***Kallocaína*** é unha novela distópica en lingua sueca escrita pola autora escandinava Karin Boye e publicada en 1940 por Albert Bonniers Förlag co título orixinal de ***Kallocain***. Describe un mundo futuro de terror cotián a través dos ollos do químico Leo Kall, científico que traballa nun Estado Mundial totalitario. Foi traducida ao galego por Marta Dahlgren, e publicada por Editorial Hugin e Munin en 2015.

A obra resultou gañadora do XV premio Plácido Castro, fallado en xuño de 2016.

Trama
-----

Leo Kall vive coa súa muller Linda Kall nunha cidade adicada á industria química. Leo é un científico leal ao sistema político, e desenvolve unha droga da verdade á que dá nome, a kallocaína. A droga causa o efecto de facer que as persoas revelen calquera información, mesmo pensamentos dos cales non son conscientes.

No desenvolvemento da droga Leo é levado a comisarías para contrastar o seu uso en acusados por traizón. Descobre así que existe unha rede de persoas contrarias ao réxime, individualistas e civilistas e partidarias da cultura existente antes da imposición do Estado Mundial.

Ao cabo, cando Leo decide evadirse e saír á superficie para liberar a súa curiosidade, é capturado por militares do Estado Universal, en guerra contra o Estado Mundial ao que pertencía.

Narración
---------

O relato está escrito en primeira persoa polo propio Leo Kall desde o seu cativerio, como memorias. Un dos aspectos importantes na novela son as relacións e conexións entre os distintos personaxes, como o matrimonio con Linda e os sentimentos de celos, así como as suspicacias nunha sociedade con forte servilismo e incerteza legal.

O tratamento do tema da droga da verdade ligado á subordinación de cada cidadán ao Estado aparece tamén na obra *Un feliz mundo novo* de Aldous Huxley (1932), outra obra na que a farmacoloxía é usada para a submisión das persoas. Porén, mentres que na novela de Huxley a droga é usada para eliminar a necesidade da inconformidade xeral, en *Kallocaína* a droga é usada para detectar actos individuais e propósitos de rebelión.

Aparecen tratados os temas da individualidade nun estado totalitario, o sentido da vida e o poder do amor.

A obra desenvólvese principalmente no laboratorio de Leo Kall, así como no seu domicilio.

Adaptacións
-----------

*Kallocain* foi traducida a máis de dez linguas. En 1981 Hans Abramson dirixiu unha adaptación a miniserie para televisión.

Notas
-----

1. 1 2  *Kallocaína*. Traducido por Marta Dahlgren (1ª ed.). Santiago de Compostela: Editorial Hugin e Munin. 2015. ISBN 978-84-943230-4-1 – vía Biblioteca da Tradución Galega.
2. ↑  Editorial Hugin e Munin (ed.). "Catálogo da Editorial Hugin e Munin (actualizado o 1 de xaneiro de 2019)" (PDF). p. 30. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 01 de abril de 2019. Consultado o 26 de marzo de 2019.
3. ↑  *"Kallocaína" descobre para o galego o universo antiutópico de Karin Boye* Arquivado 23 de maio de 2015 en Wayback Machine. *SermosGaliza*
4. ↑  *Unha tradución directa do sueco ao galego gaña o XV Premio Plácido Castro*, *Praza Pública*, 24 de xuño de 2016

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* John Hickman. "When Science Fiction Writers Used Fictional Drugs: Rise and Fall of the Twentieth-Century Drug Dystopia". *Utopian Studies* Vol. 20, No. 1, pp. 141–170. (2009)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1722517
* BiTraGa: 5324
* EBID: ID
* GND: 4714584-5
* ISBN: 978-91-0-011761-0
* ISFDB: 1513950
* MusicBrainz: ID

 |