recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **complexo de Polícrates** é un termo psicolóxico referido ó desexo de ser castigado.

Orixe
-----

O complexo recibe o nome de Polícrates, tirano de Samos, que, desoíndo os consellos da súa filla, foi visitar a Oretes baixo a promesa de axuda económica, pero foi asasinado.

Uso común
---------

O termo adoita ser usado polos criminólogos psicanalistas para explicar certos crimes. Entre os catro e os seis anos (a etapa fálica), un neno sofre o complexo de Edipo, consistente en querer matar ó pai e manter relacións incestuosas coa nai. Este desexo é causado polo sentimento inconsciente de culpa que provoca que o neno queira ser castigado para provocar a catarse. Así, o acto criminal neste contexto é considerado como un medio para acadar a meta do castigo.

Notas
-----

1. ↑  JSTOR: revista *The Quarterly* de bioloxía *(en inglés)*

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3396031
* MAG: 2780700538

 |
O **Congreso do Pobo** foi unha reunión celebrada en Kliptown o 26 de xuño de 1955 para trazar a visión de futuro dos surafricanos. A Carta da Liberdade foi concibida na reunión e converteuse no manifesto do Congreso Nacional Africano e nun símbolo de resistencia interna en contra do apartheid.

O Congreso do Pobo estivo formado por arredor de 3000 persoas, que se reuniron en Kliptown, fóra de Xohanesburgo, o 26 de xuño de 1955. A reunión non foi evitada nin prohibida polo goberno surafricano. Os delegados chegaron dende todas as partes do país até Xohanesburgo en coche, autobús, bicicleta, a pé e a cabalo. A maioría das persoas na reunión eran negros, máis algúns centos de persoas eran de ascendencia india e uns cen brancos. O obxectivo do congreso era escribir unha Carta da Liberdade que representase as aspiracións dos negros e brancos surafricanos. A finalidade era ter un voceiro que representase cada sección e despois abrir a sección a debate e discusión xeral pola reunión. Isto non sucedeu debido á intervención do goberno e cada sección foi acordada, mais non por discusión xeral.

O congreso rematou o 27 de xuño, cando foi rodeado e disolto pola policía de Suráfrica. Realizáronse numerosos arrestos, confiscáronse documentos e fotografáronse os delegados. O obxectivo final do congreso era recoller un millón de sinaturas o 26 de xuño de 1956 que recoñecese a creación da Carta da Liberdade.

A finais de 1955, 156 activistas do Congreso Alianza foron arrestados por traizón e a mesma carta foi empregada como proba e declarada eventualmente ilegal. Estes arrestos derivaron no Xuízo por Traizón de 1956.

Notas
-----

1. ↑  "Congress of the People Held in South Africa". *Africa Today* **2** (3): 10. xullo de 1955. JSTOR 4183718.
2. 1 2 3  "The Kliptown Conference". *Africa Today* **2** (4): 6. setembro de 1955. JSTOR 4183735.
3. ↑  "The Freedom Charter (With a Note by Hilda Bernstein)". *Third World Quarterly* **9** (2): 672–677. abril de 1987. JSTOR 3991903. doi:10.1080/01436598708419993.
**Andrés Iglesias Garrote**, nado en Cariño e finado en Ferrol o 18 de agosto de 1936, foi un militar e político galego.

Traxectoria
-----------

Militar retirado. Secretario da sociedade Agraria La Necesaria da UGT en 1931. Militante do PSOE, foi concelleiro de Fene durante a República, alcalde en 1934 e en 1936 era o segundo tenente alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido pola Garda Civil o 1 de agosto con Ramón Souto González, Juan Sánchez Crespo, e os irmáns Eduardo e Francisco Barcia Rodríguez. Foi paseado en Canido con Guillermo Cedrón Gómez, Mario Rico Cobas, Felipe Hermida González, Carlos Pérez Fachal, Manuel González Díaz, Venancio Pérez Blanco, José Rico Torrente, Antonio Fernández Mourente e Ramón Hermo Miranda.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Pita Cortés** |  **Alcalde de Fene** 1934 | Sucesor:**?** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 2-8-1936, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Andrés Iglesias Garrote na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Los de la sierra *(en francés)*
Miss Canadá 2008 adobiada cun diadema.
Un **diadema** é un tipo de coroa, especificamente unha fita decorativa levada polos monarcas orientais e outros como insignia de realeza. A palabra deriva do grego, διάδημα, *diádēma*, de διαδέω, *diadéō*, *unirse ao redor de*, ou *suxeitar*.

O termo orixinalmente referíase á fita de seda branca bordada que remata nun nó e dúas tiras a miúdo pendurando por riba dos ombreiros, que rodeaba a cabeza do rei para indicar a súa autoridade. Tales fitas eran tamén usadas para coroar atletas vitoriosos en xogos de deportes importantes na antigüidade. Foi máis tarde aplicado a unha coroa, xeralmente unha circular. Por exemplo, a coroa levada polos reis de Inglaterra anglosaxoa era un diadema. Crese que os celtas tamén teñen usado un prato de ouro semiovalado delgado similar ao diadema. Un diadema é tamén un enfeite con pedras preciosas na forma dunha coroa media, levada por mulleres e posta sobre a fronte. Nalgunhas sociedades, pode ser unha coroa levada ao redor da cabeza.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *diadema*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q746591
* AAT: 300046021
* BNCF: 52085
* BNF: 14446313v
* EBID: ID
* GND: 4487788-2
* LCCN: sh99011621

 |
A **Asociación Galega de Produtoras Independentes** (**AGAPI**) é unha asociación empresarial pioneira do sector audiovisual galego creada en 1994 e que agrupa a máis de trinta empresas produtoras de cine, televisión, publicidade e servizos, contribuíndo activamente á consolidación e desenvolvemento da industria audiovisual de Galicia.

Traxectoria
-----------

AGAPI ten especial interese na constante evolución e actualización de coñecementos dos profesionais da industria audiovisual, polo que, desde a súa creación, organizou numerosos seminarios de formación especializada, que abarcan desde os aspectos máis creativos até os máis innovadores e tecnolóxicos.

Conscientes da importancia da internacionalización e comercialización dos produtos audiovisuais, AGAPI organizou en 2004 a presenza por primeira vez dunha representación de Galicia no maior e máis importante mercado de contidos audiovisuais do mundo, o MIPCOM de Cannes.

Seguindo nesta liña, AGAPI tamén realizou o primeiro *Catálogo da Produción Audiovisual de Galicia*.

