recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
En estatística os **cuartís** dun conxunto ordenado de datos son os tres puntos que dividen os datos en catro grupos iguais, cada un deles formado pola cuarta parte dos datos.

Definicións
-----------

Diagrama cos cuartís e o percorrido intercuartílico dunha normal N(0,1σ2)
Considéranse tres cuartís:

* O **primeiro cuartil** (Q1) ou cuartil inferior deixa por baixo del o 25% dos datos. Coincide co **percentil 25**.
* O **segundo cuartil** (Q2) é a mediana, que divide os datos en dúas partes.
* O **terceriro cuartil** (Q3) ou cuartil superior deixa por baixo o 75% dos datos. Coincide co **percentil 75**.

Chámase **percorrido intercuartílico** á diferenza entre os cuartís superior e inferior (Q3 - Q1).

Valores anómalos
----------------

Existen métodos na estatística e na análise estatística para buscar datos anómalos. No caso dos cuartís o percorrido intercuartílico pode empregarse para caracterizar eses datos.

Tras determinar o primeiro e o terceiro cuartil ademais do percorrido intercuartílico (IQR) calculamos os seguintes valores:

{\displaystyle {\text{Extremo inferior}}=Q\_{1}-1.5(\mathrm {IQR} )\,}
{\displaystyle {\text{Extremo superior}}=Q\_{3}+1.5(\mathrm {IQR} )\,}
e poden considerarse valores anómalos os que están fóra deste intervalo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Parámetro estatístico

### Ligazóns externas

* Cuartil en MathWorld
* MathForum
* Calculadora de cuartís
* Cuartís

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2786686
* EBID: ID
* GEC: 0136065
* MAG: 68443243

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* NCIt: C87306
* UMLS: C2828255

 |
**Conan o bárbaro** (tamén chamado **Conan o Cimmerio** ou **Conan de Cimmeria**) é un personaxe de ficción creado en 1932 polo escritor Robert E. Howard para unha serie de relatos destinados á revista de relatos *pulp* *Weird Tales.* Conan é un personaxe arquetípico, o máis famoso representante no seu xénero, a así chamada espada e bruxaría, e un clásico da fantasía estadounidense do século XX.

Os seus relatos adoitan ser clasificados dentro da fantasía heroica ou a espada e bruxaría. Dende a súa creación apareceu en libros, banda deseñada, filmes, programas de televisión, videoxogos ou xogos de rol, así como tamén noutros medios. Viviu na ficticia Era Hiboria, unha época fantástica comprendida entre os anos do afundimento de Atlantis —unha illa que Howard ideou baseándose no mito da Atlántida— e os das migracións dos arios.

A editorial compostelá Urco publicou a Biblioteca Conan, composta por 4 volumes coas aventuras do guerreiro. Os textos foron traducidos do inglés ao galego por Tomás González Ahola.

Notas
-----

1. ↑  Manuel Barrero. "LOS CÓMICS PRECURSORES DE CONAN". tebeosfera.com. Consultado o 18 de marzo de 2010.
2. ↑  Biblioteca Conan na páxina web de Urco editora.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Conan o bárbaro (filme)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189169
* WorldCat
* VIAF: 1209157527258327300003
* EBID: ID
* FAST: 872905
* GiantBomb: 3005-1385
* GND: 138058016
* IMDb: ch0008154
* LCCN: no2014099611
* NKC: jo2016908732
* SUDOC: 15074112X

 |
O **coeficiente de Poisson** en física defínese, para un corpo sobre o que se aplica unha carga (forza), como a razón entre a deformación unitaria na dirección na que se aplica a forza e a producida na dirección perpendicular. Recibe o seu nome por Simeon Poisson.

{\displaystyle \sigma =-{\frac {\Delta d/d}{\Delta l/l}}}.
O estirar un corpo sólido nunha dirección, provoca en xeral un adelgazamento do mesmo nas dúas direccións perpendiculares. Facendo cálculos sinxelos chégase á seguinte expresión que relaciona a variación relativa do volume do corpo co coeficiente de Poisson:

{\displaystyle {\frac {\Delta V}{V}}=(1-2\sigma ){\frac {\Delta l}{l}}}.
Así para un material incompresíbel, teríase unha razón de Poisson de exactamente 0.5.

Exemplos de valores de \sigma
-----------------------------

* Aluminio: 0,33
* Aceiro: 0,2-0,33
* Formigón: 0,2
* Chumbo: 0.45
* Latón: 0,37
* Vidro: 0,23
* SiC: 0,17
* {\displaystyle Si\_{3}N\_{4}}: 0,25

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190453
* EBID: ID
* GEC: 0051736
* GND: 4337457-8
* MAG: 149505630

 |
Apatita
A **apatita** é un mineral con cristais hexagonais e dureza 5 na escala de Mohs. A súa composición química aproximada é Ca5(PO4)3(F,Cl,OH). A cor é variábel aínda que predominan os cristais incoloros, de cor parda ou verdosa.

Etimoloxía
----------

O nome de apatita deriva do grego *apáte* (engano) xa que pode ser confundido facilmente con outros minerais como o berilo ou a turmalina.

Datos físicos
-------------

* Fórmula:Ca5(PO4)3(F,Cl,OH)
* Densidade: 3,2 g/ml
* Brillo: de vítreo a graxento
* Opacidade: de transparente a completamente opaco
* Cor de raia en placa de porcelana: branco
* Índice refractario: no = 1,633 - 1,667; ne = 1,630 - 1,664
* Solubilidade: soluble en ácido nítrico (HNO3)

Depósitos
---------

A apatita encóntrase en vetas hidrotermais, entre pegmatitas e calcarias metamórfica ademais de entre sedimentos onde se produce a partir de depósitos orgánicos. Un dos maiores depósitos atópase en Marrocos.

A presenza de apatita en Logrosán, Estremadura é coñecida dende vello. Conta a tradición que no Cercón de las Brujas celebrábanse aquelarres nos que se guindaban ao lume uns pos brancos que emitían resplandores fluorescentes. Á parte desta lenda, o certo é que as mostras coas que Proust definiu por primeira vez a fluorapatita, en 1781, procedían deste lugar.

O esmalte dos dentes e unha parte dos ósos están formados por apatita.

