recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Anuncio do vitascopio
O **vitascopio** foi un primitivo proxector que Charles Francis Jenkins e Thomas Armat deron a coñecer no ano 1895.

Descrición
----------

Fixeran modificacións do phantoscopio de Jenkins, que proxectaba mediante luz eléctrica sobre unha pantalla ou unha parede. O resultado desas modificacións, o vitascopio, é un gran proxector que funciona con electricidade e utiliza a luz para emitir imaxes. Esas imaxes proviñan dun filme tomado cun quinetoscopio. Usando un mecanismo intermitente, o filme pasaba a cincuenta imaxes por segundo. O obturador ábrese e péchase con cada cambio de imaxes.

Historia
--------

Thomas Edison, o coñecido inventor do quinetoscopio, fora máis lento á hora de inventar un proxector, dado que a súa compañía tiña xa moitos ingresos que proviñan dos quinetoscopios individuais.

En cambio, Charles F. Jenkins xa creara o phantoscopio e o presentara en 1894 en Indiana e Woodville Latham creara o eidoloscopio, presentado en 1895. A este último axudárao un empregado de Edison, William Dickinson, que vendo o futuro que esta tecnoloxía de proxección tería, deixou a compañía de Edison converténdose eventualmente nun dos seus maiores adversarios comerciais.

Jenkins asociouse a Thomas Armat para modificar o phantoscopio, que foi presentado en público en Atlanta en 1895. Ambos remataron pelexados polos dereitos do invento.

Armat mostrou o phantoscopio a Raff e Gammon, propietarios da compañía Kinetoscopio, que recoñeceron o seu potencial. Negociaron, pois, con Armat a compra dos dereitos e pediron a aprobación de Edison. Pero unha das condicións que Edison puxo para a compra foi que se publicitase como un invento do propio Edison co nome de *vitascopio*.

A primeira presentación do vitascopio con ese nome e sendo xa propiedade de Edison foi en abril de 1896, en Nova York.

O eidoloscopio e outros sistemas de proxección foron presentados de novo copiando innovacións que o vitascopio incorporara: o cinematógrafo dos Lumière, o kineopticon de Birt Acres, e o biógrafo de Dickinson.

O vitascopio serviu a Edison para recuperar diñeiro do que perdera fronte ao cinematógrafo dos Lumière. Despois da mostra en público, o vitascopio foi distribuído por todos os Estados Unidos e presentado en Boston, Philadelphia, Atlantic City, Portland, Scranton, Nova Haven, Nova Orleáns, Nova London, Cleveland, Buffalo, San Francisco, Ashbury Park, Baltimore, Detroit, Chicago e Los Ángeles nun só verán.

O vitascopio, como pasara cos outros proxectores competidores, converteuse nunha atracción pública en moitas cidades dos Estados Unidos. Pero a compañía de Edison abandonou axiña o vitascopio para desenvolver o seu propio proxectoscopio ou quinetoscopio en 1896.

O vitascopio foi utilizado tamén por Warner Brothers en 1930 para proxectar películas como *Song of the Flame*, tentando competir con maquinaria como o magnascopio, Widevision, Natural Vision ou Fox Grandeur.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2667202
* EBID: ID

 |
O **voo 1951 de Turkish Airlines** era un servizo de pasaxeiros que se esnafrou durante a aterraxe no aeroporto de Ámsterdam-Schiphol o día 25 de febreiro de 2009, resultando na morte de 9 pasaxeiros e tripulantes, incluídos os tres pilotos.

O avión, un Boeing 737-800, esnafrouse nun campo a uns 1,5 quilómetros da pista Polderbaan (18R), antes de cruzar a entrada da autoestrada A9 ás 09:26 UTC (10:26 CET), que procedía de Istanbul. O avión rompeu en tres partes no impacto. Os restos non se incendiaron.

O accidente foi causado primariamente pola reacción automática do avión, que foi desencadeada por un altímetro defectuoso. Isto causou que o acelerador automático baixase a potencia dos motores ao ralentí durante a aproximación. A tripulación decatouse disto demasiado tarde para realizar as accións necesarias para incrementar o pulo e recuperar o avión antes de que entrase en perda e se esnafrase. Boeing publicou despois un boletín para lembrarlle aos pilotos de todos os 737 a importancia de monitorizar a velocidade do aire e a altitude, avisando contra o uso do piloto automático e o acelerador automático mentres se aterraba en casos nos que houbese discrepancias nos radioaltímetros.

Notas
-----

1. ↑  "Nine killed as Turkish plane crashes near Amsterdam airport - CNN.com". *edition.cnn.com*. Consultado o 2019-01-25.
2. ↑  "Turkish plane crash in Amsterdam" (en inglés). 2009-02-25. Consultado o 2019-01-26.
3. ↑  "Turkish Airlines B738 at Amsterdam on Feb 25th 2009, landed on a field". *The Aviation Herald*. Consultado o 2019-01-26.
4. ↑  "Boeing Warns of Possible 737 Altimeter Fault". *Aviation Week*. 2012-03-22. Archived from the original on 22 de marzo de 2012. Consultado o 2019-01-26.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q862548
* ASN: 20090225-0

 |
O **leite desnatado**, **descremado** ou **magro**, é o leite ao que se lle eliminou a graxa mediante centrifugado. Coa graxa extraída faise crema de leite (ou nata) e manteiga.

Paradoxalmente todos os leites (enteiro, semidescremado e descremado) pasan polo proceso de descremado. A cantidade de graxa que producen as vacas é variable. Por iso, o leite descrémase e vólveselle engadir a graxa na súa medida xusta: descremado 0%; semidescremado 1,5-1,8%; e enteiro máis dun 3,2%.

Co descremado o leite pode perder ácidos graxos esenciais e vitaminas liposolubles. O sabor tamén se adoita ver afectado. Con todo, está indicado para persoas que por distintas afeccións, non poden consumir o leite enteiro, por exemplo en casos de alto colesterol no sangue ou problemas dixestivos.

Como curiosidade, pódese comentar que a cantidade de graxa no leite varía moito dun mamífero a outro. O leite que contén máis graxa é o da foca de Ross, que contén un 68% de graxa, o que o fai tan espeso como a maionesa. O leite de camela é o máis lixeiro con tan só un 2% de lípidos.

