recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Picture a Scientist*** é unha película de Ian Cheney e Sharon Shattuck, que formou parte da selección oficial do Festival de Cinema de Tribeca, posposto debido á pandemia de COVID-19. A película exhibiuse en 47 cines dos Estados Unidos en xuño de 2020, e está actualmente dispoñible para proxeccións comunitarias virtuais.

Contido
-------

No documental amosase a discriminación contra as mulleres na ciencia a través dos relatos das científicas entrevistadas: Raychelle Burks, Nancy Hopkins e Jane Willenbring. E amosa como tamén no mundo académico as mulleres teñen que loitar pola igualdade e o respecto, non só no que respecta aos seus logros profesionais, senón tamén polos seus dereitos humanos fundamentais. 

Nancy Hopkins, unha das científicas entrevistadas.
A psicóloga social Mahzarin R. Banaji
Raychelle Burks, profesora de química analítica e divulgadora científica na Universidade de St. Edward en Austin. Texas e premiada co Premio Grady Stack 2020 pola American Chemical Society é unha das científicas entrevistadas. As outras entrevistadas foron Nancy Hopkins catedrática de Bioloxía no MIT, que formou parte do comité que elaborou o informe sobre nesgo de xénero na Facultade de Ciencias no MIT e Jane Willenbring profesora de xeoloxía no Instituto Scripps de Oceanografía, quen recibiu a Medalla ao Servizo da Antártida e o Premio CAREER da Fundación Nacional de Ciencias. Ademais, no documental recóllense as opinións de varias investigadoras do ámbito das ciencias sociais, como a psicóloga social indio-americana Mahzarin Rustum Banaji, e a psicóloga social Corinne Moss-Racusin, unha das investigadoras do experimento Jennifer e John.

Notas
-----

1. ↑  "Picture a Scientist". *Picture a Scientist* (en inglés). Consultado o 2020-10-04.
2. ↑  "Picture a Scientist 2020 Tribeca Film Festival". *Tribeca*. Arquivado dende o orixinal o 07 de outubro de 2020. Consultado o 2020-10-04.
3. ↑  "Picture A Scientist". *Eventbrite* (en inglés). Consultado o 2020-10-04.
4. ↑  Witze, Alexandra (2020-06-24). "Three extraordinary women run the gauntlet of science — a documentary". *Nature* (en inglés) **583** (7814): 25–26. doi:10.1038/d41586-020-01912-6.
5. ↑  "#PictureAScientist, imagina a un(a) científico(a)". *Mujeres con ciencia* (en castelán). 2020-10-23. Consultado o 2020-10-24.
6. ↑  *Picture a Scientist. Arquivado 07 de outubro de 2020 en Wayback Machine.* In: tribecafilm.com. Abgerufen am 26. April 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nancy Hopkins
* Mahzarin Banaji
* Raychelle Burks
* Efecto Jennifer e John
* Nesgo de xénero

### Ligazóns externas

* *Picture a Scientist*
Na física, e na óptica, o **número de Abbe** dun material transparente e unha cantidade adimensional que xorde ao comparar o índice de refracción de dito material a distintas frecuencias, resultando ser así, a medida da dispersión do material (variación do índice de refracción coa lonxitude de onda) en relación co índice de refracción.

Recibe este nome en homenaxe ao físico alemán Ernst Abbe (1840–1905) que o definiu.

Sendo o número de Abbe, *V*:

{\displaystyle V={\frac {n\_{D}-1}{n\_{F}-n\_{C}}},}
onde *n*D, *n*F e *n*C son os índices de refracción do material nas lonxitudes de onda correspondentes as liñas de Fraunhofer D-, F- e C- (589,2 nm, 486,1 nm e 656,3 nm respectivamente).

Clasificación de materiais transparentes
----------------------------------------

Un *diagrama de Abbe* do número de Abbe versus o índice de refracción para unha gama de vidros diferentes (puntos vermellos). As lentes son clasificadas utilizando a letra (correspondente a clasificación de vidros SCHOTT) e o seu número de código para indicar a súa composición e posición no diagrama. Os números de Abbe úsanse para clasificar vidros e outros tipos de materiais transparentes. Materiais con baixa dispersión terán un número de Abbe grande. Así, canto maior sexa o número de Abbe, mellor será a calidade da lente (terá menor dispersión de luz de diferentes cores). Unha boa lente adoita corresponder a valores de V superiores a 40. Valores máis baixos, en torno a 20, corresponden a vidros flint moi densos, e ao redor de 30 a policarbonato. Por tipos de vidro, o vidro flint ten valores de *V*< 50, mentres que para o vidro crown *V* >50. O número de Abbe e só unha medida útil da dispersión da luz visible, e para outras lonxitudes de onda, ou para un traballo de maior precisión, utilizase a dispersión da velocidade de grupo.

A clasificación dos materiais faise por medio dun *diagrama de Abbe*, no que cada material ven representado por un punto na gráfica onde o seu número de Abbe*V*d correlacionase co seu índice de refracción *n*d. As lentes poden ser clasificadas pola súa composición e posición no diagrama, podendo dar lugar a unha lista -ou número de código-, como acontece no Catálogo de vidro Schott, ou un código de vidro de seis díxitos. O Número de Abbe úsase para calcular as lonxitudes focais necesarias para a coordinación das lentes de dobrete acromático, reducindo así ao mínimo a aberración cromática.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q306259
* MAG: 6887064

 |
Festividade ao pé do castelo de Windsor en 1776.
A **noite de Guy Fawkes** (en inglés: ***Guy Fawkes Night***, tamén coñecida en inglés como ***Bonfire Night***; en galego: a **noite das fogueiras**) é unha celebración que se realiza principalmente no Reino Unido a noite do 5 de novembro, para conmemorar o fracaso do atentado do 5 de novembro de 1605, coñecido como a conspiración da pólvora, co que unha facción de católicos, entre os que se atopaba Guy Fawkes, tentaron destruír o Palacio de Westminster, a sede do parlamento en Londres.

