recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Vágar** é un concello das Illas Feroe que comprende a metade oriental da Illa de Vágar. En 2011 tiña unha poboación de 1.940 habitantes e a súa capital é a vila de Miðvágur.

Historia
--------

O primeiro concello de Vágar fundouse no 1911 e incluía toda a illa homónima. Foi de curta duración, pois en 1914 dividiuse en catro concellos diferentes: Miðvágur, Sandavágur, Sørvágur e Bøur. O concello de Vágar formouse o 1 de xaneiro de 2009 coa fusión dos concellos de Miðvágur e Sandavágur e, a diferenza do primeiro, tan só a parte oriental da illa forma parte do concello, xa que a porción occidental da illa pertence ao concello de Sørvágur.

Demografía
----------

O concello de Vágar tiña en 2011 unha poboación estimada de 1.940 persoas. Dentro dos seus límites atópanse 3 localidades: Miðvágur, Sandavágur e Vatnsoyrar. A maior localidade é Miðvágur, que ademais é a sede administrativa do concello.

| Localidade | Poboación |
| --- | --- |
| Miðvágur | 1.059 |
| Sandavágur | 828 |
| Vatnsoyrar | 53 |
| Total | 1.940 |

Política
--------

En 2008 realizáronse as primeiras eleccións para o novo concello de Vágar, que fundouse oficialmente o 1 de xaneiro de 2009. Postuláronse catro listas independentes, das cales tres repartíronse os 12 postos do concello. Albert Ellefsen, do Fólkaflokkurin, ocupa o cargo de alcalde, aínda que a súa lista non tivo a maioría dos votos nas eleccións.

Notas
-----

1. ↑  «Departamento de Estatística das Illas Feroe Arquivado 26 de febreiro de 2012 en Wayback Machine.» *(en feroés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1079322
* GeoNames: 7798680

 |
**Hamilton** é unha cidade da Illa Norte de Nova Zelandia, cunha poboación estimada duns 169.300 habitantes (2018), o que fai dela a cuarta cidade máis grande do país, por detrás de Auckland, Wellington e Christchurch. A cidade está situada na rexión de Waikato, na beira do Lago Rotorua, a uns 130 quilómetros ó sur de Auckland.

Historia
--------

Os primeiros misioneiros que visitaron a zona fixérono polo ano 1830. Unhas décadas despois, en 1863, cando os primeiros colonos occidentais se asentaron na zona, a maioría dos 3.400 maorís que vivían alí deixaron os seus fogares para loitar fronte ós británicos nas liortas que tiñan lugar mais ó oeste. Unha vez rematas as Guerras Maorís (1845-1872), comezou a construción do ferrocarril que xuntaba Hamilton con Auckland, inaugurado en 1877. Dous anos despois estreouse a primeira ponte sobre o río Hamilton, para unir *Hamilton East* con *Hamilton West*.

Aínda que a cidade naceu no seu tempo como un centro de servizos para unha rexión agrícola, co tempo acabou converténdose nunha cidade universitaria cuns 40.000 estudantes, na que ten moita importancia a investigación científica e tecnolóxica.

Actualmente Hamilton ten 3 universidades. A Universidade de Waikato inaugurouse en 1964, o Instituto de Tecnoloxía de Waikato en 1968, e a Te Wānanga o Aotearoa en 1993.

Demografía
----------

Os 203.400 habitantes da cidade son o 65'3% descendentes de europeos, o 19'9% maorís, o 10'6% descendentes de asiáticos orientais, e o resto son descendentes de diversas etnias do Pacífico, África, Oriente Medio, India etc.

Deporte
-------

Na cidade de Hamilton, ó igual que no resto do país, o rugby é o deporte mais importante. O Waikato Rugby Union disputa cada ano a ITM Cup (liga neozelandesa de rugby), acadando a vitoria nos anos 1992 e 2006. Por outra banda, os Waikato Chiefs compiten no torneo Super Rugby (máxima competición de rugby do Hemisferio Sur) dende 1996, acadando o subcampionato no ano 2009. Ámbolos dous equipos xogan como locais no Waikato Stadium, que pode acoller a 30.000 seareiros, e no cal se disputaron tres encontros da Copa do Mundo de Rugby 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Turismo en Hamilton e Waikato *(en inglés)*
* Páxina da cidade de Hamilton Arquivado 03 de marzo de 2012 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Páxina de información turística *(en inglés)*
* Páxina do xornal Waikato Times *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q200028
* WorldCat
* VIAF: 144757840
* BRE: 2343062
* EBID: ID
* GEC: 0265445
* GeoNames: 2190324
* GND: 4493831-7
* LCCN: n82140125
* MusicBrainz: ID
* WOEID: 2348696

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Balkan.
Coordenadas: 40°0′N 55°0′L﻿ / ﻿40.000, -55.000

Mapa de Turkmenistán mostrado a situación da provincia de Balkan.
A **Provincia de Balkan** (en turcomán *Balkan welaýaty*) é unha das cinco provincias (*welayat*) de Turkmenistán.

Situada no oeste do país, limita con Uzbekistán, Casaquistán, o mar Caspio e Irán. A súa capital é Balkanabat, antigamente coñecida como **Nebit Dag**.

Ten unha superficie de 139 270 km2 e unha poboación duns 553 500 habitantes (estimación de 2005). A densidade de poboación é de 3,3 hab./km2, a máis baixa de Turkmenistán.

E provincia posúe importantes reservas de enerxía, producindo o 94 % do gas natural e o 12 % do petróleo de Turkmenistán, e xerando o 18 % da enerxía eléctrica do paía. Debido á escaseza de auga, a súa agricultura é desprezábel, e só o 4,5 % da terra arábel de Turkmenistán está nesta provincia.

Cerca das súas costas do Caspio a provincia está a illa de Ogurja Ada, a máis importante de Turkmenistán e unha das máis grandes do mar Caspio.

Distritos
---------

A provincia de Balkan divídese admistrativamente en 6 distritos (*etraplar*; singular, *etrap*) e 7 cidades (*il*). Moitos cambiaron de nome en 95.

