recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Unha traballadora sexual en Alemaña.
A **industria do sexo** é o termo dado á industria comercial das empresas que empregan a traballadores sexuais en varias capacidades, polo xeral relacionadas co que se describe como entretemento para adultos que inclúe **erotismo**, xa que comprende unha serie de formas de entretemento relacionados co sexo.

A industria do sexo representa unha parte importante da economía mundial. Orixinalmente baseábase en espectáculos en vivo tales como cabarés, pero por mor dos avances tecnolóxicos, a industria involucrouse en formatos multimedia, tales como sexo telefónico, vídeos caseiros, DVD, pay-per-view, vídeo streaming e vídeos baixo demanda.

Exemplos dos tipos modernos das empresas que operan na industria do sexo son Hustler (unha revista mensual para homes); SexTV: The Channel (unha canle de televisión dixital por cable); randimg.com (un popular sitio web), Artemis (un mega-bordel en Alemaña ), e Ann Summers (unha exitosa cadea británica de sex shops).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q837322
* GND: 7842698-4
* JSTOR: sex-industry
* LCCN: sh85120657
* NDL: 01132407

 |
**ITP Aero** é unha empresa de orixe vasca adicada ao deseño de pezas de motores de aviación, montaxe e mantemento de motores de aviación.

Historia
--------

ITP Ajalvir.
As orixes da empresa están na fábrica ELIZALDE de motores de aviación creada en 1917. Nos anos 1950 a empresa estatal pasou a chamarse ENMASA. En 1973 a sede principal en Alcalá de Henares (Madrid), inaugura unha nova factoría en Ajalvir (Madrid). Esta fábrica pasa a formar parte de CASA como división de motores. En 1989 a empresa é privatizada como ITP, con fábrica en Zamudio (país vasco) adicada principalmente á fabricación de pezas de motor. A fábrica de Ajalvir adicase ao montaxe e reparación de motores. Unha parte da nova empresa segue en mans do estado español a través do INI. Os outros socios serían SENER e Rolls Royce. En 2017 pasaría a ser Rolls Royce o único accionista da empresa.

Notas
-----

1. ↑  ITP Aero Una historia de éxitos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1661922
* WorldCat
* VIAF: 142486290

 |
**Infección** é o termo clínico para a colonización dun organismo hóspede por microorganismos. Na utilización clínica do termo infección, o organismo colonizador é prexudicial para o funcionamento normal e supervivencia do hóspede, polo que se cualifica ó microorganismo como patóxeno. Unha infección pode causar lesión celular local por metabolismo competitivo, produción de toxinas ou por reaccións antíxeno-anticorpo.

Características
---------------

Aínda que tódolos organismos pluricelulares son colonizados nalgún grao por especies exteriores, a inmensa maioría destas habitan nunha relación simbiótica ou sen consecuencias para o hóspede. Un exemplo do anterior, son as especies de bacterias anaerobias que colonizan o colon dos mamíferos; outro exemplo son as distintas especies de estafilococos existentes na pel humana.

Unha **infección activa** é o efecto dunha loita na cal o organismo infectante trata de utiliza-los recursos do hóspede para se multiplicar, a costa do mesmo. O estado da infección é, de maneira frecuente, simplemente cuestión das circunstancias. Case todo organismo, nas condicións adecuadas, pode volverse patóxeno e case ningún organismo, se está presente en pequenas cantidades e en áreas ben protexidas polo sistema inmunitario do hóspede, pode levar a cabo unha infección comprometedora.

Factores
--------

As variables que se ven envolvidas na produción nun hóspede ó que se lle inoculou un patóxeno e o resultado final, son:

1. A ruta de entrada do patóxeno e o acceso ás zonas do hóspede que gaña o patóxeno.
2. Período de incubación
3. Cantidade de xermes
4. A virulencia intrínseca do organismo particular (capacidade de multiplicación)
5. Toxicidade
6. Poder de invasión
7. Tempo de actuación
8. Asociación microbiana
9. O estado inmune do hóspede que está sendo colonizado.

Exemplos
--------

Como exemplo, as especies de estafilococos presentes na pel mantéñense inofensivas na mesma, pero cando se presentan nun espazo normalmente estéril, como é a cápsula dunha articulación ou o peritoneo, multiplicaranse sen resistencia e crearán unha gran carga para o hóspede.

Notas
-----

1. ↑  **infección** no *Dicionario da RAG*
2. ↑  Dorland (1986). *Dicionario enciclopédico ilustrado de medicina* (en castelán) **2** (26 ed.). Madrid: Interamericana - W.B. Saunders. p. 810. ISBN 84-7605-223-5.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Infección Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Infestación
* Microorganismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q166231
* BNCF: 1784
* BNE: XX527198
* BNF: 119771279
* BRE: 2015615
* EBID: ID
* GEC: 0116597
* GND: 4161650-9
* JSTOR: infectious-diseases
* LCCN: sh85066076
* NKC: ph134832

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D007239
* MeSH: C01.539

 |
**Ivan Merz**, nado o 16 de decembro 1896 en Banja Luka e morto o 10 de maio 1928, foi un universitario leigo croata beatificado polo Papa Xoán Paulo II o 22 de xuño de 2003 na súa visita a Banja Luka (Bosnia serbia).

Traxectoria
-----------

Acudiu á Academia Militar, onde só estivo tres meses, mobilizado durante a primeira guerra mundial foi enviado á fronte italiana, alí o encontro co sufrimento, a dor e a morte reafírmano nas súas crenzas relixiosas, despois foi estudar filosofía a Viena de 1919 a 1920, Ivan Merz residiu dous anos en Francia, ata 1922, para estudar letras na Sorbona e no Instituto Católico de París. En 1923 leu a súa tese, *L'influence de la liturgie sur les écrivains français*.

En 1922 estableceuse en Zagreb como profesor de francés no Instituto da arquidiócese e fundador e presidente da Alianza das Aguias Croatas, organización católica inspirada na encíclica *Ubi acano Dei* de Pío XI que tiña 30.000 membros en 1928.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2378574
* WorldCat
* VIAF: 64264542
* BNF: 14639860m
* FAST: 367722
* GND: 121858774
* ISNI: 0000 0001 1028 3428
* LCCN: n96003226
* OEBL: ID
* OL: OL5583282A
* SUDOC: 061098973

 |
**Jan Boklöv**, nado en Koskullskulle o 14 de abril de 1966, é un antigo saltador de esquí sueco, famoso por introducir o salto en V.