Variedades
----------

* Fluoro-apatita (Ca5(PO4)3F); é o principal mineral do esmalte dos dentes. Resiste mellor os ataques dos ácidos que a apatita normal. Por isto se lle engaden fluoruros ás pastas de dentes que poden intercambiar os grupos hidroxilo por flúor.
* Hidroxi-apatita (Ca5(PO4)3OH); o principal mineral dos ósos. Pódese fabricar artificialmente segundo o proceso de Tiselius a partir de cloruro de calcio (CaCl2 e fosfato de disodio (Na2HPO4) e utilízase na separación cromatográfica das proteínas.

Usos
----

A apatita é a principal fonte de fósforo e fosfato e polo tanto imprescindible na fabricación dos fertilizantes minerais.

Notas
-----

1. ↑  Vocabulario de ciencias naturais. Santiago de Compostela, Xunta, 1991.
2. ↑  Gran dicionario Xerais da lingua galega. Vigo, Xerais, 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178397
* AAT: 300011070
* BRE: 1824080
* EBID: ID
* JSTOR: apatites
* MAG: 2777746296
* Mindat: 29229
* NDL: 00569507

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ChEBI: 52254
* MeSH: D001031

 |
**Charles Joseph Camarda** é un astronauta estadounidense que participou na misión STS-114. Pasou un total de 13,90 días no espazo.

Traxectoria
-----------

Camarda naceu o 8 de maio de 1952 en Queens, Nova York. É graduado en enxeñería aeroespacial polo Instituto Politécnico de Brooklyn en 1974, tendo un máster en enxeñería Universidade George Washington en 1980 e un doutoramento en enxeñería aeroespacial pola Universidade do Estado e Instituto Politécnico de Virxinia en 1990. Entre as súas afeccións está a práctica do raquetbol, correr e facer pesas.

Foi seleccionado como candidato pola NASA en abril de 1996 e tras dous anos de adestramento pasou a ser astronauta oficialmente. Formou parte da tripulación da misión STS-114.

Notas
-----

1. 1 2 3  NASA, ed. (2018). "Charles J. Camarda (Ph.D.) SENIOR ADVISOR FOR INNOVATION, OFFICE OF CHIEF ENGINEER, JOHNSON SPACE CENTER" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 24 de outubro de 2016. Consultado o 2 de setembro de 2018.
2. 1 2 3  Mark Wade (2018). "Camarda, Charles Joseph" (en inglés). Consultado o 2 de setembro de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Charles Camarda***  |

### Outros artigos

* STS-114

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45080
* MGP: 180253
* NASA: camarda

 |
Os **apelativos** son termos da lingua utilizados na comunicación directa para interpelar o interlocutor. É tamén un nome común, por oposición a nome propio, ou un substantivo sinónimo de sobrenome ou alcume.

Tipos
-----

Pódese nomear o interlocutor ou indicar as relacións sociais que establece o falante. Os apelativos poden ser:

* o nome do interlocutor: *Diogo, cólleme esa caixa.*
* termos de parentesco (ou asimilábeis): *Deixe iso, avó.* *Xa cho dixen, meu.*
* nomes específicos: *Camaradas! Ao palacio!*, *Entre, señor director*.

Hai mesmo un uso indirecto que utiliza unha sintaxe particular mediante a que se sitúa ao interlocutor como unha 3ª persoa: *Espero que a comida fose do agrado da Súa Excelencia*.

Chámase **función apelativa** á función gramatical exercida polos apelativos da comunicación directa. Nas linguas con casos realízase co vocativo.

Notas
-----

1. ↑  "Dicionario". *Real Academia Galega*. Consultado o 2023-04-30.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2428747
* BRE: 4226080
* EBID: ID
* GND: 4142814-6
* JSTOR: common-nouns
* LCCN: sh89002492

 |
**Arturo R. Gallego Cruces**, nado en Luou (Teo) o 14 de maio de 1898, foi un mestre, escritor e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Gallego Montes. Foi mestre en Luou e dende 1920 en Parderrubias. Colaborou con artigos e relatos en *El Correo de Galicia*, *El Compostelano*, *Vida Gallega* e *Eco de Galicia*. En 1919 publicou o conto en galego "O fillo do Zoqueiro" en *El Correo de Galicia*. Durante a ditadura de Primo de Rivera foi concelleiro de Salceda de Caselas e primeiro tenente alcalde. Logo da dimisión do alcalde Vicente Jiménez Guisado, foi nomeado alcalde en novembro de 1925. Na República foi presidente do Comité local do Partido Radical. En 1945 seguía sendo mestre.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Vicente Jiménez Guisado** |  **Alcalde de Salceda de Caselas** 1925 - 1929 | Sucesor:**?** |

Vida persoal
------------

Casou en Parderrubias con Gabina Barros Fandiño en decembro de 1921.

Notas
-----

1. ↑  Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933.
2. ↑  *El Noticiero Gallego*, 4-12-1929, p. 2.
3. ↑  *El Uma*, 24-11-1925, p. 4.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 15-8-1934, p. 10.
5. ↑  "Del Magisterio". *El Correo Gallego*. 18 de abril de 1945.
6. ↑  *El Compostelano*, 31-12-1921, p. 2.
**Arturo Reguera López**, nado en Lugo en 1945, é un profesor e editor galego.

Traxectoria
-----------

Estudante na Universidade de Santiago de Compostela, foi sancionado coa perda de curso en 1968. Licenciado en Ciencias económicas. Foi profesor de Informática no Instituto San Clemente de Santiago de Compostela ata a súa xubilación en 2011. Foi coordinador da Gran Enciclopedia Gallega e director da Editorial Sálvora. Dirixiu o proxecto do *Atlas de Galicia* (1982), bilingüe, de Ediciones NOS. En 2016 editou o libro *Castrelo de Miño, loita, represión, espolio, desastre ecolóxico, desastre humano*. Vive en Grândola (Portugal).

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 29-3-1968, p. 7.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Alonso Montero, Xesús (17/2/2017). "Arturo Reguera, cervantista" *La Voz de Galicia*
* Fernández del Riego, F. (1992) [1990]. *Diccionario de escritores en lingua galega* (2ª ed.). Do Castro. p. 701. ISBN 84-7492-465-0.

### Ligazóns externas

* Sobre Arturo Reguera ourense-natural.es.
* "Sen Castrelo de Miño, toda a comarca do Ribeiro e a produción de viño quedaron feridas" (11/6/2016). Praza.gal.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q108616752
* BNE: XX1369242

 |
En Estatística, o **coeficiente de variación** é o parámetro estatístico que se emprega cando se fai referencia á relación entre a media e a variabilidade da variable. Adoita abreviarse C.V.

