recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **Coalición da Esquerda Radical**, que en grego sería **Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς** ou **Synaspismós Rizospastikís Aristerás**, que é comunmente coñecida pola súa abreviatura grega **ΣΥΡΙΖΑ** ou **SÝRIZA**, é un partido político de esquerda en Grecia, orixinalmente formado como unha coalición electoral. O seu líder parlamentario é Alexis Tsipras, presidente de Synaspismós, o maior dos partidos que forman a coalición.

Traxectoria
-----------

SYRIZA lanzouse formalmente para as eleccións lexislativa de 2004 en Grecia, mais as raíces do proceso que conduciu á súa creación remóntase ao Espazo para o Diálogo para a Unidade e a Acción Común da Esquerda en 2001. O "espazo" compúñase de diversas organizacións da esquerda grega que, a pesar de diferentes orixes ideolóxicas e históricos, compartiran a acción política común en varias cuestións importantes que xurdiran en Grecia a finais da década de 1990, como a guerra de Kosovo, as privatizacións, os dereitos sociais etc. A maioría dos participantes no "Espazo", trataron de desenvolver unha plataforma común que podería conducir a unha alianza electoral. Isto levou á eventual formación da Coalición da Esquerda Radical, en xaneiro de 2004.

A Coalición da Esquerda Radical foi a gran sorpresa nas eleccións lexislativas de 2007 en Grecia, polo aumento dos seus votos e a obtención dun inesperado 5,04% de sufraxios, o que lle valeu conseguir 14 asentos do parlamento heleno.

Nas eleccións xerais de Grecia de maio de 2012, SYRIZA tivo un crecemento moi notable, converténdose na segunda forza política do país co 16,3% dos votos e 52 escanos.

Ademais, segundo unha nova sondaxe SYRIZA sería a formación máis votada nas eleccións previstas para o 17 de xuño, cun 20,5 por cento dos votos

Notas
-----

1. ↑  Press conference of the "Space", May 2001
2. ↑  Synaspismos press release, 17 December 2003
3. ↑  15/01/2004 article from the Greek language edition of the BBC
4. ↑

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Coalición da Esquerda Radical Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial de Syriza *(en grego)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q222897
* WorldCat
* VIAF: 311459223
* EBID: ID
* GEC: 21427380
* LCCN: n2014065141

 |
O **Partido Socialista Italiano** (PSI) foi un partido político socialista fundado en 1892, durante anos foi o principal partido italiano de esquerdas pero despois da segunda guerra mundial foi substituído en gran parte polo Partido Comunista Italiano escindido del en xaneiro de 1921. O PSI viuse envolto no escándalo da Tangentopoli que afectou fortemente a Benito Craxi, secretario xeral do PSI e o partido acabou disolvéndose en 1994.

Traxectoria
-----------

En Italia o movemento obreiro organizárase nunha manchea de asociacións cooperativas e ligas moi influídas polo anarquismo e o sindicalismo e non se formara un partido socialista unificado ata 1892 promovido por Filippo Turati, Claudio Treves e Leonida Bissolati e adopta o seu nome oficial en 1893. Os conflitos entre reformistas como Bissolati e Turati e maximalistas como Arturo Labriola, influído polo anarcosindicalismo ocasionaron constantes crises nos primeiros anos do partido, reformistas tiveron a maioría nos congresos de 1900 e 1902 pero que perderon no congreso de 1904. Con ocasión da anexión de Libia por Italia o PSI enfrontouse a unha crise profunda da cal saíron vencedores os maximalistas contrarios á anexión, agora dirixidos por Benito Mussolini e os reformistas son expulsados en 1912, formando o Partido Socialista Reformista Italiano, outra crise azoutou ao partido con ocasión da primeira guerra mundial entre belicistas e contrarios á participación de Italia na guerra, que se saldou coa expulsión en 1914 de Benito Mussolini, que contrariamente ás súas antigas posicións agora era un fervoroso defensor da guerra. No ano 1921 produciuse a escisión do Partido Comunista e en 1922 o sector reformista de Turati formou o Partido Socialista Unificado. Coa chegada do fascismo ao poder o PSI pasou á clandestinidade, organizándose no exilio. Durante a resistencia e o primeiro período republicano mantén unha política de alianzas cos comunistas, o cal causará a escisión dos socialdemócratas en 1947. A partir de 1957 o PSI comezou a alonxarse dos comunistas colaborando no goberno de centro esquerda a partir de 1963, o que lle supuxo a saída do sector máis á esquerda do partido que formou o Partido Socialista Italiano de Unidade Proletaria en 1964. En 1966 o PSI e o Partido Socialista Democrático Italiano unifícanse pero xa en 1969 racha o acordo. En 1976 o PSI, dirixido por Francesco de Martino vira cara a esquerda, deixa o goberno e anuncia que non participará en ningún goberno que non conte cos comunistas, o PSI retíralle a confianza a de Martino e elixe como secretario nacinal a Betino Craxi. En 1980 inaugúrase o pentapartido coa Democracia Cristiá, o PSDI, o PLI e o PRI que terá como primeiro ministro a Craxi en 1983.

Notas
-----

1. ↑  Luigi Cortesi *Le origini del PCI: studi e interventi sulla storia del comunismo in Italia*. FrancoAngeli, 1999, páxina 9

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q590750
* WorldCat
* VIAF: 132541533
* BNF: 13319629v
* BRE: 2027506
* CiNii: DA00917208
* EBID: ID
* GEC: 0049212
* ISNI: 0000000090686421
* LCCN: n83051684
* NDL: 00709249
* NKC: kn20010710587
* SUDOC: 030816823

 |
**Soiuz MS-22** foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 21 de setembro de 2022 mediante o un foguete Soiuz 2-1a desde o cosmódromo de Baikonur.

Características
---------------

Soiuz MS-22, unha Soiuz modelo MS cos cosmonautas Sergei Prokopiev, Dimitri Petelin e Frank Rubio a bordo (a tripulación de respaldo eran Oleg Kononenko, Nikolai Chub e Loral O'Hara), foi unha misión lanzada para acoplarse coa Estación Espacial Internacional. Unha vez en órbita chegou á estación seguindo unha traxectoria rápida de tres horas e media, acoplándose ao módulo Rassvet. Coa tripulación da Soiuz MS-22 os ocupantes da estación pasaron de sete a dez.

