A **resposta sensorial meridiana autónoma** (**ASMR** nas súas siglas en inglés), é un fenómeno sensorio-perceptivo caracterizado por unha pracenteira sensación de formigo que se sente habitualmente na sección superior e posterior da cabeza, coiro cabeludo, caluga, ombreiros e lombo en resposta a determinados estímulos externos tras ser percibidos a través dos sentidos da vista, do oído ou do tacto fundamentalmente e interpretados polo suxeito sensible a este fenómeno.

O nome, que é un neoloxismo, deuse a coñecer como parte da cultura de Internet, Isto é, a través de blogs e videoblogs.

Orixes do termo na cultura popular
----------------------------------

Segundo *Know Your Meme*, o termo ASMR foi usado por vez primeira o 25 de febreiro de 2010, no grupo de Facebook «Autonomous Sensory Meridian Response Group» despois de ser acuñado por Jennifer Allen (alias "Envelope Nomia" no Facebook), creadora do grupo, en resposta a unha publicación do foro SteadyHealth no cal algunhas persoas mantiñan un longo debate sobre a estraña sensación. Allen explica que "Autónomo" se refire á idiosincrasia ao redor das persoas que experimentan ASMR, xa que a natureza da reacción varía dunha persoa á outra, e que o termo *meridiana* en *resposta sensorial meridiana autónoma* se trata dunha palabra menos explícita usada no lugar da palabra orgasmo.

Debates en liña nalgúns grupos como un de Yahoo! chamado *Society of Sensationalists* formado en 2008, ou *The Unnamed Feeling*, blog formado por Adrew MacMuiris en 2010, focalizáronse nunha aprendizaxe máis en profundidade por parte da xente sobre a sensación e en fomentar a partilla de ideas e experiencias persoais. Algúns nomes alternativos para a ASMR en relación a estes grupos de debate son *Attention Induced Head Orgasm,* *Attention Induced Euphoria,* e *Attention Induced Observant Euphoria.*

Outras frases para describir a sensación refírense a ela como «orgasmo cerebral», «masaxe cerebral», «formigo na cabeza», «orgasmo da cabeza» ou «formigo na espiña».

Cobertura nos medios
--------------------

Unha conferencia no Reino Unido (Boring 2012) mencionou vídeos ASMR na súa lista de temas a debater. A cobertura desta conferencia, como se informou no Slate magazine, mencionou o músico e xornalista Rhodri Marsden presentando a ASMR declarando que este fenómeno é un estilo de vídeos tipo xogo de roles non sexual do YouTube.

Algúns artigos no *The Huffington Post* suxiren certos tipos de «desencadeantes» para evocar a ASMR. Os artigos mencionan pracenteiros formigos ou sensacións de «murmurio» na cabeza que algúns vídeos do YouTube ou o simple feito de escoitar a xente murmurar, poderían estimular esta sensación. Outros tipos de causantes poderían ser tarefas orientadas a un obxectivo, o feito de falar suavemente, os xogos de rol ou a música.

Un artigo sobre o fenómeno de «calafríos» inducido por momentos específicos dunha peza musical, menciona distincións feitas polos usuarios da sección ASMR en Reddit co fin de distinguir a valencia entre a ASMR e o «calafrío» (tamén chamado *frisson*).
Un artigo semellante na revista musical británica *New Musical Express*, ou NME, mencionou distincións entre ASMR e *frisson.*
Sinalou que aínda que ambas as reaccións tenden a evocar a «pel de galiña» no observador, as reaccións emocionais e fisiolóxicas son diferentes.

O escritor Sean T. Collins citou o catedrático David Huron da Ohio State University, quen imparte aulas na Escola de Música da Universidade, declarando que a ASMR e a sensación de «calafrío» son diferentes e que «o efecto ASMR está clara e intensamente relacionado á percepción de non-ameaza e atención altruísta», di Huron, quen observa que hai unha grande semellanza ao aseo físico nos primates. «Os primates non humanos obteñen grande pracer (achegándose á euforia) cando son aseados por un compañeiro». E, di Huron, eles aséanse mutuamente non para estaren limpos, senón para conectar uns cos outros.

Reaccións científicas
---------------------

Steven Novella, director de Neuroloxía Xeral na Escola de Medicina da Universidade de Yale é contribuidor activo de temas que implican escepticismo cientifíco escribiu no seu blog de neurociencia acerca da falta de investigación científica en relación á ASMR, dicindo que as tecnoloxías da imaxe por resonancia magnética funcional e a estimulación magnética transcraniana deberían ser usadas co fin de estudar o funcionamento cerebral de persoas que experimenten ASMR en relación a persoas que non o experimenten. Novella discute o concepto de neurodiversidade e menciona como a complexidade do cerebro humano é debida a comportamentos de deenvolvemento a través da escala de tempo evolutivo. Este tamén suxire a posibilidade de a ASMR ser un tipo de incautación do pracer ou algunha outra maneira de activar a reacción pracenteira.

> 
> 
> Pode ser un fenómeno real, mais é inherentemente difícil de investigar. A experiencia interna é a chave de grande parte da investigación psicolóxica, mais cando te topas con algo como isto, o cal non podes ver nin sentir, e nin sequera lle pasa a todo o mundo, cae nun punto cego. É como a sinestesia, que durante anos foi un mito, até que na década de noventa apareceu un xeito fiábel de medila.
> Tom Stafford, profesor de Psicoloxía e Ciencias Cognitivas da Universidade de Sheffield
>

Notas
-----

1. ↑  "Autonomous Sensory Meridian Response (ASMR)". *Know Your Meme*. Consultado o 21 de decembro de 2012.
2. ↑  Cheadle, Harry. "ASMR, the Good Feeling No One Can Explain". Consultado o 2 de decembro de 2012.
3. ↑  Novella, Steven. "ASMR". Consultado o 2 de decembro de 2012.
4. ↑  «"María spends 20 minutes folding towels": why millions are mesmerised by ASMR videos», artigo de Rhodri Marsden no xornal *The Independent* de 21 de xullo de 2012. Consultado o 10 de xuño de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* ASMR Research and Support *(en inglés)*
* Artigo sobre a ASMR no blog *As MIR e unha noites*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4826866
* LCCN: sh2017003604
* MAG: 2779563356

 |