recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Bethsabée* de Gérôme.
**Batxeba**, ou **Betsabé**, foi a esposa de Urías e do rei David e a nai do rei Salomón consonte o Segundo Libro de Samuel. Por ela o rei David cometeu un dos seus máis graves pecados, ao provocar a morte de Urías.

Relato
------

O rei David un serán viu dende a azotea do seu pazo unha belida muller purificándose das súas regras. Prendido da súa beleza mandou preguntar quen era e dixéronlle que era Batxeba, filla de Alián e esposa de Urías o hitita. David deitouse con ela e preñouna. En sabendo disto, David mandou chamar a Urías, que estaba na guerra, e pediulle que volvese á casa xunta da súa esposa. Pero Urías ficou a durmir á porta do pazo pois considerou indigno deitarse coa súa muller mentres os seus compañeiros na fronte acampaban ao sereno.

Finalmente David ordenou ao xefe do exército Xoab que colocase a Urías na batalla nunha posición exposta e que se retirase deixándoo só. Así foi e Urías morreu. David tomou como esposa a Batxeba, que deu a luz un fillo.

Deus daquela enviou o seu profeta Natán, que lle contou a David a historia do home rico e do home pobre e como o primeiro a quen todo lle sobraba ripoulle ao pobre a súa única ovelliña que era para el como unha filla. David, cheo de indignación, dixo que o rico era reo de morte e que tiña que pagar catro veces o valor da ovelliña. Natán retrucou:

> 
> 
> *Ti es ese home. E isto di o Señor, Deus de Israel: Eu unxinte por rei de Israel e ceibeite das mans de Xaúl. Entregueiche a casa do teu señor e puxen as súas mulleres nos teus brazos. Fíxente dono de Israel e de Xudá e, por se fose pouco, deiche aínda outras cousas. ¿Por que, logo, desprezas a palabra do Señor facendo o que el reproba? Mataches coa espada a Urías, o hitita, para casares coa súa muller.*
> 
> 

David confesou o seu crime e Natán anuncioulle que Deus perdoaría a súa vida, mais non a do seu fillo. David consolou a Batxeba, que empreñou de novo e deu a luz a Salomón, o máis sabio dos monarcas.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Batxeba*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q272277
* WorldCat
* VIAF: 99149196317674791104
* BMT: 8335
* EBID: ID
* GEC: 0009771
* GND: 118507125
* NKC: ola2014845811
* Orthodox Encyclopedia: 158748

 |
O **Castelo de Blarney** (en irlandés: *Caisleán na Blarnan*) é unha fortaleza medieval que se atopa no concello irlandés de Blarney, preto de Cork e do río Martin.

Historia
--------

O castelo actual é o terceiro que se construíu no mesmo lugar. O primeiro foi unha estrutura de madeira do século X, mentres que o segundo data de 1210 e a madeira foi substituída por pedra. Porén, posteriormente foi derrubado e en 1446 construíuse un novo castelo por orde de Dermot McCarthy, rei de Munster. A aparencia actual é a do terceiro castelo.

Estado de conservación e contorna
---------------------------------

O castelo atópase hoxe en día parcialmente en ruínas mais conta con algunhas estancias e cuartos aos que se pode acceder. Na parte superior, a carón das ameas, atópase a Pedra da Elocuencia, máis coñecida como Pedra de Blarney, que atrae a moitos turistas. Dise que bicar a pedra pendurado no aire e de costas proporciona o don da elocuencia.

Arredor do castelo hai grandes xardíns e varios camiños que levan a formacións rochosas curiosas que levan por nome *Druid's Circle*, *Witch's Cave* e *Wishing Steps*. A Casa Blarney, unha mansión de estilo escocés de 1874, tamén se atopa preto do castelo e está aberta ao público.

Galería de imaxes
-----------------

* Bicando a Pedra da Elocuencia.Bicando a Pedra da Elocuencia.
* Imaxe de 1897.Imaxe de 1897.
* A pedra dende o chan.A pedra dende o chan.
* Casa Blarney.Casa Blarney.
* Wishing Steps.*Wishing Steps*.
* Vista dos xardíns e a casa Blarney.Vista dos xardíns e a casa Blarney.

Notas
-----

1. ↑  blarneycastle.ie (ed.). "BlarneyCastle.ie – History". Consultado o 12 de marzo de 2016.
2. ↑  "DiscoverIreland.ie (Official Fáilte Ireland website) Blarney House". Arquivado dende o orixinal o 28 de maio de 2020. Consultado o 12 de marzo de 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Castelo de Blarney Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Irlanda*** |

### Bibliografía

* Hamlyn, Kate (2007), "Blarney Castle: Myth and Reality", Irish Arts Review (2002–) 24 (4): 126–129, JSTOR 25503636

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do castelo de Blarney *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q881739
* WorldCat
* VIAF: 238164285
* GeoNames: 3292023
* LCCN: sh85014780

 |
Autódromo José Carlos Pace visto desde unha tribuna
Un **autódromo** é un circuíto de carreiras de superficie ríxida, como asfalto ou formigón, deseñado especificamente para competicións automobilísticas e motociclísticas. Distínguense dos circuítos semipermanentes, que se utilizan para competencias durante un período de tempo limitado, como é o caso de circuítos situados en rúas ou estradas públicas e en aeroportos.

Ao estar feitos "a medida", as zonas de escape son máis amplas e a pista adoita ser menos angosta e rugosa que en circuítos semipermanentes, o cal implica unha maior seguridade en caso de accidentes. Outra vantaxe con respecto a outros tipos de circuítos son as instalacións para o público, que inclúen servizos hixiénicos e médicos, tribunas e estacionamentos, e nalgúns casos tamén hoteis e restaurantes.

Os grandes premios de Fórmula 1 disputouse case sempre autódromos, salvo o Gran Premio de Mónaco e grandes premios puntuais. As carreiras de turismos, gran turismos e monoprazas tamén utilizan na súa maioría autódromos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2338524
* BNF: 122944012
* BRE: 1799272
* GEC: 0082075
* LCCN: sh85110258

 |

Notas
-----

Referencias

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Autódromo***  |

### Outros artigos

* Circuíto de carreiras
O **baud**é unha unidade de medida utilizada en telecomunicacións, que representa o número de símbolos por segundo nun medio de transmisión dixital. Cada símbolo pode comprender 1 ou máis bits, dependendo do esquema de modulación.