O 15 de decembro, durante a preparación dun paseo espacial desde o módulo Poisk, detectouse a perda de refrixerante no circuíto externo do sistema de control térmico da Soiuz MS-22, visible como unha expulsión de partículas desde a nave ao espazo. O paseo espacial foi cancelado de inmediato e ao día seguinte fixéronse varias probas para determinar o estado da Soiuz, que se considerou bo, aínda que a temperatura no seu interior subeu ata os 30 °C, obrigando a ventilalo. Roskosmos non veu motivos para un regreso de emerxencia da nave e probas posteriores mostraron que a causa da fuga era un burato de 0,8 mm no radiador do sistema de refrixeración. A conclusión despois da revisión de tódolos datos é que o burato foi causado por un "dano mecánico externo", posiblemente un micrometeorito ou un defecto de fabricación. O 8 de xaneiro Roskosmos tomou a decisión de que a Soiuz 22 aterrase sen tripulación para non poñer en risco aos cosmonautas, mentres que a Soiuz MS-23 sería lanzada en modo automático para ser usada polos cosmonautas da MS-22, que só volvería a terra despois do acoplamento da MS-23 por precaución. Finalmente a Soiuz MS-22 regresou o 28 de marzo de 2023 sen tripulación, aterrando a 147 km ao sueste da cidade de Dzhezkazgan (Casaquistán).

Notas
-----

1. 1 2  N2YO (2021). Real Time Satellite Tracking, ed. "SOYUZ MS-22" (en inglés). Consultado o 13 de febreiro de 2024.
2. 1 2 3 4 5 6 7  NASA (28 de outubro de 2022). "Soyuz MS-22" (en inglés). Consultado o 13 de febreiro de 2024.
3. 1 2 3 4  "Note verbale dated 17 October 2022 from the Permanent Mission of the Russian Federation to the United Nations (Vienna) addressed to the Secretary-General" (PDF) (22-25898 (E)). 16 de novembro de 2022: 2. Consultado o 13 de febreiro de 2024. [*Ligazón morta*]
4. 1 2 3 4  Gunter Dirk Krebs (2024). Gunter's Space Page, ed. "Soyuz-MS 01 - 20 (11F732A48)" (en inglés). Consultado o 13 de febreiro de 2024.
5. 1 2 3 4  Anatoly Zak (28 de xaneiro de 2024). "Soyuz MS-22 launches crew, returns unpiloted due to in-flight damage" (en inglés). Consultado o 13 de febreiro de 2024.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Soiuz MS-22*** |

### Outros artigos

* Soiuz 2-1a
* Estación Espacial Internacional

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q106823124
* NSSDC ID: 2022-116A
* SCN: 53879

 |
Coordenadas: 41°10′00″N 112°35′00″O﻿ / ﻿41.166666666667, -112.58333333333

O **Gran Lago Salgado** (inglés *Great Salt Lake*) é un lago localizado na parte setentrional do estado de Utah, nos Estados Unidos de América, cuxa característica principal é unha salinidade elevada, maior do que a dos océanos. Salt Lake City sitúase na beira leste do lago.
Ten unha superficie aproximada de 4400 km², é pouco profundo, cunha media de 4 metros. A auga é moi salgada, entre 4 e 8 veces máis que o océano. A altitude do lago é de 1280 metros, nunha rexión árida privada de toda influencia oceánica polas Montañas Rochosas.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178741
* WorldCat
* VIAF: 1146095140000371430
* BNF: 12208321h
* BRE: 1877063
* EBID: ID
* FAST: 1240571
* GEC: 0030891
* GeoNames: 5775376
* GND: 4093916-9
* GNIS: 1441459
* Google Maps: 16499076101616146171
* LCCN: sh85057006
* NDL: 00628462
* OSM: 1206317
* SUDOC: 030724783

 |
Coordenadas: 19°47′22″N 18°33′04″L﻿ / ﻿19.789444444444, 18.551111111111

| Emi Koussi |
| --- |
| O Emi Koussi visto desde a Estación Espacial InternacionalO Emi Koussi visto desde a Estación Espacial Internacional |
| Altitude | 3.445 m |
| Rexión | Chad |
| Montaña | Montes Tibesti |
| Primeiro ascenso | 1938 |
| Tipo de volcán | Volcán de escudo, activo |

O Emi Koussi localízase no norte do Chad
O **Emi Koussi** é un volcán escudo que se atopa no norte do Chad, no Sáhara central, e na parte sur dos montes Tibesti. É a maior elevación do Chad e mesmo de todo o Sáhara, cunha altura de 3.445 metros s.n.m. erguéndose uns 2.300 metros sobre das chairas circundantes. Outros volcáns próximos forman tamén parte do Tibesti.

Características
---------------

A base do volcán acada unha área de 60 x 80 km. Na cima contén dúas caldeiras; a exterior ten un tamaño de 12 x 15 km, e dentro desta, cara ao sueste, hai outra menor de entre 2 e 3 km de ancho e 350 m de profundidade. Nas caldeiras e fóra delas hai numerosos domos de lava, conos de cinsa, maars (lagoas-cráteres) e mananciais de lava.

Outros
------

O Emi Koussi foi utilizado para explicar fenómenos de modelaxe volcánica semellantes aos que se observan no planeta Marte.

Ascensións
----------

O Emi Koussi foi escalado por vez primeira, por occidentais, en 1938.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q257441
* WorldCat
* VIAF: 243898254
* EBID: ID
* GeoNames: 2429451
* Peakbagger: 11071
* VOGRIPA: 367

 |
Os **ISP** (*Internet Service Provider*), ou "fornecedores de servizos de Internet", son as empresas dedicadas a conectar os usuarios a Internet, e dar outras prestacións relacionadas coa rede (venda de dominios web etc.)

Existen numerosas empresas ISP, e conviven seguindo unha xerarquía.

Evidentemente, o grao de implantación no terreo é quen marca o tipo de ISP (local, rexional ou nacional). Por exemplo, empresas como Jazztel ou Retevisión teñen unha cobertura (rede) propia no ámbito nacional (en España), mentres que existen outras como Nora cunha rede no ámbito local (neste caso en León). Estas pequenas empresas non poden acceder fóra da cidade coa súa propia rede, polo que deberán "alugar" liñas a ISP maiores para poder ofrecer o acceso á rede ós seus clientes. En cambio, o intercambio de tramas entre ISP de maior ámbito (nacionais) farase mediante acordos comerciais de igual a igual (*peering*).

