recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Banana (homónimos).
**República bananeira**, do inglés *banana republic*, é un termo pexorativo para un país que sexa considerado como politicamente inestable, empobrecido e atrasado, cuxa economía depende duns poucos produtos de escaso valor engadido (simbolizados polas bananas), gobernado por un ditador ou unha xunta militar.

Características
---------------

Outro trazo notable neste estereotipo é que na "*república bananeira*" a corrupción é práctica corrente en cada aspecto da vida cotiá, sendo comunmente desobedecidas as leis do país. Tamén adoita identificarse como característica da *república bananeira* o poder case absoluto que exerce sobre o seu goberno unha grande empresa estranxeira, xa sexa mediante subornos aos gobernantes ou por simple exercicio do seu poder financeiro.

Este termo continúa sendo empregado en moitas ocasións para describir de xeito despectivo a certos gobernos dos países suramericanos, centroamericanos, do Caribe, Asia e África. O termo foi acuñado por O. Henry, humorista e escritor de contos curtos estadounidense, para referirse a Honduras en *Cabbages and Kings* (1904, contos curtos ambientados en Centroamérica). O termo *República* nesa época (a comezos do século XX) era tamén un eufemismo de ditadura.

> 
> 
> In the constitution of this small, maritime banana republic was a forgotten section... (Na constitución desta pequena e marítima república bananera había unha sección esquecida...)
> en Cabbages and Kings de O.Henry
> 

> 
> 
> At that estafe we had a treaty with about every foreign country except Belgium and that banana republic, Anchuria. (Neses tempos tiñamos tratados con case todos os países estranxeiros agás Bélxica e esa república bananera, Anchuria)
> en Cabbages and Kings de O.Henry
> 

O termo foi inventado orixinalmente como unha referencia moi directa a unha "ditadura servil", que favorece (ou apoia directamente a cambio de subornos) a explotación da agricultura de plantación e monocultivo a grande escala, sen atender a mellorar as condicións de vida dos habitantes do país. A situación podíase xeneralizar ao resto de Centroamérica e á explotación do seu principal produto (o banano ou plátano) por parte da United Fruit Company, empresa estadounidense que mantiña unha influencia enorme sobre a política interna de América Central dende fins do século XIX até a década de 1970, xa sexa mediante o abuso do seu poder económico, ameazas de violencia, ou subornos a gobernantes.

Posteriormente popularizouse a denominación de "*república bananeira*" para facela extensiva de maneira pexorativa a calquera país do mundo que se considere como infestado de inestabilidade política, corrupción, e ilegalidade na súa vida cotiá.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Terceiromundismo

### Ligazóns externas

* Cabbages and Kings (en inglés) no Proyecto Gutenberg.
**Ramiro González Vicente**, nado en Burgos o 20 de abril de 1962, é un político do País Vasco de ideoloxía nacionalista vasca. É procurador nas Xuntas Xerais de Áraba e, dende 2015, Deputación Foral de Áraba.

Biografía
---------

Nado en Burgos, viviu dende os 4 anos en Vitoria. Exerce de avogado colexiado, especializado en Dereito Civil e Mercantil e licenciado pola Universidade do País Vasco. Está casado, ten dúas fillas e reside na localidade arabesa de Mendoza.

No ano 2002 afiliouse ó Partido Nacionalista Vasco e dende 2007 é procurador nas Xuntas Xerais de Áraba. Durante a lexislatura 2007-2011 na que o seu compañeiro de partido Xabier Agirre exerceu de Deputado Xeral, Ramiro González foi voceiro adxunto do grupo nacionalista. Cando Agirre perdeu a Deputación en favor do popular Javier de Andrés en 2011, González substituíuno á fronte da portavocía do grupo nas Xuntas Xerais.

Nas eleccións forais de 2015, Ramiro González foi cabeza de lista do Partido Nacionalista Vasco. O 30 de xuño de 2015, con 13 votos de PNV e 5 de PSE-EE, Ramiro González foi investido Deputado Xeral de Áraba polas Xuntas Xerais de Áraba.

Notas
-----

1. ↑  "Ramiro González, investido Diputado General de Álava DIARIO DE NOTICIAS DE ÁLAVA". Arquivado dende o orixinal o 05 de marzo de 2016. Consultado o 28 de novembro de 2016.
***Remuíño de sombras*** é unha novela de Xosé Neira Vilas, publicada en 1973 na Colección Pombal de Edicións Castrelos, cun prólogo de Basilio Losada ("Presentación innecesaria de Neira Vilas"). En 1991 foi reeditado pola Editorial Galaxia.

Trama
-----

A acción discorre en Buenos Aires en 1960, no 150 aniversario da independencia da Arxentina. O libro ten unha estrutura fragmentaria, con múltiples personaxes, pero hai unha serie de fíos recorrentes: un rapaz que lle escribe cartas á familia contándolle a súa experiencia, un amigo que lle fala a outro da vida na rúa, pois está eivado e non pode saír, Dorinda, que traballa como criada cunha familia galega con cartos.

Faise referencia ao Centro Gallego de Buenos Aires é á Federación de Centros Galegos.

Narración
---------

O título fai referencia á vida caótica das persoas na capital Arxentina. O remuíño (imaxe constante na obra do autor) é a aglomeración humana, que aparece como un enxame. É unha novela polifónica, que alterna a primeira persoa a segunda persoa e o narrador omnisciente. Inclúe tamén o xénero epistolar. Esta multiplicidade forma parte dun proceso de aprendizaxe como autor, buscando en cada caso a fórmula narrativa máis axeitada para cada caso.

O autor emigrou a Buenos Aires en 1949 para evitar o servizo militar. Alí entrou en contacto cos movementos sociais e culturais e coa comunidade galega. A relación entre Galicia e Buenos Aires é un dos eixos temáticos na literatura de Neira Vilas, xunto coa relación entre a infancia e o mundo dos adultos. Outras obras sobre o mundo da emigración desde o punto de vista adulto son *Camiño bretemoso* (1967) e *Historias de emigrantes* (1968).

Traducións
----------

* Ao castelán por Nora Longhini Moreira co título de *Remolino de sombras* publicado en 1999.

