recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Mira Kuisma** nada o 6 de maio de 1987 en Kuopio (Finlandia) é unha xogadora de hóckey sobre xeo retirada, actualmente adestradora da selección feminina sub-18 de Finlandia, así como do equipo Team Kuortane da Naisten Liiga. Durante a súa carreira como porteira defendeu a camisola de KalPa e Kärpät, ademais foi seleccionada pola selección finlandesa absoluta, coa que gañou un bronce olímpico (2010) e outro mundial (2009).

Traxectoria
-----------

Kuisma comezou a xogar en KalPa, o equipo da súa cidade natal, xogando as tempadas 2002-03 e 2003-04 na I-divisioona antes de fichar por Kärpät en 2004. Co equipo de Oulu gañou varias medallas no campionato finlandés antes de deixar a súa carreira como xogadora na primavera de 2011.

Na tempada 2012-13 exerceu como adestradora asistente de Kärpät, así como do equipo sub-18 de Austria no campionato do mundo de División 1A. Na tempada 2013-14 foi elixida como adestradora xefa de Kärpät. En marzo de 2019, logo de catro tempadas á cabeza do banco de Kärpät, Kuisma asinou como adestradora xefa de Team Kuortane, tamén da máxima categoría do hóckey feminino finlandés.

Selección finlandesa
--------------------

Kuisma foi membro do equipo nacional dende 2006, aínda que non chegou xogar en ningún torneo importante. No Campionato do Mundo de 2009 foi a terceira porteira do equipo que conquistou o bronce. Tamén gañou o bronce no torneo olímpico feminino de 2010 en Vancouver, aínda que non chegou xogar.

En agosto de 2018 Kuisma foi nomeada seleccionadora da selección feminina sub-18 de Finlandia, substituíndo a Jari Risku, que se mudou a Hungría.

Notas
-----

1. ↑  "Mira Kuisma" (en inglés). eliteprospects.com. Consultado o 15 de outubro de 2022.
2. 1 2  "Mira Kuisma" (en inglés). eurohockey.com. Consultado o 15 de outubro de 2022.
3. ↑  "Taas mitali mielessä". *OuluLehti.fi* (en finés). 23 de febreiro de 2014. Arquivado dende o orixinal o 17 de abril de 2015. Consultado o 15 de outubro de 2022.
4. ↑  Teiskonlahti, Kirsi (17 de marzo de 2019). "Kärppien kultasormi Kuisma jatkaa matkaansa Kuortaneelle – pronssijuhliin huipentui työläs kausi: "Olin aika puhki tammikuussa"". *Yle Urheilu* (en finés). Consultado o 15 de outubro de 2015.
5. ↑  "Suomen naisleijonat voittivat pronssia jatkoaikamaalilla" (en finés). Comité Olímpico Finlandés. 25 de febreiro de 2010. Arquivado dende o orixinal o 26 de febreiro de 2010. Consultado o 15 de outubro de 2022.
6. ↑  Viljanen, Markus (21 de agosto de 2018). "Mira Kuisma Tyttöleijonien päävalmentajaksi". *Jatkoaika.com* (en finés). Consultado o 15 de outubro de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3431773
* EliteProspects: 370105
* Eurohockey: 504861
* OCID: mira-kuisma

 |

* Portal:Hóckey sobre xeo
* Portal:Muller
* Portal:Finlandia
**Cody Cameron**, nado en California o 12 de outubro de 1970, é un actor de voz, director e artista gráfico estadounidense. É coñecido por dirixir *Cloudy with a Chance of Meatballs 2*. Puxo a voz de numerosos personaxes animados, incluíndo Pinocchio e Three Little Pigs na serie de filmes *Shrek*, e Mr. Weenie na franquía de *Open Season*.

Career
------

Cameron comezou a súa carreira en DreamWorks Animation escribindo diálogos e debuxando storyboards para a franquía *Shrek*, *Shark Tale* e *Madagascar*.

En 2004, Cameron deixou DreamWorks para unirse a Sony Pictures Animation. Alí traballou como artista de *Surf's Up* e escribiu e dirixiu a curtametraxe *The ChubbChubbs Save Xmas*, unha secuela de *The ChubbChubbs!*. Cameron tamén puxo a voz de Mr. Weenie na serie de filmes de *Open Season* e dirixiu *Open Season 3*. En 2013, dirixiu xunto con Kris Pearn a súa primeira longametraxe, *Cloudy with a Chance of Meatballs 2*.

Notas
-----

1. ↑  Abrams, Rachel (13 de decembro de 2011). "Helmers set for 'Cloudy 2' toon". *Variety*. Consultado o 13 de decembro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na IMDb *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q320232
* WorldCat
* VIAF: 162000311
* Allmovie: p288132
* AlloCiné: 62895
* BIBSYS: 15011049
* BNE: XX5412268
* BNF: 16504835p
* Europeana: ID
* GND: 1050415930
* IMDb: nm0970606
* ISNI: 0000000119430746
* LCCN: no2011012743
* NKC: xx0201979
* NTA: 331438445
* SUDOC: 251564576
* TMDb: 12095

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Finisterre.

***Finisterre*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1943 e 1946.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Revista de Galicia*, apareceu o 1 de setembro de 1943. Fundada e dirixida por Emilio Canda Pérez, o redactor xefe era Celso Emilio Ferreiro e Sabino Torres e Emilio Álvarez Negreira foron os redactores. Con vocación literaria, acolleu biografías de persoeiros da cultura galega (Martín Sarmiento, Macías o Namorado, o cura de Fruíme, Francisco Añón, Valle Inclán), ensaios, recensións literarias e creacións en prosa e en verso. Tamén apareceron artigos sobre antropoloxía, historia, xeografía, deporte, temas científicos e información sobre a actualidade pontevedresa. Publicou un dicionario ilustrado con cantigas populares. Entre os seus colaboradores figuraron Álvaro Cunqueiro, Ramón Otero Pedrayo, Vicente Risco, Xosé Filgueira Valverde, Benito Varela Jácome e Manuel Blanco Tobío. E tiña ilustracións de Laxeiro, Manuel Castro Gil e Landín e fotografías de Ksado, Jaime Pacheco e Luís Pintos Fonseca.

