recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **illa Prat** está situada no océano Pacífico na rexión austral de Chile, ao sur do golfo de Penas, ao comezo das canles patagónicas. Forma parte do arquipélago Wellington. Ten unha superficie de 760´8 km², que a converten na 18ª illa maior de Chile.

Administrativamente pertence á provincia Capitán Prat da Rexión de Aisén.

Desde hai aproximadamente 6.000 anos as súas costas foron habitadas polo pobo kawésqar. A comezos do século XXI este pobo fora practicamente extinguido pola acción do home branco.

Historia
--------

A contar de 1520, co descubrimento do estreito de Magallanes, poucas rexións foron tan exploradas como a das canles patagónicas. Nas cartas antigas a rexión da Patagonia, entre os paralelos 48° e 50° Sur, aparecía ocupada case exclusivamente por unha grande illa denominada "Campana" separada do continente pola 2canle da nación Calén", nación que se supuxo existiu ata o século XVIII entre os paralelos 48° e 49° de latitude sur.

Desde mediados do século XX esas canles son percorridas con seguridade por grandes naves de todas as nacións, grazas aos numerosos recoñecementos e traballos hidrográficos efectuados nesas perigosas costas.

Durante 6.000 anos estas canles e as súas costas foron percorridas polos kawésqar, indíxenas, nómades canoeiros. Hai dúas hipótese sobre a súa chegada aos lugares de poboamento. Unha, que procedían do norte seguindo a ruta das canles chilotes e que atravesaron cara ao sur cruzando o istmo de Ofqui. A outra é que procedían desde o sur e que a través dun proceso de colonización e transformación de poboacións cazadoras terrestres, procedentes da Patagonia Oriental, poboaron as illas do estreito de Magallanes e subiron polas canles patagónicos ata o golfo de Penas. A comezos do século XXI este pobo fora practicamente aniquilado pola acción do home branco.

Aspecto das costas
------------------

Son unha sucesión de terras altas e barrancosas con numerosos cumes e promontorios moi parecidos entre elas. Os seus cabos e puntas terminan en forma abrupta. O anterior, unido ao silencio e soidade da contorna fan destas illas e canles unha das rexións máis belas do planeta.

As costas son cantíls e as súas canles, en xeral son limpas e abertas, onde hai escollos estes están invariablemente marcados por sargazos. Na canle Albatross atópase a angostura Alemá, un dos pasos máis belos da zona.

Existen alturas bastante notables que serven para recoñecer a entrada aos diferentes seos, canles ou baías. Estas están claramente indicadas nas respectivas cartas e derroteiros da rexión. No seu lado occidental está percorrido de norte a sur polos cerros Silla, Nevado, Redondo e Sombrero.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Prat*** |

### Ligazóns externas

* Islands of Chile @ United Nations Environment Programme Arquivado 01 de maio de 2013 en Wayback Machine.
* World island information @ WorldIslandInfo.com
* South America Island High Points above 1000 meters

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1092454
* WorldCat
* VIAF: 418145856943822920570
* GeoNames: 3875200
* TGN: 1008656

 |
**Lola Herrera**, nada en Valladolid o 30 de xuño de 1935, é unha actriz de teatro e cine española.

Traxectoria
-----------

Os seus inicios son musicais pero a mediados dos cincuenta viaxa a Madrid e comeza a súa andaina como actriz. Participa en *El pórtico de la gloria* a súa primeira película no ano 1953. Intervén en multitude de obras de teatro filmadas para RTVE durante toda a súa carreira. En 1978 realiza *Arriba Azaña*, onde comparte protagonismo con Fernando Fernán Gómez e Héctor Alterio entre outros. En 1981 protagoniza *Función de noche* unha innovadora proposta da directora Josefina Molina e que narra as desventuras dun matrimonio de actores na vida real, Herrera e Daniel Dicenta, e as relacións cos seus fillos. Lola Herrera sempre se sentiu orgullosa deste papel e denomina o filme como "unha terapia". En 1982 coprotagoniza xunto a Alfredo Landa *La próxima estación* de Antonio Mercero e que narra a problemática xuvenil.

En 1996 participa en *El amor perjudica seriamente la salud* onde dá vida á suegra de Juanjo Puigcorbé. Nestes últimos anos participou en numerosas series de televisión, entre as que destacan *La casa de los líos* xunto a Arturo Fernández, *El grupo* na cal interpretaba á nai dunha das pacientes do grupo levado polo psicólogo Héctor Alterio e *Un paso adelante* onde daba vida á directora da academia de baile e interpretación onde transcorría a acción.

Moito máis vencellada ó teatro que ó cine ou á televisión, está considerada unha das grandes damas da escena española por crítica e público. Entre as súas interpretacións teatrais máis lembradas cómpre salientar as de *Las amarga lágrimas de Petra von Kant* ou *Cinco horas con Mario*, monólogo desenvolvido a partir da obra de Miguel Delibes e que leva representando máis de 25 anos. Entre os seus últimos éxitos esta *Solas* adaptación teatral da película do mesmo nome.

Premios
-------

Lola Herrera recibiu entre outros premios, o Max das artes escénicas por *Solas* en 2006, Fotogramas de Prata en 2005 e 2006 por *Cinco horas con Mario* e *Solas* respectivamente e o Premio Ercilla de Teatro a toda unha vida dedicada ó teatro.

Vida persoal
------------

Casada co actor Daniel Dicenta, divorciouse, tendo dous fillos en común, Natalia e Daniel. Natalia Dicenta, compartiu cartel coa súa nai en varias ocasións, entre elas en "Eva al desnudo", e a última ocasión en *Solas* onde interpretaba a súa filla na ficción. Por este papel foi candidata ós Fotogramas de Prata e ós Premios Max.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2706496
* WorldCat
* VIAF: 161803117
* Allmovie: p140531
* AlloCiné: 105216
* BNE: XX850614
* BNF: 15104811v
* FAST: 1942433
* GND: 1051993598
* IMDb: nm0380454
* ISNI: 0000 0001 1482 8245
* LCCN: no2003089928
* SUDOC: 164237607
* TMDb: 103522

 |
Membros do G4
O **G4** ou **Grupo dos catro** é unha alianza entre a India, Alemaña, o Xapón e o Brasil, coa intención de dar apoio mutuo ás súas candidaturas a unha cadeira permanente do Consello de Seguridade das Nacións Unidas. A diferenza do G8 ou do G7, no que o denominador común dos membros é a súa economía e os seus obxectivos políticos a longo prazo, o principal obxectivo do G4 é acadar unha representación de tódalas rexións e de tódolos status económicos no Consello de Seguridade.

