recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ramón Fraga Couceiro**, coñecido como **Parará**, **Pedro** e **Saturno**, nado en Centroña (Pontedeume) o 2 de febreiro de 1907 e finado en Sillobre no inverno de 1945, foi un guerrilleiro antifranquista Pobo galegogalego.

Traxectoria
-----------

Carpinteiro e inspector de arbitrios. Implicado nas protestas pola detención de José Varela Porca, Francisco Rodríguez Maroño e José María Blanco Barros acusados do incendio da igrexa de Castro, intentan detelo 13 de abril de 1936. Preséntase o 6 de maio e ingresa en prisión preventiva ata o 17, en que foi posto en liberdade provisional coa obriga de presentarse os sábados ante a Garda Civil. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e botouse ao monte. Foi reclamado polo Goberno civil da Coruña en setembro de 1936. Foi xulgado en Ferrol por rebelión militar e declarado en rebeldía. Incoáronlle expediente de responsabilidades políticas en agosto de 1941. Foi enlace da guerrilla na zona de Lugo. Despois dunha incursión en 1945 regresou á comarca de Eume e adoptou unha dobre actitude, actuou como guerrilleiro no grupo de José Vázquez Mauriz e Ramiro Martínez López e realizou ataques pola súa conta (parece que esquilmado aos veciños da Capela para comprar un barco para fuxir a Francia). As súas actividades delitivas motivaron a súa eliminación pola propia guerrilla no monte Marraxón (Sillobre) no inverno de 1945. O seu corpo foi atopado no monte Marraxón o 17 de xaneiro de 1946.

Vida peroal
-----------

Casou con María Allegue Ferraces e foi pai de catro fillos.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 26-9-1936, p. 4.
2. ↑  *Boletín Oficial de la Provincia de La Coruña*, 26-8-1941, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Máiz, Bernardo (1988). *Galicia na II República e baixo o franquismo*. Vigo: Xerais. p. 172. ISBN 84-7507-320-4.

* Martínez, Lupe (2023). *Guerrilleir@s antifranquistas da provincia da Coruña*. Vigo: Galaxia. pp. 227–228. ISBN 978-84-1176-172-7.

### Ligazóns externas

* Ramón Fraga Couceiro na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en los de la sierra *(en francés)*
Coordenadas: 46°11′00″N 6°11′00″L﻿ / ﻿46.18333, -6.18333

Igrexa
Escudo
**Chêne-Bougeries** é unha pequena cidade e comuna suíza do cantón de Xenebra.

Xeografía
---------

Situada a 420 msnm, o municipio ocupa unha extensión de 4,13 km².

Limita ao norte coas comunas de Cologny e Vandœuvres, ao leste con Chêne-Bourg e Thônex, ao sur con Veyrier, e ao oeste con Xenebra.

Segundo o censo de 2014 contaba con 11 105 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 2 689 hab./km².

A comuna de Chêne-Bougeries está situada anexa ao leste da cidade de Xenebra.

A maior parte do seu territorio está formado por chalés, e acolle o barrio de clase alta de Conches.

Notas
-----

1. ↑  Oficina federal de estatística (31 de decembro de 2014). «Bilanz der ständigen Wohnbevölkerung nach Bezirken und Gemeinden» (en alemán).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Chêne-Bougeries Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial Arquivado 26 de xullo de 2022 en Wayback Machine..
* Chêne-Bougeries en alemán, francés e italiano no *Dicionario Histórico de Suíza.*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q69530
* WorldCat
* VIAF: 123184103
* GeoNames: 7285493
* GND: 4675366-7
* HDS: 002894
* LCCN: n82161832
* MusicBrainz: ID
* OSM: 1685465

 |
**José Manuel Mouzo Castiñeira**, nado na Coruña en 1966 e finado o 16 de maio de 2021, foi un político do PSdeG-PSOE, que chegou a ser alcalde de Laxe.

Traxectoria
-----------

Profesional do sector do transporte, empezou a militar en política en 1983, en Esquerda Galega, canda o seu compañeiro Antón Carracedo. Seguindo a Carracedo incorporouse ao PSOE en 1993, e chegou a concelleiro nas eleccións municipais de 2007, con Carracedo como alcalde. Foi concelleiro de cultura e de protección civil ata que en 2015, logo de retirarse Carracedo, encabezou a candidatura socialista. Malia baixar en votos, retivo a alcaldía para o seu partido grazas a un pacto co BNG. Nas eleccións municipais de 2019 a súa lista foi derrotada e abandonou a alcaldía. Porén, continuou como voceiro socialista ata o seu falecemento.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antón Carracedo** |  **Alcalde de Laxe** 2015 - 2019 | Sucesor:**José Luis Pérez Añón** |

Vida persoal
------------

Vivía en Matío (Nande). Casou e tivo dous fillos.

Notas
-----

1. ↑  "«Pola Xunta, Laxe non existiría. Todo o que logramos é grazas á Deputación»". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2016-06-04. Consultado o 2021-05-16.
2. ↑  "Fallece a los 54 años José Manuel Mouzo, exalcalde de Laxe". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2021-05-16. Consultado o 2021-05-16.
3. ↑  "Antón Carracedo anuncia por sorpresa que no se presentará a la reelección". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2014-07-12. Consultado o 2021-05-16.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Laxe
O **Partido Obrero de Unificación Marxista** (POUM) foi un partido marxista español de carácter revolucionario, influído polo trotskismo e de carácter antiestalinista, fundado en 1935.

Historia
--------

O POUM naceu en Barcelona o 29 de setembro de 1935 resultado da unificación da Izquierda Comunista de España co Bloc Obrer i Camperol. A ICE era un partido de orixe trotskista que rompera con Trotski antes de 1935 opostos ás consignas de Trotski de realizar entrismo no PSOE para apoiar á súa facción esquerdista, fora fundado por Andreu Nin e por Juan Andrade. O BOC era un partido comunista implantado sobre todo en Cataluña. O seu máximo dirixente era Joaquín Maurín, quen fora o dirixente da Federación Comunista Catalano-Balear, unha federación territorial escindida do PCE.

Malia a diferenza numérica de militantes entre os dous partidos (uns 500 da ICE fronte a 5.000 do BOC), a fusión no POUM foi en igualdade de condicións entre ambos os dous. Nin e Maurín pasaron a ser os dous grandes líderes do POUM, que tiña grazas aos antigos militantes do BOC a súa maior implantación en Cataluña e Valencia, unha certa presenza en Madrid e unha presenza testemuñal noutras partes de España. A súa heterodoxia dentro do comunismo fíxolles quedar marxinados e inimizados cunha Komintern disciplinada no compromiso coa URSS.

