recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
MÁSMÓVIL
**MÁSmovil Telecom 3.0, S.A.** é un operador independente de telefonía móbil de España.

Historia e características
--------------------------

Fundado en marzo de 2006 por Meinrad Spenger, "Maini", é Christian Nyborg, "Chris". Opera co nome de **MÁSmovil** como novo operador móbil na España. Obtivo a aprobación da Comisión do Mercado das Telecomunicacións de España o 12 de maio de 2006 para operar baixo a rede de Orange con cobertura total no ámbito nacional. O servizo lanzouse comercialmente o 19 de febreiro de 2008. Másmovil permite o uso de VoIP e P2P entre os clientes.

Ten presenza en Internet a través dun blog e de contas corporativas en Facebook e Twitter.

Notas e referencias
-------------------

1. ↑  "Blog oficial". Arquivado dende o orixinal o 15 de marzo de 2010. Consultado o 20 de marzo de 2010.
2. ↑  Facebook corporativo
3. ↑  Twitter corporativo

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* MÁSmovil.es
* Masfono.es, tenda de móbiles liberados de MÁSmovil.
* Rede de cobertura de Orange Arquivado 26 de agosto de 2009 en Wayback Machine.
**Manuel Torres Agrelo**, nado na Estrada, foi un agrarista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de André Torres González (de Callobre) e Manuela Agrelo Porto. Emigrou a Nova York e retornou definitivamente a principios do século XX, instalándose na Estrada, desfrutando dunha posición económica desafogada. Construíu un serradoiro en Callobre. Próximo a Antón Losada Diéguez e presidente da Asociación Agrícola de Pardemarín, foi un dos líderes do momento inicial do movemento agrarista da Estrada. Presentouse ás eleccións municipais en 1907 resultando elixido. Presidiu a Federación de Sindicatos Agrícolas Estradenses constituída en decembro de 1908. Foi membro da Irmandade Nazonalista Galega.

Colaborou en *El Emigrado*. Durante a ditadura de Primo de Rivera foi o líder da Unión Patriótica da Estrada e deputado provincial. Ao final da ditadura participou en actos de propaganda republicana.

Vida persoal
------------

Casou con Dora Emmons Plat que faleceu en Nova York en 1903 e coa que tivo unha filla, Manuela Torres Emmons, nada en Nova York o 23 de agosto de 1895. Casou en segundas nupcias en Santiago de Compostela con Felisa Pena Recarei o 10 de outubro de 1904.

Notas
-----

1. ↑  Casa de Recarei (Curantes)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Porto Rico, Damian (2009). "Catálogo da colección Ramos Vázquez, 1785-1956. II" (PDF). *A Estrada Miscelanea Historica e Cultural* (12): 103–118. Consultado o 14 de setembro de 2013.
* Garrido Couceiro, X. Carlos; Lago Peñas, Pedro; Martinez Barreiro, Manuel (1999). Universidade de Santiago de Compostela, ed. "Entre el clientelismo y la mobilización. El municipio pontevedrés de A Estrada en la primera década del siglo XX" (PDF). *RIPS. Revista de Investigaciones Políticas y Sociológicas* **1** (2): 103–118. Consultado o 10 de maio de 2013.
Practicantes de marcha nórdica en Ilkley, West Yorkshire.

A **marcha nórdica** é un deporte do ámbito do "Fitness" que gañou popularidade en Europa a inicios do século XXI e que consiste en camiñar por calquera tipo de terreo coa axuda de dous bastóns similares aos que se empregan no esquí. Orixinalmente practicábase nos países nórdicos, especialmente en Finlandia, como unha forma de manter os esquiadores adestrando durante a estación quente. Comprobouse que esta modalidade presenta vantaxes sobre a andaina tradicional. O uso de bastóns libera parte do esforzo dos membros inferiores que portan os membros superiores, exercendo así unha maior porcentaxe da musculatura ao camiñar, especialmente o tronco e os membros superiores. O gasto calórico global é preto dun 40% superior ao de camiñar, sendo apto para persoas con problemas nas articulacións dos xeonllos e cadeiras.

Notas
-----

1. ↑  "Marcha nórdica". *bernal.cirp.gal*. Consultado o 2021-12-07.
2. ↑  "bUSCatermos". *aplicacions.usc.es*. Consultado o 2021-12-07.
3. ↑  "KOULUTUSAINEISTOA MAURI REPO : SEURAVALMENTAJAN PERUSTIEDOT HIIHDON LAJIOSA" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2014-01-01. Consultado o 28 de decembro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Marcha nórdica*** |

* Páxina oficial
* Nordic Walking Online
Os **marcomanos** (*marcomanni* en latín) eran un tribo xermana, probabelmente relacionados cos suevos ou *suevi*.

Etimoloxía
----------

Eruditos contemporáneos cren que o seu nome deriva dunha destes dúas posíbeis fontes:

* 1) Formas do antigo xermano de *Marca* (fronteira) e *man* (home, así en inglés).
* 2) O tribo tomou o nome do capitán romano Marco Romano que desertou das lexións de Druso o Maior durante a súa campaña en Xermania no -13 e que se cría que unificara unhas tribos xermánicas nunha razoabelmente cohesiva forza de ataque. Druso o Maior atacounos no -9, forzándoos dentro da Bohemia de hoxe en día. Nesa rexión o seu rei Marbod estableceu un poderoso reino que César Augusto percibiu como unha ameaza para Roma. Eventualmente Marbod foi desposuído e exiliado por Catualda (-19).

Historia
--------

No século II, entraron nunha confederación xunto cos cuados, vándalos e sármatas contra Roma, probabelmente por maiores movementos tribais, como os godos. De acordo co historiador Eutropio, as forzas do emperador Marco Aurelio batallaron contra a confederación marcomana por tres anos no forte de Carnuntum en Panonia. Comparou a guerra e o triunfo de Marco Aurelio contra os marcomanos e os seus aliados coas guerras púnicas. A comparación foi xusta en tanto que esta guerra marcou un punto decisivo e tivo significativas derrotas romanas. Comezou no 166 e durou ata a morte de Marco Aurelio en 180, comprendendo as derrotas e a morte de dous comandantes da Garda Pretoriana. Foi, de feito, só un pequeno éxito, xa que desde o seguinte século en adiante o Danubio foi o principal fronte de batalla romano ata o colapso do Imperio Romano de Occidente no século V.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Guerras Marcomanas
* Historia de Portugal
* Gallaecia
* Galicia
* Historia de España

### Ligazóns externas

* Cesar, *De Bello Gallico* (en *latín*)
* Tácito, *Germania* (en *latín*)
* Tácito, *Annales* (en *latín*)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q209851
* BRE: 2187206
* EBID: ID
* GND: 4115009-0
* LCCN: sh85081025
* Pleiades: 118831

 |
Torre do reloxo en Birmingham, Gran Bretaña, mostrando as 12 do mediodía.
O **mediodía** é a hora en que o Sol está no seu cénit (culminación) -o sol topase na vertical do lugar-. A súa sombra no reloxo de sol de sombra (dada polo gnomon) é a máis curta do día, e apunta exactamente ao norte no Hemisferio Norte e ao sur no Hemisferio Sur.

