recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Pedro Henrique do Brasil** (portugués: *Pedro Henrique Afonso Felipe Maria Miguel Gabriel Rafael Gonzaga de Orléans e Bragança*: 13 setembro 1909 – 5 xullo 1981) foi o príncipe e xefe da Casa Imperial do Brasil segundo a reivindicación da rama de Vassouras e a pretensión de emperador de iure do Brasil como Pedro III. A súa pretensión ao trono brasileiro e á xefatura da Casa Imperial foi desafiada polo seu curmán Pedro Gastão, príncipe do Brasil que consideraba ao príncipe Pedro de Alcântara 

Naceu en 1909 en Francia en Boloña-sur-Seine durante o exilio da familia imperial brasileira, o cal era deposto en 1889. O seu pai, Príncipe Luiz de Orléans-Braganza, era o segundo fillo do herdeiro ao defunct trono brasileiro, a Princesa Isabel Imperial, e Prince Gaston, Conta de Eu. A súa nai era Princess Maria Pia de Bourbon-Dous Sicilies. O ano antes do nacemento de Pedro Henrique , recoñeceu o seu pai, Luiz, cando o herdeiro á sucesión cando Luiz irmán grande, Pedro de Alcântara, Príncipe de Grão-Pará, renunciou a súa reclamación ao trono en beneficio del e o seu descendants.[3][4]

Pedro de Alcântara morreu en 1940.

Pedro Henrique era só capaz de regresar a Brasil en 1945, cando a Segunda Guerra Mundial acabou. Resolveu primeiro en Petrópolis, Rio de Janeiro, no palacio do Grão-Pará, e entón no barrio de Retiro, tamén en Petrópolis. O seu curmán, Prince Pedro Gastão de Orléans-Braganza, o eldest fillo de Pedro de Alcântara, Príncipe de Grão-Pará, a reclamación de Pedro retado Henrique á sucesión en 1946,[1] no fundamento que o seu pai renunciation tivo non forza legal.

Notas
-----

1. ↑  Montgomery-Massingberd 1977, p. 43.
2. ↑  Montgomery-Massingberd 1977.
3. ↑  Montgomery-Massingberd 1977, p. 50.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1362941
* WorldCat
* VIAF: 2372150325524410090002

 |
**Pedro Guitián Lista**, nado en 1887 e finado en Armuño (Lubre, Bergondo) o 25 de setembro de 1967, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Na República foi nomeado fiscal municipal de Bergondo en agosto de 1934. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado delegado civil de Bergondo. En outubro de 1937 foi sancionado con 500 pesetas pola Delegación Militar de Orde Público da Coruña por autorizar un acto público no seu distrito sen ter facultades e por invocar a autorización dunha autoridade sendo falso. Finou na súa casa de Armuño o 25 de setembro de 1967 con 80 anos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Fernando Iglesias Pérez** |  **Alcalde de Bergondo** 1936 -  ? | Sucesor:**?** |

Vida persoal
------------

Casou con Dolores Zapata Monteiro e foi pai de Antonio, Juan e José Guitián Zapata.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 23-8-1934, p. 7.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 10-10-1937, p. 6.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 26-9-1967, p. 14.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Alcaldes do Concello de Bergondo (A Coruña) 1836-2013 Arquivado 23 de agosto de 2016 en Wayback Machine.
A **illa de Palawan** é a illa máis grande da provincia de Palawan, Filipinas e a quinta illa máis grande do país. A costa noroeste da illa está ao longo do Mar da China meridional, mentres que a costa do sueste forma parte do límite norte do Mar de Sulu. Gran parte da illa segue sendo tradicional e é considerada por algúns como subdesenvolvida. Mantense pouco desenvolvida e silvestre, con abundante vida salvaxe, xunglas e montañas. As costas son de area branca, o que as converte en grandes atraccións turísticas, así como as compañías internacionais que buscan oportunidades de desenvolvemento.

Xeografía
---------

Toda a lonxitude da illa forma unha cordillera, cunha altitude máxima de 2085 m en Monte Mantalingajan. Outros picos significativos son o Monte Gantung en Batazara e o Pico Vitoria 1726 m. en Narra.

A capital da provincia chámase Porto Princesa. Como atraccións turísticas a destacar, atópase o río subterráneo duns 8 quilómetros que se pode visitar e percorrer en barca, a zona do norte chamada o Niño, con variadas paraxes e zonas de mergullo e unha frondosa xungla, espazo declarado de interese mundial pola UNESCO. 

Entrada dun río subterraneo en Palawan.

Historia
--------

A illa foi o escenario da batalla de Palawan en 1945. Unha ducia de navíos xaponeses atópanse afundidos entre 10 e 43 metros de profundidade preto das súas costas e das illas próximas, como Busuanga e Coron..

Notas
-----

1. ↑  "Islands of Philippines". *Island Directory*. United Nations Environment Programme. Arquivado dende o orixinal o 28 de abril de 2019. Consultado o 28 de febreiro de 2017.
2. ↑  C.Michael Hogan. 2011. *Sulu Sea*
3. ↑  Keenan, Jillian. "The Grim Reality Behind the Philippines' Economic Growth". *The Atlantic* (en inglés). Consultado o 2017-02-27.
4. ↑

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Palawan Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* C.Michael Hogan. 2011. *Sulu Sea*. Encyclopedia of Earth. Eds. P.Saundry & C.J.Cleveland. Washington DC

### Outros artigos

* Filipinas

### Ligazóns externas

* www.palawan.com/

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1061269
* WorldCat
* VIAF: 133531017
* BRE: 2703463
* EBID: ID
* GeoNames: 1696180
* NDL: 00629013
* OSM: 1552282
* TGN: 1008503

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Organoloxía (homónimos).
Léon Theremin, 1924
Quadrangulapetarusrus Reversum, Harry Partch ±1960
Moodswinger, Yuri Landman, 2006
**Organoloxía** (do grego: ὄργανον - organon, "instrumento" e *λόγος* - logos, "estudo") é a ciencia que estuda os instrumentos musicais e a súa clasificación. Comprende o estudo da historia dos instrumentos, os instrumentos empregados en diferentes culturas, aspectos técnicos da produción de son e clasificación musical. Existe unha gran diferenza entre organoloxía e acústica, etnomusicoloxía e musicoloxía.

