recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Serra de Aralar vista dende Txindoki.
**Aralar** é unha serra situada entre Guipúscoa e Navarra, que fai 30 quilómetros de longo de leste a oeste e 12 quilómetros de ancho de norte a sur. A parte guipuscoana, que abrangue un terzo da serra, foi declarada parque natural en 1994.

O cumio máis alto é o Intzako Dorrea (*a Torre de Intza*) ou Irumugarrieta, a 1 431 metros sobre o nivel do mar e no lado navarro, mais a montaña máis coñecida é o Larrunarri ou Txindoki, no extremo oeste e en territorio guipuscoano.

A serra está formada maioritariamente por pedra calcaria, da idade do xurásico e do cretáceo e de orixe mariña. Nestes materiais calcarios desenvolvéronse numerosos fenómenos cársticos, con 850 cavidades exploradas entre as que destaca lacova de Ormazarreta II pola súa lonxitude (6 815 metros) e profundidade (576 metros). Na superficie hai numerosos dolinas e lapías nas zonas onde o bosque non cobre as rochas.

A vexetación principal é a faia, con algúns teixos e acivros. Nalgunhas zonas baixas do norte hai carballos como o carballo común e nas zonas do sur algunhas enciñeiras.

Notas
-----

1. ↑  Millan, Isabel (2009). *El contexto geológico de la cueva de Mendukilo: la sierra de Aralar* (PDF). Sociedad Española de Espeleología y Ciencias del Karst. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 12 de maio de 2014. Consultado o 1 de abril de 2011.
2. 1 2  Galan, Carlos (2004). *Espeleología física del karst de Aralar* (PDF). Aranzadi Zientzia Elkartea. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 07 de xullo de 2015. Consultado o 6 de xullo de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3111010
* WorldCat
* VIAF: 241101701
* GeoNames: 3129894
* LCCN: sh86000618

 |
O **Katonga** é un río da parte sur de Uganda, na África Oriental.

Nace no Lago Vitoria, en Lukaya (Distrito Kalungu), e flúe, primeiramente, cara ao norte, cara ao Lago Wamala. Logo o río corre cara ao oeste até Mpanga (Distrito Kamwenge), desaugando no Lago George, que se conecta mediante a canle de Kazinga co Lago Edward, lago que acha na fronteira entre Uganda e a República Democrática do Congo.
O río na súa viaxe cara ao oeste atravesa os seguintes distritos ugandeses: Kalungu, Bukomansimbi, Mpigi, Butambala, Gomba, Mityana, Mubende, Sembabule, Kiruhura, Ibanda e Kamwenge.

A lonxitude do río é de aproximadamente 220 km.

Posúe o parque nacional denominado Reserva de Katonga que abrangue aproximadamente 211 km2 e se atopa nas ribeiras do propio río. Nestas terras húmidas é común albiscar elefantes, antílopes acuáticos, reduncas, macacos colobos, lontras ou sitatungas.

Notas
-----

1. ↑  Approximate distance Between Lukaya and Mpanga with Map
2. ↑  "About Katonga Wildlife Reserve". Arquivado dende o orixinal o 01 de xaneiro de 2012. Consultado o 03 de decembro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazón externa

* Ríos e lagos de Uganda *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2692613
* GeoNames: 8629897

 |
Coordenadas: 0°55′N 72°47′O﻿ / ﻿0.917, -72.783

Cumio da serra.
A **serra de Chiribiquete** é unha meseta rochosa na rexión amazónica colombiana orixinada a partir do escudo güianés. Co conxunto da Serra de Naquén e a Serra da Macarena, son os sistemas montañosos máis importantes da Amazonia colombiana. No ano 2018, a UNESCO clasificou o parque como Patrimonio da Humanidade.

Historia
--------

É considerado punto neurálxico no poboamento de América do Sur, o cal se estabeleceu grazas a varias expedicións antropolóxicas que descubriron nas súas montañas gran cantidade de pictogramas. En máis de 36 abeiros rochosos de diferente tamaño e localización; identificáronse máis de 200.000 debuxos, que conforman o maior achado de pictografías rupestres amazónicas. As máis antigas datan de 19.500 anos antes do presente.

O pobo indíxena Carijona, que habitaba esta rexión, foi decimado durante a febre do caucho, por parte da compañía da Casa Arana situada na Chorrera (departamento do Amazonas). Estase a levar a cabo un proceso de conservación levado a cabo polo ministerio do Ambiente colombiano, por medio do sistema de parques nacionais, o que permitiu crear o Parque Nacional Natural Serra de Chiribiquete. Por mor do conflito colombiano o proceso de colonización chegou a este parque nos últimos anos, polo que o seu ecosistema único no mundo atópase seriamente ameazado polos cultivos de coca e o abandono.

Localización
------------

A Serra de Chiribiquete atópase entre os departamentos de Guaviare e Caquetá, na zona amazónica colombiana. Adicionalmente pódese representar a Serra de Chiribiquete en tres rexións: o Macizo Norte, onde se presentan as maiores elevacións (820–840 m); o Macizo Central, con alturas que oscilan entre 350 e 600 m e, finalmente, as chamadas Mesas de Iguaje, cuxas alturas non exceden os 400 m.

Imaxes da serra
---------------

* Mapa do parque nacional.
* Petróglifos nas paredes da serra.
* Detalle dos petróglifos (posible equino).
* Detalle dos petróglifos (aborixe).
* Detalle dos petróglifos (posible mamífero).

Notas
-----

1. ↑  Centre, UNESCO World Heritage. "Chiribiquete National Park – "The Maloca of the Jaguar"". *whc.unesco.org* (en inglés). Consultado o 1 de xullo de 2018.
2. ↑  Castaño Uribe, Carlos (2008) Tradición Cultural Chiribiquete.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Parque Nacional Natural Serra de Chiribiquete

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15276413
* GeoNames: 3686485

 |
Eljas ou As Ellas, na parte cacereña da Serra de Gata, visíbel ao fondo
A **Serra de Gata** é un dos cordais que forman o Sistema Central. Os seus cumes sinalan parte da raia entre as provincias de Cáceres, na vertente meridional, e a Salamanca na vertente setentrional.

