recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Jacobo Varela de Limia Menéndez**, nado en Santiago de Compostela en 1878 e finado en Santiago de Compostela o 2 de febreiro de 1935, foi un avogado, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Varela López de Limia e Cándida Menéndez Jove-Huergo. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse na Universidade de Madrid. Exerceu a avogacía en Santiago de Compostela e foi concelleiro. Foi director de *Diario de Galicia* e *El Ideal Gallego*, posto que abandonou para ser catedrático de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela. Impulsou numerosos sindicatos agrícolas confesionais e fundou a Federación Católica Agraria da diocese de Santiago de Compostela, da que foi presidente. Desempeñou o cargo de tesoureiro da Confederación Nacional Católica Agraria en Madrid (1921-1924). Vinculado ao maurismo, na ditadura de Primo de Rivera foi gobernador civil de Lugo (1923-1926). Presidiu a Unión Regional de Federaciones Católicas Agrarias e o matadoiro do Porriño. Adscribiuse ao grupo da Democracia Cristiá e ao secretariado de Galicia en Madrid. Publicou en 1918 o folleto rexionalista conservador *Orientaciones regionalistas* e presentou o relatorio "La cooperación en la producción" no I Congreso Nacional Cerealista de Valladolid (1926).

José Toubes e Jacobo Varela de Limia, 1920.

Obras
-----

* *Orientaciones regionalistas*, 1918.

Notas
-----

1. ↑  Artigo VARELA DE LIMIA Y MENÉNDEZ, Jacobo, por Alberto Martínez López, Gran Enciclopedia Galega

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390796
* Galiciana: 32984

 |
**José López Armesto**, nado en Paradela en 1903 e finado en Monforte de Lemos o 16 de decembro de 1982, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Irmán de Elías López Armesto. Emigrou moi novo a Cuba e despois a Nova York, onde traballou nun hotel e na firma de ascensores Otis. Nunha viaxe a Paradela decidiu casar e instalou un comercio. Na II República foi elixido alcalde de Paradela en abril de 1933, militando no Partido Republicano Gallego. Integrado en Izquierda Republicana, logo do triunfo do Frente Popular en febreiro de 1936, foi reposto no cargo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo fuxido e agochado en Reiriz xunto ao alcalde de Sarria Antonio Páramo Sánchez. Ao rematar a guerra entregouse e ingresou no cárcere de Lugo o 8 de marzo de 1940. Foi xulgado en Lugo por auxilio á rebelión, resultando a súa causa con sobresemento provisional. Instalouse en Monforte de Lemos, onde montou un bar e ultramarinos, a foritería Bóveda. Alí morreu en decembro de 1982, ao ser atropelado nun paso de peóns.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Ramón Dosio López** |  **Alcalde de Paradela** 1933 - 1934 | Sucesor:**?** |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Paradela** 1936 | Sucesor:**?** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 18-12-1982, p. 38

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* José López Armesto na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Memorial de infamias en Paradela
**Itala Fabbrica Automobili** foi un fabricante de automóbiles con sede en Turín, Italia, de 1904-1934, fundada por Matteo Ceirano e cinco socios en 1903.

Coches
------

 1907 Itala Grand Prix Racer con 14´75 litros e motor de 4 cilindros en liña.
 O mod 1907 Itala. HP 35/45 que gañou a carreira de coches Pequín - París en 1907.
 O mod Itala. 35/45 HP no *Museo dell'automobile* en Turín.
No primeiro ano foron presentados tres coches, un 18 hp, un 24 hp e un 50 hp. En 1905 comezaron a fabricación de automóbiles deportivos de gran cilindrada, o modelo de 14´8 litros e 5 cilindros gañou a Coppa Florio e un ano despois a Targa Florio. En 1907 un modelo de 7433 cc e 35/45 hp pilotado polo conde Scipione Borghese gañou a carreira Pequín - París en tres semanas. Estes éxitos deportivos axudaron ás vendas de xeito espectacular, e a empresa seguiu crecendo. A compañía experimentou cunha gama de motores novos, con innovacións como a, válvula de camisa, ou a válvula rotativa. Durante a guerra Itala dedicouse á produción de motores de avión, o que trouxo como consecuencia que a compañía sufrise importantes perdas a nivel financeiro.

Despois do armisticio reiniciouse a produción de automóbiles baseados nos modelos que comercializaba Itala antes da guerra, como o Tipo 50 25/35 hp e o Tipo 55, pero ambos os modelos non foron capaces de alcanzar o éxito financeiro esperado pola marca.

A partir 1924, debido ás precarias condicións financeiras, a empresa pasa a estar baixo administración xudicial que nomea a Giulio Cesar Cappa de Fiat como director xeral. Baixo o seu mando lanzouse un novo modelo, o Itala Tipo 61, con motor de aliaxe de 7 cilindros que foi relativamente ben recibido. A compañía decidiu tamén volver novamente ás competicións, fabricando o modelo Tipo 11 un coche moi avanzado con tracción dianteira, motor V-12 supercargado e suspensión independente, con todo o coche nunca chegou a correr. Dous tipo 61 tomaron parte na carreira das 24 Horas de Le Mans de 1928, gañando na clase de 2 litros.

A compañía foi comprada polo fabricante de camións Officine Metallurgiche de Tortona en 1929 e se fixeron uns cantos coches máis ata 1935. Os restos da compañía foron vendidos a Fiat.

Galería de imaxes
-----------------

* Itala Tipo 11Itala Tipo 11
* Itala 25/35 hp.Itala 25/35 hp.
* Itala 65 Sport Coupé.Itala 65 Sport Coupé.
* Itala 51 SS.Itala 51 SS.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Itala Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Barzini, Luigi and L P De Castelvecchio. Peking to Paris 100th Anniversary Edition. Demontreville Press Inc, 2007.ISBN 0978956311

### Outros artigos

* Fiat.
* Lancia.
**José Luis Vázquez Platas**, nado en Santa María de Ois (Coirós) en 1949 e finado o 4 de outubro de 1980 en Agurain (Áraba), foi un garda civil galego, falecido en atentado.

