recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Polígono industrial Curtis-Teixeiro** é unha actuación industrial creada pola SEPES no concello de Curtis en 2005, nos terreos que ocupara Sidegasa.

Descrición
----------

Bioetanol Galicia.
O polígono orixinouse como solución e saída aos terreos que ocupara a pechada Sidegasa. Está situado ao carón de Teixeiro e encaixado entre as vías do tren Palencia-A Coruña e a N-634. Ten unha superficie superior a 1,8 millóns de metros cadrados en 100 parcelas. Neste polígono ten a súa sede Bioetanol Galicia e XPO Logistics.

Está en proxecto e execución a instalación de Greenalia dunha planta de biomasa de 50 megavatios nunha parcela de 100.000 metros cadrados e de Goodleit que ocupará 85.000 metros cadrados.

Accesos
-------

O polígono ten terminal de ferrocarril propia. Amais está a 5 km da A-6 e N-VI Madrid-A Coruña, e a fachada dá á N-634 Donostia-Santiago de Compostela.

Galería de imaxes
-----------------

* No Mapa Topográfico Nacional de España a escala 1:25.000 (c. 2010)No Mapa Topográfico Nacional de España a escala 1:25.000 (c. 2010)
* Na ortofotografía aérea de 2002-2003.Na ortofotografía aérea de 2002-2003.
* Na ortofotografía aérea de 2005.Na ortofotografía aérea de 2005.
* Na ortofotografía aérea de 2010.Na ortofotografía aérea de 2010.

Notas
-----

1. ↑  Polígono Industrial de Teixeiro, Curtis
2. ↑  "El Estado hará la segunda fase del polígono de Teixeiro con parte de la primera vacía" *La Opinión de A Coruña*, 20 de xaneiro de 2017 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Polígono industrial Curtis-Teixeiro Modificar a ligazón no Wikidata*** |
Non confundir con Ribulosa 5-fosfato.

| **Ribosa 5-fosfato** |
| --- |
|  |
| Nome químico | Ácido (2,3,4-Trihidroxi-5-oxo-pentoxi)fosfónico |
| Fórmula química | C5H11O8P |
| Masa molecular | 230.110 g mol−1 |
| Número CAS | [3615-55-2] |
|

A **ribosa 5-fosfato** ou **ribosa-5-fosfato**  é o monosacárido ribosa cun fosfato esterificado no carbono 5. É un azucre de cinco carbonos (pentosa) cun grupo aldehido (aldosa) e un grupo fosfato. Intervén na ruta da pentosa fosfato, no ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese e na síntese de nucleótidos.

Na ruta da pentosa fosfato
--------------------------

A ribosa 5-fosfato é o produto final da fase oxidativa da ruta da pentosa fosfato e un intermediario da mesma. Orixínase a partir da ribulosa 5-fosfato por acción do encima ribulosa 5-fosfato isomerase, que transforma unha cetosa nunha aldosa. 

ribulosa 5-fosfato → ribosa 5-fosfato
A ribosa 5-fosfato formada pode utilizarse para a síntese de nucleótidos ou pode seguir a fase non oxidativa da ruta da pentosa fosfato reaccionando coa xilulosa 5-fosfato en reacción catalizada pola transcetolase para producir unha molécula de gliceraldehido 3-fosfato e outra de sedoheptulosa 7-fosfato .

ribosa 5-fosfato + xilulosa 5-fosfato → gliceraldehido 3-fosfato + sedoheptulosa 7-fosfato

No ciclo de Calvin
------------------

A ribosa 5-fosfato ciclada
A ribosa 5-fosfato intervén no ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese, no cal esta molécula realiza en sentido contrario as mesmas reaccións da ruta da pentosa fosfato. Orixínase na fase rexenerativa do ciclo a partir da reacción do gliceraldehido 3-fosfato coa sedoheptulosa 7-fosfato, e despois isomerízase a ribulosa 5-fosfato .

 gliceraldehido 3-fosfato + sedoheptulosa 7-fosfato → ribosa 5-fosfato + xilulosa 5-fosfato
ribosa 5-fosfato → ribulosa 5-fosfato

Síntese de nucleótidos
----------------------

O fosforribosil pirofosfato (PRPP) utilízase na síntese de nucleótidos, xa que o azucre e o fosfato do nucleótido proceden del. O fosforribosil pirofosfato orixínase a partir de ribosa 5-fosfato pola acción do encima ribosa fosfato difosfoquinase. 

ribosa 5-fosfato + ATP → fosforribosil pirofosfato + AMP
O fosforribosil pirofosfato intervén tamén noutras reaccións, como a síntese de aminoácidos como o triptófano.

Notas
-----

1. ↑  MeSH Ribose-5-phosphate
2. ↑  ChemSpider D-ribose 5-phosphate
3. ↑  CHEBI
4. 1 2 3  A. Lehninger. Principios de Bioquímica. (1988). Omega. Páxinas 456-457, 628, 665. ISBN 84-282-0738-0

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q418855
* MAG: 2776382839

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 4300-28-1
* ChEBI: 17797
* ChemSpider: 70368
* DrugBank: 02053
* DTXSID: DTXSID10897600
* ECHA: 100.022.101
* PubChem: 77982
* UNII: 4B2428FLTO

 |
Queixo do Pico
Fábrica de queixo na Illa do Pico, en 1947.
O **queixo do Pico** é un queixo portugués producido na Illa do Pico (Azores), con denominación de orixe protexida a nivel europeo dende o outubro de 1996.

A área xeográfica de produción cínguese á Illa do Pico, sendo a denominación de orixe protexida xerida pola chamada *Asociación de Produtores de Queixo do Pico*. As freguesías da illa con maior tradición na produción deste queixo son S. João, S. Roque, Piedade, Lages e Ribeiras.

Trátase dun queixo curado de leite de vaca cru obtido a través do esgotamento vagaroso da callada. A cura debe durar un mínimo 20 días. É un queixo de forma cilíndrica, con diámetros comprendidos entre 16 e 17 cm, e plano, cunha altura de 2 a 3 cm. O seu peso medio está entre 650 e 800 g. A súa textura é irregular, dunha cor branca amarelada, sendo a consistencia pouco mol e pastosa, con buracos polo medio. Posúe un sabor salgado activo e un aroma característico intenso. Presenta unha porcentaxe de graxa entre o 45% e o 49%, podendo ser considerado un queixo graxo, e unha humidade entre o 67% e o 71%.

