recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
logo
**LXDE** é un contorno de escritorio libre para Unix e outras plataformas POSIX, coma Linux ou BSD. O nome corresponde a *Lightweight X11 Desktop Environment*, que en galego significa *Contorno livián de escritorio X11*.

O seu proxecto está enfocado a servir como contorno de escritorio lixeiro e rápido. Non está deseñado para ser tan complexo coma KDE ou Gnome, pero ofrece un fácil emprego e mantén unha baixa utilización de recursos do sistema. A diferenza doutros contornos de escritorio, os compoñentes non se integran firmemente senón que son independentes. Emprega Openbox como xestor de xanelas predeterminado. E apunta a ofrecer un escritorio lixeiro e rápido baseado en compoñentes independentes que poden ser utilizados noutros contornos.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre informática é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Non confundir con Látex.

**{\displaystyle \mathbf {L\!\!^{{}\_{\scriptstyle A}}\!\!\!\!\!\;\;T\!\_{\displaystyle E}\!X} }**, ou **LaTeX** en texto plano, é un sistema de composición de textos, orientado especialmente á creación de libros, documentos científicos e técnicos que conteñan fórmulas matemáticas.

LaTeX está formado por un gran conxunto de macros de TeX, escrito por Leslie Lamport en 1984, coa intención de facilitar o uso da linguaxe de composición tipográfica **{\displaystyle \mathbf {T\!\_{\displaystyle E}\!X} }**, creada por Donald Knuth. É moi utilizado para a composición de artigos académicos, teses e libros técnicos, dado que a calidade tipográfica dos documentos realizados con LaTeX é comparábel á dunha editorial científica de primeira liña.

LaTeX é software libre baixo licenza LPPL.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***LaTeX*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5310
* WorldCat
* VIAF: 181932361
* EBID: ID
* GEC: 0263183
* GND: 4192618-3
* LCCN: n92088870

 |
Na radio, un **guión** é unha guía que ofrece os datos suficientes como para interpretar o seu contido. Algúns autores, a modo de metáfora, compárano cunha partitura musical, pero esta comparanza ten un fallo: na partitura aparecen absolutamente todos os elementos que despois se representan, mentres que isto só acontece con algúns tipos de guión. For dun ou doutro tipo, a virtude máis valorada é que sexa flexíbel.

Elementos representados
-----------------------

No caso concreto do guión radiofónico, este representa dous elementos principais: o técnico e o literario. O primeiro atangue aos cortes de son, as músicas, os efectos sonoros, as conexións telefónicas... ou sexa, todo aquilo que require dunha intervención técnica puntual. A segunda, pola contra, sería a intervención do locutor, o texto que el le. Por suposto, cada vez que o locutor fala é preciso unha acción técnica, xa que é o técnico de son quen lle habilita o micrófono e lle dá paso, pero isto non impide que se siga considerando a súa intervención dentro da parte literaria do guión.

Xeralmente a norma que axuda a diferenciar a parte literaria da técnica ten a ver co tempo. As intervencións en directo adoitan estar circunscritas ao guión literario, facéndose só a excepción das conexións en directo (con correspondentes, enviados especiais ou entrevistados) por vía telefónica. Todo canto estiver previamente editado (cortes, música, efectos, entervistas pregravadas...) considérase na parte técnica do guión radiofónico.

Tipos de guión segundo o formato
--------------------------------

Segundo o seu formato (estética) poderíamos diferenciar o guión europeo e o guión americano. O primeiro utiliza dúas columnas, sendo que na esquerda figurarían os aspectos técnicos (control) e no dereito os literarios (locutorio). Pola súa parte, o guión americano é a unha soa columna, e intercala os aspectos técnicos cos literarios. Pola súa flexibilidade e axilidade, o guión americano é o máis utilizado en radio.

Tipos de guión segundo a finalidade
-----------------------------------

Segundo o a finalidade (ou sexa, atendendo a que necesidades temos) podemos diferenciar os seguintes:

* Escaleta (tamén usada en televisión): é un esquema sintético cos contidos do programa e cos cortes de son (se houber). Por exemplo, unha escaleta de informativos podería ser a seguinte:
	+ titulares inicio
	+ noticia 1 / corte presidente / corte oposición
	+ noticia 2
	+ noticia 3 / corte entrevistado / corte representante / corte policía
	+ ...
	+ noticia 10
	+ entrevista 1 / conexión telefónica
	+ noticia 11 / música CD / corte cantante
	+ titulares final
* Pauta: moi parecido á escaleta. De feito, hai autores que a consideran sinónima da escaleta, se ben xeralmente acéptase que a pauta poida desglosar un pouco máis os contidos, introducindo algunhas anotacións sobre como se debe traballar un tema; incluír un breve cuestionario para a entrevista; ou pequenos apuntamentos de documentación.
* Completo: inclúe todas as anotacións técnicas e literarias do programa que se vai realizar.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9001409
* AAT: 300026489
* JSTOR: radio-scripts

 |
**Henrique III de Bar**, nado en 1259 e finado en Nápoles en setembro de 1302, foi conde de Bar desde 1291 ata 1302. Era fillo de Teobaldo II, conde de Bar, e de Xoana de Toucy.

Traxectoria
-----------

 
Fixeron as súas primeiras armas durante un conflito entre o pai e o bispo de Metz, Bucardo de Avesnes; logo serviu a Frederico III, duque de Lorena. Dispoñíase a partir para loitar a Terra Santa cando morreu seu pai. 

Sete anos antes, a condesa de Champaña Xoana I casara co futuro rei de Francia Filipe IV o Belo, facendo do Barrois o veciño inmediato do dominio real. Desexando manter boas alianzas cun veciño tan poderoso, casou en 1293 con Leonor, filla do rei Eduardo I de Inglaterra (1269-1297). 

A guerra pronto estalou entre Francia e Inglaterra e Henrique estivo implicado nos conflitos, que rematou o 4 de xuño de 1301 polo Tratado de Bruxas. Henrique tivo que lle ceder algunhas forzas ao seu poderoso veciño, pero sobre todo renderlle homenaxe a Filipe IV de Francia por unha parte do seu condado que se chamará Barrois Movedizo e prometeu ir a Chipre para loitar contra os infieis. 

Foi ao reino de Nápoles para embarcarse cara Oriente. En Nápoles prestou axuda ao rei Carlos II, que tivo que rexeitar unha invasión do rei Frederico I de Sicilia. Foi ferido grave durante un enfrontamento e morreu pouco despois.

