**Parque Nacional da Reunión** (francés: *Parc national de La Reunion*) é un Parque Nacional de Francia situado na illa de Reunión, un departamento de ultramar no oeste do Océano Índico. Establecido o 5 de marzo de 2007, o parque protexe os ecosistemas endémicos de *Les Hauts*, o interior montañoso da Reunión, e cobre ao redor do 42% da illa. As especies endémicas notables inclúen o Cuco da Reunión e o  Gueco do día da Illa da Reunión.

Os plans para un parque remóntanse a 1985, e nunha enquisa pública en 2004, as Comunas do departamento de Reunión aprobaron a creación dun parque nacional. Xurdiu oficialmente en 2007. A paisaxe volcánica do parque, incluíndo o Piton da Fournaise, un volcán activo, foi designado Patrimonio da Humanidade en 2010, baixo o nome de "Pitons", circos e escarpas da Illa da Reunión" polo seu impoñente terreo accidentado e a súa excepcional biodiversidade. A misión do parque, ademais de preservar a paisaxe e a biodiversidade, é compartir coñecementos e acoller visitantes, e traballar xunto coas comunas locais. É un destino popular para sendeirismo e montañismo.

Xurdiron polémicas sobre o desenvolvemento económico do parque, especialmente a explotación da enerxía xeotérmica. En 2016, o Consello Rexional da Reunión tiña plans para degradar o parque nacional a un parque natural rexional para facilitar o desenvolvemento do turismo. Isto foi impugnado polas autoridades do parque e os políticos da oposición.

Historia
--------

As propostas de creación dun parque formuláronse por primeira vez a partir de 1985. A Carta Ambiental da Reunión e o Plan de Desenvolvemento Rexional estableceron formalmente o principio de que se debería crear un parque en *Les Hauts*, o interior montañoso da illa. O Ministerio de Medio Ambiente francés foi consultado oficialmente para a creación dun parque nacional.

Entre 2000 e 2003 púxose en marcha un proceso de consulta no que o Estado, a rexión, o *departamento*, e a asociación de alcaldes acordaron un protocolo e estableceron un comité de dirección. 27 de 29 institucións avalaron o plan de creación dun parque nacional e, o 29 de marzo de 2003, o Primeiro Ministro francés asinou un decreto polo que se recoñecía o proxecto.

Intensificáronse os debates e as negociacións sobre os límites e obxectivos do futuro parque nacional. Entre agosto e setembro de 2004, o plan foi obxecto dunha enquisa pública, organizada polo prefecto nas 24 comunas da illa. Os concellos responderon positivamente ao proxecto, engadindo algunhas recomendacións.

O parque xurdiu oficialmente o 5 de marzo de 2007 a través dun decreto adoptado tras o consello do Consello de Estado. En abril de 2007, o Consello de Administración tomou oficina; entre 2007 e 2009 empregouse persoal e realizáronse instalacións no lugar. En 2008, comezaron os traballos para configurar a carta do parque nacional.

O 1 de agosto de 2010, o Comité do Patrimonio Mundial da UNESCO recoñeceu o valor dos sitios naturais dentro do Parque Nacional da Reunión, e incluíu os "Pitóns, circos e escarpas da Illa da Reunión" na súa lista de Patrimonio Mundial.

Misión
------

Na súa carta, o parque nacional identifica catro obxectivos principais: En primeiro lugar, preservar a diversidade das paisaxes e acompañar a súa evolución. En segundo lugar, inverter a perda de biodiversidade. En terceiro lugar, preservar e poñer en valor a cultura das terras altas e garantir a transmisión dos seus valores. En cuarto lugar, fomentar o desenvolvemento económico das terras altas.:3

Xeografía
---------

Área central (azul) e zona tampón (verde) do Parque Nacional da Reunión
O núcleo do Parque Nacional da Reunión ocupa 1053,84 km² no interior da illa, que corresponde ao 42% da súa superficie e esténdese por 23 comunas. Esta zona central inclúe tamén algunhas terras habitadas e cultivadas. Adxacente ao núcleo hai unha zona de compromiso voluntario (*aire d'adhésion*, zona tampón) que abarca 876,96 km² e toca as 24 comunas da illa. En conxunto, o parque esténdese por máis do 75% da illa.:12 A illa da Reunión ten orixe volcánica e sitúase sobre un punto quente. Dous volcáns forman a súa columna vertebral: o Piton des Neiges, de máis de 3000 m. de altura, e o aínda activo Piton da Fournaise.
Catro áreas principais forman o corazón do parque nacional, catalogado como Patrimonio da Humanidade:

* *Bosque de Mare Longue* en Saint-Philippe, incluíndo algúns dos restos mellor conservados de bosque tropical de baixa altitude, denominado *Forêt de bois de couleurs des Bas*;
* o *Circo de Cilaos* coas formacións rochosas *Pain de Sucre* e *La chapelle*, no estreito desfiladeiro do río *Bras Rouge*, e a cámara de magma accesible de 100.000 anos de antigüidade.
* o *Circo de Salazie* co *Modelo:Interlanguage link multi*, un macizo dominante de 1356 m. de alto.
* *La Grande Chaloupe* entre Saint-Denis e La Possession, un dos últimos restos do bosque semi-perenne unha vez común no oeste da illa, aquí conservado e restaurado.