O Consello de Seguridade
------------------------

*Artigo principal**:* Consello de Seguridade das Nacións Unidas.
As Nacións Unidas teñen cinco membros permanentes con poder de veto no Consello de Seguridade: a República Popular da China, Francia, Rusia, os Estados Unidos e o Reino Unido. Outros estados son elixidos por un período de dous anos, e os catro membros do G4 son os estados que máis veces foron elixidos para representar aos seus grupos respectivos. A pesar de que a maioría dos Estados do mundo están de acordo cunha reestruturación das Nacións Unidas que inclúa unha expansión dos membros con poder de veto no Consello de Seguridade, non se discutiu o tempo nin o contido dunha proposta específica.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q838116
* WorldCat
* VIAF: 131608085
* LCCN: nb2007009407

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre política é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Luis Pernas Novo**, nado na Solaina (Narón) en 1975, é un culturista galego.

Traxectoria
-----------

Luis Pernas comezou a competir en culturismo en 1995 e proclamouse campión galego en 1999, así como campión de España dos pesos pesados en 2003, 2006 e 2008. Tamén gañou distintos torneos abertos e en 2010 no Arnold Classic, o campionato mundial da Federación Internacional de Culturistas (IFBB). En 2014 proclamouse Mister Universo e Mister Universo Talle Medio nos campionatos do mundo da IFBA, unha das federacións internacionais deste deporte, que ten sede en Italia.

Vida persoal
------------

É dono de ximnasios e tendas de alimentación deportiva, e traballa como técnico informático da Universidade da Coruña.

Notas
-----

1. ↑  "Luis Pernas Mr Universe". *Web da IFBA* (en inglés). Consultado o 21 de febreiro de 2016.
2. ↑  "Luis Pernas Novo: "El culturismo es superación personal y una forma de vida"". *El Correo Gallego* (en castelán). 28 de marzo de 2010. Consultado o 21 de febreiro de 2016.
3. ↑  "«En Estados Unidos los culturistas son estrellas; aquí nos llaman bichos raros»". *La Voz de Galicia* (en castelán). 21 de febreiro de 2016. Arquivado dende o orixinal o 14 de marzo de 2016. Consultado o 21 de febreiro de 2016.
Lubrificante sintético.
Un **lubricante** ou **lubrificante** é unha substancia que, colocada entre dúas pezas móbiles, non se degrada, e forma así mesmo unha película que impide o seu contacto, permitindo o seu movemento mesmo a elevadas temperaturas e presiónsUnha segunda acepción é que o lubricante é unha substancia gasosa, líquida ou sólida que substitúe unha fricción entre dúas pezas en movemento relativo pola fricción interna das súas moléculas, que é moito menor.

No caso de lubricantes gasosos, pódese considerar unha corrente de aire a presión que separe dúas pezas en movemento, no caso dos líquidos, os máis coñecidos son os aceites lubricantes que se empregan, por exemplo, nos motores. Os lubricantes sólidos son, por exemplo, o disulfuro de molibdeno (MOS2), a mica e mais o grafito.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Tipos de lubricantes[*Ligazón morta*] *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q323840
* AAT: 300015152
* BNCF: 23353
* BNF: 119323076
* GEC: 0233783
* GND: 4077131-3
* JSTOR: lubricants
* LCCN: sh85078720
* MAG: 2780874159
* NDL: 00575114
* PSH: 10683

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D054327
* MeSH: D27.720.556

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Inuyasha*** (犬夜叉?), tamén coñecido como ***Sengoku Otogizōshi Inuyasha*** (戦国御伽草子 犬夜叉?), é unha serie de manga e anime escrita e ilustrada por Rumiko Takahashi. Inuyasha é unha comedia romántica shōnen (máis centrada na acción que nos sentimentos), con elementos de terror. A historia comeza en Toquio, alí unha rapaza chamada Kagome Higurashi, que de volta á súa casa atópase cun demo, cando desaparece, a rapaza atópase no Xapón feudal (arredor de 1600), onde a maxia é real. Kagome resulta ser a reencarnación dunha sacerdotisa moi poderosa chamada Kikyo que selou ao poderoso hanyô (metade demo, metade persoa) Inuyasha dentro dunha árbore grazas a unha frecha máxica. Kagome perde a Shikon no Tama (alfaia das catro almas), un aparello máxico moi poderoso que estaba oculto dentro do seu corpo, e libera a Inuyasha para que a axude a atopalo de novo.

Comezou a editarse o 13 de novembro de 1996 e ata febreiro de 2005 publicáronse 39 volumes e 408 capítulos (ata maio de 2005) e aínda está en fase de publicación. Para a televisión fixéronse 167 episodios de 25 minutos dende o 2000-2004.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Inuyasha***  |

### Outros artigos

* *Inuyasha: A Feudal Fairy Tale*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q182056
* MyAnimeList: 676

 |
Hermann de Reichenau, á dereita, cun astrolabio
**Hermann de Reichenau** (tamén chamado **Hermannus contractus** ou **Hermannus Augiensis**), nado en Altshausen, na actual Alemaña, o 18 de xullo de 1013 e finado na abadía bieita de Reichenau o 24 de setembro de 1054, foi un estudoso do século XI, compositor e teórico musical, matemático e astrónomo. Hermannus foi fillo do duque de Altshausen. Prexudicado por unha enfermidade que o deixou paralítico desde a infancia, pasou a maior parte da súa vida na abadía de Reichenau, unha illa no lago Constanza. Hermannus contribuíu ás catro artes do *quadrivium*. Era coñecido como compositor musical, mais tamén escribiu un tratado sobre a ciencia da música, varias obras sobre xeometría e aritmética e tratados astronómicos (incluíndo instrucións para a construción dun astrolabio).

