recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
En análise matemática, e máis concretamente en cálculo diferencial, o **teorema do valor medio de Cauchy** é unha xeneralización do teorema do valor medio (de Lagrange). Así, Augustin Louis Cauchy dixo: sexan {\displaystyle f} e {\displaystyle g} continuas en {\displaystyle [a,b]} e derivábeis en {\displaystyle (a,b)}. Se {\displaystyle f'} e {\displaystyle g'} non se anulan simultaneamente, entón existe {\displaystyle c\in (a,b)} tal que:

{\displaystyle {\frac {f(b)-f(a)}{g(b)-g(a)}}={\frac {f'(c)}{g'(c)}}\qquad }

Demostración
------------

* Sexa G(x) unha función definida como:

> 
> {\displaystyle G(x)=[g(b)-g(a)]\cdot [f(x)-f(a)]-[f(b)-f(a)]\cdot [g(x)-g(a)]\,\!}
> 
> 
> 

onde f(*x*) e g(*x*) son funcións continuas en [*a*,*b*], derivábeis en (*a*,*b*). Pódese observar por simple inspección que G(*a*)=0 e G(*b*)=0.
* Polo Teorema de Rolle, existe un *c*, pertencente ao intervalo (*a*,*b*), tal que G'(*c*)=0. Así, derivando G(*x*) obtense:

> 
> {\displaystyle G'(x)=[g(b)-g(a)]\cdot f'(x)-[f(b)-f(a)]\cdot g'(x)}
> 
> 
> 

e sabendo que G'(*c*) é 0

> 
> {\displaystyle 0=[g(b)-g(a)]\cdot f'(c)-[f(b)-f(a)]\cdot g'(c)}
> 
> 
> 

onde se deduce que

> 
> {\displaystyle [f(b)-f(a)]\cdot g'(c)=[g(b)-g(a)]\cdot f'(c)}
> 
> 
> 

* Se g(*b*)-g(*a*) e g'(*c*) son distintos de 0, a expresión anterior pode ser escrita como:

> 
> {\displaystyle {\frac {f(b)-f(a)}{g(b)-g(a)}}={\frac {f'(c)}{g'(c)}}}
> 
> 
>

Consecuencias
-------------

O teorema de Cauchy emprégase para a demostración doutros teoremas. Permítenos, entre outros, demostrar a regra de L'Hôpital:

> 
> {\displaystyle \lim \_{x\to c}{\frac {f(x)}{g(x)}}=\lim \_{x\to c}{\frac {f'(x)}{g'(x)}}}
> 
> 
> 

usada en análise matemática para o cálculo de límites da forma de {\displaystyle \textstyle {\frac {0}{0}}} e {\displaystyle \textstyle {\frac {\infty }{\infty }}}.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Weisstein, Eric W. (2009). "Cauchy's Mean-Value Theorem". *Wolfram Mathworld* (en inglés). Consultado o 17 de xaneiro de 2010.
* Trott, Michael (2009). "Mean Value Theorem". *Wolfram Demonstrations Project* (en inglés). Consultado o 17 de xaneiro de 2009.
**Xoán Carlos Rodríguez López**, coñecido como **Xoán C. Rodríguez**, nado na Barra (Coles) en 1966, é un escritor galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Filoloxía Galega. En 1985 integrouse no grupo poético Ronseltz co que colaborou nos tres números do fanzine do mesmo nome, así coma en revistas (*O Mono da Tinta*, *Luzes de Galiza*, *Anima+l*...). Achegou textos en exposicións coma *Estado de sitio*, *23 artistas ourensáns* e *9 poetas*. Tamén no catálogo e na intervención de Xoán Torres, *Raza* (2004) ou na exposición *Leningrad* con Misha Bies Golas. Encargouse en 2010 do apartado literario da carpeta de gravados *Combinación finita*, en colaboración con varios artistas plásticos ourensáns.

Obras
-----

* (Con Ronseltz) *Unicornio de cenorias que cabalgas os sábados* (1994, Edicións Positivas)
* *Occidencia* (2004, Sotelo Blanco)
* *Sectores de fogo* (2015, ed. do autor)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20532994
* WorldCat
* VIAF: 87446236
* BNE: XX1704927

 |
**Santiago Villanueva Álvarez**, nado en Monterrei o 24 de xullo de 1966, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi xefe do servizo de formación e estudos e publicacións da Academia Galega de Seguridade Pública, e logo subdirector xeral de Xestión, Cooperación e Réxime Xurídico (1995-1998). Foi subdirector xeral da Consellería de Presidencia da Xunta de Galicia en 2005. En 2009 foi director xeral de Emerxencias e Interior. Permaneceu neste posto ata novembro de 2014, cando foi nomeado delegado do goberno en Galicia, cargo que ocupou ata o seu cesamento en xuño de 2018.

Notas
-----

1. ↑  Santiago Villanueva relevará a Samuel Juárez como delegado del Gobierno en Galicia
2. ↑  Real Decreto 428/2018, de 18 de junio, por el que se dispone el cese de don Santiago Villanueva Álvarez como Delegado del Gobierno en la Comunidad Autónoma de Galicia.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Samuel Juárez** |  **Delegado do goberno en Galicia** 2014 - 2018 | Sucesor:**Javier Losada** |
Roques de Anaga
Os **Roques de Anaga** atópanse na parte nordés da illa canaria de Tenerife, España. Pertencentes ao municipio de Santa Cruz de Tenerife, forman parte do Parque rural de Anaga. Integran así mesmo a rede europea Natura 2000.

Trátase de dous illotes de 10 hectáreas de superficie, o *de fóra* e o *de dentro*, este último unido a Tenerife por unha lingua de area visible durante a marea baixa. O Roque de Dentro é o máis grande, existindo no seu cume un bosque de dragos. No Roque de Fóra habita unha colonia de lagartos xigantes.

Ambos os roques serven de lugar de anidación para varias especies de aves mariñas. A navegación na zona dos roques é moi perigosa debido ás correntes mariñas e aos baxíos: destaca especialmente a *Baixa da Palometa*, unha formación rochosa mergullada que provocou varios naufraxios. Na zona dos roques son moi comúns as quenllas e os cetáceos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3384238
* CDDA: 349644
* GeoNames: 2521766
* WDPA: 349644

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Shingeki no Kyojin*** (進撃の巨人, *lit. "Os xigantes avanzan/atacan"*?) é un manga xaponés escrito e ilustrado por Hajime Isayama. O manga comezou a súa serialización na revista *Bessatsu Shōnen Magazine* de Kodansha o 9 de setembro de 2009, e foi recollido en 12 volumes o 9 de decembro de 2013. A historia está ambientada nun mundo no que a humanidade vive en cidades protexidas por enormes muros que os protexen dos titáns, criaturas humanoides de dimensións xigantescas que devoran ós humanos sen unha razón aparente. A historia céntrase en Eren Yeager, a súa irmá adoptiva Mikasa Ackerman e o seu amigo Armin Arlert, cuxas vidas mudan radicalmente coa aparición dun titán colosal que provoca a destrución do seu fogar e a morte da nai de Eren. Xurando vingarse e desexando recuperar o seu mundo, Eren, Mikasa e Armin únense a un grupo de soldados de elite que loitan contra ós titáns fóra dos muros.

