recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Neftalí Prieto Barrios**, nado en Sever (Viana do Bolo) en 1927 e finado en Vigo o 25 de agosto de 2010, foi un avogado e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito. En 1963 foi nomeado alcalde de Viana do Bolo polo gobernador civil de Ourense, cargo do que tomou posesión o 29 de setembro. Foi nomeado procurador en Cortes en representación dos municipios da provincia de Ourense en 1964, permaneceu no cargo até 1967. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura de Coalición Democrática á alcaldía de Viana do Bolo e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1983 encabezou a candidatura de Alianza Popular e perdeu a maioría absoluta e a alcaldía, tras apoiar os demais grupos ó candidato de Coalición Galega Fidel García Courel. Nas municipais de 1987 recuperou a alcaldía tras lograla maioría absoluta á fronte de AP. Nas eleccións de 1991 e 1995 encabezou a candidatura do PPdeG e foi reelixido alcalde con maioría absoluta. En 1999 perdeu a maioría absoluta e a alcaldía, tras apoiar os demais grupos ó socialista Sergio González Bruña como alcalde. Foi deputado provincial e deputado no Congreso pola provincia de Ourense na II lexislatura (1982-1986).

En xaneiro de 1999 foi condenado polo Audiencia Provincial de Ourense a 2 anos de inhabilitación para cargos públicos por un delito de negociacións prohibidas a funcionarios, se ben finalmente foi absolto polo Tribunal Supremo en xuño de 2001. Abandonou a política activa en xaneiro de 2002 cando presentou a dimisión como concelleiro para facilitar ao seu grupo unha moción de censura que lles devolvese o goberno, se ben finalmente esta non se produciu.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Viana do Bolo** 1963 - 1983 | Sucesor:**Fidel García Courel** |
| Predecesor:**Fidel García Courel** |  **Alcalde de Viana do Bolo** 1987 - 1999 | Sucesor:**Sergio González Bruña** |

Vida persoal
------------

Casou con María del Carmen García Prada en 1954.

Notas
-----

1. ↑  Fallece Neftalí Prieto, ex alcalde de Viana
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 2-10-1963, p. 17.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 31-3-1964, p. 10.
4. ↑  Ficha no Congreso dos Deputados
5. ↑  El Supremo anula una condena al ex-alcalde de Viana pero le reprocha su falta de ética
6. ↑  *El Pueblo Gallego*, 21-7-1954, p. 9.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Viana do Bolo

### Ligazóns externas

* "Esta tarde será enterrado en Viana do Bolo Neftalí Prieto, el que fue el alcalde más de 36 años" *La Voz de Galicia*, 26/8/2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17414258
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 91630

 |
**Francisco José Montesinos Rodríguez**, nado na Mezquita en 1966, é un político e empresario galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Propietario dunha panadería e dun bar. Nas eleccións municipais de 1991 foi o número 2 do PPdeG na Mezquita e foi elixido concelleiro. Nas eleccións municipais de 1995 encabezou a candidatura do PPdeG e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1999 e 2003 foi reelixido alcalde, novamente con maioría absoluta. Nas municipais de 2007 perdeu a maioría absoluta e perdeu a alcaldía tras un pacto entre PSdeG e BNG. Nese mandato foi designado deputado provincial.

En febreiro de 2011 abandonou o PPdeG, despois de que o presidente provincial do partido José Manuel Baltar disolvese o comité local e nomease outro candidato. Nas municipais dese ano encabezou a formación independente Mezquitenses Agrupados e gañou amplamente as eleccións, quedando a moi poucos votos da maioría absoluta. Porén, non recuperou a alcaldía dado que o único concelleiro do PPdeG apoiou o candidato do BNG Rafael Pérez Vázquez e pasou a gobernar cos nacionalistas e os socialistas. En xaneiro de 2014 presentou unha moción de censura co apoio dun concelleiro tránsfuga exsocialista, porén non puido debaterse dado que legalmente o voto do tránsfuga non era válido. 

En novembro de 2014 regresou ó PPdeG, encabezando a súa candidatura nas municipais de 2015. Logrou se-la forza máis votada, pero sen maioría absoluta, polo que o nacionalista Rafael Pérez continuou gobernando grazas ao apoio do PSdeG. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Sergio García Ferrera** |  **Alcalde da Mezquita** 1995 - 2007 | Sucesor:**José Luis Santamarina Ferro** |

Vida persoal
------------

É irmán de Andrés Montesinos, alcalde de Viana do Bolo polo PPdeG.

Notas
-----

1. ↑  Montesinos desafía a Baltar y se presentará como independiente a la Alcaldía de A Mezquita
2. ↑  El PP priva a Montesinos de la Alcaldía de A Mezquita y se suma al pacto PSOE-BNG
3. ↑  La moción de censura en A Mezquita no sale adelante
4. ↑  El exalcalde de A Mezquita vuelve al PP tres años después de ser expulsado del partido

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Mezquita
Tratado das Alcáçovas.
O **Tratado de Alcáçovas**, tamén denominado como **Tratado de Alcáçovas-Toledo**, foi un acordo asinado entre Afonso V e os Reis Católicos, no desenvolvemento da Guerra de Sucesión de Castela. Foi inicialmente asinado na vila portuguesa de Alcáçovas, no Alentexo, o 4 de setembro de 1479, pondo termo á guerra de sucesión castelá (1479-1480), e posteriormente ratificado na cidade de Toledo o 6 de marzo de 1480.

Historia
--------

Portugal, en calidade de principal estado europeo empeñado no recoñecemento de dereitos sobre as illas Atlánticas e a costa africana durante a década de 1470, no entanto viuse enfrontando unha serie de conflitos co reino veciño. Unha vez rematada, na Península Ibérica, unha guerra favorable a Castela, os representantes de ambos os estados firman un acordo de paz.

Ademais de formalizar a fin das hostilidades (polo que Xoana a Beltranexa, e o seu tío e marido Afonso V de Portugal, desistían para sempre das súas pretensións ao trono de Castela), o Tratado contiña outras cláusulas en relación á política de proxección externa de ambos os países, nun momento en que os dous reinos competian polo dominio do océano Atlántico e as terras ata entón descubertas na costa africana.

Por estas cláusulas, Portugal obtiña o recoñecemento do seu dominio sobre a illa de Madeira, o arquipélago dos Azores, de Cabo Verde e da costa da Guinea, mentres que Castela recibía as illas Canarias. Renuncia a navegar ao sur do cabo Bojador, ou sexa, do paralelo 27 no que se atoparon as propias illas. Regulamentaba tamén as áreas de influencia e de expansión de ambas as coroas polo Reino de Fez, no Norte de África.