Evolución da rede en España
---------------------------

Debido ó problema das diferentes coberturas dos ISP e á necesidade de ter que intercambiar a información entre elas, ás veces o percorrido dos datos era innecesariamente longo. Un exemplo moi claro é o seguinte:

Como pode ollarse na imaxe, o percorrido que as tramas de información teñen que seguir é absurdo. Isto débese a que o intercambio entre ISP locais é imposible e por iso, aínda que os dous usuarios estean na mesma cidade, o fluxo de datos ten que pasar por ISP estranxeiros, ata chegar a un punto onde poida realizarse un intercambio entre diferentes redes. Estes puntos chámanse **NAP** (Puntos de Acceso Neutro).

A solución, en certa parte, do problema, chegou en xaneiro de 1997 coa creación do espanix, o punto de acceso neutro español. Alí, os ISP nacionais conectan os seus equipos a un backbone (rede principal), permitíndolles ós seus usuarios ter unha conexión directa cos demais ISP operativos en España e reducindo así, os tempos de demora.

Ademais do espanix, existe outro NAP no territorio nacional. Este sitúase en Cataluña, é un punto neutro rexional e chámase Catnix. Fora das nosas fronteiras, o NAP máis salientable é, evidentemente, o europeo (euro-ix). Consta de catro puntos físicos comunicados entre eles con redes especiais dedicadas e de enormes anchos de banda.

Ligazóns externas
-----------------

* ligazón á páxina do Galnix
* ligazón á páxina do Catnix
* ligazón á páxina do Espanix
* ligazón á páxina do NAP europeo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11371
* AAT: 300259912
* BNCF: 6999
* BRE: 2014741
* EBID: ID
* GEC: 0276327
* JSTOR: internet-eService

 |
Abraham Kuyper, destacado membro do partido nos seus primeiros anos.
O **Partido Antirrevolucionario** (**Anti-Revolutionaire Partij** ARP) foi un partido político dos Países Baixos de ideoloxía democristiá e confesión protestante. Malia que o partido nunca superou o dez por cento dos votos desde a segunda guerra mundial a súa influencia foi grande na política holandesa, o ARP foi un dos partidos que formaron a actual Apelación Demócrata Cristiá en 1980 o cal supuxo a disolución da propia ARP. En 1976 tiña 59.495 militantes

Aínda que desde a década de 1840 existía unha fracción antirrevolucionaria no parlamento holandés, o partido como tal formouse como reacción á lexislación escolar de 1878 e foi o primeiro grupo en dotarse dun programa e dunha organización nacional nos Países Baixos. O ARP era un partido protestante ortodoxo oposto ás ideas da Revolución Francesa. O ARP baseaba a súa política na Biblia e opúñase ao concepto de soberanía popular, era polo demais un partido nacionalista oposto á descolonización e partidario dunha política de defensa forte para manter uns Países Baixos neutrais, vía á monarquía da Casa de Orange como un vínculo histórico e relixioso co pobo holandés e opúñase a cambios no sistema político holandés; nos anos 60 e 70 a xustiza social converteuse nun punto importante no programa do partido.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q574747
* WorldCat
* VIAF: 127305363
* BRE: 696767
* LCCN: n83200383
* SUDOC: 027523292

 |
**Jesús González Tutor**, nado en Madrid en 1943 e finado en Valdoviño o 31 de xaneiro de 2008, foi un médico e político galego e madrileño do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Licenliado en Medicina e especializado en Cardioloxía. En 1980 trasladouse a Valdoviño coa súa familia, ocupando unha praza na unidade de coidados intensivos do Hospital Arquitecto Marcide de Ferrol. Nas eleccións municipais de 1983 foi candidato do PSdeG-PSOE á alcaldía de Valdoviño logrando a vitoria cun 48% dos votos, ó bordo da maioría absoluta, e sendo elixido como cabeza da lista máis votada. Durante o seu mandato compaxinou a alcaldía co seu traballo no hospital, logrando numerosos avances en materia de infraestruturas e demais equipamentos, coma o centro de saúde. Non se presentou á reelección nas municipais de 1987, concorrendo no undécimo posto da candidatura socialista e retirándose da política, centrándose dende entón no seu traballo como médico no hospital.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Villarnovo Martínez** |  **Alcalde de Valdoviño** 1983 - 1987 | Sucesor:**Miguel Ángel Pérez Quintela** |

Vida persoal
------------

Estaba casado e tiña dous fillos, despois de divorciarse casou de novo e tivo dúas fillas. Gran amante da costa galega, adoitaba veranear na zona de Estaca de Bares, ata que descubreu Valdoviño e decideu establecerse alí en 1980 tras solicitar unha praza no hospital ferrolán Arquitecto Marcide. Finou o 31 de xaneiro de 2008.

Notas
-----

1. ↑  Entrevista en *La Voz de Galicia*, Ferrol, 18-7-1993, p.45.
2. ↑  Entrevista en *La Voz de Galicia*, Ferrol, 18-7-1993, p.45.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, Ferrol, 13-5-1987, p.39.
4. ↑  Entrevista en *La Voz de Galicia*, Ferrol, 18-7-1993, p.45.
5. ↑  Fallece Jesús González Tutor, el segundo alcalde de Valdoviño en la democracia

Véxase tamén
------------

### Outras páxinas

* Eleccións municipais en Valdoviño
Coordenadas: 8°54′00″S 125°29′00″L﻿ / ﻿-8.9, 125.48333333333

| Tatamailau |
| --- |
| O Foho TatamailauO Foho Tatamailau |
| Altitude | 2.963 m |
| Rexión | Timor Leste |
| Montaña | Cordilleira Central de Timor |
| Primeiro ascenso |  |
| Tipo de volcán | Estratovolcán (Extinto) |

O Tatamailau localízase no oeste de Timor Leste
O **Foho Tatamailau** (ou *Foho Ramelau*) é unha montaña de Timor Leste, que cunha altura de 2.963 m é a maior elevación do país e de toda a illa de Timor. Durante a ocupación colonial portuguesa era denominado *Pico do Ramelau*.

Xeografía
---------

O Ramelau é unha montaña de orixe volcánica, situado no centro da illa de Timor e no oeste de Timor Leste, no norte do distrito de Ainaro no límite do distrito de Ermera. A capital do país, Dili, está a uns 70 km cara ao sur do pico.