Tivo unha segunda etapa a principios de 1946, cando pasou a editarse en Madrid, pero continuou interesándose por temas galegos e acollendo artigos dos escritores de Galicia. No primeiro número publicou os seis poemas en galego de Federico García Lorca, artigos de Camilo José Cela e Álvaro Cunqueiro. Camilo José Cela foi director da revista durante uns meses de 1947. Esta segunda etapa non chegou ao ano de vida. Comezou unha nova etapa baixo a dirección de Leopoldo Eulogio Palacios pero só conseguiu sacar dez números máis.

Foi o primeiro periódico no que se publicaron textos en galego despois da Guerra civil española, ademais de recuperar poemas inéditos de Rosalía de Castro, Eduardo Pondal, Marcial Valladares e Alberto Camino, na sección titulada "Oro viejo".

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Finisterre". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Outros artigos

* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra

### Ligazóns externas

* Ficha e exemplares na BNE

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20545907
* Galiciana: 580686

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Pedro Rodríguez.

**Pedro Rodríguez González**, nado en Badaxoz o 22 de xuño de 1944, é un político do Partido Popular e o actual alcalde da cidade de Huelva, entre outros cargos locais e autonómicos.

Traxectoria política
--------------------

Tras unha carreira como periodista gráfico deportivo moi coñecida no ámbito local accedeu en 1995 á alcaldía do Concello de Huelva, cargo que revalidou con maioría absoluta nas seguintes lexislaturas de 1999, 2003 e 2007 respectivamente. É deputado do parlamento de Andalucía por Huelva desde 1996, presidente do Partido Popular de Huelva até 2008 e vicepresidente do Partido Popular de Andalucía en 1999. Renovou a súa quinta lexislatura nas Eleccións municipais de España de 2011 con 14 concelleiros.

Notas
-----

1. ↑  "Parlamento de Andalucía". Arquivado dende o orixinal o 29 de outubro de 2013. Consultado o 1 de xaneiro de 2013.
2. ↑  "Pedro Rodríguez logra su cuarta mayoría absoluta". Consultado o 1 de xaneiro de 2013.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Ceada Infantes** | **Alcalde de Huelva**1995- ... | Sucesor:**No cargo** |
**Coral Troncoso**, nada en Mondariz-Balneario en 1972 e finada entre El Escorial e Colmenarejo (Madrid) o 16 de xullo de 2016, foi unha actriz, coreógrafa e bailarina galega.

Traxectoria
-----------

Coral Troncoso licenciuse en artes escénicas pola RESAD de Madrid. Profesionalmente iniciouse no teatro, tanto como actriz como como directora teatral, e posteriormente centrouse na danza contemporánea. Foi alumna das coreógrafas Carmen Werner e Ana Buitrago, así como de Nicolas Rambaud, co que acabou formando en 2001 a compañía Megaló - Teatro Móvil. Foi a co-directora desta compañía durante máis dunha década.

Tamén foi directora dramática da compañía Provisional Danza, durante tres tempadas.

### Espectáculos dirixidos e performados

* *Las locas de Chaillot* (2002)
* *Cosas para llorar en seco*  (2003)
* *Miedo* (2004)
* *Teselas* (2005)
* *La Rendición* (2006)
* *Mis Pies te Contarán* (2007)
* *Divos* (2007)
* *5 Piezas para tomar con un café* (2008)
* *El tendal* (2008)
* *Excesivos* (2009)

Vida persoal
------------

Foi filla de Julián Troncoso, quen foi alcalde de Mondariz-Balneario. Tiña cinco irmáns.

Finou no accidente dun helicóptero Robinson R22 bipraza, ao caer no encoro de Valmayor, no noroeste da Comunidade de Madrid.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Conmoción en Mondariz-Balneario por la muerte de la actriz y bailarina Coral Troncoso". *Faro de Vigo* (en castelán). Consultado o 16 de xuño de 2017.
* "Mondariz Balneario llora la muerte de Coral Troncoso". *Atlántico* (en castelán). Consultado o 16 de xuño de 2017.
**Dieter Quester**, nado o 30 de maio de 1939 en Viena, Austria, é un activo piloto de carreiras austríaco. Dieter participou en 53 carreiras de 24 horas. Competiu nunha soa carreira de Fórmula 1 na que terminou noveno. 

 Dieter Quester 2008
Comezou en motonáutica na década de 1950, converteuse en parte do equipo BMW de Fórmula 2, que pretendía participar no Gran Premio de Alemaña de 1969. O seu compañeiro de equipo Gerhard Mitter morreu en Nürburgring mentres practicaba co *BMW 269*. Ante a sospeita dun fallo na suspensión ou a dirección, o equipo BMW con Quester e Hubert Hahne retiráronse da carreira, do mesmo xeito que o seu compañeiro do equipo Mitter con Porsche, Hans Herrmann.

Quester participou no Gran Premio de Austria de 1974 o 18 de agosto de 1974. Terminou noveno por diante de Hans-Joachim Stuck e o dobre campión do mundo Graham Hill na carreira, pero non anotou puntos no campionato.

Posteriormente Quester centrouse de novo no Campionato Europeo de Turismos pilotando un BMW 3.0 CSL do equipo Schnitzer Motorsport. Quester xa gañara as 24 Horas de Spa de 1973. Posteriormente participou en carreiras no DTM.

A súa carreira segue activo aos 70 anos, patrocinado por Red Bull. O 15 de xaneiro de 2006, gañou a carreira de 24 horas no Dubai Autódromo nun BMW M3 xunto con Hans-Joachim Stuck, Philipp Peter e Toto Wolff. Stuck e Quester volveron ás 24 Horas de Nürburgring, pero o seu BMW resultou destruído nun accidente provocado por un derrrame de combustible que implicou a sete coches. Durante a fin de semana do 9-10 de setembro de 2006 gañou o Britcar 24 Horas de Silverstone nun BMW MZ4 e 14 de xaneiro de 2007 volveu gañar a carreira de 24 horas no Autódromo de Dubai no BMW Z4. En setembro de 2007 gañou as 24 Horas de Silverstone no BMW Z4, por unha marxe de 30 voltas.

