**Balduíno II de Flandres**, tamén coñecido como **Balduíno III o Calvo**, nado c. 863/867 e finado en 918, foi fillo do conde Balduíno I Brazo de Ferro e da princesa carolinxia Xudit de Francia (c. 844 - c. 870) e sucedeu ao seu pai como conde de Flandres entre 879 e 918.

Traxectoria
-----------

Era menor cando empezou a gobernar e viu aos seus dominios sufrir ataques sen precedentes dos viquingos: os homes do norte destruíron Thérouanne, asolaron todo o país e saquearon as abadías, sementando a morte e a desolación ao seu paso. Os normandos pasaron o inverno do 880 en Gante. Na primavera do 881 Tournai foi saqueado; no 882 foi a quenda de Cambrai e Arras; en 883 pasaron a Boulogne, Sithiu (Saint-Omer), Saint-Riquier, Furnes / Veurne, de novo a Thérouanne, e logo volveron a Gante. Despois dunha incursión en Renania, Arras foi saqueada e fortificáronse en Condé (885) e logo en Courtrai (886). O xefe viquingo Rollo asolou a rexión de Saint-Bertin, pero non se puido apoderar da cidade, onde os habitantes resistían. Como resposta, Balduíno II construíu moitas *cidadelas* fortificadas, as vilas ou *burchen*, confiadas a casteláns: así xurdiron as de Ypres, Courtrai, Bergues-Saint-Winoc, Gante, Bruxas e Saint-Omer. Tamén reforzou as murallas das cidades e confiscou todas as terras que estiveran abandonadas, conseguindo controlar un territorio moi superior ao que herdara de seu pai. A construción das vilas ou *burschen* caracterizou o reinado de Balduno II, e marcou o comezo da idade feudal na rexión. Non obstante, do mesmo xeito que no resto de Neustria, o problema viquingo non atopou solución ata baixo Carlos o Simple, que polo tratado de Saint-Clair-sur-Epte permitiu a Rollo establecerse na actual Normandía. 

Tras a deposición de Carlos III o Gordo, e a elección ao trono de Francia de Eudes (888), o conde de Flandres, de descendencia carolinxia (chambano o Calvo non por mor da calvicie, senón en memoria do seu avó Carlos II o Calvo) apoiou a causa de Carlos o Simple, mentres o conde de Vermandois Heriberto II traizoou a súa causa e recoñeceu a Eudes como soberano. O irmán de Balduíno II, o conde de Cambrai Raúl (ou Rodolfo), entón penetrou en Vermandois, apoderouse de Péronne e Saint-Quentin, pero estas cidades foron retomadas por Heriberto e Raúl morreu nunha emboscada o 17 de xuño de 896. Balduíno tería entón encargado o asasinato de Heriberto, que, mentres tanto, se unira á causa de Carlos o Simple. 

A pesar dunha fugaz reconciliación (a filla de Heriberto, Alix ou Adela de Vermandois, foi prometida co fillo máis vello de Balduíno, Arnulfo), as hostilidades retomáronse, opoñéndose esta vez o conde de Flandres ao rei Carlos, que favorecera a Heriberto. Este último reconquistou Péronne que fora ocupada de novo e tomou Saint-Omer, o castelo de St-Vaast e a súa abadía. O rei doouno entón ao arcebispo de Reims, Folque o Venerábel, que o cambiou pronto por Saint-Médard preto de Soissons, pero esta doazón non impediu o rencor de Balduíno, quen, non obstante, aproveitando o conflito, se fixo cos territorios de Ternois (Saint Pol) e Boulogne-sur-Mer. 

Despois da morte do abade Raul de Saint-Bertin, Balduíno solicitou a xestión temporal da abadía, pero os monxes, temendo as demandas do conde, apelaron a Folque, que finalmente foi elixido abade, un nomeamento confirmado aaaa morte do rei Eudes por Carlos o Simple. A pesar da súa condena no sínodo de Soissons no 893, Balduíno volveu tomar pola forza o castelo e a abadía de Arras. No 884 casou cunha filla do rei inglés Alfredo o Grande. 

A reputación de cobizoso do conde é certamente apoiada pola súa ambición por estas abadías, que non conseguiu. Tamén o xulgan como cruel, cousa que parece ser certa, xa que Balduíno non dubidou en asasinar a Folque o Venerable por Winemar, un casteln de Lillers, o 17 de xuño de 900. O sucesor designado do arcebispo, Arveu, máis tarde excomungou ao que mandara o crime, pero Carlos o Simple, príncipe débil, tivo que perdoar ao seu poderoso vasalo. 

Balduíno morreu en 918, probabelmente o 10 de setembro. Enterrado na abadía de Saint Bertin (como o seu pai), o seu corpo foi trasladado á abadía de San Pedro en Gante en 929. Os seus dous fillos compartiron as súas posesións.