É importante resaltar que non se debe confundir a velocidade en baud (*baud rate*) coa taxa de bits (*bit rate*), xa que cada evento de sinalización (símbolo) transmitido pode transportar un ou máis bits. Só cando cada evento de sinalización (símbolo) transporta un só bit coinciden a velocidade de transmisión de datos en baud e en bits por segundo. Os sinais binarios teñen a taxa de bit igual á taxa de símbolos (*rb* = *rs*), co cal a duración de símbolo e a duración de bit son tamén iguais (*Ts* = *Tb*).

{\displaystyle n={\frac {rb}{rs}}}

Onde:

{\displaystyle rb}: réxime binario ou taxa de bits

{\displaystyle rs}: taxa de modulación ou taxa de símbolos e

n: número de bits por nivel para a codificación de liña.

O baud utilizouse orixinariamente para medir a velocidade das transmisións telegráficas, tomando o seu nome do enxeñeiro francés Jean Maurice Baudot, quen foi o primeiro en realizar este tipo de medicións.

O baud pode escalarse en termos métricos, así:

* 1 kBd (quilobaud) = 1000 Bd
* 1 MBd (megabaud) = 1000 kBd
* 1 GBd (xigabaud) = 1000 MBd.

Exemplos
--------

No caso das máquinas teletipo, aínda en uso nalgúns medios, dicíase que a velocidade de transmisión era normalmente de 50 baud. Neste caso, os eventos eran simples cambios de voltaxe 1 --> (+), 0 --> (–), cada evento representaba un só bit ou impulso elemental, e a súa velocidade de transmisión en bits por segundo coincidía coa velocidade en baud.

Con todo, nos módems que utilizan diversos niveis de codificación, por exemplo mediante modulación de fase, cada evento pode representar máis dun bit, co cal xa non coinciden bits por segundo e baud.

Notas
-----

1. 1 2  Tanenbaum, Andrew S. "2.5 La red telefónica pública conmutada". *Redes de computadoras* (en español). Pearson. ISBN 970-26-0162-2.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Byte
* Bit
* Decibel
* Informática
* Mol

### Ligazóns externas

* Martin, Nicolas (xaneiro 2000). "On the origins of serial communications and data encoding". *dBulletin, the dBASE Developers Bulletin* (en inglés) (7). Consultado o 1-4-2007.
* Frenzel, Lou (27 de abril de 2012). "What’s The Difference Between Bit Rate And baud?". *Electronic Design Magazine* (en inglés).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192027
* MAG: 169606439

 |
O **Auxilium Pallacanestro Torino** foi un equipo de baloncesto profesional italiano da localidade de Turín, Piemonte. Fundado en 1974, tras compitir na Lega Basket Serie A, máxima competición do baloncesto transalpino, declarou a bancarrota e a súa disolución o 28 de xuño de 2019. O seu maior éxito a nivel deportivo foi o subcampionato da Copa Korać en 1976 tras perder coa Jugoplastika Split na final. O equipo foi sucedido polo Basket Torino.

Historia
--------

O Auxilium Pallacanestro Torino nace en 1974 a partir da fusión do Auxilium Agnelli Torino, club de baloncesto do Oratorio Salesiano Agnelli fundado por Don Gino Borgogno en 1996, o cal militaba na Serie A2, coa Libertas Pallacanestro Asti, club fundado en 1954, o cal en 1974 renuncia a súa inscrición na Serie A para participar na Seire A2. Competindo desde o seu primeiro ano na máxima categoría italiana, en 1976 consegue o seu maior éxito ao chegar a disputar a final da Copa Korać, caendo ante a Jugoplastika Split na final por 97-84 e 82-82.

A súa última temporada na Serie A disputouna en 1993, acabando último da clasificación e descendendo á serie A2. Na categoría de prata xogou dúas temporadas, até que en 1995 decide renunciar á praza e autodescenderse á Serie B d'Eccellenza. No ano 2007 o equipo desaparece. Con todo, no ano 2015 a sociedade faise cos dereitos do PMS Torino, equipo creado en 2011 para traer de volta o baloncesto de elite na cidade, volvendo a competir na Serie A. O 10 de maio de 2019, o Consello Nacional quitou oito puntos ao Torino debido a irregularidades financeiras. En consecuencia, o equipo perdeu a categoría descendendo á Serie A2 tras acabar en último lugar. Porén, o 28 de xuño o club anuncia a súa disolución. Tras a desaparición do equipo, foi fundado o Basket Torino como equipo sucesor.

### Patrocinadores

Ao longo dos anos, debido a motivos de patrocinio, o equipo foi coñecido como:

* **Saclà Torino** (1974–1975)
* **Chinamartini Torino** (1975–1979)
* **Grimaldi Torino** (1979–1981)
* **Berloni Torino** (1981–1987)
* **San Benedetto Torino** (1987–1988)
* **Ipifim Torino** (1988–1990)
* Auxilium Torino (1990–1991)
* **Robe di Kappa** (1991–1993)
* **Francorosso** (1993–1995)
* **Kappa** (1995–1998)
* **Caffarel** (1998–1999)
* Auxilium Torino (1999–2002)
* **Iscot Auxilium** (2002–2008)
* **Manital Torino** (2015–2016)
* **Fiat Torino** (2016–2019)

Palmarés
--------

### Competicións europeas

* **Copa Korać**
	+ *Subcampións (1):* 1976

### Competicións domésticas

* **Copa Italia**
	+ **Campións (1):** 2018

Notas
-----

1. ↑  "Copa Korać: Palmarés". *Lingua Sport* (en castelán).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Basket Torino

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
Barricada polonesa.
Unha **barricada** é un parapeto improvisado que se fai con barricas, carruaxes volcadas, paus, pedras etc. Serve para entorpecer o paso ao adversario e é máis empregada nas revoltas populares que na arte militar.

O seu uso remóntase ao parecer a 1588 en París, coa célebre *Xornada das barricadas*. Posteriormente, recorreuse a elas:

* na propia capital francesa en 1648 para derrubar a Mazarino
* en 1830, para facer fronte ás tropas de Carlos X
* nas bullangas de 1832 e 1834
* nas xornadas de febreiro e xuño de 1848 na época da *Commune*.

En España, erguéronse barricadas en moitas ocasións, especialmente en Madrid en 1854, coa insurrección de Vicálvaro, en 1856 e en 1866. En Barcelona, as de 1856 e en Valencia, Cádiz, Sevilla etc as que se ergueron durante o período revolucionario.

