recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Handley Page Hampden
O **Handley Page Hampden** foi un bombardeiro bimotor medio británico da segunda guerra mundial. Orixinouse por un requirimento de 1932 e voou por primeira vez o 21 de xuño de 1936. Entrou en servizo a finais de 1938 e operou de día entre 1939 e 1940, formando o groso dos bombardeos diarios sobre Europa, xunto co Whitley e o Wellington, pero debido á enorme cantidade de baixas quedaría relegado a misións nocturnas a partir de entón. Sería retirado do servizo no comando de bombardeiros a finais de 1942. Era coñecido como a "maleta voante" debido ao estreito espazo para os seus tripulantes.

Deseño e desonvelvemento
------------------------

Handley Page deseñou o Hampden coas mesmas especificacións que o Vickers Wellington (Air Ministry Specification B.9/32) para un bombardeiro diario bimotor. Un prototipo do HP.52 foi pedido e realizou o seu voo de estrea o 21 de xuño de 1936. O primeiro lote de produción de 180 Mk I Hampdens foi fabricado segundo a "Specification 30/36", voando o seu primeiro exemplar o 4 de maio de 1938.

O Mk I tiña unha tripulación de catro persoas: piloto, navegante/bombardeiro, operador de radio e artilleiro traseiro. Concibido como un cazabombardeiro rápido e manobrable, o Hampden tiña unha metralladora fixa de 7.7 mm Vickers K na fuselaxe dianteira. Para evitar o peso de torretas, o Hampden tiña un nariz curvado de plexiglás cunha Vikers K manual, e outras sinxelsa na parte traseira superior do avión e na parte baixa da fuselaxe. A configuración era semellante á introducida nesa época nos bombardeiros medios da *Luftwaffe*, entre os que destacaba o Dornier Do 17. As metralladoras demostraron ser inaxeitadas para a defensa, polo que en 1940 as armas sinxelas foron substituídas por Vickers K dobres.

O Hampden usaba un deseño de pel tensada reforzada cunha mestura de seccións dobradas e extruídas coa á tendo un único longueiro. A construción realizouse con seccións prefabricadas que despois se unían. A fuselaxe estaba dividida en tres grandes seccións (frontal, central e traseira); a central e a traseira estaban así mesmo divididas noutras dúas. Con este sistema era máis doado equipar as distintas partes por separado, mellor que facelo unha vez o avión estivese montado. De xeito semellante, a á estaban compostas por tres grandes pezas.

Fabricaríanse un total de 1.430 Hampdens: 500 por Handley Page, 770 por English Electric e, durante os ano 1940 e 1941, 160 no Canadá polo consorcio Canadian Associated Aircraft (aínda que algúns foron retidos no Canadá, 84 foron enviados por mar ao Reino Unido).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q617016
* GND: 7856513-3
* LCCN: sh2006003111

 |
O **Ferrari 458 Italia** é un modelo de automóbil deportivo producido polo fabricante italiano Ferrari dende o ano 2010 ata 2015. Pertence ó segmento de deportivos con motor central e tracción traseira. O motor de 4'5 litros ten 578 cabalos de potencia.

O 458 substituíu o Ferrari F430, e foi presentado oficialmente no salón do automóbil de Fráncfort de 2009. Foi substituído polo Ferrari 488, que se deu a coñecer no  Salón do automóbil de Xenebra de 2015.

Especificacións
---------------

No primeiro anuncio oficial do coche, o Ferrari 458 foi descrito como o sucesor do F430, pero xurdindo dun deseño totalmente novo, incorporando tecnoloxías desenvolvidas a partir da experiencia da compañía na Fórmula 1.

O sistema body computer foi desenvolvido por Magneti Marelli Automotive Lighting.

Ferrari 458 Italia (Monaco)
### Motor

O V8 de 4.5L naturalmente aspirado entrega 570 CV (419 kW) a 9000 rpm e rende un par máximo de 540Nm a 6000 rpm, co 80% do mesmo dispoñible a 3250 rpm. O motor incorpora a inxección directa de combustible por primeira vez nun Ferrari con configuración de motor central.

### Transmisión

A transmisión é semiautomática de dobre embrague Getrag de 7 velocidades de F1, similar á do Ferrari California, que pode funcionar en modo manual ou automático.

### Condución

A suspensión do automóbil é de dobre brazo na parte dianteira e sistema *multilink* na traseira, xunto con diferencial electrónico e control de tracción de Fórmula 1 tamén coñecido como *F1-Trac*, deseñado para mellorar o comportamento nas curvas e a aceleración lonxitudinal nun 32% en comparación cos seus predecesores.

### Rendemento

A aceleración oficial de 0 a 100 km/h é de 3,4 s, mentres que a máxima velocidade é de 325 km/h, cun consumo de combustible en ciclo combinado de 13,4 L/100 km e produción de 268 g/km de CO2.

Notas
-----

1. ↑  "Ferrari 458 Italia 2010". DieselStation.com.
2. ↑  "Ferrari Unveils 458 Italia at Frankfurt Motor Show". Automoblog.net. Arquivado dende o orixinal o 03 de novembro de 2013. Consultado o 03 de xullo de 2017.
3. ↑  "2015 Ferrari 488 GTB unveiled". autocar.co.uk. Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2015. Consultado o 03 de xullo de 2017.
4. ↑  "First look at Ferrari's all-new '458 Italia' supercar". Motor Authority. Arquivado dende o orixinal o 31 de xullo de 2009. Consultado o 2009-07-28.
5. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 02 de novembro de 2013. Consultado o 18 de xullo de 2017.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ferrari 458 Italia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

* Ferrari 195 S
* Ferrari California
* Ferrari FF
* Ferrari F12berlinetta
* Ferrari 195 Inter

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial de Ferrari *(en castelán)*
* Presentación do Ferrari 458 Italia *(en inglés)*
A **Festa do Portal** ten lugar en Ribadavia. Celébrase durante 4 días sendo o principal o 8 de setembro, festivo local nesta vila. Trátase dunha festa na que ten lugar a procesión da Virxe do Portal, patroa de Ribadavia desde o século XVII, que é acompañada por gran cantidade de persoas fieis e devotas.

