recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Os xograres da Idade Media popularizaron as cantilenas a través da súa repetición e representación en diferentes núcleos urbanos e rurais
Unha **cantilena**, en musicoloxía, é unha canción sinxela e repetitiva.

Os musicólogos describen con ela o tipo de canción ou melodía que, durante o Medioevo, era integrada no canto litúrxico ou na canción profana. Máis especificamente, unha cantilena era, entre os séculos XIII e XV, unha canción polifónica, en particular a *chanson* francesa. Máis ou menos durante o mesmo período, os ingleses empregaban a palabra para identificar pezas a tres voces con textos relixiosos escritos en latín. Por extensión, desde o século XIX o vocábulo «cantilena» serve para designar unha melodía vocal lírica.

O xénero literario medieval francés era unha canción en lingua vulgar ao mesmo tempo lírica e narrativa. A máis antiga é a *Cantilena de Santa Eulalia* en pareados asonantes; outras foron a *Cantilena de* *San Farón* e a de Guillaume, que non se conservou.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *cantilena*.
2. ↑  *Diccionario Akal de Estética*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cantilena hebrea

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1288193
* BNCF: 29683
* BRE: 2042291
* EBID: ID

 |
Cemiterio na Abadía de Santo Agostiño en Canterbury de catro reis de Kent. A tumba de Hlothhere é a segunda desde a esquerda.
**Hlothhere** (anglosaxón: *Hloþhere*), finado o 6 de febreiro de 685, foi un rei de Kent que gobernou desde 673 a 685.

Traxectoria
-----------

Sucedeu ao seu irmán Ecgberht I en 673. Tivo que entrar en conflito con Mercia, desde que en 676 o rei mercio Æthelred invadiu Kent e causou gran destrución; segundo Beda, nin mesmo as igrexas e os mosteiros foron perdoados, e Rochester foi arrasada.

O poder de Hlothhere sobreviviu esta arremetida, con todo. Parece que por un tempo reinou conxuntamente co seu sobriño Eadric, fillo de Ecgberht I, xa que se promulgou un código de leis aínda existente baixo ambos os seus nomes. En 685, Eadric foi ao exilio e liderou os saxóns do sur contra Hlothhere, quen foi derrotado e morreu das súas feridas.

A información anterior provén de Beda, mais Hlothhere é un rei de Kent do que sobreviviron documentos xenuínos. Un documento coñecido por unha copia do século XV, está datado exactamente a 1 de abril de 675 no primeiro ano do reinado de Hlothhere, o que non cadra coa data de acceso ao trono que lle atribúe Beda. O documento de 679 sobrevive na súa forma orixinal. Dous documentos posteriores atribuídos a Hlothere (S1648, S1648a), parecen ser copias alteradas de documentos de Swæfheard (S10) e Swæfberht (S11) (Kelly 1995). Un código legal, a *Lei de Hlothhere e Eadric*, é atribuído conxuntamente a el e ao seu sucesor Eadric.

Notas
-----

1. ↑  Segundo a Encyclopaedia Britannica, s. u. Hlothhere.
2. ↑  S7
3. ↑  "S8". Arquivado dende o orixinal o 18 de maio de 2015. Consultado o 25 de novembro de 2016.
4. ↑  S10
5. ↑  S11

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Hlothhere 1 en Prosopografía da Inglaterra anglosaxoa.

| * v
* c
* e
Reis de Kent |
| --- |
| Orixes | 
* Hengest e Horsa
* Oisc
* Octa
* Eormenric

 |
| século VII | 
* Æthelberht I
* Eadbald
* Eormenred ?
* Eorcenberht
* Ecgberht I
* Hlothhere
* Eadric
* Mul
* Swæfheard
* Oswine
* Wihtred

 |
| século VIII | 
* Alric
* Eadberht I
* Æthelberht II
* Eardwulf
* Eadberht II
* Sigered
* Eanmund
* Heahberht
* Ecgberht II
* Ealhmund
* Offa de Mercia
* Eadberht III Præn
* Cuthred

 |
| século IX | 
* Coenwulf de Mercia
* Ceolwulf de Mercia
* Baldred
* Ecgberht de Wessex
* Aethelwulf de Wessex
* Aethelstan de Wessex
* Aethelberht de Wessex

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q495540
* WorldCat
* VIAF: 10236933
* CERL: cnp00286697
* DeutscheBio: 102419493
* EBID: ID
* GND: 102419493
* ODNB: 39262
* PASE: 1699
* WikiTree: Of\_Kent-20

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Rato (homónimos).
Un rato mecánico típico, con dous botóns e unha roda. Ao premer na roda, esta actúa como botón central.
Un **rato** é un dispositivo periférico que se conecta a un ordenador e permite o desprazamento pola pantalla segundo os movementos que o usuario fai sobre unha superficie, facilitando así o manexo do ordenador. Aínda que foi inventado por Douglas Engelbart en 1963 non se fixo popular ata a década dos 80. Hoxe en día a práctica totalidade dos ordenadores de escritorio dispoñen del.

Os ratos detectan o movemento que con eles realiza o usuario mediante un sistema mecánico consistente nunha bóla que xira libremente e move dous eixos perpendiculares, mediante unha combinación dun díodo emisor cun fotodíodo (no caso dos ópticos), ou mediante un láser. A transmisión da información ata o ordenador pode ser a través de cable; este conéctase co ordenador a través dun porto específico, o PS/2 (habitualmente de cor verde), aínda que cada vez máis a través de portos USB). A conexión tamén pode ser sen fíos, ben por infravermellos ou ben por radiofrecuencia. É frecuente que os ratos teñan unha rodiña que tamén permite desprazarse pola pantalla.

O movemento do rato en dúas dimensións sobre unha superficie plana transmítese como modificación de coordenadas na pantalla e a súa representación visual recibe o nome de "punteiro". Os ratos deseñados para os sistemas MAC adoitan ter un botón, os de Windows dous e os de Linux/Unix dous ou tres. Ao botón da esquerda chámaselle tamén "primario" e ao da dereita "secundario", se ben isto pódese alterar para comodidade das persoas zurdas.

