recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**The Selecter** é unha banda ska inglesa. Nace coma unha banda rocksteady/ska, cunha forte influencia do estilo xamaicano dos 60.

Traxectoria
-----------

En 1977 a banda creou a súa primeira canción, composta polo guitarrista Neol Davis e o batería Rimshot Bradburry. Esta canción chamouse *The Selecter*. Nesa época comezaba a xurdir o movemento ska en Inglaterra, creándose bandas coma The Specials, que comezou un selo chamado 2-Tone. En 1979, cando The Specials necesitaba unha banda que lles fixera o lado B do seu primeiro sinxelo, chamado *Gangsters*, The Selecter aproveitou e participou coa súa única canción. No verán de 1979 constituíuse a banda, composta por:

* Neol Davies: primeira guitarra
* Compton Amanor: segunda guitarra
* Desmond Brown: teclados
* Arthur "gaps" Hendrikson: vocalista
* Pauline Black: vocalista

A resposta do público foi moi masiva, polo que este ritmo comezou a facerse moito máis popular. The Selecter comezou ensaiando no Golden Cup e outras tabernas de Coventry. As cancións escritas foron arranxadas para obter un estilo ska. O seu primeiro concerto foi en Gloucester, e aínda que foi case un desastre, serviulles para facerse aínda máis populares. Pouco despois comezaron unha xira por toda Inglaterra. En 1979 gravaron o seu primeiro disco sós. Este tiña tres cancións, entre as cales sobresaía *On my radio*. Có tempo, este disco alcanzou lugares elevados nas clasificacións.

As temáticas das cancións expresaban unidade e harmonía, cousa que non abondaba dentro do grupo, a causa dunha mala racha provocada por unha forte crise dentro do selo 2-tone, que abandonaron a mediados dos 80. Na mesma época deixaron a banda o tecladista e o baixista, que foron substituídos por James Mackie e Adan Williams, respectivamente. Con esta nova formación, The Selecter gravou o seu segundo álbum, que se chamou *Celebrate the bullet*. Este álbum tivo moitos problemas, debido a que o sinxelo do mesmo nome foi prohibido en case tódalas radios, a causa do intento de asasinato de Ronald Reagan e do asasinato de John Lennon. Isto significou un quebro na banda, da que non se soubo nada ata dez anos despois, en 1990.

Discografía
-----------

* *Too Much Pressure* - 1980
* *Celebrate the Bullet* - 1981
* *The Happy Album* - 1994
* *Pucker!* - 1995
* *Cruel Britannia* - 1998
* *The Trojan Songbook* - 1999
* *The Trojan Songbook — Vol 2* - 2000
* *The Trojan Songbook — Vol 3* - 2001
* *Real to Reel* - 2003
* *Made in Britain* - 2011
* *String Theory* - 2013
* *Subculture* - 2015

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1546385
* WorldCat
* VIAF: 154912306
* AllMusic: mn0000504276
* BIBSYS: 4101237
* BNF: 13906433n
* Discogs: 30117
* IMDb: nm2473059
* ISNI: 0000 0001 1547 7432
* LCCN: n92120142
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 10237

 |
O termo **protofeminismo** é, ás veces, aplicado a unha persoa que defendía valores semellantes ós actuais valores feministas nunha época na que o termo "feminista" aínda era descoñecido, ou sexa, antes do século XX. Porén, a utilidade do termo protofeminista é rexeitada por algúns estudosos modernos.

Historia
--------

### Grecia Antiga

O libro cinco de *A República* de Platón discute o papel da muller. Na República, o estado ideal para as mulleres segundo Platón, sería traballar a carón dos homes, recibir a mesma educación, e igualdade en todos os aspectos do estado. A única excepción envolvendo as mulleres, era traballar en profesións que esixían máis forza física.

### Oriente Medio

En Oriente Medio durante a Idade Media, un dos primeiros esforzos para mellorar o estatuto das mulleres ocorreu durante o inicio de reformas do islam, que concedeu, ás mulleres, dereitos no casamento, divorcio e herdanza. Ás mulleres, non era concedido estatuto legal noutras culturas, incluíndo o Occidente, até séculos máis tarde. *O Dicionario Oxford do Islam* afirma que a melloría xeral no estado das mulleres árabes incluía a prohibición do infanticidio feminino e o recoñecemento da humanidade das mulleres. "O dote, anteriormente considerado como o prezo da noiva pagado para o pai, tornouse un presente nupcial mantido pola esposa, como parte de súa propiedade persoal." Baixo a lei islámica, o casamento xa non era máis visto como un "estado", mais si como un "contrato", en que o consentimento da muller era imperativo. "As mulleres recibiron o dereito de herdanza dunha sociedade patriarcal que tiña anteriormente restrinxidos a herdanza de parentes do sexo masculino." Annemarie Schimmel afirma que "en comparanza coa posición das mulleres preislámica, a lexislación islámica significou un enorme progreso; as mulleres tiñan dereitos, polo menos de acordo coa letra da lei, para administrar a riqueza que ela trouxera para a familia ou gañara polo seu propio traballo."

### Idade Media

Protofeministas da Idade Media recoñecidas como importantes participantes no desenvolvemento do feminismo inclúen a María de Francia, Leonor de Aquitania, Bettisia Gozzadini, Nicola de la Haye, Cristina de Pizán, Edviges de Polonia, Laura Cereta e Malinche.

Notas
-----

1. ↑  Botting Eileen H, Houser Sarah L. "Drawing the Line of Equality: Hannah Mather Crocker on Women's Rights".
2. ↑  Cott, Nancy F. 1987.
3. ↑  Offen, Karen M. 2000.
4. ↑  Ferguson, Margaret.
5. ↑  Plato. "The Republic". *classics.mit.edu*. Translated by Benjamin Jowett. Arquivado dende o orixinal o 16 de decembro de 2014. Consultado o 21 de decembro de 2014.
6. 1 2 3 4  Esposito (2005) p. 79
7. ↑  Lindsay Jones, p.6224
8. 1 2  Esposito (2004), p. 339
9. 1 2  Khadduri (1978)
10. ↑  Schimmel (1992) p.65
11. ↑  Blain, Virginia, et al.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Historia do feminismo
* Cristina de Pizán
* Mercedes Cabello de Carbonera
* *Vita Christi*

* Portal:Feminismo
* Portal:Muller
**Rafael Fernández Cardoso**, nado en Andalucía cara 1884 e finado na Arxentina en 1951, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

De orixe andaluza, chegou a Ribadeo nos anos 1920, exercendo de dentista. Masón, pertecía á loxa Lucus nº 5. Foi presidente da agrupación local do Partido Republicano, e coa chegada da República foi elixido alcalde de Ribadeo pola Alianza Republicana, en coalición co Partido Socialista o 5 de xuño de 1931. Militou no Partido Republicano Radical, sendo presidente do Club Republicano Radical de Ribadeo e logo da desfeita deste pasou a Unión Republicana. Logo da folga xeral revolucionaria de 1934 foi suspendido do seu cargo xunto co resto da corporación. Foi reposto no cargo (xunto co resto da corporación suspendida) polo Gobernador civil en xaneiro de 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu a Asturias, exiliándose despois na Arxentina.