Notas
-----

1. ↑  Dicionario de alimentación e restauración - Real Academia Galega Arquivado 20 de marzo de 2013 en Wayback Machine. 2012, páx. 252: **xeado de leite** *loc.s.m.* Xeado que contén en masa entre o 2,5% e 8% de materia graxa de orixe láctea, ou un máximo de 0,3% no caso de utilizar leite desnatado, e un mínimo de 6% de extracto seco magro lácteo.
2. ↑  *En galego, "leite gordo"* Praza Pública.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Leite

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2352187
* BNCF: 45236
* EBID: ID
* JSTOR: skim-milk
* LCCN: sh85123163
* MAG: 189977493

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* NCIt: C178187
* UNII: 6A001Y4M5A

 |
Coñécese como **evanxelización** o acto de predicar o evanxeo de Xesús, é dicir, de espallar o cristianismo. A evanxelización é unha función propia dos crentes de Cristo , e do resto de confesións cristiás. Isto, en ocasións, considérase como un tipo de proselitismo.

A palabra *evanxelista* vén do grego koiné εὐαγγέλιον (*euangelos*, εὔ = "bo, boa", ἀγγέλλω = nova, mensaxe), que quere dicir *aportador de boas novas*, *fundador de boas novas.* A expresión en supresiónkoiné para *boas noticias*, ευάνγελιον (*eu-angelion*) é usado para referirse ós catro Evanxeos no Novo Testamento; así *os Evanxelistas* son tamén os autores dos catro evanxeos, tradicionalmente coñecidos como Mateu, Marcos, Lucas e Xoán.

*Os Catro Evanxelistas*, por Jacob Jordaens.

Orixes
------

A misión da Evanxelización, comezou con Xesús mesmo, e o cumprimento desta foi a súa razón de ser en canto Cristo. Segundo as súas palabras, o mesmo que el fora enviado polo Pai, el envía ós seus discípulos e a toda a Igrexa, comprometéndoos no movemento mesmo desa misión, para que continúe o ofrecemento da Boa Nova no corazón dos homes e de cara á edificación progresiva do Reino de Deus. A evanxelización é levada a cabo pola obediencia ó mandato de Xesús ós seus discípulos que aparece no Novo Testamento.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *evanxelización*.
2. ↑  Exhortación apostólica Evangelii Nuntiandi, Pablo VI
3. ↑  "El sano proselitismo de la Iglesia católica". Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2015. Consultado o 29 de setembro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q373069
* BNCF: 6932
* BNF: 119385521
* GND: 4015812-3
* LCCN: sh85045940
* MAG: 95201565
* NKC: ph120046

 |
**A Perla de Gran Prezo** é un libro sagrado da Igrexa de Xesús Cristo dos Santos dos Últimos Días. Contén unha selección de materias ou temas de gran valor que se relacionan con moitos aspectos importantes da fe e da doutrina da igrexa. O profeta Joseph Smith preparou estes temas e publicáronse nos xornais da Igrexa na súa época.

A continuación aparece unha breve introdución da materia que actualmente contén:

**Seleccións do Libro de Moisés.** Partes do libro de Xénese da tradución que Xosé Smith fixo da Biblia, obra que el comezou en xuño de 1830 (History of the Church [Historia da Igrexa], 1:98-101, 131-139).

**O Libro de Abraham.**  É unha tradución duns papiros exipcios que chegaron a mans de Xosé Smith en 1835, os cales, cren os adherentes do Mormonismo, contiñan escritos do patriarca Abraham. A tradución publicouse en serie no xornal Times and Seasons, empezando o 1º de marzo de 1842 en Nauvoo, Illinois. (History of the Church, 4:519-534.) Os papiros foron comprados por Joseph Smith a un viaxeiro chamado Chandler que tenia dous papiros e 4 momias. Nos fins do século vinte, xurdiron algúns dos papiros e fíxose moito estudo deles sen que a tradución de Joseph Smith fose comprobada. Con tal de que moitos axustaron a súa estimación do sentido da palabra tradución tal o usou Joseph Smith.

Este papiro volveuse a atopar en 1967 e tras examinalo varios exiptólogos descubriron que nin unha soa palabra do presunta tradución de Smith gardaba parecido algún co contido do documento. Comprobouse que se trataba do libro dos hálitos, un documento funerario exipcio que se enterraba xunto aos mortos. Púidose comprobar tamén que que Smith usou ata 136 diferentes palabras en inglés para traducir o carácter correspondente a "lago".

**Xosé Smith-Mateo.**  Parte do testemuño de Mateu tomada da tradución que fixo Xosé Smith da Biblia (véxase Doutrina e Convenios 45:60-61, onde aparece o precepto divino de empezar a tradución do Novo Testamento).

**José Smith-Historia.** Seleccións do testemuño e historia oficial de Xosé Smith que el preparou en 1838 e que se publicou en serie no xornal Times and Seasons, en Nauvoo, Illinois, empezando o 15 de marzo de 1842 (History of the Church, 1:1?44).

**Os Artigos de Fe da Igrexa de Xesucristo dos Santos dos Últimos Días.**  Unha declaración de Xosé Smith que se publicou no xornal Times and Seasons o 1º de marzo de 1842, xunto cunha breve historia da Igrexa, e que chegou a coñecerse popularmente como a Carta de Wentworth (History of the Church, 4:535?541).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q459864
* WorldCat
* VIAF: 182659381
* BNF: 162536807
* EBID: ID
* GND: 4443507-1
* LCCN: n80113857

 |
**Los 15 hermanos** foi unha empresa galega de alimentación de Ferrol adicada ás bebidas e refrescos. Foi unha das máis coñecidas da zona xunto con manancial de Lanzós. Na zona de Ferrol chegou a haber 16 marcas de gaseosas.

Empresa
-------

O nome da empresa: *Los 15 hermanos*, ven dos 15 irmáns que formaban e traballaban no negocio familiar. Tiña a súa sede na rúa Alcalde Usero, no barrio do Inferniño de Ferrol onde producía gaseosas e refrescos de sabores así como sifóns. O seu mercado como empresa estaba en Ferrol e na zona máis próxima da ría de Ferrol e chegando ata As Pontes de García Rodríguez sendo unha marca moi coñecida.

O seu logo era un sinxelo e chamativo cartel metálico de cor azul de 50 cm x 35 cm formado co nome *Los 15 hermanos* e 15 siluetas en amarelo que se podían ver nas portas das tendas. A empresa desapareceu do mercado a principios dos anos 1990 pola chegada das grandes superficies cas súas distribuidoras, a competencia das grandes marcas, a desaparición das pequenas tendas de barrio e o troco das botellas retornables ás botellas dun só uso.