Como historiador, escribiu unha crónica detallada dende o nacemento de Cristo ata o seu tempo, compilando por primeira vez os acontecementos do primeiro milenio despois de Cristo espallados en varias crónicas nun único traballo, ordenándoas despois do cómputo da era cristiá. O seu discípulo, Berthold, foi o seu continuador.

Foi beatificado en 1863.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía de Hermann de Reichenau *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q68490
* WorldCat
* VIAF: 51879186
* BIBSYS: 2098503
* BMT: 143907
* BNE: XX5541300
* BNF: 13937739d
* BRE: 2354248
* CERL: cnp01467366
* CiNii: DA04397890
* DeutscheBio: 118549693
* Discogs: 833313
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 313917
* GND: 118549693
* HDS: 012708
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0001 0901 1732
* LCCN: nr92043016
* MusicBrainz: ID
* NKC: jn20010525161
* NTA: 074409999
* OL: OL4763664A
* openMLOL: 306891
* SELIBR: 60548
* SNAC: w63v0jqd
* SUDOC: 085220140
* Treccani: ermanno-di-reichenau-detto-e-lo-storpio-o-e-il-contratto

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Horta (homónimos).
Horto
Unha **horta** é un cultivo de regadío, moi frecuente nas veigas dos ríos por ser un tipo de agricultura que require abundante auga. Unha horta familiar de pequena extensión recibe tamén o nome de **horto**.

Os principais cultivos das hortas adoitan ser as hortalizas, verduras, legumes e, ás veces, árbores froiteiras.

A ciencia que estuda as hortas denomínase horticultura.

Horto urbano
------------

*Artigo principal**:* Agricultura urbana.
A práctica de manter pequenos hortos urbanos estase estendendo entre as familias de escasos recursos, xeralmente habitantes de zonas urbano marxinais.

Moitas veces a finalidade destes hortos, propiciados por entidades gobernamentais e ONGs, non é a de suplir unha cantidade importante de alimento senón que máis ben a de promover unha diversificación dos hábitos alimentarios.

No horto orgánico frecuentemente aplícanse técnicas orgánicas, evitando o uso de herbicidas e insecticidas (biocidas), recreando un ecosistema que se sostén coa diversidade dos cultivos, a rotación dos mesmos e a achega de abonos orgánicos.

Horto urbano en produción nun barrio marxinal de Guayaquil.
A agricultura urbana brinda un marco no cal a familia, veciños, ou grupos afíns poden aprender a observar e facilitar os procesos naturais (sementeira, crecemento, coidados, floración-reprodución, colleita, conservación, elaboración de alimentos...). Ademais de ter propósitos produtivos, ten un contido educativo e reconstrutivo, axuda a fortalecer a integración e o traballo en equipo e recuperar a estima, así tamén como promover hábitos nutricionais saudables. Téndese a lograr un sistema de produción continua no que se achega traballo e coñecemento todo o ano e se obteñen hortalizas frescas, froitas e herbas aromáticas para a inxestión diaria.

A horta na cultura popular galega
---------------------------------

* A caste da horta sai da corte pola porta.
* A horta de outono mantén ó seu dono.
* Este ir e vir á horta traime morta.
* Horta de pasatempo, quer tempo.
* Horta de San Martiño, mantén ó seu dono e mais o veciño.
* Horta e torta, moza e poldra e muller que mira mal, quérense saber tratar.
* Horta sen auga, casa sen tellado e muller sen amor, non se sabe que é pior.
* Nace na horta o que non sementa o hortelán.
* Parvo é quen entra na horta e non come froita.

Galería de imaxes
-----------------

* Horta de Valencia.Horta de Valencia.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *horto*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* RODRÍGUEZ GONZÁLEZ, Eladio: *Diccionario enciclopédico gallego-castellano*. Galaxia, Vigo 1958-1961.

### Outros artigos

* Hortaliza
* Horticultura

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q143970
* AAT: 300008111
* BNCF: 18386
* BNF: 16967638t
* GEC: 0114984
* GND: 4264353-3
* JSTOR: truck-farming
* LCCN: sh85142483
* MAG: 2779721173
* NDL: 01190545
* Treccani: orto

 |
**Luis Otaduy Guerreiro**, nado en Ferrol en 1930, foi un avogado e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Luis Otaduy Vázquez, médico de Fene. Estudou no Tirso de Molina ata 1939. Ao rematar a Guerra Civil a familia trasladouse a Madrid, aínda que pasaban as vacacións en Ferrol. Estudou Dereito e exerceu de avogado en Ponferrada e despois en Madrid, onde compartiu despacho con Cristina Almeida, Jaime Sartorius e José Jiménez de Parga. En 1967 entrou na asesoría xurídica de Bazán. En 1970, durante o proceso de Burgos, foi un dos letrados que se pecharon no Colexio de Avogados de Madrid pedindo piedade para os condenados a morte.

Publicou artigos e contos en *La Hora* e crónicas humorísticas na revista *Robledo*; dende 1975 publicou con regularidade en *Informaciones*, *Tribuna Vasca*, *Ya* e *El Ideal Gallego*.

Obras
-----

* *Las hijas del capitán (de navío)*, 2009.
* *Cuentos de la España de Franco*, 2008.
* *Rumbo norte*, 2010.

* *Tenerife y las palabras. Cuadernos de Canarias*, 2010.

* *A orillas del Elba. Españoles en Hamburgo*, 2010.

* *El cuaderno amarillo*, 2011.

* *Gándaras y esteros ; A troita de pé*, 2016.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Siro (7 de outubro de 2012). "Un avogado escritor". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 1 de xuño de 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Picado Carballeira, José (2018). "Ferrol en la obra de Luis Otaduy Guerreiro". *Ferrol Análisis* (31): 86–95.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q118955445
* WorldCat
* VIAF: 167123725
* BNE: XX4798062

 |
A **histérese** é un comportamento dun sistema que non reacciona directamente ás forzas aplicadas, senón que sofre un atraso, función da súa historia previa.

