recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Un **Consello Insular** (en catalán: *Consell Insular*) é unha institución propia de autogoberno nas Illas Baleares (illas de Mallorca, Menorca, Eivisa e Formentera).

Os seus membros son elixidos por sufraxio universal directo dos cidadáns de cada illa. Segundo o artigo 66 do Estatuto de Autonomía das Illas Baleares, o Presidente do Consello Insular é elixido polo Pleno entre os seus membros. Pode cambiar mediante unha moción de censura posterior. Os Consellos insulares abarcan diversas competencias establecidas no Estatuto de Autonomía das Illas Baleares de 1983.

Regulamento
-----------

Os Consellos Insulares réxense polo establecido no Estatuto de Autonomía das Illas Baleares (capítulo IV do título IV: artigos 61 a 74), desenvolvido neste punto pola Lei 8/2000, de 27 de outubro, de consellos insulares. O seu réxime de financiamento está regulado na Lei 2/2002, de 3 de abril, de sistema de financiamento definitivo dos consellos insulares.

Igualmente, cada consello insular ditou un regulamento orgánico propio no que se definen os órganos que os integran e as funcións que desenvolven.

Organización
------------

Dende a aprobación do Estatuto de Autonomía de 2007 os membros dos consellos insulares son elixidos para un mandato de catro anos en eleccións separadas ás eleccións a deputados do Parlamento das Illas Baleares, excepto no caso do Consello Insular de Formentera, formado polos concelleiros do Concello de Formentera.

En cada consello insular hai necesariamente un pleno, un presidente e un consello executivo (este último non é obrigatorio no caso do Consello Insular de Formentera), ademais de todos os demais órganos complementarios que cada consello poida crear no seu regulamento orgánico. Así, por exemplo, as competencias de urbanismo e ordenación do territorio exércense mediante comisións insulares de urbanismo e ordenación do territorio.

Consellos insulares
-------------------

* Consello Insular de Eivisa
* Consello Insular de Formentera
* Consello Insular de Mallorca
* Consello Insular de Menorca

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8349973
* GEC: 0276938

 |
A **Consellería de Asuntos Sociais** foi unha antiga consellería da Xunta de Galicia que se encargou de tarefas relacionadas coa prestación de servizos de integración e sociais. A miúdo, esta consellería integrou tamén outros abanos de competencia, relacionados co traballo, a muller ou a mocidade. Na actualidade atópase integrada na consellería de Traballo e Benestar.

Historia
--------

As competencias en asistencia e atención social eran pequenas ao comezo da autonomía de Galicia, e non contaron cunha consellería con ese nome ata que en 1987 o goberno tripartito encabezado por Fernando González Laxe denomina unha consellería de Traballo e Benestar social. Esas competencias seguirían integradas en Traballo ao comezo do goberno de Manuel Fraga e posteriormente na consellería de Sanidade, ata que en 2001 se crea unha consellería con ese nome de forma independente. En 2003 volve a integrarse na consellería de Traballo, ata que en 2005 se independiza de novo como consellería para a Igualdade e o Benestar, con rango de vicepresidencia. En 2009 volve a integrarse dentro da consellería de Traballo e Benestar.

### Conselleiros

* Corina Porro (2001-2003), como conselleira de Asuntos Sociais.
* María Xosé Cimadevila (2003-2004), como conselleira de Asuntos Sociais, Emprego e Relaciones Laborais.
* Belén Prado (2004-2005).
* Anxo Quintana (2005-2009), como vicepresidente para a Igualdade e o Benestar.

| * v
* c
* e
Xunta de Galicia |
| --- |
| Institucións | 
* Parlamento de Galicia
* Presidencia
* Vicepresidencia
* Valedora do Pobo

 |  |
| Consellerías | 

|  |  |
| --- | --- |
| En 2020 | 
* Turismo
* Presidencia, Xustiza e Deportes
* Facenda e Administración Pública
* Medio Ambiente, Territorio e Vivenda
* Infraestruturas e Mobilidade
* Economía, Industria e Innovación
* Cultura, Educación, Formación Profesional e Universidades
* Sanidade
* Promoción do Emprego e Igualdade
* Política Social e Xuventude
* Medio Rural
* Mar

 |
| Antigas | 
* Asuntos Sociais
* Cultura e Turismo
* Economía, Emprego e Industria
* Educación, Universidade e Formación Profesional
* Emigración
* Facenda
* Familia
* Medio Ambiente
* Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza
* Relacións Institucionais
* Turismo e Deportes
* Vivenda
* Xustiza e Interior

 |

 |
| Eleccións | 
* 1981
* 1985
* 1989
* 1993
* 1997
* 2001
* 2005
* 2009
* 2012
* 2016
* 2020

 |
| Referendos | 
* 1936
* 1980

 |
Esta liña do tempo do **Universo** describe os fenómenos de acordo coa teoría científica amplamente aceptada do Big Bang, usando o parámetro tempo cosmolóxico de coordenadas conmocionado.

Mellor medidas dispoñibles a partir de 2009 indican que as condicións iniciais ocorreron entre 13,3 e 13,9 millóns de anos. É conveniente dividir a evolución do universo, desde entón, en tres fases. O universo moi cedo, aínda que é pouco comprendido, era a fracción de segundo en que o Universo era tan quente que as partículas tiñan enerxías superiores aos actualmente accesible en aceleradores de partículas na Terra. Polo tanto, en canto as características básicas desta época foi traballando na teoría do Big Bang, os detalles son en gran parte baseada en suposicións educadas.

Tras este período, a comezos do Universo, a evolución do universo procede de acordo coa coñecida física de altas enerxías. Isto é, cando os protóns primeiro, electróns e neutróns formados, en seguida, os átomos de núcleos e, finalmente. Coa formación de hidróxeno neutra, a radiación cósmica de fondo foi emitida.

A materia entón continuouse agregando nas estrelas primeiro e, finalmente nas galaxias, quásares, aglomerados de galaxias e formando superaglomerado de galaxias.

