recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Santuario da Virxe de La Alcobilla** é unha ermida do século XVI situada no concello de San Justo, na comarca zamorana de Sanabria. Na zona consérvase numerosos exemplares de castiñeiros centenarios e mesmo milenarios.

Romaría
-------

Do 30 de agosto ao 7 de setembro (nove días antes do 8 de setembro) celébrase unha novena con misas polos irmáns confrades falecidos no ano. Nesta romaría participan veciños das vilas e aldeas da zona coma San Justo, Barrio de Rábano e Rábano de Sanabria e demais devotos de toda Seabra.

O día 8 de setembro, a virxe da Asunción de San Justo, a virxe Peregrina de Barrio de Rábano e a virxe do Rosario de Rábano de Sanabria soben en procesión precedidas polo pendón do súa respectiva vila ou aldea (estandartes) ata a ermida, e antes de entrar, os pendóns reverencian ás Virxes de cada lugar. O día 9, as Virxes volven ás súas respectivas parroquias e lugares non sen antes repetir a misa e as venias dos pendóns e despedirse ata o próximo ano.

O nome de "Alcobilla" crese[*quen?*] que é unha dexeneración da palabra de orixe asturleonesa "escubilla", que á súa vez deriva do nome dunha planta chamada en leonés e en castelán *escoba* (xesta en galego), dado que nos arredores da ermida hai moitas xestas (arbusto de flor branca ou amarela), baixo a cal, segundo a lenda, un pastor atopou a talla da Virxe. Posiblemente a ermida edificouse sobre un santuario xa anterior.

Notas
-----

1. ↑  "Los Castaños de Nuestra Señora de la Alcobilla", post no blog *Desde Sanabria*, agosto de 2009 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

* Seabra
**Fernando Alfaro Ponce**, coñecido artisticamente como **Fernando Alfaro**, nado en Alcadozo (Albacete) o 24 de outubro de 1964, é un músico español recoñecido pola súa iniciativa na creación e popularización do indie rock dentro do Estado español.

Traxectoria
-----------

Cofundador do grupo Surfin' Bichos en 1988, e fundador da banda Chucho en 1995 co selo discográfico Limbo Starr. Posteriormente os excompoñentes de Surfin' Bichos embarcáronse á súa vez no grupo de referencia para a escena indie Mercromina.

Trala disolución de Chucho, Fernando Alfaro segue en activo como Fernando Alfaro y los Alienistas, recentemente no 2015 publicando "Saint-Malo" (I\*M / Intromúsica, 2015). Un traballo gravado xunto a Xavi Molero (batería), Darío Vuelta (baixo), Marcel Cavallé (guitarra) e Eduardo Martínez (teclado).

Notas
-----

1. ↑  Fernando Alfaro pioneiro do indie*(en castelán)*
2. ↑  Fernando Alfaro*(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* La Fonoteca, Fernando Alfaro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5575401
* Discogs: 864359

 |
Coordenadas: 41°34′0″N 70°46′0″O﻿ / ﻿41.56667, -70.76667

Mapa da baía de Buzzards (*Buzzards Bay*).
A **baía de Buzzards** (en inglés *Buzzards Bay*) é unha baía do océano Atlántico, situada en Massachusetts, Estados Unidos.

Ten unha lonxitude de 45 km e unha anchura máxima de 12 km. É un destino moi popular para a pesca e a navegación deportivas.

Desde 1914 está conectada á baía do cabo Cod polo canal de cabo Cod. En 1988, baixo a *Clean Water Act* (lei da auga limpa), a Axencia de Protección Ambiental e o estado de Massachusetts inscribírona no programa nacional dos estuarios, co título de "estuario de importancia nacional" ameazado pola contaminación, o ordenamento do territorio ou o uso excesivo dos recursos.

Xeografía
---------

Está rodeada polo sur polas illas Elizabeth, o cabo Cod ao leste e o continente ao noroeste. Ao suroeste, está conectada coa estreito de Rhode Island (*Rhode Island Sound*). O seu porto principal é a cidade de New Bedford, que foi o principal porto de pesca de baleas do mundo a principios do século XIX.

Notas
-----

1. ↑  Buzzards Bay to the National Estuary Program Arquivado 22 de xullo de 2012 en Wayback Machine. *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q599732
* WorldCat
* VIAF: 236827890
* EBID: ID
* GeoNames: 4931874
* LCCN: sh85018421

 |
**Ramón Peña Gil**, nado en Santiago de Compostela o 8 de setembro de 1892 e finado en Pontevedra o 26 de setembro de 1967, foi un debuxante e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Peña Meléndez. Emigrou a Arxentina sendo mozo. Foi fundador e director da revista *Céltiga* de Buenos Aires con Domingo Rial Seijo. Retornado a Pontevedra, foi socio dos irmáns Enrique e Ramón Barreiro na produtora cinematográfica Folk. Despois da guerra ilustrou libros para Ediciones Céltiga e dirixiu *Sonata Gallega* de Pontevedra. Foi profesor de debuxo do Instituto de Bacharelato de Pontevedra.

Vida persoal
------------

Casou con Pilar Vergutín García en 1956.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-9-1967, p. 11.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Beatriz de San Ildefonso Rodríguez: "Ramón Peña Gil" en *Diccionario Biográfico Español*, Real Academia de la Historia *(en castelán)*.

### Ligazóns externas

* *Céltiga* na páxina web do Consello da Cultura Galega

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28355652
* DBE: ramon-pena-gil

 |
Dragón coreano.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos coreanos. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

Os **dragóns coreanos** (en coreano: 용/룡, *yong*/*ryong*) son criaturas lendarias na mitoloxía e o folclore coreanos. A aparencia do dragón reflicte as súas influencias da súa contraparte, o dragón chinés.

Dragóns coreanos
----------------

Mentres que a maioría dos dragóns europeos están vinculados a elementos de lume e destrución, os dragóns na mitoloxía coreana son principalmente seres benevolentes relacionados coa auga e a agricultura, a miúdo considerados portadores da choiva e as nubes. Polo tanto, dise que moitos dragóns coreanos viviron nos ríos, lagos e océanos ou mesmo profundas lagoas de montaña.

