recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Trompeta amarela |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Fungi |
| Filo: | Basidiomycota |
| Clase: | Agaricomycetes |
| Orde: | Cantharellales |
| Familia: | Cantharellaceae |
| Xénero: | *Craterellus* |
| Especie: | *C. lutescens* |

 |
| Nome binomial |
| *Craterellus lutescens* |

A **Trompeta amarela** (***Craterellus lutescens***, anteriormente *Cantharellus lutescens*, do latín *Cantharellus* diminutivo do grego *kántharos*: copa; do latín *lutescens*: que se volve amarelo, outros nomes son *Cantharellus xanthopus* ou *Cantharellus aurora*), é un cogomelo que vive nos bosques de piñeiros, principalmente nos de piñeiro rubio, e é bo comestible. Medran formando grandes colonias nos musgos sombríos polo cal son moi doados de atopar.
Tamén se coñecen co nome común de **gulas do monte**.

De chapeu moreno agrisado, nun principio convexo-umbilicado e despois embutiforme, de 3 a 6 cm de diámetro e marxe moi ondulada. A cara inferior, que é dunha bela cor laranxa suave, primeiro lisa e despois veada, sen láminas definidas, únese sen solución de continuidade co pé, da mesma cor.

A carne, que é elástica, sécase de forma doada e desprende entón un perfume intenso, de caldo de carne. Se se deixa secar de todo despois pode moerse. Tamén se pode conservar fervéndoa e despois gardándoa no conxelador.

Notas
-----

1. ↑  Index Fungorum. "Craterellus lutescens". Consultado o 15 de outubro de 2010.
2. ↑  Mushroomexpert.com. "Craterellus aurora". Consultado o 15 de outubro de 2010.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Craterellus* (xénero)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Trompeta amarela*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1478429
* GEC: 0087487
* MAG: 2777193232

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Dyntaxa: 3215
* EOL: 11524954
* Fungorum: 184644
* GBIF: 2554545
* iNaturalist: 514218
* IRMNG: 10388536
* MycoBank: 184644
* NBN: BMSSYS0000005208
* TAXREF: 462055
* uBio: 1208469

 |
***El Centinela de Galicia*** foi un periódico editado na Coruña entre 1843 e 1844.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Periódico político, literario e industrial*, foi fundado por Vicente Manuel Cociña e Tiburcio Faraldo. Contiña crónicas de Galicia, correspondencia, poesías, extractos das Cortes e artigos políticos que apoiaban ao Partido Moderado. Entre os seus colaboradores destacan Benito Vicetto, José Domínguez Izquierdo, José María Posada Pereira e Domingo Díaz de Robles. Ocasionalmente, incluía cantigas populares e algúns poemas en galego. Desapareceu en abril de 1844.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lorenzana, Salvador (abril - maio - xuño, 1988). "Breve historia da prensa periódica en Galicia". *Grial*: 210–222. ISSN 0017-4181.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Ligazóns externas

* *El Centinela de Galicia* na hemeroteca virtual da Real Academia Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387382
* Galiciana: 6769

 |
*O anxo caído* (1877, Parque do Retiro, Madrid) obra de Ricardo Bellver inspirada en *O paraíso perdido* de Milton.
**Lucifer** (do latín *lux* [‘luz’] e *fero* [‘levar’]: **'***portador da luz*') é, na mitoloxía romana, o equivalente grego de Fósforo ou Eósforo (*Έωσφόρος*) *o portador da Aurora* que provén da antiga dama escura Luciferina.

Este concepto mantívose na antiga astroloxía romana na noción da *stella matutina* (o luceiro da alba) contraposto á *stella vespertina* ou o serán (o luceiro da tarde ou serán), nomes estes que remitían ó planeta Venus, que segundo a época do ano se pode ver preto do horizonte antes do amencer ou despois do atardecer.

Na tradición cristiá, Lucifer representa o anxo caído, exemplo da beleza e sabedoría a quen a soberbia levouno aos infernos, transformándose en Satanás.

Ocultismo
---------

O luciferismo é un sistema de crenzas que venera as características esenciais que se fixan a Lucifer. A tradición, influenciada polo gnosticismo, polo xeral venera a Lucifer non coma o diabo, senón coma un liberador, un titor ou guía espiritual ou incluso o deus verdadeiro en oposición a Xehová.

Na obra de Anton LaVey, *The Satanic Bible*, Lucifer é un dos catro príncipes herdeiros do inferno, sobre todo a do leste, o "señor do ar", e chámase o portador da luz, a estrela da mañá, o intelectualismo, e a ilustración. O título de "señor do ar" baséase en Efesios 2:2, que emprega a frase "o príncipe da potestade do ar" para se referir ao deus pagán Zeus, mais esa frase serodiamente fusionouse con Satanás.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *luciferino*.
2. ↑  Michelle Belanger (2007). *Vampires in Their Own Words: An Anthology of Vampire Voices*. Llewellyn Worldwide. ISBN 0-73871220-5.
3. ↑  Spence, L. (1993). *An Encyclopedia of Occultism*. Carol Publishing.
4. ↑  LaVey, Anton Szandor (1969). *The Satanic Bible*. Avon. ISBN 978-038001539-9.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Satanás
* Deus
* Anxo
* Aradia
* Wicca

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q185498
* EBID: ID
* GEC: 0038157
* GiantBomb: 3005-6907
* GND: 4123694-4
* Orthodox Encyclopedia: 2561096
* Treccani: lucifero

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre mitoloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Conservatorio de Genève.
O **Conservatorio de Música de Xenebra**, en francés **Conservatoire de musique de Genève**, é historicamente o primeiro gran conservatorio de música da Suíza.

