recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Xoán Bautista de La Salle**, nado o 30 de abril de 1651 en Reims (Francia) e finado en Ruan o 7 de abril de 1719, foi o fundador da comunidade dos Irmáns das Escolas Cristiáns ou lasalianos.

Traxectoria
-----------

Nado no seu dunha familia nobre, estudou teoloxía en París, foi canónico e presbítero. Sensibilizado coa situación da xuventude marxinal das capas máis baixas da poboación, repartiu os seus bens entre os necesitados e acolleu na súa casa a mestres pobres. Fundou unha comunidade de laicos non sacerdotes, aínda que co tempo foron asumindo os votos de pobreza e celibato para mellor cumprir o seu compromiso a prol da educación e promoción humana da xuventude das masas campesiñas esfameadas, dos fillos de artesáns depauperados e da primeira xuventude proletaria, para a que fundou escolas dominicais. Incidiu tamén na rehabilitación de mozos delincuentes.

Os seus métodos pedagóxicos foron innovadores: potenciación da lingua vernácula e materna fronte ao latín, clases en grupo para fomentar o compañeirismo e os valores de camaradería e axuda mutua, formación de mestres, así como o fincapé no reforzo positivo máis que na mera disciplina e a represión.

As súas iniciativas espertaron desconfianza na xerarquía eclesiástica e a oposición de nobres influentes. O carácter laical e gratuíto das escolas e centros de formación suscitou oposición e receo, pero isto non impediu a consolidación da súa orde, incluída na propia París e a súa expansión por toda Europa. En 1698, redacta a regra da Congregación.

Deixou escritas algunhas obras de espiritualidade e pedagoxía.

Significación
-------------

Foi beatificado en 1888 e canonizado en 1900 por León XIII. Está considerado na Igrexa Católica como un dos patróns dos mestres e educadores ao igual que Xosé de Calasanz ou Xoán Bosco.

As súas experiencias pedagóxicas son o xermolo da escola primaria francesa. O número de rapaces e mozos labregos, artesáns e traballadores alfabetizados explica o éxito da difusión de panfletos propagandísticos dos ideais revolucionarios e a organización das capas máis desherdadas que foron a forza de choque utilizada pola burguesía para facer triunfar Revolución Francesa.

En Prusia durante o *Kulturkrampf* a orde lasaliana foi prohibida, reanudándose a súa presenza despois de 1918, para volver a ser prohibida polo nazismo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q312758
* WorldCat
* VIAF: 76334166
* Auñamendi: 83743
* BAV: ADV12519340
* BIBSYS: 1055670
* BNB: ID
* BNE: XX1039510
* BNF: 12041307r
* BPN: 74097718
* CANTIC: a1048405x
* CERL: cnp01445879
* DeutscheBio: 118726595
* EBID: ID
* FAST: 88419
* GEC: 0036592
* GND: 118726595
* ICCU: CFIV003114
* ISNI: 0000 0001 0917 0530
* LCCN: n82032319
* NDL: 001128161
* NKC: jn20000603622
* NLG: 125824
* NTA: 072656581
* ODIS: PS\_53550
* OL: OL459362A
* openMLOL: 112591
* SELIBR: 174432
* SNAC: w6rr2nkg
* SUDOC: 028612884
* Treccani: giovanni-battista-de-la-salle-santo
* WikiTree: De\_La\_Salle-2

 |
**Xoán Cuveiro Piñol**, nado na Coruña o 28 de maio de 1821 e finado en Valladolid o 13 de maio de 1906, foi un militar, funcionario, libreiro e escritor galego.

Traxectoria
-----------

*Diccionario gallego, el más completo en términos y acepciones de todo lo publicado hasta el día, con las voces antiguas....*.
Militou no Partido Progresista e participou na revolución de 1846, polo que recibiu a cruz de Valor e Constancia. Foi funcionario de Facenda en Valladolid e Pontevedra, onde traballou de libreiro, especialmente cando o cesaron os gobernos moderados (1848 e 1867). Integrouse dentro da ideoloxía rexionalista. Emigrou para Cuba, onde estreou a súa obra *Pedro Madruga: drama hestóreco nun auto e tres coadros en verso* (1897). Aínda que polo título semella que a obra xira en torno á figura de Pedro Álvarez Soutomaior (Pedro Madruga), este drama está baseado sobre todo nunha historia de amor, de maneira que a figura de Pedro Madruga perde protagonismo.

Tamén é autor de poemas, do estudo sobre a lingua galega *El Habla Gallega. Observaciones y Datos sobre su Origen y Vicisitudes* (1868), dun *Diccionario gallego* (1876), a versión galega dunha biografía de Calderón de la Barca editada en Granada en 1881 (en colaboración con Vicente Gutiérrez Piñeiro) e *Iberia: protohistoria y rectificaciones de algunos hechos históricos* (1891).

Promoveu e dirixiu as publicacións pontevedresas *Las Musas del Lérez*, *El Libre Pontevedrés* e *El Progreso*, colaborou en *A Monteira* e *Revista Gallega* e nas pontevedresas *El Circulador*, *La Distracción*, *El Vociclero*, *La Opinión* e *La Revista*.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Norte de Galicia*, 26-7-1906, p. 1.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xoán Cuveiro Piñol*** |

### Bibliografía

* "Cuveiro Piñol, Xoán". *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 314.
* Agrelo, Eulalia (2005). "Cuveiro Piñol, Juan". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.
* Carballo Calero, R. (1975) [1963]. *Historia da literatura galega contemporánea*. Galaxia. ISBN 84-7154-227-7.
* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores* (en castelán) **I**. Bibliófilos Gallegos. p. 330.
* Fernández del Riego, F. (1992) [1990]. *Diccionario de escritores en lingua galega* (2ª ed.). Do Castro. p. 106. ISBN 84-7492-465-0.
* Hermida, Modesto (dir); et al. (2003). *Narradores ocasionais do século XIX (Relato breve)* (PDF). CIRP. pp. 65–74. ISBN 84-453-3736-X.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1995). *Diccionario da Literatura Galega. Autores* **I**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-019-5.

### Outros artigos

* Literatura galega do Rexurdimento
* Literatura galega do período intersecular

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534099
* WorldCat
* VIAF: 17591787
* BNE: XX956733
* CANTIC: a1029093x
* Galiciana: 34409
* ISNI: 0000 0000 5952 7457
* SUDOC: 196186064

 |
**Xoán Xosé Castaño Conde**, nado en Catoira, é un político e mestre galego do BNG.

