recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Antonio Ángel Fraga Sánchez**, nado en Teixeiro (Curtis) o 16 de maio de 1967, é un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Comezou estudos de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, mais deixouno en terceiro curso. Logo fixo un máster en xestión medioambiental e desenvolvemento sostible na Universidade de Valencia. Foi candidato do PSdeG-PSOE á alcaldía de Curtis en 1999, sendo elixido alcalde grazas a un pacto de goberno coa Plataforma Popular de Curtis. Dito acordo non estivo exento de polémica, xa que a maior parte dos integrantes da lista socialista eran de Teixeiro e os da Plataforma eran da localidade de Curtis, entre as que sempre houbo unha histórica rivalidade que nos anos 80 e 90 cristalizou nun intento de segregación. A número 2 socialista, Francisca Fernández declinou participar no acordo de goberno, e houbo un notable descontento entre diversos veciños de Teixeiro, que incluso chegaron a ameazar á nai de Fraga Sánchez. En virtude de dito acordo de goberno, Fraga cederíalle a alcaldía na metade do mandato ao candidato da Plataforma, Javier Caínzos Vázquez, o cal creaba máis descontento entre os teixeiráns máis belixerantes con Curtis. En xullo de 2001 Caínzos asumiu a alcaldía. 

De cara ás municipais de 2003, os independentes da Plataforma integráronse no PPdeG. Pola súa parte, Fraga Sánchez, que pasara a ser primeiro tenente de alcalde, renunciou nun principio a seguir na actividade política; con todo, terminou integrándose como número 2 da candidatura popular ao concello, a cal logrou maioría absoluta. Desta forma Caínzos e Fraga mantivéronse como alcalde e primeiro tenente de alcalde, respectivamente, ata a actualidade, logo de revalidala maioría absoluta nas sucesivas convocatorias electorais. O 14 de xuño de 2011 tomou posesión como deputado no Parlamento de Galicia. Mantívose como deputado ata as autonómicas 2012. 

Está titulado pola UNED como director e xefe de seguridade privada, e tamén ten a habilitación de piloto de RPAS.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Luís Novo Vázquez** |  **Alcalde de Curtis** 1999-2001 | Sucesor:**Javier Caínzos Vázquez** |

Notas
-----

1. ↑  Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Fraga Sánchez, Antonio Ángel". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. p. 224. ISBN 84-8064-113-4.
2. ↑  "El teniente alcalde de Curtis toma posesión en el Parlamento". *La Voz de Galicia*. 15 de xuño de 2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Curtis

### Ligazóns externas

* Nuria Rodríguez (11 de xuño de 2011). "Antonio Fraga: "Débome aos veciños e ao Concello, o de entrar no Parlamento é circunstancial"". *La Opinión*.
| Kili |
| --- |
|  |
| Atol Kili |
| Datos |
| País | Illas Marshall Illas Marshall |
| Illa principal |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2005) | 602 hab. |
| Superficie | 0,93 km² km² |
| Superficie lagoa | km² |
| Nº de illas | 1 |
| Coordenadas | 5°37′N 169°07′L﻿ / ﻿5.617, -169.117 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
| Localización do atol Kili |
|

**Kili** (ou Kõlle, no idioma local) é un atol coralino de 0,93 km no océano Pacífico, situado en 5°37´N, 169°07´E. Atópase ao suroeste de Jaluit, na cadea Ralik e pertence ás Illas Marshall: é unha das súas illas máis pequenas. Foi coñecido tamén polos nomes Hunter Island (Bennet 1797) e Djeboar Island. Parece que o primeiro barco en arribar á illa foi o mercante inglés Britannia en 1797*Ships visiting the Marshall Islands (until 1885)- Kili Island*, edited by Dirk H.R. Spennemann. A illa estivo deshabitada ata 1948, cando o goberno de Estados Unidos trasladou aos habitantes do Atol Bikini mentres levaba a cabo as probas nucleares, tras haberlles situado primeiro na illa de Rongerik e en Kwajalein. En 1978, algúns intentaron o retorno a Bikini, pero foron evacuados de novo pois Bikini seguía contendo índices altos de radioactividad. En Kili residen uns 600 habitantes. Kili non ten lagoa nin protección coralina. Non se pode acceder a ela por vía marítima durante catro meses ao ano debido á furia do mar. Un pequeno aeroporto garante os contactos. O principal produto agrícola é a copra. Polo acordo entre os Estados Unidos e as Illas Marshall, a poboación recibe unha axuda duns 15 dólares ao ano per capita. Dispón dunha escola primaria cuns 150 alumnos.

Ligazóns externas
-----------------

* Entry at Oceandots.com
* Sitio das illas Marshall

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q697832
* WorldCat
* VIAF: 234348635
* EBID: ID
* GeoNames: 7303521
* GND: 4729411-5
* GNIS: 1888533

 |
*Barbourisia rufa*
Os **Barburísidos** (Barbourisiidae) son unha familia de peixes mariños teleósteos, incluídos na orde Cetomimiformes.

Características
---------------

Son peixes de augas mariñas, amplamente distribuídos en augas temperadas e tropicais, pero sen interese pequeiro.

Sen espiñas nas aletas, 19-22 radios brandos na dorsal e 15-18 na anal. As aletas pelvianas en posición subabdominal. A pel está cuberta de pequenas espículas.

Clasificación
-------------

Coñécese un único xénero cunha única especie:

* Xénero *Barbourisia*
	+ *Barbourisia rufa* (Parr, 1945)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Barburísidos*** |

* Taxonomía Barbourisiidae (FishBase)
* Taxonomía *Barbourisia rufa* (FishBase)

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 8233
* Fossilworks: 266076
* GBIF: 2973
* iNaturalist: 85623
* IRMNG: 111413
* ITIS: 162793
* NCBI: 88658
* WoRMS: 151947

 |
Coordenadas: 36°36′N 121°54′O﻿ / ﻿36.600, -121.900

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: California (homónimos).