Coloquialmente recibe tamén este nome as 12:00 horas, ou 12:00 meridiem. Estes dous instantes non coinciden por varias razóns:

A hora que marca o reloxo é unha hora civil oficial que rexe nun territorio, mentres a hora de Sol é local (e astronómica) e depende da lonxitude xeográfica do lugar do observador. 
O Sol adiántase ou atrasa ao longo do ano até 16 minutos. Véxase Ecuación de tempo. 
Adianto ou atraso estacional dunha hora para aforrar enerxía. 
O concepto correcto en astronomía é o primeiro, é dicir, é mediodía nun lugar cando o Sol culmina.

| * v
* c
* e
Partes do día |
| --- |
|  | 
* Madrugada
* Crepúsculo matutino
* Orto ou amencer
* Mañá
* Mediodía
* Tarde
* Ocaso ou solpor
* Crepúsculo vespertino
* Noite
* Medianoite

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q168182
* AAT: 300343632
* GND: 4567283-0
* LCCN: sh85092382
* MAG: 58650310

 |
Un exemplar de hereford pacendo
A **hereford** é unha raza de vacún orixinaria de Inglaterra e unha das máis populares do planeta. É unha raza especializada fundamentalmente na produción de carne.

Características
---------------

A hereford é unha vaca robusta e de gran tamaño, de cor rubia escura e con cornos. De feito, existe unha mellora xenética da hereford, a hereford mona, caracterizada precisamente por carecer de corna. A hereford ten a cara branca, pero tamén son brancas as patas, a liña do ventre e a agulla.

Un exemplar de vaca hereford móvese entre os 800 e os 900 kg, e ao redor de 140 cm de altura. O boi colócase entre os 1.000 e os 1.300 kg, cunha altura de 150 cm, pero téñense rexistrado exemplares de boi hereford de ata 1.770 kg (1839). Con todo, a mellora xenética buscou exemplares macho máis lixeiros e máis eficaces.

Historia
--------

Un boi hereford nunha feira gandeira en Dunblane.
Crese que a hereford ten orixe nunha pequena vaca rubia británica e do seu cruzamento con bois galeses brancos que vivían ceibos nas estremas entre Gales e Inglaterra. A raza hereford foi a primeira en ser recoñecida como tal, e aparece citada con ese nome en 1627. Era un tipo de vacún que se alimentaba unicamente de herba e que proporcionaba unha boa carne no contorno do condado de Herefordshire, no oeste de Inglaterra. Xa antes do século XIX algúns exemplares de hereford foran exportados a Irlanda coa idea de crear un armentío de seu naquela illa. A exportación aos Estados Unidos comezou en 1817. O primeiro libro de rexistro foi creado en Hereford en 1846, pero o oficial non chegaría ata 1887.

Rendibilidade
-------------

Orixinaria do condado inglés de Herefordshire, a hereford é a vaca máis común na zona temperada de Australia, e é tamén altamente popular no suroeste dos Estados Unidos, así como no centro e no leste da Arxentina e no Uruguai. É tamén a raza con máis criadores en Nova Zelandia. En Rusia hai dous millóns de cabezas de hereford.

A carne da hereford é de excelente calidade, e o seu traballo máis dócil e cómodo có doutras razas de carne, como a angus. Dá unha carne con frebas brancas, moi boa para a súa preparación en churrascos. As vacas poden producir becerros ata os 15 anos e os bois son fértiles ata os 12.

Existen 28 sociedades de criadores de hereford. A asociación de criadores de hereford de España ten a súa sede na Coruña.

Véxase tamén
------------

* Razas de vacún

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Hereford*** |

### Ligazóns externas

* Asociación de criadores de hereford dos Estados Unidos
* Asociación de criadores de hereford de Nova Zelandia
* Sociedade de criadores de hereford de Australia
* Asociación de criadores de hereford do Canadá
* Asociación de criadores de hereford do Reino Unido
* Asociación de criadores de hereford de Irlanda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q737173
* BRE: 2354052
* EBID: ID
* MAG: 2908635696

 |
**José Soto Reguera**, nado en Lugo o 11 de agosto de 1881 e finado en Madrid o 23 de decembro de 1953, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do notario de Ortigueira Teolindo Soto Barro. Irmán de Leonor Soto Reguera, e tío do actor cómico francés Louis de Funès

Cursou os estudos de bacharelato no Real Colegio de Alfonso XII del Escorial e os de Dereito e Filosofía e Letras na Universidade Libre do mesmo Real Sitio. Foi Director Xeral de Administración Local (1918) e director da Sociedade *Hoteles Unidos* e conselleiro delegado de *Autotrade*.

### Restauración

Militante do Partido Liberal, foi elixido deputado polo distrito de Lugo (1910-1914) e polo de Viveiro (en sucesivas eleccións de 1914 a 1923). Foi subsecretario de Facenda.

### Ditadura de Primo de Rivera

Avogado da Unión Patriótica. Foi presidente do Ateneo de Madrid de 1926 a 1930 nomeado por Real Orde de 25 de xuño de 1926.

> 
> 
> "...A las diez de la mañana se presentaron en la docta Casa los Sres. Soto Reguera, Senra, Doval, Alonso Castrillo, Fernández Cancela y Gil Mariscal, acompañados de agentes de la policía, a tomar posesión de los cargos que les confirió la Real Orden de la Presidencia del Consejo.
> 
> Requerida la Junta de Gobierno anterior de la Casa, y ausente forzoso el Dr. Marañón, preso en la Cárcel Modelo, y ausente también el Dr. Pittaluga, de viaje circunstancial por América, el Sr. Jiménez de Asúa, en nombre de todos sus, compañeros, se negó terminantemente a hacer entrega de los cargos para que fueron designados por la última Junta general.
> 
> 
> 
> Requeridos e intirmados nuevamente por el Sr. Soto Reguera a que les dieran posesión, se resistieron formalmente, alegando que el hecho de dar posesión a una urna no elegida libremente por los socios les haría incurrir en responsabilidad ante ésta el día de mañana que les pidan cuentas de su gestión y del patrimonio y caja social..."
> Antonio Ruiz Salvador.
> 
> 

Durante a Ditadura de Primo de Rivera foi membro da Asemblea Nacional Consultiva en dúas lexislaturas: 1927-1928 e 1928-1929.

