recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Os **nove poetas líricos**, ou **nove poetas mélicos**, foron un canon ou lista de poetas e compositores gregos antigos, tidos en grande estima polos tamén antigos académicos e expertos helenísticos de Alexandría. Considerábanse dignos de estudo crítico.

Os nove poetas foron estes:

* Alceo de Mitilene (lírica monódica, século VII a.C.).
* Safo (lírica monódica, século VII a.C.).
* Anacreonte (lírica monódica, décimo VI a.C.).
* Alcmán de Esparta (lírica coral, século VII a.C.).
* Estesícoro (lírica coral, século VI a.C.).
* Íbico (lírica coral, século VI a.C.).
* Simónides de Ceos (lírica coral, século VI a.C.).
* Baquílides (lírica coral, século V a.C.).
* Píndaro (lírica coral, século V a.C.).

Na maioría de fontes escritas gregas, emprégase a palabra *melikos* para referirse a estes autores (de *melos* 'canción'), pero algúns autores empregaron no seu lugar *lyrikos*, que foi a que se empregou para crear o latín *lyricus* e de aí ás linguas modernas.

Os antigos académicos definiron este xénero (a lírica) en atención á forma métrica e ao instrumento con que se acompañaba, a lira, e non baseándose no fondo (o contido). Debido a isto, existen algúns tipos de poesía que deberían ser incluídos baixo a etiqueta «lírica» na literatura moderna, pero que, con todo, están excluídos (como a elexía).

Esta poesía lírica está dividida tradicionalmente en dous estilos: poesía coral, e poesía lírica monódica.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Os tres poetas tráxicos
* Os dous poetas épicos
O ***naengmyeon***, tamén transliterado ***naeng-myeon***, ***naengmyun*** e ***naeng-myun***, é un prato coreano. Orixinalmente unha exquisitez invernal do norte de Corea (actualmente Corea do Norte), tornouse extremadamente popular en todo o país durante o verán. Consiste en diversas variedades de fideos finos elaborados a man feitos tipicamente de fariña de *kudzu* (칡 냉면, *chilk naengmyeon*) ou trigo sarraceno (메밀 냉면, *memil naengmyeon*), se ben tamén hai versións precociñadas de alga e té verde, e sérvese tradicionalmente nun gran cunco de aceiro cun caldo espeso ácido, verdura crúa en xuliana, anacos de pera coreana e ás veces ovo duro ou tenreira fría. Con frecuencia se lle bota antes de tomalo mostaza picante e vinagre. O *naengmyeon* precociñado inclúe un pequeno envase plástico de aceite de mostaza.

Variedades
----------

Existen dúas variedades principais de *naengmyeon*: o *mul naengmyeon* (물 냉면) e o *bibim naengmyeon* (비빔 냉면). A primeira sérvese como unha sopa fría con fideos en caldo (normalmente de tenreira). A segunda sérvese máis como unha ensalada cun aliño picante feito principalmente a partir de *gochujang*. No caso do *bibim naengmyeon*, sérvese normalmente para acompañar unha cunca do caldo usado para o *mul naengmyeon*. Aínda que estas son as dúas variedades principais do prato, existen varias máis, cambiando tipicamente a composición do caldo do *mul naengmyeon*, a carne ou verdura engadida aos fideos...

Outras variedades de *naengmyeon* son o *hoe naengmyeon* (회 냉면) e o *yeolmu naengmyeon* (열무 냉면). A primeira sérvese con *hoe*, peixe cru e aliño de pemento picante, e a segunda sérvese xunto co *yeolmu kimchi* (*kimchi* de ravo pequeno fermentado coas súas follas) en caldo frío.

*Bibim naengmyeon*.
O *naengmyeon* asóciase tipicamente con Corea do Norte, especialmente coas cidades de Pyongyang e Hamhung, de onde se di que proceden as dúas variedades máis famosas.

*Naengmyeon* fóra de Corea
--------------------------

O prato coñécese como *reimen* (冷麺, literalmente ‘fideos fríos’) no Xapón e é unha especialidade local de Morioka, unha cidade da prefectura de Iwate do norte de Honshu, a onde os coreanos emigraron desde os anos 1950. En 1954 Yang Yong Chul emigrou a Morioka e abriu a primeira tenda de *naengmyeon* no Xapón. Desde entón os seus descendentes manteñen a tradición.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Naengmyeon Modificar a ligazón no Wikidata*** |
**Mucha e Nucha**, anteriormente coñecidos como *Os dous de sempre*, é o nome do dúo humorístico formado polos actores de Culleredo Marcos Pereiro e Xosé Antonio Touriñán. Tamén se chaman "Cantareiras de Ardebullo" ou "Pandeireteiras de Ardebullo".

Traxectoria
-----------

Comezaron en 2004 a facer actuacións soltas en obras colectivas de humor na sala Nasa de Santiago de Compostela e noutras salas e concursos de humor en Galicia. En 2007 comezan a participar puntualmente en programas da Radio Galega e, posteriormente, no programa de variedades da Televisión de Galicia máis lonxevo, o *Luar*. Remataron a súa colaboración con Luar o 30 de decembro do 2011, en pleno éxito, cunha emotiva despedida por parte dos seus compañeiros do programa.. En 2013 volveron á TVG protagonizando o programa *A casa da Conexa* que se mantivo ao longo de tres tempadas, ata 2015.

Forma e estilo
--------------

Laura Casares, Mucha e Nucha, Xosé Ramón Gayoso e Luis Zahera na gravación da 801ª emisión de *Luar*.
Baséanse no humor dialogado, en xeral entre os dous actores, de estrutura sinxela e baseado na retranca. O seu sketch básico consiste na adaptación dun tema de fondo, do que sae un rumor que non queren contar, pero que acaban contando. Por último cantan unha canción, normalmente adaptada e ridiculizada.

Personaxes
----------

Mucha e Nucha son dúas irmás dun lugar chamado Ardebullo. Contan que son 13 irmás, e de entre elas, Carmucha forma parte do trío, pero explican que nunca pode asistir. Son fillas da Conexa, muller de reputación por ter as paletas moi longas. Tamén é personaxe de referencia habitual o Padre Nicanor, ó que lle dedican cancións e máis dun rumor.