Historia
--------

Foi fundado en 1835 polo financeiro e mecenas François Bartholoni. O Conservatorio está formado por dúas escolas. A *EM* ou *école de musique* (escola de música) está destinada a non profesionais. A *HEM* ou *haute école de musique* (alta escola de música) está destinada aos estudantes de música que desexan facer a carreira.

Este Conservatorio é unha fundación de dereito privado. Está subvencionado polo Departamento da instrución pública do Cantón de Xenebra, así como polo concello da cidade de Xenebra.

Directores do Conservatorio
---------------------------

* **Ganeben Henri** (1925-1957).

Mestres famosos
---------------

* **Otto Barblan**.
* **José Viana da Motta**.
* **Emile-Jacques Dalkroz**.
* **Harry Datiner**.
* **Christian Zhakote**.
* **Jacques Zun**.
* **Michelle Korboz**.
* **Sur Kyueno**.
* **Ferenc Liszt**.
* **Henry Marzo**.
* **Marsella Moiz**.
* **Corrado Romano**.
* **Jozsef Sigeti**.
* **Bernhard Stavenhagen**.
* **Takach, Gabor Nagy**.
* **Hans Fryba**.
* **Reyshel, Bernard**.
* **Montilla, William**.

Exalumnos famosos
-----------------

* **Michael Zharrel** .
* **Emmanuel Ledyuk-bar**.
* **Emil Frei** .
* **Zdzislaw Jahnke**.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns

* Web oficial Arquivado 25 de maio de 2009 en Wayback Machine. *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1200920
* WorldCat
* VIAF: 159193051
* BNF: 12200589r
* GND: 4809258-7
* ISNI: 0000 0001 0675 8830
* LCCN: n84120016
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 034052283

 |
*Combate naval de Iquique* *do* *21 de maio* de *1879* - óleo *de* Thomas Somerscales, século XIX.
**Combate**, **loita**, **rifa**, **contenda**, **pendencia**, **pugna**, **pelexa** ou **liorta**, é un conflito violento intencional destinado a estabelecer o seu dominio sobre o opoñente.

O termo "combate" polo xeral refírese aos conflitos armados ou bélicos entre as forzas militares na guerra, mentres que o termo máis xeral "loita" pode referirse a calquera conflito violento entre individuos ou nacións.

A violencia do combate pode ser unilateral, mentres que a loita implica polo menos unha reacción defensiva. Con todo, os termos adoitan utilizarse como sinónimos, xunto co termo "pelexa". Unha loita a grande escala coñécese como unha batalla.

Un combate pode ter un determinado conxunto de regras ou non estar regulado. Exemplos de regras inclúen os Convenios de Xenebra (que abarcan o tratamento dos soldados na guerra), a cabalaría medieval, as normas do Marqués de Queensberry (que cobren o boxeo) e varias formas de deportes de combate.

O combate na guerra inclúe dúas ou máis organizacións militares opostas, polo xeral a loita entre as nacións en guerra (aínda que a guerra de guerrillas e a supresión da insurxentes poden quedar fóra desta definición). A guerra entra baixo as leis da guerra, que rexen os seus obxectivos e condutas, e protexen os dereitos dos soldados e o non combatentes.

O combate pode ser armado ou sen armas. O combate corpo a corpo é un combate de moi curto alcance, no que se ataca ao opoñente co corpo (dando puñadas, pateando, estrangulando etc.) ou coas armas brancas (coitelos, espadas, bastóns etc.), a diferenza do combate de longo alcance.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *combate*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *loita*.
3. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *rifa*.
4. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *contenda*.
5. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *pendencia*.
6. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *pugna*.
7. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *pelexa*.
8. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *liorta*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Combate*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Combate Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q650711
* BNCF: 2046
* BNF: 119783858
* BRE: 1869615
* EBID: ID
* GND: 4163167-5
* LCCN: sh85028791
* PSH: 12239

 |
Un dos satélites Etalon.
**Etalon** é o nome de dous satélites artificiais soviéticos lanzados en 1989. Foron tamén coñecidos como **Kosmos 1989** (Etalon 1) e **Kosmos 2024** (Etalon 2).

Características
---------------

Os satélites Etalon eran satélites pasivos lanzados para facer estudos xeodésicos co fin de mellorar as medicións do campo gravitatorio e a constante gravitatoria e para aumentar a precisión do sistema de referencia terrestre e dos parámetros de rotación da Terra. Tiñan forma de esfera de 1,294 m de diámetro e iban recubertos de retrorreflectores. Estaban feitos dunha aliaxe de titanio e aluminio, cunha masa por satélite de 1415 kg. Ambos satélites foron lanzados mediante foguetes Proton K/DM-2.

Notas
-----

1. 1 2  Mark Wade (2020). "Etalon" (en inglés). Consultado o 19 de marzo de 2020.
2. 1 2  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Etalon 1, 2" (en inglés). Consultado o 19 de marzo de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Proton K/DM-2
*Othello e Desdémona en Venecia*, porThéodore Chassériau (1819–1856).
*Desdémona*, por Frederic Leighton (1830-1896).
***Otelo*** (*Othello, the Moor of Venice*) é unha obra de Shakespeare escrita ao redor de 1603 e publicada en 1622. *Otelo* é unha traxedia, como *Hamlet*, *Macbeth* e *O rei Lear*. Shakespeare escribiu *Otelo* probabelmente despois de *Hamlet*, pero antes das dúas posteriores. A primeira actuación da que se ten noticia celebrouse o 1 de novembro de 1604 no Whitehall Palace de Londres.

O personaxe principal, Otelo, preséntase piadosamente a pesar da súa raza. Isto era pouco habitual na literatura inglesa en tempos de Shakespeare, que describía os mouros e outros pobos de pel escura como viláns. Shakespeare evita calquera discusión respecto do islam na obra.

En galego publicouno en 2006 a Editorial Galaxia, na tradución de Miguel Pérez Romero.

