recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***A morte de Frank González*** é unha novela de Xosé Fernández Ferreiro, publicada en 1975 en Ediciós do Castro con ilustracións e capa de Luís Seoane. Foi a primeira novela do oeste en lingua galega. En 1998 Edicións Xerais realizou unha segunda edición.

Como o propio autor explica nun texto introdutorio, é un texto sen maiores pretensións, escrito nunha noite de insomnio. Enmarcábase nun proceso de dotar a lingua galega de lectorado novo por medio dunha literatura popular que incorporase a novela de xénero. É unha novela sinxela e curta sen gran desenvolvemento dos personaxes.

Trama
-----

Nun día de treboada no oeste dos Estados Unidos de América, preto da fronteira con México, un grupo de xente ponse a falar de Frank González, personaxe arredor de quen circulan diversas lendas. Hai quen di que foi un vaqueiro, asaltador de trens, sheriff e mesmo frade. Dise tamén que tivo un irmán e un sobriño, e que estivo casado. Seica houbo tamén quen se fixo pasar por el, e sobre del e as súas vivencias hai varias cantigas.


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Cecilia Berdichevsky,** nada en Vilnius o 30 de marzo de 1925 e finada o 28 de febreiro de 2010, foi unha programadora arxentina, pioneira na área da informática e no uso de Clementina. Despois da "Noche de los Bastones Largos" comezou a traballar na compañía de Sadosky, Guber e Chamero.

Traxectoria
-----------

Berdichevsky estudou matemáticas na Facultade de Ciencias Exactas da Universidade de Buenos Aires onde tivo as súas primeiras aproximacións á informática. Fixo cursos coa programadora inglesa Cicely Popplewell e co español Ernesto García Camarero, converténdose na primeira programadora do primeiro gran ordenador que tivo Arxentina. Despois continuou os seus estudos en Manchester e regresou a Arxentina en 1963. Ademais de programadora, Cecilia tamén traballou como Xefa de Traballos Prácticos de Cálculo Numérico I, onde o profesor titular era Sadosky. 

En 1962 obtivo unha bolsa para traballar na Unidade de Informática da Universidade de Londres e despois continuou o seu traballo en Francia.

Cecilia traballou en diferentes empresas vinculadas á tecnoloxía como: ACT, a empresa de Sadosky, Guber e Chamero; IBIZA; e, en 1984, pasa a ser subdirector xeral da Caixa de Aforros, encargado do Centro de Informática. Despois da súa xubilación, traballou como consultora informática e participou en importantes proxectos e organizacións internacionais como o PNUD.

Notas
-----

1. ↑  Impagliazzo, John (2006). *History of Computing and Education 2 (Hce2)* (en inglés). Hofstra University. ISBN 9780387346373.
2. 1 2  "Cecilia Berdichevsky".
3. ↑  Carlos Borches Y Raul Carnota (8 de decembro de 2015). "Clementina, la memoriosa". *Clarín*. Consultado o 28 de abril de 2018.
4. ↑  "Pioneras informáticas rioplatenses".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q52282738
* DBLP: 3239

 |
**Alexandr Romankov** (en ruso: Александр Романьков), nado en Korsakov o 7 de novembro de 1953, é un tirador de esgrima belaruso, xa retirado, gañador de cinco medallas olímpicas coa Unión Soviética, considerado un dos mellores esgrimistas do século XX, a súa modalidade é o florete.

Traxectoria
-----------

Representante do Dinamo de Minsk adestrou toda a súa carreira con Ernst Asiyevsky. A súa primeira participación importante foi en 1970 nos Campionatos Mundiais da Xuventude, onde quedou de 12º. O seu primeiro triunfo foi en 1973 ao vencer nos campionatos nacionais soviéticos o que resultou en ser incluído na selección nacional, e un mes despois gañou o Campionato do Mundo , acontecido en Grenoble. Participou, aos 22 anos nos Xogos Olímpicos de 1976 celebrados en Montreal, gañando a medalla de prata na competición individual de florete e o cuarto posto na proba por equipos desa modalidade. Nos Xogos Olímpicos de 1980 de Moscova logrou a medalla de bronce na proba individual e a de prata por equipos. Ausente dos Xogos Olímpicos de 1984 dos Ánxeles polo boicot político realizado polas autoridades soviéticas, nos Xogos Olímpicos de 1988 de Seúl revalidou o seu bronce na proba individual e gañou a de ouro por equipos. 

Foi campión dezasete veces do seu país na modalidade de florete individual ou por equipos e ao longo da súa carreira gañou vinte e unha medallas no Campionato do Mundo de Esgrima, doce delas de ouro.

En 1993 graduouse como profesor de educación física. Como mestre de esgrima adestrou ás seleccións nacionais de Australia, Belarús e Corea do Sur e é presidente da Federación de Esgrima de Belarús

Notas
-----

1. ↑  *(en ruso)**Романьков Александр Анатольевич (фехтование)* Arquivado 09 de setembro de 2013 en Wayback Machine.
2. ↑  *(en inglés)* Alexander Romankov. International Carity Fund For Future of Fencing Arquivado 13 de agosto de 2013 en Wayback Machine.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Ligazóns externas

* *(en inglés)* www.olympic.org - Alexandr Romankov
* *(en inglés)* www.sports-reference.com - Alexandr Romankov

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2418137
* BRE: 3514460
* Munzinger: 01000001234
* OCID: aleksander-romankov
* Sports Reference: aleksandr-romankov-1

 |
**Alfonso Vilachá Rodríguez**, nado en Cartelle en 1949, é un adestrador de fútbol galego.

Traxectoria
-----------

De profesión mestre, e técnico nacional de fútbol. Adestrou o CD Arenteiro, entre outros clubs. O seu momento máis destacado sucedeu na tempada 1995-96, cando codirixiu o CD Ourense, a canda Antonio Teixidó. O club ourensanista xogaba en Segunda División española.

É membro dunha familia moi vinculada ao fútbol en Ourense. O seu irmán foi presidente do FC Outomuro e levou o servizo de cafetería do estadio do Couto, en Ourense. O seu curmán Pepe Vilachá, tamén é adestrador de fútbol e dirixiu o CD Lemos e o Verín CF, entre outros; tamén o fillo del, Juanjo Vilachá, foi adestrador da Barbadás, do Arnoia ou do Antela, entre outros.