Notas
-----

1. ↑  Adiós a Mucha y Nucha, cantareiras de Ardebullo, *La Voz de Galicia*, 02/01/2012
2. ↑  Duelo de gargalladas Arquivado 12 de marzo de 2016 en Wayback Machine. *La Voz de Galicia*, 14/12/2004

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Un vídeo de Mucha e Nucha, *YouTube*.
* Son en mp3 de cando recibiron o chimpín
* Despedida en Luar, *TVG*
Anaco do primeiro movemento.
***O carnaval dos animais*** (en francés: *Le carnaval des animaux*) é unha suite musical en 14 movementos composta polo compositor romántico francés Camille Saint-Saëns. Esta obra orquestral ten unha duración de entre 22 e 30 minutos.

Historia
--------

Saint-Saëns compuxo *O entroido* en febreiro de 1886 mentres veraneaba nunha pequena vila de Austria. Orixinalmente concibiuna para un grupo de cámara composto por frauta, clarinete, dous pianos, harmónica de cristal, xilófono, dous violíns, viola, violoncello e contrabaixo, pero tamén se adoita interpretar hoxe na versión para orquestra de corda, e cun glockenspiel en substitución da infrecuente harmónica de cristal.

O compositor propuxo a obra como broma para un día de entroido, así que aparecen leóns, galiñas, tartarugas, canguros, burros e varios animais máis, e ten toques de bo humor por aquí e por alá. Un deles é que Saint-Saëns tomou prestada música doutros compositores e púxoa nun contexto moi distinto do orixinal. Así, inseriu dende cancións antigas francesas até o "Can-can", pasando por un anaco da Danza macabra do mesmo Saint-Saëns.

Só se deron interpretacións privadas para un círculo de amigos íntimos, como Franz Liszt. Porén, Saint-Saëns dispuxo no seu testamento que a suite podería ser publicada trala súa morte, e dende entón converteuse nunha das súas obras máis populares.

Notas
-----

1. ↑  Kalandraka (ed.). "O carnaval dos animais, publicado por Kalandraka". Arquivado dende o orixinal o 09 de xullo de 2018. Consultado o 9 de xullo de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q941724
* WorldCat
* VIAF: 177405837
* AllMusic: mc0002658281
* BNF: 13918517c
* GND: 30013360X
* IMSLP: ID
* LCCN: n81014872
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 135388627

 |
**Nieves Abarca Corral**, nada na Coruña a finais de maio de 1968, é unha escritora galega en lingua castelá.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Historia da Arte pola Universidade de Santiago de Compostela e logo fixo un mestrado en Xornalismo na Universidade Aberta de Cataluña (UOC). Viviu en Londres dous anos e traballou profesionalmente na policía local e na administración pública para o concello da Coruña, denantes de dedicarse á escritura.

A súa obra está escrita en lingua castelá e o seu xénero fundamental é a novela negra. Asistiu a un curso de psicoloxía criminal impartido polo profesor da Universidade de Valencia Vicente Garrido, e iso fixo que acabase dedicándose á escritura e publicando con el novelas a catro mans. As súas primeiras novelas pertencen a unha serie que ten como protagonista a inspectora da policía Valentina Negro, e o criminólogo Javier Sanjuán; o primeiro volume da serie está ambientada na cidade da Coruña. 

En 2019 escribiu fóra do seu tándem habitual con Garrido, adentrándose na novela histórica con *Voraces*, que ten como personaxe principal a escritora liberal Juana de Vega. 

Tamén ten colaborado con medios culturais, tanto escribindo como tirando fotografías.

Obra
----

##### A canda Vicente Garrido

* *Crímenes exquisitos* (Versátil, 2012). Serie Valentina Negro & Javier Sanjuán, 1.
* *Martyrium* (Versátil, 2013). Serie Valentina Negro & Javier Sanjuán, 2.
* *El hombre de la máscara de espejos* (Ediciones B, 2014). Serie Valentina Negro & Javier Sanjuán, 3.
* *Los muertos viajan deprisa* (Ediciones B, 2016). Serie Valentina Negro & Javier Sanjuán, 4.
* *El beso de Tosca* (Ediciones B, 2018).

##### En solitario

* *Voraces* (Espasa, 2019).

Notas
-----

1. ↑  Faginas, Sandra (2019-07-12). "Nieves Abarca: «En Coruña matamos de manera distinta que en Vigo»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 2022-08-29.
2. 1 2 3  "Nieves Abarca". *Anika Entre Libros* (en castelán). Consultado o 2022-08-29.
3. ↑  "Nieves Abarca: libros y biografía autora". *Lecturalia* (en castelán). Consultado o 2022-08-29.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q113645407
* BNE: XX5201406

 |
|  |
| --- |
| **Idades prehistóricas** |
| **Holoceno** |   La Tène |   | **Protohistoria** |
|   Hallstatt |
| **Idade de Ferro** |
|   Bronce final |   |
|   Bronce medio |
|   Bronce antigo |
| **Idade de Bronce** |
|     Calcolítico |   |   |
|   Neolítico | **Prehistoria** |
| Mesolítico / Epipaleolítico |
| **Plistoceno** |     Paleolítico superior |   |
|     Paleolítico medio |
|     Paleolítico inferior |
|   Paleolítico |
| **Idade de Pedra** |

O **Paleolítico inferior** é un período do Paleolítico que durou aproximadamente desde hai 2,5 millóns de anos, coincidindo coa aparición das primeiras ferramentas creadas por homínidos, até hai 120.000 anos.

Hai 3 millóns de anos o clima foi moito máis húmido que o actual, producíndose secas de duración variable. Durante estes períodos húmidos, a fauna era moi abundante, e é nesa época cando apareceron os primeiros grupos humanos, co *Australopithecus* e o *Homo habilis*.

Os datos de hábitat e modos de vida de *Australopithecus* son imprecisos, aínda que cabe supor que se desenvolvería a súa existencia nas beiras dos lagos, onde tiñan mellor asegurada a súa subsistencia.

Con respecto a *Homo habilis*, podemos diferenciar tres tipos de hábitat:

* Zonas situadas a beiras dos ríos
* Estacións de habitación (campamentos estacionais)
* Xacementos de despezamento

Aparecen xunto a *Homo habilis* as primeiras estruturas habitables, compostas por unha acumulación circular de pedras, sobre as que posiblemente se situarían unhas ramas.

O modo de subsistencia de *Homo habilis* era unha dieta a base de tubérculos, raíces e bagas.

