**Manuel Cassola Fernández**, nado en Hellín, Albacete, o 26 de agosto de 1837 e finado en Madrid, o 10 de maio de 1890, foi un militar e político español.

Traxectoria
-----------

### Formación e primeiros anos

Fillo de Alberto Cassola, un italiano afincado en Hellín e dedicado á docencia. Con quince anos, ingresou na Academia de Infantería de Toledo, onde se licenciou como segundo tenente en 1856.

### Carreira militar

Entre 1862 e 1871 loitou na intervención aliada en México e na Guerra da Restauración en Santo Domingo. Casou un ano despois con María del Carmen Arce y Gutiérrez. Loitou na Terceira guerra garlista, ascendendo a coronel en 1873, a brigadier en 1874, e foi nomeado Capitán Xeral de Granada en 1875. En 1876, foi destinado a Cuba para loitar contra os separatistas, o que lle valeu o ascenso a tenente xeral. 

### Carreira política

Entre 1879 e 1886, foi deputado por Cartaxena e, posteriormente, senador por Canarias (entre 1885-1886) e por Santa Clara, Cuba (en 1886).​ Adscrito aos liberais, entre marzo de 1887 e xuño de 1888 foi nomeado Ministro da Guerra. Malia que Sagasta esperaba que non houbese maiores problemas por querer executar reformas, o 22 de abril de 1887, presentou un ambicioso proxecto de reformas do Exército.

#### Reformas

Estas incluían que, a partir, dos 20 anos, tódolos homes terían que realizar un servizo militar de 12 anos no país, ou 8 nas colonias; pretendeu acabar co inxusto sistema de redención do servizo militar, que subiu até 2 000 pesetas e só para aceptado para o servizo nas colonias. Tamén quixo reformar o sistema de ascensos de tal xeito que, en épocas de paz, tódolos ascensos chegarían até o grao de coronel exclusivamente por antigüidade e, en épocas de guerra, só por méritos de guerra. A partir de coronel, remataría a carreira militar e só se ascendería por elección. Pretendeu crear un corpo de Estado Maior moderno en cada unha das pólas do Exército. Finalmente, prevía a eliminación dos dobres ascensos e a creación dunha Caixa de Préstamo Militar para acabar coa precariedade de moitos oficiais. 

O programa provocou moitas queixas, algunhas expresadas dende os xornais que representaban a opinión militar como *El Ejército Español* e, finalmente, fracasou por considerarse socialmente radical, aínda que foi a semente das reformas levadas a cabo, xa no século seguinte, por José Canalejas e Manuel Azaña.

Notas
-----

1. ↑  Requena Gallego, Manuel (2018). "Manuel Cassola Fernández". *dbe.rah.es* (en castelán). Consultado o 15 de novembro de 2023.
2. ↑  "CASSOLA Y FERNÁNDEZ, MANUEL". *senado.es* (en castelán). Consultado o 15 de novembro de 2023.
3. ↑  Payne (1968), p. 49
4. 1 2 3  Payne (1968), p. 50
5. ↑  Núñez Florencio (1990), pp. 65-66

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Núñez Florencio, Rafael (1990). *Militarismo y antimilitarismo en España (1888-1906)* (en castelán). Madrid: CSIC. ISBN 84-00-07058-5.
* Payne, Stanley G. (1968). *Los militares y la política en la España contemporánea* (en castelán). Ruedo Ibérico.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ignacio María del Castillo** |  **Ministerio de Guerra**8 de marzo de 1887 - 14 de xuño de 1888 | Sucesor:**Tomás O'Ryan** |

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5689566
* BNE: XX1239100
* DBE: manuel-cassola-fernandez
* GEC: 0015856
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 23110
* Senadores de España (1834-1923): 642

 |