A súa fórmula expresa o desvío estándar como porcentaxe da media aritmética, mostrando unha mellor interpretación porcentual do grao de variabilidade que o desvío estándar. Por outra banda presenta problemas, xa que a diferenza do desvío estándar este coeficiente é variable ante cambios de orixe. Por iso é importante que todos os valores sexan positivos e a súa media sexa polo tanto un valor positivos.

Canto maior sexa o coeficiente de variación maior será a heteroxeneidade dos valores da variable, e canto menor sexa este coeficiente, maior será a homoxeneidade.

Cálculo
-------

Esixindo que {\displaystyle {\bar {x}}>0}, cálculase:

{\displaystyle C\_{V}={\frac {\sigma }{|{\bar {x}}|}}}
onde *\sigma*  é o desvío estándar. Pódese dar en porcentaxe calculando

{\displaystyle C\_{V}={\frac {\sigma }{|{\bar {x}}|}}\cdot 100}

Propiedades e aplicacións
-------------------------

* O coeficiente de variación é adimensional.
* O coeficiente de variación adoita ser menor que 1, mais en certas distribucións de probabilidade poder ser 1 ou maior.
* Como depende da media aritmética, cando esta é moi próxima a 0 pode dar valores moi grandes, que non implican necesariamente dispersión nos datos

Notas
-----

1. ↑  Masa Vázquez, Xosé M.; Fortes López, Belén (1995). Servicio de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela, ed. *Vocabulario de Matemáticas*. Santiago de Compostela. ISBN 84-8121-369-1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

"Simulación do coeficiente de variación de Pearson dunha variable discreta". *Ingel.Cajael.com*. Arquivado dende o orixinal o 15 de abril de 2016. Consultado o 01 de agosto de 2014.  con linguaxe de programación R

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q623738
* MAG: 51989270

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* NCIt: C63904
* UMLS: C0681921

 |
Variedades de ciano.
O **ciano** é unha das cores primarias chamadas subtractivas xunto co amarelo e o maxenta. A súa tonalidade é azul clara e o seu nome vén do grego *ciano*.

No campo das artes gráficas forma parte do sistema de cuadricromía, ou proceso composto por ciano, maxenta, amarelo e negro ou *key*. O sistema é coñecido polas iniciais en inglés CMYK. Nos comezos deste sistema de impresión a toda cor, os operadores de prensas utilizaron a cor negra de cuadricromía como modelo para *rexistrar* ou facer coincidir as cores restantes e lograr o efecto multicolor que xorde de mesturar as catro en diferentes proporcións, por exemplo: ó mesturar un 100% de ciano cun 100% de maxenta obtense un azul parecido ó índigo, pero ó reducir a porcentaxe dun, outro ou ambos, resultarán distintos tons de violeta e azul.

O azul de ciano ou cyan, tamén é coñecido na paleta da pintura ó óleo como azul cerúleo, pero non foi ata mediados do século XX co desenvolvemento da Halftone color synthesis que o azul ciano tivo un papel preponderante na industria gráfica e editorial.

En artes plásticas á cor ciano chámaselle tamén "turquesa" e nalgúns casos "auga-mariña". facendo alusión á cor azul-verdosa.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *ciano*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Turquesa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q180778
* AAT: 300311050
* EBID: ID
* MAG: 122776584

 |
**Antonio Garrido Villazán**, nado na Coruña o 2 de novembro de 1855 e finado en Madrid o 4 de abril de 1928, foi un militar, xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Estudou o bacharelato, a carreira de Ciencias e fixo estudos musicais no conservatorio en París, onde residiu dende neno. Logo ampliou os seus estudos en Londres. Regresou a España en 1874 e ingresou na Academia de Cabalaría de Valladolid. Foi destinado ao Rexemento real do norte e finalizada a guerra cos carlistas, foi ascendido a tenente e recibiu a cruz vermella do mérito militar. Traballou no ministerio da Guerra e nos gabinetes de diversos ministros. Como secretario da comisión mixta das Academias de Historia e de San Fernando conseguiu que se catalogase toda a riqueza monumental e artística de España. Colaborou na creación da Cruz Vermella Española, o Teatro Nacional e o Círculo de Bellas Artes de Madrid.

Colaborou en *La Ilustración Española y Americana*, da que foi director; foi correspondente de *Le Petit Parisien* e *Le Journal*. Traduciu e adaptou *La segunda mujer*, a obra do dramaturgo inglés Arthur Wing Pinero que foi estreada no Teatro Español de Madrid en 1906. É autor de *Tratado de geografía*, *Topografía militar*, *Notas estratégicas*, *Vocabulario español-francés-inglés-alemán* e un *Diccionario práctico*.

Ingresou na Academia de Belas Artes de San Fernando en 1903, co discurso *Influencia de la música como elemento social*. Foi oficial da Academia de Francia e correspondente da Real Academia Galega. Foi galardoado coa cruz de Afonso XII.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Un coruñés distinguido. Antonio Garrido Villazán[*Ligazón morta*]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12383078
* WorldCat
* VIAF: 169196295
* BNE: XX1281341
* BVMC: 12889

 |
**Constantino Bedoya Vázquez**, nado en Miño o 7 de agosto de 1947, é un político galego do PPdeG. Irmán de Moncho e Lola.

Traxectoria
-----------

Delineante. Afiliado a Alianza Popular dende 1979. Foi candidato desta formación á alcaldía de San Sadurniño nas eleccións municipais de 1983 logrando 2 concelleiros, por detrás do PSdeG-PSOE e os independentes, situándose na oposición. Volveu ser candidato nas municipais de 1987 e subeu a 4 concelleiros, os mesmos que o PSdeG pero sendo estes os máis votados, polo que continuaron na alcaldía. En abril de 1990 foi elixido alcalde grazas a unha moción de censura apoiada polos independentes. 