O Tratado foi o primeiro de entre os que regulamentaban a posesión de terras non descubertas (como posteriormente o Tratado de Tordesillas e o de Zaragoza). Reflectía os desexos de Portugal, interesado en garantir dereitos sobre a costa da mina e do Golfo da Guinea, e continuar a súa exploración da costa africana, en que por esa vía esperaba a pasaxe para a India.

* Firmantes do Tratado
* Isabel I de CastelaIsabel I de Castela
* Fernando II de AragónFernando II de Aragón
* Afonso V de PortugalAfonso V de Portugal
* Xoán, príncipe heredeiro de PortugalXoán, príncipe heredeiro de Portugal


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q593355
* EBID: ID
* GEC: 0001933

 |
Vista do furacán Hortensia dende satélite, no centro do océano Atlántico.
**Hortensia** foi o nome co que se designou unha tormenta tropical orixinada por mor dunha tormenta subtropical ao sueste das Bermudas, formada o 23 de setembro de 1984.

Traxectoria e características
-----------------------------

Despois de ter acadado o grao de tormenta tropical, apenas pasaron unhas xornadas até que chegou a se converter nun furacán de categoría 1, é dicir, con ventos de máis de 118 km/h. O 30 de setembro o centro da tormenta tropical pasou preto das Bermudas e seguiu o seu camiño cara ao leste, cruzando o Atlántico.

O 2 de outubro, e xa preto da costa europea, o furacán perdeu intensidade e converteuse de novo nunha tormenta tropical. O *Centro Nacional de Furacáns dos EUA* abandonou ese día o seu seguimento, dándoo por finalizado sen ter provocado danos nin vítimas, mais ese mesmo día combinouse cunha baixa extratropical e chegou á costa galega reforzado con ventos de máis de 150 km/h.

O 4 de outubro, xa en terras galegas, adquiriu a súa máxima intensidade, provocando ao seu paso 2 mortos (6 en total dentro e fóra de Galiza) e perdas materiais por máis de 60 millóns de euros da época (uns 170 millóns de euros de 2009).

A forza do Hortensia deixouse sentir no norte da Península Ibérica e mesmo en Francia.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *O ano que visitou Galicia o ciclón ‘Hortensia’*, publicado en Gciencia.com o 2 de outubro de 2014.
*Para a historia do PSOE en Galicia antes da constitución do PSdeG véxase Partido Socialista Obrero Español en Galicia.*
O **Partido dos Socialistas de Galicia** (**PSdeG**) é un partido político galeguista e socialdemócrata de ámbito galego, federación do Partido Socialista Obreiro Español en Galicia.

Conta con 1.010 concelleiros e 111 alcaldías. Ademais ten 9 deputados no Parlamento de Galicia, 10 no Congreso dos Deputados e 6 no Senado.

Historia
--------

Tiña 25.423 militantes no ano 2000, tras unha depuración interna da listaxe de militancia no ano 2002 quedou reducida a 10.500. Segundo datos publicados o 6 de marzo de 2006 conta con 27.551 afiliados, deles 19.307 activos.

Nas eleccións do 2005, o PSdeG-PSOE acadou 25 parlamentarios. A través dun pacto cos nacionalistas galegos do BNG, conseguiu a presidencia da Xunta de Galicia: Emilio Pérez Touriño, daquela secretario xeral dos socialistas foi o presidente dun goberno de coalición. Nas eleccións de 2009 o PSdeG-PSOE tivo un retroceso en votos e, aínda que conservou o mesmo número de escanos, non lles foi abondo aos partidos do goberno para conservalo. O 2 de marzo de 2009, Emilio Pérez Touriño dimitía como secretario xeral, e un mes despois era substituído por Pachi Vázquez, quen dirixiu a formación dende o 24 de abril de 2009 ata 2013. Dende entón, o secretario xeral foi José Ramón Gómez Besteiro, ata a súa dimisión en 2016 polo caso das Torres Garañón, no que estaba imputado. A partir de entón, o partido está presidido por unha Comisión xestora.

O colectivo da mocidade do PSdeG-PSOE é as Xuventudes Socialistas de Galicia (XSG).

O PSOE en Galicia adoptou o nome de Partido Socialista de Galicia no Congreso Extraordinario de novembro de 1977 e por diversos contenciosos co Partido Socialista Galego modificou o seu nome en 1980 para adoptar o actual.

Agrupación Local de Redondela.

Resultados electorais
---------------------

### Parlamento de Galicia

Secretarios xerais
------------------

* Modesto Seara (1977-1979)
* José Luis Rodríguez Pardo (1979-1980)
* Francisco Vázquez Vázquez, 1ª vez (1980-1982)
* Antonio Rodríguez Rodríguez (1982-1985)
* Antolín Sánchez Presedo (1985-1994)
* Francisco Vázquez Vázquez, 2ª vez (1994-1998)
* Emilio Pérez Touriño (1998-2009)
* Pachi Vázquez (2009-2013)
* José Ramón Gómez Besteiro (2013-2016)
* Comisión Xestora presidida por Pilar Cancela (2016-2017)
* Gonzalo Caballero (2017-2021)
* Valentín González Formoso (dende 2021)

Notas
-----

1. ↑  "Resultados Electorales en Galicia: Elecciones Autonómicas 2016". *EL PAÍS* (en castelán). Consultado o 2017-10-20.
2. ↑  Senadores por procedencia geográfica Arquivado 13 de xullo de 2016 en Wayback Machine. Páxina web do Senado. Recuperado o 29 de xullo de 2015.
3. ↑  Nova composición das deputacións. praza.gal, 25/05/2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galifontes posúe textos orixinais acerca de:  ***Partido dos Socialistas de Galicia*** |

### Outros artigos

* PSOE

### Ligazóns externas

* Web do PSdeG-PSOE
* Web das Xuventudes Socialistas de Galicia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3047694
* WorldCat
* VIAF: 145212522
* LCCN: n88177566

 |
O **C.R.D.A. CANT Z.506 Airone** (garza real) foi un hidroavión trimotor italiano producido por CANT a partir de 1935. Serviu como avión de transporte e de correos para a aeroliña Ala Littoria. Estableceu 10 récords mundiais en 1936 e outros 10 en 1937. Durante a segunda guerra mundial foi usado como bombardeiro, avión de recoñecemento e avión de rescate no mar polas *Regia Aeronautica* e *Regia Marina* italianas, a Aeronáutica Cobelixerante do Sur, a Aeronáutica Nacional Republicana e a *Luftwaffe*. A súa produción iniciouse en 1935 e contruíronse 356 exemplares, 314 Z.506B e 40 Z.506C. A versión militar revelou ser un dos mellores hidroavións construídos. A pesar da súa estrutura de madeira era capaz de operar en mares moi axitados. Varios Z.506S de rescate no mar permaneceron en servizo ata o ano 1959.

