A **onicofaxia** é o hábito crónico de roer ou morder as uñas ou unllas. Os mordedores de uñas adoitan roer fragmentos das cutículas ou irregularidades das uñas, polo que as estas permanecen regulares e suaves, aínda que nas formas graves do trastorno pode levar a unha destrución significativa das uñas.

Segundo a Clasificación Internacional de Doenzas, décima revisión (CIE-10), a onicofaxia clasifícase na sección "Outros trastornos emocionais e do comportamento que adoitan comezar na infancia e na adolescencia" (código F98.8).

Prevalencia
-----------

Morder as unllas é un comportamento habitual na infancia. A onicofaxia adoita comezar na primeira década de vida e pode persistir até a idade adulta.
Adoita comezar na infancia, na adolescencia ou ao comezo da idade adulta. Calcúlase que entre o 28% e o 33% dos nenos de entre 7 e 10 anos, e ao redor do 45% dos adolescentes morden as unllas, polo menos ocasionalmente. Aos 18 anos, a frecuencia deste comportamento diminúe; con todo, pode persistir ata a idade adulta nalgúns individuos.

Causas
------

O roer as uñas pode acontecer para calmarse en momentos de estrés ou ansiedade. Nalgúns casos, vai precedido dunha sensación de tensión, e pode aumentar ao tentar resistir ese impulso, de xeito similar ao que ocorre noutras condutas compulsivas. Considérase que a onicofaxia, polo menos en parte, está relacionada con trastornos emocionais e de ansiedade, con trastornos obsesivo-compulsivos ou en asociación coa ansiedade como trazo de personalidade. 

Morder as uñas tamén ten sido descrito como unha forma de autoestimulación cando a persoa se morde as uñas mentres está aburrida ou inactiva.

Para algunhas persoas, morderse as uñas e eponiquios é un comportamento automático que se realiza sen pensar niso, especialmente cando se dedican a outras actividades como ler ou ver televisión. Para outros individuos, a onicofaxia é unha actividade consciente e intencionada, ás veces coa intención de ter unhas perfectas e regulares. Algunhas persoas tentan morder calquera irregularidade das uñas e continúan con este comportamento sen importar o mal que se vexan as uñas despois.

Complicacións
-------------

Máis aló da destrución ou malformación das propias uñas, a onicofaxia pode levar a outras complicacións físicas como infeccións fúnxicas ou bacterianas da placa ungueal e da pel circundante (paroniquia), problemas dentais (erosión dos dentes, maloclusión, reabsorción das raíces dos dentes e destrución alveolar) e dor e disfunción das articulacións temporomandibulares. 

Tamén pode levar a consecuencias psicosociais por vergoña, sufrimento emocional ou interferencia social.

Tratamento
----------

O tratamento da onicofaxia depende da gravidade do hábito. Non é necesario un tratamento específico para a onicofaxia leve, xa que un neno adoita superar o hábito de forma espontánea. Recoméndase manter as uñas curtas e ben recortadas e coidadadas, ou cubertas para minimizar a tentación de mordelas. A aplicación de compostos de sabor amargo ás uñas para disuadir a morderse é controvertida e ineficaz.

En casos graves, pódese indicar un tratamento psicolóxico da modificación da conduta, ou a aplicación de órteses dentais.

Cando a onicofaxia é unha manifestación dun trastorno psiquiátrico, o tratamento debe dirixirse á causa subxacente.

Notas
-----

1. ↑  *Diccionario galego de termos médicos* (PDF). Dirección Xeral de Política Lingüística. p. 528. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 10 de novembro de 2021. Consultado o 5 de xaneiro de 2022.
2. ↑  "onicofaxia". *Dicionario da Real Academia Galega*. Consultado o 2024-03-01.
3. 1 2 3  Tanaka, Orlando Motohiro; Vitral, Robert Willer Farinazzo; Tanaka, Giulia Yuriko; Guerrero, Ariana Pulido; Camargo, Elisa Souza (2008-08). "Nailbiting, or onychophagia: A special habit". *American Journal of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics* **134** (2): 305–308. ISSN 0889-5406. doi:10.1016/j.ajodo.2006.06.023.
4. ↑  de Berker, David (2006-07-01). "Childhood Nail Diseases". *Dermatologic Clinics*. Nail Disorders and their Management **24** (3): 355–363. ISSN 0733-8635. doi:10.1016/j.det.2006.03.003.
5. ↑  Leung, Alexander K.C.; Robson, Lane M. (1990-12). "Nailbiting". *Clinical Pediatrics* (en inglés) **29** (12): 690–692. ISSN 0009-9228. doi:10.1177/000992289002901201.
6. ↑  Tanaka, Orlando Motohiro; Vitral, Robert Willer Farinazzo; Tanaka, Giulia Yuriko; Guerrero, Ariana Pulido; Camargo, Elisa Souza (2008-08). "Nailbiting, or onychophagia: A special habit". *American Journal of Orthodontics and Dentofacial Orthopedics* **134** (2): 305–308. ISSN 0889-5406. doi:10.1016/j.ajodo.2006.06.023.
7. ↑  Grant, Jon E.; Odlaug, Brian L. (2009-08-01). "Update on pathological skin picking". *Current Psychiatry Reports* (en inglés) **11** (4): 283–288. ISSN 1535-1645. doi:10.1007/s11920-009-0041-x.
8. ↑  Pacan, Przemysław; Grzesiak, Magdalena; Reich, Adam; Szepietowski, Jacek C. (2009-03-19). "Onychophagia as a Spectrum of Obsessive-compulsive Disorder". *Acta Dermato-Venereologica* (en inglés) **89** (3): 278–280. ISSN 1651-2057. doi:10.2340/00015555-0646.
9. ↑  Halteh, Pierre; Scher, Richard K.; Lipner, Shari R. (2017-02-17). "Onychophagia: A nail-biting conundrum for physicians". *Journal of Dermatological Treatment* (en inglés) **28** (2): 166–172. ISSN 0954-6634. doi:10.1080/09546634.2016.1200711.
10. 1 2 3 4  Siddiqui, Javed Ather; Quershi, Shazia Farheen (2020-02-15). "Onychophagia (Nail Biting): an overview". *Indian Journal of Mental Health* **7** (2): 97. ISSN 2394-6652. doi:10.30877/ijmh.7.2.2020.97-104.
11. ↑  Marouane, O.; Ghorbel, M.; Nahdi, M.; Necibi, A.; Douki, N. (2016-11-23). "New Approach to Managing Onychophagia". *Case Reports in Dentistry* (en inglés) **2016**: e5475462. ISSN 2090-6447. PMC 5141299. PMID 27994890. doi:10.1155/2016/5475462.

Véxase tamén
------------

* Trastorno obsesivo-compulsivo
* Manicura

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1367423
* MAG: 2779048665

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* HPO: HP:0012170
* ICD-9: 307.9
* ICD-10: F98.8
* MeSH: D009259
* UMLS: C0027338

 |