A premer o botón primario chámaselle "facer clic" ou "clicar". Se se fai dúas veces moi rápido dise "facer dobre clic".

Galería de imaxes
-----------------

* Rato óptico.Rato óptico.
* Engrenaxe dun rato común.Engrenaxe dun rato común.
* Modelo IBM de 1987.Modelo IBM de 1987.
* Modelo para Apple.Modelo para Apple.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Rato*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7987
* AAT: 300168291
* BNF: 12160745r
* BRE: 3353494
* EBID: ID
* GND: 4225191-6
* JSTOR: computer-mice
* LCCN: sh93009624
* PSH: 12405
* Treccani: mouse

 |
**Sáfrax** (? - aproximadamente 400) foi un caudillo grutungo (pobo orixe dos ostrogodos) que liderou o seu pobo tras a morte do rei Vitimiro. Actuou como rexente xunto con Alateo, mentres o fillo de Vitimiro, Viderico, aínda era pequeno.

Traxectoria
-----------

Semella probable que fose de orixe sármata ou alana.

Desde o 376 tras a guerra contra os hunos, na que foron fortemente derrotados e o propio rei Vitimiro morreu, Sáfrax xunto con Alateo como rexentes, conduciron ao seu pobo, cara ao Imperio Romano. 

Segundo Amiano, Sáfrax, xunto con Alateo, eran quen mandaban os grutungos que estaban do lado de Fritixerno e os tervingos na batalla de Adrianópole, contra os romanos, no 378. Posiblemente, Sáfrax, estivese á fronte dos aliados húnico-alanos. Trala derrota dos romanos, saquearon profundamente o Imperio romano oriental, até que foron asentados en Pannonia Prima por mor dos tratados con Teodosio. Outra parte deles, se integraron no exército romano.

Notas
-----

1. ↑  Kulikowski (2007), p. 126
2. ↑  Kim, 2013, pp. 201 e 265
3. ↑  Amiano Marcelino, *Res gestae,* XXXI, 3
4. ↑  Burns 1994, p. 63
5. 1 2  Burns 1991, p. 41

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Burns, T. S. (1991). *A History of the Ostrogoths* (en inglés). Bloomington / Indianápolis: Indiana University Press. ISBN 0-253-32831-4.
* Burns, T. S. (1994). *Barbarians within the Gates of Rome. A Study of Roman Military Policy and the Barbarians, ca.375–425 A.D.* (en inglés). Bloomington / Indianápolis: Indiana University Press. ISBN 9780253312884.
* Kim, H. J. (2013). *The Huns, Rome and the Birth of Europe* (en inglés). Cambridge University Press. ISBN 9781107067226.
* Kulikowski, M. (2006). *Rome's Gothic Wars. From the Third Century to Alaric* (en inglés). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 9781139167277.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Vitimiro** | **Rei dos grutungos**
Rexente xunto con Alateo**376 - ??** | Sucesor:  |
***Heroides*** (ou ***Heroidas***; en latín : *Epistulae Heroidum*, lit. "Cartas das heroínas") son unha colección de quince poemas epistolares compostos, en latín, polo autor romano Publio Ovidio Naso. Escritas en dístico elexíaco, presentan unha selección de cartas coma se fosen escritas por heroínas da mitoloxía grega e da mitoloxía romana que, dalgún xeito maltratadas, descoidadas ou abandonadas, escriben aos seus amantes. Asigna un papel ás mulleres pouco habitual na literatura da Antigüidade clásica.

Heroides dobres
---------------

Un conxunto adicional de seis poemas, moi coñecidos como *Heroides dobres* e numerados do 16 ao 21 nas edicións académicas modernas, seguen estas cartas individuais e presentan tres intercambios separados de epístolas emparelladas: unha dun heroico amante á súa amada ausente e outra da heroína en resposta.

Notas
-----

1. ↑  "heroidum-epistularum-vii-ovidio" (PDF). *repositorio.uca.edu.ar* (en castelán e inglés). Consultado o 22 de xullo de 2023.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Grecia antiga*** |

### Outros artigos

* O fin xustifica os medios


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1236672
* WorldCat
* VIAF: 8811152140009011100000
* BNE: XX1950778
* BNF: 12213117q
* EBID: ID
* GND: 4139612-1
* LCCN: n82020793
* NLA: 35403793
* NLG: 307260
* SUDOC: 028729587

 |
**Eowils** e **Halfdan** (nórdico antigo: *Ásl* ou *Auðgísl* / *Hálfdan*), finados en 910, foron dous caudillos viquingos que gobernaron posibelmente en diarquía parte do reino de Northumbria, Inglaterra.

Traxectoria
-----------

É probábel que Ingwær (Ingvar), un terceiro caudillo, gobernase tamén unha parte do reino tras a morte de Æthelwald de Wessex en mans de Eduardo o Vello en 902, como se cita no *Chronicon* do cronista Æthelweard onde se menciona a un terceiro monarca [Ingvar] entre outros moitos nobres caudillos.

Gobernaron o que sería o xerme do reino viquingo de York durante oito anos. O incremento da presenza viquinga en York fíxose insustentábel tras a chegada de refuxiados desde o reino de Dublín que foron expulsados en 902. A pesar das negociacións e tratados do ano 906, os viquingos comezaron unha campaña de fustrigación e incursións nas costas de Wessex en 909 e enfrontáronse ao rei de Inglaterra na batalla de Tettenhall onde foron derrotados e os seus corpos abandonados no campo de batalla o 5 de agosto de 910.

Outro viquingo, Ragnall ua Ímair da poderosa dinastía hiberno-nórdica Uí Ímair ocuparía non moito máis tarde o trono de *Jórvik*, aproveitando o baleiro de poder e as constantes loitas fronteirizas entre o reino de Mercia e o reino de Wessex, aliados ocasionais fronte aos invasores daneses.