Boklöv competiu en dous Xogos Olímpicos de Inverno, finalizando en sétimo lugar no trampolín grande por equipos en 1988 e 47º no trampolín curto individual en 1992. Nos Campionatos de Esquí Nórdico de 1989 en Lahti quedou en quinto lugar en trampolín grande por equipos e décimo no trampolín curto individual. Boklöv clasificouse primeiro na Copa do Mundo da tempada 1988-1989 ao obter cinco vitorias.

Cando en 1985 Boklöv realizou por vez primeira en competición a técnica en V, os xuíces penalizárono severamente na puntuación por non manter o parelismo dos esquís. Con todo as medicións obtidas con esta técnica superaron con moito á técnica tradicional e diversas probas realizadas nun túnel de vento demostrou que a nova técnida daba un mellor control en sustentación e control, e pouco tempo abandonouse a vella técnica de salto cos esquís paralelos e a comezo da década de 1990 case todos os mellores saltadores do mundo utilizaban o estilo en V.

* Portal:Suecia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q472559
* IMDb: nm2163414
* Munzinger: 01000002803
* FIS: 5902
* Sports Reference: jan-boklov-1

 |
**Institute** foi unha banda de rock alternativo creada polo líder de Bush, Gavin Rossdale. O único álbum da banda, *Distort Yourself*, foi editado o 13 de setembro de 2005.

Biografía
---------

**Institute** formouse no ano 2004 durante un período de hiato de Bush, a outra banda do cantante Gavin Rossdale. Rossdale formou Institute con Chris Traynor, que tocara a guitarra na última xira de Bush e que pertence tamén á banda Helmet, despois de que o grupo musical Bush acordase tomarse un respiro despois do seu último traballo, *Golden State*. A formación completouse co baixista Cache Tolman (de Rival Schools fame) e o batería Josh Freese. Freese só estivo durante un tempo, durante a gravación do álbum de debut, *Distort Yourself*. Rossdale posteriormente invitou a Charlie Walker (coñecido polo seu traballo coas bandas de Nova York Split Lip and Chamberlain) para substituír a Freese e completar a banda.

Despois de asinar coa Interscope Records (Interscope editou os tres primeiros álbums de Bush), Rossdale comezou a traballar en *Distort Yourself* co produtor e líder de Helmet, Page Hamilton. Rossdale elixiu a Hamilton para producir o álbum debut da banda porque sabía que lle podía proporcionar o son de guitarra que buscaba. A pesar de non ser coñecido por producir baladas de rock, Hamilton tamén traballou ben as canción máis lentas de Rossdale, como "Ambulances", coa colaboración da muller de Gavin, Gwen Stefani, cantante de No Doubt.

*Distort Yourself* foi editado o 13 de setembro do 2005 a través da Interscope Records e debutou no número 81 da Billboard Top 200 Album Charts vendendo 12.000 copias a primeira semana. O primeiro sinxelo, "Bullet Proof Skin", está incluído na banda sonora da película *Stealth* e no videoxogo *NHL 2006*.

Institute tocou numerosas cancións de Bush en directo, incluíndo "Machinehead", "Speed Kills (The People That We Love)", "Swallowed", "Comedown" e "Glycerine".

A finais do 2005, Institute foi o abreconcertos de varios concertos da xira Vertigo de U2.
Dende o 2006 non se volveron reunir e Gavin Rossdale ten pensado facer un álbum en solitario.

Membros
-------

* Gavin Rossdale: voz e guitarra.
* Chris Traynor: guitarra.
* Cache Tolman: baixo.
* Charlie Walker: batería.

Discografía
-----------

* *Distort Yourself* - 2005 (Interscope Records)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da banda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1192331
* WorldCat
* VIAF: 153967885
* AllMusic: mn0000341554
* Discogs: 360655
* Genius: Institute
* IMDb: nm2029468
* ISNI: 0000 0001 0658 7234
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 476807

 |
O **Instituto Catalán da Viña e o Viño** (en catalá: *Institut Català de la Vinya i el Vi*) ou **INCAVI** foi creado no ano 1980 como órgano de dirección das estacións enolóxicas de Vilafranca del Penedès e Reus. O seu director é Jordi Bort.

Dende entón o INCAVI foi o punto de referencia no apoio a viticultores e elaboradores na mellora continuada da calidade dos viños de Cataluña, e na tarefa de investigación e desenvolvemento de novas tecnoloxías que levasen o sector vitivinícola catalán a ocupar un lugar destacado entre os produtores de viños de alta calidade.

O INCAVI é tamén o motor da promoción dos viños de Cataluña, tanto entre os consumidores cataláns coma nos mercados estranxeiros. A difusión da cultura do viño, dunha forma de vivir mediterránea, e dun bo coñecemento dos viños cataláns continúan sendo unha das tarefas primordiais deste instituto.

Neste sentido, o INCAVI organiza dúas manifestacións anuais de promoción dirixidas ao consumidor catalán: a Mostra de Viños e Cavas de Cataluña (un encontro anual entre elaboradores e consumidores aos cales se celebra en Barcelona arredor das Festas da Mercè) e a Festa do Viño Novel, que se celebra o 11 de novembro (festividade de Sant Martí).

Notas
-----

1. ↑  "Jordi Bort, nou Director General de l'INCAVI". *Cupatges*. 19-03-2011. Consultado o 03-03-2013.
2. ↑  Romaní i Olivé, Joan Maria: Diccionari del vi i del beure. Edicions de La Magrana, col·lecció Pèl i Ploma, núm. 21. Barcelona, decembro de 1998. ISBN 84-8264-131-X, planes 137-138.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Instituto Catalán da Viña e o Viño *(en varias linguas)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11926708
* WorldCat
* VIAF: 143746202
* GEC: 0033698

 |
***Intervention*** é un programa de televisión estadounidense de telerealidade que trata sobre a vida cotiá de adictos.

