recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **illa Pioneer** (en ruso: стров Пионе́р, Ostrow Pioner) é unha das illas do arquipélago de Severnaya Zemlya, localizada no Ártico de Rusia, en augas do mar de Kara.

Administrativamente, a illa depende do Krai de Krasnoyarsk.

Xeografía
---------

Cunha superficie estimada de 1.527 km², por tamaño, é a cuarta illa do arquipélago. Está situada na parte central do grupo, na parte oeste, a tan só 4´5 km da illa Komsomolets e a 9 km da illa da Revolución de Outubro. A illa alberga o glaciar homónimo, ao que dá nome, Pioneer.

Ao suroeste da illa atópase a illa Krupskoy, relativamente grande, de máis de 20 km de lonxitude e uns 11 km de largo. O estreito que a separa de Pioneer ten só uns 500 m.

Historia
--------

A illa foi avistada en 1913 por Boris Wilkizki e levou o nome de 'Svyataya Tatiana *ata 1926. Pero no foi investigada e cartografada ata a expedición de Georgy Ushakov e Nikolay Urvantsev durante a súa expedición de 1930-32.* 
Houbo unha petición para recupera o nome orixinal da illa *Svyataya Tatiana* (Santa Tatiana).

Esta illa non debe confundirse coa illa Pioneer no Canadá 76°57′N 96°57′O﻿ / ﻿76.950, -96.950.

Datos xeolóxicos e biolóxicos: &

Notas
-----

1. ↑  Entrada Ártico ruso - Severnaya Zemlya no sitio www.oceandots.com, dispoñible en: .
2. ↑  Barr, William (1975). "Severnaya Zemlya: the last major discovery". *Geographical Journal* **141** (1): 59–71. doi:10.2307/1796946.
3. ↑  «Legislative Assembly deputies of Krasnoyarsk Territory against renaming islands of archipelago Severnaya Zemlya», en el sitio *Directorate for Krasnoyarsk Territory*, dispoñible en: [*Ligazón morta*]
4. ↑  Cat.Inist
5. ↑  Kollmann, J. (et al.). "Interactions between Vegetation Development and Island Formation in the Alpine River Tagliamento". *Vol. 2, No. 1*. Applied Vegetation Science. pp. 25–36. Consultado o 14 de marzo de 2012.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Pioneer Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q923043
* BRE: 3139968
* GEC: 0498723
* GeoNames: 1494953
* OSM: 3521369

 |
A **illa Mono** é unha illa volcánica no noroeste das Illas Salomón. Está separado polo estreito de Blanche Harbour da Illa Stirling e das outras illas de coral que o rodean. O pobo de Falamai é o principal núcleo de poboación da illa. A illa está bordeada por cantís de pedra calcaria de máis de vinte metros de altura. A illa ten ao redor de 1800 habitantes.

O terremoto do 1 de abril de 2007 e o tsunami tralo terremoto causou danos considerables en Mono. Cinco casas e todos os edificios escolares colapsaron e catro persoas foron reportadas como desaparecidas.

Historia
--------

Durante a segunda guerra mundial as tropas xaponesas ocuparon Mono durante a súa invasión das illas Salomón. O 27 de outubro de 1943, tropas da Mariña dos Estados Unidos e de Nova Zelandia aterraron en dous lugares: en Falamai (lugar da base xaponesa da illa) no sur, e en Purple Beach en Soanotalu no norte. O 7 de novembro a illa estaba baixo control aliado. Doce estadounidenses e corenta neozelandeses morreron durante a campaña. Para os neozelandeses, foi a primeira operación anfibia desde Gallipoli.

A Illa Stirling converteuse nunha enorme pista de aterraxe dos aliados, que foi abandonado logo do termo da guerra.

Turismo
-------

a Illa Mono é un paraíso para o mergullo e é de cando en vez un porto de escala para os buques de cruceiro.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Mono*** |

### Ligazóns externas

* The Treasury Islands Campaign
* Pacific Wrecks
* Paintings of battle scenes on Mono
A **filosofía social** é a rama da filosofía encargada do estudo do comportamento social (en especial nos humanos).

Comparte coa socioloxía o seu obxecto material, a sociedade, pero, mentres que a socioloxía estuda como son as relacións en e entre as diversas comunidades, a filosofía social apunta a saber como deben ser esas relacións para que realmente sexan formalizadas como unha perfección para o ser humano. Así mesmo imparte coa ciencia política a racionalidade xurídica na sociedade para que todo isto sexa eficaz na práctica.

A esencia mesma da filosofía social constitúea o concepto de relación, en canto a sociedade non é senón un conxunto de relacións libremente constituídas entre os homes dende a súa remota antigüidade. Polo tanto, a filosofía social céntrase no estudo do home en canto ser libre e relacionable, pois a súa esencial sociabilidade non pode senón proceder da creatividade consubstancial a súa natureza. Só dende a súa liberdade enténdese a sociedade como unha determinación da súa propia vontade, e deste xeito responsabilidade colectiva do grupo que a constitúe.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Crítica social

### Ligazóns externas

* Sitio de Filosofía Social

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q180592
* GND: 4055876-9
* JSTOR: social-philosophy
* MAG: 535567245
* NDL: 00571920

 |
Vista aérea de fiordes na costa leste de Groenlandia.
Fiorde en Noruega.
Fiorde nas proximidades de Bergen, Noruega.
Un **fiorde** (do noruegués ***fjord***) é un val formado pola erosión que a entrada dun glaciar fixo ao profundar na terra. Normalmente son estreitos e están bordeados por empinadas montañas, que nacen por debaixo do nivel do mar. Os fiordes sitúanse principalmente na costa oeste da península escandinava, onde son un dos elementos xeolóxicos máis emblemáticos da paisaxe.

Formación
---------

A súa orixe remonta a hai aproximadamente 12 mil anos, cando o mar ocupou os espazos que os glaciares escavaran na costa atlántica durante so a última Era Glacial. Esas enormes entradas de relevo poden chegar a centos de quilómetros, desde a costa ao interior. Están circundadas por cantís separados entre si por poucos quilómetros.