Un gran número de culturas antigas deixaron documentos que detallaban instrumentos musicais e o rol que estes desempeñaban na sociedade; algúns destes documentos incluían, ás veces, sistemas clasificatorios. Mais os primeiros documentos en Occidente datan do século XVI, traballos como *Musica Getuscht Und Ausgezogen* (1511) de Sebastian Virdung, e *Música Instrumentalis Deudsch* (1529) de Martin Agricola.

Un dos organólogos máis importantes do século XVII é Michael Praetorius. A súa obra *Syntagma Musicum* (1618) é un dos traballos máis citados e máis estudados dese tempo e deste tema, ademais de ser unha obra que describe o que se coñece como renacemento musical no que a instrumentos se refire. A obra *Theatrum Instrumentorium* (1620) tamén de Praetorius contén, posiblemente, os primeiros bosquexos do que eran os instrumentos africanos, nunca antes mostrados en publicacións europeas.

Durante o século XVIII e o século XIX, profundizouse pouco no tema da organoloxía. Mais as exploracións realizadas polos países europeos neste tempo desembocou nunha importación de instrumentos alleos ao uso común da época, provocando así que os coleccionistas se interesaran neles. Isto levou a un interese renovado por parte dos organólogos.

Un dos organólogos máis importantes de inicios do século XX foi Curt Sachs, quen, ademais de escribir o *Real-Lexicon der Musikinstrumente* en (1913) e *The History of Musical Instruments* en (1942), publicou en 1914 con Erich von Hornbostel o Hornbostel-Sachs, que é un esquema de clasificación de instrumentos. A pesar de certas críticas, este segue sendo aínda hoxe, a clasificación máis aceptada na rama.

Entre outras, unha das críticas que se lle fan á clasificación Hornbostel-Sachs e que non dá recollido todos os instrumentos posibles, é dicir, a medida que novos instrumentos son inventados, estes poden caer fóra por completo da clasificación.

Existen sociedades dedicadas ao estudo dos instrumentos musicais. Algúns exemplos son o Galpin Society, que radica no Reino Unido; e a American Musical Instrument Society, que radica nos Estados Unidos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* The Galpin Society
* The American Musical Instrument Society
* Experimental Musical Instruments

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q899293
* AAT: 300205021
* BNCF: 57506
* BRE: 2012944
* GEC: 0235322
* GND: 4170831-3
* JSTOR: organology
* MAG: 86221900
* NKC: ph123804

 |
**Pablo García García**, nado en Laro (Silleda) o 26 de xaneiro de 1972, é un sindicalista, labrego e político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Con 15 anos afiliouse ao sindicato agrario Unións Agrarias, vencellado ao PSdeG-PSOE. Diplomouse en Maxisterio e en 2001 fíxose cargo da súa dirección de formación, antes de pasar en 2003 a dirixir o sistema organizativo do conxunto do sindicato. Propietario dunha explotación leiteira, en abril de 2009 foi seleccionado por Pachi Vázquez como novo secretario de organización do PSdeG-PSOE, sen ter anteriormente ocupado cargos orgánicos no partido.

Uns meses despois, en setembro de 2009 substituíu a Xavier Carro Garrote como senador designado pola comunidade autónoma. Logo das Xerais de 2011 revalidou o seu posto. Foi elixido deputado do Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2012.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado
* Ficha no Parlamento de Galicia
**Pablo Beiro Diz**, nado en Vigo en 1962 e finado na mesma cidade o 28 de febreiro de 2015, foi un deportista paralímpico e político galego.

Pavillón Pablo Beiro.

Traxectoria
-----------

A cidade de Vigo ós seus atletas.
Quedou parapléxico despois dunha deficiente operación cirúrxica. Rexentou un quiosco de prensa en Canido desde 1978. Traballou na ONCE.

Comezou a practicar o baloncesto en cadeira de rodas en Toledo. En 1982 cofundou e presidiu o Club Deportivo Baloncesto AMFIV (Asociación de Minusválidos Físicos de Pontevedra). Xogou na Selección de baloncesto de España paralímpica nos VIII Xogos paralímpicos de Seúl 1988.

Foi concelleiro do concello de Vigo polo Partido Popular desde 2009.

Recoñecérono como Vigués distinguido no ano 2000. Un pavillón municipal de deportes en Bouzas leva o seu nome.

Notas
-----

1. ↑  "Vigo rende homenaxe aos seus olímpicos e paralímpicos cun monumento". *VigoÉ*. 13/10/2016.
2. ↑  "José Manuel Couto deja el Concello para que se incorpore Pablo Beiro". *La Voz de Galicia* (en castelán). 29/8/2009.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Baloncesto en cadeira de rodas
**Pablo Antonio Casado Elícegui**, nado en Zamora o 12 de xaneiro de 1944 e finado o 27 de marzo de 2017 nas Palmas de Gran Canaria, foi un arquitecto e adestrador de baloncesto profesional español que dirixiu entre outros equipos o Club Baloncesto Breogán de Lugo, o Canarias e o Villalba. En 1991 foi ademais director xeral deste club madrileño.

Traxectoria
-----------

Como xogador de baloncesto, estivo no CB Canarias durante o tempo que facía estudos universitarios de arquitectura en Tenerife.

Como adestrador, empezou nas categorías inferiores do Estudiantes, e en 1979 xa estivo adestrando os equipos sénior do Club Baloncesto Canarias. Nas illas conseguiu dous ascensos á máxima categoría do baloncesto español. En 1985 fichou polo Breogán lugués, a quen adestrou unicamente por unha tempada. En 1986 marchou ao CB Collado Villalba da periferia madrileña, onde permaneceu durante seis anos, o último deles ademais como director xeral do club (1992).

Notas
-----

1. ↑  "Ficha federativa de Pablo Casado". *Blog Basketmanía*.
2. ↑  Tenerife, La Opinión de. "Fallece el exentrenador de baloncesto Pablo Casado". *www.laopinion.es* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 19 de decembro de 2018. Consultado o 2018-12-19.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en acb.com *(en castelán)*
Panacea axuda o enfermo. Detalle dun gravado do médico veronés J. Gazola (1716).
Na mitoloxía grega **Panacea** (en grego antigo Πανάκεια *Panákeia*, ‘que todo o cura’), filla de Asclepio e de Epione (filla á súa vez de Helios, o Sol) e irmá de Yaso (a curadora), Hixía, Aceso e Egle, foi unha deusa menor da saúde. Axudaba xunto as súas irmás no labor do seu pai, curar e facer medicamentos coas plantas.