Hai diversas teorías sobre o destino final do universo.

| Idade | Era |
| --- | --- |
| Ata 10−43 segundos despois do Big Bang | Planck |
| Entre 10−43 segundos e 10−36 segundos despois do Big Bang | Gran unificación |
| Entre 10−36 segundos e 10−32 segundos despois do Big Bang | Inflación |
| Entre 10−36 segundos e 10−12 segundos despois do Big Bang | Eletrofraca I |
| Entre 10−9 segundos e 10−6 segundos despois do Big Bang | Eletrofraca II |
| Entre 10−6 segundos e 10−3 segundos despois do Big Bang | Hadron |
| Entre 10−3 segundos e 1 segundo despois do Big Bang | Leptónica |
| Entre 1 segundo e 200 segundos despois do Big Bang | Nucleosíntese |
| Entre 200 segundos e 300.000 anos despois do Big Bang | Opaca |
| Entre 300.000 anos e 500 millóns de anos despois do Big Bang | Materia |
| 200 millóns de anos despois do Big Bang e días actuais | Escura |
| Días actuais ata (?) | Final do universo |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q136407
* JSTOR: early-universe
* MAG: 2780690324

 |
O **condutismo** ou **behaviorismo**, segundo J. B. Watson, dos primeiros en definir o obxecto de estudo da psicoloxía, é o estudo experimental obxectivo e natural da conduta. Para B. F. Skinner, o condutismo é unha filosofía da ciencia da conduta e definiu varios aspectos esenciais do seu obxecto de estudo, e a diferenza de Watson que se centrou en describir as leis xerais que rexen a conduta voluntaria. O obxecto de estudo da psicoloxía e a forma en como se concibe a conduta é entendida de diversos xeitos, segundo o enfoque dende o que se vexa. 

Pódense identificar máis de 10 formas de condutismo dende a proposta por Watson até os nosos días; pasando polo condutismo de Tolman, Hull e Skinner, o intercondutismo e a psicoloxía intercondutual de Kantor, o condutismo teleolóxico de Rachlin, empírico de Bijou, teórico de Staddon e biolóxico de Timberlake, o contextualismo funcional de Hayes, etc.

J. R. Kantor define o condutismo como «unha renuncia ás doutrinas da alma, a mente e a conciencia», para ocuparse do «estudo dos organismos en interacción cos seus ambientes». En termos máis amplos, considérao como equivalente ó termo ciencia (Kantor 1968, cit. por Campos, 1973, p. 91), xa que se ocupa da natureza a partir do "principio do comportamento". Así, a química estuda o comportamento dos elementos e a substancia, a física estuda o comportamento da materia e as súas propiedades, a astronomía estuda o comportamento dos astros e galaxias, e a psicoloxía estuda as interaccións entre os organismos e a súa contorna.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *condutismo*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *behaviorismo*.
3. ↑  Watson, J. B. (1913). «Psychology as the behaviorist views it.» *Psychological Review*, 20, 158-177. (on-line)
4. ↑  *Sobre el Conductismo*. , Fontanella, p. 13.
5. ↑  "Watson, Skinner y algunas disputas dentro del conductismo".
6. ↑  "El conductismo y algunas implicaciones de lo que significa ser conductista hoy".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q168338
* BNCF: 17981
* BRE: 1872273
* EBID: ID
* GEC: 0092770
* GND: 4005265-5
* JSTOR: behaviorism
* LCCN: sh85012905
* MAG: 79053195
* NKC: ph195469
* PSH: 9198
* Treccani: behaviorismo

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D001527
* UMLS: C0004942

 |
**María de la Concepción Pérez Iglesias**, nada en Santiago de Compostela o 12 de decembro de 1881 e finada en Lantaño en decembro de 1939, foi unha mestra e política galega. En 1925 converteuse na primeira alcaldesa de Galicia e unha das primeiras de España, no concello de Portas.

Traxectoria
-----------

Concepción estudou Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela, e aos vinte anos obtivo o título de mestra. Cara a 1907 foi destinada á escola nacional de nenas de Portas. En 1908 casou con Amador Méndez Santamaría, veciño da parroquia de Godos, e fixou a súa residencia en Lantaño.

O 9 de xaneiro de 1925 foi elixida alcaldesa de Portas, cargo que desempeñou até o 23 de xaneiro de 1930. Tralo cesamento Concepción seguiu exercendo como mestra, ata o seu traslado definitivo á Escola Nacional de Guadalupe, en Santiago, onde permaneceu ata os últimos anos da súa vida profesional.

Foi soterrada o 12 de decembro de 1939 no cemiterio parroquial de Lantaño.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Cesáreo Besol Oria** |  **Alcaldesa de Portas** 1925 - 1930 | Sucesor:**?** |

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 102.
2. ↑  *El Correo Gallego*, 17-12-1939, p. 2.
3. ↑  "La primera alcaldesa de España", artigo no blog do Centro de Estudios Borjanos, 19 de xuño de 2016 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rodríguez Rodríguez, Anaír. *Pioneiras 2. Galegas que abriron camiño* (1ª edición: febreiro de 2019 ed.). Vigo. ISBN 978-84-9121-464-9. OCLC 1135271442

### Ligazóns externas

* Recensión biográfica[*Ligazón morta*]
* Recensión no blog do IES de Curtis
Mapa climático de España: 
     Clima de montaña
O **clima de montaña** é propio de zonas situadas a máis de 1.200 metros de altitude. En España é propio dos Pireneos, Sistema Central, as Cordilleiras Béticas e a Cordilleira Cantábrica.

Caracterízase por uns invernos fríos e longos, con temperaturas negativas, e veráns frescos e curtos. Ten unha oscilación térmica de 10,5 °C. As precipitacións son moi abundantes en forma de auga na primavera e verán e de neve no inverno; e con posibilidade no outono e primavera. É unha variante do clima da tundra, aínda que máis suave.

As montañas tenden a ter condicións climáticas diferentes do clima zonal onde se atopan, debido a un descenso da temperatura coa altura. O gradiente térmico negativo de 0,5-1 °C cada 100 metros supón un aumento da humidade relativa do aire e a presenza de choivas orográficas abundantes na vertente de barlovento; e menores na vertente de sotavento. A orientación con respecto aos ventos dominantes e o sol é de transcendencia vital (ver efecto foehn).