Traxectoria
-----------

Mestre. Nos anos 80 foi presidente da Sociedade de Caza e do Club Catoira. Encabezou a candidatura do BNG nas eleccións municipais de 1987 e foi elixido concelleiro, manténdose na corporación ata a súa dimisión en maio de 1990. Nas municipais de 2003 foi número 2 da candidatura do BNG e foi elixido concelleiro. Concorreu no posto número 5 en 2007 e 2011 sen resultar elixido, ata que trala dimisión dunha compañeira en abril de 2012 asumiu a acta de concelleiro, pasando a ser ademais portavoz municipal e único representante do BNG trala marcha dos outros dous concelleiros nacionalistas a Compromiso por Galicia. Encabezou a candidatura do BNG nas municipais de 2015 e mantivo os 3 concelleiros logrados catro anos atrás, sendo de novo a segunda forza tralo PSdeG de Alberto García, que revalidou a maioría absoluta.

Nas municipais de 2019 encabezou de novo a candidatura do BNG e obtivo de novo 3 concelleiros, cunha lixeira subida de votos, sendo de novo segunda forza política. Nesta ocasión o PSdeG perdeu a maioría absoluta (5 concelleiros), e foi elixido alcalde grazas ao apoio dos 3 concelleiros do PPdeG, pese ás indicacións da dirección nacional dos nacionalistas para que non recibise o apoio dos populares, chegando a ser expedientado Porén, a súa relación co candidato conservador, Iván Caamaño, foise deteriorando ao non recibir este contraprestación algunha polo seu apoio, xa que optou por gobernar en minoría e non formar unha coalición co PPdeG. Desta forma, en marzo de 2020 anunciouse unha moción de censura que lle devolvería a alcaldía aos socialistas co apoio dos populares, a cal decaeu trala dimisión do propio Castaño no mes de maio. Desta forma, o socialista Alberto García retornou á alcaldía como cabeza da lista máis votada tras non producirse un novo acordo entre o BNG e o PPdeG.

Nas municipais de 2023 encabezou de novo a candidatura do BNG e recuperou a alcaldía con maioría absoluta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Alberto García García** |  **Alcalde de Catoira** 2019 - 2020 | Sucesor:**Alberto García García** |
| Predecesor:**Alberto García García** |  **Alcalde de Catoira** 2023 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  Nova en *La Voz de Galicia* ed. Pontevedra, 3-5-1987 p. 30.
2. ↑  Nova en *La Voz de Galicia* ed. Arousa, 10-5-1990 p. 30.
3. ↑  "Xoan Xosé Castaño Conde, del Bng, elegido alcalde de Catoira con el apoyo del PP". *farodevigo.es* (en castelán). 15 de xuño de 2019. Consultado o 9 de marzo de 2023.
4. ↑  Diario, Nós (2020-03-03). "Moción de censura de PSdeG e PP en Catoira para desaloxar da Alcaldía o nacionalista Xoán Castaño". *Nós Diario*. Consultado o 2023-06-19.
5. ↑  Fin de la era García en Catoira: El nacionalista Xoán Castaño empuña ahora el bastón

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Catoira

### Ligazóns externas

* Xoán Castaño alcanza una mayoría absoluta histórica para el BNG en Catoira
Mapa da Vía Augusta en Hispania, entre Gades (Cádiz) e Narbo Martius (Narbona).
A **Vía Augusta** foi a calzada romana máis longa de Hispania, cunha lonxitude aproximada de 1.500 km percorrendo a costa mediterránea, dende os Pireneos ata Gades (Cádiz).

Ao longo da historia recibiu diferentes nomes: antes da súa construción xa era unha ruta natural coñecida dende o século VI a.C. co nome de *Vía Heráclea*, xa que acababa nas míticas Columnas de Hércules}. Tamén recibiu o nome de *Camiño de Aníbal*.

Percorrido
----------

As principais cidades que unía eran: Gades (Cádiz), Portus Gaditanus (El Puerto de Santa María), Rotea (Rota), Ugia (Torre Alocaz, Utrera), Orippo (Dos Hermanas), Hispalis (Sevilla), Carmo (Carmona), Obucla (La Monclova, Fuentes de Andalucía), Colonia Augusta Firma Astigi (Écija), Adaras (La Carlota), Corduba (Córdoba), Iliturgi (Andújar), Mentesa Oretana (Villanueva de la Fuente), Saltigi (Chinchilla de Monte-Aragón), Libisosa (Lezuza), Ad Ello (Elda), Carthago Nova (Cartagena), Eliocroca (Lorca), Saetabis (Xàtiva), Valentia (Valencia), Saguntum (Sagunt), Intybilis (Sant Mateu), Dertosa (Tortosa), Tarraco (Tarragona), Aquis Vocontis (Caldes de Malavella), Gerunda (Xirona) e Narbonem (Narbona).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Vía Augusta***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1241197
* GEC: 0070289
* Trismegistos: 43126

 |
Coordenadas: 51°26′00″N 116°28′01″O﻿ / ﻿51.4333, -116.467

Xisto de Burgess. As raias verticais paralelas brancas son restos de buratos de perforación realizados durante as escavacións a mediados da década de 1990.
O **xisto de Burgess**, en inglés *Burgess Shale*, é o nome dun famoso xacemento de fósiles, situado nas inmediacións de Burgess, no Parque Nacional Yoho da provincia de Columbia Británica, no Canadá.

Características
---------------

É coñecido pola súa riqueza en vestixios de animais invertebrados do período Cámbrico Medio (preto de 505 millóns de anos de antigüidade). Este sitio prové unha imaxe única da vida oceánica nun período no cal os vertebrados non fixeran aínda a súa aparición, e do cal non abundan os restos fósiles.

Crese que esta acumulación de fósiles provén do enterramento súbito de organismos invertebrados por fluxos de arxila nun ambiente de marisma superficial. Isto provocou que se conservasen unha gran cantidade de fósiles que normalmente non se preservan debido á ausencia de casca mineralizada (celentéreos, moluscos sen cuncha etc.). Outra cousa que é especialmente notábel no conxunto de restos atopados no xisto de Burgess, é a presenza de criaturas que non pertencen a ningún Phylum coñecido no presente.

Este sitio foi amplamente estudado por expertos desde o seu descubrimento en 1909 por Charles Walcott, secretario nese entón do Instituto Smithsoniano e recoñecido paleontólogo, que traballaba na rexión atraído pola riqueza de fósiles de varios períodos. O devandito instituto posúe actualmente a maior colección a nivel mundial de espécimes do xisto de Burgess.