A serra érguese ao noroeste de Cáceres e ao suroeste de Salamanca. Polo seu extremo oeste o cordal enlaza coa Serra da Malcata, na fronteira con Portugal. Polo leste linda coa Serra de Francia, da que está separada polo val formado polo río Hurdano.

Orografía
---------

A Serra de Gata conforma un límite natural entre a submeseta Norte e a submeseta Sur, e xunto con outras serras do Sistema Central divide a conca do río Douro da do río Texo.

### Cimas

Os cumes máis destacados, de oeste a leste da serra, son:

* Mesas, 1.265 m
* El Espinazo, 1.330 m
* Xálima (na fala de Estremadura), 1.493 m
* Jañona, 1.367 m
* Bolla Chica, 1.408 m
* Bolla, 1.519 m
* Arrubuey, 1.412 m
* La Corredera, 1.456 m
* Peña Canchera, 1.592 m

### Portos de montaña

As principais portelas sitas na Serra de Gata son:

* Portu Viejo, 1.100 m
* Porto de San Martín, 1.020 m
* Porto de Perales, 910 m
* Porto Nuevo, 950 m

Hidrografía
-----------

Gata conta con pequenos ríos, entre os que destacan:

* Vertente norte: río Águeda, que pertence á conca do Douro. Os regatos que van para o norte son todos afluentes do Águeda.
* Vertente sur: río das Ellas e os regatos tributarios do Alagón, entre os que destaca o río Árrago. Os ríos desta vertente pertencen á conca do Texo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1088937
* WorldCat
* VIAF: 243479259
* GEC: 0029387
* GeoNames: 3121528
* LCCN: sh2001009669
* TGN: 7336867

 |
O **Lea** é un río galego da provincia de Lugo, afluente do Miño pola esquerda.

Percorrido
----------

O Lea nace preto do lugar de Laga, no Sur do concello de Pol, e logo de atravesalo pasa ao concello de Castro de Rei, desaugando no Miño neste municipio, na aldea de Beloi. A súa lonxitude é de 23,5 km.

É un río de chaira, que pode desbordar cando chuvias extraordinarias.

Afluentes
---------

Destacan pola esquerda o río de Guimarás e o rego dos Corvos.

Réxime hídrico
--------------

É un río de réxime pluvial, de tipo oceánico, consonte a pluviometría media da súa conca, estabelecida en 1.000 mm anuais.

Nome
----

Recibe ese nome por atravesar a freguesía de Lea, no concello de Pol. Hai un río homónimo no País Vasco, que de seguro non ten que ver co nome do río galego. Como hai varias localidades galegas con este mesmo nome, o máis seguro, é que procedan dun posesor. Posibelmente remonte a unha \*(villa) Eileuva / \*(villa de) Eileuva, dun onomástico xermánico en nominativo.

  


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre ríos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9071872
* GeoNames: 3118638

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: San Brais.

**San Brais** é un lugar da parroquia de Mañufe, no concello pontevedrés de Gondomar, na Comarca de Vigo. Segundo o IGE, en 2015 tiña 27 habitantes (14 homes e 13 mulleres).

Descrición
----------

San Brais é unha entidade de poboación de Mañufe situada nas abas do Outeiro do Pico Sacro ou Outeiro do Concello, cun total de 14 vivendas construídas.  Fai estremas ao sur, coas terras do Barco, ao sueste con Seidóns e ao leste e suroeste o lugar da Costa.  Os norte cos barrios de Cristillóns e Piquetes, e cara levante con Seidóns novamente.

As súas terras formaron parte do couto de Moldes, cuxa casa principal segue en pé como a maior peza patrimonial do lugar.

Maioritariamente este territorio está ocupado por casas residencias e algunhas terras de labor destinadas a hortas familiares.

Patrimonio
----------

**Pazo de Moldes e capela de San Brais**

*Artigo principal**:* Pazo de Moldes.
O Pazo de Moldes, tamén coñecido como Casa Forte de Moldes ou Pousa de San Blas é un antigo couto sobre o que foi edificada unha casa grande galega arredor do século XIV. Canda ela, unha capela baixo advocación de San Brais, sede dunha romaxe tradicionais da parroquia de Mañufe. No século XXI, inda que con algunha reforma no exterior, mantén en boa conservación as súas estruturas, sendo utilizada como vivenda familiar.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Mañufe

| Lugares da parroquia de Mañufe no concello de Gondomar (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| O Barco | O Campo das Bestas | A Costa | Cristillón | A Cruz | Fontán | Galisteo | A Goldra | O Lameiro | A Moreira | Nande | Penalba | Piquetes | A Ponte | A Portavedra | Pousada | O Rapadouro | San Brais | San Sebastián | Santo André | Seidóns | A Sequiña | A Texosa | O Verdeal |

### Parroquias de Gondomar

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Gondomar |  |
| --- | --- |
| Borreiros (San Martiño) | Chaín (Santa María) | Couso (San Cristovo) | Donas (Santa Baia) | Gondomar (San Bieito) | Mañufe (San Vicente) | Morgadáns (Santiago) | Peitieiros (San Miguel) | Vilaza (Santa María) | Vincios (Santa Mariña) |

Notas
-----

1. ↑  "Instituto Galego de Estatística, consulta do nomenclátor". Xunta de Galicia. Arquivado dende o orixinal o 30 de decembro de 2020. Consultado o 27 de abril de 2021.
2. ↑  Rodríguez Lemos, Anxo. "Toponimia de Gondomar". *Concello de Gondomar*. Arquivado dende o orixinal o 26/05/2020. Consultado o 15/06/2020.
3. ↑  "Lugar de San Blas, Mañufe, Gondomar". *Idealista.com* (en Castelán). Consultado o 15/06/2020.
O **río Chalumna** (en inglés: *Chalumna River*; en xosa: *Tyolomnqa*) é un río da provincia do Cabo Oriental, Suráfrica. De aproximadamente 78 km de lonxitude, fórmase pola confluencia de dous pequenos ríos, o Qugwala polo oeste, e o Mtyolo polo leste. Desemboca no océano Índico formando un estuario cerca de Kayser's Beach.

