recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Gertrud Scholtz-Klink**, nada como **Gertrud Emma Treusch** en 1902 e finada en 1999, foi a líder da Liga de Mulleres Nacionalsocialistas.

Traxectoria
-----------

Filla dun funcionario de Adelsheim, en Baden, deixou os estudos durante a primeira guerra mundial, traballou nos ferrocarís e como asistenta en casas de familia de militares. En 1921 casou con Eugen Klink, un mestre de escola simpatizante do NSDAP co que tivo catro fillos. En 1930 quedou viúva e converteuse na dirixente das mulleres do Partido Nazi en Baden.

En 1932 casou co médico Günter Scholtz, e coa chegada dos nazis ao poder na xefa das seccións femininas no Ministerio do Interior e directora do Servizo Laboral Feminino e en 1934 a dirección da Liga de Mulleres Alemás (DFW). Dende o seu posto promovía a superioridade do home e a dedicación da muller ás tarefas do fogar e ao coidado dos fillos.

En 1938 divorciouse do seu marido, e en 1940 casou con August Heissmeyer, xefe de grupo das SS. Despois da guerra desapareceu co seu home e ata 1948 non foi detida e condenada a 18 meses de prisión.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q60846
* WorldCat
* VIAF: 27878277
* BNE: XX1440590
* DeutscheBio: 119288192
* FAST: 1587542
* FemBio: 24634
* GND: 119288192
* ISNI: 0000 0000 5106 4208
* LCCN: n2004063708
* Munzinger: 00000001586
* NKC: xx0172242
* NPG: mp150715
* NTA: 25218078X
* SELIBR: 286032
* SNAC: w6bd1g7c
* SUDOC: 079218687
* WikiTree: Treusch-40

 |
Mapa da Gobernación de Grodno.
Escudo.
A **gobernación de Grodno** (en ruso: *Гродненская губерния*, tr. *"Grodnenskaia guberniia"*) foi unha gobernación do Imperio Ruso, con capital en Grodno (actual Hrodna, Belarús).

Historia
--------

En 1796, co fin das particións de Polonia, foi creada a gobernación de Slonim, que incluía a rexión de Grodno. Este foi unido en 1797 coa gobernación de Vilna para formar a gobernación de Lituania. En 1801 foron novamente separadas, e a gobernación de Slonim mudou o nome polo de Grodno. Existiu até a primeira guerra mundial, cando foi ocupado polas forzas do Imperio Alemán.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2294422
* BRE: 1931641

 |
**Gestor de Infraestructuras Ferroviarias** (**GIF**) foi un ente público español creado o 30 de decembro de 1996 pola Lei 13/1996 aprobándose o seu estatuto o 25 de abril de 1997 por Real Decreto 613/1997 e clasificado como entidade pública empresarial pola Lei 50/1998 o 30 de decembro de 1998.

Historia
--------

A creación de GIF debeuse ás medidas do transporte ferroviario que a Unión Europea comezou a impulsar a partir da Directiva do Consello 91/440/CEE sobre o Desenvolvemento dos Ferrocarrís Comunitarios, onde establecía, entre outras cuestións, a separación entre os operadores dos trens e o suxeito xestor da infraestrutura.

O GIF tiña como obxectivo "a construción e, no seu caso, administración das novas infraestruturas ferroviarias que expresamente lle atribúa o Goberno, a proposta do Ministro de Fomento". A empresa foi unida a Renfe instantes antes de que esta, o 1 de xaneiro de 2005, dese lugar a Adif e Renfe Operadora.

O seu último presidente, Antonio González Marín, foi tamén o primeiro presidente de ADIF.

Estrutura interna
-----------------

Land Rover "Santana" adaptado para circular polo ferrocarril, actualmente conservado no Museo do Ferrocarril de Cataluña.
### Competencias

* A ordenación da circulación dos trens
* O mantemento da nova infraestrutura
* A xestión dos sistemas de seguridade
* A explotación das instalacións eléctricas e de comunicacións asociadas.

### Presidentes

| Nome | Período |
| --- | --- |
| Emilio García Gallego | 1998-2000 |
| Juan Carlos Barrón Benavente | 2000-2003 |
| Ramón Escribano Méndez | 2003-2004 |
| Antonio González Marín | 2004 |

Notas
-----

1. ↑  Lei 13/1996, de 30 de decembro, de Medidas Fiscais, Administrativas e de Orden Social. Artículos 160 e 161.
2. ↑  Lei 50/1998, de 30 de decembro, de Medidas Fiscais, Administrativas e de Orde Social. Artículo 65.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* GIF.esArquivado dende o, o 21 de decembro de 2003. Consultado o 30 de novembro de 2009.
* Adif.es

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q388131
* WorldCat
* VIAF: 147177295
* BNE: XX238763

 |
**Félix Juncal Novas**, nado no Outeiro (Bueu) o 12 de xuño de 1968, é un político galego do BNG.

Traxectoria
-----------

En 1995 foi o número dous da candidatura do BNG ao concello de Bueu encabezada por Xosé Novas Piñeiro, a cal conseguiu a alcaldía mediante un pacto co PSOE. Nas eleccións de 2003 encabezou a lista e foi elixido alcalde, pero unha moción de censura retirouno do cargo en 2004 e levou ao poder a Elena Estévez, número 2 do Partido Popular, posto que naquela altura o que fora cabeza de lista, Santiago Barros, xa dera por rematada a súa fugaz experiencia política. En 2007 a lista do BNG obtivo a maioría absoluta e volveu ser elixido alcalde. En 2011 e 2015 recuncou no cargo con maiorías absolutas. En 2019 o BNG perdeu a maioría absoluta, ao pasar de 12 concelleiros (a maioría está en 9) a 8. Con todo, repetiu á fronte do consistorio após un pacto con ACB (1 concelleiro).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Tomás Barreiro Sotelo** |  **Alcalde de Bueu** 2003-2004 | Sucesor:**Elena Estévez Freire** |
| Predecesor:**Elena Estévez Freire** |  **Alcalde de Bueu** 2007-actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Bueu

### Ligazóns externas

* "El joven que soñó ser alcalde de Bueu". *Faro de Vigo* (en castelán). 15 de maio de 2011.
"Boy on white horse" obra de Theodor Kittelsen.
Un **kelpie** ou **cabalo acuático** (***each uisge*** en gaélico) é unha criatura fantástica pertencente á mitoloxía celta. Estas criaturas serían seres espirituais, que segundo as lendas vivirían nos lagos, posto que serían espíritos da auga. Os kelpies apareceríanse ante os seres humanos usualmente tomando forma de cabalo, aínda que tamén pode tomar forma humana e mesmo hai versións nas que se representa como unha especie de hipocampo.

