Moeda con imaxe de Filipo II de Macedonia.
**Filipo II** (en grego **Φίλιππος**), nado en Pela no 382 a.C. e finado no 336 a.C. foi un rei de Macedonia, o fillo máis novo de Amintas III.

Durante moitos anos Macedonia fora unha zona inestábel, cuxos reis se asasinaban uns aos outros para conseguiren o poder sobre todas as tribos. Con Filipo chegou o comezo dun grande Imperio. Filipo impuxo o poder sobre os demais e conseguiu que o seu pobo tirase partido da súa vantaxosa posición xeográfica. Segundo os historiadores, as fazañas de Filipo son grandiosas e son a apertura dun camiño de gloria que percorrería o seu fillo Alexandre Magno.

Traxectoria
-----------

No ano 356 a.C. subiu ao trono de Macedonia o novo Filipo con vinte e dous anos, co nome de Filipo II. Del dise que era un excelente xinete, gran nadador e un soldado moi sufrido en campaña. De xeitos afábeis, conversa animada e gusto polos festíns. Casou con Olimpia, princesa de Epiro, e tivo un fillo, Alexandre, que sería coñecido posteriormente como Alexandre Magno.

Filipo pasara tres anos en Tebas en calidade de refén e alí estudara de preto os exércitos gregos e a súa política. Decatouse de que a nova táctica da ruptura que se ensinaba aos soldados, baseada integramente na falanxe, podía mellorarse moito. No campo político deuse de conta de que Tebas xa non era a cidade forte ante Atenas, que se debilitaba e deixaría de dominar. A idea deste rei era chegar á unidade política de todos os pobos gregos baixo o seu mando.

O exército
----------

A súa primeira tarefa foi organizar un bo exército, competente, disciplinado e numeroso, capaz de se enfrontar cos máis grandes pobos daquel mundo coñecido, capaz de dominalo, como o fixo, ao longo de dous séculos. Filipo preparou o exército non con mercenarios, senón cos seus súbditos, para o posterior triunfo de Alexandre Magno, do mesmo xeito que Caio Mario preparou en Roma o exército que faría triunfar a César. O biógrafo grego Plutarco (c. 46-125) escribiría séculos despois esta coincidencia na súa grande obra *Vidas paralelas*.

O rei proporcionaba as armas: 

* casco.
* coiraza de coiro.
* escudo pequeno e redondeado.
* espada curta.
* lanza de 6 metros e medio, chamada *sarissa*. Era famosa esta lanza, a máis longa e pesada que se coñece da antigüidade.

Este exército compúñase de:

* **cabalaría pesada** (formada pola nobreza). Anteriormente os reis macedonios posuían unha tropa de xinetes nobres que formaban a súa escolta, chamados *hetairoi* (compañeiros do rei). Filipo organizou ao seu modo esa cabalaría e deulles a todos as mesmas armas: coiraza metálica, xavelina e sabre. Eran en total 800 homes, e a súa especialidade era a carga frontal.
* **cabalaría lixeira**. Era a encarregada de iniciar o combate e apoiar a falanxe atacando os flancos inimigos.
* **infantaría** (formada pola masa do pobo).
* **falanxe** (onde estaban os homes máis robustos). Estaba formada por guerreiros armados con lanzas, que entraban en combate de forma frontal e sen separar as liñas. Con Filipo adquiriron tanta importancia que os denominou *pezetairoi* (compañeiros a pé do rei).

Ao principio este exército compúñano 10.000 soldados. Aos poucos foi engrosando en número e alcanzou os 30.000 efectivos. Chegou a ser moi superior a todos os outros exércitos dos distintos pobos gregos, sendo non só superior en número de continxentes, senón nun aspecto fundamental como era a organización e a disciplina. Filipo sabía que os gregos se foran relaxando nos seus costumes e xa que logo tratou de corrixir os fallos e erros. Os soldados gregos temían as grandes marchas, nunca se puñan en campaña se non era primavera, levaban moitos carros e serventes consigo, o que facía que se enchesen os campos e atrasasen as marchas. Desde un principio, Filipo obrigou os seus soldados a camiñar 50 km diarios levando as súas armas e bagaxes, prohibiu levar vehículos e só consentiu un servente por cada 10 homes e un tamén para cada xinete. Ademais fixo campañas no inverno. Era moi ríxido e contaba coa disciplina por riba de todo.