O símbolo do dragón foi utilizado amplamente, tanto na mitoloxía coreana coma na antiga arte coreana.

Os textos antigos ás veces mencionan ós dragóns como seres de *fala* intelixente, quen de comprender emocións tan complexas como a devoción, a bondade e a gratitude. Unha lenda coreana en particular, fala do gran Rei Munmu, quen no seu leito de morte desexaba converterse nun "Dragón do Mar do Leste co fin de protexer a Corea".

O dragón coreano en moitos aspectos é moi semellante en aparencia ós dragóns da mitoloxía chinesa, vietnamita e xaponesa. Diferénciase do dragón chinés en que desenvolveu unha longa barba.

Moi de cando en vez un dragón pode ser representado como erguendo un orbe coñecido como *yeouiju* (여의주), nome coreano para a mítica xoia chintamani, nas súas garras ou na súa boca. Dicíase que todo o que podía manexar o *yeouiju* sería bendicido coas habilidades da omnipotencia e a creación a vontade, e que só os dragóns de catro dedos eran sabios e o suficientemente potentes para manexar estes orbes, a diferenza dos dragóns menores, de tres dedos.

Do mesmo xeito que na China, o número nove é significativo e auspicioso en Corea, e dise que os dragóns teñen 81 (9×9) escamas nas costas, representando a esencia do *yang*.

Cocatriz coreana
----------------

A cocatriz coreana é coñecida como *gye-lyong* (계룡/鷄龍), que literalmente significa "pito-dragón"; e non aparecen con tanta frecuencia como os dragóns. Ás veces vense como bestas para tirar dos carros de importantes figuras lendarias ou para os pais dos heroes lendarios. Unha destas lendas consiste na fundación do reino de Silla; cuxa princesa nacera dun ovo de cocatriz. Tamén é a orixe do nome da cidade de Gyeryong na provincia de Chungcheong do Sur.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bates, Roy, *Chinese Dragons*, Oxford University Press, 2002.
* Bates, Roy, *All About Chinese Dragons*, China History Press, 2007.
* 'Korean Water and Mountain Spirits', in: Ingersoll, Ernest, et al. (2013). *The Illustrated Book of Dragons and Dragon Lore*. Chiang Mai: Cognoscenti Books. ASIN B00D959PJ0
**Xulio Ernesto Abalde Alonso**, nado en Vigo en 1956, é un científico, profesor universitario, reitor da universidade da Coruña de 2016 a 2024 e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Bioloxía en 1978 pola Universidade de Santiago de Compostela. No ano 1982 comeza a investigar no campo das microalgas baixo a supervisión de Jaime Fábregas, e doutórase en 1985. Trasládase como docente ao campus da Coruña, e de aí ao campus de Lugo, e en 1987 regresa á matriz santiaguesa cun posto de profesor contratado e ao ano seguinte de profesor titular da área de microbioloxía. Coa creación das tres universidades galegas, en 1991 incorpórase á Universidade da Coruña, onde é docente dende aquela.

As súas liñas de pescuda viran ao redor da produción masiva de microalgas e o seu aproveitamento en acuicultura e alimentación animal, ao redor da fisioloxía das microalgas sometidas a situacións de estrés producido pola contaminación.

Foille concedida a praza de catedrático de microbioloxía. Administrativamente ocupou cargos internos no seu departamento e en 2005 foi nomeado director da Axencia para a Calidade do Sistema Universitario de Galicia, cargo que ocupa ata 2009. En 2011 forma parte do equipo co que Xosé Luís Armesto concorre ao reitorado e ocupa logo da súa vitoria o vicerreitorado de "Títulos, Calidade e Innovación Tecnolóxica".

### Eleccións a reitor

Nas eleccións ao reitorado de decembro de 2015 presentouse como candidato da liña continuísta, chamada "Nova Luce". Neses comicios obtivo unha ampla vitoria (3445 votos a 2805) fronte ao opositor Daniel Pena.

Nas eleccións celebradas en decembro de 2019 revalidou o cargo co 70 % dos votos, desta vez con Fernando Martínez Abella como rival.

Vida persoal
------------

Está casado e ten dous fillos.

Notas
-----

1. ↑  "Ficha de Dr. Julio Ernesto Abalde Alonso, Catedrático de universidade". *Universidade da Coruña*. Consultado o 07/11/2017.
2. ↑  *Julio Abalde, reelixido como reitor da Universidade da Coruña*, GCiencia, 4 de decembro de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

Historial de publicacións cinetíficas de Xulio Abalde

| * v
* c
* e
Reitores da Universidade da Coruña |
| --- |
| 
* José Antonio Portero Molina (1989–1990)
* José Luis Meilán Gil (1990–2003)
* José María Barja Pérez (2004–2011)
* Xosé Luís Armesto Barbeito (2011–2015)
* Xulio Abalde (dende 2015)

 | Universidade da Coruña |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q21816262
* WorldCat
* VIAF: 9053301
* BNE: XX1084464
* CANTIC: a11893795
* Dialnet: 1798479
* ISNI: 0000000059222979
* LCCN: n93027821
* ORCID: 0000-0002-2682-2032
* ResearcherID: E-9936-2011
* Scholar: HwmK450AAAAJ
* Scopus: 7003531088

 |
A **Agrupación Deportiva Fogar da Xuventude** ou **AD.Fogar** é un club deportivo no que se practica principalmete os deportes da natación, o tríatlon e o atletismo entre outros. Esta agrupación ten base en Carballo e Oleiros.

Historia
--------

O AD.Fogar foi nace e legalízase en Carballo no ano 1988 como unha entidade privada deportiva, social e cultural sen ánimo de lucro que subsiste grazas aos ingresos da súa masa social, das subvencións e convenios institucionais, e da colaboración empresarial. A agrupación vén ofrecendo á mocidade das comarcas de Bergantiños (dende 1988) e As Mariñas ( en Oleiros dende 1998), a posibilidade de practicar estas seccións deportivas no seu lugar de orixe.

Na sección Carballo os deportistas adestran no complexo deportivo Carballo Calero, e na sección Oleiros os deportistas adestran nas instalacións do INEF en Bastiagueiro.