Resumo da trama
---------------

Otelo, que acaba de fuxir con Desdémona ao comezo da obra, deixa Venecia para dirixir o exército de Venecia en Chipre. Cando Desdémona e Casio se unen a Otelo en Chipre, o traidor estandarte Iago convence a Otelo de que Desdémona lle foi infiel con Casio. Otelo mata a Desdémona cego de ira. A esposa de Iago, Emilia, descobre que a aventura de Desdémona con Casio era unha invención de Iago. Iago mata a Emilia e Otelo suicídase. Casio goberna Chipre e o castigo de Iago é deixado a discreción de Casio.

Versións en películas e para óperas
-----------------------------------

***Otelo*** levouse varias veces á gran pantalla, incluíndo:

* *The Tragedy of Othello: The Moor of Venice* (1952) de Orson Welles
* *Othello* (1965) protagonizada por Laurence Olivier, Maggie Smith, Frank Finlay, e Joyce Redman
* *Otello* (1986)
* *Othello* (1995) protagonizada por Kenneth Branagh, Laurence Fishburne, e Irene Jacob. Dirixida por Oliver Parker.
* *Kaliyattam* (1997), en Malayalam, unha adaptación moderna, situada en Kerala, protagonizada por Suresh Gopi.
* *O* (2001) unha adaptación moderna, nun instituto norteamericano.

A mesma historia é a base para dúas versións de ópera, ambas chamadas *Othello*, de Gioachino Rossini e Giuseppe Verdi.

Notas
-----

1. ↑  Ficha da obra Arquivado 11 de xuño de 2020 en Wayback Machine. en BiTraGa.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Othello Arquivado 09 de outubro de 2004 en Wayback Machine. - Versión en texto desta obra no Proxecto Gutenberg
* The Tragedie of Othello - Versión HTML en inglés desta obra.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q26833
* WorldCat
* VIAF: 185496935
* BiTraGa: 3388
* BNF: 11942609x
* EBID: ID
* GEC: 0047957
* GND: 4099368-1
* Gutenberg: 2267
* IBDB: 6823
* LCCN: n82049570
* LibraryThing: 10264
* MusicBrainz: ID
* OL: OL362700W
* SUDOC: 02736951X
* Theatricalia: 8

 |
**Formosa** é a cidade capital da provincia homónima e capital tamén do Departamento Formosa. Encóntrase na marxe dereita do río Paraguai, a aproximadamente 850 km de Rosario, e a 1200 km da cidade de Buenos Aires. É o centro político, administrativo e cultural máis importante da provincia, como así tamén a cidade máis poboada da mesma. É sede da Universidade Nacional de Formosa, sub-sede da Universidade da Cunca do Prata, da Universidade Católica de Salta, de institutos terciarios de formación docente e profesional. Ten museos, teatros, centros culturais e recreativos, estadios deportivos, amplas avenidas arboradas e grandes prazas e parques.

Cos seus 234.354 habitantes (ano 2010), a cidade é unha das 20 cidades máis populosas da Arxentina. Segundo datos do INDEC, no 2010 a cidade tivo o segundo índice de desemprego máis baixo do país cun 2,2%.

A cidade atópase nunha extensa chaira, a unha altura media de 57 msnm, nun canón sobre o río Paraguai. Nas proximidades atópanse lagoas, brañeiras e regatos. A lagoa máis importante é a lagoa Oca, antigo curso do río Paraguai declarada en 2001 Reserva da biosfera.

A cidade divídese en dous sectores ben diferenciados polo regacho Formosa. A marxe esquerda empezou a poboarse na década de 1980 e encóntrase en pleno desenvolvemento, tendo unha poboación estimada de case 95.000 habitantes; sendo a marge dereita onde se concentra a maior parte da poboación.

Toponimia
---------

Crese que o nome Formosa provén do latín «*formosus*» (fermoso) e que lle sería dado polos conquistadores españois ao navegar polo río Paraguai.

Notas
-----

1. ↑  "Gobierno afirma que hay baja tasa de desempleo.". *El Comercial*. Arquivado dende o orixinal o 27 de setembro de 2013. Consultado o 4 de agosto de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Formosa, Arxentina Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* www.ciudaddeformosa.gov.ar

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q44214
* WorldCat
* VIAF: 139569693
* BNF: 13555465c
* EBID: ID
* GEC: 0265037
* GeoNames: 3433899
* LCCN: n81140090
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 050827189
* WOEID: 466875

 |
Diferenzas nos distintivos de oficiais e suboficiais militaresO **grao militar** ou **rango militar**, tamén chamado simplemente **grao**, ou **rango** é un sistema xerárquico para estabelecer a escala de mando que se usa en forzas armadas, forzas policiais e outras organizacións armadas ou uniformadas.

Os rangos represéntanse de forma visual mediante divisas/insignias e galóns no uniforme, normalmente mediante pezas de tea cosidas aos ombreiros, as mangas ou o peito.

O uso de rangos nas forzas armadas é practicamente universal. Organizacións como o Exército Popular de Liberación da República Popular da China (1965-1988), o exército de Albania (1966-1991) e o Exército Vermello da extinta Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas (1918-1992) son exemplos de forzas armadas que no seu día aboliron o sistema de rangos, aínda que se viron forzadas a reinstaurarlo posteriormente tras atoparse con problemas operacionais de mando e control.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *grao*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *rango*.
3. ↑  China's Upcoming Leadership Changes and the PLA (en inglés)
4. ↑  A Country Study: Albania (en inglés)
5. ↑  Rosignoli, Guido (1984).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Grao militar Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Empregos e Divisas da OTAN
* Unidade militar

### Ligazóns externas

* World Rank Insignia (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q56019
* BRE: 1925193
* GND: 4195357-5
* NKC: ph623207
* PSH: 12182

 |
O **proxecto ROTHR** (do inglés *Remote Over the Horizon Radar*, Radar Remoto sobre o Horizonte) é un proxecto de radar feito pola Armada dos Estados Unidos.