### Segunda República

Foi xefe provincial do Bloque Nacional na provincia de Lugo en 1935. Presentouse como candidato do Bloque Nacional pola provincia de Lugo ás eleccións xerais de 1936 dentro da coalición contrarrevolucionaria (xunto a candidatos de Acción Popular, mauristas, agrarios e independentes), sen obter escano.

Notas
-----

1. ↑  (Madrid) - 24/12/1953, p. 36 - ABC.es Hemeroteca
2. ↑  Presidentes / El Ateneo / Inicio - Ateneo de Madrid
3. ↑  Antonio Ruiz Salvador, *Ateneo, Dictadura y República*
4. ↑  ABC (Madrid) - 25/12/1935, p. 35 - ABC.es Hemeroteca
5. ↑  "Panorama electoral en Lugo". *El Pueblo Gallego*. 29 de xaneiro de 1936. p. 7. Consultado o 21 de outubro de 2019.
6. ↑  Edición do martes, 11 febreiro 1936, páxina 31 - Hemeroteca - Lavanguardia.es

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12391173
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 111210

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Misa (homónimos).
Misa no momento da comuñón.
A **misa** é un rito cristián onde se combinan a oración, o sacramento da Eucaristía e a predicación.

Orixe
-----

A orixe do substantivo "misa" é o vocábulo latino "mittere" (enviar) e provén da fórmula coa que acaba a celebración do rito en latín: "Ite missa est". O sentido desta frase encerra certa polémica. O significado orixinal de "mittere" é "enviar" pero algunhas fontes sosteñen que neste caso significa "despedida". O lexicógrafo Du Cange, na súa obra *Glossarium latinitatis* mantén que, ou ben se debe sobreentender unha "congregatio fidelium" ("Marchádevos, queda disolta (a congregación dos fieis)"), ou ben se transformou "missa" en substantivo en latín serodio, e adquiriu o significado de despedida.

Segundo o dogma católico, que non comparten outras relixións cristiás, na misa renóvase o sacrificio de Cristo na Cruz, ao celebrar o sacramento da eucaristía: nel conságrase pan e viño por medio dunha fórmula que pronuncia o sacerdote celebrante, e prodúcese a suposta transubstanciación. Segundo esta tradición católica, a misa herda a Última Cea de Xesucristo cos seus doce apóstolos.

Estrutura
---------

Os contidos da misa e a súa estrutura varía conforme os distintos ritos litúrxicos. Segundo a forma ordinaria do rito romano, é dicir, católico, a misa componse de catro partes: os ritos de entrada, a liturxia da Palabra, a liturxia da Eucaristía e os ritos de despedida.

### Ritos de entrada

Son todos aqueles pasos que introducen os fieis na celebración. Estes ritos iniciais, que preceden a liturxia da Palabra, inclúen o canto de entrada, o saúdo inicial, o acto penitencial, o "Señor, ten piedade", o Gloria e a oración colecta. Teñen un carácter de exordio, preparación e introdución. Nalgunhas celebracións que se unen coa Misa, os ritos iniciais omítense ou realízanse dun modo peculiar.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *misa*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Misa Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Misa (música)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q132612
* AAT: 300379721
* BNCF: 9159
* BNE: XX525435
* BNF: 12160834c
* BRE: 2206586
* GEC: 0124002
* GND: 4038805-0
* LCCN: sh85081846
* NKC: ph115393
* Orthodox Encyclopedia: 2563036
* PSH: 7892

 |
| Manra |
| --- |
|  |
| Atol Manra |
| Datos |
| País | Kiribati |
| Illa principal |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitada |
| Superficie | 4´4 km² |
| Superficie lagoa | km² |
| Nº de illas |  |
| Coordenadas | 4°27′S 171°16′O﻿ / ﻿-4.450, -171.267 |
| Maior Altura | 6 m.
  |
| Localización |
| Localización do atol Manra |
|

A **Illa Manra** (tamén coñecida como **Illa Sidney**) é unha illa do grupo de illas Fénix, pertencentes á República de Kiribati. En 1938, foi unha das illas involucradas no plan de colonización británico denominado *Proxecto de Colonización das Illas Fénix*.

Xeografía
---------

A illa ten forma triangular cunha superficie total de 4,4 km ². É un antigo atol coa lagoa interior sen ningunha canle de saída ao mar. Isto fai que a auga se evapore e resulte unha lagoa moi salgada por baixo do nivel do mar, sen vida mariña. Nos arrecifes, en cambio, a fauna é moi diversa. En terra abundan porcos domésticos en estado salvaxe, ratas, lagartas, cangrexos e insectos. Está deshabitada.

Historia
--------

Atópanse antigas ruínas polinesias. Foi descuberta, en 1823, polo capitán Emment do baleeiro inglés *Sydney Packet* e chamouna Sydney Island. Reclamada polos intereses norteamericanos sobre o guano, parece que non chegou a ser explotada. Foi declarada unha reserva natural de aves en 1938, e unha reserva natural de vida salvaxe en 1975.

Galería de imaxes
-----------------

* Lagoa interior de ManraLagoa interior de Manra
* Localización de ManraLocalización de Manra
* Illa Manra, imaxe cortesía do Image Science and Analysis Laboratory, Johnson Space CenterIlla Manra, imaxe cortesía do Image Science and Analysis Laboratory, Johnson Space Center

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q48478
* EBID: ID
* GeoNames: 4030932
* TGN: 1006056

 |
**Melankomas** ou **Melancomas** (en grego: *Μελανκόμας ou Μελαγκόμας*), que significa "**Un co pelo negro"**, nado en Caria no século I, foi un púxil da Grecia antiga, campión olímpico no ano 49.

Traxectoria
-----------

Melankomas naceu en Caria, sendo fillo dun campión de puxilato do mesmo nome, que viviu durante o século I. Fíxose un nome como un dos mellores boxeadores da Antiga Grecia, e foi campión olímpico no ano 49.

