recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Discurso de Manuel José Quintana en el día de la instalación de la Universidad Central de Madrid (07-11-1822).Discurso de Manuel José Quintana no día da instalación da Universidade Central de Madrid (07-11-1822).
**Universidade de Madrid** ou **Universidade Central** foron os nomes que tomou a Universidade de Madrid cando se pechou a Universidade de Alcalá, e os seus estudos foron trasladados á cidade de Madrid, a mediados do século XIX. Mediante Real Orde da Raíña Rexente de 29 de outubro de 1836, decretouse o comezo do traslado a Madrid dos estudos. A universidade de Madrid denominouse nun principio **Universidade Literaria** e en 1851, Universidade Central.

Historia e características
--------------------------

A Universidade Central ten a súa orixe na mentalidade renovadora liberal que pretendía dar fin aos ensinos tradicionais nas universidades do Antigo Réxime. Nun primeiro momento instalouse no edificio do Seminario de Nobres da rúa Princesa, pasando posteriormente ao Convento das Salesas Nuevas na rúa de San Bernardo. En 1842 confirmouse o antigo Noviciado de Xesuítas como o asentamento definitivo da Universidade Central de Madrid; na actualidade, este edificio alberga o Instituto de España, o organismo que reúne as Reais Academias. O primeiro proxecto de adaptación do Noviciado ao seu novo uso como Universidade Central foi de Francisco Javier Mariategui; tras a súa morte foi substituído por Narciso Pascual y Colomer, a quen se debe a realización do Paraninfo, construído en 1852 aproveitando os muros da antiga igrexa das xesuítas.

Dende a lei Moyano (1857) esta universidade foi a única autorizada en España para dar o título de doutor, ata que en 1954, foi concedida esta potestade á Universidade de Salamanca, tras a celebración do seu VII centenario, e posteriormente ao resto das universidades españolas da época.

En 1973, as Escolas Técnicas de Grao Superior e de Grao Medio de Arquitectura e Enxeñaría desta universidade xunto con outros centros superiores dependentes dos ministerios de Defensa, Industria e Obras Públicas uníronse para formar a Universidade Politécnica de Madrid.

Estando a súa orixe na desmantelación da Universidade de Alcalá de Henares e o traslado dos seus estudos a Madrid déuselle, oficiosamente durante o franquismo, o nome de Universidade Complutense de Madrid e legalmente máis tarde, cando se fundou, cara a 1968, a Universidade Autónoma de Madrid.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Universidade Complutense de Madrid.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q584919
* WorldCat
* VIAF: 130782398
* BNE: XX245000
* ISNI: 0000 0001 2323 9979
* MusicBrainz: ID

 |
Coordenadas: 35°46′07″N 139°25′14″L﻿ / ﻿35.7685, 139.4205

O **Seibu Dome** (西武ドーム, *Seibu Dōmu*?), coñecido por motivos de patrocinio como **MetLife Dome** (メットライフドーム, *Mettoraifu Dōmu*?), é un estadio de béisbol situado en Tokorozawa, Saitama (Xapón). Inaugurado o 14 de abril de 1979, foi erixido como campo local dos Saitama Seibu Lions da Liga do Pacífico da Liga Xaponesa de Béisbol Profesional (NPB). O estadio está cuberto por unha cúpula ao igual que outros moitos estadios do Xapón, mais dispón dunha separación entre a mesma e as bancadas para que o aire circule polo recinto. Isto fai posíbel que os home runs poidan saír do estadio, algo que non se pode nos estadios totalmente cubertos. É, xunto o T-Mobile Park de Seattle, Washington (Estados Unidos), o único estadio de béisbol do mundo con esa característica.

Historia
--------

O estadio, comezado a construír en 1978, foi inaugurado o 14 de abril de 1979, sen o teito e co nome de Estadio dos Seibu Lions (西武ライオンズ 球場, *Seibu Raionzu Kyūjō*?). Desde a súa inauguración foi o estadio local dos Seibu Lions, que chegaban a Tokorozawa desde Fukuoka ese mesmo ano. A instalación da cuberta levouse a cabo en dúas fases: a primeira despois da temporada de 1997 e a segunda fase despois da temporada de 1998. Tras a finalización da obra o estadio mudou de nome a Seibu Dome (西武ドーム, *Seibu Dōmu*?).

O 1 de marzo de 2005, o estadio foi nomeado Invoice Seibu Dome (イン ボイス西武ドーム, *Inboisu Seibu Dōmu*?) debido ao patrocinio por dous anos da compañía de comunicacións Invoice. Após o vencemento do contrato, o 1 de xaneiro de 2007 o nome foi mudado a Goodwill Dome (グッド ウィルドーム, *Guddowiru Dōmu*?), para reflictir o patrocinio do Grupo Goodwill. O contrato dos dereitos de nome do Grupo Goodwill Group durou cinco anos. Esta mudanza non afectou ao nome oficial do estadio, que seguía a ser Seibu Dome, mais o medios de comunicación utilizaron case en exclusiva o nome patrocinado. A finais de 2007 o estadio recuperou o seu nome oficial debido aos problemas de negocios ilegais de Goodwill. Entre 2015 e 2017 o estadio tivo o nome de Seibu Prince Dome (西武プリンスドーム, *Seibu Purinsu Dōmu*?), e apartir dese último ano o de MetLife Dome (メットライフドーム, *Mettoraifu Dōmu*?).

Notas
-----

1. ↑  Morse, Burden e Morse. "Beer, Brats and Grasshoppers: The Sports Tourists Rank Baseball's Cathedrals".
2. ↑  "「グッドウィルドーム誕生」". *Goodwill*. 5 de decembro de 2006. Archived from the original on 10 de decembro de 2006. Consultado o 23 de maio de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Saitama Seibu Lions

### Ligazóns externas

* O estadio na páxina web dos Lions *(en xaponés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1194822
* GeoNames: 6697624
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 342471
* Structurae: 20000740

 |
O **Colexio Maior Universtiario Rodríguez Cadarso** é un colexio maior público situado no Campus Sur da Universidade de Compostela. Recibe o nome do médico e reitor da Universidade de Santiago de Compostela, Alejandro Rodríguez Cadarso. Foi a primeira das edificacións do proxecto de Jenaro de la Fuente Álvarez.

