recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Heliodoro** (Ἡλιόδωρος) de Emesa (Siria) foi un escritor grego, autor da novela *Etiópicas* (*Αἰθιοπικά*), coñecida tamén como *Teáxenes e Cariclea* (*Θεαγένης καὶ Χαρίκλεία*).

Traxectoria
-----------

Nada se sabe con seguridade da súa vida, que se data de forma variábel entre os séculos III e IV, pero identificárono cun bispo cristián de Tesalónica chamado así, segundo a noticia que aparece por primeira vez en *Historia eclesiástica* de Sócrates de Constantinopla , chegando a ser bispo de Trica e quen introducira o celibato en Tesalia.

Obra
----

Dúas particularidades asignan á novela de Heliodoro un posto especial. En primeiro lugar, o inusitado virtuosismo na técnica narrativa; por outra banda, constitúe un relevante testemuño de que novas forzas relixiosas penetran nesa época. Nesta novela de Heliodoro, como nas demais, percíbese con especial claridade que a lingua é produto artificioso. Todos os recursos da arte retórica e apoiaturas poéticas non poden desmentir o carácter pobre deste estilo. Constrúense pero non se redondean grandes períodos. A teima, sobre todo, de recargar as oracións amontoando participios conduce á formación de cláusulas monstruosas.

Notas
-----

1. ↑  século V; 5, 22

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Heliodoros, Aquiles Tatius (1980). *Las Etiópicas o Teágenes y Cariclea*. Traducción a cargo de Emilio Crespo Güemes (1ª ed. 2ª imp.). Editorial Gredos. Madrid. ISBN 9788424935351.

### Outros artigos

* *Leucipa e Clitofonte* de Aquiles Tacio.
* *Quéreas e Calírroe* de Caritón.
* *Dafnis e Cloe* de Longo de Lesbos.
* *Habrócomes e Antía* de Xenofonte de Éfeso.

### Ligazóns externas

* Heliodoro: *Etiópicas*.
	+ Texto bilingüe grego - francés no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q313011
* WorldCat
* VIAF: 307181873
* BAV: ADV10224357
* BIBSYS: 90145261
* BMT: 71482
* BNE: XX912990
* BNF: 12083027v
* BRE: 2348725
* BVMC: 23142
* BVPB: 324784
* CANTIC: a10099566
* CERL: cnp01260043
* CiNii: DA01313034
* DeutscheBio: 118548808
* EBID: ID
* FAST: 57740
* GEC: 0032357
* GND: 118548808
* Gutenberg: 45087
* ICCU: CFIV060540
* ISNI: 0000 0004 3536 4584
* LCCN: n80089698
* NDL: 00914198
* NKC: jn19990210276
* NLA: 35185598
* NLG: 18863
* NNDB: 000095716
* NTA: 069649138
* OBP: ID
* OL: OL229047A
* PTBNP: 414425
* SELIBR: 190425
* SUDOC: 029143071
* Treccani: eliodoro-di-emesa
* UNZ: Heliodorus

 |
***Mall*** é o quinto álbum de estudio da banda inglesa de post-punk Gang of Four, publicado o a través do selo Polydor Records. Sete anos despois da ruptura do grupo, os membros fundadores Jon King e Andy Gill reuníronse para *Mall*. Habilmente producido cunha forte énfase nos sintetizadores e nos ritmos funk, o enfoque lírico devolve á banda á area política. Como suxire o título, *Mall* fala de consumismo e economía, mentres que o tema "F.M.U.S.A." é un ensaio sobre a guerra de Vietnam. O disco conta cunha versión da canción de Bob Marley "Soul Rebel".

Listaxe de cancións
-------------------

Todos os temas compostos por Andy Gill e Jon King agás onde se indique.

1. "Cadillac" - 5:29
2. "Motel" - 3:34
3. "Satellite" - 3:58
4. "F.M.U.S.A." (Gill) - 5:01
5. "Don't Fix What Ain't Broke" (King) - 4:02
6. "Impossible" - 0:54
7. "Money Talks" (Gill) - 3:36
8. "Soul Rebel" (Bob Marley) - 4:05
9. "Hiromi & Stan Talk" - 0:43
10. "Colour from the Tube" - 3:45
11. "Hey Yeah" - 3:42
12. "Everybody Wants to Come" - 4:01
13. "World Falls Apart" - 6:08

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6743947
* Discogs: 94858
* MusicBrainz: ID

 |
**Manuel Formoso Piñeiro**, nado en Buenos Aires en 1916 e finado en Sarrión en abril de 1939, foi un poeta e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Formoso e Manuela Piñeiro, emigrantes de Carnota, que retornaron a Galicia a finais dos anos dez. Criouse na parroquia pontevedresa de Alba, onde seus pais mercaron unha propiedade e se dedicaron a atender a explotación agraria. Foi educado polo seu curmán Antonio Agustín Formoso Piñeiro, daquela estudante de maxisterio en Pontevedra. Estudou na escola de Lerez. En outubro de 1934 solicitou permiso para facer prácticas no Hospital de Pontevedra para os seus estudos de practicante. Militante das Mocedades Galeguistas de Pontevedra. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi mobilizado en febreiro de 1937. Desertou do exército franquista e pasouse ao bando leal. Detido ao final da guerra, foi fusilado en abril de 1939 en Sarrión (Teruel). Benito Búa Rivas, asinando co pseudónimo B. Lerez, dedicoulle o poema "A morte dun heroi" que apareceu no *Cancioneiro de loita galega* editado en México en 1942.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 4-10-1934, p. 10.
2. ↑  *Diario de Pontevedra*, 26-2-1937, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Alonso Montero, Xesús (1996). *Ensaios breves de literatura e política*. Nigra.

### Ligazóns externas

* Manuel Formoso Piñeiro, a morte dun heroi, en *Nós Diario*, 13-4-2019.
Gandhi recolle uns grans de sal ó remate da marcha.
A **marcha do sal**, tamén coñecida como **marcha de Dandi** e o **sal Satyagraha**, foi un acto de desobediencia civil non-violento que se produciu na India colonial iniciado por Mohandas Gandhi para producir sal coa auga do mar. Con este acto, reivindicouse unha práctica que fora común até que os oficiais británicos introduciron impostos na produción do sal, declararon as actividades de reclamación do sal como ilegais e empregaron o uso da forza repetidamente para frealo. A marcha, de vinte e catro días, comezou o 12 de marzo de 1930 como unha campaña de acción directa e protesta non violenta en contra do monopolio británico do sal, conseguindo a atención internacional, dando un gran pulo ó movemento de independencia da India e comezou o Movemento internacional de desobediencia civil.

