O **voo 185 de SilkAir** era un voo regular de pasaxeiros operado por un Boeing 737-300 dende Iacarta, Indonesia, ata Singapur, que se esnafrou no río Musi preto de Palembang, no sur de Sumatra o día 19 de decembro de 1997, matando aos 97 pasaxeiros e 7 tripulantes a bordo.

A causa do accidente foi investigada independentemente por dúas axencias en dous países: nos Estados Unidos pola Xunta Nacional de Seguridade no Transporte (NTSB), e en Indonesia polo Comité Nacional de Seguridade no Transporte (NTSC). A NTSB, que tiña xurisdición pola fabricación de Boeing do aparello nos Estados Unidos, investigou o accidente baixo o liderado de Greg Feith. A súa investigación concluíu que o accidente foi o resultado de entradas de control deliberadas de voo, moi probablemente do capitán. A NTSC indonesia, liderada polo profesor de enxeñería Oetarjo Diran, foi incapaz de determinar a causa do accidente.

Outro factor potencial que levou ao accidente do 737 foi a unidade de control de potencia (PCU) que controlaba o temón do avión. A causa dalgúns accidentes de 737 como o voo 427 de USAir fora atribuída a problemas do temón do avión. Aínda que a NTSB e o fabricante do PCU, Parker Hannifin, xa determinaran que a unidade traballaba correctamente, e polo tanto non fora a causante do accidente, unha investigación privada do accidente por unha demanda civil xulgada por un tribunal estatal nos Ánxeles, que non permitiu escoitar ou considerar as conclusións da NTSB e de Parker Hannifin, decidiu que o accidente fora causado por unha válvula servo defectuosa dentro da PCU, baseándose en achados forenses cun microscopio electrónico que determinaron que os pequenos defectos dentro da PCU causaran o bloqueo do temón e un voo incontrolado que levou ao accidente. O fabricante do control do temón e as familias chegaron posteriormente a un acordo extraxudicial.

Avión
-----

O aparello que operaba o voo 185 era un Boeing 737-300 con número de serie 28556 e rexistro 9V-TRF, equipado con dous motores CFM56-3B2. O seu primeiro voo foi o 27 de xaneiro de 1997 e entregouse a SilkAir o 14 de febreiro, 10 meses antes do sinistro. No momento do accidente era o avión máis novo na frota da aeroliña e acumulaba 2 238 horas de voo en 1 306 ciclos.

Notas
-----

1. ↑  Sinha, Shreeya (2015-03-26). "A History of Crashes Caused by Pilots’ Intentional Acts". *The New York Times* (en inglés). ISSN 0362-4331. Consultado o 2022-03-01.
2. ↑  "SilkAir Flight 185: Controversial Crash - AviationKnowledge". *aviationknowledge.wikidot.com*. Consultado o 2018-12-28.
3. ↑  Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Boeing 737-36N 9V-TRF Palembang". *aviation-safety.net*. Arquivado dende o orixinal o 27 de setembro de 2011. Consultado o 2018-12-28.
4. ↑  "Final flight: SilkAir" (PDF). *Flight Safety Australia*. Archived from the original on 27 de febreiro de 2009. Consultado o 2018-12-28.
5. 1 2  "Pushed to the Limit". *Mayday*. Tempada 12. 2012. Discovery Channel Canada / National Geographic Channel.
6. ↑  "SilkAir crash families finally receive answers with court verdict", Channel NewsAsia, 15 de xullo de 2004
7. ↑  "Accident Silkair Flight 185 9V-TRF". *www.airfleets.net*. Consultado o 2021-11-25.
8. ↑  "9V-TRF SilkAir Boeing 737-36N - cn 28556 / ln 2851 - Planespotters.net Just Aviation". *web.archive.org*. 2013-11-09. Archived from the original on 09 de novembro de 2013. Consultado o 2021-11-25.
9. ↑  "Informe do accidente" (PDF). *dephub.go.id*. Archived from the original on 10 de xaneiro de 2014. Consultado o 25 de novembro de 2021.
10. ↑  "SilkAir". *web.archive.org*. 1998-02-24. Archived from the original on 24 de febreiro de 1998. Consultado o 2021-11-25.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1272213
* ASN: 19971219-0

 |