Construído en 1940, é o máis antigo das universidades galegas. En principio foi masculino; logo de estar pechado un par de anos por reformas, foi residencia de posgraduados nos anos 70. A partir do curso 1973-1974 comezou, no contexto daquela época, unha nova etapa como colexio feminino, ante a escaseza de residencias para universitarias. Desde o curso 1988-1989 é un colexio mixto.

O actual colexio maior combina unha tradición de longa data e unha situación privilexiada no corazón do Campus Sur, xa que está comunicado co resto de Santiago de Compostela mediante o autobús urbano.

*Revista Eis*
-------------

Desde o curso 1989-1990 e até mediados da década de 1990, o Colexio Maior Universitario Rodríguez Cadarso foi o lugar onde un grupo de residentes creou e editou a revista *Eis*, que conseguiu un importante impacto na comunidade universitaria da altura[].
| Circuíto urbano de Detroit |
| --- |
|  |
| Plano do Circuíto |
|  |
| Datos |
| Carreiras |  |
| Localización |  Detroit, Míchigan, USA |
| Lonxitude | 4,023 km |
| Curvas | 18 |
| Volta rápida (1986) | 1:38.301 |
| Piloto récord | Ayrton Senna |
| Escudería récord | Lotus-Renault |
| Coordenadas | Coordenadas: 42°19′47″N 83°02′24″O﻿ / ﻿42.32975, -83.04011111 |
|  |
| Vista do Circuíto |
|  |
|

O **circuíto de Detroit** foi o escenario do Gran Premio dos Estados Unidos unha carreira de automobilismo disputada nun circuíto de carreiras urbano na cidade de Detroit, Estados Unidos.

Na tempada 1982 de Fórmula 1, disputáronse tres grandes premios nos Estados Unidos. Ademais do Gran Premio do oeste dos Estados Unidos e o de Las Vegas, o novo evento tivo lugar nun trazado montado cerca do Renaissance Center e o Cobo Area. O circuíto tiña 17 curvas, dúas pinzas pechadas e un túnel á marxe do río. Con todo isto, resultou ser máis lento que o circuíto de Mónaco. Sumado ao escaso ancho da pista e ás reducidas vías de escape, máis da metade da grella abandonou en cada carreira.

Na carreira inaugural, o norteirlandés John Marshall Watson resultou vencedor logo de comezar na décimo sétima posición. Na edición de 1986, Ayrton Senna sobrepúxose a unha picada para gañar a súa primeira de cinco carreiras nos Estados Unidos en seis anos. En 1989, o evento deixou de formar parte do calendario da Fórmula 1 e foi incluído no campionato da CART, agora coa denominación **Gran Premio de Detroit**. A partir de 1992, a competencia cambiou de trazado e pasou a disputarse en Belle Isle, un parque da cidade sobre o río Detroit, sempre na fin de semana do Labor Day. O gran premio deixou de disputarse logo de 2001 debido a que se reduciron as vías pavimentadas na illa. En 2007 correuse de novo do Gran Premio de Detroit en Belle Isle, esta vez como parte da Indy Racing League e a American Le Mans Series.

A Trans-Am acompañou á Fórmula 1 e á Champ Car coa **Motor City 100**, unha das carreiras máis importantes do calendario.

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto urbano e Detroit

| Ano | Piloto | Auto | Duración | Lonxitude | Voltas | Velocidade media | Data | GP de |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1982 |  John Watson | McLaren-Ford | 1:58:41.043 h | 4´168 km | 62 | 126´096 km/h | 6. Xuño |  Estados Unidos |
| 1983 | Italia Michele Alboreto | Tyrrel-Ford | 1:50:53.669 h | 4´120 km | 60 | 130´599 km/h | 5. Xuño |
| 1984 |  Nelson Piquet | Brabham-BMW | 1:55:41.842 h | 4´120 km | 63 | 132,583 km/h | 24. Xuño |
| 1985 | Finlandia Keke Rosberg | Williams-Honda | 1:55:39.851 h | 4´120 km | 63 | 131´474 km/h | 23. Xuño |
| 1986 | Ayrton Senna | Lotus-Renault | 1:51:12.847 h | 4´120 km | 63 | 136´735 km/h | 22. Xuño |
| 1987 |  Ayrton Senna | Lotus-Honda | 1:50:16.358 h | 4´023 km | 63 | 137´903 km/h | 21. Xuño |
| 1988 |  Ayrton Senna | McLaren-Honda | 1:54:56.035 h | 4´023 km | 63 | 132´310 km/h | 19. Xuño |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172887
* WorldCat
* VIAF: 39153833211764331810

 |
Coordenadas: 34°40′09″N 135°28′34″L﻿ / ﻿34.6693, 135.47610277778

O **Osaka Dome** (大阪ドーム, *Ōsaka Dōmu*?), coñecido por motivos de patrocinio como **Kyocera Dome Osaka** (京セラドーム大阪, *Kyōsera Dōmu Ōsaka*?), é un estadio de béisbol situado en Osaka, Xapón. Inaugurado o 1 de marzo de 1997, o estadio foi edificado como campo local dos Kintetsu Buffaloes. Coa fusión dos Orix BlueWave e os Kintetsu Buffaloes en 2005, o estadio converteuse nunha das dúas sedes da franquía resultante, os Orix Buffaloes (xunto co Estadio Kintetsu Fujiidera). A partir de 2007 converteuse no único estadio local do equipo. Os Hanshin Tigers tamén utilizan o estadio nos partidos inaugurais da temporada e en agosto debido a que o seu estadio, o Hanshin Koshien, para os torneos de béisbol de instituto.

Notas
-----

1. ↑  "Introduction to the Museum of Hanshin Koshien Stadium". *koshien-rekishikan.hanshin.co.jp*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Orix Buffaloes

### Ligazóns externas

* Páxina web do estadio *(en xaponés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q128836
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 77930
* Structurae: 20034943

 |
Coordenadas: 39°59′41″N 116°23′06″L﻿ / ﻿39.9947, 116.385

| Circuíto do Parque Olímpico de Pequín |
| --- |
|  |
| Plano do Circuíto |
|  |
| Datos |
| Carreiras | Fórmula E |
| Localización | República Popular da China Pequín, China |
| Lonxitude | 3'440 km |
| Curvas | 20 |
| Volta rápida (2014) | 1:45.101 |
| Piloto récord |  Takuma Sato (Fórmula E) |

O **Circuíto do Parque Olímpico de Pequín** é un circuíto de carreiras urbano localizado no parque olímpico de Pequín, na capital da China. Neste circuíto o 13 de setembro de 2014, inaugrouse o novo campionato de monoprazas eléctricos organizada pola Federación Internacional do Automóbil, a Fórmula E. O trazado ten unha lonxitude total de 3'44 km e conta con 20 curvas que discorren pola zona principal dos Xogos Olímpicos de 2008.