Ascensión
---------

O Tatamailau é unha montaña relativamente fácil de escalar. Desde Hatu Builico, sito a unha altitude de 1950 m tárdanse unha 2 horas e media en atinxir o cume. A 2.700 m de altura hai un altar a aire libre. Na cima hai, desde 1997, unha imaxe da Virxe María, e unha inscrición, en portugués, datada en 1938, indica que o pico era a maior elevación do Imperio portugués. Desde a cima, en días claros, pódese ver a costa setentrional e a meridional de Timor e máis tamén o illa de Atauro.

Contorno ambiental
------------------

Desde os 2.000 m de altura a zona está so protección desde o ano 2000. Cunha superficie de 20.000 hectáreas é unha importante zona de aves salvaxes.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1539961
* EBID: ID
* GeoNames: 1624631
* Peakbagger: 11013

 |
**Toribio de Astorga**, nado en Betanzos e finado en Astorga no 476, foi un relixioso católico, bispo de Astorga.

Traxectoria
-----------

Tras vender tódalas súas posesións, Toribio dirixiuse a Xerusalén, onde gañou o aprecio do patriarca Xuvenal e foi nomeado sacristán maior da igrexa do Santo Sepulcro. Non están claras as circunstancias nas que se fixo con varias reliquias, entre as que destaca un "Lignum Crucis", un dos anacos da cruz na que faleceu Xesucristo, se ben todo indica que as recibiu do propio Xuvenal como premio aos seus servizos.

De volta a Iberia, pasa por Roma, onde coñece o Papa León I O Magno, do que se fixo gran seguidor. Alí foi nomeado arquidiácono de Tui, onde posteriormente foi ordenado sacerdote. Aos poucos anos, en 444, foi nomeado bispo de Astorga. Desde esta sede remitiulle ao Papa unha carta expoñéndolle a súa preocupación polo auxe dunha doutrina que consideraba extinta: o Priscilianismo. Ante esta misiva, León I encargoulle a celebración dun concilio do que non hai constancia histórica (algúns autores sitúano cara ao ano 446 ou 447), co obxecto de excomungar tódolos bispos que non condenasen a dita crenza, considerada pola igrexa católica como herexía. Isto causou o enfado de pobo e clero, ata o punto de ter que retirarse de novo a Tui.

Anos máis tarde sufriu as persecucións do rei visigodo Teodorico II (falecido no 466), debendo refuxiarse na rexión asturiana do Monsacro. De volta a Astorga, faleceu no ano 476.

A súa festividade celébrase o 16 de abril.

Véxase tamén
------------

* Mosteiro de Santo Toribio de Liébana

### Ligazóns externas

* Santo Toribio, Obispo José M.ª Alonso del Val O.F.M. 2000. (en castelán)
* La correspondencia entre los obispos hispanos y el papado durante el siglo V Josep Vilella Masana. 1994. (en castelán)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1284098
* WorldCat
* VIAF: 68848468
* CERL: cnp00286066
* DBE: santo-toribio
* GND: 189568542
* LCCN: nr99005058

 |
Bidueiros no bosque de Sherwood.
O **bosque de** **Sherwood** (en inglés ***Sherwood Forest*** ) é un bosque prómixo da cidade de Edwinstowe, en Nottinghamshire, Inglaterra.

Historia
--------

O bosque é coñecido en todo o mundo xa que está asociado historicamente coa lenda de Robin Hood (unha lenda que se cre que ten unha certa base real). Está situado no condado de Nottighamshire, en cuxo escudo está representada a silueta de Robin Hood, e en cuxa bandeira hai un carballo do bosque de Sherwood (o *Major Oak*).

### Extensión

As 423 hectáreas de bosque hoxe en día son os restos da grande área de caza real, que se estendía polas comarcas limítrofes.

### Status

En 1969, o Consello do Condado de Nottinghamshire, que xestiona o bosque, abriu as súas portas ao público.

En 2002, o bosque de Sherwood foi designado como reserva natural nacional.

Notas
-----

1. ↑  "Conoce el Bosque de Sherwood, el bosque de Robin Hood en Inglatera". *Peru.com* (en castelán). 2014-03-11. Consultado o 2022-07-20.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bosque de Sherwood Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Major Oak (o Carballo Maior da lenda de Robin Hood)
* Nottinghamshire
* Sycamore Gap Tree

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q919191
* WorldCat
* VIAF: 315130174
* EBID: ID
* FAST: 1251042
* GeoNames: 2638012
* Google Maps: 13224332869298596405
* LCCN: sh89001217
* OSM: 5515124
* SUDOC: 236118218
* TGN: 1103495

 |
Bartolo Ushigua, delegado sápara no 2º Congreso CONAIE. 
A **Confederación de Nacionalidades Indíxenas de Ecuador** (**CONAIE**) é a maior e máis importante organización de grupos étnicos de Ecuador. Creada en 1986, a CONAIE está dedicada a organizar social e politicamente os diversos pobos indíxenas de Ecuador. Os seus obxectivos son a defensa dos dereitos dos pobos indíxenas, o fortalecemento da identidade indíxena, a recuperación dos dereitos da terra (negados dende a época colonial), a oposición ás políticas neoliberais e a oposición á intervención militar dos Estados Unidos na rexión (como o Plan Colombia). CONAIE actúa normalmente a través da acción social e política (basicamente a través do partido político Pachakutik) pero tamén a través de accións directas, con levantamentos populares. O actual presidente (2006) é Luis Macas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1024020
* WorldCat
* VIAF: 148776269
* BNF: 12377276w
* ISNI: 0000000100086930
* LCCN: nr93000835
* SUDOC: 032816650

 |
**Juan Manuel Viaño Rey**, nado en Boqueixón o 4 de xullo de 1955, é un matemático galego, que ocupou o posto de reitor da Universidade de Santiago de Compostela.

Traxectoria
-----------

Licenciado de Matemáticas,é catedrático de Matemática aplicada na Universidade de Santiago de Compostela. Na universidade, foi xefe do departamento de Matemáticas aplicadas entre 1986 e 1992, decano da facultade de Matemáticas entre 2001 e 2009 e vicerreitor no equipo de goberno de Senén Barro, entre 2002 e 2010. 

Politicamente defínese como socialdemócrata e foi concelleiro do PSdeG en Boqueixón.