Encabezou a candidatura do PPdeG nas municipais de 1991 e foi a forza máis votada, con 5 concelleiros, e continuou gobernando grazas ao apoio dos independentes, dos cales un deles (Fernando Barro Sabín) marchou do goberno en outubro de 1991, e outro (José Serafín Gundín Sabín) pasou a formar parte das listas populares. Nese mandato foi deputado provincial. Foi reelixido con maioría absoluta en 1995, con 6 concelleiros, ó igual que en 1999 e 2003 cando logrou 7 concelleiros. Nas municipais de 2007 perdeu a maioría absoluta e cedeulle a alcaldía ao nacionalista Secundino García Casal, dado o acordo entre o BNG e o PSdeG. Volveu ser candidato do PPdeG en 2011 pero non consigueu recuperala alcaldía, dado que o BNG logrou maioría absoluta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Lamas Soto** |  **Alcalde de San Sadurniño** 1990 - 2007 | Sucesor:**Secundino García Casal** |

Notas
-----

1. ↑  Entrevista en *La Voz de Galicia* Ferrol, 25-3-1993 p.41
2. ↑  Moción de censura ao alcalde Lamas
3. ↑  Nova en *La Voz de Galicia* Ferrol, 27-10-1991 p.80

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en San Sadurniño
**Aniceto** foi o líder dun infrutuoso levantamento contra a dominación romana no Ponto no ano 69.

Traxectoria
-----------

Antigamente, fora un liberto do rei Polemón II. Aniceto comandara a frota real até que o Reino do Ponto se converteu nunha provincia romana durante o reinado do emperador Nerón no 63. Durante a guerra civil tras a morte de Nerón, Aniceto uniuse a Vitelio e encabezou unha insurrección xeral contra Vespasiano no Ponto e Cólquida no 69. Os rebeldes destruíron a armada romana nun súbito ataque contra Trapezus. Tras disto, Aniceto pasou entón á pirataría utilizando un tipo de barco coñecido como *camarae*.

A revolta, non obstante, foi sufocada polos reforzos romanos baixo o mando de Virdio Xémino, un tenente de Vespasiano. Vencido na desembocadura do río Cohibo (actualmente o Río Khobi, situado no oeste de Xeorxia), Aniceto foi entregado aos romanos por unha tribo local, que lle deron morte.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Armada romana *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2740619
* WorldCat
* VIAF: 3177156858546949780000

 |
**Angela McRobbie**, nada en 1951, é unha feminista, profesora, socióloga e teórica británica dos estudos culturais. McRobbie combina o estudo de diferentes dimensións da cultura xuvenil co desenvolvemento da teoría cultural e política.

Traxectoria
-----------

McRobbie fixo os seus estudos de posgrao no Centro de Estudos Culturais contemporáneos na Universidade de Birmingham. Ensinou en Londres, logo na Universidade de Loughborough e é Profesora de Comunicacións na Universidade de Goldsmiths, Londres.

O seu traballo máis coñecido xira arredor da análise do xénero na cultura xuvenil. Foi crítica respecto do traballo das subculturas do CCCS realizado por Paul Willis e Dick Hebdige, pola súa falta de consideración do xénero. Máis aínda, subliñou a necesidade de analizar a natureza da vida cultural das mulleres novas, en orde a estabelecer se se estruturaba dun xeito diferente daquel dos mozos. Este enfoque levou a escribir sobre a cultura da feminidade, os romances, a música pop e a cultura "teenybop", a revista para mozas "Jackie", entre outras cousas. Estes ensaios poden atoparse en "Feminism and Youth Culture" (1991).

Obras
-----

* *Zoot Suits and Second-hand* Dress (1989)
* *Feminism and Youth Culture* (1991)
* *Postmodernism and Popular Culture* (1994)
* *British Fashion Design: Rag Trade or Image Industry?* (1998)
* *In the Culture Society: Art, Fashion and Popular Music* (1999)
* *The Uses of Cultural Studies: A Textbook* (2005)
* *The Aftermath of Feminism: Gender, Culture and Social Change* (2009)

Notas
-----

1. ↑  *Introducing Cultural Studies*. The University of Georgia Press.

* Portal:Feminismo
* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4762514
* WorldCat
* VIAF: 108220770
* BNF: 135761207
* GND: 110640276
* ISNI: 0000 0001 0930 9221
* LCCN: n81069474
* NKC: mzk2006368306
* NTA: 070467412
* openMLOL: 360397
* SUDOC: 053468333

 |
**Antonio Fuentes Fernández**, finado en Ourense a principios de marzo de 1914, foi un médico e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Redacción de *El Eco de Orense* en 1909.
Fillo dun militar da primeira guerra carlista. Tiña consulta en Ourense dende 1872. Foi médico do cabido de Ourense entre 1880 e 1914. Segundo Otero Pedrayo foi presidente da Academia de Medicina en Ourense en 1883 e presidente do Colexio Médico-Farmacéutico de Ourense en 1887. Foi concelleiro de Ourense (1889-1893) e volveu ser concelleiro até 1899, cando renunciou ao ser nomeado médico titular. Colaborou en *El Eco de Orense* asinando co pseudónimo **Wanderer** as súas crónicas de supostas viaxes, e fíxose cargo da súa dirección en 1908.

Notas
-----

1. ↑  *El Noroeste*, 7-3-1914, p. 1.
2. ↑  *El Regional*, 27-10-1893, p. 2.
3. ↑  *Boletín Oficial de la Provincia de Orense*, 15-12-1899, p. 1.
4. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 20-7-1908, p. 3

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Buscando en Rúa Gravina al Dr.Antonio Fuentes. Un galeno "trotamundos" en El Eco de Orense (1905)
A **Asociación Nacional de Mujeres Españolas** (ANME) foi unha asociación en prol dos dereitos das mulleres e do sufraxio feminino en España. Estivo activa durante o primeiro terzo do século XX, desde 1918 até 1936.

Historia
--------

Foi fundada por Consuelo González Ramos, María Espinosa de los Monteros e Elisa Soriano Fisher en Madrid en novembro de 1918. Malia estar centrada en Madrid, admitía socias de todo o Estado español. 

En 1919 contribuíu á formación do Consejo Supremo Feminista de España. Achegou a súa acción á doutros grupos xa constituídos. En total, federáronse cinco agrupacións: Sociedad Progresiva Femenina e La Mujer del Porvenir, de Barcelona, Sociedad Concepción Arenal e Liga para el Progreso de la Mujer, de Valencia, amais da propia ANME.

Nos seus inicios, tanto a ANME como o Consejo foron liderados pola empresaria María Espinosa de los Monteros. En outubro de 1920 foi sucedida pola até entón vicepresidenta Dolores Velasco. Nesa data separáronse a dirección da ANME e a do Consejo Feminista de España. Este último ficou presidido por Isabel Oyarzábal Smith, vogal da ANME. No seu seo naceu a Juventud Universitaria Femenina en 1919. 

