recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Detalle de *Xinete sen cabeza perseguindo a Ichabod Crane*  
de John Quidor (1858). Smithsonian American Art Museum.
O **medo** é unha emoción caracterizada por un intenso sentimento, habitualmente desagradable, provocado pola percepción dun perigo, real ou imaxinario, presente ou futuro. É unha emoción primaria que se deriva da aversión natural ó risco ou á ameaza, e maniféstase tanto nos animais como no ser humano. O presente artigo trata fundamentalmente do medo en humanos.

Enfoques sobre o medo
---------------------

Dende o punto de vista biolóxico, o medo é un esquema adaptativo, e constitúe un mecanismo de supervivencia xurdido para permitir ao individuo responder ante situacións adversas con rapidez e eficacia. Nese sentido, é normal e beneficioso para o individuo e para a súa especie.

Dende o punto de vista neurolóxico é unha forma común de organización do cerebro primario dos seres vivos, e esencialmente consiste na activación da amígdala cerebral, situada no lobo temporal.

Dende o punto de vista psicolóxico, social e cultural, o medo pode formar parte do carácter da persoa ou da organización social. Pódese, por tanto, aprender a temer obxectos ou contextos, e tamén se pode aprender a non temelos. Relaciónase de maneira complexa con outros sentimentos (*medo ao medo, medo ao amor, medo á morte*) e garda unha estreita relación cos distintos elementos da cultura.

| * v
* c
* e
Emocións |
| --- |
| Emocións | 
* Adoración
* Afectividade
* Aflición
* Amor
* Angustia
* Ansiedade
* Arrepentimento
* Atención
* Atracción
* Carisma
* Celos
* Compaixón
* Coraxe
* Culpabilidade
* Curiosidade
* Decepción
* Depresión
* Desexo
* Desprezo
* Dó
* Dor
* Diversión
* Empatía
* Entusiasmo
* Envexa
* Esperanza
* Euforia
* Excitación
* Éxtase
* Felicidade
* Frustración
* Histeria
* Hostilidade
* Humillación
* Inseguridade
* Interese
* Ira
* Irresponsabilidade
* Luxuria
* Medo
* Molestia
* Morriña
* Noxo
* Obsesión
* Odio
* Optimismo
* Paixón
* Pánico
* Pesimismo
* Piedade
* Pracer
* Preocupación
* Remordemento
* Rancor
* Resentimento
* Satisfacción
* Saudade
* Simpatía
* Soberbia
* Soidade
* Sorpresa
* Sufrimento
* Tristura
* Vergoña
* Vinganza
* Xenreira

 |  |
| Cosmovisións | 
* Compatibilismo
* Existencialismo
* Fatalismo
* Metafísica
* Nihilismo
* Optimismo
* Pesimismo
* Xustiza social
* Weltschmerz

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q44619
* AAT: 300055160
* BNCF: 18636
* BNF: 11953276d
* EBID: ID
* GEC: 0145436
* GND: 4018944-2
* JSTOR: fear
* LCCN: sh85047514
* NDL: 00568957
* NKC: ph117268
* PSH: 9350

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D005239
* MeSH: F01.470.361
* UMLS: C0015726

 |
**Bonifacio Borreiros Fernández**, nado en Ferrol o 1 de agosto de 1953 e finado na Coruña o 5 de decembro de 2006, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou medicina en Santiago de Compostela, e alí comezou a súa andaina política dentro dos movementos que loitaban polo cambio democrático, especialmente na organización xuvenil do PSG. Posteriormente ingresou no PSdeG, partido polo que saíu elixido deputado no Parlamento de Galicia (1990-1993). Foi director xeral de Cultura con Fernando González Laxe, deputado no Congreso dos Deputados, foi o candidato á alcaldía de Ferrol naseleccións municipais de 1999, tralo pacto co BNG foi 1º tenente de alcalde con Xaime Bello durante algo máis dun ano ata que foi substituído por Amable Dopico. Expedientado polo PSdeG pola substitución do voceiro municipal socialista, deixou o partido en febreiro de 2003 e encabezou a candidatura de Acción Ciudadana de Ferrol nas eleccións municipais de Ferrol que co 4.79% dos votos non conseguiu entrar no concello, momento no que se retirou da política activa. Foi profesor de Tecnoloxía Sanitaria no CIFP Ánxel Casal. Finou na Coruña o 5 de decembro de 2006.

Vida persoal
------------

Casou con Ana Agras Gómez.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, Ferrol, 6-12-2006, p. 7, 47.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Borreiros Fernández, Bonifacio". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.

### Outros artigos

* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos Deputados
***Hukou*** ou **sistema de hukou** , ás veces transcrito ***houkou***, é un sistema de rexistro de fogares usado na China continental. Identifica oficialmente a unha persoa como residente permanente dun lugar. Ten información sobre nome, pai e nai, cónxuxe e data de nacemento. Un *hukou* tamén pode referirse a un rexistro familiar. O rexistro familiar é para unha familia e normalmente inclúe os nacementos, defuncións, matrimonios, divorcios e mudanzas de todas as persoas da familia. A residencia dunha persoa está vinculada ao seu lugar de nacemento ou ao lugar de nacemento dos seus pais. O rexistro de Hukou limita os tipos de traballos que unha persoa pode facer nunha cidade e os tipos de vivendas nos que pode permanecer.

Concesión
---------

O goberno concede ás persoas beneficios baseados no estado de residencia agrícola e non agrícola (moitas veces chamado rural e urbano). Os residentes urbanos recibían pensións de xubilación, educación e saúde, mentres que os rurais non tiñan nada desas cousas. Tiveron que construír as súas propias casas e cultivar os seus propios alimentos. A migración dentro da China estaba controlada polo goberno. Era difícil pasar do campo a unha cidade. As persoas que se desprazaban sen permiso tiñan que traballar en moi malas condicións xa que non tiñan dereitos.

Despois de 1978 os controis non foron tan estritos. Os traballadores migrantes podían obter permisos de residencia temporal, pero en xeral conseguiron peores traballos e menos cartos. Moitas veces tiñan que deixar os seus fillos no medio rural. Se os nenos viñeron á cidade quizais non poidan ir a escolas públicas ou facultades. En 2016, o goberno dera hukou urbano a uns 28,9 millóns de emigrantes rurais. A xente tiña máis probabilidades de obter un hukou urbano se era propietario da súa casa ou se tiña cualificacións. Nas zonas económicas especiais de China: Shenzhen, Shantou e Zhuhai, na provincia de Guangdong, e Xiamen, na provincia de Fujian, permitíase á xente ter hukou tanto rural como urbano.