Foi desenvolto durante a guerra fría para detectar un posible ataque nuclear balístico da URSS sobre América. Debido á curvatura da superficie do planeta os radares convencionais non poden detectar obxectos que se esconden tralo horizonte. Os ROTHR para poder facer este tipo de detección utilizan a ionosfera como espello para reflectir impulsos electromagnéticos que doutro xeito non puidesen chegar máis aló do horizonte.

O aspecto remoto do sistema consiste en poder determinar cal será o espazo que vai observar. As ondas parten do transmisor cara á ionosfera. Rebota nesta e en obxectos que estean no área de observación. Estas rebotarían no obxecto e chegarían ao receptor.

A empresa Raytheon construíu o último sistema ROTHR en Juana Díaz, Porto Rico. A instalación emisora abrangue 34 antenas de 71 a 125 pés de altura e a receptora de 100 acres de terreo cubertos por 372 pares de antenasde 19 pés de alto en Fort Allen (Vieques), tamén en Porto Rico.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biblioteca Pléyades, Porto Rico
**STS-63** foi unha misión do transbordador espacial Discovery lanzada o 3 de febreiro de 1995 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

Características
---------------

STS-63, con seis astronautas a bordo, foi lanzada para facer varios experimentos a bordo, realizar observacións astronómicas e practicar aproximacións á estación espacial Mir de cara a futuros acoplamentos entre transbordadores e a estación. A tripulación estaba formada polo comandante James D. Wetherbee, a piloto Eileen M. Collins e os especialistas de misión C. Michael Foale, Janice E. Voss, Bernard A. Harris e Vladimir G. Titov.

A máxima aproximación entre o Discovery e a Mir foi de algo máis de 10 metros. A comunicación por radio entre o transbordador e a estación estableceuse moito antes, con Titov (que habitou a estación durante un ano) podéndose comunicar cos tres cosmonautas de a bordo, Alexander Viktorenko, Elena Kondakova e Valeri Poliakov. Na STS-63 voou a primeira muller piloto do transbordador e durante a misión tivo lugar o primeiro paseo espacial dun afroamericano. A bordo tamén iba o segundo astronauta ruso en viaxar nun transbordador estadounidense. A tripulación liberou o observatorio SPARTAN-204 para facer observacións no ultravioleta e posteriormente recuperalo e traballou no laboratorio Spacehab 3, situado na bodega de carga e con 20 experimentos a bordo. Tamén liberaron seis esferas do experimento ODERACS-II para axudar na calibración de radares terrestres e caracterizar o comportamento da lixo espacial de tamaño menor a dez centímetros.

O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 11 de febreiro de 1995.

Notas
-----

1. ↑  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "STS 63" (en inglés). Consultado o 4 de febreiro de 2018.
2. 1 2  "Note verbale dated 18 July 1995 from the Alternate Permanent Representative of the United States of America to the United Nations (Vienna) addressed to the Secretary-General" (PDF) (95-56290T). 25 de xullo de 1995: 10. Consultado o 4 de febreiro de 2018.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  NASA (21 de marzo de 2017). "STS 63" (en inglés). Consultado o 4 de febreiro de 2018.
4. ↑  Claude Lafleur (2010). "STS-63" (en inglés). Consultado o 4 de febreiro de 2018.
5. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2016). Gunter's Space Page, ed. "Shuttle" (en inglés). Consultado o 4 de febreiro de 2018.
6. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2011). "STS-63" (en inglés). Consultado o 4 de febreiro de 2018.
7. 1 2 3  NASA (30 de decembro de 2011). "STS-63" (en inglés). Consultado o 8 de decembro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***STS-63 Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Transbordador espacial
* Transbordador espacial Discovery

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1143978
* NSSDC ID: 1995-004A
* SCN: 23469

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Heraldo de Galicia.

***Heraldo de Galicia*** foi un xornal editado en Canedo| en 1913.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Diario independiente*, pareceu a principios de xaneiro de 1913. Periódico de tendencia agrarista fundado por Adolfo Merelles Martel, estaba dirixido por Benito Serantes Echegaray. Foron os seus redactores Justo Hermida, Antonio Docampo e Vicente Domínguez. Entre os seus colaboradores figurou Amando Losada Díaz. En outubro de 1913 Benito Serantes dimitiu como director, sendo substituído polo fundador Adolfo Merelles. Nos últimos meses de 1913 substituíu a revista *Acción Gallega* como portavoz do movemento Acción Gallega durante un período curto de tempo. Cesou a súa publicación o 11 de novembro de 1913. Foi continuado por *El Heraldo Gallego*.

Notas
-----

1. ↑  *Noticiero de Vigo*, 12-11-1913, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
* Valcárcel López, Marcos (1987). *A prensa en Ourense e a súa provincia*. Ourense: Deputación Provincial. pp. 166–167. ISBN 84-505-5721-6.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Brigantium.

***Brigantium***, subtitulado *Boletín do museo arqueolóxico e histórico de A Coruña*, foi un boletín bilingüe anual editado polo Museo Arqueolóxico e Histórico Castelo de San Antón da Coruña.

Descrición
----------

Castelo de San Antón, sede do Museo Arqueolóxico e Histórico
Publicouse dende 1980 ata 1998 e foi dirixido por Felipe Senén López. O director honorario era Manuel Chamoso Lamas. Colaboraron nel, entre outros, José Manuel Vázquez Varela, Felipe Criado Boado, Fernando Alonso Romero, Jaime Delgado e Raquel Casal García.

Os seus temas eran a prehistoria, a historia, a etnografía, a arqueoloxía, a arte, a epigrafía e a numismática. Sobresaíu pola presentación e calidade dos traballos, sempre ilustrados. O artigos comezaban por un resumo en castelán, galego ou inglés, segundo a lingua escollida polo autor.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada.
* Enciclopedia Galega Universal Ir Indo.