Non se sabe ao certo cando comezou a ser fabricado o queixo do Pico, mais existen referencias á súa fabricación datando de finais do século XVIII. A forma de preparalo pasou de xeración en xeración até a actualidade.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 13 de maio de 2008. Consultado o 13 de maio de 2009.
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 13 de xullo de 2011. Consultado o 13 de maio de 2009.
3. ↑  [*Ligazón morta*]
A **provincia Oriental dos Azores** foi unha división administrativa de Portugal, creada o 28 de xuño de 1833, no contexto da división, en dúas entidades separadas, da anterior provincia dos Azores. A nova provincia tiña a sede en Ponta Delgada e incluía as illas de San Miguel e de Santa María do arquipélago dos Azores.

A creación da provincia Oriental dos Azores resultou da esixencia dos habitantes da illa de San Miguel, que non querían ficar subordinados á illa illa Terceira nunha única entidade administrativa. Até aí, o que viría ser a nova provincia, formaba a comarca de Ponta Delgada, cun subprefecto, subordinado ao prefecto con sede en Angra.

A nova provincia Oriental pasou a ter un prefecto —que representaba o goberno central— e unha xunta xeral –como órgano de goberno propio, elixido localmente–.

En 1835 foi decretada unha nova reforma administrativa do país, que o dividía en distritos, con cadanseu gobernador civil e cadansúa xunta xeral. Mantivéronse as provincias, pero sen órganos propios, unicamente como agrupamentos de distritos para fins estatísticos e de referencia xeográfica. Sen órganos de seu, a provincia Oriental dos Azores continuou a existir, englobando un único distrito, o de Delgada..

Notas
-----

1. ↑  José J. X. Sobral, *As Divisões Administrativas de Portugal, ao Longo dos Tempos*, AUDACES

| * v
* c
* e
Provincias históricas de Portugal |
| --- |
| División medieval | 
* Alentexo
* Algarve
* Beira
* Entre Douro e Miño
* Estremadura
* Tras os Montes

 |
| División de 1832 | 
* Azores (Occidental, Central e Oriental)
* Alentexo
* Algarve
* Beira Alta
* Beira Baixa
* Douro
* Estremadura
* Madeira
* Miño
* Tras os Montes

 |
| Rexións naturais (década de 1930) | 
* Algarve
* Alto Alentejo
* Alto Douro
* Baixo Alentejo
* Beira Alta
* Beira Transmontana
* Beira Baixa
* Beira Litoral
* Douro Litoral
* Estremadura
* Miño
* Ribatexo
* Tras os Montes

 |
| División de 1936 | 
* Algarve
* Alto Alentejo
* Baixo Alentejo
* Beira Alta
* Beira Baixa
* Beira Litoral
* Douro Litoral
* Estremadura
* Miño
* Ribatexo
* Tras os Montes e Alto Douro

 |
Polenta.
A **polenta** é un alimento que se prepara cocendo fariña de millo en auga a ferver ou en leite. É unha papa orixinaria do norte de Italia, moi difundido na Arxentina, Austria, Bosnia e Hercegovina, Croacia, Eslovenia, Suíza e o Uruguai. Tamén é moi consumido en Córsega, Savoia e Niza ao sur de Francia, así como nos estados de Río Grande do Sur, Santa Catarina, Paraná e São Paulo ao sur do Brasil; sendo tamén consumida -especialmente en tempadas frescas- en Paraguai, México e mesmo Venezuela. Leva unha base de millo e a súa elaboración garda certo parecido co *cornbread*.

Notas
-----

1. ↑  "Definición e termo en galego en Portal das Palabras da RAG". Arquivado dende o orixinal o 05 de marzo de 2016. Consultado o 22 de outubro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Papa (alimento)
* Arroz con leite

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131607
* BNCF: 2948
* EBID: ID
* GEC: 0133074
* GND: 4127623-1
* JSTOR: polenta
* LCCN: sh85104173

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre gastronomía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Teófilo del Valle Pérez**, nado en Silleda o 1 de febreiro de 1956 e finado en Elda o 24 de febreiro de 1976, foi un oficinista morto por disparos da Policía Armada durante unha folga do calzado.

Traxectoria
-----------

A principios dos anos sesenta, cando tiña oito anos, a familia trasladouse a Elda. Estudou en Elda e moi novo marchou a Ibiza para traballar como disc-jokey. Retornou a Elda e foi administrativo nunha empresa de calzado. Foi asasinado pola Policía Armada durante unha manifestación con motivo das folgas do calzado. Logo da súa morte realizouse unha folga xeral nas comarcas do Vinalopó e ao seu enterro asistiron máis de 20.000 persoas. Creouse unha comisión cidadá esixindo responsabilidades que foi ignorada polas autoridades.

Recoñecementos
--------------

A localidade veciña de Petrer nomeou o Parque Teófilo del Valle en conmemoración. En 2016 os concellos de Elda e Petrer realizaron un acto de conmemoración da súa morte nese parque.
En 2012 Izquierda Unida presentou unha moción no Concello de Elda para que se asignase unha rúa a Teófilo del Valle. Esta moción foi rexeitada polo Partido Popular. En 2016, Izquierda Unida anunciou a asignación dun espazo público co seu nome.

Notas
-----

1. 1 2  Comisión por la Recuperación de la Memoria Histórica (18 de febreiro de 2010). "Recordando a Teófilo del Valle". *Petreraldia.com*. Consultado o 21 de xullo de 2017.
2. ↑  "Parque Teófilo del Valle". *Google Maps*.
3. ↑  Ortega, Marta (24 de febreiro de 2016). "Petrer y Elda se unen para recordar a Teófilo del Valle en el 40º aniversario de su muerte". Consultado o 21 de xullo de 2017.
4. ↑  "IU critica al PP por homenajear a Miguel Mateo y rechazar una calle en Elda a Teófilo del Valle". *Información*. 27 de febreiro de 2013. Consultado o 21 de xullo de 2017.
5. ↑  "IU Elda logra la asignación de un espacio público a la figura de Teófilo del Valle". *Intercomarcal Televisión*. Arquivado dende o orixinal o 18 de setembro de 2019. Consultado o 21 de xullo de 2017.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Igrexas, Manuel: "O silledense Teófilo del Valle, primeira vítima do francarlismo" (3/6/2018) en *Historias de Deza*.

