Símbolo internacional de seguranza: "Atención, risco de choque eléctrico" (ISO 3864).

| Electromagnetismo |
| --- |
|  |
| * Electricidade
* Magnetismo
 |
| Electrostática |
| * Carga eléctrica
* Electricidade estática
* Campo eléctrico
* Condutor
* Illante
* Triboelectricidade
* Descarga electrostática
* Indución
* Lei de Coulomb
* Fuxo eléctrico
* Lei de Gauss
* Enerxía eléctrica
* Momento do dipolo eléctrico
* Polarización eléctrica
 |
| Magnetostática |
| * Lei de Ampère
* Campo magnético
* Magnetización
* Fluxo magnético
* Lei de Biot–Savart
* Momento do dipolo magnético
* Lei de Gauss para o magnetismo
 |
| Electrodinámica |
| * Forza de Lorentz
* Indución electromagnética
* Lei de Faraday
* Lei de Lenz
* Corrente de desprazamento
* Ecuacións de Maxwell
* Campo electromagnético
* Radiación electromagnética
* Tensor de Maxwell
* Vector de Poynting
* Potencial de Liénard–Wiechert
* Ecuacións de Jefimenko
* Corrente de Foucault
 |
| Circuíto eléctrico |
| * Corrente eléctrica
* Potential eléctrico
* Voltaxe
* Resistencia
* Lei de Ohm
* Circuíto en serie
* Circuíto paralelo
* Corrente continua
* Corrente alterna
* Forza electromotriz
* Capacitancia
* Indutancia
* Impedancia
 |
| 
Formulación covariante |
| * Tensor electromagnético
* Tensor de enerxía-impulso
* Cuadricorrente
* Cuadripotencial electromagnético
 |
| 
Científicos |
| * Ampère
* Coulomb
* Faraday
* Gauss
* Heaviside
* Henry
* Hertz
* Lorentz
* Maxwell
* Tesla
* Volta
* Weber
* Ørsted
 |
| * v
* c
* e
 |

A **tensión eléctrica**, tamén denominada **diferenza de potencial** ou **voltaxe**, é a diferenza de potencial eléctrico entre dous puntos. A súa unidade de medida é o Volt, en homenaxe ao físico italiano Alessandro Volta.
É, pois, unha magnitude física. Tamén se pode definir como o traballo por unidade de carga exercido polo campo eléctrico sobre unha partícula cargada para movela entre dúas posicións determinadas. Pódese medir cun voltímetro.

A tensión é independente do camiño percorrido pola carga e depende exclusivamente do potencial eléctrico dos puntos A e B no campo eléctrico, que é un campo conservativo.

Se dous puntos que teñen unha diferenza de potencial se unen mediante un condutor, producirase un fluxo de electróns. Parte da carga que crea o punto de maior potencial trasladarase a través do condutor ao punto de menor potencial e, en ausencia dunha fonte externa (xerador), esta corrente cesará cando ambos puntos igualen o seu potencial eléctrico (lei de Henry). Este traslado de cargas é o que se coñece como corrente eléctrica.

Cando se fala sobre unha diferenza de potencial nun só punto, ou potencial, refírese á diferenza de potencial entre este punto e algún outro onde o potencial se defina como cero.

Características
---------------

O potencial eléctrico mide a forza que unha carga eléctrica experimenta no seo dun campo eléctrico, expresa pola lei de Coulomb, polo tanto a tensión é a tendencia que unha carga ten de ir dun punto para outro. Normalmente tómase un punto que se considera de tensión cero e mídese a tensión do resto dos puntos relativos a este.

A tensión eléctrica entre dous puntos, ou sexa [(+) e (-)] é definida matematicamente como a integral de liña do campo eléctrico:

{\displaystyle V\_{a}-V\_{b}=\int \_{a}^{b}\mathbf {E} \cdot d\mathbf {l} =\int \_{a}^{b}E\cos \phi dl.}
Para facilitar o entendemento da tensión eléctrica pódese facer un paralelo desta coa presión hidráulica. Canto maior a diferenza de presión hidráulica entre dous puntos, maior será o fluxo, caso haxa comunicación entre estes dous puntos. O fluxo (que en electrodinámica sería a corrente eléctrica) será así unha función da presión hidráulica (tensión eléctrica) e da oposición á pasaxe do fluído (resistencia eléctrica). Este é o fundamento da lei de Ohm, para a corrente continua:

{\displaystyle U=R\cdot I}
onde:

* R = Resistencia (Ohms)
* I = Intensidade da corrente (Amperes)
* U = Diferenza de potencial ou tensión (Volts)

En corrente alternada, substitúese a resistencia pola impedancia:

{\displaystyle U=Z\cdot I}
onde:

* Z = Impedancia (Ohms)

Polo método fasorial, en corrente alternada, todas as variábeis da ecuación son complexas. A impedancia representa, alén da resistencia a pasaxe de corrente eléctrica, tamén o deslocamento angular na forma de onda producido polo equipamento (capacitores e bobinas ou indutores).