Despois de eventos como a Feira do Viño, a Mostra Internacional de Teatro e a Festa da Istoria chégalle a quenda á Virxe do Portal que tamén reúne a unha gran multitude de persoas.

Igrexa
------

Moi preto do Castelo dos Sarmientos, no centro histórico de Ribadavia atopámonos coa Igrexa da Virxe do Portal. O templo actual construíuse no século XVII sufrindo importantes reformas ata o século XIX. É de estilo neoclásica e no interior sobresae o retablo barroco de 1737 feito en madeira de ciprés e que garda a bela imaxe da Virxe do Portal.

Desenvolvemento
---------------

Comézase confeccionando unha alfombra con pétalos de diversas flores, elaborada pola famosa asociación "Abrandares Rurais"  sendo o debuxo cada ano diferente. A pesar de todas as horas de traballo que empregan as mulleres, a vida da alfombra é relativamente curta, xa que o concello encárgase de retirala a partir das 15 horas.

Esta festa conta con numerosas actividades. Comezando co tradicional pasarúas a cargo de ¨A Banda A Lira¨ da capital do Ribeiro. Sendo un dos actos máis importantes e tradicionais da festa o desfile de xigantes e cabezudos e tamén o mercado medieval situado no casco histórico, que nestes días atópase con postos típicos da época para a exhibición e venda de produtos artesanais e gastronómicos entre outros.

E ao longo destes días, é de destacar unha zona recreativa, a Veronza Arquivado 27 de xaneiro de 2019 en Wayback Machine. onde se desenvolve a celebración da romaría popular das festas do Portal. Chegando a noite comezan os fogos artificiais, iluminando totalmente a noite de Ribadavia, tendo lugar no Castelo da vila con concertos e distintas actuacións.

Notas
-----

1. ↑  "Ribadavia foto a foto". *www.ribadavia.net*. Consultado o 2019-05-07.
2. ↑  "Castelo dos Condes Sarmiento". *galiceando.com* (en castelán). Consultado o 2019-05-08.
3. ↑  "Centro histórico de Rivadabia". *Vacaciones en Galicia | Turismo en Galicia | Guía Oficial de la A.G. | Información de Galicia | Portal turístico de Galicia* (en castelán). Consultado o 2019-05-08.
4. ↑  "Iglesia de A Nosa Señora do Portal – Ribadavia" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 08 de maio de 2019. Consultado o 2019-05-08.
5. ↑  "Devoción a la Virxe do Portal". *Faro de Vigo* (en castelán). Consultado o 2019-05-08.
6. ↑  "Virxe do Portal en Ribadavia". *www.paxinasgalegas.es*. Consultado o 2019-05-07.
7. ↑  Tecnoloxías, Imaxina Novas. "O Ribeiro - Galicia Turismo Rural". *www.galiciaturismorural.es* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 08 de maio de 2019. Consultado o 2019-05-08.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 
* 
* 
*
O **Estadio Pinilla** é un estadio de fútbol de propiedade municipal da cidade de Teruel. Situado na rúa San Juan Bosco, xoga nel como local o CD Teruel, da Primeira División RFEF.

Historia
--------

Foi inaugurado o 27 de xullo de 1930, aínda que non comezou a utilizarse ata 1934 co nome de El Ensanche Foi un campo de terra ata a década de 1970 cando pasou a ser de herba natural. 

En 1944 xogouse por primeira vez no estadio un partido da Copa do Xeneralísimo, enfrontándose a UD Teruel e o Español Arrabal e gañando o equipo local por 2-0.

Na tempada 1986/87 o estadio acolleu por primeira vez partidos da Segunda División B.

Na tempada 2022/23 o CD Teruel conseguiu o ascenso á Primeira División RFEF e debido a este motivo o concello de Teruel e o club chegaron a un acordo para reformar o estadio e cumprir así coas esixencias da categoría.

Localización e acceso
---------------------

O estadio está situado entre a rúa San Juan Bosco e a avenida de Aragón e pódese chegar a el en autobús urbano coa Liña B.

Notas
-----

1. 1 2  "75 años del CD Teruel". 26 de agosto de 2017. Consultado o 2023-07-06.
2. ↑  "Estadio CD Teruel - La Futbolteca". Consultado o 2023-06-07.
3. ↑  "La RFEF visita Pinilla y pronto dará detalles de los cambios necesarios". 27 de mayo de 2023. Consultado o 2023-07-06.
4. ↑  "Línea B - Urbanos de Teruel". Consultado o 2023-07-06.
**Xosé Manuel Budiño**, nado en Moaña en 1969, é un músico e gaiteiro galego.

Traxectoria
-----------

A comezo dos 80 vai á escola de gaitas "Semente Nova" de Moaña. Participa na banda de gaitas Xarabal e en 1991 funda o grupo Fol de Niu, colaborando posteriormente con bandas como Altan (Irlanda), Capercaillie (Escocia), Oskorri (Euskadi) ou artistas como Kepa Junkera e Uxía Senlle.

En 1996 presenta o seu proxecto en solitario *Paralaia*. Para as actuacións contou con Leandro Deltell (Batería, percusións), Xan Hernández (baixo), Pedro Pascual (bouzouki, mandola), Xabier Díaz (acordeón) e Pablo Alonso (clarinete baixo).

No seu álbum *Fulgor* (2019), Budiño interpreta por primeira vez coa súa voz as melodías das cancións. Neste álbum mestura elementos da música tradicional galega coa electrónica ou o pop.

A carreira musical de Budiño permitiulle levar a música galega polo mundo, con actuación en cidades como Shanghai, Damasco, Beirut, Casablanca, Frankfurt, Milán, Glasgow ou Cidade de México.

Discografía
-----------

* 1997 - *Paralaia*
* 2000 - *Arredor*
* 2004 - *Zume de Terra*
* 2004 - Colabora no disco do cantautor Xil Ríos *Vai e ven* como frautista no tema "Alalá o meu mare"
* 2007 - *Home* (coas colaboracións de Xoel López, Kepa Junkera, Mercedes Peón, Jorge Pardo e Jacky Molard)
* 2010 - *Volta*
* 2013 - *Sotaque*
* 2019 - *Fulgor*

Notas
-----

1. ↑  "«Fulgor», la brillante metamorfosis de Budiño". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2019-08-02. Consultado o 2023-02-22.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xosé Manuel Budiño Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do artista

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3396276
* WorldCat
* VIAF: 74052561
* Discogs: 1625898
* IMDb: nm1974197
* ISNI: 0000000001418987
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 354140

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: El Independiente.

