| Acinetobacter |
| --- |
| *Acinetobacter baumannii* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Dominio: | Bacteria |
| Filo: | Proteobacteria |
| Clase: | Gammaproteobacteria |
| Orde: | Pseudomonadales |
| Familia: | Moraxellaceae |
| Xénero: | ***Acinetobacter***Brisou & Prévot 1954 |

 |
| Species |
| *Acinetobacter albensis*
*Acinetobacter apis*
*Acinetobacter baumannii*
*Acinetobacter baylyi*
*Acinetobacter beijerinckii*
*Acinetobacter bereziniae*
*Acinetobacter bohemicus*
*Acinetobacter boissieri*
*Acinetobacter bouvetii*
*Acinetobacter brisouii*
*Acinetobacter calcoaceticus*
*Acinetobacter celticus*
*Acinetobacter colistiniresistens*
*Acinetobacter courvalinii*
*Acinetobacter defluvii*
*Acinetobacter dispersus*
*Acinetobacter dijkshoorniae*
*Acinetobacter equi*
*Acinetobacter gandensis*
*Acinetobacter gerneri*
*Acinetobacter guangdongensis*
*Acinetobacter guillouiae*
*Acinetobacter gyllenbergii*
*Acinetobacter haemolyticus*
*Acinetobacter harbinensis*
*Acinetobacter indicus*
*Acinetobacter junii*
*Acinetobacter kookii*
*Acinetobacter lactucae*
*Acinetobacter larvae*
*Acinetobacter lwoffii*
*Acinetobacter modestus*
*Acinetobacter nectaris*
*Acinetobacter nosocomialis*
*Acinetobacter parvus*
*Acinetobacter pakistanensis*
*Acinetobacter populi*
*Acinetobacter proteolyticus*
*Acinetobacter pittii*
*Acinetobacter piscicola*
*Acinetobacter pragensis*
*Acinetobacter proteolyticus*
*Acinetobacter puyangensis*
*Acinetobacter qingfengensis*
*Acinetobacter radioresistens*
*Acinetobacter rudis*
*Acinetobacter schindleri*
*Acinetobacter seifertii*
*Acinetobacter soli*
*Acinetobacter tandoii*
*Acinetobacter tjernbergiae*
*Acinetobacter towneri*
*Acinetobacter ursingii*
*Acinetobacter variabilis*
*Acinetobacter venetianus*
*Acinetobacter vivianii* |

***Acinetobacter*** é un xénero de bacterias gramnegativas que pertencen á clase das Gammaproteobacterias. As especies de *Acinetobacter* son oxidase negativas, mostran un movemento a sacudidas, e aparecen en pares vistas ao microscopio.

Son importantes organismos do solo, onde contribúen á mineralización de, por exemplo, compostos aromáticos. As especies de *Acinetobacter* son unha fonte importante de infeccións en pacientes debilitados ingresados en hospitais, especialmene a especie *Acinetobacter baumannii*.

Descrición
----------

As especies do xénero *Acinetobacter* son aerobias estritos, non fermentadoras, gramnegativas e con forma de bacilo. Non obstante, mostran principalmente unha morfoloxía cocobacilar en ágar no selectivo. Os bacilos predominan en medios fluídos, especialmente durante o inicio do seu crecemento.

A morfoloxía das especies de *Acinetobacter* pode ser bastante variable en espécimess clínicos humanos con tinguidura de Gram e non se pode usar para diferenciar as *Acinetobacter* doutros axentes comúns de infección.

A maioría das cepas de *Acinetobacter*, excepto algunhas das cepas de *A. lwoffii*, crecen ben en ágar MacConkey (sen sal). Aínda que son clasificadas oficialmente como non fermentadoras de lactosa, a miúdo mostran ser parcialmente fermentadoras de lactosa cando crecen en ágar MacConkey. Son oxidase negativas, catalase positivas, indol negativas, clasifícanse como non móbiles nos cultivos (independenttemente da motilidade a sacudidas microscópica) e xeralmente nitrato negativas.

