recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Paramasivum Pillay Vyapoory**, máis coñecido como **Barlen Vyapoory** e nado en 1945, é un político mauriciano, que exerceu como presidente da República de xeito interino dende o 23 de marzo de 2018 logo da renuncia de Ameenah Gurib-Fakim ata a súa propia renuncia o 26 de novembro de 2019.

Traxectoria
-----------

Estudou agricultura na Universidade de Mauricio e foi profesor no Instituto de Educación de Mauricio (1976-1995). Militante do Movemento Socialista Militante, presentouse ás eleccións xerais de 1995, asesorou ao ministerio de educación de 2002 a 2005 e foi alto comisionado do seu país en Suráfrica entre setembro de 2015 e marzo de 2016. O 29 de marzo de 2016 asumiu o posto de vicepresidente de Mauricio.

En marzo de 2018, o diario *L'Express* publicou documentos bancarios amosando que a presidenta Ameenah Gurib-Fakim utilizara con fins persoais un cartón de crédito remitido por Planet Earth Institute, unha ONG presidida polo multimillonario angolano Álvaro Sobrinho, procesado en Portugal e Suíza por malversación de fondos. O 9 de marzo, o primeiro ministro Jugnauth anunciou á prensa que a presidenta renunciaría ao cargo tras das celebracións do 50 aniversario da independencia o 12 de marzo e antes do inicio de sesións parlamentarias a finais de mes. Non obstante, o 14 de marzo, Ameenah Gurib-Fakim anunciou que ía permanecer no seu posto. Interrogado pola prensa local por un suposto escándalo financeiro, a presidenta de Mauricio rexeitou completamente as acusacións determinada a defenderse nos tribunais . Finalmente, Gurib-Fakim renunciou o 17 de marzo con efecto a partir do 23 de marzo e Vyapoory, na súa calidade de vicepresidente, asumiu a xefatura de Estado .

Notas
-----

1. ↑  Maurice: la présidente va démissionner, *Le Figaro*, 9 de marzo de 2018.
2. ↑  "Maurice : la présidente Ameenah Gurib-Fakim refuse de démissionner", *La Tribune Afrique*, 14 de marzo de 2018.
3. ↑  "Maurice : impliquée dans un scandale financier, la présidente démissionne". *France24*.
**Artemis Corona** é un grande accidente xeolóxico circular da superficie do planeta Venus e que está nas coordenadas 35° S 135° E.

Este accidente xeolóxico ten asociado a Artemis Chasma, unha gran depresión que engloba parcialmente á *Corona*. As cristas da depresión que forma a *Chasma* están máis elevadas cás planicies circundantes, pero non así o interior de Artemis, que está de media a 4 km de profundidade respecto das chairas que rodean o complexo da *Corona*. De feito hai 7,5 km de diferenza de altitude entre o punto máis baixo e o punto máis alto da *Artemis Corona*

Pensase que a meirande parte das *Coronae* de Venus son creadas coma consecuencia do ascenso de materiais quentes procedentes do interior do planeta en forma de plumas ou diapiros, Artemis podería selo resultado dun evento deste tipo a grande escala. As cristas, fisuras e depresións, comunmente son accidentes xeolóxicos alargados (formados por forzas que tenden a separa-la litosfera da codia dun planeta) pero a infrecuente forma circular de Artemis, suxire a hipótese alternativa da formación por compresión, contracción e subdución, mediante un proceso semellante a das zonas de subdución oceánicas que existen na Terra. Actualmente, os científicos asignados ó programa da sonda Magallanes están examinando en detalle este accidente xeolóxico, para determina-la súa orixe exacta.

Artemis tamén contén no seu interior varios cráteres de impacto, regueiros de lava, volcáns que van de tamaños pequenos (<20 kms) ata volcáns que acadan os 100 km de diámetro, así mesmo tamén posúe no seu interior complexos sistemas de fisuras e fracturas.

Recibe o nome en honra a deusa grega da caza, da lúa, dos bosques, da virxindade (é un longo ecetera).

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Gazetteer of Planetary Nomenclature. "Planetary Names:Corona, coronae: Artemis Corona on Venus". Arquivado dende o orixinal o 14-12-2012. Consultado o 20-01-2012.
2. 1 2 3 4  NASA/JPL. "PIA00101: Artemis Corona (C2-MIDR)". Consultado o 20-01-2012.
3. ↑  Spencer, J. E. (2001) *Possible giant metamorphic core complex at the center of Artemis Corona, Venus,* Geological Society of America Bulletin 113(3), 333-345.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A 3-dimensional profile of Artemis region See:

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2864876
* GPN: 401

 |
Arterias do membro superior
A **arteria cubital** é unha arteria do membro superior humano situada no compartimento anterior do antebrazo. É unha rama da arteria umeral.

Traxecto e relacións
--------------------

A arteria cubital é de maior tamaño cá radial. Abandona o cóbado e sitúase na parte medial do antebrazo, por debaixo do músculo pronador redondo. A continuación sitúase entre o músculo flexor cubital do carpo e o músculo flexor común fondo dos dedos da man. Na zona máis distal do antebrazo adoita estar cuberta polo flexor cubital do carpo. Entra no pulso por fóra do óso pisiforme e por enriba do retináculo flexor do pulso, formando un arco sobre a man. Vasculariza dos dedos III, IV e V máis a metade medial do II.

Ramas da arteria cubital
------------------------

* Arteria recorrente cubital, que dá unha rama anterior e unha posterior.
* Numerosas ramas colaterais que abastecen a músculos veciños.
* Arteria interósea común, que dá lugar a unha rama anterior e outra posterior.
* Dúas pequenas ramas para o carpo: rama dorsal do carpo e rama palmar do carpo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q599817
* EBID: ID
* JSTOR: ulnar-artery
* MAG: 2776586934

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 22796
* GPnotebook: 101056520
* MeSH: D017535
* MeSH: A07.231.114.955
* TA: A12.2.09.041
* Uberon: 0001406
* UMLS: C0162858

 |
Foto da batalla do Monte Blair.
A **Batalla do Monte Blair** (en inglés: *Blair Mountain Battle*) foi unha das maiores revoltas da historia do Estados Unidos de América e a maior rebelión armada que houbo nese país desde a Guerra Civil Americana.

Durante cinco días, a finais do verán de 1921, preto de 10 000 mineiros do carbón e 3.000 *Logan Defenders* (policías e fura-folgas) apoiados pola patronal das minas enfrontáronse no condado de Logan en Virxinia Occidental. A insurrección tiña a súa orixe no intento dos traballadores de crear sindicatos en tódalas minas do suroeste do estado.

