recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Isidro de la Cal** é unha empresa galega de produción e comercialización de peixe e marisco con orixe en Castela e León.

Historia
--------

As orixes da empresa fundada por Isidro de la Cal estaban mercando peixe fresco no porto da Coruña e enviándoo a peixarías de Castela e León.

A empresa diversifica a súa actividade na subministración, produción, elaboración, comercialización e distribución de produtos do mar. Peixe e marisco tanto en fresco como conxelados. Ten acordos pesqueiros con outras empresas e factorías de acuicultura propias. Ten plantas de acuicultura propias en Valdoviño para a produción de rodaballo e de troitas en Carballo.

Marcas
------

* Isidro de la Cal
* Las Rías
* Rías Altas

Certificacións ambientais
-------------------------

A empresa ten as certificacións:

* ISO 14001 e EMAS sistema de xestión e auditoría ambiental.
* ISO 9001 xestión da calidade.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da empresaArquivado 30 de decembro de 2020 en Wayback Machine.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Igrexa.
Unha **Igrexa** é un determinado «conxunto de fieis que segue algunha das doutrinas cristiás». Aplícase o termo en plural (*as igrexas*), especialmente no ámbito ecuménico, ás diversas formas institucionais do cristianismo. En galego, o termo "Igrexa" refírese polo xeral á Igrexa Católica, por ser a de maior presenza e importancia históricas en Galicia.

Conceptos similares
-------------------

Os diferentes grupos cristiáns sosteñen diferentes doutrinas sobre o que é a "verdadeira e única Igrexa" estabelecida por Xesús Cristo. Tanto a Igrexa Católica como a Igrexa Ortodoxa ou as igrexas ortodoxas orientais considéranse a elas mesmas como dita "verdadeira e única Igrexa" (**"a" Igrexa**).

Outros grupos protestantes consideran que dita igrexa, única e verdadeira, é o conxunto de todos os cristiáns, a "igrexa cristiá", e que todos os grupos cristiáns son igrexas lexítimas que forman parte da primeira, malia as súas diferenzas: isto é o coñecido como "denominacionalismo"

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *igrexa*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q34651
* BNCF: 767
* EBID: ID
* MAG: 2776567534
* NKC: ph114280
* PSH: 7813
* Treccani: chiesa

 |
Ebenezer Scrooge atópase coa Ignorancia e a Miseria en *Conto de Nadal* de Charles Dickens.
A **ignorancia** é un desfasamento entre a realidade e unha percepción errónea da realidade. A ignorancia é a consecuencia dunha crenza ou dun feito probado que non se coñece, ou dito doutro modo, é a ausencia de coñecemento.

Concepción folosófica
---------------------

En filosofía o estudo da ignorancia vai parello ao estudo do coñecemento, sendo ambos a parte central da epistemoloxía. A filosofía secular condena xeralmente a ignorancia ao modo ilustrado na obra clásica *Conto de Nadal* de Charles Dickens. Nela a pantasma do Nadal presente amosa a Scrooge a ignorancia e a miseria personificadas en nenos, sinalando á primeira como a máis daniña.

Enfoques
--------

* No budismo, a ignorancia é descrita como un veo que induce as paixóns e causa os renacementos.
* Na industria, a aplicación dun coeficiente de ignorancia permite garantir a seguridade de todo ou parte dun sistema técnico.
* Na alegoría da caverna, de Platón, o estado de ignorancia é asociado a dous aspectos da condición do home mergullado na escuridade.
* A ignorancia invencible é unha forma de ignorancia que é o obxecto dunha defensa de inocencia.
* O escurantismo esta asociado a miúdo á ignorancia.

Ignorancia sabia e ignorancia profunda
--------------------------------------

Son dous conceptos moi importantes no ámbito da véspera estratéxica e da intelixencia económica.

* A ignorancia sabia é a daquel que sabe que non sabe.
* A ignorancia profunda é a daquel que non sabe que non sabe.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Coñecemento
* Dúbida

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q815577
* GND: 4205468-0
* JSTOR: ignorance
* LCCN: sh85064214
* MAG: 2778732403

 |
**Jacinto Calvo López**, nado en Viveiro o 4 de xullo de 1903 e finado en Lugo o 24 de xullo de 1993, foi un confeiteiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Trasladouse coa familia a Lugo, onde se estableceron como pasteleiros. Aprendeu o oficio familiar e traballou co pai. Ingresou en 1923 na Unión General de Trabajadores (UGT) e en 1931 no Partido Socialista Obrero Español (PSOE). Foi secretario xeral de ambas as formacións na capital lucense e tamén da Federación provincial do PSOE, tesoureiro da Federación Provincial de Traballadores de Lugo (1932) e presidente da Casa del Pueblo (1935). Foi candidato a deputado nas eleccións xerais de 1933 e de 1936, pero no saíu elixido. Durante a folga xeral revolucionaria de 1934 foi membro do comité revolucionario local, polo que foi procesado e condenado a prisión. En abril de 1936 foi elixido compromisario para a elección do presidente da República e participou na redacción do Estatuto de autonomía de Galicia de 1936.
Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, participou na chamada á formación de milicias para deter ás tropas acuarteladas en Lugo, pero dado o rápido control de Galicia polos alzados, fuxiu a Portugal e despois a Francia.

Regresou en 1951 continuando co negocio familiar. Nas primeiras eleccións democráticas de 1977 foi candidato ao Senado na Candidatura Democrática Galega, pero non foi elixido. Nas eleccións de 1982 e 1986 foi elixido senador polo PSdeG pola provincia de Lugo. Na constitución do Senado en 1982 e 1986, presidiu a sesión constituínte por ser o senador de máis idade.

