recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Germán Sánchez Ruipérez**, nado en Peñaranda de Bracamonte (Salamanca) o 12 de setembro de 1926 e finado na República Dominicana o 12 de febreiro de 2012, foi un empresario do mundo da edición e mecenas cultural de España.

Traxectoria
-----------

Exposición *Germán*, sobre a vida de Germán Sánchez Ruipérez, na *Casa del Lector*.
Fillo dunha mestra e un libreiro, trasladouse coa familia a Salamanca ao rematar a Guerra Civil e en 1942 incorporouse ao negocio familiar da librería. Casou en 1953 con Ofelia Grande e nesa época viaxou a Londres, onde coñeceu a Stanley Unwin, que sería fundamental para a súa formación no negocio editorial.

En 1958 fundou Ediciones Anaya S.A. con sede en Salamanca, que se orienta á edición de libros educativos e de texto. Amigo do filólogo Fernando Lázaro Carreter, os manuais de literatura española que este escribe para a súa editorial e o seu asesoramento converteron á editora nunha das grandes de España. Posteriormente estendeu a súa actividade a outras empresas editoriais creando Cátedra, Pirámide, Barcanova, Algaida, Anaya Multimedia e Anaya Interactiva, e adquiriu outras, como Tecnos, Bibliograf, Credsa, Alianza Editorial (un dos seus grandes éxitos profesionais) e Ediciones del Prado. Da suma de todas elas naceu o Grupo Anaya SA. Neste proceso contou con colaboradores como Antonio Basanta e Felicidad Orquín. Unha das súas preocupacións foi o desenvolvemento da cultura do libro infantil, creando varios premios ao fomento da lectura e á excelencia profesional de profesores e escritores. Ademais iniciou unha expansión polo continente americano, creando editoriais independentes con socios locais.

En 1981 creou a Fundación Germán Sánchez Ruipérez, con sedes en Madrid, Peñaranda de Bracamonte e Salamanca, dedicada á formación de profesionais do sector editorial e ao fomento da lectura, e impulsou a creación da Casa del Lector en Madrid. En 1990 fundou un periódico, *El Sol*, que durou dous anos, e desde as súas páxinas fomentou a cultura publicando unha colección económica de grandes autores da literatura universal que se vendía conxuntamente con cada exemplar. Nos últimos anos foi desprendéndose das distintas empresas que adquiriu, incluída Alianza, e vendeu a empresa fundacional, para quedar só á fronte da Fundación Germán Sánchez Ruipérez, cuxo único obxectivo segue sendo a difusión da lectura.

Morreu logo de dous días hospitalizado na República Dominicana. A súa sobriña neta, Ofelia Grande, é a directora de Siruela.

Notas
-----

1. ↑  Muere el editor Germán Sánchez Ruipérez El País, 12 de febreiro de 2012 (consultado o 12 de febreiro de 2012).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía de Germán Sánchez Ruipérez na web da Universidade de Salamanca

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3331667
* WorldCat
* VIAF: 172010547
* BNE: XX1109428
* DBE: german-sanchez-ruiperez

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Loa (homónimos).
A **loa** ("louvanza") é un tipo de prólogo teatral que pretende lograr o favor do público. Apareceron cos primeiros autos sacramentais e convertéronse logo en parte das obras seculares.

Na forma, estas pezas non presentan complexidade dramática, botándose en falta especificacións espaciais, temporais e elementos escénicos. Represéntanse diante do pano e en espazo neutro. Os seus personaxes son tipos convencionais coñecidos polo público, ou figuras alegóricas, caracterizadas por un mínimo de trazos.

A loa ten antecedentes xa na literatura dramática grega e romana. Cinco trazos, algúns coincidentes co entremés axudan a definir este xénero:

* Brevidade: (2 a 12 minutos)
* Dependencia: carácter preliminar, precede e introduce a obra principal.
* Entretemento realizado con diversos recursos cómicos.
* Pragmatismo: realiza os cometidos de exordio no discurso co fin de crear silencio, captar a benevolencia e suscitar o interese do público.

Exemplos
--------

* No teatro contemporáneo, a obra *Romance do cristiano e do mouro da Franqueira*, de Ramón Cabanillas, glorifica a través dun diálogo á Virxe María.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q752920
* EBID: ID

 |
**Germán Fanego Salaverri**, nado en Mondoñedo en 1884, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Santiago de Compostela (1905). Foi médico forense de Mondoñedo. Na República militou en Izquierda Republicana da que foi elixido presidente da agrupación municipal de Mondoñedo en 1935. En abril de 1936 foi nomeado médico forense do Xulgado de Vitoria. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido en agosto. Xulgado na Coruña por adhesión á rebelión o 10 de abril de 1938 con José Sánchez Gacio, José Ramón Villamarín Pallín, Eloy Castro Dorrego, Guillermo Otero Villalba, Alfredo Martínez Martínez, Graciano Leivas Freire, Patricio Vijande Villar, Constantino Sánchez Gacio e Emilio González Valoria, foi condenado a 6 anos e un día.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pedreira, Ricardo (2006). *Consejo de Guerra por Rebelión Militar. Mindonienses condenados en 1937*. Mondoñedo: Asociación Amigos da Cidade de Mondoñedo.

### Ligazóns externas

* Ficha en Represión franquista en Lugo
* 

* Germán Fanego Salaverri na páxina web *Nomes e Voces*.
| Látidos |
| --- |
| *Lates calcarifer* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Actinopterygii |
| Orde: | Perciformes |
| Suborde: | Percoidei |
| Familia: | **Latidae**D. S. Jordan, 1888 |

 |
| Xénero |
| * *Hypopterus*
* *Lates*
* *Psammoperca*
 |

Os **Látidos** ou *percas* (Latidae) son unha familia de peixes mariños ou de río, incluída na orde dos Perciformes. Distribúense por ríos de África e polos océanos Índico e Pacífico.

Moitas especies desta familia teñen unha notable importancia pesqueira e comercial, e foron introducidas en ríos e lagos fóra das súas áreas nativas para fornecer a pesca deportiva. En particular, a *perca do Nilo* compórtase como un fero depredador, polo que a súa introdución nalgúns ecosistemas acuáticos provocou a extinción de moitas outras especies autóctonas.

Clasificación
-------------

Perca do Nilo (*Lates niloticus*)
Ata o ano 2004 as especies desta familia estaban encadradas na familia Centropomidae, pero a raíz dos estudos que demostraron que no estaban emparentadas con esta familia creouse a familia Latidae.

Clasificación
-------------

Filetes de perca do Nilo expostos á venda
Comprende tres xéneros:

* Xénero *Hypopterus* (Gill, 1861)
* Xénero *Lates* (Cuvier en "Cuvier y Valenciennes", 1828)
	+ dentro deste xénbero, o *Lates niloticus* (Linnaeus, 1758) ou perca do Nilo.
* Xénero *Psammoperca* (Richardson, 1848)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Látidos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Látidos*** |

### Ligazóns externas

* Taxonomía FishBase

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q262974
* MAG: 2780526291

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Fossilworks: 247026
* GBIF: 4281
* iNaturalist: 47355
* IRMNG: 105117
* NCBI: 300518
* WoRMS: 267025

 |
Golden retriever
O **golden retriever** ou **cobrador dourado** é unha raza de can que se desenvolveu en Escocia arredor do ano 1850. Coas súas características de can cobrador, sabuxo, bloodhound e spaniel de auga, é un hábil can de caza con aptitudes para o rastrexo. Posúe unha disposición amigable e está desexoso de compracer, unha actitude que o converteu na terceira raza familiar máis popular nos Estados Unidos, o quinto máis popular en Australia, e a oitava raza máis popular no Reino Unido.

Notas
-----

1. ↑  AKC Dog Registration Statistics. Arquivado 11 de maio de 2012 en Wayback Machine. AKC.org Consultado o 20 de xullo 2011.
2. ↑  "Pedigree Dogs Exposed – FAQ". RSPCA Australia. Arquivado dende o orixinal o 22 de decembro de 2010. Consultado o 3 de agosto de 2010.
3. ↑  "Top twenty breeds in registration order for the years 2008 and 2009" (PDF). The Kennel Club. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 16 de maio de 2011. Consultado o 1 de agosto de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q38686
* BRE: 3445295
* EBID: ID

 |
Unha **horta solar** ou **horto solar** é unha agrupación de módulos solares. Están formadas por grupos de investidores independentes asociados co gallo de compartiren gastos para acadar unha maior rendibilidade. Tamén é coñecido co nome de **campo solar**.

Rendemento dunha horta solar
----------------------------

De maneira aproximada, unha hectárea de horta solar, incluíndo paneis, centros de transformación, vieiros de acceso, valado etc. pode fornecer da enerxía equivalente ao consumo dunhas cen familias. Estímase que nunha instalación de 100 kW, a produción económica pode variar entre 71.000 e 86.000 dependendo da radiación solar. O investimento pódese autofinanciar cos propios ingresos, ao longo de entre 12 e 17 anos, dependendo da carga financeira. Adoita contar con diferentes vantaxes fiscais e administrativas que tenden a apoiar a implantación destas instalacións.

Evolución do concepto de horta solar
------------------------------------

En marzo de 2007 a compañía Acciona aplicou esta forma de coordinar e xestionar recursos coa finalidade de mellorar e chegar a facer rendibles pequenas explotacións produtoras compartindo elementos comúns. 

O concepto de horta solar está evolucionando cara ao concepto de Rede de Produtores ou Electranet. Electranet é unha combinación da liberdade democrática de Internet aplicada á enerxía eléctrica, é dicir, unha rede libre de produtores de enerxía autóctona e renovable.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1003207
* AAT: 300000428
* MAG: 2778245977

 |
Golfo de Honduras
Golfo de Honduras, no centro do mapa
O **golfo de Honduras** é un accidente xeográfico situado no mar Caribe no litoral de Belize, Guatemala e Honduras. De norte a sur, esténdese uns 200 km dende Dangriga (Belize) até La Ceiba (Honduras).

O interior do Golfo está bordeado pola Barreira de Coral de Belize, que forma a parte sur do Sistema Arrecifal Mesoamericano, dunha lonxitude total de 900 km, o segundo maior sistema de arrecifes de coral do mundo, trala Gran Barreira de Coral, en Australia.

No golfo verten augas 12 ríos cun caudal medio estimado de 1.232 m³ por segundo. Entre estes ríos están o: Moho, Sarstún, Río Dulce, Motagua e Ulúa. O lago de Izabal, en Guatemala, encóntrase ligado ao golfo por un canal estreito.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q795608
* WorldCat
* VIAF: 243891216
* BNA: 000038697
* BNE: XX5419484
* BNF: 15419829v
* BRE: 2369540
* EBID: ID
* FAST: 1242570
* LCCN: sh85061838
* TGN: 1112395

 |
*Holocentrus ascensionis*
Os **Holocéntridos** (Holocentridae) son unha familia de peixes mariños teleósteos, incluída na orde Bericiformes (Beryciformes). Distribúense por augas tropicais dos océanos Atlántico, Índico e Pacífico, principalmente nos arrecifes dos dous últimos. Adoitan habitar en augas de máis de 100 m de profundidade, alcanzando algunhas especies augas moito máis profundas.

Características
---------------

O seu tamaño oscila entre os 15 e os 35 cm (con valores máximos de 61 cm lonxitude en *Sargocentron spinifer*) e a cor é vermella prateada. Corpo longo máis ou menos oblongo, cuberto de grandes escamas ctenoides. Teñen uns característicos ollos enormes, debido ós seus hábitos de vida nocturnos.

Posúen unha espiña no preopérculo, cerca da abertura das branquias, que é velenosa e pode resultar moi perigosa. Aleta dorsal longa, cunha primeira parte con 10-13 espiñas, e unha segunda con 11-17 radios brandos, separadas ámbalas partes por unha escotadura que parece dividir a aleta en dúas. Aleta anal con catro espiñas (a 3ª e 4ª moi aparentes) e 7-16 radios brandos. Aleta pelviana, cunha única espiña, á altura das pectorais. Aleta caudal bifurcada.

Os membros da subfamilia Holocentrinae aliméntanse de invertebrados bentónicos e pequenos peixes, mentres que os da subfamilia Myripristinae aliméntanse de zooplancto. A maioría son de hábitos nocturnos e durante o día están agochados en gretas e baixo repisas de pedra. Os adultos son usualmente demersais (é dicir, que viven no fondo do mar).

Clasificación
-------------

Divídense en dúas subfamilias e oito xéneros:

* Subfamilia Holocentrinae
	+ Xénero *Holocentrus* (Scopoli, 1777)
	+ Xénero *Neoniphon* (Castelnau, 1875)
	+ Xénero *Sargocentron* (Fowler, 1904)
* Subfamilia Myripristinae
	+ Xénero *Corniger* (Agassiz en Spix e Agassiz, 1831)
	+ Xénero *Myripristis* (Cuvier, 1829)
	+ Xénero *Ostichthys* (Cuvier en Cuvier e Valenciennes, 1829)
	+ Xénero *Plectrypops* (Gill, 1862)
	+ Xénero *Pristilepis* (Randall, Shimizu e Yamakawa, 1982)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Holocéntridos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Holocéntridos*** |

* Taxonomía ITIS
* Taxonomía FishBase

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1335080
* EBID: ID
* MAG: 2780973146

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Holocentridae
* EOL: 8237
* Fossilworks: 266085
* GBIF: 7195
* iNaturalist: 49628
* IRMNG: 114347
* ITIS: 166170
* NCBI: 47697
* Plazi: ID
* uBio: 114164
* WoRMS: 125458

 |
**Germán Waidele Figuerido** máis coñecido como *Mekerle* foi un futbolista galego nado o 11 de novembro de 1927 en Ourense e finado o 2 de outubro de 2012, que xogaba na posición de dianteiro.

Traxectoria
-----------

O dianteiro ourensán chegou na tempada 1948-49 a un Celta de Vigo que viña de ser subcampión da Copa do Xeneralísimo, cuxa final perdeu contra o Sevilla FC. Debutou en Primeira División o 16 de xaneiro de 1949 en Alcoi nunha derrota por 1-0 ante o Alcoyano.

A tempada seguinte será a da súa confirmación, xa que coincide co nacemento da chamada *Dianteira eléctrica* ou *Fronte de xuventudes* pola súa curta idade, que estaba composta por: Atienza, Hermidita, Sobrado, Vázquez e o propio Mekerle. Estrease como goleador fronte ao Athletic Club en San Mamés e ten como un dos seus puntos álxidos a vitoria ante o FC Barcelona por 6-4.

A tempada 1950-51 foi a mellor da carreira de Mekerle, anotando 12 goles en 23 partidos

Despois dunha ano no que tivo un papel secundario por problemas extradeportivos co adestrador ao negarse a entrar no campo de Sarriá, o que lle custou unha multa económica e case a expulsión da disciplina olívica, abandona Vigo no ano 1954 con destino ao Hércules CF, onde actúa a un gran nivel, especialmente o primeiro dos dous anos que estría en terras alicantinas

Nas 6 tempadas que Mekerle xogou no Celta disputou un total de 82 partidos oficiais en Liga marcando 29 goles.

Tralo abandono da carreira de futbolista o ourensán seguiu vinculado ao campos de xogo, agora como adestrador.

Faleceu con 84 anos en Gandia, o 2 de outubro de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do xogador en BDFútbol *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12389991
* Transfermarkt: 313943

 |
En taxonomía (a ciencia biolóxica da clasificación dos seres vivos), dise que un taxon é **holofilético** cando inclúe non só ao antepasado común dos seus membros, senón a todos os seus descendentes. Esta situación denomínase **holofilia** (do grego ὅλος *hólos*, "todo", "enteiro", e φυλή *phylé*, "tribo", "grupo de individuos"). Grupo holofilético é sinónimo de **clado**.

Todos os taxónomos rexeitan o uso de grupos polifiléticos na clasificación, pero aqueles que aproban o uso de grupos parafiléticos, consideran que tanto estes como os holofiléticos deben ser considerados monofiléticos.

Porén, outros especialistas, seguidores da escola cladista, consideran que só os grupos holofiléticos son realmente monofiléticos, e definen a monofilia en consecuencia. Así, propoñen o termo holofilético para substituír, de forma semanticamente correcta, ao termo monofilético en cladística (que difire do uso que se fai na sistemática evolutiva).

Porén, o termo holofilético non gañou unha ampla aceptación na comunidade científica probabelmente porque o termo *monofilético* úsase amplamente co mesmo significado.

Notas
-----

1. ↑  Ashlock, P. D. (1971). "Monophyly and associated terms". *Systematic Zoology* **20** (1): 63–69.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Tudge, Colin (2000): *The Variety of Life*. Oxford University Press. ISBN 0-19-860426-2.

### Outros artigos

* Clado
* Monofilético
* Parafilético
* Polifilético
* Taxonomía

### Ligazóns externas

* Funk, D. J. e Omland, K. E. (2003): "Species-level paraphyly and polyphyly: Frequency, cause and consequences, with insights from animal mitochondrial DNA". *Annu. Rev. Ecol. Evol. Syst.* **34**: 397–423. Artigo en PDF Consultado o 15/01/2013.
O **Lockheed C-5 Galaxy** é un grande avión de transporte militar fabricado por Lockheed. Proporciónalle á Forza Aérea dos Estados Unidos unha capacidade de transporte pesado de alcance intercontinental, permitíndolle levar cargas de gran tamaño. O Galaxy ten moitas semalanzas co seu predecesor C-141 Starlifter, e o posterior C-17 Globemaster. O C-5 is among the largest military aircraft in the world.

O C-5 Galaxy tivo un desenvolvemento complicado; houbo sobrecustos significativos e Lockheed tivo randes problemas financeiros. Pouco despois de entrar en servizo, foron descubertas fracturas nas ás en moitos avións e a capacidade da frota de C-5 viuse limitada ata que os erros foron corrixidos. O C-5M Super Galaxy é unha versión mellorada con novos motores e aviónica modernizada deseñados para estender a súa vida útil máis alá do ano 2040.

O C-5 Galaxy leva operando coa USAF dende 1969. En todo este tempo usouse para apoiar as operacións militares dos Estados Unidos en todos os grandes conflitos incluídos Vietnam, Iraq, Iugoslavia e Afganistán; ademais de apioar aos seus aliados, como a Israel durante a Guerra do Yom Kippur e á OTAN nas operacións da Guerra do Golfo. O C-5 tamén foi usado para distribuír axuda humanitaria e en catástrofes naturais, e apoiando ao programa do transbordador espacial dirixido pola NASA.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q182012
* EBID: ID
* LCCN: sh85018533

 |
**Germán Lastra Cancio**, nado en Negueira de Muñiz, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Empregado da Campsa. Organizador do Sindicato General Trabajadores Petróleo da UGT. Foi Vocal-Tesoureiro do Comité Executivo provincial do Partido Republicano Radical Socialista (1932), secretario da Xunta provincial de Colectividades Socialistas, e en marzo de 1936 foi nomeado polo gobernador civil xestor da Deputación de Lugo e xestor do concello de Lugo en substitución de Benigno Quiroga. Colaborador en *El Progreso* e *Vida Escolar*, foi secretario da Asociación da Prensa de Lugo en 1932. O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 pillouno en Oviedo. Levou a familia a Muñó (Siero) e incorporouse a Campsa en Xixón ata o fin da guerra en Asturias. Estivo agochado en Muñó un ano. Presentouse en comisaría e foi detido e sometido a consello de guerra en Xixón] en 1939. Estivo preso 18 meses na prisión de El Coto.

Notas
-----

1. ↑   *El Progreso*, 22-3-1936, p. 6.
2. ↑   *El Progreso*, 31-3-1936, p. 6.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en represión franquista en Lugo
* Entrevista a Germán Lastra López
* Ficha en Nomes e voces
**Manuel Llorente Martín**, nado en Benetússer (Valencia) o 25 de xaneiro de 1952, é un empresario español, presidente do Valencia Club de Fútbol entre 2009 e 2013.

Traxectoria
-----------

Estudou Económicas, entrou na empresa valenciana Mercadona, fundada e presidida por Juan Roig e ascendeu nela ata ocupar o cargo de «Director de Tendas».

Chegou ao Valencia CF en 1995 da man de Paco Roig, irmán de Juan e Fernando Roig, para ser o Xerente do club e posteriormente Director Xeral. Coa entrada á presidencia de Pedro Cortés e máis tarde de Jaume Ortí, continuou sendo o brazo executor dos presidentes desde 1999 ata o 2004, xunto a Javier Gómez no departamento económico, conseguiu os maiores éxitos deportivos do conxunto e controlar a débeda do club.

Coa chegada de Juan Soler á presidencia no 2006, de mutuo acordo co Presidente, rescindiu o seu contrato. En febreiro de 2007 pasou a ser Presidente do Pamesa Valencia e Director Xeral, debido ao traspaso de poderes que Juan Roig efectuou ao seu favor.

En xuño de 2009 volveu ao Valencia CF, esta vez como Presidente do club, levando a cabo unha ampliación de capital, dada a grave situación económica do club. O 5 de abril de 2013 dimitiu como presidente do Valencia CF.

Notas
-----

1. ↑  "Manuel Llorente dimite como presidente del Valencia CF"

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Vicente Soriano** | **Presidentes do Valencia CF**2009-2013 | Sucesor:**Fernando Giner (en funcións)** |
O **Lockheed F-104 Starfighter** é un avión interceptor monomotor supersónico usado amplamente como avión de ataque. Orixinalmente foi desenvolvido por Lockheed para a Forza Aérea dos Estados Unidos de América (USAF), pero posteriormente fabricouse para varios países. O F-104 foi un dos cazas da Century Series, e foi operado polas forzas aéreas de máis dunha ducia de nacións dende 1958 ata 2004. O seu equipo de deseño estivo liderado por Kelly Johnson, que tamén traballou no desenvolvemento dos Lockheed P-38 Lightning, Lockheed U-2 e Lockheed SR-71 Blackbird, entre outros modelos de Lockheed.

O F-104 estableceu varios récords mundiais, como os de velocidade do aire e altitude. O seu éxito estragouse polos escándalos de suborno de Lockheed, nos cales a compañía subornou a un considerable número de políticos e militares de varios países para influír nas súas decisións e asegurar varios contratos; isto causou unha considerable polémica política en Europa e o Xapón.

O pobre rexistro de seguridade do Starfighter tamén levou ao avión a ser criticado polo público, especialmente no seu servizo na Forza Aérea de Alemaña. O as de caza Erich Hartmann viuse forzado a retirarse da Luftwaffe debido á súa aberta oposición á selección do F-104.

A versión final de produción do modelo de caza foi o F-104S, un interceptor todotempo deseñado por Aeritalia para a Aeronautica Militare e equipado con mísiles guiados por radar AIM-7 Sparrow. Un F-104 avanzado cunha á alta, coñecido como o CL-1200 Lancer, tívose en consideración, pero non pasou de ser unha maqueta.

Notas
-----

1. ↑  Knaack 1978
2. ↑  Leland Haynes (ed.). "Clarence L. "Kelly" Johnson". Consultado o 13 de xuño de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q159881
* EBID: ID
* GND: 4182919-0
* LCCN: sh85127397

 |
**Gustav Weigand**, nado o 1 de febreiro de 1860 en Duisburgo e finado o 8 de xullo de 1930 en Belgershain, foi un lingüista alemán, especialista nas linguas dos Balcáns, recoñecido polas súas contribucións á dialectoloxía romanesa mais os seus estudos sobre o arromanés e o meglenorromanés.

Traxectoria
-----------

Entre 1878 e 1884 foi mestre en diversas localidades alemás, mais logo estudou filoloxía románica en Leipzig e realizou a súa tese de doutoramento sobre a lingua dos arromaneses da rexión do monte Olimpo en 1888, seguido por unha tese de habilitación sobre o meglenorromanés en 1892. En 1893 fundou o Instituto Romanés na Universidade de Leipzig, e máis tarde, en 1906, o Instituto Búlgaro. Foi profesor de filoloxía románica na Universidade de Leipzig entre 1896 e 1928. Realizou numerosas viaxes aos Balcáns, realizando traballos de campo e aprendendo as diversas linguas. En 1908 publicou o atlas lingüístico *Linguistischer Atlas des dacorumänischen Sprachgebiets*, o primeiro traballo deste tipo no ámbito da lingüística románica. En 1917 fundou o instituto interdisciplinar Südosteuropa- und Islam-Institut na Universidade de Leipzig. Durante a Primeira guerra mundial, as autoridades alemás financiaron a realizacións de estudos etnográficos en Macedonia. Os resultados publicáronse en 1923 co título de *Ethnographie Makedoniens*.

En recoñecemento polos seus traballos sobre a lingua romanesa entrou na Academia Romanesa en 1892.

Obras
-----

* (1888): *Die Sprache der Olympo-Walachen*. Dissertation, Universität Leipzig.
* (1892): *Vlacho-Meglen. Eine ethnographisch-philologische Untersuchung*. Leipzig.
* (1895): *Die Aromunen/Ethnographisch-Philologisch-Historische Untersuchungen*. Leipzig.
* (1907): *Bulgarische Grammatik*
* (1908): *Linguistischer Atlas des dacorumänischen Sprachgebiets*. Leipzig: Barth.
* (1922): *Spanische Grammatik für Lateinschulen, Universitätskurse und zum Selbstunterricht*
* (1913): *Bulgarisch-deutsches Wörterbuch*
* (1913): *Albanesische Grammatik im südgegischen Dialekt (Durazzo, Elbassan, Tirana).* Ambrosius Verlag Leipzig.
* (1923): *Ethnographie Makedoniens*. Leipzig.
* (1925): *Die Berglaute Lahuta e Macis* Gjergj Fishta, Hrsg. Leipzig : Joh. Ambr. Barth, übers. u. erl. von Gustav Weigand.

Notas
-----

1. ↑  Robert Elsie (2010) *Historical Dictionary of Albania* Rowman & Littlefield, p. 481

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q72803
* WorldCat
* VIAF: 54949645
* BAV: ADV11203958
* BIBSYS: 90603939
* BNF: 12395158m
* DeutscheBio: 119052679
* FAST: 1717670
* GND: 119052679
* ISNI: 0000 0001 1063 5868
* LCCN: n82070206
* NKC: jn20000605545
* NLG: 152705
* NTA: 069228752
* SELIBR: 318036
* SUDOC: 033045348

 |
**François Gustave Planchon**, nado o 29 de outubro de 1833 en Ganges, Hérault, e finado o 13 de abril de 1900 en Montpellier (Hérault), foi un farmacéutico, botánico e entomológo francés.

Traxectoria
-----------

Despois de obter en 1859 o doutoramento en Medicina na Universidade de Montpellier, foi nomeado profesor agregado da Facultade de Medicina de Montpellier, e profesor de Botánica na Facultade de Ciencias de Lausana, onde ensinou desde 1860 até 1862. Mentres realizaba as súas investigacións, continuou os estudos até obter o grao de doutor en Ciencias e título de farmacéutico, que acadoy en 1864. Nese mesmo ano, foi nomeado profesor agregado na Escola Superior de Farmacia de Montpellier. En 1872 obtivo a cátedra de Historia Natural das Drogas na Escola Superior de Farmacia de París. En 1886, foi nomeado director de dita Escola, ensinando nela até a súa morte, é dicir, durante case catorce anos.

Foi membro da Academia Nacional de Médicina de Feanciia, da Academia Nacional de Farmacia de Francia, e da Academia Real de Medicina de Bélxica.

Investigacións
--------------

Gustave Planchon é sobre todo coñecido polas súas investigacións sobre a estrutura das drogas vexetais (ou animais no caso das cochinillas). 

Bastante difícil de clasificar, no seu traballo dedicouse á farmacoloxía e a diversos campos das ciencias naturais, en particular á fisioloxía das plantas, a fitopaleontoloxía, á xeografía botánica (fitoxeografía) e a entomoloxía.

Como precursor, fixo que a *materia médica* se beneficiara da determinación das drogas polos sues caracteres morfolóxicos externos ao estudialas usando o microscopio, o que lle permitiu corrixir identificacións erróneas (*Kermes vermilio* vs *Kermes ilicis*), ou determinar moito máis precisamente a verdadeira orixe botánica de diferentes drogas.

Obras
-----

* Publicación das 6ª e 7ª edicións revisadas da *Histoire naturelle des drogues simples* de G. Guibourt.
* *Études des tufs calcaires de Montpellier au point de vue géologique et paléontologique. Suivi de Des modifications de la flore de Montpellier depuis le XVIe siècle jusqu'à nos jours*. París, F. Savy, 1864.
* *Traité pratique de la détermination des drogues simples 1875-76*.
* *Les drogues simples d'origine végétale 1895-96* (en colaboración con E. Collin).

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Planchon** emprégase para recoñecer a Gustave Planchon como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gustave Planchon*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3121295
* WorldCat
* VIAF: 12439526
* BNF: 12997686r
* Botanist: G.Planch.
* GND: 117683450
* ISNI: 0000 0000 4547 8703
* LCCN: n2001061616
* Léonore: [LH//2176/20 20]
* NTA: 240518551
* OL: OL1474059A
* PTBNP: 1164075
* SUDOC: 033647097

 |
**Luis Poza Pastrana**, nado en Pontevedra en 1909 e finado na mesma cidade o 12 de novembro de 1936, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Placa en Pontevedra en memoria dos fusilados o 12 de novembro de 1936.
Lápida no Cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra.
Fillo de Celestino Poza Cobas. Médico no Gran Hospital Provincial. Socio do Centro Republicano, militou primeiramente no Partido Radical-Socialista, e ingresou posteriormente no Partido Galeguista (o 1 de agosto de 1935). Era membro do Comité de Cooperación Intelectual de Pontevedra (con Luciano del Río, Evaristo Mosquera Martínez, Javier Andrade Cimadevila, Bernardo Salom de la Hoz e Tabucho Pintos Fonseca), e foi un dos que recibiu en Pontevedra, o 19 de novembro de 1932, a Federico García Lorca. Nas eleccións de febreiro de 1936 participou como orador en mitins da Fronte Popular. Coa sublevación do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado en consello de guerra sumarísimo o 1 de novembro. Condenado a morte, foi fusilado na estrada de Campañó o 12 de novembro de 1936. Foi destituído da súa praza de médico o 18 de agosto de 1936.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira Martínez, Carlos (2004). "A Familia Poza: Un exemplo de republicanismo e librepensamento en Pontevedra" (PDF). *Anuario Brigantino* (27): 265–312. Consultado o 28 de agosto de 2012.

### Ligazóns externas

* 

* Luis Poza Pastrana na páxina web *Nomes e Voces*.
**Manuel López Pinal**, nado no Carballiño en 1912 e finado no campo de concentración de Meheri-Zebbeus (Tunisia) en 1939, foi un mariñeiro, radiotelegrafista e político galego.

Traxectoria
-----------

Primeiro fillo de Jesús López Pérez e Juana Pinal Pereira, tratantes de polbo que se instalaron no Grove e puxeron unha taberna. Alistouse na Armada e formouse na Escola de San Fernando (Cádiz) como radiotelegrafista. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba destinado como radiotelegrafista no Acoirazado Jaime I no porto de Vigo. Manuel foi elixido dirixente dos mariñeiros que se rebelaron contra a oficialidade pro-golpista o 29 de xullo cando navegaban por augas de Portugal. Foi comisario político, por uns meses, do destrutor Lazaga. Cando rematou a guerra arribou a Bizerta (Tunisia) desde onde foi levado ao campo de concentración de Meheri-Zebbeus, onde morreu.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Mascato, Antón (2019). *Atila no Grove. Crónica política e Memoria da masacre (1923-1948)*. Santiago de Compostela: Edicións Positivas. pp. 306–308. ISBN 978-84-120184-6-2.

### Ligazóns externas

* "Auxiliar Radiotelegrafista D. Manuel López Pinal" flotarepublicanablog.wordpress.com 3/7/2017 *(en castelán)*.
* "Manuel López Pinal, morir en Meheri-Zebbeus" exiliomarinosrepublicanos.blogspot.com 4/9/2016 *(en castelán)*.

* Radiotelegrafista Manuel López Pinal en Facebook.
**Gustav Heinrich Ralph von Koenigswald**, nado en 1902 e finado en 1982, foi un paleontólogo e xeólogo que investigou sobre os homínidos, incluíndo o *Homo erectus*. Descubriu e estudou fósiles de homínido en Xava e estudou outros importantes fósiles no sueste de Asia.

Traxectoria
-----------

Natural de Berlín, paleontólogo por vocación, grazas aos contactos do seu mestre consegue entrar no Servizo Xeolóxico das Indias Orientais Holandesas e de 1931 a 1933 traballou no mesmo sitio, Trinil, que Eugène Dubois descubrira o Home de Xava e alí exhumou restos de 11 cranios diferentes que atribuíu a un tipo neandertaloide. Subvencionado pola Fundación Carnegie trasladouse a 75 km de Trinil, en Sangiran, o seu primeiro descubrimento foi unha mandívula inferior con catro dentes intactos e en 1937 atopou un cranio humano, dun Pitecántropo, entre 1939 e 1941 atopou máis restos, os restos foron atribuídos a un *Pithecanthropus erectus* e hoxe clasificados como *Homo erectus*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q76750
* WorldCat
* VIAF: 66757458
* BIBSYS: 90931889
* BNE: XX929078
* BNF: 15079718g
* BPN: 23720822
* BRE: 2060405
* CANTIC: a11261031
* CiNii: DA01893444
* DeutscheBio: 118564447
* EBID: ID
* FAST: 1464657
* GND: 118564447
* ISNI: 0000 0001 2027 6520
* LCCN: n85802389
* Munzinger: 00000005717
* NKC: mub2011634841
* NLA: 35624365
* NTA: 069251975
* OL: OL2071273A
* SNAC: w66t3z4g
* SUDOC: 076617254
* UNZ: VonKoenigswaldGHR

 |
**Lois González López**, nado en Madrid en 1866, foi un poeta en galego que Ricardo Carballo Calero encadra nos Epígonos.

Traxectoria
-----------

A súa familia tiña casa en Pumarín (Montecubeiro, Castroverde). Viviu entre 1869 e 1878 en Montecubeiro e Neira de Rei. Trasladouse a Madrid e cambiou o segundo apelido de López a Cando, nome dunha casa grande de Vilar en Montecubeiro.

A máis coñecida das súas poesías é *A víspera de San Xoán en Montecubeiro* que foi premiada cun accésit nun certame celebrado en Lugo en 1891. O poema representa con realismo ameno e ponderado un anaco da vida da aldea e ten o valor do directamente coñecido e exposto con simpatía e fluidez*. .* 

Outras composicións súas son as tituladas *A miña sorte, O bico, Parrafeo con San Pedro*, publicadas na revista *Galicia* de Andrés Martínez Salazar.

Tanto a lingua usada como o ambiente campesiño representado están moi logrados nestes poemas.

Obra
----

Ademais dos poemas citados é autor dalgunhas obras en castelán escritas en colaboración con A. López Álvarez ou Perosterena.:

* *De visita*, 1898
* *El suicidio de anoche*, 1899
* *La leva*, 1900

Notas
-----

1. ↑  Carballo Calero, Ricardo (1975). *Historia da literatura galega contemporánea*. Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-227-7.
2. ↑  *Asociación de escritores y artistas de Lugo. Poesías originales de D. A. J. Pereira y D. L. González López que han alcanzado respectivamente el premio y accesit de honor en el certamen literario y artístico celebrado en Lugo el 6 de octubre de 1891*. Imprenta de El Regional. 1891.
3. ↑  Carballo Calero 1975, p. 491.
4. ↑  Vilavedra, Dolores (Coord.) (1995). *Diccionario da literatura galega I*. Galaxia. p. 272. ISBN 84-8288-019-5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández del Riego, Francisco (1990). *Diccionario de escritores en lingua galega*. Sada: Ediciós do Castro. p. 539.
A **Lei Orgánica de Educación** foi promovida polo goberno do PSOE e aprobada o 3 de maio de 2006 (publicada no BOE do 4 de maio) no Congreso dos Deputados de España co voto a favor de PSOE, CiU, ERC, PNV, ICV, CC e EA, co voto en contra do PP, e coa abstención de IU, BNG, ChA e NB.

Características
---------------

No seu preámbulo establece que ten como obxectivo adecuar a regulación legal da educación non universitaria (educación infantil, primaria, secundaria, bacharelato, formación profesional, de idiomas, artísticas, deportivas, e de persoas adultas) baixo os principios de calidade da educación para todo o alumnado, a equidade que garanta a igualdade de oportunidades, a transmisión e efectividade de valores que favorezan a liberdade, responsabilidade, tolerancia, igualdade, respecto e xustiza.

Está baseada na aprendizaxe por competencias, e inclúe as oito competencias básicas estipuladas no informe Chirac. Considérase que a educación debe contribuír ao desenvolvemento das habilitades persoais que permiten ao alumnado integrarse con éxito na vida adulta. Baséanse nun ensino interdisciplinar, práctico e significativo máis que na acumulación de coñecementos.

Derogou a *Lei Orgánica Xeral do Sistema Educativo* (1990). Á súa vez, foi modificada pola *Lei Organica para a Mellora da Calidade Educativa* de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Lei Orgánica de Educación* (Consellería de Educación).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3390901
* BOE: BOE-A-2006-7899

 |
**Manuel López Poy**, nado en Sarria en 1958, é un xornalista, guionista e autor de banda deseñada galego, tamén coñecido como **Manolo López**.

Traxectoria
-----------

Marchou a Madrid a estudar xornalismo, e alí exerceu durante moitos anos ese oficio. Despois traballou en xornais, radios e televisións en Andalucía, Galicia e Cataluña. Ultimamente traballa como periodista freelance para revistas de música, viaxes e motor. É director do documental *La frontera de papel: cinco historias de nostalgia y esperanza*. Publicou o libro *Camino a la libertad: historia social del blues*, codirixe o programa de radio Bad Music Blues. Tamén dá conferencias sobre novela negra, banda deseñada e cultura da discapacidade. Colaborou nunha curta de ciencia ficción para a revista de fantasía *Cthulhu*.

Obra
----

* *Mamed Casanova: O Fillo da Furia* (novela gráfica, 2010; xunto a Miguel Fernández Vázquez).
* *Os días do cometa* (novela gráfica, 2013; xunto a Miguel Fernández Vázquez).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Blog oficial de Manuel López
* Demoeditorial.blogspot.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534096
* WorldCat
* VIAF: 161046071
* BNE: XX5017508
* ISNI: 0000 0001 0852 0682
* LCCN: no2014051531

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Loita (homónimos).
Loita libre olímpica.
A **loita** é unha disciplina deportiva e un deporte de combate existente dende hai milenios. Existe un enorme número de variedades. Dúas delas, ao seren disciplinas olímpicas, contan cunha especial difusión internacional: son a loita libre ou loita libre olímpica e a loita grecorromana. Ademais, a variedade de loita libre é practicada por homes e por mulleres, polo cal ao deporte feminino se lle coñece ás veces co nome independente de loita feminina.

A loita é un deporte onde cada participante intenta vencer ao seu rival sen o uso de golpes. O obxectivo consiste en gañar o combate facendo caer ao adversario ao chan e mantendo os dous ombros fixos sobre o tapiz ou gañando a puntos. Existen porén regras particulares segundo os distintos estilos.

Loita na antiga Grecia
----------------------

Na Grecia antiga, a loita tiña un lugar principal nas lendas e na literatura. Segundo determinados mitos, as leis deste deporte fóranlles entregadas aos homes pola deusa Atenea, a través do heroe Teseo. Noutras lendas, afírmase que a loita fora inventada por Heracles, por Hermes, pola súa filla Palestra etc. Velaquí a razón pola que non é estraño que a loita fose deporte fundamental non só nos xogos olímpicos antigos, senón en todos os xogos realizados ao longo e largo da Antiga Grecia. Homero (século VIII a.C.) relátanos no canto XXIII da *Ilíada* o combate entre Áiax Telamonio e Ulises, e tamén fai referencia a ela no canto VII da *Odisea*. Outros autores que falan da loita son Platón, Pausanias, Filóstrato, Plutarco, Heliodoro etc. Tamén na pintura e escultura aparece reflectida en moitos frescos e decoracións de cerámica e baixorrelevos deixan ver momentos de combates.

Galería
-------

### A loita no mundo

* Loita en Gambia
* Grappling
* Loita olímpica
* Loita turca

### A loita na arte

* 
* 
* 
*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Loita***  |

### Outros artigos

* Loita senegalesa
* Gouren
* Loita Tradicional Galega

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q42486
* AAT: 300343539
* BNCF: 16552
* BRE: 4094251
* EBID: ID
* GEA: 8238
* GEC: 0191863
* GND: 4050092-5
* JSTOR: wrestling
* LCCN: sh85148615
* NDL: 01045752
* PSH: 10036
* Treccani: lotta

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D014952

 |
**Geosynchronous Space Situational Awareness Program** ou **GSSAP**, tamén coñecido como **Hornet**, é un sistema clasificado de satélites de recoñecemento estadounidense.

Características
---------------

O sistema foi desenvolvido en segredo pola Forza Aérea e a empresa Orbital Sciences para proporcionar capacidade de recoñecemento cerca da órbita xeoestacionaria. Os satélites GSSAP usan o bus GeoStar-1 e dispoñen de sensores electroópticos cos que recoller información doutros satélites en órbita. Os GSSAP poden manobrar para achegarse ou alonxarse doutros satélites. O primeiro par de satélites GSSAP foi lanzado en 2014 mediante un Delta IV.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| GSSAP 1 | 28 de xullo de 2014 | Delta IV | Éxito |
| GSSAP 2 | 28 de xullo de 2014 | Delta IV | Éxito |
| GSSAP 3 | 19 de agosto de 2016 | Delta IV | Éxito |
| GSSAP 3 | 19 de agosto de 2016 | Delta IV | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  Mark Wade (2020). "GSSAP" (en inglés). Consultado o 4 de maio de 2020.
2. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "GSSAP 1, 2, 3, 4, 5, 6 (Hornet 1, 2, 3, 4, 5, 6)" (en inglés). Consultado o 4 de maio de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Delta IV

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q528202
* NSSDC ID: 2010-048A
* SCN: 37168

 |
A Baixa de Lisboa, de traza hipodámica, no centro dereita da vista aérea.
**Manuel da Maia**, nado en Lisboa en 1680 e finado o 17 de setembro de 1768, xeneral, foi un arquitecto e enxeñeiro portugués, Enxeñeiro-Maior do reino en tempos do rei D. Xosé I.

Traxectoria
-----------

Figura de relevo do século XVIII, o enxeñeiro Manuel da Maía estivo directamente envolvido, e foi o responsábel do éxito dalgúns dos máis ambiciosos proxectos de enxeñaría da época, tales como o Acueduto das Águas Livres ou a elaboración da nova planta da cidade de Lisboa, despois do terremoto de 1755. Centro de varias homaxes en vida, tales como condecoracións e mercés honoríficas, das que destaca o título de fidalgo da Casa Real e o de xeneral.

Contodo sería en novembro de 1755, na altura de cerca de 80 anos de idade, cando a conscuencia do terremoto de Lisboa, que Manuel da Maía deixaría, talvez, o seu maior legado: a coordinación da reconstrución da cidade de Lisboa.

Optando pola proposta do capitán de enxeñaría Eugénio dos Santos, creou o que hoxe é coñecido como a Baixa Pombalina. Neste proxecto colaborou tamén o enxeñeiro, de orixe húngara, Carlos Mardel.

Manuel da Maía ademais dun enxeñeiro de campo, foi tamén profesor da Aula de Fortificações, tendo ao futuro rei D. Xosé I como alumno. Menos coñecido, pero de grande importancia para a historia de Portugal, foi o traballo desenvolvido por Manuel da Maía como Guarda-mor do Real Arquivo da Torre do Tombo, posto que asumiu o 12 de novembro de 1745.

O Museo da Auga de Lisboa, dedicado á historia do abastecemento de auga da cidade, homenaxea a Manuel da Maía.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Historia da arquitectura en Portugal

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10324587
* WorldCat
* VIAF: 99946481
* EBID: ID
* ISNI: 0000 0000 8285 0826
* PTBNP: 73768
* ULAN: 500245024

 |
*Leiognathus splendens*
Os **Leiognátidos** (Leiognathidae) son unha familia de peixes mariños incluída na orde dos Perciformes, con algunhas especies de auga doce. Están distribuídos polo oeste do Pacífico e océano Índico, aínda que algunhas especies penetraron no Mediterráneo a través do canal de Suez.

Características
---------------

Corpo oval, alto, fortemente comprimido lateralmente, coa cabeza núa pero provista de cristas óseas na parte superior. Boca moi pequena e moi protráctil.

Unha aleta dorsal continua, con 8-9 espiñas na parte anterior, levantadas e cun mecanismo de bloqueo, seguidas por 15-17 radios brandos na parte posterior; anal con tres espiñas e 13-15 radios brandos. A ámbolos lados das bases das aletas dorsal e anal, unhas pequenas espiñas. Pectorais e pelvianas pequenas e caudal furcada.

Clasificación
-------------

Comprende tres xéneros e máis de corenta especies:

* Xénero *Gazza* (Rüppell, 1835)
* Xénero *Leiognathus* (Lacepède, 1802)
* Xénero *Secutor* (Gistel, 1848)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Leiognátidos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Leiognátidos*** |

* Taxonomía no ITIS *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q634284
* EBID: ID
* MAG: 2776320942

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 5300
* Fossilworks: 266300
* GBIF: 4283
* iNaturalist: 52729
* IRMNG: 114864
* ITIS: 168797
* NCBI: 30846
* Plazi: ID
* WoRMS: 125542

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1481761

 |
**Luis Rastrollo González**, nado en Guadalcanal (Sevilla) o 1 de marzo de 1908 e finado en Santiago de Compostela o 3 de decembro de 1936, foi un mestre e sindicalista andaluz.

Traxectoria
-----------

Nado en Torrecilla, propiedade rustica do termo de Guadalcanal, en Fuente del Arco. Militou na esquerda trotskista desde 1930 e foi membro do comité executivo da Izquierda Comunista de España (ICE). Foi un dos máximos responsables do POUM en Estremadura xunto con Eduardo Mauricio Ortiz. Estableceuse en Santiago de Compostela en 1935 e deulle pulo ao núcleo galego da ICE. Foi secretario da federación galega do POUM, secretario local da FETE-UGT e asesor de diversos sindicatos da capital galega ata a guerra civil. Organizou un equipo de traballo en Galicia, creando seccións en Santiago, A Coruña e varias cidades máis. Formou parte do Comité de Defensa da República constituído no concello compostelán en representación do POUM, polo que foi detido. Xulgado e acusado de traizón, foi condenado á pena de morte e executado no cemiterio de Boisaca o 3 de decembro de 1936.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lamela García, Luis (2005). *1936, la 'Cruzada' en Compostela. La guerra civil y la represión franquista en los documentos policiales y militares*. Sada: Do Castro. pp. 285–286. ISBN 84-8485-186-9.

### Ligazóns externas

* Biografía
* 

* Luis Rastrollo na páxina web *Nomes e Voces*.