**Alfonso Alcaraz del Río**, nado en Ourense o 23 de setembro de 1922 e finado na mesma cidade o 26 de decembro de 1957, foi un poeta galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Miguel Alcaraz Sogorb e María del Río Adánez, criouse no seo dunha familia fondamente católica e de tradición carlista na praza do profesor Manuel Sueiro (entón de Topete). Educado no Colexio Sueiro e no seminario de Ourense, non rematou os estudos por mor da Guerra Civil. Entón, Alcaraz fuxiu da súa cidade natal e falseou os seus datos para poder participar na contenda, onde xa loitaba un dos seus irmáns máis vellos. 

Logo da Guerra Civil, comezou a participar en iniciativas culturais locais ligadas á Acción Católica. Así publicou os seus primeiros poemas en "Pregón de los Jóvenes de Acción Católica", un suplemento quincenal publicado polo xornal *La Región*, e no boletín mensual *Auria*, da Juventud Católica. Xunto con outros escritores de Ourense formou o grupo literario Azor canda a José Luis Varela, o xornalista Segundo Alvarado, Segundo Fernández Covelo e Pura Vázquez, coa que mantivo unha relación sentimental. Como parte deste grupo, en 1945 participou na fundación da revista *Posío* na que actuou como redactor xefe. Nesta publicación, en plena posguerra, colaboraron autores como Otero Pedrayo, Bouza Brey e Vicente Risco, aínda que só se mantivo un ano. Tamén participou no espazo de poesía "Musa al Noroeste" de Radio Ourense no que recitaba e comentaba poemas de autores galegos clásicos como Ramón Cabanillas ou Curros Enríquez, xunto cos seus propios versos e os dos seus compañeiros de Azor. 

Funcionario do Instituto Nacional de Previsión viviu dende finais da década de 1940 na Coruña. Alí axudou a Ramón González-Alegre na creación de *Alba*, outro título clave na reactivación da poesía galega na posguerra. A partir de 1952, comezou a traducir a verso o *Libro dos Salmos*, o *Libro de Xob* e o *Cantar dos Cantares*. Tamén escribiu o capítulo sobre Luis Santamaría da obra *Poesía Gallega Contemporánea* coordinada por González-Alegre en 1954. Naquela altura, nun artigo publicado no xornal *La Noche* é citado como un dos poetas galegos máis importantes do momento xunto con Díaz Castro, Luis Pimentel, Luz Pozo, Antón Tovar e Pura Vázquez. Ademais, Alcaraz conseguiu dous accésits nos Xogos Florais Hispanoamericanos da Coruña por "Camino de España" e "Hombre de Dios" e, en 1956, outro nos Xogos Florais de Ourense por un poema sobre a cidade: "Sueño y amor de ciudad". Escrito en lingua galega consérvase unicamente "A estrela derradeira".

Faleceu en Ourense o 26 de decembro de 1957 debido a complicacións hepáticas.

Obras
-----

A obra de Alfonso Alcaraz está marcada polas súas profundas conviccións relixiosas, como mostra que comezase a tradución en verso dos Salmos, o Libro de Xob e o Cantar dos Cantares logo duns exercicios espirituais. Pero tamén estaba influído, en opinión de José Luis Varela por Bécquer e pola obra de Gerardo Diego, Rafael Alberti, Federico García Lorca, Antonio Machado, Guillén e Vicente Aleixandre, coas que estaba moi familiarizado. A súa prematura morte impediu a publicación das súas obras en vida. Os centos de follas escritas foron organizados polo seu testamenteiro literario, Segundo Fernández Covelo, e José Luis Varela, que conseguiron o apoio do Concello de Ourense, da Deputación e de Caixa Ourense para publicar en 1962 unha breve recompilación baixo o título "*Mi vida está callada*". En 1997, polo corenta aniversario da súa morte, Caixa Ourense editou unha Antoloxía Poética en dous tomos incluíndo as súas traducións dos Salmos, o Libro de Xob e o Cantar dos Cantares.

### Obras en castelán:

* 1954, "Luis Santamaría: Su obra literaria. Caracteres de la línea poética en Luis Santamaría" en *Poesía Gallega Contemporánea. Ensayo sobre literatura gallega.* Pontevedra: Colección Huguin.
* 1962*, Mi vida está callada.* Ourense: Hodire.
* 1997*, Antología Poética.* Ourense: Caixa Ourense.

Recoñecementos
--------------

En 1979 o Concello de Ourense nomeou unha praza na súa honra co nome de "Poeta Alfonso Alcaraz".

Vida persoal
------------

Casou en 1950 con Sara Rey Rodríguez e foi pai de tres fillas. Un dos seus netos é o tenista de mesa paralímpico Alberto Seoane Alcaraz.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Alcaraz, Alfonso (1997). *Antología Poética: Libro de los Salmos, El Cantar de los Cantares, Libro de Job*. Caixa Ourense. ISBN 84-921073-7-5.
2. ↑  Región, La (2012-05-30). "Vida de un poeta". *La Región* (en castelán). Consultado o 2021-02-20.
3. ↑  "AS UVAS NA SOLAINA". Consultado o 2021-02-20.
4. 1 2  "Posío. (Edición facsímile. Ourense 1945-1946)". *www.cirp.es*. Arquivado dende o orixinal o 27 de decembro de 2021. Consultado o 2021-02-20.
5. ↑  Región, La (2009-05-01). "El Posío, un jardín muy literario". *La Región* (en castelán). Consultado o 2021-02-20.
6. ↑  González-Alegre, Ramón (12-6-1954). "Concha Zardoya en la Poesía Española Contemporánea". *La Noche*. Consultado o 20-2-2021.
7. ↑  "Primeros Juegos Florales Hispanoamericanos en La Coruña". *El Correo Gallego*. 7-9-1948. Consultado o 20-2-2021.
8. ↑  "Han resultado muy brillantes los Juegos Florales realizados ayer en el Coliseo Xesteira". *El Pueblo Gallego*. 7-7-1956. Consultado o 20-2-2021.
9. ↑  Nieto, M. (17-12-1997). "Tradicionalista y cultivador de la belleza". *La Región*.
10. ↑  "Praza Alfonso Alcaraz". *Praza Alfonso Alcaraz*. Consultado o 2021-02-20.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q68281014
* WorldCat
* VIAF: 60859867
* BNE: XX1180534
* OL: OL273233A

 |