### Ligazóns externas

* Catálogo en liña da Deputación de Pontevedra.
Superlúa do 2011 dende O Burgo (Culleredo).
En astronomía, unha **superlúa** representa unha ocasión na cal unha lúa chea se atopa a non máis dun 10% do seu punto máis próximo á terra no percorrido da súa órbita (o perixeo). Isto dáse debido a que a órbita lunar é elíptica e o seu centro non concorda co centro da terra. Nos devanditos casos, apréciase máis grande e máis brillante do normal.

Superlúa chea de 2011
---------------------

A superlúa chea do 19 de marzo de 2011 estivo a só unha hora do perixeo, a unha distancia de 356.577 quilómetros. Por iso viuse un 14% máis grande e até un 30% máis brillante.

O 28 de marzo de 1993 foi a anterior vez que ocorreu devandito evento. Unha coincidencia tan próxima á perfección só se produce cada 18 anos.

Superlúa do 2011 dende Spokane, USA.

Mitos
-----

Na cultura xeral, ás veces asóciase este evento con desastres naturais, como terremotos e volcáns, ou mesmo tormentas. Nada disto ocorreu coas anteriores superlúas cheas como a de 1993 ou a case superlúa chea de 2008.

Notas
-----

1. ↑  A Lúa 'aumenta' o seu tamaño *(en castelán)*
2. 1 2  Superlúa chea. Arquivado 22 de marzo de 2011 en Wayback Machine. CIENCIA@NASA *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Explicación do fenómeno pola NASA *(en inglés)*
* Super lúa chea. Arquivado 22 de marzo de 2011 en Wayback Machine. Tony Phillips. Ciencia@nasa. *(en castelán)*
* ScienceCasts: Super Full Moon. Vídeo en Youtube. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q687756
* EBID: ID
* MAG: 115946835

 |
O transbordador Enterprise durante unha das probas de aproximación e aterraxe.
O **transbordador espacial Enterprise**, designación **OV-101** (OV de *Orbital Vehicle*) foi un transbordador espacial de probas que pertenceu á frota de transbordadores espaciais da NASA, aínda que nunca foi lanzado ao espazo. Foi o primeiro transbordador en ser construído.

Historia
--------

O Enterprise, que foi rematado e quedou listo o 17 de setembro de 1976 e orixinalmente ía denominarse Constitution, foi nomeado pola nave espacial homónima da serie de televisión Star Trek. Foi construído para facer diversas probas cara aos voos reais dos sucesivos transbordadores. O Enterprise non tiña escudo térmico nin subsistemas para o voo espacial. A súa finalidade principal foi facer unha rolda de tests de aproximación e aterraxe (probas ALT, por *Approaching and Landing Tests*) durante nove meses para definir e comprobar as características en voo subsónico do transbordador. Foi usado tamén para probar as instalacións de lanzamento, comprobar sistemas de freado e paracaídas e finalmente acabar sendo unha peza de museo.

As probas ALT tiveron lugar entre febreiro e novembro de 1977 na Instalación Dryden de Investigación do Voo. O Enterprise foi pilotado nesas ocasións por dúas parellas de pilotos, Fred Haise e Gordon Fullerton, por unha banda, e Joe Engle e Dick Truly, por outra. Nas probas ALT o transbordador era transportado a lomos dun Boeing 747. En varios dos voos o Enterprise permaneceu acoplado ao 747 mentres que noutros era soltado unha vez no aire e pilotado pola tripulación. Despois das probas ALT o Enterprise foi sometido a varias probas estruturais e tests de varios sistemas. A nave foi usada en posteriores probas, co resto de transbordadores voando de forma regular, co fin de probar novas técnicas, novos sistemas ou novos sitios de lanzamento. Finalmente, o 18 de novembro de 1985, o Enterprise pasou a ser propiedade da Institución Smithsonian e exposto no seu museo. Aínda así, a NASA usouno nalgúns momentos para máis probas e tests. A última proba da que formou parte foi durante a investigación da destrución do transbordador espacial Columbia, e na que se simulou o impacto dun cacho de espuma do tanque principal no bordo do ala da nave, que resultou nun burato similar ao que causou a destrución do orbitador.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2020). "Enterprise" (en inglés). Consultado o 5 de marzo de 2020.
2. 1 2 3  Gunter Dirk Krebs (2019). Gunter's Space Page, ed. "Shuttle" (en inglés). Consultado o 5 de marzo de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Transbordador espacial Enterprise*** |

### Outros artigos

* Transbordador espacial Columbia
* Transbordador espacial Challenger
* Transbordador espacial Discovery
* Transbordador espacial Atlantis
* Transbordador espacial Endeavour
**Hagoromo** foi un satélite artificial da axencia xaponesa ISAS lanzado o 24 de xaneiro de 1990 mediante un foguete M-3SII desde o Centro Espacial de Uchinoura.

Características
---------------

Hagoromo iba acoplado á sonda Hiten e foi liberada para ser insertada en órbita lunar. Tiña unha masa de 12 kg e forma de polihedro de 26 caras, cunha distancia de 36 cm entre caras opostas. No interior do satélite atopábase un retrofoguete de 4 kg de propelente sólido para a inserción lunar. A enerxía para o satélite a proporcionaban células solares situadas en 16 das 26 caras do satélite, proporcinando 10 W de potencia. As comunicacións tiñan lugar en banda S mediante un transpondedor e unha antena dipolo omnidireccional. O satélite non levaba instrumentos científicos e solo transmitía datos relativos ao estado do satélite.