Notas
-----

1. ↑  Angelucci e Matricardi 1978, p. 194
2. ↑  Gunston 1984 p. 216
3. ↑  Mondey 1996 pp. 21-32

Bibliografía
------------

* Angelucci, Enzo and Paolo Matricardi. *World Aircraft: World War II, Volume I* (Sampson Low Guides). Maidenhead, UK: Sampson Low, 1978. ISBN 0-562-00096-8.

* Gunston, Bill. *Gli aerei della seconda guerra mondiale* (in Italian). Milano, Alberto Peruzzo Editore, 1984.
* Mondey, David. *The Hamlyn Concise Guide to Axis Aircraft of World War II*. London: Bounty Books, 2006. ISBN 0-7537-1460-4.
A testa de Osterby co nó suevo.
Escena dunha batalla do Trofeo de Adamclisi: un lexionario romano loita contra un dacio mentres un guerreiro xermánico cun nó suevo xace ferido no chan.
O **nó suevo** (alemán: *Suebenknoten*) é un peiteado masculino histórico atribuído ó pobo xermánico dos suevos. O nó é descrito por Tácito na súa obra *Xermania*, tamén aparece na arte, en representacións dos pobos xermánicos e en corpos momificados de pantanos.

*Xermania*
----------

Segundo a *Xermania* de Tácito, os guerreiros suevos peiteaban o seu cabelo cara a atrás ou aos lados e atábano nun nó, co suposto obxectivo de semellar meirandes e máis impoñentes no campo de batalla. Tácito tamén fala de que este estilo espallouse entre os guerreiros máis novos das tribos xermánicas veciñas, mentres que entre os suevos, o nó era levado polos homes vellos como un símbolo de status, que "distingue ós homes libres dos escravos", sendo os nós máis artísticos levados polos nobres máis poderosos.

Rexistros arqueolóxicos
-----------------------

Os nós suevos foron descubertos en varios corpos conservados en pantanos:

* Home de Osterby, 70-220, de Osterby preto de Rendsburg-Eckernförde, Schleswig-\* Holstein, Alemaña.
* Home de Dätgen, 135–385, Dätgen, preto de Rendsburg-Eckernförde, Schleswig-\* Holstein, Alemaña

No ano 2000, na costa do Mar Báltico en Czarnowko, preto de Lębork, Polonia, atopouse un caldeiro de bronce que representaba a homes levando o nó suevo.

Galería
-------

* Nó suevo no escudo de armas de Osterby, Schleswig-Holstein.Nó suevo no escudo de armas de Osterby, Schleswig-Holstein.
* Testa de mármore en Somzée, Bélxica.Testa de mármore en Somzée, Bélxica.
* Cabelo do Home de Dätgen (Alemaña).Cabelo do Home de Dätgen (Alemaña).
* Bronce romano co nó suevo na Bibliothèque nationale de France.Bronce romano co nó suevo na Bibliothèque nationale de France.
* Figura dun xermano no Museo de Viena.Figura dun xermano no Museo de Viena.
* Portonaccio sarcophagus (Home embaixo á dereita).Portonaccio sarcophagus (Home embaixo á dereita).
* Máscara de terracota no Museo Británico.Máscara de terracota no Museo Británico.
* Caldeiro de Mušov.Caldeiro de Mušov.
* Nó suevo no Museo Nacional de Historia de Romanía.Nó suevo no Museo Nacional de Historia de Romanía.

Notas
-----

1. ↑  "Germania". www.ourcivilisation.com. Arquivado dende o orixinal o 07 de setembro de 2013. Consultado o 19 de decembro de 2013.
2. ↑  Deem, James M (2003). *Bodies from the Bog*. Houghton Mifflin Harcourt.
3. ↑  Datgen Man Arquivado 03 de xaneiro de 2012 en Wayback Machine.. Mummytombs.com. Consultado o 30 de maio de 2012.
4. ↑  M. Macynska, D. Rudnicka, Abstract: A grave with Roman imports from Czarnówko, Lębork district, Pomerania, Poland  Arquivado 07 de agosto de 2007 en Wayback Machine.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Nó suevo Modificar a ligazón no Wikidata*** |
***Zak Storm*** (tamén coñecido como ***Zak Storm: Super Pirate***) é unha serie de animación por ordenador producida por Zagtoon, Method Animation, De Agostini Editore, SAMG Animation, MNC Animation e Man of Action. Estreouse en Canal J en Francia o 2 de decembro de 2016, e nos Estados Unidos a través de KidsClick dende o 30 de setembro de 2017 até o 7 de xaneiro de 2018, seguido por Discovery Family o 14 de outubro de 2017.

Sinopse
-------

Zak Storm é un rapaz que no medio dunha competencia de surf é absorbido cara a dentro dos Sete Mares do Triángulo das 
Zack Storm.
Bermudas e convértese no capitán dun barco de inadaptados. conta cunha espada máxica falante chamada Calabrass que lle permite empregar varias armaduras con armas que lle axudarán a enfrontar numerosos perigos na súa viaxe. Zak navega polos sete mares do Triángulo cun barco extraordinario e unha tripulación composta dunha espada enmeigada, unha teimuda princesa Atlante como primeira oficial, un viquingo, un viaxeiro espacial neurótico e unha pantasma.

