recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**The Sonics** é un grupo de garage rock que xurdiu durante a vaga de grupos de rock na costa do Pacífico estadounidense a principios e mediados dos anos sesenta. Foron pioneiros deste subxénero xunto con outras bandas como The Kingsmen, The Wailers, The Drastics ou The Dynamics. Este movemento serviu como base da recoñecida escena musical da área de Seattle, que perdura ata os nosos días.

O son de The Sonics é bastante máis ruidoso, cru e brutal que o de calquera outro grupo contemporáneo seu. Pese a que tiñan unha formación bastante clásica en canto aos instrumentos, conseguiron o seu son identificativo mediante apaños salvaxes de temas coñecidos, letras provocativas e o uso habitual de guitarras eléctricas distorsionadas ata o máximo posible.

Xénero
------

Os seus temas son unha mestura entre o garage rock (*Louie, Louie*, *Have love, will travel*) o rock and roll (*Jenny, Jenny*) e composicións propiamente do seu xénero coma *Psycho* e *The Witch*, todas elas baseadas en secuencias sinxelas de acordes e interpretadas de forma pesada e rápida (algo tamén típico do punk).

As primeiras letras de The Sonics estaban en consonancia coa cultura xuvenil e adolescente dos anos sesenta (mozas, *surf*, coches, guitarras), pero tamén incluían temas de aspectos máis escuros e provocadores como a estricnina, as bruxas, os psicópatas ou o Demo ( nas cancións *Strychnine*, *The Witch*, *Psycho* ou *Hei's waiting*).

Membros
-------

A formación clásica de The Sonics (a que gravou *Here are The Sonics*) era:

* Gerry Roslie - Órgano, piano e voz
* Andy Parypa - Baixista
* Larry Parypa - Guitarra, coros
* Rob Lind - Saxofón, coros e harmónica
* Bob Bennett - Batería

Discografía
-----------

### Álbums

* *Here Are The Sonics* - 1965 (Etiquette)
* *Boom* - 1966 (Etiquette)

### Recompilatorios

* *Merry Christmas* - 1965 (Etiquette)
* *Introducing The Sonics* - 1967 (Jerden)
* *Explosives* - 1973 (Buckshot)
* *The Sonics* - 1978 (SRT)
* *Live Fanz Only* - 1986 (Etiquette)
* *The Sonics - Busy Body!!! Live in Tacoma 1964* - 2007 (Norton)

Ligazóns externas
-----------------

* The Sonics en AllMusic.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q904921
* WorldCat
* VIAF: 138528712
* AllMusic: mn0000428717
* BNF: 13906614x
* Discogs: 226982
* IMDb: nm3166619
* ISNI: 0000 0001 0666 9264
* LCCN: n94019118
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 62227

 |
**Tewolde-Medhin Gebre-Medhin**, nado en Adi Tekelezan en 1860 e finado en 1930 foi un pastor luterano, educador e tradutor eritreo.

Traxectoria
-----------

Ordenado diácono da Igrexa Etíope en 1872. Viña dunha familia de catro xeracións de sacerdotes. Pero por mor do contacto coa misión sueca, Tewolde-Medhin, seu pai e seu tío comezaron a cuestionar a situación da súa fe. A partir de 1874 educouse en Gaab nunha escola da Misión Evanxélica Sueca e alí, el e Dawit Amanuel (1862–1944) traballaron xuntos para traducir o Novo Testamento á lingua tigré, non obstante antes de rematar viaxou a Suecia en 1883 para perfeccionar a súa formación na Biblia e nas linguas bíblicas. Volveu a Eritrea en 1887 e continuou a tradución con Amanuel adeamais preparou un libro de ortografía e outro de lectura tigré que se publicaron en 1889. Nese ano a imprenta da Misión publicou o primeiro froito da tradución de Tewolde-Medhin, o Evanxeo de Marcos. A tradución do Novo Testamento finalizou en 1890 e publicouse en 1892. Ordenouno en Asmara en 1909 Adolf Kolmodin converténdose no primeiro evanxélico eritreo en ordenarse no continente. Máis tarde traballou con Karl Winqvist na tradución do Novo Testamento ao tigriña, que se publicou en 1909.

Notas
-----

1. ↑  Ullendorff, Edward. 1968. *Ethiopia and the Bible* Oxford: The British Academy, p. 71
2. ↑  Senai W. Andemariam *The Story of The Translation of the Bible into Tegre (1877-1988)*
Tico Medina (dereita), con Juan Antonio Cebrián.
**Escolástico Medina García**, chamado **Tico Medina**, nado en Píñar (provincia de Granada) o 11 de setembro de 1934 e finado o 5 de xullo de 2021, foi un xornalista andaluz.

Traxectoria
-----------

A súa carreira comezou en Granada, en Radio Granada e no Diario Ideal. En 1956 escribiu tamén no xornal *Informaciones* e máis adiante no *Diario Pueblo* ata 1968. Dende os inicios da televisión en España, nos anos cincuenta, Tico Medina foi un rostro coñecido ao presentar algúns dos programas máis famosos de Televisión Española. O primeiro deles foi *Tele-Madrid* (1957), conducido canda o xornalista Yale, pero despois destacou en emisións como *España en directo ou* 300 millones*. Despois regresou á prensa escrita, onde foi redactor xefe da revista* ¡Hola! *ou xefe de reporteiros de* ABC*. Nos últimos anos noventa volveu á pequena pantalla como participante en parladoiros e talk-shows.*

Tamén foi guionista de filmes como *Aprendiendo a morir* (1962) de Pedro Lazaga ou *La niña de luto* (1964) de Manuel Summers; e tamén escritor, cunha vintena de títulos.

### Televisión

Rúa de Tico Medina, en Mojácar (provincia de Almería).
* *Tele-Madrid* (1957)
* *Plaza de España* (1957)
* *Tercer grado* (1963)
* *A toda plana* (1965)
* *Buenas tardes* (1970-1971)
* *España en directo* (1971)
* *24 Horas* (1972-1973)
* *Todo es posible en domingo* (1974)
* *Revistero* (1975)
* *Hoy por hoy* (1976)
* *Las buenas noticias* (1978)
* *300 millones* (1978-1983)
* *Las mañanas de Rosa* (1999)
* *Con T de tarde* (2001-2003)

Premios
-------

* Dous Premios Ondas
* Antena de Oro.