Matrimonio e fillos
-------------------

Casou en Bristol o 20 de setembro de 1293 con Leonor de Inglaterra (1269- 1297), filla de Eduardo I de Inglaterra, rei de Inglaterra e Leonor de Castela e tivo: 

* Eduardo I (1295 - 1336), conde de Bar.
* Xoana (1295 † 1361), casada con Xoán, conde de Warren, de Sussex e de Strathein. O matrimonio foi anulado en 1315 e Xoana será a rexente do Ducado de Bar a partir de 1354 (ano no que o condado de Bar foi elevado a ducado).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Georges Poull, *La Maison souveraine et ducale de Bar*, 1994

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Henrique III de Bar Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q558233
* WikiTree: Bar-290

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras indias. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

A ***Gulabi Gang*** (do hindi: *गुलाबी* *Gulabi*, «rosa») é un grupo de activistas indias contra a violencia de xénero.

Traxectoria
-----------

O grupo apareceu por primeira vez en Bundelkhand, Uttar Pradesh, e foi fundado por Nitya nasa e anteriormente comandado por Sampat Pal Devi, como resposta á violencia doméstica xeneralizada e outros actos de violencia contra as mulleres. O grupo estendeuse e desde 2010 está activo en todo o norte da India, tanto nas rúas como na política local. Sampat Pal foi expulsada de Gulabi Gang. A fundadora e coordinadora nacional do grupo Satbodh Sain acusou a Sampat de mal uso da reputación e o nome da banda ao servizo de intereses persoais. E Parvati Soni, membro da localidade de Atarra, acusou Pal de exixir 5000 rupias para axudar a enfrontar os seus sogros en Maudaha que a estaban sometendo a graves torturas físicas e mentais.

Aproximación ao grupo
---------------------

Gulabi Gang non é unha banda real, senón máis ben un grupo de mulleres que traballan pola xustiza para as mulleres oprimidas e maltratadas. Caracterízanse por levar saris rosas, uniformes que simbolizan a forza, e portan paus de bambú que poden utilizar como armas de ser necesario. A maioría destas mulleres proveñen da casta máis baixa, os Dalit.

Algunhas asociacións empresariais que apoian a Gulabi Gang son Vitalect, unha empresa de tecnoloxía e servizos que traballa con organizacións sen ánimo de lucro para axudalas coas súas necesidades tecnolóxicas, e Social India (SSI), unha empresa non lucrativa que promove a estabilidade das ONG.

Na organización non hai discriminación por motivos de xénero, porque se basea nos dereitos humanos. O servizo comunitario da banda inclúe a dotación de alimentos e gran aos poboadores das zonas rurais, pensións para viúvas que non teñen os medios económicos para enfrontar a súa vellez e axudar a previr o abuso a mulleres e nenos. O dote, a violación, os matrimonios infantís, a violencia doméstica, o abuso de menores e o acoso sexual, entre outros, son algunhas das accións denunciadas polo grupo.

Notas
-----

1. ↑  "Wear a Pink Sari and Carry a Big Stick". Slate Magazine.
2. ↑  "Wear a Pink Sari and Carry a Big Stick". Slate Magazine.
3. ↑  "Gulabi Gang, el ejército de los saris rosas". Blog Sociedad Geográfica de las Indias.
4. ↑  "The power of pink". Business Standard.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial de Gulabi Gang

* Portal:Feminismo
* Portal:India
| Gran Premio de Vietnam |
| --- |
|  |
| Plano do Circuíto |
|  |
| Datos |
| Anos disputados | - |
| Primeira disputa | 2020 |
| Última disputa | 2020 |
| Localización | Hanoi,  Vietnam |
| Patrocinador principal |  |
| Lonxitude | 306´075 km. en 55 voltas |
| Marca de volta |  |
| Piloto récord |  |
| Escudería récord |  |
| Poles récord |  |
|  |
| Vista do Circuíto |
| [[Ficheiro:]] |
|

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

O **Gran Premio de Vietnam** (vietnamita:  *Giải đua Việt Nam*) é unha carreira válida para o campionato de Fórmula 1 que terá lugar por primeira vez o 5 de abril de 2020. A carreira celebrarase nun circuíto urbano nas rúas da capital vietnamita de Hanoi.

Historia
--------

O ex-director xeral da F1 Bernie Ecclestone explorou os plans para unha carreira en Vietnam, aínda que finalmente abandonou a idea xa que entón había cinco carreiras en Asia nese momento (desde entón o Gran Premio de Malaisia saíu do calendario). Ecclestone tamén recoñeceu que o fracaso de  Corea e o  Gran Premio da India deixouno dubidoso sobre a viabilidade a longo prazo dunha carreira en Vietnam.

A idea reviviu despois de que Liberty Media mercase os dereitos comerciais do deporte a CVC Capital Partners en xaneiro de 2017. O Gran Premio de Vietnam anunciouse en novembro de 2018, converténdose na primeira nova carreira baixo a propiedade de Liberty Media. A carreira unirase aos Grandes Premios existentes celebrados en Asia do Leste que actualmente inclúen os grdes premios de  China,  Singapur e  Xapón. A primeira carreira está programada para o 5 de abril de 2020, como parte dun contrato plurianual.

Circuíto
--------

*Artigo principal**:*  Circuíto urbano de Hanoi.
A carreira celebrarase nun circuíto temporal de 5.565 km nas rúas de Hanoi. O circuíto está a ser deseñado por Hermann Tilke en colaboración coas autoridades da cidade de Hanoi. O circuíto será inicialmente un híbrido de vías públicas e unha sección construída a propósito que posteriormente será aberta ao público.

Notas
-----

1. ↑  "Formula 1 pre-season testing dates and race calendar confirmed for 2020". *Formula1.com*. Formula One World Championship Limited. 4 de outubro de 2019. Consultado o 4 de outubro de 2019.
2. ↑  Coch, Mat (9 de outubro de 2018). "F1 could add Vietnam to 2020 calendar". Speedcafe. Consultado o 8 de novembro de 2018.
3. ↑  "Vietnam to host Formula 1 Grand Prix from 2020". *Formula1.com*. Formula One World Championship Limited. 7 de novembro de 2018. Consultado o 7 de novembro de 2018.
4. ↑  Barretto, Lawrence (7 de novembro de 2018). "Everything you need to know about the new Vietnam street circuit". *Formula1.com*. Formula One World Championship Limited. Consultado o 7 de novembro de 2018.
5. ↑  Herrero, Daniel (7 de novembro de 2018). "Vietnam secures 2020 Formula 1 berth". *speedcafe.com* (Speedcafe). Consultado o 7 de novembro de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gran Premio de Vietnam*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

### Ligazóns externas

 - the event's official website
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Gumersindo Rodríguez.