### Todos os gañadores de Fórmula E, no circuíto urbano de Putrajaya

| Ano | Piloto | Equipo | Tempo | Lonxitude | Voltas | Data |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2014 |  Lucas di Grassi | Audi Sport ABT | 52:23.413 h | 3'440 km | 25 | 22 de novembro |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* ePrix 2014 de Pequín
* Fórmula E
* Tempada 2014-15 da Fórmula E

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da Fórmula E
* Resultados do ePrix
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Arco da vella (homónimos).
O **Colectivo Libertario Arco da Vella** foi unha organización anarcocomunista de ámbito galego fundada en 1979. Participou nas negociacións para a formación do Bloque Nacionalista Galego en 1982, chegando asistir á súa I Asemblea Nacional fundacional no Frontón de Riazor, na Coruña. Finalmente decidiu abandonar como consecuencia do nome elixido.

A comezos dos 80 publicou en Santiago de Compostela catro números da revista *Arco da Vella*, escrita integramente en lingua galega e que contou cunha tirada de 1000 exemplares, con depósito legal. Tiña unha liña claramente anarcocomunista, libertaria, galeguista e pro-CNT e nela se trataban temas como a identidade galega ou o antimilitarismo.

É citada en diversos foros e publicacións como organización anarcoindependentista xunto con outras como a que sería a súa homóloga en Euskadi, *Askatasuna*. Unha das súas militantes de máis relevancia sería Rosa Bassave, colaboradora na revista homónima así como en *A Nosa Terra*.

Notas
-----

1. 1 2  "Finou Rosa Bassave Roibal". *Proxecto Universitario Nomes e Voces*. Arquivado dende o orixinal o 11-03-2016. Consultado o 10-03-2016.
2. ↑  Paola Obellerio. El País (29 de setembro de 2007). "La travesía política del Bloque". Consultado o 10-03-2016.
3. ↑  "ARCO DA VELLA (PENSAMENTO LIBERTARIO GALEGO) 1". *ultragrafico.expoplanetarium.net*. Arquivado dende o orixinal o 11-03-2016. Consultado o 10-03-2016.
O **Pavilhão de Portugal** (en galego, *Pavillón de Portugal*) da Exposición Internacional de 1998 (EXPO 98), foi o edificio construído para acoller a representación nacional portuguesa dese evento, situado no Parque das Nações de Lisboa. O proxecto é obra do recoñecido arquitecto portugués Álvaro Siza, gañador do Premio Pritzker.

O edificio ten entrada a través dunha ampla praza coberta por unha impoñente estrutura de formigón pretensado, inspirada na idea dunha folla de papel apoiada sobre dous ladrillos, abrindo o espazo para acoller diversos eventos nun lugar de escala acorde.

Despois da Expo '98
-------------------

O programa de exposicións estivo definido para os eventos da Expo '98, e polo tanto ignorábase qué uso se lle daría ao edificio no futuro. Despois da exposición xurdiron diversas propostas, dende o reaproveitamento do edificio como Sede do Consello de ministros ata a creación dun museo de arquitectura. Dende entón, mantense un programa provisional de exposicións.

En marzo de 2015, anunciouse que o pavillón venderase para reducir parte da débeda do Parque Expo ao Estado. Espérase que sexa reconvertido en centro de congresos e que a obra este rematada en 2018.

Foi clasificado como Monumento de Interese Público (MIP) polo IGESPAR (*Instituto Português do Património Arquitectónico*) o 30 de marzo de 2010.

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
* 
* 
*

Notas
-----

1. ↑  "Pavilhão de Portugal". *patrimoniocultural.gov.pt* (en portugués).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1892495
* OSM: 3266709

 |
Placa conmmemorativa da Universidade 
A **Universidade de San Carlos** é unha universidade fundada a finais do século XVI con sede en Manila, Filipinas.

Historia
--------

Foi fundada como Colexio de San Ildefonso polos xesuítas Antonio Sedeno, Pedro Chirino e Antonio Pereira en Cebú, Filipinas, o 1 de agosto de 1595.

Debido a discrepancias de cando considerar a data de fundación (construción, permiso real, nomeamento ou data dos primeiros estudos impartidos), a Universidade de San Carlos dispútase xunto á Universidade de Santo Tomás, fundada o 28 de abril de 1611 en Manila, polo título da universidade máis antiga existente en Asia.

Siglas
------

O nome da **Universidade de San Carlos** é abreviado como **USC**, o mesmo que a Universidade de Santiago de Compostela (fundada en 1495), a Universidade do Sur de California, *University of South Carolina* nos Ánxeles (fundada en 1880), a Universidade de Carolina do Sur, *University of South Carolina*, Columbia (fundada en 1801 como *South Carolina College*), a Universidade do Sur do Caribe *University of Southern Caribbean* en Trinidad e Tobago (fundada en 1927) e a Universidade Santiago de Cali, *Universidad Santiago de Cali* en Cali, Colombia (fundada en 1958).

Programas académicos
--------------------

Os seguintes programas académicos e curriculares son ofrecidos polas diferentes escolas da universidade:

### Educación básica:

* *Preescolar/Montessori*
* *Escola primaria* (grados 1-6)
* *Escuela secundaria* (7º a 10º curso)

### Ensino secundario

* *Senior High School* (cursos 11º-12º)

### Educación Superior

* *Facultade de Arquitectura, Belas Artes e Deseño*
* *Facultade de Artes e Ciencias*
* *Facultade de Economía e Empresa*
* *Facultade de Educación*
* *Facultade de Enxeñaría*
* *Facultade de Profesións Sanitarias*
* *Facultade de Dereito e Gobernanza*

A USC alberga estudos de Posgrao que ofrece programas na Facultade de Arquitectura, Belas Artes e Deseño, Facultade de Artes e Ciencias, Facultade de Ciencias Económicas e Empresariais, Facultade de Educación, Escola de Enxeñaría, Escola de Profesións Sanitarias e Facultade de Dereito e Gobernanza.