* Distritos:
	+ Bereket (antes Gazanjyk)
	+ Esenguly
	+ Etrek (antes Gyzyletrek)
	+ Magtymguly (antes Garrygala)
	+ Serdar (antes Gyzylarbat)
	+ Türkmenbaşy
* Cidades:
	+ Balkanabat
	+ Bereket (antes Gazanjyk)
	+ Garabogaz (antes Bekdaş)
	+ Gumdag
	+ Hazar (antes Çeleken)
	+ Serdar (cidade) (antes Kyzyl-Arvat, Gyzylarbat) – status de *etrap* outorgado tatus o 3 de febreiro de 2008.
	+ Türkmenbaşy (cidade) (antes Krasnovodsk)

Notas
-----

1. ↑  *Statistical Yearbook of Turkmenistan 2000-2004*, National Institute of State Statistics and Information of Turkmenistan, Ashgabat, 2005.
2. ↑  "Halk Maslahaty resolution changing the status of Serdar City". Arquivado dende o orixinal o 07 de xaneiro de 2009. Consultado o 01 de marzo de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q486073
* GeoNames: 162152
* MusicBrainz: ID

 |
Localización de Adamawa dentro de Nixeria.
Coordenadas: 9°20′N 12°30′L﻿ / ﻿9.333, -12.500

**Adamawa** é un estado da República Federal de Nixeria.

É un dos estados máis extensos de Nixeria, con 36 917 km2. Limita polo noroeste co Estado de Borno, polo oeste co estado de Gombe, polo suroeste co estado de Taraba e polo leste con Camerún.
Segundo unha estimación do ano 2006, vivían en Adamawa 3 168 101 persoas.

Posúe 21 Áreas de Goberno Local:

1. Fufore
2. Ganye
3. Gombi
4. Guyuk
5. Hong
6. Jada
7. Shelleng
8. Demsa
9. Madagali
10. Maiha
11. Mayo-Belwa
12. Michika
13. Mubi
14. Numan
15. Song
16. Mubi-South
17. Jimeta
18. Girei
19. Toungo
20. Lamurde
21. Yola

Historia
--------

O estado foi creado en 1991, baixo o réxime militar de Ibrahim Babangida, en territorios antes pertencentes ao desaparecido estado de Gongola. Debe o seu nome ao líder da etnia fulani, Madibbo Adama, quen liderou no século XIX unha revolta musulmá contra os colonizadores británicos.

Economía
--------

A súa economía é fundamentalmente agrícola, con cultivos de cacahuetes e algodón. Tamén se cultiva millo, millo miúdo, iñame e arroz. Os pobos fulani practican a gandaría de modo nómade.

Notas
-----

1. ↑  "States of Nigeria: Adamawa" Arquivado 19 de novembro de 2010 en Wayback Machine. *NigeriaGalleria.com*

| * v
* c
* e
Estados de Nixeria |
| --- |
| 
* Abia
* Territorio da Capital Federal
* Adamawa
* Akwa Ibom
* Anambra
* Bauchi
* Bayelsa
* Benue
* Borno
* Cross River
* Delta
* Ebonyi
* Edo
* Ekiti
* Enugu
* Gombe
* Imo
* Jigawa
* Kaduna
* Kano
* Katsina
* Kebbi
* Kogi
* Kwara
* Lagos
* Nasarawa
* Níxer
* Ogun
* Ondo
* Osun
* Oyo
* Plateau
* Rivers
* Sokoto
* Taraba
* Yobe
* Zamfara

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q337514
* EBID: ID
* GeoNames: 2565342
* GND: 5270829-9
* MusicBrainz: ID
* TGN: 7016534

 |
**Dave Matthews Band** (tamén coñecida como **DMB**) é unha banda estadounidense formada en Charlottesville, Virginia en 1991. Os seus membros fundadores foron o vocalista e guitarrista Dave Matthews, o baixista Stefan Lessard, o batería e corista Carter Beauford e o saxofonista LeRoi Moore. Moore morreu en agosto do 2008 polas feridas sufridas nun accidente de *quad*, e foi substituído por Jeff Coffin, de Béla Fleck and the Flecktones. Boyd Tinsley incorporouse á banda como violinista pouco despois da súa creación. Rashawn Ross e Tim Reynolds tamén forman parte da banda como membros de xira. Con músicos con raíces en distintos xéneros como jazz, música clásica, soul, rock, bluegrass e hip hop, a banda creou un son ecléctico que leva gañados unha gran variedade de seguidores. No ano 2010 Dave Matthews Band levaba vendidos ao redor dos 40 millóns de discos en todo o mundo.

A banda é coñecida polas súas xira anuais que fai en verán polos Estados Unidos e Europa, onde realizan longas improvisacións sobre os seus temas, acompañados dun elaborado espectáculo de vídeo e luces. Esta parte do espectáculo converteuse nun selo da banda dende que o director de vídeo Fenton Williams comezara a traballar con Dave Matthews Band aprincipios dos anos 90. Despois de vinte anos consecutivos de xiras a banda anunciou que descansaría no verán de 2011. O seu álbum máis recente, *Big Whiskey and the GrooGrux King*, estreouse no número 1 da lista *Billboard 200*, sendo o seu quinto número 1 consecutivo, sendo a segunda banda en conseguilo despois de Metallica.

Discografía
-----------

* *Under the Table and Dreaming* (1994)
* *Crash* (1996)
* *Before These Crowded Streets* (1998)
* *Everyday* (2001)
* *Busted Stuff* (2002)
* *Stand Up* (2005)
* *Big Whiskey and the GrooGrux King* (2009)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da banda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q832086
* WorldCat
* VIAF: 264907707
* AllMusic: mn0000961234
* BNF: 13983108j
* Discogs: 30674
* GND: 6510460-2
* IMDb: nm1873523
* ISNI: 0000 0000 8416 4299
* LAC: 1004D3426
* LCCN: no95052154
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0018305
* Songkick: 334506
* SUDOC: 157308243

 |
Localización de Ekiti dentro de Nixeria.
**Ekiti** é un estado do suroeste da República Federal de Nixeria, creado polo xeneral Sani Abacha o 1 de outubro de 1996 canda outros cinco novos estados máis. Anteriormente, o seu territorio pertencía ao estado de Ondo. A poboación de Ekiti estimábase no 2005 en 2 737 186 habitantes. A súa capital é a cidade de Ado Ekiti.

Posúe unha extensión de 6.353 km2, o que o converte nun dos estados máis miúdos do país. Limita polo norte co estado de Kwara, polo leste co estado de Kogi, polo sur co estado de Ondo e polo oeste co estado de Osun.

