Ilustración esquemática da interacción dos **pares de Cooper** en superconductores segundo a teoría BCS.
Un **par de Cooper** é un par de electróns libres dentro dun sólido que actúan xuntos como unha soa cuasipartícula e dan lugar en gran cantidade a supercondutividade.

Os pares de electróns enlazados coñécense como **pares de Cooper** porque no estado supercondutor ambas partículas compórtanse coma se se atraesen, a pesar de teren ambas cargas. do mesmo signo, porque interatúan a través da rede cristalina formada polos ións positivos do metal.

Leva o nome de Leon N. Cooper, quen mostrou en 1956 que unha pequena atracción arbitraria entre electróns nun metal pode provocar un estado de paridade electrónica que ten unha enerxía menor que a enerxía de Fermi, o que implica que o par está unido. En materiais supercondutores convencionais, esta atracción é causada pola interacción electrón-fonón. O estado do par de Cooper constitúe a base da teoría BCS da supercondutividade desenvolvida por John Bardeen, John Schrieffer e Leon Cooper para o cal recibiron conxuntamente o Premio Nobel de Física en 1972.

Explicación
-----------

Os físicos explican a supercondutividade describindo o que ocorre cando as temperaturas se arrefrían. A enerxía térmica nun sólido ou líquido axita os átomos de xeito que vibren aleatoriamente, pero isto vai a menos cando a temperatura baixa. Os electróns levan a mesma carga eléctrica negativa que fai que se repelan entre si. A temperaturas máis altas cada electrón non unido compórtase coma se fose unha partícula libre. Non obstante, tamén hai unha atracción moi débil entre os electróns cando están en calquera sólido ou líquido. Isto débese á forma en que os electróns unidos distorsionan o espazamento da estrutura atómica na que se atopan. A distancias relativamente grandes (moitos centos de nanómetros de distancia) e temperaturas baixas (preto do cero absoluto ), o efecto atractivo e a falta de enerxía térmica permiten que pares de electróns colguen xuntos. Isto chámase **par de cooper** e é unha cuasipartícula, é dicir, actúa como se fose un novo tipo de partícula en si mesma, aínda que está formada por dous electróns fundamentais.

Moitos pares de cobre superpostos poden existir no mesmo espazo de tamaño nanométrico. Dado que os electróns pares constitúen un bosón, os movementos de todos os pares de cobre dentro dun único supercondutor sincronízanse e funcionan coma se fosen unha única entidade. Isto coñécese como condensación de Bose-Einstein. Os pares de Cooper forman este condensado, que é superfluído ou supercondutor. Neste estado prohíbense pequenas perturbacións, como a dispersión de electróns, sempre que a temperatura permaneza baixa. Móvese como aquel que non mostra resistencia ao seu movemento, e polo tanto, agora é un supercondutor.

Notas
-----

1. ↑  Modelo:Citation publication

Véxase tamén
------------

* Supercondutividade
* Materiais supercondutores

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---

| * v
* c
* e
Estados da materia |
| --- |
| Estados | 
* Sólido
* Líquido
* Gas
* Plasma

 |
| Baixa temperatura | 
* Condensado de Bose-Einstein
* Condensado fermiónico
* Materia dexenerada
* Materia estraña
* Superfluído
* Supersólido

 |
| Outros estados | 
* Sólido amorfo
* Cristal
* Xel
* Vapor
* Neutronium
* Plasma quark-gluon
* Coloide
* Cristal líquido

 |