recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Jean-Baptiste Phạm Minh Mẫn** (**Gioan Baotixia Phạm Minh Mẫn**), nado en Cà Mau o 5 de marzo de 1934, é un relixioso vietnamita, cardeal católico e arcebispo emérito da arquidocese de Cidade Ho Chi Minh.

Traxectoria
-----------

En 1946 entrou no seminario de Phnom Penh en Camboxa para volver a Vietnam en 1954 para estudar no seminario de Saigón filosofía e teoloxía. Foi profesor no instituto de Bạc Liêu entre 1957 e 1961, nese ano volveu a Saigón para proseguir os seus estudos de filosofía e teoloxía. En 1965 ordénase sacerdote e vai a Cân Tho como profesor do seu seminario. En 1968 o bispado enviouno a estudar na Universidade de Loyola nos Ánxeles, en 1971 volve a Vietnam e retoma as clases no seminario de Cân Tho. Despois do peche dos seminarios polas autoridades comunistas en 1976, Jean-Baptiste encargouse da formación sacerdotal. En 1988 cando o goberno autorizou a apertura dos seminarios foi elixido reitor do seminario de Cái Răng. En 1993 o papa Xoán Paulo II nomeouno bispo coadxuntor de Mỹ Tho e en 1998 arcebispo de Ho Chi Minh e en 2003 foi elevado a cardeal.

| Dignidades da Igrexa católica |
| --- |
| Predecesor:**Paul Nguyễn Văn Bình** |  **Arcebispo metropolitano de Cidade Ho Chi Minh** 1998 – 2014 | Sucesor:**Phaolô Bùi Văn Đọc** |
| Predecesor:**(novo título)** |  **Cardeal-Presbíero de San Giustino** 2003 - actualidade | Sucesor:**(título mantido)** |

  



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q451101
* Catholic-Hierarchy: phmm

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Mikako Tabe** (xaponés: 多部未華子), nada en Toquio o 25 de xaneiro de 1989, é unha actriz xaponesa.

Traxectoria
-----------

En 2002, con trece anos, asinou contrato coa axencia Hirata, e apareceu en pequenos papeis, como no vídeo musical *Rainy* (2003) da banda Janne Da Arc ou no especial *Happy! Happy!* da Nippon BS. Comezou a se facer coñecida ao encarnar a Kou Yaten nos musicais de Sailor Moon producidos en 2003 e 2004.

En 2005 pola súa participación nos filmes *Hinokio* ヒノキオ e *Aozora no yukue* 青空のゆくえ ("Cara onde vai o ceo azul?") levou o premio Blue Ribbon ao mellor actor revelación concedido pola Asociación de Xornalistas Cinematográficos de Toquio. A súa primeira actuación importante nunha serie de televisión foi en *Yamada Tarō Monogatari* 山田太郎ものがたり ("A historia de Tarō Yamada") que se emitiu entre xullo e setembro de 2007 na TBS, baseada no manga homónimo, e que recibiu valoracións favorables da crítica. En 2009 logo dunha audición na que participaron 1593 persoas foi a elixida para protagonizar a serie da NHK, *Tsubasa* つばさ. En 2010 gañou o premio Elan d'or ao mellor actor revelación concedido pola Asociación de Protutores do Xapón. En 2011 protagonizou en Nihon TV a serie *Deka Wanko* デカワンコ, baseada no manga homónimo, ao que lle seguiron varios especiais, e tamén dese ano é o filme romántico *Kimi ni Todoke* 君に届け ("Isto é para ti"). En 2015 protagonizou a serie de misterio *Do S Deka* ドS刑事 da NTV, baseada na novela de Yoshi Nanao.

Notas
-----

1. ↑  "ブルーリボン賞". Allcinema
2. ↑  "『これは経費で落ちません！』多部未華子に高評価　満足度右肩上がり" Arquivado 23 de agosto de 2019 en Wayback Machine.. Oricon News, 23 de agosto de 2019
3. ↑  "来年度・連続テレビ小説のヒロインに多部未華子 記念すべき80作目で". Oricon, 24 de xullo de 2008

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1151171
* WorldCat
* VIAF: 76635618
* Allmovie: p629647
* AlloCiné: 192511
* BNF: 155898989
* IMDb: nm1960050
* ISNI: 0000000002731887
* LCCN: no2017137873
* SUDOC: 252778472
* TMDb: 230119

 |
***Andar21*** foi unha revista electrónica de poesía publicada desde o 29 de maio de 2001 até o 15 de xaneiro de 2012.

Historia e característica s
---------------------------

Con máis de 200 colaboradores de distintos países, ***Andar21*** foi un dos primeiros proxectos colaborativos da cultura galega en Internet. "Algúns dos colaboradores da revista son autores que comezan, con vontade de construíren unha carreira literaria e á busca de novos espazos de publicación pero este non é o único público de Andar21. Entre os colaboradores hainos habituais, outros ocasionais e tamén os que se achegan á revista desde fóra. Están os emigrantes que encontran un novo espazo de comunicación desde Buenos Aires ou Murcia pero tamén os escritores, principalmente do ámbito da lusofonía, que entran tamén así en diálogo coa creación literaria galega."

Notas
-----

1. ↑  "Poética de redes: a poesía no medio electrónico", en "Da tinta á pegada dixital: Actas do VI Encontro de novos escritores/as", Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega, A Coruña, 2011
2. ↑  Vidal, Carme (13/11/2003). "Nace www.andar21.net, un sitio para a creación cultural". *A nosa terra* (1.104): 20. ISSN 0213-3105.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Copia do Andar21 do 27 de xaneiro de 2012 en Internet Archive
**Raxa al-Xidawi**, nada en Ismailia o 6 de setembro de 1934 e finada na mesma cidade o 5 de xullo de 2020, foi unha modelo e actriz exipcia. A súa carreira como actriz comezou en 1958 e continuou nos sesenta anos seguintes, o que a converteu, canda Mimi Jamal, na actriz exipcia coa carreira máis longa.