Notas
-----

1. ↑  Downham, Clare (2007). *Viking Kings of Britain and Ireland: The Dynasty of Ívarr to A.D. 1014*. Edinburgh: Dunedin. ISBN 978-1906716066. OCLC 163618313.  p. 87
2. ↑  Forte, Oram, and Pedersen (2005), *Viking Empires*, ISBN 0-521-82992-5 Cap. III p. 78.
3. ↑  David Hughes, *The British Chronicles*, Vol. 1, Heritage Books, 2007, ISBN 0788444905 p. 280.
4. ↑  *Crónica anglosaxoa*, entrada para o ano 910

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Woolf, Alex (2007). *From Pictland to Alba, 789–1070*. The New Edinburgh History of Scotland. Edinburgh: Edinburgh University Press. ISBN 9780748612345. OCLC 123113911.

| * v
* c
* e
Reis de Northumbria |
| --- |
| Reis de Deira e Bernicia604–642 | 
* Aethelfrith
* Eadwine
* Oswald

 |
| Reis de Northumbria642–867 | 
* Oswiu
* Ecgfrith
* Ealdfrith
* Eadwulf I
* Osred I
* Coenred
* Osric
* Ceolwulf
* Eadberht
* Oswulf
* Aethelwald Moll
* Ealhred
* Aethelred I
* Aelfwald I
* Osred II
* Osbald
* Eardwulf
* Aelfwald II
* Eanred
* Aethelred II
* Redwulf
* Osberht
* Aelle

 |
| Reis de *Jórvik*867–954 | 
* Ecgberht
* Ricsige
* Halfdan I
* Guthfrith I
* Siefredus
* Cnut
* Aethelwold
* Airdeconut
* Eowils
* Halfdan II
* Ingwaer
* Ragnall I
* Sitric I Caech
* Guthfrith II
* Olaf I Guthfrithson
* Sitric II
* Olaf II Cuaran
* Ragnall II Guthfrithson
* Eirík

 |
**Microsoft Excel** é un programa de folla de cálculo integrado no paquete informático Microsoft Office. Xunto co resto dos programas do paquete, está traducido ó galego. Presentado ó longo do tempo en varias versións, ten un paralelo no programa Calc de LibreOffice, tamén traducido ó galego pero baixo licenza de software libre.

Por defecto, os novos documentos en branco presentan tres follas, pero poden ampliarse teoricamente ata un número indefinido mentres o soporte a memoria do ordenador. Para eliminar, engadir, copiar ou mover de posición as follas abonda con premer as pestanas co botón secundario (esquerdo en ratos para destros e dereito en ratos configurados para xergos) e escoller a opción no menú contextual. Dentro de cada folla, existe unha estrutura de dobre entrada onde cada cela referénciase coa combinación da letra correspondente á columna onde está localizada e o número da súa ringleira. Existe tamén un método de denominación independente onde á cela ou rango de celas que se especifiquen se lles pode asignar un nome definido polo usuario e remitirse a el para codificar as funcións e operadores. O alto das follas abrangue 65536 ringleiras e ten un ancho de 256 columnas, que chega ata a columna denominada IV (cando se rematan as letras simples para designar as columnas pásase a utilizar combinacións de dúas letras: *X, Y, Z, AA, AB, ...*)

O programa permite realizar cálculos de gran complexidade debido ás enormes virtudes destas referencias e ó aniñamento de funcións, aínda que hai dous obstáculos fundamentais:

* non se poden facer referencias circulares, é dicir se se establece unha cadea de dependencias A1 depende de A2 e A2 de A3 etc. en ningún caso unha cela da serie pode depender do valor doutra cela anterior na cadea (isto impide a recursividade);
* existe un máximo de aniñamento de sete aniñamentos, que se pode solucionar facendo referencias a outras celas;

Excel permite tamén representar en gráficos (segundo os modelos incorporados nunha biblioteca predefinida) en base os datos que aparecen nas súas celas, dende diagramas de sectores circulares, barras ou liñas ata dispersións estatísticas, correlacións, tridimensionais, evolucións temporais ou variacións en tolerancia ou de máximos e mínimos bolsista.

Versións
--------

* Excel 2.0 para Windows (1987)
* Excel 3.0 (1990)
* Excel 4.0 (1992)
* Excel 5.0 (1993)
* Excel 95 (v7.0)
* Excel 97 (v8.0)
* Excel 2000 (v9.0)
* Excel 2002 (v10.0)
* Excel 2003 (v11.0)
* Excel 2007 (v12.0)
* Excel 2010 (v14.0)
* Excel 2013 (v15.0)
* 365, versión na nube
* 2016 (v16.0)
* 2019

| * v
* c
* e
Microsoft Office |
| --- |
| 
* Access
* Entourage
* Excel
* FrontPage
* InfoPath
* MapPoint
* OneNote
* Outlook
* PowerPoint
* Publisher
* Office Visio
* Word

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11272
* EBID: ID
* GND: 4138932-3
* NKC: ph135595
* PRONOM: 26

 |
Coordenadas: 25°41′43″S 54°26′12″O﻿ / ﻿-25.695277777778, -54.436666666667

As Cataratas do Iguazú, consideradas entre as mais belas caídas de auga do mundo
As **Cataratas do Iguazú** (en portugués **Cataratas do Iguaçu**) localízanse 80% no Parque Nacional Iguazú (Arxentina) e 20% no Parque Nacional do Iguazú, (Brasil).

O Parque creouse en 1939 co propósito de administrar e protexer o manancial de auga que representa esta catarata e o conxunto ambiental que hai ao seu arredor.

Como o propio nome xa di, as cataratas están formadas polas augas do río Iguazú. Historicamente, as Cataratas do Iguazú foron descubertas en 1542 por Álvar Núñez Cabeza de Vaca.

