recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Life Without Buildings** foi unha banda escocesa de indie rock baseada en Glasgow. O grupo, formado no ano 1999, estaba composto principalmente por ex-estudantes da Escola de Arte de Glasgow. Inicialmente estivo formado por Will Bradley (batería), Chris Evans (baixo) e Robert Johnston (guitarra). A pintora Sue Tompkins (voces) uniuse posteriormente ese mesmo ano. As voces "faladas" de Sue finalmente convertéronse no atributo máis famoso de Life Without Buildings. Impresionado despois do seu primeiro concerto en Londres, o selo asociado a Rough Trade Tugboat Records pediu á banda gravar un sinxelo de estrea con eles.

Publicado en marzo do ano 2000, "The Leanover"/"New Town" asegurou á banda un contrato completo coa discográfica. O grupo publicou dous sinxelos máis con Tugboat. O seu álbum de estrea, *Any Other City*, gravado polo produtor escocés Andy Miller, foi publicado en 2001 no Reino Unido. O selo DCBaltimore2012 editouno meses máis tarde nos Estados Unidos. A banda separouse en 2002.

En maio de 2007 publicouse un álbum ao vivo en Europa chamado *Live at the Annandale Hotel*, a través do selo Gargleblast Records. Posteriormente o disco foi editado en Norteamérica o mes de agosto polo selo Absolutely Kosher Records. Gravado en decembro de no hotel Annandale de Sydney, os membros da banda dixeron que non sabían que estaban sendo gravados, pero quedaron contentos co resultado final.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Any Other City* | 2001 | Tugboat Records |

Notas
-----

1. ↑  "Life Without Buildings: Live at the Annandale Hotel". *Pitchfork* (en inglés). Consultado o 2022-06-30.
2. ↑  "Life Without Buildings: the catch up interview". *Muso's Guide*. 2013-03-30. Archived from the original on 30 de marzo de 2013. Consultado o 2022-06-30.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3238381
* WorldCat
* VIAF: 297187164
* AllMusic: mn0000217994
* Discogs: 70824
* ISNI: 0000000471014530
* LCCN: no2013036484
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 256171

 |
Bonito do norte.
*La Gabrielle* en Burela.
Medindo as redes de *La Gabrielle*.
Burela durante o incidente.
A **Guerra das volantas**, tamén chamada Guerra do bonito, foi un conflito pesqueiro ou guerra entre artes de pesca que enfrontou a frota boniteira de Galiza, Asturias, Cantabria e Euskadi e barcos boniteiros de Francia durante a campaña do verán de 1994. A orixe deste conflito foi o emprego das volantas ilegais polos barcos franceses, provocando o temor da frota do norte peninsular, que usaba artes de pesca tradicionais. A frota boniteira artesanal reclamaba a prohibición deste tipo de redes por parte da Unión Europea.

Antecedentes e causas
---------------------

O uso de redes de deriva na pesca do bonito en Europa remóntase á década dos 70, cando barcos de Francia, Inglaterra e Irlanda abandonan as artes de pesca tradicionais. Debido ao seu forte impacto medioambiental e as protestas de sectores ecoloxistas, a Unión Europea, nunha normativa de 1991, limita a súa lonxitude a 2,5 km. Aos mariñeiros franceses concedéuselles unha moratoria até 1994, en que se terían que adaptar á nova normativa. Porén, durante a costeira dese verán os boniteiros do norte peninsular denunciaron reiteradamente o emprego de redes ilegais dos barcos franceses. A frota do mar Cantábrico que empregaba os métodos de cacea ou cebo vivo, denunciaba que eran artes incompatíbeis. En paralelo, grupos ecoloxistas como Greenpeace inician unha campaña contra ese tipo de métodos e poñen en evidencia a inoperatividade dos organismos europeos para facer cumprir a súa propia normativa.

Conflito
--------

O conflito trasladouse ao mar e ao longo dos días sucedéronse os incidentes entre as distintas frotas. A tensión entre as frotas ía crecendo e acadou o clímax co apresamento do volanteiro francés *La Gabrielle* o 16 de xullo a 700 km de Estaca de Bares. Escoltado por 300 boniteiros, foi remolcado ao porto de Burela, ignorando as advertencias dunha patrulleira da Armada Española. Con esta acción pretendíase demostrar o uso de redes ilegais por parte da frota francesa, ao ser inspeccionados por funcionarios da Comunidade Europea. Perante o abandono de inspectores e responsábeis de pesca españois do porto burelao, levantou acta do achado de redes de 3,5 quilómetros da Gabrielle un notario de Burela.

Consecuencias
-------------

As volantas de superficie non foron prohibidas pola Unión Europea até 2002 como resultado do acordo entre os distintos países europeos.

Galería de imaxes
-----------------

* Redes de deriva.Redes de deriva.
* Arte tradicional.Arte tradicional.
Prato cos contidos dun white Garbage Plate.
O **Garbage Plate** (literalmente traducido como "prato de lixo") é un prato típico de Rochester (Nova York) coñecido pola cadea **Nick Tahou Hots** fundada por Nick Tahou que morreu no ano 1997 tras te-lo negocio aberto durante case 50 anos. A fama de seu prato, fixo que fose copiado en moitos lugares debido ao éxito do su prato e á alta demanda do mesmo.

Características
---------------

Un *Garbage Plate* é unha mestura de ingredientes combinados (hamburguesa con queixo, hamburguesa, un filete, un hotdog, un white hot, salchicha italiana, tiras de polo, peixe, xamón frito, queixo á grella, e ovos, que estes son colocados na parte superior, xunto pataca asada, patacas frixidas, baked beans, ou ben ensalada de macarróns.

Na parte superior pon-se un chisco de mostaza e cebolas e o ingrediente especial: a "salsa picante" Nick's - unha salsa moi especiada que contén carne picada.

O *garbage plate* ven tamén cun anaco de pan ao estilo italiano e manteiga. A maioría dos comensais empregan como salsas kétchup, mostaza o unha salsa picante, en particular a Frank's Red Hot. A *A1 Steak Sauce* é empregada tamén.

Ligazóns externas
-----------------

Páxina web oficinal do restaurante **Nick Tahou Hots**
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Reino de Italia.
O Reino de Italia e as súas marcas no Imperio carolinxio.
O **reino de Italia** (*Regnum Italiae*, *Regnum Italicum* ou *Reichsitalien*) foi unha entidade política e xeográfica sucesora do reino dos longobardos que, circunscrita ao norte da Península Itálica, pasou de formar parte do Imperio carolinxio e, despois, ao Sacro Imperio Romano Xermánico, desde a coroación imperial de Otón I en Roma no ano 962.

