Banato, Bačka e Baranja en 1918–1919.
O **Banato, Bačka e Baranja** (en serbio *Banat, Bačka me Baranja* / Банат, Бачка и Барања) foi unha provincia *de facto* do Reino de Serbia e do Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos entre outubro de 1918 e marzo de 1919.

Incluía as regións xeográficas do Banato, Bačka e Baranja, e a súa capital era a cidade de Novi Sad.

O seu territorio hoxe en día divídese entre os estados de Serbia, Croacia, Romanía e Hungría.

Nome
----

O nome oficial da provincia era *Banato, Bačka e Baranja*, pero era coñecida usualmente como *Voivodina*.

Historia
--------

Partes do Banato, Bačka e Baranja recoñecidas como territorio do Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos na Conferencia de Paz de París (Tratado de Trianon), (1919-1920).
Tras o colapso do Imperio Austrohúngaro en outubro de 1918 as rexións do Banato, Bačka e Baranja estaban baixo control do exército serbio. A poboación serbia destas rexiónes formou a súa propia administración baixo a autoridade suprema do Consello Nacional Serbio en Novi Sad.

O 25 de novembro de 1918, a **Grande Asemblea dos serbios, bunjevci e outros eslavos** ( *Velika narodna Skupstina Srba, Bunjevaca me ostalih Slovena* / Велика народна скупштина Срба, Буњеваца и осталих Словена) do Banato, Bačka e Baranja, votaron a favor de que estas rexiónes se uniran ao Reino de Serbia.

A Asemblea runiu a 757 deputados, dos cales 578 eran serbios, 84 bunjevci, 62 eslovacos, 21 rutenos, 6 alemáns, 3 šokci, 2 croatas e 1
húngaro.

A **Grande Asemblea do Pobo** decidiu unir ao Banato, Bačka e Baranja a Serbia e formou unha nova administración local (Goberno) nestas rexións, conñecida como a **Administración popular do Banato, Bačka e Baranja** (*Narodna uprava za Banat, Bačku me Baranju* / Народна управа за Банат, Бачку и Барању).

O Presidente da administración popular foi o Dr. Jovan Lalošević. O Consello do Pobo formouse como órgano lexislativo da provincia.

O 1 de decembro, o Reino de Serbia , xunto co Estado dos Eslovenos, Croatas e Serbios formou un novo país chamado Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos.

Aínda que o Goberno de Belgrado aceptou a decisión de que se sumaran a Serbia o Banato, Bačka e Baranja, non recoñeceu a administración la popular. Esta sdministración estivo en activo até o 11 de marzo de 1919, cando celebrou a súa última sesión.

Antes, a Conferencia de Paz de París (Tratado de Trianon definiu as fronteiras exactas do Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos. Algunhas zonas que formaron parte da administración popular do Banato, Bačka e Baranja foron adxudicadas a Romanía e Hungría.

Poboación
---------

A poboación do Banato, Bačka e Baranja (dentro dos límites definidos pola Conferencia de Paz) era de 1 365 596 habitantes, dos que o 29,1 % eran serbios, o 27,71 % húngaros, o 23,10 % alemáns, e o resto pequen as minorías. Os serbios e croatas xuntos representaban o 36,80 % da poboación da rexión.

Notas
-----

1. ↑  Christina Bratt Paulston, Donald Peckham, Linguistic minorities in Central and Eastern Europe, 1998, páx. 76.
2. 1 2  Dr Drago Njegovan, Prisajedinjenje Vojvodine Srbiji, Muzej Vojvodine, Novi Sad, 2004, páx. 207.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Drago Njegovan, Prisajedinjenje Vojvodine Srbiji, Novi Sad, 2004.
* Lazo M. Kostić, Srpska Vojvodina i njene manjine, Novi Sad, 1999.
* Dimitrije Boarov, Politička istorija Vojvodine, Novi Sad, 2001.
* Čedomir Popov – Jelena Popov, Autonomija Vojvodine – srpsko pitanje, Sremski Karlovci, 2000.

### Outros artigos

* Serbia
* Voivodina

### Ligazóns externas

* Mapa
* Mapa
* Mapa