Distínguense os seguintes grupos de cultura:

Bifaz achelense
* Pre-Acheuliano (*Cultura dos Cantos Tallados*)
* Abbevillense
* Acheuliano
* Micoquiense
* Tayaciense
* Levalloisiense

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Gándaras de Budiño

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7463501
* AAT: 300019260
* BNE: XX5296748
* EBID: ID
* GND: 4142082-2
* LCCN: sh85097117
* MAG: 2779506660

 |
|  |
| --- |
| **Idades prehistóricas** |
| **Holoceno** |   La Tène |   | **Protohistoria** |
|   Hallstatt |
| **Idade de Ferro** |
|   Bronce final |   |
|   Bronce medio |
|   Bronce antigo |
| **Idade de Bronce** |
|     Calcolítico |   |   |
|   Neolítico | **Prehistoria** |
| Mesolítico / Epipaleolítico |
| **Plistoceno** |     Paleolítico superior |   |
|     Paleolítico medio |
|     Paleolítico inferior |
|   Paleolítico |
| **Idade de Pedra** |

O **Paleolítico medio** é un período da prehistoria caracterizado polo predominio da cultura musteriana e da técnica Levallois, que consisten en obter unha ou varias lascas de forma predeterminada, a partir dunha preparación particular do núcleo lítico. Abrangue aproximadamente entre os anos 130000 e 33000 a.C.

Visión lineal
-------------

Ao primeiro definiuse o Paleolítico medio pola existencia do Homo neanderthalensis, que se supuña unha especie intermedia entre o Homo erectus e o Homo sapiens sapiens. Posteriormente descubriuse que a evolución do xénero Homo ata o sapiens foi máis complexa, e que o H. neanderthalis no antecedeu ao a H. sapiens, senón que foi unha especie de orixe europea e que durante máis de 150 mil anos tivo unha existencia paralela co H. sapiens, orixinario de África. Non houbo pois un proceso lineal de evolución e a visión do Paleolítico medio resultou só ser certa para Europa e o norte de África.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q626270
* AAT: 300019261
* BNE: XX5252374
* EBID: ID
* GND: 4170246-3
* MAG: 2779117820

 |
O **Club Deportivo Maristas Palencia**, coñecido por motivos de patrocinio como **Zunder Palencia** é un club de baloncesto profesional español con sede na cidade de Palencia, Castela e León que xoga na Liga ACB.

Historia
--------

O C.D. Maristas de baloncesto ten a súa orixe no Colexio Marista Castela, situado en Palencia. A sección de baloncesto foise potenciando nos anos 1980 coa colaboración de diversos patrocinadores, o que levou ao equipo a varios ascensos, culminados a tempada 2008-09 co ascenso a LEB Ouro, segunda máxima categoría do baloncesto español.

En decembro de 2009, o escolta estadounidense Michael Dickerson converteuse no primeiro xogador con experiencia na NBA en formar parte do persoal do club palentino.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial

| * v
* c
* e
Liga ACB − 2023−24 |
| --- |
| 
* Barça
* Bàsquet Girona
* BAXI Manresa
* Casademont Zaragoza
* Cazoo Baskonia
* Covirán Granada
* Dreamland Gran Canaria
* Joventut Badalona
* Lenovo Tenerife
* Monbus Obradoiro
* MoraBanc Andorra
* Real Madrid
* Río Breogán
* Surne Bilbao Basket
* UCAM Murcia
* Unicaja
* Valencia Basket
* Zunder Palencia

 |
Vista exterior do observatorio.
O **Observatorio astronómico Ramón María Aller** é un centro de investigación e docencia científica pertencente á Universidade de Santiago de Compostela, sito no Campus Vida da capital de Galicia, e dirixido por José Ángel Docobo. O recinto foi construído en 1943 co patrocinio do CSIC polo propio astrónomo galego Ramón María Aller Ulloa, quen daquela traballaba na USC e decidiu trasladar dende o seu Lalín natal a Santiago de Compostela os aparellos do Observatorio astronómico de Lalín (actual Museo municipal Ramón Aller), que el mesmo construíra 31 anos antes na localidade dezá, para continuar co seu estudo dos astros.

O observatorio depende do Vicerreitorado de Investigación e Innovación da USC, e colabora co Instituto Nacional de Meteoroloxía.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández Pérez, I. (2006). *El Observatorio Astronómico de la Universidad de Santiago de Compostela*. Universidade de Santiago de Compostela.

### Ligazóns externas

* "Observatorio Astronómico Ramón María Aller". *Universidade de Santiago de Compostela*.
* "Homenaje a Ramón María Aller en el Día do Científico". *El Correo Gallego* (en castelán). 26 de abril de 2011. Arquivado dende o orixinal o 09 de marzo de 2016. Consultado o 15 de xuño de 2012.
Neno *arrente* xogando cun escudo.
Os **arrente**, **arrernte**, **arunta** ou **aranda** (əraɳɖa) son un pobo aborixe do centro-norte de Australia que habita na contorna da cordilleira MacDonnell. O seu territorio abrangue uns 110 km de leste a oeste e 330 km de norte a sur, pero actualmente moitos deles viven en Sydney ou Melbourne, preto do mar. Falan unha lingua pama.

Os arrente están divididos en seis subgrupos, cada un deles co seu territorio particular. O grupo denominado central vive arredor de Alice Springs. Cada subgrupo está dividido en pequenas familias ou clans familiares rexidos por un sistema autoritario baseado nos matrimonios entre clans.

Historia
--------

Os arrente consideran que viven neste lugar dende fai corenta mil anos, en que xurdiron do Tempo do Soño. En 1860, os colonos ingleses ocupan a terra dos seus antergos, 72 anos despois da ocupación do leste de Australia. En 1872, o telégrafo entre Adelaida e Darwin corta o país dos arrente pola metade. Na década de 1880 prodúcense repetidas masacres entre os indíxenas que loitan por defender as súas terras. Na década seguinte prodúcense traslados de aborixes para evitar enfrontamentos cos colonos. Até os anos noventa do século seguinte non se recoñecerán os títulos de propiedade dos indíxenas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pobo arrente Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Albert Namatjira, pintor arrente
* Lingua arrente
* Lista dos pobos indíxenas de Australia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q699483
* GND: 4002559-7
* Treccani: aranda

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Obxectivo (homónimos).
O termo **obxectivo** refírese ao fin que se quere atinxir, e nese sentido é sinónimo de **albo** tanto como fin a atinxir (*lugar* ou *obxecto*) como punto de mira dunha arma ou proxectil.

