recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Arantza Quiroga Cía**, nada en Irún (Guipúscoa) o 26 de xullo de 1973, é unha política vasca.

Traxectoria
-----------

De pai valisoletano e nai vasca, creceu en Irún, desenvolvéndose nun ambiente nacionalista, no que ela e os seus curmáns entraron en contacto co éuscaro, idioma que ela entende pero que apenas fala. Licenciouse en Dereito, está casada e ten catro fillos.

A súa nai tratou de convencela para votar o Partido Nacionalista Vasco nas súas primeiras eleccións, voto que ela rexeitou en beneficio do Partido Popular. En 1995 afiliouse a Novas Xeracións do Partido Popular, e foi convencida por José Eugenio Azpiroz para presentarse como candidata ás eleccións municipais en Irún, sendo elixida concelleira. Ós 24 anos participou nunhas xornadas do partido en Madrid, durante as que causou boa impresión a José María Aznar, por aquel entón Presidente do Goberno. En novembro de 1998 accedeu ó Parlamento Vasco como deputada por Guipúscoa. Na lexislatura 2005-2009 presidiu a Comisión de Traballo e Acción Social e foi a representante da Cámara no Consello Vasco de Benestar Social. Tamén estivo á fronte das Secretarías de Política Social do PP en Guipúscoa e no País Vasco.

Arantza Quiroga con 24 anos nunhas xornadas do partido en Madrid en conmemoración das primeiras eleccións democráticas, en 1998 onde deu un discurso.
O 12 de xullo de 2008 foi elixida Vicesecretaria Xeral do Partido Popular para o País Vasco durante o XII Congreso rexional do partido, e foi cabeza de lista do partido por Guipúscoa (e número 3 do PP vasco) nas eleccións autonómicas vascas celebradas o 1 de marzo de 2009, sendo reelixida como deputada. O 31 de marzo, Antonio Basagoiti elixiuna candidata para presidir o Parlamento vasco, resultando electa para o posto o 3 de abril, o que xerou críticas pola súa ideoloxía conservadora e polo feito de non falar o éuscaro.

As primeiras 64 palabras das 485 das que constaba o seu primeiro discurso como Presidenta do Parlamento Vasco foron en éuscaro, o que foi obxecto de críticas positivas e negativas.

Ideoloxía
---------

Arantza Quiroga defínese como católica e defensora da familia, situándose na á conservadora do Partido Popular. Catalogou a lei do aborto introducida polo Goberno de José Luis Rodríguez Zapatero de "insensatez", e apoiou as declaracións do Papa Bieito XVI sobre o preservativo. Segundo algúns medios de comunicación, é simpatizante do Opus Dei.

Notas
-----

1. 1 2  Elola, Joseba (29 de marzo de 2009). El País, ed. "Yo nunca utilizaría el preservativo". Consultado o 26 de marzo de 2014.
2. ↑  "64 palabras en euskera" El País.
3. ↑  EFE (31/03/2009). Público.es, ed. "Arantza Quiroga, madre, católica y próxima al Opus Dei" (en castelán). Consultado o 26 de marzo de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Arantza Quiroga*** |
Logo do British Board of Film Classification.
O **British Board of Film Classification** («Consello Británico de Clasificación de Filmes», coñecido tamén polas súas siglas **BBFC**), é a organización responsable da clasificación e censura de filmes, vídeos e algúns videoxogos (por exemplo a saga GTA) dentro do Reino Unido.

Historia
--------

A BBFC foi instaurada en 1912 como a **British Board of Film Censors** pola industria cinematográfica (quen preferiría rexentar a súa propia censura que ter un goberno local ou nacional que o fixese por eles). As bases legais sobre as cales operaba, eran as da Lei do cinematógrafo de 1909, que requiría que os cinemas fosen autorizados por autoridades locais. A Lei foi posta en práctica de acordo ás inquedanzas sobre seguridade, consecuentes de varios incendios en escenarios non axeitados. Isto determinou que o criterio para conceder ou rexeitar un permiso, non había que ser restrinxido por cuestións de saúde e seguridade. Dado que a lei agora permitía concilios para conferir ou negar licenzas ós cinemas segundo o contido dos filmes, puxeron en evidencia que a Lei 1909 consecuentemente, habilitáballes a introdución de censura. A industria cinematográfica temeu polas consecuencias económicas dunha infraestrutura censuradora sen regulación. Por conseguinte estabeleceu a BBFC a fin de tomar o proceso 'internamente' e estabelecer o seu propio sistema de autorregulación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q861670
* GND: 1023735067
* GRID: grid.493988.7
* ISNI: 0000 0000 9206 9785
* WorldCat
* LCCN: n85039624

 |
Fragmento dun retrato de Marco Aurelio de bronce
O **bronce** é o nome co que se denominan toda unha serie de aliaxes metálicas que teñen como base o cobre e outro metal, xeralmente estaño (entre un 3-20%) e proporcións variables doutros elementos como cinc, aluminio, antimonio, fósforo, prata. Outros elementos con características de dureza superiores ao cobre fan mellorar as súas propiedades mecánicas.

Características principais
--------------------------

Presenta unha boa ductilidade e boa resistencia ao desgaste e á corrosión. É moi empregado para realizar pezas de fundición pola súa colabilidade e para a fabricación de pás de hélice para propulsión de buques pola resistencia que ten á cavitación.

Historia
--------

Foi a primeira aliaxe fabricada conscientemente: consistía en mesturar o mineral de cobre (calcopirita, malaquita etc.) e o de estaño (casiterita) nun forno alimentado con carbón vexetal. O monóxido de carbono resultante reducía os minerais a metais: cobre e estaño que se fundían e aliaban entre un 5 e un 10% en peso de estaño. O coñecemento metalúrxico da fabricación de bronce deu orixe, nas distintas civilizacións, á chamada Idade de Bronce.

Familias de bronces
-------------------

* Bronces binarios (cobre con estaño).
	+ Bronces forxados.
	+ Bronces moldeados.
* Bronces complexos (que teñen un terceiro elemento)
	+ Bronces con zinc.
	+ Bronces con chumbo.