Traxectoria
-----------

Raxa criouse na cidade do Cairo onde foi, acompañada do seu irmán máis vello Faruk, para vivir coa súa tía, a bailarina e actriz, Tahia Carioca, que se ocupou deles. Asistiu á escola franciscana da capital exipcia, e alí estudou francés e italiano, e despois traballou no departamento de tradución dunha empresa de publicidade. En 1958 gañou un concurso de beleza, o que lle abriu as portas para traballar como modelo e despois pasou ao mundo do cinema. A súa primeira interpretación fíxoa no filme *Doaa al-Karawan*. Moi activa na década de 1960 e 1970, traballou con Adel Imam en títulos como *Al Sayed al-Shaghal* e *Al Zaeem*. Casou co porteiro do Ismaili e mais da selección nacional de Exipto, Hassan Mukhtar, o 22 de novembro de 1970. Co xornalista Amr Adib tamén presentou un programa de televisión. Ao longo do século XXI especializouse en papeis de mulleres aristocráticas en numerosas series de televisión.

O 24 de maio de 2020 diagnosticáronlle coronavirus mentres rodaba unha serie para a televisión e quedou en illamento no hospital de Ismailia

Notas
-----

1. ↑  "Ragaa Al-Geddawy". *elcimena.com*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11154007
* WorldCat
* VIAF: 96867729
* IMDb: nm1145232
* ISNI: 0000000069658389
* LCCN: no2009128603

 |
***Artificial Intelligence: A Guide for Thinking Humans*** é un libro por profesor de Instituto da Santa Fe Melanie Mitchell. O libro proporciona un overview de intelixencia artificial (AI) tecnoloxía, e argumenta que as persoas tenden a overestimate as habilidades de intelixencia artificial.

Mitchell ofrece exemplos de sistemas de IA como Watson, adestrados para dominar tarefas específicas, e sinala que eses computadores carecen da intelixencia xeral que teñen os humanos. Mitchell sostén que alcanzar a superinteligencia esixiría que as máquinas adquirisen capacidades de razoamento de sentido común que non están á vista: "A IA actual está lonxe da intelixencia xeral, e non creo que a 'superinteligencia' das máquinas estea no horizonte". Mitchell dedica 13 páxinas á "IA fiable e ética". Mitchell afirma que a intelixencia artificial é vulnerable aos erros, aos prexuízos raciais e á piratería maliciosa, como os ataques adversarios sorprendentemente fáciles: "Se hai asociacións estatísticas nos datos de adestramento... a máquina aprenderá alegremente esas en lugar do que ti querías que aprendese".

Notas
-----

1. ↑   (en inglés) **25** .  Falta o `|title=` (Axuda)
2. ↑  *US Macmillan* .  Falta o `|title=` (Axuda)
**Steven Ho**, nado como **Bernadetto Widiman Wibowo** o 9 de marzo de 1973 en Bandung, é un actor, artista marcial e especialista de cine chinés-americano.

Coñecido por ser un dos primeiros artistas marciais en competicións abertas e un pioneiro das formas de loita non tradicionais (NASKA), Ho axudou a popularizar a patada 540 e o Hawkeye Kick a mediados dos anos 80.

Ho é coñecido tamén polo seu traballo de especialista de acción no cine, interpretando a Donatello en *Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze* (1991) e *Teenage Mutant Ninja Turtles III* (1993), e o seu papel de "Chan" en *Mortal Kombat* (1995).

Ho é instrutor de artes marciais e adestrador de loita no cine de Hollywood. Foi o mestre de numerosos especialistas e actores famosos, como Brad Pitt, Leonardo DiCaprio, James Franco, Pierce Brosnan, Tobey Maguire, Pink, Method Man, Rachel Weisz, Gisele Bündchen, Josh Charles, Peter Krause, Bar Refaeli, Ellen Barkin, Brad Womack, Britney Spears.

Notas
-----

1. ↑  IMDB Ninja Turtles 2,3
2. ↑  "Steven Ho Official Site" (en inglés). Consultado o 2023-01-28.
3. ↑  IMDB Student list

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*
* Ficha na IMDb *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3327868
* Allmovie: p32576
* AlloCiné: 142620
* IMDb: nm0387378
* TMDb: 1216726

 |
Fachada da igrexa do mosteiro.
**Ero da Armenteira** foi un nobre galego do século XII.

Traxectoria
-----------

Segundo a lenda, o nobre tivo unha noite un soño no que a Virxe lles dicía tanto a el como á súa muller que fundasen un mosteiro, para así teren descendencia espiritual, moito máis importante que a terreal (de feito non tiñan fillos). Así que Ero decidiu transformar un dos seus pazos no mosteiro de Santa María da Armenteira, converténdose no seu abade.

Durante a súa longa estancia no mosteiro o abade preguntábase decote como sería o paraíso, rogándolle encarecidamente á Virxe que lle deixase velo. Así pois, un día, paseando polas fragas próximas ó mosteiro, Ero quedou cativado polo cantar dun paxariño, sentando baixo unha árbore para contemplalo. Neste estado pasou trescentos anos, e ó regresar ó mosteiro preguntou polos monxes e ninguén soubo contestarlle; entendeu o ocorrido e faleceu nese instante ós pés dos novos monxes do mosteiro.

A lenda é común a diferentes lugares do resto de Galicia (como Samos), de España e de Europa, e foi recollida na Cantiga 103 das Cantigas de Santa María recompiladas polo rei Afonso X o Sabio. Neste texto, o protagonista do sucedido non foi o abade senón un dos monxes do mosteiro que, ó regresar, se reincorpora ós seus compañeiros.

Existe outra lenda moi semellante referida a santo Amaro.

Notas
-----

1. ↑   Filgueira Valverde, X. (15/9/1925). "San Ero de Armenteira". *Nós* (21): 4–5.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* San Ero e a súa historia
* Partitura da Cantiga 103
* Ex-libris que Castelao fixo para Filgueira Valverde.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5657851
* DBE: san-ero-de-armenteira

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: A Terra (homónimos).

***A Terra*** foi unha revista publicada en Córdoba, Arxentina, de 1920 a 1927.

Historia e características
--------------------------

Subtitulada *Revista mensual. Órgano del Centro Gallego* posteriormente cambiou o subtítulo por *Revista mensual del Centro Gallego*, apareceu en maio de 1920. Fundada por Juan Pérez de Santiago, presidente do Centro Gallego de Córdoba, distribuíase gratuitamente entre os socios do Centro. Aínda se publicaba en 1927.

Reproduciu textos de Nicomedes Pastor Díaz, Rosalía de Castro, Manuel Curros Enríquez, Valentín Lamas Carvajal, Enrique Labarta Pose, Manuel Lugrís Freire etc.