Logo do seu pasamento constituíuse a Fundación Jacinto Calvo na provincia de Lugo que promove accións destinadas ao desenvolvemento económico e social da provincia, e a socialización do coñecemento e a innovación.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado
* Fundación Jacinto Calvo
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* 

* Jacinto Calvo López na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11684297
* DSBE: 3285\_calvo-lopez-jacinto

 |
**Los infantes de Aragón**. Detalle de *Genealogías de los Reyes de España*, c. 1460, Madrid: Biblioteca de Palacio.
Os **Infantes de Aragón** son, por antonomasia, os fillos nacidos do matrimonio do rei Fernando I de Aragón coa súa tía Leonor Urraca de Castela, condesa de Alburquerque. Foron:

* **Afonso**, rei de Aragón, nado en Medina del Campo en 1394;
* **María**, nada en Medina del Campo en 1396, raíña consorte de Castela polo seu matrimonio co seu primo Xoán;
* **Xoán**, nado en Medina del Campo en 1397 rei consorte de Navarra e rei propietario da Coroa de Aragón, pai de Fernando II de Aragón;
* **Henrique**, duque de Alburquerque, conde de Villena, gran mestre da Orde de Santiago, nado en Medina del Campo en 1400;
* **Leonor**, nada en 1402, raíña consorte de Portugal polo seu matrimonio con Duarte I de Portugal;
* **Pedro**, conde de Alburquerque, nado en 1406, e
* **Sancho**.

O seu pai, ambicionando o engrandecemento da súa casa, recomendoulles ao fin dos seus días que se mantivesen unidos e lesen a crónica do rei Pedro I de Castela. Tiveron un destacado protagonismo en Castela durante o reinado de Xoán II de Castela. Son os que recorda Jorge Manrique nas coplas á morte de seu pai:

(...)

XVI

*¿Qué se hizo el rey don Joan?*
*Los infantes d'Aragón,*
*¿qué se hizieron?*
*¿Qué fue de tanto galán,*
*qué fue de tanta invinción*
*como truxeron?*
*¿Fueron sino devaneos?*
*¿qué fueron sino verduras*
*de las eras?*
*las justas e los torneos,*
*paramentos, bordaduras*
*e çimeras?*
(...)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Suárez Fernández, Luis (2003): *Nobleza y monarquía. Entendimiento y rivalidad. El proceso de la construcción de la corona española*. Madrid: La Esfera de los Libros. ISBN 978-84-9734-098-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1807372
* GEA: 7097

 |
A **industria química** ocúpase da extracción e procesamento das materias primas, tanto naturais como sintéticas, e da súa transformación noutras substancias con características diferentes das que tiñan orixinalmente, para satisfacer as necesidades das persoas mellorando a súa calidade de vida. O seu obxectivo principal é elaborar un produto de boa calidade co custo máis baixo posible, e tratando de ocasionar o menor dano posible ao medio.

Existen dous tipos de industria química:

**Industria química de base**: Utilizan as materias primas básicas e elaboran produtos intermedios que, á súa vez, serven de materia prima para outras industrias

**Industrias químicas de transformacion**: Están destinadas ao consumo directo das persoas, empregan como materias primas os **produtos elaborados** polas industrias químicas de base. A **química fina**, como se lle denomina a este sector industrial, comprende numerosas industrias especializadas (medicamentos, fertilizantes, praguicidas, colorantes etc..).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207652
* BNCF: 14164
* BNE: XX526541
* EBID: ID
* GND: 4009848-5
* HDS: 014007
* JSTOR: industrial-chemistry
* LCCN: sh85022913
* MAG: 12404463
* NDL: 00564423
* PSH: 6316

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D002617
* MeSH: J01.576.655.437

 |
**Jan Batista Alton** , nado en Calfosch o 21 de novembro de 1845 e finado en Rovereto o 3 de abril de 1900, foi un lingüista e escritor ladino de Tirol do Sur.

Traxectoria
-----------

Estudou en Brixen e Trento, licenciándose en filosofía en Innsbruck en 1870. Ensinou latín en centros de ensino secundario de Trento, Praga, Viena e Rovereto. Escribiu textos, en lingua alemá, sobre as falas ladinas, entre eles *Die ladinischen Idiome in Ladinien, Gröden, Fassa, Buchenstein, Ampezo* de 1879 e publicou tamén algúns ensaios en ladino nos que incluía poesía, proverbios e contos ás veces tamén con tradución italiana, *Proverbi, tradizioni ed aneddoti delle valli ladine orientali con versione italiana* (Innsbruck, 1881); *Rimes ladines en pért con traduzion italiana* (Innsbruck, 1885); *Stòries e chiánties ladines con vocabolario ladin-italian metudes in rima* (Innsbruck, 1895). Tamén se interesou por outras linguas romances, en particual polo francés antigo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20089213
* WorldCat
* VIAF: 27160565
* BAV: ADV10228861
* BIBSYS: 4004583
* BNE: XX1088123
* BNF: 12447123k
* DBI: ID
* DeutscheBio: 121380637
* GND: 121380637
* ICCU: CFIV077361
* ISNI: 0000 0000 2419 2853
* LCCN: nr2003023814
* NKC: xx0074981
* NLA: 36415304
* NTA: 068713339
* OEBL: ID
* OL: OL1989136A
* SUDOC: 033621969

 |
**James Dougal Adrianus "Ox" van Hoften**, nado en Fresno, California, o 11 de xuño de 1944, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-41-C e STS-51-I.

Traxectoria
-----------

Van Hoften graduouse en enxeñaría civil pola Universidade de California en Berkeley en 1966 e é máster en enxeñaría hidráulica e ten un doutoramento na mesma materia pola Universidade do Estado de Colorado en 1968 e 1976 respectivamente. Foi seleccionado como candidato a astronauta pola NASA en xaneiro de 1978, completando o seu adestramento en agosto de 1979. Participou nas misións STS-41-C e STS-51-I, pasando 14,08 días no espazo.

Notas
-----

1. 1 2  Mark Wade (2022). "van Hoften, James Dougal Adrianus 'Ox'" (en inglés). Consultado o 18 de marzo de 2022.
2. 1 2  NASA, ed. (5 de decembro de 2007). "James D. A. van Hoften Interviewed by Jennifer Ross-Nazzal" (en inglés). Consultado o 18 de marzo de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***James van Hoften***  |

### Outros artigos

* STS-41-C
* STS-51-I

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q634822
* IMDb: nm0887141
* NASA: vanhoften-jda

 |
Unha **institución**, termo derivado etimoloxicamente do latín *institutio* ("educación"), é un establecemento ou organismo que realiza un labor social de tipo educativo e cultural, como os institutos de ensino ou investigación, ou ben os museos. Palabras como instrución, instrutor ou institutriz pertencen ao campo semántico de institución.