Galardóns e récords
-------------------

Varios deportistas do equipo competiron e compiten a nivel europeo, tanto en natación como en tríatlon. Entre as plusmarcas acadadas están os récords galegos de Marcos Souto Veiga e Marcos Viaño Varela.

Na década de 1990 a nivel do club destacou a nadadora Elisa Pichel García de Seárez, actual adestradora dos equipos alevín, benxamín e veterano na sección de Carballo. Outro deportista destacado é Víctor Tato Fuentes.

Notas
-----


1. ↑  "AD.Fogar da Xuventude de Carballo e Oleiros (A Coruña)". *www.adfogar.com*. Consultado o 2023-08-29.
2. ↑  "Instalacións AD.Fogar Carballo e OleirosInstalaciós AD. Fogar Carballo e Oleiros". *www.adfogar.com*. Consultado o 2023-08-29.
3. ↑  "Agrupación Deportiva Fogar da Xuventude". *www.adfogar.com*. Consultado o 2023-08-29.
Distrito de Rîșcani.
**Rîșcani** (en romanés: *Raionul Rîșcani*) é un condado (tamén chamado como distrito ou *raion*) moldovo, e o seu centro administrativo (ou *Oraș-reședință*) é a cidade de Rîșcani. Segundo a data do censo do 1 de xaneiro de 2005, o condado tiña unha poboación aproximada duns 69.300 habitantes. A súa área é duns 936 km² e unha densidade duns 74,2 hab/km². O actual presidente do distrito é Vladimir Tăbîrță.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Distrito de Rîșcani Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* O concello do Raion de Rîșcani Arquivado 16 de setembro de 2018 en Wayback Machine. *(en romanés)*

Coordenadas: 47°55′N 27°25′L﻿ / ﻿47.917, -27.417

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q611656
* GeoNames: 617483
* MusicBrainz: ID
* OSM: 1693908

 |
Papeleta dos candidatos do PP ao Congreso por Pontevedra, nas Eleccións Xerais de 2016.
**Silvestre José Balseiros Guinarte**, nado en Tomonde (Cerdedo-Cotobade) en 1961, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Funcionario da administración local, acabou sendo secretario-interventor do concello de Cerdedo. Nas eleccións municipais de 2003 foi elixido concelleiro e nomeado 1º tenente de alcalde. O 30 de decembro de 2004 foi elixido alcalde de Cerdedo logo da renuncia do seu sogro José Luis Jorge Caramés. Nas eleccións municipais de 2007 presentouse á alcaldía encabezando a lista do PPdeG e acadou o 83% dos votos, converténdose no alcalde popular máis votado de Galicia. Dende 2007 foi tamén deputado provincial na Deputación de Pontevedra. En novembro de 2016 tomou posesión como deputado no Parlamento de Galicia. En outubro de 2018 foi nomeado director xeral de Gandaría, Agricultura e Industrias Agroalimentarias.

Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024, saíu elixido deputado por Pontevedra.

Notas
-----

1. ↑  Redacción (2016-11-19). "Tomás Fole, ao Congreso dos Deputados tras a renuncia de José Balseiros". *Pontevedra Viva*. Consultado o 2024-02-22.
2. ↑  Cedrón, María; García Calvo, Lorena (19 de febreiro de 2024). "Este es el nuevo Parlamento de Galicia, diputado a diputado". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 21 de febreiro de 2024.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Cerdedo

### Ligazóns externas

* Entrevista a José Balseiros en Faro de Vigo
* Ficha no Parlamento de Galicia Arquivado 25 de novembro de 2016 en Wayback Machine.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Luis Jorge Caramés** |  **Alcalde de Cerdedo** 2004-2016 | Sucesor:**-** |
**Jose Alberto Pazos Couñago**, nado en Redondela en 1972, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid e pola Universidade Centro Europeo de Estudios Superiores. Máster en Asesoría Xurídica de Empresas. Foi elixido concelleiro do PPdeG en Redondela en 2007 e deputado provincial (2011-2012). Nas eleccións autonómicas de 2012 foi elixido deputado do PPdeG pola provincia de Pontevedra. En decembro de 2013 foi nomeado director xeral da Administración local substituíndo a Norberto Uzal.

Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024, saiu elixido deputado por Pontevedra.

Notas
-----

1. ↑  *Alberto Pazos releva a Uzal como director de Administración Local de la Xunta* *La Opinión*, 5-12-2013.
2. ↑  Cedrón, María; García Calvo, Lorena (19 de febreiro de 2024). "Este es el nuevo Parlamento de Galicia, diputado a diputado". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 21 de febreiro de 2024.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Parlamento de Galicia
**María do Carme González Iglesias**, nada en Saiáns, Vigo, en 1967, é unha política galega do Bloque Nacionalista Galego, deputada no Parlamento de Galicia pola circunscrición electoral de Pontevedra.

Papeleta das Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.

Traxectoria
-----------

É funcionaria da Xunta de Galicia, administrativa da Escola Superior de Arte Dramática de Galicia, e activista do movemento veciñal de Vigo. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020 foi a número 5 da candidatura do BNG pola provincia de Pontevedra, resultando elixida deputada. Nas eleccións ao Parlamento galego de 2024, saíu elixida deputada por Pontevedra.

