recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Giuseppe Piazzi
**Giuseppe Piazzi**, nado en Ponte in Valtellina o 7 de xullo de 1746 e finado en Nápoles o 22 de xullo de 1826, foi un astrónomo e sacerdote italiano. Fundou o observatorio astronómico de Palermo.

Traxectoria
-----------

O 1 de xaneiro de 1801, descubriu un obxecto estelar que se desprazaba polo fondo de estrelas: o seu movemento era retrógrado primeiro e directo despois, de modo que pensou que era un novo planeta; na carta remitida ao seu amigo Barnaba Oriano, de Milán, así o indicaba aínda que cando escribiu a Joseph Lalande (en París) e a Johann Elert Bode (en Berlín) non quixo arriscarse: anuncioulles o descubrimento dun novo "cometa".

Piazzi bautizouno co nome de *Ceres Ferdinandea*, pola deusa grega e siciliana, e polo rei Fernando IV de Nápoles e Sicilia. Máis adiante, o *Ferdinandea* eliminouse por razóns políticas. Ceres resulou ser o primeiro asteroide que se observaba do cinto de asteroides e, ata agora, o de maior tamaño coñecido.

Poucas semanas despois perdeuse no resplandor solar de ocaso. Baseándose nas poucas observacións dispoñibles, Gauss creou unha ferramenta matemática nova, coa cal puido predicir a posición do asteroide. Meses máis tarde recuperábase novamente Ceres.

Aos poucos días William Herschel, co seu gran reflector utilizando elevados aumentos, determinaba o diámetro micrométrico do corpo e, baseándose na distancia (determinada polo cálculo orbital de Gauss), o tamaño real do mesmo: en torno a 260 km. Se era un planeta era demasiado pequeno. En marzo de 1803 un novo "planeta" (máis tarde asteroide, nome suxerido por Herschel) sumábase á lista ao descubrir Heinrich Olbers o diminuto Palas.

Piazzi adicouse durante moito tempo a elaborar un catálogo de estrelas, hoxe en desuso, que presentaba a posición exacta dalgúns miles delas. Este sería superado polo de Friedrich Bessel primeiro (uns 75 000 estrelas) e Friedrich Argelander despois (máis de 259 000).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14280
* WorldCat
* VIAF: 69059990
* BAV: ADV11092073
* BMT: 206016
* BNF: 12920801z
* BRE: 3137954
* CERL: cnp01510399
* DBI: ID
* DeutscheBio: 117685798
* EBID: ID
* FAST: 189891
* GEC: 0050765
* GND: 117685798
* ICCU: TO0V281080
* ISNI: 0000 0000 6143 9974
* LCCN: n87803467
* NLG: 250052
* NTA: 306264242
* OL: OL667681A
* openMLOL: 2551
* SNAC: w6j983hw
* SUDOC: 07610222X
* Treccani: giuseppe-piazzi

 |
Fender Jag-Stang
A **Fender Jag-Stang** é unha guitarra eléctrica deseñada por Kurt Cobain, líder da banda Nirvana, coa intención de facer un híbrido de dúa guitarra de Fender: a Jaguar e a Mustang. Cobain suxeríu esta idea de instrumento a Fender, e o resultado foron dous prototipos para zurdos fabricados por Larry L. Brooks, das cales só unha foi tocada polo propio Cobain.

A guitarra foi enviada a Fender para que lle fixese reparacións antes de que Cobain a levase para a súa xira europea do álbum *In Utero* en 1994, onde rara vez foi usada ao vivo.

O prototipo de Cobain da Jag-Stang tña unha pastilla especial Fender Texas no mastro e unha DiMarzio H-3 na ponte. O modelo de produción inclúe unha pastilla sinxela "de estilo vintage" e unha *humbucker* de "deseño especial", cada unha delas co seu propio interruptor onde o instrumentista pode elixir as posicións de "encendido", "apagado" ou "fóra de fase". Emprega a ponte da Mustang e, como as súas predecesoras, ten unha escala curta de 24 polgadas.

Orixinalmente fabricouse no outono de 1995, despois da morte de Kurt Cobain, e Fender Japan re-lanzou a Jag-Stang dous anos despois de que fose deixada de fabricar en 2001 debido á demanda existente. Fender suspendeu a importación da Jag-Stang dende o Xapón en maio do ano 2006.

A Sonic Blue Jag-Stang de Cobain regaloulla Courtney Love ao guitarrista de R.E.M. Peter Buck, despois da morte do seu marido. Se lle pode ver tocando a guitarra (modificada para ser tocada por un destro) no vídeo musical de "What's the Frequency, Kenneth?". Mike Mills, tamén de R.E.M. tocou a mesma guitarra ao vivo na canción "Let Me In", que é un tributo a Kurt Cobain.
**Adonara** (Indonesio: *Pulau Adonara*) é unha 'illa' Indonesia, que forma parte de Illas menores da Sonda. A illa, que ten uns 60.000 habitantes, administrativamente forma parte da provincia de Nusa Tenggara Oriental.

Xeografía
---------

A illa está situada entre a illa de Flores, ao oeste e a illa de Lomblen, ao leste (que separa o Estreito de Lamakera). Xunto a estas dúas illas, e outras minores forman o Arquipélago de Solor. Adonara ten unha superficie de aproximadamente 518 km² e unha costa de 104,6 km. Na súa maioría montañosa, na illa atópase o monte máis alto de todo o arquipélago (Ili Boleng de 1659 metros).

Economía
--------

A economía baséase principalmente na "Agricultura (arroz, millo, coco) e a pesca. A cidade principal é Sagu, situada na costa norte.

Historia
--------

No século XVI os portugueses foron os primeiros europeos que chegaron á rexión e reclamaron, entre outras cousas Adonara como parte do seu territorio. Naquela época, a poboación da illa era pequena, había só sete ou oito pobos. En 1599, dúas igrexas foron construídas en Adonara. O mesmo século, foron habitadas por un grupo cristián no medio de todos os pobos animistas. Desde 1650 a illa formaba parte dun reino local. En 1851 o gobernador das posesións portuguesas no ámbito das illas menores da Sonda José Joaquim Lopes de Lima, vendeu a illa xuntamente con outras áreas aos Países Baixos. Este acto foi confirmado oficialmente polo Tratado de Lisboa, en 1859. Os principados de Larantuca e Adonara foron abolidos polo goberno indonesio en 1962. Algún tempo tras a independencia as autoridades locais aínda estaban enraizados no gobernantes pasados, chamado Raja.