* Juan, Manuel de: Teófilo del Valle, Elda 24 de febrero de 1976. Otra muerte impune (19/2/2022)
Os thugs foron unha seita secreta de asasinos que adoraban á deusa hindú Kali.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras indias. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras urdús. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Thuggee** ou **tuggee** (hindi: *ठग्गी* ṭhaggī'**; urdú: ٹھگ; sánscrito: '**sthaga'**; sindhi:  *ٺوڳي، ٺڳ*; kanarés: ಠಕ್ಕ *thakka*) refírese ós actos dunha sociedade secreta da India que se adicaba profesionalmente ó roubo e ó asasinato.**
Os thugs viaxaron en grupos a través do subcontinente indio durante seis séculos. Malia que eles sinalaron a súa orixe en sete tribos musulmás, os hindús semellan estar asociados a eles nun período máis antigo. Foron mencionados por vez primeira por Ẓiyā-ud-Dīn Baranī en *Historia de Fīrūz Shāh*, datado do ano 1356. Durante a década de 1830, os thugs foron sinalados para a súa erradicación polo Gobernador Xeral da India, William Bentinck e o seu capitán, William Henry Sleeman. Os thugs foron aparentemente destruídos polos seus esforzos.

Para tomar vantaxe das súas vítimas, os thugs uníanse ós viaxeiros e gañaban a súa confianza. Isto permitíalles sorprender e esganar ós viaxeiros cun pano ou cunha soga. Despois roubábanos e enterraban as súas vítimas. Esta forma de actuar fixo que fosen chamados *Phansigar* ("que usan unha soga"), un termo máis común no sur da India. A verba "Thuggee" deriva do hindi ठग, que significa "mentirán".

Notas
-----

1. 1 2  "Tracing India's cult of Thugs". 3 August 2003. *Los Angeles Times.*
2. ↑
3. ↑  Rodrigues, Hilary (9 de xuño de 2010). "The Thuggee cullt". *Mahavidya.ca* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 27 de setembro de 2011. Consultado o 04 de novembro de 2016. [*Verificar credibilidade*]
4. ↑  R.V. Russell; R.B.H. Lai (1995). Asian Educational Services, ed. *The tribes and castes of the central provinces of India*. p. 559. ISBN 978-81-206-0833-7. Consultado o 19 de abril de 2011.
5. ↑  Thugs *1902* Encyclopædia Britannica'**.Pali-*sthag***

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Thuggee***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1139658
* BRE: 4212276
* LCCN: sh85135093

 |
Poseidón loitando contra Polibotes (kílix ático, c. 475-470 a. C. procedente de Vulci, Etruria)
**Polibotes** foi un dos Xigantes que, instigados pola deusa Xea, se levantaron contra Zeus e o resto dos deuses olímpicos no transcurso dunha guerra coñecida como Xigantomaquia.

Mantivo un combate singular co deus Poseidón. Segundo Estrabón (X, 5, 16), Poseidón perseguiuno ata a illa de Cos, da que arrincou unha enorme rocha co seu tridente, e lanzouna sobre el, formando así o illote de Nísiros, baixo o cal está enterrado o xigante.

> 
> 
> "*Polibotes, a través do mar, acosado por Posidón, chegou á illa de Cos, pero Posidón esgazou unha parte da illa de Nisiros e botouna sobre el*".
> (Pseudo-Apolodoro I, 6, 2)
>

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Polibotes*** |

### Bibliografía

* Graves, Robert (2019). *Los mitos griegos*. Gredos. ISBN 9788424999940.  *(en castelán)*
* Grimal, Pierre (1981). *Diccionario de mitología griega y romana*. Paidós. ISBN 9788449324574.  *(en castelán)*
* Pseudo-Apolodoro (2016). *Biblioteca mitológica*. Alianza Editorial. ISBN 9788491044277.  *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1233841
* BMT: 59813
* Theoi: GigantePolybotes

 |
*Les Romains de la décadence*.
**Thomas Couture**, nado o 21 de decembro de 1815 e finado o 30 de marzo de 1879, foi un influente pintor e profesor francés.

Traxectoria
-----------

Couture naceu en Senlis Oise, Francia, aos once anos de idade, mudouse coa súa familia á cidade de París onde estudaría na École nationale supérieure d'arts et métiers e máis tarde na École des Beaux-Arts. En 1837 gañou o premio Prix de Rome, outorgado polo seu colexio, despois de optar a el en seis ocasións.

En 1840, comezou a expor diferentes pinturas históricas e de xénero no Salon de Paris, séndolle outorgadas varias medallas, en particular pola súa obra mestra presentada en 1847, "*Les Romains de la décadence*." Pouco tempo despois, Couture abriu un estudo de seu, co fin de desafiar á École des Beaux-Arts.

As innovacións técnicas de Couture obtiveron grandes atención por parte do público, recibindo encargos do Goberno e da Igrexa para realizares murais. Decepcionado polo frío recibimento dos seus murais, en 1860 decidiu deixar París por unha tempada, establecéndose de novo na súa vila natal, Senlis, onde seguiu dando clases a novas promesas da pintura. En 1867 volveu a desafiar á academia publicando un libro sobre métodos de ensinanza e técnicas elaboradas por el mesmo.

Ao longo da súa vida, Couture tivo como alumnos a personalidades do mundo da arte coma Edouard Manet, Henri Fantin-Latour, e Pierre Puvis de Chavannes.

Preguntado por unha editorial para editar unha biografía de seu, Thomas Couture respondeu: "*A biografía é a exaltación da personalidade --- e a personalidade é o tormento do noso tempo*."

Thomas Couture morreu en Villiers-le-Bel, Val-d'Oise e foi soterrado no cemiterio do Père-Lachaise, París.

Ligazóns externas
-----------------

* Perfil de Thomas Couture

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Thomas Couture*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q326434
* WorldCat
* VIAF: 7522264
* AGORHA: 4386
* Belvedere: 294
* BMT: 23852
* BNB: ID
* BNE: XX5534993
* BNF: 14792920c
* BRE: 2124066
* Bridgeman: 5605
* CERL: cnp00584344
* CiNii: DA05181944
* DeutscheBio: 118670328
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 44517
* FNA: ID
* GEC: 0020445
* GND: 118670328
* ISNI: 0000 0001 1591 4751
* KulturNav: ID
* LCCN: n79122033
* Léonore: [LH//622/23 23]
* NKC: xx0133382
* NLA: 35031682
* NTA: 069355169
* OL: OL1777573A
* openMLOL: 225600
* Pinakothek: thomas-couture
* RKD: 18810
* SELIBR: 182913
* SNAC: w65142v8
* SUDOC: 050143921
* ULAN: 500115403

 |
Non confundir con Ramón Campos Durán.

