recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Encerado interactivo no CeBIT de 2007
Un **encerado interactivo** ou **encerado dixital interactivo** (**EDI**), é unha gran pantalla interactiva conectada a un ordenador e proxector que permite visualizar o escritorio do computador nunha superficie lisa e ríxida que fai de pantalla, montada normalmente nunha parede ou nun moble de soporte, onde os usuarios controlan o ordenador usando un bolígrafo, dedo ou outro procedemento, dando interactividade á imaxe.

Desenvolvemento
---------------

O encerado interactivo utilízase para o ensino, en reunións corporativas e de grupos de traballo, para o adestramento deportivo ou en estudios de televisión. Nalgúns países, como é o caso do Reino Unido a súa implantación comezou co século XXI e foi rápida, así en 2004, 26% das clases de primaria nese país dispuñan desta tecnoloxía. e en 2007 o 100% das escolas de primaria e o 98% das de secundaria tiñan estes aparellos.. En Galicia comezou a implantarse no curso 2005/2006 con 200 unidades nos centros de infantil e primaria, e no ano 2009 contábanse 1465 unidades, converténdose na primeira comunidade autónoma de España onde todos os centros educativos contaban con cando menos un encerado interactivo.

Os encerados interactivos permiten facer anotacións manuscritas, así como gardalas, imprimilas, envialas por correo electrónico e exportalas a diversos formatos, así como tamén operar calquera software cargado no ordenador ao que está conectado, como navegadores web ou software propietario, usar software para capturar notas escritas nun encerado branco ou nunha taboíña gráfica, visualizalos en Internet ou controlar o ordenador mediante arrastrar e soltar.

Notas
-----

1. ↑  Domingo, M. (2011). "Pizarra Digital Interactiva en el aula: Uso y valoraciones sobre el aprendizaje". *ESE-Estudios sobre Educación* (20): 99–116. Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2018. Consultado o 02 de abril de 2018.
2. ↑  "Primary Teacher's Toolbox Interactive Whiteboard Research". Arquivado dende o orixinal o 31 de xullo de 2012. Consultado o 31 de xullo de 2012.
3. ↑  "*Harnessing Technology schools survey 2007* BECTA". Arquivado dende o orixinal o 13 de outubro de 2009. Consultado o 25 de decembro de 2010.
4. ↑  *¿Que ventaxes ten a pizarra dixital na escola?* *Xornal* 22 de abril de 2006 [*Ligazón morta*]
5. ↑  *Galicia, primera comunidad con pizarras digitales en todos los centros*, *La Voz de Galicia*, 9 de xaneiro de 2009

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *O encerado interactivo como recurso na aula*
* Recuncho do encerado dixital no Portal Galego de Contidos Educativos
* Actividades para o encerado dixital interactivo do CEIP Ría de VigoArquivado 28 de maio de 2020 en Wayback Machine.
* Asociación Encerado Dixital de Galicia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q723563
* GND: 4837543-3
* LCCN: sh2005001284
* MAG: 2780218261
* NDL: 01205458
* NKC: ph626800

 |
**A Bilbainada** é un xénero musical típico de Biscaia no cal, como o seu nome nos indica, fala principalmente sobre Bilbao e os seus pobos próximos. Desde 1988 *Radio Nervión* leva realizando un concurso centrado neste xénero musical no que se presentan un número de Bilbainadas e prémiase (segundo valoración dun xurado) á mellor canción do certame, e ao gañador outórgaselle unha figura de Diego López de Haro (fundador de Bilbao) e un cheque cunha cantidade de diñeiro.

Historia
--------

Para fixar a orixe destas cancións chamadas Bilbanadas, habería que remontarse a cando Don Diego fundou a Vila de Bilbao. Pódese dicir que existe certa semellanza entre estas cancións e aquelas notas e letras das chamadas cancións de cego, mostras populares entre as que se aireaban noticias e sucesos en prazas dos pobos. Ademais, en pleno século XX a influendcia dos ritmos da habanera conformarán a bilbainada. As cancións populares recollen así o mellor das tradicións folclóricas e a idiosincrasia dunha terra en cuxa permanencia e enriquecemento participan todos os biscaíños.

Biscaia cambiou a todo aquilo que foi como propio, e fíxoo achegando o seu particular xeito de vivir e de entender a vida. Sendo unha deses xeitos as bilbainadas. Na bilbainada conflúen a vivencia do grupo, a observación curiosa e costumista da realidade, a nostalxia e a ironía con nomes propios e todo iso cun ritmo de celebración polo instante ao que resulta moi difícil resistirse.

Entre 1920 e 1930 fráguanse os primeiros grupos de bilbainadas para un público maioritario e nome artístico. Á súa difusión contribúen tanto o gramófono, como a radio, abrindo unha nova etapa na historia das bilbainadas. Son grupos moi viculados coa Vila os que inflúen na propagaciñon desta terminoloxía *botxera*. O Botxo, palabra que se utiliza para referirse a Bilbao, dá nome ás cancións botxeras e ao grupo os Botxeros. Os Chimbos, apelativo de certos bilbaínos, presta o seu nome ás cancións chimberanas e a grupos como os Chimberos e os Chimbos... Trátase dunha terminoloxía local que pasa a converterse en universal.

### Radio Nervión

O Concurso de Bilbainadas, creado por Radio Nervión no ano 1988, forma xa parte da historia do único e exclusivo xénero que é a bilbainada. 
Case 200 cancións que desde esa data foron plasmando os aconteceres da vila e a súa contorna. Temas que xa son parte da historia, e que unidas ás máis antigas, forman unha auténtica enciclopedia do **botxo**. 
O impulso de Radio Nervión ás Bilbainadas, a través do concurso, e sobre todo, coa súa promoción constante das cancións a través da emisora, consolidou a súa recuperación e garante o seu futuro.
***Vanguardia Gallega*** foi un diario vespertino editado en Lugo entre 1931 e 1933.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Diario de la República*, apareceu o 6 de outubro de 1931. Fundado polos irmáns Juan Antonio e Evaristo Correa Calderón, estaba dirixido por Juan Antonio Correa Calderón. Foi un dos poucos periódicos verdadeiramente republicanos, liberais e laicos e situábase politicamente nunha posición de centro, próximo ao Partido Galeguista. Contou entre os seus colaboradores con Alexandre Bóveda, Víctor Casas, Ramón Otero Pedrayo, Valentín Paz-Andrade, Luís Pimentel, Juan Rof Codina, Castelao e Ramón Suárez Picallo. Concedeulle bastante espazo aos temas culturais e educativos e aos problemas económicos do campo galego. Cesou a súa publicación o 28 de maio de 1933.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. p. 609. ISBN 84-7492-489-8.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-137-X.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Celta (homónimos).