A súa zona de captura, de 441 km², é unha das concas hidrográficas máis pequenas da costa leste de Suráfica. A súa desembocadura etá a 45 km ao suroeste do estuario do río Buffalo, en East London.

A anguía de aletas longas africana *(Anguilla mossambica)* é común nas súas augas.

Historia
--------

Foi cerca da desembocadura deste río cando, en 1938 o patrón de pesca Hendrik Goosen encontrou, entrre as capturas de peixe, un moi estraño que lle entregou a Marjorie Courtenay-Latimer, do *East London Museum*. Máis adiante este peixe foi identificado como un celacanto, unha especie que se pensaba que estaba extinta desde moitos millóns de anos atrás e que, nese moneto, foi recoñecida no rexistro fósil. Despois do descubrimento, o nome do río Chalumna converteuse en parte do nome científico da especie, *Latimeria chalumnae*.

Historicamente o río Chalumna formaba a fronteira norte do antigo Ciskei, até o 27 de abril de 1994, en que todas as rexións políticas da era do *Apartheid* se reincorporaronn a Suráfrica.

Notas
-----

1. ↑  Froese, R. & D. Pauly eds. (2015): FishBase.
2. ↑  Milestones - Coelacanth, *Latimeria chalumnae* Smith, 1939
3. ↑  Romero, P. (2002): *An etymological dictionary of taxonomy*. Madrid, non publicado.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Latimeria chalumnae*
* Marjorie Courtenay-Latimer

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4787914
* GeoNames: 946996

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Estéreo.
Símbolo de estéreo
Equipo doméstico estéreo, con receptor de radio e reprodutores de CD e CD MP3
Xeralmente chámase **son esterofónico**, ou simplemente **estéreo**, ao gravado e reproducido en dous canais (disposición 2.0). Os discos de vinilo, os discos compactos, a maioría das estaciones de radio FM, casetes e a totalidade dos canais de TV e da televisión vía satélite transmiten sinais de son estéreo. O propósito de gravar en son estereofónico é o de recrear unha maneira máis natural ao escoitalo e onde, polo menos en parte, reprodcen as direccións esquerda e dereita das que provén cada fonte de son gravada.

O termo estéreo provén do grego antigo στερεός *streós*, que significa "sólido", "duro", "forte", e —aínda que se refire exclusivamente a sistemas de dous canais— o termo pódese aplicar a calquera sistema de son que usa máis dun canal, así como o son de 5.1 canais e os sistemas de 7.1 que se usan en filmes e producións televisivas.

Aínda que o son estéreo poida ter dous canais monaurais independientes, habitualmente o sinal nun canal está relacionada coa sinal do outro canal. Por exemplo, se se gravara exactamente a mesma sinal en ambos os canais, entón escoitaríase como un son central "fantasma" cando fose reproducido en altofalantes. É dicir, o son parece provir do punto medio entre os dous altofalantes.

Clément Ader realizou a primeira emisión estereofónica en 1881, co chamado "teatrófono" para recibir a distancia son de óperas. O primeiro filme con son estereofónico foi *Fantasía*, de Walt Disney, usando un método ao que bautizaron como *Fantasound*.

A gravación en estéreo introduciuse nas empresas musicais durante o outono de 1954 para substituír a gravación monoaural de canal único.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *estéreo*.
2. ↑  stereo- no *Online Etymology Dictionary*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Son estereofónico*** |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Río Corgo.
Coordenadas: 41°09′10″N 07°46′26″O﻿ / ﻿41.15278, -7.77389

O **río Corgo** é un dos afluentes do río Douro. Nace no concello de Vila Pouca de Aguiar e desemboca xunto á cidade de Peso da Régua, na marxe dereita do río Douro, pasando antes por Vila Real e o concello de Santa Marta de Penaguião.

Características
---------------

No medio do seu traxecto pasa pola cidade de Vila Real, onde recibe como afluente o río Cabril (que nace na Serra do Alvão), ademais doutros pequenos ríos.

Despois de Vila Real e ó entrar no concello de Santa Marta de Penaguião, o Corgo ten nas súas beiras as viñas da Denominación de Orixe do Douro.

Aínda en Vila Real, o río ten dous encoros, un para o lecer, o complexo do Codessais, con piscinas e praia fluvial, bares e animación nas noites de verán, e o segundo, co nome de Terragido, para aproveitamento hidroeléctrico e tratamento de augas e residuos urbanos.

O río Corgo ten durante o seu traxecto entre Vila Real e a Régua a compaña da Liña do Corgo, unha vía de ferrocarril de vía estreita con automotoras LRV 2000 que non superan os 30 km hora, é unha liña histórica nos meses de verán para viaxes turísticas, nunha viaxe de cerca de 50 minutos entre as dúas cidades (Régua - Vila Real). Ó longo do traxecto pode admirarse a magnífica vista do val do río, a beleza das viñas da rexión con Denominación de Orixe do Douro, ademais de antigas casas señoriais das quintas do Douro, tendo ó lonxe no horizonte a Serra do Marão.

### Afluentes

* Ribeira de Codessais (esq.)
* Ribeira de Tourinhas (esq.)
* Río Cabril (der.)
* Río Sordo (der.)
* Río Tanha (esq.)

### Presas no río Corgo

* Presa do Terragido

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Corgo, río Douro*** |
O **Dal** (*Dalälven* en sueco) é un río no centro de Suecia que se forma pola confluencia do Västerdalälven e o Österdalälven en Djurås, no condado de Dalarna, e desemboca no golfo de Botnia en Skutskär. O Dal é o segundo río máis longo do país, ten 41 centrais hidroeléctricas na súa conca, e no pasado foi unha importante vía fluvial.

Xeografía
---------

As fontes máis setentrionais do río Dal atópanse na zona ao redor do Stor-Våndsjön, un lago que se atopa entre Suecia e Noruega na esquina máis ao norte de Dalarna. O río ten 541 km de longo dende alí ata o mar facendo do Dal o segundo máis longo de Suecia. O Västerdalälven e Österdalälven únense para formar o Dalälven en Djurås, no concello de Gagnef. O caudal medio na desembocadura do río é de 379 m³/s, cun valor máximo de 2 450 m³/s e un mínimo de 40 m³/s. A súa conca fluvial ten unha superficie de 28 954 km².