Cataratas do Iguazú

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Foz do Iguaçu
* Parque Nacional del Iguazú
* Ponte Internacional da Amizade
* Río Iguaçu
* Parque Nacional do Iguaçu

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Cataratas do Iguazú*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q36332
* WorldCat
* VIAF: 315169026
* BRE: 1999990
* EBID: ID
* GeoNames: 3433488
* LCCN: sh2006004238
* NKC: ge222898
* SUDOC: 170553701
* WWDB: 109

 |
O cazón (*Galeorhinus galeus*), un exemplo de peixe batipeláxico.
O termo **bantopeláxico** é un adxectivo, formado pola raíz *bento-*, de bentos (do grego antigo βένθος *bénthos*, "o fondo mariño", "profundidade"), e o adxectivo peláxico, "o que nada en augas libres", que se aplica aos animais, especialmente aos peixes, que habitan nas augas mariñas xusto por riba do fondo, alimentánadose de organismos bentónicos e de zooplancton. Os máis dos peixes demersais son bentopeláxicos.

Tipos de peixes bentopeláxicos
------------------------------

Todos os peixes teleósteos bentopeláxicos teñen vexiga natatoria.

As especies dominantes, macroúridos e ofidíidos, teñen unha considerable biomasa. Outras especies inclúen os móridos e os notacantiformes.

Os tiburóns bentopeláxicos, como os escualiformes, logran a súa flotabilidade grazas ao aceite do seu fígado Os tiburóns adáptanse ben a presións moi altas. A miúdo encóntranse en profundidades de até os 2.000 m, buscando alimento en restos caídos doutros animais mortos, como baleas. Porén, as demanda de enerxía dos tiburóns é alta, xa que teñen que nadar constantemente e gastar unha gran cantidade de aceite para asegurar a súa flotabilidade. Estas grandes necesidades de enerxía non poden cumprirse nas condicións extremas oligotróficas que ocorren a grandes profundidades.

Notas
-----

1. ↑  Mauchline, J. and Gordon, J. D. M (1986): Download "Foraging strategies of deep-sea fish", *Mar. Ecol. Prog. Ser.* **27**: 227-238.
2. ↑  Walrond, C. Carl: "Coastal fish - Fish of the open sea floor", en Te Ara - the Encyclopedia of New Zealand.
3. ↑  Bone (2008), p. 43.
4. 1 2  Bone (2008), p. 42.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bone, Q e Moore, R. H. (2008): *Biology of Fishes*. Taylor & Francis Group. ISBN 978-0-415-37562-7.
* Merrett N. R. e Haedrich R. L. (1997): *Deep-sea demersal fish and fisheries*. Chapman and Hall. ISBN 978-0-412-39410-2.
* Moyle, P. B. e Cech, J. J. (2004): *Fishes, An Introduction to Ichthyology*. Quinta edición, Benjamin Cummings. ISBN 978-0-13-100847-2.

### Outros artigos

* Demersal

### Ligazóns externas

* Demersal fisheries Arquivado 07 de xullo de 2015 en Wayback Machine. en Fishery Research Services, Marine & Fisheries. Goberno de Escocia.
* Deep water demersal fisheries Arquivado 07 de xullo de 2015 en Wayback Machine. Joint Nature Conservation Committee.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3417842
* BRE: 1864454
* EBID: ID
* MAG: 63380348

 |
Coordenadas: 64°01′23″N 16°58′30″O﻿ / ﻿64.023, -16.975

Fervenza Svartifoss.
**Svartifoss** (*A fervenza negra*) é unha fervenza que se atopa no Parque Nacional Skaftafell, no sur de Islandia. É unha das atraccións máis populares do parque e está arrodeada por columnas basálticas negras, de orixe volcánica, que lle dan o seu nome. As columnas teñen unha forma hexagonal e foron formadas por un proceso de cristalización dentro dun fluxo de lava ó arrefriarse extremadamente amodo. Formacións similares a esta tamén se poden atopar na Calzada do Xigante na illa de Irlanda e en Staffa, Escocia.

Estas columnas de basalto inspiraron a varios arquitectos islandeses, sendo os mellores exemplos a igrexa luterana Hallgrímskirkja en Reiquiavik e o Teatro Nacional.

Galería de imaxes
-----------------

* Svartifoss no verán.Svartifoss no verán.
* Svartifoss no inverno.Svartifoss no inverno.
* Detalle das columnas de basalto de Svartifoss.Detalle das columnas de basalto de Svartifoss.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Svartifoss*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1145786
* GEC: 0488875
* GeoNames: 10400315

 |
Coordenadas: 11°29′26″N 37°35′16″L﻿ / ﻿11.4905, 37.5878

Fervenzas do Nilo Azul.
As **fervenzas do Nilo Azul** (en amhárico: Tis Abay; que quere dicir "auga fumegante") son unhas fervenzas que se atopan no río Nilo Azul, en Etiopía. Atópase no curso alto do río, a uns 30 km da vila de Bahir Dar e do lago Tana. As fervenzas son unha das atraccións turísticas máis coñecidas de Etiopía.

Atópanse a unha altura de 37 a 45 metros, constan de catro correntes de auga que orixinalmente na estación chuviosa chegaban a facer 400 metros de ancho pero con moi pouca auga na estación seca. A regulación do lago Tana reduce a variación estacional e dende o ano 2003 unha central hidroeléctrica recolle gran parte do seu caudal, agás durante a estación chuviosa. As fervenzas do Nilo Azul illan a ecoloxía do lago Tana do resto do río Nilo e danlle endemismos á fauna do lago.

A curta distancia augas abaixo das fervenzas construíuse a primeira ponte de pedra de Etiopía por parte do Emperador Susenyos no ano 1626. Segundo Manuel de Almeida, a pedra de construción atopouse no afluente Alata, e os expertos construtores proviñan da India con Afonso Mendes, sendo o supervisor das obras o Patriarca Ortodoxo de Etiopía.