Historia e características
--------------------------

No leste de Inglaterra até 1859 era obrigatorio por decreto celebrar a salvación do rei, unha celebración que incluía espectáculos pirotécnicos e a construción de cacharelas sobre as que se queimaban os Guys, uns bonecos coa efixie de Guy Fawkes, o máis coñecido de todos os conspiradores de 1605. A véspera do 5 de novembro os nenos usaban os Guys para pedir diñeiro ao berro de "penny for the guy". Tradicionalmente, o "penny" (penique) serviu para comprar pirotecnia.

As celebracións teñen nalgúns casos peculiaridades específicas. En Lewes, Sussex, a celebración mestúrase coa conmemoración da cremación de 17 mártires protestantes da localidade, ocorrida durante a persecución de María Tudor. En Scotton, localidade da que procedía Guy Fawkes, non se queimaban os bonecos, e até moi recentemente a escola católica Stonyhurst College non fixo ningunha celebración xa que entre os seus alumnos contáronse tres dos conspiradores do 1605. En Ottery St Mary, Devon, paséanse polas rúas barrís de brea ardendo. En Irlanda do Norte, a celebración de fogos artificiais e fogueiras asóciase máis coa noite do 31 de outubro, a noite de bruxas (Halloween).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Noite de Guy Fawkes*** |

### Ligazóns externas

* Guy Fawkes e a noite das fogueiras *(en inglés)*
* A noite de Guy Fawkes en Inglaterra *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q844844
* EBID: ID
* LCCN: sh95010583

 |
O **Número de Péclet** é un número adimensional de importancia no estudo dos fenómenos de transporte en fluxos de fluídos. Recibe o seu nome do físico francés Jean Claude Eugène Péclet. Defínese como a relación entre a advección dunha propiedade física (usualmente materia ou enerxía) debida ao fluxo e a difusión, debida a un gradiente desa mesma propiedade. En transmisión de calor, o número de Péclet é equivalente ao produto do Número de Reynolds e o Número de Prandtl. En transferencia de materia, o número de Péclet é o produto do Número de Reynolds e o Número de Schmidt.

En transmisión de calor (advección e difusión térmica), o número de Péclet defínese como:

{\displaystyle \mathrm {Pe} \_{L}={\frac {LV}{\alpha }}=\mathrm {Re} \_{L}\cdot \mathrm {Pr} .}
En transferencia de materia (advección e difusión de materia), defínese como:

{\displaystyle \mathrm {Pe} \_{L}={\frac {LV}{D}}=\mathrm {Re} \_{L}\cdot \mathrm {Sc} }
onde *L* é a lonxitude característica, *V* a velocidade, *D* o coeficiente de difusión, e α a difusividade térmica,

{\displaystyle \alpha ={\frac {k}{\rho c\_{p}}}}
onde *k* é a condutividade térmica, ρ a densidade, e {\displaystyle c\_{p}} a capacidade calorífica.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q899769
* GND: 4588311-7
* MAG: 205684552

 |
Unha muller co seu noivo.
Un home co seu noivo.
Un **noivo** é o membro home dunha parella nunha relación romántica. Orixinalmente o uso da palabra implicaba que a relación tiña como obxectivo final o matrimonio. Con todo, o seu significado actual é moito máis amplo, pois inclúe moitos outros tipos de relacións.

O termo úsase nas relacións entre adolescentes; úsase tamén entre mozos maiores en idade de casar; actualmente, úsase tamén para referirse a unha parella nunha relación exclusivamente sexual ou en relacións nas que a parella comparte unha vivenda sen estar casados.

Características
---------------

O día da voda, ao home que casa refíreselle tamén como o noivo (durante todo o día aínda cando a voda xa se realizou).

Entre mozos e adolescentes, para iniciar unha relación de noivado un mozo adoita 'declararse', aínda que ese costume tamén cambiou nas xeracións máis recentes.

A palabra *noivo* é algo diferente, comparada co equivalente utilizado con máis frecuencia no inglés, *boyfriend*, xa que tamén pode equivaler ao termo *groom* (o termo aplicado ao noivo no momento da cerimonia relixiosa do matrimonio), de modo que a idea de que a relación debería nalgún momento terminar nunha voda sempre está presente. Ademais, un *boyfriend* non se converte en tal pola *declaración*, senón que chega a selo cando a parella leva moito tempo saíndo xuntos (*dating*, en inglés, é dicir, "citándose"), o que sería unha tradución moi basta. A palabra *boyfriend* ademais, tiña no pasado a connotación dunha relación ilícita, mentres que *noivo* denotaba orixinalmente a máis seria das relacións.

En Chile existen tres pasos antes do noivado, primeiro existe un estado coñecido con "andar", que é cando unha parella ten unha relación máis comprometida que un amigo, para despois pasar ao "pololeo", verbo transitivo de orixe mapuche e vén do pololo que é un insecto que se caracteriza por roldar ao redor das persoas. En Chile noivo xa é no momento que unha parella decide casar.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Matrimonio
* Noiva

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q622404
* GEA: 20224

 |
O **noise pop** é un subxénero do rock alternativo desenvolvido a mediados dos anos 80 no Reino Unido e nos Estados Unidos que mestura ruído disonante ou *feedback*, ou ámbolos dous, coa instrumentación melódica e elementos que adiatan a atoparse na música pop, facéndoo máis melódico que o noise rock.

Historia
--------

O noise pop foi descrito como "o punto medio entre o *bubblegum* e a música de vangarda". Combina a composición tradicional de cancións pop con ruído, guitarras distorsionadas e zunidos. The Velvet Underground foi unha grande influencia no xénero, cos seus experimentos con *feedback* e distorsión nos seus primeiros álbums. Algunhas das primeiras bandas estadounidenses de rock alternativo como Sonic Youth e Dinosaur Jr. que mesturaban estruturas de temas rock con guitarras distorsionadas, foron os precursores inmediatos. The Jesus and Mary Chain está considerado o primeiro grupo noise pop, e o seu álbum de estrea, *Psychocandy*, guiaría o xénero. Outra importante banda dos inicios é Yo La Tengo. Posteriormente o noise pop dos 80 sería fonte de inspiración para o movemento shoegaze británico. O noise pop continuou sendo influente no indie rock dos anos 90.
Rodaxe dun filme de Nollywood.
**Nollywood** é o nome que popularmente recibe a industria cinematográfica de Nixeria, a segunda máis grande do mundo, despois de Bollywood. Segundo o Censo Nacional de Filmes, un órgano do Goberno nixeriano, cada ano prodúcense unha media de 1200 filmes, cun orzamento total duns 20 millóns de euros.