Supostamente tiña un estilo de boxeo único, bloqueando e evitando os golpes do rival sen lanzar el ningún golpe. Unha vez que os seus adversarios se esgotaban, perdían, quedando Melankomas como vencedor. Dión Crisóstomo relatou que era capaz de loitar así adestrando moito máis que os seus contemporáneos e grazas a unha resistencia inigualable, sendo capaz de loitar durante un día enteiro ou manter os brazos levantados durante dous días.

Melankomas morreu novo, ao redor do ano 70 d.C. durante os Xogos de Nápoles.

Legado
------

Melankomas é coñecido principalmente polos discursos 28 e 29 de Dión Crisóstomo, nos que o escritor usa a súa vida como lenzo para discutir sobre o atleta ideal e o home ideal. Dión eloxia o seu atletismo, boa aparencia e corazón valente. Segundo este, Melankomas nunca perdeu un combate, golpeou a un rival ou foi golpeado por un rival. Temistio conta que o emperador Tito era o seu amante (*erastes*).

Algúns eruditos cren que Melankomas foi unha persoa real, mentres que outros cren que el ou a súa historia foi un invento de Dión. Non hai nada que permita unha conclusión firme en ningún dos dous sentidos.

Notas
-----

1. ↑  Chopra, Ramesh (2005). *Dictionary Of History* (en inglés). ‎Gyan Books. p. 192. ISBN 81-8205-223-8.
2. 1 2 3  "Melankomas". *ancientolympics.arts.kuleuven.be* (en inglés). 2012. Arquivado dende o orixinal o 21 de xullo de 2021. Consultado o 21 de outubro de 2021.
3. 1 2 3  "Melankomas of Caria". *perseus.tufts.edu* (en inglés). Consultado o 21 de outubro de 2021.
4. ↑  "Melankomas of Caria". *Comité Olímpico Internacional* (en inglés). 14 de xullo de 2021. Consultado o 21 de outubro de 2021.
5. 1 2  "Lance Armstrong, Ryan Lochte and the Marketing of Controversy" (en inglés). 20 de agosto de 2020. ISSN 0099-9660. Consultado o 21 de outubro de 2021.
6. ↑  Early, Gerald (2019-01-24). *The Cambridge Companion to Boxing* (en inglés). Cambridge University Press. ISBN 978-1-108-65103-5.
7. 1 2  Poliakoff, Michael B. (1987). ""Melankomas, ek klimakos, and Greek Boxing". *The American Journal of Philology* (en inglés) **108**: 511–518. ISSN 0002-9475. doi:10.2307/294676.
8. 1 2 3  König, Jason (2005). *Athletics and Literature in the Roman Empire* (en inglés). Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-83845-0.
9. ↑  Heather, Peter J.; Sozomeno; Matthews, John (1991). *The Goths in the Fourth Century* (en inglés). Liverpool University Press. ISBN 978-0-85323-426-5.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Discursos 28 e 29 de Dión Crisóstomo *(en inglés)*.
***Meat Puppets*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock alternativo Meat Puppets, publicado no ano 1982 a través do selo SST Records. A diferenza dos seus lanzamentos posteriores máis coñecidos, este disco ten un son máis hardcore punk.

O disco foi gravado nuns poucos días, hai moi poucos *overdubs* e moitos dos temas son primeiras tomas. Ao igual que outros dos primeiros álbums de SST a calidade do son é máis ben irregular; hai saturación no fondo da música. A banda optou por isto xa que se sentían máis cómodos gravando ao vivo con só uns poucos micrófonos en vez de empregar técnicas convencionais de separación de estudio. En 1999, Curt Kirkwood dixo, "O primeiro [álbum] foi o noso disco de LSD. Estivemos tres días no estudio, e viaxamos todo o tempo. E foi realmente xenial, e realmente molesto tamén, porque nos volvimos tolos".

A reedición de Rykodisc de 1999 conta con todo o EP *In a Car*, ademais doutras 13 cancións extra, moitas delas descartes ou improvisacións no estudio, e un videoclip da banda interpretando "Walking Boss" ao vivo. O libreto tamén ten notas de Gregg Turkington e do batería Derrick Bostrom.

No libro de 2012 *Too High to Die: Meet the Meat Puppets* de Greg Prato, un capítulo enteiro está dedicado ao guitarrista de Soundgarden Kim Thayil explicando porque *Meat Puppets* é un dos seus álbums favoritos.

Listaxe de cancións
-------------------

Todas as cancións escritas por Meat Puppets, agás onde se indique.

### Álbum orixinal

1. "Reward" – 1:11
2. "Love Offering" – 1:28
3. "Blue-Green God" – 1:22
4. "Walking Boss" (Doc Watson) – 2:52
5. "Melons Rising" – 0:53
6. "Saturday Morning" – 1:30
7. "Our Friends" – 2:11
8. "Tumbling Tumbleweeds" (Bob Nolan) – 2:02
9. "Milo, Sorghum, and Maize" – 2:15
10. "Meat Puppets" – 1:38
11. "Playing Dead" – 1:28
12. "Litterbox" – 0:50
13. "Electromud" – 0:47
14. "The Gold Mine" – 1:02

### Cancións extra do CD de 1999

15. "In a Car" - 1:21
16. "Big House" - 1:07
17. "Dolphin Field" - 1:09
18. "Out in the Gardener" - 1:04
19. "Foreign Lawns" - 0:37
20. "Meat Puppets" - 1:33
21. "Everybody's Talking" (Fred Neil) - 2:42
22. "H-Elenore" (Curt Kirkwood) - 1:39
23. "Hair" (Monitor) - 1:26
24. "I Got a Right" (Iggy Pop) - 2:40
25. "I Am a Child" (Neil Young) - 2:14
26. "Franklin's Tower" (Jerry Garcia, Robert Hunter, Bill Kreutzmann) - 4:52
27. "Milo Sorghum & Maize" - 1:32
28. "Electromud" - 0:45
29. "Love Offering" - 1:03
30. "Saturday Morning" - 1:11
31. "Magic Toy Missing" (Curt Kirkwood) - 1:28
32. "Unpleasant" (Curt Kirkwood, Derrick Bostrom) - 1:02

* Pistas 15-19 procedentes do EP *In a Car*.