A illa tamén é coñecida polo alcume de *Illa dos asasinos*, porque no pasado prolongouse durante centos de anos pelexas entre as nacións da costa e a poboación das montañas, que causou moitas vítimas.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa de Adonara Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q366088
* WorldCat
* VIAF: 315114064
* GeoNames: 1651882
* GND: 1069077089

 |
O **Taipei Golden Horse Film Festival and Awards** (en chinés *台北金馬影展* *Táiběi Jīnmǎ Yǐngzhǎn*) é un festival de cinema e cerimonia de premios que se celebra anualmente en Taiwán, establecida en 1962 pola Oficina de Información do Goberno da República da China. A cerimonia de entrega de premios realizouse tradicionalmente en novembro ou decembro en Taipei, non obstante nos últimos anos rota por diversas cidades da illa.

En 1990 a organización pasou á Fundación para o Desenvolvemento do Cine que estableceu un Comité Executivo encargado de organizar o festival e a cerimonia de premios, e que se converteron no equivalente aos Premios Oscar para filmes de lingua chinesa xunto cos Hong Kong Film Award, Golden Rooster Awards e Hundred Flowers Awards. Tamén é un dos principais premios en Taiwón cos Golden Bell Awards para a produción televisiva e os Golden Melody Awards para a música.

O período de remisión de filmes é en xullo e agosto de cada ano e os nomeamentos coñécense en outubro, os gañadores son seleccionados por un xurado e os premiados reciben unha estatuíña dun cabalo dourado durante a cerimonia.

Desenvolvemento
---------------

A cerimonia de premios celébrase despois do festival que dura un mes no que se exhiben algúns dos filmes nomeados para os premios, a maioría dos filmes gañadores na historia dos premios foron producións de Hong Kong.

Poden participar filmes realizados en mandarín ou outra variedade chinesa e desde 1996 permítense aos filmes da República Popular da China participaren nos premios.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial *(en chinés)* *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q703565
* IMDb: ev0000293

 |
**Gallego & Rey** é un dúo de humoristas gráficos madrileños formado por **José María Gallego López** (Madrid, 1955) e **Julio Rey Melijosa** (Madrid, 1955).

Traxectoria
-----------

Coincidiron en *Diario 16*, onde Pedro J. Ramírez os puxo xuntos, un encargándose dos guións e o outro dos debuxos. Desde entón (1981), traballaron xuntos, converténdose nunha das firmas máis importantes do panorama do humor gráfico de España.

En 1985, idearon unha serie de humor gráfico para *Diario 16* que chamaron *16, Rue del Pecesbarba* baseada nos cómics de Francisco Ibáñez *13, Rue del Percebe*. O seu deseño, a unha páxina, incluía o edificio do Congreso dos Deputados coa fachada seccionada do mesmo xeito que os cómics de Ibáñez, onde se podían ver varias caricaturas de personaxes políticos: Felipe González, Alfonso Guerra, Manuel Fraga, Santiago Carrillo… A serie tivo tal repercusión, que o fabricante de xoguetes catalán Tomás Fanjul comercializou uns bonequiños de PVC baseados nesas caricaturas, co nome de Los Monclis, que constou de oito figuras e dous especiais representando aos sindicalistas Nicolás Redondo Urbieta e Marcelino Camacho.

A serie volvería entre 1987 e 1988 co nome dos bonequiños, Los Monclis, e volverían máis figuriñas de políticos até ben entrados os anos 90.

De *Diario 16* pasaron a *El País* (1989), pero o deixaron aos poucos meses para volver ao seu diario orixinal, que abandonan de novo para ir a *El Mundo*, que acababa de fundar Pedro J.

Tamén debuxaron unha viñeta nos informativos de Telecinco e colaboran habitualmente con *El Jueves*, *Marca* e outras publicacións.

Foron galardoados co Premio da Asociación Nacional de Informadores Gráficos de Prensa, o Premio Tono, o Premio Internacional de Humor Gat Perich, e son profesores de honra da Universidade de Alcalá.

Obra de Gallego & Rey é o debuxo das portadas da Biblioteca de Autores Galegos do *Diario 16 de Galicia*, que representa a Rosalía de Castro, Ramón Cabanillas, Manuel Curros Enríquez, Eduardo Pondal e Alfonso Daniel Rodríguez Castelao ao redor dun enorme libro no que están a pintar con pintura azul a Bandeira de Galicia.

Notas
-----

1. ↑  Imaxe da cuberta do número 73: *A lúa vai encoberta* de Manuel María.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Curriculum de Galego y Rey" Archivo del humor. *El Mundo* *(en castelán)*.
* Jose A. Serrano. Guía del Cómic Arquivado 11 de abril de 2020 en Wayback Machine. *(en castelán)*.
* Humoristán, el museo digital del humor gráfico Fundación Gin *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6438472
* WorldCat
* VIAF: 315558221
* GND: 1069556327
* LCCN: no2016115242

 |
Captura de pantalla de programas informáticos localizados ao italiano.
En informática, a **internacionalización e localización** é a parte do proceso de adaptación do software a diferentes linguas, ás diferenzas rexionais e aos requirimentos técnicos de diferentes sectores.

A internacionalización é o proceso de deseño que permite ao software ser adaptado a diferentes linguas e ser usado en diferentes rexións sen cambios na súa enxeñería. A localización consiste no proceso de adaptación do software a unha rexión específica ou a unha lingua engadindo aqueles compoñentes específicos que se precisen nesa rexión, así como a tradución de textos, sons e outros recursos multimedia empregados nos aplicativos.

A palabra *internacionalización* adoita abreviarse con **i18n** (onde o 18 significa o número de letras que hai entre o primeiro *i* e o último *n* na palabra inglesa *internationalization*, acuñada no DEC nos anos 70 ou 80), mentres que *localización* adoita abreviarse con **L10n** (onde o 10 significa o número de letras que hai entre o primeiro *l* e o último *n* na palabra inglesa *localization*).

Notas
-----

1. ↑  "Glossary of W3C Jargon". World Wide Web Consortium. Consultado o 13-10-2008.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41271
* MAG: 181813724

 |
A **galena** é un mineral da clase dos sulfuros cuxa fórmula química é **PbS**. É insoluble en auga e de brillo metálico.

