recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Exactinélidas |
| --- |
| 
*Variedade de esponxas exactinélidas de Ernst Haeckel* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Subreino: | Parazoa |
| Filo: | Porifera |
| Clase: | **Hyalospongiae** |
|

 |
| Subclases e Ordes |
| * Subclase *Hexasterophora*
	+ Orde Lyssacina
	+ Orde Dictyonina
* Subclase *Amphidiscophora*
	+ Orde Amphidiscosa
 |

A clase **Hyalospongiae** ou **Hexactinellida** é un grupo de animais pertencentes ó filo Porifera aínda que algúns investigadores consideran que son o suficientemente distintas como para crear o seu propio phylum, **Symplasma**. Son coñecidas vulgarmente como *Esponxas vítreas*, esponxas cuxas espículas do esqueleto mineral son todas elas de sílice cristalizado de seis raios ou espículas triaxonas, moitas veces unidas formando unha rede.

Estrutura
---------

As fibras de esponxina pode presentalas ou non, segundo especies. De feito, existen especies de hexactinélidas que carecen de esqueleto ningún. Cando as presenta, ten Megascleras e Microcleras diferenciadas. A parede do corpo é cavernosa, formada por unha trama trabecular, o que as converte en membros do tipo Sicon ou Leucon.

O pinacodermo é inexistente (non ten epitelio superficial), e é substituído por unha membrana dermal acelular. A capa de coanocitos pode ser sincitial.

Unha habilidade que posúen estas esponxas é a dun sistema único para a rápida condución dos impulsos eléctricos traspasando os seus corpos, facendo posible que elas poidan responder rapidamente ós estímulos externos.

Todas elas son mariñas, e de preferencia por augas profundas.

Clasificación
-------------

### Taxonomía

**Clase Hyalospongiae** ou **Hexactinellida** (Exactinélida ou Esponxa vítrea)

* Subclase *Hexasterophora*
	+ Orde Lyssacina
	+ Orde Dictyonina
* Subclase *Amphidiscophora*
	+ Orde Amphidiscosa

Listaxe das esponxas hexactinélidas máis coñecidas (por orde alfabética do nome científico)
-------------------------------------------------------------------------------------------

* *Aphrocallistes vastus*
* *Asconema setubalense*
* *Euplectella aspergillum*  (ou "regadeira de Filipinas").
* *Euplectella aspergilus* (ou "cesta de Venus").
* *Hyalonema schmidti*
* *Oopsaca minuta*
* *Pheronema grayi* (ou niño de mar).
* *Protospongia* (fósil máis antigo; -540 MA; Cámbrico)
* *Staurocalyptus solidus*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Hyalospongiae*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Hyalospongiae***  |

### Outros artigos

* Porifera

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q263211
* BRE: 4165130
* EBID: ID
* GEC: 0187459
* MAG: 2778409030

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Hexactinellida
* EOL: 6793
* Fossiilid: 7168
* Fossilworks: 3841
* GBIF: 146
* iNaturalist: 152110
* IRMNG: 1398
* ITIS: 659131
* NCBI: 60882
* uBio: 4798504
* WoRMS: 22612

 |
Signo de interrogación. Cómpre posicionalo ao cabo da frase
A **interrogación**, amais de ser unha secuencia que serve para pescudar, pode referirse ao signo de puntuación (?) que se pon ó final (ás veces tamén ó inicio) dunha frase interrogativa.

As oracións interrogativas caracterízanse por unha entoación peculiar. Distínguense dous tipos:

* **Interrogativa absoluta ou total** (dáse naquelas preguntas ás que se responde cunha afirmación ou negación). Caracterízase por un ton medio máis alto có da entoación enunciativa, polo que a rama inicial presenta unha forte elevación; o corpo ascende lentamente e o tonema é descendente.

Nalgunhas zonas (en xeral arredor da ría de Vigo) esta entoación presenta unha forte elevación coincidindo coa última sílaba tónica.

* **Interrogativa relativa** (introducida por un interrogativo) A rama inicial presenta un forte ascenso coincidindo o punto máximo coa sílaba tónica do interrogativo; o corpo e o tonema seguen unha liña uniforme descendente.

Colocación do punto de interrogación
------------------------------------

O signo que marca a interrogación é en galego o **?**, e colócase ao final da frase interrogativa. Con todo, perante situacións gramaticais pouco claras, é posíbel a colocación dun signo inicial de interrogación (**¿**, derivado da influencia do castelán) a fin de saber onde comeza a entoación interrogativa e, xa que logo, a propia pregunta.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12021746
* EBID: ID
* MAG: 57098296

 |
***Jimmy Savile: A British Horror Story*** é unha serie documental estadounidense de Netflix estreada en abril de 2022. A serie trata sobre a vida e carreira da personalidade de televisión británica Jimmy Savile, o seu historial de abusos sexuais e o escándalo que se produciu logo de destaparse á opinión pública tras a súa morte en 2011, momento no que se presentaron numerosas acusacións sobre o seu comportamento.

Acollida
--------

Nunha recensión para *The Independent*, Louis Chilton declarou "
O documental en dúas partes de Netflix é un retrato lixeiro e ocasionalmente devastador da vida malvada de Savile, pero o tema resulta demasiado espiñento para o tratamento estándar do crime real". Carol Midgley para *The Times* dixo "... como todos os documentais sobre este pervertido noxento, desagradable de ver. Isto non se debe só ao detalle espantoso, como Savile metendo rutineiramente os dedos na vaxina das nenas e prometerlle a adolescentes con problemas viaxes aos estudos da BBC a cambio de sexo oral. Tamén é incómodo porque, como sabemos, a nación louvaba, adoraba a un heroe e, de feito, nomeaba cabaleiro a un pedófilo psicópata."

Notas
-----

1. ↑  Chilton, Louis (7 de abril de 2022). "Jimmy Savile: A British Horror Story gives a monster the Netflix treatment – review". *The Independent*. Consultado o 9 de abril de 2022.
2. ↑  Midgely, Carol (6 de abril de 2022). "Jimmy Savile: A British Horror Story review — how we lauded a pervert and failed his victims". thetimes.co.uk/. Consultado o 9 de abril de 2022.

* Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q111519702
* IMDb: tt18970454
* LUMIERE: 283350
* TMDb: 196122

 |
**Essential Logic** é unha banda británica de post-punk formada pola saxofonista Lora Logic (Susan Whitby) despois de deixar X-Ray Spex. O grupo inicialmente estivo composto por Lora Logic nas voces, Philip Legg na guitarra e nas voces, William Bennett (posteriormente en Whitehouse) na guitarra, Mark Turner no baixo, Rich Tea na batería e Dave Wright no saxofón. Turner sería posteriormente substituído por Jon Oliver. A banda separouse e 1981 e reformouse en 2001.

Historia
--------

A banda creouse en 1978 con Lora acabada de saír da escola de arte. O seu primeiro 7" foi editado a través do seu propio selo, Cells, e editaron un EP auto-titulado a través de Virgin Records en 1979, antes de asinar con Rough Trade. O seu álbum de estrea, *Beat Rhythm News* apareceu tamén en 1979, seguido por varios 7" antes de que o grupo se separase en 1980.

Entre 1978 e 1981 Logic tamén foi membro de Red Crayola, ademais de tocar en gravacións de The Stranglers, The Raincoats e Swell Maps.

Lora Logic publicou un álbum en solitario, *Pedigree Charm*, no ano 1982 a través do selo Rough Trade. Pouco despois despois de gravar e actuar cando se uniu a unha seita Hare Krishna, aínda volveu a actuar novamente con X-Ray Spex cando a banda se reformou en 1995.

No ano 2003 foi editada unha antoloxía de gravacións Essential Logic, titulada *Fanfare in the Garden*, a través do selo Kill Rock Stars.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| *Essential Logic* | 1979 | Virgin Records | EP |
| *Beat Rhythm News* | 1979 | Rough Trade Records |  |
| *Fanfare In The Garden* | 2003 | Rough Trade Records | Antoloxía |

Notas
-----

1. 1 2  "Essential Logic | Biography & History". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2020-07-07.
2. ↑  "Essential Logic. Lora Logic". *members.iglou.com*. Arquivado dende o orixinal o 17 de xaneiro de 2020. Consultado o 2020-07-07.
3. ↑  "Essential Logic - Fanfare In The Garden: An Essential Logic Collection". *Discogs* (en inglés). Consultado o 2020-07-07.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4038229
* WorldCat
* VIAF: 305312283
* Discogs: 132800
* ISNI: 0000 0004 6962 5500
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 223549

 |
**Edward Dodwell**, nado o 30 de novembro de 1767 e finado o 13 de maio de 1832, foi un pintor, viaxeiro e escritor irlandés sobre arqueoloxía.

Traxectoria
-----------

 Pintura do bazar de Atenas, de Dodwell.
### Familia e formación

 "Fronte occidental do Partenón", *Views in Greece*, Londres 1821Dodwell naceu en Irlanda e pertencía á mesma familia que Henry Dodwell, o teólogo. Estudou no Trinity College de Cambridge.

### Carreira

Dodwell viaxou de 1801 a 1806 a Grecia, que entón formaba parte do Imperio Otomán, e pasou o resto da súa vida na súa maior parte en Italia, en Nápoles e Roma. Morreu en Roma polos efectos dunha enfermidade contraída en 1830 durante unha visita de exploración ás montañas Sabinas. A viúva de Dodwell, filla do conde Giraud e trinta anos menor que el, fíxose posteriormente famosa como a "fermosa" condesa de Spaur, e xogou un papel considerable na vida política da cidade papal.

Dodwell publicou *A Classical and Topographical Tour through Greece* (1819), do que apareceu unha tradución ao alemán en 1821; *Vistas en Grecia (Views in Greece)*, con trinta láminas de cores (1821); e *Vistas e descricións de restos cíclopes ou pelásxicos en Italia e Grecia* (*Views and Descriptions of Cyclopian or Pelasgic Remains in Italy and Greece,* Londres e París, con texto francés, 1834).

Notas
-----

1. ↑  "Dodwell, Henry ; Dictionary of Irish Biography". *www.dib.ie* (en inglés). Consultado o 2023-01-23.
2. ↑  "Dodwell, Edward. Adm. Fell.-Com. (age 18) at TRINITY, Apr. 11, 1795. [Only] s. of Edward, of Banbury, Essex.". *venn.lib.cam.ac.uk* (en inglés). Consultado o 2023-01-23.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Edward Dodwell Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Grecia antiga*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Irlanda*** |

* Pintor de Dodwell

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galifontes posúe textos orixinais acerca de:  ***Edward Dodwell*** |

* Copias facsimil das primeiras edicións dos tres libros de Dodwell
**Jeanne** é un cráter de impacto da superficie do planeta Venus, situado exactamente nas coordenadas 40,1° N 331,5° E O seu trazo máis característico é a forma triangular que ten o material expulsado do cráter, o que indica que probablemente o impacto fose oblicuo, cunha dirección suroeste-nordeste. O cráter está rodeado por dous tipos de materiais escuros. A área escura do suroeste está cuberta por uns suaves mantos de lava escura ó radar que están moi mesturados cos regueiros brillantes dos arredores. Por outra banda, a área moi escura que está cara ó nordés está cuberta cun material moito máis fino, posiblemente sedimentos de gran fino. Este halo escuro é moi asimétrico, imitando así ó material expulsado durante o impacto. Este halo escuro puido se-lo resultado do 'shock' atmosférico ou da onda de presión que se produciu cando meteorito penetraba na parte baixa da atmosfera. Estas estruturas en forma de regueiros puidéronse formar polo material de gran fino expulsado do cráter e transportado por nubes turbulentas de gases, que se formaron xusto despois do impacto que orixinou o cráter. Tamén cabe a posibilidade de que se formasen polo fundido de rochas debido ó calor xerado polo impacto.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  USGS Astrogeology (ed.). "Planetary Names: Crater, craters: Jeanne on Venus". *Gazetteer of Planetary Nomenclature*. Consultado o 12-12-2011.
2. ↑  JPL/NASA (ed.). "PIA00472: Venus - Impact Crater 'Jeanne'". Consultado o 12-12-2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cráter de impacto
* Barton
* Golubkina
* Isabella

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3175955
* GPN: 2813

 |
***Esta mañana*** foi un programa de televisión, emitida por La 1 de Televisión Española en horario matinal entre o 24 de marzo de 2008 e o 11 de xullo de 2009.