***El Independiente*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1881 e 1882.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Periódico de Pontevedra. Defensor de los intereses de Galicia*, apareceu o 7 de abril de 1881. Tiña primeiro unha periodicidade bisemanal (publicábase os xoves e domingos) e a partir do número 56, aparecido o 14 de abril de 1882, pasou a diario e cambiou o seu subtítulo por *Diario de Pontevedra*. Estaba dirixido por Andrés Muruais e contaba coa colaboración do seu irmán Jesús. Era unha edición local de *El Popular* de Madrid, que enviaba os exemplares a Pontevedra coa primeira páxina en branco para imprimir alí. Publicouse nunha das planas de *El Voto Popular*. Cesou a súa edición o 5 de setembro de 1882.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Independiente, El". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* "Independiente, El". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Outros artigos

* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20546276
* Galiciana: 9073

 |
**Abraham Zbarsky Geller**, nado en Łódź en 1882 e finado en Pontevedra o 29 de decembro de 1936, foi un odontólogo e político galego de orixe rusa.

Traxectoria
-----------

Inmigrante xudeu, chegou a Pontevedra en 1928. Revalidou os seus estudos de odontoloxía na Universidade Central de Madrid, e exerceu a súa profesión en Pontevedra. Afiliado á Agrupación Socialista de Pontevedra á que representou no Congreso Extraordinario do PSOE en 1931. Participou en varias iniciativas culturais, sendo directivo da Sociedad Filharmónica pontevedresa. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo no goberno civil. Foi detido e levado ao cárcere da Normal e logo á illa de San Simón. Co pretexto dun traslado ao cárcere de Ponte Caldelas, foi sacado do lazareto e asasinado no cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra o 29 de decembro de 1936. Os seus bens foron saqueados.

Era o pai de Jacobo Zbarsky, fusilado tamén polos sublevados.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Familias represaliadas: Os Zbarsky (1)
* Outra volta sobre Abraham Zbarsky Geller

### Ligazóns externas

* Abraham Zbarsky Geller na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12382381
* DSBE: 2276\_zbarsky-galler-abraham

 |
O **Heinkel He 49** foi un biplano alemán dunha única baía de construción mixta armado con dúas metralladoras. Fixéronse catro variantes, os He 49a, He 49b, He 49c e He 49d.

Variantes
---------

*Datos de:*

HD 49
Designación orixinal de Heinkel para o He 49, antes da asignación das designacións do *Reichsluftfahrtministerium* (RLM).
He 49L
Designación xenérica para calquera das variantes do avión terrestre He 49.
He 49W
Designación xenérica para a variante de hidroavión He 49.
He 49a
O primeiro prototipo, (orixinalmente HD 49), que foi voado en novembro de 1932.
He 49b
O segundo prototipo seguiu en febreiro de 1933, cunha fuselaxe modificada para facelo 400 mm máis longo, impulsado por un motor BMW VI 6.0 V-12.
He 49bW
O He 49b convertido en hidroavión.
He 49c
O terceiro prototipo.
He 49d
Prototipo do posterior Heinkel He 51.

Notas
-----

1. ↑  "Heinkel He 49". *www.historyofwar.org*. Consultado o 2024-04-14.
2. ↑  Donald, David (2000). *Warplanes of the Luftwaffe*. Barnes & Noble. p. 96. ISBN 978-0760722831.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: El Heraldo Gallego.

***El Heraldo Gallego*** foi un periódico galego que apareceu en Ourense entre 1874 e 1880.

Traxectoria
-----------

Subtitulado *Semanario de Ciencias, Artes y Literatura*, o seu primeiro número saíu á rúa o 1 de xaneiro de 1874. Despois cambiou o seu subtítulo a *Revista Ilustrada. Edición de interesas generales*. Inicialmente tivo unha periodicidade semanal, para pasar en 1876 a bisemanal e un ano despois a quincenal; en 1880 volveu ser bisemanal. Fundado e dirixido por Valentín Lamas Carvajal, nel colaboraron, entre outros, Alfredo Vicenti, Aureliano Pereira, Juan Antonio Saco y Arce, Filomena Dato, Arturo Vázquez Núñez, José Pérez Ballesteros, Teodosio Vesteiro Torres, Antonio de la Iglesia, Ramón Barros Sivelo, Félix Moreno Astray, Ricardo Novoa, Camilo Placer e José María Hermida. Tratou sobre todo temas literarios, históricos, debates eruditos, cuestións arqueolóxicas e culturais. En 1878 fundiuse con *El Avisador Orensano* e fíxose diario. Cesou a súa publicación o 23 de outubro de 1880, cando levaba 408 números publicados.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Heraldo Gallego, El". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
* Vilanova, Alberto (2005). "Heraldo Gallego, El". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-137-X.

### Outros artigos

* Lista de publicacións impresas da provincia de Ourense

### Ligazóns externas

* Exemplares na hemeroteca virtual da RAG

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20058517
* Galiciana: 3905

 |
***El Eco Coruñés*** foi un xornal editado na Coruña de 1865 a 1866.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Diario de noticias e intereses materiales* apareceu o 15 de novembro de 1865. Publicábase diariamente na tipografía de Castor Míguez. Estaba dirixido por Ramón Barros Sivelo e Froilán Salazar supervisaba o equipo de redacción. Publicaba noticias económicas, de carácter xeral, artigos de sociedade, e políticos, como o apoio a Unión Liberal. Cesou a súa edición en febreiro de 1866.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Eco Coruñés, El". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* "Eco Coruñés, El". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Outros artigos

* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
Coordenadas: 0°04′37″S 77°39′22″O﻿ / ﻿-0.076944444444444, -77.656111111111

Reventador no ano 2012.
O **Reventador** é un volcán de Ecuador, situado aproximadamente a 90 km de Quito, entre as provincias de Napo e Sucumbíos. É un dos volcáns máis activos do arco volcánico ecuatoriano, tendo polo menos 16 erupcións dende 1541.