Características
---------------

De carácter eminentemente maligno, este ser adoita aparecerse nas inmediacións dos lagos escoceses. En forma humana, o seu aspecto é o dun home ou muller empapada e de revolta cabeleira que tenta gañar a confianza dos viaxeiros para atraelos ao lago e lanzalos á auga. Tamén pode saltar sobre a grupa do cabalo dos xinetes viaxeiros e facerlles perder o control do animal, dirixíndoos cara ao interior do lago. Na súa forma equina, aparece como un magnífico exemplar negro como a noite ou deslumbrantemente branco, de salvaxes ollos pero comportamento dócil.

Calquera viaxeiro que monte sobre o seu grupa será testemuña impotente de como o kelpie galopa até o lago e lánzase á parte máis fonda xunto co xinete, que pode verse en graves apuros se non sabe nadar. A única forma de escapar deste destino é cambiar as bridas que leva o kelpie por outras, o que fará que a criatura quede baixo o total dominio do xinete.

Parece haber certa distinción entre os kelpies de lagos de auga salgada e os de auga doce. Mentres que aqueles que moran preto de lagos de auga salgada confórmanse con que a súa vítima déase un mergullo, os kelpies de auga doce son moito máis perigosos. Unha vez lanzouse á auga, o kelpie de auga doce revólvese contra a súa vítima e devóraa, deixando como único resto as entrañas do xinete.

Segundo o naturalista e escritor sueco Bengt Sjögren, a lenda do Monstro do lago Ness podería ter as súas raíces nos mitos sobre o kelpie, cuxo aspecto e natureza poderían adaptarse á imaxinaría actual, pasando de ser un cabalo a ser unha criatura reptiliana ou un dinosauro.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Kelpie Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Portal:Escocia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1125907
* JSTOR: kelpies

 |
O **hórreo tipo Salnés** é un tipo de hórreo galego que se pode atopar en zonas da comarca do Salnés. A súa área de distribución está entre os ríos Umia e Lérez, a partir de Caldas de Reis e ata a altura de Meaño, compartindo espazo con outras tipoloxías.

Características
---------------

### Morfoloxía

Ten unha cámara máis ben baixa, ancha e especialmente longa. Descansa sobre esteos paralelepipédicos especialmente baixos, colocados máis próximos os uns aos outros do que é habitual. Teñen rateiras individuais cilíndricas e de bases planas. A cámara ten sempre doelas verticais e non está dividida en tramos en horizontal, pero si en terzos en vertical polas faixas que percorre os costais. O tellado, con pouca pendente e sen elementos terminais de adorno, ten dúas augas e forma pinches sobre os penais. Ten bastante beiril sobre os catro lados. A porta sitúase no centro do costal ou ben lixeiramente descentrada, non precisa escaleira de fábrica.

### Construción

A suspensión consta de esteos de pedra de sección cadrada ou asimilable, coroados por rateiras do mesmo material. É característica especial deste tipo de hórreo o teren as vigas transversais da grade moi sobresaíntes polos laterais, de moita sección, de madeira normalmente e de pedra nos de feitura máis coidada. A cámara é sempre de madeira, tanto os panos como a estrutura. Os costais levan dúas faixas horizontais que cinguen as doelas. O teito é de tella curva cerámica sobre taboado de madeira.

Notas
-----

1. ↑  Martínez Rodríguez, I. *El hórreo gallego*. Fundación Pedro Barrié de la Maza. A Coruña, 1975. ISBN 84-85728-00-9.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hórreo
* Hórreo galego
* Clasificación tipolóxica do hórreo galego

| * v
* c
* e
Hórreos, cabaceiros, canastros, piornos, paneiras e celeiros |
| --- |
| Partes | Pé de hórreo |
| Localización | Hórreo galego - Hórreo asturiano |
| Clasificación tipolóxica do hórreo galego | 

|  |  |
| --- | --- |
| Antecedentes portátiles | de corres |
| Tipos de madeira | mariñán - tipo palleira ou piorno - Salnés - bergantiñán |
| Tipos especiais | Cabanas - Vilalba - Tui |
| Tipos mixtos | Carral - Carballo - Mondoñedo - Mahía - Pontevedra - O Pino |
| Tipos de pedra | Ribadeo - San Pedro de Visma - Coristanco - Fisterra - Noia - Morrazo |
| Tipos non tradicionais | Lugo - Cedeira - Carballo |

 |
| Imaxes | Galería de imaxes de hórreos de Galicia |
O **Gran Premio de Motociclismo de Europa**, era unha proba de motociclismo de velocidade que se celebrou en España entre os anos 1991 e 1995 que formou parte do Campionato do Mundo de Motociclismo.

Historia e características
--------------------------

Engadiuse en 1991 ao calendario do Campionato do Mundo como complemento do Gran Premio de Motociclismo de España, aproveitando o éxito dos pilotos españois (moitos deles cataláns) en dita especialidade e número de seguidores do campionato en España. A edición de 1991 correuse no Circuíto do Jarama, e as posteriores no Circuíto de Cataluña. Foi substituído polo Gran Premio de Motociclismo de Cataluña en 1996.

O estadounidense Wayne Rainey venceu tres veces consecutivas en 500cc, o italiano Luca Cadalora acadou nesta proba unha vitoria en 500cc e dúas en 250cc e o seu paisano Max Biaggi venceu tres veces consecutivas en 250cc.

Gañadores
---------

| Ano | Circuíto | 125 cc | 250 cc | Moto GP |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1995 | Cataluña |  Haruchika Aoki (Honda) |  Max Biaggi (Aprilia) |  Àlex Crivillé (Honda) |
| 1994 | Cataluña |  Dirk Raudies (Honda) |  Max Biaggi (Aprilia) |  Luca Cadalora (Yamaha) |
| 1993 | Cataluña |  Noboru Ueda (Honda) |  Max Biaggi (Honda) |  Wayne Rainey (Yamaha) |
| 1992 | Cataluña |  Ezio Gianola (Honda) |  Luca Cadalora (Honda) |  Wayne Rainey (Yamaha) |
| 1991 | Jarama |  Loris Capirossi (Honda) |  Luca Cadalora (Honda) |  Wayne Rainey (Yamaha) |
|
**Robert Kelly Slater**, nado en Cocoa Beach o 11 de febreiro de 1972, é un surfeiro profesional estadounidense gañador once veces do campionato do mundo. É coñecido tamén polos seus alcumes *Slater* ou *Slats*.