A Batalla rematou cando entrou en acción o exército dos Estados Unidos, enviado por orde presidencial, e non antes de que se disparasen en torno a un millón de balas.

Como resultado das protestas os mineiros viron reducidos os seus dereitos laborais ata a década de 1930, cando o Goberno Federal dos Estados Unidos recoñeceu o dereito de sindicación.

Notas
-----

1. ↑  Chuck Kinder, Last Mountain Dancer: Hard-Earned Lessons in Love, Loss, and Honky-Tonk, Da Capo Press, 2005, page 149
2. ↑  Ayers, Rothrock and King 2007

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3329738
* LCCN: sh2005004319

 |
A **Batalla do Trent** foi unha batalla loitada nun lugar sen especificar preto do río Trent dentro do Reino de Lindsey (hoxe parte de Inglaterra), en 679. A batalla enfrontou ao exército northumbriano de Ecgfrith e ao merciano de Æthelred. Venceu Mercia, pondo fin ao dominio northumbrio da zona. Lindsey pasou a formar parte de Mercia até a invasión viquinga do século IX.

Beda indica que Ælfwine de Deira, morreu na batalla, e que isto case leva a un maior enfrontamento entre ambos os reis, precisándose da mediación de Teodoro, Arcebispo de Canterbury.

No seu relato da batalla, Beda relata a historia dun nobre northumbrio chamado Imm ou Imma, que puido ser o fundador de Immingham. Imma foi capturado polos mercianos e vendido como escravo a un mercador frisio que, ao descubrilo o entregou aos reis de Kent.

Referencias
-----------

1. ↑  Kirby, *Earliest English Kings*, p. 93.
2. ↑  .Beda, *Historia Ecclesiastica History*, IV, 21, p. 240.
3. ↑  .Beda, *Historia ecclesiastica*, Libro IV, capítulo 21 Arquivado 17 de outubro de 2019 en Wayback Machine..
**Cuenca 2016**| **Nome do club** | Balonmano Ciudad Encantada |
| **Fundado** | 1989 |
| **Pavillón** | Pavillón Municipal El Sargal, Cuenca |
| **Capacidade** | 1 900 |
| **Presidente** |  Evaristo Cañas Orozco |
| **Adestrador** |  "Zupo" Equisoain |
| **Liga** | Liga ASOBAL |
| **2009-10** | **10º (Liga ASOBAL)** |
| **Equipamentos** | 

|  |  |
| --- | --- |
| 





**Local** | 





**Visitante** |

 |

O **Balonmano Ciudad Encantada** ou **Cuenca 2016** é un equipo de balonmán da cidade de Cuenca, Castela-A Mancha (España) que actualmente compite na Liga ASOBAL.

Historia
--------

Na tempada 1989-90 chegou a Cuenca, coa denominación de Madrid-Cuenca, a máxima categoría do balonmán español. O debut ligueiro foi no Pavillón Municipal El Sargal cunha derrota. Na tempada seguinte, co nome de Sociedad Conquense, conseguiu o ascenso ao vencer nunha eliminatoria a dobre partido ao equipo de Ciudad Real.

O equipo seguiu co nome de Sociedad Conquense ata a tempada 1993-94, na que a liga se disputou en dous grupos de oito equipos cada un. Os catro primeiros clasificados de cada grupo xogábanse o título nunha segunda fase, e os catro últimos de cada grupo loitaban por evitar o descenso. O equipo conquense non se clasificou entre os oito primeiros na primeira fase, mais logrou o segundo posto na liguiña de equipos que loitaban por non perder a categoría, conseguindo así a súa mellor clasificación na máxima categoría.

Na tempada 1994-95 o club pasou a denominarse Balonmano Conquense e, na seguinte tempada, a 1995-96, logo de lograr a permanencia tras unha eliminatoria disputada co Barakaldo ao mellor de cinco partidos, perdeu a categoría por problemas económicos, polo que xogou a tempada seguinte na División de Honra "B".

Na tempada 1997-98 o club pasou a denominarse C.D.B. Balonmano Ciudad Encantada.

O equipo continuou na División de Honra "B" ata a tempada 1999-00, na que descendeu a Primeira División Estatal.

Na primeira tempada en Primeira, a 2000-01, o equipo quedou encadrado no grupo catalán e conseguiu manter a categoría con bastante esforzo e cun cadro de xogadores procedente fundamentalmente da canteira.

Dende a tempada 2005-06 o equipo competiu na División de Honra "B", comezando unha nova etapa do balonmán en Cuenca.

Na tempada 2007-08 conseguiu o ascenso á Liga ASOBAL.

Denominacións
-------------

* 1989-90: Madrid-Cuenca.
* 1990-94: Sociedad Conquense.
* 1994-97: Balonmano Conquense.
* 1997- actualidade: C.D.B. Balonmano Ciudad Encantada.

Equipo 2010-2011
----------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * 1  Richard Kappelin
* 3   Guillermo Corzo
* 4  Aurelijus Sabonis
* 6  Rafael López León
* 8  David Mendoza
* 9   Rafael Capote
* 10   Jorge Pavan
* 11  Marco Gámuz
 |   | * 12  Álvaro de Hita
* 13  Kreso Ivankovic
* 14  Carlos Manuel Arias
* 15  Dobrivoje Markovic
* 16  Javier Nielfa
* 17  Vaidotas Grosas
* 20  Hugo López
* 26  Pedro Rodríguez
 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial do club
Coordenadas: 5°44′15″N 73°04′30″O﻿ / ﻿5.73750, -73.07500

A **batalla do Pantano de Vargas** foi un enfrontamento armado que ocorreu no hoxe chamado Pantano de Vargas, no concello colombiano de Paipa, o 25 de xullo de 1819. Enfrontou as tropas patriotas e as tropas realistas na campaña libertadora pola independencia de Nova Granada, hoxe Colombia, Panamá, Venezuela e Ecuador.

Nela, o exército neogranadino-venezolano ó mando de Simón Bolívar pretendía pechar o paso ás forzas de apoio de José María Barreiro que se dirixía á cidade de Bogotá. Esta batalla resultou moi difícil para os homes ó mando de Bolívar, que estiveron preto da derrota xa que o exército atopábase esgotado e desorganizado tralo difícil ascenso ao páramo de Pisba.

