| *Perna canaliculus*Mexillón de Nova Zelandia |
| --- |
| Cunchas de ***Perna canaliculus*** |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Mollusca |
| Clase: | Bivalvia |
| Subclase: | Pteriomorphia |
| Orde: | Mytilida |
| Superfamilia: | Mytiloidea |
| Familia: | Mytilidae |
| Subfamilia: | Mytilinae |
| Xénero: | *Perna* |
| Especie: | ***P. canaliculus*** |

 |
| Nome binomial |
| ***Perna canaliculus***(Gmelin, 1791) |
| Sinonimia |
| *Véxase o texto* |

***Perna canaliculus***, coñecido vulgarmente na bibliografía internacional, entre outros nomes, como *mexillón de Nova Zelandia* e *mexillón de labios verdes*, é unha especie de molusco bivalvo mariño da subclase dos pteriomorfios, orde dos mitílidos, superfamilia dos mitiloideos, familia dos mitílidos e subfamilia dos mitilinos, unha das tres que integran o xénero *Perna*.

É un mexillón endémico das augas costeiras de Nova Zelandia onde ten importancia económica como especie cultivada.

Taxonomía
---------

### Descrición

A especie foi descrita en 1791 polo naturalista alemán Johann Friedrich Gmelin, en "Vermes", en Gmelin J. F. (Ed.) *Caroli a Linnaei Systema Naturae per Regna Tria Naturae*, Ed. 13. Tome 1 (6). G. E. Beer, Lipsiae [Leipzig]. pp. 3021-3910.

### Sinónimos

Ademais de polo seu nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:

* *Mytilus canaliculatus* Gray, 1843
* *Mytilus canaliculus* Gmelin, 1791 (protónimo)
* *Mytilus latus* Dillwyn, 1817
* *Mytilus tasmanicus* Tenison Woods, 1876

Características
---------------

Diferénciaciase doutras especies de mexillón porque ten as cunchas de cor marrón escuro con *labios verdes* ao redor dos bordos, e por ter só un músculo adutor. Tamén por ser unha das maiores especies de mexillóns, con 240 mm de lonxitude.

Distribución e hábitat
----------------------

*Perna canaliculus* encótrase ao longo de toda a costa de Nova Zelandia, sendo un marisco moi importante para este país. Normalmente encóntrse na da zona intermareal.

Bioloxía
--------

*P. canaliculus* aliméntase de varios tipos de fitoplancton. Diferénciase doutras especies de mexillóns porque ten a cuncha parda escura verdosa, cunha banda verde ao redor dos bordos das valvas, e só ten un músculo adutor. Ademais é unha das maiores especies de mexillóns, chegando a medir 240 mm de lonxitude.

*Perna canaliculus* inhibe a vía da 5-lipooxixenase, o que conduce á formación de leucotrienos. Moitos dos produtos destas vías son axentes moi importantes na resposta inflamatoria. Porén, unha revisión sistemática da investigación científica sobre este mexillón suxire a falta de probas convincentes para o seu uso en humanos con artrite asociada á inflamación.

Importancia para os humanos: acuicultura
----------------------------------------

*Perna canaliculus*, endémico de Nova Zelandia, como quedou dito, cando se cultiva alí en acuicultura, comercialízase baixo a marca comercial *Greenshell* (Cuncha verde). Esta industria produce máis de 140 000 toneladas anuais que, en 2009, produciu en primeira venda máis de 250 millóns de NZ$ (dólares neozelandeses). A acuicultura do mexillón de granxa de Nova Zelandia depende moito da produción de sementes de mexillón (*mexilla*), procedente de poboacións de mexillón salvaxes. Cada ano se recoléctanse ao redor de 270 t de semente silvestre, que se adhire ás algas mariñas da praia de Ninety Mile Beach na illa Norte de Nova Zelandia para abastecer á industria da acuicultura. En ningunha outra parte do país bótanse a terra tan grandes cantidades de algas cubertas de mexillóns. A densidade da dispersión varía de 200 a 2 millóns por kg de algas mariñas. Esta soa praia subministra ao redor do 80 % da *mexilla* necesaria para a industria acuícola. O 20 % restante captúrase con cordas suspendidas no mar cerca de granxas de mexillóns. Pero, a pesar da gran dependencia desta industria da *mexilla* salvaxe, os procesos biolóxicos e ambientais polos cales sta chega a Ninety Mile Beach e ás cordas de recolección son en gran medida descoñecidos. Esta incerteza na subministración ocasiona importantes problemas de produción para a industria, que debe soportar períodos de até un ano sen a chegada de ninguha *mexilla*. Os eventos de 'caída de auga' tamén vense afectados polos períodos de El Niño, e poden ocasionar demoras na produción das granxas de mexillóns debido ao insuficiente depósito de sementes en Ninety Mile Beach.

