Países e subdivisións autónomas nas cales unha lingua turca ten un status oficial.
Os **pobos turcos** do norte e o centro de Eurasia son pobos que falan linguas da familia turca, e que comparten varios trazos históricos e culturais en diferentes graos. As linguas turcas son unha subdivisión da familia das linguas altaicas e unha das máis amplamente estendidas no mundo, xa que se falan nunha vasta rexión que vai desde Europa até Siberia, incluíndo as sociedades existentes como: turcos, azarís, chuvaxos, casacos, tártaros, kirguiz, turcománs, uigures, uzbekos, baskires, kashgai, gagauz, iakutos, Karaites, crimchacos, caracalpacos, karachais, bálcaros, nogais; así como civilizacións do pasado tales como os köktürks, cumanos, kipchaks, ávaros, protobúlgaros, turgesh, kházaros, seliúcidas, otománs, mamelucos, timures e probabelmente os hunos e os xiongnu.

Distribución xeográfica
-----------------------

Número de falantes nativos da familia das linguas turcas.
Os pobos turcos teñen moitas ramas, e a súa poboación total é de ao redor de 150 millóns de individuos. Aproximadamente a metade son turcos de Turquía, que na súa maoir parte habitan no mesmo país e nas rexións dominadas antigamente polo Imperio Otomán en Europa oriental, o norte de África e o Oriente Próximo. A outra metade dos turcos encóntranse en Asia Central, Rusia, o sur do Cáucaso e o noroeste de Irán.

Na actualidade hai seis países turcos independentes: 

* Acerbaixán
* Casaquistán
* Kirguizistán
* Turkmenistán
* Turquía e
* Uzbekistán

A República Turca do Norte de Chipre só é recoñecida por Turquía e Nakhicheván (unha rexión autónoma de Acerbaixán).

Existen varias repúblicas autónomas turcas e rexións gobernadas polos turcos na Federación rusa: República de Altai, Bashkortostán, República dos Chuvaxos, Daguestán, Khakasia, Karachai-Cherkesia, Tartaristán, Tuvá e Iakutia. Cada república autónoma turca da Federación Rusa ten a súa propia bandeira, parlamento, leis e lingua oficial.

Hai outras dúas rexións autónomas turcas importantes: a Rexión Autónoma Uigur de Xinjiang (tamén coñecida como Turquestán Oriental), no oeste da China, e rexión autónoma de Gagaucia, situada en Moldavia oriental. Ademais, hai varias rexións turcas non recoñecidas en Irán e partes de Iraq, Afganistán, Paquistán, Taxiquistán e parte de Casaquistán.

Notas
-----

1. ↑  Definición de turco, -ca no *Dicionario de Galego* de Ir Indo e a Xunta de Galicia.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pobos turcos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Alpamysh, H.B. Paksoy: Central Asian Identity under Russian Rule Arquivado 09 de novembro de 2020 en Wayback Machine. (Hartford: AACAR, 1989)
* H. B. Paksoy (1989). *Alpamysh: Central Asian Identity Under Russian Rule*. AACAR. ISBN 978-0-9621379-9-0.
* Amanjolov A.S. "History of the Ancient Turkic Script", Almaty, "Mektep", 2003, ISBN 9965-16-204-2
* Baichorov S.Ya. "Ancient Turkic runic monuments of the Europe", Stavropol, 1989 *(en ruso)*
* Baskakov, N.A. 1962, 1969. *Introduction to the study of the Turkic languages*. Moscova *(en ruso)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83328
* EBID: ID
* NKC: ph264908

 |