Atópanse en lugares onde a glaciación (presente ou pasada) chegou ao nivel (actual) do mar. Fórmanse cando un glaciar chega ao mar e se derrete. Isto deixa ao seu paso un val, que queda alagado polo mar ao retirarse o xeo. Adoitan ser longos, estreitos e de gran profundidade.

Os maiores fiordes do mundo son o Scoresby Sund, en Groenlandia con 350 quilómetros de longo, e o Sognefjorden, en Noruega, con 204 km.

Localización
------------

Pódense encontrar fiordes ao longo das costas de:

* Noruega
* Islandia
* Groenlandia
* Finlandia
* Escocia (costa oeste)
* Nova Zelandia (ao suroeste)
* Terra Nova (costa oeste)
* Columbia Británica
* Alasca (costas sur e oeste)
* Chile (sur)
* Rusia (costa norte)

Etimoloxía
----------

O termo *fiorde* é un préstamo procedente do noruegués *fjord*, á súa vez evolución do protoescandinavo \**ferþuz*, cunha orixe indoeuropea común a outras palabras europeas como o inglés *ford*, o grego *poros* e o latín *portus*.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *fiorde*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ría

### Ligazóns externas

* Máis información sobre fiordes[*Ligazón morta*]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45776
* AAT: 300008676
* BRE: 4726762
* EBID: ID
* GEC: 0109101
* GND: 4133810-8
* JSTOR: fjords
* LCCN: sh85048937
* MAG: 135310875
* NDL: 00563297
* NKC: ph335384

 |
Petersburg en 2005, con Petersburg Mountain (Illa Kupreanof) no fondo
A **illa Mitkof** é unha illa no Arquipélago Alexander no sueste de Alasca, entre Illa Kupreanof ao oeste e Alasca continental ao leste. Ten 16 km de largo e 28 km de longo cunha superficie de 539´7 km², o que o converte na trixésima illa máis grande dos Estados Unidos. Gran parte da illa forma parte do Bosque Nacional Tongass.

Petróglifos preto de Petersburg, Illa Mitkof, Alasca.
A illa é relativamente plana con numerosos muskegs. O punto máis alto é Crystal Mountain con 1.011 metros.

A cidade de Petersburg está no extremo norte da illa. A poboación total da illa era 3.364 habitantes no censo de 2000, case todos na cidade de Petersburg.

O Wrangell Narrows, un dos seis Narrows do mango de Alasca, esténdese desde o sur ata o extremo norte da illa Mitkof. Bordeando illa Mitkof por unha banda, están Kuprenof e Illa Woewodski polo outro, o Wrangell Narrows crea o único pasaxe interior navegable nesta latitude. Debido ás súas profundidades pouco profundas, os cruceiros máis grandes non pasan por estes estreitos. Spirit Creek é a corrente máis ao sur da illa en Wrangell Narrows, a só dous millas de onde se abre o estreito cara a Sumner Strait.

O primeiro europeo que viu a illa foi James Johnstone, un dos oficiais de George Vancouver durante a súa expedición 1791-95 , en 1793. A illa móstrase separada da illa Kupreanof nun mapa ruso de 1844, mentres que o nome publicouse en 1848 nun gráfico do Departamento Hidrográfico de Rusia como "Os(trov) Mitkova" polo almirante Prokofy Mitkov.

Notas
-----

1. ↑  Wrangell Narrows
2. ↑  ::
3. ↑  Vancouver, George, and John Vancouver (1801). *A voyage of discovery to the North Pacific ocean, and round the world*. London: J. Stockdale.
4. ↑  Modelo:Gnis
5. ↑  "Владимирский след на мировой карте/Vladimir's Mark on the World Map". Arquivado dende o orixinal o 06 de novembro de 2017. Consultado o 05 de novembro de 2017.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Mitkof*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web en español[*Ligazón morta*]
* Páxina oficial en inglés

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2046009
* WorldCat
* VIAF: 315527149
* GEC: 0440063
* GeoNames: 5555796
* GNIS: 1423751
* LCCN: sh88006340
* OSM: 3958151
* TGN: 7019666

 |
A **igrexa de San Xurxo de Sacos** é a igrexa parroquial de San Xurxo de Sacos, parroquia do concello pontevedrés de Cerdedo-Cotobade.

Historia e características
--------------------------

Ten planta de cruz latina. Os teitos son de madeira a dúas augas. Conta con arcos torais e o triunfal de medio punto sobre pilastras. A cada lado do presbiterio hai unha sancristía con portas de aceso acodadas con tribunas baixo arco semicircular sobre elas. Están máis baixas e contan con teitos a tres augas. Nunha delas hai dúas inscricións: **1823** e **1689**.

A nave ten tres tramos con arcos faixóns semicirculares sobre pilastras, coro ós pés, de pedra e sobre grande arco de medio punto. A porta de entrada é de arco adintelado e acodada. Sobre ela hai unha fiestra de igual derectriz.

A fachada está enmarcada por pilastras que rematan en pináculo. Remata con volutas estilizadas e no centro ten un campanario con decoración de placas formado por dous corpos con pilastras caixeadas que encadran os vans. Cruceiro destacado só en planta, porta lateral e fiestras acodadas.
**Felipe Augusto de Saint-Marcq** (ou **Saint-March**), nado en Taintegnies (Bélxica), en 1762 e finado en Madrid en 1831, foi un militar belga ao servizo de España durante a Guerra da Independencia.

Traxectoria
-----------

Entrou no servizo de España aos 14 anos, no rexemento da Garda valoa do rei, no que era capitán de compañía cando estalou a Guerra da Independencia. Cando os franceses se apoderaron de Madrid, Saint-Marcq conseguiu fuxir. Trasladouse a Valencia, onde obrigou ao xeneral francés Moncey a levantar o asedio da cidade. Como premio por esta acción foi ascendido a Mariscal de campo.

Cando se produciu o primeiro sitio de Zaragoza conseguiu reunir uns seis mil homes cos que contribuíu a que os franceses de Lefebvre levantaran o campo. Quedou en Zaragoza ás ordes de Palafox, participando activamente na defensa da cidade durante o segundo sitio, sendo premiado cos galóns de Tenente xeneral. Cando a praza capitulou foi feito prisioneiro e conducido a Nancy, onde permaneceu até 1814.