Notas
-----

1. ↑  *Boletín Oficial del Centro Gallego*, 1-6-1920, p. 16.
2. ↑  *Boletín Oficial del Centro Gallego*, 7-1927, p. 24.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Terra, A". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* "Terra, A". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Peña Saavedra, Vicente (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela: CCG. ISBN 84-87172-30-X.

### Outros artigos

* Publicacións impresas da diáspora galega

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q124331818
* Galiciana: 577361

 |
O **Boeing 2707** foi o primeiro proxecto para un transporte supersónico (SST polas súas siglas en inglés) estadounidense. Despois de gañar unha competición para un contrato financiado polo goberno para construír un SST, Boeing comezou a desenvolvelo nas súas instalacións de Seattle, Washington. O deseño xurdiu como un avión grande cunha capacidade entre 250 e 300 pasaxeiros e unha velocidade de cruceiros de aproximadamente Mach 3. Tería sida máis grande e rápido que anteriores deseños de SST como o Concorde.

O SST foi un tema de gran preocupación dentro da industria aeronáutica. Dende o inicio, as aeroliñas destacaran que a economía do deseño era cuestionable, e as súas preocupacións só se abordaron parcialmente durante o seu desenvolvemento. Fóra deste campo, todo o concepto do SST foi obxecto dunha considerable prensa negativa, centrada no tema dos estoupidos sónicos e os efectos na capa de ozono.

Unha característica clave no deseño do 2707 foi o uso dunha á de xeometría variable (*swing wing*). Durante o desenvolvemento o peso e tamaño do seu mecanismo continuou medrando, forzando ao equipo a comezar novamente usando unha á delta convencional. O aumento dos custos e a falta dun mercado claro para o aparello levaron á súa cancelación en 1971, antes de que se completasen os seus dous prototipos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Boeing 2707 Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Conway, Erik (2005). *High-Speed Dreams: NASA and the technopolitics of supersonic transportation*. JHU Press.
* Edelman, Susan (1991). "The American Supersonic Transport". *The Technology Pork Barrel*. Archived from the original on 09 de outubro de 2016. Consultado o 22 de febreiro de 2022.

| * v
* c
* e
Avións comerciais de Boeing |
| --- |
| Hélice | 
* 40A
* 80
* 221
* 247
* 307
* 314
* 377

 |
| Reactores | 
* 367-80
* 707/720
* 717
* 727
* 737
* 737 Classic
* 737 NG
* 737 MAX
* 747
* 747SP
* 747-400
* 747-8
* 757
* 767
* 777
* 787
* Boeing Business Jet

 |
| En desenvolvemento | 
* 777X

 |
| Propostos | 
* Y1
* Y3
* New Midsize Airplane

 |
| Non desenvolvidos | 
* 2707
* 7J7
* NLA
* Sonic Cruiser

 |


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre aviación é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **Mareantes Rugby Clube Pontevedra** é un club de rugby galego da cidade de Pontevedra.

Historia
--------

O equipo nun lance do xogo.
O Mareantes R.C. foi fundado o 14 de marzo de 1988, como resultado dunha reunión celebrada no Estadio da Xuventude por veteranos de diferentes ligas e afeccionados pontevedreses. O nome elixido ten unha forte e profunda vinculación coa cidade.

Nas primeiras tempadas a fin primordial era a formación de novos xogadores desde idades temperás. Así xorde a escola de rugby, da que saíron a maior parte dos integrantes actuais do equipo.

A tempada 2000/01, tras tres anos sen equipos federados, foi un punto de inflexión. Elaborouse un equipo sénior con 22 xogadores, coa axuda de Caixanova, encadrado na 2ª División Autonómica. Culmina a tempada co ascenso á 1ª División Autonómica tras acabar á fronte da clasificación. A asistencia do público foi a máis alta da categoría, con case 100 persoas en varios dos encontros disputados no campo da Cidade Infantil Príncipe.

Na seguinte temporada o equipo sénior aséntase na categoría, se ben o máis importante é o aumento de fichas e a creación dun equipo na categoría cadete, que achegaría catro xogadores á selección galega.

Desde entón medrou o número de equipos nas diferentes categorías (xuvenís, infantís, sénior B, feminino...), así como o número de socios e afeccionados. Malia todo o principal problema é a falta dun estadio estable de xogo e adestramento, tendo que desprazarse por varios campos.

Tempada actual
--------------

Táboa da LGR 2019-2020| Posición | Equipo | Puntos | Encontros | Bonus |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Xogados** | **Gañados** | **Empates** | **Derrotas** | **Ofensivos** | **Defensivos** |
| **1** | **Ferrol** | **60** | 12 | 12 | 0 | 0 | 12 | 0 |
| 2 | **Ingleses** | **54** | 12 | 11 | 0 | 1 | 10 | 0 |
| 3 | **CRAT** | **43** | 12 | 9 | 0 | 3 | 7 | 0 |
| 4 | **Lalín** | **41** | 12 | 8 | 1 | 3 | 6 | 1 |
| 5 | **Pontevedra** | **40** | 12 | 9 | 0 | 3 | 4 | 0 |
| 6 | **Muralla** | **31** | 12 | 6 | 0 | 6 | 5 | 2 |
| 7 | **Vigo** B | **29** | 12 | 6 | 0 | 6 | 5 | 0 |
| 8 | **Mareantes** | **22** | 12 | 5 | 0 | 7 | 2 | 0 |
| 9 | **Zalaeta** | **21** | 12 | 4 | 1 | 7 | 3 | 0 |
| 10 | **Ourense** B | **15** | 12 | 3 | 0 | 9 | 1 | 2 |
| 11 | **Santiago** | **12** | 12 | 2 | 0 | 10 | 1 | 3 |
| 12 | **Barbanza** | **10** | 12 | 2 | 0 | 10 | 0 | 2 |
| 13 | **Fendetestas** | **2** | 12 | 0 | 0 | 12 | 0 | 2 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do club
* Federación Galega de Rugby

| * v
* c
* e
Rugby masculino en Galicia |
| --- |
| Federación Galega de Rugby — Selección de rugby de Galicia |
| Equipos | 

|  |  |
| --- | --- |
| División de Honra | — |
| Liga Galega de Rugby | 
* Ourense
* Barbanza
* CRAT
* Fendetestas
* Ferrol
* Ingleses
* Lalín
* Mareantes
* Muralla
* Pontevedra
* Santiago
* Vigo Rugby Club
* Zalaeta

 |

 |
| Outras competicións | Copa Xunta de Rugby |
**Anna María Birulés i Bertrán**, nada en Xirona o 28 de xuño de 1954, é unha política e directiva empresarial española que exerceu de ministra de Ciencia e Tecnoloxía durante o segundo goberno de José María Aznar.