Desenvolvemento
---------------

Cada programa segue a un ou dous participantes con problemas de adicción ou outra desorde mental ou física e que cren que están a gravalos para un documental sobre o seu problema, cando en realidade as cámaras actúan como documentación para a intervención da familia e/ou amigos. Cada un dos participantes ten que elixir entre a rehabilitación inmediata ou o risco de perder o contacto, os cartos ou outros tipo de privilexios cos que instigaron a intervención. Os produtores normalmente seguen a súa evolución nos meses seguintes para monitorizar o progreso ou retroceso e amosalo noutros programas ou na web do programa.

### Intervencionistas

En cada programa interveñen principalmente os adictos, a súa familia e o seu círculo de amigos pero tamén os intervencionistas que son os encargados de dirixir a intervención. Orixinalmente no programa interviñan de xeito regular tres especialistas: Ken Seeley, antigo adicto á metanfetamina e fundador de Intervention-911, un servizo especializado en intervencións para adictos, Jeff VanVonderen, antigo ministro protestante e ex-alcohólico que se converteu en intervencionista profesional e Candy Finnigan, antiga adicta que se converteu en intervencionista. VanVonderen deixou o programa na quinta tempada logo de admitir que recaera na adicción pero volveu á tempada seguinte. Ken Seeley deixou o programa na oitava tempada.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3310878
* Epguides: Intervention
* IMDb: tt0450920
* LUMIERE: 130192
* Metacritic: intervention
* TMDb: 11145
* TVcom: intervention

 |
A **intolerancia á trehalosa** ou **intolerancia aos cogomelos** é unha enfermidade pouco coñecida, debida á falta do enzima trehalase no intestino delgado.

Ao non existir este enzima, a trehalosa (un disacárido) non pode ser desdobrado nas dúas moléculas de glicosa que o forman. A falta deste enzima nas vilosidades do intestino delgado provoca que a trehalosa pase sen dixerir ao intestino groso, onde é fermentada polas bacterias, producindo gases, malestar, diarreas etc.

É unha doenza moi difícil de diagnosticar, xa que os síntomas son moi similares a outras intolerancias e pátoloxías dixestivas máis comúns, como a enfermidade celíaca, a intolerancia á lactosa, a síndrome de intestino irritábel, a enfermidade de Crohn etc.

Unha forma de diagnosticala é efectuar unha biopsia intestinal, tomar unha mostra das vilosidades intestinais e analizar a cantidade de enzima presente.

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* GARD: 10372
* ICD-10: E74.3
* KEGG: H02090
* MeSH: C562603
* OMIM: 612119
* Orphanet: 103909
* UMLS: C0268187

 |
**John Conrad Otto**, nado preto de Woodbridge, Nova Jersey, o 15 de marzo de 1774 e finado en Filadelfia o 26 de xuño de 1844, foi un médico estadounidense..

Biografía
---------

Graduouse na Universidade de Princeton no 1792, e pola facultade de medicina da Universidade de Pennsylvania no 1796. No 1798 foi elixido como médico do Philadelphia Dispensary, unha clínica pública, e no 1813, entrou como médico e profesor no Pennsylvania Hospital, posto no cal permaneceu durante 21 anos, e polo que chegaría a ser coñecido en todos os Estados Unidos.

Otto tamén foi médico durante vinte anos do hospicio local, o Orphan Asylum, e así mesmo do Magdalen Asylum. Durante o gromo de cólera do 1833 foi un dos doce médicos escollidos polas autoridades públicas de Filadelfia para establecer medidas sanitarias e dirixir os hospitais da cidade, polo cal logo sería elixido presidente da Comisión de Saúde Pública.

Obras
-----

Escribiu un 'Informe sobre unha disposición hemorráxica en certas familias' (*An Account of an Hemorrhagic Disposition in certain Families*), que se publicou no *New York Medical Repository* no ano 1803, e outro artigo sobre o mesmo tema para o *Coxe's Medical Museum* no 1805. Escribiu sobre moitos outros temas médicos, pero os dous informes citados teñen especial relevancia porque se consideran os primeiros artigos na literatura científica sobre a hemofilia.

Familia
-------

Seu bisavó e seu avó foron tamén médicos. Seu avó emigrara ós Estados Unidos dende Alemaña no 1752, establecéndose en Filadelfia, onde practicou a medicina e chegou a facerse cargo do hospital do Exército Continental no 1778. Seu pai, Bodo Otto, era tamén médico, e partidario da causa patriota durante a Guerra de Independencia dos Estados Unidos, servindo como oficial no Exército Continental.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Wikisource-logo.svg | A Galifontes posúe escritos orixinais acerca de:  ***John Conrad Otto (en inglés).*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6226940
* WorldCat
* VIAF: 67883154
* FAST: 136679
* ISNI: 0000 0000 2553 3525
* LCCN: n84805414
* OL: OL2307657A
* SNAC: w6hq7m18

 |
**Rupert John Cornford**, nado en Cambridge o 27 de decembro de 1915 e finado en Lopera, Xaén, o 28 de decembro de 1936, foi un escritor e comunista británico, ademais de brigadista internacional na Guerra Civil Española.

Traxectoria
-----------

Fillo de Francis Macdonald Cornford, catedrático de cultura clásica na Universidade de Cambridge e de Frances Cornford, era bisneto de Charles Darwin.

Educouse en Stowe School e o Trinity College así como na London School of Economics. Antes de graduarse uniuse ao Partido Comunista de Gran Bretaña onde se atopou con outros destacados membros do Trinity, como Guy Burgess, Donald Maclean, Kim Philby e James Klugmann, así como á historiadora Margot Heinemann, da quen foi amante e a quen dedicou varios poemas. En 1933 xa era un activo membro do Partido Comunista. 

Durante a guerra civil española foi recrutado na Universidade para formar parte das Brigadas Internacionais. No entanto, integrouse primeiro nas unidades do Partido Obreiro de Unificación Marxista (POUM) na Fronte de Aragón en agosto de 1936, para regresar a Inglaterra e volver de novo a España en decembro do mesmo ano, xa como membro da XIV Brigada Internacional. Morreu durante unha acción durante a batalla de Lopera, onde xa falecera o día anterior Ralph Fox, na chamada Fronte de Andalucía.

