recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Banco Nacional de Polonia** (en polaco: *Narodowy Bank Polski*) é o banco central da República de Polonia. Encárgase de controlar a cuñaxe e a circulación da moeda polaca, o *złoty*. A sede central do Banco atópase en Varsovia, pero ten sucursais na maioría das cidades de Polonia.

O BNP representa a Polonia no Sistema Europeo de Bancos Centrais, unha organización dentro da UE.

Historia
--------

A pesar de que o banco baixo o seu actual nome existe desde 1945, esta entidade é continuadora de bancos centrais previos que houbo por Polonia, chamados simplemente Banco de Polonia (*Bank Polski*). O primeiro foi fundado en Varsovia en 1828 polo Duque Franciszek Ksawery Drucki-Lubecki. Era unha institución do goberno do Reino de Polonia designada para a cuñaxe da moeda polaca así como para o control dos tipos de xuro. Foi tamén designada coa concesión de operar con divisa estranxeira e para a compra de títulos de compañías e bancos estranxeiros.

Ksawery Drucki-Lubecki, fundador do primeiro banco central de Polonia.
Moeda de 5 *złoty* cuñada durante o levantamento de novembro de 1830.

Edificios do Banco Nacional de Polonia
--------------------------------------

* VarsoviaVarsovia
* SiedlceSiedlce
* WrocławWrocław

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Economía de Polonia

### Ligazóns externas

* Sitio oficial do Banco Nacional de Polonia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q168844
* WorldCat
* VIAF: 140137340
* BIBSYS: 2060056
* BNF: 165207842
* EBID: ID
* GND: 19006-8
* GRID: grid.507409.f
* ISNI: 0000 0001 2170 1998
* LCCN: n88221455
* MAG: 90656587
* SUDOC: 17511658X

 |
**Francisco de Borxa González Tenreiro**, nado en Ferrol en 1976, é un tradutor galego.

Traxectoria
-----------

González Tenreiro é licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Ten, así mesmo, o certificado de tradutor da Birmingham City College. Traballou de tradutor e intérprete no Reino Unido e exerceu o cargo de xefe de redacción do Grupo Hipala Communication, en Málaga. En 2016 era director da axencia de tradución e comunicación englishpanish, na comarca de Ferrolterra.

Na edición de 2016, recibiu o premio a artigos xornalísticos normalizadores xestionado polo concello de Carballo, polo seu artigo intitulado «Non por min, por eles».

Notas
-----

1. ↑  *Borxa Tenreiro, colaborador de Sermos Galiza, gaña o XII Premio artigos xornalísticos normalizadores Concello de Carballo*, nova en Sermos Galiza o 7 de maio de 2016.
2. ↑  *O certame carballés premia a Borxa González Tenreiro*, nova en *La Voz de Galicia* o 8 de maio de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do persoeiro Arquivado 09 de maio de 2016 en Wayback Machine. en Sermos Galiza.
**Dositeo Rodríguez Rodríguez**, nado en Ribas de Sil o 17 de setembro de 1935 e finado en Santiago de Compostela o 27 de marzo de 2020, foi un avogado e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito e profesor mercantil, era interventor da Administración do Estado. Foi interventor adxunto do Ministerio de Sanidade. Traballaba en Lugo na Universidade de Santiago de Compostela cando foi designado en 1979 xerente polo daquela reitor Suárez Núñez. Naqueles tempos, Rodríguez era militante da UCD ao igual que Suárez Núñez, que fora senador. Logo da substitución de Suárez Núñez polo novo reitor, Carlos Pajares, Rodríguez permaneceu no posto uns meses ata que dimitiu en 1984.

Marchou traballar a Madrid pero regresou para a administración autonómica, primeiro como asesor do Presidente Albor, e logo como asesor do conselleiro de Indutria, Santos Oujo, durante o goberno tripartito. Durante a época de Manuel Fraga incorporouse como interventor xeral da Xunta de Galicia e como conselleiro da Presidencia e Administración Pública (1990-1999). Ademais do seu asento no goberno foi elixido deputado no Parlamento galego polo PPdeG (1993-1999).

Presentouse en 1999 como candidato a alcalde de Santiago de Compostela polo Partido Popular, pero non conseguiu a alcaldía e permaneceu como concelleiro e voceiro do Grupo Municipal Popular no concello e vicepresidente da Deputación da Coruña (2003). Abandonou estes cargos todos en 2006.

Foi membro do padroado da Fundación Camilo José Cela. En 2013 o goberno designouno membro do Consello de Contas en substitución do falecido Xosé Antón Orza, e permaneceu no seu posto durante dous anos, ata o verán de 2015, dado que fora imputado pola súa xestión na Fundación Camilo José Cela. En xaneiro de 2020 foi absolto dos cargos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Pablo González Mariñas** |  **Conselleiro de Presidencia e Administración Pública** 1990 - 1999 | Sucesor:**Jaime Pita** |

Vida persoal
------------

Faleceu aos 84 anos de idade como consecuencia da epidemia de coronavirus que afectou Galicia a comezos do ano 2020.

Notas
-----

1. 1 2  "«Le presenté la dimisión a Suárez Núñez veinte veces y no la aceptó »". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2010-04-24. Consultado o 2020-03-27.
2. ↑  Dositeo Rodríguez deja la portavocía del PP en Santiago y su acta de concejal
3. ↑  "Marina Castaño y Dositeo Rodríguez, absueltos por malversación de fondos en su etapa al frente de la Fundación Cela". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2019-07-11. Consultado o 2020-03-27.
4. ↑  "Fallece el exconselleiro Dositeo Rodríguez a causa del coronavirus". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2020-03-27. Consultado o 2020-03-27.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Doubt*** (-ダウト-, *Dauto*?), tamén coñecido como ***Rabbit Doubt*** (ラビット·ダウト, *Rabitto Dauto*?), é un manga shōnen de terror escrito e ilustrado por Yoshiki Tonogai. A serie céntrase no xogo de móbil "Rabbit Doubt", cunha regras semellantes ás de Mafia. Os xogadores deben atopar o lobo, ou asasino, entre o grupo de coellos. Seis xogadores deste xogo atópanse atrapados nun edificio cun do grupo xa morto; para evitar o mesmo destino, os restantes cinco deben participar nun xogo "Rabbit Doubt" real e atopar o lobo (mentireiro) que se agocha entre eles.

