recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**John Phillips Marquand**, nado en 1893 e finado en 1960, foi un novelista americano.

Traxectoria
-----------

Marquand naceu en Wilmington, Delaware e medrou nos suburbios de Nova York. Tras un empeoramento da situación económica da súa familia, os pais enviárono a vivir cos seus tíos en Newbutyport, Massachusetts, onde cursou os estudos elementais.

Graduouse en Harvard en 1915, traballou como xornalista durante algún tempo e serviu como voluntario na primeira guerra mundial. Á súa volta aos Estados Unidos traballou como xornalista e máis tarde como publicista. En 1922 casou con Christina Sedgwick, filla do editor de *The Atlantic Monthly*, un dos xornais máis prestixiosos do país. En 1925 publicou o seu primeiro libro, unha exploración da vida e da lenda de Timothy Dexter (1763-1806), un excéntrico personaxe do século XVIII.

Converteuse nun escritor prolífico e exitoso en revistas populares como *Saturday Evenint Post*. A mediados dos anos 30, Marquand comeza a publicar unha serie de novelas satíricas sobre a vida norteamericana, centradas en Nova Inglaterra, a primeira foi *The Late George Apley* (1937) unha sátira da clase alta bostoniana que gañou o premio Pulitzer (1938), outras novelas foron *Wickford Point* (1939), *H.M. Pulham, Esquire* (1941), *So Little Time* (1941) e *Point of No Return* (1949), retrato satírico do antropólogo de Harvard W. Lloyd Warner. Entre 1937 ata 1960 foi un dos novelistas máis populares dos Estados Unidos, hoxe está case esquecido, e tan só se lembra por unha serie de novelas de detectives centradas no personaxe ficticio de Mr. Moto, a primeira foi *Your Turn, Mr. Moto*(1935) e que protagonizou Peter Lorre.

Casou por segunda vez con Adelaide Ferry Hooker, irmá da muller de John D. Rockefeller.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1190579
* WorldCat
* VIAF: 7473159
* Allmovie: p217917
* AlloCiné: 69091
* BNF: 12391185j
* DeutscheBio: 118782053
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 36837
* Filmportal: ID
* GEC: 0040485
* GND: 118782053
* Gutenberg: 3310
* IBDB: 6881
* IMDb: nm0549654
* ISNI: 0000 0001 2119 4367
* LCCN: n79061320
* Munzinger: 00000007367
* NDL: 00448893
* NKC: ola2009522940
* NLG: 129392
* NNDB: 000114225
* NPG: mp100037
* NTA: 070729425
* OBP: ID
* OL: OL1123475A
* openMLOL: 73378
* PTBNP: 490928
* SELIBR: 345690
* SNAC: w6s181jx
* SUDOC: 033000085
* TMDb: 229613
* WikiTree: Marquand-70

 |
**José Sendón Sendón**, nado en Carnota cara a 1913 e finado no mesmo concello en abril de 2000, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Mariñeiro, veciño de Muros en 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e agochouse. A policía franquista sinalouno como un dos fuxidos na evasión dos bous Santa Eulalia e Santa Rosa. Foi xulgado na Coruña por rebelión militar e declarado en rebeldía. Estivo fuxido no Monte Pindo durante 10 anos. Logo da morte de Franco foi presidente do comité local do PSdeG-PSOE de Carnota. Recibiu unha homenaxe do PSdeG-PSOE en xullo de 1993. Finou en Carnota en abril de 2000.

Notas
-----

1. ↑  "Los evadidos por el puerto de Muros", *La Voz de Galicia*, 22-5-1937, p. 2.
2. ↑  "Emplazamiento judicial de unos evadidos", *La Voz de Galicia*, 4-7-1937, p. 4.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, Carballo, 10-7-1993, p. 36.
4. ↑  *La Voz de Galicia*, Carballo, 9-4-2000, p. 47.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* José Sendón Sendón na páxina web *Nomes e Voces*.
**José Sarmiento Ozores**, nado en 1861 e finado en 1937, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José María Sarmiento Zelaya y Sotomayor. Foi nomeado fiscal municipal de Tui en xuño de 1893. Foi elixido concelleiro de Tui en novembro de 1893, e tomou posesión como alcalde de Tui o 1 de xullo de 1885. Volveu ser nomeado alcalde por Real Orde en 1902, cesando o 31 de decembro do ano seguinte. Foi deputado provincial polo distrito de Vigo-Tui (1913-1922). Foi nomeado gobernador civil de Guadalaxara en xuño de 1920. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado xuíz municipal de Tui en febreiro de 1937.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Venancio Lorenzo** |  **Alcalde de Tui** 1895 - 1903 | Sucesor:**José García Rodríguez** |

Vida persoal
------------

Casou con Concepción Román e foi pai de Pura Sarmiento Román.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 15-6-1893, p. 1.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 25-11-1893, p. 1.
3. ↑  *El Correo Gallego*, 4-1-1902, p. 1.
4. ↑  *El Correo Gallego*, 3-6-1920, p. 8.
5. ↑  *El Progreso*, 7-2-1937, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Taboada Moure, Pablo (1987). *Las élites y el poder político. Elecciones provinciales en Pontevedra (1836-1923)*. Pontevedra: Deputación Provincial. ISBN 84-505-6436-0.
**José Luís Suárez Conde**, nado en 1942, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Industrial. Presentouse ás eleccións municipais de 1983 en Monterrei por Coalición Galega e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Continuou como alcalde primeiro por AP, logo por Centristas de Galicia e finalmente polo PPdeG, nas sucesivas eleccións, sempre con maioría absoluta. Foi presidente da Mancomunidade de concellos da comarca de Verín, En 2013 cedeulle a presidencia do PPdeG de Monterrei ao seu fillo, José Luís Suárez Martínez, concelleiro en Monterrei e xefe de Persoal na Deputación de Ourense.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Carballal Machado** |  **Alcalde de Monterrei** 1983 - 2015 | Sucesor:**José Luís Suárez Martínez** |

Notas
-----

1. ↑  "Suárez Conde es reelegido presidente de la Mancomunidad". Arquivado dende o orixinal o 14 de xaneiro de 2014. Consultado o 03 de novembro de 2011.
2. ↑  O alcalde de Monterrei cede a presidencia do PP local ao seu fillo, como fixo Baltar