Algunha das últimas e importantes accións de AGAPI foron a súa participación no proceso de elaboración para a aprobación da nova Lei do Cine (Lei 55/2007); AGAPI tomou parte neste proceso como única asociación de empresas produtoras independentes convidada a comparecer no Congreso dos Deputados, e a organización dos encontros profesionais "Novas Formas de Distribución e Consumo Audiovisual - NOVOMED" e o "Foro de Marketing e Comercialización Audiovisual".

A Asociación entende que o audiovisual é un sector estratéxico e de futuro para Galicia; o audiovisual tamén é industria cultural, conxugando intereses empresariais e culturais nunha mestura na que os dous elementos teñen a mesma importancia e fortaleza.

Empresas asociadas
------------------

Lista de empresas produtoras asociadas en AGAPI en 2012 (entre parénteses, localidade onde ten a súa sede):

* Abano Producións (Ferrol)
* Área 5.1 Factoría Audiovisual (A Coruña)
* Atlántico Films (Vigo)
* Bren Entertainment (Santiago)
* Cies Comunicación (A Coruña)
* Cinemar Films (Ames)
* Continental Producciones (A Coruña)
* Editorial Galaxia (Vigo)
* Filmanova (A Coruña)
* Interacción, C.I.M. (Vigo)
* Mara Producciones (Santiago)
* Milou Films (A Coruña)
* Miño Media (Lugo)
* OQO Filmes (Pontevedra)
* Pórtico Audiovisuais (Santiago)
* Portocabo (A Coruña)
* Producciones Vigo (Vigo)
* Sodinor (Vigo)
* Studio XXI (A Coruña)
* Tic Tac Producciones (A Coruña)
* Uno TV (A Coruña)
* Vaca Films (A Coruña)
* Vía Láctea Filmes (Vigo)
* Visual Think Films (Vilagarcía de Arousa)
* Xamalú Filmes (A Coruña)
* Zenit Televisión (Ames)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Premios AGAPI
* Academia Galega do Audiovisual
* Asociación de Empresas Galegas do Audiovisual
* Asociación de Actores e Actrices de Galicia
* Clúster Audiovisual Galego
* Consorcio Audiovisual de Galicia

### Ligazóns externas

* Páxina web de AGAPI

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12383873
* BNE: XX216369

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Andrés Suárez.
**Andrés Suárez Rodríguez**, nado cara a 1890 e finado en Santiago de Compostela en xuño de 1951, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do comerciante compostelán Ramón Suárez Loureiro e Juana Rodríguez Raso. Republicano compostelán, asistiu a sinatura do pacto de Lestrove. Foi elixido concelleiro nas eleccións de abril de 1931 e foi sexto tenente-alcalde. En xullo de 1931 foi elixido tesoureiro do Partido Republicano Radical Socialista de Santiago de Compostela. Foi cesado como concelleiro en 1934. Foi elixido secretario do grupo local de Santiago de Compostela de Unión Republicana na reunión constitutiva de febreiro de 1935, e presidente en xaneiro de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e procesado por masón. En 1944 incoáronlle un expediente de responsabilidades políticas. En maio de 1945 foi sancionado cunha multa de 500 pesetas por escándalo e palabras hostís ao Réxime xunto con Manuel Calvo Guerra, Javier Lago Barreiro, Francisco Veiga Lago, Heliodoro Toubes Santos e Agustín Amenedo Reboredo.

Vida persoal
------------

Casou con Carmen Rivas Sanmartín e foi pai de Concepción (finada en 1942), Teresa, Maruja, Ramón, Andrés, Luis, Manuel e Carmen Suárez Rivas.

Notas
-----

1. ↑  *La Noche*, 2-6-1951, p. 2.
2. ↑  *El Compostelano*, 20-4-1931, p. 1.
3. ↑  *El Compostelano*, 13-7-1931, p. 1.
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 9-2-1935, p. 8.
5. ↑  *El Compostelano*, 13-1-1936, p. 2.
6. ↑  *El Compostelano*, 3-4-1944, p. 2.
7. ↑  *El Correo Gallego*, 20-5-1945, p. 2.
8. ↑  *El Compostelano*, 13-2-1942, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Andrés Suárez Rodríguez na páxina web *Nomes e Voces*.
A **Asociación Mineralóxica Internacional** é unha organización internacional afiliada á Unión Internacional de Ciencias Xeolóxicas e que se fundou en 1958 co obxectivo de promover a cooperación internacional nas ciencias mineralóxicas e reforzar a presenza da comunidade mineralóxica entre os grupos internacionais que se ocupan da ciencias da Terra.

No seu seo existen oito comisións, catro grupos de traballo e dous comités. O Consello do IMA reúnese anualmente en paralelo a unha reunión internacional, mentres que a Asemblea Xeral ten lugar cada catro anos. A Comisión de Novos Minerais, Nomenclatura e Clasificación é a encargada da estandarización da nomenclatura das máis de 4000 especies minerais coñecidas. Un total de 38 organizacións nacionais están adheridas ao IMA.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q268771
* WorldCat
* VIAF: 129809428
* BNF: 119996921
* GND: 1001188-2
* ISNI: 0000 0000 8913 6764
* LCCN: n81032638
* NLA: 35232349
* SUDOC: 131821377

 |
A **Asociación Galega do Profesorado de Educación Matemática** (**AGAPEMA**) é unha asociación galega centrada no ensino das matemáticas.

Actividades
-----------

Organiza o Rally Matemático sen Fronteiras, que no 2006 ía pola súa XIV edición, o Rebumbio Matemático, que no 2006 vai no VI Rebumbio e a Olimpíada de 2º de ESO.

Edita a revista *GAMMA* (GAlicia+ MAtemática) e a colección de monográficos Lemniscata, ademais das actas dos seus congresos. Organiza varias exposicións como Matemáticas para desfrutar, Xeometría 3d e Explorando coa Luz e diversas actividades cos alumnos como Muralla Matemática, Concurso Vázquez Queipo, en Lugo, Concurso de Enxeño e entretemento matemático en Santiago de Compostela ou a Feira Matemática na Coruña.

Convoca o Premio Galicia de Tecnoloxías da Información e Comunicación aplicadas á Educación Matemática en Primaria ou Secundaria e o premio Arte e Xeometría xuntamente co Concello de Lugo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* AGAPEMA
* Olimpíada galega de Matemáticas
A **Asociación Olímpica Británica** (en inglés: *British Olympic Association*) é o Comité Olímpico Nacional do Reino Unido. É responsábel de organizar e xestionar a participación de deportistas do equipo olímpico de Gran Bretaña e Irlanda do Norte tanto nos Xogos de Verán como nos de Inverno, os Xogos da Mocidade e os Xogos Europeos.