### Resultados Completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1969 | Bayerische Motoren Werke | BMW 269 | BMW Straight-4 | RSA | ESP | MON | NED | FRA | RU | ALENTS | ITA | CAN | USA | MEX |  |  |  |  | NC | 0 |
| 1974 | Memphis International Team Surtees | Surtees TS16 | Cosworth V8 | ARX | BRA | RSA | ESP | BEL | MON | SWE | NED | FRA | RU | ALE | AUT9 | ITA | CAN | USA | NC | 0 |

Notas
-----

1. ↑  Jenkins, Richard. "The World Championship drivers - Where are they now?". OldRacingCars.com. Consultado o 2007-07-29.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Dieter Quester Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Bio
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q78551
* Munzinger: 01000052190
* DriverDB: dieter-quester
* RacingReference: Dieter\_Quester

 |
**Hilda Isabel "la Coca" Gorrindo Sarli**, nada en Concordia o 9 de xullo de 1935 e finada o 25 de xuño de 2019, foi unha actriz, vedette e modelo arxentina, coñecida por protagonizar numerosas películas de sexploitation realizadas por Armando Bó, entre as décadas de 1950 e 1980.

Sarli estableceuse como unha icona pop, gay e símbolo sexual. O seu traballo revalorizouse décadas máis tarde polo seu contido camp, naíf, charramangueiro e grotesco, o que á súa vez converteu os seus filmes en películas de culto.

Traxectoria
-----------

Comezou a traballar como secretaria para axudar á súa nai, pero logo ofrecéronlle ser modelo para todo tipo de produtos. Foi elixida Miss Arxentina en 1955, época na que coñeceu en persoa ó xeneral Juan Domingo Perón. No concurso Miss Universo de 1955 foi semifinalista.

En xuño de 1956 foi descuberta polo director Armando Bó, con quen establece unha relación persoal e profesional de longa duración. Sarli pasou a ser protagonista e musa inspiradora das películas de Bó. Pola súa parte, Bó era director, produtor e coprotagonista.

Ambos foron pioneiros do cine erótico local. Pese a sufriren a censura en varias escenas das súas películas, estas terminaron conquistando os mercados de todo o mundo, o que a fixo popular estrela da época en México, Paraguai, Panamá, Rusia, Xapón, Estados Unidos e outros países de Centro e Suramérica.

Bó convenceuna para encarnar a protagonista de *El trueno entre las hojas*, primeira de trinta producións realizadas entre ambos, onde protagonizou o primeiro espido total do cine arxentino. O filme foi un éxito e proxectouna como un símbolo sexual da súa xeración, que a veu por décadas en cintas como *Furia infernal*, *Favela*, *Carne*, *Fiebre*, *Fuego*, *Sabaleros*, *Embrujada* e *Insaciable*.

Ademais do seu país, rodou no Brasil, Filipinas, México, Paraguai, Venezuela e outros lugares. A actriz, que sempre se confesou tímida, definiuse como «sexy, erótica e perseguida polos homes» fronte á cámara.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Isabel Sarli Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2615937
* WorldCat
* VIAF: 1166918
* Allmovie: p63192
* BNA: 000048957
* Cinenacional: isabel-sarli
* FAST: 88777
* GND: 132221004
* IMDb: nm0765337
* ISNI: 0000000026539398
* LCCN: n82035998
* TMDb: 1078827
* WikiTree: Gorrindo-2

 |
**Jorge Tuñas Caamaño**, nado na Coruña en 1971, é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Nado na Coruña, trasladouse sendo novo a Negreira, onde despois rexentou un estanco. Foi candidato do PSdeG-PSOE nas eleccións municipais de 2007 e foi elixido concelleiro. Logo da dimisión do alcalde Juan García Fuentes o 7 de setembro de 2009, Tuñas foi elixido alcalde de Negreira. Nas municipais de 2011 encabezou a candidatura do PSdeG, que foi a lista máis votada, pero sen acadar a maioría absoluta, pasando á oposición. Nas municipais de 2015 a do PSdeG foi de novo a lista máis votada sen acadar a maioría absoluta. A abstención dos dous concelleiros de Ciudadanos, permitiulle a Tuñas ser elixido alcalde. En abril de 2017 Tuñas dimitiu como consecuencia de ser acusado pola fiscalía de apropiarse dun número de teléfonos móbiles que eran de propiedade do concello. Foi substituído na alcaldía polo seu compañeiro de partido Manuel Ángel Leis Míguez. En xullo de 2017 resulta finalmente absolto de ditos cargos, polo que volve á alcaldía en novembro.

Nas eleccións municipais de 2019 non se presentou á alcaldía, encabezando a candidatura Manuel Ángel Leis Míguez, que finalmente gañou ese posto para o PSdeG.

Notas
-----

1. ↑  Jorge Tuñas foi proclamado alcalde de Negreira entre berros de «toureiro» *La Voz de Galicia*, 18/09/2009.
2. ↑  O socialista Jorge Tuñas Caamaño, novo alcalde de Negreira *La Voz de Galicia*, 13/06/2015.
3. ↑  Leis asume con polémica a alcaldía en substitución de Tuñas *La Voz de Galicia*, 29/04/2017.
4. ↑  Absuelto el exalcalde de Negreira, Jorge Tuñas, de la apropiación de teléfonos móviles Arquivado 23 de agosto de 2017 en Wayback Machine. *El Correo Gallego*, 13/07/2017 *(en castelán)*.
5. ↑  El alcalde de Negreira mantendrá Urbanismo y Mar García asume el área social