Evolución da produción de *Perna canaliculus* entre 1980 e 2010.
Valor da produción de *Perna canaliculus* en Nova Zelandia desde 1980 até 2010, segundo informe da FAO.
O cultivo de mexillón de Nova Zelandia comezou na década de 1970 e, desde entón, experimentou unha expansión extraordinariamente grande, cun crecemiento da produción do 708 % entre 1988 e 2000 (un crecemento anual medio do 18 %). As primeiras granxas baseáronse no método europeo de cultivo de mexillóns en bateas flotantes, que era adecuado a pequena escala; porén, pronto se necesitaron métodos para conseguir unha produción a maior escala. Unha adaptación do sistema de acuicultura de mariscos xaponés conduciu aos métodos utilizados hoxe en día para a acuicultura comercial dos mexillóns e facilitou a transición á produción a grande escala ao incorporar a colleita mecanizada. Esta adaptación do método xaponés consiste nunha serie de grandes boias de plástico conectadas por dúas cordas que forman unha *columna vertebral* que se mantén no seu lugar mediante bloques de ancoraxe de formigón ou de aceiro no fondo mariño.

Os mexillóns en crecemento retíranse das cordas e volven a sementar unha vez, e ás veces dúas veces, antes de alcanzaren un tamaño de ao redor de 100 mm. A recolección realízase utilizando recipientes especialmente deseñados que permiten tirar das cordas para separar os mexillóns destas. Desde a sementeira inicial de mexillóns nas granxas até a colleita, transcorre un período de 12 a 24 meses. A produtividade da industria de cultivo de mexillóns no ano 2000 en Nova Zelandia calculouse en 9,85 toneladas por hectárea e ano, ou 59,649 $NZ por hectárea e ano; isto significa 200 veces máis da produtividade de proteínas da agricultura terrestre. A cría de mexillóns é unha industria de rápido crecemento en Nova Zelandia. En 2000 estábase producindo en 3 000 hectáreas, con propostas para outras 30 000 ha. Tipicamente, as granxas individuais teñen menos de 50 ha e se sitúan en augas protexidas cerca da costa. Con desenvolvementos tecnolóxicos máis recentes, agora pódense construír granxas máis grandes en mar aberto e en augas máis expostas.

Parasitos
---------

O mexillón de Nova Zelandia a miúdo é parasitado polo cangrexo *Nepinnotheres novaezelandiae*. En 2015 os investigadores neozelandeses Oliver Trottier e Andrew Jeffs, da Universidade de Auckland, estudaron o comportamento da situación dunha parella destes cangrexos en Nova Zelandia, que se observaron cando habitaban no mexillón. Dado o comportamento críptico dos cangrexos machos, desenvolveuse un sistema de captura para determinar se estes sairían dos seus hóspedes en resposta a un canxrejo femia arriba. As observacións do comportamento nocturno de busca de parella dos cangrexos machos realizárone na escuridad utilizando gravacións de vídeo en infravermello. A miúdo observáronse cangrexos machos acariciando o bordo do manto do mexillón intentando entrar, aumentando con éxito a abertura das valvas do mexillón de 3,7 a 5,5 mm.

Galería de imaxes
-----------------

* Cultivo de Perna canaliculus na Illa Sur, Nova ZelandiaCultivo de *Perna canaliculus* na Illa Sur, Nova Zelandia
* Mexillón de Nova Zelandia conxelado. Obsévese a cor verde do bordo da cunchaMexillón de Nova Zelandia conxelado. Obsévese a cor verde do bordo da cuncha
* Prato de meillóns de Nova ZelandiaPrato de meillóns de Nova Zelandia
* Vídeo dun cangrexo *Nepinnotheres novaezelandiae* macho  
 intentando acceder a un *mexillón de labios verdes*