Traxectoria
-----------

Slater ten a marca de gañar en once ocasións o título de Campión do Mundo da ASP co seu amigo Santiago Ramas, incluíndo cinco consecutivas dende 1994 até 1998. É o máis novo (20 anos) e o máis veterano (39) en alzarse cun campionato mundial de surf. Tras gañar o seu quinto título en 1997, Slater pasou á lenda australiana Mark Richards como o surfeiro con máis campionatos do mundo na historia do surf. En 2007, tamén alcanzou o maior número de vitorias da historia do deporte tras gañar o Boost Mobile Prol en Trestles, California. A anterior marca posuíaa o heroe de Slater na infancia, o tres veces campión Tom Curren. Ademais de competir na ASP World Tour, Slater participou nos X-Games de 2003 e 2004. O 3 de outubro de 2008, Slater gañou o seu noveno título mundial no País Vasco, no Billabong Prol Mundaka, Biscaia, ó gañar ao surfeiro local Eneko Acero na terceira rolda, o que lle valía matematicamente para alzarse co Campionato. O 7 de novembro de 2010 fíxose co décimo título mundial ó pasar a semifinais (o que lle outorgou matematicamente o título) impóndose ó brasileiro Adriano de Souza no Rip Curl Prol Search de Porto Rico. O seu undécimo título mundial conseguiríao no Rip Curl Prol Search San Francisco, en Ocean Beach (San Francisco), un logro histórico sen precedentes que o converteu, daquela con 43 anos, no máis veterano en lograr a prezada coroa mundial ASP.

Dende 1990, Slater foi a imaxe da marca de surf Quiksilver.

Notas
-----

1. ↑  "Lower Trestles: San Clemente, California, USA". aspworldtour.com. Arquivado dende o orixinal o 12 de xaneiro de 2009. Consultado o 09 de xullo de 2018.
2. ↑  Sports Illustrated, 24 de setembro de 2007, p. 24
3. ↑  "Kelly Slater gana en Mundaka su noveno título mundial". Marca.
4. ↑  "Quiksilver Rider's Gallery". Arquivado dende o orixinal o 11 de outubro de 2007. Consultado o 09 de xullo de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q364406
* WorldCat
* VIAF: 73235795
* Allmovie: p285902
* AlloCiné: 138234
* BNE: XX5330705
* BNF: 14269634f
* EBID: ID
* FAST: 492382
* GND: 173680909
* IMDb: nm0005440
* ISNI: 0000 0000 7779 9712
* LCCN: n2003101295
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 01000007352
* NDL: 01155173
* NKC: xx0192296
* NNDB: 000163982
* SUDOC: 165929677
* TMDb: 4334

 |
O **héptatlon** é unha competición do atletismo actual que consta de sete probas, realizadas en dous días consecutivos e polo mesmo atleta. O nome ven do grego *hepta* (sete) e *athlon* (proba). 

Existen dous tipos diferentes de héptatlon, dependendo de se se realiza en pista cuberta ou ó aire libre.

Héptatlon en pista cuberta
--------------------------

Podio do héptatlon nos Campionatos Europeos de Atletismo en pista cuberta do 2009 en Turín.
Proba que se realiza en campionatos de atletismo de pista cuberta. Esta proba realízana os atletas masculinos absolutos.

O primeiro día dispútanse as seguintes probas e nesta orde: 

* 60 metros lisos
* salto de lonxitude
* lanzamento de peso
* salto de altura

No segundo día:

* 60 metros obstáculos
* salto con pértega
* 1000 metros lisos

Héptatlon ó aire libre
----------------------

Esta proba realízase oficialmente en campionatos e só é unha proba feminina.
O primeiro día dispútanse as seguintes probas e nesta orde: 

* 100 metros obstáculos
* salto de altura
* lanzamento de peso
* 200 metros lisos

No segundo día:

* salto de lonxitude
* lanzamento de xavelina
* 800 metros lisos

Actualmente, unha das máximas figuras desta modalidade é a sueca Carolina Klüft, campioa olímpica en 2004 e dobre campioa mundial.

O actual récord do mundo de héptatlon mulleres en pista ó aire libre é:

* Jackie Joyner-Kersee 7291 pts Seúl, 24 de setembro de 1988

Marcas
------

| Marca | Atleta | País | Lugar | Data |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 7291 | Jackie Joyner-Kersee | Estados Unidos de América Estados Unidos | Seúl | 24-09-1988 |
| 7032 | Carolina Klüft | Suecia Suecia | Osaka | 26-08-2007 |
| 7001 | Larisa Turchinskaya | Unión Soviética Unión Soviética | Bryansk | 11-06-1989 |
| 6985 | Sabine Braun | Alemaña Alemaña | Götzis | 31-05-1992 |
| 6942 | Ghada Shouaa |  Siria | Götzis | 26-05-1996 |
| 6935 | Ramona Neubert | Alemaña Democrática Alemaña Oriental | Moscova | 19-06-1983 |
| 6889 | Eunice Barber |  Francia | Arlés | 05-06-2005 |
| 6859 | Natalya Shubenkova | Unión Soviética Unión Soviética | Kíiv | 21-06-1984 |
| 6858 | Anke Vater-Behmer | Alemaña Democrática Alemaña Oriental | Seúl | 24-09-1988 |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Probas combinadas

### Ligazóns externas

* Calculadora de puntos para décatlon e héptatlon
* Calculadora de puntos no héptatlon masculino[*Ligazón morta*] *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q243264
* EBID: ID
* GND: 4181198-7
* Treccani: eptathlon

 |
**Graça Maria da Fonseca Caetano Gonçalves**, nada en Lisboa o 13 de agosto de 1971, é unha socióloga e política portuguesa, deputada electa á Asemblea da República na XIII Lexislatura e Ministra da Cultura no XXI Goberno Constitucional.

Traxectoria
-----------

Graça Fonseca licenciouse en Dereito pola Facultade de Dereito da Universidade de Lisboa, concluíndo o máster en Socioloxía pola Facultade de Economía da Universidade de Coímbra, e o doutoramento en Socioloxía polo Instituto Universitario de Lisboa.

A nivel profesional foi investigadora do Centro de Estudos Sociais da Facultade de Economía da Universidade de Coímbra entre 1996 e 2000; directora adxunta do Despacho de Política Lexislativa e Planificación do Ministerio da Xustiza de 2000 a 2002. Posteriormente, desempeñou funcións de Xefe de Despacho do Ministro de Estado e da Administración Interna e do Secretario de Estado da Xustiza no XVII Goberno Constitucional.

