recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Estatua de John Lennon a escala natural, no parque
O **parque John Lennon** é un parque situado en *El Vedado*, na Habana, Cuba, na rúa 17, entre as rúas 6 e 8, rebautizado así pola colocación dunha estatua a tamaño real de John Lennon, o famoso compositor inglés e membro de The Beatles. A estatua é obra do escultor cubano José Ramón Villa Soberón.

Historia
--------

A principios dos anos 90 celebrouse neste parque, establecido na primeira metade do século XX, un concerto masivo ao que asistiron milleiros de habaneiros, para rendirlle a homenaxe que se debía dende hai anos. Neste concerto participaron importantes músicos cubanos, como Silvio Rodríguez, Síntesis e Carlos Varela, entre outros. A partir desa data o parque comezou a chamarse entre os habaneiros como **Parque John Lennon**.

Apertura
--------

Unha década despois, nese mesmo lugar, nun acto masivo ao que asistiron o presidente Fidel Castro e outras autoridades cubanas, intelectuais, músicos e artistas de diversas ramas, deuse a coñecer a estatua do escultor cubano José Villa, quen declarou na inauguración: *"a miña proposta foi render homenaxe a unha personalidade rebelde, chea de demos e soños"*. Ademais, tivo lugar simultaneamente un xigantesco concerto de rock na Tribuna Antiimperialista José Martí. Naquela ocasión tamén se proxectou na Habana o documental *Lennon en La Habana* e presentouse o libro *El Sargento Pimienta vino a Cuba en un submarino amarillo.*

Presente
--------

Actualmente o parque é a sede de diversas actividades culturais como concertos, entre outras. Moitos tráenlle flores e mesmo acompañados dunha guitarra cántanlle cancións. A estatua de Lennon ten unha placa coa caligrafía recolle un fragmento de *Imagine*: *"You may say that I'm a dreamer, but I'm not the only one"*.

A estatua pesa máis de dúas toneladas. Os lentes da estatua foron roubados varias veces e substituídos máis tarde.

Notas
-----

1. 1 2  "Monumento\_a\_John\_Lennon\_(La\_Habana)". *ecured.cu* (en castelán). Consultado o 8-5-2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Parque John Lennon Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
**Pachakutik** ou **Movemento de Unidade Plurinacional Pachakutik** (MUPP-18) é un partido político indixenista de esquerdas de Ecuador. Foi fundado principalmente como un medio de pular polos intereses dos pobos e as organizacións indíxenas de Ecuador, principalmente da Confederación de Nacionalidades Indíxenas de Ecuador.

Ideoloxía
---------

Esta organización defínese a si mesma como un movemento político independente dos partidos tradicionais que representan a outros grupos de poder. Principalmente composta por elementos de organizacións indíxenas, ten dentro do seu ideario principalmente a constitución do estado plurinacional en Ecuador que respecte a interculturalidade, opoñéndose ao neoliberalismo, sendo considerada a partir diso como un partido de esquerda. Inspirados na cosmovisión indíxena e declarando o seu rexeitamento a calquera forma de explotación, de opresión e de inxustiza ao tempo que apoian a autodeterminación dos pobos.

Notas
-----

1. ↑  El Universo. *Corrientes ideológicas empiezan a definirse en sectores no oficialistas*. Consultado o 1 de outubro de 2013.
2. ↑  "Llacta! - Movimiento de Unidad Plurinacional Pachakutik-Nuevo País". *www.llacta.org* (en castelán). Consultado o 17 de xullo de 2018.
3. ↑  "¿Cuál es la ideología del movimiento político Pachakutik?". *Contexto de GK* (en castelán). 28 de novembro de 2016. Arquivado dende o orixinal o 17 de xullo de 2018. Consultado o 17 de xullo de 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Indixenismo

### Ligazóns externas

* Páxina oficial Arquivado 29 de decembro de 2020 en Wayback Machine. *(en castelán)*

* Portal:Pobos indíxenas de América
**Provincia di Agrigento**|  |
|  |
| **País** |  Italia |
| **Rexión** |  Sicilia |
| **Capital** | Agrigento |
| **Área** | 3.042 km² |
| **Poboación** | 454.370 (2009) |
| **Densidade** | 149,37 hab/km² |
| **Municipios** | 43 |
| **Matrícula** | AG |
| **Código postal** | 96100, 96010-96019 |
| **Prefixo telf.** | 0931, 095 |
| **Presidente** | Eugenio d'Orsi (MpA) 16.06.2008 |
|  |
| Situación da Provincia de Agrigento en Italia |

**Agrigento** (en lingua siciliana **Girgenti**) é unha provincia de Sicilia, localizada no suroeste da illa, sobre a Canle de Sicilia. Ten unha área de 3.042 km², e unha poboación de 448.053 habitantes (2001). Abrangue 43 comunas.

Limita polo oeste coa provincia de Trapani, polo norte coa provincia de Palermo e polo nordeste coa provincia de Caltanissetta. Alén da capital, as cidades máis importantes son Sciacca, Canicattì, Favara, Licata e Porto Empedocle.

### Xeografía

No termo provincial encóntrase o Lago di Magazzolo e o Lago Arancio, en Sambuca di Sicilia, no pé dos montes Arancio (403 m) e Cirami (516 m). Forman parte do territorio provincial as Illas Pelagie (Illa de Lampedusa, Illa de Linosa e a Illa Lampione), comprendidas no concello de Lampedusa e Linosa. Entre Sambuca de Sicilia e Caltabellota atópase un enclave da provincia de Palermo (San Biagio, pertencente a Bisacquino).

Economía
--------

A provincia de Agrigento é eminentemente agrícola.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Provincia de Agrigento

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16112
* WorldCat
* VIAF: 247784116
* GEC: 0001059
* GeoNames: 2525763
* GND: 4309133-7
* LCCN: n82005893
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge739477
* TGN: 1001622

 |
**Susanna Griso Raventós**, nada en Barcelona o 8 de outubro de 1969, é unha xornalista e presentadora de televisión catalá.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Ciencias da Información pola Universidade Autónoma de Barcelona en 1992, Susanna Griso comezou a súa carreira profesional dous anos antes en Catalunya Ràdio. En 1995, presentou en TV3 o informativo "Telenotícies" e o programa especial "Resumen de l'any". En TVE en Cataluña encargouse de presentar o informativo de mediodía.

