| Thermococcus litoralis |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Dominio: | Archaea |
| Filo: | Euryarchaeota |
| Clase: | Thermococci |
| Orde: | Thermococcales |
| Familia: | Thermococcaceae |
| Xénero: | *Thermococcus* |
| Especie: | ***T. litoralis*** |

 |
| Nome binomial |
| *Thermococcus litoralis* |

***Thermococcus litoralis*** é unha especie de arquea que vive arredor dos respiradoiros hidrotermais das profundidades mariñas e tamén en fontes termais submarinas pouco profundas e pozos de petróleo. É un anaerobio organótrofo hipertermófilo de entre 0,5 e 3,0 µm de diámetro. Igual que as outras especies da orde Thermococcales, *T. litoralis* é un coco hipertermófilo irregular que crece entre 55 e 100 °C. A diferenza de moitos outros termococos, *T. litoralis* non é móbil. A súa parede celular consiste só nunha soa capa de tipo capa S que non forma retículos hexagonais. Ademais, mentres que moitos termococais usan obrigadamente o xofre como aceptor de electróns no seu metabolismo, *T. litoralis* só necesita xofre para axudar a estimular o seu crecemento, e pode vivir sen el. *T. litoralis* fíxose recentemente famoso na comunidade científica pola súa capacidade de producir unha ADN polimerase alternativa á máis comunmente usada Taq polimerase (de *Thermus aquaticus*). A polimerase de *T. litoralis*, denominada polimerase vent, ten unha menor taxa de erro que a Taq, pero isto débese á súa capacidade de exonuclease 3'-5' con corrección de probas.

ADN polimerase
--------------

A ADN polimerase de *Thermococcus litoralis* é estable a altas temperaturas, cunha vida media de 8 horas a 95 °C e de 2 horas a 100 °C. Tamén ten unha actividade de corrrección de probas que pode reducir as frecuencias de mutación a un nivel de 2 a 4 veces inferior que a maioría das ADN polimerases que non teñen corrección de probas.

Hábitat e ecoloxía
------------------

*T. litoralis* crece preto de respiradoiros hidrotermais profundos ou pouco profundos en auga extremadamente quente. A temperatura óptima de crecemento para esta especie é de entre 85 e 88 °C. Tamén prefire augas lixeiramente ácidas, e crecen entre o pH 4.0 e o 8,0 cun intervalo de pH óptimo entre 6,0 e 6,4. A diferenza de moitos outros hipertermófilos, *T. litoralis* só depende facultativamente do xofre como aceptor final de electróns na fermentación, producindo gas hidróxeno na súa ausencia e sulfuro de hidróxeno cando está presente. Ademais, *T. litoralis* produce un exopolisacárido que posiblemente o axuda a formar unha biopelícula. Está feita de manosa, sulfitos, e fósforo.

Fisioloxía
----------

*T. litoralis* pode utilizar o piruvato, a maltosa e os aminoácidos como fontes de enerxía. Nun laboratorio *T. litoralis* debe ser suplementado con aminoácidos para que poida crecer a velocidades non reducidas. Os únicos aminoácidos que non necesita son asparaxina, glutamina, alanina e glutamato. Eses aminoácidos poden non ser vitais para *T. litoralis* porque a asparaxina e a glutamina tenden a desaminarse ás altas temperaturas que se dan arredor dos respiradoiros hidrotermais e a alanina e o glutamato poden xeralmente ser producidos por outras arqueas hipertermófilas. A principal fonte de carbono desta especie parece ser a maltosa, que pode ser introducida na célula por un transportador ABC de maltosa-trehalosa. *T. litoralis* ten unha vía glicolítica especializada chamada a ruta de Embden–Meyerhoff modificada. Unha maneira polo que esta ruta modificada de *T. litoralis* se desvía da vía de Embden-Meyerhoff común é que a versión modificada contén unha hexosa qunase e unha PFK dependente de ADP en vez de versións dependentes de ATP dos encimas.

Novas cepas
-----------

Novas análises de ADN atoparon varios illamentos de *T. litoralis*, como MW e Z-1614, que probablemente eran novas cepas. Confirmouse que MW e Z-1614 eran cepas de *T. litoralis* por medio de hibridación ADN-ADN, as razóns C-G (38–41 mol%), e análises de inmunoblot. Difiren lixeiramente en morfoloxía dos *T. litoralis* previamente illados en que teñen flaxelos. Por medio dos mesmos procesos demostrouse que o anteriormente descuberto *Caldococcus litoralis* era en realidade *T. litoralis*. O xenoma de *T. litoralis* aínda non foi secuenciado completamente.