Para a loita no campo de batalla colocábanse en falanxe, que era a masa regular. A falanxe non era un invento de Filipo, xa existía entre os gregos, pero el soubo perfeccionala. A falanxe macedonia constaba de 16 filas de homes armados coa *sarissa*. Os das 6 primeiras filas sostiñan coas dúas mans a lanza tendida en dirección ao inimigo. Por diante deles ían asomando as lanzas das filas dos que estaban detrás, de maneira que a formación quedaba así:

* Na primeira fila a lanza ou *sarissa* avanzaba 6 metros (6 e medio, ás veces).
* A segunda fila excedía a súa lanza en 5 metros á primeira.
* A terceira excedía en 4 metros.
* A cuarta excedía en 3 metros.
* A quinta en 2 metros.
* A sexta en 1 metro.

As últimas filas sostiñan a súa lanza cara a arriba, mantíñanse á expectativa e cubrían baixas. En caso necesario, as oito últimas filas facían fronte á beira oposta, volvendo as costas aos seus compañeiros. Entón formábase unha agrupación impenetrábel. A falanxe era unha masa pesada, de movementos lentos, que só podía manobrar en terreo chan. Para movementos rápidos, escalar alturas e atrincheiramentos, Filipo contaba con infantes que levaban un escudo pequeno e armas lixeiras.

Outra cuestión da que se ocupou o rei foi da maquinaria de guerra, que chegou a ser a máis completa que os historiadores coñezan ata agora. Empregábase para cercar cidades e constaba de catapultas (que lanzaban grandes pedras e tizóns acesos) e torres móbiles para alcanzar as murallas. Con este exército tan preparado e tan ben equipado Alexandre Magno puido realizar os soños do seu pai Filipo: conquistar Persia.

As vitorias
-----------

A súa campaña comezou polos arredores das terras de Macedonia. No -355 conquistou a cidade de Crenidas, (á que bautizou co seu nome chamándoa Filipos ou Filípolis) preto da costa do mar Exeo, na beira do río Hebro e alén da zona mineira do monte Panxeo. Desde esta cidade podía ter o control absoluto da produción de ouro e a partir dese momento, Filipo puido cuñar neste metal e deixar de lado a prata que patrocinaban outras cidades. No ano -349 invadiu a Península Calcídica e no -348 destruíu a súa principal cidade, Olinto. Seguiu cara ao sur e conseguiu ser o gobernador da rexión de Tesalia.

A primeira vitoria de Filipo no territorio dos gregos foi no ano -346 en que venceu á rexión de Focea (no centro da península grega). Esta vitoria deu a alerta xeral, aqueles bárbaros co seu rei á fronte debían ser tidos en conta. A partir deste momento, Macedonia foi admitida (aínda que non de moi bo grado) no consello de cidades, o que se chamaba Anfictionía, e Filipo aproveitou a súa posición na devandita Liga para dominar os asuntos de Grecia e ter o control do Oráculo de Delfos, de primordial importancia para calquera decisión militar ou política que fose preciso tomar.

No ano -338, Filipo, co seu grande exército, dirixiuse a Queronea (Beocia) e arrasou literalmente as hostes de Tebas e Atenas, que, aínda que inimigas, se aliaran temporalmente fronte a un inimigo común. Nesta batalla, o seu fillo Alexandre, de 18 anos de idade, tiña ás súas ordes 1.800 xinetes. Logo desta gran vitoria, Filipo comportouse sabiamente dando mostras de gran político; non humillou os vencidos mais impúxolles a paz do vencedor e deulles a coñecer os seus ambiciosos planos: invadir Asia e destruír o Imperio Persa.

O eterno rival de Filipo foi o ateniense Demóstenes, político e orador, que mantivo en odio perpetuo contra Filipo e Macedonia os seus concidadáns. Demóstenes ansiaba a guerra custase o que custar, malia a paz imposta, e cos seus discursos enervou e prolongou a inimizade de Atenas contra Macedonia. Son as famosas *Filípicas*, palabra que nos nosos días empregamos cando dicimos que alguén lle berra moito a outro.

Matrimonios e descendencia
--------------------------

* Primeiro matrimonio con Fila no -360.
	+ Carano, fillo home, morto no -336.
* Segundo matrimonio con Audata no -356.
	+ Cinane, esposa de Amintas IV fillo de Pérdicas III (-365 - -360)
* Terceiro matrimonio con Filina (-358)
	+ Arrideo.
* Olimpia de Epiro.
	+ Alexandre III e Cleopatra de Macedonia.

Morte de Filipo
---------------

Macedonia á morte de Filipo II
No ano -337, Filipo divorciouse de Olimpia. A súa intención era volver a casar cunha nobre macedonia. Para aplacar o descontento dos nobres de Molosia (de onde era Olimpia), tramou un matrimonio de conveniencia entre a súa propia filla Cleopatra e un irmán de Olimpia (ou sexa, un tío de Cleopatra) que era rei vasalo en Molosia.