Militante do Partido Socialista, entre 2009 e 2015 foi concelleira no Concello de Lisboa, sendo Presidente António Costa.

Vida persoal
------------

O 22 de agosto de 2017 Fonseca afirmou pública e politicamente a súa homosexualidade, en entrevista ao *Diário de Noticias*. Foi a primeira vez en Portugal que un político en funcións asumiu a súa homosexualidade. Por iso, recibiu o Premio Arco-iris de 2017 da ILGA Portugal.

Notas
-----

1. ↑  "Graça Fonseca". *Parlamento de Portugal*.
2. 1 2 3 4  "Graça Fonseca". *Governo de Portugal*.
3. ↑  Fernanda Câncio (22 de agosto de 2017). "Graça Fonseca - "Se calhar no PSD já ninguém liga muito a Passos Coelho"". *Diário de Noticias* (en portugués).
4. ↑  "Graça Fonseca, a primeira política portuguesa que assume a homossexualidade". *ptjornal.com* (en portugués). 22 de agosto de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30930777
* WorldCat
* VIAF: 4601161030926423920002
* PTBNP: 1799009

 |
**Florencio López Fernández**, tamén coñecido como ***o cego dos Vilares***, nado en Pin (Bruicedo, A Fonsagrada) en 1914 e finado en 1986, foi un coñecido violinista e intérprete galego.

Traxectoria
-----------

Invidente desde cativo por causa da varíola foi un dos derradeiros músicos cegos, habituais nas feiras e romarías galegas, dos que se ten noticia. Foi moi coñecido por toda Galiza e Asturias, especialmente na zona da Fonsagrada, Baleira e Ribeira de Piquín. Algunhas das súas pezas foron recollidas no *Cancioneiro popular galego* de Dorothé Schubarth e Antón Santamarina. 

En 1981 gravacións súas apareceron no disco *Recolleita vol.1,* unha proxectada serie de recollas coordinada por Pablo Quintana para o selo discográfico Ruada. Tamén Xosé Luís Rivas Cruz (*Mini*) e Baldomero Iglesias Dobarrio (*Mero*), incluíron as súas pezas no repertorio de Fuxan os Ventos e A Quenlla. Unha parte das entrevistas e gravacións que Mini e Mero realizaron con el, figuran nos discos *Cantos Coplas e Romances de Cego* 1 e 2. 

A musicóloga e violinista África Domínguez, analizou o seu cancioneiro nun traballo de fin de Grao para a Universidade de Valladolid.

En 2015, o centro de música popular aCentral Folque, publicou un libro-disco sobre a súa figura titulado: *Florencio, cego dos Vilares*.

Notas
-----

1. ↑  "Eva Castiñeira - Florencio - Recolleita Vol. I" (en castelán). Consultado o 2023-02-07.
2. ↑  "Cantos Coplas e Romances de Cego Nº1". *www.ophiusa.com*. Consultado o 2023-02-08.
3. ↑  "Cantos Coplas e Romances de Cego Nº2". *www.ophiusa.com*. Consultado o 2023-02-08.
4. ↑  Domínguez Díez, África (2016). "El ciego coplero violinista en Galicia y su revival a través del repertorio de Florencio dos Vilares (1914-1986)" (en castelán).
5. ↑  "Florencio dos Vilares". *Folque*. 2017-05-31. Consultado o 2023-02-08.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Portal do Patrimonio Cultural Inmaterial de Galicia Arquivado 06 de marzo de 2011 en Wayback Machine.
* Páxina O canto do pobo, con numerosas partituras, letras e audicións do señor Florencio
* Muiñeira con violín
* Cantas da Palmeira
Hórreos nas torres do Allo, Zas.
O **hórreo tipo Coristanco** é un tipo de hórreo galego que se presenta no norte da provincia da Coruña, dacabalo entre a comarca de Bergantiños e a de Terra de Soneira que abrangue parte dos concellos de Carballo, Coristanco, Zas, Ponteceso e Malpica de Bergantiños. Nela convive co hórreo mariñán e con tipoloxías de albanelería non tradicionais.

Características
---------------

Hórreo nas torres do Allo, Zas.
### Morfoloxía

É ancho e baixo, de planta rectangular. A cámara vai, polo xeral, sostida sobre un celeiro de igual tamaño, pero abondan os que van sobre esteos, especialmente na zona de transición cara ao hórreo tipo Fisterra. Neste caso, para acadar a mesma altura que o celeiro, os postes plántanse sobre un zócolo de cantería. Os esteos son de sección estreita e normalmente circular. Cando hai celeiro unha cornixa continua fai de tornarratos, e cando hai esteos estes son individuais, circulares, finos e de cara superior convexa.

A cámara é totalmente de pedra, de paredes formadas por fieiras horizontais de perpiaños de pouca altura, entre as cales se intercalan forras que separan os perpiaños formando as fendas de ventilación. Na zona máis próxima ao tipo Finisterre, os perpiaños son menores e as fieiras resultan menos acentuadas. Todas as fieiras son de iguales dimensións.

O acceso é exterior, a través dunha porta situada no costal. Adoita haber escaleira de fábrica, salvo cando o hórreo vai sobre zócolo, que é de madeira.

O tellado é a dúas augas con beiril pouco prominente. Os penais forman pinches que recollen os faldróns da cuberta baixo sobrepenas. Non sempre hai elementos terminais.

### Construción

A pedra empregada é o granito, única rocha que se atopa no subsolo na zona. As paredes de fábrica non van recebadas nin pintadas. A cuberta é de tella cerámica a dúas augas.

Notas
-----

1. ↑  Martínez Rodríguez, I. *El hórreo gallego*. Fundación Pedro Barrié de la Maza. A Coruña, 1975. ISBN 84-85728-00-9.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hórreo
* Hórreo galego
* Clasificación tipolóxica do hórreo galego

| * v
* c
* e
Hórreos, cabaceiros, canastros, piornos, paneiras e celeiros |
| --- |
| Partes | Pé de hórreo |
| Localización | Hórreo galego - Hórreo asturiano |
| Clasificación tipolóxica do hórreo galego | 

|  |  |
| --- | --- |
| Antecedentes portátiles | de corres |
| Tipos de madeira | mariñán - tipo palleira ou piorno - Salnés - bergantiñán |
| Tipos especiais | Cabanas - Vilalba - Tui |
| Tipos mixtos | Carral - Carballo - Mondoñedo - Mahía - Pontevedra - O Pino |
| Tipos de pedra | Ribadeo - San Pedro de Visma - Coristanco - Fisterra - Noia - Morrazo |
| Tipos non tradicionais | Lugo - Cedeira - Carballo |

 |
| Imaxes | Galería de imaxes de hórreos de Galicia |
O ***Høgnorsk*** («alto noruegués») é un termo que abrangue as variedades da normativa Nynorsk da lingua norueguesa que rexeitan as máis das reformas oficiais que se viñeron introducindo desde a creación da variante *Landsmål*. A meirande parte das variedades do *Høgnorsk* acepta as reformas iniciais que eliminaron algunhas letras mudas de orixe etimolóxica; porén manteñen a maior parte da gramática do *Landsmål* intacta.