En 1980 o xisto de Burgess foi declarado individualmente como Patrimonio da Humanidade pola UNESCO; a partir de 1990 quedou incluído no chamado Parque das Montañas Rochosas Canadenses.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* The Burgess Shale Geoscience Foundation *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q852085
* WorldCat
* VIAF: 351144783124435772090
* Discogs: 927655
* EBID: ID
* GEC: 0247268
* MAG: 2777320189
* NKC: ge1149075
* WHC: 133

 |
A **solubilidade** é unha medida da capacidade dunha determinada substancia para disolverse nun líquido. Pode expresarse en moles por litro, en gramos por litro ou en porcentaxe de soluto; nalgunhas condicións pódese excedela, denominándose solución sobresaturada.

A substancia que se disolve chámase *soluto* e a substancia onde se disolva chámase *disolvente*. Non todas as substancias se disolven nun mesmo disolvente, por exemplo na auga disólvese o alcohol e o sal mentres que o aceite e a gasolina non se disolven.

Na solubilidade, o carácter polar ou apolar da substancia inflúe moito, xa que, debido a estes a substancia será máis ou menos soluble. Os compostos con menor solubilidade son os que presentan menor reactividade, como por exemplo as parafinas, os compostos aromáticos e os derivados haloxenados.

O termo solubilidade emprégase tanto para designar ao fenómeno cualitativo do proceso de disolución como para expresar cuantitativamente a concentración das solucións. A solubilidade dunha substancia depende da natureza do disolvente e do soluto, así como da temperatura e a presión do sistema, é dicir, da tendencia do sistema a alcanzar o valor máximo de entropía.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *solubilidade*.
2. ↑  "solubilidade". *TERGAL*. Consultado o 05/07/2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q170731
* AAT: 300056187
* BNCF: 42902
* BNF: 11966743r
* BRE: 3494708
* EBID: ID
* GEC: 0114311
* GND: 4114435-1
* JSTOR: solubility
* LCCN: sh85124725
* MAG: 155574463
* NKC: ph323344
* PSH: 5586

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D012995
* UMLS: C0037628

 |
O ***zortziko*** (en éuscaro "de oito" ou "oitava", pois as súas partes constan de oito compases) é un ritmo típico de baile popular tradicional en Euskal Herria, aínda que tamén é utilizado como ritmo para acompañar melodías cantadas (como por exemplo, versos). É unha das danzas do *aurresku* ou *Danza Real*.

Aínda que existen variantes en compás de 2/4 e de 6/8 o *zortziko* máis habitual escríbese como un compás de 5/8 (cinco por oito, ou cinco oitavos), no que o compás ten tres partes de distinta duración (compás de amálgama). A primeira parte corresponde a unha corchea e as dúas restantes a sendas negras. Algunhas teorías describen o *zortziko* como unha evolución dun compás de 3/4 deformado polos músicos con intención de seguir os pasos dos dantzaris.

O instrumento típico utilizado para executar os *zortzikos* é o chistu co tamboril. 

Aínda que a súa orixe e difusión foi totalmente popular, algúns autores como Isaac Albéniz, Aita Donostia, Jesús Guridi, Joaquín Turina, Pablo Sorozábal ou José María Usandizaga utilizárono tamén para crear obras para banda, orquestra sinfónica ou piano.

Notas
-----

1. ↑  Azpiazu, José Antonio, *Descripción de las diversiones públicas de Guipúzcoa y en particular de sus bailes*. San Sebastián, 1858

Ligazóns externas
-----------------

* Zorcico na Encarta *(en castelán)*
* Maitechu Mía, do Maestro Francisco Alonso *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3325918
* BRE: 3637888
* GEC: 0152194

 |
**Som do Galpom** é un grupo musical galego creado en decembro de 2005. Tamén é o nome dun primeiro EP de seis temas descargábel desde a páxina web do selo A Regueifa Plataforma.

Entre os fitos da súa curta carreira coma banda destacan o 2º posto no certame GZcrea 2007. No 2008 foron gañadores do Foundation Reggae Festival, e mais do II Certame Nsaio no Camiño. Ademais participaron no concurso organizado polo xornal electrónico Vieiros e a Radio Galega, A polo ghit 2008 coa canción "Na cama".

En marzo de 2009 publicouse o seu primeiro disco, *Em Terra de Ninguém*. O primeiro single deste disco é "Quedamos nesa praza".

Compoñentes
-----------

* Gael Bassave: voz.
* Brais Bassave: violín.
* Pablito Mordecán: batería.
* Guillermo Vistoso: guitarra.
* Iván Bernárdez: baixo.

Discografía
-----------

* *Em Terra de Ninguem* (2009)
* *Galinha de Troia* (2013)

Notas
-----

1. ↑  "Som do Galpom". *cultura.gal*. Consultado o 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Som do Galpom no Foundation Reggae Festival

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12400623
* Discogs: 4252237
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 1493465

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

A cociñar nun *wok* ao estilo *stir frying*.
O ***wok*** [en chinés tradicional, 鑊; chinés simplificado: 镬; hanyu pinyin: *guò* (en mandarín), *wok* (en cantonés)] é unha especie de tixola empregada no Extremo Oriente e no Sueste asiático.

O carácter chinés 鑊 é idéntico a 鍋 de acordo coas pescudas lingüísticas realizadas. Trátase dunha especie de tixola redonda e é característica por ser cóncava no fondo, o tamaño medio acostuma ser de 30 cm ou máis de diámetro. Adoita estar feita de aceiro, ferro fundido e incluso se atopan exemplares de aluminio.

Usos
----

Esta tixola emprégase para saltear (*stir frying*) os alimentos mediante un movemento constante denominado na gastronomía chinesa (cantonesa) coma "*wok hei*" (trátase dunha habilidade para tirar o *qi* do *wo*k, deste xeito os alimentos manteñen o seu sabor e o seu recendo intactos). Ademais de saltear alimentos, o *wok* pode ser usado tamén para frixir ou cociñar ao vapor colocando enriba unha cesta vaporizadora de bambú (ou mushiki).