A súa orixe atópase nos vendedores de aparellos electrónicos, que comezaron a facer filmes e ofrecelos como extra á mercancía. Realizaban todo o proceso: produción, guión, dirección, filmación, montaxe, etc.

The Nolly Awards
----------------

The Nolly Awards, nun comezo coñecidos coma Nollywood Movies Awards, son os premios que buscan honrar as mellores producións de Nollywood. A primeira edición celebrouse na cidade de Lagos o 2 de xuño de 2012.

Notas
-----

1. ↑  "Nigeria surpasses Hollywood as world's second largest film producer". *UN News* (en inglés).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hollywood
* Bollywood

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de The Nolly Awards Arquivado 03 de novembro de 2019 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Nigeria: Christian Movie Capital of the World *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q21065894
* MAG: 2776443352

 |
Sementes e froitos de Cola.
A **noz de cola** ou **cola** é o froito das plantas pertencentes ao xénero *Cola* da subfamilia *Sterculioideae* (*Malvaceae*). As especies máis comúns atópanse en África Occidental e en Indonesia. Cultívase tamén nas Américas dende a época da escravitude negra. O grupo contén un total de 125 especies. Da noz de cola obtíñase o extracto de cola co que se aromatizaban as bebidas de cola.

Usos
----

Posuíndo un gusto amargo e gran cantidade de cafeína, a noz de cola úsase por moitas culturas do oeste africano, tanto individualmente coma en grupo. Moitas veces úsase cerimonialmente ou dada a convidados.

Con ela faise o xarope de cola, utilizado coma ingrediente dalgunhas poucas refrescos de cola. A noz era utilizada orixinalmente para producir coñecidos refrescos de cola, mais foi substituída por aromatizantes artificiais co obxectivo de diminuír custos na produción en masa. Algunhas excepcións inclúen a Red Kola da A.G. Barr plc, Harboe Original Taste Cola e Cricket Cola, esta última feita de noz de cola e té verde.

Propiedades
-----------

As sementes teñen acción estimulante, regularizadora da circulación. Actúan como un tónico revigorizante, excitante do sistema nervioso e muscular. É tamén antidiarreica e usada nos casos de anemia, convalecencia de doenzas graves, problemas estomacais e certas xaquecas, e sobre todo nas perturbacións funcionais do corazón. As sementes conteñen teobromina e cafeína, e úsanse coma sucedáneo do cacao e do café.

O extracto prodúcese principalmente a partir de dúas especies, *Cola nitida* (Vent.) Schott et Endl. ou *Cola acuminata* (Beauv.) Schott et Endl. principalmente a partir das súas sementes. Delas extráese quer cafeínaquer teobromina. Os estudos suxesirenue as propiedades do extracto ten efectos semellantes, en termos de dose, ao da cafeína.

Historia
--------

A noz de cola medra espontaneamente na África Occidental e Central en climas quentes e húmidos. Xa dende a antigüidade empregouse mastigada coma estimulante. Levábase ao sur de África a través do comercio transahariano con camelos. O uso das súas améndoas espallouse na rexión norte da América Latina por medio dos escravos negros que mascaban colas para soportar traballos penosos. Despois foi levada a outros países con finalidades agroindustriais.

Notas
-----

1. ↑  Nome vulgar do froito en galego, no Portal das Palabras da RAG
2. ↑  Burdock, George A.; Carabin, Ioana G.; Crincoli, Christine M. (August 2009). "Food and Chemical Toxicology". *Safety assessment of kola nut extract as a food ingredient* (Elsevier) **47** (8): 1725–1732. doi:10.1016/j.fct.2009.04.019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* ***Cola (xénero)***.
* **Bebida de cola**.

### Ligazóns externas

* Frazão, Catarina. "A noz de cola é o ingrediente secreto para a saúde". *Médicos de Portugal* (en portugués). Arquivado dende o orixinal o 11 de novembro de 2013. Consultado o 30 de xuño de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q912522
* EBID: ID

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UNII: PQM9SA369U

 |
***O curioso caso de Benjamin Button*** (no orixinal inglés *The Curious Case of Benjamin Button*) é unha historia curta escrita por F. Scott Fitzgerald que foi publicada na revista *Colliers* o 27 de maio de 1922. Posteriormente foi recollida na antoloxía *Tales of the Jazz Age*, que foi publicada ocasionalmente como *The Curious Case of Benjamin Button and Other Jazz Age Stories*. Os dereitos de explotación da historia foron propiedade durante anos do magnate de Hollywood Ray Stark. Stark mantivo eses dereitos ata a súa morte no 2004, cando foron adquiridos a partir da súa propiedade e utilizados para a adaptación de 2008 *O curioso caso de Benjamin Button*, dirixida por David Fincher.

Notas
-----

1. ↑  Ficha da obra en BiTraGa Arquivado 13 de setembro de 2019 en Wayback Machine.. Traducido por Rafael Rodríguez Salgueiro e publicado por Rinoceronte editora en 2010, como parte da colección de Relatos Contos da era do jazz
2. ↑  F. Scott Fitzgerald (2008). *The Curious Case of Benjamin Button and Other Jazz Age Stories*. Penguin Classics. ISBN 0-14-310549-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2574830
* ISFDB: 97831

 |
O **número de Schmidt** é un número adimensional definido como a relación entre a difusión de cantidade de movemento (viscosidade cinemática) e a difusión de materia (difusividade). Utilízase para caracterizar os fluxos nos que hai difusión e convección de cantidade de movemento e de materia de forma simultánea. Recibe o seu nome do enxeñeiro alemán Ernst Heinrich Wilhelm Schmidt (1892-1975).

Exprésase como o cociente da viscosidade cinemática (que representa a difusión de cantidade de movemento) e a difusividade másica. Así, relaciona o espesor relativo das capas límite hidrodinámica e de materia.  

Aparece en numerosas correlacións empíricas ou semiempíricas que permiten determinar o número de Sherwood a partir do número de Reynolds e do número de Schmidt.