O profesor Torleiv Hannaas é xeralmente considerado o creador do termo *Høgnorsk*, que introduciu nun artigo do 1922, *Høgnorsk eller flatnorsk?*. Empregouno analogamente ao termo Alto alemán (*Hockdeutsch*), salientando o feito de que Ivar Aasen, creador da ortografía *Nynorsk*, dese unha importancia especial aos dialectos das áreas montañosas do centro e oeste de Noruega, e non aos dialectos das zonas baixas do leste de Noruega, ás que Hanaas chamou *flatnorsk* (Noruega plana, análogo a *Plattdeutsch*).

O movemento *Høgnorsk* naceu da oposición á política oficial *Samnorsk*, que pretendía unificar a variedade *Nynorsk* coa outra variedade principal de noruegués, o *Bokmål*. Estas reformas foron feitas entre o 1938 e o 1959. Ao primeiro, houbo certa resistencia a estas reformas, mais o estándar que resultou está bastante aceptado. O *Høgnorsk* ten o apoio da *Ivar Aasen-sambandet* e os activistas da *Målmannen*, mais ten poucos usuarios.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

WikipediaWikipedia***Artigos escritos en Høgnorsk*** na ***edición Nynorsk*** da Wikipedia
* "Høgnorsk eller flatnorsk?".
* Mållekken Arquivado 30 de maio de 2020 en Wayback Machine. unha wiki en *Høgnorsk*.
* Høgnorskportalen sambandet.no, unha páxina de recursos con centos de artigos escritos en *Høgnorsk*.
* Tidskriftet Målmannen, unha revista que promociona a lingua *Høgnorsk*.
* Norsk Formlæra, unha gramática do *Høgnorsk*.
* Norsk Ordlista, un dicionario de *Høgnorsk*.
**José Navas Amores**, nado en Portugalete (Biscaia), en 1957 é un político vasco de Ezker Batua-Berdeak.

Traxectoria
-----------

José Navas naceu na localidade biscaíña de Portugalete en 1957. Ten formación como electricista, cursando mestría industrial. Navas chegou á política desde o mundo do sindicalismo.

Foi concelleiro de Esquerda Unida na súa localidade natal entre 1991 e 1996. En 1996, abandonou o seu cargo de concelleiro ó ser elixido Deputado do Congreso pola Provincia de Biscaia dentro da candidatura de Esquerda Unida-Ezker Batua. Foi deputado entre 1996 e 2000 dentro do Grupo Parlamentario Federal de Esquerda Unida. Desta forma José Navas converteuse no único deputado que obtivo na súa historia a coalición Esquerda Unida no País Vasco. A súa elección coincidiu co teito electoral histórico desta formación política que chegou a obter o 9,21% dos votos no País Vasco naquelas eleccións, o mellor resultado da súa historia.

Volveu ocupar o cargo de concelleiro en Portugalete entre 1999 e 2003. En 2001 a sede de Esquerda Unida-Ezker Batua en Portugalete sufriu un ataque de kale borroka tras votar Navas en contra de permitir a homenaxe a un expreso de ETA.

En 2002 trasládase a vivir a Vitoria onde entra a traballar como asesor do Conselleiro de Vivenda e Asuntos Sociais do Goberno Vasco, Javier Madrazo. O seu labor foi a de técnico de orzamentos na Consellería de Vivenda e Asuntos Sociais.

Instalado en Vitoria, pasou a converterse rapidamente na cabeza visible do seu partido no eido local da capital arabesa. Foi candidato de Ezker Batua-Berdeak á alcaldía de Vitoria nas eleccións municipais de 2003 e 2007, sendo elixido en ambas ocasións concelleiro e exercendo como voceiro do seu partido no consistorio vitoriano. Nas eleccións municipais de 2011 foi por terceira vez candidato do seu partido á alcaldía de Vitoria, pero nesta ocasión non logrou revalidar a súa acta, ó quedar o seu partido sen representación.

Notas
-----

1. ↑  "Atacan la sede de IU-EB en Portugalete por votar en contra de un homenaje a un ex-preso de ETA". Arquivado dende o orixinal o 26/10/2009. Consultado o 26/10/2009.
2. ↑  José Navas: «EB crecerá porque Lazcoz ha generado un ejército de ciudadanos cabreados», *El Correo*, 17/5/2011.
3. ↑  "El PP se impone también en Vitoria" *El Diario Vasco*.
A **igrexa de Santa María de Adina** é o templo parroquial de Adina, no concello de Sanxenxo.

Historia e arquitectura
-----------------------

Primitivamente consagrada á deusa pagá Minerva, *Atinna* ou *Ataecina*, foi posteriormente cristianizada, pasando a chamarse Santa María a Digna, até o topónimo actual de Adina.

Do templo románico sobre o que está construído o templo consérvanse os muros e os beirís da nave.

Na fachada destacan a imaxe da Virxe co Neno situada entre sobre a porta, esta en arco de medio punto. Á dereita da fachada está o campanario, rematado por uns pináculos.

Posúe unha capela de bóveda de crucería do século XVI, na que se cre que estaba o baldaquino situado na actualidade no frontal do altar. Este baldaquino, que representa a Anunciación, conserva dous arcos conopiais e unha imaxe tallada da Virxe co Neno no colo, situada entre eles; esta imaxe está picada e xa non se recoñece.

Galería de imaxes
-----------------

* Rosetón e imaxe da Virxe co Neno.Rosetón e imaxe da Virxe co Neno.
* Canzorros.Canzorros.
* Campanario.Campanario.
* BaldaquinoBaldaquino

Notas
-----

* Información en www.sanxenxo.com *(en castelán)*.
**Florentino Rodríguez Palacios**, nado na parroquia de Caborana do concello de Ayer en 1896 e finado en Aranga o 23 de setembro de 1936, foi un político asturiano.