Tivo catro irmáns homes: Podalirio, tamén médico e un dos reis que tivo Tricca, e Macaón, o outro rei de Tricca, especialista en cirurxía (ambos participaron na Guerra de Troia, onde Macaón foi asasinado por Pentesilea, raíña das Amazonas); Telesforo, quen dedicou a súa vida a servir o seu pai; e Arato, foi un heroe grego que liberou Sición.

Dicíase que Panacea tiña unha cataplasma ou poción coa que curaba os enfermos. Isto trouxo consigo o concepto de panacea en medicamento, unha substancia para curar todas as enfermidades. O termo tamén se utiliza en sentido figurado como algo destinado a resolver por completo un problema grande con moitas facetas.

A deusa tiña un templo en Oropo.

Notas
-----

1. ↑  Grimal, Pierre (2008). *Diccionario de la mitologia griega y romana*. Editorial Paidós. p. 403. ISBN 9788449322112.

Fontes
------

* Pausanias i.34.2
* Aristófanes, *Pluto* 702, co escolio

Bibliografía
------------

* Smith, W. ed. (1867). «Panaceia». *A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology*. Boston: Little, Brown & Co. iii.107. OCLC 68763679.

Ligazóns externas
-----------------

«Panakeia» en Theoi Project (en inglés).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q850227
* Theoi: AsklepiasPanakeia

 |
O **pop rock** é un xénero musical que mestura o estilo pegadizo e as letras lixeiras do pop en cancións con guitarras baseadas no rock. Hai varias definicións do termo, que van dende unha forma máis lenta e suave do rock ata un subxénero da música pop. Os detractores do pop rock adoitan burlarse del por ser un produto comercial, moi puído e menos auténtico que a música rock.

Definicións
-----------

O pop rock foi descrito como unha "variedade alegre da música rock representada por artistas como Elton John, Paul McCartney, Rod Stewart, Chigago e Peter Frampton". Polo contrario, o crítico musical George Starostin defíneo como un subxénero da música pop que usa cancións pegadizas baseadas principalmente nas guitarras. Starostin di que a maior parte da música que tradicionalmente é chamada 'power pop' vén do pop rock. El afirma que o contido lírico do pop rock é "normalmente secundario á música".

O crítico Philip Auslander di que a distinción entre pop e rock é máis pronunciada nos Estados Unidos que no Reino Unido. Afirma que nos Estados Unidos o pop ten raíces nos crooners brancos como Perry Como, mentres que o rock vén de formas musicais afroamericanas como o rock and roll. Auslander sinala que o concepto do pop rock que mestura pop e rock contradí a típica concepción de ámbolos dous xéneros como opostos. Auslander e outros estudosos, como Simon Frith e Grossberg, argumentan que a música pop adoita ser representada como unha forma de entretemento non auténtica, cínica, comercial e estereotipada. Polo contrario, a música rock adoita ser considerada como unha forma auténtica, sincera e anticomercial, e fai énfase nas composicións, na virtuosidade e na conexión real coa audiencia.

A análise da historia da música popular entre os anos 50 e 80 de Simon Frith ten sido criticada por B. J. Moore-Gilbert, que argumenta que Frith e outros expertos sobreenfatizaron o papel do rock na historia da música popular ao nomear cada xénero novo usando o sufixo "rock". Así, cando un estilo de música orientado ao folk desenvolveuse nos anos 60, Frith denominouno "folk rock", e os estilos infundidos polo pop dos anos 70 foron chamados "pop rock". Moore-Gilbert afirma que este enfoque coloca inxustamente o rock no cumio e fai que todas as demais influencias se convertan nun complemento do rock.

Notas
-----

1. ↑  S. Jones, *Pop music and the press* (Temple University Press, 2002), p. 109.
2. ↑  L. Starr and C. Waterman, *American Popular Music* (Avale, 2ª ed):  Arquivado 03 de maio de 2008 en Wayback Machine.
3. ↑
4. ↑  P. Auslander, *Liveness: Performance in a Mediatized Culture*
5. ↑  B. J. Moore-Gilbert, *The Arts in the 1970s: Cultural Closure?* (Routledge, 1994), p. 240, ISBN 0-415-09906-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q484641
* GEA: 10338
* NKC: ph627051

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Parada.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: A Serra.

| Parada da Serra |
| --- |
|  |
| Igrexa parroquial. |
|  |
| **Diocese**: | Ourense |
| **Arciprestado**: | Verín |
| **Área**: | - km² |
| **Poboación**: | 71 hab. (2015) |
| **Densidade**: | - hab./km² |
| **Entidades de poboación**: | 3 |
|

**San Lucas de Parada da Serra** é unha parroquia eclesiástica galega do arciprestado de Verín da diocese de Ourense, que ten as súas terras e os seus lugares repartidos entre dous concellos, o da Gudiña e o de Castrelo do Val. No ano 2015 tiña 71 habitantes (41 homes e 30 mulleres) distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha perda do 50% da súa poboación en relación ao ano 2000.

As aldeas de Parada da Serra e A Venda da Capela pertencen ao concello da Gudiña; e a de Veiga de Nostre ao concello de Castrelo do Val.

A parroquia ten paraxes propias do interior de Galicia modificadas polo seu clima mediterráneo de montaña. O seu territorio está atravesado polo río Parada. Hai un muíño de auga fóra de servizo. Como unha gran parte da comarca e das aldeas dos arredores, sofre as consecuencias dunha forte inmigración cara ao estranxeiro e outros lugares de España.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Parada da Serra, Castrelo do Val
* Parada da Serra, A Gudiña
Fotograma de Popeye e Sindbab.
Olivia, a moza de Popeye, nas súas primeiras aparicións (1936).
*Popeye the Sailor Meets Sindbad the Sailor*.
***Popeye the Sailor***, **Popeye o mariño** (Pop-eye = ollo saltón) é un famoso personaxe de cómic e de curtametraxes de debuxos animados. Foi creado por Elzie Crisler Segar e apareceu por primeira vez na tira cómica *Timble Theatre*, na edición do **"The New York Evening Journal"** do 17 de xaneiro de 1927.
A caracterización de **Popeye** é a dun mariñeiro independente cunha peculiar forma de falar, cos músculos dos brazos moi desenvolvidos e unha omnipresente pipa de cana de millo na súa boca. O seu estraño humor repártese nunha serie de estrañas aventuras ao longo do mundo e ten como eterna confrontación cos seus mortais inimigos e os seus máis queridos amigos. Nin que dicir que a característica máis coñecida deste personaxe é o consumo de espinacas que o convertían nun ser moi poderoso capaz de castigar aos seus inimigos, por moi poderosos que estes fosen.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Popeye***  |