### Recoñecementos

En 1999 inaugurouse en Lopera (Xaén) un monumento homenaxe a Ralph Fox, Cornford e o resto de brigadistas no centro do chamado *Jardín de los poetas ingleses*.

Obra literaria
--------------

Considerado un representante do modernismo poético e o modernismo anglosaxón, os seus traballos máis coñecidos son *The Last Mile to Huesca* (1936) e *Poems from Spain* (1936).

* *Understand the Weapon, Understand the Wound: Selected Writings of John Cornford* (1976) editado por Jonathan Galassi
* Peter Stansky, William Abrahams, *Journey to the Frontier; Two roads to the Spanish Civil War*.

Notas
-----

1. 1 2  Hugh Thomas, *La Guerra Civil Española*, pág. 537.
2. ↑  The Commune de Paris Battalion, 11th International Brigade
3. ↑  "La batalla de Lopera en la Guía Turística Time Out". Arquivado dende o orixinal o 8 de xaneiro de 2009. Consultado o 1 de decembro de 2008.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Recensión biográfica en Spartacus*(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2388817
* WorldCat
* VIAF: 36946790
* BIBSYS: 3045498
* BNE: XX1232354
* BNF: 120974394
* CANTIC: a11659282
* FAST: 116030
* GND: 136306608
* ISNI: 0000 0000 8115 3359
* LCCN: n83148399
* NDL: 00436672
* NLA: 35679073
* NPG: mp05198
* NTA: 070403996
* ODNB: 37313
* OL: OL1930744A
* SNAC: w6rk1vc5

 |
**John Devoy** (en inglés) ou **Seán Ó Dubhuí** (en irlandés), nado en Kill, condado de Kildare (Irlanda) en 1842 e finado en Nova York (Estados Unidos) o 29 de setembro de 1928, foi un revolucionario feniano irlandés.

Traxectoria
-----------

En 1858 uniuse á Irmandade Republicana Irlandesa. En 1865 organizou a fuga da prisión de *James Stephens* e en 1866 foi condenado a 15 anos de prisión por tentar recrutar fenianos entre os soldados ingleses. Debido aos numerosos motíns que organizou en diversas prisións británicas, foi deportado en 1871.

En 1871 emigrou aos Estados Unidos, onde organizou o Clan na Gael, sendo tamén redactor do New York Herald. En 1875 organizou a fuga de seis fenianos da prisión de Fremantle, en Australia Occidental, a bordo do buque Catalpa. En 1879 viaxou a Irlanda, onde se encontrou con *Charles Kickham, John O'Leary* e Michael Davitt, dando soporte dende 1880 á campaña da Guerra da Terra dirixida por Charles Steward Parnell.

A pesar do seu escepticismo, deu soporte económico aos Voluntarios Irlandeses dende 1914, grazas á petición de Patrick Pearse, así como á visita a Alemaña de Roger Casement. Tamén deu soporte económico ao Alzamento de Pascua de 1916, a pesar de ter moi pouco protagonismo. En 1919 volveu visitar Irlanda convidado polo Dáil Éireann, e en 1921 deu soporte ao Tratado Anglo-Irlandés. Morreu na pobreza en Nova York.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Devoy, John. *John Devoy's Catalpa Expedition* (ISBN 0-8147-2748-4)
* Devoy, John. 1929. *Recollections of an Irish rebel*. Nova York: Chase D. Young Company.
* *Irish Rebel: John Devoy and America's Fight for Ireland's Freedom*, by Terry Golway, St. Martin's Griffin, 1999 (ISBN 0-312-19903-1).
* Kenny, Kevin. The Irish in America: A History, (Nova York: Person Education Ltd. 2000), p. 173
* Miller, Kerby. Emigrants and Exiles: Ireland and the Irish Exodus to North America (Nova York: Oxford University Press, 1985), pp. 542–543

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2842956
* WorldCat
* VIAF: 45144637
* BNB: ID
* EBID: ID
* FAST: 396936
* GND: 120942119
* ISNI: 0000 0000 6318 7360
* LCCN: n97089138
* NTA: 329240382
* ODNB: 46326
* OL: OL1429853A
* openMLOL: 140017
* SNAC: w69z9d5w
* SUDOC: 153928441
* WikiTree: Devoy-67

 |
**Janet Taylor**, nada en 1804 e finada en 1870, foi unha matemática, astrónoma e fabricante de aparellos británica para a navegación, exerceu nun campo totalmente dominado polos homes e vedado ás mulleres naquela época.

Traxectoria
-----------

Jane Ann Ion asistiu en principio a unha escola onde o seu pai era o único profesor, e logo ganou un premio que lle permitiu asistir a clases en Londres. Nun tempo na que as Universidades estaban vedadas ás mulleres, completou a súa formación de xeito autodidacta. Para poder dedicarse ó seu traballo, casou en 1821 con George Taylor. Oito fillos non impediron a súa dedicación, que lle proporcionou independencia aínda que nominalmente fora o seu marido quen figurara.

Escribiu 14 textos sobre navegación e astronomía, como o "Tablas Luni-Solares e Horarias" e "Principios de navegación simplificada" en 1837, e fabricou o chamado "Cálculo marino", no que combinaba un sextante e un preciso calculador analóxico para resolver problemas astronómicos de triangulación e obter a lonxitude xeográfica dun barco. Asemade, incorporou en 1856 un horizonte artificial ó sextante, obtendo diversas patentes. Entrou no negocio dos compases ó comezar a construírse barcos de ferro, que trastocaban as medidas, aumentando así o seu negocio de ensino e fabricación de instrumentos. Morreu de bronquite en 1870.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *A ciencia ten nome de muller* (en Wikibooks)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390818
* WorldCat
* VIAF: 160038653
* GND: 111527595X
* ISNI: 0000 0001 0736 2774
* LCCN: nb2010030495
* NTA: 336286694
* ODNB: 49543
* WomenWriters: ID

 |
A **lingua cochimí** foi unha lingua falada en gran parte de Baixa California falada polo pobo cochimí, atestada en documentos xesuítas do século XVIII. Semella que se extinguiu a comezos do século XX (os falantes modernos "cochimí" falan kumiai.) Tiña dous dialectos principais, o setentrional e o meridional.