Áreas de goberno local
----------------------

Ekiti divídese en 16 gobernos rexionais chamados áreas de goberno local. Estas son: Ado, Ekiti-East, Ekiti West, Emure/Ise/Orun, Ekiti South-West, Ikare, Irepodun, Ijero, Ido/Osi, Oye, Ikole, Moba, Gbonyin, Ilejemeje, Ise/Orun e Efon.

| * v
* c
* e
Estados de Nixeria |
| --- |
| 
* Abia
* Territorio da Capital Federal
* Adamawa
* Akwa Ibom
* Anambra
* Bauchi
* Bayelsa
* Benue
* Borno
* Cross River
* Delta
* Ebonyi
* Edo
* Ekiti
* Enugu
* Gombe
* Imo
* Jigawa
* Kaduna
* Kano
* Katsina
* Kebbi
* Kogi
* Kwara
* Lagos
* Nasarawa
* Níxer
* Ogun
* Ondo
* Osun
* Oyo
* Plateau
* Rivers
* Sokoto
* Taraba
* Yobe
* Zamfara

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q534917
* GeoNames: 2595346
* MusicBrainz: ID
* TGN: 7594751

 |
Localización de Jigawa dentro de Nixeria.
**Jigawa** é un estado do norte da Nixeria, creado o 27 de agosto de 1991. A súa capital é a cidade de Dutse. A estimación do censo de 2005 apuntaba unha poboación de 4 988 888 habitantes, nunha área de 23.154 km².

O estado limita polo oeste cos estados de Katsina e Kano, polo leste cos estados de Bauchi e Yobe e polo norte coa República de Níxer.

Divisións
---------

Está dividido en 27 áreas de goberno local: Auyo, Babura, Biriniwa, Birnin-Kudu, Buji, Dutse, Gagarawa, Garki, Gumel, Guri, Gwaram, Gwiwa, Hadejia, Jahun, Kafin-Hausa, Kazaure, Kiri-Kasama, Kiyawa, Kuagama, Maigatari, Malam-Maduri, Miga, Ringim, Roni, Sule-Tankakar, Taura e Yankwashi.

Está dividido tamén en cinco emiratos históricos: Hadejia, Kazaure, Gumel, Ringirn e Dutse.

| * v
* c
* e
Estados de Nixeria |
| --- |
| 
* Abia
* Territorio da Capital Federal
* Adamawa
* Akwa Ibom
* Anambra
* Bauchi
* Bayelsa
* Benue
* Borno
* Cross River
* Delta
* Ebonyi
* Edo
* Ekiti
* Enugu
* Gombe
* Imo
* Jigawa
* Kaduna
* Kano
* Katsina
* Kebbi
* Kogi
* Kwara
* Lagos
* Nasarawa
* Níxer
* Ogun
* Ondo
* Osun
* Oyo
* Plateau
* Rivers
* Sokoto
* Taraba
* Yobe
* Zamfara

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q682691
* EBID: ID
* GeoNames: 2565345
* TGN: 7015045

 |
Localización de Nassarawa dentro de Nixeria.
**Nasarawa** ou **Nassarawa** é un estado da rexión central da República Federal de Nixeria, creado o 1 de outubro de 1996, durante a ditadura militar de Sani Abacha, como escisión do estado de Plateau. A súa capital é a cidade de Lafia.

Segundo unha estimación do censo para o ano 2005, ten 2 040 097 habitantes, nunha área de 27.117 km2.

Limita polo norte cos estados de Plateau e Kaduna, polo leste co estado de Taraba, polo sur cos estados de Benue e Kogi e polo oeste co distrito federal de Abuja.

Áreas de goberno local
----------------------

Subdivídese internamente nun total de 13 áreas de goberno local.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Akwanga
* Awe
* Doma
* Karu
* Keana
* Keffi
* Kokona
 |  | * Lafia
* Nassarawa
* Nassarawa-Egon
* Obi
* Toto
* Wamba
 |

Véxase tamén
------------

### Ligazón externa

* Páxina oficial do Estado de Nasarawa

| * v
* c
* e
Estados de Nixeria |
| --- |
| 
* Abia
* Territorio da Capital Federal
* Adamawa
* Akwa Ibom
* Anambra
* Bauchi
* Bayelsa
* Benue
* Borno
* Cross River
* Delta
* Ebonyi
* Edo
* Ekiti
* Enugu
* Gombe
* Imo
* Jigawa
* Kaduna
* Kano
* Katsina
* Kebbi
* Kogi
* Kwara
* Lagos
* Nasarawa
* Níxer
* Ogun
* Ondo
* Osun
* Oyo
* Plateau
* Rivers
* Sokoto
* Taraba
* Yobe
* Zamfara

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q836645
* GeoNames: 2595348
* MusicBrainz: ID
* TGN: 7594753

 |
Localización de Osún dentro de Nixeria
**Ọṣun** (en yoruba), **Osun** (en inglés), é un dos estados da República Federal de Nixeria. É un estado interior, no suroeste da Nixeria. Creado o 27 de agosto de 1991, ten como capital a cidade de Osogbo. No 2005 tiña unha poboación estimada de 4 137 627 habitantes, nunha área de 9.251 km². Delimita polo norte co estado Kwara, polo leste, en parte, co estado Ekiti e, en parte, polo estado Ondo, polo sur co estado Ogun e, polo oeste, co estado de Oyo.

É lar da Universidade Obafemi Awolowo, preeminente institución de ensino superior de ,Nixeria. Atópase tamén neste estado a antiga vila de Ile-Ifé, un importante centro de desenvolvemento político e relixioso da cultura yoruba. Outras importantes cidades e vilas son as capitais do antigo reino: Oke-Ila Orangun, Ila Orangun, Ede, e Ilesa.

Río Osun en Osogbo, estado de Osun.
O nome do estado deriva do río Osun.

Templo de Osun. O bosque sagrado de Osun-Osogobo foi declarado Patrimonio da Humanidade no 2005.

Demografía
----------

Os principais sub-grupos étnicos do Estado Ọṣun, son os ife, os ijesha, os oyo, os ibolo e os igbomina das tribos yoruba, aínda que tamén hai persoas doutras partes de Nixeria. O yoruba e o inglés son as linguas oficiais.

Divisións administrativas
-------------------------

O Estado de Osun componse de trinta Áreas de Administración Local, a unidade primaria (terceiro nivel) do goberno nixeriano.