Localización do territorio de Alta California en México (1824).
**Alta California** foi o nome que se lle deu a un terriotorio do Imperio español, nome que mantivo despois, ao converterse en territorio, e despois provincia, do México independente, en contraposición á Baixa California, nome que a península aínda conserva.

Na actualidade esta rexión está distribuída entre os estados federais estadounidenses de California, Nevada, Arizona, Utah, o oeste de Colorado, e o suroeste de Wyoming.

O territorio de *Alta California* foi renomeado como *Nova California* en oposición á *Vella California*, o nome co que foi coñecida a península nalgúns escritos da época misioneira.

> 
> 
> "Os termos de Alta California son polo S con a Vella California, polo O co océano Pacífico, polo N coas posesións Anglo-americanas, e polo L, non habéndose até o presente marcado polo Goberno, a súa extensión deberá ser, ou ben no citado río Colorado, ou ben até a gran Serra" (sic).  
>  (*Descrición de l'Alta California* (1828) José Bandini, nunha nota ao Gobernador Echeandía ou seu fillo, Juan, membro da Deputación Territorial de Alta California).
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Berkeley, Friends of the Bancroft Library (1951), 3. Reimpreso en *Mexican California* (New York, Arno Press, 1976). ISBN 0-4050-9538-4

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
| Matureivavao |
| --- |
|  |
| Atol |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitado |
| Superficie | 2´5 km² |
| Superficie lagoa | 18 km² |
| Nº de illas |  |
| Coordenadas | 21°29′S 136°25′O﻿ / ﻿-21.483, -136.417 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
| Localización do atol |
|

**Matureivavao** ou **Mature-vavao** é un atol no Grupo Acteón na parte sueste das illas Tuamotu. É o máis grande atol do Grupo Acteón.

Matureivavao é o suficientemente alto para ser visible desde unha distancia considerable. Aparece como unha praia de area, cunha liña de cor verde escuro. Algúns edificios atópanse no lado noroeste do atol. Non hai ningunha entrada da lagoa.

Historia
--------

O primeiro europeo en avistar Matureivavao foi Pedro Fernández de Quirós o 5 de febreiro de 1605. El describiu ao grupo como  *"catro illas coroadas por palmeiras de coco"*. Nos diferentes textos que describen a súa viaxe, as illas chámanse "Las Cuatro Coronadas", "Las Cuatro Hermanas" ou "Las Anegadas".

Nalgúns mapas deste atol tamén aparecen como "Melbourne".

Administración
--------------

Administrativamente o atol Matureivavao, como o resto do grupo Acteón, pertence ás Illas Gambier.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1811491
* GEC: 0511369
* GeoNames: 4030591

 |
| Niau |
| --- |
|  |
|  |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal | Niau |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) | 171 hab. |
| Superficie | 20 km² |
| Superficie lagoa | 33 km² |
| Nº de illas | 1 |
| Coordenadas | 16°11′S 146°22′O﻿ / ﻿-16.183, -146.367 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
|  |
|

**Niau** é un atol das Tuamotu, na Polinesia Francesa, e unha comuna asociada á comuna de Fakarava. Está situado ao oeste do arquipélago, a 53 km ao oeste de Fakarava.

Xeografía
---------

O atol é pequeno, de forma circular con 8 km de diámetro. A superficie total é de 20 km², e a lagoa ten 3,3 km². As terras rodean completamente a lagoa interior, sen deixar ningún paso ao oceáno, provocando que a auga sexa moi salina. En cambio a terra é moi fértil, contrariamente aos outros atois, e permite cultivar froitas, como laranxas, limóns, bananas, ademais dos cocos que producen copra. Precisamente o nome *Niau*, en tahitiano, quere dicir «palma de coco».

A vila principal é Tupuna, situada ao nordés. Ao noroeste atópase a vila abandonada de Ofare. A poboación total era de 147 habitantes no censo do 2002. Non dispón de infraestruturas.

Dous camiños rodean o atol, un pola lagoa e o outro polo exterior. Non dispón de aeroporto e os barcos deben fondear a 100 m. da costa.

Historia
--------

Niau foi descuberto en 1820 por Bellinghausen. O atol foi coñecido co nome colonial de *Greg*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1984650
* WorldCat
* VIAF: 4784148574355224430007
* GEC: 0511383
* GeoNames: 4034138

 |
Arcos de medio punto na Catedral de Santiago de Compostela, co botafumeiro.
Arco románico de medio punto da Igrexa de San Pedro de las Dueñas no M.A.N. (Madrid).
O **arco de medio punto** ou **arco de volta perfecta** en arquitectura, é un tipo de arco que no intradorso ten a forma dun semicírculo. É o elemento principal da arquitectura abovedada, formando as de canón. Antigamente adoitaba estar conformado por doelas de pedra, adobe ou ladrillo, hoxe pode fabricarse en formigón.

Historia
--------

Comezou a empregarse na Mesopotamia (Arquitectura caldea) no terceiro milenio a. C. O seu uso pasou á arquitectura etrusca, e desta aos romanos, que o espallaron polas rexións do Mediterráneo. É característico da arte romana e de todos os estilos que del derivaron, como a arquitectura románica, a arquitectura renacentista e a arquitectura barroca.

Variantes do arco de medio punto
--------------------------------

A partir da forma básica de arco cun só centro, pódense distinguir algunhas variantes do arco de medio punto:

* Arco rebaixado: cuxa forma é máis "aplastada", ben por non ser un semicírculo (**arco escarzano**), ben por ter o centro xeométrico por baixo da liña de impostas (**carpanel**). Habitualmente diferéncianse estes dous tipos, aínda que se lles pode agrupar no mesmo apartado, pois ambos os dous danse no final do Gótico e o principio da Renacenza.
* Arco **peraltado**, é un arco ampliado mediante a inclusión de doelas colocadas por riba da liña de impostas; é característico do Prerrománico, concretamente da arte asturiana.
* Arco **parabólico**: foi empregado polos hititas e recuperado por Gaudí, no século XIX, aínda que o seu deseño era lixeiramente diferente.