Cando Fernando VII regresou, Saint-Marcq, xa liberado, puido retornar a España. Foi, sucesivamente, capitán xeneral de Galicia, de Valencia e de Aragón, até 1830. Morreu en Madrid, vítima dunha epidemia de cólera, en 1831.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3323927
* DBE: felipe-augusto-de-saint-marcq-y-dostrel

 |
Coordenadas: 51°31′11″N 0°5′15″O﻿ / ﻿51.51972, -0.08750

Sinal no n.º 125, Finsbury Pavement.
**Finsbury** **Pavement** é un tramo curto da rúa que conecta Moorgate con City Road no London Borough of Islington, en Londres. Forma unha parte do London Inner Ring Road (como a estrada A501), e antes da introdución do ring of steel ao redor da Cidade de Londres formou unha importante vía cara ao London Bridge e Londres do sur.

Historia
--------

O nome era anteriormente *Moor Fields Pavement*, situándose no lado de oeste do Moorfields, detrás do Bethlem Hospital. O seu nome actual deriva da súa situación dentro do histórico manor de Finsbury, o manor que forma un dos prebendados da Catedral de San Paulo de Londres, e converténdose no Metropolitan Borough of Finsbury, en 1900. A zona foi drenada por primeira vez en 1527, e o existente postern feito nunha porta na muralla da cidade en Moorgate. A comezos do século XIX o remate ao sur da rúa foi rebautizado Moorgate, pola Cidade de Londres, e o cambio de nome marcou a fronteira, mais hoxe, debido a cambios de fronteira, a maioría da rúa atópase dentro do distrito electoral de Coleman Street.

Polo 1761, a confianza de Islington pola estrada con peaxe construíu City Road, para observar o Finsbury Pavement desde a Cidade. A rúa formou unha vantaxe para o tráfico de autocar desde o norte, e en 1871, a rúa converteuse noutro beneficio para os tranvías que circulan desde Islington. En 1891, Finsbury Pavement converteuse nun ben para o metropolitano do norte servindo ao Finsbury Park, a través do túnel dos Copenhagen Fields , baixo Islington. Esta liña foi tomada polo metro de Londres en 1913, como parte da liña do norte de Highbury, e o termo estendeuse ata a estación de Moorgate. Esta vía nunca foi integrada co sistema subterráneo, e agora é manexada como a liña do norte da cidade, un servizo suburbano.

En 1825, George Batty e a súa muller fundou Batty & Co, un fabricante de condimentos, en Finsbury Pavement. Máis tarde, a empresa estabeleceu unha gran planta industrial en Peckham, que se converteu na primeira base de produción do Reino Unido de H. J. Heinz Company en 1905.

Así como Moorgate, onde a estación máis próxima de trens está na Liverpool Street, unha distancia curta ao leste que tamén ten unha estación integrada na liña de metro de Londres.

Notas
-----

1. ↑  *Moorfields and Finsbury*, Old and New London: Volume 2 (1878), pp. 196-208.
2. ↑  *Islington: Communications* Arquivado 05 de decembro de 2014 en Wayback Machine. A History of the County of Middlesex: Volume 8: Islington and Stoke Newington parishes (1985), pp. 3-8.
3. ↑  *Great Northern Railway (GNR)* Arquivado 10 de outubro de 2008 en Wayback Machine. (London Railways) accessed: 11 August 2008

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Finsbury Circus
* Barbican Centre
* Museum of London
* Bunhill Fields
Un traxe espacial chinés Feitian exposto no Museo do Espazo en Hong Kong.
**Feitian** é o nome dun traxe espacial chinés deseñado para actividades extravehiculares. Está baseado no traxe espacial ruso Orlan-M e foi usado por primeira vez durante a misión da Shenzhou 7, o 27 de setembro de 2008, polo astronauta Zhai Zhigang.

En 2004 China comprou a Rusia nove traxes Orlan-M por 800.000 dólares: tres versións de voo, dous de adestramento en terra e catro de flotación neutra para adestramento en tanques de auga. O comezo dos traballos sobre o Feitian comezaron en xullo dese mesmo ano, fabricándose dous modelos de voo cun custo de 5 millóns de dólares por traxe. Os traxes usan sistemas e materiais completamente chineses, incluíndo as comunicacións dixitais, a telemetría e o sistema de xestión de datos. A diferenza máis notable co Orlan-M é un visor do casco máis amplo.

Durante o desenvolvemento do traxe se atoparon varias dificultades, que atrasaron a finalización e cualificación dos traxes ata xuño de 2008, tan só tres meses antes do voo da Shenzhou 7. Dos dous traxes orixinais, o usado na Shenzhou 7 foi deixado a bordo do módulo orbital, que se desintegrou tras o regreso da tripulación, e o segundo está exposto ó público.

Notas
-----

1. 1 2  Mark Wade (2011). "Feitian" (en inglés). Consultado o 3 de febreiro de 2013.
**Felipa Jove Santos**, nada na Coruña en 1969, é a presidenta da Fundación María José Jove e vicepresidenta da corporación Inveravante, presidida polo seu pai, Manuel Jove.

Traxectoria
-----------

Felipa Jove cursou estudos de comercio exterior e relacións internacionais, e realizou un máster en dirección de empresas de comercio internacional e un MBA en comercio internacional.

A súa traxectoria profesional está ligada ao Grupo Fadesa, onde desenvolveu distintas responsabilidades na súa última década, como a dirección da Xestión da División Patrimonial, que exerceu desde 1999 até 2002, cando foi nomeda vicepresidenta, cargo que desempeñou até 2007.

Además, Felipa Jove é a presidenta da Fundación María José Jove, que promove accións a favor da infancia desde 2003, cando foi constituída en recordo da súa irmá María José, prematuramente falecida.

O día 27 de abril de 2006, a Xunta de Galicia aprobou un decreto da Consellería de Educación polo que se nomeaba a Felipa Jove como presidenta do Consello Social da Universidade da Coruña (UDC), cargo que ocupou até agosto de 2008.