A marcha foi o desafío organizado máis significativo contra a autoridade británica dende o movemento de non cooperación de 1920–22, e foi seguido pola declaración de soberanía de Purna Swaraj e o autogoberno polo Congreso Nacional Indio o 26 de xaneiro de 1930.

Gandhi liderou a marcha de Dandi dende a súa residencia, Sabarmati Ashram, preto da cidade de Ahmedabad. 78 persoas comezaron a marcha con Gandhi, que pretendían camiñar 390 km até a vila costeira de Dandi, que se atopa en Navsari, no estado de Gujarat. Como o obxectivo de Gandhi e os seus seguidores era producir sal sen pagar impostos, un número crecente de indios uníronse no seu camiño. Cando Gandhi crebou coa lei do sal ás 6:30 am o 6 de abril de 1930, millóns de indios imitárono e comezaron a facer actos de desobediencia civil contra o Raj Británico. A campaña tivo un efecto significativo en todo o mundo, e especialmente nas actitudes británicas cara á soberanía india e o autogoberno.

Notas
-----

1. ↑  Dorling Kinderseley Ltd, ed. (2014). *Eyewitness Gandhi* (1 ed.). Londres. p. 44. ISBN 0241185661. Consultado o 3 de setembro de 2015.
2. ↑  "Mass civil disobedience throughout India followed as millions broke the salt laws", from Dalton's introduction to Gandhi's *Civil Disobedience*. Gandhi & Dalton, 1996, p. 72.
3. ↑  Johnson, p. 37.
4. ↑  Ackerman & DuVall, p. 109.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Marcha do sal Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***India*** |

### Bibliografía

* Ackerman, Peter (2000). Palgrave Macmillan, ed. *A Force More Powerful: A Century of Nonviolent Conflict*. ISBN 0-312-24050-3.
* Dalton, Dennis (1993). Columbia University Press, ed. *Mahatma Gandhi: Nonviolent Power in Action*. ISBN 0-231-12237-3.
* Decourcy, Elisa. "Just a grain of salt?: Symbolic construction during the Indian nationalist movement," *Melbourne Historical Journal,* 1930, Vol. 38, pp 57–72

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q239344
* BRE: 3636317
* EBID: ID

 |
**Manuel Font i Altaba**, nado en Barcelona o 4 de febreiro de 1922 e finado en Barcelona o 30 de abril de 2005, foi un político español e alcalde en funcións de Barcelona entre xaneiro e abril de 1979.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Química e despois fixo o doutoramento en Farmacia e en Ciencias Naturais na Universidade de Barcelona. Era considerado un destacado experto en mineraloxía e cristalografía, campos nos que publicou máis de douscentos artigos de investigación e algúns libros.

Foi profesor de investigación do Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) en Barcelona e catedrático de Cristalografía, Mineraloxía e Mineralotecnia da Universidade de Barcelona. Profesor emérito desde o ano 1988, tamén foi director do Departamento de Cristalografía e Mineraloxía e vicedecano da Facultade de Ciencias (1969-1973). Membro da Real Academia das Ciencias e as Artes de Barcelona e doutras sociedades científicas de prestixio.

Ocupou diversos cargos políticos no Concello de Barcelona, entre os cales destaca o de alcalde en funcións o ano 1979.

Véxase tamén
------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Josep Maria Socías** |  **Alcalde de Barcelona** xaneiro de 1979 - abril de 1979 | Sucesor:**Narcís Serra** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3327939
* WorldCat
* VIAF: 5657138
* BNE: XX878295
* CANTIC: a10086249
* Dialnet: 228324
* GEC: 0027409
* GND: 1056325070
* ISNI: 0000 0000 5946 7511
* LCCN: n50024751
* NTA: 073524492
* SUDOC: 074711520

 |
**Heliodoro Rivas Rivas**, coñecido como **Rivitas**, nado en Vigo en 1884, foi un xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Oficial maior do concello de Redondela, desempeñou o posto de Secretario nalgúns períodos. Vinculado á Sociedade de Agricultores La Progresiva de Chapela. Dirixiu os periódicos redondeláns *La Opinión* e *Redención* e foi correspondente de *El Pueblo Gallego* en Redondela. Presidiu a VI Asemblea Agraria (1915). Foi directivo do Centro Republicano Radical (1932) do que chegou a presidente en 1933, repetindo cargo en 1935. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde interino de Redondela polo Comandante Militar de Vigo o 21 de xullo. Cesou seis días despois, o 27 de xullo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Serafín Dacosta Pazo** |  **Alcalde de Redondela** 1936 | Sucesor:**Francisco Cunqueiro Montenegro** |

Vida persoal
------------

Casou con Ángela García.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Amoedo López, Gonzalo; Gil Moure, Roberto (2002). Do Castro, ed. *Redondela, crónica dun tempo pasado: A II República e o primeiro franquismo*. Sada. pp. 305–306. ISBN 84-8485-090-0.

### Ligazóns externas

* Anecdotario redondelán. Alcaldes
**Marcial Gamboa Sánchez-Barcáiztegui**, nado en Ferrol o 11 de outubro de 1906 e finado en Madrid o 5 de xuño de 1986, foi un militar galego, designado como senador por Xoán Carlos I en 1977.

Traxectoria
-----------

Neto do militar e enxeñeiro Victoriano Sánchez Barcáiztegui, aínda que nado en Ferrol, pasou a infancia no colexio de orfos da Armada en Madrid. Aos catorce ingresa na Escola Naval de Cádiz, de onde sae en 1925. Durante a guerra civil española apoia o bando franquista e cobre o conflito en submarinos.