Notas
-----

1. ↑  "Fundación de la primera Universidad de Asia". *IPS Formación* (en castelán). 2021-04-28. Consultado o 2022-07-10.
2. ↑  "UST, USC engages in friendly debate – Today's CAROLINIAN". *web.archive.org*. 2019-04-22. Archived from the original on 22 de abril de 2019. Consultado o 2022-07-10.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Universidade de San Carlos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Universidade
* Filipinas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q887649
* WorldCat
* VIAF: 152067268
* BNF: 119306302
* GND: 1016963-5
* GRID: grid.267101.3
* ISNI: 0000 0001 0672 9351
* LCCN: n82090478
* MAG: 617233
* SUDOC: 027215903

 |
A **Federación Galega de Institucións para a síndrome de Down**, máis coñecida como **Down Galicia**, é unha organización sen ánimo de lucro, que agrupa ás entidades específicas para a síndrome de Down de Galicia. Foi constituída no ano 1998 para canalizar as demandas deste colectivo no ámbito galego e achegar solucións que contribuísen a normalizar a súa situación na sociedade dunha forma inclusiva.
Segundo os seus estatutos, Down Galicia ten como obxectivo conseguir que as persoas con síndrome de Down e discapacidade intelectual alcancen a máxima capacidade posible para levar unha vida autónoma, tomar as súas propias decisións e formar parte da sociedade dunha forma visible e inclusiva.

Down Galicia pertence á Federación Española de Institucións para a síndrome de Down (Down España) e forma parte do Comité de Representantes de Persoas con Discapacidade de Galicia (CERMI-Galicia) e da Rede Galega de Loita contra a Pobreza e a Exclusión Social (EAPN-Galicia). A Federación foi declarada de Utilidade Pública pola Orde INT/2958/2006, do 12 de setembro (BOE nº 232 do 28 de setembro de 2006) .

Áreas de actuación
------------------

Down Galicia desenvolve o seu labor a través do chamado Servizo de Promoción da Autonomía Persoal (SEPAP), organizado en seis áreas de atención, que abrangue todo o período evolutivo das persoas.

* Área de atención temperá
* Área de educación
* Área de formación e emprego
* Área de vida adulta e independente
* Área complementaria
* Área transversal

Entidades membro
----------------

Down Galicia agrupa actualmente sete entidades locais, situadas todas elas en Galicia:

* Down Vigo
* Down Pontevedra "Xuntos"
* "Teima" Down Ferrol
* Down Lugo
* Down Compostela
* Down Coruña
* Down Ourense

Notas
-----

1. ↑  Xunta de Galicia «A Consellería de Política Social explora novas vías de colaboración con Down Galicia» Consultado o 1 de xullo de 2016
2. ↑  Down Galicia «Memoria de actividades 2014 Arquivado 08 de agosto de 2016 en Wayback Machine.» Consultado o 1 de xullo de 2016
3. ↑  BOE «Orden INT/2958/2006, de 12 de septiembre, por la que se declaran de utilidad pública Down Galicia» Consultado o 1 de xullo de 2016
4. ↑  Praza Pública «Síndrome de Down: A súa vida tampouco ten límites» Consultado o 1 de xullo de 2016
5. ↑  Down Galicia «Entidades Arquivado 13 de xullo de 2016 en Wayback Machine.» Consultado o 1 de xullo de 2016

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Síndrome de Down
* Discapacidade

### Ligazóns externas

* Páxina web de Down Galicia
Edificio da escola, hoxe Casa da Cultura da Bandeira.
A **Sociedad Pro-Escuelas en Bandeira** foi unha sociedade de emigrantes galegos do concello de Silleda, fundada en Buenos Aires o 20 de marzo de 1909. Aínda que a súa denominación parece reducila á vila da Bandeira e ao resto da parroquia de Manduas, a creación desta agrupación debeuse tamén a emigrantes doutras parroquias próximas como Cervaña, Chapa, Lamela e Moalde.

Editou en Buenos Aires a revista *Fomento de la Instrucción Gallega* (1909-1911) e a súa continuadora *Lux* (1913).

Placa da Sociedad Pro Escuelas en Bandeira.
En 1928 comezou a construción da *Escuela de Instrucción Primaria y de Comercio* na vila da Bandeira, a carón da estrada Santiago-Ourense (N-525), que se inaugurou en 1930 e que estaría activa ata a Guerra civil española. Incautada tralo conflito, funcionou como escola nacional ata 1978, cando regresou ás mans da Sociedad, que a cedeu ao Concello de Silleda. Tras unha rehabilitación na década de 1980, hoxe en día este edificio é usado como local social e casa da cultura, onde ten a súa sede a Asociación Cultural Vista Alegre.

Notas
-----

1. ↑  Xosé Manuel Malheiro Gutiérrez, *"Escuela de Instrucción Primaria y de Comercio". Un proxecto Innovador da sociedade Pro Escuelas en Bandeira*, en Estudios Migratorios nº 4 (Decembro 1997), páx. 117 a 143.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do edificio na páxina web Bandeira, un pobo encantador
* "Vista Alegre celebra el centenario de la Sociedad Pro Escuelas de Bandeira" *Faro de Vigo* (20/5/2009) (Consultado o 21/4/2016).
* "Un centro en A Bandeira con raíces bonaerenses" *Faro de Vigo* (29/09/2015) (Consultado o 21/4/2016).
Insituto Cato.
O **Instituto Cato** (en inglés: *Cato Institute*), que toma o seu nome das Cartas de Catón, é un laboratorio de ideas con sede en Washington, D.C.; non afiliado a partidos políticos e con personalidade xurídica como organización sen ánimo de lucro. Dedícase ó lobby e busca a promoción de políticas públicas que sexan consistentes cos principios de liberdade individual, goberno limitado, mercados libres e paz, dende un punto de vista xeralmente percibido como libertario ou prol *laissez faire*.

O Instituto foi fundado en 1977 en San Francisco, California por Edward H. Crane e inicialmente financiado por Charles G. Koch. Estivo nestes anos relacionado cos inicios do Partido Libertario. O nome fai referencia ás Cartas de Catón e foi proposto por Murray Rothbard membro fundador e directivo que logo saíu por problemas internos coa organización en 1981.