Notas
-----

1. ↑  Matt Philips and Jean-Bernard Carillet, *Ethiopia and Eritrea*, third edition (n.p.: Lonely Planet, 2006), p. 118
2. ↑  "526: Lake Tana" Arquivado 05 de outubro de 2011 en Wayback Machine. Freshwater ecosystems of the world website (consultado o 11 de novembro de 2009)
3. ↑  C.F. Beckingham and G.W.B. Huntingford, *Some Records of Ethiopia, 1593-1646* (Londres: Hakluyt Society, 1954), pp. 26f

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Fervenzas do Nilo Azul Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lago Tana
Coordenadas: 6°41′00″S 156°36′00″L﻿ / ﻿-6.6833333333333, 156.6

**Wagina**, ou como o que adoitaba ser mal escrito na época colonial, **Vaghena** é unha pequena comunidade nas Illas Salomón, con 320 habitantes, a maioría dos cales viven ao longo da beiras da Baía Kenli, onde foi construído un pequeno peirao para os residentes e visitantes.
Hai tres aldeas en Wagina: Kukutin, Arariki e Nikumaroro. Os habitantes desta illa son de etnia I-Kiribati (Micronesia), que foron trasladados polos británicos ao Protectorado das Illas Salomón (agora coñecidas simplemente como as Illas Salomón) das illas de Orona (Illa do casco) e Nikumaroro (Illa Gardener).
O xeito máis fácil de chegar a Wagina é en avión desde a pista de aterraxe de Kagau, na provincia de Choiseul, desde Honiara (actualmente dúas veces á semana). Desde Kagau tárdase só 45-60 minutos en OBM a Wagina.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Wagina*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

### Ligazóns externas

* Páxina privada con algunhas imaxes de VaghenaArquivado 24 de setembro de 2019 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2713838
* GEC: 0513886

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Nueva Andalucía.
Coordenadas: 36°30′00″N 4°58′00″O﻿ / ﻿36.50000, -4.96667

Puerto Banús
**Nueva Andalucía** é un distrito do municipio de Marbella, na provincia de Málaga. Está situado no centro-oeste do termo municipal, entre o centro de Marbella e a pedanía de San Pedro Alcántara. O distrito abarca unha área de vilas e apartamentos deseñados no estilo tradicional andaluz esparexidos entre campos de golf de gran tamaño. Comprende a Puerto Banús e El Ángel así como á Milla de Oro, concentrando algunhas da área máis luxosas do municipio.

Segundo datos do padrón municipal de 2009, ten unha poboación censada de 13.879 habitantes.

En Nueva Andalucía atópanse as dúas institucións de ensino superior de Marbella: Les Roches Marbella e Marbella University.

Notas
-----

1. ↑  La Tribuna de Marbella[*Ligazón morta permanente*]
2. ↑  Diario Sur (ed.). "Marbella ten onde crecer". Consultado o 6 de febreiro de 2010.
En matemáticas, na rama das ecuacións diferenciais, un **problema de valores de contorno** é un sistema de ecuacións diferenciais provisto dun conxunto de restricións adicionais, as chamadas **condicións de contorno** ou **condicións de fronteira**. Unha solución para un problema de valores de contorno é a solución do sistema de ecuacións diferenciais que satisfaga as condicións de contorno.

Os problemas de valores límite xorden en moitas ramas da física. Os problemas que implican a ecuación de onda, así como a determinación de modos normais, clasifícanse a miúdo como problemas de valores de límite. Unha gran clase de problemas de valores de límite fundamentais son os problemas de Sturm-Liouville. A análise destes problemas implica as funcións propias do operador diferencial.

Para ser útil en aplicacións, un problema de valor de límite debe estar ben 'posto' ou formulado. É dicir, unha vez que se establecen determinadas condicións para o problema, haberá entón unha solución única, que depende continuamente das condicións implicadas.

Entre os primeiros problemas de valores de límite estudados está o problema de Dirichlet de atopar funcións harmónicas (solucións da ecuación de Laplace); a solución está determinada polo principio de Dirichlet.

As condicións de fronteira de Robin son un tipo de condición de fronteira que combina as características das condicións de Dirichlet e Neumann. Son aplicadas en múltiples contextos da física e enxeñaría, incluíndo a análise estrutural na arquitectura e o estudo de problemas de transmisión de calor.

Notas
-----

1. ↑  "fronteira dun conxunto". *bUSCatermos; aplicacions.usc.es*. Consultado o 2023-08-03.

Véxase tamén
------------

* Problema do valor inicial
* Condición de contorno de Dirichlet
* Condición de contorno de Neumann
* Condición de contorno de Cauchy
* Condición de contorno de Robin

### Bibliografía

* AD Polyanin e VF Zaitsev, *Handbook of Exact Solutions for Ordinary Differential Equations (2ª edición)*, Chapman & Hall/CRC Press, Boca Raton, 2003. ISBN 1-58488-297-2 .
* AD Polyanin, *Handbook of Linear Partial Differential Equations for Engineers and Scientists*, Chapman & Hall/CRC Press, Boca Raton, 2002. ISBN 1-58488-299-9 .

Ligazóns externas
-----------------

* Ecuacións diferenciais parciais lineais: solucións exactas e problemas de valores límite en EqWorld: The World of Mathematical Equations.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**De Dietrich Bugatti** refírese coloquialmente a unha serie de deseños de automóbiles de Ettore Bugatti, coñecidos como os Tipos 2 ao 7. É importante destacar que o vehículo coñecido como Tipo 2 de 1901 foi deseñado por Bugatti antes de unirse ao fabricante de automóbiles Lorraine-Dietrich en Niederbronn, Alsacia, Alemaña despois da súa exitosa acollida. Os tipos 3-7 producíronse para De Dietrich entre 1902 e 1904.

Tipo 2
------

O Tipo 2 foi un prototipo de automóbil deseñado e construído por Ettore Bugatti en 1901 co apoio financeiro do conde Gulinelli. Gañou un premio na Feira de Milán ese ano, e gañou a atención do barón Adrien de Turckheim, director xerente da fábrica de automóbiles Lorraine-Dietrich en Niederbronn na entón alemá Alsacia.

Réplica dun De Dietrich-Bugatti 5 de 1903

Tipo 3 e 4
----------

Os tipos 3-4 foron os traballos iniciais de Bugatti para De Dietrich.

Tipo 5, 6 e 7
-------------

Os tipos 5-7 tamén foron deseñados por Bugatti mentres estivo con De Dietrich ata 1904. Aproximadamente producíronse 100 tipos 1-7 entre 1902 e 1904.