Traxectoria
-----------

Anna Birulés naceu na cidade de Xirona en 1954. Birulés, que militou no PSUC a finais da década de 1970, estudou Ciencias Económicas na Universidade de Barcelona, ampliando posteriormente os seus estudos na Universidade de California en Berkeley, nos Estados Unidos. É membro do Círculo de Empresarios e da xunta do Círculo de Economía de Barcelona.

Iniciou a súa actividade profesional no Departamento de Industria da Generalitat de Cataluña, desempeñando o cargo de directora xeral do Centro de Información e Desenvolvemento Empresarial (CIDEM), directora xeral de Promoción Comercial, presidenta do Consorcio para a Promoción Comercial de Cataluña (COPCA), baixo as ordes do director xeral de Industria da Generalitat, Josep Piqué. En 1997 abandonou o seu cargo de secretaría xeral do Banc Sabadell para ser nomeada directora xeral de Retevisión, desde onde dirixiu o proceso de expansión do operador de telecomunicacións, mediante a vertebración da compañía a través das súas filiais Retevisión Móvil (telefonía móbil), Onda Digital (televisión dixital terrestre e Retevisión Interactiva (servizos de Internet).

Sen estar afiliada a ningún partido político, foi nomeada ministra de Ciencia e Tecnología coa formación do segundo goberno de José María Aznar no ano 2000. Ocupou o cargo ata o 10 de xullo de 2002, cando foi substituída por Josep Piqué.

Distincións
-----------

* Gran Cruz da Real e Moi Distinguida Orde de Carlos III (2002)

Notas
-----

1. ↑  Eyre, Pilar (13 de xaneiro de 2002). "¿Por qué ya no se quieren tanto?". *Crónica El Mundo* (326).
2. ↑  Rusiñol, Pere (3 de novembro de 1999). "Piqué quiere situar a Anna Birulés como "número dos" del Partido Popular en las generales". *El País*.
3. ↑  Presidencia del Gobierno: "Real Decreto 757/2002, de 19 de julio, por el que se concede la Gran Cruz de la Real y Muy Distinguida Orden de Carlos III a doña Anna María Birulés i Bertrán" (PDF). *Boletín Oficial do Estado* (173): 26928. 20 de xullo de 2002. ISSN 0212-033X.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2850465
* WorldCat
* VIAF: 1869471
* BNE: XX857748
* CANTIC: a10713207
* Dialnet: 2298
* GEC: 0245132
* ISNI: 0000000059465321
* LCCN: n2004140470

 |
**Bibiana Aído Almagro**, nada en Alcalá de los Gazules (Cádiz), o 2 de febreiro de 1977, é unha política española, ministra de Igualdade entre os anos 2008 e 2010.

Traxectoria profesional
-----------------------

Militante de Juventudes Socialistas dende os dezaseis anos, o vencellamento co PSOE chégalle tamén por parte da familia, posto que o seu pai é xefe de gabinete da deputación gaditana.

É licenciada en administración e dirección de empresas pola Universidade de Cádiz e ten un mestrado de administración empresarial pola Universidade de Northumbria. Fixo diversas prácticas en empresas e, en 2003 obtivo o seu primeiro traballo, con 26 anos, como delegada provincial da consellería de cultura da Xunta de Andalucía en Cádiz.

En xullo de 2006 foi nomeada directora dunha axencia autonómica para o desenvolvemento do flamenco, que tamén dependía da consellería, ata que como resultado das eleccións autonómicas andaluzas de 2008 foi elixida parlamentaria nesa cámara pola provincia gaditana. En abril de 2008 converteuse en ministra de Igualdade e na ministra máis nova da historia de España, ao acceder ao cargo con trinta anos. Durante o seu mandato como ministra aprobouse a *Ley de Salud Reproductiva*, coñecida popularmente como *lei do aborto*, que, con limitacións, establecía por primeira vez unha lei de prazos para a interrupción voluntaria do embarazo.

Cesou no seu cargo en outubro de 2010, ao suprimirse a carteira. Pasou entón a ser Secretaria de Estado de Igualdade, dentro da estrutura do Ministerio de Sanidade.

Ao deixar o posto, converteuse en asesora executiva no proxecto ONU-Mulleres, con sede en Nova York que dirixía a expresidenta de Chile Michelle Bachelet.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**non existía o ministerio** |  **Ministra de Igualdade** 2008 - 2010 | Sucesor:**integración co Ministerio de Sanidade** |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Blog persoal da ministra (sen actualizar desde o ano 2010)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q260819
* WorldCat
* VIAF: 100693408
* CANTIC: a10724680
* ISNI: 0000000071309452
* LCCN: n2009061408

 |
**Voto en branco computábel** é un termo utilizado en política para referirse á representatividade do voto en branco mediante escanos non atribuídos a ningún partido nin candidato.

En España, coa lei electoral vixente actualmente (LOREG), os votos en branco son válidos e contabilizados, pero non son considerados á hora de distribuír os escanos entre as formacións políticas que superasen a porcentaxe de voto mínimo para obter representación (3% para as eleccións xerais, 5% para as municipais).

A idea é defendida polo Movemento Cidadán polo Voto en Branco Computábel, que organiza campañas en favor da difusión en prol da computabilidade do voto en branco e que axuda voluntariamente os partidos políticos que o promoven.