Histérese magnética
-------------------

A histérese con respecto ao magnetismo que presentan en diferente medida os materiais. Está relacionado coa saturación, o punto a partir do cal a indución ou densidade de fluxo **B** deixa de aumentar coa intensidade de campo magnético **H**.

Curvas de histerese nun aceiro de gran orientado. Br é a remanescencia e Hc a coercitividade
Cando o campo magnético aplicado nun material for aumentado até a saturación e en seguida for diminuído, a densidade de fluxo **B** non diminúe tan rapidamente canto o campo **H**. Desa forma cando H chega a cero, aínda existe unha densidade de fluxo remanescente, Br. Para que B chegue a cero, é necesario aplicar un campo negativo, chamado de forza coercitiva. Se H continuar aumentando no sentido negativo, o material é magnetizado con polaridade oposta. Dese modo, a magnetización inicialmente será fácil, até cando se aproxima da saturación, pasando a ser difícil. A redución do campo novamente a cero, deixa unha densidade de fluxo remanescente, -Br, e para reducir B a cero débese aplicar unha forza coercitiva no sentido positivo. Aumentando-se mais aínda o campo o material fica novamente saturado, coa polaridade inicial.

Este fenómeno que causa o atraso entre densidade de fluxo e campo magnético é chamado de **histérese magnética**, en canto que o ciclo trazado pola curva de magnetización é chamado de **ciclo de histérese**.

Exemplo de histérese con metais
-------------------------------

Campo magnético dun imán
Cando o ferro non está magnetizando, seus dominios magnéticos están dispostos de maneira aleatoria. Porén, ao aplicar unha forza magnetizante, os dominios se aliñan co campo aplicado. Se invertermos o sentido do campo, os dominios tamén inverterán a súa orientación. 
Nun transformador, o campo magnético muda de sentido sendo moitas veces por segundo, de acordo co sinal alternado aplicado. E o mesmo ocorre cos dominios do material do núcleo. Ao inverter a súa orientación, os dominios precisan superar o atrito e a inercia. Ao facer iso, disipan unha certa cantidade de potencia na forma de calor, que é chamada de perda por histérese (en grego: "falta, penuria").

En determinados materiais, a perda por histérese é moi grande. O ferro doce é un exemplo. 
Xa no aceiro, ese tipo de perda é menor. Por iso, e transformadores utilizase un tipo de liga especial de Ferro-silicio, que presenta unha perda por histérese reducida. Ese tipo de problema tamén aumenta xunto coa frecuencia do sinal. Un transformador que presenta baixa perda nas frecuencias menores, pode ter unha grande perda por histérese ao ser usado con sinais de frecuencias máis altas.

A histérese prodúcese debido a que se gasta enerxía para inverter os dipolos durante unha mudanza de campo electromagnético.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190837
* EBID: ID
* GND: 4132813-9
* JSTOR: hysteresis
* LCCN: sh85063849
* MAG: 123299182
* PSH: 3351

 |
**Antón López Rivas**, nado en Meda Castroverde en 1956, é un mago e ilusionista galego, coñecido profesionalmente como o **Mago Antón**. Está especializado en números de escapismo e maxia creativa.

Traxectoria
-----------

Pasou a súa infancia e adolescencia en Lugo, onde se iniciou na maxia. Comezou a estudar Psicoloxía en Santiago de Compostela, abandonando en 1977 para dedicarse profesionalmente á maxia e á ventriloquia. Uns anos máis tarde entrou en contacto coa escola máxica de Madrid e realizou numerosas actuacións en diferentes cidades españolas e europeas. Nos anos 80 produciu grandes espectáculos, destacando Merlín e Familia, e creou a empresa Produccións Máxicas.

O 2 de decembro de 1990 estivo a piques de morrer afogado durante a gravación dun programa da Televisión de Galicia. O truco consistía en somerxerse nunha cubeta de auga esposado a unha pedra, emulando a Harry Houdini. Unha vez dentro, o mago debía atopar a chave que abre as esposas, liberarse e saír do estanque antes de que fose demasiado tarde. Nesta ocasión foi rescatado *in extremis* polos seus axudantes, semiinconsciente despois de case catro minutos.

Espectáculos principais
-----------------------

Os espectáculos principais do Mago Antón foron:

* 1980-1990 Merlín e Familia, presentado en xira por toda Galicia.
* 1993 Vía Láctea, representado durante meses en Santiago, principais cidades galegas, Pamplona e Madrid.
* 1995-1999 Magomóbil, recorre Galicia con cinco espectáculos de maxia, entre eles Insólito por ANTONomaxia e O romance do conde de Cagliostro.
* 2001 Ilusións, un percorrido pola historia da maxia e a humanidade.
* 2004 10 Magos no País das Marabillas e Festivais de Maxia no Camiño.

Premios
-------

* 1989 foi nomeado "Lucense del año" pola Asociación de Prensa, Radio e TV de Lugo.
* 2003 foi galardoado co premio "Gallego Egregio" pola Fundación Premios de la Crítica de Galicia.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "Antón López Rivas | Galegos | Gallegos". *galegos.galiciadigital.com*. Consultado o 2016-05-07.
2. ↑  Blanco, Adriana. "Dos minutos sin aliento | Galicia | elmundo.es". *www.elmundo.es*. Consultado o 2016-05-07.
**Luís Varela Sobrado**, nado en Palmou (Lalín) en 1907 e finado en Tenorio (Cerdedo-Cotobade) o 9 de novembro de 1936, foi un canteiro e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Co inicio das obras do ferrocarril Ourense-Santiago, trasládase a Botos. Afíliouse á Sociedade obreira La Equidad converténdose no seu presidente. Foi detido en novembro de 1934 xunto con José González, acusado de coacción aos obreiros do ferrocarril con motivo da folga xeral revolucionaria de 1934. Ao producirso o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 acudiu a Lalín o día 19. Participou na reunión con Manuel Ferreiro do día seguinte. Foi detido o 1 de setembro e internado no Cuartelillo de Falange. Alí foi torturado, obrigado a asinar unha declaración inculpatoria e a entregar os libros da Sociedade, que serviron aos falanxistas para practicar novas detencións. Foi trasladado o 4 de novembro á illa de San Simón, de onde o sacaron o 9 de novembro de 1936 xunto a outros dez de Lalín e Arbo, para asasinalos na Volta do Couto, na parroquia de Tenorio (Concello de Cotobade).