O manga foi serializado na revista *Monthly Shōnen Gangan* de Square Enix o 12 de xullo de 2007 e rematou o 12 de febreiro de 2009. Square Enix tamén estreou o primeiro volume o 22 de decembro de 2007 e lanzou o cuarto e derradeiro volume o 12 de febreiro de 2009. A serie continuou en dúas secuelas, tituladas ***Judge***, dende o 12 de xaneiro de 2010 até o 11 de agosto de 2012, e ***Secret***, dende o 12 de outubro de 2013 até o 12 de febreiro de 2015.
**Carlos Tartiere de las Alas Pumariño**, nado en Oviedo e finado en Xixón o 31 de xullo de 1950, foi un popular empresario asturiano e presidente do Real Oviedo.

Biografía
---------

O 26 de marzo de 1926 funda o Oviedo Football Club que é o resultado da fusión dos dous clubs máis representativos de Oviedo: *Real Stadium Club Ovetense* e *Real Club Deportivo Oviedo* e é nomeado Presidente da entidade.

Durante o seu mandato, o club pasaría a chamarse: *Real Oviedo Football Club*, *Oviedo F.C.* e, finalmente, *Real Oviedo*.

Foi presidente do Real Oviedo ata a súa morte en 1950 e baixo a súa presidencia lográronse algúns dos maiores éxitos na historia do club: dúas terceiras posicións no campionato de Liga nas tempadas 1934-35 e 1935-36.

Na súa memoria, o antigo estadio de Buenavista pasou a chamarse Estadio Municipal Carlos Tartiere e cando no ano 2000 foi construído un novo campo de fútbol para a cidade levou tamén o mesmo nome.

Véxase tamén
------------

* Estadio Carlos Tartiere (1932)
* Estadio Carlos Tartiere (2000)
**Dositeo Neira Gayoso**, nado en Rosende (Sober) en 1841 e finado en Lugo o 5 de setembro de 1932, foi un fidalgo e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Ramón Neira Montenegro e Ramona Gayoso Ulloa. Dedicouse á carreira diplomática, foi secretario do duque de Osuna, cando era ministro plenipotenciario de España en Rusia. Elixido senador pola provincia de Lugo en 1893 e 1894, pola provincia de Ourense en 1901 e 1902, novamente pola provincia de Lugo de 1905 a 1907, finalmente foi nomeado senador vitalicio en 1910. Foi concelleiro de Lugo e deputado provincial. Vencellado a *El Progreso*, foi defensor dos perceptores de rendas na campaña antiforal desencadeada polo agrarismo.

Vida persoal
------------

Casou con Purificación Pedrosa Ulloa e foi pai de Ramón e Blanca Neira Pedrosa.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 6-9-1932, p. 5.
2. ↑  *El Ideal Gallego*, 18-9-1932, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pardo de Neyra, Xulio (2001): *Dositeo de Neyra y Gayoso (1841-1932), paradigma da fidalguía galega na política da Galicia Liberal da Restauración*. Traballo de investigación Universidade de Santiago de Compostela.

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado
* Xenealoxía Neira Gayoso (Casa da Olga) Caraño - Pol.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535859
* Senadores de España (1834-1923): 2017

 |
Bosque secundario no Parque Stanley. Vancouver, Canadá.  
Xeralmente considérase que ten características de segundo e terceiro crecemento. Esta foto mostra a rexeneración, unha árbore que crece do toco doutra árbore que foi talada en 1962 polos restos do tifón Freda
Un **bosque secundario** (ou **bosque de segundo crecemento**) é un bosque ou superficie arborada que volveu crecer despois dunha colleita de madeira ou desbroce para a agricultura, até que transcorre un período suficientemente longo de tempo para que os efectos da perturbación xa non sexan evidentes.

Distínguese dun bosque primario, que non sufriu recentemente tal perturbación, así como dos bosques de terceiro crecemento, que resultan da colleita en bosques de segundo crecemento. 

O recrecemento dos bosques secundarios despois da colleita de madeira difire do recrecemento dos bosques despois de perturbacións naturais como incendios, infestacións de insectos ou ventos, porque as árbores mortas permanecen para subministrar nutrientes, estrutura e retención de auga despois das perturbacións naturais.

Silvicultura
------------

En silvicultura e ecoloxía forestal, emprégase o termo **renoval** para facer referencia a un bosque xove, normalmente de tipo secundario, cuxas árbores dominantes ou que conforman o dosel superior de dito bosque, son relativamente coetáneas (de idade similar).

Os renovais presentan unha orixe produto de alteracións. Estas poden ser de orixe natural, como deslizamento de terras, erosións glaciares, erosións en riberas de ríos, incendios naturais ou antrópicos (queimas, incendios provocados, desmonte masivo de bosques orixinales e posterior abandono tras un uso silvoagropecuario). 

As especies colonizadoras de árbores poden dominar rapidamente o lugar e constituír estas formacións boscosas en relativamente breves períodos, razón pola cal as idades das árbores que conforman estes renovais están dentro dun rango similar, en contraste cos bosques orixinais, cuxas árbores que os conforman presentan diversos e amplos rangos de idades.

Existen clasificacións de renovais de diversos tipos nos bosques temperados de Suramérica, dependendo das especies de árbores dominantes.

En varios tipos de bosques naturais, os renovais presentan un alto potencial para o desenvolvemento de silvicultura neles.

Notas
-----

1. ↑  Chazdon, Robin L. (2008): "Beyond deforestation: restoring forests and ecosystem services on degraded lands". *Science* **320** (5882): 1458–1460.
2. ↑  Martin, Maxence; Morin, Hubert; Fenton, Nicole J. (2019). "Secondary disturbances of low and moderate severity drive the dynamics of eastern Canadian boreal old-growth forests". *Annals of Forest Science* **76** (4): 108.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2140056
* GEC: 0164402
* GND: 4342712-1
* JSTOR: secondary-forests
* MAG: 133382796

 |
Un vello *Aussteuerschrank* alemán.
O **dote** é o patrimonio que a familia da noiva entregan ao noivo para soster as futuras cargas do matrimonio e que en moitos casos é directamente proporcional ao status social do futuro esposo. O dote outórgase ao marido, quen o administra durante a duración do matrimonio, xa que en caso de divorcio tería que devolvelo.

