recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Palazzo Estense de Varese.
**Varese** é unha cidade italiana, capital da provincia homónima, na Lombardía. En 2010, Varese tiña 81.922 habitantes, cunha densidade de 1.517 hab./km².

Historia
--------

Dise que o seu nome deriva dun termo celta, var, que significa auga, en canto atópase nas veciñanzas dun lago, que leva o seu nome, o Lago de Varese. Era chamada "Città Giardino" (Cidade xardín), grazas ao moito verde que se podía atopar no ámbito e en particular no casco antigo, o que contribuían sen dúbida os xardíns e os parques das moitas vilas que aquí foron construídas.

A cidade de Varese atópase nunha posición característica, aos pés do "Sacro Monte dei Varese" (Sacro Monte de Varese), que forma parte do Macizo do "Campo dei fiori" (Campo das flores) e é sede dun observatorio astronómico, ademais de do Centro Xeofísico Prealpino, unha estación meteorolóxica dirixida polo doutor Salvatore Furia. A sección que ocupa a parte media da montaña toma o nome de Santa María do Monte debido ao santuario medieval, ao cal se chega pola avenida das catorce capelas do Sacro Monte. A sinalar na marxe máis baixa da cidade, o homónimo lago que a roza a nivel dalgunhas construcións.

Economía
--------

A economía de Varese baséase principalmente na industria e na agricultura intensiva. Algunhas firmas famosas de Varese son: Aermacchi (avións), Agusta (helicópteros), Cagiva (motocicletas), Former Ignis (parte de Whirlpool) (electrónica). 
A cidade de Varese deuse a coñecer a nivel internacional grazas aos éxitos do seu equipo de baloncesto, o Pallacanestro Varese, que é o segundo club máis laureado de Italia e un dos máis prestixiosos de Europa.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Sacri Monti do Piemonte e a Lombardía

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
*Para a cidade croata vexa Dubrovnik*
Barrio de Ragusa Ibla.
**Ragusa** (**Raùsa** en siciliano) é unha cidade e un concello do sur de Italia, capital da provincia homónima, no sueste da illa de Sicilia. Ten arredor de 70.000 habitantes. Está construída sobre un alto calcario entre os dous grandes vales de Cava San Leonardo e Cava Santa Domenica.

A economía da provincia baséase principalmente na agricultura (horticultura, oliveiras), granxas, turismo, manufacturas lixeiras e pequenos campos de petróleo. Xunto con outras sete cidades do Val di Noto, atópase entre o Patrimonio da Humanidade de Italia.

Ten lindes cos concellos de: Chiaramonte Gulfi, Comiso, Giarratana, Modica, Monterosso Almo, Santa Croce Camerina, Scicli, Vittoria e Rosolini.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Ragusa*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13674
* WorldCat
* VIAF: 148923662
* EBID: ID
* GeoNames: 6541996
* GND: 4441195-9
* LCCN: n80103769
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1127698
* OSM: 39162
* SUDOC: 027279979
* Treccani: ragusa
* WHC: 1024-007

 |



---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A **Sinfonía No. 104** en Re maior (Hoboken 1/104) é a sinfonía final de Joseph Haydn. É a derradeira das doce chamadas Sinfonías de Londres, e é coñecida (arbitrariamente, por mor da existencia das outras once) como a **Sinfonía de Londres**.

O traballo foi composto por Haydn mentres vivía en Londres no ano 1795, exposta no King’s Theatre o 4 de maio de 1795, nun concerto formado enteiramente por composicións propias de Haydn e dirixidas polo compositor.

Anotacións
----------

O traballo é para dúas frautas, dous óboes, dous clarinetes en La, dous fagots, dúas trompas en Re e Sol, dúas trompetas en Re, timbal e cordas.

Movementos
----------

1. Adagio; Allegro
2. Andante
3. Minuetto: Trío
4. Finale: Spiritoso

### Primeiro movemento

A sinfonía abre cunha lenta e grande introdución en Re menor. Esta é unha sonata. O segundo tema e simplemente o primeiro tema trasposto en La maior. A sonata está en Re menor, cas cordas tocando o primeiro tema. O tema vai dereito en La maior cos instrumentos de vento para formar o segundo tema; non hai modulación no troco de tema. O desenvolvemento remata coa orquestra completa. Na sonata o primeiro tema é escoitado de novo en Re Maior. Imita os patróns dos instrumentos de vento no segundo tema. A peza pecha cunha coda en Re Maior

### Segundo movemento

Este movemento, en Sol Maior, abre co tema principal en cordas. Tras isto, un episodio escrito alumeando en La Menor e Re menor leva cara a unha repetición modificada do tema principal en ámbalas cordas e o fagot. Dende aquí, a segunda sección comeza, a cal modula a outras teclas, incluíndo Sol Menor e Si Maior, mais continua a facer a melodía do tema principal. Trala chegada do Sol Maior dominante, volta a música da primeira sección. O resto do movemento é unha modificación da primeira sección da música, mais con moitas mudas no ritmo e moita predominancia dos instrumentos de vento, especialmente da frauta.

### Terceiro movemento

O terceiro movemento é un minueto e trío en Re Maior. Esta sección de minueto consiste nunha sección de apertura destacando o tónico, mentres a segunda sección visita a Si Menor e o dominante La Maior. O trío está en Si Maior, e emprega o óboe e fagot extensamente. Como no minueto, a sección do trío destacando o Sol Menor. O Trío remata cunha transición de volta á primeira tecla dominante, en preparación para a volta do minueto.

### Cuarto movemento

O final, en tempo rápido e en sonata, abre en modo de música folk, empregando un tema reclamado por ser unha peza de folk clásico de Croacia. O desenvolvemento vai tipicamente na tecla dominante, máis atipicamente a recapitulación non ocorre inmediatamente. En lugar diso, o desenvolvemento é estendido cunha sección en Fa Menor sostido, despois do cal ten lugar a recapitulación en Re Maior.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O Finale pode atoparse en  pra escoitar
* Piano reduction (pdf) Arquivado 28 de setembro de 2007 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q166278
* WorldCat
* VIAF: 185091495
* BNF: 13913285t
* GND: 300808208
* IMSLP: ID
* LCCN: n82099705
* MusicBrainz: ID

 |
**Jannick Buyla Sam**, nado en Zaragoza o 6 de outubro de 1998, é un futbolista hispano-ecuatoguineano que xoga de centrocampista na SD Logroñés, da Primeira División RFEF. É internacional absoluto coa selección de Guinea Ecuatorial.