A súa muller, Blanca Quiroga Martínez, foi procesada o 6 de agosto de 1936 por orde do Comandante Militar de Ribadeo, por "implicación en alzamento en armas contra as forzas do exército" e fuxiu con Rafael desde Cabanela.

O seu irmán Leopoldo Fernández Cardoso dirixiu o periódico *El Radical del Eo*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel de la Barrera Rodríguez** |  **Alcalde de Ribadeo** 1931 - 1934 | Sucesor:**Guillermo Pérez Pérez** |
| Predecesor:**Guillermo Pérez Pérez** |  **Alcalde de Ribadeo** 1936 | Sucesor:**Antonio Moreda Rodríguez** |

Notas
-----

1. ↑  *Las Riberas del Eo*, 6-6-1931, p. 6.
2. ↑  *Vida Gallega*, 30-11-1931, p. 50.
3. ↑  *Las Riberas del Eo*, 11-1-1936, p. 6.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Simón Lorda, David (2010). "Os nomes do exilio (médico, republicano, galego)" (PDF). *Cadernos de Atención Primaria* **17**: 264–270. Consultado o 13 de marzo de 2017.

### Ligazóns externas

* 

* Rafael Fernández Cardoso na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo
***The Secret Of Monkey Island*** é unha aventura gráfica realizada por LucasFilm Games en 1990 onde se parodian historias de piratas, creando un mundo de humor que revolucionou o xénero. O seu éxito provocou que se realizasen tres secuelas máis. Monkey Island 2: LeChuck's Revenge, The Curse of Monkey Island e Escape from Monkey Island.

*The secret of Monkey island* foi o quinto xogo en usar a tecnoloxía SCUMM (tras Maniac Mansion, Zak McKracken, Indiana Jones and the Last Crusade: The Graphic Adventure e Loom), un potente (para a época) motor para aventuras gráficas, baseado nunha linguaxe script propio e desenvolvido para a primeira aventura: Maniac Mansion. Orixinalmente, consistía en catro disquetes de baixa densidade, con gráficos EGA (16 cores), pero subseguintes melloras no SCUMM deron lugar a versións con gráficos VGA (256 cores) e, finalmente, en CD-ROM con melloras de son.

Argumento
---------

No profundo do Caribe atópase Mêlée Island e un novo aventureiro, chamado Guybrush Threepwood, que vai facer todo para ser un pirata recoñecido. Non sabe que namorará da gobernadora da illa, Elaine Marley, e que lle traerá problemas, levándoo así a Monkey Island onde terá que lidar con perigos repentinos e cuns caníbales para logo atoparse co malvado pirata LeChuck e a súa fantasmal tripulación que ten secuestrada á Gobernadora...

Xogabilidade
------------

LucasArts perfecciona neste xogo o sistema creado nos seus anteriores títulos Maniac Mansion ou Indiana Jones and the Last Crusade: The Graphic Adventure, o motor SCUMM que crea a esencia das aventuras gráficas point-and-click.

Impacto social
--------------

A saga de Monkey Island dispón de fans acérrimos, o cal levou a crear unha obra teatral ou grupos que reproducen a súa melodía nos seus concertos.

O creador desta saga, Ron Gilbert, levantou certa polémica ao asegurar que a película *Piratas do Caribe: A Maldición da Perla Negra* e as súas secuelas estaban máis que baseadas na trama e ambientación conseguida nos xogos da saga de *Monkey Island*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *The Secret of Monkey Island* en MobyGames
* Análise do xogo na revista *PC World*
* GrumpyGamer

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q179247
* WorldCat
* VIAF: 310684627
* Abandonia: 19
* BNF: 169097657
* GameRankings: 587992
* GiantBomb: 3030-3019
* HowLongToBeat: 10162
* IGDB: the-secret-of-monkey-island
* IMDb: tt0244783
* MobyGames: secret-of-monkey-island
* MusicBrainz: ID
* PCGW: The\_Secret\_of\_Monkey\_Island
* VGG: 70945

 |



1. ↑  Modelo:MobyGames
**Rafael Fernández Martínez**, nado en Pontevedra o 24 de outubro de 1916 e finado en Oviedo o 8 de marzo de 1979, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Domingo Fernández Méndez, que foi catedrático da Escola Normal de Pontevedra. Estudou o bacharelato en Pontevedra e despois trasladouse coa familia a Oviedo. Fundador do SEU en Oviedo, estivo encarcerado na primavera de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 alistouse como voluntario no bando sublevado. Ferido en combate, foi nomeado xefe do SEU de Oviedo e rematou os estudos de Dereito. Doutor en Dereito, xuíz de primeira instancia e profesor de dereito penal da Universidade de Oviedo, foi secretario local de FET y de las JONS de Oviedo e consejero provincial do Movimiento de Asturias. Foi Tenente Fiscal da Audiencia de Oviedo. En abril de 1956 foi nomeado gobernador civil de Pontevedra. Cesou como gobernador en 1961 e foi nomeado gobernador civil de Tarragona, posto no que cesou en 1967. Despois foi fiscal xefe da Audiencia provincial de Oviedo.

Recoñecementos
--------------

* Encomenda de Cisneros.
* Cruz de Guerra.
* Medalla de Campaña.
* Medalla da Vieja Guardia.
* Medalla de Fundador do SEU.
* Gran Cruz da Orde do Mérito Civil, 1960.

Notas
-----

1. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 25-10-1916, p. 2.
2. ↑  *La Nueva España*,9-3-1979, p. 24.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-4-1956, p.1.
4. ↑  *La Noche*, 10-4-1956, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* López Torre, Rafael (2015): *Filgueira Valverde. Crónica de una alcaldía (1959-1968)*, 352 pp. Concello de Pontevedra e *Faro de Vigo*, D.L.: PO 314-2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q40909385
* WorldCat
* VIAF: 308184456
* BNE: XX5380353

 |
**Umaru Pulavar** ( támil: உமறுப் புலவர்), nado en 1642 en Ettayapuram foi un poeta de Tamil Nadu. Está considerado o principal poeta islámico en támil .