Hagoromo iba acoplado a Hiten, que foi inxectado nunha órbita terrestre elíptica moi alongada que pasaba pola veciñanza da Lúa. Durante a primeira aproximación, o 18 de marzo de 1990, liberou a Hagoromo, convertendo ao Xapón no terceiro país en poñer unha sonda en órbita lunar. O transmisor da sonda fallou o 21 de febreiro de 1990, pero a ignición foi confirmada por observación desde terra. Non houbo máis contactos co satélite.

Notas
-----

1. ↑  N2YO (2020). Real Time Satellite Tracking, ed. "HAGOROMO" (en inglés). Consultado o 4 de maio de 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  NASA (17 de abril de 2020). "Hagoromo" (en inglés). Consultado o 4 de maio de 2020.
3. ↑  Claude Lafleur (2020). "Hagoromo" (en inglés). Consultado o 4 de maio de 2020.
4. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Muses A Lunar Orbiter (Hagoromo)" (en inglés). Consultado o 4 de maio de 2020.
5. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2020). "Hagoromo" (en inglés). Consultado o 4 de maio de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hiten

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12949031
* NSSDC ID: 1990-007B
* SCN: 20618

 |
A **Xerente** da Universidade de Santiago de Compostela exerce, baixo a dependencia do reitor a xestión dos servizos administrativos e económicos da universidade, coordina a administración dos demais servizos da mesma establecidos nos estatutos e aqueloutras que o reitor lle encomende.

A resolución reitoral do 01/08/2011 de delegación de competencias en determinados órganos universitarios, recolle que se delegan na xerencia competencias en materias económicas e orzamentarias, contratación administrativa, patrimonio, na área de tecnoloxías da información e comunicación, en prevención de risco e nas unidades de apoio á xestión de centros e departamentos, asó\* como a xefatura do persoal de administración e servizos.

É membro nato dos seguintes órganos colexiados: Claustro Universitario, Consello de Goberno e Consello Social

Tamén forma parte dos seguintes órganos: Comisión de Administración Electrónica, Comisión de Calidade e Planificación, Comisión Reitora CiMUS, Comisión Reitora CIQUS, Comité de Dirección do Sistema de Xestión de Calidade da Área Académica, Comité de Seguridade e Saúde, Comité de Seguridade da Información, Comisión do Plan de Pensións, Consello de Administración de UNINOVA, Consello de Administración de UNIXEST, Consello de Administración de Cursos Internacionais da USC, Vogal Padroado Fundación USC-Deportiva, Comisión Sectorial CRUE de Tecnoloxía da Información e Comunicacións.

Ligazóns externas
-----------------

Páxina oficial da USC
**Ellen Auerbach**, nada en Karlsruhe en 1906 e finada en Nova York en 2004, foi unha fotógrafa alemá, considerada unha das figuras máis destacadas da fotografía de vangarda.

Traxectoria
-----------

A traxectoria de Ellen Auerbach comeza no Berlín de entreguerras, estudando co fotógrafo Walter Peterhans (1897-1960) que posteriormente dirixiría o taller de fotografía de Bauhaus.
Con Grete Stern funda en 1929 o seu propio estudio fotográfico chamado *ringl + pit*. Os traballos desta época enmárcanse dentro da tendencia das *Neue Sehen*(A nova visión) e axiña chamaron a atención da crítica.

Este labor veuse truncado coa chegada do nazismo ó poder: o 30 de xaneiro de 1933 Adolf Hitler acada a chancelería de Alemaña e pouco despois as dúas fotógrafas abandonan o país. Por conseguinte as súas traxectorias profesionais separáronse, mais conservaron a súa amizade ata a morte de Grete Stern en Buenos Aires no 1999.

Ellen Auerbach trasládase primeiro a Palestina, logo a Londres e finalmente ós Estados Unidos. Establecéndose definitivamente neste país no 1937, ata a súa morte o 30 de xullo do 2004.

Obra
----

Tras abandonar Alemaña, Ellen Auerbach desenvolveu un estilo individual e propio. En vez de "construír" os escenarios para fotografar, pasou a capturar instantes da realidade cotiá, moitas veces unha realidade aparentemente cuberta pola vulgaridade. Xogando coa composición, luz ou encadramento, estas instantáneas da realidade son capaces de espertar a sensibilidade do espectador, descubríndolle aspectos ocultos. Ela mesmo describía este desexo: *Gustaríame que no tema máis insignificante, máis corrente, e máis pobre vos evidenciara a dignidade e a esperanza que agocha*.

Notas
-----

1. ↑  Ellen Auerbach, A Ollada Intuitiva. Por Mercedes Valvidieso. Exposición realizada no Colexio de Fonseca de Santiago de Compostela. Do 9 de setembro ó 5 de outubro de 2003. Patrocinadores: Fundación *La Caixa*, Universidade de Santiago de Compostela e Concello de Santiago.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Obituario da fotógrafa no The Guardian
* Noticia do pasamento no NY TIMES
* Nota de presa, Exposición "La mirada intuitiva" na Obra Social da Caixa
* Fotos da artista na Galería Mönch de Berlín
* Fotos e notas biográficas sobre a Artista na web missomnimediaArquivado 26 de maio de 2013 en Wayback Machine.
* Fotos da artista na web de flickr
* Notas biográficas sobre a artista na web ringlandpit
* Fotos da artista na Galería Robert Mann de Nova York

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q71466
* WorldCat
* VIAF: 54968270
* BIBSYS: 14038207
* BNE: XX840309
* Bridgeman: 36106
* DeutscheBio: 120021706
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1478341
* FemBio: 1467
* Filmportal: ID
* GND: 120021706
* ISNI: 0000000368508620
* LCCN: n86123551
* Luminous-Lint: Ellen\_\_Auerbach
* NKC: xx0018765
* NTA: 073998664
* Pinakothek: ellen-auerbach
* RKD: 207951
* SNAC: w64f2bpd
* SUDOC: 07983177X
* Tate: 15750
* ULAN: 500009708

 |
***Faro Villalbés*** foi un quincenario editado en Vilalba entre 1932 e 1936.