Xerou unha novela spinn-off que comezou en decembro de 2011, e que recibiu unha adaptación ó manga. Outros dous spin-offs están sendo serializados, e posúe a súa propia adaptación ó anime homónimo, producida por Wit Studio e Production I.G. O anime foi estreado no Xapón en MBS entre abril e setembro de 2013. Tamén ten catro adaptacións de videoxogos desenvolvidos por Nitroplus. Está previsto que a adaptación ó cine vexa a luz no 2015.

*Shingeki no Kyojin* converteuse nun éxito comercial, con 40 millóns de volumes impresos vendidos en xullo de 2014. A estrea do anime incrementou con moito a popularidade do manga, recibindo boas críticas pola súa atmosfera e historia.

Notas
-----

1. ↑  "SFX Director Shinji Higuchi to Helm Live-Action Attack on Titan Film". *Anime News Network*. 3 de decembro de 2013. Consultado o 4 de decembro de 2013.
2. ↑  "Live-Action Attack on Titan Confirmed for 2 Films". Anime News Network. 29 de xullo de 2014. Consultado o 29 de xullo de 2014.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Shingeki no Kyojin*

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do manga *(en xaponés)*
* Páxina oficial do anime *(en xaponés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q586025
* MyAnimeList: 23390
* OFDb: 238996

 |
*outras persoas co mesmo nome: Xoán de Antioquía (cronista)*
**Xoán de Antioquía** foi Patriarca de Antioquía (429–441) e dirixiu un grupo de bispos orientais moderados durante a controversia de Nestorio. Ás veces confúndeselle con Xoán Crisóstomo, a quen en ocasións tamén se denomina *Xoán de Antioquía*. Xoán apoiou activamente ao seu amigo Nestorio na disputa deste con Cirilo de Alexandría. En 431, non puido chegar a tempo para a reunión inicial do Concilio I de Éfeso. Cirilo, coa sospeita de que Xoán estaba a empregar tácticas dilatorias para apoiar a Nestorio, decidiu non esperar e por en marcha o concilio sen Xoán e os seus partidarios, condenando a Nestorio. Cando Xoán puido chegar a Éfeso, días despois do inicio do concilio, promoveu un concilio alternativo que condenou a Cirilo e defendeu a Nestorio.

Dous anos máis tarde, en 433 Xoán reconciliouse con Cirilo utilizando a *Fórmula de Reunión*, un escrito teolóxico pensado coma un compromiso entre as partes. No proceso, Xoán perdeu a moitos dos seus partidarios no seu patriarcado.

Inda se conservan algunhas das súas cartas.

Notas
-----

* *The Oxford Dictionary of the Christian Church* (3rd ed.), p. 887

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1284149
* WorldCat
* VIAF: 342159474048027660756
* BNE: XX1333896
* CERL: cnp00166209
* DeutscheBio: 100948359
* GND: 100948359
* SUDOC: 18711532X

 |
Un cuadrilátero cumpre o teorema de Tolomeo se e só se é cíclico.
O **teorema de Tolomeo** é unha relación en xeometría euclidiana entre os catro lados e as dúas diagonais dun cuadrilátero cíclico. Recibe o seu nome do astrónomo e matemático grego Claudio Tolomeo.

Se un cuadrilátero está dado polos seus catro vértices **A**, **B**, **C**, **D**, o teorema afirma que:

{\displaystyle {\overline {AC}}\cdot {\overline {BD}}={\overline {AB}}\cdot {\overline {CD}}+{\overline {BC}}\cdot {\overline {AD}}}
Onde a liña sobre as Letras indica a lonxitude dos segmentos entre os vértices correspondentes.

Esta relación pode ser con palabras do seguinte xeito:

*En todo cuadrilátero inscribible nunha circunferencia, a suma dos produtos dos pares de lados opostos é igual ao produto das súas diagonais.*

### Demostración xeométrica

Demostración do teorema de Tolomeo.
1. Sexa ABCD un cuadrilátero cíclico.
2. Nótese que no segmento BC, hai os ángulos inscritos ∠BAC = ∠BDC, e en AB, ∠ADB = ∠ACB.
3. Agora, por ángulos comúns △ABK é semellante a △DBC, e △ABD ∼ △KBC
4. Polo tanto AK/AB = CD/BD, e CK/BC = DA/BD,
	1. Polo tanto AK·BD = AB·CD, e CK·BD = BC·DA;
	2. O que implica AK·BD + CK·BD = AB·CD +BC·DA
	3. É dicir, (AK+CK)·BD = AB·CD + BC·DA;
	4. Como AK+CK = AC, polo tanto AC·BD = AB·CD + BC·DA; como se quería demostrar.

Nótese que a demostración é válida só para cuadriláteros concíclicos simples. Se o cuadrilátero é complexo entón K encontrarase fóra do segmento AC, e polo tanto AK-CK=±AC, tal como se esperaba.

Existe unha xeneralización deste teorema chamado teorema de Casey, que involucra a catro circunferencias non secantes e tanxentes interiores a unha quinta.

O teorema de Tolomeo pódese demostrar con métodos de inversión xeométrica con respecto a calquera vértice dun cuadrilátero.

Exemplo
-------

A razón dourada obtense da aplicación do teorema de Tolomeo.
Considérese un pentágono regular e a circunferencia circunscrita ao mesmo. No cuadrilátero ABCD as diagonais son iguais ao lado AD. O teorema de Tolomeo dá neste caso,

{\displaystyle b^{2}=ab+a^{2}.\ }
Dividindo entre a^{2} tense

{\displaystyle {\frac {b^{2}}{a^{2}}}=1+{\frac {b}{a}}.\ }
Denotando con \varphi  a razón b/a obtense {\displaystyle \varphi ^{2}=1+\varphi }, ecuación que coincide coa definición do número áureo.

{\displaystyle \varphi ={{1+{\sqrt {5}}} \over 2}}.