*Miña nai, por me casar,*
*prometeume bois e vacas;*
*cando me foi da-lo dote,*
*doume unha cunca de papas.*

O dote nas distintas culturas
-----------------------------

Nalgunhas culturas, o dote forma parte dun intercambio de riquezas entre as familias contraentes acompañado dun certo pago do noivo ou da súa familia á familia da noiva, denominado *excrex*. Este pago é relativamente frecuente nalgunhas culturas africanas, mentres que o dote sería máis propio de Oriente Próximo, o sur de Asia (China, India) e algunhas sociedades europeas.

A pesar de que nestes países asiáticos se prohibe expresamente o dote a mediados do século XX, esta práctica segue sendo bastante común e en ocasións suscitou problemas cando non se poden satisfacer as esixencias do marido, o que carrexa malos tratos ou ata uxoricidios ou outros tipos de asasinatos.

Nalgunhas rexións de Europa conservouse a tradición do *enxoval*, que antigamente consistía no conxunto de aveños, mobles e roupas achegadas pola familia da noiva e que hoxe tamén pode facerse extensible á familia do noivo.

Noutras culturas, como nos pobos xermánicos do medievo, aparece un fenómeno marital denominado *Morgengabe*, que consistía nun pago da noiva á familia do noivo.

O *mahr* é un fenómeno parecido ao *Morgengabe* xermánico pero na cultura islámica que se menciona no Corán no versículo 4:4.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *dote*.
2. ↑  Blanco Pérez, Domingo: *A poesía popular en Galicia. 1745-1885*. Xerais, Vigo 1992.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* As mulleres na sociedade medieval (O matrimonio) en Arte e Historia *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45803
* AAT: 300252063
* BNCF: 36481
* BNF: 11971930z
* EBID: ID
* GEA: 4781
* GEC: 0099801
* GND: 4170171-9
* JSTOR: dowries
* LCCN: sh85039237
* MAG: 2781254463
* Treccani: dote

 |
Crema chantillí.
* *Cómpre non confundir con **Chantilly** (comuna francesa).*

O **chantillí** (a partir do francés: *crème chantilly*, pola vila francesa de Chantilly) é unha crema elaborada con nata batida a punto de neve, con adición de azucre ou aromas (normalmente vainilla), moi utilizada en repostaría e pastelaría. A receita orixinal débese a François Vatel do século XVII. Algúns autores, especialmente franceses, consideran ao chantillí sinónimo de **nata batida**, outros din que a nata batida non ten que necesariamente ter azucre ou aromas, mentres que o chantillí si.

Utilización e conservación
--------------------------

A crema chantillí utilízase en pastelaría para a decoración. É igualmente moi apreciada sobre as copas de xeado e serve tamén para o café vienés: café quente cuberto de chantillí e empoado con flocos ou po de chocolate negro. Consérvase na xeadeira até a súa utilización.

Fóra do ámbito da repostaría, adóitase ver o seu uso en xogos ou preliminares sexuais.

Crema chantillí de chocolate
----------------------------

Unha variante da crema chantillí utiliza un chocolate fundido rico en manteiga de cacao no canto da crema de leite ou unha mestura de crema de leite azucrada e de chocolate fundido. A preparación manual é moito máis delicada, porque fai falla arrefriar a mestura aos poucos para evitarmos a solidificación e a aglomeración do chocolate antes de que se forme a escuma.

Notas
-----

1. ↑  Definición en VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración*. Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
2. ↑  Pronunciado *<xantillí>*
3. ↑  recipe entitled "Crème fouettée et crème Chantilly", in Robert J. Courtine, ed. *Curnonsky: Cuisine et Vins de France*, Larousse, 1974, p. 535
4. ↑  Le *Petit Robert* (1972): "*Crème fouettée*, dite aussi *crème Chantilly*"
5. ↑  *La Grande Encyclopédie* (1902)
6. ↑  *Trésor de la langue française*, *s.v.* crème full text
7. ↑  Paul Bocuse, *La cuisine du marché* (1980), p. 414: "Crème Chantilly (crème fouettée)"
8. ↑  Émile Bernard Urbain Dubois, *La Cuisine classique: études pratiques, raisonnées et démonstratives de l'Ecole française appliquée au service à la russe*, 1868, p. 122: "La chantilly n'est autre chose que la crème double, amenée à consistance, et rendue mousseuse par le travail du fouet et l'action de l'air."

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Crema de leite
* Nata batida
* *Smetana (lácteo)*
**Carlos Totorika Izaguirre**, tamén **Carlos Totorika Izagirre**, nado en Ermua en 1956, é un político socialista vasco, cuxo ámbito de actuación é a súa localidade natal e a comunidade autónoma do País Vasco.

Traxectoria
-----------

Naceu en Ermua en 1956. O seu pai era carpinteiro e a súa nai rexentaba un pequeno comercio. Estudou o Bacharelato en Éibar, e licenciouse en Ciencias Económicas na Universidade de Bilbao, pasando a traballar na caixa de aforros Bilbao Bizkaia Kutxa de Ermua, onde chegou a ser director de devandita oficina.

### Traxectoria política

Foi militante carlista até 1976. Dende 1991 até a actualidade é alcalde da súa cidade natal polo PSE-EE, partido ó que se afiliou en 1974. Tamén foi parlamentario vasco, en substitución de Rosa Díez dende outubro de 1999 até maio de 2001. En 2002, tras a dimisión de Nicolás Redondo Terreros, foi candidato á Secretaria Xeral do PSE, en competencia con Gemma Zabaleta e Patxi López, sendo elixido finalmente este último (López obtivo un 57% fronte ó 37% de Totorika). Naquel momento considerouse que Totorika era o candidato dos sectores próximos ó dimitido Redondo Terreros. É secretario xeral do PSE de Ermua.

Ademais, foi un dos fundadores da asociación cívica Foro de Ermua, cuxos obxectivos son o apoio ás vítimas do terrorismo e o rexeitamento ó terrorismo no País Vasco e a defensa da liberdade constitucional. Está asociación foi fundada o 13 de febreiro de 1998 tras o asasinato do concelleiro do Partido Popular de Ermua Miguel Ángel Blanco por parte da banda terrorista ETA, sendo Carlos Totorika alcalde naquel momento da localidade. Debido á súa militancia no PSE-EE está ameazado por ETA e pola súa contorna, tendo que levar escolta. Tamén foi galardoado coa Orde do Mérito Constitucional.