Membros da Asociación e organismos deportivos
---------------------------------------------

A Asociación Olímpica Británica do Reino Unido, os seus países constituentes, as Dependencias da Coroa británica e os Territorios Británicos de Ultramar que non teñen o seu propio Comité Olímpico Nacional compiten nos Xogos Olímpcios como –
  

* Reino Unido **Gran Bretaña** ("**Team GB**")

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Reino Unido nos Xogos Olímpicos

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

* Portal:Reino Unido

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q849756
* WorldCat
* VIAF: 146020676
* BIBSYS: 4025434
* CiNii: DA10893263
* GND: 210063-0
* GRID: grid.499783.8
* ISNI: 0000 0000 9853 8327
* LCCN: n82159208
* NLA: 35022161

 |
Constantino queimando libros arianistas, ilistración dun compendium de dereito canónico, *c*. 825.
O **arianismo** foi unha doutrina cristolóxica desenvolvida por Ario de Alexandria no século IV, negaba que Cristo e Deus fosen da mesma natureza e vía o Fillo como un ser divino creado polo Pai, a primeira das criaturas vindas ao mundo pola vontade de Deus, pero inferior a el. Negaba, polo tanto, a "consustancialidade" do Pai e do Fillo. O Primeiro Concilio de Nicea (325) condeouno como unha herexía, despois de moitas discusións, pero sobreviviu entre os xermanos ata o século VIII.

Historia
--------

O arianismo estendeuse rapidamente por Alexandría e foi condenado en principio polo sínodo alexandrino de 321. Ario non o aceptou e pasou a Palestina, onde gañou a Eusebio de Nicomedia e Eusebio de Cesarea. No Primeiro Concilio de Nicea condenouse o arianismo e desterrouse a Ario, se ben en 328 o emperador Constantino, que o convocara, foi convencido por Eusebio de Cesarea de revogar o desterro.

En 335 os arianos celebraron un sínodo en Tiro que depuxo ao bispo Atanasio de Alexandría e reformulou, suavizándoas, algunhas das súas posicións. O sucesor de Constantino, Constancio, apoiou o arianismo e permitiu o acceso ao patriarcado de Constantinopla de Eusebio de Constantinopla. Porén, o Concilio de Sárdica (343), presidido por Osio, retornou ao Credo de Nicea e o arianismo declinou. Se, no entanto, en Occidente, o arianismo foi combatido por Constante, entre 351 e 355 celebráronse tres sínodos favorábeis (Sirmio, Arles e Milán), baixo a protección de Constancio. Este chegou a desterrar ao papa Liberio entre 356 e 358, onde asinou unha fórmula doutrinal ambigua. Algo semellante aconteceu nos sínodos de Rímini (occidente) e Seleucia (oriente) de 359. Coa morte de Constancio en 361 os arianos fragmentáronse e prevaleceu a ortodoxia de Nicea. O emperador Teodosio I perseguiu duramente os arianos a partir da publicación do seu edito en 380.

O bispo capadocio Ulfilas evanxelizara aos godos cun arianismo moderado. Coas invasións bárbaras, o arianismo foi reintroducido no Imperio Romano. Os visigodos conservárono en Hispania até o século VI (Terceiro Concilio de Toledo), os burgundios, os vándalos e os ostrogodos até o século VI e os longobardos até o VII.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *arianismo*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83922
* AAT: 300264312
* BNCF: 30229
* BRE: 1828078
* GEC: 0080431
* GND: 4132601-5
* HDS: 011446
* JSTOR: arianism
* LCCN: sh85007137
* MAG: 2781439214
* NDL: 00560324
* NKC: ph118601
* Orthodox Encyclopedia: 75936

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre relixión é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 38°43′10″N 9°08′43″O﻿ / ﻿38.719565, -9.145311

Vista aérea do Parque Eduardo VII, a Praça do Marquês de Pombal e a Avenida da Liberdade.
A **Avenida da Liberdade** é unha das principais avenidas da cidade de Lisboa, en Portugal, que une a Praça dos Restauradores coa Praça do Marquês de Pombal. Con preto de 90 metros de ancho e 1100 metros de longo, conta con várias calzadas e largos paseos decorados con xardíns e empedrado portugués.

O 18 de xuño de 2013 a avenida foi clasificada como Conxunto de Interese Público.

Historia
--------

Despois do terremoto de Lisboa de 1755, o Marquês de Pombal mandou construír o *Passeio Público* na área que ocupa na actualidade a parte inferior da Avenida da Liberdade e a Praça dos Restauradores. Despois dunha gran polémica, a avenida foi construída entre 1879 e 1886, á imaxe dos *boulevards* de París. A súa creación foi clave na expansión da cidade para o norte, e converteuse rapidamente nunha referencia para as clases máis acomodadas, que localizaron aquí as súas residencias. Aínda que o seu nome era *Passeio Público*, nun comezo estaba rodeado por muros e portas por onde só pasaban os membros da alta sociedade. Porén, en 1821, o rei D. João VI ordenou que os muros fosen derrubados para que todas as persoas puidesen circular polo paseo. Pombal aproveitou pequenos regatos que por alí pasaban e, en vez de drenalos ou desvialos, integrounos na ornamentación do paseo. Malia isto, co pasar do tempo, estes foron secando naturalmente ou foran drenados para permitir as construcións que hoxe se encontran na avenida.

Monumentos
----------

Monumento aos Mortos da Primeira guerra mundial na Avenida da Liberdade.
Na avenida existen varios monumentos e estatuas, entre as que destacan:

* Estatua de Simón Bolívar, de Arturo R. Aguilero, ofrecida pola comunidade portuguesa de Venezuela a Portugal, 1978
* Estatua de Oliveira Martins, de Leopoldo de Almeida, 1952
* Estatua de Alexandre Herculano, de Salvador Barata Feyo, 1950
* Estatua de Almeida Garrett, de Salvador Barata Feyo, 1950
* Estatua de António Feliciano de Castilho, de Leopoldo de Almeida, 1950
* Monumento a Rosa Araújo, de Costa Motta, 1936
* Monumento aos Mortos da Primeira guerra mundial, de Maximiano Alves e dos arquitectos Guilherme Rebelo de Andrade e Carlos Rebello de Andrade, 1931
* Monumento a Pinheiro Chagas, de Costa Motta, 1908

Hoteis e tendas
---------------

Ao longo da avenida existen varios hoteis, moitos deles de luxo, e tendas de marcas de luxo internacionalmente coñecidas como Cartier, Carolina Herrera, Louis Vuitton, Prada, Dolce & Gabbana, Armani, Gucci, Tod's, Burberry, etc.