Notas
-----

1. ↑  *Remuíño de sombras* Imaxe da portada.
2. ↑  "Bibliografía na páxina da Fundación Xosé Neira Vilas". Arquivado dende o orixinal o 23 de marzo de 2017. Consultado o 16 de decembro de 2017.
3. ↑  Ficha Arquivado 25 de marzo de 2018 en Wayback Machine. en BiTraGa.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galicitas posúe citas sobre:  ***Remuíño de sombras*** |

### Bibliografía

* Gómez, A.; Queixas, M. (2001). *Historia xeral da literatura galega*. A Nosa Terra. pp. 298–303. ISBN 84-95350-79-3. Arquivado dende o orixinal o 02/07/2017. Consultado o 16/12/2017.

### Ligazóns externas

* Ficha na páxina web de Editorial Galaxia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20541903
* BiTraGa: 1843

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Penacho.
A bubela ten un penacho (crista de plumas eréctiles).
O **penacho** ou **crista** é un grupo de plumas que presentan algunhas especies de aves na parte superior da cabeza.

As plumas destas cristas poden ser eréctiles ou estar ergueitas de forma permanente, dependendo das especies. Por exemplo, as cacatúas e as bubelas teñen penachos de plumas eréctiles, mentres que o penacho da grúa coroada (*Balearica regulorum*) está sempre de punta.

Crese que algúns dinosauros tamén terían penachos de plumas na cabeza.

As aves con penachos de plumas adoitan usalos para comunicarse cos seus conxéneres e como un elemento da parada nupcial. Ademais, adoitan despregar a súa crista cando están asustadas ou se mostran agresivas, xa que deste xeito poden parecer máis grandes ou producir sorpresa ao ourizalo rapidamente e lograr intimidar ao seu adversario con maior facilidade, xa sexa un depredador, un membro da súa propia especie ou calquera outro animal que a moleste.

Os penachos adoitan estar compostos por semiplumas, un tipo de pluma intermedio entre a penuxe e a pluma, son plumas con raque desenvolvido pero con barbas laxas e soltas. Estas plumas son máis suaves e flexíbeis que as plumas típicas. Porén, as cristas de plumas de moitas cacatúas están compostas por plumas típicas.

Galería de imaxes
-----------------

* Cacatua alba co penacho totalmente despregado.*Cacatua alba* co penacho totalmente despregado.
* Grúa coroada (Balearica regulorum).Grúa coroada (*Balearica regulorum*).
* Pomba coroada Victoria (Goura victoria).Pomba coroada Victoria (*Goura victoria*).
* Pingüín macaroni (Eudyptes chrysolophus).Pingüín macaroni (*Eudyptes chrysolophus*).
* Cacatúa sulfúrea (Cacatua sulphurea) coa crista ourizada. Cacatúa sulfúrea (*Cacatua sulphurea*) coa crista ourizada.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *penacho*. Consultado o 8 de febreiro de 2017.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *crista*. Consultado o 8 de febreiro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bonney, Rick e Rohrbaugh, Jr. Ronald (2004): *Handbook of Bird Biology* (2ª ed.). Princeton, NJ: Princeton University Press. ISBN 0-938027-62-X.
* Dierschke, V. (2008): *Aves de Europa*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 978-84-282-1476-6.
* Fraigneau, Cloe (2008): *Reconocer fácilmente las plumas*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 978-84-282-1416-6.

### Outros artigos

* Píleo
* Crista
Coordenadas: 40°46′43″N 73°57′30″O﻿ / ﻿40.7786, -73.9584

Park Avenue South a nivel da rúa 23.
230 Park Avenue, Edificio Helmsley.
**Park Avenue** (antes *Fourth Avenue*, en galego *Cuarta Avenida*) é unha ampla avenida de Nova York, que se estende de norte a sur de Manhattan. Está cortada pola *Grand Central Station* que delimita *Park Avenue North* con *Park Avenue South*. A avenida é na súa maior parte paralela a Madison Avenue, situada ao oeste e a Lexington Avenue situada ao leste.

Descrición
----------

*Park Avenue North* esta sobre todo considerada como barrio, de prezos inmobiliarios elevados, a nivel do Upper East Side. É a localización dun certo número de tendas de luxo que se instalaron na parte de Avenida Lexington.

*Park Avenue North*, até o nivel da rúa 90, pode ser considerado como a Avenida Foch de Nova York, debido ao seu verdor e a súa posición no centro de Manhattan. As dúas vías da avenida están separadas por unha fila de arbustos. Compostos de follas verdes e de flores, mantidos pola *Fund for Park Avenue*. A vía férrea de Grand Central, que é subterránea por *Park Avenue*, emerxe en Harlem ao norte da rúa 100.

*Park Avenue South*, que enlaza Grand Central en Union Square é moito máis activo, sede de numerosas oficinas, bancos, hoteis e compañías como General Atlantic

Notas
-----

1. ↑  "General Atlantic". *Linkedin*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Park Avenue Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Hoteles históricos de Nueva York. El hotel Waldorf - Astoria

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q109711
* Google Maps: 2188861336423013849
* OSM: 9767733

 |
***Parker Lewis Can't Lose*** (no orixinal en inglés) ou simplemente **Parker Lewis** (nome que lle deron na tradución ao galego emitida na TVG) é unha serie de televisión estadounidense realizada pola Columbia Pictures Television e fortemente influenciada polo filme *Ferris Bueller's Day Off*. A serie foi exhibida orixinalmente na Fox Network de setembro de 1990 a xuño do 1993 (3 tempadas, 73 episodios).

Características
---------------

A serie retrata a vida do seu protagonista Parker Lewis en primeira persoa. Parker é un alumno do instituto Santo Domingo para quen nada é imposíbel. A súa principal preocupación é pasar polos turbulentos anos da puberdade con estilo e sen preocupacións, obxectivo que comparte coa súa namorada (Annie Sloan) e os seus amigos (Jerry Steiner e Mikey Randall) e que se ve dificultado pola súa irmá Shelly e a directora do instituto Grace Pitt.

Alén de varios aspectos da vida adolescente, inseridos con moito surrealismo, un estilo de vida *quase* cartunesco, os episodios regularmente conteñen referencias cinéfilas, políticas e de celebridades.