Chegou a Antena 3 en setembro de 1998 para presentar xunto a Matías Prats Luque a primeira edición de *Antena 3 Noticias* e, posteriormente pasou a conducir *Antena 3 Noticias* 2.

En maio de 2006 volveu a presentar a primeira edición de Noticias da canle, nesta ocasión xunto a Roberto Arce, acadando o liderado de audiencia nesa franxa horaria. Isto, xunto cos éxitos aplastantes da edición nocturna de Matías Prats e as noticias de Fin de Semana de Lourdes Maldonado, fixo que Antena 3 Noticias sexa, en tódalas súas edicións, o equipo máis forte e as noticias máis vistas, sendo a única canle privada europea cuxa audiencia nos seus informativos é superior á do principal canle público (TVE en España).

O 11 de decembro de 2006 comeza a conducir o renovado espazo *Espejo público*, no que se abordan temas de actualidade, crónica social, saúde, nutrición, autoaxuda, entrevistas, un cara a cara e reportaxes. Conta con colaboradores como Alfredo Urdaci, Juan Pedro Valentín, Pilar Cernuda, Miguel Primo de Rivera Oriol, Lucía Etxebarría ou Julián Contreras Jr. Lydia Balenciaga é a encargada do set informativo do programa, e Alberto Herrera ocúpase da información meteorolóxica. Ademais *Espejo público* abre cada mañá unha fiestra a un pobo español a través de conexións en directo cos seus reporteiros.

Foi nomeada ó TP de Ouro de 2003 como *Mellor Presentadora de programa Informativo*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina de Antena 3 Espejo Público *(en castelán)*
* Fotos de Susanna Griso (Capturas) *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394127
* IMDb: nm1446961
* TMDb: 2013152

 |
**Francés Xavier Boya Alòs**, nado en Les (Lleida) o 23 de xaneiro de 1960, máis coñecido como **Paco Boya**, é un político, escritor, músico e senador aranés, que foi Síndico de Arán entre 2007 e 2011 e de 2019 a 2020.

Traxectoria
-----------

Cursou estudos de formación profesional e é técnico de grado medio en electricidade. Foi xefe de departamento na Administración da Generalitat de Cataluña durante oito anos. Foi director do programa *Era lucana* de Televisión Española en Cataluña (1989-1990) e colaborou co xornal *Segre* e a revista *Descobrir Catalunya*.

É autor do libro *Aran*, da guía literaria *Era Val d'Aran* (1995), das narracións curtas *L'alè del bosc* (1997) e da novela *Presoèrs dera mar gelada* (1999), pola que recibiu o premio Les Talúries en 1998.

Recibiu a medalla da cidade francesa de Bagnères-de-Luchon (1998) e a medalla Stéphen Liégeard (1999) pola obra *Presoèrs dera mar gelada*.

### Actividade política

É membro fundador do partido Unitat d'Aran (1978), do que é secretario xeral, afiliado ao Partit dels Socialistes de Catalunya (PSC) dende 1995. Foi concelleiro de Cultura do Concello de Les (1989-2003) e tamén tenente de alcalde (1991-2007). Ademais foi deputado no Parlament de Catalunya (1999-2010).

Nas eleccións de maio de 2007 ao Consello Xeral de Arán, Unitat d'Aran foi a forza máis votada e co apoio do Partit Renovador d'Arties-Garòs foi investido Síndico de Arán. En 2011 non conseguiu ser reelixido.

Entre 2011 e 2015 foi senador. En 2015 é elixido na Deputación de Lleida onde forma parte do grupo Unitat d'Aran-Coalició de Progrès.

Reelixido síndico de Arán en 2019 ocupou o posto ata finais de outubro de 2020 ao se tornar secretario xeral para o Reto Demográfico do goberno español

Notas
-----

1. ↑  "Maria Vergés, nova síndica de la Vall d'Aran". *VilaWeb*. 29 de outubro de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Carles Barrera Sánchez** |  **Síndico de Arán** 2007-2011 | Sucesor:**Carles Barrera Sánchez** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4897235
* WorldCat
* VIAF: 62693861
* BNE: XX845869
* BNF: 16537179q
* GEC: 0517833
* GND: 1057204935
* ISNI: 0000 0000 7827 4870
* LCCN: n96111378

 |
**Paco Osuna Pérez**, nado en Barcelona en 1974, é un DJ e produtor catalán.

Traxectoria
-----------

Despois de pinchar en discotecas valencianas como Puzzle, Heaven ou ACTV, en 1999 conseguiu a residencia na discoteca eivisenca Amnesia Ibiza contratado pola axencia de Sven Väth, *Cocoon*. Unha das súas habilidades máis destacadas é a capacidade de pinchar simultaneamente en tres pratos diferentes. As súas primeiras composicións apareceron en *Lucas Records*: *Smoke paper*, *Devil's Club* Pt.1 i *Devil's Club* Pt.2. Máis tarde, produciu os seus temas máis recoñecidos en colaboración con Marco Carola, algúns son *Zenit*, Plus 8, *Serial Killers* e *M\_nus*. Máis adiante produciu a primeira parte do álbum tech *Amnesia: Ibiza Underground*. Este foi escoitado en varios clubs da Alemaña; como o Tresor (Berlín) o U60311 (Frankfurt).

Discografía (selección)
-----------------------

* 2007 - *Crazy* (12 ") Plus 8 *Records Ltd*.

**Rémixes**

* Adam Beyer - *Swedish silver.*

**Recompilacións Mix**

* *Amnesia Ibiza Underground 2001* - Sessions Vol One
* *Amnesia Ibiza Underground # 3* - Sessions Vol Six

Notas
-----

1. ↑  "Paco Osuna, no hay tregua". *El País* (en castelán). 9/7/2013.
2. ↑  "La pasión por la música es esencial". *Diario de Ibiza* (en castelán). 24/8/2012. Arquivado dende o orixinal o 13/09/2019. Consultado o 29/12/2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2045748
* WorldCat
* VIAF: 10095109
* BNE: XX1522728
* BNF: 14582318m
* Discogs: 110995
* ISNI: 0000 0000 0073 1840
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0119793

 |
**Singapore Airlines** (**SIA**) é a aeroliña nacional de Singapur co seu centro de conexións no aeroporto de Singapur Changi. A compañía destaca polo uso da Singapore Girl como a figura central do *branding* corporativo. Foi elixida mellor aeroliña do mundo por Skytrax catro veces e foi número 1 nas clasificacións de mellores aeroliñas de *Travel & Leisure* durante máis de 20 anos.