Vida persoal
------------

Casou con Leonisa González en 1932. Tivo dous fillos: Germán Varela González e Elena Varela González.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Igrexas, Manuel: "A masacre dos líderes obreiros en Tenorio" (30/8/2012) en *Historias de Deza*.

### Ligazóns externas

* 

* Luís Varela Sobrado na páxina web *Nomes e Voces*.
**Hitachi, Ltd.** (株式会社日立製作所, Kabushiki-gaisha Hitachi Seisakusho) é unha empresa xaponesa especializada en enxeñaría, electrónica e industria mecánica.

Historia
--------

Antigo logo de Hitachi.
Hitachi foi fundada en 1910 polo enxeñeiro eléctrico Namihei Odaira. O seu primeiro produto foi un motor eléctrico de indución de cinco cabalos, inicialmente desenvolvido para o uso na minería do cobre. A empresa de Odaira converteuse pronto en líder nacional en motores eléctricos e na industria das infraestruturas de enerxía eléctrica.

Odaira trasladou a sede a Toquio en 1918. O nome da compañía está baseado na toponimia coa superposición de dúas caracteres kanji: *hi* que significa "sol" e *tachi* que significa "lugar". A compañía amosaba as súas aspiracións nacionais transmitindo coa súa marca que simboliza o Xapón imperial e a bandeira do sol nacente.

Hitachi America, Ltd. foi fundada en 1959. Hitachi Europe, Ltd. foi fundada en 1982.

En marzo de 2011 Hitachi acordou a venda da súa filial de discos duros, Hitachi Global Storage Technologies, de Western Digital por unha combinación de efectivo e accións por valor de 4.300 millóns de dólares. A venda completouse en marzo de 2012.

Hitachi mantivo conversacións con Mitsubishi Heavy Industries en agosto de 2011 sobre unha posible fusión das dúas compañías, no que sería a maior fusión de dúas empresas xaponesas na historia. As conversas rompéronse e posteriormente foron suspendidas.

En outubro de 2012 Hitachi acordou adquirir a empresa de enerxía nuclear Horizon do Reino Unido, que planea construír ata seis plantas de enerxía nuclear nese país, con E.ON e RWE por 700 millóns de libras.

En novembro de 2012 Hitachi e Mitsubishi Heavy Industries acordaron fusionar os seus negocios de xeración térmica de enerxía nunha empresa conxunta, o 65% para Mitsubishi Heavy Industries e o 35% por Hitachi. A empresa conxunta planea comezar a operar en 2014.

Produtos
--------

Maquinaria pesada Hitachi.
Hitachi opera en 11 sectores industriais e comerciais:

* Sistemas da Información
* Sistemas de Telecomunicacións
* Sistemas eléctricos
* Sistemas comerciais
* Sistemas industriais
* Sistemas de automobilismo
* Dispositivos electrónicos
* Compoñentes electrónicos
* Construción (Maquinaria)
* Servizos financeiros.
* Loxística

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Hitachi *(en varias linguas)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q53238
* WorldCat
* VIAF: 164149294368980522279
* CiNii: DA01257829
* EBID: ID
* GEC: 0032748
* GRID: grid.417547.4
* ISNI: 0000 0004 1763 9564
* LCCN: n81038506
* LEI: 549300T6IPOCDWLKC615
* MAG: 65143321
* NDL: 00282559
* NLA: 36301616
* SUDOC: 23263257X

 |
**Luis Felipe Serrate**, nado en Huesca o 5 de abril de 1962, é un político español, membro do Partido Socialista Obrero Español. Dende o 13 de xuño de 2015 é alcalde de Huesca, cargo que xa ocupou entre 2010 e 2011.

Biografía
---------

Voceiro do Grupo Municipal Socialista na Casa do Concello oscense e voceiro do Grupo Socialista da Deputación Provincial de Huesca. Secretario xeral do PSOE na cidade, pertence á Executiva Provincial do partido como secretario de Participación Cidadá e Movementos Sociais. Coordinou diversas campañas electorais da Agrupación Local de Huesca.

Comezou moi novo en política. A partir de 1979, implícase na xestación e desenvolvemento do PSOE nos ámbitos comarcais. Foi concelleiro de Castejón de Monegros (Huesca), de 1999 a 2003. Dende 2003 é concelleiro no de Huesca.

É licenciado en Ciencias Políticas e Socioloxía, ademais de diplomado en Traballo Social. Pertence ao corpo técnico da Fundación Municipal de Servizos Sociais do Concello de Huesca. Cursou o programa de doutoramento en Estado Social e Suficiencia Investigadora na Universidade Pontifica de Salamanca.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ana Alós López** | **Alcalde de Huesca**13 de xuño de 2015 - actualidade | Sucesor:***No cargo*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20678752
* WorldCat
* VIAF: 547159234086903370640
* Dialnet: 102415

 |
Coordenadas: 43°21′04.1″N 8°25′48.1″O﻿ / ﻿43.351139, -8.430028
**Medios Digitales de Galicia** é unha sociedade anónima do Grupo Voz que, canda Radio Voz Galicia e Voz Audiovisual, pasou a formar parte da sociedade limitada Medios Audiovisuales Gallegos, constituída na Coruña o día 28 de decembro de 2008. A compañía Medios Digitales de Galicia é titular dunha licenza para desenvover unha canle de televisión dixital terrestre de ámbito autonómico.

A súa sede está na rúa Gambrinus, nº 97, no Polígono industrial A Grela - Bens, A Coruña.

No ano 2006 o equipo municipal de goberno de Santiago de Compostela adxudicou dúas parcelas no solo industrial de Amio (no Polígono industrial do Tambre) a Medios Digitales de Galicia S.A. para a creación dun centro de produción de televisión dixital terrestre. O Concello santiagués valorou aspectos como as novas tecnoloxías e a creación de emprego á hora de adxudicar estes terreos.