Aplicacións
-----------

O bronce utilizouse para fabricar armas, escudos, estatuas etcétera. Actualmente emprégase especialmente en aliaxes condutoras da calor, en baterías eléctricas e, os seus sales, no tratamento de certos tipos de depresión. Tamén se utiliza o bronce na fabricación de cordas para guitarras acústicas en dúas modalidades: aliaxe de 80% cobre e 20% zinc, e mesturado con fósforo. Ademais, na maioría de competicións deportivas entrégase unha medalla de bronce ao terceiro posto.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *bronce*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Bronce*** |

### Outros artigos

* Metais e aliaxes de cuñaxe

* Idade de Bronce

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q34095
* AAT: 300010957
* BNCF: 40905
* BNF: 11976193v
* BRE: 1884568
* EBID: ID
* GEC: 0164922
* GND: 4146667-6
* JSTOR: bronzes
* LCCN: sh85017093
* MAG: 2778478046
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00570282
* NKC: ph174617
* PSH: 5415
* Treccani: bronzo

 |
Mapa do Batólito cornubiano de Cornualla (Reino Unido). Aprécianse os principais afloramentos de granito. Os trazos descontinuos de 20 mGal de anomalía de Bouguer indican a situación das anomalias de gravidade negativas asociadas a intrusións ígneas na codia continental.
O *Half Dome* (Media Cúpula) no Parque Nacional Yosemite forma parte do Batólito de Nevada.
Un **batólito** (do grego, *bathos* e *lithos* que significan profundo e pedra, respectivamente) é unha masa extensa de granitoides que se estende por centos de quilómetros e cobre máis de 100 quilómetros cadrados na codia terrestre. Os batólitos están compostos por múltiples plutóns individuais os cales poden solaparse ou intersecarse. Os grandes volumes dos batólitos débense a unha cuantiosa e repetida produción de magma durante períodos de oroxénese.

Notas
-----

1. 1 2  Pitcher, Wallace. 1993. *The Nature and Orogin of Granite*. Blackie Academic & Professional. Páxinas: 193-217
2. 1 2 3  Hall, Antony. 1987. *Igneous Petrology*. LongmanScientific & Technical. Páxinas: 91-93
3. ↑  USGS BATHOLITHS and LACCOLITHS, PLUTONS and STOCKS DIKES and SILLS Arquivado 18 de outubro de 2011 en Wayback Machine.
4. ↑  Batholith (geology), Brittannica Academic Edition.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Sill
* Dique (xeoloxía)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q810808
* BRE: 1864600
* EBID: ID
* JSTOR: batholiths
* MAG: 172660882
* PSH: 4491

 |
Moza con bufanda ao redor do pescozo.
Seareiros e seareiras do Racing de Ferrol con bufandas coas cores do seu equipo.
A **bufanda** ou **tapabocas** é un complemento de roupa normalmente longa e angosta.

Características
---------------

É unha peza de téxtil, cuxa lonxitude e acabado varía dependendo da súa confección. 
A peza pode ser feita con tecidos moi diversos empregando materiais como a la, o algodón, acrílico etc. O seu deseño chega a abarcar unha ampla gama de cores, debuxos, patróns ou figuras como cadros, raias etc.

Usualmente úsase preto da cabeza ou no pescozo, co propósito de quentar, aínda que é utilizada tamén como complemento de moda. En climas fríos, unha bufanda grosa tecida, a miúdo é atada ao redor do pescozo para manter quente. Isto polo xeral é acompañado por un chapeu quente, luvas e un abrigo pesado.

O contexto que comporta a bufanda volveuse un factor de moda particularmente entre mulleres e ata relixioso dependendo da cultura.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Roupa
* Pescozo polar
* Chaqueta

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191022
* AAT: 300046123
* GEC: 0086464
* JSTOR: scarves
* NKC: ph138403

 |
**Burt Leavelle Monroe, Jr**, nado o 25 de agosto de 1930 en Louisville, Kentucky, e finado o 14 de maio de 1994 na mesma cidade, foi un ornitólogo estadounidense.

Traxectoria
-----------

Desde 1953 foi membro da *American Ornithologists' Union* e, entre 1981 e 1994, director da Commisión de Clasificación e Nomenclatura desta sociedade e, finalmente, de 1990 a 1992, presidente da mesma.

En 1959 doutorouse na Universidade do Estado de Luisiana.

En 1961 participou en numerosos estudos de campo en Nova Zelandia e África.

En 1965 foi profesor axunto de bioloxía na Universidade de Louisville.

Desde 1970 a 1993 foi o director do Departamento de bioloxía de Universidade de Louisville.

Burt L. Monroe foi coñecido localmente en Louisville como investigador de ovnis, e foi un participante regular no programa de radio de Milton Metz para tratar sobre este tema.[]

Monroe faleceu o 14 de maio de 1994 en Louisville, e está soterrado no *Cave Hill National Cemetery* desta cidade.

Obras
-----

A súa principal obra foi *Distribution and Taxonomy of Birds of the World*, publicada en 1990 en colaboración con Charles Sibley.

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Monroe** emprégase para recoñecer a Burt Monroe como autoridade na descrición e taxonomía e zooloxía.

Notas
-----

1. 1 2  Dr Burt Leavelle Monroe, Jr en Find A Grave.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q592083
* WorldCat
* VIAF: 11560701
* BIBSYS: 90524206
* BNF: 123916430
* CiNii: DA06271565
* GND: 137027907
* ISNI: 0000 0000 8165 8648
* LCCN: n85815002
* NLA: 35774366
* NTA: 131055992
* SUDOC: 07992056X

 |
**Benedicto Blanco Dobarro**, nado en Avión e executado polos nazis en Nantes o 13 de febreiro de 1943, foi un maquis galego.

Traxectoria
-----------

Era membro e un dos máximos responsables da *Organisation Spéciale* (OS) dos *Francs-Tireurs et Partisans* (FTP), creados polo Partido Comunista Francés. Calcúlase que ó inicio da segunda guerra mundial tiña uns 18 anos, polo que posiblemente non deixara descendencia, non existindo referencias familiares que permitan saber máis sobre a súa vida.