Galería
-------

* Fervenza Veo de Noiva, SalazieFervenza Veo de Noiva, Salazie
* Panorama desde Nez de BoeufPanorama desde *Nez de Boeuf*
* Un camiño que conduce ao cume da Roche ÉcriteUn camiño que conduce ao cume da *Roche Écrite*
* O Piton des NeigesO Piton des Neiges
* Vista do Circo de MafateVista do *Circo de Mafate*
* Circo de SalazieCirco de Salazie
* Plaine des SablesPlaine des Sables
* Flow of lava of the Piton da FournaiseFlow of lava of the Piton da Fournaise
* Bosque da Acacia heterophyllaBosque da Acacia heterophylla
* Circo de MafateCirco de Mafate

Turismo
-------

O parque nacional constitúe unha das principais atraccións da Reunión. As súas montañas son un destino popular para sendeirismo e montañismo; hai máis de 900 km. de camiños marcados que atravesan paisaxes tan diferentes como bosques tropicais, plantacións de cana de azucre e campos volcánicos. Inclúen tres sendeiros de gran percorrido homologados pola Federación Francesa de Sendeirismo, con albergues de montaña ao longo da ruta. Máis de 400.000 persoas visitan cada ano o volcán *Piton da Fournaise*, para o que se estableceu unha ruta de descubrimento.

O centro de visitantes do parque, *La Maison du Parc* en La Plaine-des-Palmistes, inaugurouse o 21 de agosto de 2014 polo Presidente francés François Hollande.

Xestión
-------

O parque está gobernado por un consello administrativo (*Conseil d'Administration, CA*) composto por 88 membros, a maioría deles representantes locais. Elíxese por mandatos de 6 anos. Creouse un comité executivo de 15 membros (*Bureau du Parc national*) durante o mandato do primeiro consello administrativo e actúa no seu nome.

Un consello científico (*Conseil Scientifique, CS*), con 18 membros de diversas disciplinas e 11 expertos externos, asesora ao consello de administración e ao director do parque. Ademais, existe un consello económico, social e cultural (*Conseil économique, social et culturel, CESC*) composto por personaxes públicos e representantes de institucións e asociacións locais.

Os regulamentos do parque, especialmente no que se refire ao núcleo da zona, figuran nos seus estatutos. :142–170

Controversias
-------------

Dende a creación do parque nacional xurdiron debates sobre a súa xestión e os impactos sobre a poboación das terras altas. Os habitantes da zona criticaron a xestión por non respectar a súa historia e tradicións, e citaron actividades agrícolas prohibidas en varias ocasións. Os responsables do parque sostiñan que todas as actividades eran posibles baixo determinadas condicións.

O escenario volcánico ten potencial para a produción de enerxía renovable a partir da enerxía xeotérmica. Non obstante, isto entra en conflito coa vocación do parque nacional de preservar a paisaxe natural e cultural.:23 A partir de 2016 realizáronse estudos piloto para dúas centrais xeotérmicas de 5 MW, ao pé do *Piton des neiges* e na *Plaine des Sables*, sobre as que xa se estudara un proxecto posteriormente abandonado. Ambos os dous sitios atópanse no *aire d'adhésion* fóra da zona central do parque, pero tamén se fixeron propostas para sitios dentro dos límites do Patrimonio Mundial.

En febreiro de 2016, a maioría conservadora no Consello Rexional da Reunión co presidente Didier Robert anunciou plans para transformar o parque nacional nun parque natural rexional. Citouse como motivo unhas regras demasiado restritivas, que dificultaban o desenvolvemento do turismo. Un parque natural rexional, a diferenza dun parque nacional, funciona sobre a base de acordos mutuos e non ten poder para establecer os seus propios regulamentos. Listaxe patrimonial e acceso crítico ao financiamento estatal. Os responsables do parque e os políticos da oposición rexeitaron o plan, dicindo que ameazaría a biodiversidade da illa, a súa inclusión no Patrimonio Mundial e o acceso crítico ao financiamento estatal. Sería o primeiro caso de degradación dun parque nacional en Francia. En setembro de 2016, a directora do parque nacional, Marylène Hoarau, anunciou a súa retirada ante a presión de Ségolène Royal, titular do Ministerio de Ecoloxía, Desenvolvemento Sostible e Enerxía. Isto levou ao presidente do parque, Daniel Gonthier, a sospeita de interferencia política; Hoarau criticara a Robert por lanzar unha convocatoria de propostas sobre o futuro do parque. Nunha entrevista, Robert negou a súa participación na marcha de Hoarau e criticou á ministra pola súa decisión.

