recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Palacio de comunicacións de Madrid.
A **candidatura olímpica de Madrid 2016** foi o intento por parte da cidade de Madrid para ser elixida polo Comité Olímpico Internacional (COI) como cidade anfitrioa dos Xogos Olímpicos de 2016. Madrid é unha das grandes cidades europeas que nunca albergaron uns Xogos, e esta candidatura converteuse na terceira vez, e segunda consecutiva, que Madrid se postulába como candidata a organizar unha olimpíada.

O alcalde de Madrid, Alberto Ruiz-Gallardón, situou os Xogos Olímpicos para a capital española no primeiro lugar en importancia durante as súas dúas lexislaturas desde 2003. Madrid 2016 contaba cun alto apoio en Madrid e España e coa segunda mellor valoración técnica do COI, só avantaxada por Toquio, pero, malia iso, non figuraba entre as favoritas por celebrarse en Londres os Xogos Olímpicos de 2012, dada a rotación de continentes entre cada olimpíada que se leva cumprindo desde 1956. Finalmente foi derrotada pola candidatura de Río de Xaneiro na rolda final de votacións por 66-32, quedando por diante das outras dúas cidades contendentes, Toquio e Chicago.

As datas propostas para a celebración dos Xogos Olímpicos e Paralímpicos de Madrid 2016 foron: desde o venres 5 de agosto ao domingo 21 de agosto para os Xogos Olímpicos e desde o venres 9 de setembro ao martes 20 de setembro para os Xogos Paralímpicos.

Notas
-----

1. ↑  Andrew Stern (23-9-2009). Reuters, ed. "JUEGOS-Sede del 2016 es incierta, según apuestas en internet" (en castelán). Consultado o 4 de outubro de 2009.
2. ↑  Europa Press (19-8-2009). Antena 3 Noticias, ed. "'Madrid 2016' no es una apuesta ganadora" (en castelán). Consultado o 4 de outubro de 2009. [*Ligazón morta*]
3. ↑  Madrid 2016. "Dossier oficial de la candidatura de Madrid 2016, volumen 1 de 3, tema 2 de 17 ("Concepto global de los Juegos Olímpicos")" (PDF) (en castelán/inglés/francés). Consultado o 4 de outubro de 2009. [*Ligazón morta*]

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Candidatura de Madrid aos Xogos Olímpicos de 2016 Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Candidatura de Madrid aos Xogos Olímpicos de 2012
* Candidatura de Madrid aos Xogos Olímpicos de 2020

### Ligazóns externas

* Madrid 2016 en RTVE.es
* madridolimpico.net
A **Bolsas de estudos Guggenheim** (en inglés: *Guggenheim Fellowship*) é un subsidio outorgado pola John Simon Guggenheim Memorial Foundation dende 1925 a profesionais avanzados en tódolos campos do saber (ciencias naturais, ciencias sociais, humanidades e artes), excepto as artes escénicas. A fundación foi creada polo empresario, político e filántropo estadounidense Simon Guggenheim e a súa muller, Olga Hirsh, en memoria do seu fillo John, que faleceu en 1922 debido a unha mastoidite.

As bolsas outórganse en dous concursos anuais:

* un aberto aos cidadáns e residentes permanentes dos Estados Unidos de América e o Canadá;
* e outro aberto aos cidadáns e residentes permanentes de América Latina e o Caribe.

Artes incluídas e excluídas
---------------------------

Aínda que as artes escénicas están excluídas, os compositores, directores de cine e coreógrafos son elixibles. As bolsas de estudos non están abertas a estudantes nin a institucións, só a ''profesionais avanzados en media carreira'' como, por exemplo, autores publicados. As persoas que resulten elixidas e subsidiadas poden gastar o diñeiro libremente, xa que o propósito é outorgarlles ''bloques de tempo nos cales poidan traballar con tanta liberdade creativa como fora posible'', pero tamén deben estar ''suficientemente libres dos seus deberes regulares''. Requírese amais que os postulantes envien referencias así coma un currículum vítae e un *portfolio*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial da John Simon Guggenheim Foundation *(en inglés)*
Brownies
Un **brownie** (literalmente ‘marronciño’), é unha porción cadrada ou rectangular de biscoito de chocolate, orixinario dos Estados Unidos, elaborado sen lévedo e que pode levar froitos secos. Hoxe é común atopalo en restaurantes americanos en Galicia, tamén elaborado de forma caseira.

Descrición
----------

É un pastel de chocolate pequeno típico da gastronomía dos Estados Unidos de América. Chámase así pola súa cor marrón escura, ou *brown* en inglés. Faise con cacao, unha pouca fariña triga, ovos, azucre e moita manteiga. Mestúranse todos os ingredientes e enfórnase. Ás veces cóbrese con xarope mesto de chocolate e pode levar anaquiños de noces, chocolate, butterscotch (unha especie de toffee crocante), manteiga de cacahuete. Crese que a primeira mención a un *brownie* é en 1896, aínda que esta receita non contiña chocolate, senón unha melaza.

Orixe
-----

Hai tres mitos principais sobre a creación do brownie. O primeiro, que un xefe de cociña engadiu accidentalmente o chocolate derretido á masa de galleta. O segundo, que un cociñeiro esqueceuse de engadir fariña á masa. E en terceiro lugar, a crenza máis popular, que unha ama de casa non tiña lévedo e improvisou con este novo tratamento; disque estaba a enfornar para os hóspedes e decidiu servirlles estas tortas chatas.

Presentación e variedades
-------------------------

Os brownies adoitan servirse quentes cunha bóla xeado de vainilla, ás veces nata batida, especialmente coma sobremesa. Hai moitas receitas e variantes deste doce, incluída, entre outras, a vegana.

Notas
-----

1. ↑  VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración*. Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
2. ↑  The origin of the brownie

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Brownie de Alice B. Toklas (con cánnabis (marihuana), tamén coñecido coma *bud brownie*).
* Vídeo de receitas de brownies en Youtube
* Receitas de brownies *(en castelán)*
Cascarilla de cacao.
**Cascarilleiro** é un xentilicio non oficial co que se designa os habitantes da cidade galega da Coruña.

