indicador da Mille Miglia
A **Mille Miglia** (*Mil Millas*) foi unha carreira de resistencia en estrada aberta que se disputou en Italia vinte e catro veces desde 1927 a 1957 (trece antes da guerra, once desde 1947).

Do mesmo xeito que a veterana Targa Florio e máis tarde a Carreira Panamericana, a *MM* foi a responsable do desenvolvemento da categoría de coches deportivos de Gran Turismo (Grand Touring) como os famosos Alfa Romeo, BMW, Ferrari, Maserati, Mercedes-Benz e Porsche. A carreira logrou cinco millóns de espectadores.

Desde 1953 ata 1957, a Mille Miglia foi tamén unha proba do World Championship Sports Car.

Desde 1977, a "Mille Miglia" renaceu como unha carreira de regularidade de coches de época Clásicos. A participación está limitada aos coches, producidos como moi tarde en 1957, que asistiran (ou foran rexistrados) para a carreira inicial. A ruta (Brescia-Roma ida e volta) é similar á da carreira orixinal, mantendo o punto de saída/chegada no Viale Venezia en Brescia.

Numeración dos coches
---------------------

A diferenza dos rallys de hoxe en día, onde os coches saen a intervalos dun minuto e os coches da clase profesional máis grandes van diante dos coches máis lentos, na Mille Miglia os coches máis lentos comezaban primeiro. Esta organización era máis simple os comisarios non tiña que estar durante todo o tempo reducindo ao mínimo o período en que as estradas tiñan que ser pechadas. A partir de 1949, os coches tiñan asignados os números de acordo á súa hora de inicio. Por exemplo, o coche 1955 de Moss / Jenkinson, # 722, deixou Brescia ás 07:22 (véxase máis abaixo), mentres que os primeiros coches comezaran ás 21:00 do día anterior. Nos primeiros días da carreira, os gañadores necesitaban 16 horas ou máis, polo que a maioría dos competidores tiñan que comezar antes da medianoite e chegaban despois do anoitecer.

Segunda Guerra Pre-Mundial
--------------------------

 Alfa Romeo 6C 2300B Mille Miglia spider, 1938
A carreira foi creada polo novo conde Aymo Maggi e Franco Mazzotti, ao parecer en resposta a que o Gran Premio de Italia non se localiza na súa cidade natal de Brescia en lugar de Monza. Xunto cun grupo de socios ricos, elixiron unha carreira de Brescia ata Roma e volta, un trazado en forma de oito máis ou menos de 1500 km, ou mil millas romanas. As carreiras posteriores seguiron outras doce rutas de diferentes lonxitudes.

A primeira carreira iniciouse o 26 de marzo de 1927 con setenta e sete participantes, todos italianos, dos cales cincuenta e un lograron acabar en Brescia ao final da carreira. A primeira Mille Miglia cubriu 1.618 quilómetros, o que corresponde a pouco máis de 1.005 millas modernas. A participación estaba estritamente restrinxida a coches de produción non modificados, e a entrada fixouse nun valor nominal de 1 lira. O gañador, Giuseppe Morandi, completou o percorrido en menos de 21 horas 5 minutos, cunha media de case 78 km/h no seu OM de 2 litros, OM baseada en Brescia logro os tres primeiros lugares.

Tazio Nuvolari gañou o Mille Miglia de 1930 nun Alfa Romeo 6C. Saíndo despois de que o seu compañeiro de equipo e rival Achille Varzi, Nuvolari lideraba a carreira, pero aínda estaba detrás de Varzi (titular da segunda posición provisional) na estrada. Na luz tenue do amencer, Nuvolari viu a traseira de Varzi apagou as luces, para non ser visible nos espellos retrovisores deste último. Logo superou a Varzi na recta preto da meta en Brescia, botandose á beira e facendo rafagas coas súas luces acesas.

