**Vissarion Grigorievich Belinski** (en ruso, **Виссарио́н Григо́рьевич Бели́нский**), nado en Sveaborg o 11 de xuño de 1811 e finado o 7 de xuño de 1848, foi un crítico literario ruso.

Traxectoria
-----------

Fillo dun médico militar, estudou nos institutos de Chembar e Penza. Entre 1829 e 1832 estudou na Universidade de Moscova, pero tivo que deixala por organizar un grupo de adeptos da filosofía alemá e ler en público o drama romántico *Dimitri Kalinin*, no que se criticaba a servidume. Con moitos problemas económicos, viviu facendo traducións do francés e colaborando nalgunhas publicacións. En 1833 entrou no faladoiro filosófico e literario que organizara o poeta Nikolai Stankevich, interesándose polos problemas literarios e afondando no coñecemento da filosofía alemá de Kant, Friedrich Schelling e Hegel. O seu primeiro artigo de crítica literaria publicouno en 1834, e de 1835 a 1836 apareceron en *Teleskop* outros ensaios sobre a novela rusa, Gógol ou Vladimir Benediktov.

En 1837 caeu enfermo de tuberculose, curou en Piatigorsk, onde coñeceu a Lérmontov. Dous anos despois instalouse en San Petersburgo, para dirixir *Otechestvennie Zapiski* (*Отечественные Записки. Apuntamentos patrióticos*) ata 1846. A publicación converteuse no voceiro da vangarda literaria rusa, nela publicou numerosos traballos e comezou unha serie de panorámicas anuais. Publicou tamén obras de Gógol. Belinski expuxo os principios e o manifesto do Naturalismo en Rusia, escola á que se uniran Gógol, Fiódor Dostoievski, Iván Goncharov, Grigorovich e outros. En 1842 apoiou a Gógol tirando do prelo a novela *As almas mortas*, prohibida pola censura tsarista. Escribiu estudos que comparaban autores occidentais cos eslavos: Pushkin fronte a Byron e Shakespeare; Lérmontov e Byron; Vladimir Odoievski e E. T. A. Hoffmann etc. Tamén realizou estudos de autores occidentais por separado, como George Sand, Schiller, Goethe, Walter Scott e outros. En 1846 deixou a revista por conflitos co seu propietario. Pasou a realizar a sección de crítica literaria de *Sovremennik (O contemporáneo)* dirixida polo poeta Nikolai Nekrasov, alí publicou as panorámicas literarias de 1846 e 1847 e numerosos artigos, notas e recensións literarias.

En 1847 trasladouse a Berlín e Salzburgo para tratar a súa enfermidade, xa moi avanzada. Desde este último lugar escribiu a famosa *Carta a Gógol* en resposta ó seu cambio ideolóxico cara ó tradicionalismo, na que o acusaba de predicador do látego e apóstolo do escurantismo. Considérase esta carta o exemplo máis brillante de crítica literaria na literatura rusa do XIX. Belinski morreu un ano máis tarde, nas vésperas do seu arresto pola policía. Mesmo a mención do seu nome na prensa estivo prohibida ata 1856. As súas obras completas, en doce volumes, publicáronse entre 1859 e 1862.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía por Petri Liukkonen e Ari Pesonen *(en inglés)*
* Carta a Gogol *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192885
* WorldCat
* VIAF: 76451346
* BAV: ADV10292681
* BIBSYS: 90893578
* BNF: 130913444
* BRE: 1853777
* CERL: cnp00397450
* CiNii: DA00470263
* DeutscheBio: 118655094
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 64968
* GEC: 0008748
* GND: 118655094
* ISNI: 0000 0001 2140 3130
* LCCN: n80158527
* NDL: 00432790
* NKC: jn19990210096
* NLA: 48221035
* NLG: 93078
* NTA: 069239762
* OL: OL564928A
* Orthodox Encyclopedia: 77904
* PTBNP: 39107
* RSL: 000080951
* SELIBR: 178429
* SNAC: w6058693
* SUDOC: 026715503
* Treccani: vissarion-grigorevic-belinskij
* UNZ: BelinskyVissarionG

 |