Os textos xesuítas estabelecen que a lingua estaba relacionada coas linguas yuma da rexión do río Colorado. Baseándose en estudos glotocronolóxicos, a separación entre o cochimí e as linguas yuma crese que puido ter ocorrido no 1000 a.C.

Texto en cochimí
----------------

Abaixo reprodúcese o *Nosopai* na variedade cochimí de San Ignacio Kadakaamán, recollida por Francisco Xavier Clavijero do traballo dos misioneiros Barco e Ventura, traballo este último que se perdeu.

> 
> 
> Va-bappa amma-bang miarnu,  
> rna-rnang-ajua huit maja tegem:  
> amat-mathadabajua ucuem:  
> kern-rnu-jua arnrna-bang vahi-mang amat-a-nang la-uahim.  
>  Teguap ibang gual güieng-a.vit-a-jua ibang-a-nang packagit:  
>  -mut-pagijua abadakegem, rnachi uayecgjua packabaya..guern:  
>  kazet-aduangarnuegnit,pacurn:  
>  guangrnayi-acg packadabanajarn.  
> Amén.
> 
>

Notas
-----

1. 1 2  Golla, Victor. 2011. *California Indian Languages*, p. 125. University of California Press, Berkeley.
2. ↑  Moseley, Christopher e Nicolas, Alexandre. "Atlas of the world's languages in danger". *unesdoc.unesco.org*. Consultado o 11 de xullo de 2022.
3. ↑  Hill, Jane H. "Toward a Linguistic Prehistory of the Southwest: "Azteco-Tanoan" and the Arrival of Maize Cultivation." *Journal of Anthropological Research, Vol 58, No. 4 (Winter 2002), p. 458*
4. ↑  Clavijero, Francisco Xavier (1852). *Historia de la Antigua o Baja California*. Cidade de México: Imprenta de J. R. Navarro. Consultado o 4 de febreiro de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3915551
* AAT: 300388168
* Ethnologue: coj
* Glottolog: coch1272

 |
**Luís Celso Taboada Sánchez**, nado en Vila de Cruces en 1955, é un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

É empresario da construción e foi presidente da sociedade de caza. Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a agrupación de electores Xuntos polo Noso Concello que conseguiu tres concelleiros e foi elixido alcalde grazas ao apoio de BNG e PSOE, gobernando en coalición cunha edil socialista ata agosto de 2020. Nas municipais de 2023 volveu encabezar a agrupación de electores Xuntos polo Noso Concello, logrou a vitoria con seis concelleiros e foi elixido alcalde como cabeza da lista máis votada.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jesús Otero Varela** |  **Alcalde de Vila de Cruces** 2019 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  Luis Taboada, nuevo alcalde de Vila de Cruces con mayoría absoluta
2. ↑  Luis Taboada repite como alcalde de Vila de Cruces

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Vila de Cruces

### Ligazóns externas

* Luis Celso Taboada Sánchez
* Luis Taboada renunciará al salario de alcalde si sale elegido
**Manuel Crestar Díaz**, nado en Betanzos o 21 de decembro de 1900, foi un debuxante galego.

Traxectoria
-----------

Estivo emigrado uns anos en Cuba. Pertenceu á Irmandade da Fala de Betanzos. Realizou a súa primeira exposición na Coruña en 1921. Durante a Segunda República simpatizou coas correntes progresistas da cultura e coas ideas libertarias; frecuentou na capital coruñesa o parladoiro de Luís Huici, xunto con Luís Seoane, Francisco Miguel, Xenaro Ruano, Álvaro Cebreiro e José Villaverde. Pasou a Guerra Civil en Madrid onde colaborou no periódico *Galicia Libre*, voceiro da Agrupación de Gallegos Libertarios. Trasladouse a Valencia en 1938, pertenceu á directiva da Agrupación de Gallegos Libertarios. Publicou os seus gravados e caricaturas en Galicia, *Alfar*, *El Pueblo Gallego*, *Galicia Gráfica* e *Céltiga*. Pasou a Francia en 1939 e alí se perde a súa pista.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela: Positivas. p. 84. ISBN 84-87783-79-1.

### Outros artigos

* Luísa Crestar Díaz

### Ligazóns externas

* O artista betanceiro Manuel Crestar. Entre a bohemia e o compromiso
**Manuel Couce Pereiro**, nado en Ferrol o 9 de xaneiro de 1935, é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Traballador do estaleiro de Bazán, foi delegado sindical, secretario do comité de empresa e secretario comarcal da UGT na comarca de Ferrol. Militante do PSdeG-PSOE, nas eleccións galegas de 1981 foi elixido deputado do Parlamento de Galicia e volveu ser elixido nas de 1985. Concelleiro en Ferrol, foi elixido alcalde en 1989 logo dunha moción de censura contra o seu curmán, o alcalde de AP Alfonso Couce Doce, cos votos do seu propio partido xunto cos de EU-IU e un tránsfuga de AP. Logo das municipais de 1991, nas que foi elixido alcalde de Ferrol Mario Villaamil, unha nova moción de censura converteuno de novo en alcalde ata 1995. Nas xerais de 1993 foi elixido deputado pola provincia da Coruña no Congreso. En 1996 abandonou a actividade política.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Alfonso Couce Doce** |  **alcalde de Ferrol** 1989 - 1991 | Sucesor:**Mario Villaamil** |
| Predecesor:**Mario Villaamil** |  **alcalde de Ferrol** 1991 - 1995 | Sucesor:**Juan Blanco** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ferrol

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos DeputadosArquivado 12 de setembro de 2019 en Wayback Machine.
**Manuel Lamazares Pardo**, nado en Rodeiro en 1931, é un mestre e político galego que foi alcalde de Rodeiro.