A existencia do volcán Reventador recoñeceuse oficialmente despois da exploración de J. H. Sinclair (1929), grazas á cal se obtiveron descricións confiables do volcán e da súa localización na rexión comprendida entre os ríos Coca, Salado e Dué. As primeiras descricións cualitativas das erupcións máis recentes foron achegadas por Hantke e Parodi (1966) e Hall (1977). Unicamente as súas dúas últimas erupcións (a de abril de 1976 e a de novembro do 2002) son descritas con algún grao de detalle.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Reventador Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Photos of Reventador from August 2005 *(en inglés)*
* Volcanic eruptions with little warning: the case of Volcán Reventador's Surprise November 3, 2002 Eruption, Ecuador *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q248770
* WorldCat
* VIAF: 239192432
* EBID: ID
* VOGRIPA: 2574

 |
Coordenadas: 2°00′09″S 78°20′27″O﻿ / ﻿-2.0025, -78.340833333333

Sangay.
O **Sangay** é un estratovolcán continuamente activo que se atopa en Ecuador. É o volcán máis sureño e máis activo do país, e é coñecido pola súa expresión explosiva a cal se manifesta por nubes grosas de cinza, que formaron unha especie de bóveda desde 1976.

Sangay vén de Samkay, termo quechua que significa "o espantador". Os nativos foron testemuñas de violentas explosións deste volcán, ó cal bautizaron así, estas explosións produciron polo menos dúas caldeiras hai milenios para logo erixirse o actual monte. Este pasado turbulento foi confirmado por algúns estudos xeolóxicos deste volcán. No cumio preséntanse tres grandes cráteres que erupcionan en forma intermitente, tamén se atopan varias fisuras neste cráter por onde xeralmente flúe lava volcánica. O cráter central ten un diámetro de 100m e unha profundidade de 50m cara ó nordés outro cráter dun diámetro de 50m e un terceiro cara ó oeste do cráter principal. Atópase na rexión oriental a 45 km ó sueste de Riobamba. Este volcán está composto por andesitas e andesitas basálticas principalmente. Os depósitos están constituídos por olivino, magnesiano, auxita, hipersteno e plaxioclasa. Están documentadas caídas de rochas, fluxos piroclásticos , emisión de lavas, columnas de cinzas e gases. A actividade sísmica é frecuente. En datas pasadas grandes lahares percorreron os arredores do cono e a drenaxe natural cambiou por mor diso numerosas veces. Este volcán atópase solitario case dentro da selva, as poboacións próximas son escasas, non presenta un perigo maior.

Notas
-----

1. ↑  Jason Wilson (2009). *The Andes: A Cultural History*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-538636-3. Consultado o 5 de febreiro de 2012.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Hall, Minard L. (1977). *El Volcanismo en el Ecuador*. Sección Nacional del Ecuador. pp. 120 pp.
* Biggar, John (2005). *The Andes: A Guide for Climbers (3rd ed.)*. Andes Publishing (Scotland). pp. 304 pp. ISBN 0-9536087-2-7.
* Brain, Yossi (2000). *Ecuador: A Climbing Guide*. Mountaineers Books. pp. 192 pp. ISBN 0-89886-729-0.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14052
* EBID: ID
* GeoNames: 3651863
* GND: 4236819-4
* TGN: 1107746
* VOGRIPA: 2606

 |
**José Carlos López Campos**, nado na Estrada o 22 de marzo de 1974, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Comezou os seus estudos en Ciencias Empresariais en Santiago de Compostela. Foi director dunha oficina bancaria de Caixabank na Estrada. En 2003 foi elixido concelleiro na Estrada polo PPdeG, ocupando o cargo de concelleiro de Industria e Comercio e tenente de Alcalde na lexislatura 2003-2007. En 2007 volveu repetir como repetir como concelleiro pero pasou á oposición trala vitoria do PSdeG-PSOE, sendo o portavoz do grupo municipal trala renuncia do que fora candidato á alcaldía poucos meses despois das eleccións. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2009 foi elixido deputado. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG na Estrada e foi elixido alcalde ao obter a lista do PPdeG a maioría absoluta, ante o cal renunciou como deputado autonómico. Nese mandato foi designado deputado provincial. Nas municipais de 2015 volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta, a cal revalidou e ampliou nas seguintes eleccións de 2019 e 2023. Tralas dúas últimas convocatorias electorais volveu ocupar un escano na Deputación de Pontevedra.

En abril de 2024 foi nomeado Conselleiro de Cultura, Lingua e Xuventude da Xunta de Galicia, abandonando os seus anteriores cargos.

Vida persoal
------------

Reside en Cañoteira. Está casado con Beatriz Pedreira e ten dous fillos: Sergio e Yago.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Román Rodríguez** |  **Conselleiro de Cultura, Lingua e Xuventude** 2024 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
| Predecesor:**José Antonio Dono** |  **Alcalde da Estrada** 2011 - 2024 | Sucesor:**Gonzalo Louzao Dono** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Estrada

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
Coordenadas: 9°58′45″N 83°51′09″O﻿ / ﻿9.9791666666667, -83.8525



| Irazú |
| --- |
| Irazú Crater |
| Altura: | 3.432 metros |
| Localización: | Costa Rica |
| Tipo: | Estratovolcán |

O **Irazú** é un volcán activo situado en Costa Rica, na Cordilleira Volcánica Central, no interior do parque nacional que leva o seu nome: Parque Nacional do Volcán Irazú, a uns 30 km ao oeste da cidade de Cartago.

Nas súas abas situábase en 1569 un pobo indíxena chamado Istarú, polo que segundo se cre, co correr do tempo ese nome foi deformándose até o que hoxe coñecemos. Tamén é posíbel que o seu nome sexa éuscaro, xa que a palabra *Irazú* significa nese idioma "lugar de felgos", e nas abas do volcán danse con facilidade os felgos de altura. Ademais, o uso nome Irazú é relativamente recente, e non se encontra mencionado en documentos dos séculos XVI e XVII, épocas en que ao volcán se lle chamaba simplemente o volcán de Cartago.