Traxectoria
-----------

Formouse na canteira do Club Deportivo Oliver, antes de pasar polo equipo xuvenil do Real Zaragoza. Na tempada 2017/18 foi cedido ao Tudelano, co que debutou na Segunda División B. No mercado invernal volveu á disciplina zaragocista para se integrar no filial, o Deportivo Aragón, co que acabou descendendo á Terceira División.

Asentado na titularidade do filial, adestrador por Javier Garcés, na segunda parte da tempada 2018/19 foi convocado polo técnico do primeiro equipo, Víctor Fernández, que o fixo debutar en Segunda División nun encontro ante o Extremadura no Estadio Francisco de la Hera de Almendralejo, onde disputou os últimos cinco minutos de máis o desconto tras substituír a James Igbekeme nun partido que o Zaragoza gañou por 0-3.

Continuou no filial unha campaña máis, ata que foi subido definitivamente ao primeiro equipo para a tempada 2020/21. Con todo, contou con poucos minutos e en xaneiro saíu cedido ao UCAM Murcia, de Segunda B. Para a tempada seguinte foi cedido de novo, desta vez ao Gimnàstic de Tarragona, da Primeira División RFEF, onde disputou 24 partidos ás ordes de Raül Agné, 9 deles como titular. Tras esta segunda cesión, rescindiu o seu contrato co Zaragoza e despois duns meses sen equipo, nos que estivo adestrando co Teruel, fichou polo Badajoz en xaneiro de 2023.

Selección nacional
------------------

En marzo de 2016, aínda en idade xuvenil, foi convocado por primeira vez pola selección sub-20 de Guinea Ecuatorial.

O 9 de setembro de 2019 debutou coa selección absoluta do seu país en partido oficial, na primeira rolda de clasificación para o Mundial de 2022, ante Sudán do Sur, que rematou con vitoria ecuatoguineana.

Notas
-----

1. ↑  Jannick Buyla: "He cumplido el sueño de todo canterano"
2. ↑   ucamdeportes.com Jannick llega cedido al UCAM Murcia, consultado en enero de 2021
3. ↑  as.com Nick Buyla, cedido al Nástic, consultado en julio de 2021
4. ↑  "Jannick prueba en el CD Teruel tras rescindir con el Zaragoza". Diario de Teruel. 14 de octubre de 2022. Consultado o 27 de diciembre de 2022.
5. ↑  "Jannick Buyla, oficialmente blanquinegro". C. D. Badajoz. 5 de enero de 2023. Consultado o 5 de enero de 2023.
6. ↑  Guinea Ecuatorial convoca al juvenil zaragocista Buyla
7. ↑  Bikoro y Jannick, protagonistas en el triunfo de Guinea Ecuatorial
En alaranxado, localización da antiga Colonia do Cabo.
A **Colonia do Cabo** (en neerlandés *Kaapkolonie*, en inglés *Cape Colony*) foi a primeira colonia neerlandesa do extremo sur da África austral. Tomou o seu nome do cabo da Boa Esperanza.

Existiu entre 1775, máis dun século despois de 1652, cando Jan van Riebeeck, da Compañía Holandesa das Indias Orientais fundara a Cidade do Cabo, e 1806, cando foi ocupada polo Imperio británico e pasou a ser colonia deste imperio.

A rexión foi ocupada por colonos, principalmente neerlandeses e franceses, estes últimos, en gran parte exiliados hugonotes, que levaron con eles varias cepas de vide que se converteron a día de hoxe nunha gran fonte de riqueza para o país.

A antiga colonia converteuse nunha provincia da Unión Surafricana, e despois da República Surafricana, até a nova constitución desta república de 1994, cando foi dividida en 3 provncias: Cabo Oriental, Cabo Occidental e Cabo Setentrional.

Galería
-------

* Escudo da Colonia do Cabo (1876-1994)Escudo da Colonia do Cabo (1876-1994)
* Bandeira da Colonia do Cabo (1876–1910)Bandeira da Colonia do Cabo (1876–1910)
* Bandeira do gobernador británico da Colonia do Cabo (1876–1910)Bandeira do gobernador británico da Colonia do Cabo (1876–1910)
* Entrada principal ao Castelo de Boa Esperanza, Cidade do CaboEntrada principal ao Castelo de Boa Esperanza, Cidade do Cabo

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Colonia do Cabo*** |

### Bibliografía

* P. J. van der Merwe & Roger B. Beck (1995): *The Migrant Farmer in the History of the Cape Colony*. Athens, Ohio: Ohio University Press. ISBN 978-0-8214-1090-5.
* George McCall Theal (1970): *History of the Boers in South Africa; Or, the Wanderings and Wars of the Emigrant Farmers from Their Leaving the Cape Colony to the Acknowledgment of Their Independence by Great Britain*. Westport, Connecticut: Greenwood Press Group. ISBN 0-8371-1661-9.

### Ligazóns externas

* Dr Cyril Hromník on research into ancient history of Africa *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q370736
* WorldCat
* VIAF: 22148120436794790133
* BRE: 2043648
* EBID: ID
* GND: 63166-8

 |
Soldados arxentinos en Stanley.
A **Operación Rosario** (anteriormente *Operación Azul*) foi a primeira das operacións tácticas programadas pola Arxentina co obxectivo de retomar o control da capital das illas Malvinas, Stanley, que posteriormente se chamou Porto Arxentino. A Operación Rosario consistía nunha serie de accións de intensidade crecente encamiñadas á recuperación arxentina das illas Malvinas, Xeorxia do Sur e Sandwich do Sur, que se conseguirían en sentido inverso (de Leste a Oeste e de menor a maior relevancia política), iniciándose da maneira máis discreta posible e culminando coa toma do arquipélago das Illas Malvinas e da súa capital, mediante un asalto directo, pero sen causar baixas ó inimigo para evitar unha futura reacción militar británica. 

