Instrucións en braille nunha mesa para cambiar meniños, en Santiago de Compostela.
Na Domus, un dos museos científicos da Coruña, varios módulos contan con expositores táctiles para o desfrute de persoas cegas ou con alta discapacidade visual.
A **tifloloxía** é un campo interdisciplinar e unha disciplina científica dentro da defectoloxía, que se ocupa do estudo da lexislación, do desenvolvemento e rehabilitación de persoas cegas e deficientes visuais. Aínda que orixinalmente estaba enfocado só nas persoas totalmente invidentes, o seu compromiso ampliouse para incluír persoas con discapacidade visual. Así, a tifloloxía hoxe trata os problemas de todas as persoas con discapacidade visual, independentemente do seu grao de discapacidade.

Etimoloxía
----------

Na vila de Castelo de Vide, distrito de Portalegre, Alentexo, recuperouse un edificio defensivo do século XVII (na imaxe, ao fondo) para emprazar o Museu de Tiflologia - Centro de Experiência Viva.
A palabra "tifloloxía" deriva do grego antigo "τυφλός" (typhlós), que significa "cego", e "λόγος" (lógos), que se traduce como "estudo" ou "coñecemento". Por conseguinte, a tifloloxía literalmente significa "estudo da cegueira".

Historia
--------

A historia da tifloloxía remóntase a séculos atrás, cando varias abordaxes foron desenvolvidas para axudar as persoas con discapacidade visual. Con todo, foi a partir do século XX que houbo un avance significativo nos métodos e tecnoloxías utilizadas.

Co desenvolvemento de recursos como a escrita en Braille e a creación de escolas para cegos, o acceso á educación e á información tornouse máis viábel. Ao longo do tempo, novas técnicas e tecnoloxías foron xurdindo, ampliando aínda máis as posibilidades de inclusión e independencia para as persoas con discapacidade visual.

Desenrolo
---------

A ciencia tipolóxica moderna está en desenvolvemento e profundización constante, a través de moitas ciencias tipolóxicas como a tipoloxía, a psicoloxía dos cegos e deficientes visuais, os métodos de tipoloxía educativa, os métodos de tipoloxía clínica, a orientación profesional dos deficientes visuais, o diagnóstico da tipoloxía e a peripatoloxía.

Como parte da ciencia defectolóxica, a tipoloxía inclúe:

* Principios xerais da rehabilitación defectolóxica
* Procedementos defectolóxicos específicos do ensino educativo
* Rehabilitación de persoas cegas e deficientes visuais.

Traballadora no Blind Works Progress Administration (WPA) de Marion County, Indianapolis, Indiana.
Para superar con éxito numerosos problemas no seu traballo, a tipoloxía está directamente relacionada coa pedagoxía xeral, a didáctica, a psicoloxía pedagóxica e do desenvolvemento, así como con algunhas disciplinas médicas. 

Usando a teoría defectolóxica como punto de partida, a tipoloxía vincula principalmente a súa práctica a:

* Socioloxía: Consideración do desenvolvemento das persoas con trastornos bio-psico-sociais;
* Pedagoxía para conectar coa teoría da crianza e educación de cegos e deficientes visuais e a súa aplicación na práctica
* Psicoloxía, Psiquiatría e Neuroloxía dos cegos e deficientes visuais, que explica e investiga os procesos que conducen á deterioración da visión
* Oftalmoloxía para investigar as causas que conducen ás deficiencias visuais orgánicas e funcionais.

Metas e obxectivos
------------------

Os obxectivos e tarefas da tipoloxía pódense clasificar en dous grupos: problemas básicos e tarefas especiais.

| Problemas básicos de tipoloxía | Tarefas especiais de tipoloxía |
| --- | --- |
| * Explicación da tipoloxía dos trastornos da función visual
* Investigar as condicións para o bo desenvolvemento das persoas cegas e deficientes visuais co obxectivo da súa integración, unha adecuada orientación profesional e socialización.
* Estudo de condicións e formas de compensación, corrección e rehabilitación de funcións da visión insuficientemente desenvolvidas.
 | * Elaboración de métodos de detección precoz da deficiencia visual co fin de incluír a estes nenos de forma oportuna no proceso de rehabilitación; aplicación adecuada e descubrimento de novos procedementos diagnósticos
* Suxerir formas organizativas de tratamento de persoas cegas e deficientes visuales de acordo coa etioloxía da idade da discapacidade visual e as características individuais destas persoas.
* Estudar e propoñer un sistema de orientación e formación profesional para ocupacións existenciais.
 |