Orixe
-----

Segundo o xornalista coruñés Vicente Leirachá, o apelativo ten unha explicación histórica moi concreta.

> 
> 
> *Na cidade da Coruña, a comezos do pasado século comezou a tirarse proveito da lámina fina que recobre o cacao, denominada cascarilla. Facíase uso dela para o almorzo, pois era máis barata có café e o chocolate (..) Había a varrer, pois o coruñés era un porto que se recibía moito cacao, dada a existencia dun gran número de fábricas de chocolate (...) Até tres conviviron nun espazo tan pequeno como é a Estreita de Santo André.*
> 
> 

O lexicógrafo Eladio Rodríguez González recolleu o xentilicio no seu *Diccionario enciclopédico gallego-castellano* do seguinte xeito:

> 
> 
> *O consumo grande de cascarilla que tempos atrás se facía na Coruña deu aos coruñeses o sobrenome de cascarilleiros, co que xeralmente se lles designa en case todas as cidades e vilas galegas.*
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Dicionario enciclopédico Galego-Castelán
2. ↑  Cascarilleiro, el apodo con aroma a cacao Arquivado 18/03/2014, en Wayback Machine. La Voz de Galicia. *(en castelán)*
3. ↑  Grupo TALG / Instituto da Lingua Galega. "cascarilleiro". *Dicionario de dicionarios*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Picheleiro
A Battersea Power Station, vista da beira norte do Támese en maio de 2004.
A **Battersea Power Station** é unha fábrica de enerxía eléctrica desactivada que usaba carbón como a súa principal materia prima. Atópase na beira sur do río Támese, en Battersea, distrito central do suroeste de Londres. Está formada por dúas fábricas de enerxía individuais, construídas en dúas alturas distintas na forma dun predio único. A **Battersea Power Station A** foi construída na década de 1930, e a **Battersea Power Station B** ó oeste na década de 1950. As dúas fábricas foron construídas con deseño idéntico, creando a disposición coñecida coas catro chemineas. A fábrica parou de xerar enerxía en 1983, porén nos últimos 50 anos virou unha das atraccións turísticas máis famosas de Londres. A fama da fábrica débese ás súas aparicións na cultura popular, o que inclúe unha filmación para o filme *Help!*, da banda The Beatles, para o videoclip da canción "Another Thing Comin'", da banda Judas Priest, e a portada do álbum *Animals*, da banda Pink Floyd. Alén diso, unha fotografía da sala de control da fábrica foi usada como capa do álbum Quark, Strangeness and Charm, da banda Hawkwind.

Desde o peche da fábrica, o local permaneceu sen uso, con varios planos de desenvolvemento propostos sen éxito por varios donos. O local é actualmente unha propiedade da compañía de administradores irlandeses Real Estate Oportunities (REO), que o comprou en novembro de 2006 por £ 400 millóns. En novembro de 2010, a REO recibiu permiso para reformar a fábrica para uso público e construír 3.400 casas no local. Porén, ese plano non foi levado adiante porque as débedas da REO foron cobradas polos seus acredores, bancos do Reino Unido e Irlanda.

Notas
-----

1. ↑  Olcayto, Rory (5 de outubro de 2007). "Battersea Power Station upgraded to grade II\*". *BD*. Consultado o 1 de xuño de 2012.
2. ↑  "BATTERSEA POWER STATION". *English Heritage*. Arquivado dende o orixinal o 02 de marzo de 2012. Consultado o 1 de xuño de 2012.
3. ↑  "Iconic landmark is sold for £400m". *BBC*. 30 de novembro de 2006. Consultado o 3 de xuño de 2012.
4. ↑  Hatcher, David (12 de novembro de 2010). "REO's Battersea Power Station granted consent by Wandsworth". *PropertyWeek.com*. Consultado o 3 de xuño de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q810953
* WorldCat
* VIAF: 316746912
* FAST: 865569
* GeoNames: 6930650
* LCCN: sh2005006020
* Structurae: 20006911
* SUDOC: 19788945X

 |
Carlton Cuse na Comic-con 2007
**Carlton Cuse** (Cidade de México, México, 22 de marzo de 1959) é un guionista e produtor de televisión. Aínda que é orixinario de México, Carlton Cuse creceu en Boston e Orange County, California. Foi á Universidade Harvard, onde se graduou coma historiador americano. Comezou a súa carreira en películas como executivo de desenvolvemento, despois formou unha sociedade co escritor Jeffrey Boam. Traballando con Boam, Cuse axudou a desenvolver películas como *Arma letal 2*, *Arma letal 3* e *Indiana Jones e a última cruzada*.

Na televisión, Cuse comezou a súa carreira de escritor na serie de Michael Mann, Crime Story. É o co-crador e o produtor executivo da serie aclamada pola crítica da Fox, *The Adventures of Brisco County, Jr.*, tamén creou e produciu as seis tempadas de *Nash Bridges* e *Martial Law* da CBS.

Cuse é actualmente o produtor executivo de *Lost*, xunto con Damon Lindelof. Por este labor gañou un premio Emmy, un Globo de Ouro e premios dos sindicatos de Produtores (Producers Guild) e Escritores (Writers Guild) dos Estados Unidos. Tamén obtivo dous nomeamentos aos premios Emmy como guionista de *Lost*.

Carlton Cuse e o seu compañeiro Damon Lindelof escriben case todos os seus episodios xuntos. Cuse escribiu catro episodios con outros escritores: "Corazóns e Mentes" (tempada 1), "Outras Instrucións" (tempada 3), "Non en Portland" (tempada 3) e "Un de Nós" (tempada 3).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q443440
* WorldCat
* VIAF: 294652650
* Allmovie: p135442
* AlloCiné: 107291
* GND: 1049724550
* IMDb: nm0193681
* ISNI: 0000 0003 7036 6879
* LCCN: n83042240
* NKC: xx0202058
* NTA: 40846920X
* SUDOC: 189288787
* TMDb: 161839
* TVcom: carlton-cuse

 |
Placa en croata e italiano nun edificio público en Pula/Pola (Istria).
O **bilingüismo** é a capacidade dun individuo ou dunha sociedade para desenvolverse en dúas linguas.

