**Carme Riera Guilera**, nada o 12 de xaneiro de 1948 en Palma de Mallorca, é unha escritora en catalán e castelán, ensaísta, profesora e membro da Real Academia Española. Gañou os máis importantes premios da literatura catalá.

Traxectoria
-----------

Carme Riera pasou a súa infancia e adolescencia en Palma de Mallorca, onde ten vínculos familiares co enxeñeiro mallorquino Eusebio Estada e o xeneral Valeriano Weyler. Desde o oito anos escribiu narracións que eran variantes das historias que lle contaba a súa avoa Caterina na súa infancia. Trasladouse en 1965 a estudar filoloxía hispánica á Universidade Autónoma de Barcelona (UAB), onde se licenciou en Filosofía e Letras e se doutorou en Filoloxía Hispánica con Premio Extraordinario pola UAB. Riera participou nas mobilizacións estudantís en contra do franquismo, da guerra de Vietnam e no incipiente movemento feminista. Todo iso forxou a súa mirada sobre a realidade, unha mirada que cuestionaba as normas, baixo o influxo de maio do 68 francés, e que albiscaba unha xanela aberta a un mundo radicalmente diferente.

### Carreira académica

En 1995 converteuse en catedrática de literatura española da súa alma máter e desde 2002 exerce como directora da "Cátedra José Agustín Goytisolo" nesta mesma universidade. Riera estudou ao longo da súa carreira a literatura española do Século de Ouro e da literatura catalá da Escola de Barcelona.

Foi catedrática de Lingua e Literatura Españolas de Institutos Nacionais de Ensino Medio e titular de universidade; profesora visitante nas universidades de Florida (Gainesville) (1987), Darmouth College (2001) e na Universidade de Chicago (2006). Impartiu cursos e seminarios, entre outras, na Universidade Internacional Menéndez Pelayo; Complutense de Madrid; Aarhus; Instituto de Estudos Hispánicos de Antuerpen; Universidade de Porto Rico (Mayagüez); a Sorbona; Uppsala; Harvard; Montclair; Cornell; Universidade de Missouri-St. Louis; Columbia; Indiana e The Catholic University of América (Washington), entre outras.

### Carreira literaria

Publicou o seu primeiro libro, a recompilación de contos *Te deix, amor, la mar com a penyora*, en 1975 (o relato que lle dá título gañara, en 1974, o premio Recull-Francesc Puig i Llensa de narració), Riera achegou un estilo novo e fresco e utilizaba a fala mallorquina coloquial para suxerir e crear unha narrativa que puña sobre a mesa temas que até entón foran tabús, como o amor entre as mulleres, e ao mesmo tempo era bastante crítica coa sociedade do momento. Foi seguido, dous anos despois por outra recompilación titulada *Pongo las gaviotas por testigo*, un conxunto de narracións que seguían os mesmos principios narrativos da obra anterior que pecha a súa primeira etapa da produción literaria.

A súa primeira novela, *Una primavera per a Domenico Guarini*, coa que recibiu o Premio Prudenci Bertrana en 1980, abre a segunda etapa da obra de Riera, que comprende a produción literaria da década do oitenta. Esta primeira novela non só representa un cambio de xénero senón tamén de obxectivo, o de formular un modelo de novela culta alternada con elementos coloquiais e o de experimentar coa simbiose de rexistros e de xéneros -a narrativa policíaca e o ensaio, a linguaxe culta e a xornalística-. Esta vontade experimentadora e investigadora da autora, e unha actitude de xogo, cunha mirada a miúdo lúdica e irónica, son os eixos das obras deste período, como a recompilación de narracións *Epitelis tendríssims* e as novelas *Qüestió d'amor propi* e *Joc de miralls*.

Coas novelas históricas *Dins el darrer blau* e *Cap al cel obert*, con boa acollida pola crítica, iníciase a terceira etapa. Ambas as novelas constrúen a dobre identidade de xudeus e mallorquinos dos protagonistas, a partir de dúas historias enlazadas: a primeira, ambientada na Mallorca de finais do século XVII, narra a persecución dun grupo de xudeus condenados á queima pública na fogueira pola Inquisición; a segunda ten como protagonistas os descendentes dos xudeus do século XVII establecidos na illa de Cuba en pleno conflito colonial. Con estas dúas ambiciosas narracións, Riera reconstruíu con todo detalle e rigor os escenarios históricos daquel momento. A escritora despregou historias de ficción e trazou con moito talento o carácter e perfil dos diferentes personaxes. Ambas as obras teñen un gran valor literario e testemuñan unha excelente traxectoria literaria, que se consolida definitivamente na segunda metade da década do noventa.