Notas
-----

1. ↑  Zagtoon Daily (ed.). "We’ve got some news on Zak Storm!". Consultado o 9 de xaneiro de 2017.
2. ↑  KidsClick (ed.). "kidsclicktv.com/schedule". Arquivado dende o orixinal o 04 de agosto de 2017. Consultado o 23 de outubro de 2017.  Arquivado 04 de agosto de 2017 en Wayback Machine.
3. ↑  Albert, Jared (12 de outubro de 2017). Discovery Family, ed. "Discovery Family: October 2017 Programming Highlights" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 13 de outubro de 2017. Consultado o 12 de outubro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Zak Storm* na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28199544
* Epguides: ZakStorm
* IMDb: tt4209752
* LUMIERE: 156852
* TMDb: 73945

 |
**María del Pilar García Porto**, nada en Antas de Ulla o 17 de febreiro de 1975, é unha política galega do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Dende as eleccións municipais de 2007 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE en Antas de Ulla, sendo a portavoz do grupo na oposición. Dende 2011 foi deputada provincial polo Partido Xudicial de Chantada, ocupando dende entón diversas áreas como de Economía, Facenda e Recadación, Cultura e Turismo ou Promoción do Territorio, sendo ademais a portavoz do PSdeG na Deputación. Dende febreiro de 2022 é a Secretaria de Organización provincial do PSdeG en Lugo. Nas municipais de 2023 volveu encabezar novamente a candidatura do PSdeG-PSOE en Antas de Ulla e foi elixida alcaldesa por maioría absoluta, volvendo ser ademais deputada provincial.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Javier Varela Pérez** |  **Alcaldesa de Antas de Ulla** 2023 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  "Todos los resultados electorales de la provincia de Lugo: cambian de color Rábade, Antas de Ulla y Samos". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2023-05-29. Consultado o 2023-07-26.
2. ↑  Varela, Suso (2023-06-17). "Día histórico en Antas de Ulla: Pilar García Porto, primera mujer y del PSOE que es elegida alcaldesa". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 2023-07-26.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Antas de Ulla

### Ligazóns externas

* Ficha na Deputación de Lugo

* "Traballarei pola transformación de Antas, aínda que para algunhas cousas 4 anos son poucos". Entrevista en *El Progreso*.
**Emilio González Afonso**, nado en Verín o 25 de abril de 1954, é un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Integrado en Coalición Galega, foi candidato ás autonómicas de 1985, pero non saíu elixido, aínda que finalmente foi parlamentario autonómico dende setembro de 1986 en substitución de Senén Bernárdez Álvarez. Foi candidato á alcaldía de Verín nas eleccións municipais de 1987 pola CPG, logrando 1 concelleiro. Nas municipais de 1991 foi elixido novamente concelleiro, nesta ocasión polo PPdeG. Pouco tempo despois, o grupo municipal abandonou o partido, e o 17 de outubro de 1991 foi elixido alcalde de Verín mediante unha moción de censura co apoio dos concelleiros do PSdeG-PSOE Nas municipais de 1995 encabezou a Plataforma de Independentes de España e logrou 4 concelleiros, perdendo a alcaldía en favor do PPdeG tras lograla maioría absoluta. 

En marzo de 1997 integrouse no PSdeG-PSOE e encabezou a candidatura socialista nas municipais de 1999 e 2003, sen lograr recuperala alcaldía. Foi deputado provincial entre 1999 e [[2003]. En abril de 2004, e tras haber perdido o ano anterior o PPdeG a maioría absoluta, foi elixido alcalde mediante unha moción de censura co apoio de Verinenses Independente e o BNG, pasando encabezar un gpberno tripartito. Tras un final de mandato un tanto convulso, abandoando o BNG o goberno en xuño de 2006, nas municipais de 2007 perdeu a alcaldía tras recuperalo PPdeG a maioría absoluta. Continuou como portavoz do grupo socialista na oposición, concorrendo de novo como candidato do PSdeG nas municipais de 2011, quedando novamente na oposición tras revalidar o PPdeG a maioría absoluta. Permaneceu como portavoz e concelleiro ata o final do mandato en 2015.

En xullo de 2018, trala chegada de Pedro Sánchez ao goberno de España, foi nomeado subdelegado do goberno na provincia de Ourense.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Santiago Cid Harguindey** |  **Alcalde de Verín** 1991 - 1995 | Sucesor:**Xoán Manuel Jiménez Morán** |
| Predecesor:**Xoán Manuel Jiménez Morán** |  **Alcalde de Verín** 2004 - 2007 | Sucesor:**Xoán Manuel Jiménez Morán** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 18-10-1991, p. 31.
2. ↑  *La Voz de Galicia, ed. Ourense*, 02-03-1997, p. 54.
3. ↑  El Bloque confirma la ruptura del gobierno tripartito de Verín

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Verín
Coordenadas: 41°23′39″N 2°09′24″L﻿ / ﻿41.39416667, 2.15666667

A Casa Trinxet pouco despois da súa inauguración.
A **casa Trinxet** era un edificio obra de Josep Puig i Cadafalch localizado na rúa Còrsega 268 de Barcelona. Foi construído entre 1902 e 1904 e foi derrubado en marzo de 1967 entre fortes protestas do sector cultural e dos profesionais da arquitectura, cunha grande atención polos medios de comunicación.

Tratábase dunha obra de transición do período modernista cara ó racionalista do arquitecto Puig i Cadafalch cunha imaxe claramente influída pola sezession e con influencia de Olbrich. Se ben a estrutura e distribución eran pouco sofisticadas e baseábanse na *domus* romana, a actividade do equipo de artesáns habitual do arquitecto (Homar, Arnau, Rigalt, Ballarin e Juyol) fora tan intensa e rica como a que se pode ver noutras obras contemporáneas do autor como o palau del Baró de Quadras ou a casa Amatller. Neste caso, e por razóns familiares do propietario, elixiuse ó xove Joaquim Mir cunhas pinturas murais abraiantes e innovadoras.

Notas
-----

1. ↑  Aportacions catalanes en el camp de la urbanística... pàg.99

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Casa Trinxet Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Agrupació d'Arquitectes Urbanistes (2007). Ricard Pié i Ninot, ed. *Aportacions catalanes en el camp de la urbanística i de l'ordenació del territori, des de Cerdá als nostres dies*. ISBN 8472839281.
* Camps, Teresa (1999). "Relació de mecenatge entre Avel·li Trinxet i el pintor Joaquim Mir". En L'Abadia de Montserrat. *Miscel·lània en homenatge a Joan Ainaud de Lasarte*. pp. 219–224. ISBN 8478269703.
* Cirici, Alexandre (1951). Aymá, ed. *El arte modernista catalán: concepto de lo modernista* (en castelán).
* Fabre i Fornaguera, Jaume (2003). L'Abadia de Montserrat, ed. *Els que es van quedar: 1939--Barcelona, ciutat ocupada*. ISBN 8484155382.
**Elena Abramovna Fatalibekova** (ruso: *Елена Абрамовна Фаталибекова*, de nacemento **Rubtsova**) nada en Moscova o 4 de outubro de 1947, é unha xadrecista rusa, Gran Mestra Feminina (WGM) dende 1977.