Emprego
-------

* Cómpre usas o *wok* moi quente e cunha lapa alta.
* Cómpre pequecerlo durante un minuto.
* Para saltear utilízase un mínimo de aceite.
* Unha vez que se engaden os ingredientes cómpre remexer constantemente (*stir frying*).
* Unha vez usado o *wok* só se lava con auga quente e unha brocha de bambú.
* Para gardalo débese secar e protexer cunha camada de aceite para evitar a ferruxe.
* A vez primeira que se usa un *wok* novo cómpre "curalo", para crear unha tona protectora. A cura faise poñendo o *wok* con aceite no lume para se queimar e cole á súa superficie.

Vantaxes
--------

A principal vantaxe do *wok*, alén dos materiais que se empreguen na súa elaboración, é a parte cóncava existente no seu interior. Esta forma fornece unha pequena rexión de calor intensa no fondo da tixola cunha cantidade relativamente pequena de combustíbel. A forma permite ademais remexer os alimentos en diferentes partes da tixola sen que exista perigoo de envorcadura. As paredes curvadas proporcionan a posibilidade de que ningún alimento quede pegado na súa superficie, e se o fai a temperatura é bastante inferior á do fondo e polo tanto non se ha queimar (dando lugar a un cambio de sabores).

Notas
-----

1. ↑  "wok". *TERGAL*. Consultado o 08/10/2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Wok***  |

### Outros artigos

* Tixola
* Karahi

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q208364
* AAT: 300198560
* EBID: ID

 |
**Sabahudin Bilalović**, coñecido como **Dino Bilalović**, nado o 7 de maio de 1960 en Trebinje, Bosnia e Hercegovina (Iugoslavia) e finado o 29 de xullo de 2003 en Makarska, Croacia, foi un xogador profesional de baloncesto internacional, que cunha estatura de 2,10 metros xogaba na posición de pivote.

Traxectoria
-----------

En 1979, como xogador do Bosna Asa e nos seus primeiros anos de carreira, gañou a Copa de Europa de Baloncesto. Internacional coa selección de Iugoslavia, apareceu por primeira vez coa selección de Bosnia e Hercegovina trala desintegración iugoslava no EuroBasket de Alemaña de 2003, onde foi o máximo anotador do torneo con preto de 25 puntos por encontro.

Durante a súa etapa na liga ACB, no Breogán de Lugo, conseguiu facer unha media 15 puntos e 6,5 rebotes por encontro, destacando sobre todo as súas 51 triplas dese ano (cun 41% de acerto), dato moi consedirable e máis aínda tendo en conta que xogaba como pivote. Morreu en xullo de 2003 durante unhas vacacións de Makarska, Croacia, debido a problemas cardíacos previamente diagnosticados.

### Clubs

* Iugoslavia  Bosna Sarajevo (1977–1989)
* Iugoslavia  Vojvodina Novi Sad (1989–1990)
* Iugoslavia  Bosna Sarajevo (1990–1992)
* Hapoel Nahariya (1992−1993)
* Galiza DYC Lugo (1993–1994)
* Croacia KK Zagreb (1994–1995)
* Suíza Lugano (1995)
* Alemaña Speyer (1995−1996)
* Bosnia e Hercegovina Česko 93 Sarajevo (1997−1999)

Notas
-----

1. ↑  U Makarskoj umro Sabahudin Dino Bilalovic

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en acb.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q628060
* ACB: 20201258
* FIBA: 11434

 |
O programa da esquerda usa un editor WYSIWYG para producir un documento. O programa da dereita contén o código LaTeX, que cando se compile producirá un documento que se verá moi similar ó documento da esquerda. Compilar código de formato non é un proceso WYSIWYG.
**WYSIWYG** é o acrónimo de ***W**hat **Y**ou **S**ee **I**s **W**hat **Y**ou **G**et* (en inglés, "o que ves é o que obtés"). Aplícase ós procesadores de texto e outros editores de texto con formato (como os editores de HTML) que permiten escribir un documento vendo directamente o resultado final, frecuentemente o resultado impreso.

Historia e características
--------------------------

Dise en contraposición a outros procesadores de texto, hoxe en día pouco frecuentes, nos que se escribía sobre unha vista que non mostraba o formato do texto, até a impresión do documento. No caso de editores de HTML este concepto aplícase ós que permiten escribir a páxina sobre unha vista preliminar similar á dun procesador de textos, ocupándose neste caso o programa de xerar o código fonte en HTML.

Exemplos de editores HTML tipo WYSIWYG son: Dreamweaver, NVU/Kompozer, as versións de Composer de Netscape e Mozilla, Amaya, Writer (de OpenOffice.org), Adobe Golive, Frontpage e Microsoft Word. 
Tamén existen editores que se poden integrar en formularios de páxinas web como FCKeditor, TinyMCE, FreeRichTextEditor.

Na área de deseño web existen tamén ferramentas WYSIWYG, dentro dos chamados CMS (Content Management System); aínda que un CMS non ten porqué ser WYSIWYG, é dicir, pode ser un xestor de contidos cuxo panel de xestión non se corresponda co deseño final, senón que neste caso utilízase un back-end ou panel de xestión para crear-modificar os contidos, que serán reflectidos no front-end ou parte final que ven os usuarios. No grupo dos CMS WYSIWYG hai varias aplicacións, incluso algunha delas con tecnoloxía flash, por exemplo Easy Site Manager.

Un bo e actual exemplo de editor específico de textos que non é WYSIWYG é aquel que utiliza o formato de documento LaTeX.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* WYSIWYM

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q170542
* EBID: ID
* MAG: 2779857725

 |
Escena doméstica aborixe australiana describindo a recreación tradicional, incluíndo un neno que xuta a "pelota", co obxecto de "non deixar que a pelota dea no chan". (William Blandowski *Australien en 142 Photographischen Abbildungen*, 1857).
**Woggabaliri** é un xogo cooperativo tradicional dos aborixes australianos, moi semellante a outros xogos como keepie uppie e footbag.

Os aborixes das áreas preto de Nova Gales do Sur xogaban cunha pelota feita de pel de póssum. Xógase en grupos de catro a oito xogadores en círculo. O obxectivo é manter a pelota no ar e evitar que caia ó chan.

Historia
--------

Woggabaliri é un xogo non competitivo que se practica cunha bóla feita de *Typha domingensis* envoltas en pel de póssum onde o obxectivo é evitar que caia ó chan usando diferentes habilidades de traballo en equipo e control do balón. Xogado polos wiradjuri e outros pobos veciños antes da chegada dos europeos, Woggabaliri é a palabra dos ngunnawal para "xogar". O autor Ken Edwards sinala que un xogo moi semellante tamén era practicado polos jingili do Territorio do Norte.