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Monterrei

### Ligazóns externas

* Entrevista en *Faro de Vigo*
**José María Porto Lestegás**, **Herbellas**, nado no Valadouro cara a 1908 e finado en Miñotos (Ourol) o 2 de outubro de 1948, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Panadeiro en Viveiro. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 8 de setembro, xulgado por auxilio á rebelión e condenado a 5 anos de prisión. Estivo na prisión de Burgos. Instalado en Ourol, rexentou a panadería da Praza da Fontenova. Tamén era tratante de gando e dedicábase a mercar carne para a carnizaría da súa irmá. Logo de pasar polo cuartel de Viveiro arrestado por colaborar cos fuxidos, botouse ao monte e incorporouse á guerrilla. Foi abatido nun enfrontamento coa Garda civil xunto con Benedicto Escourido Cobo o 2 de outubro de 1948 nos montes de Leborín en Miñotos (Ourol). Feridos por disparos dunha metralladora, ambos permaneceron varias horas agochados até que a "Brigadilla" despregou cans para localizalos e alumeou a zona cos faros do coche de liña de Galera. José gastou a munición que lle quedaba fronte as forzas represivas, comeu documentos con información da partida e despois de lanzar unha granada, suicidouse coa última bala.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* As mártires de Silán Arquivado 07 de abril de 2017 en Wayback Machine.
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* 

* José Porto Lestegás na páxina web *Nomes e Voces*.
**Joaquín Losada Filgueira**, nado no Carballiño en 1899 e finado na Pobra de Trives o 2 de agosto de 1936, foi un funcionario e político galego.

Traxectoria
-----------

Familiar de Antón Losada Diéguez. Oficial do Concello do Carballiño. Estivo na directiva da sociedade Cultural Deportiva do Carballiño xunto con Bernardo Castro. Colaborou na revista *Nós*. Dirixente da Casa do Pobo, apoderado de Izquierda Republicana nas eleccións de febreiro de 1936, e moi activo durante os actos do primeiro de maio de 1936 e nas folgas de solidariedade convocadas en protesta polos asasinatos dos militantes comunistas de Ourense e Punxín.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 actuou como delegado gobernativo en Ribadavia ás ordes do gobernador civil Gonzalo Martín March. Foi detido a finais de xullo e ingresou na prisión do Carballiño. Foi trasladado o día 2 de agosto en compañía de Aquilino Sánchez Rodríguez cara Ourense. Chegados á prisión provincial incorporóuselles Francisco Paradela Núñez e os tres son conducidos por un grupo de falanxistas á cadea de Viana do Bolo. Os milicianos deixaron a Aquilino Sánchez na prisión de Trives e continuaron cos outros dous que foron asasinados nas proximidades dos Codos de Larouco (A Pobra de Trives). Parece que Joaquín foi asasinado esa mesma noite do 2 de agosto de 1936, aínda que puido ser unha semana despois.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 15-12-1926, p. 2.
2. ↑  Prada Rodríguez, Julio (2004). *Ourense, 1936-1939. Alzamento, guerra e represión*. Sada: Do Castro. p. 245. ISBN 978-84-8485-157-8.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Prada Rodríguez, Julio (2004). *Ourense, 1936-1939. Alzamento, guerra e represión*. Sada: Do Castro. pp. 224–225. ISBN 978-84-8485-157-8.

### Ligazóns externas

* 

* Joaquín Losada Filgueira na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q113558770
* Galiciana: 355674

 |
**José Luis Vilanova López**, nado en Lugo, é un ex piloto de rallys galego.

Competiu durante anos no Campionato de Galicia de Rally, logrando dúas vitorias, varios podios e o subcampionato de 1984. Disputou tamén probas do Campionato de España e da Copa de España entre outros. Competía principalmente cun Porsche 911 SC. 

É tío dos irmáns Pedro e Marcos Burgo, dúas veces subcampións de España e tres veces campións de Galicia.

Traxectoria
-----------

Comezou nos rallys a finais dos anos 70, logrando xa en 1979 un oitavo posto no Rally Rías Baixas, pilotando un Renault 5 Alpine, e un noveno posto no Rally de Ourense de 1980 co mesmo coche. A continuación competiu cun Fiat 124 Spider, co que quedou segundo no Rally dos Pazos de 1981. 

Ese mesmo ano adquiriu un Porsche 911 SC, preparado en Francia polos irmáns Alméras. Con este vehículo logrou numerosos podios durante os seguintes anos, así como dúas vitorias absolutas. A primeira das súas vitorias foi no Rally das Pontes de 1982, onde aproveitou unha saída de pista de Luis Barrio para arrebatarlle a primeira posición e gañar a proba xunto ao seu copiloto Moreno. A segunda vitoria logrouna no Critérium Arrojo de 1984, con Eladio Anllo como copiloto, e despois dun novo duelo con Barrio. Ese ano quedou ademais segundo nos rally de Noia, Lacón e Coruña, chegando á última proba na segunda posición da xeral e con opcións de proclamarse campión. Con todo, o título foi finalmente para Carlos Piñeiro.

Notas
-----

1. ↑  "«Tengo un nuevo reto, el Dakar»". *La Voz de Galicia* (en castelán). 22 de abril de 2019. Consultado o 19 de agosto de 2020.
2. ↑  "Clasificación do Rally Rías Baixas de 1979". *www.ewrc-results.com*. Consultado o 19 de agosto de 2020.
3. ↑  "Clasificación do Rally de Ourense de 1980" (PDF). *www.rallyeourense.es*. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 11 de febreiro de 2021. Consultado o 19 de agosto de 2020.
4. ↑  "Los mejores pilotos regionales en el «XV Rally do Lacón»". *La Voz de Galicia* (en castelán) (A Coruña ed.). 15 de maio de 1981. p. 54.
5. ↑  Coello, Elvira (19 de xullo de 1982). "Vilanova ganó el Rally de As Pontes". *La Voz de Galicia* (en castelán) (A Coruña ed.). p. 27.
6. ↑  Arévalo, Fernando (19 de marzo de 1984). "Vilanova, vencedor del Criterium Arrojo-Seat". *La Voz de Galicia* (A Coruña ed.). p. 15.
7. ↑  "Piñeiro y Vilanova mantienen un emocionante codo a codo por él título". *La Voz de Galicia* (en castelán) (A Coruña ed.). 9 de novembro de 1984. p. 44.
8. ↑  "Piñeiro y Vitánova, únicos ¡¡aspirantes al Campeonato Gallego de Rallys-84". *La Voz de Galicia* (en castelán). 9 de novembro de 1984. p. 44.
9. ↑  Arévalo, Fernando (12 de xaneiro de 1985). "Trofeos para ios campeones gallegos del 84". *La Voz de Galicia* (en castelán) (Ferrol ed.). p. 36.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q98482540
* eWRC: 232901