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Negreira

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan García Fuentes** |  **Alcalde de Negreira** 2009 - 2011 | Sucesor:**José Blanco Pazos** |
| Predecesor:**Juan Rey Maceira** |  **Alcalde de Negreira** 2015 - 2017 | Sucesor:**Manuel Ángel Leis Míguez** |
| Predecesor:**Manuel Ángel Leis Míguez** |  **Alcalde de Negreira** 2017 - 2019 | Sucesor:**Manuel Ángel Leis Míguez** |
**Darío Caramés Ruza**, nado en Biscaia o 18 de decembro de 1871 e finado en Pontevedra o 24 de outubro de 1949, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do mestre José Caramés Iglesias, que exerceu en Vinseiro, A Estrada. Foi nomeado mestre da escola de Santo Domingo de Betanzos en 1893; alí creou a revista escolar *Infancia* e un museo escolar. Nomeado inspector auxiliar de primeiro ensino de Luarca en 1908; despois foi inspector de Biscaia e inspector xeral de colonias escolares. *Socio proteitor* do Seminario de Estudos Galegos, ao igual que o seu irmán Antón. Inspector de primeiro ensino de Pontevedra, militante do Partido Galeguista, foi un dos asinantes do manifesto fundacional da Dereita Galeguista en xuño de 1935, xunto con Xosé Filgueira Valverde. Como inspector en Pontevedra no comezo da guerra civil española, delatou e informou sobre a ideoloxía e militancia política, así como do credo e práctica relixiosa, de mestres republicáns, algúns deles posteriormente represaliados (como no caso de José Montáns Ruibal, mestre de Rebón, Moraña). Xubilouse como inspector en decembro de 1941. O seu irmán Antón Caramés Ruza tivo cargos directivos en Labor Gallega de Pontevedra e tamén militou en Dereita Galeguista, participando durante a guerra na represión de retaguarda cos sublevados como membro da Guardia Cívica e da Milicia Nacional de la segunda línea.

Notas
-----

1. ↑  Escalafón General Fusionado del Magisterio Primario 1912
2. ↑  *Gaceta de Galicia*, 1-7-1893, p. 2.
3. ↑  *El Regional*, 15-12-1910, p. 2.
4. ↑  *El Noticiero Gallego*, 4-2-1942, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abarrategui Paradela, Vicente (2013). "Don Darío Caramés Ruza" (PDF). *Anuario Brigantino* (31): 139–166. Consultado o 5 de outubro de 2021.
**Rodolfo Pietro Guglielmi**, coñecido como **Rodolfo Valentino**, nado en Castellaneta o 6 de maio de 1895 e finado en Nova York o 23 de agosto de 1926, foi un actor estadounidense de orixe italiana.

Traxectoria
-----------

Sería unha estrela cinematográficada década dos 20, despois de emigrar aos Estados Unidos en 1913 en busca de fortuna. Os seus primeiros traballos nada tiveron que ver coa fama, nin sequera co espectáculo, pois empezou gañandose a vida traballando coma fregador e xardineiro (estudara agronomía en Italia). Posteriormente, entrou no mundo do espectáculo coma bailarín de vodevil.

En 1918 Valentino trasladouse a Hollywood, onde comezou a aparecer na pantalla interpretando papeis secundarios. A súa grande oportunidade chegoulle en 1921, ano en que interpretou o papel de Xulio en *Os catro xinetes da Apocalipse* (The Four Horsemen of the Apocalypse). O éxito da película levouno, ese mesmo ano, a rodar *A dama das camelias* (Camille), obra que confirmaría o seu fulgurante salto ao estrelato. Da man dos máis habilidosos representantes, pronto levantou as paixóns de millóns de admiradoras e converteuse na figura romántica masculina por antonomasia. A súa figura enxuta e apaixonada destilaba todas as esencias propias do "latin lover". O exotismo dos seus personaxes non tardou en contaxiarse á súa vida persoal e as súas aparicións públicas estiveron pronto imbuídas dun aparatoso misticismo orquestrado polos estudos e fomentado por el mesmo.

Entre as películas de Valentino, na súa maioría dramas románticos, destacan *O caíd* (The Sheik, 1921), *Sangue e area* (Blood and Sand, 1922), *A aguia negra* (The Eagle, 1925), e *O fillo do caíd* (The son of the Sheik, 1926). O seu inesperado falecemento, tras a perforación dunha úlcera diagnosticada demasiado tarde, produciuse cando só contaba trinta e un anos de idade e se encontraba no cumio da súa fama. A noticia da súa morte conmocionou ao público de todo o mundo, e provocou numerosas manifestacións públicas e non poucos intentos de suicidio entre as súas admiradoras.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188692
* WorldCat
* VIAF: 12493117
* Allmovie: p72650
* AlloCiné: 14006
* BNE: XX868234
* BNF: 13900678q
* BRE: 1895184
* CANTIC: a10173092
* CiNii: DA12234009
* DBI: ID
* DeutscheBio: 118625918
* Discogs: 17327
* EBID: ID
* FAST: 16013
* Filmportal: ID
* GEC: 0068999
* GND: 118625918
* Gutenberg: 54079
* ICCU: RAVV089891
* IMDb: nm0884388
* ISNI: 0000000121210718
* LCCN: n50046664
* LibriVox: 13979
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 00000011398
* NDL: 00621587
* NKC: mzk2003187663
* NNDB: 000056397
* NPG: mp127550
* NTA: 069560382
* OL: OL2429462A
* Rotten Tomatoes: rudolph\_valentino
* SELIBR: 243101
* SNAC: w67p9g5b
* SUDOC: 117443735
* TMDb: 116367
* Treccani: rodolfo-valentino
* WikiTree: Valentino-30

 |
**Guy Picciotto** é un músico estadounidense de Washington, D.C. É coñecido por pertencer á banda de rock Fugazi coma vocalista e guitarrista.

A pesar de non estar na formación orixinal de Fugazi, el uniuse á banda nos seus inicios e aparece en todas as súas gravacións de estudio. Picciotto foi tamén o líder da importante banda Rites of Spring de 1984 a 1986.

En maio do ano 2012, xunto co seu compañeiro en Fugazi Ian MacKaye, a revista *Spin* situouno no número 86 da súa lista dos 100 mellores guitarristas de todos os tempos.

