**Claude Njiké-Bergeret**, nada en Douala o 5 de xuño de 1943, é unha escritora, granxeira e coordinadora local camerunesa.

Traxectoria
-----------

O seu avó Étienne Bergeret foi misioneiro protestante en Nova Caledonia e o Camerún entre 1917 e o 1921. O seu pai, Charles Bergeret, fíxose pastor despois de que o seu propio pai, Étienne, casase en Francia en 1937 con Yvette Guiton, unha traballadora social.

Claude naceu no Hospital Europeo de Douala. O seu pai foi mobilizado para participar na liberación de Francia durante a segunda guerra mundial. En 1946 naceu a súa irmá Mireille, e a familia regresou ao Camerún. A familia asentouse en Bangangté, onde construíron a escola pública feminina de Mfetom, na que estudou a propia Claude Njiké-Bergeret. A carón das comunidades locais do pobo bamileke aprendeu a falar o idioma local, das linguas bamileke.

En 1956 a familia regresou a Francia. Claude rematou o instituto e casou e tivo dous fillos, Serge (1966) e Laurent (1968). Estudou Xeografía na Universidade de Aix-Marsella, onde participou nas protestas do Maio do 68.

En 1972 separouse e regresou ao Camerún. En 1974 asinou un contrato coa mesma sociedade misioneira para a que traballara o seu pai, co propósito de ser mestra, e dirixiu a escola de Mfetom.Reformou a educación en Mfetom, incluíndo máis historia local nas súas leccións, e procurando comprender os costumes locais. Amais, implicouse na vida social local. En 1978 o seu matrimonio co *fon* (xefe local) Njiké Pokam François, que xa vivía en poligamia con case trinta mulleres, provocou certo escándalo, ao ser unha muller branca, formada e protestante. Tivo dous rapaces con el: Sophia (1978) e Rudolf (1980), e pasou a ser coñecida co alcume da Raíña Branca. Logo da morte do xefe en 1987, Claude adquiriu unha pequena parcela agrícola e pasou a vivir como labrega en Nkoutchoup, a carón do río Noun, coa súa familia e as súas amizades a uns 20 km de Bangangte.

Desde a década de 1970 procurou mellorar a imaxe de África en Francia. En 1997 publicou a súa autobiografía, *Ma Passion Africaine*. Os seus libros falan dos ritos e da cultura de Bangangté.

Obra
----

* *Ma passion africaine* (JC Lattès, 1997). Reeditada como *J'ai lu*, no 4903, 2000. ISBN 2 290 30979 6. Autobiografía.
* *La sagesse de mon village* (JC Lattès, 2000). ISBN 2 7096 2075 8. Autobiografía.
* *Agis d'un seul cœur* (JC Lattès, 2009) ISBN 2 709 62243 2.

Notas
-----

1. ↑  Njiké-Bergeret, Claude (1997): *Ma passion africaine*. JC Lattès, p.17-18.
2. ↑  Claude Njiké-Bergeret, Ma passion africaine, JC Lattès, 1997. p.18-19
3. ↑  "F. Faverjon: Claude". Arquivado dende o orixinal o 26 de setembro de 2012. Consultado o 31 de maio de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Claude Njiké-Bergeret, la "Reine blanche" du Cameroun – flatilla". fannyborius.over-blog.com. Consultado o 31 de maio de 2014.
* "Rencontre avec Claude Njiké-Bergeret: "la Reine Blanche" (Cameroun) – flatilla". fannyborius.over-blog.com. Consultado o 31 de maio de 2014.
* Envoyé spécial de France 2 *Envoy%E9+sp%E9cial'*)&order=TICOL
* "CAMERTUBES: La vie au Cameroun – Rencontre avec Claude Njike Bergeret". epinett.com. Arquivado dende o orixinal o 24 de xullo de 2013. Consultado o 31 de maio de 2014.
* Njiké-Bergeret

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q529167
* WorldCat
* VIAF: 56748169
* BNF: 13168149j
* Europeana: ID
* FAST: 403880
* GND: 123769698
* ISNI: 0000 0000 3390 2570
* LCCN: n97109971
* NTA: 173641679
* SUDOC: 035114185

 |