Singapore Airlines ten varias empresas filiais relacionadas coas aeroliñas. SIA Engineering Company encárgase do mantemento, reparación e revisión e traballa en nove países, cun portfolio de 27 proxectos conxuntos, incluídos traballos con Boeing e Rolls-Royce. Singapore Airlines Cargo opera a frota de carga de SIA e encárgase da xestión das bodegas de carga nos avións de pasaxeiros. A compañía ten tamén dúas subsidiarias: SilkAir opera voos rexionais a cidades secundarias, mentres que Scoot opera como unha aeroliña de baixo custo.

Singapore Airlines foi o cliente de lanzamento do Airbus A380, o avión de pasaxeiros mía grande do mundo, ademais do Boeing 787-10 e da versión de ultra-longo alcance do Airbus A350-900. Atópase entre as 15 primeiras aeroliñas do mundo en termos de ingresos por pasaxeiro e quilómetro, e é a décima en pasaxeiros internacionais transportados. Singapore Airlines foi votada como a aeroliña coas mellores tripulacións de cabina por Skytrax en 2021. A aeroliña tamén gañou os postos segundo e cuarto entre as mellores aeroliñas do mundo e as máis limpas respectivamente.

Notas
-----

1. ↑  "The Singapore Girl". *Singapore Airlines*. Consultado o 22 de maio de 2022.
2. ↑  Hermes (2018-07-18). "SIA bags world's best airline title". *The Straits Times* (en inglés). Consultado o 2022-05-20.
3. ↑  Auto, Hermes (2015-10-07). "SIA Engineering Company incorporates joint venture with Boeing". *The Straits Times* (en inglés). Consultado o 2022-05-20.
4. ↑  "Data/Airline Economics". *web.archive.org*. 2010-04-04. Archived from the original on 04 de abril de 2010. Consultado o 2022-05-20.
5. ↑  "Airline Spotlight: Singapore Airlines - Let's Roll, a travel blog by FlightNetwork.com". *web.archive.org*. 2015-02-10. Arquivado dende o orixinal o 10 de febreiro de 2015. Consultado o 2022-05-20.
6. ↑  "World's Best Airline Cabin Crew in 2021". *SKYTRAX* (en inglés). Consultado o 2022-05-20.
7. ↑  "World Airline Awards". *SKYTRAX* (en inglés). Consultado o 2022-05-20.
8. ↑  Street, Francesca. "World's best airlines for 2019 revealed by Skytrax". *CNN* (en inglés). Consultado o 2022-05-20.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da aeroliña
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Timón (homónimos).
Remo actuando de temón colocado na popa dun barco de río no antigo Exipto (c. 1422-1411 BC)
O **leme** ou **temón** é o aparello usado para dirixir barcos, botes, submarinos, aeronaves, hovercrafts e outros dispositivos que se moven por mar ou ceo. O leme opera de xeito que redirixe o fluxo de auga ou de ar que pasa polo casco ou fuselaxe, dándolle así un movemento de virada ao navío. Na forma básica, un leme é unha superficie plana ou folla de material unido á popa, cola ou calquera tipo de couce do navío (ou aeronave).

Temón náutico
-------------

O **leme** ou **temón** consta dun plano vertical, firmemente preso ao casco da embarcación. Ao variar o ángulo de ataque en relación ao fluxo de auga orixinado pola hélice, desvía parte deste, provocando unha reacción e consecuentemente, a viraxe da embarcación.

Aeronáutica
-----------

Nun avión, o leme ou temón chámase tamén o *control de superficie*, e atópase normalmente unido ao estabilizador vertical. O temón, xunto co elevador (un xeito de "temón horizontal" unido á estrutura horizontal da cola), permiten o control de dirección nas tres dimensións espaciais.

É comandado por pedais, sendo que ao pisar no pedal esquerdo, o avión vira para a dereita e viceversa.

Referencias
-----------

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *Temón*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q209760
* AAT: 300212841
* BNCF: 24978
* EBID: ID
* GEC: 0239876
* GND: 4178603-8
* MAG: 183776436
* NDL: 00616792

 |
A rexión de Tharsis, onde se pode apreciar: 1-Olympus Mons; 2-Tharsis Tholus; 3-Ascraeus Mons; 4-Pavonis Mons; 5-Arsia Mons; e 6-Valles Marineris

**Tharsis** é unha rexión de Marte, consistente nun enorme altiplano volcánico localizada na zona ecuatorial do planeta, na beira occidental de Valles Marineris.

Características
---------------

A rexión engloba o denominado *avultamento de Tharsis*, resultado dunha descomunal acumulación de lava ó redor a un radio superior ós 1.000 km, e onde se atopan os denominados *Tharsis Montes*, un grupo de volcáns que inclúen algúns dos máis grandes dentro do Sistema Solar. Olympus Mons está situado arriba á esquerda; no centro, diagonalmente de arriba a abaixo, están Ascraeus Mons, Pavonis Mons e Arsia Mons, (coñecidos colectivamente coma **Tharsis Montes**, os *Montes de Tharsis*). O avultamento de Tharsis elevase 10 km sobre as terras circundantes, e abarca uns 30 millóns de km², unha quinta parte da superficie do planeta. Pensase que Tharsis estivo en estado de formación durante un período do redor de 100 millóns de anos, durante a era Noeica.

Outros elementos volcánicos destacables son Tharsis Tholus e Alba Patera, o único volcán existente ó norte da rexión de Tharsis.