Comportamento mecánico
----------------------

Dende o punto de vista da resistencia de materiais, a xeometría e características dun arco de medio punto fai que todos os seus puntos traballen en compresión. Cada doela ten un estado semellante ao dunha forra comprimida nas súas faces laterais.

Galería de imaxes
-----------------

* Arco de medio punto.
* Elementos principais dun arco de medio punto.
* Outra versión dos elementos dun arco.
* Rosca ou despezamento do arco.
* Arco rebaixado (escarzano).
* Arco rebaixado (carpanel).
* Arco peraltado.
* Arco parabólico.

Notas
-----

1. ↑  Nomes para o tipo de arco en *Dicionario visual da construción*, Santiago de Compostela, Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, 2004

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Arco de medio punto*** |

### Outros artigos

* Arco (arquitectura)
* Arco apuntado
* Arco de ferradura
* Bóveda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1898821
* GEC: 0160230

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

Os **Androides** (人造人間, *Jinzō Ningen*?, *Home feito polo home* ou *home artificial*) son un grupo de personaxes no anime e manga *Dragon Ball* creados polo Doutor Guero. Teñen aspecto semellante ós humanos, pero son considerablemente máis poderosos. Certos Androides creados polo Doutor Guero están mesmo ó nivel de habilidade que un guerreiro do espazo. Tódolos androides teñen o símbolo da Red Ribbon xa que o seu creador é un dos superviventes cando foi atacada por Son Goku.

Características
---------------

Na versión orixinal xaponesa, a palabra "jinzō'ningen" é empregada para referirse ás creacións do Doutor Guero. A súa tradución literal é *Home feito polo home*, e é xeralmente o termo comunmente empregado na ciencia ficción xaponesa para robot, androide ou cyborg.

As creacións do Doutor Guero pódense separar en dous tipos: Primeiro os Androides, C-16, C-19 e C-20, este último controlado polo cerebro do mesmo doutor; e os chamados bio-androides, C-17 e C-18, que en realidade son cyborgs e Célula.

Isto, contribuíu a equivocación entre os fans, que consideraban a C-17 e C-18 androides, cando de feito son cyborgs. Está indicado no manga que ámbolos dous están feitos a partir dunha base humana, con realmente moi poucas melloras cibernéticas. Isto é explicado máis tarde a Goku durante a saga do Torneo de Artes Marciais en Dragon Ball Z cando el quedou sorprendido ó oír que Krilín e C-18 casaran. (El non estaba alí cando Toranks fixo a explicación inicial).

No filme *Os tres grandes superguerreiros* aparecen outros tres androides numerados C-13, C-14 e C-15.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de personaxes de Dragon Ball
| Marokau |
| --- |
|  |
|  |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal | Vaiori |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) | 99 hab. |
| Superficie | 7,5 km² |
| Superficie lagoa | 216 km² |
| Nº de illas |  |
| Coordenadas | 18°04′S 142°16′O﻿ / ﻿-18.067, -142.267 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
|  |
|

**Marokau** é un atol do arquipélago de Tuamotu na Polinesia francesa. O atol atópase situado a 53 km ao sueste de Hikueru e está separada por unha vía navegable 2 km de ancho de Ravahere. A extensión do atol de forma triangular, alcanza unha anchura de 21 km cunha lonxitude de 20 km.

Marokau e Ravahere formar as *Illas Dous Grupos*. Marokau pertence ao municipio de Hikueru. A parte máis importante da illa é *Vaiori*, isto é nunha illa no extremo norte do atol.

Historia
--------

Louis Antoine de Bougainville descubriu a illa en 1768.

En 1903, o atol sufriu unha forte tormenta, que matou a máis de 100 persoas.

A lagoa de Marokau foi desde o século XIX, ata 1965, unha das máis importantes produtora de perlas do arquipélago de Tuamotu.

Hoxe en día, os habitantes viven principalmente da produción de copra. Nas illas do atol e nos Motus crecen moitos cocos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1902359
* WorldCat
* VIAF: 172835170
* GEC: 0511364
* GeoNames: 4034249

 |
**Arcipreste** é o título dun sacerdote encargado de administrar e dirixir un arciprestado dunha diocese, que engloba a varias parroquias. Este título utilízase tanto na Igrexa católica como na Igrexa ortodoxa.

Antigamente o arcipreste era o sacerdote máis antigo dunha igrexa diocesana ou ben aquel que designaba o bispo como máis eminente. A súa función principal consistía en substituír o bispo, por exemplo por enfermidade, nas cerimonias de culto.

O Concilio de Trento só os menciona para determinar como deben facer, en nome do bispo, a visita ás parroquias.

En España, o Concordato de 1851 reduciu a dignidade do arcipreste á segunda do cabido —a primeira é a de deán— e determina que os arciprestes rurais deben seren nomeados polo bispo entre os párrocos dunha comarca.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Arciprestado
* Arcipreste de Hita

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1190552
* GEA: 1221
* GEC: 0081006
* GND: 4142952-7

 |
**1**: articulación esferoidal; **2**: articulación condiloide (elipsoide); **3**: articulación en sela; **4** xinglimo; **5**: articulación trocoide
Cápsula da articulación do ombro (distendida). Aspecto anterior.
Unha **articulación esferoidal** (case equivalente a **enartrose**) ou articulación en rótula, é un tipo de articulación sinovial, na cal unha superficie con forma de bóla dun óso arredondado encaixa nunha depresión con forma de copa doutro óso. O óso distal pode moverse na articulación nun número indefinido de eixes, que teñen un centro común, o que permite que o óso se mova en case todas as direccións.