Traxectoria
-----------

Os seus devanceiros viñeron a Tamil Nadu para vender perfumes e establecéronse en Nagalapuram, antes de se instalar en Ettayapuram, onde naceu Umaru. Estudou co poeta da corte Katikai Muttuppulava e con quen tamén coñeceu os clásicos támiles. Con dezaseis anos gañou un debate literario con Vallai Varundhi, un recoñecido poeta do norte da India e Umaro pasou a ser o poeta da corte de Ettayapuram Zamin.

Obra
----

En *Sira puranam*, considerado un dos seus mellores traballos, retrata a historia relativa a Mahoma, e que contén 5.027 poemas en tres 'kandams' (partes), "Vilathathu Kandam", "Noobuvathu Kandam" e "Hijurathu Kandam". Cada un dos 'Kandams' narra varias etapas da vida do profeta combinando de forma única a tradición literaria hinduísta dos puranas coas ensinanzas do profeta (*sirah*), máis aínda toda a obra está moi influída  pola versión támil do *Ramayana* realizada por Kamban no século XIII. Umaru non chegou a completar a obra, que remataron outros tres poemas, parte que se coñece como *Sinna sira* (O pequeno sira). *Muthu Mozhil Malai* e os poemas de voda de *Sethakathi* son outros dos seus traballos literarios.

Notas
-----

1. ↑  J. B. Prashant (2004) *Muslim Identity, Print Culture, and the Dravidian Factor in Tamil Nadu* Orient Blackswan, p. 34
2. ↑  Mohan Lal (ed.) *Encyclopaedia of Indian Literature: Sasay to Zorgot* Vol. 5 Sahitya Akademi, 1992, p. 4426
3. ↑  Narayanan, Vasudha "The Ramayana and its Muslims Interpreters" in Richman Paula (2001)*Questioning Ramayanas: A South Asian Tradition* University of California Press, pp. 265

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7881177
* WorldCat
* VIAF: 67823357
* FAST: 1852185
* LCCN: n82160546
* SUDOC: 068862555

 |
Xustiniano I
Mapa do Imperio Romano de Oriente en 550. En verde as conquistas durante o reinado de Xustiniano I
***Recuperatio Imperii*** é un programa militar ideado polo Emperador romano de oriente Xustiniano I co fin de recuperar os territorios que conformaran antigamente o Imperio Romano de Occidente e que agora estaban baixo o poder dos bárbaros. A reunificación do Imperio romano era unha idea popular naqueles tempos, xa que é unha formulación que responde aos sentimentos estendidos entre amplas capas da poboación de Occidente (sobre todo entre o elemento senatorial urbano e sectores vinculados coa administración) e en parte do goberno do Imperio oriental, que intelectualmente xoga coa continuidade imperial en Occidente; de feito, o sentimento de *romanitas* encóntrase - no século VI - amplamente estendido por todo o Imperio e é correspondido pola ideoloxía oficial do goberno imperial - segundo a cal este non se afundiu en Occidente senón que os bárbaros gobernan alí en nome do Emperador de Oriente - e por parte da *intelligentia* de Constantinopla (por exemplo, é o caso do escritor Xoán Lido, contemporáneo de Xustiniano).

Estes sentimentos son aproveitados pola administración de Xustiniano I para realizar, precisamente, unha política en consonancia con eles (fose sincera ou interesada). Este programa foi dirixido polo brillante militar Belisario, e conseguiu recuperar o norte de África, o sur da Península Ibérica e a práctica totalidade de Italia. Nas tres invasións de conquista do programa o Imperio usou sempre a escusa de que os seus intereses na rexión foran violados (case sempre co destronamento ou morte dun rei favorábel ao Imperio) para así efectuar a invasión e posterior conquista.

Porén, o Imperio romano de Oriente quedou debilitado para os retos do futuro e ademais, a facenda bizantina quedou baleira tras os monumentais gastos de Xustiniano para as súas campañas de conquista en Occidente e as súas grandes construcións arquitectónicas, como a igrexa de Santa Sofía. Os seus sucesores non poderían afrontar o reto de dirixir un Imperio atacado en todas as frontes e terminarían por perder gran parte das conquistas de Xustiniano I, e peor aínda, perderen Siria, Palestina e Exipto, que constituían gran parte do Imperio bizantino, a mans dos otománs.

Conceptos similares
-------------------

* *Renovatio imperii* (nome co que tamén se coñece ao programa de Xustiniano).
* *Restauratio imperii* (nome co que se adoita designar ao Imperio Carolinxio ou ao Sacro Imperio Romano Xermánico dos Otónidas).
* *Translatio imperii* (concepto utilizado para xustificar ao Imperio fronte ao Pontificado na loita entre ambos os dous poderes universais).

Ligazóns externas
-----------------

* La insurrección de la Nika, por Jorge Romero Gil.
***Un, dos, tres... ensaïmades i res més***, que se podería traducir a galego como *Un, dous, tres... ensaimadas e nada máis*, é unha película de comedia de 1985 dirixida por Joan Solivellas e protagonizada por Luis Escobar Kirkpatrick, Xesc Forteza, Margaluz, Joan Monleón, Ovidi Montllor ou Mary Santpere, entre outros.

A película foi producida por diversas produtoras, como S'oliba Films, P.C. Teide, Profilmar e J. Olivers P.C. O xefe de produción foi Josep Maria Forn. O filme presentouse ao público balear en 1985, e debido ao éxito que tivo no arquipélago proxectouse tamén en diversas salas do resto de España, mais sen o mesmo éxito.

Sinopse
-------

Don Miquel é propietario dun hotel en Palma. Está ameazado de desafiuzamento e espera pagar todas as súas débedas cunha egua, sempre e cando esta venza na próxima carreira no hipódromo. Pero, pouco antes da carreira, a egua desaparece.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3311228
* FilmAffinity: 720643
* IMDb: tt0088321
* LUMIERE: 235557
* TMDb: 518482

 |
A **recta real** ou **recta numérica** é un gráfico unidimensional ou liña recta que contén todos os números reais ben mediante unha correspondencia biunívoca ou mediante unha aplicación bixectiva, usada para representar os números como puntos especialmente marcados, por exemplo os números enteiros mediante unha recta denominada **recta graduada como a enteira** de ordenados e separados coa mesma distancia.

Está dividida en dúas metades simétricas pola orixe, é dicir o número cero.

