recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Paula Prendes Martínez**, nada en Xixón o 21 de xaneiro de 1983, é unha actriz, presentadora de televisión e xornalista española.

Traxectoria
-----------

Naceu o 21 de xaneiro de 1983 en Xixón (Asturias). Cursou os seus primeiros estudos no Colexio Público de Cabueñes. Posteriormente pasou a realizar os seus estudos no IES El Piles, tamén na súa cidade natal, Xixón.

Licenciada en Comunicación Audiovisual pola Universidade Pontificia de Salamanca, Paula Prendes foi redactora e locutora de informativos na Cadena Ser de Xixón, de deportes na Cadena Ser de Salamanca, dos informativos de Localia de Madrid e foi reporteira en *El octavo mandamiento*, programa de entretemento dirixido por Javier Cárdenas en Localia de Madrid. Tamén presentou *Electronic Arts*, programa emitido nunha coñecida web de videoxogos e colaborou como reporteira na MTV.

En televisión, protagonizou a serie *Somos cómplices* (Antena 3) e *Becarios* (Telecinco) e participou noutras como *Bicho malo (nunca muere)* (Antena.Neox), *Hermanos y detectives* (Telecinco), así como no derradeiro capítulo de *Los hombres de Paco* (Antena3).

En *Periodistas FC* traballaba como presentadora e reporteira do programa xunto aos presentadores Dani Mateo e Ricardo Castella. Dende a cancelación deste programa, incorporouse como reporteira de *Sé lo que hicisteis...*, tamén en La Sexta. En xuño dese mesmo ano acaparou a portada da revista *Primera Línea* e en xullo, da revista masculina *FHM*.

Dende 2011 e até 2013 participou na serie de Antena 3 *Gran Hotel* como Cristina Olmedo, sendo a irmá de Julio Olmedo (Yon González). En 2012 comeza unha nova serie *Imperium*, o spin-off de *Hispania, la leyenda* con Lluís Homar, Nathalie Poza ou Ángela Cremonte entre outros. En novembro dese mesmo ano, volveu ser portada da revista FHM. En 2013 deu vida a Carolina Jiménez en *Gran Reserva: El origen* para TVE, precuela da serie *Gran Reserva*. Dende 2014 e até 2015 estivo na serie *B&B, de boca en boca* para o prime time de Telecinco na que deu vida a Martina.

Notas
-----

1. ↑  "Noticias de Paula Prendes na revista Ola!". Arquivado dende o orixinal o 25 de abril de 2019. Consultado o 25 de abril de 2019.
2. ↑  "Hermanos y detectives". Arquivado dende o orixinal o 29 de xullo de 2010. Consultado o 11 de xaneiro de 2010.
3. ↑  "Paula na portada da revista FHM". Arquivado dende o orixinal o 25 de xuño de 2016. Consultado o 25 de abril de 2019.
4. ↑  Paula Prendes en LaHiguera.net
5. ↑  Filmografía en Sensacine

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Paula Prendes Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* 

* Paula Prendes na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6067390
* WorldCat
* VIAF: 4493149198371974940003
* BNE: XX5656237
* IMDb: nm3668626
* TMDb: 588818

 |
**Dave Foster** é un músico estadounidense coñecido por ser o terceiro batería da banda de grunge Nirvana. Foi despedido despois de realizar só un feixe de concertos co grupo, principalmente por non asistir regularmente aos ensaios. Foster vivía lonxe de Kurt Cobain e Krist Novoselic, e este feito segundo Cobain complicaba os ensaios.

Segundo escribiu Charles R. Cross na biografía de Cobain *Heavier Than Heaven*, o que finalmente cansou a Kurt foi o seu arresto por agredir ao fillo do alcalde de Cosmopolis, Washington, o que fixo que o metesen na cadea durante dúas semanas, lle quitasen o seu permiso de conducir e tivese que pagar milleiros de dólares en gastos médicos.

Nin Cobain nin Novoselic informaron a Foster directamente do seu despedimento. Segundo Cross, Foster decatouse de que estaba fóra da banda cando viu o anuncio dun concerto de Butthole Surfers con Nirvana como abreconcertos do que non o avisaran. Ironicamente, unha longa nota do seu despedimento apareceu publicada nalgún xornal de Seattle.

Despois de deixar Nirvana, Dave tocou coas bandas Suckerpunch, Psycho Samaritan e Helltrout. Tamén pode ser escoitado como batería convidado no álbum de Mico de Noche *Cherries*.

| * v
* c
* e
Nirvana |
| --- |
| 
* **Kurt Cobain**
* **Krist Novoselic**
* **Dave Grohl**

* Aaron Burckhard
* Dave Foster
* Chad Channing
* Dale Crover
* Dan Peters
* Jason Everman
* Pat Smear

 |
| Álbums de estudio | 
* *Bleach*
* *Nevermind*
* *In Utero*

 |
| Álbums en vivo | 
* *MTV Unplugged in New York*
* *From the Muddy Banks of the Wishkah*
* *Live at Reading*

 |
| EPs | 
* *Blew*
* *Hormoaning*

 |
| Videos | 
* *Live! Tonight! Sold Out!!*
* *MTV Unplugged in New York*
* *Live at Reading*
* *Live at the Paramount*

 |
| Recompilatorios | 
* *Incesticide*
* *Singles*
* *Nirvana*
* *With the Lights Out*
* *Sliver: The Best of the Box*
* *Icon*

 |
| *Box sets* | 
* *Singles*
* *With the Lights Out*
* *Nevermind: The Singles*

 |
| Sinxelos | 
* Love Buzz
* Sliver
* Molly's Lips
* Here She Comes Now
* Smells Like Teen Spirit
* Come as You Are
* Lithium
* In Bloom
* Puss/Oh, the Guilt
* Heart-Shaped Box
* All Apologies/Rape Me
* Pennyroyal Tea
* About a Girl
* The Man Who Sold the World
* Where Did You Sleep Last Night?
* Lake of Fire
* Aneurysm
* Drain You
* You Know You're Right

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2377204
* Discogs: 5525291
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 479827

 |
**Paula Sebastián**, nada en Pontevedra en 1962, é unha actriz galega de teatro, cine e televisión.

Traxectoria
-----------

Actriz de formación teatral, dende comezos dos anos oitenta actuou nos escenarios, realizando tamén pequenos papeis secundarios en televisión (*Anillos de oro*, *Segunda enseñanza*). Neses anos interpretou sobre as táboas *Die bitteren Tränen der Petra von Kant* (1986), *El placer de su compañía* (1988) *Y yo con estos nervios* (1989), con Iñaki Miramón e Tomás Gayo.