***Vida Céltica*** foi unha revista editada en Vigo en 1925.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Revista semanal gráfica-literario-informativa*, apareceu o 25 de maio de 1925 co título de ***Vida Céltiga*** e aos poucos meses modificou a súa cabeceira pola de ***Vida Céltica***. Semanario de información e crítica literaria (saía os luns) fundado por José Gómez Posada-Curros e patrocinado pola casa consignataria de Luis García Reboredo. Incluíu traballos de temática variada e colaboracións literarias en galego e castelán, de Luis Amado Carballo, Victoriano Taibo, Ramón María del Valle Inclán e Leandro Carré Alvarellos; e humor gráfico asinado por Álvaro Cebreiro e Maside.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 19-5-1925, p. 1.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 26-5-1925, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-137-X.
**Kosmos 496** ou **Cosmos 496** foi unha misión espacial soviética lanzada sen tripulación o 26 de xuño de 1972 mediante un foguete Soiuz 11A511 desde o cosmódromo de Baikonur.

Características
---------------

Kosmos 496 foi unha Soiuz modelo 7K-T lanzada a órbita sen tripulación para facer diferentes probas despois da traxedia da Soiuz 11, na que faleceron tres cosmonautas. A investigación do accidente deu como resultado a proposta dunha serie de melloras implementadas na Kosmos 496, como a reducción de masa eliminando os paneis solares debido á imposición de que os cosmonautas en adiante usaran traxes de presión durante a engalaxe e a aterraxe para evitar repetirse o accidente da Soiz 11. A necesidade do uso dos traxes ademais reduciría a tripulación de tres a dous nas naves Soiuz por cuestións de espazo e masa. Como resultado, a Soiuz 7K-T, deseñada para acoplarse a estacións espaciais e pasando polo tanto un tempo limitado no espazo sendo autónoma, funcionaría so con baterías. A misión da Kosmos 496 ademais duraría seis días en lugar dos tres normais con tripulación. A nave regresou a terra o 1 de xullo de 1972 tras cumplir os seus obxectivos.

Notas
-----

1. 1 2  N2YO (2024). Real Time Satellite Tracking, ed. "COSMOS 496" (en inglés). Consultado o 23 de febreiro de 2024.
2. 1 2 3 4 5 6  NASA (28 de outubro de 2022). "Cosmos 496" (en inglés). Consultado o 23 de febreiro de 2024.
3. 1 2 3  "Letter dated 11 August 1972 from the First Deputy Permanent Representative of the Union of Soviet Socialist Republics to the United Nations addressed to the Chairman of the Committee on the Peaceful Uses of Outer Space" (PDF) (72-15746 (E)). 14 de agosto de 1972: 3. Consultado o 23 de febreiro de 2024.
4. 1 2 3  Gunter Dirk Krebs (2024). Gunter's Space Page, ed. "Soyuz 12, 17, 18, 21, 25 - 29, 31 - 40 (7K-T, 11F615A8)" (en inglés). Consultado o 23 de febreiro de 2024.
5. 1 2 3  Anatoly Zak (28 de xaneiro de 2024). "Kosmos-496: Fixing Soyuz-11 flaws" (en inglés). Consultado o 23 de febreiro de 2024.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Soiuz 11A511
En zooloxía, denomínase **gastróporo** a un pequeno orificio (poro) aberto no exoesqueleto dunha colonia de cnidarios hidrozoos, ou cenósteo, como, por exemplo, nas especies da familia dos milepóridos, que alberga un gastrozoide, pólipo e que se ocupa da dixestión dos alimentos, que lles achega un dactilozoide situado na súa proximidade.

Etimoloxía
----------

O nome *gastròporo* está fomado pola unión dos elementos *gastro-* e *-poro*. O primeiro elemento deriva do grego antigo γαστήρ -στρός *gastḗr, -strós*, "estómago", e *-poro*, do latín *porus*, derivado do grego antigo πόρος *póros*, "paso", "pasaxe"

Notas
-----

1. ↑  Garrido, Carlos (1997): *Dicionário terminológico quadrilíngue de zoologia dos invertebrados*. A Coruha: Associaçom Galega da Língua. ISBN 84-8730-512-1, p. 163.
2. ↑  Veron, J .E. N. (2000): *Corals of the World. Vol. 3*. Townsville, Queensland, Australia: Australian Institute of Marine Sciences.
3. ↑  gastropore en *wordnik.com* *(en inglés)*.
4. ↑  Parker, Sybil P. (2002): McGraw-Hill *Scientific and Thechnical Terms*. McGraw-Hill Education, 6th Edition. ISBN 978-0-0704-2313-8.
5. ↑  gastropore no *Merriam-Webster Dictionary*.
6. ↑  gastro- no *Merriam-Webster Dictionary*.
7. ↑  pore no *Merriam-Webster Dictionary*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Gastrozoide
* Milepóridos
O asasinato do rei Alboino, de Charles Landseer, *Leicester Galleries*.
**Alboíno** é rei dos longobardos máis ou menos desde 563 a 572, sucesor do rei Alduíno, seu pai.