Está casado e ten dúas fillas.

Notas
-----

1. ↑  "Ficha del Parlamento Vasco". Arquivado dende o orixinal o 22 de novembro de 2007. Consultado o 02 de decembro de 2016.
2. ↑  "Ficha del Ayuntamiento de Ermua". Arquivado dende o orixinal o 01 de xuño de 2015. Consultado o 02 de decembro de 2016.
3. ↑  López-Totorica, un pulso entre dos estrategias Arquivado 03-12-2016 en Wayback Machine. *ABC*, 22 de marzo de 2002.
4. ↑  Mi vida sin escolta

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Concello de Ermua
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  **Clemson Tigers** |  |

 |
| **División** | División I da NCAA |
| **Subdivisión en fútbol americano** | Football Bowl Subdivision (FBS) |
| **Conferencia** | Atlantic Coast Conference |
| **Alcume** | *Tigers* |
| **Mascota** | *tigre* |
| **Estadio de fútbol americano** | Memorial Stadium (80.301 espectadores) |
| **Pavillón de baloncesto** | Littlejohn Coliseum (11.020 espectadores) |
|  |

Os **Clemson Tigers** son o equipo deportivo da Universidade Clemson en Clemson, Carolina do Sur. Os equipos dos Tigers participan nas competicións universitarias organizadas pola NCAA, e forman parte da Atlantic Coast Conference.

O equipo máis exitoso é o de fútbol americano, que conseguiu o campionato nacional en 1981. Ademais, ten 13 títulos de conferencia e 15 bowls. Os títulos de baloncesto masculino resúmense en dous títulos de conferencia, tres aparicións na Sweet 16 e unha na Elite 8. En feminino contan con tres títulos de conferencia, 4 aparicións na Sweet 16 e a Elite 8 de 1991. En fútbol, gañaron o campionato nacional en 1984 e 1987, aparecendo 25 veces no torneo da NCAA. No programa feminino, en 2000 leváronse o título de conferencia.

Ligazóns externas
-----------------

* Web Oficial dos Clemson Tigers Arquivado 07 de febreiro de 2009 en Wayback Machine.
**Carlos Varela García**, nado no Carballiño o 22 de abril de 1956, é un xurista galego.

Traxectoria
-----------

Ingresou na carreira fiscal en 1985. Foi fiscal da Audiencia Provincial de Pontevedra (1985-2004), fiscal Provincial de Protección de Menores de Pontevedra (1987-2004) e presidente da Comisión de Xustiza Gratuíta de Vigo (1997-2004). En 2004 foi elixido Fiscal Superior de Galicia, logo dunha votación que o enfrontou a Fernando Suanzes, e revalidado de novo en 2009. Porén, en 2014 foi derrotado por Suanzes.

Colaborou en publicacións especializadas e no libro *Contos da Xustiza* (Ir Indo, 2002). É membro da Fundación Premios da Crítica, Amigos do Couto Mixto, Fundación Álvaro das Casas e vogal da Fundación Menela.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ramón García-Malvar Mariño** | **Fiscal Superior de Galicia**2004-2015 | Sucesor:**Fernando Suanzes** |

Premios
-------

* Recibiu o Premio Lois Peña Novo en 2001.
* Xuíz Honorario do Couto Mixto no 2006.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O carballiñés Carlos Varela será designado fiscal xefe de Galicia
| Azomonas agilis |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Dominio: | Bacteria |
| Filo: | Pseudomonadota |
| Clase: | Gammaproteobacteria |
| Orde: | Pseudomonadales |
| Familia: | Pseudomonadaceae |
| Xénero: | *Azomonas* |
| Especie: | ***A. agilis*** |

 |
| Nome binomial |
| *Azomonas agilis*(Beijerinck 1901)Winogradsky 1938 |

***Azomonas agilis*** é unha especie de bacteria móbil, gramnegativa que se encontra nas augas e pode fixar o nitróxeno atmosférico. É a especie tipo do xénero *Azomonas*.

*A. agilis* lembra a un protista coas súas grandes células de forma ovoide, elipsoidal ou cocoide. As súas células son relativamente grandes, xeralmente de 2,5 a 6,4 μm de longo e de 2,0 a 2,8 μm de ancho, aínda que tamén se describiron células xigantes de entre 10,0 e 13,5 μm. As células teñen flaxelación peritrica que lles permite a mobilidade. A especie tamén produce un pigmento difusible amarelo verdoso ou vermello violeta que fluoresce en branco azulado baixo a luz ultravioleta.

*A. agilis* foi illada por primeira vez e descrito por Martinus Beijerinck en 1901, quen obtivo a especie dunha canle de auga holandesa en Delft. A cepa orixinal de Beijernick perdeuse, polo que agora o neotipo é a cepa illada por Albert Kluyver e van den Bout. Malia que Beijerinck usou o manitol no seu medio de enriquecemento para *A. agilis*, esta bacteria en cultivo puro non o pode usar como fonte de carbono a non ser que este composto sexa primeiro degradado por outros microbios.

A especie pode tolerar concentracións salinas de ata o 1,0% e é resistente ao iodoacetato (1 μM), o cal suxire que pode ter a capacidade de vivir en augas contaminadas con concentracións relativamente altas de materia orgánica e sales minerais. Esta bacteria tamén está implicada na biorremediación de auga contaminada con cadmio.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Martin Dworkin; Stanley Falkow (12 de outubro de 2006). *The prokaryotes: a handbook on the biology of bacteria*. Springer. pp. 769–771. ISBN 978-0-387-25496-8. Consultado o 6 de marzo de 2012.
2. ↑  You KM, Park YK. Cd2 removal by Azomonas agilis PY101, a cadmium accumulating strain in continuous aerobic culture. Biotechnol Lett. 2 de novembro de 2004;20(12):1157-59.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Type strain of *Azomonas agilis* at Bac*Dive* - the Bacterial Diversity Metadatabase

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3813901
* MAG: 2777033474

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BacDive: 12717
* EOL: 973083
* GBIF: 3223119
* IRMNG: 10584166
* ITIS: 959624
* NCBI: 116849

 |


---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Carlos Ulloa Varela**, nado en Pontevedra en febreiro de 1849 e finado en Lugo en febreiro de 1887, foi un cantante galego.