Notas
-----

1. ↑  "Sveriges vattendrag" (PDF). *SMHI*. Consultado o 12 de xaneiro de 2023.
2. ↑  "https://web.archive.org/web/20180928202529/http://www.smhi.se/sgn0102/n0205/lan\_haro\_huvud.pdf" (PDF). *SMHI*. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 28 de setembro de 2018. Consultado o 12 de xaneiro de 2023.  Ligazón externa en `|title=` (Axuda)
O **Teramo Basket** foi un club de baloncesto italiano con sede na cidade italiana de Téramo, fundado en 1973 e disolto en 2012. Compitiu entre 2003 e 2012 na Serie A da Liga italiana, sendo a súa mellor clasificación o terceiro posto obtido na temporada 2008-09. Grazas a isto competiu ao ano seguinte a nivel europeo, sendo eliminados na fase regular da Eurocup.

Historia
--------

O club foi creado en 1973 por Paolo Antonetti, coa denominación *AICS (Associazione Italiana Cultura e Sport) Teramo*. En 1996 consegue alcanzar a Seria B1, logrando o ascenso á máxima categoría do baloncesto italiano en 2003, onde se mantén desde entón. A súa mellor clasificación foi o terceiro posto alcanzado en 2009. En agosto de 2012, tras non poder facer fronte ás débedas económicas o club desaparece.

### Patrocinios

Ao longo dos anos, debido a motivos de patrocinio, o equipo foi coñecido como:

* Sanic Teramo (2002–03)
* Navigo.it Teramo (2004–06)
* Siviglia Wear Teramo (2006–08)
* Banca Tercas Teramo (2008–2012)
* Groupama Teramo (2009–2010, en Eurocup)

Xogadores
---------

### Xogadores históricos

* Hassan Adams 1 temporada: 2008
* Nikoloz Tskitishvili 1 temporada: 2007-2008
* Clay Tucker 1 temporada: 2007
* Tyson Wheeler 1 temporada: 2004-2005

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil do equipo en Eurocup Basketball
Estatua de Benkos Bioho en Palenque.
Festa Palenque.
**Palenque de San Basilio** ou **San Basilio de Palenque** é unha corrixidoría do municipio de Mahates, departamento de Bolívar, Colombia; sito nas faldras dos Montes de María a 50 km da cidade de Cartaxena de Indias. Ten unha poboación de aproximadamente 3.500 persoas e limita cos municipios de Malagana, San Cayetano, San Pablo, Palenquito.

Palenque foi fundado por escravos fuxidos principalmente de Cartaxena de Indias no século XV e liderados por Benkos Biohó; o seu illamento permitiulles manter a maioría das tradicións culturais africanas en Colombia (música, prácticas médicas, organización social, ritos fúnebres etc) e incluso desenvolveron unha lingua crioula, mestura do español con linguas africanas orixinarias, denominada palenquero. Debido ás súas características na súa historia, formación, cultura e lingua, no 2005 Palenque foi declarado pola Unesco como "Patrimonio Intanxible da Humanidade",

Está considerado o primeiro pobo libre de América trala chegada española.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Cousas de Palenque de San Basilio*(en castelán)*

* Portal:Colombia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q692174
* WorldCat
* VIAF: 127839912
* BNF: 11987154d
* GeoNames: 3670045
* LCCN: n80076121
* SUDOC: 027935787

 |
Mapa administrativo Escocia de 2009A división administrativa de Escocia é moi complexa, conforme os distintos criterios históricos e o tipo de administración concernida. Estas son algunhas das principais:

* Áreas municipais
* Subáreas municipais
* Distritos municipais de Highland (en gaélico escocés Gàidhealtachd, en scots Hieland)
* Partidos xudiciais
* Tenzas
* Rexións e distritos electorais nas eleccións escocesas
* Distritos electorais nas eleccións británicas
* Vilas reais
* Vilas
* Parroquias civís (*civil parrish*)
* Condados
* Rexións e distritos

Historia
--------

Tradicionalmente, os burgos (*burghs*) foron a unidade clave do goberno local de Escocia, sendo entidades altamente autónomos, con dereitos de representación no antigo Parlamento de Escocia. Mesmo despois das Actas de Unión de 1707, os burgos continuaron sendo a subdivisión principal. Até 1889 a administración foi baseada nos *burgh* e as parroquias.

### Século XIX

Os anos seguintes a 1889 viron a introdución dunha xerarquía de administración do goberno local que comprendía condados, condados de cidades, grandes burghs e pequenos burghs.

### Séculos XX e XXI

Con efecto desde o 16 de maio de 1975 e até o 31 de marzo de 1996, as divisións do goberno local de Escocia consistían nun nivel superior de *rexións*, cada unha contendo un nivel inferior de *distritos* agás as *áreas do consello insular* dun único nivel. Desde 1996 só existe un único nivel de goberno, e as áreas dos antigos concellos insulares teñen o mesmo estatuto que os demais concellos.

Notas
-----

1. ↑  "Counties and Burghs". *National Records of Scotland* (en inglés). 2013-05-31. Consultado o 2022-08-21.
O **río Cávado** é un río do Norte de Portugal que nace na serra do Larouco, a unha altitude de cerca de 1.520 metros, pasa por Braga, Barcelos e desauga no océano Atlántico xunto a Esposende, logo dun percurso de 135 quilómetros.

A conca do río Cávado limitada ao norte coa bacía hidrográfica do río Limia e, ao leste e sur, coas concas do río Douro e do Ave; ten unha área de 1.600 km². O escoamento anual na foz do río é, de media, de 2.123 hm3.

Estímase que a conca hidrográfica do río Cávado posúe unha capacidade total de almacenamento de recursos hídricos da orde dos 1.180 hm³, en réxime regularizado, valor que corresponde a case un 30 % do total existente en Portugal.