Aspecto
-------

O seu aspecto cando cristaliza é o de cubos metálicos de cor agrisada, aínda que máis imperfectos cos da pirita.

Lugares onde se atopa
---------------------

A galena atópase en filóns hidrotermais, en pegmatitas e en xacementos sedimentarios sulfurosos. Aparece normalmente asociada á pirita, á calcopirita, á barita e á esfalerita.

Usos da galena
--------------

Debido á súa alta porcentaxe en chumbo (o 86,6%), a galena utilízase como fonte deste elemento. Algunhas veces a presenza de prata (galena argentífera) neste mineral provocou que se utilizase tamén como fonte da mesma.

Antigamente utilizábase na fabricación de esmaltes cerámicos.

Outros sulfuros
---------------

Outros minerais nos que a presenza de xofre é destacada son:

A marcasita, a arsenopirita, a pirita, a calcopirita, a pirrotina e o cinabrio.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *galena*.
2. ↑  "galena". *TERGAL*. Arquivado dende o orixinal o 09/05/2018. Consultado o 09/05/2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q37559
* AAT: 300266177
* BNE: XX542344
* BNF: 124829509
* BRE: 2341241
* EBID: ID
* GND: 4145910-6
* LCCN: sh85052777
* MAG: 2781139676
* Mindat: 1641

 |
**Feministing.com** é un blog feminista fundado en 2004 por Jessica Valenti e Vanessa Valenti.

Equipo
------

Gwendolyn Beetham.
En setembro de 2013, Feministing tiña tres directoras executivas: Lori Adelman, Maya Dusenbery e Jos Truitt. En 2015 Adelman foi considerada unha das 50 de *The Forward*. Alexandra Brodsky é unha editora e columnista. As outras columnistas son Chloe Angyal, Katie Halper, Syreeta McFadden, Sesali Bowen, Verónica Bayetti Flores, Juliana Britto Schwartz, Mychal Denzel Smith, Katherine Cross, Gwendolyn Beetham, Dana Bolger e Suzanna Bobadilla.

Notas
-----

1. ↑  Jos Truitt (13 de abril de 2016). Feministing, ed. "Happy 12th Birthday To Us!". Consultado o 14 de abril de 2016.
2. ↑  "Feministing names new Executive Directors!". *Feministing*. 17 de setembro de 2013.
3. ↑  November 11, 2015 (7 de novembro de 2015). "Forward 50 2015 –". Forward.com. Consultado o 11 de novembro de 2015.
4. ↑  "About". Feministing. Consultado o 25 de setembro de 2013.
5. ↑  article (ed.). "Meet Us". Feministing. Arquivado dende o orixinal o 30 de setembro de 2011. Consultado o 28 de marzo de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

* Portal:Feminismo
**Fair Antigua, We Salute Thee** é o himno nacional de Antiga e Barbuda. Escrito por Novelle Hamilton Richards e con música composta por Walter Garnet Picart Chambers, foi adoptado após a independencia, en 1967. O Himno nacional do Reino Unido continua como Himno real.

Letra en inglés
---------------

Fair Antigua, we salute thee!   

Proudly we this anthem raise  

To thy glory and thy beauty,  

Joyfully we sing the praise  

Of the virtues, all bestowed  

On thy sons and daughters free;  

Ever striving, ever seeking,   

Dwell in love and unity.

Raise the standard! Raise it boldly!  

Answer now to duty's call  

To the service of thy country,  

Sparing nothing, giving all;  

Gird your loins and join the battle  

'Gainst fear, hate and poverty,  

Each endeavouring, all achieving,  

Live in peace where man is free.

God of nations, let Thy blessings  

Fall upon this land of ours;  

Rain and sunshine ever sending,  

Fill her fields with crops and flowers;  

We her children do implore Thee,  

Give us strength, faith, loyalty,  

Never failing, all enduring  

To defend her liberty.

Tradución
---------

Bela Antiga, nos saudámoste!  

Entoamos este himno con orgullo  

Pola túa gloria e beleza,  

Alegremente cantamos a gabanza  

Das virtudes, todas eles outorgadas  

Libremente aos teus fillos e fillas;  

Sempre combatendo e demandando,  

Vivimos en amor e unidade.

Erguín o estandarte con ousadía!  

Respondo agora ao chamamento do deber  

Ao servizo do teu país,  

Nada gardando, todo dando;  

Armádevos e xuntádevos á Batalla  

Contra o medo, o odio e a pobreza,  

Conseguindo todos, polo esforzo de cada un,  

Vida en paz onde o home é libre.

Señor das Nacións, que as túas beizóns  

Caian sobre a terra dos nosos;  

Que non nos falte chuvia e sol;  

Enche os campos de flores e colleitas;  

Nós, fillos desta Terra implorámosche,  

Dános forza, fe e lealdade,  

Nunca dubidando, perseverando todos  

Para defender a súa liberdade.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q322631
* MusicBrainz: ID

 |
A **Internacional Sindical Vermella** (**ISR**), tamén coñecida polo seu acrónimo en ruso **Profintern** (Профинтерн, contracción de Красный интернационал профсоюзов), foi unha federación sindical internacional que funcionou entre 1921 e 1937. Os seus propósitos eran coordinar e organizar o labor sindical do movemento comunista internacional expresado a través do Comintern. Ademais de contrarrestar a influencia da socialdemócrata Federación Sindical Internacional.

A iniciativa da súa creación xurdiu dunha Comisión nomeada para tal efecto polo III Congreso da Internacional Comunista. Creando o primeiro Congreso Constituínte o 3 de xullo de 1921 en Moscova. O seu Secretariado conformárono o español Andreu Nin e os rusos Mikhail Tomsky e Alexei Losovsky.

Inicialmente buscouse a hexemonía das organizacións sindicais fronte aos socialdemócratas ou no seu defecto crear organizacións paralelas en alianza brevemente cós movementos anarcosindicalistas. Estes últimos posteriormente desvinculáronse da Profintern. Con iso transformouse no aparato sindical do Comintern. O seu funcionamento tamén se estendeu fóra de Europa, sobre todo a América e Asia, formándose por exemplo a Confederación Sindical Latinoamericana.