Traxectoria
-----------

É filla da catro veces campioa mundial feminina Olga Rubtsova. O seu primeiro gran éxito foi a vitoria compartida do Campionato Feminino Junior da URSS en 1963.

En 1970 Fatalibekova quedou segunda nun torneo internacional feminino en Tbilisi e o ano seguinte gañou un torneo internacional en Cheliabinsk. Recibiu o título de Mestra Internacional Feminina en 1970. En 1974 Fatalibekova gañou o Campionato Feminino da URSS.

En 1976 gañou o Interzonal Feminino de Tbilisi (por diante de Maia Chiburdanidze). En Sochi 1977 Fatalibekova venceu na primeira rolda a Valentina Kozlovskaia por 6-2 (+4 −0 =4), mais perdeu na semifinal ante Alla Kushnir en Berlín Occidental por 3½-6½ (+2 −5 =3). Recibiu o título de Gran Mestra Feminina en 1977.

Fatalibekova non puido repetir ese éxito en posteriores edicións. En 1979 ficou 6ª no Interzonal Feminino en Alacant. En 1982 obtivo o 8º posto no Interzonal Feminino en Bad Kissingen.

En 1994 Fatalibekova competiu na 31ª Olimpíada de Xadrez co equipo feminino ruso, con xogadoras como Irina Kriukova, Galina Strutinskaia e Tatiana Roschina. Gañou en tres ocasións o Mundial Sénior de Xadrez Feminino (2000, 2001 e 2004) e en dúas ocasións o Campionato Europeo Sénior de Xadrez Feminino (2007 e 2008).

Notas
-----

1. ↑  "12 Championship of USSR juniors- Moscow January 1963" (en inglés).
2. ↑  "1976 Tbilisi Interzonal Tournament - World Chess Championship (Women)" (en inglés).
3. ↑  "1977-78 Candidates Matches - World Chess Championship (Women)" (en inglés).
4. ↑  "1979 Alicante Interzonal Tournament - World Chess Championship (Women)" (en inglés).
5. ↑  "1982 Bad Kissingen Interzonal Tournament - World Chess Championship (Women)" (en inglés).
6. ↑  "31st Chess Olympiad (women): Moscow 1994 - Russia "B"". *OlimpBase* (en inglés).
7. ↑  "Restricted events - World Chess Championship" (en inglés).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q434089
* 365chess: Elena\_Fatalibekova
* ChessGames.com: 24897
* ChessTempo: 60815
* FIDE: 4106792

 |
"**The Prophet's Song**" é unha canción da banda británica de rock Queen, a oitava do seu cuarto álbum de estudio, titulado *A Night at the Opera.* A canción foi escrita por Brian May e é unha das máis complexas e longas en toda a carreira da banda.

Historia
--------

"The Prophet's Song", escrita por Brian May a mediados de 1974, foi inspirada nun soño do guitarrista, no cal a Terra era destruída. Nesta época, o instrumentista estaba hospitalizado, por problemas de hepatite que case o levan á morte. Segundo o músico, o soño tamén o fixo reflectir acerca do futuro da sociedade humana e os seus problemas de relación, que envolve a interacción social e a empatia.

Para producir a canción, o músico utilizou practicamente todos os recursos usados en "Bohemian Rhapsody", composición do mesmo álbum. Con varias voces, *riffs* intricados e tamén voces a capella interpretadas por Freddie Mercury, que definiu a peza como "ultraxante e xigantesca". Outra característica de "The Prophet's Song" son seus versos apocalípticos.

Ficha técnica
-------------

* Freddie Mercury: voces.
* Brian May: guitarra, koto, composición e voces de apoio.
* John Deacon: baixo.
* Roger Taylor: batería e voces de apoio.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q925161
* MusicBrainz: ID

 |
**Carolyn Steel**, nada en Londres, é unha arquitecta, escritora e profesora británica. Preocúpase pola relación entre a alimentación e a cidade e o desenvolvemento das cidades. En 2008 publicouse o seu best-séller *The Hungry City*.

Traxectoria
-----------

Formouse como arquitecta na Universidade de Cambridge completando esta en 1984. De 1995 a 1996 foi alumna da British School de Roma onde estudou a historia da cidade. Despois dos seus estudos comezou a traballar como arquitecta e combinou isto coa docencia e a escritura. Ensinou na *London School of Economics*, na Universidade de Cambridge e na *London Metropolitan University*. En 1989 uniuse a *Kilburn Nightingale Architects*, un despacho de arquitectura do que finalmente chegou a ser directora. 

En 2008 publicou o libro *The Hungry City*. Con el gañou o *premio Jerwood da Royal Society of Literature de non ficción*. O libro describe, entre outras cousas, como os fluxos de alimentos entraron en Londres e como se desenvolveron co paso do tempo. Critica a forma actual na que se manexan os alimentos e indica que hai que facer as cousas doutro xeito. Tamén afirma que a comida barata non existe. No último capítulo fala da cidade ecolóxica chinesa Dongtan. Nese capítulo introduce o concepto de sitopía (do grego *sitos,* comida, e *topos,* lugar) querendo asentar que todo o que nos rodea como os nosos corpos, os hábitos, as casas, o espazo ou o clima, están definidos por aquilo que comemos. O seu libro describe a industria alimentaria como o xogo do mercado globalizador.

En 2010 converteuse en profesora convidada na Universidade de Wageningen. Ao ano seguinte publicouse a tradución ao holandés do seu libro *Hungry City.*

Foi presentadora do programa de televisión *One Foot in the Past*. Tamén foi editora da revista *Building designe.*

Participou nos encontros "Carta de Santiago" en Santiago de Compostela en 2021.