Notas
-----

1. ↑  "Morre o xornalista Tico Medina aos 86 anos, un dos pioneiros da televisión". En *La Voz de Galicia*. 5 de xullo de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía de Medina *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11704485
* WorldCat
* VIAF: 98047482
* BNE: XX1153212
* BNF: 16174721g
* BVMC: 49224
* Discogs: 3008488
* IMDb: nm0575784
* ISNI: 0000 0000 7824 1243
* LCCN: n91033780
* TMDb: 1296251

 |
**Stebro**|  |
| Nome completo | Canadian Stebro Racing |
| Bandeira |  |
| Baseada en | Canadá |
| Tempadas en activo | 1 (1963) |
| Número de pilotos |  Peter Broeker |
| Debut | Gran Premio dos Estados Unidos de 1963 |
| Carreiras | 1 |
| Campionatos de Construtores | 0 |
| Campionatos de Pilotos | 0 |
| Vitorias | 0 |
| Pole positions | 0 |
| Voltas Rápidas | 0 |
| Puntos totais | 0 |
| Derradeiro GP | Gran Premio dos Estados Unidos de 1963 |

**Stebro** é un fabricante de sistemas de escapes de aceiro inoxidable de alto rendemento para os coches europeos. Os seus produtos desenvólvense e fabrican no Canadá e envíanse aos clientes de todo o mundo. Tamén foi un construtor de coches de Fórmula Júnior e Fórmula 1.

Historia
--------

Stebro fundouse en 1956. Pioneiro no mercado de sistemas de escape de alto rendemento, pronto gañou unha boa reputación. Tamén demostrando o éxito da súa enxeñería de deseño 'Stebro' foi un construtor canadense de coches de carreiras de Fórmula Júnior. O equipo tamén competiu nunha carreira de Fórmula 1, o Gran Premio dos Estados Unidos de 1963, onde o seu coche terminou no sétimo lugar.

Pedro Broeker, o dono e presidente da empresa de fabricación de accesorios para automóbiles, deseñou e construíu o Stebro na súa planta de Montreal, para promover a compañía no mercado canadense. Un chasis Stebro de Fórmula Júnior provisto dun motor Ford 105E competiu nun Gran Premio de Fórmula 1, o Gran Premio dos Estados Unidos de 1963. O motor, que incluía unha caixa de cambios Hewland, era a única alteración, o motor Weber Ford de 1500 cc daba 110 hp (82 kW). O coche foi pilotado por Broeker, que a pesar de loitar contra os máis potentes coches de Fórmula Un, terminou no sétimo lugar, completando 88 das 110 voltas.

Logo de terminar a súa andaina nas carreiras, Stebro segue sendo un fabricante de sistemas de escape de alto rendemento en aceiro inoxidable para os coches europeos e americanos. Os seus produtos son desenvolvidos e fabricados na súa fábrica en Ottawa, Canadá.

### Resultados Completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Chasis | Motor | Pneu. | Piloto | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | Puntos | Pos. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1963 | Stebro Mk IV (FJ) | Ford S4 | **D** |  | MON | BEL | NED | FRA | GBR | ALE | ITA | USA | MEX | RSA | **0** | **NC** |
| Peter Broeker |  |  |  |  |  |  |  | 7 |  |  |

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Stebro*** |

Notas
-----

1. ↑  *Globe and Mail*, October 4, 1963, Page 43.
2. 1 2  "Stebro Profile". *Grandprix.com*. Inside F1. Consultado o 2011-05-29.
3. ↑  *Motor Sport*, November 1963, Pages 879, 881, 882.
4. ↑  "Stebro - About". *Stebro*. Consultado o 2011-05-29.

### Ligazóns externas

* F1 Rejects profileArquivado 11 de maio de 2008 en Wayback Machine.
"En el baile nacional". Caricatura gañadora do segundo premio do certame de caricaturas de *El Liberal*
**José Laurentino Lorenzo Álvarez**, máis coñecido como **Tabarra**, nado en Ourense o 11 de abril de 1871 e finado na mesma cidade o 25 de novembro de 1923, foi un caricaturista galego.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en dereito na Universidade de Santiago de Compostela (1893), durante a súa época de estudante principiou a colaborar coa publicación satírica *Café con Gotas*, e tras dunha breve estada en Madrid publicou en *Solidaridad*, *La Lucha*, *La República*, *El Liberal* ou *Barcelona Cómica*. En 1903 gañou o segundo premio de caricaturas de *El Liberal*. De ideas socialistas foi membro da Agrupación Socialista de Ourense, presentándose ás eleccións municipais de 1909 nunha coalición republicano-socialista. Escribiu os folletos políticos *Nuestras Ideas* e *El Régimen Socialista*. Foi o pai de Xaquín Lorenzo e Xurxo Lorenzo Fernández.

Notas
-----

1. ↑  González Pérez, Clodio (2003) *Xaquín Lorenzo Fernández Xocas* (1907-1989). Toxosoutos, p. 41
2. ↑  González Pérez, Clodio "Xoaquín Lorenzo Fernández. Vida" Arquivado 08 de decembro de 2015 en Wayback Machine. *Boletín da RAG* 365 (2004) p. 176.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20989195
* DSBE: 11929\_lorenzo-alvarez-jose

 |
**Ted Moses**, nado en 1950 en Eastmain, en Nord-du-Québec, foi o Gran Xefe do Gran Consello dos Crees de 1984 a 1987 e de 1999 a 2005. En 2001, co primeiro ministro do Quebec, Bernard Landry, asinou a coñecida como Paz dos Bravos, un acordo histórico que puña fin a cincuenta anos de disputas, negociado "de nación en nación", relativo ao desenvolvemento económico, social e comunitario da rexión de James Bay .

Traxectoria
-----------

Moses estudou primeiro na Universidade Ryerson de Toronto, despois na Universidade McGill, en Montreal, administración educativa. Na década de 1970 foi o negociador principal cree nas negociacións sobre o proxecto da baía de James. Converteuse en Gran Xefe do Gran Consello dos Crees en 1984, e ocupou este cargo ata 1987. Foi xefe da nación cree de Eastmain de 1987 a 1990. En 1989 foi relator do Seminario das Nacións Unidas sobre os efectos do racismo e mais a discriminación racial nas relacións sociais e económicas entre os pobos autóctonos e os Estados, a primeira persoa dun pobo autóctono en ocupar este cargo  .