Nunca contou co apoio de partidos políticos nin de xerarquías eclesiásticas, e sempre se mantivo coas cotas das súas asociadas. As reunións celebrábanse nas casas das dirixentes, xa que tampouco tiña un local de seu. Porén, durante un curto tempo mantivo un local social, compartido coa Juventud Universitaria Femenina, na carreira de San Jerónimo.

O desenvolvemento da asociación está plasmado en *Mundo Femenino*, revista publicada entre 1921 e 1936. Estaba dirixida pola mestra de escola pública Benita Asas Manterola, presidenta dende 1924 até 1932. Ese ano foi relevada pola tamén mestra Julia Peguero Sanz até 1936, xa que a asociación disolveuse durante a Guerra Civil.

O brazo político: Acción Política Feminista Independiente
---------------------------------------------------------

Dende 1934, a ANME manifestou a intención de que a causa feminista se articulase como partido político. Así, fundou a Acción Política Feminista Independiente, que tentaría sen éxito integrarse na Fronte Popular en 1936. Malia pensaren en presentar unha candidatura propia, finalmente descartárono para non restárenlle votos á esquerda.

Notas
-----

1. ↑   Consultado o 20 de xaneiro de 2016
2. ↑  [*Ligazón morta*] o 20 de xaneiro de 2016

Bibliografía
------------

* Johnson, Roberta (2003). *Gender and Nation in the Spanish Modernist Novel*. Vanderbilt University Press. ISBN 9780826514370.
Cicel
Un **cicel** é unha ferramenta manual deseñada para cortar, facer rañuras ou desbastar material en frío mediante un golpe cun martelo axeitado. O fío de corte pode deteriorarse con facilidade, polo que é preciso un reafiado. O extremo pode ser plano, dentado ou de toro.

Punteiro de canteiro
--------------------

Punteiro
O punteiro de canteiro é un tipo de cicel que consiste nunha barra de aceiro coa punta endurecida. Suxéitase cunha man mentres se golpea o seu extremo cunha maceta.

Os albaneis emprégano para desbastar ou preparar superficies en que se van realizar outros traballos. Tamén as utilizan os canteiros nas pedras en que se quere deixar unha superficie rústica.

Cicel para pedra
----------------

Cicel para pedra dentado
Os ciceis para pedra utilízanse para tallar ou cortar pedra, ladrillos ou lousas de formigón. Para cortar en lugar de tallar emprégase un reforzo de ladrillo; este ten unha folla larga e plana que se golpea ao longo da liña de corte para producir unha rañura, despois golpéase con forza no centro para romper a pedra. Os escultores usan un cicel de culler, dobrado, co bisel en ambos os lados. Para aumentar a forza, os ciceis para pedra con frecuencia se golpean con mazas, un tipo de martelo máis pesado.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *cicel*.
2. ↑  Lajo Pérez, Rosina (1990). *Léxico de arte*. Madrid: Akal. p. 48. ISBN 978-84-460-0924-5.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
3. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *punteiro*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cicel Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* *Procedimientos de Mecanizado* (en castelán). Madrid: Editorial Paraninfo. ISBN 84-9732-428-5.

### Ligazóns externas

* Sharpening, Honing and Polishing Gouges and Other Carving Tools

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q474188
* AAT: 300024665
* BNCF: 71252
* EBID: ID
* GEC: 0090763
* GND: 4169348-6
* MAG: 2775962983

 |
**Aniceto Codesal Lozano**, nado en Oleiros (Vilalba) o 30 de decembro de 1919 e finado o 29 de abril de 2008, foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Perito mercantil, doutor pola Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais da USC, é catedrático da Escola Universitaria de Estudos Empresariais de Lugo, da que foi Director. Concelleiro en Lugo (1979-1981 e 1987-1991), nas eleccións xerais de 1982 foi elixido deputado no Congreso de Alianza Popular pola provincia de Lugo (1982-1986). Nas eleccións xerais de 1986 foi elixido senador de Alianza Popular pola provincia de Lugo e volveu ser elixido nas xerais de 1989. Foi presidente do Partido Popular e da *Asociación Española de Lucha contra el Cáncer* en Lugo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
* Lista de senadores galegos desde a Transición

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos DeputadosArquivado 16 de outubro de 2019 en Wayback Machine.
* Ficha no Senado
A **Agrupación Progresista de Abegondo** (APdeA) é un partido político de ámbito municipal de Abegondo rexistrado o 7 de marzo de 2007, creado polo entón alcalde Juan José Rocha Carro e outros concelleiros do PP en Abegondo.

Orixe
-----

A orixe do partido está na disputa entre Rocha e José Antonio Santiso Miramontes para encabezar a lista do PP á alcaldía de Abegondo nas eleccións municipais de 2007. José Antonio Santiso fora reelixido alcalde de Abegondo tras gañar as eleccións anteriores. Juan José Rocha sucedeuno no 2004 á fronte da alcaldía ao ser Santiso nomeado Conselleiro de Agricultura na Xunta.

No 2007, ao ser Santiso designado cabeza de lista do PP á alcaldía de Abegondo, Rocha e outros concelleiros do PP deciden presentarse ás eleccións creando unha candidatura independente, a da APdeA.

Resultados electorais
---------------------

Nas eleccións municipais de 2007, APdeA foi tras o PP a segunda forza máis votada en Abegondo, con 1005 votos (o 29,78%), e catro concelleiros, o que lle permitiu a Juan José Rocha continuar como alcalde mediante un pacto entre APdeA, BNG e PSdeG-PSOE. En 2009, Rocha perde a alcaldía, e a APdeA pasa á oposición, tras non superar unha moción de censura do PP apoiada polo edil do PSdeG-PSOE.

Nas eleccións municipais de 2011 vólvese a presentar Rocha como cabeza de lista da APdeA, sendo neste caso a cuarta forza máis votada, con 316 votos (o 8,60%), e un concelleiro.

Nas eleccións municipais do ano 2015 APdeA non presentou candidatura.