En política, figurou nas listas municipais do PSdeG ás eleccións locais de 2011 en Ourense e non saíu elixido concelleiro. Porén, un ano máis tarde, e logo da dimisión do que ata daquela fora alcalde, Francisco Rodríguez, no marco da operación Pokémon, accedeu ao pleno ourensán.

Obra
----

* *Fútbol base de la escuela a la transición* (1992).
* *Disfruta entrenando* (1994).
* *Manual de fútbol base; educar, disfrutar y enseñar* (2001).
* *Fútbol. Aprender y disfrutar jugando*. Con prólogo de Vicente del Bosque (2003).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20536113
* WorldCat
* VIAF: 86634084
* BNE: XX1046257

 |
**Catalunya Lliure** (en galego *Cataluña Libre*) foi unha coalición electoral independentista catalá fundada en 1989, que agrupaba o Moviment de Defensa de la Terra-PSAN e o Front Nacional de Catalunya para participar nas eleccións europeas dese ano, conseguiu 19.586 votos e a fins dese ano converteuse en partido político que defendía a unificación de toda Cataluña, ó pobo traballador catalán e a defensa lexítima de tódalas formas de loita. Os seus líderes foron Josep Guia, Salvador Balcells e Jordi Moners.

No ano 1991 publicou un anteproxecto de Constitución para Cataluña que se vai constituír no referente da súa actuación política, a fins dese ano unha parte importante da militancia, entre os que está o líder no Rosellón (ou Cataluña Norte), Jordi Vera, entra en ERC e ó ano seguinte CL acaba disolvéndose.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre política é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3313721
* WorldCat
* VIAF: 305872467
* CANTIC: a11252212

 |
**Adrian Czajkowski** , nado en Woodhall Spa, Lincolnshire, o 14 de xuño de 1972 - que asina os seus libros coa ortografía **Adrian Tchaikovsky** - é un escritor británico de fantasía e ciencia ficción. É coñecido pola súa serie de fantasía *Shadows of the Apt* e pola súa novela de ciencia ficción *Heirs of Time*, que gañou o premio Arthur C. Clarke en 2016 á mellor novela de ciencia ficción publicada no Reino Unido.

Traxectoria
-----------

Estudou zooloxía e psicoloxía na Universidade de Reading, e posteriormente licenciouse en Dereito. Até 2019 traballou como asesor xurídico no Departamento de Disputas comerciais de Leeds. Vive en Leeds coa súa muller e o seu fillo.

O 23 de xaneiro de 2019, Tchaikovsky recibiu un doutoramento honoris causa en artes pola Universidade de Lincoln.

### Carreira literaria

Despois de quince anos de intentos infrutuosos, conseguiu publicar a súa primeira novela *Empire in Black and Gold* en 2008. 

#### Nome literario

Decidiu publicar co apelido transcrito como **Tchaikovsky**, xa que a ortografía do seu nome —de orixe polaca— podería ter causado dificultades aos lectores en lingua inglesa, mentres que Tchaikovsky xa era a transcrición habitual e coñecida en inglés do apelido ruso de fonética similar Chaikovskii (como o de Petr Ilich Chaikovskii, en ruso: Пётр Ильич Чайковский, tamén romanizado Čajkovskij). Posteriormente publicáronse co mesmo nome as edicións norteamericana e alemá do libro, así como as súas secuelas. Tchaikovsky expresou o seu desexo de que as edicións polacas das súas novelas fosen impresas co seu apelido orixinal, pero estas tamén usaron "Tchaikovsky".

Obras
-----

**Serie**  ***Shadows of the Apt* (2008-2014)** 
* *Empire in Black and Gold* (2008)
* *Dragonfly Falling* (2009)
* *Blood of the Mantis* (2009)
* *Salute the Dark* (2010)
* *The Scarab Path* (2010)
* *The Sea Watch* (2011)
* *Heirs of the Blade* (2011)
* *The Air War* (2012)
* *War Master's Gate* (2013)
* *Seal of the Worm* (2014)

Serie *Herdeiros do tempo* (2015-)
* *Herdeiros do tempo* (*Children of Time*, 2015)
* *Children of Ruin* (2019)

Serie *Echoes of the Fall* (2016-2018)
* *The Tiger and the Wolf* (2016)
* *The Bear and the Serpent* (2017)
* *The Hyena and the Hawk* (2018)

Novelas independentes
* *Guns of the Dawn* (2015)
* *Spiderlight* (2016)
* *Dogs of War* (2017)
* *The Expert System's Brother* (2018)
* *Redemption's Blade* (2018)
* *Cage of Souls* (2019)
* *Walking to Aldebaran* (2019)

Notas
-----

1. ↑  "Adrian Tchaikovsky wins Arthur C Clarke Award for science fiction" (en inglés). 25 de agosto de 2016. Consultado o 11 de xullo de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Adrian Tchaikovsky Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4685389
* WorldCat
* VIAF: 102929550
* BNF: 17741765x
* Europeana: ID
* GND: 139989773
* ISNI: 0000 0001 1496 4220
* LCCN: n2009072685
* LibraryThing: tchaikovskyadrian
* MusicBrainz: ID
* NKC: ola2010607025
* NTA: 411919687
* SUDOC: 225717557
* TESF: tchaikovsky\_adrian

 |
Alcance dun proxectil nun tiro parabólico.
O **alcance** en física é a distancia acadada por un tiro parabólico libre ideal en ausencia de rozamento por resistencia do aire e coa única influencia dunha velocidade inicial e a gravidade. O seu valor está en función do ángulo e da velocidade inicial, e pódese calcular como segue:

Datos previos
-------------

Para os cálculos nun tiro parabólico destas características, tómase coma vector de posición inicial o da posición de tiro, e polo tanto:
r\_{{0x}}=0\, (1) e r\_{{0y}}=0\, (2)

Tamén se sabe que no punto de alcance, a altura é igual á inicial, e polo tanto nula:

{\displaystyle r\_{ay}=0\,} (3)

Ademais, a descomposición do vector da velocidade inicial permíte saber que:

v\_{{0x}}=v\_{0}\,\cos \alpha  (4) e v\_{{0y}}=v\_{0}\,\sin \alpha  (5)

Unha última premisa do problema é que {\displaystyle a\_{x}=0\,} (6), debido a que no movemento só exercen influencia

forzas verticais e non horizontais.