A definición clara de obxectivos é de extrema importancia en varios eidos de actuación humanos, a nivel administrativo e de xestión, orientando a acción dos individuos. En educación, por exemplo, a definición de actividades curriculares debe ser feita tendo en conta os obxectivos definidos no programa curricular dos alumnos.

Notas
-----

1. ↑  ".'. Instituto Ilton Esteves". *www.institutoiltonesteves.com.br*. Arquivado dende o orixinal o 14 de xullo de 2014. Consultado o 3 de maio de 2012.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Planificación

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
Logo PlayStation Move.
**PlayStation Move** é un sistema de control de videoxogos creado por Sony para a plataforma PlayStation 3 que funciona por sensores de movemento, cunha bola nun extremo que se ilumina e mediante a cámara PlayStation Eye que recolle os movementos do mando.

O sistema foi presentado na conferencia de Sony no E3 o 2 de xuño de 2009. Nela mostrouse un prototipo funcionando con varias demos técnicas. Nun principio fixouse como data de lanzamento a primavera de 2010, pero finalmente lanzouse ó mercado o 15 de setembro de 2010.

Accesorios
----------

Mandos do Playstation Move
### Motion controller

É o mando principal de PlayStation Move. Ten forma alongada e unha esfera que se ilumina en diferentes cores, evitando ter a cor da habitación na que se xoga. A cámara Playstation Eye detecta a súa posición no espazo con precisión 1:1.

### Navigation controller

É un mando que complementa o Motion controller nalgúns videoxogos. É igual ó Nunchuk da Wii. Ten as función principais do lado esquerdo dos mandos inalámbricos de PlayStation, de feito o navigation controller pode ser substituído por un mando Dualshock 3.

Videoxogos
----------

Videoxogos que requiren PlayStation Move ou posúen funcionalidades compatibles:

| Título | Lanzamento |
| --- | --- |
| Sports Champions | 17/9/2010 |
| The Shoot | 1/10/2010 |
| Little Big Planet 2 | 16/11/2010 |
| Killzone 3 | 3/2/2011 |
| Sorcery | 11/4/2011 |
| Kung Fu Rider | 17/9/2010 |
| Heroes on the Move | 10/5/2011 |
| Socom 4: U.S. Navy Seals | 20/4/2011 |
| The Fight: Lights out | 4/10/2010 |
| NBA 2K11 | 8/10/2010 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1758406
* GiantBomb: 3000-36

 |
Activistas de NOW: Betty Naomi Goldstein Friedan (1921-2006) Barbara Ireton (1932-1998) e Marguerite Rawalt (1895-1989).
A **Organización Nacional de Mulleres** (en inglés: *National Organization for Women*) tamén coñecida polas súas siglas en inglés **NOW**, é a maior organización feminista estadounidense e unha das máis antigas da historia.

A organización está dedicada á defensa dos dereitos das mulleres cun enfoque holístico e ten entre as súas prioridades a igualdade económica e a igualdade de dereitos, a loita polo dereito ó aborto e a liberdade reprodutiva, a loita contra o racismo e a intolerancia en defensa da comunidade LGBTQIA, a loita contra a violencia de xénero e o apoio ó liderado das mulleres nos eidos político, laboral e social.

Foi cofundada en 1966 por Betty Friedan, figura central do feminismo liberal xurdido a mediados do século XX nos Estados Unidos coa particularidade de mesturar o marco teórico e as accións prácticas articuladas como movemento organizado de mulleres.

A súa sede central está en Washington e ten máis de 500,000 membros contribuíntes e 550 capítulos nos 50 estados dos EE.UU e no Distrito de Columbia.

Referencias
-----------

1. ↑  "Issues | National Organization for Women".
2. ↑  Amorós, Celia; de Miguel, Ana (2005). "El feminismo liberal estadounidense de posguerra: Betty Friedan y la refundación del feminismo liberal. Por Ángeles J. Perona". *Teoría Feminista: de la Ilustración a la globalización. Del feminismo liberal a la posmodernidad. 2*. Minerva. p. 16. ISBN 9788488123633.
3. ↑  "Records of the National Organization for Women | Radcliffe Institute for Advanced Study at Harvard University". Arquivado dende o orixinal o 13 de xuño de 2018. Consultado o 13 de xuño de 2018.

* Portal:Muller
* Portal:Feminismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1967556
* WorldCat
* VIAF: 136522669
* EBID: ID
* ISNI: 0000 0001 0664 1931
* LCCN: n50063455
* NKC: kn20080820002
* SNAC: w68t5d2b

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Murguía (homónimos).

Esta fotografía de Castelao aparece na portada de *Murguía* n.º 35-36, 2017.
***Murguía. Revista Galega de Historia***, chamada así en referencia á Manuel Murguía, un dos historiadores máis sobranceiros de e sobre Galicia, é unha publicación semestral editada en Santiago de Compostela inicialmente baixo os auspicios da Asociación Galega de Historiadores e do grupo *Colectivo Murguía*, e na actualidade polo Instituto Galego de Historia. Está dirixida polo doutor en Historia Contemporánea Uxío-Breogán Diéguez Cequiel e coordenada pola doutora en Historia Medieval Alexandra Cabana Outeiro, fundadores da publicación.

Comezou a súa andaina no ano 2003, tendo publicados 36 volumes até finais de 2018. O seu ISSN é 1696-9197 e o seu depósito legal é C-1640-2003. Inicialmente cunha periodicidade cuadrimestral, desde 2012 edítase cada seis meses.

Notas
-----

1. ↑  "A revista Murguía dedica o seu último número aos exilios". *Sermos Galiza*. 9/1/2018. Arquivado dende o orixinal o 18/01/2018. Consultado o 18/01/2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Asociación Galega de Historiadores

### Ligazóns externas

* Páxina da revista

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12393736
* ISSN: 1696-9197
* OCLC: 961118625

 |
A **Organización Revolucionaria de Trabajadores** (**ORT**) foi un partido político español, fundado en 1969 a partir da organización católica Acción Sindical de Trabajadores. A súa liña ideolóxica era marxista-leninista de liña maoísta. José Sanroma Aldea (camarada Intxausti) foi elixido como primeiro secretario xeral.