A vinculación do reino de Italia ao sistema imperial supuxo que o que quedaba do sistema administrativo da época carolinxia fora minado tanto pola ausencia do soberano, que confiaba nos poderes feudais locais, como polo desenvolvemento comunal, e polas querelas entre o emperador co papa, que polarizaron a vida italiana entre güelfos e xibelinos.

O Grande Interregno liquidou o poder efectivo do emperador, non só en Italia senón na mesma Alemaña, pero aínda retivo a autoridade xurisdicional para lexitimar os gobernos locais. Debido ás querelas internas, o sistema comunal das cidades transformouse en señorías ou en repúblicas, de entre as cales só os réximes fortes e poderosos, con capacidade para contratar forzas mercenarias, puideron someter a cidades veciñas creando Estados territoriais.

A intervención francesa a partir de 1494 alterou as relacións de poder na península e atraeu de novo a atención do emperador sobre os asuntos italianos. As paces de Boloña en 1530 converteron ao emperador en árbrito de Italia, pero a hexemonía en Italia recaeu nos reis de España até que, na Guerra de Sucesión española, o emperador recobrou un papel de preponderancia.

Tras estabilizarse as relacións de poder entre as dinastías rivais de Habsburgo e Borbón, a Revolución francesa e a súa extensión a Italia supuxo a liquidación da autoridade imperial en Italia e, poucos anos despois, na propia Alemaña.

Notas
-----

1. ↑  Skinner, Quentin (1978). *The foundations of modern political thought* **1**. Cambridge University Press. p. 4. ISBN 9780521293372.
2. ↑  (Levillain 2002, p. 628)
3. ↑  Le Goff, Jacques; Schmitt, Jean-Claude (2003). *Diccionario razonado del Occidente medieval*. Ediciones AKAL. p. 376. ISBN 9788446014584.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Le Goff, Jacques & Schmitt, Jean-Claude (2003): *Diccionario razonado del Occidente medieval*. Ediciones Akal. ISBN 978-84-460-1458-4.
* Levillain, Philippe (2002): *The Papacy: An Encyclopedia* Volume 2. Routledge. ISBN 978-0-415-92230-2.
* Skinner, Quentin (1978): *The foundations of modern political thought* Volume 1. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-29337-2.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Detalle da masa dunha samosa.
Samosas con salsa chatni e pementos *chili* verdes
*Samosas* no barrio de Lavapiés.
A **samosa** é unha empanadilla de forma triangular, típica da cociña do sur de Asia (a India, Paquistán e o Tíbet). Por regra xeral sérvese fresco e nalgúns casos con diversos aliño.

Descrición
----------

Está constituída por unha envoltura exterior de masa de fariña de trigo moi fina e fresca (similar a pasta fío) tradicionalmente elaborada de fariña de maida, rechea de pataca e chícharos ou outros vexetais cocidos e aderezados con curry que se frite en aceite ou ghi antes de servila. Non se descarta que se sirva rechea tamén de carne de pito ou cordeiro. En Portugal e Goa coñécense como *chamuças*, levadas polos mariñeiros portugueses. Cada país ten as súas propiedades específicas da súa cultura cos seus ingredientes máis utilizados.

Servizo
-------

As samosas sérvense xeralmente con galletas chaat (e coa salsa chaat masala) así como iogur (especie de leite callado), salsa picante chatni, cebolas finamente picadas e coandro. Sérvense quentes e coa masa exterior fresca.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Samosa Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | O Galilibros ten un manual sobre:  ***Samosa*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Samosa*** |

#### Outros artigos

* Gastronomía
* Empanada
* Pataca
* Pastel

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q491517
* GiantBomb: 3055-7064

 |
Tempeh
Un anaco de tempeh cru.
O **tempeh** (/ˈtɛm.peɪ/, pronunciado "tem-pei") é un produto alimenticio orixinario de Indonesia, de sabor forte, que se obtén da fermentación das sementes da soia branca co fungo *Rhizopus oligosporus*.

Ten forma de pastel cun aroma a noz e cunha textura mesta e lixeiramente carnuda. Constitúe un alimento forte, cun sabor máis intenso ca outros derivados da soia. A acción das encimas durante a fermentación fan que as sementes sexam máis dixeríbeis, mentres o micelio que é utilizado para as envolver fornece valiosas vitaminas do complexo B de orixe vexetal (130 % das necesidades diarias).

É especialmente popular na illa de Xava, onde se considera un alimento sinxelo que fornece proteínas á dieta normal. É posíbel atopalo noutras gastronomías do sueste asiático igualmente. Ao igual que o tofu, o tempeh está elaborado de grans de soia, porén o tempeh ten outras características nutricionais e de textura. O proceso de fermentación da soia retén todas as proteínas, posúe máis fibra e vitaminas comparado co tofu, así coma unha textura máis firme e forte sabor. Por mor do seu valor nutricional[] emprégase internacionalmente nas dietas vexetarianas coma un sucedáneo de carne.

Utilizado coma reconstituínte da flora intestinal e como eficaz favorecedor do tránsito intestinal.[]

Nutrición
---------

A proteína da soia no tempeh comeza a ser máis dixestivo como resultado do proceso de fermentación.[] En particular, os oligosacáridos que se asocian frecuentemente cos gases e a indixestión, todos estes efectos redúcense mediante a cultura do *Rhizopus*. Nas formas tradicionais de elaboración do tempeh facíase que a bacteria que elaboraba a vitamina B12 estivese presente durante o proceso.[] Nos países da cultura occidental é moi común o emprego da *Rhizopus oligosporus*.

Tipos de Tempeh
---------------

| Nome | Descrición |
| --- | --- |
| *tempe bongkrèk* | elaborado con coco pastel prensado] |
| *tempe bosok (busuk)* | tempeh descomposto, empregado en **pequenas cantidades** como saborizante |
| *tempe gembus* | elaborado de okara |
| *tempe gódhóng* | tempeh elaborado coas follas da bananeira |
| *tempe goreng* | tempeh fritido |
| *tempe mendoan* | lixeiramente fritido |
| *tempe kedelai* | simplemente tempeh, elaborado de soja |
| *tempe murni* | tempeh elaborado en envoltorios de plástico (lit. *pastel puro de soia*) |
| *tempe oncom* | tamén *onchom*; elaborado de cacahuete pastel prensado; de cor laranxa; *Neurospora sitophila* |

Notas
-----

1. ↑  Nome galego e definición en *Dicionario de alimentación e restauración*, VV. AA. (2012), Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega

Véxase taqmén
-------------

### Outros artigos

* Tofu

### Bibliografía

* Shurtleff, William, and Akiko Aoyagi. 1979 1985. *The book of tempeh*. Nova York: Colophon Books. ISBN 0-06-091265-0.