 |
**José Prol Figueiro**, nado no Grove e finado en Pontevedra o 2 de decembro de 1936, foi un sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Participou nos sucesos do Arsenal de Cartaxena, en agosto de 1934, cando era cabo. Xulgado en consello de guerra en Cartaxena por intento de sublevación en novembro de 1934, foi condenado a dez anos de presidio. En xaneiro de 1935 tentou fugarse das prisións militares do Arsenal de Cartagena xunto cos seus compañeiros de condena, facendo un boquete coas patas metálicas das camas. Sindicalista. Líder do Sindicato Industria Pesquera da CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Pontevedra por rebelión militar con Jacobo Barral Otero, Ángel Cadavid Caamaño, Jacobo Otero Goday, Miguel Mandiás Merino e Manuel Puente Iglesias, foi condenado á pena de morte. Foi executado en Pontevedra no quilómetro 1 da estrada a Campañó o 2 de decembro de 1936 con 22 anos.

Notas
-----

1. ↑  *Diario de Pontevedra*, 18-11-1936, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Apuntamentos para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (P)

### Ligazóns externas

* 

* José Prol Figueiro na páxina web *Nomes e Voces*.
**Jesus Mari Larrazabal Antia**, nado en Zumaia, provincia de Guipúscoa, en 1948 e finado o 29 de xuño de 2021, foi un filósofo e político vasco de ideoloxía abertzale.

Era doutor en Filosofía, cun máster de Lóxica e licenciado en Ciencias Económicas e é catedrático de lóxica da Universidade do País Vasco.

Foi parlamentario por Eusko Alkartasuna desde abril de 2009 até xuño de 2010, sendo voceiro na Xunta de Voceiros, vogal nas comisións de Institucións, Interior e Xustiza; Industria, Innovación, Comercio e Turismo; Medio Ambiente, Planificación Territorial, Agricultura e Pesca; Incompatibilidades; Control de Gastos Reservados e Vicepresidente da de Educación.

Dimitiu do seu cargo como parlamentario en xuño de 2010 por problemas de saúde, ao serlle diagnosticada unha doenza cardíaca pola que se lle recomendaba gardar repouso.

Foi membro de Amnistía Internacional e de Intermon Oxfam.

Notas
-----

1. ↑  In memoriam: Jesus Mari Larrazabal Antia
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9011640
* WorldCat
* VIAF: 17353111
* BIBSYS: 99009136
* BNE: XX1057481
* BNF: 12939538v
* Dialnet: 95571
* GND: 120209888
* ISNI: 0000 0000 5922 9863
* LCCN: n91104381
* NTA: 089943872
* SUDOC: 031777384

 |
María Antonieta en traxe de muselina (retrato de 1793).
A **muselina** é unha tea fina de algodón orixinaria de Mosul (Iraq). Este termo utilízase tamén en cociña, por extensión, referíndose a unha salsa de patacas, chocolate ou outros ingredientes, convertidos nun puré moi fino e suave.

Historia
--------

Procedente da India, apareceu en Europa no século XIII, primeiro en seda e máis tarde en algodón. A pesar das prohibicións de importación e ás facilidades dadas á industria para a súa fabricación, será necesario esperar ao século XIX para que a confección da muselina se desenvolva en Europa.

Usos
----

Os vestidos da muselina, postos de moda, crearon unha nova industria. A muselina é un tecido fino, transparente e vaporoso. Técese con fíos finos e retortos, non moi tupidos, empregando algodón, seda, la viscosa ou fíos sintéticos. Utilízase xeralmente para o vestiario teatral e para a decoración das xanelas.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *muselina*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Muselina Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q725457
* AAT: 300014087
* BRE: 2239440
* EBID: ID
* JSTOR: muslin

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
O **Košarkaški klub Dynamic** (en serbio cirílico: Кошаркашки клуб Динамик), tamén coñecido por motivos de patrocinio como **Dynamic Balkan Bet**. é un club profesional de baloncesto serbio. Actualmente compite na Košarkaška liga Srbije, a máxima categoría do baloncesto serbio. O Dynamic xoga os seus partidos como local na Hala Ranko Žeravica, un pavillón inaugurado en 1968 con capacidade para  0500 espectadores.

Historia
--------

O Košarkaški klub Dynamic foi fundado en marzo de 2015 en Belgrado, capital de Serbia. Un dos seus fundadores foi Miroslav Nikolić, ex-adestrador de equipos como o Partizan, Crvena zvezda ou Budućnost. No seu debuta na Segunda División de Serbia foi quen de ocupar o primeiro lugar, ascendendo á Primeira División para a temporada 2016−17. Foi, ademais, un dos equipos que competiron na primeira edición da Segunda División da Liga do Adriático.

### Ano a ano

| Ano | Nivel | Liga | Pos. | Post. | V–D | Copa | Liga do Adriático | Competicións europeas |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2015–16 | 2 | KLS 2 | 1 | — | 21–5 | — | — | — |
| 2016–17 | 1 | KLS | 3 | SL (5º) | 25–15 | CF | — | — |
| 2017–18 | 1 | KLS | 2 | CF | 17–15 | CF | ABA Liga 2 | 10 | 8–14 | — |
| 2018–19 | 1 | KLS | 3 | SL (3º) | 25–11 | CF | ABA Liga 2 | 5 | 12–10 | — |
| 2019–20 | 1 | KLS | 5 | Canc. | 16–10 | CF | ABA Liga 2 | Canc. | 8–14 | — |
| 2020–21 | 1 | KLS | 4 | NC | 16–14 | — | — | — |
| 2021–22 | 1 | KLS | 5 | CF | 18–14 | — | — | — |

Notas
-----

1. ↑  "Mutina akademija u novom klubu". *b92.net*.
2. ↑  "DMLS: Dinamik i Dunav zvanično prvoligaši". *mvp.rs*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en serbio)*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Jesús Carballo.
**Jesús Carballo García**, chamado **Fillo**, nado en Vilela (Moaña) o 2 de marzo de 1944, é un antigo ximnasta e adestrador de ximnasia artística galego.