**Ramón Campos Sáez**, nado en Noia en 1975, é un guionista e produtor audiovisual galego.

Traxectoria
-----------

Estudante de Comunicación audiovisual na Universidade de Navarra, iniciouse profesionalmente en teleseries da canle autonómica vasca ETB. Foi analista de guións para Continental Producciones. Despois de *Galicia Exprés* e *Entre bateas* colaborou durante tres anos con Filmanova (2000-2002).

Compaxinou o seu labor na escritura coa impartición de cursos de guión nos masters de produción audiovisual e de creación dixital da Universidade da Coruña. Coguionizou o telefilme "Diario dun skin" e no período 2004-07 dirixiu o departamento de desenvolvemento de Voz Audiovisual, onde creou series como *A vida por diante* e *Padre Casares*, e programas musicais como *Son de estrelas* e *Buscando estrelas*.

En 2007 é o produtor executivo da serie de TVE *Desaparecida*, e posteriormente funda xunto a Teresa Fernández Valdés a empresa Bambú Producciones. Na dirección desta compañía produce as series "Guante Blanco" e "Gran Reserva" tamén da TVE, "Hispania" para Antena 3 e os documentais *Fraga y Fidel sin embargo*, e *American Greyhounds*.

É tamén profesor na Universidade da Coruña.

Notas
-----

1. ↑  "Ramón Campos, Gallego del Mes". *www.elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 2023-05-03.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28949692
* WorldCat
* VIAF: 171186683
* BNE: XX5083068
* BNF: 16642442c
* GND: 1156202744
* IMDb: nm1202178
* ISNI: 0000 0001 2011 6551
* LCCN: no2012138482
* NTA: 388637935
* SUDOC: 185541658
* TMDb: 1261462

 |
Cuberta da *The Story of a Bad Boy*, 1870.
**Thomas Bailey Aldrich**, nado en Portsmouth (Nova Hampshire) o 11 de novembro de 1836 e finado en Boston (Massachusetts) o 19 de marzo de 1907, foi un escritor estadounidense.

Traxectoria
-----------

### Infancia e mocidade

Sendo un cativo a súa familia marchou a Nova Orleáns, despois de dez anos volveu a Portsmouth -a *Rivermouth* de moitas das súas historias- para se preparar para a universidade. Este período da súa vida está parcialmente descrito en *Story of a Bad Boy* (1870), que o mesmo Mark Twain recoñeceu o inspirador de Tom Sawyer.

A morte do seu pai en 1852 obrigouno a deixar os seus estudos, e poñerse a traballar nunha oficina de Nova York, alí comeza a escribir para revistas e xornais, e fai amizade cos poetas novos e artistas da cidade, entre eles EC Stedman, RH Stoddard, Bayard Taylor e Walt Whitman. Entre 1856 e 1859 estivo no *Home Journal*, e durante a Guerra Civil americana foi editor do *New York Illustrated News*.

### Estadía en Boston

En 1865 trasladouse a Boston, onde foi editor durante dez anos do *Every Saturday*. Entre 1881 e 1890 foi editor do *Atlantic Monthly*. Aldrich escribiu durante toda a súa vida, tanto en prosa como en verso, entre as súas obras de poesía destacan *The Ballad of Babie Bell* (1856), *Pampinea, and Other Poems* (1861), *Cloth of Gold* (1874), *Flower and Thorn* (1876), *Friar Jerome's Beautiful Book* (1881), *Wyndham Towers* (1889), e as escolmas realizadas en 1865, 1882, 1897 e 1900, amósano como un poeta lírico fortemente influenciado por Robert Herrick

En prosa comeza con *Marjorie Daw and Other People* (1873), aplicando unha mestura de realismo e humor. INas súas novelas *Prudence Palfrey* (1874), *The Queen of Sheba* (1877) e *The Stillwater Tragedy* (1880), hai máis acción. En *A Rivermouth Romance* (1877) e *In An Old Town by the Sea* (1893) o autor leva a acción á súa cidade natal.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Textos de Aldrich no Proxecto Gutenberg, en inglés Arquivado 18 de setembro de 2019 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q922191
* WorldCat
* VIAF: 67259007
* BAV: ADV10225314
* BIBSYS: 14759
* BNE: XX1574012
* BNF: 10563045z
* BVMC: 434
* CiNii: DA04517686
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 12716
* GEC: 0002172
* GND: 118644521
* Gutenberg: 311
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0001 0911 4205
* LCCN: n50037325
* LibriVox: 519
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00771140
* NKC: jo20010088881
* NNDB: 000048633
* NTA: 073485136
* OBP: ID
* OL: OL50694A
* openMLOL: 22754
* PTBNP: 188422
* SELIBR: 333880
* SNAC: w6kh0p10
* SUDOC: 059196416
* TESF: aldrich\_thomas\_bailey
* WikiTree: Aldrich-1411

 |
Unha **vigairía** (en catalán: *vegueria*, e antigamente *vegueriu*) é o territorio sobre o que tiña potestade un vigairo (*veguer*), autoridade delegada do conde ou vizconde, e posteriormente do rei, con xurisdición subsidiaria en territorios da Igrexa ou baronías. Foi unha institución do Principado de Cataluña, de orixe medieval, que durou dende o século XII ata ao século XVIII, cando foron substituídas por corrixidorías despois do Decreto de Nova Planta de 1716, e na Cataluña do Norte ata 1790 coa Revolución Francesa.

En Andorra, ata 1993 houbo dúas vigairías, a vigairía episcopal e a vigairía francesa, que eran as representacións dos dous coseñores e tiñas facultades políticas. Foron suprimidas coa aprovación da Constitución andorrana que atorgou aos antigos vigairos a figura de Xefe de Estado.

Actualmente en Cataluña hai un proceso de recuperación das vigairías. No Estatuto de autonomía de Cataluña de 2006 reestablécese a vigairía como división tradicional con personalidade xurídica propia e con dúas funcións: o goberno intermunicipal de cooperación local e a organización dos servizos da Generalitat de Cataluña.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q697390
* GEC: 0216931

 |
**Thomas Cook Airlines Scandinavia** é unha aeroliña chárter dinamarquesa con sede en Copenhague que forma parte do Thomas Cook Group. Opera voos a destinos de vacacións principalmente no Mediterráneo ademais de servizos de longo alcance dende varias bases nos países nórdicos.