Notas
-----

1. ↑  Tim Hilferti, The Australian Game The Advertiser Pg 79 24 outubro de 2010
2. 1 2  Edwards, Ken (1999). *Choopadoo: games from the dreamtime*. QUT Publications. ISBN 1-86435-448-8.
3. ↑  R. H. Mathews (1904). Project Gutenberg, ed. "The Wiradyuri and Other Languages of New South Wales".
**Santiago Rodríguez Salinas**, nado en Madrid en 1917 e finado en Redondela en agosto de 1985, foi un militar e exiliado español.

Traxectoria
-----------

Fillo da mestra Antonia Rodríguez Salinas e de Alberto Marín Alcalde. Estudou na Escola de Artes e Oficios de Madrid. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e ingresou no Exército Popular, co que participou nas batallas de Teruel e do Ebro. Pasou a Francia na primeira quincena de febreiro de 1939 e entrou nos campos de concentración. Retornou a España e foi ingresado nun campo de concentración en Reus, pasou despois aos batallóns disciplinarios, primeiro ao de Punta Carnero (Alxeciras) e despois ao de Cerro Muriano (Córdoba), e finalmente realizou seis meses de servizo militar obrigatorio nas Canarias. Cando rematou instalouse en Redondela coa súa nai, profesora republicana represaliada, que chegou á vila en 1941 procedente de Madrid para coidar do seu compañeiro Alberto Marín Alcalde, preso na illa de San Simón. Antonia Rodríguez puxo escola en Redondela. Nos anos sesenta foi secretario da xunta local de Redondela da Asociación Española contra o Cancro. Na transición militou en Acción Republicana Democrática Española (ARDE) e interveu no acto contra o peche de Regojo en setembro de 1978.

Obras
-----

* *Illote P Barraca 16* (2021). Vigo: Galaxia. 184 páxs. ISBN 978-84-9151-747-4.

Vida persoal
------------

Foi pai de Eduardo Rodríguez Cunha "Tatán".

Notas
-----

1. ↑  *Faro de Vigo*, 30-8-1985, p. 36.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 17-2-1975, p. 15.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 29-9-1978, p. 12-13.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do autor en Galaxia Arquivado 07 de xullo de 2022 en Wayback Machine.

* 'Illote P, Barraca 16': las memorias del gallego que dibujó el horror en los campos de concentración franceses
Zoroastro é o personaxe que sostén a esfera, detalle de *A escola de Atenas* de Rafael.
**Zoroastro** (grego Ζωροάστρης, *Zōroastrēs*) ou **Zaratustra** (avesta: *Zaraθuštra*), tamén denominado **Zartosht** (Persa زرتشت), foi un antigo profeta iranio, fundador do Zoroastrismo, unha relixión que foi a relixión nacional do Imperio Sasánida de Persia; é aínda hoxe practicada predominantemente pola comunidade Parsi da India. Sábese pouco ou nada del de maneira directa, e as poucas referencias que se coñecen están rodeadas de misterio e lenda.

Historia
--------

Acéptase xeralmente que Zoroastro foi unha auténtica figura histórica, mais o período en que de certo viviu non está aínda claro. Moitos autores aceptan situalo cara -1200, facéndoo candidato a fundador da máis antiga relixión baseada nunha escritura revelada, mentres outros o sitúan entre o século -XVIII e o século -VI

Segundo as narracións que conservaran o recordo desta figura relixiosa e filosófica, o xove Zoroastro, fillo do sacerdote Porushaspa, debendo seguir os pasos de seu pai, comezou a celebrar os rituais relixiosos profesados pola súa tribo, consistentes, por falta dun lugar sagrado, en cantos de loanza e sacrificios ao aire libre. Á idade de vinte anos, non satisfeito con aquela vida espiritual, retirouse ao deserto a meditar e chegou - en pleno estado de éxtase - a ter visións, durante as cales se lle apareceu o *señor da sabedoría*, Ahura Mazda (*Ohrmazd* en pahleví), *príncipe do ben*, quen lle ordenou combater contra o *príncipe do mal*, Ahriman.

O elemento esencial do dualismo de Zaratustra é a distinción entre ben e mal, distinción que non só mira o ser humano, senón ao mundo enteiro. Se ao humano se contrapón o inhumano, ao espírito sabio se contrapón o malvado e á verdade se contrapón a mentira. O mundo é entendido como dividido entre pares de antagonistas.

Zaratustra concibe unha única divindade omnipotente e creadora, Ahura Mazda; mais non é certa a concepción monoteísta que se lle atribúe, visto que se afirma sobre unha doutrina dualística, que contrapón os dous espíritos do ben e do mal, desde o inicio do mundo e en antítese perenne entre eles, influíndo o obrar humano.

O nosa fonte de coñecemento sobre Zoroastro vén do *Avesta*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Zoroastro Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Also sprach Zarathustra
* Zoroastrismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q35811
* WorldCat
* VIAF: 66440309
* BAV: ADV10176243
* BIBSYS: 97011762
* BMT: 16293
* BNE: XX1187171
* BNF: 11974948r
* BRE: 1988629
* BVMC: 22475
* CANTIC: a11063762
* CERL: cnp00396953
* CiNii: DA03966356
* DeutscheBio: 118636227
* EBID: ID
* EGAXA: vtls001024147
* FAST: 36954
* GEC: 0073167
* GND: 118636227
* ICCU: LO1V145338
* ISNI: 0000 0001 1661 6596
* LCCN: n79062738
* LibriVox: 8938
* MAG: 80189280
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0003188
* NLA: 35700186
* NLG: 305033
* NNDB: 000053849
* NTA: 069965781
* Orthodox Encyclopedia: 199993
* SELIBR: 201221
* SUDOC: 02778049X
* Treccani: zaratustra
* ULAN: 500372710
* UNZ: Zoroaster

 |
**Santiago Tirado Serén**, nado en Cambados o 16 de decembro de 1939, é un político e mestre galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Mestre en Vilanova. Foi elixido concelleiro por AP en Cambados nas municipais de 1983, sendo portavoz deste grupo na oposición trala renuncia de Ramón Peña. Nas municipais de 1987 foi número 2 de AP, e trala vitoria por maioría absoluta desta formación foi primeiro tenente de alcalde. Os diversos problemas de saúde do alcalde Antonio Pillado supuxeron que asumise a alcaldía de modo accidental de forma practicamente ininterrompida a partir de 1988. En marzo de 1990 asumiu oficialmente a alcaldía, trala renuncia definitiva de Pillado Montero. Nas municipais de 1991 foi reelixido alcalde ó revalidar o PPdeG unha ampla maioría absoluta cun 63 % dos votos. Nas municipais de 1995 volveu ser reelixido con maioría absoluta. En maio de 1998 presentou a súa dimisión como alcalde, pero mantendo a acta de concelleiro, sendo substituído por José Manuel Cores Tourís. Así mesmo, foi deputado provincial entre 1991 e 1999. 