Tamén reciben unha maior insolación e un réxime de ventos específico, creando un topoclima diferenciado. Con todo, os centros de acción, as masas de aire e as frontes que lle afectan son os mesmos que no clima zonal.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q859654
* EBID: ID
* MAG: 122628217

 |
A **condutividade eléctrica** é a capacidade dun corpo de permitir o paso da corrente eléctrica a través de si. Tamén é definida como a propiedade natural característica de cada corpo que representa a facilidade coa que os electróns poden pasar por el. Varía coa temperatura. É unha das características máis importantes de Non confundir coa condutancia, que é {\displaystyle G={1 \over R}}(a inversa da resistencia). A **condutividade** é a inversa da resistividade, xa que logo {\displaystyle \sigma ={1 \over \rho }}, e a súa unidade é o **S/m** (siemens por metro).

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4593291
* AAT: 300056190
* BNCF: 32680
* BNF: 11978662f
* EBID: ID
* GEC: 0208276
* GND: 4014200-0
* LCCN: sh85041621
* MAG: 69990965
* PSH: 3362

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D004553
* MeSH: G01.358.500.249.277

 |
O ***Día internacional dos nenos vítimas inocentes de agresión*** é unha celebración promovida pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas que acontece cada 4 de xuño.

Descrición
----------

Foi establecido o 19 de agosto de 1982 e o propósito do día é recoñecer a dor que sofren os nenos en todo o mundo que son vítimas de malos tratos físicos, mentais e emocionais.

### Resolución da ONU

*ES-7/8. Día Internacional dos nenos vítimas inocentes da agresión*

*A Asemblea Xeral,*

*Examinando a cuestión de Palestina na continuación do seu sétimo período extraordinario de sesións de emerxencia,*

*Consternada ante o gran número de nenos palestinos e libaneses que foron vítimas inocentes dos actos de agresión de Israel,*

*Decide conmemorar, o día 4 xuño de cada ano, o Día Internacional dos nenos vítimas inocentes da agresión.*

*31ª sesión plenaria*

*19 agosto de 1982*

Notas
-----

1. ↑  PDF da resolución da ONU *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* UNICEF.
* Dereitos do neno.
* Declaración dos Dereitos do Neno.
* Convención sobre os Dereitos do Neno.

### Ligazóns externas

* Páxina da ONU *(en varias linguas)*.
A palabra **concepto** provén da voz latina *conceptum* que significa concibido. A formación do concepto está estreitamente ligada ó contexto. Isto significa que todos os elementos, incluíndo linguaxe e cultura, e a información percibida polos sentidos que sexa accessible ó momento en que unha persoa constrúe o concepto de algo ou alguén, inflúen na *conceptualización*.

Características
---------------

O coñecemento da experiencia sempre é concreto, ten unha referencia a unha cousa, unha situación ou algo que é único e irrepetible. Doutra banda, a experiencia sempre é intersubxectiva.

As cousas únicas e irrepetibles non se poden conceptualizar desde premisas, usando a capacidade da mente de inferilos. Neste caso, o cerebro debe percorrer ás sensacións derivadas dos cinco sentidos principais e asignar unha 'etiqueta' para poder aludir de forma inequívoca á combinación exacta de sensacións que nos espertaron a curiosidade de conceptualizar iso en concreto. Polo tanto nace o que se coñece como nome propio.

A efectos da lóxica, as palabras que significan conceptos universais considéranse como clase. Os nomes propios considéranse coma unha clase universal formada por un só individuo ou obxecto, así é que mediante os conceptos clasificamos as cousas e ordenamos o mundo.

As relacións entre as palabras e os conceptos son complexas e variables, pois non sempre a mesma palabra significa o mesmo concepto; un mesmo concepto pode expresarse con varias palabras e formas de expresión. A expresión dun mesmo concepto pode variar de forma importante segundo o idioma en que se exprese.

Na súa máxima abstracción, cando carecen de contido material algúns son conceptos formais. Tamén se lles chama ideas cando se pretende sinalar ese carácter universal como algo obxectivo e non soamente subxectivo.

Proceso de formación do concepto
--------------------------------

O proceso de formación do concepto comeza cando un suxeito se sitúa fronte a un obxecto de coñecemento. O contacto lévase a cabo mediante os sentidos, que nos permiten obter as características accidentais (cor, tamaño, forma, sabor, cheiro) do obxecto. Deste xeito lógrase a representación sensible ou imaxe, que pode ser recordada pola memoria coas mesmas características que o obxecto posúe. Pero neste proceso interveñen os sentidos, tamén esta presenta a razón, que nos abre a posibilidade de observar as características esenciais do obxecto que nos leva á formación do concepto.

Fórmase por medio da organización racional dos datos obtidos, que se constitúen nunha unidade. É dinámico, xa que se enriquece cos novos descubrimentos que se fan sobre un obxecto.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Filosofía
* Lóxica
* Sinónimo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q151885
* BNCF: 5308
* BNE: XX526518
* BNF: 119380383
* EBID: ID
* GEC: 0170608
* GND: 4005248-5
* LCCN: sh85029623
* PSH: 9319

 |
O **Día Internacional da Felicidade** celébrase o 20 de marzo de cada ano por iniciativa da Asemblea Xeral das Nacións Unidas, que así o aprobou na súa sesión do 28 de xuño de 2012.

A idea de conmemorar este día xorde da proposta do Reino de Bután, que considera que a felicidade é o sentimento máis importante do Produto Interior Bruto. Segundo a revista económica norteamericana *BusinessWeek*, Bután é o país máis feliz de Asia e o oitavo do mundo. Desde 1970, Bután recoñece a supremacía da felicidade por riba dos ingresos, e adoptou o concepto de *Índice de Felicidade Nacional Bruta* para substituír o tradicional Produto Interior Bruto.

