recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Abscisión das follas das árbores no outono
A **abscisión** é a separación dunha parte do corpo. En botánica utilízase para referirse ó proceso polo que unha planta perde autóxenamente (inducida pola propia planta) unha ou máis partes da súa estrutura como poden se-las follas, froitos, sementes ou flores. Nas plantas caducas esta caída dáse nunha estación, mentres que nas perennes esténdese ó longo de todo o ano. O proceso débese a unha capa de células especial que separa a parte que vai caer do resto persistente do vexetal.

Dálle nome do ácido abscísico por crerse que este tiña un papel determinante na abscisión, o que non é certo senón que é o etileno o que estimula a abscisión de follas, froitos e flores en moitas especies.

Notas
-----

1. ↑  Ray Franklin Evert et al.: *Esau's Plant Anatomy: Meristems, Cells, and Tissues of the Plant Body*, 3ª ed. John Wiley and Sons, 2006, páxina 123

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre botánica é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q333666
* BRE: 2175802
* EBID: ID
* JSTOR: abscission
* MAG: 99705001

 |
**Antonio Suárez Blanco**, coñecido como **Coruña**, nado en Malpica de Bergantiños o 6 de maio de 1907, foi un sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Patrón de pesca. Membro do Sindicato de Obreros y Profesiones Varias de Malpica da CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu de Malpica con outros 10 republicanos en xuño de 1937 na lancha de motor Ciudad de Montevideo. Deportado a Mauthausen, onde ingresou o 25 de xaneiro de 1941 procedente de Trier, foi trasladado a Gusen o 8 de abril dese ano. Liberado o 5 de maio do 1945. Presentouse en 1948 no consulado de Nova York. Alcanzoulle o indulto de 1945. Entregouse na Coruña en xaneiro de 1949 e foi condenado a 6 anos de prisión en xullo. En abril de 1951 foi indultado da totalidade da pena.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Redondo Abal, Francisco Xavier (2011). *O mar e a memoria. O expediente Armesto*. A Coruña: Laiovento. ISBN 978-84-8487-221-4.

### Outros artigos

* Evasión do Ciudad de Montevideo

### Ligazóns externas

* 

* Antonio Suárez Blanco na páxina web *Nomes e Voces*.
Os **Cinco Gremios Maiores** é unha corporación fundada en 1667 que actuou como unha institución precapitalista, de forma compatible coa política económica mercantilista da España do Antigo Réxime. Atinxen a mercería, o comercio da seda ou dos lenzos, así como xoieiros ou paneiros, da Vila e Corte de Madrid, é unha corporación fundada en 1667 que actuou como unha institución precapitalista, de forma compatible coa política económica mercantilista da España do Antigo Réxime.

Ademais de manter o monopolio gremial da importación, produción e distribución dos produtos que daban nome aos seus gremios, ampliaron o campo dos seus negocios ao financeiro (os préstamos ao Estado e a recepción de diñeiro a interese), ao control doutras compañías, ao abastecemento da Vila e Corte (como obrigados do abasto durante varios anos do século XVIII), e ata chegaron a intervir no comercio coa América, cando o monopolio de Sevilla-Cádiz se estaba descompondo en beneficio doutras prazas españolas.

O seu palacio na Praza chamada hoxe de Jacinto Benavente, é un exemplo de arquitectura de estilo neoclásico.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394153
* GEA: 20387

 |
**Antonio Santiago Álvarez**, alcumado **Nito**, nado na Coruña o 8 de decembro de 1894 e finado na mesma cidade o 5 de xullo de 1979, foi un escritor galego.

Traxectoria
-----------

De rapaz iniciouse como novilleiro. Emigrou a Cuba e traballou de xornalista na Habana. Alí aprendeu o oficio de linotipista. Volveu á Coruña e traballou no xornal *La Voz de Galicia*.

A mediados dos anos vinte converteuse no autor máis prolífico e exitoso de apropósitos. Despois do parón da guerra civil continuou co xénero en 1949 a petición do entón alcalde coruñés Alfonso Molina ata 1966. Nesta época os guións eran previamente supervisados pola censura franquista que os acurtaba a un terzo do orixinal.

O xénero local volve recuperarse en 1984 da man do seu neto: Antón de Santiago.

Obras
-----

* *Los líos del Estatuto o "miss" Capitalidad*
* *Vuelan mis ferretes*
* *Viaje de "mis" Patela, de Nueva York a La Grela*
* *Un ferrete sin censura es más bravo que un miura*

Escribiu moitas comedias e varias zarzuelas.

* *El indulto, La represa y el río*

Homenaxes
---------

En 2002 a cidade da Coruña púxolle unha rúa co seu nome en Monte Alto. O seu neto humorista, Antón De Santiago, continúa a facer escarnio durante o Entroido coa compañía Nito.

Vida persoal
------------

En 1915 casou con Sara Sanjurjo López, e foi pai de Elvira, María Luisa, Antonio, Carmen, Sara, Margarita, Mercedes, Carlos e Luis Santiago Sanjurjo. Enviuvou en 1933 e en 1939 volveu casar con Celia Álvarez Díaz, e foi pai de Victoria Santiago Álvarez.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 6-7-1979, p. 52.
2. ↑  "Las cajas y las elecciones, estrellas de los Apropósitos del carnaval de A Coruña". *El Mundo* (en castelán). 7 de marzo de 2011.
3. ↑  "Las aceras de la carcajada". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2002-03-02. Consultado o 2020-01-11.
4. ↑  "Antón de Santiago: "La bronca entre Losada y Vázquez da mucho juego"". *La Opinion de A Coruña* (en castelán). 23 de febreiro de 2009.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cuns Lousa, Xulio (1999). "A propósito do Apropósito" (PDF). *Anuario Brigantino* **22**: 463–484. Consultado o 18 de xuño de 2014.

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
Cartel do filme *The Jazz Singer*.
Considérase **cinema musical** todas aquelas producións cinematográficas que ofrecen cancións ou temas musicais bailables nunha parte fundamental do seu desenvolvemento argumental. O concepto do espectáculo que impera en todos os aspectos da sociedade dos Estados Unidos alcanza un dos seus máximos expoñentes no cinema e, dentro del, nas elaboradas coreografías, as melodías inesquecibles e as obras mestras que deu o xénero musical.