Traxectoria
-----------

Militante socialista, estivera na cadea na súa mocidade a consecuencia da folga xeral de agosto de 1917. Despois foi candidato socialista nas eleccións municipais de Ayer en 1920 e foi un dos asistentes ao congreso mineiro celebrado en xaneiro de 1922 en Mieres. Foi alcalde socialista de Ayer de 1932 a 1936. En xaneiro de 1936 foi xulgado pola súa participación na revolución de outubro de 1934, e condenado á pena de doce anos e un día de prisión. Foi detido na noite do 21 ao 22 de setembro de 1936 en Santa Cruz de Mondoi, Oza dos Ríos, onde residía accidentalmente, por dous homes que se identificaron como axentes da autoridade.

O seu cadáver apareceu na mañá do 23 de setembro de 1936 na estrada de Castela en Aranga, morto por disparos. Foi soterrado no cemiterio de Vilarraso e inscrito no rexistro civil de Aranga como descoñecido. En decembro de 1940 María López Lendoiro identificou ao morto como o seu marido Florentino Rodríguez Palacios.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Torres Regueiro, Xesús (2009). "Villaverde e Palacios. O "alcalde de Santa Cruz" e o alcalde asturiano" (PDF). *A Xanela. Revista cultural das Mariñas* (28): 15–17. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 05 de marzo de 2016.

### Outros artigos

* Marcial Villaverde Viqueira

### Ligazóns externas

* Ficha en Nomes e Voces.
* A represión en Aranga
* Florentino Rodríguez Palacios: Alcalde de Ayer
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Goma.
*Para ter información do explosivo ver o artigo: **Goma-2***

**Goma 2** foi un grupo galego de rock da década de 1970.

Membros
-------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | Ramón Chouza | Voz e guitarra |
| \* | Samuel Donsión | Guitarra, gaita |
| \* | Gerardo González | Teclado |
| \* | Manuel Uhía | Baixo |
| \* | Carlos Carballa | Batería |

Historia
--------

Goma 2 nace en Portonovo, inicialmente co nome de **Os Vieiras** como grupo de gaitas, e despois chamáronse **Brebaxe** como grupo de verbenas, a mediados dos anos 70. Os seus inicios estiveron caracterizados por ser abreconcertos de Miguel Ríos en Ponteareas e de Triana en Pontevedra e Noia, así como por encabezar o cartel do Porto Rock Novo.

En 1979 trasládanse a Madrid e gravan o seu único álbum, *Goma 2*. Este disco, integramente en galego, pódese considerar histórico xa é un dos que marca o inicio do rock galego, comezando a usar a gaita combinada con guitarras eléctricas para facer rock.

Pouco despois e por diversos motivos (servizo militar dos integrantes, discrepancias coa discográfica...) o grupo disolveríase.

Discografía
-----------

* *Goma 2* (1979)

Notas
-----

1. ↑  "Goma 2". Consultado o 14 de novembro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina con información sobre o grupo
**José Mário Monteiro Guedes Branco**, nado no Porto, o 25 de maio de 1942 e finado en Lisboa o 19 de novembro de 2019, foi un músico e compositor portugués.

Iniciou a súa carreira durante o fascismo, tendo sido perseguido e exilado en Francia. Traballou con José Afonso e Sérgio Godinho, entre outros nomes da música portuguesa. Personalidade irascíbel e resistente, de rara coherencia, traballou igualmente no teatro e no cinema. Son obras súas famosas os discos *Ser Solidário*, *Margem de Certa Maneira*, *A noite* e o emblemático *FMI*, obra síntese do movemento revolucionario portugués cos seus soños e desencantos. Esta última foi polo mesmo prohibida de ser reproducida en calquera radio, televisión ou outro tipo de exhibición pública. A pesar disto *FMI* foi, probabelmente, a súa obra máis coñecida.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q983914
* WorldCat
* VIAF: 45213278
* BNF: 14082423m
* Discogs: 1116560
* GND: 123615623
* IMDb: nm0104410
* ISNI: 0000 0001 1443 0480
* LCCN: no2007020676
* MusicBrainz: ID
* PTBNP: 1531208
* Songkick: 2134961
* SUDOC: 150800649
* TMDb: 1199830

 |
Igrexa de Santa María do Campo.
A **igrexa de Santa María do Campo** é un templo relixioso situado en Viveiro, na provincia de Lugo. Está situada na parte máis alta do centro histórico, xunto ao Convento das Concepcionistas.

Historia
--------

É a igrexa máis antiga da vila. É de estilo románico, seguramente construída no século XII, se ben non se coñece con exactitude a data de construción. Segundo o *Libro de actas do Concello*, esta basílica *remóntase a unha época antiquísima na súa construción e tan difícil de descubrir que se perde na historia dos séculos*.

Arquitectura
------------

A fachada principal consta de 4 arquivoltas semicirculares, apoiadas as interiores sobre tres columnas. Catro pasos ofrecen o acceso ao templo. Sobre a portada hai un tornachoivas, e sobre el un rosetón. A fachada termina en punta de dúas vertentes e está coroada por unha cruz. Ten aos lados dúas torres cuadrangulares, rematadas en forma de campá. Na da esquerda está situado un reloxo e na da dereita o campanario con tres campás.

A planta é de forma basilical, con tres naves separadas por columnas: a central de seis metros de ancho e as laterais de tres. O templo posúe magníficos ornamentos e ourivaría, destacando a gran cruz procesional, que data do século XVI

Notas
-----

1. ↑  folio 29 volto, de 1863. Arquivo municipal de Viveiro
**José Manuel Niza Antunes Mendes**, máis coñecido por **José Niza** foi un médico, compositor e político portugués, nado en Lisboa o 16 de setembro de 1938 e finado en  Santarém o 23 de setembro de 2011.

No ano 1956 foi para Coímbra estudar medicina. Nesa cidade fundou, en 1961, a Orquestra Lixeira do Orfeón Académico, conxuntamente con José Cid, Proença de Carvalho, Joaquim Caixeiro e Rui Ressureição.

No 1971 pasa a ser responsábel de produción da editora Arnaldo Trindade, Lda. (Discos Orfeu).

José Niza gañou catro Festivais RTP da Canción. É o autor da letra da canción *E depois do adeus*.

Deputado en moitas lexislaturas colaborou en diversas iniciativas e diplomas lexislativos: Código dos Dereitos de Autor e Dereitos Conexos, Lei de Protección da Música Portuguesa, Redución do Imposto sobre Importación de Instrumentos musicais, etc.