> 
> 
> "*Neste primeiro Día Internacional da Felicidade, fortalezamos o noso compromiso co desenvolvemento humano inclusivo e sostible e reafirmemos a nosa promesa de axudar ós demais. Obrar polo ben común tamén nos enriquece. A compaixón fomenta a felicidade e axudaranos a construír o futuro que queremos.*"
> Ban Ki-moon, Secretario Xeral das Nacións Unidas, 20.03.2013
> 

Con este Día, as Nacións Unidas consideran que a felicidade e o benestar son obxectivos universais na vida dos seres humanos de todo o mundo, polo que os Estados membros deberían contemplar este principio para deseñar e dirixir as súas políticas públicas. A resolución aprobada engadía a necesidade de que a busca e a promoción do desenvolvemento sostible, a erradicación da pobreza, a felicidade e o benestar de tódolos pobos sexan criterios a aplicar nas políticas de crecemento económico, cun enfoque máis incluínte, equitativo e equilibrado.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Organización das Nacións Unidas *(en castelán)*
* Resolución 66/281 da ONU pola que se declara o Día Internacional da Felicidade *(en castelán)*
* "La Felicidad ya tiene su día internacional: el 20 de marzo", en *ABC*, 28.06.2012 *(en castelán)*
* "Día Internacional de la Felicidad: ese objetivo humano fundamental", en *ABC*, 20.03.2013 *(en castelán)*
**Lempira** é un dos 18 departamentos nos que se divide a República de Honduras, localizado no occidente desta. Ten unha superficie de 4.228 km² e, no 2005, tiña unha poboación estimada de 277,910 habitantes.

Limita polo norte cos departamentos de Copán e Santa Bárbara, polo sur coa República do Salvador, polo oeste con Ocotepeque, Copán e O Salvador, e polo leste cos departamentos de Santa Bárbara e Intibucá.

Historia
--------

Lempira foi fundado o 28 de xuño de 1825. Antes, este departamento pertencía ao territorio de Gracias como parte da primeira organización territorial de Honduras en 1536. O nome do departamento é un tributo ao heroe indíxena Lempira, orixinario deste lugar.

Economía
--------

A economía do departamento de Lempira está asociada á agricultura. Café, millo, arroz e tabaco son, entre outros produtos, parte fundamental das actividades diarias deste departamento.

Municipios
----------

1. Belén
2. Candelaria
3. Cololaca
4. Erandique
5. Gracias
6. Gualcince
7. Guarita
8. La Campa
9. La Iguala
10. Las Flores
11. La Unión
12. La Virtud
13. Lepaera
14. Mapulaca
15. Piraera
16. San Andrés
17. San Francisco
18. San Juan Guarita
19. San Manuel Colohete
20. San Marcos de Caiquín
21. San Rafael
22. San Sebastián
23. Santa Cruz
24. Talgua
25. Tambla
26. Tomalá
27. Valladolid
28. Virginia

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio Web del Departamento de Lempira, Honduras

| * v
* c
* e
Departamentos de Honduras |
| --- |
| 
* Atlántida
* Choluteca
* Colón
* Comayagua
* Copán
* Cortés
* El Paraíso
* Francisco Morazán
* Gracias a Dios
* Intibucá
* Islas de la Bahía
* La Paz
* Lempira
* Ocotepeque
* Olancho
* Santa Bárbara
* Valle
* Yoro

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q744138
* GEC: 0036900
* GeoNames: 3606066
* OSM: 4627393
* TGN: 1000669

 |
***Dragon Age: Origins*** é un videoxogo de rol desenvolvido por BioWare e publicado por Electronic Arts. É o primeiro xogo da franquía *Dragon Age*, e estreouse para Microsoft Windows, PlayStation 3 e Xbox 360 en novembro de 2009, e para Mac OS X en decembro de 2009. Ambientado no reino ficticio de Ferelden durante un período de conflito civil, o xogo pon ó xogador no papel dun guerreiro, un feiticeiro ou pícaro, podendo escoller entre tres razas, humano, elfo ou anano. O personaxe do xogador é recrutado no grupo Grey Wardens, unha antiga orde que se enfronta ás forzas bestiais de "Darkspawn", e cuxo obxectivo é derrotar a Archdemon e rematar coa invasión. O xogo conta con dúas perspectivas de cámara diferentes, en terceira persoa e isométrica. Ó longo do mesmo, o xogador encontrará varios compañeiros, que terán un papel importante no argumento e no modo de xogo.

BioWare describiu *Dragon Age: Origins* como unha "escura fantasía heroica" ambientada nun mundo único, e un sucesor espiritual de título anteriores como as franquías de *Baldur's Gate* e *Neverwinter Nights*. A súa ambientados está inspirada en obras como *O Señor dos Aneis* e *A Song of Ice and Fire*, e foi descrito por BioWare como unha mestura entre a alta e a baixa fantasía. O desenvolvemento do xogo comezou en 2002 e BioWare empregou máis de 144 actores de voz, contando con Inon Zur como compositor da música do xogo. O desenvolvemento das versións para consolas foi subcontratado a Edge of Reality.

*Origins* recibiu a aclamación da crítica logo da súa estrea, que eloxiou especialmente a súa historia, ambientación, personaxes, música e sistema de combate. Vendeu máis de 3,2 millóns de copias e 1 millón de unidades de contido descargable. Os seus múltiples inclúen o varios como mellor xogo do ano e mellor xogo de rol de diversas publicacións. BioWare lanzou varios contido descargable despois do lanzamento inicial do xogo, unha expansión titulada *Awakening* en marzo de 2010, e dúas secuelas, *Dragon Age II* e *Dragon Age: Inquisition*, estreadas en 2011 e 2014 respectivamente.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Jørgensen, Kristine Game Characters as Narrative Devices. A Comparative Analysis of Dragon Age: Origins and Mass Effect 2, *Eludamos: Journal for Computer Game Culture, Volume 4, No 2*, 2010

### Ligazóns externas

* Official website en Wayback Machine (archived 19 de agosto de 2010)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q735926
* BNF: 169510971
* GameRankings: 950916
* GameSpot: dragon-age-origins
* GOG: dragon\_age\_origins
* HowLongToBeat: 2760
* Humble Bundle: dragon-age-origins-pc
* IGDB: dragon-age-origins
* IGN: dragon-age-origins
* IMDb: tt1541718
* Metacritic: dragon-age-origins
* MobyGames: dragon-age-origins
* MusicBrainz: ID
* PCGW: Dragon\_Age:\_Origins
* Redump: 10462
* Steam: 47810

 |
**Deneb** (α Cygni, Alpha Cygni) é unha estrela superxigante branca variable, a estrela máis brillante da constelación do Cisne e a décimo novena estrela máis brillante do ceo (magnitude aparente 1.25). Con Vega e Altair, Deneb forma o triángulo de verán, unha formación de estrelas moi brillante, ben visibles no verán no ceo nocturno. A nebulosa da América do Norte sitúase nas proximidades.