Para a voda organizáronse grandes festas en Pella (capital de Macedonia). Desde o amencer avanzaban en procesión solemne as estatuas dos doce deuses sentados en tronos luxosos moi adornados. Unha estatua facía a número trece: era a efixie do grande Filipo. Houbo un grande banquete e a continuación todos se dirixiron para o teatro para terminaren alí o agasallo. Chegou Filipo, que se vestira de branco para a ocasión, e cando se dispuña a entrar no recinto, abalanzóuselle un novo nobre macedonio e feriuno nun costado. Morreu ao instante alí mesmo. O asasino chamábase Pausanias (como o famoso xeneral do século -V e o famoso historiador do século II) e díxose entón que fora unha vinganza persoal. A verdade non se soubo nunca.

Os historiadores de todos os tempos barallaron moitas teorías sobre o caso. O primeiro que fixeron sempre foi preguntarse quen saía beneficiado coa morte de Filipo. Pero esta pregunta ten moitas réplicas. Varios personaxes puideron estar implicados:

* O propio Alexandre, o seu fillo.
* Olimpia, a esposa da que se divorciou.
* O rei de Persia.
* Moitos nobres macedonios.
* Demóstenes, o seu eterno rival.

Cada autor presenta a súa tese e as súas teorías, mais o asasinato de Filipo segue a ser un misterio para a Historia da Humanidade.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Filipo II de Macedonia*** |

### Outros artigos

* Tumba de Filipo en Verxina (Egas)
* Reino de Macedonia
* Alexandre Magno
* Olimpia de Epiro
* Pausanias

### Ligazóns externas

* Satrapa1.com: análise do seu reinado e expansión ano a ano.

| * v
* c
* e
Gobernantes helenísticos |
| --- |
| Arxéadas | 
* Filipo II de Macedonia
* Alexandre III o Grande
* Filipo III Arrideo
* Alexandre IV

 |
| Antigónidas | 
* Antígono I Monóftalmo
* Antígono II Gónatas
* Demetrio II de Macedonia
* Antígono III Dosón
* Filipo V
* Perseo
* Filipo VI (pretendente)

 |
| Tolomeos | 
* Tolomeo I Sóter
* Tolomeo II Filadelfo
* Tolomeo Cerauno
* Meleagro
* Tolomeo III Everxetes I
* Tolomeo IV Filopátor
* Tolomeo V Epífanes
* Tolomeo VI Filométor
* Tolomeo VII NeoFilopátor
* Tolomeo VIII Everxetes II
* Tolomeo IX Látiro
* Tolomeo X Alexandre I
* Berenice III
* Tolomeo XI Alexandre II
* Tolomeo XII Auletes
* Cleopatra V
* Cleopatra VI
* Berenice IV
* Tolomeo XIII Filopátor
* Tolomeo XIV Filopátor
* Cleopatra VII
* Tolomeo XV Cesarión

 |
| Seléucidas | 
* Seleuco I Nicátor
* Antíoco I Sóter
* Antíoco II Theós
* Seleuco II Calínico
* Seleuco III Ceraune
* Antíoco III
* Seleuco IV Filopátor
* Demetrio I Sóter rei nominal (ausente)
* Antíoco IV
* Antíoco V Eupator
* Demetrio I Sóter
* Alexandre I Balas
* Demetrio II Nicátor
* Antíoco VI Dionisio
* Diodoto Trifón
* Antíoco VII Sidetes
* Demetrio II Nicátor (segunda vez)
* Alexandre II Zabinas
* Cleopatra Thea
* Seleuco V Filométor
* Antíoco VIII Grifo
* Antíoco IX de Cízico
* Seleuco VI Epífanes
* Antíoco X Eusebio
* Demetrio III Eucaro
* Antíoco XI Epífanes
* Filipo I Filadelfo
* Antíoco XII Dionisio
* Tigranes I rei de Armenia
* Seleuco VII Cibiosactes
* Antíoco XIII Asiático
* Filipo II Filorromano

 |
| Lisimáquidas | 
* Lisímaco
* Agatocles de Tesalia
* Agatocles de Tracia
* Alexandre de Tracia
* Filipo (fillo de Lisímaco)
* Ptolomeo de Tracia

 |
| Antipátridas | 
* Casandro
* Filipo IV
* Alexandre V
* Antípater
* Antípater II Etesias
* Sóstenes

 |
| Atálidas | 
* Filéter
* Eumenes I
* Átalo I
* Eumenes II
* Átalo II
* Átalo III
* Eumenes III

 |
| Grecobactrianos | 
* Diodoto I
* Diodoto II
* Eutidemo I
* Demetrio I
* Eutidemo II
* Antímaco I
* Pantaleónn
* Agatocles
* Demetrio II
* Eucràtides I
* Platón I
* Eucrátides II
* Heliocles I