Notas
-----

1. ↑  "Meat Puppets rise to their knees". The Austin Chronicle. Consultado o 5 de outubro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3281224
* Discogs: 29813
* MusicBrainz: ID

 |
***Mirrored*** é o álbum de estrea da banda estadounidense de rock experimental Battles, publicado o 14 de maio de 2007 no Reino Unido e o 22 de maio nos Estados Unidos a través do selo Warp Records. Esta é a primeira vez que o grupo incorpora voces destacadas e letras nas súas cancións, xa que o seu anterior EP era completamente instrumental (á parte do *beatboxing* nos temas "Dance" e "Fantasy" e as voces sen palabras en "B + T", "IPT-2" e "BTTLS"). O primeiro sinxelo do álbum, "Atlas", foi editado no Reino Unido o 2 de abril de 2007, e foi usado no xogo da PlayStation 3 *LittleBigPlanet*, no nivel "The Construction Site". Tamén foi usado nos programas da televisión británica *Skins*, *Top Gear* e *Torchwood*, ademais de por Honda para o seu Civic Type R europeo. *Mirrored* apareceu nas listas de mellores álbums de 2007 de varias publicacións, como *Time*, *NME*, *The Guardian* e Pitchfork.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Battles. 

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Race : In"   | 4:50 |
| 2. | "Atlas"   | 7:07 |
| 3. | "Ddiamondd"   | 2:33 |
| 4. | "Tonto"   | 7:43 |
| 5. | "Leyendecker"   | 2:48 |
| 6. | "Rainbow"   | 8:11 |
| 7. | "Bad Trails"   | 5:18 |
| 8. | "Prismism"   | 0:52 |
| 9. | "Snare Hangar"   | 1:58 |
| 10. | "Tij"   | 7:03 |
| 11. | "Race : Out"   | 3:29 |

| Canción extra no Xapón |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 12. | "Katoman"   | 2:08 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q539555
* AllMusic: mw0000569577
* Discogs: 46353
* Metacritic: battles
* MusicBrainz: ID

 |
*Matanza do día de San Bartolomé*, de François Dubois
A **matanza do día de San Bartolomeu** foi un episodio sanguento na represión dos protestantes na Francia polos reis franceses, católicos. As matanzas, organizadas pola casa real francesa, comezaron o 24 de agosto de 1572 e duraron varios meses, inicialmente en París e despois noutras cidades francesas, morrendo entre 70.000 e 100.000 protestantes franceses (chamados hugonotes).

Este masacre veu dous anos despois do tratado de paz de Saint-Germain, polo cal Catarina de Médici tiña ofrecido treguas aos protestantes.

En 1572, catro incidentes interrelacionados teñen lugar após o casamento real de Margarida de Valois (a irmá do rei de Francia) con Henrique de Navarra, unha alianza que supostamente debería acalmar as hostilidades entre protestantes e católicos e fortalecer as aspiracións de Henrique ao trono. En 22 de agosto, un axente de Catarina de Médici (a nai do rei de Francia de entón, Carlos IX de Francia, o cal tiña apenas 22 anos e non tiña verdadeiramente o control), un católico chamado Maurevert, tentou asasinar ao almirante Gaspard de Coligny, líder hugonote de París, o que enfureceu aos protestantes, a pesar de quedar el apenas ferido.

Nas primeiras horas da madrugada de 24 de agosto, o día de San Bertomeu, decenas de líderes hugonotes foron asasinados en París, nunha serie coordenada de ataques planeados pola familia real.

Este fora o sinal inicial para un masacre máis grande. Comezando o 24 de agosto e durando até outubro, houbo unha onda organizada de asasinatos de hugonotes en cidades coma Tolosa, Bordeos, Lión, Bourges, Ruán, e Orleáns.

Relatos da altura dan conta de cadáveres nos ríos durante meses, de modo que ninguén comía peixe.

Non foi o primeiro nin o último ataque masivo aos protestantes franceses. Outros programas se seguirían.

Os eventos en ficción
---------------------

A historia foi relatada por Alexandre Dumas na súa obra *La Reine Margot*, un romance de 1845, historicamente acurado, a pesar de Dumas ter inserido romantismo e aventuras no seu texto. O romance de Dumas foi adaptado ao cinema en 1994, en *La Reine Margot* ("A Raíña Margot"), de Patrice Chéreau, que obteu grande acollida do público.

A matanza xa fora representada no cinema por D.W. Griffith no filme mudo *Intolerance* ("Intolerancia"), de 1916.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Matanza do día de San Bartolomeu*** |

### Outros artigos

* Liga Santa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q163891
* BNCF: 29730
* BNE: XX558468
* BNF: 11996095p
* BRE: 1900927
* EBID: ID
* GEC: 0046160
* GND: 4137666-3
* LCCN: sh85127159
* NKC: ph214664
* Orthodox Encyclopedia: 154387
* Treccani: san-bartolomeo-notte-di

 |
**Joseph Déjacque**, nado contra decembro de 1821 en París e finado en 1864, foi un escritor anarquista francés creador do termo *Libertario*.

Biografía
---------

De orixes descoñecidas, foi coñecido ó ser arrestado por formar parte da Revolución Francesa de 1848. Encarcerado durante un tempo acusado de "axitación socialista", foi liberado pero arrestado novamente en 1851 e sentenciado a 2 anos de cárcere debido á súa colección de poemas *"Les Lazaréennes, Fables et Poésies Sociales"*.

Escapou arredor do 2 de decembro de 1851, marchando a Londres. Estando na illa de Jersey entre 1852 e 1853 escribiu *La question révolutionnaire*, unha exposición do anarquismo que publicaría en 1854 en Nova York. Alí comunicouse con asociacións obreiras e onde foi signatario do programa da Primeira Internacional en 1855.

En Nova Orleáns entre 1856 e 1858 escribiu a súa famosa utopía anarquista *"L'Humanisphère, Utopie anarchique"*, aínda que non deu atopado un editor. Ó volver a Nova York publica os seus libros no periódico *"Le Libertaire, Journal du Mouvement social"*, do que saíron 27 números entre o 9 de xuño de 1858 e o 4 de febreiro de 1861. Este periódico foi o primeiro de carácter comunista libertario (identificable desta forma pola liña da *comunidade de bens*, se ben esta teoría económica aínda non existía formalmente dentro do anarquismo) publicado nos Estados Unidos. Ademais de criticar artigos sobre a revolución e os acontecementos políticos dos Estados Unidos e Francia, tamén criticou o aforcamento do abolicionista John Brown logo da redada acontecida en Harpes Ferry en Virxinia, e fixo propaganda pola causa abolicionista.

Déjacque foi o primeiro en usar o termo libertario, nunha carta en 1857 criticando a Pierre Joseph Proudhon, logo de que este criticara ó feminismo polo seu apoio á apropiación individual do traballo e á economía de mercado, decindo: "Non é o produto do seu traballo ó que as ou os traballadores teñen dereito, senón á satisfación das súas necesidades, calquera que sexa a natureza destas".Arquivado 23 de setembro de 2010 en Wayback Machine.