Partidos activos cuxo fin é o voto en branco computábel
-------------------------------------------------------

Papeleta de Escanos en Branco das eleccións ao Parlamento Europeo de 2014.
* Escanos en Branco (EB)
* Ciudadanos en Blanco (Cenb)

Partidos (ou coalicións) activos cuxo programa contén o voto en branco computábel
---------------------------------------------------------------------------------

* Partido Animalista Contra o Maltrato Animal (PACMA)
* Por un Mundo máis Xusto (PUM+J)
* Pirates de Catalunya (PIRATA.CAT)

Partidos (ou coalicións) activos cuxo programa contivo o voto en branco computábel
----------------------------------------------------------------------------------

* Cidadáns-Partido da Cidadanía (C's) (non incluíu o voto en branco computábel no programa electoral das eleccións autonómicas de Andalucía de 2014)

Notas
-----

1. ↑  Ley Orgánica 5/1985, de 19 de junio, del Régimen Electoral General. *Noticias.juridicas.com*.
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 11 de febreiro de 2012.
3. ↑  "Programa electoral de Ciudadanos-Partido de la Ciudadanía para las elecciones autonómicas de Andalucía 2014" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 19 de marzo de 2015. Consultado o 20 de setembro de 2020.
A estrada nacional **N-642** é unha vía de 50 km que vai desde Ribadeo até San Cibrao (Lieiro).

Trazado
-------

Nace na aldea de Porto de Abaixo, no límite con Asturias, nun cruzamento coa N-640 preto da Veiga. Sobe en paralelo á Ría de Ribadeo, alcanzando esta localidade a uns 10 km tras un sinuoso pero apreciado percorrido.

Desde esta localidade, coincide coa N-634 (e perde o nome ó seu favor) até un cruzamento á saída da localidade de Barreiros (km 25), onde se separa de novo, tomando a dirección Foz. Nos últimos anos reforzouse e ampliouse o firme e fixéronse ademais as variantes de Foz e Burela, necesarias polo volume de tráfico que soporta a estrada, vía principal de comunicación da Mariña luguesa.

Ao chegar á localidade de San Cibrao (km 55), atópase unha intersección na que a N-642 xira á dereita para chegar á factoría de Alcoa, converténdose na LU-142. A estrada que dá continuidade á N-642 desde a intersección de San Cibrao denomínase LU-862, con competencias asumidas pola Xunta de Galicia.

Referencias
-----------

1. 1 2  "Visor Sigpac". Arquivado dende o orixinal o 10/09/2010. Consultado o 30/05/2017.

| * v
* c
* e
España Rede de Estradas do Estado en Galicia Galicia |
| --- |
| Rede interurbana | 

|  |  |
| --- | --- |
| Autoestradas e autovías | 
* **A-52**
* **AP-53**
* **A-54**
* **A-55**
* **A-6**
* **A-75**
* **A-8**
* **AP-9**

 |
| Nacionais | 
* **N-120**
* **N-525**
* **N-532**
* **N-536**
* **N-540**
* **N-541**
* **N-542**
* **N-544**
* **N-547**
* **N-550**
* **N-551**
* **N-552**
* **N-554**
* **N-555**
* **N-556**
* **N-559**
* **N-VI**
* **N-634**
* **N-640**
* **N-642**
* **N-651**
* **N-655**

 |

 |
| Rede urbana | 

|  |  |
| --- | --- |
| A Coruña | 
* **AC-10**
* **AC-11**
* **AC-12**
* **AC-13**
* **AC-14**
* **AC-15**
* **V-18**

 |
| Ferrol | 
* **FE-11**
* **FE-12**
* **FE-13**
* **FE-14**
* **FE-15**

 |
| Lugo | 
* **LU-11**

 |
| Ourense | 
* **OU-11**

 |
| Pontevedra | 
* **PO-10**
* **PO-11**
* **PO-12**

 |
| Santiago de Compostela | 
* **SC-11**
* **SC-20**
* **SC-21**

 |
| Vigo | 
* **VG-20**

 |

 |
O **Porsche 356** é un automóbil deportivo que foi producido primeiro pola empresa austríaca Porsche Holding GmbH (1948–1949), e despois pola empresa alemá Porsche GmbH (1950–1965). Foi o primeiro automóbil de produción de Porsche. Os coches anteriores deseñados pola compañía austríaca inclúen os coches de carreiras Cisitalia Grand Prix, o Volkswagen Beetle e os automóbiles Auto Union Grand Prix.

O 356 é lixeiro e de manexo áxil, con motor traseiro, tracción traseira e con dúas portas dispoñible tanto en configuracións cupé de teito duro como cabriolé. As innovacións de enxeñería continuaron durante os anos de fabricación, contribuíndo ao seu éxito e popularidade nos deportes de motor. A produción comezou en 1948 en Gmünd, Austria, onde Porsche construíu aproximadamente 50 coches. En 1950 a fábrica trasladouse a Zuffenhausen, Alemaña, e a produción xeral do 356 continuou ata abril de 1965, moito despois de que o modelo de substitución 911 fixese o seu debut en setembro de 1964. Dos 76.000 producidos orixinalmente, aproximadamente a metade inda sobreviven.

O prezo orixinal en 1948 para o cupé 356 foi de 3.750 dólares estadounidenses (equivalente a 45.700 dólares en 2022). O convertible 356 custaba 4.250 dólares (equivalente a 51.800 dólares en 2022).

Notas
-----

1. ↑  "History of the 356". *porsche356registry.org*. Arquivado dende o orixinal o 2017. Consultado o 2011.
2. ↑  "1948 Porsche 356/2 Coupe". *auto.howstuffworks.com*. Arquivado dende o orixinal o 2021. Consultado o 2007.
**Borja Martínez Giner**, coñecido simplemente como **Borja**, nado en Alacant o 2 de marzo de 1994, é un futbolista español que xoga como extremo esquerdo no Teruel, da Primeira División RFEF.

Traxectoria
-----------

Con 10 anos ingresou na canteira do Hércules CF e foi subindo polas diferentes categorías do club ata debutar co primeiro equipo o 20 de xaneiro de 2013, nun partido da Segunda División ante o Lugo.

Disputou seis partidos co Hércules e no verán de 2013 fichou polo Espanyol B, da Segunda División B. Xogou nesa categoría durante cinco anos, vestindo tamén as camisetas da Cultural Leonesa, o Lorca e o Ebro, conseguindo un ascenso co club murciano.

  

En xuño de 2018 asinou contrato co Elche, da Segunda División. Militou unha soa campaña no club, disputando un total de 23 encontros nos que marcou un gol. A continuación regresou ao Hércules e xogou tamén no Ibiza, o San Sebastián de los Reyes e o Teruel.