Traxectoria
-----------

Tras entrar ao servizo de Bizancio con todo o seu pobo, alíase cos ávaros do khagan Baian contra os xépidos e destrúe o seu reino sobre o Danubio sobre o 567, matando ao seu vello rei Cunimundo e casando á forza coa filla deste último, a princesa Rosmunda. Ao principio do ano 568, se cadra por desconfianza cara os ávaros, pero tamén ao corrente da inestabilidade do dominio bizantino en Italia despois da guerra gótica, decide a migración do seu pobo cara a Italia do Norte, non sen ter concluído con Baian un dereito de regreso a Pannonia e a Nórica válido durante dous séculos. Diríxese desde alí co seu pobo e con outras tribos, entre as que se contas os xépidos, saxóns e mesmo ávaros, cara Italia partindo do lago Balaton (na Hungría actual) o luns de Pascua do ano 568. Ocupa o Friúl na primavera de 569, facendo da rexión o primeiro ducado longobardo e instalando nel un sobriño seu, Xisulfo, con sede en Cividale, capital do ducado. Desde o nordeste da península, conquista toda a fértil chaira do Po ata os Alpes, así como a Italia central coa excepción de Rávena e de Roma, que se libran del, conservadas polos bizantinos, e instala o seu cuartel xeral na antiga *Regia* do rei Teodorico o Grande en Verona. Milán cae ao final do verán de 569 e Pavia capitula despois dun longo e penoso cerco de tres anos (572).

O 23 de xuño de 572, Alboíno é asasinado en Verona mentres dorme a sesta. Segundo a lenda, Rosmunda foi a instigadora desta morte por vinganza, pois o rei a obrigara a beber o viño da vitoria nunha copa feita co cranio do seu propio pai.

Alboíno casara antes con Clotsuínda, unha princesa cristiá merovinxia, filla de Clotario, rei dos francos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Paulo Diácono, *Historia Langobardorum* (*Historia dos Longobardos*, Lorenzo Valla/Mondadori, Milano 1992). I, 21 e 27; II, 6-28.
* *Origo gentis Langobardorum*, ed. G. Waitz in *Monumenta Germaniae Historica* SS rer. Lang. § 5.

### Outros artigos

* Reino longobardo.
* Longobardos.

| Reino longobardo |
| --- |
| *Segue a:* Alduíno | **Alboíno**(563-572) | *Precede a:* Cleph |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q152877
* WorldCat
* VIAF: 80322103
* BMT: 144487
* BNF: 122381160
* CERL: cnp01146432
* DBI: ID
* DeutscheBio: 135880882
* EBID: ID
* FAST: 1803937
* GEC: 0001880
* GND: 135880882
* ISNI: 0000000078816780
* LCCN: no94016040
* SUDOC: 200423029
* WikiTree: Di\_Lombardia-19

 |
**Alberto Camino Sigüert**, nado en Ferrol o 1 de novembro de 1821 e finado en Madrid o 2 de marzo de 1861, foi un avogado e escritor galego.

Traxectoria
-----------

*Álbum de la Caridad. Juegos Florales de La Coruña en 1861*.
Cursou estudos de dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Vinculado ás actividades da Academia Literaria de Santiago, colaborou con artigos e poemas en *El Idólatra de Galicia*, *El Porvenir*, *La Aurora de Galicia*, *El Águila*, *El Ferrolano*, *El Faro Marítimo*, *El Iris de Galicia*, *El Miño*, *La Voz de Galicia*, *Faro de Vigo*; nos da emigración *Follas Novas*, *La Tierra Gallega*, *Nova Galicia*, *Aires d’a Miña Terra*, *Correo de Galicia*; e tamén en medios non galegas (*La Antorcha* e *La Esperanza*). Non deixou publicado ningún libro en galego, e pénsase que a súa obra inédita (ou parte dela) foi mandada queimar polo propio Camino nun acto de tolemia poucos días da súa morte.[]

Destacou como compositor de panxoliñas de Nadal e Reis, mais tamén como poeta elexíaco. De feito, dúas das súas máis coñecidas e composicións son elexías, os poemas *Nai chorosa* e *O desconsolo*. Escribiu tamén os vilancetes, incluídos no volume *Canciones al nacimiento de Nuestro Señor Jesucristo y degollación de los Inocentes en el Hospicio de Santiago* (1849), titulados "Falade ben baixo" e "Alegría, festa e rúa", datados entre 1848 e 1849. En castelán escribiu o poema "La conquista de México", a comedia en verso *A la vejez aladares de pez e o drama Lisardo el estudiante*. No *Álbum de la Caridad* recóllense poemas seus como os titulados "Repique" ou "Blas, baila a muiñeira". En 1896, Andrés Martínez Salazar recolleu as súas composicións poéticas co título *Poesías gallegas*.

Notas
-----

1. ↑  Segundo Manuel Murguía. Porén, segundo Ricardo Carvalho Calero, José Novo García afirmaba que lle tiña ouvido ao irmán de Alberto Camino, Domingo Camino, que a cidade natal deste poeta era Santiago de Compostela
2. ↑  *Album de la Caridad. Juegos Florales de La Coruña en 1861, seguido de un mosaico poético de nuestros vates gallegos contempornáneos* Galiciana. Biblioteca de Galicia.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo Edicións. 2010-2011.
* Murguía, Manuel (1862). Juan Compañel, ed. *Diccionario de escritores gallegos*. Vigo. pp. 135–136. Consultado o 16 de febreiro de 2013.

### Outros artigos

* Antonio Camino Sigüer
* Domingo Camino Sigüer

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8193459
* Galiciana: 63270
* Nupill: 20979

 |
O **cemiterio paleocristiano de Tarragona** é un conxunto funerario de época tardorromana de mediados do século III situado fóra do casco urbano, cerca do río Francolí, que perdurou ata o século V. É o cemiterio paleocristiano máis importante do Mediterráneo Occidental. É un dos sitios Patrimonio da Humanidade denominado Conxunto arqueolóxico de Tarraco, en concreto identificado co código 875-008.

O cemiterio de Tarraco xurdiu en torno a unha basílica martirial dedicada a San Fructuoso e aos seus dous diáconos. A basílica documentada, constaba de tres naves e cabeceira con ábsida exterior. Posteriormente engadíronse algunhas cámaras funerarias e un baptisterio. Os restos desta basílica desapareceron para deixar paso á construción da «Fábrica de Tabacos de Tarragona» durante a primeira metade do século XX.

A tipoloxía dos sepulcros é moi variada e vai desde enterros simples con ánfora ou teza (*tegulae*) ata os mausoleos, pasando por unha gran diversidade de sarcófagos, algúns de procedencia norteafricana, ou en ataúdes de madeira. Unha peza que hai que significar é a boneca de marfil, datada do século IV, que apareceu dentro dun sarcófago cos restos dunha nena duns seis anos. Mide 23 cm de altura e está articulada polos ombreiros, cóbados, cadeiras e xeonllos. Todo iso permite penetrar na esencia da sociedade cristiá de Tarraco.

