recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Pato (homónimos).
Parrulo doméstico.
**Pato** ou **parrulo** son os nomes comúns para varios tipos de aves da familia dos anátidos. Son na súa maioría aves acuáticas de auga doce e salgada, nadadoras ou mergulladoras, que se somerxen total ou parcialmente para conseguir o alimento, e que presentan cores moi variadas que adoitan seren máis vistosas nos machos e xeralmente apencadas nas femias.

Son menores en tamaño que os seus parentes os cisnes e os gansos.

Os patos aliméntanse dunha variedade grande de fontes alimenticias, como herbas, grans, plantas acuáticas, peixes, insectos etc.

Os patos domésticos son criados pola súa carne, ovos e as súas plumas.

Os machos de especies do hemisferio norte teñen coloridas plumaxes que mudan en verán, o que lles outorga unha aparencia máis feminina nesa época. En moitas especies, os machos adultos pasan épocas sen voaren porque buscan protexer o seu hábitat, para o que teñen suficiente alimento de reserva. Normalmente, posteriormente á muda da pluma, hai unha migración.

Galería de imaxes
-----------------

*Véxase tamén**:* Galería de imaxes de patos de Galicia.
* 
* 
* 
*

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *Parrulo*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pato frisado
* Anseriformes
* Ganso
* Cisne

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3736439
* BNCF: 40177
* BNF: 119761481
* EBID: ID
* GEC: 0078307
* GiantBomb: 3015-1891
* JSTOR: ducks
* LCCN: sh85039879
* NDL: 00564819
* PSH: 13378
* SUDOC: 027796124

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D004372
* MeSH: B01.050.150.900.248.050.200
* UNII: 28ON068RWM

 |
***Out of Step*** é un álbum da banda estadounidense de hardcore punk Minor Threat, editado en abril de 1983 a través do selo Dischord Records. Aínda que *Out of Step* nunca foi publicado oficialmente en CD, todos os temas do disco están dispoñibles no seu recompilatorio de 1989 *Complete Discography*.

Mentres que as letras dos seus EPs anteriores eran unha saída para a "mensaxe" de Ian, as de *Out of Step* falan principalmente da amizade (ou de problemas asociada con ela). A versión orixinal en vinilo do disco é lixeiramente distinta á do recompilatorio *Complete Discography*; destaca sobre todo a guitarra na ponte e o berro de Ian no final de "Out of Step" que foron quitados no recompilatorio en CD.

O álbum aparece mencionado no libro *1001 Albums You Must Hear Before You Die*. Pitchfork Media colocouna no posto 100 dos seus 100 mellores álbums dos anos 80.

Listaxe de cancións
-------------------

Todas as cancións compostas por Minor Threat.

1. "Betray" – 3:04
2. "It Follows" – 1:50
3. "Think Again" – 2:18
4. "Look Back and Laugh" – 3:16
5. "Sob Story" – 1:50
6. "No Reason" – 1:57
7. "Little Friend" – 2:18
8. "Out of Step" – 1:20
9. "Cashing In" (tema non acreditado na versión orixinal en vinilo) – 3:43

Notas
-----

1. ↑  "100 mellores álbums dos 80 según Pitchfork Media". Arquivado dende o orixinal o 22 de maio de 2009. Consultado o 27 de marzo de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1040730
* AllMusic: mw0000088508
* Discogs: 9654
* MusicBrainz: ID

 |
Tezcatlipoca.
**Tezcatlipoca**, deidade mesoamericana. Señor do ceo e da terra, fonte de vida, tutela e amparo do home, orixe do poder e a felicidade, dono das batallas, omnipresente, forte e invisible.

Outro dos nomes de Tezcatlipoca era Yohualtecuhtli.

Historia e características
--------------------------

Entre os Toltecas, era un deus maléfico da morte, que descendeu do ceo á terra valéndose dunha tea de araña, para destruír a obra de Quetzalcóatl, a quen se lle apareceu baixo o aspecto dun vello que lle ofreceu a brebaxe da inmortalidade, pero esta era en realidade unha bebida que conducía á tolemia.

Entre os náhuatls (aztecas e outros pobos de fala náhuatl), Quetzalcóatl e Tezcatlipoca son deidades xemelgas e ao mesmo tempo antagónicas. Quetzalcóatl é chamado tamén Tezcatlipoca branco en tanto que a cor de Tezcatlipoca é o negro.

Nunha das lendas náhuatls da creación, Tezcatlipoca e Quetzalcóatl crearon o mundo. Existía só un océano primixenio, onde unicamente vivía o monstro da terra, Cipactli, Tezcatlipoca ofreceu o seu pé como reclamo, e o monstro da terra emerxeu e comeullo. Entón, Tezcatlipoca e Quetzalcóatl apoderáronse del, e estendérono para convertelo na terra. Os seus múltiples ollos convertéronse en estanques e lagoas, e as súas fosas nasais son as covas. Para resarcir o dano que lle fixeron ao monstro da terra, Tezcatlipoca esixe sacrificios humanos.

Tezcatlipoca represéntase cunha franxa negra no rostro e nunha perna mostra un óso exposto onde debería estar o pé. É representado como un xaguar.

Unha das cerimonias máis importantes da relixión azteca consistía no sacrificio dun mozo que representaba a Tezcatlipoca. Un voluntario ofrecíase para ser sacrificado e durante un ano era tratado coma un deus na terra, percorría as rúas tocando a frauta e sendo adorado. Ao final do ano, debía subir ao templo, rompendo catro frautas que representaban os puntos cardinais. Finalmente recostábase sobre a pedra do sacrificio e extraíaselle o corazón.

Notas
-----

1. ↑  Carolyn E. Boyd, Kim Cox (2016). *The White Shaman Mural: An Enduring Creation Narrative in the Rock Art of the Lower Pecos*. University of Texas Press.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Pobos indíxenas de América*** |

### Bibliografía

* Olivier, Guilhem, *Tezcatlipoca. Burlas y metamorfosis de un dios azteca*, 2005, México, ISBN 968-16-7336-0.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q756797
* WorldCat
* VIAF: 69724923
* EBID: ID
* GEC: 0065821
* GND: 118756621
* LCCN: no2016085487

 |
**Os Charlíns** é o apelido empregado como alcume co que se coñece un dos clans do narcotráfico máis importantes de Galiza, canda os Oubiña e os Miñanco. O clan fórmano Manuel Charlín Gama, a súa muller e os seus fillos Manuel, María Teresa, Melchor e Yolanda, e a curmá destes Josefa.