Marcas de gaseosas da zona de Ferrol
------------------------------------

* En Ferrol:
	+ La Barca
	+ Aullón
	+ Pibal
	+ Los 15 Hermanos
	+ La Pilarica
* Mugardos
	+ Zárate
	+ La Pitusa
	+ La Deliciosa
* Valdoviño
	+ Lanzós
* Cedeira
	+ Arribí, actualmente a empresa adícase á venda de empanadas galegas.
* Ortigueira
	+ Lagarea
* Fene
	+ Calviño
	+ La Moderna
	+ Yris
	+ La Casera
* Narón
	+ J.Montero, a empresa segue na venda de refrescos.
* Neda
	+ Aguas de La Basana

Notas
-----

1. ↑  Imaxe dun dos camións da empresa
2. ↑  "Cuando Ferrolterra era 'Gaseosalandia'. elcorreogallego.es". Arquivado dende o orixinal o 19 de agosto de 2014. Consultado o 05 de maio de 2013.
3. ↑  Gaseosa "los 15 hermanos"

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Aquellas gaseosas y licores de la comarca. La Voz de Galicia
* Chapas de gaseosa los 15 hermanos
A **Suévia Futebol Gaélico**, **Suévia FG** ou simplemente **Suévia** é un equipo de fútbol gaélico mixto de Santiago de Compostela. Creouse no verán do ano 2012 co impulso de persoas vinculadas ao deporte de base da cidade así como co apoio da asociación A Gentalha do Pichel. O seu primeiro adestramento aberto foi en setembro dese mesmo ano. O equipo foi un dos fundadores e impulsores da Liga Gallaecia, competición mixta a nivel galego creada no ano 2013.

Historia
--------

Como equipo afeccionado e popular dunha disciplina deportiva minoritaria, tivo e ten dificultades para desenvolver a súa actividade en Santiago, recorrendo a campos doutros concellos (o campo Juan Amado en Pontevea), a campos das periferias (Aríns ou Marrozos) ou a instalacións deficientes da cidade (campo da Colexiata de Sar). A colaboración co asociacionismo veciñal e con outros clubs afeccionados foi esencial para poder levar a cabo as súas actividades.

Derivado da decisión da asemblea da Suévia de manter a vía do impulso da competición mixta (é dicir, competir homes e mulleres no campo, a Liga Gallaecia) un grupo abandonou o equipo formando o Estrela vermelha FG no 2013. Porén, os dous clubs conviviron e colaboraron para compartir material e campos de adestramentos durante un ano até a definitiva separación dos dous proxectos.

Como gran parte dos equipos mixtos de fútbol gaélico do país, a Suévia está vinculada co centro social da súa cidade, O Pichel.

A nivel deportivo a Suévia participou en todas as edicións da Liga Gallaecia desde a súa fundación mais nunca foi quen de se facer co título de Liga -mais si dunha Taça Gallaecia-.

Notas
-----

1. ↑  "Eva Cortinhas, do Suévia FG, de Compostela: "Pretendemos fomentar o desporto de base"". *www.diarioliberdade.org*. Consultado o 2023-08-17.
2. ↑  "A Liga Gallaecia | Liga Gallaecia" (en portugués). Consultado o 2023-08-17.
3. ↑  "Taça Gallaecia 2017 | Liga Gallaecia" (en portugués). Consultado o 2023-08-17.
**Manuel Otero Bárcena**, nado en Santiago de Compostela en 1877 e finado en Valga o 28 de agosto de 1945, foi un empresario galego.

Traxectoria
-----------

De pé, de esquerda a dereita: Apolinar Torres, Avelino Rodríguez Elías, Laureano Domínguez Cao-Cordido e Manuel Lustres Rivas, sentados Jaime Solá, Manuel Otero Bárcena e Blas Agra Mancebo, na entrega do premio de xornalismo Manuel Otero Bárcena, 1932.
Fillo de Joaquín Otero Mariño e de Concepción Bárcena Franco e irmán de Joaquín Otero Bárcena. Foi o primeiro empresario que fretou vagóns frigoríficos para transportar o peixe galego a Madrid e Barcelona. Foi presidente da Cámara de Comercio e da Liga de Amigos e deputado provincial. Foi director-propietario de *Faro de Vigo* de 1929 a 1944, transformou a empresa en sociedade anónima e adquiriu a propiedade do *Faro de Vigo* á familia Lema en 1935, para devolverlla en 1944, un ano antes da súa morte. Finou na Bouza (Valga) o 28 de agosto de 1945.

Vida persoal
------------

Casou con María Dolores Rubido Martínez e foi pai de María Concepción, Manuel, María Isabel e Maria Antonia Otero Rubido.

Notas
-----

1. ↑  Irmá de Manuel Bárcena Franco, primeiro Conde de Torrecedeira.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 29-8-1945, p. 3.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Manuel Otero Bárcena Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Giráldez Lomba, Antonio (2010). *200 memorias de Vigo* (en castelán). Caixanova, *Faro de Vigo* e Alcaldía de Vigo. p. 98. VG 955-2010.

### Outros artigos

* Joaquín Otero Bárcena
Localización do óblast de Zakarpatia
Raions da óblast
Bandeira
Escudo
A **óblast de Zakarpatia** ou **Transcarpatia**, (ucraíno: *Закарпа́тська о́бласть*, *Zakarpats'ka oblast*) é unha óblast do suroeste de Ucraína. 

A súa capital é Úzhgorod (en ucraíno, Uzhhorod). Outras cidades importantes son Mukácheve e Chop.

Xeografía
---------

Limita ao norte coa óblast de Leópolis, ao leste coa óblast de Ivano-Frankivsk, ao sur con Romenia, ao suroeste con Hungría, ao oeste con Eslovaquia e ao noroeste con Polonia.

### Poboación

Aínda que os ucraínos son maioritarios, tamén hai importantes poboacións de húngaros (12,1 % da poboación, maioritarios nas zonas fronteirizas), rusinos, romaneses, eslovacos e xitanos.

### Principais cidades

As maiores cidades da óblast son:

* Uzhhorod
* Mukachevo
* Just
* Berehove
* Vynohradiv
* Svaliava
* Rajiv
* Tiachiv
* Mizhhiria
* Irshava
* Velykyy Bychkiv
* Solotvyno
* Dubove
* Velyki Luchky
* Chop
* Ilnytsia
* Bushtyno

Economía
--------

A súa economía está baseada na exportación de viño e madeira cos países veciños.

Historia
--------

Entre o século X e o ano 1918 Transcarpatia foi parte do reino de Hungría tras a súa invasión, posteriormente pasou a Checoslovaquia. A rexión foi independente brevemente durante a primavera de 1939 declarando a súa independencia como "Ucraína dos Cárpatos", antes de ser ocupada por Hungría até a segunda guerra mundial, cando se incorporou á Unión Soviética dentro da República Socialista Soviética de Ucraína.