Así mesmo, a palabra institución fai referencia ao mecanismo de orde social e cooperación que procura gobernar o comportamento dun grupo de individuos, xa sexa reducido ou unha sociedade completa. As institucións no devandito sentido transcenden as vontades individuais ao identificárense coa imposición forzosa dun propósito considerado como un ben social. O seu mecanismo de funcionamento varía amplamente en cada caso. É de salientar a elaboración de numerosas regras intrínsecas a cada institución, que polo xeral son inflexíbeis.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178706
* AAT: 300026004
* BRE: 2012790
* EBID: ID
* GEC: 0189080
* GND: 4113393-6
* JSTOR: social-institutions
* LCCN: sh85008810

 |
Non confundir con alerxia alimentaria.

Enténdese por **intolerancia aos alimentos** a incapacidade de consumir certos alimentos ou nutrientes sen sufrir efectos adversos sobre a saúde. Estes efectos poden ser máis ou menos rápidos.

A intolerancia aos alimentos distínguese da alerxia alimentaria en que esta última provoca unha resposta do sistema inmune, activando a inmunoglobulina E (IgE), mentres que a intolerancia, non.

O exemplo máis común de intoleracia aos alimentos é a intolerancia á lactosa, que se debe non só á insuficiencia do enzima lactase, que impide a correcta absorción da lactosa, senón tamén á intolerancia ás proteínas da vaca. Preséntase en nenos ao consumir leite de vaca ou leite materno dunha nai (ou dunha ama de cría) que consumira leite ou carne de tenreira. Outras intolerancias comúns son ao glute, ao ovo e ao peixe ou marisco.

Segundo o grao de intolerancia á lactosa, pódese producir desde un rexeitamento inmediato a toda clase de leite até síntomas de difícil diagnóstico, xa que unha malabsorción da lactosa produce unha acumulación de gases no intestino, causantes de dor abdominal e incluso dor de estómago e vómitos. É un exemplo de efecto rápido sobre a saúde.

No caso da intolerancia ás proteínas do leite de vaca (IPLV), as persoas, en especial os nenos, non son capaces de dixerilas e prodúcenlles trastornos dixestivos que sinalan chorando e non podendo durmir. Esta intolerancia adoita desaparecer ao pasaren uns anos e combátese mediante biberóns dun leite especial que non provén da vaca ou un leite hidrolizado.

Tipos de intolerancia aos alimentos
-----------------------------------

* Intolerancia á lactosa
* Intolerancia á sacarosa
* Intolerancia á trehalosa
* Intolerancia á frutosa
* Intolerancia á galactosa
* Intolerancia ao glute

Véxase tamén
------------

* Alerxia alimentaria

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1727229
* JSTOR: food-intolerances
* NKC: ph505550

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* HPO: HP:0012537
* ICD-9: V69.1
* ICD-10: K90.4
* MeSH: D000073923
* MeSH: C23.888.821.387

 |
**Janet Patricia Gardner**, nada en Juneau (Alasca) o 21 de marzo de 1962, é unha música e compositora estadounidense, coñecida popularmente por ser a vocalista da banda de glam metal Vixen.

Traxectoria
-----------

Vixen en 2014.
É filla de Rulon B. Gardner, enxeñeiro civil que traballou durante anos no Servizo Forestal dos Estados Unidos en Alasca e Utah, pero na súa gran maioría en Bozeman (Montana), onde Janet creceu. A súa nai Margaret era unha pianista dunha igrexa dos Santo dos Últimos Días. Desde moi pequena uniuse a varios coros escolares, onde ademais aprendeu a tocar o piano e a guitarra.

Iniciou a súa carreira en 1980 cando foi convidada pola guitarrista Jan Kuehnemund a unirse a Vixen, logo de vela cantar nun pub. Ao ano seguinte fixo a súa primeira aparición xunto a Vixen na película *Hardbodies*, personificando á banda de ficción Diaper Rash.

En 1988 e logo de asinar co selo EMI Music, alcanzou a fama xunto á banda grazas aos seus discos *Vixen* e *Rev It Up*, pero ao pouco tempo separáronse por diferenzas musicais. En 1997 e xunto a Roxy Petrucci reformaron a agrupación e gravaron *Tangerine*, pero ao non posuír a autorización de Jan disolvéronse en 1999.

En 2004 participou na reunión de Vixen para o programa de televisión Bands Reunited da canle VH1. Anos despois e xunto a Share Pedersen, Roxy e Gina Stile decidiron crear unha nova versión de Vixen chamada simplemente VXN, pero para non ter problemas con Jan por asuntos de dereitos de autoría, cambiárono a JSRG. En decembro de 2013 xunto a Roxy, Share e Gina refundaron Vixen, como unha maneira de manter o legado de Jan, que faleceu de cancro dous meses antes. Doutra banda, en 2017 publicou até agora o único disco de estudo epónimo da súa carreira en solitario. O 16 de xaneiro de 2019, publicou en Facebook que a súa retirada de Vixen quedou definitiva.

En 2005 titulouse como hixienista dental na Universidade de Bridgeport. Vive en Trumbull (Connecticut) a canda seu home Justin James. Antes casara con Andy Katz, un técnico de son e guitarrista, con que ten un fillo que se chama Ryan.

Discografía
-----------

### con Vixen

* *Vixen* (1988)
* *Rev It Up* (1990)
* *Tangerine* (1998)

### En solitario

* *Janet Gardner* (2017)
* *Your Place in the Sun* (2019)

Notas
-----

1. ↑  "Rulon Bowen Gardner (1923-2006) - Fins a grave Memorial".
2. ↑  "In Memory of Margaret Afton Gardner".
3. ↑  "Vixen - Metaladies". Arquivado dende o orixinal o 19 de setembro de 2020. Consultado o 17 de abril de 2018.
4. 1 2  "VIXEN Vocalist JANET GARDNER Signs With PAVEMENT ENTERTAINMENT; Debut Solo Album Due In August".
5. ↑  "Entrada en Facebook o 16 de xaneiro de 2019".
6. ↑  "Original Vixen singer Janet Gardner issues update".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2053120
* WorldCat
* VIAF: 8818154260716024480002
* Discogs: 939561
* IMDb: nm0306968
* MusicBrainz: ID

 |
**Julia Rodríguez-Maribona**, nada en Avilés o 12 de novembro de 1923 e finada en Neuchâtel (Suíza) o 16 de marzo de 2005, foi unha enfermeira española considerada a inventora da fregona xunto coa súa nai Julia Montoussé Frages.