Traxectoria
-----------

Cursou estudos de Dereito, sendo procurador. Mestre nacional, estivo destinado en Asturias, e en 1965 pasou á escola da Portela (Rodeiro). Foi nomeado xuíz de paz de Rodeiro. Pertenceu á Frente de Juventudes e militou en Falange Española Tradicionalista y de las JONS. Foi nomeado alcalde de Rodeiro polo gobernador civil a principios de abril de 1966, e continuou no posto ata 1998. Nas primeiras eleccións democráticas presentouse por UCD, obtendo a maioría absoluta. Obtivo sempre a maioría absoluta nas seguintes eleccións, primeiro baixo as siglas AP-PDP-UL e despois co PPdeG ata 1995, o último ano en que se presentou. Foi deputado provincial en outubro de 1989. En 1998 decidiu abandonar a política.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Javier Hermida Vázquez** |  **Alcalde de Rodeiro** 1966 - 1998 | Sucesor:**Eliseo Diéguez García** |

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 3-4-1966, p. 10.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, Pontevedra, 1-11-1989, p. 25.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Rodeiro

### Ligazóns externas

* Entrevista a Manuel Lamazares Pardo
**Kseniia Mikhailovna Kachalina**, nada en Saratov o 3 de maio de 1971, é unha actriz de cinema rusa.

Traxectoria
-----------

En 1987 entrou na facultade de interpretación do Conservatorio Sobinov de Saratov pero só permaneceu dous cursos deixando o centro en 1988 para marchar a Moscova para formarse no Instituto Gerasimov de Cinematografía con Sergei Solovev e Valerii Rubinchink como os seus mestres. 

Debutou no cinema en 1991 como protagonista do filme *Neliubov* e ao longo da década de 1990 e primeiros anos do século XXI protagonizou diversas películas, entre elas *Arbitr* (1992), *Dikaia Liubov* (1993) *Nad Temnoi Vodoi* (1993), *Tri Sestry* (1994), *Tot, kto Nezhnee* (1996), *Tsirk sgorel, i klouny razbezhalis* (1998), *Romanovy: Ventsenosnaia semia* (2000), *Prazdnik* (2001). 
Casou co actor Mikhail Efremov e en 2007 logo da súa ruptura deixou de actuar, marchou á India durante varios anos e tras volver a Moscova viviu recluída na casa, con problemas de adicción ao alcol .

Notas
-----

1. ↑  "Ксения Качалина". *24сми*.
2. ↑  "Актриса Ксения Качалина спивается из-за религиозных практик". *kp.ru*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3866600
* WorldCat
* VIAF: 305411543
* GND: 1051752272
* IMDb: nm0434147
* ISNI: 0000 0004 2367 7022
* LCCN: no2015015645
* NKC: xx0177587
* TMDb: 115998

 |
**Jane Ellen Harrison**, nada o 9 de setembro de 1850 e finada o 5 de abril de 1928 foi unha académica, lingüista e feminista británica. Harrison é unha das fundadoras, con Karl Kerenyi e Walter Burkert, dos estudos modernos en mitoloxía grega.

Traxectoria
-----------

Aplicou os descubrimentos arqueolóxicos ás interpretacións da relixión grega de tal forma que se tornaron padrón. Académicos contemporáneos como Mary Beard, biógrafa de Harrison, describiuna como "a primeira profesora de carreira académica da Inglaterra".

Harrison iniciou os estudos formais en *Cheltenham Ladies' College*, onde conseguiu un diploma. En 1874, continuou estudos clásicos no *Newnham College*, da Universidade de Cambridge. Conseguiu dous doutoramentos, un na Universidade de Aberdeen en 1885 e outro na Universidade de Durham en 1897. Este recoñecemento garantiulle a oportunidade de retornar ó *Newnham College* como unha conferencista en 1898.

### Primeiros traballos

A primeira monografía de Harrison, en 1882, presentou a tese que tanto a *Odisea* de Homero e as artes visuais das cerámicas foron inspiradas en fontes fundamentais da mitoloxía, unha opinión que até entón non era común na arqueoloxía, e que o repertorio destas cerámicas podería ofrecer informacións sobre mitos e rituais.

A maneira con que desenvolveu seu gran traballo, *Prolegomena to the Study of Greek Religion* (1903), foi o de proceder do ritual para o mito que o inspirou.: "Na teoloxía os traxes son máis difícies de ver, a verdade é máis difícl de formular do que o ritual." (p 163). É así que ela comeza o libro analizando os festivais atenienses: Anthesteria, festival de colleita, Thargelia, Kallynteria, Plynteria, e o festival das mulleres, no cal detectaba moitos resquícios do primitivismo, Thesmophoria, Arrophoria, Skirophoria, Stenia e Haloa.

Notas
-----

1. ↑  Mary Beard "Living with Jane Harrison", Arquivado 27 de maio de 2009 en Wayback Machine. *A Don's Life* blog, *The Times*, 22 de maio de 2009.
2. ↑  "Once or twice in a generation a work of scholarship will alter an intellectual landscape so profoundly, that everyone is required to re-examine normally unexamined assumptions," Robert Ackerman begins his *Introduction* to the Princeton University Press reprint, 1991.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Relixión matriarcal

* Portal:Muller
* Portal:Feminismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q437675
* WorldCat
* VIAF: 61663489
* BIBSYS: 90546576
* BLBNB: 000554715
* BNB: ID
* BNE: XX1301468
* BNF: 125612381
* CANTIC: a11062526
* CiNii: DA02428100
* DeutscheBio: 118975048
* FAST: 12367
* FemBio: 12679
* GND: 118975048
* Gutenberg: 7130
* ICCU: MILV086161
* ISNI: 0000 0001 0907 5939
* LCCN: n50036393
* NDL: 00442563
* NKC: pna20231172565
* NLA: 35174537
* NLG: 74447
* NPG: mp02065
* NTA: 068414145
* OBP: ID
* ODNB: 33734
* OL: OL366643A
* openMLOL: 170595
* PTBNP: 817023
* SNAC: w6rr9xb9
* SUDOC: 034910468
* Treccani: jane-ellen-harrison
* WikiTree: Harrison-19937
* WomenWriters: ID

 |
**Julia Pérez Montes de Oca**, nada en Santiago de Cuba en 1839 e finada en Artemisa o 25 de setembro de 1875, foi unha poetisa cubana, irmá da tamén poetisa Luisa Pérez de Zambrana.