Ten 3432 metros de altitude e a súa forma é subcónica irregular.

Entrou en erupción con frecuencia en tempos históricos - polo menos 23 veces desde a súa primeira erupción rexistrada en 1723. A erupción máis recente comezou en 1963 e seguiu até 1965. Comezou xusto o día que o Presidente dos EUA John F. Kennedy comezou unha visita oficial a Costa Rica, e cubriu a capital, San José, e a maior parte das terras altas centrais de Costa Rica con cinzas.

Desde a erupción de 1963, o volcán estivo inactivo, aínda que os frecuentes terremotos mostren que o magma se traslada aínda baixo o volcán. En 1994 ocorreu unha pequena erupción freática, causada por abundantes chuvias que desestabilizaron a ladeira do volcán, causando a descompresión rápida do sistema hidrotermal.

O cume do volcán ten varios cráteres, un dos cales contén un lago verde de profundidade variábel. É o volcán activo máis alto de Costa Rica. É doado visitalo desde San Xosé, a través dun camiño directo até os cráteres do cume e un servizo diario de autobús ao cume. É un punto turístico moi popular.

Desde o seu cume e durante un día claro, é posíbel ver ambos os océanos, o Atlántico e o Pacífico. Non obstante, os días despexados no cume son moi raros, xa que a maior parte do tempo permanece cuberto de nubes.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Parque Nacional do volcán Irazú
* Volcán Irazú
* Parque Nacional do volcán Irazú

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1672472
* WorldCat
* VIAF: 235647148
* EBID: ID
* GEC: 0033862
* GeoNames: 3623392
* LCCN: sh85067960
* VOGRIPA: 2523

 |
Coordenadas: 28°28′24″N 17°51′06″O﻿ / ﻿28.47333333, -17.85166667

Volcán Teneguía
O **volcán de Teneguía** foi a última erupción volcánica en España. Tivo lugar no volcán de Cumbre Vieja (que é o volcán propiamente dito), na illa da Palma, Canarias, en 2021.

O seu nome provén dun roque próximo moi famoso que contén petróglifos guanches. Antes de entrar en erupción xa se produciran numerosos terremotos cuxa intensidade ía en aumento, o que alertou os veciños de Fuencaliente de La Palma, de onde xurdiu o volcán. A erupción durou desde o 26 de outubro de 1971 até o 28 de novembro dese ano. Foi unha erupción relativamente curta, a máis curta das históricas das Canarias, sobre todo se se compara coa que durou 6 anos en Lanzarote no século XVIII.

Este volcán foi o único que tivo vítimas mortais nas Canarias. Tratouse dun fotógrafo descoidado que se aproximou demasiado ao volcán, cuxos gases tóxicos aspirou e asfixiouse. O volcán produciu danos materiais aos cultivos de vide da zona e destruíu unha praia, aínda que logo se formou outra grazas ás súas coladas. Non lle afectou ás zonas poboadas e grazas á proximidade da costa, a lava vertida ao mar, solidificándose, fixo aumentar un pouco o tamaño da illa.

O volcán converteuse nun atractivo turístico, e numerosos voos chárter e frecuencias especiais foron programadas para cubrir a demanda de pasaxes dos turistas que querían ver o volcán. Tamén foi un foco importante de atención e estudo para os científicos da época.

O volcán forma parte do Monumento Natural dos Volcáns de Teneguía.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Volcán Teneguía Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Monumento Natural dos Volcáns de Teneguía.
* Parque natural de Cumbre Vieja.

### Ligazóns externas

* A Erupción do Teneguía. Diario dun volcán. Documental do NO-DO en Filmoteca Española (en *castelán*).
A verba **hacklab** ven da fusión entre os termos hacker e laboratorio. O Hacklab é un espazo (físico e/ou virtual) onde se xunta un grupo de persoas para investigar, debater e difundir temas relacionados con Internet, as novas tecnoloxías e os dereitos civís relacionados con isto dende unha perspectiva social.

Orixe e organización
--------------------

Nun hacklab utilizase polo xeral un sistema de organización e aprendizaxe cooperativos, baseado na filosofía do software libre, que ao tempo é a ferramenta básica para traballar, debido ás vantaxes que ofrece.

Os primeiros hacklabs xurdiron en Italia a partir do primeiro hackit no 1998, pero foi en Barcelona, onde se creou o primeiro hacklab no Estado Español. Na actualidade hai un par de hackabs na Galiza, pero o número probablemente irá medrando en pouco tempo.

### Música

Music Hackspace (Londres), Music Hackspace Dublin, CPH Music Maker Space (Copenhagen), Ljudmila (Ljubljana), Radiona (Zagreb).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1032372
* LCCN: sh2014000535

 |
Coordenadas: 64°25′N 17°20′O﻿ / ﻿64.42, -17.33

Vista do volcán cuberto polo xeo do Vatnajökull.
O **Grímsvötn** (do islandés: *vötn*, en singular: *vatn*, «lago») é un sistema lacustre-volcánico de Islandia, duns 100 km de longo e 15 km de ancho. Os espellos de auga que o compoñen están situados nas terras altas do país, sobre o extremo Noroeste do campo de xeo do Vatnajökull, a unha altitude media de 1.725 metros. Estes lagos áchanse completamente cubertos polo manto de xeo glaciario, sendo evidenciados pola extensa planicie xeada que os cobre. Baixo este sistema atópase a gran cámara magmática do volcán homónimo (o maior de todo o sistema), cuxa caldeira ten uns 35 km².

En 1783 ocorreu a maior erupción efusiva rexistrada no último milenio. Causou un gran dano na flora da illa e a fame produciu a morte dunhas 10.000 persoas. Ademais, a erupción tivo repercusión no clima mundial. O 18 de decembro de 1998 ocorreu unha erupción que se estendeu por once días, expondo unha fisura de 1.300 metros de longo con cinco cráteres activos. En novembro de 2004 detectouse actividade eruptiva que guindou unha extensa columna eruptiva de cinza volcánica, causando unha breve interrupción do tráfico aéreo sobre Islandia. De novo, o 21 de maio de 2011 o volcán volveu erupcionar emitindo columnas eruptivas de ata 12.000 metros de altura, pechando durante ese día o tráfico aéreo da illa e o dalgúns aeroportos do norte de Europa os días seguintes.