### Ligazóns externas

* Tempeh no Centro Vexetariano

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q120096
* GND: 4300201-8
* JSTOR: tempeh
* LCCN: sh85133691

 |
O **municipio de Ventspils** (en letón, *Ventspils novads*) é un dos 36 municipios de Letonia. Os 36 municipios son resultado da última reorganización do territorio aprobada o 1 de xuño de 2021, mais o municipio de Ventspils permanece na mesma configuración que xa tiña desde a reorganización previa da Saeima aprobada en 2009.

Localizado no noroeste de dito país báltico conforma a parte máis ao norte da rexión histórica de Curlandia.

A xestión administrativa deste municipio exércese desde a cidade de Ventspils, rúa Skolas 4, mais curiosamente a propia cidade non pertence ao municipio de Ventspils xa que conta cun rango de autonomía propio.

Ten unha superficie de 2462,3 km² e unha poboación de 10 777 persoas a finais de 2021. O Municipio cómponse das parroquias de Piltene, Ance, Jūrkalne, Pope, Puze, Tārgale, Ugāle, Usma, Užava, Vārve, Ziras e Zlēkas.

Xeografía e clima
-----------------

O municipio de Ventspils está situado nas terras ao nivel do mar ao longo da costa do Mar Báltico e divídese na chaira de Irve ao norte, a chaira de Ventava ao redor de Ventspils e a chaira de Piemare ao sur. É o único municipio de Curlandia que fisioxeograficamente se atopa unicamente nas terras baixas. En algúns lugares, as elevacións do relevo terrestre son os remanentes no antigo lago de xeo do Báltico (como as elevacións de Puze, Ugāle e Pope de até 50, 60 e 68 m sobre o nivel do mar, respectivamente). Son comúns alí as rocas básicas expostas do Devónico medio, limolita, arxila, marga e dolomita. Máis do 60 % do municipio está cuberto de bosques e dous terzos de todas as árbores son piñeiros.

A cantidade de precipitación é de 600 a 800 mm por ano, cun máximo ao sur, na confluencia dos ríos Venta e Abava. Ten unha temperatura media de -3 -4 °C en xaneiro, e de +16 a +16,5 °C en xullo.

Lago na parroquia de Usma, ano 2023.

Notas
-----

1. ↑  "Latvia: Administrative Division (Regions and Municipalities) - Population Statistics, Charts and Map". *www.citypopulation.de*. Consultado o 2023-12-21.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Organización territorial de Letonia
* Rexións de Letonia

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1345325
* GeoNames: 454307
* OSM: 13047867

 |
Coordenadas: 31°N 100°O﻿ / ﻿31, -100

A **Guerra de independencia de Texas**, tamén coñecida como **Revolución Texana**, foi o conflito que enfrontou o goberno de México e os colonos texanos entre o 2 de outubro de 1835 e o 21 de abril de 1836.

Os problemas entre o gogerno mexicano e os habitantes do que daquela era a provincia Coahuila e Texas comezaran coa promulgación da constitución centralista de 1835, coñecida como as Sete Leis. Esta nova lexislación, promulgada polo presidente mexicano Antonio López de Santa Anna, deixaba sen efecto a antiga constitución federal de 1824. Pouco tempo despois, xurdiron pronunciamentos en diversas rexións do país. A guerra comezou no territorio texano o 2 de outubro de 1835 coa batalla de Gonzales. Axiña as forzas texanas tomaron as cidades de La Bahia (actual Goliad) e San Antonio Béjar (actual San Antonio), malia que serían derrotadas poucos meses despois.

Despois dalgunhas vitorias mexicanas, a guerra acabou de xeito inesperado na batalla de San Jacinto, a uns 300 quilómetros de San Antonio. Neste conflito, o xeneral Samuel Houston liderou os rebeldes texanos e voluntarios estadounidenses na vitoria sobre unha parte das tropas mexicanas, baixo o comandamente directo de Santa Ana, que ademais foi capturado. Despois do remate da guerra, formalizaríase a independencia da República de Texas. Posteriormente, en 1845, os Estados Unidos anexionaríanse este territorio, e as disputas entre os dous países conducirían en última instancia á intervención norteamericana en México, entre 1846 e 1848.

Notas
-----

1. ↑  No comezo do conflito existían discrepancias entre os texanos sobre o auténtico alcance da revolución. Mentres algúns crían que o obxectivo era o restablecemento da Constitución de 1824, outros pedían abertamente a independencia. Os conflitos resolvéronse cunha convención de delegados que promulgou a Declaración de independencia do 2 de marzo de 1836. Era o nacemento da República de Texas.
2. ↑  Chamada **Texas Revolution** en inglés ou **Revolución de Texas** en castelán. Esta nomenclatura non se axustaría correctamente á definición do termeo en galego, xa que unha revolución implicaría unha "transformación profunda e rápida da estrutura social, económica e política dunha sociedade", que non se deu neste caso.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q638530
* BNF: 11993400j
* EBID: ID
* FAST: 1354582
* GND: 4309268-8
* LCCN: sh85134265

 |
Litografía representando a batalla de Suipacha, a primeira vitoria arxentina 
A **Guerra da Independencia da Arxentina** é como se denomina á serie de combates e campañas militares que aconteceron no marco dos conflitos entre España e as súas colonias americanas logo da invasión francesa e que se saldaron coa independencia de gran parte do territorio colonial español. No caso da actual Arxentina, participaron por unha banda o exército español e os seus aliados no territorio e pola outra as forzas militares das Provincias Unidas do Río da Prata, estado que se estableceu no que para os españois era o Vicerreinado do Río da Prata e durou desde 1810 ata 1825. 
Na historiografía arxentina, e en xeral na latinoamericana, denomínanse patriotas e realistas aos dous bandos enfrontados, os primeiros buscaban a creación dun estado independente estaban dirixidos por Manuel Belgrano, Juan José Castelli e José de San Martín e os segundos defendían a continuidade do territorio na monarquía española do rei Fernando VII. Só unha pequena parte deses enfrontamentos foron no territorio da actual Arxentina, celebrándose a maioría en territorios que logo da guerra quedaron fóra das Provincias Unidas ou en territorio das actuais Chile, Perú e Ecuador. En xeral distínguense tres frontes militares:

* A **fronte oriental** ou do litoral, sobre os ríos da cunca do Prata, que inclúen as campañas no Paraguai, a Banda Oriental, a Mesopotamia arxentina e os combates navais no Río da Plata e os seus afluentes;
* a **fronte norte**, con enfrontamentos nas provincias do Alto Perú e a Intendencia de Salta del Tucumán;
* e a **fronte dos Andes**, que inclúe a acción ofensiva sobre posicións realistas en Chile, Perú e Ecuador.