Disolta en 1937 por decisión do Comintern como parte da súa política de frontes populares e unha forma de eliminar un obstáculo á acción conxunta cós sindicatos de simpatía socialdemócrata.

Realizáronse os seguintes Congresos

* I Congreso xullo de 1921, Moscova
* II Congreso novembro de 1922, Moscova
* III Congreso xullo de 1923, Moscova
* IV Congreso marzo de 1928, Moscova
* V Congreso 1930, Moscova

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Tosstorff, Reiner. 2004. *Profintern: Die Rote Gewerkschaftsinternationale 1920–1937*. Paderborn: Schoeningh. ISBN 3-506-71793-6

### Ligazóns externas

* Profintern en marxists.org (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q619504
* WorldCat
* VIAF: 147180332
* CiNii: DA03992516
* GEC: 0033784
* GND: 124815-7
* ISNI: 0000 0001 2179 9673
* LCCN: n80146763
* NLA: 36153425
* SELIBR: 317501

 |
**Giuseppe Lepori**, nado o 2 de xuño de 1902 e finado o 6 de setembro de 1968, foi un político suízo, natural da comuna de Lopagno no cantón de Ticino, membro do Partido Popular Conservador

Carreira
--------

Giuseppe estudou nun liceo de Lugano. Logo cursou dereito na Universidade de Friburgo, licenciándose en 1925.

Deputado no Gran Consello ticinés de 1927 a 1940 e conselleiro municipal de Massagno de 1928 a 1929. Foi vicealcalde da cidade de Bellinzona de 1936 a 1940.

En febreiro de 1940, Giuseppe entrou no Consello de Estado do cantón de Ticino, ocupando a vacante que deixara Enrico Celio, elixido para o Consello Federal. Foi director dos departamentos de Policía e Educación ata 1947, cando logo da alianza cos radicais e socialistas, asumiu os departamentos de Xustiza e Interior.

Presidente do Partido Conservador Democrático Ticinés de 1945 a 1954.

Consello Federal
----------------

Elixido para o Consello Federal o 16 de decembro de 1954, deixou o posto o 31 de decembro de 1959. Durante o seu mandato, dirixiu do Departamento Federal de Correos e Ferrocarrís, actualmente coñecido como Departamento Federal do medio ambiente, transportes, enerxía e comunicacións, no que se ocupou principalmente da regulamentación da televisión e da lei de ferrocarrís de 1957.

En 1959 ocupou a vicepresidencia da Confederación Suíza. O 24 de novembro dese ano, por mor dunha grave enfermidade, Lepori presentou a súa renuncia efectiva desde o 31 de decembro.

Fonte
-----

* Wikipedia en lingua castelán (versión do 13 de novembro de 2007)

Referencia
----------

* Información na Web do Consello Federal Suízo

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Karl Kobelt** | **Conselleiro Federal**1954-1959 | Sucesor:**Hans Peter Tschudi** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q123596
* WorldCat
* VIAF: 79128786
* BNF: 12736301w
* DeutscheBio: 119004429
* Dodis: P651
* FAST: 41847
* GND: 119004429
* HDS: 004716
* ICCU: LO1V034293
* ISNI: 0000 0000 7978 4215
* LCCN: n79099190
* Munzinger: 00000006376

 |
***Giovinezza (Xuventude)*** foi o himno, entre 1924 e 1943, do partido fascista de Mussolini, posteriormente utilizado xunto á Marcha Real no Reino de Italia e oficial durante a República de Saló.

Letra en italiano
-----------------

**I**
Salve o popolo d'eroi
Salve a patria immortale
Son rinati i figli tuoi
Con la fede e l'ideale
Il valor dei tuoi guerrieri,
La virtù dei pionieri
La vision dell'Alighieri
Oggi brilla in tutti i cuor.
**Coro**
Giovinezza, Giovinezza,
Primavera di bellezza
Per la vita, nell' asprezza
Il tuo canto squilla e va! (bis)
E per Benito Mussolini,
Eja eja alalà.
E per la nostra Patria bella,
Eja eja alalà.\*
**II**
Dell' Italia nei confini
Son rifatti gli italiani;
Li ha rifatti Mussolini
Per la guerra di domani.
Per la gloria del lavoro
Per la pace e per l'alloro,
Per la gogna di coloro
Che la patria rinnegar.
[Coro]
**III**
I Poeti e gli artigiani
I signori e i contadini
Con orgoglio di italiani
Giuran fede a Mussolini.
Non v'è povero quartiere
Che non mandi le sue schiere
Che non spieghi le bandiere
Del fascismo redentor.
[Coro]

Notas
-----

1. ↑  Farrell, Nicholas. 2005. *Mussolini: a New Life*. Sterling Publishing Company, Inc. ISBN 1-84212-123-5. p. 238.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Giovinezza (CHORUS) versión completa
* Giovinezza (mp3) Midi
* AFRIKAKORPS.org/AANA Grupo de Estudios
* AFRIKAKORPS.org/songsofthedesert.htm AANA Grupo de Estudios

Letra
* Giovinezza en italiano e en inglés
* Giovinezza en italiano e en alemán
* Giovinezza en italiano e en español

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1117160
* WorldCat
* VIAF: 174721958
* LCCN: n2002068206
* MusicBrainz: ID

 |
**Jorge Juan Álvarez Castrillón**, nado o 13 de xullo de 1975 en Ferrol, é un autónomo e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou enxeñería técnica agrícola na Universidade de Santiago de Compostela e traballa como consultor pericial. Nas eleccións ao Parlamento de Galicia de 2005 presentouse como número dous pola provincia da Coruña na lista do Partido de los Autónomos y Profesionales. Foi membro da executiva de Vía Centrum Partido Demócrata e candidato á presidencia da Xunta nas eleccións ao Parlamento de Galicia de 2016 pola coalición Cidadáns-Centrum. Tras a integración da súa formación en Coalición de Centro Democrático foi o candidato de Centristas-CCD á alcaldía de Ferrol nas eleccións municipais de 2019. para as eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020 preséntase polo Partido de los Autónomos y Profesionales

