recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Susana de Braga**, máis coñecida como **Santa Susana**, foi unha virxe e mártir cristiá que viviu durante o século III en Bracara Augusta. Ten especial devoción na cidade de Santiago de Compostela.

Historia
--------

Non existe unha biografía moi precisa para esta santa, de feito adoita existir certa confluencia con santa Susana de Roma, xa que se cre que foi decapitada durante a persecución aos cristiáns do emperador Diocleciano. As súas reliquias consérvanse na Capela das Reliquias da Catedral de Santiago de Compostela e adoita considerarse patroa da devandita cidade, xunto con Santiago Apóstolo.

Igrexa de Santa Susana, en Santiago de Compostela
Durante o chamado *pío latrocinio*, nunha visita á sé bracarense en 1102, sendo bispo Xiraldo de Braga, Diego Xelmírez roubou as reliquias de santa Susana, xunto coa de san Froitoso, san Covade, san Vítor e san Silvestre. O pobo compostelán recibiunas no Milladoiro. Mentres que as demais reliquias foron situadas en cadanseu altar na catedral, as de santa Susana depositáronse na igrexa do Santo Sepulcro, mandada construír por Diego Xelmírez fóras das murallas da cidade, na actual carballeira de Santa Susana, na Alameda. Entre os séculos XVI e XVII as súas reliquias leváronse para a catedral. Unha parte das reliquias devolvéronse á sé bracarense en 1994.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Guía de nomes galegos". *Real Academia Galega*. Consultado o 2023-11-10.
2. 1 2  Ferro Ruibal, Xesús; et alii (1992). *Diccionario dos nomes galegos*. Ir Indo.
3. 1 2 3 4 5 6 7  Otero, José Carro. "Santa Susana, copatrona fáctica de la ciudad de Santiago. Historia y antropología". *www.elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 2023-11-10.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos armenios. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Abovian** (en armenio: *Աբովյան*) é unha cidade moderna fundada no ano 1963 no inicio da aldea de Elar. Déuselle o nome de Abovian polo escritor armenio Khachatur Abovian. Sitúase a 10 quilómetros de Iereván.

Cunha autoestrada e unha vía férrea que pasa por ela, conecta a capital coas áreas do noroeste, Abovian é considerada como unha cidade satélite de Ierevan. Por esta razón, Abovian é chamada algunhas veces como a "Porta Norte de Iereván". A uns 6 quilómetros da cidade está a cidade-resort Arzni.

Xeografía
---------

Abovian está construída sobre a meseta Kotayk entre os ríos Hrazdan, Azat e Getar, a unha altura de 1 450 metros sobre o nivel do mar. É rodeado pola cordilleira Geghama no noroeste, as montañas Hatis e Gutanasar no norte, o desfiladeiro de Hrazdan no oeste e pola montaña de Nork no sur. O clima é continental e seco, con veráns relativamente cálidos e invernos fríos.

Hai un pequeno lago na cidade chamado Akna.

Economía
--------

Abovian é unha cidade moi industrializada. Ten moitas fábricas ben desenvolvidas entre as que destacan as plantas de construción de formigón, de transformación de pedra e producións químicas. A cidade é a casa dun dos principais produtores de cervexa no mercado armenio, "Kotayk Brewery", que era propiedade de Castle Group entre 1997 e 2010. Varias empresas en Abovian exportan todo o volume da súa produción industrial.

Deporte e educación
-------------------

O FC Kotayk Abovian é un dos clubs de fútbol máis antigos en Armenia. Como moitos outros equipos de fútbol do país, FC Kotayk foi forzado a omisión da liga de fútbol armenio e, en consecuencia, do fútbol profesional desde 2005, debido á crise financeira.

O municipio de Abovyan dirixe unha escola de deporte na cidade. A cidade alberga o Estadio Municipal Abovian, cunha capacidade de 5 500 persoas.

Abovian ten 10 escolas de ensino público e 9 garderías. A cidade alberga dúas institucións importantes de ciencia en Armenia: o Hospital Republicano da tuberculose e o Instituto Biolóxico da Academia Nacional de Ciencias de Armenia.

Moitos centros culturais funcionan na cidade, como o Palacio cultural de Abovian, o centro da comunidade creativa de nenos e adolescentes, o conservatorio, a escola de arte, a biblioteca pública e o museo de Abovian.

Cidades irmandadas
------------------

* Francia Villeurbanne, Francia (dende 1990)
* Kaliningrad, Rusia

Galería de Imaxes
-----------------

* 
*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q31493
* WorldCat
* VIAF: 144356139
* BRE: 3863966
* GeoNames: 617026
* LCCN: n88160216

 |
**Philippe-François-Joseph Le Bas** (Frévent, 4 de novembro de 1762 - París, 28 de xullo de 1794) revolucionario francés, membro do partido dos Montañeses e comisario do *Comité de sûreté générale*, era un estreito colaborador de Robespierre cando tras os sucesos do *9 de termidor* que levaron á caída deste, decidiu suicidarse antes de que se procedese ao seu arresto.

Traxectoria
-----------

Fillo dun notario e intendente do príncipe de Rache, Le Bas foi elixido en 1792 deputado representante da provincia de Calais na Convención en compañía de Saint-Just, polo partido da *Montagne*.

Durante o proceso do rei Luís XVI, Le Bas votou en favor da súa condena á morte e en contra do seu sobresemento.

En agosto de 1793, foi nomeado delegado do exército do Norte xunto a Duquesnoy, decidindo o arresto dos xenerais Richardot e Ou'Moran acusados de incompetencia. Membro do *Comité de sûreté générale* e comisario da Convención para os exércitos, partiu xunto a Saint-Just ao leste do país coa misión de reorganizar as forzas republicanas tras a invasión de Alsacia e a toma de Wissembourg polos austríacos, para despois, trasladarse ao exército do Norte por orde do Comité de Salvación Pública, contribuíndo á vitoria da batalla de Fleurus.

Sempre fiel a Robespierre, tras os acontecementos do 9 de termidor, suicidouse dun disparo na cabeza no momento en que os axentes dirixidos por Barras e Léonard Bourdon entraban para arrestar o no concello de París.