Formato
-------

Foi un espazo programado en horario matinal de luns a venres para substituír a *Por la mañana*, que presentaba Inés Ballester debido aos seus baixos índices de audiencia.

O programa, inicialmente foi presentado por Pepa Bueno, sendo o seu contido de servizo público, con información social e política, así como faladoiros e reportaxes de actualidade.

En xullo de 2008 produciuse unha substitución na presentación, tomando as rendas do programa a xornalista Inmaculada Galván, procedente de Telemadrid, acompañada de Alipio Gutiérrez e Javier Gallego.

Audiencias
----------

Os escasos índices de audiencia na súa última etapa (10'3% de cota de pantalla nalgúns programas e unha media do 12'5%) propiciaron a cancelación do espazo, que foi remplazado por *La mañana de La 1*, con Mariló Montero.

Notas
-----

1. ↑  La Vanguardia, ed. (24 de marzo de 2008). "La 1 encarga a Pepa Bueno que revitalice o seu magazine matinal.".
2. ↑  El País, ed. (12 de marzo de 2008). "Pepa Bueno conducirá 'Esta mañana'".
3. ↑  El País, ed. (7 de xullo de 2008). "Aires estivais nas mañás de TVE-1".
4. ↑  El País, ed. (11 de xullo de 2009). "TVE busca o relevo de Inmaculada Galván en 'Esta mañana'".

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* La mañana de La 1

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8778862
* IMDb: tt1217224

 |
**Janette Anne Dimech**, musicalmente coñecida como **Jeanette**, nada en Londres o 10 de outubro de 1951, é unha cantante británica vencellada á cultura española, intérprete de temas musicais cantados en español, pero tamén en catalán, inglés e francés.

Traxectoria
-----------

Filla de nai canaria, natural de Santa Cruz de Tenerife e pai do antigo Congo Belga, de ascendencia maltesa, os pais de Jeanette coñecéronse na capital británica, cando as Illas Canarias comerciaban con Gran Bretaña na exportación e importación de froiteiras. Os avós maternos da cantante, ambos os dous dedicados ao comercio e aos negocios, decidiron inmigrar xunto á súa nai a Londres.

Jeanette naceu e viviu en Londres até 1953, cando os seus pais se mudaron aos Estados Unidos instalándose primeiro en Chicago e a partir de 1961 nos Ánxeles, onde anos máis tarde naceron os seus dous irmáns máis novos. O divorcio dos pais afectou á cantante, quedando a custodia en poder da súa nai, quen decidiu volver ao seu país de orixe, instalándose en Barcelona a partir de 1964, onde entra a formar parte do grupo *Brenner's Folk* que derivarían en *Pic-Nic*.

Tras a desintegración de Pic-Nic, a moza de 18 anos decide casar con Laszio Kristofe, un amigo do exfutbolista de orixe húngara Zoltán Czibor e comeza a súa vida en Viena, dedicada a labores rutineiros domésticos. Mais, a compañía HISPAVOX pensou na voz da vocalista de Pic-Nic así que non dubido en buscala para empezar unha aventura musical. Despois Jeanette instálase en España, onde coñece a moitos compositores.

Discografía
-----------

### Con Pic-Nic

* 1968: *Pic-Nic*
* 1969: *Cállate, niña*

### Como Jeanette

* 1973: *Palabras, promesas*
* 1976: *Porque te vas*
* 1977: *Todo es nuevo*
* 1981: *Corazón de poeta*
* 1983: *Reluz*
* 1984: *Ojos en el sol*
* 1989: *Loca por la música*
* 1996: *Sigo rebelde* (Recompilatorio)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Tema *Solo queda*, interpretado pola artista
* Jeanette en My Space

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q297548
* WorldCat
* VIAF: 261171851
* BNE: XX875614
* BNF: 13933876x
* Discogs: 798484
* Europeana: ID
* Genius: Jeanette
* IMDb: nm1969863
* ISNI: 0000 0000 5951 455X
* LCCN: n96007324
* MusicBrainz: ID
* SNAC: w6k93hdx
* Songkick: 517107
* TMDb: 2224522

 |
En amarelo, os territorios cedidos por Grecia a Turquía, despois do tratado de Lausana.
O **intercambio de poboacións entre Grecia e Turquía** foi o primeiro intercambio de poboacións a grande escala ou expulsión de acordo mutuo do século XX. Tratábase duns dous millóns de persoas, a maioría deles convertidos en refuxiados pola forza e *de jure* desnaturalizados dos seus países de orixe. O "Convenio de intercambio de poboacións grega e turca" foi asinado en Lausana, Suíza, o 30 de xaneiro de 1923, polos gobernos de Grecia e Turquía. O intercambio produciuse entre os cidadáns turcos de relixión ortodoxa grega estabelecidos en territorio de Turquía, e dos cidadáns gregos de relixión musulmá estabelecidos en territorio de Grecia. Os dirixentes de Grecia e Turquía viron a homoxeneización étnica resultante dos seus respectivos estados como positiva e estabilizadora, que axudou a fornecer a natureza de estado-nación dos dous estados.

Desprazamentos
--------------

A maioría dos gregos que vivían en Turquía xa foran expulsados cando se asinara o acordo e só quedaban por marchar uns 400 000. En Grecia, o intercambio considerouse parte dos acontecementos chamados *Catástrofe de Asia Menor* (en grego: Μικρασιατική καταστροφή). Xa se tiñan producido desprazamentos de refuxiados e movementos importantes de poboación durante as Guerras balcánicas, a primeira guerra mundial, e a Guerra grecoturca (1919-1922). Estes intercambios incluían a expulsión de case 500 000 turcos de Grecia e as súas illas, e arredor de 1 500 000 gregos de Asia Menor, Anatolia Oriental e Tracia.