Notas
-----

1. ↑  "Diário da República" (PDF). 18 de xuño de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q790492
* WorldCat
* VIAF: 315169844
* EBID: ID
* GND: 112375411X

 |
**Cristina Coto de la Mata**, nada en Sotrondio o 6 de marzo de 1970, é unha avogada e política asturiana, presidenta de Foro Asturias dende 2015.

Traxectoria
-----------

Natural de Sotrondio, localidade situada no concello de San Martín del Rey Aurelio, estudou dereito na Universidade de Oviedo.

Entrou nas Novas Xeracións do Partido Popular de Asturias en 1994. En 1999, tras celebrarse un congreso asturiano, pasou a ocupar o posto de secretaria de organización municipal do partido. Elixida en 2002 coordinadora de organización do PP de Asturias, logrou acta de deputada na Xunta Xeral do Principado de Asturias tras as eleccións autonómicas de 2003, renovando o seu escano en 2007.

O 3 de febreiro de 2011 Coto abandonou o seu escano na Xunta Xeral e deuse de baixa no PP para afiliarse a Foro Asturias, fundado polo exministro do PP Francisco Álvarez-Cascos. Nas eleccións autonómicas de 2011 Foro fíxose co goberno asturiano, e Coto volveu á Xunta Xeral, desta volta como deputada de Foro, actuando como a súa voceira parlamentaria.

Non obstante Foro Asturias perder a presidencia do Principado despois da celebración dunhas eleccións autonómicas anticipadas en 2012, Coto mantivo o seu escano e a portavocía do seu grupo. En febreiro de 2015 Álvarez-Cascos anunciou a súa decisión de non se volver presentar como candidato á presidencia do Principado de Asturias nas eleccións autonómicas dese ano, deixando asemade a presidencia de Foro Asturias. Un congreso celebrado o 14 de marzo de 2015 elixiu a Coto nova presidenta. Coto, xa que logo, presentouse como cabeza de lista da súa formación logrando 3 deputados.

Notas
-----

1. ↑  lasprovincias.es. "La secretaria que llegó al Parlamento regional".
2. ↑  *El Comercio*. "La abogada que coge el testigo de Cascos".
3. ↑  *La Nueva España*. "La diputada del PP, Cristina Coto, renuncia a su escaño".
4. ↑  *La Nueva España*. "Foro sopesa que Cristina Coto sea su nueva portavoz en la Junta".
5. ↑  *El Mundo*. "Cascos anuncia que no se presentará como cabeza de lista de Foro a las autonómicas de Asturias".
6. ↑  *La Vanguardia*. "Cristina Coto, elegida presidenta de Foro en sustitución de Álvarez-Cascos".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q21106800
* WorldCat
* VIAF: 58156253583608110007

 |
A expresión en catalán ***Ciutadans honrats*** (en galego, *cidadáns honrados*) refírese a unha clase de aristocracia urbana que se desenvolveu no Reino de Aragón durante a baixa idade media simultaneamente ao propio crecemento político das grandes cidades.

Historia
--------

A partir do século XI, en paralelo ao crecemento desas grandes cidades, foise constituíndo unha clase de patriciado burgués que, co incremento da liberdade municipal concedido pola realeza, irá monopolizando o goberno da cidade.

Cando a partir do século XII producíronse diferenciacións entre estamentos ou *mans* (mans), os *ciutadans honrats* comezaron a situarse como a *mà major* (man maior). Estaba formada por xente de carreira, familias de boa posición, e ata propietarios de terreos con dereitos de señorío.

A máxima representación desta clase foi o **ciutadà honrat de Barcelona** (cidadán honorable de Barcelona), que estaba exento de determinados tributos e gozaba de prerrogativas. Formaron un número reducido de familias, pero tamén se podía acceder a iso por acordo favorable dos conselleiros da cidade.

Era unha oligarquía urbana cun poder crecente nun momento en que o desenvolvemento municipal das grandes cidades en toda Europa competía co campo, tradicional feudo da nobreza.

Os *ciutadans honrats* de Barcelona desempeñaron un papel fundamental na creación do bloque político da Biga durante o século XV. A Biga agrupaba aos **ciutadans honrats** con grandes comerciantes importadores para oporse, politicamente, aos mercadores, comerciantes e menestrais que formaban o bloque político da Busca.

En Valencia, desde 1420, aos ciutadans honrats, doutores, licenciados en dereito e aqueles que tiñan estudos de dereito, recoñecíanselles as mesmas honras, grazas e inmunidades que aos cabaleiros e homes de paraxe.

Un exemplo desta influencia atópase na cidade de Orihuela a finais do século XV e comezos do XVI.
Fotografía dunha aventura.
Unha **aventura** é unha experiencia de natureza arriscada normalmente composta de eventos inesperados. Unha aventura pode constar de tarefas arriscadas, encontros con persoas, cousas ou situacións impactantes, a realización de metas importantes na vida dun individuo, ou un arriscado proxecto de negocios.

A experimentación dunha aventura pode crear estimulación física e psicolóxica no individuo, que pode ser considerada contraproducente (por exemplo, o medo) ou beneficiosa (incremento na autoestima) dependendo do desenlace de devandita aventura. Para algunhas persoas, a aventura vólvese un factor moi importante nas súas vidas. Ver *deporte extremo*.

Aplicacións do termo
--------------------

A aventura é un concepto que pode aplicarse en varios contextos e situacións. Por exemplo, é un elemento clave na narrativa literaria, o drama e o entretemento derivado destas fontes, tal como os xogos de rol. é un xénero cinematográfico e un concepto que se alude moito en varias campañas publicitarias que desexan apelar ao interese dun público novo. Tamén se entende por aventura unha relación, a miúdo ilícita e/ou informal, entre dúas persoas atraídas entre si.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q735234
* LCCN: sh96008101
* TESF: quests

 |
O **antíxeno asociado á función do linfocito 1**, tamén chamado **LFA-1** é unha molécula da superficie celular importante na función inmunitaria. Encóntrase na superficie de todos os linfocitos T e B, macrófagos e neutrófilos e está implicado no recrutamento de células ao sitio de infección. O LFA-1 únese ao ICAM-1 da célula presentadora de antíxenos e funciona como unha molécula de adhesión tipo integrina. O LFA-1 é o primeiro que une as células T coas células presentadoras de antíxenos e inicialmente a unión é feble. Un sinal do receptor das células T e/ou o receptor de citocinas cambia a súa conformación e prolonga o contacto celular, o que capacitará á célula T para proliferar.