Sinonimia
---------

Outros nomes cos que se coñece a Zakarpatia son *Zakarpatya*, *Transcarpacia*, *Transcarpatia* ou *Rutenia subcarpática*. Noutras linguas a óblast é coñecida como:

* Eslovaco: *Podkarpatská Rus*
* Húngaro: *Kárpátontúli terület*, *Kárpátalja*
* Romanés: *Regiunea Subcarpația* pronunciado *[red͡ʒiˈune̯a subkarˈpat͡si.a]*
* Rusino: *Подкарпатьска област*, transliterado *Podkarpat’ska oblast*
* Ruso: *Закарпатская область*, translititerado *Zakarpatskaya oblast*.

Notas
-----

1. ↑  "Zakarpatsʿka: largest cities and towns and statistics of their population". *World Gazetteer*. Arquivado dende o orixinal o 12 de abril de 2013. Consultado o 5 de marzo de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rexión de Zakarpatia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Rutenia subcarpática

| * v
* c
* e
Rexións de Ucraína |
| --- |
| 
* Cherkasy
* Chernihiv
* Chernivtsi
* R. A. de Crimea
* Dnipropetrovsk
* Donetsk
* Ivano-Frankivsk
* Kharkiv
* Kherson
* Khmelnytskyi
* Kirovogrado
* Kiev
* Luhansk
* Lviv
* Mykolaiv
* Odesa
* Poltava
* Rivne
* Sumi
* Transcarpacia
* Ternopil
* Vinnytsia
* Volyn
* Zaporizhia
* Zhytomyr

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q170213
* WorldCat
* VIAF: 244983359
* GEC: 0067215
* GeoNames: 687869
* GND: 4060655-7
* MusicBrainz: ID
* OSM: 72489

 |
O **voo 222 de TANS Perú** era un servizo entre o aeroporto Jorge Chávez de Lima e o aeroporto de Chachapoyas, cunha escala no aeroporto Capitán FAP José A. Quiñones de Chiclayo. O día 9 de xaneiro de 2003 o Fokker F28-1000 Fellowship que operaba a ruta esnafrouse preto de Chachapoyas mentres se aproximaba ao aeroporto. Ningún dos 46 pasaxeiros e tripulantes a bordo sobreviviu.

Avión
-----

O aparello era un Fokker F28-Mk1000 fabricado en 1971, co número de serie 11100 e rexistro OB-1396. Ata 1995 este F-28 fora usado como un dos transportes presidenciais con configuración VIP, para voos internos e curtos, antes de ser substituído por un Boeing 737-500.

Accidente
---------

O voo 222 deixou Chiclayo tras unha escala ás 8:17 en dirección Chachapoyas, e pasou ao nivel de voo 190 seguindo a aerovía V-3. Ás 8:32 virou ao curso 060 e comezou a descender ao nivel 130. Sobre as 8:45 o Fokker chocou contra o Cerro Collorque a unha altitude de 3 450 metros, a só 35 metros por debaixo do seu cumio. Os equipos de rescate non atoparon os restos ata dous días despois. Ningún dos seus ocupantes sobreviviu xa que o avión quedou pulperizado tras o choque contra unha parede de roca vertical.

Notas
-----

1. ↑  "Informe do accidente" (PDF). *Comisión de Investigación de Accidentes de Aviación*. Archived from the original on 30 de xullo de 2013. Consultado o 2019-1-23.
2. ↑  Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Fokker F-28 Fellowship 1000 OB-1396 Chachapoyas". *aviation-safety.net*. Consultado o 2019-01-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7669317
* ASN: 20030109-0

 |
**Demódamas *ou* Demodamante** (en grego antigo: Δημοδάμας, en latín: Demodamas), fillo de Arístides, foi un xeneral seléucida e escritor grego nado en Mileto ou, segundo outros, en Halicarnaso.

Traxectoria
-----------

Serviu como xeneral dos seléucidas na época de Seleuco I Nicátor e Antíoco I Sóter, e foi sátrapa de Bactria e Sogdiana. A partir das súas campañas e das súas experiencias escribiu unha obra autobiográfica na que describiu as provincias que gobernou e conquistou, que foi utilizada por numerosos xeógrafos posteriores como Plinio o Vello e Estevo de Bizancio. Ateneo de Naucratis di que tamén escribiu unha obra sobre a cidade de Halicarnaso.

Notas
-----

1. ↑  Plinio o Vello, *Naturalis Historia*, VI 16.
2. ↑  Demodamas en: William Smith (editor), *A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. Vol. I. Boston: Little, Brown & Comp. 1867, p. 977

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2674522
* WorldCat
* VIAF: 44692511
* CERL: cnp00284345
* DeutscheBio: 102390347
* EBID: ID
* GND: 102390347
* ISNI: 0000 0000 0547 3836

 |
O **voo 708 de Garuda Indonesia Airways** era un voo regular de pasaxeiros que o 16 de febreiro de 1967 se esnafrou ao aterrar no aeroporto Sam Ratulangi en Manado, Indonesia. 22 dos 84 pasaxeiros a bordo morreron. Os oito membros da tripulación sobreviviron.

Accidente
---------

O voo 708 saíu de Iacarta cara a Manado con escalas en Surabaya e Makassar. Na segunda parte do voo o mal tempo en Makassar forzou a tripulación a regresar a Surabaya. O voo continuou o día seguinte cara a Makassar e Manado. O tempo en Manado tiña unha base de nubes a 900 pés e 2 km de visibilidade. Fíxose unha aproximación á pista 18, pero tras pasar un outeiro 200 pés por riba da elevación da pista a 2 720 pés de distancia do seu limiar, o piloto decatouse de que ía demasiado alto e estaba á esquerda do eixo da pista. O piloto baixou o morro e virou cara á dereita para interceptar a senda de aterraxe. A velocidade decreceu por debaixo dos 125 nós que tiña o avión de límite cando aínda viraba á dereita, aterrando duramente 156 pés antes do limiar da pista. O tren de aterraxe colapsou e o avión esvarou e incendiouse.

Determinouse que a causa probable do accidente foi unha técnica de aterraxe incómoda que resultou nunha taxa excesiva de caída na manobra. Entre os factores que contribuíron estaban o pavimento desigual da pista e a meteoroloxía no momento da aterraxe.

Notas
-----

1. ↑  Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Lockheed L-188C Electra PK-GLB Manado-Sam Ratulangi Airport (MDC)". *aviation-safety.net*. Consultado o 2018-12-10.
A **Catedral de Berlín** (en alemán ***Berliner Dom***) é a catedral da Igrexa Evanxélica de Alemaña, construída en Berlín entre 1895 e 1905. Atópase na Illa dos Museos, coa súa portada cara ó xardín Lustgarten e ó Palacio Real berlinés (*Berliner Stadtschloss*).