### Outros artigos

* Max Fleischer
* Betty Boop
* Woody Woodpecker
* Felix the Cat

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q199796
* WorldCat
* VIAF: 72198868
* EBID: ID
* FAST: 1071299
* GND: 119200953
* IMDb: ch0026978
* LCCN: nb2016002445
* MusicBrainz: ID
* Treccani: braccio-di-ferro

 |
Un mísil R-11 en exposición no Museo de Historia Militar do Distrito Militar Volga-Urais.
**R-11** foi a denominación do primeiro mísil soviético que usou propelentes almacenables e desenvolvido a partir do mísil alemán Wasserfall pola OKB-1 de Korolev. Foi tamén coñecido polo seu índice GRAU como **8A61** e pola súa denominación OTAN como SS-1 Scud A, sendo o primeiro de varios modelos de mísil coñecidos baixo o nome de Scud.

Historia
--------

O R-11 xurdiu como unha arma transportable por estrada co fin de acercalo ao seus obxectivos sen necesitar un grande alcance, que sería similar ó das V-2 pero tendo a metade de tamaño e usando propelentes non crioxénicos (ácido nítrico e queroseno).

O primeiro voo dun R-11 tivo lugar o 18 de abril de 1953, atopándose problemas durante as probas, como a baixa calidade do queroseno empregado no mísil, perdas de propelente e pouca fiabilidade da ignición do motor. A pesar de todo, o exército veuno como máis prometedor que os mísiles de propelentes crioxénicos, preferidos por Korolev. O 13 de decembro de 1953 un decreto asignou a fabricación do R-11 á fábrica 385, situada nos Urais, previamente elixida (e finalmente descartada) para fabricar o R-1.

Tras dous anos de probas, o mísil foi aceptado para o servizo o 13 de xullo de 1955. Ademais decidiuse construír unha versión portable para submarinos, o **R-11FM**, que foi aceptada para servizo en 1959 aínda que nunca chegou a ser despregada.

Os problemas do R-11 orixinal foron resoltos, incluíndo o uso dunha nova combinación de propelentes, e unha versión máis avanzada pasou a denominarse R-11M, aceptándose para o servizo o 1 de abril de 1958.

O R-11 deu paso finalmente ao R-17, unha versión mellorada que foi exportada a outros países, sendo coñecido como **Scud-B**.

Características
---------------

* Peso: 5.337 kg
* Pulo: 101,0 kN
* Diámetro: 0,85 m
* Envergadura: 1,80 m
* Lonxitude: 10,67 m
* Carga útil: 699 kg
* Apoxeo: 160 km
* Alcance máximo: 160 km
* CEP: 5,16 km
* Velocidade máxima: 5160 km/h
* Fabricados: 105

Notas
-----

* Wade, Mark (2011). "R-11" (en inglés). Consultado o 23 de agosto de 2016.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* R-1 (mísil)
* R-17 (mísil)
***Paintin' the Town Brown*** é o primeiro álbum ao vivo da banda estadounidense de rock alternativo Ween, editado o 22 de xuño de 1999 a través do selo Elektra Records.

*Paintin' the Town Brown* serve como unha retrospectiva ao vivo do grupo, un álbum de 2 CDs con temas dende os primeiros concertos de Ween (onde estaban só Dean e Gene) ata a xira de promoción de *The Mollusk* (aínda que non hai temas dese álbum). Entre as cancións destacan as da xira do *12 Golden Country Greats* (que conta cunha banda de músicos de sesión de Nashville chamados The Shit Creek Boys), unha toma de preto de media hora de "Poop Ship Destroyer", unha versión acústica nunha librería de "Puffy Cloud", ou un feixe de temas que só apareceron ao vivo como "Mountain Dew" e "Cover It with Gas and Set It on Fire".

Este álbum estaba inicialmente destinado a ser o primeiro lanzamento do propio selo de Ween, Chocodog, pero Elektra fíxose co proxecto e editouno. isto sería un dos principais motivos para que a banda abandonase Elektra Records.

Listaxe de cancións
-------------------

### Disco un

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Mushroom Festival in Hell"   | 2:48 |
| 2. | "Japanese Cowboy"   | 4:21 |
| 3. | "Mountain Dew"   | 5:20 |
| 4. | "Bumblebee"   | 1:23 |
| 5. | "Voodoo Lady"   | 6:48 |
| 6. | "Ode to Rene"   | 2:24 |
| 7. | "Mister Richard Smoker"   | 3:08 |
| 8. | "Doctor Rock"   | 3:10 |
| 9. | "I Can't Put My Finger on It"   | 8:48 |
| 10. | "Cover It with Gas and Set It on Fire"   | 1:20 |
| 11. | "Awesome Sound"   | 7:54 |
| 12. | "Tender Situation"   | 4:33 |
| 13. | "Mister, Would You Please Help My Pony?"   | 3:56 |
| 14. | "I Saw Gener Cryin' in His Sleep"   | 2:15 |
| 15. | "Marble Tulip Juicy Tree"   | 5:36 |
| 16. | "She Fucks Me"   | 3:53 |

### Disco dous

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Poop Ship Destroyer"   | 26:07 |
| 2. | "Vallejo"   | 30:48 |
| 3. | "Puffy Cloud"   | 3:04 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q58133
* Discogs: 32657
* MusicBrainz: ID

 |
**Ramiro Ciorraga Soto**, nado na Estrada o 17 de xaneiro de 1869 e finado en Cangas o 30 de agosto de 1908, foi un sacerdote galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Ciorraga Mozo, secretario do Xulgado da Estrada e de Dolores Soto Riveira. Estudou a carreira eclesiástica no Seminario de Santiago de Compostela e ordenouse sacerdote. Foi cóengo da Catedral de Santiago de Compostela. Morreu en Cangas o 30 de agosto de 1908 onde estaba para predicar na festa do Cristo.

Recoñecementos
--------------

En 1912 o concello da Estrada acordou dar o seu nome á praza onde estaba a súa casa. En 1918 colocouse unha placa. Coa República o seu nome desapareceu do rueiro estradense.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Castiñeira, Manuel; Arca, Olimpio (2008). *Ramiro Ciorraga Soto*. A Estrada: Fervenza. ISBN 978-84-96368-70-5.

