recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Benito Búa Rivas**, nado en Caldas de Reis o 6 de xaneiro de 1917 e finado en Puebla de Zaragoza (México) en 1974, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Antonio Búa Carou e Elisa Rivas Mourente. Estudante de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, estaba afiliado á Agrupación Socialista de Santiago de Compostela. Cando aconteceu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 residía en Pontevedra traballando como pasante de Medicina nunha clínica. Ofreceuse co seu irmán Antonio para prestar servizo nos hospitais de sangue do exército. Logrou evadirse e pasar á zona leal na fronte de Brunete o 2 de agosto de 1937 con Ramón Figueroa Vilachá e Gerardo Paseiro Carril. Foi auxiliar facultativo do corpo de Sanidade. Prestou servizo na 218 Brigada Mixta e no equipo cirúrxico do X Corpo de exército coa graduación de tenente. Estivo nas frontes de Teruel, Segre e Pireneos resultando ferido en combate. Publicou un artigo na revista *Choque*, órgano da 34 División. Foi secretario de asistencia social de Solidaridade Galega Antifeixista. Coa derrota da República pasou a Francia cruzando a fronteira por Tarascón o 7 de febreiro de 1939. Estivo internado nos campos de concentración de Argelès-sur-Mere e Barcarès. Exiliouse en México, embarcando no buque Ipanema no porto de Pauillac (Gironde) o 12 de xuño de 1939 e chegou a Veracruz o 7 xullo. En México colaborou na revista *Saudade* utilizando o pseudónimo **B. Lérez**. Completou os seus estudos de Medicina e titulouse como médico na UAM en 1956. Foi membro do Comité das Mocidades Socialistas en México. Residiu en Puebla de Zaragoza ata a súa morte en 1974.

Notas
-----

1. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 3-10-1936, p. 3.
2. ↑  Ficha de Benito Bua Rivas no Centro Documental de la Memoria Histórica
3. ↑  Visados otorgados a refugiados españoles para su emigracion a Mexico
4. ↑  Benito Búa Rivas

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Simón Lorda, David (2010). "Os nomes do exilio (médico, republicano, galego)" (PDF). *Cadernos de Atención Primaria* **17**: 264–270.
* Asilados politicos españoles a bordo del vapor Ipanema

### Ligazóns externas

* Ficha de Benito Bua Rivas no Centro Documental de la Memoria Histórica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q113336356
* DSBE: bua-rivas-benito

 |
**Black Wire** é unha banda inglesa de post-punk formada en Leeds no ano 2003. O grupo separouse en agosto de 2007 tras publicar un único álbum, pero reformaríase en 2013.[]

Historia
--------

Black Wire formouse en xaneiro de 2003 e realizou o seu primeiro concerto ás poucas semanas no club Pigs de Leeds. Posteriormente realizou longas xiras con bandas como Bloc Party, The Libertines, Hard-Fi, The Cribs, Kaiser Chiefs e The Futureheads. O seu sinxelo de estreae, "Attack! Attack! Attack!", foi seleccionado pola *NME* como sinxelo da semana. A comezos de of 2006 a banda realizou unha xira europea e tocou en Italia, Francia e Alemaña, e tamén unha polos Estados Unidos, tocando en San Francisco, Chicago, Os Ánxeles e Nova York. A banda xirou novamente por Europa en xuño de 2007 co grupo londiniense Art Brut.

O título da exitosa canción de Kaiser Chiefs "I Predict A Riot" baseouse nun concerto de Black Wire en 2004, cando a banda tocou novamente no Pigs de Leeds. A súa intensa actuación causou que o público invadise o escenario, momento no cal os gardas de seguridade comezaron a expulsar tanto ao público como a membros do grupo, causando que o batería de Kaiser Chiefs Nick Hodgson exclamase ao dono do local "I predict a riot".

Dan Wilson, que estudara nunha escola artística, deseñou e debuxou as portadas dos tres primeiros sinxelos.

O seu álbum de estrea, *Black Wire*, foi publicado a principios de 2005 a través de 48 Crash, un selo discográfico que deixaron en 2006 debido a inconsistencias , due to inconsistencies nas contribucións da compañía e na súa ética no traballo. A banda estivo traballando en material novo para ser editado en 2007, pero finalmente separouse en agosto dese ano.

McCabe e Prescott actuaron co nome Lord Auch, mentres que Wilson e Greatorex formaron Televised Crimewave. ämbalasdúas bandas disolvéronse no ano 2010.

No ano 2013 o grupo reformouse e realizou varios concertos no mes de decembro. 

En abril de 2020 a banda publicou cancións inéditas gravadas no ano 2006 como o seu segundo álbum, *Confetti*, a través de Bandcamp.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Black Wire* | 2005 | 48 Crash |
| *Confetti* | 2020 | autoeditado |

Notas
-----

1. 1 2  Warren, Emma (2004-10-17). "Black wire profile". *The Guardian* (en inglés). ISSN 0261-3077. Consultado o 2020-07-14.
2. ↑  NME (ed.). "Leeds band Black Wire announce split". Consultado o 26 de abril de 2017.
3. 1 2  "Leeds band Black Wire announce split". *NME* (en inglés). 2007-08-17. Consultado o 2020-07-14.
4. ↑  "10 Years On: What Are The Stars Of 2005 Indie Doing Now?". *NME* (en inglés). 2015-09-02. Consultado o 2020-07-14.
5. ↑  "What Kaiser Chiefs' I Predict A Riot Tells Us About Leeds' 00s Club Scene". *Radio X* (en inglés). Consultado o 2020-07-14.
6. ↑  "CONFETTI, by Black Wire". *Black Wire*. Consultado o 2020-07-14.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4922169
* Discogs: 350078
* ISNI: 0000 0004 7047 1422
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 424189

 |
**Emilio Rodal González**, nado en Cangas e finado en Vigo en xuño de 1929, foi un xornalista e propagandista agrario galego.