Personaxes principais
---------------------

* Parker Lloyd Lewis (Corin Nemec)
* Jerry Steiner (Troy Slaten)
* Michael Patrick 'Mikey' Randall (Billy Jayne)
* Grace Musso (Melanie Chartoff)
* Shelly Ann Lewis (Maia Brewton)
* Martin Lloyd 'Marty' Lewis (Timothy Stack)
* Judy Lewis (Anne Bloom na 1ª tempada e Mary Ellen Trainor no resto)
* Francis Lawrence 'Larry' Kubiac III (Abraham Benrubi)
* Franklin Lemmer (Taj Johnson)
* Annie Faith Sloan (Jennifer Guthrie)

Tamén atuaron na serie Milla Jovovich, coma Robin Fecknowitz no episodio piloto e Rusty Schwimmer no episodio 24 da primeira tempada.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Parker Lewis* na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1074990
* AlloCiné: 725
* Epguides: ParkerLewisCantLose
* IMDb: tt0098888
* Metacritic: parker-lewis-cant-lose
* OFDb: 13800
* OMDB: 21181
* TMDb: 3089
* TVcom: parker-lewis-cant-lose

 |
| *Periosteum (periósteo)* |
| --- |
|  |
| ósos esponxoso e compacto |
|  |
| Meninxes do sistema nervioso central |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

O **periósteo** (do grego peri + osteon, "arredor do óso") é unha membrana que cobre a superficie externa dos ósos, excepto nas articulacións dos ósos longos, que no seu lugar están cubertas por cartilaxe articular hialina. A membrana que tapiza a superficie interna dos ósos (no oco das diáfises) chámase endósteo.

O periósteo está formado por tecido conectivo irregular denso. O periósteo divídese en dúas capas, unha externa ou "capa fibrosa" e outra interna ou "capa cámbium" (ou "capa osteoxénica"). A capa fibrosa contén fibroblastos, mentres que a capa cámbium contén células proxenitoras que se desenvolven orixinando osteoblastos. Estes osteoblastos son responsables do incremento do crecemento da anchura dos ósos longos (a lonxitude do óso está controlada pola placa epifisal) e do tamaño global doutros tipos de ósos. Despois dunha fractura ósea, as células proxenitoras desenvólvense en osteoblastos e condroblastos, que son esenciais para o proceso da curación da fractura.

Ao contrario que o tecido óseo, o periósteo posúe terminacións nerviosas nociceptoras para captar a dor, o que o fai moi sensible á manipulación. Tamén proporciona nutrición ao recibir rego sanguíneo. O periósteo está unido ao óso por fortes fibras con moito coláxeno chamadas fibras de Sharpey, que se estenden polas laminiñas circunferenciais e intersticiais do óso. Proporcionan tamén un punto de unión aos músculos e tendóns.

O periósteo que cobre a superfice externa dos ósos do cranio denomínase xeralmente "pericranio".

Notas
-----

1. ↑  DRAG Periósteo Arquivado 22 de xullo de 2013 en Wayback Machine.
2. ↑  Diccionario Galego de Termos Médicos. Real Academia de Cirurxía e Medicina de Galicia - Consellería de Educación. 2002. Páxina 596  Arquivado 10 de agosto de 2013 en Wayback Machine.
3. ↑  Netter, Frank H.; Dingle, Regina V.; Mankin, Henry J. (1990). *Musculoskeletal system: anatomy, physiology, and metabolic disorders*. Summit, New Jersey: Ciba-Geigy Corporation. p. 170. ISBN 0-914168-88-6.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Brighton, Carl T. and Robert M. Hunt (1997), "Early histologic and ultrastructural changes in microvessels of periosteal callus", *Journal of Orthopaedic Trauma*, **11 (4)**: 244-253

### Outros artigos

* Periostite

### Ligazóns externas

* periosteum - InnerBody

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q367423
* BNCF: 36126
* BNF: 12151562t
* EBID: ID
* GEC: 0131143
* JSTOR: periosteum
* LCCN: sh85099929
* MAG: 2777674748

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 24041
* MedlinePlus: 002280
* MeSH: D010521
* TA: A02.0.00.007
* Uberon: 0002515

 |
Mapa da Real Audiencia en 1779.
A **Audiencia e Chancelería Real de Quito** (1563-1822) foi o máis alto tribunal da Coroa española nos territorios da Provincia ou Presidencia de Quito, dentro do Vicerreinado do Perú, que despois formaron parte do Vicerreinado de Nova Granada. 

O antigo Goberno de Quito de Gonzalo Pizarro, ensanchara xa o seu territorio, até Cali e Popayán polo norte; polo sur até os desertos de Piura; e pola conca do río Amazonas, a exploración de Gonzalo Pizarro, o descubrimento e exploración do río Amazonas até o Atlántico por Francisco de Orellana, e as fundacións en Yaguarzongo e Bracamoros, como os descubrimentos do alto río Marañón e ó río Ucayali por Juan de Salinas y Loyola, deron ó antigo Goberno de Quito unha extensión nova na conca do río Amazonas. Por estas razóns, o 4 de xullo de 1560 os quiteños pediron ó rei de España a creación dunha Audiencia na Gobernación de Quito. 

O rei Filipe II, na cidade de Guadalaxara o 29 de agosto de 1563, ditou unha Real Cédula polo cal a Gobernación de Quito de Gonzalo Pizarro é elevada a unha Audiencia Real e sinálaselle límites. Foi inaugurada o 18 de setembro de 1564.
O xestor de rastros de Firefox, amosando os detalles de varios rastros por dominio.
Un **rastro** (tamén chamado frecuentemente polo seu termo en inglés, ***cookie***) é un fragmento de texto que se envía desde os servidores dun sitio web e que se garda no navegador web do usuario do sitio. Deste xeito, o sitio web pode consultar a devandita información e servir determinados contidos, segundo as preferencias do usuario, ou ben conseguir información sobre os hábitos de navegación.

Un rastro de "sesión" é o que xeralmente remata cando pechas o navegador ou a aplicación móbil. Un rastro "persistente" é o que permanece no teu dispositivo, mesmo despois de pechares o navegador ou aplicación móbil. Un rastro persistente desaparece segundo a duración que lle definan os seus desenvolvedores (ou cando o borras manualmente).

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *rastro*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rastro Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178995
* BNCF: 65358

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre informática é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A **Rede Galega do Patrimonio Arqueolóxico** é un proxecto da Consellería de Cultura, a través da Dirección Xeral de Patrimonio Cultural, nacido en 2001 co obxectivo de crear catro grandes centros de referencia nas catro provincias galegas para pór en valor e dotar de recursos científicos, didácticos e turísticos os diferentes espazos arqueolóxicos espallados por todo o territorio.
Dentro deste proxecto, están a crearse os seguintes centros, un en cada unha das provincias:

* En Pontevedra, o Parque Arqueolóxico da Arte Rupestre, localizado en Campo Lameiro e dirixido á conservación e divulgación da arte rupestre. Este centro foi inaugurado o 6 de xullo de 2011.
* En Ourense, no Castro de San Cibrao de Las, entre San Amaro e Punxín, outro centro dirixido ó mundo castrexo.
* En Lugo, un centro sobre o mundo galaico-romano.
* Na Coruña, Parque Arqueolóxico do Megalitismo da Costa da Morte, centro de interpretación do megalitismo que se construirá ó redor do dolmen de Dombate, en Cabana de Bergantiños.