O seu fillo, Philippe Le Bas (1794-1860) será director da biblioteca da Sorbona e presidente do *Institut de France*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2035664
* WorldCat
* VIAF: 29643177
* BNF: 12531056s
* CERL: cnp00688385
* DeutscheBio: 130589365
* GND: 130589365
* ISNI: 0000 0001 1754 4491
* SELIBR: 278263
* SNAC: w6df84z8
* SUDOC: 148097693

 |
**Hässleholm** é unha cidade da provincia de Escania, no condado de Escania, Suecia. No ano 2017 contaba cunha poboación de 52 003 habitantes.

Historia
--------

Hässleholm foi gradualmente urbanizada dende 1860 en relación coa construción da principal liña de ferrocarril Estocolmo-Malmö. Non había ningún asentamento alí mesmo antes da chegada do ferrocarril. A estación levaba o nome dun terreo situada na veciñanza dun cruzamento de ferrocarril planificado. Gañou o títuo de cidade en 1914. Durante o século XX convertíase nun cubo militar. Após a guerra fría, a maior parte dos establecementos militares dispersaron ou foron movidos a outros lugares.

No ano 2000, abre o *Centro Cultural de Hässleholm* (*kulturhus*), onde hai teatros, unha biblioteca, un centro de visitas e restaurantes. Ao leste do centro da cidade está o *hembygdspark* cunha estatua chamada "Snapphanen" feita polo escultor Axel Ebbe. A estatua recorda a historia da cidade.

Deporte
-------

Os seguintes clubs de deportes teñen a súa sede en Hässleholm:

* Hässleholms IF
* IFK Hässleholm

Notas
-----

1. ↑  Statistiska centralbyrån (ed.). "Population in the country, counties and municipalities on 31/12/2017 and Population Change in 2017". *SCB* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 24/10/2018. Consultado o 22 de outubro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q847665
* WorldCat
* VIAF: 237398742
* GeoNames: 2707399
* GND: 4314931-5
* LCCN: n82115574
* MusicBrainz: ID

 |
Coordenadas: 40°30′23″N 3°41′58″O﻿ / ﻿40.506427, -3.69948

Montecarmelo, panorámica
**Montecarmelo** é un barrio da cidade de Madrid que forma parte do distrito de Fuencarral-El Pardo. Está situado ao oeste da autovía M-607 e ao sur da autovía de circunvalación M-40. Montecarmelo linda ao sur coa Colonia de Mirasierra e co PAU de Tres Olivos de Fuencarral, e ao leste co PAU de Las Tablas. Foi construído a a comezos do século XXI, e xurdiu como un Programa de Actuación Urbanística (PAU) por mor da elaboración do Plan Xeral de Ordenación Urbana de 1997 do Municipio de Madrid.

O barrio ten forma de ril, con avenidas lonxitudinais e rúas transversais que fan referencia a diferentes mosteiros de España.

Nome
----

O nome deste barrio deriva dun rego próximo denominado Monte Carmelo. Este rego nace nas proximidades da Ermida da Nosa Señora de Valverde (patroa de Fuencarral) e discorre polo outro lado da veciña autovía M-40; a partir de Pitis únenselle outras correntes de auga menores e é coñecido como rego do Fresno, desembocando finalmente no Manzanares xunto ao nó que une a autovía M-30 coa M-40 e a Estrada de El Pardo.

Educación
---------

* 1 Escola infantil pública Sol Solito
* 2 Colexios públicos de primaria Infanta Leonor e Antonio Fontán
* Colexio Alemán Madrid, anteriormente situado na rúa Concha Espina

Infraestruturas
---------------

* Anel verde ciclista
* Parques con zona infantil
* Cemiterio de Fuencarral

Transportes
-----------

### Autobuses urbanos

As liñas 134 e 178 atravesan o barrio. Tamén dá servizo a liña N23, que circula polas noites; pasando por Praza de Castela, e indo por La Castellana até Cibeles.

### Metro

Estación de Montecarmelo: Liña 10. A estación atópase no centro do barrio e implica un cambio de plataforma na estación previa (Tres Olivos). Estación de Paco de Lucía: Liña 9. Situada na conexión entre Montecarmelo e Mirasierra, na rúa Costa Brava con Monasterio de Las Hulgas.

### Proximidades

Proximamente abrirá a Estación de Paco de Lucía de proximidade, permitirá a conexión coas liñas C-3, C-7 e C-8.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Montecarmelo en Google Maps
* Asociación de Empresarios e Comerciantes de Las Tablas e Montecarmelo *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2839914
* BNE: XX5389692

 |
Coordenadas: 39°33′50″N 2°37′10″L﻿ / ﻿39.56389, -2.61944

Porto de Portopí.
O Porto de Palma co Castelo de Bellver ao fondo.
O **distrito de Ponent** (*Poñente* en catalán) é un dos cinco distritos nos que se divide o termo municipal de Palma de Mallorca. Atópase na zona oeste da cidade e limita cos concellos de Calvià e Puigpunyent polo oeste e cos distritos Nord e Centre polo leste.

Barrios
-------

O distrito está formado polos seguintes barrios:

* Almendros-Son Pacs, los
* Bonanova, la
* Cala Major
* Camp d'en Serralta
* Fortí, el
* Gènova
* Jonquet, el
* Portopí
* Sant Agustí
* Santa Catalina
* Son Anglada
* Son Armadams
* Son Cotoner
* Son Dameto
* Son Dureta
* Son Espanyolet
* Son Flor
* Son Peretó
* Son Rapinya
* Son Roca
* Son Serra-La Vileta
* Son Vida
* Son Xigala
* Son Ximelis
* Terreno, el
* Teulera, La

Inclúe ademais outra zona que non é considerada barrio: Bellver.

Véxase tamén
------------

| * v
* c
* e
Distritos de Palma |
| --- |
| 
* Centre
* Llevant
* Nord
* Platja de Palma
* Ponent

 | Escudo de Palma |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ponent, Palma Modificar a ligazón no Wikidata*** |
**Nes** é un concello do condado de Akershus, Noruega. O municipio limita ó norte con Eidsvoll e Nord-Odal, ó leste con Sør-Odal e Eidskog, ó sur Aurskog-Høland e Sørum, e ó oeste con Ullensaker.