Traxectoria
-----------

Comezou o seu traballo na prensa en *Noticiero de Vigo* e foi redactor de *Faro de Vigo* e *El Liberal*. Foi inspirador e propagandista do Directorio Antiforista de Teis, do que foi delegado xeral e presidente honorario. De setembro de 1909 a marzo de 1910 viaxou a Cuba como representante do Directorio para realizar unha campaña propagandista na illa que culminou coa organización dun comité redencionista na Habana. En 1910 foi nomeado presidente honorario da Liga Agrario-Redencionista, pero dimitiu en setembro. En outubro marchou a Arxentina para realizar outra campaña redencionista entre os emigrados. Asentouse definitivamente na Arxentina e pertenceu a directiva da Casa de Galicia de Buenos Aires. Regresou a Galicia nos anos vinte e en 1928 presidiu en Cangas unha reunión dos pósitos de pescadores de Galicia. Finou en Lavadores en 1929 logo de padecer unha dura enfermidade.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 16-6-1929, p. 17.
2. ↑  *Vida Gallega*, 20-6-1929, p. 11.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* El Partido Agrario Español (1934-1936): Una alternativa conservadora y republicana
Coordenadas: 42°33′27″N 6°36′00″O﻿ / ﻿42.5574, -6.599972

O **Estadio El Toralín** é un estadio de fútbol español da cidade berciana de Ponferrada, e serve como sede local á SD Ponferradina. Inaugurado o 5 de setembro de 2000, ten capacidade para 8.200 espectadores.

Historia
--------

El Toralín construíuse en substitución do anterior campo da SD Ponferradina, o Fuentesnuevas, que á súa vez substituíra o primeiro campo da entidade, o Santa María. Inaugurouse o 5 de setembro de 2000 nun encontro da SD Ponferradina contra o Celta de Vigo (0-2). O estadio remodelouse nunha ocasión, co gallo do ascenso da SD Ponferradina á Segunda División en 2006, momento no que se ampliaron tódalas bancadas até a actual capacidade e se reformaron o palco e as cabinas de prensa. Actualmente reúne as características que a UEFA impón para disputar partidos en competicións internacionais.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Imaxe entrada partido inauguración
* Imaxe cartel España-Bosnia en El Toralín
* Vista aérea de El Toralín
Os **selxúcidas** foron unha dinastía turca oğuz que reinou nos actuais Irán e Iraq, así como en Asia menor entre mediados do século XI e finais do século XIII. Chegaron a Anatolia procedentes de Asia Central a finais do século X, causando estragos nas provincias bizantinas e árabes. Acabaron co Califato abasí e debilitaron considerablemente o Imperio Bizantino co seu pulo relixioso cara Occidente.

Os turcos selxúcidas son considerados como os devanceiros directos dos turcos suroccidentais, os habitantes actuais de Turquía, Gagauzia, Acerbaixán e Turkmenistán. Os selxúcidas desempeñaron un papel principal na historia medieval creando unha barreira a Europa contra os invasores mongois do leste, defendendo o mundo islámico contra as cruzadas de Europa e conquistando grandes extensións do Imperio Bizantino, que practicamente desmantelaron, sendo os seus sucesores os turcos osmanlís.

Notas
-----

1. ↑  Entrada *selxúcida* en Digalego.
2. ↑  Encyclopedia Brittanica. "Seljuk Dynasty" (en inglés).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3708255
* WorldCat
* VIAF: 35249486
* BRE: 3546687
* CERL: cnp00566674
* GND: 118613014
* NDL: 00575347

 |
**Benito Díaz Pereira**, nado na Coruña en 1887 e finado en Aranga o 22 de xaneiro de 1938, foi un pintor e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Pintor primeiro e dependente de comercio despois, militante da CNT coruñesa dende os anos dez. Foi directivo da Sociedad de Pintores La Lealtad da Coruña dende 1914. En 1917 era tesoureiro do Centro de Estudios Sociales Germinal. Asistiu ao Congreso da CNT de Madrid en 1919. Foi desterrado a Baltanás (Palencia) no verán de 1919 polo paro xeral en solidariedade coa folga de La Canadiense. En xaneiro de 1920 foi detido na Coruña pola explosión de varios petardos, e en maio participou nun mitin pedindo a reapertura dos locais sindicais clausurados. No resto da década dos vinte e dos trinta mantivo a súa militancia na CNT e o seu vencello co Centro de Estudios Sociales Germinal. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 abríuselle causa militar na Coruña. O 22 de xaneiro de 1938 apareceu en Aranga o seu cadáver con disparos de arma de fogo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). Positivas, ed. *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela. p. 90. ISBN 84-87783-79-1.

### Ligazóns externas

* 

* Benito Díaz Pereira na páxina web *Nomes e Voces*.
* A represión en Aranga
**Carnotita** é un mineral de vanadato de potasio e uranio hidratado , cuxa fórmula química é: K2( UO2 )2( VO4 )2**·**3H2O, podendo conter pequenas cantidades de calcio, bario, magnesio, ferro e sodio. O índice de auga pode variar.

Características
---------------

A carnotita é un mineral brillante, amarelo esverdeado, que aparece tipicamente en forma de costras e escamas en arenitas, tornándoas amarelas brillante. O índice elevado de uranio fai da carnotita un minerio de uranio importante e tamén radioactivo. É un mineral secundario de vanadio e uranio xeralmente encontrado en rochas sedimentares de climas áridos.

Pódese encontrar nos estados americanos de Wyoming, Colorado, Arizona, Utah, Novo México, e tamén na Pennsylvania. Relátanse tamén depósitos no Zaire, Marrocos, Australia e Casaquistán.

Foi nomeado en homenaxe a Adolphe Marie Carnot ( 1839 – 1920 ), enxeñeiro de minas e químico francés.

Existen diversas variedades do mineral:

* Margaritasita (( Cs,K,H3O)2( UO2 )( VO4 )2•H2O )
* Tyuyamunita,(Ca(UO2)2(VO4)2•5-8H2O).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Hurlbut, Cornelius S.; Klein, Cornelis, 1985, Manual of Mineralogy, 20th ed. John Wiley and Sons, Nova York ISBN 0-471-80580-7

### Outros artigos

* Lista de minerais

### Ligazóns externas

* Webmineral *(en inglés)*
* Mineral Galleries
* Mindat.org *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q409100
* BRE: 2048171
* EBID: ID
* LCCN: sh85020386
* MAG: 2778502583
* Mindat: 907

 |
**Emilio Rey Sánchez-Somoza**, nado na vila de Arzúa en 1876 e finado en Madrid o 7 de outubro de 1951, foi un farmacéutico e empresario galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Cayetano Rey García, que foi alcalde de Arzúa, e Elvira Sánchez Somoza. Marchou a Buenos Aires con trece anos, de onde retornou dous anos despois. Licenciado en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela. Fundou os Laboratorios Yer que crearon os prestixiosos Sello e Purgante e os xaropes, crecepelo e xices de Menta. Tamén foi dono dos cines Saboy e Colón na Coruña e do Cine Saboy de Madrid. Finou en Madrid o 7 de outubro de 1951.

