**Manuel Antônio de Almeida**, nado no Río de Xaneiro o 17 de novembro de 1830 e finado en Macaé o 28 de novembro de 1861, foi un médico, escritor e profesor brasileiro.

Biografía
---------

Fillo do tenente Antônio de Almeida, e de Josefina Maria de Almeida. Seu pai morreu cando Manuel Antônio tiña dez anos de idade. Concluíu a Facultade de Medicina en 1855, mais nunca exerceu a profesión. Dificultades financeiras levárono ao xornalismo e ás letras. Cando tiña ao redor de vinte anos, súa nai faleceu.

Foi redactor do xornal *Correio Mercantil*, para o cal escribía un suplemento, *A Pacotilha*. Neste suplemento publicou nas páxinas dos folletíns a súa única obra en prosa, a novela *Memórias de um Sargento de Milícias*, de 1852 a 1853, en capítulos.

Pertenceu á primeira sociedade carnavalesca do Río de Xaneiro, o Congreso das Sumidades Carnavalescas, fundado en 1855.

Foi profesor do Liceu de Artes e Ofícios do Río de Xaneiro.

En 1858 foi nomeado director da Tipografia Nacional, onde coñeceu o mozo aprendiz de tipógrafo Machado de Assis.

Procurou iniciar a carreira na política. Cando ía facer as primeiras consultas entre os electores, morreu no naufraxio do navío *Hermes*, en 1861, na costa fluminense.

Obra
----

*Memórias de um sargento de Milícias*, de 1852, foi o seu único libro. Retrata as clases medias e baixas, algo moi excepcional para a época, na cal as novelas retrataban os ambientes aristocráticos. A experiencia de ter unha infancia pobre influenciou Manuel Antônio de Almeida no desenvolvemento da súa obra.

A acción sitúase na época de D. João VI e narra a historia das aventuras de Leonardo, desde o seu nacemento até o casamento con Luisinha. Fillo de Leonardo Pataca e Maria das Hortaliças, o heroe vive libremente, practicando travessuras, que son o centro da narrativa e só rematan cano el é escollido, polo xefe de polícia, para ocupar o cargo de sarxento de milicias.

En español *Memorias de un sargento de milicias* (2016), Mármara Ediciones.

Escribiu tamén a peza de teatro *Dois Amores* en 1861, que foi presentada tras a súa morte, con música da Condessa Rosawadowska, sen alcanzar éxito.

Tamén escribiu crónicas, críticas, artigos, etc. publicadas en xornais da época e que foron reunidas en libro, en 1991, por Bernardo de Mendonça a partir da pescuda de fontes primarias, a comezar polo xornal *Correio Mercantil*, do Río de Xaneiro. A *Obra Dispersa* de Manuel Antônio de Almeida reúne non só a colaboración dispersa en xornais e a opereta *Dois Amores*, mais tres antoloxías complementarias: a correspondencia activa, descubrimento entre os recentes anos 50 e 60, dirixida a Quintino Bocaiuva, Francisco Ramos da Paz e José de Alencar; as declaracións de contemporáneos, como Francisco Otaviano, Machado de Assis, Augusto Emílio Zaluar, Félix Ferreira, Joaquim Manuel de Macedo; e, por fin, unha mostra das dúbidas críticas nas lecturas pre-modernistas das *Memórias de Um Sargento de Milícias*.

Notas
-----

1. ↑  "Manuel Antônio de Almeida". *Academia Brasileira de Letras* (en portugués). 2014-11-04. Consultado o 2020-04-21.
2. ↑  "Biografia de Manuel Antônio de Almeida". *eBiografia* (en portugués). Consultado o 2020-04-21.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bernardo de Mendonça, "D'Almeida, Almeida, Almeidinha, A. Maneco, Un Brasileiro: máis unha novela de costumes", in *Obra Dispersa* de Manuel Antônio de Almeida. Río de Xaneiro, Graphia, 1991.
* Antônio Cândido, Dialética da Malandragem, in *Revista do Instituto de Estudos Brasileiros*, da Universidade de São Paulo, 1970, n. 8, p. 67-88.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q922467
* WorldCat
* VIAF: 32069134
* BAV: ADV10228780
* BNB: ID
* BNE: XX1208725
* BNF: 12334049w
* BVMC: 706
* CANTIC: a10345760
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 221368
* GEC: 0002800
* GND: 118947486
* ICCU: MILV169536
* ISNI: 0000 0001 0885 026X
* LCCN: n87897239
* NKC: jn19990000124
* NLA: 35967666
* NTA: 074284819
* Nupill: 4461
* OL: OL177106A
* PTBNP: 2037
* SUDOC: 032280483

 |