Historia
--------

Os inicios do clan están no estraperlo, o contrabando de alimentos e outros produtos durante o franquismo. Xa en democracia o clan mantivo negocios traendo chatarra e penicilina dende Portugal. Máis tarde pasaron ao contrabando de tabaco, *o rubio de batea* era vendido en bares na década de 1980 e comezos da de 1990. De barcos empregados para o contrabando de tabaco, en moitos casos pesqueiros, pasaron a lanchas planadoras e con elas ao tráfico de haxix.

Na década de 1980 Manuel Charlín estivo no cárcere por intentar matar a un empresario do que dicía lle debía cartos do tabaco. No cárcere Modelo de Barcelona coñece a narcotraficantes colombianos. Nos inicios dos anos 1990 o negocio estaba dividido en dúas bandas: dunha parte os clans partidarios de seguir co tabaco e o haxix, e por outra os que se pasaron ao tráfico de cocaína.

O grupo finalmente foi desartellado polo xuíz Baltasar Garzón na Operación Nécora contra o narcotráfico en 1990. En 1994 foi asasinado Manuel Baúlo, xefe do clan dos Caneos, que colaborara con Garzón pasando información. Foi tiroteado por sicarios colombianos na súa casa de Cambados. A súa muller quedou en cadeira de rodas. Uns meses despois Manuel Charlín volveu ao cárcere. O grupo foi perdendo pulo polo acoso policial e xudicial sendo o tráfico de heroína o último negocio do que foron acusados.

A Audiencia Nacional ten condenado ao matrimonio Charlín e a tódolos seus fillos a 104 anos de prisión por branqueo dos cartos obtidos coa droga. Tres anos despois o Tribunal Supremo revogou parcialmente o fallo, rebaixando a condena de Manuel Charlín e absolvendo a súa filla Teresa. O patriarca do clan pasou 20 anos no cárcere saíndo con 78 anos.

Notas
-----

1. ↑  "Yolanda, la última heroína en el póker de drogas del clan gallego de los Charlines", elconfidencial.com, 14 de decembro de 2013 *(en castelán)*.
2. ↑  "Charlines, un clan camaleónico" *El Mundo*, 10 de xullo de 2010 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Carretero Pou, Nacho (2015). *Fariña* (en castelán). Madrid: Libros del K.O. ISBN 978-84-16001-46-0. Archived from the original on 22 de febreiro de 2018. Consultado o 04 de marzo de 2018.

### Outros artigos

* Fariña (libro)
* Fariña (serie de televisión)
**Patrice Latyr Evra**, nado en Dakar o 15 de maio de 1981, é un futbolista senegalés nacionalizado francés.

Traxectoria
-----------

Patrice Evra é fillo dun diplomático, chegou axiña a Europa por Bruxelas onde o seu pai foi enviado cando el era moi novo. Foi criado en Les Ulis, departamento de Essonne, en Francia onde viviu dende 1984 até 1998. Evra empezou a súa carreira como futbolista no equipo xuvenil do Paris Saint-Germain antes de pasar ao S. C. Marsala, equipo da Serie C de Italia, onde comezou a facerse un nome e foi alcumado *A Gacela Negra.* A seguinte tempada xogaríaa no Monza da Serie B.

Foi traspasado ó Olympique de Niza e logo ó A. S. Monaco en 2002. No Monaco, Patrice foi parte do equipo que se coroou campión da Copa da liga de Francia e que chegou á final da liga de Campións da UEFA en 2004. Evra asinou un contrato co Manchester United o 10 de xaneiro de 2006 por preto de 5,5 millóns de libras e tres anos e medio de duración, proveniente do Monaco; xusto despois da adquisición de Nemanja Vidić. Fixo o seu debut o 14 de xaneiro cunha derrota por 3-1 contra o Manchester City na Premier League.

Fixo a súa primeira actuación en Old Trafford ante o Liverpool cunha vitoria por 1-0. Evra tivo dificultades en adaptarse ó estilo inglés, pero demostrou o seu gran rendemento na tempada 2006-07. O 29 de novembro de 2006, marcou o seu primeiro gol no equipo ante o Everton F.C. Recuperado dunha lesión, volveu ó campo de xogo o 10 de abril de 2007, no famoso partido da liga de Campións da UEFA ante a A. S. Roma, onde colaborou no 7-1 final. Posteriormente, gañaría a UEFA Champions League nesa mesma tempada, o título máis importante da súa carreira no Manchester United. O 21 de xullo de 2014, dáse por oficial a fichaxe de Evra pola Juventus de Turín. Tras dous anos e medio alí, decide abandonar a Vecchia Signora por falta de continuidade no último tempo, polo que a finais de xaneiro de 2017 acorda a súa saída e recala no Olympique de Marsella, marcando así o seu retorno a Francia.

O 2 de novembro do 2017 foi expulsado nun partido do Marsella fronte ao Vitória Guimaraes pola Europa League 2017-18, porque no quecemento, pateou na cara a un afeccionado. Días despois foi despedido do Olympique de Marsella e sancionado sete meses pola UEFA.

O 7 de febreiro do 2018 confírmase a súa fichaxe polo West Ham United da Premier League inglesa até o final da mesma tempada, con todo o 24 de maio do mesmo ano rescinde o seu contrato co club quedando libre ós 37 anos.

Notas
-----

1. ↑  juventus.com (ed.). "Evra è bianconero". Arquivado dende o orixinal o 01 de febreiro de 2019. Consultado o 31 de xaneiro de 2019.
2. ↑
3. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1916
* WorldCat
* VIAF: 423164422989420530000
* BNF: 179945853
* Munzinger: 01000007397
* SUDOC: 261394134
* As: 12367
* BDFutbol: 94810
* EUfootballInfo: 26428
* FIFA: 212246
* FootballDatabase: 639
* L'Équipe: 10000000000000000000011078
* NFT: 8361
* SoccerBase: 33416
* Soccerway: 2909
* Thefinalball: 2698
* Transfermarkt: 5285
* UEFA: 68468
* Worldfootball: patrice-evra

 |
**Os Chotos** é un grupo musical aragonés, fundado en 2000 na vila de Embún, no concello de Val d'Echo (Jacetania). Cantan en aragonés e castelán.