En tódolos casos preténdese construír un centro de interpretación dotado coa infraestrutura necesaria para focaliza-la investigación relacionada con cada momento histórico, pero sen esquece-los aspectos didácticos e turísticos destas instalacións.

Notas
-----

1. ↑  "A Rede Galega de Patrimonio Arqueolóxico presentouse no ano 2001". *La Voz de Galicia*. 31 de decembro de 2011.
**Radical Youth** (Mocidade Radical) é un grupo autónomo de mozos de Aotearoa (Nova Zelandia, en maorí), con base en Auckland, que se formou a comezos de 2005 para abordar asuntos que afectan aos mozos deste país. O grupo autodefínese como antiautoritario e anticapitalista e dende os seus comezos veñen traballando sobre asuntos que inclúen a censura de Internet nas escolas, o G8, a pobreza infantil, o cambio climático e eliminar os salarios ou tarifas de pago diferenciadas para mozos. Os seus organizadores en gran parte proveñen de grupos anarquistas; ten unha convocatoria mínima de canto menos 500 estudantes en cada acto, e no 2007 moveu dúas campañas.

Organizaron un entroido contra o capitalismo en solidariedade coas protestas en Gleneagles contra o G8 en xullo de 2005, en agosto lanzaron a súa campaña contra as tarifas para mozos e un piquete fora do local principal de McDonalds. Dende entón teñen apoiado a campaña contra as tarifas de mozos e elevar os salarios mínimos dos mozos a $12 a hora. Nunha marcha de 2006 o grupo cobrou sona nacional por unha folga de estudantes secundarios pola abolición das tarifas de mozos. O acontecemento, que atraeu a uns 1000 estudantes da escola, foi etiquetado como unha revolta e chamou a atención dos medios de comunicación, debido en parte á xuventude dos organizadores. No 1 de maio organizaron unha reunión e manifestación para continuar a loita dos traballadores xoves pola igualdade de salario.

Radical Youth organizadou un evento ciclístico (masa crítica) no casco financeiro de Auckland no Día Internacional da Acción Directa contra o Cambio Climático e o G8, e despregaron bandeiras en apoio da campaña Save Happy Valley Campaign para deter a mina de carbón da empresa Solid Energy.

Notas
-----

1. ↑  *Get Active*[*Ligazón morta*]
2. ↑  *Comunicado de Radical Youth*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Radical Youth
* Solidariedade dos Mozos Verdes con Radical Youth
* Actividades de Radical Youth en Indymedia NZ
**Radio Amistad** foi unha emisora de radio fundada en Barcelona por Olegario Sotelo Blanco no ano 1985. A estación foi pechada poucos meses despois por orde da Generalitat de Cataluña.

Traxectoria
-----------

Os estudios da radio estaban localizados na *Pedrera*, edificio obra de Antoni Gaudí e comezou a emitir antes de ter a concesión da licenza. O público da radio era a comunidade de emigrantes galegos en Barcelona emitindo principalmente en catalán, aínda que ao galego éralle reservado o 20% da programación. A radio tivo como os locutores destacados o propio Sotelo Blanco, Margarita Ledo Andión, Manuel Outeiriño e buscaba colaboradores entre os estudantes galegos da Facultade de Ciencias da Información da Universidade Autónoma de Barcelona.

Radio Amistad foi clausurada por orde das autoridades catalás por carecer de licenza. Con todo, Olegario Sotelo Blanco sostén que a motivación do peche foi política. Segundo sinala o fundador, Ramón Piñeiro, entrevistado o día antes do peche, procurou mediar coa administración para que se mantivese a emisora, sen éxito. Malia ao fracaso, algúns investigadores afirman que Radio Amistad supuxo un importante pulo para a radiodifusión en galego en Cataluña pois favoreceu o desenvolvemento de diferentes iniciativas como a ERGAC.

Notas
-----

1. ↑  Blanco Campaña, Xosé Luis (1999). *Historia da radio en Galicia*. Edicións Lea. pp. 371–372. ISBN 84-89947-73-2.
2. ↑  "Olegario Sotelo Blanco". *www.aelg.gal*. Consultado o 2023-04-09.
3. ↑  Sotelo Blanco, Olegario (1991). *A emigración galega en Cataluña*. Sotelo Blanco Edición. ISBN 978-8478241057.
4. ↑  Rebolo Vázquez, Mónica (2004). "A voz dos emigrantes no século XXI: A radio galega en Cataluña". *Grial* **42** (164): 128–135.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

Blanco Campaña, X. L. (1999). *Historia da radio en Galicia*. Edicións Lea. pp. 371–372. ISBN 84-89947-73-2. 

Sotelo Blanco, O. (1991). *A emigración galega en Cataluña*. Sotelo Blanco Edicións. ISBN 978-8478241057. 

### Outros artigos

Olegario Sotelo Blanco
**Radio Juventud**, co indicativo EFJ 48, foi unha emisora de Monforte de Lemos integrada na Cadena Azul de Radiodifusión que existiu entre 1953 e 1989.

Historia
--------

A finais do ano 1953 comezaron as probas técnicas da radio cun equipo emisor de 50 watts cedido pola Radio Juventud da Coruña. Esta emisora foi fundada seguindo a liña das estacións escolas de Frente de Juventudes, coas que pretendía formas a futuros profesionais da 

radiodifusión. As emisións regulares comezaron o 1 de marzo de 1954 ás 20.30 horas coa reprodución do *Cara al Sol*, o Himno Nacional de España e oración do *Angelus*.

En 1966 foi transferida a Cadena de Emisoras Sindicales (CES), outra das redes de radio do Movimiento Nacional, polo que foi renomeada como *La Voz Sindical de Lugo-Radio Monforte* e adoptando o indicativo CES 17. Coa fusión das redes de emisoras de CES, REM e CAR en Radiocadena Española, en 1978, a emisora quedou dentro desta nova organización, ata que, en 1989, foi absorvida por Radio Nacional de España, retransmitindo a sintonía de Radio 5. En 1991, Radio Nacional de España pechou os estudios en Monforte, herdados da antiga Radio Juventud.