Cálculo
-------

Sabendo que o vector de posición en todo momento é:
{\displaystyle r\_{y}=r\_{0y}+v\_{0y}\,t+{\frac {1}{2}}a\_{y}\,t^{2}}

simplemente debemos igualar a cero debido á altura de alcance nula (2):

{\displaystyle 0=r\_{0y}+v\_{0y}\,t+{\frac {1}{2}}a\_{y}\,t^{2}}

que é unha ecuación de segundo grao do tipo {\displaystyle a\,t^{2}+b\,t+c=0}. Para resolvela búscanse os binomios que a fagan cero mediante a socorrida fórmula de resolución das ecuacións de segundo grao:

{\displaystyle t={\frac {-b\pm {\sqrt {b^{2}-4\,a\,c}}}{2\,a}}={\frac {-v\_{0y}\pm {\sqrt {v\_{0y}^{2}-4\,r\_{0y}\,{\frac {1}{2}}\,a\_{y}}}}{2\,{\frac {1}{2}}\,a\_{y}}}}

e coma {\displaystyle r\_{ay}=0\,} (3) obtense

{\displaystyle t={\frac {-v\_{oy}\pm {\sqrt {v\_{oy}^{2}}}}{a\_{y}}}={\frac {-v\_{oy}\pm v\_{oy}}{a\_{y}}}}

que ten dúas solucións, unha é {\displaystyle t\_{0}=0\,} (a solución do punto inicial, pois a súa altura neste punto tamén é nula) e a outra é {\displaystyle t\_{a}={\frac {-2\,v\_{0y}}{a\_{y}}}={\frac {2\,v\_{0y}}{g}}} (7).

---

Para calcular a distancia horizontal de alcance só hai que substituír na ecuación de {\displaystyle r\_{0x}\,} este tempo:

{\displaystyle r\_{ax}=r\_{0x}+v\_{0x}\,t+{\frac {1}{2}}\,a\_{x}\,t^{2}}

onde se r\_{{0x}}=0\, (1) e {\displaystyle a\_{x}=0\,} (6), substituíndo o valor de {\displaystyle t\_{a}\,} de (7), os valores da descomposición da velocidade de (4) e (5) e

as fórmulas trigonométricas do ángulo dobre:

{\displaystyle r\_{ax}=v\_{0x}\,t=v\_{0x}\,{\frac {-2\,v\_{0y}}{a\_{y}}}=v\_{0}\,\cos \alpha \,{\frac {-2\,v\_{0}\,\sin \alpha }{a\_{y}}}={\frac {v\_{0}^{2}\,2\,\cos \alpha \,\sin \alpha }{g}}={\frac {v\_{0}^{2}\,\sin 2\alpha }{g}}}

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* altura
* tiro parabólico

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2621865
* MAG: 62467634

 |
**Abilio Calderón Rojo**, nado en Grijota o 22 de febreiro de 1867 e finado en Palencia o 10 de xullo de 1939, foi un avogado e político español. Foi ministro de Fomento e ministro de Traballo, Comercio e Industria durante o reinado de Afonso XIII. É bisavó do expresidente do Real Madrid e empresario Ramón Calderón.

Traxectoria
-----------

Membro do Partido Conservador, iniciou a súa carreira política como deputado no Congreso ao obter un escano nas eleccións de 1898 en representación de Palencia, escano que volvería obter en todos os procesos electorais celebrados até 1923 e, tras a ditadura de Primo de Rivera, nas tres eleccións celebradas durante a II República Española formando parte, na primeira delas, da facción política denominada *castellanista agraria independente* (o único que figura no arquivo do Congreso dos Deputados con tal adscrición). Ocupou o cargo de director xeral de Administración Local e de Obras Públicas.

Foi nomeado ministro de Fomento entre o 20 de xullo e o 12 de decembro de 1919 no goberno que presidiu Sánchez de Toca e ministro de Traballo, Comercio e Industria entre o 8 de marzo e o 7 de decembro de 1922 no gabinete presidido por Sánchez Guerra.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no congreso *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3324227
* WorldCat
* VIAF: 87729239
* BNE: XX872485
* DBE: abilio-calderon-rojo
* FAST: 1963451
* GND: 1129382931
* LCCN: no2016087595
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 19050

 |
As actrices porno Sophia Rossi, esquerda, e Jenna Jameson.
Un **actor pornográfico** ou **actor porno**, é un actor ou actriz de cine porno que actúa en películas de temática pornográfica.

Industria
---------

A industria pornográfica dos Estados Unidos é a primeira en desenvolver *Star system*, especialmente por razóns comerciais. Noutros países, por exemplo Alemaña, non se atopa ese fenómeno debido a que a maioría son actores afeccionados; a industria actual e recente europea extraeu moitos dos seus grandes actores e actrices pornográficos de países do denominado bloque do leste (Romanía, República Checa, Eslovaquia, Hungría etc.). Entre as pornostars francesas pódese citar, a Katsuni ou a máis recente Yasmine. No caso de España, fixéronse famosos, nos últimos anos, pornostars tanto masculinos (Nacho Vidal) como femininos: Celia Blanco, e recentemente, Rebeca Linares ou Fayna Vergara.

Historia
--------

Cartel de *Deep Throat* con Linda Lovelace
A xeralmente recoñecida primeira estrela porno cun nome (escénico) específico e recoñecido foi Linda Lovelace dos Estados Unidos, a cal estelarizou a presentación de 1972 *Deep Throat*. O éxito desta película, a cal recadou centos de millóns de dólares mundialmente, e xerou unha avalancha doutras películas e estrelas pornográficas tales como Marilyn Chambers (*Detrás da porta verde*), Gloria Leonard (The Opening of Misty Beethoven), Georgina Spelvin (*O diaño e a Srta. Jones*), e Bambi Woods (*Debbie Does Dallas*).

Esta éra foi chamada por algúns como A Época de Ouro do Porno cando as películas porno eran proxectadas en salas cinematográficas públicas e, xa que logo aceptadas, para o seu consumo público ou polo menos toleradas como tales. Este período durou ata finais dos setenta, principios dos oitenta, mentres que estes filmes tiñan argumentos específicos e orzamentos promocionais e os seus intérpretes volvéronse notorios. Tales actores lendarios desa época inclúen a John Holmes, Ginger Lynn, Veronica Hart, Nina Hartley, Seka, e Amber Lynn, quen se volveron ben coñecidos entón.