Áreas de actuación
------------------

A tifloloxía dedícase ao estudo e desenvolvemento de técnicas, recursos e dispositivos para facilitar a inclusión e a independencia das persoas con discapacidade visual parcial ou total. Busca proporcionar oportunidades iguais de acceso á información, educación, cultura e tecnoloxía para as persoas cegas ou con baixa visión. A tifloloxía abrangue diversas áreas de actuación, algunhas das cales inclúen:

### Educación inclusiva

A tifloloxía desempeña un papel fundamental na promoción da educación inclusiva para as persoas cegas ou con baixa visión. Iso implica a adaptación de materiais educativos en formatos accesíbeis, como libros en Braille, audiolibros e recursos dixitais. Ademais, desenvólvense técnicas e estratexias específicas para axudar na aprendizaxe e na participación dos estudantes con discapacidade visual.

### Tecnoloxías de asistencia

A tecnoloxía ten un impacto significativo na vida das persoas con discapacidade visual. A tifloloxía busca desenvolver e mellorar tecnoloxías asistivas, como lectores de pantalla, software de recoñecemento de voz, dispositivos de ampliación de texto, entre outros. Estas tecnoloxías proporcionan acceso á información, comunicación e interacción coa contorna.

### Orientación e mobilidade

A orientación e mobilidade son áreas esenciais para a autonomía e independencia das persoas con discapacidade visual. A tifloloxía ofrece formación e técnicas para mellorar as habilidades de locomoción, como o uso do bastón branco, o recoñecemento de sons e o desenvolvemento de estratexias de desprazamento seguro.

### Accesibilidade cultural

Garantir o acceso á cultura é un dos principios fundamentais da tifloloxía. Para promover a inclusión cultural das persoas con discapacidade visual, desenvólvense estratexias e recursos que lles permiten participar plenamente de actividades culturais. Algunhas medidas inclúen a audiodescrición de obras de teatro, películas e exposicións, a creación de maquetas táctiles que representen monumentos e obras de arte, e a adaptación de libros e materiais educativos en formatos accesíbeis.

Notas
-----

1. ↑  "Tiflologia". *tiflologia.pt* (en portugués). Consultado o 2023-05-19.
2. ↑  "defectología". *TheFreeDictionary.com* (en inglés e castelán). Consultado o 2023-05-21.
3. ↑  "Vygotsky e a Defectologia - O desenvolvimento cognitivo". *1library.org* (en portugués). Consultado o 2023-05-21.
4. ↑  Stanika Dikić. *Tiflologija* - Belgrado: Ideaprint, 1997 (Belgrado :Voyager). - 219 p. (*en serbio*)
5. ↑  "TIFLOLOGÍA, radicación". *Etimologías de Chile - Diccionario que explica el origen de las palabras* (en castelán). Consultado o 2023-05-21.
6. ↑  Eškirović, B. & Vučinić, V. [2009]. Tiflologija i tiflopedagogija - susreti i razilaženja. Specijalna edukacija i rehabilitacija, (1—2), 103-121.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Stanika Dikić (1997) *Tiflologija*. Belgrado: Voyager. Ideaprint.
* Ermakov, V.P. Jakunin, G.A. (2000) *Osnovy tiflopedagogiki - Razvitie, obučenie i vospitanie detej s narušenijami zrenija*. Moscova: Gumanitarnyj izdatel'skij centr Vlados ("Desenvolvemento, formación e educación de nenos con trastornos do desenvolvemento").
* Teskeredžić A. Tulumović Š. *Biotičke osnove vidnog analizatora*. Tuzla: OFF-SET, 2013. ("Fundamentos bióticos do analizador visual").

### Outros artigos

* Braille
* Discapacidade
* ONCE
* Visión

### Ligazóns externas

* Definición extensa (*en portugués*)
* Museo da Tiflologia en Castelo de Vide (*en portugués*)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3991234
* NKC: ph184794

 |