Notas
-----

1. ↑  "Radio Juventud, la primera emisora de Monforte". *El Progreso de Lugo* (en castelán). 2023-03-04. Consultado o 2023-04-14.
2. ↑  Blanco Campaña, Xosé Luis (1999). *Historia da radio en Galicia*. Edicións Lea. p. 215. ISBN 84-89947-73-2.
3. ↑  "Nostalgia de los discos dedicados". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2014-12-28. Consultado o 2023-04-14.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cadena Azul de Radiodifusión
**Radio Juventud**, co indicativo EFJ 11, foi unha emisora integrada na Cadena Azul de Radiodifusión que existiu na Coruña entre 1952 e 1989.

Historia
--------

A sección xuvenil da FET de las JONS, Frente de Juventudes, desenvolveu dende a década de 1940 a creación de diferentes radios, chamadas estacións escolas, coa idea de formar a futuros profesionais da radiodifusión. Con esa filosofía, en 1952 fundaron unha estación escola na Coruña que, en 1956, pasou a denominarse Radio Juventud. Os seus primeiros estudios localizáronse na rúa Juana de Vega, aínda que na década de 1960 instalouse no edificio A Terraza dos Xardíns de Méndez Núñez.

Na Radio Juventud da Coruña traballaron profesionais como Xosé Antonio Perozo, Antón Luaces, Jesús Mariñas, Alberte Suras, Francisco Gutiérrez Ríos, Carmen Deus, José María Comesaña, Manuel Torreiglesias, María Xosé Porteiro, ou Nonito Pereira, que fixo un programa de jazz en 1967. O primeiro director da emisora foi Joaquín Antonio Tabernero Balsa (1952-1956), substituído por José Couceiro Tovar (1956-1981).

Como parte da Cadena Azul de Radiodifusión, Radio Juventud da Coruña integrouse en Radiocadena Española. En 1986, adoptou o nome de Radiocadena Compás, dedicada á radio fórmula musical. Finalmente, en 1989, logo da absorción de Radiocadena por RNE, a frecuencia de Radio Juventud atribuíuse a Radio 5 Todo Noticias.

Notas
-----

1. ↑  Coruña, Pablo López A. (2010-11-10). "Historias de la radio". *La Opinión de A Coruña* (en castelán). Consultado o 2023-04-11.
2. ↑  Valles, Ramón (2022-07-01). "A Terraza, un dos edificios emblemáticos da Coruña e sede de RTVE, fai 100 anos". *RTVE.es* (en castelán). Consultado o 2023-04-11.
3. ↑  "Morre na Coruña aos 76 anos o produtor musical e xornalista Nonito Pereira Revuelta". *www.europapress.es*. 2019-11-26. Consultado o 2023-04-11.
4. ↑  "Los tiempos de Radio Juventud". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2004-01-26. Consultado o 2023-04-11.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

Blanco Campaña, X. L. (1999). *Historia da radio en Galicia*. Edicións Lea. pp. 214–215. ISBN 84-89947-73-2. 

### Outros artigos

* Cadena Azul de Radiodifusión
**Ramón González Fernández**, nado en Ribadeo o 22 de abril de 1856 e finado no Porriño o 15 de decembro de 1925, foi un filántropo e empresario galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Náutica e Comercio en Ribadeo. En 1871 emigrou á Arxentina. Instalouse en Rosario traballando primeiro como empregado na casa comercial Correa, Gana e Compañía, despois como socio na empresa Mendeto e Compañía, e máis tarde sucesor na Ramón González e Cía, retirándose en 1896 logo de amasar unha fortuna. Retornou a Ribadeo en 1899. Promoveu a apertura de sucursais do Banco Español del Río de la Plata en Vigo e Santiago de Compostela.

Porta norte da praza de abastos de Ribadeo, doada por Ramón González.Dende a súa chegada dedicouse a facer numerosas doazóns ós concellos de Mos, O Porriño e Ribadeo. En Ribadeo foi membro da Sociedade Obreira de Socorros Mutuos A Concordia, da que foi presidente en 1910. Membro do Ateneo Biblioteca Popular, contribuíu ao seu desenvolvemento subvencionando clases de distintas materias e instrumentos musicais. Adxudicou bolsas a alumnos da vila para realizar os seus estudos. Subvencionou tamén a construción do Teatro, da Praza de Abastos e doou diñeiro para as Festas Patronais de 1925.En Porriño contribuíu á construción da casa do concello do Porriño deseñada polo arquitecto Antonio Palacios e o templo parroquial. 

Foi deputado provincial de Pontevedra en 1925.

Recoñecementos
--------------

Fachada oeste do corpo central da praza de abastos de Ribadeo, coa lenda da doazón de Ramón GonzálezFachada oeste do corpo central da praza de abastos de Ribadeo, coa lenda da doazón de Ramón González
En 1915 a corporación municipal de O Porriño, acordou facelo fillo adoptivo do Porriño.

En 1922 deron o seu nome a unha rúa de Ribadeo e foi nomeado Fillo Predilecto de Ribadeo.

Foi condecorado coa Gran Cruz da Orde de beneficencia e coa Real Orde de Sabela a Católica.

Vida persoal
------------

Casou no Porriño con Corona González Santos en 1900, fixando a súa residencia na casa familiar de Mos, coñecida como *Vila do Adro*. O matrimonio residiu por tempadas en Ribadeo e O Porriño.

Ramón González, finou en Porriño aos 69 anos de idade, sendo soterrado na súa vila natal de Ribadeo.