O 9 de xullo de 1816 unha asemblea en San Miguel de Tucumán, declarou a independencia nacional pero aínda pasarían algúns anos ata que a indepencia quedara definitivamente consolidada.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q617409
* LCCN: sh85007043

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Outeiro.
**Outeiro** é un lugar da parroquia de Sanguñedo, no concello ourensán de Verea na comarca da Terra de Celanova. Tiña dez habitantes no ano 2020, dos cales sete eran homes e tres eran mulleres.

Xeografía
---------

O lugar dista da capital do concello 5,3 quilómetros pola estrada OU-0206.

A aldea sitúase preto do alto do monte de Outeiro. Preto do lugar pasa o regato de Balín e o regato de Sanguñedo. No monte de Outeiro nace o regato de Quintela.

Toponimia
---------

Outeiro ven do latín *altariu(m)*, altar elevado ou calquiera cousa illada e elevada.

Personaxes
----------

Aquí naceu Antonio Dorado Fidalgo, alcalde de Verea entre 1979 e 1987. Durante unha época exercería de mestre na aldea.

Patrimonio
----------

### Igrexa de San Salvador de Sanguñedo

A igrexa de San Salvador foi construída a principios do século XVIII. Segundo a inscrición do canteiro que se atopa na fachada posterior, a obra foi rematada no ano 1707. A fachada ten unha porta de lintel sinxela e remata cunha cornixa curva. Nos extremos da cornixa érguense dous pináculos puntiagudos rematados en esfera. O campanario está conformado por dous arcos romanos, nos cales se atopan dúas campás, unha por arco. Por riba deste corpo hai outros dous pináculos, similares aos situados na cornixa, e mais unha estrutura triangular sobre a cal está un pararaios ornamental con forma de cruz grega.

### Cruceiro do Campo de Outeiro

O cruceiro de Sanguñedo está situado no Campo do Outeiro, diante da igrexa de San Salvador de Sanguñedo a medio camiño entre o lugar de Sanguñedo e Outeiro.

Galería de imaxes
-----------------

* Antonio Dorado.Antonio Dorado.
* Cruceiro do Campo de Outeiro.Cruceiro do Campo de Outeiro.
* Igrexa de Sanguñedo.Igrexa de Sanguñedo.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Sanguñedo

| Lugares da parroquia de Sanguñedo no concello de Verea (Ourense) |  |
| --- | --- |
| Abeleda | Balín | Casal de Abade | Os Casares | Outeiro | Sanguñedo |

### Parroquias de Verea

| Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Verea |  |
| --- | --- |
| Albos (San Mamede) | Bangueses (San Miguel) | Cexo (Santo Adrao) | Domés (San Martiño) | Gontán (Santo André) | Ourille (San Pedro) | Pitelos (Santa María) | Portela (Santa Baia) | Sanguñedo (San Salvador) | Santa María de Cexo (Santa María) | Verea (Santiago) |

Notas
-----

1. ↑  "Instituto Nacional de Estadística. Nomeclátor. Relación de unidades poboacionais.". *www.ine.es*. Consultado o 2021-02-01.
2. ↑  "Estudio toponímico del ayuntamiento gallego de Cedeira (España)" (PDF). Consultado o 31/01/2021.
3. ↑  "OTERO". *Etimologías de Chile - Diccionario que explica el origen de las palabras* (en castelán). Consultado o 2021-01-31.
4. ↑  "Iglesia de San Salvador de Sanguñedo – Terra de Celanova — Serra do Xurés" (en castelán). Consultado o 2021-01-29.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Verea
Non confundir con Ribosa 5-fosfato.

| **{{PAGENAME}}** |
| --- |
|  |
| Nome IUPAC | [(2R,3R)-2,3,5-Trihidroxi-4-oxopentil] dihidróxeno fosfato |
| Outros nomes | ribulosa-5-fosfato, 5-O-fosfono-D-ribulosa, D-Ribulosa 5-fosfato |
| Fórmula empírica | C5H11O8P |
| Masa molecular | 230.11 g/mol |
| Estado físico/Cor |  |
| Número CAS | 4151-19-3 |
| Propiedades |
| Densidade |  |
| Punto de fusión |  |
| Punto de ebulición |  |
| Solubilidade en auga |  |

A **ribulosa 5-fosfato** (tamén escrita **ribulosa-5-fosfato**) é un monosacárido de 5 carbonos (pentosa) cun grupo cetona no carbono 2 (polo que é unha cetosa) e un fosfato esterificado no carbono 5. É unha molécula de ribulosa fosforilada no carbono 5 .

Este composto é o produto final da fase oxidativa da ruta da pentosa fosfato, e é un intermediario do ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese.

Na ruta da pentosa fosfato
--------------------------

A misión desta ruta é a de obter NADPH e ribosa 5-fosfato, que se utilizarán na síntese de ácidos graxos e de ácidos nucleicos. Nesta ruta intervén a ribulosa 5-fosfato.
Na ruta da pentosa fosfato a ribulosa 5-fosfato orixínase a partir da deshidroxenación e descarboxilación do 6-fosfogliconato, catalizada pola fosfogliconato deshidroxenase. Na reacción prodúcese NADPH e CO2, e con ela remata a fase oxidativa da ruta.

6-fosfogliconato + NADP+ + H+ → ribulosa 5-fosfato + NADPH
Posteriormente, na fase non oxidativa da ruta, a ribulosa 5-fosfato isomerízase pola acción da fosfopentosa isomerase a ribosa 5-fosfato, polo que unha cetosa se converteu nunha aldosa.

ribulosa 5-fosfato → ribosa 5-fosfato
Tamén se pode producir unha isomerización a xilulosa 5-fosfato catalizada pola fosfopentosa epimerase.

ribulosa 5-fosfato → xilulosa 5-fosfato

No ciclo de Calvin
------------------

No ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese a ribulosa 5-fosfato utilízase na reacción final que pecha o ciclo para rexenerar a ribulosa 1,5-bifosfato (molécula na que se fixa o CO2).