 O Alfa Romeo 8C 2900B MM que gañou a Mille Miglia de 1938 pilotado por Clemente Biondetti. Simeone Foundation Automotive Museum, Filadelfia, Estados Unidos.
O evento foi xeralmente dominado por pilotos e marcas italianas locais, pero tres carreiras foron gañadas polos coches estranxeiros. A primeira foi en 1931, cando o piloto alemán Rudolf Caracciola (famoso nas carreiras de Gran Premio) e o seu mecánico a bordo Guillermo Sebastián gañou co seu gran Mercedes-Benz SSKL sobrealimentado, cunha media por primeira vez de máis de 100 km/h nunha Mille Miglia. Caracciola recibira moi pouco apoio da fábrica debido á crise económica nese momento. Non tiña suficientes mecánicos en todos os puntos de servizo necesarios. Logo de cada parada en boxes, os mecánicos tiñan que correr a través de Italia, cortando o trazado en forma de triángulo curto co fin de chegar a tempo antes que o coche chegase ao seguinte pit stop para poder atendelo.

A carreira foi detida brevemente polo líder italiano Benito Mussolini logo de que nun accidente en 1938 morreran varios espectadores. Cando se renovou en 1940 durante a guerra, foi alcumado como o Gran Premio de Brescia, e celebrouso nun trazado curto de 100 km nas chairas do norte de Italia que foi percorrido nove veces.

Este evento viu o debut de Enzo Ferrari propietario da marca AAC (Auto Avio Costruzioni) (co Tipo 815). Malia estar disputado (debido ás circunstancias, ata máis do habitual), principalmente por fabricantes italianos, foi o BMW 328 aerodinamicamente mellorado pilotado polos alemáns Huschke von Hanstein / Walter Bäumer o que gañou a carreira de alta velocidade coa media máis alta de todos os tempos de 166 km/h.

Logo da segunda guerra mundial
------------------------------

Os italianos continuaron dominando a súa carreira logo da guerra, agora de novo nunha soa gran volta por Italia. Mercedes fixo outro grande esforzo en 1952 coa pouca potencia Mercedes-Benz 300 SL *Gullwing*, logrando o segundo lugar co equipo alemán Karl Kling / Hans Klenk que a finais do ano faríao gañar a Carreira Panamericana. Caracciola, nun intento de regreso, foi cuarto.

Outros poucos non italianos lograron podios na década de 1950, entre eles Juan Manuel Fangio, Peter Collins e Wolfgang von Trips. En 1955, Mercedes fixo outro intento de gañar a MM, esta vez cunha preparación coidadosa e un coche máis potente, o Mercedes-Benz 300 SLR, baseado na Fórmula Un (Mercedes-Benz W196), completamente diferente dos seus coches deportivos que levan o nome de 300 SL.

Tanto o mozo alemán Hans Herrmann (que fixera anteriormente notables esforzos con Porsche) como o británico Stirling Moss confiaron no soporte dos copilotos, mentres que Juan Manuel Fangio (coche # 658) preferiu conducir só, como de costume, xa que consideraba que as carreiras por estrada eran perigosas logo de que o seu copiloto morrera en América do Sur. Karl Kling tamén conduciu só, no cuarto Mercedes, o # 701.

Do mesmo xeito que os seus compañeiros de equipo, Moss e o seu copiloto, o xornalista de carreiras do motor Denis Jenkinson, correron de antemán un total de seis voltas de recoñecemento, o que permitiu a "Jenks" facer notas do trazado (notas pace) nun rolo de papel de 540 cm de longo que leu para dar instrucións a Moss durante a carreira por un sistema codificado de 15 sinais manuais. Aínda que sen dúbida isto axudoulles, a capacidade innata de Moss foi claramente o factor predominante. En efecto, hai que sinalar que Moss competiu contra pilotos locais con gran cantidade de coñecemento da ruta, así que as voltas de recoñecemento foron consideradas un igualador, máis que unha vantaxe.