O Cato Institute é un centro de análise non-partidista, e as visións dos seus académicos non están consistentemente aliñadas con ningún dos dous partidos maioritarios. Durante a "Revolución Conservadora" do Partido Republicano dos Estados Unidos nos 80, impulsouse un achegamento importante para rexuvenecer o partido conservador con elementos e ideas liberais. Porén, a súa relación cos conservadores non foi totalmente harmoniosa, especialmente por mor do enfrontamento entre liberais-libertarios e o neoconservadorismo da militancia republicana, por temas como a intervención militar, o gasto público, a guerra contra as drogas ou as garantías constitucionais. Existe discusión respecto da súa coincidencia en determinados puntos -sociais- cos progresistas do Partido Demócrata dos Estados Unidos, mentres en aspectos económicos e doutras políticas públicas existen grandes diferenzas.

Notas
-----

1. ↑  Cato Institute: Quienes somos
2. ↑  "*Opiniones sobre el Cato Institute*". Instituto Cato.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1051256
* WorldCat
* VIAF: 312739371
* BNF: 12225392q
* CiNii: DA02350229
* EBID: ID
* GRID: grid.479076.b
* ISNI: 0000 0001 2271 2584
* LCCN: n78006519
* MAG: 1313505808
* NKC: vse2017961684
* OBP: ID
* SUDOC: 030938279

 |
**Manuel Pérez Goyanes**, nado en Monforte de Lemos o 13 de novembro de 1901 e finado no mesmo concello o 3 de outubro de 1941, foi un ferroviario galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Cándido Pérez Higuera, garda civil, e Dolores Goyanes González. Factor ferroviario. Foi trasladado á estación de Monforte de Lemos en xaneiro de 1935. Acusado dunha sabotaxe ferroviaria na estación de Monforte de Lemos que non causou vítimas, foi xulgado na Causa 639/1941 por un delito contra a seguridade do Estado xunto Manuel Valcárcel Castro. Manuel Valcárcel foi absolto e Manuel Pérez foi condenado a morte. Foi fusilado no Campo do Freixo de Monforte de Lemos o 3 de outubro de 1941.

Vida persoal
------------

Casou na Coruña con Filomena Boado González en 1929.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 12-1-1935, p. 12 .
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 12-10-1941, p. 2.
3. ↑  *El Correo Gallego*, 12-10-1941, p. 6.
4. ↑  "La última ejecución pública en Monforte se llevó a cabo en octubre de 1941", *La Voz de Galicia*, Monforte, 29-10-2003, p. Ll2.
5. ↑  *El Ideal Gallego*, 2-8-1929, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Así era la víctima de la última ejecución pública en Monforte
* O que puido ver o derradeiro fusilado
Logo reivindicando ser o 1.º xornal dixital galego.Logo reivindicando ser o 1.º xornal dixital galego.
Logo desde o ano 2008.Logo desde o ano 2008.

**Xornal.com** foi un medio de comunicación electrónico galego, que xurdiu no 1999 e desapareceu 2011.

Historia e características
--------------------------

Fundado en 1999, reivindicou ser o primeiro xornal electrónico de Galicia, se ben Vieiros entrou en funcionamento como web e portal de servizos en 1996.

Foi fundado por cinco socios xornalistas: José Luis Gómez Gómez, Antonio Sangiao, Bieito Rubido, Enrique García e Vicente Martín. No ano 2000, Udramedios, a división de comunicación do Grupo San José, mercou as accións dos últimos catro e conformou un consello de administración compartido con José Luis Gómez, que exerceu o posto de editor.

En decembro de 2008 un periódico de nova edición, *Xornal de Galicia*, participado maioritariamente por Udramedios e dirixido polo propio José Luis Gómez, absorbeu Xornal.com como web do medio de comunicación en papel. Posteriormente integrouse en *Xornal de Galicia*, tamén dixital. Aínda que tamén a edición dixital acabou pechando.

Tivo a súa sede na cidade da Coruña. Editouse en lingua galega e lingua castelá, maiormente nesta última.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  Páxina baleira

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web do medio (baleira)
A **Asociación para o Comercio Xusto e Solidario Panxea** é unha organización non gobernamental de axuda ao desenvolvemento e comercio xusto situada en Santiago de Compostela.

Traballo e organización
-----------------------

Foi fundada en 1995 por un antigo grupo de voluntarios que buscaban a súa propia maneira de facer chegar o consumo responsábel, o comercio xusto e a acción social a Santiago de Compostela e Galicia.

*Panxea* é gobernada de maneira asemblearia polos seus membros, que organizados por comisións, presentan e discuten as súas propostas. Ademais da asemblea xeral anual, conta con reunións semanais, abertas á participación pública.

Xunto ás actividades de educación social, sensibilización e axuda ao desenvolvemento, conta cunha tenda pública de produtos de comercio xusto e ecolóxico.

Forma parte da Rede Galega de Consumo Consciente e Responsábel, da Iniciativa pola Soberanía Alimentaria dos Pobos e do *Espacio por un Comercio Justo* (Espazo por un Comercio Xusto).

*Panxea* recibiu o Premio Vagalume 2006 concedido polo Concello de Santiago ao proceso de sensibilización e difusión do Comercio Xusto levado a cabo na cidade, ademais doutros premios e citacións menores.

Desde abril de 2010, *Panxea* organizouse coma Cooperativa Galega de Consumidores, baixo as siglas "Panxea S.C.G."

A actividade principal de *Panxea* adscríbese ao comercio xusto. A difusión principal lévase a cabo nun establecemento de venda ao público.

Os produtos son adquiridos mediante importadoras de Comercio Xusto, encargadas de garantir a orixe e respecto de dito produto aos principios internacionais do Comercio Xusto.

Os produtos ecolóxicos obtéñense de produtores locais, fomentando cadeas curtas de distribución e o respecto polo medio ambiente.

O resto da educación, difusión e sensibilización lévase a cabo mediante a preparación de actos, conferencias e obradoiros.