En 1989 xurdiulle a oportunidade, a través de Hugo Stuven, de participar nunha pequena comedia de *sketches* no programa de humor de TVE *Pero... ¿esto qué es?*, xunto a debutantes na pequena pantalla como Elisa Matilla e actores de máis longa traxectoria como Alfonso Lussón.

Tras esa incursión en TV, de volta ós escenarios, en 1990 estreou *Un sabor a miel*, de Shelagh Delaney, xunto a Beatriz Carvajal. Séguelle *Etiqueta Negra* (1991), cuxa interpretación a fixo merecedora do Premio Ercilla de Teatro.

En 1994 debutou no cine, e participou en *Cómo ser infeliz y disfrutarlo*, con Carmen Maura, o primeiro dos dous títulos nos que participou, sendo o outro *Os aires difíciles*. Un ano despois participou na primeira tempada da exitosa serie de televisión *Médico de familia*. A súa seguinte intervención na pequena pantalla fíxose esperar até 2000 en que se incorporou a algúns episodios da serie *El Comisario* en Telecinco.

Notas
-----

1. ↑  J.A.V. (5 de xaneiro de 1984). "Paula Sebastián, entre el orvallo y La Gran Vía". *ABC* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6067401
* IMDb: nm0780988

 |
**Carmen Hernández Álvarez**, artisticamente coñecida como ***Carmen Viance***, nada en Madrid o 21 de xuño de 1905 e finada na mesma cidade o 25 de xullo de 1985, foi unha actriz española.

Traxectoria
-----------

Unha das máis destacadas actrices da época do cine mudo español e por algúns considerada como a primeira estrela que apareceu na Historia do cine español. Cando traballaba como mecanógrafa foi descuberta polo director de cine José Buchs, que lle ofrece o papel protagonista na película *Mancha que limpia* (1924).

Entre 1924 e 1930 roda preto de vinte películas con algúns dos máis destacados cineastas da época como Fernando Delgado ou Florián Rey. Entre os títulos que protagoniza figuran *La casa de la Troya* (1925), *Gigantes y cabezudos* (1925), *El lazarillo de Tormes* (1925), *Viva Madrid, que es mi pueblo* (1928) ou *La aldea maldita* (1929/1930).

Coa chegada do cine sonoro, a súa carreira eclipsase e só volvería aparecer ante as cámaras en *Currito de la Cruz* (1936), *Paloma de mis amores* (1946) e *La casa de la lluvia* (1943), antes da súa retirada definitiva.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5752682
* WorldCat
* VIAF: 9551089
* BNE: XX1649673
* DBE: carmen-hernandez-alvarez
* IMDb: nm0895697
* ISNI: 0000000045401546
* LCCN: no2004024556
* TMDb: 1336233

 |
**José Manuel Rivera**, nado en Xerez da Fronteira o 1 de xaneiro de 1980,, máis coñecido como **José Manuel Poga**, é un actor andaluz. É coñecido por protagonizar varias obras, incluíndo a serie Netflix *La casa de papel*, este gañoulle o apelido de "pallaso" da serie, e actualmente coñécese como *Gandía*.

Traxectoria
-----------

Estudou no instituto Asta Regia e desde moi cedo inclinouse cara ás artes, especialmente á comedia e á interpretación. Despois comezou os estudos universitarios de Xestión e administración pública.

Un ano despois, Poga sería vista como a nova promesa do cine español grazas ao seu traballo no *Grupo 7* (2012) de Alberto Rodríguez e *Miel de naranjas* (2012), de Imanol Uribe. Estes dous proxectos a grande escala catapultaron a súa carreira. Despois compartiu créditos con Inma Cuesta, Mario Casas, Julián Villagrán, Blanca Suárez e Karra Elejalde, entre outros.

Notas
-----

1. ↑  "JOSÉ MANUEL POGA". *sensacine.com* (en castelán). Consultado o 24-5-2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q93500052
* IMDb: nm2423567
* TMDb: 1071638

 |
**Rafael Álvarez Alarcia**, nado en Santander o 18 de xullo de 1938, é un exfutbolista cántabro que xogaba na demarcación de gardameta.

Traxectoria
-----------

Aínda que naceu en Santander con oito anos trasládase a Irún, onde comezou a xogar nas categorías inferiores do Real Unión de Irún. De aí pasou ao Touring de Rentería antes de fichar polo Real Oviedo, xa en Primeira División, onde xogou cinco tempadas. A finais da tempada 1966/67 ficha polo Real Zaragoza, onde militou outras tres tempadas.

En 1970 ficha polo RCD Mallorca, por aquel entón en Segunda División, porén ao ano seguinte volve a Primeira, fichando polo Celta de Vigo, onde xogaría de titular indiscutíbel os dous primeiros anos pero no seu terceiro e último ano perdería esta condición fronte ao uruguaio Aguirre, xogando so nove encontros.

Durante os seus anos en Vigo participou no debut do Celta na Copa da UEFA xogando o encontro de volta da primeira eliminatoria, na que o equipo galego quedou eliminado ante o Aberdeen FC escocés.

A súa última tempada en activo no fútbol profesional foi a 1974/75 xogando en Segunda División no Deportivo Alavés.

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 1971-72 (debut na Copa da UEFA) |
| --- |
| Gost  ·  Pedrito  ·  Manolo  ·  Domínguez  ·  Hidalgo  ·  Juan  ·  Rivera  ·  Almagro  ·  Lezcano  ·  Rodilla  ·  Jiménez  ·  Rivas |
| Alarcia  ·  Castro  ·  Sanromán  ·  Navarro  ·  Canario  ·  Suco II  ·  Payno  ·  Fernández Amado  ·  Villar  ·  Dolfi  ·  Doblas  ·  Robles  ·  Yáñez |
| Adestrador: Juan Arza |

Notas
-----

1. ↑  Ficha en bdfutbol.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535461
* BDFutbol: 5771
* FootballDatabase: 114931
* Transfermarkt: 309203

 |
**Bieito Lobeira Domínguez**, nado en Seixo (Marín) o 22 de outubro de 1968, é un político galego do BNG.

Carreira política
-----------------

Comezou a súa vida política na asociación de estudantes ERGA con dezaseis anos. Formou parte de Galiza Nova, as mocidades do BNG desde a súa fundación ata 1998, e foi o seu secretario xeral entre 1992 e 1998.