O LFA-1 forma parte da familia das integrinas de leucocitos, cuxos membros se recoñecen por ter cadeas β comúns (β2, CD18). O LFA-1 tamén ten unha cadea α específica (αL, CD11a). O conxunto do CD18 e o CD11a forman o LFA-1.

Tamén pode ter un papel na infección de células por certos virus, como o VIH.

Notas
-----

1. ↑  Hioe CE, Chien PC Jr, Lu C, Springer TA, Wang XH, Bandres J, Tuen M. LFA-1 expression on target cells promotes human immunodeficiency virus type 1 infection and transmission. J Virol. 2001 Jan;75(2):1077-82. PMID 11134324.

* Janeway, Travers, Walport, Shlomchik, Immunobiology 6th ed. (2005) Garland Science:NY
* Parham, Peter, The Immune System 3rd ed. (2009) Garland Science: Londres e Nova York

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* deficiencia de adhesión do leucocito
* CD11a
* CD18

### Ligazóns externas

* MeshName - LFA-1
* Davignon D, Martz E, Reynolds T, Kürzinger K, Springer TA (1981). "Lymphocyte function-associated antigen 1 (LFA-1): a surface antigen distinct from Lyt-2,3 that participates in T lymphocyte-mediated killing". *Proc. Natl. Acad. Sci. U.S.A.* **78** (7): 4535–9. PMID 7027264. doi:10.1073/pnas.78.7.4535.
* ITGAL ITGB2 Info with links in the Cell Migration Gateway

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4042438
* MAG: 2778593620

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D016169
* MeSH: D12.776.395.550.200.074.937

 |
Relacións de parentesco: os sistemas terminolóxicos de parentesco poden ser completamente diferentes en distintas sociedades.
A **consanguinidade** é a relación de sangue entre dúas persoas: os parentes consanguíneos son aqueles que comparten sangue por ter algún parente común; os parentes non consanguíneos son aqueles que non presentan un vínculo de sangue, pero que son parentes por un vínculo legal (matrimonio ou adopción). A esta outra relación de parentesco denomínaselle afinidade.

A consanguinidade e a afinidade son termos moi empregados en dereito. O parentesco é moi importante para todos os sistemas xurídicos, e sobre ese concepto baséase o dereito de familia ou o dereito de sucesións.

En moitos sistemas xurídicos, a consanguinidade equipárase á relación de adopción, de forma que non existe diferenza entre un parente de sangue e un adoptado. Deste xeito, o fillo adoptivo ten os mesmos dereitos que o fillo natural e, mesmo, un neto adoptivo ten os mesmos dereitos que un natural (casos de herdanza, alimentos, etcétera), malia que eses parentes máis afastados na liña sucesoria non prestasen o seu consentimento no intre da adopción.

Medición da consanguinidade
---------------------------

A consanguinidade ten graos en función do número de xeracións interpostas na árbore xenealóxica. Así, a relación pai-fillo é de primeiro grao, mentres que a de avó-neto é de segundo grao.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *Consanguinidade*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q774347
* BNF: 11980996v
* EBID: ID
* GND: 4133956-3
* JSTOR: consanguinity
* LCCN: sh85031217
* MAG: 2779923321

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D003241
* MeSH: G05.090.403.180
* UMLS: C0009789

 |
**Antón Cañellas Balcells**, nado en Barcelona o 4 de outubro de 1923 e finado en Sant Cugat del Vallès o 27 de agosto de 2006, foi un político e xurista catalán.

Licenciado en Dereito, participou na resistencia no franquismo no Front Universitari de Catalunya e foi cofundador das Xuventudes Democráticas de Cataluña en 1947. Destacou no seu labor na Lexislatura Constituínte de España en 1977 como deputado de Centristes de Catalunya, aliada con Unión de Centro Democrático. Foi escolleito de novo deputado no Congreso en 1979, participando activamente na elaboración do Estatuto de Autonomía de Cataluña daquel ano.

Máis tarde foi deputado no Parlamento de Cataluña e senador designado pola comunidade autónoma en 1984. Elixido Síndico de Agravios, ocupou o posto desde 1993 a 2004 e foi nomeado presidente do Instituto Europeo Ombudsman de 2000 a 2002.

Estaba en posesión do Premio Creu de Sant Jordi e da Orde da Lexión de Honra francesa.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Nova do óbito Arquivado 16 de outubro de 2019 en Wayback Machine. en Terra España, 28 de agosto de 2006. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3328588
* WorldCat
* VIAF: 87064238
* BNE: XX1297653
* CANTIC: a10374358
* GEC: 0014286
* ISNI: 0000 0000 6005 8272
* LCCN: n2014075384
* PACE: 1950
* PARES: 146720

 |
**Consciência Humana** é un grupo de rap brasileiro, formado na cidade de São Paulo, máis especificamente en São Mateus, no ano 1990. É coñecido polas súas letras duras; os seus membros sufriron ameazas de morte por parte da policía e tiveron unha forte disputa cun antigo capitán da PM, Conte Lopes, actual deputado polo PPB.

Historia
--------

O grupo foi formado en 1990, na Zona Leste de São Paulo, polos integrantes Preto Aplick, W.G.I. e DJ Andermad (formadores do Grupo e da Posse DRR). En 1992, Andermad deixou o grupo e criou o Grupo Gang Selvagem, despois DJ Adriano foi convidado a participar en Consciência Humana. DJ Adriano ficou no grupo durante doce anos, entre 1992 e 2004, cando se foi e no seu lugar foi contratado DJ Master Jay, ex-integrante de Sistema Negro. No entanto, Master Jay quedou un ano máis e logo foi substituído polo DJ e produtor musical Luis.

En 1992, Consciência participou na colectánea *Projeto Rap Brasil*, cos temas "Navio Negreiro" e "Cidade Sem Lei", que comezaron a ser tocados na Rádio Metropolitana FM. O grupo publicou o seu primeiro disco en 1994, chamado *Enxergue Seus Próprios Erros*, onde foron presentadas cancións de éxito como "Tá na Hora" e "Sangue B". Dous anos despois, CH montou o seu propio selo discográfico, chamado D.D.R Produções, onde, coa axuda de Porte Ilegal, lanzaron o single "Lei da Periferia".