Definición
----------

Se partimos da definición de competencia de Noam Chomsky, teremos problemas para determinar ata que punto ten que o falante ser competente nunha lingua B para ser considerado bilingüe. Bloomfield definía o bilingüismo como "un dominio de dúas linguas igual ca un nativo, mentres que para Macnamara (1969) "unha persoa pode ser cualificada de bilingüe se ademais das habilidades na súa primeira lingua, ten habilidades nunha das catro competencias da segunda lingua" (ler, falar, escribir e entender).

Para Suzanne Romaine (1989) un dos problemas no estudo do bilingüismo é que sempre se partiu dunha concepción monolingüe para abordar o estudo das linguas. Por exemplo, Chomsky definía o ámbito de referencia da lingüística como unha teoría que se ocupa "dun falante ou oínte ideal, nunha comunidade lingüística homoxénea, que coñece a súa lingua á perfección".

Unha solución intermedia podémola atopar na alternancia lingüística. Os falantes bilingües alternan habitualmente entre dúas linguas, mentres que os monolingües con algunha competencia na segunda lingua non alternan. A alternancia entre dúas linguas, para Romaine, é parte do proceso de adquisición de competencia en máis dunha lingua. Para Weinreich (1953): "A práctica de utilizar dúas linguas de forma alternativa denominarase bilingüismo e as persoas implicadas bilingües".

No estudo do bilingüismo, preséntanse catro cuestións fundamentais:

1. Grao: o nivel de competencia bilingüe.
2. Función: os usos que lles dá o bilingüe aos idiomas implicados.
3. Alternancia: ata que punto o bilingüe alterna entre idiomas.
4. Interferencia: ata que punto o bilingüe consegue separar eses idiomas.

Etimoloxía
----------

Bilingüismo é un termo de orixe latino formado co número multiplicativo **bis**: dous e o sufixo culto de só cinco adxectivos (bilinguis, trilinguis, quinquelinguis, plurilinguis e monolinguis) **-linguis**: relativo á lingua, á linguaxe, de *lingu-a,-ae* "lingua". É dicir, que ten dúas linguas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bilingüismo***  |

### Outros artigos

* Vantaxes cognitivas do bilingüismo
* Interferencia lingüística

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10779529
* BNCF: 21644
* EBID: ID
* FAST: 831739
* GEC: 0163502
* GND: 4068227-4
* LCCN: sh85014030
* PSH: 6723

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Os **Boinas marróns** coñecidos en inglés como **Brown Berets** e en castelán como **Boinas cafés** foi unha organización nacionalista chicana estadounidense, inspirada nos Panteras Negras para loitar pola igualdade social e facer fronte á brutalidade policial. Ao contrario dos Panteras Negras nunca entraron en combate salvo en enfrontamentos puntuais coa policía.

Entre as súas accións pódese contar o apoio ás revoltas estudantís dos Ánxeles en marzo de 1968, a prol dun ensino igualitario e de calidade, un compromiso político que nunca descoidaron como organización. Tamén se movilizaron contra a Guerra do Vietnam organizando en 1970 unha marcha de 20.000 chicanos na que, a consecuencia dun ataque policial, perderon a vida tres persoas, o xornalista Rubén Salazar e dous dos seus membros. En 1972 tomaron a Illa de Santa Catalina, en California, reivindicando a soberanía mexicana do territorio. A súa actividade social máis importante foi porén, a creación nese mesmo ano da Benito Juárez Health Clinic, unha clínica gratuíta para a xente máis desfavorecida.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3395088
* WorldCat
* VIAF: 130325954
* FAST: 675582
* ISNI: 0000 0000 8941 3514
* LCCN: n92022413

 |
Bigote medrando ó longo de 30 días.
O **bigote**, **bigoteira** ou **mostacho** é o conxunto de pelos faciais localizados entre o nariz e o beizo superior dos seres humanos. É máis abondoso e mesto nos homes. As mulleres teñen menos pelo, e adoitan depilalo ou tinguilo para que non se lles note. O bigote é, normalmente, moito máis fino que o mostacho, que é definido como un bigote groso.

Historicamente, pódese dicir que o bigote é un trazo facial que tende a identificar diferentes culturas. Na sociedade occidental, o bigote caeu en desuso nas últimas décadas ó ser substituído por unha crecente esixencia de limpeza visual. Nalgúns casos serve para agochar defectos na pel ou cicatrices, ou simplemente como adorno segundo a moda.

Etimoloxía
----------

Os enormes bigotes que os pobos xermánicos acostumaban levar na Idade Media chamaban a atención dos habitantes da Península Ibérica, así como tamén os xuramentos que aqueles bárbaros proferían. Con inusitada frecuencia, os xermanos exclamaban "bei Gott" (*por Deus* en galego), que máis que un xuramento era unha mera interxección. Sen entender o que aquelas palabras significaban, os ibéricos comezaron a chamar "bigod" ós homes que levaban bigote até que, co tempo, a palabra mudou e pasou a designar ó apéndice labial. Pola súa banda, a palabra mostacho introduciuse en galego a través do termo francés "moustache".

Galería de imaxes
-----------------

* Tipos de bigote
* Bigote "Chevron".Bigote "Chevron".
* Bigote "Dalí".Bigote "Dalí".
* Bigote "inglés".Bigote "inglés".
* Bigote "Fu Manchu".Bigote "Fu Manchu".
* Bigote "guiador".Bigote "guiador".
* Bigote "ferradura de cabalo".Bigote "ferradura de cabalo".
* Bigote "imperial".Bigote "imperial".
* Bigote "mexicano".Bigote "mexicano".
* Bigote "natural".Bigote "natural".
* Bigote "lapis".Bigote "lapis".
* Bigote "cepillo de dentes".Bigote "cepillo de dentes".

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *bigote*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *bigoteira*.
3. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *mostacho*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15179
* AAT: 300379264
* EBID: ID
* GiantBomb: 3055-125
* GND: 4342780-7
* JSTOR: mustaches
* LCCN: sh85089102
* MAG: 2780784300

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 59652
* Uberon: 0010169

 |
**Elisa Carlota Corredera Llauger**, nada en Vigo o 21 de xullo de 1974, é unha presentadora, directora, colaboradora de televisión e xornalista galega, máis coñecida como **Carlota Corredera**. É coñecida por dirixir varios programas de La Fábrica de la Tele e por presentar *Sálvame Diario*.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela en 1997; a partir dese momento estivo ligada ao xornal *La voz de Galicia.* A súa andaina televisiva comezou en Antena 3, canle na que chegou a ser subdirectora do espazo *Sabor a ti*, de Ana Rosa Quintana, en 2003.