Historia
--------

As raíces de Thomas Cook Airlines Scandinavia atópanse en dúas aeroliñas: Conair of Scandinavia do grupo dinamarqués Spies Group, e Scanair do grupo sueco SLG - Scandinavian Leisure Group. Cando as dúas compañía se fusionaron o 1 de xaneiro de 1994 formaron Premiair. Ese mesmo ano SLG foi mercada por Airtours, e a frota da aeroliña repintouse para que coincidíuse coa de Airtours International, aínda que mantivo o nome de Premiair. En 1996 SLG Group mercou Spies Group.

En novembro de 2001 Airtours converteuse en MyTravel Group, e en 2002 Airtours International e Premiair pasaron a chamarse MyTravel Airways e MyTravel Airways A/S, respectivamente. O 12 de febreiro de 2007 anunciouse que MyTravel Group fusionaríase co Thomas Cook Group, integrándose MyTravel Airways en Thomas Cook Airlines na estación de inverno de 2007-2008. MyTravel Airways A/S pasou a chamarse Thomas Cook Airlines Scandinavia o 8 de maio de 2008. A día de hoxe a compañía ten varias aeroliñas irmás: Thomas Cook Airlines, Thomas Cook Airlines Belgium e Condor Flugdienst.

Frota
-----

Airbus A321-200
En maio de 2018 a frota de Thomas Cook Airlines Scandinavia estaba formada polos seguintes avións:


**Frota de Thomas Cook Airlines Scandinavia**| Avión | En servizo | Pedidos | Pasaxeiros | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Y+ | Y | Total |
| Airbus A321-200 | 8 | — | – | 212 | 212 |  |
| Airbus A330-200 | 1 | — | 49 | 273 | 322 |  |
| Airbus A330-300 | 4 | — | – | 388 | 388 |  |
| Total | 13 | — |  |

Notas
-----

1. ↑  Thomas Cook Airlines Scandinavia (ed.). "Flygflotta". Arquivado dende o orixinal o 27 de maio de 2018. Consultado o 27 de maio de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da aeroliña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1190358
* OpenCorporates: 13896909

 |
Tripla hélice do tropocoláxeno, unha proteína fibrosa.
As **proteínas fibrosas** (ou **fibrilares** ou **filamentosas**), tamén chamadas **escleroproteínas**, son proteínas de forma alongada e insolubles con función estrutural. Constitúen un dos grandes tipos estruturais de proteínas, xunto coas proteínas globulares.

Exemplos son as queratinas, o coláxeno, a elastina, e a fibroína. As funcións exercidas por estas proteínas son estruturais, como o sostén, protección, formación do tecido conectivo, tendóns, tecido óseo, e tecido muscular.

Estrutura
---------

As escleroproteínas forman longos filamentos proteicos, formados por moitas moléculas da proteína. Aparecen como agregados insolubles, debido ás cadeas laterais hidrofóbicas que colgan da molécula.

A secuencia peptídica de moitas escleroproteínas xeralmente contén unha variedade limitada de residuos de aminoácidos que se repiten; ás veces forman estruturas secundarias especiais, como a hélice do coláxeno. As estruturas a miúdo están enlazadas coas adxacentes por medio de enlaces de hidróxeno ou de pontes disulfuro entre cisteínas.

En xeral, as escleroproteínas non se desnaturalización tan facilmente como as proteínas globulares, e son practicamente insolubles en auga e inertes.

Notas
-----

1. ↑  Fibrous protein
2. ↑  The Free Dictionary Scleroprotein
3. ↑  Merriam Webster dictionary Scleroprotein

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Branden, Carl, e Tooze, John (1991). Introduction to Protein Structure, 2nd edition. Nova York: Garland Publishing.

### Ligazóns externas

* Scleroproteins *Medical Subject Headings* (MeSH) na Biblioteca Nacional de Medicina dos EUA.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1976174
* BRE: 4710513
* EBID: ID
* MAG: 63235746
* PSH: 6191

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 85438
* MeSH: D012596
* MeSH: D12.776.860

 |
Imaxe do primeiro ministro húngaro Gordon Bajnai
O Presidente da República, electo polo parlamento cada catro anos , ten un papel cerimonial, aínda que os seus poderes inclúen o nomeamento do primeiro ministro. O primeiro ministro escolle ós membros do goberno e ten o dereito exclusivo a destituílos. Cada un dos nomeados para o goberno debe presentarse diante dun ou máis comités parlamentarios e ten que ser formalmente aprobado polo presidente.

A Asemblea Nacional unicameral, con 386 membros (ou Országgyűlés), é o máis alto órgano de autoridade do estado e propón e aproba a lexislación co aval do primeiro ministro. Un partido ten que obter polo menos o 5% dos votos para poder formar un grupo parlamentario. As eleccións parlamentarias nacionais teñen lugar cada catro anos (a última tivo lugar no abril de 2006).

Nos partidos húngaros as principais tendencias políticas son: a esquerda (a centro esquerda e a extrema esquerda) e a dereita (a centro dereita e a extrema dereita). Os partidos políticos húngaros máis importantes son:

* O Partido Socialista Húngaro = MSZP - Magyar Szocialista Párt
* A Alianza de Demócratas Libres = SZDSZ - Szabad Demokraták Szövetsége
* A Alianza de Xoves Demócratas = FIDESZ - Fiatal Demokraták Szövetsége
* Foro Democrático Húngaro = MDF - Magyar Demokrata Fórum

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q635322
* LCCN: sh85063073

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Port del Comte (homónimos).
Coordenadas: 42°10′15″N 1°34′10″L﻿ / ﻿42.17083, -1.56944

A serra de Querol, no macizo de Port del Comte.
O **Port del Comte** é un macizo do Prepireneo catalán, situado entre as comarcas do Solsonès e o Alt Urgell. Fai tamén de divisoria de augas entre as concas do Cardener e o Segre. O seu cumio máis alto é o Pedró dels Quatre Batlles, de 2.383 m. Na vertente norte atópase a estación de esquí alpino do mesmo nome.

Os materiais, da época triásica e cretácea, son xeralmente calcarios e moi duros, onde só algunhas capas de margas foron claramente erosionadas nos sectores triásicos.

A vexetación arbórea é de carballo e piñeiro negral na base e de piñeiro rubio na maior parte do macizo. Nos sectores altos, por enriba dos 2.000 metros de altitude, hai piñeiro negro, ademais dalgúns abetos ata que son substituídos por prados alpinos.

O macizo está formado por varias unidades orográficas: a serra de Querol, o Puig Subirà, os Prats de Bacies, a serra de Port del Comte e a serra de Odèn, entre outras.