Notas
-----

1. ↑  "Resolución do 15 de xuño de 2020 pola que se fan públicas as candidaturas proclamadas…" Diario Oficial de Galicia n.º 117, do 16/6/2020.
2. ↑  Cedrón, María; García Calvo, Lorena (19 de febreiro de 2024). "Este es el nuevo Parlamento de Galicia, diputado a diputado". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 21 de febreiro de 2024.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* María do Carme González Iglesias Arquivado 15 de agosto de 2020 en Wayback Machine. na páxina web do Parlamento de Galicia.
**Alejandro Manuel Raimúndez Fernández**, nado en Ourense en 1906 e finado en Paignton (Devon) en 1968, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Benigno Raimúndez, xastre, e de Felisa Rodríguez. En 1922 trasladouse a Vigo para estudar na Escola Pericial de Comercio, rematou os estudos de profesor mercantil en Madrid en 1928. Foi profesor da Escola de Altos Estudos Mercantís de Madrid e pertenceu ao Ateneo de Madrid e foi membro da súa directiva, ademais en 1931 integraba a loxa da masonaría Mare Nostrum. Nese tempo coñeceu e colaborou con Ramiro Ledesma Ramos, asinando o manifesto "*La Conquista del Estado*" no que tamén figuran os galegos Manuel Souto Vilas e Ramón Iglesia Parga. Colaborou no semanario do mesmo nome, que se considera como un dos primeiros difusores do fascismo en España. Para esta publicación escribiu catro artigos, dos que tres eran sobre Galicia e nos que defendeu posicións autonomistas, gabando a Otero Pedrayo. Afastouse do grupo de Ledesma en outubro de 1931. En 1933 foi docente de Xeografía Xeral na Escola Central Superior de Comercio sendo, en 1935, nomeado catedrático da Escola Superior de Comercio de Barcelona.

Contra á fin da Guerra Civil marchou a Francia onde foi internado nun campo de refuxiados da praia de Argelès-sur-Mer, do que saiu grazas ás xestións dun pastor protestante que coñecera en Ourense e que lle permitiu exiliarse en Inglaterra na primavera de 1939. Aínda que valorou continuar a súa tarefa docente en México, en 1941 incorporouse ao servizo para España da BBC. Promoveu e organizou o *Galician Programme* na BBC con Francisco Fernández del Riego. Operaba co pseudónimo **Xavier Fernández** e foi presentador, autor de tres programas e encargábase frecuentemente da lectura dos textos que se enviaban desde Galicia. Durante o franquismo fixo tres viaxes a Galicia, con moita discreción debido a ter causas penais abertas por masón. En 1962 doou a Real Academia Galega, da que era membro correspondente, unha copia dos 83 guións orixinais radiados nas emisións do *Galician Programme*.

Casou con Louisse Elizabeth Stevens Finou en 1948 e foi nacionalizado británico en 1955. Xubilouse na BBC en 1963 por motivos de saúde, aínda que fixo traducións para a ONU. Finou en Paignton en 1968.

Notas
-----

1. ↑  *La Región*, 15-6-1928, p. 4.
2. ↑  *La Región*, 15-6-1935, p. 1.
3. ↑  *Alejandro Raimúndez*, *La Voz de Galicia*, 30-10-1968, p. 6.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* RAIMÚNDEZ FERNÁNDEZ, Alejandro Manuel en Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada
* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego Arquivado 23 de setembro de 2015 en Wayback Machine.

### Ligazóns externas

* Biografía no Álbum de Galicia escrita por Afonso Vázquez-Monxardín.
* A historia do "Galician Programme" da BBC, a primeira programación radiofónica estable en galego
O **voo 585 de United Airlines** era un servizo regular de pasaxeiros entre Denver e Colorado Springs. O día 3 de marzo de 1991 o Boeing 737-291 que operaba a ruta, con 20 pasaxeiros e 5 tripulantes a bordo, experimentou un bloqueo do temón mentres estaba na aproximación final á pista 35 do aeroporto municipal de Colorado Springs, causando que o avión dese a volta e entrase nunha caída en picado sen control. Non houbo superviventes.

A NTSB inicialmente foi incapaz de atopar a causa do accidente, pero despois doutros incidentes semellantes de avións Boeing 737 desterminouse que fora causado por un defecto no deseño do control de potencia do temón.

Avión e tripulación
-------------------

O voo 585 estaba operado por un Boeing 737-291 con rexistro N999UA. O 737 fora fabricado orixinalmente para Frontier Airlines en 1982 e foi mercado por United Airlines en 1986. Na data do accidente o aparello tiña unhas 26 000 horas de voo.

A tripulación estaba formada polo capitán Harold Green, de 52 anos, a primeira oficial Patricia Eidson, de 42, e 3 asistentes de voo. O capitán, que tiña máis de 10 000 horas como piloto de United Airlines, era considerado polos colegas como un piloto conservador que sempre seguía os procedementos operativos stándar. A primeira oficial tiña máis de 4 000 horas de voo, e era considerada polo capitán Green unha piloto moi competente.

Accidente
---------

O voo 585 era un servizo regular de United Airlines dende o aeroporto de Peoria en Peoria, Illinois ata Colorado Springs, Colorado, con escalas no aeroporto de Quad City en Moline, Illinois e no aeroporto de Stapleton en Denver, Colorado. O 3 de marzo de 1991 o avión voou de Peoria a Denver sen incidencias.

Ás 09:23 am MST o voo 585 engalou de Denver con 20 pasaxeiros e 5 tripulantes a bordo, e tiña previsto chegar a Colorado Springs ás 09:46 am. Ás 09:37 o avión foi autorizado para unha aproximación visual á pista 35. De sípeto o aparello xirou cara a dereita e o nariz baixou. A tripulación intentou iniciar un go-around poñendo os flaps na posición de 15 graos e incrementando a potencia. A altitude baixou rapidamente e a aceleración incrementouse ata máis de 4g ata que o avión se esnafrou en Widefield Park, a menos de catro millas da pista, a unha velocidade de 394 km/h.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  "Informe do accidente" (PDF). *NTSB*. Consultado o 2018-12-28.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q462847
* ASN: 19910303-0

 |
O **voo 1 de American Airlines** era un servizo regular doméstico de pasaxeiros entre o aeroporto Idlewild en Nova York e o aeroporto dos Ánxeles. O día 1 de marzo de 1962 o Boeing 707 deuse a volta e esnafrouse na Jamaica Bay dous minutos despois da engalaxe, matando os 87 pasaxeiros e 8 tripulantes a bordo. Unha investigación da Xunta de Aeronáutica Civil (CAB) determinou que un defecto de fabricación no sistema do piloto automático levou a unha entrada no sistema de control do timón non comandada, causando o accidente, no que morreron bastantes personalidades notables. Foi o quinto accidente fatal dun Boeing 707 e, no seu momento, o que máis vítimas tivo.