**Recta numérica** dos números enteiros entre -9 e 9, cos números negativos en vermello e os positivos en azul sobreentendéndose que se estenden en ambas direccións ilimitadamente.

Topoloxías sobre a recta numérica
---------------------------------

**Recta numérica**.
Sobre a recta numérica pódense definir diferentes topoloxías baixo as cales a recta real ten propiedades topolóxicas e xeométricas, diferentes da topoloxía métrica usual.

### Topoloxía usual

Considérase que a recta numérica está composta de puntos e intervalos:

Punto interior
Sexa H un subconxunto de ℝ. Un punto {\displaystyle y\_{0}} de H denomínase un **punto interior** de H, se existise r real positivo tal que <y0 - r, yº +r > ⊂ A.
O conxunto dos puntos interiores de H denomínase **interior** de H e denótase por int(a). Se o punto y0 está no interior de A, dirase que A é **contorno** de devandito punto.

Exemplo: Se H = <{1}∪[3,5] ∪[6, 8]>. Os puntos 1, 3, 5 e 6 non son puntos interiores de H. Mentres que int(H) = <3,5>∪<6, 8>.
Cómpre ter presente que se H forma parte de J entón o interior de H forma parte do interior de J. Tamén que o interior de H forma parte de H.
Conxunto aberto
Un subconxunto K de ℝ denomínase **aberto** se todo punto de K é punto interior de K. É dicir, K ⊂ Int(K).

É obvio que ℝ e ∅ son conxuntos abertos.
Calquera intervalo aberto <m, n>⊂ℝ é subconxunto aberto de ℝ
A intersección de <-1, 1/n> con <-1/n, 1> é un subconxunto aberto de ℝ, para calquera n enteiro positivo
<2, 8> - [4, 6] é un subconxunto aberto de ℝ.
Para calquera conxunto de números reais o seu interior é conxunto aberto.
#### Propiedades topolóxicas

1. A unión dunha familia de abertos de ℝ é un aberto.
2. A intersección de dous abertos de ℝ é un aberto de ℝ (considerando o conxunto baleiro como aberto).
3. A intersección arbitraria de infinitos abertos non ten porque ser un aberto.
4. Os intervalos <m, -∞> <∞+, p> son conxuntos abertos; para o caso, o primeiro é a unión dos abertos <m, m +n>, n percorre todo ℤ+.

Notas
-----

1. 1 2  Real Academia de Ciencias Exactas, Física y Naturales, ed. (1999). *Diccionario esencial de las ciencias* (en castelán). Espsa. ISBN 84-239-7921-0.
2. 1 2 3 4  Barbolla; et al. (eds.). *Introducción al análisis real* (en castelán). ISBN 84-205-0771-7.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Recta numérica***  |

### Outros artigos

* Recta numérica estendida
* Plano complexo
* Círculo unidade

### Ligazóns externas

* W. Weisstein, Eric. "*Real Line*" (en inglés). MathWorld, Wolfram Research.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q35689
* EBID: ID
* MAG: 83817169

 |
En lingüística histórica, a **reconstrución interna** é un método que permite, a través dunha comparación sistemática entre elementos dunha lingua, remontarse a fases precedentes desa mesma lingua. Este método baséase no feito de que unha lingua é unha estrutura complexa a varios niveis: fonolóxico, morfolóxico, sintáctico, semántico. No momento no que ocorre un cambio a un nivel, por exemplo o fonolóxico, pode influír tamén noutro nivel, por exemplo o morfolóxico, creando irregularidades. Comparando as formas regulares coas irregulares pódense determinar cales son as formas máis antigas desa lingua.

Un exemplo de aplicación do método da reconstrución interna é o intento de reconstruír as raíces do indoeuropeo; é con todo posíbel que un cambio lingüístico cree amálgamas completas, ata o punto de non volver posíbel a separación dos morfemas. A perdida distinción morfolóxica en formas alternantes, coa perda dos elementos necesarios, crea obstáculos para a aplicabilidade do método.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Campanile, Enrico (1993). "Antichità indoeuropee". En Anna Giacalone Ramat, Paolo Ramat. *Le lingue indoeuropee*. *Bologna: Il Mulino*. ISBN 88-15-03354-8.
* Villar Liébana, Francisco (1991). *Los Indoeuropeos y los orígenes de Europa: lenguaje e historia*. *Madrid: Gredos* (en español). ISBN 84-249-1471-6.

### Outros artigos

* Indoeuropeística.
* Lingüística comparativa.
* Método comparativo.
* Reconstrución lingüística.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q904252
* EBID: ID
* MAG: 88313723

 |
Tremisse do emperador Zenón I
**Recítaco** (en grego:Ρεκιταχ) foi un oficial militar bizantino e un caudillo ostrogodo do século V durante o reinado do emperador bizantino Zenón I (reinado do 474 ao 475 e do 476 ao 491). Algunhas fontes clásicas suxirieron que Recítaco morrera asasinado por Teodorico o Amalo.

Traxectoria
-----------

Era fillo de Teodorico Estrabón e probabelmente da súa esposa Sixilda. Aparece mencionado no 481, cando acompañou a seu pai na invasión de Grecia, sucedéndoo no mando cando este morreu. Durante algún tempo, compartiu o mando con dous tíos seus mais, despois de matalos, gobernou en solitario os territorios de Tracia onde estaban asentados un dos grupos ostrogodos. 

Herdou de seu pai, Teodorico Estrabón, a inimizade a Teodorico o Amalo, seu curmán, na loita por facérense co mando dos ostrogodos e cos privilexios outorgados polo emperador bizantino. Esta competencia, foi aproveitada emperador Zenón quen incitou a Teodorico para que o matase. Así, Recítaco foi asasinado no 483/484 nun suburbio de Constantinopla chamado Bonofaciana mentres camiñaba para as termas locais.

Unha vez morto, a maior parte dos ostrogodos de Tracia, uníronse ao resto dos ostrogodos baixo o mando de Teodorico o Amalo, que se converteu no único rei ostrogodo.

Notas
-----

1. 1 2  Martindale 1980, p. 936
2. ↑  Martindale 1980, p. 1008
3. ↑  Kim 2013, p. 88
4. ↑  Heather 2014, p. 47

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Heather, Peter (2014). *The Restoration of Rome: Barbarian Popes and Imperial Pretenders* (en inglés). Oxford: Oxford University Press. ISBN 0199368511.
* Kim, Hyun Jin (2013). *The Huns, Rome and the Birth of Europe* (en inglés). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 1107009065.
* Martindale, J.R.; Jones, Arnold Hugh Martin; Morris, John (1980). *The prosopography of the later Roman Empire - Volume 2. A. D. 395 - 527* (en inglés). Cambridge / Nova York: Cambridge University Press.