Foi detido e xulgado pola Gestapo nun proceso sumarísimo, "o proceso dos 42", celebrado o 16 de setembro de 1942, simulacro de xuízo que a ocupación alemá artellou para escarmentar as continuas sabotaxes dos resistentes. Foi encarcerado, torturado e fusilado o 13 de febreiro de 1943, xunto con outros 37 maquis, entre eles o seu paisano Alfredo Gómez Ollero, de Paderne de Allariz.

*Le Colectif du Procés des 42*, unha organización dedicada á recuperación da memoria histórica dos 37 executados polos nazis, descubriu o 13 de febreiro de 2006 en Nantes un monumento na súa honra.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Alfredo Gómez Ollero. A memoria galega no Proceso dos 42" (PDF). *Revista das Letras* (608). 2 de marzo de 2006.

### Ligazóns externas

* Xosé Lois Carrión (27 de novembro de 2007). "Desaparecidos que vuelven y otros que no". *El País* (en castelán).
Cabichas nun cinseiro.
Unha **cabicha** é o resto dun pito (ben de tabaco, ben doutra substancia) cando xa está case totalmente fumado, incluíndo o filtro, se o ten. Son moi nocivos para o medio natural, pois o algodón está impregnado de nicotina e alcatrán e xa non é biodegradable. Provocan incendios, sobre todo no verán e poden ser instrumentos de tortura.

Segundo a norma actual en España desde xullo de 2006 tirar cabichas pola xanela dos automóbiles está penado con catro puntos menos no carnet de conducir, debido á súa perigosidade na creación de lumes forestais.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *cabicha*.
2. ↑  "Cigarette is blamed for Abilene apartment blaze". reporternews. Arquivado dende o orixinal o 15 de xaneiro de 2010. Consultado o 25 de marzo de 2012.
3. ↑  Hywel Trewyn. "dailypost". dailypost. Consultado o 25 de marzo de 2012.
4. ↑  "www.tobacco.org". www.tobacco.org. Consultado o 25 de marzo de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Cabicha*** |
Traiñeira de Rianxo na Bandeira Teresa Herrera da Coruña en 2019.
O **Club de Remo Rianxo** é un club de remo do concello de Rianxo. Actualmente compite na segunda categoría da Liga Galega de Traiñeiras, denominada LGT-A.

Historia
--------

O Club de Remo de Rianxo fundouse en 1982, herdando e continuando a tradición de remo do concello. Inicialmente o club empregou as instalacións da lonxa, pasando anos máis tarde ao edificio no que se encontra actualmente a súa sede no porto e que conta con ximnasio e foxo de adestramento.

Pódese falar de dúas etapas na historia do club: a primeira ata o ano 1989, e a segunda de 1993 en diante, non tendo actividade entre estes dous anos.

Na primeira etapa destaca o 5º posto acadado na Bandeira El Corte Inglés e o 4º na Bandeira Conde de Fenosa. Xa na segunda etapa salientan os resultados obtidos no ano 2000, cun 3º posto na Bandeira Conde de Fenosa e outro 3º posto no Campionato Galego de Traiñeiras, que xunto coa súa primeira clasificación para o Campionato de España (no que conseguiu o 6º posto), que son os mellores resultados conseguidos na historia do club. Ese mesmo ano o club conseguiu a Bandeira Deputación da Coruña.

O 2001 supuxo a confirmación do club, conseguindo un 2º posto na Bandeira Deputación da Coruña, a 4ª posición na Bandeira Condesa de Fenosa, e un 5º posto na Bandeira Xunta de Galiza.

Froito do traballo dos últimos anos coa canteira, o club conseguiu alzarse coa Bandeira de España en categoría de cadetes na modalidade de bateles. Tamén participou no Campionato de llaüt do Mediterráneo celebrado en Dénia (Alacant), conseguindo a medalla de bronce. No 2011 conseguiu por mediación do equipo xuvenil unha nova Bandeira de España e participaron no Campionato de España de Traineriñas, chegando á final.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Blog do club
* Infromación do club no sitio web da LGT

| * v
* c
* e
Traiñeiras en Galicia |
| --- |
| Federación Galega de Remo |
| Clubs 2021 | 

|  |  |
| --- | --- |
| Na Liga ACT - Liga Eusko Label | SD Tirán • CR Cabo da Cruz • CR Ares |
| Na Liga ACT feminina - Liga Euskotren | *Ningún* |
| Na Liga Galega de Traiñeiras | LGT-A: Bueu • Cabo da Cruz B • Cesantes • Esteirana • Mecos • Mera • Muros • Perillo • Puebla • Rianxo • Samertolameu • VilaxoánLGT-B: Amegrove • A Cabana • Cangas • Castropol • Cedeira • Chapela • Mugardos • Narón • Puebla B • Samertolameu B • Virxe da Guía |
| Outros | RC Náutico • As Xubias • Coruxo • Robaleira |

 |
| Tempadas | Liga ACT: 2021 • 2020 • 2019 • 2018 • 2017 • 2016 • 2015 • 2014 • 2013 • 2012 • 2011 • 2010 • 2009 • 2008 • 2007 • 2006 • 2005 • 2004 • 2003Liga ACT feminina: 2021 • 2020 • 2019 • 2018 • 2017 • 2016 • 2015 • 2014 • 2013 • 2012 • 2011 • 2010 • 2009Liga Galega de Traiñeiras: 2021 • 2020 • 2019 • 2018 • 2017 • 2016 • 2015 • 2014 • 2013 • 2012 • 2011 • 2010 • 2009 • 2008 • 2007 • 2006 • 2005 • 2004 • 2003 |
| Outras competicións | Campionato Galego de Traiñeiras |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Aquemenes.

**Achaimenēs** (persa antigo **Haxāmaniš** "Amigábel por natureza", helenizado como *Αχαιμενης*) foi o devanceiro epónimo da casa real do primeiro Imperio persa, os Aqueménidas. Aquemenes non gobernou todo Irán, senón só un pequeno territorio na parte noroccidental do país próximo ao lago Urmia, ao que as inscricións asirias chaman *Parsumaš* "Terra dos *Parsu* 'Persas'".