Avión
-----

O aparello era un Boeing 707-123B con rexistro N7506A. Fora entregado a American Airlines o 12 de febreiro de 1959. No momento do accidente o avión acumulaba 8 147 horas de voo. A súa derradeira inspección periódica fora o 18 de xaneiro, con 7 922 horas de voo.

Notas
-----

1. ↑  Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Boeing 707-123B N7506A Jamaica Bay, NY". *aviation-safety.net*. Consultado o 2019-01-09.
2. ↑  "Informe do accidente". *CAB*. Archived from the original on 28 de maio de 2015. Consultado o 2019-1-16.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q890629
* ASN: 19620301-0

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La Razón.

***La Razón*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela en 1931.

Historia e características
--------------------------

Subtítulado *Semanario. Órgano del Partido Republicano*, apareceu o 4 de abril de 1931. Tiña de catro páxinas, un prezo de dez céntimos e imprimíase na tipografía de *El Eco de Santiago*. Foi fundado polo Partido Republicano para apoiar a candidatura da Conxunción Republicano-Socialista nas eleccións municipais do 12 de abril de 1931. Na presentación dise: "La Razón, semanario de idea y combate, será el portavoz de la clase humilde y necesitada. Llevará, en la agilidad de la lucha, la colaboración de la juventud que nació a la vida pública cuando no había derecho, cuando la ley era un mito y el desenfreno una vía legal". Combateu o caciquismo, a candidatura monárquica e reclamou a amnistía para os presos políticos e sociais.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
**Pedro Manuel Cardoso Piçarra Morais Afonso**, nado en Lisboa o 25 de febreiro de 1982 é un xogador portugués de hóckey a patíns que ocupa a posición de defensa-medio. Actualmente xoga no Candelária Sport Clube portugués.

Traxectoria
-----------

Debutou no CD Paço d'Arcos na tempada 2001-02 (xogando no equipo sénior e no júnior), a este club estivo ligado ata a tempada 2004-05, na que fichou polo SL Benfica, no que xogou tres tempadas ata que foi cedido ao Candelária, no que xogaría dúas tempadas ata o seu retorno ao Benfica na tempada 2009-10. No verán do 2010 asinou polo H.C. Liceo, club no que militou durante unha tempada, volvendo para a tempada 2011-12 ao club dos Azores.

Vestiu a camisola da selección portuguesa en máis 50 ocasións e gañou diversos títulos, tanto en categorías inferiores como en categoría sénior.

Equipos
-------

* CD Paço d'Arcos: 1999-2000 á 2001-2002 (júnior)
* CD Paço d'Arcos: 2001-2002 á 2003-2004
* SL Benfica: 2004-05 á 2006-07
* Candelária Sport Clube: 2007-08 á 2008-09
* SL Benfica: 2009-10
* H.C. Liceo: 2010-11
* Candelária Sport Clube: dende 2011-12

Títulos
-------

### SL Benfica

* **1 Copa de Portugal:** 2009-10

### HC Liceo

* **1 Copa de Europa:** 2010-11

### Selección portuguesa

* **1 Copa Latina**
* **1 Torneo das Nacións de Montreux** (2009)
* **2 Campionatos de Europa en categorías inferiores** (1998 e 2000)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Pedro Afonso na web do Liceo
* Pedro Afonso en www.mundook.net Arquivado 03 de setembro de 2010 en Wayback Machine.
Biblioteca da Cidade da Cultura de Galicia.
Chamamos **fontes de información** a todos aqueles recursos que conteñen datos formais, informais, escritos, orais ou multimedia. Divídense en tres tipos: primarias, secundarias e terciarias.

Tipos
-----

As fontes primarias conteñen información orixinal, que puido ser publicada por primeira vez e que non foi filtrada, interpretada ou avaliada por ninguén máis. Son produto dunha investigación ou dunha actividade eminentemente creativa. Compoñen a colección básica dunha biblioteca, e poden encontrarse en formato tradicional impreso como libros e as publicación seriadas; ou en formatos especiais como as microfilmacións, os videocasetes e os discos compactos.

As fontes secundarias conteñen información primaria, sintetizada e reorganizada. Están especialmente deseñadas para facilitar e maximizar o acceso ás fontes primarias ou aos seus contidos. Compoñen a colección de referencia da biblioteca e facilitan o control e o acceso ás fontes primarias. Débese facer referencia a elas cando non se pode utilizar unha fonte primaria por unha razón específica, cando os recursos son limitados e cando a fonte é fiable. Utilizámola para ampliar o contido da información dunha fonte primaria, contrarrestar os nosos datos e para planificar os nosos estudos.

As fontes terciarias son guías físicas ou virtuais que conteñen información sobre as fontes secundarias. Forman parte da colección de referencia da biblioteca. Facilitan o control e o acceso a toda gama de repertorios de referencia, como as guías de obras de referencia ou a un solo tipo, como as bibliografías.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Fernández, R. (2000). *Fuentes de conocimiento para nuevas tecnologías aplicadas a la educaciónArquivado 02 de febreiro de 2013 en Wayback Machine.*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3523102
* LCCN: sh96008049

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D000093983
* MeSH: L01.462

 |
***Elect the Dead*** é o primeiro álbum en solitario de Serj Tankian, cantante de System of a Down, dispoñible dende o 23 de outubro de 2007.

O primeiro single titúlase *Empty Walls*. As cancións "Empty Walls", "The Unthinking Majority", "Saving Us" "Feed Us" e "Lie Lie Lie" xa se publicaron en Internet.

