recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Non confundir con Xeración de 1925. *De escritores galegos*.

Representación gráfica do *Rincón de Goya* (1926-1928), de Fernando García Mercadal.
A **Xeración do 25** é o nome co que en 1961 Carlos Flores López denominou un grupo de novos arquitectos vangardistas, titulados entre 1918 e 1925 na Escola Técnica Superior de Arquitectura de Madrid.

Denominación
------------

Aínda que as obras clave desta Xeración comezaron a aparecer en Madrid en 1927 -o cal xustificaría que fose denominado como xeración do 27, como pedía Oriol Bohigas, para relacionala coa xeración literaria-, a razón do cambio da data foi a Exposición Internacional de Artes Decorativas e Industriais de París, de 1925, que causou un grande impacto nos novos arquitectos madrileños.

A formación do grupo
--------------------

O grupo estaba formado por Bergamín, García Mercadal, Fernández Shaw, Blanco Soler, Anasagasti, de los Santos, Aguirre, Sánchez Arcas, Lacasa, Arniches, Domínguez, Gutiérrez Soto, Borobio, Aspiroz, Muñoz Casayús e Durán Reynals.

Obras representativas
---------------------

Como consecuencia daquela impresión apareceron tres obras esenciais entre 1927 e 1928, que marcaron aquel período e definiron a esta Xeración: o Rincón de Goya, de Fernando García Mercadal, a gasolineira de Petróleos Porto Pi, de Casto Fernández Shaw e a Casa do Marqués de Villora, de Rafael Bergamín. Son o que Flores denominou "primeiras obras afíns ó movemento centroeuropeo renovador da arquitectura, isto é, vinculadas o que chamou posteriormente Movemento Moderno".

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* MIGUEL ÁNGEL BALDELLOU, *Hacia una arquitectura racional española*, *Summa Artis*, Tomo XL, Espasa-Calpe, Madrid 1995.
* ORIOL BOHIGAS, *Modernidad en la arquitectura española de la Segunda República*, Tusquets Ed. Barcelona 1998.
Xbox 360.
A **Xbox 360** é unha videoconsola producida por Microsoft en colaboración con IBM, ATI, Samsung e SiS, é a sucesora da Xbox. Compite coa PlayStation 3 de Sony e a Wii de Nintendo como parte da sétima xeración de videoconsolas.

Características
---------------

A Xbox 360 intégrase co servizo Xbox Live que lles permite os xogadores competir en liña e descargar contidos tales como videoxogos, demos, trailers, programas de televisión e películas. Tamén é compatible co Windows Media Center con soporte para alta definición en todos os xogos, alugueiro de películas e descarga de xogos no seu servizo en liña, así como tamén a habilidade para HD DVD en alta definición. As súas principais características técnicas, é o CPU baseado no PowerPC de IBM e o seu GPU que soporta a tecnoloxía Unified Shader. O sistema incorpora portos USB 2.0 e un porto especial para engadirlle un disco duro externo. A Xbox 360 é parcialmente compatible cos xogos da Xbox, pero necesita obrigatoriamente un disco duro para almacenar os parches que posibilitan que funcionen.

Deuse a coñecer por primeira vez na MTV o 12 de maio de 2005. Saíu ó mercado o 22 de novembro de 2005 nos Estados Unidos e o Canadá e en decembro na Unión Europea e o Xapón, segundo Microsoft ata o 31 de marzo de 2009 vendéranse máis de 30 millóns de unidades en todo o mundo. Actualmente a Xbox 360 está dispoñible en tres configuracións, Arcade, Pro e Elite, esta última é a máis avanzada dispoñible desde o 28 de marzo de 2007 nos Estados Unidos, dispón dun disco duro de 120 Gb e High-Definition Multimedia Interface

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q48263
* EBID: ID
* GiantBomb: 3045-20
* GND: 7537503-5
* IGDB: xbox360
* LCCN: sh2006002537

 |
A **siderurxia** é a técnica do tratamento do mineral de ferro para obter diferentes tipos deste ou das súas aliaxes. O proceso de transformación do mineral de ferro comeza na extracción nas minas. O ferro atópase na natureza en forma de óxidos, hidróxidos, carbonatos, silicatos e sulfuros. Os máis usados pola siderurxia son os óxidos, hidróxidos e carbonatos.

Óxidos -> Hematites (Fe2O3) e a magnetita (Fe3O4)

Hidróxidos -> Limonita

Carbonatos -> Siderita ou carbonato de ferro (FeCO3)

Os primeiros altos fornos privados xurdiron en Lugo.[] Concretamente en 1794 en Sargadelos.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *siderurxia*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Siderurxia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* UNESID - *El sector siderúrgico español*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2285982
* BNCF: 38710
* BNE: XX525279
* BNF: 119531466
* EBID: ID
* GND: 4014005-2
* JSTOR: ironworking
* LCCN: sh85127829
* MAG: 2776898485
* NKC: ph138273
* Treccani: siderurgia

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
Este artigo trata sobre un videoxogo. Para a proteína morfoxenética véxase: Sonic hedgehog.
**Sonic the Hedgehog** ou "Sonic o ourizo" é unha serie de videoxogos de SEGA ademais de ser o nome do personaxe principal da saga, sendo a mascota da compañía.

Sonic The Hedgehog
Tamén está presente en cómics, debuxos animados e libros. O primeiro videoxogo desta saga foi creado en 1991 na consola Sega Mega Drive (ou Genesis, como é coñecida nos EUA). A velocidade é a nota característica do protagonista no primeiro xogo, que revolucionou o mundo das videoconsolas e arrebatou temporalmente o monopolio dos videoxogos a Nintendo. *Sonic the Hedgehog* tivo unha secuela en 1992, *Sonic the Hedgehog 2* (no que se presentaba un novo amigo de Sonic, "Tails"), que recolleu se cabe máis louvanzas e éxito de vendas. Houbo tamén dúas entregas cos mesmos nomes nas consolas de 8-bits (Master System e Game Gear) coas correspondentes boas críticas.