Traxectoria
-----------

A carreira musical de Picciotto comezou en 1985 coa banda Rites of Spring. Como parte da escena post-hardcore de Washington, D.C. Rites of Spring incrementou a frenética violencia e a paixón visceral do hardcore punk á vez que experimentou coas súas regras compositivas. Picciotto, como letrista da banda, ademais de ser o seu vocalista e guitarrista, tamén trasladou o hardcore cara ámbitos máis persoais, sendo acreditado por iso como un dos creadores do emo.

Nos seus primeiros anos Picciotto tamén participou nos grupos One Last Wish (1986), Happy Go Licky (1987-1988), Brief Weeds (con EPs editados sobre 1991-1992) e The Black Light Panthers (un proxecto esporádico creado en 1982), estando nas dúas últimas con Brendan Canty. Tamén creou un selo discográfico chamado Peterbilt Records, que publicou vinilos en edicións limitadas de álbum de bandas como Rain, Happy Go Licky e Deadline.

Notas
-----

1. ↑  "100 mellores guitarristas de todos os tempos segundo *Spin*". Arquivado dende o orixinal o 07 de maio de 2012. Consultado o 04 de maio de 2012.

| * v
* c
* e
Fugazi |
| --- |
| 
* **Ian MacKaye**
* **Guy Picciotto**
* **Joe Lally**
* **Brendan Canty**

 |
| Álbums de estudio | 
* *Repeater*
* *Steady Diet of Nothing*
* *In on the Kill Taker*
* *Red Medicine*
* *End Hits*
* *The Argument*

 |
| EPs | 
* *Fugazi*
* *Margin Walker*
* *3 Songs*
* *Furniture + 2*

 |
| Outros álbums | 
* *13 Songs*
* *Instrument Soundtrack*
* *Fugazi Live Series*

 |
| Artigos relacionados | 
* Minor Threat
* Embrace
* Rites of Spring
* Jerry Busher
* Dischord Records · *Instrument*

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2640127
* WorldCat
* VIAF: 378149294396680522592
* Allmovie: p398401
* AllMusic: mn0000946388
* AlloCiné: 650202
* DeutscheBio: 1061819329
* Discogs: 279521
* Europeana: ID
* Filmportal: ID
* GND: 1061819329
* IMDb: nm1233896
* LCCN: no2016046476
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 2491216
* TMDb: 112256

 |
**Monique Andrée Serf**, nada en París o 9 de xuño de 1930 e finada en Neuilly-sur-Seine o 25 de novembro de 1997, foi unha cantante francesa, máis coñecida como **Barbara**.

Traxectoria
-----------

Mentres Francia estaba ocupada polos nazis e baixo o goberno de Vichy, ela tivo que se refuxiar na pequena vila de Saint-Marcellin en Isère xa que a súa familia era de orixe xudía. Despois da guerra e xa volta á normalidade un veciño que era profesor de música animouna a cantar e deulle leccións para matizar a súa voz ao tempo que se inscribía na Escola Superior de Música e cantaba na Fontaine des Quatre Saisons, un cabaret moi popular en París.

De 1950 a 1952 residiu en Bruxelas e entrou en contacto co mundo artístico local, unha casa alugada para tal fin canta co acompañamento do piano cancións de Édith Piaf, Juliette Gréco e Germaine Montéro.

De regreso a París coñece a Jacques Brel e interpreta moitas das súas cancións, acode a pequenos cabarets onde se fai cun público pequeno pero fiel, sobre todo composto de estudantes do barrio latino. En 1957 volve a Bruxelas para gravar o seu primeiro disco. En 1961 faise popular ó pasar a actuar no Montparnasse, aínda así continúa actuando en pequenos clubs ata que pasa ó Théâtre des Capucines, onde captura a atención da audiencia e dos críticos cun repertorio novo, o éxito fixo que asinara un contrato coa Philips.

A súa poesía lírica, o seu aspecto dramático e a profunda emoción da súa voz asegúralle un público que a vai seguir durante trinta anos, «Ma plus belle histoire d'amour c'est vous», «L'aigle noir», «Nantes», «La solitude» e «Une petite cantate» son as cancións máis representativas desta época. En 1965, o seu álbum *Barbara chante Barbara* convértese nun grande éxito comercial e gaña o premio da Académie Charles Cros.

En 1969 rodou *Madame* de Albert Willemetz, onde Barbara interpreta a un travesti. En 1971 coprotagoniza con Jacques Brel o filme *Franz*, dous anos despois apareceu en *L'Oiseau rare* realizada por Jean-Claude Brialy. A súa derradeira actuación foi en 1977 en *Je suis né à Venise* de Maurice Béjart.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Barbara*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1804
* WorldCat
* VIAF: 89405031
* BNE: XX1137353
* BNF: 12321075h
* CERL: cnp00543319
* CineRessources: 24331
* Discogs: 374902
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 159951
* FemBio: 1956
* GEC: 0007483
* GND: 121592898
* ICCU: DDSV379290
* IMDb: nm0053219
* ISNI: 0000000368629852
* LAC: 0064J1865
* LCCN: n85066069
* MusicBrainz: ID
* NDL: 001138989
* NKC: jn19990216023
* NLA: 47753277
* NLG: 281618
* SELIBR: 291170
* SNAC: w6cc1wdj
* Songkick: 543316
* SUDOC: 027499006
* TMDb: 1281874

 |
**Santiago Manuel "Iago" Toba Campaña**, nado en Muxía en 1987, é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Arquitecto técnico. Foi elixido concelleiro do PSdeG-PSOE en Muxía nas municipais de 2015, ocupando a área de deportes no goberno de Félix Porto Serantes. Nas municipais de 2019 foi candidato á alcaldía e foi elixido con maioría absoluta. Porén, a comezos do verán de 2020 viuse obrigado a cesar 4 dos 7 edís socialistas tras votaren en contra do orzamento municipal, gobernando en minoría o resto do mandato. Dende decembro de 2021 forma parte do Comité Nacional Galego do PSdeG, así como da Executiva Provincial coruñesa do PSdeG como Secretario de Ordenación do Territorio, a partir de febreiro de 2022.