Notas
-----

1. ↑  Anulados 500 voos en Escocia, Irlanda do Norte e partes de Escandinavia

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Grímsvötn*** |

### Ligazóns externas

* Informe acerca das erupcións de 1998 *(en inglés)*
* Vulcanismo nos lagos Grimsvötn *(en inglés)*
* Informe da BBC News acerca da erupción de novembro de 2004 *(en inglés)*
Coordenadas: 19°11′00″S 174°52′00″O﻿ / ﻿-19.183333333333, -174.86666666667

**Lateiki**, tamén coñecido como **Metis Shoal**, é un volcán submarino e unha illa en formación de Tonga. O nome *Lateiki* significa 'petit Late' xa que se atopa ao sur da illa Late, a medio camiño de Kao.

Características
---------------

O volcán normalmente está mergullado, pero en diversas ocasións a actividade volcánica formou unha illa. Ten unha altitude de 1.500 metros desde a base no fondo do mar, e elévase ata unha profundidade entre 3 e 10 m baixo o nivel do mar. A última vez que entrou en erupción, en xuño de 1995, xurdiu unha illa de 50 a 80 metros de altitude e de 200 a 500 m de ancho. A illa temporal, formada de cinza volcánica, desapareceu coas ondas do océano ao cabo de dous meses.

A presenza de Lateiki notouse por primeira vez en 1851, cando excedeu o nivel do mar. Rexistráronse erupciones nos anos 1851, 1852, 1858, 1878, 1886, 1894, 1967, 1979 e 1995. Como mínimo en cinco ocasións formouse unha illa (1851, 1858, 1967, 1979 e 1995).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2994146
* GeoNames: 4032459
* VOGRIPA: 980

 |
Coordenadas: 19°45′00″S 175°04′00″O﻿ / ﻿-19.75, -175.06666666667

| Tofua |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Tonga |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago |  |
| Linguas |  |
| Poboación (1996) | 5 hab. |
| Superficie | 55´63 km² |
| Densidade |  |
| Maior altura | 507 m |
|  |
| Localización |
| Localización |
|

**Tofua** (transcrito antigamente como *Amattafoa*) é unha illa e un volcán do reino de Tonga. Está situado ao leste do grupo Ha'apai (grupo Gálvez), a 26 km ao nordés de Kotu e 155 km ao norte de Tongatapu.

Xeoloxía
--------

A illa é a caldeira dun volcán activo que sobresae 507 metros da auga. A illa ten 8 km de diámetro e no interior do cráter ten un lago pechado de 4 km que só está a 20 metros sobre o nivel do mar. A temperatura da auga do lago é de 25 °C no inverno. A superficie total é de 55,63 km².

Historia
--------

Cando foi descuberto en 1774 por James Cook, estaba en actividade. As erupciones históricas rexistradas son dos anos: 1774, 1792, 1854, 1885, 1906 e 1958. Actualmente o volcán segue activo con fumarolas intermitentes no norte do lago. En 1854 o rei Tupou ordenou o traslado dos habitantes de Tofua á illa Kotu. Algúns foron volvendo e hoxe en día hai dúas vilas. No censo de 1996 rexistrábanse 5 habitantes permanentes. Ocasionalmente recibe as visitas de aventureiros atraídos pola escalada e a experiencia de bañarse no lago dun cráter activo.

En augas de Tofua produciuse o amotinamiento do *HMS Bounty* cando volvía de Tahití en 1789. O capitán William Bligh e os seus seguidores foron abandonados nunha barca. Intentaron desembarcar en Tofua pero foron atacados polos indíxenas. Desde aquí fixeron unha viaxe épica de 6.500 km ata Timor.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1414448
* GEC: 0515428
* GeoNames: 4032294
* OSM: 7412219
* VOGRIPA: 978

 |
**Calícrates** (grego antigo Καλλικράτης, Kallikrates) foi un arquitecto da Antiga Grecia activo a mediados do século V a. C.

Traxectoria
-----------

Templo de Atenea Nike construído por Calícrates en conmemoración da vitoria dos gregos sobre os persas.
No ano 480 a. C. tras a devastación de Atenas por parte dos persas, Pericles encargou a Calícrates e Ictinos, baixo a dirección de Fidias, o proxecto dos edificios da Acrópole construídos entre 447 e 442 a. C. (Plutarco, *Pericles*, 13).

Para este templo seguiron un modelo de fachada octástila, dentro do orde dórica. A curvatura do entaboamento e a estilóbata, a éntase das columnas e a desigualdade nos intercolumnios crean un equilibrio e unha harmonía visuais que conseguen disimular as dimensións reais do edificio. O templo en cuestión é anfipróstilo, aínda visible alí, ou o seu predecesor, a pequena escala (*naiskos*), cuxos muros foron atopados nos cimentos do templo posterior.

Unha inscrición identifícao como o arquitecto do Templo de Atenea Nike na Acrópole de Atenas.

Outra inscrición identifica a Calícrates como un dos arquitectos do recinto amurallado clásico da Acrópole, e Plutarco di que foi contratado para construír a metade dos Muros Longos, que unían Atenas e O Pireo.

Na súa honra, foi nomeado o cráter Calícrates na superficie do planeta Mercurio

Notas
-----

1. ↑  Roth (1993), p. 203
2. ↑  Rodríguez Somolinos (2003), p. 60
3. ↑  Roth (1993), p. 200
4. ↑  Mark (1993)
5. ↑  IG I3 35.
6. ↑  IG I3 45

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Mark, Ira S. (1993). *The Sanctuary of Athena Nike in Athens: Architectural Stages and Chronology.* (en inglés). Princeton Press. ISBN 9780876615263.
* Rodríguez Somolinos, Helena (2003). "Las inscripciones de Atenas del siglo V a.C.". En Rodríguez Adrados, Francisco. *El Partenón en los orígenes de Europa* (en castelán). Madrid: Consejo Superior de Investigaciones Científicas. ISBN 84-00-08139-0.
* Roth, Leland M. (1993). *Understanding Architecture: Its Elements, History and Meaning* (en inglés). Boulder, CO.: Westview Press. ISBN 0-06-430158-3.