O coche # 704 con Hans Herrmann e Hermann Eger fora o máis rápido nas primeiras etapas, Herrmann xa fixera unha notable carreira en 1954, cando a barreira dun paso a nivel de ferrocarril baixou no último momento antes de pasar o tren rápido a Roma. Pilotaba un Porsche 550 Spyder moi baixo, Herrmann decidiu que era demasiado tarde para frear, golpeou á parte traseira do casco do seu copiloto Herbert Linge para que se agochase, e pasou xusto por baixo das barreiras antes de que pasara o tren, para sorpresa dos espectadores. Herrmann tivo menos sorte en 1955, e tivo que abandonar a carreira logo dun fallo nos freos. Kling estrelouse tamén.

Logo de 10 horas, 7 minutos e 48 segundos, Moss/Jenkinson chegaron a Brescia no seu Mercedes-Benz 300 SLR co xa famoso # 722, establecendo a marca do evento cunha media de 157,650 km/h, que foi o máis rápido nesta variante de 1597 km do trazado, que non foi batido nos dous anos restantes. Fangio chegou uns minutos máis tarde no coche # 658, pero saíra 24 minutos antes, o que realmente sacoulle uns 30 minutos, tivo problemas de motor en Pescara, a través de Roma e cando Fangio chegou a Florencia, un tubo da inxección de combustible rompeuse e corría en 7 cilindros.

O final
-------

 Memorial ás vítimas da Mille Miglia, onde ocorreu o fatal accidente
A carreira foi prohibida logo de dous accidentes mortais. O primeiro foi o accidente dun Ferrari 335 S 4.2 litros de 1957 que se cobrou a vida do piloto español Alfonso de Portago, o seu copiloto/navegante Edmund Nelson, e nove espectadores, na vila de Guidizzolo. O coche supostamente aterrou encima de Portago e Nelson cortándoos pola metade. Cinco dos espectadores mortos eran nenos, todos os cales estaban de pé ao longo da pista ce carreiras. Portago quería desesperadamente gañar esta carreira e esperou demasiado tempo para facer un cambio de pneumáticos. O accidente foi causado por un pneumático desgastado. O fabricante foi culpado e foi demandado por isto, era o equipo Ferrari.

Un segundo accidente de coche en Brescia costoulle a vida a José Göttgens. Pilotaba un Triumph TR3.

De 1958 a 1961, o evento renóvase como rally a velocidades legais con algunhas etapas especiais conducidas a toda velocidade, pero isto foi tamén abandonado.

Desde 1977, o nome foi restablecido como a *Mille Miglia Storica*, un desfile de coches pre-1957 que dura varios días, que tamén deu lugar en 2007 a película documental *Mille Miglia - The Spirit of a Legend*.

De 1927 a 1957, a carreira cobrouse a vida dun total de 56 persoas.