Vida persoal
------------

Casou con Melania Romero e foi pai de Emilio, Luciano e José Rey Romero. Enviuvou e casou en segundas nupcias con Claudia de Roa, e foi pai de Claudia, Jaime e Soledad Rey de Roa.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 10-10-1951, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cascón Rodríguez, Armando F. (2005). *Arzúa na memoria. Espello histórico dunha terra*. Deputación da Coruña. p. 200. ISBN 84-9812-018-7.
**Blanca Inés Durán Hernández**, nada en Bogotá o 16 de xuño de 1971, é unha enxeñeira industrial, activista polos dereitos LGTB e política colombiana. Até outubro do 2014 traballou como directora do Departamento Administrativo da Defensoría do Espazo Público de Colombia (DADEP).

Traxectoria
-----------

Realizou os seus estudos superiores na Universidade dos Andes, graduándose en enxeñaría industrial. Estudou unha Mestría en Gobernanza e Comunicación Política na Universidade George Washington nos Estados Unidos e realizou diferentes cursos en formulación e avaliación de proxectos.

O 19 de abril de 2008 asumiu como Alcaldesa Local de Chapinero, cargo que exerceu até o 20 de xaneiro de 2012, converténdose na primeira política abertamente lesbiana en ostentar devandito cargo en Bogotá e no país.

En outubro de 2010 foi a primeira muller lesbiana en contraer matrimonio, grazas á aprobación da Corte Constitucional. Fíxoo en Notaría 28 de Bogotá xerando gran polémica, especialmente co Procurador Nacional quen cualificou o feito como vergoñoso.

Dentro das súas actividades salienta a súa labor como activista a prol dos dereitos do colectivo LGTB e dos dereitos humanos en Colombia, foi unha das fundadoras de Polo de Rosa, a organización LGTB do partido Polo Democrático Alternativo. Exerceu como consultora e asesora en diversas institucións para o desenvolvemento social e comunitario.

Como Directora da Defensoría do Espazo Público, lanzou o primeiro corredor ecourbanístico da cidade, coa instalación de paradoiros con teitos verdes ou teitos con material vexetal, que prestan servizos ambientais como a descontaminación de material particulado e a absorción do excedente de auga de choiva.

Notas
-----

1. 1 2  Redpartidos.org (7 de xullo de 2005). "Curriculum Vitae: Blanca Inés Durán Hernández". Consultado o 18 de setembro de 2013.
2. ↑  El Espectador, ed. (25 de abril de 2009). ""Ya no me escondo en el clóset"". Consultado o 18 de setembro de 2013.
3. ↑  Noticias RPTV, ed. (22 de setembro de 2014). ""Bogotá inaugura el primer corredor eco-urbanístico de América Latina"". Arquivado dende o orixinal o 03 de febreiro de 2015. Consultado o 2 de febreiro de 2015.

* Portal:Diversidade sexual
* Portal:Colombia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4924759
* WorldCat
* VIAF: 4636119
* BNE: XX1648713
* BNF: 162066860
* ISNI: 0000 0001 2118 3764
* LCCN: no2004021290
* SUDOC: 077195078

 |
**CD Projekt** é unha empresa polaca de distribución e desenvolvemento de videoxogos. A empresa foi fundada en maio de 1994 por Marcin Iwinski e Michał Kiciński. A compañía converteuse na primeira editora de Polonia en publicar software en CD e durante moito tempo foi a única empresa polaca especializada na publicación de videoxogos, editando nese país títulos de gran éxito internacional como Baldur's Gate, Icewind Dale y Planescape: Torment , traducíndoos ao polaco.

En febreiro de 2002, CD Projekt fundou unha nova sección especializada no desenvolvemento de xogos (do xénero RPG, ata o momento), denominado CD Projekt RED STUDIO. O primeiro videoxogo producido foi The Witcher, baseado na serie de libros escrita por Andrzej Sapkowski. Tamén en 2002, ampliaron o seu negocio de distribución á República Checa e Eslovaquia.

En xullo de 2008, inaugurou o seu servizo de distribución dixital Good Old Games (actualmente renomeado a GOG.com) especializado na venda de xogos clásicos de ordenador a escala internacional.

O 17 de maio de 2011 CD Projekt RED STUDIOS publicou The Witcher 2: Assassins of Kings, secuela de The Witcher.

O 30 de maio de 2012 CD Projekt anuncia un novo xogo: *Cyberpunk 2077,* baseado no famoso xogo de rol de mesa dos 80. Posteriormente publican o 10 de xaneiro un teaser no que afirman que o xogo se lanzaría cando estivera terminado para asegurarse da calidade do título. Ao final dese mesmo teaser inserir un pequeno mensaxe no que informou do avanzado estado de desenvolvemento doutro proxecto, mantido no máis absoluto secreto ata o momento. Días máis tarde confirma que este proxecto é The Witcher 3: Wild Hunt e anuncia a súa data de saída o 19 de maio de 2015 para PC, Mac e consolas de nova xeración.

O 10 de decembro de 2020 estreouse *Cyberpunk 2077*, adaptación do xogo de rol *Cyberpunk 2020.*

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***CD Projekt Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7098994
* WorldCat
* VIAF: 67144648408380246276
* IMDb: co0145666
* LCCN: no2019147497
* LEI: 259400TYO5Q8SH8TL437
* VGMdb: 1147

 |
**San Pedro de Carcacía** é unha parroquia que se localiza no leste do concello coruñés de Padrón, na comarca do Sar. Segundo o padrón municipal (INE 2013) ten 785 habitantes (360 homes e 425 mulleres). Ten unha extensión aproximada de 1,5 km², e por ela pasa o río Ulla.

Foi concello independente entre 1822 e 1834.

Infraestruturas
---------------

Existen nela ó redor de 20 empresas. Conta cun campo de fútbol, campo de festas, escolas de Infantil e Primaria, unha casa rural, algúns bares e unha praia fluvial. Ten riquezas arquitectónicas, como son a igrexa, os abundantes cruceiros, fontes e muíños. Nela existen varias asociacións de tipo cultural e deportivas, como son o SD Carcacía, Asociación de Mulleres Rurais, a coral da igrexa, a Asociación Cultural San Pedro de Carcacía, e a asociación cultural Carcacía Grupo Activo (CAR.G.A.).