O 25 de marzo de 1996 accedeu como deputado ao Parlamento de Galicia, en substitución de Guillerme Vázquez. Continuou como deputado na V, VI, VII e VIII Lexislatura. Membro do Consello de Contas e da comisión lexislativa que analizou a catástrofe do Prestige, foi voceiro da súa formación para asuntos pesqueiros e marítimos, vicevoceiro e presidente da Comisión de Educación e Cultura do Parlamento. Foi Secretario de Organización do BNG na Executiva Nacional que tivo como portavoz nacional ao catedrático Xavier Vence, e dende 2017 é Coordinador de Organización da Executiva encabezada por Ana Pontón.

Foi tamén un dos voceiros da Plataforma Nunca Máis.

Bieito Lobeira na XVI Asemblea Nacional do BNG en 2017.

Vida persoal
------------

É fillo de pescador e mariscadora e traballou descargando peixe no porto de Marín.

Notas
-----

1. ↑  "IV Lexislatura - Relación de deputados do Parlamento de Galicia (16-11-93 ó 26-08-97)" (PDF). *Parlamento de Galicia*. Consultado o 2016-02-29. .
2. ↑  "O BNG crea unha coordinadora de política local coa vista posta nas municipais" (en castelán). 3 de abril de 2017. Consultado o 13 de xullo de 2020.
3. ↑  "Executiva Nacional". *BNG - Bloque Nacionalista Galego* (en castelán). Consultado o 13 de xullo de 2020.
4. ↑  «Son un tipo esencialmente hortera» Arquivado 08/10/2008, en Wayback Machine. entrevista de Nacho Mirás en *La Voz de Galicia*, 6 de outubro de 2008.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bieito Lobeira Modificar a ligazón no Wikidata*** |
**Manuel Navarro Dolz**, nado en Alacant o 29 de setembro de 1946, é un exfutbolista que xogaba na demarcación de lateral esquerdo.

Traxectoria
-----------

Formouse nas categorías inferiores do Hércules CF, porén debutaría profesionalmente no Alicante CF, onde militou dúas tempadas antes de fichar polo CD Alcoyano por outras catro tempadas. Na tempada 1970/71 ficha polo Hércules CF, pero so militaría no club unha tempada xa que o seu bo papel fai que o Celta de Vigo, por aquel entón en Primeira División o fiche.

En Vigo xogou seis tempadas, sendo sempre un home importante na defensa. O primeiro ano no equipo tivo a oportunidade de debutar na Copa da UEFA, no encontro de volta primeira eliminatoria, na que o equipo galego foi eliminado polo Aberdeen F.C.

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 1971-72 (debut na Copa da UEFA) |
| --- |
| Gost  ·  Pedrito  ·  Manolo  ·  Domínguez  ·  Hidalgo  ·  Juan  ·  Rivera  ·  Almagro  ·  Lezcano  ·  Rodilla  ·  Jiménez  ·  Rivas |
| Alarcia  ·  Castro  ·  Sanromán  ·  Navarro  ·  Canario  ·  Suco II  ·  Payno  ·  Fernández Amado  ·  Villar  ·  Dolfi  ·  Doblas  ·  Robles  ·  Yáñez |
| Adestrador: Juan Arza |

A tempada 1974/75 non foi boa a nivel colectivo e rematou co descenso do equipo a Segunda División, recuperando a categoría ao ano seguinte. Porén a tempada de regreso a Primeira tampouco foi boa, supoñendo un novo descenso, esta sería o último ano de Navarro no Celta.

Tres deixar Vigo volveu ao Alicante CF, onde se retirou en 1981.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534380
* WorldCat
* VIAF: 134145424574186831120
* BDFutbol: 5383
* FootballDatabase: 114960

 |
**Xosé Henrique Rafael Tello León**, nado en Corcubión o 24 de outubro de 1951, é un profesor e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Filosofía e Letras pola USC. Foi secretario nacional da Unión de Traballadores do Ensino de Galicia (1978-1983). Militante do BN-PG dende 1979 e do BNG desde a súa fundación. Foi elixido parlamentario pola provincia da Coruña nas eleccións autonómicas de 1993. Foi concelleiro no concello da Coruña dende 1995. Volveu ser elixido parlamentario nas autonómicas de 1997 e 2001.

En xuño de 2002 deixou o escano no Parlamento para dedicarse en exclusiva ao labor de portavoz do BNG no concello da Coruña.

En 2007 é nomeado tenente de alcalde de Turismo e Promoción Económica tras perder a maioría absoluta o PSdeG-PSOE nas eleccións municipais dese mesmo ano.

Crítico coa liña maioritaria do BNG, en 2010 perdeu o liderado da organización na Coruña en favor de Xosé Manuel Carril, polo que non se presentaría ás eleccións municipais de 2011. Após a súa etapa no Concello retomou a súa actividade docente no IES de Elviña. En 2012, xunto con Mario López Rico e Margarida Vázquez anunciou a súa baixa no BNG.

Obra
----

### Obras colectivas

* *Filosofía* (Baía Edicións, 2000, en colaboración con Susana Abuín Chaves e Francisco Martínez Bouzas).

Notas
-----

1. ↑  "IV lexislatura (16-11-93 ó 28-08-97)"
2. ↑  "VI lexislatura (20-11-01 ó 26-04-05)"
3. ↑  Tello no será cabeza de lista del BNG en A Coruña en las municipales de 2011 www.galiciadiario.com, 25/05/2010
4. ↑  Henrique Tello y otros militantes del BNG de A Coruña anuncian su baja lavozdegalicia.es, 02/02/2012

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía de Henrique Tello León

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535256
* Dialnet: 2297483

 |
**José Manuel Pérez Penas**, nado en Melide, é un político galego.

Traxectoria
-----------

Traballador da CRTVG. Nas eleccións municipais de 1983 foi elixido concelleiro en Melide como número 2 de Unidade dos Veciños, formación independente con tendencia nacionalista de esquerda e encabezada por Xosé Domingo Fuciños. Posteriormente pasou a residir en Oroso, onde sería o candidato á alcaldía polo BNG nas municipais de 2007, obtendo 1 concelleiro e pactando co PSdeG-PSOE de Manuel Mirás Franqueira, sendo primeiro tenente de alcalde e concelleiro de obras e servizos. Nas municipais de 2011 repetiu candidatura e mellorou algo os seus resultados, pero pasou á oposición debido a que os socialistas lograran a maioría absoluta nesa ocasión. Volveu se-lo candidato nas municipais de 2015 logrando resultados similares ós de 4 anos antes e formando de novo parte da oposición, volvendo a revalida-la maioría absoluta o PSdeG.