Os titulares de hukou rurais teñen dereitos de propiedade sobre a terra que non teñen as persoas urbanas.

En Hong Kong e Macau non hai un sistema houkou, pero a xente ten que ter tarxetas de identificación.

Notas
-----

1. ↑  Young, Jason (2013). *China's hukou system : markets, migrants and institutional change*. Basingstoke. ISBN 9781137277305. OCLC 847140377.
2. ↑  Sheehan, Spencer. "China’s Hukou Reforms and the Urbanization Challenge". *thediplomat.com* (en inglés). Consultado o 2023-08-15.
3. ↑  Tyner, Adam; Ren, Yuan (2016-11). "THE HUKOU SYSTEM, RURAL INSTITUTIONS, AND MIGRANT INTEGRATION IN CHINA". *Journal of East Asian Studies* (en inglés) **16** (3): 331–348. ISSN 1598-2408. doi:10.1017/jea.2016.18.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***China*** |

* Historia da China

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre política é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A **sedoheptulosa 7-fosfato**  ou **sedoheptulosa-7-fosfato** é unha molécula do monosacárido sedoheptulosa fosforilada no carbono 7. Trátase dun azucre de sete carbonos (heptosa), cun grupo cetona no carbono 2 (é unha cetosa) e cun fosfato esterificado no carbono 7. No metabolismo actúa como intermediario da ruta da pentosa fosfato e nas plantas no ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese.

Na ruta da pentosa fosfato
--------------------------

A sedoheptulosa 7-fosfato intervén na fase non oxidativa da ruta da pentosa fosfato. Orixínase na reacción entre a ribosa 5-fosfato e a xilulosa 5-fosfato catalizada polo encima transcetolase, que dá lugar a sedoheptulosa 7-fosfato e gliceraldehido 3-fosfato.

ribosa 5-fosfato + xilulosa 5-fosfato → gliceraldehido 3-fosfato + sedoheptulosa 7-fosfato
Despois, o gliceraldehido 3-fosfato e a sedoheptulosa 7-fosfato reaccionan formando frutosa 6-fosfato e eritrosa 4-fosfato, en reacción catalizada pola transaldolase.

gliceraldehido 3-fosfato + sedoheptulosa 7-fosfato → frutosa 6-fosfato + eritrosa 4-fosfato

Na fotosíntese
--------------

Na fase rexenerativa do ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese a sedoheptulosa 7-fosfato intervén nas seguintes reaccións :

Orixínase a partir da sedoheptulosa 1,7-difosfato, que perde o fosfato do carbono 1 en reacción catalizada pola sedoheptulosa-1,7-bisfosfatase. 

sedoheptulosa 1,7-difosfato → sedoheptulosa 7-fosfato + Pi
Despois, a sedoheptulosa 7-fosfato formada reacciona co gliceraldehido nunha reacción similar á da ruta da pentosa fosfato, pero en dirección inversa.

sedoheptulosa 7-fosfato + gliceraldehido 3-fosfato → ribosa 5-fosfato + xilulosa 5-fosfato

Notas
-----

1. ↑  ChemSpidefr
2. ↑  PubChem compound Sedoheptulose 7-phosphate
3. ↑  CHEBI sedoheptulose 7-phosphate
4. ↑  A. Lehninger. Principios de Bioquímica. (1988). Omega. Páxinas 665. ISBN 84-282-0738-0.

Véxase tamén
------------

* Sedoheptulosa
* Sedoheptulosa 1,7-difosfato
* Heptosas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3040325
* MAG: 2779556272

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 2646-35-7
* ChEBI: 15721
* ChemSpider: 144663
* HMDB: HMDB0001068
* KEGG: C05382
* PubChem: 165007

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras ge'ez. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Derartu Tulu** (en amhárico: ደራርቱ ቱሉ; en oromo: Daraartuu Tulluu) nada o 21 de marzo de 1972, é unha atleta etíope de longa distancia, que competiu en probas de pista, campo, estrada e distancia de maratón. Foi dúas veces campioa olímpica nos 10.000 m lisos, en Barcelona 1992 e Sydney 2000. Foi tres veces campioa do mundo de campo a través nos anos 1995, 1997 e 2000, sendo a primeira africana en gañar unha medalla nestes campionatos coa súa prata en 1991.

Traxectoria
-----------

Naceu en Bekoji, nas terras altas da provincia de Arsi, na mesma aldea de onde procede Kenenisa Bekele, o gran dominador das probas de fondo en categoría masculina. Ademais é curmá das irmás Tirunesh, Ejegayehu e Genzebe Dibaba, tres grandes atletas que destacaron despois dela e coas que competiu en varias ocasións. É a sétima dunha familia de dez irmáns. Comezou a salientar nas carreiras que se organizaban na súa escola, onde gañaba aos rapaces da súa idade. Logo participou en carreiras de eido nacional, tamén con bos resultados.

En 1989, participou na súa primeira competición internacional, os Campionatos Mundiais de campo a través en Stavanger, Noruega, onde acabou no posto 23º. Posteriormente, na edición de 1992 celebrada en Antuerpen, gañou a medalla de prata, converténdose na primeira africana en gañar unha medalla nestes campionatos.

A súa primeira gran competición en pista foron os Mundiais de Toquio en agosto de 1991, onde acabou na 8ª posición nos 10.000 m con tan só 19 anos.

O ano seguinte produciuse a súa consagración nos Xogos Olímpicos de 1992, cando gañou o ouro nos 10.000 m, converténdose na primeira muller da África subsahariana en gañar unha medalla de ouro olímpica. Nesta carreira, deu unha volta de honra xunto coa subcampioa Elana Meyer, de Suráfrica, simbolizando o triunfo de África e a fin do apartheid tamén no deporte.