Traxectoria
-----------

Julia Rodríguez é filla de Julia Montoussé e o industrial José Maribona. Na década dos oitenta, emigrou a Suíza onde coñeceu ao seu segundo marido, Albert, e exerceu como enfermeira. Morreu de leucemia na cidade suíza de Neuchatel o 16 de marzo de 2005.

Rodríguez e a súa nai deseñaron un dispositivo de limpeza que combinaba cubo, pau e trapo, que posteriormente foi coñecido como fregona. Por este invento, obtiveron en 1953 o modelo de utilidade (un tipo de dereito que se concede a unha invención e que impide a terceiros utilizar comercialmente a invención protexida, sen a súa autorización) nº 34.262, co título "Dispositivo acoplable a toda clase de recipientes tal como baldes, cubos, caldeiros e similares, para facilitar o fregado, lavado e secado de pisos, chans, corredores, zócolos e locais en xeral".

O deseño foi adquirido pola fábrica de artigos de uso doméstico Manufacturas Rodex, do enxeñeiro Manuel Jalón, ao que si se lle outorgou o recoñecemento do invento pola patente de invención nº 298.240 en 1964, once anos despois. Rodríguez e Montoussé seguen sen ser recoñecidas como inventoras da fregona debido a esa diferenza xurídica entre modelo de utilidade e patente de invención.

Notas
-----

1. 1 2  España, La Nueva. "Las avilesinas que idearon la fregona". Consultado o 29 de xuño de 2018.
2. ↑  "Julia Montoussé Frages y su hija Julia Rodríguez-Maribona, "inventoras" de la fregona | Ciencia y más | Mujeres con ciencia". *Mujeres con ciencia* (en castelán). Consultado o 29 de xuño de 2018.
3. ↑  "Rosa Millán García En Femenino". Consultado o 29 de xuño de 2018.
4. ↑  "Las inventoras de la fregona fueron las Julias: una madre y una hija de Avilés". Consultado o 29 de xuño de 2018.
5. ↑  "Información sobre la marca MANUFACTURAS RODEX, S.A. "MAROSA" - N-0044244". Consultado o 29 de xuño de 2018.
6. ↑  "La fregona, un hombre lleva la fama y dos mujeres registraron la idea original - Historias de la Historia". Consultado o 29 de xuño de 2018.
**Julia García-Valdecasas Salgado**, nada en Barcelona o 29 de xaneiro de 1944 e finada na mesma cidade o 5 de febreiro de 2009, foi unha política española.

Traxectoria
-----------

Era filla de Francisco García-Valdecasas, quen fora reitor da Universidade de Barcelona durante o franquismo. Licenciada en Farmacia nesa universidade, traballou de boticaria dende 1969 ata 1979. Posteriormente ingresou no corpo de Interventores e Auditores do Estado por oposición en 1980, e a ese traballo dedicou o resto da súa vida. Chegou a ostentar a presidencia da Asociación Nacional de Interventores de España de 1990 a 1994.

Comezou a súa carreira política cando o presidente de goberno español José María Aznar a nomeou delegada do Goberno en Cataluña en maio de 1996. Afiliouse ao Partido Popular e ocupou o cargo de delegada ata agosto de 2003 cando foi promovida ao cargo de ministra de Administracións Públicas. Foi a primeira muller en ocupar ese ministerio.

O 14 de marzo de 2004 foi elixida Deputada pola circunscrición de Barcelona no Congreso dos Deputados, pero ao perder o PP o goberno tivo que abandonar o ministerio, onde foi substituída polo socialista Jordi Sevilla. O 1 de outubro de 2006 deixou o escano no Congreso por razóns de saúde, posto que lle diagnosticaron unha enfermidade dexenerativa chamada atrofia multisistema ou MSA. Faleceu dous anos máis tarde, en febreiro de 2009 dunha pneumonía.

Vida persoal
------------

Estaba casada co profesor de dereito mercantil Xabier Añoveros Trias de Bes e tiña 3 fillos.

Notas
-----

1. ↑  Fallece a los 65 años la ex ministra Julia García-Valdecasas Arquivado 07 de febreiro de 2009 en Wayback Machine. *Público*, 5/02/2009

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Julia García-Valdecasas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Javier Arenas** |  **Ministra de Administracións Públicas de España** 2003 - 2004 | Sucesor:**Jordi Sevilla** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2325676
* WorldCat
* VIAF: 303986861
* CANTIC: a10688146
* DBE: julia-garcia-valdecasas-salgado
* GEC: 0242485

 |
**José Barral Souto**  nado en Oleiros o 23 de outubro de 1903 e finado na Arxentina o 15 de novembro de 1976, foi un economista, estatístico e actuario galego nacionalizado arxentino en 1928. Está considerado o anticipador do método da programación linear na teoría económica.

Traxectoria
-----------

José Barral Souto realizou os estudos universitarios e de doutoramento na Facultade de Ciencias Económicas da Universidade de Buenos Aires, e na Facultade de Ciencias Físico-Matemáticas da Universidade Nacional de La Plata, doutorándose en 1934 cunha tese titulada *Expresión de la renta vitalicia mediante una serie potencial entera de la variación del tipo de interés*. En 1925 recibiu o título de *Contador Público Nacional*, e entre 1929 e 1931 fixo a carreira de actuario. En 1927 ingresou no Instituto de Economía Bancaria, en 1930 no Instituto de Biometría e en 1933 acadou o posto de profesor adxunto de Estatística.

Relevancia científica
---------------------

Entre 1939 e 1940 José Barral Souto reformulou e obtivo unha nova solución do problema dos custos comparados, mediante inecuacións lineais, co que, en palabras do Premio Nobel de Economía Wassily Leontief, *anticipou en esencia a aproximación mediante programación linear á teoría económica* que foi redescuberta anos máis tarde nos Estados Unidos 

Foi un dos fundadores en 1936 da Unión Matemática Arxentina.

Recoñecementos
--------------

* Presidente honorario (1965) do Instituto Interamericano de Estatística
* Membro co sitial 19 da Academia Nacional de Ciencias Económicas da Arxentina
* Profesor emérito (1971) da Universidade de Buenos Aires.