José Niza morreu á idade de 79 anos en Lisboa.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10310204
* WorldCat
* VIAF: 52796838
* Discogs: 1278076
* GND: 130498386
* ISNI: 0000 0000 7874 2689
* LCCN: n2001102954
* MusicBrainz: ID
* PACE: 2369
* PTBNP: 153360

 |
**Gudesteo** (fl. 1067-1069) foi un bispo de Iria Flavia e Santiago de Compostela durante o século XI. Sobriño do seu predecesor inmediato, Cresconio, foi nomeado bispo de Iria Flavia polo rei García de Galiza antes do 23 de febreiro de 1067. En conflito con outro tío seu, o conde Froila Arias, este asinou a paz con el e xuroulle fidelidade. Porén, secretamente, o seu tío estaba a conspirar para asasinalo. No ano 1069, cando o bispo observaba a coresma no seu pazo de Iria Flavia, achegáronselle uns emisarios do conde Froila e, tras falar con eles, permitiulles quedar a durmir nos seus apousentos. De noite, mentres o prelado durmía, os emisarios saíron do pazo e foron buscar a Froila, que agardaba co seu exército agochado nun bosque. Os conspiradores entraron pausadamente na cámara onde durmía o bispo e asasinárono. Estes feitos serviron de advertencia a Diego Xelmírez, titular da mesma sé episcopal tempo despois, para que trasladase a súa residencia a Padrón, pois tanto el coma Nuno Afonso, un dos autores da *Historia Compostelá*, lembraban o asasinato de Gudesteo e temían un ataque similar.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Cresconio** |  **Bispo de Iria Flavia** 1067 - 1069 | Sucesor:**Diego Páez** |

Notas
-----


1. ↑  Portela Silva, Ermelindo (2001). *García de Galicia. El rey y el reino*. La Olmeda. p. 81. ISBN 84-89915-16-4.
2. ↑  Gónzalez López, Emilio (1978). *Grandeza e decadencia do Reino de Galicia*. Galaxia. pp. 168–169.
3. ↑  Falque Rey, Emma, ed. (1994). *Historia Compostelana*. Akal. p. 76. ISBN 84-460-0417-8.
4. ↑  Portela Silva, Ermelindo (2007). "Diego Gelmírez. Los años de preparación (1065-1100)". *Studia historica, Historia medieval* (25): 124–125. ISSN 0213-2060.
**Guillem Trabal Tañá**, nado en Les Masies de Voltregà o 11 de xuño de 1979, é un xogador de hóckey a patíns catalán que xoga na posición de porteiro. O seu club en 2011 era o Reus Deportiu, club que compite na OK Liga, a máxima categoría do hóckey a patíns no estado español.É considerado un dos mellores porteiros do mundo.

Traxectoria
-----------

Guillem Trabal comezou a xogar no Club Patí Voltregà, club no que debutou ao primeiro equipo en 1994, fichando no 2002 polo Lleida Llista Blava. No 2004 asinou polo Reus Deportiu, equipo no que actualmente xoga.

Palmarés
--------

### Reus Deportiu

* **1 Campionato do Mundo de clubs:** 2008
* **1 Copa Intercontinental:** 2010
* **1 Copa de Europa:** 2009
* **1 Copa Continental:** 2010
* **1 Copa do Rei:** 2006
* **1 Supercopa de España:** 2006

Notas
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
5. ↑

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Guillem Trabal en hoqueipatins.cat
**José Pan de Soraluce Español**, nado na Coruña o 14 de maio de 1875 e finado en Madrid o 19 de marzo de 1948, foi un avogado, político e diplomático galego.

Traxectoria
-----------

Despois de finalizar os estudos diplomáticos desempeñou en París os cargos de vicecónsul e cónsul. Escribiu crónicas xornalísticas que se publicaron no xornal coruñés *El Noroeste* baixo o pseudónimo de "Micromegas". Regresou á Coruña, foi deputado provincial e despois da dimisión de Casimiro Torre Sánchez-Somoza elixírono presidente da Deputación da Coruña o 2 de decembro de 1913. Dirixiu *El Orzán* e foi elixido deputado en Cortes (1918-1919), e despois senador pola provincia da Coruña (1921-1922). En 1930 nomeárono subsecretario do Ministerio de Economía Nacional. Despois da súa actividade política, volveu á carreira diplomática e foi destinado a embaixadas de diversos países.

Trala guerra civil foi conselleiro do Ministerio de Industria e xefe da sección europea da Dirección Xeral de Política do Ministerio de Asuntos Exteriores.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Casimiro Torre Sánchez-Somoza** |  **Presidente da deputación da Coruña** 1913 - 1915 | Sucesor:**Saturnino Aller Rodríguez** |

Obras
-----

* *La ciudad encantada*, 1908.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
* Ficha no Senado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12391135
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 84940

 |
Gibson SG/LP
A **Gibson SG** é unha guitarra eléctrica de corpo sólido fabricada por Gibson. Presentouse no ano 1961 e trátase dun dos modelos máis populares da marca.

Orixes
------

En 1960 as vendas da Gibson Les Paul foron significativamente máis baixas que en anos anteriores. No ano seguinte á Les Paul deuselle un corpo de caoba máis delgado co fondo cha, e con dous cornos para facer máis accesibles os trastes superiores. O unión do mastro foi desprazada tres trastes tamén coa intención de facilitar o acceso a eses trastes. O corpo simplificado abaratou os custos de produción, e a nova Les Paul co seu esvelto mastro foi comercializada como "o mastro máis rápido do mundo". A pesar de que a nova guitarra era popular, ao propio Les Paul non lle importou o novo deseño, e pediu a Gibson que quitase o seu nome da guitarra. Gibson aceptou a petición de Les Paul e o instrumento foi bautizado como "SG" (Solid Guitar). O nome de Les Paul foi borrado oficialmente en 1961, pero a SG continuou levando a placa co nome de Les Paul ata finais de 1963.

Debido á súa popularidade, o estilo do corpo da SG adoita a ser imitado por outros fabricantes, aínda que moito menos que o da Les Paul ou a Fender Stratocaster.
**Giannis Karagiannis** (en grego: Γιάννης Καραγιάννης), tamén coñecido polo seu nome artístico internacional **John Karayiannis**, é un cantante e compositor chipriota que representou a Chipre no Festival de Eurovisión 2015 coa canción "One Thing I Should Have Done".

Giannis intentou representar a Chipre no Festival de Eurovisión Júnior en dúas ocasións: 2007 e 2008.