Logo da morte de Franco, a ORT non foi legalizada canda as outras forzas políticas, e non puido concorrer co seu nome ás eleccións xerais de 1977 e presentouse co nome de Agrupación Electoral de los Trabajadores. Nas eleccións municipais de 1979 presentouse como Candidatura de los Trabajadores e conseguiu unha concelleira en Madrid, Paquita Sauquillo. Nese ano fusionouse co Partido del Trabajo de España (PTE) para crear o Partido de los Trabajadores de España, de breve existencia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3136634
* WorldCat
* VIAF: 131787537
* BNE: XX130537
* GEA: 9654
* GEC: 0047582
* LCCN: nr89003038
* SUDOC: 261022407

 |
Os **mexillóns** **tigres**, tamén chamados **mexillóns recheos** ou **mexillóns rabiosos**, son un prato servido coma tapa ou petisco orixinario de Galicia, mais é popular en moitas zonas do norte de España, e tamén como tapa en Madrid. Consiste nunhas cunchas de mexillóns enchidas, rebozadas e fritidas. Adóitanse servir fríos ou quentes coma tapa, xeralmente acompañando unha bebida: viño (xeralmente viño branco: un albariño) ou un vaso de cervexa.

Características
---------------

O recheo dos tigres adoita constar dunha masa na que participan a carne dos propios mexillóns, cebola, allo, pan relado, un ovo duro. As máis das veces acostúmase engadir algún mollo picante. Adóitase formar unha masa mesta (semellante a unha bechamel) que rechea a cuncha do mexillón. Rebózase con pan relado (empánase) e frítese en aceite a ferver até que collan unha cor dourada. Ás veces chámaselle *tigre* á croqueta elaborada coa mesma masa, mais sen a carapaza.

Notas
-----

1. 1 2  CEAC, (2007), *Cocina de Fiesta*, Ediciones CEAC, pág. 36
2. ↑  Ángela Landa, (2006), *A fuego lento: la cocina de Ángela Landa*, 4ª Ed, Editorial NEREA, pág. 19
**Almudena Cueto Sánchez**, nada en Nava o 26 de outubro de 1975, é unha avogada e política feminista e socialista española, dende 2015 directora xeral do Instituto Asturiano da Muller e da Mocidade.

Traxectoria
-----------

Dirixente de Mocidades Socialistas ós 19 anos, de 1993 a 2001 foi Concelleira do Grupo Municipal Socialista no Concello de Nava. Licenciouse en Dereito pola Universidade de Oviedo e estudou un curso de Experta Universitaria en Axente de Igualdade de Oportunidades na Uned e un máster universitario en Sostibilidade e Responsabilidade Social Corporativa na Uned e a Universidade Jaume I de Castelló.

Ós 25 anos trasladou a súa residencia a Barcelona onde traballou como consultora nunha compañía de seguros catalá onde traballou de 2001 até 2004, momento no que regresou a Asturias. De 2004 a 2012 foi integrante do equipo de Antonio Trevín na súa etapa como Delegado do Goberno en Asturias onde traballou como asesora.

Foi fundadora de *Más Innovación Social*, empresa dedicada a xestionar a creación de valor compartido para as organizacións, a través da innovación e da responsabilidade social. Nas eleccións municipais de maio de 2015 ocupou o oitavo lugar na lista do Partido Socialista de Oviedo que encabezou Wenceslao López e na que este obtivo 5 escanos.

En setembro de 2015 foi nomeada Directora do Instituto Asturiano da Muller e da Mocidade substituíndo a Carmen Sanjurjo.

Notas
-----

1. ↑  PSOE. "Perfil de Almudena Cueto". Arquivado dende o orixinal o 03 de agosto de 2018. Consultado o 30 de abril de 2019.
2. ↑  "El patriarcado muere matando, por eso repunta la violencia machista". *El Comercio* (en castelán). 24 de novembro de 2015. Consultado o 24 de marzo de 2018.
3. ↑  "El PSOE presenta su candidatura a las municipales de Oviedo". Arquivado dende o orixinal o 05 de outubro de 2018. Consultado o 24 de marzo de 2018.
4. ↑  España, La Nueva. "Lo que Wenceslao una...". Consultado o 24 de marzo de 2018.
5. ↑  "Resultados Electorales en Oviedo: Elecciones Municipales 2015". *El País* (en castelán). Consultado o 24 de marzo de 2018.

* Portal:Muller
* Portal:Feminismo
**José Julio Fernández Rodríguez**, nado na Rúa en 1970, é un xurista galego.

Traxectoria
-----------

É catedrático de Dereito Constitucional na Universidade de Santiago de Compostela.

Foi valedor do Pobo de Galicia entre maio de 2012 e setembro de 2015. Así mesmo, director do Centro de Estudos de Seguridade da Universidade de Santiago de Compostela. Antigo membro da Xunta Electoral de Santiago de Compostela.

Asistiu como experto a diversos programas xurídicos internacionais de cooperación e de fortalecemento institucional (Perú, Turquía).

Cruz do Mérito Naval con distintivo branco (Reino de España). Doutor Honoris Causa pola Universidade Antonio Guillermo Urrelu.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Benigno López** |  **Valedor do Pobo** 2012 - 2015 | Sucesor:**Milagros Otero** |

Obra
----

Autor de numerosas publicacións científicas sobre teoría da constitución, dereitos fundamentais, xustiza constitucional, Internet, estado autonómico, seguridade e defensa.

Á marxe da súa actividade académica, é autor dos libros de poesía en lingua castelá e lingua galega respectivamente: *Lejana Transparencia* (Follas Novas, Santiago de Compostela, 2012) e *Feitizo crepuscular* (2013), e do conto infantil *Astropal. Un cometa con corazón* (Hércules de Edicións, A Coruña, 2015).

Notas
-----

1. ↑  Ficha en Dialnet.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Un defensor repleto de títulos y que rompe el vínculo con la judicatura* en *La Voz de Galicia*. *(en castelán)*
* Entrevista Arquivado 11 de marzo de 2016 en Wayback Machine. en *El Correo Gallego*. *(en castelán)*
* Entrevista na TVG

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23800407
* WorldCat
* VIAF: 309743512
* BiTraGa: 4615
* BNE: XX1321050
* BNF: 14423205t
* Dialnet: 168919
* GND: 1056273259
* ISNI: 0000000079693436
* LCCN: no2002061829
* NTA: 306122863
* ORCID: 0000-0001-9639-0207
* Persée: 657996
* ResearcherID: H-9485-2015
* Scopus: 36342171900
* SUDOC: 086300571

 |
**Luciano Rey Sánchez**, nado na vila de Arzúa o 1 de xaneiro de 1873 e finado na Portela o 11 de xullo de 1941, foi un notario e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Cayetano Rey García, que foi alcalde de Arzúa, e Elvira Sánchez Somoza. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Aprobou a oposición para notario e exerceu en Bretoña (1905-1908), Barreiros (1908-1915), Monterroso e Guadalaxara (dende 1929). Publicou o libro *España, patria infalible de Cristobal Colón. Refutación de las pruebas genovistas del escritor D. Luis Astrana Marín* (1941). Finou na Portela o 11 de xullo de 1941.