Traxectoria
-----------

Ós quince anos comezou a súa carreira artística en Pontevedra interpretando as zarzuelas *El valle de Andorra* e *El grumete*. En 1866 obtivo a praza de baixo na catedral de Santiago de Compostela, pero pouco despois marchou estudar a Madrid. En 1873 viaxou a Milán para perfeccionar os seus coñecementos e debutou en Florencia, na ópera *L'africana* (Giacomo Meyerbeer) interpretando o papel de don Pedro xunto ó gran Massini. Tamén cantou en Milán o *Moisés* de Rossini, con éxito. Logo disto actuou tamén no resto de teatros importantes de Italia.

No marco da viaxe que fixo a América en 1878, inaugurou na Habana o Teatro Payret. Regresou despois a Milán e Venecia, e obtivo un gran recoñecemento en Nápoles pola súa interpretación de Mefistófeles de *Fausto*, e tamén tivo grande éxito en Catania.

Volveu de novo a España e percorreu os teatros máis importantes, pasando dúas temporadas en Madrid e facendo varias representacións en Galicia.

Destacou especialmente nas óperas máis importantes da súa época, como *Norma*, *La africana*, *Hernani*, *Hugonotes*, *Moisés*, *El profeta*, *Lucrecia Borgia*, *Roberto el Diablo*, *Il barbiere di Siviglia* e *Fausto*.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Entrada "Ulloa Varela, Carlos" na GEG.
**Canyon** foi unha serie de satélites artificiais adicados á espionaxe electrónica. Foi a primeira serie de satélites da Oficina Nacional de Recoñecemento dos Estados Unidos de recoñecemento electrónico e órbita case xeoestacionaria. Foron lanzados baixo a denominación **AFP-827** e **Programa 7500**. A finalidade principal dos satélites Canyon era interceptar comunicacións soviéticas, en particular ligazóns de microondas na liña de visión dos satélites, pero tamén transmisións en VHF.

O contratista principal dos satélites foi Lockheed. Suponse que usaban antenas de ata 10 m de diámetro e que estaban estabilizados nos tres eixos. Lanzáronse un total de sete satélites Canyon mediante foguetes Atlas-Agena D, seis deles chegando a órbita sen problemas e un perdido durante o lanzamento. Os tres primeiros sufriron distintos grados de problemas durante a súa operación, mentres que os tres últimos funcionaron sen problemas e cumprindo cos seus obxectivos.

Foron sucedidos pola serie de satélites Chalet.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Satélite | Data | Sitio de lanzamento | Foguete | Resultado | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Canyon | 6 de agosto de 1968 | Cabo Cañaveral, rampla de lanzamento 13 | Atlas-Agena D | Éxito | Primeiro lanzamento dun Canyon. |
| Canyon | 13 de abril de 1969 | Cabo Cañaveral, rampla de lanzamento 13 | Atlas-Agena D | Éxito |  |
| Canyon | 1 de setembro de 1970 | Cabo Cañaveral, rampla de lanzamento 13 | Atlas-Agena D | Éxito |  |
| Canyon | 4 de decembro de 1971 | Cabo Cañaveral, rampla de lanzamento 13 | Atlas-Agena D | Fallo | Fallo da primeira etapa. |
| Canyon | 20 de decembro de 1971 | Cabo Cañaveral, rampla de lanzamento 13 | Atlas-Agena D | Éxito |  |
| Canyon | 18 de xuño de 1975 | Cabo Cañaveral, rampla de lanzamento 13 | Atlas-Agena D | Éxito |  |
| Canyon | 23 de maio de 1977 | Cabo Cañaveral, rampla de lanzamento 13 | Atlas-Agena D | Éxito | Último lanzamento dun Canyon. |

Notas
-----

* Mark Wade (2018). "Canyon" (en inglés). Consultado o 7 de setembro de 2018.
* Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "Canyon 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 (AFP-827)" (en inglés). Consultado o 7 de setembro de 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Atlas-Agena D
* Chalet (satélites artificiais)
Un **catión** é un ión con carga eléctrica positiva. Entre os catións máis habituais temos os catións metálicos formados cando un átomo dun metal perde algún dos seus electróns.

Así: cando un átomo de sodio perde un dos seus electróns dá lugar o catión sodio ou ión sodio, Na+.

Na → Na+ + 1 e-

Cando un átomo de calcio perde dous electróns dá lugar o ión calcio, Ca2+ :

Ca → Ca2+ + 2 e-

Cando un átomo de aluminio perde tres electróns dá lugar o catión ou ión aluminio, Al3+:

Al → Al3+ + 3 e-

Existen tamén catións formados por máis dun átomo. Por exemplo o ión amonio é un catión formado por un átomo de nitróxeno e catro de hidróxeno que acumulan entre todos eles unha carga neta positiva, NH4+:

H+ + NH3 → NH4+

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *catión*.
2. ↑  "catión". *TERGAL*. Consultado o 05/07/2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q326277
* BNCF: 31173
* BNF: 119820109
* EBID: ID
* GEC: 0089504
* GND: 4163478-0
* JSTOR: cations
* LCCN: sh85021247
* PSH: 5470

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ChEBI: 36916
* MeSH: D002412
* MeSH: D01.248.497.300
* UMLS: C0007447

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Deimos.
Na mitoloxía grega, **Deimos** (en grego Δειμος, "Dor" ou "Pena") era a personificación do terror. Era fillo de Ares, o deus da guerra, e de Afrodita, a deusa do amor. Cicerón, na súa *De Natura Deorum*, faino fillo, xunto ao resto dos daemons, de Érebo e Nicte, mentres que Hixino o mitógrafo pono entre os fillos de Éter e Xea.

Acompañaba a seu pai Ares á batalla canda seu irmán Fobos ("Pánico") e a deusa Enio, sendo os dous irmáns axudantes de Ares, cumprindo as ordes que se lles mandaban.

Deimos e outros terribles daemons acompañaron a erinia Tisífone no seu afán de volver tolo a Atamante, o marido de Ino.