Posteriormente, e xa coa Escola Naval Militar instalada en Marín, foi profesor no centro de ensino e posterior subdirector. Estivo ao mando do cruceiro Méndez-Núñez. Comandante xeral do Arsenal de Cartaxena, na década dos cincuenta incorporouse ao Ministerio de Mariña, xa co rango de almirante. En 1969 é nomeado capitán xeneral da Zona Marítima do Mediterráneo, posto no que permanece ata 1973, cando se retira.

Despois da súa xubilación pertenceu aos consellos de administración do Padroado de Casas da Armada, que presidiu, e ao da Empresa Nacional Santa Bárbara, dedicada á produción de armamento. En 1977 foi escollido polo rei Xoán Carlos I para integrar o Senado de España durante a lexislatura constituínte. Como independente, integrouse no grupo mixto. Tras as eleccións de 1977 retirouse da política.

Condecoracións
--------------

* Gran Cruz de María Cristina
* Gran Cruz da Orde de San Hermenexildo
* Gran Cruz ao Mérito Naval
* Gran Cruz ao Mérito Militar
* Gran Cruz ao Mérito Aeronáutico
* Gran Cruz de São Bento de Avis
* Comendador da Orde da Coroa de Tailandia.

Vida persoal
------------

Foi pai de Marcial Gamboa Ballester, militar, e avó de Marcial Gamboa Pérez-Pardo, comandante e director á súa vez da Escola Naval Militar de Marín. Foi irmán do director de cinema José Luis Gamboa.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12392892
* BNE: XX1278388
* DBE: marcial-gamboa-y-sanchez-barcaiztegui

 |
Joseph Radetzky von Radetz.
Marcha Radetzky, duración 2:33
A ***Marcha Radetzky*** é unha composición orquestral de Johann Strauss, escrita en 1848. Foi composta na horna ao mariscal de campo austríaco Joseph Radetzky von Radetz, que nunha serie de vitorias, salvou o poder militar de Austria no norte de Italia durante a revolución de 1848 e 1849.

A marcha acadou moita popularidade como expresión do nacionalismo austríaco. Porén, cando posteriormente Radetzky tomou parte na represión do movemento revolucionario en Austria, a marcha chegou a ser considerada como un símbolo reaccionario. 

Actualmente, a *Marcha Radetzky* debe a súa popularidade por ser a peza que pecha o Concerto de Aninovo da Wiener Philharmoniker. Durante a interpretación desta obra, a audiencia aplaude ao compás e o director xírase para dirixir o público no canto de facelo coa orquestra.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Jeroen H.C. Tempelman, "On the *Radetzky March*", *Vienna Music*, no. 99 (Summer 2000), pp. 12–13

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12001
* WorldCat
* VIAF: 185055907
* BNE: XX2234554
* BNF: 139196334
* EBID: ID
* GND: 300155840
* IMSLP: ID
* LCCN: n83051501
* MusicBrainz: ID
* NLA: 58565104

 |
A **meditación** é o nome xenérico dunha serie de actividades que ensinan diversas relixións e movementos (por exemplo o Ioga). As definicións e técnicas varían bastante, mais unha meditación típica comprende 3 etapas: 

1. **abstracción dos sentidos**,
2. **concentración** : atención en manter unha postura correcta
3. **manter a mente inmóbil** : non prestar atención aos pensamentos que xorden e deixalos que se dilúan.

*Nota: a meditación neste sentido non se debe confundir coa meditación no senso xeral de cavilación: ao contrario, coa meditación trátase de calar a mente, non de póla a cavilar.*
A meditación é un técnica de relaxamento na que calamos a mente para ouvirmos a alma (o subconsciente); imaxine un río en que a corrente non deixe que vexamos o fondo, o río é a nosa mente e a corrente son os nosos pensamentos e o fondo é o noso verdadeiro eu interior, no cal, só conseguimos entrar en contacto con el cando voltamos para dentro de nós mesmos, sendo así é a través da meditación que podemos evoluírmos espiritualmente e consecuentemente pasamos a nos coñecer mellor.

Beneficios
----------

*Algún budista xaponés comparou a meditación co proceso de deixar repousar un vaso con auga e barro: o barro vai apousando no fundo e a auga fica cristalina.*
Os beneficios coa práctica da meditación son innúmeros, mais podemos destacar principalmente, que é o mellor antiestrés que existe,pois o estrés é acumulativo así como a meditación,entón a través da práctica diaria, a meditación baixa o estrés deixándonos máis calmos. Moitos hospitais utilizan ese tipo de técnica de relaxamento antes das cirurxías.

Práctica
--------

Como calar a mente? a mente cala se imos deixando que os pensamentos que xorden se dilúan, como se dilúen as ondas que fai unha pedra ao caer na auga.

Existen moitas técnicas, mais todas levan consigo basicamente a concentración (na postura, no respiro etc) e o non seguimento dos posíbeis pensamentos que xorden unha e outra vez, ata que se vai calmando a mente e cala pouco a pouco.

Volta ao medio
--------------

Nas filosofías relixiosas do oriente, como sankhya-ioga, brahmanismo, budismo e as súas variacións como o budismo tibetano e zen, ben como nas artes marciais como tai chi chuan, a meditación é vista como un estado que supera o intelecto, onde a mente se pon en silencio para dar lugar ao contido espiritual. Ese "calar a mente" lévanos de volta ao centro real da nosa vida, ao "medio", de aí *meditar*.

En sánscrito a meditación é chamada **dhyana**, obtida polas técnicas de *dharana* (concentración).

Véxase tamén
------------

* Meditación budista
* Budismo
* Eustachius a San Paulo
* Santo Ignacio de Loyola
* René Descartes
* Samadhi
* Ioga
* Zazen
* Zen
* Sahaja Yoga
* Vipasana

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q108458
* AAT: 300264363
* BNCF: 10940
* BNF: 119324707
* BRE: 2197818
* EBID: ID
* FAST: 1015409
* GEC: 0193585
* GND: 4038241-2
* JSTOR: meditation
* LCCN: sh85083210
* MAG: 521822307
* NDL: 00577263
* PSH: 9289

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D019122
* MeSH: E02.190.525.374

 |
Illas da Raíña Isabel, no noroeste do Canadá.
As **Illas da Raíña Isabel** (inglés: *Queen Elisabeth Islands*; francés: *Îles de Réinea-Élisabeth*; oficialmente coñecidas como **Parry Islands**) son o grupo de illas máis setentrional das Illas árticas canadenses. Atópanse entre os Territorios Nunavut e Territorios do Noroeste.