Destácase tamén na consola Mega CD o "Sonic CD", que é considerado por unha gran cantidade de fans como a obra mestra de Sonic, se ben non tivo o éxito esperado debido ao fracaso da consola. O último proxecto con éxito na clásica Mega Drive foi o Sonic 3 & Knuckles, que se puxo á venda en dous xogos separados, Sonic 3 e Sonic & Knuckles, por limitacións de tempo, se ben ambos os xogos formaban parte do mesmo proxecto desde o principio. Tivo unha boa recepción e éxito en vendas, aínda que lixeiramente menor que o Sonic the hedgehog 2.

Tras unha serie de xogos con pouco éxito, SEGA publica un novo xogo en 1999 na consola DreamCast, chamado "Sonic Adventure" que volveu a recoller boas críticas e que é considerado o xogo que máis vendeu naquela consola. Este xogo tivo unha secuela, Sonic Adventure 2 (2001), que tivo boas críticas, aínda que non tan boas como na primeira parte. Tras esta entrega xurdiron unha serie de xogos que acarrearon críticas mixtas e niveis de venda moito máis baixos. Sonic Colors (2010) e Sonic Generations (2011) foron mellor valorados. En 2017 foi publicado Sonic Mania, que acadou valoracións positivas xeneralizadas de consumidores e revistas especializadas, e Sonic Forces, con críticas mixtas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1046812
* WorldCat
* VIAF: 293383257
* BNF: 16635306r
* EBID: ID
* GiantBomb: 3025-383
* MusicBrainz: ID

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre videoxogos é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **sistema de clasificación de expresións de dor**, ou **COPE**, polas súas siglas en inglés (*Classification of painful expressions*), é un sistema de avaliación do grao de dor desenvolvido polo equipo da doutora Sheryl Brahnam, da Universidade Estatal de Missouri e baseado nos rostros. É un sistema que ten como obxectivo calibrar a intensidade da dor en bebés, que non poden articular verbalmente as sensacións e transmitir como de forte é e onde se produce a dor.

Así, pois, a partir do limitado repertorio de expresións faciais dos nenos trátase de determinar a intensidade e localización da dor. Analízanse na escala a forza coa que se pechan os ollos, os ángulos da boca ou as engurras da testa. O sistema depende dun algoritmo que procesa unha base de datos con 204 imaxes fotográficas de 26 nenos distintos. Delas, 60 amosan nenos con dor. As imaxes de nenos con dor tomáronse logo de que se lles picase o calcañar cunha agulla, un procedemento de extracción de sangue a neonatos que é coñecido pola súa dolorosidade. As demais fotos tiráronselles cando reproducían xestos que podían semellar dor, pero que non o eran.

Os testes de efectividade demostran que este sistema de clasificación de expresións de dor tgarante un acerto do 90%. O procedemento, con todo, aínda non se desenvolveu con carácter clínico.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

Web da doutora Sheryl Brahnam

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Spacemen 3** foi unha banda inglesa de rock psicodélico formada en 1982 en Rugby, Warwickshire que desenvolveu o seu propio estilo de psicodelia minimalista, ás veces achegándose á música de vangarda. O seu estilo tamén chegou a ser categorizado como post-punk e space rock.

Historia
--------

Spacemen 3 formárona en 1982 Jason Pierce, tamén coñecido como "J. Spaceman", e Peter Kember, coñecido como "Sonic Boom", que se coñeceran na escola de arte. Tanto Pierce como Kember eran guitarristas, teclistas e vocalistas, polo que integraron ao baixista Pete "Bassman" Bain e ao batería Natty Brooker. Eles tocaron xuntos un par de anos, pero só realizando concertos de baixo perfil en clubs locais antes da edición do seu primeiro álbum, *Sound of Confusion*, no ano 1986. Este primeiro traballo tiña un son garage rock lo-fi, pero o segundo, *The Perfect Prescription* (1987), amosou un cambio marcado cara á psicodelia minimalista pola que son coñecidos. Nesa época Natty deixou o grupo e a batería foi ocupada por Sterling Roswell, coñecido como Rosco.

Bain e Rosco marcharon para unirse a The Darkside, e Will Carruthers entreou como baixista, pero a banda non tiña batería oficial cando gravaron *Playing with Fire*. Editado en 1989, o álbum expandía a psicodelia e a música drone dos seus traballos anteriores, e incluía o sinxelo"Revolution", que acadou o número 1 na lista independente británica. Jonny Mattock uniríase como batería e a banda pasou a meirande parte do ano 1989 xirando polo Reino Unido e Europa. Eses foron os seus últimos concertos públicos, xa que tiñan unha xira estadounidense que tivo que ser cancelada xa que non conseguiron os seus visados para viaxar a ese país debido a problemas con drogas. A banda realizou o seu derradeiro concerto no Reading Festival de 1989. Os problemas coas drogas e a tensión no seo do grupo (sobre todo entre Kember e Pierce) empezaron a estragar a banda. *Recurring*, editado en 1991, foi o seu derradeiro álbum oficial, e amosa a distancia entre Pierce e Kember ao gravar cadansúas partes en estudios distintos. O disco foi o seu traballo máis popular, pero cando foi lanzado Kember xa formara Spectrum e Pierce, Carruthers e Mattock xa actuaran como Spiritualized. Para os seus derradeiros concertos, Mark Refoy uniuse ao grupo, pero o colmo final foi a decisión de Pierce de editar unha versión do tema de The Troggs "Anyway That You Want Me" como primeiro sinxelo de Spiritualized, algo que Kember quixo facer durante anos con Spacemen 3. A banda acabaría separándose no ano 1991.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Sound of Confusion* | 1986 | Glass Records |
| *The Perfect Prescription* | 1987 | Glass Records |
| *Playing with Fire* | 1989 | Fire Records |
| *Recurring* | 1991 | Fire Records |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1191761
* WorldCat
* VIAF: 139828685
* AllMusic: mn0000005251
* BIBSYS: 5101471
* BNF: 13922084w
* Discogs: 83082
* GND: 10295606-6
* ISNI: 0000 0001 1523 2291
* LCCN: no98015973
* MusicBrainz: ID
* RocksBackpages: spacemen-3
* Songkick: 286664

 |
Símbolo anti spam.
O termo **spam** procede dunha popular serie de comedia inglesa, Monty Python, onde uns viquingos desleixados e teimudos pedían nun bar, a berros, latas dunha conserva americana de xamón de marca SPAM.