**Gumersindo Rodríguez Costas**, coñecido como **Santiaguiño**, nado en Tui e finado en Pontevedra o 11 de agosto de 1936, foi un industrial e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Panadeiro de profesión, era o líder da CNT en Tui. Cando as tropas nacionais entraron en Tui, os seus compañeiros tiñan preparada unha lancha para fuxir en Baiona, pero Gumersindo decidiu quedar. Fusilárono no Monte Aloia xunto a outros republicanos e guindárono nunha fosa. Ferido de bala na cabeza, o crego don Basilio, descubrindo que seguía vivo antes de soterralo, mandou que o enviasen ao Hospital Provincial de Pontevedra. Quedou cego e estábase recuperando, pero envelenárono e morreu días despois.

Notas
-----

1. ↑  "Muere un revolucionario de Tuy", *El Pueblo Gallego*, 13-8-1936, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Briallos, Antón (2003). "Vigo 1936. La contribución libertaria a la resistencia contra el alzamiento militar de 1936 en Vigo" Ateneu Libertário Ricardo Mella *(en castelán)*.

### Ligazóns externas

* Os rostros soterrados do franquismo
* 

* Gumersindo Rodríguez Costas na páxina web *Nomes e Voces*.
Fritz von Opel nun ensaio cun dos seus dispositivos.
**Fritz Adam Hermann von Opel**, nado en Rüsselsheim (Alemaña) o 4 de maio de 1899 e finado en Samedan (Suíza) o 8 de abril de 1971, foi o único fillo de Wilhelm von Opel e un dos netos de Adam Opel, fundador da compañía Opel. É coñecido sobre todo polas súas demostracións espectaculares de propulsión de foguetes, o que lle valeu o alcume de "Rocket Fritz".

Traxectoria
-----------

Opel naceu na vila alemá de Rüsselsheim, no estado de Hessen, e formouse na Universidade Técnica de Darmstadt. Despois da súa graduación, foi nomeado director de probas da compañía Opel e encargouse tamén da publicidade. Na década de 1920 interesouse no uso de foguetes como recurso publicitario para a empresa, e procurou asesoría contactando para iso con Max Valier, da sociedade *Verein für Raumschiffahrt*, e con Friedrich Sander, un fabricante de pirotecnia de Bremerhaven.

O 15 de marzo de 1928 a Opel probou o seu primeiro coche propulsado con foguetes, o RAK1, e conseguiu unha velocidade superior aos 75 km/h, co que probou a viabilidade deste xeito de propulsión. Pouco máis dun mes máis tarde, chegou xa á velocidade de 230 km/h co RAK.2, propulsado por vinte e catro foguetes de combustible sólido.

Nese mesmo 1928, adquiriu un planador coñecido como "Lippisch Ente" ("O parrulo de Lippisch") que pertencera a Alexander Lippisch e engadiulle propulsión de foguete, co que creou o primeiro avión do mundo con esta propulsión. Opel tivo unha ocasión para probar esta aeronave, antes de estourar no seu segundo voo de proba. Logo encargoulle a Julius Hatry unha aeronave nova, á que volveu chamar RAK.1, e fíxoa voar en Frankfurt o 30 de setembro de 1929. No entanto, probou tamén o RAK.3, un vagón de ferrocarril impulsado por 30 foguetes de combustible sólido que alcanzou unha velocidade de 254 km/h.

Tamén en 1928, Opel construíu e probou unha motocicleta con esta mesma propulsión, que chamou "Monstro".

Opel deixou a empresa familiar e Alemaña a partir de 1929.

En 1947 Opel contraeu matrimonio e ese mesmo ano foi pai dun neno ao que chamou Frederick, que chegou a ser piloto de Fórmula 1 (coñecido como Rikky von Opel).

Fritz von Opel morreu en Samedan, Suíza, en 1971.

Notas
-----

1. ↑  "Fritz von Opel". *Encyclopedia Britannica* (en inglés). Consultado o 2020-03-23.
2. ↑  *Fritz von Opel* en *www.buscabiografias.com*
3. ↑  Timothy Hughes. *Rare & Early Newspapers*. "1928 Fritz Von Opel... Rocket propulsion...".
4. ↑  "The History Of The Rocket-Powered Motorcycle". 24 de maio de 2010. Consultado o 2012-05-30.
5. 1 2  Lundy, Darryl. "Person Page 15840". thePeerage.com. Consultado o 2011-12-11.
6. ↑  Lundy, Darryl. "Person Page 15846". thePeerage.com. Consultado o 2011-12-11.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Historia da compañía Opel. No sitio web oficial de Opel.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q62734
* WorldCat
* VIAF: 102692327
* BNF: 17776416q
* DeutscheBio: 13985312X
* Dodis: P36906
* EBID: ID
* GEC: 0047414
* GND: 13985312X
* Munzinger: 00000004077
* SNAC: w6sp3t2t
* eWRC: 243638

 |
**Gumersindo Montero Montero**, nado na Coruña e finado en Sofía, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a Cuba moi novo, onde foi un dos organizadores do Partido Comunista de Cuba, creado en 1925. Foi expulsado pola ditadura de Gerardo Machado en 1930 e volveu a Galicia. Participou na constitución do raio comunista da Coruña o 9 de xullo de 1931 e foi un dos dirixentes do PCE en Galicia. Presentouse ás eleccións de novembro de 1933 integrado na Candidatura de la Juventud Republicana co seu camarada Manuel Escariz Bugallo. En maio de 1935 foi "acoplado" á secretaría do raio comunista de Vigo. Participou na asemblea do 17 de maio de 1936 na que se organizou o referendo do Estatuto de Autonomía de Galicia e despois na campaña para pedir o SI, onde usou sempre o galego. Colaborou en *Mundo Obrero*. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse en Meirás con Juan Antonio Suárez Picallo e os sindicalistas Antonio Carballeira Muñiz, Manuel Prego Chas e José Mosquera Rey. Alí permaneceu máis de 20 anos. Despois puido saír de España e marchar a Bulgaria, falecendo en Sofia.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-11-1933, p. 9.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 19-5-1936, p. 11.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santidrián Arias, Víctor Manuel (2003). *Historia do PCE en Galicia (1920-1968)*. Sada: Do Castro. pp. 107–108. ISBN 978-84-8485-079-3.