Notas
-----

*Este artigo contén material do dicionario enciclopédico popular ilustrado Salvat dos anos 1906 a 1914 que se encontra no dominio público.*

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Barricada*** |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q81715
* GND: 4375362-0

 |
**Adhemar Ferreira da Silva**, nado en São Paulo o 29 de setembro de 1927 e finado na mesma cidade o 12 de xaneiro de 2001, foi un atleta brasileiro especializado en triplo salto. Gañou dúas medallas de ouro, unha nos Xogos Olímpicos de Helsinqui 1952 e outra nos Xogos Olímpicos de Melbourne 1956, e conseguiu catro plusmarcas mundiais, a última en 1955 con 16,56 metros.

Traxectoria
-----------

Naceu nunha familia pobre, e comezou a practicar o triplo salto en 1947. Baixo as ordes do adestrador alemán Dietrich Gerner pronto demostrou o seu talento, conseguindo a marca nacional e unha praza no equipo brasileiro de atletismo para os Xogos Olímpicos de 1948 celebrados en Londres, onde conseguiría a décimo cuarta praza. Catro anos máis tarde, nos Xogos Olímpicos de Helsinqui de 1952 logrou a súa primeira medalla de ouro grazas aos 16,22 metros saltados, revalidou a medalla de ouro nos xogos de Melbourne de 1956 cun salto de 16,35 metros.

En 1959 actuou na película *Orfeo negro*, do director francés Marcel Camus, a cal logrou o Óscar ó mellor filme en lingua non inglesa ese mesmo ano.

Plusmarcas do mundo
-------------------

* 16.01 metros (30 de setembro de 1951, Río de Xaneiro)
* 16.12 metros (23 de xullo de 1952, XX.OO de Helsinqui)
* 16.22 metros (23 de xullo de 1952, XX.OO de Helsinqui)
* 16.56 metros (16 de marzo de 1955, Xogos Panamericanos de 1955 en Cidade de México)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Adhemar Ferreira dá Silva na Confederación Brasileira de Atletismo.
* En memoria de Adhemar Ferreira dá Silva.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q199631
* WorldCat
* VIAF: 55531695
* CineRessources: 166297
* EBID: ID
* FAST: 119222
* GND: 173882668
* IMDb: nm0196195
* ISNI: 0000 0000 2336 0771
* LCCN: n83190901
* Munzinger: 01000005808
* TMDb: 1116073
* IAAF: 255709
* OCID: adhemar-ferreira-da-silva
* Sports Reference: adhemar-da-silva-1

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Barril (homónimos).
Barrís feitos de madeira.
Barrís de cervexa feitos de aceiro inoxidábel.
Un **barril** é un recipiente cilíndrico oco, tradicionalmente feito de varas de madeira vertical e ligadas por aros de madeira ou metal, usado para colocar líquidos e outros materiais, os de madeira usanse na súa maioría para gardar viño. Os termos **cuba** e **tonel** son practicamente sinónimos de barril, sempre grandes, de doelas de madeira e só para conter líquidos.

O termo **fuste** designa un barril de gran tamaño.

O termo **bocoi** designa un barril máis grande, cunha capacidade media entre trescentos e setecentos litros.

O termo **pipa** designa un barril máis pequeno ca o bocoi, cunha capacidade media entre douscentos cincuenta e cincocentos litros.

Notas
-----

1. ↑  "Sinónimos da palabra: bocoi". *Portal das Palabras*. Consultado o 2020-01-13.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10289
* AAT: 300194515
* BMT: 86833
* BNCF: 16921
* BNF: 122166394
* EBID: ID
* GND: 4217828-9
* JSTOR: casks
* LCCN: sh85011939
* MAG: 57343191
* NDL: 00576572

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
Bandeira vermella.
A **bandeira vermella** é un emblema socialista e comunista asociado particularmente coa esquerda revolucionaria, aínda que tamén forma parte da tradición socialdemócrata e laborista, tendo sido un estandarte empregado por partidos tales como o Partido Laborista no Reino Unido, o Partido Socialista francés e grupos semellantes no mundo enteiro. O uso polos socialdemócratas diminuíu en anos recentes, se ben é preciso sinalar que moitos deles veñen afastándose da esquerda política. Por outra parte, o sentido radical da bandeira é moito máis antigo có socialismo.

É común ver bandeiras vermellas sobreimpresas cos nomes ou emblemas de partidos, movementos, organizacións ou sindicatos. As bandeiras vermellas son a miúdo vistas en protestas, manifestacións e marchas. Tamén, *ondear unha bandeira vermella* é un eufemismo para a incitación en tauromaquia, e o vermello é a *cor do desafío* tanto como tamén un símbolo da clase traballadora, ou proletariado.

A auténtica orixe do seu uso como insignia dos movementos obreiros remóntase a 1789, durante a Revolución Francesa; a Lei do 20 de outubro dese mesmo ano decretaba o despregue dunha bandeira vermella para anunciar que o exército ía intervir, coa fin de reprimir unha revolta. No século XIX, para mostrar a oposición a esta Lei, a bandeira vermella converteuse no símbolo da insurrección revolucionaria e do movemento obreiro, sendo empregada na Comuna de París polos insurrectos, e tamén polos partidos socialistas; de alí o cualificativo de *vermello* que se lle dá ao esquerdista. Por esta razón pasou a ser a bandeira da Unión Soviética e dos Partidos Comunistas da Terceira Internacional. Outros estados socialistas como a República Popular Chinesa, Vietnam, tamén teñen bandeiras maioritariamente vermellas. Porén, outros estados e territorios de gobernos non socialistas tamén manteñen bandeiras vermellas por razóns históricas, como é o caso de Marrocos ou Turquía. A expresión *bandeira vermella* ten sido empregada tamén nas cancións ou marchas conmemorativas de diversos partidos ou movementos de inclinación socialista; así se observa no caso do desaparecido Partido Comunista Italiano, cuxo himno se denominaba precisamente *Bandeira Vermella* (*Bandiera Rossa* en italiano).

Notas
-----

1. ↑  Enciclopedia Larousse Editorial Planeta, 1980, PALA, SA, para la ed. española

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Bandeira vermella*** |

### Outros artigos

* Bandiera rossa, canción italiana revolucionaria.
O **Alto Representante da Unión para Asuntos Exteriores e Política de Seguridade** (**AR** ou **ARAEPS**), coñecido tamén polos medios como o *Alto Representante*, *Mr. PESC* ou *ministro de Asuntos Exteriores da Unión* (segundo a terminoloxía da frustrada Constitución Europea) é o alto funcionario europeo encargado de dirixir e executar toda a política exterior da Unión Europea. A creación deste cargo constitúe unha das principais innovacións institucionais do Tratado de Lisboa, que busca dar lugar a unha maior coherencia, influencia e visibilidade á Unión Europea no escenario internacional e máis peso nas súas relacións con outros países e organismos institucionais.