Posteriormente volveu a residir en Melide, renunciando como concelleiro en Oroso en maio de 2018. Nas eleccións municipais de 2019 foi candidato á alcaldía de Melide pola formación independente Adiante Melide (conformada por varios antigos membros do BNG). En dita convocatoria foi a segunda forza máis votada ó lograr 5 concelleiros, os cales se uniron ós 2 do PSdeG e o elixiron alcalde en detrimento da candidata e ata entón alcaldesa polo PPdeG, Dalia García Couso, que lograra 6 concelleiros e perdera a maioría absoluta. Desta forma, conformou un goberno de coalición cos socialistas.. Nas municipais de 2023 logrou de novo 5 concelleiros, recortando distancias co PPdeG, e conservando a alcaldía co apoio dos concelleiros do BNG e do PSdeG.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Dalia García Couso** |  **Alcalde de Melide** 2019 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Vida persoal
------------

Está casado, e ten dous fillos dunha relación anterior.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Santiago, 20-4-1983, p. 45.
2. ↑  Redacción (23 de xuño de 2007). "Pérez será teniente de alcalde y edil de Obras y Servicios de Oroso". *elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 16 de abril de 2024.
3. ↑  Redacción (15 de xuño de 2019). "Manuel Pérez Penas, de Adiante, es el nuevo regidor de Melide". *elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 17 de marzo de 2022.
4. ↑  Redacción (15 de xuño de 2019). "José Manuel Perez Penas toma posesión do cargo de alcalde". *xornaldemelide.bigpress.net*. Consultado o 11 de setembro de 2020.
5. ↑  Noguerol, Natalia (16 de xuño de 2019). "José Manuel Pérez es el nuevo alcalde con el apoyo del PSdeG". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 17 de marzo de 2022.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Melide

### Ligazóns externas

* Pérez será teniente de alcalde y edil de Obras y Servicios de Oroso en *El Correo Gallego*
* José Manuel Pérez es el nuevo alcalde con el apoyo del PSdeG en *La Voz de Galicia*
**Address Resolution Protocol** (**ARP**) é un protocolo de rede que efectúa a tradución dun enderezo de capa de rede nun enderezo MAC, xeralmente un ethernet. Para facelo envía un paquete ao enderezo de multidifusión da rede (broadcast, MAC = FF-FF-FF-FF-FF-FF) con enderezo IP polo que pregunta, e espera que esa máquina, ou outra, responda co enderezo MAC que lle corresponde. Cada máquina ten unha caché cos enderezos traducidos para reducir o tempo de espera. ARP está posto en funcionamento con moitas tecnoloxías de redes, o máis empregado é o IPv4 pero tamén está en uso en Chaosnet, DECnet e Xerox PARC Universal Packet (PUP) co estándar IEEE 802 , FDDI, X.25, Frame Relay e Asynchronous Transfer Mode (ATM). No modelo de arquitectura TCP/IP, ARP está nun punto intermedio entre a capa de rede e a de Internet, mentres no modelo OSI está na capa de rede. O protocolo RARP realiza a operación inversa.

| * v
* c
* e
Protocolos de Internet |
| --- |
| Capa de Aplicación | 
* HTTP
* HTTPS
* SMTP
* FTP
* SSH
* SNMP
* IRC
* NNTP
* POP3
* IMAP
* Telnet
* BitTorrent

 |
| Capa de Transporte | 
* TCP
* UDP
* SCTP
* RTP
* DCCP

 |
| Capa de Rede | 
* IPv4
* IPv6
* ARP
* ICMP

 |
| Capa de Ligazón | 
* Ethernet
* 802.11 WiFi
* Token ring
* FDDI
* PPP

 |
| Capa Física | 
* RS-232
* EIA-422
* RS-449
* EIA-485

 |
| Categoría |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15171
* MAG: 153339134

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre informática é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Scott Reeder**, nado en Barstow (California) o 16 de maio de 1965, é un baixista estadounidense. Foi o baixista da banda de stoner rock Kyuss e agora toca en Bütcher e edita traballos en solitario tamén.

Traxectoria
-----------

Uniuse a Kyuss despois da saída de Nick Oliveri e estivo na banda ata a súa disolución en outubro de 1995. Reeder reuniuse co antigo cantante da banda, John Garcia, en Unida, un grupo de stoner rock que só editou un traballo antes de separarse por problemas legais.

En 2002, foi un dos oito baixistas que fixeron unha proba para unirse a Metallica, da que saíu elixido Rob Trujillo. Tres anos despois, en 2005, uniuse á banda Bütcher.

Reeder editou un álbum en solitario, *TunnelVision Brilliance*, o 24 de xaneiro de 2006. Todas as cancións foron compostas e interpretadas por el.

Notas
-----

1. ↑  "Black Math Horseman | Tee Pee Records Webstore". *teepeerecords.com*. Consultado o 2019-02-05.
2. ↑  Linn, Robin. "Desert Rock Chronicles: Bassist/Producer Scott Reeder Helps Spread Desert Rock Around the World". *www.cvindependent.com* (en inglés). Consultado o 2019-02-05.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q615803
* AllMusic: mn0000836114
* Discogs: 311948
* IMDb: nm0715793
* MusicBrainz: ID

 |
O **Instituto Tecnolóxico para o Control do Medio Mariño de Galicia**, **INTECMAR**, é o centro de referencia para o control da calidade do medio mariño e a aplicación das disposicións legais en materia de control técnico-sanitario dos produtos do mar, en Galicia.

Creouse por Lei no ano 2004 baixo a figura de Ente Público adscrito á Consellería de Pesca e Asuntos Marítimos, asumindo as competencias e funcións do antigo **Centro de Control do Medio Mariño (CCMM)**, do que é sucesor e do que tamén herdou as instalacións.

En 2021 foi nomeado como *Laboratorio Nacional de Referencia de Biotoxinas Mariñas*, para asumir o papel de laboratorio asesor dos diferentes centros de control oficial autonómicos en todo o referente ás biotoxinas mariñas e formar ó seu persoan nas técnicas de laboratorio axeitadas.

Notas
-----

1. ↑  Substituíndo ó centro de control de biotoxinas mariñas da Universidade de Vigo, que pasa a desenvolver o carácter de laboratorio de referencia europeo.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 27.11.2021.

Véxase tamén
------------

* Biotoxina
* Biotoxina mariña
* IGAFA
* Toxina anmésica dos moluscos
* Toxina diarreica dos moluscos
* Toxina paralizante dos moluscos

### Ligazóns externas

* Web do INTECMAR
A **Federación Sionista de Gran Bretaña e Irlanda**, tamén chamada **Federación Sionista británica**, é unha organización marco para o movemento sionista no Reino Unido. 

Actualmente representa a máis de 30 organizacións e 50.000 afiliados.

Historia
--------

A primeira conferencia da Federación Sionista británica no 1899
A organización foi establecida no ano 1899 para promover unha patria para as persoas xudías.