Notas
-----

### Outros artigos

* Conxunto arqueolóxico de Tarraco
* Circo romano de Tarraco
* Anfiteatro de Tarraco
* Acueduto de les Ferreres
* Arco de Berà
* Muralla de Tarragona
* Torre dos Escipións
* Teatro romano de Tarraco
* Foro romano de Tarraco
* Canteira romana de El Médol

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cemiterio paleocristiano de Tarragona Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Páxina do MNAT
* Páxina web do Concello de Tarragona
* Páxina do Museo de Historia de Tarragona Arquivado 08 de abril de 2018 en Wayback Machine.
* Tarragona - Información histórica e cultural de Tarraco, capital da Hispania Citerior na época de dominación romana
* Información Foro Romano de Tarragona en España é cultura, Ministerio de Cultura Arquivado 28 de decembro de 2016 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2972673
* GEC: 20986168
* WHC: 875-008

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: El Eco de Galicia.

***El Eco de Galicia*** foi un periódico editado en Lugo entre 1872 e 1898.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Periódico político*, apareceu o 1 de agosto de 1872. Foi unha publicación trisemanal fundada por Manuel Vázquez de Parga Somoza. Estivo dirixido por Nicandro García Taboada, Antonio Villamarín, Ramón Iglesias Camino, Lorenzo Gómez Quintero (dende o 20 de maio de 1891), Víctor Castro Soto (1892-1898), Emilio Tapia Rivas (dende xaneiro de 1898) e o fundador. No equipo de redacción estiveron, entre outros, José María Castro Bolaño e Teolindo María Romero.

Interrompeu a súa publicación en 1875 e reapareceu en 1882. Comezou a súa terceira etapa en 1891.

Notas
-----

1. ↑  Número 1, 1/8/1872

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Ligazóns externas

* Ficha e exemplares de *El Eco de Galicia (Lugo)* en Galiciana.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387410
* Galiciana: 2752

 |
Manti Te'o, xogador estadounidense de fútbol americano do Notre Dame Football, estivo envolto en 2013 nun caso de *catfishing*.
Na linguaxe de Internet, o ***catfishing*** é unha actividade na cal unha persoa crea un perfil falso para ser empregado nas redes sociais con fins perversas. Este termo foi empregado por vez primeira en 2012, a partir da emisión do documental *Catfish*. O catfishing podería englobarse dentro do *romance scam*, tamén denominado fraude do amor por Internet, na que delincuentes suplantan a identidade virtual doutras persoas, empregando fotografías alleas, para establecer unha relación a través de Internet coas vítimas. A través desta relación, que pode xurdir de foros, páxinas de citas ou mesmo redes sociais comúns, os delincuentes tentan roubar información persoal e até mesmo cantidades económicas.

Segundo algúns sociólogos, o desenvolvemento do catfishing podería ser unha forma de explorar a identidade sexual en internet. Por exemplo, no programa da MTV *Catfish*, baseado no documental do mesmo nome, unha rapaza chamada Sonny comezou a chatear cun modelo chamado Jamison, que finalmente resultou ser un perfil falso creado por Chelsea, unha rapaza que empregou unha identidade virtual alternativa para interactuar con outras mulleres en internet.

Notas
-----

1. ↑  Zimmer, Ben (27 de xaneiro de 2013). "Catfish: How Manti Te'o's imaginary romance got its name". *The Boston Globe*. Consultado o 23 de setembro de 2015.
2. ↑  Harris, Aisha (18 de xaneiro de 2013). "Catfish meaning and definition: term for online hoaxes has a surprisingly long history". *Slate*. Consultado o 19 de maio de 2016.
3. 1 2  Wieting, Mark. ABC, ed. "«Romance Scam»: la estafa del amor en internet.". Consultado o 19 de maio de 2016.
4. 1 2  Slade, Alison F.; Narro, Amber J. & Buchanan, Burton P. (2014). *Reality Television: Oddities of Culture*. Lexington Books. pp. 237–244. ISBN 978-0-7391-8564-3.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Phishing
* Monicreque (Internet)

### Ligazóns externas

* 5 trucos para detectar un catfish,, vídeo de *The Tripletz* en YouTube.
***Legend: Legacy of the Dragons*** é un videoxogo de rol e fantasía creado polo desenvolvedor ruso IT Territory no 2006 e publicado por My.com. A versión en inglés do xogo foi estreada o 6 de novembro de 2007. No 2008, foi adaptado ó mercado alemán por Mail.ru Games GmbH (antigamente coñecido como Astrum Online Entertainment), seguido polas versións turca, polaca, castelá, francesa e italiana. No 2014, xa non foi distribuído por Mail.ru Games GmbH e foi transferido a My.com.

O xogo conta con millóns de xogadores en todo o mundo. En Rusia, o xogo gañou o premio a mellor presenza en Internet ("Premio Runet") varias veces e ten un status de culto pola comunidade xogadora rusa.

Notas
-----

1. ↑  Mail.ru Games GmbH (ed.). "Portfolio". Arquivado dende o orixinal o 07 de xullo de 2012. Consultado o 27 de setembro de 2016.
2. ↑  BurningRabbit. galaxynews.de, ed. "Drachen und Helden aus Russland".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre videoxogos é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Zhu Yizun** (chinés tradicional: 朱彝尊; chinés simplificado: 朱彝尊; *pinyin*: *Zhū Yízūn*; Wade-Giles: *Chu1 I2-tsun1*), nado en Jiaxing no 1629 e finado no 1709, foi un escritor e poeta chinés da dinastía Qing. Durante os seus primeiros anos, foi recoñecido polo seu talento e axudado por Gong Dingzi. Zhu fundou a escola Zhexi da poesía *ci* 詞.

Obra
----

Zhu Yizun estivo influenciado polos poetas da dinastía Song, coma Jiang Kui e Zhang Yan. Entre as súas obras, sobrevive a escolma *Jingzhiju qinqu*, na que se describe o seu amor ilícito pola súa media irmá, Shouchang. Trátase dun libro destacado no desenvolvemento do estilo *yan* 豔 da poesía *ci*.