Vida persoal
------------

Felipa está casada e ten unha filla chamada Amparo.

Notas
-----

1. 1 2  Felipa Jove: «El secreto del éxito está en la humildad». *ABC*, 22/04/2015. Consultada o 10 de setembro de 2018.
2. 1 2 3  Felipa Jove. Biografía na páxina web de La Caixa. Consultada o 10 de setembro de 2018.
3. 1 2 3 4  "La Xunta nombra a Felipa Jove presidenta del Consello Social de la Universidade da Coruña". *Europa Press* (en castelán). 27 de abril de 2006. Consultado o 10 de setembro de 2018.
4. ↑  Felipa Jove, elegida Gallega de Enero por su compromiso social Arquivado 11 de setembro de 2018 en Wayback Machine.. *El Correo Gallego*, 30/01/2011. Consultada o 10 de setembro de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrevista con Felipa Jove, vicepresidenta de Fadesa: "En Fadesa, la lealtad es muy importante" eleconomista.com *(en castelán)*.
* Páxina web da Fundación María José Jove *(en castelán)*.
Coordenadas: 36°09′31″N 5°20′25″O﻿ / ﻿36.1585, -5.34025

O **Estadio Municipal de La Línea de la Concepción** é un estadio de fútbol español da cidade andaluza de La Línea de la Concepción (Cádiz), e serve como localía á Real Balompédica Linense. Inaugurado o 15 de outubro de 1969, ten capacidade para 20.000 espectadores e desde 2009 é de céspede artificial.

Historia
--------

Foi construído en 1969 cun esmerado deseño que o dotou dunhas magnificas características técnicas. Co paso dos anos a deterioración das instalacións fíxoo incómodo e anticuado. Nunha remodelación parcial das súas instalacións, realizada no 2003, se acodicionaron os locais pertinentes para situar neles a sede da Real Balompédica Linense á vez quese construíu unha cafetería e un restaurante. A mediados de 2009 comezou a implantación dunha superficie de céspede artificial no feudo balono, polo cal, o equipo tivo que disputar o seu primeiro encontro como local no municipal de Los Barrios.

No estadio sitúase a sala de trofeos do club, chamada sala de Trofeo Francis Negrón, e as salas de prensa e oficinas.

O aforamento da instalación é aproximadamente de 4.500 espectadores en tribuna, 6.000 en preferencia, e 4.500 en cada fondo; en total aproximadamente uns 19.500 espectadores.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web da Real Balompédica Linense *(en castelán)*
Coordenadas: 42°35′15″N 5°34′36″O﻿ / ﻿42.587482, -5.576699

O **Estadio Municipal Reino de León** (chamado ata 2008 *Nuevo Estadio Antonio Amilivia*) é un estadio de fútbol, situado na cidade de León, en España. O estadio é de propiedade municipal e o seu equipo titular é a Cultural y Deportiva Leonesa, que milita actualmente na Primeira División RFEF.

Inauguración
------------

O estadio foi inaugurado o 20 de maio de 2001, nun encontro da fase de ascenso a 2ª división entre a Cultural y Deportiva Leonesa e o Xerez Club Deportivo, sendo o resultado favorable aos leoneses por 1 a 0, sendo autor do gol o entón culturalista Ibán Espadas.

Historia
--------

O primeiro campo no que xogou a Cultural Leonesa foi o vello estadio de *La Puentecilla*, que se atopaba no centro da cidade, xunto ao cruzamento da Avenida Fernández Ladreda coa Rolda Este. Cando a Cultural ascendeu á Primeira División do fútbol español, o estadio pasou a denominarse *Estadio Antonio Amilivia*, en agradecemento ao presidente que o equipo tiña nesa tempada de 1955-56.

Na década dos 90, o Concello de León, propietario do campo, tomou a decisión de derrubalo e construír un estadio noutro lugar, máis amplo, máis moderno e con maiores prestacións para os afeccionados. Para que a Cultural puidese ter un campo onde disputar os seus partidos como titular mentres se executaba a derriba e a construción do novo estadio, o Concello cedeu a Área Deportiva de Puente Castro, situada na localidade de Puente Castro, pertencente ao termo municipal da cidade. Nos terreos nos cales situábase o vello estadio erixíronse edificios de vivendas e oficinas.

Outros usos
-----------

* O estadio foi ademais escenario de multitudinarios concertos de música coincidindo coas festas da cidade como o do grupo mexicano Maná ou a cantante colombiana Shakira.
* Nos baixos do estadio atópase o IFYCEL, Institución Feiral e Centro Empresarial de León, un consorcio constituído polo Concello de León, a Deputación, a Cámara Oficial de Comercio e Industria e Caja España. Neste recinto feiral tivo lugar, por exemplo, a feira Leer León na súa edición de 2007.
* Outras dependencias do estadio albergan a sede dos clubs deportivos, tanto masculinos como femininos, máis representativos da cidade, como o Baloncesto León, o Club Balonmano Ademar León, o Club Baloncesto San José, a Cultural y Deportiva Leonesa, o Club León Balonmano e Pasgon Play Rugby León, e dalgunhas federacións deportivas como a Federación Territorial de Castela e León de Loita - Federación de Loita Leonesa.

Véxase tamén
------------

* Cultural y Deportiva Leonesa
**Francisco Ballón Pequeño**, nado en Fisterra en 1899 e finado na Coruña o 9 de agosto de 1936, foi un sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Retornado da emigración dos Estados Unidos de América, asentouse na Coruña. Socio do Centro de Estudios Sociales Germinal. Foi cadro da Sección de Peones do Sindicato Único del Ramo de la Construcción da CNT e despois da Sección de Rederos do Sindicato da Industria Pesquera da CNT. En 1936 formaba parte do grupo anarquista Los Iconoclastas e exercía como secretario da Federación Local de Grupos Anarquistas da Coruña (FAI). Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido canda outros dirixentes sindicais pola continuación da folga xeral. Aparece como un dos asinantes dun panfleto falso difundida polas autoridades desconvocando a folga xeral. Acusado dos delitos de desobediencia e incumprimento dos bandos de guerra, foi executado no Campo da Rata da Coruña o 9 de agosto canda Jaime Rodríguez García, Cipriano Alvite Alonso, Venancio Seoane García, Julio Sabio Sanmartín e José Quintas Pena.