Propiedades físicas
-------------------

Comparación do tamaño de Deneb e o Sol.
Deneb é unha superxigante branca, de tipo espectral A2 Ia, a súa temperatura na superficie é de 8 400 K, ten 20 masas solares e preto de 200 radios solares, unha das meirandes estrelas coñecidas.

A distancia de Deneb ao Sol segundo a análise dos datos recollidos na década de 1990 polo satélite europeo Hipparcos 1 340 e 1 840 al (410 e 565 pc}} realizado por dous traballos publicados en 2008. A súa magnitude absoluta estímase en entre -7,2 e -8,75, o que a converte nunha das estrelas máis brillantes coñecidas, case 60 000 veces máis que o Sol para unha distancia de 1 550 al. O vento solar de Deneb fai que cada ano perda unha masa de 0.8 millonésima de masa solar. Deneb é o prototipo de estrelas variables de tipo α Cygni.

Notas
-----

1. ↑  James B. (Jim) Kaler Deneb
2. 1 2  J. Maíz Apellániz, E. J. Alfaro et A. Sota, « Accurate distances to nearby massive stars with the new reduction of the Hipparcos raw data arXiv:0804.2553v1.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12179
* BRE: 1947631
* EBID: ID
* GEC: 0021991
* MAG: 2777170297
* SIMBAD: \* alf Cyg

 |
**Cosmogonía** (do grego κοσμογονία *kosmogonía* ou κοσμογενία *kosmogenía*, este derivado de κόσμος *kósmos* 'mundo' e a raíz γί(γ)νομαι *gi(g)nomai* / γέγονα *gégona*, 'nacer') é unha narración mítica que pretende dar resposta á orixe do universo e da propia humanidade.

Xeralmente nela se nos remonta a un momento de preexistencia ou de caos orixinario, no cal o mundo non estaba formado, pois os elementos que terían que constituílo se achaban en desorde; neste sentido, o relato mítico cosmogónico presenta o agrupamento —paulatino ou repentino— destes elementos, nunha linguaxe altamente simbólica, coa participación de elementos divinos que poden posuír ou non atributos antropomórficos (segundo as diferentes culturas).

A *cosmogonía* pretende establecer unha realidade, axudando a construír activamente a percepción do universo (espazo) e da orixe de deuses, homes e elementos naturais. Á súa vez, permite apreciar a necesidade do ser humano de concibir unha orde física e metafísica que permita conxurar o caos e a incerteza.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rouvière, Jean-Marc (2006): *Brèves méditations sur la création du monde*. París: L’Harmattan.
* Soler Gil, Francisco José (ed.) (2005): *Dios y las cosmologías modernas*. Madrid: BAC. ISBN 978-84-7914-795-2

### Outros artigos

* Big Bang.
* Cosmoloxía.
* Creacionismo.
* Historia.
* Mito.
* Xénese.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q170835
* BNCF: 18587
* BNF: 11934562c
* BRE: 2101643
* EBID: ID
* GEC: 0094454
* JSTOR: cosmogony
* LCCN: sh85033158
* MAG: 56324269
* NDL: 00574088
* Treccani: cosmogonia
* UAT: 1186

 |
**Cosme Vázquez Subiabre**, nado en Mondariz o 15 de xaneiro de 1904 e finado en Madrid o 27 de agosto de 1976, foi un futbolista galego, que xogaba de dianteiro. Foi o primeiro galego en marcar un gol na Primeira División, na primeira xornada da tempada 1928/29 que enfrontaba ao seu equipo, o Atlético de Madrid, co Arenas de Getxo.

Traxectoria
-----------

Procedía dunha familia moi numerosa, fillo de Emelina Subiabre Peña, de nacionalidade chilena. Comezou a estudar enxeñaría, pero deixouno polo fútbol. Xogou no Real Vigo Sporting e logo no novo Celta de Vigo, e axiña destacou pola súa capacidade goleadora, por exemplo xa xogando no Celta na Copa do Apóstolo en Santiago de Compostela, en novembro de 1925, fronte ao Real Madrid. 

Logo duns anos en Vigo fichou polo Athletic de Madrid. Na tempada 1925-26 proclamouse subcampión rexional co equipo madrileño e foi tamén subcampión do Campionato de España. No campionato estatal tivo unha destacada actuación, anotando 11 goles e rematando como o terceiro máximo goleador da competición, cun gol menos que os tamén galegos Ramón González e Ramón Polo, do Deportivo da Coruña e do Celta respectivamente. Cosme marcou dous goles nos cuartos de final contra o Espanyol, outros dous nas semifinais contra o Celta (un deles o gol da vitoria na prórroga), e outro na final contra o FC Barcelona que gañaron os cataláns. Na seguinte campaña proclamouse campión do Campionato Rexional Centro.

En xuño de 1928 Cosme defendeu de novo a elástica celeste do Celta nunha xira pola Arxentina e o Uruguai, pero regresou a Madrid coa creación da Liga española de fútbol na tempada 1928-29. Foi o primeiro galego en marcar un gol na Primeira División. Aconteceu xa no primeiro encontro de liga contra o Arenas de Getxo, onde bateu ao gardameta vasco José María Jáuregui. Foi titular no centro do campo xunto a Arteaga, Santos, Ordóñez e o tamén galego Lecube e rematou a tempada como segundo máximo goleador da liga, con 15 goles en 17 partidos, só por detrás dos 16 de Paco Bienzobas. 

Ao ano seguinte fichou polo Real Madrid xunto co seu compañeiro no Atlético Luis Olaso. Porén, non triunfou no equipo branco, xogando 16 partidos de liga en dúas tempadas e metendo 4 goles. En 1931 regresou a Vigo para xogar na segunda división co Celta, marcando dous goles fronte ao Murcia e o Cataluña.