Notas
-----

1. ↑  "O enxeñeiro Jorge Álvarez Castrillón, candidato da coalición Cidadáns-Centrum para as eleccións galegas" Arquivado 08 de maio de 2019 en Wayback Machine.. *Galicia Hoxe*, 20 de agosto de 2016.
2. ↑  "Candidaturas Presentadas - Páxina oficial das eleccións ao Parlamento Galego de 2020". *eleccionsgalicia2020.gal*. Arquivado dende o orixinal o 27 de maio de 2020. Consultado o 2020-03-04.
Coordenadas: 43°00′20″N 7°33′21″O﻿ / ﻿43.005487588601, -7.5557067044519

| Facultade de Formación do Profesorado de Lugo |
| --- |
| Vista do edificio |
| Universidade: | Universidade de Santiago de Compostela |
| Localización: | Lugo |
| Campus: |  |
| Enderezo: |  |
| Ano de fundación: |  |
| Decano: |  |
| Docentes: |  |
| Estudantes: |  |
| Teléfono: |  |
| Correo electrónico: |  |
| Páxina web: | Web oficial |

A **Facultade de Formación do Profesorado** é un centro da Universidade de Santiago de Compostela, sita no Campus de Lugo. Nela impártese a titulación oficial de Mestre con catro especialidades: Educación Primaria, Educación Infantil, Educación Física e Lingua Estranxeira, que coa adaptación ao Espazo Europeo de Educación Superior pasarían a ser só os graos en mestrado en Educación Infantil e en Educación Primaria. Tamén se imparte o mestrado en Profesorado e é sede do 4º ciclo. Para o curso 2011/12 está prevista a implantación do mestrado en Dirección de Actividades Educativas na Natureza.
O actual edificio da Facultade, inaugurado en 1956, está situado na Avenida de Ramón Ferreiro, esquina coa rúa Pintor Corredoira. No mesmo inmoble está o CEIP Anexa.

Nas Liñas Xerais da Programación Plurianual aprobadas polo Claustro da Universidade de Santiago de Compostela, está prevista a conversión da Escola en Facultade de Profesorado.

Orixe
-----

Remóntase ao ano 1842, data en que foi inaugurada a Escola Normal de Lugo. É, polo tanto, o centro universitario máis antigo do Campus de Lugo. En 1849 o centro quedou instalado no edificio do convento de San Domingos e permaneceu como Escola Normal ata que pola Lei Xeral de Educación de 1970, se transformou en Escola Universitaria de Formación do Profesorado de EXB e fóronlle adxudicadas no plano de estudos de 1971 as seguintes especialidades: Filolóxica, Físico-Matemáticas e Humanas, e dez anos máis tarde a especialidade de Preescolar. Este plano, con lixeiras variantes manteríase ata 1993, no que se empezan a implantar as actuais titulacións, conforme o R.D. 1440/1991 do 30 de agosto. Os planos de estudos actualmente en vigor son do ano 2000, pero están en proceso de extinción, ao seren substituídos polos novos Ggraos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do centro
Farelo de trigo.
Farelo de avea.
O **farelo** (do latín vulgar \**farellu*, derivado do latín *far*, *farris* ‘especie de trigo’) é a parte envolvente dos grans de cereais que se separa da fariña despois da moenda. Tradicionalmente separábase para obter unha fariña máis branca e, consecuentemente, un pan tamén máis branco porque parecía de máis calidade. Hoxe en día, co desenvolvemento das ciencias da nutrición, recoñécese o seu valor nutritivo polo seu contido sobre todo rico en fibra. Adoita tomarse só ou mesturado con líquidos ou iogur para facilitar o tránsito intestinal.

Composición
-----------

O **farelo** é o resultado dun proceso de peneirado da fariña despois da moenda dos grans de cereais. Está formado polo envoltorio dos grans, que conta con cinco capas que, desde fóra para dentro, son:

1. A codia da caixa, a cutícula.
2. A segunda, o epicarpo.
3. A terceira, o endocarpo.
4. A cuarta, o tegumento.
5. A quinta e máis interna, a aleurona.

O **farelo** contén celulosa, polisacáridos, proteínas, graxa, minerais e auga. Supón preto do 15% en peso do cereal.

Usos
----

Quizais o máis usado é o **farelo** de trigo, pero tamén se comercializan doutros cereais, como a avea, o centeo, o arroz etc.

Tradicionalmente usábase en gandaría como alimento para os animais, como sucedía con outros subprodutos da actividade agroalimentaria.

Actualmente, converteuse nun complemento nutricional común polos seus nutrientes e a fibra que contén. Recoméndase a toma especialmente para facilitar as evacuacións intestinais cando se volven duras ou insuficientes.

Notas
-----

1. ↑  Meixide Figueiras, Cándido (coord.) (2016). *Dicionario Secundaria e Bacharelato Cumio da lingua galega*. Edicións do Cumio. ISBN 978-84-8289-519-2.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Fariña
* Fariña integral
* Nutrición

### Ligazóns externas

* Nutrición: El salvado de avena Arquivado 04 de setembro de 2011 en Wayback Machine. *(en castelán)*
* Estrinximento *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188672
* BNCF: 42181
* BNF: 13183822n
* EBID: ID
* GEC: 0141566
* GND: 4164090-1
* LCCN: sh85016388
* MAG: 2776873940
* NDL: 00577366
* PSH: 8661

 |
Representación dun satélite IRNSS.
**Indian Regional Navigation Satellite System** ou **IRNSS** é o nome dunha serie de satélites de navegación indios.

Características
---------------

Os satélites IRNSS son satélites gobernamentais adicados a mellorar a precisión dos sistemas de posicionamento GPS e Galileo na rexión da India. IRNSS está composto por unha serie de satélites de 1425 kg de masa construídos pola ISRO co bus I-1K. Varios dos satélites están en órbita xeoestacionaria, mentres que o resto está nunha órbita xeosíncrona cunha inclinación orbital de 29º. Con esta configuración os satélites son visibles desde a India en todo momento e os seus sinais poden recibirse en todo o territorio. Cada satélite leva a bordo un emisor de sinais en banda S e banda L5 e un transmisor de localización cun retrorreflector láser para coñecer a situación exacta do satélite. O sistema recibe tamén o nome de **NavIC** (Navigation with Indian Constellation). Tódolos satélites IRNSS foron lanzados mediante foguetes PSLV-XL.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| IRNSS 1A | 1 de xullo de 2013 | PSLV-XL | Éxito |
| IRNSS 1B | 4 de abril de 2014 | PSLV-XL | Éxito |
| IRNSS 1C | 15 de outubro de 2014 | PSLV-XL | Éxito |
| IRNSS 1D | 28 de marzo de 2015 | PSLV-XL | Éxito |
| IRNSS 1E | 20 de xaneiro de 2016 | PSLV-XL | Éxito |
| IRNSS 1F | 10 de marzo de 2016 | PSLV-XL | Éxito |
| IRNSS 1G | 28 de abril de 2016 | PSLV-XL | Éxito |
| IRNSS 1H | 31 de agosto de 2017 | PSLV-XL | Fallo |
| IRNSS 1I | 11 de abril de 2018 | PSLV-XL | Éxito |
| IRNSS 1J | 29 de maio de 2023 | PSLV-XL | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2020). "IRNSS" (en inglés). Consultado o 14 de xuño de 2020.
2. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "IRNSS 1A, ... 1K" (en inglés). Consultado o 14 de xuño de 2020.
3. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2023). Gunter's Space Page, ed. "IRNSS 1J, 1K ? (NVS 01, 02)" (en inglés). Consultado o 29 de maio de 2023.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Indian Regional Navigation Satellite System*** |