No ano seguinte, co seu propio selo, publicouse o segundo álbum do grupo, titulado *Entre a Adolescência e o Crime*, con temas como "Lembranças", "Amigo de Infância" e "Viagem". En 1999, foi gravado o primeiro videoclip, da peza "Entre a Adolescência e o Crime". No 2001 produciuse a unión dos grupos Consciência Humana, De Menos Crime e Unegro, que deu orixe a Homens Crânios, que lanzaron o álbum *D.R.R Invandindo o Sistema*.

No 2003, o grupo foi convidado polo selo Zâmbia Fonográfica para gravar o seu terceiro álbum, *Agonia do Morro*. Este contou coa participación de artistas como Beth Carvalho, Facção Central, De Menos Crime, Trilha Sonora do Gueto, entre outros.

Discografía
-----------

### Álbums

* *Enxergue Seus Próprios Erros* (1993)
* *Entre a Adolescência e o Crime* (1997)
* *Agonia do Morro* (2003)

### Singles

* *Lei da periferia* (1996)

Notas
-----

1. ↑  "Biografia de Consciência Humana". *www.lastfm.com.br*. Consultado o 9 de outubro de 2010.
2. ↑  "Marginalatino: Consciência Humana - Enchergue seus próprios erros". *marginalatino.blogspot.com*. Consultado o 9 de outubro de 2010.
3. ↑  "Consciência Humana - Entre A Adolescência E O Crime (CD, Álbum) at Discogs". *www.discogs.com*. Consultado o 9 de outubro de 2010.
4. ↑  "Consciência Humana – Agônia Do Morro". *www.uouwww.com*. Consultado o 9 de outubro de 2010.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Consciência Humana no MySpace

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12386413
* MusicBrainz: ID

 |
**Conrado Paz Fernández**, nado en Ribadeo o 22 de abril de 1932 e finado en Porto Rico o 14 de xaneiro de 2011, foi un futbolista galego. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección cubana.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar ao fútbol na súa vila natal e xogou co primeiro equipo do Ribadeo FC dende 1950. Entre finais de 1955 e comezos de 1956 estivo a proba no Real Oviedo e no Deportivo da Coruña, pero continuou no equipo da Mariña ata 1957. 

En 1957 emigrou a Cuba, onde estaba a súa moza, Jesusa Gil, filla dun catalán e unha monfortina. Na Habana traballou nunha compañía farmacéutica e xogou no Deportivo Huracán. En 1961 volveu con Jesusa a Ribadeo, e pouco despois instaláronse en Nova York, onde Conrado traballou nunha empresa de pintura e decoración. En 1966 mudáronse para San Xoán, en Porto Rico, montando alí unha panadería chamada La Paz e anos despois outra chamada La Coruña.

### Selección cubana

Durante a súa estancia en Cuba foi convocado pola selección cubana, coa que disputou 8 encontros e á que representou nas Copas CCCF de 1960 e 1961.

Vida persoal
------------

Casou en 1959 en Cuba con Jesusa Gil. En 1964 naceu en Nova York a súa primeira filla, Lizette, e en 1968 en Porto Rico o segundo, Ricardo. Faleceu en Porto Rico o 14 de xaneiro de 2011.

Notas
-----

1. ↑  "Un jugador del Ribadeo al Oviedo". *El Pueblo Gallego* (en castelán). 2 de novembro de 1955. p. 6. Consultado o 26 de abril de 2021.
2. ↑  "Conrado ha sido reclamado por el R.D. La Coruña". *El Progreso* (en castelán). 11 de decembro de 1955. p. 4. Consultado o 26 de abril de 2021.
3. ↑  "Hidalgo regresa a Cataluña". *La Voz de Galicia* (en castelán). 22 de febreiro de 1956. p. 4.
4. 1 2 3  Fernández, Martín (2 de agosto de 2020). "Conrado y Basanta, dos futbolistas mariñanos en la Selección de Cuba". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 26 de abril de 2021.
5. ↑  "Copa CCCF 1960". *rsssf.com* (en inglés). Consultado o 26 de abril de 2021.
6. ↑  "Copa CCCF 1961". *rsssf.com* (en inglés). Consultado o 26 de abril de 2021.
Dama de La Galera, representación da deusa Astarte, Museo Arqueolóxico Nacional, Madrid
**Astarte** foi unha divindade fenicia feminina (a transcición do seu nome fenicio é *Ashtart*), coñecida na Biblia como *Ashtoret*. O seu nome é equivalente ao da deusa babilonia Ishtar, como esta foi asimilada na civilización grecorromana a Afrodita / Venus.

Astarte aparece nos textos de Ugarit (actual Ras Shamra) do segundo milenio a.C. e noutros exipcios do primeiro milenio, nos que figura como equivalente da deusa Anat e con fortes caracteres guerreiros, que non aparecerán posteriuormente.

O seu equivalente nas fundacións fenicias do Mediterráneo occidental foi Tanit, deusa que non aparece en Oriente. Con todo, até agora, non hai completa seguranza de que sexan a mesma divindade, e de feito Astarte aparece en Cartago nunha inscrición do século VIII a. C. unha das máis antigas nas que xorde o seu nome.

En orixe era unha deusa da fertilidade, como o era Ishtar, porén en épocas máis tardías Astarte foi tamén asimilada a Xuno / Hera, a ráiña do Olimpo, esposa de Zeus / Xúpiter, e máis tamén con Cibeles, de xeito que pasou a converterse nunha divindade celeste, sen esquecer o seu aspecto fértil, pero que ficou un tanto relegado.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Astarte*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q130274
* WorldCat
* VIAF: 805767
* BRE: 1835393
* CERL: cnp00578761
* EBID: ID
* GEC: 0005816
* GND: 118650750
* LCCN: n2016036345
* SUDOC: 027454223

 |
**Animax** é unha canle de televisión española de pago, producida por Sony Pictures Entertainment, baixo a marca internacional Animax.

A súa programación dedícase ao anime na súa gran maioría, pero tamén a contidos dedicados a sectores xuvenís, como videoxogos, música etc...

Historia
--------

Animax naceu como bloque de contidos dentro da canle AXN, cunha sección anime, pero o día 12 de abril de 2008, ás 14:30 iniciou a súa carreira en solitario.