Historia e características
--------------------------

Retrato de Carmen Prieto, publicado na portada do n.º 1,
Subtitulado *Periódico quincenal, paladín de Organización Republicana Agraria (ORGA)*, apareceu o 22 de xaneiro de 1932. Sufriu cambios no seu subtítulo, dependendo das circunstancias políticas: *Periódico quincenal paladín del Partido Republicano Gallego*, *Periódico quincenal paladín de Organización Republicana Agraria del Partido Republicano Gallego* e *Órgano de la Izquierda Republicana de Villalba*. O seu director era Ramón Taboada Fernández e, en 1936 cando pasou a denominarse *Periódico independiente defensor de los intereses de la comarca villalbesa*, Antonio Quintela Ferreiro con Vicente Otero Cao como administrador. De tendencia republicana, denunciou activamente o caciquismo. Deixou de editarse en 1935 e apareceu de novo en 1936, nesa segunda etapa acentúase a tendencia galeguista-nacionalista.

Entre os seus colaboradores estiveron Carmen Prieto, Alfonso Guizán, Xesús Golmar, Ramón Ferreiro Lago, Manuel Rivas Seivane e Juan Rof Codina. Tamén apareceu algún artigo de Antón Villar Ponte. Cesou a súa publicación co número 74, o 28 de xuño de 1936.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Faro Villalbés". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* García Mato, José Luis (2005). "Faro Villalbés". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-137-X.

### Ligazóns externas

* *Faro Villalbés (1932-1936). Edición facsimilar*. Concello de Vilalba. USC. 2002. ISBN 84-9750-130-6.
***Marín*** foi un periódico editado en Marín entre 1913 e 1915.

Traxectoria
-----------

Subtitulado *Semanario independiente*, apareceu o 16 de febreiro de 1913. Veu subsistir a *El Fustazo*. Dirixido por Raimundo Vidal Pazos ata outubro de 1913. O periódico estaba vinculado ao que fora alcalde de Marín e presidente da Deputación de Pontevedra, Antonio Pazos Fontenla, e manifestou a súa admiración por Eduardo Vincenti. Entre os seus colaboradores figuraron Domingo Seguí, José Pueyo García, Ramón María del Valle Inclán, Antonio Noriega Varela, Sofía Casanova, Gerardo Álvarez Limeses e Sarah Lorenzana. Publicou textos de Valentín Lamas Carvajal, Rosalía de Castro, Joaquín Costa, Victor Hugo e Lev Tolstoi. Manifesta unha mentalidade progresista e preocupación polo problema da emigración. Incluíu novas de Galicia, notas de sociedade e datos sobre a vida cotiá de Marín, lonxa municipal, movemento de poboación, información da sociedade Hijos de Marín de Bos Aires, crónicas da I Guerra Mundial, artigos de divulgación e sección poética. Sostivo polémicas cos periódicos locais *La Defensa* e *El Eco de Marín*. Cesou a súa edición o 14 de novembro de 1915.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Marín". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. p. 482. ISBN 84-7492-489-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12393075
* Galiciana: 2709

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La Raza.
***La Raza*** foi un periódico editado en Ourense en 1918.

Historia e características
--------------------------

Aínda que existía un proxecto para poñelo en marcha xa en febreiro de 1917, fundado por Luis Antón del Olmet, no que figuraba como director Basilio Álvarez e Antonio Buján como xerente; finalmente viu á luz un ano despois, o 20 de febreiro de 1918, como defensor da candidatura de Luis Antón del Olmet para deputado a Cortes polo distrito de Verín nas eleccións do 24 de febreiro. Dirixido por Basilio Álvarez, cesou a súa publicación en agosto de 1918.

Notas
-----

1. ↑  Noticia en *Gaceta de Galicia*, 15-2-1917, p. 2.
2. ↑  Noticias en *El Ideal Gallego*, 21-2-1918, p. 2 e *El Correo de Galicia*, 23-2-1918, p. 2.
3. ↑  *Gaceta de Galicia*, 20-8-1918, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Olmet, Luis Antón del (1918). Antonio Marzo, ed. *Galicia, llora* (PDF). Madrid. Consultado o 21 de agosto de 2013.
**Mazovia** (en polaco: *Mazowsze*, en latín: *Mazovia*) é unha rexión xeográfica, histórica e cultural situada no leste de Polonia, que ten a súa capital en Varsovia.

A Mazovia limita ao norte coa Masuria (*Mazury*), ao leste coa Podlasia (*Podlasie*), ao sur coa Pequena Polonia (*Małopolska*) e ao oeste coa Gran Polonia (*Wielkopolska*).

Xeografía
---------

Monumento a Frédéric Chopin en Żelazowa Wola.
Representación idealizada de Miecislao I.
A Mazovia é unha conca delimitada por zonas máis elevadas: outeiros morénicos no norte, a meseta de Roztocze ao sueste, as baixas montañas de Góry Świętokrzyskie ao sur, onde se encontra o cumio do Łysica con 612 m de altura, ao leste esténdense zonas pantanosas, e ao oeste tamén zonas pantanosas que foron na súa maioría desecadas a finais do século XIX.

Mazovia está atravesada pola súa metade de sueste a noroeste polo río Vístula, no que abocan numerosos cursos fluviais, entre os que destacan os ríos Narew, Bug do Norte, Wkra, Orzyc, Pilica, Wieprz e Radomca.

O clima é temperado fresco con prolongados invernos case sempre nevados. A vexetación orixinal constaba principalmente de bosques de bidueiros, salgueiros, ameneiros e faias, aínda que o territorio foi en gran parte tallado para dar lugar a unha agricultura intensiva de centeo, patacas e hortalizas ou a unha gandaría tamén intensiva de porcinos e bovinos.