Traxectoria
-----------

Naceu en Santiago de Cuba, onde foi educada. Era irmá máis nova da tamén poetisa Luisa Pérez de Zambrana, coa cal sempre mantivo unha boa amizade e o seu esposo, o doutor Ramón Zambrana. De feito, o vencello da súa familia con Zamabrana é tal que, cando a súa irmá casou con el, toda a familia se trasladou a vivir á Habana.

Interesada na poesía dende nova, publicou os seus primeiros poemas nos xornais *Redactor de Santiago de Cuba* e *Kaleidoscopio de la Habana*, e máis tarde colaborou con outras cabeceiras cubanas e estranxeiras. Era adoito que asistise a reunións artísticas e literarias, onde recitaba as súas composicións. A súa obra foi eloxiada tanto pola súa irmá como pola prensa daquela, que a citou nun dos seus recitais como «conmovedora» e «deliciosa».

A súa poesía enmárcanse no segundo romanticismo, de carácter serodio, e abrangue xéneros diferentes, trata temas diversos, e aínda que polo xeral ten trazos románticos, Pérez móvese máis no clasicismo, con referencias constantes ó *locus amoenus*, que lembra a Garcilaso de la Vega. Coa morte do doutor Zambrana, os seus versos vólvense tráxicos, mais outros supóñense a amores non correspondidos. En colaboración con outras poetisas do momento, publicou algúns poemas en *El álbum cubano de lo bueno y lo bello*, fundado e dirixido por Gertrudis Gómez de Avellaneda, en 1860. Non publicou nunca en vida ningún poemario, malia que de maneira póstuma saíu unha única colección de poesías con nome *Poesías*, no ano 1875 en Barcelona. Unha edición supostamente máis completa foi publicada, finalmente, en 1957.

Pérez morreu o 25 de setembro de 1875 por mor de tuberculose, probablemente na casa El Jardín, residencia de Cornelio Souchay e Angélica Zambrana, en Artemisa. Foi enterrada no cemiterio da localidade. Algúns dixeron que se suicidou, de acordo cos derradeiros versos que deixou escritos, mais outros descártano porque no seu certificado de defunción pon que recibiu a extrema unción.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  García de Coronado, Domitila (1872). *Album poético-fotográfico de las escritoras cubanas* (en castelán). A Habana: Imprenta militar de la Viuda de Soler. pp. 85–100.
2. 1 2 3  Vollendorf, Lisa (ed.) (2005). *Literatura i feminismo en España (s. XV-XXI)* (en castelán). Barcelona: Icaria Editorial. p. 180.
3. 1 2 3  Cuba Literaria Ediciones Digitales, ed. (25 de setembro de 2020). "A una olvidada: Julia Pérez Montes de Oca" (en castelán). Consultado o 8 de marzo de 2021.
4. 1 2 3 4  Rodríguez Gutiérrez, Milena (ed.) (2011). *Otra Cuba secreta. Antología de poetas cubanas del XIX y del XX* (en castelán). Madrid: Editorial Verbum. pp. 87–88.

* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28340081
* WorldCat
* VIAF: 74987571
* BNE: XX5499225
* BVMC: 2155
* GND: 131546198
* ISNI: 0000 0000 5012 3640
* LCCN: no2004055019

 |
**José Antonio Urbiola Machinandiarena**, nado en Agoitz o 13 de setembro de 1937 e finado en Pamplona o 4 de abril de 2019, foi un político vasco de ideoloxía nacionalista. Membro da executiva do Partido Nacionalista Vasco (*Euskadi Buru Batzar*) e presidente do consello rexional de devandito partido en Navarra (*Napar Buru Batzar*) entre 1992 e maio de 2004. Tamén foi membro de Herri Batasuna, formación coa que chegou a ser vicepresidente do Parlamento Foral de Navarra en 1980.

Traxectoria política
--------------------

Licenciado en Dereito en 1962, un ano antes xa era membro da executiva navarra do PNV e en 1964 formou parte do EBB, máximo órgano dese partido. En 1973 foi detido polo seu labor como avogado, sendo o último avogado que sufriu detención polo seu labor durante o franquismo, tras o que se exiliou, primeiro no País Vasco francés, de onde foi expulsado polas autoridades francesas en febreiro de 1974, e posteriormente en Venezuela, país no que permaneceu até 1976, para despois regresar á actividade política tras a reinstauración democrática ocupando postos dirixentes en Herri Batasuna.

As gravacións á emisora da policía que realizou como radioafeccionado dos tráxicos sucesos dos Sanfermines de 1978 nas que se ouvía as ordes da policía de "ir matar si é necesario" constitúen unha das probas fundamentais de devanditos feitos e foron recollidas en diversos documentais.

En 1980 foi elixido vicepresidente do primeiro Parlamento Foral de Navarra, cargo que ocupou até 1981 e no exercicio do cal foi detido por unhas presuntas manifestacións realizadas no seo dunha comisión parlamentaria, sen que se chegase a iniciar proceso algún contra el.

Voz disidente dentro de Herri Batasuna logo de manifestarse publicamente contra ETA en 1983, foi ameazado e partiu por segunda vez ó exilio, non regresando até 1988. Tralo seu regreso ingresou de novo no PNV e en 1992 foi elixido presidente de devandito partido en Navarra. Urbiola ocupou este cargo até maio de 2004, cando foi substituído por José Ángel Aguirrebengoa.