Notas
-----

1. ↑  [Hércules 3–0 Lugo: Chain reaction] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en Spanish).
2. ↑  [More additions to Espanyol B] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en Spanish).
3. ↑  [Cultural signs Borja Martínez and 'recovers' Luis Ballesteros] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en Spanish).
4. ↑  [Borja Martínez and Urko Arroyo arrive] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
5. ↑  [Borja Martínez, new player of C.D. Ebro] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
6. ↑   (en castelán) .  Falta o `|title=` (Axuda)
7. ↑  [OFFICIAL | Agreement with Borja Martínez for the rescision of his contract] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Antonio Fernández Fernández.

**Antonio Fernández Fernández**, coñecido como **Antón de Barreiros** ou **Antón de Marcos**, nado en Barreiros (Sarria) en 1876 e finado en novembro de 1931, foi un empresario galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Marcos Fernández González, tratante de gando, que iniciou a súa actividade aforros procedentes da emigración a Cuba. O irmán de Marcos, Clemente, foi un dos pioneiros no negocio de embarque de gando vacún cara ao mercado catalán e madrileño, comezando en 1883 co embarque de 40 reses para Madrid desde a estación de tren de Toral de los Vados (León). Clemente deixou o negocio en mans do seu irmán logo de partir cara ao norte de África e investir nas Minas do Rif. Alí foi conselleiro delegado e un dos principais accionistas da Sociedad Española de Minas del Rif, xunto co rei Afonso XIII, o conde de Romanones, o marqués de Comillas e o duque de Tovar. Tamén foi Deputado Provincial de Madrid e Conselleiro do Banco Mercantil e Industrial.

O capital de Antonio procedía do tráfico de gando cara á Península Ibérica. Fixo construír un edificio na esquina da praza de Ángel Fernández, deseñado por Eloy Maquieira. Finou en 1931, con 55 anos, nun accidente de circulación.

Vida persoal
------------

Foi pai de Antonio, Xosé, Manuel e Concepción Fernández López.

Notas
-----

1. ↑  Carmona Badía (2006), p. 434
2. ↑  "Aniversario del Sindicato Español de Minas del Rif" Arquivado 21 de novembro de 2009 en Wayback Machine. artigo en *Melilla Hoy*, 6 de xuño de 2007 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Carmona Badía, Xoán (2006). "José Rodríguez López (1910-2004)". En Carmona Badía, Xoán (coord.). *Empresarios de Galicia*. A Coruña: Fundación Caixa Galicia. pp. 480–501. ISBN 84-96494-83-7.

### Outros artigos

* Fillos de Antón de Marcos
Acampada no Obradoiro en 2011 dentro do movemento Democracia Real Xa!.
**¡Democracia Real YA!** (en galego *Democracia Real Xa!*), é un movemento cidadán non partidista de ámbito estatal xurdido en España en 2011.

Historia e características
--------------------------

Manifestación na Puerta del Sol de Madrid o 15 de maio de 2011.
Naceu en Internet e nas redes sociais, ao considerar que os cidadáns non están representados nin son escoitados polos políticos dos grandes partidos que rexen na actualidade, polo que esixen unha modificación real e pronta no rumbo das políticas sociais e económicas que conduciron a taxas récord de desemprego e precariedade no último período democrático, especialmente dentro do contexto da crise económica de 2008-2011. O colectivo denuncia ademais as prácticas das grandes corporacións e os lobbys por tras do bipartidismo que amparan PP e PSOE. O movemento é de carácter pacífico e contrario a formar parte de calquera ideoloxía; opta así mesmo por un cambio do sistema a lograr dentro deste, é dicir, non ten un perfil de antisistema.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Plataforma ¡Democracia Real YA!*** |

### Outros artigos

* NoLesVotes

### Ligazóns externas

* Sitio oficial
A **democracia directa**, tamén chamada **democracia radical** ou **democracia cara a cara**, é un mecanismo no que cada unha das persoas asociadas a determinada agrupación poden expor en igualdade de poder os seus puntos, iniciativas e propostas actuando directamente sobre ela e dirixíndoa en equipo. Fai énfase na decisión e o cumprimento común de acordos mutuos, sendo entón unha forma de democracia na que os membros dunha asociación (laboral, empresarial, cidadanía local) participan directamente no proceso de toma de decisións políticas, cada asociado representándose a si mesmo en igualdade de dereitos e obrigacións.

Ao opor democracia directa a democracia representativa, rexéitase a todo representante que pretenda falar en nome doutros, actuar no seu lugar ou no seu interese.

Nocións operativas
------------------

Algúns métodos de democracia directa poden dar aos cidadáns poderes lexislativos e executivos á vez, aínda que a maioría, propostos ou practicados, dan aos cidadáns a dirección do proceso lexislativo, deixando a función executiva a delegados sen maior poder deliberativo que o de asociados, é dicir como encargados e non como autoridades.

A democracia directa, nun sentido moderno, consta de tres alicerces concretos:

1. A asemblea como manifestación da iniciativa popular
2. A delegación revogable
3. O mandato imperativo

A democracia directa enténdese como "goberno directo" mediante consultas e/ou asembleas de asociados. Teñen eles o dereito a propor, aprobar ou vetar leis e son quen de dereito e de feito detentan o poder colectivamente, así como poden retirar o apoio a un delegado en calquera momento.

No aspecto operativo, cada asociación de democracia directa, para funcionaren da mellor maneira, tería que ser o máis próxima posible aos seus membros, con dirección autónoma e entre grupos relativamente lixeiros. A coordinación entre asociacións de democracia directa require unha estrutura confederal ou federalista.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q171174
* BNCF: 45356
* BNF: 13188693t
* EBID: ID
* GND: 4134792-4
* HDS: 048664
* JSTOR: direct-democracy
* LCCN: sh2003003061
* MAG: 501008422
* NDL: 00576990
* NKC: ph119373
* PSH: 8465

 |
**Itzcoatl** (náhuatl clásico: *Itzcōhuātl*; lit. "Serpe de obsidiana"), nado no 1380 e finado no 1440, foi o cuarto rei de Tenochtitlán e fundador do imperio azteca, que gobernou entre 1427 e 1440. Baixo o seu liderado, o pobo mexica de Tenochtitlán desfíxose do dominio dos tepanecas, establecendo a Tripla Alianza Azteca, xunto coas cidades-estado de Texcoco e Tlacopan.