Historia
--------

Foi levantada no lugar onde anteriormente estaba outra catedral barroca, construída por Johann Boumann, culminada en 1747, e posteriormente remodelada por Karl Friedrich Schinkel en estilo neoclásico. Esta catedral demoleuse no ano 1894 por orde do emperador Guillerme II e substituída pola actual, deseñada por Julius Raschdorff en estilo neobarroco.

Foi seriamente danada polos bombardeos aliados durante a segunda guerra mundial. Os traballos de reconstrución comezaron en 1975 e concluíron en 1993, cun novo deseño da parte superior máis simple e de menor altura cá orixinal.

Notas
-----

1. ↑  "Der Prestigebau des Kaisers". *Deutsche Welle* (en alemán).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Catedral de Berlín Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Illa dos Museos
* Igrexa Memorial Kaiser Wilhelm

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q154563
* WorldCat
* VIAF: 234646226
* GeoNames: 6698678
* GND: 4194498-7
* Google Maps: 8650967201218530044
* LCCN: n81107094
* MusicBrainz: ID
* OSM: 2167988
* Structurae: 20014643

 |
O **voo 150 de Garuda Indonesia** era un servizo regular doméstico de pasaxeiros entre o aeroporto de Kemayoran, Iacarta e o aeroporto Sultán Mahmud Badaruddin II, Palembang. O 24 de setembro de 1975 o Fokker F-28 Fellowship que operaba a ruta esnafrouse na aproximación debido ao mal tempo e á néboa a 4 quilómetros da cidade de Palembang. O accidente matou a 25 dos 61 pasaxeiros e tripulantes e a unha persoa en terra.

Avión
-----

O aparello era un Fokker F-28 Fellowship, con rexistro PK-GVC, fabricado no ano 1971. O avión acumulaba máis de 1 000 horas de voo antes do accidente.

Accidente
---------

O voo 150 de Garuda Indonesia Airways engalou do aeroporto de Kemayoran para un curto traxecto ata o aeroporto Sultán Mahmud Badaruddin II con 61 pasaxeiros e tripulantes a bordo. Menos dunha hora despois da engalaxe o avión foi autorizado polos controladores de tráfico aéreo en Palembang a iniciar a súa aproximación para aterrar na pista 28. Baixáronse os flaps e o tren de aterraxe cando o avión estaba preto e a néboa comezou a cubrir a cidade e o aeroporto. O voo 150 entrou na néboa dous minutos despois. A cola do aparello golpeou unhas árbores e a aeronave esnafrouse rompéndose en dúas partes. Non se produciu nungún incendio pero o choque matou a 25 persoas a bordo e a unha en terra. 36 ocupantes do avión sobreviviron e foron levados a un hospital local.

Causa
-----

A investigación do accidente atopou que a tripulación realizou un voo visual en condicións metorolóxicas baixo mínimos. O voo 150 estaba a favor do vento cando o avión se aproximaba ao aeroporto no medio da néboa. Non se sabe porque o controlador non lles dixo aos pilotos que executasen unha aproximación frustrada ou porque os piotos non o fixeron pola súa conta.

Notas
-----

1. 1 2  Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Fokker F-28 Fellowship 1000 PK-GVC Palembang Airport (PLM)". *aviation-safety.net*. Arquivado dende o orixinal o 26 de decembro de 2011. Consultado o 2019-01-19.
2. 1 2  "Accident details". *www.planecrashinfo.com*. Arquivado dende o orixinal o 29 de setembro de 2018. Consultado o 2019-01-19.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5524466
* ASN: 19750924-2

 |
O **Tribunal Supremo de Wyoming** (en inglés, *Wyoming Supreme Court*) é a máis alta instancia xudicial do estado de Wyoming, nos Estados Unidos. A súa sede está en Cheyenne e está integrado por cinco maxistrados cuxas sentenzas só poden ser apeladas ante o Tribunal Supremo dos Estados Unidos.

Competencias e composición
--------------------------

As súas competencias veñen definidas polo artigo cinco da Constitución do estado. Este fai ao Tribunal resposable en dirimir as apelacións en materia civil e penal e convírteo no supervisor de todos os xulgados de Wyoming. A diferenza do que adoita acontecer no resto de estados, en Wyoming non existen instancias intermedias entre os xulgados de distrito e o Supremo, correspóndendolle a este último a revisión dos casos apelados.

Os maxistrados que compoñen o Tribunal Supremo son cinco, sendo un deles o presidente (*chief justice*), e teñen mandatos de oito anos. Ata 1972 eran escollidos por sufraxio, mais nese ano trocou o sistema de escolla. Procurando mellorar a independencia xudicial, en 1971, Wyoming adoptou por referendo o sistema chamado "Plan Missouri" que establece un comité para a selección de xuíces e que propón ao gobernador os candidatos ás vacantes do Supremo. Un ano despois da designación, os cidadáns son consultados nas eleccións por se o xuíz debe continuar ou non (*retention election*).

Notas
-----

1. ↑  Keiter, Robert B. "Part Two The Wyoming Constitution and Commentary, Art.V Judicial Department". *Oxford Constitutions* (en inglés). doi:10.1093/law/9780199917563.001.0001/law-9780199917563-chapter-8. Consultado o 2023-09-02.
2. ↑  "How Does The Wyoming Supreme Court Work?". *wyomingcourtrecords.us*. Consultado o 2023-09-02.
3. ↑  Taylor, Suzi. "Subject Guides & Tutorials: Wyoming Court Records: Supreme Court". *gowyld.libguides.com* (en inglés). Consultado o 2023-09-02.
4. ↑  Kite, Marilyn S. (2007). "WYOMING’S JUDICIAL SELECTION PROCESS: IS IT GETTING THE JOB DONE?". *Fordham Urban Law Journal* **34** (1): 203–237.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web do Tribunal Supremo de Wyoming (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8040393
* WorldCat
* LCCN: n81133663

 |
**Tulagi**, tamén coñecida como *Tulaghi*, é unha pequena illa, cunhas dimensións de 5'5 km por 1 km nas Illas Salomón, ao sur das Illas Florida. A cidade do mesmo nome que a illa (1.750 hab.) foi a capital do Protectorado das Illas Salomón de 1896 a 1942, e é a día de hoxe a capital da Provincia Central.

A illa foi elixida orixinalmente polos británicos como unha alternativa relativamente illada e máis saudable que ás illas máis grandes das Illas Salomón inzadas de enfermidades.

Segunda guerra mundial
----------------------

Xapón ocupou Tulagi o 3 de maio de 1942, coa intención de establecer unha base aérea. Os barcos presentes en Tulagi foron atacados por avións do USS Yorktown ao día seguinte, no preludio da Batalla do mar do Coral.