Serviu non só para que o cinema alcanzase a madurez técnica ao que sacrificaba o star system do cinema mudo. Serviu tamén para alumar un xénero que até entón tecnicamente non existía. Nos Estados Unidos de F. Scott Fitzgerald, que case viría abaixo co Crack, estreouse o primeiro filme sonoro (parcialmente) para que as melodías de Cole Porter, George Gershwin ou Irving Berlin se trasladasen das plateas elitistas das grandes cidades, aos salóns de cinema de calquera vila. *The Jazz Singer* foi o bautizo do xénero, que chegou e fixo explotar o sonoro, e fíxoo para quedar.

Notas
-----

1. ↑  "Copia archivada". Arquivado dende o orixinal o 14 de setembro de 2017. Consultado o 7 de xullo de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cinema musical***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q842256
* BNCF: 15715
* BNF: 11961594w
* EBID: ID
* GND: 4170822-2
* LCCN: sh85088121
* NDL: 01152656

 |
**Chuck Connors Person**, nado o 27 de xuño de 1964 en Brantley, Alabama, é un ex xogador americano de baloncesto profesional, e actual adestrador asistente dos Los Angeles Lakers.

Traxectoria deportiva
---------------------

### Profesional

Person foi seleccionado na 4ª posición do Draft da NBA de 1986 polos Indiana Pacers. Gañou o premio ao Rookie do Ano da NBA en 1987 e xogou seis tempadas en Indiana.

Foi traspasaso en 1992 xunto a Micheal Williams aos Minnesota Timberwolves a cambio de Sam Mitchell e Pooh Richardson. Tras o remate do seu contrato en 1994, asinou coma axente libre cos San Antonio Spurs, Charlotte Hornets e Seattle SuperSonics. Foi traspasado polos Spurs xunto a unha elección de primeira rolda do Draft aos Chicago Bulls a cambio de Steve Kerr o 22 de xaneiro de 1999, pero foi despedido inmediatamente.

Durante a súa carreira, Person xogou 943 partidos, facendo 14.7 puntos e 5.1 rebotes por partido, unha porcentaxe de 45.8% en tiros de campo e 36.2% en triplas.

Person retirouse no ano 2000. Dende entón, foi adestrador asistente dos Sacramento Kings, e é actualmente asistente dos Los Angeles Lakers.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Estatísticas en Basketball-Reference.com Arquivado 10 de abril de 2016 en Wayback Machine.
* Perfil en NBA.com
* Rivalidade Bird-Person nas series Pacers-Celtics en 1991

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1089188
* Basketball-Reference: persoch01
* NBA: 456

 |
**Anne Fausto Sterling**, nada en 1944, é doutora en filosofía e profesora de bioloxía e estudos de xénero na Universidade Brown. Participa activamente no eido da sexoloxía e escribiu cumpridamente sobre os campos de bioloxía do xénero, identidade sexual, identidade de xénero e roles de xénero. Esta casada dende setembro de 2004 con Paula Vogel, profesora de Yale e gañadora do Premio Pulitzer de teatro.

Obra
----

Á parte de múltiples artigos, escribiu dous libros para o público en xeral. O primeiro deles, Myths of Gender: Biological Theories about Women and Men, foi editado por primeira vez en 1985 e reeditado en 1992 en Nova York.

O seu segundo libro, *Corpos sexuados*, é probablemente a súa obra máis famosa. Foi editado orixinalmente no ano 2000 co título *Sexing the Body.* *Gender politics and the construction of sexuality*. Neste libro a autora analiza a construción social da identidade de xénero, rexeitando a dualidade masculina/feminina mediante a análise dos estados intersexuados.

Notas
-----

1. ↑  "Paula Vogel, Anne Fausto-Sterling". New York Times.
2. ↑  *Miths of gender: Biological theories about women and men*. BasicBooks. ISBN 0-465-04792-0.
3. ↑  *Cuerpos Sexuados*. Melusina. ISBN 978-84-96614-03-1.

* Portal:Feminismo
* Portal:Muller
* Portal:Diversidade sexual

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q272852
* WorldCat
* VIAF: 55304919
* BNB: ID
* BNF: 16647920n
* FAST: 1467501
* GND: 132343355
* ICCU: UBOV133168
* ISNI: 0000 0001 0974 2084
* LCCN: n85120273
* NKC: jo2013770733
* NTA: 072613084
* ORCID: 0000-0002-2240-639X
* ResearchGate: Anne\_Fausto-Sterling
* Scopus: 6701460262
* SELIBR: 186696
* SNAC: w6424f87
* SUDOC: 071083499

 |
Catedral de Santa María de Toledo, con estilo gótico predominante
A **catedral de Santa María de Toledo**, chamada tamén **Catedral Primada de Toledo**, sé da Arquidiocese de Toledo, é un edificio considerado como a *magnum opus* do estilo gótico en España. A súa construción comezou en 1226 baixo o reinado de Fernando III o Santo e as últimas realizacións góticas déronse no século XV, cando en 1493 se cerraron as bóvedas dos pés da nave central, en tempos dos Reis Católicos. Está construída con pedra branca de Olihuelas (Olías del Rey).

Popularmente coñécese como *Dives Toletana* (no sentido da *rica toledana*). No século XV difundiuse un adagio ensalzando as catro catedrais españolas que se consideraban con máis grandeza, que dicía: *Sancta Ovetensis, pulchra Leonina, dives Toledana, fortis Salmantina*.

Notas e referencias
-------------------

1. ↑  Así a consideran varios autores, entre eles Diez del Corral na súa obra *Arquitectura y mecenazgo. La imagen de Toledo en el Renacimiento*, Madrid, 1987.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1123180
* WorldCat
* VIAF: 133791143
* BAV: ADV11613632
* BNE: XX136790
* BNF: 16212558q
* CANTIC: a11144518
* GeoNames: 6452754
* GND: 4224926-0
* ISNI: 0000 0001 2288 0115
* LCCN: n81035209
* MusicBrainz: ID
* NKC: kn20041217001
* NLA: 35777352
* OSM: 1605452
* Structurae: 20016875
* SUDOC: 178444650

 |
**Aicha Duihi** é unha activista saharauí dos dereitos humanos e que é a presidenta do Observatorio do Sáhara para a Paz, Democracia e Dereitos Humanos que defendeu os campamentos da Fronte Polisario na Vilaia de Tindouf no suroeste de Alxeria na fronteira co Sáhara Occidental. Especificamente, Duihi actúa como portavoz das persoas secuestradas e cativas que se atopan recluídas nos campamentos da Fronte Polisario e busca combater a propaganda e desinformación dirixida ás mulleres vulnerábeis. En 2019, gañou o Premio Europeo ó Liderado Internacional de Mulleres no Parlamento europeo.