A canle de TDT creada foi V Televisión, que comezou a emitir en probas o 9 de marzo de 2010, e deixou de funcionar o 1 de xaneiro de 2018, xusto despois das badaladas, cando a canle pasou a negro e deixou de emitir, sen mira de axuste,

Notas
-----

1. ↑  Constituida la compañía Medios Audiovisuales Gallegos S. L. para desarrollar el canal autonómico de televisión de La Voz. *La Voz de Galicia*, 31-01-2008. Consultada o 14 de setembro de 2018.
2. ↑  Adjudicadas dos parcelas a Medios Digitales de Galicia. *La Voz de Galicia*, 03-07-2006. Consultada o 14 de setembro de 2018.
3. ↑  "La tele de La Voz se estrea cun residual 0,3 % de audiencia" Arquivado 17 de xullo de 2010 en Wayback Machine. *Xornal de Galicia*, 16-06-2010. Consultada o 14 de setembro de 2018.
4. ↑  "V Televisión deixa de emitir". *Galicia Confidencial*. Consultado o 14 de setembro de 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Medios Audiovisuales Gallegos
* Grupo Voz
* V Televisión
***Hit to Death in the Future Head*** é o quinto álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo The Flaming Lips, publicado o 11 de agosto de 1992 a través do selo Warner Bros. Records. "Talkin' 'Bout the Smiling Deathporn Immortality Blues (Everyone Wants to Live Forever)" lanzouse como cancións principal no EP *Yeah, I Know It's a Drag... But Wastin' Pigs Is Still Radical* para promocionar o álbum. O título inspirouse no nome da banda británica The Futureheads.

Gravación e lanzamento
----------------------

O disco gravouse en 1991 coa mesma formación que gravara anteriormente *In a Priest Driven Ambulance*. O seu lanzamento adiouse case un ano debido ao uso dun sample da banda sonora de Michael Kamen do filme *Brazil* no tema "You Have to Be Joking (Autopsy of the Devil's Brain)", which required a lengthy clearance process. Durante o período previo ao lanzamento tanto Nathan Roberts como Jonathan Donahue deixaron a banda (este último regresando a Mercury Rev). No momento da súa publicación uníronse Steven Drozd e Ronald Jones, que tocarían na xira posterior.

O álbum é coñecido por unha particulamente longa canción oculta ao final do CD que consiste nunha ráfaga continua de ruído entrecortado que pasa dunha canle a outra e dura case media hora.

Recepción
---------

No momento do seu lanzamento Andrew Perry de *Select* deulle a *Hit to Death in the Future Head* un cinco de cinco, destacando o seu "marabilloso garage pop melódico é impresionante", e comparando á banda con Mercury Rev, declarando que se "*Yerself Is Steam* raramente deixou o teu tocadiscos, este tampouco o fará. Magnífico".

Máis recentemente, Jason Ankeny de AllMusic destacou que aínda que o álbum "non é conceptualmente tan axustado como *In a Priest Driven Ambulance*", non é "menos cohesionado ou imaxinativo", e finalmente concluíu que o disco "serve como ponte entre o traballo indie máis ruidoso e alucinatorio da banda e a estética acid-bubblegum perfeccionada nos seus posteriores álbums con Warner Bros.".

Listaxe de cancións
-------------------

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Talkin' 'Bout the Smiling Deathporn Immortality Blues (Everyone Wants to Live Forever)"   | 3:49 |
| 2. | "Hit Me Like You Did the First Time"   | 3:41 |
| 3. | "The Sun"   | 3:31 |
| 4. | "Felt Good to Burn"   | 3:21 |
| 5. | "Gingerale Afternoon (The Astrology of a Saturday)"   | 3:45 |
| 6. | "Halloween on the Barbary Coast"   | 5:42 |
| 7. | "The Magician vs. the Headache"   | 3:12 |
| 8. | "You Have to Be Joking (Autopsy of the Devil's Brain)"   | 3:55 |
| 9. | "Frogs"   | 4:28 |
| 10. | "Hold Your Head"   | 4:24 |
| 11. | "Noise Loop"   | 29:16 |
| 69:04 |

Notas
-----

1. ↑  Perry, Andrew (June 1992). "Reviews: New Albums". *Select*. p. 71.
2. ↑  "Hit to Death in the Future Head - The Flaming Lips". *Allmusic* (en inglés). Consultado o 2020-11-14.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3281411
* Discogs: 114250
* MusicBrainz: ID

 |
**Luís Ardao López**, nado na Capela (Oleiros) en 1907 e finado na Coruña o 7 de marzo de 1938, foi un labrego e soldado galego.

Traxectoria
-----------

O 6 de decembro de 1934 foi autor dun atraco a man armada en Vilarrodís (Oseiro, Arteixo) con Recaredo Lois, resultando feridas Julia Vázquez Vázquez e a súa filla María Castro Vázquez, de doce anos, que morreron días despois. Detidos o 22 de decembro, Luís foi condenado en consello de guerra a 30 anos de reclusión maior, que cumpriu no penal de El Dueso. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi liberado. Combateu na fronte de Asturias co exército leal e foi proposto para tenente. O caer a fronte norte, pasou a Galicia, e estivo escapado polos montes. Foi detido nun Monte de Monfero. Xulgado na Coruña por rebelión militar en xaneiro de 1938, foi condenado a pena de morte. Foi executado na Coruña.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 11-5-1935, p. 11.
2. ↑  *El Compostelano*, 17-1-1938, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Luís Ardao López na páxina web *Nomes e Voces*.
**Hermes Quijada**, morto o 30 de abril de 1973 en Buenos Aires, foi un militar arxentino pertencente á Mariña, que foi asasinado en 1973 polo Ejército Revolucionario del Pueblo, fracción 22 de Agosto (ERP-22 de Agosto), poucos días antes de finalizar o goberno militar dirixido polo xeneral Alejandro Agustín Lanusse e cando xa fora elixido presidente constitucional Héctor Cámpora.

Biografía
---------

Hermes Quijada ingresou na Armada Arxentina, desempeñándose como aviador naval. Foi o primeiro piloto arxentino que aterrou no Polo Sur. Alcanzou o grao de contraalmirante.