Gañadores da Mille Miglia
-------------------------

| Ano | Pilotos | Coche |
| --- | --- | --- |
| 1927 | Reino de Italia Ferdinando Minoia  Reino de Italia Giuseppe Morandi | OM 665 S |
| 1928 | Reino de Italia Giuseppe Campari  Reino de Italia Giulio Ramponi | Alfa Romeo 6C 1500 Sport Spider Zagato |
| 1929 | Reino de Italia Giuseppe Campari  Reino de Italia Giulio Ramponi | Alfa Romeo 6C 1750 SS Spider Zagato |
| 1930 | Reino de Italia Tazio Nuvolari  Reino de Italia Battista Guidotti | Alfa Romeo 6C 1750 GS Spider Zagato |
| 1931 | Alemaña Rudolf Caracciola  Alemaña Wilhelm Sebastian | Mercedes-Benz SSK |
| 1932 | Reino de Italia Baconin Borzacchini  Reino de Italia Amedeo Bignami | Alfa Romeo 8C 2300 Spider Touring |
| 1933 | Reino de Italia Tazio Nuvolari  Reino de Italia Decimo Compagnoni | Alfa Romeo 8C 2300 Spider Zagato |
| 1934 | Reino de Italia Achille Varzi  Reino de Italia Amedeo Bignami | Alfa Romeo 8C 2600 Monza Spider Brianza |
| 1935 | Reino de Italia Carlo Maria Pintacuda  Reino de Italia Alessandro Della Stufa | Alfa Romeo 8C 2900 Tipo B |
| 1936 | Reino de Italia Antonio Brivio  Reino de Italia Carlo Ongaro | Alfa Romeo 8C 2900A |
| 1937 | Reino de Italia Carlo Maria Pintacuda  Reino de Italia Paride Mambelli | Alfa Romeo 8C 2900A |
| 1938 | Reino de Italia Clemente Biondetti  Reino de Italia Aldo Stefani | Alfa Romeo 8C 2900B Spider MM Touring |
| 1939 | carreira non celebrada |
| 1940 | Alemaña Nazi Huschke von Hanstein  Alemaña Nazi Walter Baumer | BMW 328 Berlinetta Touring |
| 1941-46 | carreiras non celebradas |
| 1947 | Italia Clemente Biondetti  Italia Emilio Romano | Alfa Romeo 8C 2900 B Berlinetta Touring |
| 1948 | Italia Clemente Biondetti  Italia Giuseppe Navone | Ferrari 166 S Coupe Allemano |
| 1949 | Italia Clemente Biondetti  Italia Ettore Salani | Ferrari 166 MM Barchetta Touring |
| 1950 | Italia Giannino Marzotto  Italia Marco Crosara | Ferrari 195 S Berlinetta Touring |
| 1951 | Italia Luigi Villoresi  Italia Pasquale Cassani | Ferrari 340 America Berlinetta Vignale |
| 1952 | Italia Giovanni Bracco  Italia Alfonso Rolfo | Ferrari 250 S Berlinetta Vignale |
| 1953 | Italia Giannino Marzotto  Italia Marco Crosara | Ferrari 340 MM Spider Vignale |
| 1954 | Italia Alberto Ascari | Lancia D24 Spider |
| 1955 |  Stirling Moss   Denis Jenkinson | Mercedes-Benz 300 SLR |
| 1956 | Italia Eugenio Castellotti | Ferrari 290 MM Spider Scaglietti |
| 1957 | Italia Piero Taruffi | Ferrari 315 S |

Uso do nome
-----------

O propietario do logotipo da marca da Mille Miglia é a Automóbil Club Brescia.

Mille Miglia é tamén o nome dun programa de Alitalia para viaxeiros frecuentes.

Mille Miglia é tamén o nome dunha chaqueta, o nome da carreira, inspirado nas carreiras de 1920 e deseñada por Massimo Osti para súa marca de roupa CP Company. A característica da roupa era que incorporaba lentes integradas na carapucha e orixinalmente tiña unha pequena fiestra circular na manga que permitia ao usuario ver o seu reloxo. As chaquetas producíronse durante un longo período e seguen sendo populares entre os futbolistas británicos.

Como patrocinador e cronometrador do evento histórico, o evento prestou o seu nome e o seu logotipo de marca a Chopard para unha serie de reloxos deportivos. Para as promocións Chopard utiliza fotografías do evento do fotógrafo Giacomo Bretzel.

Mille Miglia Red é o nome dunha cor utilizada por Chevrolet nos seus modelos Corvette. A cor ofreceuse entre 1972 e 1975.

En 1982 a carreira de resistencia da Mille Miglia foi revivida como un rally histórico.