Traxectoria
-----------

Incorporado ao servizo da Garda Civil, ascendeu a cabo primeiro e foi destinado a Vitoria. O 4 de outubro de 1980 foi encargado de escoltar o percorrido dunha proba ciclista en Salvatierra. Alí foi tiroteado por un grupo de persoas pertencentes a ETA. Canda el faleceron dous gardas civís máis, un deles o sobradés Ángel Prado Mella. Polo seu atentado foron xulgados e condenados dous homes. Crese que no atentado participaron tamén outras tres persoas que, ou ben faleceron, ou ben aínda non foron xulgadas.

Foi inicialmente soterrado en Mieres, e trasladado posteriormente ao camposanto de Santa María de Ois, onde hai unha placa na súa memoria.

Vida persoal
------------

Casado, tivo unha filla.

Notas
-----

1. ↑  José Luis tiña 31 anos cando faleceu
2. ↑  Emotivo homenaje al guardia civil de Ois asesinado por ETA en 1980, *La Voz de Galicia*
3. ↑  Araluce, su chófer y escoltas, y tres guardias civiles asesinados en Salvatierra. *Libertad Digital*
4. ↑  Coirós recuerda a su mártir, *La Voz de Galicia*
**Miguel Roig Lestón**, nado en Porto do Son o 31 de outubro de 1916 e finado en Vigo o 1 de febreiro de 1998, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Rogelio Roig Mariño e Concepción Lestón Lojo. Estudou o bacharelato no Instituto de Noia. Pertenceu á agrupación Ultreya de Noia, participou na estadía na Granxa de Salcedo entre o 20 e o 27 de marzo de 1932. Logo fixo o curso preparatorio para estudar medicina en Compostela. En 1937 incorporouse ao Exército e estivo na fronte de Asturias e despois formando parte do corpo sanitario na fronte de Teruel e nas ofensivas de Aragón e Levante. Ao rematar a guerra foi destinado a Tetuán onde acadou o grao de tenente. En 1941 deixou o exército e fíxose mestre. Exerceu primeiro en Laxe e despois en Coirós, onde foi axente de Extensión Agraria e alcalde do Concello. Despois pasou á escola de nenos de Saiáns (Vigo), e máis tarde director do Grupo Escolar de Coia.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Coirós** 1958 - 1962 | Sucesor:**Modesto Álvarez Alonso** |

Vida persoal
------------

Foi o 6º de sete irmáns.
O seu avó paterno, Miguel Roig Poch, foi un fomentador catalán que estableceuse en Porto do Son.
Casou en 1941 con Aurita Varela Bouza, irmá de Amelia, Juan e José Varela Bouza. E tivo con ela 1 fillo.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 2-2-1998, p. 40.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Regueira Cereijo, Rosario (2017). *Cando pasou o que pasou*. Noia: Toxosoutos. ISBN 978-84-947719-6-5.
**María García Gómez**, nada na Coruña en 1978, é unha técnico e educadora mediomabiental e política galega.

Traxectoria
-----------

Estudou Ciencias Medioambientais en León, Planificación e Desenvolvemento Local na Coruña e Medio Ambiente e Formación en Alemaña. Fala inglés, francés e alemán.

Benito Portela, Marta Lois, Antón Sánchez García, María García, Xulio Ferreiro e Martiño Noriega en 2022.
Traballou como educadora medioambiental en diversos programas, entre eles na planta municipal de tratamento de lixo de Nostián. Foi técnico municipal de Medio Ambiente en Carnota, onde xestionou o dispositivo de crise da marea negra do Prestige.

Durante oito anos en Alemaña participou en proxectos de desenvolvemento urbano sustentábel baseados na participación cidadá e a autoorganización. Desde o centro cultural da ufaFabrik (Best-Practice do programa Hábitat da ONU) desenvolveu proxectos europeos de transferencia do coñecemento con escolas de FP de Galiza, Alemaña, Portugal, Francia, Dinamarca e Letonia. Participou tamén en colectivos de defensa ambiental e de activismo cidadán.

Após as eleccións municipais de 2015 foi elixida Primeira Tenente de Alcalde e Concelleira de Medio Ambiente e Mobilidade Sostible no Goberno Municipal formado pola Marea Atlántica.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía de María García Gómez na web municipal.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25509392
* WorldCat
* VIAF: 203152138621810980127

 |
Vista da herdade desde o río.
**Mount Vernon** é unha herdade privada na que viviu durante un tempo George Washington ata a súa morte en 1799, e alí é onde se atopa a súa tumba. Hoxe en día o lugar pertence ao Rexistro Nacional de Lugares Históricos dos Estados Unidos.

Está situada preto de Alexandria, no condado de Fairfax (Virxinia). Á outra beira do río Potomac está o condado de Prince George (Maryland).

Nome
----

Sepulcro de George e Martha Washington en Mount Vernon.
Cando os antepasados de George Washington adquiriron a leira, era coñecida como plantación de Little Hunting Creek segundo o próximo río Little Hunting Creek. Ao herdar o seu medio irmán máis vello Lawrence Washington a leira, cambiou o nome a Mount Vernon en honor do vicealmirante Edward Vernon, famoso pola Guerra do Asento e a captura de Portobelo (provincia de Colón, Panamá), a quen admiraba moito. Vernon foi o oficial comandante de Lawrence na Mariña Real británica e cando George Washington herdou a propiedade conservou o nome.

Notas
-----

1. 1 2  Frank Grizzard, *George!: A Guide to All Things Washington*, Mariner Companies, 2005
2. ↑  Universidad de Virginia: The Papers of George Washington Arquivado 30 de maio de 2013 en Wayback Machine..

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* George Washington
* Lawrence Washington
* Edward Vernon

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mount Vernon*** |

* Sitio web de Mount Vernon

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q731635
* WorldCat
* VIAF: 315149299
* BNF: 145108767
* EBID: ID
* FAST: 1333596
* GeoNames: 4774740
* GND: 10168276-1
* GNIS: 1495975
* Google Maps: 12029067941678455553
* ISNI: 0000 0004 0586 2371
* LCCN: sh85087766
* NRHP: 66000833
* SNAC: w67143dg
* SUDOC: 078613019
* TGN: 7017620

 |
**María Eugenia Casar**, tamén coñecida como **Gina Casar**, nada en 1959, é unha diplomática mexicana, actual Directora Executiva da AMEXCID (Axencia Mexicana de Cooperación Internacional para o Desenvolvemento).