Traxectoria
-----------

Como deportista, foi un dos máis importantes ximnastas españois de finais da década de 1960. Foi campión de España individual en 1965, 1966, 1967 e 1968 na especialidade de barra fixa, e campión da Copa do Xeneralísimo por equipos co seu club, o Real Madrid de ximnasia. Internacionalmente competiu nos Campionatos do Mundo de Ximnasia de 1966 en Dortmund, nos Xogos Mediterráneos 1967 en Tunes. Tras estar apartado temporalmente dos ximnasios por unha grave lesión, regresou para os Campionatos do Mundo de Ximnasia de 1970 en Ljubljana, onde unha nova lesión rematou coa súa carreira deportiva.

Como adestrador, comezou a ser parte do equipo técnico da Federación Española de Ximnasia logo da súa retirada. En 1974 foi designado seleccionador español de ximnasia deportiva, co que participou nos Xogos Olímpicos de 1976 en Montreal, ademais de nos mundiais de ximnasia de Estrasburgo en 1978. Despois deses mundiais pasou a ser o seleccionador do equipo de ximnasia feminina, ao que dirixiu en seis Xogos Olímpicos consecutivos: Moscova 1980, Os Ánxeles 1984, Seúl 1988, Barcelona 1992, Atlanta 1996 e Sidney 2000. Durante estes anos a ximnasia deportiva española feminina conseguiu diversos éxitos: obtivo o diploma olímpico en todas as edicións (ao remataren entre os oito primeiros equipos; e individualmente Eva Rueda conseguiu un título mundial e Laura Muñoz a primeira cualificación perfecta (10) dunha ximnasta española. Atribúeselle a Carballo a creación de varios movementos técnicos: o *montálvez* e o *pacheco* para barras paralelas e o *rueda* na barra de equilibrios. Ao mesmo tempo que seleccionador, era adestrador no Centro de Alto Rendemento deportivo da Federación Española de Ximnasia.

En 2013 o Consello Superior de Deportes destituíuno como seleccionador e como adestrador logo dunha denuncia por abusos sexuais.

Vida persoal
------------

En 2013 foi denunciado por un grupo de antigas ximnastas adestradas por el, que o acusaron de abusos sexuais. A denuncia foi sobresida por un xulgado de Madrid, dado que os delitos prescribiran, mais a sentenza foi recorrida.

É pai do tamén ximnasta e técnico deportivo Jesús Carballo Martínez.

Notas
-----

1. ↑  La policía cree "totalmente veraz" que Carballo abusó de gimnastas menores, *El País*, 19/5/2013
2. ↑  "La pena es que no lo impedimos", *El País* 7/7/2013.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 183-184.
Imaxe xerada por ordenador que mostra as principais partes internas en movemento dun motor catro en liña con transmisión por correa, dobre árbore de levas e catro válvulas por cilindro.

Un **motor de catro cilindros en liña** é unha configuración de motor de combustión interna na que catro cilindros están dispostos nunha soa fila. Pode ser montado lonxitudinalmente ou transversalmente, con cilindros e pistóns verticais, ou ata parcialmente inclinado ou en posición horizontal. Hoxe é a configuración de motor utilizada na maioría dos automóbiles de ata 2´2 litros de cilindrada. O límite «práctico» para os motores de catro cilindros de catro tempos é de ao redor de 2´5 litros. Con todo, malia que existen motores de ciclo Otto cuxo límite é o mencionado, existen casos de motores de ciclo diésel cunha cilindrada que chega ou ata excede os 3´0 litros. Unha variante desenvolvida no século XXI foi o motor de cinco cilindros en liña de 2´5 litros, que neste caso, posúe unha distribución e desempeño equivalentes a un motor 2´0 litros de catro cilindros en liña. Este motor comezou a ser empregado por firmas como Honda, Volkswagen ou Mercedes-Benz entre outras.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Motor de catro cilindros en liña*** |

### Outros artigos

* Motor en liña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1784109
* MAG: 2779252233

 |
**Joseph Percival "Joe" Allen IV**, nado en Crawfordsville, Indiana, o 27 de xuño de 1937, é un astronauta estadounidense retirado que formou parte das misións STS-5 e STS-51-A.

Traxectoria
-----------

Allen graduouse en física matemática pola Universidade DePauw en 1959 e é máster e doutor en física pola Universidade Yale en 1961 e 1965 respectivamente.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en agosto de 1967, completando o seu adestramento Base Vance da Forza Aérea. Traballou como científico de misión ao mesmo tempo que foi membro do grupo de soporte aos astronautas da misión Apollo 15. Foi tamén consultor en ciencia e tecnoloxía do Consello en Política Económica Internacional do Presidente. Participou nas misións STS-5 e STS-51-A e pasando un total de 13,08 días no espazo. Deixou a NASA en 1985.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2022). "Allen, Joseph Percival IV 'Joe'" (en inglés). Consultado o 18 de xullo de 2022.
2. 1 2 3  NASA, ed. (decembro de 1993). "JOSEPH P. ALLEN (PH.D.) NASA ASTRONAUT (FORMER)" (PDF) (en inglés). Consultado o 18 de xullo de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Joseph P. Allen Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* STS-5
* STS-51-A

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q443994
* WorldCat
* VIAF: 304220732
* BIBSYS: 3082603
* CiNii: DA17211587
* FAST: 1460108
* ISNI: 0000 0000 7375 0137
* LCCN: n82267675
* NASA: allen-jp
* NTA: 071376747
* SNAC: w6nk3dmr
* WikiTree: Allen-18573

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Benito Losada.
**José Benito López Losada**, coñecido por **Benito Losada**, nado en Lugo o 19 de novembro de 1946 e finado en Ourense o 6 de febreiro de 2011. Nomeado Delegado de Xuventude da Provincia de Ourense no ano 1975, ocupa ese cargo ata xaneiro de 1978, ano no que pasa a dirixir a Casa da Xuventude de Ourense ata 2010. Xestor cultural galego altamente recoñecido, Benito Losada, desenvolvería a súa actividade fundamentalmente ao abeiro da Casa da Xuventude de Ourense.

Traxectoria
-----------

Foi confundador das extintas Agrupación Fotográfica Ourensá (1985), do Colectivo Landrover de Técnicos Culturais, do Clube Cultural Alexandre Bóveda (1990) e Aira Iniciativas Culturais. Tamén foi cofundador de Difusora de Letras, Artes e Ideas.