Como presidenta do Observatorio do Sáhara, Duihi é responsable de comunicarse con outras ONGs sobre áreas de preocupación e interese. Coa Rede Independente de Dereitos Humanos e a Liga do Sáhara para a Democracia e os Dereitos Humanos, Duihi emitiu un comunicado que condena o silencio internacional sobre o estado dos campamentos da Fronte Polisario en Tindouf e Lahmada, especificamente incidindo nos xuízos arbitrarios e arresto de periodistas e activistas de dereitos humanos.

Duihi tamén premeu ó Consello de Seguranza da Nacións Unidas para abordar a desigualdade e a discriminación baseadas no sexo no que respecta ó papel das mulleres no establecemento da paz na rexión. Con este fin, colaborou na creación de numerosas iniciativas e proxectos cidadáns dirixidos á mellora das condicións dos nenos, así como a iniciativas que procuran frear o tráfico humano.

Notas
-----

1. 1 2  "Aïcha Duihi : Le Polisario aggrave la situation des femmes dans les camps" (en francés). Consultado o 8 de marzo de 2021.
2. 1 2  "Aicha Duihi, la militante qui sillonne le monde pour plaider la cause des séquestrés à Tindouf" (en francés). 8 de marzo de 2020. Consultado o 8 de marzo de 2021.
3. ↑  "Le climat de terreur instauré par le «Polisario» à Tindouf suscite l’indignation des ONG des droits de l’Homme" (en francés). 15 de xuño de 2020. Consultado o 8 de marzo de 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q105759914
* LinkedIn: aicha-duihi-b2309794

 |
**Alpha Regio** é unha rexión do planeta Venus que ten máis de 1300 quilómetros de diámetro e que está centrada nas coordenadas 25,5° S 0,3° E. Foi descuberta e bautizada por Dick Goldstein no ano 1964. O nome foi aprobado pola Unión Astronómica Internacional entre os anos 1976 a 1979. Os Maxwell Montes, Alpha Regio, e Beta Regio son as únicas tres excepcións á regra de que tódolos accidentes xeolóxicos de Venus levan nomes femininos, xa sexan de deidades femininas ou mulleres famosas.

A superficie da rexión é coñecida coma *Tessera*, este tipo de terreo está moi deformado e as fisuras que percorreren este tipo de terreos van en tódalas direccións e están moi pouco distanciadas entre si, dándolle ó terreo un aspecto de mosaico ou parquet; o termo provén do grego, que significaría "baldosa" ou laxa (lousa) e foille asignado polos investigadores asignados ó programa da Venera 15 e Venera 16 (as imaxes amosaban un terreo semellante o parquet dos pisos). Coma tódalas rexións de tipo *tessera*, está rexión está por elevada sobre as rexións circundantes, cunha elevación de entre 1–2 km, está tamén fortemente deformada polo que semella unha acción de pregamento por contracción. Tamén cabe subliñar, que coma en moitas rexións do tipo *tessera*, as planicies volcánicas circundantes semellante ter fluído ó redor das marxes da Alpha Regio, o cal significaría que está planicies son máis novas que Alpha Regio.

No mapa infravermello feito pola sonda orbital Venus Express, pódese apreciar que as rochas da planicie de Alpha Regio son máis brillantes e semellan ser máis vellas, comparadas coa meirande parte do planeta. Na terra, este tipo de rochas brillantes no infravermello, son normalmente de granito e forman parte dos continentes.

Notas
-----

1. 1 2 3  Gazetteer of Planetary Nomenclature. "Planetary Names: Regio, regiones: Alpha Regio on Venus". Arquivado dende o orixinal o 14-12-2012. Consultado o 20-01-2012.
2. 1 2  NASA/JPL. "Venus - Three-Dimensional Perspective View of Alpha Regio". Consultado o 20-01-2012.
3. ↑  Butrica, Andrew J. *SP-4218 To See the Unseen*, *Chapter 5: Normal Science* Arquivado 25 de decembro de 2017 en Wayback Machine. NASA, 1996
4. ↑  Butrica, Andrew J. *SP-4218 To See the Unseen*, *Chapter 6: Pioneering on Venus and Mars* Arquivado 25 de decembro de 2017 en Wayback Machine. NASA, 1996
5. ↑  "New map hints at Venus' wet, volcanic past | International Space Fellowship". Arquivado dende o orixinal o 16 de setembro de 2009. Consultado o 20 de xaneiro de 2012.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Beta Regio

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q933230
* GPN: 203

 |
Polo xeral colócase medio bloque de panela en auga fervendo para que se disolva.
A **aguapanela**é unha bebida propia de América do Sur e partes de América Central e o Caribe. A mesma é unha infusión preparada a partir de panela a cal se produce co zume da cana de azucre solidificado.

Aínda que existen diversas receitas en América do Sur, é especialmente popular en Colombia e partes do Brasil onde se consome como un té e alternativa ó café. En Ecuador, Chile e o Perú adóitaselle agregar un chorro de limón.

Preparación
-----------

A aguapanela prepárase colocando anacos de panela en auga e revolvendo ata que se disolvan por completo. A bebida sérvese quente ou fría, e a miúdo agrégaselle limón ou lima. Se se consome quente, ás veces agrégaselle un pouco de leite ou un anaco de queixo no canto de zume de froitas.

En Colombia, o café ás veces é preparado con aguapanela no canto de auga e azucre, o que lle outorga un gusto particular.

Usos
----

Hai quen sosteñen que a aguapanela posúe efectos benéficos sobre a saúde, baseados na crenza que contén máis vitamina C que o zume de laranxa. A crenza popular é que é unha bebida que axuda no tratamento do arrefrío. A aguapanela evolucionou de ser unha bebida consumida pola clase traballadora a ser común en cafetarías en Colombia.

O canelazo é unha versión alcohólica de aguapanela con canela á que se agrega augardente. O vaso no cal se serve posúe o seu bordo azucarado.