As 30 Áreas de Administración Local están listadas abaixo coas súas respectivas sedes entre parénteses:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Atakunmosa Leste (Iperindo)
* Atakunmosa Oeste (Osu)
* Ayedaade (Gbongan)
* Ayedire (Ile Ogbo)
* Boluwaduro (Otan-Ayegbaju)
* Boripe (Iragbiji)
* Ede Norte (Oja Timi)
* Ede Sur (Ede)
* Egbedore (Awo)
* Ejigbo (Ejigbo)
 | * Ife Central (Ile-Ife)
* Ife Leste (Oke-Ogbo)
* Ife Norte (Ipetumodu)
* Ife Sur (Ifetedo)
* Ifedayo (Oke-Ila Orangun)
* Ifelodun (Ikirun)
* Ila (Ila Orangun)
* Ilesa Leste (Iyemogun)
* Ilesa Oeste (Ereja Square)
* Irepodun (Ilobu)
 | * Irewole (Ikire)
* Isokan (Apomu)
* Iwo (Iwo)
* Obokun (Ibokun)
* Odo Otin (Okuku)
* Ola Oluwa (Bode Osi)
* Olorunda (Igbonna, Osogbo)
* Oriade (Ijebu-Jesa)
* Orolu (Ifon-Osun)
* Osogbo (Osogbo)
 |

Véxase tamén
------------

### Ligazón externa

* Páxina do Goberno do Estado de Osun

| * v
* c
* e
Estados de Nixeria |
| --- |
| 
* Abia
* Territorio da Capital Federal
* Adamawa
* Akwa Ibom
* Anambra
* Bauchi
* Bayelsa
* Benue
* Borno
* Cross River
* Delta
* Ebonyi
* Edo
* Ekiti
* Enugu
* Gombe
* Imo
* Jigawa
* Kaduna
* Kano
* Katsina
* Kebbi
* Kogi
* Kwara
* Lagos
* Nasarawa
* Níxer
* Ogun
* Ondo
* Osun
* Oyo
* Plateau
* Rivers
* Sokoto
* Taraba
* Yobe
* Zamfara

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q682721
* EBID: ID
* GeoNames: 2597365
* WorldCat
* LCCN: n94057318
* MusicBrainz: ID
* TGN: 7015048

 |
**Emperador dos franceses** é o título que se impuxo a Napoleón Bonaparte en 1804 coa instauración do Primeiro Imperio Francés, ata 1815, en que as potencias europeas coligadas permitíronlle seguir ostentándoo, pero reducido territorialmente á Illa de Elba; nos *Cen Días* de 1815 ata a súa definitiva derrota na batalla de Waterloo.

O título foi usado posteriormente polo seu sobriño Napoleón III entre 1852 e 1870 (Segundo Imperio Francés).

Napoleón II, fillo do primeiro Napoleón, alcanzou sobre o papel o título en dúas ocasións (como consecuencia de sendas acondiciones, en 1814 e 1815), aínda que non exerceu en realidade nunca o cargo nin foi recoñecido nacional ou internacionalmente; posto que en ambos períodos exercía o poder en Francia a monarquía restaurada (Luís XVIII) e el mesmo, un neno de 3 ó 4 anos, estivo baixo tutélaa do seu avó, Francisco I, emperador de Austria; nin o reivindicou posteriormente.

Polo explicitamente contido no título ("Emperador dos Franceses" e non "Emperador de Francia"), é un exemplo de monarquía popular, que pretendía adecuarse á política napoleónica de manter parcialmente o espírito da Revolución francesa á vez que se reconciliaba cos elementos máis moderados do Antigo Réxime.
O **feminismo socialista** é unha corrente teórica e política que fai unha crítica tanto do capitalismo como do patriarcado, salientando as esferas tanto pública como privada a vida das mulleres, e que argumenta que a liberación só pode ser lograda a través de pór fin ás fontes tanto económicas como culturais da opresión das mulleres. É unha teoría e movemento que amplían o argumento tradicional marxista do papel da sociedade de clases na opresión das mulleres.

Definición
----------

Comparte certos aspectos da teoría do feminismo radical relacionados coa súa crítica do papel do patriarcado, e co feminismo liberal en relación coa necesidade de loitar por dereitos iguais na sociedade actual. Ó mesmo tempo, rexeita a formulación central do feminismo radical de que o patriarcado é a única ou central fonte da opresión das mulleres, e a idea fundamental do feminismo liberal de que as mulleres se poden liberar no eido da sociedade de clases sen unha transformación das relacións de produción a súa opresión, xa que é clave para a existencia mesma do capitalismo.

* Portal:Feminismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2420666
* EBID: ID
* JSTOR: socialist-feminism
* MAG: 2777949943

 |
Unha **crónica** é xénero histórico ou literario que narra os acontecementos pola súa orde cronolóxica. A palabra crónica vén do latín *chronica*, que á súa vez se deriva do grego *kronika biblios*, é dicir, libros que seguen a orde do tempo. Nunha crónica os feitos nárranse segundo a orde temporal en que ocorreron, a miúdo por testemuñas presenciais ou contemporáneos, xa sexa en primeira ou en terceira persoa.

Frecuentemente emprégase o termo para se referir a un libro escrito por un cronista na Idade Media describindo os sucesos históricos dun país ou a vida dun nobre ou unha dignidade eclesiástica.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Crónica Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q185363
* AAT: 300026361
* BNCF: 6654
* BRE: 4671495
* EBID: ID
* GEA: 4420
* GND: 4127914-1
* HDS: 045853
* NKC: fd132684
* PSH: 5098

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Para o dicionario de Leandro Carré Alvarellos vexa *Diccionario galego-castelán*.
O ***Diccionario galego-castelán*** é un dicionario bilingüe galego castelán coas definicións en castelán elaborado por Xosé Luís Franco Grande para a Editorial Galaxia en 1968, para a segunda edición publicada en 1972 engadíronse 5.000 voces novas ata totalizar 42.674, incorporándose un vocabulario castelán galego que se publicou tamén de forma independente, o dicionario foi un éxito editorial, tivo oito edicións, a última en 1983, vendendo máis de 90.000 exemplares.

Elaboración
-----------

Franco Grande publicou un dicionario que pretendía cubrir a necesidade do galego de contar cun dicionario manual para un público amplo, integrou para iso os dicionarios galegos anteriores eliminando as palabras coincidentes co castelán e integrando outras procedentes de obras lexicográficas que tiveran escasa difusión ata entón e da súa comarca natal.

Notas
-----

1. ↑  ***Diccionario galego-castelán e vocabulario castelán-galego*** é o título desde a segunda edición.
2. ↑  Santamarina, A.: "Los diccionarios gallegos y su versión electrónica", en Colón, G. e Gimeno, L. (eds.): *Els noms i els conceptes: noves tendències en l'estudi del lèxic*. Universitat Jaume I, 2006, p. 204.
3. ↑  Santamarina, A.: "Norma e estándar", en Monteagudo, H. (ed.): *Estudios de sociolingüística galega. Sobre a norma do galego culto*. Galaxia, 1995, p. 83.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Astipalea (homónimos).
Na mitoloxía grega, **Astipalea** foi a filla de Fénix, fillo de Axenor, e de Perimede, filla de Eneo. 

Foi seducida por Poseidón, de quen enxendrou dous fillos: Anceo e Eurípilo, rei de Cos. Nos textos de Hixino, este segundo toma o nome de Periclímeno.