Inauguración das xornadas Abril Oteriano 2018 no Salón de Pleno do Colexio de Fonseca.
Candidato a reitor nas eleccións de 2014, impúxose ao outro candidato, Antonio López Díaz, para suceder a Juan Casares Long por unha estreita marxe de 1.988 votos a 1.914, cunha diferenza de unicamente 25 votos ponderados. En 2018 volveu postularse para a re-elección como reitor, pero foi derrotado nesta ocasión polo xurista Antonio López Díaz.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Casares Long** |  **Reitor da Universidade de Santiago** 2014 - 2018 | Sucesor:**Antonio López Díaz** |

Notas
-----

1. ↑  Juan Viaño: «Se non negocio recibirei o trato que tivo Casares», entrevista en *La Voz de Galicia*, 11/4/14
2. ↑  Juan Viaño, nuevo rector de la Universidade de Santiago por un puñado de votos, *La Voz de Galicia*, 26/4/14
3. ↑  "Antonio López e Manuel Reigosa, novos reitores das universidades de Santiago e Vigo", *Praza Pública*, 23 de maio de 2018.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, F. ed. (2002). *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI*. *El Correo Gallego*. p. 591. ISBN 84-8064-113-4.

### Ligazóns externas

* Currículo de Juan Viaño (En inglés e castelán).


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20536054
* WorldCat
* VIAF: 10000372
* BNE: XX929429
* Dialnet: 214503
* MGP: 36549
* MR: 178270
* SUDOC: 090310322
* zbMATH: viano.juan-manuel

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Antonio López.
**Antonio López Díaz**, nado en Cabarcos (Barreiros) en 1964 é un xurista galego, especialista en dereito financeiro e reitor da Universidade de Santiago de Compostela dende 2018.

Traxectoria
-----------

Estudou no seminario de Mondoñedo e rematou o bacharelato no IES San Rosendo de Mondoñedo. Marchou estudar a Santiago de Compostela, onde se licenciou en dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1986 e se doutorou en 1991. Como investigador e docente, desenvolveu a súa carreira na área do dereito financeiro.

Formou parte do equipo reitoral de Darío Villanueva entre 1998 e 2002, ocupándose das áreas de infraestruturas e de coordinación do campus de Santiago. En 2002 abandonou a dirección da USC e tres anos máis tarde, en 2005, foi elixido decano da Facultade de Dereito, cargo en que permaneceu durante tres anos. En 2007 foi elixido conselleiro de Contas polo Parlamento de Galicia e pasou a presidir a institución como conselleiro maior ata 2010, ano en que foi substituído por Luciano Fariña Busto.

En 2013 abandonou o Consello de Contas e reincorporouse á carreira universitaria. Meses despois presentou a súa candidatura a reitor da USC, pero foi derrotado en abril de 2014 polo matemático Juan Viaño por unha estreita marxe. Con todo, volvería postularse para o posto de reitor, obxectivo que logrou ao derrotar a Viaño nas elección universitarias de maio de 2018.

Notas
-----

1. ↑  "Antonio López e Manuel Reigosa, novos reitores das universidades de Santiago e Vigo", *Praza Pública*, 23 de maio de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Antonio López Díaz Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Marcos Pérez Pena (16 de abril de 2018). ""Viaño conseguiu axustes a custa de recortar profesores, estudantes e PAS e de facer unha USC menos competitiva"". *Praza Pública*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Viaño** |  **Reitor da Universidade de Santiago** 2018 - | Sucesor:' |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533537
* WorldCat
* VIAF: 46830213
* BNE: XX1146042
* Dialnet: 68030
* ISNI: 0000000059310733
* LCCN: n95075969
* SUDOC: 157489698

 |
O **Partido da Protección dos Dereitos Humanos** (en inglés: **Human Rights Protection Party, HRPP**) é un partido político de Samoa. Ten sido o partido dominante na política samoana dende 1982[].

Historia
--------

O partido foi fundado en maio de 1979 como oposición ao goberno de Tupuola Efi. Goberna o país dende a súa primeira vitoria en 1982, agás nun breve período entre 1986 e 1987 cando as diferenzas internas obrigáronlle a ir en coalición.

A figura máis senlleira do partido é o antigo Primeiro Ministro Tofilau Eti Alesana, finado en 1999. O líder do partido é[*cando?*] o Primeiro Ministro Tuila'epa Sailele Malielegaoi.

Nas eleccións lexislativas do 4 de marzo de 2001, o partido obtivo o 45,1% dos votos e 23 de 49 escanos. Nas eleccións do 2 de abril de 2006, acadou 35 de 49 escanos.

Notas
-----

1. ↑  Asofou So'o (2005). "The establishment and operation of Samoa's political party system". En Roland Rich, Luke Hambly e Michael G. Morgan. *Political Parties in the Pacific Islands*. Canberra: Pandanus Books. p. 189.
**Gwenddoleu ap Ceidio**, finado contra o ano 573, foi un rei britano que reinou en Arfderydd (hoxe Arthuret). Isto está no que hoxe é o suroeste da Escocia e noroeste da Inglaterra na zona do muro de Hadrián e Carlisle durante o período posromano de Britania. Pénsase que Carwinley preto de Longtown ao norte de Carlisle representa *Caer Wenddolau* ou *Forte de Gwenddolau*.

Traxectoria
-----------

As xenealoxías fan del un descendente de Coel Hen, quen se cre que gobernou moito do que hoxe é o sur da Escocia e os Borders seguindo a retirada romana da illa de Britania, na zona coñecida como Hen Ogledd. Gwenddoleu foi probabelmente o herdeiro dun dos moitos estados sucesores do reino de Coel Hen, foi un usurpador que pretendía descender del para lexitimar o dereito da súa familia sobre a rexión.

Coñécese ben pouco do seu reinado, pero rematou cando, como o describen os *Annales Cambriae*, os fillos de Eliffer, Peredur e Gwrgi, os dous reis de Efrog, o mataron na Batalla de Arfderydd en 573. É posíbel que o sucedese algún dos seus irmáns. Esta foi unha das moitas batallas nas que se enfrontaron os reis britanos que gobernaban os varios estados fracturados que ocuparon a provincia romana de Britania cando os romanos se retiraron dela.