Defínese como:

{\displaystyle {\mathit {Sc}}={\frac {\nu }{D}}={\frac {\mu }{\rho D}}={\frac {\mbox{difusión de cantidade de movemento}}{\mbox{difusión másica}}}}
onde:

* \nu  é a viscosidade cinemática ou ({\displaystyle {\mu }}/{\displaystyle {\rho }\,}) de unidades (m²/s)
* {\displaystyle D} é a difusividade (m²/s).
* {\displaystyle {\mu }} é a viscosidade dinámica do fluído (Pa·s or N·s/m² or kg/m·s)
* \rho \, é a densidade do fluído (kg/m³)

O número de Schmidt é o equivalente en transferencia de materia do número de Prandtl.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q581997
* JSTOR: schmidt-number
* MAG: 155231867

 |
**Noise Project**, grupo galego formado na vila de Valga (Pontevedra), que practica un estilo de música a medio camiño entre o post-rock e o noise rock, cunha actitude marcadamente experimental. 

O grupo dá os seus primeiros concertos en pubs de Valga a mediados do ano 2005, nese momento como un cuarteto formado por Raúl (guitarra e voz), Alexandre (guitarra e voz), Víctor (batería) e Óscar (baixo e voz). Entre finais de 2005 e mediados de 2006 únenselle Javi (guitarra) e Ernst (laptop, efectos e arranxos), configurando a primeira formación estábel do grupo e aportando parte do seu son característico.

No ano 2007 lanzan o seu primeiro traballo, *Teleclube*, no netlabel A Regueifa Plataforma. O título remite á prehistoria do grupo, cando Alexandre e Raúl quedaban para tocar no Teleclube de Cordeiro (Valga). O carácter experimental, unido a ironía empregada nalgúns temas levou a que fosen comparados coa actitude de grupos galegos como Os Resentidos e N.H.U.. O traballo tamén incluía a canción "Rapaciña", unha versión de Andrés do Barro que máis tarde sería incluída no recompilatorio *Manifesto Dobarrista*.

No mesmo 2007, Alexandre ten que abandonar o grupo por motivos laborais. A finais dese mesmo ano entra Álvaro (guitarra, baixo e voz), volvendo o grupo á formación de sexteto.

No ano 2008 o grupo queda segundo no concurso GZcrea, polas cancións "II" e "A pedra de afiar". 

Os formantes de Noise Project, como membros da asociación Os Penoucos, promoveron tamén a creación do Festival Artenativa, en Valga, que celebrou a súa primeira edición en agosto de 2007.

No ano 2010 a banda editou o seu segundo traballo *Asuntos que se resolven co tempo*.

Discografía
-----------

* *Teleclube* - 2007 (A Regueifa Plataforma) Primeiro traballo.
* *Manifesto Dobarrista* (A Regueifa Plataforma, Falcatruada, Lonxa cultural, 2007): co tema "Rapaciña"
* *Asuntos que se resolven co tempo* - 2010 (A Regueifa Discos) Segundo traballo.

Ligazóns externas
-----------------

* Myspace do grupo.
* Entrevista na revista Sono-Tone.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12393974
* Discogs: 78924
* MusicBrainz: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Noz.

| *Noz de Adán* |
| --- |
|  |
| Noz de Adán masculina |
|  |
| Vista frontal do pescozo |
|
| Latín | *prominentia laryngea* |
|
|
|
|
|
|
|
| Precursor | 4th and 6th branchial arch |
|
|

A **noz de Adán**, **nó da gorxa** ou **mazá de Adán**, coñecida medicamente como *prominentia laryngea*, é unha protuberancia da cartilaxe tiroide da larinxe, existente baixo o óso hioide, no pescozo humano, e un dos órganos relacionados co proceso da fala. Presenta un maior desenvolvemento nos individuos do sexo masculino, pola maior presenza de hormonas masculinas, principalmente a testosterona.

Presenta unha entalla superior facilmente palpábel, que representa a unión das dúas porcións de dita cartilaxe. O ángulo de encontro é máis agudo nos homes (90°) que nas mulleres (120º). Por debaixo continúase coa cartilaxo cricoide. Considérase que o seu desenvolvemento no home é un carácter sexual secundario masculino, produto da actividade hormonal masculina. O seu grao de desenvolvemento depende de cada individuo e producirase o ensachamento de dita zona na puberdade de maneira moi rápida, xerando o cambio da voz. Canto máis ancha sexa a dita zona, máis grave será a voz da persoa.

Etimoloxía
----------

A orixe do termo estaría na pasaxe bíblica do pecado orixinal, onde Adán tería comido a mazá, o *froito prohibido*, despois de Eva e ficado co carozo preso na garganta.

| * v
* c
* e
Anatomía rexional humana (TA A01.1) |
| --- |
| Cabeza | cabelo ·  testa ·  ollo ·  orella ·  nariz ·  boca ·  lingua ·  dentes ·  mandíbula ·  face ·  fazula ·  queixo |
| Pescozo | gorxa ·  noz de Adán |
| Tronco | ombreiro ·  costas  ·  seo (mamila) ·  peito ·  abdome ·  embigo 
órganos sexuais (clítoris ·  vulva ·  pene ·  escroto) – cadril ·  ano ·  nádega |
| Membros superiores | brazo ·  cóbado ·  antebrazo ·  pulso ·  man ·  dedo (polgar ·  índice ·  maior ·  anular ·  maimiño) ·  axila |
| Membros inferiores | perna ·  coxa ·  xeonllo ·  papo da perna ·  talón ·  nocello ·  pé ·  deda |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q352045
* EBID: ID
* GEC: 0196801
* MAG: 2778108922

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 55304
* TA: A06.2.02.003
* Uberon: 0034680

 |
Un **número de identificación persoal** ou **PIN** (en inglés, ***Personal identification number***) é un tipo de contrasinal consistente nun código numérico usado en certos sistemas para obter acceso a algo, ou identificarse.

Funcionamento
-------------

Por cuestións de seguridade, o número PIN é persoal e intransferíbel. O PIN é maiormente utilizado nos caixeiros automáticos e nos cartóns de prepago telefónicos. Hai algúns anos as tradicionais tarxetas de crédito nas que se requiría asinar foron substituídas por un tarxetas cun chip provisto dun número PIN. Neste caso o cliente debe dixitalizar o seu PIN no momento de facer a compra.