Tralas xornadas de maio de 1937, no que o POUM se aliñou cos anarquistas da CNT, os comunistas esixiron a ilegalización do POUM, despois da chegada de Juan Negrín á presidencia do goberno detívose aos seus dirixentes, Nin foi secuestrado e morreu en prisión e a estrutura do partido pasou á clandestinidade e tras a vitoria do réxime de Franco ao exilio.

En Galicia
----------

A pesar de ter escasos militantes en Galicia tivo un certo peso no seo do sindicalismo galego, así en Santiago de Compostela eran do POUM o secretario da Federación do Ensino local da UXT, o secretario dos zapateiros e o presidente dos panadeiros da CNT, ademais na Universidade actuaban as Mocidades do POUM. Tamén tiña influencia en localidades da Costa da Morte, en Ribeira e en Padrón e na Coruña contaba con Uxío Carré Naya, neto do destacado galeguista Uxío Carré Aldao. En Ourense a agrupación local da Izquierda Comunista de España non se integrou no POUM senón que fixo entrismo no PSOE ao contrario que en Lugo que tiña unha pequena agrupación local presidida por Vicente Navarro. En Galicia o POUM estaba en plena expansión, contaba con 358 militantes principalmente en Ribeira, Boiro, Vigo e A Coruña, e preparando o seu primeiro congreso galego cando a guerra civil tronzou a Segunda República, precisamente un dos máximos dirixentes do POUM, Joaquín Maurín, estaba en Galicia para asistir a este congreso cando os militares se sublevaron e durante algunhas semanas estivo agochado cun nome falso nun hotel da cidade.

Notas
-----

1. ↑  Bernardo Máiz, *Galicia na II República e baixo o franquismo*, Vigo, 1988, páx. 27

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q668699
* WorldCat
* VIAF: 152513914
* BNF: 12247930q
* EBID: ID
* GEC: 0049207
* ISNI: 0000 0001 2187 213X
* LCCN: n86150496
* PARES: 30676
* SUDOC: 027265919

 |
Coordenadas: 42°13′12″N 14°23′26″O﻿ / ﻿42.22000, -14.39056

Basílica de Lanciano.
**Lanciano** é unha pequena cidade italiana de orixe medieval, da provincia de Chieti. Está situada nos Abruzos, preto da costa do mar Adriático. O concello (en italiano *comune*) ten unha superficie de 66,94 km² e, segundo o censo do 31 de marzo de 2016 a súa poboación é de 35 312 habitantes, o que dá unha densidade de poboación de 529,51 hab./km².

O centro da cidade está situado a 265 m sobre o nivel do mar, pero a altitude do concello varía desde os 33 m da "contrada" Serre, cerca do río Sangro, aos 410 m de San Nicolino, no límite con Castel Frentano.

O territorio de Lanciano sitúase onde as abas da Majella van caendo cara ao mar. No sur chega a limitar co río Sangro. A cidade está atravesada polo torrente Feltrino, que pasa un pouco ao norte do centro histórico. Este último encóntrase sobre tres outeiros (Erminio, Petroso e Selva), mentres que o desenvolvemento posterior tivo lugar sobre terreos máis planos ao sur deste.

Nesta cidade naceu en 1958 o músico Massimo Spadano, violín concertino da Orquestra Sinfónica de Galicia.

Notas
-----

1. ↑  Lanciano en tuttitalia. Consultada o 20 de novembro de 2016.
2. ↑  Lobato, X. (21-11-2009). "Un proletario del violín". *El País*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8645
* WorldCat
* VIAF: 125538427
* BNF: 13511483h
* EBID: ID
* GEC: 0036438
* GeoNames: 6541930
* GND: 4098975-6
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1172474
* OSM: 41827

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Llocnou de la Corona** ou **Poblenou de la Corona** (en valenciano e oficialmente *Llocnou de la Corona*) é un concello do País Valenciano que se atopa na bisbarra da Horta Sud.

Xeografía
---------

Situado ao sur da cidade de Valencia, en terreo chairo, é o segundo termo municipal máis pequeno da provincia, despois de Emperador. Llocnou de la Corona está totalmente rodeado por Alfafar, aínda que ten especiais vínculos de veciñanza con outras cidades como Benetússer ou Sedaví, todas da Horta Sud.

Historia
--------

A actual poboación procede dun convento que se fundou no seu lugar en 1676. Ao cabo dos anos foi abandonado e ao redor del agrupáronse algunhas casas e barracas para os traballadores das terras, tal núcleo de poboación chamábase a *Corona*.

Demografía
----------

Conta cunha poboación de 105 habitantes en 2008.

Evolución demográfica| 1900 | 1910 | 1920 | 1930 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1981 | 1991 | 2001 | 2006 | 2007 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 256 | 231 | 217 | 226 | 220 | 187 | 204 | 144 | 121 | 123 | 95 | 102 | 120 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Noticias, eventos e actos de Llocnou de la Corona en Hortanoticias.com, diario dixital da Horta Arquivado 26 de xuño de 2009 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2043927
* código INE: 46152
* GEC: 0037905
* GeoNames: 6362017
* OSM: 347623

 |
**Requena** é un concello da Comunidade Valenciana, situado no interior da provincia de Valencia, na comarca de Requena-Utiel. En 2010 tiña unha poboación de 21.448 habitantes.

Xeografía
---------

Está situada entre a meseta castelán-manchega e o Mediterráneo do que tan só a separan 67 km. É un territorio formado por unha meseta de invernos fríos e veráns calorosos, de bos recursos hidráulicos e de grandes belezas e contrastes. Atópase situada na zona máis occidental da provincia de Valencia, onde o río Cabriel limítaa polo oeste e sur con profundas gargantas; polo leste e norte, a Serra de Juan Navarro e o Pico do Tezo (1.250 m.) sepárana das serranías do Turia.

Historia
--------

Os primeiros restos arqueolóxicos que indican os primeiros indicios de poboación e orixe da cidade datan do século VII aC. Tamén existen restos da época romana.