Notas
-----

Referencias

1. ↑  Bugatti Type 2, The Robb Report
2. 1 2  BUGATTI, THE PRESTIGIOUS FRENCH BRAND, 19 de setembro de 2019

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bugatti Type 5*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

* Bugatti

### Ligazóns externas
**Emilio Lois Cerviño**, nado en Carballedo (Cerdedo-Cotobade) en 1907 e finado en Vilagarcía de Arousa o de 22 de febreiro de 1963, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Fixo Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra, rematando en 1927. Foi nomeado mestre interino de Viladequinta (Carballeda de Valdeorras) en abril de 1930. Cursillista de 1931, dende 1934 foi mestre do Igrexario en Cerdedo. Membro da Sociedad de Agricultores de Carballedo, formou parte da comisión de festas de San Roque en 1934. Formou parte do Comité Pro-Estatuto de Autonomía de Cotobade en representación do PSOE. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido durante tres meses de emprego e soldo pola Comandancia Militar de Ourense. Traballou no Colexio Leon XIII de Vilagarcía de Arousa. No proceso de depuración foi acusado de "Militancia en organizaciones afectas a la Republica, actitudes contrarias a la Causa Nacional e Ideología de izquierdas", e foi sancionado coa sepración definitiva do corpo o 11 de maio de 1940. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas o 9 de setembro de 1941. Solicita a revisión da sanción e escribe ao presidente do Julgado Superior de Revisións Pío García Escudero en demanda dunha resposta á súa solicitude en marzo de 1949. Finou en Vilagarcía de Arousa o de 22 de febreiro de 1963.

Notas
-----

1. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 17-6-1927, p. 2.
2. ↑  *La Región*, 24-4-1930, p. 1.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-6-1934, p. 10.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 18-6-1936, p. 14.
5. ↑  "Maestros pontevedreses suspendidos", *La Voz de Galicia*, 13-8-1936, p. 6.
6. ↑  Maestros do Leon XIII.
7. ↑  BOE, 21-3-1942, p. 1497
8. ↑  "La depuración franquista del Ayuntamiento de Pontevedra."
9. ↑  Necrolóxica en *La Noche*, 25-2-1963, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Emilio Lois Cerviño na páxina web *Nomes e Voces*.
**María Asunción Jacoba Pía da Concha García-Mauriño**, nada en Xixón o 25 de xullo de 1954, máis coñecida como **Mae de la Concha**, é unha empresaria libreira e política menorquina de orixe asturiana, deputada polas Illas Baleares no Congreso dos Deputados nas XI e XII lexislaturas. Dende outubro de 2017 é tamén a Secretaria Xeral de Podemos Illas Baleares.

Traxectoria
-----------

En 1970 emigrou a Francia, onde traballou de aia e de auxiliar de hospital. Anos despois estabeleceuse en Madrid, onde traballou como secretaria en Yves Rocher e como administrativa no despacho de avogados da rúa de Atocha, 55.

Despois viviu en León, Barcelona e Santander, ata que o verán de 1980 estableceuse en Ciutadella de Menorca. Comezou traballando como secretaria de xulgado ata que en 1990 fundou a libraría La Torre de Papel. Como parte de Podemos, en febreiro de 2015 foi elixida secretaria xeral en Menorca. Foi elixida deputada nas eleccións de 2015 e 2016.

Na conformación das listas electorais de Podemos Illas Baleares para o Parlamento das Illas Baleares nas Eleccións municipais en España de 2019, foi elixida cabeza de lista do partido, obtendo un escano; tralas negociacións co PSOE balear, María Asunción, trala investidura de Francina Armengol como Presidenta do Goberno Balear, converteuse na Conselleira de Agricultura, Pesca e Alimentación.

En xuño de 2023, converteuse en presidenta das Illas Baleares en funcións, por mor da dimisión de Francina Armengol, trala derrota nas eleccións autonómicas de 2023.

Notas
-----

1. ↑  "Mae de la Concha es la nueva secretaria general de Podemos Baleares". *Europa Press*. 5 de outubro de 2017. Consultado o 8 de outubro de 2017.
2. ↑  Podemos. "Mae De La Concha García-Mauriño". Consultado o 9 de xullo de 2017.
3. ↑  "Podemos elige a Mae de La Concha como líder en Menorca". *Infomenorca*. 14 de febreiro de 2015. Arquivado dende o orixinal o 26 de setembro de 2017. Consultado o 9 de xullo de 2017.
4. ↑  "De la Concha García-Mauriño, María Asunción Jacoba Pía". Congreso dos Deputados. Arquivado dende o orixinal o 10 de xullo de 2017. Consultado o 9 de xullo de 2017.
5. ↑  Gelabert, Martí (25 de xuño de 2023). "El llegat d’Armengol: més llums que no pas ombres a les Illes". *vilaweb.cat* (en catalán). Consultado o 17 de agosto de 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Francina Armengol** |  **Presidenta do goberno das Illas Baleares** 2023 - 2023 | Sucesor:**Marga Prohens** |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: O Castrillón.

**O Castrillón** é un barrio pertencente ao concello da Coruña, do cal entrou a formar parte en 1912 trala absorción do concello de Oza.

Casa do antigo concello de Oza.
Situación do Castrillón no concello da Coruña.

Historia e urbanismo
--------------------

O seu nome obedece a un asentamento castrexo que até o de agora non foi posíbel localizar con exactitude, mais se teñen atopado restos arqueolóxicos na construción do polideportivo que se erguerá no cruzamento das avenidas da Concordia e de Casanova de Eirís.

O barrio sitúase na parroquia de Oza e acubilla o antigo e centenario cemiterio municipal e a última casa consistorial do extinto concello de Oza.

De tardía, irregular e descontinua urbanización ten orixes eminentemente rurais. Ata principios do século XXI varias rúas, algunha delas importantes como Antonio Ríos ou a avenida da Concordia, comezadas no franquismo, tiñan aínda tramos incompletos.

As súas vías principais son as avenidas da Concordia (NE-SW) e Casanova de Eirís (NW-SE). Na súa contorna atópanse tres importantes zonas verdes como son a praza de Pablo Iglesias, o parque de Eirís e o parque de Oza.