### Outros artigos

* Ostrogodos
* Amalos
Anuncio de cacao cunha imaxe recursiva. A muller mostra un paquete idéntico ó do propio anuncio, contendo así a outra muller que mostra outro paquete máis pequeno, de forma recursiva.
Imaxe recursiva formada por un triángulo. Cada triángulo está composto doutros máis pequenos, compostos á súa vez da mesma estrutura recursiva.
A **recursividade**, ou recursión, é a calidade pola cal un proceso repítese a si mesmo dun xeito autosemellante. O termo aplícase de xeito similar a diversas disciplinas, dende a lingüística á lóxica. A disciplina máis salientable na que se aplica a recursividade é en matemáticas e nas súas ciencias aplicadas, máis prominentemente na ciencia da computación, na que se refiere a un método de definir funcións na cal a función a definir emprega a súa propia definición. Especificamente, defínense un número potencialmente infinitos de puntos para unha función utilizando unha expresión finita que pode referirse a outros puntos da función, sempre que ocorra dun xeito no que non poida suceder unha cadea infinita de referencias.

Definición formal
-----------------

En matemáticas e ciencia da computación, unha serie ou clase de obxectos exhiben un comportamento recursivo se poden definirse coas seguintes dúas propiedades:

1. Un caso base (ou varios) simple
2. Un conxunto de regras que reducen tódolos outros casos a un caso base

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q179976
* GND: 4191814-9
* JSTOR: recursion
* MAG: 106663253

 |
***Unha primavera para Aldara*** é unha obra de teatro de Teresa Moure. A peza é un drama histórico ambientada nun mosteiro galego na segunda metade do século XV, no marco da Gran Guerra Irmandiña. Acadou o Premio Rafael Dieste e o Premio da AELG en 2008, e o Premio María Casares ó mellor texto orixinal en 2009. Foi levada a escena por Teatro do Atlántico, dirixida por Xulio Lago.

Trama
-----

Nun pequeno mosteiro viven oito mulleres: a abadesa, a prioresa, unha boticaria, unha muller leiga que non asume todos os votos, dúas novizas, unha viúva retirada e a criada desta. Amais, teñen unha recadeira, Elvira, que é maltratada polo seu marido e ten un preito aberto por ese motivo. O mosteiro ten terras aforadas a labregos, pero pasa penurias económicas por non reclamalos.

Un día pide acollida no mosteiro Don Nuno, un cabaleiro que fai fronte ao Conde de Lemos na Gran Guerra Irmandiña. Alí pasa dous meses, desde febreiro a abril. Ao ir curarlle as feridas, Aldara -a abadesa- descobre que Don Nuno é en realidade unha muller, chamada Nona. Co tempo inician unha relación amorosa. Pola súa banda, Xoana -a leiga- ten amoríos cun labrego, e Sancha -a criada da muller viúva- ten unha relación con Pero, o criado de Don Nuno.

Don Nuno, xa recuperado, volve á guerra. Xoana queda preñada e a comunidade coida da meniña. Ao cabo dun tempo chegan ao mosteiro dous frades dominicos enviados polo bispo para velar pola boa xestión do mosteiro, co propósito de desposuír ás monxas do mesmo e convertelo en seminario. A boticaria, con celos da abadesa, acusa Aldara ante os frades de ser a nai da meniña, conseguindo así o favor do bispo para se converter ela en abadesa doutro convento.

De socato chega Pero para informar da morte de Don Nuno, indicando que o seu desexo era ser soterrado a carón do mosteiro.

Narración
---------

O texto publicado inclúe acoutamento do espazo, do vestiario, das idades dos personaxes e mesmo recomendacións musicais. Amais, ten un prólogo no que explica a evolución da obra desde a idea orixinal até a súa representación e posterior edición.

### Personaxes

* Aldara, a abadesa do mosteiro.
* Don Nuno, cabaleiro irmandiño.
* Xenebra, prioresa do mosteiro.
* Carola, a boticaria.
* Xoana, leiga.
* Xenoveva e Sabela, novizas.
* Dona Maior, muller viúva que vive retirada no mosteiro.
* Sancha, criada de Dona Maior.
* Elvira, recadeira do mosteiro.
* Pero, criado de Nuno.
* Xoán, labrego, parella de Xoana.
* Pregoeiro.
* Frei Miguel Lucientes, inquisidor dominico.
* Frei Paulino de Cerceda, compañeiro do inquisidor.

Representacións
---------------

Foi estreada en 2009 por Teatro do Atlántico, cun elenco formado por María Barcala, María Bouzas, Belén Constenla, Marcos Correa, Xosi Laxe, Amparo Malo, Xoán Carlos Mexuto, Pilar Pereira, Lucía Regueiro e Agustín Vega.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na páxina web da editorial.
O plasma do vento solar ao chegar á heliopausa
O **vento solar** é un fluxo de partículas (na súa maioría protóns de alta enerxía, uns 500keV) emitidos pola atmosfera dunha estrela. Descoñécese o mecanismo de aceleración que as permite saír da estrela.

A composición elemental do vento solar no noso sistema solar é idéntica á da coroa do Sol: un 73% de hidróxeno e un 25% de helio, con algunhas trazas de impurezas. As partículas encóntranse completamente ionizadas, formando un plasma moi pouco denso. Nas proximidades da Terra, a velocidade do vento solar varía entre os 200–889 km/s, sendo a media duns 450 km/s. O Sol perde aproximadamente 5 millóns de toneladas de masa cada segundo en forma de vento solar (isto débese a que uns 700 millóns de toneladas de hidróxeno transformanse por fusión nuclear nuns 695 millóns de toneladas de helio). 

Dado que o vento solar é plasma, estende consigo o campo magnético solar. A unha distancia de 160 millóns de quilómetros, a rotación solar varre ó vento solar en forma de espiral, arrastrando as súas liñas de campo magnético, pero máis alá desa distancia o vento solar diríxese cara ó exterior sen maior influencia directa do Sol. As explosións desusadamente enerxéticas de vento solar causadas por manchas solares e outros fenómenos atmosféricos do Sol, denomínanse "tormentas solares" e poden someter ás sondas espaciais e os satélites a fortes doses de radiación. As partículas de vento solar que son atrapadas no campo magnético terrestre, mostran tendencia a agruparse nos cintos de Van Allen e poden provocar as Auroras boreais e as Auroras austrais cando chocan coa atmosfera terrestre cerca dos polos xeográficos. Outros planetas que teñen campos magnéticos similares ós da terra tamén teñen as súas propias auroras.