Festas
------

Nesta parroquia celébranse, ademais das festas patronais, o Santo Isidro Labrador, Santo Antonio e a nosa Señora do Rosario.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Carcacía

| Lugares da parroquia de Carcacía no concello de Padrón (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| Bandín | Berxaos | Casal | Corral | Cruxeiras de Abaixo | Cruxeiras de Arriba | Guimaráns | A Igrexa | Lamas | O Outeiro | Pousada | Rial | Ribadulla | Rumille | Sande | Sinde | Sobrerribas | Xoane |

### Parroquias de Padrón

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Padrón |  |
| --- | --- |
| Carcacía (San Pedro) | Cruces (Santa María) | Herbón (Santa María) | Iria Flavia (Santa María) | Padrón (Santiago) |

Notas
-----

1. 1 2 3  DECRETO 189/2003, do 6 de febreiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia da Coruña.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Padrón

### Ligazóns externas

* Páxina web San Pedro de Carcacia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10951463
* código INE: 15065010000

 |
**Bieito Pérez Outeiriño**, nado na Mezquita (A Merca) o 5 de setembro de 1954, é un arqueólogo, profesor e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Filosofía e Letras (especialidade en Arqueoloxía) pola Universidade de Valladolid (1989). É membro do Corpo Facultativo de Conservadores de Museos do Estado dende 1985. Foi conservador facultativo do Museo Nacional de Arte Romana de Mérida (1987-1993), xefe do servizo de Arqueoloxía da Xunta de Galicia (1987-1993), subdirector xeral do Instituto de Conservación e Restauración de Bens Culturais (1993-1998) e dende 1998 ata decembro do 2017 foi director do Museo das Peregrinacións e de Santiago. Investiga sobre a ourivería prehistórica do noroeste peninsular, a xestión do patrimonio cultural e os museos. Dirixiu diversas campañas de escavación arqueolóxica en San Cibrán de Las (Ourense) e na Alcazaba de Mérida (Badaxoz), participando en numerosas escavacións e demais actividades arqueolóxicas de campo. 

Foi coordinador do equipo redactor do borrador técnico da Lei de Patrimonio Cultural de Galicia e do que se encargou do expediente para a declaración da Muralla de Lugo Patrimonio da Humanidade.

Obras
-----

* *De ourivesaria castrexa. I. Arracades*. Ourense, 1982.
* *Museo Nacional de Arte Romano*. Madrid, 1988 (en colaboración).
* *Sellos de alfarero en terra sigillata hallados en Mérida*. Mérida, 1991.

Notas
-----

1. ↑  Gallego, Grupo El Correo. ""O Museo das Peregrinacións precisa máis dos santiagueses"" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 13 de decembro de 2017. Consultado o 2017-12-12.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23778338
* WorldCat
* VIAF: 44480086
* BNE: XX1089904
* BNF: 137537652
* CANTIC: a10783507
* Dialnet: 1294325
* ISNI: 0000 0000 5924 991X
* LCCN: n98100798
* SUDOC: 139758437

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Bienvenido.
Bienvenido López Santos, Celta de Vigo, 4-11-1923, Celta 3 - Real Madrid 2Bienvenido López Santos, centrocampista do Celta de Vigo, 4-11-1923
**Bienvenido López Santos (Vigo, 1902-1974)** foi un futbolista galego de comezos do século XX que xogaba na demarcación de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Xa militaba no Real Club Fortuna de Vigo antes da fusión deste co Real Vigo Sporting Club para dar lugar ao nacemento do Celta de Vigo en agosto de 1923, pasando a formar parte do cadro de xogadores. Pese a gran competencia nun cadro de máis de sesenta xogadores, sempre contou coa confianza tanto do primeiro adestrador da historia do club, Francis Cuggy, coma do seu sucesor, Andrés Balsa.

Pouco a pouco foi perdendo protagonismo coa chegada do escocés Mr. Cowan ao banco e finalmente deixa o equipo ao remate da tempada 1926/27, tendo gañado tres veces o Campionato galego. Emigrou entón a Cuba, onde foi capitán do Hispania da Habana, co que disputou o Campionato Nacional cubano, e chegou a formar parte da selección cubana. En Cuba tamén foi adestrador dun equipo feminino.

En 1928 regresou a España, onde disputou nas filas do Real Oviedo a primeira tempada da Segunda División. 

Durante a Guerra Civil española foi levado "de paseo" nun camión tras ser detido por non facer o saúdo brazo en alto dos franquistas, pero salvouse da execución ao ser recoñecido como veterano do Celta. 

Ao longo da súa vida traballou como mariño en barcos do seu pai, foi administrativo e, en sintonía coa súa ideoloxía progresista e galeguista, foi autor de poesía en galego (actividade considerada case como subversiva para a España de Franco).

Notas
-----

1. ↑  Peter (29 de novembro de 1928). "Tópicos futbolísticos". *Diario de la Marina* (en castelán). p. 16. Consultado o 20 de decembro de 2021.
2. ↑  "Selección Cubana que se enfrentará al equipo de Chile los días 11, 18 y 25". *Diario de la Marina* (en castelán). 4 de xaneiro de 1927. p. 18. Consultado o 20 de decembro de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Txema Ereaga (9 de febreiro de 2013). "Bienvenido: Entre el equipo A y el equipo B". *Fame Celeste* (en castelán).

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 1923 (primeira convocatoria de xogadores) |
| --- |
| 
* Isidro
* Lilo
* Rubido
* Otero
* Pasarín
* Juanito
* Daniel
* Caito
* Torres
* Balbino
* Queralt
* Hermida
* Pombo
* Cruces
* Córdoba
* Bienvenido
* Nolasco

 |
| 
* Máximo Costas
* Reigosa
* Chiarroni
* Posada
* Polo
* Correa
* Gerardito
* Ramón González
* Caride
* Pedro Pinilla
* Salvador
* Miguelito
* Casal

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q42909900
* BDFutbol: 1026985

 |
Escaleira de peixes nunha presa de Alemaña.
Unha **escada para peixes**, **escaleira de peixes**, **escala de peixes** ou **paso para peixes** é un tipo de sistema de transferencia para peixes ante a existencia de obstáculos a distintas alturas, como presas. É unha canle con rugosidade artificialmente aumentada e altura progresiva que comunica o nivel do encoro augas arriba da presa co nivel do río augas abaixo da mesma.

Hai múltiples tipos de escaleiras, pero a construción debe permitir atravesar a presa aos peixes, de diferentes especies, que migran no río que foi cortado por ela. Ten unha función de carácter eminentemente ecolóxico.