Traxectoria
-----------

Debido á falta de fontes históricas sobre Aquemenes, dubídase ás veces do seu reinado e da súa existencia. Pode ser un personaxe lendario. Mesmo pode ser que Darío I o inventase para lexitimizar o seu poder. Como Darío non era o herdeiro do anterior Xa, Ciro II), suponse que Darío inventou un devanceiro máis antigo compartido entre Ciro e el mesmo. Deste xeito podía reclamar a súa pertenza a unha liñaxe real.

En todo caso, a dinastía real persa de Darío en diante honrou a Aquemenes e críano o fundador da súa dinastía. Non obstante, moi pouco se recordaba acerca da súa vida e accións. Contando con que existise, Aquemenes foi un xefe guerreiro que guiou aos persas, ou a unha tribo de persas, como vasalo do Imperio Medo. Unha inscrición asiria da época do rei Senaquerib menciona que o rei asirio refugou un ataque dos *Parsu*, que moitos pensan que foi guiado por Aquemenes.

Os escritores da Grecia antiga danos algunhas informacións lendarias sobre Aquemenes: chámanlles á súa tribo os *Pasargadae*, e din que fora "criado por unha aguia". Platón, cando escribía sobre os persas, identificaba a Aquemenes con Perses, devanceiro dos persas na mitoloxía grega. De acordo con Platón, Aquemenes / Perses era fillo da raíña etíope Andrómeda e do heroe grego Perseo, e neto de Zeus. Escritores posteriores crían que Aquemenes e Perses eran persoas distintas, e que Perses era un devanceiro do rei.

A antiga versión greco-europea da historia asegura que a Aquemenes o sucedeu o seu fillo Teispes, que había levar aos persas a conquistaren e ocuparen a cidade de Anshan. O seu bisneto foi Ciro II, que venceu aos medos e fundou o Imperio persa. Con todo, nunca nos textos persas antigos se fai mención de Teispes como fillo de Aquemenes, senón como 'un aqueménida'. Así, o nome podería ter identificado só á familia e non necesariamente a unha persoa.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q312032
* EBID: ID
* GEC: 0004591

 |
**Buru** é unha illa indonesia pertencente ás Molucas, situada ao oeste de Ceram e Ambón. Na súa costa nororiental atópase a súa cidade e porto principal, Namlea.

Xeografía
---------

Con 9.505 km², Buru é a terceira illa máis grande das Illas Molucas. O centro da illa é montañoso, cunha plana chaira costeira, onde viven un oitenta por cento dos seus 124.084 habitantes (2003). O punto máis alto é o Gunung Kaplamada en 2729 m.

Ébano, teca, sagú, e cocos son produtos máis importantes.

Historia
--------

Antes da colonización holandesa, Buru estaba dentro do reino de Ternate. A illa foi ocupada pola Compañía Holandesa das Indias Orientais (COV) en 1658. Os colonos trasladaron pola forza a gran parte da poboación dos seus pobos do interior á chaira costeira, onde poderían estar máis estreitamente controlados. No século XIX, o control do goberno pasa da COV aós oficiais holandeses, os neerlandeses nomean líderes indíxenas, chamados *raja* en Buru, para administrar a illa para eles.

Buru converteuse nunha parte de Indonesia logo da independencia da nación en 1950. Durante a administración do presidente Suharto (1965-1998), a illa foi o lugar de explotación de campos de prisioneiros supostamente comunistas e outros disidentes. En 1977, ao redor de catorce mil prisioneiros residian na illa. O máis famoso dos internos foi o autor Pramoedya Ananta Toer. Sen lapis nin papel, compuxo as historias que se converteron no seu *Cuarteto de Buru*, contándoas verbalmente aos outros prisioneiros.

Como o resto das pertencentes ás Molucas, esta illa pertence ao área da Liña de Wallace, de grande interese científico pola súa rica biodiversidade dacabalo entre o Sueste asiático e Oceanía. Nela viviu unha subespecie da Lechuza de Campanario de Tanimbar, que se cre extinta na actualidade.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Buru Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de Buru (en Bahasa Indonesia)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q271030
* WorldCat
* VIAF: 243855572
* EBID: ID
* GEC: 0012888
* GeoNames: 1647546
* GND: 4517324-2
* OSM: 4096998

 |
O **Club de Futbol La Pobla de Mafumet** é un club de fútbol de España, da localidade de La Pobla de Mafumet, na provincia de Tarragona. Foi fundado en 1953 e actualmente xoga na Terceira División Española.

Historia
--------

O club foi fundado en 1953. Na tempada 2003/04, cando o club militaba en Primera Catalana, chegou a un acordo de colaboración para converterse en filial do Gimnàstic de Tarragona, aínda que conservando a súa independencia institucional. Tras este acordo, chegaron os maiores éxitos na historia do club. Na tempada 2006/07 logrou o ascenso a Terceira División, debutando así en categoría nacional.

Na tempada 2010/11 acabou en terceira posición, clasificándose por primeira vez na súa historia para disputar a promoción de ascenso a Segunda División B, pero foi descalificado por aliñación indebida no partido contra o Constància. Na tempada 2011/12 queda cuarto e volve disputar a promoción. Tras eliminar a Laredo e Ejea, cae eliminado polo Yeclano Deportivo nos penaltis.

Datos do club
-------------

* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0
* **Tempadas en 2ªB**: 0
* **Tempadas en 3ª**: 5
* **Tempadas en Primera Catalana**: 6

### Historial na liga

| Tempada | Categoría | Posto |
| --- | --- | --- |
| de 53-54 | Rexional | — |
| ata 06-07 | Rexional | — |
| 2007/08 | 3ª | 8º |
| 2008/09 | 3ª | 9º |
| 2009/10 | 3ª | 13º |
| 2010/11 | 3ª | 3º |
| 2011/12 | 3ª | 4º |
| 2012/13 | 3ª |  |

Xogadores destacados
--------------------

* Etienne Eto'o
* Portugal Nuno Carvalho

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en catalán)*
O **Club de Campo Villa de Madrid** é un club deportivo da cidade de Madrid, España. Foi fundado en 1931 e en 2007 contaba cuns 20.000 socios. Destaca sobre todo a sección de hóckey herba, tanto o seu equipo masculino coma feminino.