A posibilidade de que a xente vexa películas para adultos na privacidade dos seus propios fogares, débese á popularidade do VHS (e logo o DVD) que crearon un novo mercado para adultos que excedeu o alcance da época previa, centrada en salas de exhibición. Adicionalmente, o predominio de Internet serviu como catalizador do incremento na venda de pornografía. A finais dos noventa, Jenna Jameson, Juli Ashton, Ashlyn Gere, Asia Carrera, Racquel Darrian, Tera Patrick, Briana Banks, Stacy Valentine, Jill Kelly, e Silvia Saint xurdiron como a nova onda de estrelas porno.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Sexo
* Cine porno
* Pornografía

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q488111
* NKC: ph255075

 |
**Adriaan van Maanen**, nado o 31 de marzo de 1884 en Snits e finado o 26 de xaneiro de 1946 en Pasadena foi un astrónomo neerlandés-estadounidense.

Traxectoria
-----------

Van Maanen naceu nunha familia acomodada de Frisia, estudou astronomía na Universidade de Utrecht e logo traballou brevemente na Universidade de Groninga. En 1911 marchou aos Estados Unidos onde traballou como voluntario no Obsrevatorio Yerkes, ao ano seguinte foi traballar ao Observatorio Mount Wilson e alí permaneceu activo ata a súa morte en 1946. Especializouse na medición do movemento estelar e a determinación das paralaxes co gran reflector de 60 polgadas. Mediu os movementos astrométicos internos en varias galaxias espirais, que supoñían que tales obxectos eran sistemas constituídos por gas e estrelas no interior da Vía Láctea, pero as súas medicións entraron en contradición coas realizadas por Edwin Hubble para a Gran Nebulosa de Andromeda.. En 1935 determinouse que a medición de Hubble era correcta e a de van Maanen incorrecta. A van Maanen tamén se debe o descubrimento da Estrela de Van Maanen.

Notas
-----

1. ↑  E. P. Hubble, "Angular Rotations of Spiral Nebulae," Astrophysical fournal,. 81(1935):334-35

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2013915
* WorldCat
* VIAF: 15524759
* BPN: 13201010
* DeutscheBio: 116618914
* EBID: ID
* FAST: 165554
* GND: 116618914
* ISNI: 0000 0000 3499 9466
* LCCN: n85220639
* MGP: 113639
* NTA: 188723331
* OL: OL2316932A
* SUDOC: 166425680
* zbMATH: van-maanen.adrian

 |
Catamarán empregado polos polinesios.
Catamarán en Bergen, Noruega.
Un **catamarán** é un tipo de embarcación que consta de dous cascos unidos por un marco. Poden ser propulsados a vela ou motor.

A palabra *catamarán* ven do támil *kaṭṭumaram* (கட்டுமரம்), onde *kaṭṭu* é paquete e *maram* árbore (Lit. «troncos unidos»). O pirata e aventureiro británico William Dampier, foi o primeiro en describir catamaráns en 1697, que vira na rexión de Tamil Nadu (India), mentres navegaba polo golfo de Bengala. O *catamarán* era usado polos paravas, unha comunidade de pescadores na costa sur de Tamil Nadu, e a antiga dinastía támil chola empregábaos dende o século V para transportar as súas tropas a conquistar rexións do Sueste asiático, como Birmania, Indonesia e Malaisia.

En épocas prehistóricas, hai 3 ou 4 milenios, os navegantes austronesios utilizaron canoas de dobre casco para colonizar a Polinesia e asentarse no grupo de illas máis estendido do planeta.

Os catamaráns son deseños relativamente novos no que respecta ás embarcacións modernas de lecer ou traballo, e tiveron que enfrontarse cun gran escepticismo por parte dalgúns mariñeiros acostumados a deseños máis «tradicionais».

Notas
-----

1. ↑  John Terrell, *Prehistory in the Pacific Islands: a study on variations in custom, language and human biology*, Cambridge University Press, 1986, reeditado 1990, ISBN 0- 521-36956-8.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Trimarán

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190403
* AAT: 300212696
* BNCF: 21427
* EBID: ID
* GEC: 0089416
* GND: 4126956-1
* JSTOR: catamarans
* KulturNav: ID
* LCCN: sh85020944

 |
**CatPeople** é unha banda galega de post-punk revival procedente de Vigo, aínda que na actualidade residente na cidade de Barcelona.

Traxectoria
-----------

CatPeople naceu en Vigo a mediados do ano 2003 formada por Adrián PD (voz), Paco Iglesias (batería) e Adolfo Rodríguez (baixo). Inicialmente a banda chamouse Isósceles e posteriormente rebautizárona como Magic Noise, nome co cal gravaron a súa primeira maqueta, para a cal se uniu a eles o guitarrista Javier Abalo.

Durante os seus primeiros anos a banda estaba dividida entre Galiza e Barcelona por motivos de estudos dos seus membros (Adrián e Javier estudaban cine na cidade catalá). A mediados do ano 2005 Paco trasladouse a Barcelona e entraron na banda Raúl Muñoz nos teclados e Nadas no baixo, ao quedar Adolfo en Galiza (aínda que este se mantería como compositor). O grupo xa adoptara o nome de CatPeople o comezaba a preparar o seu traballo de estrea, despois de que a súa demo *CatPeople* fose elixida pola revista *Mondosonoro* como a mellor do ano 2005.

En xaneiro de ano 2006 comezou a gravar no estudio barcelonés Blind Records o seu primeiro álbum, *Reel#1*, co selo PuPilo Records. Durante a xira de promoción do álbum tocaron en diversas cidades españolas e en países europeos como Portugal, Francia, Alemaña e a República Checa, así como en varios festivais como *Benicassim*, *Contempopránea*, *Sonorama*, *Festival Do Norte*, *Europavox* ou *Popkomm*.

O seu segundo álbum, *What's the Time Mr Wolf?*, gravado tamén en Blind Records a finais do ano 2007, foi lanzado polo selo PIAS España o 9 de novembro do 2008.

O seu terceiro álbum, *Love Battle*, foi editado no mes de abril de 2011 e distribuído gratuitamente coa revista *MondoSonoro*.