Notas
-----

1. ↑  "Derartu TULU". *Olympic.org*. 13 de xaneiro de 2017. Consultado o 13 de maio de 2014.
2. ↑  Robbins, Liz (2009-11-01). Tulu Wins as Radcliffe Struggles to Fourth. *New York Times*. Consultado o 2 de xullo de 2016.
3. ↑  Vogue, ed. (31 de marzo de 2016). "Meet the Dibabas: The Fastest Family on the Planet". Arquivado dende o orixinal o 03 de xaneiro de 2017. Consultado o 24 de xullo de 2020.

| * v
* c
* e
**Campioas olímpicas de 10.000 metros.** |
| --- |
|  | 1988: Olga Bondarenko  • 1992: Derartu Tulu • 1996: Fernanda Ribeiro • 2000: Derartu Tulu • 2004: Xing Huina • 2008: Tirunesh Dibaba • 2012: Tirunesh Dibaba • 2016: Almaz Ayana • 2020: Sifan Hassan |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q466315
* WorldCat
* VIAF: 317275304
* BNE: XX5496411
* EBID: ID
* Munzinger: 01000003872
* IAAF: 61939
* OCID: derartu-tulu
* Sports Reference: derartu-tulu-1

 |
A **pontes de viga**, **ponte de vigas**, **ponte de trabe** ou **ponte de trabes** son as formas estruturais máis sinxelas para as luces das pontes apoiadas por un estribo ou un piar en cada extremo. Non se transfiren momentos ao longo do soporte, polo que o seu tipo estrutural coñécese como *simplemente apoiado*.

Material
--------

As pontes deseñadas para infraestruturas modernas adoitan estar construídas de aceiro ou formigón armado, ou unha combinación de ambos. Os elementos de formigón poden ser armados, pretensados ou postesados. Tales pontes modernas poden incluír vigas de placas, vigas de caixa, e todo tipo de pontes de vigas.

Tipoloxías e estrutura
----------------------

A ponte de vigas máis sinxela pode ser un tronco (ponte de troncos), unha táboa de madeira ou unha lousa de pedra (ver pontella, pontillón ou ponte de batea) posta sobre un regato.

Os tipos de construción poderían incluír moitas vigas lado a lado cunha cuberta na parte superior delas, ata unha viga principal a cada lado que apoia unha cuberta entre elas. As vigas principais poden ser vigas en I, cerchas ou vigas de caixa. Poden ser a medias (*half-through*) ou arriostradas na parte superior para crear unha ponte de paso.

 Unha pasarela con vigas sobre un regato en Dordoña, Francia.
Debido a que non se transfiren momentos, o empuxe (como procedente dunha ponte de arco) non se pode acomodar, o que leva a deseños innovadores, como cerchas lenticulares e arcos tesados de corda, que conteñen as forzas horizontais dentro da superestrutura.

As pontes de vigas non se limitan a un único tramo. Algúns viadutos, como a ponte de Feiyunjiang en China, teñen varias luces simplemente apoiadas en piares. Isto oponse aos viadutos que utilizan vaos continuos sobre os piares.

As pontes de vigas adoitan usarse só para distancias relativamente curtas porque, a diferenza doutras pontes, non teñen apoios incorporados. Os únicos apoios son proporcionados por piares. Canto máis afastados sexan os seus soportes, máis débil se fai unha ponte de vigas. Como resultado, as pontes de vigas raramente abranguen máis de 80 metros (250 pés). Isto non significa que as pontes de vigas non se utilicen para atravesar grandes distancias; só significa que hai que unir unha serie de pontes de vigas, creando o que se coñece como luz ou van continuos.

Notas
-----

1. ↑  "Beam bridge". *History of bridges; www.historyofbridges.com* (en inglés).
2. ↑  "Dicionario Visual da Construción" (PDF). *Macmillan Visual Dictionary - Versión en galego publicada polo COAG*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ponte de viga*** |

* Ponte
* Ponte de trabe de caixa
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Vilariño.
**Villarino**, tamén escrito ***Vilarino***, ***Vilariño***, ***Villariño*** e ***Vilarinho*** é un bar no Río de Xaneiro coñecido por ser o lugar onde Tom Jobim e Vinícius de Moraes se reuniron para organizar as músicas da obra *Orfeu da Conceição*. O bar tamén era frecuentado por outros músicos da época.

  

O bar é un local pequeno, ao fondo dun establecemento de importacións. Conserva a decoración dos anos en que se reunían alí os músicos da MPB, con mesas de tapa de mármore, cadeiras de madeira e tapicería vermella, e nas paredes hai fotos de Vinícius, Tom Jobim e outros músicos.Modelo:Referências

Notas
-----

1. ↑  "Veja - Orfeu no país do Carnaval". 17/12/2003. Consultado o 29/03/2009.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Música*** |

### Ligazóns externas

* Cámara Brasileira de Jóvenes Escritores - Nacemento, con João Gilberto, "apartment carpet music" Visitado em 29/03/2009
* Google books - Á mesa do Vilariño - libro de Fernando Lobo Visitado em 29/03/2009
* O Villarino - Onde todo comezou Visitado em 29/03/2009
O **Galiza Black Towers** foi un equipo galego de fútbol americano, que xogaba os seus partidos como local no campo de fútbol de Cacheiras, en Teo.

O equipo naceu en xullo de 2009 como resultado da unión de dous equipos anteriores, o Coruña Towers e Teo Black Thunder. O obxectivo desta fusión foi xuntar un equipo forte para participar na primeira edición da Liga Portuguesa de Fútbol Americano acabada de crear. Os xogadores coruñeses e teenses adestraban por separado durante a semana, e os sábados uníanse para adestrar en Cacheiras.

Durante 3 anos competiu na LPFA. No seu primeiro ano rematou 3º (entre 5 equipos) con 4 vitorias e 3 derrotas. No segundo ano rematou 4º (entre 6 equipos) con 3 vitorias e 3 derrotas. No terceiro ano rematou 6º (entre 7 equipos) con 1 vitoria e 5 derrotas.

A unión chegou o seu fin en 2012, ano no que varios dos ex xogadores do club fundaron o Santiago Black Ravens co obxectivo de poder seguir competindo na liga portuguesa en 2013. Outros optaron por continuar nos proxectos orixinais, Coruña Towers e Teo Black Thunder (como sección do Club San Francisco de Teo).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Información sobre os Black Towers *(en castelán)*
* Artigo en PrimerDown.com *(en castelán)*
A **Sociedade Deportiva Pol** é un equipo de fútbol da parroquia de Mosteiro, no concello de Pol. Actualmente xoga na segunda división autonómica.