Escribiu 80 dos volumes da colección *Bai shu ting*, entre outras. A súa compilación sobre Ci Zong foi moi importante no estudo dos *ci*.

Notas
-----

1. ↑  "Zhu Yizun - Confucianism, Poetry, Essays - Britannica". *www.britannica.com* (en inglés). 2024-01-22. Consultado o 2024-02-16.
2. ↑  Zhang, Hongsheng (2002). "Gong Dingzi and the Courtesan Gu Mei: Their Romance and the Revival of the Song Lyric in the Ming-Qing Transition". *McGill University* (en inglés). Consultado o 16-02-2024.
**Open-Sankoré** é un programa para Encerados Dixitais Interactivos (PDI) libre e gratuíto compatíbel con calquera proxector e lapis óptico.

Historia
--------

Open-Sankoré baséase no programa Uniboard, desenvolvido inicialmente na Universidade de Lausana, Suíza. Empezouse a desenvolver en 2003 e a usar por parte dos profesores da universidade en outubro dese mesmo ano. O proxecto sufriu unha escisión, e foi vendido máis tarde ao Grupo de Interese Público de Educación Dixital en África (ENA GIP), do que forman parte varios ministerios e empresas privadas e públicas, co obxectivo de convertelo nun proxecto libre e liberalo baixo licenza GNU Lesser General Public License (LGPL).

Innovacións
-----------

Ademais de ser o primeiro software libre para encerado dixital completamente operativo, Open-Sankoré trae dúas importantes innovacións: 

* En primeiro lugar, o formato de arquivos non é específico, senón que se basea na estándar web W3C, o que permite que calquera navegador moderno poida lelos. Deste xeito, os materiais creados poden distribuírse por Internet sen necesidade de instalar o programa ou unha extensión.
* En segundo lugar, o programa pode ampliarse con aplicacións escritas tamén seguindo o estándar W3C para *widgets*, o que permite aos desenvolvedores centrarse na funcionalidade de Open-Sankoré, e deixar que a comunidade de usuarios desenvolva os applets que realmente necesitan.

Impacto
-------

O goberno francés creou unha Delegación Interministerial para a Educación Dixital en África (DIENA) e un Grupo de Interese Público de Educación Dixital en África (ENA GIP) para poñer en funcioanmento durante varios anos un programa de fomento da educación dixital en varios países africanos. Open-Sankoré é unha das estratexias deste grupo para lograr un dos Obxectivos de Desenvolvemento do Milenio referidos á educación en África, unha iniciativa das Nacións Unidas.

Versións
--------

Open-Sankoré v 1.4 foi liberada a principios de xullo de 2012, solucionando varios problemas (*bugs*) e mellorando o comportamento respecto da versión 1.3, pero incluíndo tamén moitas características novas como: ferramentas de Interactividade para crear exercicios, motores de procura *on-line* integrados que permiten a procura de imaxes, vídeos e sons en Google e en Planète-Sankore directamente sen saír da aplicación, importar distintos formatos e un novo motor de manexo de textos.

Notas
-----

1. ↑  "History". Open-Sankoré. Arquivado dende o orixinal o 12 de abril de 2012. Consultado o 26 de abril de 2012.
2. ↑  "How did the program come about?". Sankoré. Arquivado dende o orixinal o 01 de febreiro de 2012. Consultado o 24 de xaneiro de 2012.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Software educativo.
* Plataforma educativa.
* Encerado interactivo.

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do software Open-Sankoré *(en inglés)*.
* Páxina oficial do programa Sankoré *(en inglés)*.
* Repositorios github de Open Sankoré *(en inglés)*.
**Teis** foi un antigo concello de Galicia que funcionou como unidade administrativa entre 1821 e 1823 e novamente entre 1936 e 1937.

Xeografía
---------

Comprendía a parroquia de Teis.

Historia
--------

*... segregación de la parroquia de Teis ... para constituir en Municipio independiente...* *Gaceta de Madrid* 13/12/1935.
### Primeira etapa

No Repartimento xeral de 1821 figuran os concellos de Vigo, Teis, Cabral, Lavadores, Bouzas e Valadares. O concello de Teis desapareceu en 1823 e pasou a Vigo. En 1849 Teis separouse de Vigo e integrouse no concello de Lavadores.

### Segunda etapa

O concello de Teis creouse en 1935 ao independizarse do concello de Lavadores. O proceso iniciouse en maio coa solicitude de escisión polo abandono no que se encontraba, pois sendo a parroquia que máis achegaba economicamente, as inversións que o concello de Lavadores realizaba eran escasas. O alcalde de Lavadores, veciño de Teis, deu o visto e prace para a separación, e a Deputación de Pontevedra concedeu a independencia en outubro.

*Ós alcaldes de Teis: Manuel Martínez Ramos e Julio Quirós Estévez 1936-1937 e a tódolos que con eles colaboraron na defensa de Teis. Os veciños de Teis, decembro, 1997.*
O 7 de xaneiro de 1936 constituíuse a primeira corporación, foi elixido alcalde Manuel Martínez Ramos e José Martínez Covelo primeiro tenente de alcalde. Esta corporación puxo en marcha a construción do mercado, a dotación de saneamento e a creación de grupos escolares. Manuel Martínez dimitiu en febreiro de 1936 e o 28 dese mes tomou posesión a Comisión xestora nomeada polo gobernador civil, que elixiu alcalde a Julio Quirós Estévez. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, a principios de setembro, o gobernador civil nomeou unha comisión xestora que presidiu Honorato Fernández Míguez. En febreiro de 1937 o Goberno anulou o proceso de independencia por un defecto de forma, pois a escisión non fora comunicada ao Goberno Civil.

Notas
-----

1. ↑  "La independencia de Teis", *La Voz de Galicia*, 5-12-1997, p. 34.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 9-1-1936, p. 3.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 29-2-1936, p. 3.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 3-9-1937, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Giráldez Rivero, Xesús (2007). *O antigo concello de Lavadores. Unha aproximación histórica*. *Pontevedra: Deputación de Pontevedra*. ISBN 978-84-8457-281-1.