Notas
-----

1. ↑  Manuel Fernández López (2004): "Centenario de José Barral Souto, el genio gallego que anticipó la programación lineal, artigo en *Revista Galega de Economía*, vol. 13, núm. 1-2, pp. 1-11 ISSN 2255-5951 *(en castelán)*.
2. ↑  NOTA DEL PROFESOR WASSILY LEONTIEF (1961), Revista de Ciencias Económicas, año LI, serie IV, núm. 20, (julio-diciembre), p. 210. Buenos Aires.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* BARRAL SOUTO, J. (1941): "Principios fundamentales de la división del trabajo", Revista de Ciencias Económicas, ano XXIX, serie II, núm. 236, (marzo), pp. 175–191 e (abril), pp. 285–315. Buenos Aires. Versión inglesa: "Fundamental Principles of the Division of Labour", International Economic Papers, núm. 12. Londres, Nova York, 1967).
**José Manuel Barro González**, nado no Vilar (Viloalle, Mondoñedo) o 13 de febreiro de 1873 e finado o 14 de xaneiro de 1943, foi un empresario galego.

Traxectoria
-----------

Construtor de automóbiles, impulsou o complexo Chavín-Viveiro. Representou á firma francesa De Dion Bouton, e da súa factoría saíron tamén bicicletas, camións e autobuses. Dedicouse tamén ao téxtil e á enerxía.

En 1905 conseguiu a importación do primeiro vehículo de explosión "e recorre toda Galicia causando admiración e espanto á vez entre cabalos e cocheiros". Sobre un vello tear montou a fábrica e levantou as súas propias centrais hidroeléctricas para abastecer de enerxía a planta. En 1926 o taller mecánico de Barro-Chavín ocupaba a 80 traballadores e 26 aprendices. A matriz francesa De Dion-Bouton converteu a fábrica de José Manuel Barro en Lugo na súa franquía para España.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Nuevo Cal, Carlos (2006). CIEF Centro de Investigación Económica e Financeira; Fundación Caixa Galicia, ed. *"Un precursor da industria da automoción en Galicia" in Empresarios de Galicia*. pp. 303–317.
**José Antonio Vázquez García**, nado en Lugo en 1955 e finado o 10 de setembro de 2021, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Era enfermeiro de profesión. Concelleiro do PPdeG en Begonte ata 2007, nas municipais de 2007 encabezou a candidatura Independentes por Begonte (IBT), coa que foi elixido alcalde grazas a un pacto co PSdeG-PSOE e o BNG. En 2011 retirouse da candidatura independente, e regresou ás filas do PPdeG. Así integrouse na candidatura encabezada por José Ulla Rocha, e foi Isidro López quen encabezou a lista de Independentes por Begonte. Nas eleccións de 2011, saíu elixido concelleiro e ocupou a primeira tenza de alcaldía, que renovou tralos comicios de 2015 e 2019. Seguiu de concelleiro até o seu falecemento.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Pena Rábade** |  **Alcalde de Begonte** 2007 - 2011 | Sucesor:**José Ulla Rocha** |

Notas
-----

1. ↑  Arias, Cristina (11 de setembro de 2021). "Fallece a los 65 años el exregidor de Begonte José Antonio Vázquez García". *elprogreso.es* (en castelán). Consultado o 12 de setembro de 2021.
2. 1 2  Arias, Cristina (2021-09-11). "Fallece a los 65 años el exregidor de Begonte José Antonio Vázquez García". *El Progreso de Lugo* (en castelán). Consultado o 2021-09-12.
3. ↑  O PP, contra todos cara á alcaldía

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Begonte

### Ligazóns externas

* Entrevista en *El Progreso*
**José Arias Uría**, nado en Ferrol en 1799 e finado na Coruña o 3 de xaneiro de 1873, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Ángel Arias de Cal e de Francisca Uría, ao pouco de nacer a familia trasládase a Betanzos. Licenciado en leis pola Universidade de Santiago de Compostela en 1825, onde militou en organizacións liberais. Casou con Josefa Sande. Foi avogado en Betanzos. Deputado a Cortes en 1839 polo Partido Progresista, presidiu a Xunta Revolucionaria de Betanzos despois do pronunciamento de Espartero de 1840. Volveu ser deputado ao ano seguinte, e denunciou en 1842 actos de corrupción no Goberno do Rexente. En 1844 foi deputado provincial da Coruña e tivo que exiliarse un tempo en Portugal durante a década moderada. Despois do seu regreso do exilio cando os progresistas conseguiron o poder, ingresou na carreira xudicial e foi nomeado Fiscal na Audiencia de Mallorca en 1854. O 15 de xaneiro de 1856 foi nomeado ministro de Graza e Xustiza cesando o 14 de xullo dese mesmo ano. Intentou a resolución do problema da Lei orgánica do poder Xudicial e os problemas en torno á relación coa Igleaia católica. Foi protagonista de todos os movementos revolucionarios de Betanzos entre 1820 e 1873.

Vida persoal
------------

Foi avó de Víctor Montoto Arias.

Notas
-----

1. ↑  *El Eco de Galicia*, 7-1-1873, p. 3.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5495624
* DBE: jose-arias-uria
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 8290

 |
**José Bartolomé Vidal**, nado en Betanzos en 1864 finado na mesma vila en agosto de 1916, foi un xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Practicante. Colaborou en *El Censor* asinando como **Melotobar**, despois foi director de *El Pueblo* até o número 39. En 1901 tivo que marchar a Castela e acusou ao caciquismo local da súa marcha. En 1907 foi nomeado xuíz municipal de Nava del Barco (Ávila) onde exercía de auxiliar de médico. Desde alí enviou colaboracións a *Betanzos Liberal*, *La Aspiración* e *Nueva Era* e tamén colaborou en *Diario Ferrolano*. Cara 1912 regresou a Betanzos e en 1914 foi nomeado vixilante interino da prisión de Betanzos.

Casou con Nieves Fernández Losada.

Notas
-----

1. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 11-8-1916, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Torres Regueiro, Xesús (1988). "Os animadores da prensa local (II)" (PDF). *Anuario Brigantino* **11**: 73–74. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 14 de xullo de 2014. Consultado o 15 de xuño de 2014.
**Jaume Pérez Montaner**, nado en L'Alfàs del Pi en 1938, é un escritor valenciano en lingua catalá.

Traxectoria
-----------

Estudou en Alcoi, nestes anos coñeceu a Joan Fuster, o que o marcou fondamente e o achegou ao coñecemento da literatura en lingua catalá. Fixo filosofía e letras na Universidade de Valencia e polas súas actividades antifranquistas estivo preso durante quince meses. Dende 1967 e durante anos viviu nos Estados Unidos exercendo como profesor en varias universidades.
Profesor de literatura catalá na Universidade de Valencia. Dende 1999 até 2007 presidiu a Associació d'Escriptors en Llengua Catalana.

*Adveniment de l'odi*, o seu primeiro poemario, que publicou en 1976, aínda que está escrito entre 1973 e 1975, ten como tema central a saudade pola terra e a esperanza de volver a ela. Entre os seus outros poemarios destacan *Museu de cendres* (1980), *L'heura del desig* (1985), *Fronteres* (1994), *L'oblit* (1996). Tamén é autor de diversos ensaios de crítica literaria.

Notas
-----

1. ↑  Reseña de Jaume Pérez Montaner Arquivado 23 de decembro de 2004 en Wayback Machine. en *www.escriptors.cat* *(en catalán)*
2. ↑  Jaume Pérez i Montaner Arquivado 31 de maio de 2020 en Wayback Machine. en *www.enciclopedia.cat* *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11927348
* WorldCat
* VIAF: 32098974
* BIBSYS: 9023204
* BNE: XX905387
* CANTIC: a10142320
* Dialnet: 1411790
* GEC: 0246804
* GND: 152357351
* ISNI: 0000 0000 5948 4258
* LCCN: n82070432
* SUDOC: 03401571X

 |
**Joaquín Poza Juncal**, nado en Pontevedra o 26 de novembro de 1898 e finado en Madrid o 28 de setembro de 1934, foi un avogado, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Joaquín Poza Cobas, dirixente republicano de Pontevedra, sucedeu ao seu pai como director de *La Libertad*. Foi vicepresidente do Centro Republicano de Pontevedra e un dos asinantes do manifesto fundacional da Federación Republicana Gallega en 1930, o chamado *Pacto de Lestrobe*. Logo da proclamación da Segunda República foi concelleiro de Pontevedra e máis tarde gobernador civil de Ourense. Nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931 foi elixido deputado por Pontevedra pola FRG.

Deputados galegos de 1931. Ramón Suárez Picallo, Daniel Vázquez, Alejandro Rodríguez Cadarso, Castelao, Nóvoa Santos, Antón Villar Ponte, Poza Juncal, Otero Pedrayo e Antón Alonso Ríos.
En 1933 pásase a Acción Republicana e ingresa en Izquierda Republicana en 1934. Participou activamente nas asembleas de elaboración do Estatuto de Autonomía de Galicia. Foi tamén avogado asesor da Caja Rural de Lérez, fundada en 1926.

Foi redactor-xefe de *El País*, voceiro do PRG e logo de IR, colaborador de *Faro de Vigo* e *El Emigrado* (A Estrada). Dirixiu a revista *Vida Agraria*, voceiro da Caja Rural de Lérez, da que foi asesor xurídico.

Iniciouse na masonaría en 1929 na loxa pontevedresa "*Helenes nº 7*", na que empregou o *simbólico* "*Vergniaud*", acadando o grao 3º (mestre).

Foi irmán de Hernán e Laureano Poza Juncal, este último tamén masón no exilio.

Notas
-----

1. 1 2 3  Renacimiento54 (blogueiro) (26-4-2012). Logia Renacimiento 54, ed. "Recuperando a memoria masónica galega: JOAQUÍN POZA JUNCAL". *renacimiento54.blogspot.com* (en castelán). Consultado o 17-6-2018.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira Martínez, Carlos (2004). "A Familia Poza: Un exemplo de republicanismo e librepensamento en Pontevedra" (PDF). *Anuario Brigantino* (27): 265–312. Consultado o 28 de agosto de 2012.

### Outros artigos

* Eleccións Xerais 1931 en España

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11045838
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 91180

 |
**Juan José Cardona González**, nado en Arucas (Gran Canaria) o 28 de setembro de 1962, é un político canario. O 22 de maio de 2011 foi proclamado alcalde de Las Palmas de Gran Canaria, sendo investido no cargo o 11 de xuño dese mesmo ano.

Traxectoria
-----------

No ano 1986 licénciase en Dereito na Universidade Complutense de Madrid. Desde 1986, até 1995 exerce de avogado, profesión que levou a cabo xunto coa de Secretario Xeral da Confederación de Empresarios en 1991. É en 1991 cando se afilia como militante ao Partido Popular na cidade das Palmas de Gran Canaria.

É en xuño de 1995 cando exerce como concelleiro no Concello das Palmas de Gran Canaria, durante este período de tempo exerce de Terceiro Tenente de Alcalde e Concelleiro de Tráfico, Aparcadoiros e Transportes, até o ano 1996, ano no que asume as áreas de Organización, Tráfico e Seguridade. Juan José repite por segunda vez nas filas do Partido Popular nas Palmas de Gran Canaria. Entre os anos de 1999 e 2003, ocupou a área de Urbanismo e Aparcadoiros e foi Terceiro Tenente de Alcalde por segundo mandato consecutivo na súa carreira política.

Tamén ocupa outros cargos entre os que cabo destacar o de ser representante da corporación na Zona Franca de El Puerto da Luz, tamén como membro do Consello de Administración de Gestur e Visocan; da Caja de Canarias, na Fundación Auditorio Alfredo Kraus e no Consello de Administración da Autoridade Portuaria.

Entre os anos de 2000 a 2004 é Presidente Insular en Gran Canaria polo Partido Popular, e en 2003, Juan José decide comezar o seu avance na política no Cabido Insular de Gran Canaria, onde exerceu de Vicepresidente e Conselleiro de Turismo e Presidente do padroado de Turismo entre os anos de 2003 e 2007.

O 22 de maio de 2011, é proclamado alcalde das Palmas de Gran Canaria.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jerónimo Saavedra** | **Alcalde das Palmas de Gran Canaria**2011-actualidade | Sucesor:***No cargo*** |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de Juan José Cardona
**Gonzalo Sánchez**, nado arredor de 920, foi un conde galego.

Traxectoria
-----------

En 956-958 rebelouse contra Sancho I de León, o Craso.

Foi xefe dos exércitos na fronteira da actual Galiza contra os musulmáns. Sobresae pola derrota que inflixe ao exército de Gunrod de Noruega o cal permanecera preto de tres anos en terras galegas, matando e saqueando, pero cando regresaban ás súas naves cargados con botín e prisioneiros foron interceptados polo conde Gonzalo Sánchez que conseguiu vencelos nos arredores da ría de Ferrol, no ano 970, dando morte a Gunrod de Noruega, o seu *sækonungr*, e tamén queimou a maioría das súas naves e executou a todos os viquingos.

Notas
-----

1. ↑  Xefe viquingo. Literalmente 'rei do mar'.
2. ↑  Eduardo Morales Moreno: *Los vikingos en España*. Revista *Historia de Iberia Vieja*, n.º 12, Madrid: HRH Editores, 2006.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gustavo Fabra Barreiro. *Los Gallegos* (en castelán). ISBN 8470900064
* Ramón Otero Pedrayo. *Guía de Galicia*. ISBN 9788471543653
**Juan José Jeremías Montero**, nado en Santiago de Compostela o 28 de maio de 1889 e finado en Guadalaxara (México) o 10 de setembro de 1950, foi un industrial e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Jeremías Cabezas e Encarnación Montero Pasantino, sobriño de Eugenio Montero Ríos. Foi elixido presidente da Juventud Republicana de Santiago de Compostela en decembro de 1912. Correlixionario de Emiliano Iglesias, mantivo contactos con el durante a súa visita a Galicia en setembro de 1921. Dono dunha fábrica de chocolate en Pontecesures. Na República foi alcalde de Pontecesures do 5 de xuño de 1931 ao 30 de xullo de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 pasou á zona leal e foi auxiliar da administración de xustiza no xulgado de Belchite e en maio de 1938 foi destinado ao Xulgado especial Xeral de Evasión de Capitais en Barcelona. Coa derrota da República pasou a Francia e exiliouse en México, arribando ao porto de Veracruz o 27 de xullo de 1939 a bordo do vapor Mexique.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ramón Diéguez Carlés** |  **Alcalde de Pontecesures** 1931 - 1936 | Sucesor:**Jesús Cabeza Sierra** |

Obras
-----

* *El filo de la traición*, 1943.

Vida persoal
------------

Casou en 1915 con Concepción Carlés Romero, fila de José Carlés Romero, alcalde de Valga.

Notas
-----

1. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 17-12-1912, p. 2.
2. ↑  *El Compostelano*, 3-9-1921, p. 1.
3. ↑  *La Noche*, 6-9-1958, p. 6.
4. ↑  *Gaceta de la República*, 14-5-1938, p. 867.
5. ↑  "Relación de los compatriotas llegados a Veracruz el 27 de julio de 1939 a bordo del Vapor Mexique." (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 09 de xuño de 2018. Consultado o 09 de xuño de 2019.
6. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 4-5-1915, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en Movimientos Migratorios
* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q64513976
* BNE: XX1152920

 |
| Iñigo Landaluze |
| --- |
|  |
| Información persoal |
| Nacemento | Iñigo Landaluze Intxaurraga 9 de maio de 1977 (45 anos) Getxo, Euskadi |
| Nacionalidade | País Vasco País Vasco |
| Equipo |
| **Último equipo** | Euskaltel-Euskadi |
| Equipo(s) como afeccionado |
|  | Café-Baqué |
| Equipo(s) Pro |
| 2001- | Euskaltel-Euskadi |
| Principais vitorias |
| * Dauphiné Liberé 2005
 |

**Iñigo Landaluze Intxaurraga**, nado Getxo (Biscaia) o 9 de maio de 1977, é un exciclista vasco .

Traxectoria
-----------

Procedente da canteira do Punta-Galea, que forneceu moitos dos ciclistas vascos de primeira fila, militou como afeccionado no Café-Baqué e deu o paso a profesional en 2001 co Euskaltel-Euskadi. No 2005, pouco despois de vencer na Dauphiné Libéré, o seu título máis importante, foi acusado de dopaxe, razón pola que estivo sen competir durante case un ano. Ao final do ano 2006 foi declarado inocente logo de detectarse un erro no método de análise do laboratorio, co que regresou á bicicleta en 2007.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q451120
* CyclingArchives: 2895
* ProCyclingStats: 119940

 |
**Iñaki Gerenabarrena Martínez de Lahidalga**, nado en Vitoria en 1962, é un político do Partido Nacionalista Vasco. Foi parlamentario vasco entre 1995 e 2008. Empezou a súa actividade política en EGI, as mocidades de Partido Nacionalista Vasco.

É Enxeñeiro Técnico Forestal de profesión e foi Conselleiro de Agricultura e Pesca. Foi presidente do Araba Buru Batzar (ABB), executiva do PNV en Áraba. Dende 2008, é Vice Presidente da Caixa Vital - Vital Kutxa, a Caixa de Aforros do territorio, sendo o seu Presidente en funcións durante un mes tras a dimisión de Gregorio Rojo.

Conselleiro do Goberno Vasco
----------------------------

Juan José Ibarretxe elixiu a Gerenabarrena a comezos de xaneiro de 1999 como conselleiro de Agricultura, Pesca e Alimentación no seu primeiro gabinete como lehendakari do Goberno Vasco. Na súa xura do cargo marcou como prioridades da súa xestión a negociación da *Axenda 2000*, que ía definir o modelo das axudas europeas á agricultura entre 2000 e 2006; e unha aposta polo desenvolvemento sustentable do campo. O seu primeiro acto oficial como conselleiro foi ao día seguinte e consistiu nunha visita á confraría de pescadores de Pasaia para reunirse cos familiares dos tripulantes do pesqueiro *Marero*, desaparecido en mar a fóra, aos que prometeu axudas económica e un cambio legal que permitiría a redución do prazo legal necesario para determinar o falecemento de desaparecidos en mar a fóra.[]

Notas
-----
**Inés Santé Riveira**, nada en Ferrol o 29 de novembro de 1976, é unha investigadora e científica galega, profesora da área de Enxeñaría Cartográfica, Xeodésica e Fotogrametría do Departamento de Enxeñaría Agroforestal da Universidade de Santiago de Compostela e Secretaria da Comisión Académica do Programa de Doutoramento en Xestión Sustentable da Terra.

Ocupa a Dirección do Instituto de Estudos do Territorio da Xunta de Galicia.