Traxectoria
-----------

Itzcoatl era fillo do *tlatoani* Acamapichtli e dunha muller tepaneca de Azcapotzalco, de nome descoñecido. Foi elixido rei ao ser asasinado o seu predecesor, o seu sobriño Chimalpopoca, a mans do tepaneca Maxtla, do *altepetl* de Azcapotzalco. Itzcoal logrou derrotar a Maxtla e rematar co dominio tepaneca sobre o centro de México grazas á súa alianza con Nezahualcóyotl de Texcoco. Tras a súa vitoria, Itzcoatl, Nezahualcóyotl e mais Totoquilhuaztli, rei de Tlacopan, fundaron a chamada Tripla Alianza Azteca, que constituíu a base do futuro imperio azteca.

Posteriormente, dirixiu a súa atención cara a orela sur dos lagos Xochimilco e Chalco. As fontes de auga doce desta rexión permitiran o desenvolvemento de grandes xardíns elevados, coñecidos como *chinampas*, sobre o leito dos lagos. As triunfantes campañas contra Xochimilco (1430), Mixquic (1432), Cuitlahuac (1433) e Tezompa aseguraron os recursos agrícolas necesarios para abastecer Tenochtitlán. Este feito, xunto coa conquista de Colhuacan e Coyoacán, cimentaron o poder da Tripla Alianza sobre o sur do val de México.

En consecuencia, Itzcoatl nomeouse *Culhua teuctli* ("señor dos Culhua"), namentres Totoquilhuaztli tomou o título de *Tepaneca teuctli* ou señor dos Tepanecas.

Segundo o *Códice Florentino*, Itzcoatl ordenou a queima de tódolos códices históricos porque "non é boa idea que todo o mundo poida coñecer as pinturas". Isto permitiulle asentar unha versión estatal da historia e dos mitos, centrada na figura do deus Huitzilopochtli. Por outra banda, seguiu coa construción de infraestruturas en Tenochtitlán, como templos ou estradas. Así mesmo, estableceu unha xerarquía relixiosa e gobernamental que sería continuada polo seu sobriño e sucesor, Moctezuma I, tras o seu pasamento no 1440.

Mapa que amosa a expansión do imperio azteca, coas conquistas de Itzcoatl marcadas en vermello.

Notas
-----

1. ↑  Aguilar Moreno 2007, p. 39.
2. ↑  León-Portilla 1963, p. 155.
3. ↑  Hassig 1988.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Aguilar Moreno, Manuel (2007). *Handbook to Life in the Aztec World* (en inglés). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-533083-0.
* Hassig, Ross (1988). *Aztec Warfare: Imperial Expansion and Political Control* (en inglés). University of Oklahoma Press. ISBN 0-8061-2121-1.
* León-Portilla, Miguel (1963). *Aztec Thought and Culture: A Study of the Ancient Náhuatl Mind* (en inglés). University of Oklahoma Press. ISBN 9780806105697.

 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Chimalpopoca** |  **Tlatoani de Tenochtitlán** 1427–1440 | Sucesor:**Moctezuma I** |
En matemáticas e álxebra abstracta, a **teoría de grupos** estuda as estruturas alxébricas coñecidas coma grupos.

O concepto de grupo é central para a álxebra abstracta: outras estruturas alxébricas ben coñecidas, tales coma os aneis, os campos e os espazos vectoriais pódense ver coma grupos aos que se lles outorgan operacións e axiomas adicionais. Os grupos repítense nas matemáticas e os métodos da teoría de grupos influíron fortemente moitas partes da álxebra. Os grupos alxébricos lineares e os grupos de Lie son dúas pólas da teoría de grupos que experimentaron grandes avances e se converteron en áreas de estudo en si mesmas.

Varios sistemas físicos, tales coma os cristais e o átomo de hidróxeno, pódense modelar por grupos de simetría. Deste xeito a teoría de grupos e a moi relacionada teoría da representación teñen moitas aplicacións na física e a química.

Un dos logros matemáticos máis importantes do século XX foi o esforzo colaborativo, que precisou de máis de 10.000 páxinas de xornais publicadas na súa maior parte entre 1960 e 1980, que culminaron nunha clasificación completa dos grupos finitos simples.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q874429
* BNCF: 53643
* BNE: XX4576398
* BNF: 11941215h
* BRE: 1933128
* EBID: ID
* FAST: 948521
* GND: 4072157-7
* JSTOR: group-theory
* LCCN: sh85057512
* MAG: 81651864
* NDL: 00562608
* NKC: ph126556
* PSH: 7286
* SUDOC: 027351440

 |
**Hil Kabashi**, nado o 19 de febreiro de 1941 en Prizren, Reino de Iugoslavia (hoxe Kosovo), é un relixioso franciscano e bispo católico, que dende 1996 exerce o cargo de Administrador apostólico de Albania Meridional, e que por tanto é cabeza da Igrexa Católica Bizantina Albanesa.

Traxectoria
-----------

O 18 de maio de 1969 Kabashi foi ordenado sacerdote na Orde dos Freires Menores (franciscanos). Exerceu o seu ministerio pastoral como capelán nos concellos bosníacos de Bugojno e Bihać entre 1971 e 1976, e entre 1976 e 1979 en Gjakova, Kosovo.

Antes de ser destinado a Albania, Kabashi residiu en Stuttgart entre 1984 e 1997, onde dedicouse á atención pastoral dos emigrantes albaneses na Misión Católica Albanesa. Neses anos traduciu un gran número de himnos relixiosos ao albanés, que foron incluídos no libro de himnos publicados por el mesmo para a administración apostólica erixida no sur de Albania. Seguiu a manter vencellos con Alemaña, ao acompañar a mozos albaneses católicos en actividades pastorais.

Como bispo para Albania Meridional residiu inicialmente en Fier, onde construíu unha igrexa en 1999 que serviu para acoller de xeito temporal a albaneses de Kosovo. Dende 2008 a Administración apostólica ten a súa sé en Vlora.

Dentro da Conferencia dos Bispos Albaneses Kabashi é responsable de asuntos litúrxicos e en outubro de 2005 participou no Sínodo dos Bispos celebrado en Roma.

| Dignidades da Igrexa católica |
| --- |
| Predecesor:**Ivan Dias** |  **Administrador apostólico de Albania Meridional** 1996 - actualidade | Sucesor:**(No cargo)** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1618067
* Catholic-Hierarchy: kabashi

 |
***El Soviet*** foi un semanario editado en Ourense en 1931.