### Outros artigos

* Concello de Lavadores

### Ligazóns externas

* Antomil Pérez, Daniel (30/6/2013). "El Ayuntamiento de Teis" *El Vigo oculto*  *(en castelán)*.
A exuviae - *Orchid mantis*.
A **exuvia** é a cutícula ou cuberta exterior (exoesqueleto), abandonada polos artrópodos (insectos, crustáceos e arácnidos) tras a muda. A exuvia dun artrópodo pode ser ben útil para identificar a especie e tamén o sexo do animal.

Non é sempre práctico estudar insectos, crustáceos ou arácnidos directamente; en ocasións é máis fácil recoller e estudar as súas exuvias coas que poden determinarse varios aspectos xerais do seu ciclo biolóxico, a súa distribución, número de individuos por sexo, poboacións presentes nun ecosistema etc.

Notas
-----

1. ↑  Dicionario Digalego exuvia Arquivado 09 de xaneiro de 2019 en Wayback Machine.
2. ↑  José Rollin de la Torre-Bueno, Stephen W. Nichols, George S. Tulloch, Randall T. Schuh, ed. (1989). *The Torre-Bueno Glossary of Entomology, rev. ed.* New York: New York Entomological Society. pp. 840. ISBN 0913424137.
3. ↑  David Grimaldi & Michael S. Engel (2005). *Evolution of the Insects*. Cambridge University Press. ISBN 0-521-82149-5.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Exuvia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q776682
* GEC: 0107792
* JSTOR: exuvium
* NKC: ph203138

 |
**Mute Records** é un selo discográfico formado en 1978 por Daniel Miller, nun principio para realizar o seu propio sinxelo, *T.V.O.D./Warm Leatherette*, baixo o alcume de *The Normal*.

Mute Records comezou a ser coñecido pola firma de artistas post-punk, como Fad Gadget (pseudónimo de Frank Tovey), a Einstürzende Neubauten, Throbbing Gristle ou Cabaret Voltaire. Cando a música electrónica se situou no cumio das listas de 1981 do Reino Unido, Mute Records asinou con artistas como Depeche Mode, Nitzer Ebb, Yazoo ou Erasure, bandas que facían uso de novas tecnoloxías que redefinirían o son das pistas de baile entre os finais dos 80 e principios dos 90.

Logo desta etapa, Mute cambiou o seu estilo novamente, apoiando o rock alternativo con bandas como Sonic Youth na subselo **Blast First**. O selo ademais lanzou en 1992 a subsidiaria **Novamute Records**, principalmente como unha canle de distribución de música electrónica experimental.

Mute Records foi coñecido por ser o fogar de Depeche Mode e Erasure. Moby, Nick Cave e Laibach tamén son algúns dos piares fundamentais de Mute.

Os seguintes discos realizados por Mute Records foron nomeados para os premios Mercury:

* *We Can Create It* de Maps (2007)
* *Coles Corner* de Richard Hawley (2006)
* *Felt Mountain* de Goldfrapp (2001)
* *Soul Murder* de Barry Adamson (1992)

Mute Records foi a primeira casa discográfica británica en aparecer en Internet, co título **Mute Liberation Technologies**. Este comezou como un boletín, logo cun espazo en Telnet, e finalmente o seu propio sitio Web. Continuaron algúns anos máis ata darse de baixa, con excepción do sitio web.

O 10 de maio de 2002, EMI adquiriu Mute Records, estendendo unha exitosa relación que Mute mantiña con EMI Virgin Records durante 15 anos. Daniel Miller, presidente executivo, é o responsable de tódalas actividades da compañía.

Ligazóns externas
-----------------

* Sitio oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q240804
* WorldCat
* VIAF: 126804123
* BNF: 13889396g
* Discogs: 636
* ISNI: 0000000106581342
* LCCN: no2018029079
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0276107

 |
Little Joe II engalando o 8 de decembro de 1964.
**Little Joe II** foi o nome dunha serie de foguetes da NASA para facer probas suborbitais con cápsulas do proxecto Apollo.

Características
---------------

Os foguetes Little Joe II usáronse para probar as cápsulas do proxecto Apollo e en particular a torre de escape que debía poñer a salvo ao astronauta se algo ía mal durante a engalaxe, de igual xeito que os Little Joe se usaron para o mesmo fin coas cápsulas do proxecto Mercury. Os Little Joe II estaban deseñados por General Dynamics e usaban entre seis e nove motores de propelente sólido. Tiñan unhas dimensións de 26,20 m de altura e 3,96 m de diámetro e podían enviar as cápsulas Apollo en voos suborbitais ata a 23 km de altura.

Lanzáronse catro Little Joe II entre 1963 e 1966, fallando un deles.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Voo | Data | Carga | Resultado | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 28 de agosto de 1963 | QTV | Éxito |  |
| 2 | 13 de maio de 1964 | BP 12 | Éxito |  |
| 3 | 8 de decembro de 1964 | BP 23 | Éxito |  |
| 4 | 19 de maio de 1965 | BP 22 | Fallo |  |
| 5 | 20 de xaneiro de 1966 | CM 002 | Éxito | Último lanzamento dun Little Joe II |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2023). "Little Joe II" (en inglés). Consultado o 14 de xuño de 2023.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Gunter Dirk Krebs (2023). Gunter's Space Page, ed. "Little Joe-1" (en inglés). Consultado o 14 de xuño de 2023.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  Gunter Dirk Krebs (2023). Gunter's Space Page, ed. "Little Joe-2" (en inglés). Consultado o 14 de xuño de 2023.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Little Joe II*** |

### Outros artigos

* Proxecto Apollo
* Little Joe
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Lobeira (homónimos).
Manuscrito do *Recuento de las casas antiguas del Reino de Galicia* na Biblioteca Nacional de España.
A **casa de Lobeira** foi unha casa nobiliaria galega orixinaria do alfoz de Muros ou da Serra de Outes no século XIV. Vasco da Ponte considéraa unha das máis antigas de Galiza:

> 
> 
> Dicen q[ue] deciende d[e] la Reyna Da Luparia [..] en el tiempo de Ruy Soga de Lovera [..] tenia quatro villas çercadas, nuebe castillos roqueyros fue preso e degollado en la villa de Noya.
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Documento 15-IX-1444 no arquivo Universitario de Santiago.
2. ↑  Vasco da Ponte (1660). *Recuento de las casas antiguas del reino de Galicia*. p. 6.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Vasco da Ponte; Manuel C. Díaz y Díaz *et al.* (1986) [1660]. *Recuento de las casas antiguas del reino de Galicia* *(int. e ed. crítica con notas)`|format=` require `|url=` (Axuda). Xunta de Galicia. ISBN 84-505-3389-9.*

### Outros artigos

* Casa dos Mariño de Lobeira (sen relación directa)
A **Universidade de Pécs** (en húngaro *Pécsi Tudományegyetem*,  en latín: *Universitas Quien que excess en sus*) é unha universidade estatal situada na cidade húngara de Pécs.