A súa estadía en Nova York terminou cando as súas posibilidades de traballo se acabaron debido ó desfeita económica producida polo estalido da guerra civil. Volve a Londres e logo a París, onde morre uns anos despois en extrema pobreza.

Segundo Alain Penjam, Déjacque buscaba abolir "a propiedade personal, a propiedade da terra, edificios, fábricas, tendas, e toda propiedade que sexa instrumento de traballo, produción ou consumo,"

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Obras completas en francés

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2423099
* WorldCat
* VIAF: 44344311
* BNE: XX903318
* BNF: 12193387x
* CANTIC: a1178572x
* ISNI: 0000 0001 2130 3818
* LCCN: n90632011
* NTA: 138823162
* OL: OL8624323A
* SUDOC: 030539064

 |
**Joan Maragall i Gorina**, nado en Barcelona en 1860 e finado en 1911, foi un escritor catalán.

Traxectoria
-----------

Nado no seo da burguesía catalá, logo de rematar o bacharelato vai facer dúas viaxes, unha ao sur de España e outra a Francia que van ser claves para a súa visión do mundo. Enfrontado ao seu pai que quería que seguise a tradición familiar e entrase no negocio familiar, ao que Maragall se negaba para dedicarse á estudar, o que consegue en 1879 cando comeza os estudos de dereito na Universidade de Barcelona. Ao tempo que dedica horas á lectura de libros en catalán e castelán, e apaixonase coa obra de Goethe. En 1881 participa nos seus primeiros Jocs Florals con *Dins sa cambra*, que consegue un dos premios. En 1890 pasa a formar parte da redacción do *Diario de Barcelona* e ao ano seguinte casa con Clara Noble. En 1895 publica un dos seus poemas máis populares *La vaca cega* no libro *Poesies* e neses anos colabora con *La Renaixença* e *La Veu de Catalunya*. *El Cant de la Senyera* composto como himno do Orfeó Catalá en 1896. En 1900 aparece a primeira parte de *El comte Arnau* (a segunda aparecerá en 1906 e a terceira en 1911). En *Visions e Cants* (1900) aparece a *Oda a l'Espanya*. En 1904 foi proclamado mestre do Gai Saber, por gañar tres premios nos Jocs Florals.

Foi membro fundador da Secció Filològica de l'Institut d'Estudis Catalans. A temática na obra de Maragall é das máis amplas da literatura do século XIX catalá, están presentes o amor, a natureza, o canto á terra e á súa cidade, as lendas, os elementos espirituais.

Relación con Galicia
--------------------

En 1903 visitou a cidade da Coruña e quedou engaiolado de Galicia que xa coñecía polas súas lecturas de Manuel Curros Enríquez. Tamén coñecía as teorías rexionalistas de Alfredo Brañas. Pero non foi ata 1929 que se traduciu o primeiro poema do poeta ao galego, o *Himno da arbre froital*. Ademais realizáronse tres traducións ó galego do coñecido poema *La vaca cega*: a primeira tradución é obra de Xosé Iglesias Roura, publicada por vez primeira o 10 de xuño de 1917 n'*A Nosa Terra*; a segunda, obra de Xesús Alonso Montero publicada o 16 de xuño de 1972; e a derradeira tradución foi a cargo de Manuel Casado Nieto, publicada o 7 de agosto de 1981 no *Faro de Vigo*.

Notas
-----

1. ↑  Xesús Alonso Montero. Joan Maragall en Galicia. Tres traducións galegas de "La vaca cega" Arquivado 03 de abril de 2010 en Wayback Machine.. *Madrygal. Revista de Estudios Gallegos* (2008).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q562402
* WorldCat
* VIAF: 4939902
* BNE: XX1034946
* BNF: 119979315
* BRE: 2184590
* CANTIC: a10435712
* DBE: joan-maragall-i-gorina
* DeutscheBio: 118640887
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 35778
* GEC: 0039959
* GND: 118640887
* ICCU: RMLV030185
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0001 1020 2712
* LCCN: n79056058
* LibriVox: 1457
* MusicBrainz: ID
* NKC: kup19990000061223
* NTA: 073442755
* OL: OL680858A
* PTBNP: 132048
* SELIBR: 194643
* SNAC: w6m06r0s
* SUDOC: 028070860
* ULAN: 500322048

 |
Joseph Fadelle en 2014.
**Joseph Fadelle**, nado como **Mohamed al-Sayid al-Musawi** (en árabe: *محمد السيد الموسوي*) en 1964 en Iraq, é un escritor franco-iraquí, converso do islam xiíta ao catolicismo.

Traxectoria
-----------

Naceu nunha familia xiíta ben posicionada de Iraq. Converteuse a raíz dunhas conversacións mantidas cun cristián co que viviu cando facía o servizo militar en 1987, e logo dun estudo do Alcorán e da Biblia.

En 1992 o seu pai concertou o seu matrimonio cunha rapaza musulmá chamada Anwar. Durante ese tempo acudía á igrexa en segredo, e contactou cun misioneiro que aceptou darlle a instrución necesaria para recibir o bautismo.

Agochou a súa conversión durante varios meses, incluso á súa familia. Descubriuno a súa dona, quen posteriormente tamén adoptou o cristianismo. En 2007, cando na súa familia souberon da súa conversión, foi detido e torturado durante varios meses á instancia do seu tío.

Por mor dunha fatua contra a súa muller e el mesmo, tiveron que deixar o país. Finalmente, chegaron a Xordania en abril de 2000, e foron bautizados. En decembro do mesmo ano, a súa familia atopouno alí e tentaron asasinalo, deixándoo cando pensaban que estaba morto.

Cando se recuperou, marchou coa súa familia a Francia en 2001, onde reside dende entón, onde ten protección policial.

En marzo de 2010 publicou un libro autobiográfico, *Le Prix à payer*, que tivo un grande éxito de vendas en Francia, e que ten sido traducido ao inglés, portugués, castelán, italiano, neerlandés, alemán, esloveno e polaco.

Obra
----

* L'Œuvre Éditions, ed. (2010). *Le Prix à payer*.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Artigo na revista francesa *Valeurs Actuelles* *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3184925
* WorldCat
* VIAF: 160602731
* BLBNB: 001027512
* BNE: XX5151469
* BNF: 16252941x
* CANTIC: a11628704
* GND: 1017794464
* ISNI: 0000 0001 0812 9886
* LCCN: no2014144755
* NKC: hka2014803424
* PTBNP: 1495516
* SUDOC: 147750903

 |
**Mayda Insula** é unha illa situada no norte do gran lago Kraken Mare, un lago de hidrocarburos que está dentro do polo norte da lúa de Saturno, Titán. Recibiu o seu nome oficial o 11 de maio do 2008 en relación a Mayda, unha lendaria illa do nordeste do atlántico norte.