Notas
-----

1. ↑  Páx.1"Estatutos da Asociación Panxea". Asociación panxea. Arquivado dende o orixinal (Word) o 27 de xullo de 2011. Consultado o 2009-04-20.
2. ↑  Páx.2"Estatutos da Asociación Panxea". Asociación panxea. p. 2. Arquivado dende o orixinal (Word) o 27 de xullo de 2011. Consultado o 2009-04-20.
3. ↑  "Quen somos?". Archived from the original on 22 de febreiro de 2012. Consultado o 06 de decembro de 2016.
4. ↑  "Premio Vagalume 2006". Arquivado dende o orixinal o 19 de xullo de 2011. Consultado o 21 de abril de 2009.
5. ↑  "Nova Panxea". Arquivado dende o orixinal o 27 de xullo de 2011. Consultado o 05 de maio de 2010.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Soberanía alimentaria

### Ligazóns externas

* PanxeaBlog

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3393184
* WorldCat
* VIAF: 136564703

 |
Na teoría de números, a **aproximación diofántica**, **diofantina** ou **diofantiana** (chamada así polos traballos do matemático Diofanto de Alexandría), é unha rama das matemáticas que traza os números reais para realizar a súa aproximación cos números racionais. Para que isto suceda, é necesario reducir os números reais, e aproximalos (en valor absoluto) ao concepto de números racionais, para que se realice a aproximación. Un significado sutil considera o fácil que é esta aproximación, comparando o tamaño do denominador.

Os temas poden verse como ben fundamentados, como resultado do traballo de Joseph Liouville na área, principalmente en números alxébricos (o lema da materia pódese ver na *Álxebra de Liouville*), pero antes destes avances a teoría das fraccións continuas xa se coñecía, como se aplicaba a raíces cadradas enteiras, e algunhas que deron como resultado números irracionais.

Os resultados foron perfeccionados por Axel Thue e outros, levando ao final do teorema de Roth: o expoñente do teorema reduciuse de *n*, os graos dos números alxébricos a calquera número maior que dous (é dicir, '2+ε'). En consecuencia, Schmidt xeneralizou este caso a unha aproximación simultánea. As probas son difíciles, e non efectivas, debido á desvantaxe das aplicacións.

Notas
-----

1. ↑  "diofantiana". *bUSCatermos; aplicacions.usc.es*. Consultado o 2023-08-28.
2. ↑  "Aproximação diofantina / Approximation diophantienne / Diophantische Approximation". Consultado o 16 de novembro de 2019.

Véxase tamén
------------

* Matemáticas
* Matemáticas e arte
* Matemáticas recreativas
* Historia das matemáticas
* Teoría de números

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A **terceira lei da termodinámica**, na súa formulación clásica, debido a Walther Hermann Nernst, estabelece que **é imposíbel**, por medio dun número finito de etapas (ou estados) **atinxir a temperatura do cero absoluto** (cero kelvin). Adoita, por isto, recibir tamén o nome de *principio da inaccesibilidade do cero absoluto*.

De forma equivalente:

* Ao chegar ao cero absoluto, 0 K, calquera proceso nun sistema físico está detido.
* Ao chegar ao cero absoluto, a entropía alcanza un valor mínimo.

A lei, polo tanto, establece un punto de referencia para determinación do valor da entropía. A ecuación proposta por Nernst e:

{\displaystyle \lim \_{T\to 0}\Delta S=0}

onde {\displaystyle \Delta S} e a variación de entropía e  T  a temperatura.

No caso dun cristal perfecto dunha substancia pura, a entropía achégase a cero segundo a temperatura tende a cero. 

Esta lei entronca co principio de incerteza de Heisenberg, prohibindo do punto de vista microscópico, o acadar o repouso absoluto das moléculas, átomos ou partículas que constitúen a materia.

Co desenvolvemento da mecánica estatística, a terceira lei da termodinámica (como as outras leis) pasou de ser unha lei fundamental (justificado por experiencias) a unha lei derivada (derivado de leis mais básicas). A lei básica da qual e derivada principalmente e a definición estatístico-mecánica de entropía dun sistema macroscópico: 

{\displaystyle S-S\_{0}=k\_{B}\ln \,w\ }

onde *S* e a entropía, *kB* a constante de Boltzmann, e {\displaystyle w} o número de microestados consistentes coa configuración macroscópica. A conta de estados é a partir do estado de referencia do cero absoluto, o que corresponde a entropía de S0.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q29166
* BRE: 4201182
* EBID: ID
* GEC: 0213343
* MAG: 178368942
* PSH: 3261

 |
Pión de altura
Área de distribución
O **pión de altura** (*Argentina sphyraena*, Linnaeus 1758) é un peixe mariño da familia Argentínidos (Argentinidae), da orde Osmeriformes.

Morfoloxía
----------

Corpo alongado, cos ollos grandes, boca pequena, que non alcanza a marxe anterior do ollo. Escamas grandes e cicloides.

A lonxitude máxima rexistrada é de 35 cm aínda que o talle usual rolda os 20 cm de lonxitude. A cor do lombo é verde clara a verde oliva, cunha banda prateada brillante; o ventre prateado.

Dúas aletas dorsais: a primeira curta e alta e situada no centro do corpo, ó nivel das aletas pélvicas, con 10-12 radios brandos, e a segunda pequeneira e adiposa. A aleta anal con 12-13 radios, o último dobre.

Hábitat e bioloxía
------------------

Distribúese entre os 70º Norte e os 25º Norte, pola costa europea do océano Atlántico e metade occidental do mar Mediterráneo.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *pión*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Pión de altura*** |

* Ficha en World Register of Marine Species
* Ficha en Fish Base

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Dyntaxa: 206065
* EUNIS: 124830
* FishBase: 20
* Fossilworks: 301176
* GBIF: 5214448
* iNaturalist: 51398
* IRMNG: 10153639
* ITIS: 162071
* NBN: NBNSYS0000179374
* NCBI: 442169
* Plazi: ID
* Soortenregister: 138501
* TAXREF: 67618
* WoRMS: 126716
* ZooBank: ID

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C2279544
* UNII: TE270X3Y1F

 |
**Francisco Blanco Salcedo**, nado en Capillas (Palencia) o 1 de xaneiro de 1512 e finado en Santiago de Compostela o 26 de abril de 1581, foi un relixioso castelán.