O 30 de marzo de 1982 a Xunta militar ordenou a posta en marcha do operativo, fixando como data de execución o 1 de abril. Os efectivos que terían ó seu cargo a execución deste plan eran a Frota de Mar, a Aviación Naval e o 2° Batallón de Infantaría de Mariña da Armada Arxentina; o Rexemento de Infantaría 25 do Exército Arxentino e avións C-130 Hércules da Forza Aérea Arxentina, baixo o mando do Almirante Carlos Büsser.

A capital colonial Stanley, rebautizada tras a recuperación *Porto Arxentino*, estaba defendida por un destacamento dun setenta infantes de mariña ademais de polo menos 25 milicianos da *Falkland Defence Force*; a toma levouse a cabo rápida e efectivamente, aínda que un dos oficiais que lideraban as tropas, o capitán de corveta Pedro Edgardo Giachino, foi a única baixa mortal do enfrontamento. 

Os británicos rendéronse oficialmente ás 9:30 a. m. logo de tres horas de esporádicos combates, que tiveron lugar especialmente ó redor da casa de goberno das illas. A intención da Arxentina era estabelecer rapidamente unha mellor comunicación aérea e marítima entre as illas e o continente, para facilitar o envío de tropas que reforzasen a defensa e así disuadir ó Reino Unido de ulteriores accións. O gobernador colonial das illas, Rex Hunt, e os prisioneiros militares foron inmediatamente repatriados ó Reino Unido por vía aérea.

Paralelamente, outras forzas levaban a cabo a chamada *Operación Georgias*, destinada á recuperación dos portos Grytviken e Leith, nas illas Xeorxias do Sur. Como resposta, o goberno británico lanzou a *Operación Corporate*, comandada conxuntamente polo almirante John Woodward e o xeneral Jeremy Moore.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Anderson, Duncan (2002). Osprey Publisher, ed. *The Falklands War 1982*. Osprey Essential Histories. ISBN 1-84176-422-1.
* Andrada, Benigno Héctor (1983). Emecé editores, ed. *Guerra aérea en las Malvinas* (en castelán). ISBN 978-950-04-0191-3.
* Barker, Nick (2001). *Beyond Endurance: An Epic of Whitehall and the South Atlantic Conflict*. Pen & Sword. ISBN 0850528798.
**Covadelas** é unha aldea pertencente a parroquia de Saa, no concello da Pobra do Brollón. Estivo deshabitada durante anos pero hai 10 anos comezou a súa repoboación. En 2008 tiña 20 habitantes (10 homes e 10 mulleres).

Está situada a 800 m de altitude nunha zona de alta montaña. Accédese por unha estrada que ven da Pobra do Brollón e sobe desde A Pousa. Antes de chegar á Veneira hai o desvío a Covadelas.

Patrimonio
----------

Dos catro muíños que chegou a ter a aldea consérvanse o de Maceda e O Coxo. Ambos eran de depósito, polo que non dependían realmente do caudal do río. Na estiaxe, un depósito de auga xunto ás construcións permitía seguir moendo. O de Maceda, construído en 1899, deixou de moer fai moitos anos. O **muíño do Coxo**, en cambio, mantense hoxe en bo estado. O río forma á súa altura unha pequena fervenza e un pouco máis abaixo volve precipitarse nunha espectacular caída de vinte metros.

Tamén se conserva o colexio que se utilizou ata os anos 70.

Festividades
------------

Cada 27 de agosto celébrase a romaría do San Vitoiro.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Saa

| Lugares da parroquia de Saa no concello da Pobra do Brollón (provincia de Lugo) |  |
| --- | --- |
| O Barrio | O Busto | Castelán | Covadelas | Fondorallo | Lebrón | Lourente | Penadexo | A Pousa | Pradelas | Teixeira | Vilariño | O Viñal |

### Parroquias da Pobra do Brollón

| Galicia | Provincia de Lugo | Parroquias da  Pobra do Brollón |  |
| --- | --- |
| Abrence (San Xoán) | Barxa de Lor (Santa Mariña) | Canedo (San Miguel) | Castroncelos (Santiago) | Castrosante (Santa Mariña) | Cereixa (San Pedro) | Eixón (San Xurxo) | Ferreiros (San Salvador) | A Ferreirúa (San Martiño) | Fornelas (Santa Comba) | Lamaigrexa (San Pedro) | Liñares (San Cosme) | Óutara (Santa María) | Parada dos Montes (Santa Einés) | Pinel (Santa María) | Piño (Santa María) | A Pobra do Brollón (San Pedro) | Saa (Santa María) | Salcedo (San Xoán) | Santalla de Rei (Santalla) | Veiga (San Xián) | Vilachá (San Mamede) |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Fotos de Covadelas
**Pau Víctor Delgado**, nado en Sant Cugat del Vallès o 26 de novembro de 2001) é un futbolista español que xoga principalmente como dianteiro no Barcelona Atlètic, da Primeira División RFEF, cedido polo Girona.

Traxectoria
-----------

Formouse como futbolista na canteira do Sabadell, antes de ingresar en 2018 na do Girona. O 20 de xullo de 2020, sen ter xogado nunca co filial, debutou co primeiro equipo na Segunda División, substituíndo a Jairo Izquierdo na segunda metade dunha derrota por 2-0 ante o Alcorcón no estadio Santo Domingo. Na tempada 2020/21 pasou ao Girona B, da Terceira División, co que disputou 16 partidos, marcando 6 goles. Durante esa mesma tempada participou en 10 partidos do primeiro equipo.

Para a campaña 2022/23 regresou cedido ao Sabadell, da Primeira División RFEF, onde foi titular na maioría de partidos, aportando sete goles e seis asistencias. Na seguinte tempada saíu cedido de novo, desta vez ao Barcelona Atlètic.