O gran tamaño do avultamento de Tharsis tivo un grande impacto na xeoloxía de Marte. Tharsis ten polas beiras unha depresión topográfica con forma de anel, chamada o Paso (o Desfiladeiro) de Tharsis, mentres que no lado oposto do planeta existe unha protuberancia menor, chamada Arabia Terra, a cal puido formarse coma resultado do avultamento de Tharsis. Este feito foi a principal causa na formación dos vales de drenaxe de Marte, a maior parte formados na última fase da era Noeica. As grandes cantidades de dióxido de carbono e vapor de auga que puideron ser emitidas polo magma de Tharsis tamén puideron xogar un importante papel no período húmido de Marte. Roger J. Phillips calculou no 2001 que puidera formase unha atmosfera de dióxido de carbono de 1,5 bares, e unha capa de auga de 120 metros de profundidade media.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Tharsis*** |

* Volcáns de Marte
* NASA image and animation of the Tharsis region in true color Arquivado 22 de outubro de 2020 en Wayback Machine. *(en inglés)*.
* Researchers pinpoint region responsible for Mars' heyday *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2170645
* WorldCat
* VIAF: 239197310
* EBID: ID
* GND: 4577585-0
* GPN: 5947
* MAG: 134920139

 |
En fitopatoloxía e bacterioloxía un **patovar** (variante patoxénica) nunha definición breve é unha cepa bacteriana que se diferencia doutras similares da súa especie na patoxenidade que produce e a especie de planta que infecta. Unha definición máis detallada é: cepa ou grupo de cepas de bacterias con características iguais ou similares que se diferencia a nivel infrasubespecífico doutras cepas da mesma especie ou subespecie baseándose na súa patoxenidade distintiva ou na especie ou especies de plantas hóspede que infecta.

A abreviación "pv." significa patovar.

Xeralmente os patovares distínguense só pola diferenza no rango de especies hóspedes que infectan. Pero as diferenzas claras en sintomatoloxía nunha mesma especie de plantas poden servir tamén para establecer diferentes patovares (por exemplo, *Xanthomonas campestris* pv. *oryzae* e *X. campestris* pv. *oryzicola*).

Os patovares denomínanse engadindo un terceiro ou cuarto nome ao nome binomial da especie; por exemplo, a bacteria causante do cancro cítrico *Xanthomonas axonopodis*, ten varios patovares con diferentes rangos de hóspedes; *X. axonopodis* pv. *citri* é un deles, ao que se lle engadiu a abreviación pv. e o nome citri.

Outro exemplo: A especie *Xanthomonas transluscens* presenta moitos patovares que infectan ás gramíneas, como:  

*Xanthomonas transluscens* pv. *cerealis*  

*Xanthomonas transluscens* pv. *graminis*   

*Xanthomonas transluscens* pv. *undulosa*  
 
e outros

Os patovares utilízanse en patoloxía vexetal para subdividir as especies patóxenas e facilitar os estudos fitopatolóxicos.

Notas
-----

1. ↑  Committee on the Taxonomy of Plant Pathogenic Bacteria. International Society for Plant Pathology. Estándares internacionais para nomear patovares Arquivado 20 de xullo de 2008 en Wayback Machine. Ver capítulo 5. Definition of Pathovar

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Fitopatoloxía
* Serovar
* Biovar
* Morfovar

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1972414
* MAG: 2778966571

 |
**Xesús Eladio Seixo Fernández**, máis coñecido como **Suso Seixo**, nado en Curtis en 1952, é un sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Entrevista en 2017.
Estudou bioloxía na Universidade de Santiago de Compostela, pero non demoraría en entrar no mundo sindical. A súa forte vinculación co mundo sindical comezou en 1978, como un dos membros fundadores da Intersindical Nacional dos Traballadores Galegos (INTG). Militou nesta organización até 1994, cando o sindicato se fusionou coa Confederación Xeral de Traballadores Galegos-Intersindical Nacional (CXTG-IN), dando lugar á Confederación Intersindical Galega (CIG), episodio que se considera como a superación da ruptura que se produciu en 1985 no sindicalismo nacionalista .

Foi secretario xeral da CIG desde o ano 2001, sucedendo no cargo a Fernando Acuña, até o VII Congreso Confederal, celebrado en 2017 e no que foi relevado por Paulo Carril. Na actualidade, é o presidente  da Fundación Moncho Reboiras para o estudo e divulgación da realidade social e sindical na Galiza.

Dirixente da Unión do Povo Galego, é militante do Bloque Nacionalista Galego desde a súa fundación no 1982.

|  |
| --- |
| Suso Seixo **Confederación Intersindical Galega** |
| Precedido por**Fernando Acuña Rúa** | **Secretario Xeral**2001 - 2017 | Sucedido  por**Paulo Carril** |
|

Notas
-----

1. ↑  "Aposto por que haxa unha banca pública galega" Arquivado 09 de marzo de 2016 en Wayback Machine. entrevista en *El Correo Gallego*, 18 de xaneiro de 2010 Consultado o 8 de febreiro de 2010.
2. ↑  "A liberación como obxectivo" Arquivado 19 de xaneiro de 2018 en Wayback Machine. artigo do sindicalista Manuel Mera publicado orixinalmente en *GZ Nación*. Consultado o 19 de xaneiro de 2018 no blog do autor.
3. ↑  "Composición do padroado da Fundación Moncho Reboiras", Consultado o 19 de xaneiro de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web da CIG
* Web da Fundación Moncho Reboiras
Repetición dun son con diferentes tempos de reverberación.
O **tempo de reverberación** (**TR**) é un parámetro que se utiliza para cuantificar a reverberación dun determinado recinto. Defínese como o tempo que transcorre entre que se interrompe a recepción directa dun son e a recepción das súas reflexións.

Habitualmente para medir o valor considérase que as reflexións finalizan cando a intensidade coa que se perciben é unha millonésima do seu valor orixinal, o que equivale a 60 dB. A medición realízase emitindo un ruído curto e seco no recinto e rexistrando como evoluciona a intensidade coa que se percibe.

Estimación do tempo de reverberación
------------------------------------

Desenvolvéronse diversas ferramentas matemáticas para estimar o tempo de reverberación que tería unha sala concreta. Unha das máis utilizadas e máis simples é a fórmula de Sabine. O físico Wallace Clement Sabine creouna para calcular o tempo de reverberación dun recinto no que o material absorbente está distribuído de forma uniforme. A fórmula relaciona este tempo co volume da sala (V), a superficie do recinto (A) e a absorción do son total (a):

{\displaystyle TR={\frac {0,161V}{Aa}}}

A fórmula de Sabine pódese mellorar se se introduce un factor de absorción (x) do aire segundo a temperatura e a humidade. Este factor ten grande importancia se se tratan grandes recintos.