A industrialización fíxose notoria tras a segunda guerra mundial.

Historia
--------

Mazovia foi probabelmente conquistada polo duque dos polanos, Miecislao I, o primeiro gobernante histórico de Polonia, no século X. Durante o caos que seguiu despois da morte de Miecislao II en 1034 e a subsecuente invasión polos bohemios, separouse temporalmente de Polonia e mantivo un goberno independente. Foi entón conquistada por Casimiro I en 1047 coa axuda de unidades rutenas.

Despois da morte de Boleslao III, Polonia sufriu un proceso de fragmentación e Mazovia foi gobernada polo fillo de Boleslao, Boleslao IV, o máis tarde gran duque de Polonia e outros duques de Mazovia da rama local da dinastía Piast. Mazovia non foi incorporada ao Reino de Polonia até a morte do último duque rexional en 1526.

Despois das particións de Polonia no século XVIII, Mazovia formou parte da Polonia do Congreso en 1815, e do Imperio ruso en 1831.

En 1918 Mazovia foi incluída na nova Segunda República de Polonia.

En 1999 creouse o voivodato de Mazovia como unha das dezaseis rexións administrativas de Polonia.

Principais cidades
------------------

* Varsovia
* Płock
* Ostrołęka
* Radom
* Siedlce

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Historia de Polonia
* Xeografía de Polonia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q643843
* WorldCat
* VIAF: 238346871
* EBID: ID
* GND: 4037853-6
* NKC: ge129983

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Celta (homónimos).

***El Agro Celta*** foi un periódico editado en Ponteareas en 1926.

Historia e características
--------------------------

Cando *El Tea* foi suspendido por problemas coa Ditadura de Primo de Rivera a mediados de 1925, foi substituído por *El Uma*, e entre xaneiro e marzo de 1926 por ***El Agro Celta***. Subtitulado *Decenario defensor de los intereses agrarios*, apareceu o 3 de xaneiro. Saía os días 3, 13 e 23 de cada mes. Dirixido por Manuel Pérez Troncoso, contaba con moitos dos colaboradores de *El Tea* e cunha liña editorial similar, informando sobre a política municipal e defendendo os intereses agrarios e anticaciquís. Tiña seccións como Ecos del condado, Ecos de Caselas, Ecos de América, Epopeyas históricas e Fuchicadas por Pedro Borreiro.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Agro Celta, El". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.

### Ligazóns externas

* Ficha no Catálogo de publicacións periódicas do Arquivo da Emigración Galega

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387362
* Galiciana: 16601

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La República.

***La República*** foi un semanario editado en Ourense entre 1930 e 1931.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Órgano de la Federación Republicana de Orense*, apareceu o 4 de maio de 1930. Foi unha iniciativa da Federación Republicana para a que funcionou como voceiro. Estaba dirixido por Jacinto Santiago. O director e dous dos redactores foron procesados e encarcerados por artigos publicados nas súas páxinas e en marzo de 1931 fíxose cargo da dirección Roberto Blanco Torres. Os seus colaboradores estaban vinculados ao republicanismo de centro e de esquerda, ao socialismo e ao maxisterio laicista; entre eles destacan Álvaro de las Casas, Florentino López Cuevillas, Ramón Otero Pedrayo e Rafael Dieste. Cesou a súa publicación o 22 de xuño de 1931.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Outros artigos

* La República (1903)
* La República (1919)
***El Escarabajo*** foi un semanario publicado en Pontecesures en 1931.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Semanario independiente*, apareceu o 1 de novembro de 1931. Estaba dirixido por Francisco Castaño Otero. No primeiro número publicou o artigo "Nuestro ideario", no que sinalaban:

> 
> 
> Al salir a la publicidad por vez primera este semanario, debemos hacer presente en primer lugar que todos cuantos ideales y afectos traemos en cartera, los dedicaremos única y exclusivamente a la defensa de este querido pueblo de Cesures y a la de los pueblos convecinos, al objeto de que todo cuanto hagamos a su favor lo daremos por satisfecho y bien empleado sin otras miras que cumplir siempre con nuestro deber.  
> Aplaudiremos pues, sin reservas, a todos aquellos que investidos de autoridad o cargo público, coadyuben al bienestar moral y material de este terruño; así como censuraremos y protestaremos, con todas nuestras energías, a los que por igual causa y del mismo modo, sean obstáculo y rémora, no fomentando el bienestar del mismo que a todos por igual nos incumbe e interesa.
> 
> 

Só se coñece este primeiro número.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Piñeiro Ares, José (1992). *"El Foucellas" en el Ullán*. Pontecesures: Autor-editor. pp. 49–52. ISBN 84-604-3823-6.
***La Tertulia*** foi un periódico editado en Ourense en 1883.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Órgano de la Sociedad de este nombre*, apareceu en marzo de 1883. Revista semanal con colaboracións literarias e información xeral. Foi o seu director e responsable Luciano Cid Hermida, e en decembro pasou a dirixilo Alberto García Ferreiro. Entre os seus colaboradores figuraban Emilia Pardo Bazán, Emilia Calé, Juan Manuel Paz Novoa, Jesús Muruais, Alfredo Vicenti, Benito Fernández Alonso, Juan Neira Cancela, Benito Fernández Alonso e Ramón Quesada Borrajo. Cesou a súa publicación a finais de 1883.

Notas
-----

1. ↑  *El Diario de Lugo*, 13-3-1883, p. 2.
2. ↑  *El Diario de Lugo*, 13-12-1883, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Valcárcel López, Marcos (1987). *A prensa en Ourense e a súa provincia*. Ourense: Deputación Provincial. pp. 113–114. ISBN 84-505-5721-6.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. pp. 460–461. ISBN 84-8288-137-X.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20541447
* WorldCat
* VIAF: 306466825

 |