**Balduíno II de Courtenay**, nado en 1217 e finado en 1273, foi o último Emperador Latino de Constantinopla.

Traxectoria
-----------

Foi o menor dos fillos de Iolanda de Flandres, irmá dos emperadores Balduíno I e Henrique I. O seu pai foi Pedro II de Courtenay, terceiro emperador latino, que reinou xunto a Iolanda e foron sucedidos polo irmán máis vello de Balduíno, Roberto de Courtenay, que ao morrer en 1228 transforma a Balduíno de 11 anos no emperador Balduíno II de Constantinopla.

En vista da idade do novo emperador os baróns dos estados latinos en oriente elixiron como emperador-rexente vitalicio ao rei titular de Xerusalén, Xoán de Brienne, e prometeron en matrimonio a Balduíno II coa filla de Xoán, María de Brienne. Así só á morte de Xoán de Brienne o emperador gobernaría todos os territorios do seu imperio. Esta elección de Brienne ocorre coa esperanza de que este reverta a situación na que se atopa Constantinopla desde a morte de Henrique de Flandres, na que o Imperio de Nicea ameaza máis e máis as fronteiras.

Aos 20 anos, en 1237 Balduíno II asume o goberno do seu imperio, pero o seu verdadeiro poder apenas se estendía xa máis aló da cidade de Constantinopla, a súa situación económica era precaria e a súa vida dedicouse especialmente a pedir diñeiro nas cortes europeas. Marchou ao Oeste en 1236, visitou Roma, Francia e Flandres, tentando reunir diñeiro e homes para recuperar o territorio perdido do seu reino. En 1237, co apoio do rei de Francia e a condesa de Flandres, perseguiu á súa irmá Margarida expulsándoa do poder para se converter no seguinte conde de Namur. Pero Balduíno case nunca estaba presente, e despois da invasión e conquista de Namur en 1256 polo conde Henrique V de Luxemburgo, vendeu os dereitos ao condado ao seu primo Guy de Dampierre.

Viuse obrigado a vender a Coroa de espiñas. As súas viaxes por Francia, Flandres e Italia deron resultado. Coa convocatoria do papa Gregorio IX da coñecida como Cruzada dos baróns, un pequeno grupo de cruzados, completamente separado, escoitou o chamado do papa para redirixir a cruzada para ir defender o Imperio Latino de Xoán III Ducas Vatatzés de Nicea e Ivan Asen II de Bulgaria. A comezos de xullo de 1239, Balduíno viaxou a Constantinopla cun numeroso exército (tres veces máis pequeno que a expedición da cruzada dos baróns), incluídos os cinco magnates seculares Humbert de Beaujeu, Thomas de Marle, Josseran de Brancion, William de Cayeaux e Watins de la Haverie. Na súa marcha, coa axuda de Luís IX, Balduíno puido cruzar o territorio de Frederico II. Continuou o seu camiño a través de Alemaña e Hungría, e na fronteira búlgara, recibiu unha invitación amigábel e un permiso para marchar polas súas terras. No inverno de 1239, Balduíno finalmente regresou a Constantinopla, onde foi coroado emperador nalgún momento ao redor da Pascua de 1240, despois do cal lanzou a súa cruzada.
Balduíno logo cercou e capturou Tzurulum, un bastión niceno localizado a unhas setenta e cinco millas ao oeste de Constantinopla. Tzurulum estaba na confluencia de dúas grandes rutas cara ao leste no camiño a Constantinopla, unha chegaba desde Tesalónica e a outra desde Adrianópolis. A posesión deste sitio estratexicamente importante debería proporcionar máis seguridade para Constantinopla. Con todo, esa vitoria non puido compensar a perda doutras dúas cidades de Asia Menor, Darivya e Nikitiaton, que foron capturadas por Vatatzés. A pesar da posesión de Tzurulum por Balduíno, o Imperio Latino seguiu dependendo da axuda occidental. Tivo que volver a Europa Occidental, e en Venecia empeñou ao seu fillo máis vello Filipe para obter capital, pero finalmente en 1261 a súa capital foi tomada polo seu rival bizantino, Miguel VIII Paleólogo. Balduíno fuxiu a Italia, pondo fin ao Imperio Latino en Oriente.