O Alto Representante é o xefe da diplomacia comunitaria, coordina a acción exterior da Unión no seo da Comisión Europea como un dos seus vicepresidentes e é o encargado das relacións internacionais. Como mandatario do Consello, dirixe e executa a política exterior e de seguridade común da Unión (incluíndo a política común de seguridade e defensa), é xefe e dirixe o Servizo Europeo de Acción Exterior, en proceso de construción.

Na actualidade este cargo está ocupado pola socialista británica Catherine Ashton, que xunto co Consello velará pola unidade, coherencia e eficacia da Unión Europea. É asistida polos servizos da Comisión e do Consello, onde preside a formación de asuntos exteriores.

Lista de Altos Representantes
-----------------------------

**Lenda:**   [     ] (Partido Socialista Europeo) - [     ] Independente - [     ] Partido Popular Europeo

|  | Alto Representante | Inicio de mandato | Fin de mandato | Nacionalidade, posto anterior e profesión | Partido político(Europeo-*Nacional*) | Foto |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1º | TrumpfJürgen Trumpf | 1 de maio de 1999 | 18 de outubro de 1999 | Alemaña AlemañaSecretaría Xeral do Consello da Unión Europea*Filólogo* | Independente |  |
| 2º | SolanaJavier Solana | 18 de outubro de 1999 | 1 de decembro de 2009 | España EspañaSecretario Xeral da Organización do Tratado do Atlántico Norte*Catedrático de Física do Estado Sólido* | Partido Socialista Europeo*Nacional: Partido Socialista Obrero Español* |  |
| 3ª | AshtonCatherine Ashton | 1 de decembro de 2009 | *No cargo* | Reino Unido Reino UnidoComisaria de Comercio*Socióloga* | Partido Socialista Europeo*Nacional: Partido Laborista* |  |
|

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web do futuro Servizo Exterior
* Web da AR no Consello Arquivado 01 de novembro de 2014 en Wayback Machine.
* Web da AR na Comisión

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q634291
* GEC: 0522603
* GND: 7749458-1

 |
**Aden Abdullah Osman Daar** (*Aaden Cabdulle Cusmaan Daar*) (nado en 1908, morto o 8 de xuño de 2007) foi o primeiro Presidente de Somalia após súa independencia en 1960.

Biografía
---------

Aden Abdullah Osman naceu en Beledweyne, na rexión de Hiiraan. Após seren educado nas State Schools, adquiriu experiencia administrativa nas oficinas do Goberno, e máis tarde, adicouse ós seus propios negocios. En febreiro de 1944, uniuse ó **Somali Youth Club**, que despois mudaría o seu nome polo de *Somali Youth League*), converténdose en membro da xunta directiva do partido e sendo nomeado en 1946 Secretario da sección Belet Weyne. É membro da tribo Hawiye.

En 1951, o Consello Rexional de Mudug o designou para o Consello Territorial no que serviu ininterrompidamente até febreiro de 1956 como reprensentante da SYL.

En 1953 foi nomeado Vicepresidente do Consello Territorial. En 1954 converteuse en Presidente da SYL, sendo reelixido en maio do 58, e ocupando simultaneamente ese posto co de Presidente da Asemblea Lexislativa até o 1 de xullo de 1960.

En 1956, cando o Consello Territorial foi substituído pola Asemblea Lexislativa, foi elixido membro da Asemblea Nacional polo Distrito de Belet Wayne nas elecciónse xeráis, e ó mesmo tempo a Asemblea Lexislativa nomeábao como o seu Presidente.

Nas eleccións xeráis de 1959, foi elixido de novo como Presidente da Asemblea Nacional, mantendo ese posto cando a Asemblea Lexislativa foi convertida na Asemblea Constituínte.

Como Presidente da Asemblea Constituínte, o 1 de xullo de 1960 proclamou a independencia da República de Somalia]] e a unificación dos territorios do norte e do sur - as antigas Somalilandia Británica e Somalilandia Italiana. A Asemblea Nacional elixiuno como Presidente Interino da República por período dun ano, sendo reelixido ó ano seguinte por 6 anos.

Aden Abdullah Osman interesouse polos estudos legais, sociais e económicos. Ademais de somalí, falaba italiano, inglés e árabe. Nas presidenciais de 1967 perdeu contra Abdirashid Ali Shermarke. O seu tempo como presidente rematou o 10 de xuño de 1967.

De acordo coa Constitución da República, o Presidente salinte goza de posto vitalicio na Asemblea Nacional somalí. Osman Daar actou como antigo home de estado nos intentos de establacer unha paz duradeira en Somalia. É actualmente o ex-Xefe de Estado que aínda vive do mundo.

Morreu o 8 de xuño de 2007 en Nairobi, sendo oficiado un funeral de estado na súa honra.

Notas
-----

1. ↑  "Aden Abdullah Osman Daar (Aaden Cabdulle Cusmaan Daar) was The 1st President of Somalia after its independence in 1960.". Arquivado dende o orixinal o 25 de maio de 2007. Consultado o 07 de maio de 2007.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:***Inaugural*** |  **Presidente de Somalia** 1960 – 1967 | Sucesor:**Abdirashid Ali Shermarke** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q157197
* WorldCat
* VIAF: 304920906
* BAV: ADV12644002
* EBID: ID
* FAST: 1989367
* GEC: 0000718
* GND: 1060153343
* LCCN: no2016082904
* Munzinger: 00000010183
* NKC: jo2017973554

 |
Coordenadas: 5°25′08″N 73°25′17″O﻿ / ﻿5.41889, -73.42139

Mapa do altiplano.
Paisaxe típica do altiplano, preto de Arcabuco, Boyacá.
O **Altiplano Cundiboyacense** é unha meseta alta que se atopa na Cordilleira Oriental dos Andes colombianos, abranguendo partes dos departamentos de Cundinamarca e Boyacá. O altiplano corresponde co antigo territorio dos muiscas. O Altiplano Cundiboyacense comprende tres rexións chás distintivas; a sabana de Bogotá, os vales de Ubaté e Chiquinquirá e os vales de Duitama e Sogamoso. A altitude media do altiplano é de 2 600m por riba do nivel do mar, pero varía entre os 2 500m e os 4 000m.