O vento solar forma unha "burbulla" no medio interestelar (hidróxeno e helio gasosos no espazo intergaláctico). O punto no cal a forza exercida polo vento solar non é suficientemente importante como para desprazar o medio interestelar coñécese como heliopausa e considérase que é o "bordo" máis exterior do sistema solar. A distancia ata a heliopausa non é coñecida con precisión e probablemente depende da velocidade do vento solar e da densidade local do medio interestelar, pero sábese que está moito máis alá da órbita de Plutón.

Notas
-----

1. ↑  "Las preguntas que Solar Orbiter debe responder". *www.esa.int* (en inglés). Consultado o 2020-09-15.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Magnetopausa
* Magnetosfera
* Ionosfera
* Onda de choque

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q79833
* BNCF: 50012
* BNF: 119790203
* BRE: 3634451
* EBID: ID
* GEC: 0217121
* GND: 4135572-6
* JSTOR: solar-wind
* LCCN: sh85124550
* MAG: 108411613
* NDL: 00572585
* PSH: 482
* SUDOC: 027833666
* TESF: solar\_wind
* UAT: 1534

 |
*Le Penseur* de Auguste Rodin.
Enténdese por **razoamento** o acto de sacar conclusións e de aprender de maneira razoable uns feitos, establecendo conexións causais e lóxicas necesarias entre eles. Podemos diferenciar dous tipos de razoamento:

• O **razoamento argumentativo** en tanto actividade mental correspóndese coa actividade lingüística de argumentar. Noutras palabras, un argumento é a expresión lingüística dun razoamento.

• O **razoamento lóxico** é un proceso de lóxica mediante o cal, partindo dun ou máis xuízos, derívase a posibilidade ou a falsidade doutro xuízo distinto. O estudo dos argumentos corresponde á lóxica, de modo que a ela tamén lle corresponde indirectamente o estudo do razoamento. Polo xeral, os xuízos nos que se basea un razoamento expresan coñecementos xa adquiridos. É posible distinguir entre varios tipos de razoamento lóxico.

Razoamento argumentativo
------------------------

Non só se basea nas premisas cunha única alternativa correcta, senón que é máis amplo en canto ás solucións, baseándose na experiencia e no contexto. Como exemplo para ilustrar este tipo de razoamento, podemos situarnos nun caso dunha clasificación de alimentos: o tipo informal faríao segundo os ordene no frigorífico. Neste razoamento xeneralízase para todos os elementos dun conxunto a propiedade observada nun número finito de casos. As premisas neste caso non conteñen unha conclusión concreta; de feito, a información que se extrae non é correcta, é discutible.

Razoamento lóxico
-----------------

Razoamento lóxico é un proceso mental que implica a aplicación da lóxica. A partir deste tipo de razoamento, pode ser dun ou máis lugares para chegar a unha conclusión de que pode ser determinado como verdadeiro, falso ou posible. A partir dunhas premisas sacamos esa conclusión que normalmente é fiable, neste tipo de razoamento é case imposible debater sobre a conclusión. Un exemplo sería: no caso dunha clasificación de alimentos, o do tipo lóxico ordenaríaos por carnes, peixes, froita etc.

Outros tipos
------------

* Razoamentos dedutivos (conclusión referida a premisas avaliadas)
* Razoamentos indutivos (conclusión con base en probabilidades)
* Razoamentos non dedutivos (as premisas non dan por probable a conclusión)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1156402
* BNCF: 720
* GEC: 0205635

 |
**Waldino Varela Martínez**, nado en Teis (Vigo) en 1930 e finado en Vigo o 8 de agosto de 2022, foi un traballador metalúrxico, político e sindicalista galego.

Traxectoria sindical
--------------------

Comezou a traballar como montador de instalacións xunto cun tío seu, de militancia anarquista, quen o introduciu á escoita de emisoras de radio clandestinas, como Radio Moscova Internacional ou Radio Pirenaica. Aos 14 anos ingresou como aprendiz nos estaleiros Vulcano, onde entrou en contacto con traballadores procedentes da zona republicana e mesmo cristiáns concienciados da necesidade dun cambio social. No estaleiro vigués, Waldino Varela e outros traballadores crearon o xermolo do que máis tarde serían as Comisións Obreiras, co obxectivo de infiltrarse no Sindicato Vertical e lograr distintas melloras laborais.

En 1972, con motivo dunha folga xeral que paralizou Vigo entre o 11 e o 26 de setembro dese ano, Waldino Varela foi despedido da súa empresa, igual ca outros case seis mil traballadores (finalmente, catrocentos).

Tras a legalización dos sindicatos en 1977, Varela converteuase no primeiro secretario xeral de CCOO na provincia de Pontevedra. A súa militancia político-sindical valeulle formar parte da lista de persoas fusilables que manexaban os golpistas do 23-F.

Traxectoria política
--------------------

No ámbito político, Varela foi militante do Partido Comunista e concelleiro en Vigo por esta organización na primeira corporación democrática, electa en 1979.

Vida persoal
------------

Os seus pais eran Santos Varela Gómez, patrón de costa natural da provincia de Lugo, e a traballadora da conserva Elodia Martínez Montenegro. Nos anos cincuenta casou con Julia Domínguez, con quen tivo unha filla e un fillo. Faleceu en Vigo o 8 de agosto de 2022, aos 92 anos de idade.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Querido e estimado compañeiro Waldino, que a terra che sexa leve". *Faro de Vigo*. Consultado o 11 de agosto de 2022.
2. 1 2  "Morre o histórico sindicalista vigués Waldino Varela, a quen os golpistas do 23-F quixeron fusilar". *Nós Diario*. Consultado o 11 de agosto do 2022.
3. ↑  "O Sindicato Nacional de CCOO de Galicia chora a un dos seus fundadores, Waldino Varela". *Sindicato Nacional de CCOO de Galicia*. Arquivado dende o orixinal o 09 de agosto de 2022. Consultado o 11 de agosto do 2022.
4. ↑  "Waldino Varela traballador. Memoria do movemento obreiro vigués". *Youtube*. Consultado o 9 de agosto do 2022.
5. 1 2  ""La huelga general de Vigo de 1972 fue el mayor éxito histórico de la clase obrera gallega"". *elDiario.es*. Consultado o 9 de agosto do 2022.
6. ↑  "Septiembre de 1972 sigue fresco en la memoria sindical de Vigo". *La Voz de Galicia*. Consultado o 11 de agosto do 2022.
7. ↑  "Muere Waldino Varela, un referente en la lucha obrera de Vigo". *Atlántico Diario*. Consultado o 11 de agosto do 2022.
Rosa dos ventos segundo eran coñecidos na Grecia antiga, creado por Adamantios Korais en 1796.
Na antiga relixión e na mitoloxía gregas, os **Anemoi** (grego: Ἄνεμοι, "**Ventos**") foron deuses dos ventos que tamén estaban adscritos a un punto cardinal, dende o que proviñan os seus ventos, e tamén foron asociados ás diferentes estacións e condicións meteorolóxicas. Foron representados como meros refachos de vento, personificados como homes con ás, e tamén como cabalos nas cortes da tormenta do deus Eolo, que proveeu a Ulises cos Anemoi durante a *Odisea*. Os espartanos foron rexistrados sacrificando un cabalo ós ventos no Monte Taixeto. Eolo e Eos, a deusa do amencer, eran os pais dos Anemoi segundo o poeta Hesíodo.

