Números arbitrarios escollidos para representar potenciais hídricos decrecentes desde o chan, a través da planta, ata a atmosfera. Isto mostra o movemento neto da auga polo seu gradiente de enerxía potencial, desde o maior potencial de auga no chan ata o menor potencial de auga no aire.
O **continuo** ou **continuum solo-planta-atmosfera** (**SPAC**, polas súas siglas en inglés, *soil-plant-atmosphere continuum*) é a vía pola que a auga se move dende o solo a través das plantas até a atmosfera. O termo "continuo" salienta a conexión ininterrompida de auga ao longo desta ruta. 

Na atmosfera, o potencial hídrico é baixo, mentres que dentro das follas é relativamente maior (é dicir, menos negativo). Este contraste crea un gradiente de difusión a través dos poros (estomas) das follas, que extrae auga das mesmas en forma de vapor.

A medida que o vapor de auga sae da folla, máis moléculas de auga se evaporan desde a superficie das células do mesofilo para substituír as moléculas perdidas, xa que a auga no aire dentro das follas mantense a presión de vapor de saturación (é dicir, isto ocorre porque o aire dentro das follas sempre ten tanto vapor de auga como é posíbel). 

A auga que se perde na superficie celular é reposta pola auga do xilema, que debido ás propiedades de cohesión e tensión do H2O, atrae moléculas adicionais de auga desde as raíces cara á folla.

Este proceso subliña a contigüidade e interdependencia dos elementos do continuo solo-planta-atmosfera.

Compoñentes
-----------

O transporte de auga por esta vía prodúcese en diferentes compoñentes, e son definidos de varias formas, segundo a disciplina científica:

1. Física do solo: Esta disciplina entende a auga no solo como algo que se pode medir en función da súa tensión, é dicir, a enerxía necesaria para mover a auga a través do solo.
2. Fisioloxía de plantas e animais: Neste campo, a auga nos organismos se describe en termos de *déficit de presión de difusión*, que é a diferenza entre a cantidade de auga que un organismo necesita e a que realmente ten.
3. Meteoroloxía: Aquí, a auga na atmosfera é descrita usando a presión de vapor ou a humidade relativa, que nos di que tanta auga hai no aire comparada coa máxima cantidade de auga que o aire pode conter a esa temperatura.

* A SPAC integra estes compoñentes e defínese como:

* 

> *...concepto que recoñece que o campo con todos os seus compoñentes (solo, vexetais, animais e a atmosfera ambiental tomados xuntos) constitúe un sistema dinámico fisicamente integrado no que os diversos procesos de fluxo que implican enerxía e materia ocorren de forma simultánea e independente como enlaces na cadea*. 
> 
> 

Isto caracteriza o estado da auga en diferentes compoñentes do SPAC como expresións do nivel enerxético ou potencial hídrico de cada un. A modelización do transporte de auga entre compoñentes depende do SPAC, así como os estudos de gradientes de potencial hídrico entre segmentos.

Notas
-----

1. 1 2  Taiz, Lincoln (2014). *Plant Physiology and Development, Sixth Edition*. Sinauer Associates, Inc. p. 65. ISBN 978-1605353531.
2. ↑  Sławiński, Cezary; Sobczuk, Henryk (2011). Gliński, Jan; Horabik, Józef; Lipiec, Jerzy, eds. *Soil–Plant–Atmosphere Continuum*. Encyclopedia of Earth Sciences Series (en inglés). Dordrecht: Springer Netherlands. pp. 805–810. ISBN 978-90-481-3585-1. doi:10.1007/978-90-481-3585-1\_141.
3. ↑   John R. Philip (1966). Plant water relations: some physical aspects. *Annu. Rev. Plant Physiol.* 17, 245–268.

Véxase tamén
------------

* Ecohidroloxía
* Ecoloxía
* Evapotranspiración
* Gutación
* Hidroloxía
* Transpiración vexetal
* Redistribución hídrica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6540969
* MAG: 134906952

 |