Vida persoal
------------

Foi compañeiro da militante anarquista Sebastiana Vitales.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 5-8-1936, p. 5.
2. ↑  *El Eco de Santiago*, 11-8-1936, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *A represión franquista na comarca da Coruña. Vidas na memoria*. A Coruña: Laiovento. 2011. p. 44. ISBN 978-84-8487-288-7.
* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela: Positivas. p. 37. ISBN 84-87783-79-1.
* Lamela, Luis (1995). *Crónica de una represión en la Costa da Morte*. Sada: Do Castro. p. 297. ISBN 978-84-8485-203-2.

### Ligazóns externas

* 

* Francisco Ballón Pequeño na páxina web *Nomes e Voces*.
* La historia es cruel con hombres como el fisterrán Francisco Ballón
Fabiano Caruana en novembro de 2013.
**Fabiano Luigi Caruana**, nado en Miami (Florida) o 30 de xullo de 1992, é un xogador de xadrez italianoamericano. Posúe o título de Gran Mestre e compite por Italia. A novembro de 2018 ocupa o segundo posto da clasificación mundial. Non puido arrebatarlle o título de campión do mundo a Magnus Carlsen no campionato do mundo de 2018 logo de empatar nos 12 xogos pactados e perder no desempate de partidas rápidas por 3-0.

Traxectoria
-----------

A súa nai, Santina Caruana, é italiana, polo que Fabiano posúe ámbalas dúas nacionalidades. Cando tiña só cinco anos, o seu talento para o xadrez xa foi visíbel para os organizadores dun torneo en Park Slope, Nova York. Sendo aínda cativo disputou torneos por todo o mundo, consolidándose coma unha das promesas do xadrez mundial. Así mesmo, viviu en diversos sitios coma Madrid ou Lugano para continuar coa súa formación xadrecística.

Con tan só 14 anos, 11 meses e 20 días obtivo o título de Gran Mestre, converténdose no xogador máis novo en obter o título da historia do xadrez estadounidense e italiano. É o terceiro xogador coa puntuación ELO máis alta da historia (2844), tan só por detrás do actual campión do mundo, Magnus Carlsen, e do excampión Gary Kasparov.

Enfrontamentos contra algúns Grandes Mestres
--------------------------------------------

* **Viswanathan Anand** +2−1=12
* **Magnus Carlsen** +5−7=8
* Anish Giri +2−2=12
* Alexander Grischuk +2−1=6
* Vassily Ivanchuk +4−4=6
* Sergey Karjakin +4−1=16
* **Vladimir Kramnik** +4-2=8
* Peter Leko +0−3=7
* Hikaru Nakamura +1−5=17
* David Navara +1−2=2
* Evgeny Tomashevsky +3−0=2
* Veselin Topalov +4−1=4

Notas
-----

1. ↑  "Fabulous Fabiano". *ChessBase*. 19 de maio de 2003. Arquivado dende o orixinal o 04 de novembro de 2017. Consultado o 21 de xullo de 2015.
2. ↑  "Magnus Carlsen renova o título mudial". *Jornal Público*.
3. ↑

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Standard Top 100 Players July 2015
* Artigo en Chessbase
* Artigo da Federación Americana

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q367277
* WorldCat
* VIAF: 117144648427411770272
* BRE: 3958166
* GND: 119239156X
* ISNI: 0000 0004 5401 4192
* Munzinger: 01000009782
* NKC: jo20191036583
* NTA: 395444934
* 365chess: Fabiano\_Caruana
* ChessGames.com: 76172
* ChessTempo: 34446
* FIDE: 2020009
* OlimpBase: npv393vg

 |
Exhibicionismo.
O **exhibicionismo** (do latín *exhibere*, "mostrar") é o comportamento consistente na exhibición dos xenitais como medio para obter excitación sexual.

Características
---------------

Os exhibicionistas son sempre homes. Consideran o seu comportamento inofensivo, pois para eles é simplemente un medio para obter a autosatisfacción sexual. A súa excitación é maior cando as persoas, principalmente mulleres e nenos, reaccionan con asombro ou se escandalizan.

O comportamento exhibicionista comeza na maioría dos casos entre os 20 e os 30 anos. O exhibicionista ten a necesidade irresistible e compulsiva de mostrar os seus xenitais, a pesar da vergoña e a ansiedade que lle provoca. Un terzo das persoas arrestadas por delitos sexuais son exhibicionistas e arredor do 20% son arrestados máis dunha vez.

As terapias psicolóxicas ensaiadas para o tratamento dos suxeitos exhibicionistas van dende a psicodinámica até a condutual. Os resultados obtidos son desiguais e impredicibles.

Notas
-----

1. ↑  SARASON, B.; SARASON, I.G. (2006). *Psicopatología: psicología anormal : el problema de la conducta inadaptada*. *Pearson Educación*. ISBN 970-26-0841-4.  *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Parafilia
* Sexualidade

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Exhibicionismo*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q43405
* EBID: ID
* GEC: 0182474
* GND: 4153306-9
* JSTOR: exhibitionism
* MAG: 2778510506

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DOID: DOID:10236
* MeSH: D005084
* MeSH: F03.657.300
* NCIt: C94352
* UMLS: C0015269

 |
**Francisco Barcia Martínez**, coñecido como **Paco da Casanova**, nado en Fene e finado en Narón o 21 de outubro de 1947, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Retornado da emigración en Cuba. Na II República foi dirixente das Juventudes Socialistas de Fene. Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 loitou contra os sublevados que dende Ferrol avanzaban cara Pontedeume e logo escapou ao monte. En 1946 era o xefe do destacamento Manuel Eive-Ramiro Carbón. Teimoso ás posturas militaristas de Francisco Rey Balbís, foi acusado de feble. Foi tiroteado pola Garda Civil en outubro de 1947. Apareceu morto metido nun saco no río Grande de Xuvia en Doso (Narón) o 21 de outubro de 1947.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 41. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* Paco da Casanova, de escapado a guerrilleiro

* Ficha en Los de la sierra Arquivado 07 de setembro de 2022 en Wayback Machine. *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30608157
* WorldCat
* VIAF: 221237977

 |
***Gossip Girl*** é unha serie de televisión estadounidense baseados na serie de novelas homónimas escritos por Cecily von Ziegesar. A serie creárona Josh Schwartz e Stephanie Savage e prodúcena a CBS Paramount Network Television, Warner Bros. College Hill Productions e Alloy Entertainment, estreándose no Canadá o 18 de setembro de 2007 pola CTV Television Network e nos EUA o día seguinte por The CW Television Network despois do programa America's Next Top Model. Este primeiro episodio estivo dispoñible de forma gratuíta en ITunes Store o 14 de setembro. En principio íanse emitir 22 episodios pero debido á folga de guionistas só se emitiron 13.