As bacterias do xénero *Acinetobacter* forman inclusións intracelulares de polihidroxialcanoatos baixo certas condicións ambientais (por exemplo, falta de elementos como o fósfor, nitróxeno ou oxíxeno combinado cun subministración excesiva de fontes de carbono).

Etimoloxía
----------

*Acinetobacter* é unha palabra composta procedente do grego científico [α + κίνητο + βακτηρ(ία)], que significa 'bacilo que non é móbil'.

Taxonomía
---------

O xénero *Acinetobacter* comprende 38 nomes de especies válidos (ver cadro).

Identificación
--------------

A identificación das species de *Acinetobacter* é complicada pola falta de técnicas de identificación estándar. Inicialmente, a identificación baseouse nas características fenotípicas como a temperatura de crecemento, morfoloxía da colonia, medio de crecemento, fontes de carbono, hidrólise de xelatinas, fermentación da glicosa, entre outras. Este método permite a identificación do complexo *A. calcoaceticus–A. baumannii* pola formación de colonias lisas, redondas e mucoides a 37 °C. Especies estreitamente relacionadas non se poden diferenciar e as especies do xénero como *A. baumannii* e outras non se poden identificar fenotipicamente.

Como aínda non é posible a identificación de rutina no laboratorio microbiolóxico clínico, os illamentos de *Acinetobacter* son divididos e agrupados en tres grandes complexos:

* *Complexo Acinetobacter calcoaceticus-baumannii*: oxidante de glicosa non hemolítico (*A. baumannii* pode ser identificada por tipificación OXA-51).
* *Acinetobacter lwoffii*: glicosa negativa e non hemolítica.
* *Acinetobacter haemolyticus*: hemolítica.

Diferentes especies de bacterias deste xénero poden identificarse usando fluorescencia-lactosa-desnitrificación para determinar a cantidade de ácido producido polo metabolismo da glicosa. O outro test de identificación fiable a nivel de xénero é o ensaio de transformación do ADN cromosómico. Neste ensaio, un mutante auxotrófico do triptófano naturalmente competente de *Acinetobacter baylyi* (BD4 trpE27) é transformado co ADN total dun illado suposto de *Acinetobacter* e a mestura de transformación é situada nun ágar de infusión de cerebro e corazón. O crecemento é entón colleitado despois dunha incubación durante 24 h a 30 °C, seméntase nun ágar mínimo para *Acinetobacter* (AMA), e incúbase a 30 °C durante 108 h. O crecemento en AMA indica un ensaio de transformación positivo e confirma que o illamento é un membro do xénero *Acinetobacter*. Poden utilizarse *E. coli* HB101 e *A. calcoaceticus* MTCC1921T como controis negativos e positivos, respectivamente.

Algúns métodos moleculares usados na identificación de especies son a PCR baseada en secuencia palindrómica extraxénica repetitiva, ribotipificación, electroforese en xel de campo pulsado (PFGE), ADN polimórfico amplificado aleatoriamente, polimorfismo de lonxitude de fragmento amplificado (AFLP), restrición e análise de secuencia de ARNt e espazadores de xenes de ARNr de 16S-23S, e análise de restrición de ADN ribosómico de 16S amplificado (ARDRA). A PFGE, o AFLP e a ARDRA son métodos comúns validados, hoxe en uso debido á súa capacidade discriminativa. Porén, a maioría dos métodos máis recentes inclúen tipificación de secuencias multilocus e PCR multilocus e espectrometría de masas de ionización electrospray, que están baseadas na amplificación de xenes de mantemento altamente conservados e poden utilizarse para estudar as relacións xenéticas entre diferentes illamentos.

Hábitat
-------

As especies de *Acinetobacter* están amplamente distribuídas na natureza e aparecen comunmente no solo e na auga. A súa capacidade de sobrevivir en superficies húmidas e sacas, así como de soportar a exposición a varios desinfectantes comúns, permite que algunhas especies de *Acinetobacter* sobrevivan en ambientes hospitalarios. Ademais, as especies de *Acinetobacter* poden crecer nun amplo intervalo de temperaturas, polo que poden sobrevivir nuha ampla gama de ambientes.

Importancia clínica
-------------------

*Acinetobacter* íllase frecuentemente en infeccións nosocomiais, e é especialmente frecuente en unidades de coidados intensivos, onde son comúns tanto casos esporádicos coma epidémicos e endémicos. *A. baumannii* é unha causa frecuente de pneumonias adquiridas en hospitais, especialmente de comezo tardío, como as pneumonía asociadas a ventilador pulmonar. Pode causar outras infeccións, como infeccións cutáneas ou de feridas, bacteremias e meninxites, pero *A. lwoffi* é a principal responsable destas últimas.

Dentro de *Acinetobacter*, *A. baumannii* é a maior causa de enfermidades humanas, e foi implicada en varios tipos de infeccións adquiridas en hospitais como bacteremias, infeccións do tracto urinario, meninxites secundarias, endocardite infectiva e infeccións en feridas e queimaduras. En concreto, *A. baumannii* é illada frecuentemente como causa de pneumonía adquirida en hospitais entre pacientes ingresados en unidades de coidados intensivos. Entre os factores de risco están a intubación por longo tempo e a aspiración traqueal ou pulmonar. Na maioría dos casos de pneumonía asociada a ventilador, o equipamento utilizado para a ventilación artificial, como tubos endotraqueais ou de broncoscopias serven como fonte de infección e teñen como resultado a colonización do tracto respiratorio inferior por *A. baumannii*. Nalgúns casos as bacterias poden pasar despois ao torrente circularorio, orixinando bacteremias con taxas de mortalidade entre o 32% ao 52%. As infeccións urinarias causadas por *A. baumannii* parecen estar asociadas coa cateterización continua e coa terapia de antibióticos. *A. baumannii* tamén pode infectar a pel e tecidos brandos en lesións traumáticas e feridas poscirúrxicas. *A. baumannii* infecta frecuentemente queimaduras e pode causar complicacións debido á dificultade para o seu tratamento e erradicación. Aínda que menos común, hai evidencias que ligan esta bacteria coa meninxite, normalmente despois dunha cirurxía invasiva, e, en casos moi raros, coa meninxite primaria adquirida na comunidade, da cal a maioría das vítimas son nenos. Algúns informes de casos tamén ligan *A. baumannii* coa endocardite, queratite, peritonite e moi raramente con sepses neonatais mortais.

A importancia clínica de *A. baumannii* débese parcialmente á súa capacidade de desenvolver resistencia contra moitos antibióticos. Os informes indican que posúe resistencia contra as cefalosporinas de amplo espectro, antibióticos β-lactámicos, aminoglicósidos e quinolonas. A resistencia a carbapenems tamén se observa cada vez máis. *A. baumannii* pode sobrevivir sobre a pel humana ou superficies secas durante semanas e é resistente a varios desinfectantes, o que fai que sexa doado que se espalle en instalacións hospitalarias. Os xenes de resistencia a antibióticos adoitan estar en plásmidos e os plásmidos presentes en cepas de *Acinetobacter* poden ser transferidos a outras bacterias patóxenas por transferencia horizontal de xenes.

En individuos sans, as colonias de *Acinetobacter* na pel correlaciónanse cunha baixa incidencia de alerxias; As *Acinetobacter* pénsase que son protectoras da alerxia.