Historia e características
--------------------------

Semanario de tendencia comunista, apareceu en 1931. Imprimiuse primeiro en Lalín e despois no Carballiño. Dirixido por Luís Soto, entre os seus colaboradores figuraron Manuel Gómez del Valle, Antonio Fernández Carnicero, Eduardo Villot Canal e Juan Nóvoa. O número correspondente ao 13 de setembro foi denunciado e secuestrado por un artigo considerado inxurioso para a Garda Civil. Volveu ser denunciado en novembro por publicar artigos considerados delictivos. Gómez del Valle e Eduardo Villot foron procesados por varios artigos. Apareceron 23 números, cesando a súa publicación nese mesmo ano de 1931.

Notas
-----

1. ↑  *La Región*, 29-9-1931, p. 1.
2. ↑  *Galicia*, 5-11-1931, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Soto, Luís (1983). *Castelao, a UPG e outras memorias*. Vigo: Xerais. pp. 140–145. ISBN 84-7507-093-0.
* Valcárcel López, Marcos (1987). *A prensa en Ourense e a súa provincia*. Ourense: Deputación Provincial. p. 160. ISBN 84-505-5721-6.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Olveira.

**A Ponte Olveira** é un lugar da parroquia de Olveiroa no concello coruñés de Dumbría na Comarca de Fisterra. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2009 tiña 28 habitantes (15 homes e 13 mulleres).

Localización
------------

Sitúase a carón do río Xallas, enfronte da aldea da Ponte Olveira (Corzón, Mazaricos) e ambas recibe o seu nome da ponte que cruza o río, construíuda no século XVI sobre unha anterior medieval e modificada en 1962, sobre a cal discorre a estrada provincial DP-3404. Ten seis vaos de arcos de medio punto, con pedra de perpiaño.

Por aquí discorre o camiño de Fisterra-Muxía, prolongación do camiño de Santiago. Aparece citado en 1477 no *Anónimo Florentino* e nos itinerarios de Christoph Guzinguer (1654) e Domenico Laffi (1673). Segundo a documentación recollida polo historiador Francisco Mayán, durante a Guerra da Independencia Española tivo lugar unha batalla das xentes da zona contra as tropas francesas, baixo o mando do cura do Ézaro, Xoán Pispieiro. As tropas francesas arrasaron a zona ao seu paso cara a Cee e Corcubión.

Notas
-----

1. ↑  J. V. Lado (13 de marzo de 2018). "La carretera que nunca quiso el puente de A Ponte Olveira". *La Voz de Galicia* (en castelán).

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares da parroquia de Olveiroa

| Lugares da parroquia de Olveiroa no concello de Dumbría (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| Olveiroa | A Ponte Olveira |

### Parroquias de Dumbría

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Dumbría |  |
| --- | --- |
| Berdeogas (Santiago) | Buxantes (San Pedro) | Dumbría (Santa Baia) | O Ézaro (Santa Uxía) | Olveira (San Martiño) | Olveiroa (Santiago) | Salgueiros (San Mamede) |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A Ponte Olveira, na *Xacopedia* *(en castelán)*.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Kusamakura*** (xaponés: 草枕; lit. "Almofada de herba") é unha novela de Natsume Sōseki, publicada no 1906.

Sinopse
-------

*Kusamakura* conta a historia dun artista que se retira a un afastado hotel nas montañas, onde coñece á súa anfitrioa, O-Nami, que lle recorda á *Ophelia* (c. 1851) de John Millais (1829-1896). Malia estar á procura de temas para pintar, pasa a meirande parte do seu tempo escribindo poesía. As súas poesías intégranse nun texto que reflicte escenas da súa vida de reclusión. Estas meditacións conteñen numerosas citas e referencias a pintores e escritores xaponeses, chineses e europeos. Por exemplo, o protagonista analiza a diferenza entre poesía e pintura defendida por Ephraim Lessing (1729-1781) no seu *Laokoon oder Ueber die Grenzen der Malerei und Poesie* ("Laocoonte, ou Sobre os principios da arte e da poesía", 1766). Outros autores mencionados na obra son Wang Wei (699-759), Matsuo Bashō (1644-1694), Laurence Sterne (1713-1768), Oscar Wilde (1854-1900) e Henrik Ibsen (1828-1906).

O duodécimo capítulo contén un panexírico polo pasamento de Misao Fujimura (1886-1903), un estudante de Sōseki que se suicidou nas cataratas de Kegon. O escritor descríbeo como un acto heróico en nome da poesía.

Traducións
----------

### En castelán

* *Kusamakura* (2009). Tradución directa de Emilio Masiá e Moe Kuwano. Ediciones Sígueme. ISBN 978-84-301-2089-5.

Notas
-----

1. ↑  Asakura (2005): 45.
2. 1 2  Sōseki (2021).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Asakura, K. (2005). *Jisatsu no shisō* 自殺の思想 [Pensar o suicidio; en xaponés]. Edicións Ōta. ISBN 978-4-87233-945-1
* Sōseki, N. (2021). *Kusamakura* (en castelán). Tradución de Emilio Masiá e Moe Kuwano. Ediciones Sígueme. ISBN 978-84-301-2089-5
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Jesús Fernández González.

**Jesús Fernández González**, nado en Selga de Ordás (León) en 1955, é un crego católico, na actualidade bispo de Astorga.

Traxectoria
-----------

Estudou na capital provincial de León para crego, ata que foi ordenado sacerdote o 29 de xuño de 1980. Proseguiu os estudos e licenciouse, e posteriormente doutorouse en Filosofía pola Universidade Pontificia de Salamanca.

Como sacerdote, estivo de crego nas parroquias de Senra e de Lazado, no concello de Murias de Paredes, e despois en Villaquilambre, ata que en 1987 foi designado reitor do seminario menor de León, ata 1990. Despois do seu paso por Salamanca regresou ao seminario como docente, e como crego á parroquia de Valsemana, no concello de Cuadros. En 2003 foi nomeado vigairo episcopal da diocese de León e en 2010 vigairo xeral da mesma.

En 2013 o papa Francisco noméao bispo auxiliar de Santiago de Compostela, baixo a figura de bispo de Rotdon.

En xullo de 2020 o papa Francisco noméao bispo de Astorga

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15296728
* WorldCat
* VIAF: 28157159724378790795
* Catholic-Hierarchy: fergo
* Dialnet: 2543057
* GND: 1197291806
* ISNI: 0000000079742453

 |