"Star in the East" da edición de 1854 de *Southern Harmony*
As **notas de forma** ou (***shape notes*** en inglés) son unha notación musical deseñada para facilitar o canto social e congregacional. A notación, introducida a finais do século XVIII en Inglaterra, converteuse nun dispositivo de ensino popular nas escolas de canto estadounidenses. Engadíronse formas ás cabezas das notas na música escrita para axudar aos cantantes a atopar os tons dentro das escalas maiores e menores sen o uso de información máis complexa que se atopa nas sinaturas do pentagrama.

As notas de formas de varios tipos utilizáronse durante máis de dous séculos nunha variedade de tradicións musicais, na súa maioría música sacra pero tamén secular, orixinarias de Nova Inglaterra, practicadas principalmente na rexión Sur dos Estados Unidos durante moitos anos, e que agora experimentan un renacemento noutros lugares.

Nomenclatura
------------

As notas de forma tamén foron chamadas con respecto **notas de caracteres** (***character notes***), **notas de patente** (***patent notes***), e de maneira pexorativa **notas de trigo sarraceno** (***buckwheat notes***) e **notas** **de** **parvo** (***dunce notes***).

Visión xeral
------------

A idea detrás das notas de forma é que as partes dunha obra vocal pódense aprender máis rápido e facilmente se a música se imprime en formas que coincidan coas sílabas de solfexo coas que se cantan as notas da escala musical. Por exemplo, na tradición de catro formas usada na *Sacred Harp* e noutros lugares, as notas dunha escala de Do maior notáronse e cántanse  do seguinte xeito:

The C major scale in shape notes A escala do do maior nas notas de forma
Un cantante hábil con experiencia nunha tradición de notas de forma desenvolveu unha asociación mental tripla fluída, que vincula unha nota da escala, unha forma e unha sílaba. Esta asociación pode servir para axudar na lectura da música. Cando unha canción é cantada por primeira vez por un grupo de notas de forma, normalmente cantan as sílabas (léndoas a partir das formas) para solidificar o seu dominio sobre as notas. A continuación, cantan as mesmas notas coas palabras da música.

As sílabas e notas dun sistema de notas de forma son relativas máis que absolutas; dependen da clave da peza. A primeira nota dunha tonalidade maior sempre ten a nota Fa triangular, seguida (ascendente) de Sol, La, etc. A primeira nota dunha tonalidade menor é sempre La, seguida de Mi, Fa, etc.

As tres primeiras notas de calquera escala maior (fa, sol, la) están separadas por un ton. As notas de cuarta a sexta tamén están separadas por un ton e tamén son fa, sol, la. A sétima e a oitava, estando separadas por un semitono, indícanse mi-fa. Isto significa que só catro notas de forma poden reflectir adecuadamente o "sentimento" de toda a escala.

Sistemas de catro formas vs de sete formas
------------------------------------------

 O sistema de 7 notas como se usa nun himno da Igrexa Bautista Fundamental Independente do Sur.
 O sistema de 7 notas usado nunha partitura tradicional (T*he Christian Harmony*).
O sistema ilustrado anteriormente é un sistema *de catro formas* ; seis das notas da escala agrúpanse en parellas asignadas a unha combinación sílaba/forma. A escala ascendente que utiliza as sílabas fa, so, la, fa, so, la, mi, fa representa unha variación do sistema hexacordial introducido polo monxe Guido de Arezzo do século XI, quen dorixinalmente introduciu unha escala de seis notas utilizando as sílabas ut, re, mi, fa, sol, la.

A variación de catro sílabas do sistema orixinal de Guido foi prominente na Inglaterra do século XVII e entrou nos Estados Unidos no século XVIII. Pouco despois inventáronse as formas para representar as sílabas. (Ver abaixo). Os outros sistemas importantes son os sistemas *de sete formas*, que dan unha forma e sílaba diferentes a cada nota da escala. Tales sistemas usan como sílabas os nomes das notas "do, re, mi, fa, so, la, ti, do" (familiar para a maioría da xente nos Estados Unidos debido á canción "Do-Re-Mi" de *Sorrisos e lágrimas*). Algúns libros (p. ex. *The Good Old Song* de CH Cayce) presentan a silabificación máis antiga de sete notas de "do, re, mi, fa, so, la, si, do". No sistema de sete formas inventado por Jesse B. Aikin, as notas dunha escala de Do maior anotaríanse e cantaríanse do seguinte xeito:

Hai outros sistemas de sete formas.