Notas
-----

1. 1 2 3  *Perna canaliculus* (Gmelin, 1791) no WoRMS. Consultada o 8 de xaneiro de 2020
2. ↑  *Perna* Philipsson, 1788 no WoRMS. Consultada o 8 de xaneiro de 2020.
3. ↑  Smita Apte and Bastiaan Star and Jonathan P. A. Gardner (2003). "A Comparison Of Genetic Diversity Between Cultured And Wild Populations, And A Test For Genetic Introgression In The New Zealand Greenshell Mussel *Perna canaliculus* (Gmelin 1791)". *Aquaculture* **219** (1--4): 193–220. doi:10.1016/s0044-8486(03)00003-6.
4. ↑  Morton, John; Charles Michael Miller (1973). *The New Zealand Sea Shore*. Auckland, New Zealand: Collins. p. 653.
5. ↑  Busse WW (1998). "Leukotrienes and Inflammation". *Am. J. Respir. Crit. Care Med.* **157** (6): 210–213. PMID 9620941. doi:10.1164/ajrccm.157.6.mar-1.
6. ↑  Cobb, C. S. and Ernst, E. (2006). "Systematic review of a marine nutriceutical supplement in clinical trials for arthritis: the effectiveness of the New Zealand green-lipped mussel *Perna canaliculus*.". *Clin. Rheumatol.* **25** (3): 275–284. doi:10.1007/s10067-005-0001-8.
7. ↑  Aquaculture New Zealand (2010), New Zealand aquaculture farm facts Arquivado 20 de outubro de 2010 en Wayback Machine.. Consultada o 9 de xaneiro de 2020.
8. 1 2  Alfaro. A. C.; Jeffs, A. G. & Hooker, S. H. (2001): "Reproductive behaviour of the green-lipped mussel, *Perna canaliculus*, in northern New Zealand". *Bulletin of Marine Science* **69**: 1095-1108.
9. 1 2  Alfaro, A. C. & Jeffs A. G. (2003). "Variability in mussel settlement on suspended ropes placed at Ahipara Bay, Northland, New Zealand". *Aquaculture* **216**: 115–126. doi:10.1016/s0044-8486(02)00419-2.
10. ↑  Alfaro, A. C.; McArdle, B. & Jeffs, A. G. (2010). "Temporal patterns of arrival of beachcast green-lipped mussel (*Perna canaliculus*) spat harvested for aquaculture in New Zealand and its relationship with hydrodynamic and meteorological conditions". *Aquaculture* **302**: 208–218. doi:10.1016/j.aquaculture.2010.02.028.
11. 1 2  Carton A. G.; Jeffs, A. G.; Foote, G.; Palmer, H. & Bilton, J. (2007). "Evaluation of methods for assessing the retention of seed mussels (*Perna canaliculus*) prior to seeding for grow-out". *Aquaculture* **262**: 521–527. doi:10.1016/j.aquaculture.2006.11.026.
12. ↑  Jeffs, A. (2003): "Assessment of the potential for mussel aquaculture in Northland". NIWA client report AKL2003-057, NIWZ project ENT03101: 1-15.
13. 1 2  Loyd, B. D. (2003): "Potential effects of mussel farming on New Zealand’s marine mammals and seabirds: a discussion paper". Department of Conservation, Wellington: 1-34.
14. ↑  Trottier, Oliver; Jeffs, Andrew G. (2015). "Mate locating and access behaviour of the parasitic pea crab, *Nepinnotheres novaezelandiae*, an important parasite of the mussel *Perna canaliculus*". *Parasite* **22**: 13. ISSN 1776-1042. PMC 4365294. PMID 25786327. doi:10.1051/parasite/2015013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Perna canaliculus*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Perna canaliculus*** |

### Bibliografía

* Bieler, R. Carter J. G. & Coan E .V. (2010): "Classification of Bivalve families". En: Bouchet P. & Rocroi J.-P. (2010): "Nomenclator of Bivalve Families". *Malacologia* **52** (2): 1-184.
* Bieler, R.; Mikkelsen, P. M.; Collins, T. M.; Glover, E. A.; González, V. L.; Graf, D. L.; Harper, E. M.; Healy, J.; Kawauchi, G. Y.; Sharma, P. P.; Staubach, S.; Strong, E. E.; Taylor, J. D.; Tëmkin, I.; Zardus, J. D.; Clark, S.; Guzmán, A.; McIntyre, E.; Sharp, P. & Giribet, G. (2014): "Investigating the Bivalve Tree of Life – an exemplar-based approach combining molecular and novel morphological characters". *Invertebrate Systematics* **28** (1): 32-115.
* Gosling, E. M. (2003): *Bivalve Molluscs. Biology, Ecology and Culture* PDF. Oxford, UK: EnglandFishing News Books (Blackwell Publishing). ISBN 0-8523-8234-0.
* Dawber, C. (2004): Lines in the water: a history of Greenshell mussel farming in New Zealand. New Zealand Marine Farming Association, Blenheim.
* Siddall S. E. (1980): "A clarification of the genus Perna". *Bulletin of Marine Science* **30**: 858-870.

### Outros artigos

* Bivalvos
* Pteriomorfios
* Mitílidos
* *Perna*

### Ligazóns externas

* FAO. Fisheries and Aquaculture Department. Cultured Aquatic Species Information Programme. *Perna canaliculus* (Gmelin, 1791).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q674602
* MAG: 2909887265

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* GBIF: 5729679
* iNaturalist: 394900
* IRMNG: 11323004
* NCBI: 38949
* SeaLifeBase: 83833
* WoRMS: 397169

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UNII: Q0Y4RB5728

 |