En 1972 foi o encargado de ler por televisión a versión oficial sobre os sucesos do 22 de agosto na base aeronaval Almirante Tsar de Trelew, cando resultaron mortos 16 guerrilleiros detidos, no que logo se coñeceu como o Masacre de Trelew.

### Morte

Hermes Quijada foi atacado cando viaxaba no seu automóbil no cruzamento das rúas Junín e Cangallo (actualmente chamada Tte. Gral. Perón) no barrio Congreso da cidade de Bos Aires. Recibiu seis disparos a queimaroupa, un deles na cabeza, que lle produciron a morte pouco despois de ingresar ao Hospital Naval. Na acción resultou morto tamén un dos atacantes, Víctor José Fernández Palmeiro, membro do Ejército Revolucionario del Pueblo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Asesinato del Contraalmirante Hermes Quijada*, La Década del 70 *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9003164
* WorldCat
* VIAF: 40692473
* BNA: 000053376
* FAST: 71050
* ISNI: 0000 0000 2490 2499
* LCCN: n81041492

 |
**Hans Monderman**, nado en Ljouwert o 19 de novembro de 1945 e finado en Oerterp o 7 de xaneiro de 2008, foi un enxeñeiro e urbanista frisón.

Traxectoria profesional
-----------------------

Monderman desenvolveu case toda a súa vida profesional como enxeñeiro de tráfico en vilas e pequenas cidades de Frisia, formulando un modelo de regulación do tráfico rodado que sería coñecido como o "modelo Monderman". En 1969 entrou a traballar como enxeñeiro civil e como controlador de tráfico na provincia neerlandesa de Frisia, e mantivo esa ocupación, en distintos postos e lugares (Smallingerland, Groningen, Drenthe...), ata o remate da súa vida.

O seu modelo incluía o redeseño do ambiente urbano (iluminación, mobiliario etc.), a redución drástica de sinalización e de elementos coercitivos (bandas rugosas, semáforos, chicáns etc.) e a substitución de cruzamentos por rotondas, para que os distintos integrantes do espazo público tivesen que convivir e autorregulasen as súas prácticas. O seu modelo de mobilidade pode contemplarse en funcionamento en ata un cento de poboacións de Frisia e o resto dos Países Baixos. O seu modelo, a través do programa Shared Space, estase a poñer en práctica internacionalmente, en Suffolk (Inglaterra), Oostende (Bélxica), Bohmte (Alemaña) ou Ejby (Dinamarca), entre outras cidades.

Faleceu cando aínda non se xubilara, de cancro de próstata.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Programa Shared Space Arquivado 16 de febreiro de 2008 en Wayback Machine.
**Louise Weiss**, nada en Arras o 25 de xaneiro de 1893 e finada en Magny-les-Hameaux o 26 de maio de 1983, foi unha xornalista, escritora, feminista e política francesa.

Traxectoria
-----------

Reconstitución do salón parisiense de Louise Weiss no Museo de Saverne.
Louise Weiss naceu no seo dunha familia cosmopolita de Alsacia. O seu pai, Paul Louis Weiss, enxeñeiro de minas, foi un distinguido protestante alsaciano orixinario de La Petite-Pierre. Os antepasados da súa nai, Jeanne Javal, eran xudeus orixinarios da pequena localidade alsaciana de Seppois-le-Bas.
Creceu en París e converteuse en profesora contra o desexo da súa familia, obtendo igualmente un título da Universidade de Oxford. Entre 1914 e 1918 traballou como enfermeira de guerra e fundou un hospital en Côtes-du-Nord. Entre 1918 e 1934 publicou a revista *L'Europe nouvelle*; posteriormente, até a segunda guerra mundial, promoveu o sufraxio feminino. En 1936 foi candidata ás eleccións parlamentarias, presentándose no quinto distrito de París.

Durante a guerra participou activamente na Resistencia e foi redactora xefe da revista clandestina "*Nouvelle République*" entre 1942 e 1944. En 1945 fundou o Instituto para a Polemoloxía xunto a Gaston Bouthoul en Londres. Percorreu Oriente Medio, o Xapón, a China, Vietnam, África, Alasca, India, etc. realizou documentais e publicou libros sobre as súas diferentes viaxes. En 1979 converteuse en europarlamentaria representando ó partido gaullista.

Notas
-----

1. ↑  "Biografía de Louise Weiss" (en francés). Arquivado dende o orixinal o 14 de xullo de 2017. Consultado o 04 de xuño de 2018.

* Portal:Feminismo
* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q274163
* WorldCat
* VIAF: 99866914
* AGORHA: 112842
* BNB: ID
* BNCHL: 000244118
* BNF: 11929040p
* CiNii: DA03174664
* DeutscheBio: 119102005
* FAST: 1433680
* FemBio: 28513
* GND: 119102005
* IMDb: nm2958855
* ISNI: 0000 0001 0928 479X
* LCCN: n50022744
* Munzinger: 00000016189
* NKC: xx0012030
* NLA: 49863593
* NLG: 89674
* NTA: 071435662
* PTBNP: 47708
* SNAC: w6g48vkj
* SUDOC: 027194965
* Treccani: louise-weiss

 |
Os centrohélidos, como este *Raphidophrys contractilis*, foron considerados Heliozoa.
Sección dun axopodio mostrando os microtúbulos. Os axopodios son característicos dos heliozoos.
Os **heliozoos** ou ***Heliozoa*** (do grego *helios*, sol, e *zoon*, animal) son protistas ameboides fagótrofos , que formaban unha clase nas antigas clasificacións, pero que agora o seu nome se utiliza simplemente como un termo descritivo para protistas con determinado aspecto. Teñen forma aproximadamente esférica con numerosas proxecciones sostidas por microtúbulos chamadas axopodios que irradian cara a fóra desde a superficie da célula. Estes danlles o aspecto característico en forma de sol a partir do cal recibiron o seu nome. As funcións destes axopodios son variadas: captura do alimento, percepción de sensacións e movemento. Os heliozoos son similares a Radiolaria, pero distínguense destes por careceren de cápsulas centrais e doutros elementos esqueléticos complexos, aínda que algúns producen escamas e espiñas simples. Encóntranse en augas doces e mariñas.