Notas
-----

1. ↑  [Valery and the youngsters of the squad Pau Victor and Kebé are the great news of the list] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en catalán).
2. ↑  [Alcorcón end the year with a very happy birthday] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
3. ↑  [Pau Víctor and Àlex Sala, loaned to Sabadell] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en catalán).
4. ↑  [Pau Víctor, loaned to *Barça* Atlètic] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en catalán).

Ligazóns externas
-----------------
Un **parámetro estatístico** é un parámetro que clasifica unha distribución de probabilidade. Pode referirse a unha característica numérica dunha poboación estatística ou a un modelo estatístico.

Na inferencia estatística os parámetros non son sempre observables, e a tarefa do estatístico é inferir o que poida deses parámetros a partir das observacións da variable aleatoria. Noutras ocasións os parámetros poden fixarse pola natureza do procedemento empregado, por exemplo, polo número de graos de liberdade nun contraste khi-cadrado.

Principais parámetros
---------------------

Os parámetros estatísticos adoitan dividirse nas seguintes categorías:

Medidas de posición.
Trátase dos valores da variable estatística que se caracterizan pola posición que ocupan dentro do rango de valores posibles desta. Distínguense:

* As medidas de tendencia central: medias, moda e mediana.
* As medidas de posición non central: cuartís, decís e percentís.

Medidas de dispersión.
Resumen a heteroxeneidade dos datos, o separados que están entre eles. Hai dous tipos:

* Medidas de dispersión absolutas, que veñen dadas nas mesmas unidades nas que se mide a variable: percorrido, desvío medio, varianza e desvío estándar.
* Medidas de dispersión relativas, que informan da dispersión en termos relativos: coeficiente de variación, coeficiente de apertura, percorrido relativo e índice de dispersión respecto da mediana.

Medidas de forma.
O seu valor informa sobre o aspecto que ten a gráfica da distribución, como os coeficientes de asimetría e curtose.

Outros parámetros.
Existen outros parámetros con propósitos máis específicos, como a proporción, o número índice, a taxa ou o coeficiente de Gini.

Notas
-----

1. ↑  Everitt, B.S. (2002). CUP, ed. *The Cambridge Dictionary of Statistics*. ISBN 0-521-81099-X.
2. ↑  Romero Villafranca, Rafael; Ramajo, Zúnica; Rosa, Luisa (2005). "2.6. Parámetros de posición". En Universidade Politécnica de Valencia. *Métodos estadísticos en Ingeniería*. Valencia. pp. 39–41. ISBN 8497057279. Consultado o 20 de abril de 2009.
3. ↑  Microsoft Corporation, ed. (2009). "Medidas de Dispersión". *Enciclopedia Microsoft® Encarta® Online*. Consultado o 20 de abril de 2009. [*Ligazón morta*]
4. ↑  Serret Moreno-Gil, Jaime (1998). "4.3. Parámetros de forma.". En ESIC. *Procedimientos estadísticos*. p. 81. ISBN 8473561716. Consultado o 20-4-2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3776487
* MAG: 166921843

 |
A **República de Kugelmugel** (oficialmente en alemán: *Republik Kugelmugel*) é unha micronación autoproclamada, situada en Viena, Austria.[]

Situada no Prater, un famoso parque de Viena, a República de Kugelmugel declarou a súa independencia en 1984, despois de preitos entre o artista Edwin Lipburger e as autoridades austríacas sobre os permisos de construción da súa casa, con forma esférica, que foi construída no estado de Baixa Austria e transladada despois polas autoridades ata o parque. A casa está valada por un cable barbed e é o unico enderezo dentro da república. O seu enderezo é "2, Antifaschismusplatz 1" (2º distrito (Leopoldstadt),Praza Anti-Fascismo nº1), e o fundador é a cabeza de estado de centos de cidadáns non-residentes. Lipburger negábase a pagar impostos ao goberno austríaco e empezaba a imprimir os seus propios selos, feito polo que foi condenado á prisión. Só a indulxencia do presidente de Austria o salvou da prisión.

Despois da condena, oficiais estatais austríacos trasladaron a estrutura cara ao parque Prater e valárona.

Kugelmugel converteuse nunha atracción turística en Viena debido á súa historia e arquitectura única. A palabra "Kugel" significa "esfera" en alemán; a palabra "Mugel" é unha expresión austríaca que significa "moa".

Kugelmugel na cultura
---------------------

Kugelmugel é un personaxe secundario do manga Hetalia: Axis Powers. É un rapaz amante de arte, con cabelo branco levado en trenzas xemelgas longas e ollos morados. El aparece dicindo 'Declarar a independencia é... arte?', e tamén se pregunta se o Baumkuchen é arte.

Galería de imaxes
-----------------

* 
*

Notas
-----

1. ↑  dict.cc: Mugel
2. ↑  Kugelmugel Kitawiki Profile

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q877579
* Google Maps: 12142093657605218673

 |
**Adzaria** (en xeorxiano: აჭარა), oficialmente **República Autónoma de Adzaria** (en xeorxiano: აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა, *ach'aris avt'onomiuri resp'ublik'a*, é unha república autónoma de Xeorxia, no sueste do país, facendo fronteira co sur de Turquía e bañada polo Mar Negro. Anteriormente fourmou parte do Imperio Otomán co nome de Acara e logo foi a República Autónoma Socialista Soviética de Adzaria da URSS.

Historia
--------

Adjara formou parte da Cólquida na antigüidade. Os gregos fundaron colonias no século V a.C. A rexión caeu baixo o dominio romano no século II a.C. Logo estivo integrada no reino de Lázica antes de ser incorporada ó reino unificado de Xeorxia no século IX. Os turcos otománs conquistaron o país no 1614. A islamizción da súa poboación produciuse a partir de entón. Os otománs cederon Adjaria ó Imperio Ruso en expansión após a guerra ruso-turca de 1877-78.

Goberno
-------

Logo do Congreso de Ministros.
Edificio do goberno en Batumi.
O status da República Autónoma de Ajara está definida pola lexislación de Xeorxia e unha nova constitución da rexión foi adoptada após a deposición de Aslan Abashidze. O corpo lexislativo local é o Consello Supremo da República Autónoma de Adjara (Parlamento), que consiste en 30 membros electos cada catro anos.