Membros
-------

* Adrián PD - voz e guitarras
* Raúl Muñoz - guitarras e teclados
* Iván Fernández - baixo
* Paco Iglesias - batería

Discografía
-----------

* *Reel#1* - 2006 (PuPilo Records)
* *What's the Time Mr Wolf?* - 2008 (PIAS España)
* *Love Battle* - 2011

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en castelán)*
* MySpace de CatPeople
* Perfil da banda en Facebook
| Centella asiatica |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| (sen clasif.) | Angiospermae |
| (sen clasif.): | Eudicotyledoneae |
| (sen clasif.): | Asteridae |
| Orde: | Apiales |
| Familia: | Apiaceae |
| Subfamilia: | Mackinlayoideae |
| Xénero: | *Centella* |
| Especie: | *C. asiatica* |

 |
| Nome binomial |
| *Centella asiatica*(L.) Urban |

A ***Centella asiatica*** é unha pequena planta anual herbácea da familia Apiaceae, nativa de Asia. Emprégase como herba medicinal na medicina ayurvédica e no medicina tradicional chinesa.

Descrición
----------

Detalle das follas.
Os talos son finos, con estolóns rastreiros, cores verdosas a avermelladas, plantas interconectadas entre si. Ten follas longas, verdes, reniformes con ápices redondeados con textura epidérmica suave con vasos marcados. As follas nacen en peciolos pericládicos, de 2 dm. As raíces son rizomatosas, medrando verticalmente, de cor crema e cubertas de pelos radiculares.

As flores son de cores rosadas a vermellas, en pequenas e redondeadas umbelas preto do chan. Cada flor está parcialmente encerrada en dúas brácteas verdes. As flores hermafroditas son moi pequenas (menos de 3 mm), con 5 a 6 corolas por flor, con cinco estames e dous estigmas.

O cultivo está listo para cultivar en tres meses e toda a planta, con raíces, cultívase a man.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q324714
* BNCF: 52775
* BNF: 15976994z
* SUDOC: 131819062

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* APDB: 27138
* APNI: 58538
* Dyntaxa: 266050
* Ecocrop: 669
* EOL: 581713
* EPPO: CLLAS
* FloraBase: 6214
* FoC: 200015478
* GBIF: 3034128
* iNaturalist: 160294
* IPNI: 840022-1
* IRMNG: 11159023
* ISC: 12048
* ITIS: 29612
* IUCN: 168725
* NCBI: 48106
* PlantList: kew-2708815
* POWO: ID
* TAXREF: 446905
* Tela Botanica: 85558
* Tropicos: 1700356
* PLANTS: CEAS

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UNII: 7M867G6T1U

 |
***A night at the Opera*** é o noveno álbum oficial do grupo alemán Blind Guardian. Foi editado e publicado no 2002. Foi producido por Charlie Bauerfeind, e gravouse no estudo de gravación Twilight Hall Studios, en Grefrath.

Características
---------------

Neste álbum o grupo engadiu instrumentación, coros e arranxos máis complexos nos temas. A crítica e os fans recibiron cunha certa dose de escepticismo o novo traballo. Destacan temas como "And then there was Silence", de máis de 14 minutos de duración e baseada na guerra de Troia, ou "Battlefield".

A temática do álbum variou un pouco en relación ós traballos anteriores. Segue a haber cancións inspiradas na fantasía medieval como "The Soulforged", mais tamén aparecen desta vez varios temas inspirados na tradición cristiá como "Precious Jerusalem", "Sadly Sings Destiny" ou "Age of False Innocence".

Conta con colaboracións de The Choir Company, Oliver Holzwarth, Mathias Wiesner e Michael Schüren.

Lista de temas
--------------

1. "Precious Jerusalem" (6:21)
2. "Battlefield" (5:37)
3. "Under the Ice" (5:44)
4. "Sadly Sings Destiny" (6:04)
5. "The Maiden and the Minstrel Knight" (5:30)
6. "Wait for an Answer" (6:30)
7. "The Soulforged" (5:18)
8. "Age of False Innocence" (6:05)
9. "Punishment Divine" (5:45)
10. "And then there was Silence" (14:05)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio Web Oficial de Blind Guardian
* Os discos de Blind Guardian Arquivado 06 de febreiro de 2020 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q300501
* Discogs: 22768
* MusicBrainz: ID

 |
| Cat Island |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital | Arthur's Town |
| País | Bahamas |
| Localización | Océano Atlántico |
| Arquipélago | Bahamas |
| Linguas |  |
| Poboación (2000) | 1.647 hab. |
| Superficie | 388 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 24°27′N 75°30′O﻿ / ﻿24.450, -75.500 |
| Maior Altura | 63 m. Monte Alvernia |
|  |
| Localización |
| Localización das illas Bahamas |
|

**Cat Island** ou *Illa do Gato* é unha das illas das Bahamas e tamén un dos seus distritos. Localízase no leste do arquipélago. A illa ten o punto máis alto do arquipélago enteiro, o monte Alvernia, con 63 metros. A illa posúe 1.647 habitantes (censo de 2000). As principais poboacións son Arthur's Town (onde Sidney Poitier pasou a súa infancia), Orange Creek e Port Howe. Cat Island tamén foi o berce do músico Tony McKay, máis coñecido por Exuma.
A illa conta con dous aeroportos, o *New Bight Airport* e o *Arthur's Town Airport*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1050154
* WorldCat
* VIAF: 234223210
* GEC: 0420867
* GeoNames: 3572678
* MusicBrainz: ID
* OSM: 3776647

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: AER.

A **Agrupación de Electores de Redondela (AER)**, é unha agrupación política de ámbito municipal do concello pontevedrés de Redondela. Fundouse no ano 2011, presentándose ese mesmo ano ás eleccións municipais e acadando un concelleiro.
No ano 2015 presentouse de novo ás eleccións municipais conseguindo 4 concelleiros.

Traxectoria
-----------

AER naceu en 2011 como alternativa localista aos partidos existentes, tal e como definiron nun dos seus comunicados fundacionais.

> 
> 
> Somos unha agrupación de cidadáns indignad@s coa situación política actual e que non nos viamos reflectid@s en ningún dos partidos políticos presentes en Redondela.
> 
> 

Nas eleccións municipais de 2011, presentáronse á alcaldía con Jorge Varela Couñago ("Chopi") como cabeza de lista. Neses comicios obtiveron 832 votos (un 5,25% do total), conseguindo un concelleiro. Malia acadar só un edil, o resultado desas eleccións permitiu truncar a maioría absoluta do Partido Popular, convertendo a AER na chave de goberno. AER abstívose na investidura cumprindo a súa promesa de non pactar con ningún partido político; co que gobernou o Partido Popular, que acadou máis votos que PSOE e BNG xuntos e obtivo os mesmos edís que a suma de PSOE e BNG.