Monumento
---------

*Artigo principal**:* Lanceiros do Pantano de Vargas.
Para a celebración dos 150 anos da independencia, Rodrigo Arenas Betancourt esculpiu os cabalos e xinetes en bronce, mentres que a estrutura de concreto, aceiro e bronce foi deseñada polo enxeñeiro Guillermo González Zuleta. Mide 100 metros de longo, 30 metros de ancho e 33 metros de alto. Os 15 cabalos son de bronce e pesan cada un case 2 toneladas, sendo o monumento máis grande de Colombia.

Notas
-----

1. ↑  "Se libró la Batalla del pantano de Vargas". Arquivado dende o orixinal o 29 de xullo de 2018. Consultado o 27 de setembro de 2018.
2. ↑  "Hace 198 años Bolívar libró la Batalla del Pantano de Vargas - El Carabobeño". *El Carabobeño* (en castelán). 25 de xullo de 2017. Arquivado dende o orixinal o 29 de xullo de 2018. Consultado o 29 de xullo de 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Independencia de Colombia

* Portal:Colombia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2890803
* LCCN: sh85097490

 |
Animacióndo encontro de 2029 con Apophis, a Terra e a LúaAnimación do encontro de 2029 con Apophis, a Terra e a Lúa
**99942 Apophis** é un asteroide NEA cun diámetro duns 350 m para o que, tras a súa descuberta no 2004, os cálculos da súa traxectoria daban un 2,7 % de probabilidade de impacto coa Terra no 2029. Posteriores melloras dos datos fan desestimar esa e outras posibles datas, de xeito que en marzo de 2021 se descarta a súa posibilidade de impacto coa Terra nun século, sendo removido da lista de risco. Nesa data, establécese que o asteroide pasará a menos de 35 000 km de altura en 2029, máis baixo que os satélites xeoestacionarios, e poderá verse a ollo nu.

Observacións de radar (8-10 de marzo de 2021, liberadas o 26 de marzo)Observacións de radar (8-10 de marzo de 2021, liberadas o 26 de marzo)

Notas
-----

1. 1 2  "Apophis impact ruled out for the first time". *www.esa.int* (en inglés). Consultado o 2021-03-26.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q118931
* JPL: 2099942
* MPC: 99942

 |
**Barbara Radding Morgan**, nada en Fresno, California, o 28 de novembro de 1951, é unha astronauta estadounidense retirada que formou parte da misión STS-118.

Traxectoria
-----------

Morgan graduouse en bioloxía humana na Universidade Stanford en 1973, ten credenciais de ensino pola facultade de Notre Dame en Belmont, California en 1974 e un doutoramento honorario pola Universidade do Estado en Boise en 2008.

Foi seleccionado pola NASA como substituta de Christa McAuliffe para o programa *Un profesor no espazo* o 19 de xullo de 1985. Participou na misión STS-118, pasando un total de 12,75 días no espazo.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2020). "Morgan, Barbara Radding" (en inglés). Consultado o 22 de setembro de 2020.
2. 1 2 3  NASA, ed. (xullo de 2010). "BARBARA RADDING MORGAN NASA ASTRONAUT (FORMER)" (PDF) (en inglés). Consultado o 22 de setembro de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Barbara Morgan***  |

### Outros artigos

* Mulleres na NASA
* STS-118

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q235047
* EBID: ID
* IMDb: nm2837542
* NASA: margan
* TMDb: 2803617

 |
**Barbara Kegerreis Lunde,** nada en 1937, é unha física e enxeñeira eléctrica estadounidense. Traballou para a NASA na década de 1960, onde desenvolveu varios instrumentos para diversos proxectos. Lunde foi a segunda muller en graduarse na Universidade Estatal de Iowa cun doutoramento en física e a primeira muller de Iowa en converterse en enxeñeira eléctrica profesional.

Traxectoria
-----------

Barbara Kegerreis Lunde no Centro de Voo Espacial Goddard de NASA en 1964.
Lunde, filla dun enxeñeiro eléctrico, físico e radiólogo, creceu en Elmhurst, Illinois. Graduouse no York Community High School en 1955.Tras o instituto, obtivo unha licenciatura e un máster en física na Universidade de Northwest en 1957 e 1959, respectivamente. Tras a súa gradación, Lunde foi contratada no MIT, onde traballou no deseño de sistemas de guía para o mísil Minuteman. En 1961, comezou a traballar como enxeñeira no Centro de Voos Espaciais Goddard, onde axudou a desenvolver un sistema de propulsión a chorro máis sinxelo para o seu uso no espazo. Tamén traballou como directora de proxecto no Reliable Earth Sensor (Sensor Terrestre Fiable). Ao principio da súa carreira, Lunde lembra que a miúdo era a única muller nas conferencias científicas.

Lunde trasladouse a Ames, Iowa, onde axudou a construír unha emisora de radio e onde tamén comezou a estudar na Universidade Estatal de Iowa. A emisora de radio, KLFM, da que era copropietaria o seu marido Paul, foi construída e mantida por Lunde. Máis tarde, en 1970, converteuse na segunda muller en graduarse na Universidade Estatal de Iowa cun doutoramento en física. Lunde foi tamén a primeira muller en converterse en enxeñeira eléctrica profesional en Iowa. Lunde tamén traballou como profesora adxunta en Iowa State. Na década de 1980, xurdiu outro traballo a partir do seu labor na radio, cando Lunde empezou a crear roupa interior para protexer aos usuarios das radiacións electromagnéticas e chamou á empresa Silver Lining.