Notas
-----

1. ↑  Ordóñez, Carlos (24 de xuño de 2006). Semana, ed. "La aguapanela" (en español).
2. ↑  Begg, Kirsten (12 de marzo de 2009). Colombia Reports, ed. "Aguapanela: The Truth".
3. ↑  Aguapanela con limón
Denomínase **coeficiente de Chézy** ao coeficiente {\displaystyle C} utilizado na fórmula de Chézy para cálculo da velocidade da auga en canles abertas:

{\displaystyle V(h)=C{\sqrt {R(h)\*S}}}
onde:

* {\displaystyle \ V(h)} = velocidade media da auga en m/s, que é función do tirante hidráulico **h**
* {\displaystyle \ R(h)} = radio hidráulico, en m, función de **h**
* {\displaystyle \ S} = a pendente da liña de auga en m/m
* {\displaystyle \ C} = coeficiente de Chézy.

Unha das posibles formulacións deste coeficiente débese a Henri Bazin:

{\displaystyle \ C={\frac {87}{1+{\frac {m}{\sqrt {R(h)}}}}}}
onde:

* {\displaystyle \ m} é un parámetro que depende da rugosidade da parede

Aplicando a formulación de Bazin para o coeficiente de Chézy, a velocidade da auga en canais calcúlase segundo a fórmula seguinte:

{\displaystyle \ V(h)={\frac {87}{1+{\frac {m}{\sqrt {R(h)}}}}}{\sqrt {R(h)\*S}}}
Existen outras expresións para o coeficiente **C**, entre as que se poden citar:

* Fórmula de Kutter
* Fórmula de Manning
* Fórmula de Strickler
| *Coeligena bonapartei* |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Aves |
| Orde: | Apodiformes |
| Familia: | Trochilidae |
| Xénero: | *Coeligena* |
| Especie: | *C. bonapartei* |

 |
| Nome binomial |
| *Coeligena bonapartei*A. Boissonneau, 1840 |
| Distribución de *Coeligena bonapartei*Distribución de *Coeligena bonapartei* |
| Sinonimia |
| * *Helianthea bonapartei*
* *Helianthea eos*(*Coeligena bonapartei eos*)
 |

***Coeligena bonapartei*** é unha especie de ave na familia Trochilidae. O seu nome científico fai referencia a Charles Lucien Bonaparte.

Descrición
----------

Mide uns 11.4 cm de longo, ó que se engade o seu longo peteiro que mide 3,3 cm e pesa 6.5 gr. A coroa do macho adulto é negruzca cunha mancha verde brillante sobre o seu peteiro. As súas costas son verde-douradas con grupas verde-cobrizas. Unha mancha ante-rufa sobre as súas plumas terciarias é conspicua durante o voo. O peito é verde brillante, o mesmo que a gorxa agás por unha pequena mancha violeta no centro. O seu ventre de ton cobrizo a vermello-dourado é moi brillante. A súa cola é verde-bronce e levemente aforquillada.

A femia adulta é semellante aínda que de cores máis apagadas; a mancha verde sobre o peteiro é mate, a gorxa é ante, e o peito é ante con numerosos puntos verdes. A femia non poúe a mancha nas plumas terciarias.

Distribución e hábitat
----------------------

É orixinario de Colombia e dun pequeno sector de Venezuela.
O seu hábitat natural son os bosques montañosos húmidos subtropicais ou tropicais. Polo xeral percorre un camiño habitual que pasa por plantas en flor tales como *Bomarea*, *Cavendishia*, *Fuchsia*, *Macleonia*, *Mutisia*, e *Palicouria*, de cuxo néctar aliméntase. Tamén atrapa insectos en voo e cázaos sobre as follas. Polo xeral o seu comportamento é semellante ó do *Coeligena bonapartei eos*, o cal pode ser unha subespecie desta especie.

Notas
-----

1. ↑  BirdLife International (2012). "Coeligena bonapartei". *Lista Vermella de especies ameazadas. Versión 2013.2* (en inglés). Unión Internacional para a Conservación da Natureza. Consultado o 26 de novembro de 2013.
2. ↑  Whose Bird?
3. ↑  Birds of Venezuela.
4. ↑  "Split Coeligena eos from Coeligena bonapartei". Arquivado dende o orixinal o 04 de setembro de 2006. Consultado o 02 de outubro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Coeligena\_bonapartei
* Avibase: 5151F01DEEC6AE10
* BirdLife: 61172969
* eBird: gobsta1
* GBIF: 2477033
* iNaturalist: 6223
* IRMNG: 11095400
* ITIS: 555230
* IUCN: 61172969
* NCBI: 673902
* Species+: 4804
* Xeno-canto: Coeligena-bonapartei

 |
**Aldeas Infantís SOS** é unha organización non gobernamental (ONG) internacional destinada á infancia, creada en 1949 por Hermann Gmeiner. O seu fin principal é integrar, familiar e socialmente, aos nenos en desamparo que lles sexan confiados, de forma eficaz e positiva, impulsando a súa autonomía e emancipación en igualdade de dereitos e obrigacións que o resto de mozos, conseguindo que sexan e sentan cidadáns válidos para a sociedade.

Na actualidade está presente en 135 países. En España edita un boletín dende 1987, Aldeas, que en 2019 ten unha difusión de 245 000 exemplares.

En Galicia ten unha instalación (aldea infantil) en San Martiño de Ventosela, Redondela.

Notas
-----

1. 1 2  Aldeas. Febreiro 2019. D.L. M-36970-1987
2. ↑  Informe padriños Galicia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q462794
* WorldCat
* VIAF: 265356367
* BNF: 118794441
* BRE: 1950142
* GND: 1056269-2
* ISNI: 0000 0001 2204 634X
* LCCN: n85127780
* MusicBrainz: ID
* NKC: ko2016914560
* SELIBR: 222957
* SUDOC: 180467026

 |
**Abel López Soto**, nado en 1954, é un docente e político galego retirado. Foi en dúas etapas distintas alcalde de Sada e líder do Bloque Nacionalista Galego no concello durante case vinte anos.

Traxectoria
-----------

Após as eleccións municipais de 2003 accedeu á alcaldía de Sada logo de máis de vinte anos ininterrompidos de gobernos de Ramón Rodríguez Ares. Foi investido co apoio do Partido dos Socialistas de Galicia-PSOE e un partido independente local.
Porén, en menos dun ano, o edil tránsfuga do PSOE José Luis Santamaría apoiou a Rodríguez Ares nunha moción de censura que lle devolvería a alcaldía a este último para o que quedaba de mandato. Este feito provocou as protestas na rúa de milleiros de veciños e a expulsión de Rodríguez Ares do Partido Popular.