Historia
--------

O grupo naceu co nome de A Ronda d'os Chotos d'Embún. Ao longo do tempo tivo varios cambios na formación dos seus membros. Nas súas cancións adoitan usar letras irónicas, e tratan os problemas da súa bisbarra, como a amenaza dos encoros, a despoboación e abandono dos lugares ou o turismo de masas. Está formado por Alfredo Arias (baixo), Dani Beltrán (voz, laúde e guitarra), Eugenio Arnao (batería e percusión), Kike Ubieto (voz, guitarra e acordeón diatónico) e Miguelé Abadías (voz, gaita de boto, dulzaina, trompa de Ribagorza e *whistles*).

Discografía
-----------

* *L'Arco San Chuan* (2002)
* *Taratita* (2005)
* *Abril ye transparent* (2010)
* *Biellos Tiempos* (2016, adicado a José Antonio Labordeta)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Os Chotos no blog *folkAragón* *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13049752
* WorldCat
* VIAF: 202446425

 |
O xogo leva incorporados dous micrófonos USB.
O **SingStar** é un videoxogo para as consolas PlayStation 2 e PlayStation 3 que simula un karaoke que emprega a entoación da voz para calcular as puntuacións.

Durante as cancións, na pantalla sae de fondo o videoclip da canción e no medio unha barras horizontais que representan o ton no que se ha de cantar a canción, e que serve para guiar aos concursantes. Segundo o nivel de dificultade, as barras son máis ou menos estreitas para esixir un nivel máis alto de afinación. A letra aparece na zona inferior da pantalla.

A compatibilidade coa cámara Eye Toy fai que sexa posíbel, en troques de ver o videoclip da canción, verse a un mesmo mentres canta. Hai diversas categorías en base ás puntuacións obtidas. A máis baixa é "Sen oído" mentres que a máis alta é "Singstar". As puntuacións van de 0 a 10.000.

Na actualidade existen 6 xogos sing star diferentes. O último é o "SingStar Latino.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1502333
* EBID: ID
* GiantBomb: 3025-351

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre videoxogos é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 59°23′38″N 17°54′07″L﻿ / ﻿59.39389, -17.90194

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Tensta.
Entrada da estación
**Tensta** é unha estación do metro de Estocolmo, na liña T10 (liña azul), situada no distrito de Tensa da cidade de Estocolmo. A estación entrou en servizo en 1975, e ten[*cando?*] un tránsito anual duns 6 000 viaxeiros por día.

Situación
---------

Situada a uns 22 m por debaixo do solo, a estación Tensta encóntrase na liña T10 do metro de Estocolmo, entre as estacións Hjulsta (a derradeira da liña) e Rinkeby.

Historia
--------

A estación Tensta púxose en servizo o 31 de agosto de 1975. A decoración artística da estación foi realizada por Helga Henschen sobre o tema "Unha rosa para os inmigrantes" ("En ros till invandrarna" en sueco). Este tema ten a irmandade como consigna. Pintáronse 18 cadros e cada lenzo está titulado nun idioma diferente.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tensta*** |

### Outros artigos

* Metro de Estocolmo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1570793
* GeoNames: 6620921
* Structurae: 20055315

 |
A **sinestesia** é un tropo que consiste en mesturar elementos que se corresponden con percepcións de diferentes sentidos "*fría mirada*" ou tamén sentimentos con percepcións sensoriais (visuais, olfactivas, gustativas...) como "*amarga vitoria*", "*doce vinganza*".

Exemplos
--------

Dous exemplos tirados da literatura galega poderían ser as frases: *"Primaveras amargas"* ou ben *"áxiles cadros"*, da pluma de Manuel Antonio, na súa obra de poesía de vangarda titulada *De catro a catro*.

Na obra *Ás de bolboreta* (2009) de Rosa Aneiros, podemos atopar un parágrafo construído sobre a figura da sinestesia aplicada para a descrición da voz de Ana, unha das personaxes:

> 
> 
> *Roberto [...] turraba con intensidade bisemanal na teima de escoitar a voz de Ana [...]. Tan só polo pracer de oír a súa voz de veludo vermello cerimonia e tacto de herba fresca de onda o río. Solemne e orgullosa como un fío de auga que escorrega lentamente polos sucos de po dunha fiestra entreaberta*.
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Rosa Aneiros (2009). *Ás de bolboreta*. p. 80.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Figura estilística

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13258
* AAT: 300065275
* EBID: ID
* GEC: 0142806
* GND: 4184220-0
* JSTOR: synesthesia
* LCCN: sh85131632
* MAG: 2776664067
* TESF: synaesthesia

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: C562460
* OMIM: 612759
* UMLS: C0233778

 |
Maiúscula e minúscula da letra theta.
**Theta** é a oitava letra do alfabeto grego (θῆτα). Na pronunciación erasmista equivale ao /θ/, o primeiro son de *zapato* no galego non seseante, na pronunciación orixinal correspondíase cunha oclusiva dental xorda aspirada /tʰ/, que posteriormente evolucionou á fricativa /θ/. Minúscula θ, maiúscula Θ. Adoita transcribirse como *t*. Provén da letra do alfabeto fenicio *ţēt*, que representaba unha alveolar xorda enfática; ao non existir en grego un son tal, aproveitouse o signo para a representación da aspirada dental. Como signo numérico representaba o nove. En maiúscula serve tamén para designar o oitavo canto da Ilíada de Homero e en minúscula o oitavo da Odisea.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Theta latino

| * v
* c
* e
Alfabeto grego |
| --- |
| letras | Alfa - Beta - Gamma - Delta - Epsilon - Dseta - Eta - Theta - Iota - Kappa - Lambda - Mi - Ni - Xi - Ómicron - Pi - Rho - Sigma - Tau - Ípsilon - Fi - Khi - Psi - Omega |
| letras suplementarias | Digamma - Stigma - Heta - San - Qoppa - Sampi - Sho |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14398
* GEC: 0146222

 |
**Singkep** é unha illa no arquipélago Lingga en Indonesia. A súa superficie é de 757 km². Está separado da costa leste de Sumatra polo Estreito de Berhala. Está rodeado polas illas P. Posik ao oeste, P. Serak ao SW, P. Lalang ao sur, e P. Selayar de Illas Riau entre Lingga e Singkep.