Galería multimedia
------------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Escada para peixes Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Escada para peixes de Couso (río Ulla)Escada para peixes de Couso (río Ulla)
* Comporta superior da escada para peixes de Couso (río Ulla)Comporta superior da escada para peixes de Couso (río Ulla)
* Vídeo da escada para peixes de Couso (río Ulla)

Ligazóns externas
-----------------

* As escadas para peixes nos encoros dos ríos galegos - Artigo en rios-galegos.com con exemplos de boas e malas prácticas na súa construción.
* Así regresa o salmón aos ríos galegos - Artigo de GCiencia publicado o 16/01/2018

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q606619
* EBID: ID
* GND: 4486719-0
* JSTOR: fish-ladders
* LCCN: sh85048878
* MAG: 4257561
* NDL: 00577018
* NKC: ph116097
* PSH: 12055

 |
Ouchy 1784
O **castelo de Ouchy** é un antigo castelo medieval convertido en hotel que se atopa no lugar de Ouchy, en Lausana (Suíza)

Historia e características
--------------------------

As súas orixes están ligadas ao bispado de Lausana, pois o seu bispo Landry de Durnes que mandou construír unha torre nas ribeiras do Lago Lemán contra 1170. Corenta anos despois o edificio foi destruído (1207) polo savoiano Thomas de Maurienne, e reconstruído e logo transformado en residencia fortificada polos bispos, especialmente por Roger de Vico Pisano e por Guillaume de Varax. O edificio tamén servía de prisión.

Dende o século XVI, baixo o dominio de Berna, o castelo foi queimado e destruído, e a torre pasou a ser celeiro para o gran. O estado de Vaud recuperou a posesión logo da marcha dos berneses e desfíxose dela en 1885 ao venderlla ao empresario Jean-Jacques Mercier. O novo propietario transformou radicalmente o castelo achandando as ruínas e as vellas construcións, agás a torre. O castelo reconstruíuse daquela nun estilo neogótico entre 1889 e 1893, obra de Francis Isoz co fin de que servise de hotel, función que aínda desempeña hoxe en día.

O Castelo de Ouchy acolleu a Conferencia de Lausana, entre o 16 de xuño e o 9 de xullo de 1932, tamén coñecida como a Conferencia das Indemnizacións e que acordou reducir as cargas económicas que se lle puxeran como castigo a Alemaña logo da primeira guerra mundial.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Castelo de Ouchy*** |

### Ligazóns externas

* Web oficial
A **capela dos Santos Reis** é un templo relixioso situado no Valado (Bueu), adicado aos Reis Magos. É a única de Europa xunto coa catedral de Colonia (Alemaña), baixo a advocación dos Magos de Oriente. Foi deseñada por Urbano Lugrís. Está coidada por unha asociación que cada 6 de xaneiro organiza unha pequena romaría.

Historia
--------

En 1686 a capela foi creada polos propietarios do pazo de Castrelo. Foi inaugurada en 1686 polo párroco de Bueu, Fernando de la Rúa Freire. A capela caeu en desuso e derrubouse, e as numerosas representacións en pedra espalláronse por distintas casas da Vila. Conservouse unha pequena fornela coa imaxe do rei Baltasar, o que mantivo viva a devoción.

En 1948 o Concello acordou construír unha nova capela, e encargou a Urbano Lugrís o deseño e a Victoriano Barcala a construción. No Museo Massó consérvanse os bocexos orixinais do deseño. Lugrís definiu este santuario como a súa grande obra, e deseñou tamén o retablo do seu interior. O novo templo foi inaugurado o 4 de outubro de 1953. Porén, na década de 1970 comezou a derrubarse o tellado e desapareceron algunhas das figuras ornamentais e mesmo un retablo de tres corpos, tallado polos irmáns Ribas de Santiago con tres cadros e deseño de Lugrís.

Arquitectura
------------

É unha pequena construción de planta rectangular (5 x 6 m aprox.), con cuberta a catro augas. Na fachada ten un arco de medio punto apoiado en basamenta de cadeirado que sobresae da liña de fachada facendo un pórtico. Coroa o arco unha especie de crismón cunha cruz aspada. Está decorado con motivos mariñeiros: un barco de vela, áncora de almirante, peixe, cuncha de vieira, gaivota, rosa dos ventos e balea, moi característicos do estilo de Lugrís. A ámbolos dous lados da porta hai dous contrafortes impostos cunhas fornelas, que no seu día albergaban as imaxes de San Xosé e da Virxe. No ano 2005 colocáronse dúas novas imaxes en substitucións das orixinais perdidas.

Nos laterais tamén existen catro falsos contrafortes, columnas pétreas con cadanseu evanxelista que ornamentan a capela (un deles non orixinal). Os modillóns que simulan o soporte do saínte están decorados con cunchas de vieira. En cada fachada lateral existe unha fiestra en arco de medio punto e decorada, cunha roda de temón a sur e unha áncora a norte. A fachada posterior está rematada por unha espadana en arco.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en *Patrimonio Galego*.
Coordenadas: 35°48′35″N 76°34′25″L﻿ / ﻿35.80972, -76.57361

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O Broad Peak.
O **Broad Peak** (en urdú: بروڈ پیک, e chinés: *布洛阿特峰*), é unha montaña de 8.047 m de altitude, o décimo segundo pico máis alto da Terra. Forma parte do macizo do Gasherbrum situado na cadea do Karakorum, un brazo da cordilleira do Himalaia. Está sito na fronteira entre a República Popular da China e Paquistán.

Outros nomes
------------

O nome usual en Occidente é unha versión inglesa da denominación autóctona **Falchen Kangri**, que fai referencia á anchura da súa cima. O Broad Peak foi tamén denominado como **K3** (é dicir, terceiro pico do Karakorum) por T.G. Montgomery, en 1856, cando se efectuou un recoñecemento do Karakorum por vez primeira.

Ascensións
----------

O 9 de xuño de 1957 realizouse a primeira escalada exitosa ao Broad Peak, por parte dunha expedición austríaca dirixida por Marcus Schmuck. Alcanzaron o cume Hermann Buhl, Kurt Diemberger, Fritz Wintersteller e máis o mesmo Marcus Schmuck.

En 1981 logrouse a primeira ascensión de españois a cargo dunha expedición catalá, chegando á cima Enric Pujol, que faleceu durante o descenso, e máis Manuel Hernández, utilizando a vía normal.