 |
| Indogregos | 
* Demetrio I
* Antímaco I
* Pantaleón
* Agatocles
* Apolodoto I
* Demetrio II
* Antímaco II
* Menandro I
* Zoilo I
* Agatoclea
* Lísias Aniceto
* Estratón I
* Antialcidas
* Heliocles II
* Polixeno
* Demetrio III
* Filoxeno Aniceto
* Diomedes
* Amintas
* Epánder
* Teófilo Dikaios
* Peucolao
* Trasón
* Nicias
* Menandro II
* Artemidoro Aniceto
* Hermeo
* Arquebio
* Telefo
* Apolodoto II
* Hipostrato
* Dionisio
* Zoilo II
* Apolofanes
* Estratón II

 |
| Reis de Bitinia | 
* Dídalso
* Boteiras
* Bas
* Zipoetes
* Nicomedes I
* Zeilas
* Etazeta
* Ziaelas
* Prusias I
* Prusias II
* Nicomedes II Epífanes
* Nicomedes III Everxetes
* Nicomedes IV Filopátor
* Sócrates de Bitinia
* Nicomedes IV (segunda vez)
* Sócrates de Bitinia (segunda vez)
* Nicomedes IV (terceira vez)

 |
| Reis do Ponto | 
* Mitrídates I do Ponto
* Ariobarzanes III do Ponto
* Mitrídates III do Ponto
* Farnaces I
* Mitrídates IV do Ponto
* Mitrídates V Everxetes
* Mitrídates VI Eupátor
* Laodice
* Deiotaro I
* Farnaces II
* Ariobarzanes III
* Ariarates X
* Darío do Ponto
* Polemón I
* Pitodoris
* Polemón II

 |
| Reis de Comaxene | 
* Ptolomeo
* Sames
* Mitrídates I
* Antíoco I
* Mitrídates II de Comaxene
* Mitrídates III
* Antíoco III
* Antíoco IV Epífanes

 |
| Reis de Capadocia | 
* Ariarates I
* Antígono I Monóftalmo
* Amiertes
* Ariamnes I
* Ariarates II
* Ariamnes II
* Ariarates III
* Ariarates IV
* Ariarates V
* Orofernes (usurpador)
* Ariarates VI
* Ariarates VI
* Nisa I (raíña rexente)
* Ariarates VII
* Ariarates VIII
* Ariarates IX (rexente: Gordio)
* Ariobarzanes I
* Ariarates IX (rexente:Gordio)
* Ariobarzanes I
* Ariarates IX (rexente:Gordio)
* Mitrídates VI Eupátor
* Ariobarzanes I
* Ariobarzanes II
* Ariobarzanes III
* Ariarates X
* Arquelao

 |
| Reis do Bósforo cimerio | 
* Mitrídates I do Bósforo e VI do Ponto
* Macares (rexente)
* Farnaces I do Bósforo e II do Ponto
* Asandro
* Mitrídates de Pérgamo
* Asandro (segunda vez)
* Dinamis (reina)
* Escribonio (usurpador)
* Polemón I
* Aspurge
* Gepepiris (raíña e rexente)
* Polemón II
* Claudio Mitrídates II
* Tiberi Xulio Cotis I
* Pitodoris
* Rescuporis I
* Tiberio Xulio Sauromates
* Tiberio Xulio Cotis II
* Remetalces
* Xulio Eupátor
* Sauromates II
* Rescuporis II
* Cotis III
* Sauromates III
* Rescuporis III
* Inintemeros
* Farsanzes I
* Inintemeros (segunda vez)
* Rescuporis IV
* Farsanzes I (segunda vez)
* Rescuporis IV (segunda vez)
* Farsanzes I (terceira vez)
* Rescuporis IV (terceira vez?)
* Quedosbio
* Rescuporis IV (cuarta vez?)
* Sauromates IV
* Teiranes
* Quedosbio (segunda vez)
* Totorses
* Sauromates (fillo de Criscorones)
* Totorses
* Oliotes
* Radamsades
* Rescuporis V (ou VI)
* Annibalino
* Sauromates V

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q130650
* WorldCat
* VIAF: 262339539
* BAV: ADV10304661
* BIBSYS: 90326344
* BMT: 59777
* BNE: XX1217983
* BNF: 119544270
* BRE: 4712347
* BVMC: 11507
* CANTIC: a10990653
* CERL: cnp00396112
* CiNii: DA14612311
* DeutscheBio: 118593838
* EBID: ID
* FAST: 1841253
* GEC: 0230974
* GND: 118593838
* ISNI: 0000000381727246
* LCCN: n50078537
* NDL: 00621290
* NKC: jx20041012004
* NLA: 67241038
* NLG: 44940
* NTA: 070342091
* SELIBR: 186868
* SUDOC: 027521869
* ULAN: 500323993

 |