A cidade entrou a formar parte dos reinos musulmáns sendo coñecida como *Rakka'na*, cuxo significado é "A forte". Do ano 1021 en diante convértese na cidade fortificada que marca a divisoria entre os reinos de Valencia e de Toledo. Fernando III o Santo reconquista Requena moi posiblemente no ano 1238.

En 1707 Filipe V concédelle o título de *Vila* e en 1836 recibe o título de *Cidade* de mans de Isabel II.

Demografía
----------

O concello de Requena ten 21.448 habitantes (INE 2010).

| Evolución demográfica de Requena |
| --- |
| 1857 | 1887 | 1900 | 1910 | 1920 | 1930 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1981 | 1991 | 2000 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |
| 12.029 | 14.457 | 16.236 | 17.658 | 18.818 | 17.650 | 19.422 | 20.253 | 18.933 | 17.840 | 18.152 | 17.014 | 19.092 | 20.046 | 20.216 | 20.440 | 20.807 | 21.278 |

Evolución temporal da poboación de Requena (anos 1699 a 2009).

Economía
--------

Durante o século XX creceron os cultivos de vide na cidade, sendo esta a súa maior actividade económica. Actualmente, cunhas 18.000 hectáreas de cultivos é un dos concellos de España con maior produción vinícola. Forma parte da Denominación de Orixe Utiel-Requena, que abarca outros concellos da zona, como Utiel.

Cidades irmandadas
------------------

* Baler, Filipinas

Galería de imaxes
-----------------

* FortalezaFortaleza
* Igrexa de Santa MaríaIgrexa de Santa María
* Praza da VilaPraza da Vila

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Requena*** |

* Concello de Requena *(en castelán)*
* Aldeas de Requena *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q302099
* WorldCat
* VIAF: 131502551
* BNF: 144289754
* BVMC: 70061
* código INE: 46213
* EBID: ID
* GEC: 0054979
* GeoNames: 6362078
* LCCN: n94026335
* MusicBrainz: ID
* OSM: 342346

 |
Moratalaz (esquerda) e Vallecas (dereita).
**Vallecas** é unha extensa zona do sueste da cidade de Madrid, única entidade estendida de modo pluridistrital dentro da capital. Foi un municipio independente, dentro do partido xudicial de Alcalá de Henares, ata 1950, cando é anexionado a Madrid.

O territorio do antigo concello divídese en dous distritos: Puente de Vallecas, ao noroeste, e Villa de Vallecas, ao sueste, que se dividen nos barrios administrativos de Centro histórico de Vallecas e Santa Eugenia, pertencentes a Villa de Vallecas, e Entrevías (incluído El Pozo del Tío Raimundo), San Diego, Palomeras Bajas, Palomeras Sureste, Portazgo e Nueva Numancia, pertencentes a Puente de Vallecas.

Características
---------------

No mes de xuño, nas festas do barrio celébrase a batalla naval, na "Plaza Vieja", corazón de Vallecas, que xunto aos bulevares forman o núcleo tradicional do barrio na zona do "Puente de Vallecas". Outra rúa importante é a do "Payaso Fofó", xunto ao campo do Rayo, pois esta famosa familia de pallasos e cómicos criouse no barrio durante moitos anos, de feito Fofó esta soterrado no cemiterio do "Pueblo de Vallecas".

A vía principal do barrio é a "Avenida de la Albufera".

A Asemblea de Madrid tamén está situada no barrio de Vallecas na zona de San Diego.

Desde o ano 1960 ata agora no 2006, sufriu unhas transformacións similares aos outros barrios da periferia de Madrid, pasou de ter rúas sen asfaltar e sen iluminar a estar completamente cheo de servizos: rede de metro, urbanización das rúas, zonas axardinadas ou grandes centros comerciais.

Deportes
--------

Vallecas é sede e dá nome a un equipo de fútbol, o Rayo Vallecano de Madrid, que xoga na Primeira División Española, que chegou a xogar a Copa da UEFA na tempada 2000/01 e que no ano 1977 foi alcumado como o "Mata xigantes" polas súas vitorias contra os equipos grandes.

Deportivamente ten outra proba moito importante, a San Silvestre Vallecana, que se celebra o 31 de decembro, é unha carreira de atletismo de 10 km que se celebra en dúas categorías, a profesional e a popular, e remata no estadio do Rayo Vallecano.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Puente de Vallecas
* Villa de Vallecas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10296
* WorldCat
* VIAF: 157294157
* código INE: 28514
* GEC: 0069220
* GeoNames: 3106601
* TGN: 1005797

 |
| Marina Bay |
| --- |
|  |
| Plano do Circuíto |
|  |
| Datos |
| Carreiras | FIA Fórmula 1 |
| Localización | Yeongam, Jeolla Sur, Corea do Sur |
| Lonxitude | 5,621 km |
| Curvas | 18 |
| Volta rápida (2011) | 1:39.605 |
| Piloto récord | Sebastian Vettel |
| Escudería récord | Red Bull Racing |
| Coordenadas | Coordenadas: 34°44′00″N 126°25′00″L﻿ / ﻿34.73333, 126.41667 |
|  |
| Vista do Circuíto |
|  |
|

O **Circuíto Internacional de Corea** é un circuíto de automobilismo 5´62 quilómetros, situado en Yeongam, Jeolla Sur, Corea do Sur, a 400 quilómetros ao sur de Seúl e preto da cidade portuaria de Mokpo. Sede do Gran Premio de Corea de F1 resultado do acordo entre Bernie Ecclestone e o promotor coreano de F1, Korea Auto Valley Operation (KAVO - unha empresa conxunta entre M-Bridge Holdings e o goberno rexional de Jeolla Sur).

Historia
--------

O deseñador alemán Hermann Tilke é o responsable do deseño da pista. O circuíto é parte permanente, parte urbano. A parte urbana da carreira é ao longo do porto deportivo, onde os espectadores poden ver a carreira desde o paseo marítimo, os iates e os hoteis. Parte das instalacións da cidade, tendas, restaurantes e cafés utilizanse como pit lane durante durante a fin de semana do Gran Premio de F1. No momento da primeira carreira de Fórmula un a única instalación rematada era o circuíto, sendo o resto do proxecto unha inmensa lameira, e segue así.

A primeira carreira de Fórmula Un disputouse en  2010. O acordo é por sete anos, cunha opción de cinco anos máis, co que chegaría ata o ano 2021. Tamén é o circuíto establecido para o regreso do Super Gran Premio de Corea de Fórmula 3 no 2010. A tempada 2013 foi a última na que se celebrou o Gran Premio de Corea, o cal quedou suspendido indefinidamente.