Dos catro ventos principais, **Bóreas** (*Aquilón* en latín) era o vento do norte que traía o ar frío do inverno, **Noto** era o vento do sur que traía as treboadas de verán e outono, **Céfiro** era o vento do oeste que traía o ar da primavera e as brisas de verán; e **Euro**, o vento do leste, non estaba asociado a ningunha das tres estacións gregas, e é o único dos catro que non é mencionado na *Teogonía* de Hesíodo ou nos himnos de Orfeo. Ademais, había outros catro ventos menores asociados ó nordeste, sueste, noroeste, e suroeste.

As deidades equivalentes ós Anemoi na mitoloxía romana eran os **Venti**. Malia teren nomes diferentes, eran moi semellantes ós gregos pois mantiñan os seus atributos.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Grecia antiga*** |


| * v
* c
* e
Mitoloxía e relixión gregas |
| --- |
| Relixións e cultos | 
* Misterios dionisíacos
* Discordianismo
* Misterios eleusinos
* Gaianismo
* Platonismo
* Neoplatonismo
* Orfismo
* Dodecateísmo

 |
| Grupos | 
* Amazonas
* Centauro
* Ctónico
* Ciclope
* Dragóns
* Erinias
* Xigantes
* Harpía
* Hecatonquiros
* Moiras
* Musas
* Ninfas
* Deidades primordiais
* Sátiros
* Deidades do mar
* Titáns
* Ventos

 |
| Deuses olímpicos | 
* Ares
* Afrodita
* Apolo
* Ártemis
* Atenea
* Deméter
* Hefesto
* Hera
* Hermes
* Hestia ou Dioniso
* Poseidón
* Zeus

 |
| Outras deidades maiores | 
* Asclepio
* Cronos
* Dioniso
* Eros
* Helios
* Eos
* Hércules
* Hades
* Hebe
* Hécate
* Pan
* Perséfone
* Selene
* Xea

 |
| Heroes | 
* Aquiles e a Guerra de Troia
* Belerofonte e a Quimera
* Edipo e Tebas
* Heracles e os doce traballos
* Perseo e Medusa
* Teseo e o Minotauro
* Triptólemo
* Ulises e a Odisea
* Xasón e os Argonautas

 |
| Ritos e prácticas | 
* Amfidromia
* Iatromantis
* Libación
* Pharmakos
* Ofrenda votiva
* Oración
* Sacrificio
* Templo

 |
| Lugares sagrados | 
* Delfos
* Delos
* Dodona
* Eleusis
* Monte Olimpo
* Olimpia

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q476682
* MAG: 55531524
* Theoi: Anemoi

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Raza (homónimos).

A **raza** en bioloxía é un taxon que se utiliza para clasificar poboacións de individuos da mesma especie que, aínda que teñan a capacidade de ter descendencia fértil, o isolamento e a perda de fluxo xénico déulles propiedades distintivas. Este termo tamén se pode aplicar á especie humana e as categorías raciais humanas máis usadas baséanse en caracteres biolóxicos visibles (especialmente a cor da pel e as características faciais), os xenes e a identificación propia. O concepto de raza e a agrupación de razas específicas varía segundo a cultura e o tempo. Desde os anos 1940, os científicos evolucionistas rexeitaron a conceptualización de raza, opinando que calquera definición de raza relativa aos humanos está falta de vigor e validez taxonómica por imprecisas e arbitrarias, e que as supostas razas observadas varían segundo a cultura examinada.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de razas de cabalos
* Lista de razas de porcos
* Lista de razas de ovellas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q38829
* GND: 4252836-7
* LCCN: sh86002391
* MAG: 2776482104
* PSH: 13427

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras persas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Three Songs for Benazir*** (دری سندری د بینظیر لپاره) é unha curtametraxe documental afgá de 2021. Na 94ª edición dos Óscar foi nomeada na categoría de mellor curtametraxe documental para Elizabeth Mirzaei e Gulistan Mirzaei.

Sinopse
-------

Conta a historia de Shaista, un mozo casado con Benazir e que vive nun campamento de desprazados en Cabul. Shaista loita por equilibrar os seus soños de ser o primeiro da súa tribo en unirse ao Exército Nacional Afgán coas responsabilidades de formar unha familia. Aínda que o amor de Shaista por Benazir é claro, as eleccións que debe tomar para construír unha vida con ela teñen consecuencias devastadoras.

Estrea
------

O filme tivo a súa estrea mundial no Full Frame Documentary Film Festival en xuño de 2021, onde gañou o Premio do Xurado á mellor curtametraxe e clasificouse para os Óscars. En agosto de 2021, o filme tivo a súa estrea europea no Festival Internacional de Cine de Odense, onde gañou o Premio Soapbox. En febreiro de 2022, *Three Songs for Benazir* gañou o premio á mellor curta de non ficción no Cinema Eye Honors.

En decembro de 2021, anunciouse que Netflix adquiriu os dereitos de distribución do filme, estreándose na plataforma o 24 de xaneiro de 2022.