Os PINs máis comúns son un código de 4 díxitos, do rango 0000 ao 9999, xaora hai 10.000 números posíbeis, polo que un hacker se ve obrigado a probar sorte con máis de 5000 combinacións distintas antes de atopar o PIN correcto. Os PINs telefónicos habitualmente teñen 12 díxitos.

No 2002 dous estudantes da Universidade de Cambridge, Piotr Zielinski e Mike Bond, descubriron unha falla de seguridade no sistema de xeración de PINs do IBM 3624. Sabendo como atacar a táboa de decimais no computador dun banco, podían descubrir o código PIN dos caixeiros automáticos en só 15 intentos.

Nota lingüística
----------------

En inglés *contrasinal* dise *password*, é dicir, "palabra de paso". Un número non pode ser considerado unha palabra e polo tanto inventouse a sigla *Personal Identification Number*. En galego pódense empregar os palabras *contrasinal* ou *clave*. Cando o número non é inventado polo usuario pódese referir como *código secreto*.

Notas
-----

1. ↑  
Zieliński, P & Bond, M (Febreiro de 2003). University of Cambridge Computer Laboratory, ed. "Decimalisation table attacks for PIN cracking" (PDF). Consultado o 24-11-2006.
2. ↑  "Media coverage". University of Cambridge Computer Laboratory. Arquivado dende o orixinal o 20 de outubro de 2018. Consultado o 2006-11-24.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Contrasinal

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q674050
* EBID: ID
* GND: 4358393-3
* MAG: 2779730368

 |
Noiva na súa voda.
**Noiva**, no seu contexto xeral, está referido a unha muller que está involucrada nunha relación romántica. O equivalente masculino é noivo. A palabra provén do latín **nova** (*nova*) ao utilizarse na expresión **nova nupta** (*recentemente casada*). Aos poucos foise deixando de usar a segunda palabra *nupta* e modificándose a primeira ata chegar a *noiva*.

Orixinalmente o uso da palabra implicaba que a relación estaba dirixida ao matrimonio, con todo, o seu significado actual é moito máis amplo, incluíndo outro tipo de relacións, as homosexuais inclusive. Úsase nas relacións entre adolescentes, entre mozos maiores de idade, para referirse a unha parella nunha relación exclusivamente sexual ou en relacións en que a parella comparte unha vivenda sen estar casados. O uso desta palabra non implica en ningún caso que a relación estea dirixida ao matrimonio obrigatoriamente.

O día da voda, á muller que casa refíreselle tamén como a noiva, durante todo o día aínda cando a voda xa se realizou.

A palabra noiva é algo diferente da súa máis frecuente tradución do inglés *girlfriend*, xa que tamén traduce ao termo *bride*. O primeiro concepto pódese chegar a usar entre dúas mozas que non teñan unha relación sexual ou romántica. Tamén pasan a ser *girlfriend* e *boyfriend*, sen necesidade dunha declaración. Ademais, tiña no pasado a connotación dunha relación ilícita, mentres que *bride* denotaba orixinalmente a máis seria das relacións. Co concepto *bride* establécese que a relación acabará en voda nun momento próximo. O día da voda á noiva chamáselle *bride*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Matrimonio
* Noivo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q49835
* GND: 4369629-6

 |
O **noven** foi unha antiga moeda castelá de billón cuñada por Sancho IV. Utilizáronse nos séculos XIII e XIV e XV.

Historia
--------

Moeda de Sancho IV. Rei de Castela, Toledo, Galiza, León, Córdoba, Murcia, Xaén e Sevilla.
Sancho IV, fillo e sucesor de Afonso IX, cuñou os denominados diñeiros coroados ou "cornados", dez dos cales facían un marabedí, e equivalían a nove diñeiros de conta, de aí a súa denominación como **novenes**. 

Sábese pola documentación do privilexio concedido á vila de Lorca para cuñar moeda no ano 1297, que os diñeiros novenes do tempo de Fernando IV (sucesor do rei Sancho) tiñan un peso de 0.87 gramos e unha lei de 167 milésimas mentres que os coroados de Sancho IV pesaban 0.87 gramos e a súa lei era maior, 250 milésimas.

No ano 1305 fíxase o valor dos "cornados" de Sancho IV en 15 diñeiros de conta, o cal se manterá durante todo o século XIV, polo que deixan de equivaler aos diñeiros novenes. Seis destas novas moedas equivalen a un marabedí.

No século XV continúan aparecendo referencias os diñeiros novenes na documentación, se ben a moeda miúda é xa maioritariamente a chamada branca (con valor de cinco diñeiros novenes ou medio marabedí) e a media branca.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* MacKay, Angus, *Moneda, precios y política en la Castilla del siglo XV*, Granada, 2006.
* Francisco Olmos, José María de, "La moneda de la Castilla bajomedieval. Medio de propaganda e instrumento económico", pp. 277-348.
O *Frankenstein* de Mary Shelley, ficción gótica do período romántico inglés.
A **novela gótica** é un dos subxéneros de novela que se crean no Romanticismo. Orixínase na Inglaterra do século XVIII coa obra de Horace Walpole *The Castle of Otranto* (1764), como reacción contra os ideais ilustrados que pretendían ofrecer unha explicación racional dos comportamentos e misterios do ser humano.

O nacemento dos monstros
------------------------

No verán de 1816, Percy B. Shelley e a súa esposa Mary visitaron a Lord Byron na casa deste en Suíza. Alí, Byron retou o matrimonio e o seu médico persoal, John W. Polidori, a escribir unha historia de terror. De alí xurdiu a idea de Frankenstein e o relato *The Vampyre*, escrito por Polidori. Ámbalas dúas historias son o pórtico do xénero de terror moderno: a criatura monstruosa e salvaxe (a Criatura de Frankenstein); e o ser maléfico, pero atractivo e sedutor (o vampiro). Soamente faltaba un terceiro monstro: o propio ser humano que se deixa levar polas súas máis baixas paixóns e que xa aparece no conto *O corazón delator* por Edgar A. Poe.