Notas
-----

1. ↑  Adam Puig *Curso de Geometría Métrica, Tomo 1* ISBN 84-85731-03-4.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Ptolemy's theorem Arquivado 24 de xullo de 2011 en Wayback Machine.* en PlanetMath *(en inglés)*
* *Ptolemy Inequality*, en Math World *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q459547
* MAG: 82738788

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Shin Chan: Chamábanlle Shin Chan*** (クレヨンしんちゃん 嵐を呼ぶ！夕陽のカスカベボーイズ, *Crayon Shin-chan: Arashi o Yobu! Yūhi no Kasukabe Boys*?) é un filme de animación baseado no anime *Shin Chan*. No Xapón, a estrea deste filme produciuse nos cinemas o 17 de abril do 2004.

En galego, saíu á venda en DVD o 22 de outubro do 2008, sen ser proxectada nos cinemas.

Sinopse
-------

Shinnosuke e os seus amigos xogan perseguíndose os uns aos outros pola rúas da cidade de Kasukabe, sen saber que, pouco despois, van vivir unha aventura de película. A curiosidade do grupo de amigos lévaos ata o interior dun antigo cinema: o Kasukabe Odeón, onde todos eles, agás Shin Chan, desaparecerán dun xeito misterioso.

Shinnosuke volve máis tarde coa súa familia ao cinema para saber que foi o que pasou. Os Nohara quedan abraiados cando de súpeto aparecen... no oeste americano! Viaxaron no tempo e no espazo! É alí onde se atopan coa panda de Shin Chan e cunha chea de xente máis que, coma eles... Foron convertidos nos protagonistas dun filme!

A preocupación apodérase da familia Nohara cando lles comunican que alí o tempo non avanza, que a memoria desaparece e o peor de todo: que non hai maneira de regresar. Mike, un cinéfilo maníaco da sétima arte, é o que descobre que o tempo non corre porque o filme no que apareceron está pola metade. Polo tanto, para poder volver a súa casa, terán que lle dar un final á historia. Esta vez máis ca nunca, o Exército de Kasukabe dirixido por Shin Chan, terá que demostrar que son uns auténticos heroes de película!

Dobraxe
-------

* **Estudio:** SODINOR S.A.
* **Data:** 2008.
* **Dirección:** Alfonso Valiño.
* **Tradución:** María Alonso Seisdedos.
* **Elenco da dobraxe:**

| Personaxe | Actor de dobraxeGalicia | Actor orixinal |
| --- | --- | --- |
| Shin Chan Nohara | Ana Lemos | Akiko Yajima |
| Misae Nohara | Charo Pena | Miki Narahashi |
| Hiroshi Nohara | Matías Brea | Keiji Fujiwara |
| Himawari Nohara | Helena Amoedo | Satomi Koorogi |
| Kazama | Teresa Santamaría | Mari Mashiba |
| Masao | Xermana Carballido | Teiyu Ichiryusai |
| Boo-chan | Alicia Taboada | Chie Sato |
| Nevado | Montse Davila | Mari Mashiba |
| Tsubaki | Chelo Díaz | Ayaka Saito |
| Mike | Antón Cancelas | Yasuo Muramatsu |
| Justice Love | Ramiro Taboada | Kiyoshi Kobayashi |
| Subordinado de Justice | Alfonso Valiño | Hisao Egawa |
| Profesor Okegawa | Miguel López Varela | Takashi Nagasako |

* **Voces adicionais:**

▪ Antonio Rey.
▪ Antón Rubal.
▪ Coté Sansegundo.
▪ Gaspar Somoza.
▪ Luís Iglesia.
▪ Xosé Tanas.

Música
------

A canción empregada na versión orixinal como tema de peche é ○（マル）あげよう (*O círculo hánolo dar*) interpretada polo grupo xaponés NO PLAN, os cales fan unha aparición na película.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Shin Chan

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1186456
* FilmAffinity: 303346
* IMDb: tt0769760
* MyAnimeList: 8364
* OFDb: 106637
* TMDb: 160446

 |
***Scummy Man*** é unha curtametraxe escrita e dirixida por Paul Fraser e producida por Mark Herbert e Diarmid Scrimshaw, baseada na canción "When the Sun Goes Down" dos Arctic Monkeys, e lanzada en DVD o 10 de abril de 2006 por Domino Records. A curta, ao igual ca canción, céntrase na prostitución en Sheffield, e utiliza os mesmos actores co vídeo musical. Versa sobre unha noite na vida da personaxe de ficción 'Nina', drogadicta de 15 anos que traballa como prostituta no suburibio de Neepsend, en Sheffield.

Os actores son Lauren Socha como 'Nina' e Stephen Graham como George, coñecido polo alcuño de 'Scummy Man'(*home desprezable*), un violento e manipulador «cliente» de Nina, que intimida e ataca a Nina e a aqueles que tratan de axudala a escapar da prostitución, como un meigo que lle ofrece traballo como asistente no seu número máxico. O mago convértese noutra vítima do comportamento Scummy Man's, pero non carece dos seus propios defectos, polo que o director da curta sopesa se alguén realmente é inherentemente bo.

Co fin de aparentar un documental para dotar de maior sentimentalismo ás escenas, o filme foi rodado en 16mm. O DVD contén un extra titulado "Just Another Day" (só outro día), máis esperanzador e en ton optimista. Céntrase nos acontecementos que pasan tódolos días. "Just Another Day" representa a mesma cadea de acontecementos, pero desde a perspectiva do taxista que leva a Scummy Man a xunto Nina, que ten piedade dela cando lle lembra a súa propia filla, que morreu xove, e que tería a mesma idade cá nena se estivese aínda viva.

O nome do filme provén dunha liña en "When The Sun Goes Down", que describe ao proxeneta da rapaza da canción:

*And what a scummy man*
Just give him half a chance  

I bet he'll rob you if he can  

You can see it in his eyes, yeah, that he's got a driving ban  

Amongst some other offences

*E vaia tipo máis desprezable*
Dálle só media oportunidade  

Aposto a que che roubaría se puidese  

Podes velo nos seus ollos, si, ten unha multa de tráfico  

á parte doutros delitos

A película gañou un premio por "Mellor Música DVD", nos NME Awards, o 1 de marzo de 2007

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2359192
* Allmovie: v346679
* AlloCiné: 175896
* IMDb: tt0811058
* OFDb: 101057
* TMDb: 157974