Notas
-----

1. ↑  Neuner, Annemarie; Jannasch, Holger W.; Belkin, Shimshon; Stetter, Karl. O. (1990). "Thermococcus litoralis sp. nov.: A new species of extremely thermophilic marine archaebacteria". *Archives of Microbiology* **153** (2): 205–207. ISSN 0302-8933. doi:10.1007/BF00247822.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Kostyukova, A. S.; Gongadze, G. M.; Polosina, Y. Y.; Bonch-Osmolovskaya, E. A.; Miroshnichenko, M. L.; Chernyh, N. A.; Obraztsova, M. V.; Svetlichny, V. A.; Messner, P.; Sleytr, U. B.; L'Haridon, S.; Jeanthon, C.; Prieur, D. (15 November 1999). "Investigation of structure and antigenic capacities of Thermococcales cell envelopes and reclassification of "Caldococcus litoralis "Z-1301 as Thermococcus litoralis Z-1301". *Extremophiles* **3** (4): 239–246. doi:10.1007/s007920050122.
3. 1 2 3 4 5 6  Rinker, KD; Kelly, RM (December 1996). "Growth Physiology of the Hyperthermophilic Archaeon Thermococcus litoralis: Development of a Sulfur-Free Defined Medium, Characterization of an Exopolysaccharide, and Evidence of Biofilm Formation.". *Applied and Environmental Microbiology* **62** (12): 4478–85. PMC 1389002. PMID 16535464.
4. 1 2  Bertoldo, Costanzo & Antranikian, Garabed (2006). "Chapter 5: The Order Thermococcales". En Dworkin, Martin; Falkow, Stanley; Rosenberg, Eugene; Schleifer, Karl-Heinz & Stackebrandt, Erko. *The Prokaryotes*. Springer New York. pp. 69–81. ISBN 978-0-387-25493-7.
5. ↑  Synnes, Marianne (2006-08-16). "Bioprospecting of organisms from the deep sea: scientific and environmental aspects". *Clean Technologies and Environmental Policy* (en inglés) **9** (1): 53–59. ISSN 1618-954X. doi:10.1007/s10098-006-0062-7.
6. ↑  Kong, H; Kucera, RB; Jack, WE (25 January 1993). "Characterization of a DNA polymerase from the hyperthermophile archaea Thermococcus litoralis. Vent DNA polymerase, steady state kinetics, thermal stability, processivity, strand displacement, and exonuclease activities.". *The Journal of Biological Chemistry* **268** (3): 1965–75. PMID 8420970.
7. ↑  Mattila, P.; Korpela, J.; Tenkanen, T.; Pitkamem, K. (August 22, 1991). "Fidelity of DNA synthesis by the Thermococcus litoralis DNA polymerase—an exttemely heat stable enzyme with proofreading activity". *Nucleic Acids Research* **19** (18): 4967–4973. doi:10.1093/nar/19.18.4967.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gardner, Andrew F.; Sanjay, Kumar; Francine B. Perler (May 2012). "Genome Sequence of the Model Hyperthermophilic Archaeon Thermococcus litoralis NS-C". *Journal of Bacteriology* **194** (9): 2375–2376. PMC 3347054. PMID 22493191. doi:10.1128/JB.00123-12.
* Rivas-Pardo, Jaime Andrés; Herrera-Morande, Alejandra; Castro-Fernandez, Victor; Fernandez, Francisco J.; Vega, M. Cristina; Guixé, Victoria; Vertessy, Beata G. (20 June 2013). "Crystal Structure, SAXS and Kinetic Mechanism of Hyperthermophilic ADP-Dependent Glucokinase from Thermococcus litoralis Reveal a Conserved Mechanism for Catalysis". *PLoS ONE* **8** (6): e66687. PMC 3688580. PMID 23818958. doi:10.1371/journal.pone.0066687.

### Ligazóns externas

* Cepa tipo de *Thermococcus litoralis* en Bac*Dive* - a Bacterial Diversity Metadatabase

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7783148
* MAG: 2780628364

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BacDive: 16862
* EOL: 973808
* GBIF: 1000303
* IRMNG: 10032925
* ITIS: 951945
* NCBI: 2265
* WoRMS: 573946

 |