Galería de imaxes
-----------------

* Port del Comte dende Lladurs
* Nube lenticular en Port del Comte

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Port del Comte***  |
Toomas Hendrik Ilves
**Toomas Hendrik Ilves** , nado en Estocolmo o 26 de decembro de 1953, é un político estoniano, que foi presidente de Estonia de 2006 a 2016.

É diplomático e xornalista e foi tamén membro do Parlamento Europeo.

Os seus pais eran refuxiados estonianos e Toomas criouse nos Estados Unidos.

Durante os anos 80, Ilves traballou como xornalista e implicouse activamente en política, antes da independencia de Estonia (que foi en 1991). Ilves serviu posteriormente como embaixador de Estonia nos Estados Unidos, Canadá e México por varios anos.

En decembro de 1996, Ilves foi Ministro de Asuntos Exteriores de Estonia, exercendo devandito cargo ata a súa dimisión en setembro de 1998, cando se fixo membro dun partido pequeno da oposición (Partido da Xente). Ilves pronto foi elixido presidente do Partido da Xente.

Logo das eleccións parlamentarias de marzo de 1999 foi novamente Ministro de Asuntos Exteriores ata 2002.

Nas eleccións municipais de outubro de 2002, o Partido da Xente foi derrotado e Toomas Hendrik Ilves dimitiu como presidente do partido. Nestas eleccións, o partido recibiu soamente 4,4% dos votos totais en toda a nación.

Desde 2003, Ilves é membro do Parlamento Europeo e desde o 1 de maio de 2004, é membro de pleno dereito.

O 23 de marzo de 2006 foi nomeado polo Partido da Reforma, a favorable unión do Partido Patria e o seu partido, o Partido Socialdemócrata, como candidato á elección presidencial 2006.

O 13 de setembro de 2006, un amplo espectro de 80 intelectuais ben coñecidos publicou unha declaración en apoio á candidatura de Ilves. Entre os que asinaron estaban Neeme Järvi, Jaan Kross, Arvo Pärt e Jaan Kaplinski. 
Ilves prometeu concentrarse máis na política estranxeira.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Arnold Rüütel** | **Presidente de Estonia**2006 - 2016 | Sucesor:**Kersti Kaljulaid** |

Ligazóns externas
-----------------

Biografía en castelán por Fundación CIDOB Arquivado 08 de maio de 2008 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Toomas Hendrik Ilves*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57289
* WorldCat
* VIAF: 107700147
* BRE: 3939303
* EBID: ID
* FAST: 1944621
* GND: 14070096X
* ISNI: 0000 0001 1454 6328
* LCCN: n2011007884
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 00000022270
* NNDB: 000162363
* SNAC: w6q36c1n
* SUDOC: 235494593
* Treccani: toomas-hendrik-ilves

 |
A **porta de galegos**, en castelán *puerta de Gallegos*, foi unha porta de acceso situada no tramo occidental da muralla de Córdoba, Andalucía. Estaba situada na actual confluencia entre a rúa Concepción e o Paseo da Victoria. Esta porta foi unha das máis importantes da cidade xa que era a saída a Sevilla pola Vía Augusta, polo que foi utilizada dende a súa construción en época romana até a súa demolición no século XIX.

Historia
--------

A porta orixinal construíuse en época romana, chamada ***Porta Principalis Sinistra*** por ser a porta occidental da cidade, e pola que pasaba a Vía Augusta que unía Corduba con Hispalis.  Durante o dominio árabe recibiu o nome de ***Bab al-Amir***. Os musulmáns reconstruírona con cantaría de pedra franca almofadada e dúas colosais columnas nos laterais; os capiteis destes eran romanos, o que fai sospeitar que eran restos da porta anterior.

Despois da conquista cristiá, fixeron nova a parte superior, colocando no centro as armas de Castela e, nos laterais, nas frontes dunhas acróteras que tiñan decoración, puxeron os escudos de Córdoba. 

En 1755 sufriu importantes danos debido ao terremoto de Lisboa, polo que foi reconstruída na forma que mantivo até 1864.

En abril de 1863 iniciouse a demolición da porta de galegos como parte da actuación urbanística na zona así como a construción da *avenida del Gran Capitán*. En 1864 foi totalmente derrubada para ampliar a saída ao *Paseo de la Victoria* e facilitar o tránsito de persoas e mercadorías, sobre todo os días da *Feria de Nuestra Señora de la Salud* .

Topónimo
--------

O nome que recibe a **Porta de galegos** ten dúas hipóteses diferentes:

* Esta foi a entrada das tropas galegas que acompañaron a Fernando III no ano 1236 na conquista de Córdoba.
* A Porta de galegos foi o lugar onde se reunían os galegos especialistas no traslado de vultos ou paquetes.

Notas
-----

1. ↑  "Monumentos funerarios de la Puerta de Gallegos" (PDF). *helvia.uco.es* (en castelán).
2. 1 2 3 4 5 6 7  Teodomiro Ramírez de Arellano. "Paseo 8. Barrio de San Nicolás de la Villa: La Puerta de Gallegos y el origen de su nombre". *Paseos por Córdoba (1873 - 1875)*. (dominio público). Arquivado dende o orixinal o 20 de septiembre de 2013. Consultado o 20 de septiembre de 2013.
3. ↑  "Córdoba (I): Corduba, capital de la Hispania Ulterior". *unaventanadesdemadrid.com*. Consultado o 20 de septiembre de 2013.
4. ↑  "La Córdoba islámica: las murallas". *ArqueoCórdoba*. Arquivado dende o orixinal o 23 de septiembre de 2013. Consultado o 21 de septiembre de 2013.

Véxase tamén
------------

* Corduba
* Córdoba
* Murallas de Córdoba
* Monumentos funerarios da Porta de galegos
| «The Bird Is the Most Popular Finger» |
| --- |
|  |
| sinxelo de Shellac |
| Lanzamento | 22 de agosto de 1994 |
| Formato |  |
| Gravada |  |
| Xénero musical | post-hardcore |
| Lingua(s) |  |
| Duración |  |
| Discográfica | Drag City |
| Produtor(es) | Shellac |
| Escritor(es) |  |
| Miscelanea | {{{miscelanea}}} |

"**The Bird Is the Most Popular Finger**" é o terceiro lanzamento da banda estadounidense Shellac. O título é unha parodia ao álbum *The Pigeon Is the Most Popular Bird* de Six Finger Satellite, e foi orixinalmente o título dun artigo sobre Shellac que apareceu na revista *Alternative Press* tras o lanzamento dos anteriores sinxelos do grupo. Trátase dun 7" con dúas cancións publicado o 22 de agosto de 1994 a través do selo Drag City. Foi o primeiro lanzamento de Shellac que non publicou Touch and Go Records.

