**Arnulfo de Chocques**, coñecido tamén como **Arnulfo de Rœux**, finado en 1118, foi unha figura prominente entre o clero participante na Primeira Cruzada, e foi escollido como patriarca latino de Xerusalén en dúas ocasións, en 1099 e dende 1112 até a súa morte.

Traxectoria
-----------

### Até a conquista de Xerusalén

Foi fillo dun sacerdote flamengo, e estudou baixo Lanfranco de Canterbury en Caen. Na década de 1070 Arnulfo foi preceptor de Cecilia, filla de Guillerme I de Inglaterra. Foi tamén mestre de Raúl de Caen, un dos últimos cronistas da Primeira Cruzada. Foi capelán do exército cruzado normando liderado por Roberto de Normandía, irmán de Cecilia e fillo de Guillerme. Probablemente era un dos legados papais, baixo a autoridade do legado común da cruzada Ademar de Monteil, e logo da morte de Ademar en 1098 compartiría a autoridade sobre o clero co outro legado Pedro de Narbona.

Foi un dos maiores escépticos ás afirmacións feitas por Pedro Bartolomeu de ter achado a Santa Lanza en Antioquía, e pola oposición de Arnulfo o mesmo Pedro decidiu aceptar unha ordalía de lume. A oposición de Arnulfo a Pedro enfrontouno con Raimundo de St. Gilles, que cría no relato de Pedro. Para tentar solucionar a crise entre os cruzados, Arnulfo promoveu unha estatua de Cristo que foi colocada nunha das máquinas de asedio durante o asedio de Xerusalén de 1099. Logo da captura da cidade, descubriu a Vera Cruz na Igrexa do Santo Sepulcro, que se convertería na reliquia máis venerada do Reino de Xerusalén.

### Patriarca de Xerusalén

Logo de que Raimundo deixara Xerusalén, o 1 de agosto de 1099, Arnulfo foi elixido Patriarca de Xerusalén. Foi apoiado por Godofredo de Bouillon, o primeiro rei de Xerusalén; e pola súa parte apoiou a decisión de Godofredo de facer de Xerusalén un reino secular no canto dun estado eclesiástico. Porén, a súa elección foi obxecto de dúbidas sobre a súa canonicidade, xa que aínda non estaba ordenado. Antes de ser ordenado, foi substituído en decembro por Dagoberto de Pisa, a quen o papa Pascual II nomeara legado. Arnulfo foi entón nomeado arcediago de Xerusalén.

En 1112 foi nomeado patriarca, e foi considerado por parte dos cregos como demasiado duro. Foi especialmente impopular entre os cristiáns ortodoxos e siríacos ao prohibir as misas en ritos non latinos no Santo Sepulcro. Foi acusado de varios crimes, como os de manter relacións sexuais cunha muller musulmá, simonía, e especialmente de ter condonado o casamento bígamo do rei Balduíno I con Adelaida del Vasto, cando a súa muller Arda de Armenia seguía viva. Foi brevemente deposto por un legado papal en 1115, mais apelou ao papa Pascual II e foi restaurado na sé en 1116, ao probar que anulara o casamento entre Balduíno e Adelasia.

Foi patriarca até o seu pasamento en 1118.

| Dignidades da Igrexa católica |
| --- |
| Predecesor:**(primeiro)** |  **Patriarca latino de Xerusalén** 1099 | Sucesor:**Dagoberto de Pisa** |
| Predecesor:**Xibelino de Arles** |  **Patriarca latino de Xerusalén** 1112 - 1118 | Sucesor:**Garmondo de Picquigny** |

Notas
-----

Notas

1. ↑  As evidencias disto, con todo, non son concluíntes, mais a maioría dos historiadores asumen dita hipótese. C.W. David explica en *"Robert Curthose, Duke of Normandy"* (1920) que o papa Pascual II escribiu en 1116 aos oponentes de Arnulfo que por "dispensa apostólica" non se debía ter en conta a "mancha no seu nacemento" (C.W. David, *op.cit.*, p.219.).

Referencias

1. 1 2 3 4  Jaspert, Nikolas (2006). Routledge, ed. *The Crusades*. Londres. pp. 105–106. ISBN 9781134240425.
2. 1 2  Charles Wendell David (1920). Harvard University Press, ed. *Robert Curthose, Duke of Normandy*. p. 219.
3. ↑  Corliss K. Slack (2013). Scarecrow Press, ed. *Historical Dictionary of the Crusades*. p. 172. ISBN 9780810878310.
4. ↑  Kenneth M. Setton, Harry W. Hazard, Robert Lee Wolff, Marshall W. Baldwin, Norman P. Zacour (1969). University of Wisconsin Press, ed. *History of the Crusades*. vol I. p. 330. ISBN 9780299048341.
5. ↑  Kenneth M. Setton; et al. *op.cit*. p. 377.
6. ↑  Kenneth M. Setton; et al. *op.cit*. p. 378.
7. ↑  Kenneth M. Setton; et al. *op.cit*. p. 340.
8. ↑  Kedar, Benjamin (1993). Variorum, ed. *The Franks in the Levant, 11th to 14th centuries*.
9. ↑  Kenneth M. Setton; et al. *op.cit*. p. 406.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q608772
* EBID: ID
* WikiTree: Malecorne-1

 |