{\displaystyle TR={\frac {0,161V}{Aa+Vx}}}

A fórmula de Sabine adóitase empregar só a modo de estimación. Outras fórmulas empregadas para calcular este valor son a fórmula de Eyring e a fórmula de Millington.

O tempo ideal de reverberación
------------------------------

A reverberación nunha sala modifica de forma importante as súas cualidades acústicas. Para que a sonoridade sexa a adecuada, o tempo non debe ser nin alto nin baixo, senón axustarse ao uso que terá a sala. Así, salas con tempos baixos ou «secas» poden ser aptas para teatro ou palabra falada pero pouco axeitadas para a audición de música. Ao mesmo tempo, diversos xéneros de música esixen diferentes tempos, en xeral moito maiores que o considerado óptimo para a palabra. Todo isto fai moi difícil encontrar salas polivalentes, aínda que mediante diversas técnicas é posible «afinar» unha sala ou variar o seu tempo de reverberación.

O volume dunha sala determina directamente (xunto a outros factores como os materiais da mesma) o tempo de reverberación. O tempo óptimo é unha función do volume, e xeralmente prefírense tempos óptimos maiores cando as salas son máis grandes, e viceversa.

De maneira empírica considéranse tempos óptimos aproximados en relación co uso dunha sala, os seguintes:


| Uso da sala | T60 (s) |
| --- | --- |
| Teatro e palabra falada | 0,4 - 1 |
| Música de cámara | 1 - 1.4 |
| Música orquestral | 1,5 |
| Ópera | 1,6 - 1,8 |
| Música coral e sacra | até 2,3 |

En particular, a música sacra require valores máis altos porque xeralmente está asociada a recintos como as catedrais, que acostuman ser moi reverberantes.
"**Tennis the Menace**" (en galego: "**A ameaza do tenis**") é o duodécimo episodio da duodécima temporada da serie de animación *The Simpsons*, estreado o 11 de febreiro de 2001.

Sinopse
-------

A familia Simpson vai ver un concurso de talentos feita por internos do asilo do avó, que é quen a gaña. Tras isto, o avó vai con Homer a unha tenda de sepulturas. Pese ás peticións do avó, Homer decide non mercar nada e gastar os cartos que ía gastar en facer unha cancha de tenis.

A pista de tenis é construída no xardín. Os veciños de Springfield axiña van a xogar á casa dos Simpsons. Homer é un desastre xogando e fai perder sempre a Marge os partidos. Esta escoita a algúns veciños falando do mal que xogan, e decide pedirlle a Homer que adestre para que os veciños non se sigan burlando.

Porén, Homer abúrrese de xogar, e dille a Bart que o substitúa. Homer inscribe a el e a súa muller a un torneo, pero o día no que ten lugar ese torneo, Marge leva a Bart coma compañeiro en vez de levar a Homer. Isto fai que Homer se anoxe cos dous e que teña un soño de que Bart lograba matalo a el para casar con Marge.

Homer acode a Lisa para que lle diga que lle pasa e ela dille que sofre o *síndrome de Edipo*. Entón a Homer ocórreselle levar a Lisa a un novo torneo de tenis, o que fai que haxa un período de tensión entre a familia.

O día do novo torneo tócalles xogar ás dúas parellas, Bart e Marge contra Homer e Lisa. Non obstante, a rivalidade entre os dous fai que Marge e Homer substitúan as súas parellas por xogadoras profesionais, Venus e Selena Williams, que foran invitadas a ver ese torneo. Estas substitúen despois a Marge e a Homer por Pete Sampras e por Andre Agassi. A familia acaba sentada na bancada vendo un torneo entre estrelas do tenis e acaba reconciliándose.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *The Simpsons*
* Duodécima temporada de *The Simpsons*
* Lista de episodios de *The Simpsons*

### Ligazóns externas

* "Tennis the Menace" en The Simpsons.com
* "Tennis the Menace" en The Simpsons Archive
* "Tennis the Menace" Arquivado 18 de setembro de 2008 en Wayback Machine. en TV.com
* "Tennis the Menace" na Internet Movie Database

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3106161
* Allmovie: v285076
* BCDB: 23598
* IMDb: tt0701223
* OMDB: 7725
* Rotten Tomatoes: e12
* TVcom: tennis-the-menace-18594

 |
Unha **parodia de relixión** ou **relixión paródica** é unha parodia dunha relixión, seita, ou calquera outro tipo de culto ou ben dalgún dos seus aspectos. Tamén pode ser unha ficción que adopta as formas das relixións tradicionais, e á cal uns supostos fieis declaran adherirse. Hai exemplos como os da película *Life Of Brian* dos Monty Python, pero como crítica no segundo sentido exposto, o exemplo actual máis coñecido é o do pastafarismo.

Características
---------------

Unha parodia de relixión pode selo para moitas relixións, seitas, gurús ou cultos á vez. A aparición de Internet facilitou moito a difusión das parodias de relixión, que en moi poucos casos chegan a teren unha expresión presencial na forma de cerimonias relixiosas, pero que en cambio teñen unha grande actividade virtual.

A intención da creación de parodias de relixión pode ser sinxelamente humorística, pero frecuentemente aparecen como crítica a certos aspectos das relixións establecidas ou ben como a consecuencia doutros problemas sociais. Así, o pastafarismo xorde coa intención de poñer de manifesto as contradicións do autodenominado creacionismo científico.

Exemplos
--------

* Relixión Jedi
* Pastafarismo
* Unicornio rosa invisíbel
* Igrexa dos SubGenis
* Igrexa Callinquista
* Sacuyismo, nomeada polos seus seguidores *a relixión nai de todas as relixións*.
* Igrexa maradoniana, creada polos *fans* do futbolista Diego Armando Maradona.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de relixións ficticias

### Ligazóns externas

* Parodia da New Age, Sathya Sai Baba e outros gurús.
* Parodia do cristianismo *(en inglés)*
* Parodia do cristianismo *(en inglés)*
* Igrexa maradoniana *(en castelán)*
* Reacción de Richard Stallman ante os que o acusaban de extremismo *(en inglés)*
* Església Cal·linquista *(en catalán)*
* Església Pastafari de Xàtiva *(en catalán)*
**Jesús Mosquera Sueiro**, nado en Vila de Cruces o 1 de outubro de 1943 e finado na Coruña o 13 de febreiro de 2018, foi un sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

En 1967 comezou a colaborar na organización dos primeiros núcleos da Unión Sindical Obrera (USO) en Vigo, Ferrol e A Coruña. En 1977, ao fusionarse USO coa UXT, integrouse no sindicato socialista na Coruña e afiliouse ao PSOE. Foi secretario xeral da UXT en Galicia desde 1980 e ata o 2005. Foi elixido parlamentario pola provincia da Coruña nas eleccións autonómicas de 1985 polo PSdeG pero deixou o escano o 2 de decembro de 1988 ante a folga xeral do 14 de decembro. Participou na creación e constitución do Consello Sindical Interrexional Galicia-Norte de Portugal e da Fundación para a defensa do Consumidor (FUNDECO). Impulsou a formación da Fundación Luís Tilve (1989), da cal foi presidente.