### Ligazóns externas

* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego
1. Epicentro  
 2. Foco ou hipocentro  
 3. Liña de falla
O **hipocentro** ou **foco** dun terremoto é o lugar no interior da Terra onde se dá o movemento que produce a liberación de enerxía por medio de **ondas sísmicas**. Este punto pode estar localizado case na superficie, nos casos onde a actividade sísmica é resultante de vulcanismo. Os hipocentros máis profundos rexistráronse a preto de 700 km de profundidade, na zona de subducción do oeste da América do Sur. Unha vez que a enerxía que causa un terremoto resulta da ruptura fráxil ou semi-fráxil da codia terrestre, a profundidade do hipocentro está limitada á zona máis superficial, onde a cortiza é fráxil (por oposición ao manto que ten características dúctiles.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeoloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q107410
* GEC: 0114548
* MAG: 111357193
* PSH: 3969
* Treccani: ipocentro

 |
Grand Palais.
O **Grand Palais des Beaux-Arts**, tamén chamado **Grand Palais des Champs-Elysées** e popularmente coñecido como **Grand Palais**, que en galego se traduce como *Gran Palacio das Belas Artes* ou *Gran Palacio*, é un edificio singular da cidade de París, situado nos Campos Elisios, no VIII *arrondissement*, conformando unha contorna monumental conxuntamente co Petit Palais e a Ponte Alexandre III. Comezou a construírse en 1897 para albergar a Exposición Universal de 1900 celebrada do 15 de abril ao 12 de novembro daquel ano, tras un complexo proceso de xestación no que participaron varios arquitectos, no mesmo lugar onde se emprazaba previamente o Palacio da Industria, realizado para a Exposición de 1855.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Grand Palais*** |

### Ligazóns externas

* Vídeo sobre o Grand Palais *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q457318
* WorldCat
* VIAF: 305991420
* EBID: ID
* GeoNames: 6452938
* GND: 4355615-2
* ISNI: 0000 0001 2321 7198
* LCCN: n83071365
* Mérimée: PA00088877
* Structurae: 20001460

 |
**José Manuel Jamardo Grela**, coñecido como **Peteiro**, nado en Buenos Aires o 12 de decembro de 1912 e finado en Pontecesures o 8 de agosto de 1956, foi un ceramista e político galego.

Traxectoria
-----------

A familia regresou a Cesures, onde, despois de traballar como camareiro e encargado da máquina de proxección na sala de cine, pasou a ser aprendiz na Cerámica Artística Gallega. Ceramista, traballou como decorador da Cerámica Celta. En 1932 recibiu unha bolsa da Deputación de Pontevedra para estudos de cerámica, trasladouse a estudar a Madrid, onde coincidiu con Laxeiro. En 1934 comezou a traballar na fábrica de cerámica A Caeira de Pontevedra. En 1936 estableceu o seu propio taller en Cesures, onde fixo a Virxe da Rocha. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Pontevedra por rebelión militar, foi condenado a cadea perpetua. Estivo preso na Illa de San Simón. Conmutada a condena a 4 anos, liquidou da pena en novembro de 1940. O tempo de cadea causoulle unha doenza reumática que lle paralizou as pernas, polo que abandonou la actividade artística e abriu un quiosco de prensa en Pontecesures. Foi correspondente administrativo de *Faro de Vigo* e *La Noche* en Pontecesures. Músico afeccionado, tocaba a guitarra, e xunto con seu irmán Francisco e outros formou a orquestra *Novedades*. Finou en Pontecesures o 8 de agosto de 1956.

Notas
-----

1. ↑  *La Noche*, 5-3-1955, p. 4.
2. ↑  Piñeiro Ares, José (1992). *"El Foucellas" en el Ullán*. Pontecesures: Autor-editor. pp. 25–26. ISBN 84-604-3823-6.
3. ↑  "Fallecimineto de "Peteiro", en Pontecesures",*La Noche*, 9-8-1956, p. 2.
4. ↑  "Ha muerto José Jamardo Grela", *Faro de Vigo*, 10-8-1956, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Beatriz de San Ildefonso Rodríguez: "José Manuel Jamardo Grela" Real Academia de la Historia.

### Ligazóns externas

* 

* José Jamardo Grela na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q112214338
* DBE: jose-manuel-jamardo-grela

 |
**Joos de Momper: *Helicón* ou *Visita de* Minerva *ás Musas* (Bezoek van *Minerva* aan de Muzen, primeira metade do s. XVII). Museo Real de Belas Artes de Antuerpen.**
**Hipocrene** («a fonte do cabalo») é unha fonte de auga que nacía na aba do monte Helicón, en Beocia (Grecia). Na mitoloxía grega este manancial estaba consagrado ás Musas. Segundo nos conta o mito grego, cando as Piérides se enfrontaron coas Musas nun concurso de canto ao pé do monte Helicón, este estaba tan compracido pola beleza das voces que empezou a crecer de maneira desmesurada ameazando con chegar ao ceo. Ao ver o perigo, Poseidón mandou ao cabalo alado Pegaso que fose e golpease á montaña cun dos seus cascos para ordenarlle que volvese ao seu tamaño normal, ao que a montaña obedeceu docilmente, pero no lugar onde Pegaso a golpeara brotou a fonte de Hipocrene.