### Outros artigos

* PSLV-XL
* I-1K
**Fernando Álvarez Lamelas**, nado o 16 de marzo de 1935 en Xunqueira de Espadanedo, é un enxeñeiro e empresario galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de mestres, licénciase en enxeñería industrial en Madrid en 1960. Traballou como enxeñeiro en distintas empresas de fundición e construción en Cantabria e Euscadi. Entre elas a alemá Didier GmbH, que tiña parte das súas plantas en Bilbao. En 1970 asume a xerencia da bilbaína , da que posteriormente é nomeado conselleiro delegado. Participa na creación da filial española de Karrena GmbH, unha empresa alemá de material refractario e de construción de chemineas industriais. Finalmente compra a empresa nai en 1997 e convértese en presidente executivo da nova firma, que recibe o nome de Beroa e ten a súa sede en Ratingen (Alemaña). En 2000 xubílase e ocupa a presidencia do consello de administración.

Recibiu a Medalla de Prata de Galicia en 2005.

Notas
-----

1. ↑  Fernando Álvarez Lamelas, de Grupo Beroa Arquivado 30 de marzo de 2010 en Wayback Machine. *Emprendedores*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, Feliciano, ed. (2002). *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego* / *O Correo Galego*. ISBN 84-8064-113-4.
As sete pontes de Königsberg coas que se exemplificou o primeiro problema de grafos da historia.
En matemáticas e ciencias da computación, un **grafo** (do grego *grafos*: debuxo, imaxe) ou gráfica é o principal obxecto de estudo da teoría de grafos. Informalmente, un grafo é un conxunto de obxectos chamados vértices ou nós unidos por enlaces chamados arestas ou arcos, que permiten representar relacións binarias entre elementos dun conxunto.

Características
---------------

Tipicamente, un grafo represéntase graficamente como un conxunto de puntos (vértices ou nodos) unidos por liñas (arestas).

Dende un punto de vista práctico, os grafos permiten estudar as interrelacións entre unidades que interactúan as unhas coas outras. Por exemplo, unha rede de computadoras pódese representar e estudar mediante un grafo, no que os vértices representan terminais e as arestas representan conexións (que á súa vez, poden ser cables ou conexións inalámbricas).

Practicamente calquera problema pode ser representado mediante un grafo, e o seu estudo transcende a diversas áreas das ciencias exactas e das ciencias sociais.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *grafo*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Trudeau, Richard J. (1993). *Introduction to Graph Theory* (Corrected, enlarged republication. ed.). Nova York: Dover Publications. ISBN 978-0-486-67870-2. Consultado o 8-8-2012.

### Ligazóns externas

* Graph en MathWorld

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q141488
* BNCF: 6138
* MAG: 132525143
* Treccani: grafo

 |
**Gilberto Jerónimo Yearwood**, nado o 15 de marzo de 1956 en San Pedro Sula, é un exfutbolista e actual adestrador de fútbol hondureño. Xogaba de defensa e foi internacional coa selección hondureña.

Traxectoria
-----------

Comezou xogando no equipo Alacranes do seu barrio natal, despois foi bolseiro polo Colexio La Salle da mesma cidade de San Pedro Sua. De onde pasaría ao Real Club Deportivo España, converténdose nun dos xogadores máis novos en debutar na Liga Nacional.

No ano 1974 o Real Club Deportivo España logra o seu primeiro título de Liga Nacional, formando Gilberto parte dese equipo con só 17 anos de idade, este sería o primeiro dos tres títulos que gañaría co equipo.

Dous anos máis tarde foi convocado por Rodolfo 'Popo' Godoy para a selección xuvenil de Honduras que participou na face previa do Mundial disputada en Porto Rico. Nese torneo clasificatorio a Honduras de Gilberto consegue a súa primeira clasificación para unha competición mundial, o Mundial de Tunez 1977. A selección suramericana fixo moi bo papel rematando a fase de grupos en segunda posición.

Esta destacada participación internacional levouno a fichar polo Elche CF da Liga española. Tras un moi bo ano fichou polo Real Valladolid recibindo ofertas de Real Zaragoza ou Real Madrid.

Tras Valladolid pasou polo Tenerife para rematar a súa experiencia na península no Celta de Vigo, no cal disputaría, no único ano que estivo en Vigo, tódolos encontros de Liga marcando 5 goles e acadando o ascenso a Primeira División.

En 1987 regresou a Honduras para xogar no Real Club Deportivo España primeiro e no Club Deportivo Motagua por petición expresa do adestrador do club, Carlos Jurado.

No ano 1990 recibiu importantes ofertas de clubs do continente como El Herediano de Costa Rica ou o Águila do Salvador, pero decidiuse polo Club Deportivo Olimpia de Tegucigalpa. Xogou catro anos na capital hondureña, gañando o campionato no ano 1992.

Coa selección nacional do seu país a participación máis importante foi a do Mundial de Fútbol España 1982

Unha vez retirado do fútbol en activo desenvolveu unha longa carreira como adestrador en Honduras, dirixindo a equipo como o Real Club Deportivo España, Real Club Deportivo Olimpia ou Club Deportivo Motagua.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en fifa.com Arquivado 03 de xuño de 2014 en Wayback Machine. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2531430
* BDFutbol: 3705
* FIFA: 60142
* FootballDatabase: 175370
* NFT: 20392
* Soccerway: 250503
* Transfermarkt: 141746

 |
**Izquierda Comunista de España** (ICE), tamén coñecido como **Izquierda Comunista**, foi un partido político español de ideoloxía marxista durante os anos 1930.