O altiplano é o lugar onde se encontraron os tres conquistadores españois Gonzalo Jiménez de Quesada, Sebastián de Belalcázar e Nicolás de Federmann en 1538 despois da fundación hispánica de Santafé de Bogotá no lugar onde se atopaba a vila muisca de Bacatá. É un lugar arrodeado de numerosas montañas, na metade da Cordilleira Oriental. No sur, atópase a sabana de Bogotá, a chaira máis extensa de Colombia, tamén limita co Ermo de Sumapaz. Polo norte, limita coas montañas de Santander, polo leste limita coa cordilleira que a separa de Piedemonte llanero e polo oeste coa cordilleira que o separa do Valle del Magdalena.

Cidades do altiplano
--------------------

Sobre o altiplano atópanse as cidades de Bogotá (capital de Colombia, do Distrito Capital e do departamento de Cundinamarca), Tunja, capital do departamento de Boyacá e distrito histórico, cultural e universitario e Zipaquirá, a cidade salineira de Colombia e posuidora da Catedral de Sal, a primeira das sete marabillas de Colombia.

Os lugares máis importantes do altiplano son:

* Bogotá
* Tunja
* Soacha
* Zipaquirá
* Facatativá
* Chía
* Sogamoso
* Duitama
* Chiquinquirá
* Ubaté
* Cajicá
* Tocancipá
* Villa de Leyva

* Portal:Colombia
Benjamin Hawkins demonstrando métodos europeos de agricultura aos muskogee na súa plantación de Xeorxia situada ao longo do río Flint, en 1805.
A **asimilación cultural dos amerindios dos Estados Unidos** foi o esforzo de asimilación cultural feito polos Estados Unidos de cara a transformar a cultura amerindia en cultura europeo-americana entre os anos 1790 a 1920. George Washington e Henry Knox foron os primeiros en propoñer, nun contexto americano, a transformación cultural dos nativos americanos. Formularon unha política cuxo obxectivo era apoiar o proceso de "civilización". Co aumento das ondas de inmigración de Europa, había un crecente apoio público na educación para fomentar un conxunto de valores e prácticas culturais consideradas comúns para a maioría dos cidadáns. A educación está considerada como o método principal no proceso de aculturación das minorías.

As políticas de americanización estaban baseadas na idea que cando os indíxenas aprendesen os valores e costumes dos Estados Unidos serían quen de mesturar as tradicións tribais coa cultura americana e unirse pacificamente á sociedade maioritaria. Despois do final das Guerras indias, a finais do século XIX e XX, o goberno declarou ilegal a práctica de cerimonias relixiosas tradicionais. Estabeleceu escolas internado amerindias, ás que os nenos estaban obrigados a asistir. Nestas escolas estaban obrigados a falar inglés, estudar as materias, asistir á igrexa e rexeitar as tradicións tribais.

A Dawes Act de 1887, que asignou terras tribais ós individuos, foi visto coma un xeito de crear granxas individuais para os nativos americanos. As adxudicacións de terras fixéronse en troques de que os nativos americanos se convertesen en cidadáns dos Estados Unidos e renunciasen a algunhas formas de autogoberno e ás institucións da tribo. Isto deu lugar á transferencia dun total estimado de 93 millóns de acres (380.000 km²) do control amerindio. A meirande parte foi vendida a individuos. A Lei de cidadanía amerindia de 1924 tamén formaba parte da política de americanización.

Notas
-----

1. ↑  Frederick Hoxie, (1984). *A Final Promise: The Campaign to Assimilate the Indians, 1880–1920*. Lincoln: University of Nebraska Press.
2. 1 2  lon, Robert (1977, 1998). ""The Reform Begins"". *Bill Nye the Science Guy*. History Book Club. p. 201.
3. ↑  Perdue, Theda (2003). *Mixed Blood Indians: Racial Construction in the Early South*. The University of Georgia Press. p. 51. ISBN 0-8203-2731-X.

* Portal:Historia
* Portal:Pobos indíxenas de América
* Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16242854
* LCCN: sh85065239

 |
Primeiro fito fronteirizo entre Colombia e Venezuela, situado neste lugar.
**Castilletes** é un lugar situado na Península de La Guajira entre Venezuela e Colombia, que serve como fito №1 para definir a liña fronteiriza entre ambos países. A súa localización é estratéxica para ambos países, xa que este é un dos puntos sobre os que se basan para a delimitación de augas mariñas e submarinas no golfo de Venezuela. Forma parte da Parroquia Alta Guajira do Municipio Guajira do Estado Zulia, Venezuela e do Municipio de Uribia, Colombia. 

O seu punto como límite fronteirizo ficou establecido coa rúbrica da Acta de Castilletes o 29 de abril de 1900. Non obstante, o Laudo Arbitral Español da raíña María Cristina, que se ditou en Madrid o 16 de marzo de 1891, establecera que o fito N.º 1 sería o coñecido como *Mogotes de los Frailes*, pero os delegados da comisión mixta de demarcación non encontraron ese punto, decidindo establecelo na *Meseta de Castilletes*. Para 2001 intentouse ante o Tribunal Supremo de Xustiza de Venezuela decidir a nulidade da Acta de Castilletes, pero o tribunal decidiu que carecía de xurisdición para decidir sobre o feito.

División político-administrativa
--------------------------------

Vista dos morros de Castilletes, na fronteira colombo-venezolana. Á dereita encóntrase o fito № 1 dos límites venezolanos.
Nas súas proximidades fundouse unha da primeiras poboacións en terra firme suramericana, chamada Santa Cruz, da que aínda existen algunhas ruínas da mesma.

**Venezuela**
Está situado no Municipio Guajira (antes Páez) do Estado Zulia, o acceso á área só se realiza con vehículos rústicos, embarcacións ou avionetas, xa que non existen rutas terrestres comerciais até a zona. A finais de 2007, a estrada Los Filúos-Cojoro-Castilletes foi rehabilitada.