Seccións
--------

* Hóckey herba.
* Tenis.
* Pádel.
* Hípica.
* Xadrez.
* Natación.
* Bridge.
* Patinaxe.
* Tiro olímpico.

Historia
--------

En 1931 un grupo de xoves pertencentes á alta sociedade madrileña creou o Club de Campo. En 1942 produciuse a fusión do Club de Campo coa Real Sociedad Hípica Española. A nova sociedade destacou especialmente na hípica e o hóckey herba, principais disciplinas practicadas no club.

Dende 1984, data na que o Concello de Madrid fixo efectivos os seus dereitos sobre parte dos terreos nos que se localiza o club, a sociedade está participada polo Concello como socio maioritario, polo Patrimonio do Estado, e pola antiga Real Sociedade Hípica Española Club de Campo.

Palmarés da sección de hóckey herba
-----------------------------------

### Masculino

* **1 Liga Española**: 1958.
* **11 Copas do Rei**: 1934, 1935, 1936, 1940, 1953, 1954, 1956, 1977, 1978, 2004 e 2005.
* **1 Recopa de Europa**: 2005.

### Feminino

* **14 Ligas españolas**: 1974, 1975, 1976, 1984, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991, 1992, 1995, 2004, 2007 e 2009.
* **9 Copas da Raíña**: 1989, 1991, 1992, 1995, 1999, 2006, 2008, 2009 e 2010.
* Subcampión da Recopa de Europa: 2009.

Notas
-----

1. ↑   El Club de Campo cayó en la final de la Recopa ante el Amsterdam H&BC

Ligazóns
--------

* Site oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1103198
* WorldCat
* VIAF: 129126756

 |
Bufóns de Pría.
Inmediacións dos bufóns de Pría.
Os **bufóns de Pría** son unha formación natural que se atopan na localidade asturiana de Llames, na parroquia de Pría, no concello de Llanes. Están integrados dentro da Paisaxe Protexida da Mariña Oriental de Asturias.

Un bufón é unha formación cárstica que consiste nun furado vertical a poucos metros da beira dun cantil de rocha calcaria e que inferiormente comunica co mar. Cando a marea sobe e as ondas baten con forza, exulsa un chorro de auga de mar pulverizada, o que provoca un son característico que lle dá o nome ao bufón. A columna de auga pulverizada pode acadar máis de 10 metros de altitude e o bufido oírse a varios quilómetros.

Galería
-------

* Bufón.
* Bufón expulsando auga pulverizada.
* Bufón case en repouso.
* Vista xeral.
* Bufón e ondas batendo no cantil.
* Vista dos cantís ao pé dos bufóns.
* Vista dos cantís ao pé dos bufóns.

Notas
-----

1. ↑  "Decreto 38/94, de 19 de maio, polo que se aproba o Plan de Ordenación dos recursos naturais do Principado de Asturias" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 04 de marzo de 2016. Consultado o 31 de outubro de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Praia de Gulpiyuri
Térmite en ámbar dominicano.
O **Burdigaliano** é, na escala temporal xeolóxica, unha idade ou piso do Mioceno. Comprende o tempo entre 20,43 ± 0,05 Ma e 15,97 ± 0,05 Ma. Precedido polo Aquitaniano, o Burdigaliense foi a segunda e máis longa idade do Mioceno, e está sucedido polo Langhiano.

Definición estratigráfica
-------------------------

O nome «burdigaliano» provén de *Burdigala*, o nome latino da cidade de Bordeos, Francia. O piso burdigaliano foi presentado na literatura científica por Charles Depéret en 1892.

A base do Burdigaliano establécese na primeira aparición do foraminífero *Globigerinoides altiaperturus* e o teito da cronozona magnética C6An. O estratotipo do límite inferior deste piso está aínda pendente de asignar.

O teito do Burdigaliano (a base do Langhiano) está definido pola primeira aparición do foraminífero *Praeorbulina glomerosa* e é tamén coetánea co teito da cronozona magnética C5Cn.1n.

Paleontoloxía
-------------

Entre as máis famosas localidades paleontolóxicas burdigalianas están o Turritellenplatte de Ermingen en Alemaña e os depósitos de ámbar dominicano da Española.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Depéret, Charles (1892). "Note sur la classification et le parallélisme du système Miocène" [Nota sobre a clasificación e o paralelismo do sistema Mioceno]. *Bulletin de la Société Géologique de France* (en francés) (3(20)): 145–156.
* Gradstein, F. M.; Ogg, J. G.; Smith, A. G. (2004). *A Geologic Time Scale 2004* [*Unha escala temporal xeolóxica 2004*] (en inglés). Cambridge University Press.

### Ligazóns externas

* Burdigalian ICS Stage en GeoWhen Database (en inglés).
* Neogene-Late Oligocene (0-33 Ma time-slice) na Facultade de Enxeñaría da Universidade Purdue (en inglés).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q508650
* EBID: ID
* GEC: 0012851
* JSTOR: burdigalian-age

 |
**Buton** (tamén coñecida como **Butung** ou **Boeton**), é unha illa de Indonesia, que se atopa preto da costa da península suroriental de Sulawesi. Pertence á provincia de Célebes Suroriental.

Historia
--------

En tempos precoloniales, a illa, entón coñecida como Butung, atopábase na área de influencia de Ternate. Especialmente no século XVI servía como segundo centro rexional do imperio, contralando o comercio rexional e recadando impostos que eran enviados a Ternate.

Porto Murhum, en Bau-Bau, é o principal porto da illa, leva o seu nome en recordo de Sultán Murhum, o primeiro gobernante islámico da illa

Xeografía
---------

A maior cidade da illa é Bau-Bau, onde se falan as linguas Wolio e Cia-Cia. As principais illas próximas son Wowoni ao norte, Muna e Kabaena ao oeste e Siumpu ao suroeste. As illas Tukangbesi, das que o golfo de Kolowana Watabo (*Teluk Kolowana Watabo*) separa a Buton atópanse ao oeste. Nelas fálase a lingua Tukang Besi.

A illa de Batuatas atópase ao sur. O *paso de Bouton* (como se coñecía antes da independencia) era unha importante canle de navegación no norte do mar de Flores.