### Ligazóns externas

* O cóengo Ramiro Ciorraga Soto e a familia Torres Agrelo (I)
* O cóengo Ramiro Ciorraga Soto e a familia Torres Agrelo (II)
**José Ramiro Iglesias Covelo**, nado na Coruña o 1 de setembro de 1963, é un exfutbolista galego que xogaba na demarcación de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Formouse nas categorías inferiores do Deportivo da Coruña, debutando co Fabril na tempada 1979/80, na Terceira División. Debutou co primeiro equipo do Deportivo o 26 de outubro de 1980, con 17 anos e 55 días, nun derbi contra o Celta de Vigo en Balaídos, no que tivo que ser substituído no minuto 24 por lesión.

Na seguinte campaña debutou na Segunda División, nunha derrota a domicilio fronte o Burgos CF (0–1). En xaneiro de 1984 saíu cedido ao Calvo Sotelo de Puertollano, co que xogou ata final de tempada na Segunda División B, logrando o ascenso a Segunda. Na campaña seguinte foi cedido ao Pontevedra de José Luis Viñas, onde disputou 40 partidos. Na tempada 1985/86 disputou unha última campaña co Fabril antes de deixar o club.

Fichou entón polo Lugo, co que miitou dúas tempadas na Segunda B, sendo o máximo goleador do equipo na segunda delas, 1987/88, con 10 tantos. Na tempada seguinte fichou polo Xuventude Cambados, que se reforzou con outros xogadores como Millán, Dibuja, Bericat, Marsillas, Collazo, Domingo ou Pupi, para tentar o ascenso á Segunda División B. O obxectivo cumpriuse, acabando o equipo campión do seu grupo, con 13 puntos de vantaxe sobre o Xuvenil de Ponteareas, e Ramiro xogou unha tempada máis co club cambadés en Segunda B.

Entre 1990 e 1992 xogou co Endesa As Pontes na Segunda B, sumando un total de 14 goles en 88 partidos. Na tempada 1992/93 xogou co Lugo na Segunda División, na primeira tempada da historia do club lucense en dita categoría. Disputou 31 partidos e marcou 2 goles, e o Lugo acabou descendendo ao remate da campaña. Militou outra tempada no club branco e vermello, antes de regresar en 1994 ao Endesa As Pontes, no que xogou durante os seguintes sete anos, ata 2001.

Notas
-----

1. ↑  "Volvió a ganar el Celta". *La Voz de Galicia* (en castelán). 28 de outubro de 1980. p. 31.
2. ↑  "El Pontevedra, en Vitoria". *La Voz de Galicia* (en castelán). 30 de setembro de 1984. p. 40.
3. ↑  "El Cambados tratará de conseguir el ascenso a Segunda División B la próxima temporada". *La Voz de Galicia* (Pontevedra ed.). 27 de xullo de 1988. p. 33.
4. ↑  "El centrocampista Ramiro retoma a la plantilla pontesa". *La Voz de Galicia* (en castelán) (Ferrol ed.). 14 de xuño de 1994. p. 44.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12398565
* BDFutbol: 7280

 |
Rastafari.
A **rasta** é un tipo de peiteado formado por trenzas enleadas, característico dos rastafaris. Moitas veces as rastas fórmanse de xeito non intencionado, e por mor da variedade de cabelos que existen, existen varios métodos para formalas, como o cardado. Un erro moi común é ter as ratas por un peiteado que non se pode lavar. Pola contra, moitos réximes de coidado das rastas requiren o lavado até por dúas veces á semana.

Ás persoas con rastas chámanselle polo xeral rastafaris, pero non é un peiteado exclusivo dese movemento, xa que persoas de moitos grupos étnicos levaron rastas ó longo da historia, incluíndo pobos como os semitas de Oriente Próximo e Asia Menor, os primeiros clans escoceses, os maorís de Nova Zelandia, os maasai en África oriental, e algúns sufís e faquires da India, Nepal e Paquistán.

Notas
-----

1. ↑  «Rasta», artigo no *Diccionario de la lengua española*. Madrid: Real Academia Española, 2001; consultado o 11 de agosto de 2009.
2. ↑  "Making, growing, maintaining, and understanding dreadlocks. they used for ceremonial purposes in Jamaica.". Consultado o 16 de xullo de 2012.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rasta***  |

### Bibliografía

* Kroemer, K. (2001). *Ergonomics*. Englewood Cliffs: Prentice Hall. ISBN 0-13-752478-1.
* Publius (ou Caio) Cornelius Tacitus (AD98). De vita et moribus Iulii Agricolae.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q898801
* JSTOR: dreadlocks
* LCCN: sh94003063

 |
Paralaxe estelar
A **paralaxe** é a desviación angular da posición aparente dun obxecto, dependendo do punto de vista elixido.

A **paralaxe anual** é definida como a diferenza de posición dunha estrela vista da Terra e do Sol. Como non podemos ver a estrela do Sol, a observación é feita entre dous puntos opostos da órbita da Terra e o resultado dividido por 2. O parsec é a distancia para a cal a paralaxe anual é dun segundo de arco ou **arcseg**. Un parsec é igual a 3,26 anos luz.

A distancia dun obxecto en parsecs pode ser calculada do inverso da súa paralaxe. Por exemplo, a estrela mais próxima Alpha Centauri, ten unha paralaxe de 0.750". Por tanto ela esta a unha distancia de 1/0.750=1.33 parsecs ou aproximadamente 4.3 anos luz.

Paralaxe fotográfica ou erro de paralaxe
A **paralaxe fotográfica** ou **erro de paralaxe** é o desaxuste existente entre o observado a través do visor e o captado polo obxectivo da cámara. Non se da en cámaras dixitais e réflex. No primeiro tipo, o visor é unha pantalla que capta exactamente o mesmo que o obxectivo, e nas réflex a paralaxe corríxese mediante un sistema de espellos. Este erro de paralaxe dase entón exclusivamente en cámaras compactas con visor directo.

Notas
-----

1. ↑  "Dicionario-Portada - Real Academia Galega". *academia.gal*. Consultado o 2016-11-08.
2. ↑  "Paralaje - Glosario de Fotografia Digital | DeCamaras". *www.decamaras.com*. Consultado o 2016-11-08.
3. ↑  "Error de paralaje fotográfico". *3lentes.com*. 2015-08-19. Arquivado dende o orixinal o 09 de novembro de 2016. Consultado o 2016-11-08.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q165074
* BNCF: 21014
* BNF: 12436758f
* EBID: ID
* GEC: 0199079
* JSTOR: parallax
* LCCN: sh85097821
* MAG: 15759828
* UAT: 1197

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre astronomía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **paradoxo de Grelling-Nelson** é un paradoxo verbal formulado en 1908 por Kurt Grelling e Leonard Nelson. É unha reformulación do paradoxo do barbeiro e do paradoxo de Russell.