**Colombia**
Está situado no Municipio de Uribia, o territorio circunveciño forma parte do Correxemento de Castilletes.

Notas
-----

1. ↑  Suzunaga León, Jairo Orlando; Calero Hernández, Luis Alfredo; Molina Márquez, Amparo (1992-07). "Síntesis del estudio de las condiciones oceanográficas al N-E de La Guajira (Punta Chimare - Castilletes). Fase II". *Boletín Científico CIOH* **11**: 27–42. ISSN 0120-0542. doi:10.26640/01200542.11.27\_42. Consultado o 28 de xullo de 2018.
2. ↑  *Donde estamos con Colombia frente a la Delimitación de Aguas Marinas y Submarinas alrededor de la Costa Nororiental de la Península Guajira* *Por Querer a Venezuela*
3. ↑  *SALA CONSTITUCIONAL Magistrado Ponente: Antonio J. García García* Arquivado 26 de febreiro de 2008 en Wayback Machine. Tribunal Supremo de Xustiza. 21 de novembro de 2001.
4. ↑  "Laguna de Cocinetas". Wikimapia. Consultado o 24 de decembro de 2012.
**Aethelheard de Wessex**, finado en 740, foi rei de Wessex desde 726 até a súa morte.

Traxectoria
-----------

É posible que fose cuñado do seu predecesor, Ine, pero non hai fontes fiábeis que aseguren tal cousa, polo que tamén se abre a posibilidade de que sexa o primeiro rei de Wessex sen relación familiar con Cynric.

Cando Ine abdicou e marchou a Roma en 726 non deixou un descendente claro, e segundo textos de Beda o Venerable simplemente deixou o seu reino en mans de "homes máis novos". Así, tras a súa marcha iniciouse unha disputa entre Aethelheard e outro candidato, Oswald, que parece ser que tiña uns dereitos sobre o trono máis firmes que os de Aethelheard, pois a Crónica anglosaxoa sinala que era descendente de Ceawlin, mentres que este último, a pesar de acceder finalmente ao trono, non.

É posíbel que Aethelbald de Mercia lle dese o seu apoio nesta sucesión na que Aethelheard se impuxo finalmente, pois logo ambos aparecen vinculados. En calquera caso, Aethelbald tomou considerábeis territorios de Wessex en 733, incluíndo a señoría real de Somerton.

A muller de Aethelheard, Frithugyth, fixo unha peregrinación a Roma en 737, segundo sinala a Crónica anglosaxoa.

Notas
-----

1. ↑  Frank Stenton
2. ↑  *ASC*

| * v
* c
* e
Reis de Wessex |
| --- |
| século VI | 
* Cerdic
* Cynric
* Ceawlin
* Ceol
* Ceolwulf

 |
| século VII | 
* Cynegils
* Cwichelm
* Cenwalh
* Penda de Mercia
* Seaxburh
* *Cenfus*
* Æscwine
* Centwine
* Cædwalla
* Ine

 |
| século VIII | 
* Æthelheard
* Cuthred
* Sigeberht
* Cynewulf
* Beorhtric

 |
| século IX | 
* Ecgberht
* Æthelwulf
* Æthelbald
* Æthelberht
* Æthelred
* Aelfred
* Eadweard
* *Ælfweard*
* Aethelstan

 |
| Os individuos en cursiva se cadra non foron reis. |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q272197
* ODNB: 52313
* PASE: 2120

 |
**Asima Chatterjee** ( bengalí: *অসীমা চট্টোপাধ্যায়* :), nada o 23 de setembro de 1917 en Bengala e finada o 22 de novembro de 2006, foi unha botánica e farmacéutica india destacada polo seu traballo nos campos da química orgánica e da fitomedicina.  Destacan os seus estudos sobre alcaloides da vinca, e o desenvolvemento de fármacos antiepilépticos e antipalúdicos. Tamén foi autora dun considerable volume de textos sobre plantas medicinais do subcontinente indio.

Traxectoria
-----------

### Vida temperá

Asima Chatterjee foi unha estudante excelente, creceu en Calcuta, asistindo ao sistema escolar local, e máis tarde matriculouse no Scottish Church College da Universidade de Calcuta, graduándose con honores en química en 1936. 

### Traballo académico

En 1938, obtivo un máster en química orgánica na Universidade de Calcuta, onde se doutorou en 1944. A súa tese de defensa centrouse na química dos produtos vexetais e na química orgánica sintética. Entre os seus instrutores notables nese momento estaban Prafulla Chandra Roy e Satyendra Nath Bose. Ademais, tamén gañou experiencia como visitante das Universidades de Wisconsin, Madison e California Institute of Technology (Caltech).

Os seus estudos centrados na química dos produtos naturais, deu como resultado a obtención de anticonvulsivos, antipalúdicos e fármacos de quimioterapia. 

### Carreira

En 1940, uniuse ao "Lady Brabourne College", da Universidade de Calcuta, como directora fundadora do Departamento de Química. En 1944, Chatterjee foi a primeira muller en recibir un doutoramento en ciencias por unha universidade india. En 1954, Asima Chatterjee uniuse á Facultade de Ciencias da Universidade de Calcuta, como profesora de química pura. En 1962, Chatterjee foi nomeada para a prestixiosa Facultade de Química Khaira da Universidade de Calcuta, cargo que ocupou ata 1982.

Premios e recoñecementos
------------------------

* Segunda muller despois de Janaki Ammal en obter un doutoramento en ciencias nunha universidade india, a Universidade de Calcuta en 1944.
* En 1960, elixida para a Academia Nacional de Ciencias da India, Nova Delhi.
* En 1961, recibiu o Shanti Swarup Bhatnagar en ciencias químicas, converténdose na primeira muller en recibir ese premio .
* En 1975, foi a primeira científica elixida como Presidenta Xeral da Asociación de Congresos Científicos da India.
* Nomeada pola Presidencia da India como membro do Rajya Sabha de 1982 a 1990.

Notas
-----

1. ↑  Mention of the maiden name
2. ↑  *The Shaping of Indian Science*. p. 1036.
3. ↑  *Some Alumni of Scottish Church College* in *175th Year Commemoration Volume* Scottish Church College, 2008, p. 584
4. ↑  "Chemistry alumni of Scottish Church College". Archived from the original on 06 de abril de 2009. Consultado o 19 de decembro de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Asima Chatterjee, química no blog Mujeres con ciencia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7450
* WorldCat
* VIAF: 62850719
* DeutscheBio: 1145795609
* GND: 1145795609
* ISNI: 0000 0000 2170 3910
* LCCN: n80113629
* SUDOC: 243151616
* WikiTree: Mookerjee-1

 |
| Fakahina |
| --- |
|  |
|  |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) | 131 hab. |
| Superficie | 8 km² |
| Superficie lagoa | 20 km² |
| Nº de illas |  |
| Coordenadas | 15°59′S 140°08′O﻿ / ﻿-15.983, -140.133 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
|  |
|

**Fakahina** é un atol de Tuamotu, na Polinesia francesa. Administrativamente é unha comuna asociada á comuna de Fangatau. Está situado no centro e ao leste do arquipélago, a 75 km ao leste de Fangatau.