Ecoloxía
--------

A illa está cuberta por selva tropical e é famosa pola súa fauna. É un dos únicos dous hábitats do anoa, un tipo de búfalo.

Poboación
---------

A tribo Cia-Cia da cidade de Bau-Bau utiliza o alfabeto coreano Hangeul para o seu idioma. A alfabetización baseouse en textos do Instituto de Investigación Hunminjeongeum, unha sociedade lingüística de Seúl.

Economía
--------

A illa xera unha gran produción de asfalto e outros minerais.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Buton Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1018014
* EBID: ID
* GeoNames: 1647496
* OSM: 7220476

 |
*Para ver o artigo sobre o xoguete, véxase Buxaina.*
**Buxaina** é unha banda de gaitas galega da parroquia de Taragoña (Rianxo), formada por alumnado da escola musical da parroquia.

Historia
--------

A escola de frautas e percusión tradicional foi creada o 7 de novembro de 1993, e tivo a súa primeira actuación en xullo de 1995 co motivo das Festas de Verán de Taragoña. Desde a súa orixe foi dirixida por Alma María Caamaño Romero, diplomada en Educación Musical pola USC. Tamén estudou piano e conxunto vocal no Conservatorio Superior de Música de Santiago de Compostela, e recibiu clases de Prudencio Romo, Xosé Carou e Xosé Romero.

Actualmente a escola conta cuns 80 alumnos, dos cales 40 forman a banda, distribuídos en 20 gaitas, 4 bombos, 6 tambores, 10 pandeiretas e 3 acordeóns. Nos seus concertos e pasarrúas utilizan gaitas afinadas en dó. A percusión é exclusivamente galega, usando parches de coiro. Actualmente para os concertos, trabállase na incorporación doutros instrumentos, como punteiros en distintas tonalidades, darbuka, teclado ou culleres, dando un aire novo as melodías interpretadas.

O repertorio musical consta de pezas tradicionais recollidas en cancioneiros populares galegos (Pucho, Casto Sampedro...), e tamén de obras recollidas pola zona. A súa vestimenta é o traxe galego de gala das rías Baixas galegas.

Actuaron no Festival Folclórico de Cordeiro en 1996, no programa *Luar* da TVG, na I Festa da Terceira Idade da Baña, no VII Concurso Folclórico de Baile e Música Tradicional de Cerdido, no VI Día da Muiñeira de Noia, no VII Certame Folclórico de Padrón, II Certame Galego de Bandas de Gaitas e Instrumentos Tradicionais Galegos de Betanzos, XI Festival Folclórico de Escarbote (Boiro), XIII Campionato de Liga Galega de Bandas de Gaitas, VII, VIII e XIX Encontros Nacional de Bandas de Gaitas e grupos folclóricos, e diversas festas, romarías e certames do Barbanza e arredores.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da banda
**Cipriano Fernández Brage**, nado en Serantes e finado en Aranga o 5 de novembro de 1936, foi un radiotelegrafista e político galego.

Traxectoria
-----------

Na República foi concelleiro en Fisterra e logo do falecemento do alcalde Pedro Paz Rodríguez, foi elixido alcalde de Fisterra o 10 de novembro de 1932. Como alcalde promoveu a construción de fontes e lavadoiros e acometeu a instalación de alumeado eléctrico na capital municipal e en varias aldeas. Foi deputado provincial. Militante de Izquierda Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido por falanxistas en Fisterra, e apareceu morto no pozo da ponte da Castellana (Vilarraso, Aranga).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Pedro Paz Rodríguez** |  **Alcalde de Fisterra** 1932 - 1936 | Sucesor:**?** |

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lamela, Luís: "Cipriano Fernández: otra víctima de la barbarie" *La Voz de Galicia*, 5/12/2016.
* Carrillo Ugarte, José Fernando (15/1/2007). "Víctima de la Intolerancia". *La Voz de Galicia*. Arquivado dende o orixinal o 02/02/2017. Consultado o 26 de xaneiro de 2017.

### Ligazóns externas

* 

* Cipriano Fernández Brage na páxina web *Nomes e Voces*.
**Santa Mariña de Circes** é unha parroquia do concello coruñés de Touro, na comarca de Arzúa. Segundo o IGE en 2009 tiña 118 habitantes (61 mulleres e 57 homes) distribuídos en dúas entidades de poboación, Quintás e Os Chaos, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 143 habitantes. Destas dúas entidades de poboación poderíase debullar outras como As Penediñas. Ten unha superficie de 3,34 km².

Xeografía
---------

Está situada ao leste do concello, na marxe dereita do río Ulla, formando unha península rodeada polo curso do Ulla agás polo norte, que linda con Calvos de Socamiño e un cachiño con Turces. A maioría dos seus lindes dan coa provincia de Pontevedra, co río Ulla, mais non ten ningunha ponte sobre o río e as únicas saídas de Circes son as estradas que se dirixen ao norte, a Turces e a Calvos.

Economía
--------

Na entrada de Circes áchase o maior conxunto de casas de economía produtiva similar ás freguesías limítrofes, con prados que alimentan ao gando vacún. Achegándonos ao río, dirixíndonos ao sur, o terreo faise moi costento, e esténdese, entre uns poucos prados e regos pequenos, un abundante monte autóctono, que constitúe a maior parte do territorio parroquial.

Había pesca, mais a construción de varias minicentrais hidroeléctricas no curso do río Ulla fixo desaparecer esta riqueza de Circes, xa moi decrecida polo encoro de Portodemouros, situado quilómetros arriba.

Patrimonio
----------

### Fluvial

* Paseo Fluvial dos Pombos.
* Lugar da Barca.
* Fonte Natural da Piollosa.

### Forestal

* Carballeira da Barca.
* Contorno do Ulla.
* Corticeiras de Quintás.

### Área recreativa

* Área Recreativa A Piollosa.

### Arquitectura

* Igrexa de Santa Mariña de Circes.
* Cruceiro de Circes.
* Muíños dos Pombos: muíño de Arriba, do Medio e de Abaixo.
* Fonte de Chaos.
* Fonte de Quintás.