Notas
-----

1. ↑  Redacción (4 de abril de 2019). "Fallece José Antonio Urbiola, antiguo miembro de Herri Batasuna y expresidente del PNV en Navarra". *Navarra.com* (Pamplona). Consultado o 4 de abril de 2019.
2. ↑  Sangre en los Sanfermines de 1978, *Elkarri*, 1 de novembro de 2005.
3. ↑  Detenido el vicepresidente del Parlamento Foral de Navarra, José Antonio Urbiola, *El País*, 31 de agosto de 1980.
4. ↑  Entrevista a J. A. Urbiola: "Yo lo he hecho. He ayudado varias veces a extorsionados", *El País*, 26 de xuño de 2006.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***País Vasco*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5938167
* Auñamendi: 136383

 |
**José Arias Díaz**, nado na Coruña o 30 de maio de 1857 e finado na mesma cidade en outubro de 1949, foi un obreiro, sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Mozo de almacen. Foi elixido tesoureiro da xunta directiva da Sociedad Cooperativa de Obreros da Coruña en 1900. Participou no acto que organizou o Centro de Estudios Sociales Germinal en homenaxe a Émile Zola, en outubro de 1902 e, ao mes seguinte, na homenaxe a Pi i Margall. Participou nun mitin de Unión Republicana no Teatro Principal da Coruña en abril de 1903. Foi elixido concelleiro da Coruña en novembro de 1903 como republicano, e volveu ser elixido concelleiro nas sucesivas eleccións até 1913. Interveu nos mitin anticlericais organizados por La Antorcha Galaica del Libre Pensamiento en xuño de 1903 e no de decembro de 1906 no Teatro Circo. Foi un dos impulsores da institución cultural La Antorcha Galaica del Libre Pensamiento, da que foi presidente en 1909. Finou na Coruña en outubro de 1949.

Recoñecementos
--------------

Medalla de bronce do Traballo en 1931.

Vida persoal
------------

Casou con Juana Viñol Incógnito e foi pai de Enrique Arias Viñol.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 17-3-1900, p. 2.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 9-11-1903, p. 1.
3. ↑  *Diario de Galicia*, 9-11-1909, p. 2.
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 18-10-1949, p. 2.
5. ↑  *El Ideal Gallego*, 30-4-1931, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (A)
**José Antonio Vigo Lago**, nado en Meirás (Valdoviño) en 1947 e finado en Ferrol o 12 de xuño de 2020, foi un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Prexubilado da Inspección de Obras de Defensa. Foi presidente da ANPA do colexio de Valdoviño e fundador da Asociación de veciños "As Chaves" de Loira. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Valdoviño, onde foi a lista máis votada pero sen maioría absoluta. Resultou elixido alcalde co apoio dos dous representantes de Centristas de Valdoviño. Estableceu un goberno de coalición, dende febreiro de 2013, xunto con Converxencia Galega e Unidos por Valdoviño. Presentouse de novo nas municipais de 2015 pero perdeu a alcaldía ó ser derrotado polo PSdeG-PSOE.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**María Isabel Álvarez Diéguez** |  **Alcalde de Valdoviño** 2011 - 2015 | Sucesor:**Alberto González Fernández** |

Vida persoal
------------

Estaba casado e tiña 2 fillos. Finou no Hospital de Ferrol o 12 de xuño de 2020.

Notas
-----

1. ↑  PP, Converxencia Galega y Unidos por Valdoviño pactan un gobierno tripartito
2. ↑  Fallece José Antonio Vigo, alcalde de Valdoviño entre los años 2011 y 2015

Véxase tamén
------------

### Outras páxinas

* Eleccións municipais en Valdoviño
**Julio Sacristán de Diego**, nado en Valladolid o 11 de outubro de 1953, é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Profesor na antiga Universidade Laboral Cruceiro Baleares, de Culleredo (1972-1985). Desenvolveu a actividade sindical en CCOO ata 1981. Foi presidente da Sociedade Cultural do Burgo (1976-1983). Ingresou no PSdeG-PSOE en 1982. Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a candidatura do PSdeG á alcaldía de Culleredo e foi elixido alcalde con maioría simple. Foi reelixido con maioría absoluta en 1987, 1991, 1995, 1999 e 2003, perdendo a maioría absoluta en 2007 (tras sufrir unha escisión, APDC) e formando unha coalición co BNG que revalidou en 2011. En 2013 logrouse o reingreso de APDC no PSdeG, polo que os socialistas recuperaron a maioría absoluta no pleno e romperon o pacto co BNG. Foi elixido Secretario Provincial do PSdeG na Coruña tras gañalas primarias de novembro de 2014. No 2015 o PSdeG logrou un concelleiro máis, pero non conseguiu a maioría absoluta, ante o cal gobernou en minoría con apoios puntuais. O 26 de outubro de 2017 presentou a súa dimisión como alcalde e Secretario Provincial socialista por motivos persoais. Tamén foi membro da Executiva da FEGAMP e presidente do Consorcio das Mariñas.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Domingo Sierra Marcuño** |  **Alcalde de Culleredo** 23 de maio de 1983 - 26 de outubro de 2017 | Sucesor:**José Ramón Rioboo** |
| Predecesor:**Francisco Caamaño** |  **Secretario Provincial do PSdeG da Coruña** 2014 - 2017 | Sucesor:**Valentín González Formoso** |

Notas
-----

1. 1 2  Biografía do alcalde na web do concello
2. ↑  Julio Sacristán abandona la Alcaldía tras 33 años y la dirección provincial del PSOE

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Culleredo

### Ligazóns externas

* Blog de Julio Sacristán de Diego
* Ficha en galegos.info
* Entrevista en *La Voz de Galicia*
**Julio Sabio Sanmartín**, nado na Coruña cara a 1895 ou 1896 e finado na mesma cidade o 9 de agosto de 1936, foi un sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Tesoureiro do Sindicato de Traballadores de Oficinas da UGT, exerceu como apoderado da candidatura da Frente Popular nas eleccións de febreiro de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido canda outros dirixentes sindicais pola continuación da folga xeral. Acusado dos delitos de desobediencia e incumprimento dos bandos de guerra, foi executado no Campo da Rata da Coruña o 9 de agosto canda Cipriano Alvite Alonso, Jaime Rodríguez García, Francisco Ballón Pequeño, Venancio Seoane García e José Quintas Pena.

Vida persoal
------------

Casado con Teresa Fernández Rodríguez, tiña catro fillos.

Notas
-----

1. ↑  Faleceu con 40 anos.
2. ↑  Non obstante, o *Diccionario Biográfico del Socialismo Español* dá como data de defunción o 14 de agosto.
3. ↑  *El Eco de Santiago*, 11-8-1936, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *A represión franquista na comarca da Coruña. Vidas na memoria*. A Coruña: Laiovento. 2011. p. 195. ISBN 978-84-8487-288-7.

### Ligazóns externas

* 

* Julio Sabio Sanmartín na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q65274740
* DSBE: 5589\_sabio-san-martin-julio

 |