Unha **enartrose** é un tipo especial de articulación esferoidal na cal a copa cobre a esfera alén do seu ecuador.

Exemplos
--------

Un exemplo desta forma de articulación encóntranse na cadeira, onde a cabeza arredondada do fémur articúlase no acetábulo con forma de copa da pelve. Outro exemplo é a articulación glenohumeral do ombro, onde a cabeza arredondada do úmero articúlase na fosa glenoidea con forma de copa da omoplata. A articulación do ombro inclúe tamén unha articulación esternoclavicular.

* Cadeira
* Detalles da articulación da cadeira. 1. Fémur, 2. Colo do fémur, 3. Cabeza do fémur, 4. Acetábulo, 5. Labio acetabular, 6. Pelve.

Notas
-----

1. ↑  Platzer, Werner (2008) *Color Atlas of Human Anatomy*, Volume 1, p.28
2. ↑  Module - Introduction to Joints Arquivado 20 de xullo de 2011 en Wayback Machine.webarchive: 20-07-2011

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Articulación esferoidal*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1507124
* EBID: ID
* GND: 4607522-7
* JSTOR: ball-and-socket-joints
* MAG: 2780700022

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 75301
* TA: A03.0.00.050

 |
**Antonio Rodríguez Zapata**, nado en Huesca a finais da primeira década do século XX, foi un avogado e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Eumenio Rodríguez Rodríguez, que era catedrático de lingua francesa no Instituto de Huesca. Instalouse na Coruña coa familia en 1913. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, e obtivo a licenciatura en 1932. Colaborou en *La Voz de Galicia*, publicou a novela curta *Un drama en la ciudad sonrisa*, dedicada a Plácido Peña Novo, e foi director literario da revista *Alma* co pseudónimo **Antonio Derody**. Na República exerceu como avogado na Coruña e impartiu conferencias no Casino Republicano da cidade. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi xulgado na Coruña por rebelión e o seu caso foi sobresido. Incoáronlle expediente de responsabilidades políticas en 1941. En setembro de 1939 obtiveron el e a súa muller en Barcelona sendos salvocondutos para viaxar ao estranxeiro. Emigrou a Uruguai nos anos corenta. Nos anos cincuenta publicou en España novelas e teatro co pseudónimo **Antonio de Huesca**.

Obras
-----

* *Un drama en la ciudad sonrisa*, 1929.
* *El trono de fieltro gris*, 1954.
* *Los acabados*, 1958.
* *Gibraltar (drama en cuatro actos)*, 1958.
* *Hechicera Babilonia (Argumento cinematográfico)*, 1980.

Vida persoal
------------

Casou na Coruña con Asunción Pérez-Cabello García o 29 de xuño de 1935, e foi pai do maxistrado Jorge Rodríguez-Zapata Pérez.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-1-1932, p. 9.
2. ↑  "El romanticismo en la novela", *La Voz de Galicia*, 29-7-1928, p. 5.
3. ↑  "Necesidad legal de la anulación del Código de la Dictadura", *La Voz de Galicia*, 21-3-1931, p. 2.
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 2-4-1933, p. 5.
5. ↑  *BOE*, 22-10-1941, p. 3852.
6. ↑  *El Compostelano*, 28-6-1941, p. 4.
7. ↑  *La Vanguardia*, 19-9-1939, p. 8.
8. ↑  Antonio de Huesca (seud.)
9. ↑  *La Voz de Galicia*, 30-6-1935, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Antonio Rodríguez Zapata na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q92219158
* WorldCat
* VIAF: 538145857106122922325
* BNE: XX1422027

 |
**Andreas Goldberger**, nado o 29 de novembro, 1972 en Ried im Innkreis, é un antigo saltador de esquí austríaco.

Biografía
---------

### Os principais éxitos

**"Goldi"**, sobrenome polo que se coñece, debutou na Copa do Mundo en xaneiro de 1991, a súa primeira vitoria chegou o 3 de xaneiro de 1993, na terceira tirada do Torneo dos Catro Trampolíns, clasificándose finalmente primeiro no total. Nos mundiais de esquí nórdico de Falun en Suecia conseguiu a medalla de prato no trampolín curto e o bronce en trampolín grande. Ó remate da tempada adxudicouse a Copa do Mundo.

En 1994 gañou a medalla de bronce en trampolín grande na Olimpiada de Inverno de 1994 en Lillehammer. Ó ano seguinte conquistou de novo o Torneo dos Catro Trampolíns, unha medalla de prata nos mundiais de esquí nórdico e a súa segunda Copa do Mundo. En 1996 adxudicouse o Mundial de Salto de Esquí de Bad Mitterndorf, en Austria,e a súa terceira Copa do Mundo.

### Controversia

En 1997 Goldberg admitiu o uso de cocaína, a federación austríaca suspendeuno durante seis meses. O deportista ameazou con competir coas cores de Iugoslavia porén finalmente aceptou a sanción e tras o seu remate volveu a competir con Austria. Retirouse o 29 de maio de 2005

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45110
* WorldCat
* VIAF: 311067526
* GND: 119392399
* IMDb: nm2787801
* Munzinger: 01000003940
* FIS: 20810
* Sports Reference: andi-goldberger-1

 |
A **Asemblea de Ceuta** (en castelán: *Asamblea de Ceuta*) é, xunto co Presidente e o Consello de Goberno, un dos tres órganos institucionais do autogobierno da cidade autónoma de Ceuta. A Asemblea é á vez o Pleno do concello da cidade.