Transporte
----------

Singkep ten dous portos, Dabo preto de Dabosingkep e Jago preto de Sungaibuluh. O servizo ao porto de Muntok en Bangka de Bangka Belitung e Palembang de Sumatera selatan deixou de funcionar regularmente coa desaparición da industria mineira de estaño. Con todo, un transbordador de alta velocidade continúa conectando Tanjung Pinang a Singkep, de onde os barcos locais poden ser fletados a Lingga. Singkep tamén ten un pequeno aeroporto capaz de manexar pequenos avións de 40 pasaxeiros. O aeroporto estivo activo durante as operacións da explotación mineira, e utilízase actualmente por voos charter e patrullas aéreas do goberno. Susi Air opera voos de pasaxeiros subsidiados polo goberno de Dabo a unha variedade de destinos.

Unha nova ruta aérea de Dabo Singkep a Pekanbaru está prevista para 2015.

Historia
--------

Mediante un acordo segredo, os holandeses permitiron aos Estados Unidos e Gran Bretaña acceder a depósitos de Thorium en Pulau Singkep en agosto de 1945, que era vital para os procesos nucleares.

En 1999, o buque de carga pesada Mighty Servant 2 afundiuse en 35 metros de auga preto de Singkep logo de golpear unha solitaria, illada e anteriormente non mapeada agulla de granito.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 15-09-2014. Consultado o 07-10-2017.
2. ↑  Sir John Anderson to Prime Minister, 8 de agosto de 1945, CAB126/76 in Forgotten Wars: Freedom and Revolution in Southeast Asia by Bayly, C. and Harper, T. published by Allen Lane an imprint of Penguin Books
3. ↑  "Maritime Casualties 1999 And Before".

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Singkep*** |

### Ligazóns externas

* Singkep Community Website Arquivado 20 de xaneiro de 2021 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2093843
* GeoNames: 1626913

 |
Membros do **Revvoensoviet** (Soviet Militar Revolucionario) da URSS (de esquerda a dereita). Sentados: I. Yakir, A. Yegórov, S. Kámenev, K. Voroshílov, S. Budionni, M. Lavandovsky. De pé: K. Avkséntievski, B. Sháposhnikov, I. Belov, I. Uborévich. Decembro de 1927.
**Soviet Militar Revolucionario** ou **Revvoensoviet** ou **RVS** (en ruso: '**Революционный Военный Совет *ou* Реввоенсовет *ou* РВС'**), tamén traducido como *Consello Militar Revolucionario*, foi a suprema autoridade militar da Rusia soviética entre 1918 e 1934. Instituído por decreto do Comité Executivo Central de Todas as Rusias (VTsIK) o 2 de setembro de 1918 no coñecido como "Decreto sobre a Declaración da República Soviética no Campo Militar". 

Non debe confundirse co **Comité Revolucionario Militar (CRM)** ou **Voenrevkom** ou **VRK** (ruso: *Военно-революционный комитет* o *Военревком* o *ВРК*), creado polo Soviet de Petrogrado o 16 de outubroxul./ 29 de outubrogreg. de 1917 e que dirixiu a Revolución de Outubro proclamando o derrocamento do Goberno Provisional Ruso, nin cos Comités Militares Revolucionarios creados polas organizacións militares do Partido Bolxevique ao longo e ancho de toda Rusia durante a Revolución. Foi disolto o 5 de decembroxul./ 18 de decembrogreg. do mesmo ano.

Notas
-----

1. ↑  Rabinowitch 2007, p. 81.
2. ↑  Rabinowitch 2007, p. 82.
3. ↑  Rabinowitch 2007, p. 61.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Bibliografía

* Rabinowitch, Alexander (2007). *The bolsheviks in power. The first year of Soviet rule in Petrograd* (en inglés). Indiana University Press. p. 520. ISBN 9780253349439.

### Outros artigos

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Soviet Militar Revolucionario Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Comité Militar Revolucionario de Petrogrado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2703181
* WorldCat
* VIAF: 305076408
* SUDOC: 16159428X

 |
| *Sinosauropteryx*Rango fósil: 124,6 Ma-122 Ma 
PreЄ
Є
O
S
D
C
P
T
J
K
Pg
N

↓

Cretáceo inferior |
| --- |
| Espécime holotipo, no Museo de Mongolio Interior. |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Sauropsida |
| Superorde: | Dinosauria |
| Orde: | Saurischia |
| Suborde: | Theropoda |
| Infraorde: | Coelurosauria |
| Familia: | Compsognathidae |
| Xénero: | ***Sinosauropteryx***Ji Q. & Ji S. 1996 |
| Especie: | ***S. prima***Ji Q. & Ji S. 1996 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Sinosauropteryx*** (que quere dicir "reptiliano alado chinés"; en chinés simplificado: 中华龙鸟; en chinés tradicional: 中華龍鳥; pinyin: Zhōnghuá lóng niǎo, que quere dicir literalmente paxaro dragón chinés) é un dinosauro compsognátido. Descrito en 1996, foi o primeiro taxon de dinosauro fóra de Avialae (paxaros e os seus parentes inmediatos) ó ser atopado con evidencia de plumas. Apareceu cuberto cunha capa de filamentos simples semellantes a plumas. Tamén se observaron estruturas que indican coloración que foron preservadas nalgunhas das plumas, o que converteu a *Sinosauropteryx* no primeiro dinosauro non Avialea cuxa coloración foi determinada. A coloración inclúe unha cola con bandas vermellas e claras. Xurdiu certa controversia cunha interpretación alternativa da impresión filamentosa como restos de fibras de coláxeno, mais esta teoría non foi amplamente aceptada.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Sinosauropteryx prima* en The Theropod Database *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131379
* EBID: ID
* MAG: 2777509382