Orixinalmente, os heliozoos agrupáronse nunha clase formal denominada Heliozoa ou Heliozoea, pero os distintos ordes que a formaban presentan diferenzas moi salientables e agora considérase que non están relacionados entre si. Actualmente, *heliozoo* tómase como un termo descritivo que se aplica a varios grupos de protistas, que son os seguintes :

* Actinophryida (axodinos). Despois foron clasificados como Chromalveolata.
* Centrohelida. Hoxe xeralmente clasificados dentro de Hacrobia.
* Desmothoracida. Hoxe Rhizaria>Cercozoa.
* Dimorphida. Hoxe Rhizaria>Cercozoa.
* Gymnosphaerida. Hoxe Rhizaria>Cercozoa.
* *Sticholonche*. Hoxe Rhizaria>Radiozoa.

Varios nucleariida foron anteriormente considerados *heliozoos*, aínda que non teñen axopodios sostidos por microtúbulos.

Notas
-----

1. ↑  Cavalier-Smith T, von der Heyden S (September 2007). "Molecular phylogeny, scale evolution and taxonomy of centrohelid heliozoa". Mol. Phylogenet. Evol. 44 (3): 1186–203. DOI:10.1016/j.ympev.2007.04.019. PMID 17588778. .
2. ↑  Nikolaev SI, Berney C, Fahrni JF, et al (May 2004). "The twilight of Heliozoa and rise of Rhizaria, an emerging supergroup of amoeboid eukaryotes". Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A. 101 (21): 8066–71. DOI:10.1073/pnas.0308602101. PMC 419558. PMID 15148395.  Arquivado 10 de abril de 2020 en Wayback Machine..

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Imaxe do heliozoo *Actinosphaerium*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q968988
* BRE: 3634348
* EBID: ID
* GND: 4181839-8
* MAG: 2778778016

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* GBIF: 231
* iNaturalist: 323055
* IRMNG: 1178
* ITIS: 46114
* WoRMS: 341274

 |
Modelo do transbordador Hermes na Exposición Universal de Sevilla de 1992.
**Hermes** foi o nome dun proxecto de avión espacial europeo tripulado que foi finalmente cancelado en 1992.

Características
---------------

Hermes foi inicialmente proposto polo CNES francés para logo ser adoptado pola Axencia Espacial Europea. Tería sido capaz de poñer tres astronautas en órbitas de ata 800 km de altitude en misións de ata 90 días de duración e tería sido lanzado mediante os Ariane 5. A data inicial de inicio de operacións coa lanzadeira debería ter sido 1998, pero o disparo dos custos de desenvolvemento (estimados en 12 mil millóns de marcos alemáns do momento) levou a cancelar o proxecto en 1992.

O avión espacial levaría acoplado un módulo desechable onde irían algúns dos experimentos e que sería exectado antes da reentrada atmosférica. Tralo accidente do transbordador espacial Challenger, Hermes foi redeseñado para incluír medidas de seguridade adicionais, o que fixo aumentar os custos de desenvolvemento.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2011). "Hermes" (en inglés). Consultado o 13 de abril de 2013.
**Holy Fawn** é unha banda estadounidense de rock orixinaria de Phoenix, Arizona. Está formada polo guitarrista e vocalista Ryan Osterman, o guitarrista Evan Phelps, o batería Austin Reinholz e o baixista Alexander Rieth. Teñen publicados dous discos de estudio e dous EP.

Estilo musical
--------------

Holy Fawn foi descrito como blackgaze, doomgaze, shoegaze, post-black negro, e post-rock.. Osterman actúa como compositor principal, cuxas letras frecuentemente fan referencia á imaxinería da natureza. O nome da banda foi escollido para evocar "o sagrado de natureza e a presenza de conexións psíquicas/extradimensionais en ámbitos fóra e dentro de nós". Foron comparados a Deafheaven e Envy, mentres toman influencias desde bandas como Slowdive, Band of Horses, Manchester Orchestra, e Deftones.

Membros
-------

* Ryan Osterman – guitarra, voz.
* Evan Phelps – guitarra.
* Austin Reinholz – batería.
* Alexander Rieth – baixo.

Discografía
-----------

* *Realms* (2015)
* *Death Spells* (2018)
* *The Black Moon* (2020)
* *Dimensional Bleed* (2022)

Notas
-----

1. ↑  "WFA: Holy Fawn".
2. 1 2  "Phoenix's Holy Fawn Turns Woodland Folk Music Into Post-Metal Symphonies".
3. 1 2  "5 Artists You Need to Know: April 2022".
4. 1 2  "We need to talk about the ambient, dreamlike brilliance of Holy Fawn".
5. ↑  "Holy Fawn Talk About Their Writing Process, New Album, And Its Conception".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q113630317
* Discogs: 5003967

 |
**Hermano** é un supergrupo estadounidense formado en 1998 como un proxecto paralelo composta por membros procedentes de bandas de stoner rock. A formación orixinal consistía no vocalista John Garcia (Kyuss, Unida), o baixista Dandy Brown (*Orquesta del Desierto*), o batería Steve Earle (Afghan Whigs) e os guitarristas Mike Callahan (Earshot, Disengage) e David Angstrom (Banger, Supafuzz, Black Cat Bone, Devil May Care).

A banda editou *Only a Suggestion* a través da Teepee Records en 2002. En 2004 asinaron co selo holandés Suburban Records (ata o momento tiveron máis éxito en Europa que en Estados Unidos) e editaron *Dare I Say* sen Mike Callahan e Steve Earle, este último substituído por Chris Leathers (Supafuzz). Posteriormente recrutaron un vocalista adicional, Aleah X (Banger, Devil May Care, Candy Says).

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Only a Suggestion* | 2002 | Teepee Records |
| *Dare I Say* | 2004 | MeteorCity |
| *Live at W2* | 2005 | Suburban Records |
| *Into the Exam Room* | 2007 | Suburban Records |

Ligazóns externas
-----------------

* Páxina oficial da banda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q939494
* AllMusic: mn0000672162
* Discogs: 238763
* ISNI: 0000 0004 6914 7932
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 25160

 |