Lugares
-------

Esclusas de Svanfossen
No norte do concello, na aldea de Fenstad están as esclusas de Svanfossen que regulan o Mjøsa, o maior lago noruegués. Outros lugares son Årnes, a capital municipal, Vormsund, Auli, Haga, Opakermoen, Skogbygda, Brårud, Fjellfoten, Tomteråsen e Neskollen.

Monumentos
----------

Igrexa vella de Nes
A antiga igrexa de Nes, agora en ruínas, en Vormsund, onde conflúen os ríos Gomma e Vorma, data do século XII e era unha das tres igrexas da rexión de Romerike, pese a estar en ruínas aínda se lle dá uso para servizos relixiosos, vodas e concertos.

Igrexa nova de Nes

Medios de comunicación
----------------------

*Raumnes* é o xornal local de Nes, o *Romerikes Blad* e *Glåmdalen* contan tamén con páxinas locais de Nes.

| * v
* c
* e
Concellos de Akershus |
| --- |
| 
* Ås
* Asker
* Aurskog-Høland
* Bærum
* Eidsvoll
* Enebakk
* Fet
* Frogn
* Gjerdrum
* Hurdal
* Lørenskog
* Nannestad
* Nes
* Nesodden
* Nittedal
* Oppegård
* Rælingen
* Skedsmo
* Ski
* Sørum
* Ullensaker
* Vestby

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q488026
* GEC: 0472844
* GeoNames: 6453364
* GRID: grid.458259.7
* ISNI: 0000 0004 0460 4135
* MAG: 2800386044
* MusicBrainz: ID
* OSM: 406119

 |
Coordenadas: 58°32′N 14°31′L﻿ / ﻿58.533, -14.517

|  |
| --- |
| **Concello de Karlsborg***Karlsborgs kommun* |
|  |
| Casa do concello |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Västergötland |
| **Condado** | Västra Götaland |
| **Capital** | Karlsborg |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 6 999 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 797,31 km² |
| **Densidade** | 17,24 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | karlsborg.se |

**Karlsborg** é un concello sueco (*kommun*) do condado de Västra Götaland. A súa capital é Karlsborg. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 6 999 habitantes.

A paisaxe da zona que conforma o municipio é moi variada. No norte hai unha costa montañosa mentres que as áreas do sur son moito máis chas. O municipio é principalmente coñecido polas súas instalacións militares, como o Rexemento Real de Húsares (K 3) e o fabricante de munición Nammo Vanäsverken AB.

Administración histórica
------------------------

A área do concello correspóndese coa das parroquias de Brevik, Mölltorp e Undenäs. Nelas fundáronse concelllos rurais co mesmo nome durante a reforma municipal de 1862. En 1885 fundouse o municipio rural de Karlsborg ao separarse dos de Mölltorp e Undenäs.

O 30 de maio de 1941 estableceuse a localidade municipal de Mölltorp no concello rural do mesmo nome.

Coa reforma municipal de 1952 fundáronse na zona tres grandes concellos: Mölltorp (a partir de Brevik, Mölltorp e Ransberg), Karlsborg (sen cambios) e Undenäs (de Halna e Undenäs). En 1959 disolveuse a localidade municipal de Mölltorp.

O concello de Karlsborg fundouse coa reforma municipal de 1971 a partir do concello rural de Karlsborg e de partes dos concellos rurais de Mölltorp (as parroquias de Brevik e Mölltorp) e Undenäs (a parroquia de Undenäs).

Dende a súa fundación ata 2009 o concello pertenceu ao partido xudicial de Mariestad och kommunen ingår sedan 2009 i Skaraborgs domsaga.

Xeografía
---------

O concello está situado na parte nordés do landskap de Västergötland, na ribeira oeste do lago Vättern. Ao norte limita cos concellos de Laxå e Askersund no condado de Örebro, ao leste, no outro lado do Vättern, limita cos municipios de Motala e Vadstena, no condado de Östergötland. Ao sur limita co concello de Hjo e ao oeste cos de Tibro e Töreboda.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-09-13.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 30 juni 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 30 juni 2022". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-09-13.
3. ↑  Andersson, Per (1993). *Sveriges kommunindelning 1863-1993*. Mjölby: Bokförlaget Draking. ISBN 91-87784-05-X. OCLC 33359784.
4. ↑  "Domsagohistorik - Mariestads tingsrätt". *bebyggelseregistret.raa.se*. Consultado o 1 de outubro de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q499435
* GeoNames: 2701754
* ISNI: 0000 0004 0433 8914
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-1629
* OSM: 935617

 |
Coordenadas: 14°47′N 16°55′O﻿ / ﻿14.783, -16.917

**Thiés** (pronunciado: *chess* en lingua noon) é a terceira maior cidade do Senegal cunha poboación estimada oficialmente de 320.000 en 2005. Está a 60 quilómetros ó leste da capital, Dakar. É a capital da rexión do mesmo nome e un gran centro industrial.

Historia
--------

Antes colonización, a meseta de Thiès era unha fronteira boscosa entre os reinos de Cayor e Baol habitada polos Serer-noon, un subgrupo étnico dos serer. Os serer-noon aínda habitan hoxe a veciñanza de Thiès-Noon no sueste da cidade. Falan a lingua noon, unha das linguas cangin.

A meseta adquiriu importancia estratéxica cando os franceses adoptaron unha política colonial expansionista. Un posto militar foi creado en 1864 e os militares marcado dende entón o desenvolvemento da cidade, abeirando unha base militar importante.

Cidades irmandadas
------------------

* Francia Caen, Francia
* Tunisia Sousse, Tunisia
* Alemaña Solingen, Alemaña

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Thiès Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q600693
* WorldCat
* VIAF: 146515541
* BNF: 11959479f
* EBID: ID
* GEC: 0065873
* GeoNames: 2244803
* LCCN: n92024334
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 027586642

 |
**Gaua** (anteriormente coñecida como *Illa Santa María*) é a maior das Illas Banks na provincia de Torba no norte de Vanuatu. Ten unha superficie de 342 km².