Forma parte do Grupo Compostela de Universidades.

Historia
--------

A primeira universidade en Pécs foi fundada en 1367  como unha das máis antigas de Europa Central. O seu fundador foi o rei Lois I de Hungría. 

### Século XX

En 1921, a antiga universidade húngara de Bratislava trasladouse a Pécs; a partir de 1982 continuou co nome de **Janus Pannonius Tudományegyetem** (**JPTE**).

### Século XXI

A actual universidade xurdiu no ano 2000 pola fusión da *Pécsi Orvostudományi Egyetem (POTE)*, actual Facultade de Medicina, e a *Illyés Gyula Pedagógiai Főiskola* (Escola Superior de Pedagoxía Gyula-Illyés) con sede en Szekszárd.

Estrutura
---------

A universidade de Pécs ten hoxe dez facultades.

Alumnado e profesorado
----------------------

Conta con máis de 30.000 estudantes matriculados e, polo tanto, é a máis grande de Hungría.

Entre os seus profesores figuraba Karl Kerenyi, que entre 1936 e 1941 ocupou a Cátedra de Filoloxía Clásica e Historia Antiga.

Notas
-----

1. ↑  "Study in Hungary: University of Pécs". Arquivado dende o orixinal o 6 de xullo de 2017. Consultado o 27 de maio de 2014.
2. ↑  "Historia da Universidade de Pecs" (en alemán). Arquivado dende o orixinal o 27 de maio de 2012. Consultado o 24 de marzo de 2012.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Universidade de Pécs Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1187444
* WorldCat
* VIAF: 136046988
* Google Maps: 5966512184417134554
* GRID: grid.9679.1
* ISNI: 0000000106639479
* LCCN: n81007934
* MAG: 79741316
* MusicBrainz: ID
* NKC: ko20181000494
* QS: ID
* THE: ID
* U-Multirank: ID

 |
Circulación xeral na atmosfera terrestre. A célula de Hadley subtropical, a célula de Ferrell e a célula polar.
A **circulación xeral atmosférica** trátase dun movemento de aire a grande escala na atmosfera da terra o cal é afectado polo efecto de Coriolis. Esta circulación de aire está formado principalmente por tres células en constante movemento.

Funcionamento
-------------

Este movemento global de aire presente tanto no hemisferio norte como no hemisferio sur funciona dende que se quece o aire no ecuador producindo unha ascensión do aire, que se despraza ata chegar os 30º de latitude (zonas subtropicais). Alí é onde arrefría descendendo, formando unha célula que se volve dirixir cara ao ecuador repetindo outra vez este proceso.

Entre os 30º e 60º de latitude atópase outra célula onde predominan as baixas presións que orixinan ventos suaves que se dirixen do oeste cara aos polos chamados ventos do oeste ou *westerlines* debido ao seu desprazamento.

Por último dende os 60º de latitude en diante atópase unha última célula que forma os chamados ventos polares, que proveñen do leste nos dous hemisferios.

Esquema
-------

1. Circulación xeral atmosférica
	* Célula de movemento de aire entre os 0º-30º de latitude.
		+ Ventos alisios do nordeste
	* Célula de movemento de aire entre os 30º-60º de latitude.
		+ Ventos do oeste
	* Célula de movemento de aire entre os 60º en diante de latitude.
		+ Ventos polares do leste
		+ Chorro polar

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2615451
* BRE: 4677922
* EBID: ID
* JSTOR: atmospheric-circulation
* MAG: 150284090
* NKC: ph166363
* UAT: 112

 |
**Pedro Núñez Vela**, nado en Ávila no século XVI, foi un escritor humanista e filósofo luterano do Século de Ouro, que tivo que expatriarse en Suíza.

Traxectoria
-----------

Gran coñecedor do grego, do hebreo e do latín, e estudoso da Filosofía de Aristóteles, Cicerón, Epicuro e Lucrecio; seguiu a fondo as ideas do francés Pierre de la Ramée, máis coñecido como Petrus Ramus e foi un furioso antiaristotélico e participante desta opinión xunto con outros ilustres pensadores do seu tempo, como Hernando Alonso de Herrera, Juan Núñez de Valencia ou Francisco Sánchez, o Escéptico. En 1548 xa se trasladou a Suíza, onde ensinou grego na famosa Academia de Lausana; Teodoro de Beza substitúeo ao ano seguinte, pero alí permaneceu ensinando grego polo menos até 1570, cando se ten noticia de que recibiu con alegría a Petrus Ramus e propúxolle con outros profesores que dese clases públicas da súa nova *Dialéctica*, con aprobación de moitos, e (escribe o biógrafo de Ramus J. Thomas Freigius)ː

*Sobre todo Núñez, que foi máis libre no xuízo e antepuxo a odiada Lóxica de Ramus ante todos os preceptos de Aristóteles*.
Ramus confirma nunha carta escrita desde Lausana en agosto de 1570 a boa acollida dos profesores de Lausana, aínda que non fala en particular de Núñez.

Obra
----

As súas obras máis importantes foron *Poematum latinorum et graecorum* (1570) e *Disputationum logicarum libri tres* (1578). 

* *Dialéctica, libro III.*
* *De ratione interpretandi aliorum scripta, liber I.*
* *Poematum latinorum et graecorum, libri duo* (Basileae, 1570, apud Petrum Pernam, dedicado ao Senado de Basilea.

Reimprimiu a *Dialéctica* máis breve e corrixida en Xenebra (1578).

Notas
-----

1. ↑  Botas, Vicente Bécares (2006). "Pedro Núñez Vela, helenista y heterodoxo: documentos nuevos". *Silva: Estudios de humanismo y tradición clásica* (5): 7–19. ISSN 1579-7392.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galifontes posúe textos orixinais acerca de:  ***Pedro Núñez Vela*** |

### Bibliografía

* Marcelino Menéndez Pelayo: *Historia de los heterodoxos españoles*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Chandrexa.