Notas
-----

1. ↑  "Broad Peak: 12th Highest Mountain in the World". About.com. Arquivado dende o orixinal o 16 de abril de 2016. Consultado o 24 de xaneiro de 2015.

| * v
* c
* e
Os oitomiles |
| --- |
| 
* Everest
* K2
* Cancheniunga
* Lhotse
* Macalu
* Cho Oiu
* Daulaguiri
* Manaslu
* Nanga Parbat
* Annapurna I
* Gasherbrum I
* Broad Peak
* Gasherbrum II
* Xixapangma

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q180996
* WorldCat
* VIAF: 239524237
* EBID: ID
* GEC: 0012331
* GeoNames: 1114996
* GND: 4222662-4
* LCCN: sh2006006754
* NKC: xx0117152
* Peakbagger: 10519
* SummitPost: 151330

 |
**Escala de Allport** é un método para medir o prexuízo nunha sociedade. Tamén se coñece por **Escala de Prexuízo e Discriminación de Allport** ou **Escala de Prexuízo de Allport**. Foi descrita polo psicólogo Gordon Allport no seu libro *The Nature of Prejudice* .

A escala
--------

A Escala de Allport vai de 1 a 5.

**Nivel 1 - Antilocución**

Antilocución no sentido de que un grupo maioritario fai chanza abertamente do grupo minoritario. O discurso é en termos de estereotipos negativos e imaxes negativas. Isto tamén se chama incitación ao odio. É vista xeralmente como inofensiva pola maioría. A antilocución por si mesma pode non ser daniña, mais estabelece o escenario para erupcións máis serias de prexuízos.
Por exemplo, chistes sobre cataláns ou galegos, negros, gays etc.

**Nivel 2 - Esquiveza**

Os membros do grupo maioritario evitan o contacto coas persoas do grupo minoritario. Pode que non se pretenda facer mal directamente, mais o mal faise a través do illamento.

**Nivel 3 - Discriminación**

O grupo minoritario é discriminado negándolle oportunidades e servizos e engadindo prexuízo á acción. Os comportamentos teñen por obxectivo específico prexudicar o grupo minoritario impedíndolle atinxir os seus obxectivos, obtendo educación ou empregos etc. O grupo maioritario está tentando activamente prexudicar o minoritario.

**Nivel 4 - Ataque Físico**

O grupo maioritario destrúe os bens do grupo minoritario, queiman propiedades e desempeñan ataques violentos contra individuos e grupos. Perpétranse danos físicos contra os membros do grupo minoritario. Por exemplo, linchamento de negros nos Estados Unidos de América, *pogroms* contra os xudeus na Europa, e a aplicación de penas aos mormóns nos EUA nos anos 1800.

**Nivel 5 - Exterminio**

O grupo maioritario procura o exterminio do grupo minoritario, tentando liquidar a todo un grupo de persoas (por exemplo, a poboación dos indios norteamericanos, a *Solución Final* para o *Problema Xudeu*, a *Limpeza Étnica* en Bosnia etc.).

Notas
-----

1. ↑  Indiana University-Purdue University Fort Wayne Arquivado 22 de xuño de 2006 en Wayback Machine. (prexuízo, en inglés)
2. ↑  Allport G. *The Nature of Prejudice*, Addison-Wesley; 1954

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Discriminación
* Intolerancia
* Prexuízo
Escudo de Polonia
O **escudo de Polonia** consiste dunha aguia branca coroada sobre un escudón vermello. En Polonia comunmente chámase ao escudo *Aguia Branca* (en polaco *Orzeł Biały*), sempre en maiúscula. Cómpre notar que en heráldica non existe a cor *branca*: cando algo é desa cor dise que é *prata*, así como non é *amarelo* senón *ouro*. De todos os xeitos, a aguia polaca é a única que é recoñecida como branca e non prateada.

Pénsase que é unha aguia de cola branca, aínda que o deseño tan estilizado fai imposible determinar especificamente de que especie de aguia se trata.

Significado
-----------

Segundo a lenda, a Aguia Branca orixinouse cando Lech, o fundador mítico de Polonia, viu un niño de aguia branca e, considerándoo un bo augurio, fundou a cidade de Gniezno (*gniazdo* significa *niño*). No intre no que a aguia despregou as súas ás e elevouse cara ao ceo, un raio do sol vermello do poñente caeu nas súas ás, de xeto que pareceron douradas; polo demais era enteiramente branca.

Historia
--------

Escudo da República Popular Polaca (1945-1989)
Os primeiros rexistros que se teñen da Aguia Branca son os obxectos de ouro atopados polos nazis nun histórico pobo pólaco, Biscupin, durante a ocupación do territorio de Polonia durante a segunda guerra mundial. Tamén son rexistro da mesma as moedas acuñadas durante o reinado do rei Bolesław Chrobry, nese momento como escudo de armas da dinastía Piast. Przemysł II introduciuna como símbolo nacional.

A versión actual da aguia foi instaurada por unha emenda constitucional en 1927. En 1945, o novo goberno comunista eliminou a coroa da cabeza da aguia ao ser un símbolo monárquico e contrario á igualdade que propugnaba o novo Estado socialista. Adicionalmente se substituíron as escarapelas das súas ás por estrelas. En 1990 volveuse a colocar a coroa; a versión actual é basicamente a mesma de 1927, con algúns retoques cosméticos menores.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Bandeira de Polonia
* Zloty
* Varsovia

| * v
* c
* e
Escudos e emblemas dos estados de Europa |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Albania
* Alemaña
* Andorra
* Armenia
* Austria
* Belarús
* Bélxica
* Bosnia e Hercegovina
* Bulgaria
* Casaquistán
* Chipre
* Croacia
* Dinamarca
* Eslovaquia
* Eslovenia
* España
* Estonia
* Finlandia
* Francia
* Grecia
* Hungría
* Irlanda
* Islandia
* Italia
* Letonia
* Liechtenstein
* Lituania
* Luxemburgo
* Macedonia
* Malta
* Moldavia
* Mónaco
* Montenegro
* Noruega
* Países Baixos
* Polonia
* Portugal
* Reino Unido
	+ Escocia
	+ Gales
	+ Inglaterra
	+ Irlanda do Norte
* República Checa
* Romanía
* Rusia
* San Marino
* Serbia
* Suecia
* Suíza
* Turquía
* Ucraína
* Vaticano
* Xeorxia

 |
| 
* Escudos de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Kosovo
* Nagorno-Karabakh
* Norte de Chipre
* Osetia do Sur
* Transnistria

 |
Protesta contra a Guerra de Vietnam. O home de pé, cun cartel que o identifica como o *imperialismo estadounidense*, manexa unha marioneta identificada como o *fantoche de Saigón*, en referencia a Vietnam do Sur.
**Estado monicreque**, **estado fantoche** ou **goberno fantoche** son termos utilizados despectivamente para referirse a un estado ou goberno que debe a súa existencia (ou outra cuestión importante) á instauración, apoio ou control por parte dunha entidade máis poderosa, tipicamente unha potencia estranxeira.