Neste ciclo a ribulosa 5-fosfato pode obterse a partir de dous azucres de 5 carbonos, a ribosa 5-fosfato e a xilulosa 5-fosfato por medio de reaccións de isomerización catalizadas pola fosfopentosa isomerase e a fosfopentosa epimerase, que son similares ás da ruta da pentosa fosfato.

ribosa 5-fosfato → ribulosa 5-fosfato
xilulosa 5-fosfato → ribulosa 5-fosfato
Despois, a ribulosa 5-fosfato formada utilízase na rexeneración da ribulosa 1,5-bifosfato do ciclo de Calvin. Para iso vai ser fosforilada pola fosforribulosaquinase con gasto de ATP.

ribulosa 5-fosfato + ATP → ribulosa 1,5-bifosfato + ADP

Notas
-----

1. ↑  PubChem compound Ribulose 5-phosphate
2. ↑  ChemSpider Ribulose 5-phosphate
3. 1 2  A. Lehninger. Principios de Bioquímica. (1988). Omega. Páxinas 456-457, 665. ISBN 84-282-0738-0

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ribulosa
* Ribulosa 1,5-bifosfato

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 4151-19-3
* ChEBI: 37455
* DrugBank: 02053

 |
***Albizia guachapele*** é unha especie de árbore da familia das fabáceas ou legumminosae.

Descrición
----------

É unha árbore con ramificación dicotómica, aparasolada. Fuste até a primeira rama 5 ou máis m. Ritidoma de cor esbrancuxada carmelita, escamento, que se desprende en forma de placas ou láminas. Follas paripinnadas, bipinnadas; raquis de 17 cm. l. con 5-6 pares de raquillas opostas ou alternas, de 10 cm.l.; folíolos en número de 7 pares, oblongos, asimétricos, os dous terminais espatulados, verde claros, de 4 cm. l. x 1,5 de ancho. Flores filamentosas, branco amareladas. Froito, vaina aplanada, apiculada, duns 15 l. x 2,7 cm de ancho.

Distribución e hábitat
----------------------

Está presente en en Colombia, Bolivia, Ecuador, Panamá, Nicaragua e Honduras.

A madeira de fribra dura e trabada é especial para usos que demanden gran resistencia, como travesas de ferrocarril, pilóns, portas de golpe, currais para gando, construcións, postes, carrozarías; tamén para ebanistería e carpintaría en xeral; resiste o ataque do térmite e a carcoma.

As súas follas utilízanse normalmente para forraxe de gando de alta calidade cun 24% de proteína.
**Christopher James Quinn**, nado o 27 de setembro de 1983 en Nova Orleáns, Luisiana, é un ex xogador profesional de baloncesto. Cunha altura de 1,88 metros xogaba na posición de base. Actualmente traballa como adestrador asistente dos Miami Heat.

Instituto
---------

Quinn asistiu ao Instituto Dublin Coffman en Dublin, Ohio, onde estableceu 14 récords e foi nomeado Xogador do Ano por Columbus Dispatch Agonis en 2002. Foi elixido tamén en dúas ocasións no mellor quinteto estatal do ano, xogador do ano da Ohio Capital Conference e segundo na votación do "Mr. Basketball" de Ohio no seu ano sénior. Quinn liderou ao seu equipo aos campionatos de conferencia de 2001 e 2002, ademais de proclamarse campión de distrito en dúas ocasións.

Universidade
------------

Na Universidade de Notre Dame pasou tres anos, sendo o co-capitán en dúas ocasións. Xogou 122 partidos, 80 coma titular, e fixo 11,1 puntos, 3,5 asistencias, 2,7 rebotes, 1,27 roubos e 31,3 minutos cun 44,7% en tiros de campo, 41,7% en triplas e 82,5% en tiros libres. Coma sénior, foi elixido no mellor quinteto da Big East Conference tras facer 17,7 puntos, 6,5 asistencias e 3,8 roubos por partido, liderando ao equipo en anotación, asistencias e empatado en roubos de balón. A tempada anterior foi seleccionado para disputar o *Big East Academic All-Star*, xogando na campaña 27 partidos e asinando 13,1 puntos, 3,2 asistencias e 2,9 rebotes. Coma sophomore os seus números foron 14,3 puntos e 3,3 asistencias por partido, e coma *freshman* 3,9 puntos e 1,6 rebotes, sendo seleccionado para o *Big East Academic All-Star*.

Traxectoria profesional
-----------------------

Despois de non ser drafteado, Miami Heat fichouno coma axente libre no verán de 2006. Na súa primeira tempada na liga, Quinn disputou 42 partidos, un deles coma titular, facendo 3,4 puntos, 1,5 asistencias e 0,7 rebotes en 9,7 minutos na pista. Quinn fixo a mellor anotación da súa traxectoria na NBA o 15 de abril do 2009 contra os Detroit Pistons, cando anotou 26 puntos. Anotou 19 dos 30 últimos puntos dos Heat naquel partido.

O 21 de xullo de 2011, fichou polo BC Khimki.

Notas
-----

1. ↑  "Khimki brings back Mozgov, adds Quinn". EuroLeague.net. 21 de xullo de 2011. Consultado o 21 de xullo de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en nba.com *(en inglés)*
* Estatísticas de Chris Quinn *(en inglés)*
* Perfil en espn.com *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1077691
* ACB: 20210291
* Basketball-Reference: quinnch01
* ESPN: 3046
* NBA: 200809

 |
O sarcófago de Accursio e do seu fillo Francesco d'Accorso en Boloña
**Accursio** ou **Accorso di Bagnolo**; nado en Impruneta ca. 1182 e finado en Boloña o 1263, foi un xurista italiano. É notábel pola súa organización das glosas, comentarios medievais sobre as codificacións do dereito de Xustiniano, o Corpus Iuris Civilis.

Recompilou preto de 100 000 glosas, o texto completo do Corpus iuris civilis, chamada a Glosa ordinaria ou magistralis ou Magna glosa, fundamento do dereito europeo.

Foi pai do tamén xurista Francesco d'Accorso, quen ademais é personaxe da Divina Comedia de Dante.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q339824
* WorldCat
* VIAF: 102317020
* BIBSYS: 1507616671833
* BMT: 119939
* BNE: XX5461925
* BNF: 12462276n
* CANTIC: a10035746
* CERL: cnp00166733
* CiNii: DA13186182
* DBI: ID
* DeutscheBio: 100956599
* EBID: ID
* FAST: 1803294
* GEC: 0000552
* GND: 100956599
* ICCU: BVEV018527
* ISNI: 0000 0001 2103 5008
* LCCN: n86026284
* NKC: ola2002139884
* NTA: 070868948
* OL: OL1986944A
* openMLOL: 113989
* PTBNP: 43025
* SELIBR: 331011
* SNAC: w6ks6xbz
* SUDOC: 067055699

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Aappilattoq.