O equivalente na mitoloxía romana de Deimos era **Fuga**, chamado tamén Metus, Formido, Timor ou Pavor.

A figura de Deimos tamén se encontra no anime como personaxe do cómic e serie *Sailor Moon* e personaxe de Marvel en *Olimpian Gods* loitando contra Thor e Hércules. Tamén aparece xunto a Fobos na película *Hércules* como "Pánico e pena".

Asaph Hall, descubridor das dúas lúas de Marte, chamoulle a unha delas Deimos e á outra Fobos.

Fontes
------

* Homero, *Ilíada* XIII.298–300

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* «Deimos & Phobos» en Theoi Project *(en inglés)*.

| * v
* c
* e
Mitoloxía e relixión gregas |
| --- |
| Relixións e cultos | 
* Misterios dionisíacos
* Discordianismo
* Misterios eleusinos
* Gaianismo
* Platonismo
* Neoplatonismo
* Orfismo
* Dodecateísmo

 |
| Grupos | 
* Amazonas
* Centauro
* Ctónico
* Ciclope
* Dragóns
* Erinias
* Xigantes
* Harpía
* Hecatonquiros
* Moiras
* Musas
* Ninfas
* Deidades primordiais
* Sátiros
* Deidades do mar
* Titáns
* Ventos

 |
| Deuses olímpicos | 
* Ares
* Afrodita
* Apolo
* Ártemis
* Atenea
* Deméter
* Hefesto
* Hera
* Hermes
* Hestia ou Dioniso
* Poseidón
* Zeus

 |
| Outras deidades maiores | 
* Asclepio
* Cronos
* Dioniso
* Eros
* Helios
* Eos
* Hércules
* Hades
* Hebe
* Hécate
* Pan
* Perséfone
* Selene
* Xea

 |
| Heroes | 
* Aquiles e a Guerra de Troia
* Belerofonte e a Quimera
* Edipo e Tebas
* Heracles e os doce traballos
* Perseo e Medusa
* Teseo e o Minotauro
* Triptólemo
* Ulises e a Odisea
* Xasón e os Argonautas

 |
| Ritos e prácticas | 
* Amfidromia
* Iatromantis
* Libación
* Pharmakos
* Ofrenda votiva
* Oración
* Sacrificio
* Templo

 |
| Lugares sagrados | 
* Delfos
* Delos
* Dodona
* Eleusis
* Monte Olimpo
* Olimpia

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q106240
* EBID: ID
* Theoi: Deimos

 |
Situación de Blantyre en Malaui
**Blantyre** é a cidade máis poboada do Malawi. Á beira do río Shire, cerca de Zomba, é o centro administrativo do distrito de Blantyre e da rexión meridional, e principal centro comercial e industrial, desde o que se canaliza o comercio e o transporte das terras altas do Shire. É sede dun palacio presidencial, o palacio Sankija, e do Tribunal Superior de Apelación, conta con varias escolas técnicas e coa Universidade de Malaui (1964). Na zona cultívase fundamentalmente tabaco, maínzo, trigo, café, e tung do que se extrae aceite.

A cidade, situada nas coordenadas 15°40′S 34°58′L﻿ / ﻿-15.667, -34.967, ten unha poboación de 732.518 habitantes (2008).

Foi fundada en 1876 por misioneiros escoceses, e bautizada co nome da cidade natal do explorador escocés David Livingstone. Blantyre converteuse en municipio en 1895 e en 1956 uniuse ao de Limbe para formar o municipio de Blantyre-Limbe. En 1966 adquiriu a categoría de cidade.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188693
* WorldCat
* VIAF: 247306541
* BRE: 1872949
* EBID: ID
* GEC: 0010442
* GeoNames: 931755
* GND: 4284449-6
* WOEID: 1365676

 |
***Definitely Maybe*** é o álbum de estrea da banda inglesa de britpop Oasis, editado o 30 de agosto de 1994 a través do selo Creation Records. Tivo un éxito inmediato no Reino Unido, tanto de vendas como de crítica, extraéndose del os sinxelos "Supersonic", "Shakermaker" e "Live Forever".

*Definitely Maybe* entrou directo ao número 1 das listas británicas de álbums. Foi o disco de estrea coas vendas máis rápidas no Reino Unido ata ese momento, sendo superado no 2006 polo álbum de Arctic Monkeys *Whatever People Say I Am, That's What I'm Not*. Foi certificado sete veces platino nese país, ao vender 2,1 millóns de copias. O traballo marcou o comezo do éxito de Oasis nos Estados Unidos, vendendo 1 millón de discos a pesar de acadar só o posto 58 na lista *Billboard 200*. En todo o mundo o disco acadou unhas cifras de 7 millóns de copias vendidas.

Listaxe de cancións
-------------------

Todos os temas foron compostos por Noel Gallagher. 

1. "Rock 'n' Roll Star" - 5:23
2. "Shakermaker" - 5:10
3. "Live Forever" - 4:38
4. "Up in the Sky" - 4:28
5. "Columbia" - 6:17
6. "Supersonic" - 4:44
7. "Bring It on Down" - 4:17
8. "Cigarettes & Alcohol" - 4:50
9. "Digsy's Dinner" - 2:32
10. "Slide Away" - 6:32
11. "Married with Children" - 3:12

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q328993
* AllMusic: mw0000117851
* Discogs: 52255
* MusicBrainz: ID

 |
**Caterina Scarpellini Fabri**, nada en Foligno o 29 de outubro de 1808 e finada no mesmo lugar o 28 de novembro de 1873, foi unha meteoróloga, astrónoma e matemática italiana.

Traxectoria
-----------

Fundou co seu marido a revista *La Corrispondenza scientifica in Roma. Bullettino universale* na que publicou algúns dos seus traballos. Estudou o ozono, mediu as concentracións de ozono no aire e determinou unha relación inversamente proporcional entre a concentración deste gas no aire e a propagación da epidemia de cólera en Roma en 1867. Estudou as eclipses solares, os terremotos, as choivas de meteoros. Documentou a observación dun gran cometa (*C/1854 F1*). Mediu condicións hidrométricas e hidrotermais do Tíber da súa época. Entre outros.

Organizou a estación meteorolóxica ozonométrica en Roma e descubriu un cometa no ano 1854.