Tratamento
----------

As especies de *Acinetobacter* son resistentes de forma innata a moitos tipos de antibióticos, como a penicilina, cloranfenicol e a miúdo a aminoglicósidos. Informouse de resistencia a fluoroquinolonas durante as terapias, que tivo como resultado un incremento da resistencia a outras clases de fármacos por medio dun efluxo activo do fármaco. As CDC informaron dun drástico incremento da resistencia a antibióticos de cepas de *Acinetobacter* e os carbapenems son recoñecidos como o tratamento de referencia e tamén de último recurso. As especies de *Acinetobacter* teñen a característica pouco común de que son sensibles ao sulbactam, que se usa comunmente para inhibir a beta-lactamase bacteriana, pero isto é un exemplo das propiedades antibacterianas do propio sulbactam.

En novembro de 2004, as CDC informaron dun incremento no número de infeccións na corrente sanguínea por *A. baumannii* en pacientes en instalacións médicas militares nas cales se trataban os feridos de guerra nas rexións de Iraq/Kuwait e Afganistán. A maioría destas eran resistentes a multifármacos. Entre un conxunto de illamentos do Walter Reed Army Medical Center, 13 (35%) eran susceptibles só ao imipenem e 2 (4%) eran resistentes a todos os fármacos probados. Un axente antimicrobiano, a colistina (polimixina E), foi utilizada para tratar infeccións con resistencia a multifármacos por *A. baumannii*; porén, as probas para a susceptibilidade antimicrobiana á colistina non se realizaron nos illamentos descritos no informe. Como *A. baumannii* pode sobrevivir en superficies secas ata 20 días, presenta un alto risco de espallamento e contaminación en hospitais, poñendo potencialmente en risco a pacientes inmunocomprometidos e outros perante infeccións resistentes a fármacos, que son a miúdo mortais e, en xeral, caras de tratar.

Os informes suxiren que esta bacteria é susceptible á terapia de fagos.

Os oligómeros antisentido para o silenciamento de xenes nunha forma denominada oligómeros morfolino fosforodiamidato conxugados a péptidos inhiben o crecemento en tests realizados en animais infectados por *A. baumannii* resistente a antibióticos.

Técnica aséptica
----------------

Nalgúns países ensaiáronse técnicas para evitar a infección por *Acinetobacter*. Investigouse a frecuencia de infeccións nosocomiais en hospitais británicos do National Health Service para comprobar a efectividade de anións para a purificación do aire, e atopouse que as infeccións de *Acinetobacter* por vía aérea repetidas nun pavillón hospitalario eran eliminadas pola instalación dun ionizador de aire negativo, de modo que a taxa de infección caeu a cero.