**Aappilattoq** (antigamente *Augpilagtoq*) é unha poboación da municipalidade de Kujalleq, no sur de Groenlandia. Significa "anemone de mar" en lingua groenlandesa. Posuía 138 habitantes en outubro de 2011.

A área de Aappilattoq estivo habitada desde o século XIX, mais o asentamento actual fundouse en 1922.

As principais ocupacións da xente son a caza e a pesca.

Posúe unha escola, *Jaajap atuarfia*, con 22 alumnos no 2006, como tamén unha igrexa.

Até o 31 de decembro de 2008, pertencía a Nanortalik e a partir do 1 de xaneiro de 2009, forma parte de Kujalleq, cando os antigos municipios de Qaqortoq, Narsaq e Nanortalik deixaron de existir como entidades administrativas.

Alberga un heliporto operado pola Air Greenland, aínda que a principal vía de comunicación é a marítima, sendo practicamente inaccesible por terra.

Xeografía
---------

Aappilattoq atópase ao leste de Nanortalik, a uns 50 km ao norte de Cabo Farewell, o cabo máis meridional de Groenlandia, entre fiordes.

Galería de imaxes
-----------------

* Formacións montañosas preto de Aappilattoq.Formacións montañosas preto de Aappilattoq.
* Paredes verticais pétreas dominan a paisaxe preto de Aappilattoq.Paredes verticais pétreas dominan a paisaxe preto de Aappilattoq.

Poboación
---------

Notas
-----

1. ↑  Concello de Kujalleq Arquivado 10 de xullo de 2012 en Archive.is *(en dinamarqués)*
2. ↑  Concello de Kujalleq (ed.). "Skole og Daginstitutioner - Aappilattoq". Arquivado dende o orixinal o 23 de marzo de 2012. Consultado o 30 de outubro, 2011.
*Opera omnia*, 1581 (Milán, Fondazione Mansutti).
**Bartolo da Sassoferrato**, nado en 1313 e finado en 1357, foi un xurista italiano, un dos máis máis notables glosadores medievais do dereito romano.

Traxectoria
-----------

Naceu en Venatura, preto de Sassoferrato, nas Marcas. Estudou nas universidades de Perugia e Boloña e doutorouse en leis en 1334.  

En 1339 comezou a dar clases en Pisa, e en 1343 trasladouse a Perugia, onde tivo como alumno a Baldo de Ubaldis. En 1355 o emperador Carlos IV nomeouno *consiliarius*, logo de participar nunha embaixada en Pisa para el.

Obra
----

Bartolo escribiu comentarios de case todas as partes do *Corpus Iuris Civilis*.  

*De fluminibus seu Tyberiadis* é un libro sobre as leis relativas aos ríos.  

*De Insigniis et Armis*, recolle os aspectos legais da heráldica  

Ademais desenvolveu moitos conceptos legais novos, que se converteron en parte da lei civil, entre eles o que fai referencia ao conflito entre leis.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q439050
* WorldCat
* VIAF: 66498105
* BAV: ADV12352255
* BIBSYS: 3075150
* BLBNB: 000172648
* BMT: 187706
* BNCHL: 000041561
* BNE: XX1199560
* BNF: 12112604b
* BRE: 1863456
* BVMC: 23538
* CERL: cnp01302817
* CiNii: DA01358327
* DBI: ID
* DeutscheBio: 118652885
* EBID: ID
* FAST: 134160
* GEC: 0008013
* GND: 118652885
* ICCU: SBLV166952
* Isidore: bartolus\_de\_saxoferrato
* ISNI: 0000000121019841
* LCCN: n84095720
* NKC: ola2002152006
* NLA: 35762220
* NLG: 238058
* NTA: 068514573
* OL: OL71022A
* openMLOL: 97608
* PTBNP: 13417
* SELIBR: 176984
* SNAC: w6j67xtf
* SUDOC: 029514568
* Treccani: bartolo-da-sassoferrato
* ULAN: 500097265

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Julio Iglesias (homónimos).
**Julio Iglesias Puga**, tamén coñecido como **Papuchi**, nado en Ourense o 26 de xullo de 1915 e morto en Madrid o 19 de decembro de 2005, foi un xinecólogo galego, tamén coñecido nos medios de comunicación por ser o pai do cantante Julio Iglesias.

Traxectoria
-----------

### Familia

Julio Iglesias Puga casou en 1943 con Rosario de la Cueva y Periñón, da que divorciou en 1983. O matrimonio tivo dous fillos: Julio José e Carlos. Posteriormente, en 2001, casou coa estadounidense Ronna Keit, de 42 anos, en Florida, coa que tivo un terceiro fillo por inseminación artificial, que se chamou Jaime, o 18 de maio de 2004. Sete meses despois da súa morte, a súa muller tivo unha filla del, nada precisamente o 26 de xullo de 2006, e que recibiu o nome de Ruth.

### Formación e secuestro

Ao inicio da súa práctica profesional foi un dos xinecólogos máis novos da Seguridade Social e dos primeiros en estudar o parto sen dor. Ademais, foi un dos creadores dunha clínica chamada Maternidad, en Madrid, onde foi xefe do departamento de esterilidade, infertilidade e planificación familiar.

Por ser o pai do cantante Julio Iglesias, xa daquela cunha gran fortuna, foi secuestrado pola ETA. Permaneceu retido 21 días en Trasmoz (Zaragoza) ata que a policía o ceibou o 19 de xaneiro de 1982. A raíz deste ataque terrorista, toda a familia mudou para Miami, nos Estados Unidos.

### Últimos anos

Nos últimos anos, vivía entre Miami e Madrid, onde era unha figura coñecida da prensa rosa. O seu alcume televisivo era *Papuchi*.

Bibliografía
------------

* *Voluntad de hierro*, biografía autorizada escrita por Magel García e Julia Higueras xornalistas da revista ¡Hola!. (2004)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q711358
* WorldCat
* VIAF: 87422563
* BNE: XX1683768
* WikiTree: Iglesias-Puga-1

 |
**Purificación Ameixide Rodríguez**, máis coñecida como **Puri Ameixide**, nada en Monforte de Lemos en 1967, é unha profesora e escritora galega.