Nas municipais de 2023 encabezou de novo a candidatura do PSdeG-PSOE e logrou a vitoria con maioría simple, 5 dos 11 concelleiros, polo que mantivo a alcaldía como cabeza da lista máis votada.

Notas
-----

1. ↑  Gago, Xosé; Placer, Laura (18 de xuño de 2023). "El PSdeG gobernará sobre 1,2 millones de gallegos, el PP a 667.000, y el BNG a 360.000". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 29 de setembro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Muxía

### Ligazóns externas

* Renovación parcial en Muxía tras los pasos de Félix Porto en *La Voz de Galicia*
* El alcalde más joven de la comarca, con 32 años, promete «traballar arreo» para Muxía en *La Voz de Galicia*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Félix Porto Serantes** |  **Alcalde de Muxía** 2019 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
O **Cessna 182 Skylane** é un avión lixeiro estadounidense de catro prazas e monomotor construído por Cessna de Wichita, Kansas. Ten a opción de engadir dous asentos para nenos na zona de equipaxe.

Introducido en 1956, o 182 foi fabricado en distintas variantes, incluída unha versión con tren de aterraxe retráctil, e trátase do segundo modelo máis popular de Cessna aínda en produción tras o 172.

Desenvolvemento
---------------

O Cessna 182 foi introducido en 1956 como unha variante con tren en triciclo do 180, impulsado por un motor Continental O-470-L de 230 cabalos. A medida que a produción continuou, os modelos posteriores melloráronse regularmente con características como unha fuselaxe máis ampla, deriva en frecha, fiestra traseira "omni-vision", compartimento de equipaxe máis grande, máis peso bruto, ou cambios no tren de aterraxe.

En 1986 a produción do modelo cesou tras 30 anos e case 20 000 unidades fabricadas. Nese momento a versión de produción era a 182R.

A produción reiniciouse dez anos despois coa versión 182S. Os avións de "reinicio" construídos despois de 1996 eran diferentes en moitos outros detalles, incluíndo un novo motor, un novo deseño de asentos ou unha nova iluminación interior entre outras cousas. En 2001 chegaron as versións 182T e T182T fabricadas ata 2012, cando Cessna volveu a cesar a produción.

A mediados de 2013 Cessna planeou introducir o seguinte modelo do 182T, designado JT-A, usando o motor diésel de 227 cabalos SMA SR305-230 funcionando con Jet-A. O Cessna 182 normal de gasolina que deixara de producirse en 2012 volvería a fabricarse a partir de 2015.

Os Cessna 182 tamén foron construídos en Arxentina por DINFIA, como o A182, e en Francia por Reims Aviation, como o F182.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "182 Model History" (PDF). *Cessna Pilots Association*. Consultado o 13 de abril de 2024.
2. ↑  "Cessna Unveils Jet A Engine For Skylane". *AVweb* (en inglés). 2012-07-22. Consultado o 2024-04-13.
3. ↑  Pope, Stephen (2015-05-15). "Gas-Powered Cessna 182 Back in Production". *FLYING Magazine* (en inglés). Consultado o 2024-04-13.
|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

**John David Barber**, nado en Little Marlow (Buckinghamshire) o 22 de xullo de 1929 é un expiloto de carreiras inglés. Antes da súa andaina nas carreiras era peixeiro en Londres.

Traxectoria
-----------

Primeiro competiu cun Cooper-JAP, logo comprou un Cooper-Bristol Mk1 de Fórmula 2 co que competiu durante 1952. Malia gañar unha carreira menor en Snetterton, tivo pouco éxito e finalmente estrelouse fortemente co coche cara ao final da tempada.

A comezos de 1953, Barber viaxou a Arxentina para competir na Fórmula Un, cun Cooper T23 oficial, chegou oitavo, a sete voltas do gañador. Tamén competiu nunha carreira de Fórmula Libre en Bos Aires e terminou 12º.

De volta en Inglaterra, correu nun Golding-Cooper, que construíu a partir dos restos do seu Cooper Mk1 accidentado. Cando compitía neste automóbil no Trofeo do Imperio Británico na Illa de Man, estivo involucrado nun accidente no que morreu outro piloto, James Neilson. Barber vendeu o coche pouco despois. A continuación correu en 1955, pilotando un Jaguar C-type.

Despois de que a súa andaina nas carreiras de motor chegara ao seu fin, Barber retirouse a vivir nun barco no Mediterráneo.

  

### Resultados completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1953 | Cooper Car Company | Cooper T23 | Bristol 6 en liña | ARX8 | 500 | NED | BEL | FRA | GBR | ALE | SUI | ITA | NC | 0 |

Notas
-----

1. 1 2  Grand Prix Data Book

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***John Barber*** |

### Ligazóns externas

* Hayhoe, David & Holland, David (2006). Grand Prix Data Book (4th edition). Haynes, Sparkford, UK. ISBN 1-84425-223-X

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q173968
* DriverDB: john-david-barber
* RacingReference: John\_Barber\_(2)

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

**William "Bill" Aston** (nado o 29 de marzo de 1900, en Hopton, Staffordshire, finado o 4 de marzo de 1974, en Lingfield, Surrey) foi un piloto británico de carreiras que participou en tres Grandes Premios do Campionato do Mundo, en 1952, cando o campionato disputouse baixo as normas da Fórmula 2, co seu propio equipo Aston Butterworth.

Antes de tomar parte nas carreiras dos Grandes Premios do Campionato do Mundo, Aston foi piloto de probas e piloto de motocicletas. Pasouse á competición das catro rodas cun Cooper-JAP na Fórmula 3 e máis adiante debutou na Fórmula Dúas. Estivo preto de gañar unha carreira en Chimay en 1951, pilotando un Cooper de 1.100 c.c. pero o seu coche fallou na última volta. Nese mesmo ano estableceu unha marca mundial de velocidade de 500cc en Montlhéry nun Cooper aerodinámico, equipado cun motor bicilíndrico en V J.A.P..