Devanceiros
-----------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 2. Balduíno I de Flandres |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|   | 1. BalduínoII de Flandres |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 24. Carlomagno  |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 12. Luís o Piadoso  |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 25. Hildegarda de Vintzgau |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 6. Carlos II o Calvo  |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 26. Welfo I |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 13. Xudit de Baviera |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 27. Heilwiga de Saxonia |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 3. Xudit de Francia |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 28. Hadrián de Orleáns |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 14. Eudes de Orleáns |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 29. Waldrada |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 7. Ermentruda de Orleáns (filla de Eudes de Orleáns) |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 30. Leutardo I de París |
|   |
|   |   |   |   |   |
|
|   | 15. Engeltruda de Fézensac |   |
|   |
|   |   |   |   |   |   |   |   |
|
|   | 31. Grimilda |
|   |
|   |   |   |   |   |
|

Descendentes
------------

Da súa muller Elftruda de Wessex (Ælfthryth, filla do rei Alfredo o Grande de Inglaterra), tivo catro fillos: 

* Arnulfo I de Flandres, conde de Flandres.
* Adalulfo, conde de Boulogne.
* Ealswid.
* Ermentruda.

Notas
-----

1. ↑  *(en inglés)* Xenealoxía de Balduíno II de Flandres na Fundación para a Xenealoxia medieval
2. ↑ . *Chron. sancti Bertini, ap. Ram, Ix, 70*, citado por E. Leglay en *Histoire des comtes de Flandre*, tomo 1, p. 45

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Balduíno II de Flandres Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Biographie nationale de Belgique, tomo 1, Balduíno II
* Le Glay Edward: *Historiador dos Earls de Flandres Buscando o advenimento da Maison de Bourgogne*, Comptoir des Imprimeurs-unis, París, MDCCCXLIII
* Platelle Henri et Clauzel Denis: *Histoire des provinces Franciaises du Nord, 2. Dende os principados ao imperio de Charles Quint (900-1519)*, Westhoek-Editions Éditions des Beffrois, 1989; ISBN 2-87789-004-X
* Douxchamps Cécile et José: *Nos dynastes médiévaux*, Wepion-Namur 1996, José Douxchamps, editor; ISBN 2-9600078-1-6

| * v
* c
* e
 Condado de Flandres  |
| --- |
| Os Balduínidas | Balduíno I Brazo de Ferro (sobre 865-879) • Balduíno II o Calvo (879-918) • Arnulfo I o Vello (918-964 ) • Balduíno III o Novo (958-962) • Arnulfo II o Novo (965-987) • Balduíno IV o Barbudo (987-1035) • Balduíno V o Piadoso (1035-1067) • Balduíno VI o Bo (1067-1070) • Arnulfo III o Desgraciado (1070-1071) • Roberto I o Frisón (1071-1093) • Roberto II de Xerusalén (1093-1111) • Balduíno VII o Machada (1111-1119) |  Blasón suposto do condado de Flandres a partir do 621 Bandeira utilizada polos flamengos na Terceira CruzadaFilipe de Alsacia tería tomado o escudo de armas de Abilena durante a terceira cruzada |
| Casa de Dinamarca | Carlos I de Flandres (1119-1127) |
| Casa de Normandia | Guillerme de Normandía (1127-1128) |
| Casa de Alsacia | Teodorico de Alsacia (1128-1168) • Filipe de Alsacia (1168-1191) • Margarida de Alsacia (1191-1194) |
| Casa de Hainaut, despois casa de Constantinopla | Balduíno VIII o Valente (1191-1194) • Balduíno IX de Flandres (1194-vers 1205) •Xoana I de Flandres (1205-1244) |
| Casa de Portugal | Fernando de Flandres (1211-1233) |
| Casa de Savoia | Tomé II de Mauriena (1237-1244) |
| Casa de Constantinopla | Margarida II de Flandres (1244-1280) |
| Casa de Dampierre | Guido I de Flandres (1278-1305) • Roberto III de Flandres (1305-1322) • Lois I de Flandres (1322-1346) • Lois II de Flandres (1346-1384) |
| Casa de Borgoña | Margarida III de Flandres, II de Artois e Borgoña, condesa de Nevers e Rethel (1384-1405) • Filipe o Intrépido (1384-1404) • Xoán sen Medo (1405-1419) • Filipe III de Borgoña o Bo (1419-1467) • Carlos II de Borgoña o Temerario (1467-1477) • María de Borgoña (1477-1482) • Maximiliano I de Austria, emperador (1477-1482) |
| Casa de Austria (Habsburg) | Filipe I de Castela o Fermoso (1482-1506) • Carlos V (1519-1555) • Filipe II (1555-1598) |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q366998
* WorldCat
* VIAF: 90823708
* CERL: cnp01177763
* DeutscheBio: 138541876
* EBID: ID
* GND: 138541876
* PASE: 9163
* Treccani: baldovino-ii-conte-di-fiandra-detto-il-calvo
* WikiTree: Flandre-5

 |