Recoñecementos
--------------

En 1872, Italia concedeulle unha medalla de ouro polo traballo que realizou en estatística.

Un cráter venusiano leva o seu apelido.

Notas
-----

1. ↑  "Caterina Scarpellini, astrónoma". *mujeresconciencia.com*. Consultado o 04-11-2017.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *A ciencia ten nome de muller* (en Wikibooks)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2646999
* WorldCat
* VIAF: 47530810
* BAV: ADV11201442
* CERL: cnp00682651
* DBI: ID
* DeutscheBio: 117088560
* GND: 117088560
* ICCU: LO1V172003
* ISNI: 0000 0000 6142 6081
* NKC: jo20231175936
* SNAC: w6c12fvx
* SUDOC: 196608317

 |
*Chutneys*.
Na cociña india o **chutney** ou **chatni** (do hindi "chatni") é unha variedade de especias doces e picantes, orixinarias do oeste da India. Trátase dun acompañamento moi popular na cociña india, sobre todo para os panipuris ou bolos de vento, e adoita estar acompañada doutros mollos de sabores semellantes como os encurtidos, papads ou raitas.

Na lingua hindi, a palabra equivalente a ‘facer chatni’ emprégase comunmente como ‘esmagar’. Isto débese a que no proceso de elaboración do *chutney* é preciso esmagar diversos ingredientes.

En Europa e os Estados Unidos o *chutney* é máis familiar como produto envasado. Para este propósito engádeselle aceite vexetal, vinagre ou zume de limón, para potenciar as propiedades conservantes.

Tipos de chutney
----------------

Á parte das diferentes variedades, as especias comúns empregadas adoitan ser a asafétida (chamada *hing* en hindi), o comiño, o coandro e a alforfa.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Weaver, William Woys: «Chutney» (páx. 417-418, no volume 1 da *Encyclopedia of Food and Culture*, de Solomon H. Katz (ed.), de 3 volumes. Nova York: Charles Scribner’s Sons, 2003.

* Portal:India

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q275650
* EBID: ID
* JSTOR: chutneys
* NKC: ph174637

 |
Colexiata de San Martín de Elines.
A **Colexiata de San Martín de Elines** é un templo relixioso, situado a 1 km do centro do casarío de San Martín de Elines, no concello de Valderredible (Cantabria).

Historia
--------

Construíuse sobre un mosteiro da época visigoda do cal quedan algúns restos no muro norte do claustro. A construción da colexiata está en torno ao 1060 no reinado de Fernando I, de estilo románico a igrexa ten 30 metros de lonxitude, excluído o claustro, é esvelta, con ábsida semicircular, con restos de pinturas románicas, con dúas arquerías superpostas e unha cúpula central con tellado a catro augas sostida por catro columnas anexas ao muro de cruceiro. Ten unha soa nave, rectangular e sen bóveda, á que está anexa unha torre cilíndrica que lle serve de campanario. A porta orixinal, que estaba no lateral sur, foi tapiada na Idade Media polo que hai que acceder desde o claustro, de planta irregular e con xardín central.

Os motivos das pinturas románicas eran Cristo partindo o pan e a representación dun apóstolo. Unha característica notable da colexiata é que conta con arredor dun cento de canzorros de temática fundamentalmente relixiosa de notable factura aínda que en desigual estado de conservación.
**Caterine Ibargüen Mena**, nada en Apartadó o 12 de febreiro de 1984, é unha atleta colombiana de salto de lonxitude, salto de altura e triplo salto, especialidade na que ostenta unha medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de Río de Janeiro 2016, dúas medallas de ouro en campionatos mundiais de atletismo, unha de prata nos Xogos Olímpicos de Londres 2012 e un título panamericano. Por outra banda, logrou seis *Trofeos de diamante*, tres triunfos na Copa Continental da IAAF e nos Xogos Suramericanos Ibargüen conquistou un total de cinco medallas de ouro, tres de prata, e cinco de bronce.

Notas
-----

1. ↑  Diamond League: Caterine Ibargüen Arquivado 03 de outubro de 2014 en Wayback Machine.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Caterine Ibargüen Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Ficha en IAAF *(en inglés)*

* Portal:Colombia
* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6348
* Munzinger: 01000008930
* AllAthletics: 110402
* IAAF: 170921
* OCID: caterine-ibarguen
* Sports Reference: caterine-ibarguen-1

 |
Retrato de Blas Infante, situado na avenida Blas Infante de Xerez da Fronteira.
**Blas Infante Pérez de Vargas**, nado en Casares (Provincia de Málaga) o 5 de xullo de 1885 e finado en Sevilla o 11 de agosto de 1936, foi un político andaluz, considerado oficialmente polo Congreso dos Deputados e polo Parlamento de Andalucía como o "Pai da Patria andaluza", por ser o máximo ideólogo do nacionalismo andaluz.

Traxectoria
-----------

O seu pai, Luís Infante Andrade, licenciado en Dereito, foi secretario do Xulgado de Casares, e a súa nai, Ginesa Pérez de Vargas, viña dunha familia de labradores de clase media. Estuda o bacharelato nos Escolapios de Archidona ata 1899. A familia Infante pasou polos apuros comúns dos andaluces do 1898, a crise económica da perda de Cuba e Filipinas tralos gastos da guerra sacode con forza. Blas ten que deixar a escola por motivos económicos e remata o bacharelato por libre.

Monumento a Blas Infante en Archidona, onde residiu entre 1896 e 1899.
Desde 1900 traballa como escribano no Xulgado de Casares, ó tempo que estuda na Facultade de Dereito da Universidade de Granada á que viaxaba en xuño e setembro para examinarse como alumno libre. Finaliza a carreira en 1906. 

Tras aprobar as oposicións en 1909, exerce como notario en Cantillana (Sevilla) a partir de 1910, o que aproveita para entrar en contacto co ambiente intelectual sevillano e coas ideas políticas rexionalistas, especialmente cos membros do ateneo sevillano. Reforza o seu coñecemento das xentes de Andalucía exercendo a súa función de notario noutras localidades como Isla Cristina durante os anos 20.