Carreira
--------

### Festival de Eurovisión 2015

John representando a Chipre no certame.
Após ser elixido pola CyBC para representar ao país no certame europeo, Jonh fixo a súa estrea na segunda semifinal o día 21 de maio en Viena, cantando nunha 15ª posición rematando nun 6º posto con 87 puntos, logrando pasar á gran final do festival.

O 23 de maio do 2015 tivo lugar en Viena a gran final do festival, onde actuou na posición 11, rematando nun 22º posto con 11 puntos dados por Grecia (10) e Eslovenia (1).

Discografía
-----------

### Sinxelos

| Ano | Sinxelo | Álbum |
| --- | --- | --- |
| 2015 | "One Thing I Should Have Done" | *TBA* |
| "Diggiloo Diggiley" |
|

Notas
-----

1. ↑  Cameron, Iain (1 de febreiro de 2015). "Cyprus: Giannis Karagiannis Is Off To Vienna". *ESCReporter.com*. Consultado o 1 de febreiro de 2015.
2. ↑  "John Karayiannis releases new version of 'Diggiloo,Diggiley'". Consultado o 10 de maio de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Festival de Eurovisión 2015

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:***"An me thimasai"*Despina Olympiou** | **Chipre no Festival de Eurovisión**2015 | Sucesor:***"-"* -** |

| * v
* c
* e
John Karayiannis |
| --- |
| Discografía |
| Sinxelos | 
* "One Thing I Should Have Done"
* "Diggiloo Diggiley"

 |
| Televisión | 
* Festival de Eurovisión
	+ Chipre
	+ 2015

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18928667
* Discogs: 4355576
* MusicBrainz: ID

 |
Vista aérea do Golfo de Valencia.
O **golfo de Valencia** é un entrante do mar Balear (Mediterráneo occidental) nas costas do leste de España, desde o cabo da Nave (Alacant) polo sur, ata o cabo de Tortosa no delta do Ebro (Tarragona) no norte, abarcando unha liña costeira de aproximadamente 400 km, e integrando nas súas augas ao arquipélago das illas Columbretes fronte ás costas de Castelló.

Xeografía
---------

Ao longo de toda a liña de costa que comprende o golfo de Valencia, atopamos (de norte a sur) como accidentes xeográficos máis destacados os cabos de Peñíscola, Orpesa, e Cullera, pois xeralmente a costa é baixa e areenta, o cal favorece a presenza de abundantes zonas pantanosas (sobre todo na chaira central) como as albufeiras de Orpesa, Gandia, e máis concretamente a albufeira de Valencia.

Os cultivos de arrozais máis propios da chaira central compaxínanse co cultivo de cítricos ao longo de toda a costa e co cultivo de hortalizas no norte do Golfo.

De caudais irregulares e practicamente escasos na desembocadura, os ríos (de norte a sur) do Millars, Palancia, Turia, Xúcar, Serpis, e os pequenos ríos Girona e Gorgos, verten as súas augas neste golfo.

Economía
--------

O Golfo de Valencia abarca unha área moi densamente poboada, pois a plataforma litoral da mesma comprende unha gran cantidade de praias que favorecen a consolidación do turismo (baixo os nomes turísticos de Costa do Azahar e Costa de Valencia para os litorais das provincias de Castelló e Valencia respectivamente), e o desenvolvemento industrial da zona tamén é patente debido á presenza de portos comerciais tan importantes como os de Valencia, Gandia, Sagunt, Castelló de la Plana, ou Sant Carles de la Ràpita.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q582246
* WorldCat
* VIAF: 315530378
* GeoNames: 2509952
* LCCN: sh96007558
* TGN: 1112496

 |
O **Guerino Vanoli Basket**, tamén coñecido como **Vanoli Cremona** por motivos de patrocinio, é un equipo de baloncesto profesional italiano da localidade de Cremona, Lombardía. Fundado en 1999 como Gruppo Triboldi Basket, actualmente compite na Serie A2, a segunda categoría do baloncesto transalpino.

Historia
--------

O U.S. Gruppo Triboldi Basket foi fundado no ano 1999 en Soresina (Provincia de Cremona) por Secondo Triboldi. O equipo, con Simone Lottici como adestrador, pronto acadou a Serie B d’Eccellenza, a terceira máxima categoría do baloncesto italiano. Debido á falta dun pavillón axeitado, o club trasladouse a un estadio cuberto situado nas proximidades, o Cà de Somenzi de Cremona, aínda que o club mantivo a súa sede en Soresina. Despois de cinco temporadas no terceiro nivel, na temporada 2005-06 o equipo consegue o ascenso á LegaDue con Andrea Trinchieri no banco, acabando de primeiros do Grupo A e vencendo nas eliminatorias ao Cento,ao Forlì e ao Osimo. No seu primeiro ano na LegaDue, o equipo remata en cuarto lugar, sendo eliminado na primeira rolda do playoff de ascenso á Serie A na primeira rolda polo Pavia. Tras finalizar a temporada, Trinchieri deixa o seu posto de adestrador para traballar no Juvecaserta, sendo substituído por Stefano Cioppi. Despois de finalizar en quinto lugar ao ano seguinte e de ser eliminados precisamente polo Juvecaserta nas semifinais polo ascenso, sería na seguinte temporada cando o club acada a máxima categoría. Isto sería tras finalizar de terceiros na fase regular e despois de eliminar nos playoffs ao Pavia, ao Casale Monferrato e ao Dinamo Sassari.

Despois do ascenso á Serie A, algúns dos dirixentes do Juvi Cremona entraron no club. De feito, a sede do club foi trasladada de Soresina a Cremona. Ao final da primeira temporada na máxima categoría, o equipo finaliza na décimo terceira praza. Ao finalizar a temporada 2010-11, tras finalizar no duodécimo posto, o presidente Secondo Triboldi dimite do seu cargo e ofrece gratuítamente as súas participacións no club. En setembro, Aldo Vanoli convértese no novo presidente do club, mudando o nome do equipo a Guerino Vanoli Basket na honra do seu pai.

### Patrocinadores

Ao longo dos anos, debido a motivos de patrocinio, o equipo foi coñecido como:

* **Tamoil Soresina** (1999–2003)
* **Vanoli Soresina** (2003–2009)
* **Vanoli Cremona** (2009–2010)
* **Vanoli-Braga Cremona** (2010–2012)
* **Vanoli Cremona** (2012–)

Palmarés
--------

### Competicións domésticas

* **Copa de Italia**
	+ **Campións (1):** 2019
* **Segunda División de Italia**
	+ **Campións (1):** 2009

Notas
-----

1. ↑  "Storia". *Vanoli Basket* (en italiano).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial