**Écurie Ecosse**|  |
| Nome completo |  |
| Bandeira | Reino Unido Reino Unido |
| Baseada en | merchiston, Edimburgo |
| Tempadas en activo | 3 |
| Número de pilotos | David MurrayIan StewartJimmy StewartLeslie Thorne |
| Debut | Gran Premio do reino Unido de 1952 |
| Carreiras | 3 |
| Campionatos de Construtores | 0 |
| Campionatos de Pilotos | 0 |
| Vitorias | 0 |
| Pole positions | 0 |
| Voltas Rápidas | 0 |
| Puntos totais | 0 |
| Derradeiro GP | gran Premio do Reino Unido de 1954 |

**Écurie Ecosse** foi un equipo de carreiras de motor de Edimburgo Escocia. O equipo fundouse en novembro de 1951 por un empresario e piloto de carreiras de Edimburgo David Murray e o mecánico Wilkie Wilkinson, o seu logro máis salientable foi gañar as 24 Horas de Le Mans de 1956 e 1957. O equipo tamén correu en tres carreiras de Fórmula Un. Os coches da Écurie Ecosse foron sempre distingidos polaazul metalizada.

Fórmula Un
----------

Écurie Ecosse inscribiuse catro veces nun Gran Premio de Fórmula Un durante tres tempadas. O primeiro foi do propio David Murray, pilotando un  Cooper  T20 no Gran Premio do Reino Unido de 1952. Non obstante, retirouse con problemas no motor no inicio da carreira.

Para  1953, o equipo inscribíu dous coches un  Cooper  T20 para Jimmy Stewart e un novo  Connaught  Type A para Ian Stewart.
Por desgraza, ningún dos pilotos rematou a carreira; Jimmy saíuse da pista na volta 79 e Ian retirouse con problemas no motor.

A última saída do equipo na F1 foi no Gran Premio do Reino Unido de 1954, onde volveu a inscribir ao Connaught, esta vez pilotado por Leslie Thorne. Aínda que o coche conseguiu rematar, quedou a doce voltas dos líderes. A partir deste momento, o equipo concentrouse en eventos de coches deportivos.

### Resultados completos na Fórmula 1

(Chave) (carreiras en letra grosa indican pole position; carreiras en *itálica* indican volta rápida)

| Ano | Chasis | Motor | Pneu. | Piloto | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1952 | Cooper T20 | Bristol BS1 2.0 L6 | **D** |  | SUI | 500 | BEL | FRA | GBR | ALE | NED | ITA |  |
|  David Murray |  |  |  |  | Ret |  |  |  |  |
| 1953 | Connaught Tipo ACooper T20 | Lea-Francis 2.0 L4Bristol BS1 2.0 L6 | **D** |  | ARX | 500 | NED | BEL | FRA | GBR | ALE | SUI | ITA |
|  Ian Stewart |  |  |  |  |  | Ret |  |  |  |
|  Jimmy Stewart |  |  |  |  |  | Ret |  |  |  |
| 1954 | Connaught Tipo A | Lea Francis 2.0 L4 | **D** |  | ARX | 500 | BEL | FRA | ALE | ALE | SUI | ITA | ESP |
|  Leslie Thorne |  |  |  |  | 14† |  |  |  |  |
| Fonte: |

† Non clasificado; 12 voltas por detrás

Fórmula Dúas
------------

Écurie Ecosse tamén correu no Campionato Europeo de Fórmula 2, desde 1969 ata 1971.
A súa primeira carreira foi en 1969 en  Thruxton onde o piloto Graham Birrell terminou 11º nun Brabham  BT23C. En  Enna Birrell non puido comezar a carreira porque estrelara o coche na práctica e o equipo non puido reparalo antes da carreira. En 1970 Ecurie Ecosse entrou co mesmo coche para Birrell. En  Crystal Palace Birrell terminou na undécima posición. Na seguinte carreira celebrada en Hockenheimring Birrell terminou na 12ªa posición. En  Imola Richard Attwood tomou o relevo de Birrell; despois de quedar sexto na primeira manga, non puido comezar a segunda manga e, polo tanto, non clasificou. En 1971 Écurie Ecosse tiña un novo piloto, Tom Walkinshaw, tamén tiñan un coche novo, un  March  712M. En  Thruxton Walkinshaw retirouse na terceira volta debido a unha picada nunha roda. En Nürburgring, Gerry Birrell terminou na novena posición. Nas súas dúas últimas carreiras, no  Jarama e no  Crystal Palace, Walkinshaw non puido clasificarse para a carreira.

### Resultados completos na Fórmula 2 europea

(clave) (Os resultados en **grosa** indican pole position, os resultados en *cursiva* indican volta rápida; † indica a condución compartida.)

| Ano | Chasis | Motor(es) | Pilotos | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1969 | Brabham BT23C | Cosworth FVA |  | THR | HOC | NÜR | JAR | TUL | PER | VAL |  |  |  |  |
|  Graham Birrell | 11 |  |  |  |  | NTS |  |  |  |  |  |
| 1970 | Brabham BT30 | Cosworth FVA |  | THR | HOC | BAR | PAL | HOC | PER | TUL | IMO | HOC |  |  |
|  Graham Birrell |  |  |  | 11 | 12 |  |  |  |  |  |  |
|  Richard Attwood |  |  |  |  |  |  |  | Ret |  |  |  |
| 1971 | March 712M | Cosworth FVA |  | HOC | THR | NÜR | JAR | PAL | ROU | MAN | TUL | ALB | VAL | VAL |
|  Tom Walkinshaw |  | Ret |  | NSC | NSC |  |  |  |  |  |  |
|  Gerry Birrell |  |  | 9 |  |  |  |  |  |  |  |  |

24 horas de Le Mans
-------------------

 Un Jaguar tipo D de cor azul metálico con librea branca de banda nasal de Ecurie Ecosse (carreira de Le Mans de 1956).
Nas 24 Horas de Le Mans de 1956 Ron Flockhart e Ninian Sanderson foron os pilotos gañadores nun Jaguar D-Type.

Ron Flockhart gañou de novo cun Type De no  evento de 1957, asociado esta vez con Ivor Bueb. O segundo tipo D do equipo pilotado por Sanderson e o seu novo compañeiro John Lawrence, terminou segundo, un raro dobrete privado.

Na carreira de Le Mans de 1958 tiveron menos éxito, os dous Ecurie Ecosse tipo D, esta vez con Masten Gregory e Jack Fairman engadidos á formación de pilotos, sufriron fallos no motor ás poucas voltas do arranque.

O equipo participaría de novo cun tipo D en  Le Mans en 1959, xunto cun recentemente adquirido  Tojeiro -  Jaguar. Unha vez máis, ningún dos dous vehículos chegou á bandeira final, o Type D sufriu un fallo de motor despois de 70 voltas e o Tojeiro un incendio despois de 137.

As cousas foron de mal en peor para o equipo na carreira de 1960. O Type D, agora moi modificado, entrou de novo e durou ata a 168º volta antes de ser forzado a retirarse cun cegoñal roto. O segundo coche de Ecurie Ecosse para este ano, un Cooper T49 Monaco, nin sequera chegou á liña de saída.

Os participantes nas 24 Horas de Le Mans de 1961 - un Cooper T57 Monaco e un Austin-Healey  Sebring  Sprite, retiráronse despois de accidentes na súas 32ª e 40ª volta respectivamente.

 1962 viu a Ecurie Ecosse pasar a un Tojeiro EE, pero tampouco puido rematar despois de problemas na caixa de cambios. Esta sería a última vez que o equipo orixinal Ecurie Ecosse presentaría un coche para a maior carreira de resistencia do mundo. Os problemas financeiros e o autoimposto exilio fiscal do fundador David Murray remataron definitivamente a era competitiva do equipo a mediados dos anos sesenta.

Jaguar C-Type 1953 Jaguar Tipo C coas cores Ecurie Ecosse, amosado na Dulwich Picture Gallery, 29 de xuño de 2014

Pilotos
-------

Entre os pilotos figuraban o propio David Murray, Jimmy Stewart, o irmán máis novo, do tres veces campión do mundo de F1 Jackie Stewart,  compañeiro de F1 Jim Clark e Innes Ireland. Masten Gregory Ian Stewart, Leslie Thorne, Ron Flockhart, Ninian Sanderson, Roy Salvadori, Ivor Bueb, John Lawrence, Jack Fairman; Bill Stein.

Renacemento nos anos 80
-----------------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | 
1985 Ecosse-Cosworth C2

 |
| 

---

*Información sobre ficheiros multimedia.* |

O equipo orixinal deixou de operar en 1971, pero o nome do equipo revivíuno na década de 1980 o entusiasta e piloto Hugh McCaig. En 1986 o equipo gañou a clase C2 do  Campionato Mundial de Resistencia, quedaran subcampións o ano anterior. Tamén inscribiron un Vauxhall Cavalier no British Touring Car Championship con certo éxito en 1992 e 1993, incluíndo unha vitoria en Thruxton en 1993 para David Leslie.

Renacemento en 2011
-------------------

O xefe do equipo Hugh McCaig anunciou que catro pilotos novos, Alasdair McCaig, Andrew Smith, Joe Twyman e Oliver Bryant, reavivarían o equipo unha vez máis e volverían ás carreiras de automóbiles deportivos co equipo, 25 anos despois de gañar o Campionato Mundial de Resistencia na tempada  1986 na clase C2. O equipo inscribíu un Aston Martin DBRS9, xunto coa axuda do Aston Martin Racing Partner Team Barwell Motorsport, nas 24 Horas de Spa de 2011 da clase GT3.

Transporte dos coches do equipo
-------------------------------

O restaurado Ecurie Ecosse Car Transporter O restaurado Ecurie Ecosse Car Transporter
O equipo ía acompañado dun camión portacoches de dous pisos de 2 eixes capaz de transportar tres coches (un dentro e dous enriba) xunto cun equipo de apoio e con instalacións de taller móbil.

O transporte deseñouno Selby Howgate  e construído polo carroceiro  Alexander, de Falkirk, Escocia. Baseado nun chasis Commer está alimentado por un motor diésel de dous tempos horizontalmente oposto de tres cilindros Commer TS3.

Desde principios dos anos 90, o entusiasta coleccionista Dick Skipworth construíu a súa notable colección Ecurie Ecosse. En 2013 compoñíana un Jaguar XK120, Tipo C e un Tipo D, un Tojeiro-Jaguar, un Cooper-Climax Monaco, un Le Mans Austin-Healey Sprite, un Tojeiro EE-Buick Cupé e o camión portacoches Commer. O 5 de decembro de 2013, Bonhams vendeu toda esta colección nunha poxa en New Bond Street, Londres. A colección vendeuse por un total de 8,8 millóns de libras esterlinas, só o camión logrou un récord mundial de 1,8 millóns de libras esterlinas.

Notas
-----

Referencias

1. ↑  Small, Steve (1994). *The Guinness Complete Grand Prix Who's Who*. Guinness. pp. 263, 358, 361 and 388. ISBN 0851127029.
2. ↑  "Scottish win in Le Mans Grand Prix. Sanderson and Flockhart Defeat Moss and Collins". *The Glasgow Herald*. 30 July 1956. p. 5. Consultado o 11 de outubro de 2017.
3. ↑  "Scots win at Le Mans. Jaguars in First Four Places". *The Glasgow Herald*. 24 de xuño de 1957. p. 7. Consultado o 11 de outubro de 2017.
4. ↑  "1958 Le Mans 24 Hours". www.teamdan.com. Arquivado dende o orixinal o 16 de xullo de 2011. Consultado o 4 de maio de 2011.  Arquivado 16 de xullo de 2011 en Wayback Machine.
5. ↑  "1959 Le Mans 24 Hours". www.teamdan.com. Arquivado dende o orixinal o 3 de marzo de 2016. Consultado o 4 May 2011.  Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
6. ↑  "1960 Le Mans 24 Hours". www.teamdan.com. Arquivado dende o orixinal o 3 de marzo de 2016. Consultado o 4 de maio de 2011.  Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
7. ↑  "1961 Le Mans 24 Hours". www.teamdan.com. Arquivado dende o orixinal o 3 de marzo de 2016. Consultado o 4 de maio de 2011.  Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
8. ↑  "Grand Prix Hall of Fame – Jackie Stewart – Biography". www.ddavid.com. Arquivado dende o orixinal o 19 de setembro de 2012. Consultado o 4 de maio de 2011.  Arquivado 19 de setembro de 2012 en Wayback Machine.
9. ↑  "The Ecurie Ecosse Transporter". Ecurie Ecosse. Arquivado dende o orixinal o 12 de novembro de 2013. Consultado o 13 de novembro de 2013.  Arquivado 12 de novembro de 2013 en Wayback Machine.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Écurie Ecosse Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Dymock, Eric: *Ecurie Ecosse: David Murray and the Legendary Scottish Motor Racing Team* (PJ Publishing, 2007, ISBN 978-0-9550102-2-4)
* Gauld, Graham: *Ecurie Ecosse: A Social History of Motor Racing from the Fifties to the Nineties* (Graham Gauld Public Relations, Edinburgh, 1992, ISBN 0-9519488-0-6)
* Murray, David: *Ecurie Ecosse: The Story of Scotland's International Racing Team* (Stanley Paul, Londres, 1962)

### Ligazóns externas

* Páxina oficial Arquivado 25 de abril de 2012 en Wayback Machine.