Na práctica, o spam é o envío repetido de mensaxes de correo electrónico, en gran cantidade, para distribuír información inútil, propaganda e unha variedade de propostas segundo esquemas tipo "gañe diñeiro fácil". Supón un desperdicio de recursos técnicos e de tempo de atención dos usuarios.

As persoas e sistemas que o envían devecen por atopar enderezos de correo electrónico activos e atendidos, sexan estes de tipo persoal ou de departamentos ou grupos de traballo, e recollen estes enderezos con programas que os buscan automaticamente en páxinas web, guías, directorios, chats e grupos de novas.

Historia
--------

O 3 de maio de 1978, un responsable de mercadotecnia da sociedade informática DEC (hoxe desaparecida) enviou un correo electrónico con publicidade a unhas 400 persoas da costa oeste dos Estados Unidos. Nace así o *spam* ou correo lixo .

Notas
-----

1. ↑  "El 'spam', una peste que cumple 30 años en los ordenadores", en *La Voz de Galicia*, 3.05.2008.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83058
* BNCF: 49074
* BRE: 4246146
* EBID: ID
* FAST: 1431472
* GEC: 0280944
* GND: 4528688-7
* LCCN: sh98004365
* MAG: 158955206
* NDL: 01173724
* NKC: ph288750
* PSH: 12344

 |
A **substancia fundamental** ou **matriz extrafibrilar** é un compoñente do tecido conectivo constituído por unha especie de xel amorfo que rodea as células e as fibras coláxenas. Nun tecido, as células están rodeadas e sostidas por unha matriz extracelular da que a substancia fundamental amorfa forma parte. A substancia fundamental non inclúe as fibras de coláxeno ou as fibras elásticas da matriz, pero si todos os outros compoñentes da matriz extracelular.

Os compoñentes da substancia fundamental varían dependendo do tecido, pero está principalmente composta por auga, glicosaminoglicanos (principalmente hialurona), proteoglicanos, e glicoproteínas. A fase acuosa desta substancia é o medio polo que teñen que pasar todas as substancias nutritivas e residuais para chegar ás células ou pasar ao sangue.

Xeralmente a substancia fundamental non é visible en preparacións microscópicas porque se elimina durante o proceso de preparación. Pode conservarse parcialmente fixando os cortes de tecido conxelados con vapores de éter-formol, e despois pódese tinguir con ácido periódico-Schiff e azul de toluidina.

O significado exacto do termo evolucionou ao longo do tempo.

Notas
-----

1. ↑  "Connective Tissue". Arquivado dende o orixinal o 07 de novembro de 2008. Consultado o 2008-11-27.
2. ↑  Tratado de Histología. Bloom-Fawcett. D. W. Fawcett. 11ª edición (1987). Interamericana- McGraw-Hill. Páxinas 147-148. ISBN 84-7605-361-4.
3. ↑  Wheatley DN (June 2003). "Diffusion, perfusion and the exclusion principles in the structural and functional organization of the living cell: reappraisal of the properties of the 'ground substance'". *J. Exp. Biol.* **206** (Pt 12): 1955–61. PMID 12756276. doi:10.1242/jeb.00238. Arquivado dende o orixinal o 18 de setembro de 2019. Consultado o 10 de febreiro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Diagrama en mhhe.com
* KansasHistology ct15Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine. - "Cordón umbilical"

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3502664
* EBID: ID
* MAG: 19679083

 |
| *Tarbosaurus*Rango fósil: Cretáceo |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Sauropsida |
| Superorde: | Dinosauria |
| Orde: | Saurischia |
| Suborde: | Theropoda |
| Familia: | Tyrannosauridae |
| Xénero: | ***Tarbosaurus***Maleev, 1955 |

 |
| Especies |
| ***T. bataar*** (Maleev, 1955)  |
| Sinonimia |
| * ?*Shanshanosaurus huoyanshanensis* Dong, 1977
* *Maleevosaurus novojilovi* Carpenter, 1992
* *Jenghizkhan bataar* Olshevsky, 1995
* ?*Chingkankousaurus fragilis*
 |

***Tarbosaurus*** (gr. "réptil alarmante") é un xénero representado por unha única especie de dinosauro terópodo tiranosáurido, que viviu a finais do período Cretáceo, fai aproximadamente 70 millóns, no Mastrichtiano, no que hoxe é Asia. Os fósiles recuperáronse en Mongolia con máis restos fragmentarios atopados moi lonxe en partes da China. Aínda que se nomearon moitas especies, os paleontólogos modernos recoñecen soamente unha, *Tarbosaurus bataar*, como válido. Algúns expertos afirman que esta especie é realmente un representante asiático do xénero norteamericano Tyrannosaurus, si é certo, isto invalidaría o xénero *Tarbosaurus* en conxunto.

*Tarbosaurus* viviu nun terreo aluvial húmido sucado polas canles de ríos. Neste ambiente, era o superpredador no extremo da cadea alimentaria, cazando probablemente noutros dinosauros grandes como o hadrosáurido *Saurolophus* ou o saurópodo *Nemegtosaurus*. *Tarbosaurus* represéntase moi ben no expediente fósil, coñecido por ducias de espécimes, incluíndo varios cranios e esqueletos completos. Estes restos permitiron estudos científicos que se centran no seu filogenia, mecánicos do cranio, e estrutura do cerebro.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2491
* MAG: 2779165279

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 4433641
* Fossilworks: 53224
* GBIF: 4822629
* iNaturalist: 554388

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre zooloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Jesús López García**, máis coñecido como **Suso de Marcos**, nado en Boimorto o 17 de outubro de 1950, é un escultor galego.

Traxectoria
-----------

É o sexto de oito irmáns, fillos dun carpinteiro. Con 17 anos foi traballar á Coruña, limpando figuras seriadas nun obradoiro de artesanía. Mentres fai o servizo militar matriculouse na Escola de Artes e Oficios, realizando os seus primeiros traballos para os mandos da súa unidade.

En 1973 mudouse a Madrid para continuar coa súa formación na Escola Central de Artes e Oficios. Traballa en diversos obradoiros industriais relacionados coa talla até pasar a formar parte do taller dun «mestre» andaluz. Ao tempo, traballa nun taller de escultura en pedra, e abriu un taller propio.

Nesta época talla un Cristo Resucitado para Santander e unha Virxe da Piedade para Valencia. En 1975 comeza a utilizar o alcume de Suso de Marcos, diminutivo do seu nome e o apelativo polo que se coñece á súa familia. En 1976 queda terceiro no Certame Nacional de Belas Artes. En 1977 expón por primeira vez, na Coruña.

En 1979 vai a Málaga, sendo contratado como mestre de talla, carpintería e ebanistería na Escola Malagueña de Artes Aplicadas e Oficios Artísticos. Tamén abre alí un novo taller. En 1982 gaña por oposición a praza de Profesor titular de Talla Artística, labor que continúa a exercer.

En 1980, ante a ausencia en Málaga de escultores de imaxes, que proveñan os crecentes encargos, promoveu xunto co Museo Diocesano un concurso-exposición. En 1987, co mesmo fin, creou o Premio de Talla Suso de Marcos. En 2001 creou unha bolsa de estudos para o alumnado de Boimorto con inquedanzas culturais.

É autor de máis de cen obras de carácter relixioso, destacando o Crucificado do Perdón da malagueña Cofradía de los Dolores del Puente; o conxunto da igrexa de Santa María Goretti de Málaga; o da parroquia da Asunción, de Málaga; o Crucificado e conxunto da Resurrección en Alhaurín de la Torre; Cristo Amarrado á Columna para Jódar (Xaén); Santo Antón na igrexa de la Carihuela de Torremolinos; conxunto de San Marcelino de Champagnat na sede dos Maristas de València; Virxe da Caridade en Tenerife; ou o grupo da Primeira Caída da confraría dos Marrajos de Cartagena.

É membro numerario da Sección de escultura da Real Academia de Bellas Artes de San Telmo de Málaga, da Real Academia Galega de Belas Artes e da Real Academia de Santa Isabel de Hungría de Sevilla.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* DÍAZ VAQUERO, Mª Dolores: *Imagineros andaluces contemporáneos*. Cajasur. Córdoba, 1995.
* SÁNCHEZ LÓPEZ, Juan Antonio: *La voz de las estatuas. Escultura, arte público y paisajes urbanos de Málaga*. Universidad de Málaga, 2005.
* ROCHE, Antonio: *El Cristo del Perdón, escapado de las manos del escultor Suso de Marcos*. Nazareno de Málaga, núm. 1, p. 22 e 23, 1987

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9080747
* WorldCat
* VIAF: 77991427
* BNE: XX923402
* GND: 121379337

 |
Suur Tõll
**Suur Tõll** é un crebaxeos de vapor estoniano construído en Stettin en 1914 por orde da Vulcan-Werke, conta con 4.579 toneladas de rexistro, 74.4 metros de lonxitude, 17.5 de altura e 6.8 de largo, a súa potencia é de 5800 HP. Entre 1914 e 1917 recibiu o nome de **Tsar Mikhail Fiodorovich**. En 1917 cambiou o seu nome a **Volynets** que mantivo ata que en 1918 foi rebautizado en Nainämöinen, nesa época foi capturado polas forzas finlandesas en loita contra o exército vermello, devolto ás autoridades estonias como consecuencia do Tratado de Paz de Tartu recibiu o nome de **Wäinämöinen** ata 1922, ano no cal recibiu o seu actual nome. En 1941 logo da invasión soviética pasou á frota soviética do Báltico co nome de Volynets.

En 1992 tras a recuperación da independencia estonia o Suur Tõll inscribiuse co número OO1 no Rexistro Naval de Estonia. Na actualidade funciona como museo no porto de Talín.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q720876
* IMO: 8640351

 |
O **teocentrismo** (do grego θεóς, theos, "Deus"; e κέντρον, kentron, "centro") é a doutrina segundo a cal Deus é o centro do Universo, todo foi creado por El, é dirixido por El e non existe ningunha razón máis que o desexo de Deus sobre a vontade humana.

O teocentrismo abarca todo o que existe, ata a razón científica, xa que todo explícao pola vontade divina e mística de Deus. Foi a corrente que predominou na Idade Media e que máis tarde se converteu en antropocentrismo (o home é o centro do universo).

Foi un concepto central no pensamento de principios da éra cristiá e a Idade Media ata o período do Renacemento, a partir de cando se empezou a concibir a Deus como un factor pero non como causa única do mundo.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *teocentrismo*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Antropocentrismo
* Biocentrismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q680023
* GEC: 0145630
* JSTOR: theocentrism
* MAG: 2780109701

 |
**Teodomiro Alberto Azevedo Leite de Vasconcelos**, nado en Arcos de Valdevez (Portugal) o 4 de agosto de 1944 e finado en Xohanesburgo (Suráfrica) o 29 de xaneiro de 1997, foi un xornalista e escritor mozambiqueño membro da Associação de Escritores Moçambicanos.

Traxectoria
-----------

En 1945 estableceuse en Mozambique, onde conseguiu a nacionalidade. Pasou a súa infancia en Beira e estudou ciencias sociais en Maputo Lourenço Marques. Traballou para Rádio do Aeroclube dá Beira e Rádio Clube de Moçambique, e en 1972 trasladouse a Portugal debido ao seu posicionamento contra o réxime colonial. En Portugal traballou para Rádio Renascença.