Xeografía física
----------------

Conta cun terreo accidentado, a maior altura chega ata os 797 m. do Monte Gharat, o pico do volcán activo no centro da illa. A erupción máis recente foi en 2011. O volcán ten unha caldeira de 6 x 9 km, no que se atopa un lago de cráter coñecido como Lago Letas, o lago máis grande de Vanuatu. Ao leste do lago atópase a Fervenza Siri (120 m de caída).

Poboación e idiomas
-------------------

A illa tiña unha poboación de 2.491 habitantes en 2009, cunha taxa de crecemento anual do 2,0 por cento. 
 
Esta poboación atópase dispersa en varias aldeas da costa nos lados oeste, sur e nordés da illa. O lado leste ten algunhas aldeas cunha poboación de inmigrantes procedentes principalmente das dúas illas máis pequenas Merig e Merelava, ao sueste de Gaua. O pobo máis grande é *Jolap*, na costa oeste.

Ademais da lingua desta poboación inmigrante (Mwerlap), hai cinco linguas faladas tradicionalmente en Gaua: Lakon ou Vuré; Olrat, Koro, Dörig e Nume.

Historia
--------

Gaua foi avistada por primeira vez polos europeos durante a expedición española de Pedro Fernández de Quirós, do 25 ata 29 o abril de 1606. O nome da illa cartografouse como *Santa María*.

Economía
--------

A poboación de Gaua vive da economía agrícola tradicional da Melanesia, en combinación coa pesca e a horticultura.
As principais exportacións son a copra e o cacao. Gaua ten un aeroporto (código *ZGU*).

* Habitantes locaisHabitantes locais
* Mapa de GauaMapa de Gaua
* Erupción do volcán de GauaErupción do volcán de Gaua

Notas
-----

1. ↑  
Instituto Nacional de Estatística Vanuatu (2009). "2009 Censo Nacional de Poboación e Vivenda: Resumo da versión".
2. ↑  Satellite photo of Jolap village Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine..
3. ↑  Kelly, Celsus, O.F.M. *La Austrialia del Espíritu Santo. The Journal of Fray Martín de Munilla O.F.M. and other documents relating to the Voyage of Pedro Fernández de Quirós to the South Sea (1605-1606) and the Franciscan Missionary Plan (1617-1627)* Cambridge, 1966, p.39, 62.

Ligazóns externas
-----------------

* Volcano World: Gaua
* Detailed list and map of the Banks and Torres languages, including those of Gaua

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q583383
* GEC: 0516203
* GeoNames: 2136974
* OSM: 6761012
* VOGRIPA: 513

 |
**Dalarna** é unha provincia histórica sueca (*landskap*) no norte da rexión de Svealand, no centro do país. Limita ao norte coas provincia de Härjedalen e Hälsingland, ao leste coa de Gästrikland, ao sur coa de Västmanland, e ao leste coa de Värmland e con Noruega.

Historia
--------

A mención máis antiga do nome de Dalarna é na Saga de Sverre, no cal a provincia é chamada *Järnbäraland* e descrita como unha terra pagá que obedecía ao rei sueco no ano 1177. A zona foi incluída dende ao redor do ano 1300 no distrito xudicial de Västmanland e Dalarna, que existiu ata 1849. A parte sur da provincia industrializouse xa dende o principio e organizouse nun *bergslag*. A provincia seguiu recibindo poboación, especialmente nas áreas fóra de Siljan e Dalälven. Finnmarken seguiu sendo unha área de asentamento no século XIX.

No século XVI Gustav Vasa fuxiu a Dalarna para escapar de Cristián II. No ano 1521 librouse a batalla do transbordador de Brunnbäcks entre as tropas de Cristián II e Gustav Vasa, estas últimas dirixidas por Peder Svensson de Vibberboda e Olof Bonde de Norrbärke. As forzas suecas gañaron a batalla e os dinamarqueses foron expulsados do landskap.

A emigración dende o landskap foi moi grande na última parte do século XIX; 12 353 persoas entre 1881 e 1890 e 5 726 persoas entre 1891 e 1900. A poboación de princicipios do século XX en Dalarna era moi heteroxénea, tendo nacido máis do 90% dos seus habitantes na provincia. Dende o século XVI ata principios do XX moitos emigraron a Estocolmo para traballar alí. Segundo a enciclopedia *Nordisk familjebok* de 1906 había grandes diferenzas na lingua e nos costumes entre as distintas zonas da provincia, así como nos traxes nacionais.

O duque de Dalarna é o príncipe Gabriel, segundo fillo do príncipe Carlos Filipe e da princesa Sofia.

Notas
-----

1. ↑  Harrison, Dick. "När blev Dalarna svenskt?". *Svenska Dagbladet*. Consultado o 2023-01-08.
2. ↑  "1147-1148 (Nordisk familjebok / Uggleupplagan. 5. Cestius - Degas)". *runeberg.org* (en sueco). 1906. Consultado o 2023-01-09.
3. ↑  "H.K.H. Prins Gabriel Carl Walther, hertig av Dalarna - Sveriges Kungahus". *web.archive.org*. 2017-09-04. Arquivado dende o orixinal o 04 de setembro de 2017. Consultado o 2023-01-09.
Coordenadas: 42°21′21″N 3°40′05″O﻿ / ﻿42.35583, -3.66806

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Gamonal.
Gamonal
**Gamonal de Río Pico** foi un antigo municipio da provincia de Burgos, en Castela e León. Foi anexionado ao municipio de Burgos en 1955 e desde entón é o seu barrio máis poboado, con máis de 60.000 habitantes.

Situación
---------

Gamonal sitúase nunha chaira que se estende entre as veigas dos ríos Arlanzón, Vena e Pico. O núcleo primitivo e os seus edificios máis destacados, como a Igrexa de Santa María la Real y Antigua e a Casa do Concello, atopábanse xunto ao Camiño real de Francia, trazado que constituiría despois a estrada N-I.