Nas eleccións municipais de 2015 volvéronse presentar á alcaldía con Ricardo Figueroa Rodríguez como cabeza de lista. Lograron acadar 4 concelleiros tras sumar 2847 votos (17,8% do total).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Redondela

### Ligazóns externas

* "AER dirixe o seu propio camiño", artigo en *La Voz de Galicia*, 30/1/2015 *(en castelán)*.
Decreto de prohibición da lingua catalá na Cerdaña, Conflent e Roselló do 1700.
Cartel na cidade de Valencia contra os produtos cataláns.
A **catalanofobia** ou **anticatalanismo** é un sentimento de odio cara ao pobo, lingua e cultura catalás. Segundo o dicionario de lingua catalá do Institut d'Estudis Catalans, a catalanofobia é "unha aversión a Cataluña, aos cataláns ou a todo o que é catalán". É o contrario do catalanismo.

Xa na Guerra del Segadors houbo unha conduta catalanofóbica, o poeta Francisco de Quevedo escribiu textos como:

* "En tanto en Cataluña quedase un solo catalán, y piedras en los campos desiertos, hemos de tener enemigos y guerra.
* "Son los catalanes aborto monstruoso de la política"
* "El catalán es la criatura más triste y miserable que Dios crió"
* "Son los catalanes el ladrón de tres manos"

Na actualidade existen grupos ultradereitistas ou españolistas, como por exemplo, España 2000, que son amplamente catalanófobos.[] Dende a aposta polo independentismo catalán do goberno de Artur Mas (CiU), o sentimento anticatalanista aumentou nas comunidades autónomas de España, especialmente nas exclusivamente castelanfalantes.[]

En Aragón, o PP e o PAR aplicaron unha nova lei na que se deixaba de chamarlle catalá á lingua catalá na Franxa de Aragón, que dende 2013 pasou a chamarse Lapao (Lingua aragonesa propia da área oriental).

Notas
-----

1. ↑  «Catalanofòbia», Diec2, Barcelona, Edicions 62, 2007, pàgina 334, ISBN 978-84-412-1454-5 o ISBN 978-84-297-5977-8
2. ↑  *L'anticatalanisme de Quevedo* Arquivado 03 de abril de 2015 en Wayback Machine. na Fundació d'Estudis Històrics de Catalunya.
3. ↑  Aragón excluye al catalán de sus lenguas oficiales, ahora se llama Lapao

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xenofobia
* Cataluña

### Ligazóns externas

* Base de datos sobre a catalanofòbia *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q286873
* GEC: 0089393

 |
**Aio** (ou **Axio**) foi o primeiro rei mítico dos longobardos xunto co seu irmán Ibor. Os dous reis guiaron o seu pobo desde a Escandinavia natal ata a costa meridional do Mar Báltico.

Traxectoria
-----------

A existencia dunha diarquía nas orixes máis remotas do pobo, entre mito e historia, reflicte unha estrutura de poder común entre os soberanos xermánicos: todos os fillos tiñan o mesmo dereito á sucesión e a miúdo existían formas de cogoberno cando se escollían dous irmáns ao mesmo tempo.

Segundo o mito das orixes do pobo longobardo transmitidas por Paulo Diácono na súa *Historia Langobardorum*, (na sección onde recolle os mitos fundacionais do seu pobo, a *Origo gentis Langobardorum*), Ibor e Aio, fillos da raíña Gambara, conduciron aos longobardos (naquela época chamados *Winnilos*) a unha área da actual Alemaña setentrional: quizais na foz do río Elba, quizais fronte á illa de Rügen.

Os longobardos atopáronse cuns novos veciños: os vándalos, pero, na batalla decisiva, Ibor e Aio venceron; a lenda conta que a súa vitoria decretouna o deus Odín, convencido pola súa muller Frigg á que se dirixira Gambara.

Unha tradición posterior fai de Aio o pai de Axelmundo, rei dos longobardos a finais do século IV.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Paulo Diácono, *Historia Langobardorum* (*Historia dos Longobardos*, Lorenzo Valla/Mondadori, Moano 1992).
* *Origo gentis Langobardorum*, ed. G. Waitz in *Monumenta Germaniae Historica* SS rer. Lang.
* Jörg Jarnut. *Storia dei Longobardi*. Torino, Einaudi, 2002. ISBN 8846440854
* Sergio Rovagnati, *I Longobardi* (Moano, Xenia 2003)
Partido de fútbol base.
**Canteira** ou **viveiro** é un termo utilizado para referirse aos equipos de base organizados polos clubs de fútbol profesionais. Tamén se utiliza para referirse á zona xeográfica na que os clubs contratan xogadores. O termo utilízase amplamente no fútbol, pero se aplica tamén a outros deportes como o baloncesto.

Para un club, dispor dunha estrutura de fútbol base, cunha mesma filosofía de traballo en todas as súas categorías, desde prebenxamíns a xuvenís, pode supor, ademais dun extraordinario aforro en canto a fichaxes para o club de fútbol, que os xogadores que cheguen ao primeiro equipo, xoguen desde pequenos do mesmo xeito, polo que dunha forma natural, pódense atopar xogando no primeiro persoal e coñecer os principais conceptos e esixencias do xogo, desde o primeiro día.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Voluntad de tradición, artigo sobre a *política de canteira* do Athletic de Bilbao
* The lost boys of Barcelona, por Ronald Atkin


1. ↑  "viveiro". *TERGAL*. Consultado o 23/10/2019.
2. ↑  "fútbol base". *TERGAL*. Consultado o 23/10/2019.
**Andrés Méndez Quintáns**, nado en Lantaño (Portas) e finado no mesmo lugar o 24 de agosto de 1939, foi un médico, político e filántropo galego.

Traxectoria
-----------

Herdeiro do pazo de Lantaño, regalou unha campá para a igrexa de Lantaño en 1924. Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, licenciándose en 1927. Foi alcalde de Portas durante a Segunda República. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 abriulle expediente o Tribunal de Responsabilidades Políticas. Finou en Lantaño o 24 de agosto de 1939.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Portas** 1931 -1933 | Sucesor:**?** |

Vida persoal
------------

Casou en Lantaño con Elisa Patiño Hermida, filla de Luis Patiño Muñoz, en marzo de 1939. Elisa finou en Vigo o 23 de outubro de 1945.