Volveu ser elixido concelleiro tralas municipais de 1999, encargándose da concellería de obras, pero en marzo do 2000 renunciou á acta e foi nomeado asesor da Consellería de Política Territorial. En setembro de 2002 foi nomeado xerente do Consorcio de Bombeiros do Salnés, permanecendo ata a súa xubilación en agosto do 2007.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Pillado** |  **Alcalde de Cambados** 1990 - 1998 | Sucesor:**José Manuel Cores Tourís** |

Notas
-----

1. ↑  "Santiago Tirado deja Vivenda para gestionar el consorcio de bomberos". *La Voz de Galicia*. 10 de setembro de 2002.
2. ↑  "Miguel Ángel Pérez sustituirá a Tirado al frente del Consorcio de Bomberos do Salnés". *La Voz de Galicia*. 6 de agosto de 2007.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Cambados
**Óscar Lomba Álvarez**, nado en Vigo en 1966, é un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Diplomado en Maxisterio pola Universidade de Santiago de Compostela e licenciado en Dereito Económico pola Universidade de Vigo.

Traballa como Persoal de Servizos Xerais (P.S.X.) na Estrutura Organizativa de Xestión Integrada (E.O.X.I) do Servizo Galego de Saúde no departamento de Formación Continuada e Docencia en Vigo.

Membro da directiva de Esculca. Tamén é activista da Plataforma de Afectados pola Hipoteca e membro de ProLingua e AGAL. Afiliado á Confederación Intersindical Galega. Colaborador habitual en prensa escrita, ten publicado artigos de opinión en *Diario 16 de Galicia*, *La Voz de Galicia*, *Atlántico Diario*, *El Correo Gallego*, *A Trabe de Ouro*, *Tempos Novos*, *A Nosa Terra*, *Xornal de Galicia*, *Galicia Hoxe* e *A Peneira*. Militante do sector crítico do PSdeG-PSOE de Vigo, deuse de baixa a principios de 2012 para integrarse en Unidade da Esquerda Galega. O 21 de xuño de 2012 incorporouse a Compromiso por Galicia, pero un mes máis tarde abandonou CxG para integrarse en Anova - Irmandade Nacionalista, da que foi membro da Coordinadora Nacional. Foi dirixente de Nova Esquerda Galega, e desde fins de 2014 milita en Cerna. Ao longo dos anos 2015 e 2016 partícipou como candidato en diversos procesos internos de Podemos.

Notas
-----

1. ↑   *O responsábel de Unidade da Esquerda Galega renuncia ao seu posto no Consello Nacional de Compromiso por Galicia* Arquivado 26 de agosto de 2012 en Wayback Machine. Sermos Galiza, 20-7-2012
2. ↑  Anova consuma su escisión con Celo Martínez al frente "

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* en *Web persoal de Óscar Lomba*
* Ficha en *Praza Pública*
* Artigos en *Galicia Confidencial*
* Entrevista a Óscar Lomba Álvarez, Co-portavoz de Nova Esquerda Galega (NEG) e militante de ANOVA

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12403115
* Dialnet: 2613599

 |
***Wait until Spring, Bandini*** ("Agarda até a primavera, Bandini") é unha novela escrita polo italo-americano John Fante, publicada por vez primeira en 1938. É o segundo volume (o primeiro por orde de publicación) da tetraloxía con Arturo Bandini como protagonista.

En 1989 foi levada ó cine co título homónimo de *Wait until Spring, Bandini*, dirixida por Dominique Deruddere coas actuacións de Joe Mantegna (Svevo), Ornella Muti (Maria) e Michael Bacall (Arturo).

Trama
-----

A novela narra a historia dunha familia pobre de inmigrantes italianos en Colorado, no inverno de 1928. Son o pai de familia, Svevo Bandini, a nai Maria, e os tres fillos, Arturo, August e Federico.

A historia está narrada por Arturo, o fillo máis vello, de 14 anos. O pai, Svevo, é albanel, pero sofre con desgusto a situación de vivir con débedas e condenado á inactividade polo ríxido clima invernal, refuxiándose no alcol e no xogo para esquecer, aínda que só sexa brevemente, a súa vida. Arturo ó mira ó mesmo tempo con admiración (polo feito de non resignarse á súa condición de "povero immigrato italiano") e con temor e odio por facer sufrir á nai, unha muller extremadamente devota que soporta pacientemente as trasnadas e as continuas ausencias do fogar do seu marido, refuxiándose tenazmente na súa fe.

Mentres tanto Arturo atopa o modo de evadirse da realidade no seu amor (non correspondido) por Rosa, a súa compañeira de clase, e na súa paixón polo béisbol.

A xa fráxil situación do fogar vese agravada pola visita da avoa materna, Donna Toscana, que sempre xulgou a Svevo como un inepto, e que non perde ocasión para reprochar á filla os "erros" que cometeu ó casar.

Narración
---------

A trama desenvólvese nunha imaxinaria cidade de Colorado, que se corresponde con Boulder, onde vivía a familia Fante. Pero Svevo non acaba de aclimatarse, acostumado ás montañas dos Abruzos.

A historia, traxicómica, adoita estar narrada en terceira persoa desde o punto de vista de Arturo. Algúns capítulos están narrados por Svevo, e outras partes son declaracións en primeira persoa de Arturo.

| * v
* c
* e
Libros de John Fante |
| --- |
| Tetraloxía de Arturo Bandini | 
* *The Road to Los Angeles* (1936)
* *Wait until Spring, Bandini* (1937)
* *Ask the Dust* (1939)
* *Dreams from Bunker Hill* (1982)

 |
| Outras obras | 
* *Dago Red* (1940)
* *Full of Life* (1952)
* *A irmandade da uva* (1977)
* *The Wine of Youth* (1985)
* *1933 Was a Bad Year* (1985)
* *West of Rome* (1986)
* *The Big Hunger* (2000)

 |
| Guións | 
* *Walk on the Wild Side*
* *Something for a Lonely Man*
* *The Reluctant Saint*
* *Jeanne Eagels*
* *Maya*
* *My Man and I*
* *Youth Runs Wild*

 |
**Steven Roy Swanson**, nado en Syracuse, Nova Jersey, o 3 de decembro de 1960, é un astronauta estadounidense que formou parte das misións STS-119, STS-117 e Soiuz TMA-12M e que formou parte das expedicións 39 e 40 á Estación Espacial Internacional.