Vida persoal
------------

Casou en Santiago de Compostela con Rosa Seijas Poch en maio de 1912, e foi pai de José María Rey Seijas.

Notas
-----

1. ↑  Rey Sánchez, Luciano (notario)
2. ↑  *El Compostelano*, 12-7-1941, p. 2, 3.
3. ↑  *Diario de Galicia*, 31-5-1912, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cascón Rodríguez, Armando F. (2005). *Arzúa na memoria. Espello histórico dunha terra*. Deputación da Coruña. p. 199. ISBN 84-9812-018-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q116216959
* BNE: XX1415358

 |
**Olivia Last** nada o 12 de decembro de 2004 é unha xogadora de hóckey sobre xeo australiana. Xoga de porteira e dende 2023 forma parte do equipo do TPS, que compite na Naisten Liiga, máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino en Finlandia.

Traxectoria
-----------

Irmá dos tamén xogadores Harrison Last (xemelgo) e Matthew Last, formouse no UKH Dębica polonés. Chegou a Finlandia na tempada 2019-20, con tan só 15 anos. O seu primeiro equipo no país nórdico foi o RoKi de Rovaniemi, co cal esa mesma tempada disputou seis partidos na Naisten Mestis, a segunda categoría do hóckey sobre xeo feminino, nos que rexistrou un 90,1 % de paradas e conseguiu un *shutout*. Na tempada debut co equipo de Laponia conseguiu o ascenso á Naisten Liiga, participando en dous partidos da serie de cualificación.
Na primavera de 2023, logo de catro tempadas no RoKi, Last fichou polo TPS de Turku, tamén da Naisten Liiga, co que rexistrou o segundo *shutout* da súa carreira en Finlandia na primeira vitoria da tempada do TPS (1-0), acadada na prórroga fronte o Team Kuortane.

Notas
-----

1. ↑  "Olivia Last" (en inglés). eliteprospects.com. Consultado o 27 de setembro de 2023.
2. ↑  Seppä, Lassi (21 de abril de 2023). "Lucia Záborská hyökkää ensi kaudella TPS:n riveissä − Turkuun myös nuori tšekkiläinen, australialaisveskari sekä jatkajia" (en finés). Jatkoaika.com. Consultado o 27 de setembro de 2023.
3. ↑  Seppä, Lassi (24 de setembro de 2023). "44 torjuntaa, nollapeli ja kauden avauspisteet − TPS-maalivahti Olivia Last hehkutti joukkueensa suoritusta" (en finés). Jatkoaika.com. Consultado o 27 de setembro de 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q122842232
* EliteProspects: 561115

 |
O **caldo de castañas** (tamén chamado **caldo de maias**, **sopa de castañas** ou **calduda**) é un caldo típico da cociña galega elaborado con castañas fervidas nunha especie de potaxe. É unha preparación culinaria moi habitual nas zonas montañosas do interior de Galiza. É un prato moi típico dos días fríos de inverno.

Características
---------------

As castañas pélanse e cócense con allo, a seguir adóitase elaborar un rustrido con abundante cebola, pemento en po e un pouco vinagre. Non leva nin verzas, nin feixóns. Menciónase que este prato se adoita preparar nos días de neve cando resulta difícil saír na procura de verzas e se pode arranxar coas castañas almacenadas do outono. Ás veces acompáñase o caldo con carne de porco fría.

Algunhas variantes levan, ademais, fabas, patacas e unto.

Variantes
---------

Nalgunhas zonas de Francia e Galiza adóitanse preparar os caldos de castañas, ou tamén acompañadas de leite (Castañas con leite).

Notas
-----

1. ↑  Xosé María Gómez Clemente, Pedro Benavente Jareño, (1997): *Diccionario de sinónimos da lingua galega*, Editorial Galaxia, px. 161.
2. ↑  Álvaro Cunqueiro, (2004): *La cocina gallega*, Ed. Galaxia, ISBN 84-8288-706-8, px. 28.
3. ↑  Eladio Rodríguez González, (1967): *Diccionario enciclopédico gallego-castellano*.
4. ↑  Constantino García González (1985): *Glosario de voces galegas de hoxe*, Universidade de Santiago, Verba, anexo 27.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Castañas con leite
* Caldo galego
A **hamburguesa** é un alimento procesado en forma de sándwich cilíndrico que consta de carne picada e compactada cociñada á grella ou fritida. Preséntase entre dous pans lixeiros que posúen unha forma semiesférica que con frecuencia posúen sementes de sésamo na parte posterior. Adoita estar acompañada de aros de cebola, follas de leituga, algún toro de tomate, láminas de conservas en vinagre etc. Así mesmo, é costume que sexa adubada con algún condimento como o *ketchup*, a mostaza ou a maionesa e por veces cunha ou varias láminas de queixo procesado.

Etimoloxía
----------

A palabra *hamburguesa* ven do inglés *hamburguer*, en relación á cidade de Hamburgo.

Historia
--------

*Artigo principal**:* Historia da hamburguesa.
No ano 1500 AEC xa hai indicios de fabricación de carne picada, con aditivos e especias, co seu posterior embutido nunha pel onde se deixaba secar e transformar. Será logo, durante a época do Imperio romano e na Idade Media, cando este produto aumentará a súa fama. Na época da Revolución industrial, increméntase a reutilización do tecido adiposo e o tecido conxuntivo mesturándoo con outros tipos de carne. Desta forma, esta actividade que inicialmente era marxinal, pasa a esixir unha calidade dos animais de procedencia maior. O termo *hamburguesa* comézase a utilizar no 1884 na expresión *Hamburguer steak* ou *Bistec de Hamburgo* que era como se denominaba á carne moída que preparaban os inmigrantes alemáns que vivían nos Estados Unidos. En 1885, a cidade de Hamburg en Nova York inventa un sándwich con carne moída, que adopta o nome da cidade que o creou. Actualmente, este tipo de industria cárnica amósase como unha alternativa á carne fresca.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Sánchez Pineda, M.T. (2003) *Procesos de elaboración de alimentos y bebidas*. Madrid: Ed. Mundi-prensa *(en castelán)*

### Outros artigos

* Comida rápida
* Índice Big Mac

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6663
* BNF: 16559479f
* EBID: ID
* GiantBomb: 3055-9
* GND: 4158950-6
* JSTOR: hamburgers
* LCCN: sh92002088
* MAG: 2909503758
* NKC: ph338526

 |
O **accidente do voo 571 da Forza Aérea Uruguaia** aconteceu o venres 13 de outubro do 1972, cando o Fairchild FH-227D, un voo chárter que partira o día anterior de Montevideo (Uruguai) a Santiago (Chile), estrelouse na cordilleira dos Andes. O accidente aéreo e a posterior supervivencia coñecéronse respectivamente como «**Traxedia dos Andes**» (*Tragedia de los Andes*) e «**Milagre dos Andes**» (*Milagro de los Andes*).