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 4433889
* Fossilworks: 54548
* GBIF: 4822716

 |
**Supercell** é unha empresa finlandesa de desenvolvemento de xogos para móbiles a cal conta con sedes en Helsinqui, Tokio, San Francisco, Seúl e Shanghai. A compañía foi fundada en maio de 2010 en Helsinqui, Finlandia. Ilkka Paananen é CEO da compañía e actualmente conta cun número aproximado de 320 empregados. O xogo de debut da compañía foi *Gunshine.net* o cal actualmente está cerrado desde 2012, ao tratar de ingresar á páxina aparecerá unha mensaxe do peche e agradecementos. En 2011, comezou a desenvolver xogos para dispositivos móbiles e desde entón lanzou 5 xogos: Hay Day (2012), Clash of Clans (2012), Boom Beach (2014), Clash Royale (2016) e Brawl Stars (2018). En 2016 rexistrou ingresos estimados nuns 2.5 millóns de dólares ao día.

Historia
--------

A compañía fundouse en 2010 con capital achegado polos propietarios e préstamos do goberno finlandés. Ao principio planeaba desenvolver xogos para múltiples plataformas web, pero en 2011, tras publicar *Gunshine*, abandonou a estratexia inicial e concentrouse en xogos para tabletas e dispositivos móbiles. Tras crear varios xogos que non pasaron da fase beta, Supercell publicou en 2012 *Hay Day* e *Clash of Clans*, que chegou a ser o xogo con maiores ingresos nos Estados Unidos aos tres meses do seu lanzamento.

En outubro de 2013 anunciouse que a compañía xaponesa GungHo Online Entertainment e a súa matriz SoftBank adquiriran o 51 % da compañía, que chegou ao 75% pouco despois. O 3 de xaneiro de 2016 publicou Clash Royale, que conseguiu grande éxito, e o 21 de xuño dese ano, a compañía foi adquirida por Tencent por 8.600 millóns de dólares.

O 14 de xuño de 2017 anunciouse *Brawl Stars* e ao día seguinte, 15 de xuño, saíu na App Store, en exclusiva para iOS. Máis dun ano despois, o 26 de xuño de 2018, o xogo saíu tamén en Android, coun *soft launch* para o Canadá. Desta forma, o lanzamento global do xogo —para todos os territorios tanto en Android como en iOS— tivo lugar o 12 de decembro de 2018.

Notas
-----

1. ↑  "A compañía de 2.4 millóns de dólares por día: Supercell". *Forbes* (en inglés). 18 de abril de 2013. Consultado o 3 de xullo de 2020.
2. ↑  "Nosa historia". *Supercell* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 25 de decembro de 2014. Consultado o 3 de xullo de 2020.
3. ↑  "Tencent Seals trata de comprar Supercell Developer "Choque de clanes" por 8.6 mil millóns de dólares". *O periódico de Wall Street* (en inglés). Consultado o 3 de xullo de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Supercell Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial en inglés

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1438774
* WorldCat
* VIAF: 11146030496335861255
* BNF: 17031518f
* GiantBomb: 3010-9236
* IMDb: co0619013
* LEI: 743700MSCHABJ4XW2532
* Metacritic: supercell

 |
***Soños eléctricos*** é unha novela fantástica de Ramón Caride Ogando publicada en 1992. Ese mesmo ano foi gañadora do Premio Blanco Amor de narrativa.

Trama
-----

A acción ten lugar nun espazo futuro. A Terra está estragada e desertificada. A sociedade vive en cidades baixo unha gran cúpula, cunha biodiversidade e un clima feita á medida. Estas cidades, que conforman unha Confederación, están organizadas socialmente en niveis horizontais. Cara a arriba están a administración e a investigación, a cara a abaixo están as clases que desempeñan oficios socialmente peor vistos.

A reprodución, agás entre os militares, non se leva a cabo de forma natural, senón de modo asistido ou por clonación, e é moi difícil ascender de Nivel (aínda que se pode descender por propia vontade).

Xandor F. é un asasino profesional. Esta recluído porque queren investigar a súa relación cun músico, Stevo. Xandor vai falando da súa vida, do seu status social, e da vida na cidade Alfa en xeral.

Posteriormente dá paso a falar de Stevo. Coñeceuno nun salón de lecer nunha noite, e falaron ben pouco.

Pero o que os investigadores queren, a partir da tecnoloxía desenvolvida, é clonar a Stevo a partir dos recordos de Xandor F. O científico que está con Xandor relata como foi a desaparición da humanidade, nunha viaxe espacial, e como é a actual vida social.

Finalmente fala da historia de Stevo e de Lumia, dous fillos de militares. Stevo é músico, algo moi estraño na cidade. Ten un grupo musical xunto cun investigador, un salvaxe (procedente do exterior da cidade) e un traballador dun salón de lecer. Teñen un grupo totalmente innovador, capaz de crear no público uns sentimentos que preocupan á administración.

Stevo e Lumia, a súa moza, exílianse e marchan da cidade. Fóra dela contactan cun grupo de homes que sobreviven no deserto. Teñen unha clase social moi ben definida, e usan a telepatía para comunicárense.

Lumia non é quen de aguantar a nova vida, e suicídase bebendo choiva ácida. A Stevo cústalle asumilo, pero tras pasar dous meses illado do grupo, asume o papel de xefe do mesmo, ao que estaba predestinado.

Narración
---------

A narración está feita en terceira persoa por un narrador omnisciente. Non é unha narración liñal, senón que conta con numerosas analepses e prolepses.

Traducións
----------

* Ao castelán por Xosé Miguel Suárez Fernández co título de *Sueños eléctricos* publicado en 1994 por Editora del Norte.
* Ao asturiano por Xosé Miguel Suárez Fernández co título de *Suaños eléctricos* publicado en 1994 por Editora del Norte. Col. Contemporáneos de narrativa.