O convenio afectaba as poboacións de xeito seguinte: case todos os cristiáns ortodoxos gregos (falasen grego ou turco) de Asia Menor, incluíndo unha poboación de lingua turca pero de relixión ortodoxa grega de Anatolia Central (Karamanlides), a rexión do Exeo (por exemplo, Esmirna, Aivali), a Rexión do Mar Negro (por exemplo, Trebisonda, Samsun), Prusa (Bursa), a rexión de Bitinia (por exemplo, Nicomedia (Izmit), Calcedonia (Kadıköy), Tracia oriental e outras rexións foron expulsados ou formalmente desnaturalizados do territorio turco. Esta poboación, arredor de medio millón, sumáronse ós máis dun millón de gregos xa expulsados polo exército turco antes da sinatura do tratado. Unhas 500 000 persoas foron expulsadas de Grecia, a maioría turcos, e outros como os musulmáns gregos, musulmáns xitanos, pomacos, albaneses e romaneses.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Guerra de Independencia turca
**Eduardo Val Bescós**, nado na Coruña o 19 de maio de 1906 e finado en Beccar, Arxentina o 1 de maio de 1993, foi un sindicalista e revolucionario anarquista galego.

Traxectoria
-----------

Presidente do Sindicato de Hostalaría da CNT, foi secretario do Comité Rexional de Defensa da CNT durante a guerra civil española. Ás súas ordes estivo Cipriano Mera, conseguindo deter a rebelión militar en Cuenca. Esforzouse en transformar as primitivas Milicias Confederais en 5 divisións militares disciplinadas. Participou na Sublevación de Jaca en 1930. O xeneral Miaja confiaba nel, sendo un dos seus conselleiros na defensa de Madrid, e sendo un dos mellor informados do que sucedía nas frontes do Centro e o Sur.

O 5 de marzo de 1939, tras o golpe de Casado, constituíuse o Consello Nacional de Defensa, para separar a Negrín e aos comunistas do poder, e negociar con Franco o final da guerra. En devandito consello Eduardo Val ocupou a carteira de Obras Públicas en representación da CNT.

Tras a derrota exíliase primeiro a Inglaterra, trasládase posteriormente a Francia, onde é apresado polos nazis e inicia un tortuoso periplo por varios campos de concentración, consegue fuxir, incorporándose á 9ª Compañía de Leclerc, a primeira que entrou en París.

Nunca regresou a España, marchou a Arxentina, onde continuou a súa actividade política, sendo representante do gremio de panadeiros. A pesar de atoparse fóra de España foi procesado e condenado a cadea perpetua polo Tribunal Especial para a Represión da Masonería e o Comunismo. Liberado posteriormente, seguiu a súa actividade no gremio de navais. Coa súa morte en 1992 desapareceu o último sobrevivente do Consello Nacional de Defensa.

Notas
-----

1. ↑  Penela 1996.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Penela, Carlos (1996). *Os galegos anarquistas na Arxentina*. Vigo: Espiral Maior. ISBN 978-84-88137-98-2.
Illa deserta en Palau.
Unha **illa deserta** ou **illa deshabitada** é unha illa non habitada por humanos. Son frecuentemente utilizadas en filmes e historias en xeral sobre náufragos, e tamén como estereotipos da idea dun "paraíso". Algunhas illas deshabitadas están protexidas como reservas forestais ou santuarios ecolóxicos, e outras son propiedade privada. A Illa Devon, no Canadá, é considerada a maior illa deserta do mundo.

Algunhas illas deshabitadas
---------------------------

* Illas Blasket
* Illa Bouvet
* Illa Clipperton
* Illa Devon
* Illa Navassa
* Illa de Santa Luzia
* Illas Kermadec
* Illa Royale
* Skellig Michael
* Surtsey

Notas
-----

1. ↑  *Astrobiology: Exploring Life in the Universe*. Lewis Dartnell. The Rosen Publishing Group. ISBN 9781448818624 (2011)
2. ↑  *Impossible extinction: natural catastrophes and the supremacy of the microbial world*. Charles Cockell. Cambridge University Press. ISBN 9780521817363 (2003)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Illa pantasma
* Illa privada
**Eduardo Villardefrancos Rodríguez**, nado na Coruña en 1874 e finado na mesma cidade o 1 de novembro de 1939, foi un empresario cinematográfico galego.

Traxectoria
-----------

Foi fillo de Eduardo Villardefrancos Pardo de Andrade e alumno do pintor Luís Álvarez. Estudou en París Belas Artes. Traballou de profesor de debuxo e foi tamén libreiro, pero en xullo de 1908 abriu na Coruña o salón París. No salón París realizábanse diferentes espectáculos, e posteriormente, dende finais de 1911, adicouse exclusivamente á proxección de filmes. Esta sala foi a primeira sala de cine estable de Galicia, e unha das máis importantes da Coruña durante as primeiras décadas do século XX.

Tamén se adicou á produción e a traballar como operador de filmes, gravando varias reportaxes sobre acontecementos sociais da cidade da Coruña. Algúns dos que se proxectaron foron: *La Semana Santa en La Coruña* (1911), *Torneo de foot-ball* (1911), *Llegada y salida del tren rápido de La Tribuna y banquete con los periodistas locales* (1912), *Gran concurso hípico coruñés* (1912) ou *La botadura del Alfonso XIII* (1913).

Notas
-----

1. 1 2 3  Entrada "Villardefrancos, Eduardo" na *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.

### Ligazóns externas

* Eduardo Villardefrancos no Museo de Belas Artes da Coruña.
**Enrique Díaz Varela**, nado en Cundíns (Cabana de Bergantiños) en 1960 e finado o 4 de outubro de 2019, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Taxista. Nas eleccións municipais de 1987 foi elixido concelleiro en Cabana de Bergantiños pola CPG que encabezaba o alcalde Manuel Fariña Suárez, o cal logrou unha ampla maioría absoluta de 10 concelleiros de 13. Nas municipais de 1991 o grupo de goberno presentouse polo PSdeG-PSOE e revalidou a vitoria con 9 concelleiros. Nas municipais de 1995 o PPdeG arrebátalles a alcaldía ó lograr maioría absoluta, porén, en 1999 os populares perden esa maioría, e Fariña e o PSdeG recuperan o goberno da man dun pacto co BNG. 