Traxectoria
-----------

Aos nove anos marchou de Monforte e logo viviu e estudou na Coruña. Licenciouse en Filoloxía Galego-Portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela en 1990. Dende 1991 exerceu a docencia, en Lingua Galega e Literatura, primeiro en Vigo e posteriormente no IES Antón Alonso Ríos de Tomiño.

En 2013 publicou *Nada se esquece*, novela de formación protagonizada por unha rapaza, Laura Souto, e ambientada nos finais da década de 1960, nos tempos da ditadura franquista. Laura narra en primeira persoa as relacións coa nai e a irmá, os problemas coas amigas, o primeiro amor e o ambiente escolar monfortino desa época; todo mentres agardan para mudarse a vivir a Vigo. De fondo a música e, sobre todo, as películas do cine e da televisión.

En 2018 publicou *Claro de lúa*. Novela protagonizada por Rosa e Leandro, nos tempos da francesada na Guarda que pode lembrar a Jane Austen, Charlotte Brontë e Lev Tolstoi. O título lembra a denominación popular da *Sonata para piano n.º 14*, de Ludwig van Beethoven en 1801. A historia tamén lembra as novelas de fidalgos de Otero Pedrayo. Segundo Dolores Martínez Torres: *con indisimulado manierismo romántico, esta voluminosa novela tece un amable relato costumista da incipiente burguesía da vila da Guarda a principios do século XIX.* Para Xurxo González: *é un volume conformado por 469 páxinas. Un grosor contundente que nos remite á amplitude que tiñan os lombos desas narracións-río típicas da literatura decimonónica*.

Obras
-----

* *Nada se esquece* (2013), Redelibros.
* *Claro de lúa* (2018), Xerais.

Notas
-----

1. ↑  Ameixide, Puri (2013). *Nada se esquece*. Redelibros. p. 210. ISBN 978-84-940538-1-8.
2. ↑  "Nada se esquece. Puri Ameixide". *www.amazon.es*. Consultado o 05/09/2018.
3. ↑  "Nada se esquece". *maleducadas.wordpress.com*. Consultado o 05/09/2018.
4. ↑  Ameixide, Puri (2018). *Claro de lúa*. Edicións Xerais. p. 472. ISBN 978-8491214038.
5. ↑  "Claro de lúa". *xerais.gal*. Consultado o 05/09/2018.
6. ↑  Nicolás, Ramón. "Claro de lúa de Puri Ameixide". *cadernodacritica*. Consultado o 05/09/2018.
7. ↑  "Amable crónica costumista con fórmulas clásicas" (PDF). *blog.xerais.es*. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 15/09/2019. Consultado o 06/12/2018.
8. ↑  "Claro de lúa, de Puri Ameixide: neoromanticismo miñoto". *proxectosocheo*. Consultado o 06/12/2018.
9. ↑  "Estaba farta de personaxes masculinos fascinantes e perigosos aos que redimir e reformar por amor", entrevista en Praza.gal.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q56628110
* BNE: XX5309776

 |
**Eva Cernadas García**, nada na Coruña en 1969, é unha científica galega.

Traxectoria
-----------

Eva Cernadas é Profesora titular da área de Ciencias da Computación e Intelixencia artificial e investigadora vinculada ó Centro Singular de Investigación en Tecnoloxías Intelixentes (CiTIUS) na Universidade de Santiago de Compostela. Investiga no deseño de novas técnicas de visión por computador e aprendizaxe automática para resolver problemas nos ámbitos da bioloxía, tecnoloxía dos alimentos ou medicina. Foi pioneira na utilización da intelixencia artificial para a predición da calidade de lombos e xamóns.

Gañadora do segundo premio á introdución da perspectiva de xénero na docencia en intelixencia artificial. Participa na promoción da igualdade deseñando obradoiros no programa "Unha enxeñeira ou científica en cada cole" ou promovendo o concurso "INFORMATIZATE" para estudantes.

Notas
-----

1. ↑  "Eva Cernadas". *IEEE Xplore* (en inglés).
2. ↑  "Eva Cernadas presenta a súa investigación ante a comunidade médica". *citius.gal*. Consultado o 2023-11-16.
3. ↑  "Unha enxeñeira ou científica en cada cole". *unhaencadacole.gal*. Consultado o 2023-02-25.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Portal de investigación da USC

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q85067207
* ORCID: 0000-0002-1562-2553
* ResearchGate: E\_Cernadas
* ResearcherID: T-6391-2018
* Scholar: X\_K7EpoAAAAJ
* Scopus: 25652608200

 |
Porky Pig en *Any Bonds Today?*.
**Porky Pig** é un personaxe de ficción creado polo animador Friz Freleng, común nos debuxos animados da Looney Tunes e Merrie Melodies do estudio norteamericano Warner Bros.. Personifica un porco gago ou tatexo. Por ese motivo, case sempre demora para completar unha frase. É moi amigo do Pato Lucas e bastante inxenuo, o que fai que Lucas sempre se queira aproveitar del.

Historia
--------

En *"Duck Dodgers"*, el é o fiel escudeiro de *Duck Dodgers*, parodia de Buck Rogers heroe tolo espacial interpretado polo Pato Lucas. Os seus inimigos neses debuxos son Marvin o Marciano e a Raíña de Marte.

Porky estreouse en *Porky Pig Show* en (1967). Participou de varios outros episodios no que el é o dono do Gato Silvestre e está atormentado polo Pato Lucas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Schneider, Steve (1990). *That's All Folks!: The Art of Warner Bros. Animation*. Henry Holt & Co *(en inglés)*.
* Solomon, Charles (1994). *The History of Animation: Enchanted Drawings*. Random House Value Publishing *(en inglés)*.

### Outros artigos

* Gato Silvestre
* Tweety
* Pato Lucas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q937186
* Discogs: 2118154
* EBID: ID
* IMDb: ch0029616
* LCCN: sh93008243
* MusicBrainz: ID

 |
**Fiannamail ua Dúnchado** foi rei dos Escotos de Dalriada dende o ano 698 até o 700. Neto de Dúnchad mac Conaing e fillo de Conall Cael mac Dúnchad, falecido en Kintyre no ano 681. Provén dunha póla dos Cenél nGabráin, quen entraron en combate contra os Cenél Loairn despois do asasinato de Eochaid mac Domangairt no 697, descendente directo de Domnall Brecc.

Traxectoria
-----------

Toma o trono despois da expulsión de Ainbcellach mac Ferchair quen é enviado en cativerio a Irlanda. Os *Anais de Úlster* revélannos que foi asasinado dous anos despois, no 700 sen dúbida por Selbach mac Ferchair, irmán de Ainbcellach e que posteriormente sobe ao trono.