Historia
--------

Torta co escudo da SD Pol durante a cea do 30 aniversario do club.
A SD Pol naceu o 2 de xaneiro de 1979 no bar Abuíde de Mosteiro, onde se reuniron os primeiros responsables do club.

O primeiro presidente foi Manuel Luna. Con el procedeuse á construción do estadio sobre un terreo veciñal, que recibiu o nome do Aturuxo e que foi rebautizado posteriormente de forma oficial como estadio Manuel Luna. No seu primeiro ano de existencia, o club rematou sétimo clasificado da extinta Liga das Rías Altas (nome do grupo norte lucense da antiga Segunda Rexional, hoxe Segunda Autonómica).

A SD Pol ascendeu a Primeira División Autonómica en 3 ocasións: 

* A primeira, na tempada 1986/87, cando logrou a súa maior vitoria, 18-0 contra o Rodeiro.
* Na tempada 1989/90 recuperará a categoría e logrará ademais a mellor clasificación da súa historia, sexto de Primeira Rexional.
* Na tempada 1999/2000 volverá subir por última vez a Primeira Autonómica, ó gañar unha liguiña contra o Celta Barreiros e contra o Sober.

Actualmente milita como equipo de Terceira Autonómica tras dencender na tempada 2010/11.

### Títulos

Os logros máis importantes do club son a Copa Deputación da tempada 1985/86 (acadada contra o Roupar) e varios subcampionatos desta competición.

Outros equipos
--------------

A SD Pol contou tamén con diferentes formacións de cadetes, xuvenís e veteranos. Na tempada 2006/07 creou un equipo de baloncesto júnior, que continuou cun equipo afeccionado que xoga en Segunda Provincial. O club conta con 49 licenzas federativas e 186 socios.

Estadio
-------

As medidas do campo Manuel Luna son 105 x 62 m. O complexo do estadio conta, á parte de co campo, cun muro que rodea o recinto, vestiarios, almacén de material e bar. Está prevista unha reforma do campo para dotalo de bancada e de novas instalacións auxiliares en 2010.

O complexo foi inaugurado cun partido amigable entre o CD Lugo e o RC Deportivo da Coruña.

Integrantes do cadro de xogadores do Pol xuvenil na tempada 08/09 (de esquerda a dereita e de arriba a abaixo): Mario González (adestrador), David, Adrián, Joni, Iago, Denís, Casal, Diego Penelas, Izan, Hugo, Josiño, Fernando, Beto, Turbo, Pancho, Iván e Suso. Faltan na foto Héctor, Ángel, Diego Barreira e Pablo Gómez

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial da SD Pol
* consultar a clasificación da S.D.Pol[*Ligazón morta permanente*]
Micrografía dun pólipo de colon de tipo Peutz-Jeghers.
A **síndrome de Peutz-Jeghers** é unha rara doenza humana que se caracteriza pola asociación de numerosos pólipos distribuídos polo aparello dixestivo e zonas de pigmentación escura na mucosa da boca e arredor dos beizos. Os pólipos son hamartomas e teñen carácter benigno, mais asóciase con neoplasias de ovario, mama, pulmón, testículo, cérvix e páncreas

Etioloxía
---------

É unha doenza hereditaria causada pola mutación dun xene situado no cromosoma 19. En 1998 detectouse o xene cuxa mutación provoca a enfermidade. Atópase situado no cromosoma 19 e chámase STK11 (LKB1), e segundo se cre é un xene supresor tumoral que se inactiva coa mutación. O trastorno hérdase segundo un patrón autosómico dominante, polo cal os fillos dun paciente afectado pola síndrome teñen un 50% de probabilidades de padecer a enfermidade, independentemente do seu sexo.

Prognóstico
-----------

Os pólipos intestinais son hamartomas que teñen só unha pequena probabilidade de transformarse en malignos. Porén, os pacientes con Síndrome de Peutz–Jeghers teñen unha probablidad aumentada de presentar cancro noutros órganos, principalmente cancro de páncreas, cancro de pulmón, cancro de mama, cancro de ovario, cancro de cérvix e cancro de testículo.

Notas
-----

1. ↑  Online MendelianInheritance in Man: *Síndrome de Peutz-Jeghers*. Consultado el 1 de septiembre de 2010.
2. ↑  Long, Cheshire: *Lo esencial en Aparato Digestivo*, 2ª edición, Elsevier España S.A. 2004. Consultado el 1 de septiembre de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1544989
* MAG: 2778976891

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 9905
* DOID: DOID:3852
* eMedicine: 182006
* GARD: 7378
* GeneReviews: NBK1266
* ICD-9: 759.6
* KEGG: H00666
* MedlinePlus: 000244
* MeSH: D010580
* MeSH: C04.700.633
* NCIt: C3324
* OMIM: 175200
* Orphanet: 2869
* UMLS: C0031269

 |
**Matías Estévez Martínez**, coñecido como **Rato**, nado en Parderrubias (Salceda de Caselas) cara a 1911, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Estévez Fernández e Dolores Martínez, irmán de Francisco Estévez Martínez e tío de Martin Sheen. Marchou á Arxentina en 1929. Retornou a Salceda de Caselas na República. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na oposición ao golpe en Salceda. Detido, foi xulgado en Vigo por rebelión militar o 24 de setembro de 1936 e condenado a cadea perpetua. Ingresou no Penal do Fuerte San Cristóbal de Pamplona o 5 de febreiro de 1937. Saíu o 2 de setembro de 1940 en prisión atenuada. Emigrou á Arxentina.

Vida persoal
------------

Foi pai de Angelita e Lola Estévez.

Notas
-----

1. ↑  El gen rebelde de Sheen es gallego
2. ↑  Listado de presos Fuerte San Cristóbal

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en Los presos del penal de Ezcaba

* Matías Estévez Martínez na páxina web *Nomes e Voces*.
**Javier Jorge Guerra Fernández**, nado en Vigo o 12 de xullo de 1964, é un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Economía, ten un mestrado en administración de empresas e mercadotecnia. Dende 1987 traballa na xestión de distintas empresas, algunhas delas téxtiles, como Camper ou Nike. En 2002 fundou con Juan A. Costas a empresa El secreto del mar, firma dedicada á produción téxtil. A empresa adquiriu a licenza da marca *El Niño*, vencellada a roupa para surf, e expandiu as liñas de produción, con apertura de diversas tendas propias en España (2003) e con fabricación en Portugal a partir de 2004. En 2007 a firma acadou unha facturación de 31 millóns de euros e trasladou a súa sede central de Coruxo a Madrid.