Traxectoria
-----------

Do 7 de maio de 2014 ao 30 de outubro de 2015, Casar traballou como Administradora Asociada do Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD). Nese cargo sucedeu á costarriqueña Rebeca Grynspan. Na súa calidade de Administradora Asociada do PNUD, Casar tiña o rango de Secretaria Xeral Adxunta das Nacións Unidas. Antes de ser nomeada polo Secretario Xeral das Nacións Unidas Ban Ki-moon, Casar ocupara algúns cargos neste organismo como Subsecretaria Xeral de Planificación de Programas e representante do Secretario Xeral.

Anteriormente traballara no Programa Mundial de Alimentos (PMA) en Roma, onde foi Subsecretaria Xeral, Directora Executiva Adxunta de Xestión de Recursos e Directora Financeira, entre outros cargos. A súa experiencia a nivel nacional antes de incorporarse ás Nacións Unidas inclúe cargos como Tesoureira Nacional de México, Directora Financeira do Banco Nacional de Servizos Financeiros, Directora Xeral Adxunta do Sector Bancario da Secretaría de Facenda e Crédito Público e Vicepresidenta Adxunta da Comisión Bancaria Nacional de México.

Notas
-----

1. ↑  "María Eugenia Casar asume la Dirección Ejecutiva de la Agencia Mexicana de Cooperación Internacional para el Desarrollo (AMEXCID)" (en castelán). Consultado o 18 de setembro de 2020.
2. ↑  "María Eugenia Casar Pérez, AMEXCID" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 30 de marzo de 2021. Consultado o 18 de setembro de 2020.
3. ↑  López, Oscar (7 de maio de 2014). "Ban Ki-Moon Names Mexico's María Eugenia Casar United Nations Secretary-General Assistant" (en inglés). Consultado o 18 de setembro de 2020.
4. 1 2  Villalobos, Tania (5 de maio de 2016). "Gina Casar" (en castelán). Consultado o 18 de setembro de 2020.
5. ↑  "Ban nombra a mexicana María Eugenia Casar subsecretaria general de finanzas" (en castelán). 16 de setembro de 2011. Consultado o 18 de setembro de 2020.
Miguel VII Ducas, miniatura da Santa Coroa húngara.
**Miguel VII Ducas**, emperador de Bizancio entre 1067 e 1078). Foi tamén coñecido como **Miguel Parapinaces** ("menos dun cuarto"), pola depreciación que durante o seu reinado sufriu a moeda bizantina.

Traxectoria
-----------

Miguel VII era fillo do emperador Constantino X Ducas e da súa esposa Eudocia. Ao morrer o seu pai o 21 de maio de 1067, Eudocia asumiu a rexencia do Imperio. Pouco despois contraeu matrimonio con Romano IV Dióxenes, que foi coroado novo emperador o 1 de xaneiro de 1068.

Romano IV foi derrotado polos selxúcidas na batalla de Manzikert (1071) (en gran parte debido á escasa belicosidade demostrada polo curmán de Miguel, Andrónico Ducas, o que fixo pensar aos historiadores nunha conspiración da aristocrática familia dos Ducas para acabar co poder de Romano IV). O césar Xoán Ducas, pai de Andrónico, conseguiu que o seu sobriño Miguel fose proclamado emperador e coroado en Santa Sofía, en tanto que a súa nai, Eudocia, era recluída nun convento. Os exércitos mandados por Xoán e Andrónico venceron aos restos das tropas derrotadas de Romano IV, quen foi cegado, e morreu pouco despois a consecuencia das súas feridas.

Miguel VII negouse a aceptar o tratado que o seu predecesor, Romano IV, asinara co sultán selxúcida, Alp Arslan. Como consecuencia, as invasións turcas continuaron e en 1080 constituíuse o sultanato de Rüm, que dominaba a maior parte de Anatolia.

Durante o reinado de Miguel, a situación do Imperio foise progresivamente deteriorando: ademais das incursións selxúcidas, aumentaron en Occidente os ataques de pechenegos e maxiares, a inflación aumentou considerabelmente (orixe do alcume do emperador, *Parapinaces*, "menos dun cuarto"), e producíronse varias insurreccións militares.

A primeira foi a do mercenario normando Roussel de Bailleul, quen fundou un estado independente en Anatolia, aínda que foi derrotado polo xeneral e futuro emperador Aleixo I Comneno. Máis adiante, en novembro de 1077, levantouse contra Miguel Nicéforo Brienio, que foi aclamado emperador en Adrianópolis, e, en Oriente, conduciu unha nova insurrección Nicéforo Botaniates, *strategos* do *thema* de Anatolikon. Ao mesmo tempo, estalaron revoltas en Constantinopla, e Miguel viuse obrigado a abdicar e refuxiarse ao mosteiro de Studion. Nicéforo Botaniates entrou triunfalmente na capital, e fixo cegar ao seu rival Nicéforo Brienio.

| Imperio Bizantino |
| --- |
| *Segue a:* Romano IV Dióxenes | **Miguel VII Ducas**(1067-1078) | *Precede a:* Nicéforo III |
| Dinastía Ducas-Comneno |

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Norwich, John Julius. *Breve historia de Bizancio*. Editorial Cátedra, 2000. ISBN 84-376-1819-3.
* Miguel Pselo. *Vidas de los emperadores de Bizancio*. Editorial Gredos, 2005. ISBN 84-249-2754-0.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q210564
* WorldCat
* VIAF: 48815087
* BMT: 95099
* BRE: 2218568
* CERL: cnp00800807
* DeutscheBio: 131410806
* EBID: ID
* FAST: 1524605
* GEC: 0042684
* GND: 131410806
* ICCU: SBLV312073
* LCCN: no95053128
* NLG: 205139
* Orthodox Encyclopedia: 2563712
* WikiTree: Doukas-18

 |
**José Luís Delgado Núñez**, nado na Portela (Vilamartín de Valdeorras) en 1911 e finado en Ourense o 7 de marzo de 1938, foi un labrego e político galego.