Notas
-----

1. ↑  UGT Galicia di adeus ao 'compañeiro Suso', *Praza Pública, 13 de febreiro de 2018.*
2. ↑  "COMPOSICIÓN DOS ÓRGANOS DA FUNDACIÓN LUÍS TILVE". Fundación Luís Tilve. Arquivado dende o orixinal o 08 de decembro de 2016. Consultado o 26 de xaneiro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* UGT-Galicia

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390867
* DSBE: 13392\_mosquera-sueiro-jesus

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Tensta.
Unha rúa de Tensta
**Tensta** é un suburbio ao norte da cidade de Estocolmo, Suecia, no distrito de Spånga-Tensta.

Demografía
----------

A súa poboación, a 31 de decembro de 2011, era de 18 393 habitantes, dos cales un 86,7 % ten orixe estranxeira. O 95 % dos nenos das escolas locais son estranxeiros.

A taxa de desemprego en 2012 era do 8,9 %, e un 40,2 % da poboación beneficiábase economicamente de axudas sociais.

Comunicación
------------

Conta cunha estación da liña azul do metro de Estocolmo, cunha galería comercial, xunto a estación do metro, e cun pequeno mercado de froitas.

Cultura
-------

A galería de arte "Tensta Konsthall" tamén está situada cerca do centro de Tensta e conseguiu facerse cun nome entre as mellores galerías de Estocolmo.

Galería de imaxes
-----------------

* Edificios rehabilitados en TenstastråketEdificios rehabilitados en Tenstastråket
* Casas acaroadas en TenstaCasas acaroadas en Tensta
* A galería comercialA galería comercial
* Estación do metroEstación do metro

Notas
-----

1. ↑  Stadsdelsområdenas omfattning delområdesvis 31-12-2008 Administrative divisions of the City districts
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "Centro comercial de Tensta". Arquivado dende o orixinal o 27 de novembro de 2020. Consultado o 06 de decembro de 2020.
5. ↑  Galeria de Arte "Tensta Konsthall"

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tensta, Estocolmo*** |

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q642080
* GeoNames: 7304427
* MusicBrainz: ID

 |
**Jesús 'Suso' Moure Vieiro**, nado en Santiago de Compostela o 26 de agosto de 1961, é un exfutbolista galego e actual adestrador de fútbol. Xogaba de Dianteiro.

Traxectoria
-----------

### Xogador

Foi xogador da SD Compostela entre 1991 e 1995, conseguindo debutar en Primeira División co club santiagués na tempada 1994–95, na que participou en 18 partidos e anotou 2 goles.

### Adestrador

Na tempada 2005–06 foi adestrador do CD Estradense da Preferente Autonómica.

Dirixiu ao CCD Cerceda en Terceira nas tempadas 2008/09 e 2009/10, sendo despedido na última delas en maio pese a estar 2°clasificado a falta dun partido para a eliminatoria de ascenso a Segunda División B, sendo substituído por Nacho.

En novembro de 2010 anunciouse a Moure como substituto de Tono Ínsua no Santiago de Compostela CF, de Preferente Autonómica, para a tempada 2010–11.

No verán de 2011 anunciouse a súa contratación polo SD Grixoa da Preferente Autonómica, en substitución de Chus Baleato. Na súa segunda tempada conseguiu o ascenso a Terceira. En novembro de 2013 foi destituído despois de non sumar ningunha vitoria nos primeiros 12 encontros de Terceira.

Notas
-----

1. ↑  ""Suso Moure se muestra satisfecho con la competitividad de su equipo"". Arquivado dende o orixinal o 12/03/2016. Consultado o 10/08/2011.
2. ↑  ""Destituido Moure como entrenador en el Cerceda"". Arquivado dende o orixinal o 09 de marzo de 2016. Consultado o 10 de agosto de 2011.
3. ↑  ""Nacho toma el relevo de Suso Moure en el Cerceda"". Arquivado dende o orixinal o 09 de marzo de 2016. Consultado o 10 de agosto de 2011.
4. ↑  ""Suso Moure será el relevo de Tono en el Santiago"". Arquivado dende o orixinal o 08 de marzo de 2016. Consultado o 10 de agosto de 2011.
5. ↑  "«En el fútbol la cuerda siempre rompe por el entrenador»". *La Voz de Galicia* (en castelán). 7 de novembro de 2013. Consultado o 1 de xuño de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
**Pablo Orbaiz Lesaka**, nado en Pamplona o 6 de febreiro de 1979, é un futbolista español. Xoga de centrocampista (ou centrocampista ofensivo) e o seu actual club é o FC Rubin Kazan.

Traxectoria
-----------

Xogou desde mozo nas categorías inferiores do Club Atlético Osasuna. En 1997 pasa a formar parte do primeiro equipo.

En 2000 ficha polo Athletic Club. Con este equipo debuta na Primeira División, foi o 9 de setembro de 2000 no partido Deportivo 2-0 Athletic Club. Na súa primeira tempada no equipo xoga 27 partidos de liga.

Sufriu dúas lesións de gravidade, ambas nos seus xeonllos rompéndose os ligamentos. A primeira tivo lugar en xaneiro de 2003 ante o Racing de Santander e a segunda o 3 de decembro de 2006 ante o Real Madrid no Estadio Santiago Bernabéu.

Selección nacional
------------------

Foi internacional coa selección de fútbol de España en catro ocasións. O seu primeiro partido como internacional foi o 21 de agosto de 2002 no Hungría 1:1 España.