### Outros artigos

* Ictino
* Arquitectura da Grecia antiga

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q114112
* WorldCat
* VIAF: 42641193
* BRE: 2036353
* CERL: cnp00547943
* EBID: ID
* GEC: 0013619
* GND: 119126893
* openMLOL: 214579
* Treccani: callicrate\_res-2954a06b-86d5-11dc-9a1b-0016357eee51
* ULAN: 500033640

 |
**Luís López Diéguez**, coñecido popularmente como "**Lugués**", nado en San Salvador de Camba (Rodeiro) en abril de 1978, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi concelleiro de Rodeiro polo PPdeG dende 2003. Na lexislatura 2003-2007 foi concelleiro delegado de educación, cultura, deportes e xuventude. Encabezou a lista do PPdeG á alcaldía de Rodeiro nas eleccións municipais de 2011, que obtivo 5 concelleiros, e resultou elixido alcalde como cabeza da lista máis votada. Nas municipais de 2015 obtivo a maioría absoluta, o mesmo que nas municipais de 2019. En febreiro de 2021 foi nomeado delegado da Xunta na provincia de Pontevedra logo da dimisión de Luísa Piñeiro Arcos. O 6 de xullo de 2023 foi elixido presidente da deputación de Pontevedra.

Notas
-----

1. ↑  Luis López será delegado de la Xunta en Pontevedra

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Rodeiro

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Benito Vence Deza** |  **Alcalde de Rodeiro** 2011 - 2021 | Sucesor:**Rubén Quintá Quintá** |
| Predecesor:**Carmela Silva** |  **Presidente da Deputación de Pontevedra** 2023 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
Coordenadas: 24°43′12″S 68°32′13″O﻿ / ﻿-24.719863, -68.536852

Llullaillaco
Momias de Llullaillaco
O **Llullaillaco**, probabelmente do quechua: *Llullaq yaku* (*auga mentirosa*), é un volcán situado a 24° 43' de latitude Sur e 68° 33' de lonxitude Oeste na Cordilleira dos Andes, entre a Arxentina e Chile.

Características
---------------

Cunha altitude de 6.723 m sobre o nivel do mar, é a sexta montaña máis alta de Suramérica. É a montaña de maior altura na provincia de Salta Arxentina, dunha altura de 6.739 metros, situado no límite coa República de Chile. O volcán está inactivo desde 1877, cando aconteceu a última erupción.

En 1999 no seu cume achouse un cemiterio incaico do que se extraeron tres momias, corpos de nenos conxelados. Se non se ten vehículo para chegar até o pé do Llullaillaco, é necesario arrendar mulas a baqueanos ou poboadores do lugar, os cales poden encontrarse nas vilas próximas.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Llullaillaco*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q214916
* WorldCat
* VIAF: 315164980
* EBID: ID
* GEC: 0038256
* GeoNames: 3882834
* LCCN: sh2008006608
* NKC: ge737643
* Peakbagger: 8545
* SummitPost: 184475
* VOGRIPA: 2151

 |
| Posicións de Baloncesto |
| --- |
| 1. Base |
| 2. Escolta |
| 3. Ala |
| 4. Ala-pivote |
| 5. Pivote |
| Outras posicións |
| Sexto home |
|  |

**Escolta** (en inglés: *shooting guard*), tamén denominado **2** na terminoloxía empregada polos adestradores, ou "ala baixo", é unha das 5 posicións dun equipo nunha pista de baloncesto. A súa función consiste, por un lado, en dar apoio ao base á hora de subir o balón, e por outro, desempeñar as funcións de tirador de longa distancia. As súas características xerais son as dun xogador habilidoso, cun bo manexo do balón, capaz de penetrar entre a defensa e cun bo tiro exterior. Fisicamente é un xogador máis dotado có base, rápido e con bos fundamentos técnicos. Habitualmente poden xogar tanto na posición de base coma na de ala. Non existe unha normal escrita sobre a súa estatura, pero o máis habitual é que se atopen entre 1,91 e 2,03 metros.

Xogadores históricos
--------------------

Michael Jordan.
### NBA

Escoltas elixidos na lista dos 50 mellores xogadores da historia da NBA:

* Michael Jordan (Chicago Bulls)
* Clyde Drexler (Portland Trail Blazers)
* John Havlicek (Boston Celtics)
* Jerry West (Los Angeles Lakers)
* George Gervin (San Antonio Spurs)
* Hal Greer (Philadelphia 76ers)
* Bill Sharman (Boston Celtics)

### Europa

En Europa a Euroleague elixiu os 50 maiores colaboradores da Euroliga, cos 35 mellores xogadores do último medio século da máxima competición europea, onde figuran os cinco mellores escoltas (ou *shooting guards*) da Historia en Europa, en orde cronolóxica: Nikos Galis, Dražen Petrović, Predrag Danilović, Emanuel Ginóbili e Tony Parker.
Coordenadas: 19°40′00″S 175°01′00″O﻿ / ﻿-19.666666666667, -175.01666666667

**Kao** (antigamente transcrito como *Oghao*) é unha illa formada por un volcán que se atopa ao oeste do grupo Ha'apai, no reino de Tonga, a 5 km ao nordés de Tofua e a 160 km ao norte de Tongatapu.

Xeografía
---------

A illa ten unha forma cónica simétrica que se eleva desde o mar nun ángulo constante de 35º ata a cima de 1.030 metros de altitude. É o punto máis alto de Tonga. No pequeno cráter hai un lago de auga fresca. 
A superficie total é de 11´6 km².

Non se teñen rexistros históricos de erupcións, pero se atopa nunha zona de alta actividade volcánica. Non se ven fluxos de lava frescos, pero a falta de profundidade na erosión dos barrancos e dos acantilados suxire unha orixe moi recente. Foi descuberta en 1774, polo capitán James Cook.

A illa está densamente cuberta pola selva nos seus flancos máis baixos, mentres que nas ladeiras superiores está case espida.