Notas
-----

1. 1 2  Castro, Celia (2015). "Corona González Santos e Ramón González: un matrimonio de mecenas". *CROA. Boletín da Asociación de Amigos do Museo do Castro de Viladonga* (25): 96–101. ISSN 1575-0639.
2. 1 2 3  Ramón González Fernández
3. ↑  "El filántropo de O Porriño". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2015-03-03. Consultado o 2021-03-07.
4. ↑  "un berro pola cultura no porriño". *Atlántico* (en castelán). 2012-09-17. Consultado o 2021-03-07.
5. ↑  "Corona González y Ramón González, los grandes mecenas de Ribadeo y O Porriño". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2018-02-18. Consultado o 2021-03-07.
6. ↑  Padín Ogando, Fernanda (2018-02-18). "Corona González santos(1875-1972) – fotógrafas pioneiras". Consultado o 2021-03-07.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Corona González Santos

### Ligazóns externas

* "Ramón González Fernández". *Álbum da Emigración* do Consello da Cultura Galega.
* Biografía en galegos.info
**Ramón García Vicetto**, nado en Ferrol o 5 de novembro de 1830 e finado en Buenos Aires o 16 de maio de 1907, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Aos 14 anos emigrou a Cuba. Dedicouse ao comercio e casou en Santiago de Cuba. Retornou a Galicia e instalouse en Vigo como axente marítimo. Foi secretario do concello de Bouzas e oficial do concello de Vigo. Foi vicepresidente da Sociedad Cooperativa de Trabajadores El Ahorro de Vigo. Exerceu como redactor e colaborador en *La Oliva*, *El Miño*, *El Obrero*, *La Concordia*, *La Aurora de Galicia*, *La Nación Española*, *El Gallego*. En 1881 integrouse na coalición republicano-liberal e dirixiu o periódico *La Voz del Pueblo*. En 1888 marchou a Montevideo, onde foi redactor e logo director de *La Unión Gallega* e fundou e dirixiu o periódico *El Heraldo Gallego*. Trasladouse a Buenos Aires, onde fundou e dirixiu *La República*, de efémera vida, e colaborou en *El Correo Español* e *El Eco de Galicia*. Rematou traballando nas oficinas do Correo central.

Obra
----

* *Cuentos vigueses*, 1881.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Eco de Galicia*, 30-5-1907, p. 2-3.
**Ramón María García Abad**, nado nos Caparís, parroquia de San Xiao de Mos (Castro de Rei) o 7 de febreiro de 1836 e finado en Lugo o 7 de marzo de 1887, foi un sacerdote e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Cursou o bacharelato no instituto de Monforte de Lemos e a carreira sacerdotal no seminario de Lugo. Despois pasou a Toledo, onde obtivo a licenciatura en Teoloxía e Canons. Exerceu cátedras e foi vicerreitor do seminario de Lugo, onde gañou as oposicións a doutor en 1865. Desempeñou os cargos de provisor e vigairo xeral interino do bispado lugués. Predicador incansable, mereceu o título de "O Apóstolo de Galicia", pois dirixiu máis de 150 misións. Traduciu do italiano varias obras.

Obras
-----

* *Clamores del Divino Pastor a las ovejas descarriadas, o sea, lecciones de Jesucristo a los pecadores olvidados de su salvación* (Barcelona, 1861).
* *El camino del cielo allanado a todos los pecadores* (Lugo, 1861).
* *Liga santa de los confesores* (Lugo, 1865).
* *La más divina de las obras divinas, o sea, la obra de la santa infancia* (Lugo, 1873).
* *Escala para subir los niños al cielo*.
* *Manual de las personas que frecuentan los Sacramentos*.
* *Propósitos razonados de un seminarista*.
* *Guía del cristiano en la santa misión*.

Fíxose unha impresión póstuma do seu libro *Hojas sueltas* (1894), quizais a súa peza máis coñecida popularmente, xunto con *El libro del seminarista*.

Homenaxes
---------

En 1888 os seus admiradores colocaron a primeira pedra do ostentoso mausoleo que lle dedicaron para gardar os seus restos. Unha rúa de Lugo leva o seu nome.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533641
* BNE: XX1179782

 |
**Ramón Antonio Lois Ordóñez**, nado en Ponteceso en 1946 e finado na Coruña o 9 de xaneiro de 2020, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi mestre e director do colexio de Zas. Neste municipio foi elixido concelleiro pola UCD tralas eleccións municipais de 1979, formación que quedou a tan só un concelleiro de lograla alcaldía. Nas municipais de 1983 encabezou a Candidatura Democrática Independente e foi elixido alcalde con maioría absoluta, derrotando así ó anterior rexedor Antonio Cortizo Cortizo, o cal se presentara por AP. Nas municipais de 1987 encabezou a CPG e foi reelixido con maioría absoluta. Foi un dos alcaldes desta formación que respaldou o apoio de 3 dos seus deputados á moción de censura presentada na Deputación da Coruña polo socialista Salvador Fernández Moreda contra José Manuel Romay Beccaría. Decidiu non presentarse á reelección nas municipais de 1991, retirándose da primeira liña política, pero colaborando coa candidatura do PSdeG-PSOE e pasando a formar parte deste partido en 1993, se ben sempre en segunda liña.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Cortizo Cortizo** |  **Alcalde de Zas** 1983 - 1991 | Sucesor:**Julio Díaz Rellán** |

Notas
-----

1. ↑  Nova en *La Voz de Galicia* Carballo, 25-8-1993 p.31

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Zas

### Ligazóns externas

* Falleció Ramón Lois Ordónez, alcalde de Zas durante ocho años
* Adiós al mejor regidor de Zas
**Samuel Jesús Juárez Casado**, nado en La Bañeza (León) en 1962, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

De profesión, é veterinario. No político, Juárez Casado desempeñou diversas tarefas durante os mandatos de Manuel Fraga en Galiza. Destaca entre elas a coordinación das campañas de saneamento gandeiro da Xunta de Galiza en 1988. Foi así mesmo secretario xeral de pesca marítima do Ministerio de Pesca de España, en 1996. En abril de 2009 foi designado para ocupar o cargo de conselleiro do Medio Rural, co novo goberno popular presidido por Alberto Núñez Feijóo. Permaneceu neste posto ata xaneiro de 2012, cando cesou das súas funcións. En xaneiro de 2012 foi nomeado delegado do goberno en Galicia. En novembro de 2014 abandonou o posto para ser agregado de Agricultura na Embaixada de España na China.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Alfredo Suárez Canal** |  **conselleiro do Medio Rural** 2009-2012 | Sucesor:**Rosa Quintana** |
| Predecesor:**Xosé Manuel Pose Mesura** |  **Delegado do goberno en Galicia** 2012 - 2014 | Sucesor:**Santiago Villanueva Álvarez** |

Notas
-----

1. ↑  Samuel Juárez será delegado del Gobierno desde el lunes
2. ↑  Santiago Villanueva relevará a Samuel Juárez como delegado del Gobierno en Galicia
A **Real Balompédica Linense** é un club de fútbol español da cidade de La Línea de la Concepción, na provincia de Cádiz. Foi fundado en 1912 e actualmente xoga na Segunda División B Española, categoría á que ascendeu en 2011 desde a Terceira División.