Xeografía
---------

A superficie total é de 8 km², cunha lagoa interior sen ningún paso ao océano. A vila principal é Tarione, e a poboación total era de 140 habitantes no censo do 2002.

Historia
--------

Antigamente era un lugar utilizado para facer sacrificios humanos. O atol foi descuberto por Otto von Kotzebue, o 26 de febreiro de 1824, que o chamou co nome do seu barco *Predpriatié*. Tamén se coñeceu como *Prince de Joinville* e *Fangahina*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q969412
* WorldCat
* VIAF: 6615148574362724430002
* GEC: 0511333
* GeoNames: 4034511

 |
O Atlético de Madrid tivo unha histórica sección de balonmán entre os anos 50 e 1994 que chegou a ser un dos mellores equipos do balonmán español entre os anos 60 e os anos 80, en pugna co Balonmano Granollers, FC Barcelona e CB Calpisa. Disputaba os seus encontros como local no Polideportivo Antonio Magariños.

Historia
--------

Adestrado por Domingo Bárcenas, Juan de Dios Román e Jordi Alvaro chegou a conqusitar 7 Ligas españolas e 10 Copas españolas. Non conseguiu gañar ningún título internacional, a pesar de que chegou a disputar dúas finais europeas. Foi subcampión da Copa de Europa na tempada 1984-85, perdendo a final ante a Metaloplástica de Iugoslavia. Tamén foi subcampión da Copa IHF na tempada 1986-87, perdendo a final fronte ao Granitas Kaunas de Lituania.

Ao final da tempada 1991-92, o daquela presidente do club Jesús Gil decidiu suprimir a sección debido ao seu déficit económico. Un grupo de socios e persoas vencelladas á sección asumiron a súa xestión. A sección foi cedida e trasladada a Alcobendas con tódolos equipos de base.

Nesta localidade xogou durante dúas temporadas, militando na Liga ASOBAL como Atlético Madrid Alcobendas, mantendo as cores, símbolos etc. mais nun claro declive deportivo e económico. Precisamente, os problemas económicos en forma de débedas causaron a disolución da sección e a desaparición dun histórico do balonmán español.

Os dous últimos adestradores que se sentaron no banco foron Paco Parrilla na tempada 1992-93 e Luis Carlos Torrescusa na 1993-94, conseguindo manter a categoría a pesar de tódalas circunstancias adversas e dos problemas económicos.

No ano 2005, o presidente do club Enrique Cerezo anunciou o seu interese en recuperar a sección de balonmán de cara á tempada 2006-07, aínda que falla por ver se mercará os dereitos dalgún equipo da Liga ASOBAL, ou deberá iniciar a súa nova etapa competindo na División de Honra B, a segunda categoría do balonmano español.

Palmarés
--------

* 11 Ligas españolas: 1951-52, 1953-54, 1961-62, 1962-63, 1963-64, 1964-65, 1978-79, 1980-81, 1982-83, 1983-84 e 1984-85.
* 10 Copas do Rei: 1962, 1963, 1966, 1967, 1968, 1978, 1979, 1981, 1982 e 1987.
* 2 Supercopa de España: 1986 e 1988.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Atlético de Madrid

### Ligazóns externas

* Sitio web do Atlético de Madrid
**Æthelwealh,** fl. c. 660 e finado c. 685, (tamén escrito **Aedilualch**, **Aethelwalch**, **Aþelwold**, **Æðelwold**, **Æþelwald**, ou **Ethelwalch**) foi o primeiro rei histórico de Sussex.

Traxectoria
-----------

Æthelwealh converteuse no primeiro rei cristián de Sussex e era rei cando Sussex foi convertida ao cristianismo no ano 681. No ano 661, Æthelwealh recibiu os territorios de *Meonwara*, actualmente Hampshire, e a Illa de Wight do seu padriño, Wulfhere, rei de Mercia. Æthelwealh foi asasinado ao redor de 685 por Cædwalla, naquela época príncipe de *Gewisse*, no actual Oxfordshire, que estivera actuando como bandido en Sussex.

Toda a inform*a*ción coñecida acerca del provén de breves mencións na *Vida de Wilfrid*, de Estevo de Ripon, a *Historia ecclesiastica gentis Anglorum* de Beda, e a *Crónica anglosaxoa.* Æthelwealh foi o terceiro gobernante do que se ten rexistro dos saxóns do Sur en Sussex.

Algúns historiadores consideran que Æthelwealh foi instalado por Penda en 645, cando Cenwalh foi expulsado do seu reino por Penda por se ter divorciado da súa irmá. Cenwalh privara á irmá de Penda do seu status real, e como xusta recompensa, cando Penda invadiu Wessex privaría a Cenwalh da súa condición de rei en Sussex.

Æthelwealh converteuse ao cristianismo durante a súa estancia en Mercia, onde o seu rei Wulfhere, foi o seu padriño de bautismo. Nesa época a xente de Sussex eran pagáns.

En 661, Wulfhere entregou a Æthelwealh os territorios de Meonwara e a Illa de Wight.

Æthelwealh casou con Eafe (tamén escrito Eabae ou Ebba), filla de Eanfrith (Eanfrid ou Eanfridi), un gobernante do reino cristián dos Hwicce.

Wilfrid, o bispo exiliado de York, chegou a Sussex en 681 e converteu á súa poboación ao cristianismo coa aprobación de Æthelwealh. Æthelwealh entregou a Wilfrid terreos en Selsey onde fundou a abadía de Selsey. Wilfrid, no entanto, coñeceu a Caedwalla, un príncipe de Gewisse que vivía como bandido en Sussex, co que chegou a un acordo para apoiarse mutuamente. Segundo Beda, en 686, Cædwalla invadiu Sussex e matou a Æthelwealh. Cædwalla foi entón expulsado por dous dos *ealdormen* de Æthelwealh, Berhthun e Andhun. Cando Cædwalla se converteu en rei dos saxóns do oeste, ao ano seguinte, conquistou Sussex e parece nomear a Ecgwald como vicerrei (segundo proba documental).

