Ollo esquerdo coas pálpebras separadas nas que se ve a abertura das glándulas de Meibomio
As **glándulas de Meibomio** ou **glándulas tarsais** son un tipo especial de glándulas sebáceas situadas no bordo das pálpebras dentro da placa tarsal, que producen unha secreción oleosa que impide a evaporación da película de bágoas que se forma no ollo humano. A súa secreción impide que esas bágoas se derramen nas meixelas, xa que quedan atrapadas entre o bordo aceitado e o globo ocular, e fai que as pálpebras pechadas sexan impermeables. Na pálpebra superior hai aproximadamente 50 destas glándulas e na inferior hai unhas 25.

As glándulas reciben o seu nome polo do médico alemán Heinrich Meibom (1638–1700), que as describiu, aínda que xa se coñecían moito antes desde os tempos de Galeno.

Secreción
---------

Algúns autores introduciron o termo "meibum" para referirse a estas secrecións.

### Lípidos

Os principais compoñentes da secreción son lípidos. A composición bioquímica da secreción é extremadamente complexa e moi diferente da do sebo producido polas glándulas sebáceas normais. Recentemente, publicouse unha revisión da composición da secreción das glándulas de Meibomio e da estrutura de varios lípidos identificados como presentes na secreción. O máis singular é que non presentan fosfolípidos típicos senón, no seu lugar, os raros (O-acil)-omega-hidroxi ácidos graxos.
Actualmente, a técnica máis sensible e informativa de análise dos lípidos da secreción é a espectrometría de masas en combinación coa cromatografía líquida.

### Proteínas

Nos humanos, foron identificadas na secreción máis de 90 proteínas distintas.

Disfunción
----------

O mal funcionamento das glándulas de Meibomio pode causar sequidade de ollos, que é un dos trastornos máis comúns dos ollos. Pode tamén contribuír á blefarite. A inflamación das glándulas de Meibomio fai que as glándulas queden entupidas por secrecións cerosas espesas. Ademais de produciren sequidade de ollos, estas obstrucións poden ser degradadas por lipases bacterianas, o que ten como resultado a formación de ácidos graxos libres, que irritan os ollos e ás veces causan queropatías.

Notas
-----

1. ↑  "eye, human." Encyclopædia Britannica. Encyclopaedia Britannica Ultimate Reference Suite. Chicago: Encyclopædia Britannica, 2010.
2. ↑  WhoNamedIt synd 541
3. ↑  Fisiología del ojo, Elsevier, 2004, ISBN 848174705
4. ↑  Nicolaides N, Kaitaranta JK, Rawdah TN, Macy JI, Boswell FM 3rd, Smith RE. "Meibomian gland studies: comparison of steer and human lipids." *Invest Ophthalmol Vis Sci*. 1981 Apr;20(4):522-536. PMID 7194326.
5. ↑  Butovich IA (November 2009). "The Meibomian puzzle: combining pieces together". *Prog Retin Eye Res* **28** (6): 483–498. PMID 19660571. doi:10.1016/j.preteyeres.2009.07.002.
6. ↑  Butovich IA. "Lipidomic analysis of human meibum using HPLC-MSn." *Methods Mol Biol*. 2009;579:221-246. PMID 19763478.
7. ↑  Tsai PS, Evans JE, Green KM, Sullivan RM, Schaumberg DA, Richards SM, Dana MR, Sullivan DA. "Proteomic analysis of human meibomian gland secretions." *Br J Ophthalmol.* 2006 March;90(3):372-7. doi 10.1136/bjo.2005.080846 PMID 16488965.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1425513
* EBID: ID
* MAG: 2777165675

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 71872
* MeSH: D008537
* MeSH: A09.371.337.614
* TA: A15.2.07.042
* UMLS: C0025181

 |