**Santa María de Chandrexa** é unha parroquia do concello ourensán de Parada de Sil na comarca da Terra de Caldelas. Segundo o IGE, en 2023 tiña 73 habitantes (42 homes e 31 mulleres).

Xeografía
---------

A parroquia de Chandrexa sitúase no extremo oeste do concello de Parada de Sil e fai fronteira norte da provincia de Ourense. En todo o seu bordo setentrional dá ao río Sil, que a separa da provincia de Lugo e das terras de Sober. As súas terras están situadas en zonas de moita pendente, de entre os 700 m na parte sur da parroquia ata os 200 m na norte, xusto cando chega ao nivel do río. Con todo, os principais núcleos habitados atópanse entre os 450 e os 500 metros sobre o nivel do mar.

Economía
--------

Malia o agudo descenso de poboación que a parroquia sufriu durante a segunda metade do século XX, nos últimos trinta anos pasou a se converter nun dos máis coñecidos polos de atracción turística da Ribeira Sacra ourensá. Ademais, conserva a súa tradicional produción de castañas e tamén a produción de viño.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Chandrexa

| Lugares da parroquia de Chandrexa no concello de Parada de Sil (Ourense) |  |
| --- | --- |
| A Casalta | Espiñas | Os Fiós | A Pena | Purdeus | Rabacallos | O Valado |

### Parroquias de Parada de Sil

| Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Parada de Sil |  |
| --- | --- |
| Caxide (Santa Cristina) | Chandrexa (Santa María) | Forcas (San Mamede) | A Hedrada (Santiago) | Parada de Sil (Santa Mariña) | As Paradellas (Santa María) | Pradomao (San Xiao) | Sacardebois (San Martiño) | San Lourenzo de Barxacova (San Lourenzo) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 332/1996, do 26 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da Provincia de Orense.
2. ↑  "Instituto Galego de Estatística, consulta do nomenclátor". Xunta de Galicia.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Parada de Sil

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12386061
* código INE: 32057020000

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Imaxe (homónimos).
Imaxe
As cámaras permiten captar imaxes da realidade.
Unha **imaxe** (do latín *imago*) é unha representación visual, que manifesta a aparencia visual dun obxecto real ou imaxinario. Aínda que o termo adoita entenderse como sinónimo de representación visual, tamén se aplica como extensión para outros tipos de percepción, como imaxes auditivas, olfativas, táctiles, sinestésicas etcétera. As imaxes que a persoa non percibe senón que vive interiormente son denominadas **imaxes mentais**, mentres que se designan como imaxes creadas (ou ben como imaxes reproducidas, segundo o caso) as que representan visualmente un obxecto mediante técnicas diferentes: debuxo, deseño, pintura, fotografía ou vídeo, entre outras.

Véxase tamén
------------

* Microscopio
* Telescopio
* Imaxe óptica
* Ilusión óptica

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q478798
* BNCF: 3299
* GND: 4604932-0
* LCCN: sh85102012
* Songkick: 539245

 |
Os círculos polares.
Un **círculo polar** é un paralelo que se encontra a unha latitude de 66º 33' 44".

As latitudes 66º 33' 44" N e 66º 33' 44" S corresponden respectivamente aos círculos polares ártico e antártico.

En todo punto con latitude maior á do círculo polar hai polo menos un día do ano en que o Sol está sobre o horizonte durante 24 horas seguidas. Do mesmo modo, hai polo menos un día no que o Sol permanece baixo o horizonte durante 24 horas seguidas. Isto (e as estacións do ano) débese a que o eixe de rotación da Terra se encontra inclinado actualmente 23° 26' 16"  respecto ao plano da órbita terrestre ao redor do Sol.

Movemento dos círculos polares
------------------------------

Inclinación do eixe de rotación da Tierra respecto á Eclíptica.
Rango da oblicuidade da eclíptica da Terra.
As latitudes dos círculos polares están determinadas pola inclinación do eixe de rotación da Terra con respecto á eclíptica. O ángulo non é constante, senón que ten un movemento complexo determinado por moitos ciclos de períodos, desde curtos a moi longos.

A nutación (do latín *nutare*, cabecear ou oscilar) é o nome polo que se coñece a oscilación periódica dos polos da Terra ao redor da súa posición media na esfera celeste, debida á influencia da Lúa sobre o noso planeta, similar ao movemento dunha buxaina cando perde forza e está a punto de caer.

A nutación fai que os polos da Terra se despracen uns nove segundos de arco cada 18,6 anos. Por iso, debido á nutación, a inclinación aumenta ou diminúe máis de 9" (uns 280 metros medidos na superficie) nese período.

Notas
-----

1. ↑  *Oblicuidade da eclíptica*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Círculo polar ártico
* Círculo polar antártico
* Eclíptica
* Ecuador terrestre
* Trópico

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q202490
* BRE: 3157124
* GEC: 0168237
* MAG: 2781092918

 |
**Enrique Álvarez Barreiro**, nado en Folgoso do Courel en 1964, é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Canteiro, traballou no Carballiño e despois montou un taller en Vilamartín de Valdeorras. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía de Vilamartín de Valdeorras e foi elixido alcalde como candidato da lista máis votada, sendo a primeira vez na democracia que os socialistas conseguían o poder no concello. O 21 de xaneiro de 2013 perdeu a alcaldía tras unha moción de censura que fixo alcaldesa María Jesusa Candal, candidata do PPdeG e súa predecesora no cargo.

Nas eleccións municipais de 2015 encabezou novamente a candidatura do PSdeG-PSOE e recuperou a alcaldía con maioría absoluta. Revalidou novamente a alcaldía con maioría absoluta nas eleccións de 2019 e 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**María Jesusa Candal** |  **Alcalde de Vilamartín de Valdeorras** 2011 - 2013 | Sucesor:**María Jesusa Candal** |
| Predecesor:**María Jesusa Candal** |  **Alcalde de Vilamartín de Valdeorras** 2015 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  El socialista Enrique Álvarez fulmina 36 años de hegemonía del PP en Vilamartín

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Vilamartín de Valdeorras

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*