Traxectoria
-----------

Foi alumno do Colexio Maior da Santa Cruz de Valladolid, e tra ser ordenado sacerdote exerceu na diocese de León. Pasou a ser profesor de Teoloxía na Universidade de Valladolid.

Foi nomeado bispo da diocese de Ourense polo papa Paulo IV. En Ourense creou o hospital de San Roque. En 1561 participou no Concilio de Trento. O rei Filipe II propúxoo como bispo da diocese de Málaga, e o papa Pío IV nomeouno como tal. Fixo fronte á sublevación dos mouriscos que se refuxiaron no peñón de Frigiliana, que rematou coa súa rendición o 11 de xullo de 1569.

En 1574 foi nomeado arcebispo da arquidiocese de Santiago de Compostela polo papa Gregorio XIII, chegando á cidade o 2 de setembro de dito ano. No período de comezo de intromisión do castelán en Galicia, mandou mudar por *Los Ángeles* os nomes das parroquias de Santa María de Perras (actual parroquia dos Ánxeles, no concello de Boimorto) e Santa María de Perros (actual parroquia dos Ánxeles, no concello de Brión).

| Dignidades da Igrexa católica |
| --- |
| Predecesor:**Francisco Manrique de Lara** |  **Bispo de Ourense** 1556–1565 | Sucesor:**Fernando Tricio Arenzana** |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre unha personalidade é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5865274
* WorldCat
* VIAF: 3166151778213118130001
* Catholic-Hierarchy: blsa
* DBE: francisco-blanco-salcedo

 |
Coordenadas: 40°44′32″N 73°59′16″O﻿ / ﻿40.742222222222, -73.987777777778

Para o pavillón multiúsos véxase: Madison Square Garden.
O Flatiron Building dende o Madison Square Park.
**Madison Square** é unha praza situada na intersección da Quinta Avenida e a rúa 23 en Manhattan, Nova York, Estados Unidos. O seu nome fai referencia ao cuarto presidente dos Estados Unidos e principal autor da constitución do país, James Madison. Foi aberto ao público en 1847.

O seu principal atractivo é o **Madison Square Park**, un parque público de 2,5 hectáreas, flanqueado ao leste pola Avenida Madison, ao sur pola rúa 23, ao norte pola rúa 26 e ao oeste pola Quinta Avenida e Broadway na súa intersección.

Entre os edificios destacados situados en Madison Square atópanse o edificio Flatiron, o edificio New York Life Insurance, a División de Apelación do Palacio de Xustiza do Estado de Nova York e a Metropolitan Life Tower.

Notas
-----

1. ↑  "Park history". *Madison Square Park Conservancy* (en inglés).

Véxase tamén
------------

* Madison Square Garden

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Madison Square*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q110000
* WorldCat
* VIAF: 129796531
* GND: 10290297-5
* Google Maps: 8762172235992104316

 |
Publicidade de Skol no xornal *El Correo Gallego*, 1976.
Publicidade de Skol no Carnaval de Salvador de Baía.
**Skol** é unha marca de cervexa de propiedade da empresa dinamarquesa Carlsberg, antigamente comercializada en Galiza, mais que agora se comercializa exclusivamente no mercado brasileiro, onde é líder.

O nome procede do termo sueco *skål*, usado para brindar. Durante un tempo, a cervexa usou como imaxe de promoción o personaxe de cómic de Hägar the Horrible, creado por Dik Browne.

Historia
--------

A cervexa Skol Pilsen foi presentada no mercado o 25 de agosto de 1964 en Europa. O nome correspóndese coa transcrición fónica de *skål*, palabra danesa que significa "á túa saúde" no contexto dos brindes. A súa historia estivo marcada polos adiantos técnicos e de deseño: en 1971 lanzou a primeira lata e en 1979 foi a primeira marca en fabricar as latas en aluminio. A marca desapareceu de Europa entre as décadas de 1980 e 1990.

Chegou a Brasil no ano 1967 e na actualidade é a cervexa máis vendida naquel país. É un dos maiores patrocinadores de eventos e mantén no mercado cervexas tipo pilsen, de barril e cervexa con limón, producidas todas elas pola firma AmBev. Como marca, *Skol* é a cuarta máis valiosa do Brasil.

En 1970 a cervexa Skol comezou a producirse na fábrica da Barxa, situada na rúa García Barbón de Vigo. Era propiedade da firma española Unión Cervecera, e foi pechada en 1989.

Notas
-----

1. ↑  Rolland, Eduardo (9/2/2014). "25 años sin cerveza viguesa". *La Voz de Galicia* (en castelán).
***Diario do Támega*** é o primeiro xornal dixital dos concellos da comarca de Verín, na provincia de Ourense, e cobre todo tipo de información de interese, dende política até cultural.

Historia
--------

O seu editorial de presentación data do 12 de febreiro do 2019, e o seu primeiro produto xornalístico —unha entrevista a Ana María Villarino Pardo—, do 15 de febreiro. Nese mes do Entroido, as celebracións da zona contaron con ampla cobertura. Polas condicións actuais, o traballo de *Diario do Támega* conta cunha estrutura sinxela: a dirección -que ten funcións de administración, redacción e edición- coordina a actividade dos colaboradores —tanto xornalistas como profesionais audiovisuais— e dos comerciais. Finánciase a través das doazóns que os lectores aportan e tamén da publicidade de entidades públicas e privadas.

Cobertura
---------

O *Diario do Támega* oferta cobertura nas localidades dos concellos que comprenden a Comarca de Verín —Castrelo, Cualedro, Monterrei, Oímbra, Laza, Riós, Verín e Vilardevós— prestando atención tamén á actualidade dos veciños de Conso-Frieiras e dos limítrofes con Portugal. O xornal dixital aspira a ser o medio de comunicación de referencia deste territorio.

Nolas
-----

1. ↑  "Diario do Támega - Quen somos?".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina de Diario do Támega
*Acropora secale*, un coral duro.
Denomínanse **corais hermatípicos** a aqueles antozoos que contribúen significativamente á construción dos arrecifes coralinos, mediante a achega de carbonato cálcico proveniente dos seus esqueletos.  
 Os **corais anhermatípicos**, pola contra, son aquelas especies de corais que non contribúen á construción de arrecifes.

Concepto
--------

O termo **hermatípico** foi cuñado por Wells en 1933, condicionando a súa definición de 'coral hermatípico' a aqueles corais que conteñen algas zooxantelas simbióticas. 

