O **Partido Democrático**, **Partido Demócrata** ou **Partido Progresista Demócrata** foi unha formación política xurdida en España en abril de 1849 a partir dunha escisión do Partido Progresista cando se publicou o *Manifesto do Partido Progresista Demócrata*. Demandaba o pleno recoñecemento dos dereitos cidadáns e as liberdades individuais, o sufraxio universal, a desamortización de todos os bens da Igrexa, incluídos os bens civís e a abolición das quintas.

Historia e características
--------------------------

Actuou de xeito parcialmente clandestino ata a chegada do Bienio Progresista durante o reinado de Isabel II. Neste momento aglutinou a algúns militares descontentos, ao incipiente movemento obreiro e campesiño, republicanos e intelectuais, e o bienio axudou á súa expansión. Coa chegada da Unión Liberal ao goberno, regresa á ilegalidade. Neste momento prodúcese un debate aberto no que se fixa unha aproximación ao Partido Progresista, declárase abertamente o republicanismo da formación e os fundamentos do programa económico achéganse ao pensamento socialista. A súa figura máis relevante neste momento foi Pi i Margall que é quen lle dá un verdadeiro contido político e determina unha maior influencia na sociedade grazas ao seu atractivo persoal. Desde o periódico *La Discusión* o partido dáse a coñecer máis fóra de Cataluña onde mantivera unha actividade constante e un diario influente: *El Comercio de Barcelona*.

A posibilidade ou conveniencia de alianzas cos progresistas levaron a debates enconados nos que se enfrontaron unitaristas contra federalistas, partidarios da alianza coas demais forzas democráticas e contrarios a ela. Logo dos fracasos do xeneral Juan Prim nas súas distintas sublevacións, asinaron o Pacto de Ostende en 1866 e o de Bruxelas en 1867 para levar a termo cos progresistas a Revolución de 1868. Coa chegada do Sexenio Democrático, o partido desfíxose parcialmente despois das eleccións de 1869 pola cuestión monárquica pois, mentres os máis moderados -os denominados *cimbrios*- acabaron por aceptala no *Manifesto de conciliación monárquica* (12 de setembro de 1868), a maioría non aceptou o carácter monárquico da constitución de 1869 e acabaron integrando diversas formacións de contido republicano como o Partido Republicano Democrático Federal.

Os seus restos desapareceron definitivamente en 1912.

Notas
-----

1. ↑  Íñigo (2010), p. 52
2. ↑  Alvar (2003), p. 472
3. ↑  "Partido democrático". *Gran Enciclopedia Larousse* **VII**. Barcelona: Planeta. 1988. p. 3115. ISBN 84-320-7377-6.
4. ↑  Alvar (2003), p. 273

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Alvar Ezquerra, Jaime (coord.) (2003). *Diccionario de historia de España*. Col. Fundamentos (200). Madrid: Istmo. ISBN 84-7090-366-7.
* 
* Eiras Roel, Antonio (1961). *El partido Demócrata español: (1849-1868)*. Madrid: Rialp.
* Fernández Riera, Macrino.: *Rosario de Acuña y Villanueva. Una heterodoxa en la España del Concordato*, pp. 55.
* Gallego, Andrés.: *Revolución y restauración, 1868-1931, Volumen 1*, pp. 141.
* Íñigo Fernández, Luis E. (2010). *Breve historia de la Segunda República española*. Breve Historia. Madrid: Ediciones Nowlitus. ISBN 978-84-9763-965-1.
* Vilches García, Jorge (2001). *Progreso y Libertad. El Partido Progresista en la Revolución Liberal Española*. Madrid: Alianza Editorial. ISBN 84-206-6768-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4280
* GEA: 9826
* GEC: 0049196

 |