Logo das eleccións municipais de 2007, López Soto conseguiu que o BNG fose a lista máis votada no concello e regresou á alcaldía, de novo co apoio do PSdeG-PSOE, dado que non fora quen de acadar a maioría absoluta. Durante esta etapa foi un dos protagonistas no proceso que supuxo a apertura do Pazo de Meirás ao público ante o rexeitamento dos herdeiros de Francisco Franco.

Nas eleccións municipais de 2011 volveu conseguir que o seu partido repetise como lista máis votada. Mais desta volta, os resultados acadados non foron abondo para evitar un pacto entre o novo Partido Demócrata Sada Popular de Rodríguez Ares e o PP, que outorgou a alcaldía ao líder deste último partido, Ernesto Anido.

Pasaría novamente tres anos máis na oposición até que en setembro de 2014 fixo pública a súa renuncia a anovar como candidato do BNG para as eleccións municipais de 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ramón Rodríguez Ares** |  **Alcalde de Sada** 2003 - 2004 | Sucesor:**Ramón Rodríguez Ares** |
| Predecesor:**Ramón Rodríguez Ares** |  **Alcalde de Sada** 2007 - 2011 | Sucesor:**Ernesto Anido** |

Notas
-----

1. ↑  Rodríguez, Nuria. "López Soto se baja el sueldo tras subirlo para cobrar lo mismo que como profesor". *www.laopinioncoruna.es*. Consultado o 2016-08-28.
2. 1 2  Hermida, Xosé (2004-02-03). "El alcalde de Sada se duplica el sueldo en el primer pleno de su nuevo mandato". *El País* (en castelán). Consultado o 2016-08-28.
3. ↑  Elena Pérez. "Miles personas protestan en Sada contra la moción de censura promovida por el PP". *ABC.es*. Consultado o 2016-08-28.
4. ↑  20Minutos. "El BNG denuncia "cierta connivencia" entre la Xunta y familia de Franco por el retraso en la apertura del Pazo de Meirás - 20minutos.es". Consultado o 2016-08-28.
5. ↑  "El BNG denuncia el apoyo de la Xunta a la familia Franco para no abrir el Pazo de Meirás". Consultado o 2016-08-28.
6. 1 2  Antares Pérez. "López Soto renuncia a ser candidato por el BNG tras veinte años en la política de Sada". *La Opinión de A Coruña*. Consultado o 2016-08-28.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Sada
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Aldea (homónimos).
**Aldea global** é o termo empregado habitualmente para describir as consecuencias da globalización da información e dos medios de comunicación, en especial desde a invención de Internet. O termo foi empregado por vez primeira por P. Wyndham Lewis no libro *America and Cosmic Man*, publicado en 1948. Habitualmente emprégase como metáfora para describir Internet e a World Wide Web, que globalizan a comunicación permitindo que usuarios de todo o mundo se conecten entre si, permitindo a comunicación directa entre toda a poboación como se fose unha aldea. Esta nova realidade podería ter implicacións sociolóxicas ao formar novas estruturas dentro do contexto da cultura.

En 1968 o sociólogo canadense Marshall McLuhan publicou o ensaio *Guerra e paz na Aldea Global*, onde desenvolve dito concepto.

Notas
-----

1. ↑  McLuhan, Marshall. *Letters of Marshall McLuhan*. (Oxford University Press, 1987) p254.
2. ↑  Eduardo Colina, Carlos. UCO, ed. "McLuhan y las tecnologías de la comunicación." (PDF). Consultado o 21 de outubro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Globalización
* Antiglobalización
* Cidade global
| Arca ameghinorumRango fósil: Cretáceo-Paleóxeno 
PreЄ
Є
O
S
D
C
P
T
J
K
Pg
N

 |
| --- |
| Molde interno da especie *Arca ameghinorum* da Formación Roca, Río Negro, Arxentina |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Mollusca |
| Clase: | Bivalvia |
| Orde: | Arcoida |
| Familia: | Arcidae |
| Xénero: | '**Arca'** |
| Especie: | ''***Arca ameghinorum''*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Arca ameghinorum'**(Ihering ) |

***Arca ameghinorum*** é unha especie extinta de bivalvos presente no Cretáceo e Paleóxeno da Formación Roca, na Patagonia Arxentina. Atopáronse moldes internos desta especie mal conservados na canteira de Cholino, General Roca.

Descrición
----------

Arca é un xénero de moluscos bivalvos da familia Arcidae, a cal se caracteriza por ter unha charnela longa composta por moitos dentes. A cuncha varía de tamaño pequeno a grande e está cuberta por un perióstraco fibroso e con veludo, xeralmente de cor escura. Algunhas especies péganse ao substrato por medio do biso, o cal sae a través dunha fenda na marxe ventral.

Outros datos
------------

A maioría das especies nomeadas por Rudolf von Ihering (1903, 1907) como neste caso, definíronse en moldes internos ou por mostras articuladas, polo que non é posible facer revisións a nivel xenérico, pero o material recoñécese facilmente no nivel de especie.

Notas
-----

1. 1 2  DEL RÍO, C. J. CONCHEYRO, A. & MARTÍNEZ, S. A. (2011): The Maastrichtian – Danian at General Roca (Patagonia, Argentina): a reappraisal of the chronostratigraphy and biostratigraphy of a type locality. – N. Jb. Geol. Paläont. Abh. 259: 145; Stuttgart
2. ↑  Cruz, R.A. 1985.Revisión taxonómica sobre la familia Arcidae. Uniciencia. vol:2. nª1. Escuela de Ciencias Biológicas, Universidad Nacional de Heredia, Costa Rica.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Arca ameghinorum*** |
**Alaska y los Pegamoides** é un grupo de pop, procedente de España.

Historia
--------

Alaska y los Pegamoides formouse en 1979 tras a separación do grupo Kaka de Luxe, do que catro dos seus compoñentes formaban parte (Alaska, Nacho Canut, Manuel Campoamor e Carlos Berlanga). O grupo Kaka de Luxe non se separou, senón que os catro compoñentes que posteriormente fundaron Alaska y los Pegamoides déronse conta de que a afinidade entre eles era maior e os seus intereses comúns eran completamente diferentes ao do resto de compoñentes (Fernando Márquez "El Zurdo", Enrique Sierra e Pablo Martínez), polo que decidiron comunicarlles a súa decisión de seguir por camiños diferentes. A eles uníronse dúas persoas, Ana Curra, á que coñeceron no Pentagrama (bar de Madrid), e Eduardo Benavente, ao que aceptaron tras unha proba, motivada pola saída do grupo de Álvaro de Torres. Esta saída produciuse polo desencontro ideolóxico entre Álvaro e o resto do grupo, que non quería introducir a caixa de ritmos para as súas cancións, entre outros desencontros. Outra saída do grupo foi a de Manolo Campoamor, que comezou sendo o vocalista. O seu posto foi ocupado por Alaska tras a súa marcha.