Lunde empezou a traballar como tecnóloga aeroespacial para a FAA en 2003 como especialista en formación. Xubilouse en 2013 e trasladouse a Minneapolis. En 2015, foi galardoada co premio Richard S. Alberg ao profesional distinguido da ciencia e a tecnoloxía.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Lady Scientist's Credo for the Job: 'Feminine But Not Distracting'". *Daily Republican-Register*. 30 xuño 1964. Consultado o 1 xullo 2019 – vía Newspapers.com.
2. 1 2  Fanelli, Matt (8 novembro 2016). "Under the Monocle: Dr. Barbara Kegerreis Lunde". *This is York*. Consultado o 2019-06-29.
3. 1 2 3 4  "Alumni Focus" (PDF). *Dimensions*: 7. Spring 2015.
4. ↑  "Space Exploration". *Digital Public Library of America*. Consultado o 2021-04-22.
5. 1 2 3  "KLFM: Built, Run by a Lady". 7 marzo 1988. Consultado o 1 xullo 2019.
6. 1 2  "Department of Physics and Astronomy" (PDF). Spring 2015: 7.
7. ↑  "Look for a Silver Lining". 21 decembro 1986. Consultado o 1 xullo 2019.
8. ↑  "Distinguished Scientists and Technologists". *Minnesota Federation of Engineering, Science, and Technology Societies*. 2015-06-15. Consultado o 2019-06-29.
A bandeira budista
A **bandeira budista** foi creada o 28 de abril de 1885 en Sri Lanka polo coronel da mariña estadounidense xa retirado Henry Steel Olcott, un dos fundadores e o primeiro presidente da Sociedade teosófica, e máis por J.R. de Silva. Olcott chegara en 1879 á illa de Sri Lanka, apaixonouse polo budismo e concibiu a bandeira tamén como un xeito de axudar o nacionalismo ceilandés. De feito, a bandeira converteuse nun dos símbolos nos budistas nacionalistas ceilandeses.

En 1956, a bandeira é adoptada polo conxunto do budismo durante o Congreso Budista Mundial. Na actualidade úsase en todos os países budistas, ondea sobre os templos nas manifestacións relixiosas e forma parte dos elementos reivindicativos políticos, como na revolución azafrán, de Birmania.

Significación
-------------

A bandeira budista.
A bandeira componse de catro cores do arco da vella, símbolo xa utilizado polos movementos esotéricos do século XIX, e mais o branco. Son as cinco cores asociadas á aura de Buda, e que se representan tanto en horizontal 
como en vertical na bandeira. As cinco cores representan ademais as cinco fontes de perfeccionamento indispensables na práctica budista.

As cinco fitas verticais significan:

* o azul, a compaixón universal
* o amarelo, o camiño do medio
* o vermello, as bendicións da práctica
* o branco, a pureza e a liberación
* o laranxa, a intelixencia, que se entende ademais como un composto das catro cores anteriores, e que se emprega tamén para a tintura das túnicas dos monxes.

Hai unha sexta fita vertical que recolle as cinco cores anteriores, representadas horizontalmente, e que simboliza a non-discriminación.
**Breaking Circus** foi unha banda estadounidense de post-punk dos anos 80 baseada en Chicago e posteriormente en Minneapolis, fundada polo guitarrista e vocalista Steve Björklund.

Historia
--------

Björklund tocou a guitarra e cantou na banda de punk rock de Chicago Strike Under despois dun breve período no grupo Terminal Beach. Breaking Circus foi o seu seguinte proxecto, orixinalmente co baixista Bruce Lange e unha caixa de ritmos Roland TR-606. Breaking Circus asinou un contrato con Homestead Records para o seu primeiro lanzamento, o EP *The Very Long Fuse* (1985).

En 1986 Björklund mudouse a Minneapolis e comezou a traballar co baixista de Rifle Sport Pete "Flour" Conway e co batería e guitarrista Todd Trainer. Ese ano a banda publicou unha canción, "Driving the Dynamite Truck" no recompilatorio de Twin/Tone *Big Hits of Mid-America Volume Four*, cunha formación lixeiramente distinta ao estar Tony Pucci, de Man Sized Action, na batería. Homestead Records publicou o álbum *The Ice Machine*, onde os créditos aparecía nun inserto como un xogo de beber ao estilo do Monopoly.

O guitarrista Phil Harder uniuse á banda para unha xira nacional antes de que Breaking Circus regresase a casa para gravar outro álbum que incluiría catro cancións de Björklund, catro de Conway, e catro de Trainer. Cando a banda chegou ao estudio recibiron noticias de que Homestead só pagaría por seis das doce cancións que tiñan planeado gravar. Graváronse as catro cancións de Björklund e unha de cada un dos outros membros, sendo publicadas como o EP *Smokers' Paradise* en 1987. A banda separouse en 1988.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *The Ice Machine* | 1986 | Homestead Records |

Notas
-----

1. ↑  "Terminal Beach - ChicagoPunk". *punkdatabase.com*. Arquivado dende o orixinal o 14 de novembro de 2019. Consultado o 2019-11-21.
2. ↑  Holub, Anne. "Bands You Missed, Vol. 2". *Gapers Block*. Consultado o 2019-11-21.
3. ↑  "Breaking Circus | Biography & History". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2019-11-21.
4. ↑  "Big Hits of Mid-America Volume IV". *www.twintone.com*. Consultado o 2019-11-21.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4959541
* AllMusic: mn0000512923
* Discogs: 259290
* MusicBrainz: ID

 |
ABS House, as oficinas centrais da *Australian Bureau of Statistics*.
A **Australian Bureau of Statistics** (ABS) é a oficina australiana de estatística. Nun principio foi denominada *Commonwealth Bureau of Census and Statistics* (Oficina de Censo e Estatística da Mancomunidade), e comezou a súa actividade o 8 de decembro de 1905. A Constitución australiana deu ó goberno o poder de recoller a información do censo e estatística.

O traballo do ABS é axudar ó goberno australiano a tomar as decisións correctas baseadas na información correcta. O ABS ten un censo cada 5 anos e recolle información sobre toda a poboación de Australia. O último censo realizouse o 8 de agosto de 2006. Os resultados dos censos están dispoñibles no sitio web de ABS.

Anuario de Australia
--------------------

Cada ano, o ABS lanza un libro sobre Australia, chamado o Anuario de Australia. Nel detállanse a economía e as condicións de vida do país. Tamén conta con detalles acerca da xeografía e o clima de Australia, as relacións internacionais, defensa, educación, saúde e os sistemas de protección social.

En abril de 2008, o ABS dixo que non dispuña de fondos suficiente para elaborar a edición de 2009 do anuario.

Notas
-----

1. ↑  Australian Bureau of Statistics
2. ↑  "The Australian Newspaper.". Arquivado dende o orixinal o 03 de marzo de 2009. Consultado o 27 de xullo de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q123347
* WorldCat
* VIAF: 159184336
* BIBSYS: 2069585
* BNF: 119843787
* CiNii: DA00751397
* GND: 1086660420
* GRID: grid.466572.4
* ISNI: 0000 0004 0374 7118
* LCCN: n79026742
* MAG: 1324605556
* NKC: vse2017944286
* NLA: 35672387
* SUDOC: 027901610

 |
**Baltasar Pujales Estévez**, nado en Bouzas en 1941 e finado o 25 de maio de 2016, foi un enxeñeiro e directivo deportivo galego.