Narrado por un personaxe omnisciente, a misteriosa blogueira "Gossip Girl", coa voz de Kristen Bell a serie narra as vidas das adolescentes que estudan nunha escola privada de elite de Upper East Side en Nova York. A serie comeza co regreso da protagonista despois dunha ausencia repentina de varios meses, Serena van der Woodsen (Blake Lively), quen pretende comezar unha nova etapa na súa vida coas súas amigas e familia, comezando unha relación con Dan Humphrey (Penn Badgley), un forasteiro que é parte da turbulenta escena de Manhattan. Outro personaxe importantes é a mellor amiga de Serena e aliada Blair Waldorf (Leighton Meester), unha fermosa raíña da beleza da escena social de Manhattan. Na terceira tempada, os estudantes, xa graduados da escola secundaria atenden á universidade ou pasan ó mundo real.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q199853
* AlloCiné: 3241
* Epguides: GossipGirl
* FilmAffinity: 974909
* GND: 7700653-7
* IMDb: tt0397442
* WorldCat
* LCCN: n2009070434
* LUMIERE: 117947
* Metacritic: gossip-girl
* OFDb: 132486
* OMDB: 20564
* Rotten Tomatoes: gossip-girl
* TMDb: 1395
* TVcom: gossip-girl
* TVGuide: 288136

 |
A **interferencia lingüística** acontece, segundo a definición clásica de Uriel Weinreich, en individuos bilingües cando se desvían da norma dunha das linguas por influencia da outra. É polo tanto un fenómeno de contacto lingüístico dentro dun individuo e non dentro dunha comunidade.

Eugenio Coseriu estableceu dous tipos de interferencia lingüística negativa: cando un falante non realiza algunhas posibilidades dunha lingua para darlle preferencia a formas comúns coa outra lingua e cando un falante dá preferencia nunha lingua a formas distintas á da outra lingua e non realiza as formas comúns.

A interferencia lingüística negativa pódea utilizar o falante como un recurso para evitar interferencias.

A ultracorrección é un caso especial de interferencia lingüística, consiste na creación de formas nunha lingua baseados supostas correspondencias regulares entre elementos desa lingua e da outra coa cal está en contacto.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1501364
* BNCF: 35075
* BNE: XX4972328
* BNF: 11932132v
* BRE: 2014999
* FAST: 976228
* GND: 4130390-8
* LCCN: sh85074571
* MAG: 116081451
* NKC: ph166084
* SUDOC: 027235211

 |
Localización das illas do Rei Xurxo
As **illas do Rei Xurxo** (en francés, *îles du Roi Georges*) son tres atois das Tuamotu na Polinesia Francesa. Están situados ao norte do arquipélago, no camiño de Tahití nas Illas Marquesas. Administrativamente, os tres atois forman unha comuna. Consta de Takaroa, capital da comuna; Takapoto, de forma similar ao anterior e moi próximo; e Tikei, deshabitado e máis afastado.

Foron bautizados *King George Islands* polo inglés John Byron en 1765, en honra ao rei Xurxo III do Reino Unido. As illas foron descubertas polos neerlandeses Jacob Le Maire e Willem Schouten en 1616, chamándoas Illas Sen Fondo (*Sondre Grondt Eylandt*) porque non puideron ancorar. Non se deron conta de que eran dúas illas e o erro custoulle a Jacob Roggeveen, o 1722, perder un dos seus barcos nun dos primeiros naufraxios no Pacífic Sur. Sen decatarse de que eran as mesmas de Le Maire e Schouten, Roggeveen denominou Takapoto como a illa Perniciosa.

Takaroa
-------

Takaroa é a capital da comuna das illas do Rei Xurxo. Está situado a 575 km ao nordés de Tahití. É un atol ovalado de 24 km de longo e 8 de ancho, cunha superficie total de 113 km²;. A lagoa interior comunícase co océano por un paso de 3 m de profundidade. A vila principal é Teavaroa cun aeródromo situado a 2 km. A poboación total é de 1.003 habitantes (datos do censo do 2002). Un 90% dos habitantes son mormóns e contan cun templo construído en 1891. Tamén se atopan restos de diversos templos polinesios (maraes). A actividade principal é o comercio de nácara e perlas negras.

O nome Takaroa quere dicir "queixelo longo". Outros nomes históricos son Tioka e Taaroa. O inglés John Byron chamouna **Coral Island**.

Takapoto
--------

Takapoto é un atol situado a 8 km ao suroeste de Takaroa. Ten unha forma ovalada de 20 km de longo e 6 de ancho, cunha superficie total de 100 km²;. A lagoa interior está pechada sen paso practicable ao océano, pero a auga renóvase mediante canles submarinas e resulta bastante salgada. A vila principal é Fakatopatere, situada ao illote máis grande onde hai tamén un aeródromo. A poboación total é de 521 habitantes. As actividades principais son a pesca, a produción de copra e o cultivo de perlas. Neste atol atópase a máis soada das ostras de perla negra, a *pinctada margaritifera*.

O nome Takapoto quere dicir "queixelo curto", por ser de dimensións un pouco máis pequenas que Takaroa. Atópanse máis de 22 maraes, antigos templos polinesios.