A illa posúe unha dimensións de 90 x 150 kms, ten aproximadamente o mesmo tamaño cá Illa Kodiak de Alasca e cá illa principal do arquipélago de Hawai. Hoxe en día e despois da obtención de imaxes por radar, sospéitase que esta illa non é realmente unha illa, senón que é unha península conectada a terra por un longa aínda que posiblemente estreita ponte de terreo firme.

O seu status coma mar de hidrocarburos foi confirmado polas imaxes e datos obtidos por radar. Só unha porción do mar foi escaneada por radar, pero coma se pode ver na imaxe da caixa de información, o seu tamaño é moito máis grande, coma así reflicte a imaxe de fondo feita no espectro visible.

Imaxe dos lagos do polo norte de Titán. Podemos ver ó completa cara a esquina inferior dereita o Ligeia Mare, á súa esquerda e atravesado por unha parte do mapa en branco podemos ve-lo Kraken Mare coa súa grande illa do norte, a Mayda Insula, máis o norte (case sobre o polo) podemos ver parte do Punga Mare.

Notas
-----

1. 1 2 3  JPL (ed.). "PIA09180: Titan: Larger and Larger Lakes" (en inglés). Consultado o 23/04/2010.
2. 1 2  Gazetteer of Planetary Nomenclature (ed.). "Planetary Names: Insula, insulae: Mayda Insula on Titan" (en inglés). Consultado o 13-04-2017.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Titán (lúa)
* Lagos de Titán
* Kraken Mare
* Lista dos accidentes xeolóxicos de Titán

### Ligazóns externas

* Map of Titan's north pole, based on radar imagery, showing Kraken Mare's location (imaxe dos lagos do polo norte de Titán con nomenclatura incluída.) *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q153208
* GPN: 14401

 |
A **Misa do Galo** é o nome dado nos países católicos á misa celebrada despois da cea de Noiteboa que comeza arredor das doce da noite do día 24 para o 25 de decembro.

Orixe
-----

Parece estar relacionado co canto do galo que anuncia o día, simbolizando que nesa noite chega a luz que vence o príncipe das tebras, é dicir, o demo. Tamén hai unha lenda cristiá segundo a cal, na noite do 24 de decembro, un galo tería cantado e por ende anunciado a chegada do Mesías.

O Papa Sisto III introduciu no século IV a celebración en Nadal dunha vixilia nocturna, *tras canta-lo galo*, é dicir, a partir da medianoite, nun pequeno oratorio chamado *ad praesepium*, ante o presebe, situado tralo altar maior da Basílica de Santa María a Maior de Roma. Desa expresión temporal xorde o nome de *Misa do galo* á que se celebraba nese momento.

Dentro da celebración festiva desta data, inclúense bromas entre os fieis que asisten á misa, como cose-las saias de dúas mulleres que senten xuntas ou botar tinta na pía da auga bendita.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* O Nadal na cultura popular galega
| Iguana |
| --- |
| *Iguana iguana* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Reptilia |
| Orde: | Squamata |
| Suborde: | Iguania |
| Familia: | Iguanidae |
| Xénero: | *Iguana*Laurenti, in 1768 |

 |
| Especies |
| * *Iguana delicatissima*
* *Iguana iguana*
 |

A **iguana** pertence ao grupo maior e de máis complicado deseño dos saurios do Novo Mundo, ao que pertencen a maioría das especies. Englóbanse na familia dos Iguanidos. Poden medir de 7.5 centímetros ata 2 metros. Son animais herbívoros e reprodúcende por medio de ovos, que son colocados baixo terra durante o mes de febreiro.

Alcanzan a madurez sexual aos 16 meses de idade, pero son consideradas adultas aos 36 meses, cando miden 70 centímetros de longo.

Todas as iguanas teñen patas moi curtas e cinco dedos en cada pé, acabados en garras moi afiadas. A súa cola é longa e delgada e está bordeada por unha ringleira de afiadas escamas dorsais. Este animal ás veces emite bufidos. Posúe escamas, unha bolsa gular na gorxa e unha orla dorsal que os machos utilizan para marcar o seu territorio.

Existen ao redor de 300 especies de iguana. A máis coñecida é a común (*Iguana iguana*), de cor verde brillante con algunhas bandas transversais escuras na cola.

Son coñecidas polas súas espectaculares exhibicións nos rituais de defensa e cortexo, nos que levantan o corpo mentres axitan con forza a cabeza de arriba a abaixo. Viven principalmente en América e en rexións bastante húmidas, como a selva mexicana.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q205531
* EBID: ID
* JSTOR: iguanas
* LCCN: sh85064217
* MAG: 2777252401

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Iguana
* EOL: 30431
* EPPO: 1IGUAG
* Fossilworks: 37867
* GBIF: 2459675
* iNaturalist: 35341
* ITIS: 173929
* NCBI: 8516
* uBio: 5757018

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D007076

 |
Igualdade social
A **igualdade social** é unha situación social segundo a cal as persoas teñen as mesmas oportunidades ou dereitos nalgún aspecto.

Existen diferentes formas de igualdade, dependendo das persoas e da situación social particular. Por exemplo, a igualdade entre persoas de diferente sexo, igualdade entre persoas de distintas razas, igualdade entre persoas discriminadas ou de distintos países con respecto ás oportunidades de emprego ou a igualdade de diferentes razas respecto a dereitos de tránsito, de uso de transportes públicos ou de acceso á educación.

A loita polos dereitos sociais foi bandeira do Movemento polos Dereitos Civís.

Actualmente, a igualdade social nalgúns aspectos gañou terreo en occidente -especialmente no primeiro mundo- debido ás múltiples iniciativas pola liberdade en amplas áreas, aínda que de maneira aínda bastante limitada a pesar das aparencias; pero na maior parte dos países do mundo continúan existindo moitos tipos de desigualdades sociais de gran magnitude.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13416790
* BNCF: 21271
* GND: 4021216-6
* JSTOR: social-equality
* MAG: 25287524

 |
**Milo Đukanović** (en montenegrino, Мило Ђукановић; Nikšić, ex-Iugoslavia, 15 de febreiro de 1962) é un político montenegrino, actual Presidente de Montenegro.