A programación de Animax inclúe clásicos como Lupin III, Love Hina ou Detective Conan, grandes éxitos mundiais como Samurai Champloo ou Tsubasa Reservoir Chronicle, Naruto e estreas en TV como Nana, Moribito e Peach Girl. A canle completará a súa oferta coa emisión de películas e diferentes series: Chobits, Gungrave, Saiyuki, InuYasha, Corrector Yui, Orphen, Excel Saga, Outlaw Star, Devil May Cry, Black Lagoon, A lei de Ueki, A cen, O cabaleiro de Éon e Kochikame.

Temíase que Animax tivese que competir nun futuro en España coa canle Buzz (Canal TV) orientado tamén ao anime, pero esta canle decidiu en febreiro de 2007 apartarse do mundo Anime case por completo e centrarse en realitys e contidos traídos dos Estados Unidos, recibindo críticas por iso. En España hai moitas series solicitadas para esta canle, entre elas One Piece, Hellsing e FMA.

Programación
------------

### Posibles estreas

Estas series foron mencionadas na presentación da canle como próximas incorporacións nos próximos meses da canle. Estas son:  

- Basilisk  

- Gankutsuou  

- Hellsing  

- Humanoid Monster Bem  

- Kiddy Grade  

- Last Exile  

- Read or Die  

- Trinity Blood  

- One Piece

### Novos episodios

* *Blood+.*
* *Kochikame.*

### Películas e Ovas emitidas

* *Ghost In The Shell.*
* *Appleseed - The Beginning.*
* *Kai Doh Maru.*
* *Ninja Scroll.*
* *Blood - El Último Vampiro.*
* *Street Fighter Alpha Generations.*
* *Initial D Extra Stage.*
* *XXXHOLIC: El Sueño de una Noche de Verano.*
* *Tsubasa Chronicle: La Princesa del Reino Enjaulado.*
* *Saiyuki Requiem.*
* *Inuyasha: El Castillo de los Sueños en el Interior del Espejo.*
* *Kochikame: ¡Sobrevive Como Puedas!.*
* *Evangelion 1.01 : YOU ARE (NOT) ALONE.*
* *Kochikame: ¡Ryotsu Muere Dos Veces!.*
* *Evangelion: Muerte y Renacimiento.*
* *Inuyasha: La Espada Conquistadora.*
* *Inuyasha: Fuego en la isla mística.*

### Series xa emitidas

* *Black Lagon.*
* *Corrector Yui.*
* *Devil May Cry.*
* *El caballero de Eón.*
* *Excel Saga.*
* *F a todo gas.*
* *Gungrave.*
* *Gunslinger Girl.*
* *Initial D.*
* *Orphen y O. Revenge.*
* *Outlaw Star.*
* *Peach Girl.*
* *Reaper.*
* *Saint Seiya*
* *Saiyuki.*
* *Samurai Champloo.*
* *Super GALS!*
* *Tsubasa: Reservoir Chronicle.*
* *Samurai Girl.*

Notas
-----

1. ↑  "*Animax arrincará en España o 12 de abril*". Consultado o 09-09-2008. [*Ligazón morta*]
2. ↑  "*Animax comeza as súas emisóns en España*". Consultado o 09-09-2008. [*Ligazón morta*]

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial de Animax EspañaArquivado 23 de febreiro de 2011 en Wayback Machine.
**Harland David Sanders**, coñecido como **Coronel Sanders**, nado en Henryville o 9 de setembro de 1890 e finado en Louisville o 16 de decembro de 1980, foi un empresario norteamericano, fundador da cadea de restaurantes de comida rápida, especializada en frituras de polo Kentucky Fried Chicken (agora coñecida como KFC), da que máis tarde serviu como embaixador e símbolo.

Sanders traballou en numerosos empregos durante os seus primeiros anos, foi fogueiro, vendedor de seguros ou empregado de gasolineira. Empezou a servir polo frito na estación de servizo que rexentaba en Corbin, nos tempos da Gran Depresión, e tras o éxito acadado abriu un restaurante que logrou un grande éxito. En 1935 o gobernador de Kentucky deulle o título honorífico de coronel de Kentucky. Sanders recoñeceu o potencial que tiñan as franquías en restauración, e en 1952 abriu a primeira de KFC en Utah. A empresa expandiuse a través dos Estados Unidos e internacionalmente. En 1964 vendeuna a un grupo de investidores liderados por John Y. Marrón, Jr. e Jack C. Massey por dous millóns de dólares.

Notas
-----

1. ↑  Nii, Jenifer K. (2004). "Colonel's landmark KFC is mashed". *Deseret Morning News*. Arquivado dende o orixinal o 13 de xaneiro de 2010. Consultado o 28 de outubro de 2007.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q120450
* WorldCat
* VIAF: 35757571
* EBID: ID
* FAST: 58468
* IMDb: nm0761571
* ISNI: 0000 0000 7378 8047
* LCCN: n80097470
* NDL: 00710373
* NNDB: 000109230
* SNAC: w68q01x2
* TMDb: 1713369
* WikiTree: Sanders-4037

 |
**Aristófanes de Bizancio**, en grego Ἀριστοφάνης / *Aristofánes*, nado en Bizancio contra o -257 e finado en Alexandría contra o -180, foi un gramático e crítico grego.

Traxectoria
-----------

Nado sobre o -257, parte para Alexandría durante a súa xuventude e convértese en discípulo de Zenódoto e de Calímaco de Cirene. Conságrase aos poemas homéricos, dos que dá a primeira edición verdadeiramente crítica, e ás obras de Hesíodo, Alceo, Píndaro, Sófocles, Eurípides, Aristófanes ou mesmo Menandro, para as que escribe introducións. É tamén autor dun *Léxico* que contén palabras arcaicas e usuais, sinónimos, dos textos usuais etc. Á morte de Apolonio de Rodas, en -195, pasa a dirixir a Biblioteca de Alexandría. Atribúeselle o ordenamento dos diacríticos do alfabeto grego

Foi eclipsado polo seu discípulo, Aristarco de Samotracia, pero a Antigüidade vía nel un dos seus mellores gramáticos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q313018
* WorldCat
* VIAF: 100902718
* BAV: ADV11985195
* BIBSYS: 94010551
* BNE: XX1163120
* BNF: 12002687g
* BRE: 1828524
* CERL: cnp00929733
* CiNii: DA06028341
* DeutscheBio: 118645773
* EBID: ID
* FAST: 1805112
* GEC: 0005175
* GND: 118645773
* ICCU: CFIV080710
* ISNI: 0000 0000 7975 0875
* LCCN: n88104439
* NLG: 172415
* NTA: 069365296
* OL: OL5024184A
* openMLOL: 432877
* SELIBR: 301977
* SUDOC: 02813124X
* Treccani: aristofane-di-bisanzio

 |
**Anicio Olibrio** foi emperador romano de Occidente entre abril e novembro de 472.