Militante do Partido Popular de Galicia, en 2003 presentouse ás eleccións municipais no concello de Vigo na candidatura encabezada por Corina Porro, e converteuse en concelleiro. A finais dese ano, logo da perda dunha moción de confianza do alcalde socialista Ventura Pérez Mariño, Porro converteuse en alcaldesa e Guerra asumiu as competencias de economía e facenda. Nas eleccións de 2007 repetiu como concelleiro, pero o PP non accedeu ao goberno. En 2008 saíu elixido como deputado ao Congreso dos Deputados pola circunscrición de Pontevedra. Renunciou o 20 de abril de 2009. En 2009 foi nomeado conselleiro de Economía e Industria. Foi elixido deputado do Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2012.

Tralo seu paso por Ciudadanos, en 2019 volveu ás listas do Partido Popular.
En 2018 anunciou a súa incorporación á agrupación local viguesa de Ciudadanos xunto cun grupo de militantes descontentos do Partido Popular, tras perder en 2016 a pugna pola presidencia local do partido. Nas eleccións xerais de novembro de 2019 encabezou a candidatura ao Senado pola provincia de Pontevedra, de novo polo Partido Popular.

En decembro de 2021 tentou, outra vez, liderar o PP en Vigo. Non foi elixido polos militantes, que apoiaron maioritariamente á súa rival, Marta Fernández-Tapias.

### Vida privada

Está casado e ten dous fillos; Javier Guerra e Carmen Guerra.

Notas
-----

1. ↑  Información da propia empresa Arquivado 14 de abril de 2009 en Wayback Machine. sección La empresa-Resultados
2. ↑  ""Ciudadanos vaille facer pupa ao PP en Vigo" - Xornal de Vigo". *Xornal de Vigo*. 2018-05-16. Consultado o 16/5/2018.
3. ↑  "A ex-conselleira Elena Muñoz, nova presidenta do PP de Vigo tras impoñerse por 420 votos fronte aos 319 do tamén ex-conselleiro Javier Guerra, que previamente instara a recuperar votantes populares que, afirma, apoian a Caballero nas eleccións municipais". *Praza Pública*. Consultado o 2018-05-16.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xavier Guerra Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición

### Ligazóns externas

* Blog de Xavier Guerra en archive.org *(en castelán)*.
* Ficha no Congreso dos Deputados

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Fernando Blanco Álvarez** |  **Conselleiro de Economía e Industria** 2009 - 2012 | Sucesor:**Francisco Conde López** |
A **Escola Superior de Cine e Audiovisuais de Cataluña** (en catalán: *Escola Superior de Cinema i Audiovisuals de Catalunya*) é unha escola de cine de Terrasa. A ESCAC fundouse en Barcelona en 1994 a partir dos estudos do Centre Calassanç de formación profesional. Está adscrita á Universidade de Barcelona e no presente diríxea o produtor de cine Sergi Casamitjana.

Dende a súa fundación, centos de alumnos dunha vintena de nacionalidades diferentes pasaron polas súas aulas. Entre os seus graduados, destacan Juan Antonio Bayona, Kike Maíllo, Mar Coll, Javier Ruiz Caldera, Óscar Faura, Marçal Forés, Aina Calleja, Carlos Catalán, Oriol Capel, Bet Rourich ou Diana Toucedo.

Notas
-----

1. ↑  "Dues dècades de talent al servei del cinema" - Artigo de El Punt Avui

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Escola Superior de Cine e Audiovisuais de Cataluña Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11919765
* WorldCat
* VIAF: 305984988
* GEC: 21053102
* SUDOC: 174807570

 |
A Igrexa de Nosa Señora de Týn.
A **Igrexa de Nosa Señora de Týn** (en checo: *Kostel Matky Boží před Týnem*, *Týnský chrám* ou sinxelamente *Týn*) foi a igrexa máis importante do Staré Město (Barrio Vello) de Praga, República Checa. A igrexa foi construída en 1256 sobre a antiga igrexa románica.

Historia
--------

No século XI, esta zona foi ocupada por unha igrexa románica que se construíu para os comerciantes estranxeiros que ían ao próximo Patio de Týn. Máis tarde foi substituída primixenia igrexa gótica de Nosa Señora de Týn en 1256. A construción da igrexa actual comezou no século XIV en estilo gótico tardío baixo a influencia de Mathieu de Arras e máis tarde Peter Parler. A principios do século XV, a construción estaba case completa, e só quedaban por construír as torres. A igrexa estivo controlada polos husitas durante algún tempo, como Jan of Rokycany, futuro arcebispo de Praga, que se converteu en vicario da igrexa en 1427. 

O teito completouse na década de 1450, mentres que a torre norte completouse pouco despois, durante o reinado de Xurxo de Poděbrady. A súa escultura foi colocada no frontón, baixo un enorme cáliz de ouro, símbolo dos husitas. A torre sur non se completou ata 1511, con Matěj Rejsek. En 1626, logo da Batalla da Montaña Branca, as esculturas de Xurxo de Poděbrady e o cáliz foron retiradas e substituídas por unha escultura da Virxe María, cun halo xigante. En 1679 a igrexa foi alcanzada por un raio e o posterior incendio deixou moi danada a bóveda, que foi substituída máis tarde por unha bóveda inferior barroca.

Galería
-------

* Escultura da Virxe María no frontón da igrexa.Escultura da Virxe María no frontón da igrexa.
* Detalle dunha das puntas das torres da igrexa.Detalle dunha das puntas das torres da igrexa.
* A Paixón de Cristo no portal norte da igrexa.A Paixón de Cristo no portal norte da igrexa.
* Ilustración do século XIX da parte leste da igrexa.Ilustración do século XIX da parte leste da igrexa.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1453427
* WorldCat
* VIAF: 152916439
* MusicBrainz: ID
* NKC: kn20050317004
* Structurae: 20018536

 |
PTEN humana.
A **fosfatidilinositol-3,4,5-trisfosfato 3-fosfatase** (**PTEN**) ou **fosfatase e homólogo da tensina** (EC 3.1.3.67 ) é unha enzima que cataliza a reacción de hidrólise do grupo fosfato do carbono 3 do fosfatidilinositol-3,4,5-trisfosfato.