Despois pasou a Telecinco para dirixir programas como *TNT*, *El laberinto de la memoria* e *Hormigas blancas*. En 2009 déronlle a oportunidade de dirixir os espazos de grande audiencia *Sálvame Diario* e *Sálvame Deluxe.* Neste último estivo até 2013. En 2013 uniuse como colaboradora de *Abre los ollos y mira*, e en 2014 comezou a ser presentadora substituta de *Sálvame Diario*. Ademais en 2016 colaborou para o mesmo espazo. No verán dese mesmo ano comeza a colaborar tamén en *Hable con ellas* e presenta o *docu-reality* *Las Campos*.

A finais de 2016 anunciouse a súa fichaxe como nova presentadora de *Cámbiame* a partir do 9 de xaneiro de 2017.

Vida persoal
------------

Carlota casou o 15 de xuño de 2013 con Carlos de la Maza, cámara do programa *Sálvame Diario* O 23 de xuño de 2015 deu a luz á súa primeira filla, Alba.

Notas
-----

1. ↑  Carlota Corredera en Linkedin[*Ligazón morta*]
2. ↑  Carlota Corredera: de directora y presentadora a colaboradora
3. ↑  Carlota Corredera se encargará de entrevistar a los personajes famosos
4. ↑  Redacción. "María Teresa Campos y Terelu estrenan en Telecinco esta noche 'Las Campos'". *Europa Press*.
5. ↑  "Sorpresa en 'Cámbiame': Telecinco confía en Carlota Corredera de presentadora y dice adiós a Marta Torné". Arquivado dende o orixinal o 20 de decembro de 2016. Consultado o 29 de marzo de 2017.
6. ↑  Jorge Javier Vázquez casa a Carlota, directora de 'Sálvame', rodeados de todo el equipo
7. ↑  Las imágenes más tiernas de Alba, la hija de Carlota Corredera

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24634897
* WorldCat
* VIAF: 7769152381803601950009
* IMDb: nm4257835
* TMDb: 2597718

 |
**Blå Tåget** é unha banda sueca de progg. O grupo chamouse orixinalmente Tjalles Horizont, posteriormente Gorillaorkestern e Sound of music ata que en 1969 pasou a coñecerse como Gunder Hägg, o nome dun lendario corredor sueco. En xaneiro de 1972 viuse na obriga de cambiar novamente o seu nome a Blå Tåget por problemas co atleta.

As súas letras, compostas principalmente por Bengtsson, Rasmusson, Berger e Nylén, cobren un amplo rango de temas, dende análises marxistas e invitacións á revolución ata sátira, crítica da arte, nostalxia da infancia, imaxes da vida diária ou traballos experimentais de art pop.

Un tema recorrente, polo menos nos seus primeiros traballos, é a crítica ao *Saltsjöbadsandan*, o modelo sueco que mestura capitalismo e socialismo a través da cooperación en lugar d coflito entre o goberno, as grandes corporacións e os sindicatos.

Unha canción desta temática, "Den ena handen vet vad den andra gör", foi versionada pola banda de punk rock Ebba Grön (renomeada como "Staten och kapitalet" e con algunhas das letras omitidas) e converteuse nun éxito en 1980. A día de hoxe é a canción máis coñecida de Blå Tåget.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4575016
* WorldCat
* VIAF: 304938020
* Discogs: 615693
* MusicBrainz: ID

 |
***Code Lyoko: Il ritorno della Fenice*** (en galego, *O retorno do fénix)* é o terceiro libro da saga *Código Lyoko*, escrito por Jeremy Belpois (alias de Pierdomenico Baccalario). A súa lingua orixinal é o italiano. Saíu á venda o 21 de setembro do 2010 en España.

Historia
--------

Tras a conquista de XANA (Odd), Ulrich e Yumi empezan a notar algo raro nel, pero non sospeitan nada. Grigory Nictapoulus atopa o supercomputador ao descubrir que Jeremy levara a Eva-XANA á fábrica. Hannibal o Meigo, o cal se atopaba no deserto levando a cabo carreiras de cabalos, recibe a noticia de que Grigory atopou o supercomputador e vai a Francia. O grupo terrorista Green Phoenix apodérase da fábrica. Aelita, xunto aos pais de Yumi, Odd, Jeremy e Ulrich (destes dous últimos só o pai) deciden aventurarse a entrar no Mirror e ver o diario de Franz Hopper. Walter Stern, o pai de Ulrich, lembra a súa traizón a Hopper e sendo dos homes de negro, corta a corrente da Ermida deixando a columna-escáner fundida, atrapando a Odd-XANA e a Yumi dentro do Mirror. Eva-XANA e Ulrich van á Primeira Cidade para descubrir algo máis sobre a arma, pero quedan atrapados polo secuestro de Jeremy por parte do Green Phoenix. É enviado a Lyoko, xa que se un adulto se virtualiza máis dun minuto no mundo virtual queda paralizado, conmocionado e en coma para sempre, xa que adquiren unha aparencia horrorosa debido aos seus fallos nas súas vidas. O Green Phoenix obriga a Jeremy a abrir a ponte que une á Primeira Cidade con Lyoko e así activa a arma oculta da Cidade: o *castelo escuro.* Por outra banda, XANA, que xa sae dos dous corpos, descobre que non pode ter o seu poder ao 100% porque descobre que quere ser humano. Pide axuda a Aelita para selo pero, ao rexeitalo, únese ao Green Phoenix.

Esta historia ocorre nunha liña temporal paralela, onde a volta ao pasado non existe.