Tikei
-----

Tikei é un atol situado a 70 km ao suroeste de Takapoto. A lagoa interior non ten ningún paso ao océano e atópase case seca. Está deshabitado e sen infraestrutura algunha. Foi descuberto polo ruso Otto von Kotzebue en 1816, que o chamou Romanzoff, nome do patrocinador da expedición.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q292688
* WorldCat
* VIAF: 172725868
* GEC: 0511406
* GeoNames: 4033704

 |
**Fernando Fernández Freire**, nado en Balón, parroquia da Cabana, (Ferrol) en 1908 e finado en 1982, foi un militar e político galego.

Traxectoria
-----------

Alférez da Armada Española. En 1933 trasladouse a vivir ás Pontes de García Rodríguez, retirado pola Lei Azaña, ao ser destinada a súa muller como mestra a Sucadío. Foi nomeado alcalde das Pontes de García Rodríguez en xaneiro de 1937. En novembro de 1937 foi destituído e multado con 5000 pesetas "por anomalías administrativas y actos caciquiles" como consecuencia dunha inspección na que tamén foron sancionados Julio Illade Rilo, o secretario José Durán Juega e Jesús Cabarcos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Francisco Adalid Campos** |  **Alcalde das Pontes de García Rodríguez** 1937 | Sucesor:**Jesús López López** |

Notas
-----

1. ↑  *El Compostelano*, 22-12-1937, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Sande, María (2013). *Alcaldes de As Pontes. Un recorrido desde 1836*. A Coruña: Asociación Pro-Muevete. ISBN 978-84-616-6599-0.

### Ligazóns externas

* Os oficios de As Pontes a través do fondo documental Arquivo Diocesano de Mondoñedo Arquivado 22 de xuño de 2015 en Wayback Machine.
**Francisco Barros Cascallar**, coñecido como **Chankecham**, nado en Pontecesures en 1931 e finado o 3 de outubro de 2014, foi un zapateiro, impresor e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Zapateiro de profesión. De formación autodidacta, mercou en Madrid os seus primeiros libros, que viaxaron con el nunha maleta, primeiro ao Brasil en 1956, e despois no retorno a Galicia en 1968. Publicou o seu primeiro libro, *Lira celta* (1964), con prólogo de Ángel Nieto Vicente, na Casa de Galicia de São Paulo. A súa obra literaria consta de cantigas e odas poéticas, e ensaios literarios de carácter político como *Galitopia* e *Viagem ao fim dos tempos*.

Fixo unha "reinvención" da imprenta de Gutenberg, construíndo unha prensa e un tórculo, labrando a man os tipos, fabricando rodetes, calibradores e outros instrumentos de impresión, e estampando curtas tiraxes de cada un dos títulos, facendo deles uns incunables contemporáneos.
Participou na candidatura de Unidade Galega ás eleccións xerais de 1979.

Obras
-----

* *No jardim das pedras*, 1986.
* *O livro dos samarúas*, 1987.
* *O laio de Tantotem*, 1988.
* *Galitopia*, 1990.
* *JN, o fantasminha camarada*, 1991.
* *Cantigas de escarnho*, 1992.
* *Requiem por um sonho nâo nato*, 1993.
* *Livro do desespero*, 1995.
* *Viagem ao fim dos tempos*, 1999.

Notas
-----

1. ↑  Un exemplo para imitar
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 1-2-1979, p. 28.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Do it yourself! Os incunables contemporáneos dun impresor particular

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q87721105
* WorldCat
* VIAF: 264655254
* BAV: ADV10296921
* BLBNB: 000222394
* BNE: XX1134727
* BNF: 12144353t
* GND: 160611865
* ISNI: 0000 0003 8222 9783
* PTBNP: 56933
* SUDOC: 02992023X

 |
Estrutura da molécula.
O **esterano**, tamén chamado **ciclopentanoperhidrofenantreno** ou **gonano**, é unha molécula complexa procedente dun hidrocarburo policíclico que se pode considerar produto da saturación do fenantreno asociado a un anel de ciclopentano. Posúe 17 átomos de carbono. Desta base estrutural derivan os esteroides, que son a molécula base para multitude de moléculas de orixe lipídico, como os esterois (colesterol), ácidos biliares e hormonas esteroideas como as sexuais.

As substancias que derivan deste núcleo amosan grupos metilo -CH3, nas posicións 10 e 13 para integrar os carbonos 18 e 19; xeralmente existe unha cadea lateral no carbono 17, a lonxitude de dita cadea e a presenza de metilos no carbono 10 e 13 determina as diferentes estruturas destas substancias.

Ten a mesma estrutura química básica cós esteroides, por exemplo o colesterol, o cal é un compoñente importante das membranas plasmáticas eucariontes e atópase en menor medida nas membranas dos orgánulos. O colesterol é moi importante, xa que tamén é o precursor de todas as hormonas esteroides e dos ácidos biliares.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre química é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q418830
* MAG: 2776141960

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ChEBI: 137337
* PubChem: 1108

 |
**Francisco Barbado Mazuelas**, nado en Montoro (Córdoba) en 1895 e finado en Sevilla en 1991, foi un político comunista andaluz.

Traxectoria
-----------

Traballador da Electromecánica de Córdoba. Foi un dos fundadores do PCE logo da escisión do PSOE. Formou parte do buró político do PCE nos anos trinta, home de confianza do secretario xeral, José Díaz. Foi un dos fundadores da Confederación General de Trabajadoes Unitaria (CGTU) escindida da UGT. Interveu no mitin contra a guerra e o fascismo de Vigo en novembro de 1935, no que se celebrou na Coruña o 1 de xaneiro de 1936 con Dolores Ibárruri e noutros mitins da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 na provincia de Pontevedra. Foi elixido compromisario para a elección do presidente da República pola provincia de Pontevedra en 1936. Durante a Guerra civil foi segundo comandante do Quinto Regimiento. Exiliouse e pasou trinta anos na Unión Soviética como obreiro metalúrxico. En 1969 regresou a España despois de que se promulgara o Decreto-Lei 10/1969, de 31 de marzo, polo que se declaraba a prescrición de todos os delitos cometidos con anterioridade ao 1 de abril de 1939. Foise incorporando ao Partido Comunista en Córdoba. Nos anos setenta foi un referente histórico e moral para os mozos da organización.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Marcial Sánchez Mosquera, del miedo genético a la protesta. Memoria de los disidentes del franquismo
* Catálogo de fuentes orales
* Dirigente comunista, acusado de atentar contra el honor de la Guardia Civil
**Gervasio González Rodríguez**, nado na Fraga (Soutordei, Ribas de Sil) en 1883 e finado en Fornelas (A Pobra do Brollón) o 7 de setembro de 1936, foi un sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a Cuba e despois a Nova York. Cos aforros regresou a Ribas de Sil e construíu unha casa en Pumares. Veciño de San Clodio, estaba vinculado á UGT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e encarcerado no Depósito de Quiroga o 4 de setembro. O día 6 un grupo de falanxistas sacouno do Depósito e asasinouno ao día seguinte no quilómetro 50 da estrada de Nadelas a Campos de Vila en Fornelas. Foi soterado no cemiterio de Fornelas con Ildefonso Fernández. En agosto de 2008 a ARMH iniciou a busca dos seus restos no cemiterio de Fornelas, mais non puideron ser localizados.

