Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La Voz.
***La Voz*** foi un periódico vespertino editado en Madrid fundado o 1 de xullo de 1920 por Nicolás María de Urgoiti, director de La Papelera Española, que deixou de publicarse o 28 de marzo de 1939 ao entrar as tropas sublevadas a Madrid na Guerra Civil.

Historia e características
--------------------------

O diario xurdiu para crear un *tándem* de periódicos á americana, cun diario da mañá serio e doutrinal, *El Sol*, e un da tarde, lixeiro e popular, moi atento á «última hora», *La Voz*. Tamén foi consecuencia dunha Real Orde aprobada polo Goberno de Eduardo Dato o mes anterior que regulaba o prezo da prensa diaria e que imposibilitaba a *El Sol* ofrecer a mesma calidade a un prezo inferior. Cumpriu as expectativas da empresa de Urgoiti para aumentar o seu rendemento. Triunfou rapidamente onde *El Sol* fracasara, na venda nas rúas de Madrid, sector no que se situou no primeiro posto.

Estivo dirixido polo xornalista granadino Enrique Fajardo, coñecido como «Fabián Vidal», e o seu redactor xefe foi Manuel Bueno, que foi substituído por Benito Artigas Arpón en 1931, cando o diario cambiou de mans empresariais. Na súa nómina de redactores e colaboradores figuraron Luis Araquistain; Tomás Borrás, encargado da crítica teatral e cinematográfica; Enrique Díaz-Canedo, da literaria; Nilo Fabra, co pseudónimo «El Espectador», da de tribunais; Ángel Galarza, co de «Modestino», da municipal e xudicial; Maximiliano Clavo, co de «Corinto y oro», da taurina; Ricardo Gutiérrez Abascal, co de Juan de la Encina, da crítica de arte. José Joaquín Sanchís Zabalza foi o encargado da sección de economía e finanzas e Andrea Mersae foi o seu correspondente en París. Tamén figuraron na nómina Luis Bello, Eduardo Gómez de Baquero (Andrenio), Luis Blanco Soria, Antonio Cacho Zabala, Alberto Insúa, Antonio Botín e Irene Falcón, así como José Ortega y Gasset, Ramiro de Maeztu e Ramón Pérez de Ayala. Moitos deles ocuparon postos políticos no goberno republicano.

Era un periódico de confección lixeira e movida e un ton desenfadado mesmo nos titulares. Propúxose captar un público popular, xusto o que se mostraba esquivo a *El Sol*. Supliu con creces a atención que este negaba por principio aos touros e aos sucesos máis ou menos sanguentos ou escandalosos. Porén, *La Voz* non era un periódico sensacionalista, tiña tamén unha excelente colaboración literaria e de crítica. Dedicaba moita atención ao problema obreiro, cunha sección diaria titulada «La lucha de clases en toda España».

Dende maio de 1934, *El Sol* e *La Voz* sufriron múltiples avatares ata a Guerra Civil, baixando considerablemente o seu prestixio e a súa difusión. O último número imprimiuse o 27 de marzo de 1939. Despois da guerra, nos seus talleres, incautados polos falanxistas, empezou a imprimirse o diario *Arriba*.

Notas
-----

1. ↑  Checa Godoy 1989, p. 105.
2. ↑  Sáiz & Seoane 1996, p. 422.
3. ↑  Montoliú 2005, p. 21.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***La Voz Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Checa Godoy, Antonio (1989). *Prensa y partidos políticos durante la II República*. Universidade de Salamanca. ISBN 9788474815214.
* Montoliú, Pedro (2005). *Madrid en la posguerra, 1939-1946: Los años de la represión*. Madrid: Sílex. ISBN 84-7737-159-8.
* Sáiz, María Dolores; Seoane, María Cruz (1996). *Historia del periodismo en España 3. El Siglo XX: 1898-1936*. Alianza.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5965557
* OIDBNE: 0000707686
* SIDBNE: 706216
* ISSN: 2171-2506
* OCLC: 36791638
* PARES: 141980

 |