Servizos públicos
-----------------

Os servizos educativos son fornecidos principalmente polo colexio de educación primaria Fernández Latorre e os IES Monelos e Monte das Moas.

Conta cun centro cívico e biblioteca municipais na praza de Pablo Iglesias.

A Compañía de Tranvías da Coruña presta os seus servizos coas liñas 1, 12A e 14.

Sociedade e tradicións
----------------------

Os principais centros de culto relixioso son os templos católicos de Santa Tareixa de Xesús, no Montiño, e Santa María de Oza.

O barrio celebra as súas festas a finais de agosto, como parte das festas de María Pita.

Galería de imaxes
-----------------

* Praza de Pablo Iglesias.Praza de Pablo Iglesias.
* Igrexa de Santa María de Oza.Igrexa de Santa María de Oza.
* Novo templo parroquial de Sta. Tareixa de Xesús, ergueito a comezos do século XXI no mesmo lugar có anterior.Novo templo parroquial de Sta. Tareixa de Xesús, ergueito a comezos do século XXI no mesmo lugar có anterior.
* O descontrol urbanístico delata as orixes rurais de rúas aparentemente novasO descontrol urbanístico delata as orixes rurais de rúas aparentemente novas
* Algunhas partes do barrio ficaron sen urbanizar, illadas do rural que bordea a trama urbana coruñesaAlgunhas partes do barrio ficaron sen urbanizar, illadas do rural que bordea a trama urbana coruñesa

Notas
-----

1. ↑  Estudos previos
2. ↑  Restos arqueológicos retrasan aún más el inicio de la obra de la piscina de O Castrillón
3. ↑  Las obras de la calle Antonio Ríos terminarán a finales de septiembre
4. ↑  "Abierto el paso entre las avenidas de los Caídos y Casanova de Eirís". *Radio Coruña*. 17 de decembro de 2014. Arquivado dende o orixinal o 13 de setembro de 2019. Consultado o 8 de outubro de 2015.
5. ↑  La avenida General Sanjurjo estrena hoy su nueva denominación como avenida de Oza

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***A Coruña*** |

### Ligazóns

* Blog do barrio do Castrillón
A **igrexa de Kräklingbo** (sueco: *Kräklingbo kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Kräklingbo, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia e arquitectura
-----------------------

O coro e a súa proxección ao estilo dunha ábsida cara ao leste son as partes máis antigas da igrexa de Kräklingbo. Esta parte do edificio formou orixinalmente a nave e o coro dunha igrexa anterior; unha inscrición menciona a súa inauguración en 1211. A presente nave e sancristía foron construídas ao redor de 1300, e así incorporaron eses primeiros elementos. A fiestra oriental desa proxección do coro data da reconstrución. Os dous portais principais tamén son dese período de construción posterior. Estes están ricamente decorados con esculturas que representan motivos relixiosos e ornamentais. Nunca se construíu unha torre propiamente dita; a agulla probablemente sexa do século XVIII pero foi reconstruída durante unha restauración en 1908.

No interior a igrexa está decorada con frescos. A meirande parte deles son de principios do século XIII e representan escenas relixiosas. Durante a reconstrución da igrexa ao redor de 1300, algúns frescos foron danados. Tres escenas engadíronse en 1908. A igrexa tamén está decorada co uso de pedras alternas de diferentes cores en moitos dos detalles como os marcos das fiestras.

A igrexa conserva varios obxectos medievais. O retablo foi elaborado en Gotland a comezos do século XVI. A cruz triunfal é máis antiga, de finais do século XIII, e aínda é de tradición románica. Os bancos do coro son do século XIV. A pía bautismal e o pouco común púlpito son da segunda metade do século XVII e de estilo barroco.

Galería de imaxes
-----------------

* Vista dende o oesteVista dende o oeste
* Interior da igrexaInterior da igrexa
* Portal sur do coroPortal sur do coro
* Retablo do século XVIRetablo do século XVI

Notas
-----

1. 1 2 3  Lagerlöf, Erland (1973). Rabén & Sjögren, ed. *Gotlands kyrkor*. Uddevalla. pp. 187–190. ISBN 9129410355.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q166592
* WorldCat
* VIAF: 6712149108417968780000
* Google Maps: 13932045535008579706

 |
A **igrexa de Fleringe** (sueco: *Fleringe kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Fleringe, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia e arquitectura
-----------------------

A igrexa de Fleringe está construída de pedra calcárea e data do século XIII e a nave e o coro son as súas partes máis antigas. Máis tarde, durante o mesmo século, construíuse a súa torre. A súa sancristía probablemente foi construída antes de 1650. Dende entón a igrexa non foi substancialmente alterada, pero sufriu danos nun grande incendio no ano 1676.

A igrexa está situada nun cemiterio rodeado por unha muralla baixa na cal aínda se conserva unha *lychgate* medieval. No seu exterior aínda esán as cortes da igrexa, un feito pouco común. A fachada da igrexa está adornada con portais esculpidos de estilo gótico. Destes, o da torre é o que está máis ricamente decorado, provisto de adornos vexetais.

Do seu interior non se conserva ningún do mobiliario medieval xa que foi destruído polo incendio de 1676. O mobiliario actual data todo do século XVIII. O piar principal ten unha base collida doutra igrexa medieval en ruínas, a igrexa de Gann. Probablemente fíxose debido a que a vella base resultou danada polo lume. Sobreviviron tamén algúns fragmentos de frescos, probablemente executados polo artista coñecido como *Passionsmästaren* no século XV. O retablo é do ano 1701, o púlpito de 1726 e os bancos son tamén do século XVIII. A pía bautismal ten o monograma de Cristián IV de Dinamarca e estivo orixinalmente na igrexa do castelo de Visborg, en Visby.