Eurípilo foi morto por Heracles cando o heroe, unha vez cumpridos os doce traballos, regresaba de conquistar Troia.

> 
> 
> "*Heracles chegou navegando ata as proximidades de Cos... Logrando forzar a entrada, apoderouse pola noite da cidade e deu morte ó rei Eurípilo, fillo de Astipalea e Posidón*".
> (Pseudo-Apolodoro: *Biblioteca mitológica* II, 7, 1)
> 

Anceo foi un dos Argonautas e encargouse do goberno da nave *Argo* ata a Cólquide, trala morte do temoneiro Tifis.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Grimal, Pierre (1981). *Diccionario de mitología griega y romana*. Paidós. ISBN 9788449324574.  *(en castelán)*
* Hixino (2009). *Fábulas mitológicas*. Alianza Editorial. ISBN 9788420650722.  *(en castelán)*
* Pseudo-Apolodoro (2016). *Biblioteca mitológica*. Alianza Editorial. ISBN 9788491044277.  *(en castelán)*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Abante (homónimos).
**Abante**, na mitoloxía grega, foi un fillo de Poseidón coa ninfa Aretusa, filla de Nereo, o *Vello do Mar*. Outra tradición, propia de Atenas, faino fillo de Calcón 

Considérase epónimo dos Abántidas.

Casou con Melanipa (ou Melanipe)  e tivo dous fillos, Caneto e Calcodonte (ou Calcodón), quen lle sucedería no trono do reino de Eubea. Calcodonte tivo dous fillos, Calcíope e Elefénor.

Este Elefénor liderou os seus exércitos na Guerra de Troia, os Abantes ou Abántidas, e terminaría morrendo a mans de Axénor. 

> 
> 
> "*Respirando furia marchaban os abantes... Sobre eles mandaba o Calcodontíada Elefénor, estirpe de Ares... A este acompañábano corenta naves negras*".
> (Homero: *Ilíada* II, 536-545)
>

Notas
-----

1. ↑  Fillo de Metión, que á súa vez era fillo de Erecteo, un rei mítico de Atenas.
2. ↑  Non confundir con outras mulleres tamén denominadas así, como a que enxendrou de Poseidón a Beoto e Eolo (a este segundo, Hixino denomínao Helén (*Fabulas* 157)); ou a irmá da raíña das amazonas Hipólita, á que matou Heracles.
3. ↑  Homero: *Ilíada* IV, 467-471.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Grimal, Pierre (1981). *Diccionario de mitología griega y romana*. Paidós. ISBN 9788449324574.  *(en castelán)*
* Hixino (2009). *Fábulas mitológicas*. Alianza Editorial. ISBN 9788420650722.  *(en castelán)*
* Homero (2013). *Ilíada*. Alianza Editorial. ISBN 9788420678344.  *(en castelán)*
**Esther Kamatari**, nada en Bujumbura o 30 de novembro de 1951, é unha escritora, modelo e princesa exiliada de Burundi.

Traxectoria
-----------

Esther Kamatari medrou en Burundi como membro da familia real. Educouse no Ecole Nationale d'Administration du Burundi. Logo da independencia en 1962, o rei foi derrocado cun golpe de estado militar e a monarquía foi abolida en 1966. Kamatari abandonou o país en 1970 despois do asasinato do seu pai e estabeleceuse en París, onde se converteu en modelo. Un intento de restabelecer a monarquía rematou co asasinato de Ntare V en 1972.

A historia de Burundi logo da independencia estivo dominada polas tensións entre a maioría hutu e a minoría tutsi. A guerra civil da década de 1990, os conflitos cos países veciños e a difícil situación de milleiros de nenos vítimas de guerra levouna a involucrarse coa "Association of the People of Burundi" en Francia. En Burundi, é coñecida pola súa labor humanitaria.

Unha paz mediada por Suráfrica fixo posibles as eleccións en Burundi, e Esther Kamatari e o seu partido Abahuza, que quere dicir "unir a xente", concorreron pola restauración da monarquía.

Vida persoal
------------

Esther casou cun francés chamado Gilles, doutor de profesión. Tiveron dous fillos, Jade e Arthur. Esther tiña unha filla, Frédérique, e un fillo, Wilson Lixon, dunha relación anterior.

Notas
-----

1. ↑  Soszynski, Henry. "BURUNDI". *members.iinet.net.au*. Arquivado dende o orixinal o 28 de xullo de 2018. Consultado o 23 de maio de 2018.
2. ↑  Esther Kamatari et Marie Renault, *Princesse des Rugo. Mon histoire*, Bayard, París, 2001, p. 16.
3. ↑  "HRH Princess Esther Kamatari of Burundi - Royalbridges.org". *royalbridges.org* (en inglés). Consultado o 23 de maio de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q449023
* WorldCat
* VIAF: 79163101
* BNF: 13748461v
* FAST: 470413
* GND: 12492722X
* ISNI: 0000 0000 5676 7375
* LCCN: n2001153688
* NTA: 284246492
* SUDOC: 061074292

 |
**Trecén** (ou Trizina) é unha vila situada ó oeste do Peloponeso, ó norte do golfo Argólico. Actualmente pertence ó concello de Trizinia-Metana.

Historia
--------

Na Antigüidade, Trecén era unha cidade da Argólida e aparece citada en numerosos eventos da mitoloxía grega. Así, está consideraba como a cidade natal do heroe Teseo. 

O lugar foi cambiando de nome ó longo dos tempos: Orea, porque o primeiro rei se chamaba Oros; ou Altepia, derivado do rei Altepo, fillo de Poseidón e de Leida (filla de Oros). 

Poseidón e Atenea competiron pola titularidade da cidade, pero Zeus impúxolles ser titulares conxuntamente do territorio. Así, nas moedas antigas da cidade aparece un tridente xunto á cabeza de Atenea.

Moeda de 325-300 a.C.
Pélope e Hipodamía tiveron dous fillos, Piteo e Trecén, que se repartiron o reino con Aetio, fillo dun antigo rei que fundara novas cidades, pero pronto eliminaron a antiga dinastía reinando en cadansúa cidade. Cando morreu Trecén, Piteo uniunas nunha soa cidade de nome Trecén en honor ó seu irmán. 