"Star in the East" composta cunha notación de catro formas

Eficacia das notas de forma
---------------------------

Na década de 1950 George H. Kyme levou a cabo un estudo controlado sobre a utilidade das notas de forma cunha poboación experimental formada por alumnos de cuarto e quinto que viven en California. Kyme coidou de combinar os seus grupos experimentais e de control o máis preto posible para a capacidade, a calidade do profesor e outros factores. Descubriu que os estudantes aos que se lles ensinaba con notas de forma aprendían a ler a vista significativamente mellor que os que se lles ensinaban sen eles. Kyme descubriu ademais que os estudantes aos que se lles ensinaba con notas de forma tamén eran moito máis propensos a realizar actividades musicais máis adiante na súa educación.

Notas de forma e modulación
---------------------------

Moitas formas de música no período de práctica común empregan a modulación, é dicir, un cambio de tonalidade no medio da peza. Desde o século XIX, a maioría da música coral empregou a modulación, e dado que o cambio de clave é fácil para os instrumentos pero difícil para os cantantes, a nova tonalidade adoita establecerse mediante o acompañamento instrumental; en consecuencia, o coro tamén cantará co temperamento do instrumento en lugar da entoación xusta da voz humana. Ás veces dise que a modulación é problemática para os sistemas de notas de forma, xa que as formas empregadas para a clave orixinal da peza xa non coinciden cos graos de escala da nova clave;  pero a capacidade de usar símbolos agudos e planos xunto con notas de forma é unha cuestión da variedade de tipos dispoñibles para o tipógrafo e as preferencias musicais. O desenvolvemento das preferencias musicais está documentado en parte polas copias sobreviventes do *órgano* de BF White da década de 1850.

O "Judgment Anthem" de Justin Morgan, que apareceu por primeira vez en *The Easy Instructor* (1801) de Little and Smith, parece cambiar as teclas (e as armaduras) de mi menor a mi ♭ maior, e despois de novo a mi menor antes de concluír en E♭ maior. Porén, pódese supoñer que Morgan pretendía simplemente un cambio de maior a menor mantendo o mesmo ton tónico. Foi reimpreso en moitos dos primeiros cadernos de música, pero non no *Sacred Harp* (1844), no que a "Christian Song" de Jeremiah Ingalls é a única canción que modula (neste caso, de re menor a re maior).

Orixe e historia antiga
-----------------------

Como se indicou anteriormente, as sílabas dos sistemas de notas forma son moi anteriores ás formas. A práctica de cantar música en sílabas que designan o ton remóntase ao ano 1000 coa obra de Guido de Arezzo. Outros traballos iniciais nesta área inclúen a notación cifrada de Jean-Jacques Rousseau (século XVIII) e a sol-fa tónica de John Curwen (século XIX).

Os precursores estadounidenses para dar forma ás notas inclúen a novena edición do Bay Psalm Book (Boston) e *An Introduction to the Singing of Psalm Tunes in a Plaine & Easy Method* do reverendo John Tufts. A novena edición do Bay Psalm Book foi impresa coas iniciais de sílabas de catro notas (fa, sol, la, me) debaixo do pentagrama. No seu libro, Tufts substituíu as iniciais das sílabas de catro notas no pentagrama en lugar das cabezas das notas e indicou o ritmo mediante signos de puntuación á dereita das letras.

As composicións dos "Yankee tunesmiths" (First New England School "Primeira Escola de Nova Inglaterra") comezaron a aparecer en 1770, antes da aparición das notas de forma, que apareceron por primeira vez en *The Easy Instructor* de William Little e William Smith en 1801 en Filadelfia. Little e Smith presentaron o sistema de catro formas que se mostra arriba, destinado a ser usado nas escolas de canto. En 1803 Andrew Law publicou *The Musical Primer*, que utilizaba formas lixeiramente diferentes: un cadrado indicaba *fa* e un triángulo *la*, mentres que *sol* e *mi* eran os mesmos que en Little and Smith. Ademais, o invento de Law foi máis radical que o de Little e Smith, xa que prescindiu do uso do pentagrama, deixando que as formas fosen o único medio de expresar o ton. Little e Smith seguiron a notación musical tradicional ao colocar as cabezas das notas no pentagrama, no lugar das cabezas das notas ovaladas ordinarias. Ao final, foi o sistema Little/Smith o que gañou, e non hai ningún himnario que utilice o sistema Law.