A Asemblea está integrada por 25 membros, elixidos na cidade por sufraxio universal, libre, igual, directo e segredo. Os seus membros ostentan tamén a condición de Concelleiros. As sesións da Asemblea son públicas e correspóndelle elixir de entre os seus membros ao Presidente da cidade de Ceuta, impulsar e controlar a acción do Consello de Goberno, aprobar os orzamentos e contas da cidade e aprobar os plans de fomento, ordenación e actuación de interese xeral, entre outros. Así mesmo, tamén lle corresponden as atribucións que lle corresponden como Pleno do Concello.

Composición
-----------

A Asemblea de Ceuta está composta polo Presidente, que é á súa vez o Alcalde e Presidente da Cidade Autónoma e vinte e catro deputados dos diferentes partidos políticos, que son á vez concelleiros.

Desde as Eleccións á Asemblea de Ceuta de 2011, a cámara está composta polos seguintes grupos:

* **PP**: 18 deputados.
* **Caballas**: 4 deputados.
* **PSOE**: 3 deputados.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Lei Orgánica 1/1995, Estatuto de Autonomía de Ceuta
**Arnold Edward Trevor Bax** (1883 – 1953) foi un compositor inglés.

Traxectoria
-----------

Naceu en Pendennis Road, Streatham, Londres no seo dunha familia de clase media alta. Estudou na Royal Academy of Music con Frederic Corder.

A súa primeira influencia foi a dos compositores rusos, tras unha viaxe na súa mocidade a ese país, pero máis tarde, tras a lectura de Yeats desenvolveu unha forte paixón por Irlanda, no que adoitaba pasar temporadas todos os anos, e mesmo escribiu poemas para revistas irlandesas co pseudónimo literario de **Dermot O'Byrne**. Tamén lle gustaba as terras remotas do oeste de Escocia, pasando algúns invernos compoñendo en Morar, preto de Mallaig.

Arredor de 1910 comezan a aparecer as súas primeiras composicións significativas, primeiro sonatas para piano e logo composicións para orquestra como *The Garden of Fand* (1916) e *Tintagel* (1917).

Entre 1922 e 1939 compuxo sete sinfonías, nun estilo infrecuente de tres movementos no canto dos catro tradicionais.

En 1942 comezou a escribir música para filmes, pero a partir desa época móstrase menos activo, retirándose a Storrington, en Sussex. A súa última obra foi a *Coronation March for Queen Elizabeth II*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q143198
* WorldCat
* VIAF: 27251124
* AllMusic: mn0001185119
* BNE: XX845794
* BNF: 138912536
* CiNii: DA08457972
* Discogs: 909092
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 101076
* GEC: 0008405
* GND: 118657658
* ICCU: UBOV530182
* IMDb: nm0062624
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0003 6854 850X
* LCCN: n82144206
* MusicBrainz: ID
* NDL: 01036973
* NKC: xx0012546
* NNDB: 000179620
* NPG: mp00298
* NTA: 074984845
* ODNB: 30645
* OL: OL120215A
* openMLOL: 51175
* SELIBR: 272770
* SNAC: w6h993nr
* SUDOC: 086311735
* TMDb: 67618
* WikiTree: Bax-114

 |
Palais Bourbon, sede da *Assemblée nationale*
Vista dende o oeste da *Assemblée nationale*
A **Asemblea Nacional de Francia** (en francés *Assemblée nationale*) é unha das cámaras do parlamento bicameral de Francia. A outra cámara é o Senado (*Sénat*).

A Asemblea Nacional consta de 577 deputados, cada un dos cales se elixe en ata dúas quendas de votación e representa unha circunscrición electoral específica.

A duración máxima do mandato da Asemblea e os seus deputados é de cinco anos. O Presidente de Francia pode disolver a Asemblea (e anunciar novas eleccións), agás se xa o fixo no mesmo ano.

A sede oficial da Asemblea Nacional é o Palais Bourbon nas beiras do río Sena, no barrio 7 de París

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Política de Francia

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193582
* WorldCat
* VIAF: 200622476
* BVMC: 42824
* E-Enlightment: assembleen023827
* GEC: 0219645
* GND: 35991-9
* GRID: grid.507524.1
* ISNI: 0000 0001 2165 5389
* LCCN: n80004125
* NKC: kn20041006006
* OpenCorporates: 110000015

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Audiencia.
A **audiencia** dos medios de comunicación é a cantidade de persoas que seguen un medio, sexa este unha publicación periódica, unha radio, unha televisión e mesmo unha páxina web. Mídese a través da cota de audiencia, que representan as porcentaxes de consumo dun medio determinado en relación ao consumo total.

Sistemas de medida
------------------

O cálculo da audiencia realízase a través de medir canta xente está a oír unha radio (ouvintes), ver unha televisión (telespectadores), mais tamén en relación á prensa e das revistas (lectores) e, recentemente, o tráfico que unha determinada web ten (visitas).

Nas medicións adoitan terse en conta parámetros como son o máximo e o mínimo de cota de audiencia da cada programa, a fidelidade ou a cota de audiencia das cadeas durante un período de tempo determinado (como pode ser unha semana, un mes ou un ano). Unha forma de medir as audiencias é a través de enquisas ou de aparellos como audímetros.

Os cálculos desagréganse polos distintos medios de comunicación que forman parte do estudo (xornais, cadeas de televisión ou de radio...).

A súa importancia radica en que canta maior for a audiencia dun determinado medio, maior pode ser o rendemento que tirar da súa publicidade ou maior a atracción que supón anunciarse nun medio concreto.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Enquisa Xeral de Medios en España *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q847520
* GEC: 0268848
* GND: 4209333-8
* LCCN: sh85133607
* MAG: 82307848

 |
Biótopo dunha charca no norte de Alemaña; na vexetación plantas das especies *Stratiotes aloides*, *Schoenoplectus lacustris* e *Alisma plantago-aquatica*
O **biótopo** (do grego βίος - bios = vida + τόπoς = lugar, ou sexa, lugar onde se encontra vida) é o espazo físico, natural e limitado onde habita unha determinada biocenose ou comunidade. Trátase dunha unidade ambiental ocupada por organismos de diversas especies que posúen un hábitat relativamente uniforme.
A noción de biótopo foi creada polo zoólogo alemán Ernst Haeckel (1834-1919) e exposta no seu libro *General Morphology* (1866). Este concepto tamén serve para determinar unha área ou tipo de área que, dende o punto de vista ecolóxico, posúe características semellantes.