A capacidade do circuíto será de 135.000 espectadores.

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Corea

| Ano | Piloto | Auto | Duración | Lonxitude | Voltas | Velocidade media | Data | GP de |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Alemaña Sebastian Vettel | Austria Red Bull Racing | 1:43:13.701 | 5´621 km | 55 | 179´386 km/h | 6. outubro |  Corea |
| 2012 | Alemaña Sebastian Vettel | Austria Red Bull Racing | 1:36:28.651 | 5´621 km | 55 | 191´939 km/h | 14. outubro |
| 2011 | Alemaña Sebastian Vettel | Austria Red Bull Racing | 1:38:01,994 | 5´621 km | 55 | 188´893 km/h | 16. outubro |
| 2010 | España Fernando Alonso | Italia Ferrari | 2:48:20,810 h | 5´621 km | 55 | 110´185 km/h | 24. outubro |

Véxase tamén
------------

* Lista de circuítos da Fórmula 1

Ligazóns externas
-----------------

* Sitio oficial Arquivado 08 de marzo de 2020 en Wayback Machine.
* Páxina oficial doGran Premio de Corea de Fórmula 1

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q171385
* GeoNames: 8394012

 |
Coordenadas: 46°09′59″N 8°47′59″L﻿ / ﻿46.16639, -8.79972

Panorámica da cidade. Foto de 2010
**Locarno** é unha cidade e comuna (concello) suíza do cantón do Tesino, localizada no distrito de Locarno, círculo de Locarno.

Xeografía
---------

É a terceira cidade de maior importancia do cantón, e unha zona moi turística ás beiras do lago Maior, na Suíza italoparlante.

Situada a unha altitude de 200 msnm, o concello ocupa unha superficie de 19,4 km².

Segundo o censo do 31 de decembro de 2018 contaba cunha poboación de 15 824 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 824 hab./km².

Notas
-----

1. ↑  Oficina Federal de Estatística. 9 de abril de 2019. Consultada o 19 de novembro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Locarno*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial da *Città di Locarno* *(en italiano)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11935
* WorldCat
* VIAF: 155934804
* BNF: 119619375
* BRE: 2182268
* DARE: 26547
* EBID: ID
* GEC: 0038307
* GeoNames: 7286361
* GND: 4036106-8
* HDS: 002108
* LCCN: n2002032238
* LIR: 1387
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge129857
* OSM: 1684697
* SUDOC: 027617696

 |
Forte alemán do século XIX en Bagamoyo.
**Bagamoyo** é unha cidade de Tanzania que se fundou a finais do século XVIII. Foi a capital da África Oriental Alemá, actualmente conta con 30 000 habitantes e é a capital do distrito de Bagamoyo.

Historia
--------

A cinco quilómetros de Bagamoyo permanecen as ruínas de Kaole, do século XIII no que se demostra a influencia do islam na zona, ata o século XVIII Bagamoyo foi un pequeno centro comercial local, a finais dese século Magimba in Oman e a súa familia instálase na vila e impón taxas á poboación nativa e comercia co sal. Nas mediadas do século XIX Bagamoyo convértese nun porto exportador de marfil e escravos, e aínda que oficialmente o comercio de escravos finalizou en 1873, o comercio deles en Bagamoyo continuou ata o comezo do século seguinte.  

En 1891 converteuse na capital da África Oriental Alemá, en 1915 os británicos atacaron a cidade ata que a gornición alemá se rendeu.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bagamoyo*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q799843
* WorldCat
* VIAF: 147803673
* BNF: 119608903
* EBID: ID
* GeoNames: 161290
* GND: 4080238-3
* LCCN: n84229699
* SUDOC: 027774716

 |
*Para o efémero estado homónimo do século XX, ver Hetmanato (1918)*
Hetmanato cosaco, Ucraína (1654).
Bandeira do Hetmanato cosaco.
O **Hetmanato cosaco** ou **Atamanato cosaco** (en ucraíno **Гетьманщина**, *Het’manshchina*) foi un estado cosaco localizado nas rexións centrais e noroccidentais da actual Ucraína entre 1649 e 1775. Á súa frote estaba un atamán ou **hetman**.

Estableceuse como resultado da rebelión de Khmelintski dirixindo aos rexementos cosacos do Sich de Zaporozhia e a tropas compostas por poboación ucraína contra a Polonia-Lituania. O primeiro *atamán* foi Bohdán Khmelnitski, que gobernou entre 1648 e 1657.

O Hetmanato como estado estendeuse pola maior parte de Ucraína central  e unha pequena parte de Rusia, incluíndo as actuais óblast ucraínas de Chernihiv, Poltava e Sumi (sen a porción sueste), os territorios da beira oriental das óblast de Kíiv e Cherkasy, así como as partes occidentais da óblast rusa Briansk.

En 1654 pasou á soberanía dos tsares de Rusia, como resultado do tratado de Pereiáslav (*Pereiaslavska Rada*) e, polo tratado de Andrúsovo (*Andrúsiv*) en 1667, en que se divide o territorio entre Rusia e Polonia. Esta división causou a guerra civil en Ucraína, entre os distintos partidos cosacos, que termina ao final do século XVII.

No século XVIII o territorio do Hetmanato estaba limitado á marxe esquerda de Ucraína. En 1764 a autonomía do estado cosaco e mais o cargo de *atamán* foron abolidos por Catarina a Grande.

A capital do Hetmanato foi Chihirin, logo Baturin e finalmente Hluiiv.

Notas
-----

1. ↑  Orest Subtelny; Ukraine History; University of Toronto Press; 2000. ISBN 0-8020-8390-0. páx. 159 *Situated en the left bank, this land was called Hetmanate for Ukrainians, while Russians referred to it as Malorossiia. It included ten regimental districts: Starodub, Chrnihig, Nizhin, Pryluky, Kiev, Haidach, Lubny, Pereiaslav, Myrhorod and Poltava.*
2. ↑  Orest Subtelny; Ukraine History; University of Toronto Press; 2000. ISBN 0-8020-8390-0. páx. 141.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Outros artigos

* Cosacos de Zaporozhia
* Zaporozhia

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 41°21′28.57″N 2°7′48.6″L﻿ / ﻿41.3579361, -2.130167

Barrios de L'Hospitalet
**Granvia L'H** é o distrito económico da cidade de L'Hospitalet de Llobregat, na provincia de Barcelona. Atópase ao sur da avenida da Granvia de L'Hospitalet, que dá nome ao distrito.

