Piano eléctrico Fender Rhodes, modelo Suitcase 61
O **piano eléctrico** (**E-Piano** ou **EP**, sigla utilizada nos teclados modernos) é unha modalidade de piano que, como di o nome, é eléctrico. Acadou gran popularidade durante as décadas de 1960 e 1970. Por seren máis lixeiros e portátiles, empregáronse tanto na substitución do piano común como na utilización do piano en escolas por poderen ser empregados con altofalantes.

Historia
--------

Neo-Bechstein (1929)
Vierling-Förster piano (1937)
Storytone (1939) by Story & Clark and RCA
Os primeiros pianos eléctricos foron producidos na década de 1920. O Neo-Bechstein electric grand piano, de 1929, foi o primeiro que se deseñou. O piano eléctrico Vierlang-Forster foi presentado en 1937. O piano eléctrico de RCA Storytone foi construído en 1939 coa participación de Story & Clark e RCA. Foi deseñado polo deseñador industrial estadounidense John Vassos e foi presentado por primeira vez na Feira Mundial de 1939.

Eses tipos de piano deixaron de se producir; os últimos que foron fabricados construíronse a mediados da década de 1980.

Moitos artistas pop famosos utilizaron pianos eléctricos, como é o caso The Beatles ("Get Back", por Billy Preston), Pink Floyd ("Sheep"), Billy Joel ("Just The Way You Are"), Stevie Wonder ("You Are the Sunshine Of My Life") e Radiohead ("Everything in Its Right Place" e "Morning Bell") entre outros. Nestas cancións, os artistas empregaron o piano eléctrico da marca Fender Rhodes.

Funcionamento
-------------

Piano eléctrico Wurlitzer, modelo 200A
Diferente do piano dixital (ou piano electrónico), cun son producido de forma dixital, o piano eléctrico ten o seu son producido de forma electroacústica. O son prodúcese mecanicamente e os seus sons transfórmanse en sinais eléctricos. Segundo o tipo de fonocaptadores utilizados, os pianos eléctricos poden ser electroestáticos (o modelo CP-70 de Yamaha, Wurlitzer) ou electromagnéticos (*Neo-Bechstein electric grand piano*, os pianos eléctricos de Rhodes). Ademais, conforme a maneira como o son se produce, poden ser cordas percutidas (*Neo-Bechstein electric grand piano*, CP-70 de Yamaha), láminas ou barras metálicas percutidas (pianos eléctricos Wurlitzer, pianos eléctricos Rhodes), ou mesmo láminas metálicas beliscadas (o modelo Pianet de Hohner). A empresa RMI tamén fabricou un modelo salientábel, o 368x Electra Piano, combinando clavicémbalo e piano eléctrico.

Técnicas e estilos
------------------

Como no caso da guitarra e a guitarra eléctrica, o son do piano eléctrico difire moito do piano acústico, e o piano eléctrico emprégrano moitas veces os artistas para crear un son orixinal, auténtico, ademais de ser máis portátil.

Outros instrumentos
-------------------

Algúns instrumentos electroacústicos están relacionados co piano eléctrico, por se trataren tamén de instrumentos con teclas. No entanto, o obxectivo da súa creación foi o de substituír outros instrumentos:

* Clavicordios eléctricos: o modelo Clavinet de Hohner
* Clavicémbalos eléctricos: o modelo Cembalet de Hohner, o *Combo Harpsichord* da Baldwin

Notas
-----

1. Winckel, Fritz W. (1931). "Das Radio-Klavier von Bechstein-Siemens-Nernst". *Die Umschau* **35**: 840–843. ISSN 0722-8562.
2. Schmitz, Hans-W. (1990). "Der Bechstein-Siemens-Nernst-Flügel". *Das mechanische Musikinstrument*. 16. Jahrgang (abril de 1990) (49): 21–27. ISSN 0721-6092.
3. ↑  Winckel, Fritz W. (1931). "Das Radio-Klavier von Bechstein-Siemens-Nernst". *Die Umschau* **35**: 840–843. ISSN 0722-8562.
4. ↑  Schmitz, Hans-W. (1990). "Der Bechstein-Siemens-Nernst-Flügel". *Das mechanische Musikinstrument*. 16. Jahrgang (abril de 1990) (49): 21–27. ISSN 0721-6092.
5. ↑  Braun, Hans-Joachim (2004). "Music Engineers. The Remarkable Career of Winston E. Knock, Electronic Organ Designer and NASA Chief of Electronics" (PDF). *IEEE Conference on the History of Electronics*. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2012-03-09.
6. ↑  Voigt, Wolfgang (1988). "Oskar Vierling, ein Wegbereiter der Elektroakustik für den Musikinstrumentenbau". *Das Musikinstrument* **37** (1/2): 214–221.  (2/3): 172-176.
7. "#732: Story & Clark Storytone (1941) artdeco design electric piano". *Collection Checklist* (PDF). National Music Centre. p. 50. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 30 de xuño de 2014. Consultado o 27 de xaneiro de 2021.
8. *Story & Clark EST.1857: Where Tradition Meets Technology* (catalog). Quaker Drive Seneca, PA: QRS Music Technologies, Inc. 2008. p. 2.
9. "RCA Storytone Electric Piano". Antiquity Music, LLC. Arquivado dende o orixinal o 28 de xuño de 2013. Consultado o 05 de febreiro de 2021.
10. ↑  "#732: Story & Clark Storytone (1941) artdeco design electric piano". *Collection Checklist* (PDF). National Music Centre. p. 50. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 30 de xuño de 2014. Consultado o 27 de xaneiro de 2021.
11. ↑  *Story & Clark EST.1857: Where Tradition Meets Technology* (catalog). Quaker Drive Seneca, PA: QRS Music Technologies, Inc. 2008. p. 2.
12. ↑  "RCA Storytone Electric Piano". Antiquity Music, LLC. Arquivado dende o orixinal o 28 de xuño de 2013. Consultado o 05 de febreiro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Piano eléctrico***  |

### Ligazóns externas

* Simons Hall of Electric Pianos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1136507
* MIMO: 2281
* MusicBrainz: ID

 |