 Unha declaración xurada (*affidavit*) atopada no verso da portada dalgunhas copias de *The Easy Instructor, Part II* de Little and Smith (1803)
Algunhas copias de *The Easy Instructor, Part II* (1803) incluíron unha declaración, no verso da portada, na que John Connelly (cuxo nome aparece noutras fontes como Conly, Connolly e Coloney) concede permiso a Little e Smith para facer uso nas súas publicacións das notas de forma ás que reclamaba os dereitos.  Little e Smith non reclamaron crédito pola invención, senón que dixeron que as notas foron inventadas ao redor de 1790 por John Connelly de Filadelfia, Pensilvania. Andrew Law afirmou que foi o inventor das notas de forma.

As notas de formas resultaron populares en América, e rapidamente preparáronse unha gran variedade de himnarios facendo uso delas. As formas foron finalmente extirpadas no nordeste dos Estados Unidos por un movemento chamado "mellor música", dirixido por Lowell Mason. Pero no sur, as formas quedaron ben afianzadas e multiplicáronse nunha variedade de tradicións. Kentucky Harmony (1816) de Ananias Davisson é o primeiro *tunebook* de notas de forma sureña, e logo foi seguido por *Tennessee Harmony* (1818) de Alexander Johnson, The Missouri Harmony (1820) de Allen D. Carden e moitos outros.

Aparición dos sistemas de sete formas
-------------------------------------

A mediados do século XIX, o sistema "fa so la" de catro sílabas adquirira un gran rival, é dicir, o sistema de sete sílabas "do re mi". Así, os compiladores de música comezaron a engadir tres formas máis aos seus libros para que coincidan coas sílabas extra. Concibíronse numerosas notacións de sete formas. Jesse B. Aikin foi o primeiro en producir un libro cun sistema de notas de sete formas, e defendeu con forza a súa "invención" e a súa patente. O sistema usado no *Christian Minstrel* de Aikin de 1846 converteuse finalmente no estándar. Isto débese moito á influencia da empresa editorial Ruebush & Kieffer que adoptou o sistema de Aikin ao redor de 1876. Aínda están dispoñibles dous libros que permaneceron en uso continuo (aínda que limitado), *Christian Harmony* de William Walker e *New Harp of Columbia de* ML Swan. Estes libros usan sistemas de sete formas ideados por Walker e Swan, respectivamente.

Tradicións de notas de forma activas
------------------------------------

Aínda que os libros de sete formas poden non ser tan populares como no pasado, aínda hai un gran número de igrexas na rexión Sur, en particular Baptistas do Sur, Baptistas Primitivos, case todas as Igrexas non instrumentais de Cristo, algúns Metodistas Libres, menonitas, algúns Amish, Pentecostais Unidos e Baptistas Unidos das rexións dos Apalaches de Virxinia Occidental, Ohio e Kentucky, que usan regularmente cancioneiros de sete formas na adoración dominical. Estes cancioneiros poden conter unha variedade de cancións desde clásicos do século XVIII até música gospel do século XX. Así, hoxe en día os cancioneiros confesionais impresos en sete formas probablemente constitúen a rama máis grande da tradición das notas de forma.

Ademais, tamén se celebran de forma intermitente cantos comunitarios non confesionais que presentan música gospel de sete formas de principios e mediados do século XX, como os himnos de Stamps-Baxter ou *Heavenly Highway*. Nestas tradicións, o costume de "cantar as notas" (sílabas) consérvase xeralmente só durante o proceso de aprendizaxe nas escolas de canto e cantar pode ser cun acompañamento instrumental, normalmente un piano.

O sistema de sete formas tamén se usa en cantos públicos habituais de cancioneiros do século XIX dun tipo similar ao *Sacred Harp*, como *The Christian Harmony* e *New Harp of Columbia*. Tales cantos son comúns en Xeorxia, Carolina do Norte, Tennessee, Mississippi e Alabama, e xeralmente conservan o costume da escola de canto de "cantar as notas".

O sistema de sete formas (Aikin) é usado habitualmente polos menonitas e os brethren. Numerosos cancioneiros están impresos en notas con forma para este mercado. Inclúen *Christian Hymnal*, *Hyms of the Church*, *Zion's Praises*, *os* *Pilgrim's Praises*, *Church Hymnal*, *Silver Gems in Song*, *the Mennonite Hymnal*, e a *Harmonia Sacra* .

Algunhas igrexas afroamericanas usan o sistema de notas de sete formas.