**Figura** 1. Fosfatidilinositol-3,4,5-trifosfato.

Función
-------

A PTEN é un supresor tumoral. Actúa como unha proteína fosfatase de dobre especificidade. Desfosforila as proteínas fosforiladas nos residuos tirosina, serina e treonina. Tamén actúa como unha lípido-fosfatase quitando o grupo fosfato da posición D3 do anel inositol do fosfatidilinositol-3,4,5-trisfosfato PtdIns(3,4,5)P3, fosfatidilinositol-3,4-difosfato PtdIns(3,4)P2, fosfatidilinositol-3-fosfato PtdIns3P e inositol-1,3,4,5-tetraquisfosfato Ins(1,3,4,5)P4. A orde de preferencia de substrato in vitro é PtdIns(3,4,5)P3 > PtdIns(3,4)P2 > PtdIns3P > Ins(1,3,4,5)P4.

A actividade lípido-fosfatase é crítica para a súa función supresora de tumores. Antagoniza a ruta de sinalización PI3K-AKT/PKB desfosforilando os fosfoinosítidos e, polo tanto, modulando a progresión do ciclo celular e a supervivencia da célula. A forma da PTEN desfosforilada coopera coa AIP1 para suprimir a activación da AKT1. O enzima desfosforila a quinase de adhesión focal fosforilada nun residuo tirosina e, inhibe a migración celular, a proliferación celular mediada polas integrinas e a formación da adhesión focal.

Xoga un papel como modulador clave na ruta de sinalización AKT-mTOR controlando o ritmo do proceso de integración das neuronas recentemente nadas durante a neuroxénese adulta, incluíndo o posicionamento correcto das neuronas, o desenvolvemento dendrítico e a formación das sinapses. Pode ser un regulador negativo da sinalización por insulina e do metabolismo da glicosa no tecido adiposo. A forma nuclear posúe máis potencial apoptótico mentres que a forma citoplásmica ten menos habilidade na supresión tumoral.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q416356
* MAG: 2777609662

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* RefSeq: NP\_000305
* UniProt: P60484

 |
O "**mendozazo**" foi unha protesta social ocorrida o 4 de abril de 1972 en Mendoza, provincia da rexión Cuyana da Arxentina. O nome débese ás súas similitudes como movemento social co "cordobazo" producido o 29 de maio de 1969 noutra provincia Arxentina, Córdoba.

Este feito de ton violento debe ser inscripto no contexto polo cal estaba transitando a Nación Arxentina. Desde 1966 o país vivía unha coerción das súas liberdades pola existencia dunha ditadura militar, liderada polo xeneral Juan Carlos Onganía.

En 1972, gobernaba a xunta militar a cargo do goberno do xeneral Alejandro Agustín Lanusse. Cansados da fame e a miseria, os habitantes de Mendoza reclamaban un aumento dos salarios. En lugar disto, o xefe da xunta militar dispuxo un aumento nas tarifas da electricidade para as provincias. Este foi o motivo detonante dunha protesta que se xeneralizou espontaneamente entre os cidadáns de Mendoza. Foi unha reacción popular, que terminou coa vida de varias persoas, a destrución de máis de 100 automóbiles, o incendio de varios trolebús, ademais de queima e destrución de negocios. O resultado foi centenares de feridos e detidos.

Con esta reacción popular logrouse que non aumentasen os impostos, e a subida dos salarios. O gobernador de Mendoza nese entón, Francisco Gabrielli, viuse obrigado a renunciar por mor dos sucesos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

A Hidra de mil cabezas. Historia de los movimientos sociales
**Bersuit Vergarabat** é un grupo arxentino de música. Logo duns primeiros discos de rock, fíxose notable a fins dos anos noventa por unir este xénero musical con ritmos latinoamericanos, como a cumbia, o cuarteto, a chacarera ou o candombe, e letras cargadas de críticas dirixidas ó sistema político e a sociedade.

Historia
--------

A banda formouse formalmente en 1988, cos membros de **Henry y la Palangana**. Na actualidade está constituída por Juan Carlos Subirá (teclados, acordeón e voz), Carlos Martín (batería e percusión), Oscar Humberto Righi (guitarra), Pepe Céspedes (baixo e voz), Daniel Suárez (voz e coros), Alberto Verenzuela (guitarra), Germán "Cóndor" Sbarbatti (voz, coros e charango); en formacións anteriores participaron tamén Charly Bianco (guitarra e voz), Rubén Sadrinas (voz) e Gustavo Cordera (voz),.

Discografía
-----------

### Álbums

* *Y Punto* (1991)
* *Asquerosa Alegría* (1992)
* *Don Leopardo* (1996)
* *Libertinaje* (1998)
* *Hijos del Culo* (2000)
* *De la Cabeza Con Bersuit Vergarabat* (2002, en vivo)
* *La Argentinidad al Palo* (2004)
* *Testosterona* (2005)
* *Lados BV* (2007)
* *De Ahí Soy Yo* (2007)

### DVDs

* *De la Cabeza* (2004)
* *La Argentinidad al Palo* (2006)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bersuit Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* páxina oficial de la banda *(en castelán)*
* letras ordenadas por disco Arquivado 08 de xullo de 2008 en Wayback Machine. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q782457
* WorldCat
* VIAF: 158601183
* AllMusic: mn0000757588
* Discogs: 1166180
* IMDb: nm4492377
* ISNI: 0000 0001 0580 1497
* LCCN: no2001021892
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 394006

 |
**Carlos Javier Márquez González**, alcumado **Chenlli**, nado en Pontevedra o 9 de decembro de 1973, é un porteiro de fútbol sala. En 2009 con ficha no Leis 26 Pontevedra.

Traxectoria
-----------

Deuse a coñecer ó gañar o título de Campionato de España de Seleccións Autonómicas Sub-21 cos seus compañeiros da Selección Galega. Pouco despois fichou polo equipo da súa cidade, o Forum Filatélico Rías Baixas, na tempada 1995-96, onde estivo ata a campaña 1999-00, cando o equipo descendeu.

Para evitar xogar nunha categoría inferior fichou polo O'Parrulo de Ferrol, onde estivo dúas tempadas.