Adjara está dividida en 6 distritos:

* Batumi - Capital
* Distrito de Keda
* Distrito de Kobuleti
* Distrito de Khelvachauri
* Distrito de Shuakhevi
* Distrito de Khulo

Notas
-----

1. ↑  Benigno Fernández Salgado, ed. (2004). *Dicionario Galaxia de usos e dificultades da lingua galega*. Editorial Galaxia. p. 1303. ISBN 9788482887524. Adzaria (Rusia)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Goberno de Adjara
* Consello Supremo de Adjara
* Departamento de Turismo de Adjara
* Territorios Xeorxianos: Ajaria - BBC
* Islam and Islamic Practices in Georgia
* In pictures: Ajaria's 'velvet revolution' 2004

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45693
* BRE: 1800619
* EBID: ID
* GEC: 0000746
* GeoNames: 615929
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge754011
* OSM: 1995970

 |
O **Estado de Yap** é un dos catro estados dos Estados Federados de Micronesia (FSM). Os outros estados son Kosrae, Pohnpei e Chuuk.

Encárgase de administrar tanto as illas Yap (coñecidas localmente como "Waqab", "Waqaab" ou "Wa'ab") e catorce atois, que cobren un espazo de 800 km, estes son, **Eauripik**, Elato, **Fais**, Faraulep, **Gaferut**, **Ifalik**, **Lamotrek**, **Ngulu**, Olimarao, Piagailoe (West Fayu), Pikelot, Sorol, **Ulithi**, e o atol **Woleai**, así como a illa de **Satawal** (os municipios están en letra grosa).

Historia
--------

O estado era antigamente o Distrito de Yap do Territorio das Illas do Pacífico.

Xeografía
---------

Yap Estado é o estado máis occidental da FSM. De leste ao oeste do máis próximo ao máis arredado son Estado de Chuuk, Estado de Pohnpei e Kosrae.

Idiomas
-------

O estado de Yap ten cinco idiomas oficiais: Inglés, Ulithian, Woleaian, Satawal ese, e Yapés.

Demografía
----------

A poboación no ano 2000 era de 11.241 habitantes.

Municipios
----------

O Estado de Yap divídese en municipios.

### Illas principais de Yap

 Un mapa detallado de Yap
* Dalipebinaw
* Fanif
* Gagil
* Gilman
* Kanifay
* Maap
* Rull
* Rumung
* Tomil
* Weloy

### Illas veciñas de Yap

* Eauripik
* Elato
* Fais
* Faraulep
* Gaferut
* Ifalik
* Lamotrek
* Ngulu
* Pikelot
* Satawal
* Sorol
* Ulithi
* Woleai

Referencias
-----------

1. ↑  "Yap, Federated States of Micronesia". Pacific Resources for Education and Learning. Arquivado dende o orixinal o 14 de outubro de 2006. Consultado o 2006-10-24.
2. ↑  "Census 1987 with village population figures" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 27 de marzo de 2016. Consultado o 04 de xullo de 2016.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Moeda de pedra

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11342951
* GeoNames: 2081175
* GNIS: 1779811
* NKC: ge559558
* OSM: 3819422
* TGN: 7018511

 |
**Scioa**, ás veces escrito como **Xoa**, **Shoa** ou **Shewa** e, frecuentemente, co seu nome italiano **Scioa** ou **Scioà** (en ge'ez ሽዋ *Šawā*, moderno *Šewā*, en amárico *Šawā´*), é unha rexión histórica de Etiopía.

A actual capital etíope, Addis Abeba, está situada no centro desta rexión.

Antigamente a rexión era un reino autónomo do imperio de Etiopía, e, tras a anexión de Abisinia polo Reino de Italia, foi unha gobernación, distrito ou provincia (*governorato*) da África Oriental Italiana, creada en 1939 e que existiu até 1941.

Historia
--------

A África Oriental Italiana formouse o 15 de xaneiro de 1935 pola unión des colonias da Eritrea italiana e a Somalia italiana.

O 3 de outubro de 1935 os italianos invadiron Abisinia (Etiopía), que foi formalmente anexionada polo Reino de Italia o 9 de maio de 1936, quedando incorporada á África Oriental Italiana. O 1 de xuño seguinte estableceuse unha nova división interna pola cal creáronse seis gobernacións ou provincias: Eritrea (á que se agregou a rexión etíope da provincia de Tigré), Somalia italiana (á que se engadiu a rexión etíope do Ogadén), Galla e Sidama (país dos oromo e sur de Etiopía), Harar (nordeste de Etiopía), Amhara (noroeste) e Addis Abeba (centro).

As gobernacións de Galla e Sidama e de Amhara perderon, o 1 de xaneiro de 1939, unha parte dos seus territorios, que foron integrados na gobernación de Addis Abeba, que cambiou de nome polo de gobernación de Scioa (*governorato de Scioà*).

O 5 de abril de 1941 Addis Abeba foi ocupada polos británicos.

**Nota:** no mapa da dereita, división en gobernacións da África Oriental italiana. No centro, a gobernación de Scioa (*Scioà*).

Gobernadores
------------

### Gobernación de Addis Abeba

* Giuseppe Bottai (1895-1959) 5 de maio de 1936 - 27 de maio de 1936
* Alfredo Siniscalchi (1885-1964) 1 de xuño de 1936 - 23 de setembro de 1938
* Francesco Camero Medici (1896-1946) 23 de setembro de 1938 - 31 de decembro de 1938

### Gobernación de Xoá

* Enrico Cerulli (1898-1988) 1 de xaneiro de 1939 - 5 de maio de 1939
* Guglielmo Nasi (1879-1971) 5 de maio de 1939 - 2 de xuño de 1940
* Giuseppe Daodice di Daodicca (1882-1952) 2 de xuño de 1940 - 3 de abril de 1941
* Agenore Frangipani dei marchesi di Mileta (1876-1941), interíno, 3 de abril de 1941 - 6 de abril de 1941

Notas
-----

1. ↑  Censo de 1939 (Istituto Nazionale di Statistica).
2. 1 2  Scioa en Trecanni *(en italiano)*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Worldstatesmen
* *Annuario Generale 1940, Consociazione Turistica Italiana*, Milán, 1940.