Límites e tamaño do biótopo
---------------------------

O seu tamaño é moi relativo: pode ser tan grande como un océano onde habitan unha gran diversidade de animais e plantas, ou pode ser tan pequeno como o acuario dunha casa onde habitan uns poucos peixes.
Nalgunhas ocasións é fácil describir o límite dun biótopo, como cando se produce un cambio brusco no medio como por exemplo nunha poza ou un lago, máis noutras o límite non está tan claro, xa que este acontece de forma gradual.

Diferenzas entre biótopo e hábitat
----------------------------------

O **biótopo** fai referencia entre outros factores á superficie o volume que ocupa a biocenose recoñecendo así un **edafotopo** o referido ao substrato, un **climátopo** en canto ás características climáticas, e un **hidrótopo** tendo en conta os aspectos hidrográficos, en cambio o **hábitat** e o ambiente físico ou xeográfico no que habita unha poboación ou especie co que reúne as condicións axeitadas para que dita especie poida alimentarse e reproducirse.

Características
---------------

As principais características dun biótopo son:

* **Climatolóxicas**: son as características ambientais.
* **Xeolóxicas**: son as características físicas e químicas do solo.
* **Hidrográficas**: son as características referidas á auga, a súa distribución e o seu desprazamento.
* **Topográficas**: fan referencia a altitude do biótopo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Biótopo*** |

* Bioma
* Comunidade ou biocenose.
* Hábitat

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q175208
* BRE: 1867872
* GEC: 0084683
* GND: 4006907-2
* JSTOR: biotopes
* MAG: 112149622
* NDL: 00888075
* NKC: ph118927
* PSH: 982

 |
| Fangataufa |
| --- |
|  |
|  |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal | Fangataufa |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitado |
| Superficie | 5 km² |
| Superficie lagoa | 45 km² |
| Nº de illas |  |
| Coordenadas | 22°15′S 138°45′O﻿ / ﻿-22.250, -138.750Coordenadas: 22°15′S 138°45′O﻿ / ﻿-22.250, -138.750 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
|  |
|

**Fangataufa** é un atol das Tuamotu, na Polinesia francesa. Administrativamente depende da comuna de Tureia, pero foi cedido pola Asemblea Territorial ao Centro de Experimentación do Pacífico, xunto co atol Mururoa, para que se fixesen probas nucleares. Está situado ao sueste do arquipélago, a 40 km ao sueste de Mururoa.

Xeografía
---------

O atol ten forma rectangular, de 8,5 km de longo e 7,5 km de ancho, cunha superficie total de 45 km². Orixinalmente non tiña ningún paso cara á lagoa interior, pero as forzas armadas francesas voaron 400 metros de escollos para abrir un paso que facilitase o programa de probas nucleares. É unha zona militar con acceso prohibido sen autorización.

Historia
--------

Fangataufa foi descuberto en 1826, polo inglés Frederick Beechey que o chamou *Cockburn*. Vinculouse a Polinesia francesa en 1881. Foi habitado durante o século XX por recolectores de copra. En 1964 foi cedido para ser utilizado como branco de tiro no programa nuclear francés. Entre o 1966 e 1996 fixéronse cinco explosións nucleares atmosféricas e 10 subterráneas a unha profundidade de entre 500 e 700 metros baixo a lagoa.

A illa agora deshabitada polos seres humanos é obxecto desde 1998, dun control radiolóxico cunha campaña anual de mostraxe do medio ambiente levada a cabo por persoal do departamento de defensa francés, a Comisión da Enerxía Atómica (CEA) e os polinesios.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q506815
* WorldCat
* VIAF: 245824650
* EBID: ID
* GEC: 0511336
* GeoNames: 4030658

 |
| Manuhangi |
| --- |
|  |
|  |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitado |
| Superficie | 1 km² |
| Superficie lagoa | 7 km² |
| Nº de illas | 3 |
| Coordenadas | 19°12′S 141°19′O﻿ / ﻿-19.200, -141.317Coordenadas: 19°12′S 141°19′O﻿ / ﻿-19.200, -141.317 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
|  |
|

**Manuhangi** é un atol das Tuamotu, na Polinesia francesa, incluído na comuna de Hao. Está situado a 900 km ao sueste de Tahití.

Xeografía
---------

É un atol pequeno, con forma de óvalo, cunha superficie total de 1 km² e unha lagoa de 7 km². O atol ten certa infraestrutura permanente (edificios e depósitos de auga) para encher a necesidade da pesca e cultivo das perlas negras cultivadas nas súas augas. Non están habitadas permanentemente.

Historia
--------

Foi descuberto en 1767 polo inglés Samuel Wallis que o chamou *Duke of Cumberland*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1811103
* GEC: 0511361
* GeoNames: 4034276

 |
**Antonio Reboiro Rodríguez**, nado na Pobra do Brollón cara a 1896 e finado en Lugo o 7 de marzo de 1938, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Pertencía á Masonaría. Era presidente do Partido Agrario Radical Gallego de Veiga en 1931. Foi elixido concelleiro da Pobra do Brollón en 1931. Co triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936 foi nomeado alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 11 de agosto de 1937 e ingresado na Cadea de Monforte de Lemos. Xulgado en consello de guerra en Lugo por adhesión á rebelión o 6 de outubro, foi condenado a pena de morte. Foi executado en Lugo o 7 de marzo de 1938 con Dositeo Casanova Álvarez.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** | **Alcalde da Pobra do Brollón**1936 | Sucesor:**?** |

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 7-10-1937, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Antonio Reboiro Rodríguez na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Identificados en Brollón 63 veciños que sufriron a represión franquista
O ***Atlas interactivo UNESCO das linguas en perigo do mundo*** (en inglés, *UNESCO Interactive Atlas of the World's Languages in Danger*) é un informe da UNESCO, publicado por primeira vez en 1996. Pretende alertar os lexisladores, as comunidades de falantes e o público xeral sobre as linguas en perigo e a necesidade de protexer a diversidade lingüística mundial. Tamén permite monitorear o estado das linguas en perigo e da diversidade lingüística a nivel mundial.