Notas
-----

1. ↑  *Galicia*, 25-1-1924, p. 1.
2. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 21-5-1927, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 2-12-1932, p. 5.
4. ↑  *BOE*, 21-4-1941, p. 1553.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 27-8-1939, p. 7.
6. ↑  *El Pueblo Gallego*, 5-3-1939, p. 6.
7. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-10-1945, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bernardino Buceta Quintáns, EA1BI-provisional, EA1AO
**Caroline Woolmer Leakey**, nada en Exeter (Devon) o 8 de marzo de 1827 e finada na mesma cidade o 12 de xullo de 1881, foi unha escritora inglesa. A súa poesía e a súa única novela (*The Broad Arrow*, publicada co pseudónimo de Oliné Keese) estiveron influídas pola súa estancia en Van Diemen's Land (actual Tasmania) entre 1848 e 1853.

Traxectoria
-----------

Foi a sexta de once irmáns, filla do artista James Leakey e de Eliza Hubbard Woolmer. De nova foi lectora ávida, e colaborou en actividades de caridade relixiosa. En 1847 foi a Hobart, onde emigrara a súa irmá Eliza co seu marido James Medland. Pasou longas estancias encamada por estar doente. En 1851 pasou doce meses no asentamento de presos de Port Arthur. Cando regresou a Hobart enfermou de novo e regresou a Inglaterra en marzo de 1853.

Animada polo bispo Francis Nixon, co que vivira en Hobart, publicou unha escolma de poemas titulada *Lyra Australis, or Attempts to Sing in a Strange Land*, editada en Londres en 1853 e en Hobart en 1854.

En marzo de 1857 comezou a escribir a novela *The Broad Arrow: Being Passages from the History of Maida Gwynnham, a Lifer*, publicada con pseudónimo en Londres en 1859 e en Hobart en 1960. *The Broad Arrow* está considerada un notable documento social, pois foi unha das primeiras novelas en incluír nos personaxes principais os convictos en Australia. Isto influíu na posterior *For the Term of His Natural Life* de Marcus Clarke. Tras a morte de Leakey a novela foi publicada en versión reducida, e a versión completa non foi reeditada até 2019.

En 1861 estableceu unha casa en Exeter para coidar das mulleres caídas"..

Notas
-----

1. 1 2 3  Horner, J. C. "Leakey, Caroline Woolmer (1827–1881)". *Australian Dictionary of Biography* (en inglés). National Centre of Biography, Australian National University.
2. ↑  Mead, Jenna (2006): Caroline Leakey, *The Companion to Tasmanian History*, Centre for Tasmanian Historical Studies.
3. 1 2  Caroline Woolmer Leaky Arquivado 25 de marzo de 2012 en Wayback Machine. *Index of Significant Tasmanian Women*, Department of Premier and Cabinet, Government of Tasmania.
4. ↑  Spender, Dale (1988). Spinifex Press, ed. *Writing a New World: Two Centuries of Australian Women Writers* (en inglés). Melbourne. p. 112–115. ISBN 0863581722.
5. ↑  Keese, Oliné, 1827-1881,. *The Broad Arrow: being passages from the history of Maida Gwynnham, a lifer*. Mead, Jenna,. University of Sydney, NSW. ISBN 9781920899745. OCLC 1088420954.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5045132
* WorldCat
* VIAF: 70918411
* CERL: cnp02148779
* Europeana: ID
* GND: 1089637675
* ISNI: 0000 0000 7424 4754
* LCCN: nb2007020001
* NLA: 36574881
* OBP: ID
* ODNB: 16243
* SNAC: w6mh836j
* WikiTree: Leakey-92

 |
Os **cantes mineiro-levantinos** son un estilo flamenco que se desenvolveu no século XIX na Serra mineira de Cartaxena-La Unión como resultado das grandes migracións de almerienses a esta rexión.

Segundo Manuel Moya, esta acepción toma corpo co nacemento do Festival del Cante de las Minas de La Unión en 1961, aínda que o poeta sevillano Manuel Machado xa a mencionase en 1912 no poema "La Lola", dentro da súa colección de poemas chamado *Cante Hondo*.

Trátase dun cante con copla de catro ou cinco versos octosílabos. É unha modalidade moi remarcada de taranta (apenas presenta diferenzas con esta, salvo determinados matices melódicos moi remarcados). O seu creador foi o alacantino Rojo El Alpargatero, quen a legou ao seu fillo para que se perpetuase na historia. 

Da malagueña, a granaína e o taranto de Almería, paus herdeiros do fandango, traídos polos obreiros andaluces e o seu contacto cos fandangos locais, xurdiron os denominados cantes mineiro-levantinos: 

* A taranta. Cante difícil, longo e de profunda fondura procedente do fandango almeriense.
* A minera: Cante tamén difícil e fondo baseado nas penalidades do traballo na mina.
* A cartagenera: Procede do aflamencamento dos fandangos locais do século XVIII. Non trata temas mineiros.
* O Fandango minero.
* A levantica.
* A murciana.

Desde o ano 1961 celébrase en La Unión todos os meses de agosto o Festival Internacional del Cante de las Minas. Neste festival rememóranse aqueles cantes, que sufridamente alzaban os antepasados mineiros durante o seu longo día de traballo dentro da mina e converteuse nun dos festivais máis importantes do mundo do flamenco en España.

Os seus principais intérpretes son Pencho Cros, Antonio Piñana, Encarnación Fernández, Fosforito e José Sorroche.

Notas
-----

1. ↑  Pedro Fernández Riquelme, "La denominación de los cantes de las minas. ¿Realidad descriptiva o capricho de los flamencólogos?", *Sinfonía Virtual. Revista de Música Clásica y Reflexión Musical*, nº 29 (2015/verano), 13 pp.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Cantes minero-levantinos" *Enciclopedia Encarta Online*. 2008. Microsoft *(en castelán)*.
**Andrés Rodríguez Barbeito**, nado en Vigo o 26 de maio de 1898 e finado en Buenos Aires en 1968, foi un xornalista, diplomático e político galego.