As forzas estadounidenses, primeramente os Marine Raiders, arribaron o 7 de agosto e capturaron Tulagi tras un día de duros combates.

Tras esta captura, Tulagi converteuse nunha importante base naval americana durante a Guerra do Pacífico, asumindo protagonismo en batallas como a batalla de Guadalcanal.

Un pequeno dispensario con 20 camas funcionou en Tulagi ata a súa pechadura en 1946.

Mergullo
--------

Tulagi ofrece unha excelente area de mergullo. Os restos dos USS *Aaron Ward*, USS *Kanawha*, e HMNZS *Moa* están moi preto, e os restos do Ironbottom Sound non están moito máis lonxe. O *Ward* está considerado como un dos grandes naufraxios do mundo, o casco atópase nun fondo de area a 70 metros, está a uns 20 metros por debaixo da liña de seguridade na que se pode mergullar con seguridade con aire comprimido. O *Ward* atópase en posición vertical e intacta, coa cuberta chea de artefactos.

Tulagi ten unha industria turística desenvolvida baseada no mergullo, con todo, debido aos disturbios civís, a industria atópase en grave perigo.

Presente
--------

A día de hoxe, Tulagi é un importante porto pesquero das Illas Salomón.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tulagi Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q864870
* WorldCat
* VIAF: 131077943
* EBID: ID
* GeoNames: 2102384

 |
**Sir Tor** é un dos Cabaleiros da Táboa Redonda que aparece nas lendas artúricas e na Materia de Bretaña.

Nos primeiros nomeamentos que se fai do cabaleiro, o pai de Sir Tor é o rei Ars ou Aries, pero no *Ciclo da Pos-Vulgata* e na obra de Thomas Malory, *Le Morte Darthur* dise que ese home é o seu pai adoptivo mentres que o seu pai biolóxico é o Rei Pellinore. Nestas versións, é irmán de Sir Aglovale, Sir Lamorak, Sir Dornar, Sir Perceval e de Dindrane. 

Sir Tor nace cando Pellinore se deita coa súa nai case pola forza, e esta se casa con Aries pouco despois; aquí Aries non é un rei, senón un pastor. Tor e os seus doce medios-irmáns tamén se fan pastores, pero Tor soña con ser un cabaleiro. Finalmente, os seus pais lévano á Corte do Rei Artur, e Artur converte ó rapaz nun dos seus cabaleiros. Máis tarde, Merlín revela a Tor o seu auténtico parentesco e Pellinore acolle ó seu fillo; acollida pola que nin Aries nin a súa muller semellan ofendidos.

Sir Tor distínguese durante o festín da voda do Rei Artur e Xenevra cando decide levar a cabo a busca para recuperar a un sabuxo branco que entrara na corte. Segundo Malory, Tor e o seu irmán Aglovale atópanse entre os cabaleiros que cargaron para defender a execución de Xenevra e ámbolos dous morren cando Lanzarote e os seus homes rescatan á raíña.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cabaleiros da Táboa Redonda
* Rei Artur

| * v
* c
* e
O rei Artur e a Materia de Bretaña |
| --- |
| Principais personaxes | Rei Artur ·  Constantino ·  Sir Héctor ·  Duque de Cornualla ·  Xenevra ·  Igraine ·  Isolda ·  Dama do Lago ·  Rei Lot ·  Rei Mark ·  Merlín ·  Mordred ·  Morgana ·  Morgause ·  Uther Pendragon |  |
| Cabaleiros da Táboa Redonda | Agravain ·  Bagdemagus ·  Bedivere ·  Bors ·  Breunor (La Cote Mal Taillée) ·  Calogrenant ·  Caradoc ·  Dagonet ·  Dinadan ·  Gaheris ·  Galaaz ·  Gareth ·  Galván ·  Geraint ·  Griflet ·  Héctor de Maris ·  Kay ·  Lamorak ·  Lancelot ·  Leodegrance ·  Lionel ·  Lucan ·  Maleagant ·  Marhaus ·  Palamedes ·  Pelleas ·  Pellinore ·  Perceval ·  Safir ·  Sagramore ·  Segwarides ·  Tor ·  Tristán ·  Uriens ·  Ywain ·  Ywain o Bastardo |
| Obxectos | Excalibur ·  Santo Graal ·  Táboa Redonda ·  Asento Perigoso |
| Lugares | Avalon ·  Camelot ·  Caerleon ·  Corbenic ·  Cornualla ·  Logres ·  Lyonesse ·  Brocéliande ·  Sarras ·  Tintagel |
| Nos medios de masas | Libros ·  Filmes |
| Outros | Sir Balin ·  Golpe doloroso ·  Elaine de Astolat · Elaine de Corbenic  ·  Rei Pescador ·  Cabaleiro Verde ·  O regreso mesiánico do rei Artur ·  Familia do rei Artur ·  Bases históricas do rei Artur ·  Claudas ·  Emperador Lucius ·  Glatisant a Besta ·  |
A **Copa do Mundo de Rugby 1999** (*IRB 1999 Rugby World Cup en inglés*) foi a IV Copa do Mundo de Rugby da World Rugby. A sede foi Gales: a cerimonia de apertura, o primeiro partido e a final tivo lugar en Cardiff, aínda que a maioría dos encontros disputáronse nas outras nacións do Reino Unido, Francia e Irlanda. Tamén foi a primeira edición que se desenvolveu no profesionalismo.

Gales, o equipo anfitrión foi clasificado automaticamente, do mesmo xeito que só os tres mellores equipos da Copa Mundial anterior; os campións (Suráfrica), o subcampión (Nova Zelandia), e o terceiro posto (Francia). As outras 16 nacións dun total de 63, deberon clasificarse nas eliminatorias rexionais.

O torneo expandiuse a 20 equipos (de 16), dividido en cinco grupos de catro equipos, escenario que fixo necesario un play-off de cuartos de final que implica unha rolda cos cinco finalistas e o mellor equipo terceiro clasificado, para decidir quen se uniría aos gañadores de grupo nos cuartos de final. Foi a única vez que se usou o play-off en dita clasificación mundialista.