Notas
-----

1. ↑  Ficha Arquivado 27 de marzo de 2018 en Wayback Machine. en BiTraGa.
2. ↑  Ficha Arquivado 27 de marzo de 2018 en Wayback Machine. en BiTraGa.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na web de Xerais

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20550212
* ISBN: 978-84-9757-024-3
* OL: OL1141808M

 |
Coordenadas: 55°01′N 08°03′O﻿ / ﻿55.017, -8.050

| Parque Nacional Glenveagh |
| --- |
|  |
|
|
| Marco Legal |
| **Figura de Protección:** | Parque nacional |
|
| **Ano de constitución:** | 1984 |
| **Superficie:** | 169,58 km² |
| **Lexislación:** |  |
|
| Datos de interese |
| **País:** | Irlanda Irlanda |
| **Provincias:** | Ulster |
|
| **Concellos:** |  |
| **Ríos:** |  |
| **Picos** |  |
|
| **Direccións de interese:** |  |
| **Teléfonos:** |  |
|

O **Parque Nacional Glenveagh** (en irlandés: *Páirc Náisiúnta Ghleann Bheatha*) é o segundo maior parque nacional da República de Irlanda por detrás do Parque Nacional das Montañas Wicklow. Atópase no noroeste do condado de Donegal e a 20 km de Gaoth Dobhair. O parque abrangue case 170 km² e nel atópanse tamén o castelo de Glenveagh e o lago Beagh (en irlandés: *Loch Ghleann Bheatha*). Posúe unha rede de xardíns informais nos que se poden ver multitude de plantas exóticas de Chile, Madeira ou Tasmania, todas elas protexidas por cortinas forestais de piñeiros e rododendros.

A propiedade foi estabelecida por John Adair, que se fixo polemicamente famoso por expulsar a 244 dos seus inquilinos e por limpar as terras para que non se arruinasen as vistas da paisaxe. Os xardíns e o castelo foron entregados ao goberno da República de Irlanda en 1981 por Henry Plumer McIlhenny de Filadelfia, que mercara as terras en 1937.

Glenveagh é o fogar da maior manda de cervos comúns de Irlanda e tamén da anteriormente extinta aguia real, que foi reintroducida no parque no ano 2000.

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
* 
* Castelo de GlenveaghCastelo de Glenveagh
*

Notas
-----

1. ↑  "Páirc Náisiúnta Ghleann Bheatha". Arquivado dende o orixinal o 06 de marzo de 2016. Consultado o 6 de marzo de 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Parque Nacional Glenveagh Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Irlanda*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Parques Nacionais da República de Irlanda |
| --- |
| Ballycroy •  Connemara •  Glenveagh •  Killarney •  The Burren •  Montañas Wicklow |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q140033
* WorldCat
* VIAF: 315528194
* GeoNames: 3307477
* LCCN: sh97001807

 |
O **parque nacional de Dovrefjell-Sunndalsfjella** atópase no oeste de Noruega.

Características
---------------

O parque de Dovrefjell foi declarado no 1974 e protexía unha superficie de 25.600 hectáreas. Posteriormente no 2002 foi ampliado, e pasou a denominarse Dovrefjell-Sunndalsfjella. O terreo mostra características similares á tundra, mesturada con características
propias da alta montaña. Salientar a elevación do Snohetta e a presenza dos ríos Kaldvella e Driva.

Vexetación e fauna
------------------

Existen importantes endemismos botánicos coma o *taraxacum dovrense* ou o *Papaver radicatum ssp. ovatilobum*.
O animal máis importante é o boi almiscreiro (*ovibos moschatus*), sendo Dovrefjell o único lugar en Europea onde atopar esta especie. Foi introducido no 1932, con individuos provenientes de Groenlandia. Hoxe en día a súa poboación está estabilizada e fóra de perigo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns de interese

* Web oficial do parque

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1109724
* WorldCat
* VIAF: 315530770
* CDDA: 827
* OSM: 269937
* TGN: 7594297
* WDPA: 827

 |
Coordenadas: 42°36′13″N 8°38′20″O﻿ / ﻿42.60361111, -8.63888889

O **Parque-xardín botánico e carballeira de Caldas de Reis** é un xardín botánico situado de xeito linear nas marxes do río Umia, coincidindo co paso do camiño portugués, en Caldas de Reis, Pontevedra.

Historia
--------

Caldas de Reis: Carballeira
A súa historia remóntase ao ano 1863, cando estaban en todo o seu auxe os balnearios de augas termais, o que impulsou o proxecto dunha alameda en Caldas, que vinte anos despois era o Parque-Xardín e Carballeira. Recibiu o Premio Gran de Área 2012 do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia outorgado conxuntamente ao concello, como promotor e ao estudo de arquitectura "Cerreda y Lorenzo Arquitectos".

Coleccións
----------

Neste enclave atópanse unha morea de especies arbóreas, na súa gran maioría exóticas, procedentes sobre todo de América. É salientábel a súa colección de camelias, sendo dignos de mención dous antigos exemplares de camelia do Xapón *Mathotiana Alba* dunha considerábel envergadura. O Parque-Xardín e Carballeira, declarado Ben de Interese Cultural (BIC), posúe entre os seus exemplares catro árbores consideradas Monumentos Naturais.

Servizo
-------

Amais do seu contido natural, este espazo emprégase como lugar de encontro de diversos actos ao longo do ano, un exemplo son as festas patronais e sobre todo o festival de musical Cultura Quente e Kaldarte.

Notas
-----

1. ↑  Rodríguez Dacal, Carlos (1999). *Concello de Caldas de Reis*. ISBN 84-606-2889-2.
2. ↑  Turgalicia. "Parque e Carballeira de Caldas de Reis". Consultado o 10/10/2015.
3. ↑  Concello de Caldas de Reis. "Patrimonio etnógrafico - Arquitectura civil". Consultado o 10/10/2015.
Cando foi poboada orixinalmente, Nova Zelandia foi dividida en provincias. Estas foron abolidas en 1876 para que o goberno puidese ser centralizado, por motivos financeiros. En resultado, a Nova Zelandia non posúe ningunha entidade subnacional como provincia, estado ou territorio, máis aló do goberno local. A pesar diso, o espírito das provincias sobrevive e existe unha feroz rivalidade entre elas en acontecementos culturais ou deportivos.