Malia que Gwenddoleu non desempeñou papel ningún na lenda artúrica, o seu conselleiro Myrddin formaba parte da base das posteriores lendas sobre o mago Merlín. Cóntase que Myrddin toleou pola pena debido á morte de Gwenddoleu e que fuxiu cara ao bosque de Caledonia. A memoria de ámbolos dous, Gwenddoleu e Myrddin, foi preservada na literatura galesa.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Mike Ashley, *The Mammoth Book of British Kings and Queens*.
* Rachel Bromwich (ed.), *Trioedd Ynys Prydein* (University of Wales Press, new ed. 1991).

| * v
* c
* e
Hen Ogledd |
| --- |
| Reinos | Alt Clut • Bryneich • Efrog/Ebrauc • Elmet • Gododdin • Rheged  |
| Rexións | Arfderydd • Calchfynydd • Carlisle • Catraeth • Coed Celyddon • Dumbarton Rock • Ynys Metcaud |
| Persoas | Aneirin • Coel Hen • Cunedda • San Kentigern • Elffin ap Gwyddno • Gwallog ap Llaennog • Gwenddolau • Llywarch Hen • Morcant Bulc • Myrddin Wyllt • Owain mab Urien • Rhydderch Hael • Taliesin • Urien |
**José Rivero de Aguilar Gutiérrez de la Peña**, nado en Santiago de Compostela o 28 de xullo de 1864 e finado na mesma cidade o 30 de marzo de 1929, foi un avogado, empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Dende 1897 foi profesor na facultade de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela e en 1911 foi nomeado catedrático de Historia do Dereito. Participou na Sociedad de Gas y Electricidad de Santiago e na Sociedad de Seguros Mutuos contra Incendios e foi presidente da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago (1920-1926). Tamén exerceu a presidencia da Cámara Agrícola y Pecuaria. Militante do Partido Liberal na facción gasetista, foi deputado provincial e concelleiro en Santiago de Compostela.

Obras
-----

* *Programa de Instituciones de Derecho Romano*, 1893.

Vida familiar
-------------

Casou con Ramona Otero Bárcena (irmá de Joaquín Otero Bárcena) e foi pai de José María e Ramón Rivero de Aguilar Otero.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Biografía no Diccionario de catedráticos españoles de Derecho Arquivado 01 de xuño de 2020 en Wayback Machine. *(en castelán)*

### Ligazóns externas

* O fiscal que acusou a Bóveda e tantas outras historias da familia Rivero de Aguilar Arquivado 21 de decembro de 2016 en Wayback Machine.
**Luís Blanco Rivero-de Aguilar**, nado en Santiago de Compostela en 1877 e finado na mesma cidade o 8 de marzo de 1942, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Ramón Blanco Castro (xefe de negociado de primeira clase da Facenda Pública) e Josefa Rivero-de Aguilar Rodríguez, e irmán de Purificación (casada con Lino Torre Sánchez-Somoza) e Ramón (banqueiro na Arxentina). Estudou Medicina en Santiago, e doutorouse na Universidade Central de Madrid en 1894 coa tese *Los diferentes tratamientos de la pneumonía fibrinosa y el método de Z. Petresco*, publicada en Santiago de Compostela en 1895.

Foi catedrático de Anatomía Topográfica e Operacións e de Patoloxía Cirúrxica da Universidade de Santiago de Compostela. Foi alcalde de Santiago de Compostela (1914-1917), reitor da súa Universidade (1921-1929) e presidente da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago (1933-1940). Ten publicacións sobre os tratamentos da pneumonía fibrinosa, a diagnose de invaxinacións crónicas intestinais, as luxacións de cóbado e aptose hepática.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Salvador Cabeza de León** |  **alcalde de Santiago** 1914 - 1917 | Sucesor:**Vicente López Mosquera** |
| Predecesor:**Lino Torre Sánchez-Somoza** |  **Reitor da Univ. de Santiago** 1921 - 1930 | Sucesor:**Alejandro Rodríguez Cadarso** |

Vida persoal
------------

Casou en 1906 con Engracia Guitián García-Barros, filla de Claudio Guitián Fariña, coa que tivo tres fillas: María Purificación (casada con José Goyanes Varela), Engracia (casada con Juan Villar Alonso) e María Consuelo (casada con Salvador Parga Pondal).

Notas
-----

1. ↑  Geneall

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 120.

### Ligazóns externas

* "Luís Blanco Rivero". *Álbum da Ciencia* do Consello da Cultura Galega.
**José Moreno Bello**, nado en Vioño (Carballo), foi un sindicalista e agrarista galego.

Traxectoria
-----------

Vivía na Grela, no concello de Oza, onde combinaba a explotación agraria co traballo de carpinteiro na cidade da Coruña. Militante anarquista, era un dos cadros máis sinalados na sociedade de resistencia dos carpinteiros. Participou na fundación do Centro de Estudios Sociales Germinal, que presidiu en 1904. Organizou en 1907 unha sociedade agraria na Grela que se integrou na Unión Campesina, da que foi membro fundador. Participou na I Asemblea Agraria de Galicia, na que ostentou a presidencia co apoio de Solidaridad Gallega, logo da automarxinación dos representantes do Directorio Antiforista de Teis e do abandono de Manuel Martínez Pérez e das seccións da Unión Campesina que o seguiron. Foi elixido concelleiro en Oza en setembro de 1909. Un dos sicarios dos caciques apodado Riola fíxolle un disparo de revólver sen consecuencias nas eleccións municipais no Concello de Oza de 1910 e José Moreno foi detido. En 1912 marchou á emigración.

Vida persoal
------------

Casou con Dominga Torres e foi pai de José Moreno Torres.

Notas
-----

1. ↑  *El Noroeste*, 8-9-1909, p. 2.
2. ↑  *El Noroeste*, 18-4-1910, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela: Positivas. p. 178. ISBN 84-87783-79-1.
O **cool jazz** é un estilo de jazz que apareceu a finais da década de 1940 en Nova York.