Lista de cancións do álbum
--------------------------

1. "Empty Walls" - 3:50   

2. "The Unthinking Majority" - 3:49  

3. "Money" - 3:53  

4. "Feed Us" - 4:34  

5. "Saving Us" - 4:45  

6. "Sky is Over" - 2:58  

7. "Baby" - 3:33  

8. "Honking Antelope" - 3:53  

9. "Lie, Lie, Lie" - 3:35  

10. "Praise the Lord and Pass the Ammunition" - 4:24  

11. "Beethoven's Cunt" - 3:14  

12. "Elect the Dead" - 2:50

### Lista das cancións bonus que figuran na edición coleccionista

13. "Blue"  

14. "Empty Walls" (Acoustique)  

15. "Feed Us" (Acoustique)  

16. "Falling Stars"

### Lista de cancións da edición especial iTunes

17. "The Reverend King" - 2:49  

18. "Blue" - 2:45   

19. "Falling Stars" - 3:05

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio Oficial (en)
* MySpace Oficial de Serj Tankian (en)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q842081
* AllMusic: mw0000490198
* Discogs: 35586
* MusicBrainz: ID

 |
**María Luísa Nache**, nada en Ferrol en 1924 e finada na Coruña en 1985, foi unha soprano galega. Cantou nalgúns dos máis importantes teatros de ópera do mundo con grandes figuras do *bel canto* e con algúns dos directores de orquestra máis destacados da época. Mantivo unha importante relación profesional co tenor italiano Franco Corelli, con quen cantou óperas como *Il trovatore* ou *Turandot*.

Traxectoria
-----------

María Luísa Nache comezou a súa formación vocal cando contaba aproximadamente con 14 anos na Coruña, na desctacada Escola de Canto de Bibiana Pérez. Posteriormente marchou a Madrid, onde perfeccionou a súa técnica con Lorenzo Simonetti, quen tamén fora mestre de Ofelia Nieto e Ángeles Otein.

En 1945 debutou no Teatro Rosalía de Castro da cidade herculina con *Aida*, e poucos anos despois, en 1953 no máis importante teatro de ópera do mundo, o Teatro alla Scala de Milán. No seu debut no templo do *bel canto* interpretou o papel de Glauce en *Médée* de Cherubini xunto a Maria Callas baixo a dirección de Leonard Bernstein. En 1959, seis anos despois da súa primeira aparición no teatro milanés, regresou para cantar en *Il trovatore* de Verdi xunto con Franco Corelli.

Nos anos sesenta regresou á Coruña, comezando a espazar as súas representacións operísticas para pasar a adicarse principalmente ao recital. En 1973 obtivo a cátedra de canto do Conservatorio da Coruña, e en 1976 ingresou na Real Academia de Bellas Artes de Nuestra Señora del Rosario, cun discurso sobre voces de ouro galegas no mundo.

Notas
-----

1. 1 2 3  Andrade Malde, Julio (14 de setembro de 2014). "Homenaje a María Luisa Nache, la soprano coruñesa que conquistó el mundo" (en castelán). La Opinión. Consultado o 7 de abril de 2017.
2. 1 2 3  Bugallal, Isabel (1 de maio de 2008). "Picasso y Campó hablan de A Coruña en Aix en Provence" (en castelán). La Opinión. Consultado o 7 de abril de 2017.

* Portal:Ópera
* Portal:Ferrol

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q29275322
* WorldCat
* VIAF: 28330409
* BNE: XX5083809
* CiNii: DA13917674
* Discogs: 1415869
* GND: 134758595
* ISNI: 0000000121255932
* LCCN: n78036479

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Minuto.
O **minuto** (símbolo **min**) é unha unidade de tempo que equivale á sesaxésima parte dunha hora. Tamén equivale a 60 segundos, que é a unidade de tempo do Sistema Internacional de Unidades.

Isto é:

1/60 h = 1 min = 60 s
O vocábulo minuto provén do latín *pars minuta prima*, que significa ‘parte diminuta primeira’, coa mesma etimoloxía que «menor». O segundo era denominado *pars minuta secunda*, a ‘parte diminuta segunda’.

Notas
-----

1. ↑  Dosil López, Benxamín; Riveiro Costa, Xesús (2004). *Dicionario de ortografía da lingua galega*. Galinova. p. 220.

| * v
* c
* e
Unidades de tempo |
| --- |
| 
* femtosegundo
* picosegundo
* nanosegundo
* microsegundo
* milisegundo
* segundo

 |
| 
* minuto
* hora
* día
* semana
* mes
* ano
* lustro
* década
* século
* milenio
* cron
* eón

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7727
* AAT: 300379240
* EBID: ID
* GND: 7585800-9
* MAG: 2908888256

 |
**Iago Tabarés Pérez-Piñeiro**, nado en Ourense en 1969, é un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.
Licenciouse en dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e exerceu na súa cidade natal. Militante do Partido Nacionalista Galego-Partido Galeguista, integrado na época no BNG, foi concelleiro en Ourense de 2003 a 2005 e deputado no Parlamento de Galicia entre 2005 e 2009. Tras a morte de Xosé Henrique Rodríguez Peña en 2006 o PNG-PG elixiuno o seu secretario xeral, posto que mantivo ata 2011. Deixou o BNG canda o seu partido en 2012 pero en 2017 volveu de novo á fronte. Nas Eleccións xerais de España de abril de 2019 encabezou a candidatura do BNG na provincia de Ourense, como xa fixera en 2008. Nas autonómicas de 2020 foi o número 2 da candidatura do BNG pola provincia de Ourense e foi elixido deputado do Parlamento de Galicia.

Notas
-----

1. ↑  "Iago Tabarés será o cabeza de lista do BNG no Congreso". *La Región*, 9 de marzo de 2019

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Iago Tabarés Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Región*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q63256809
* IMDb: nm3180505

 |
O **voo 967 de Varig** era un servizo de carga internacional entre o aeroporto internacional de Narita, Toquio, e o aeroporto do Río de Xaneiro-Galeão, cunha escala no aeroporto dos Ánxeles. O día 30 de xaneiro de 1979 o Boeing 707-323C que realizaba a ruta que desapareceu e nin o avión nin a súa tripulación foron atopados.

Avión
-----

O aparello accidentado era un Boeing 707-323C, número de construción 19235 e número de liña 519, entregado novo a American Airlines co rexistro N7562A o 31 de agosto de 1966. O avión foi vendido a Varig e entregado á aeroliña como PP-VLU o 28 de marzo de 1974. O avión estaba equipado con catro motores Pratt & Whitney JT3D-3B.