Desde 1876, o goberno local administra as varias rexións da Nova Zelandia. Debido á a súa herdanza colonial, o goberno local neo-celandés reflicte con bastante fidelidade as estruturas británicas de goberno local, con consellos de cidade, *borough* e condado. Ao longo dos anos, algúns destes consellos fundíronse ou axustaron as fronteiras de mutuo acordo, e foron criados algúns novos. En 1989, o goberno reorganizou por completo o goberno local, poñendo en funcionamento a actual estrutura de dous niveis coas rexións e as autoridades territoriais.

Hoxe, Nova Zelandia ten 12 consellos rexionais para a administración de asuntos ambientais e de transportes, e 74 autoridades territoriais que administran as estradas, o saneamento básico, as autorizacións de construción e outros asuntos locais. As autoridades territoriais son 16 consellos de cidade, 57 consellos de distrito e o Consello das Illas Chatham. Catro dos consellos territoriais (unha cidade e tres distritos) e o Consello das Illas Chatham tamén exercen as funcións de consello rexional, e son así coñecidos como autoridades unitarias. Os distritos das autoridades territoriais non son subdivisións dos distritos dos consellos rexionais, e algúns atravesan as fronteiras dos consellos rexionais.
Coordenadas: 61°30′N 8°22′L﻿ / ﻿61.500, -8.367

| Parque Nacional Jotunheimen |
| --- |
|  |
|
|
| Marco Legal |
| **Figura de Protección:** | Parque nacional |
|
| **Ano de constitución:** | 1980 |
| **Superficie:** | 1 151 km² |
| **Lexislación:** |  |
|
| Datos de interese |
| **País:** | Noruega Noruega |
| **Provincias:** |  |
|
| **Concellos:** |  |
| **Ríos:** |  |
| **Picos** |  |
|
| **Direccións de interese:** |  |
| **Teléfonos:** |  |
|

O **parque nacional Jotunheimen** atópase en Noruega, nas rexións de Oppland e Sogn og Fjordane.

Características
---------------

O hábitat predominante é a tundra ártico-alpina. Por debaixo de tundra aparecen forestas de bidueira montana. O parque foi creado no 1980 e protexe unha superficie de 114.500 hectáreas. Neste parque localízase o GaldhØpiggen, que cos seus 2.469 metros é o pico máis elevado de Noruega.

Flora e fauna
-------------

Importante presenza de flores árticas, coma a dríade, a saxífraga púrpura ou a *Pulsatilla vernalis*. Importantes poboacións de reno salvaxe.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web do parqueArquivado 20 de outubro de 2008 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1578584
* CDDA: 4657
* EBID: ID
* GeoNames: 6941990
* Google Maps: 17686028130886536988
* TGN: 1101604
* WDPA: 4657

 |
Coordenadas: 65°55′08″N 16°31′14″O﻿ / ﻿65.91889, -16.52056

Vista do río Jökulsá á Fjöllum.
O **Parque Nacional Jökulsárgljúfur** é un espazo natural que se atopa no norte de Islandia, arredor do río Jökulsá á Fjöllum. No seu extremo norte contén a famosa fervenza Dettifoss, a máis caudalosa de Europa.

Historia
--------

O Parque creouse no ano 1973. Ten unha superficie de 150 km² e unha lonxitude de 35 km ó longo da ribeira do río glaciar Jökulsá. A parte máis setentrional, Ásbyrgi, foi integrada no ano 1978. Porén, o 7 de xuño de 2008, Jökulsárgljúfur pasou a formar parte do Parque Nacional Vatnajökull, o meirande de Europa.

Características
---------------

Jökulsárgljúfur destaca polas súas montañas de orixe volcánica e o gran canón polo que discorre o río. Os canóns teñen unha lonxitude duns 25 km e teñen semellanza co Gran Canón de Arizona. Hai uns 8000 anos, un volcán entrou en erupción violentamente debaixo do río, causando explosións pola combinación dos gases, a auga e o lume. As montañas de arredor ficaron devastadas, polo que na actualidade só quedan ruínas xunto coas formacións volcánicas. 

No centro do parque atópase Hljóðarklettar (*A rocha dos ecos*). Rauðhólar (*A montaña vermella*) é a elevación máis característica do parque debido á súa coloración. Tamén é destacábel o canón Ásbyrgi, situado no norte e con forma de ferradura.

Galería de imaxes
-----------------

* Vista xeral do parque.Vista xeral do parque.
* Canón de Ásbyrgi. Nótese a súa forma de ferradura.Canón de Ásbyrgi. Nótese a súa forma de ferradura.
* Fervenza Dettifoss.Fervenza Dettifoss.
* Rauðhólar.Rauðhólar.

Notas
-----

1. ↑  hi.is (ed.). "Vatnajokull National Park". *Háskóli Íslands*. Arquivado dende o orixinal o 24 de abril de 2009. Consultado o 13 de agosto de 2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Parque Nacional Jökulsárgljúfur*** |

### Ligazóns externas

* Guía turística do parqueArquivado 14 de abril de 2012 en Wayback Machine. *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Parques Nacionais de Islandia |
| --- |
| Parques actuais | Snæfellsjökull ·  Vatnajökull ·  Þingvellir |  |
| Antigos parques | Jökulsárgljúfur ·  Skaftafell |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1505991
* WorldCat
* VIAF: 236180113
* GND: 7710475-4
* WDPA: 683

 |
***The Walking Dead*** (en galego, *Os mortos viventes*) é unha serie de historietas estadounidense de periodicidade mensual escrita por Robert Kirkman e primeiramente debuxada por Tony Moore, e logo por Charlie Adlar a partir do sétimo número. *The Walking Dead* conta as peripecias dun grupo de persoas tratando de sobrevivir tras unha apocalipse zombi.

Realizada en branco e negro, e grises, excepto as portadas, que son a cor, foi publicada orixinalmente en Estados Unidos por Image Comics desde o ano 2003, e en España por Planeta DeAgostini Comics desde xuño de 2005. No 2010 foi obxecto dunha adaptación televisiva.