Traxectoria
-----------

Formou parte da agrupación local do Partido Galeguista de Vilamartín de Valdeorras. Foi tiroteado polo crego José Caurel en xuño de 1934 cando foi tocar as campás para que os veciños se sumasen á protesta para solicitar o cumprimento das condicións laborais fixadas na lexislación republicana e foi denunciado polo mesmo crego en marzo de 1936 por ter protestado esixíndolle que abandonase A Portela e que fixese efectiva a entrega da casa reitoral e do cemiterio ao concello. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou o 21 de xullo no enfrontamento coa columna de falanxistas e militares que tentaban tomar Vilamartín. Agochado nos montes da zona con outros veciños de Vilamartín, tentou dirixirse a Asturias sen conseguilo. Denunciado, foi localizado en 1937 e detido. Sometido a consello de guerra en Ourense con Juan Antonio Álvarez Quiroga, Antonio Rodríguez García, Antonio Fernández e José Sández García, foi condenado á pena de morte. Foi fusilado no campo de Aragón o 7 de marzo de 1938.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Xosé Luís Delgado Núñez, o martirio das e dos nacionalistas en Valdeorras Arquivado 01 de xuño de 2020 en Wayback Machine.

### Ligazóns externas

* 

* José Luís Delgado Núñez na páxina web *Nomes e Voces*.
**Miguel de Zárraga Hernández**, nado en Madrid o 14 de abril de 1883, e finado en Hollywood (Os Ánxeles) o 26 de decembro de 1941, foi un escritor e xornalista español.

Traxectoria
-----------

Estudou na Universidade de Madrid e despois traballou como xornalista, sendo redactor de *España* e *El Diario Universal*. Instalouse en Vigo en 1908, onde foi redactor de *Faro de Vigo*, dirixiu *Letras y Deportes* e estreou varias obras de teatro. En 1910 marchou a Cuba para ser redactor do periódico *El Triunfo*. Posteriormente foi aos Estados Unidos como correspondente de *ABC* e desempeñou a representación da Sociedade Xeral de Autores de España e doutras entidades literarias. Publicou reportaxes na prensa de Nova York, Londres, París e de países de fala hispana. Dende 1927 impartiu cursos na Universidade de Middlebury (Vermont), na rama española de produción escénica, e recibiu en 1929 un título honorífico de Master of Arts. Marchou aos Ánxeles en 1930 e traballou nos estudios MGM e Fox escribindo guións e argumentos orixinais a partir de adaptacións de diálogos ao castelán para a filmación de versións españolas e dobraxes; supervisou rodaxes e foi director de diálogos. En 1936 substituíu a René Borgia como xefe do departamento de publicidade estranxeira de Columbia Pictures, e interveu como asesor en *When You're in Love* (1937) e *Only Angels Have Wings* (1939).

Obras
-----

### Teatro

* *Muñeca*, 1901.
* *Gérmenes malditos*, 1903.
* *Eva*, 1906.
* *El compañero de viaje*, 1907.
* *La moral de lo inmoral*, 1908.
* *El coto real*, 1910.
* *El germen*, 1910.

### Novela

* *Pasión de amor*, 1900.

Vida persoal
------------

Casou coa xornalista Elena de la Torre, e foi pai de Miguel de Zárraga de la Torre (1908-1971).

Notas
-----

1. ↑  *Vida Gallega*, 6-1909, p. 29.
2. ↑  *El Avisador Numantino*, 27-8- 1910, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Miguel de Zárraga Arquivado 06 de xaneiro de 2017 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28126311
* WorldCat
* VIAF: 19240813
* Auñamendi: 146517
* BNE: XX1489417
* IMDb: nm0959178
* LCCN: no90019286

 |
**José López Penedo**, coñecido como **Liberto López**, nado en Paredes (A Cidá, O Irixo) o 13 de xullo de 1915 e finado en Barcelona o 4 de febreiro de 1950, foi un guerrilleiro anarquista galego.

Traxectoria
-----------

Albanel, estaba afiliado á Confederación Nacional do Traballo (CNT). Durante a guerra civil loitou na Columna Durruti. Ao finalizar a guerra, participou en accións antifranquistas con grupos libertarios. Pasou a Francia e durante a ocupación alemá participou na Resistencia na zona de Prats de Molló.

Despois da liberación de Francia, entrou no grupo guerrilleiro libertario de Francesc Sabaté Llopart (El Quico), onde se encargaba de redactar os panfletos e os periódicos clandestinos. En xullo de 1947 participou no grupo que axustizou o infiltrado Eliseo Melís, e o 2 de marzo de 1949, cos irmáns Sabaté e outros, participou en Barcelona no ametrallamento do automóbil de Eduardo Quintela Bóveda, xefe de Brigada Política da policía, acción na que resultaron mortos o secretario do Frente de Juventudes do distrito universitario Manuel Piñol Ballester e o seu chofer.

Foi detido o 9 de marzo nunha casa de La Torrassa (L'Hospitalet de Llobregat), onde pasaba a noite con Josep Sabaté Llopart á espera de pasar a Francia. Os dous foron sorprendidos, e aínda que se defenderon e conseguiron saltar por unha fiestra, José foi ferido dun disparo no pulmón e capturado inconsciente, mentres que Sabaté conseguiu fuxir. Levado ao dispensario da Cruz Vermella de Collblanc, foi trasladado ao Hospital Militar, onde foi operado antes de ser internado e interrogado na Xefatura de Policía. O 16 de novembro de 1949 foi xulgado por un consello de guerra e condenado a morte polo atentado contra Quintela. Foi fusilado o 4 de febreiro de 1950 en El Camp de La Bota de Barcelona, xunto co seu compañeiro Carlos Vidal Passanau, e foi enterrado no cemiterio de La Pedrera.

Notas
-----

1. ↑  Fernández Fernández, E.; Pereira González, D. (2004). *O anarquismo na Galiza. Apuntes para unha enciclopedia*. Santiago de Compostela: Edicións Positivas. p. 160.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sindicato Oficios Varios CNT-AIT Puerto Real (6 de febreiro de 2013). "José López Penedo – fusilado en el Campo de la Bota". *Paco Salud* (en castelán).
**Jesús Miguel Prado Patiño**, nado en Papucín (Frades) en 1957, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Traballador autónomo ligado á banca. Entrou en política en 1979 como secretario do comité comarcal de AP e secretario local en Frades. Nas eleccións municipais de 1987 encabezou a candidatura de AP á alcaldía de Frades e foi elixido alcalde. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións, xa polo PPdeG, sempre con maioría absoluta. Dimitiu en 2012 para presentarse ás eleccións e foi elixido deputado do Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2012.