Tripulación
-----------

A tripulación estaba formada polo capitán Captain Gilberto Araújo da Silva, de 55 anos, o primeiro oficial Erni Peixoto Mylius, de 45, os segundos oficiais Antonio Brasileiro da Silva Neto, 39, e Evan Braga Saunders, 37, e os enxeñeiros de voo José Severino Gusmão de Araújo, 42, e Nicola Exposito, 40.

No ano 1973, o Captain Araújo da Silva estaba ao mando do voo 820 de Varig, un Boeing 707 que transportaba a 134 persoas que se esnafrou preto do aeroporto de París-Orly, morrendo 123 dos seus ocupantes. En 1979, no momento da súa desaparición, acumulaba máis de 23 000 horas de voo.

Accidente
---------

O 30 de xaneiro de 1979 o Boeing 707-323C con rexistro PP-VLU desapareceu en ruta entre o aeroporto internacional de Narita e o aeroporto do Río de Xaneiro-Galeão.

O avión de carga, operado pola aeroliña brasileira Varig, engalara ás 20:23 de Narita e a súa última comunicación por radio produciuse ás 20:45. A tripulación debería terse comunicado novamente ás 21:23pero non o fixo. O contacto por radio perdeuse abruptamente a uns 200 km leste-nordeste de Toquio.

A carga destacaba por levar 53 pinturas do artista Manabu Mabe que regresaban dunha exposición na capital xaponesa. O cadros estaban valorados na época en 1,24 millóns de dólares. Ningún resto do aparello ou do seu contido sería atopado.

Notas
-----

1. ↑  "PP-VLU - Boeing 707-323C - 19235". *JetPhotos* (en inglés). Consultado o 2021-11-27.
2. 1 2  "Especial Gilberto Araújo" (PDF). *A União*. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 29 de novembro de 2021. Consultado o 27 de novembro de 2021.
3. ↑  Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Boeing 707-345C PP-VJZ Paris-Orly Airport (ORY)". *aviation-safety.net*. Consultado o 2021-11-27.
4. ↑  História, Tok De. "Comandante Gilberto Araujo da Silva". *TOK de HISTÓRIA* (en portugués). Consultado o 2021-11-27.
5. 1 2  Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Boeing 707-323C PP-VLU Tokyo, Japan". *aviation-safety.net*. Consultado o 2021-11-29.
6. ↑  "Boeing da Varig desapareceu há 35 anos e jamais foi encontrado". *noticias.uol.com.br* (en portugués). Consultado o 2021-11-29.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7120079
* ASN: 19790130-0

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Somalia (homónimos).

A **Somalia italiana** (en italiano, Somalia italiana; en somalí, Dhulka Talyaaniga ee Soomaaliya; en árabe, الصومال الإيطالي‎ Al-Sumal Al-Italiy), situada na parte sur do corno de África, foi, de 1889 a 1908, un protectorado italiano.

Despois, desde 1908 a 1936 o seu estatuto pasou a ser o de colonia.

En 1936 transformouse na provincia ou gobernación da Somalia (*Governatorato della Somalia*) no seo África Oriental Italiana, dentro do Imperio italiano.

Nesa época (entre 1936 e 1941) chegou a abarcar unha superficie de 702 000 km².

No curso da segunda guerra mundial, en 1941, foi ocupada polo Reino Unido, ocupación que durou até o final da guerra.

Desde 1945 até 1950 estivo baixo adinistración británica.

Desde 1950 até 1960 quedou baixo administración fiduciaria italiana por mandato da ONU.

A súa historia como estado soberano iniciouse a partir de 1960.

O seu territorio inicial forma parte da República Federal de Somalia, xunto coa antiga Somalia británica.

En verde, a Somalia italiana.  
 (En gris, a Somalia británica).
A África Oriental Italiana coas provincias e as súas capitais, desde o 7 de maio de 1936 (anexión de Abisinia) e agosto de 1940 (invasión italiana da Somalia británica). A provincia de Somalia, en verde, despois de incorporar as zonas etíopes de poboación somalí.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Somalia italiana Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Somalia
* África Oriental Italiana

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q319984
* WorldCat
* VIAF: 140726214
* BRE: 2027624
* EBID: ID
* GEC: 0063552
* GND: 4096343-3
* LCCN: n81033998
* NKC: ge894794
* TGN: 6002800

 |
**Xosé Emilio Barros Bello** nado en Queimadelos (Mondariz) en 1967, é un político galego do BNG.

Traxectoria
-----------

Delegado comercial. Foi cofundador da Asociación Veciñal Carballo da Armada. Foi vogal da Xunta Veciñal de Queimadelos. En 2007 foi elixido concelleiro BNG en Mondariz, tras formar parte da candidatura encabezada por Xoán Carlos Montes Bugarín. En 2011 volveu a ser elixido concelleiro, pasando a ser portavoz municipal e único representante da formación en abril de 2012 trala marcha dos outros 4 edís nacionalistas da formación, encabezados polo ata entón candidato Montes Bugarín. Nas eleccións municipais de 2015 encabezou a candidatura do BNG e logrou 2 concelleiros, sendo a terceira forza política do concello tras Alternativa por Mondariz (formada polos seus excompañeiros de filas e que logrou a alcaldía) e o PPdeG. Desta forma situouse na oposición.

Nas eleccións municipais de 2019 encabezou novamente a candidatura do BNG e nesta ocasión foi a segunda máis votada, con tres concelleiros. Foi elixido alcalde o 15 de xuño grazas ós votos do PSdeG-PSOE e do PPdeG, con quen non se fixo ningunha negociación, pasando a formar un goberno de coalición co PSdeG. Isto provocou o desaloxo do goberno do anterior alcalde, o seu excompañeiro Xoán Carlos Montes Bugarín, que se presentara novamente por Alternativa por Mondariz e que volvera ser a formación máis votada. Nas municipais de 2023 encabezou de novo a candidatura do BNG e perdeu a alcaldía tras pasar a ser a terceira forza política, con 2 concelleiros, e ó non recibir desta volta os apoios de populares e socialistas, Xoán Carlos Montes Bugarín recuperou a alcaldía como candidato da forza máis votada.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Xoán Carlos Montes Bugarín** |  **Alcalde de Mondariz** 2019 - 2023 | Sucesor:**Xoán Carlos Montes Bugarín** |

Notas
-----

1. ↑  O BNG confirma a Xosé Emilio Barros como candidato á alcaldía en Mondariz
2. ↑  Porto=, Gabino (16 de xuño de 2019). Faro de Vigo, ed. "El Bloque se queda con la alcaldía de Mondariz con el apoyo del PP". Consultado o 17 de xuño de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Mondariz
**Patricia Domínguez Barja**, nada na Pobra de Trives, é unha avogada e política galega do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Avogada. Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE na Pobra de Trives e foi elixida alcaldesa grazas ao apoio de Son de Trives. Gobernou en coalición con esta formación ata o mes de agosto dese ano, cando abandonaron o goberno, polo que continuou en minoría o resto do mandato. Nas municipais de 2023 foi reelixida alcaldesa con maioría absoluta.