A primeiro canción, "The Admiral", é unha versión instrumental dun tema que apareceu posteriormente no álbum *At Action Park*, en outubro dese mesmo ano. "XVI" é unha versión alternativa da canción "Pull the Cup", tamén en *At Action Park*. As dúas cancións foron gravadas no apartamento de Todd Trainer, tal e como se documenta cunha impresión fotográfica incluída co sinxelo. O libreto detalla cada instrumento musical e cada peza de equio de gravación usada no sinxelo.

Listaxe de cancións
-------------------

### Cara A

1. "The Admiral" - 2:33

### Cara B

1. "XVI" - 3:42

Notas
-----

1. 1 2  "Shellac - The Bird Is The Most Popular Finger". *Discogs* (en inglés). Consultado o 2019-11-30.
**Teófilo Rodríguez Baamonde de Castro y Limia**, marqués de Baamonde, nado en Ribadavia o 21 de novembro de 1827 e finado en Madrid o 24 de xaneiro de 1898, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Antiga casa-pazo do marqués de Baamonde, hoxe sede do Museo Etnolóxico de Ribadavia.
Neto de Agustín Rodríguez Baamonde e fillo de Antonio Rodríguez Baamonde. Estudou dereito na Universidade Central de Madrid. Foi elixido deputado polo distrito de Ribadavia en 1857 polos moderados. Volveu ser elixido deputado polo mesmo distrito en 1858, 1863 e 1864. Dende 1864 ostentaba o título de marqués de Baamonde concedido polo papa Pío IX. En 1864 foi nomeado senador vitalicio pola raíña Isabel II.

Vida persoal
------------

Casou en Madrid con Mariana Fernández de Córdoba y Vera de Aragón en 1861.

Notas
-----

1. ↑  Tamén citado como **Teófilo Rodríguez Vaamonde** ou **Teófilo Rodríguez Vahamonde**.
2. ↑  *El Lucense*, 31-1-1898, p. 3.
3. ↑  *La España*, 29-5-1861, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Rodríguez Vaamonde, Teófilo". *Dicionario biográfico de Galicia* **3**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 199.

### Outros artigos

* Florencio Rodríguez Vaamonde

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q107215396
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 98520

 |
***Resident Evil Code: Veronica*** é un videoxogo pertencente á serie de *Resident Evil*, creado e distribuído pola compañía nipoa Capcom. Orixinalmente foi lanzado para Dreamcast no ano 2000. Un ano despois apareceu unha nova versión chamada **Resident Evil Code: Verónica X** para Dreamcast (só no Xapón) e PlayStation 2. En 2003 saíu unha versión para GameCube e no ano 2009 unha para Wii.

Mecánica de xogo
----------------

*Code Veronica* segue a mesma mecánica de xogo que as anteriores entregas de Resident Evil. Cunha cámara en terceira persoa, controlamos a Claire Redfield, irmá de Chris Redfield protagonista de Resident Evil e de Resident Evil 5. O obxectivo é esquivar diversas armas biolóxicas e resolver os enigmas para seguir avanzando.

Innovacións técnicas
--------------------

*Resident Evil Code: Veronica* é a primeira entrega desta saga para a sexta xeración de videoconsolas. Presenta unha maior calidade técnica cas anteriores entregas (debido á maior potencia das videoconsolas desta xeración). Por primeira vez empréganse fondos en tres dimensións xerados pola consola.

Argumento do xogo
-----------------

O xogo comenza con Claire encarcerada nunha illa propiedade da corporación Umbrella. Estas instalacións sofren un ataque por parte de forzas descoñecidas, que liberaron o virus T por todas as áreas. O virus T provoca a aparición de zombies e outras criaturas. Un dos empregados de Umbrella, ferido de gravidade, abre a cela de Claire. Ela abandona a prisión, atravesa o cemiterio e chega aos barracóns do persoal. Neste traxecto coñece a Steve Burnside, outro preso. Colaborando con el, é quen de chegar ata un avión co que escapar. Tras fuxir da illa con Steve, chega aos laboratorios antárticos de Umbrella. Neles reúnese co seu irmán Chris. Averigüan que o responsable do ataque é un vello coñecido: Albert Wesker, implicado nos acontecementos que toman lugar en Resident Evil. Mentres, Alfred Ashford, membro da corporación Umbrella consegue espertar a súa irmá Alexia Ashford dun coma inducido. Alexia atopábase en coma inducido suspendida nunha solución cunha variante do virus T, o virus T-Verónica. Tras espertar, posúe habilidades psíquicas e facultades mentais extraordinarias. Tenta acabar con Wesker e con Chris, pero é eliminada por este último. Tras matar a Alexia, Chris trata de fuxir destes laboratorios coa súa irmá. Antes de escapar, loita con Wesker pero consegue zafarse e reúnese coa súa irmá. Ambos foxen nun caza de combate.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1050284
* GameRankings: 445328
* IGDB: resident-evil-code-veronica
* IMDb: tt0217000
* Metacritic: resident-evil-code-veronica-x
* MobyGames: resident-evil-code-veronica
* Redump: 450
* VGG: 74563

 |
O **polígono industrial de Sabón** é unha zona industrial situada na parroquia de Oseiro, no concello de Arteixo. Leva o nome da aldea de Sabón e foi posto en funcionamento en 1965, aínda que as primeiras empresas non se instalaron até a década de 1970.

Historia e descrición
---------------------

Foi promovido polo Deputación Provincial da Coruña. Conta cunha superficie de 3.287.910 metros cadrados, sendo a destinada a parcelas de 2.403.580. Sobre o seu solo teñen a súa sede ou delegación empresas como Inditex, Ferroatlántica, Bonilla a la Vista, Dielectro, Leyma, Teais, Horta Coslada ou o Grupo Voz.

Conta ademais con servizo de ITV e un encoro que dá servizo á central de ciclo combinado que Gas Natural Fenosa ten instalada para fornecer de enerxía eléctrica á zona.

Ao norte do mesmo comezouse a construír, logo da catástrofe ecolóxica provocada polo afundimento do Prestige, o Porto Exterior da Coruña, que -ademais de servir como porto refuxio para grandes embarcacións- se espera que se complemente coa actividade industrial desenvolvida neste polígono.

En 1990 constituíuse a Asociación de Empresarios do Polígono de Sabón-Arteixo.