Historia
--------

**Izquierda Comunista de España** foi fundado polos partidarios españois da Oposición de Izquierda, liderada por Lev Trotski no seo do movemento comunista internacional desde finais dos anos vinte, fronte ao stalinismo. 

En 1930 constituíuse a **Oposición Comunista de España**, co obxectivo de agrupar aos expulsados do Partido Comunista de España (PCE) e aos aínda militantes no comunismo oficial.

Logo da II Conferencia Nacional (marzo de 1932) e a constatación da imposibilidade de reformar o PCE de acordo aos seus postulados, a Oposición constituíuse como partido político co nome de ICE. 

A súa militancia chegou ao millar de afiliados. As súas principais bases de apoio eran Madrid, Cataluña, Asturias, Castela e León e Estremadura, onde contaba con moita forza na provincia de Badaxoz, especialmente en Llerena e arredores. Realizaba o traballo sindical no seo da Unión General de Trabajadores.

Dirixida por Andreu Nin, Juan Andrade, Enrique Fernández Sendón e Grandizo Munis, entre outros, participou na Alianza obrera e na Revolución de Asturias de 1934. Nesa etapa, o xiro á esquerda cara posicións revolucionarias das Juventudes Socialistas de España fixo que os seus dirixentes, como Santiago Carrillo, formulasen á ICE ingresar nas organizacións socialistas para contribuír ao mesmo, un proceso coñecido como *bolchevización*. A raíz disto viviu un debate interno crucial a partir dese ano, entre unha maioría partidaria de formar un novo partido independente xunto ao Bloc Obrer i Camperol (BOC) de Joaquín Maurín e unha minoría encabezada por Grandizo Munis favorable a entrar no PSOE. 

Finalmente, a ICE fusionouse co BOC en setembro de 1935 formando o Partido Obrero de Unificación Marxista (POUM) e rompendo os seus lazos políticos con Lev Trotski, partidario da segunda opción.

O seu órgano oficial era a publicación *Comunismo* e o seu órgano de debate teórico, *El Soviet*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pagès, Pelai, *El movimiento trotskista en España (1930-1935)*, Península, Barcelona, 1977.
* Fundación Andreu Nin
* Municio, J. M. *La Izquierda Comunista, Trotsky y el POUM*, En *Marxismo Hoy* nº 3, Fundación Federico Engels, Madrid, 1997. Arquivado 31 de maio de 2020 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2519605
* WorldCat
* VIAF: 154439690
* GEC: 0025061
* SUDOC: 179037366

 |
**José Manuel Fuente Lavandera**, nado en Limanes o 30 de setembro de 1945 e finado en Oviedo o 18 de xullo de 1996, foi un ciclista asturiano. Salientou como escalador e nas grandes voltas por etapas. O seu alcume era o *Tarangu*, palabra en bable que significa forte e afouto. Logo da súa retirada foi director deportivo do equipo CLAS.

Traxectoria
-----------

Comezou como profesional en 1969. Na seguinte tempada adxudicouse unha etapa na Volta a Cataluña. O ano da súa consagración como figura do ciclismo foi 1971, cando ademais de facerse co Gran premio da montaña no Giro de Italia, gañou unha etapa nesa volta e dúas no Tour de Francia.

En 1972 gañou a Volta a España, ademais do clasificación da montaña e unha etapa. No Giro de Italia acadou a segunda praza na xeral tras unha dura pugna con Eddy Merckx, dúas etapas e a clasificación da montaña. En 1973 foi terceiro no Tour de Francia que gañou Luis Ocaña, e oitavo no Giro de Italia, facéndose coa clasificación da montaña. Tamén gañou a Volta a Suíza ese mesmo ano, con dúas etapas e o premio da montaña. En 1974 obtivo a súa segunda Vuelta a España, e dúas etapas. No Giro gañou cinco etapas e foi quinto na xeral.

Retirouse debido a problemas de saúde en 1975.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q736875
* DBE: jose-manuel-fuente-lavandera
* CyclingArchives: 5382
* ProCyclingStats: 171980

 |
**José Manuel García-Margallo**, nado en Madrid o 13 de agosto de 1944, é un político español, membro do Partido Popular e ministro de Asuntos Exteriores e Cooperación.

Tamén foi membro do Parlamento Europeo desde 1994, onde desempeñaba o cargo de vicepresidente da Comisión de Asuntos Económicos e Monetarios desde 1999. Foi condecorado coa Gran Cruz do Mérito Civil e a Orde do Mérito Constitucional.

Carreira profesional
--------------------

Estudou bacharelato no colexio San Ignacio de Donostia. Estudou Dereito e Economía na Universidade de Deusto. Máis tarde, pasou as oposicións a Inspector Técnico Fiscal do Estado e desempeñouno en Castelló e Guipúscoa. No ano 1973, obtivo o *International Tax Program* da Harvard Law School, obtendo o grado de *Master of Law* nesa universidade na especialidade en Dereito Societario e Regulación do Mercado de valores.

Listaxe ás votacións no que aparece García-Margallo con UCD.
No ano 1974 foi nomeado Xefe do Servizo de Estudos e Programación da Secretaría Xeral Técnica do Ministerio de Facenda, e en 1982 do Tribunal Económico Administrativo Central. Impartiu clases como profesor universitario na Facultade de Dereito de San Sebastián e no máster en Comunidades Europeas da Universidade Politécnica de Madrid e de Fiscalidade Comunitaria no Instituto da Empresa de Madrid. No ano 2004, conseguiu o doutoramento en Dereito pola Universidade Miguel Hernández de Elx coa Tese Doutoral titulada "Unha aposta polo Modelo Europeo de Benestar".