Ó poder observar o estado dos xornaleiros andaluces queda fortemente impresionado, chegando a escribir anos máis tarde:

> 
> 
> *Yo tengo clavada en la conciencia desde la infancia la visión sombría del jornalero. Yo le he visto pasear su hambre por las calles del pueblo*.
> 
>

Notas
-----

1. ↑  O Parlamento de Andalucía aprobou de xeito unánime en 1983 que no Preámbulo do Estatuto de Autonomía para Andalucía, se recoñecera a Blas Infante como «Pai da Patria Andaluza». Recoñecemento que é revalidado na reforma do Estatuto de Autonomía, sometida a Referéndum popular o 18 de febreiro de 2007.

Véxase tamén
------------

Placa na memoria de Blas Infante na rúa Diego Pérez Pascual de Isla Cristina onde viviu.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Blas Infante*** |

### Outros artigos

* Andalucía
* Bandeira de Andalucía
* Escudo de Andalucía
* Himno de Andalucía

### Ligazóns externas

* Fundación Blas Infante *(en castelán)*
* Casa-Museo de Blas Infante no sitio web do Centro de Estudios Andaluces *(en castelán)*
* Casa-Museo de Blas Infante na Asociación de Casa-Museo e Fundacións de Escritores *(en castelán)*
* Blas Infante e o andalucismo histórico *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q560588
* WorldCat
* VIAF: 79038663
* BNE: XX930910
* BNF: 121917370
* DBE: blas-infante-perez
* FAST: 43379
* GEC: 0277664
* GND: 12421097X
* ISNI: 0000 0001 2140 9268
* LCCN: n79112281
* MusicBrainz: ID
* NTA: 069971951
* OL: OL915596A
* SUDOC: 027213587

 |
Colexiata de Santa María do Campo, na Coruña.
Unha **colexiata** ou **igrexa colexial** é un templo católico, que sen ser catedral, posúe un cabido e no que se celebran oficios como nas catedrais. A dignidade reitora recibe o nome de deán, aínda que ocasionalmente tamén sexa chamado abade ou prior.

A elección dunha colexiata obedece a diferentes razóns, como poden ser a existencia anterior dunha catedral na mesma cidade, querer dar importancia a unha poboación sen poñer sede episcopal, para maior esplendor do culto, etc. A colexiata pode ser secular ou regular.

Tamén se denomina así o templo en que hai (ou houbo no seu tempo) unha comunidade de cóengos regulares de Santo Agostiño presidida por un abade. As comunidades de cóengos regulares de santo Agostiño están na orixe de diversas ordes relixiosas como os premonstratenses, os propios agostiños ou os dominicanos.

Na actualidade denomínase colexiata a unha igrexa principal de tipo colexial, con abade e coenxía, que non é sede bispal —catedral—, e onde os oficios divinos se celebran con similar liturxia á das catedrais.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Colexiata*** |

Notas
-----

1. ↑  Diccionario de Arte (2003), p. 121

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Diccionario de Arte I* (en castelán). Barcelona: Spes Editorial. 2003. ISBN 84-8332-390-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1509716
* AAT: 300007515
* GEA: 3922
* GND: 4164662-9
* HDS: 011735
* LCCN: sh2004008334
* MAG: 2777162533

 |
Mapa da antiga Galilea; **Caná** tense situado ao nordés de Nazaret e ao norte do monte Tabor
**Caná**[] era unha cidade de Galilea citada algunhas veces polo Evanxeo segundo Xoán como o lugar onde se realizou o primeiro milagre de Xesús de Nazaret, a conversión da auga en viño durante un casamento, feito coñecido coma as *vodas de Caná*.

O Evanxeo de Xoán cita tamén Caná porque aló se atopaba Xesús Cristo cando lle van pedir de sandar ao fillo do funcionario real de Cafarnaúm (4, 46) e coma cidade natal de Natanael, identificado co apóstolo Bertomeu. Algunhas tradicións indican que Caná sería tamén a cidade onde naceu Simón o Celote, outro dos doce apóstolos de Xesús Cristo. Porén en toda a Biblia non se fai máis referencia ao lugar.

Non se coñece a localización topográfica, xa que o evanxelista non a indica. Unha tradición que se remonta ao século XIII identifícaa coa vila de Kafr Kanna, sete quilómetros ao nordés de Nazaret; outros sitúana en Kenet al-Jalil (literalmente, en lingua árabe, 'Caná de Galilea'), máis ao norte; en Aín Kana, máis achegada que as outras dúas localidades e máis probábel pola etimoloxía do nome; ou incluso en Qana, ao sur do Líbano.

De todos os xeitos, non está claro que a cidade existise realmente. Algúns historiadores e estudosos da Biblia[] coidan que o Evanxeo de Xoán foi escrito para un público culto mais non necesariamente coñecedor da xeografía de Palestina, os cales afirman que Caná podería ser tan só un nome cunha función teolóxica e simbólica, máis ca histórica.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q431382
* BNE: XX460357
* GEC: 0014103
* Orthodox Encyclopedia: 1470173

 |
**Blas Luís Agra Cadarso**, finado en Noia en xullo de 1956, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Joaquín María Agra Cadarso e Luisa Cadarso Ronquete. Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela, licenciándose en 1913. Herdou a fábrica de curtidos da Chaínza. Foi nomeado asesor do distrito marítimo de Noia en 1916. Coa ditadura de Primo de Rivera foi nomeado deputado provincial interino, e diputado directo corporativo logo da aprobación do Estatuto Provincial. A finais dos anos vinte foi nomeado profesor do Instituto de Noia. Pertenceu a xunta directiva da Irmandade Galeguista.

Vida persoal
------------

Casou en 1915 coa súa curmá Gloria Cadarso Caamaño, filla de Alejandro Cadarso Ronquete, e foi pai de Blas Agra Cadarso.

Notas
-----

1. ↑  *La Noche*, 6-7-1956, p. 2.
2. ↑  *El Correo de Galicia*, 10-6-1913, p. 2.
3. ↑  Fábrica de curtidos J.A. Cadarso.
4. ↑  *Diario de Pontevedra*, 15-7-1916 p. 2.
5. ↑  *El Compostelano*, 26-7-1924, p. 1.
6. ↑  *El Correo de Galicia*, 2-11-1915, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Ferrández Pérez, Daniela (2019). *Nuevos y viejos actores: clientelismo político y poder local en perspectiva comparada (1905-1936)* (PDF) (Tese) (en español). USC.

### Ligazóns externas

* Los Agra Cadarso