Tralo falecemento de Fariña en xuño de 2000, foi elixido como novo alcalde e continuou o goberno de coalición co BNG. Nas municipais de 2003 perdeu a alcaldía en favor do PPdeG, que recuperou a maioría absoluta. Volveu ser candidato socialista en 2007, 2011 e 2015 sen conseguir recuperalo goberno, se ben na última ocasión consigueu recortar distancias cos populares. Foi asesor dos socialistas na Deputación da Coruña. Retirouse da primeira liña política en 2019, falelcendo ós poucos meses, o 4 de outubro.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Fariña Suárez** |  **Alcalde de Cabana de Bergantiños** 2000 - 2003 | Sucesor:**José Muíño Domínguez** |

Notas
-----

1. ↑  Entrevista en *La Voz de Galicia* Carballo, 4-5-2011 p.9

Véxase tamén
------------

### Outras páxinas

* Eleccións municipais en Cabana de Bergantiños

### Ligazóns externas

* Falleció Enrique Díaz, exalcalde de Cabana y concejal durante 32 años en *La Voz de Galicia*
**Eleuterio** (morto en 620) foi exarca de Rávena (615-619). Era un eunuco, sucedeu a Xoán I Lemixio como exarca.

Pronto durante o seu mandato, case todo o exarcado era inestábel. En Rávena, era patente o descontento cos bizantinos; en Nápoles, un tal Xoán de Compsa, separou a cidade do control do exarca. Eleuterio venceuno, pero os longobardos logo ameazaron coa guerra. Eleuterio pediu a paz, prometendo un tributo anual. Atopando que a situación en Italia era insatisfactoria e, aproveitándose da preocupación do emperador bizantino Heraclio cos sasánidas, Eleuterio proclamouse emperador en 619, coa intención de establecer a súa capital en Roma. De camiño á cidade en 620, mentres seguía decidindo como convencer ao Papa Bonifacio V de que lle concedese a coroa, foi asasinado polos seus soldados, e a súa cabeza foi enviada a Heraclio.


| Exarcado de Rávena |
| --- |
| *Segue a:* Xoán I Lemixio | **Eleuterio, Exarca**(616-620) | *Precede a:* Isaac |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q887372
* DBI: ID
* EBID: ID

 |
| Eleuthera |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital | Governor's Harbour |
| País | Bahamas |
| Localización | Océano Atlántico |
| Arquipélago | Bahamas |
| Linguas |  |
| Poboación (2000) | 8.000 hab. |
| Superficie | 518 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 25°06′N 76°08′O﻿ / ﻿25.100, -76.133 |
| Maior Altura | 38 m. |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

**Eleuthera** é unha das illas das Bahamas. Localízase no nordeste do arquipélago, a 80 quilómetros de Nassau, e ten unha forma alongada e estreita. Ten preto de 8 mil habitantes segundo o censo do ano 2000.

O nome *Eleuthera* deriva da palabra grega *ελεύθερος* (*eleutheros*), que significa Ceibe.

Os habitantes orixinais das illas, os taínos e os arawacos foron deportados polos colonizadores españois para traballa-las minas da illa A Española, onde se extinguiron ao redor do ano 1550. Crese que a illa estivo deshabitada até a colonización europea que se produciu polo ano 1648, cando arribaron os primeiros *peregrinos puritanos* dende as Bermudas, quen foron os que lle deron o actual nome á illa. Algúns cren que Cristovo Colón chegou primeiro a esta illa antes que a calquera outra das Indias.

A illa creceu prosperamente entre os anos 1950 e 1980, polos investimentos feitos polos industriais norteamericanos, actualmente a principal actividade económica é o turismo. Conta con tres aeroportos: o North Eleuthera, *Governor's Harbour Airport* e *Rock Sound Airport*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1141700
* WorldCat
* VIAF: 126692345
* EBID: ID
* GEC: 0023739
* GeoNames: 3572435
* LCCN: n82092539

 |
A **Igrexa de Santa María do Rosario** é un templo do século XVIII, actual igrexa parroquial de San Sadurniño. Fisicamente áchase unida ás dependencias da Casa do concello, antigo Convento do Rosario, ao que pertenceu ata 1835.

Historia
--------

Edificouse sobre un templo medieval anterior que xa fora reformado por Fernando de Andrade en 1508. Da construción orixinal só conserva a ábsida con bóveda nervada, e o arco de acceso ao presbiterio sobre columnas con capiteis ornamentados con temática diversa. A planta dunha soa nave, é de cruz latina.

No interior están os sepulcros con estatuas xacentes dos dous primeiros señores de San Sadurniño, Fernando de Andrade e Xoán Freire de Andrade, así como o da muller do primeiro, *Inés de Castro*.

Na fachada destacan os pináculos laterais rematados en bólas, e a ornamentación barroca en placas coroada polo campanario con cúpula. No adro hai un cruceiro con ornamentación vexetal.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *A descuberta do patrimonio. Percorridos polas comarcas de Ferrol, Eume e Ortegal*. Deputación da Coruña. D.L. C 3300-2009.
**Honorato López Ventín**, nado en Cesantes (Redondela) o 4 de marzo de 1914 e finado o 13 de febreiro de 1993, foi un futbolista galego, máis coñecido como **Cabezo II**. Xogaba na demarcación de gardameta. Foi irmán do tamén futbolista Rafael López Ventín.

Traxectoria
-----------

Comezou xogando de dianteiro pero unha lesión de menisco obrigouno a pasar á portería para xogar de gardameta. A súa traxectoria profesional comeza no Eiriña CF de Pontevedra na tempada 1934-35. Despois da Guerra Civil Española debutou en Primeira División co Real Zaragoza disputando 13 encontros. A tempada seguinte volve a Galicia para xogar no Deportivo da Coruña en Segunda División.