No ano 2002 fichou polo Azkar de Lugo, acabado de ascender da División de Prata. Lograron manter a categoría e obtiveron a Copa Xunta de Galicia, así como o premio ó equipo máis deportivo da División de Honra. Na tempada seguinte o equipo xogou por vez primeira os play-offs polo título, caendo en cuartos de final ante El Pozo de Murcia. Volveu gañar a Copa Xunta de Galicia.

Na tempada 2004-05 o Azkar clasificouse para a Copa de España por vez primeira, dando a sorpresa ó chegar á final onde caeron ante o Interviú Fadesa.

En novembro de 2005 logrou o seu título máis importante a nivel de clubs, a Recopa de Europa de Fútbol Sala. Ó ano seguinte logrou de novo a Copa Xunta de Galicia. Na final, disputada ante o Autos Lobelle de Compostela, o partido decidiuse nos penaltis, marcando Chenlli o gol definitivo.

Ó finalizar a tempada 2006-07 decidiu volver á súa cidade natal para lograr a permanencia co acabado de ascender Leis 26 Pontevedra, onde compite pola titularidade con Marimón, porteiro ó que marcara o gol na Copa Xunta de Galicia.

Clubs
-----

* Rias Baixas FS (División de Honra): 1995-2000
* O'Parrulo Ferrol (División de Honra): 2000-2002
* Azkar Lugo FS (División de Honra): 2002-2007
* Leis 26 Pontevedra (División de Honra): 2007-

Palmarés
--------

* Copa de España de Seleccións Autonómicas Sub-21 (Campión)
* Copa Xunta de Galicia (Campión nos anos 2002, 2003 e 2006; Subcampión no 2005)
* Recopa de Europa (Campión no ano 2005)
* Copa de España (Subcampión no ano 2005)
* Supercopa de España (Subcampión no ano 2005)
**Anguillita** é unha pequena illa rochosa na punta occidental do territorio británico de ultramar de Anguila. Anguillita non é o punto máis occidental de Anguilla, esa posición é para os Caios Prickly Pear (pera espiñenta). Con todo, é a dependencia máis meridional.

A diferenza da Illa Scrub, unha illa máis grande do extremo oriental, e que conta con dous excelentes praias, Anguillita é raramente visitada polo público en xeral, desde o extremo occidental é practicamente inaccesibles a pé. Como tal, é de cando en cando visitada polos turistas, un pesar de que é accesible en kaiak por mar.

Anguillita ofrece oportunidades para a práctica do mergullo e do esnórquel atopándose as mellores condicións para estas actividades fóra da súa accidentada costa. Especies como barracudas, raias, tartarugas Pódense ver nas súas augas. Hai paredes submarinas a unha profundidade duns 5 a 20 metros e numerosas pequenas covas submarinas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q544131
* GeoNames: 3573510
* OSM: 2700724

 |
O **Koszykarski Klub Sportowy Turów Zgorzelec S.A.**, coñecido por motivos de patrocinio como **PGE Turów Zgorzelec**, é un club profesional de baloncesto polaco da cidade de Zgorzelec. Actualmente compite na I Liga, a segunda categoría do baloncesto polaco.

Historia
--------

A sociedade deportiva orixinal orixinal foi fundada en 1948, sendo no seu orixe un club polideportivo con sede na cidade de Bogatynia, no que destacaba a sección de fútbol chamada KS Miner Turoszów. Anos despois, en 1961, o club muda o seu nome a Sports Club Turów. Porén, non sería até 1964 que o club forma a súa sección de baloncesto masculino. Tan só un ano despois, en 1965, o club trasládase de Bogatynia a Zgorzelec. Trece anos despois, en 1978, o club conbsegue o seu primeiro ascenso á Polska Liga Koszykówki, a máxima liga do baloncesto polaco. Nela permanece ininterrompidamente até 2003, o que fixo unha de 25 anos. Con todo, o club gaña inmediatamente o título da Segunda División e regresa en 2004 á máxima categoría.

No ano 2006, a sección de baloncesto adopta o nome de KKS Turów Zgorzelec S.A. Un ano despois, o club chega un acordo con Polska Grupa Energetyczna (PGE), a maior compañía polaca de produción de electricidade, pasando a ser o nome do club por motivos de patrocinio "PGE Turów Zgorzelec" desde aquela. Entre os anos 2007 e 2013 o club chega a cinco finais de liga, porén non conesegue vencer en ningunha delas, sendo sempre o seu rival o Asseco Prokom Gdynia. A sorte mudaría un ano despois, conseguindo no ano 2014 o seu primeiro título de Liga ante o Zielona Góra, tras vencelos na final por 4-2. Isto permitiu a clasificación do club por vez primeira na súa historia á Euroliga, sendo o cuarto equipo de Polonia en conseguilo. Porén, tan só consegue gañar un partido: o 6 de novembro ante o Bayern München por 89–78 na casa.

### Nomes

* **KS Turów** (1964–1965)
* **KS Turów Zgorzelec** (1965–2006)
* **KKS Turów Zgorzelec S.A.** (2006–presente)

Palmarés
--------

**Liga de Polonia**

* **Campión (1)**: 2014
* Subacmpión (6): 2007, 2008, 2009, 2011, 2013, 2015

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do Turów Zgorzelec *(en polaco)*
Coordenadas: 42°54′22″N 5°33′32″O﻿ / ﻿42.906211, -5.558997

A **cova de Valporquero** é unha cavidade subterránea que está situada en Valporquero de Torío, no concello de Vegacervera, ao norte da provincia de León. A caverna abriuse ao público en 1966.

Descrición
----------

A entrada á cova atópase a unha altitude de 1.309 metros sobre o nivel do mar. Ten un nivel superior de 1300 metros de lonxitude, habilitado para a visita turística. Un nivel inferior ocupado por un río, con 3.150 metros de lonxitude visitable por espeleólogos e expertos. A temperatura interior é duns 7 graos centígrados, que se mantén constante durante todo o ano. A humidade é do 99%.

Salas
-----

O percorrido turístico é guiado, a través das 7 salas:

* Pequenas marabillas
* Gran rotonda
* Fadas
* Cemiterio estalactítico
* Gran vía
* Columna solitaria
* Marabillas

Poden contemplarse formacións de estalactitas e estalagmitas.