Traxectoria
-----------

Sendo neno os seus pais emigraron a Buenos Aires, onde comezou a súa actividade xornalística e política. Colaborou en *Correo de Galicia* e *Céltiga*, especializándose en información deportiva e dirixiu *Hogar Gallego* (1922). En 1920 iniciouse na masonería. En 1926 regresou a Galicia e instalouse en Vigo, onde fundou en 1927 o diario deportivo *Sprint* e colaborou en *Faro de Vigo* utilizando o pseudónimo **Amadiós**. Formou parte da loxa Jovellanos nº 1 de Xixón e dende abril de 1929 das loxas Vicus nº 6 e nº 8 de Vigo. En setembro de 1929 volveu a Buenos Aires.

Ao proclamarse a Segunda República instalouse en Madrid, onde traballou nos diarios *Crisol* e *Luz* (entre xullo de 1931 e abril de 1933) e foi redactor-correspondente de *Avance* de Oviedo dende novembro de 1931. Afiliouse á Agrupación Socialita de Madrid e fíxose membro do Sindicato de Xornalistas da UGT. Pertenceu á Asociación de la Prensa de Madrid dende 1934, ano no que foi detido pola súa participación na folga xeral revolucionaria de 1934. Cando se fundou *Claridad* incorporouse ao seu Consello de Redacción.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi secretario particular do Presidente do Goberno Francisco Largo Caballero desde setembro de 1936 a xaneiro de 1937, foi nomeado subsecretario de Obras Públicas en setembro de 1936. En xaneiro de 1937 foi nomeado por Julio Álvarez del Vayo cónsul de España en Santos (Brasil). Alí traballou a favor da República Española, polo que se enfrontou co réxime ditatorial do Presidente Vargas e coa colonia franquista española. En outubro de 1937 foi nomeado vicecónsul en São Paulo e en novembro dese ano foi detido e finalmente expulsado do Brasil, trasladándose a Panamá.

Ao rematar a guerra civil estivo exiliado en Nova York, onde traballou en *España Libre* e na emisora de radio *Voz de América*. De Nova York pasou por México camiño de Guatemala e en marzo de 1945 regresou a México. En 1953 trasladouse a Buenos Aires, onde colaborou nas publicacións *España Republicana* e *Opinión Gallega* e participou nos programas de radio *España Eterna* (Radio Libertad), *Galicia en el Aire* e *Postales gallegas*.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 6-9-1936, p. 6.
2. ↑  Souza, Ismara Izepe de (2005). *Solidariedade internacional: a comunidade espanhola do estado de São Paulo e a polícia política diante da guerra civil da Espanha, 1936-1946* (en portugués). Editora Humanitas. ISBN 9788598292502. Consultado o 2 de setembro de 2018.
3. ↑  Andres Rodríguez Barbeito / Hemeroteca / Fondos documentais / Consello da Cultura Galega

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en Movimientos Migratorios Iberoamericanos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20536048
* DSBE: 8078\_rodriguez-barbeito-andres

 |
**Cindazunda** foi filla do rei suevo de Galicia Hermerico e princesa de Gallaecia. Casou a principios do século V co rei dos alanos Ataces.

Lenda de Coímbra
----------------

Ataces despois de conquistar *Aeminium* e *Conímbriga*, decidiu fundar outro asentamento na marxe dereita do río Mondego no lugar de *Aeminium*. Cando Ataces dirixía a construción desta nova cidade chamouna *Colimbria, a* actual Coímbra, en honra á antiga *Conímbriga*. ⁣Hermerico e o seu exército apareceron para tomar posesión da cidade. O combate entre as dúas faccións foi tan cruento que as augas do Mondego acabaron por tinguirse de vermello. Hermerico retirouse cara ao norte, pero Ataces foi tras el e o rei suevo viuse obrigado a pedir a paz. Para iso, ofreceulle ao vencedor a man da princesa Cindazunda, a súa filla. Como é habitual nestes casos, a lenda di que Cindazunda era extremadamente fermosa e que Ataces pronto se namorou dela. A parella real chegou de camiño a Coímbra acompañada do seu pai e axiña se realizaron os casamentos e unha voda con toda a magnificencia. Para conmemorar un acontecemento tan extraordinario Hermerico e Ataces entregáronlle á cidade de Coímbra os seus escudos, que aínda hoxe segue sendo o escudo de Coímbra: a doncela coroada é Cindazunda, a copa representa o matrimonio, o león é o selo de Ataces e o dragón ou serpe alada o selo de Hermerico.

Escudo actual de Coímbra.

Notas
-----

1. ↑  "Heráldica, Coimbra Cámara Municipal".
2. ↑  "Escudo de armas da Cidade de Coímbra". Arquivado dende o orixinal o 05 de outubro de 2022. Consultado o 05 de outubro de 2022.
3. ↑  "Lendas". *Castelos e Muralhas do Mondego*.
**Activo financeiro** é un título ou sinxelamente unha anotación contable, pola que o comprador do título adquire o dereito a recibir un ingreso futuro de parte do vendedor.

Os activos financeiros son emitidos polas unidades económicas de gasto e constitúen un medio de manter riqueza para quen os posúen e un pasivo para quen os xeran. A diferenza dos activos reais, non contribúen a incrementar a riqueza xeral dun país, xa que non se contabilizan no Produto interior bruto dun país, pero si contribúen e facilitan a mobilización dos recursos reais da economía, contribuíndo ó crecemento real da riqueza.

O empréstito que realiza un aforrador a unha empresa é un activo financeiro, neste caso a empresa é a vendedora do activo e o aforrador, o comprador que espera recibir unha corrente de ingresos no futuro. Entre as principais categorías de activos financeiros atópanse os empréstitos, as accións, os bonos e os depósitos bancarios.

Mercados financeiros
--------------------

Os activos financeiros son creados no chamado mercado financeiro primario. Neste mercado, os activos transmítense directamente polo seu emisor: unidade económica que precisa recursos financeiros. Os compradores son unidades económicas con superávit. No mercado secundario só se intercambian activos financeiros xa existentes, emitidos nun momento anterior. Este mercado facilita ós posuidores de activos financeiros a súa compravenda.

Notas
-----

1. 1 2 3  Cuervo, Alvaro (2008). *Manual del sistema financiero español*. Ariel. ISBN 9788434445536.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2823610
* JSTOR: financial-assets
* MAG: 2778705799

 |