O distrito económico ten 303 hectáreas de superficie e é o sétimo da cidade aínda que queda á marxe da división administrativa, segundo aprobou o pleno municipal o 7 de febreiro de 2002.

Galería de imaxes
-----------------

* Rañaceos no distritoRañaceos no distrito

Notas
-----

1. ↑  Ajuntament de l'Hospitalet, Arquivado 26 de xaneiro de 2013 en Wayback Machine. coneixer l'H.

Véxase tamén
------------

| * v
* c
* e
Distritos e barrios de L'Hospitalet de Llobregat |
| --- |
| Distrito I | 
* Centre
* Sant Josep
* Sanfeliu

 | Escudo de L'Hospitalet de Llobregat |
| Distrito II | 
* Collblanc
* La Torrassa

 |
| Distrito III | 
* Santa Eulàlia

 |
| Distrito IV | 
* La Florida
* Les Planes

 |
| Distrito V | 
* Can Serra
* Pubilla Cases

 |
| Distrito VI | 
* Bellvitge
* El Gornal

 |
| Distrito económico | 
* Granvia L'H

 |
**Teixeu de Ancares** (*Tejedo de Ancares* en castelán e oficialmente) é unha parroquia do concello leonés de Candín, na bisbarra do Bierzo. Segundo o INE en 2012 tiña 25 habitantes; do mesmo xeito ca os demais lugares do val do Ancares sufriu despoboamento pola emigración a áreas máis prosperas. A lingua que falan os habitantes de Teixeo de Ancares é un dialecto do galego chamado ancarés.

Patrimonio
----------

A arquitectura é coma a das demais vilas dos Ancares: carázterizase pola cachotaría e a lousa. Teixeo de Ancares posúe unha ponte medieval á entrada, xunto o cal se levanta un vello muíño hidráulico tradicional recentemente restaurado.Tamén posúe un antigo forno tamén restaurado e unha igrexa de estilo tradicional ancarés.

Nos arredores atópase unha fervenza rodeada de castiñeiros centenarios que é a principal atracción. Tamén se acha nos arredores os restos dunha antiga ferraría que foi nos seus tempos tan famosa como a ferraría de Compludo ao sur do Bierzo. Preto da ferraría atópase a Ermida de Santa Madalena, a patroa.

Festas
------

A principal festa é a romaría á ermida de Santa Madalena que se celebra o último domingo de xullo.

Galería de imaxes
-----------------

* Contorna natural.Contorna natural.
* Casa tradicional.Casa tradicional.
* Edificio con arquitectura tradicional.]Edificio con arquitectura tradicional.]

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  Ricardo Carballo Calero, Gramática del gallego común, p.120
3. 1 2 3  "Candin.ccbierzo.net". Arquivado dende o orixinal o 06 de febreiro de 2015. Consultado o 19 de xullo de 2013.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Candín
* Serra dos Ancares
* O Bierzo
**Fontvieille** é un dos dez barrios do principado de Mónaco. É unha área recentemente construída sobre uns terreos gañados ao Mediterráneo durante os anos 70. Ten unha poboación de 3.300 habitantes nunha área de 0.32 km².

En Fontvieille sitúase o Stade Louis II, que serve como estadio do AS Monaco FC, club de fútbol que xoga Ligue 1 de Francia; no estadio atópanse as oficinas da International University of Monaco (IUM). O estadio tamén alberga a Supercopa de Europa de fútbol, un evento anual entre os gañadores das dúas principais competicións da UEFA, a Champions League e a UEFA Cup. O distrito dispón dun heliporto, provisto de frecuentes ligazóns co aeroporto de Niza na veciña Francia, desde a cal se ten conexións directas a Nova York, Londres e outros importantes destinos de Europa.

| * v
* c
* e
Barrios de Mónaco |
| --- |
| Bandeira de Mónaco | 
* Montecarlo
* Saint Roman
* Larvotto
* La Condamine
* Monaco-Ville
* Fontvieille
* La Colle
* Les Révoires
* Moneghetti
* Saint Michel
* Le Portier

 | Escudo de Mónaco |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q55098
* WorldCat
* VIAF: 138406503
* EBID: ID
* GeoNames: 3017814
* MusicBrainz: ID
* OSM: 2220206
* TGN: 7017503

 |
**Jessika Roswall**, nada co nome de **Jessika Vilhelmsson** en Uppsala o 18 de decembro de 1972, é unha política sueca do Partido Moderado. Serviu como Ministra para Asuntos de Unión Europea e Ministra para Cooperación Nórdica no goberno de Ulf Kristersson desde 2022 e foi Membro do Riksdag desde as eleccións xerais de 2010, representando o condado de Uppsala.

Traxectoria
-----------

É filla do avogado Anders Roswall; a súa nai é profesora. Rematou o o en 1991, estudou historia na Universidade de Estocolmo entre 1995 e 1997 e estudou dereito na Universidade de Uppsala, onde se graduou en 2002. Despois de graduarse comezou a traballar como pasante no bufete Wigert & Placht. Xa como avogada especializouse en lei criminal e familiar.

Ao tempo, foi deputada do consello municipal en Enköping. Nas eleccións ao parlamento de 2010 foi escollida deputada polo Partido Moderado, e elixida membro do Comité de Impostos. Desde 2011 foi membro do Comité de Asuntos Civís, e entre outros temas trata asuntos de dereitos do consumidor. Desde 2015 tamén foi membro do Consello de Transparencia da Axencia de Consumidor sueca. Deveu portavoz do seu partido en Relacións coa Unión Europea en 2019.

Desde o 18 de outubro de 2022 é Ministra para Asuntos da Unión Europea e para Cooperación Nórdica no goberno de Kristersson. En 2023 mostrouse escéptica sobre a incorporación do catalán, o éuscaro e o galego como linguas oficiais nas institucións da Unión Europea.