Historia
--------

Tras a súa anexión en 1955 ao municipio de Burgos, serían construídos en Gamonal durante as décadas de 1970 e 1980 múltiples bloques de edificios de vivendas, que o converterían nunha das zonas con maior densidade de poboación da capital burgalesa debido ao aluvión inmigratorio motivado pola apertura de polígonos industriais nas proximidades. O eixe principal era, e segue sendo, a rúa Vitoria (principal rúa de Burgos con máis de 5 km de lonxitude) pola que transcorría naqueles tempos a Nacional I (Madrid-Irún), se ben a maioría do tráfico que antes cruzaba a cidade pasou a facelo polas diferentes vías de circunvalación que se foron construíndo dende finais dos anos 70 ata a primeira década do século XXI.

En 2014 tivo lugar un conflito entre veciños e o concello pola realización dunhas obras na rúa Vitoria para convertila nun bulevar cun custo de 8,5 millóns de euros. Isto desencadeou nunha serie de manifestacións e disturbios ata que o alcalde Javier Lacalle anunciou a paralización das obras.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Conflito de Gamonal de 2014

### Ligazóns externas

* Herreras, Espinosa; José, Ignacio (1985, Ed,dig.2015). *El Barrio de Capiscol (Gamonal, Burgos): formación y desarrollo socio-urbano*.
* Igrexa de Nuestra Señora la Real y Antigua de Gamonal - Descrición e historia da parroquia
**Närke** é unha provincia histórica sueca (landskap) no interior da rexión de Svealand. A súa área é de 4 126 km², sendo o landskap máis pequeno da rexión e un dos máis pequenos de Suecia. Närke limita ao suroeste con Västergötland, ao noroeste con Värmland, ao norte con Västmanland, ao leste con Södermanland e ao sueste con Östergötland.

Etimoloxía
----------

Pénsase que o nome de Närke (*Neeric* 1165-81) vén da palabra *när*, que se usa para designar tramos elevados ou estreitos angostos. É a mesma palabra que se atopa no nome Norrbyås (*Nerboahs* 1275). "När-" pode referirse á crista onde se atopa a igrexa de Norrbyås. O que significa o resto do nome do lugar non está claro. O landskap noméase no Florenslängden de 1103 na súa forma latina "Nehr".

Notas
-----

1. ↑  Calissendorff, Karin och Larsson, Anna *Ortnamn i Närke*, 1998, sid. 21-23
2. ↑  Lovén, Christian (2020). *Florenslängder : den äldsta förteckningen över de svenska stiften*. Sverige. pp. 9–12. ISBN 978-91-519-3031-2. OCLC 1237776663.
**Javier Mourón Figueroa**, nado en Ordes, é un artista multidisciplinar (ilustración, muralismo e rap) galego coñecido co nome artístico de **MØU**.

Traxectoria
-----------

Formouse na Escola de Artes Pablo Picasso da Coruña. É director de Mutante Creativo, un estudio de deseño, arte e comunicación, desde onde fai deseño gráfico, arte mural, ilustración, fotografía de reportaxe, publicidade, audiovisual, creación musical, en obradoiros de graffiti e produción musical. Ademais, é membro da banda Dios ke te crew.

Xunto a Sokram é un gran impulsor do panorama artístico urbano galego, destacando por ser o organizador e coordinador dos festivais de arte urbana DesOrdes Creativas de Ordes e do RexeneraFest de Carballo, entre outros.

Notas
-----

1. ↑  "MØU". *compostelacontemporanea.com*. Consultado o 2023.
2. 1 2  "MØU". *derrubandomuros.gal*. Consultado o 2023.
3. ↑  "MØU". *rexenerafest.gal*. Consultado o 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Conta de Behance
Coordenadas: 42°13′09″N 8°42′57″O﻿ / ﻿42.2190617, -8.7159253

A **ponte de Sárdoma,** tradicionalmente a **ponte Abeleira**, é unha pontiña medieval que cruza o río Lagares na parroquia viguesa de Sárdoma, preto do pazo da Caracola. Podería ter unha orixe romana, se ben a actual ponte vense utilizando polo menos dende o século XII.

A ponte, de cantaría de granito de perpiaños regulares, é sinxela, cunha plataforma recta (non ten a fasquía típica de subida e baixada das pontes medievais, coma a de Castrelos), ten 10 m de longo, e salva o río grazas a dous arcos de medio punto. Conta, ademais, cun tallamar central.

O estado de conservación é bo; porén a contorna non está moi coidada e a propia ponte necesitaría unha limpeza; a ponte asfaltárase para dar acceso ao pazo, porén a camada de asfalto foi retirada hai uns anos.

Notas
-----

1. ↑  Sestay Martínez, Iván (2015). *Freixeiro e Sárdoma*. Área de Normalización Lingüística da Universidade de Vigo. p. 97.
2. ↑  "Ponte en Patrimonio Cultural de Vigo". Arquivado dende o orixinal o 28 de abril de 2019. Consultado o 16 de febreiro de 2016.
3. ↑  Ponte en Turismo de Vigo

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Ponte de Sárdoma na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.
* Ponte de Sárdoma en Galicia Máxica

### Outros artigos

* Ponte de Castrelos
Ascoli Piceno (Marcas)
**As Marcas** (en italiano: *Marche*) é unha rexión da Italia central de 1 536 098 habitantes, con capital en Ancona. Limita coa Emilia-Romaña, a República de San Marino, a Toscana, a Umbría, os Abruzos, o Lacio e o mar Adriático.

Características
---------------

### Economía

A economía marquesana está constituída maiormente por unha florecente pequena e media industria altamente especializada e distribuída de xeito regulas por todo o seu territorio, aínda que concentrada sobre todo no litoral e nos vales. Entre os sectores máis relevante, cabe destacar a industria do calzado, en numerosos centros das provincias de Macerata, Fermo e Ascoli Piceno, a industria mobiliaria e mecánica en Pesaro, a mecánica e vitivinícola de Castelli di Jesi, patria do viño Verdicchio, a grande industria naval de Fano e Ancona, electrodomésticos en Fabriano e a turística, cada vez máis importante debido á proliferación de centros balnearios e artísticos por toda a rexión, que atraen visitantes de toda Italia e Europa.