Tras rematar a súa carreira como xogador, foi directivo e delegado do Atlético de Madrid, residindo nesa cidade o resto da súa vida.

Notas
-----

1. ↑  "Cosme abrió el camino en 1929 al batir la meta del Arenas". *La Voz de Galicia* (en castelán). 7 de xaneiro de 2008. p. 42.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Marcos L. Bacariza (24 de febreiro de 2010). "Cosme Vázquez". *Yo jugué en el Celta* (en castelán).
* Datos do xogador en BDFutbol *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8463739
* BDFutbol: 11725

 |
Conidios no extremo dun conidióforo de *Hyaloperonospora parasitica*.
Na micoloxía, un **conidio** é cada unha das esporas que, na reprodución asexual dos fungos, nacen nun aparello esporífero, do cal se desprenden cando chegan á madureza, aparello deonominado conidióforo.

É unha espora asexual inmóbil formada directamente a partir dunha hifa ou célula conidióxena ou esporóxena. Aparecen en fungos: Zygomycetes, Ascomycetes e algúns Basidiomycetes. O termo Deuteromycetes está en desuso pois a tendencia actual é se referir a estes fungos mediante os grupos principais mencionados aos que pertencen. Aínda que moitas especies de fungos perderon a capacidade de producir estruturas sexuais e reprodúcense só asexualmente, é posíbel situalos nalgún dos grandes grupos de fungos mencionados anteriormente, mediante análise morfolóxica ou molecular. O termo conidio utilízase tamén como sinónimo de exospora, esporas das bacterias fungoides do grupo dos Actinomycetes, como as do xénero *Streptomyces*.

Os conidios son esporas asexuais que a miúdo están pigmentadas e son resistentes ao desecamento. Os conidios serven para espallar o fungo cara a novos hábitats. Cando estes fórmanse, a cor branca do micelio muda e toma a cor dos conidios que pode ser negra, verde azulada, vermella, amarela ou marrón.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *conidio*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q612960
* BRE: 2090328
* EBID: ID
* GEC: 0092988
* JSTOR: conidia
* MAG: 43143990

 |
Curvas de demanda e curva de oferta.
A **curva de demanda** amosa a máxima cantidade de bens e servizos que un consumidor estaría disposto a pagar por cada nivel de prezos. Estúdase de forma conxunta coa curva de oferta (unha hipérbole). O punto no que coinciden coñécese co nome de equilibrio entre a oferta e a demanda.

Os factores que determinan a demanda dun ben son o prezo do mesmo, o prezo dos demais bens, a renda persoal do consumidor e tamén as preferencias ou gustos dos individuos. Os desprazamentos ao longo da curva de demanda expresan a variación da cantidade demandada por efecto do prezo.

A curva de demanda prezo normalmente ten unha traxectoria descendente que amosa como, a medida que sobe o prezo, vai descendendo o consumo do produto. Excepcionalmente existen uns bens, denominados bens giffen, para os que a curva de demanda prezo non é decrecente.

Desprazamento da curva de demanda
---------------------------------

Cando a curva de demanda se despraza cara á dereita, explica un aumento na demanda debido á variación doutro factor distinto do propio prezo, e cando a curva se despraza cara a esquerda isto manifesta unha baixada na demanda debida tamén á variación doutro factor distinto ao prezo.
Outros factores externos que inflúen no desprazamento da curva son o aumento da poboación demandante do ben e os cambios nas perspectivas de prezos futuros.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8981416
* BNE: XX539441
* BNF: 119444164
* EBID: ID
* FAST: 890036
* GND: 4128447-1
* JSTOR: demand-schedule
* LCCN: sh85036625
* MAG: 176398731
* SUDOC: 027391795

 |
Coordenadas: 52°55′23″N 1°28′48″O﻿ / ﻿52.92292, -1.48003

O edificio de 1876 hoxe alberga na súa maioría a Biblioteca Central Derby pero a liña divisoria co novo edificio varía.
**Derby Museum and Art Gallery** foi creado en 1879, xunto coa Biblioteca Central Derby, nun novo edificio proxectado por Richard Knill Freeman e dado ao Derby por Michael Thomas Bass. A colección inclúe toda unha galería mostrando as pinturas de Joseph Wright; hai tamén unha grande exposición de porcelana da Royal Crown Derby e da área circundante. Outras mostras inclúen arqueoloxía, historia natural, xeoloxía e coleccións militares. A Galería de Arte está aberta dende 1882.

Notas
-----

1. ↑  Derby Museums and Art Galleries Arquivado 28 de maio de 2011 en Wayback Machine. *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ronald Pope

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en inglés)*
* Derby Museum and Art Gallery Arquivado 12 de agosto de 2011 en Wayback Machine. *(en inglés)*

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre ciencias é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8012
* WorldCat
* VIAF: 155208197
* GND: 5108655-4
* GRID: grid.498186.a
* ISNI: 0000 0001 0673 9859
* LCCN: nr89010601
* SUDOC: 067071554

 |
A **Morte** (en inglés orixinal ***Death***) é un personaxe masculino ficticio na serie *Discworld* de Terry Pratchett e é unha parodia das personificacións da morte. É un esqueleto con túnica negra que xeralmente leva unha gadaña.

A súa voz é oca, e está representada nos libros coa peculiaridade de sempre aparecer en letras maiúsculas; xa que el é un esqueleto e non ten cordas vocais para falar, polo que as palabras entran directamente na cabeza sen a axuda dos oídos. A súa voz, a miúdo, é descrita como soando a bloques de cemento sendo fretados un contra outro. Nas novelas de *The Colour of Magic* e *Eric*, todas as referencias á Morte son escritas en nomes propios; por exemplo "el" é escrito "El". Isto xeralmente está reservado para os deuses de Discworld, aínda que non volve a pasar noutras novelas nas que aparece o personaxe este.