Traxectoria
-----------

Campo Municipal de Bouzas Baltasar Pujales.
Nado nunha familia vinculada á pesca de Bouzas, licenciouse en enxeñería de camiños na Universidade de Santiago de Compostela, no que daquela era o seu campus de Vigo. Como enxeñeiro traballou en Barakaldo e despois en Pontevedra, pois pasou a pertencer ao cadro de empregados da Deputación.

Como deportista, foi xogador do Rápido de Bouzas durante varias tempadas. En 1973 Pujales pasou a ser o presidente do club de Bouzas. Durante a súa presidencia construíuse o primeiro campo de fútbol propio do Rápido, o campo de fútbol das Gaivotas. Uns anos máis tarde, xa en 2001 o campo das Gaivotas deu paso ao pavillón polideportivo, onde se construíu de maneira anexa o campo de fútbol municipal de Bouzas, que leva o nome do propio Baltasar Pujales.

Durante estes anos, deportivamente o Rápido estivo en categorías autonómicas ata que en 1998 ascendeu a Terceira División. Tamén durante a súa presidencia o Rápido de Bouzas participou nunha eliminatoria de Copa do Rei de fútbol contra o Rayo Vallecano, na tempada 2005-06, onde venceu o Rápido 1-0 no Baltasar Pujales, e foi derrotado no conxunto da eliminatoria (1-2). En 2008, 35 anos despois, renunciou á presidencia e foi substituído por Manuel Pedro Seoane.

Tamén durante algún tempo foi membro da xunta directiva do Celta de Vigo e do Liceo Marítimo de Bouzas.

Vida persoal
------------

Foi o pai do tamén futbolista David Pujales.

Notas
-----

1. ↑  Manuel Pedro Seoane (26 de maio de 2016). "Se nos fue el Comandante". Faro de Vigo (en castelán). Consultado o 27 de maio de 2016.
|  Tratamentos térmicos  |
| --- |
| Témpera
Austémpera
Martémpera
Recocemento
Revenimento
Normalizado 
Beneficiamento
Esferoidización |
| Endurecemento |
| Cementación
Nitruración
Envellecemento |

**Austémpera** (do inglés *austempering*), é unha forma de tratamento térmico de témpera indicada para aceiros de alto teor de C (Carbono), obtendose ao final do proceso un material con dureza mais baixa do que a da martensita, denominado bainita.

O material é aquecido acima da zona crítica, asumindo a fase de austenita, e despois arrefriado en dúas etapas. A primeira etapa é un arrefriamento rápido até unha temperatura lixeiramente acima da temperatura da mudanza de fase da martensita ↔ austenita (normalmente o material é mergullado en sal fundido). O material permanece nesta temperatura pelo tempo necesario a completar a mudanza de fase austenita → bainita. Despois é arrefriado até a temperatura ambiente.

Diagrama de transformación isotérmica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3319824
* MAG: 128262354

 |
Edificio da Biblioteca Nacional de Australia en Camberra.
A **Biblioteca Nacional de Australia** (en inglés: *National Library of Australia*) é a maior biblioteca de referencia de Australia e atópase na súa capital, en Camberra. Tamén fai a función de depósito legal de Australia. Segundo os datos de 2012 e 2013, a biblioteca conta cun fondo de 6 496 772 ítems, e cunha estimación doutros 2 325 900 ítems adicionais na colección de manuscritos.

Historia
--------

A súa fundación remóntase ao ano 1901, cando se creou unha biblioteca para o Parlamento federal. Porén, foi en 1960 cando foi creada a partir da *National Library Act* coa finalidade de desenvolver e manter unha colección bibliográfica universal, que ten que incluír unha exhaustiva sección nacional sobre Australia e o pobo australiano.

O novo edificio acabouse de construír en 1968. Ademais da colección australiana e xeral, posúe unha das coleccións máis importantes sobre a civilización e a literatura de Asia de todo o hemisferio sur.

Notas
-----

1. ↑  britannica.com (ed.). "National Library of Australia". Consultado o 9 de maio de 2016.
2. ↑  Información e catálogo da Biblioteca Nacional de Australia *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Biblioteca Nacional de Australia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*
* Catálogo da Biblioteca Nacional de Australia *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q623578
* WorldCat
* VIAF: 136194678
* BAV: ADV10011675
* BIBSYS: 90154188
* BMT: 182955
* BNE: XX139595
* BNF: 11885028x
* EBID: ID
* GND: 1005757-2
* GRID: grid.453984.7
* ISNI: 0000 0001 2164 6618
* LCCN: n80077871
* NKC: ko2003164411
* NLA: 35982108
* NLG: 91236
* PTBNP: 4237
* Songkick: 3483979
* Structurae: 20014702
* SUDOC: 026641658
* TePapa: 32175
* ULAN: 500307651

 |
Os **autacoides** son factores biolóxicos que actúan como hormonas de efecto local, por un tempo breve, sempre preto do sitio onde foron sintetizadas, e non son transportadas por vía sanguínea. Estas moléculas regulatorias tamén se metabolizan localmente. Por tanto, prodúcense, actúan e metabolízanse localmente. Como son hormonas locais teñen un efecto parácrino. Todo isto diferénciaos das hormonas normais, as cales poden liberarse moi lonxe de onde actúan, viaxan por vía sanguínea e está moi regulada a súa produción. A palabra autacoide procede do grego "autos" e "acos" e significa "autoalivio", "autorremedio".

Exemplos importantes de autacoides son: eicosanoides (como prostaglandinas, tromboxanos ou leucotrienos), anxiotensina, neurotensina, NO (óxido nítrico), cininas, histamina, serotonina, endotelinas, palmitoiletanolamida etc.

Os autacoides poden ter moitas funcións biolóxicas, como regular o fluxo sanguíneo local, a homeostase e os procesos inflamatorios. Algúns autacoides caracterízanse principalmente polo seu efecto sobre o músculo liso. Sobre o músculo liso vascular poden ser tanto vasoconstritores coma vasodilatadores. Durante os períodos de exercicio poden liberarse autacoides vasodilatadores; o seu principal efecto é sobre a pel, facilitando a perda de calor.