O grupo gravou o seu primeiro single "Horror en el Hipermercado", producido por Julián Ruíz, en 1980. Esta canción converteuse nun grande éxito grazas á súa emisión por radio, o que facilitou a gravación do seu segundo single dous anos despois, "Otra dimensión". Ese mesmo ano o grupo sacou ao mercado o seu único álbum: *Alaska y los Pegamoides*.

A estética do grupo variou durante a súa vida do pop, os colorines e á estética gótica, o pesimismo e o negro (ver a famosa sesión de fotos nun cemiterio).

A disolución do grupo fraguouse durante a gravación do álbum, en 1982, cando se formaron dúas formacións diferentes a partir do grupo inicial: Parálisis Permanente, con Ana Curra e Eduardo Benavente e Alaska y Dinarama, co resto de compoñentes, que se convertería posteriormente nun dos grupos máis populares da escena musical española durante os anos 1980.

Algunhas das máis coñecidas cancións do grupo son Bailando (todo un himno xeracional), Horror en el Hipermercado, Bote de Colón, La rebelión de los electrodomésticos e La tribo de las chochoni.

Membros
-------

Olvido Gara - <voz solista>

Ana Curra - <órgano e caixa de ritmos>

Eduardo Benavente - <batería>

Carlos Berlanga - <guitarra e coros>

Nacho Canut - <guitarra e coros>

**Membros pasados**

Álvaro de Torres - <batería> (desde 1979 ata 1980)

Manuel de Campoamor - <voz solista> (desde a súa formación ata finais de 1979)

Discografía
-----------

**Álbums**

* *Grandes éxitos* - 1982

vendeu 50.000 copias

**Sinxelos**

* "Horror en el Hipermercado" - 1980
* "Otra dimensión" - 1982

**Recompilacións**

* *Fundamentales* - 2004 (EMI,CD)
* *Simplemente lo mejor* - 2001 (Disky Records,CD)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1771646
* WorldCat
* VIAF: 167743801
* BNE: XX206892
* Discogs: 98927
* GND: 5559330-6
* ISNI: 0000 0001 2234 2018
* LCCN: no2004114301
* MusicBrainz: ID

 |
**André Martinet**, nado en Saint-Alban-des-Villards o 12 de abril de 1908 e finado en Châtenay-Malabry o 16 de xullo de 1999, foi un lingüista francés.

Traxectoria
-----------

Catedrático de inglés, sostén en 1937 as súas dúas teses doutorais: *A xeminación consonántica de orixe expresiva nas linguas xermánicas* e *A fonoloxía da palabra en danés*.

De 1938 a 1946, é director de estudos na *École pratique des hautes études*. A continuación dirixe a *International Auxiliary Language Association* en Nova York (1946-1948), onde contribúe á elaboración da interlingua. Ensina na Universidade de Columbia, onde é nomeado director do departamento de lingüística (1947-1955) e chega a ser director da revista *Word*.

En 1955 volve ao seu posto na *École pratique des hautes études* e ocupa a cátedra de lingüística xeral na Sorbona, e logo na Universidade de París V. É presidente da Sociedade Europea de Lingüística (1966-1999), funda a Sociedade de Lingüística Funcional e a revista *La Linguistique*.

Influenciado pola Escola de Praga, inaugura a visión funcionalista da sintaxe (*Langue et Fonction*, 1962). É o autor dunha vintena de obras importantes en lingüística diacrónica (*Économie des changements phonétiques*, 1955) e en lingüística xeral. A súa obra máis coñecida, *Éléments de linguistique générale* (1960) foi traducida a 17 linguas e ten influenciado a toda unha xeración de lingüistas en todo o mundo. É tamén autor de: *Syntaxe générale* (1985), *Fonction et dynamique des langues* (1989). Ten deixado unha autobiografía intelectual: *Mémoires d'un linguiste, vivre les langues* (1993).

Bibliografía
------------

* *La description phonologique avec application au parler francoprovençal d'Hauteville (Savoie)*, coll. « Publication romanes et françaises », Genève, Librairie Droz, 1956.
* *Éléments de linguistique générale*, París, Armand Colin, 1960.
* *Langue et fonction*, 1962.
* *La linguistique synchronique*, París, Presses universitaires de France, 1965.
* *Le français sans fard*, coll. « Sup », París, PUF, 1969.
* *Évolution des langues et reconstruction*, París, PUF, 1975.
* *Syntaxe générale*, 1985.
* *Fonction et dynamique des langues*, París, Armand Colin, 1989.
* *Mémoires d'un linguiste, vivre les langues*, 1993.
* *Des steppes aux océans*, París, Payot, 1986.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Dupla articulación da linguaxe
* Función da linguaxe
* Lingua

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q55972
* WorldCat
* VIAF: 100176718
* Auñamendi: 92824
* BAV: ADV10143815
* BIBSYS: 90082465
* BLBNB: 000289719
* BNE: XX883673
* BNF: 11914868v
* BRE: 2188703
* CiNii: DA00442756
* DeutscheBio: 118782282
* EBID: ID
* EGAXA: vtls001780575
* FAST: 33455
* GEC: 0040747
* GND: 118782282
* ISNI: 0000 0001 2145 0930
* LCCN: n79038475
* LibraryThing: martinetandr
* NDL: 00449015
* NKC: jx20040820003
* NLA: 35708285
* NLG: 97597
* NTA: 068702442
* Persée: 200049
* PTBNP: 22386
* SNAC: w62256st
* SUDOC: 027013790
* Treccani: andre-martinet

 |
**Adelaida Diestro Rega**, nada na Habana o 21 de decembro de 1924 e finada o 28 de outubro de 1973) máis coñecida como **Aida Diestro,** foi unha pianista cubana, directora do famoso grupo vocal Cuarteto d'Aida.