Presentouse nas listas do PPdeG ás eleccións autonómicas de 2020 e, aínda que non saíu elixido á primeira, entrou en setembro de 2021 na cámara galega logo da renuncia de varios conselleiros aos seus escanos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Garea Gestal** |  **Alcalde de Frades** 1987 - 2012 | Sucesor:**Roberto Rey Martínez** |

Notas
-----

1. ↑  T, X. A. (2021-09-16). "Renovación en el PP gallego tras la renuncia al escaño de siete conselleiros". *La Opinión de A Coruña* (en castelán). Consultado o 2021-09-16.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Frades

### Ligazóns externas

* Ficha no Parlamento de Galicia
* Entrevista en *El Correo Gallego*
*Véxase tamén**:* N-2.

A **N-II** é unha estrada radial que une Madrid e o paso fronteirizo de Els Límits (municipio de La Jonquera) pasando por localidades como Guadalaxara, Zaragoza, Lleida, Barcelona e Xirona.

A nomenclatura actual desta vía, así como do resto das estradas nacionais de España, estableceuse no cuarto plan xeral de estradas de 1939-41 (Plan Peña). Na actualidade gran parte do trazado transformouse en autovía pasando a denominarse A-2. Aínda quedan tramos sen duplicación de calzada coa denominación de N-II, como ruta alternativa e gratuíta á AP-2 (entre Zaragoza e Fraga) e á AP-7 (entre Barcelona e La Jonquera).

Antecedentes
------------

En 1701, Filipe V desprazouse de Madrid a Barcelona para contraer matrimonio con María Luísa de Savoia pasando por Guadalaxara, Algora, Daroca, Cariñena, Zaragoza, Pina de Ebro, Lleida, Cervera, Igualada e Martorell.

Tramos traspasados a outras Administracións
-------------------------------------------

* **Acceso a Castellnou de Seana** (Pk. 492-493). Este tramo foi traspasado á Generalitat de Cataluña, é competencia do Servizo Territorial de Estradas de Lleida. foi renomeado como N-IIa.
* **Acceso a Cervera** (Pk. 520-522). Este tramo foi traspasado á Generalitat de Cataluña, é competencia do Servizo Territorial de Estradas de Lleida. foi renomeado como N-IIa.
* **Tramo Castellolí-Els Hostalets de Pierola** (Pk. 567-578). Este tramo foi traspasado á Generalitat de Cataluña, é competencia do Servizo Territorial de Estradas de Barcelona. foi renomeado como N-IIa.
* **Tramo Barcelona-Montgat** (Pk. 622-630). Este tramo foi traspasado á Generalitat de Cataluña, é competencia do Servizo Territorial de Estradas de Barcelona.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Autovía do Nordeste
* Autoestrada do Nordeste
* Autoestrada do Mediterráneo
Na mitoloxía grega, **Mnemósine** ou **Mnemosina** (en grego antigo, Μνημοσύνη *Mnēmosýnē*, de μνήμη *mnếmē*, 'memoria'), era unha titánide, filla de Xea e Urano. Considérase a personificación da memoria, tamén co nome de Mneme.

**Mnemósine**, nun mosaico da vila romana de Els Munts, en Altafulla, Tarragona (s. II dC). Consérvase no Museo Arqueolóxico de Tarragona

Mitoloxía
---------

Xaceu con Zeus no monte Pieira, próximo ó Monte Olimpo, durante nove noites seguidas, e así procreou as nove Musas, que naceron dun parto múltiple. Non obstante, outros autores considerábannas fillas primordiais de Urano e Xea; para Pausanias houbo dúas xeracións de Musas, as primeiras e máis antigas foron fillas de Urano e Xea, e as segundas de Zeus e Mnemósine.

> 
> 
> "*A elas* [ás Musas]*, como esquecemento de males e remedio de preocupacións, procreounas, uníndose ó padre crónida, Mnemósine, que reina nos outeiros de Eleuter. Con ela nove noites uniuse o prudente Zeus subindo ó seu leito sagrado, lonxe dos inmortais. Cando xa era o tempo debido e as estacións volveron, ó pasar os meses, e cumpríronse moitos días, esta deu a luz, a pouca distancia da cima do nevado Olimpo, nove rapazas de disposición semellante, que só se ocupan do canto, por ter no seu peito un ánimo libre de preocupacións*".
> (Hesíodo: *Teogonía* 53-62)
> 

Mnemósine era tamén o nome dunha fonte que había fronte ó oráculo de Trofonio, na Beocia, xunto á chamada Fonte do Esquecemento (Lete). Outros autores din que Lete e Mnemósine eran dous ríos do Hades. Quen bebía das augas do Lete esquecían as súas vidas pasadas.

Na mitoloxía romana tomou o nome de Moneta, aínda que tamén se utilizaba o nome grego.

Iconografía
-----------

Aparece case sempre representada xunto ás súas fillas, xa desde o século V a. C. (nun vaso ático). Pero tamén represéntase ela soa, como nun mosaico sirio do século IV a. C. Tamén na idade moderna a figuran xunto ás Musas (como Thorvaldsen) ou xunto a Zeus, disfrazado de pastor .

Cesare Ripa dálle unha iconografía propia: muller de mediana idade, vestida de negro, como símbolo de permanencia, cun cofre cheo de xoias sobre a cabeza. Coa man dereita tócase a orella e coa esquerda agarima un can negro.

Notas
-----

1. ↑  "*... engadiu cómo Xúpiter, oculto baixo a figura ... de pastor,* [enganou] *a Mnemósine*" (Ovidio: *Metamorfosis*, Libro VI, 114).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mnemósine Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* ELVIRA BARBA: Miguel Ángel: *Arte y mito. Manual de iconografía clásica*. Sílex, 3ª ed. 2017.
* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981.
* HESÍODO: *Teogonía. Trabajos y días. Escudo. Certamen*, Alianza Editorial, 3ª ed. 2013 [a numeración segue a utilizada neste texto]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q102884
* WorldCat
* VIAF: 50038786
* BMT: 139455
* BNF: 122872956
* BRE: 2220211
* CERL: cnp00559177
* EBID: ID
* GEC: 0042988
* GND: 119555700
* LCCN: no2018175196
* SUDOC: 078604400
* Theoi: TitanisMnemosyne

 |
**Mark Rutte**, nado na Haia o 14 de febreiro de 1967, historiador e político, é o actual primeiro-ministro dos Países Baixos.