Subdivisión administrativa
--------------------------

As provincias das Marcas
As Marcas están divididan en cinco provincias:

| Provincia | Concellos |
| --- | --- |
| Ancona | 49 |
| Ascoli Piceno | 33 |
| Fermo | 40 |
| Macerata | 57 |
| Pesaro e Urbino | 67 |

Notas
-----

1. ↑  Ver entrada de «Urbino». *Diciopedia do século 21* **3**. Isaac Díaz Pardo, Víctor F. Freixanes, Antón Mascato (edición). Do Cumio, Galaxia e do Castro. 2007. p. 2116. ISBN 9788482893600.
2. ↑  González Rei, Begoña (2004). *Ortografía da lingua galega*. Galinova Editorial. ISBN 978-8497370417.

| * v
* c
* e
Rexións de Italia |
| --- |
| Bandeira de Italia | 
* Abruzos
* Basilicata
* Calabria
* Campania
* Emilia-Romaña
* Friúl-Venecia Xulia
* Lacio
* Liguria
* Lombardía
* Marcas
* Molise
* Piemonte
* Puglia
* Sardeña
* Sicilia
* Toscana
* Trentino-Tirol do Sur
* Umbría
* Val de Aosta
* Véneto

 | Escudo de Italia |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1279
* WorldCat
* VIAF: 130173064
* BLBNB: 000070906
* BNE: XX452361
* BNF: 11945063s
* EBID: ID
* EUFP: 986340233
* FAST: 1205416
* GEC: 0040489
* GeoNames: 3174004
* GND: 4037583-3
* ISNI: 0000 0004 1755 6902
* LCCN: n79063213
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge134354
* OSM: 53060
* SUDOC: 027400409
* TGN: 7003240
* Treccani: marche

 |
**Jairo Noriega Figueroa**, nado na Coruña o 14 de agosto de 2003, é un futbolista galego que xoga como centrocampista no Fabril, da Segunda División RFEF.

Traxectoria
-----------

Estudou no colexio Calasanz da Coruña e comezou a xogar ao fútbol sala no equipo do propio colexio, en idade prebenxamín, ata que con 7 anos pasou ao fútbol herba, cando foi seleccionado polo Deportivo da Coruña para o seu novo equipo benxamín. Alí coincidiu con xogadores como Dani Barcia, Hugo Ríos ou Brais Suárez, cos que foi subindo polas diferentes categorías inferiores do club. 

Co equipo xuvenil adestrado por Óscar Gilsanz, proclamouse campión da División de Honra na tempada 2020/21 e acudiu a Marbella para a disputa da Copa de Campións. Con todo, mentres realizaba exercicios de quecemento antes do partido de semifinais contra o Real Madrid, sufriu unha lesión que o deixou fóra do torneo que acabou conquistando o seu equipo. Ao seu regresou enfermou de COVID-19, afección que o deixou dúas semanas na cama e que lle fixo perder varios quilos. A súa mala sorte estendeuse con dúas novas lesións e outro contaxio de COVID-19 durante os seguintes meses. Recuperado dos seus problemas, foi titular no histórico partido do seu equipo na Liga Xuvenil da UEFA ante o Dynamo de Kíiv, celebrado nun estadio de Riazor con máis de 20.000 espectadores, onde realizou unha destacada actuación.

Notas
-----

1. ↑  Antelo, Iván (11 de febreiro de 2022). "El renacimiento de Jairo Noriega". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 28 de decembro de 2023.
2. ↑  "Lista la plantilla del Benjamín del Deportivo para la próxima temporada". *Deportivo da Coruña* (en castelán). 15 de xuño de 2011. Consultado o 28 de decembro de 2023.
3. ↑  "Os penaltis cortan inxustamente o soño de #ANOSACANTEIRA na UEFA Youth League (2-2)". 9 de febreiro de 2022. Consultado o 28 de decembro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en LaPreferente.com *(en castelán)*.
Mapa da provincia de Enga
**Wabag** é a capital da provincia de Enga, Papúa Nova Guinea. É a capital provincial menos poboada, con 4 072 habitantes no ano 2000. Atópase na beira do río Lai e a Highlands Highway pasa a través da poboación, uníndoa con Mount Hagen e Porgera. Os primeiros europeos chegaron en 1938-39, cando se estableceu un campamento de radio e unha pista de aterraxe.

Pouco antes da súa independencia, en 1975, baixo administración australiana, cando estaba establecido o distrito de Western Highlands, separouse Enga como distrito diferente, para logo, tras a independencia, converterse en provincia con Wabag como capital provincial.

Está composta por unha poboación rural que se dedica ao cultivo do café e ao piretro, mais as loitas tribais, como as dificultades de comercialización, fan que sexa unha zona pobre. Hai problemas de seguridade con crimes violentos e roubos frecuentes. Os edificios do goberno provincial de Enga xa teñen ardido máis dunha vez.

Notas
-----

1. ↑  "Wabag." *Encyclopædia Britannica Online*. Consultado o 25 de setembro de 2011.
2. ↑  E.A. Markham. *A Papua New Guinea Sojourn*. Manchester: Carcanet Press Ltd, 1998.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2482803
* EBID: ID
* GeoNames: 2084246

 |
**Västergötland** é unha provincia histórica sueca (landskap) na rexión de Götaland, no suroeste do país. Limita ao suroeste coa provincia de Halland, ao oeste co Kattegatt e Bohuslän, ao norte con Dalsland, o lago Vänern e Värmland, ao leste con Närke e o lago Vättern, e ao sueste con Småland.

Nome
----

O nome de Västergötland aparece por vez primeira na década de 1070 da man de Adán de Bremen na súa forma latina *... in occidentalia Gothia, Westragothia*, despois aparece na Florenslistan de 1103 baixo a denominación de "Gothia occidentalis", e máis tarde, no ano 1317 coa forma *Wæstragötland*.

Historia
--------

As moitas tumbas megalítcas deron a coñecer a prehistoria do landskap, sobre todo as tumbas de andadeiro de Falbygden. Moitos achados de obxectos de ouro e bronce apuntan a contactos temperáns con grupos de persoas circundantes. A poboación de Västergötland aceptou rapidamente o cristianismo, e o landskap ten, coa Västgötalagen, a lei provincial máis antiga de Suecia.