Carreira política
-----------------

En 1960 ingresou nas *Juventudes Monárquicas Españolas (JUME)*. Xa na Transición, foi membro fundador da Fundación de Estudos Independentes, do PP e de UCD. Nas eleccións xerais de 1977 foi elixido deputado nas Cortes Constituíntes. Ostentou diversos cargos como Director Xeral ou Secretario Xeral. Tamén foi portavoz de Economía e Facenda do PP. Tamén foi elixido ó Parlamento Europeo na lexislatura 1994-1999, onde ostentou varios cargos como Vicepresidente da Subcomisión de Asuntos Económicos e Monetarios e Vicepresidente da Delegación para Hispanoamérica. O 22 de decembro de 2011, foi nomeado ministro de Asuntos Exteriores e Cooperación de España.

Notas
-----

1. ↑  Goberno de España. "BOE" (PDF). Consultado o 13/12/2014.
2. ↑  Ministerio de Asuntos Exteriores e Cooperación. "Portal do Ministerio de Asuntos Exteriores e Cooperación". Arquivado dende o orixinal o 11/09/2017. Consultado o 13/12/2014.
3. ↑  Cadena SER. "El rey impondrá la más alta condecoración a los "héroes" que lucharon en Marruecos". Consultado o 13/12/2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q58095
* WorldCat
* VIAF: 39546876
* BNE: XX914450
* BNF: 135948025
* FAST: 1991462
* GEC: 0521000
* GND: 171562763
* IMDb: nm5781567
* ISNI: 0000 0000 5954 2243
* LCCN: no95011239
* NKC: jo20211118091
* SUDOC: 069664250

 |
**Jean Denys Cochin**, nado en 1789 e finado en 1841, foi un avogado francés.

Traxectoria
-----------

Foi nomeado alcalde en 1826 dun distrito, o XII de París, no que abundaban os nenos de familias pobres. Co fin de remediar esta situación alugou dúas salas para situar sendas escolas.

En 1827 fixo construír unha escola con dúas aulas de ensino primario, de acordo co sistema de ensino mutuo, e outra de párvulos. Xunto a elas crearíase unha escola normal para a formación de mestras de salas de asilo baixo a dirección de Mme. Milet.

En 1828 cedería dita escola á cidade de París aínda que seguise baixo a súa dirección. 
Así mesmo lideraría un movemento en favor das salas de asilo das que chegaría a haber dezanove en París en 1835.

O que quería conseguir Jean Denys Cochin era procurar gratuitamente ou con poucos gastos facilidades considerables para o benestar da poboación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q647718
* WorldCat
* VIAF: 71381446
* BNF: 10600305r
* FAST: 228411
* ISNI: 0000 0001 1250 4933
* LCCN: n88101206
* NLG: 126198
* NTA: 132900211
* SUDOC: 073709867

 |
O **Granada Club de Fútbol B** é un equipo de fútbol, filial do Granada Club de Fútbol, da cidade de Granada. Foi fundado en 1947 e actualmente xoga na Segunda División B, logo de ascender por primeira vez na súa historia na tempada 2012/13.

Historia
--------

O Recreativo fundouse co motivo primordial de fornecer de xogadores ao primeiro equipo e crear un viveiro onde axuntar a todos os xogadores novos da provincia. Tralo seu fundación en 1947, adoptou as cores azul e branco ademais do nome do antigo Recreativo de Granada (actual Granada Club de Fútbol) e conseguiu unha serie de ascensos que o levou a militar durante varias tempadas na Terceira División onde chegou a enfrontarse entre outros co Real Betis Balompié.

Actualmente, conseguiu dous ascenso consecutivos, a Terceira durante a tempada 2011/12, e a Segunda División B na 2012/13. Este último, foi histórico, pois nunca antes o Granada B xogara nesa categoría.

Véxase tamén
------------

* Granada Club de Fútbol

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
As **Family office** son plataformas de investimento dedicadas a levar integramente grandes patrimonios: investimentos financeiros, inmobiliarias e empresariais, a fiscalidade, a sucesión, a planificación global etc. Son os encargados de xestionar o patrimonio dun único grupo familiar con elevado patrimonio, xeralmente maior a 100 millóns de dólares americanos. 

O concepto tradicional de family office (FO) céntrase nunha empresa dirixida por e para unha soa familia. A súa función é centralizar a xestión do patrimonio familiar significativo. O obxectivo é a transferencia do patrimonio entre xeracións.

Os obxectivos principais de contar cunha plataforma de investimento **Family Office** son os seguintes:

Os servizos dunha *family office* multifamiliar
Protección do Patrimonio

* Análise e implementación da estrutura patrimonial
* Custos e divisa de referencia
* Planificación sucesoria

Crecemento do Patrimonio

* Perfil de risco
* Asignación de activos
* Selección de xestores
* Xestión e seguimento.

Tamén hai FA multifamiliares.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Family Office, Convenche tela?(en castelán)
* Definición Family Office (en castelán)
Gos d'atura.
O **pastor catalán** ou **gos d'atura català** é unha raza de can propia de Cataluña. É un can pastor que se utilizaba sobre todo para vixiar os rabaños durante o día na zona dos Pireneos e á zona ocupada pola transhumancia.

Historia
--------

A orixe desta raza de can pastor é a mesma que a dos outros cans de pastoreo das altas montañas europeas. Proveñen dos cans asiático chegados a Europa coas invasións de bárbaros orientais e espallados por Europa polos romanos. Desta forma ten como parentes próximos o Pastor dos Pireneos ou o pastor de bergamasco. Así mesmo, en xacementos como os de Minferri atopáronse restos de cans de medida e estrutura parecidos xa no neolítico cara ao 2000 a. C. Porén, non é posible determinar a orixe do *pastor catalán* xa que só se teñen debuxos de douscentos anos que testemuñen a súa existencia.

Dentro da poboación heteroxénea de cans que vivían nos mesmos Pireneos puidéronse seleccionar diversos cans que deron lugar a estándares e razas diferentes como veñen ser o pequeno pastor dos Pireneos, o mastín dos Pireneos, o can pastor vasco ou o mesmo can pastor catalán. E dentro deste grupo aínda foi posible seleccionar subgrupos illados como son o can pastor aranés, o can pastor cerdano e o can pastor catalán de pelo curto aínda que non teñen ningún recoñecemento oficial.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gos d'atura català***  |

### Ligazóns externas

* Les races domèstiques autòctones de Catalunya Arquivado 30 de maio de 2020 en Wayback Machine.
* Club del gos d'atura català Arquivado 25 de febreiro de 2017 en Wayback Machine.
* Federació de concursos de gossos d'atura dels Països Catalans

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q29058
* GEC: 0223315

 |