En 1917, o Ministro de Asuntos Exteriores británico Arthur Balfour remitiu a coñecida como Declaración Balfour ao líder da comunidade xudía do Reino Unido Walter Rothschild para que fose transmitida á Federación Sionista.

No 1920, a Federación Sionista fundou a Organización Internacional de Mulleres Sionistas (WIZO, polas súas siglas en inglés). A Federación tamén fundou various movementos sionistas xuvenís.

Obxectivos
----------

A organización descríbese coma "a principal organización de base e de defensa de Israel do Reino Unido." 

Entre as súas finalidades e obxectivos están:

* O apoio, coordinación e asistencia ao traballo de todos os seus afiliados no país e o compromiso cos movementos sionistas xuvenís.
* A promoción da participación de xudeus en actividades sionistas, incluíndo a educación, a cultura, a lingua hebrea e a información sobre Israel, sustentada na crenza de que o obxectivo principal do sionismo é a *Aliyah*.

Actividades
-----------

As actividades inclúen a formación, as campañas, a interacción cos medios, facer lobby, loitar contra o movemento BDS e traballar con estudantes e eventos culturais.

Estrutura e persoal
-------------------

A Federación Sionista británica é unha organización marco que abarca a meirande parte das organizacións sionistas do Reino Unido.

A 2023 o director é Rabbi Lea Mühlstein.

Notas
-----

1. ↑  "Zionist Federation". *Library*.
2. ↑  "Copia arquivada". *The Jewish Leadership Council*. Arquivado dende o orixinal o 20 de maio de 2022. Consultado o 4 de abril de 2024.
3. ↑  "World Zionist Organization finally responds to Lord Balfour in letter". *The Jerusalem Post | JPost.com*. Consultado o 4 de abril de 2024.
4. ↑  "About ZFUK". Consultado o 4 de abril de 2024.
5. ↑  "About ZFUK". Consultado o 4 de abril de 2024.
6. ↑  "What we do". *ZF*. Consultado o 4 de abril de 2024.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da Federación Sionista británica
* Páxina web da Organización Internacional de Mulleres Sionistas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2047532
* WorldCat
* VIAF: 136669052
* ISNI: 0000000093118788
* LCCN: n81125995
* NKC: zmp20221144659

 |
O **Gloster Gladiator** foi un caza biplano británico usado durante a segunda guerra mundial. Foi o derradeiro caza biplano producido no Reino Unido e foi a espiña dorsal do mando de caza británico antes da guerra. Voou por primeira vez en 1934 como unha evolución do Gloster Gauntlet cun motor máis potente e a cabina pechada. Entrou en servizo en 1937 e fabricáronse 768 exemplares ata a primavera de 1940. 

Durante a guerra serviu en todos os teatros e nun gran número de forzas aéreas distintas, algunhas delas do Eixo. A RAF usouno en Francia, Noruega, Grecia, na defensa de Malta, Oriente Medio, e na breve guerra anglo-iraquí (durante a cal a Real Forza Aérea de Iraq estaba equipada de forma similar). Outros países despregaron o Gladiator, incluídos China contra o Xapón, a partir de 1938; Finlandia (xunto cos voluntarios suecos) contra a Unión Soviética na guerra de Inverno e na guerra de Continuación; Suecia como non combatente neutral (aínda que os voluntarios suecos loitaron por Finlandia contra a URSS como se dixo anteriormente); e Noruega, Bélxica, e Grecia resistindo a invasión do Eixo dos seus respectivos países.

Especificacións
---------------

* **Tipo**: monopraza de caza Gloster Gladiator Mk I.
* **Planta motriz**: un motor radial Bristol Mercury IX de 840 hp.
* **Envergadura**: 9,38 m.
* **Lonxitude**: 8,36 m.
* **Peso máximo na engalexe**: 2.083 Kg.
* **Velocidade máxima**: 253 millas/h a 14.500 pés.
* **Alcance**: 428 millas.
* **Armamento**: catro metralladoras de 7,7 mm.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q850179
* LCCN: sh85055079
* NKC: ph482797

 |
**Mariano Marcos Abalo**, nado na Pobra do Caramiñal en 1937 e finado en Vigo o 7 de febreiro de 2022, foi un artista polifacético galego, creador do *Conxuro da queimada.*

Traxectoria
-----------

Mudouse a Vigo en 1960, onde comezou a traballar de administrativo na banca. Comezou, de modo autodidacta, a desenvolver diversas actividades artísticas, como miniaturas, medallas talladas en marfil e madeira, deseño de pergamiños conmemorativos, escudos heráldicos ou debuxos humorísticos.

En 1976 gañou o I Premio da festa da Camelia, convocada polo Corte Inglés, ó presentar unha camelia tallada en marfil. No mesmo premio recibe un áccesit por un póster. Nos anos 80 comezou a compor poesía, sendo algúns poemas publicados na revista trimestral *Galicia en Madrid*.

Colaborou como humorista gráfico nas desaparecidas revistas *Chan* e *Can sen dono*, así como no semanario *Vigo Deportivo*, nas seccións de humor e heráldica. Tamén publicou na revista mensual *A Peneira* de Ponteareas, na sección de Heráldica, e na revista da Asociación Nacional de Profesores Estatales na sección de humor.

Forma parte do grupo de *Humoristas Galegos*, reunidos anualmente nunha xuntanza convocada pola Sociedade Cultural Deportiva do Condado, de Salvaterra de Miño. Ten expostos varios debuxos no Museo do Humor de Fene. En 1988 foi pregoeiro do Entroido no concello do Porriño. O 3 de abril dese mesmo ano foi condecorado en Portomarín coa distinción da Serenísima *Orde da Alquitara*, sendo nomeado cabaleiro de devandita orde.

Gañou o primeiro premio no Primeiro Concurso de Tarxetas de Nadal, convocado polo Concello de Baiona. En febreiro de 1989 publicou o seu primeiro libro, *100 chistes en galego*.

Notas
-----

1. ↑  V, R. (2022-02-07). "Muere Mariano Marcos de Abalo, autor del Conxuro da Queimada". *Faro de Vigo* (en castelán). Consultado o 2022-02-07.
2. ↑  R. Queimaliños (9 de agosto de 2005). "«El café en la queimada es una copia de los catalanes»". *La Voz de Galicia*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534390
* BNE: XX1015647

 |
*So l' anuti*
**Laurent Hendsche**, nado en 1966, é un escritor e cantante valón, promotor do valón unificado.

Traxectoria
-----------

Logrou o gran premio da canción valoa en 1989.  En 1990 escribiu  *On walon po dmwin?*  no que fai un chamamento para a modernización do valón e para a creación dun estándar unificado. En 1992 afondando no anterior coordina *Walo + Mes troes meye prumîs mots walons* (1992), o primeiro léxico panvalón e que constitúe o primeiro chanzo na conformación dese valón unificado.