Notas
-----

1. ↑  "Jessika Roswall". *Riksdagen.se* (en sueco).
2. ↑  "Sweden’s new Government".
3. ↑  "Jessika Roswall". *Moderate Party* (en sueco). Arquivado dende o orixinal o 23 de xaneiro de 2022. Consultado o 19 de setembro de 2023.
4. ↑  "List of members elected to the Riksdag in 2014" (PDF). *Altinget* (en sueco).
5. ↑  "Jessika Roswall". *www.riksdagen.se* (en sueco).
6. ↑  "Advokaten - Månadens advokat Jessika Vilhelmsson: "Det var medvetet att inte hamna i justitieutskottet"". *www.advokaten.se*.
7. ↑  "Ceders Advokatbyrå". *ceders.nu*.
8. ↑  "Jessika Roswall (M) - Riksdagen". *www.riksdagen.se* (en sueco).
9. ↑  "Jessika Roswall". *www.riksdagen.se* (en sueco).
10. ↑  Clothilde Goujard (28 de decembro de 2022). "Swedish presidency of the EU: The Swedes Europe needs to know". *Politico Europe* (en inglés).
11. ↑  "Sverige får en ny regering" (en sueco).
12. ↑  "Suecia, primeira pedra no camiño do galego na UE: corre perigo a oficialidade?". *Nós Diario*. 14 de setembro de 2023.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cereixa (homónimos).

O **Concello de Cereixa** existiu formalmente como concello de seu de 1820 a 1823, cando se integrou no da A Pobra do Brollón.

Creado durante o Trienio liberal, mantívose ata a organización actual dos concellos co proxecto de organización territorial de España de 1822, logo confirmada na división territorial de España en 1833, polo que en 2021 cumpriu o seu bicentenario. Abranguía as parroquias de Cereixa e seis máis, sen que se coñeza cales eran, sendo lóxico supoñer que serían as máis próximas á de Cereixa, posiblemente algunhas das pertencentes aos actuais concellos de Monforte de Lemos, Quiroga ou Bóveda.

Foron alcaldes do concello de Cereixa, José Sánchez Somoza, ao que sucedeu Miguel Domínguez Guerra, que era sacerdote.

Notas
-----

1. ↑  II Festival científico do CSIC na Pobra do Brollón, conmemorando o bicentenario do concello
2. ↑  Dos alcaldes para el Ayuntamiento de Cereixa, que solo existió durante tres años

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* A Pobra do Brollón
Coordenadas: 41°22′09.26″N 02°06′35.14″L﻿ / ﻿41.3692389, -2.1097611

Barrios de L'Hospitalet
Carrer de la Primavera
**La Florida** é un barrio de L'Hospitalet de Llobregat, na provincia de Barcelona, que forma parte do Distrito IV xunto co limítrofe barrio de Les Planes. Limita tamén cos barrios de Collblanc, La Torrassa, Pubilla Cases, Can Serra e Sant Josep.

Historia e características
--------------------------

Atópase nun outeiro onde no século XIX había viñas. O gran cambio urbanístico da zona foi promovido polo concello e elaborado polo arquitecto municipal Ramon Puig i Giralt en 1926. Naquel plan prevíase a urbanización de todo o tero, e na década de 1930 aparecen as primeiras rúas de Pubilla Cases e La Florida. As primeiras casas eran de autoconstrución, agrupadas en pequenos núcleos como as barriadas de La Granota, xunto ao Torrent Gornal, ou El Boter, preto de cemiterio.

O gran crecemento do barrio produciuse nas décadas de 1950 e 1960 grazas á inmigración. En 1960 a poboación de La Florida mais Les Planes era de 27.630 habitantes, mentres que en 1975 acadaba os 53.690. Dende entón a poboación foi baixando suavemente ata chegar aos 38.871 habitantes en 2001. A partir da década do 2000 o barrio recibiu unha nova inmigración de orixe estranxeira, acadando os 44.000 habitantes. En 2012 a poboación do distrito IV era de 44.495 habitantes.

Hoxe en día caracterízase pola súa actividade comercial e as zonas de tapas arredor do tradicional Mercat dels Ocellets. A plaça Eivissa é un importante espazo de encontro, e o parque metropolitano de Les Planes é o máis extenso da cidade. Precisamente arredor desa zona verde esténdese o núcleo urbano de Les Planes, integrado dentro do barrio pero con algunhas diferenzas de carácter administrativo. Os principais eixos viarios son as avenidas de El Masnou e Miraflores, que son tamén importantes zonas comerciais.

Transporte público
------------------

Está comunicado co resto da cidade grazas á rede de autobuses. Ademais hai varias estacións do metro de Barcelona: Florida e Torrassa, da liña 1, e Pubilla Casas, da liña 5.

Véxase tamén
------------

| * v
* c
* e
Distritos e barrios de L'Hospitalet de Llobregat |
| --- |
| Distrito I | 
* Centre
* Sant Josep
* Sanfeliu

 | Escudo de L'Hospitalet de Llobregat |
| Distrito II | 
* Collblanc
* La Torrassa

 |
| Distrito III | 
* Santa Eulàlia

 |
| Distrito IV | 
* La Florida
* Les Planes

 |
| Distrito V | 
* Can Serra
* Pubilla Cases

 |
| Distrito VI | 
* Bellvitge
* El Gornal

 |
| Distrito económico | 
* Granvia L'H

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11687655
* WorldCat
* VIAF: 316429797
* GEC: 0027265

 |
Uvas merlot.
**Merlot** é unha caste de uva tinta, froito da videira común (*Vitis vinifera*) orixinaria de Francia, de pequeno tamaño, forma esférica e pel grosa de cor negra azulada, de cultivo moi estendido. É unha das responsábeis das características dos viños tintos de Saint Émillion, na rexión de Bordeos, en Francia. Malia ser unha caste xeralmente utilizada en viños para seren consumidos novos, as vinícolas de Saint Émillion garanten rótulos de lonxevidade.

Hoxe cultívase en Francia, nos Estados Unidos, en Italia, no Brasil, en Bulgaria, en Australia, en Moldavia, en Suráfrica, en Romanía, en Chile, en Nova Zelandia, en España, en Suíza, en Alemaña, no Canadá, en Grecia e en Austria

Viño
----

O viño merlot é encorpado, intensamente afroitado, complexo, cunha harmónica estrutura e con perfecto equilibrio. Presenta unha cor vermella-púrpura, os seus aromas son densos e afroitados, tendo unha boa evolución, deixando así o seu aroma con moita complexidade. O padal é rico, lene, perfectamente equilibrado, sedoso e de gran clase.