Notas
-----

Referencias

1. ↑  "Pitons, cirques and remparts of Reunion Island". *UNESCO World Heritage*. United Nations Educational, Scientific, and Cultural Organization. Consultado o 26 de novembro de 2021.
2. 1 2 3 4 5  "Parc National de la Réunion – Historique" (en francés). La Plaine-des-Palmistes: Parc National de la Réunion. 2008-07-07. Arquivado dende o orixinal o 22 de decembro de 2016. Consultado o 2016-11-23.
3. ↑  "Décret n° 2007–296 du 5 mars 2007 créant le Parc national de la Réunion" (en francés). Légifrance. 2007-05-03. Arquivado dende o orixinal o 16 de xaneiro de 2014. Consultado o 2008-04-06.
4. 1 2 3 4  Bénard, J.-F.; Braun, E.; Duchemann, C.; Fontaine, I.; Gombert, S.; Maillot, I. (2013). Hoarau, M. ed. "La Charte du parc national de La Réunion – Les Pitons, cirques et remparts au centre d'un projet de territoire" (PDF) (en francés). Plaine des Palmistes: Parc national de La Réunion. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 22 de decembro de 2016. Consultado o 2016-11-27.
5. ↑  Upton, B. G. J.; Wadsworth, W. J. (10 de xullo de 1965). "Geology of Réunion Island, Indian Ocean". *Nature* **207** (4993): 151–154. doi:10.1038/207151a0.
6. 1 2 3  "Reunion National Park". Saint-Paul: Ile de la Reunion Tourisme. 2016. Arquivado dende o orixinal o 24 de abril de 2017. Consultado o 2016-11-23.
7. ↑  "Hiking on the island". Saint-Paul: Ile de la Reunion Tourisme. 2016. Arquivado dende o orixinal o 24 de abril de 2017. Consultado o 2016-11-23.
8. 1 2  "Parc National de la Réunion – Les instances" (en francés). La Plaine-des-Palmistes: Parc National de la Réunion. 2011-04-28. Arquivado dende o orixinal o 9 de abril de 2016. Consultado o 2016-12-18.
9. ↑  Floch, F. (2013-04-13). "Ile de La Réunion : le parc National autorise tout, mais ...". *Réunion La 1ère* (en francés) (París). Arquivado dende o orixinal o 24 de novembro de 2016. Consultado o 2016-11-23.
10. ↑  Laramée de Tannenberg, V. (2016-06-15). "Le serpent géothermie refait surface à La Réunion". *Journal de l'Environnement* (en francés) (Antony). Arquivado dende o orixinal o 16 de xuño de 2016. Consultado o 2016-12-18.
11. 1 2 3  "La Région ne veut plus du Parc national". *Imaz Press Réunion* (en francés) (Saint-Denis). 2016-02-24. Arquivado dende o orixinal o 24 de abril de 2017. Consultado o 2016-12-18.
12. 1 2  Massemin, E. (2016-11-18). "Le Parc national de La Réunion menacé de déclassement". *Reporterre* (en francés). Arquivado dende o orixinal o 24 de novembro de 2016. Consultado o 2016-11-23.
13. 1 2  "Daniel Gonthier: Didier Robert a "ouvert un trou de souris", Ségolène Royal s'y est engouffrée". *Imaz Press Réunion* (en francés) (Saint-Denis). 2016-09-27. Arquivado dende o orixinal o 24 de abril de 2017. Consultado o 2016-11-23.
14. ↑  Dupuy, P. (2016-09-20). "Didier Robert : Je n'ai jamais demandé la tête de Marylène Hoarau, la directrice du Parc national". *Zinfos974* (en francés) (Saint-Denis). Arquivado dende o orixinal o 24 de abril de 2017. Consultado o 2016-12-18.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Parque Nacional da Reunión Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Mapa dinámico do parque nacional da Reunión Arquivado 29 de xaneiro de 2018 en Wayback Machine. *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q550389
* WorldCat
* VIAF: 136517956
* BNF: 161779165
* CDDA: 388669
* GND: 1029448175
* ISNI: 0000 0000 9304 0597
* LCCN: no2009136032
* OSM: 1110803
* SUDOC: 142733814
* WDPA: 388669

 |