O campionato foi gañado por Australia que levantou a Copa Webb Ellis por segunda vez, ao derrotar na final ós Lles Blues por 35 a 12, demostrando a superioridade do hemisferio sur no deporte, sendo o primeiro en gañar dúas veces e a única en gañar o torneo clasificándose desde eliminatorias.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial do mundial *(en inglés)*

|  |
| --- |
| **Edicións da Copa do Mundo de Rugby** |
| 1987 - 1991 - 1995 - 1999 - 2003 - 2007 - 2011 - 2015 - 2019 - 2023 |


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


| * v
* c
* e
Equipo de rugby de España  ·  Copa do Mundo de Rugby de 1999 |
| --- |
| Dianteiros | 
* Jordi Camps
* José Ignacio Zapatero
* Carlos Souto
* Sergio Souto
* Alberto Malo
* Diego Zarzosa
* Steve Tuineau
* Óscar Astarloa
* José Díaz
* Víctor Torres
* Fernando de la Calle
* Agustín Malet
* Alfonso Mata
* Javier Martínez
* José Miguel Villaú

 | España |
| Tres cuartos | 
* Álvar Enciso
* Fran Puertas
* Ferrán Velazco
* Oriol Ripol
* Aratz Gallastegui
* Jaime Alonso
* Andrei Kovalenco
* Aitor Etxeberría
* Fernando Díez
* Raphaël Bastide
* Alberto Socías
* Antonio Socías
* José Ignacio Inchausti
* Sebastien Loubsens
* Miguel Ángel Frechilla

 |
| Adestrador | 
* Alfonso Feijoo

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1141048
* WorldCat
* VIAF: 8154381050530292153
* LCCN: no2018156388

 |
O **mosteiro dos Picos** ou **mosteiro de San Martiño de Vilalourente** é un antigo mosteiro medieval situado nos arredores da vila de Mondoñedo, na parroquia dos Remedios do concello de Mondoñedo.

Historia
--------

Algúns documentos apuntan que foi construído en 1348. O mosteiro xa existía no século XIV. Os franciscanos foron os seus primeiros moradores e máis tarde serviu como Hospital de Peregrinos do Camiño Norte. A comezos do século XVIII, con Juan Antonio Muñoz Salcedo como bispo de Mondoñedo, remodelouse o templo: reconstituíse o campanario para darlle máis altura e derribouse a anterior igrexa. O bispo pagou as obras de construción da nova e o seu retablo maior. Foi habitado polos Pasionistas entre 1884 e 1964, ficando deshabitado ata a actualidade.

Popularmente coñécese como mosteiro dos Picos debido á vestimenta dos primeiros monxes que o habitaron. A subida ao mosteiro coñécese co nome de "Calvario" pola existencia dun Viacrucis bastante deteriorado (só quedan 9 estacións das 14 que debería de haber).

Edificación
-----------

A igrexa consta dunha nave en tres tramos cubertos de nervatura gótica, cúpula con lanterna, presbiterio, claustro rectangular de dous pisos con arcos no baixo e ventás no alto, construído a partir de 1687, cociña antiga e escaleira principal do século XVIII. Fachada principal barroca cun ollo de boi central e unha torre lateral de dous corpos e remate en cúpula. No interior ten un retablo maior salomónico con esculturas, dous retablos laterais barroco e moderno e cadeirado do coro barroco.

Estado actual
-------------

Hoxe atópase en estado ruinoso e está totalmente abandonado. A igrexa comeza a ter fendas e o edificio do mosteiro ten os tellados fendidos e a silveira devora o recinto pola parte de atrás.

No ano 2001 estivo a piques de ser rehabilitado. A Consellería de Cultura achegou diñeiro para reparar tellados e un obradoiro local restaurou o claustro. Hoxe todo está inaccesible e o acceso ao interior está prohibido.

Galería de imaxes
-----------------

* Mosteiro dos Picos.Mosteiro dos Picos.
* Portada da igrexa.Portada da igrexa.
* Viacrucis.Viacrucis.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O mosteiro na web de Mondoñedo Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
* Ficha en Turgalicia
**OrCAD** é unha *suite* de ferramentas de software para automatización de deseño electrónico (ECAD). OrCAD emprégase principalmente no sector profesional, por enxeñeiros de deseño electrónico e técnicos electrónicos para crear esquemas electrónicos e circuítos impresos para a fabricación de tarxetas de circuítos impresos (PCB).

O nome de OrCAD ven de Oregón + CAD.

Historia
--------

A empresa foi fundada en 1985 por John Durbetaki e os irmáns Ken e Keith Seymour como "OrCAD Systems Corporation" en Hillsboro, Oregón, a compañía converteuse nun provedor mundial líder na automatización de deseño electrónico en PC.
Durbetaki, viña de Intel, despois de cinco anos como xerente de enxeñería e proxectos, decidiu, xunto cos irmáns Keith e Ken Seymour, iniciar a súa propia empresa para desenvolver software para PC. Durbetaki comezou a crear as súas propias ferramentas de captura esquemática para o seu uso en proxectos para PC, co tempo, o proxecto foi deixado de lado o hardware totalmente a favor dun desenvolvemento de baixo custo, baseada en software de CAD para PC. O primeiro produto da compañía foi SDT (ferramenta de deseño esquemático), que inclúese por primeira vez a finais de 1985.

Ao produto SDT, o máis coñecido e empregado, o seguiu un simulador dixital, instrumentos VST (ferramentas de verificación e simulación) e deseño de placas de circuíto impreso (PCB). Co tempo, a liña de produtos OrCAD foise ampliado para incluír produtos baseados ​​en Windows para axudar aos deseñadores de electrónica.

Dende o 16 de xullo de 1999, OrCAD é propiedade de Cadence Design Systems. A última versión do software de CIS (captura de esquemas) OrCAD ten a capacidade de manter unha base de datos de circuítos integrados dispoñibles. Esta base de datos pode ser actualizada polo usuario mediante a descarga dos paquetes de compoñentes: os fabricantes, como Analog Devices ou Texas Instruments. ST Microelectronics ofrecerá OrCAD PSpice modelos con toda potencia e a lóxica dos semicondutores, xa que PSpice é o simulador de circuítos máis usado. Intel ofrece os PCB de referencia deseñados con ferramentas de Cadence no formato de OrCAD Capture.

Produtos
--------

* OrCAD FPGA System Planner
* OrCAD Capture and Capture CIS
* OrCAD PCB Designer
* ActiveParts Portal
* OrCAD Signal Explorer
* PSpice A/D and Advanced Analysis

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de OrCAD *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1197865
* NKC: ph254475

 |
A **Virxe de África** é unha imaxe da Virxe María que se atopa no Santuario de Santa María de África na cidade autónoma de Ceuta. É a patroa da cidade e a súa festividade celébrase o 5 de agosto.

Historia
--------

O infante Henrique o Navegante en 1421 enviou a Ceuta unha imaxe da Virxe con esta mensaxe: *"Envíovos unha imaxe da Virxe, moi devota miña"*. Engadía a mensaxe que a esa imaxe rendéraselle culto anteriormente e que para adiante a venerasen e nomeasen coa advocación de Santa María de África. Completaba o xesto o infante cun trazo da súa persoal piedade entregando á Virxe de África o seu bastón de mando ou "Aleo". Cerimonia esta tan simbólica que logo repetiron os comandantes xerais da praza de Ceuta.