Traxectoria
-----------

Doutora en enxeñaría agrónoma pola Universidade de Santiago de Compostela, Premio Extraordinario de Doutoramento e licenciada con matrícula de honra. O seu proxecto fin de carreira, co título "Aplicación das novas tecnoloxías SIG e Web á enxeñaría rural e agronómica", obtivo o Premio á Iniciativa Empresarial da CEL para proxectos de investigación. É membro do Laboratorio do Territorio (LaboraTe), que está integrado no grupo de investigación GI-1934-TB (Territorio e Biodiversidade) da USC. A súa actividade investigadora desenvolveuse fundamentalmente dentro dos campos da ordenación do territorio, sistemas de axuda á decisión espacial, SIG-web; Public Participation GIS (PPGIS); modelos e técnicas de ordenación territorial (análise multicriterio, optimización heurística e modelos urbanos baseados en autómatas celulares). Foi, no curso 2014-15, coordinadora do máster Universitario da USC en Xestión Sustentable da Terra e do Territorio.

Notas
-----

1. ↑  "Inés Santé Riveira - Directora do Instituto de Estudos do Territorio". Xunta de Galicia. Arquivado dende o orixinal o 31 de maio de 2020. Consultado o 3 de outubro de 2018.
2. ↑  "Grupo de investigacón Laborate - USC". Consultado o 3 de outubro de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Inés Santé Riveira Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Catálogo Iácobus USC

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20652650
* DBLP: 10392
* Dialnet: 1323806
* Scopus: 6504450302

 |
**Joaquín Núñez de Couto**, nado en Tenorio (Cotobade) e finado en abril de 1940, foi un profesor e agrarista galego.

Traxectoria
-----------

Sobriño de Manuel Ángel Couto e irmán de Rogelio Núñez de Couto. Licenciado en filosofía e letras. Foi profesor no colexio do ex Convento de Beneditinos de Tenorio, director da Academia Figueroa e dos colexios de San Luis Gonzaga de Pontevedra e Lugo (1893) e profesor do Instituto de Lugo. Foi catedrático de Educación Física do Instituto de Ourense e auxiliar de letras dende 1899, e cofundador, co seu irmán Rogelio, e director o colexio León XIII de Ourense e despois de Vilagarcía, ata 1920 en que o substituíu o seu sobriño Xosé Núñez Búa. Fundou a Sociedad de Agricultores de Vilaxoán, foi presidente da Sociedad de Agricultores de Portonovo e da Federación de Agricultores do distrito de Cambados e participou como propagandista na campaña de axitación da Liga Agrario-Redencionista no verán de 1910. Organizou o Congreso Agrario Provincial de Pontevedra, celebrado en Vilagarcía en xullo de 1915, onde se discutiu e aprobou o programa do Partido Agrario, do que era autor. Xubilouse como catedrático do Instituto de Ourense en 1931. Formou parte como vogal do consello local de Acción Republicana de Ourense que se constituíu en novembro de 1931, presidido por Salvador Brugués.

Foi director de *El Eco de la Enseñanza* de Lugo (1893), *Boletín de la Asociación Provincial de Primera Enseñanza* de Ourense (1899) e *Boletín del Magisterio* de Ourense; colaborou en *La Idea Moderna* e *El Regional*, foi redactor-xefe de *El Heraldo Gallego* e colaborou en *Galicia Nueva*, *La Zarpa* e *Faro de Vigo*.

Notas
-----

1. ↑  *La Región*, 13-4-1940, p. 2.
2. ↑  Viana, Víctor (14 de xullo de 2013). "Núñez Búa, un galeguista comprometido en Vilagarcía". *Faro de Vigo*.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 20-11-1931, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Torres Velo, Kely (2014): *O Colexio León XIII de Vilagarcía de Arousa (1903-1935): Un ensaio de resposta ás demandas educativas da burguesía local.*. Universidade de Santiago de Compostela: Traballo de fin de grao.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20536008
* BNE: XX5184625

 |
**Julio José Camba Machado**, coñecido como **Julio**, nado en Vilalba (Terra Chá) o 6 de xuño de 1996, é un futbolista profesional galego que xoga de defensa central no Viveiro Club de Fútbol.

Traxectoria
-----------

Formado nas categorías inferiores do Club Deportivo Lugo, Julio é convocado por vez primeira co primeiro equipo o 22 de decembro de 2012, momento no que tiña tan só 16 anos, na vitoria a domicilio ante o Centre d'Esports Sabadell Futbol Club por 0-1 con gol de Óscar Díaz. Con todo, non chegaría a xogar. Tampoco debutaría na súa seguinte convocatoria, esta vez tres meses despois ante o Club Deportivo Mirandés, partido que remataría con derrota do equipo albivermerllo. Non volvería a ser convocado até máis dun ano despois, o 15 de outubro de 2014, esta vez nun encontro de Copa do Rei que enfrontaría aos lucenses ante o Real Betis Balompié no Benito Villamarín que se saldaría con derrota na rolda de penaltis.

O seu debut co primeiro equipo chegaría moi pouco despois, xa que o 9 de novembro de 2014 sae como titular ante o Sabadell no Anxo Carro, tras a lesión de Jon García e a ausencia por acumulación de tarxetas de Lolo Pavón. Tras o partido foi considerado polos medios de prensa como mellor xogador do encontro por parte do club lucense, nun partido que remataría cunha vitoria por 2-1 con goles por parte dos locais de David Aganzo e doutro canteirán lucense, Iago Díaz. Tras o partido o adestrador Quique Setién destacaría sobre el:

> 
> 
> Sen dúbida, para ser o debut na Segunda división dun xuvenil fíxoo case todo ben. Resolveuno todo extraordinariamente, non se complicou, ten toda a confianza dos compañeiros e a miña, e o felicitamos. Será unha lembranza importante para el e oxalá teña moitas máis.
> 
> 

O 9 de xullo de 2015 o Club Deportivo Lugo anuncia a súa cesión á Unión Deportiva Somozas da Segunda División B.

### Clubs

| Club | Categoría | Ano | PX | Goles |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Lugo | Segunda | 2014-2015 | 1 | 0 |
| Somozas | Segunda B | 2015-2016 | 0 | 0 |

Notas
-----

1. ↑  "Rueda de prensa posterior de Setién". Arquivado dende o orixinal o 10 de novembro de 2014. Consultado o 10 de novembro de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en scoresway.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535449
* As: 20397
* BDFutbol: 16336
* Soccerway: 280730
* Transfermarkt: 254902

 |