Notas
-----

1. ↑  "Fusilados no 36 e localizados no cemiterio de Fornelas na Pobra do Brollón". *Xornal de Lemos*. 11 de agosto de 2020.
2. ↑  "Termina sen éxito a procura dos restos dun sindicalista asasinado na Pobra do Brollón". *El Progreso*. 12 de agosto de 2020.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Mataron a mi abuelo por pensar distinto". *El Progreso*. 11 de agosto de 2020.
* Gervasio González Rodríguez, na web Represión franquista en Lugo
* 

* Gervasio González Rodríguez na páxina web *Nomes e Voces*.
**Francisco Arriví López**, nado en Cedeira cara a 1875, foi un político e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a Porto Rico co seu irmán José en 1892. Foron comerciantes de mobles en San Juan, e foi membro da Liga de Republicanos Españoles. Retornado a Cedeira, instalou co seu irmán José Arriví unha granxa agrícola e edificaron o Cine Arriví en 1929. Na ditadura de Primo de Rivera foi alcalde de Cedeira. Dirixiu o periódico *Nueva Cedeira*. En 1929 fóile concedida a Cuz do Mérito civil. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Cedeira en febreiro de 1938.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**-** |  **Alcalde de Cedeira** 1924 - 1929 | Sucesor:**-** |
| Predecesor:**-** |  **Alcalde de Cedeira** 1938 - ? | Sucesor:**-** |

Recoñecementos
--------------

Orde de Cabaleiro do Mérito Civil con Cruz de Primeira Clase en 1928. Entregada en cerimonia pública o 23 de xuño de 1929.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 23-6-1929, p. 17.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 6-2-1938.
3. ↑  *El Correo Gallego*, 8-2-1938, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Puertorriqueños" en las alcaldías de Galicia: El caso de A Guarda, 1868-1962 / Joaquín Miguel Villa Álvarez
Coordenadas: 37°15′N 24°45′O﻿ / ﻿37.25, -24.75

Os illotes das Formigas.
Os **Illotes das Formigas** (en portugués: **Ilhéus dás Formigas**) son un pequeno grupo de illotes pertencentes ao grupo oriental dos Azores. Na Ponta do Castelo, no extremo sueste da Illa de Santa María pódense observar os illotes se se utilizan uns prismáticos. Os illotes en conxunto abarcan 0,9 hectáreas sendo importante desde o punto de vista ecolóxico a parte mergullada dos mesmos. Foron avistados por primeira vez en 1431 por Diogo de Silves*Grande Enciclopédia Portuguesa e Brasileira*.

Descrición e estatuto de conservación
-------------------------------------

Os oito roques que forman os illotes son moi baixos, sendo o punto máis elevado de 11 metros no illote de *Formigãou*. Nunca foron habitados. Atópanse a 37 quilómetros ao nordeste da Illa de Santa María e a 63 quilómetros ao suroeste da Illa de São Miguel. A lonxitude máxima deste pequeno arquipélago é de 165 metros e unha anchura de 80. Desde o punto de vista xeolóxico os illotes están formados esencialmente por rochas de basalto aparecendo algunhas vetas calcarias con fósiles do Mioceno. As augas que os rodean son de importancia ecolóxica debido á gran diversidade de vida que as habita sendo un lugar de reprodución e alimentación para moitas especies, entre as que se atopan os quenllas, tartarugas e cetáceos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Formigas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1437740
* GeoNames: 3373038

 |
**Gervasio Cereijo Veiga**, coñecido como **Trenzas**, nado no Cazapedo (A Encomenda, A Pobra de Trives) en 1895 e finado no mesmo lugar, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Membro da UGT e afiliado á Agrupación Socialista de Manzaneda da que foi vogal do seu Comité Executivo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte. Foi xulgado en Ourense por auxilio á rebelión e declarado en rebeldía. Foi enlace do grupo de Mario de Langullo. Por presións da Garda Civil acabou integrándose no grupo guerrilleiro. A súa filla Longina Cereijo a quen pillou a guerra en Barcelona, regresou ao caer a fronte de Cataluña e como o pai estaba fuxido, foi recluída nun campo de concentración en Asturias. Dende 1942 permaneceu agochado nunha casa de Paradela, onde foi descuberto por un delator infiltrado pola Garda Civil. Foi detido o 22 de xullo de 1948 no Barco de Valdeorras. Xulgado en consello de guerra en Ourense, foi condenado a 30 anos de reclusión. Estivo varios anos na cadea de Ourense e despois pasou a Colonia Penitenciaria del Dueso (Santoña), de onde saíu en liberdade condicional en outubro de 1959. Uns anos despois de saír da cadea finou no Cazapedo.

Notas
-----

1. ↑  Nalgunhas fontes aparece como **Gervasio Cereijo Incógnito**
2. ↑  *BOE*, 18-12-1959, p. 16142.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 51. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* 

* Gervasio Cereijo Veiga na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Los de la Sierra Arquivado 01 de decembro de 2022 en Wayback Machine. *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q113192904
* DSBE: cereijo-veiga-gervasio

 |