A **sustentación** é a forza xerada sobre un corpo que se despraza a través dun fluído, de dirección perpendicular á da velocidade da corrente incidente.

Como con outras forzas aerodinámicas, na práctica empréganse coeficientes adimensionais que representan a efectividade da forma dun corpo para produciren sustentación e úsanse para facilitaren os cálculos e os deseños.

O modelo matemático da forza de sustentación é:

{\displaystyle L={\frac {1}{2}}\rho V^{2}AC\_{L}}
onde:

* *L* é a forza de sustentación en N.
* \rho  é a densidade do fluído, en kg/m3.
* V é a velocidade, en m/s.
* A é a área de referencia do corpo,m2.
* {\displaystyle C\_{L}} é o coeficiente de sustentación. Como o resto de coeficientes aerodinámicos, é adimensional. Este coeficiente áchase experimentalmente de acordo a:

{\displaystyle C\_{L}={\frac {L}{{\frac {1}{2}}\rho V^{2}A}}}

Na aeronáutica
--------------

Exemplo de gráfica coeficiente de sustentación-ángulo de ataque
En aeronáutica é a principal forza que permite que unha aeronave con ás se manteña en voo. Esta, ao ser maior có peso total da aeronave, permítelle engalar.

Para a sustentación emprégase a notación {\displaystyle L}, do termo inglés *lift*, e {\displaystyle C\_{L}} para o coeficiente de sustentación, o cal sempre se busca sexa o maior posible.

Ademais, a sustentación, e en consecuencia, o seu coeficiente, dependen directamente do ángulo de ataque, aumentando segundo aumenta este até chegar a un punto máximo, despois do cal o fluxo de aire que pasa sobre o extradorso (parte superior da á), non logra percorrer na súa totalidade e manterse adherido ao perfil aerodinámico, dando lugar á entrada en perda (*stall*, en inglés).

No automobilismo
----------------

Para a sustentación utilízase a notación {\displaystyle F\_{z}}, e {\displaystyle C\_{z}} para o coeficiente de sustentación, xa que esta forza actúa paralelamente ao eixo OZ do triedro de referencia que se asocia ao vehículo.

Para poder comparar directamente a sustentación que producen dous vehículos nas mesmas condicións, utilízase o coeficiente {\displaystyle SC\_{z}}, exactamente polos mesmos motivos que no caso da resistencia aerodinámica.

{\displaystyle SC\_{z}=C\_{z}\cdot S\_{planta}}

Nos vehículos *de rúa* non se adoita ter en conta nin *aproveitar* a sustentación e mesmo pode haber un pequeno coeficiente positivo.
..
En moitos tipos de vehículos de competición, como poden ser os da Fórmula 1, ocorre todo o contrario, buscándose que sexa negativo; é dicir, que o vehículo sexa empuxado cara ao chan, co obxectivo de obter un mellor agarre ou *apoio aerodinámico*, mediante superficies como aleróns ou o aproveitamento do fondo plano.  

Ademais, nalgúns destes vehículos, dependendo entre outras cousas da distribución de masas e do tipo de tracción, búscanse *apoios aerodinámicos* diferentes para cada eixo, polo que pode haber un coeficiente diferente asociado a cada un deles.

Véxase tamén
------------

* Capa límite
* Resistencia aerodinámica
* Efecto solo
* Efecto Venturi
* Vorticidade

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q194433
* BNCF: 56384
* BNF: 13543062j
* EBID: ID
* JSTOR: aerodynamic-lift
* LCCN: sh85076855
* MAG: 2780061701

 |