Oak Grove Baptist Church, Elba, Alabama, canto gospel de notas de 7 formas afroamericanas, 11 de outubro de 2003
A tradición de catro formas que conta na actualidade con maior número de participantes é o canto de Arpa Sagrada (*Sacred Harp*). Pero hai moitas outras tradicións que aínda están activas ou mesmo gozan dun rexurdimento de interese. Entre os sistemas de catro formas, o *Southern Harmony* mantívose en uso continuo nun canto en Benton, Kentucky, e agora está experimentando unha pequena cantidade de rebrote. O actual resurgir do interese polo canto de notas de forma tamén creou novos cantos utilizando outros cancioneiros de catro formas do século XIX, recentemente moribundos, como *The Missouri Harmony*, así como novos libros de compositores modernos, como *Northern Harmony*. De natureza híbrida, no que se refire a revivir Kentucky Harmony de Ananias Davisson, pero dando o paso máis á incorporación de cancións doutros 70 primeiros *tunebooks*, xunto con novas composicións, é Shenandoah Harmony (2013).  Thomas B. Malone especializouse no revival de obras de Jeremiah Ingalls e publicou unha edición en catro formas de *The Christian Harmony* de Ingalls de 1805. Malone organiza un canto anual a mediados de xullo en Newbury, Vermont, onde Ingalls foi taberneiro e músico entre 1789 e 1810.

Notas
-----

1. ↑  "Britton-Lowens – Journal of Research in Music Education: "A History and Bibliography of the First Shape Note Tune Book" (Signed by Britton & Lowens), Spring 1953 ; Archival Collections". *archives.lib.umd.edu*. Consultado o 2022-08-23.
2. ↑  "fasola.org - Sacred Harp and Shape Note singing". *fasola.org*. Consultado o 2022-08-23.
3. ↑  Kyme, "*An experiment in teaching children to read with shape notes*," *Journal of Research in Music Education* VIII, 1 (primavera de 1960), pp. 3–8.
4. ↑  Horn 1970.
5. ↑  "Public Worship, Private Faith". *Georgia Press* (en inglés). Consultado o 2022-08-23.
6. ↑  "Morgan's-judgment-anthem-newly-typeset". *Shenandoah Harmony website*. Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2021. Consultado o 23 de agosto de 2022.
7. ↑  "240 Christian Songs". *Sacred Harp Bremen website*.
8. ↑  Gates 1988
9. ↑  That Little and Smith were the first: *America's musicall 0000craw*. 2001. p. 129. ISBN 0-393-04810-1.
10. ↑  By way of demonstrating the efficacy of the new shape notes, the *"Easy" Instructor* contains many difficult songs.
11. ↑  Miller, Kiri (2008). *Traveling Home: Sacred Harp Singing and American Pluralism* (en inglés). University of Illinois Press. ISBN 978-0-252-03214-1.
12. ↑  Dick Hulan escribiu: "My copy of William Smith's '*Easy Instructor, Part II* ' (1803) attributes the invention [of shape notes] to 'J. Conly of Philadelphia'." And according to David Warren Steel, in *'John Wyeth and the Development of Southern Folk 'Hymnody*: "This notation was invented by Philadelphia merchant John Connelly, who on 10 March 1798 signed over his rights to the system to Little and Smith."
13. ↑  Lowens & Britton 1953, p. 32.
14. ↑  Hatchett, Marion J. (2003). *A Companion to the New Harp of Columbia* (en inglés). Univ. of Tennessee Press. ISBN 978-1-57233-203-4.
15. ↑  "Heavenly Highway Hymns". *Brentwoodbenson.com; Hymn Book. Stamps-Baxter/Zondervan*. Arquivado dende o orixinal o 13 de decembro de 2013. Consultado o 13 de decembro de 2013.
16. ↑  "Music". *joshchampagne.com*. Arquivado dende o orixinal o 11 de setembro de 2012. Consultado o 23 de agosto de 2022.
17. ↑   "Hymnal ; MH1969". *hymnary.org*.
18. ↑  Fox, Derrick (2015). "African American Practice of Shape-Note Singing in the United States" **56**: 38–51.
19. ↑  "About". *stoddardfamily.home.comcast.net*. Arquivado dende o orixinal o 23 de maio de 2009. Consultado o 23 de agosto de 2022.
20. ↑  "About us". *shenandoahharmony.com*. Arquivado dende o orixinal o 30 de xullo de 2021. Consultado o 23 de agosto de 2022.

 `[**Notas 2**]`1. ↑  As sílabas empregadas derivan da guidoniana solmización de hexacordes superpostos, ningunha das cales incluía toda a escala diatónica (un sistema tamén usado na Inglaterra isabelina): véxase *orixe do solfexo*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Música*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Shape note Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Gospel
* *Fuguing tune*
* Notación musical

### Bibliografía

* Drummond, R. Paul (n.d.) *A Portion for the Singers: A History of Music Among Primitive Baptists Since 1800*.
* Eastburn, Kathryn (n.d.) *A Sacred Feast: Reflections on Sacred Harp Singing and Dinner on the Ground*.
* *Sing with understanding*. 1980. ISBN 0-8054-6809-9.
* *Close harmony*. 2002. ISBN 9780807853467.