Festas
------

Os días 18 e 19 de xullo celébranse as festas de Santa Mariña; e tamén o San Roque o luns de Pascua.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Circes

| Lugares da parroquia de Circes no concello de Touro (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| Os Chaos | As Penediñas | Quintás |

### Parroquias de Touro

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Touro |  |
| --- | --- |
| Andeade (Santiago) | Bama (San Vicenzo) | Bendaña (Santa María) | Beseño (San Cristovo) | Calvos de Socamiño (San Martiño) | Circes (Santa Mariña) | Cornado (Santiso) | Enquerentes (San Miguel) | Fao (Santa Uxía) | Fontes Rosas (San Xoán) | Foxás (San Breixo) | Loxo (Santa María) | Novefontes (Santiago) | Prevediños (Santiago) | San Fiz de Quión (San Fiz) | San Miguel de Vilar (San Miguel) | San Pedro de Ribeira (San Pedro) | Touro (San Xoán) | Turces (Santa María) |

Notas
-----

1. 1 2 3  DECRETO 189/2003, do 6 de febreiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia da Coruña.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Touro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11022322
* código INE: 15085060000

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Circo (homónimos).
Lago do circo Thornton Superior no Parque Nacional North Cascades
Denomínase **circo glaciario**[1] a unha depresión en forma de cunca, de paredes esgrevias formada en zonas de alta montaña pola acción erosiva dos glaciares. A cunca ten forma de anfiteatro e atópase situada na cabeceira dun val glaciario e producida pola amoreamento do xeo que, á súa vez, dá orixe á escavación progresiva de devandito anfiteatro. O circo adoita dividirse en dúas partes: a baixa, onde se acumula a neve e xeo, e a alta, con pendentes maiores pero cun xeo máis compacto pola súa temperatura máis baixa. Ámbalas dúas zonas adoitan quedar separadas por unha fenda máis ou menos transversal ou horizontal que se denomina rimaia[2].

Notas
-----

1. ↑  Nome en galego en *Vocabulario de ciencias naturais*, Santiago de Compostela, Xunta, 1991; e *Gran dicionario Xerais da lingua galega* Vigo, Xerais, 2009
2. ↑  *Vocabulario de ciencias naturais*, Santiago de Compostela, Xunta, 1991
Coordenadas: 38°46′51″N 9°29′54″O﻿ / ﻿38.780833333333, -9.4983333333333

O faro do Cabo da Roca.
O **cabo da Roca** é un cabo situado en Portugal, o punto máis occidental da Europa continental. Era coñecido polos romanos como *Promontorium Magnum* e durante a era da navegación a vela como a Roca de Lisboa.

Está situado no distrito de Lisboa, 40 quilómetros ao oeste de Lisboa e 18 quilómetros ao oeste de Sintra (concello ao que pertence) no Parque Natural de Sintra-Cascais. As súas coordenadas están inscritas nunha placa de pedra do monumento do lugar (a placa data do ano 1979). O acantilado emerxe do océano Atlántico a aproximadamente 140 metros sobre o nivel do mar. Enriba do acantilado hai un faro e unha tenda para turistas.

O cabo é unha popular atracción turística. O poeta Luís de Camões definiu o Cabo da Roca como o lugar *onde a terra se acaba e o mar começa*.

Galería de imaxes
-----------------

* Anoitecer no Cabo da Roca.Anoitecer no Cabo da Roca.
* Placa do cabo en día de choiva.Placa do cabo en día de choiva.
* Placa do cabo en día seco.Placa do cabo en día seco.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Cabo da Roca*** |

### Outros artigos

* Cabo Fisterra

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q169175
* WorldCat
* VIAF: 5063154260567224480008
* BRE: 3513582
* GEC: 0056073
* GeoNames: 2263811
* Pleiades: 256282
* TGN: 1011099

 |
**Cipriano José Caamaño Castro**, nado na Ameixenda (Cee) en 1949, é un médico e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Médico de profesión no Centro de Saúde de Boborás. Nas eleccións municipais de 1991 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Boborás e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións, sempre con maioría absoluta. No 2019 decidiu non presentarse Ás eleccións municipais quedando no seu lugar Ana Patricia Torres Madureira, que fora durante 8 anos concelleira de Cultura, Turismo, Deporte, Educación, Xuventude e portavoz. A nova candidata gañou por maioría absoluta conseguindo 8 concelleiros dos 11 posibles. Cipriano Caamaño xubilouse como médico o 18 de marzo de 2014.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Cándido Cabanelas** |  **Alcalde de Boborás** 1991 - 2019 | Sucesor:**Ana Patricia Torres** |

Notas
-----

1. ↑  Curriculum do Alcalde na páxina do concello de Boborás[*Ligazón morta*]
2. ↑  Cipriano Caamaño: «Como alcalde non penso en retirarme por agora»
3. ↑  Caamaño asume la adjudicación de obras y proyectos en Boborás[*Ligazón morta*]

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Caamaño Castro, Cipriano José". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Boborás

### Ligazóns externas

* Noticia en *La Voz de Galicia*
* Noticia en *El País*
***As Ciencias e as Artes*** é unha pintura ó óleo sobre táboa pintada entre 1607 e 1650 polo pintor flamengo Adriaan van Stalbemt.

Descrición e interpretación
---------------------------

Un grupo de sabios discute ao redor de varias mesas mentres que outro grupo de persoas contempla os cadros que hai colgados nas paredes da estancia. A obra mostra no centro a dous personaxes contemplando un cadro no que se representa a destrución de obras de arte polos protestantes a finais do século XVI. Unha mesa de madeira ocupa a parte dereita da imaxe con álbums con gravados, mapas marítimos, escudos, medallas, compases e un globo terráqueo.

A pintura pretende mostrar a protección que nos católicos Países Baixos españois se facía da cultura e das artes, mentres que nas protestantes Provincias Unidas do norte esta protección non existía.