Riera escribe as súas novelas e relatos en catalán, e encárgase de traducilas ao castelán, mentres que os ensaios os escribe en castelán. Gran parte da súa produción traduciuse a unha ducia de idiomas, entre eles ao alemán, árabe, francés, inglés e italiano.

Recoñecementos
--------------

O 19 de abril de 2012 foi elixida membro de número da Real Academia Española, onde pasou a ocupar a cadeira n tras ler o seu discurso de ingreso titulado *Sobre un lugar parecido a la felicidad* o 7 de novembro de 2013. Tamén é membro de número da Real Academia de Boas Letras de Barcelona.

Riera recibiu numerosos premios polas súas obras, entre outros, o Ramon Llull (1989) por *Joc de miralls*; o Premio Nacional de Narrativa (1995) por *Dins o darrer blau* ou o Premio Sant Jordi (2003) por *La meitat de l'ànima*. Colaborou con diversas publicacións, como o diario *El País* ou as revistas *Quimera* e *Serra d'Or*, entre outras. En novembro de 2015 recibiu o prestixioso Premio Nacional das Letras Españolas.

Influencia
----------

A ampla bagaxe lectora de Carme Riera, consecuencia dunha actitude apaixonada e erudita cara á literatura, configura un vasto marco de referencias. Safo, Petrarca, Goethe e Virginia Woolf desfilan polas súas páxinas, pero tamén os autores da literatura castelá da formación académica: Cervantes, Clarín, Laforet, Valle-Inclán ou Gil de Biedma. Con todo, a autora situou as raíces da súa narrativa nas rondallas mallorquinas e na obra de dúas escritoras fundamentais na construción da narrativa catalá contemporánea: Caterina Albert e Mercè Rodoreda.

Obras
-----

### Novela

* 1975: *Te deix, amor, la mar com a penyora*
* 1977: *Jo pos per testimoni les gavines*
* 1980: *Gairebé un conte o la vida de Ramon Llull*
* 1980: *Una primavera per a Domenico Guarini*
* 1987: *Qüestió d'amor propi*
* 1989: *Joc de miralls*
* 1991: *Contra l'amor en companyia i altres relats*
* 1994: *Dins el darrer blau*
* 2000: *Cap al cel obert*
* 2003: *Llengües mortes*
* 2003: *Antologia de poesia catalana femenina*
* 2004: *La meitat de l'ànima*
* 2006: *L'estiu de l'anglès*
* 2009: *Amb ulls americans*
* 2011: *Natura quasi morta*
* 2013: *Temps d'innocència*
* 2015: *La veu de la sirena*

### Prosa

* 1980: *Els cementiris de Barcelona*
* 1998: *Temps d'una espera*

### Ficción infantil

* *Gairebé un conte o la vida de Ramon Llull*
* 1981 *Epitelis tendríssims*
* 1988 *La molt exemplar història del gos màgic i de la seva cua*.
* 2002 *Petita història de Carlos Barral*.
* 2005 *El gos màgic*.
* 2003 *El meravellós viatge de Maria al país de les tulipes*.

### Guións

* 1989 *Es diu Maria Puig la meva mare?*, radio. Barcelona
* 1994 *Quotidiana quotidianitat*, televisión, Barcelona
* 1997 *Dones d'aigua* (con outros autors), televisión, Barcelona

