Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Dióxenes.

Primeira páxina da edición de 1594 da obra "Vidas e doutrinas dos filósofos ilustres" de Diógenes Laecio, traducida ao latín por Thomas Aldobrandini
**Dióxenes Laercio** ou **Diogenes Laertius** (en grego **Διογένης Λαέρτιος**), (200 - 250) foi un historiador e biógrafo dos antigos filósofos gregos.

Traxectoria
-----------

A súa maior obra é *Vidas e doutrinas dos filósofos ilustres* composta por dez libros que contén relevantes fontes de informacións sobre o desenvolvemento da filosofía grega. O exacto período en que Dióxenes Laercio viviu é descoñecido, mais supostamente foi durante o reino de Septimio Severo e Caracalla.

Non tivo pensamento filosófico propio. O seu obxectivo foi realizar un traballo de fácil comprensión e de divulgación para levar ao coñecemento do grande público as diversas escolas filosóficas gregas.

A parte máis importante da súa obra é o libro X, que está dedicado a Epicuro. Alén da exposición da súa filosofía, o libro aínda presenta tres cartas deste filósofo. Debido ao grao de detalle con que Dióxenes expón a filosofía de Epicuro, moitos cren que el era adepto das doutrinas epicúreas. Tal feito, con todo, non é recoñecido oficialmente no mundo académico, unha vez que el expresa admiración por moitos filósofos e non menciona as súas preferencias persoais de maneira explícita.

Dióxenes divide os filósofos gregos en dúas escolas, a escola xónica e escola italiana. El considera que a escola xónica provén de Anaximandro de Mileto, e a escola italiana de Pitágoras.

Despois de Sócrates, divide os filósofos xónicos en tres ramos:

* Platón e os Académicos, finalizando en Clitomaco.
* Os cínicos, finalizando en Crisipo.
* Aristóteles e Teofrasto.

A serie de filósofos italianos despois de Pitágoras consiste nos seguintes filósofos:

Telanxes, Xenofonte, Parménides de Elea, Zenón de Elea, Leucipo de Mileto, Demócrito de Abdera, e outros até Epicuro de Samos.

Os seus primeiros sete libros son dedicados aos filósofos da escola xónica; os últimos tres libros aos filósofos da escola italiana.

A obra de Dióxenes é unha gran contribución á historia da filosofía, contendo unha breve introdución sobre a vida e doutrinas da maioría dos filósofos gregos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Dióxenes Laercio Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q59138
* WorldCat
* VIAF: 41839141
* BAV: ADV10150896
* BIBSYS: 90658783
* BLBNB: 000180875
* BNA: 000032798
* BNE: XX908420
* BNF: 119002352
* BRE: 1957093
* BVMC: 40284
* CANTIC: a10074107
* CERL: cnp01072248
* CiNii: DA01729815
* DeutscheBio: 118525859
* EBID: ID
* EGAXA: vtls001643923
* FAST: 55745
* GEC: 0022535
* GND: 118525859
* Gutenberg: 49326
* ICCU: CFIV036435
* ISNI: 0000 0000 8120 1306
* LCCN: n80067474
* LibriVox: 10543
* NDL: 00437967
* NKC: jn19990001787
* NLA: 35900166
* NLG: 17956
* NNDB: 000104421
* NTA: 069906211
* OBP: ID
* OL: OL1085695A
* openMLOL: 14762
* Orthodox Encyclopedia: 178273
* PTBNP: 72735
* SELIBR: 49280
* SNAC: w6wn19k5
* SUDOC: 031171990
* Treccani: diogene-laerzio
* UNZ: LaertiusDiogenes

 |