Uniforme
--------

* **Uniforme titular**: Camiseta branquinegra a raias verticais, pantalón branco e medias brancas.
* **Uniforme secundario**: Camiseta azul, pantalón azul e medias azuis.

Estadio
-------

*Artigo principal**:* Estadio Municipal de La Línea de la Concepción.
O estadio da Real Balompédica Linense é o **Estadio Municipal**. Foi construído en 1969 cun esmerado deseño que o dotou dunhas magnificas características técnicas. Co paso dos anos a deterioración das instalacións fíxoo incómodo e anticuado. 
Nunha remodelación parcial das súas instalacións, realizada no 2003, se acodicionaron os locais pertinentes para situar neles a sede da Real Balompédica Linense á vez quese construíu unha cafetería e un restaurante. A mediados de 2009 comezou a implantación dunha superficie de céspede artificial no feudo balono, polo cal, o equipo tivo que disputar o seu primeiro encontro como local no municipal de Los Barrios.

No estadio sitúase a sala de trofeos do club, chamada *sala de Trofeo Francis Negrón*, e as salas de prensa e oficinas.

O aforamento da instalación é aproximadamente de 4.500 espectadores en tribuna, 6.000 en preferencia, e 4.500 en cada fondo; en total aproximadamente uns 19.500 espectadores.

Datos do club
-------------

* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 6
* **Tempadas en 2ªB**: 16
* **Tempadas en 3ª**: 47

Palmarés
--------

* Subcampión da Segunda División B Española (1): 2011-12
* **Terceira División Española (2)**: 2005-06, 2010-11
* Subcampión da Terceira División Española (1): 2004-05

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Comunidade de afeccionados
* Web da Balompédica Linense en Futbolme.com
* Web non oficial e Balona TV

| * v
* c
* e
Primeira División RFEF - Grupo 1 · 2022-23 |
| --- |
| Alcorcón · Algeciras · Badajoz · Celta B · Ceuta · Córdoba · Cultural Leonesa · Deportivo · Fuenlabrada · Internacional Madrid · Linares · Linense · Mérida · Pontevedra · Racing de Ferrol · Rayo Majadahonda · Real Madrid Castilla · San Fernando · San Sebastián de los Reyes · Unionistas |
**Pierre Jaccoud**, nado en Xenebra o 24 de novembro de 1905 e finado o 4 de xullo de 1996, foi un avogado e político suízo, membro do partido radical.

Traxectoria
-----------

Jaccoud foi un avogado coñecido en Xenebra. Comezou a traballar na oficina do seu pai e, máis tarde, converteuse en socio da empresa. Jaccoud foi de 1953 a 1954 presidente da cámara dos avogados de Xenebra. Entre outras cousas, representou a Ali Khan como avogado durante o seu divorcio de Rita Hayworth, e foi avogado de numerosas empresas estranxeiras en Suíza. Jaccoud foi tamén membro do Gran Consello de Xenebra e titular de posicións políticas significativas.

Foi condenado por asasinato aínda que non houbo probas. É un dos poucos casos de erro xudicial na historia suíza.

Jaccoud era casado e tivo dúas fillas e un fillo.

Notas
-----

1. ↑  "La véritable histoire du bâtonnier assassin Jaccoud dit 'Jaccouille la fripouille' Arquivado 20 de maio de 2016 en Wayback Machine. *(en francés)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Affaire Jaccoud: l'ombre d'un doute?" Arquivado 25 de marzo de 2008 en Wayback Machine. por Sylvie Arsever en *Le Temps*, 9 de xullo de 2007.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45179
* WorldCat
* VIAF: 316736465
* BNF: 12041713s
* ISNI: 0000 0004 5092 7971

 |
Pieter Claesz *Bodegón*, (1627)
**Pieter Claesz**, nado en Burgsteinfurt cara a 1597 e finado en Haarlem o 1 de xaneiro de 1660, foi un pintor neerlandés do século de ouro pictórico dos Países Baixos.

Traxectoria
-----------

Naceu en Westfalia e instalouse en Haarlem en 1617, onde traballou principalmente.

Xunto a Willem Claeszoon Heda foi dos pintores máis importantes de *ontbijt* (pronunc.: [ontbait]), é dicir, bodegóns da súa época nos Países Baixos, continuando coa súa minuciosidade e detallismo unha tradición pictórica inaugurada no Renacemento nórdico e Ars Nova polos pintores flamengos. As súas paletas son doces e sutilmente monocromáticas en texturas e luces, nisto aproxímase ao español Sánchez Cotán, aínda que a obra de Pieter Claesz parece ser un estudo -cargado de poesía- do por el representado, mentres cá do mestre español ten un matiz místico.

Claesz seleccionaba obxectos máis sinxelos que Heda, pero as súas obras chegaron a ser máis rechamantes e decorativas. Os dous artistas son os fundadores dunha tradición de naturezas mortas en Harlem; pero o fillo de Claesz, Nicolaas Berchem, fíxose coñecido polas súas paisaxes.

* Bodegón (1633)*Bodegón* (1633)
* Natureza morta, vaidade*Natureza morta*, vaidade
* Bodegón de arenques*Bodegón de arenques*
* Xamón, arenque, ostra e roemer nunha mesa (1645)*Xamón, arenque, ostra e roemer nunha mesa* (1645)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Pieter Claesz*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q354832
* WorldCat
* VIAF: 47843985
* AGORHA: 130709
* BMT: 61443
* BNF: 15507706d
* BPN: 49903841
* Bridgeman: 2650
* CERL: cnp00609758
* DeutscheBio: 129521396
* Discogs: 2234320
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1812647
* GEC: 0018011
* GND: 129521396
* ISNI: 0000 0000 8126 7401
* KulturNav: ID
* LCCN: nr2004034832
* MdP: ID
* NTA: 149159595
* OL: OL5227724A
* Pinakothek: pieter-claesz
* RKD: 17003
* SNAC: w6bg3qw7
* SUDOC: 082084483
* Treccani: rtyuiop
* ULAN: 500115282

 |
**Perfecto Yebra Martul-Ortega**, nado na Habana o 16 de xullo de 1939, é un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela en 1966, e doutor en Dereito pola mesma Universidade (1970), realizou estudos en Salzburg, Radolfzell, Coímbra, Heidelberg e Colonia. Foi profesor de Economía e Facenda Pública e catedrático de Dereito Financeiro e Tributario da Facultade de Dereito da USC. Dende o 1 de outubro de 2004 é catedrático emérito da Universidade de Santiago. Foi maxistrado suplente do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (1990-1991).