Traxectoria
-----------

Mark Rutte naceu na Haia o 14 de febreiro de 1967 no seo dunha familia fiel á igrexa reformada neerlandesa. Eles militaban no Partido Anti Revolucionario e logo na Chamada Democristiana.

Ruttegraduouse en Historia dos Países Baixos na Universidade de Leiden en 1992. Mentres estudaba na universidade, el formou parte da Xunta Directiva da organización xuvenil do Partido Popular pola Liberdade e a Democracia (VVD polas súas siglas en neerlandés), un partido liberal de centro-dereita; sendo presidente desa rama xuvenil entre 1988 e 1991.

O mesmo ano da súa graduación na universidade, 1992, Rutte entrou a traballar na empresa multinacional de capital británico e neerlandés Unilever; ocupándose da formación e capacitación do persoal, e participando en varias reorganizacións, ata o 1997 cando foi ascendido a xefe de persoal ao servizo de Van den Bergh Netherlands. No 2000 Rutte foi designado para o Grupo Corporativo de Recursos Humanos. No 2002 el foi nomeado Director de Recursos Humanos de IGLOMora Groep BV, unha subsidiaria de Unilever.

Paralelamente Rutte proseguía coa súa carreira política como membro da Xunta Directiva do VVD entre 1993 e 1997; e no 2002 foi membro do comité do partido encargado dos nomeamentos para as eleccións parlamentarias dese ano.

O 22 de xullo do 2002 Rutte foi nomeado Secretario de Estado (cargo equivalente a viceministro na estrutura constitucional neerlandesa) de Asuntos Sociais e Emprego; permaneceu nese cargo ata o 16 de xuño do 2004. Entre o 16 de xuño do 2004 e o 27 de xuño do 2006 foi Secretario de Estado de Educación, Cultura e Ciencia. O 2010 tornouse o primeiro liberal elixido primeiro ministro en 92 anos.

Notas
-----

1. ↑  "Mark Rutte: eerste liberale premier sinds 1918" Arquivado 26 de maio de 2012 en Wayback Machine.. Eenvandaag.nl.

| Primeiro ministro dos Países Baixos |
| --- |
| *Segue a:* Jan Peter Balkenende | **Mark Rutte**(2010-presente) | *Precede a:* en funcións |
| 'Volkspartij voor Vrijheid en Democratie *- VVD* |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57792
* WorldCat
* VIAF: 160188731
* BRE: 3524398
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1928727
* GEC: 0519381
* GND: 142715522
* IMDb: nm2265302
* ISNI: 0000 0001 0755 8662
* LCCN: n2011058319
* LinkedIn: mark-rutte
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 00000028391
* NTA: 265547113
* TMDb: 3173545
* Treccani: mark-rutte

 |
Mark Beaumont
**Mark Beaumont**, nado en 1982 en Bridge of Cally, é un ciclista escocés.

Traxectoria
-----------

Criado na localidade de Newburgh e licenciado en Economía e Política, saltou á fama logo de bater a plusmarca da volta ao mundo en bicicleta en 2008, para a que tardou 195 días e seis horas. Beaumont saíu e chegou a París e percorreu en dirección leste ao redor de 29.000 km.

Percorrido
----------

Beaumont saíu de París o 15 de agosto de 2007. Atravesou no seu percorrido unha vintena de estados, e non foi unha volta perfecta, posto que usou outros medios de transporte ademais da bici incluso onde non era necesario. Ao partir de Francia, cruzou Bélxica, Alemaña, Polonia, Ucraína, Romanía, Bulgaria e entrou en Asia por Turquía. Sen entrar no Iraq ocupado, proseguiu a súa rota cara ao leste por Irán, Paquistán e a India, onde saltou cara a Malaisia en avión. Alí descendeu ata Singapur e volveu coller outro avión cara a Perth dende onde cruzou o continente pola liña da costa ata Brisbane. Logo percorreu as dúas illas de Nova Zelandia e voou a Seattle, nos Estados Unidos. Cruzou o país cara ao sur, seguiu de preto a fronteira mexicana en dirección leste e en Miami colleu un avión cara a Lisboa. Chegou a París de volta o 15 de febreiro de 2008, logo de cruzar España. Non pasou por Galicia.

O récord anterior levara 276 días, case tres meses máis cá marca de Beaumont.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1165388
* WorldCat
* VIAF: 90498499
* FAST: 1911851
* ISNI: 0000 0000 6200 5860
* LCCN: no2009084174
* TMDb: 1253554

 |
**Miguel Ángel Buján Varela**, é un político e funcionario galego.

Traxectoria
-----------

Funcionario no concello de Toques durante 35 anos. Presentouse á alcaldía deste municipio nas eleccións municipais de 2003 pola Agrupación Independentes de Toques, a cal logrou 2 concelleiros e foi a segunda forza máis votada tralo PPdeG de Jesús Ares Vázquez, que pese a baixar conservou a maioría absoluta. Nas municipais de 2007 foi candidato do PSdeG-PSOE á alcaldía e logrouna grazas a un pacto co PPdeG e o BNG, fronte á candidatura independente do ata entón alcalde expopular. En virtude dese acordo de goberno, cedeulle a alcaldía ó novo líder popular Jorge Calvo Pestonit en agosto de 2009. Diversos problemas de saúde fixeron que declinase a opción de concorrer de novo como candidato en 2011. Nas municipais de 2015 si foi candidato socialista e logrou 3 concelleiros, a tan só 9 votos do PPdeG (4 edís) e de selo máis votado. Porén, alcanzou un acordo de goberno co BNG (2 edís) polo cal o líder desta formación, José Ángel Penas García asumía a alcaldía a primeira metade da lexislatura e el a segunda. Finalmente regresou á alcaldía en xaneiro de 2018. Volveu a selo candidato socialista nas municipais de 2019 e logrou 2 concelleiros fronte a 3 do PPdeG e 4 do BNG, porén, conervou a alcaldía en virtude dun novo acordo de goberno co BNG polo cal lle cedeu o bastón de mando ó nacionalista Penas en xuño de 2021. Nas municipais de 2023 logrou 1 concelleiro fronte a 2 do PPdeG e 6 do BNG, logrando estes a maioría absoluta, polo cal non continuou a coalición de goberno e pasou á oposición.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jesús Ares Vázquez** |  **Alcalde de Toques** 2007 - 2009 | Sucesor:**Jorge Calvo Pestonit** |
| Predecesor:**José Ángel Penas García** |  **Alcalde de Toques** 2018 - 2021 | Sucesor:**José Ángel Penas García** |