Na madrugada do 25 de abril de 1974, Leite de Vasconcelos era o locutor da emisión do programa Limite, da Rádio Renascença, cando a canción "Grândola, Vila Morena" de Zeca Afonso foi transmitida ás 0.20 h, segundo sinal que confirma o golpe de Estado e marca o inicio das operacións militares polas rúas de Portugal. Comezaba así a Revolución dos Caraveis.

Tras a independencia de Mozambique de Portugal en 1975, regresou a Mozambique e traballou como xornalista de radio e en varias revistas. Ademais das súas actividades xornalísticas, traballou como profesor, actor e comentarista político. De 1981 a 1988 foi director da emisora de servizo público Rádio Moçambique.

Obras
-----

* *Irmão do universo* (Maputo, Associação dous Escritores Moçambicanos, 1994)
* *Resumos, insumos e dores emergentes* (poesía, 1997)
* *Pela boca morre o peixe* (crónicas, 1999)
* *As mortes de Lucas Mateus* (teatro, 2000)
* *Contraponto* (crónicas)

A súa historia *O Gotejar da Luz* foi levada ao cine por Fernando Vendrell en 2001.

Notas
-----

1. ↑  Jornalismomocambicano.blogspot.com
2. ↑  Cronologia pulsar da revolução Arquivado 15 de abril de 2021 en Wayback Machine. (Centro de Documentação 25 de Abril)
3. ↑  Cronologia pulsar da revolução Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine. (Centro de Documentação 25 de Abril)
4. ↑  25 de Abril: Uma revolução ao comando dos microfones – artigo de Marta Portocarrero, Universidade do Porto, 22 de abril, 2012
5. ↑  Biographie auf [*Ligazón morta*] (abgerufen am 29. Dezember 2009)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1525559
* WorldCat
* VIAF: 123457843
* ISNI: 0000 0001 1463 6358
* LCCN: no96026861
* NTA: 142750719
* PTBNP: 270258
* SUDOC: 068878567

 |
A **Xeración Illada** é o nome dun grupo de escritores en lingua galega, nados principalmente entre finais da década dos cincuenta e principios dos oitenta. Estes autores practican distintos xéneros literarios (ensaio, narrativa, poesía, banda deseñada...) e, á parte das súas publicacións individuais, teñen como medio de expresión común a *Revista Inviable*, publicación periódica dixital fundada en Ourense en marzo do 2020 por Jorge Emilio Bóveda (creador do termo "Xeración Illada"), Eladio Medel e Francisco Javier Fontenla. Ademais dos fundadores da revista, a Xeración Illada inclúe outros moitos membros, como Ramón Caride, David Gándara, Xerardo Méndez, Carlos Rego e un longo etcétera, todos eles colaboradores da devandita revista. O nome do grupo fai referencia ao relativo "illamento" dos seus membros antes de formar unha fronte común coa fundación da revista *Inviable*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A "Xeración Illada" estrea proxecto editorial (13/4/2020). CCG.
*
**Aurelio Fernández Morales**, finado na Coruña o 21 de outubro de 1943, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Fernández, que foi concelleiro e tenente de alcalde da Coruña. Formou parte do Partido Republicano Autónomo en 1918 e foi concelleiro da Coruña e primeiro tenente de alcalde. En 1921 volveu ser elixido primeiro tenente de alcalde da Coruña. Coa ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro da Coruña e elixido sétimo tenente de alcalde o 1 de outubro de 1923. En 1930 participou no Pacto de Lestrobe. Presentouse ás eleccións a Cortes de 1931 pola provincia da Coruña encadrado no Partido Radical. Foi presidente do Comité provincial do Partido Radical e da Sociedade Alianza Republicana da Coruña. Foi presidente do Partido Republicano Radical da Coruña en 1932.

Vida persoal
------------

Casou na Coruña con Nieves Ramos Paz en 1913.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 22-10-1943, p.2, 3.
2. ↑  *El Orzán*, 13-2-1918, p. 2.
3. ↑  *El Ideal Gallego*, 11-8-1921, p. 2.
4. ↑  *Galicia. Diario de Vigo*, 2-10-1923, p. 1.
5. ↑  *El Correo Gallego*, 14-10-1932, p. 1.
6. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 9-7-1913, p. 1.
**José Ramón Villamarín Pallín**, nado en Cirio (Pol) o 13 de xaneiro de 1881 e finado en Mondoñedo o 1 de novembro de 1967, foi un perito agrícola, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Perito agrícola instalado en Mondoñedo. Foi un dos líderes da Federación Mindoniense de Sociedades Agrarias Católicas xunto con José González Redondo e Antonio Maseda Bouso. Logo da destitución do alcalde José María Álvarez-Mon, foi nomeado alcalde de Mondoñedo por Real Orde a finais de outubro de 1920. En 1921 fundou o semanario *Justicia*. A principios de 1923 foi nomeado concelleiro e elixido primeiro tenente de alcalde. Na República foi elixido concelleiro en 1931 pola Derecha Liberal Republicana. Foi presidente do Comité republicano progresista de Mondoñedo. Suspendido como concelleiro, foi reposto no cargo en xuño de 1934. Logo do triundo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936, foi reposto como concelleiro e elixido alcalde de Mondoñedo o 4 de marzo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido en agosto e trasladado ao Cárcere de Lugo. Xulgado na Coruña por auxilio á rebelión con José Sánchez Gacio, Eloy Castro Dorrego, Guillermo Otero Villalba, Alfredo Martínez Martínez, Graciano Leivas Freire, Germán Fanego Salaverri, Patricio Vijande Villar, Constantino Sánchez Gacio e Emilio González Valoria o 10 de abril de 1938, foi condenado a 6 anos e 1 día de prisión.

Vida persoal
------------

Casou en Mondoñedo con Alicia Taladrid Pérez en 1912. Foi padriño e pai adoptivo de Alicia Tella-Villamarín Ferreiro.