Afluentes principais
--------------------

* Río Homem
* Río Rabagão
* Río Saltadouro

Encoros
-------

No sistema Cávado - Rabagão - Homem ha varios encoros implantados nos seus percursos fluviais para aproveitamentos hidroeléctricos.

* Encoro da Paradela
* Encoro de Salamonde
* Encoro da Caniçada
* Encoro do Alto Cávado
* Encoro do Alto Rabagão
* Encoro da Venda Nova
* Encoro de Vilarinho das Furnas
* Encoro de Penide

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14582
* WorldCat
* VIAF: 315526846
* FAST: 1244435
* GEC: 0016625
* GeoNames: 2740944
* GND: 4303483-4
* LCCN: sh85021475
* OSM: 2383409
* TGN: 1122346

 |
*Satisfaccións humanas* (cara a 1938), de Edgard Farasyn.
A **satisfacción** (do latín "satisfactio") refírese ao estado mental producido pola sensación de plenitude no cerebro, debido á correcta realización dunha determinada acción a que se fixo con esforzo.

A satisfacción referida á filosofía
-----------------------------------

Cando un ser humano ten un obxectivo, o seu propósito e cumprilo, e tras a súa correcta realización, o funcionamento mental do ser humano encóntrase en harmonía, o que contribúe a unha sensación de ledicia, coñecida como satisfacción. Aínda así, no se debe confundir satisfacción con ledicia.

Así e todo, o grao de satisfacción depende, entre outros factores, da optimización do consumo enerxético levada a cabo polo cerebro, isto é, canto maior sexa a capacidade de neurotransmitisión do cerebro, maior será a posibilidade de sentir satisfacción. Se nos sentimos insatisfeitos, o que sentiremos será desacougo, e incluso pode chegar a producir sufrimento.

A falta de estímulos poderíase asociar coa insatisfacción, pois sen un estímulo as ganas de realizar unha acción, cuxa correcta execución che proporcionaría satisfacción, veríanse reducidas considerablemente, o que causaría unha mala realización ou non realizar dita acción, privándonos de sentir satisfacción, o que nos provocaría xusto o contrario, a insatisfacción.

Outros significados da satisfacción
-----------------------------------

A satisfacción pódese referir a cousas que non sexa filosóficas:

* Acción mediante a cal se repara unha ofensa ou dano producidos; por exemplo: *Esixo unha satisfacción debido aos danos causados.*
* Cumprimento dunha necesidade, desexo ou paixón; por exemplo: *Necesítanse nutrintes para satisfacer as funcións vitais.*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Felicidade

### Ligazóns externas

* Definición de satisfacción *(en castelán)*
* Outra definición*(en castelán)*.

| * v
* c
* e
Emocións |
| --- |
| Emocións | 
* Adoración
* Afectividade
* Aflición
* Amor
* Angustia
* Ansiedade
* Arrepentimento
* Atención
* Atracción
* Carisma
* Celos
* Compaixón
* Coraxe
* Culpabilidade
* Curiosidade
* Decepción
* Depresión
* Desexo
* Desprezo
* Dó
* Dor
* Diversión
* Empatía
* Entusiasmo
* Envexa
* Esperanza
* Euforia
* Excitación
* Éxtase
* Felicidade
* Frustración
* Histeria
* Hostilidade
* Humillación
* Inseguridade
* Interese
* Ira
* Irresponsabilidade
* Luxuria
* Medo
* Molestia
* Morriña
* Noxo
* Obsesión
* Odio
* Optimismo
* Paixón
* Pánico
* Pesimismo
* Piedade
* Pracer
* Preocupación
* Remordemento
* Rancor
* Resentimento
* Satisfacción
* Saudade
* Simpatía
* Soberbia
* Soidade
* Sorpresa
* Sufrimento
* Tristura
* Vergoña
* Vinganza
* Xenreira

 |  |
| Cosmovisións | 
* Compatibilismo
* Existencialismo
* Fatalismo
* Metafísica
* Nihilismo
* Optimismo
* Pesimismo
* Xustiza social
* Weltschmerz

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q352126
* GND: 4129186-4
* JSTOR: contentment
* LCCN: sh85117681
* MAG: 2776243918
* NKC: ph1102992

 |
**Satellite Test Vehicle** ou **STV** foi unha serie de satélites artificiais europeos para ser usados nos lanzamentos de proba dos foguetes Europa 1 e Europa 2.

STV 1, 2 e 3
------------

Os tres primeiros STV tiñan unha masa de 214 kg, forma de prisma octogonal, foron construídos por Fiat Aviazione para a ELDO. Ningún dos intentos de lanzamento do foguete Europa 1, entre 1968 e 1970, tivo éxito.

STV 4 e 5
---------

STV 4, de 360 kg e con forma de cilindro, foi intentando ser lanzado mediante un Europa 2, que tamén fallou, en 1971. O programa de lanzadores Europa cancelouse antes de poder intentar lanzarse o STV 5.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| STV 1 | 29 de novembro de 1968 | Europa 1 | Fallo |
| STV 2 | 2 de xullo de 1969 | Europa 1 | Fallo |
| STV 3 | 12 de xuño de 1970 | Europa 1 | Fallo |
| STV 4 | 5 de novembro de 1971 | Europa 2 | Fallo |
| STV 5 | Cancelado | N/A | N/A |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Mark Wade (2022). "STV" (en inglés). Consultado o 12 de xaneiro de 2022.
2. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "STV 1, 2, 3" (en inglés). Consultado o 12 de xaneiro de 2022.
3. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "STV 4, 5" (en inglés). Consultado o 12 de xaneiro de 2022.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Europa 1
* Europa 2
Sugus de varios sabores.
***Sugus*** é unha marca de caramelos mastigábeis da empresa Wrigley. A súa orixe hai que buscala dentro da empresa chocolateira suíza Suchard, que os creou en 1931. Son de forma cadrada, e as súas medidas son de 2 cm de lado e 7 mm de espesor, incluíndo o envoltorio. O nome vén das linguas escandinavas, *suge*, que significa o mesmo que zugar ou chuchar. Hainos de diversos sabores: limón, laranxa, ananás, amorodo, e máis recentemente de mazá, menta, albaricoque, tutti–frutti, uva e cereixa, indicados segundo a cor do envoltorio (amarelo, alaranxado, azul, vermello, verde claro, verde escuro, laranxa claro, rosado, violeta e granate, respectivamente), que é característico do caramelo. O envoltorio clásico (que mide 6,3 por 4,5 cm) envolve a lambetada respectando a forma paralelepípeda da mesma, amosando en cor branca os nomes *sugus* (minúscula de maior tamaño), e o nome do sabor (letra capital de menor tamaño), ocupando todo o envoltorio. Dentro do envoltorio achábase un pequeno e livián papel branco de 6,3 por 1,9 cm que arrodeaba o caramelo evitando que se pegase ao envoltorio exterior, por exemplo, en momentos de excesiva calor.