Notas
-----

1. ↑  Toques, miedo a votar

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Toques

### Ligazóns externas

* El PSdeG de Toques rescata al exalcalde Miguel Buján como cabeza de lista
* El PSdeG recoge el testigo del BNG en la alcaldía de Toques con Miguel Buján
* PSOE y BNG volverán a repartirse la Alcaldía de Toques (A Coruña) dos años cada uno
* El BNG recupera después de cuatro años la alcaldía de Toques
***Kidō Senshi Gandamu Daburu Ō*** (機動戦士ガンダム00), coñecido internacionalmente como ***Mobile Suit Gundam 00***, é unha serie de animación anime de ciencia ficción da serie Gundam, a primeira que se realizou en alta definición. A MBS emitiu no Xapón os 25 episodios da primeira tempada entre o 6 de outubro de 2007 e o 29 de marzo de 2008. A segunda tempada comezou a se emitir, tamén pola mesma emisora, o 5 de outubro deste ano. A serie creouna a empresa Sunrise baixo a dirección de Seiji Mizushima, encargándose da historia Yōsuke Kuroda, os personaxes deseñounos Yun Kōga.

A serie ambiéntase nunha terra futurista centrada nunha forza paramilitar privada que pretende finalizar coas guerras e conflitos armados mediante un sistema de robots guerreiros móbiles coñecidos como gundams. No ano 2307 Anno Domini como consecuencia da desaparición da enerxía fósil a humanidade ten de procurar unha nova fonte de enerxía, a construción de plantas solares orbitando arredor da terra vai ser a solución. Pero esta fonte só beneficia a uns poucos, as principais potencias e os seus aliados. As guerras nos países menos desenvolvidos van ser unha constante.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q696062
* AlloCiné: 6029
* IMDb: tt1134000
* LUMIERE: 281099
* OFDb: 163111
* TMDb: 21732
* TVcom: mobile-suit-gundam-double-00

 |
**Jovino González Comesaña,** nado en Vigo o 16 de outubro de 1975, é un ex-piragüista galego, que competía na modalidade de augas tranquilas. Participou en dous Xogos Olímpicos, sendo o seu mellor resultado o quinto posto na proba de K-4 1000 m en Atlanta 1996.

Traxectoria
-----------

Comezou a destacar no piragüismo dende as categorías inferiores, ao igual que a súa irmá Marián, e en 1994 dispuotu en Xochimilco o seu primeiro Campionato Mundial, rematando en oitava posición no K4 500 metros. En 1995 proclamouse campión de España en K1 200 m, e logrou clasificarse para os Xogos Olímpicos de 1996 en Atlanta, en dúas probas diferentes: K2 500 e K4 1000. Conseguiu meterse nas finais olímpicas do K4 e volveu á casa cun diploma olímpico (5º posto).

A cidade de Vigo ós seus atletas.
Nos Xogos Olímpicos de 2000 participou no K1 500m, meténdose na final e conseguindo o seu segundo diploma. Na mesma distancia, en 2002 conseguiu un bronce no Campionato de Europa celebrado en Szeged, e dous anos despois repetiu metal no K1 1000 metros en Poznan.

Logrou a clasificación tamén para os Xogos Olímpicos de 2004 en Atenas, no K1 1000 metros, pero pouco antes do comezo dos Xogos, foi expulsado do equipo español por dar positivo por EPO nun control antidopaxe. Foi sancionado durante dous anos e regresou á competición en 2006. Ao ano seguinte regresou ao Campionato de Europa, onde conseguiu meterse na final, e repetiu participación tamén en 2008 e 2009.

Palmarés internacional
----------------------


| Campionato Europeo |
| --- |
| Ano | Lugar | Medalla | Evento |
| 2002 | Hungría Szeged | Medalla de bronce Bronce | K1 500m |
| 2004 | Polonia Poznan | Medalla de bronce Bronce | K1 1000m |

Notas
-----

1. ↑  "Jovino González debuta hoy en el campeonato del mundo". *La Voz de Galicia* (en castelán) (Pontevedra ed.). 21 de setembro de 1994. p. 44.
2. ↑  "Diez centésimas separaron a David Mascato del bronce mundial". *La Voz de Galicia* (en castelán). 25 de setembro de 1994. p. 56.
3. ↑  "Resultados Atlanta 1996" (PDF). *la84foundation.org* (en inglés). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 27 de setembro de 2007. Consultado o 12 de agosto de 2021.
4. ↑  "Vigo rende homenaxe aos seus olímpicos e paralímpicos cun monumento". *VigoÉ*. 13/10/2016.
5. ↑  "Jovino González". *canoeresults.eu* (en inglés). Consultado o 12 de agosto de 2021.
6. ↑  "Expulsado un piragüista del equipo olímpico español por dar positivo en un control". *ABC* (en castelán). 9 de agosto de 2004. Consultado o 12 de agosto de 2021.
7. ↑  Ferreiro, Mariluz (26 de xuño de 2007). "«En una competición así, ves que has perdido dos años que no recuperarás»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 12 de agosto de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do piragüista en sports-reference.com *(en inglés)*.
* Datos do piragüista no sitio web oficial do Comité Olímpico Internacional *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6296805
* Sports Reference: jovino-gonzalez-1

 |
Un ***mod***, do inglés *modification* (en galego, modificación), é a alteración do contido dun videoxogo co propósito de facer que funcione dunha forma diferente á da versión orixinal. Os *mods* adoitan crearse para todo tipo de xéneros de videoxogos, sendo especialmente populares nos de FPS, rol e estratexia en tempo real. Estes *mods* non son software autosuficiente por si mesmos e requiren os videoxogos orixinais dos que parten para funcionar. Os *mods* adoitan incluír novos obxectos, armas, personaxes, inimigos, niveis ou reconversións do modo de xogo. Os que engaden novo contido ó xogo orixinal adoitan denominarse "conversións parciais", mentres que os crean novos xogos case por completo chámanse "conversións totais".