En 1995 o Gran Consello dos Crees nomeouno negociador co goberno federal canadense. Entre 1999 e 2005 volveu ocupar o cargo de Gran Xefe. Durante este mandato, actuou como principal negociador cree co Goberno do Quebec, que rematou coa sinatura en febreiro de 2002 do *Acordo sobre unha nova relación entre o Goberno do Quebec e os Crees do Quebec*, máis coñecido como a Paz dos Bravos. Apoiou a candidatura de Bernard Landry, a quen chama "o meu amigo e o meu irmán", para a súa reelección nas eleccións xerais do Quebec de 2003. En 2014, gañou un millón de dólares cun boleto de Loto-Québec

Notas
-----

1. ↑  "Bernard Landry 1937-2018. La Paix des braves, une entente historique". *La Presse+*. 7 de novembro de 2018.
2. ↑  "Ted Moses (1950-) Homme politique". *Bilan du siècle.Site encyclopédique sur l'histoire du Québec depuis 1900*.
3. 1 2 3  "Ted Moses". *Ordre National du Québec*.
4. ↑  Palmer, Lisa e Tehan, Maureen (2006). "Shared Citizenship and Self-Government in Canada: A Case Study of James Bay and Nunavik (Northern Quebec)". En Langton, Marcia. *Settling with Indigenous People: Modern Treaty and Agreement-making*. Federation Press. p. 36.
5. ↑  "Ted Moses accorde son appui au PQ". *Le Devoir*. 25 de marzo de 2003.
6. ↑  "L’ancien grand chef Ted Moses remporte un gros lot de 1 million $". *Journal de Montreal*. 2 de setembro de 2014.
Tijana Dapčević 2014.
**Tijana Dapčević** (en macedonio: Тијана Дапчевиќ), ou sinxelamente Tijana é unha cantante macedonia moi popular en Serbia e Macedonia do Norte. É filla de pai macedonio e nai bosníaca, é irmá, da tamén cantante Tamara Todevska. Está casada con Milan Dapčević, home de negocios serbio. 

Gañou o festival de "Sunčane skale" en Herceg Novi no ano 2002 coa canción "Negativ" composta por Darko Dimitrov, incluída no seu segundo álbum, *Negativ*. Tamén gañou o primeiro posto no "Serbian Radio Festival-Feras" coa canción "Julijana" en 2006.

Vive en Belgrado.

Festival da Canción de Eurovisión 2006
--------------------------------------

No Evropesma 2006 (programa de Serbia e Montenegro que elixía ao seu representante no Festival de Eurovisión, Tijana quedou no posto número 8, con 27 puntos coa canción "Greh" ("Pecado"). "Greh" está no seu álbum Žuta minuta, que lanzou no verán de 2007.

Festival da Canción de Eurovisión 2014
--------------------------------------

Representou a Macedonia do Norte no Festival de Eurovisión 2014 en Dinamarca.

Discografía
-----------

* Kao da.. (2000)
* Negativ (2002)
* Zemlja mojih snova (2004)
* Žuta minuta (2007)
* Muzika (2010)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Tijanadapcevic.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q468647
* WorldCat
* VIAF: 325146094377500332960
* Discogs: 737955
* Genius: Tijana
* IMDb: nm6551286
* ISNI: 0000 0003 7275 9529
* MusicBrainz: ID
* TMDb: 2240494

 |
***Tomando tierra*** é o terceiro álbum de estudio da banda viguesa Aerolíneas Federales.

Publicado pola discográfica Dro, igual que os dous traballos anteriores, en 1988, foi producido por Servando Carballar de Aviador Dro. Desta volta contou con maiores medios e investimento por parte da discográfica. O álbum, que seguiu o estilo propio da banda de cancións sinxelas de pop e rock, contou cun son máis limpo ca nos traballos anteriores.

Lista de cancións
-----------------

* "Lejos del mar" - 2:52
* "No estaría mal" - 2:34
* "Te echo de menos" - 3:12
* "Horóscopo" - 2:32
* "Tú al monte, yo al mar" - 2:33
* "Estás conmigo" - 3:13
* "Sex simbol" - 2:03
* "Soy un bollito" - 3:26
* "Nadie es perfecto" - 3:11
* "Alicia" - 4:02
* "Yo soy yo" - 2:16
* "La feria" - 2:50
* "Con premeditación" - 2:56

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Crítica do disco en lafonoteca.net

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6148315
* Discogs: 117192
* MusicBrainz: ID

 |
Lámpadas e candeas do Diwali.
O **Tihar** (nepalés: *तिहार*), **Swanti** (newari: *स्वन्ति*), ou **Deepawali** (devanágari: दीपावली) é un festival hindú de cinco días de duración que se celebra no Nepal pouco despois do Dashain. É semellante ó Deepawali celebrado na India pero con variacións rexionais. No Nepal, tódolos grupos étnicos hindús celebran este festival coas súas propias variacións culturais. Entre os newari, é coñecido popularmente como Deepawali ou Swanti. O festival celébrase dende Trayodashi de Kartik Krishna até Kartik Shukla Dwitiya cada ano. Tihar é polo xeral o festival das luces, onde diyas son acesas dentro e fóra das casas para iluminar a noite. Este festival de cinco días de duración é de grande importancia e amosa o respecto non só polas persoas e polos deuses, senón tamén por animais como vacas, corvos e cans, que manteñen unha estreita relación cos humanos. A xente fai debuxos de patróns no chan das habitacións empregando materiais como arroz de cores, area ou pétalos de flores fóra das casas, que se chama *Rangoli* e é unha forma sagrada de dar a benvida ós deuses do hinduísmo.

Un can sendo venerado no Kukur tihar do Nepal.

Notas
-----

1. ↑  Toffin, Gerrard (2007). Social Science Baha, ed. *The Mwahni (Dasai) Festival and the Caste System*. p. 316. ISBN 978 99933 43 95 0.
2. ↑  Selvamony 2006, pp. 172

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tihar Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Todo sobre o festival Tihar - Ashesh's Blog
* Calendario nepalés cos festivais
* festivais
Tigre branco no Houston Aquarium.
(vídeo) Tigre branco no Zoo de Tobu, en Saitama, Xapón.
Os **tigres brancos** son espécimes individuais do tigre ordinario (*Panthera tigris*) cunha condición xenética que case elimina o pigmento na pel normalmente laranxa, aínda as raias negras non se ven afectadas. Isto ocorre cando un tigre herda dúas copias do alelo recesivo para a coloración pálida: nariz rosa, ollos cor azul e pel de cor branca a crema con raias negras, grises ou de cor chocolate (existe outra condición xenética que tamén produce raias pálidas; os tigres deste tipo son chamados «brancaneves»).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Tigre branco*** |


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre zooloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O helio-2 «flúe» ao longo das superficies co fin de encontrar o seu propio nivel. Despois dun corto período de tempo, os niveis nos dous contedores igualanse. A "película de Rollin" tamén cobre o interior do recipiente máis grande. Se este non se selou, o Helio II pode fluír e escapar.
A **superfluidez** é un estado da materia (non clásico) caracterizado pola ausencia total de viscosidade (o cal o diferencia dunha substancia *moi fluída*, a cal tería unha viscosidade próxima a cero, pero non exactamente igual a cero), de maneira que, nun circuíto pechado, fluiría interminabelmente sen fricción.