Traxectoria
-----------

Era neto de Anicio Hermoxeniano Olibrio, cónsul de Roma no 395. Como pertencía a unha das máis importantes familias do Senado romano, o augusto Valentiniano III arranxou no 454 o seu compromiso coa menor das súas fillas, Placidia. Esta alianza matrimonial permitiulle ao emperador desfacerse de Aecio, que foi asasinado.

Cando se produciu a invasión vándala de Roma, ao ano seguinte encontrábase en Constantinopla. Alí, despois de longas negociacións, logrou a liberación da súa prometida e da nai dela, a emperatriz Eudoxia (461). Finalmente casou con Placidia e foron pais de Anicia Xuliana, no 462.

No 472, o augusto León I enviouno como mediador entre o augusto Antemio e o xeneral Ricimiro. Finalmente este e o Senado nomeárono emperador depoñendo a Antemio.

Olibrio morreu repentinamente. Foi parente de Anicio Manlio Torcuato Severino Boecio.

| Imperio Romano |
| --- |
| *Segue a:* Antemio | **Anicio Olibrio**(472-472) | *Precede a:* Glicerio |
| Imperio do Occidente |

Notas
-----

1. ↑  "Anicia Juliana". *The Byzantine Legacy* (en inglés). Consultado o 2019-01-25.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Anicio Olibrio Modificar a ligazón no Wikidata*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193678
* WorldCat
* VIAF: 89202835
* BAV: ADV10924755
* BMT: 96050
* EBID: ID
* ISNI: 0000 0000 7979 4018
* LCCN: nb2010016413
* Orthodox Encyclopedia: 2578307
* Treccani: anicio-olibrio
* WikiTree: Anicii-7

 |
O **arciprestado de Trasdeza** foi un dos 29 arciprestados da diocese de Lugo, que comprendía 31 das 33 parroquias do concello pontevedrés de Silleda xunto coa parroquia de Merza do concello de Vila de Cruces, quedando desde 2010 incluído no arciprestado de Deza-Trasdeza. O seu nome débese ao nome que daban os xeógrafos de Lugo ás terras de Silleda, antiga xurisdisción de Trasdeza (tras Deza = alén do Deza).

Situación
---------

Situado na franxa máis occidental da diocese lucense, engloba a práctica totalidade do concello de Silleda. Co arciprestado de Ulla polo norte, o de Deza polo leste e sur, o de Montes polo sur e o de Tabeirós polo oeste, o arciprestado de Trasdeza encáixase nun paraxe con abundantes monumentos eclesiásticos.

Historia
--------

Igrexa de Santa María de Cortegada
A denominación de Trasdeza aparece xa mencionada na Alta Idade Media e a parroquia de Santa María de Cortegada en Trasdeza, figura en documentos.

No século XVII menciónase o arciprestado de Trasdeza como dependente do arcediagado de Deza, da diocese de Lugo. Trasdeza aparece, polo tanto, como a denominación eclesiástica que en 1645 designa o arciprestado dese nome.

Parroquias
----------

Fórmano as seguintes parroquias: Santa María de Abades, San Pedro de Ansemil, Santiago de Breixa, Santa María de Carboeiro, San Mamede do Castro, San Salvador de Cervaña, San Cibrao de Chapa, Santa María de Cortegada, San Salvador de Escuadro, San Martiño de Fiestras, Santa María de Graba, San Miguel de Lamela, San Salvador de Laro, San Tirso de Manduas, San Fiz de Margaride, San Cristovo de Martixe, Santa María de Merza, San Mamede de Moalde, San Martiño de Negreiros, San Miguel de Oleiros, San Tomé de Parada, San Martiño de Pazos, San Xiao de Piñeiro, San Miguel de Ponte, San Paio de Refoxos, San Martiño de Rellas, San Xoán de Saídres, San Miguel de Siador, Santa Baia de Silleda, Santiago de Taboada, San Martiño de Vilar e Santa María de Xestoso.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Arciprestado.
* Diocese.
* Igrexa Católica.
* Silleda.
* Vila de Cruces.

### Ligazóns externas

* Arciprestade de Deza-Trasdeza na web da diocese de Lugo

.
**Arista Records** é un selo discográfico estadounidense propiedade de Sony Music, unha subsidiaria de Sony Corporation of America, a división norteamericana do conglomerado xaponés Sony. A discográfica anteriormente pertencía ao grupo Bertelsmann Music Group. Arista foi fundada no ano 1974 por Clive Davis, que traballara antes para Columbia Records. Ata a súa desaparición en 2011 foi unha gran distribuidora e promotora de álbums nos Estados Unidos e no Reino Unido.

No mes de xullo de 2018 Sony resucitou Arista Records con David Massey como presidente. Xunto con Columbia, RCA e Epic, Arista é un dos catro selos principais de Sony.

Notas
-----

1. ↑  "Sony Music Relaunches Arista Records With Hitmaker David Massey". *Sony Music Entertainment* (en inglés). Consultado o 2019-11-16.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do selo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q664167
* WorldCat
* VIAF: 140879884
* Discogs: 362
* ISNI: 0000 0001 2293 075X
* LCCN: no95032051
* MusicBrainz: ID

 |
**Cándido Tafalla Froiz**, nado en Besexos (Vila de Cruces) en 1898 e finado en Pontevedra o 5 de xuño de 1937, foi un industrial e político galego.

Traxectoria
-----------

Administrador do Hotel Estrella da Estrada. En 1931 foi elixido vogal da directiva do Centro Republicano estradense. Despois militou en Unión Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, o 20 de xullo desprazouse a Pontevedra xunto co tenente de alcalde Ramón Fernández Rico. Despois foi detido. Xulgado en Pontevedra por auxilio á rebelión con Jesús Puente Fontanes, Ramón Fernández Rico, José Rodríguez Sangiao, José María Pena López e Manuel Nogueira González, foi condenado a pena de morte. Foi executado en Pontevedra na subida a Monte Porreiro, no km 1 da Avda. de Buenos Aires.

Notas
-----

1. ↑  *El Emigrado*, 28-2-1931, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cándido Tafalla Froiz

### Ligazóns externas

* Mortos
* Vítimas da represión franquista en Vila de Cruces
* 

* Cándido Tafalla Froiz na páxina web *Nomes e Voces*.