Traxectoria
-----------

Estudou música xunto a seu pai, o sacerdote presbiteriano Vicente Diestro Camejo, e continuou nun conservatorio privado. Foi directora do coro da igrexa de seu pai, que lle ensinou moito sobre a harmonía que máis tarde foi útil. Aida aprendeu máis do músico e compositor Enrique González Mántici, e a súa orientación xogou un papel decisivo na súa futura carreira. Anos despois, dixo: "Mantici deume a confianza para afrontar os prexuízos cos que as artistas femininas se atopaban naqueles días".

Os primeiros compromisos profesionais de Aida foron como pianista na radio, acompañando a artistas como César Portillo de la Luz e Tania Castellanos. O seu gran momento chegou cando, en 1952, formou o Cuarteto d'Aida, que se converteu nun dos grupos máis famosos da súa época. As catro cantantes eran Elena Burke, as irmás Haydée e Omara Portuondo, e Moraima Secada. O grupo, apoiado por músicos masculinos, cantou regularmente no programa de televisión *El Show del Mediodía*, pero só produciu un LP, titulado *Una noche en Sans Soucí*, en 1957. Ao ano seguinte gravaron con Lucho Gatica o sinxelo "No puedo ser feliz". Actuaron por toda América, ademais de Europa, Asia e África. O grupo orixinal continuou ata 1960, e foron sendo substituídas a medida que saían. 

Aida morreu en 1973 aos 48 anos.

Notas
-----

1. ↑  Giro, Radamés (2007). *Diccionario enciclopédico de la música en Cuba*. La Habana. Vol 2, p. 29.
2. ↑  Victor LP 1532 *Cuarteto d'Aida con la orquesta de Chico O'Farrill. An evening at the Sans Souci*.
3. ↑  "Lucho Gatica en La Habana" (en castelán). 28 de novembro de 2015. Consultado o 23 de novembro de 2019.
4. ↑  "El cuarteto las D´Aida cumple 65 años" (en castelán). 8 de xuño de 2017. Arquivado dende o orixinal o 03 de agosto de 2017. Consultado o 23 de novembro de 2019.
**Aida Pena Meis** é unha xornalista galega que desenvolveu a maior parte da súa carreira na radio, e en concreto na Cadena SER.

Traxectoria
-----------

Nos inicios da súa carreira como xornalista traballou en Ondas Galicia e na emisora musical Los 40 Principales.

A partir de setembro de 2000 foi a directora rexional de informativos de Radio Galicia (Cadena SER), en substitución de Rodolfo Irago. Ademais da dirección de informativos presentou os espazos *Hora 14 Galicia* e *La ventana de Galicia*. Tamén realizou adoito unha entrevista semanal a algún personaxe destacado de Galicia os domingos durante *Hora 14*.

Xubilouse a finais de 2022 do seu posto na SER, logo de máis de dúas décadas de traballo radiofónico.

Notas
-----

1. ↑  "Vogal - Xornalistas". *Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia*. Consultado o 2022-12-21.
2. ↑  "Se é verdade, por que me chamas?". *Praza Pública*. 2022-12-21. Consultado o 2022-12-23.
3. ↑  SER, Cadena (2022-12-23). "Aida Pena, 40 años de periodismo veraz y comprometido". *cadena SER* (en castelán). Consultado o 2022-12-23.
A asociación cultural galega **CiberIrmandade da Fala** é unha asociación a prol do uso do galego na rede, vén funcionando dende o ano 1996, aínda que foi rexistrada coma tal no 2006, o que fai desta asociación unha das máis antigas e dinámicas dentro das asociacións galegas na rede.

Actividade
----------

A actividade desta asociación céntrase en facer campañas de concienciación do uso do galego, mediante o uso de envío de correos electrónicos ós administradores de webs galegos de institucións, empresas ou particulares pregándolles o emprego da lingua galega, pero tamén ofrecendo recursos coma aloxamento a outros proxectos, traducindo software ó galego (destacando ó mantemento das traducións do phpBB, Winmerge, Coppermine), ofrecendo descargas e documentación.

Organización
------------

Nos seus primeiros pasos, a organización estaba baseada nas roldas de correo electrónico, pero co paso do tempo e ó dar o paso de rexistrase coma asociación, os *ciberirmandiños* decidiron ser máis autónomos, facerse cunha web con sistema de foros, dominio e espazo web propio, co que esta asociación renovou, diversificou e dinamizou moito o seu traballo; evidentemente nesta nova etapa, a organización usa o sistema de foros para organizarse, usando o sistema propio de permisos que ten calquera foro e dividindo en subforos o seu traballo por temáticas.

Notas
-----

1. ↑  Vaquero e Romero, 2001: "Camilo Regueiro promove a constitución e o web das CiberIrmandades da Fala, organización virtual a prol do uso do galego en Internet".

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Isabel Vaquero; Daniel Romero (2001). *Da periferia á rede*. Vigo: Xerais. ISBN 84-8302-631-7.

### Outros artigos

* Fala Ceibe
* A Mesa pola Normalización Lingüística
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Alba.
**Alba Longa** era unha cidade da rexión do Lacio, na actual Italia. Recibiu este nome polo seu asentamento ó longo dun outeiro do monte Albano. Foi fundada mitoloxicamente por Ascanio, fillo de Eneas, debido a que Lavinio, cidade da que por descendencia debía ser rei, estaba superpoboada. Despois de Ascanio dirixiron a cidade de Alba Longa unha serie de reis sen moita importancia, ata chegar a Proca, pai de Numitor e Amulio. Cando lle toca reinar a Numitor, o seu irmán Amulio destrónao. A súa sobriña, Rea Silvia, enxendra dous fillos, Rómulo e Remo, que posteriormente matan a Amulio e devolven o trono o seu avó Numitor.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* reis latinos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q335070
* WorldCat
* VIAF: 244723464
* BAV: ADV10100594
* BNF: 12547069s
* BRE: 1815047
* DARE: 21325
* EBID: ID
* GEC: 0001674
* GND: 4463526-6
* LCCN: sh96010436
* Pleiades: 422824
* SUDOC: 03474925X

 |
Casa de Moeda de Colombia.
A **Casa de Moeda de Colombia** foi unha ceca, fundada polo enxeñeiro militar español Alonso Turrillo de Yebra no século XVII. No presente, alberga a colección numismática e de arte do Banco da República. Atópase na rúa 11 con carreira 4, no barrio colonial de La Candelaria no centro de Bogotá. En 1975 foi declarada monumento nacional.