Historia
--------

O Atlas, que se publicou por primeira vez en 1996 (en edición impresa), incluía 12 páxinas de mapas. A segunda edición (2001) contiña 14 páxinas de mapas con 800 linguas. En 2005 a UNESCO desenvolveu un mapa táctil en liña de África, que detalla 100 linguas africanas en perigo xa mencionadas na edición de 2001. En febreiro de 2009 publicouse a versión en liña do Atlas, de acceso gratuíto. Inclúe 2498 linguas, 230 das cales se extinguiron desde 1950.

De cada unha das linguas, o atlas indica o nome, o nivel de perigo e o país ou países en que se fala. Respecto da edición impresa, a versión en liña achega información adicional de cada lingua: número de falantes, políticas e proxectos relacionados, fontes, códigos ISO e coordenadas xeográficas.

Clasificación das linguas
-------------------------

Para determinar a vitalidade dunha lingua téñense en conta diferentes parámetros, entre eles o número absoluto de falantes, a transmisión interxeracional e a presenza nos medios. A partir deses datos estabelécese un dos 5 niveis de risco seguintes identificados con cores:

* **Vulnerábel** (branco): A maioría dos nenos fálana, mais pode estar restrinxida a determinados ámbitos (por exemplo, o fogar).
* **En perigo** (amarelo): Os nenos xa non o aprenden como lingua materna na casa.
* **En perigo grave** (laranxa): Fálana as persoas anciás. Malia que a xeración dos pais pode entendela, non a falan entre eles nin cos nenos.
* **En perigo crítico** (vermello): Os falantes máis novos son as persoas anciás, quen a empregan parcial e raramente.
* **Extinta** (negro): Non quedan falantes. Estas linguas inclúense no atlas se se cre que se extinguiron a partir de 1950.

Non se inclúen nestes niveis as linguas consideradas «seguras», é dicir, faladas por todas as xeracións e cunha transmisión interxeracional non interrompida. Algunhas das linguas presentes no atlas son o aragonés, o asturiano, o éuscaro, o gascón, o cántabro, o occitano do Languedoc, o provenzal ou o alguerés.

Ver tamén
---------

* Libro Vermello das Linguas Ameazadas
* Lingua minorizada
* Lingua minoritaria

Ligazóns externas
-----------------

* Atlas UNESCO das linguas do mundo en perigo
* Mapa das linguas do mundo en perigo (en inglés)
* *A methodology for assessing language vitality and endangerment*. Sitio web da UNESCO (en inglés)
* «Linguas en perigo» Sitio web da UNESCO (en inglés).
* Proxecto «Idiomas en perigo de extinción» da Alianza para a diversidade lingüística en colaboración con Google.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***8 Eyes*** (エイト・アイズ, *Eito Aizu*?) é un videoxogo de acción e plataformas desenvolvido por Thinking Rabbit para Nintendo Entertainment System. O xogo contén oito niveis, e pode ser xogado por un ou dous xogadores. Tamén contén unha gran e variada banda sonora, composta por Kenzou Kumei, con repertorio operístico con tres pezas para cada un dos oito niveis, situando a acción nunha parte diferente do mundo. Ten unha xogabilidade e gráficos semellantes a *Castlevania*.

Sinopse
-------

*8 Eyes* está ambientado nun futuro post-apocalíptico, nun país en caos pola guerra nuclear. A civilización está a ser reconstruída polo Gran Rei, que ten o poder das oito xemas. As xoias, coñecidas como os *8 Ollos*, que se formaron no centro de oito explosións nucleares, están destinadas a destruír a Terra. Os *8 Ollos* teñen un poder misterioso que, en malas mans, poden provocar a fin do mundo. Os oito duques do Gran Rei queren roubar as xoias e involucrar a Terra nunha guerra de novo.

O xogador controla a *Orin o Falconeiro* e o seu falcón *Cutrus*. A súa misión é penetrar nos oito castelos dos *Duques* e recuperar os *8 ollos*. Coa axuda de Cutrus, debe loitar contra os soldados dos *Duques*, mutantes da guerra nuclear e o duque de cada castelo para recuperar as xoias.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2679211
* GameRankings: 587061
* IGDB: 8-eyes
* MobyGames: 8-eyes

 |
Un vial do ano 1895 da antitoxina diftérica.
A **antitoxina diftérica** é un medicamento constituído por anticorpos usado no tratamento da difteria. Xa non se recomenda para a prevención da difteria. Adminístrase por vía intravenosa ou intramuscular.

Efectos secundarios e mecanismo
-------------------------------

Os efectos secundarios deste medicamento son comúns. Entre eles están a enfermidade do soro e as reaccións alérxicas incluída a anafilaxe. A antitoxina diftérica obtense do plasma sanguíneo de cabalos que foron previamente inmunizados contra a toxina diftérica. Funciona neutralizando as toxinas producidas pola bacteria *Corynebacterium diphtheriae*, causante da difteria.

Historia e cultura
------------------

A antitoxina diftérica foi desenvolvida e empezou a utilizarse medicamente a finais do século XIX. É unha das medicinas esenciais da Organización Mundial da Saúde, entre as que se inclúen as medicinas máis efectivas e seguras necesarias para un sistema sanitario básico. Nos Estados Unidos pode obterse do Centro de Control de Enfermidades (CDC), pero en moitos outros países non está dispoñible, incluíndo moitos en Europa en 2008.