Notas
-----

1. ↑  Franklin A. Ahrens (1 October 1996). Wiley-Blackwell, ed. *Pharmacology*. pp. 45–. ISBN 9780683000856. Consultado o 25 November 2010.
2. ↑  Keith Parker; Laurence Brunton; Goodman, Louis Sanford; Lazo, John S.; Gilman, Alfred (2006). Goodman & Gilman's The Pharmacological Basis of Therapeutics, 11, New York: McGraw-Hill. ISBN 0-07-142280-3  Arquivado 18 de novembro de 2011 en Wayback Machine.
3. ↑  MeshName Autacoids

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q424673
* BRE: 1840269
* JSTOR: autacoids
* MAG: 149588370
* NKC: ph118682

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D012898

 |
Mapa político do noroeste da Península Ibérica tras a islamización da Spania visigoda. Os Banu Qasi exerceron o seu goberno na zona comprendida entre Pamplona e Zaragoza aproximadamente.
Os **Banu Qasi** ou ibn-Qási (en árabe:بنو قاسي, "fillos ou herdeiros de Casius") foron unha importante familia vascoa-muladí, cuxos dominios se situaron no val do río Ebro entre os séculos VIII até o primeiro cuartel do X, durante a ocupación musulmá.

Descendían do conde Casius ou Casio, un nobre visigodo que, á época da conquista musulmá do reino visigodo, gobernaba a rexión comprendida aproximadamente entre Tudela, Tarazona, Ejea e Nájera e que como a maior parte dos visigodos en Spania se converteu ao islam, tornándose vasalo dos Omíadas para conservar os seus dominios (até o ano 713). De aí o nome da familia, Banu Qasi ou ibn-Qási - "fillos de Casio".

O clan aumentou o seu poder durante o século VIII, grazas ao apoio prestado aos emires de Córdoba nas loitas internas entre árabes e berberes, que foron frecuentes durante os anos que se seguiron á islamización de Spania. Destácase, nesta época, Musa ibn Furtun, neto do conde visigodo, cuxos dominios se estendían polo val do Ebro (Ejea, Tudela, Tarazona, Borja, Arnedo...). Apoiou o emir Hisham I contra a insurrección de Said ibn al-Husayn (na zona de Tortosa) a quen deu combate e derrotou. Máis tarde, marchou sobre a taifa de Zaragoza, da que se apoderou, aínda que fose morto por un liberto de Al-Husayn.

Os Banu Qasi souberon manter as boas relacións cos seus veciños, os vascos cristiáns de Navarra, para o que axudou o matrimonio en segundas núpcias de Oneca (casada anteriormente co vasco Íñigo -ou Eneko- Ximénez, e nai de Íñigo Íñiguez, que máis tarde sería o primeiro rei de Pamplona, coñecido posteriormente como Íñigo Arista) con Musa ibn Fortun, o ano de 784. Desta unión naceu Musa ibn Musa (Musa II), que sería, por tanto, irmán de Íñigo Íñiguez, por parte da nai. Os vínculos familiares mantivéronse reforzados máis adiante, polo matrimonio de Assona (irmá de Íñigo Arista) con Musa ibn Musa.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q659457
* Auñamendi: 10935
* EBID: ID
* GEA: 1874
* GEC: 0007345

 |
**Bandia Ribeira Cendán**, nada nas Pontes en 1979, é unha fotógrafa galega.

Traxectoria
-----------

Bandia Ribeira licenciouse en Ciencias Políticas pola Universidade de Santiago de Compostela e pola Universidade Carolina de Praga. Posteriormente reconduciu a súa formación cara á fotografía e obtivo o grao de Fotografía Documental na Universidade do Sur de Gales, e o posgrao en Fotoxornalismo na Universidade Autónoma de Barcelona.

Profesionalmente traballou como xornalista en medios de comunicación, como para o xornal *El Progreso* ou a axencia de novas portuguesa Lusa. Artisticamente participou en exposicións individuais e colectivas en Gales, Cataluña, Romanía, Alemaña, Portugal e Galicia.

Galardóns
---------

En 2015 foi a gañadora do Premio Luis Ksado de fotografía.

Notas
-----

1. ↑  A fotógrafa Bandia Ribeira gaña o premio Luís Ksado Arquivado 24 de outubro de 2015 en Wayback Machine. *Sermos Galiza*, 22 de outubro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas
**3 Doors Down** é unha banda de hard rock estadounidense procedente de Escatawpa, Mississippi, formada en 1996. A banda está composta por Brad Arnold (voces), Matt Roberts (guitarra/voces), Todd Harrell (baixo), Chris Henderson (guitarra) e Greg Upchurch (batería/percusión).

A banda fíxose coñecida co seu primeiro sinxelo, "Kryptonite", que foi top 3 na lista *Billboard Hot 100*. O grupo entón asinou un contrato con Republic Records e editou o seu álbum de estrea, *The Better Life*, no ano 2000. O disco foi o 11 máis vendido do ano e foi certificado 6 veces platino nos Estados Unidos. O seu segundo traballo, *Away from the Sun* (2002), continuou co éxito da banda; estreouse no número 8 da *iBillboard 200* e foi multi-platino nos Estados Unidos como o seu predecesor. A este lanzamento seguiulle unha extensiva xira de dous anos antes de editar o terceiro álbum, *Seventeen Days*, no 2005. Este estreouse no número 1 da *Billboard 200*. O cuarto traballo, *3 Doors Down*, tamén se estreou no número 1 *Billboard 200*.

A banda adoita a dar máis de 300 concertos por ano e ten actuado con outros artistas como Lynyrd Skynyrd, Megadeth, Staind, Nickelback, Alter Bridge, Breaking Benjamin, Seether, Shinedown, Hinder ou Daughtry. Dende o comezo da súa carreira, 3 Doors Down leva vendidos ao redor de 16 millóns de álbums en todo o mundo.

Discografía
-----------

* *The Better Life* - 2000 (Republic Records)
* *Away from the Sun* - 2002 (Universal Records)
* *Seventeen Days* - 2005 (Universal Records)
* *3 Doors Down* - 2008 (Universal Republic Records)
* *Time of My Life* - 2011 (Universal Republic Records)
* *Us and the Night* - 2016 (Republic Records)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***3 Doors Down*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q175097
* WorldCat
* VIAF: 142131746
* AllMusic: mn0000923323
* BIBSYS: 4082296
* BNF: 14037570k
* Discogs: 166483
* Genius: 3-doors-down
* GND: 3059004-8
* IMDb: nm1498350
* ISNI: 0000 0001 0943 8357
* LCCN: no00047393
* MusicBrainz: ID
* NKC: osa2012678662
* Songkick: 335962
* SUDOC: 086230239

 |
***Bicicleta, cullera, poma*** (en galego, *Bicicleta, culler, mazá*) é un filme documental de 2010 dirixido por Carles Bosch e gravado en HDCam.