Un fluído neste estado denomínase superfluído.

A superfluidez foi descuberta en 1937 por Piotr Kapitsa, John F. Allen e Don Misener, e o seu estudo denomínase hidrodinámica cuántica.

É un fenómeno físico que ten lugar a moi baixas temperaturas, cerca do cero absoluto, límite en que cesa toda actividade. Un inconveniente é que case todos os elementos conxelan a esas temperaturas.

Tamén é unha propiedade de varios outros estados exóticos da materia que foron teorizados en astrofísica, física de alta enerxía e nas teorías da gravidade cuántica.

Pero hai unha excepción: o helio. Existen dous isótopos estábeis do helio, o helio-4 (que é moi común) e o helio-3, que é raro e se produce na desintegración beta do tritio en reactores nucleares. Tamén se encontra na superficie da Lúa, arrastrado até alí polo vento solar.

Os dous isótopos compórtanse de modos moi diferentes, o cal serve para examinar os efectos das dúas estatísticas cuánticas:

* a estatística de Fermi-Dirac, á que obedecen as partículas de spin semienteiro, e
* a estatística de Bose-Einstein, seguida polas partículas de spín enteiro.

Notas
-----

1. ↑  "The Nobel Prize in Physics 1996 - Advanced Information". *www.nobelprize.org*. Consultado o 19 de agosto de 2019.
2. ↑  Minkel, J. R. "Strange but True: Superfluid Helium Can Climb Walls". *Scientific American* (en inglés). Consultado o 19 de agosto de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Superfluidez*** |

### Bibliografía

* Annett, James F. (2005). *Superconductivity, superfluids, and condensates*. Oxford: Oxford Univ. Press. ISBN 978-0-19-850756-7.
* Guénault, Antony M. (2003). *Basic superfluids*. London: Taylor & Francis. ISBN 0-7484-0891-6.
* Svistunov, B. V.; Babaev, E. S. & Prokof'ev N. V. *Superfluid States of Matter*
* Volovik, G. E. (2003). *The Universe in a helium droplet*. Int. Ser. Monogr. Phys. **117**. pp. 1–507. ISBN 978-0-19-850782-6.

### Outros artigos

* Viscosidade

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q106667
* BRE: 3540401
* EBID: ID
* JSTOR: superfluidity
* MAG: 25536358
* NDL: 00573671
* PSH: 3019

 |
Animación da modificación dunha superficie 3D.
Diferentes estados de continuidade entre superficies.
As **superficies de clase A** no deseño de automoción son aquelas superficies 3D que corresponden as partes vistas do vehículo, polo que son traballadas con alta eficiencia e calidade tanto a nivel estético como produtivo. As superficies de clase A cumpren certas tolerancias de curvatura e aliñación de tanxencia para unha calidade de reflexión estética ideal, moitas persoas identifican as superficies de clase A cando teñen continuidade de curvatura G2 ou G3 entre si.

O modelaxe de clase A realízase mediante aplicacións de deseño industrial asistido por ordenador. Os modeladores de superficies de clase A tamén son chamados "escultores dixitais" na industria. Os deseñadores industriais e os enxeñeiros desenvolven o seu proxecto en continua comunicación cos modeladores para realizar o modelo final.

Aplicación
----------

Un método común de traballo é comezar cun modelo de deseño ou cunha nube de puntos como referencia, dos que se desenvolven superficies matemáticas controladas de Clase A para describir o corpo exterior do produto. Esta matemática compártese con enxeñeiros e deseñadores que solicitan cambios ou modificacións en diferentes fases do proxecto ata resultar o modelo final.

### Deseño de automoción

Na aplicación de deseño de automóbiles créanse superficies de clase A en todas as superficies exteriores visibles (paneis da carrozaría, parachoques, parrilla, faros, etc.) e todas as superficies visibles das pezas que do interior (cadro de mandos, asentos, recubrimentos das portas, etc.).

### Deseño de produto

No ámbito do deseño de produtos, as superficies de Clase A pódense aplicar a elementos como a carcasa de aparellos industriais moldeados por inxección, como: electrodomésticos, envases de plástico definidos por superficies orgánicas, xoguetes ou mobles. Entre os usuarios máis famosos do software Autodesk Alias ​​no deseño de produtos está Apple.

### Deseño aeroespacial

No sector aeroespacial téñense consideracións de estilo e deseño nos interiores, como marcos para ventilación ou luces, bastidores de almacenamento, asentos e a zona de cabina, etc. En 2006 Airbus utilizou ICEM Surf para xerar a xeometría da superficie exterior para a súa optimización estética e aerodinámica.

### Modelaxe en barro

Os datos escaneados ou "nube de puntos" dun modelo de arxila tómanse ás veces como referencia para xerar superficies preliminares e refinar aínda máis a superficies de Clase A.

Aplicacións
-----------

As ferramentas de software máis utilizadas son:

* Autodesk Alias
* ICEM Surf
* Imageware
* Unigraphics (Módulo Clase A)
* CATIA (Módulo FreeStyle)
* Tebis

Notas
-----

1. ↑  "Autodesk Alias Products". *Web Archive* (en inglés). Archived from the original on 29 de xullo de 2017. Consultado o 25 de outubro de 2022.
2. ↑  "New Airbus A380 takes to the sky, with the aid of ICEM Surf". *Web Archive* (en inglés). Archived from the original on 18 de outubro de 2005. Consultado o 25 de outubro de 2022.  Carácter salto de liña en `|título=` na posición 34 (Axuda)
Esquema do xenoma trala mutación, neste caso unha trisomía do cromosoma 21. 
A **trisomía** consiste na presenza de tres (e non dous, como sería normal) cromosomas dun tipo específico nun organismo. Un exemplo é a presenza de tres cromosomas 21, que é designada trisomía 21. A maioría das trisomías resultan nun número variable de deficiencias ao nacer (normalmente presentes na maioría dos individuos con cromosomas extra). Moitas trisomías resultan en mortes precoces. Unha trissomia dise parcial cando parte dun cromosoma extra (e non todo) é acoplado a un dos outros cromosomas. Unha trisomía en mosaico é unha condición na que non todas as células conteñen a información xenética do cromosoma extra.