*Frankenstein ou o moderno Prometeo*, de Mary Shelley é o exemplo máis vivo de novela gótica e unha síntese perfecta do movemento romántico. A obra aborda temas característicos do período:

* A *rebeldía* que leva ao doutor Victor Frankenstein a suplantar a Deus e dar e quitar a vida á súa Criatura coas ferramentas humanas: a ciencia e o coñecemento. Na novela, a rebeldía non caracteriza soamente o doutor, senón tamén a Criatura. Esta levántase contra a súa situación de soidade e abandono, levando a cabo a vinganza contra o seu creador, o doutor Frankenstein.
* A *obsesión por saber* desencadea a traxedia dos personaxes. O doutor quere coñecer tódolos secretos da vida, o que o acaba condenando. Con esta idea, Mary Shelley ataca un dos piares fundamentais da Ilustración: a racionalización dos misterios humanos. A novelista defende que é mellor renunciar ao coñecemento racional de certas parcelas que non son competencia humana.
* A Criatura non "nace" mala, senón que desenvolve a súa sede de vinganza ao verse abandonada polo doutor e, posteriormente, ser rexeitada pola súa aparencia física. Shelley, polo tanto, sitúase na liña de pensamento de Rousseau e cre que a *bondade innata* dos seres humanos é corrompida polas relacións sociais.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192782
* AAT: 300266777
* BNCF: 5387
* BNF: 11933945n
* BRE: 2373726
* EBID: ID
* GND: 4179420-5
* PSH: 6963

 |
A *Arca de Noé*, *Französischer Meister*, Magyar Szépművészeti Múzeum, Budapest. c.1675.
**Noé**, fillo de Lameque, neto de Metuxalén, é o personaxe bíblico que tería recibido ordes de Deus para a construción dunha arca, para salvar a Creación do Diluvio.

Mitoloxía
---------

A historia de Noé atópase no libro da Xénese, sendo o seu nome mencionado por primeira vez en 5:29, ocorrendo a súa morte, no 9:29, con 950 anos. O relato conta que Noé era descendente da liñaxe de Sete, e viviu nunha época en que as outras liñaxes humanas (a partir dos descendentes de Caín e dos propios parentes de Noé, probabelmente) se amosaban corrompidas. Deus entón decidiu eliminar a poboación mundial provocando unha grande inundación, poupando, porén, a Noé e a súa familia, que se mostraron bos aos seus ollos. Entón Deus enviou un anxo a Noé, ordenándolle a construción dunha grande embarcación, onde reuniría todos os animais da terra durante os 40 días de Diluvio. Noé entón reuniu unha parella de cada especie e abrigou a súa familia no interior da arca. 40 días despois, cando a choiva cesou e a auga comezou a devalar, Noé soltou unha pomba, que lle trouxo unha folla de oliveira, indicando que a terra xa estaba seca. A arca tería ficado encallada no alto dunha montaña, supostamente sobre o Monte Ararat, na Armenia

A Noé e os seus descendentes cóubolles a tarefa de poboaren a Terra. A fonte extra-bíblica de Flavio Xosefo detalla en pormenores a descendencia de Noé, e cales pobos de cada un dos seus fillos e netos terían dado orixe. A vida de Noé despois do Diluvio, no entanto, está curiosamente deturpada polo alcoholismo. En certa altura, embebedárase co viño producido da súa propia videira de tal xeito que se atopou nu na súa tenda. O seu fillo Cam viuno e chamou os seus irmáns para que o cubrisen. Cando recobrou a consciencia, Noé maldixo a Cam e mais a seu neto Canaá, así e todo, beiceu os seus outros fillos, Sem e Xafet.

A historia de Noé ten un forte significado simbólico sobre boa parte da historia de Israel, principalmente durante o período da conquista de Canaá narrada no libro de Xosué. A maldición de Noé certamente foi usada polos pobos semitas (ou sexa, descendentes de Sen, cuxos hebreos forman parte) como xustificativa para a conquista da terra de Canaán (ocupada polos cananeos, alegadamente descendentes de Canaá, neto maldito de Noé).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q81422
* WorldCat
* VIAF: 11187922
* BMT: 75685
* BNF: 119840652
* BRE: 2669562
* CERL: cnp00575629
* DeutscheBio: 118641328
* EBID: ID
* FAST: 90634
* GEC: 0046209
* GND: 118641328
* IMDb: ch0031818
* ISNI: 0000 0004 5875 6628
* LCCN: n82052547
* NKC: jo20181004055
* Orthodox Encyclopedia: 2577915
* Treccani: noe

 |
***O desfalco*** é unha novela de Valentin Kataev, escrita en lingua rusa co título orixinal de ***Rastrátchiki*** e publicada por vez primeira por entregas nunha revista en 1926. Foi traducida ao galego por Ekaterina Guerbek, sendo publicada en 2007 por Rinoceronte Editora.

Está ambientada na década dos 1920 soviético, en tempos da Nova Política Económica, cando o Estado se propón pórlle fin á malversación de fondos; e para esta obra, o autor inspirouse en artigos xornalísticos da época. Da novela, o autor fixo unha peza de teatro ao ano seguinte para o teatro moscovita MJAT. Tanto a obra narrativa como a de teatro están traducidas a numerosas linguas.

Argumento
---------

En Moscova, dous funcionarios, Filip Stepánovich e Váñechka, furtan o diñeiro todo que lle tiñan que entregar aos empregados, e andan escapados por San Petersburgo até que fican sen un can e se entregan.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na web de Rinoceronte Ediitora.
* *O desfalco* en www.culturagalega.org

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12396218
* BiTraGa: 2543
* EBID: ID

 |
O **Partido Unionista do Ulster** (en inglés: **Ulster Unionist Party, UUP**) é o máis moderado dos dous principais partidos políticos unionistas en Irlanda do Norte. Antes da escisión no unionismo de finais dos sesenta, cando o antigo Partido Unionista Protestante comezou a atraer aos simpatizantes da liña dura do unionismo en detrimento do UUP, gobernou Irlanda do Norte entre 1921 e 1972 como o único partido unionista. Continuou a ser apoiado pola maioría dos votantes unionistas ao longo do período coñecido como the Troubles.

O UUP ten perdido apoio entre a comunidade unionista e protestante de Irlanda do Norte en favor do Partido Unionista Democrático (DUP), de liña máis dura, en tódalas eleccións dende 1999. O partido está dirixido actualmente por Sir Reg Empey.

