O **nacionalismo** na música refírese ao uso de materiais recoñecidos como nacionais, en especial na música chamada *culta* ou *clásica*. Por exemplo, o uso directo da música tradicional, e o uso de melodías, ritmos e harmonías inspiradas nela. O nacionalismo tamén inclúe o uso do folclore como base para obras programáticas ou óperas.

O nacionalismo asóciase xeralmente ao romanticismo musical de mediados do século XIX, pero hai evidencias de precursores do nacionalismo durante todo o século XVIII. O termo tamén se usa a miúdo para describir a música rexional do século XX, especialmente de América Latina. Até hai ben pouco, o nacionalismo musical do XIX foi considerado como unha reacción contra o "dominio" da música romántica alemá.

Estados, países e rexións
-------------------------

Os países a miúdo relacionados co nacionalismo musical son Rusia (Mikhaïl Glinka e o Grupo dos Cinco), Bohemia (Bedřich Smetana e Antonín Dvořák), Noruega (Edvard Grieg), Finlandia (Jean Sibelius), Reino Unido (Edward Elgar e Frederick Delius) ou os Estados Unidos (Horatio Parker e Edward Mac Dowell).

### Na Península Ibérica

As maiores referencias dos compositores do nacionalismo na Península foron o eixo Madrid-Andalucía, coas influencias do flamenco, e Cataluña, a mesma idea de Iberia (obra de Albéniz) ou a Galiza. En Portugal o estilo tivo menos influencia que no Brasil, con autores como Carlos Gomes, Heitor Villa-Lobos ou Francisco Mignone.

O primeiro introdutor deste estilo na Península Ibérica foi o compositor galego Marcial de Adalid. Luísa Villalta resaltou a importancia dese movemento non só para a música en si, senón para a literatura do Rexurdimento e a creación de símbolos de Galicia. Outro compositor do nacionalismo musical galego, xa no século XX, foi Rogelio Groba.

Felip Pedrell foi outro dos pioneiros, introdutor en Cataluña e en España das obras de Wagner (presentado en Portugal polo vasco-portugués António Arroio e os seus irmáns). Como renovador do panorama musical catalán, Pedrell tivo un enorme prestixio e tivo alumnos como Enric Granados, Manuel de Falla, Isaac Albéniz e Lluís Millet entre outros. Foi, ademais, un precursor do nacionalismo catalán.

Notas
-----

1. ↑  Diario, Nós (2021-04-27). "Marcial de Adalid, o fundador do "nacionalismo musical"". *Nós Diario*. Consultado o 2023-01-06.
2. ↑  Terra, A. Nosa (2022-08-13). "Luísa Villalta, no día das galegas nas letras 2022". *A Nosa Terra*. Consultado o 2023-01-06.
3. ↑  Cascudo, Teresa (2005). "WAGNERISMO Y NACIONALISMO MUSICAL EN PORTUGAL: LA INFLUENCIA DEL MUSICÓGRAFO DE ORIGEN ESPAÑOL ANTÓNIO ARROYO". *Revista de Musicología* **28** (2): 951–960. ISSN 0210-1459. doi:10.2307/20798112.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Nacionalismo*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Música*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Música clásica*** |

### Bibliografía

* Apel, Willi. 1968. *Harvard Dictionary of Music*. Boston: Harvard UP.
* Grout, Donald J. 1960. *A History of Western Music*. Nova York: Norton.
* Stolba, K. Marie. 1990. *The Development of Western Music: A History*. Dubuque, Iowa: Wm. C. Brown, Inc.
* Taruskin, Richard. N.D. Nationalism, *Grove Music Online* ed. L. Macy (consultado o 8 de decembro de 2005)

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1196170
* GEC: 0125495

 |