Transformación natural
----------------------

A transformación bacteriana implica a transferencia de ADN desde un doante a unha bacteria receptora a través do medio líquido intermedio. As bacterias receptoras deben entrar primeiro nun estado fisiolóxico especial denominado competencia para recibir o ADN do doante. *A. calcoaceticus* é inducida a facerse competente para a transformación natural por dilución dun cultivo estacionario nun medio nutriente fresco. A competencia pérdese gradualmente durante o crecemento exponencial prolongado e durante un período despois da entrada no estado estacionario. O ADN captado pode utilizarse para reparar os danos no ADN ou como medio de intercambiar información xenética por transferencia horizontal de xenes. A transformación natural en *A. calcoaceticus* pode protexer contra a exposición a condicións que danan o ADN no ambiente natural destas bacterias, como parece ser o caso con outras especies de bacterias capaces de transformación.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18  Parte, A.C. "Acinetobacter". *LPSN*.
2. ↑  Bitrian, Mariana; González, Rodrigo H.; Paris, Gaston; Hellingwerf, Klaas J.; Nudel, Clara B. (2013-09-01). "Blue-light-dependent inhibition of twitching motility in Acinetobacter baylyi ADP1: additive involvement of three BLUF-domain-containing proteins". *Microbiology* **159** (Pt 9): 1828–1841. ISSN 1465-2080. PMID 23813679. doi:10.1099/mic.0.069153-0.
3. ↑  Visca P, Seifert H, Towner KJ (December 2011). "Acinetobacter infection--an emerging threat to human health". *IUBMB Life* **63** (12): 1048–54. PMID 22006724. doi:10.1002/iub.534.
4. ↑  Rokhbakhsh-Zamin, F.; Sachdev, D.P.; Kazemi-Pour, N.; Engineer, A.; Zinjarde, S.S.; Dhakephalkar, P.K.; Chopade, B.A. (2012). "Characterization of plant growth promoting traits of Acinetobacter species isolated from rhizosphere of Pennisetum glaucum". *J Microbiol Biotechnol* **21** (6): 556–566.
5. ↑  Antibiotic resistance is a major risk factor for epidemic behavior of Acinetobacter baumannii. *Infect Control Hosp Epidemiol* 2001; 22:284–288.
6. 1 2 3  Doughari HJ; Ndakidemi PA; Human IS; Benade S (2011). "The ecology, biology and pathogenesis of Acinetobacter spp.:an overview". *Microbes and Environments* **26** (2): 101–112. PMID 21502736. doi:10.1264/jsme2.me10179.
7. ↑  Dent Lemuel, L; Marshall, DR; Pratap, S; Hulette, RB (2010). "Multidrug resistant Acinetobacter baumannii: a descriptive study in a city hospital". *BMC Infect Dis* **10**: 196. PMC 2909240. PMID 20609238. doi:10.1186/1471-2334-10-196.
8. ↑  Siegman-Igra, Y; Bar-Yosef, S; Gorea, A; Avram, J (1993). "Nosocomial Acinetobacter meningitis secondary to invasive procedures: report of 25 cases and review". *Clin Infect Dis* **17** (5): 843–849. PMID 8286623. doi:10.1093/clinids/17.5.843.
9. ↑  Falagas, ME; Karveli, EA; Kelesidis, I; Kelesidis, T (2007). "Community acquired Acinetobacter infections". *Eur J Clin Microbiol Infect Dis* **26** (12): 857–868. PMID 17701432. doi:10.1007/s10096-007-0365-6.
10. ↑  Hu, Q; Hu, Z; Li, J; Tian, B; Xu, H; Li, J (2011). "Detection of OXA-type carbapenemases and integrons among carbapenem-resistant Acinetobactor baumannii in a Teaching Hospital in China". *J Basic Microbiol* **51** (5): 467–472. PMID 21656808. doi:10.1002/jobm.201000402.
11. ↑  Fournier, Pierre Edouard; Richet, H (2006). "The epidemiology and control of Acinetobacter baumannii in healthcare facilities". *Clin Infect Dis* **42** (5): 692–699. PMID 16447117. doi:10.1086/500202.
12. ↑  Peleg AY; Seifert H; Paterson DL (July 2008). "*Acinetobacter baumannii*: Emergence of a Successful Pathogen". *Clinical Microbiology Reviews* **21** (3): 538–582. PMC 2493088. PMID 18625687. doi:10.1128/CMR.00058-07.