En 1952 uniuse á Archie Butterworth para construír o Aston Butterworth, un coche que correu bastante ben, pero desafortunadamente non era moi fiable. Participou co coche no Gran Premio de Alemaña de 1952, pero fallou na segunda volta. No Gran Premio de Italia de 1952 non puido cualificar. Aston correu con 60 anos, cun Mini e un Jaguar antes de retirarse.

### Resultados completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1952 | W S Aston | Aston NB 41 | Butterworth 4 en liña | SUI | 500 | BEL | FRA | GBRNTS | ALERet | NED | ITANSC | NC | 0 |

Notas
-----

1. ↑  *Motor Sport*, June 1951, Page 298.
2. ↑  *Motor Sport*, novembro de 1951, Page 530.

Véxase tamén
------------

* Robin Montgomerie-Charrington

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bill Aston Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Bill Aston profile at The 500 Owners Association

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172641
* DriverDB: bill-aston
* RacingReference: Bill\_Aston

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

**Hernando João "Nano" da Silva Ramos** nado en París, Francia é un expiloto de carreiras con dobre nacionalidade franco-brasileira. Tiña nai francesa e pai brasileiro.

Carreira
--------

Da Silva Ramos aventurouse por primeira vez en carreiras de motor, conducindo un MG TC, en marzo de 1947, á idade de 21 anos, cando competiu no Gran Premio de Interlagos no Brasil. Durante 1953 comezou a competir nun Aston Martin DB2/4 en carreiras de coches deportivos en Francia. En 1954 en Montlhéry, cruzou a liña no segundo lugar na París Cup, pero foi o gañador da Coupe de Montlehery. No mesmo ano, tamén participou na carreira das 24 Horas de Le Mans, con Jean-Paul Colas como o seu copiloto, retirouse logo de 14 horas despois dun fallo do eixe traseiro. Tamén en 1954, quedou sen combustible mentres encabezaba o Tour de Francia Auto e retirouse co motor danado no Rally de Marrocos. Máis adiante nese ano na Salon Cup, na cal tamén tivo que retirarse, conduciu un Gordini Type 18. En 1955 (co copiloto Lucas) foi descualificado por exceso de velocidade no Rally de Monte Carlo, estaba clasificado 46º e 4º na súa clase, gañou o Coupe de Montlhery novamente, gañou o Rally Sabre-Solesmes e foi quinto na clase GT da Mille Miglia co copiloto Vidille.

Da Silva Ramos participou en sete Grandes Premios do Campionato do Mundo de Fórmula Un, debutou o 19 de xuño de 1955 e anotou un total de dous puntos de campionato.

### Resultados completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1955 | Equipe Gordini | Gordini Type 16 | Gordini 6 en liña | ARX | MON | 500 | BEL | NED8 | GBRRet | ITARet |  | NC | 0 |
| 1956 | Equipe Gordini | Gordini Type 16 | Gordini 6 en liña | ARX | MON5 | 500 | BEL |  |  |  |  | 19º | 2 |
| Gordini Type 32 | Gordini 8 en liña |  |  |  |  | FRA8 | GBRRet | ALE | ITARet |

Notas
-----

1. ↑  As fontes non están de acordo co primeiro nome de da Silva Ramos. algunhas fontes (ex. FORIX, oldracingcars.com, formula1.com, ChicaneF1 Arquivado 05 de xullo de 2017 en Wayback Machine. e StatsF1) aparece como "Hermano" mentres que outra (ex. grandprix.com e Mike Lang's *Grand Prix!* Volume 1) aparece como "Hernando".
2. ↑  "Drivers: Hernando da Silva Ramos". *grandprix.com*. Inside F1. Consultado o 6 de novembro de 2012.
3. 1 2 3  Paolozzi, Rémi. "A Brazilian tune in Paris". *8W*. Forix. Consultado o 6 de novembro de 2012.
4. ↑  AMOC Register

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Hernando da Silva Ramos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q171770
* DriverDB: hermano-da-silva-ramos
* eWRC: 170917
* RacingReference: Hermano\_da\_Silva\_Ramos

 |
**Ettore Muro Chimeri** nado en Lodi, Lombardía, preto de Milán, Italia o 4 de xuño de 1921 e finado en La Habana o 27 de febreiro de 1960 foi un piloto de carreiras de Venezuela.

Historia
--------

Naceu en Lodi, cidade lombarda do entón Reino de Italia. Ao parecer, serviu no Escuadrón 73 da Aeronáutica Real Italiana durante a campaña de África do Norte na segunda guerra mundial. Aínda moi novo, migra coa familia a Venezuela, país onde se formou deportivamente e ao cal, logo de obtida a cidadanía, representou en competencias internacionais. Converteuse así no primeiro piloto venezolano en competir na Fórmula 1.

Competiu no primeiro Gran Premio de Venezuela de autos deportivos, carreira disputada no circuíto de Los Próceres (Caracas) en 1955, a bordo dun Ferrari 500 Mondiale. Tivo que abandonar a metade do percorrido por problemas mecánicos e como dato anecdótico, o vencedor foi o entón tricampeón mundial de F1, o arxentino Juan Manuel Fangio. O lendario Maserati 250F co cal Fangio coroouse campión en 1957 foi o mesmo que **Chimeri**, quen o adquiriu por 7000 bolívares, utilizou máis tarde no seu curto paso pola Fórmula 1, participando no Gran Premio da Arxentina de 1960. Debido ás altas temperaturas presentes no Autódromo "17 de Octubre" da capital arxentina, non chegou a terminar a carreira por deshidratación.

Tan só 3 semanas despois, durante as probas para o Gran Premio Libertad, válido para a categoría autosport na base militar Campamento Libertad, en La Habana, o seu Ferrari 250 TR embistíu as defensas de seguridade e logo caeu por un precipicio de 40 metros de altura. Incriblemente, logo do accidente, Chimeri seguía con vida. Foi transportado en helicóptero a un hospital, onde morreu máis tarde por mor dos múltiples traumatismos.