Notas
-----

1. ↑  WEEK OF THE DEAD I: Robert Kirkman, Comic Book Resources, 19 de maio de 2008.
2. ↑  WEEK OF THE DEAD II: Charlie Adlard, Comic Book Resources, 20 de maio de 2008.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***The Walking Dead*** |

* Páxina web oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q340181
* WorldCat
* VIAF: 220483379
* GND: 1024713083
* LCCN: no2011194923

 |
**The War on Drugs** é unha banda estadounidense de indie rock procedente de Filadelfia (Pensilvania) e formado no ano 2005. O grupo está composto por Adam Granduciel (voces, guitarra), David Hartley (baixo), Robbie Bennett (teclados), Charlie Hall (batería), Jon Natchez (saxofón) e Anthony LaMarca (guitarra).

Fundada por Granduciel e Kurt Vile, The War on Drugs publicou o seu álbum de estrea, *Wagonwheel Blues*, en 2008. Vile marchou pouco despois para centrarse na súa carreira en solitario. O segundo traballo, *Slave Ambient*, editouse en 2011 coa aclamación da crítica e unha extensa xira de presentación.

Composo e gravado tras esa xira e un período de soidade e depresión de Granduciel, o terceiro disco da banda, *Lost in the Dream*, foi lanzado no ano 2014 cunha gran aclamación da crítica e aumentando a súa exposición ao público. O anterior colaborador Charlie Hall uniuse ao grupo como batería no proceso de gravación, co saxofonista Jon Natchez e o guitarrista Anthony LaMarca acompañando á banda na súa xira mundial.

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Wagonwheel Blues* | 2008 | Secretly Canadian |
| *Slave Ambient* | 2011 | Secretly Canadian |
| *Lost in the Dream* | 2014 | Secretly Canadian |
| *A Deeper Understanding* | 2017 | Atlantic Records |
| *I Don't Live Here Anymore* | 2021 | Atlantic Records |

### EPs

| EP | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Barrel of Batteries* | 2007 | Secretly Canadian |
| *Future Weather* | 2010 | Secretly Canadian |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14159626
* WorldCat
* VIAF: 167800944
* AllMusic: mn0000996795
* Discogs: 1337908
* Genius: The-war-on-drugs
* ISNI: 0000 0004 7011 4273
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0196252
* Songkick: 204632

 |
**Suso Bahamonde**, nado na Coruña en 1978, é un escritor galego.

Traxectoria
-----------

Instalado na Costa da Morte, foi membro do Batallón Literario da Costa da Morte. Tamén fundou o grupo poético musical The Inversos onde mesturaban poesía e rock, e onde el se encargaba da voz e as letras.

Publicou en 2001 o poemario *Óxido nas flores da tarde* en Letras de Cal. Colaborou en *Dorna*. En 2012 obtivo o accésit do Certame de Microrrelatos da Lonxa Literaria de Moaña polo relato "1985, verán". En 2014 publicou o poemario *Expansión* que fora finalista no I Certame de Poesía Ardeiro. No 2019 publicou o poemario *Caída*. En 2021 fixo a súa primeira incursión na narrativa co libro de relatos, *Instrucións para matar un oso*.

Obra
----

### Poesía

* *Óxido nas flores da tarde*, 2001 (Ed. Letras de Cal).
* *Expansión*, 2014 (Didot Editorial).
* *Caída*, 2019 (M Editora).

### Narrativa

* *Instrucións para matar un oso*, 2021 (Editorial Belagua).

Notas
-----

1. ↑  Manuel Fraga e Suso Bahamonde, premiados no certame de microrrelatos *Faro de Vigo*.
2. ↑  Suso Bahamonde presentará «Expansión» o 30 de maio en Cee *La Voz de Galicia*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bahamonde, Suso. Escritor

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28381343
* WorldCat
* VIAF: 169780244
* BNE: XX1546690
* Dialnet: 2130970
* ISNI: 0000 0001 1860 0627

 |
En bioloxía denomínase **subespecie** a cada un dos grupos nos que se dividen as especies, e que se compoñen de individuos que, ademais dos caracteres propios da mesma, teñen en común outros caracteres morfolóxicos polos cales aseméllanse entre si e distínguense dos das demais subespecies. Dende o punto de vista estritamente sistemático ou da taxonomía, é a categoría taxonómica comprendida entre a especie e a raza.

A subespecie é unha parte da especie formada por unha ou máis poboacións, pouco diferenciadas e cunha distribución xeográfica concreta. Esta definición inclúe as razas xeográficas de moitos autores ('Rassenkreis'). Con todo, non está moi clara a liña de separación entre os conceptos de raza e subespecie, pois ambos taxons manteñen as características propias da especie, é dicir, que parellas de individuos de distintas subespecies ou razas (pero da mesma especie) poden emparentar e producir descendencia viábel e fértil; e só acostuman diferenciarse en caracteres externos menores aínda que recoñecibles e regularmente presentes. O termo raza utilízase con máis frecuencia fóra do ámbito científico, polo que, en taxonomía, só se emprega (por costume) para a distinción morfolóxica nun número moi limitado de especies, esencialmente os seres humanos e os animais domésticos.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cultivar
* Forma
* Híbrido
* Raza
* Filo
* Subvariedade
* Nomenclatura trinomial
* Variedade

| * v
* c
* e
Sistema de Clasificación biolóxica |
| --- |
| Conceptos base | 
* Sistemática
* Taxonomía
* Cladística
* Clasificación científica
* Filoxenia

 |
| Taxons | 
* Dominio
* Reino
* Filo / División
* Clase
* Orde
* Familia
* Tribo
* Xénero
* Especie
* Subespecie
* Variedade
* Cultivar

 |
| Conceptos asociados | 
* Organismo
* Taxon
* Clado
* Fenética
* Árbore filoxenética
* Orixe común
* Taxonomía de Linneo
* Zootaxonomía
* Sistema dos Tres Dominios
* Tipo

 |
| Normas | 
* Nomenclatura binomial
* Código Internacional de Nomenclatura Botánica
	+ Botánica
* Código Internacional de Nomenclatura Zoolóxica
	+ Zooloxía
* Código Internacional de Nomenclatura de Bacterias
* Código Internacional de Nomenclatura de Plantas Cultivadas
* Clasificación dos virus
* PhyloCode
* BioCode

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q68947
* EBID: ID
* GEC: 0276484
* MAG: 17966761

 |