Aínda que a trisomía poida ocorrer con calquera cromosoma, os tipos máis comúns (en humano s) son:

* Trisomía 21 (Síndrome de Down)
* Trisomía 18 (síndrome de Edwards)
* Trisomía 13 (síndrome de Patau)
* Trisomía 8 (Síndrome de Warkany)

Trissomia relacionada con cromosomas sexuais:

* Trisomía X (Síndrome Tripla X)
* Síndrome de Klinefelter (XXY)
* XYY

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Síndrome de Turner (desorde no número de cromosomas sexuais, pero non unha trisomía)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q844903
* EBID: ID
* GEC: 0148393
* GND: 4186227-2
* JSTOR: trisomy
* MAG: 2776229224

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* GARD: 6065
* ICD-10: Q90
* MeSH: D014314
* MeSH: C23.550.210.050.750
* Orphanet: 98131
* UMLS: C0041107

 |
Unha botella case baleira de Curaçao Azul
O **triple sec** é un licor incoloro con 40º de alcohol que se fai coa destilación de cascas de laranxa. O seu nome vén da súa tripla destilación.

O triple sec foi inventado por Edouard Cointreau, en 1875 preto de Angers. Non puido patentar a receita co nome de "triple sec", porque a oficina de patentes non admitía nomes compostos de dous adxectivos ("triplo" e "seco"). Ante o éxito do seu licor e os numerosos intentos doutras destilerías de imitalo, decidiu rexistralo baixo o seu propio apelido: Cointreau.

O triple sec é desde entón un nome xenérico aplicable a numerosos licores. Son triple sec, por exemplo:

* Curaçao
* Cointreau
* Grand Marnier

O triple sec pode ser consumido só, como dixestivo ou *on the rocks*, pero na actualidade utilízase sobre todo na fabricación cócteles, como o Margarita, White Lady e Cosmopolitan.

Historia
--------

A destilería Combier di que o triple sec foi inventado nalgún momento entre 1834 e 1848 por Jean-Baptiste Combier en Saumur, Francia. Con todo, Combier era máis famoso polo seu Elixir Combier, que contiña laranxa, pero tamén moitos outros condimentos.

De acordo con Cointreau, o seu licor de laranxa creouse en 1875.

O triple sec foi definitivamente coñecido en 1878, na Exposición Universal de París de 1878 en París, varios destiladores ofrecian "Curaço [*sic*] triple sec", así como "Curaço doux".

Notas
-----

1. ↑  The Combier web site says that Combier's confectionery store opened in 1834, but says only that Triple Sec was invented "à cette époque" as a filling for his candies and chocolates; it also does not mention when Combier's *Triple Sec* was actually commercialized.
2. ↑  "Les liquoristes saumurois" in *Saumur jadis*, anonymous Web publication at  cites Richard Gasnier, *Les liquoristes saumurois de 1830 à 1910*, mém. de maîtrise, Angers, 2000, B. U. de l'U.C.O. 15 747 ; François Bouyssi et Isabelle Emeriau, "James Combier ( 1842-1917 ). Essai biographique...", *S.L.S.A.S.*,, 1992, p. 46-89 ; Alain Mariez, "Un zeste d'orange, deux doigts d'ambition", *L'Anjou*, décembre 1995, p. 70-77 ; Christelle Couvreux, Marie Bardisa, *La Distillerie Combier. Saumur*, Itinéraires du Patrimoine, 1999.
3. ↑  La Saga Cointreau Arquivado 10 de xaneiro de 2013 en Wayback Machine. on its Web site
4. ↑  "Cointreu - Saga". Arquivado dende o orixinal o 22 de xaneiro de 2013. Consultado o 19 August 2012.
5. ↑  The Lancet Analytical Commission, "Report on the Food Products exhibited in the French and English Departments of the Universal Exhibition of Paris", *The Lancet*, September 21, 1878, p. 417*f*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Triple sec*** |

* Licor Curaçao
* Grand Marnier
* Lista de licores

### Ligazóns externas

* Cointreau
* Classic Liquors
* Curaçao
Logo de TV Tokyo.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**TV Tokyo Corporation** (株式会社テレビ東京, *Kabushiki Gaisha Terebi Tōkyō*?) é unha canle de televisión comercial de ámbito nacional xaponés que transmite dende Toquio. Foi fundada en 1964, e o seu principal accionista de referencia é o xornal Nihon Keizai Shimbun, sendo a canle principal da rede de emisoras TX Network (TXN).

A canle, que tamén se coñece popularmente como *Teleto* (テレ東, *Teretō*?), é a máis pequena das canles de televisión nacionais que emiten dende Toquio, e salienta pola alta presenza do anime na súa programación.

Historia
--------

Oficina principal de TV Tokyo en Minato (Toquio).
Vista aérea das oficinas de TV Tokyo en Minato, Toquio.
A emisora comezou as súas transmisións o 12 de abril de 1964, como unha canle educativa posta en marcha pola Japan Science Promotion Foundation. Durante os seus primeiros anos realizaba emisións de poucas horas e con programas especializados, aínda que en 1968 comezou a transmitir programas en cor.

O 1 de xullo de 1968 a canle pasou a denominarse "Tokyo Channel 12 Production Limited". Máis tarde, o xornal Nihon Keizai Shimbun decide comprar a canle, e tentará convertela nunha emisora xeneralista.

En outubro de 1973 a canle pasa a chamarse "Tokyo Channel 12" e afronta unha transición a canle de carácter xeneralista e comercial coa posta en marcha de novos espazos e realizando unha ampliación de capital.

En 1981, pasa a chamarse "Television Tokyo Channel 12", e en 1983 a canle forma unha rede de emisoras chamada Mega TON Network, actual TXN, na que tamén entraron TV Osaka e TV Aichi e que contaría con TV Tokyo como emisora principal.

En decembro de 1985 TV Tokyo traslada as súas oficinas principais de Shibakoen a Toranomon (Minato, Toquio).

O logotipo actual de TV Tokyo empezouse a utilizar dende o 1 de outubro de 1998. O 12 de decembro de 1999, inaugúrase o segundo estudio situado en Tennozu. No ano 2000 emprega o uso do formato HDTV na maioría dos seus programas.

O 25 de xaneiro de 2003, o nome da canle cambiouse de novo a "TV Tokyo Corporation". Os seus accionistas de referencia son o xornal Nihon Keizai Shimbun e Mainichi Broadcasting System.