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

Na serie manga *Death Note*, creada por Tsugumi Ōba e Takeshi Obata, os **shinigami** (死神?, literalmente "deus da morte" en xaponés) son unha raza de seres sobrenaturais que sobreviven acabando cos humanos para alongar as súas propias vidas. Os shinigamis non son responsables de cada morte que ocorre, xa que a xente pode morrer sen que interveñan de ningún xeito, pero un shinigami pode rematar coa vida da xente antes do que lles corresponde para o seu propio beneficio.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de personaxes de Death Note

| * v
* c
* e
*Death Note* de Tsugumi Ōba e Takeshi Obata |
| --- |
| Media | 
* Volumes
* Episodios
* Filmes
	+ *Death Note* (2006)
	+ *Death Note: The Last Name*
	+ *L: Change the World*
	+ *Light Up the New World*
	+ *Death Note* (2017)

 |
| Novelas lixeiras | 
* *Another Note: The Los Angeles BB Murder Cases*
* *L: Change The World*

 |
| Personaxes | 
* Light Yagami
* Ryuk
* L
* Misa Amane
* Near
* Mello
* Shinigami

 |
**Sergei Mikalayevich Rumas** (en belaruso: Сяргей Мікалаевіч Румас, en ruso: Сергей Николаевич Румас, nado en Homieĺ o 1 de decembro de 1969 é un político e economista belaruso, que foi primeiro Ministro de Belarús dende o 18 de agosto de 2018 ata o 4 de xuño de 2020.

Traxectoria
-----------

Rumas naceu en Gomel, pero a comezos da década de 1970 a súa familia mudouse a Minsk. Graduouse da Escola Financeira Superior Militar en Yaroslavl (1990) e da Academia de Administración Pública en Minsk (1995). A principios da década de 1990, Rumas serviu sucesivamente no Banco Nacional da República de Belarús como xefe de varios departamentos, así como en bancos privados. En 1995, converteuse en director rexional do Belarusbank e logo converteuse no primeiro vicepresidente do directorio deste banco. En 2001, Rumas recibiu o título de Candidato de Ciencias en Economía. En 2005 liderou o Belagroprombank, outro gran banco de propiedade estatal en Belarús.

### Carreira política

En 2010, foi nomeado viceprimeiro ministro no novo goberno de Mikhail Myasnikovich. Durante a crise financeira de 2011, Rumas supervisou a creación dun programa de reformas estruturais, que foi criticado polo presidente Alexander Lukashenko e o seu conselleiro Sergey Tkachyov. Rumas avogou pola privatización, os investimentos estranxeiros e a abolición de préstamos preferentes para empresas estatais. En 2012, Alexander Lukashenko nomeouno xefe do Banco de Desenvolvemento da República de Belarús.

O 18 de agosto de 2018 foi nomeado Primeiro Ministro de Belarús, sucedendo a Andréi Kobiakov. Na actualidade, Rumas tamén encabeza a Federación de Fútbol de Belarús.

Notas
-----

1. ↑  "Кто такой Сергей Румас, которого Лукашенко назначил 18 августа премьер-министром". Intex-Press. Arquivado dende o orixinal o 30 de marzo de 2019. Consultado o 20 de febreiro de 2019.
2. ↑  "Lukashenko nombra nuevo primer ministro a dos meses de las presidenciales". *La Vanguardia* (en castelán). 4 de xuño de 2020. Consultado o 15 de xuño de 2020.
3. ↑  Кто вы, господин Румас?
4. 1 2 3 4  "Сергей Румас". Arquivado dende o orixinal o 01 de abril de 2019. Consultado o 20 de febreiro de 2019.
5. ↑  Пути оптимизации структуры ресурсов коммерческого банка: Автореф. дис. на соиск. учен. степ. канд. экон. наук: 08.00.10 / Румас Сергей Николаевич
6. 1 2  "Кто такой Сергей Румас? Банкир, либерал, футбольный болельщик, охотник, многодетный отец". Arquivado dende o orixinal o 16 de setembro de 2019. Consultado o 20 de febreiro de 2019.
7. ↑  Сергей Румас больше не вице-премьер Беларуси
8. ↑  "Кто придет на место Румаса?". Arquivado dende o orixinal o 07 de xuño de 2019. Consultado o 20 de febreiro de 2019.
O **Zlín Z 42** é un adestrador monomotor bipraza checoslovaco fabricado por Moravan Otrokovice. Unha versión do Z 42, o **Z 142**, é a variante máis popular do modelo.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

O avión foi construído por Moravan Aviation, compañía fundada no ano 1934 por Tomáš Baťa en Checoslovaquia.

Como continuación e substituto da exitosa serie de adestradores acrobáticos con asentos en tándem Zlín Trener, Moravan desenvolveu unha nova familia de avións lixeiros, desta vez con asentos un ao lado do outro, e formada polo adestrador bipraza **Zlín Z 42** e o adestrador/avión deportivo de catro prazas Zlín Z 43. O Z 42 voou por vez primeira o 17 de outubro de 1967, conseguindo a súa certificación o 7 de setembro de 1970.

A sección central da fuselaxe é de tubo de aceiro soldado, cuberta por chapas de metal e paneis de fibra de vidro. O cono de cola é de construción monocasco. A empenaxe está feta de chapa. As ás de dous longueiros son de construción totalmente metálica. O tren de aterraxe en triciclo é fixo, coa roda de morro orientable. Deseñado para instrución acrobática, foi certificado para factores de carga de manobra límites de +6,0 e -4,0, e estaba equipado con sistemas de combustible e aceite completamente invertidos, permitindo un voo invertido prolongado. O Z 42 está impulsado por un motor de seis cilindros Walter invertido de 180 cabalos de potencia.

O revisado **Zlín Z 42M** voou en novembro de 1972, cunha cola revisada collida do Z 43, e unha hélice de velocidade constante substituíndo á hélice de paso variable (onde o paso da hélice está controlado polo piloto) do Z 42 orixinal. Cando os primeiros Z 42 foron reacondicionados coa nova hélice foron redesignados **Z 42 MU**.

O desenvolvemento continuou co **Zlín Z 142**, cunha fuselaxe de dous asentos lixeiramente agrandado baseado no do Z 42 e co motor máis potente de seis cilindros invertidos e inxección de combustible Walter M 337 de 210 cabalos. O prototipo do Z-142 voou por primeira vez o 29 de decembro de 1978.

A finais dos anos 80 iniciáronse máis traballos de desenvolvemento. O motor en liña invertido foi substituído por un Lycoming IO-360 de catro cilindros opostos horizontalmente. Esta variante é designada **Z 242L Guru**, e distínguese rapidamente polo seu relativamente ancho carenado que alberga o motor.

En 2021 Zlin introduciu un 242L revisado chamado **Zeus**. Este ten unha cola menos angular, unha cabina máis aerodinámica e un tren de aterraxe modificado.