### Outros artigos

* Etiopía
* Addis Abeba
* Eritrea italiana
* Ogadén
* Somalia italiana

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q971375
* EBID: ID
* GEC: 0062488
* GND: 4107690-4
* TGN: 1001535
* Treccani: scioa

 |
Coordenadas: 37°28′00″S 72°21′00″O﻿ / ﻿-37.46667, -72.35000

Los Ángeles.
**Los Ángeles** é unha comuna, un municipio e unha cidade chilena, capital da provincia de Biobío, na rexión de Biobío, no centro sur do país, a uns 510 quilómetros da capital Santiago de Chile.

A cidade foi fundada no 1739 co mesmo nome. Considérase como unha das cidades con maior crecemento no país durante as últimas décadas. Segundo os resultados preliminares do censo 2012 a comuna tiña uns 187.000 habitantes, converténdose nunha das comunas con máis poboación ao sur da capital nacional, despois de cidades como Concepción, Temuco, Rancagua, Puerto Montt, Talca e Chillán. Ten unha área de 1.748 km² cunha densidade de poboación de 106,9 hab./km². Sitúase a 139 metros sobre o nivel do mar. O seu xentilicio en castelán é angelino/a.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Los Ángeles, Chile Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* A Municipalidad de Los Ángeles *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16910
* WorldCat
* VIAF: 129136395
* BRE: 2158658
* EBID: ID
* GeoNames: 3882428
* GND: 4355226-2
* LCCN: n90675300
* MusicBrainz: ID
* TGN: 1023525

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 36°37′00″S 72°57′00″O﻿ / ﻿-36.61667, -72.95000

O escudo da comuna.
A localización da comuna no mapa da rexión.
**Tomé** é unha comuna e un municipio chileno da provincia de Concepción na rexión de Biobío. Segundo o censo INE de 2002, en termos de poboación, a comuna tiña un total de 52.440 habitantes, unha área é de 494,5 km2 e unha densidade de poboación de 106,05 hab/km². Sitúase na altitude de 12 metros sobre o nivel do mar. O xentilicio da comuna é tomecino/a.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tomé, Chile*** |

### Outros artigos

* Gran Concepción

### Ligazóns externas

* O Municipio da comuna de Tomé *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q200934
* WorldCat
* VIAF: 149130615
* GeoNames: 3869657

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 33°24.7′S 70°33′O﻿ / ﻿-33.4117, -70.550

**Las Condes** é un municipio e comuna do Gran Santiago. En 2002, a comuna tiña un total de 249.893 habitantes. A súa área é de 99 km2.

Xeografía
---------

O distrito atópase nunha zona de transición no val da capital e a precordilleira dos Andes. O terreo é predominantemente chan e sucado ás veces por lixeiros outeiros e desniveis propios da zona; o terreo comeza a elevarse a medida que se ascende a precordilleira. Existen cerros como o Calan ou o Apoquindo, e ó leste están os Andes.

A maior altura habitable da comuna atópase nos 975 m, no sector de San Carlos de Apoquindo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Las Condes Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* O Municipio de *Las Condes* *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14484
* WorldCat
* VIAF: 244658785
* GeoNames: 8261428
* OSM: 162991
* TGN: 7312081

 |
Coordenadas: 37°48′01″S 73°23′56″O﻿ / ﻿-37.80028, -73.39889

O escudo da comuna de Cañete.
A localización da comuna no mapa da rexión.
A praza de armas da cidade.
**Cañete** é un municipio, unha cidade e unha comuna da provincia de Arauco na Rexión de Biobío, Chile. Segundo o censo INE de 2002 a comuna tiña un total de 31.270 habitantes, unha área é de 760,4 km2 e unha densidade de poboación de 41,12 hab/km². Sitúase na altitude de 80 metros sobre o nivel do mar. O xentilicio da comuna é cañetino/a.

A cidade atópase a uns 635 km ao sur de Santiago, e uns 135 km ao sur da cidade de Concepción. En termos históricos, en torno á cidade desenvolveuse a Batalla de Tucapel e ocorreu a posterior morte de Pedro de Valdivia.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cañete*** |

### Ligazóns externas

* O Municipio da comuna *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3753
* WorldCat
* VIAF: 143271335
* GeoNames: 8261315
* LCCN: n2004044060

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 34°59′07″S 71°14′21″O﻿ / ﻿-34.98528, -71.23917

**Curicó** (do mapudungun: kurü ko, negras augas) é un municipio, unha comuna e cidade chilena da VII rexión de Maule. A área da comuna é de 1.328 km² e tiña un total de 177 766 habitantes no ano 2015. Limita polo sur con Molina e Sagrada Familia, polo norte con Teno, polo oeste con Rauco e polo leste con Romeral. Curicó é unha das urbes máis poboadas do Val lonxitudinal ou Central chileno, xunto con Rancagua, Talca e Chillán.

Xeografía
---------

### Clima

Curicó ten un clima mediterráneo con estación seca prolongada no verán. Relativamente caloroso de novembro a marzo, con temperaturas máximas de 36 graos Celsius nos días máis calorosos.

O inverno (de xuño a agosto) é máis húmido, con temperaturas máximas diarias de 12 graos Celsius, e mínimas de pouco máis sobre o punto de conxelamento. A pluviosidade media é de 701,9 mm por ano. O clima é medio e a pluviosidade é máis abondosa na parte norte do val.