Personaxes novos
----------------

* Memory: Secretaria de Hannibal Meigo, 50 e tantos anos, rubia. Jeremy descobre que en realidade é Anthea, a nai de Aelita, á cal borran a memoria e transforman en Memory.
* Maior Steinback: É a profesora Hertz, esta é a súa verdadeira identidade, a cal ocultou para asegurar a súa vida e a de Waldo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Code Lyoko: La città senza nome*

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do libro (Alfaguara)
* O regreso do Fénix na wiki de Código Lyoko

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5796685
* ISBN: 978-84-204-0583-4
* OL: OL25760496M

 |
Figuras da "Sala de Pinturas" de Kapova
A **caverna de Kapova** e unha gruta situada nos montes Urais, Rusia, que contén pinturas rupestres, clasificadas dentro do período magdaleniano da cultura de Paleolítico Superior.

Situación
---------

Denominada tamén *Chulgan Tache*, a caverna está situada no sur dos montes Urais, na rexión de Bashkiria, no distrito de Belorestk. 

Localización de Kapova no oriente extremo europeo. Moitos das localizacións sinaladas no mapa só forneceron arte mobiliar.

Arte
----

Descuberta a fins da década de 1950, foi estudada por Otto N. Bader. O feito constituíu un fito importantísimo para a historia da arte paleolítica, porque en Europa, salvo na Península Ibérica, Italia e Francia, non se coñecía ningunha gruta con decoración.

Tanto polo estilo como pola temática, Kapova mostrou estar emparentada coas covas e abrigos occidentais. Con pinturas en ocre represéntanse mamuts, cabalos, bisontes e rinocerontes, fauna coñecida noutros murais rupestres. Hai tamén figuras humanas.

Por razóns estilísticas algunhas das figuras clasificáronse como similares ás do Magdaleniano. Cronoloxicamente remonta á 14.000 anos a.n.e.

Aínda que pouco vulgarizada fóra de Rusia, esta gruta constitúe unha etapa máis que testemuña as relacións entre a cultura do Paleolítico Superior europeo-occidental e Asia Central, onde as estacións arqueolóxicas do río Angara e as proximidades do lago Baikal (Malta, Buret e Krasni-Iar) mostran tamén afinidades no instrumental e a súa arte móbil.

Porén Kapova non está illada, pois nas súas proximidades descubríuse unha segunda gruta ornamentada, Ignatievka.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

* Arte paleolítica
* Magdaleniano

Bibliografía
------------

* Bader, Otto N. *La caverne Kapovaïa: peinture paléolithique*. Nauta. Moscou. 1965.
* Vjaceslav E. Scelinskij, Vladimir N. Sirokov: *Höhlenmalerei im Ural*. Jan Thorbecke Verlag, Stuttgart. 1999. ISBN 3-7995-9004-8

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1643788
* WorldCat
* VIAF: 315139831
* BRE: 2043410
* GeoNames: 553029
* WDPA: 198548

 |
**Cariad SE** (CARIAD, acrónimo de "Car I am Digital") é unha corporación automobilística multinacional alemá. Subsidiaria do grupo VW, ten como obxectivo agrupar o desenvolvemento de Software dentro da matriz, incluíndo o requisito de chegar unha plafatorma de Software uniforme para todas as marcas dentro do grupo Volkswagen (Seat, Porsche, Audi ...). Ao longo prazo a marca aplicaría o seu novo sistema operativo a todos os novos vehículos eléctricos producidos por Volkswagen, cunha estimación actual de 40 millóns de vehículos utilitarios do SW para 2030. Ademais está entre as disciplinas do novo provedor o traballo no Hardware, e na nube de VW, VW.AC (Volkswagen Automobile Cloud) así como varias aplicacións (condución autónoma en niveis 3 e 4, infotainment, aforro enerxético, dinámicas do vehículo...) 

Cariad prové emprego a máis de 4,000 enxeñeiros e desenvolvedores de máis de 15 compañías de Software previas, que traballaban baixo o manto de VW antes de 2019. Microsoft e Google colaborarán no motor do novo sistema operativo a través de varias recoñecidas ferramentas, feito público pola compañía, como QNX, Linux, Android Automotive e Auto-SAR (cun acceso limitado onde o modelo de transferencia de datos impediría a Google traballar na plataforma de Android Automotive libremente, só cun acceso restrinxido para prover a aplicación de infotaiment)

Historia
--------

Inaugurada como compañía de produción de software en xuño de 2019, a empresa leva funcionando de forma independente de VW desde xaneiro de 2020. A entrada no rexistro comercial data de 27 de decembro, 2019, como SW Org Wolfsburg AG. Diversas fusións fixeron medrar o grupo orixinal durante o 2020 : TKI Automotive GmbH, Carmeq GmbH, diconium GmbH e os Audi Electronics Venture GmbH. O grupo consolídase en setembro do 2020 coa adquisición do xigante berlinés Hella Aglaia, antigo colaborador da marca

Notas
-----

1. ↑  CARIAD. "Cariad: Volkswagen to use own operating system for future cars". *Daimler* (en inglés). Consultado o 2019-12-12.
2. ↑  ["CARIAD"]*(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Sistemas avanzados de asistencia ao condutor
* Recoñecemento de sinais de tráfico
* Volkswagen
A **Capela Real de Granada** é un templo relixioso situado no centro histórico da cidade de Granada. Nela atópanse soterrados os Reis Católicos, Xoana I de Castela e Filipe I de Castela.

Historia
--------

Os Reis Católicos escolleron coma lugar de soterramento a cidade de Granada, e mediante Real Cédula de data 13 de setembro de 1504, estableceron a construción da Capela Real. Comezou a construírse no ano 1505 por Enrique Egas en estilo gótico. Ademais interviñeron na súa construción Juan Gil de Hontañón, Juan de Badajoz el Viejo e Lorenzo Vázquez de Segovia.

Rematouse no 1517, consagrándose aos santos Xoán Bautista e Xoán Evanxelista. Ao longo dos anos dotouse de obras de arte, obxectos litúrxicos e reliquias. Perdeu certa importancia cando Filipe II decidiu que o lugar de soterramento da súa dinastía estivera no Escorial, a onde trasladou algúns dos restos.

O museo foi creado no ano 1913. Co desenvolvemento do turismo en España na segunda metade do século XX, converteuse nun dos centros de atracción turística da cidade de Granada.