Notas
-----

1. ↑  J W R Taylor 1971, p.32
2. 1 2  J W R Taylor 1980, p.43
3. ↑  J W R Taylor 1980, p.44
4. ↑  Rod Simpson, Aviation World 2021, p.195

Bibliografía
------------

* Taylor, John W R, ed. (1971). *Jane's All The World's Aircraft 1971-72*. London: Sampson Low. ISBN 0-354-00094-2.
* Taylor, John W R, ed. (1980). *Jane's All The World's Aircraft 1980-81*. London: Jane's. ISBN 0-7106-0705-9.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras árabes. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **árabe andalusí**, tamén chamado **algarabía**, foi un dialecto da lingua árabe falado en Al-Andalus, o territorio da Península Ibérica (modernos España e Portugal) que formou parte do mundo islámico entre os séculos VIII e XV. É unha lingua morta xa que trala expulsión dos mouros no século XVII, estes integráronse coas poboacións do norte de África perdendo co tempo a súa variedade distintiva, que seguiu á conquista cristiá, pero aínda se emprega na música andalusí e exerceu unha influencia considerable nos dialectos de cidades como Tetuán, Fez, Rabat, Tánxer, Nedroma, Tilimsen, Mostaganem, Cherchell e Alxer. Na Comunidade Valenciana foi a lingua predominante das rexións interiores até comezos do século XVII.

Exerceu algunha influencia no mozárabe, no castelán (particularmente en Andalucía), no ladino, no catalán, no portugués, no bérber, e nos dialectos árabe marroquí, árabe tunisiano, árabe hassani e árabe alxeriano.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *andalusí*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *algarabía*.
3. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 14 de febreiro de 2009. Consultado o 30 de agosto de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1137945
* GEC: 0076664
* Glottolog: anda1287
* LINGUIST: xaa

 |
**Servando Pérez Barreiro**, nado en Cuspedriños (San Xurxo de Sacos, Cerdedo-Cotobade) o 17 de febreiro de 1940 e finado na mesma parroquia o 1 de xaneiro de 2014, foi un lingüista galego.

Traxectoria
-----------

Catedrático de lingua inglesa, estudou nas universidades de Santiago de Compostela, Oviedo, Complutense de Madrid e Cambridge (Inglaterra). Exerceu de docente na Royal Liberty School de Romford (Londres) e nos institutos Severo Ochoa de Luarca, Ramón Cabanillas de Cambados e Castro Alobre de Vilagarcía de Arousa.

Fundou os centros de ensino de inglés *The English Centre* de Vilagarcía, *The English Studio* de Pontevedra e *The London Centre* das Pontes de García Rodríguez. Foi cofundador da APIGA (Asociación de Profesores de Inglés de Galicia) e colaborou con AEDEAN (Asociación de Profesores de Inglés a nivel nacional), impartindo conferencias sobre a metodoloxía do ensino do Inglés.

Asemade, foi tradutor do inglés ao galego de ensaios sobre Rosalía de Castro e participou no Padroado Rosalía de Castro.

O dicionario
------------

Da súa autoría foi primeiramente en 2008 o *Dicionario completo galego-inglés inglés-galego* (Vigo: Ediciones Cardeñoso; ISBN 978-84-8190-524-3) ten 1.122 páxinas, con máis de 55.000 entradas en cada unha das linguas e especifica a etimoloxía das palabras que en galego e inglés teñen orixe común. En novembro de 2010 publicouse unha nova versión co título de *Dicionario galego-inglés inglés galego* con ISBN 978-84-8190-619-6 de 617 páxinas con arredor de 33.000 entradas por cada idioma (total 66.000)

Comprende a transcrición fonética internacional do inglés, sinónimos, explicacións gramaticais etc. Asemade, nalgúns casos facilítanse palabras en castelán (coa abreviatura: cast) para facer notar o contraste ou para axudar á comprensión.

Notas
-----

1. ↑  Noticia do pasamento nunha bitácora arousá

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Dicionario bilingüe

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12400385
* BNE: XX4704783

 |
Xudeu ortodoxo provisto de Kipá, Talit gadol e tefilín, preparándose para un servizo nunha sinagoga.
O **xudaísmo ortodoxo** é unha das grandes pólas da relixión xudía na actualidade, xunto co xudaísmo conservador ou *masortí* e o xudaísmo reformista. Distínguese delas pola súa adhesión rigorosa á *Halajá*. Carece dunha autoridade doutrinal central permitindo certa variación na práctica.

Segundo a súa actitude cara a cultura contemporánea, o xudaísmo ortodoxo divídese informalmente en xudaísmo ortodoxo moderno, que busca adecuar ata algún punto as súas prácticas e estudos á situación social contemporánea, e o xudaísmo *haredí*, que rexeita toda innovación que os seus líderes consideren contraria ó espírito da Torá.

As divisións doutrinais neste senso non se fixaron ata arredor do século XVIII, no que baixo o influxo da Ilustración, certos sectores da comunidade xudía rexeitaron a segregación imposta polas prácticas relixiosas convencionais e buscaron integrarse —malia o daquela dominante antisemitismo— nas comunidades nacionais. O rexeitamento a este movemento definiu a ortodoxia.
A ortodoxia é un movemento creado no século XIX en contra dos rabinos e dirixentes que ensaiaban xeitos de combinar xudaísmo e modernidade.

Crenzas
-------

O xudaísmo ortodoxo basea as súas crenzas nos "Trece principios de fe" de Maimónides:

* A existencia de Deus
* A singularidade e unidade de Deus
* A natureza espiritual e abstracta de Deus
* A eternidade de Deus
* A revelación polos seus profetas
* Moisés é o maior e principal profeta
* Deus entregou a Lei no monte Sinaí
* Esta Lei non pode ser cambiada
* Deus coñece os futuros actos humanos
* Deus recompensa a bondade e castiga a maldade
* Deus mandará a un Mesías
* Deus resucitará ós mortos

Notas
-----

1. ↑  Xudaísmo ortodoxo Arquivado 29 de xuño de 2012 en Wayback Machine.. MediterráneoSur.com

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xudaísmo ortodoxo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q80970
* AAT: 300165259
* EBID: ID
* GND: 4132049-9
* JSTOR: orthodox-judaism
* LCCN: sh85095789
* MAG: 2909553777
* NKC: ph123822

 |
O **árabe exipcio** é unha variedade da lingua árabe usada en Exipto que ten influencias doutros idiomas próximos. A constitución exipcia recoñece o idioma árabe como a lingua oficial de Exipto, sendo falado por case a totalidade dos seus máis de 80 millóns de habitantes.