A tradición oral de Kao e Tofua
-------------------------------

EW Gifford, rexistrou os mitos e os contos de Tonga na década de 1920, documentado esta explicación da caldeira de Tofua e a creación da illa de Kao ao norte:

"Tres deidades de Samoa, Tuvuvata, Sisi e Faingaa, conspiraron para roubar Tofua. Unha noite foron e romperon a montaña polas súas raíces e o seu lugar foi ocupado por un gran lago. Isto enfureceu moito aos deuses Tonganos e un deles, Tafakula, tratou de deter aos ladróns. Púxose de pé na illa de Luahako e inclinouse co fin de mostrar o seu ano. Resplandecía tan brillantemente que as deidades de Samoa asustáronse, pensando que o sol estaba saíndo e que o seu vil traballo estaba a piques de ser descuberto. Polo tanto, deixaron caer a montaña e fuxiron a Samoa. A montaña converteuse na illa de Kao".

Notas
-----

1. ↑  E. W. Gifford, *Tongan myths and tales*, Honolulu: Bernice P. Bishop Museum Bulletin, No. 8

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1520405
* EBID: ID
* GEC: 0515395
* GeoNames: 4032582
* GND: 4510629-0
* OSM: 5867064
* Peakbagger: 11953
* VOGRIPA: 979

 |
***Os mártires do mar, a represión franquista contra os mariñeiros galegos*** foi unha exposición itinerante organizada pola Consellería de Cultura e Deporte co gallo do Ano da Memoria (2006). A mesma consistiu nunha serie de paneis explicativos nos que se informaba sobre a represión do levantamento fascista contra o tecido asociativo mariñeiro durante a guerra civil. A exposición albergouse no interior do Barco da Memoria, o *Hidria Segundo*, o cal percorreu a costa galega dende o 17 de xullo ata o 8 de setembro de 2006. A exposición visitou as vilas de Cambados, Moaña, Baiona, Marín, O Grove, A Illa de Arousa, Rianxo, Cabo de Cruz, Ribeira, Portosín, Muros, A Coruña, Mugardos, Ferrol, Cangas, Raxó, Vigo e Vilagarcía.

Baixo o título *O Barco da Memoria* realizouse tamén un documental para televisión nunha coprodución entre TVG e Saga TV. Foi dirixido por Marcos Gallego baseada no proxecto do comisario da exposición, Dionisio Pereira.  A súa estrea tivo lugar na biblioteca de Pontevedra o 8 de xaneiro de 2007. Foi emitido tamén vía satélite e a través de Internet o 17 de febreiro de 2007.

Notas
-----

1. ↑  "Documental sobre o Barco da memoria". *Culturmar*. Consultado o 10 de xullo de 2018.
2. 1 2  Pereira, Dionísio (2004). "O barco da Memoria" (PDF). *Ardentía: revista galega de cultura marítima e fluvial* (3): 6–11. ISSN 1699-3128.
3. ↑  María Conde (8 de xaneiro de 2007). "A travesía do barco da memoria". *La Voz de Galicia*. Consultado o 10 de xullo de 2018.
4. ↑  "A Televisión de Galicia emite o vindeiro sábado, ás 15:42 horas, o filme documental ´O Barco da Memoria´". *Nomes e voces*. 25 de xaneiro de 2007. Arquivado dende o orixinal o 10 de xullo de 2018. Consultado o 10 de xullo de 2018.
5. ↑  "Documental sobre o Barco da memoria". *Culturmar*. Consultado o 10 de xullo de 2018.
6. ↑  "Emisión do filme documental ´O Barco da Memoria´ no exterior". *Nomes e voces*. 5 de febreiro de 2007. Arquivado dende o orixinal o 10 de xullo de 2018. Consultado o 10 de xullo de 2018.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira, Dionísio (2004). "O barco da Memoria" (PDF). *Ardentía: revista galega de cultura marítima e fluvial* (3): 6–11. ISSN 1699-3128.

### Outros artigos

* O Barco da Memoria
* Asalto do bou Eva

### Ligazóns externas

* "Folleto da exposición" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 05 de agosto de 2006. Consultado o 12 de abril de 2019.
Este artigo trata sobre a diocese da Igrexa Anglicana de Nixeria. Para a sé da Igrexa Católica Latina véxase: Arquidiocese católica latina de Yola.

A **diocese de Yola** é unha diocese da Igrexa Anglicana de Nixeria da provincia anglicana de Jos. A diocese foi fundada como unha das oito dioceses misioneiras creadas no norte de Nixeria a comezos da década de evanxelización. Actualmente ten 39 parroquias, estruturadas en 6 arcediagados.

Historia
--------

A diocese de Yola foi creada o 26 de decembro de 1990, coa chegada do seu primeiro bispo, Christian Efobi. O 14 de outubro de 2005, o capelán do bispo Ibrahim Markus, foi entronizado como o seu sucesor, cando o bispo foi transferido á diocese de Aguata.

Episcopoloxio
-------------

* Christian Efobi (1990 - 2005)
* Ibrahim Markus (2005 - actualidade)

Notas
-----

1. ↑  "Diocese of Yola at the Church of Nigeria official website". Arquivado dende o orixinal o 26 de xuño de 2013. Consultado o 01 de agosto de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Diocese of Yola
O **Portal Galego da Língua** (PGL) é un portal de Internet promovido pola Associaçom Galega da Língua (AGAL) en 2002, que defende unha vía reintegracionista para o galego.

Historia
--------

As orixes do PGL están nas primeiras tentativas da AGAL por ter un sitio en Internet. De feito, naceu como páxina corporativa da asociación, aloxada nun principio nos servidores da Universidade de Vigo .

Debido ao crecente número de contidos informativos relacionados coa actualidade lingüística de Galiza, o portal 'refundouse' en 2002 xa nun servidor e dominio diferentes e co nome actual de Portal Galego da Língua .

Notas
-----

1. ↑  Páxina antiga da AGAL hosperada no servidor da Universidade de Vigo, via Archive.org Consultado o 8 de febreiro de 2010.
2. ↑  Entrevista ao director do PGL no periódico Novas da Galiza Consultado o 8 de febreiro de 2010.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Portal Galego da Língua

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---