En outubro de 1942 deixa o Deportivo para fichar polo Real Betis, que descendería a Segunda esa mesma tempada co concurso de Cabezo en 16 encontros. Na tempada 1944-45 a directiva do Celta de Vigo, acabado de descender a Segunda División, fixo un grande esforzo con colaboración da industria e comercio da cidade para reforzar a portería con Hernández e Cabezo. Pese a alternarse os primeiros encontros entre as dúas fichaches a chegada de Gonzalo Marzá relegounos aos dous á suplencia.

Porén xogaría o decisivo encontro contra o Cultural Leonesa no que o Celta se asegurou disputar a promoción que o levaría de novo a Primeira División. Sería o seu último encontro co Celta.

Despois de deixar o fútbol, foi inspector rexional de Culmen S.A. compañía española de capitalización. Ademais, foi adestrador do Club Deportivo Choco

Vida persoal
------------

Casou con Teresa Gómez Dacosta, finada en 1969

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Marcos L. Bacariza (3 de novembro de 2009). "Cabezo II". *Yo jugué en el Celta* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390490
* BDFutbol: 10990
* Transfermarkt: 515266

 |





1. ↑  "Uno de los ocho sorteos que mensualmente efectúa Culmen S.A. Compañía Española de Capitalización, beneficia a Vigo con el premio de 10.000 pesetas". *El Pueblo Gallego*. 9 de xuño de 1953. p. 5.
2. ↑  Amado González Cardama (13 de decembro de 1957). "El Choco de Redondela, aspirante al título de la Serie A". *El Pueblo Gallego*.
3. ↑  "Fallecimiento de Doña Teresa Gómez Dacosta". *El Pueblo Gallego*. 5 de xuño de 1969. p. 13.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Santo Estevo.

A **igrexa de Santo Estevo do Vicedo** é o templo parroquial do Vicedo, no concello homónimo do Vicedo. Antigamente era coñecida como a igrexa de Santo Estevo do Val.

Historia
--------

Segundo a tradición, a igrexa ten a súa orixe a finais da Idade Media, en relación co mosteiro de San Miguel de Cunicularia, da illa Coelleira. O convento, existente xa no século XI foi máis tarde propiedade de cabaleiros da orde do Temple, que se refuxiaron alá no século XIV. A lenda conta que o señor do Val de Viveiro mandou perseguilos, e un deles logrou escapar cun cadro de Santo Estevo até a praia de Xilloi vestido de paisano. Despois achegaríase até a Casa do Paisano, no barrio de Baltar, e colocou o cadro nun carro de bois, decidindo fundar un templo a Santo Estevo alá onde estes parasen[].

A igrexa era padroado laical, e pertenceu ao Condado de Fuensaldaña, descendentes de Alonso Pérez de Viveiro, que naceu nesta freguesía, no lugar do Casal.

Arquitectura
------------

A construción sufriu importantes reformas no século XVII coa ampliación das dúas naves laterais. Consta de tres naves separadas por pilastras cadradas, unidas lonxitudinalmente por arcos de medio punto e con cuberta común de madeira a dúas vertentes. Amais do arco triunfal, pechan a capela maior polas súas tres frontes sendos arcos de descarga empotrados en muros. Aos lados do presbiterio hai dúas sancristías, e diante do frontis un pórtico con entradas de arco por ambos costados.

Sobre a porta principal hai unha espadana simple de dous vans, con escaleiras incrustadas no mesmo muro e campanil pequeno preto da porta lateral da nave. Os muros son caleados, con granito nos esquinais, pavimento de cantería, teito de madeira e cuberta de lousa.

O retablo maior é neoclásico, de finais do século XVIII, e colle todo o hastial do presbiterio. Na dereita aparece unha pintura que representa o xuízo a Santo Estevo, no centro un altorrelevo que representa o seu martirio, e na esquerda a pintura do enterro. Ambas as dúas pinturas inclúen o texto "Pinto Juan de Castinande ano 1835". Coroa o retablo o Espírito Santo en forma de pomba. Hai dous retablos laterais, neoclásicos, con esculturas de San Roque e San Nicolás.

A capela da Virxe do Carme tamén é moi importante neste templo, e contén numerosos exvotos. O estandarte negro data de finais do século XVIII, e era empregado nos enterros de mariñeiros.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Concello do Vicedo
Anton Kaulbach: "Fausto & Mephisto"
***Fausto*** (en alemán, *Faust*) é un poema dramático de Johann Wolfgang von Goethe, publicado por primeira vez en dúas partes: en 1808 a primeira parte, *Faust: der Tragödie erster Teil* (*Fausto: Primeira parte da traxedia*) e en 1832 a segunda parte *Faust: der Tragödie zweiter Teil* (*Fausto: Segunda parte da traxedia*). *Fausto* está considerado o mellor poema longo da literatura moderna europea.

Goethe terminou de escribir a *Segunda parte de Fausto* en 1832, o ano da súa morte. A diferenza da *Primeira parte*, o foco da acción xa non está centrado na alma de Fausto, que fora vendida ao diaño, senón máis ben en fenómenos sociais como a psicoloxía, a historia e a política. A segunda parte constituíu a principal ocupación de Goethe nos seus últimos anos e apareceu só postumamente en 1832.

Edicións
--------

A obra foi traducida[*cando?*] ao galego por Lois Tobío, distinguida co premio Plácido Castro de tradución.

En 1932 Ramón Otero Pedrayo traducira un anaco do *Fausto*, o diálogo do protagonista co centauro Quirón. O texto foi publicado xunto coa conferencia "Lembranza de Goethe", lida en Ourense o 6 de marzo dese ano.