Barrios
-------

### Os principais sectores e barrios da cidade

* centro histórico , é o cuadrante das avenidas principais; Alameda, Ohiggins , Camilo Henriquez , San Martín
* sector norte: Rauquen , La Marquesa, Apumanque, Santa fe, El Boldo , Mataquito.
* sector sur: Santa Inés, Villa san Jose, Guaiquillo, Iansa.
* sector oriente: Zapallar, avenida España, Pirineos, Rucatremu, Aranjuez, Javiera carrera.
* sector poñente: Balmaceda, Aguas Negras, Vaticano, Electrificación, Maule abajo, Foresta, Santa Lucia.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Curicó Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina do concello de Curicó *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13030
* WorldCat
* VIAF: 130224878
* EBID: ID
* GeoNames: 3892870
* GND: 4440851-1
* LCCN: n83156107
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1149881
* WOEID: 349880

 |
Coordenadas: 35°29′59″S 71°40′00″O﻿ / ﻿-35.49972, -71.66667

O centro da cidade de Talca.
**Talca** é unha cidade, municipio e comuna de Chile, capital da VII Rexión de Maule e da provincia homónima. Tamén é un centro administrativo, económico e cultural da rexión, é o centro máis importante do Val lonxitudinal. Talca é unha das comunas máis poboadas xunto a Rancagua e Chillán. Segundo os datos preliminares estimados do Censo do ano 2012, a cidade de Talca tiña unha poboación de 200.461 habitantes, sen contar aos habitantes que viven na comuna de Maule, ao sur da comuna, formando a recente conurbación Talca-Maule.

Cidade irmandada
----------------

* Mérida, Venezuela

Notas
-----

1. ↑  INE "Ciudades de Chile. Estimación de Población por Sexo. 1990-2005", Santiago: INE, 1999, p. 14 y 56-57.*(en castelán)*Consultado o 10 de xaneiro de 2014

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Talca Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Rexión de Maule

### Ligazóns externas

* Municipalidad de Talca *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4469
* WorldCat
* VIAF: 132587160
* EBID: ID
* GEC: 0065049
* GeoNames: 3870294
* GND: 4806806-8
* LCCN: n85099145
* MusicBrainz: ID

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O emblema do municipio da comuna.
**Vitacura** (do mapudungún *Buta cura*; (*Pedra grande*) é un municipio (*comuna*) do sector oriente do Gran Santiago. En termos de poboación, segundo o censo INE de 2002 tiña un total de 81.499 habitantes, unha superficie de 28,3 km² e unha densidade de poboación aproximada de 2900 hab/km². Limita ao sur con Las Condes, ao oeste con Recoleta e Providencia, ao noroeste con Huechuraba e ao nordés con Lo Barnechea.

No presente, na comuna habitan familias da clase media-alta e alta, e considérase como a comuna co maior e mellor desenvolvemento humano do país.

Imaxes
------

* A comuna en Santiago de Chile.A comuna en Santiago de Chile.
* A vista de noite.A vista de noite.
* O Shopping Center da comuna.O Shopping Center da comuna.
* A tenda de bebidas.A tenda de bebidas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Vitacura*** |

### Outros artigos

* Gran Santiago

### Ligazóns externas

* O Municipio da comuna de Vitacura *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q201036
* WorldCat
* VIAF: 158093673
* GeoNames: 8261380
* OSM: 13132
* TGN: 1023682

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
**Manuel Vázquez Pérez** nado en Carnós (A Arnoia) en 1939 e finado en Ourense o 10 de agosto de 2009, foi un empresario vinícola galego.

Traxectoria
-----------

Pasou a infancia e adolescencia en Carnós. Trasladouse a Ourense e instalouse no Vinteún onde abriu un negocio de viños con distribución a domicilio. Despois montou Bodegas Arnoya, en Santa Cruz, e La Patena, coa que se meteu no Consello Regulador da Denominación de Orixe Ribeiro. Tamén ingresou no Consello Regulador da Denominación de Orixe Ribeira Sacra con Rectoral de Amandi. Nos últimos anos mercou Bodegas Alanis na Barca de Barbantes. Tamén posuía unha bodega en Almendralexo. Participou tamén no negocio da auga natural con Augas de Sousa de Verín.

Foi condenado polo caso da falsificación de etiquetas de viños da Denominación de Orixe Ribeiro en 1994 e ingresou no Centro penitenciario do Pereiro de Aguiar no verán de 1995. En marzo de 2003 a Audiencia de Ourense suspendeu a execución da condena por razóns de saúde. Logo deste revés, o empresario retomou o seu traballo e conseguiu reflotar a empresa.

En 2017 a bodega Rectoral de Amandi elaborou unha edición limitada co nome de Manolo Arnoya, cun total de 72 barricas.

Notas
-----

1. ↑  "El empresario vinícola Manuel Vázquez, de Bodegas Arnoya, fallece a los 70 años". *La Región*. 11 de agosto de 2009. Arquivado dende o orixinal o 02 de febreiro de 2014. Consultado o 05 de setembro de 2018.
2. ↑  "El empresario Manuel Vázquez «Arnoya» falleció a los 70 años". *La Voz de Galicia*. 11 de agosto de 2009.
3. ↑  "Rectoral de Amandi Ed. Limitada "Manolo Arnoya"". *Bodegas Gallegas*.
Antigo teatro da cidade de Larisa.
**Filón de Larisa** (grego antigo Φίλων; latín *Philo*) nado en Larisa, Tesalia, no século -II e finado no século -I) foi un filósofo grego.

Traxectoria
-----------

Durante quince anos foi discípulo de Clitómaco Asdrúbal, que daquela dirixía a Academia. Sucedeuno no -110 e permaneceu en Atenas ata o -88 Ese ano, debido ás axitacións no país debido á guerra de Mitrídates VI Eupátor, trasladouse a Roma. Alí abriu unha escola de filosofía e oratoria, contando entre os seus alumnos a Cicerón, quen nos fala del en moitas das súas obras.

Numenio de Apamea e Sexto Empírico preséntano como o fundador dunha cuarta Academia, baseándose no feito de que Filón de Larisa rectificou o probabilismo ou semiescepticismo no que aquela escola caera en mans de Arcesilao de Pitane e Carnéades.

Filón de Larisa, baixo a influencia do seu mestre Clitómaco, foi nun primeiro momento adversario dos estoicos, ampliando a crítica da súa teoría do coñecemento; pero máis tarde, xa establecido en Roma, tomou unha posición diferente. Supoñía que o pensamento que guiaba a Carnéades e aos seus adictos non difería fundamentalmente do de Platón, e así entendía continuar a obra daqueles, o que levou a un retorno ao dogmatismo. Non negaba que a representación procedese dun obxecto, pero si a posibilidade de demostrar que fose semellante a el.