O copiloto, Tenente Coronel Dante Héctor Lagurara, pilotaba a aeronave no momento do accidente. Este, creu erroneamente que a aeronave xa sobrevoara Curicó, o punto de viraxe para voar ao norte e comezar o descenso cara ao que el pensaba que era o Aeroporto de Pudahuel, en Santiago. Non se decatou de que as lecturas dos instrumentos indicaban que estaba aínda a 60-69 km ao leste de Curicó.

A aeronave comezou a descender antes de tempo mentres aínda sobrevoaba os Andes, impactando contra o fío dunha montaña. As dúas ás e a sección da cola desprendéronse da fuselaxe. O resto da fuselaxe escorregouse pola montaña a unha velocidade aproximada de 350 km/h, descendeu uns 750 metros e estrelouse contra o xeo e neve do Glaciar de Las Lágrimas a 3570 m. s. m. n. na cordilleira dos Andes, na Provincia de Mendoza, en Arxentina, a 1200 metros da fronteira con Chile. As autoridades comezaron inmediatamente a busca do avión e sobrevoaron o lugar do accidente varias voltas durante os seguintes días, mais non acadaron enxergar a branca fuselaxe sobre a neve. O 21 de outubro, cancelouse a busca.
O **asedio de Lovech** (búlgaro: *Обсада на Ловеч*, romanizado: *Obsada na Lovech*) tivo lugar na primavera de 1187 entre as forzas de Bulgaria e o Imperio Bizantino. O sitio, que se prolongou durante tres meses, resultou en vitoria búlgara.

Orixes do conflito
------------------

En 1185, os irmáns Asen e Peter liderou unha sublevación contra o bizantinos para restaurar o Imperio Búlgaro. A rexión enteira de Moesia, exceptuando Varna, foi rapidamente liberada e os irmáns comenzaron a atacar as gornicións bizantinas ao sur dos Montes Balcáns. A táctica búlgara incluía movementos e asaltos rápidos, polo que os bizantinos eran incapaces de alcanzalos.

Para revertir a situación, o emperador bizantino, Isaac II Anxo, decidiu trasladar o escenario de guerra ó norte de Bulgaria, directamente ao núcleo do poder rebelde arredor de Tarnovo.

O asedio
--------

A finais do outono de 1186 o exército bizantino marchou cara ao norte por Sredets (actual Sofía) nunha campaña proxectada para sorprender os búlgaros. Porén, as duras condicións meteorolóxicas e a pronta chegada do inverno obrigaron aos bizantinos a aprazaren as operacións, e o seu exército tivo que ficar en Sredets durante todo o inverno.

Na primavera do ano seguinte a campaña foi reanudada, mais o elemento sorpresa estaba xa perdido e os búlgaros tomaran medidas para bloquexar o camiño á súa capital, Tarnovo. Porén, os bizantinos asediaron a fortaleza de Lovech. O asedio durou tres meses, e resultou nun completo fracaso. O único éxito que os bizantinos acadaron durante o mesmo foi a captura da muller de Asen nunha emboscada, mais Isaac foi forzado a aceptar unha tregua, recoñecendo así *de facto* a restauración do Imperio búlgaro.

Consecuencias
-------------

Segundo o tratado, o máis novo dos irmáns de Asen, Kaloyan, foi enviado coma refén a Constantinopla para garantir a paz, mentres que a muller de Asen foi liberada. Emporiso, o historiador Nicetas Coniates anotou que a situación devira mesmo máis complicadao para oos bizantinos porque pouco despois os búlgaros de Macedonia rebeláronse so o comando de Dobromir Crysós.

A paz durou até 1189, cando a causa da intención dos búlgaros de apoiaren a Terceira Cruzada contra os bizantinos, Isaac II Anxo lanzou outra campaña e sofreu unha gran derrota na Batalla de Triavna.

Fontes
------

* Йордан Андреев, Милчо Лалков, Българските ханове и царе, Велико Търново, 1996.
**Ferenc Gyurcsány** (pronunciado *Yurchañ*) é un político que foi Primeiro Ministro de Hungría dende o 29 de setembro de 2004 até o 14 de abril do 2009, e membro do MSzP (Partido Socialista de Hungría).

Biografía
---------

### Carreira Política

Gyurcsány naceu o 4 de xuño de 1961 en Pápa, na provincia occidental de Veszprém. En 1984 acabou os seus estudos de Maxisterio e comeza os de Economía na Universidade Janus Pannonius en Pécs, diplomándose en 1990.

Ferenc Gyurcsány comeza a súa carreira política nas xuventudes comunistas do KISZ (*Kommunista Ifjúsági Szövetség*) antes de converterse en vicepresidente da DEMISz (*Demokratikus Ifjúsági Szövetség*), a Asociación de Mozos Demócratas de Hungría que é sucesora do KISZ.

A partir da instauración da democracia en Hungría en 1990, Gyurcsány lánzase ao comercio e funda varias empresas prósperas como ALTUS que lle permiten converterse na quincuaxésima persoa máis rica do país en 1992.

Retorna á política no ano 2002 como conselleiro estratéxico de Péter Medgyessy, xefe do MSzP, primeiro partido da oposición, antigo primeiro ministro. Tras o retorno ao poder dos antigos comunistas reconvertidos o 21 de abril de 2002, Gyurcsány obtén o posto de ministro da Xuventude, dos Deportes e da Infancia. En 2004 convértese en presidente do MSzP para a rexión occidental de Győr-Moson-Sopron en xaneiro de 2004.