Notas
-----

1. ↑  Mondoñedo na Memoria 1920: Outubro
2. ↑  *Heraldo de Galicia*, 13-5-1923, p. 6.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-2-1932, p. 9.
4. ↑  *El Compostelano*, 19-6-1934, p. 2.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-3-1936, p. 12.
6. ↑  *EL Regional*, 19-12-1912, p. 2.
7. ↑  *El Progreso*,13-11-1959, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pedreira, Ricardo (2006). *Consejo de Guerra por Rebelión Militar. Mindonienses condenados en 1937*. Mondoñedo: Asociación Amigos da Cidade de Mondoñedo.

### Ligazóns externas

* A República no Concello de Mondoñedo
* «O xuízo foi inxusto, non se mantiña en pé a acusación»
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* 

* José Ramón Villamarín Pallín na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José María Álvarez-Mon** |  **Alcalde de Mondoñedo** 1920 - 1921 | Sucesor:**José María Álvarez-Mon** |
| Predecesor:**Germán Rego González** |  **Alcalde de Mondoñedo** 1936 | Sucesor:**Jorge González-Redondo Serrano** |
Bandeira de la Concha 2016, Getaria-Zarautz.
Zarauzko Arraun Elkartea.
O **Zarauzko Arraun Elkartea** (**ZAE**) é un club de remo da localidade guipuscoana de Zarautz (Euskadi).
A súa principal traiñeira é a *Enbata* ("galerna" en éuscaro) e a súa cor é o azul. Compite tamén noutras modalidades do remo coma o batel ou a trainerilla, todas estas en banco fixo.

Historia
--------

A regata máis antiga da que se ten referencias e que se coñece en Guipúscoa é a que disputaron as traíñas de Zarautz e Getaria o día 2 de maio de 1761. A saída da regata deuse á par da illa de Umallarria ou Mollarri en Zarautz e a chegada foi no porto de Donostia. A tripulación de cada embarcación compoñíana 11 homes e a tripulación vencedora recibiría 100 escudos da traíñeira que perdera. Non se coñece, por desgraza, a gañadora desta regata denominada *Salea*.

En 1983, Zarautz, sendo organizadora dunha das regatas máis importantes do Cantábrico, non tiña club de remo. En outubro dese ano fixeron os estatutos e escolleuse a Xunta Directiva do novo club de remo. Xanti Sánchez sería o primeiro presidente de Zarauzko Arraun Elkartea.

A primeira bandeira do club Zarauzko Arraun Elkartea gañouse en 1985 na categoría cadete co sonado *Txiki* Larrañaga de patrón.

O primeiro ano da Liga ACT, 2003, a traíñeira zarauztarra Enbata clasificouse sendo así unha das súas fundadoras. Este mesmo ano descendeu, mais volveu ascender para ficar definitivamente na elite do remo de banco fixo.

No ano 2010 dúas traíñeiras compiten nas diversas competicións desta modalidade, unha na Liga San Miguel e a segunda na Liga ARC-2.

Palmarés
--------

* 1 Campionato de Guipúscoa de Traiñeiras: 2007.
* 2 Campionatos de Guipúscoa de trainerillas: 2007, 2008.
* 1 Campionato de Euskadi de Bateles: 2008.
* 1 Campionato de Euskadi de Trainerillas: 2008.
* 2 Campionatos de Guipúscoa de Bateles: 2008, 2009.

Ligazóns
--------

* Información do club na web da Liga San Miguel Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine. *(en galego)*
**Juan Carlos Lema Balsas** comunmente coñecido coma ***Zapatones***, supostamente nado na Ponte do Porto, Camariñas en 1954 e finado o 15 de maio de 2015 en Pontevedra, foi unha personalidade do espectáculo de Galicia, famoso pola súa presenza continuada na Praza do Obradoiro caracterizado coma peregrino.

Traxectoria
-----------

De pais descoñecidos, Juan Carlos Lema foi abandonado cando era un bebé. Levárono á Casa Berce da Coruña, das Irmás da Caridade, onde estivo ata os seis anos. A continuación pasou ao Colexio Salesiano desa cidade, e posteriormente ao localizado na parroquia de Castrelo, en Cambados. Así mesmo, estivo preso por furtos e por desacato durante o servizo militar.

En 1993, co gallo do Ano Xacobeo, comezou a traballar en Santiago de Compostela disfrazado de peregrino, de forma continuada, e facendo fotografías cos turistas, empregando sempre o mesmo disfrace e deixando medrar a barba. Desempeñou este oficio durante practicamente dúas décadas, ata 2011. En decembro dese ano, este veciño do barrio de Sar foi desafiuzado da súa casa e ingresou nun centro de rehabilitación para tratar os seus problemas de alcoholismo.

O personaxe de Zapatones
------------------------

Sobre a súa fixación por Santiago de Compostela, orixinouse mentres traballaba de camareiro nun restaurante de Cambados:

> 
> 
> *Cuando trabajaba en el restaurante Fariña hice mi primera peregrinación con el hijo de los dueños del local. Fue un solo día, y desde Cambados, pero me atrapó. Después, al salir de la cárcel militar, andaba de parra en parra, y un día en Santiago, mirando a la Catedral, lo pensé. Resulta que Daniel Otero, un comerciante que estaba cerca de Platerías, tenía un muñeco vestido de peregrino. Le pedí el traje, y así fue... Una de sus nueras, Marisa, me decía "eres un zapatones", y me gustó. De este modo logré ganarme honradamente la vida y empecé a sentir que la sociedad me abría, por fin, las puertas. No pedía nada, pero la gente me daba dinero por hacerse fotos conmigo, y me dejé la barba.*
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Aínda que en *"Me abandonaron recién nacido y los salesianos fueron mis padres"* Arquivado 02 de xullo de 2009 en Wayback Machine. aparece citado como **Lama Basas**, as demais fontes consultables sinalan **Lema Balsas**. Lama é un apelido do sur de Ourense, mentres que só hai un Basas en Galicia, en Vigo; porén, tanto Lema como Balsas son apelidos comúns e específicos (Cartografía dos apelidos de Galicia Arquivado 06 de decembro de 2011 en Wayback Machine.) da zona da Costa da Morte (Camariñas), de onde provén este home.
2. ↑  "*"Me abandonaron recién nacido y los salesianos fueron mis padres"*". Arquivado dende o orixinal o 02 de xullo de 2009. Consultado o 20 de febreiro de 2011.
3. ↑  ELISA ÁLVAREZ (15/05/2015). "Morre «Zapatones», o peregrino máis popular de Compostela".
4. ↑  "*Zapatones*". Arquivado dende o orixinal o 03 de setembro de 2011. Consultado o 20 de febreiro de 2011.  Arquivado 03 de setembro de 2011 en Wayback Machine.
5. ↑  Zapatones ingresará voluntariamente en un centro asistencial cerca de Santiago, artigo de Nacho Mirás, *La Voz de Galicia*, 13/12/11.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Vector (homónimos).
Un **vector lanzadeira** (*shuttle vector*) é un vector (usualmente un plásmido) construído para que se poida propagar en dúas especies hóspede diferentes. Por tanto, o ADN inserido nun vector lanzadeira pode ser comprobado ou manipulado en dous tipos celulares diferentes. A principal vantaxe destes vectores é que poden ser manipulados en *Escherichia coli*, e despois usados nun sistema no que é máis difícil ou máis lento de usar (por exemplo, lévedos).

Os vectores lanzadeira inclúen plásmidos que poden propagarse en eucariotas e procariotas (por exemplo, tanto en *Saccharomyces cerevisiae* coma en *Escherichia coli*) ou en diferentes especies de bacterias (por exemplo, tanto en *E. coli* coma en *Rhodococcus erythropolis*). Tamén hai vectores lanzadeira que son adenovirus, que poden propagarse en *E. coli* e mamíferos.

Os vectores lanzadeira son utilizados frecuentemente para facer rapidamente múltiples copias do xene en *E. coli* (amplificación). Poden tamén utilizarse en experimentos in vitro e modificacións (por exemplo, mutaxénese, PCR).

Un dos tipos máis comúns de vectores lanzadeira é o vector lanzadeira de lévedo.. Case todos os vectores usados correntemente de *S. cerevisiae* son vectores lanzadeira. Os vectores lanzadeira de lévedos teñen compoñentes que permiten a replicación e selección tanto en células de *E. coli* coma en células de lévedos. O compoñente de *E. coli* dun vector lanzadeira de lévedo inclúe unha orixe de replicación e un marcador seleccionable, por exemplo, a resistencia a antibióticos, a beta lactamase ou a beta galactosidase. O compoñente lévedo dun vector lanzadeira de lévedo inclúe unha secuencia que se replica autonomamente (ARS), un centrómero de lévedo (CEN), e un marcador seleccionable de lévedo (por exemplo, URA3, un xene que codifica un encima para a síntese de uracilo.

Notas
-----

1. 1 2  Molecular Cell Biology, Lodish et al. 6th ed. ISBN 1-4292-0314-5 Free online:  (accessed 17 Oct 2007)
2. ↑  Yang et al. Characterization of the mobilization determinants of pAN12, a small replicon from Rhodococcus erythropolis AN12. Plasmid 57, 71-81.
3. ↑  Universidade de Rochester
4. ↑  Sherman, Fred. "9 Yeast Vectors"  (acceso 30 de setembro de 2007).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* An Introduction to Genetic Analysis, Griffiths et al. 7th ed. ISBN 0-7167-3771-X
* Principles of Genetics, Snustad & Simmons, 4th ed. ISBN 0-471-69939-X

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7505713
* MAG: 145640855

 |
**Èric Bertran**, nado en Barcelona o 4 de abril de 1990, é un columnista e escritor catalán residente en Lloret de Mar.

Traxectoria
-----------

Bertran escribe semanalmente no diario *e-noticies* e quincenalmente no diario *directo!cat*. Asemade é creador e administrador do grupo catalanista *elfènix*, e formou parte do consello de redacción do semanario *El Matí*. Tamén dirixe o programa de actualidade *Perspectiva* en Radio Arenys.

É autor do libro *Èric i l'Exèrcit del Fènix* (2005), con máis de trece mil exemplares vendidos. Fíxose unha adaptación teatral, escrita por Víctor Alexandre e dirixida por Pere Planella, sobre a que se está preparando un proxecto cinematográfico. Máis recentemente publicou *L'institut de la vergonya* (2007).

En 2005 Xevi Mató rodou un documental sobre a historia que protagonizou Bertran cando a Audiencia Nacional de España o acusou de terrorismo por pedir o etiquetado en catalán a unhas empresas.[] O documental superou as 500.000 visitas, traduciuse ao inglés e recibiu o Premio "Segador do ano" (2006) e Jaume I de Acción Cultural do País Valenciano (2007).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial de Èric Bertran Arquivado 28 de maio de 2021 en Wayback Machine. *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q491296
* WorldCat
* VIAF: 87538802
* BNE: XX1755926
* ISNI: 0000 0000 6089 0800

 |
***¿Y tú quién eres?*** é unha película española de Antonio Mercero. A película, rodada entre Madrid e Donostia, trata a enfermidade de Alzheimer. Estreouse o 21 de setembro de 2007, o día desta doenza dexenerativa. Por desgraza, dita doenza seríalle diagnosticada a Mercero dous anos despois. Xa durante a rodaxe, a terapeuta a quen está dedicada a película e que foi asesora do director, descubriu que Mercero tiña os primeiros síntomas da enfermidade. Foi a última película para o director e tamén para López Vázquez.