En 1993 publicou a colleita poética *Ridaedjes* (1993) e dese ano é tamén o artigo "Quelques propositions sur l'établissement d'une langue wallonne écrite commune". Foi un dos promotores da revista *Li Rantoele*, que apareceu en 1995 para a promoción do valón unificado. Xa en valón unificado, ou *rfondou walon*, editou dúas coleccións de relatos *Sacwantès fåviretes di houte did ci* (1994) e *Did lon* (1995), e mais escribiu en 1994 a primeira novela en valón unificado, *So l' anuti*, de carácter histórico, que non se publicou ata 2006, aínda que a revista *Li Chwès* publicara antes algúns anacos.

Foi dos primeiros en introducir o valón en Internet coa creación en 1996 de Les pådjes do lingaedje walon, subindo á rede unha pequena gramática valoa. En 1998 foi o primeiro en traducir unha distribución Linux ao valón e en 2002 traduciu a Xénese, o primeiro libro da Biblia, ao valón co título "Å Cmince". Tamén foi membro do Consello de Linguas Rexionais Endóxenas da Comunidade Francesa de Bélxica (1997-2001)

Notas
-----

1. ↑  ""Li Croejhete Walone. Contribution à une grammaire de la langue wallonne"". Arquivado dende o orixinal o 17 de decembro de 2005. Consultado o 09 de setembro de 2018.
2. ↑  "Li pådje Lorint Hendschel" lucyin.walon.org
3. ↑  "Arrêté du Gouvernement de la Communauté française portant nomination des membres du Conseil des Langues régionales endogènes de la Communauté française"

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13213134
* WorldCat
* VIAF: 16543472
* LCCN: n98069069

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Domingo Villar (homónimos).
*Este artigo fala do médico nado en 1843 e finado en 1912, para o escritor de novela negra nado en 1971 véxase o artigo "Domingo Villar"*.

**Domingo Villar Vázquez**, nado en Santiago de Compostela o 27 de outubro de 1843 e finado na Coruña o 4 de xaneiro de 1912, foi un médico e escritor galego.

Traxectoria
-----------

"Remembranzas da terra. Un sono".
Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela e traballou como médico durante once anos en Galicia e Asturias. Marchou a Arxentina en outubro de 1881. Revalidou o título na Universidade de Buenos Aires, estableceuse en Córdoba, pero tivo que trasladarse a Mendoza en 1883, onde foi director-médico do Hospital da Policía e Tribunales, da Escola Nacional de Agricultura, e inspector xeral da obra de saneamento da provincia, director de Hixiene Pública e conselleiro de Hixiene. Combateu as epidemias que asolaban a provincia. Entre 1891 e 1895 exerceu de médico dos pobres, aos que atendía gratuitamente. Regresou a Galicia coa familia en 1889 e recorreu varias capitais europeas. Retornou novamente a Arxentina retomando o seu traballo en Mendoza. En 1906 retornou a Galicia, instalándose na Coruña, onde viviu os últimos anos. Finou na Coruña o 4 de xaneiro de 1912.

Obras
-----

Escribiu *Remembranza da terra. Un sono*, que Uxío Carré Aldao incluíu na súa *Antología*, e publicou algúns artigos en *El Eco de Galicia* a partir de 1894.

Vida persoal
------------

Casou con Francisca Álvarez de Ron.

Notas
-----

1. ↑  "Dr. D. Domingo Villar", *El Eco de Galicia*, 10-3-1898, p. 1-2.
2. ↑  *El Correo de Galicia*, 2-7-1906, p. 3.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 5-1-1912, p. 1,3.
4. ↑  Carré Aldao, Eugenio (1911). *Literatura gallega*. pp. 211-213. Barcelona. Maucci.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Carballo Calero, R. (1975) [1963]. *Historia da literatura galega contemporánea*. Galaxia. p. 514. ISBN 84-7154-227-7.
* Fernández del Riego, F. (1992) [1990]. *Diccionario de escritores en lingua galega* (2ª ed.). Do Castro. p. 754. ISBN 84-7492-465-0.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1995). *Diccionario da literatura galega. Autores* **I**. Vigo: Editorial Galaxia. p. 619. ISBN 84-8288-019-5.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q88387364
* DBE: domingo-villar-vazquez

 |
**Léopold Eyharts**, nado en Biarritz, Francia, o 28 de abril de 1957, é un astronauta francés que formou parte das misións Soiuz TM-26, Soiuz TM-27, STS-123 e STS-122 e formou parte da Expedición 16 á Estación Espacial Internacional.

Traxectoria
-----------

Eyharts graduouse en Física pola Universidade de Colonia en 1977, e é máster en física experimental 1983. Doutorouse en Física en 1986 e ten un grao menor en fisioloxía humana.

Ewald traballou como enxeñeiro na Academia da Forza Aérea de Salon-de-Provenceen 1979. Cualificouse como piloto en Tours en 1980 e graduouse na escola de pilotos de proba de Istres en 1988. En 1990 foi seleccionado como astronauta polo CNES e asignado ao programa Hermes de avión espacial tripulado. Entre 1991 e 1993 adestrouse no Centro de Adestramento Yuri Gagarin cerca de Moscova. Formou parte da avaliación do transbordador espacial Buran en Moscova, onde voo no Tupolev 154 modificado para simular o transbordador. Entrou no corpo europeo de astronautas, dependente da ESA, en 1992. Posteriormente foi membro das misións Soiuz TM-26, Soiuz TM-27, STS-123 e STS-122 e da Expedición 16 á ISS.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2020). "Eyharts, Léopold Paul Pierre" (en inglés). Consultado o 22 de marzo de 2020.
2. 1 2 3  ESA, ed. (2020). "Léopold Eyharts" (en inglés). Consultado o 22 de marzo de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Léopold Eyharts Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Soiuz TM-26
* Soiuz TM-27
* STS-123
* STS-122
* Expedición 16
**Emilia Varpula**, nada o 30 de decembro de 1999 en Kuortane (Finlandia), é unha xogadora de hóckey sobre xeo finlandesa. Na tempada 2022-23 xoga no Ilves de Tampere na máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino de Finlandia, a Naisten Liiga.

Traxectoria
-----------

Nada en Kuortane, na tempcada 2012-13 xogou no equipo sub-16 de APV. Na tempda seguinte, logo dun breve paso por Seinäjoki no S-Kiekko, co que disputou nove partidos na Mestis, incorporouse ao Team Oriflame de Kuortane, que militaba na máxima categoría, daquela denominada Naisten SM-sarja.