Piteo tivo unha filla, Etra, que casou con Exeo, rei de Atenas, e tiveron un fillo, Teseo. Pero cóntase que a mesma noite en que se uniron Etra e Exeo, ela foi, inspirada por Atenea, a ofrecer un sacrificio na illa veciña, e alí foi violada por Poseidón, acto polo que enxendrou a Teseo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Trecén Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Grimal, Pierre (1981). *Diccionario de mitología griega y romana*. Paidós. ISBN 9788449324574.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q581494
* WorldCat
* VIAF: 2415155648122618330004
* GeoNames: 252573
* GND: 4119719-7
* Pleiades: 570756

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Talabarte no Dolmen de Dombate o 7 de xuño de 2015. Pedro Pascual, á dereita.
**Pedro Pascual** é un músico galego, e profesor de acordeón diatónico no Conservatorio de Música Tradicional e Folque de Lalín e no Centro de Música Fingoi, en Lugo.

Traxectoria
-----------

Comezou desde moi novo o seu contacto coa música galega, descubrindo posteriormente o jazz, o tango e outras músicas do mundo. Ademais de tocar en Marful, está directamente ligado a proxectos como Nuke Trío (con Germán Díaz) ou Talabarte (con Kin García e Quim Farinha de Berrogüetto).

Ten colaborado con notábeis artistas do panorama das músicas de raíz como Leilía, Uxía, María Salgado, ou Xosé Manuel Budiño. Tamén traballou con músicos como Jacky Molard, Soïg Sibéril, Wafir e Sebastián Rubio, Värtina, Alasdair Fraser, Javier Bergia, Kepa Junkera, Jaime Muñoz ou Tony McManus.

Ten tocado en espazos musicais de todo o Estado Español e noutros países como Francia, Bélxica, Portugal ou Canadá.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Pedro Pascual". *folque.com*. Consultado o 14 de outubro de 2021.
2. ↑  "Aula de Música Tradicional Galega". *Centro de Música Fingoi*. Arquivado dende o orixinal o 19 de outubro de 2021. Consultado o 14 de outubro de 2021.
**Hileo** foi, na mitoloxía grega, un centauro que intentou violar a Atalanta, filla de Esqueneo, logo de ferir gravemente a Melanión, que a pretendía. Atalanta matouno coas súas frechas, así como a Reco, outro centauro que a atacara coas mesmas intencións.

Atalanta, que fora abandonada polo pai, que só quería fillos varóns, foi recollida e criada por uns cazadores, dos que herdou a afección á caza. Cando chegou a idade adulta decideu manterse virxe e dedicarse a esta actividade. Por isto participou, con éxito, na morte do Xabaril de Calidón, sendo a primeira en ferir coas súas frechas ó animal, aínda que sería Meleagro que finalmente o mataría. Meleagro recoñeceu o mérito de Atalanta e regaloulle a pelica da fera.

Segundo outra tradición, Hileo non morreu nesta ocasión, senón que sería un dos atacantes na batalla entre centauros e lapitas, co gallo da voda de Pirítoo con Hipodamía, onde morreu a mans de Teseo; ou dos que atacaron a casa de Folo, cando este acollía ó seu amigo Heracles, e neste caso morrería asetado por este.
Acteón devorado polos seus cans (urna funeraria etrusca)
**Hileo** era o nome dun can da manda de caza de Acteón.

Acteón era un fillo de Aristeo. Un día que andaba nos bosques de caza cos seus cans, cometeu a imprudencia de ver espida á deusa Artemisa. Cando esta se deu de conta, indignada, converteuno en cervo e acirrou os cans contra el, que foi devorado por eles sen ser recoñecido. Logo, os cans buscárono inutilmente por todo o bosque laiando por el.

> 
> 
> "*E sen máis ameazas,* [Diana] *pon na súa cabeza cornos de cervo lonxevo, prolóngalle o pescozo, aguza por riba as súas orellas... Mentres dubida víronlle os cans; Melampo e Icnóbates foron os primeiros en dar o sinal cos seus ladros. Axiña lánzanse á carreira outros... e o fogoso Hileo, pouco antes ferido por un xabaril...*".
> (Ovidio: *Metamorfosis* III, 193-213)
>

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* OVIDIO: *Metamorfosis*. Tradución de Antonio Ramírez de Verger. Alianza Editorial 3ª ed. 2015, 2ª reimp. 2017, VIII, 279-298 [a numeración segue a utilizada neste texto].
Unha postal francesa de 1904 que mostra a Britannia e Marianne bailando xuntas, simbolizando a nova cooperación entre as dúas nacións
***Entente Cordiale*** (do francés *entente*, ou *entendemento cordial*) ou **Entente Cordial**, é a denominación dun tratado asinado polo Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda e a Terceira República Francesa o 8 de abril de 1904, e ratificado mediante unha serie de acordos posteriores, que supuxo unha mellora significativa das relacións entre ambos os países.

Historia
--------

Tratouse dun acordo de non agresión e de regulación da expansión colonial entre os dous países. Pero, máis alá da preocupación inmediata pola expansión colonial incluída no tratado, a sinatura da *Entente Cordiale* marcou e o fin de séculos de conflitos intermitentes entre ambos os dous estados e os seus antecesores, e substituíu o *modus vivendi* que existira desde o final das Guerras napoleónicas en 1815 cun acordo máis formal.

A *Entente Cordiale* foi a culminación da política de Théophile Delcassé, o ministro de Asuntos Exteriores de Francia desde 1898, que cría que unha comprensión franco-británica daría a Francia certa seguridade contra calquera sistema de alianzas alemás en Europa occidental. O mérito para o éxito da negociación pertence principalmente a Paul Cambon, o embaixador de Francia en Londres, e ao secretario do Asuntos Exteriores británico Lord Lansdowne.

A expresión *Entente cordiale* aparece utilizada por François Guizot en 1830, pouco despois da proclamación de Lois Filipe de Orleáns como rei dos franceses (1830-1848). Unha primeira entente cordiale entre Francia e o Reino Unido foi levada a bo termo polo feito das dúas visitas da raíña Vitoria ao soberano francés en 1843 e 1845, no castelo de Eu, en Normandía. Baixo a Terceira República, unha nova aproximación realizouse entre ambos os países baixo o mesmo nome.

Este tratado foi a base para a formación dun sistema de alianzas entre o Reino Unido e Francia (aos que se sumarían o Imperio ruso e, máis tarde, os Estados Unidos) durante a primeira guerra mundial, alianza coñecida como a Tripla Entente.

Centenario
----------

O centenario da *Entente Cordiale*, en 2004, estivo marcado por un gran número de actos oficiais, incluíndo unha visita de Estado por parte da raíña Isabel II e o Duque de Edimburgo a Francia en abril, e a visita por parte do presidente francés Jacques Chirac ao Reino Unido en novembro.

En dicha ocasión, as tropas británicas marcharon por primeira vez o 14 de xullo no desfile do Día da Bastilla, cos *Red Arrows* voando no ceo parisiense.

