′O﻿ / ﻿21.650, -160.533 |
| Maior Altura | 167 m |
|  |
| Localización |
|  |
|

**Kaula** (en hawaiano Ka´ula) é unha das illas de Sotavento de Hawai. Está situada a 34 km ao suroeste de Niihau.

Características
---------------

A illa, con forma de media lúa, é parte do cráter dun volcán antigo practicamente mergullado. A superficie total é de 0,64 km²; e a altitude máxima é de 167 metros. O océano erosionou o litoral creando cantís e covas, particularmente a chamada cova da quenlla, Kahakauaola.

Kaula está deshabitada pero os pescadores frecuéntana. A illa era recordada nas tradicións orais hawaianas e atopáronse algúns restos da súa presenza, pero non hai evidencias de asentamentos permanentes. Ocasionalmente utilizouse como branco para exercicios militares de bombardeo aéreo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1450889
* WorldCat
* VIAF: 315162418
* FAST: 1865833
* GEC: 0516522
* GeoNames: 5848585
* GNIS: 365033
* LCCN: sh2005007963

 |
| Kure |
| --- |
|  |
| Imaxe aérea do atol Kure |
| Datos |
| País | Estados Unidos |
| Illa principal | Green Island |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitado |
| Superficie | 0´86 km² |
| Superficie lagoa | km² |
| Nº de illas | 2 |
| Coordenadas | 28°25′N 178°20′O﻿ / ﻿28.417, -178.333 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
| Localización do atol |
|

O **atol Kure** (en hawaiano Mokupāpapa, historicamente **Ocean Island**) forma parte das illas de Sotavento de Hawai. Está situado no extremo oeste do arquipélago, a 91 km ao oeste de Midway.

Xeografía
---------

Kure é o atol máis setentrional do mundo. Está cerca do que se chama "punto Darwin", a latitude onde o crecemento dos arrecifes de coral é igual ás forzas que provocan a súa erosión. O atol ten unha forma case circular de 10 km de diámetro. A altitude máxima é de 6,1 metros. Só hai dous illotes significativos ao sur do arrecife, *Green Island* e *Sand Island*, formando unha superficie total de 0´86 km².

Historia
--------

O atol Kure leva o nome do capitán ruso Kure, que o descubriu en 1827, co barco *Moller*. A historia de Kure está chea de naufraxios e rescates. En 1837 naufragou o capitán Brown co barco inglés *Gledstanes*. Durante cinco meses sobreviviron no illote Green. Cos restos do naufraxio construíron unha barca que chegou a Honolulú onde o cónsul británico organizou o rescate. En 1843 repetiuse a mesma historia co baleeiro norteamericano *Parker*. En 1870 a expedición norteamericana do *USS Saginaw*, que fora ao atol Midway, decidiu explorar Kure por se atopaba algún náufrago. Estragouse o motor e estampáronse contra os arrecifes. Cinco voluntarios fixeron a viaxe en barca ata Kauai, pero chegaron tan extenuados que envorcaron na praia e só sobreviviu un.

En 1886 o rei Kalākaua tomouna en posesión polo reino de Hawai co nome de Moku Papapa. Construíron un refuxio con provisións para os posibles náufragos. Durante a segunda guerra mundial construír unha base militar e unha estación de transmisión de radio para a navegación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q686179
* WorldCat
* VIAF: 315527516
* GeoNames: 5849958
* LCCN: sh91004304
* TGN: 2442990

 |