Notas
-----

1. ↑  "Primera ruptura de una coalición en Galicia tras las municipales" (19/8//2019). *La Voz de Galicia* *(en castelán)*.
2. ↑  "Patricia Domínguez logra la mayoría en Trives" (29/5/2023). *La Voz de Galicia* *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Pobra de Trives

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Domingo Diéguez González** |  **Alcaldesa da Pobra de Trives** 2019 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
**CAST-2000** ou **CAST2000** (acrónimo de *China Academy of Space Technology 2000*) é un bus construído por CAST para o uso con diferentes tipos de satélites.

Características
---------------

CAST-2000 é un bus pensado para satélites de entre 300 e 600 kg en órbitas baixas e altas. Está pensado para satélites de navegación, comunicación, científicos ou de observación terrestre, coa posibilidade de funcionar en formación entre varios satélites ou formando unha constelación. Pode proporcionar unha potencia de ata 900 W cunha esperanza de vida de cinco anos. Úsase, entre outros, nos satélites Gaofen.

Notas
-----

1. 1 2  Mark Wade (2022). "CAST2000" (en inglés). Consultado o 29 de outubro de 2022.
2. 1 2  Gunter Dirk Krebs (2022). Gunter's Space Page, ed. "Gaofen 1-02, 03, 04" (en inglés). Consultado o 29 de outubro de 2022.
3. 1 2  China Great Wall Industry Corporation, ed. (2022). "CAST Satellite Platform" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 17 de abril de 2023. Consultado o 29 de outubro de 2022.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* CAST-1000
* CAST-3000
* CAST-968
* Gaofen
Este artigo trata sobre as redes sociais. Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cabozo.
**Cabozo** é unha rede social galega xurdida no ano 2007 polo programador Antonio Mariño. Inicialmente fora denominado como *Pantry* (en inglés, despensa), e non foi até 2008 cando mudou a súa denominación á actual. Malia todo, non foi até 2009 cando se abriu ao público. En febreiro de 2012, Cabozo contaba cunha comunidade de arredor de 7.000 persoas entre os usuarios rexistrados na propia web e os seus seguidores en distintas plataformas sociais. Para poder ter acceso á mesma é precisa unha invitación externa que se pode conseguir mediante un coñecido que xa teña unha conta en Cabozo ou póndonos en contacto por Facebook, Twitter ou correo electrónico cos coordinadores da rede social.

Asemade, cabe mencionar que esta característica é a que constitúe o especial atractivo da rede galega, posto que non se crean relacións previas senón que se seguen as persoas segundo o grao de interese que desperten as súas publicacións ou contribucións.

Esta rede conta cun posto na lista das 50 páxinas galegas máis interesantes. Esta clasificación é realizada por Código Cero.

Notas
-----

1. 1 2  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 24 de abril de 2012. Consultado o 05 de xaneiro de 2013.
2. ↑
3. ↑  Código Cero. "Clasificacións de páxinas web galegas". Consultado o 20/04/2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugher

### Ligazóns externas

* Páxina web de Cabozo Arquivado 14 de xaneiro de 2013 en Wayback Machine.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La República.

***La República*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela en 1911.

Historia e características
--------------------------

Órgano do Partido Republicano de Santiago de Compostela, apareceu o 14 de outubro de 1911. Fundado por César Alvajar, estaba dirixido por Manuel de Pedre Prego. O redactor-xefe era Xaime Quintanilla Martínez, e os outros redactores o propio César Alvajar e Ramón Fernández Mato. Editábase na imprenta de *El Eco de Arosa* de Vilagarcía e a partir do número 6 pasou á imprenta viguesa de A. Fariña. Foi denunciado polo Fiscal Eclesiástico en novembro de 1911 por escarnio á Relixión e ao dogma católico, sufriu rexistro e incautación de exemplares.. Parece que cesou a súa publicación co número 8, que apareceu o 10 de decembro.

Notas
-----

1. ↑  *Noticiero de Vigo*, 13-11-1911, p. 3.
2. ↑  *Diario de Galicia*, 22-11-1911, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Un mestre republicano: Manuel de Pedre Prego Arquivado 11 de setembro de 2019 en Wayback Machine.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
Non confundir con Premio Memorial Astrid Lindgren.
 

O **Premio Astrid Lindgren**, en sueco **Astrid Lindgren-priset** e en inglés ***Astrid Lingren Prize***, é un premio literario sueco para a literatura infantil que leva o nome da escritora sueca Astrid Lindgren.

Historia
--------

O premio foi instituído pola editorial Rabén & Sjögren en 1967 para honrar a Lindgren no seu 60 aniversario.

Concédese anualmente o día do aniversario de Lindgren, o 14 de novembro, a un escritor sueco de literatura infantil e xuvenil; isto distíngueo do Astrid Lindgren Memorial Award que ten un enfoque máis internacional. Entre os galardoados están autores coñecidos da literatura para nenos en lingua sueca, como Maria Gripe e Henning Mankell.

Notas
-----

1. ↑  "The Astrid Lindgren Prize". *www.astridlindgren.com* (en inglés). Consultado o 2023-08-07.
2. 1 2  *Astrid Lindgren-priset*. Consultado o 25 de novembro de 2018.
3. ↑  "Astrid Lindgren Memorial Award". *alma.se* (en sueco).

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q386186
* NKC: ph222803

 |