O paradoxo utiliza as palabras inventadas "autolóxico" e "heterolóxico". Unha palabra é autolóxica se se describe a si mesma. Por exemplo "real" é autolóxica, xa que a palabra "real" é real. "Sofisticado" tamén é autolóxica.

As palabras que non son autolóxicas denomínanse heterolóxicas. "Longo" é unha palabra heterolóxica, do mesmo xeito que "monosilábico". A pregunta, que aparece inmediatamente, é: *¿É "heterolóxico" heterolóxica?* Non hai unha resposta consistente: se o é, entón non o é, e se non o é, entón éo.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 42°53′56″N 8°02′34″O﻿ / ﻿42.898816594648, -8.0427208951834

Pedrafita do Casal.
Pedrafita e aldea do Casal.
A **Pedrafita do Casal** é un gran megálito, construído en gneis ou "ollo de sapo", dunha altura duns 5 m, aínda que á vista só mide 3,5 m. Está situado na aldea do Casal, parroquia de Campos, no concello de Melide.

Foi atopada no 2012 durante a remodelación dun valado. Actualmente está situado na mesma parcela onde foi atopado, a escasos 200 m do castro de Campos. O acceso é doado, xa que se atopa á beira da estrada. Aínda que nun primeiro momento se dubidou se podería trataría dun esteo dunha anta ou monumento similar, hoxe a idea da súa construción como elemento exento parece a máis probable, sendo un dos exemplares de maior envergadura dos megálitos de Galicia.

Notas
-----

1. ↑  Pedra do Casal na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* VÁZQUEZ NEIRA, Cristina, BROZ RODRÍGUEZ, Xurxo (2012). "¿Novos chantos megalíticos na terra de Melide? Aproximación o seu estudo e difusión". *Boletín do Museo da Terra de Melide* nº 25, páx. 7-24.
* "Pedrafita do Casal (Parroquia de Campos, Melide). O menhir máis grande de Galicia", post de Cristina Vázquez Neira e Xurxo Broz Rodríguez no blog *Museo da Terra de Melide*, 20 de xullo de 2015.

### Outros artigos

* Lista de megálitos de Galicia
***Paranoid Park*** é un filme dirixido en 2007 polo estadounidense Gus Van Sant, e onde continúa a súa traxectoria de exploración da conduta e personalidade dos adolescentes que xa visitara en filmes anteriores.

Argumento
---------

Construída con diversos flashbacks e con pedazos soltos da trama, a historia narra a vida de Alex, un adolescente branco tímido e retraído que ten paixón polo skateboard. Vai a miúdo practicar este deporte ao Paranoid Park, unha pista de ramplas construída baixo unha ponte dunha gran cidade estadounidense. Unha noite coincide alí cun mozo, e por casualidade acaba coándose con el nun tren de mercadorías. Un garda de seguridade decátase diso e cando os acosa, Alex empurra o garda co seu skate, co que cae noutra vía e atropélao outro tren.

A investigación policial chega ao instituto de Alex, pero o mozo consegue desfacerse de todas as probas e nunca é considerado un sospeitoso.

Premios
-------

Estreouse no festival de Cannes de 2007, onde obtivo un premio extraordinario do sesenta aniversario do certame.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial do filme Arquivado 03 de marzo de 2009 en Wayback Machine.
* Ficha en filmaffinity

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1139284
* AFI: 65557
* Allmovie: v379148
* AlloCiné: 118917
* Box Office Mojo: paranoidpark
* CineRessources: 102036
* EBID: ID
* FilmAffinity: 616674
* IMDb: tt0842929
* LUMIERE: 27963
* Metacritic: paranoidpark
* OFDb: 128583
* OMDB: 1990
* Rotten Tomatoes: paranoid\_park
* Synchronkartei: 14257
* TMDb: 1990
* TVcom: paranoid-park
* TVGuide: 292689

 |
**Patricia Moreira** foi directora xerente do secretariado internacional de Transparencia Internacional, organización que loita contra a corrupción, entre outubro de 2017 e febreiro de 2020.

Traxectoria
-----------

Patricia Moreira ten unha Licenciatura en Economía da Universidade de California, un MBA de INSEAD, Francia, e realizou unha investigación de doutoramento en Emprendimiento Social na Universidade ICADE de Madrid.

Moreira traballou como consultora de xestión durante dez anos, e logo para a organización de axuda española Axuda en Acción, chegando ao cargo de directora xeral.

En outubro de 2017, Patricia Moreira sucedeu a Cobus de Swardt como directora de Transparencia Internacional. Durante o seu mandato, Moreira aumentou os ingresos da organización e reduciu a cantidade de proxectos con fondos insuficientes. 

En 2019, argumentou que os dereitos dos cidadáns e as institucións democráticas estaban ameazados pola tendencia a réximes máis autoritarios e populistas en todo o mundo, aos que se lles debería resistir con maiores controis e equilibrios.

Un artigo de noticias publicado en 2019 por The Guardian informou que o persoal da Secretaría de Transparencia Internacional queixouse da intimidación e o acoso dentro da organización. Patricia Moreira cuestionou os achados da investigación e afirmou que non se lle deu a oportunidade de responder as acusacións. Tras unha denuncia legal de Moreira, Transparencia Internacional viuse obrigada a retirar a publicación dos informes de investigación do seu sitio web. Tamén presentou unha queixa contra a Xunta de Transparencia Internacional e afirmou que había políticas de oficina tóxicas na organización. En febreiro de 2020, foi despedida de Transparencia Internacional sen explicación.

Notas
-----

1. ↑  "Patricia Moreira appointed Managing Director of Transparency…" (en inglés). Consultado o 2023-03-03.
2. ↑  e.V. Transparency International. "Patricia Moreira appointed Managing Director of Transparency International". Consultado o 3 October 2017.
3. ↑  "Patricia Moreira, nueva directora de Ayuda en Acción". Consultado o 3 October 2017.
4. ↑  "Patricia Moreira Managing Director, Transparency International". Consultado o 12 November 2019.
5. ↑  "Corruption causing "a global crisis of democracy"" (en inglés). Consultado o 2019-11-13.
6. ↑  Doshi, Vidhi (21 August 2019). "Transparency International staff complain of bullying and harassment". Consultado o 21 February 2022.
7. ↑  "Independent review into allegations of ethical misconduct at the…".
**Patrice Talon**, nado en Ouidah o 1 de maio de 1958, é un home de negocios e político de Benín, elixido como Presidente da República o 6 de abril de 2016, vencendo ó Primeiro Ministro Lionel Zinsou na segunda volta.