Polaridade en corrente continua
-------------------------------

Polaridade dunha diferenza de potencial.
Cando entre dous puntos dun circuíto pode circular unha corrente eléctrica continua, a polaridade da tensión vén determinada polo sentido que segue a corrente (cargas positivas), que é oposto ao sentido que seguen os electróns (cargas negativas); isto é, desde o punto con maior potencial cara ao que ten menor potencial. Polo tanto, se polo resistor R da figura da dereita circula unha corrente de intensidade I, desde o punto A até o B, producirase unha caída de tensión na mesma coa polaridade indicada.

Tensión en compoñentes pasivos
------------------------------

A diferenza de potencial entre os terminais dun compoñente pasivo dependen das características do compoñente e da intensidade da corrente eléctrica.

### Tensión nun condensador

{\displaystyle V={\frac {1}{C}}\cdot q={\frac {1}{C}}\cdot \int \_{0}^{t}i\cdot dt+{\frac {q\_{0}}{C}}}
### Tensión nunha bobina

{\displaystyle V=L\cdot {\frac {di}{dt}}}

Tensión eficaz
--------------

Un multímetro coa función de voltímetro seleccionada. En corrente alterna indica o valor eficaz da tensión.
A tensión eficaz ou valor eficaz da tensión é o valor medido pola maioría dos voltímetros de corrente alterna. Equivale a unha tensión constante que, aplicada sobre unha mesma resistencia eléctrica, consome a mesma potencia eléctrica, transformando a enerxía eléctrica en enerxía térmica por efecto Joule.

A enerxía consumida nun período de tempo *T* por unha resistencia eléctrica é igual a

{\displaystyle W=P\cdot T=I\_{ef}^{2}\cdot R\cdot T={\frac {1}{R}}\cdot V\_{ef}^{2}\cdot T={\frac {1}{R}}\cdot {\int \_{0}^{T}{V^{2}(t)}\,dt}},
onde *W* é a enerxía consumida, *P* é a potencia, *T* é o período de tempo, *Ief* é a intensidade eléctrica, *Vef* é a tensión eficaz e *V(t)* é o valor instantáneo da tensión en función do tempo *t*.

Despexando a tensión eficaz obtense a media cuadrática da tensión:

{\displaystyle V\_{ef}={\sqrt {{1 \over {T}}{\int \_{0}^{T}{V^{2}(t)}\,dt}}}}.
Onda sinusoidal.
En corrente alterna, a tensión varía conforme unha onda sinusoidal.

{\displaystyle V(t)=V\_{0}\cdot \sin(\omega t+\phi )},
onde se expresa a tensión *V* en función do tempo *t*. *V0* é a amplitude da tensión, {\displaystyle \omega } é a frecuencia angular e \phi é o desfase.

Tomando como período de integración o período da onda ({\displaystyle T=2\pi /\omega }), tense:

{\displaystyle V\_{ef}={\sqrt {{\frac {\omega }{2\pi }}{\int \_{0}^{\frac {2\pi }{\omega }}{V\_{0}^{2}\sin ^{2}(\omega t)}\,dt}}}};
Como a amplitude da tensión *V0* é constante pode sacarse fóra da integral.

{\displaystyle V\_{ef}={\sqrt {{\frac {V\_{0}^{2}\omega }{2\pi }}{\int \_{0}^{\frac {2\pi }{\omega }}{\sin ^{2}(\omega t)}\,dt}}}}.
Aplicando unha identidade trigonométrica para eliminar a potencia cuadrática dunha función trigonométrica:

{\displaystyle V\_{ef}={\sqrt {{\frac {V\_{0}^{2}\omega }{2\pi }}{\int \_{0}^{\frac {2\pi }{\omega }}{1-\cos(2\omega t) \over 2}\,dt}}}};
Integrando:

{\displaystyle V\_{ef}={\sqrt {{\frac {V\_{0}^{2}\omega }{2\pi }}{\Big [}{{\frac {t}{2}}-{\frac {\sin({2\omega t})}{4\omega }}}{\Big ]}\_{0}^{\frac {2\pi }{\omega }}}}}
{\displaystyle V\_{ef}={\sqrt {{\frac {V\_{0}^{2}\omega }{2\pi }}\cdot {\frac {\pi }{\omega }}}}}
{\displaystyle V\_{ef}={\frac {1}{\sqrt {2}}}V\_{0}}

Notas
-----

1. ↑  De acordo coa IEC.
2. ↑  *Física general*, escrito por Santiago Burbano de Ercilla, Carlos Gracía Muñoz *(en castelán)*
3. ↑  Understanding electrecity: an analogy with water

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25428
* AAT: 300221200
* BNCF: 17230
* BRE: 2248704
* GEC: 0213152
* GND: 4056001-6
* MAG: 165801399
* PSH: 2475

 |