O nome, malia ser só unha marca, converteuse no nome xenérico deste produto, que ten aparecido no mercado con outras marcas.

A súa comercialización comeza en Galicia, cando no ano 1961 a marca chegou a España; no ano 2005, Wrigley asumiu a súa comercialización.

Notas
-----

1. ↑  "Wrigley Spain".
***Suicide: Alan Vega and Martin Rev*** é o segundo álbum de estudio da banda estadounidense de protopunk Suicide, publicado en maio de 1980 a través do selo ZE Records. O disco foi producido por Ric Ocasek de The Cars. Gravouse en xaneiro de 1980 e Ocasek deulle ao teclista Martin Rev equipamento novo para tocar no traballo, mentres que Alan Vega distanciouse da música do álbum para concentrarse nas voces. Michael Zilkha, de ZE, meteu presión para darlle ao álbum un son máis orientado á música dance, agardando que o músico dance Giorgio Moroder producise o traballo.

O álbum foi listado na lista de mellores disco dese ano da revista *NME*. Alan Vega sentiu que "nada grande (para o grupo) pasara" tras o seu lanzamento inicial. Tanto Vega como Rev publicaron álbums en solitario tras a edición deste disco.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Martin Rev e Alan Vega. 

| Cara A |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Diamonds, Fur Coat, Champagne"   | 3:21 |
| 2. | "Mr. Ray (to Howard T.)"   | 5:14 |
| 3. | "Sweetheart"   | 3:37 |
| 4. | "Fast Money Music"   | 3:08 |
| 5. | "Touch Me"   | 4:24 |

| Cara B |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Harlem"   | 6:38 |
| 2. | "Be Bop Kid"   | 2:13 |
| 3. | "Las Vegas Man"   | 4:10 |
| 4. | "Shadazz"   | 4:25 |
| 5. | "Dance"   | 3:23 |

Notas
-----

1. ↑  "Suicide - Suicide: Alan Vega · Martin Rev". *Discogs* (en inglés). Consultado o 2020-01-20.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5488299
* MusicBrainz: ID

 |
Unha **secuela** é unha obra artística (narrativa, cinematográfica, teatral, musical…) que continúa ou expande a historia comezada nunha obra anterior.

Cronoloxía
----------

Hai moitos xeitos de continuar obras anteriores con respecto á cronoloxía do orixinal. Para describilos creáronse varios neoloxismos, como precuela e "reboot".

Historia
--------

É imposible dicir con seguridade cal foi a primeira secuela que fixo a humanidade. Pódese por exemplo considerar a *Odisea*, de Homero como secuela da *Ilíada*, no sentido de que expande unha situación e unha personaxe do texto anterior.

O crecemento do mercado literario a principios do século XVIII deu lugar a unha cultura baseada nos autores que levou á súa profesionalización. A edición de secuelas era produto da busca do éxito baseado nos traballos que xa obtiveran recoñecemento comercial.

Franquías
---------

Nalgúns casos, as personaxes ou o escenario dun filme ou videoxogo orixinal acaban creando unha franquía nos medios. Xeralmente, a serie de secuelas desenvólvense paralelamente ao merchandising. En ocasións xa están planeadas múltiples secuelas e os actores e os directores poden asinar contratos que garantan a súa participación.

Notas
-----

1. ↑  "secuela". *TERGAL*. Consultado o 21/11/2019.
2. ↑  Fabrikant, Geraldine (12 de marzo de 1991). "Sequels of Hit Films Now Often Loser". *The New York Times*. Consultado o 9 de setembro de 2010.
3. ↑  "Portal das palabras".
4. ↑  Schellenberg, Betty A. (2007). Bourdeau and Kraft. ed. *The Measured Lines of the Copyist*. Cranbury, NJ.
5. ↑  Budra, Paul; Schellenberg, Betty (1998). *"Introduction." Part Two Reflections on the Sequel (Theory / Culture)*. Nova York.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Remake
* Triloxía

### Bibliografía

* Jess-Cooke, Carolyn; Verevis, Constantine (2010). SUNY Press, ed. *Second takes: critical approaches to the film sequel*. ISBN 9781438430294.

### Ligazóns externas

* *Slate*: "The Midas Formula (How to create a billion-dollar movie franchise)"
* *Box Office Mojo*: Film franchise earning comparison

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q261636
* GEC: 0519263
* GiantBomb: 3015-3178
* GND: 4155086-9
* LCCN: sh85120140

 |
O **sufixo de número e persoa** ou *sufixo número-persoal* expresa con medios morfolóxicos a persoa gramatical suxeito da acción verbal.

A persoa é unha categoría gramatical fundamentalmente deíctica, pois localiza o suxeito da acción verbal con respecto ó falante. A esta persoa oponse un oínte. Fronte a falante e oínte oponse a ‘non persoa’ que abrangue todo o demais, o que non é nin falante, nin oínte.

Benveniste traduce a estrutura en que se asentan as tres persoas gramaticais a dúas correlacións fundamentais: a correlación de ‘personalidade’ e a correlación de ‘subxectividade’. Pola correlación de ‘personalidade’ enfróntanse as chamadas persoas estritas (primeira e segunda persoa) á denominada non persoa (terceira persoa), sendo as primeiras o membro marcado, determinado, fronte á terceira persoa que é o membro non marcado, indeterminado. Pola relación de subxectividade enfróntase a primeira persoa, o eu subxectivo, e a segunda persoa, a non subxectiva.