Versións do cadro
-----------------

*Os arquiduques Alberte e Isabel visitando un gabinete de coleccionista* de Jan Brueghel o Vello.
Existen ata cinco versións deste cadro. Unha no Museo do Prado de Madrid, outra na Galerie Kugel de París en 1988; a terceira foi rexistrada na Hawkins Collection de Londres en 1951; unha cuarta versión estaba na Galerie de Jonckheere en París no 2002 e a quinta no Galerie Robert Finck de Bruxelas en 1955. As de Madrid e París atribúense a Adriaan van Stalbemt, aínda que hai dúbidas sobre isto.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Museo do Prado. "Las Ciencias y las Artes" (en castelán). Consultado o 18 de xuño de 2016.
2. ↑  Web Gallery of Art. "A Collector's Cabinet (detail)" (en inglés). Consultado o 18 de xuño de 2016.
3. 1 2 3  "THE PROPERTY OF A FAMILY - Hieronymus Francken II - A COLLECTOR'S CABINET" (en inglés). Consultado o 18 de xuño de 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***As Ciencias e as Artes*** |

### Outros artigos

* Os arquiduques Alberte e Isabel visitando un gabinete de coleccionista

### Bibliografía

* Museo Nacional del Prado (1972). "Museo del Prado: catálogo de las pinturas". Madrid.
* Díaz Padrón, Matías (1975). *Museo del Prado: catálogo de pinturas: escuela flamenca*. Madrid. p. 381.

### Ligazóns externas

* Museo do Prado *(en castelán)*
PN = substantivo propio  

N = substantivo

V = verbo

NP = frase substantiva

RC = oración relativa

VP = frase verbal

S = sentenza
"**Buffalo buffalo Buffalo buffalo buffalo buffalo Buffalo buffalo**" é unha frase, en inglés, gramaticalmente correcta e que se pon como exemplo de como palabras homónimas e homófonas poden ser utilizadas para crear construcións complicadas. Tradúcese: "Búfalos de Buffalo que son intimidados por búfalos de Buffalo intimidan búfalos de Buffalo".

Foi discutida en literatura dende 1972, cando foi usada por William J. Rapaport, profesor asociado da Universidade de Buffalo.[1]

A correcta comprensión da frase é posible coñecendo os tres significados da palabra *Buffalo*:

* A cidade de Buffalo, no estado de Nova York, EUA.
* O animal bisonte.
* Un sinonimo para o verbo "bully", isto é, atormentar persistentemente a outra persoa.

Así, a frase traducida convértese en: "Bisontes de Buffalo que (outros) bisontes de Buffalo atormentan (á súa vez tamén) a bisontes de Buffalo".

Notas
-----

1. ↑  Rapaport, William J. 22 de setembro de 2006. "A History of the Sentence "Buffalo buffalo buffalo buffalo buffalo."". Acceso o 17 de agosto de 2006.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* James while John had had had had had had had had had had a better effect on the teacher
* Neko no ko koneko, shishi no ko kojishi
A **arfvedsonita** é un mineral do grupo dos silicatos, subgrupo inosilicatos e dentro destes pertence aos anfíbolos. É un aluminosilicato de sodio e ferro, este último pode ser parcialmente substituído por outros metais como magnesio ou manganeso, dando lugar a variedades.

O ferro que contén é de dous tipos, férrico e ferroso, que non ocupan a mesma posición na estrutura cristalina, pois son de distinto tamaño, sendo o ferroso o que pode ser substituído por magnesio. Así, a arfvedsonita é o extremo (férrico-ferroso) dunha serie de solución sólida, achándose no outro extremo a magnesio-arfvedsonita (férrico-magnesio).

Foi chamada así en 1823 polo químico sueco Johan A. Arfvedson.

Ambiente de formación
---------------------

Aparece en rochas ígneas, sobre todo granitos alcalinos e sienitas alcalinas.

Pode ter asociados os seguintes minerais: nefelina, albita, exirina, riebeckita ou cuarzo.

Localización, extracción e uso
------------------------------

A arfvedsonita ten unha distribución moi limitada comparada co resto dos anfíbolos, só nas raras rochas ígneas que son moi ricas en sodio. Pódese atopar no Quebec (Canadá), no sur de Groenlandia, na península de Kola (Rusia) e Noruega.

Non posúe uso industrial ningún e ten pouco interese coleccionístico en si, aínda que é un mineral acompañante doutros espécimes raros e codiciados por coleccionistas.

Notas
-----

1. ↑  Hawthorne, Frank C. and Roberta Oberti (2006), On the classification of amphiboles: Canadian Mineralogist:
44(1): 1-21.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Deer, W.A. R.A. Howie, e J. Zussman (1963) *Rock-forming Minerals*, v. 2, *Chain Silicates*, p. 364-374

### Outros artigos

* Lista de minerais

### Ligazóns externas

* Mineral Data Publishing, 2001 PDF
* Datos sobre localización de arfvedsonita
* Sitio web con datos de arfvedsonita
* Galería de minerais con información de arfvedsonita
* Galería de imaxes da arfvedsonita en Internet:

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2008960
* MAG: 2779336800
* Mindat: 325

 |
| Apataki |
| --- |
|  |
|  |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) | 492 hab. |
| Superficie | 20 km² |
| Superficie lagoa | 706 km² |
| Nº de illas |  |
| Coordenadas | 15°27′S 146°19′O﻿ / ﻿-15.450, -146.317 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
|  |
|

**Apataki** é un atol de Tuamotu, na Polinesia francesa. Administrativamente é unha comuna asociada á comuna de Arutua. Xeograficamente forma parte das illas Palliser. Está situado a 19 km ao leste de Arutua e a 370 km ao nordés de Tahití.

Xeografía
---------

Ten unhas dimensións de 64 km de longo e 47 km de ancho, cunha superficie total, incluída a lagoa, de 703 km². O atol dispón de dous pasos ao interior da lagoa: Aimonu ao noroeste e Haniuru ao suroeste.

A vila principal é Niutahi situada no noroeste xunto ao paso de Aimonu e cun aeródromo preto da vila. Os 429 habitantes (censo de 2002) viven da produción de perlas, da pesca e o cultivo de copra e nono (froito tropical de nome científico*Morinda citrifolia*).

Historia
--------

Foi descuberto a noite do 21 de maio de 1722 por Jacob Roggeveen que a chamou *Avondstond* ('noite'). Outro nome histórico do atol é *Hagenmeister*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q617923
* GEC: 0511321
* GeoNames: 4034673

 |