Todos os dialectos árabes coloquiais normalmente só son transmitidos oralmente, sen deixar nada escrito, mais a gran vitalidade do exipcio fai que sexa unha das que máis escritos posúe, especialmente de poesía e teatro. Grazas aos medios audiovisuais modernos, o árabe exipcio é a variedade de árabe máis coñecido do mundo islámico xa que é comprendido, en gran medida, nos países pertencentes ao mundo árabe oriental (Máshreq en árabe), e aínda que ten diferenzas con outros dialectos do Magreb, tamén é xeralmente comprendido.

A gramática do exipcio, como a de todos os dialectos árabes coloquiais, está simplificada en comparación co árabe clásico. Por exemplo, a maioría das vogais de unión omítense, e as formas nominais e verbais do dual substitúense con frecuencia polo plural. En fonoloxía, cinco consoantes cambian a súa pronunciación no exipcio: o *dhal* soa como dal, *zha* como dad, *yim* como o g de gato, *qaf* como o *hamza* (ʔ), e *tha* como ta (véxase alfabeto árabe).

Historia
--------

O árabe exipcio ten a súa orixe na zona do Delta do Nilo e no Baixo Exipto, arredor do Cairo. Descende do árabe falado que foi levado a Exipto polos conquistadores musulmáns no século VII, e o seu desenvolvemento histórico viuse moi influenciado polo copto do Exipto pre-islámico e posteriormente por outras linguas como o turco/turco otomán, italiano, francés e o inglés.

Notas
-----

1. ↑  Moseley, Christopher e Nicolas, Alexandre. "Atlas of the world's languages in danger". *unesdoc.unesco.org*. Consultado o 11 de xullo de 2022.
2. ↑  "Árabe Egipcio" (en español). Arquivado dende o orixinal o 03 de xuño de 2015. Consultado o 30 de abril de 2015.
3. ↑  Tetsuo Nishio (1996).
4. ↑  Wilson B.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Existe unha versión da Wikipedia en  ***Árabe exipcio*** |

### Outros artigos

* Wikipedia en árabe exipcio

### Ligazóns externas

* Arabic and its variations
* Egyptian Arabic, ucla.edu

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q29919
* AAT: 300387846
* Ethnologue: eg
* Glottolog: egyp1253
* GND: 4112460-1
* MAG: 2779029129
* WALS: aeg

 |
**Saab Automobile** foi un fabricante de coches fundado en Suecia no ano 1945 cando a súa compañía matriz, SAAB AB, comezou un proxecto para deseñar un pequeno automóbil. O primeiro modelo producido, o Saab 92, foi lanzado en 1949. En 1968 a compañía nai fusionouse con Scania-Vabis e dez anos despois lanzouse o Saab 9000, que no seu momento foi o coche mellor vendido da marca. A mediados dos 90 apareceu o novo modelo do Saab 9000.

En 1989 a división de automóbiles de Saab-Scania reestruturouse nunha compañía independente, Saab Automobile AB. O fabricante estadounidense General Motors (GM) fíxose co 50% da compañía cun investimento de 600 millóns de dólares. Durante ese período naceron dous modelos moi coñecidos, o Saab 9-3 e o Saab 9-5. No ano 2000 GM exerceu a súa opción de mercar o 50% restante por 125 millóns máis, concverténdose así Saab Automobile nunha subsidiaria de General Motors. En 2010 GM vendeu Saab Automobile AB ao fabricante neerlandés Spyker Cars N.V.

Tras loitar contra a insolvencia ao longo do ano 2011, a compañía solicitou a bancarrota tras non saír adiante a compra da empresa por parte dun consorcio chinés; a adquisición foi bloqueada polo seu antigo propietario General Motors que se opuxo a tranferir a tecnoloxía e os dereitos de produción á compañía chinesa. O 13 de xuño de 2012 anunciouse que unha nova compañía chamada National Electric Vehicle Sweden (NEVS) mercara a propiedade en quebra de Saab Automobile.

Segundo Saab United, o primeiro NEVS Saab 9-3 saíu da liña de preprodución o 19 de setembro de 2013. O proceso de produción iniciouse o 2 de decembro dese ano, inicialmente sendo o mesmo modelo de gasolina 9-3 Aero fabricado antes de que Saab entrase en bancarrota, coa intención de restablecer a cadea de produción antes de desenvolver unha nova liña de produtos NEVS-Saab. NEVS perdeu a súa licenza de fabricación de coches co nome de Saab (que aínda conserva o Saab Group) no verán de 2014 e agora produce coches eléctricos baseados no Saab 9-3 pero a súa propia designacións "NEVS".

Notas
-----

1. ↑  General Motors (ed.). "Spyker Cars Finalizes Purchase of Saab Automobile from GM". Consultado o 2 de xuño de 2018.
2. ↑  Saab (ed.). "Saab Automobile Files for Bankruptcy". Archived from the original on 07 de xaneiro de 2012. Consultado o 2 de xuño de 2018.
3. ↑  SVT (ed.). "Saabs nya ägare ska anställa hundratals". Consultado o 2 de xuño de 2018.
4. ↑  Lönnroth, Valdemar (28 de novembro de 2013). "Lööf på plats vid Nevs "bilsläpp"". *Ttela* (en sueco). Arquivado dende o orixinal o 15 de setembro de 2019. Consultado o 2 de xuño de 2018.
5. ↑  Fox News (ed.). "Saab restarts production". Archived from the original on 18 de febreiro de 2015. Consultado o 2 de xuño de 2018.
6. ↑  Automotive News Europe (ed.). "Saab carmaker NEVS granted creditor protection by court but loses right to use Saab name". Consultado o 2 de xuño de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q48957
* WorldCat
* VIAF: 160694935
* GND: 2129683-2
* ISNI: 0000 0001 2196 8262
* MAG: 1299398628
* NKC: ph137999
* OpenCorporates: 556889-7556
* SELIBR: 340079

 |
A árbore de Gernika.
A **árbore de Gernika** (en éuscaro: *Gernikako Arbola*) é un carballo situado diante da Casa de Xuntas da localidade biscaíña de Gernika, en Euskadi.

Historia e características
--------------------------

Esta árbore simboliza as liberdades tradicionais de Biscaia e os biscaíños e, por extensión, as dos vascos. O Señor de Biscaia, e posteriormente os reis de Castela, xuraban respectar as liberdades biscaíñas baixo este carballo, e o lugar no cal se localiza é o lugar onde o Lehendakari do País Vasco promete cumprir co seu cargo ao comezo de cada novo mandato.