Imaxinou e dinamizou o Outono Fotográfico que dirixiu durante 28 anos e no que expuxeron máis de 3.000 fotógrafas e fotógrafos. Iniciou e potenciou as Xornadas de Banda Deseñada de Ourense durante XXII edicións e do Premio Ourense de BD; ideou a Bienal de Caricatura que dirixiu durante 9 edicións; impulsou iniciativas como Diapo Galicia, Maio Xove, o Concurso de Contos para a Mocidade que no 2011 entregou o seu XXVIII premio, a Fanzinoteca con 1.900 títulos en 23 idiomas hoxe depositada na Cidade da Cultura, así como decenas de iniciativas que o converten nun referente indispensable da vida cultural galega e ourensá durante as últimas catro décadas.

Foi membro da Comisión Técnica de Acción Cultural do Consello da Cultura Galega.

Notas
-----

1. ↑  *Cultura e participación. Actas dos III Encontros Cultura e Concellos.* Consello da Cultura Galega. Xan Bouzada Fernández (Coord.)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do Outono Fotográfico
* Páxina das Xornadas da BD
* Páxina de Difusora de Letras, Artes e Ideas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390984
* WorldCat
* VIAF: 86956554
* BNE: XX1185862

 |
**Joseph Jenkins Roberts**, nado o 15 de marzo de 1809 e finado o 24 de febreiro de 1876, foi o primeiro Presidente de Liberia, exercendo o cargo entre os períodos de 1848 a 1856 e de 1872 a 1876.

Traxectoria
-----------

Roberts naceu como un home libre, de ascendencia mixta africana e europea, e creceu en Norfolk, Virxinia, nos Estados Unidos. Estudou na Norfolk Academy e na Maury High School. Trasladouse máis tarde a Petersburg, Virxinia, onde traballou no negocio de barcos da familia. En 1829, a súa familia trasladouse a Liberia e estabeleceu unha tenda comercial en Monrovia. En 1839, Roberts converteuse no tenente gobernador de Liberia e máis tarde, no seu gobernador, entre os anos 1841 e 1848. Está considero o pai de Liberia e axudou a que esta conseguise a súa independencia no ano 1847, converténdose el mesmo no primeiro presidente do país.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Liberia Past and Present Arquivado 09 de xullo de 2009 en Wayback Machine.: J. J. Roberts *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q360164
* WorldCat
* VIAF: 63021631
* BMT: 156433
* EBID: ID
* FAST: 200284
* Gutenberg: 45862
* ISNI: 0000 0000 6367 0555
* LCCN: n86025962
* NTA: 363898808
* OL: OL696605A
* SNAC: w6x669p7
* WikiTree: Roberts-11835

 |
O **Midleton Rugby Football Club** é un equipo de rugby irlandés da localidade de Midleton, Condado de Cork (Munster). Actualmente xoga na segunda división da All-Ireland League, a terceira categoría da liga de clubs de Irlanda.

Historia
--------

O club foi fundado orixinalmente na tempada 1927-28, mais desapareceu en 1934. O Midleton RFC foi refundado o 4 de marzo de 1967. Midleton foi ascendendo dende as competicións rexionais, buscando chegar á liga nacional, a All Ireland League, cousa que conseguiu en 1998 logo de gañar o Campionato de Munster. No 2001 ascendeu dende a Division 3 á Division 2. Na tempada 2006-07 o club viuse relegado novamente á Division 3. Entre os xogadores máis destacados que saíron do club están Tom Mulcahy, Gary Johnson, Ian Harty, Adrian Harty, Tom Lynch e Trevor Cox. Actualmente conta con xogadores importantes como Keith Cocking, James Colbert, Michael 'shmig' Daly e John Goold.

Palmarés
--------

* Munster Junior Cup (2) 1997-98
* Cork Charity Cup (3) 1999, 2003, 2006
* Munster Junior Clubs' Challenge Cup (1) 1997
* Munster Junior League Division 1 (2) 1997-98
* Munster Junior League Division 2 (1) 1994
**Mustique** é unha das illas Granadinas, situadas no mar Caribe. A illa, que pertence a San Vicente e as Granadinas, é propiedade da empresa *Mustique Company*, que á súa vez é propiedade dos donos da illa. A illa ten 89 vilas privadas, moitas das cales alúganse a través da empresa Mustique. Ademais hai un hotel que se chama Cotton House, propiedade da empresa Mustique, e un hotel de propiedade privada de sete dormitorios chamada Firefly. Debido ao luxo e o illamento, Mustique atraeu a un bo número de famosos, entre os cales atópanse a Princesa Margarita, Mick Jagger ou David Bowie.

A súa poboación durante todo o ano de ao redor de 500 viven na súa maioría nas vilas de Lovell, Britannia Bay, e Dover.

Historia
--------

A historia da illa de Mustique, e das Granadinas, en xeral, remóntase ao século XV cando os mariñeiros españois tiveron a primeira visión máis ou menos lineal do pequeno grupo de illas rochosas e nomearonas "Los Pájaros" ou "os paxaros", porque que se asemellan a unha pequena bandada de aves por todo o mar en voo. Durante o século XVII as illas pasaron a denominarse as Granadinas polos piratas, que utilizaron as baías para ocultar os seus buques e tesouros. As illas foron utilizados máis tarde polos plantadores de cana de azucre para crecer, ata que o desenvolvemento no século XIX da extracción de azucre a partir da remolacha, un cultivo que podía ser cultivado con éxito en Europa, reduciu drasticamente a demanda en todo o mundo da cana de azucre.

Finalmente, as plantacións de azucre de Mustique, quedaron absorbidas pola maleza, deixando os restos como o muíño de azucre en "Endeavor" e "Cotton House", a casa da plantación construída no século XVIII.

Historia recente
----------------

Mustique foi adquirida en 1958 por Lord Glenconner, baixo cuxa dirección a illa comezou a desenvolverse. A Princesa Margarita aceptou unha parcela de 40.000 m² de terra como agasallo de vodas en 1960, e construíu unha residencia chamada Les Eaux Jolies. En 1989 a illa de Mustique pasou de ser unha empresa familiar a ser unha sociedade de responsabilidade limitada.

En 1971, o SS Antillas bateu nun arrecife, non lonxe da illa, e afundiuse.