### Primeiro Ministro de Hungría

No verán de 2004, Gyurcsány oculta cada vez menos a súa ambición de alcanzar o posto de primeiro ministro e Medgyessy, tentando mostrar a súa autoridade, faille dimitir das súas funcións. En menos dunha semana, o primeiro ministro perde a confianza dun dos seus socios de gobernos gobernamentais e vese forzado a dimitir. Gyurcsány é elixido pola coalición para converterse en primeiro ministro interino o 25 de agosto e investido o 29 de setembro.

O 21 de marzo de 2009 anuncia a iniciativa dunha moción de censura construtiva contra a súa persoa e - conforme coa Constitución de Hungría - contra o seu goberno nun Congreso do MSzp celebrado en Budapest. O 14 de abril do 2009 a moción de censura foi aprobada polo Parlamento e Gyurcsány foi substituído no cargo de Primeiro Ministro polo seu Ministro de Economía Gordon Bajnai (un dos seus homes de confianza).

Ferenc Gyurcsány está casado con Klára Dobrev e ten catro fillos: Péter (n. en 1988), Bálint (1990), Anna (1996) e Tamás (1997).

Ligazón externa
---------------

* Biografía en español por Fundación CIDOB Arquivado 28 de agosto de 2010 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ferenc Gyurcsány*** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Péter Medgyessy** | **Primeiro Ministro de Hungría** 2004 - 2009 | Sucesor:**Gordon Bajnai** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191337
* WorldCat
* VIAF: 52849357
* BRE: 5761895
* EBID: ID
* FAST: 1619076
* GND: 132424967
* IMDb: nm2147987
* ISNI: 0000000122111033
* LCCN: nb2005010541
* Munzinger: 00000025018
* NKC: js20060428004
* NNDB: 000111487
* SUDOC: 122656830

 |
**Andrés Ocaña Rabadán**, nado en Aguilar de la Frontera en 1955, é un político andaluz. Desde 2009 até 2011, e tras a dimisión de Rosa Aguilar, exerceu o cargo de alcalde de Córdoba.

Traxectoria política
--------------------

Diplomado en Maxisterio, coa especialidade de Xeografía e Historia. Residente en Córdoba desde hai tempo, comezou exercendo o seu labor como mestre no colexio do barrio de Las Moreras, para pouco a pouco ir migrando até dedicarse totalmente á política. Foi membro do Consello Local de Esquerda Unida en Córdoba así como membro do Consello Provincial. Tamén foi, canda outros (Julio Anguita, Félix Ortega etc), membro fundador do sindicato USTEA.

Obtivo a súa primeira acta de concelleiro no Concello de Córdoba en 1995. Durante esta lexislatura, 1995-1999, foi portavoz de IULV- CA na Deputación de Córdoba.

Repetiu nas eleccións de 1999 e formou parte do equipo de goberno municipal de Rosa Aguilar ocupando a Área de Infraestruturas, entre outras responsabilidades.

Entre os anos 2003 e 2007 é primeiro tenente de alcalde e delegado de Urbanismo así como presidente da Empresa Municipal de Vivendas (Vimcorsa) e de Procórdoba S.A, sendo elixido portavoz municipal do grupo de Esquerda Unida no Concello de Córdoba.

Tras as eleccións de 2007, mantén a súa acta de concelleiro, a delegación de Urbanismo e a presidencia da Xerencia Municipal de Urbanismo e de Procórdoba, sendo nomeado segundo tenente de alcalde.

O 7 de maio de 2009 é elixido alcalde de Córdoba, substituíndo a Rosa Aguilar, que renunciara o 23 de abril tras ser nomeada Conselleira de Obras Públicas da Xunta de Andalucía.

Nas eleccións municipais celebradas o 22 de maio de 2011, e tras os resultados obtidos polo PP (maioría absoluta), presentou a súa renuncia de ser concelleiro anunciando a súa retirada da política institucional.

Notas
-----

1. ↑  *Andrés Ocaña llega a la Alcaldía de Córdoba "con el apoyo unánime de toda IU"*, artigo do diario *20 minutos* publicado o 8 de maio de 2009.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rosa Aguilar** | **Alcalde de Córdoba**2009-2011 | Sucesor:**José Antonio Nieto** |
O **escudo de armas de Suriname** foi adoptado o 25 de novembro de 1975. No lema lese en latín *Justitia - Pietas - Fides* ("Xustiza - Piedade - Fidelidade"). Os seus alicerces son dous nativos arauacos. A metade esquerda simboliza o pasado, no que os escravos foron levados ó país por barco dende África. A metade dereita simboliza o presente, representado por unha palmeira. O diamante do medio ten a forma do corazón. As puntas do diamante sinalan as catro direccións do vento. Dentro do diamante hai unha estrela de cinco puntas. A estrela simboliza os cinco continentes dos cales migraron os habitantes de Suriname: África, América, Oceanía, Asia e Europe.

Galería de imaxes
-----------------

* Fotografía dunha alegoría do escudo de Suriname. Obra do fotógrafo Julius Eduard Muller.Fotografía dunha alegoría do escudo de Suriname. Obra do fotógrafo Julius Eduard Muller.
* Tea que amosa unha versión anterior do escudo de armas de Suriname.Tea que amosa unha versión anterior do escudo de armas de Suriname.
Os **bubi** son un grupo étnico bantú de África central que é indíxena da illa de Bioko, na Guinea Ecuatorial. Outrora o grupo de maioría na rexión, a poboación experimentou un decline agudo por mor da guerra e as doenzas durante as expedicións portuguesas. O seu nome provén do bubi *amigo*, como *muni*, máis ó sur, e tamén se chaman *bocho* ou *mondjo* "persoa". Tamén son chamados ediyas.

A súa orixe e filiación racial aínda non foi determinada. Tesmann, baseándose en parentes non ben definidos entre a lingua bubi e a dos galoa do Ogoue, considéraos orixinarios de alí e supón que se produciu unha emigración de sur a norte. A proximidade das costas camerunesas e a semellanza da lingua fai que outros os consideren orixinarios dese país.

Notas
-----

1. ↑  Bubis en Guinea Ecuatorial en Joshua Project

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pobo bubi Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Sepa Bonaba, Edmundo *La lucha por la lengua y cultura del pueblo Bôobe* en NATIONALIA VI ns IV Xornadas do CIEMEN do 24 ó 28 de agosto de 1980 "Ensenyament, llengua i mitjans de comunicació".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41477
* BNF: 122958571
* BRE: 1886433
* EBID: ID
* GEC: 0165038
* LCCN: sh85017402
* NKC: ph1020224
* SUDOC: 031813313

 |