No ano 1999, participou na Copa Mundial de Fútbol Sub-20 de Nixeria, onde España logrou ser campioa. O seleccionador Iñaki Sáez designouno capitán e foi polo tanto o encargado de levantar o trofeo do campionato. Algúns dos seus compañeiros nesa selección foron Dani Aranzubia, Iker Casillas, Pablo Coira, Colsa, Barkero, Marchena, Jusue, Yeste, Rubén Suárez, Gabri, Xavi, Pablo Couñago, Varela...

Tamén disputou partidos internacionais de carácter amigable coas seleccións de Euskadi e Navarra.

Palmarés
--------

### Campionatos nacionais

| Título | Club | País | Ano |
| --- | --- | --- | --- |
| Subcampión da Supercopa de España | Athletic Club | España | 2007 |

### Copas internacionais

| Título | Club\* | País | Ano |
| --- | --- | --- | --- |
| Mundial de fútbol Sub-20 | Selección española sub-20 | Nixeria | 1999 |

\* Incluíndo a selección.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha de Pablo Orbaiz en Athletic Club.net

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q325886
* Auñamendi: 148796
* As: 54
* BDFutbol: 2163
* EUfootballInfo: 15661
* FIFA: 177842
* FootballDatabase: 4316
* NFT: 6242
* Soccerway: 3158
* Transfermarkt: 7633
* Worldfootball: orbaiz

 |
**The Bloodhound Gang** é unha banda estadounidense de rock cómico, sendo a base das súas cancións principalmente o humor. Foi fundada en Quakertown, Pensilvania, en 1992, por Jimmy Pop e Daddy Long Legs.

Historia
--------

En 1995, a discográfica Columbia ofrécelles un contrato e gravan o seu disco debut *Use Your Fingers*. É nesta época cando o grupo sofre cambios na súa formación; Daddy Long Legs abandona a banda, e no seu lugar entran Evil Jared Hasselhoff, baixista amigo da universidade de Jimmy Pop, Spanky G, batería que logo sería substituído por Willie The New Guy, e DJ Q-Ball, curmán de Jimmy Pop, que chegaría xa no segundo disco, *One Fierce Beer Coaster*, álbum se publicou a mediados de 1996, inicialmente sen demasiada repercusión. Non obstante, grazas á publicidade da MTV e das radios alternativas, o disco acaba sendo todo un éxito. Máis tarde, en 1999, publican o disco *Hooray for Boobies*, que se torna un éxito mundial incluíndo o número un "The Bad Touch". Por último, coa axuda da discográfica Geffen Records sacarán ao mercado o seu último traballo *Hefty Fine*, no ano 2005.

Discografía
-----------

| **Ano** | **Álbum** | **Discográfica** |
| --- | --- | --- |
| 1995 | *Use Your Fingers* | Columbia Records |
| 1996 | *One Fierce Beer Coaster* | Republic Records |
| 2000 | *Hooray for Boobies* | Interscope Records |
| 2005 | *Hefty Fine* | Geffen Records |
| 2011 | *Shows Us Your Hits* | Geffen Records |

Integrantes
-----------

### Actuais

* Jimmy Pop - cantante principal, guitarra
* Daniel P. Carter - guitarra, coros
* Evil Jared Hasselhoff - baixo, coros
* DJ Q-Ball - turntables, coros
* The Yin - batería

### Pasados

* Daddy Long Legs - coros
* Spanky G - batería
* Willie The New Guy - batería
* Lüpüs Thünder-guitarrista, coros

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio Oficial de Bloodhound Gang
* MySpace de Bloodhound Gang
* Biografía en allmusic.com *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q157497
* WorldCat
* VIAF: 145034268
* AllMusic: mn0000758402
* Discogs: 88719
* IMDb: nm1164693
* ISNI: 0000 0001 2293 7564
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0038557
* Songkick: 132357

 |
**Pacific Sun** (antigamente **Sunflower Airlines** e **Sun Air**) é unha empresa aérea establecida en Nadi, Fidxi. Dende 2007 é unha subsidiaria da Air Pacific. 

Foto dun avión da antiga Sunflowers Airlines.
Boing 747-400 da Air Pacific, subsidiaria de Pacific Sun.

Historia
--------

Don Collingwood, un piloto e executivo, fundou a aeroliña que se acabaría coñecendo como Pacific Sun en 1980, baixo o nome de Sunflower Airlines, que máis adiante se convertería en Sun Air. Os seus comezos foron cun único Britten Norman BN2 Islander, efectuando a ruta Nadi-Taveuni. En xaneiro de 2007 a frota creceu ata os doce aparatos, e a compañía daba emprego a preto de 140 persoas.O 31 de xaneiro de 2007 Sun Air foi transferida á compañía matriz actual, Air Pacific, que tivo que facer fronte a unha denuncia da súa competidora, Air Fiji, contraria á absorción.

Notas
-----

1. 1 2  "Exquisite Fiji" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 25 de xuño de 2018. Consultado o 25 de xuño de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pacific Sun***  |
O termo **patois** describe unha variedade non estándar dunha lingua ou unha lingua considerada rexional ou mesmo un dialecto polas autoridades dun Estado. O termo emprégase principalmente en Francia pero tamén en Bélxica, Suíza e Italia dunha forma claramente pexorativa para denominar linguas que se consideran rurais e sen presenza no ensino ou nos medios de comunicación, tradicionalmente relegadas a funcións familiares e de uso local como poden ser as falas ou linguas d'oïl (como o valón ou o picardo), ó occitano, francoprovenzal, piemontés ou o bretón. Na actualidade o termo patois perdeu vitalidade e xa non se emprega en documentos oficiais.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q744710
* AAT: 300388307
* GEC: 0130265

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Templo de Augusto en Pula, Croacia
O **templo romano**, era o lugar de culto da Roma Antiga. Na súa orixe resultou da combinación entre o tipo de cella etrusco-itálico e o pórtico de columnas do templo grego, con planta rectangular e lixeiras diferenzas no que Vitrubio chamou orde toscana, case cadrado sobre zócolo accesible por unha escaleira anterior (*podium*). Porén, os esquemas varían moito e adoptan singularidades, sobre todo en Oriente. Os de planta rectangular son os normais; así, o de Templo de César no foro de Roma, edificado onde se incinerou o seu corpo, tiña un *podium* recuberto de placas de pedra, cuxa parte dianteira avanzaba cara ao foro e formaba unha tribuna (*rostra Iulia*), en cuxo centro un semicírculo deixaba lugar para o altar, e aos lados estaban os esporóns das naves capturadas en Accio; por dúas escaleiras subíase ao templo hexástilo e próstilo; outro exemplo, moi ben conservado, é a *Maison carrée* en Nîmes, hexástilo e pseudoperíptero corintio, construído por Augusto en honra dos seus fillos adoptivos Agripa, Caio e Lucio. 