Galería
-------

* Hans Memling: Díptico de Granada. Á esquerda: Aceptación da Cruz, c. 1475Hans Memling: *Díptico de Granada*. Á esquerda: *Aceptación da Cruz*, c. 1475
* Roger van der Weyden: Nacemento de Cristo, 1435-1438Roger van der Weyden: *Nacemento de Cristo*, 1435-1438
* Sandro Botticelli: Oración do hortoSandro Botticelli: *Oración do horto*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Capela Real de Granada*** |

### Ligazóns externas

* Capela Real de Granada

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q429192
* WorldCat
* VIAF: 136893439
* BAV: ADV11496053
* CANTIC: a11479474
* GeoNames: 7535985
* GND: 4451627-7
* LCCN: n80106754
* ULAN: 500306859

 |
O **Club Baloncesto Imprenta Bahía San Agustín**, coñecido por motivos de patrocinio como **Fibwi Palma**, é un club de baloncesto profesional español con sede na cidade de Palma, Illas Baleares. Actualmente compite na LEB Prata, terceira categoría do baloncesto español.

Historia
--------

O club foi creado en 2007 tras a fusión de dous equipos da illa, o CB San Agustín e o CB Imprenta Bahía. Tras o seu ascenso á LEB Prata en 2011, rexeitou xogar na categoría por dificultades económicas. A tempada seguinte conseguiu de novo o ascenso por vía deportiva, e desta vez aceptou xogar na terceira categoría do baloncesto español.

Na tempada 2012-13, o equipo conseguiu o ascenso á LEB Ouro, pero decidiu continuar unha tempada máis en LEB Prata. O ano seguinte, perdeu a final dos playoffs de ascenso contra o CB Prat, pero ascendeu igualmente á LEB Ouro tras quedar un posto vacante. En 2019, o equipo chegou á final da Final Four polo ascenso á Liga ACB, disputada en Bilbao, pero foi derrotado polo Bilbao Basket. Após estar preto dos postos de ascenso durante varias temporadas, en 2022 o club finaliza en 17ª posición e descende á LEB Prata.

Notas
-----

1. ↑  El Platja de Palma renuncia a la LEB Plata por falta de solvencia económica Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine. Websport.com, 29 de xuño de 2011
2. ↑  Platja de Palma da el 'ok' a jugar en LEB Plata CB Bahía San Agustín, 30 de xuño de 2012
3. ↑  El Bilbao Basket vuelve a la ACB

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial
O **Club Bàsquet Prat** é un club de baloncesto español con sede na cidade de El Prat de Llobregat, Cataluña. Forma parte da Federación Catalana de Baloncesto e da Federación Española de Baloncesto.
Desenvolve a súa actividade nas instalacións municipais do Complexo Poliesportivo Estruch, onde se atopa o Pavillón Joan Busquets e nas instalacións do Fondo d'en Peixo onde se atopa a cancha de baloncesto Xavier Marcilla. Desde 2018 xestiona unha Escola de Baloncesto. O primeiro equipo actualmente compite na Liga LEB Prata.

Historia
--------

Fundado en 1951, o Club Bàsquet Prat naceu como unha división da sección de baloncesto da Juventud Asociación de Padres de Familia Prat (JAPF Prat), a cal existía desde 1943. Na temporada 1953−54 comezou participación en categorías rexionais catalás, conseguindo en 1961−62 o ascenso á segunda división estatal. Na segunda categoría xogou por tres tempadas, en todas tendo que xogar o playoff pola permanencia. Entre finais dos anos 1960 e 1976 xogou na terceira división para, posteriormente, descender a categorías rexionais. 

No ano 1984 o club crea unha sección feminina. En 1988 e deixa as instalación de Fons d'en Peixo para trasladarse ao pavillón deportivo Estruch. En 1992, o club asumiu a dirección da Escola Municipal de Baloncesto. Tres anos despois, en 1995, o club fusionouse coa sección de baloncesto da Associació Esportiva Prat. Na temporada 1998−99 o club regresa a categorías estatais co ascensos á Liga EBA, chegando a xogar os playoff de ascenso para a Liga LEB en 2002 e 2003.

En 2005 o club pasa a vincularse ao Club Joventut de Badalona da Liga ACB, momento no que o equipo consegue ascender á LEB Prata, terceira categoría do baloncesto español. Após varios anos, o 25 de maio de 2014 o club consegue pro vez primeira na súa historia o ascenso á Liga LEB Ouro, chegando a disputar na temporada 2017−18 as semifinais do playoff de ascenso á Liga ACB, onde foron eliminados no quinto e definitivo xogo polo Melilla Baloncesto. Con todo, na seguinte temporada o club ocupa o posto 17 da clasificación e descende, despois de cinco temporadas, á LEB Prata.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
A **catedral de Amiens** (en francés: *Cathédrale Notre Dame d'Amiens*), é unha igrexa catedralicia de culto católico baixo a advocación da Nai de Deus que está na cidade de Amiens, no departamento de Somme. É a meirande de Francia polo seu volume interior, duns 200 000 m³. Xunto coas catedrais de Chartres, Reims e Bourges, está considerada o arquetipo do estilo gótico clásico do século XIII. Inclúe tamén elementos das fases seguintes da arte gótica; en concreto, do gótico radiante –principalmente na cabeceira– e do gótico flamíxero –en particular o gran rosetón na fachada occidental, a torre norte e o cadeirado do coro. A súa lonxitude total é de 145 metros e a súa altura é de 42,30 metros, cifra que se achega ó máximo que pode soportar este tipo de arquitectura.[]

A súa reconstrución comezou en 1220, xa que existía unha edificación anterior de arquitectura románica destruída por un incendio. Foi deseñada cunha planta de cruz latina e, máis tarde, entre 1366 e 1401, foron construídas as torres da fachada.

Ten o cruceiro centralizado e a nave central está ornamentada cun rosetón sobre un friso de esculturas ao longo da parte oeste. A fachada occidental, con tres pórticos monumentais, ten unhas arquivoltas profundas, rematadas con gabletes. Esta fachada amosa un gran programa de iconografía escultórica que comprende boa parte dos episodios do Antigo e do Novo Testamento; é coñecida como a «Biblia de Amiens».

No ano 1862 foi declarada monumento histórico de Francia e dende 1981 forma parte do Patrimonio da Humanidade da UNESCO.