Notas
-----

1. ↑  "Rexistro de partidos do Ministerio do Interior". Arquivado dende o orixinal o 30 de setembro de 2017. Consultado o 06 de xullo de 2015.
2. ↑  El alcalde de Abegondo deja el PP al ser impuesto Santiso como candidato Arquivado 07/07/2015, en Wayback Machine.. www.lavozdegalicia.es, 05/03/2007 *(en castelán)*.
3. ↑  A Agrupación Progresista de Abegondo oficializou a súa candidatura ás eleccións de maio. , 19/04/2007.
4. ↑  APdeA, BNG y PSOE firman un pacto para gobernar en Abegondo Arquivado 06 de xullo de 2015 en Wayback Machine.. www.lavozdegalicia.es, 15/06/2007 *(en castelán)*.
5. ↑  Santiso Miramontes, nuevo alcalde de Abegondo al prosperar la moción de censura Arquivado 14 de xullo de 2015 en Wayback Machine.. www.elcorreogallego.es, 20/04/2009 *(en castelán)*.
6. ↑  APdA sospecha que Santiso tiene un pacto encubierto con el PSOE. www.elidealgallego.com, 19/12/2011 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Abegondo
**Antonio González Groveiro**, nado en Porto do Son o 10 de maio de 1944, é un empresario e político galego. Foi alcalde de Porto do Son entre 1979 e 1995.

Traxectoria
-----------

Militante do PCG, nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura da AMDG á alcaldía de Porto do Son e foi elixido alcalde grazas a un pacto de goberno. En 1981 abandona o PCG e en 1982 ingresa no PSdeG-PSOE. Nas municipais de 1983 encabezou a candidatura do PSdeG e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1987 volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta e nese ano realizou unhas declaracións sobre unha xornalista que lle custaron unha condena da Audiencia por un delito de inxurias graves, liderou unha campaña contra o patrón maior da confraría, acusándoo dun presunto desfalco, e permitiu a destrución do castro da Enxa para construír o Servizo de Vixilancia Marítima. Foi deputado provincial entre 1983 e 1991. Nas municipais de 1991 volveu ser alcalde con maioría absoluta e en decembro dese ano o Tribunal Supremo revogou a súa condena. Tivo varias polémicas co PSdeG e en agosto de 1992 anunciou o abandono do partido, xunto con todo o grupo de goberno e algunhas decenas de militantes. Nas municipais de 1995 presentouse como cabeza de lista polo PPdeG, pero non foi alcalde ao pactar PSdeG e BNG. Volveu presentarse en 1999 e 2003, pero non volveu ser elixido alcalde.

Notas
-----

1. ↑  "Absuelto un alcalde que quiso revelar "propuestas íntimas" de una periodista" *El País*, 8 de decembro de 1991

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Porto do Son

### Ligazóns externas

* "Antonio González Groveiro, primeiro alcalde democrático de Porto do Son" en La Voz de Galicia *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Alcaldes de Porto do Son |
| --- |
| 
* Antonio González (1979–1995)
* Ramón Quintáns (1995–2007)
* Manuel Tomé (2007–2009)
* Xoán Pastor (2009–2011)
* Luis Oujo (2011–*presente*)

 | Porto do Son |
A **Confederación Xeral do Traballo** de España, a **CXT**, é un sindicato de orientación anarquista nado en 1979 a raíz da ruptura ou escisión da CNT-AIT coa chegada da democracia representativa e o posterior proceso de reorganización e reestruturación dos sindicatos (en 1977).

Traxectoria
-----------

Manifestación en Madrid.
É a terceira forza sindical española en representantes sindicais a gran distancia de CCOO e mais da UXT, mantendo unha lixeira vantaxe sobre a Unión Sindical Obreira[]. Ten forte presenza en Renfe e na industria do automóbil, especialmente en SEAT, Renault, Volkswagen e Ford. Tamén destaca a súa presenza nas Administracións Públicas, nos Correos e nos sectores de Banca, Sanidade e Ensino. Conta con 5 000 delegados sindicais e membros de Comités de Empresa, 60 000 afiliados e máis dun millón de votos entre os traballadores nas eleccións sindicais.

A CXT destacou nos últimos conflitos da SEAT e na folga dos traballadores de terra de Iberia en Barcelona, alén de nas últimas mobilizacións pola regulación dos traballadores inmigrantes en España.

Reunión do sindicato.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Anarquismo en España
* Movemento obreiro español

### Ligazóns externas

* Confederación Xeral do Traballo
* Confederación Xeral do Traballo da Galiza
* Periódico Rojo y Negro, publicación dixital anarcosindicalista. Órgano de expresión da CXT.
* Publicación anarcosindicalista da CXT da Cataluña Arquivado 29 de setembro de 2017 en Wayback Machine. *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1124863
* WorldCat
* VIAF: 235349019
* BNE: XX136702
* CANTIC: a11103012
* GND: 5025988-X
* LCCN: nr91012624

 |
Akhenatón, Nefertiti e as súas fillas
**Ankhesenamon** (tamén coñecida como **Ankesenamón** ou **Anjesenamón**) foi a terceira das seis fillas de Akhenatón e da súa Gran Esposa Real Nefertiti. O seu nome significa *a que vive por Atón*. Descoñécese a data exacta do seu nacemento, pero é probable que fose a primeira das princesas reais que nacese na recentemente fundada capital de Exipto, Amarna.

Aparece en moitas representacións, acompañada sempre dos seus pais, Akhenatón e Nefertiti, así como das súas dúas irmás máis vellas. Crese ademais que, e un certo momento de finais do reinado do seu pai, foi casada con el mesmo, e ata se fala da existencia dunha filla nacida deste incesto real, de nome Ankhesenpaatón-Tasherit.

Sexa como for, á morte do seu pai, contraeu matrimonio co príncipe TutankhAtón, irmán ou fillo de Akhenatón, converténdose así na Gran Esposa Real, en 1327 adC. Cando o seu esposo restableceu o culto a Amón e reabriu os templos, tras a revolución relixiosa que levou a cabo o seu pai, ambos cambiaron os seus nomes, sendo respectivamente Tutankhamon e **Ankhesenamon**.

O paso pola historia desta raíña exipcia foi breve. Ao quedar viúva cando Tutanjamón morreu no ano 9 do seu reinado, casou co seu avó Ay e logo desaparece dos documentos exipcios. Isto fixo pensar que ela puido ser a raíña viúva que escribiu unha carta aos hititas, os acérrimos inimigos dos exipcios, solicitando un príncipe co que casar e co que se converterían na nova parella real. É o caso de Dahamunzu.