Traxectoria
-----------

Swanson graduouse en enxeñaría física pola Universidade de Colorado e é máster en ciencias aplicadas a sistemas de computación pola Universidade Atlántica de Florida.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en maio de 1998, participando nas misións STS-119, STS-117 e Soiuz TMA-12M e formando parte das expedicións 39 e 40 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 195,87 días no espazo.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2022). "Swanson, Steven Ray 'Swanny'" (en inglés). Consultado o 20 de xaneiro de 2022.
2. 1 2 3  NASA, ed. (febreiro de 2016). "STEVEN R. SWANSON NASA ASTRONAUT" (PDF) (en inglés). Consultado o 20 de xaneiro de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Steven Swanson***  |

### Outros artigos

* STS-119
* STS-117
* Soiuz TMA-12M
* Expedición 39
* Expedición 40
* Estación Espacial Internacional
O proceso de socialización dáse en interacción con axentes significativos.
A **socialización** é o proceso mediante o cal o ser humano aprende, no transcurso da súa vida, os elementos socioculturais do seu medio ambiente e intégraos á estrutura da súa personalidade baixo a influencia de experiencias e de axentes sociais.

A socialización é factible grazas aos axentes sociais, que se poden identificar como a familia, a escola, os iguais e os medios de comunicación. Ademais, son as institucións e individuos representativos con capacidade para transmitir e impoñer os elementos culturais apropiados. Os axentes sociais máis representativos son a familia, porque posúe un rol primordial xa que é o primeiro nivel social ao que temos acceso e a escola, que é transmisora de coñecementos e de valores. Tamén na socialización unha persoa interioriza a súa cultura dunha sociedade determinada. Existen distintos axentes socializadores: a familia, a escola, os grupos de pares, o traballo e os grupos. Segundo Milazzo (1999), a socialización pódese describir desde dous puntos de vista: obxectivamente; a partir do influxo que a sociedade exerce no individuo; en canto proceso que moldea ao suxeito e adáptao ás condicións dunha sociedade determinada, e subxectivamente; a partir da resposta ou reacción do individuo á sociedade. Manifesta ademais que a socialización é vista polos sociólogos como o proceso mediante o cal se inculca a cultura aos membros da sociedade, a través del, a cultura vaise transmitindo de xeración en xeración, os individuos aprenden coñecementos específicos, desenvolven as súas potencialidades e habilidades necesarias para a participación adecuada na vida social e adáptanse ás formas de comportamento organizado característico da súa sociedade.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Tipos de socialización
* Os medios de comunicación e o proceso de aprendizaxe, José Vicente Mestre Chust.
* A socialización como elemento fundamental na vida Arquivado 21 de xuño de 2018 en Wayback Machine. Natalia Calderón Astorga.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q185467
* BNCF: 50942
* BNF: 11933278p
* BRE: 3638981
* EBID: ID
* FAST: 1123768
* GND: 4055783-2
* JSTOR: socialization
* LCCN: sh85124152
* MAG: 25032326
* NDL: 00571865

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D012951

 |
**Väinö Junus** (ruso: *Вейно Иванович Юнус*) nado en Puutosti en 1905 e finado en Leningrado o 15 de novembro de 1937, foi un lingüista, escritor e profesor da minoría finlandesa de Ingria que en 1930 desenvolveu a efémera lingua literaria ingria.

Traxectoria
-----------

Väinö Junus naceu nunha familia labrega. Formouse como profesor da escola finlandesa en Gatchina e traballou como profesor na Carelia soviética e na rexión de Leningrado. Máis tarde completou a súa formación no Instituto Pedagóxico de Leningrado, e na Universidade de Leningrado realizou estudos de posgrao so a dirección de Nikolai Marr e Dmitri Bubrih. Tras rematar foi profesor no Instituto Pedagóxico de Leningrado e realizou traballos de investigación no Instituto de Lingua e Pensamento.

En 1932 Junus preparou con Dubovi e Lensun unha cartilla escolar ingria, e no ano seguinte realizou dous libros con lecturas para as escolas ingrias. En 1936 apareceu  a súa gramática, *Izhoran keelen grammatikka*. Nos primeiros libros empregou como base o dialecto de Soikkola pero a gramática de 1936 incluía tamén moitas características do dialecto do baixo Luga, variedade máis achegada ao vótico. Os seus libros de textos tamén amosan moita influencia da norma finlandesa.

Ademais da lingüísicta, Junus tiña interese nas artes visuais. Ilustrou entre outros traballos a edición finlandesa de *Kiimasjärven valtaus* publicada en Leningrado en 1934 da obra de Gennadi Fish *Padenije Kimasozera* (1933) mais a edición finlandesa tamén publicada en Leningrado de *Osudy dobrého vojáka Švejka za světové války* de Jaroslav Hašek.

Durante a represión stalinista as autoridades soviéticas detivérono en setembro de 1937 acusado de actividades contrarrevolucionarias e condenárono a morte, sentenza executada por fusilamento .

Notas
-----

1. ↑  Junus, Olavi: "Jego zvali Vjaine". *Inkeri (Pietarin ja Inkerinmaan kuulumisia)*, 2008, nº 1
2. ↑  "ЮНУС Вейно Иванович", inkeri.ru
3. ↑  Saar, Eva: *Isuri keele Soikkola murde verbi muutmissüsteem*, pp. 6–7. Tartu: Tartu ülikool, 2008
**seaQuest DSV** foi unha serie televisiva de ciencia ficción creada por Rockne S. O'Bannon. Foi emitida orixinalmente pola NBC entre 1993 e 1996. Na súa última temporada o seu nome foi cambiado a ***seaQuest 2032***.