Algunhas delas son das máis grandes do mundo, sendo a maior a Illa de Baffin. Outras illas maiores son a Illa Ellesmere, Illa de Amund Ringnes, Axel Heiberg, Bathurst, Illa Borden, Illa Cornwall, Illa Cornwallis, Illa Devon, Illa Eglinton, Illa Ellef Ringnes, Illa Mackenzie King, Illa Melville e a Illa Prince Patrick.

As illas xuntas abarcan unha área de 418.961 km². O arquipélago recibiu o nome en honor a Isabel II, con motivo do seu coroación como Raíña do Canadá en 1953. A maioría atópanse deshabitadas, sendo a súa industria principal a extracción de petróleo. Os maiores municipios son as aldeas Resolute, na Illa Cornwallis e Grise Fiord, na Illa Ellesmere.

As illas foron descubertas polos europeos en 1616, pero non foron completamente exploradas e cartografadas ata as expedicións británicas e noruegas do século XIX. A maioría delas foron exploradas por William Parry, de cuxo nome deriva a denominación oficial.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q216533
* WorldCat
* VIAF: 315144080
* EBID: ID
* GEC: 0425901
* GeoNames: 6115077
* GND: 4271742-5
* NKC: ge705000
* OSM: 1656495
* SUDOC: 179261002

 |
| Illas Sula |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Indonesia |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago | Molucas |
| Linguas |  |
| Poboación (2000) | 108.015 hab. |
| Superficie | 9.632 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 1°52′S 125°22′L﻿ / ﻿-1.867, -125.367 |
| Maior Altura |  |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

As **illas Sula** (en Indonesio:*Kepulauan Sula*) son un grupo de illas das Molucas en Indonesia. As súas tres illas principais son Mangole, Sanana (Sulabesi) e Taliabu, coas illas máis pequenas e Lifamatola e Seho. Adminístranse como Kepulauan Sula Regency (*Kabupaten Kepulauan Sula*). A súa superficie é de 9.632 km² e a poboación de 108.015 (censo de 2000).

Antes da independencia de Indonesia, Sula tamén eran coñecidas como as Illas Xulla, con Taliabo como Xulla Taliabo, Sanana como Xulla Bessi, e Mangola como Xulla Mangola.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q47456053
* GeoNames: 1626240
* TGN: 1010318

 |
| Illas Tanimbar |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital | Saumlaki |
| País | Indonesia |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago | Molucas |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | 60.000 hab. |
| Superficie | 5.500 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 7°30′S 131°30′L﻿ / ﻿-7.500, -131.500 |
| Maior Altura |  |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

Cacatúa de Tanimbar
As **Tanimbar** (ou ***Timor Laut***) son un grupo de 66 illas pertencentes a Indonesia, dentro da provincia das Molucas.

De 5.500 km² e uns 60.000 habitantes, atópanse entre Timor e Nova Guinea. A illa principal é **Yamdena**, de 2.900 km², onde se atopa **Saumlaki**, a localidade máis importante; outras das maiores illas son Selaru e Larat. Nelas cultívanse millo, arroz, batata, manga e papaia. Tamén hai pesca de nácara e trepang.

Como o resto de illas orientais indonesias, as Tanimbar pertencen a área da Liña de Wallace (Wallacea), de grande interese científico pola súa rica biodiversidade, ao ser illas situadas entre o Sueste asiático e Oceanía. Atópanse especies como a rara cacatúa de Tanimbar (*Cacatua goffini*), a curuxa de Tanimbar (*Tyto sororcula*) ou o *Tiliqua Scincoides chimaerea*.

As illas Tanimbar foi de sempre unha área illada. Aínda que nominalmente holandesa durante séculos, os holandeses non a pacificaron ata comezos do século XX. Ata 1979 cada vila gobernábase arredor dun gobernante hereditario.

Relixión
--------

Segundo o censo indonesio o 71% da poboación é cristián e o 29% musulmá  En 1892 estableceuse no arquipélago o primeiro pastor protestante e para 1920 dous terzos da poboación era protestante, os católicos que chegaran en 1910 constituían o resto da poboación, e apenas había musulmáns na rexión,

Notas
-----

1. ↑  Susan McKinnon *From a Shattered Sun: Hierarchy, Gender, and Alliance in the Tanimbar Islands*, 1991, ISBN 0299131548, páxina 4
2. ↑  David G. Anderson e Eeva K. Berglund *Ethnographies of Conservation*, 2004 ISBN 1571816968, páxina 53
3. ↑  En Indonesia, estatisticamente, clasifícase como musulmá a calquera persoa que non indique pertenza a unha das principais relixións do país.
4. ↑  Karel Steenbrink *Catholics in Indonesia 1808-1942*, 2003, ISBN 9067182605, páxina 206

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q913624
* WorldCat
* VIAF: 315527884
* EBID: ID
* GEC: 0065153
* GeoNames: 1625029
* LCCN: sh94006801

 |
**Mathieu Kérékou**, nado en Kouarfa o 2 de setembro de 1933 e finado en Cotonou o 14 de outubro de 2015, foi un militar e político beninés, que foi Presidente de Benín entre o 26 de outubro de 1972 e o 4 de abril de 1991 e de novo dende o 4 de abril de 1996 até o 2006.

Traxectoria
-----------

Estudou en escolas militares de Malí e o Senegal. Serviu no exército de Benín trala súa independencia (1960). Foi axudante de campo (1963) do presidente Hubert Maga, presidente do Consello Revolucionario das Forzas Armadas, cando o seu curmán, Maurice Kouandété levou a cabo un golpe militar en 1968. Comandante da unidade militar de Ouidah e xefe de persoal do exército de Dahomey.

En abril de 1972, tomou o poder por medio dun golpe militar que rematou co triunvirato gobernante no período de Justin Ahomadégbé-Tomêtin. En 1974, adoptou o marxismo-leninismo e o país pasou a chamarse "República Popular de Benín", prohibiu os partidos políticos e declarouse ditador.