Durante a Alta Idade Media a provincia foi escenario de guerras civís e loitas de poder, ás veces co apoio de soldados da Halland dinamarquesa, ou da Bohuslän norueguesa. Na Baixa Idade Media e o período Vasa houbo na zona batallas entre reis suecos e dinamarqueses, tendo como obxectivo estes últimos restablecer a Unión de Kalmar.

A princesa herdeira Vitoria e o príncipe Daniel son duques de Västergötland.

Notas
-----

1. ↑  *Sveriges ortnamn: Ortnamnen i Älsborgs län*, del 1:1, Stockholm 1906 s. 5, 9
2. ↑  Lovén, Christian (2020). *Florenslängder : den äldsta förteckningen över de svenska stiften*. Sverige. p. 12. ISBN 978-91-519-3031-2. OCLC 1237776663.
3. ↑  *Svenskt Diplomatarium Suecanum*, del 3, Stockholm 1829 s. 323
4. ↑  *Älvsborgs län : historia i Gränsbygd*. [S.l.]: Länsstyrelsen i Älvsborgs län. 1997. p. 74. ISBN 978-91-86832-09-4. OCLC 460039258.
5. ↑  "H.K.H. Kronprinsessan". *www.kungahuset.se* (en sueco). Consultado o 2023-01-07.
6. ↑  "H.K.H. Prins Daniel". *www.kungahuset.se* (en sueco). Consultado o 2023-01-07.
Coordenadas: 58°12′N 15°03′L﻿ / ﻿58.200, -15.050

|  |
| --- |
| **Concello de Boxholm***Boxholms kommun* |
|  |
| Casa do concello e biblioteca |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Östergötland |
| **Condado** | Östergötland |
| **Capital** | Boxholm |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 5 509 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 603,87 km² |
| **Densidade** | 10,48 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | boxholm.se |

**Boxholm** é un concello sueco (*kommun*) do condado de Östergötland. A súa capital é Boxholm. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 5 509 habitantes.

A maior parte do concello forma parte da meseta do sur de Suecia. Porén, a paisaxe transita cara a unha zona de transición estreita ao norte da capital, que separa a meseta de Östgötaslätten da área forestal. O concello construíuse ao redor da fábrica de Boxholm, pero a empresa dividiuse a principios da década de 1980. A principios da década de 2020 o 37% da poboación traballaba na industria manufactureira.

A tendencia de poboación foi negativa ata mediados do década de 2010, e posteriormente o número de habitantes aumentou. Tras as eleccións de 2014 e 2018 o concello foi gobernado polo Partido Socialdemócrata.

Xeografía
---------

O concello está situado no sueste do landskap de Östergötland. Limita ao oeste cos concellos de Tranås e Ödeshög, ao norte e ao nordés co de Mjölby, ao leste cos de Linköping e Kinda, e ao sur co de Ydre.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-08-15.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 31 mars 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 31 mars 2022. Totalt". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-08-25.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q509514
* GeoNames: 2720036
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-0407
* OSM: 935594

 |
O **municipio de Talsi** (en letón, *Talsu novads*) é un dos 36 municipios de Letonia. Os 36 municipios son resultado da última reorganización do territorio aprobada o 1 de xuño de 2021, que fusionou o vello e menor municipio de Talsi cos municipio de Dundaga, Mērsraga e Roja.

Localizado no noroeste de dito país báltico, fai costa ao seu leste co golfo de Riga e ao norte co estreito de Irbe. A súa capital é a propia cidade de Talsi.

Ten unha superficie de 1.763,2 km² e unha poboación de 35 699 persoas a finais de 2021. O municipio componse das parroquias de Abava, Balgale, Ģibuļi, Īve, Ķūļciems, Laidze, Lauciene, Lībagi, Lube , Strazde, Valdgale, Vandzene, Virbi e os pobos de Talsi, Stende, Sabile e Valdemārpils.

O municipio forma parte da rexión histórica de Curlandia.

Conflito lingüístico
--------------------

O 25 de xaneiro de 2023 o municipio instalou sinais de tráfico en lingua livonia en 14 vilas do territorio, para mostrar en paralelo coa información de tráfico letoa o nome da localidade en livonio, un exercicio de soberanía parte do proceso de normalización do livonio na rexión. A actividade pretende extenderse ata chegar a 171 vilas e lugares en todo o Municipio. O proceso foi apoiado polo Centro Estatal da Lingua en Riga, que tras a nova publicada nos xornais argumentaron que era unha política lingüística de acordo á Constitución letoa, en recoñecemento da herdanza histórica e cultural e da preservación dunha lingua que no seu último censo databa en 250 residentes os que tiñan coñecemento parcial de livonio e só entre 20-30 persoas as que o podían falar con fluídez.

Así mesmo existe un debate lingüístico sobre a forma do letón falada na cidade de Talsi. Anete Ozola, investigadora do Instituto para a Lingua Letoa da Universidade de Letonia (UL) explica que as variacións da lingua son propias a toda lingua, e que os cidadáns da vila non posúen un dialecto diferenciado. Por outra banda, na cidade son visíbeis esculturas, como na imaxe a continuación, onde se pode ler formas con diferenzas notábeis ao letón. Para a conxugación do presente do verbo ser, ou estar "būt" o letón formal escribe "Es esmu" (Eu son) mais en Talsi a deviación conxúgase como "Es i". 

Forma dialectal do Municipio de Talsi.

Notas
-----

1. ↑  "Latvia: Administrative Division (Regions and Municipalities) - Population Statistics, Charts and Map". *www.citypopulation.de*. Consultado o 2023-12-21.
2. ↑  "The name of the Talsi district is now also in the Libyan language; there will be such inscriptions in at least 14 coastal villages". 27 de xaneiro de 2023. Consultado o 21 de decembro de 2023.
3. ↑  "The young researcher writes about the Talsi dialect". 27 de xaneiro de 2023. Consultado o 21 de decembro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Organización territorial de Letonia
* Rexións de Letonia
* Arvīds Blūmentāls

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q97232890
* OSM: 13047882

 |
Coordenadas: 59°14′N 14°26′L﻿ / ﻿59.233, -14.433

|  |
| --- |
| **Concello de Degerfors***Degerfors kommun* |
|  |
| Oficinas do municipio |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | NärkeVärmland |
| **Condado** | Örebro |
| **Capital** | Degerfors |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 9 526 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 433,7 km² |
| **Densidade** | 24,81 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | degerfors.se |

**Degerfors** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Örebro. A súa capital é Degerfors. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 9 526 habitantes.

