Selo postal celebrando a aluaxe de Luna 17, un vehículo modelo Luna Ye-8.
Baixo o nome de **Luna Ye-8** atópase un modelo sondas espaciais soviéticas composto por tres membros e cuxa misión era aterrar na Lúa.

Características
---------------

As sondas Luna Ye-8 estaban deseñadas para pousar vehículos de superficie con rodas para desplazarse pola Lúa e estudar a superficie in situ. Ademais funcionarían eventualmente como balizas para as hipotéticas futuras misións lunares tripuladas soviéticas que non chegaron a ocorrer.

O deseño orixinal das Luna Ye-8 proviña do proxecto L2 da oficina OKB-1 de Korolev, de 1963. Cara 1965 o deseño final estaba case perfilado, cambiando o proxecto de mans e indo a parar á oficina de Lavochkin. O deseño foi refinado para poder ser lanzado mediante un foguete Proton. No momento do comezo dos lanzamentos dos vehículos Luna Ye-8 os norteamericanos xa puxeran astronautas na Lúa. A misión declarada das sondas foi obter imaxes da superficie, estudar a luz ambiente para determinar a factibilidade de facer observacións astronómicas desde a Lúa, facer experimentos enviando feixes láser desde a Terra cara aos vehículos na superficie (que levaban espellos retrorreflectores), facer observacións dos raios X solares, medir o campo magnético local e estudar as propiedades mecánicas da superficie lunar.

As sondas estaban formadas por un aterrizador e o róver (denominados *Lunokhod*) en si, capaz de desplazarse pola superficie, cunha masa combinada de 1814 kg. O aterrizador dos Luna Ye-8 tiña dúas ramplas polas que o róver podía baixar. Os Lunokhod tiñan forma de bañeira cunha tapa convexa e oito rodas sobre as que desplazarse. Medían 135 cm de altura, 170 cm de longo e 160 cm de ancho, cunha masa de 840 kg e podían circular a dúas velocidades, ou 1 km/h ou 2 km/h. Cada roda tiña un motor, freo e suspensión independente. Dispoñían de catro cámaras de televisión, tres delas panorámicas e cuarta usada con propósitos de navegación. Os Lunokhod eran controlados desde terra en tempo real por equipos de cinco persoas. Durante o día, a tapa superior abríase e proporcionaba enerxía mediante as células solares que cubrían a súa parte interna. Durante a noite lunar (que dura uns 14 días terrestres) a tapa pechábase e róver quedaba en hibernación, manténdose os sistemas a unha temperatura adecuada grazas a unha fonte radioactiva de polonio 210.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Voo | Data | Carga | Resultado | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 19 de febreiro de 1969 | Luna 15a | Fallo | O fallo da primeira etapa do foguete Proton fixo que se estrelara a 15 km da rampla de lanzamento. |
| 2 | 10 de novembro de 1970 | Luna 17 (Lunokhod 1) | Éxito |  |
| 3 | 8 de xaneiro de 1973 | Luna 21 (Lunokhod 2) | Éxito |  |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2011). "Luna Ye-8" (en inglés). Consultado o 12 de xullo de 2013.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "Luna Ye-8" (en inglés). Consultado o 12 de xullo de 2013.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Luna E-1
* Luna E-1A
* Luna E-3
* Luna E-6
* Luna E-6LF
* Luna E-6LS
* Luna E-6M
* Luna E-6S
* Luna Ye-8-5
* Luna Ye-8-5M
* Luna Ye-8-LS