En 1946, logo da segunda guerra mundial, houbo unha afluencia de músicos de jazz californianos (predominantemente brancos) a Nova York. Unha vez alí, estes músicos mesturáronse cos músicos de bebop maiormente afroamericanos, mais sendo moi influídos por músicos de swing tales coma Lester Young (Prez) ou Coleman Hawkins (Bean), incorporando un ton máis doce. O produto, *cool jazz*, era un estilo de jazz máis lixeiro e romántico có bebop, o cool jazz tomou unha perspectiva relaxada e simple do ritmo mantendo as ideas harmónicas do bebop. A Claude Thornhill Orchestra co arranxador Gil Evans gravou cool jazz dende finais dos 40. O tema máis popular de Thornhill, "Snowfall", aínda se toca hoxe en día. Outros músicos de cool jazz dos 40 foron Lennie Tristano (xunto cos seus compañeiros Billy Bauer e Warne Marsh) ou Bill Evans. O estilo medrou sobre todo nos 50, chamando a atención de músicos coma Miles Davis, de quen as súas gravacións *Birth of the Cool* (1957) e *Kind of Blue* (1959) convertéronse nos álbunes de jazz máis populares xamais producidos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q327547
* EBID: ID
* GEC: 0093822
* LCCN: sh2002002658

 |
Entrada da Baía de Guanabara, co *Pão de Açúcar* destacado.
A **baía de Guanabara** é unha baía do océano Atlántico localizada na costa brasileira, con 412 km² de superficie. Considerada a máis importante do país, no seu interior atópase o porto da cidade do Río de Xaneiro. Non é a máis grande do país, senón a segunda, despois da Baía de Todos os Santos, no estado de Baía.

Xeografía
---------

A baía orixinouse por unha depresión tectónica ocorrida durante o cenozoico entre dous conxuntos de bloques de falla da serra dos Órgãos e pequenos macizos costeiros.

A súa área é de aproximadamente 412 km² e esténdese entre as puntas de Copacabana e Itaipu, en Niterói. A súa costa sofre un estreitamento entre a punta de São João no Río de Xaneiro e a punta de Fortaleza en Niterói, cunha largura de 1,6 km.

No medio desta estreita pasaxe atópase unha zona rochosa que foi utilizada durante moitos anos como forte auxiliar para a defensa da baía.

A súa profundidade media é duns 3 m, alcanzando os 8,3 m á altura da Ponte Río-Niterói e de 17 m na canle de entrada ao porto. No seu interior hai un total de 130 illas e illotes. A máis grande destas illas é a *Ilha do Governador* (Illa do Gobernador), onde foi construído o aeroporto internacional da cidade de Río de Xaneiro, chamado *Aeroporto Internacional Tom Jobim* e tamén *Aeroporto Internacional do Galeão*.

Historia
--------

Foi encontrada pola primeira vez polos portugueses Gaspar de Lemos e Gonçalo Coelho o día 1 de xaneiro de 1502. Segundo algúns historiadores o nome dado polo equipo de exploradores á rexión foi *Ría* (co mesmo significado en galego) *de Xaneiro*, que co tempo mudouse para *Río de Xaneiro* e pasou a designar a rexión. Despois a baía recibiu o nome de *Guanabara*, modificación das palabras en lingua tupí *goanã* (baía) e *pará* ou *mbará* (mar).

A baía de Guanabara é a máis contaminada do Brasil, sendo o binomio urbanización/industrialización o principal causante desta polución, agravada pola falta ata o ano 1990 dunha política de saneamento e recuperación ambiental.

Notas
-----

1. ↑  Jorge Couto, 1995: *A Construção do Brasil*, Lisboa: Cosmos
2. ↑  Vasco Mariz, 2006: "Os Fundadores do Rio de Janeiro: Vespucci, Villegagnon ou Estácio de Sá?", in Brasil-França: *Relações históricas no período colonial*, Río de Xaneiro: Biblioteca do Exército, p. 80.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q224101
* WorldCat
* VIAF: 315526945
* EBID: ID
* GEC: 0031334
* GeoNames: 3461975

 |
A **guerra civil castelá** de 1351 a 1369 foi unha guerra de sucesión sobre a Coroa de Castela que se prolongou desde 1351 ata 1369. O conflito comezou despois da morte do rei Afonso XI de Castela en marzo de 1350. Pasou a formar parte da Guerra dos Cen Anos. Foi loitada principalmente en Castela e as súas augas costeiras entre as forzas locais e aliadas do rei reinante, Pedro I de Castela, e o seu irmán ilexítimo Henrique de Trastámara polo dereito á coroa.

Causas
------

Pedro I foi chamado polos seus partidarios "o xusto" e "o cruel" polos seus detractores. Para os rangos máis altos da nobreza, era un tirano, obrigando a vontade real aos homes ata entón libres. Estendera moito a autoridade real e entrara nunha guerra coa Coroa de Aragón chamada "A guerra dos dous Pedros".

O seu irmán ilexítimo, Henrique, obtivo rapidamente o apoio non só da alta nobreza, senón tamén de Francia, Aragón e o papado. En 1366, depuxo oficialmente ao seu irmán como rei de Castela, León, Toledo e Sevilla e fíxose proclamar rei no mosteiro de las Huelgas.

Conflito
--------

Batalla de Nájera con Xoán de Gante e o Príncipe Negro.
En 1366, Henrique, que entón vivía en Francia, reuniu un gran exército, con compoñentes franceses e aragoneses, en Montpellier e invadiu Castela co apoio dos reis de Francia e Aragón ( Carlos V e Pedro IV respectivamente). Obrigou con éxito a Pedro a fuxir.

Miniatura da morte de Pedro I de Castela.
Pedro fuxiu a Baiona, unha cidade da Gascuña controlada polos ingleses. Alí, pediu axuda a Eduardo, o "príncipe negro", e, a cambio de terras en Castela, recibiuna. Con tropas inglesas dirixidas polo príncipe, regresou a Castela e reafirmou o seu poder real en 1367, obrigando a Henrique a regresar a Francia despois da exitosa batalla de Nájera. Non obstante, rexeitou cumprir o trato cos ingleses e os seus aliados, incluído o propio Príncipe de Gales, que pronto marchou. En 1368, Henrique e Carlos de Francia asinaron o Tratado de Toledo polo que os casteláns prestaban aos franceses unha frota no Golfo de Biscaia a cambio de axuda militar en terra.

Miniatura que representa a batalla de Montiel en 1369.
Henrique entrou en Galicia, tomou algunhas poboacións e despois tomou a cidade de León en abril. Despois disto, toda o reino de Galicia tomou partido por Henrique. Regresou a Castela en 1369 e asasinou a Pedro despois da batalla de Campo de Montiel. Foi aclamado Henrique II e inmediatamente solidificou o seu goberno eliminando aos xudeus dos altos cargos. Castela converteuse, neste momento, nun grande aliado dos franceses nas súas guerras en curso.