Notas
-----

1. ↑  Definición de entente no *Dicionario de Galego* de Ir Indo e a Xunta de Galicia.
2. ↑  MacMillan, Margaret (2013): *The War that Ended Peace: The Road to 1914*. New York, NY, USA: Random House. ISBN 978-0-8129-8066-0, capítulo 6.
3. ↑  Taylor, A. J. P. (1954): *The Struggle for Mastery in Europe, 1848–1918*, pp. 408–417.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* MacMillan, Margaret (2013): *The War that Ended Peace: The Road to 1914*. Nova York, NY, USA: Random House. ISBN 978-0-8129-8066-0.

### Outros artigos

* Incidente de Fachoda
A **Convención Europea de Dereitos Humanos** foi adoptada polo Consello de Europa en 1950 e entrou en vigor en 1953. O nome oficial da Convención é **Convenio Europeo para a Protección dos Dereitos Humanos e das Liberdades Fundamentais**. Ten por obxecto protexer os dereitos humanos e as liberdades fundamentais, permitindo un control xudicial do respecto de devanditos dereitos individuais, e fai referencia á Declaración Universal dos Dereitos Humanos, proclamada pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas o 10 de decembro de 1948.

Co fin de permitir un control do respecto efectivo dos dereitos humanos, a Convención instituiu o Tribunal Europeo de Dereitos Humanos (ou *Corte Europea de Dereitos Humanos*), efectiva en 1954, e o *Comité de Ministros* do Consello de Europa.

O Consello de Europa non debe ser confundido co Consello da Unión Europea, que non é unha parte comprendida na Convención (a pesar de estár adherida á Convención polo Tratado de Roma de 2004) e non ten ningún papel na administración do Tribunal Europeo de Dereitos Humanos. En tanto, a Convención exerce unha certa influencia sobre o Dereito da Unión: por exemplo, a Carta dos Dereitos Fundamentais da Unión Europea, no seu preámbulo, "*reafirma [...] os dereitos recoñecidos especialmente por [...] a xurisprudencia [...] do Tribunal Europeo de Dereitos Humanos*".

A Convención evolucionou co paso do tempo e comprende diversos protocolos adicionais. Por exemplo, o Protocolo N° 6 prohibe a pena de morte, excepto en caso de guerra.

O convenio foi ratificado por España con data 26 de setembro de 1979, publicado no Boletín Oficial do Estado de 10 de outubro de 1979.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Convención Americana sobre Dereitos Humanos
* Declaración Universal dos Dereitos Humanos
* Pacto Internacional de Dereitos Civís e Políticos
* Pacto Internacional de Dereitos Económicos, Sociais e Culturais

### Ligazóns externas

* Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Refuxiados (ACNUR). Texto do Convenio Europeo para a Protección dos Dereitos Humanos e Liberdades Fundamentais, de 4 de novembro de 1950,en formato Pdf, revisado conforme ao Protocolo n° 11 (Data de entrada en vigor 1 de novembro de 1998)
* Texto Refundido da Convención

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre dereito é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q183191
* WorldCat
* VIAF: 180207123
* EBID: ID
* GEC: 0281849
* GND: 4015727-1
* HDS: 010373
* LCCN: n79043274
* SELIBR: 223415
* Treccani: convenzione-europea-per-la-salvaguardia-dei-diritti-dell-uomo-e-delle-liberta-fondamentali

 |
Coordenadas: 46°21′38″N 11°54′52″L﻿ / ﻿46.36056, -11.91444

**Canale d'Agordo** (*Canal* en ladino, antes **Forno di Canale** até 1964) é unha cidade e comuna italiana da provincia de Belluno, no Véneto.

A Lei 482/1999 recoñeceu aos concellos do Agordino como zona de minoría lingüística ladina.

Xeografía
---------

Situada a unha altitude media de 976 msnm, o municipio ocupa unha superficie de 45,96 km².

Segundo o censo de 31 de maio de 2022 conta cunha poboación de 1 062 habitantes, polo que a súa densidade de poboación é de 23,11 hab./km².

Evolución demográfica
---------------------


|  |
| --- |
| **Gráfica de evolución demográfica de Canale d'Agordo entre 1861 e 2001** |
|  |
|  Fonte ISTAT - elaboración gráfica de Wikipedia
 |

Personaxes ilustres
-------------------

Canale d'Agordo foi a cidade natal do papa Xoán Paulo I (nacido Albino Luciani), que faleceu tras 33 días de pontificado.

Notas
-----

1. ↑  Bilancio demografico anno 2022 (dati provvisori), en *demo.istat.it*, ISTAT.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q40219
* WorldCat
* VIAF: 169877722
* GeoNames: 6540252
* OSM: 47084

 |
*Este artigo é sobre o concepto de colexio electoral. Para ver información sobre o edificio, consulta Colexio electoral (local)*
O **colexio electoral** é o conxunto de persoas encargado de elixir un determinado representante político mediante o sistema de sufraxio indirecto.

No sistema de sufraxio indirecto os votantes non elixen directamente o candidato senón *electores*, que á súa vez teñen a misión de scolleren o candidato. Unha vez escollidos os *electores* deben formar un *colexio electoral* para proceder a votar, e eventualmente negociar e deliberar, co fin de determinar cal será en definitiva o candidatos elixido.

A forma de elixir os electores pode variar desde un sistema de maioría, onde todos os electores correspóndenlle ao partido gañador; un sistema de maioría e minoría, onde os electores se dividen entre a primeira e a segunda minorías; ou un sistema de representación proporcional.

Nalgunhas lexislacións os electores están obrigados a votar o candidato do partido que representan, pero noutras non. É posíbel mesmo, como sucede nos Estados Unidos que nun mesmo colexio electoral convivan ambos tipos de electores.

En xeral as maiorías que se forman no colexio electoral non coinciden exactamente coas maiorías formadas polo voto dos cidadáns. Esta diferenza abre a posibilidade de que un colexio Electoral elixa un candidato diferente do que resultou máis votado na elección popular.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1141323
* AAT: 300417538
* BNE: XX5294569
* BNF: 12302551q
* EBID: ID
* FAST: 904387
* JSTOR: electoral-college
* LCCN: sh86007148
* MAG: 277789793

 |
*Este artigo é sobre un espazo físico para a realización de votacións. Sobre o concepto de colexio electoral, consulte o artigo correspondente.*
Exterior do colexio electoral de St. Marks Church Hall, en Stirling, durante as eleccións ao Parlamento escocés do 3 de maio de 2007.
Un **colexio electoral** é un edificio, habitualmente de carácter público, onde se realizan as votacións dunhas eleccións. Os colexios electorais poden acoller varias mesas electorais.