Notas
-----

1. ↑  "About Me". *hungrycitybook.co.uk*. Consultado o 2021-11-21.
2. ↑  "SL Jerwood Awards". Consultado o 21 de novembro de 2021.
3. ↑  "De hongerige stad moet duurzaam gevoed".
4. ↑  Delgado, Miguel Ángel (18 de decembro de 2020). "La comida barata no existe". *elagoradiario.com* (en castelán). Consultado o 21 de novembro de 2021.
5. ↑  "‘De Hongerige Stad’ Carolyn Steel, een bron van inspiratie".
6. ↑  ""A distancia mental e física entre nós e os lugares que nos alimentan distorsiona o noso sistema de valores"". *Praza Pública*. 2021-11-20. Consultado o 2021-11-21.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web
* Charla TED: Carolyn Steel: How food shapes our cities (en *inglés*), xullo de 2009

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23783079
* WorldCat
* VIAF: 78597261
* BIBSYS: 12045862
* BNF: 17075453g
* CANTIC: a20323025
* CiNii: DA19586194
* GND: 133332268
* ISNI: 0000000047686741
* LCCN: no2008117759
* NKC: mzk2017960274
* NTA: 325587639
* OL: OL6461395A
* SUDOC: 153132884

 |
**Susana de Italia**, nada cara ao 955 e finada o 7 de febreiro de 1003, tamén coñecida como **Rosala de Italia** ou **Rosala de Ivrea**, foi unha condesa de Flandres por matrimonio e Raíña consorte dos Francos.

Traxectoria
-----------

Filla do rei de Italia Berengario II, casou en primeiras nupcias co conde de Flandres Arnulfo II (961-987) co que tivo tres fillos:

* Balduíno IV.
* Eudes de Cambrai.
* Matilde de Flandres.

Dado que o seu fillo era menor cando o seu pai finou, ela exerceu como titora.

Unha vez viúva e a pesar da diferenza de idade (preto de vinte anos máis que o seu futuro esposo), casou co príncipe herdeiro de Francia Roberto debido aos desexos do pai deste, Hugo Capeto. A súa dote era interesante pois ela aportaba Montreuil e Ponthieu. Cando o seu marido chegou ao trono, repúdiaa entre (991/992), quedando coa dote.

Rosala, que cambiara o nome ao converterse en raíña, retirouse a Flandres xunto co seu fillo Balduíno IV onde finou e foi enterrada na abadía de San Pedro de Gante en Gante.

Notas
-----

1. 1 2  Christian Bouyer, *Dictionnaire des Reines de France*, Librairie Académique Perrin, 1992 ISBN 2-262-00789-6 *(en francés)*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Susana de Italia*** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Adelaida de Aquitania** | **Raíña consorte dos Francos**988-991/992 | Sucesor:**Berta de Borgoña** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q466257
* WikiTree: Ivrea-7

 |
**Os Gaiteiros de Soutelo** (Soutelo de Montes | 1919-1936) foron un dos primeiros cuartetos de gaitas, unha revolución estética e musical de principios do século XX.

Traxectoria do grupo
--------------------

Os gaiteiros de Soutelo cara o 1927.
O iniciador desta saga de músicos populares orixinarios de Soutelo de Montes foi o pai dos gaiteiros que, xunto aos seus fillos, adoitaba amenizar os días grandes das festas da época, xa que era un grupo infrecuentemente grande e que xa contaba cunha grande sona naquela Terra de Montes. Introducía outras novidades: incorporaba unha muller coma cantante, a irmá. A presenza dunha muller nos grupos musicais non era habitual aló polo 1925.

Os compoñentes eran Avelino Cachafeiro -director, compositor e a alma do grupo-, os seus irmáns Castor (gaita) e Bautista (voz e redobrante), o seu pai Fermín (bombo) e a súa tía Andrea, que algunhas veces se xuntaba a eles para tocar o pandeiro.

En 1928, dato sen revisar xa que non se atoparon documentos, gravaron para a compañía Regal. No catálogo publicado pola Casa Regal podemos ler os seguintes títulos:

FOLIADA DE BARRO DE AREU. Solo de gaitas y canto. LA ALFONSINA. Muiñeira. Dúo de gaitas. EICHO DE DAR QUERIDIÑA. Foliada. Dúo de gaitas. A VOLTA DA FESTA. (Pasacalle). Dúo de gaitas. ESTROUPELES-TROUPELE. Muiñeira. Dúo de gaitas. RIANXEIRA. Foliada Rías Baixas. Dúo de gaitas. FANDANGO DE PONTEVEDRA. Dúo de gaitas. MUIÑEIRA DE CHANTADA. Solo de gaita por Avelino Cachafeiro FOLIADA DE LUXAN. Dúo de gaitas. FARRUQUIÑA, CHAMAN A PORTA. Muiñeira. Dúo de gaitas. FOLIADA DE TENORIO. Solo de gaita y canto. ALBORADA DE ROSALÍA DE CASTRO. Dúo de gaita por Avelino y Bautista Cachafeiro.

O título de Foliada de Barro de Areu está errado, sería Foliada de Barro de Arén, unha localidade próxima a Soutelo de Montes.

Un dos fitos máis importantes foi a súa presentación no Teatro Avenida de Buenos Aires o 28 de febreiro de 1930, onde actuaron con decorados deseñados por Camilo Díaz.

Os Gaiteiros de Soutelo percorreron toda Galiza, así como Buenos Aires, Montevideo e o Brasil, ata que o comezo da guerra civil española esfarelou o grupo: sorprendeunos tocando en Barcelona, en territorio republicano, mentres Galiza quedaba no nacional. A Cultural Obreira levounos a Madrid para dar ánimos ás tropas que alí loitaban, e cando se dirixían a Berlín para tocar nos Xogos Olímpicos, decidiron volver á casa por Lisboa. Así rematou o grupo.

Bautista morrera no 1933, Castor emigrou a Venezuela, onde ensinou a tocar na Escola de Gaitas da Irmandade Galega de Caracas e Avelino, cuxo único fillo morreu ao nacer, deixou de tocar a gaita.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Muiñeira de Chantada" (gravación de 1928)
* "Alborada Rosalía de Castro" (gravación de 1928)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12396601
* Discogs: 4177565
* MusicBrainz: ID

 |
**Jesús Seoane López**, nado en Moaña e finado no mesmo concello o 19 de xaneiro de 1960, foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Na ditadura de Primo de Rivera foi concelleiro de Moaña. En 1929 foi elixido presidente do Liceo Casino de Moaña. Foi presidente da Sociedad Unión de Armadores, Comerciantes y Patronos de Moaña. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e despois de que o alcalde José Carvajal Quiroga fora destinado ao servizo activo en novembro, foi nomeado alcalde de Moaña.