O 20 de outubro de 2007, Pasqual Maragall, expresidente da Generalitat de Catalunya e exalcalde de Barcelona, anunciou publicamente que padecía Alzhéimer. *Bicicleta, cullera, poma* recolle o proceso vital e a loita de Pasqual Maragall e a súa familia contra unha doenza que afecta a millóns de persoas en todo o mundo. Precisamente, "bicicleta", "culler" e "mazá" son tres palabras utilizadas na exploración clínica da memoria a curto prazo.

A cámara do director Carles Bosch seguiu durante dous anos a Maragall e a súa familia na vida cotiá. Entre outras, retratou as visitas ao neurólogo, escenas familiares na súa masía de Rupià (na comarca xironesa do Baix Empordà), a celebración da vitoria de Barack Obama na sede do Partido Demócrata en Nova York (á que asistiu Maragall como convidado) ou reunións do Padroado da Fundación Pasqual Maragall para a Investigación do Alzhéimer.

*Bicicleta, cullera, poma* proxectouse por primeira vez no Festival Internacional de Cine de Donostia de 2010. Participou na Sección Oficial Fóra de Competición.

Argumento
---------

No outono de 2007, Pasqual Maragall foi diagnosticado de Alzhéimer. Despois do impacto inicial, el e a súa familia embárcanse nunha cruzada contra a doenza, e dende o primeiro paso a película convértese nun testemuño excepcional. Con intelixencia, sinceridade e bo humor, Maragall déixase retratar coa súa familia e os médicos para rexistrar o día a día da súa loita persoal. Dous anos de seguimento dun paciente totalmente disposto a que dende a ciencia se atope unha cura, antes de que o número de 26 millóns de pacientes en todo o mundo se multiplique por 10. Unha película dura mais, malia todo, optimista.

Premios
-------

* Gaudí á mellor película documental (2011)
* Goya ao mellor documental (2011)

Notas
-----

1. ↑  TV3 a la carta, ed. (19 de setembro de 2010). "Maragall, a Sant Sebastià amb "Bicicleta, cullera, poma"".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da película Arquivado 20 de marzo de 2011 en Wayback Machine.
* *Bicicleta, cullera, poma* en TotCinema Arquivado 22 de xullo de 2011 en Wayback Machine. Arquivado o 22 de xullo de 2011
* *Bicicleta, cullera, poma* en Fotogramas *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8247682
* Allmovie: v527169
* AlloCiné: 186126
* FilmAffinity: 348550
* IMDb: tt1710542
* LUMIERE: 36711
* Rotten Tomatoes: bicicleta\_cullera\_poma
* TMDb: 57536

 |
A **Asociación Civil Avoas de Praza de Maio** é unha ONG que ten como finalidade localizar e restituir ás súas lexítimas familias tódolos nenos secuestrados desaparecidos pola represión política na Arxentina, e crear as condicións para que nunca máis se repita esta grave violación dos dereitos humanos dos nenos, esixindo castigo a tódolos responsables.

Os nenos secuestrados como "botín de guerra" foron inscritos como fillos propios polos membros das forzas de represión, deixados en calquera lugar, vendidos ou abandonados en institutos como seres sen nome. Desa maneira os fixeron desaparecer ao anularon a súa identidade, privándoos de vivir coa súa lexítima familia, de todos os seus dereitos e da súa liberdade.

Nada ni ninguén as detivo para buscar aos fillos dos seus fillos. Tarefas detectivescas se alternaban con diarias visitas aos Xulgados de Menores, Orfanatos, Casa Berces, á vez que investigaban as adopcións da época. Tamén recibían —e seguen recibindo— as denuncias que o pobo arxentino lles fai chegar, como unha maneira de colaborar na tarefa de localización dos pequenos. Este é o resultado da súa tarefa de concienciación da comunidade.

Co fin de localizar aos nenos desaparecidos *Avoas de Praza de Maio* traballan en catro niveis:

* denuncias e reclamacións ante as autoridades gobernamentais, nacionais e internacionais,
* presentacións ante a Xustiza,
* solicitudes de colaboración dirixida ao pobo en xeral e
* investigacións persoais.

Desde 1983 ata xullo de 2006 *as Avoas* recuperaron 88 nenos desaparecidos .

Para o seu traballo a Asociación conta con equipos técnicos integrados por profesionais nos aspectos xurídico, médico, psicolóxico e xenético.

Cada un dos nenos ten unha causa aberta na Xustiza á que se agregan as denuncias que elas van recibindo co correr do tempo e que conforman elementos probatorios que determinan a súa verdadeira identidade e a dos responsables do seu secuestro ou tenencia ilícita.

Para asegurar no sucesivo a validez dos análises de sangue implementaron un Banco de Datos Xenéticos, creado pola Lei Nacional Nº 23.511, onde figuran os mapas xenéticos de tódalas familias que teñen nenos desaparecidos.

Notas
-----

1. ↑  "Restitucións de fillos de desaparecidos". Arquivado dende o orixinal o 23 de decembro de 2007. Consultado o 08 de setembro de 2007.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Comisión Nacional sobre a Desaparición de Persoas
* Dereitos Humanos
* Desaparecidos pola ditadura arxentina
* Nais de Praza de Maio
* Familiares de Desaparecidos e Detidos por Razóns Políticas
* Hijos por la Identidad y la Justicia contra el Olvido y el Silencio (H.I.J.O.S)

### Ligazóns externas

* Avoas de Praza de Maio, sitio oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q335746
* WorldCat
* VIAF: 149830877
* BIBSYS: 56685
* FAST: 605806
* GND: 1086527488
* ISNI: 0000 0001 2183 1100
* LCCN: n85176880
* NLA: 35084249
* SUDOC: 114726337

 |
Bicicleta de montaña en Siberia.
Bicicleta de montaña con suspensión.
Unha **bicicleta de montaña**, tamén chamada **bicicleta todo terreo** ou **BTT**, é unha bicicleta apta para ser empregada en terreos accidentados. Foi inventada nos Estados Unidos como variante da bicicleta de ciclo cross e coñeceu unha gran popularidade en España na década de 1990.

Características
---------------

Para responder satisfactoriamente ao uso que é habitual nunha bicicleta de montaña, os seus compoñentes deben ser especialmente resistentes aos esforzos mecánicos e tamén á acción da auga e da lama. As bicicletas de montaña contan con sistemas de cambio de velocidades especialmente amplos para adaptar o pedaleo ás diversas variacións do terreo.