En 1980, foi elixido presidente pola Asemblea Nacional Revolucionaria, e retirouse do exército en 1987. Así como o resto da África militarizada, en 1990 iniciou unha transición cara á democracia que Kerekou permitiu. En 1991, neste proceso de apertura democrática, perdeu as eleccións abertas cun 32 %, fronte ó economista Nicéphore Soglo (68 %). Tralo abandono do poder, pediu desculpas por "tódolos lamentables e deplorables incidentes" que se produciron no seu goberno.

Nas eleccións de 1996, volveu presentarse á presidencia, derrotando a Soglo cun 52,5 % na segunda rolda electoral. Reelixido en 2001 en circunstancias controvertidas, acusado de fraude electoral non houbo participación dos outros dous candidatos (Soglo e Adrien Houngbédji) na segunda volta electoral. Estabeleceu unha economía liberal, Benín participou en misións internacionais de paz. Reformou a Constitución en 2005, e convocou eleccións, mais fracasou no seu intento dun terceiro período, sendo vencido por Yayi Boni.

Notas
-----

1. ↑  "Après 29 ans de pouvoir, le Président Kérékou tire sa révérence" (en francés). IRIN. 6 de abril de 2006. Consultado o 15 de outubro de 2015. après plus de 29 ans de pouvoir. Né le 2 septembre 1933 à Kouarfa dans le département de l'Atacora, dans le nord-ouest du Bénin, le Mathieu Kérékou a été pensionnaire des écoles des enfants
2. ↑  "Bénin : Mathieu Kérékou n’est plus" (en francés). lanouvelletribune. 14 de outubro de 2015. Arquivado dende o orixinal o 15 de outubro de 2015. Consultado o 15 de outubro de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mathieu Kérékou Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q206719
* WorldCat
* VIAF: 39397049
* BNF: 120551526
* DeutscheBio: 120860783
* EBID: ID
* FAST: 55805
* GND: 120860783
* ISNI: 0000 0000 7830 1779
* LCCN: n80067933
* Munzinger: 00000013458
* NTA: 172320089
* SUDOC: 035199326

 |
Bandeira das Illas Shetland
Mapa das Illas Shetland
As **illas Shetland** son un grupo de illas do océano Atlántico setentrional situadas entre as illas Feroe, ao suroeste de Noruega e Gran Bretaña. Lixeiramente por enriba dos 60ºN de latitude, representan o extremo setentrional do Mar do Norte. Administrativamente constiúen un dos 32 condados de Escocia.

As illas teñen un total de 1469 km², cunha poboación duns 22.000 habitantes, dos cales uns 7.000 viven en Lerwick, a capital.

O clima é húmido e fresco (aínda que suavizado pola influencia da corrente do Golfo). Lerwick acumula 1.140 mm en 181 días de precipitación ao ano. As temperaturas, moi constantes ao longo do ano (debido á latitude) son de 7 °C de media, con 12 °C en xullo e agosto e 3 °C en xaneiro e febreiro.

Historia e cultura
------------------

Despois de seren colonizadas polos escandinavos e formar parte de Noruega durante toda a Idade Media, as illas pasaron á coroa escocesa o 20 de febreiro de 1472. Durante a segunda guerra mundial barcas procedentes das Shetland, coñecidas como "Shetland bus", proporcionaron axuda á Noruega ocupada, e evacuaron fuxitivos.

Como lingua da poboación, o antigo norn foi substituído por un dialecto insular do scots chamado shetlándico, que á súa vez está sendo substituído polo inglés.

Xeografía e xeoloxía
--------------------

*Artigo principal**:*  Lista das illas Shetland.
As Shetland están aproximadamente a 170 km. ao norte de Escocia, ten unha superficie de 1.468 km² e ten unha costa de 2.702 km. de longo. 
Das aproximadamente 100 illas, só 16 están habitadas. A illa principal do grupo é coñecida como Mainland. As outras illas habitadas son: Bressay, East Burra, West Burra, Fetlar, Muckle Roe, Papa Stour, Trondra, Vaila, Unst, Whalsay, Yell no grupo de illas principal das Shetland, ademais Foula ao suroeste, Fair Isle ao sur, e Housay e Bruray no arquipélago de Out Skerries cara ao leste .

As illas deshabitadas inclúen Out Stack, o punto máis setentrional das Illas Británicas e Mousa coñecida polo Broch de Mousa, unha torre redonda da Idade de Ferro. Que é o mellor exemplo conservado en Escocia.

A xeoloxía das Illas Shetland é complexa, con numerosas fallas e pliegues. Gran parte da economía das Illas Shetland depende dos sedimentos que conteñen petróleo nos mares circundantes.

Economía
--------

A pesca e a gandaría perderon peso ante a explotación do petróleo e o gas natural dos xacementos próximos.

Véxase tamén
------------

* Ovella das Shetland
* Illiña de Forvik

* Portal:Escocia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q47134
* WorldCat
* VIAF: 125426049
* EBID: ID
* GEC: 0062486
* GeoNames: 2638010
* GND: 4054745-0
* LCCN: n81097141
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge295716
* OSM: 2235077

 |
**Medomedá** é un grupo de rock galego que xurdiu en Teo no 2008.

Traxectoria
-----------

Procedentes de grupos como Trifulka, Sufridos e Drinkin'Tinto, estes xa veteranos da música galega crearon no 2008 Medomedá, un grupo musical cun estilo que eles deron en chamar "rock *gilipollas*".

Este novo proxecto musical, con fortes influencias de grupos como Heredeiros da Crus, deuse a coñecer co seu primeiro tema de estudio "Quero ver como te ris" presentado ó concurso A polo ghit (2008), onde tivo grande éxito e quedou entre os finalistas.

Dende entón este grupo de Teo tivo unha grande acollida participando nunha chea de concertos ó longo destes catro anos, entre os que cabe destacar: Festival Brincadeira (2012), Festival de Noso (2011), Castelo Rock (2012), Festi Sahara (2010), Rock in Rian (2010), Cruceiro Rock (2010)…, ademais de numerosas actuacións en salas coma a Nasa ou a Capitol. Tamén presentaron o seu "Quero ver como te ris" no programa da TVG Tourilandia.