Vida persoal
------------

Casou en Moaña con María Trigo Costa en xaneiro de 1920.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Pueblo Gallego*, 20-1-1960, p. 6.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 21-12-1926, p. 6.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-2-1929, p. 19.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 1-8-1930, p. 4.
5. ↑  *Diario de Pontevedra*, 19-1-1920, p. 2.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Carvajal Quiroga** |  **Alcalde de Moaña** 1936 - 1940 | Sucesor:**José Pérez Rodríguez** |
Coordenadas: 14°43′20″N 17°29′42″O﻿ / ﻿14.722222222222, -17.495
O **Monumento da Renacenza Africana** (en francés *Monument de la Renaissance africaine*) é unha estatua monumental en bronce de 49 metros de altura  que conmemora o 50 aniversario da independencia do Senegal e que chama para a realización dunha nova Renacenza Africana, localízase preto do océano Atlántico, nun dos outeiros xemelgos coñecidos como Deux Mamelles en Oukam, un concello dos arredores de Dacar. A estatua deseñouna o arquitecto Pierre Goudiaby Atepa so unha idea do presidente Abdoulaye Wade encargándose as obras a unha compañía de Corea do Norte que comezou cos preparativos no outeiro en 2006 aínda que a construción da estatua non principiou ata o 3 de abril de 2008 inaugurándose coincidindo coa festa nacional senegalesa o 4 de abril de 2010. Trátase dunha das estatuas máis grandes do mundo, a maior de África e de fóra de Asia e a antiga Unión Soviética. O proxecto xerou moita controversia no país xa que o presidente Wade reclamou dereitos de autor sobre a obra, reclamando o 35% dos beneficios xerados, tamén se cuestionou o estilo da escultura, etiquetándoa propia do realismo socialista e non moi africana e polo seu elevado custo, 27 millóns de dólares.

Notas
-----

1. ↑  *Senegal inaugurates controversial $27m monument* BBC News, 3 de abril de 2010
2. ↑  *Senegal colossus proves sore point*. BBC News, 16 de novembro de 2009

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Monumento da Renacenza Africana*** |

### Outros artigos

* Lista das estatuas máis altas
Rolo do Shuo YuanRolo cunha copia da dinastía Tang atopado en Dunhuang

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Shuo Yuan*** ou ***O xardín da elocuencia*** (chinés tradicional: 說苑; chinés simplificado: 说苑; pinyin: *Shuōyuàn*; Wade-Giles: *Shuo yüan*), tamén chamado *O xardín das historias*, *O xardín da persuasión* ou *O xardín das conversas* é unha escolma de historias e anécdotas. A data dos textos vai dende antes dos Qin até a dinastía Han do Oeste. Foron compiladas e anotadas polo bibliotecario imperial Liu Xiang (77-6 a.C.). En moitos casos, inclúense múltiples versións da mesma historia, polo que o libro constitúe unha ferramenta valiosa para o estudo dos textos antigos.

Traducións
----------

* Henry, E. (trad. 2022). *Garden of Eloquence/Shuoyuan* 說苑. University of Washington Press.

Notas
-----

1. 1 2  Henry, Eric (2022). *Garden of Eloquence/Shuoyuan 說苑* (en inglés). University of Washington Press.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 《說苑》(Chinese Text Project)
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Diario de Galicia.

***Diario de Galicia*** foi un xornal que se editou en Santiago de Compostela entre 1908 e 1930.

Traxectoria
-----------

Aparece o 28 de novembro de 1908, co subtítulo *Periódico de la mañana. Telegráfico, noticiero y de información general*. De tendencia católico-monárquica, estaba auspiciado polo cardeal Martín de Herrera. Foi o seu primeiro director Eugenio Zabala Herrera, ao que sucederon Jacobo Varela de Limia, Miguel Ferrer Fernández e Francisco Sánchez García. Editábase en imprenta propia, constaba de 4 páxinas en tamaño folio. Con constantes referencias a outras publicacións como *Vida Gallega*, *El Noroeste* ou *La Región*, contou coa colaboración de Antonio G. Queipo, Francisco Romero Blanco e Antonio López. Cesou a súa publicación o 21 de setembro de 1930 co número 6.886.

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 26-11-1908, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-137-X.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534337
* Galiciana: 3849

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cristal (homónimos).

***Cristal*** foi unha revista literaria editada en Pontevedra entre 1932 e 1933.

Historia e características
--------------------------

Apareceu o 25 de xullo de 1932, fundada e dirixida por Xoán Vidal Martínez, ao que logo se uniron Antonio Díaz Herrera e Xosé María Álvarez Blázquez. A súa periodicidade foi mensual durante os oito primeiros, para se pasar a bimensual nas dúas derradeiras entregas. Foi unha publicación bilingüe -con predominio do castelán- que contou cunha importante presenza de escritores non galegos, entre eles Ramón Pérez Cienfuegos. Entre os galegos destacan Xerardo Álvarez Limeses, Castelao, Ramón Otero Pedrayo, Fermín Bouza-Brey, Álvaro de las Casas, Aquilino Iglesia Alvariño e os xa daquela falecidos Luís Amado Carballo e Manuel Antonio. Chegou a publicar un total de dez números.

En 1998 fíxose unha edición facsímile a cargo do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Edición facsímile do Centro Ramón Piñeiro Arquivado 05 de xaneiro de 2018 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12386729
* Galiciana: 579262

 |
Queixo Camembert
**Camembert** é o nome dun queixo orixinaria da rexión da Normandía, Francia. O nome vénlle precisamente da vila normanda chamada Camembert.

A súa invención atribúeselle a Marie Harel, natural da rexión de Brie, quen a través dunha adaptación da técnica da fabricación do brie, creou unha nova variedade, feita dunha masa mol que non se coce nin se espreme.

Entre as variedades de camembert máis coñecidas están o camembert de Normandía, que ten denominación de orixe, o camembert de granxa ou o camembert ao calvados.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Queixo
* Lista de queixos do mundo

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Camembert*** |

* Joseph Knirim, Marie Harel & camembert queixo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131480
* EBID: ID
* GEC: 0087564
* JSTOR: camembert-cheese
* LCCN: sh85019122

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C0452802

 |
***O Labrego*** foi un periódico editado en Lugo entre 1891 e 1893.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Somanario d'intreses rexionales e literatura*, apareceu o 8 de xaneiro de 1891. Foi o continuador de *A Monteira*. Era unha publicación semanal, escrita enteiramente en galego, de intereses rexionais e literatura. Interrumpiu a súa publicación a principios de febreiro, pero volveu aparecer en marzo. Entre os seus colaboradores figuraron Alberto García Ferreiro, Enrique Labarta Pose, Juan Barcia Caballero e Benito Losada Astray. Desapareceu en 1893.