Con todo, algúns autores non identificaban a Pegaso co cabalo que fixo brotar a fonte Hipocrene, senón que a atribúen a un cabalo que vivía no Helicón e do que non mencionan o seu nome.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Eratóstenes: *Catasterismos* (Καταστερισμοί).
	+ 18: Cabalo (Ἵππος; *Equus*) ou Pegaso: o cabalo que fixo brotar a fonte Hipocrene, Pegaso (do que tamén se di que fixo brotar a fonte), ou a egua Hipe, na que fora transformada Ocírroe.
		- Texto latino en Google Books; facsímile electrónico.
			* Texto grego en Internet Arquive; facsímile electrónico.
* Hixino: *Astronomía poética* (Astronomica).
	+ 18: *Cabalo.*
		- Texto inglés no sitio Theoi; trad. de 1960 de Mary Grant.
* Calímaco: *Himno V* (*Ao* *Baño de* Palas).
	+ Texto italiano.
		- Texto bilingüe grego-español Arquivado 07/08/2020, en Wayback Machine. en *PDF*; páx. 47 da reprodución electrónica.
			* Texto grego no Proxecto Perseus; ed. de 1897 de Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff. Empregando o rótulo activo "*loade*", que se acha na parte superior dereita, obtense axuda en inglés co vocabulario grego do texto.
			* Texto grego no Proxecto Perseus; ed. de 1921 de A.W. Mair.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q195848
* GeoNames: 9781442
* Treccani: ippocrene

 |
Aguacate partido.
A **guasacaca** é unha das salsas máis coñecidas en Venezuela, acompañante de carnes, polos, pasteis, empanadas e arepas. Pódese preparar de diversas formas, pero xeralmente úsanse os mesmos ingredientes: aguacate, allo, cebola, coandro, perexil, pementón, aceite e vinagre, todo salpementado. Consérvase refrixerada.

Características
---------------

Ingredientes: 

* 1 Aguacate
* 1 Cebola mediana
* 2 Dentes de allo
* 1 Pementón verde pequeno
* 1 Ramallo de coandro
* 1 Ramallo de perexil
* Aceite
	+ Vinagre ou zume de limón
* Sal e pementa ao gusto
* Mel
* Mostaza

Preparación
-----------

Retire a pel do aguacate e a semente, pique en anacos, coloque nun 
procesador de alimentos ou nunha licuadora (xunto coa cebola, o pementón e o allo), coloque as follas de coandro e perexil, e acenda o procesador. Agregue aos poucos aceite e vinagre ata formar unha crema lixeira; salpemente ao gusto. Pode ser máis espesa ou lixeira segundo a súa preferencia. Envase e conserve refrixerado. Para aliviar o sabor do vinagre pódeselle agregar mel e un pouco de mostaza .
**José Losada Ferreiro**, coñecido como **Pepe do Café**, nado no Saviñao cara a 1893, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Propietario do Café Central de Escairón. Presidente Agrupación Republicana do Saviñao en 1931, foi concelleiro en abril e elixido alcalde do Saviñao. Foi cesado en maio de 1932 e procesado por desacato á autoridade. Xulgado en Lugo en xuño de 1933, o fiscal retirou a acusación. En 1934 era o presidente da Agrupación Socialista. En marzo de 1936 foi elixido alcalde do Saviñao. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 permaneceu fuxido e foi detido o 26 de marzo de 1939. Ingresou en prisión e foi xulgado por auxilio á rebelión e condenado a 12 anos e un día de prisión, aínda que saíu en liberdade en 1940. Foi novamente detido en 1947 por axudar ao guerrilleiro Xosé Castro Veiga, O Piloto, a recrutar algúns mozos da zona para integrar a súa partida e xulgado por un delito de "auxilio a malhechores".

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Benito Somoza Álvarez** |  **Alcalde do Saviñao** 1931 - 1932 | Sucesor:**Justino Rodríguez Rigueira** |
| Predecesor:**Justino Rodríguez Rigueira** |  **Alcalde do Saviñao** 1936 | Sucesor:**Francisco Patiño Díaz** |

Vida persoal
------------

Casou con Luciana López Alonso en 1930.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-11-1931, p. 5.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 13-5-1932, p. 8.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 18-6-1933, p. 10.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 4-5-1930, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Souto Blanco, María Jesús (2003). "Una «revuelta de hambre» en la Galicia del primer franquismo: O Saviñao" (PDF). *Pasado y Memoria. Revista de Historia Contemporánea* (2): 6–7. Consultado o 24 de xaneiro de 2013.

### Ligazóns externas

* 

* José Losada Ferreiro na páxina web *Nomes e Voces*.

* Ficha en Represión franquista en Lugo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533884
* DSBE: 14974\_losada-ferreiro-jose

 |
**Halldór Már Stefánsson**, nado en Reiquiavik (1972), é un cantautor e guitarrista islandés. A súa música está baseada no folk acústico e alternativo. É tamén compoñente do grupo de pop/rock Wiggum.

Traxectoria
-----------

Foi músico dende pequeno, cando lle daba ás potas e tixolas da súa nai nunha pequena vila de Islandia. Inicia os seus estudos de guitarra co profesor Örn Vinðar Erlendsson no Conservatorio de Akureyri. En 1993, trasládase a Barcelona para realizar estudos de perfeccionamento de guitarra na *Escola Luthier d'Arts Musicals* cos profesores *Arnaldur Arnarson* e *Alex Garrobé.* Participou como activo en cursos internacionais con mestres como David Russell, Hopkinson Smith, Manuel Barrueco ou José Tomás Pérez Seles. Máis adiante percorre Islandia e España como solista e forma parte de "Mosaic, Barcelona’s Guitar Quartet".

En 2004, colabora no disco "Amb les mans" do compositor e guitarrista *Eduard Rodés* interpretando unha peza chamada "La Luz" e inspirada na vida de Ferrer i Guàrdia, coñecido librepensador fusilado no ano 1909 por mor dos disturbios da Semana Tráxica.

En 2006, o mesmo Eduard Rodés edita un novo disco baixo o nome "República Mediterránea", onde Halldor Mar volve colaborar interpretando o tema "Al Iskandariyah".

En 2009, lanza o seu primeiro álbum en solitario, *Simple*, baixo o selo Daruma Records. O disco grávase no estudo El Tostadero coa axuda do produtor Marc Molas.

Halldor Mar é tamén membro do grupo Wiggum, que tras a súa formación en 2009, edita en febreiro de 2010 o seu primeiro álbum chamado *Sintón Nisón ama a Nifú Nifá*, gravado no estudo Micromaltese con Cacho Salvador (de "Extraperlo") como produtor.

Discografía
-----------

* *Simple* (Daruma Records, 2009)
* *Sintón Nisón ama a Nifú Nifá* do grupo **Wiggum** (El Genio Equivocado, 2010)
* *Winds* (Amantes Records, 2014)
* *Records* (La Cúpula Music, 2017)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha de Halldor Mar en Daruma Records

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9001895
* WorldCat
* VIAF: 168890883
* BNE: XX4941593
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 1909609

 |
Procesión da Virxe da Guadalupe.
A **festa da Guadalupe** é unha festa que se celebra en Rianxo durante a segunda semana de setembro na honra da súa Virxe, *Moreniña*. Está declarada Festa de interese turístico de Galicia.

Características
---------------

Destaca a procesión marítima, na que a imaxe da Virxe se pasea pola ría de Arousa acompañada por unha comitiva de barcos engalanados. As festas da vila duran unha semana, o venres, coincidindo co último día das festas, cántase "A Rianxeira", canción dedicada a esta Virxe.

O 8 de setembro de 2012, durante os festexos da Guadalupe, inaugurouse a nova imaxe da *Moreniña* na praia de Quenxo, obra do escultor alemán Bert Gerresheim. A imaxe anterior, obra de Asorey, desaparecera e por mor disto a Asociación A Moreniña coa colaboración do Concello de Rianxo buscou a maneira de pór unha nova no lugar onde estivera tantos anos a estatua anterior.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
| Illas Berry - Berry Islands |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País |  Bahamas |
| Localización | Mar Caribe |
| Arquipélago | Bahamas |
| Linguas |  |
| Poboación (2000) | 709 hab. |
| Superficie | 78 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 25°34′N 77°45′O﻿ / ﻿25.567, -77.750 |
| Maior Altura |  |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

As **Illas Berry** son un grupo de illas das Bahamas, están compostas por preto de trinta illas e máis dun centenar de illotes.

Preto de 700 persoas viven de forma permanente na illa, principalmente na illa de Gran Harbor Cay, a maior. Moitos visitantes estacionais fixeron a súa segunda residencia. Son coñecidos por seren moi ricos, e moitos deles teñen illas privadas.

A primeira ocupación das illas remóntase ó 1836, cando o gobernador Colebrook e un grupo de escravos liberados estableceronse alí.

Illas principais
----------------

A illa da Gran Harbor Cay é a maior illa do arquipélago está situada ao norte. É unha illa de cerca de 13 km de longo e 2´5 km de longo.

A illa de Chub Cay é a segunda maior illa do arquipélago, polo seu tamaño e está situado ao sur do arquipélago.

Algunhas illas particulares son propiedade de compañías de cruceiros, para o desfrute dos seus clientes:

* Little Stirrup Cay (*Coco Cay*) pertence ao Royal Caribbean Cruise Line
* Great Stirrup Cay pertencente a Norwegian Cruise

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illas Berry Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q827173
* GeoNames: 3571809
* OSM: 3776644
* TGN: 7593476

 |
Debuxo de *Hippopotamus creutzburgi*.
O **hipopótamo anano de Creta** (nome científico: ***Hippopotamus creutzburgi***) é unha especie extinta de hipopótamo que viviu na illa de Creta. Chegou despois da crise salina do Messiniense e viviu até o Plistoceno.[1]

Describíronse dous subespecies: *Hippopotamus creutzburgi creutzburgi* e *Hippopotamus creutzburgi parvus*, esta última máis pequena que a outra.​[2]

Os ósos de hipopótamo anano de Creta foron descubertos pola paleontóloga Dorothea Bate na meseta de Katharo, ao leste de Creta, na década de 1920.[3]

Unha especie similar, o hipopótamo anano de Chipre (*Hippopotamus minor*), viviu na illa de Chipre até o Holoceno. Era máis pequena que calquera das dúas subespecies de hipopótamo anano de Creta.

Notas
-----

1. ↑  van der Geer A. Lyras G. de Vos J. Dermitzakis M. (2010): *Evolution of Island Mammals: adaptation and Extinction of Placental Mammals on Islands*. Oxford: Wiley
2. ↑  Kuss, S.E. (1975): Hippopotamus creutzburgi parvus n. ssp. ein pleistozänes Zwergflusspferd von der Insel Kreta. Ber. Naturf. Ges. Freiburg i. Br. 65:5-23
3. ↑  Evans, Arthur: *The Early Nilotic, Libyan and Egyptian Relations with Minoan Crete* in *The Journal of the Royal Anthropological Institute of Great Britain and Ireland* Vol. 55, Jul. - Dec. 1925 (Jul. - Dec. 1925), pp. 199-228
A **Festa da filloa de Lestedo** é unha festa gastronómica celebrada desde 1984 na parroquia de Lestedo, no concello coruñés de Boqueixón. En 2008, coincidindo coa 25ª edición, foi declarada Festa de interese turístico de Galicia.

Historia
--------

Naceu a partir da decisión dos veciños da parroquia de recuperar unha tradición da comarca da Ulla e prolongar os actos do entroido, caracterizado polos Altos Xenerais e Correos. Celébrase o domingo seguinte ao Martes de carnaval, tamén chamado *domingo de piñata*.

A gran calidade das filloas débese ao bo facer dos artesáns para manter a temperatura indicada das pedras onde se friten. Este produto gastronómico pódese degustar só, con mel, envolveitas etc. Na festa tamén son frecuentes outros produtos do país como a orella, o chourizo, o churrasco, o mel etc.

Desde 2004 o grande atractivo desta festa foi unha "máquina de facer filloas", capaz de producir ata 1.600 unidades por hora, sen alterar nin a receita nin o método de produción da filloa, o que permitiu popularizar aínda máis a degustación.

No ano 1995 completáronse as celebracións deste día festivo coa "Gran Baixada de carrilanas da República da Filloa".
Prato de cebolas recheas.
Cebolas recheas de carne picada.
A **festa da cebola rechea** é unha festa gastronómica celebrada a finais de novembro na vila asturias de L'Entregu (Samartín del Rei Aurelio), arredor deste prato típico da gastronomía de Asturias. Foi declarada Festa gastronómica de interese rexional.

Historia
--------

A festa da cebola rechea comezou a celebrarse en 1972, da man de José Manuel Blanco. O prato fora creado no Venres Santo de 1927 por Aniceta Fueyo "La Nina", propietaria do restaurante La Laguna. Ao ser día de vixilia, ocorréuselle encher as cebolas con atún en conserva. O prato colleu sona da man de Aurora, do restaurante La Conda. En 1972 presentouse a festa gastronómica da man da propia Nina. O seu neto, Mario Antuña, leu o pregón da festa de 2004.