*Sideways*
----------

Este viño volveuse moi famoso pola súa aparición no filme estadounidense de 2004 *Sideways* (en Galiza estreado en castelán co título *Entre copas*). No filme, o protagonista rexeita unha copa deste viño nunha cea en California. A pesar diso, cando o filme se aproxima ao final, os personaxes deléitanse cunha botella de Pétrus, que é, basicamente, un merlot.

Mesmo así, após o filme, as vendas da variedade decreceron nos Estados Unidos.

Notas
-----

1. ↑  Nome galego en VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración*, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
2. ↑  "VINES.ORG Encyclopedia" (en inglés). Consultado o 14/05/2009. [*Ligazón morta*]
3. ↑  "Timesonline.co.uk - Oscar winner knocks sales of merlot wine sideways" (en inglés). 06/03/2005. Consultado o 14/05/2009.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de castes de uvas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q213338
* LCCN: sh97008346
* VIVC: 7657

 |
Coordenadas: 41°22′27″N 02°06′09″L﻿ / ﻿41.37417, -2.10250

Barrios de L'Hospitalet
Avinguda de Tomás Giménez
**Pubilla Cases** é un barrio da cidade de L'Hospitalet de Llobregat, na provincia de Barcelona, que forma parte do Distrito V xunto co limítrofe barrio de Can Serra.

Limita ao norte co concello de Barcelona, ao oeste co de Esplugues de Llobregat, ao sur co barrio de Can Serra e ao leste cos barrios de Collblanc, La Florida e Les Planes. Os seus principais núcleos de actividade son as avenidas de Severo Ochoa e Tomás Giménez.

No barrio atópase un dos edificios máis emblemáticos da cidade, unha casa señorial que pertenceu a Josefa Casas Clavé, "la pubilla Casas", construída en 1771 e que hoxe en día alberga un centro de educación. Hai tamén un gran equipamento deportivo, o complexo educativo L'Hospitalet Nord, o antigo Hospital da Cruz Vermella e o actual Hospital Xeral de L'Hospitalet. Na Plaça de la Bòbila hai unha moderna biblioteca.

Transporte público
------------------

Está comunicado co metro de Barcelona a través das estacións Pubilla Cases e Can Vidalet da liña 5. Tamén hai dúas estacións do Trambaix: Can Rigal e Ca n'Oliveres. Tamén hai varias liñas de autobuses urbanas e interurbanas que comunican Pubilla Cases co resto de barrios de L'Hospitalet, con Barcelona e co Baix Llobregat.

Véxase tamén
------------

| * v
* c
* e
Distritos e barrios de L'Hospitalet de Llobregat |
| --- |
| Distrito I | 
* Centre
* Sant Josep
* Sanfeliu

 | Escudo de L'Hospitalet de Llobregat |
| Distrito II | 
* Collblanc
* La Torrassa

 |
| Distrito III | 
* Santa Eulàlia

 |
| Distrito IV | 
* La Florida
* Les Planes

 |
| Distrito V | 
* Can Serra
* Pubilla Cases

 |
| Distrito VI | 
* Bellvitge
* El Gornal

 |
| Distrito económico | 
* Granvia L'H

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1117846
* GEC: 0052960

 |
Bandeira da República Federal Socialista de Iugoslavia.
Para unha maior información véxase: República Federal Socialista de Iugoslavia.
**Iugoslavia** (serbocroata: Југославија ou Jugoslavija: etimoloxicamente *eslavos do sur*) foi un estado situado na cordilleira dos Balcáns tras a disolución do Imperio Austrohúngaro.

En 1918 fundouse o **Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos**. En 1929 trocou o nome a **Reino de Iugoslavia**, ata que foi invadido polas potencias do eixe en 1941, pasando a ser dividido entre elas, quedando só, cunha certa autonomía, o Reino de Croacia, un estado monicreque de Italia, e unha pequena parte de Serbia, como protectorado alemán.

Tras a derrota do eixe, esa zona foi liberada por guerrilleiros partisanos e, a última hora, tropas do Exército Vermello en 1945. Estableceuse un estado comunista co nome **República Federal Socialista de Iugoslavia**.

Este estado non puido sobrevivir á caída do bloque oriental, e na Terceira Guerra dos Balcáns (1991 - 2001), Bosnia e Hercegovina, Croacia, Eslovenia e Macedonia do Norte pasan a ser nacións independentes.

O resto do país refundouse como República Federal de Iugoslavia para, despois, ser coñecido como Serbia e Montenegro, ata a separación destes dous países, en 2006.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* República Federal Popular de Iugoslavia (1946-1963)
* República Federal Socialista de Iugoslavia (1963-1992)
* Serbia e Montenegro
* Josip Broz Tito
* Guerras Iugoslavas
* Historia dos eslavos do sur
* Socialismo de mercado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q36704
* WorldCat
* VIAF: 129724016
* BNE: XX4936572
* BNF: 12526183z
* BRE: 4918589
* EBID: ID
* GEC: 0034138
* GeoNames: 8505035
* GND: 4028966-7
* HDS: 003360
* ISNI: 0000 0001 2259 4100
* NKC: ge129499
* SUDOC: 026405733
* TESF: yugoslavia
* Treccani: iugoslavia

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ISC: 108610

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D015022
* MeSH: Z01.586.980

 |
Coordenadas: 41°43′08″N 1°01′39″O﻿ / ﻿41.71889, -1.02750

Situación de Casetas no concello.
**Casetas** é un barrio ou xunta veciñal do concello de Zaragoza, situado a 15 km ao oeste da cidade. Está a unha altitude de 215 msnm.

Desde o 1 de xullo de 1879 e por decisión de Concello do entón municipio de Las Casetas, este lugar pasou a agregarse ao municipio de Zaragoza. Actualmente constitúe o máis poboado dos catorce barrios rurais que posúe a cidade. Tiña en 2015 unha poboación de 7.480 habitantes.

A súa xunta veciñal está constituída por seis vocais designados polos partidos políticos en proporción aos resultados obtidos polos seus partidos nas eleccións municipais. Esta xunta veciñal está presidida por un Alcalde, que actúa como representante do Alcalde de Zaragoza, e que desde 1995 é elixido mediante consulta popular a través de sufraxio.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Xunta Veciñal

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2940969
* GEA: 3311

 |
**Liska!** é un grupo de ska-punk-reggae en activo fundado en Vigo a finais do 2010.