A Morte non é invisible; porén, os cerebros da maioría da xente rexeitan recoñecer quen é, a non ser que ela insista. En circunstancias normais, só aqueles que posúen unha disposición máxica (por exemplo: as Bruxas e os Magos), nenos e gatos poden velo, ou permitirse velo. Debido a súa natureza eterna, a Morte non pode facer caso de cousas tales como paredes ou conxuros; existe durante todo o tempo, e polo tanto as cousas que só duran séculos non son tan verdadeiras como ela é. Só pode ir a onde a xente cre que hai morte e só pode ver a xente que pode morrer.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1984009
* LCCN: sh2008004397

 |
Deadpool.
**Deadpool** é unha personaxe de banda deseñada, co verdadeiro nome de **Wade Winston Wilson**, caracterizado coma un mercenario ou antiheroe que aparece en historietas publicadas por Marvel Comics, orixinalmente na serie X-Men pero tamén nos últimos anos noutras series Marvel. Creado polo debuxante Rob Liefeld e o guionista Fabian Nicieza, Deadpool apareceu por primeira vez en *The New Mutants* nº 98, en febreiro de 1991.

Deadpool é un mercenario que usa alta tecnoloxía e que como Wolverine, é un produto de Weapon X, un programa paramilitar clandestino que realizou o goberno canadense. Orixinalmente un adversario dos New Mutants, despois coñecidos como X-Force, e aparecía primariamente neses títulos. Despois apareceu en dúas series limitadas, *Sins of the Past* e *The Circle Chase* e en 1997 apareceu a súa propia serie, inicialmente escrita por Joe Kelly e que se mantivo ata o número 69. En 2002 apareceu na secuela Agent X e en 2004 en Cable & Deadpool que chegou ós 50 números (febreiro de 2008). En setembro de 2008 volveu de novo como serie independente.

Personaxe irritable e falangueiro, leva o sobrenome de **The Merc with a Mouth** (literalmente o mercenario cunha boca que se pode traducir como mercenario lareta), e ten a autoconciencia de ser un personaxe de ficción. O actor Ryan Reynolds interpretou a Wade Wilson no filme de 2009 X-Men Origins: Wolverine.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Deadpool***  |

### Outros artigos

* *Deadpool (filme)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1631090
* Europeana: ID
* GiantBomb: 3005-1472
* GND: 1200677625
* IMDb: ch0027050
* WorldCat
* LCCN: no2017094737

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Diego de Muros.
**Diego de Muros**, nado en Muros e finado o 18 de agosto de 1525, foi un relixioso galego. É coñecido como **Diego de Muros III** para distinguilo de dous familiares seus do mesmo nome.

Traxectoria
-----------

En 1483 ingresa no Colexio Maior Santa Cruz de Valladolid. Tras licenciarse en 1488 en Sagrada Teoloxía pasou a impartir esta disciplina na recentemente fundada Universidade de Sigüenza e a servir como secretario a Pedro González de Mendoza. Trala morte do cardeal Mendoza en 1495 renunciou ao seu posto na Universidade, marchando a residir a Santiago de Compostela, dado que en 1494 fora nomeado deán da catedral. Amais, administraba a imprenta de Valladolid, intervindo na fundación do Estudo Vello de Compostela, construíndo o Hospital dos Reis Católicos e escribindo diversos ensaios de corte humanista.

O 4 de abril de 1505 foi nomeado bispo de Mondoñedo, e o 1 de outubro de 1512 bispo de Oviedo, o que abriu o seu campo de acción política fronte o ascenso ao trono de Castela da Casa de Austria. En 1500 fóralle encomendada unha legación ante o rei de Navarra, e en 1514 estivo a piques de entrar a formar parte do Consello de Indias.

O 21 de setembro de 1521 funda en Salamanca o Colexio Maior do Salvador, máis tarde chamado Colexio Maior de Oviedo en honra da sede que ocupaba o fundador.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Pedro de Munébrega** | **Diocese de Mondoñedo**1505-1512 | Sucesor:**Diego Pérez Villamuriel** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Valeriano Ordóñez Villaquirán** | **Arquidiocese de Oviedo**1512-1525 | Sucesor:**Francisco Mendoza** |

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* González Novalin, J. L.: *Don Diego de Muros, Obispo de Canarias, su personalidad humanística y su aportación literaria a las Crónicas Granadinas del 1487 y 1488*. Anuario de Estudios Atlánticos, nº 40, 1974, Ed. Patronato de la Casa de Colón. Madrid - Las Palmas de Gran Canaria.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8768096
* WorldCat
* VIAF: 37987455
* Catholic-Hierarchy: muros
* CERL: cnp00524345
* DBE: diego-de-muros-iii
* GND: 129046396

 |
**Coralie Frei**, nada en Ouani o 12 de outubro de 1951, é unha enfermeira e escritora comoriana.

Traxectoria
-----------

Comezou os estudos na súa vila local, e seguiunos en Mutsamudu e despois no Lycée Saïd Mohamed Cheik de Moroni. Despois de obter un *baccalauréat* en Filosofía en 1973, casou, mais a relación non prosperou e viaxou a Francia para seguir estudando e para lograr o divorcio. Estudou Lingua Inglesa e Lingua Castelá na Universidade de Tolosa e a Universidade de Pau e Pays de l'Adour, e casou de novo. Despois de graduarse en Pau, estudou para ser enfermeira.

Escribe tanto en lingua francesa como en lingua alemá. Publicou seis libros e dous CDs, e parte da súa obra poética foi musicada.

Ten cinco fillos, e é avoa. Actualmente vive en Suíza.

Obra
----

* *La perle des Comores*
* *L'autre côté de l'océan*
* *Le journal de Maya. Confidences d'un chat*

Notas
-----

1. ↑  "Rencontre avec Coralie Frei". 24 de xullo de 2015. Consultado o 28 de novembro de 2016.
2. ↑  "Le journal de Maya. Confidences d'un chat - Editions Le Manuscrit - Romans et Nouvelles". Arquivado dende o orixinal o 29 de novembro de 2016. Consultado o 28 de novembro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* www.coralie-frei.ch[*Ligazón morta*]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27924725
* WorldCat
* VIAF: 81049345
* BNF: 177925889
* GND: 135948835
* SUDOC: 234385758

 |
A **Coral Polifónica Eumesa** é unha agrupación coral de Pontedeume fundada en 1970 polo interese do seu primeiro director, o músico eumés Antonio Leira Díaz, máis coñecido polo seu alcume, *O Patolo*. É membro da Federación Coral Galega (FECOGA).