Segundo a tradición, Cædwalla invadiu Sussex e enfrontouse a Æthelwealh en South Downs xusto ao sueste de Stoughton, preto da fronteira con Hampshire, onde Æthelwealh foi vencido e morto. Segundo a mesma tradición, Æthelwealh xace enterrado no túmulo sur.

Notas
-----

1. ↑  Alec Hamilton-Barr.

| * v
* c
* e
Reis de Sussex |
| --- |
| Orixes | 
* *Ælle*
* *Cissa*

 |
| século VII | 
* Æthelwealh
* Berthun
* Andhun

 |
| século VIII | 
* Nothhelm
* Watt
* Bryni
* *Osric*
* Æthelstan
* Æthelberht
* Osmund
* Oswald
* Oslac
* Aelfwald
* Ealdwulf

 |
| século X | 
* Eadwine

 |
| En itálica, individuos cuxo rango, ou mesmo existencia, son inseguros. |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q272286
* ODNB: 63373
* PASE: 652

 |
A **atmosfera** como unidade é a presión que exerce a atmosfera da Terra no nivel do mar, que é de 101 325 Pa. Emprégase para medir presións elevadas como a dos gases comprimidos. Esta unidade non pertence ao Sistema Internacional de Unidades e abréviase como **atm**.
Este termo refírese ao valor da presión definida como presión normal.

Actualmente a IUPAC recomenda que o uso da presión de 101 325 Pa sexa abandonado, recomendando desde 1982, o uso da actual presión padrón, definida como unha presión de 105 Pa (100 000 Pa exactamente).

Equivalencias
-------------

* 1 atm = 760 mmHg = 760 Torr
* 1 atm = 101 325 Pa
* 1 atm = 1,01325 bar
* 1 atm = 10,332274527999 m c.a. (metros de columna de auga)
* 1 atm = 14,69594877551 PSI

Notas
-----

1. ↑  IUPAC Compendium of Chemical Terminology, Electronic version. **Normal**. Dispoñíbel en: <>. Acceso: 27 maio 2010.
2. ↑  IUPAC Compedium of Chemical Terminology, Electronic version. **Standard Pressure**. Dispoñíbel: <>. Acceso: 27 maio 2010.

Véxase tamén
------------

* Presión
* Metroloxía
* Sistema Internacional de Unidades
* Sistema Anglosaxón de Unidades
* Sistema ceguesimal

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q177974
* BRE: 1837726
* EBID: ID
* MAG: 65440619

 |
**Aethelflaed de Wessex** (Æthelflæd), nada en 869 e finada o 12 de xuño de 918, foi a filla máis vella de Alfredo o Grande e da súa esposa Aethelswitha. Casou con Aethelred II de Mercia, a cuxa morte, gobernou o reino. A Crónica anglosaxoa denomínaa *Señora dos mercios*.

Mercia e os viquingos
---------------------

Os viquingos daneses invadiron a maioría dos reinos ingleses durante o século IX. Alfredo o Grande e os seus descendentes reconquistaron os territorios para Wessex a finais do século e comezos do século X.

Como recoñecemento á axuda de Mercia, Alfredo preferiu desposar á súa filla Aethelflaed con Aethelred II, no canto de exercer un dominio directo cunha conquista. Co matrimonio, Aethelred II recibiu o título de *ealdorman* ou conde de Mercia, ademais dunha certa autonomía.

Dado que o oeste de Mercia nunca estivo baixo control dos daneses, tratábase dunha medida prudente que deu os seus froitos.

Goberno de Mercia
-----------------

Á morte do seu marido, Aethelflaed gobernou desde 911 até 918, ano en que morreu, construíndo fortificacións e emprendendo expedicións militares. Foi enterrada na igrexa de san Pedro (agora, convento de san Oswald), de Gloucester, cidade que reconstruíra a partir das ruínas romanas.

A herdeira foi a súa filla Aelfwynn, pero debido á correlación de forzas, viuse obrigada a someterse ao seu irmán, o rei Eduardo o Vello de Wessex, cuxos sucesores completaron a unión de Mercia a Wessex, o que resultou ser o principio da Inglaterra unificada.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Aethelflaed Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Paul Hill.*The Age of Athelstan*.Templus Publising. 2004. ISBN 0-7524-2566-8
* *Anglo-Saxon Chronicle*, ed. M. Swanton (Dent, Londres 1997), s.a. 911-918.

| * v
* c
* e
Reis de Mercia |
| --- |
| Orixes | 
* Icel
* Cnebbe
* Cynewald
* Creoda
* Pybba
* Cearl

 |
| século VII | 
* Penda
* Eowa
* Peada
* Oswiu de Northumbria
* Wulfhere
* Æthelred

 |
| século VIII | 
* Coenred
* Ceolred
* Ceolwald
* Æthelbald
* Beornred
* Offa
* Ecgfrith
* Coenwulf

 |
| século IX | 
* Ceolwulf I
* Beornwulf
* Ludeca
* Wiglaf
* Ecgberht de Wessex
* Wigmund ?
* Wigstan ?
* Beorhtwulf
* Burgred
* Ceolwulf II
* *Æthelred*
* *Aethelflæd*
* *Aelfwynn*

 |
| En cursiva os « señores de Mercia » que recoñecen a soberanía de Wessex. |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q235250
* WorldCat
* VIAF: 210146094219200330956
* EBID: ID
* FAST: 1817649
* FemBio: 261
* GND: 1185082468
* LCCN: n94113992
* NTA: 338553142
* ODNB: 8907
* PASE: 6
* SUDOC: 219833133
* WikiTree: Wessex-333

 |
Imaxe de satélite
**Asia meridional**, **Asia do Sur**, **Sur de Asia**, **Surasia** ou **Sudasia** é a rexión do sur do continente asiático que comprende os países do sur do Himalaia, aínda que para algunhas autoridades tamén abrangue países adxacentes polo leste e o oeste. É un termo que define un territorio, que antes do 1947 era coñecido como a India británica.

Alberga os seguintes países:

* India India
* Paquistán
* Afganistán
* Bangladesh
* Nepal
* Bután
* Sri Lanka
* Maldivas

Todos eles son membros da Asociación Surasiática para a Cooperación Rexional (SAARC).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Asia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q771405
* WorldCat
* VIAF: 254470885
* AAT: 300120222
* EBID: ID
* GeoNames: 7729895
* GND: 4058406-9
* NDL: 00567661
* NKC: ge128683

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---