Galería
-------

* Entrada á cova.Entrada á cova.
* Estalactitas.Estalactitas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cova de Valporquero Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Web oficial da Cova de Valporquero
* Fotos da Cova de Valporquero Arquivado 22 de xaneiro de 2008 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394264
* WorldCat
* VIAF: 316429395

 |
Coordenadas: 42°02′20″N 14°09′17″L﻿ / ﻿42.038888888889, 14.154722222222

A **cova do Cavallone** (en italiano *Grotta del Cavallone* ou *Grotta della Figlia di Jorio*) é unha cavidade subterránea italiana situada nas proximidades de Lama dei Peligni, na provincia de Chieti, rexión dos Abruzos. Aberta nos meses de verán cunha cota de admisión, a súa primeira exploración data de 1704.

Situación
---------

A caverna atópase nas montañas do Parque Nacional da Majella e accédese a ela a través dun teleférico, que salva unha altura duns 550 metros. A base do teleférico está en Taranta Peligna, no quilómetro 27 da estrada S.P. 84.

Descrición
----------

A cova é de 10-20 metros de ancho e case a mesma altura todo o tempo, con numerosas espeleotemas incluíndo estalagmitas, travertinos e piscinas de gours. Conta con iluminación eléctrica, con carreiros, pasos moi concretos e pontes de ferro.

Historia
--------

Os primeiros datos de exploración e documentación da cova son de 1704, a cargo de Jacinto De Simeonibus. Foi utilizada como refuxio durante a segunda guerra mundial, no período comprendido entre decembro de 1943 e febreiro de 1944 (aínda hoxe poden verse as firmas dos refuxiados dentro da cavidade). Foi novamente explorada nos anos 1950.

Ligazóns externas
-----------------

* Grotta del Cavallone, na páxina do Concello *(en italiano)*
* Grotta del Cavallone, páxina oficial *(en italiano)*
* Grotta del Cavallone, en Abruzzoverdeblu.it Arquivado 04 de xaneiro de 2010 en Wayback Machine. *(en italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3392526
* GeoNames: 11153701
* Google Maps: 14034037304210181188

 |
Coordenadas: 36°00′15″N 5°36′37″O﻿ / ﻿36.004166666667, -5.6102777777778

Vista de satélite da punta de Tarifa.
A **punta de Tarifa**, tamén chamada **punta Marroquí**, é un promontorio ou cabo español pertencente ao termo municipal de Tarifa, situado na costa atlántica da provincia de Cádiz, en Andalucía.

Situada no extremo suroeste da illa das Pombas ou illa de Tarifa constitúe o punto máis meridional de Europa continental (36º de latitude norte e 5º 34' de lonxitude oeste), ademais de ser a divisoria xeográfica entre o océano Atlántico e o mar Mediterráneo, situándose xusta fronte ao centro urbano de Tarifa. Sobre a punta álzase a cota máis alta da illa, e alí está construído o faro de punta de Tarifa.

Galería de imaxes
-----------------

* Océano Atlántico desde o espigón cara á Illa das Pombas mirando cara ao oeste.Océano Atlántico desde o espigón cara á Illa das Pombas mirando cara ao oeste.
* Mar Mediterráneo desde o espigón cara á Illa das Pombas mirando cara ao leste.Mar Mediterráneo desde o espigón cara á Illa das Pombas mirando cara ao leste.
* Camiño cara á Illa das Pombas, á esquerda o Mar Mediterráneo e á dereita o Océano Atlántico.Camiño cara á Illa das Pombas, á esquerda o Mar Mediterráneo e á dereita o Océano Atlántico.
* Entrada da Illa das Pombas pechada ao público (recinto militar).Entrada da Illa das Pombas pechada ao público (recinto militar).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Punta de Tarifa Modificar a ligazón no Wikidata*** |
Coordenadas: 37°38′10″N 0°41′24″O﻿ / ﻿37.636, -0.69

Vista do porto de cabo de Palos.
Faro de cabo de Palos.
O **cabo de Palos** é un cabo situado no concello de Cartaxena, na Rexión de Murcia. Orograficamente, o cabo forma parte dunha pequena cordilleira de outeiros volcánicos que forman unha pequena península. Unha proba desta cordilleira son as illas próximas no mar Mediterráneo: illa Grosa e as illas Hormigas, así como as cinco situadas no mar Menor.

A proximidade do mar Menor (*palus* ou lagoa en latín) é a que dá orixe á etimoloxía do lugar.

Historia
--------

Segundo Plinio o Vello e Rufo Festo Avieno, sobre o promontorio do cabo houbo na antigüidade un templo consagrado a Baal Hammón, identificado logo polos romanos como Saturno.

No século XVI, no reinado de Filipe II construiose sobre o promontorio unha torre de vixilancia para defensa da costa contra os ataques dos piratas berberiscos.

En 1862 iniciouse a construción do actual faro que se alza ata os 80 metros de altura sobre o nivel do mar e 50 sobre o terreo situado na parte oriental do cabo, sobre un pequeno outeiro. Iluminouse por primeira vez o 31 de xaneiro de 1865.

O pobo de Cabo de Palos, foi na súa orixe un poboado de pescadores, aínda que hoxe é principalmente unha localidade turística coñecida pola súa gastronomía (en especial polo seu "Caldeiro do Mar Menor", receita local a base de arroz e peixes da zona, en particular o mero) e como destino de mergullo.

Cabo de Palos forma parte da Estación Náutica do Mar Menor, o que asegura ao turista que acode á zona unha ampla oferta en deportes náuticos, sobre todo o mergullo, en todas as épocas do ano, grazas ao clima cálido do sueste murciano e aos seus impoñentes fondos mariños.

A riqueza e bo estado de conservación dos seus fondos mariños motivaron a protección dos mesmos dentro da reserva mariña de cabo de Palos e Illas Hormigas.

Véxase tamén
------------

* Faro de cabo de Palos
* Reserva mariña de cabo de Palos e Illas Hormigas

Ligazóns externas
-----------------

* Guía Turística de Cabo de Palos

Notas
-----

* Os cartaxineses en Turdetania e Oretania Arquivado 08 de xullo de 2011 en Wayback Machine.
* Toponimia romana e de romanización en Murcia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q731315
* WorldCat
* VIAF: 315149789
* GEC: 0048739
* GeoNames: 2512951

 |