Campamento de refuxiados ruandeses en Zaire.
O **Xenocidio de Ruanda** foi un asasinato en masa da etnia tutsi por membros hutus que tivo lugar en 1994 no estado africano de Ruanda. Ó longo de aproximadamente 100 días (dende o asasinato de Juvénal Habyarimana e Cyprien Ntaryamira o 6 de abril, ata mediados de xullo) máis de 500.000 persoas foron asasinadas segundo estimacións de Human Rights Watch. O número total puido estar entre 500.000–1.000.000, ou o que é o mesmo, o 20% da poboación total do país. Foi o resultado da tensión e competición étnica entre a minoría tutsi, que controlou o poder na rexión durante séculos, e a maioría hutu, que conseguiu facerse co poder na rebelión de 1959–62.

En 1990, a Fronte Patriótica Ruandesa (RPF), un grupo rebelde composto por refuxiados tutsis, invadiu o norte de Ruanda dende Uganda nun intento de derrotar o goberno hutu. Comezaron a guerra civil ruandesa, loitando contra o réxime hutu, co apoio da África francófona e Francia. Este feito aumentou a tensión étnica no país. En resposta, moitos hutu adheríronse á ideoloxía do Poder Hutu, que contaba co apoio dos medios estatais e independentes.

A ideoloxía do Poder Hutu baseábase en que os tutsi tentaban re-escravizar ós hutu e por iso debían resistirse a toda costa. Os continuos conflitos deron como resultado o desprazamento dun gran número de hutus no norte, así como periódicos asasinatos hutus de tutsis no sur. A presión internacional e o goberno hutu de Juvénal Habyarimana acabaron coa guerra en 1993. Tíñase intención de implementar os Acordos de Arusha.

O asasinato de Habyarimana en abril de 1994 desencadeou un reacción violenta dos hutus, que asasinaron en masa ós tutsis (e tamén a hutus opositores a prol da paz, que foron tomados por "traidores" e "colaboradores"). O xenocidio foi artellado por membros do Poder Hutu coñecidos como Akazu, moitos dos cales ocupaban posicións de importancia no goberno da nación. O xenocidio foi apoiado e coordinado polo goberno nacional, así como por militares, civís e medios de comunicación. Xunto cos militares, os principais responsables dos asasinatos foron dúas milicias hutu organizadas con ese obxectivo polos partidos políticos: *Interahamwe* e *Impuzamugambi*. Ademais, hai que ter en conta que unha vez que o xenocidio foi posto en marcha, gran número de civís tomaron parte nos asasinatos. Co acordo de paz rematado, o RPF tutsi reiniciou a súa ofensiva, derrotando ó exército e tomando o control do país.

Notas
-----

1. ↑  Des Forges 1999.
2. ↑  Wallis 2006, pp. 38–41.
3. ↑  Jones 1999, p. 135.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xenocidio de Ruanda***  |

### Bibliografía

* Nyankanzi, Edward L. *Genocide: Rwanda and Burundi* (Schenkman Books, 1998)
* Scherrer, Christian. *Genocide and crisis in Central Africa: conflict roots, mass violence, and regional war*; foreword by Robert Melson (Praeger, 2002)
* Sebarenzi, Joseph with Laura Ann Mullane, God Sleeps in Rwanda: A Personal Journey of Transformation (Oneworld 2009)
* Straus, Scott. *The Order of Genocide: Race, Power, and War in Rwanda* (Cornell UP, 2006)

### Ligazóns externas

* Arquivo do Xenocidio de Ruanda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131297
* BNE: XX722124
* BNF: 155768224
* EBID: ID
* GND: 4360701-9
* LCCN: sh2008105129
* SUDOC: 119256657

 |