O termo é partidista e propenso a conflitos semánticos, e é usado case exclusivamente polos detractores de tales gobernos, independentemente de que a maioría dos cidadáns afectados recoñeza a clasificación ou se opoña a ese tipo de goberno. Con frecuencia, un estado ou goberno é denominado fantoche por un goberno rival que emprega o termo para cuestionar a lexitimidade dese goberno. Ademais, adoita implicar a falta de lexitimidade dese goberno, desde o punto de vista do que usa o termo.

Por exemplo, os gobernos de Corea do Norte e Corea do Sur utilizaron ao longo da súa historia con frecuencia a retórica de que *eles* son en realidade os únicos gobernantes da península e de que o outro goberno é simplemente un *fantoche* da Unión Soviética ou dos Estados Unidos, respectivamente.

Notas
-----

1. ↑  Marek, Krystyna (1954). *Identity and Continuity of States in Public International Law*. Librairie Droz. p. 178. ISBN 9782600040440.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* República bananeira
* Estado satélite
* Incidente Laurel
**Diet Cig** é un dúo estadounidense de pop-punk formado en setembro de 2014 en New Paltz, Nova York. Esta composta polo vocalista e guitarrista Alex Luciano e o batería Noah Bowman. O seu primeiro EP, *Over Easy*, foi publicado en febreiro de 2015.

Historia
--------

Alex Luciano e Noah Bowman coñecéronse nun concerto en New Paltz no verán do ano 2014. A vella banda de Bowman, Earl Boykins, tocaba nese concerto. Luciano necesitaba un mechero e interrompeu ao grupo para predirlle a Bowman un, pero el no seu lugar deulle unha botella de viño. Despois, Luciano conseguiu o seu número e díxolle de facer un vídeo musical para el. O día seguinte Bowman tatuou unha margarida no pé de Luciano e en agosto de 2014 a parella estaban facendo música xuntos. Aínda que Bowman tocara en bandas dende que tiña 13 anos, Luciano nunca o fixera en ningunha e só sabía tocar algúns acordes coa guitarra. Oficialmente bautizaron ao grupo como Diet Cig en setembro de 2014. Luciano e Bowman confirmaron nunha entrevista en Pigeons and Planes que o nome non tiña significado ningún.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Swear I'm Good At This* | 2017 | Frenchkiss Records |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

Notas
-----

1. ↑  Pitchfork (ed.). "Over Easy EP". Consultado o 26 de decembro de 2017.
2. ↑  Pigeons and Planes (ed.). "Daily Discovery: Diet Cig". Consultado o 26 de decembro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24204506
* Discogs: 4524824
* ISNI: 0000 0004 6906 3675
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 8391543

 |
**Eminescu** é un cráter de impacto cun pico central anular, que está situado no hemisferio norte do planeta Mercurio, o cráter ten uns 125 km de diámetro. Xa que hai moi poucos cráteres superpostos sobre el, Eminescu semella ser un cráter novo formado hai preto de mil millóns de anos. Este cráter posúe unha morfoloxía a medio camiño entre as morfoloxías que posúen cráteres moi complexos, coma o Raditladi, e as morfoloxías de cráteres máis pequenos cun simple pico central.

O material espelido e as cadeas concéntricas ó redor do cráter esténdense cara a fora nunha lonxitude igual ó radio deste, partindo dende o propio bordo do cráter, e sendo esta área de maior altitude cás chairas de cráteres circundantes. As paredes interiores do cráter están degradadas polos derrubes, formando bloques ben definidos de material. O chan do cráter está composto por estruturas complexas, incluíndo depósitos de material espelido, materiais fundidos e posiblemente rochas colocadas polo vulcanismo efusivo.

Os picos centrais de azul brillante (en cores falsas) do interior do cráter están dispostos en círculo, formando un pico en anel. Os cumes presentan propiedades de cor pouco comúns, semellantes ás dos depósitos brillantes que se poden ver nos chans doutros cráteres de Mercurio. O chan do cráter, tanto dentro como fóra do pico en anel, está cuberto por suaves chairas escuras, que parecen cercalo. Estas chairas son probablemente de orixe volcánica. Ademais dende o pico en anel ata preto das paredes do cráter, hai áreas cubertas por un material brillante. Estas á súa vez están subdivididas en chairas suaves brillantes no ángulo nordeste de Eminescu, cubrindo esa área de *manchas* e terreos accidentados. Estas manchas brillantes poderían estar producidas por pequenos impactos que fundiron o material adxacente.

O cráter recibiu o seu nome en honra a Mihai Eminescu, poeta romanés (1850–1889).

Notas
-----

1. 1 2 3 4  USGS Astrogeology (ed.). "Planetary Names: Crater, craters: Eminescu on Mercury". *Gazetteer of Planetary Nomenclature*. Consultado o 15-06-2013.
2. 1 2  NASA, ed. (17-04-2008). "PIA10610: Now Introducing: Eminescu". Consultado o 15-06-2013.
3. 1 2 3  Schon; S.C.; Head, J.W.; Prockter, L.M.; MESSENGER Science Team (2010). "Eminescu and the transition to peak-ring basins on Mercury". *41st Lunar and Planetary Science Conference*: 1263. Bibcode:2010LPI....41.1263S.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5372506
* GPN: 14388

 |
O **escudo do Gran Ducado de Luxemburgo** goza de protección legal dende 1972, regulación que foi complementada pola Lei do 17 de xuño de 1993.

Ten tres versións, armas pequenas, medias e grandes. Todas elas teñen como elementos esenciais un único campo burelado de prata e azur de dez unidades, un león de goles, armado, lampasado e coroado de ouro. O escudo aparece timbrado cunha coroa real.

Nas armas grandes a coroa e o campo do escudo aparecen sostidos por dous leóns coroados e baixo o manto do Gran Duque sobre o que se sitúa outra coroa real.

Nas armas medias a composición sería a mesma que no caso anterior pero prescíndese do manto e a coroa colocada sobre o mesmo.

As armas pequenas unicamente estarían compostas polo propio escudo e a coroa real.

A orixe das armas do Estado luxemburgués remóntase aproximadamente ó ano 1235, cando o Conde Henrique V de Luxemburgo fixou a composición do campo do escudo, algúns anos antes, en 1123, o Conde Guillerme de Luxemburgo adoptara un estandarte burelado.