Historia da Casa
----------------

Alonso Turrillo de Yebra chegou en 1621 con ordenanzas reais que o acreditaban para crear a primeira casa de moeda no Novo Reino de Granada, e para iso, alugou unha casa baixa no barrio de La Candelaria da actual Bogotá para iniciar os labores de amoedación na que, de maneira artesanal se elaboraron entre outras, as primeiras maquinas de ouro de América, coñecidas como dobróns.

Case medio século despois durante o reinado de Fernando VI, a Casa amplíase para albergar as novas máquinas e a produción mecanízase para elaborar pezas circulares e de mellor factura. En 1756 o vicerrei Solís reinaugura a Casa, como pode lerse no friso da súa portada de pedra. A estrutura física da casa expándese e transforma a través de trescentos cincuenta anos en varias oportunidades. Dende os anos setenta do século XX realizáronse no claustro colonial obras de recuperación das súas características arquitectónicas orixinais que culminan en 1982. Na mostra numismática ilústranse varios aspectos que teñen relación directa coa moeda e a historia do inmoble e as súas diversas intervencións arquitectónicas.

Actualmente na Casa de Moeda o visitante poderá atopar, de maneira permanente, as exposicións das coleccións de arte e numismática do Banco da República, e varias salas de exposicións temporais.

A casa da moeda foi declarada Monumento Nacional de Colombia polo decreto 1584 do 11 de agosto de 1975.

Notas
-----

1. ↑  "Bienes de yInterés Cultural" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 31 de agosto de 2013. Consultado o 31 de agosto de 2013.

Véxase tamén
------------

### Véxase tamén

* Lista de museos numismáticos

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Casa de Moeda de Colombia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en castelán)*

* Portal:Colombia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3279784
* WorldCat
* VIAF: 140913739
* GeoNames: 8051089
* LCCN: n2002033365

 |
Rúa da Moeda Vella, onde estaba a ceca de Santiago nos primeiros anos, antes de ser trasladada a outro lugar hoxe descoñecido
A **ceca de Santiago de Compostela** bateu moeda entre os reinados de Afonso VI e Henrique II nun período que abrangue desde 1078 ou 1079 ó 1379.

Foi o bispo de Santiago de Compostela, Diego Páez quen en 1078 lle solicitou ó rei o privilexio de cuñar moeda para facer fronte ós gastos ocasionados polas obras na catedral. No ano 1085 foille retirado o privilexio de cuñaxe á igrexa compostelá logo da detención do propio bispo, non obstante a ceca seguiu a bater moeda pero administrada pola coroa.

Con Xelmírez á cabeza do episcopado compostelán reactívanse as obras catedralicias e solicítase o privilexio de cuñar moeda, o que consegue no ano 1107 para el e os seus sucesores e en 1109 consegue o dereito para a cuñaxe de moedas de prata, aínda que o certo é que non se conserva ningunha moeda en prata labrada na ceca compostelá.

Moedas
------

* Moeda de billón a nome de Fernando II de León (1157-1188) que reproduce o traslado en barco do corpo do Apóstolo Santiago cara a Santiago de Compostela. Museo das Peregrinacións e de SantiagoAfonso VI

Diñeiro de billón
* Afonso VII

Diñeiro de billónvisigodo
* Fernando II

Diñeiro de billón
* Afonso VIII

Diñeiro de billón
* Henrique II

Real de prata
Cruzado de billón
Cornado de billón
Diñeiro de billón

Notas
-----

1. ↑  Pita Fernández, R. (1999). Páxinas 66-68.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Moeda cuñada en Galicia
* Historia da moeda en Galicia
* Ceca de Lucus Augusti
* Real Casa da Moeda da Coruña
* Real Casa da Moeda de Xuvia

### Bibliografía

* Pita Fernández, Ricardo Luís (1999). *Numismática galega. A moeda en Galicia e Galicia na moeda*. Santiago de Compostela: Círculo Filatélico e Numismático Sant-Yago. ISBN 84-605-9958-2.

### Ligazóns externas

* Foro taller numismático de Objectos y Monedas No Identificados (OMNI)
* Revista científica de Numismática OMNI
* Base de Datos de Moedas On-line (WikiMoneda)
**Ahora Madrid** é un partido político español, autodefinido como «candidatura cidadá de unidade popular» e constituído en «partido instrumental sen vida orgánica», co obxectivo de presentarse ás eleccións municipais de 2015 no Concello de Madrid.

No proxecto conflúen Podemos e Ganemos Madrid, plataforma electoral cidadá inspirada por Guanyem Barcelona e na que participan cidadáns a nivel particular e membros de Equo e de Por Un Mundo Más Justo. Tamén integráronse na candidatura antigos membros de Izquierda Unida Comunidad de Madrid e mesmo recibiu o apoio de cargos públicos desta e do Partido Comunista de Madrid. Así mesmo conta co apoio de Convocatoria por Madrid.

Obtivo 20 dos 57 concelleiros nas eleccións, encabezados por Manuela Carmena, actual alcaldesa da cidade. Foi investida o 13 de xuño de 2015 co apoio do PSOE.

Notas
-----

1. ↑  A candidatura de Podemos e Ganemos ao concello xa ten nome: Ahora Madrid, *El Diario*, 6 de marzo de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ahora Madrid Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19587806
* WorldCat
* VIAF: 315948619
* BNE: XX5485688

 |
Bandeira de Escocia co lema *Alba gu bràth*.
**Alba gu bràth** (pronunciado ˈal̪ˠapə kə ˈpɾaːx Albagubrath.ogg listen (axuda ·  info)) é unha frase en gaélico escocés usada para expresar lealdade cara a Escocia. Traducida ó galego significa "Escocia por sempre", malia que no senso literal, *gu bràth* tradúcese como 'ata o xuízo'.
A frase é utilizada como slogan político na campaña pola independencia de Escocia.

Formas alternativas
-------------------

Existen outras formas non correctas de pronuncialo, en parte por mor das semellanzas co slogan irlandés *Erin go bragh* ("Irlanda por sempre"). Por exemplo: *Alba go bragh, Alba gu bra, Alba go breá*.

Cultura popular
---------------

No filme de 1995 *Braveheart*, o patriota escocés e heroe nacional William Wallace (interpretado por Mel Gibson) berra "Alba gu bràth" a cabalo fronte as tropas escocesas xusto antes da Batalla da ponte de Stirling.

Notas
-----

1. ↑  "Am Faclair Beag". Arquivado dende o orixinal o 30 de xuño de 2016. Consultado o 21 de xullo de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Erin go bragh
* Cymru am byth

* Portal:Escocia