Ambientada no "Futuro Próximo", *seaQuest* mesturaba ao principio drama con ciencia ficción de carácter realista. Estaba protagonizada por Roy Scheider como Nathan Bridger, capitán do submarino *seaQuest DSV 4600*, Jonathan Brandis como Lucas Wolenczak, un xenio dos computadores adolescente, e Stephanie Beacham como Kristin Westphalen, a oficial xefe do equipo médico e cabeza do departamento científico do *seaQuest*. Steven Spielberg expresou interese no proxecto e foi produtor executivo da serie durante as dúas primeiras temporadas.

A rodaxe da primeira temporada estivo marcada polas disputas entre produtores, cambios na dirección e incluso un terremoto. A serie foi o suficientemente popular para duraren dúas temporadas e media, aínda que foi bruscamente cancelada na metade da terceira.

Roy Scheider narraba o *voice-over* nos créditos de apertura dos episodios da primeira temporada:

*O século XXI: a humanidade colonizou a última rexión inexplorada da Terra; o océano. Como capitán do* seaQuest *e máis a súa tripulación, somos os seus gardas. Posto que baixo a superficie encontrase o futuro.'*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q310966
* Allmovie: v338510
* AlloCiné: 2979
* Epguides: seaQuest
* FilmAffinity: 239564
* IMDb: tt0106126
* Metacritic: seaquest-dsv
* OFDb: 10749
* OMDB: 77087
* Rotten Tomatoes: seaquest\_dsv
* TESF: seaquest\_dsv
* TMDb: 2289
* TVcom: seaquest-dsv
* TVGuide: 197897

 |
***W altanie*** (en galego, *No cenador*) é unha pintura ao óleo do pintor realista polaco Aleksander Gierymski en 1882. Exhíbese no Museo Nacional de Varsovia, en Polonia.

Descrición
----------

A pintura mostra unha reunión social dun grupo de aristócratas retratados con roupa do século XVIII, que ten lugar un día de verán nun cenador nun xardín. No centro hai cinco figuras que manteñen unha conversación: catro sentadas xunto a unha mesa e mais unha de pé ao lado. Sobre a mesa hai un mantel branco, copas e un decantador medio cheo de viño. O fondo consiste nun enreixado á dereita e árbores con outro grupo de persoas sentadas xunto a unha mesa á esquerda. Na esquina inferior esquerda da pintura hai un home inclinado sobre unha fonte e varias plantas postas en macetas. A pintura está chea de luz e cores profundas e vivas que xeran ao espectador unha atmosfera sensual dun caloroso día de verán.

Análise
-------

*W altanie* foi pintado por Gierymski en 1882 despois da súa estancia en Roma e considérase que é o achegamento do artista ao impresionismo. Tamén foi o seu xeito de protestar contra a asociación das súas obras coa representación da vida dos pobres, que era un trazo característico das primeiras pinturas do artista. Quería demostrar aos críticos que as técnicas realistas de expresión artística poden representar varios tipos de escenas, incluídas as relacionadas coa vida das clases altas. O artista puxo moita atención nos detalles e decidiu vestir as figuras do cadro con elegantes roupaxes do século anterior para demostrar os seus dotes artísticos. O traballo de Gierymski pódese comparar co dos impresionistas franceses contemporáneos, a pesar de que aínda non estivera en París e non hai evidencia de que el vise os seus traballos.

Referencias
-----------

1. ↑  "Historia jednego obrazu. „W altanie" – Aleksander Gierymski" (en polaco).
2. ↑  "Aleksander Gierymski, "W altanie"" (en polaco).
3. ↑  "Dlaczego Aleksander Gierymski pociął pierwszą wersję obrazu „Altana"? A może nigdy nie było dwóch „Altan"…" (en polaco).
4. ↑  "Aleksander Gierymski Info".
5. ↑  "The Poet of Light in Warsaw". Arquivado dende o orixinal o 24 de novembro de 2018. Consultado o 27 de agosto de 2022.
Vista do río ao seu paso por Maastricht
O **Mosa** (en francés, *Meuse*; en alemán e neerlandés, *Maas*; en valón, Moûze) é un río europeo de 950 km de longo que ten o seu nacemento na Francia, no planalto de Langres, en Bassigny. Dá o seu nome ao departamento francés de Meuse e tamén a cidades neerlandesas como Maastricht.

O Mosa baña Neufchateau, Commercy, Verdun, Sedan, Charleville-Mézières, despois atravesa a Bélxica (Dinant, Namur, Huy, Liexa) e mailos Países Baixos (Maastricht, Ruremonde, Venlo) en dirección do mar do Norte.

Os seus principais afluentes son o Vair, o Chiers, o Semois, o Lese, o Hoyoux, o Ourthe e o Roer na marxe dereita, o Viroin, o Sambre, o Mehaigne e o Xeer na marxe esquerda. Os seus diversos meandros a través das Ardenas constitúen importantes puntos turísticos. Nos Países Baixos, mestúrase co Rhin para formar un longo delta común.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Mosa*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41986
* WorldCat
* VIAF: 264054074
* BMT: 182936
* BNF: 11963865m
* BRE: 2150891
* DARE: 16118
* EBID: ID
* GEC: 0044533
* GeoNames: 2751306
* GND: 4074410-3
* LCCN: sh85084469
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge129924
* OSM: 1075197
* Pleiades: 109180
* Trismegistos: 42339

 |
**Robert Mandel**, nado en Oakland (California) en 1945, é un produtor e director de cinema e televisión estadounidense. É coñecido pola súa película *School Ties*, que lanzou á fama as carreiras de Brendan Fraser, Matt Damon, Ben Affleck, Cole Hauser e Chris O'Donnell.

Traxectoria
-----------

Robert Mandel creceu en Queens, Nova York, e nesa época comezou a interesarse polo teatro. Na décad de 1970, dirixiu en Manhattan Theatre Club e en The Public Theatre.

Durante os 70, Mandel estudou na Universidade de Columbia e despois en AFI Conservatory, onde se graduó en 1979. Durante os seus estudos no American Filme Institute, Mandel recibiu o premio Alfred Hitchcock pola súa película *Night at Ou'Rears*.

Ten moita experiencia como director, e dirixiu series como *Lost*, *Nash Bridges*, *The practice*, *The X-Files* e *Prison Break*

Filmografía
-----------

* *A Season on the Brink*, director (2002)
* *O substituto*, director (1996)
* *School Ties*, director (1992)
* *The Big Shots*, director (1987)
* *Touch and Go*, director (1986)
* *F/X*, director (1986)
* *Independence Day*, director (1983)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3091066
* Allmovie: p100991
* AlloCiné: 5391
* IMDb: nm0541677
* TMDb: 43786

 |