Notas
-----

1. ↑  Ministère de la Culture sur la base Mérimée (ed.). "Monuments historiques: Cathédrale Notre-Dame" (en francés). Consultado o 9 de febreiro de 2011.
2. ↑  "Patrimoni da Humanidade pola UNESCO: Cathédrale d'Amiens" (en francés). Consultado o 9 de febreiro de 2011.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Catedral de Amiens Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en francés)*
* Ficha sobre a estrutura da catedral *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q106934
* WorldCat
* VIAF: 152981441
* BNF: 14491067s
* EBID: ID
* EgliseInfo: cathedrale-notre-dame
* GND: 4068648-6
* ISNI: 0000 0001 0707 2988
* LCCN: n79116222
* Mérimée: PA00116046
* NKC: kn20031125019
* OPR: 148366
* Songkick: 1261411
* Structurae: 20000274
* WHC: 162

 |
Logotipo da candidatura
Slogan da candidatura
**Madrid 2012** foi unha das cinco candidaturas olímpicas clasificadas para os Xogos Olímpicos de 2012.

Logo dos Xogos de Barcelona de 1992, Sevilla presentou a súa candidatura para os Xogos de 2004 e os de 2008, aínda que non logrou pasar do primeiro corte en ningunha das dúas ocasións. Intentaría, pois, presentarse aos de 2012 aínda que Madrid entón entrou a poxar pola convocatoria, e ao soamente poder presentarse unha cidade por país ante o COI, Madrid foi escollida como sede española.

Para os Xogos de 2012, Madrid e Nova York foron as dúas únicas cidades candidatas que nunca antes celebraran os Xogos. A véspera do día da votación, celebrada o 5 de xuño de 2005 no centro de Madrid, incluíu no seu programa o paseo da bandeira máis longa do mundo polas rúas de Madrid así como unha actuación da cantante Shakira. A celebración concluíu cun espectáculo de fogos artificiais. O lema oficial da candidatura era *Preparados para ti*.

A candidatura de Madrid foi eliminada na terceira rolda das votacións para seleccionar a cidade anfitrioa na 117ª sesión do COI, o 6 de xuño de 2005 en Singapur.

O xoves 6 de xullo de 2006, o alcalde de Madrid Alberto Ruiz-Gallardón anunciou a candidatura da cidade de Madrid para os Xogos Olímpicos de 2016.

Informe de avaliación do COI
----------------------------

A candidatura obtivo a segunda nota máis alta (un 8,3) no informe do COI, só por detrás de París, clasificándose primeira en seis categorías. A súa avaliación foi favorable na súa maioría:

* Apoio gobernamental: 5,3
* Infraestruturas: 8,5
* Instalacións: 8,7
* Vila Olímpica: 8,7
* Medio Ambiente: 12,7
* Aloxamento: 8,4
* Transporte: 9,0
* Seguridade: 7,4
* Experiencia deportiva: 7,4
* Financiamento: 4,0
* Proxecto Global e Legado: 9,0

Notas
-----

1. ↑  Madrid optará á organización dos Xogos Olímpicos de 2016

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Candidatura de Madrid aos Xogos Olímpicos de 2016
* Candidatura de Madrid aos Xogos Olímpicos de 2020

### Ligazóns externas

* Madrid Olímpico, web non oficial da candidatura *(en castelán)*
* Vídeo da presentación da candidatura en Singapur *(en castelán)*
Parche da misión CBERS-1.
**CBERS** (*China Brazil Earth Resources Satellite*) ou **ZY** (*Ziyuan*) é unha serie de satélites artificiais civís colaboración entre China e Brasil.

Características
---------------

Os satélites CBERS son satélites deseñados para a observación terrestre na busca e documentación de recursos e o estudo e observación do medio ambiente. Son operados polo CRESDA chinés e o INPE brasileiro. Os satélites usan o bus Phoenix-Eye-1 e levan a bordo cámaras gran angular e de alta resolución e sensores infravermellos. Usan dous módulos: un módulo de carga útil cos sensores e cámaras e o módulo de servizo, cos equipos de enerxía, control e comunicacións. Os satélites CBERS inxéctanse na órbita heliosincrónica, a alturas duns 770 km.

Lanzáronse seis satélites CBERS entre 1999 e 2019, cun fallo, e todos a bordo de lanzadores CZ-4B chineses.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| CBERS 1 | 14 de outubro de 1999 | CZ-4B | Éxito |
| CBERS 2 | 21 de outubro de 2003 | CZ-4B | Éxito |
| CBERS 2B | 19 de setembro de 2007 | CZ-4B | Éxito |
| CBERS 3 | 9 de decembro de 2013 | CZ-4B | Fallo |
| CBERS 4 | 7 de decembro de 2014 | CZ-4B | Éxito |
| CBERS 4A | 20 de decembro de 2019 | CZ-4B | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  Mark Wade (2022). "CBERS 1, 2, 2B" (en inglés). Consultado o 31 de outubro de 2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Mark Wade (2022). "CBERS 3, 4, 4A" (en inglés). Consultado o 31 de outubro de 2022.
3. 1 2 3 4 5 6 7  Gunter Dirk Krebs (2022). Gunter's Space Page, ed. "CBERS 1, 2, 2B / ZY-1 01, 02, 02B" (en inglés). Consultado o 31 de outubro de 2022.
4. 1 2 3 4 5 6 7  Gunter Dirk Krebs (2022). Gunter's Space Page, ed. "CBERS 3, 4, 4A / ZY-1 03, 04, 04A" (en inglés). Consultado o 31 de outubro de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***CBERS Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* CZ-4B
**Carlos Basilio Ezeta**, nado en San Salvador o 14 de xuño de 1852 e finado en Mazatlán (México) o 21 de marzo de 1903, foi un militar, presidente do Salvador entre o 22 de xuño de 1890 e o 10 de xuño de 1894. O primeiro ano de maneira provisional tras derrocar nun golpe de Estado a Francisco Menéndez.

Ingresou na Escola Militar en 1867 para incorporarse ao exército en 1871 como subtenente. Participou nos enfrontamentos con Honduras en 1872 e 1873, sendo ferido.