Porén, esta xeneralización é errónea, e foi utilizada até hoxe en gran parte da bibliografía científica sobre os corais. De feito, asócianse os corais hermatípicos con aquelas especies que viven en augas superficiais, e que por tanto reciben a suficiente cantidade de luz solar para alimentar as zooxantelas que conviven nos tecidos dos seus pólipos coralinos. Pero existen especies coralinas de augas profundas, como *Lophelia pertusa*, que son importantes construtoras de arrecifes, ou especies de augas superficiais do xénero *Tubastraea*, que carecen de zooxantelas polo que son anhermatípicas.

Etimoloxía
----------

O adxectivo **hermatípico** deriva dos termos do grego antigo ἒρμα *hérma*, "rocha", "escollo", "arrecife", e τυπτέιν *typtéin*, "modelar", "formar", co sufixo *-ico*, propio dos adxectivos.

Antozoos hermatípicos
---------------------

Os corais hermatípicos son corais coloniais da subclase dos hexacoraliarios, orde das escleractinias ou escleractinios (os chamados corais duros) con esqueleto de carbonato cálcico que viven en mares tropicais, en augas temperadas (a máis de 8 °C) e ben iluminadas (a menos de 36 m de profundidade).

Notas
-----

1. ↑  Schuhmacher, H. & Zibrowius, H. (1985): '"What is hermatypic?". *Coral reefs*, **4** (1): 1-9.
2. ↑  Wells, J. W. (1933): "Corals of the Cretaceous of the Atlantic and Gulf coastal plains and western interior of the United States". *Bull. Am. Paleontol. **18**: 85–288.*
3. ↑  hermatypic no *Merriam-Webster Dictionary*.
4. ↑  Garrido, C. 1997, p. 105.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Garrido, Carlos (1997): *Dicionário terminológico quadrilíngue de zoologia dos invertebrados*. A Coruha: Associaçom Galega da Língua. ISBN 84-8730-512-1.

### Outros artigos

* Hexacoraliarios
* Escleractinias
* Zooxantelas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1057485
* MAG: 190157891

 |
**Julio Llorca**, nado en Vigo o 28 de decembro de 1969, é un músico galego. Desenvolve a súa carreira musical como baixista en numerosas bandas, tanto a nivel local coma nacional.

Traxectoria
-----------

A finais da década dos 80, inicia a súa traxectoria musical na banda de rock progresivo Madeleine Green como cantante solista e baixista. En 1991, colle as rendas como voz principal do grupo heavy Soga. En 1992, únese á formación pop rock Flor de Veneno como baixista e voz. En 2004, funda, xunto con Paco Araújo (La Supersonic, Desertores) e Alberto Lopo (Spanish Castle Magic), Doctor No, unha banda de versións de rock, onde exerce como baixista e voz. En 2008, pasa a ser o baixista e corista da Breogain Soul Band, liderada por Toño López (The Soul Jacket). En 2009, convértese en baixista de Inmigrantes y Legales, unha banda de rock latino. 

A comezos de 2010, crea xunto con Diego Alcántara, Paco Araújo e Alberto Lopo, El jardín de Lili, onde fusionan rock arxentino e rock en español. Nese mesmo ano, parte da antiga formación da Breogain Soul Band xúntase para formar un novo proxecto de música soul, Blackingstones. En 2012, incorpórase a Los Currichos, liderada por Joaquín Morgado (Bromea o Qué?). En 2013, únese a The Tribe's Band (banda que tamén recibía o nome de M80 Band cando actuaba en representación da emisora do grupo Prisa Radio) como baixista e voz. Nese mesmo ano, funda xunto con Joaquín Morgado, Paco Araújo e Alberto Lopo The Hendersons, unha banda tributo a The Beatles. En 2014, convértese en baixista de Carmen Johns. Na actualidade, forma parte doutros proxectos musicais como Black Stereo e El Sol Desnudo.

Colaboracións
-------------

Ao longo da súa traxectoria musical, colaborou en diversas bandas, entre as que destacan Green Water (tributo a Creedence Clearwater Revival) e Mitic El Espectáculo.

Tributos
--------

Na actualidade, traballa como baixista na produtora musical Mundo Tributo, onde forma parte do elenco principal dos espectáculos Remember Queen, Michael Legend, Ciao Raffaella e Elton Song.
Coordenadas: 35°30′36″N 139°36′22″L﻿ / ﻿35.510044, 139.606247

Vista do Estadio Internacional de Iocoama.
O **International Yokohama Stadium** (chamado **Nissan Stadium** por razóns de publicidade) é un recinto deportivo da cidade de Iocoama, no Xapón, adicado principalmente á práctica do fútbol. O equipo que xoga os seus encontros como local neste estadio é o Yokohama F. Marinos, que compite na J. League, a primeira división do campionato nacional de liga no país nipón.

Cunha capacidade para acoller a 72.327 persoas sentadas, este estadio é o máis grande do país.

Eventos
-------

Construído polo propio goberno da cidade, o estadio foi inaugurado o 1 de marzo de 1998. No Mundial de Fútbol Corea-Xapón 2002, este estadio foi escollido para acoller 3 encontros da fase de grupos, e tamén a final, na que se enfrontaron o Brasil e Alemaña, encontro que rematou coa vitoria dos brasileiros por 2 goles a 0.

O 3 de decembro de 2002 este estadio acolleu por primeira vez o encontro da Copa Intercontinental, que dende 1980 se viña disputando no Estadio Nacional de Toquio. O torneo que coroa ó mellor club do mundo, organizado pola FIFA, xogouse dende entón no Estadio Internacional de Iocoama nos anos 2002, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008 e 2011. En 2012 acollerá por última vez este torneo.

O estadio foi escollido para que sexa unha das 10 sedes que acollerán a Copa do Mundo de Rugby 2019, que organizará Xapón coa colaboración de Singapur e da Rexión Administrativa Especial de Hong Kong.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Iocoama
* Yokohama F. Marinos
* J. League
* Copa Mundial de Clubs da FIFA
* Copa Intercontinental
* Mundial de Fútbol Corea-Xapón 2002

### Ligazóns externas

* Páxina do Nissan Stadium *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q116601
* GeoNames: 8504986
* Songkick: 1593553
* Structurae: 20003439

 |