Versións do escudo
------------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| O escudo de armas pequeno. | O escudo de armas mediano. | Escudo de armas do Gran Duque de Luxemburgo. |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Bandeira de Luxemburgo

| * v
* c
* e
Escudos e emblemas dos estados de Europa |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Albania
* Alemaña
* Andorra
* Armenia
* Austria
* Belarús
* Bélxica
* Bosnia e Hercegovina
* Bulgaria
* Casaquistán
* Chipre
* Croacia
* Dinamarca
* Eslovaquia
* Eslovenia
* España
* Estonia
* Finlandia
* Francia
* Grecia
* Hungría
* Irlanda
* Islandia
* Italia
* Letonia
* Liechtenstein
* Lituania
* Luxemburgo
* Macedonia
* Malta
* Moldavia
* Mónaco
* Montenegro
* Noruega
* Países Baixos
* Polonia
* Portugal
* Reino Unido
	+ Escocia
	+ Gales
	+ Inglaterra
	+ Irlanda do Norte
* República Checa
* Romanía
* Rusia
* San Marino
* Serbia
* Suecia
* Suíza
* Turquía
* Ucraína
* Vaticano
* Xeorxia

 |
| 
* Escudos de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Kosovo
* Nagorno-Karabakh
* Norte de Chipre
* Osetia do Sur
* Transnistria

 |
| *Endomisio* |
| --- |
|  |
| Estrutura dun músculo esquelético co endomisio indicado na parte inferior no centro. |
|
|
| Latín | *Endomysium* |
|
| Gray's | *pág.373* |
|
|
|
|
|
|
|
|

O **endomisio** (que significa "dentro do músculo") é unha capa de tecido conectivo areolar que no tecido muscular envolve cada un dos miocitos (fibra muscular ou célula muscular). Contén capilares e nervios. Encóntrase por riba da membrana plasmática (sarcolema) da fibra muscular. O endomisio é o elemento máis profundo e máis pequeno do tecido conectivo muscular.

O termo esqueleto cardíaco é ás veces utilizado como sinónimo de endomisio para o corazón, pero o esqueleto cardíaco refírese tamén á combinación de endomisio e perimisio.

Esta fina capa conectiva proporciona o ambiente químico correcto para o intercambio de ións calcio, sodio, e potasio. O intercambio destes ións producirá a excitación da fibra muscular.

As fibras elásticas de coláxeno son as principais proteínas compoñentes dos tecidos conectivos como o endomisio. O endomisio contén principalmente coláxeno de tipo I e II, e tamén, en moitas menores cantidades, de tipo IV e V.

Os anticorpos anti-endomisio (EMA) están presentes na enfermidade celíaca. Non causan síntomas directos nos músculos, pero a detección destes anticorpos é útil para o diagnóstico desa doenza.

Notas
-----

1. ↑  Light, N; Champion, A. E. (1984). "Characterization of muscle epimysium, perimysium and endomysium collagens" (PDF). *The Biochemical journal* **219** (3): 1017–26. PMC 1153576. PMID 6743238.
2. ↑  Pruessner, H. T. (1998). "Detecting celiac disease in your patients". *American family physician* **57** (5): 1023–34, 1039–41. PMID 9518950. Arquivado dende o orixinal o 28 de maio de 2020. Consultado o 05 de agosto de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Perimisio
* Epimisio
* Tecido muscular

### Ligazóns externas

* UIUCHistologySubject|777
* UCDavisOrganology Musculoskeletal/muscle/skeletal1/skeletal3
* LoyolaMedEd histo/practical/muscle/hp7-42.html

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3395843
* EBID: ID
* MAG: 2780717491

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 9729
* TA: A04.0.00.043
* Uberon: 0011895

 |
O **Escudo da cidade de Praga** (en checo: *Znak hlavního města Prahy*) está inspirado no escudo de armas do Cidade Vella. A versión actual data de 1918, sufriu algunhas modificacións en 1964. O deseño actual é de 1991.

Deseño
------

Hai 12 bandeiras a cada lado do escudo de armas, que representan os distritos de Praga.

No centro do escudo está escrita unha inscrición en cor amarela: *PRAGA CAPUT REI PUBLICAE*, (que en latín significa "Praga Capital da República").

Historia
--------

O brazo que suxeita a espada na porta da cidade apareceu por primeira vez no emblema da Cidade Vella de Praga en 1648. Foi un agasallo do emperador Fernando III de Habsburgo para celebrar a vitoria sobre os suecos durante a Guerra dos Trinta Anos.

* Escudo de Praga durante o Imperio Austrohúngaro. (1649–1918)Escudo de Praga durante o Imperio Austrohúngaro. (1649–1918)
* Escudo de Praga durante Checoslovaquia. (1927-1941, 1945-1964)Escudo de Praga durante Checoslovaquia. (1927-1941, 1945-1964)
* Escudo de Praga durante Checoslovaquia. (1964–1991)Escudo de Praga durante Checoslovaquia. (1964–1991)
Unha black-and-white cookie
Caixa con Black and white cookies
A **black-and-white cookie**, ou **half-and-half cookie**, é unha galleta mol como un biscoito que leva nunha metade unha cobertura de fondant de vainilla e na outra de fondant de chocolate. É semellante á neenish tart, coa diferenza que esta vai cun recheo de crema, e a black-and-white cookie non.

Considérase unha sobremesa típica de Nova York que non se ha confundir coa half moon cookie, típica de Nova Inglaterra, de feitío semellante mais a súa receita é diferente. A súa orixe é descoñecida. En Alemaña existen unha galletas iguais, chamadas **Amerikaner** pero non se sabe de certo se proceden das americanas ou teñen outra orixe.

Notas
-----

1. ↑  "NYC’s 5 Best Black & White Cookies". CBS. 30 de xaneiro 2013. Consultado o 1 de maio de 2015.
2. ↑  "Iconic Food #7: Black & White Cookie". CBS News. 2 de marzo de 2015. Consultado o 1 de maio de 2015.
3. ↑  Grimes, William (13 de maio de 1998). "'Look to the Cookie': An Ode in Black and White". *The New York Times*. Consultado o 1 de maio de 2015.
4. ↑  Vergleiche beispielsweise Peter Honnen: „Alles Kokolores? Wörter und Wortgeschichten aus dem Rheinland", Greven Verlag, Köln 2008, ISBN 978-3-7743-0418-5, Seite 10