* "A comparison of the tune books of Tufts and Walter" **36**. 1988: 169–93. JSTOR 3344638. doi:10.2307/3344638.
* "The easy instructor (1798-1831)" (PDF). *Journal of Research in Music Education* **I**: 31–55. doi:10.2307/3344565.

### Ligazóns externas

* Arquivado en Ghostarchivecomment e o Wayback Machine: *Shapenote Hymnody*. *Introdución A Shapenote Hymnody*. Universidade Emory.
* Páxina Web Sitio web da Asociación De Patrimonio Musical de Sacred Harp
* Awake, My Soul sitio sobre o filme documental *The Story of Sacred Harp and Shaped Note singing*
* Fondo Histórico artigo sobre a evolución das notas de forma
* A nota de oito, o método de sete formas artigo sobre o método das sete formas.
* Cancións de Jeremiah Ingalls Arquivado 20 de setembro de 2012 en Wayback Machine. exemplos de canto de *shapenotes*,
* Música Arpa Sacra Handbook of Texas online
* A Tradición Afroamericana De Mississippi Artigo de Chiquita Walls
* Pearl River Singing Convention
* Escola De Baxter Música Gospel - escola que fomenta a tradición Stamps and Baxter
* Reino Unido Cantando Arpa E Shapenote Arquivado 15 de agosto de 2019 en Wayback Machine. sitio oficial con eventos, calendario, recursos e contactos para os- grupos shapenote do Reino Unido
* Recursos Musicais - un extenso sitio de recursos sobre Arpa Sacra, música Shapenote, Galería de música, etc.
* Cantando con Sílabas Solares Arquivado 25 de setembro de 2004 en Wayback Machine. - artigo sobre as escolas de canto e as notas de forma
* A Forma da Música ensinando a cantar aos nenos pequenos *shapenote.*
* Onde Podería Ir Senón Ao Señor colección Folklife De Florida
* Artigos co Tag: shape-note gravacións
* Arpa Sagrada.mus. Arquivos de son electrónicos de cancións de varios libros de cancións do século XIX de *shapenote*
* Folla de Notas de Sete Formas Arquivado 23 de agosto de 2022 en Wayback Machine. Notas redondas do himno aberto convertidas en Notas de Sete Formas.
* Libro de Notas de Sete Formas Arquivado 23 de agosto de 2022 en Wayback Machine. Selección
* Cantantes de *Shenandoah Harmony* Lista de cancións locais de *Harmonía Shenandoah*

#### Libros de partituras en dominio público

* 4-shape notation tunebooks en IMSLP
* 7-shape notation tunebooks en IMSLP
* *Metodista Harmonista* (1833)
* (EN IMSLP).
* Allen D. Carden, *Harmonía de Missouri* (1834)
* W. L. Chappell, *Lira Occidental Arquivado 06 de abril de 2016 en Wayback Machine.* nova edición (1835)
* Ananías Davisson, *Un Complemento á Harmonía De Kentucky* (1825, reinicio 2011)
* Joseph Funk e fillos, *A Nova Harmonía Sacra: Unha Compilación De Música De Igrexa Auténtica* (1915, 18ª edición, 7-forma) , (2008, 26ª edición, 7-forma e 4-forma)
* William Hauser, *A Arpa Hesperiana* (1848)
* *A Arpa Cristiá E Cantante Escola Sabbath* (1870),  (7 forma)
* J. S. James, *Arpa unión E Historia Das Cancións* (1909)
* William Little E William, *O Sinxelo Instrutor* (1801), Parte 2 (1803)
* Lowell Mason, *Arpa Sagrada de Mason* (Edicións 1835 e 1844)
* John McCurry, *A Arpa Social* (1855)
* William Walker, *Harmonía Do Sur E Compañeiro Musical* (1847), (1854); *A Harmonía Do Peto Sur e Occidental, concibida como Un Apéndice Á Harmonía Do Sur.* (1860)
* B. F. White, *A Arpa Sagrada* (1860) (c. 2), 1911, rev. J. S. James e o seu equipo.)
* *Repositorio de Música Sacra de Wyeth* (1826)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7489233
* EBID: ID
* JSTOR: shape-notes

 |