Despois de diversas estancias en Costa Rica, Estados Unidos e Guatemala, regresou definitivamente ao Salvador en 1885. Durante o goberno de Francisco Menéndez, xa como xeneral, participou como Xeneral en Xefe para sufocar a rebelión de Cojutepeque. O seu último cargo antes do golpe de Estado foi de Inspector Xeral do Exército.

Presidencia
-----------

Carlos Ezeta 1890.
Durante a súa administración tivo lugar a guerra do Totoposte con Guatemala, chamada así porque o presidente guatemalteco, o xeneral Manuel Lisandro Barillas mobilizou tropas á fronteira, pero estas nunca chegaron a combater; desta forma, a guerra só serviu para mandar provisións de maínzo moído (*totoposte*) ás tropas. Nesta guerra, O Salvador obtivo a vitoria coa sinatura do tratado de paz en agosto de 1890 promovido polo Corpo Diplomático acreditado de ambos países. 

O 18 de abril de 1891 fundou a Oficina de Enxeñeiros, agregada ao Ministerio de Fomento.

Ezeta foi derrocado pola revolución dos 44. Acabou en Mazatlán, Sinaloa, México, onde faleceu.

Notas
-----

1. ↑  "Casa Presidencial - El Salvador". Arquivado dende o orixinal o 15 de novembro de 2006. Consultado o 20 de marzo de 2009.
2. ↑  Hernández de León, Federico (1930). *El libro de las efemérides*. Tomo III. Guatemala: Tipografía Sánchez y De Guise.
3. ↑  "Cartera de Fomento" (PDF). *Diario Oficial* (Tomo 30 Número 90) (San Salvador). 20 de abril de 1891. p. 523. Consultado o 25 de agosto de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Reseña biográfica na web da Presidencia da República do Salvador *(en castelán)*

| Presidente do Salvador |
| --- |
| *Segue a:* Francisco Menéndez Valdivieso | **Carlos Basilio Ezeta**(1890-1894) | *Precede a:* Rafael Antonio Gutiérrez |
| *militar* |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q887723
* WorldCat
* VIAF: 50144344
* GND: 123795796

 |
**Candice DeLong**, nada o 16 de xullo de 1950, é unha exaxente e criminóloga do FBI. DeLong foi a xefa de perfís crimimais en San Francisco, California, e traballou no caso Unabomber. É a presentadora dos programas de televisión de Investigation Discovery *Deadly Women* e *Facing Evil with Candice DeLong*.

Traxectoria
-----------

Naceu e criouse en Chicago, Illinois, sendo filla dun contratista de construción e dunha ama de casa. DeLong declarou que o seu pai lle recomendou escoller unha carreira que fose práctica. Antes de entrar no eido criminal, DeLong traballou como enfermeira psiquiátrica no hospital da Universidade do Noroeste en Chicago, Illinois. Porén, cando tiña 28 anos divorciouse cun neno pequeno. Na busca dunha nova carreira, DeLong foi a Quantico, Virxinia en 1980 para asitir á academia de adestramento do FBI. Foi unha das únicas sete mulleres que foron recrutadas. DeLong traballou na oficina de Chicago do FBI despois de graduarse de Quantico. DeLong declarou que os seus tres obxectivos profesionais eran: "involucrarse nun caso criminal nacional de alto perfil, atrapar un asasino en serie e rescatar unha vítima de secuestro con vida".

Notas
-----

1. 1 2 3  Discovery.com (ed.). "Candice DeLong (Discovery ID bio)". Consultado o 15 de marzo de 2018.
2. 1 2 3 4  Nguyen, Lan N. (28 de xuño de 2001). Daily News, ed. "Former FBI agent Candice DeLong talks law and order in her new book". Nova York.
3. 1 2 3  Blum, Andrea (20 de novembro de 2009). The News Herald, ed. "On the front lines: FBI profiler had high-stakes career". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 14 de abril de 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5031684
* WorldCat
* VIAF: 79488470
* FAST: 457304
* GND: 123892155
* ISNI: 0000 0001 1678 934X
* LCCN: n00105418
* NKC: kv2011632193
* NTA: 24142772X

 |
**Carlos Alonso del Real Ramos**, nado en Madrid o 2 de maio de 1914 e finado o 11 de xaneiro de 1993, foi catedrático de Prehistoria e Etnografía ligado a Galiza.

Traxectoria
-----------

Cursou os seus estudos superiores na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Madrid (1931-1936). Doutorouse en Filoloxía Clásica en 1940. Foi profesor de latín no Instituto Cardeal Cisneros (1939), e de aí pasou á Universidade de Madrid, onde ensinou Historia Primitiva e lingua grega (1939-1941), ademais de exercer como conservador do Museo do Seminario de Historia Primitiva desde 1942 até 1954.

En 1954 pasou a ostentar a cátedra de Prehistoria e Etnoloxía na Universidade de Santiago de Compostela, na que foi vicedecano da Facultade de Filosofía e Letras desde 1956 a 1965. Cultivou o xornalismo entre os anos 1937 e 1955.

Foi académico correspondente da Real Academia da Historia e colaborou co Instituto de Estudos Políticos. Pertenceu á Orde de Mehdauia, á de Cisneros e contou con varias condecoracións por méritos de guerra. Estivo casado con María Ana Manteola Cabeza.

Tamén escribiu en lingua galega, como no caso dun prólogo para o libro *Fala o fistor e fáise o dia*, de Martine Roux.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Alonso del Real, C. 1991. *La prehistoria. Ciclo de conferencias para doctorado*. Pontevedra, Deputación Provincial. *(en castelán)*
* Rodríguez Casal, A. (coord.) 1996. *Humanitas. Estudios en homenaxe ó Prof. Carlos Alonso del Real*. Santiago, Universidade de Santiago de Compostela. 2 vols.

### Ligazóns externas

* Biografía e bibliografía *(en castelán)*
* *Otra vez Ortega*, texto de Carlos Alonso del Real. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8263731
* WorldCat
* VIAF: 73140954
* BNE: XX1168321
* BVMC: 37565
* DBE: carlos-alonso-del-real-y-ramos
* Dialnet: 2645731
* GND: 105308613X
* ISNI: 0000 0001 0914 9862
* LCCN: n97063931
* NTA: 06932333X
* SUDOC: 061444561

 |