Química
-------

É unha solución de proteínas concentradas, principalmente globulinas, que contén anticorpos obtidos do sangue de cabalos que foron inmunizados contra a toxina diftérica.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  "Our Formulary | Infectious Diseases Laboratories | CDC". *www.cdc.gov*. 22 September 2016. Arquivado dende o orixinal o 16 December 2016. Consultado o 9 December 2016.
2. 1 2 3 4  *WHO Model Formulary 2008* (PDF). World Health Organization. 2009. p. 397. ISBN 9789241547659. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 13 December 2016. Consultado o 8 January 2017.
3. 1 2  *British national formulary : BNF 69* (69 ed.). British Medical Association. 2015. p. 850. ISBN 9780857111562.
4. ↑  Hau, Jann; Schapiro, Steven J.; Jr, Gerald L. Van Hoosier (2004). *Handbook of Laboratory Animal Science, Second Edition: Animal Models* (en inglés). CRC Press. p. 6. ISBN 9781420039627. Arquivado dende o orixinal o 2017-09-23.
5. ↑  "WHO Model List of Essential Medicines (19th List)" (PDF). *World Health Organization*. April 2015. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 13 December 2016. Consultado o 8 December 2016.
6. ↑  Wagner, KS; Stickings, P; White, JM; Neal, S; Crowcroft, NS; Sesardic, D; Efstratiou, A (10 December 2009). "A review of the international issues surrounding the availability and demand for diphtheria antitoxin for therapeutic use.". *Vaccine* **28** (1): 14–20. PMID 19818425. doi:10.1016/j.vaccine.2009.09.094.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15893399
* EBID: ID
* MAG: 2779227867

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ATC: J06AA01
* MeSH: D004166

 |
**Antonio Recouso Boquete**, nado en Ordes o 7 de xullo de 1909 e finado en Parada (Ordes) o 26 de xuño de 1946, foi guerrileiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Durante a II República foi garda de asalto en Barcelona. Ao final da guerra foi expulsado e volveu a Ordes. Enlace da guerrilla antifranquista, morreu nun tiroteo coa Garda Civil cando esta atacou un grupo de guerrilleiros entre os que estaban Pedro Rodríguez Gómez, José Blanco Núñez, José Santiago Temprano e Enrique Ferreirós Candamo (os tres últimos resultaron feridos), pola delación do infiltrado Claudio Díaz Milia na Chousa de Urzal, lugar de Cestaños, parroquia de Parada (Ordes).

Notas
-----

1. ↑  "Consejo de guerra sumarísimo", *La Voz de Galicia*, 5-11-1948, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pazos Gómez, Manuel (2011). *A guerra silenciada. Mortes violentas na comarca de Ordes 1936-1952*. Ordes: Asociación Cultural Obradoiro de Historia. pp. 59–61. ISBN 978-84-614-8181-1.

### Ligazóns externas

* Ficha en los de la sierra *(en francés)*
Os compoñentes de alta calidade audiovisual reproducen a experiencia dun concerto en directo.
O termo **audiovisual** (**AV, ou A/V**) fai referencia a obras cos compoñentes do son e da imaxe, á produción ou uso desas obras, ou ó equipamento empregado para a creación das devanditas. Exemplos de ditas producións son os filmes e os programas de televisión.

Nos últimos tempos as presentacións de negocios adoitan ser audiovisuais, cunha persoa proporcionando o son mediante a fala, acompañando a exposición con series de imaxes proxectadas nunha pantalla.

Percepción do audiovisual
-------------------------

### Percepción visual

O ollo humano percibe a luz, unha parte do espectro electromagnético. O ollo recibe os estímulos dos raios de luz procedentes da contorna que atravesan o cristalino incidindo na parte posterior do ollo coñecida como retina. Alí estimulan uns foto-receptores (bastóns e conos), estes de tres tipos diferentes, sensíbeis a tres lonxitudes de onda distintas que permiten ver en tricromía, e que envían impulsos nerviosos a través do nervio óptico cara á cortiza cerebral encargada da visión, creándose así as imaxes percibidas. Xa que cada un dos ollos ten unha visión lixeiramente diferente dun obxecto, o cerebro debe encargarse de fusionar as imaxes para crear un efecto tridimensional (estereoscópico), permitindo percibir de forma instantánea a profundidade e a distancia. Na retina, ademais, dáse o fenómeno da persistencia retiniana, que permite crear a sensación de movemento, aínda que realmente o percibido sexa unha sucesión de imaxes fixas a unha determinada velocidade.

### Percepción auditiva

O son é unha vibración que se transmite a través dun medio. Estas vibracións transmítense pola orella a través dos ósos do oído, dos cales dependen o rango de audición do suxeito. É distinto para os humanos e para outros animais, e é maior nos individuos mozos que nos adultos ou anciáns, xa que co paso do tempo pérdense as frecuencias agudas. Estas vibracións transfórmanse en impulsos nerviosos que chegan ó cerebro.

Notas
-----

1. ↑  Barman, Charles (1984). "Slide-Tape Presentations on a Classroom Budget". *University of California Press*. The American Biology Teacher **46** (6): 344. Consultado o 30 de xaneiro de 2014.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Observatoire européen de l'audiovisuel (2012). Les Éditions du Conseil de l'Europe, ed. *L’avenir des aides d’Etat pour l’audiovisuel*. Estrasburgo. p. 45. ISBN 9789287173782.

### Outros artigos

* Multimedia
* Vídeo

### Ligazóns externas

* Programa da Radio Nacional de España-Ràdio 3, adicado á Experimentación, á Arte Sonora e á videocreación

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q758901
* MAG: 2910183084

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D059040
* MeSH: V01.255.500

 |