Argumento
---------

Luis Rivero (Álvaro de Luna) marcha coa súa familia de vacacións a Donostia e deixa nunha residencia o seu pai Ricardo (Manuel Alexandre), unha persoa anciá e con inicios de Alzheimer. Alí, Ricardo coñece a Andrés (José Luis López Vázquez), o seu compañeiro de cuarto, e fanse bos amigos. Ana, filla de Luis e neta de Ricardo (Cristina Brondo), quedou preparando oposicións na cidade. Porén, acaba por deixalas por mor das visitas ao seu avó, o que desgusta ao seu pai, e decide dedicarse ao coidado destes enfermos. Tamén namora do médico (Monti Castiñeiras) que traballa na residencia.

Elenco
------

* Manuel Alexandre
* Cristina Brondo
* José Luis López Vázquez
* Álvaro de Luna
* Monti Castiñeiras
* Amparo Moreno
* Ángeles Macua
* Alejandro Zafra
* Luis Ángel Priego

Notas
-----

1. ↑  Emisión da película en "Versión española" (TVE) 24-xuño-2018 con coloquio posterior

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sobre a película, con tráiler e crítica
* Mercero fala sobre a película

* Portal:Cine
* Portal:España

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6172504
* Allmovie: v419693
* FilmAffinity: 891809
* IMDb: tt0829326
* LUMIERE: 28205
* OFDb: 183495
* Rotten Tomatoes: do-i-know-you
* TMDb: 107925

 |
A **vea subclavia** é unha vea do membro superior humano, pertencente á parte fonda da drenaxe venosa do membro superior. É a continuación da vea axilar, que ao pasar a primeira costela cambia de denominación para chamarse subclavia. Dende aquí diríxese cara ao tórax, ata a parte final da costela, xunto ao esterno. Neste punto únese coa vea xugular interna para formaren o troncos venosos braquiocefálicos ou vea braquiocefálica ou vea innominada.

A vea subclavia ten por diante a clavícula e o músculo subclavio. Por enriba e por detrás ten a arteria subclavia, entre as cales se dispoñen o músculo escaleno e o nervio frénico.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gray. Anatomy of the human body* *(en inglés)*. Edición de 1918 de dominio público.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q493430
* EBID: ID
* MAG: 2775836813

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 4725
* MeSH: D013350
* MeSH: A07.231.908.877
* NCIt: C12794
* TA: A12.3.08.002
* Uberon: 0001587
* UMLS: C0038532

 |
Pulsioxímetro de dedo.
O **oxímetro de pulso** ou **pulsioxímetro** é un dispositivo médico que mide indirectamente a saturación de osíxeno no sangue de forma non invasiva e indolora. O dispositivo está unido a algunha rexión do corpo, xeralmente a punta do dedo índice, emite luz a través do corpo, que é detectada pola outra parte do dispositivo. A cantidade de luz que non foi absorbida polo sangue e os tecidos úsase para determinar a saturación de osíxeno do sangue. As vantaxes do dispositivo sobre os métodos que implican a recollida de sangue inclúen a facilidade de uso e a ausencia de dor mentres que as desvantaxes inclúen unha menor precisión. A precisión dos oxímetros de pulso adoita estar entre o 2% e o 4%. As medicións normais están entre o 95% e o 100%, por debaixo do 92% poden ser signos de hipoxia e por debaixo do 88% requiren atención clínica inmediata.

Notas
-----

1. ↑  "pulsioxímetro". *aplicacions.usc.es; bUSCatermos*. Consultado o 26 de xullo de 2023.
2. ↑  "Pulse Oximetry". Consultado o 2022-11-28.
3. ↑  "Pulse Oximeter Accuracy and Limitations: FDA Safety Communication". 2022-11-07. Consultado o 2022-11-28.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pusioxímetro Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Saturación de osíxeno
* Insuficiencia respiratoria
* Hemoglobina
* Terapia de osíxeno

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11831723
* GEC: 21413752

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C0182109

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Trinidad Jiménez García-Herrera**, nada en Málaga o 4 de xuño de 1962, é unha política española pertencente ó PSOE.

Biografía
---------

Trinidad Jiménez (*esquerda*) e a Primeira Dama da Arxentina, Cristina Fernández de Kirchner.
Nada en Málaga, chegou a Madrid debido ó traslado do seu pai. Licenciada en Dereito pola Universidade Autónoma de Madrid, moi cedo ingresou en Xuventudes Socialistas de España, onde comezou a súa carreira política.

Apoiou claramente a candidatura de José Luis Rodríguez Zapatero á Secretaría Xeral do PSOE, dada a súa vinculación á corrente *Nueva Vía* dirixida polo propio Zapatero. Sendo este finalmente elixido,Trinidad entrou a formar parte da Comisión Executiva Federal do PSOE como secretaria de Relacións Internacionais.

Foi a candidata socialista á alcaldía de Madrid nas eleccións municipais de 2003, pero foi superada en votos por Alberto Ruiz-Gallardón (PP). Non obstante, conseguiu o maior número de concelleiros socialistas desde que o PSOE fora desaloxado da alcaldía.

O seu nome soou como futura ministra no gabinete de José Luis Rodríguez Zapatero cando este gañou as eleccións en 2004, aínda que seguiu sendo concelleira no concello de Madrid ata o 6 de setembro de 2006, data na que o Presidente a propuxo coma Secretaria de Estado para Iberoamérica.

En 2009 foi nomeada Ministra de Sanidade en substitución de Bernat Soria. En 2010 disputou con Tomás Gómez unhas eleccións primarias para converterse na candidata socialista á alcaldía de Madrid, pero saíu derrotada. Só uns días despois, José Luis Rodríguez Zapatero nomeouna Ministra de Asuntos Exteriores, cargo que ocupou ata as Xerais de 2011, onde os socialistas sufriron unha severa derrota.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Bernat Soria** |  **Ministra de Sanidade e Consumo** 2009 - 2010 | Sucesor:**Leire Pajín** |
| Predecesor:**Miguel Ángel Moratinos** |  **Ministra de Asuntos Exteriores e de Cooperación** 2010 - 2011 | Sucesor:**José Manuel García-Margallo** |

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Trinidad Jiménez Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Biografía de Trinidad Jiménez na páxina do Ministerio de Asuntos Exteriores de España.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q260218
* Munzinger: 00000028533

 |