Na actualidade está ao límite da súa capacidade e a súa proximidade a núcleos urbanos en expansión fixo que se considerase a opción de construír un novo polígono na zona de Morás, o Polígono industrial de Morás a escasa distancia. Porén, a crise económica de 2008-2013 fixo que se adiara a estrea deste novo polígono, que se había de sumar ás sinerxías resultantes da construción no novo gran porto a carón da zona industrial de Sabón.

Accesos
-------

### Estradas e autoestradas

* AC-415. Antiga estrada Coruña - Fisterra por Meicende.
* AC-551. Conflúen as seguintes autoestradas:
	+ AG-55. Saída 8
	+ A-6. P. K. 592 - remate
* AC-552, practicamente convertida nunha longa travesía urbana que o comunica coa capital municipal polo oeste e con Vilarrodís e a cidade da Coruña evitando o pago da peaxe da autoestrada.
* DP-0514. Estrada Arteixo - Caión

### Portuarios

* Porto Exterior da Coruña

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "Polígono industrial de Sabón, Arteixo, ( A Coruña)". *www.ingestin.com*. Consultado o 2016-08-26.
2. ↑  "CEPE-SI. Polígono de Sabón – A Asociación". *poligonosabon.org*. Arquivado dende o orixinal o 13 de marzo de 2017. Consultado o 2017-05-04.
3. ↑  Coruña, La Opinión de A. "La Xunta reactiva el polígono de Morás y el vial a Lorbé en su último año de mandato". Consultado o 2016-08-26.

Galería de imaxes
-----------------

* Dielectro IndustrialDielectro Industrial
* Etiem Textil SLEtiem Textil SL
* Sede central de InditexSede central de Inditex
* Aeroxerador de InditexAeroxerador de Inditex
* Sede central do Grupo VozSede central do Grupo Voz
* Fábrica de patacas fritas e chocolates Bonilla a la VistaFábrica de patacas fritas e chocolates Bonilla a la Vista
* Factoría de lácteos LeymaFactoría de lácteos Leyma
* Pinturas TeaisPinturas Teais

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ingestin Real Estate
* Asociación de Empresarios do Polígono Industrial de SabónArquivado 05 de novembro de 2016 en Wayback Machine.
**Thalassa** foi un grupo de orixe grega principalmente coñecido pola súa participación no Festival da Canción de Eurovisión 1998.

Traxectoria
-----------

A banda foi formada polos músicos Yiannis Valvis e Dionisia Karoki exclusivamente para participar no Festival de Eurovisión. O dúo participou na correspondente final nacional do seu país para representar a Grecia no certame. Finalmente, o grupo conseguiu o primeiro posto coa súa canción "Mia Krifi Evesthisia" (en grego, Μια κρυφή ευαισθησία; en galego, "Unha Sensibilidade Oculta"), obtendo o dereito de viaxar a Birmingham, Reino Unido para representar ao país helénico. Posteriormente, moitos participantes da devandita competencia alegaron que a vitoria do dueto fora unha fraude.

Durante os seus correspondentes ensaios en Birmingham, Valvis tivo varias pelexas co director do show polo que finalmente foi expulsado do recinto e prohibíuselle formar parte da presentación. El observou o espectáculo desde a súa habitación no hotel que os aloxaba, sendo vixiado por dous gardas de seguridade. Thalassa actuou en segundo lugar e conseguiron ao final da noite só 12 puntos (de Chipre) e situáronse no 20° lugar de entre 25 participantes.

Despois disto, o dúo separouse. Dionisia Karoki traballou como corista para varios artistas de orixe grega e, na actualidade, desempéñase como profesora de canto nunha escola musical privada. Yiannis Valvis traballa como enxeñeiro de son nunha estación de radio en Grecia chamada Best Radio.

O único simple en CD publicado por Thalassa foi de carácter promocional. Devandito exemplar contén a canción coa que participaron en Eurovisión, dúas remixes do mesmo (coa voz dunha cantante non acreditada), e a canción "Kosme Cinema", coa que tentaron competir na preselección do seu país para o festival de 1998. A pesar de ter pouca cobertura radial, a canción conseguiu chegar á cima da lista de éxitos da estación radial grega FLY FM 89.7.

Discografía
-----------

Sinxelos
* "Mia Krifi Evesthisia" (1998) (só promocional)

Notas
-----

1. ↑  "1998: Eurovision Song Contest in Birmingham". *Eurovision.de* (en alemán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2408709
* WorldCat
* VIAF: 146203283
* Discogs: 4229649
* MusicBrainz: ID

 |
Na mitoloxía grega, **Teófane** era a filla do rei Bisaltes, de Tracia.

A causa da súa extraordinaria beleza, Poseidón namorouse dela e, para librarse dos numerosos pretendentes que a solicitaban, raptouna e levouna a unha illa apartada, Crumisa. Pero estes souberon onde estaba agochada e botaron un barco para ir buscala. Entón, Poseidón converteuse en carneiro e á moza e a tódolos habitantes da illa en ovellas.

Cando chegaron os nobles no barco, vendo que alí non había ninguén, dedicáronse a matar e comer o gando, polo que Poseidón os converteu en lobos, como castigo. Logo copulou con Teófane, en forma de carneiro el e de ovella ela , e desta unión naceu un carneiro coa pel de ouro. Este carneiro sería o que salvou a vida de Frixo e Hele, fillos de Atamante, levándoos sobre o seu lombo voando ata a Cólquida (aínda que Hele caeu durante a viaxe e morreu). Chegados á Colquide, Frixo sacrificou ó carneiro a Zeus, e esa pel sería a que se coñecería despois como o vélaro de ouro, obxectivo da expedición dos Argonautas.

Notas
-----

1. ↑  Segundo Grimal, non existe ningunha illa con este nome, e supón que a tradición oral terminou por deturpar o nome real.
2. ↑  "*Tamén a ti, Neptuno, ... como carneiro enganas á Bisáltide...*" (Ovidio: *Matemorfosis* VI, 117).
3. ↑  Grimal, s.v. *Teófane*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Graves, Robert (2019). *Los mitos griegos*. Gredos. ISBN 9788424999940.  *(en castelán)*
* Grimal, Pierre (1981). *Diccionario de mitología griega y romana*. Paidós. ISBN 9788449324574.  *(en castelán)*
* Hixino (2009). *Fábulas mitológicas*. Alianza Editorial. ISBN 9788420650722.  *(en castelán)*
* Ovidio (2015 (reimpr. 2017)). *Metamorfosis. Tradución de Antonio Ramírez de Verger*. Alianza Editorial. ISBN 9788420697208.  *(en castelán)*