Traxectoria
-----------

Fillo dun traballador de ferrocarrís e dunha muller pertencente á familia Guedegbe de Abomey, Patrice Talon comunmente chamado "O competidor nado" está casado cunha muller nativa de Porto Novo e é pai de dous fillos.

Coñecido como o "Rei do algodón" pola súa participación na industria do algodón no seu país, Talon foi un apoio para o presidente Thomas Yayi Boni, e financiou as súas campañas para as eleccións de 2006 e 2011. Porén, despois de que ambos se distanciaron, Talon foi acusado de participar nunha conspiración para matar a Boni Yayi e fuxiu a Francia en 2012. Foi indultado posteriormente en 2014.

En setembro de 2021, Patrice Talon e Thomas Boni Yayi, aliados políticos que se converteron en inimigos íntimos, reuníronse no Marina Palace de Cotonú. Durante este enfrontamento, Thomas Boni Yayi presentoulle a Patrice Talon unha serie de propostas e peticións, relacionadas especialmente coa liberación de "detidos políticos".

Notas
-----

1. ↑  T13, ed. (21 de marzo de 2016). "Primer ministro de Benín reconoce derrota ante empresario Patrice Talon". Consultado o 13 de febreiro de 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16669148
* WorldCat
* VIAF: 50148449615215690836
* BNF: 17923357m
* GND: 1205319964
* ISNI: 0000 0004 9345 5871
* LCCN: no2017000677
* Munzinger: 00000030719
* Treccani: patrice-talon

 |
O **pazo de Ron**, coñecido tamén como **pazo de Monteserín**, é un pazo edificado no centro do concello de Pezós pola familia Ron, que chegou a ter gran poder e relevancia no occidente de Asturias. É un grande edificio formado por catro ás ao redor dun patio central. Unha das fachadas, coñecida como a traseira, está flanqueada por torres cadradas.

Historia
--------

A casa señorial data dos séculos XVII e XVIII e foi propiedade de Álvaro Díaz, gobernador de Asturias baixo o reinado de Fernando VII. En 1900 pasou a Manuel Monteserín, un indiano que volvera de Cuba e entre outros cambios en 1909 procedeuse á reforma e alteración da fachada orixinal, estruturada en dous andares separados por imposta, con fiestras no baixo e balcóns voados, con peitoril forxado, no andar superior. A porta, no centro, é de arco escarzano.

Características
---------------

De planta cadrada, presenta un patio central, rodeado de columnas derivadas das toscanas que sustentan un corredor de madeira acristalado, ao que se abren os cuartos. A capela, de planta rectangular, estaba unida ao pazo pero nunha reforma de 1911 separouse deste, conta cunha pequena espadana. Dentro da casa hai unha talla da Virxe da lágrima do século XII.

Na leira do pazo localízase unha torre cadrada medieval (Torre de Pezós, do século XII), que tiña unha finalidade defensiva, de 9 m de altura e 1,60 m de groso. A localidade de Ron sitúase a poucos quilómetros, pero xa no concello de San Martín de Oscos.

Notas
-----

1. ↑  "El Palacio de Ron, uno de los espacios más espectaculares de Pesoz". *RTPA*.
2. ↑  García Quirós, Rosa María e González Lafita, Pilar (1981). "Zona occidental". *Liño: Revista anual de historia del arte* (2): 134.
O **pazo de Torres Agrelo** é un pazo galego situado no concello pontevedrés de Redondela, na parroquia de Reboreda.

Descrición
----------

A súa construción data do ano 1750. O edificio principal do pazo é rectangular con dúas almenaras en cada extremo. No seu interior, destacan a existencia de azulexos de Triana, unha escaleira central de madeira de castiñeiro e varias fiestras de vidro policromado.

Foi empregado coma hospital para o exército xermano durante a segunda guerra mundial e coma refuxio durante a guerra civil española, e por este motivo conserva restos de pasaxes subterráneas. 

Na actualidade emprégase para fins de restauración e hostalaría.

Árbores senlleiras
------------------

As camelias das especies *Camellia sasanqua* e *Camellia japonica* dos xardíns do pazo figuran no Catálogo de Árbores Senlleiras elaborado pola Xunta de Galicia, ao igual que a tuia xigante.

Notas
-----

1. ↑  Turgalicia (ed.). "Pazo Torres Agrelo".
2. ↑  José C. García. Camelias, ed. "Pazo de Torres Agrelo". Arquivado dende o orixinal o 10 de xullo de 2014. Consultado o 23 de xaneiro de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pazo de Torres Agrelo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Juan Manuel López-Chaves Meléndez e Grato Enrique Amor Moreno (1988): *Inventario Pazos y Torres de la provincia de Pontevedra* (tomo I), pp. 182-187. Deputación de Pontevedra. ISBN 84-86845-09-2.

### Outros artigos

* Reboreda, Redondela

### Ligazóns externas

* Web oficial do Pazo Torres Agrelo
O **Pazo dos Duques de Braganza** (en portugués: *Paço dos Duques de Bragança* ou simplemente *Paço dos Duques*) é unha pazo construído no século XV, en Oliveira do Castelo, Guimarães, por Afonso I, duque de Braganza para a súa amante, para teren unha residencia luxuosa para os dous cando este fose rei. O estilo borgoñón deste palacio reflecte os seus gustos, adquiridos nas viaxes por Europa, aínda que o aspecto actual foi recreado, de forma polémica, durante o Estado Novo (a II República portuguesa de Salazar no século XX).

Historia
--------

Patio central
Foi erguido no século XV por iniciativa de Afonso I de Braganza, moi preto do castelo medieval de Guimarães de. De estilo borgoñón, ficou desocupado e en ruínas cando os duques se mudaron para o Pazo Ducal de Vila Viçosa, en Évora, período no que o edificio foi perdendo aos poucos a súa forma orixinal que, actualmente, permanece ignorada.

En 1933, durante o o goberno de António de Oliveira Salazar, foi transformado en residencia oficial do presidente, após unha campaña de restauración polémica.