13. ↑  Hanski, I.; Von Hertzen, L.; Fyhrquist, N.; Koskinen, K.; Torppa, K.; Laatikainen, T.; Karisola, P.; Auvinen, P.; Paulin, L.; Makela, M. J.; Vartiainen, E.; Kosunen, T. U.; Alenius, H.; Haahtela, T. (2012). "Environmental biodiversity, human microbiota, and allergy are interrelated". *Proceedings of the National Academy of Sciences* **109** (21): 8334–8339. Bibcode:2012PNAS..109.8334H. PMC 3361383. PMID 22566627. doi:10.1073/pnas.1205624109.
14. ↑  Debarry, J.; Hanuszkiewicz, A.; Stein, K.; Holst, O.; Heine, H. (2009). "The allergy-protective properties of Acinetobacter lwoffii F78 are imparted by its lipopolysaccharide". *Allergy* **65** (6): 690–697. PMID 19909295. doi:10.1111/j.1398-9995.2009.02253.x.
15. ↑  Rahal J (2006). "Novel antibiotic combinations against infections with almost completely resistant *Pseudomonas aeruginosa* and *Acinetobacter* species". *Clin Infect Dis*. 43 Suppl 2: S95–9. PMID 16894522. doi:10.1086/504486.
16. ↑  Wood GC, Hanes SD, Croce MA, Fabian TC, Bougher BA (2002). "Comparison of ampicillin-sulbactam and imipenem-cilastatin for the treatment of *Acinetobacter* ventilator-associated pneumonia". *Clin Infect Dis* **34** (11): 1425–30. PMID 12015687. doi:10.1086/340055.
17. ↑  Centers for Disease Control and Prevention (2004). "*Acinetobacter baumannii* infections among patients at military medical facilities treating injured U.S. service members, 2002-2004". *MMWR Morb Mortal Wkly Rep* **53** (45): 1063–6. PMID 15549020.
18. ↑  Matsuzaki S, Rashel M, Uchiyama J, et al. (October 2005). "Bacteriophage therapy: a revitalized therapy against bacterial infectious diseases". *J. Infect. Chemother.* **11** (5): 211–9. PMID 16258815. doi:10.1007/s10156-005-0408-9.
19. ↑  Geller BL, Marshall-Batty K, Schnell FJ, et al. (October 2013). "Gene-Silencing Antisense Oligomers Inhibit Acinetobacter Growth In Vitro and In Vivo. J. Infect. Diseases".
20. ↑  "Beyond antibiotics: PPMOs offer new approach to bacterial infection". 2013-10-15. Arquivado dende o orixinal o 16 de novembro de 2017. Consultado o October 15, 2013.
21. ↑  
"Air ionizers wipe out hospital infections". *The New Scientist*. Consultado o 2006-08-30.
22. 1 2  Palmen R, Vosman B, Buijsman P, Breek CK, Hellingwerf KJ (February 1993). "Physiological characterization of natural transformation in Acinetobacter calcoaceticus". *J. Gen. Microbiol.* **139** (2): 295–305. PMID 8436948. doi:10.1099/00221287-139-2-295.
23. ↑  Michod RE, Bernstein H, Nedelcu AM (May 2008). "Adaptive value of sex in microbial pathogens". *Infect. Genet. Evol.* **8** (3): 267–85. PMID 18295550. doi:10.1016/j.meegid.2008.01.002.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* K.J. Towner; E. Bergogne-Bérézin; C.A. Fewson (30 June 1991). *The Biology of Acinetobacter: Taxonomy, Clinical Importance, Molecular Biology, Physiology, Industrial Relevance (F.E.M.S. Symposium Series)*. Springer. ISBN 0306439026.
* Dongyou Liu (13 April 2011). *Molecular Detection of Human Bacterial Pathogens* (1 ed.). Crc Pr Inc. ISBN 978-1439812389.
* Dongyou Liu (1 March 2013). *Microbiology of Waterborne Diseases: Microbiological Aspects and Risks* (2 ed.). Academic Press. ISBN 978-0124158467.
* Narciso-Da-Rocha, C.; Vaz-Moreira, I.; Svensson-Stadler, L.; Moore, E. R. B.; Manaia, C. L. M. (2012). "Diversity and antibiotic resistance of *Acinetobacter* spp. in water from the source to the tap". *Applied Microbiology and Biotechnology* **97** (1): 329–340. PMID 22669636. doi:10.1007/s00253-012-4190-1. hdl:10400.14/10027.

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Acinetobacter*** |

* Alliance for the Prudent Use of Antibiotics
* *Acinetobacter* sp. ADP1 Genome Page
* CycSim: metabolic model of *Acinetobacter baylyi adp1*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q310457
* JSTOR: acinetobacter
* MAG: 2778523567
* NKC: ph944155

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EPPO: 1ACING
* GBIF: 3223263
* iNaturalist: 356487
* IRMNG: 1029903
* ITIS: 202
* NCBI: 469
* WoRMS: 570612

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D000150
* UMLS: C0026150

 |