Nas súas actuacións a música tamén é un concepto audiovisual, tanto pola estética rechamante como pola interacción cos seguidores mediante, por exemplo, os vídeos subidos a YouTube (nos que fan un adianto da xira dese verán, un peche de tempada etc.).

No 2012 saíu o seu moi esperado primeiro disco, chamado *Mellorando pa peor* no que inclúen unha introdución e 12 temas entre os que destacan "Quero ver como te ris", "Vas de guai e non chegas a chachi" ou "Un polbo botábao" polo grande éxito que xa tiveran nos directos. O seu disco foi gravado no estudio Pousada Son de Ames e sae á rúa baixo unha licenza Creative Commons. Na súa páxina inclúen tamén un apartado onde poder descargar politóns das súas cancións.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web en Myspace
* *Ficha no blog músicaengalego*
* *Medomedá* nos Arquivos da Meiga
* *Debut deMellorando pa peor* en culturagalega.org
* *Entrevista ós Medomedá* no Planeta Furancho

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12393142
* Discogs: 4134136

 |
Maza, clava ou mangual (batedor de bola e cadea).
 Guerreiro portando arma de bola e cadea nos cadros da igrexa de Alaitza (Álava).
 Cabaleiro con mangual nunha ilustración alemá de 1450.
A **maza**, **clava** ou **mangual** é unha arma empregada en batallas en Europa desde a Idade Media ao Renacemento, unha versión do mallo agrícola, que nalgunhas linguas mesmo se chaman igual (en particular Lindley Cintra recolle o termo *mangual* nos seus estudos dialectais do galego-portugués e en dicionarios modernos de portugués aparece con ambos significados). Este bastón compleméntase cun pau de man e unha bola de punta afiada unida a unha cadea.

Historia
--------

Aínda que a aparición desta arma é moi común en iconografía e imaxes, e mesmo en coleccións de armas antigas, algúns historiadores cuestionan se estas bólas metálicas aguzadas foron realmente usadas en combate. Crese que os exemplares matrices poden ter sido creados como falsos ou apropiados como adorno ou como obxecto de colección.

Por outra banda, existe outra arma semellante que está realmente certificada historicamente, sen cabeza metálica puntiaguda, con cabeza de coiro. Usada no pobo rus da Europa Oriental no século X, que se estendeu cara ao oeste desde o séculos XI ao XIII.

De feito, na Igrexa de Alaitza, en Álava, Euskadi, pódense ver guerreiros portadores de tales armas.

Notas
-----

1. ↑  "Dicionario". *Real Academia Galega*. Consultado o 2022-04-16.
2. ↑  "Cintra ALPI4" (PDF). *alpi.csic.es*. Consultado o 17-4-2022.
3. ↑  "Mangual". *Dicio* (en portugués). Consultado o 2022-04-16.
4. ↑  Sturtevant, Paul B. (2016-05-12). "The Curious Case of the Weapon that Didn’t Exist". *The Public Medievalist* (en inglés). Consultado o 2022-04-15.
5. ↑  Waldman, John (2005). *Hafted weapons in medieval and Renaissance Europe: the evolution of European staff weapons between 1200 and 1650* (en English). Boston: Brill. ISBN 978-90-04-14409-5. OCLC 182530713.

Véxase tamén
------------

* Mallo (agricultura)

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Maza Modificar a ligazón no Wikidata*** |
Unha impresora óptica de 35 mm con dúas cabezas de proxector, utilizada para producir efectos especiais en filmes. Empezando pola esquerda, pódese ver a luz da lámpada do proxector brillando. A é o primeiro portelo para o celuloide, en B, unha lente proxecta a película de A no segundo portelo, C. D é a lente da cámara, E é o visor do cámara e F é o control do obturador. A pesada base (G) contén todos os compoñentes electrónicos para controlar a impresión.
Unha **impresora óptica** é un dispositivo que consiste nun ou máis proxectores de filmes mecanicamente enlazados a unha cámara cinematográfica. Permite ós cineastas re-fotografar unha ou máis cintas de película. A impresora óptica úsase para crear efectos especiais en filme, ou para copiar e restaurar material de filmes antigos.

Os efectos ópticos comúns inclúen fundidos, encadeados, cámara lenta, cámara rápida, e composición matte. Traballos máis complicados poden implicar ducias de elementos, todos combinados nunha única escena.

Historia
--------

As primeiras impresoras ópticas simples foron construídas a principios da década de 1920. Linwood G. Dunn expandiu o concepto durante a década de 1930, e durante segunda guerra mundial as unidades fotográficas das forzas armadas dos Estados Unidos encargáronlle deseñar unha impresora óptica que puidese ser solicitada como un artigo común, como unha cámara. O desenvolvemento continuou até ben entrada a década de 1980, cando as impresoras eran controladas con mini-ordenadores. Exemplos destacables do uso da impresión óptica son as composiciónes mate na Guerra das galaxias (1977).

Notas
-----

1. ↑  "7". *The Technique of Special Effects Cinematography*. Focal Press. 1972. ISBN 0-8038-7031-0.
2. ↑  "Company News; DEVELOPERS OF OPTICAL PRINTER WIN OSCAR FOR SPECIAL EFFECTS".
3. ↑  "Dedicated Minicomputers In Optical Design".
4. ↑  "Watch How the Masters Used to Create VFX for Movies in These ILM Videos". NONETWORK, LLC.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8320
* BRE: 2065081
* EBID: ID

 |
**Mateu Isern Estela**, nado en Sineu o 4 de abril de 1959, é un político balear.

Traxectoria
-----------

Estudou no colexio Luis Vives e en 1976 iniciou a carreira de dereito na Universidade das Illas Baleares, licenciándose en 1981. Milita no PP desde a década de 1990.

Da man de José María Rodríguez, formou parte do consello de administración da Societat Municipal d'Aparcaments. Con anterioridade, traballou como xefe dos servizos xurídicos no Banco de Crédito Balear, departamento no que coincidiu co que posteriormente foi Presidente do Congreso dos Deputados Félix Pons, e co avogado Tomeu Sitjar.

Nas eleccións municipais de España de 2011, o seu partido, o PP, gañou en Palma con 17 dos 29 concelleiros, coa maioría absoluta máis folgada da historia de Palma. Tras isto, foi investido alcalde de Palma o 11 de xuño de 2011 cos votos dos concelleiros do seu partido (17) a favor, e cos do PSIB-PSOE (9) e a coalición PSM-IniciativaVerds-Entesa (3) en contra.