O UUP ten acordado un pacto electoral co Partido Conservador, que se concreta en que os dous partidos presentarán candidatos conxuntamente ás eleccións á Cámara dos Comúns e ao Parlamento Europeo baixo o lema "Conservadores e Unionistas do Ulster - Nova Forza".

Notas
-----

1. ↑  BBC NEWS | Election 2005 | Northern Ireland | NI parties step on election trail
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q841045
* WorldCat
* VIAF: 146682040
* EBID: ID
* GND: 4250426-0
* LCCN: n88026431
* SUDOC: 032094760

 |
O **Partido dos Trabalhadores** ou **PT**, é un partido político de esquerda brasileiro. Un dos máis importantes do país, representante máis destacado da oposicións dos gobernos despois da restauración da democracia nos anos oitenta do século XX.

O PT saíu do sindicalismo espontáneo de obreiros de São Paulo de finais dos anos setenta. Dende a súa fundación, representa a defensa do socialismo como forma de organización social. O seu máximo líder Luiz Inácio Lula da Silva, conseguiu a presidencia do Brasil no 2003, despois dun ascenso debido ao descrédito dos partidos de centro e de dereita e ao seu programa de esquerda moderada. No 2005, sufriu un duro golpe, onde varios membros do partido foron acusados de corrupción: o escándalo das mensualidades. Lula foi reelixido e detentou a presidencia do Brasil até o 31 de decembro do 2010. Tras a presidencia de Lula foi escolleita presidenta do país a tamén membro do PT Dilma Rousseff que ostentou o cargo até a súa destitución polo procedemento de impeachment en agosto de 2016.
Na actualidade o PT é o principal partido da oposición ao goberno conservador de Michel Temer.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* MENEGOZZO, Carlos Henrique Metidieri; KAREPOVS, Dainis; MACIEL, Aline Fernanda; SILVA, Patrícia Rodrigues da; CESAR, Rodrigo. *Partido dos Trabalhadores: bibliografia comentada (1978-2002)*. San Paulo: Editora Fundação Perseu Abramo, 2013. 413 p.

### Outros artigos

* Luiz Inácio Lula da Silva

### Ligazóns externas

* Partido dos Trabalhadores *(en portugués)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q657089
* WorldCat
* VIAF: 145091622
* BNF: 121584507
* EBID: ID
* GEC: 0253254
* GND: 5078744-5
* ISNI: 0000 0001 2177 0029
* LCCN: n81135951
* NKC: ko2005264442
* SUDOC: 030100925

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos coreanos. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Partido dos Traballadores de Corea**, tamén traducido como Partido dos Traballadores Coreanos (en coreano: 조선로동당, Chosŏn Rodongdang), é o partido que goberna a República Democrática Popular de Corea, máis coñecida como Corea do Norte. Este partido baséase na ideoloxía Juche, que fusiona o leninismo co nacionalismo e coa cultura tradicional coreana. Conta con 607 escanos na Asemblea Popular Suprema.

Estrutura
---------

O Congreso Nacional é o órgano superior do Partido. O Congreso aproba os informes dos órganos do Partido, adopta as políticas e tácticas básicas do Partido, e elixe aos membros do Comité Central.

En setembro de 1992 o Partido dos Traballadores de Corea tiña 160 membros no Comité Central. Reúnese polo menos unha vez cada seis meses. O artigo 24 dos Estatutos do Partido estipula que o Comité Central elixe ao secretario xeral do Partido, a presidencia do buró político, os membros do buró político, secretarios, membros da comisión militar central, e os membros do comité de inspección central.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q49623
* WorldCat
* VIAF: 4184156012381649700002
* BNF: 118668299
* BRE: 4206016
* EBID: ID
* ISNI: 0000 0001 2187 6608
* LCCN: n80120724
* NDL: 00641426
* NKC: kn20050425028
* SUDOC: 028156994

 |
***O deserto dos tártaros*** (en italiano: *Il deserto dei Tartari*) é unha novela do autor italiano Dino Buzzati publicada en 1940. A novela conta a historia dun oficial novo, Giovanni Drogo, e a súa vida como gardián da fortaleza Bastiani, unha vella e mal mantida fortaleza fronteiriza. A novela foi clasificada no posto 29 dos 100 libros do século segundo *Le Monde*.

Foi traducido ó galego por Xavier Rodríguez Baixeras e foi publicado por Edicións Xerais no ano 1991, na colección *Grandes do noso tempo*. No ano 1992, a tradución gañou o Premio Ramón Cabanillas de Tradución.

Adaptación
----------

En 1976, a novela foi adaptado no filme *Il deserto dei Tartari*, dirixido por Valerio Zurlini e protagonizado por Jacques Perrin no papel de Drogo, xunto con Max von Sydow como Ortiz e Vittorio Gassman como Filimore. O filme omite certas partes da novela, especialmente aquelas relacionas coas vidas dos amigos de Drogo na súa vila natal.

Notas
-----

1. 1 2  *O deserto dos tártaros*. Traducido por Xavier Rodríguez Baixeras (1ª ed.). Vigo: Edicións Xerais. 1991. ISBN 84-7507-586-X – vía Biblioteca da Tradución Galega.
2. ↑  Encyclopedia Britannica (ed.). "Dino Buzzati | Italian author" (en inglés). Consultado o 29 de agosto de 2018.
3. ↑  "The Desert of the Tartars". Consultado o 29 de agosto de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1216707
* BiTraGa: 190
* BNF: 11985397r
* EBID: ID

 |
*Para o artigo referido á película, ver* ***Pocahontas**.*

 *O único retrato de Pocahontas feito en vida, un gravado realizado en Londres de 1616 por Simon van der Meer.*
**Mataoka**, coñecida como **Pocahontas** ou **Amonute**, nada en 1595 e finada o 21 de marzo de 1617 en Londres, foi a filla máis vella do Xefe Powhatan, xefe da confederación algonquina en Virxinia.

Foi capturada polos ingleses durante as hostilidades anglo-indias de 1613. Durante o tempo que estivo presa, converteuse ao cristianismo e mudou o seu nome por Rebecca. Cando tivo a oportunidade de volver coa súa xente escolleu quedar cos ingleses. En abril de 1614, con 17 anos, casou co empresario do tabaco, John Rolfe, e en xaneiro de 1615 deu a luz ao seu fillo Thomas Rolfe.