Notas
-----

1. ↑  "Three Songs for Benazir - Full Frame Documentary Film Festival". *fullframefest.org*. Consultado o 2022-02-08.
2. ↑  Naman Ramachandran. "Oscar Shortlisted 'Three Songs for Benazir' Filmmakers on Afghanistan". *Variety*. Consultado o 2022-02-08.
3. ↑  Addie Morfoot. "Netflix Scoops Up 'Three Songs for Benazir' for Doc Shorts Slate". *Variety*. Consultado o 2022-02-08.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Three Songs for Benazir* na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q110665607
* FilmAffinity: 927426
* IMDb: tt14608922
* LUMIERE: 167203
* TMDb: 826740

 |
Representación dunha elfa.
Unha "**raza fantástica"** é un grupo de seres máis ou menos fantásticos mencionados normalmente nos universos imaxinarios da fantasía heroica, a ciencia ficción e os xogos de rol. O termo pode referirse a grupos étnicos, especies, nacionalidades ou grupos sociais. Nos xogos de rol a "raza" refírese a calquera especie que poida usarse como personaxe xogador ou non.

O uso deste concepto foi popularizado polo escritor británico J. R. R. Tolkien a partir das súas obras *O hobbit* (1937) e *O Señor dos Aneis* (1954-55), e posteriormente foi adaptado e difundido polo xogo de rol *Dungeons & Dragons* (1974).

Hai centos de razas fantásticas, algunhas completamente inventadas e posteriormente reutilizadas por outros autores, como os hobbits de Tolkien, e outras adaptadas de criaturas mitolóxicas preexistentes pero "revisitadas", como elfos, trasnos ou dragóns. Moitas veces, estas razas están relacionadas, desenvolvéndose con influencia máxica dunha especie base (normalmente elfos ou humanos).

Notas
-----

1. ↑  e.g. A *Savage Worlds*, *Pirates of the Spanish Main* ou *Weird War II*
2. ↑  A *Rolemaster Oriental Companion*, "Common man" e "Noble"
3. ↑  Weisman, Jordan; Gorden, Greg; Kubasik, Christopher; et al. (1993). *Earthdawn*. Fasa Corp. ISBN 1-55560-213-4.
***Throwing Muses*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo Throwing Muses, publicado en 1986 a través do selo 4AD. É o primeiro disco dunha banda dos Estados Unidos publicado por esa discográfica, que ata ese momento centrárase principalmente en grupos británicos. Este lanzamente marca un cambio na dirección do selo; un ano despois 4AD asinaría cos Pixies grazas en parte á súa conexión con Throwing Muses, e cara mediados dos 90 a meirande parte do seu catálogo procedía de grupos estadounidenses.

Listaxe de cancións
-------------------

Todos os temas compostos por Kristin Hersh agás "Green", escrito por Tanya Donelly.

1. "Call Me" – 3:59
2. "Green" – 3:04
3. "Hate My Way" – 4:06
4. "Vicky's Box" – 5:09
5. "Rabbits Dying" – 3:49
6. "America (She Can't Say No)" – 2:47
7. "Fear" – 2:45
8. "Stand Up" – 2:56
9. "Soul Soldier" – 5:10
10. "Delicate Cutters" – 3:53

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1320526
* Discogs: 20805
* MusicBrainz: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Púrpura (homónimos).
Púrpura.
En heráldica, a **púrpura** é un esmalte de cor violáceo. É un dos esmaltes menos utilizados.

No mundo antigo utilizouse como elemento alusivo á soberanía e grandeza dos monarcas. Especialmente coñecido é o seu uso, por influencia oriental, polos emperadores Romanos. Tamén o adoptaron como símbolo da súa autoridade moitos monarcas europeos durante a Idade Media, de aí que sexa símbolo heráldico da grandeza, a xustiza e a sabedoría. A púrpura en heráldica representa a dedicación á defensa da verdade e o enxeño, entre outras cualidades.

Representación
--------------

Nos gravados represéntase mediante liñas diagonais que baixan de esquerda a dereita do campo ou figura, isto é, de dereita a esquerda do observador.

| * v
* c
* e
Heráldica |
| --- |
| Heráldica | 
* Terminoloxía da heráldica
* Escudo
* Armorial

 |
| Divisións do escudo | 

|  |  |
| --- | --- |
| Campo | 
* Xefe
* Cantón
* Abismo
* Punta
* Pau
* Barra
* Banda
* Faixa
* Partición

 |
| Fondo | 
* Esmalte : Estaño
* Ouro
* Prata
* Sable
* Azur
* Goles
* Sinople
* Aceiro
* Alaranxado
* Púrpura
* Sanguíneo
* Leonado

 |
| Forro | 
* Armiño
* Veiro

 |

 |
| Figuras, cargas ou carganzas | 
* Peza
* Moble
* Sotuer
* Chevrón
* Aguia
* León
* Lobo
* Oso
	+ Rampante
	+ Parlante
	+ Pasmado

 |
Reconstrución a partir de fósiles reais dun protocerátops.
O **protocerátops**, que significa literalmente *primeira cara con cornos*, era un pequeno dinosauro, que viviu no deserto do Gobi, en Mongolia, hai uns 110 a 66 millóns de anos, na etapa do Campaniano do Cretáceo superior.

Este dinosauro era herbívoro e alimentábase de vexetación nada espléndida: follas e plantas rexas do deserto. Por iso, os seus dentes estaban dispostos en filas na boca, para poder mastigar sen dificultades esa dura vexetación, e contaba cunha boca en forma de pico curvado, coma a dalgúns paxaros, para cortar as plantas con facilidade.

Este pequeno ceratópsido, de 1'5 a 2 metros de lonxitude e só un de altura, era, non obstante, moi robusto: tiña un corpo empenado e estaba protexido grazas a unha placa ósea que lle cubría a noca. Porén, á parte desta placa ósea, non tiña boas defensas, os cornos dos que fala o seu nome fan referencia a unhas terminacións óseas da cabeza, que non servían para a defensa (nin para o ataque). A defensa do protocerátops limitábase entón a cargas e a mordedelas coa boca curvada. A ferocidade deste pequeno dinosauro era enorme, pois era moi receoso dos seus dominios, que defendía valorosamente dos seus inimigos. De feito, atopáronse os esqueletos dun protocerátops e dun velociráptor en pleno combate, e que deberon de morrer ambos polas feridas causadas nun período de tempo parecido.

Fósiles de rotocerátops e velociráptor loitando
Unha expedición científica ao deserto do Gobi (Gansu, Mongolia Interior) feita en 1922 permitiu coñecer moitos datos deste dinosauro e dos seus veciños. Atopáronse niños de até 30 ovos. Crese que estes niños eran comunais, ou sexa, que era compartido por varias femias, o que dá a entender que este dinosauro era sociable e vivía en familias. Porén, ultimamente pénsase que eran de oviráptor.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14506
* EBID: ID
* MAG: 2778178242

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 4531823
* Fossilworks: 38848
* GBIF: 4823255
* IRMNG: 1041544

 |