O 60 % das bicicletas vendidas en todo o mundo dende 1985 son de montaña, aínda que só a metade chega a rodar sobre camiños de terra.

Notas
-----

1. ↑  www.revista.consumer.es (ed.). "El nivel del ciclista determina la elección de la bicicleta". Arquivado dende o orixinal o 04/03/2010. Consultado o 08/10/2010.  *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Bicicleta de montaña*** |

### Outros artigos

* Bicicleta
* Bicicletas de Montaña en aluminio y carbono
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q223705
* BNCF: 36578
* BNF: 131631678
* EBID: ID
* FAST: 831489
* GEC: 0250668
* GND: 4367945-6
* LCCN: sh85003616
* NKC: ph120806

 |
A **Barreria de Uzbekistán e Kirguizistán** é unha barreira fronteiriza feita para previr a infiltración terrorista. A construción comezou en 1999 após ataques bomba en Tashkent, capital uzbeka, feita por organizacións Islámicas procendentes de Kirguizistán. O valado, unilateralmente erguido en territorio disputado causou dificultades económicas nas áreas agrícolas do val do Fergana e separou moitas familias nesta rexión tradicionalmente integrada.

Efectos e consecuencias
-----------------------

### Consecuencias económicas

Sucesos coma a eliminación dunha sección de 2 metros de valado na estrada entre Osh e a pequena cidade provincial de Aravon en xaneiro do 2000, provocou frustración na poboación local da rexión fronteiriza e cidadáns uzbekos aproveitaron para facer contrabando e enviar bens a Kirguizistán para alí vendelos.

O 14 de maio de 2005, un día despois do masacre de Andijan, uzbekos locais tomaron o control en Qorasuv cidade fronteiriza con Kirguizistán, tomando edificios do goberno e atacando ao alcalde. Centos de uzbekos tentaron saír do país pola situación política e dous pontes foron reconstruídas cun esforzo para revivir o comercio con Kirguizistán.

### Conflitos entre comunidades

O sur de Kirguizistán é fogar dunha visíbel minoría uzbeka. Nos anos 90, ao comezo da construción da barreira, provocouse unha tensión entre uzbekos e a maioría kirguiz, levando a altercados que provocaron 170 mortos. As seguidas disputas de territorio entre Kirguizistán e Uzbekistán en 1999 foron engadidas nas tensións.

Notas
-----

1. ↑  Megoran, Nick (March 15, 2000). "Bad neighbors, bad fences". Asia Times Online. Arquivado dende o orixinal o 19/03/2014. Consultado o 26/8/2016.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Kirguizistán*** |
**ANIRMAU**, tamén coñecido como **ANIRMAU - Animation Film Festival**, é un festival de cine de animación que se celebra dende 2010 en Lalín, no mes de abril.

Historia e características
--------------------------

Foi fundado en 2010 por Severiano Casalderrey, director e principal impulsor do evento que reúne anualmente unha selección de producións de animación de alcance internacional.

O festival ANIRMAU naceu co obxectivo de promocionar e dar a coñecer a animación audiovisual, e ser un punto de encontro entre os profesionais da animación galega. Caracterízase pola súa orientación didáctica, servindo como vehículo para os alumnos de secundaria da Comarca do Deza.

As principais sedes do festival son o IES Ramón Mª Aller Ulloa e as salas de cine Filmax. Consta de varias categorías avaliadas por un xurado profesional: curtametraxes de animación e animación multimedia (vídeos musicais, publicidade, cortiniñas e outros formatos alternativos). A edición 2013 destacou por introducir a modalidade de competición oficial de longametraxes de animación. A súa programación acostuma incluír homenaxes, retrospectivas e outras actividades paralelas como charlas, exposicións e talleres de animación.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Barizo.

**San Pedro de Barizo** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Malpica de Bergantiños, na costa da Morte. Segundo o IGE en 2018 tiña 292 habitantes (147 homes e 145 mulleres) distribuídos en 19 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 327 habitantes. Fernando Cabeza Quiles opina que Barizo debería escribirse con v, de acordo coa orixe deste topónimo, que, segundo o devandito lingüista, alude á antiga existencia no lugar dun piñeiro varizo ou variço, isto é, dun piñeiro novo alto e delgado.

Xeografía
---------

Destacan varios núcleos de poboación ou lugares: O Campelo, O Quinteiro, O Pividal, Seiruga e Bareango, este último máis afastado do resto. Ten ademais o porto pesqueiro dos Loureiros, que contaba cunha singular poboación de casetas mariñeiras onde a xente do mar gardaba aparellos de pesca e outras cousas, ampliado nos anos noventa. A antiga rampla foi substituída por un pequeno dique de atraque, hoxe en día segue sendo usado polos mariñeiros e polos percebeiros que traballan nas illas Sisargas.

Ten catro praias. Está atravesada polo río Vaa e os regatos de San Pedro e das Moas. Conta tamén con furnas mariñas, pichos de auga, e restos castrexos.

Galería de imaxes
-----------------

* Porto de BarizoPorto de Barizo
* Cruceiro de Barizo.Cruceiro de Barizo.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Barizo

| Lugares da parroquia de Barizo no concello de Malpica de Bergantiños (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| A Area Pequena | Bareango | O Campelo | A Casa Grande | O Castro | A Costa | Esteiro | As Garzas | Os Macicos | A Pedreira | O Pibidal | O Picho | O Porto de Barizo | O Quinteiro | O Relanzo | Seiruga | Socampelo | Sorealto | Os Vilares |

### Parroquias de Malpica de Bergantiños

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Malpica de Bergantiños |  |
| --- | --- |
| Barizo (San Pedro) | Buño (Santo Estevo) | Cambre (San Martiño) | Cerqueda (San Cristovo) | Leiloio (Santa María) | Malpica de Bergantiños (San Xulián) | Mens (Santiago) | Vilanova de Santiso (San Tirso) |

Notas
-----

1. 1 2 3  DECRETO 189/2003, do 6 de febreiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia da Coruña.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Parroquias de Barizo, Mens e Vilanova*. Andando por Bergantiños. Instituto de Estudos Bergantiñáns. 2012.

### Outros artigos

* Lugares de Malpica de Bergantiños
* Camiño dos Faros

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3915597
* código INE: 15043010000
* TGN: 7346285

 |