Traxectoria
-----------

Liska! comezou a ensaiar en outubro de 2010. Neses primeiros momentos sumáronse músicos ata conformar a primeira formación: Luís (guitarra e voz), Juan "Chanquete" (batería), Brais Jorge (guitarra e voz), Álex (saxofón), Martín (teclado e órgano Hammond), Soto (baixo), Iago (trompeta) e Fabio (trompeta).

Debutaron o 6 de agosto de 2011 en Vigo con motivo dos Castroconcertos xunto a Ovos Podres. Tempo despois incorporouse ó grupo Paulo, na voz e nas letras. Fixeron algúns concertos iniciais na zona de Vigo.

O 2012 houbo unha ampla renovación dos membros da banda, con xente que marchou e xente que entrou, entre eles unha forte sección de ventos e unha sección rítmica[].

Entre as súas influencias[] están grupos clásicos do *two-tone* e *ska-reggae* como Madness, The Specials, The Skatalites, Bad Manners, Mr Review, The Selecter ou Toot and The Maytals; grupos do Rock radical vasco como Kortatu, La Polla ou Eskorbuto, e outros grupos máis actuais como Skarnio, Skalariak, Xenreira, Dakidarría, Transilvanians, Skacha, Banda Bassotti, Talco, Salida Nula, Reel Big Fish, Obrint Pas ou Diplomáticos de Monte-Alto.

Membros
-------

* Paulo, voz.
* Pendi, batería.
* Jana, teclado e hammond e voces.
* Diego Falque, baixo.
* Manolo, guitarra.
* Álex, saxo tenor.
* Alba, saxo alto e coros.
* Paula, trombón e coros.
* Sotelino, trompeta.

Discografía
-----------

* Sonhos da raiva (2013)
* República 1.0 (2017)
* República 2.0 (2020)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en Música en Galego

Notas
-----

1. ↑  "Chío de @liskapunk". *Twitter*. 2023-01-29. Consultado o 2023-02-05.
2. ↑  "LISKA!". *musicaengalego*. 2011-03-14. Consultado o 2023-02-05.
3. ↑  "Liska!". *Galunk Producións*. Consultado o 2023-02-05.
***O forasteiro misterioso*** é unha novela do autor estadounidense Mark Twain, publicada orixinalmente en 1916 co título en inglés de ***The Mysterious Stranger***. Foi traducida ao galego por Alejandro Tobar, e publicada por Editorial Hugin e Munin en 2011. Está ambientada nunha aldea austríaca durante o século XVI.

Características
---------------

Traballou nela de maneira periódica entre os anos 1890 e 1910. O corpo do texto é unha severa crítica social que Twain dirixe sobre o sentido moral e relixioso da "maldita raza humana". O escritor deixou a consigna de que a obra non fose publicada até despois da súa morte, como así sucedeu.

Twain escribiu múltiples versións da historia, todas elas inacabadas e con Satanás como protagonista. A primeira das versión é decote referida como *The Chronicle of Young Satan* (este Satán é o sobriño do Satán bíblico).

Notas
-----

1. 1 2  *O forasteiro misterioso*. Traducido por Alejandro Tobar (1ª ed.). Santiago de Compostela: Editorial Hugin e Munin. 2011. ISBN 978-84-939647-1-9 – vía Biblioteca da Tradución Galega.
2. ↑  Editorial Hugin e Munin (ed.). "Catálogo da Editorial Hugin e Munin (actualizado o 1 de xaneiro de 2019)" (PDF). p. 5. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 01 de abril de 2019. Consultado o 26 de marzo de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Text of *The Mysterious Stranger* *(en inglés)*
* Ficha na web de Hugin e Munin.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2582895
* BiTraGa: 5191

 |
Igrexa de San Dyfnan en Llanddyfnan
Cors Bodeilio
**Llanddyfnan** é unha comumidade de Gales localizada no condado de Anglesey, a 5,6 km ao nordeste de Llangefni, 10,6 ao noroeste de Menai Bridge e 11,4 ao oeste de Beaumaris. Os seus 1061 habitantes distribúese nas aldeas de Capel Coch, Ceint, Llanddyfnan, Llangwyllog, Maenaddwyn, Mynydd Bodafon, Talwrn e Tregaian. O galés é a lingua principal da comunidade, segundo o censo de 2011 o 70,2% da poboación pódeo falar.

Tres das igrexas da comunidade son de especial interese grao II\*. A igrexa de San Caian de Tregaian data de cando menos o século XIV, data á que pertence unha das súas fiestras, a porta sur é do XV e o púlpito contén feituras do XVII. Mentres a pía é do século XII. A igrexa de San Cwyllog en Llangwyllog é de contra o 1200, e xa se menciona no Norwich Taxation de 1254, non obstante os elementos datables máis antigos, unha porta e unha fiestra, son do século XV, restaurouse en 1854. Na aldea de Llanddyfnan está a igrexa de San Dyfnan, do século XIV.

Cors Bodeilio, preto de Talwrn, é unha reserva nacional natural e zona húmida de importancia internacional. É unha turbeira, onde se localizan especies como *Potamogeton coloratus*, orquídeas, mazaricos, avefrías e becacinas. No nordeste de Tregaian hai outra reserva natural nacional, Cors Erddreiniog, onde se desenvolven especies como a Myrica gale, Gentiana pneumonanthe, Coenagrion mercuriale ou a gatafornela.

Notas
-----

1. ↑  "Censo 2011 - Poboación". Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2015. Consultado o 14 de marzo de 2015.
2. ↑  Censo 2011 - Poboación
3. ↑  Cadw (ed.). "Church of St Caian". *Historic Wales*. Arquivado dende o orixinal o 16 de marzo de 2012. Consultado o 18 de abril de 2013.
4. ↑  Cadw (ed.). "Church of St Cwyllog". *Historic Wales*. Arquivado dende o orixinal o 29 de setembro de 2011. Consultado o 18 de abril de 2013.
5. ↑  Royal Commission on the Ancient and Historical Monuments of Wales (ed.). "St Dyfnan's Church". *Coflein*. Arquivado dende o orixinal o 04 de febreiro de 2015. Consultado o 18 de abril de 2013.
6. ↑  Countryside Council for Wales (ed.). "Cors Bodeilio". *Landscape and Wildlife*. Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2015. Consultado o 18 de abril de 2013.
7. ↑  "Cors Erddreiniog". *Landscape and Wildlife*. Countryside Council for Wales. Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2015. Consultado o 18 de abril de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15242552
* GeoNames: 2644145
* OSM: 10998423

 |