O criterio da *fantasía cataleótica* dos estoicos parecíalle inadmisíbel. A súa actitude parece responder ao desexo de evitar as consecuencias do escepticismo absoluto. Ademais, propoñía, na súa filosofía, levar ao home por medios teóricos á felicidade, como o médico o conduce á saúde. As súas ideas sonnos coñecidas por Cicerón, Sexto Empírico, Plutarco, Estobeo e Dióxenes Laercio e outros escritores antigos.

As ideas de Filón de Larisa son sintomáticas, porque responden ao estado de ánimo da época na que conflúen a cultura grega e romana e comeza o eclecticismo.

Notas
-----

1. ↑  Hankinsonnome=R. J. (2009). *The Sceptics* (en inglés). Taylor & Francis. p. p.105. ISBN 0415203538.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Enciclopedia da espada, tomo no 23, p. 1465 ISBN 84-239-4523-5

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q365110
* WorldCat
* VIAF: 6148995945359751651
* BIBSYS: 1031043
* BRE: 4713124
* CERL: cnp00285516
* DeutscheBio: 102402949
* EBID: ID
* FAST: 127450
* GEC: 0026995
* GND: 102402949
* ISNI: 0000 0003 5684 1346
* LCCN: n84091782
* NTA: 073838284
* SELIBR: 197258
* SUDOC: 061107344
* Treccani: filone-di-larissa

 |
**Kislovodsk** (*Кислово́дск*) é unha cidade de arredor de 160.000 habitantes do Krai de Stavropol), Rusia. Está situada na rexión rusa do Cáucaso Norte, entre o Mar Negro e o Mar Caspio.

Kislovodsk significa en ruso *auga amarga*, debido a que hai moitas fontes naturais arredor da cidade. A finais do século XIX e comezos do XX, Kislovodsk foi fogar para músicos, artistas, e membros da aristocracia rusa, incluíndo o premio Nobel Aleksandr Solzhenitsyn.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Kislovodsk Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* www.kislovodsk-kurort.org *(en inglés)*
* www.kisl.ru *(en ruso)*
* www.kmvtur.ru *(en ruso)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q153676
* BRE: 2068017
* EBID: ID
* GeoNames: 548114
* GND: 4736378-2
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge484070
* WOEID: 2121404

 |
**Amador Rey Rodríguez**, nado en Trasancos (Narón) en 1933 e finado en Ferrol o 10 de marzo de 1972, foi un dos dous traballadores mortos nos sucesos do 10 de marzo de 1972.

Traxectoria
-----------

Traballador da Empresa Nacional Bazán. Logo do despedimento de dous líderes sindicais, Rafael Pillado e Julio Aneiros, o 10 de marzo de 1972 a Bazán pechou. Os traballadores protestaron nunha manifestación en que participaron os despedidos xunto co cadro de persoal de Bazán e os líderes sindicais Manuel Amor Deus e José María Riobó, entre outros. 

Os enfrontamentos de obreiros e forzas da orde terminaron coa morte por disparos da policía de Amador Rey e Daniel Niebla. Malia a represión, máis de 15 000 traballadores dos estaleiros e doutras empresas industriais de Vigo mobilizáronse en setembro e declararon unha folga xeral de dúas semanas. A esta seguíronos novos despedimentos masivos. Desta volta, Comisións Obreiras e outros movementos sindicais fóra do aparato franquista mostraron a súa capacidade de resposta e organización.

Notas
-----

1. 1 2 3  *Cuadernos de Ruedo Ibérico*. Éditions Ruedo Ibérico. 1976. p. 40. ISSN 0011-2488.
2. ↑  Pereiro, Xose Manuel (18 de xaneiro de 2006). "Julio Aneiros, veterano dirigente sindical gallego". *El País*. Consultado o 2 de abril de 2016.
3. ↑  Federación de Comisiones Obreras, ed. (17 de marzo de 2006). "Muere Julio Aneiros, histórico dirigente de CCOO y del PCG". Agencia EFE. Consultado o 2 de abril de 2016.
4. ↑  "La huelga general de Vigo de 1972 fue el mayor éxito histórico de la clase obrera gallega". *eldiario.es*. 15 de marzo de 2013. Consultado o 2 de abril de 2016.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Día da Clase Obreira Galega
antonioprietocuba@hotmail.com
**L'Estartit** é unha entidade municipal descentralizada situada na costa do concello catalán de Torroella de Montgrí, na provincia de Xirona. Ten 2.962 habitantes (2015). Atópase a aproximadamente un quilómetro do arquipélago das Illas Medes. É unha vila de verán, ten un porto e un club náutico (Club Nàutic Estartit) onde hai moitas actividades acuáticas como vela, submarinismo ou natación.

Historia
--------

As primeiras noticias de L'Estartit apareceron no século XVII, cando xa diminuíra a actividade da piratería turca e berberisca sobre as costas catalás, e ata mediados do século XX o seu desenvolvemento estivo vinculado á actividade marítima. O seu porto permitiu a saída por mar dos produtos do municipio, como o arroz, o viño e a augardente, con destino a grandes mercados como o de Barcelona. Máis recentemente xurdiu un movemento independentista para que L'Estartit sexa municipio independente, pero despois de longos procesos administrativos e xudiciais non prosperou.

Galería de imaxes
-----------------

* Vista de l'Estartit desde a praiaVista de l'Estartit desde a praia
* Porto e Roca Maura (226 m)Porto e Roca Maura (226 m)
* Porto de l'EstartitPorto de l'Estartit

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Servizo turístico de l'EstartitArquivado 23 de decembro de 2020 en Wayback Machine.
* Páxina oficial do concello de Torroella de Montgrí
* Webcam de l'Estartit
* Club de vela de L'Estartit Arquivado 14 de agosto de 2008 en Wayback Machine.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1880654
* WorldCat
* VIAF: 1146573957638102819
* BNE: XX5600633
* CANTIC: a12396618
* GEC: 0025172

 |