Notas
-----

1. ↑  Wintle, Justin (2003). *Rough Guide History of Spain*. Rough Guides. ISBN 978-1858289366.
O **Vilaine** (*Gwilun* ou *Gwilen* en bretón) é un río da Bretaña. Nace no departamento de Mayenne e desemboca no océano Atlántico no departamento de Morbihan.

Topografía
----------

O río nace no outeiro de Juvigné, a 150 m de altitude e desemboca no océano Atlántico. No seu percorrido de 230 km atravesa catro departamentos: Mayenne na rexión do País do Loira e os tres departamentos bretóns Ille e Vilaine (ao que dá o seu nome), Loira Atlántico e Morbihan. Próximo á súa desembocadura alcanza os 500 m de largo.

Afluentes
---------

### Ribeira dereita

* Veuvre
* Ille (en Rennes)
* Flume
* Meu
* Canut
* Oust, principal afluente do Vilaine co que se xunta en Redon

### Ribeira esquerda

* Seiche
* Semnon
* Chère
* Don
* Isac

Principais cidades atravesadas
------------------------------

* Rennes
* Vitré
* Redon
* La Roche-Bernard

Notas
-----

1. ↑  Dous afluentes, ámbolos dous na ribeira dereita, levan ese nome

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q842462
* WorldCat
* VIAF: 235175675
* DARE: 43918
* GEC: 0070737
* GeoNames: 2969068
* GND: 4306566-1
* OSM: 1082413

 |
O **Partido de Acción Socialista** (**PASOC**) é un partido socialista español formado tras o Congreso de Suresnes en 1974 cando o PSOE se dividiu en dous, o sector interior ou renovador encabezado por Felipe González e o dos exiliados encabezados por Rodolfo Llopis que formaron o **Partido Socialista Obrero Español Histórico**. Os dous sectores buscaron ser recoñecidos pola Internacional Socialista que acabou recoñecendo o sector renovador.

Traxecotoria
------------

En 1982 cambiou a súa denominación a PASOC e elixiu como secretario xeral a Alonso Puerta, foi un dos partidos fundadores da coalición Izquierda Unida, o cal posibilitou que o partido contase con cargos electos no Congreso dos Deputados, nos parlamentos autónomicos, no Parlamento Europeo e en concellos de Madrid e Andalucía. En 1989 incorporouse ao partido Pablo Castellano, antigo voceiro da corrente do PSOE, Izquierda Socialista e que foi elixido presidente do PASOC en 1990.

No VII Congreso do PASOC decidiuse a saída de IU o cal comportou a separación do partido dos sectores contrarios á saída da coalición que formaron as correntes dentro de IU, Corriente Socialista e Izquierda Socialista de Andalucía (posteriormente transformada en partido co nome de *Iniciativa Socialista de Izquierdas*).

O antigo secretario xeral, Alonso Puerta deixou o partido e o novo equipo dirixido por Luis Aurelio Sánchez tivo que facer fronte a un descenso da militancia e a unhas conversas fracasadas para a integración no PSOE.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3395162
* WorldCat
* VIAF: 132224448
* ISNI: 000000012160213X
* LCCN: n82201549

 |
| Gata de mar |
| --- |
| Exemplar capturado na Sardeña. |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante (LC)Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Chondrichthyes |
| Subclase: | Elasmobranchii |
| Superorde: | Selachimorpha |
| Orde: | Squaliformes |
| Familia: | Etmopteridae |
| Especie: | ***E. spinax*** |

 |
|  |

A **gata** ou **gata de mar** (***Etmopterus spinax***) é un pequeno escualo da familia Etmopteridae.

Distribución
------------

Esta especie atópase por todo o mar Mediterráneo, onde é común sobre todo na súa conca occidental, e no leste do océano Atlántico entre Islandia e a África subsahariana.

Vive en profundidades de até 2000 metros, mais tamén ten sido capturado a só 70 metros.

Descrición
----------

Este tiburón é o escualiforme máis pequeno do Mediterráneo (só excepcionalmente alcanza os 50 cm). 
Nas zonas onde unicamente existe esta especie do xénero *Etmopterus*, pódese recoñecer facilmente pola súa coloración escura, a ausencia de aleta anal, as aletas dorsais armadas con sendas espiñas (aguzadas e ben visibles), ademais do seu pequeno talle corporal. Os ollos son grandes, verdosos. A parte ventral do corpo presenta numerosos pequenos fotóforos, que producen unha luz intensa nos exemplares vivos e no seu medio.

A cor é negra ou escura, pero non uniforme, e é moito máis escura no ventre e nos dous lóbulos da aleta caudal.

Alimentación
------------

A especie é moi voraz. Aliméntase de peixes, crustáceos e moluscos.

Reprodución
-----------

É unha especie vivípara, dá nacemento a unhas 15-20 crías no verán.

Pesca
-----

Captúrase con redes de arrastre e palangres pero considérase unha captura accesoria e normalmente os exemplares son descartados tras a súa captura. Non obstante, é consumido nalgúns portos do Mediterráneo ibérico (p. ex. Sant Carles de la Ràpita (Cataluña), e a miúdo é vendido pelado xunto con exemplares de zapata (*Galeus melastomus*).

Galería de imaxes
-----------------

* 
*

Notas
-----

1. ↑  Tortonese E. Leptocardia, Ciclostomata, Selachii, Calderini, 1956
2. ↑  Coelho, R. et al. 2008. Etmopterus spinax. In: IUCN 2011. IUCN Red List of Threatened Species. Versione 2011.2
3. ↑  Louisy P. Trainito E. (a cura di) Guida all'identificazione dei pesci marini d'Europa e del Mediterraneo. Milano, Il Castello, 2006. ISBN 88-8039-472-X

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1415012
* GEC: 0268498

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Etmopterus\_spinax
* Dyntaxa: 206140
* EUNIS: 124146
* FishBase: 687
* Fossilworks: 305762
* GBIF: 2421064
* iNaturalist: 100597
* IRMNG: 11245106
* ITIS: 160670
* IUCN: 161388
* NBN: NBNSYS0000181823
* NCBI: 648166
* Plazi: ID
* TAXREF: 66573
* WoRMS: 105913

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C2993008

 |