Integrouse no Partido Gallego Independiente de José Luis Meilán Gil. Foi deputado por UCD pola provincia da Coruña na lexislatura constituínte e na I lexislatura. Secretario da Asemblea de Parlamentarios de Galicia, participou na redacción do acordo preautonómico e foi Vicepresidente da Comisión Mixta de transferencias Goberno-Xunta de Galicia. Foi membro do Consello de Europa en representación de UCD (1979) e do Consello de Dirección da Unión Interparlamentaria (1979-1982), membro da Comisión Mixta Parlamento Europeo - Parlamento Español (1979-1982). Integrouse en Coalición Galega sendo responsable da elaboración do seu programa político. Fundou o Clube Nacionalista Alén Nós en 1986, do que foi secretario. Foi director xeral de Xustiza da Xunta de Galicia (1987-1988), voceiro da Xunta Electoral de Galicia (1982-1994 e 1997-1999) e concelleiro de Santiago de Compostela polo PPdeG (1999-2003).

É membro da Orde ao Mérito Constitucional, voceiro do Padroado do Museo do Pobo Galego e membro da Asociación Alexander Von Humboldt de España.

Obras
-----

* *La descentralización económico-financiera en Alfredo Brañas*, 1971.
* *Castelao e a facenda galega*, 1989.
* *Los principios del derecho financiero y tributario en la ley fundamental de Bonn*, 1991.
* *Constitución financiera española: veinticinco años*, 2004.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
* Ficha no Congreso dos Deputados

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12397587
* WorldCat
* VIAF: 68175160
* BNE: XX1128887
* Dialnet: 58797
* ISNI: 0000 0000 5932 5767
* LCCN: n95043955
* PACE: 2028
* PTBNP: 123721

 |
**Pereza** foi un grupo musical madrileño de rock español.

Traxectoria
-----------

Rubén Pozo Prats e José Miguel Coello Torres, coñecidos artisticamente como Rubén e Leiva, os seus compoñentes, gravaron xa cinco discos: *Pereza*, *Algo para cantar*, *Animales*, *Los amigos de los animales* (un disco recompilatorio publicado no 2006 no que se inclúen algúns dos seus mellores temas, e no que colaboraron artistas coma de Amaral, Bunbury ou Ariel Rot) e *Aproximaciónes*, publicado en agosto de 2007. Pulicaron tamén dous DVD: no primeiro, *Algo para encantar* inclúense os videoclips do seu disco anterior *Algo para cantar* e algúns temas en directo, e *Barcelona*, un DVD cun concerto en dita cidade acompañado dun CD titulado *Rarezas*, no que dan a coñecer temas inéditos desde o inicio da banda.

Discografía
-----------

* *Pereza* (2001)
* *Algo para cantar* (2003)

* *Algo para encantar*, DVD (2003)
* *Algo para cantar (edición especial)* (2004)

* *Animales* (2005)

* *Princesas*, DVD (2005)
* *Los amigos de los animales*, +DVD (2006)
* *Barcelona*, DVD+CD (2006)

* *Aproximaciones* (2007)
* *Baires*, libro CD+DVD (2009)
* *Aviones*, +DVD (2009)
* *10 años* (2010)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial da banda *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q615654
* WorldCat
* VIAF: 133320773
* Discogs: 1255961
* GND: 10343248-6
* ISNI: 0000 0000 9116 8028
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 207832

 |
**Perfecto García Lemos**, nado en Bueu, foi un político e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Perfecto García Nogueira. Na República militou no Partido Galeguista. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Bueu a finais de 1937. Foi cesado no cargo polo gobernador civil en xaneiro de 1939, logo dunha denuncia e enfrontamento cun axente da Policía Marítima do Distrito de Bueu. Foi Xefe local do Movimiento até 1966, e en 1971 foi elixido vicepresidente do Consello local do Movimiento. Foi correspondente de *El Pueblo Gallego* en Bueu, correspondente de banca e presidente do Club Deportivo Bueu.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Camilo Davila Davila** |  **Alcalde de Bueu** 1937 - 1939 | Sucesor:**José María Massó García** |

Vida persoal
------------

Casou en xaneiro de 1935 con Josefa Puig Davila, e foi pai de Perfecto (Tuco), Maribel e Fernando García Puig.

Notas
-----

1. ↑  Amoedo López, Gonzalo (2010). *A memoria e o esquecemento. O franquismo na provincia de Pontevedra*. Vigo: Xerais.
2. ↑  "Pontevedra". *El Ideal Gallego* (en castelán). 24 de decembro de 1937. p. 3.
3. ↑  Cesado el alcalde de Bueu por culpa de unas copas - 1939
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 4-1-1966, p. 9.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 21-2-1971, p. 13.
6. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-1-1935, p. 10.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Algunas curiosidades de los alcaldes de Bueu
**Perfecto Rodríguez Muíños**, nado en Ponte Caldelas o 12 de febreiro de 1969, é un avogado e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela (1991). Especializado en Urbanismo, foi asesor xurídico de Xestur-Pontevedra (1998-2003). Fillo do entón alcalde Fidel Rodríguez Toubes, foi concelleiro do PPdeG en Ponte Caldelas a partir de 1995. Foi primeiro tenente de alcalde e concelleiro de Urbanismo dende 1999. En febreiro de 2002 asumiu a alcaldía en funcións tras sufrir o seu pai un derramo. Continuou á fronte do concello en funcións ata as eleccións municipais de 2003, nas cales encabezou a candidatura do PPdeG e foi elixido alcalde por maioría absoluta. Foi reelixido alcalde con maioría absoluta en 2007, sumando un concelleiro máis, asumindo ademais nese mandato a vicepresidencia primeira da FEGAMP. Volveu ser reelixido con maioría absoluta en 2011, sumando outro concelleiro máis. Nas municipais de 2015 perdeu a maioría absoluta, polo que abandonou a alcaldía tralo pacto entre os demais grupos que fixo rexedor ó socialista Andrés Díaz Sobral. En novembro de 2015 renunciou á súa acta de concelleiro tras ser nomeado xerente do Consorcio Galego de Igualdade e Benestar da Xunta de Galicia.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Fidel Rodríguez Toubes** |  **Alcalde de Ponte Caldelas** 2003 - 2015 | Sucesor:**Andrés Díaz Sobral** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ponte Caldelas

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info