Antes foi Primeiro Ministro dese país varias veces desde 1991 ata 1998 e de novo desde 2003 ata 2006 e finalmente entre 2008 ata 21 de decembro de 2010.

Traxectoria
-----------

Membro do Partido dos Socialistas Democráticos de Montenegro, Đukanović foi Primeiro Ministro de Montenegro entre o 15 de febreiro de 1991 e o 5 de febreiro de 1997, cando asumiu como Presidente de Montenegro. O 26 de novembro de 2002 volveu asumir como Primeiro Ministro, sendo un dos principais impulsores do referendo que decidiu a separación do seu país da federación que mantiña con Serbia, realizado en 2006.

Tras a independencia do seu país, Đukanović autoproclamouse ministro de Defensa, o que provocou as críticas de diversas organizacións que consideraron a medida como anticonstitucional. Ademais, foi acusado de contrabando de tabaco cara a Italia. Finalmente, renunciou ao seu cargo e propuxo a Željko Šturanović como o seu sucesor, o que asumiu o 10 de novembro de 2006. Tras actuar brevemente como Ministro de Defensa de forma temporal, volveu asumir como Primeiro Ministro o 29 de febreiro de 2008.

Nas eleccións presidenciais de 2018 foi o cabeza de lista do seu partido obtendo o 53,9% dos votos en primeira rolda e converteuse no novo Presidente de Montenegro.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q200305
* WorldCat
* VIAF: 85595328
* BRE: 1953371
* EBID: ID
* FAST: 425683
* GEC: 0243127
* GND: 121239926
* ISNI: 0000 0001 1494 7340
* LCCN: no98123697
* Munzinger: 00000022110
* NKC: xx0046776
* Treccani: milo-djukanovic

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Mirón.

Redución en bronce romana do Discóbolo
**Mirón**, en grego antigo *Μύρων*, de Eleutera, localidade sita no linde entre Beocia e Atenas, foi un escultor grego ( primeira metade do século V a. C.) do período clásico da arte grega.

Traxectoria
-----------

Debeu quizais ser discípulo de Axeladas, como probablemente Fidias e Policleto. Concentrou a súa actividade en Atenas. Traballou utilizando o bronce, mais ningunha das súas obras orixinais chegou directamente ata nós, porén podemos ter unha idea das súas cualidades artísticas a través das numerosísimas copias romanas, en mármore, e que demostran a popularidade da que gozou na Antigüidade. 

A súa obra máis notábel é, sen dúbida o Discóbolo. Nesta estatua, Mirón representou un atleta espido no momento de esforzo, cando concentra toda a súa enerxía antes de lanzar o disco. Con perfecta harmonía de movementos tensos, o Discóbolo aparece inmóbil, nunha pose fóra do tempo. Mais o artista non quixo representar o movemento dun home singular nun intre dado, senón a mesma idea de movemento. A estatua orixinal foi fundida para facer un canón. Este acto bárbaro, non puido borrar a memoria dunha das máximas obras mestras da historia da arte.

Outra obra célebre de Mirón é o grupo de Atenas e Marsias, datábel arredor do 455 a.C.

Aínda por mor da súa grandeza, tense atribuído a Mirón os Bronces de Riace, sobre cuxa autoría existe un debate aberto.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192211
* WorldCat
* VIAF: 146218593
* BMT: 59542
* BRE: 2217336
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1836657
* GEC: 0042835
* ISNI: 0000 0000 9863 5127
* LCCN: n85116992
* NKC: jo20191050863
* NNDB: 000103140
* SUDOC: 166592749
* ULAN: 500120889

 |
**Jean-Baptiste Merjay**, nado en Echternach, o 18 de maio de 1811 e finado en Auderghem o 12 de setembro de 1899, foi un militar e político belga.

Biografía
---------

Merjay foi orixinario dunha familia importante da rexión de Echternach, no Luxemburgo, que daquela aínda formaba parte de Francia, como a Bélxica actual. En 1827, foi tambor voluntario na armada neerlandesa. No desenvolvemento da Revolución de 1830, escolle loitar pola independencia da Bélxica. Era sarxento.

En 1832, promociona a subtenente e en 1839, asina a declaración legal pola que expresa o seu desexo de pertencer a Bélxica. Casa en 1849 coa baronesa Marie-Ange de Martigny, tamén orixinaria de Luxemburgo. Neste momento, era capitán e prosegue a súa carreira militar.

Unha semana antes da súa xubilación, o 19 de setembro de 1874, o xeneral maior Merjay promociona a lugartenente xeneral. Foi elixido o 10 de xuño de 1884 deputado da circunscrición de Bruxelas na Cámara e, o 14 de febreiro de 1885, pasa a ser alcalde da cidade de Auderghem. Dimite un ano máis tarde. Unha rúa leva o seu nome.

O seu fillo, Franz Merjay, crea un servizo de alistamento durante a Primeira Guerra mundial mais foi capturado e executado á idade de 65 anos. Unha rúa de Ixelles levará seu nome máis tarde.

Funcións políticas
------------------

* 1884 - 1886: deputado belga ;
* 1885 - 1886: Alcalde de Auderghem.
**Ignacio Fornés Olmo**, anteriormente coñecido como **Nach Scratch** e actualmente coñecido como **Nach**, nado en Albacete o 1 de outubro de 1976, é un Mc alacantino, un dos rapeiros máis veteranos da escena española.

Estilo
------

As súas letras son coñecidas polo seu gran sentido e porque parecen sacadas de situacións da vida real, o cal se demostra no seu disco, *Poesía Difusa*. Ademais caracterízase por ter un estilo de seu moi expresivo, xogando con enxeños estruturais e tamén empregando moitos recursos literarios. O seu estilo caracterízase pola maior sentimentalidade (por así decilo) que outros Mc's de España que non se dedican soamente a expresa-los seus sentimentos, tales como o amor.

Discografía
-----------

* *D.E.P.* (Maqueta, 1995)
* *Trucos* (Maqueta, 1997)
* *En la brevedad de los días* (LP, Revelde, 1999)
* *Poesía Difusa* (LP, BoaCor, 2003)
* *Poesía Difusa (concierto)* (DVD, BoaCor, 2003)
* *Juega* (BoaCor, 2005)
* *Ars Magna - Miradas* (LP, BoaCor, 2005)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q385357
* WorldCat
* VIAF: 254775025
* BNE: XX1667068
* BNF: 17141719q
* Discogs: 549717
* ISNI: 0000 0003 6840 4514
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 39141

 |