Schmidely establece unha serie de distincións que matizan dun modo máis acabado a concepción de Benveniste. Así, a non persoa (terceira persoa) está organizada en dous subconxuntos, o correspondente á terceira persoa e o correspondente á persoa nula. A terceira persoa de Schmidely refírese a entidades animadas, mentres que a persoa nula a entidades non animadas.

Formas
------

Bibliografía
------------

* Andrés-Suárez, I. (1994). *El verbo español*. Gredos. (Madrid)
* Fernández Pérez, M. (1993) *Las categorías gramaticales (morfolóxicas) en español*. Verba. Santiago
* Vidal Lamíquiz. (1982). *El sistema verbal del español*. Librería Ágora
**Setembro Negro** (en árabe, أيلول الأسود, *Aylūl al-Aswad*) foi unha organización terrorista palestina, fundada en 1970.

Historia e características
--------------------------

Tivo nexos con diversos grupos dentro da OLP, principalmente con Al-Fatah, por entón dirixida por Yasser Arafat, e máis tarde co FPLP.

O nome "Setembro Negro" provén dos acontecementos que enfrontaron a combatentes palestinos co exército xordano en setembro de 1970 (*véxase Setembro Negro (historia)*). A primeira acción do grupo foi o asasinato do Primeiro Ministro de Xordania, Wasfi Tall, o 28 de novembro de 1971. Wasfi Tall foi clave para a expulsión dos combatentes palestinos de Xordania en 1970-1971.

O seu acto máis coñecido foi o Masacre de Múnic, nome que se lle deu ao secuestro e asasinato de once atletas israelitas durante os Xogos Olímpicos de 1972. No acto ademais perderon a vida cinco membros de Setembro Negro e un policía alemán.

Outros actos atribuídos a Setembro Negro son o intento de asasinato contra o embaixador xordano en Londres (decembro de 1971), o sabotaxe dunha instalación eléctrica alemá occidental e dunha planta de gas holandesa (febreiro de 1972), o secuestro dun avión comercial belga que voaba desde Viena a Tel Aviv (maio de 1972) e o atentado contra a embaixada saudita no Sudán, que custou a vida a 3 persoas, entre elas o embaixador dos Estados Unidos de América (marzo de 1973).

Logo deste último atentado, a organización foi desmantelada ao parecer debido a presións da OLP (que viu que os actos terroristas non facían máis que prexudicar a causa palestina) e os asasinatos do Mossad, en operación coñecida como Cólera de Deus, que acabaron coa vida de moitos líderes desta organización.

A partir de 1974, outras agrupacións como Abu Nidal e o Fronte Popular para a Liberación de Palestina (FPLP) comezaron a relacionar o nome Setembro Negro con algúns dos seus propios actos; con todo, o máis probable é que estes grupos non tivesen nada que ver coa organización orixinal.

Notas
-----

1. ↑  "Houbo un problema de cohesión interna entre a OLP e Al-Fatah, con extremistas que demandaban cada vez máis militancia. Os moderados aparentemente accederon á creación de Setembro Negro para sobrevivir" (Benny Morris, *Righteous Victims: A History of the Zionist-Arab Conflict, 1881-2001.* Vintage Books, 2001. p. 379).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q152211
* WorldCat
* VIAF: 126813929
* EBID: ID
* GEC: 0062303
* LCCN: n93000581

 |
**Secundino Torres Vázquez**, nado en Xiadás (Boqueixón) en 1930 e finado no mesmo concello o 21 de abril de 2016, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Nas eleccións municipais de 1979 foi elixido concelleiro e tenente de alcalde en Boqueixón pola candidatura independente encabezada por Luis Bragaña Neira. Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a Candidatura dos Independentes de Boqueixón e foi elixido alcalde. Nas municipais de 1987 foi o cabeza de lista da Coalición Progresista Galega e resultou reelixido alcalde con maioría absoluta. Foi un dos alcaldes desta formación que respaldou o apoio de 3 dos seus deputados provinciais á moción de censura promovida polos socialistas na Deputación da Coruña en xuño de 1989. Nas municipais de 1991 encabezou a candidatura da CNG perdendo a alcaldía en favor do PPdeG, o cal logrou a maioría absoluta con Adolfo Gacio Vázquez (que fora o seu número 2 os 8 anos anteriores) como candidato.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Luis Bragaña Neira** |  **Alcalde de Boqueixón** 1983 - 1991 | Sucesor:**Adolfo Gacio Vázquez** |

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, Santiago, 22-4-2016, p. 6.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Boqueixón
**STS-61** foi unha misión do transbordador espacial Endeavour lanzada o 2 de decembro de 1993 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

Características
---------------

STS-61, con sete astronautas a bordo, foi lanzada para reparar e dar servizo ao telescopio espacial Hubble por primeira vez. A tripulación estaba formada polo comandante Richard O. Covey, o piloto Kenneth D. Bowersox, o comandante de carga F. Story Musgrave e os especialistas de misión Kathryn C. Thornton, Claude Nicollier, Jeffrey A. Hoffman e Tom Akers.

O Hubble fora lanzado cun defecto na súa óptica que non se descubriu ata que estivo en órbita. A tripulación fixo ata cinco paseos espaciais (a maior cantidade nunha soa misión ata o momento) para, entre outras cousas, substituír os paneis solares e instalar un dispositivo denominado COSTAR no interior do telescopio para corrixir a óptica defectuosa. O transbordador capturou o telescopio co seu brazo robótico (manexado por Claude Nicollier) no terceiro día de voo, colocándoo en vertical na bodega de carga. Durante os días seguintes, Musgrave, Hoffman, Thornton e Akers fixeron os cinco paseos espaciais para substituír e reparar as diversas partes do observatorio espacial. No noveno día o telescopio foi liberado, co presidente Bill Clinton e o vicepresidente Al Gore felicitando á tripulación.

O transbordador regresou a terra no Centro Espacial Kennedy o 13 de decembro de 1993.