O 24 de xullo de 2011 deixou de transmitir de forma analóxica.

Notas
-----

1. ↑  "Corporate Data Arquivado 30 de xaneiro de 2010 en Wayback Machine.." TV Tokyo. Consultado o 21 de xuño de 2010.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***TV Tokyo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en xaponés)*

* Portal:Xapón

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q734663
* WorldCat
* VIAF: 135304767
* LCCN: nr91019381
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00304793
* NKC: ko2003171855
* OpenCorporates: 5010401018940

 |
**Teresa Orjales Vidal**, nada na Coruña o 16 de marzo de 1964, é unha diplomática e avogada galega.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Dereito en 1991 e axiña ingresou na carreira diplomática. Como diplomática, os seus primeiros destinos foron nas representacións españolas en Finlandia, Turquía e ante a Organización do Tratado do Atlántico Norte (OTAN) situada en Bruxelas (Bélxica).

Logo durante estes anos foi xefa de servizo, xefa de área e subdirectora de Comunicación Exterior na Oficina de Información Diplomática; voceira asesora no Gabinete da ministra e do Ministerio de Asuntos Exteriores e de Cooperación; en 2011 pasou a ser directora do gabinete da Presidencia do Congreso dos Deputados, ata que posteriormente exerceu de voceira asesora na Dirección Xeral de Asuntos Europeos e Cooperación co Estado.

Dende o mes de febreiro de 2017, trala aprobación por parte do Consello de Ministros, foi nomeada como a nova Embaixadora do Reino de España na República de Estonia.

Notas
-----

1. ↑  Ministerio de Asuntos Exteriores y de Cooperación. "Real Decreto 58/2017, de 3 de febrero, por el que se designa Embajadora de España en la República de Estonia a doña Teresa Orjales Vidal.".
2. ↑  Redacción. "TERESA ORJALES, NUEVA EMBAJADORA DE ESPAÑA EN ESTONIA".
3. ↑  Europa Press. "Las diplomáticas María Teresa Orjales y María Isabel Vicandi, nuevas embajadoras en Estonia y Noruega". Arquivado dende o orixinal o 26 de marzo de 2018. Consultado o 26 de marzo de 2018.
**Teresa Margarita Herrera y Pedrosa**, máis coñecida como **Teresa Herrera**, nada na Coruña o 10 de novembro de 1712 e finada na mesma cidade o 22 de outubro de 1791, foi a fundadora do primeiro hospital da súa cidade natal.

Traxectoria
-----------

Teresa Herrera naceu na rúa Cordonería da Coruña, filla de Domingo Rodríguez de Herrera e de María Antonia Pedrosa de los Santos. Foi bautizada na igrexa de San Xurxo. Os seus avós, Blas Rodríguez e Antonio Pedrosa, ocuparon cargos importantes nas confrarías relixiosas da Coruña.

Quedou orfa de pai aos catro anos, e ao quedar a nai viúva con dez fillos, Teresa marchou da casa «para gañar a vida honradamente coas súas habilidades», segundo consta en documento notarial, co fin de non ser unha carga para a súa nai. A maior parte dos seus irmáns morreron por doenzas. Antes de morrer, a súa nai derogou un testamento anterior e legoulle a Teresa todos os bens que herdara da súa irmá, María Pascuala Pedrosa, facéndolle xurar a Teresa que se faría cargo das súas dúas irmás, especialmente de María Josefa, que nacera *fatua ad nativitatem* (‘irracional de nacemento’), como se nomeaban por entón as persoas con discapacidade intelectual.
Dedicada á devoción católica e á caridade, loitou por crear un hospital na Coruña. En 1789 doou unha gran parte dos seus bens para fundar o primeiro hospital da cidade, o Hospital da Caridade, que foi fundado o 27 de setembro de 1794, despois da súa morte.

Os seus restos descansan na igrexa de San Nicolao da Coruña.

Recoñecementos
--------------

Hospital Teresa Herrera.
Na cidade da Coruña levan o seu nome:

* Hospital Materno Infantil Teresa Herrera.
* Rúa Teresa Herrera, entre a praza de Lugo e a praza de Pontevedra.
* Trofeo Teresa Herrera de fútbol.
* Bandeira Teresa Herrera de remo.

Notas
-----

1. 1 2  Texto escrito por Narciso Correal ao director da Real Academia da Historia, sobre o seu expediente de ingreso na Orde civil de Afonso XII.  
"Hospital Materno Infantil Teresa Herrera". *Personal del CHUAC*. 2 de marzo de 2010.
2. ↑  "Teresa Herrera, la santa coruñesa olvidada". Arquivado dende o orixinal o 16 de agosto de 2014. Consultado o 08 de xaneiro de 2016.
3. ↑  "Teresa Herrera: Una vida de caridad" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 05 de marzo de 2016. Consultado o 08 de xaneiro de 2016.
4. ↑  "En honor de Teresa Herrera". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 08 de xaneiro de 2016.
5. ↑  HOSPITAL MATERNO INFANTIL TERESA HERRERA

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3518344
* DBE: teresa-margarita-herrera-y-pedrosa

 |
**Teresa Losada Campo**, nada en Lugo en 1943 e finada en Sant Vicenç dels Horts o 25 de agosto de 2013, foi unha relixiosa e filóloga galega.

Traxectoria
-----------

Doutorada en Filoloxía semítica na Universidade de Barcelona, despois ingresou na orde franciscana, *Misioneira de María*, sendo coñecida como «a monxa dos inmigrantes». En 1974, fundou B*ayt Al-Thaqa*fa (Casa da Cultura), unha asociación referente no diálogo entre o cristianismo e o islam, con sé en Barcelona e en Sant Vicenç dels Horts. A entidade, formada por 60 voluntarios e 20 profesionais, moitos deles irmáns e irmás franciscanos, axuda cada ano a máis de 4.000 inmigrantes árabes residentes na comunidade autónoma de Cataluña e consegue a inserción social dos mesmos sen que por iso perdan as súas raíces, tradicións e coñecementos da súa cultura. A entidade organiza actividades para a alfabetización dos inmigrantes, tanto en catalán como en castelán, cursos de promoción da muller e de formación profesional, así como actividades de apoio á lingua e á cultura árabe dirixidas ós menores.

En 2000, Teresa Losada foi nomeada consultora do Consello Pontificio para o Diálogo Interrelixioso para as relacións cos musulmáns e en 2002 foi galardoada co Premio Cruz de San Jordi. A Generalitat de Cataluña tamén lle outorgou en 2012 o Memorial Cassià Just en recoñecemento á súa traxectoria.