Traxectoria
-----------

No mes de febreiro de 1970 Antonio Leira impulsa a formación dunha coral en Pontedeume, axudando a formar a directiva da sociedade e ofrecéndose el mesmo a exercer a dirección musical. O domingo 29 de marzo dese ano, a coral fai a súa presentación oficiosa na igrexa parroquial da vila, cantando a misa e tres salmos, amais de dous motetes de Mason e Haendel. A presentación oficial ten lugar o 19 de xuño de 1970 no desaparecido Cine Eume. Nestas dúas primeiras actuacións integran a coral 75 e 70 voces respectivamente.

Antonio Leira dirixe a coral ata o ano 1982 no que, por motivos de saúde, cede a batuta a Antonio Illobre Toimil, mais a comezos de 1984 retoma a dirección o primeiro ata que abandona esta definitivamente a finais dese ano. O director desde 1985 é Xosé Paz Fernández, estudoso da tradición musical eumesa. Actualmente son arredor de 35 as voces da coral.

Durante todos estes anos actuou en numerosos lugares da xeografía galega e española. Así mesmo colabora co Concello na organización do Festival de Habaneras que se celebra desde 2004.

O seu repertorio é moi amplo, estando integrado por unha morea de estilos, fundamentalmente polifonía galega, clásica e antiga, habaneras, panxoliñas e música sacra.

Notas
-----

1. ↑  El Pueblo Gallego, 31 de marzo de 1970

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Achegamento a unha biografía musical: Antonio Leira Díaz Arquivado 16 de setembro de 2011 en Wayback Machine.. Artigo de Xosé Paz Fernández no nº 17 (2010) da revista Cátedra.

### Bibliografía

* Recensión da Coral no caderniño do volume II do CD colectivo Musiceum. D.L. VG569-98.
Coordenadas: 43°33′31.30″N 8°12′33.13″O﻿ / ﻿43.5586944, -8.2092028

**Cooperativa do Val** (Sociedade Cooperativa Galega) é un grupo cooperativo en servizos para os socios e clientes con base no Val (Narón). Baseado en produción de produtos de horta.

Historia
--------

O proxecto naceu na época final da ditadura franquista, da man dun grupo de sesenta persoas, que co tempo se converteron en cen medrando nun plan de cooperación colectivo, aberto ao progreso e ao desenvolvemento social e económico. Ese medrar en Narón estendeuse á comarca e co tempo a toda Galiza, onde vende os seus produtos e servizos.[]

Os inicios da Cooperativa do Val están na desaparecida cooperativa de Castro, situación que xera desconfianza entre os labregos o que aínda fai máis difícil os seus inicios. A consolidación da cooperativa vén do conflito do leite. Na maior parte das familias os ingresos pola venda do leite eran a base da súa economía, as ameazas de deixar de recollelo, a pelexa con Leyma para acadar un acordo xusto durou ata o ano 1993. Sector o leiteiro xa desaparecido da economía da zona, situación que xa se vía vir ante a imposibilidade de competir coa cota láctea e o pequeno tamaño das explotacións.[]

En 1975 créase a sección de crédito. Nos seus inicios con 600 000 pesetas e xa en 2012 supera os 18 millóns de euros. Sendo a sección que máis beneficios achega á cooperativa. O 75% dos cartos son depósitos dos veciños do Val.

No ano 1995 ponse en marcha a sección de horta, formada por máis de 40 familias que producen tomates, pementos (pemento do Couto), acelgas, leitugas, patacas e outros produtos da horta cunhas vendas dun millón de euros.

No ano 2000 prodúcese a integración coa Cooperativa de Serantes (Ferrol).

En 2002 creouse a Fundación Terra de Trasancos, debido a que a lei obriga ás cooperativas a reinvestir parte dos beneficios en servizos sociais. Dita Fundación ten como obxectivo de mellorar a calidade de vida da veciñanza, sobre todo a persoas maiores e nenos.

Seccións
--------

Fogar de Maiores, obra social.
* O Val
	+ Sección de Crédito
	+ Sección de Horta
	+ Sección de Agrotenda
	+ Sección de Supermercado
	+ Sección de Maquinaria
	+ Sección de Viveiro de hortícolas
	+ Sección de Seguros
	+ Departamento de Compras
	+ Departamento de Contabilidade
	+ Departamento de Control
* Serantes - Xoane
	+ Sección de Crédito
	+ Sección de Supermercado
	+ Sección de Agrotenda

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da Cooperativa do Val
René Descartes (1596 - 1650)
A locución latina ***cogito ergo sum***, que en galego se traduce como *penso, logo existo* (ou *penso, polo tanto, existo*) ou máis tradicionalmente, *penso, logo, eu son*, é unha formulación filosófica de René Descartes, o cal se converteu no elemento fundamental do racionalismo occidental. *Cogito ergo sum* é unha tradución da formulación orixinal de Descartes en francés: *"Je pense, donc je suis"*, atopado no seu famoso *Discurso do método* (1637).

Aínda que a idea expresada en *cogito ergo sum* se atribúe a Descartes, moitos predecesores ofreceron argumentos similares, particularmente Agostiño de Hipona en *De Civitate Dei* (libros XI, 26), o cal se anticipa a modernos contrapuntos sobre o concepto. (Véxase Principios de filosofía 1, §7: *Ac proinde haec cognitio, ego cogito, ergo sum, est omnium prima & certissima, quae cuilibet ordine philosophanti occurrat* o que significa, "E polo tanto esta reflexión, penso logo existo, é a primeira e máis certa de todas cantas se lle presentan aos que filosofan ordenadamente")

Introdución
-----------

A locución *cogito ergo sum* non é utilizada no traballo máis importante de Descartes, as *Meditacións metafísicas*, pero o termo "*O cogito*" (ás veces confuso) é utilizado para referirse a un argumento del. Descartes sentiu que a frase, a cal usou no seu anterior *Discurso*, fora confundida no seu sentido aparecendo como unha inferencia, polo cal cambiouna a "Eu son, eu existo" (tamén chamado a primeira certeza) para evitar o termo *cogito*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192325
* EBID: ID
* GEC: 0091628
* MAG: 139614842

 |