### Resultados Completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1959 | Ettore Chimeri | Maserati 250F | Maserati 6 en liña | MON | 500 | NED | FRA | GBR | ALE | POR | ITA | USANCG |  | NC | 0 |
| 1960 | Ettore Chimeri | Maserati 250F | Maserati 6 en liña | ARXRet | MON | 500 | NED | BEL | FRA | GBR | POR | ITA | USA | NC | 0 |

Notas
-----

1. ↑  Pastor Maldonado, terceiro venezolano na historia da Fórmula Un - Libertad Digital, edición do 2 de decembro de 2010. Consultado o 12 de marzo de 2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ettore Chimeri*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

### Ligazóns externas

* F1 Rejects profile
* Grand Prix encyclopedia profile

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172609
* DriverDB: ettore-chimeri
* RacingReference: Ettore\_Chimeri

 |
**Christopher William** "**Chris**" **Bristow** nado o 2 de decembro de 1937 e finado o 19 de xuño de 1960, foi un piloto británico de Fórmula Un. Bristow era fillo do dono dun garaxe de Londres, e estaba solteiro. A Bristow chamábano "wild man of British club racing", o ("home salvaxe do club británico de carreiras"), colisionou en case todos os circuítos nos que correu. Comezou catro carreiras do campionato do mundo da fórmula un e non anotou ningún punto do campionato.

Morreu durante o Gran Premio de Bélxica de 1960 no moi rápido circuíto de Spa-Francorchamps, en condicións cálidas, secas e asolladas. Bristow estrelou o seu Yeoman Credit Racing Cooper T51 na curva de Burnenville na volta vinte mentres loitaba para permanecer diante do Ferrari de Willy Mairesse.

Bristow e Alan Stacey morreron preto e dentro duns minutos o un do outro. Ambos se estrelaron en Burnenville, a mesma curva rápida a man dereita na que Stirling Moss resultara gravemente ferido o día anterior. Os coches pasaban regularmente a curva de Burnenville a 193 kms. por hora. Alí había un terraplén de 1´20 metros e arame de púas no prado a uns 3 metros de distancia da estrada. O Cooper de Bristow golpeou o talude e envorcou. Foi guindado ao arame de púas, que o decapitou e matou ao instante.

Con respecto ao estilo de condución indisciplinado de Bristow, un amigo seu dixo despois do accidente: "Todos sabiamos que isto ía suceder. Non serve de nada dicir algo agora, pero Chris simplemente non tiña a experiencia para pilotar nun Gran Premio".

O gañador do trofeo anual McLaren Autosport BRDC Award para os novos pilotos británicos prometedores tamén se presenta como Trofeo Chris Bristow.

### Resultados Completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1959 | British Racing Partnership | Cooper T51 (F2) | Borgward 4 en liña | MON | 500 | NED | FRA | GBR 10 | ALE | POR | ITA | USA |  | NC | 0 |
| 1960 | Yeoman Credit Racing Team | Cooper T51 | Climax 4 en liña | ARx | MONRet | 500 | NEDRet | BELRet | FRA | GBR | POR | ITA | USA | NC | 0 |

Notas
-----

1. 1 2  *2 Rookie Drivers Die In Grand Prix*, New York Times, 20 June 1960, p.40.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172103
* DriverDB: chris-bristow-7665
* RacingReference: Chris\_Bristow

 |
Non confundir con cos satélites artificiais pequenos ou co ADN microsatélite..
En xenética, un **minisatélite** é un tracto de ADN repetitivo no cal certos motivos (cunha lonxitude entre 10 e 60 pares de bases) están repetidos normalmente varios centos de veces. Os minisatélites aparecen en máis de mil lugares no xenoma humano e salientan pola súa alta taxa de mutación e alta diversidade na poboación. Os minisatélites son frecuentes nos centrómeros e telómeros dos cromosomas, e nestes últimos protexen o cromosoma de danos. O nome "satelite" débese ás observacións iniciais de centrifugacións de ADN xenómico nun tubo de ensaio, nas que se separba unha capa prominente de ADN masivo de capas "satélite" acompañantes de ADN repetitivo. Os minisatélites son pequenas secuencias que non codifican proteínas senón que aparecen por todo o xenoma centos de veces, e as súas moitas copias repetidas sitúanse unhas despois das outras.

Os minisatélites e os seus parentes máis curtos, os microsatélites, clasifícanse xuntos co nome de ADN VNTR (do inglés *variable number of tandem repeats*, repeticións en tándem de número variable). o uso da terminoloxía pode ser confuso, porque aos minisatélites se lles chama a miúdo VNTRs, e aos microsatélites se lles chama con frecuencia repetición en tándem curtas (STRs) ou repeticións de secuencia simple (SSRs).

Notas
-----

1. ↑  Minisatellite *Medical Subject Headings* (MeSH) na Biblioteca Nacional de Medicina dos EUA.
2. ↑  Tawn, E. Janet; Rees, Gwen S.; Leith, Cheryl; Winther, Jeanette F.; Curwen, Gillian B.; Stovall, Marilyn; Olsen, Jørgen H.; Rechnitzer, Catherine; Schroeder, Henrik; Guldberg, Per; Boice, John D. (marzo de 2011). "Germline minisatellite mutations in survivors of childhood and young adult cancer treated with radiation". *International Journal of Radiation Biology* (en inglés) **87** (3): 330–340. ISSN 0955-3002. PMC 3766628. PMID 21087171. doi:10.3109/09553002.2011.530338.
3. ↑  Turnpenny, P. & Ellard, S. (2005). Emery's Elements of Medical Genetics, 12ª ed. Elsevier, Londres.
4. ↑  Jangampalli Adi, Pradeep Kiran (maio de 2011). "Comparison and correlation of Simple Sequence Repeats distribution in genomes of Brucella species". *Bioinformation* **6** (5): 179–182. PMC 3124796. PMID 21738309. doi:10.6026/97320630006179.