Resultados da Mille Miglia histórica
------------------------------------

Bandini 750 sport siluro na Mille Miglia de 2006
Marx/Donà cun Alfa Romeo 6C 1750 Gran Sport na Mille Miglia de 2008.
Mika Häkkinen e Juan Manuel Fangio II na Mille Miglia de 2011.
* 1977: Hepp / Bauer – Alfa Romeo RLSS – 1927
* 1982: Bacchi / Montanari – O.S.C.A MT 4 – 1956
* 1984: Palazzani / Campana – Stanguellini 1100 S – 1947
* 1986: Schildbach / Netzer – Mercedes-Benz SSK – 1929
* 1987: Nannini / Marin – Maserati 200 SI – 1957
* 1988: Rollino / Gaslini – Fiat 1100 S MM – 1948
* 1989: Valseriati / Favero – Mercedes-Benz 300 SL – 1955
* 1990: Agnelli / Cavallari – Cisitalia 202 SC – 1950
* 1991: Panizza / Pisanelli – Renault 750 Sport – 1954
* 1992: Italia Canè / Galliani – BMW 507 – 1957
* 1993: Vesco / Bocelli – Cisitalia 202 SC – 1948
* 1994: Italia Canè / Galliani – Lancia Aurelia B 20 – 1957
* 1995: Ferrari / Salza – Abarth 750 Zagato – 1957
* 1996: Italia Canè / Galliani – BMW 328 MM – 1937
* 1997: Valseriati / Sabbadini – Mercedes-Benz 300 SL Pr – 1952
* 1998: Italia Canè / Galliani – BMW 328 MM – 1937
* 1999: Italia Canè / Auteri – Ferrari 340 MM – 1953
* 2000: Italia Canè / Galliani – BMW 328 MM – 1937
* 2001: Sisti / Bernini – Healey Silverstone – 1950
* 2002: Italia Canè / Galliani – BMW 328 Touring – 1940
* 2003: Italia Sielecki / Hervas – Bugatti T 23 Brescia – 1923
* 2004: Italia Canè / Galliani – BMW 328 MM Coupè – 1939
* 2005: Italia Viaro / De Marco – Alfa Romeo 6C 1500 S – 1928
* 2006: Italia Canè / Galliani – BMW 328 MM Coupè – 1939
* 2007: Italia Viaro / Bergamaschi – Alfa Romeo 6C 1500 Super Sport – 1928
* 2008: Italia Luciano e Antonio Viaro – Alfa Romeo 6C 1500 Super Sport – 1928
* 2009: Italia Ferrari / Ferrari – Bugatti Type 37 – 1927
* 2010: Italia Canè / Galliani – BMW 328 MM Coupè – 1939
* 2011: Italia Giordano Mozzi / Stefania Biacca – Aston Martin Le Mans -1933
* 2012:  Scalise Claudio / Claramunt Daniel – Alfa Romeo 6C 1500 Gran Sport "Testa Fissa" – 1933
* 2013:  Juan Tonconogy / Guillermo Berisso – Bugatti T40 – 1927
* 2014: Italia Giordano Mozzi / Stefania Biacca – Lancia Lambda tipo 221 spider Ca.Sa.Ro – 1928
* 2015:  Juan Tonconogy / Guillermo Berisso – Bugatti T40 – 1927

Museo das Mille Miglia
----------------------

Desde novembro de 2004, o antigo mosterio de Santa Eufemia en Brescia alberga o Museo Mille Miglia, que ilustra a historia desta carreira de coches coas películas, obxectos, vestidos, carteis, e varios coches clásicos que son substituídos periodicamente por outros en caso de participación en eventos.

Notas
-----

1. ↑  MacKenzie, Angus (February 2013). "The Most Epic Drive. Ever.". *Motor Trend* **65** (2): 88. With an estimated 5 million Italians out watching the race, crowd control was another cause for concern.
2. 1 2 3 4 5 6 7  "Tausen Meilen Nostalgie". *Auto Motor u. Sport*. Heft 16 1977: Seite 18–19. 3 agosto 1977.
3. ↑  fp46racing. "Juan Manuel Fangio - Tribute by Stirling Moss pt 2". YouTube. Consultado o 2011-12-03.
4. ↑  The Motorsport Memorial Team, info@motorsportmemorial.org. "Car and truck fatalities by circuit". Motorsport Memorial. Consultado o 2011-12-03.
5. ↑  Binnie Langley. "Corvette C3 Colors and Paint Color Codes for Corvettes". Corvettec3.ca. Consultado o 2011-12-03.
6. ↑

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mille Miglia*** |

* 
* Mille Miglia Museum, Brescia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1935482
* WorldCat
* VIAF: 125678489
* BNF: 145154363
* EBID: ID
* GND: 1072831074
* LCCN: n2001091960
* SUDOC: 069329508

 |