Notas
-----

1. ↑  "Mor la religiosa Teresa Losada, coneguda com "la monja dels immigants", als 70 anys, a causa d'un càncer".
2. ↑  www.bcn.cat (ed.). "Teresa Losada Campo". Arquivado dende o orixinal o 02 de outubro de 2013. Consultado o 12 de marzo de 2018.
3. ↑  EFE. "Muere Teresa Losada, la monja de los inmigrantes".
4. ↑  EFE. "Muere Teresa Losada, misionera conocida como la monja de los inmigrantes".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14955664
* WorldCat
* VIAF: 271306440
* BNE: XX1007282
* Dialnet: 134590
* GEC: 0263215
* GND: 1027283713
* ISNI: 0000 0003 8368 7495
* LCCN: no2013108466

 |
**TUSEM Essen**| **Nome do club** | Turn- und Sportverein Essen-Margarethenhöhe e.V. 1926 |
| **Fundado** | 1926 |
| **Pavillón** | Sporthalle Margarethenhöhe, Essen-MargarethenhöheSportpark Am Hallo, Essen |
| **Capacidade** | 3.0003.800 |
| **Presidente** |  Ulrich Gaißmayer |
| **Adestrador** |  Mark Dragunski |
| **Liga** | 2. Handball-Bundesliga |
| **2009-10** |  |
| **Equipamentos** | 

|  |  |
| --- | --- |
| 





**Local** | 





**Visitante** |

 |

O **Turn- und Sportverein Essen-Margarethenhöhe e.V. 1926**, abreviado **TUSEM Essen** ou tamén **TuSEM Essen** é un club polideportivo da cidade de Essen, Renania do Norte-Westfalia (Alemaña). Posúe seccións de fútbol, baloncesto, voleibol etc, aínda que a máis destacada é a súa sección de balonmán, cuxo primeiro equipo milita actualmente na 2. Handball-Bundesliga, a segunda categoría do balonmán alemán e que conta no seu palmarés con varios títulos nacionais e internacionais.

Historia
--------

O TUSEM Essen foi un dos mellores clubs alemáns dos anos '80, década na que gañou as súas tres ligas (1986, 1987, 1989), unha das súas tres copas (88, 1991, 1992) e a única Recopa de Europa coa que conta logo de derrotar ao CSKA Moscova. Debido a problemas financeiros, o club non puido disputar a máxima competición alemá no 2005, pasando a competir no campionato rexional (3ª división) a pesar da súa vitoria na Copa EHF.

Palmarés
--------

### Títulos internacionais

* **1 Recopa de Europa:** 1989
* **1 Copa EHF:** 2005
* **1 City Cup:** 1994

### Títulos nacionais

* **3 Handball-Bundesliga:** 1986, 1987 e 1989
* **3 Copas de Alemaña:** 1988, 1991 e 1992

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do club *(en alemán)*
* Sitio web oficial da sección de balonmán do TUSEM Essen *(en alemán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q701535
* WorldCat
* VIAF: 132037656
* GND: 2114700-0

 |
**Teresa Romero Ramos**, nada en Becerreá en 1970, é unha enfermeira que se converteu na primeira paciente galega de ébola.

Traxectoria
-----------

A enfermeira estaba destinada no Hospital Carlos III de Madrid cando foron internados nel dous pacientes españois, Miguel Pajares e Manuel García Viejo, ambos os dous cooperantes relixiosos en Liberia e Serra Leoa. Estes dous pacientes foron tratados por un mesmo equipo médico durante os meses de agosto e setembro de 2014, e faleceron no hospital ao non sobrevivir a enfermidade.

Catro días despois do falecemento de Manuel García Viejo, o 29 de setembro de 2014, Teresa Romero empezou a experimentar os primeiros síntomas da enfermidade con febre elevada. Foi tratada inicialmente nun centro de saúde de Alcorcón, no Hospital de Alcorcón e posteriormente no mesmo Hospital Carlos III, onde ingresou en illamento o 6 de outubro.

As probas que se lle practicaron demostraron que desenvolvera a enfermidade do ébola, co que se converteu no primeiro contaxio producido fóra das rexións onde a enfermidade é endémica. As vías de contaxio non foron determinadas, pero a hipótese asumida como máis probable é que se producise a través dunha luva que estivera en contacto cun dos pacientes, mentres se mudaba de roupa.

O seu contaxio foi seguido dunha ampla repercusión social en España. O seu home foi illado en corentena e o seu can sacrificado. Despois de botar uns días ingresada e de practicárenselle distintos tratamento, logrou superar a enfermidade.

Foi nomeada Filla predilecta de Becerreá en decembro de 2015.

Notas
-----

1. ↑  La enfermera infectada: "Creo que el fallo fue al quitarme el traje", *El País*, 9/10/2014.
2. ↑  «Excalibur» xa foi sacrificado e será levado a unha incineradora de Paracuellos, *La Voz de Galicia*, 9/10/2014.
3. ↑  Teresa Romero supera el ébola de manera definitiva, *La Voz de Galicia*, 21/10/2014.
O **Timrå IK** ou **Timrå Red Eagles** é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Timrå (Suecia). Actualmente compite na Hockeyallsvenskan, a segunda categoría do hóckey sobre xeo sueco. Xoga os seus partidos como local no E.ON Arena, un pavillón con capacidade para 6.000 espectadores.

Historia
--------

O Timrå IK foi fundado o 11 de maio de 1928 baixo o nome de Wifstavarvs IK e comezou a súa andaina no hóckey sobre xeo en 1938. Logo da súa fusión en 1942 co Östrands IF, outro equipo local, accedeu á primeira división do campionato en 1956. Logo dunha nova fusión, desta vez co Fagerviks IF en 1964, o club adoptou en 1967 o seu nome actual, Timrå IK.

O club posuía nas súas orixes unha sección de fútbol, que se independizou en 1978 baixo o nome de IFK Timrå.

Xogadores
---------

### Números retirados

* 5 Lennart Svedberg
* 20 Henrik Zetterberg

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do Timrå IK *(en sueco)*

* Portal:Hóckey sobre xeo
* Portal:Suecia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1326078
* WorldCat
* VIAF: 124908646

 |
**Teresa Pedrosa Silva**, nada en Pontevedra o 28 de decembro de 1964, é unha política galega.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, foi inspectora da Inspección de Traballo e Seguridade Social entre 1991 e 1995 e entre 2002 e 2003. Entre 1992 e 1994 foi xefa do equipo de inspección no Campo de Xibraltar. De 1997 a 2002 foi presidenta do Consello Galego de Relacións Laborais. Amais, dirixiu a *Revista Galega de Dereito Social*.

