A fricción resulta da interacción entre dous corpos
A **fricción** ou **rozamento** é unha forza natural que actúa cando un obxecto está en contacto con outro e sofre a acción dunha forza que intenta movelo. A forza de fricción está causada polo contacto dos dous corpos ou do corpo en movemento co medio en que se move. A ciencia que estuda a fricción é a triboloxía.

Descrición
----------

Forza normal
A fricción cunha superficie depende da forza normal entre o obxecto e a superficie; cuanto maior for a forza normal maior será a fricción. Pasar un dedo pola superficie dunha mesa pode ser usado como exemplo práctico: se se preme con forza o dedo, a fricción aumenta e o dedo para.

Aínda que se opoñan ó sentido de deslizamento entre as superficies de contacto, todas as formas de transporte que se desprazan sobre rodas non poderían moverse sen a fricción: é a fricción entre as rodas e o solo o que permite que as rodas se agarren ao solo, producindo movemento polo cambio de forzas. Así, a forza de fricción pode asumir características de forza motora, cando a súa acción proporciona o movemento de translación do corpo en relación á superficie.

Pode parecer estraño afirmar que non é precisa ningunha forza para manter un corpo en movemento, cando un avión se despraza a unha velocidade constante utilizando os seus poderosos motores. A razón é que a forza dos motores que impelen o avión cara a adiante é igualada pola fricción co aire a través do cal se move o avión; as dúas forzas equilíbranse de tal modo que ningunha actúa sobre o avión e este, polo tanto, continúa movéndose cunha velocidade constante.

Coeficiente de fricción
-----------------------

Demostra o grao de rugosidade entre dous corpos. Trátase dun concepto adimensional, ou sexa, non presenta unidade. Pode ser clasificada en dinámica ou estática, de acordo coa situación que se encontra o sistema:

* Coeficiente de fricción dinámica: presente a partir do momento en que o corpo efectúa o desprazamento. Representado por {\displaystyle \mu \_{d}\,}.
* Coeficiente de fricción estática: presente cando o corpo se encontra na inminencia do movemento, ou sexa, no principio da actuación da forza externa. Para efecto de diferenciación, é representado por {\displaystyle \mu \_{e}\,}.

A asociación dos módulos de cada un implica que o coeficiente de fricción dinámica será menor ou igual ao coeficiente de fricción estática: 

{\displaystyle \mu \_{d}\leq \mu \_{e}\,}

Fricción dinámica
-----------------

Chámase forza de fricción dinámica á forza que xorde entre as superficies que presentan movemento relativo. A forza de fricción dinámica oponse a este deslizamento entre as superficies, non necesariamente oposta ao movemento do corpo. Por exemplo: cando unha caixa está deslizando sobre unha superficie horizontal para a dereita, a forza de fricción dinámica estará aplicada na superficie de contacto da caixa e a superficie de apoio paralelamente á superficie e apuntando para a esquerda.

Outro exemplo é cando un coche se está movendo nunha estrada e decide frear bruscamente, de modo que as rodas son trabadas. O carro parará por causa da forza de fricción, que actúa entre os pneumáticos e o solo. No caso dun home empurrando unha caixa débese considerar que se a caixa está en repouso mentres o home aplica a forza, a forza de fricción entre a caixa e o plano de apoio será de fricción estática sendo contraria ao deslizamento da caixa cara a adiante; para os pés do home, a forza de fricción estará actuando no sentido de impedir o deslizamento dos pés cara a atrás. Neste caso a forza de fricción estática está apuntando cara a adiante.

No caso de que a caixa estea deslizando, a forza de fricción entre a caixa e o plano será dinámica e estará opoñéndose ao deslizamento, que nese caso coincide coa oposición ao movemento da caixa. Para o caso dos pés do home, considerando que mesmo empurrando a caixa non haxa deslizamento en relación á superficie, a forza de fricción continúa sendo de carácter estático e nese caso estará apuntando cara a adiante, ou sexa, opoñéndose ao deslizamento dos pés e consecuentemente favorábel ao movemento da caixa. Esa forza de fricción pode ser calculada pola seguinte expresión:

* {\displaystyle F\_{at}=\mu \_{d}.N}onde {\displaystyle F\_{at}}, medida en Newtons, {\displaystyle \mu \_{d}} é o coeficiente de atrito dinámico e {\displaystyle N} a forza que é normal á dirección do movemento (no caso de estar o corpo nun plano horizontal, ten a mesma intensidade do peso do corpo, ou sexa, {\displaystyle N=n.g}, onde {\displaystyle n} é a masa do obxecto e {\displaystyle g} é a aceleración do campo gravitacional no local).

Fricción estática
-----------------

Chamamos forza de fricción estática a forza que se opón a deslizamento entre as superficies. Como exemplo, podemos citar o deslizamento dunha caixa sobre unha superficie ou tamén a fricción entre o pneumático dun coche cando este non está se movendo sobre a superficie.