Notas
-----

1. ↑  Fausto, pdf da obra en galego.
2. ↑  "O Plácido Castro premia dúas obras de traducción". *La Voz de Galicia*. 26 de xaneiro de 2002.
3. ↑  Otero Pedrayo, R. (1932): *Lembranza de Goethe*. Santiago de Compostela: Editorial Nós.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Biblioteca Galega de Clásicos Universais

### Ligazóns externas

* Grandi Faust
* Johann Wolfgang Goethe: Faust

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q29478
* WorldCat
* VIAF: 185891132
* BNE: XX1997209
* BNF: 11955753m
* EBID: ID
* GND: 4128140-8
* LCCN: n82089580
* Theatricalia: 2e1

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A **igrexa de Västerhejde** (sueco: *Västerhejde kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Västerhejde, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia e arquitectura
-----------------------

A igrexa de Västerhejde foi construída en estilo románico durante o século XIII, pero sufriu algúns cambios durante o século XIX. O coro con ábsida e a nave levantáronse no ano 1204, e a torre construíuse en 1240. O portal sur do coro foi retirado no século XIX sendo substituído por unha gran fiestra, e a agulla da torre, que na súa orixe tiña un deseño apuntado, cambiouse en 1856 pola presente de gabletes escalonados que non se atopa en ningunha outra igrexa medieval de Gotland. A reconstrución foi necesaria xa que o edificio estaba tan arruinado que as pedras estaban caendo no seu interior. Once anos antes o consello da parroquia decidira abandonar a igrexa, pero as parroquias veciñas dixeron que debían ter coidado da súa igrexa.

A pía bautismal de arenita foi doada polo xuíz Olof Lundsberg en 1681. No exterior atopouse soterrada un pía previa que chegou a ser usada como floreiro. As vigas probablemente estiveron expostas durante a Idade Media, pero no século XVII colocouse un teito pintado. Este teito estragouse e no ano 1956 o artista Curt Viberg elaborou unha copia. O retablo, púlpito e bancos son do século XVII. No interior colga unha pintura ao óleo de Fredrik Westin que foi un regalo da princesa Uxía de Suecia e Noruega, que pasou varios veráns preto da igrexa.

Galería de imaxes
-----------------

* Vista dende o aireVista dende o aire
* Interior da igrexaInterior da igrexa

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Jonson, Christer (2017). *Angels et dragons : Gotland's cultural treasures*. Visby: Gotlands Museum. ISBN 9789188036988. OCLC 1077527198.
2. ↑  Jacobsson, Britta; Johansson, Eva; Johansson, Per; Andersson, Rolf (1990). Klarkullens förlag AB, ed. *Våra kyrkor*. Västervik. p. 682. ISBN 91-971561-08.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1742974
* Google Maps: 8708780848460649376

 |
**Ir Indo Edicións** é unha editorial viguesa, en galego, castelán, inglés e francés, fundada en 1985 por Bieito Ledo Cabido.

Descrición
----------

O nome débese á idea que lle deu a Ledo o carpinteiro da súa aldea de Padroso, cando lle dixo: *O caso é ir indo*.

Ten máis de cincocentos títulos, dentro das coleccións Dicionarios, Galegos na Historia, Narrativa, O Parrulo, Elefante Contacontos, Recursos, Festas na escola, A fraga, Raigame, Letras Hispanas, Clásicos, Cidades-vilas, Guías, Arquivo da Imaxe, Manuais, Nabarquela e Memorias.

Entre os autores editados por Ir Indo están Álvaro Cunqueiro, Francisco Fernández del Riego, Alfredo Conde, Xosé Mª. Álvarez Blázquez, Darío Xohán Cabana, Xosé A. Perozo, Marilar Aleixandre, Tucho Calvo, Moncho Borrajo, Roald Dahl, Robert Musil, Joseph Conrad, Edgar Allan Poe, Lovecraft, Tolstoi, Castelao, Antón Fraguas, Rafael Dieste, Eugenio Granell, Camilo José Cela, Méndez Ferrín, Filgueira Valverde, Torrente Ballester, Rudyard Kipling, F. Scott Fitzgerald e Xulio Verne.

*DEGU*, feito por Ir Indo para *La Voz de Galicia*.

Obras de consulta
-----------------

Editou entre 1999 e 2006 a *Enciclopedia Galega Universal Ir Indo*, de dezaseis volumes, que tivo versión en liña en Internet. No ano 2003, por encarga de *La Voz de Galicia*, editou o *Diccionario Enciclopédico Galego Universal* (DEGU) de sesenta tomos.

Outras obras de consulta destacadas da editorial son o *Dicionario biográfico de Galicia* (2010-2011, tres tomos), o *Dicionario de Galego Ir Indo* ou o *Diccionario dos nomes galegos* de Xesús Ferro Ruibal *et alii*.

Notas
-----

1. 1 2  Base de datos de libros editados en España Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
2. ↑  "Historia de Ir Indo". Arquivado dende o orixinal o 06 de xuño de 2014. Consultado o 06 de xuño de 2014.
3. ↑  "Ir Indo celebra su quince aniversario con la publicación de «Galicia 2020»". *La Voz de Galicia* (en castelán). 21/12/2000.
4. ↑  "Preséntanse en Compostela os dous últimos tomos da Enciclopedia Galega Universal" 6/4/2006, Consello da Cultura Galega.
5. ↑  "Ir Indo pon na rede a Enciclopedia Galega Universal" 10/7/2008, Consello da Cultura Galega.
6. ↑  Características Arquivado 06 de xuño de 2014 en Wayback Machine. do *Dicionario de Galego Ir Indo*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Artigo "EDICIÓNS IR INDO" da Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada

### Outros artigos

* Actividade editorial en Vigo
* Distribución editorial galega

### Ligazóns externas

* Ir Indo na páxina da Asociación Galega de Editores (vía Internet Archive)
* Bragado, Manuel (14/3/2011). "Os 25 anos de Ir Indo". *Faro de Vigo*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17145606
* WorldCat
* VIAF: 144404736
* LCCN: n94093355

 |
**Jaime Duque Grisales**, nado en Villamaría o 11 de xuño de 1917 e finado en Tocancipá o 7 de novembro de 2007, foi un piloto colombiano da década de 1940. É coñecido por ser o creador do Parque Jaime Duque que empezou a funcionar en 1983.