Nos prólogos á edición facsimilar d'*A Monteira* (Xunta de Galicia, 1989), Xesús Alonso Montero escribe:

> 
> 
> "*Lástima que nesta ocasión non se poida ofrecer, en apéndice, 'O Labrego', semanario lugués de 1891 que foi a continuación da 'Monteira'. Os números publicados ¿ubi sunt?*"
> 
>

Notas
-----

1. ↑  *El Eco de Galicia*, 7-1-1891, p. 2.
2. ↑  *El Lucense*, 9-1-1891, p. 3.
3. ↑  *El Eco de Galicia*, 10-2-1891, p. 3.
4. ↑  *La Monarquía*, 6-3-1891, p. 2.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20547204
* Galiciana: 6453

 |
**Trindade e Martim Vaz** é un arquipélago descuberto polo navegante galego Joan de Novoa, hoxe pertencente ao Brasil. Está localizado 1.150 km ao leste de Vitória no océano Atlántico sur, parte do Estado de Espírito Santo. As illas, cunha área de 10,4 km², están deshabitadas, fóra dunha gornición da Armada Brasileira. O grupo componse da Illa Trindade, a maior illa do arquipélado con diferenza, cunha área de 10.1 km², e as Illas de Martín Vaz, 47 km ao leste, cunha área de só 0,3 km² (30 ha). A distancia que separa Trindade das Illas de Martín Vaz é de 30 km.

Historia
--------

As illas de Trindade e Martín Vaz foron descubertas en 1502 polo navegantes galego Joan de Novoa e, xunto co Brasil, formou parte dos dominios de ultramar de Portugal. Dos moitos visitantes que tivo a illa, o máis soado foi o astrónomo inglés Edmund Halley, quen tomou posesión da illa en nome da Coroa Inglesa en 1700.

Varios importantes exploradores británicos fixeron escala na Illa de Trindade nas súas viaxes cara ao Sur. De entre eles destacan James Clark Ross quen pasou un día na illa en 1839 na súa viaxe cara á Antártida en 1901 co Discovery na súa primeira viaxe á Antártida. En 1895, Inglaterra tratou novamente de tomar posesión desta estratéxica posición no Atlántico. Con todo, os esforzos diplomáticos do Brasil, xunto co apoio de Portugal, restituíron a illa Trindade á soberanía brasileira.

Para deixar en claro a soberanía das illas, que agora forman parte do estado de Espírito Santo, un monumento foi construído o 24 de xaneiro de 1897. Actualmente, o control do Brasil sobre estas illas leva a cabo mediante a presenza dunha base da Mariña Brasileira na illa principal.

Xeografía
---------

### Características

O pequeno asentamento da Mariña Brasileira sitúase no sur de Illa Trindade, na Enseada dos Portugueses, cunha gornición naval de 32 efectivos. As illas son de orixe volcánica, de terreo abrupto. Son maioritariamente terreos baldíos, excepto a parte sur de Trindade. Foron descubertas en 1502 polo navegante galego Joan de Novoa e pertenceron a Portugal até a independencia do Brasil. De 1890 a 1896, Trindade foi ocupada polo Reino Unido, ata que un acordo mediado por Portugal adxudicou a illa a Brasil.

### Illas

* Illa de Trindade
* Illas de Martim Vaz
	+ Illa do Norte, 300 m ao NNW de Illa da Racha, 75 m de altitude máxima.
	+ Illa da Racha, 175 m de altitude máxima, preto da punta noroeste.
	+ Illote de Angulha, unha rocha plana circular, a 200 m da punta noroeste da Illa da Racha, 60 m de altura.
	+ Illa do Sul, 1.600 m ao sur de Illa da Racha. Un pináculo rochoso que é o punto máis oriental do Brasil.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Información adicional
* Información sobre as illas Martim Vaz
* Información e fotografías
* Información e fotografías das illas brasileirasArquivado 19 de maio de 2006 en Wayback Machine.
* Imaxes do arquipélago

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q241478
* NKC: ge800186
* WWFeco: NT0172

 |
Logo Coidemos LugoLogo Coidemos Lugo
**Coidemos Lugo** é un movemento social lucense adicado a promover o amor, o coidado e a valorización do patrimonio, do medio ambiente e dos espazos públicos en xeral. Naceu de xeito espontáneo en agosto do ano 2020 con 25 persoas fundadoras, e en pouco tempo involucrou a centos de persoas nas súas accións de limpeza e a milleiros de persoas a través das redes sociais.

Historia
--------

A primeira acción de Coidemos Lugo, no barrio do CarmeA primeira acción de Coidemos Lugo, no barrio do Carme
O movemento social Coidemos Lugo naceu no mes de agosto do 2020. Nun paseo guiado do turismólogo e docente universitario Guido Álvarez Parga, o grupo de participantes e el atoparon no lucense barrio do Carme un vertedoiro ilegal e os resultados de diversos actos vandálicos que esnaquizaran muros centenarios deste barrio histórico de Lugo. Indignados por este panorama, os participantes animaron a Guido a compartir nas redes sociais esta situación, e a convocar dalgún xeito que a sociedade se unise para crear un movemento que contrarrestase este tipo de actos. Ao pouco sumouse o deportista Salva Arco, daquela xogador profesional de baloncesto e capitán do Club Baloncesto Breogán (agora responsable da área social deste club deportivo). En poucos días convocouse unha primeira acción de limpeza, estreáronse contas nas redes sociais, e o 28 de agosto do 2020 considérase a acta fundacional de Coidemos Lugo. Dende entón, cada mes convocan unha acción de limpeza en distintos barrios de Lugo, dan charlas en diversos centros educativos (colexios, institutos, universidades) e colaboran con outros colectivos.

Notas
-----

1. ↑  Lugo, El Progreso de (2021-08-13). "Limpando o que outros tiran". *El Progreso de Lugo*. Consultado o 2021-11-28.
2. ↑  Lugo, El Progreso de (2021-10-25). "Coidemos Lugo reúne a un centenar de personas en A Ponte". *El Progreso de Lugo* (en castelán). Consultado o 2021-11-28.
3. ↑  Diario, Nós. "Guido Álvarez: "Coidemos Lugo nace coa vontade de atender o noso patrimonio en comunidade"". *Nós Diario*. Consultado o 2021-11-28.
4. ↑  Redacción (2020-09-24). "'Coidemos Lugo', o movemento que busca o compromiso dos lucenses coa súa cidade". *Lugo Xornal*. Consultado o 2021-11-28.