### Política

Como política, pertence ao Partido Popular de Galicia, sendo presidenta local de Pontevedra entre 2004 e 2007. Foi cabeza de lista ás eleccións municipais de 2003 en Pontevedra, no que a súa formación conseguiu ser a segunda forza máis votada. Entre 2007 e 2011 foi concelleira polo PPdeG no concello de Pontevedra, logo de ocupar o número dous da lista encabezada por Telmo Martín González.

Foi deputada provincial, vicepresidenta da Deputación Provincial de Pontevedra entre 2003 e 2011 e presidenta executiva do Museo de Pontevedra entre 2003 e 2010. Foi nomeada conselleira da asemblea de Caixa Galicia polo concello de Pontevedra.

En febreiro de 2012 foi designada Delegada Especial do Estado no Consorcio da Zona Franca de Vigo.

Notas
-----

1. ↑  BOE
| Turbelarios |
| --- |
| *Pseudobiceros dimidiatus* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Platyhelminthes |
| Clase: | **Turbellaria**Ehrenberg, 1831 |

 |
| Ordes |
| (Acoela)
Catenulida
Haplopharyngida
Lecithoepitheliata
Macrostomida
(Nemertodermatida)
Polycladida
Prolecithophora
Rhabdocoela
Seriata
Temnocephalida |

Os **turbelarios** (**Turbellaria**) son unha clase de vermes planos pertencentes ao filo dos platihelmintos e que ten como principal característica a de incluír a todas aquelas especies deste filo que non son exclusivamente parasitas, xa que a maioría son depredadoras de microorganismos, pequenos invertebrados ou son herbívoras.

A maioría son organismos bentónicos, mariños ou de auga doce; algúns posteriormente adaptáronse a ambientes húmidos terrestres. A súa locomoción depende de cilios, e escavan activamente en busca de comida. Reprodúcense sexualmente e todos son hermafroditas.

Todos son planos con forma de cinta o de folla xa que a súa falta de sistemas respiratorio e circulatorio significa que teñen que depender da difusión para o transporte interior. Varían en lonxitude dende 1 mm a 50 cm.

Acoelomorpha e o xénero Xenoturbella incluíronse na clase dos Turbelarios pero cos datos actuais xa non se consideran como platihelmintos e teñen o seu propio filo.

Planarias en movemento.

Bibliografía
------------

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Turbelarios*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Turbelarios*** |

### Ligazóns externas

* Turbellarian Taxonomic Database, Clasificación dos turbelarios *(en inglés)*
* The Taxonomicon Arquivado 03 de marzo de 2009 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q212798
* BNCF: 38372
* BNF: 123023337
* BRE: 3506848
* EBID: ID
* GND: 4183782-4
* LCCN: sh85138711
* MAG: 2780516391

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Turbellaria
* EPPO: 1TURBC
* FE: 14226
* GBIF: 341
* iNaturalist: 52320
* IRMNG: 1027
* ITIS: 53964
* NCBI: 166384
* Soortenregister: 140201
* uBio: 425249
* WoRMS: 794

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D014419
* MeSH: B01.050.500.500.736.847

 |
**Víctor Arteaga González**, nado o 26 de maio de 1992 en Cuenca, é un xogador español de baloncesto profesional internacional. Formado nas categorías inferiores do Real Madrid, actualmente xoga para o Río Breogán da Liga ACB. Cunha altura de 2,13 m, xoga na posición de pivote.

Traxectoria
-----------

Nado en Cuenca, Arteaga formouse nas categorías inferiores do Real Madrid. No ano 2010 comezou a xogar co filial do equipo madrileño en Liga EBA, chegando a debutar co primeiro equipo nun xogo de Euroliga ante o Spirou Charleroi. Neste encontro disputou os tres últimos minutos, anotando unha canastra para a vitoria do seu equipo por 94−45. En febreiro de 2012 vaise cedido ao Blancos de Rueda Valladolid da Liga ACB, onde disputa os seus primeiros partidos na máxima categoría. Após finalizar a temporada, deixa o Real Madrid e asina polo CEBA Guadalajara, club de nova creación na LEB Prata. 

O seu bo rendemento chamou a atención do UCAM Murcia da ACB, que o asinou e o cedeu ao Força Lleida de LEB Ouro. Na segunda categoría chega ser MVP da xornada en dúas ocasións, o que fai que o equipo murciano o incorpore ao seu elenco ACB en febreiro. Alí xoga as dúas seguintes temporadas, asinando posteriormente en 2016 polo Movistar Estudiantes. No equipo madrileño permanece até 2021. Mentres formaba parte do Estudiantes, Arteaga é convocado coa selección española, onde xoga nas fases de clasificación para o Eurobasket e o Mundial. Após o descenso do Estudiantes á Liga LEB, Artega fai a pretemporada co Club Baloncesto Breogán, onde consegue gañar a Copa Galiza. Con todo, non acaba por formar parte do elenco final do club e asina co MoraBanc Andorra, onde xoga en ACB e na Eurocup. Após o descenso do club andorrano, Arteaga regresa ao Breogán, esta vez para disputar a temporada completa.

### Clubs

Ao longo da súa carreira, Arteaga ten xogado para os seguintes equipos profesionais:

* España Real Madrid B (EBA, 2010–2012)
* España Real Madrid (Euroliga, 2010)
* España Blancos de Rueda Valladolid (ACB, 2012)
* España CEBA Guadalajara (LEB Prata, 2012−2013)
* España Força Lleida (LEB Ouro, 2013–2014)
* España UCAM Murcia (ACB, 2014–2016)
* España Movistar Estudiantes (ACB / Champions League, 2016−2021)
* Andorra MoraBanc Andorra (ACB / Eurocup, 2021−2022)
* Galiza Río Breogán (ACB / Champions League, 2022−presente)

Notas
-----

1. 1 2  "Víctor Arteaga incorpórase ao Río Breogán". *CB Breogán*. 28 de xullo de 2022. Consultado o 28 de xullo de 2022.
2. 1 2  "Víctor Arteaga, Basketball Player". *Proballers* (en inglés). Consultado o 27 de xullo de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en Euroliga *(en inglés)*
* Perfil en ACB *(en castelán)*
* Perfil en Proballers *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6165387
* ACB: 20200296
* Euroleague: 001589

 |