Imaxes de Mustique
------------------

* Aeroporto internacional de Mustique
* almacen de comida
* praias
* Vila

Notas
-----

1. ↑  Middleton, Ned. "The Antilles, Malta". *Simply Scuba*. Arquivado dende o orixinal o 04 de setembro de 2012. Consultado o 2014-11-07.

Ligazóns externas
-----------------

* Mustique
* The Cotton House Hotel
* Firefly Hotel

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mustique***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q607357
* WorldCat
* VIAF: 242736158
* GeoNames: 3577867
* GND: 4564936-4
* LCCN: sh2001005231
* OSM: 2719314
* TGN: 7005641

 |
**Josu Juaristi Abaunz**, nado en Azkoitia, o 4 de marzo de 1964, é un xornalista e político vasco. Foi o cabeza de lista, a proposta de Euskal Herria Bildu (EH Bildu), na candidatura Os Pobos Deciden nas eleccións europeas de 2014, resultando elixido eurodeputado e repartindo o escano con Ana Miranda Paz do BNG.

Biografía
---------

Josu Juaristi obtivo a licenciatura en xornalismo pola Universidade do País Vasco (UPV) en 1989. É tamén diplomado en Integración Europea pola UPV (1996).

Traballou como redactor de cultura en EiTB entre 1986 e 1990. Posteriormente foi redactor de cultura e temas internacionais no diario *Egin* (1990-1998), editor do suplemento mensual "Europa" no mesmo diario (1997-1998) e, tras o peche da publicación, responsable da área de Internacional de Gara (1999-2004), director do diario (2004-2011) e desde 2011 editor do dominical *Gara* 7K.

En 2014 foi elixido por EH Bildu cabeza de lista nas eleccións europeas de devandito ano. Tras a creación dos Pobos Deciden, Juaristi ocupou o primeiro posto, obtendo unha acta de eurodiputado grazas aos 326 464 votos (2,08 %) que a candidatura obtivo en toda España. Juaristi integrouse no Grupo da Esquerda Unitaria Europea / Esquerda Verde Nórdica (GUE/NGL).

Notas
-----

1. ↑  "Josu Juaristi, candidato de EH Bildu para las elecciones europeas".
2. ↑  Boletín Oficial del Estado. "Acuerdo de la Junta Electoral Central, por el que se procede a la publicación de los resultados de las elecciones de Diputados al Parlamento Europeo".
3. ↑  "Podemos y Bildu entran en el grupo de izquierdas de la Eurocámara con el visto bueno de IU".

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Josu Juaristi Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Ficha de Josu Juaristi no Parlamento Europeo
* Lista electoral de EH Bildu para as europeas de 2014
**Juan Moreno Jordán**, nado en Valencia o 12 de outubro de 1957, é un exfutbolista español. Xogaba de centrocampista e destacou principalmente no Castilla CF e no Deportivo da Coruña.

Traxectoria
-----------

Fillo do histórico gardameta do Ontinyent, Juan Moreno Moreno, tanto el como o seu irmán máis novo Antonio comezaron as súas carreiras nese mesmo club, co que Juan disputou as tempadas 1975/76 e 1976/77 da Terceira División. Ao ano seguinte marchou para Madrid, fichando polo Castilla CF, filial do Real Madrid. Xogou catro tempadas no filial branco, debutando nun partido contra o Bilbao Athletic no Santiago Bernabéu. No seu primeiro ano logrou o ascenso á Segunda División, e na tempada 1978/79 debutou na categoría de prata nun encontro fronte ao Granada no estadio Los Cármenes. Xogou un total de 107 partidos co Castilla, nos que anotou 10 goles.

Na tempada 1981/82 foi contratado polo Deportivo da Coruña, tamén de Segunda División. No club galego tivo un papel principal no cadro titular, xogando un total de 204 partidos durante os seus cinco anos de estadía na Coruña, chegando a xogar ata 51 encontros nunha soa tempada, a 1981/82. Algúns dos seus compañeiros no centro do campo foron José Luis Vara, Agustín Peralta, Fernando Muñoz, José María Cano ou Jaime Agulló.

Deixou o Deportivo en 1987 e regresou á Comunidade Valenciana, onde xogou catro anos máis en equipos da Segunda B: Alzira, Gandía e Olímpic.

Trala súa retirada como futbolista adestrou en tres etapas ao Ontinyent.

Notas
-----

1. ↑  "Duelo por el fallecimiento del histórico portero del Ontinyent CF Juan Moreno" (en castelán). 26 de agosto de 2021. Consultado o 11 de decembro de 2021.
2. ↑  "Juan Moreno destituido como entrenador del Ontinyent". *Mundo Deportivo* (en castelán). 17 de xaneiro de 2013. Consultado o 11 de decembro de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en BDFutbol *(en castelán)*.
* Datos do xogador en ceroacero.es *(en castelán)*.
**Juan Bautista Santos Ramos**, nado en Xaviña (Camariñas) o 27 de marzo de 1943 e finado na mesma parroquia o 3 de xuño de 2023, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE en Camariñas nas eleccións municipais de 1979, sendo a segunda forza máis votada trala UCD, que logrou a maioría absoluta. Nas municipais de 1983 encabeza de novo a candidatura socialista e resulta elixido alcalde con maioría absoluta. Porén, anuláronse os resultados nas mesas de Camariñas e Xaviña, polo que se repetiron as eleccións en ditas mesas en novembro de 1983 confirmando a maioría absoluta dos socialistas, que incluso aumentaron un concelleiro. Foi reelixido alcalde con maioría absoluta en 1987, 1991 e 1995.

Nas municipais de 1999 volveu ser elixido alcalde, pero perdeu a maioría absoluta. Desta forma, gobernou en minoría ata que en abril de 2000 estableceu un pacto de goberno co BNG. Porén volveuse quedar en minoría trala baixa dun edil socialista en novembro de 2000, que incluso chegou a apoiar unha moción de censura do PPdeG, que foi abortada dende os órganos superiores da formación conservadora. Volveu a selo candidato do PSdeG-PSOE nas municipais de 2003 e foi reelixido alcalde recuperando a maioría absoluta. Non se presentou á reelección nas municipais de 2007, retirándose da política.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jesús Ramos Fuentes** |  **Alcalde de Camariñas** 1983 - 2007 | Sucesor:**Manuel Valeriano Alonso de León** |

Vida persoal
------------

Casou e tivo 3 fillos.