Foi coroada canonicamente o 10 de novembro de 1946. E aínda que sempre foi considerada patroa, non foi ata o 24 de novembro de 1949, cando o papa Pío XII outorga o breve pontificio declarando oficialmente o padroado.

O Concello da cidade de Ceuta proclamouna Alcaldesa Perpetua o 5 de marzo de 1654.

A imaxe
-------

Fachada do Santuario de Santa María de África.
A escultura é unha talla gótica do século XV. Preséntase entronizada, sentada, e co corpo morto de Cristo nos seus brazos, ao estilo do paso da Angustias ou da Piedade. A imaxe está tallada nun só bloque de madeira, agás a cabeza de Cristo e a man esquerda da Virxe, perforándose na zona posterior, segundo costume das imaxes destinadas a situarse en altares ou retablos. Este oco aparece cuberto na actualidade por unha tapa de madeira formada por varios taboleiros. Malia non ser unha imaxe de vestir, xeralmente leva un groso manto de ricas teas, que lle cobre a parte traseira da talla, quedando á vista toda a parte frontal do seu corpo.

Outras
------

Na cidade de Santa Cruz de Tenerife, o principal mercado da cidade leva o nome desta virxe. De feito hai no seu interior unha diminuta réplica da Virxe de África, que se encontra fronte a outra pequena figura da Virxe da Candeloria, patroa das Canarias. Ademais dáse a circunstancia de que o arquitecto que deseñou este mercado foi precisamente quen construíu tamén a Basílica da Virxe de Candelaria.

Notas
-----

1. ↑  Virxe de África, Patroa de Ceuta

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Santuario de Santa María de África*** |

* Historia do Santuario de Santa María de África *(en castelán)*
O **mosteiro de Santa María de Ferreira de Pallares** é un mosteiro medieval situado na parroquia de Ferreira de Pallares, no concello de Guntín.

Historia
--------

Fundouse no ano 909 polos condes don Ero Fernández e dona Laura; aínda que, o mosteiro existía antes da doazón de Ero e Elvira, pese a que a importancia da doazón fixo que os considerasen fundadores.A súa netaa condesa Ocrocia Gosteez ergeuse contra o rei Fernando I de León.

Desde principios do século X, as doazóns ao mosteiro prodíganse, igual que no século XI e continúan no século XII coas de Afonso VII, Afonso XI, Fernando Muñiz, a condesa Fronilde e Afonso IX.

Ao longo do século XIII, o patrimonio do mosteiro segue aumentando grazas a doazóns e permutas, coma a realizada co bispo de Lugo, Martín, o 18 de xaneiro de 1228, ou mediante compra (a do abade Martín o 3 de febreiro de 1228). A posesión destes bens non foi sempre pacífica e ás veces tivo que intervir o propio monarca. A protección real foi continua: Sancho IV, Fernando IV, Afonso XI, Pedro I e Xoán I confirmaron e sentenciaron en varias ocasións a favor do cenobio.

Cando, a petición dos Reis Católicos, se leva a cabo a reforma dos mosteiros galegos, Ferreira de Pallares foi anexionado por San Xián a Samos no ano 1517. A anexión foi sancionada pola bula de León X. Desde este momento queda como priorado dependente do mosteiro de Samos ata a exclaustración do ano 1835.

Na actualidade é unha simple parroquia da diocese de Lugo.

A igrexa mosteiro é, segundo Yepes, unha das mellores de todo o bispado de Lugo. Nela mestúranse fórmulas e solucións románicas con outras protogóticas. Conserva dous sepulcros do gótico flamíxero da liñaxe dos Rodeiro.

Galería de imaxes
-----------------

* Ábsida.Ábsida.
* 
* Capela funeraria.Capela funeraria.
*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Mosteiro
* Mosteiros e conventos de Galicia

### Ligazóns externas

* Asociación de amigos do Mosteiro de Ferreira de Pallares.
* Santa María de Ferreira de Pallares en Mosteiros e conventos de Galicia
O **Tribunal de Apelacións de Nova York** (en inglés, *New York Court of Appeals*) é a máis alta instancia xudicial do estado de Nova York (Estados Unidos). Fundado en 1847 e a súa sede está en Albany. Conta con sete maxistrados cuxas sentenzas poden ser recorridas ante o Tribunal Supremo dos Estados Unidos.

Atribucións
-----------

O Tribunal de Apelacións foi establecido pola Constitución de 1846 como o herdeiro do Tribunal da Chancelaría (en inglés, *Court of Chancery*) e do Tribunal de Corrección de Erros (*Court of Correction of Errors*). Na actualidade, as súas funcións está determinadas polo artigo sexto da Constitución correspondéndolle a revisión xudicial dos tribunais inferiores do sistema xudicial de Nova York. O tribunal selecciona os casos que lle recorren tendendo a centrarse naqueles que teñen maior impacto público e non tanto nos arranxos entre particulares. Ademais, ao Tribunal correspóndelle unha importante función na administración xudicial do estado pois á cabeza do sistema xudicial estatal está o presidente do Tribunal de Apelacións e para gobernalo debe contar coa aprobación do pleno de maxistrados do Tribunal.

Membros
-------

O Tribunal de Apelacións compose de sete maxistrados nomeados polo gobernador do estado co "consello e consentimento" do Senado para mandatos de 14 anos. Un deles é nomeado polo gobernador como presidente (*chief justice*). Débense retirar ao final do ano no que cumpren 70 anos de idade. 

O número de xuíces e mais a duración do mandato foi mudando ao longo do tempo: se ben inicialmente eran oito xuíces designados para períodos de oito anos, dende 1869 o Tribunal de Apelacións conta co deseño actualmente vixente.

Notas
-----

1. ↑  "New York State Court of Appeals". *Historical Society of the New York Courts* (en inglés). Consultado o 2023-09-01.
2. ↑  "New York Constitution :: Article VI - Judiciary :: Section 3 - Court of appeals; jurisdiction". *Justia Law* (en inglés). Consultado o 2023-09-01.
3. 1 2  "New York Court of Appeals - Background". *www.law.cornell.edu*. Consultado o 2023-09-01.
4. ↑  "New York Constitution :: Article VI - Judiciary :: Section 2 - Court of appeals; organization; designations; vacancies, how filled; commission on judicial nomination". *Justia Law* (en inglés). Consultado o 2023-09-01.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web do Tribunal de Apelacións de Nova York (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11991268
* ISNI: 0000 0004 0497 1154
* WorldCat
* LCCN: n50003266

 |