Cando se intenta empurrar unha caixa en repouso en relación ao solo, nótase que dependendo da forza que é aplicada sobre a caixa, esta non sae do lugar. Así, pódese concluír que hai unha forza que actúa contra o movemento. É a denominada forza de fricción estática.

Ora, para mover a caixa, se for feita unha forza igual á fricción dinámica, a caixa non se moverá, pois as forzas anularanse. Entón, conclúese con iso que a forza de fricción estática é maior que a de fricción dinámica. Porén, na maioría dos casos, os seus valores son tan próximos que podemos consideralas aproximadamente iguais.

* {\displaystyle F\_{at}=\mu \_{e}.N} (análogo á fricción dinámica)

Enerxía disipada
----------------

Ao mover un obxecto en contacto cunha superficie, a enerxía disipada en forma de calor é: 

{\displaystyle E=\mu \_{d}\int N(x)dx\,}
onde
*N* é a forza normal,
*μ*d, o coeficiente de atrito dinámico,
*x*, o eixo no que se move o corpo.
Valores dos coeficientes de fricción:


Coeficientes de fricción dalgunhas substancias| Materiais en contacto | Estática **μ**d | Dinámica **μ**d |
| --- | --- | --- |
| Xeo // Xeo | 0,1 | 0,03 |
| Vidro // Vidro | 0,9 | 0,4 |
| Vidro // Madeira | 0,2 | 0,25 |
| Madeira // Coiro | 0,4 | 0,3 |
| Madeira // Pedra | 0,7 | 0,3 |
| Madeira // Madeira | 0,4 | 0,3 |
| Aceiro // Aceiro | 0,74 | 0,57 |
| Aceiro // Xeo | 0,03 | 0,02 |
| Aceiro // Latón | 0,5 | 0,4 |
| Aceiro // Teflón | 0,04 | 0,04 |
| Teflón // Teflón | 0,04 | 0,04 |
| Caucho // Cemento (seco) | 1,0 | 0,8 |
| Caucho // Cemento (húmido) | 0,3 | 0,25 |
| Cobre // Ferro (fundido) | 1,1 | 0,3 |
| Esquí (encerado) // Neve (0 °C) | 0,1 | 0,05 |
| Articulacións humanas | 0,02 | 0,003 |

Algúns casos de fricción
------------------------

### Tapón de champaña

Neste exemplo, para acharmos a forza que a fricción exerce no tapón sobre a boca da botella de vidro cando se tenta practicar a extracción da rolla, precisamos antes achar a área de contacto entre o tapón e a boca. Despois de obtermos este dato por contas matemáticas (superficie interna dun cilindro), é preciso achar tamén a presión exercida polo tapón na boca. A presión do tapón actúa como a forza normal na área de contacto, e, sabendo esas dúas informacións e posuíndo os coeficientes de fricción, basta utilizar a fórmula anterior para obter a forza de fricción cando se tenta abrir a botella.

### Fricción no plano inclinado

Hai aquí unha particularidade: cando un corpo está sobre un plano inclinado e baixo a acción exclusiva da gravidade, a intensidade da forza normal que se utiliza para calcular a forza de fricción corresponde á compoñente perpendicular ao plano de contacto, que pode ser calculada segundo a expresión: 

{\displaystyle N=P\times cos(\theta )}, onde {\displaystyle \theta } é o ángulo de inclinación en relación á horizontal. Hai que resaltar que cando se trata dun plano inclinado, o ángulo formado por este e a horizontal corresponde ao ángulo formado polo peso do corpo sobre o plano e a súa compoñente perpendicular ao plano inclinado. Nese circunstancia, a forza de fricción que actuará sobre o corpo opoñerase ao deslizamento cara a baixo e, polo tanto, estará orientada paralelamente ao plano para riba.
A dirección da fricción é sempre perpendicular á recta tanxente á circunferencia no punto en que o coche se encontra e o sentido apunta cara ao centro. Para calcular a intensidade da friccióno úsase a seguinte fórmula, desde que se trate de movemento Circular Uniforme:

{\displaystyle F\_{at}=} Masa do automóbil {\displaystyle \times } Aceleración centrípeta.
a fórmula xeral, que mide a fricción dunha superficie é:

{\displaystyle \mu \_{e}\,}.m = g.sen {\displaystyle \theta }

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q82580
* BNCF: 31340
* BNF: 11941523z
* EBID: ID
* GEC: 0184960
* GND: 4049098-1
* JSTOR: friction
* LCCN: sh85051971
* NDL: 00567505
* NKC: ph158522
* PSH: 2973
* Treccani: attrito

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D017276
* MeSH: G01.374.618

 |