Traxectoria
-----------

Naceu na poboación de Villamaría no departamento de Caldas, mais viviu os seus primeiros anos en Bogotá, a capital do país. Posteriormente viaxou ós Estados Unidos para estudar pilotaxe de avións rematando en 1944, cando regresou ó país para enrolarse na empresa de aviación comercial Avianca, onde se converteu en xefe de pilotos.

A súa primeira esposa foi Yolanda Romero Moyano. Desta relación non houbo fillos. 

En 1983, inaugurouse o parque que leva o seu nome, situado no concello de Tocancipá, en Cundinamarca, a 34 quilómetros de Bogotá e a uns 20 quilómetros do municipio de Chía. 
Inaugurou e organizou rutas internacionais de Avianca; cruzou os mares utilizando a navegación astronómica, cando non existían axudas de radio.

Faleceu en 2007 ós 90 anos por mor de complicacións renais e cardíacas.

Notas
-----

1. ↑  Obituario - Jaime Duque Grisales. Arquivado 31 de maio de 2020 en Wayback Machine. *Revista Semana*. Consultado o 3 de abril de 2011
2. ↑  "Murió Jaime Duque, el creador del parque que lleva su nombre, en Tocancipá". *Caracol Radio* (en castelán). 2007-11-05. Consultado o 2021-01-29.

* Portal:Colombia
**Erase Errata** é unha banda de rock alternativo estadounidense procedente de San Francisco. Adoitan citar a Captain Beefheart, The Fall e Minutemen como inspiración. O grupo usa a improvisación como unha ferramenta de composición e cada unha das súas actuacións é unha manifestación única das súas cancións.

Historia
--------

Erase Errata formouse en Oakland en 1999 e rapidamente gañou fama en todo o país despois da edición do seu 7" de estrea, *Erase Errata*, e grazas a xiras ao lado da banda de electro grrl Le Tigre e ao grupo de noise rock Melt Banana. Lanzaron o seu aclamado primeiro álbum *Other Animals* en 2001, seguido de *At Crystal Palace* en 2003, ambos a través do selo Troubleman Unlimited. O grupo comezou a contar entón con Sonic Youth, Mission of Burma e The Ex entre os seus seareiros.

Despois de que a guitarrista fundadora Sara Jaffe deixase Erase Errata en 2004, a vocalista Jenny Hoyston pasouse á guitarra e durante un tempo a banda viuse forzada a ter un vocalista masculino chamado Archie McKay. Finalmente o grupo converteuse nun trío, con Hoyston como guitarrista e vocalista. No ano 2006 editaron o álbum *Nightlife*, pasando a formar parte dos conxuntos do selo Kill Rock Stars.

Tras o lanzamento no ano 2010 do sinxelo "Damaged" a banda pasou un período de catro anos inactiva. O día 20 de xaneiro do ano 2015 Erase Errata publicou o seu cuarto álbum de estudio, *Lost Weekend*, a través do seu propio selo Under the Sun.

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Other Animals* | 2001 | Troubleman Unlimited |
| *At Crystal Palace* | 2003 | Troubleman Unlimited |
| *Nightlife* | 2006 | Kill Rock Stars |
| *Lost Weekend* | 2015 | Under the Sun |

### Recompilatorios

* *Fields And Streams* - 2002 (Kill Rock Stars)

Notas
-----

1. ↑  Pitchfork (ed.). "Erase Errata Return With New Album *Lost Weekend*. Share "My Life in Shadows"". Consultado o 20 de febreiro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial Arquivado 29 de xaneiro de 2011 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5384901
* WorldCat
* VIAF: 143465765
* AllMusic: mn0000800193
* Discogs: 80777
* ISNI: 0000 0001 0668 3410
* LCCN: n2005037769
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 323515

 |
**Eduardo Núñez Sarmiento**, nado en Angueira de Castro, parroquia de Ribasar (Rois), o 20 de marzo de 1865 e finado no mesmo lugar o 21 de decembro de 1906, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Obtivo o título de mestre na Escola Normal de Santiago de Compostela, e ampliou estudos en Madrid e Porto. Chegou á Habana en 1894. Colaborou en *El Eco de Galicia* do que foi director entre o 6 de xullo e o 5 de outubro de 1901. Participou na guerra colonial defendendo as armas españolas, e chegou a acadar o grao de oficial. Colaborou en varios periódicos editados na Habana e noutras localidades cubanas, utilizando os pseudónimos de "Blanca Azucena de la China", "Tomás Neri", "T. Semirano" ou "Calderilla".

En xullo de 1899 foi nomeado como correspondente do diario de Barcelona *Las Noticias*. En abril de 1900 foi elixido secretario da xunta directiva da Sociedad Coral Gallega. Na Habana fundou as publicacións: *La Región*, revista bilingüe de intereses xerais galegos (1895), *Galicia en América*, decenario bilingüe (1904), *El Quijote* e *El Eco Español*. Colaborou en *Diario de la Familia*, *El Hogar*, *La Unión Constitucional*, *El Fígaro*, *El Eco Montañés*, *La Lealtad* e *Diario de la Marina*. Foi profesor do equipo Concepción Arenal do Centro Gallego.

En abril de 1900 trasladouse a Matanzas para se facer cargo da dirección do xornal *El Eco Español*. Nos Xogos Florais de Camajuaní (1904) foille concedido o primeiro premio pola poesía "Desde que el hombre nace". En 1905, moi enfermo, regresou a Galicia.

Foi condecorado coa Orde de Isabel a Católica co grao de Cabaleiro e da Orde do Mérito Militar, con distintivo vermello. Foi académico correspondente da Real Academia Galega. O seu fillo, Eduardo Núñez Martínez, tamén foi escritor e xornalista.

Obras
-----

* *Constanza*, 1895 (poemario en castelán).
* *En las orillas del Esla*, 1895 (poemario en castelán).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Narradores ocasionais do século XIX (Relato breve)* (PDF). Santiago de Compostela: Centro Ramón Piñeiro. 2003. pp. 273–274. ISBN 84-453-3736-X.

### Ligazóns externas

* "Eduardo Núñez Sarmiento". *Álbum da Emigración* do Consello da Cultura Galega.