Notas
-----

1. ↑  "Falleció el veterano político socialista Juan Bautista Santos, exalcalde de Camariñas". *NH Diario*. 3 de xuño de 2023.
2. ↑  Nova en *La Voz de Galicia* A Coruña, 6-11-1983 p.1
3. ↑  Nova en *La Voz de Galicia* Carballo, 15-4-2000 p.44
4. ↑  El PP de Camariñas presenta una moción de censura que la dirección gallega rechaza
5. ↑  Cristina Viu (28 de abril de 2022). "Bautista Santos: «Cando espertei vin a médica e a miña muller con bágoas nos ollos»". *La Voz de Galicia*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Camariñas

### Ligazóns externas

* Entrevista a Bautista Santos Ramos, ex-alcalde de Camariñas Arquivado 27 de setembro de 2021 en Wayback Machine.
**Juan Antonio Saavedra Reinaldo**, nado en Pontevedra o 21 de novembro de 1973, é un deportista paralímpico español do club de Tiro Lucero que compite en tiro olímpico. A súa especialidade é a competición con carabina pneumática e carabina calibre 22.

Carreira deportiva
------------------

Iniciouse no deporte paralímpico practicando a natación a nivel nacional (campión de España S8 100m bolboreta, 1998) e internacional (medalla de prata 4x100 libres, Campionato do Mundo de Natación 1998, Nova Zelandia).

Desde os seus comezos durante os anos 90 no tiro olímpico foi campión de España en numerosas ocasións en varias modalidades de tiro con carabina. Participou nos XX. PP. de Sídney 2000 (8º posto en R5-Carabina aire tendido) e nos XX. PP. de Atenas 2004 (4º posto en R5-Carabina aire tendido). En maio de 2011 conseguiu a praza para os Xogos Paralímpicos de Londres 2012 cunha medalla de bronce en R6-Carabina tendido 50m durante o IPC Shooting World Cup de Alacant.

Nos Xogos de Londres participou en tres probas: R3 (Carabina aire tendido SH1), R4 (Carabina aire pé SH2) e R6 (Carabina tendido 50m). En R3 entrou na final igualando a marca paralímpica con 600 puntos, alcanzando o 7º posto. O 4 de setembro de 2012 logrou o seu maior éxito deportivo até a data, conseguindo a medalla de prata en R6-Carabina tendido 50m, quedando a só 2 décimas do gañador da proba Abdulla Alaryani, de Emiratos Árabes Unidos.

No ano 2013 foi recoñecido coa Medalla de Prata da Real Orde do Mérito Deportivo que outorga o Consello Superior de Deportes.

En xullo de 2015, durante a 2015 IPC Shooting World Cup celebrada en Osijek (Croacia), Juan Saavedra logra a medalla de prata na proba de Carabina tendido 50m (R6), outorgando a España a súa única praza de tiro para os Xogos Paralímpicos de Río de Xaneiro de 2016.

Vida persoal
------------

Juan Saavedra sufriu durante a súa adolescencia a amputación do seu antebrazo esquerdo debido a un cancro. Estudou a carreira de Enxeñaría de Minas na Universidade de Vigo, está casado e actualmente compaxina a súa actividade deportiva no tiro olímpico co traballo de asesor financeiro. Ademais dirixe o seu propio club deportivo, o Tiro Lucero.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha deportiva do Comité Paralímpico Internacional
* Ficha deportiva do Comité Paralímpico Español
* Artigo no diario deportivo MARCA
* Noticia axencia Europapress
* CSD - Medallas ao Mérito Deportivo 2013

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11086490
* CPE: saavedra-reinaldo-juan-antonio
* IPC: juan-antonio-saavedra

 |
**Juan Baena Ruiz**, nado en Ceuta o 18 de maio de 1950 e finado en Alacant o 28 de setembro de 2012, foi un futbolista español. Integrante histórico do Hércules, é o futbolista con máis partidos oficiais disputados co club, un total de 362 en 12 tempadas. Comezou xogando de dianteiro, ata que o seu adestrador no equipo alacantino, Arsenio Iglesias, atrasou a súa posición ata a defensa.

Traxectoria
-----------

Formouse como futbolista na canteira do Betis, pasando polo seu filial, o Triana, antes de subir ao primeiro equipo na tempada 1969/70. Debutou na Segunda División o 8 de decembro de 1969, nun partido contra o Bilbao Athletic. Na seguinte tempada, con Antonio Barrios como adestrador, o Betis logrou o ascenso, pero Baena saíu cedido ao Logroñés, tamén de Segunda.

Na tempada seguinte volveu saír cedido, desta vez ao Hércules, que estaba adestrado por Ignacio Eizaguirre. Debutou co equipo alacantino nun encontro de Segunda fronte ao Pontevedra, facendo o gol do empate (1-1). Marcou outros 8 goles ata o final da tempada, acabando o Hércules en postos de promoción de permanencia. O equipo xogou entón unha eliminatoria fronte ao Cartagena a ida e volta, marcando Baena un gol en cada un dos encontros e contribuíndo dese xeito á salvación.

O seu bo rendemento fixo que ao remate da cesión, a directiva do club alacantino o fichase en propiedade. Continuou xogando de dianteiro co adestrador Jenő Kalmár, pero trala chegada ao banco de Arsenio Iglesias, este decidiu atrasar a súa posición, primeiro ao centro do campo e logo ata a defensa. Con Arsenio como técnico o Hércules ascendeu a Primeira e obtivo os mellores resultados da súa historia, obtendo un quinto e un sexto posto na liga. A estrea de Baena na máxima categoría produciuse o 7 de setembro de 1974, nun encontro ante o Murcia, mentres que o seu primeiro gol chegou un mes e medio despois fronte ao Málaga.

Militou no Hércules ata a súa retirada en 1983, sumando 362 partidos oficiais e 57 goles, sendo o futbolista con máis partidos da historia do club. Trala súa retirada dedicouse á Medicina e foi médico do Hércules durante 7 anos. Faleceu o 28 de setembro de 2012, ao non poder superar unha operación cirúrxica cerebral á que foi sometido.