Logo de pasar a tempada 2017-18 en Hämeenlinna nas filas de HPK, no que xogou 30 partidos na liga regular da Naisten Liiga nos que rexistrou 9 goles e 17 asistencias para un total de 26 puntos e 3 partidos nos *play-offs*, fichou por Lukko, no que permaneceu as dúas seguintes tempadas.

Na tempada 2020-21 uniuse a Ilves. No seu primeiro ano en Tampere disputou 28 partidos de liga regular na Naisten Liiga nos que marcou 10 goles e repartiu 19 asistencias para un total de 29 puntos, mentres que nos *play-offs* disputou sete encontros nos que rexistrou 3 puntos (2+1).

No seu segundo ano en Ilves Varpula perdeuse parte da tempada logo de sufrir unha agresión por parte da dianteira de TPS Maija Otamo no último minuto do partido que ambos equipos disputaron no xeo do Tesoman jäähalli a finais de setembro de 2021, cando Ilves gañaba por tres goles a cero. Otamo empurrou e golpeou a Varpula, que ficou inconsciente e tivo que ser trasladada ao Hospital Universitario de Tampere con varias lesións que incluían unha conmoción cerebral e un desgarro no pescozo. A finais de febreiro de 2022, logo dunha longa rehabilitación, a xogadora volveu á actividade.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Emilia Varpula" (en inglés). eliteprospects.com. Consultado o 18 de outubro de 2022.
2. ↑  Sirkkiä-Jarva, Sari (29 de setembro de 2021). "Rajuun ylilyöntiin kiekkokaukalossa syyllistyneellä TPS:llä on kyseenalainen maine – valmentajat ovat varoittaneet pelaajiaan". *Yle Urheilu* (en finés). Consultado o 18 de outubro de 2022.
3. ↑  "Naisten jääkiekko-ottelu sai karmivan käänteen – Ilveksen pelaaja ambulanssiin: "Ei kuulu jääkiekkoon"". *mtvuutiset.fi* (en finés). 27 de setembro de 2021. Consultado o 18 de outubro de 2022.
4. ↑  Husa, Mikko (26 de febreiro de 2022). ""Mietin asiaa niin, ettei sellaista voi antaa anteeksi" – Ilveksen Emilia Varpula telottiin syyskuussa törkeällä tavalla tajuttomaksi: paluu peleihin lähestyy vasta nyt". *Aamulehti* (en finés). Consultado o 18 de outubro de 2022.

* Portal:Hóckey sobre xeo
* Portal:Muller
* Portal:Finlandia
Unha mención de anatema no *Códice Southwick*, un texto medieval en inglés antigo.
**Anatema** é a condea ou excomuñón formal, pola cal o acusado é considerado herexe e apartado da Igrexa. Estes significados veñen do Novo Testamento, onde un anatema era unha persoa ou cousa maldita ou condenada por Deus. No Antigo Testamento, un anatema era algo ou alguén dedicado a Deus como sacrificio, ou maldito e separado de Deus por mor do pecado. Estes representan dous tipos de separación, un para a devoción, o outro para a destrución.

Por extensión, este termo tamén é usado na actualidade para condear o comportamento de alguén, sen ser por motivos relixiosos.

Etimoloxía
----------

Anatema deriva do grego antigo : ἀνάθεμα ,  *anáthema* , que significa "unha ofrenda" ou "calquera cousa dedicada", deriva en si do verbo ἀνατίθημι , *anatíthēmi* , que significa "ofrecer". No Antigo Testamento, חֵרֶם ( *chērem* ) referíase tanto aos obxectos consagrados ao uso divino como aos dedicados á destrución en nome do Señor, como os inimigos e as súas armas durante as guerras relixiosas. Dado que as armas do inimigo eran consideradas profanas, o significado converteuse en "calquera cousa dedicada ao mal" ou "unha maldición".

Véxase tamén
------------

* Excomuñón

Notas
-----

1. ↑  "anatema". *academia.gal*. Consultado o 2024.
2. ↑  "Bible Gateway passage: 1 Corinthians 16:22 - Douay-Rheims 1899 American Edition". *biblegateway.com*. Consultado o 2023.
3. ↑  "Anathema". *biblestudytools.com*. Consultado o 2023.
4. ↑  "Bible Gateway passage: Leviticus 27:28 - English Standard Version". *biblegateway.co*. Consultado o 2023.
5. ↑  "Bible Gateway passage: Deuteronomy 7:26 - Douay-Rheims 1899 American Edition". *biblegateway.com*. Consultado o 2023.
6. ↑  "ἀνάθεμα". *perseus.tufts.edu*. Consultado o 2017.
7. ↑  "anathema". *merriam-webster.com*. Consultado o 2016.
O **Royal Aircraft Factory F.E.1** foi un avión deseñado e construído en 1910 polo deseñador pioneiro Geoffrey de Havilland. Utilizouno para aprender el mesmo a voar a finais de 1910. Despois de que de Havilland fose nomeado asistente de deseño e piloto de probas na Army Balloon Factory en Farnborough (despois Royal Aircraft Factory) en decembro de 1910, a Oficina de Guerra mercou o avión por 400 libras, recibindo a designación **F.E.1** (***F**arman **E**xperimental*).

Deseño e desenvolvemento
------------------------

Despois do fracaso do seu primeiro avión, Geoffrey de Havilland comezou a construír o seu segundo aparello, reutilizando o motor que deseñara para a anterior máquina. Ao igual que o Bristol Boxkite e outros deseños británicos contemporáneos, este seguiu de preto as liñas xerais do Farman III, sendo un biplano "pusher" de dúas baías cun elevador en plumas en fronte da á, o piloto sentado na á baixa xusto diante do motor, e un segundo elevador e un temón tras as ás. O control lateral realizábase a través dun par de aleróns montados na á superior. De Havilland e outros pilotos voárono en Farnborough ata que se esnafrou no verán de 1911 mentres era pilotado polo tenente Theodore J. Ridge, que posteriormente morrería voando o S.E.1.