A árbore actual é descendente dunha anterior, o tronco da cal se conserva nos xardíns anexos. En 2004 foi declarado morto, sendo substituído por un dos seus vástagos na primavera de 2005. Existen varias árbores que descenden deste carballo espalladas por todo o mundo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Árbore de Gernika*** |

### Ligazóns externas

* Árbore de Guernica.Arquivado 20 de novembro de 2008 en Wayback Machine. *(en castelán)*
**Óscar *Guimeráns* Rodríguez**, nado en Monte Porreiro (Mourente, Pontevedra) o 31 de outubro de 1986, é un futbolista galego. Xoga de dianteiro e o seu equipo actual é o Portonovo SD.

Traxectoria
-----------

Formouse nas categorías inferiores da ACD A Seca, onde estivo ata os 14 anos. Probou sorte no Valencia CF, pero non se adaptou e ó pouco regresou a Galiza, indo ás categorías inferiores do Deportivo da Coruña. Permaneceu cinco campañas nas súas filas, chegando a debutar na Terceira División co Deportivo B na tempada 2005–06, co que loitou por ascender a Segunda División B en 2006.

Un ano máis tarde incorporouse ao Portonovo SD, converténdose en fixo nas aliñacións do club. Xogou 37 partidos nos que anotou 10 goles e deu 9 asistencias, rematando a tempada na oitava posición.

No verán de 2007 optou por fichar polo Pontevedra CF, en Segunda División B.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
* Datos do xogador en ceroacero.es *(en castelán)*
* Datos do xogador en futbolme.com *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11705578
* Transfermarkt: 63696

 |
**Santiago de la Iglesia Santos**, nado en Santiago de Compostela o 12 de outubro de 1851 e finado en Ferrol o 9 de novembro de 1931, foi un médico e naturalista galego.

Traxectoria
-----------

Conferencia de Santiago de la Iglesia no *Anuario del Ateneo Ferrolano 1904-1905*.
Fillo do mestre e escritor Francisco María de la Iglesia. Ao pouco de nacer a súa familia trasladouse á Coruña onde estudou o bacharelato (1862-1868). Tendo como mestre ao profesor de Historia natural Víctor López Seoane. Fixo a carreira de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela que rematou en 1873. Iniciou o traballo de médico na Coruña, traballando co médico Ramón Pérez Costales. En 1874 exerceu de médico en Serantes (actualmente parte do concello de Ferrol). Fixo o doutoramento en Santiago. En Ferrol, xunto á consulta, impartiu clases de física e química no colexio particular do que era titular o seu irmán Alfredo e na Escola de Artes e Oficios.
Foi redactor do *Diario Ferrolano*. Sucedeu a Francisco Suárez na xefatura republicana en Ferrol. Foi deputado a Cortes polo Partido Republicano, tenente de alcalde, masón, impulsor do Centro Obrero de Cultura e presidente da sección de Ciencias do Ateneo Ferrolán. En 1914 accedeu á dirección do Laboratorio municipal de Ferrol e deixou de exercer a medicina.

Doou a súa biblioteca á Universidade de Santiago de Compostela e a súa colección arqueolóxica: vasos campaniformes, torques, machados de bronce, puntas de frecha de cobre etc. Foi o primeiro en atopar un vaso campaniforme en Galicia nunha escavación nas Pontes de García Rodríguez.

Foi membro da Sociedade Española de Historia Natural.

Recoñecementos
--------------

A cidade da Coruña ten unha rúa co seu nome, que mantivo durante o franquismo.

Vida persoal
------------

Os seus irmáns Álvaro e Alfredo foron escritores.

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 10-11-1931, p. 1.
2. ↑  Xosé A. Fraga Vázquez. "Santiago de la Iglesia Santos. Un médico republicano afeccionado ás Ciencias Naturais".
3. ↑  "Santiago de la Iglesia Santos, médico, masón e republicano".

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Iglesia Santos, Santiago de la". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores* (en castelán) **II**. Bibliófilos Gallegos. p. 237.

### Ligazóns externas

* "Santiago de la Iglesia Santos". *Álbum da Ciencia* do Consello da Cultura Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q60502123
* BNE: XX1336011
* BVMC: 56118
* DBE: santiago-de-la-iglesia-santos

 |
***Sword Art Online*** (ソードアート・オンライン, *Sōdo Āto Onrain*?) é unha serie de novelas lixeiras escritas por Reki Kawahara, con ilustracións de Abec. Foi adaptado a diversos formatos, entre os que se atopan un anime con dúas temporadas, varios videoxogos e mangas.

Arcos argumentais
-----------------

### Aincrad

Todo comeza no ano 2022, cando se desenvolve un VRMMORPG (Virtual Reality Massive Multiplayer Online Role Playing Game ) chamado *Sword Art Online*(SAO), no que 10000 xogadores quedan atrapados sen posibilidade de desconectarse. Para poder abandonar este mundo deben lograr superar os cen niveis do xogo, pero morrer no mundo de *Sword Art Online* significa morrer tamén no mundo real. 
Kazuto "Kirito" Kirigaya é un dos xogadores que queda atrapado no xogo, o cal, xunto con Asuna e outros xogadores, intentará chegar ao último nivel. Pero no camiño ao nivel cen atópase co creador de SAO, Akihiko "Heathcliff" Kayaba, o que o levará a un combate que resulta coa derrota de Kayaba e a destrución do mundo de SAO. Antes do fin do xogo, todos os xogadores sobreviventes son regresados á realidade, incluído Kirito.

### Fairy Dance

Kirito esperta no mundo real, despois de superar SAO, para descubrir que Yuuki Asuna é cativa nutro VRMMORPG, *ALfheim Online* (ALO) xogo sucesor de *Sword Art Online(SAO)*, así como un total de 300 xogadores de SAO que non espertaron. Estes xogadores son parte dun grupo de experimentación nunha investigación secreta e ilegal sobre realidade virtual realizada por Sugou Nobuyuki, "noivo" de Asuna e director da investigación, que mantén a Asuna *online* no mundo de ALO. Kirito decide rescatar Asuna da súa prisión e coa axuda de Suguha "Leafa" Kirigaya (prima/irmá de Kirito) embárcase na misión de derrotar o Rei deste mundo, que non é outro que o mesmo Sugou Nobuyuki, e así volver a estar xuntos con Asuna no mundo real.

### Phantom Bullet

Este arco ten lugar un ano despois da conclusión SAO cando Kirito recibe unha chamada do investigador Seijirou Kikuoka para falar sobre un estraño caso relacionado co xogo *Gun Gale Online(GGO)*. Un xogador misterioso chamado Death Gun é capaz de matar personaxes no xogo, e, á súa vez, matar ás persoas que os controlan no mundo real. Kirito vai entrar no xogo para investigar como é isto posible. Aquí coñecerá a Shino "Sinon" Asada, que será a súa guía neste novo mundo. De todos os videoxogos do seu estilo este é o máis competitivo, xa que a moeda do xogo pode ser trocado por moeda utilizada no mundo real, levando a profesionais de alto nivel intentar gañar a vida por este medio. Kirito e Sinon entran nunha importante competición en *Gun Gale Online chamada Bullets of Bullets (BoB)*, onde Kirito tentará atopar a Death Gun e descubrir a verdade.

Notas
-----

1. ↑  Sword Art Online Light Novels About Virtual MMO Get Anime (en inglés)
2. ↑  Accel World, Sword Art Online Light Novels Get Games (en inglés)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sword Art Online sitio web oficial (en xaponés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27863
* MyAnimeList: 21479

 |
***Scriptures of the Golden Eternity*** é un álbum ao vivo do guitarrista estadounidense Lee Ranaldo, publicado en vinilo no ano 1993 a través do selo Father Yod, e posteriormente reeditado en CD por Drunken Fish en 1995. O deseño da portada está realizado polo artista visual Savage Pencil. O disco está formado por tres temas sen título interpretados unicamente con guitarra, loops de cinta e voces ocasionais. O primeiro tema foi gravado o 18 de xullo de 1988, e os outros dous o 28 de novembro de 1989.

A diferenza do seu primeiro álbum en solitario, *From Here to Infinity*, *Scriptures of the Golden Eternity* foi gravado ao vivo en dúas actuacións que Ranaldo fixo en Nova York, no tempo no que Sonic Youth gravou os seus álbums *Daydream Nation* e *Goo*. Durante os primeiros minutos do tema inicial, Ranaldo relata unha historia collida dun episodio de *The Adventures of Superman* onde unha personaxe secuestrada deixalle a Superman unha pista en forma de dous loops de cinta coa voz dunha persoa dicindo "hello" nunha cámara de eco e cun efecto de son dun canón disparando, a pista significa "Echo Canyon". Echo Canyon sería posteriormente o nome do estudio privado de Sonic Youth, onde foron gravados varios dos seus discos.

Listaxe de cancións
-------------------

Non aparece ningún título no libreto do disco. Emusic e a iTunes Music Store listan as cancións nos seus menús de descargas cos seus respectivos números de corte.

1. One - 22:42
2. Two - 15:05
3. Three - 10:28
|  A Historia de Arda |
| --- |
| Anos Valianos

---

Anos das Lámpadas
Anos das Árbores
Anos do Sol |
| 
Idades dos Fillos de Ilúvatar
Primeira Idade
Segunda Idade
Terceira Idade
Cuarta Idade e posteriores
 |
| Batalla Final |
|  |

A **Segunda Idade** é un período temporal do legendarium de J. R. R. Tolkien sobre o mundo ficticio de Arda. A historia de Arda debe interpretarse en sentido ficticio como a historia da Terra real.

A Segunda Idade comezou após o desterro de Morgoth ao Baleiro por parte dos Señores do Oeste liderados por Eönwë o Heraldo de Manwë.

Durou 3441 anos, e rematou coa caída de Sauron, derrotado pola Última Alianza de Elfos e Homes despois da ruína de Númenor.

Esta idade caracterizouse polo auxe de Númenor, o apoxeo de Sauron na Terra Media (que asistiu á creación dos Espectros do Anel), e as primeiras guerras dos Aneis entre Sauron e os Elfos.

Non existen apenas crónicas dos 3441 anos da Segunda Idade, ao contrario do acontecido coa Primeira Idade, amplamente recollida n'*O Silmarillion*, e a Terceira Idade, período no que se encadra *O Señor dos Aneis*. Alén das referencias á Segunda Idade contidas n' *O Señor dos Aneis*, outros escritos máis breves enchen parte do baleiro entre a caída de Morgoth ao final da Primeira Idade e a primeira derrota de Sauron, que marcou o comezo da Terceira Idade.

"A Historia dos Anos" do Apéndice B d'*O Señor dos Aneis* bosquexa os principais acontecementos da Segunda Idade, especialmente aqueles vencellados aos Aneis de Poder e aos sucesos e personaxes d' *O Señor dos Aneis*. O Apéndice A contén xenealoxías da casa real de Númenor, e varias das seccións de *Unfinished Tales of Númenor and Middle-earth* tratan amplamente de Númenor e algúns dos seus reis. Existen outros escritos acerca desta idade, mais por mor da grande cantidade de relatos dos que só se dan indicios nas fontes existentes, a Segunda Idade segue a ter un carácter difuso.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Terra Media*** |
**The Sisters of Mercy** é unha banda inglesa de post-punk formada en 1979 en Leeds. Despois de conseguir fama no underground británico nos inicios da súa carreira, o grupo tivo a súa ruptura comercial a mediados dos 80 e mantívose no *mainstream* ata comezos da década dos 90, cando pararon de publicar novas gravacións en protesta contra a súa discográfica. Na actualidade a banda só se dedica a realizar xiras.

A banda publicou tres álbums de estudio, o último deles en 1990. Cada un deles foi gravado por formacións distintas; o vocalista e compositor Andrew Eldritch e unha caixa de ritmos bautizada como Doktor Avalanche son os únicos puntos de continuidade entre as distintas formacións. Eldritch e Avalanche tamén estiveron en The Sisterhood, un proxecto paralelo liderado por Eldritch.

O grupo deixou de gravar en 1993, cando comezaron unha folga contra a súa compañía discográfica, a Time Warner, á que acusaron de reterlles royalties e de incompetencia. Aínda que Time Warner finalmente deixou que a banda marchase en 1997, non asinaron con outro selo, e elixiron non usar unha discográfica independente, aínda que tocaron numerosos temas novos nos seus concertos.

Dende 1985, cando os outros membros orixinais marcharon, The Sisters of Mercy converteuse no vehículo artístico de Andrew Eldritch. Os antigos membros da banda crearon os grupos Ghost Dance e The Mission.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *First and Last and Always* | 1985 | Merciful Release, WEA |
| *Floodland* | 1987 | Merciful Release, WEA |
| *Vision Thing* | 1990 | Merciful Release, EastWest |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q751814
* WorldCat
* VIAF: 152057032
* AllMusic: mn0000012809
* BNF: 13906528b
* Discogs: 83146
* GND: 4299068-3
* ISNI: 0000 0001 2186 5239
* LCCN: n91114588
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0026082
* RocksBackpages: sisters-of-mercy
* Songkick: 492456
* SUDOC: 034706895

 |