A repentina subida ao trono de Ay fixo pensar que foi tras desbaratar aquela insólita conxura, e é lóxico que a raíña viúva Ankhesenamon fose silenciada e ata eliminada pola súa traizón. Aínda así, aínda está por descubrir a identidade desta raíña, e formuláronse outras hipóteses, como as de Nefertiti (a que cobra máis forza ultimamente) ou Meritatón, a maior das fillas de Nefertiti e Akhenatón.

Véxase tamén
------------

* As Raíñas de Amarna

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q230863
* WorldCat
* VIAF: 120238000
* BMT: 52781
* CERL: cnp01222131
* DeutscheBio: 140977244
* EBID: ID
* GND: 140977244
* ISNI: 0000 0000 7787 8875

 |
**Anna Yúrievna Kikina** (ruso: *Анна Юрьевна Кикина*), nada en Novosibirsk o 27 de agosto de 1984, é unha enxeñeira rusa e cosmonauta  seleccionada en 2012.

Traxectoria
-----------

En 2005 completou un curso de instrutora de primeiros auxilios no Ministerio de Emerxencias de Rusia e en 2006 licenciouse con honores na facultade de enxeñería da Academia Estatal de Enxeñaría do Transporte Acuático de Novosibirsk, especializándose en Protección en Situacións de Emerxencia.  No ano 2008 obtén a licenciatura en Economía e Xestión (Industria do Transporte) na mesma universidade. 

Traballou como presentadora en Radio Siberia.

En 2012, ao saber que a Axencia Espacial Federal Rusa (Roscosmos) buscaba cosmonautas en formación, Anna decidiu presentarse. O proceso de selección durou preto dun ano, durante o cal o número de aspirantes baixou a 304, entre eles 43 mulleres.  Entre as oito candidatas finalmente seleccionadas, foi a única muller. Na última selección foron seis os homes, e non se deron explicacións polos motivos de que Kíkina quedou fóra. Poucos días despois informouse de que a decisión sería revertida e Kíkina foi incluída de novo, sendo asignada ao posto de cosmonauta de proba en 2014, e comezou a súa preparación para voar ao espazo. 

En xuño de 2020, o seu compañeiro cosmonauta Oleg Kononenko dixo que se espera que Kíkina voe na súa misión de outono de 2022 á Estación Espacial Internacional a bordo do Soyuz MS -22 e realice unha camiñada espacial durante a misión. Ao facelo, converteríase na quinta muller cosmonauta rusa en ir ao espazo. A corporación espacial estatal rusa anunciou o pasado 16 de marzo que Mattel presentou unha boneca que encarna a imaxe de Anna Kikina para a campaña "You Can Be Who You Want".

Notas
-----

1. 1 2  "Cosmonaut Biography: Anna Kikina". Consultado o 13 de xullo de 2020.
2. ↑  "Russia's 2nd Post-Soviet Female Cosmonaut in Line for Space Station Mission" (en inglés). 2014-09-03. Consultado o 2021-02-02.
3. 1 2 3  Ryabikova, Victoria (2020-07-09). "For the first time in eight years, a Russian woman will fly to the ISS. Who is she?" (en inglés). Consultado o 2021-02-02.
4. ↑  "В МЧС рассказали о девушке "спасателе-космонавте" из Новосибирска" (en ruso). 12 de abril de 2019. Consultado o 2021-02-02.
5. ↑  "Russia appoints six new cosmonauts, sole female candidate not among them". 17 de xuño de 2014. Consultado o 2021-02-02.
6. ↑  "Cosmonaut Kikina: Roscosmos reinstates rejected female candidate". 26 de xuño de 2014. Consultado o 2021-02-02.
7. ↑  "Россиянка-космонавт может полететь в космос через два года". 26 de xuño de 2020. Arquivado dende o orixinal o 22 de marzo de 2021. Consultado o 2 de febrero de 2021.
8. ↑  "Anna Kikina será finalmente la quinta astronauta rusa de la historia en ir al espacio" (en castelán). 30 de xuño de 2020. Consultado o 2021-02-02.
9. ↑  "La cosmonauta de Roscosmos Anna Kikina se convirtió en prototipo de muñeca Barbie". Arquivado dende o orixinal o 08 de decembro de 2021. Consultado o 08 de decembro de 2021.
Representación da época.
A **Conferencia de Berlín**, celebrada entre o 15 de novembro de 1884 e o 26 de febreiro de 1885 na cidade de Berlín, foi organizada polo Chanceler de Alemaña, Otto von Bismarck, coa fin de resolver os problemas que suscitaban a expansión colonial en África e resolver a súa repartición.

Historia e características
--------------------------

Repartición do continente en 1914.
Catorce Estados foron representados: o Imperio Alemán, o Imperio Austrohúngaro, Bélxica, Dinamarca, o Imperio Otomán, España, Estados Unidos, Francia, Reino Unido, Italia, Países Baixos, Portugal, Rusia e Suecia. Nela proclamouse a libre navegación marítima e fluvial polos ríos Congo e Níxer, a liberdade de comercio no centro do continente africano e as condicións impostas aos países desenvolvidos para colonizalo.

O proceso de colonización realizouse seguindo as grandes vías fluviais, como os territorios do Níxer, que foron explorados entre os anos 1788 e 1830; a conca do Nilo e a rexión dos Grandes Lagos Africanos, entre 1854 e 1859; o Zambeze, entre 1841 e 1873.

A exploración do río Congo motivou as rivalidades entre varios países, polo que o chanceler Bismarck actuou como árbitro da Conferencia, onde se estabeleceu o Estado Libre do Congo (actualmente República Democrática do Congo), baixo soberanía da Asociación Internacional do Congo e propiedade privada do rei dos belgas Leopoldo II, e un Congo francés, ambos con saída ao mar; a libre navegación polos ríos Níxer e Congo, así como o principio do dereito á posesión do interior a partir dun enclave costeiro.