No noroeste do concello hai principalmente terras agrícolas abertas, ao igual que nunha área ao redor de Åtorp no sur. En xeral o municipio está formado por unha gran parte de terreo boscoso cunha gran mestura de bosque caducifolio. Trátase dun típico municipio obreiro construído ao redor do martinete que se construíu no século XVII. No presente o municipio é o principal empregador, seguido pola industria siderúrxica.

Ata os anos 80 a poboación medrou, pero a partir desa data comezou a decrecer. Tras as eleccións da década de 2010 o Vänsterpartiet é o partido máis votado e gobernou xunto co Miljöpartiet dende o ano 2010 ata o 2018. Durante o período de 2018 a 2022 producíronse varios cambios no poder.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-08-15.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 31 mars 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 31 mars 2022. Totalt". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-08-21.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q509469
* GeoNames: 2717881
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-1934
* OSM: 935498

 |
Os ***Annales Regni Francorum*** (en lingua galega "Anais do Reino dos Francos") é unha obra que describe as accións dos gobernantes francos nun período que oscila entre 741 (ano da morte de Carlos Martel) e o ano 829.

Iniciado entre 788 e 793 por orde expresa de Carlomagno, son sen dúbida traballo de polo menos tres diferentes escritores, un deles é, probablemente, Eginard, biógrafo de Carlomagno. Os outros atópanse entre os eruditos eclesiásticos que asistiron á corte carolinxia. A pesar da morte do soberano, a obra foi continuada durante o reinado do seu sucesor Lois o Piadoso antes de ser detido sen un motivo concreto no ano 829. O traballo é a fonte máis importante que temos para coñecer as accións e políticas do reino dos francos, especialmente durante o reinado de Carlomagno.

A súa tradución ao alemán publicouse en Hannover en 1895, dentro dos *Scriptores rerum germanicarum in usum scholarum*, reeditado despois en 1950.

Notas
-----

1. ↑  www.en.academic.ru

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Texto dos *Annales Regni Francorum* *(en latín)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q564409
* WorldCat
* VIAF: 174620627
* ARLIMA: 8335
* BNF: 13170184b
* GND: 4833771-7
* SUDOC: 035144246

 |
Modelo de ión de carbonato, CO32−
Os **carbonatos** son os sales do ácido carbónico ou ésteres co grupo R-O-C(=O)-O-R'. Os sales teñen en común o anión CO32- e derívanse do hipotético ácido carbónico H2CO3. Segundo o pH (a acidez da disolución) están en equilibrio co bicarbonato e o dióxido de carbono.

Características
---------------

A maioría dos carbonatos, á parte dos carbonatos dos metais alcalinos, son pouco solubles en auga. Debido a esta característica son importantes en xeoquímica e forman parte de moitos minerais e rocas.

O carbonato máis abundante é o carbonato cálcico (CaCO3) que se atopa en diferentes formas como calcita, aragonita (unha modificación formada a altas temperaturas), na forma maciza como calcario, como mineral metamórfico en forma de mármore é é xeralmente o cemento natural das arenitas.

Substituíndo unha parte do calcio por magnesio obtense a dolomita CaMg(CO3)2 que recibe o seu nome por unha formación rochosa nos alpes onde abunda.

Moitos carbonatos son inestábeis a altas temperaturas e perden dióxido de carbono mentres se transforman en óxidos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q181699
* BNCF: 21829
* BNF: 12000900x
* EBID: ID
* GEC: 0224691
* GND: 4147300-0
* JSTOR: carbonates
* LCCN: sh85020136
* MAG: 2780659211
* NDL: 00572680
* NKC: ph126862
* PSH: 5853
* Treccani: carbonati

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ChEBI: 23016

 |
Coordenadas: 59°17′N 17°48′L﻿ / ﻿59.283, -17.800

|  |
| --- |
| **Concello de Ekerö***Ekerö kommun* |
|  |
| Centro de Ekerö |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Uppland |
| **Condado** | Estocolmo |
| **Capital** | Ekerö |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 29 188 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 384,17 km² |
| **Densidade** | 134,27 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | ekero.se |

**Ekerö** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Estocolmo. A súa capital é Ekerö, situada na illa de Ekerön. No ano 2022 a súa poboación era de 29 188 habitantes.

O municipio de Ekerö está no sur do *landskap* de Uppland e inclúe as illas Mälaröarna. O concello inclúe 140 illas no lago Mälaren.

Ekerö limita ao nordés co concello de Järfälla, ao leste co de Estocolmo, ao sueste co de Huddinge, ao sur cos de Botkyrka e Salem e ao suroeste co de Södertälje, todos no condado de Estocolmo. Ao oeste limita co concello de Strängnäs no condado de Södermanland, ao norte cos de Enköping e Håbo no condado de Uppsala e co municipio de Upplands-Bro no condado de Estocolmo.

Xeografía
---------

O concello está formado por un grupo de illas no lago Mälaren. Estas coñecéronse durante moito tempo polo nome colectivo de *Mälaröarna* (as illas do Mälaren). As illas máis importantes son:

* Adelsön
* Björkö (Birka)
* Ekerön (incluídas Munsön, Kärsön e Gällstaö)
* Estbröte
* Fågelön
* Färingsö (Svartsjölandet)
* Helgö
* Kungshatt
* Kurön
* Kärsön
* Lovön (incluída Lindö)
* Malmhuvud

Ademais existen moitas illas pequenas, como Vårö e Ljusön, ámbalas dúas no estreito de Långtarmen.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-08-17.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 31 mars 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 31 mars 2022. Totalt". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-08-20.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q492614
* GeoNames: 2716579
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-0050
* OSM: 398920

 |