O evento celébrase arredor do 30 de novembro, organizada pola Sociedá Cultural y de Fiestes de L'Entregu. Amais das cebolas recheas, os menús adoitan incluír callos e sobremesas como *casadielles*, arroz con leite ou *frixuelos*.

O prato
-------

As cebolas pélase e fáiselles un oco no interior. Nunha tixola faise un sofrito con allo, a cebola extraída e pemento, e despois engádeselle tomate, sal e pemento chile. O recheo prepárase mesturando o sofrito con atún ou carne picada, e parte do sofrito úsase para o prebe, xunto con loureiro, viño branco e pementón. Cócense moi devagar, e sérvense con pemento, ovo e perexil picado

Notas
-----

1. ↑  "L'Entregu celebra la fiesta de Les Cebolles Rellenes", artigo en RTPA, 29 de novembro de 2013 *(en castelán)*.
2. ↑  "El Entrego saca juego a les cebolles rellenes", artigo en *La Nueva España*, 1 de decembro de 2013 *(en castelán)*.
3. ↑  "Fiestas Gastronómicas de SMRA: Les Cebolles Rellenes" Arquivado 05 de febreiro de 2018 en Wayback Machine. artigo en *La Cuenca del Nalón*, novembro de 2013 *(en castelán)*
4. ↑  "Les cebolles rellenes inundan El Entrego", artigo en *El Comercio*, 30 de novembro de 2013 *(en castelán)*.
5. ↑  "XXXXI Jornadas Gastronómicas de las Cebollas Rellenas en El Entrego (S.M.R.A) 2013", artigo en *Asturias de Fiesta*, novembro de 2013 *(en castelán)*.
6. ↑  Reportaje sobre las cebollas rellenas en la TPA (2009), *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Festa da cebola rechea de L'Entregu no Facebook
**José Loureiro Crespo**, nado en Pontevedra o 2 de marzo de 1880 e finado na mesma cidade o 15 de febreiro de 1961, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Francisco Loureiro Villaverde e Peregrina Crespo Iglesias, foi irmán do tamén médico Víctor Loureiro Crespo.
Estudió medicina na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse na Universidade de Madrid en 1923. Médico en Pontevedra, foi secretario do Colexio Médico provincial en 1906 e presidente en 1925 e 1932. Masón, foi concelleiro republicano de Pontevedra (1912-1919). Durante a República estivo afiliado a Izquierda Republicana. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 confiscaron o seu coche e foi procesado por masón nos anos corenta.

Vida persoal
------------

Casou con María Pazos Peleteiro en 1912 e foi pai de María Teresa, Victoria, José e Manuel (que finou en 1920).

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Pueblo Gallego*, 16-2-1961, p. 10.
2. ↑  Igrexas, M. (2019): "Víctor Loureiro, o médico republicano de Agolada", no blog *Historias de Deza*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* El Dr. José Loureiro Crespo
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Hipocampo.
Hipocampo nun mosaico hispanorromano do século II (M.A.N. Madrid).
*Arión de a cabalo dun hipocampo*, de William-Adolphe Bouguereau (1855).
Na mitoloxía grega, o **hipocampo** (en grego Ίπποκάμπη *Hippokámpê* ou Ίππόκαμπος *Hippókampos*) era, segundo conta Pausanias na súa *Descrición de Grecia*, un cabalo mariño coa parte inferior do corpo desde o peito en forma de monstro mariño ou peixe. O hipocampo aparece mesmo nos poemas homéricos como símbolo de Poseidón, cuxo carro sucaba o mar tirado por veloces cabalos. Os poetas e artistas posteriores concibiron e representaron as bestas de Poseidón e doutras divindades mariñas como unha combinación de cabalo e peixe.

Fontes
------

* Pausanias ii.1
* Homero, *Ilíada* xiii.24, 29
* Eurípides, *Andrómeda* 1021
* Virxilio, *Xeórxidas* iv.389
* Filóstrato, *Imaxes* i.8
* Estacio, *Tebaida* ii.45

Notas
-----

* Smith, W. ed. (1867).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Hipocampo***  |

### Outros artigos

* Hipocentauro
* Kelpie

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q816795
* AAT: 300380159
* MAG: 18135003
* Theoi: Hippokampoi

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Henrique IV.

**Henrique IV de Inglaterra**, coñecido tamén como **Henrique Bolingbroke**, nado o 3 de abril de 1367 e finado o 20 de marzo de 1413, foi rei de Inglaterra entre 1399 e 1413, o primeiro da dinastía de Lancaster. Henrique era fillo de Xoán de Gante, duque de Lancaster, e neto do rei Eduardo III de Inglaterra.

Traxectoria
-----------

Naceu no castelo de Bolingbroke no Lincolnshire e, segundo o costume da época, era coñecido tamén como *Henrique Bolingbroke*.

A pesar de apoiar o seu primo Ricardo II de Inglaterra no inicio do reinado deste, axiña os dous homes entraron en conflito. Henrique acabou mesmo expulsado do país e desherdado en 1398. No ano seguinte, o seu pai morre na Aquitania e Ricardo II confisca os seus bens para a coroa. Pero o monarca non era popular nin considerado competente e Henrique valeuse diso para iniciar unha guerra aberta o 30 de setembro de 1399. O golpe é exitoso e Henrique é coroado rei de Inglaterra o 13 de outubro, na Abadía de Westminster, iniciando a dinastía de Lancaster. Ricardo II foi deposto e asasinado por precaución no ano seguinte.

En 1380, Henrique casou con María de Bohun, de quen tivo varios fillos e fillas. Xa rei, Henrique desposou a princesa Xoana de Navarra, filla do rei Carlos II, con quen non tivo descendencia.

O reinado de Henrique foi marcado por varias insurrecións populares, especialmente no País de Gales e en Inglaterra. O fracaso destas rebelións debeuse en parte á habilidade militar do seu herdeiro, o futuro Henrique V.

O fin da vida de Henrique IV foi marcado por problemas graves de saúde debidos a unha enfermidade de pel, posiblemente psoríase ou un síntoma de sífilis. Henrique morreu en 1413 e atópase sepultado na catedral de Canterbury.

A súa vida atópase retratada en Henrique IV, unha peza en dúas partes de William Shakespeare.