Notas
-----

1. ↑  "Mateu Isern Estela". *ABC* (en castelán). 11/05/2011. Consultado o 1 de xuño de 2013.
2. ↑  "Mateu Isern assumirà avui la batlia de l’Ajuntament de Palma". *archive.md*. 2013-06-29. Archived from the original on 29 de xuño de 2013. Consultado o 2020-04-02.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Aina Calvo** | **Alcalde de Palma**2011-2015 | Sucesor:**José Hila** |
Maxi Mounds é unha das modelos eróticas con implantes de polipropileno
Os **implantes de polipropileno** son un tipo de implantes mamarios desenvolvidos polo cirurxián Gerald W. Johnson que, por causa das súas complicacións médicas, foron prohibidos en 2001 na Unión Europea e nos Estados Unidos ao pouco do seu lanzamento.

Historia e características
--------------------------

O procedemento consiste en inserir nos peitos unha bolsa cunhas fibras de polipropileno, xeralmente sobre o músculo, que irritan os tecidos da mama e fan que esta xere un fluído corporal que absorbe nunha cantidade baixa, apenas o 0,01% ao día. Isto provoca un crecemento continuado do peito que só se pode deter extraíndo as fibras de polipropileno. Ademais, outros inconvenientes son que os peitos poden medrar a ritmos diferentes e ás veces é preciso realizar drenaxes para paliar un aumento desmesurado. Porén, o aumento realízase con fluídos naturais da propia persoa, polo que se evita ter no corpo unha gran cantidade substancias alleas ao organismo, como ocorreria no caso de pretender alcanzar ese tamaño con outro tipo de implantes. Alén diso, diversas usuarias que xa probaran outro tipo de prótesis mamarias expuxeron que os implantes de polipropileno causan unha sensación máis natural no corpo do que os implantes de silicona.

Así, os resultados deste procedemento tornáronse nos maiores aumentos de peito nunca rexistrados cunha soa operación, e foron descritos como unha expansión "extrema, case do tamaño dos debuxos animados". Por estes motivos, este tipo de implantes foron usados principalmente no eido da pornografia, especialmente por aquelas modelos incluídas na categoría de *big-bust models* ou de peitos grandes. As modelos que recoñeceron ter estes implantes son Chelsea Charms, Teddi Barrett, Maxi Mounds, Kayla Kleevage, Minka, Elizabeth Starr, Melonie Charm e Mistress Rhiannon.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Copia arquivada" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 30 de maio de 2020. Consultado o 12 de maio de 2016.
2. 1 2
3. ↑

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Implante mamario
* Cirurxía plástica
**Mateus Evangelista Cardoso**, nado en Porto Velho o 15 de febreiro de 1994, é un atleta paralímpico brasileiro con parálise cerebral. Compite en varias probas de atletismo da clasificación T37. Representou ao Brasil nos Xogos Paralímpicos de Verán 2016 celebrados en Río de Xaneiro e gañou a medalla de prata na proba masculina de salto de lonxitude T37. Tamén terminou en cuarto lugar na proba dos 100 metros T37.

Carreira deportiva
------------------

Evangelista ten parálise cerebral conxénita, que no seu caso afecta o lado dereito do corpo. Comezou a practicar atletismo á idade de 13 anos. Tamén xogou fútbol 7 e participou neste deporte durante os Xogos Xuvenís Parapanamericanos de 2009.

Representou ao seu país nos Xogos Parapanamericanos 2015 celebrados en Toronto (no Canadá) e gañou a medalla de ouro na proba de salto de lonxitude e nas de 100 m e 200 m, ámbalas dúas da clase T37.

No Campionato do Mundo de Atletismo Paraolímpico 2017 de Londres gañou a medalla de ouro no evento T37 de 100 metros masculino, a medalla de prata no evento T37 de 200 metros masculino e tamén a medalla de prata no evento T37 de salto de lonxitude masculino. Dous anos despois, no Campionato do Mundo de 2019, gañou a medalla de prata no evento T37 de salto de lonxitude masculino e clasificouse para representar ao Brasil nos Xogos Paralímpicos de Verán 2020 en Toquio, no Xapón. 

Tamén participou nos Xogos Parapanamericanos 2019 en Lima (no Perú), onde gañou a medalla de ouro nos 100 metros e a de prata nos 200 metros e no salto de lonxitude.

Notas
-----

1. 1 2  "Mateus Evangelista Cardoso". *paralympic.org* (en inglés). International Paralympic Committee. Consultado o 26 de decembro de 2019.
2. ↑  "Mateus Evangelista leva a prata no salto em distância na classe T37". *O Dia - legado Paralimpíada* (en portugués). 13 de setembro de 2016. Consultado o 22 de xullo de 2020.
3. ↑  Pavitt, Michael (10 de agosto de 2015). "Cuban becomes fastest female Para-athlete at Parapan American Games". *insidethegames.biz* (en inglés). Consultado o 3 de xaneiro de 2020.
4. ↑  Etchells, Daniel (11 de agosto de 2015). "America's Wallace breaks 100m world record to strike gold at Parapan American Games". *insidethegames.biz* (en inglés). Consultado o 3 de xaneiro de 2020.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha de Mateus Evangelista Cardoso no Comité Paralímpico Internacional *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27835455
* IPC: mateus-evangelista-cardoso

 |
**Joaquín Iglesias Cabana**, nado na Coruña cara a 1892 e finado no mesmo concello o 16 de setembro de 1936, foi un tipógrafo e político galego.

Traxectoria
-----------

Tipógrafo. Foi reelixido presidente da Juventud Socialista Ferrolana en maio de 1919. Membro da UGT e dirixente da Agrupación Socialista da Coruña da que foi secretario en 1929, reelixido o 26 de xaneiro de 1930 e novamente reelixido o 26 de febreiro de 1931. En marzo de 1931 foi elixido candidato para as eleccións municipais. En maio de 1935 foi elixido secretario xeral do Comité da Federación socialista coruñesa. Participou na fundación da sociedade Liga de Inquilinos de La Coruña en 1932, da que foi elixido vogal e foi presidente da xunta directiva fundadora da Cooperativa Española de Casas Baratas Pablo Iglesias da Coruña en maio de 1933. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e paseado no distrito coruñés o 16 de setembro con Manuel Andrade Deibe, Pedro Galán Calvete e José Manuel Álvarez Álvarez.