En 1616 os Rolfe viaxaron a Londres e Pocahontas foi presentada perante a sociedade inglesa como exemplo de "salvaxe civilizada", coa esperanza de obter máis investimento no asentamento de Jamestown. Converteuse nunha celebridade, recibiu honores e asistiu a unha mascarada no palacio de Whitehall. En 1617, os Rolfe dispoñíanse a volver a Virxinia pero Pocahontas morreu en Gravesend por causas descoñecidas, aos 20 ou 21 anos.

En lingua algonquina, o seu verdadeiro nome era Matoaka, pero entre os powhatan era común ter varios nomes para diferentes situacións polo que se coñecía tamén polos alcumes de *Pocahontas*, que en algonquino significa *pequena licenciosa* e *Amonute*. 

Numerosos lugares e produtos nos Estados Unidos levan o seu nome. A súa historia foi idealizada ao longo dos anos e plasmada en arte, literatura e cine. Varios filmes foron realizados baseados en maior ou menor medida na súa vida como *The New World*, de Terrence Malick, ou as versións de Disney en *Pocahontas* (1995) e *Pocahontas II* (1998). Moitas personalidades dos Estados Unidos teñen afirmado ser descendentes dela, a través do seu fillo Thomas, como a primeira dama Edith Wilson, muller do presidente Woodrow Wilson, o actor Glenn Strange, o cantante Wayne Newton ou o astrónomo Percival Lowell.

Notas
-----

1. ↑  "Historia de Pocahontas". *www.nps.gov* (en inglés). Servizo Nacional de Parques. Consultado o 13 de novembro de 2018.
2. ↑  "Pocahontas: fantasía e realidade". *www.slate.com* (en inglés). Consultado o 13 de novembro de 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pobo powhatan

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193406
* WorldCat
* VIAF: 84103596
* BMT: native-american-profiles-pocahontas
* BNF: 13537688n
* CERL: cnp00544734
* DeutscheBio: 119006456
* EBID: ID
* FAST: 1841745
* FemBio: 22187
* GND: 119006456
* ISNI: 0000 0000 9993 4153
* KulturNav: ID
* LCCN: n82158405
* NKC: jn20040226016
* NNDB: 000029893
* NPG: mp55422
* NTA: 070949018
* ODNB: 22418
* SNAC: w6m333j0
* SUDOC: 08060790X
* WikiTree: Powhatan-3

 |
A **pobreza absoluta** é un nivel de pobreza no cal certos estándares mínimos de vida, tales como nutrición, saúde e vivenda, non poden ser acadados.

A xente nestas condición gaña menos dun dólar diario por persoa (parámetro establecido polo Banco Mundial). O termo *pobreza absoluta* pode ser un pouco enganoso, xa que non existe un estándar único que a defina: o nivel de ingreso necesario para acadar este mínimo é chamado comunmente como liña ou limiar de pobreza, que se define de varias formas por diversas institucións e persoas.

A *pobreza absoluta* pode ser contrastada coa pobreza relativa, ingreso baixo ou estándar de vida relativa ao resto da sociedade.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pobreza relativa

### Ligazóns externas

* Definición e medición da pobreza (tese doutoral) Arquivado 12 de febreiro de 2008 en Wayback Machine.
* PNUD - Glosario
* Banco Mundial - Glosario

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2714378
* JSTOR: absolute-poverty
* MAG: 553381038

 |
En Estatística a **poboación**, tamén chamada **universo** ou **colectivo** é o conxunto de elementos de referencia sobre o que se realizan as observacións.

En Epidemioloxía unha **poboación** é un conxunto de suxeitos ou individuos con determinadas características demográficas, da que se obtén a mostra ou participantes nun estudo epidemiolóxico á que se quere extrapolar os resultados do devandito estudo (inferencia estatística).

O número de elementos ou suxeitos que compoñen unha poboación estatística denomínase **N** e é igual ou maior que o número de elementos que se obteñen dela nunha mostra (**n**).

Existen distintos tipos de poboacións que son:

1. **Poboación base:** É o grupo de persoas designadas por características persoais, xeográficas ou temporais, que son elixibles para participar no estudo.
2. **Poboación mostrada:** É a poboación base con criterios de viabilidade ou posibilidade de realizarse a mostraxe.
3. **Mostra estudada:** É o grupo de suxeitos no que se recollen os datos e realízanse as observacións, sendo realmente un subgrupo da poboación mostrada e accesible. O número de mostras que se pode obter dunha poboación é unha ou maior dunha.
4. **Poboación diana:** É o grupo de persoas á que se quere xeneralizar os resultados do estudo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q49918
* MAG: 4384302

 |
Irán está subdividido en 30 provincias (ostan-haa, singular - ostan), que son:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 1. Teherán
2. Qon
3. Markazi
4. Qazvin
5. Xilan
6. Ardabil
7. Zanjan
8. Acerbaixán Oriental
9. Acerbaixán Occidental
10. Curdistán
11. Hamadán
12. Kermanshah
13. Ilan
14. Lorestan
15. Khucestan
 | 16. Chahar Mahaal e Bakhtiari
17. Kohkiluyeh e Buyer Ahmad
18. Bushehr
19. Fars
20. Hormozgan
21. Sistan e Baluchistán
22. Kerman
23. Yazd
24. Esfahan
25. Semnán
26. Mazandarán
27. Golestan
28. Khorazán Setentrional
29. Khorazán Razaví
30. Khorazán Meridional
 |  |

As provincias son gobernadas desde a maior cidade de cada unha. A autoridade provincial está nas mans dun gobernador(استاندار: *ostāndār*, en farsi ou persa), escollido polo Ministerio do Interior do Irán, e suxeito a aprobación do goberno.

Ata 2004 existían 28 provincias. A partir dese ano, xurdiron novas provincias, ao ser dividida en tres a provincia de Khorasan: Khorasan Norte, Razavi Khorasan, e Khorasan Sur.

Ligazóns externas
-----------------

* Links to Gobernorships of Iranian Provinces (In Persian)Arquivado 24 de outubro de 2005 en Wayback Machine.