Notas
-----

1. ↑  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "STS 61" (en inglés). Consultado o 3 de febreiro de 2018.
2. 1 2  "Note verbale dated 8 June 1994 from the Permanent Representative of the United States of America to the United Nations (Vienna) addressed to the Secretary-General" (PDF) (94-24327(E)). 9 de xuño de 1994: 13. Consultado o 3 de febreiro de 2018.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  NASA (21 de marzo de 2017). "STS 61" (en inglés). Consultado o 3 de febreiro de 2018.
4. ↑  Claude Lafleur (2010). "STS-61" (en inglés). Consultado o 3 de febreiro de 2018.
5. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2016). Gunter's Space Page, ed. "Shuttle" (en inglés). Consultado o 3 de febreiro de 2018.
6. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2011). "STS-61" (en inglés). Consultado o 3 de febreiro de 2018.
7. 1 2 3  NASA (31 de marzo de 2010). "STS-61" (en inglés). Consultado o 8 de decembro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***STS-61 Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Transbordador espacial
* Transbordador espacial Endeavour

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q113808
* NSSDC ID: 1993-075A
* SCN: 22917

 |
**Secundino Couto Solla**, nado en Condesa (Mourente, Pontevedra) o 12 de abril de 1873 e finado en Canedo (Ourense) o 17 de setembro de 1960, foi un canteiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Canteiro e despois contratista de obras. Membro da UGT e afiliado á Agrupación Socialista de Ourense, da que foi secretario en 1899 e despois presidente ata 1904. Presidiu o Centro Obrero de Orense ata 1904. En 1906 foi delegado pola AS de Orense e presidiu o II Congreso de Agrupacións Socialistas de Galicia, celebrado en Ourense. Dende 1909 foi mestre de obras e industrial, dedicándose á actividade empresarial en Canedo. A finais da ditadura de Primo de Rivera incorporouse á Federación Republicana de Ourense e despois ao Partido Republicano Radical Socialista, sendo elixido alcalde de Canedo o 31 de maio de 1931, logo da repetición das eleccións municipais. En 1932 ingresou na Masonería. Foi presidente do Comité Executivo provincial de Ourense do PRRS. En abril de 1936 foi nomeado presidenta da nova sociedade Artística de Costumes d'Aldea de Canedo. En 1936 adquiriu a fábrica de produtos de portland Galicia Industrial da Rúa. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, pasando polas prisións de Ourense e Celanova. Foi condenado ao pago dunha multa económica polo Tribunal de Responsabilidades Políticas e a 12 anos de reclusión e inhabilitación absoluta, conmutada por 3 anos na mesma sentenza, polo Tribunal Especial de Represión da Masonería e o Comunismo o 14 de decembro de 1953.

Vida persoal
------------

Casou con María Domínguez Polin e foi pai de Luis e Justo Couto Domínguez.

Recoñecementos
--------------

Unha rúa de Ourense leva o seu nome.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-4-1936, p. 11.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 4-6-1936, p. 22.
3. ↑  Mi padre Luis Couto Dominguez
4. ↑  La tarde de gloria fué un 19 de julio

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Quintas Ferreño, Francisco Javier; Couto Serantes, Hilde (2018). *Lembranza a Secundino Couto Solla*. A Coruña: Fundación Luís Tilve. ISBN 978-84-95773-29-6.

### Ligazóns externas

* Couto Solla, Secundino
* Ourense recuerda a Secundino Couto, el último alcalde de Ponte Canedo

* Expediente de responsabilidades políticas de Secundino Couto Solla.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q104798089
* DSBE: 4456\_couto-solla-secundino

 |
**Scott Morrison**, nado en Waverley, Nova Gales do Sur o 13 de maio de 1968 é un político australiano, líder do Partido Liberal, que exerceu como primeiro ministro de Australia entre 2018 e 2022. É membro da Cámara de Representantes dende 2007, representando á división de Cook en Nova Gales do Sur.

Traxectoria
-----------

Morrison naceu en Waverley, un suburbio de Sydney e estudou Xeografía económica na Universidade de Nova Gales do Sur. Despois de graduarse traballou no turismo, primeiro como director da Oficina de Turismo e Deporte de Nova Zelandia dende 1998 até 2000 e posteriormente converteuse no director da axencia gobernamental de promoción do turismo de Australia dende 2004 até 2006. No tempo entre ambos os postos, foi director do Partido Liberal en Nova Gales do Sur dende 2000 até 2004.

Morrison foi elixido para a Cámara de Representantes nas eleccións federais de Australia de 2007. Trala vitoria da Coalición nas eleccións federais de Australia de 2013, foi designado no gabinete de Tony Abbott como ministro para a Inmigración e Protección de Fronteiras. Logo foi designado ministro de Servizos Sociais a finais de 2014. Cando Malcolm Turnbull substituíu a Abbott como primeiro ministro en setembro de 2015, Morrison foi designado ministro do Tesouro de Australia.

En agosto de 2018, o primeiro ministro Malcolm Turnbull foi desafiado no seu liderado do Partido Liberal polo ministro Peter Dutton, e gañou por 48 votos a 35. As tensións internas no partido continuaron e tras unha declaración de vacancia e en ausencia dunha candidatura de Turnbull, Morrison foi elixido líder o 24 de agosto derrotando a Dutton e a Julie Bishop, e asumiu como primeiro ministro de Australia o mesmo día.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Scott Morrison, de enemigo de los "sin papeles" a político unificador". *La Vanguardia*.
2. ↑  "Statement in relation to Citizenship — 45th Parliament" (PDF).
3. ↑  "Scott Morrison's relentless rise to power". *The Sydney Morning Herald*.
4. ↑  "Scott Morrison será el nuevo primer ministro de Australia tras una elección interna del Partido Liberal".
5. ↑  "Scott Morrison, nuevo primer ministro de Australia". *Infobae.com*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7436908
* WorldCat
* VIAF: 3016153596631951900001
* GND: 1165509598
* ISNI: 0000 0004 9614 4825
* LCCN: n2019058275
* LinkedIn: scottmorrisonmp
* Munzinger: 00000031523
* NLA: 35497099
* Treccani: scott-john-morrison

 |