**Jorge Eduardo Acosta**, coñecido como *"el Tigre"*, nado o 27 de maio de 1941, era un capitán de corveta xefe do Grupo de Tarefas 3.3.2 baseado na ESMA e dese centro clandestino de detención.

Traxectoria
-----------

### Delitos e asasinatos

Acosta era quen tomaba as decisións sobre tortura e morte na ESMA[]. En particular foi quen tomou a decisión de lanzar ao río ao grupo de monxas francesas Duquet e Domon e as nais de Praza de Maio Villaflor, Ballestrino e Ponce , así como a morte de Dagmar Hagelin[].

Descubríronselle polo menos 82 delitos probábeis. Entre eles os secuestros, desaparición e torturas da familia Tarnopolsky, Nilda Noemí Actis Goretta, Lisandro Cubas, Carlos Alberto García e Ricardo Coquet, da adolescente sueco-arxentina Dagmar Hagelin, do grupo de Nais de Praza de Maio e activistas de dereitos humanos secuestrados na igrexa da Santa Cruz entre o 8 e o 10 de decembro de 1977 entre quen estaban tamén a monxas francesas Alice Domon e Léonie Duquet.

Membro do Centro de Informacións sobre a Represión.

En 1981 viaxou a Suráfrica para asesorar ao goberno do apartheid na loita contrainsurxente.

En 1998 descubriuse que posuía unha conta secreta en Suíza, que podería haberse usado para bens subtraídos aos detidos-desaparecidos .

Xuízos
------

Beneficiado pola Lei de Obediencia Debida, foi detido novamente e permanece en arresto preventivo pola súa participación no roubo de nenos nacidos en cativerio.

Anuladas as leis de Punto Final e Obediencia Debida polo Congreso en 2003, reabríronse as causas nas que estaba imputado. En agosto de 2006 a xustiza arxentina decidiu elevar a xuízo oral e público a causa da ESMA na que Jorge Eduardo Acosta será axuízado xunto a Alfredo Astiz e Adolfo Miguel Donda 

En Italia acúsaselle de crimes cometidos contra cidadáns italianos durante a ditadura.

### Xuízo en España

En 1997 o xuíz español Baltasar Garzón solicitou a detención e extradición de 45 militares arxentinos e un civil a quen procesou por xenocidio, terrorismo de Estado e someter a torturas a presos políticos durante o réxime de facto que gobernou na Arxentina entre 1976 e 1983. Entre eles atópase Rubén Franco. A petición foi rexeitada varias veces polo goberno arxentino alegando o principio de territorialidade.

O 27 de xullo de 2003 o presidente Néstor Kirchner mediante o Decreto 420/03 modificou o criterio de rexeitamento das extradicións sustentado ata ese momento ordenando a "obrigatoriedade do trámite xudicial" solicitado pola Xustiza española, e abrindo así o camiño á extradición efectiva dos militares requiridos .

En agosto de 2003 o entón presidente de España José María Aznar ordenou non continuar co proceso de extradición dos solicitados por crimes durante o goberno de facto na Arxentina. Esta decisión foi anulada polo Tribunal Supremo de España en 2005  ordenando continuar adiante coas extradicións solicitadas por Garzón.

Notas
-----

1. ↑  *Acosta*, Desaparecidos
2. ↑  *Los rostros del terror van al banquillo*, Página 12, 22 de agosto de 2006
3. ↑  "*Por el asesinato de una italoargentina en 1976: Piden en Italia que se procese a Massera, Astiz y Acosta*, Clarín, 17 de novembro de 2004". Arquivado dende o orixinal o 24 de decembro de 2004. Consultado o 04 de febreiro de 2008.
4. ↑  "*Italia: Someterán a proceso a altos oficiales argentinos*, El Reloj, 6 de abril de 2006". Arquivado dende o orixinal o 27 de setembro de 2007. Consultado o 04 de febreiro de 2008.
5. ↑  Auto de procesamiento de militares argentinos, Juzgado Central de Instrucción Nº 5 de ESpaña, 29 de decembro de 1997
6. ↑  "*Argentina al rojo vivo tras la decisión del presidente Kirchner de habilitar la extradición de militares acusados de violaciones a los derechos humanos*, El Espectador, 27 de xullo de 2003". Arquivado dende o orixinal o 26 de setembro de 2007. Consultado o 04 de febreiro de 2008.
7. ↑  *Corte Suprema española ordenó pedir extradición de militares argentinos*, 22 de julio de 2005

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Guerra sucia na Arxentina
* Proceso de Reorganización Nacional
* Dereitos humanos

### Ligazóns externas

* *Jorge Eduardo Acosta*, Argirópolis *(en castelán)*