Basílica paleocristiana que data dos séculos IV e VII dC.
**Empúries** (en grego antigo: Ἐμπόριον, transcrito *Emporion*, "comercio"; en latín: *Emporiae*) foi unha antiga colonia grega e romana situada no extremo sur do golfo de Roses, no actual concello de L'Escala, na provincia de Xirona. Estaba situada ao sur da localidade de Sant Martí d'Empúries, que conserva o seu nome.

Esténdese dende a antiga foz do río Fluvià (El Riuet) ata preto do antigo brazo do río Ter, que desembocaba ao norte da vila de l'Escala, na praia do Rec del Molí. O espazo é unha das sedes do Museo de Arqueoloxía de Cataluña e a escavación arqueolóxica de máis duración de Cataluña. No recinto atópase o antigo convento de Santa Maria de Gràcia d'Empúries, practicamente reconstruído durante a década de 1910, onde se atopa o Museo Monográfico de Empúries.

Historia
--------

Modelo:A.P.

Moedas de Emporiae, século V-I a.C.
Mapa das *Ruïnes d'Empúries*.
Kalyx krater grego atopado en Empúries
Empúries fundouse nunha pequena illa na desembocadura do río Fluvià, nunha rexión habitada polos Indigetes (na actualidade, a desembocadura do Fluvià está a uns 6 km ao norte). Esta cidade pasou a ser coñecida como *Palaiápolis*, a "cidade vella" cando, cara ao 550 a.C. os habitantes trasladáronse ao continente, creando a *Neapolis*, a "cidade nova".

Despois da conquista de Focea polo rei Persa Ciro II no 530 a.C. a poboación da nova cidade aumentou considerablemente grazas á afluencia de refuxiados. Ante a forte presión de Cartago, a cidade conseguiu manter o seu carácter helénico independente. Concluíronse acordos políticos e comerciais coa poboación indigeta asentada dende hai tempo na cidade próxima de Indika. Situada como estaba na ruta comercial costeira entre Massalia (Marsella) e Tartessos no extremo sur de Hispania, a cidade converteuse nun gran centro económico e comercial ademais de ser a colonia grega máis grande de España na Península Ibérica.

Durante as Guerras Púnicas, Empúries aliouse con Roma, e Publio Cornelio Escipión iniciou a conquista de Hispania desde esta cidade no 218 BC.

Despois da conquista de Hispania polos romanos, Empúries seguiu sendo unha [[cidade-estado] independente. Porén, na guerra civil entre Pompeio e Xulio César, optou por Pompeio, e tras a súa derrota desposuíselle da súa autonomía. Unha *colonia* de veteranos romanos, chamada **Emporiae**, estableceuse preto de Indika para controlar a rexión.

A partir dese momento Empúries comezou a decaer, escurecida polo poder de Tarraco (Tarragona) e Barcino (Barcelona). A finais do século III converteuse nunha das primeiras cidades de España en admitir evanxelistas cristiáns. Nese século, tamén, a cidade grega abandonouse mentres que a cidade romana sobreviviu como unha ceca e como sede maioritariamente cerimonial dun condado costeiro, Castelló d'Empúries, ata as incursións dos viquingos de mediados do século IX. A acuñación de moeda comezou de novo baixo o conde Hugo II de Empúries (1078–1117).

Galería de imaxes
-----------------

* Vista do recinto de Asclepio.Vista do recinto de Asclepio.
* Mosaicos na parte romana.Mosaicos na parte romana.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Empúries Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Empúries na páxina oficial do Museo de Arqueoloxía de Cataluña *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1229367
* WorldCat
* VIAF: 316401639
* BNF: 144812496
* DARE: 39487
* EBID: ID
* GEC: 0023962
* GeoNames: 3130127
* NKC: ge980956
* OSM: 8303181
* Pleiades: 246382
* SUDOC: 174604203

 |



1. ↑  índa que máis tarde se separaron, os condados francos de Empúries e Peralda foron sempre en poder dun só individuo, segundo Stephen P. Bensch, ("Lordship and coinage in Empúries," en *The Experience of Power in Medieval Europe*, Robert F. Berkhofer, Alan Cooper, Adam J. Kosto, eds. 73-, p. 74.