No 697, aparece como un dos asinantes da *Lex Innocentium*, promulgada por San Adomnan.

A súa familia estabelécese en Kintyre, xogando un papel importante na vida política da rexión durante corenta anos. Nesta familia aparece un tal Becc Ua Dúnchada quen puido ser o seu irmán e que será asasinado no 707. Tamén figura un aparente fillo, Dunchad Becc, rei de Kintyre quen venceu a Selbach mac Ferchair na batalla naval de Ard Nesbi, o 6 de setembro ou de outubro do 719 e que morrería no ano 721.

Indrechtach, fillo de Fiannamail que non é recoñecido como rei de Dalriada nos Anais de Ulster, foi vencido na batalla de Druin Cathmail logo de falecer, no mesmo ano, o seu irmán Conall e "moitos máis" na cidadela de Forboros, en mans do rei picto Óengus I no 741.

Notas
-----

1. ↑  Anais de Ulster U681.3
2. ↑  Anais de Ulster U700.4
3. ↑  Anais de Ulster U697.3
4. ↑  Anais de Ulster U719.7
5. ↑  Anais de Ulster U707.1
6. ↑  Anais de Ulster U721.1
7. ↑  Anais de Ulster U741.10
8. ↑  Anais de Ulster U741.6

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q722777
* ODNB: 55325

 |
**Xosé Manuel Fernández Abraldes**, nado no ano 1961 en Perdecanai, Barro, é un político galego do BNG.

Traxectoria
-----------

Militante nacionalista dende os anos 70, pasou por ERGA na súa etapa estudantil nos institutos Sánchez Cantón e Xunqueira I en Pontevedra. Na mesma época participou da AN-PG e afiliouse á Unión do Povo Galego. Ao longo das seguintes décadas foi Responsábel Comarcal do BNG en Pontevedra, comarca na que tamén foi voceiro da plataforma Nunca Máis. Do mesmo xeito foi durante anos membro do Consello Nacional do BNG, así como do Comité Central e o Secretariado Político da UPG, sendo o Secretario Político da Zona de Pontevedra.

Nas eleccións municipais de 2007, tras participar activamente da vida interna do BNG os anos anteriores, encabezou por primeira vez a candidatura do BNG en Barro, logrando ser a segunda forza política tralo PPdeG. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou novamente a candidatura nacionalista e volveu a ser a segunda forza política do concello. Nas eleccións municipais de 2015 foi elixido alcalde ao acadar catro concelleiros, despois de que o PPdeG perdese a maioría absoluta, e acadar un pacto de goberno co PSdeG-PSOE de José Sanmartín Soto. En 2019 foi reelixido ao lograr a maioría absoluta. En 2023 logrou de novo a alcaldía tras impoñerse nos comicios, mais perdeu a maioría absoluta e estableceu un pacto de goberno co PSdeG-PSOE de José Sanmartín.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Antonio Landín Eirín** |  **Alcalde de Barro** 2015 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  Barro, C. B. (21 de xaneiro de 2011). "Fernández Abraldes repite como cabeza de lista del BNG en Barro". *La Voz de Galicia*. Consultado o 8 de abril de 2017.
2. ↑  "Xosé Manuel Fernández Abraldes novo Alcalde do Concello de Barro". Consultado o 8 de abril de 2017.
3. ↑  Vilar, Mónica P. (19 de xuño de 2023). "La elección de los nuevos alcaldes: fin de las dudas en Ourense o Cambados, sorpresa en concellos como Ramirás, Mugardos o Cabanas, y guiones cumplidos en Santiago, Vigo o Lugo". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 3 de novembro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Barro
Selo oficial da Oficina do Censo dos Estados Unidos.
A **Oficina do Censo dos Estados Unidos** (do inglés ***United States Census Bureau***) é unha axencia estatal responsable do censo dos Estados Unidos de América. O seu obxectivo é dar unha fonte de datos de calidade sobre a poboación dos Estados Unidos e a súa economía. En xuño do 2007 foi nomeado director da Oficina Steven Murdock.

Estas oficinas atópanse no Ministerio de Comercio onde se elaboran os estudos estatísticos, e é un departamento gobernamental dos Estados Unidos. É o equivalente ao INE español.

Historia
--------

Desde 1790 o censo é realizado pola Oficina do Censo dos Estados Unidos (logo da Revolución Americana). Desde entón houbo 21 censos federais. O último reconto foi no 2000, e o anterior en 1990. O próximo será no 2010. Con todo a oficina do censo realiza estimacións de poboación entre reconto e reconto, de feito, na súa páxina web presume ter un contador de poboación en tempo real.

Desde 1902, o órgano oficial do empadroamento do goberno dos Estados Unidos son as oficinas do censo. A constitución dos Estados Unidos, establece que polo menos unha vez cada 10 anos, as oficinas do censo enumeren a poboación do país e de cada estado que o forma.

Organización estrutural e territorial
-------------------------------------

Cada oficina é dirixida por un director, asistido por un deputado director e persoal executivo do a asociación de directores.

A xefatura das oficinas do censo, están situadas no 4600 de Silver Hill Road, Suitland (Maryland). Hai oficinas filiais noutras 12 cidades: Boston, Nova York, Filadelfia, Detroit, Chicago, Kansas City, Seattle, Charlotte, Atlanta, Dallas, Denver, e Os Ánxeles. Estas oficinas adicionais utilízanse para facilitar os censos decenais.

A oficina do censo tamén dirixe o programa cooperativo do centro de información do censo (CIC-Census Information Centers), que implica a 47 organizacións non lucrativas nacionais, rexionais, e locais. O obxectivo do CIC é representar os intereses das comunidades desatendidas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina Web oficial do Census Bureau

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q637413
* WorldCat
* VIAF: 165439621
* BAV: ADV12380436
* BNF: 11863620x
* CiNii: DA02804654
* FAST: 783658
* GeoNames: 4372109
* GND: 43130-8
* GNIS: 598189
* Google Maps: 4613856145740831681
* GRID: grid.432923.d
* Gutenberg: 25
* ISNI: 0000000121965969
* LCCN: n83054431
* LibraryThing: censusbureau
* LibriVox: 10679
* MAG: 1333512998
* NKC: ko2003203456
* NLA: 35564026
* NLG: 214859
* OBP: ID
* OL: OL140127A
* openMLOL: 36207
* ResearchGate: US\_Census\_Bureau
* SELIBR: 133750
* SNAC: w69p6s8w
* SUDOC: 02637675X
* ULAN: 500251535

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: CL1651560

 |