San Xustino Mártir.
**Xustino o Filósofo**, ou **Xustino Mártir**, nado a principios do século II en Flavia Neápolis (Siquén), actual Nublus (Palestina) e morto entre os anos 167 e 168, é un dos primeiros Pais da Igrexa e un dos pioneiros na derivación de consecuencias filosóficas da fe cristiá.

Traxectoria
-----------

Estivo inmerso nas escolas filosóficas neoplatónicas, peripatéticas e estoicas. O encontro cun ancián descoñecido introduciuno no cristianismo ao que se adheriu tras un proceso de conversión. Estableceuse en Roma onde fundou unha escola (*Didascaleo romano*) con relativo éxito. Denunciado como cristián por un compañeiro filósofo, negouse a dar culto ao Emperador polo que foi decapitado.

Pensamento
----------

Iustini opera, 1636
Para Xustino o cristianismo é a meta de todas as pescudas da Razón (*Diálogo 8*), a única filosofía útil porque orienta a vida e lle da plenitude a través da Graza. A Razón, o Logos, fíxose encontrable en Xesús de Nazaret a través do misterio da Encarnación, logos do que participa todo o xénero humano.

Ante a acusación de ateísmo que sufrían os cristiáns, afirma a irracionalidade do politeísmo e a idolatría, para el a morte dos cristiáns nas persecucións é o asasinato dos que viven segundo a razón *pacíficos e tranquilos*.

Na filosofía pagá está a *semente da verdade* (*Apoloxía I, 44*), que agora se pode percibir en plenitude mediante a curación da intelección pola adhesión a Xesúscristo. Esta adhesión suscita unha vida de *agape* ou amor desinteresado e total en Deus e por todos. Por iso a preparación máis específica na experiencia de Israel relatada no Antigo Testamento, e o discorrer filosófico anterior á encarnación pode ser asumido polo cristián, para darlle unha totalidade de sentido.

A adhesión á nova filosofía xera unha nova *polis*, unha comunidade auténtica froito da conversión:

> 
> 
> *Nós, que antes seguíamos artes máxicas, agora adicámonos a face-lo ben...; que tiñamos como a mellor cousa a adquisición de riquezas a posesións, temos todas as cousas en común e compartimos mutuamente as necesidades; que nos odiábamos e destruíamos, e que a causa dos costumes diferentes non nos sentabamos onda o mesmo lume con persoas doutras tribos, agora vivimos familiarmente con eles e facemos ben aos nosos inimigos...*
> *Apoloxía I*
>

Obras
-----

No seu *Diálogo co xudeu Trifón*, tenta demostrar que o cristianismo non contradí os ensinos do Antigo Testamento, senón que os completa e lles da cumprimento.

Na súa primeira *Apoloxía*, escrita entre os anos 150 e 155, fai unha defensa do cristianismo dirixida ao emperador Antonino Pío. Por momentos acada tons desafiantes (*Podedes matarnos, pero non facernos dano*)

A segunda Apoloxía é unha reacción pola morte de tres cristiáns por profesarse como tales. Anticipa nela as razóns e a inevitabilidade da súa propia execución.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xustino o Filósofo*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q185117
* WorldCat
* VIAF: 88878069
* BAV: ADV10162372
* BIBSYS: 90190618
* BLBNB: 000186022
* BNCHL: 000065152
* BNE: XX1056724
* BNF: 11909273s
* BRE: 2028130
* BVMC: 20382
* CANTIC: a10392373
* CERL: cnp01317578
* CiNii: DA03951472
* DeutscheBio: 118714341
* EBID: ID
* EGAXA: vtls003939102
* FAST: 57716
* GEC: 0035166
* GND: 118714341
* ICCU: CFIV023991
* ISNI: 0000 0000 6170 7238
* LCCN: n80089626
* LibriVox: 4976
* NKC: mzk2009502586
* NLA: 35256444
* NLG: 19255
* NNDB: 000097294
* NTA: 069751099
* OBP: ID
* OL: OL390605A
* openMLOL: 10565
* Orthodox Encyclopedia: 1237943
* PTBNP: 495030
* SELIBR: 192058
* SUDOC: 026943611
* Treccani: santo-giustino

 |


1. ↑  "Guía de nomes galegos". *Real Academia Galega*. Consultado o 2023-09-19.
2. ↑  Philippe Bobichon (2003). *Diálogo co xudeu Trifón/Dialogue avec Tryphon, édition critique*.