Notas
-----

1. ↑  "Baena Ruiz, Juan". *alicantepedia.com* (en castelán). Consultado o 5 de marzo de 2022.
2. ↑  "1-1: Otra vez puntuó fuera el Pontevedra". *La Voz de Galicia* (en castelán). 23 de novembro de 1971. p. 24.
3. 1 2 3  "Fallece Juan Baena, un histórico en la historia del Hércules". *Marca* (en castelán). 28 de setembro de 2012. Consultado o 5 de marzo de 2022.
4. ↑  "Fallece Juan Baena, el futbolista que más partidos jugó con el Hércules". *El Mundo* (en castelán). 28 de setembro de 2012. Consultado o 5 de marzo de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en BDFutbol *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6298939
* BDFutbol: 3846
* Transfermarkt: 372743

 |
**Miguel Ángel Lamata** (Zaragoza, 1968) é un guionista español de cine e televisión e director de cine.

Biografía
---------

Formouse na escena independente de curtametraxistas. Dirixiu varias curtas nos que amosaba un mundo persoal: metaficción, humor, serie b, cultura pop... Traballou en varias televisións locais de Zaragoza, en programas de estilo desenfadado e humorístico. Posteriormente trasladouse a Madrid, onde traballou con Pepe Navarro. En 2002 dirixiu a súa primeira longametraxe, *Una de zombis*, producida por Santiago Segura.

Filmografía
-----------

* *Una de zombis* (longametraxe; guión e dirección)
* *Isi/Disi: Alto voltaje* (longametraxe; interpretada por Santiago Segura e Florentino Fernández)

Ligazóns externas
-----------------

* Perfil en IMDb
* Páxina da produtora de Isi Disi 2[*Ligazón morta*]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1530523
* WorldCat
* VIAF: 171765313
* BNE: XX1655192
* GND: 1162961007
* IMDb: nm1532195
* ISNI: 0000 0001 2073 2856
* LCCN: no2011098646
* TMDb: 144546

 |
**José Ramón Ulloa Pimentel**, nado en Lalín en 1805 e finado en Santiago de Compostela en 1876, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Irmán de Juan Ramón Ulloa Pimentel. Estudou Leis e canons na Universidade de Santiago de Compostela (1820-1824). Foi alcalde de Lalín (1835), Comandante da Milicia Nacional, promotor fiscal e xuíz de primeira instancia de Lalín, Vigo, Santiago, Ourense, Pontevedra, Alacant, Huelva e Santander. Foi deputado a Cortes por Pontevedra en 1843. Presidiu a Deputación de Pontevedra e foi gobernador da provincia de Pontevedra. Casou con Cayetana García-Barros Regueiro.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Vidal, Neira (10/8/2014). "José Ulloa Pimentel" *Faro de Vigo* *(en castelán)*.
* Los Ulloa de San Pedro de Orazo (A Estrada, Pontevedra)
* Confraría da Peregrina

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535605
* DBE: jose-ramon-ulloa-pimentel
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 115400

 |
**Joaquín Jofre Maristany**, nado en Ferrol o 25 de marzo de 1855 e finado en Buenos Aires en setembro de 1918, foi un banqueiro e filántropo galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do empresario de orixe francesa Joaquín Jofre Domenech e de María Maristany Ferrer, filla de Tomás Maristany Bertrán. En 1873, con 17 anos e licenza paterna, marchou a Buenos Aires. Foi presidente do Banco Popular Español de Buenos Aires. En 1889 comprou o maior número de acción da empresa que construía o Teatro Jofre e enviou axuda para rematar a súa construción, polo que se lle deu o seu nome. Finou en Buenos Aires en setembro de 1918.

Vida persoal
------------

Casou en Zárate con Virginia Storni Taylor o 22 de setembro de 1883, e foi pai de María Virginia, Ada, Ernestina, Zulema e Joaquín Jofre Maristany.

Notas
-----

1. ↑  A propósito del fomentador catalán Tomás Maristany Bertrán.
2. ↑  *El Correo Gallego*, 17-9-1918, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *La instruccin primaria en Ferrol durante la mayoría de edad de Isabel II* / José María López-Dafonte Sanjuán.

### Outros artigos

* Teatro Jofre

### Ligazóns externas

* Joaquín Jofre Maristany y Juan Sixto Vázquez
Primeira páxina da revista "La Gorda", publicada o 10 de novembro de 1868.
***La Gorda*** foi unha revista antiliberal publicada en Madrid. Apareceu por primeira vez o 10 de novembro de 1868 e deixouse de publicar no ano 1870. Tiña catro páxinas e publicábase seis veces ao mes. A subscrición mensual era de 4 reais. Editouse en varias imprentas pero, sobre todo, na de J. Noguera, na rúa Bordadores nº7, de Madrid.

*La Gorda,* a pesar do seu subtítulo "*Periódica (sic) liberal*" era unha publicación carlista que tomara como título o nome popular dado á revolución de 1868, esaxeraba e apoiaba as propostas máis revolucionarias e extremistas para provocar unha reacción conservadora. Extremaba as críticas contra as autoridades do Sexenio o que provocou a actuación da denominada "Partida de la Porra" e que tivera que pechar a mediados de 1870. Entre os seus redactores estaban os condes de Liniers, Esteban Garrido, José María Fernández Bremón e Rafael Chico de Guzmán.

Tivo como competencia e réplica á revista republicana e federal, *La Flaca.*

Probablemente tivo unha ampla relación de continuación coa publicación *La Gordísima* que fora fundada o 8 de xaneiro de 1869, xa que esta publicábase tamén seis veces ao mes, con catro páxinas e tirábase na mesma imprenta, cun prezo de 4 cuartos.

Notas
-----

1. ↑  Almuiña (2015); p. 33
2. ↑  Fuentes (1997), p. 124
3. ↑  Almuiña (2015); p. 34

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Almuíña, Celso (2015). Laguna Platero, Antonio; Reig Cruañes, Pepe, eds. *La prensa satírica como instrumento de crítica política durante el siglo XIX*. *En: El humor en la historia de la comunicación en Europa y América*. Col. Estudios. Nº 146 (Cuenca: Ediciones de la Universidad de Castilla-La Mancha). ISBN 978-84-9044-131-2.
* Fuentes, Juan Francisco; Fernández Sebastián, Javier (1997). *Historia del periodismo español*. Madrid: Síntesis. ISBN 9788477384977.
* 

### Outros artigos

* La Flaca

### Ligazóns externas

* Ficha de La Gorda na Biblioteca Virtual de Prensa Histórica da BNE.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5963626
* BVPH: 6128
* ISSN: 9968-2850
* OCLC: 436626210

 |