Así, a costa mediterránea africana quedou en mans de Francia e o Reino Unido; a costa oriental dividiuse entre os alemáns ao sur e os británicos ao norte. A costa occidental ficou no poder dos belgas, franceses e británicos. Os italianos conseguiron Somalia e os portugueses, Angola e Mozambique. Mais, pronto estouraron conflitos pola posesión das zonas máis estratéxicas ou máis ricas, como no caso de Tunisia, Exipto ou Marrocos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13582
* WorldCat
* VIAF: 147248497
* BNF: 11997855w
* BRE: 1860624
* EBID: ID
* GND: 2074819-X
* LCCN: n85354834
* NKC: kn20120410001
* SUDOC: 028069951

 |
Localización das cinco montañas sagradas do taoísmo (puntos vermellos) e os catro montes sagrados do budismo (estrelas violetas).
As **cinco montañas sagradas do taoísmo**, tamén chamadas **cinco grandes montañas**, están distribuídas de acordo ás direccións cardinais da xeomancia chinesa. Segundo a mitoloxía chinesa, estas cinco montañas orixináronse do corpo de Pangu, primeiro ser e creador do mundo. A súa lenda, base do taoísmo, di así:

> «Na antigüidade non existían nin o ceo nin a terra. O universo era un caos en forma de ovo onde se xestaba ao gran deus Pangu. Cando este naceu, o ovo rompeuse en dúas metades, as materias lixeiras eleváronse formando o ceo, e as densas quedaron abaixo formando a terra. Despois de mil anos sostendo o ceo, crecendo cada día e separándoo da terra, morreu o seu corpo para dar lugar ao que coñecemos hoxe. O seu ollo esquerdo converteuse no sol, o dereito na lúa, o seu derradeiro folgo transformouse en nubes, as palabras en tronos e os seus cabelos en estrelas. A súa cabeza, brazos e pés crearon os catro puntos cardinais, da súa sangue naceron os ríos e dos seus tendóns os camiños»
> 
> 

O monte Tai, ao ser o máis oriental, asóciase coa saída do sol, representando renacemento e renovación, polo que se considera o máis importante dos cinco e crese que se formou a partir da cabeza de Pangu. Do monte Heng en Hunan procedería do brazo dereito, e do monte Heng en Shanxi, o esquerdo. O monte Song sería o seu embigo, e o monte Hua os seus pés.

Galería de imaxes
-----------------

* Alborecer dende o monte Tai
* Monte Hua
* Monte Heng en Hunan
* Monte Heng en Shanxi
* Monte Song
Coordenadas: 43°18′31″N 08°28′06″O﻿ / ﻿43.30861, -8.46833

O **Centro Hípico Los Porches** é unha entidade adicada á equitación situada na parroquia de Morás, en Arteixo, e que foi fundada en 1993 por unha familia afeccionada ó mundo hípico. O centro está homologado pola Federación Hípica Española cunha categoría de 3 estribos nun rango de 1 a 4.

Actividades
-----------

As actividades do centro van dende a venda e coidado de cabalos, a doma de poldros e o ensino a rapaces, ata a organización de torneos de saltos e de doma. A escola de equitación do centro dispón de 16 cabalos e 6 ponis, e ten máis de 200 alumnos.

Instalacións
------------

**Los Porches** ten dúas pistas grandes cubertas nas que se disputan varias probas do calendario hípico galego, e dúas exteriores tamén grandes, unha de herba e outra de area. Ademais ten 180 boxes para cabalos, tenda, vestiarios e cafetería.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

| * v
* c
* e
Cabalos en Galicia |
| --- |
| Centros: | 

|  |  |
| --- | --- |
| Hipódromos: | Antela • Campañó • A Enxa • O Mundil |
| Clubs 4 estribos: | Casas Novas. |
| Clubs 3 estribos: | Los Porches • El Alazán. |
| Clubs 2 estribos: | Pinteño • As Mariñas • Sociedad Hípica • Las Bridas • Equs • CDE Ourense • Coles • Cemar • La Muralla. |
| Clubs 1 estribo: | El Rancho Grande • Belelle • La Lagunita • Granxa do Souto • La Croupe. |

 |
| Competicións: | CSI A Coruña • CSI Vigo • Liga galega de Horseball. |
| Rapa das bestas: | Valga • Torroña • Mougás • Morgadáns • San Cibrao • A Capelada • Campo do Oso • Paiosaco • Sabucedo • Candaoso • Amil • Cuspedriños • As Cañizadas • O Galiñeiro • A Enxa • San Tomé • Couselo • Paradanta • A Escusa. |
| Outros artigos: | Federación Hípica Galega • O cabalo na cultura popular galega • Cabalo de pura raza galega. |
***Anna Karenina*** (en ruso: *Анна Каренина*), é unha novela do escritor ruso Lev Tolstoi, publicada entre 1873 e 1877. É unha das obras máis senlleiras do autor, canda *Voina i mir* (Война и мир) [en galego, *Guerra e Paz;* aínda sen traducir] escrita entre 1867 e 1869.

Esta novela romántica está considerada unha das obras cume do Realismo e ten un dos inicios máis coñecidos da literatura universal: *"Todas as familias felices son iguais. As infelices sono cada unha ao seu xeito"*.

Sinopse
-------

A trama xira arredor do caso extraconxugal da personaxe que dá título á obra, unha aristócrata da Rusia tsarista que, malia parecer ter todo (beleza, riqueza, popularidade e un fillo amado), se sente baleira até encontrar un impetuoso oficial, o conde Vronski.

No decorrer da obra, tamén se tratan cuestións importantes da vida na Rusia rural da época, onde algúns personaxes debaten a respecto do mellor xeito de xestionar as súas propiedades e terras, así como do tratamento aos campesiños, daquela chamados muxics (*мужик*).

Adaptación ao cinema
--------------------

Existen varios filmes baseados na novela. A personaxe principal foi interpretada, entre outras, por Greta Garbo (en 1935, ás ordes de Clarence Brown), Vivien Leigh (en 1947, para Julien Duvivier), Sophie Marceau (para Bernard Rose, en 1997) e, máis recentemente, Keira Knightley en 2012 para Joe Wright:

* *Anna Karenina*, filme de 1935
* *Anna Karenina*, filme de 1948
* *Anna Karenina*, filme de 1985
* *Anna Karenina*, filme de 1997
* *Anna Karenina*, filme de 2012

Notas
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑   Anna Karenina (2012)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q147787
* WorldCat
* VIAF: 185779105
* BNF: 11970672t
* CANTIC: a1628141x
* EBID: ID
* GEC: 0004204
* GND: 4137252-9
* LAC: 0061F3864F
* LCCN: no98020472
* LibraryThing: 2340
* MusicBrainz: ID
* NLA: 35815531
* OL: OL267096W
* SUDOC: 059314249
* Treccani: anna-karenina

 |