Descendencia
------------

* De Maria de Bohun:
	+ Eduardo (1382).
	+ Henrique V, rei de Inglaterra (1387-1422).
	+ Tomás, Duque de Clarence (1388-1421), morreu en batalla.
	+ João, Duque de Bedford (1389-1435).
	+ Humphrey, Duque de Gloucester (1390-1447).
	+ Branca (1392-1409), casou con Luís III, Elector Palatino.
	+ Filipa (1394-1430), casou co rei Érico I de Dinamarca, Suecia e Noruega.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ricardo II de Inglaterra** |   **Rei de Inglaterra e Señor de Irlanda** 1399 - 1413 | Sucesor:**Henrique V de Inglaterra** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q161866
* WorldCat
* VIAF: 42632596
* BMT: 71529
* BNF: 11999810d
* BRE: 2350966
* CERL: cnp00398588
* DeutscheBio: 118709771
* EBID: ID
* FAST: 84173
* GEC: 0024087
* GND: 118709771
* ICCU: MILV099270
* ISNI: 0000 0001 2278 9127
* LCCN: n81147432
* NKC: xx0117200
* NNDB: 000093423
* NPG: mp02141
* NTA: 070549141
* ODNB: 12951
* SELIBR: 208643
* SUDOC: 028094891
* Treccani: enrico-iv-re-d-inghilterra
* WikiTree: Lancaster-434

 |
**José Lladó Vallés**, finado o 9 de outubro de 1933, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de cataláns e residente en Asturias. Foi deputado polo distrito de Quiroga polo Partido Liberal nas eleccións de 1916 e foi nomeado Director Xeral da Administración e oficial do Consello de Estado. Nas eleccións de 1918, 1919, 1920 e 1923 foi reelixido deputado polo mesmo distrito adscrito ao sector romanonista. En 1923 foi nomeado Fiscal do Tribunal Supremo de España. Foi Conselleiro da Arrendataria de Tabacos e asesor da Compañía Madrileña de Tranvías.

Coa chegada da Segunda República, foi elixido deputado pola provincia de Lugo nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931 nunha candidatura independente, e ocupou o escano ata a súa morte en 1933.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***José Lladó Vallés Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3341518
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 60940

 |
*Non confundir con:* **Manuel Rodríguez Fernández**
**Juan Manuel Rodríguez Fernández**, coñecido como **Chato** ou **Marrolo** ou **Barrolo**, nado en Cabral (Vigo) en 1912 e finado en Tui o 8 de abril de 1942, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Chofer e mecánico. Dende 1939 integóuse nun grupo guerrilleiro que actuaba na bisbarra de Vigo con Enrique Cameselle García, Jesús Lago González, Luciano Janeiro Valente, José Almeida Otero e Antonio Rodríguez Posada. Todos foron detidos e fusilados en Puxeiros o 24 de outubro de 1940, excepto Juan Manuel, que no momento de iniciarse a execución logrou fuxir, pois era o último do pelotón, non estaba atado e puido escapar correndo. O Xulgado Militar emitiu inmediatamente unha requisitoria que apareceu nos periódicos de Vigo o día 26. Fuxido en Portugal, onde estivo traballando durante un tempo, foi detido pola policía e devolto a España o 9 de marzo de 1942. Foi fusilado en Tui o 8 de abril de 1942 e soterrado no cemiterio de Puxeiros.

Notas
-----

1. ↑  Nalgunha fontes aparece como **Manuel Rodríguez Fernández**
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-10-1940, p. 2.
3. ↑  *Faro de Vigo*, 26-10-1940, p. .
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 26-10-1940, p. 2.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-4-1942, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abad Gallego, Xoán Carlos (2005). *Héroes o forajidos. "Fuxidos" y guerrilleiros antifranquistas en la comarca de Vigo*. Vigo: Instituto de Estudios Vigueses. ISBN 84-89599-33-5.
* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 118. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* Dos veces ante su fusilamiento
* Ficha en los de la sierra
Gabriele Seyfert en 1968
**Gabriele ("Gaby") Seyfert**, nada o 23 de novembro de 1948 en Chemnitz, é unha patinadora artística alemá retirada. Gañou o campionato mundial dúas veces (1969 e 1970) e a medalla de prata nos Xogos Olímpicos de 1968.

Traxectoria
-----------

Seyfert pertencía ao club SC Karl-Marx-Stadt e representaba á RDA e a súa nai Jutta Müller era a súa adestradora. Foi durante longo tempo rival de Peggy Fleming, pero non foi quen de derrotala.

En 1966 votárona como a mellor atleta do ano da Alemaña Oriental logo de levar dúas medallas de prata, nos campionatos europeos e nos mundiais e en 1968 converteuse na primeira muller en obter un triplo bucle limpo. Retirouse en 1970 e aínda que recibiu ofertas de Holiday on Ice para competir profesionalmente as autoridades da Alemaña do Leste non llo permitiron. A comezos da década de 1970 traballou durante un curto período como adestradora con Anett Pötzsch e logo estudou linguas na universidade, traballando como intérprete profesional. Entre 1985 e 1991 dirixiu o balé sobre xeo no Friedrichstadtpalast en Berlín Oriental, patinando ocasionalmente.

Resultos
--------

| Evento | 1961 | 1962 | 1963 | 1964 | 1965 | 1966 | 1967 | 1968 | 1969 | 1970 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Xogos Olímpicos |  |  |  | 19 |  |  |  | 2º |  |  |
| Mundiais |  | 21 |  |  | 5º | 2º | 2º | 2º | 1º | 1º |
| Europeos | 21 | 12º | 10º |  | 5º | 2º | 1º | 2º | 1º | 1º |
| Campionatos de Alemaña Oriental | 1º | 1º | 1º | 1º | 1º | 1º | 1º | 1º | 1º | 1º |

Notas
-----

1. ↑  Klaus-Reinhold Kany (2011-06-05). Anett Pötzsch: Germany’s First Golden Girl Arquivado 12 de setembro de 2011 en Wayback Machine.. Ifsmagazine.com. Consultado o 10 de agosto de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q272503
* WorldCat
* VIAF: 40215790
* BRE: 1991536
* DeutscheBio: 120692007
* FAST: 1537527
* FemBio: 31498
* GND: 120692007
* ISNI: 0000 0000 7862 683X
* LCCN: n97857624
* Munzinger: 01000050158
* NKC: hka2009552152
* SUDOC: 095051252
* OCID: gabriele-seyfert
* Sports Reference: gabriele-seyfert-1

 |