Asinou o tratado de Viterbo con Carlos I de Sicilia, que comprometía en matrimonio ao seu fillo e herdeiro, Filipe de Courtenay e a unha filla do rei, logrando así ser recoñecidos nalgúns sectores de Oriente.

Balduíno II morreu en 1273.

Matrimonio e descendencia
-------------------------

Casou en 1234 con María de Brienne, morta en 1280 e enterrada na abadía de Maubuisson. Era filla de Xoán de Brienne, rei de Xerusalén e emperador latino de Constantinopla, e Berenguela de León, con quen tamén tivo un fillo:

* Filipe de Courtenay (1243 - 1283), emperador titular de Constantinopla.

Devanceiros
-----------

**Devanceiros de Balduíno II de Constantinopla**


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 16. Filipe I de Francia |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 8. Luís VI de Francia |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 17. Berta de Holanda |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 4. Pedro de Courtenay |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 18. Humberto II de Savoia |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 9. Adela de Savoia |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 19. Xisela de Borgoña |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 2. Pedro II de Courtenay |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 20. Milón de Courtenay |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 10. Reinaldo de Courtenay |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 21. Ermengarda de Nevers |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 5. Isabel de Courtenay |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 22. Frederico de Donjon |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 11. Isabel de Donjon |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|   | 1.  **Balduíno II de Constantinopla** |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 24. Balduíno III de Hainaut |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 12. Balduíno IV de Hainaut |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 25. Iolanda de Guelders |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 6. Balduíno V de Hainaut |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 26. Godofredo I de Namur |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 13. Alicia de Namur |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 27. Ermesinda de Luxemburgo |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 3. Iolanda de Flandres |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 28. Teobaldo II de Lorraine |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 14. Teobaldo de Alsacia |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 29. Xertrude de Flandres |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 7. Margarida I de Flandres |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 30. Fulco V de Anjou |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 15. Sibila de Anjou |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 31. Ermengarda de Maine |
|   |
|   |   |   |   |   |
|

Notas
-----

1. ↑  Lower, 2005, 149, 155
2. 1 2  Lower, 2005, 156

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Prévost, M. (1951). "Baudouin II, empereur de Constantinople". *Dictionnaire de Biographie Française* (en francés). Letouzey et Ané.
* Grousset, René (1979). *L'Empire du Levant: Histoire de la Question d'Orient* (en francés). Payot. ISBN 2-228-12530-X.
* Lower, Michael (2003). "The Burning at Mont-Aimé: Thibaut of Champagne's Preparations for the Barons' Crusade of 1239". *Journal of Medieval History* **29** (2): 95–108. doi:10.1016/s0304-4181(03)00016-2.

### Outros artigos

* Cruzada dos baróns.

| * v
* c
* e
Emperadores do Imperio Latino |
| --- |
| Emperadores do Imperio Latino | 
* Balduíno I (1204-1205)
* Henrique de Flandres (1206-1216)
* Pedro de Courtenay (1217)
* Iolanda de Flandres (1217-1219)
* Roberto de Courtenay (1221-1228)
* *Xoán de Brienne* (rexente) (1228-1237)
* Balduíno II morto en 1273.
	+ *Conon de Béthune* (rexente) 1219.
	+ *María de Courtenay* (rexente) (1228)
	+ *Narjot de Toucy* (rexente) (1228–1231)
	+ Xoán de Brienne (rexente co título de emperador) (1229/1231

 |
| Emperadores titulares do Imperio Latino | 
* Balduíno de Courtenay (1261–1273).
* Filipe de Courtenay (1273–1283).
* Catarina de Courtenay (1283–1308) con Carlos de Valois (1301–1308).
* Catarina de Valois (1308–1346) con Filipe I de Tarento (1313–1332).
* Roberto de Tarento (1346–1364).
* Filipe II de Tarento (1364–1373).
* Xaime de Baux (1373–1383)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q269573
* WorldCat
* VIAF: 313561351
* EBID: ID
* GEC: 0222404
* SUDOC: 171975839
* WikiTree: Courtenay-507

 |