Plantas dos templos gregos, base dos romanos
A planta circular aplicouse aos templos de Vesta, en memoria da cabana romana; segundo Vitrubio, podía ter ou non *cella* interior, sendo o primeiro un *tholos* con pórtico, como o de Tívoli, de tempos de Sila, ou o do foro romano. Notable tamén o templete de Baalbek, precedido dun pronaos tetrástilo, e sobre todo o Panteón de Agripa, fundado por Augusto e refeito por Hadrián, cuberto por unha enorme bóveda e precedido por un pronaos octóstilo. Unha planta especial é a dos capitolios, adicados á Tríade Capitolina, con tres cellas contiguas e paralelas en sentido lonxitudinal, situándose a Xúpiter no centro, á dereita Xuno e á esquerda Minerva; os sacrificios ofrecíanse na porta da capela de quen se quería honrar; outros capitolios acháronse en Timgad (Alxeria), Pompeia, Sbeitla (Tunisia), e outros lugares ata onde se espallou o Imperio.

Hai outras plantas resultantes da introdución de cultos orientais cuns ritos determinados; así os de Cibeles, Isis e Serapis. No Mediterráneo foron numerosos os templos dedicados a Mitra, primeiramente en criptas e logo en cámaras rectangulares con fiestras e instalacións para o sacrificio do touro e as lustracións, cun altar no que se representaba invariablemente a morte do touro polo deus. No norte de África hai moitos exemplos de templos de forma particular, como o de *Xuno Celestis* (Tanit) en Dugga (Tunisia), disposto nun patio semicircular.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Templo romano Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q867143
* BNCF: 59147
* BNF: 12039870m
* GEA: 12099
* HDS: 007883
* LCCN: sh85133769

 |
A **paronomasia** é unha figura retórica e estilística que consiste en aproveitar a similitude fonética entre dúas ou máis palabras, frecuentemente con intención burlesca ou conceptista.

Tamén coñecida informalmente como *xogo de palabras* pode consistir nunha deliberada ou non deliberada confusión de palabras similares ou frases con efecto retórico, xa sexa con fins serios ou humorísticos.

Exemplos
--------

* No texto *"Poema nuclear"* de Celso Emilio Ferreiro atopamos a colocación próxima de dúas palabras foneticamente semellantes:

*plutonio plutocrático* (verso 8)  

*magnates e mangantes* (verso 23)  

*A bomba, ¡bong!, a bomba bon amigo* (2)  

*axiña vén, vela ahí vén, bon amigo. / ¡Estanos ben! ¡Está ben! ¡Está bon! / ¡¡¡Booong!!!* (versos do 36 ao 38).

* Neste poema de Ricardo Carvalho Calero tamén podemos apreciar a paronomasia:

*Como o home no gremio da mulher*  

*na última **causa** soña toda a **cousa**.*

* En "Chove, chove..." (*Longa noite de pedra*, de Celso Emilio Ferreiro)

*por **tanto pranto** que escoito*
* En "Divina Comedia" de Dante Alighieri:

*esta **selva selvaggia** e aspra e forte*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Figura estilística
* Literatura

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1637961
* BRE: 2321784
* GEC: 0129882
* Treccani: paronomasia

 |
**Tomás Jesús Iribarren Fernández-Rogina**, nado en Pontevedra o 16 de setembro de 1955, é un político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en dereito, foi tenente de alcalde do concello de Pontevedra. A raíz das eleccións galegas de 1989 foi escollido deputado no Parlamento de Galicia, escano que revalidou nos seguintes comicios. En outubro de 1996 foi designado presidente da autoridade portuaria de Marín-Pontevedra, logo de que Mariano Rajoy fose nomeado ministro de Administracións Públicas. No Parlamento foi substituído por María del Carmen Bastos. Ocupou o cargo no porto marinés ata 2003.

Presidente da Fundación Internacional Iberoamericana de Administración e Políticas Públicas, foi designado director xeral de Madrid Plataforma Logística, unha asociación público-privada de promoción industrial e de infraestruturas na Comunidade de Madrid. En 2012 dimitiu deste posto e adscribiuse á oficina de avogados Herbert Smith Free Hills.

Vida persoal
------------

É amigo persoal de Mariano Rajoy. É neto de Ramón Iribarren, enxeñeiro de portos vasco.

Notas
-----

1. ↑  Qué es Panel Cívico Arquivado 12 de xuño de 2013 en Wayback Machine. web de Panel Cívico, consultada o 1 de abril de 2013.
O **Parque nacional Bialowieza** atópase no leste de Polonia, próximo á fronteira con Belarús.

Características
---------------

Existen importantes masas de bosque primario, non afectado pola influencia humana. Estas forestas conteñen unha gran variedade de especies: dende coníferas
coma o abeto e o piñeiro rubio ata especies caducifolias coma o freixo, o carballo común e o lamigueiro. O parque nacional foi creado no 1932 e conta 
cunha superficie de 10.500 hectáreas. Posteriormente, no 1977, a área foi declarada reserva da biosfera.

Fauna
-----

A especie emblemática do parque é o bisonte europeo (bison bonasus bonasus). Trala súa extinción en estado salvaxe, foi reintroducido na zona no 1929
e hoxe conta cunha importante poboación. Tamén podemos atopar o cervo, o castor e o lince común. Entre as aves, salientan o grévol, a aguia pomerana e a cegoña negra.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial do parque *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6870388
* WorldCat
* VIAF: 148302686
* GND: 4496801-2
* GRID: grid.475896.1
* ISNI: 0000 0001 1016 0890
* LCCN: sh2001008409
* NKC: ge260731
* OSM: 252148
* SUDOC: 086188720
* WDPA: 854
* WHC: 33-002

 |