Vida persoal
------------

Casou con Celia Seoane.

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 15-5-1919, p. 1.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 18-12-1929, p. 5.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 1-4-1931, p. 4.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-5-1935, p. 11.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Joaquín Iglesias Cabana na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q85967240
* DSBE: 10687\_iglesias-cabana-joaquin

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Medula.
A rexión escura do centro correspóndese coa medula dun teixo
En botánica a **medula** ou **arro** é o tecido mol que constitúe o interior de moitos talos, caules e *thallus*. Nos talos das dicotiledóneas, ximnosperma e nalgúns pteridófitas, é un parénquima (parénquima medular) incoloro e de membranas sutís que ocupa a parte interna do cilindro central, e limitado polo exterior por feixes vasculares. Adoita seu un tecido lixeiro e ás veces pode ser máis ou menos reabsorbido, dando talos fistulosos e ocos.
Nas talófitas, simplemente é un tecido máis laxo que a parte exterior do talo. Tamén é chamado en galego **miolo** ou **molo**, especialmente cando é brando ou mol.

A parte clara correspóndese co miolo dun sabugueiro.

Notas
-----

1. ↑  Rudall, P. 2007. *Anatomy of flowering plants: an introduction to structure and development*. Cambridge University Press.
2. ↑  ESAU, K. 1988. Anatomía de las plantas con semilla. Ed. Hemisferio Sur. ISBN 950-00-4233-9

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Madeira
* Sámago
* Cerna

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192576
* EBID: ID
* GEC: 0122472
* JSTOR: pith
* MAG: 15228724

 |
Non confundir con melanina.
Melamina.
A **melamina** é unha base orgánica e un trímero de cianamida coa fórmula química C3H6N6 co nome sistemático da IUPAC 2,4,6-triamino-1,3,5-triazina. É lixeiramente soluble na auga. De forma natural forma un sólido branco.

O 66% da súa masa é nitróxeno e por este elevado contido en nitróxeno pódese utilizar para adulterar alimentos, semellando ter un maior contido en proteínas co perigo de resultar tóxico. En 2007 detectouse esta adulteración en alimentos para mascotas exportados desde a China aos Estados Unidos. Ao ano seguinte detectouse na China esa alteración en produtos lácteos para bebés.

A resina de melamina fórmase por policondensación da fenilamina e do formaldehido, é de cor branca e preséntase en forma de cristais con escasa fluidez e insoluble nos disolventes comúns e cunha alta resistencia ao illamento. Utilízase a escala industrial desde 1938 en Alemaña.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q212553
* AAT: 300014525
* EBID: ID
* GEC: 0122554
* MAG: 2775979504

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 108-78-1
* ChEBI: 27915
* ChEMBL: CHEMBL1231106
* ChemSpider: 7667
* DTXSID: DTXSID6020802
* ECHA: 100.003.288
* HMDB: HMDB0041922
* KEGG: C08737
* PubChem: 7955
* RxNorm: 1603851
* UNII: N3GP2YSD88

 |
**Herminio Masantonio**, nado o 5 de agosto de 1910 en Ensenada (Provincia de Buenos Aires) e finado en Buenos Aires o 11 de setembro de 1956, foi un xogador e adestrador de fútbol arxentino que xogaba na demarcación de dianteiro.

Ostenta a mellor media anotadora da selección de fútbol da Arxentina con 1,10 goles por encontro, tamén é o terceiro máximo anotador da historia do fútbol arxentino, o primeiro da historia do CA Huracán e o 92º do mundo.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa carreira futbolística co comezo do profesionalismo na Arxentina en 1931 no CA Huracán, equipo no que xogou doce anos. Tamén xogou no Uruguai no Defensor Sporting e no CA Banfield de novo na Arxentina, onde compartiu dianteira con Armando Farro e Jorge Alcalde.

Retirouse en 1945 despois de 259 goles en 367 encontros na máxima categoría arxentina.

Palmarés
--------

* Máximo goleador da Copa América (2): 1939 e 1942.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Artigo *(en castelán)*
* Ficha en bdfa.com.ar *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q554390
* WorldCat
* VIAF: 4726093
* FAST: 1691580
* ISNI: 0000 0000 5403 1372
* LCCN: no2007149982
* FootballDatabase: 119760
* NFT: 49627
* Thefinalball: 350790
* Transfermarkt: 510191

 |
**Joaquín Fugarolas Marbán**, nado en Lugo o 30 de novembro de 1896 e finado en Cidade de México o 5 de xullo de 1967, foi un gandeiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Gandeiro, exportador de gando vacún. Membro da Sociedad de Oficios Varios da UGT dende novembro de 1930 e afiliado á Agrupación Socialista de Lugo. Foi elixido concelleiro de Lugo na repetición das eleccións municipais o 31 de maio de 1931. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba en Lugo de onde puido fuxir embarcando á Habana desde onde se trasladou a Valencia e despois a Barcelona. Prestou servizo no Ministerio de Agricultura e na Subsecretaría de Armamento. Finalizada a guerra exiliouse en Francia cruzando a fronteira por Le Perthus o 9 de febreiro de 1939. Estivo internado no campo de concentración de Saint Cyprien ata o 13 de xullo que embarcó no Mexique no porto de Pauillac (Gironde) rumbo a México, chegando a Veracruz o 27 de xullo. Residiu en Cidade de México onde foi conserxe do Instituto Hispano-Mexicano Ruiz de Alarcón. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en outubro de 1943.

Vida persoal
------------

Casou en Lugo con Mercedes Soilán Carreirá.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de la Verdad*, 2-6-1931, p. 8.
2. ↑  *BOP Lugo*, 11-10-1943, p. 2.
3. ↑  Ficha en Registro Nacional de Extranjeros en México

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en Registro Nacional de Extranjeros en México

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q118236656
* DSBE: fugarolas-marban-joaquin

 |