Notas
-----

1. ↑  Jackson 1962 p.470
2. ↑  Bruce, J M (1952), "The FE.2 Series", *Flight*: 724

Bibliografía
------------

* Jackson, A. J. (1978). *De Havilland aircraft since 1909*. London: Putnam. ISBN 0-370-30022-X. OCLC 4230663.
**Gonzalo Louzao Dono**, nado en Cereixo (A Estrada) o 4 de maio de 1994, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Grao en Ciencias Políticas e da Administración na Universidade de Santiago de Compostela e máster en Marketing e Comunicación Política. Traballou en prácticas ás ordes de Alfonso Rueda cando estaba á fronte da Vicepresidencia e Consellería de Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza no penúltimo mandato de Alberto Núñez Feijóo. Nas eleccións municipais de 2019 foi elixido concelleiro na Estrada polo PPdeG, ocupando o cargo de concelleiro de Urbanismo. Nas municipais de 2023 volveu ser elixido concelleiro. Logo da demisión de José López Campos para ser concelleiro de Cultura, foi elixido alcalde da Estrada

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José López Campos** |  **Alcalde da Estrada** 2024 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Estrada

### Ligazóns externas

* El ‘niño’ que crece en los retos
Non confundir con Ramón Campos Sáez.

**Ramón Campos Durán**, nado na Estrada en 1930 e finado en Santiago de Compostela o 8 de decembro de 2019, foi un político galego. Foi alcalde da Estrada dende o ano 1992 ata o 2007.

Traxectoria
-----------

Funcionario da Seguridade Social e empresario. Nos anos sesenta foi tenente de alcalde na corporacións que presidiu Mario Blanco Fuentes. Na democracia militou no Partido Popular ata as eleccións de 1991. Produciuse daquela unha división interna no grupo local do PPdeG, que deu como resultado que Elvira Fernández Díaz fose alcaldable polo PP e Ramón Campos organizase o seu propio partido chamado *Agrupación Independiente de A Estrada*. Tras as eleccións, Ramón Campos e a súa formación política formaron parte dun tripartito conxuntamente co PSdeG-PSOE e o BNG. Este tripartito durou menos dun ano, debido a que existiron negociacións entre o PP e a formación de Ramón Campos para acadar a alcaldía, que deron como resultado o abandono da política local de Elvira Fernández Díaz para converterse en senadora polo PP, namentres que Ramón Campos acadaría a alcaldía estradense mediante unha moción de censura en xuño de 1992, integrándose de novo no PP. Revalidaría a alcaldía con maioría absoluta nas seguintes eleccións de 1995, 1999 e 2003.

Chegado o 2007 anunciou a súa retirada da vida política, provocando a escisión do partido. Por unha banda Xosé Manuel Reboredo Baños, ex-concelleiro do PP que se uniu á CIDEGA (Cidadáns de Galicia). Por outra, a liña oficial do PP onde Ramón Campos non conseguiu impoñer no partido o seu delfín José Antonio Maceira Besteiro.[] Coa intervención de Xesús Palmou decidiron que o seu sucesor fose Miguel de la Calle Amaro.[] Naquel ano de 2007 Ramón Campos participou activamente dentro da campaña electoral local do PP e trala derrota electoral sufrida contra o PSdeG-PSOE cursou a baixa do partido.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jesús Tallón Maceira** |  **Alcalde da Estrada** 1992 - 2007 | Sucesor:**José Antonio Dono** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Estrada
Coordenadas: 58°24′49″N 4°36′31″O﻿ / ﻿58.41355, -4.6087388888889

Vista norte do **Beinn Hòb** Á dereita, o lago Hòb
O **Beinn Hòb** (en inglés **Ben Hope**) é un monte no norte de Escocia, o munro máis setentrional.

Localización
------------

O cumio do Beinn Hòb sitúase nas coordinadas 58.41355° N e 4.60874° W, o que o converte no munro máis setentrional, é dicir, o monte por riba de 3.000 pés máis ao norte. Atópase ao leste do val de An Srath Mòr e do lago Hòb, en terras que en tempos pertenceron ao condado de Sutherland e agora fano á área municipal da Terra Alta. Dista menos de 30 km da costa norte escocesa.

Características
---------------

O Beinn Hòb ten unha altitude máxima de 927 m (3.041 pés), cunha preeminencia de 772 m, o que lle confire un aspecto espectacular. O cumio ten unha forma triangular, con esgrevios cantís na súa faciana oeste, mentres que as abas orientais son algo máis suaves.

A principal das rotas de ascensión comeza no fondo do val de An Srath Mòr, ata onde se chega por estrada, e accede ao cumio polo sueste, se ben é posíbel chegar a el tamén por unha rota no oeste que bordea a montaña ata chegar ao cumio polo nordeste. Debido á súa preeminencia, nun día claro pódense ver cumios a máis de 200 kms de distancia.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Panorama que se pode ver dende o cumio xerado por computador Arquivado 10 de outubro de 2007 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q816520
* GeoNames: 2646639
* Peakbagger: 9157

 |
Símbolo da porcentaxe
En matemáticas, chámase **porcentaxe** á forma de expresar un número como unha fracción que ten o número 100 como denominador. Tamén se lle chama comunmente **tanto por cento**, onde *por cento* significa "de cada cen unidades". Úsase para definir relacións entre dúas cantidades, de forma que o tanto por cento dunha cantidade, onde *tanto* é un número, refírese á parte proporcional a ese número de unidades de cada cen desa cantidade.

A porcentaxe indícase utilizando o símbolo %, que matematicamente equivale ao factor 0,01 e que se debe escribir despois do número ao que se refire, deixando un espazo de separación.

Representación
--------------

### O tanto por cento como fracción

O tanto por cento divídese entre 100 e simplifícase a fracción.
Exemplo:

Para saber como se representa o 10 % en fracción divídese e logo simplifícase:

{\displaystyle 10\,\%={\cfrac {10}{100}}={\cfrac {1}{10}}=0,1}
### A porcentaxe

A fracción común multiplícase por 100 e resólvese a operación. O resultado será a porcentaxe.

Exemplo:
Para representar 1/10 como unha porcentaxe faise a seguinte operación:

{\displaystyle {\cfrac {1}{10}}={\cfrac {10}{100}}=10\,\%}

Obter un tanto por cento dun número
-----------------------------------

Para obter un tanto por cento dun número simplemente multiplícase. 
Por exemplo, o 25 % de 150 é:

{\displaystyle 25\cdot 0.01\cdot 150=37.5}.
Alternativamente, nun método moi habitual outrora, constrúese unha regra de tres simple directa. Así, para calcular o 25 % de 150 faise a regra de tres: multiplícase cruzado e divide polo que queda só ou en conxunción co restado.

{\displaystyle \left.{\begin{array}{ccc}100\%&\longrightarrow &150\\25\%&\longrightarrow &x\end{array}}\right\}\to \quad x={\cfrac {150\cdot 25\%}{100\%}}=37.5}
Resultado: 37,5 é o 25 % de 150.

Véxase tamén
------------

* Regra de tres

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11229
* BRE: 3170047
* Discogs: 2010309
* GEC: 0130904
* JSTOR: percentages
* NKC: ph124616

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: CL343029

 |