Características
---------------

Algunhas salas no seu interior compoñen un museo, onde destacan tapetes persas, tapices flamengos (con temática sobre as conquistas portuguesas no Norte de África) e pinturas, como o *Cordeiro Pascal* de Josefa de Óbidos ou o retrato de Catarina de Braganza.

En homenaxe ás proezas marítimas dos portugueses, o teito da sala de banquetes reproduce o casco virado dunha carabela.

No primeiro semestre de 2015 tivo 137.402 visitantes.

Galería de imaxes
-----------------

* O palacio en ruínas nun gravado de 1861.O palacio en ruínas nun gravado de 1861.
* Fachada principal.Fachada principal.
* Pazo visto dende o Castelo de Guimarães.Pazo visto dende o Castelo de Guimarães.
* Arcadas.Arcadas.
* Patio central decorado para evento.Patio central decorado para evento.
* Fachada leste.Fachada leste.

* Teito do Salón Nobre.Teito do Salón Nobre.
* Capela.Capela.
* Réplica dun dos Tapices de Pastrana.Réplica dun dos Tapices de Pastrana.
* Salón Nobre.Salón Nobre.
* Sala de ArmasSala de Armas
* Salón de San Miguel.Salón de San Miguel.

Notas
-----

1. ↑

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pazo dos Duques de Braganza Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Castelo de Guimarães

### Ligazóns externas

* Web oficial do edificio

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4892877
* WorldCat
* VIAF: 316594287
* LCCN: sh94004990
* SUDOC: 227980441

 |
O **Pazo de Tor** é unha construción de estilo barroco situada en Tor, no concello de Monforte de Lemos, provincia de Lugo.

Características
---------------

Está situado na aba dun outeiro sobre o val de Lemos. O edificio actual foi construído no último terzo do século XVIII, aínda que conserva algún vestixio anterior, tendo as súas orixes na liñaxe dos Garza de Castrillón, no século XIV. Posteriormente foi reformado tralo incendio polas tropas napoleónicas durante a Guerra da Independencia Española. Pertenceu aos descendentes directos da liñaxe até María de la Paz Taboada de Andrés y Zúñiga, que o doou á Deputación de Lugo. Logo de acometer obras de acondicionamento e acceso, abriuse como museo o 13 de xullo de 2006.

É de estilo barroco con características neoclásicas, como a súa sobriedade e simetría, cos elementos decorativos concentrados nas fachadas. No edificio está diferenciada o baixo andar, que alberga as dependencias do servizo (cocheiras, adegas, cortes, tullas, vivenda dos criados e caseiros...) e un primeiro andar reservado á residencia dos donos do pazo, con cinco salóns, habitacións anexas, despacho, aseos, dous comedores e capela de dobre altura. Desde un balcón pode verse o labirinto barroco, formado por catro espirais, disposto no espazo da horta.

Relacionouse coas liñaxes dos Garza, Quiroga, Losada, Sarmiento, Taboada e outros. Conserva pedras de armas dos Sarmiento, Quiroga de la Puebla, Valladares e outros.

Alberga unha completa biblioteca, de case 3000 exemplares, na cal se atopou en 2011 un rueiro de Lugo de mediados do século XVIII e unha Carta xeométrica de Galicia, realizada por Domingo Fontán.

Galería de imaxes
-----------------

* Edifico Pazo de Tor en Monforte de Lemos, Deputación de LugoEdifico Pazo de Tor en Monforte de Lemos, Deputación de Lugo

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pazos de Galicia

### Ligazóns externas

* Sitio web do Museo Pazo de Tor

| * v
* c
* e
Lugares de interese da cidade de Monforte de Lemos |
| --- |
| Castelo de Monforte de Lemos ·  Centro do Viño da Ribeira Sacra ·  Colexio da Nosa Señora da Antiga ·  Convento das Clarisas ·  Convento de San Xacinto ·  Cruceiro do Campo de San Antón ·  Ermida de San Lázaro ·  Igrexa de Santa María da Régoa ·  Mosteiro de San Vicente do Pino ·  Museo de Arte Sacra de Monforte de Lemos ·  Museo do Ferrocarril de Galicia ·  Parque dos Condes ·  Pazo dos Condes de Lemos ·  Pazo de Tor ·  Pazo Muíños de Antero ·  Ponte Vella ·  Xardín Botánico da Pinguela | Escudo de Monforte |
**Paulino Carlos María Pardo de Neyra**, ou **Pardo Neira**, nado en Baralla en 1898 e finado en Santiago de Compostela o 27 de novembro de 1990, foi un funcionario e político galego.

Traxectoria
-----------

Organizou con Evaristo Correa Calderón, Casiano Díaz Moreno e Faustino Cela a Irmandade da Fala de Baralla en 1917. Ingresou no Corpo de Prisións e pediu a excedencia en 1924. Foi funcionario do Corpo de telégrafos destinado en Palas de Rei. Na ditadura de Primo de Rivera foi xefe local da Unión Patriótica de Palas de Rei. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 encerrouse con varios homes armados na casa do Concello de Palas de Rei. Foi detido e condenado sen xuízo a pena de morte. Por intercesión familiar conseguiron a anulación da pena. Foi desterrado a Leganés e multado con 5.000 ptas. Despois foi funcionario de telégrafos de Santiago. Reingresou no Corpo de Prisións nos anos corenta. Foi destinado como funcionario á prisión do partido de Santiago de Compostela en 1950, da que foi xefe de Administración dende 1952. En 1958 foi nomeado director da prisión de Santiago de Compostela. Finou en Santiago de Compostela o 27 de novembro de 1990.

Vida persoal
------------

Casou con Marina Soto Viña, foi pai de María del Carmen, Alfonso, Esther e José Pardo Soto, e avó de Xulio Pardo de Neyra.

Notas
-----

1. ↑  *El Regional*, 15-4-1924, p. 3.
2. ↑  *El Regional*, 10-1-1928, p. 2.
3. ↑  *La Noche*, 25-3-1950, p. 2.
4. ↑  *La Noche*, 9-10-1952, p. 2.
5. ↑  *La Noche*, 2-8-1958, p. 8.
6. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 30-11-1990, p. 64.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pardo de Neyra, Xulio (2017). *Da fidalguía á República. Achegamento histórico aos estratos fidalgo e labrego da Ulloa através das familias Arias-Somoza e Ouro*.

### Ligazóns externas

* 

* Paulino Pardo de Neyra na páxina web *Nomes e Voces*.
* «Na Ulloa hai devoción pola familia dos Ouro»