### Premios

* Premio Recull-Francesc Puig i Llensa de narrativa 1974 por *Te deix, amor, la mar com a penyora*.
* Premio Prudenci Bertrana 1980 por *Una primavera per a Domenico Guarini*
* Premio Maria Espinosa 1982 por *Literatura femenina, ¿un lenguaje prestado?*
* Premio Anagrama de Ensayo 1987 por *La Escuela de Barcelona: Barral, Gil de Biedma, Goytisolo: núcleo poético generación de los cincuenta*
* Premio Ramon Llull de novela 1989 por *Joc de Miralls*
* Premio Josep Plá 1994 por *Dins el darrer blau*
* *Escritora del Mes de la Institución de les Letras Catalanes* en marzo de 1994
* Premio Joan Crexells 1995 por *Dins el darrer blau*
* Premio Nacional de Narrativa 1995 por *En el último azul*
* Premio Lletra d'Or 1995 por *Dins el darrer blau*
* Premio Elio Vittorini 2000 por *En el último azul*
* Creu de Sant Jordi 2000
* Premio Nacional de Literatura de la Generalitat de Cataluña 2001 por *Por el cielo y más allá*
* Premio Crítica Serra d'Or 2001 por *Cap al cel obert*
* Premio Ramon Llull das letras 2002 (Goberno das Illas Baleares)
* Premio Sant Jordi de novela 2003 por *La meitat de l'ànima*
* Premio Rosalía de Castro 2004 do Centro PEN Galicia
* Premio Maria Àngels Anglada 2005 por *La mitad del alma*
* Medalla de ouro del Consell de Mallorca (2005)
* Premio Jaume Fuster de l'Associació d'Escriptors en Llengua Catalana 2005 para a vida
* Premio José Luis Giménez-Frontín de la ACEC 2012 para a vida
* Premio Internacional Terenci Moix de narrativa 2013 por *Temps d'innocència*
* Premio Trayectoria de la Semana del Libro en Catalán 2014

Notas
-----

1. 1 2  RAE (ed.). "Ficha de Carme Riera na RAE" (en castelán). Consultado o 14 de abril de 2015.
2. ↑  escriptors.cat (ed.). "Carme Riera" (en inglês). Arquivado dende o orixinal o 15 de abril de 2015. Consultado o 14 de abril de 2015.
3. ↑  El País, ed. (novembre de 2004). "La mallorquina que creó un estilo". Consultado o 19 de abril de 2016.
4. 1 2 3 4 5 6 7  Generalitat de Catalunya. gencat-cat (ed.). "Carme Riera" (en catalán). Arquivado dende o orixinal o 30 de maio de 2016. Consultado o 23 de abril de 2016.
5. 1 2  Currículum de Carme Riera en la RAE
6. ↑  Rosa Mora. *Carme Riera: "Lo que no te da la vida te lo dan los libros, sobre todo si los escribes"*, *El País*, 30.04.2012; acceso 02.05.2012
7. ↑  "Perfil de Carme Riera en l'Associació d'Escriptors de Llengua Catalana". Arquivado dende o orixinal o 26 de abril de 2016. Consultado o 23 de abril de 2016.
8. ↑  *Elegida la escritora Carme Riera para ocupar la silla 'n' de la Real Academia Española*; RAE, 19.04.2012; acceso 02.05.2012
9. ↑  Carme Riera ingresa con un discurso dedicado a los viajeros que escribieron sobre Mallorca entre 1837 y 1936 Arquivado 24 de setembro de 2015 en Wayback Machine.; RAE, 07.11.2013.
10. ↑  El País, 3 Nov 2015: La escritora Carme Riera, Premio Nacional de las Letras
11. ↑  "O PEN clube entregou os premios Rosalía de Castro ás literaturas ibéricas". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2004-09-30. Consultado o 2021-01-09.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Carme Riera Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Currículum vitae de Carme Riera *(en castelán)*
* Obras dixitalizadas de Carme Riera Biblioteca Digital Hispánica de Biblioteca Nacional de España *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q451764
* WorldCat
* VIAF: 29563108
* BIBSYS: 90257592
* BNE: XX1122334
* BNF: 121000625
* BVMC: 9422
* CANTIC: a10443241
* CiNii: DA09631485
* Dialnet: 520310
* Discogs: 3802693
* FAST: 87987
* GEC: 0055618
* GND: 119341867
* ICCU: TO0V034864
* IMDb: nm1955165
* ISNI: 0000 0001 1613 6584
* LCCN: n82027999
* NKC: kup20010000082843
* NLA: 54954623
* NTA: 073778931
* OL: OL6521309A
* PTBNP: 800166
* SUDOC: 029356652

 |