A tipoloxía dos colexios electoral é variada: en Galicia son frecuentes as escolas, casas do concello e demais edificios públicos, pero en lugares pequenos onde non existe esta infraestrutura básica, poden usarse propiedades particulares: garaxes, pendellos etc. No Reino Unido, son frecuentes os colexios electorais localizados en igrexas, porque esas teñen numerosas dependencias anexas destinadas á realización de reunións.

Os colexios electorais acostuman ter: a lista exposta do censo, unha ou varias mesas electorais, cabinas para realizar o voto de forma secreta, e un espazo para recoller as papeletas. Habitualmente os colexios están custodiados por persoal de seguridade, para protexer o dereito do voto.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Distrito electoral
***Dánae recibindo a choiva de ouro*** é un cadro pintado no século XVI por Tiziano, e agora exposto no Museo do Prado.

Descrición
----------

Trátase dunha versión tardía, de cara a 1565, dun tema repetidamente tratado por Tiziano e o seu taller. Até data recente sobreentendíase que este cadro foi o que Filipe II encargou como parella doutro igualmente conservado no Prado: *Venus e Adonis.* Novas investigacións desvelaron que esta *Dánae* non pertenceu a Filipe II senón que foi adquirida por Velázquez en Italia cara ó ano 1630. A *Dánae* de Filipe II é outra que saíu da colección real española ó ser subtraída por Xosé Bonaparte. Agora consérvase en Londres (Apsley House, colección privada dos duques de Wellington).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Dánae recibindo a choiva de ouro Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lista de obras de Tiziano

### Bibliografía

* Cirlot, L. (dir.), *Museo del Prado II*, Col. «Museos del Mundo», Tomo 7, Espasa, 2007. ISBN 978-84-674-3810-9, páxs. 160-161
* Monreal, L. *Grandes Museos,* vol. 1, Editorial Planeta, 1975. ISBN 84-320-0460-X (colección completa)
Coordenadas: 57°44′N 12°06′L﻿ / ﻿57.733, -12.100

|  |
| --- |
| **Concello de Partille***Partille kommun* |
|  |
| Casa do concello |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Västergötland |
| **Condado** | Västra Götaland |
| **Capital** | Partille |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 39 745 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 58,98 km² |
| **Densidade** | 699,49 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | partille.se |

**Partille** é un concello sueco no condado de Västra Götaland. A súa capital é Partille, que dende hai moito tempo fusionouse coa área urbana da cidade de Gotemburgo. No mes de setembro de 2022 o municipio tiña unha poboación de 39 745 habitantes.

O concello está situado na parte occidental do landskap de Västergötland e limita ao oeste e ao norte co municipio de Gotemburgo, ao sur co de Härryda, e ao leste co de Lerum.

Nome
----

O nome de Partille pénsase que vén da palabra medieval "Parthaella", que significa "a lousa partida". Que proveña da expresión "Passet mellan bergen" (o paso entre as montañas) tamén é unha interpretación probable, referíndose ás montañas a ámbolos dous lados do val do Säveån. Unha tercera teoría apunta á frase "porten mellan hällarna" (a porta entre os afloramentos), apuntado ao estreito paso que hai onde Jonsered se atopa co lago Aspen.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2023-01-14.
2. ↑  "Folkmängd och befolkningsförändringar - Kvartal 3, 2022". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2023-01-14.
3. ↑  "Partilles historia". *Partille Kommun* (en sueco). Consultado o 2023-01-20.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q125222
* WorldCat
* VIAF: 127998406
* GeoNames: 2684394
* ISNI: 0000 0004 0432 6657
* LCCN: n94093901
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-1272
* OSM: 935656

 |
| Penang |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bandeira | Escudo |

 |
| Localización |
|   |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Malaisia |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) | 678.000 hab. |
| Superficie | 295 km² |
| Densidade | 229´83 hab/km² |
| Coordenadas | 5°24′N 100°14′L﻿ / ﻿5.400, -100.233 |
| Maior altura |  |

A **illa de Penang** atópase no estado de Penang, Malaisia.

A illa é a cuarta maior do país, cunha área de 295 km². É tamén a illa máis poboada do país, cunha poboación estimada de 678.000 habitantes. Está conectada coa Malaisia peninsular pola ponte Penang, que comeza en Gelugor, na illa, e remata en Perai, no continente. A parte continental do estado de Penang é coñecida como Seberang Perai (antes coñecida como lProvincia Wellesley) e, coa illa de Penang e outras pequenas illas, forma o estado de Penang.

A illa está dividida en dous distritos administrativos: Illa Penang Suroeste e Illa Penang Nordés.

A parte leste da illa que dá á provincia continental de Wellesley está altamente urbanizada; a parte oeste serve como pulmón verde, xeralmente menos desenvolvida e máis accidentada.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1150673
* BNE: XX5342586
* EBID: ID
* LCCN: sh86005641

 |
**Chonchi** é unha comuna chilena da X Rexión dos Lagos, localizada na Illa Grande de Chiloé. A súa capital é o pobo homónimo, fundado como San Carlos de Chonchi o 3 de agosto de 1767. No censo do ano 2002 a comuna tiña 12.572 habitantes, dos cales un 36,5% habitaba o sector urbano.

A comuna limita polo norte con Castro e polo sur con Queilen e Quellón. A única illa menor que posúe é o illote de Linlinao. Dentro da comuna está Cucao, que é o único poboado na costa occidental da Illa Grande e a entrada ao Parque Nacional Chiloé. Entre Cucao e Chonchi, está o lago dobre Huillinco-Cucao e xunto a el, o pobo lacustre de Huillinco.

O pobo de Chonchi é chamado *Cidade dos Tres Pisos*, pois está construído sobre tres socalcos naturais. A súa igrexa de madeira é unha das 16 do Arquipélago que foron declaradas Patrimonio da Humanidade. Dentro da comuna, a outra igrexa que posúe esta categoría é a de Vilupulli, coñecida pola súa esvelta torre. Tamén hai grandes casas de madeira construídas a principios do século XX durante o auxe da explotación do ciprés das Guaitecas. O fortín Tauco é unha batería en ruínas que defendía a entrada a Castro durante a Colonia, pero nunca chegou a usarse.

Roscas chonchinas.
Dúas receitas típicas da cociña chonchina son o licor de ouro, feito de leite, azafrán e ovo, e as roscas chonchinas, que logo de ferver unha masa, fanse no forno.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Chonchi*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3788
* GeoNames: 3894871
* OSM: 3076208
* TGN: 7315233

 |