Lawrence Lessig describiu a creación de *mods*, chamada *modding*, como parte da "cultura remix". Os mods poden axudar a dar continuación ó éxito comercial do xogo orixinal, aínda cando este xa se considera anticuado.

Notas
-----

1. ↑  Sihvonen, Tanja (2011). *Players Unleashed!: Modding the Sims and the Culture of Gaming*. Media Matters **5**. Amsterdam University Press. p. 57. ISBN 9789089642011.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Scacchi, Walt (2010). "Computer game mods, modders, modding, and the mod scene.". *First Monday*. ISSN 1396-0466. doi:10.5210/fm.v15i5.2965.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q865493
* MAG: 29231244

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre videoxogos é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **joule** (de símbolo **J**) é a unidade de enerxía e traballo no SI, e é definida como 1 kg × m2 × s−2 = 1 N × m = 1 W × s.

Dito doutras formas, a unidade joule pode definirse como:

* a enerxía cinética (movemento) dun corpo cunha masa de dous quilogramos que se move a unha velocidade dun metro por segundo (m/s) no baleiro. {\displaystyle E\_{c}={\begin{matrix}{\frac {1}{2}}\end{matrix}}mv^{2}}
* o traballo necesario para mover unha carga eléctrica dun culombio a través dunha tensión (diferenza de potencial) dun voltio. É dicir, un voltio-columbio (V·C).
* o traballo necesario para producir un vatio (watt) de potencia durante un segundo. É dicir, un vatio-segundo (W·s).

Pode utilizarse para medir calor, a cal é enerxía cinética (movemento en forma de vibracións) a escala atómica e molecular dun corpo.

Toma o seu nome (pronunciado *yul*) do físico James Prescott Joule. Tamén pode escoitarse dicirlle xulio.

Características
---------------

Un joule é o traballo necesario para exercer a forza dun newton durante unha distancia dun metro. Esa mesma cantidade podería ser dita coma un newton metro. Porén, para evitarmos confusión, o newton metro é normalmente usado coma unidade de medida de torque, e non para enerxía. Outro exemplo do que é un joule sería o traballo necesario para levantar unha masa de 102 g (unha pequena mazá) á altura dun metro, baixo a gravidade terrestre.

Un joule é tamén o traballo feito para producir enerxía dun watt por un segundo, como cando alguén leva un segundo para erguer a pequena mazá do exemplo a un metro baixo a gravidade terrestre.

1 joule é equivalente a:

* 0,000000278 quilovatios hora
* 0,239 calorías
* 1 W.s (watt segundo)
* 1 N.m (newton metro)
* 10 000 000 erguios

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25269
* BRE: 1953183
* EBID: ID
* MAG: 179070051

 |
***Journey to the Center of the Earth*** é unha miniserie estadounidense dirixida por George Miller que foi estreada en dous episodios emitidos a través da USA Network. Foi producida por Hallmark Entertainmente está baseada na novela de Jules Verne *Viaxe ao centro da Terra*. Está protagonizada por Treat Williams, Jeremy London e Bryan Brown.

Sinopse
-------

Aventuras do xeólogo Theodore Lytton e o seu sobriño Jonas, contratados por unha fermosa e rica muller chamada Alicia Hastings que desexa atopar ó seu marido Casper, desaparecido misteriosamente mentres realizaba unha perigosa expedición en busca de ouro en Nova Zelandia. Tras numerosas dificultades chegan a unha fermosa praia subterránea que resulta ser o centro da Terra.

Reception
---------

*Journey to the Center of the Earth* recibiu críticas maioritariamente negativas. David Kronke, escritor no *Los Angeles Daily News*, cualificou á miniserie como "realmente cursi" e ·"fláccida". O *Seattle Post-Intelligencer* opinou que o traballo en efectos "[non podía] superar a barreira do diálogo pesado e actuación sinxelamente eslamiada."

Notas
-----

1. ↑  Kronke, David (September 14, 1999). "JULES VERNE'S `JOURNEY' GOES NOWHERE". *Los Angeles Daily News*. Arquivado dende o orixinal o 05 de novembro de 2013. Consultado o 2012-12-12.
2. ↑  "THIS 'JOURNEY' TRAVELS FAR AND WIDE FROM JULES VERNE'S TALE". *Seattle Post-Intelligencer*. September 14, 1999. Arquivado dende o orixinal o 25 de xaneiro de 2013. Consultado o 2012-12-12.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na IMDb *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2410904
* AlloCiné: 147520
* IMDb: tt0200755
* OFDb: 9251
* TMDb: 46459

 |
**Josep Bertran i Musitu**, nado en Montpellier en 1875 e finado en Barcelona en 1957, foi un político catalán.

Traxectoria
-----------

Fillo de Josep Bertran i Ros, que fora alcalde de Barcelona. Dirixente da *Lliga Regionalista*, foi deputado nas Cortes e subsecretario de finanzas. No ano 1922 foi durante uns meses ministro de Xustiza.

En 1936 organizou o servizo de espionaxe franquista en Cataluña, denominado Servizo de Información da Fronteira do Norte de España (SIFNE), que logo de se unificar co SIN (Servizo de Información Nacional) pasou a denominarse Servizo de Información e Policía Militar (SIPM).

En 1940 publicou *Experiencias de los servicios de Información del Nordeste de España (S.l.F.N.E.) durante la guerra*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3397653
* WorldCat
* VIAF: 180142879
* BNE: XX1187639
* CANTIC: a1004999x
* DBE: jose-bertran-y-musitu
* GEC: 0009617
* ISNI: 0000 0003 5615 4490
* LCCN: no2011124040
* SUDOC: 242620752
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 15070

 |