Galería de imaxes
-----------------

* Vista dende o oesteVista dende o oeste
* Base do piar principalBase do piar principal
* Portal oestePortal oeste
* Interior da igrexaInterior da igrexa

Notas
-----

1. 1 2 3  Lagerlöf, Erland (1973). Rabén & Sjögren, ed. *Gotlands kyrkor*. Uddevalla. p. 137. ISBN 9129410355.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1604799
* Google Maps: 5316479915619092488

 |
A **igrexa de Hall** (sueco: *Halls kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Hall, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia
--------

A igrexa de Hall data na súa totalidade do século XIII. As súas partes máis antigas son a nave e o coro, construídos no segundo cuarto do século. A torre é un pouco posterior. Estilisticamente é un edificio de transición entre a arquitectura románica e gótica. Cunha columna centrar e catro tramos, formado dous corredores, a nave da igrexa é a estrutura máis sinxela que encaixa na definición dunha igrexa de salón.

Internamente a igrexa está decorada con frescos que foron descubertos durante unha restauración no ano 1956. Os frescos da parede norte do coro son do século XIV e representan a árbore da vida, a María con Cristo, a Cristo na cruz e a Cristo nunha mandorla. Os frescos da parede sur son de 1603 e representan a dous homes con roupas renacentistas axeonllados con Cristo na cruz. Na nave tamén hai frescos do século XIV onde se amosa a Coroación da Virxe e a psicostasia.

A cruz triunfal é unha copia da orixinal, que no presente se atopa no Museo de Gotland en Visby. A orixinal, do século XII, supostamente é unha das esculturas de madeira coa súa pintura orixinal máis antigas de Europa. A meirande parte do resto do mobiliario é de despois da Reforma. Os bancos son dos séculos XVII e XVIII e o púlpito de 1619. A igrexa ten tamén un barco votivo de 1871.

Galería de imaxes
-----------------

* Vista dende o aireVista dende o aire
* Cruz triunfalCruz triunfal
* Interior da igrexaInterior da igrexa

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Lagerlöf, Erland (1973). Rabén & Sjögren, ed. *Gotlands kyrkor*. Uddevalla. pp. 163–164. ISBN 9129410355.
2. ↑  "Hall kyrka". Svenska Kyrkan. Consultado o 21 de xullo de 2018.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1248514
* Google Maps: 16468738113081664916

 |
Perfil do podzol
O **podzol** (do ruso под/pod=debaixo, зола/zola=cinzas, que significa "debaixo das cinzas") é un tipo de solo característico de climas fríos e húmidos (Canadá, Escandinavia e Rusia setentrional) ou temperado frío (vertente atlántica de Europa), con abundantes precipitacións, que se caracteriza por unha alta lixiviación, que propicia que unha gran cantidade de substancias superficiais migren a niveis inferiores. O horizonte B caracterízase por un alto depósito de óxidos, que confiren a esta capa unhas tonalidades avermelladas características. O podzol é un grupo de solo na Base de Referencia Mundial para os Recursos do Solo.

Formación
---------

O frío provoca unha descomposición lenta da materia orgánica, principalmente de árbores resinosos e brezos, que dan lugar á formación dun humus ácido (pH superficial de 3,5 a 4,5) que, de ser filtrante a rocha nai subxacente (como é o caso da area e da areísca) ataca á arxila e a degrada. As augas infiltradas lixivian ese solo e fan descender máis ou menos profundamente o seu ferro e a súa alúmina. A parte inferior do primeiro horizonte consta esencialmente de finos grans de cuarzo e adquire o aspecto e a cor da cinza. O horizonte B, no cal acumúlase o ferro, pode ser cementado por este ata formar un estrato concrecionado.

Capas
-----

Nun podzol distínguense de arriba a abaixo as seguintes capas:

* un horizonte superficial negro, fibroso, de materia orgánica parcialmente descomposta,
* unha capa delgada de grans silíceos mesturados con humus,
* un horizonte eluvial (ou sexa, lixiviado polas augas), pulverulento como a cinza e da súa mesma cor gris clara,
* un horizonte de acumulación iluvial, subdividido nunha delgada capa con ata un 10% de humus, e
* un estrato pardo avermellado, rico en ferro e alúmina.

Existen variantes nas cales pode faltar algunha das capas anteriormente mencionadas, salvo a gris, pois é característica do podzol.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* IUSS Working Group WRB: *World Reference Base for Soil Resources, fourth edition*. International Union of Soil Sciences, Vienna 2022, ISBN 979-8-9862451-1-9. ().
* IUSS Working Group WRB: Base referencial mundial del recurso suelo 2014, Actualización 2015. Informes sobre recursos mundiales de suelos 106, FAO, Roma 2016. ISBN 978-92-5-308369-5. (PDF 2,8 MB).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192813
* BRE: 3149738
* EBID: ID
* GND: 4174954-6
* JSTOR: spodosols
* LCCN: sh85103692
* MAG: 142535954
* PSH: 13310

 |
***Ex professo*** ou ***ex profeso*** (en latín: ***ex professo***) é unha locución latina que significa literalmente "de propósito, con intención". Emprégase para expresar que se fixo unha cousa intencionadamente.

Exemplos de uso
---------------

> 
> 
> As pistolas coas que os tiñan que fusilar eran de D. Andrés Borrego, armas construídas ex profeso para lances de honor
> Benito Pérez Galdós, *De Oñate a la Granja* (1876).
> 

> 
> 
> O vello Petrus estaba de pé no centro, ergueito, deixando que as súas patillas pasaran do gris ó branco, non sonrinte, pero mostrando ex profeso e con paciencia que era capaz de sorrir
> Juan Carlos Onetti, *El astillero* (1961).
> 

> 
> 
> Kress pechou a porta e selouna ás présas coas táboas, valéndose do martelo pneumático que deixara alí ex professo.
> George R. R. Martin, "Os reis da area" (1979)
>

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *ex\_professo*.
2. ↑  Entrada no Gran Dicionario Xerais da Lingua. Vigo. 2009. Edicións Xerais de Galicia.
3. ↑  Benito Pérez Galdós: *De Oñate a la Granja*, Universidade de Alacant (Alacant), 2003.
4. ↑  Juan Carlos Onetti: *El astillero*. Editor: Juan Manuel García Ramos. Madrid: Cátedra, 1995.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Recompilación de usos na prensa escritaArquivado 09 de novembro de 2013 en Wayback Machine.