recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ramón González Brunet**, nado en Vigo c. 1886 e finado na mesma cidade o 27 de agosto de 1936, foi un político e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Membro da Unión General de Trabajadores (UGT), da que foi dirixente en Vigo, e do Partido Socialista Obrero Español (PSOE), sufriu a represión posterior ás xornadas de folga de 1917 e da ditadura de Primo de Rivera. Foi elixido concelleiro de Vigo nas eleccións de 1931 que deron lugar á proclamación da República.

Tras o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo escondido na casa de Benito Alonso Valiñas e Angelina Montero Franqueira, os pais de Xesús Alonso Montero, que rexentaban a taberna El Recreo, mais foi descuberto o 3 de agosto. Xulgado en consello de guerra sumarísimo e condenado a morte, foi executado no Cemiterio de Pereiró xunto aos deputados Ignacio Seoane, Enrique Heraclio Botana e Antonio Bilbatúa Zubeldía, o alcalde, Emilio Martínez Garrido, o alcalde de Lavadores, José Antela, o mestre e pedagogo, Apolinar Torres e os dirixentes socialistas Ubaldo Gil Santóstegui e Manuel Rey Gómez.

Notas
-----

1. ↑  Hermida García, M. (2010). *Xesús Alonso Montero. Palabras e compromiso*. Vigo: Ir Indo. ISBN 978-84-7680-658-6.
2. ↑  "Lo más selecto" de Vigo en 1936, *El País*, 28 de agosto de 2008, consultado o 27 de agosto de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Ramón González Brunet na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3327816
* DSBE: 9161\_gonzalez-brunet-ramon

 |
**José Ramón Guisasola Gorrity**, nado en 1935 e finado o 1 de novembro de 2011, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Foi alcalde de Sanxenxo en dúas ocasións. Na primeira foi designado polo gobernador civil en 1963, e continuou até xaneiro de 1969. Substituído por Miguel Ángel Botana nese ano, ao finais da década, e xa finado o ditador Franco, foi elixido concelleiro por Coalición Democrática nas primeiras eleccións municipais, en 1979.

En 1983 encabezou a candidatura de Alianza Popular e foi elixido alcalde. Revalidou a alcaldía en 1987, ampliando a marxe de vantaxe, mais dous anos despois, en xullo de 1989, un conflito de intereses urbanísticos fixo que o tamén concelleiro popular Elisardo Balboa o desbancase nunha moción de censura. De feito, en 1988 fora procesado por prevaricación por unha licenza de obras. Ao remate desa lexislatura, en 1991, abandonou a política activa.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Luis Mellid** |  **Alcalde de Sanxenxo** 1963 - 1969 | Sucesor:**Miguel Ángel Botana** |
| Predecesor:**Antonio Pérez Pereira** |  **Alcalde de Sanxenxo** 1983 - 1989 | Sucesor:**Elisardo Balboa** |

Notas
-----

1. 1 2  Casal, Javier (2011-11-01). "Conmoción por el fallecimiento del exalcalde Guisasola Gorrity". *Diario de Pontevedra* (en castelán). Consultado o 2021-01-30.
2. ↑  EFE (1988-08-12). "Alcalde procesado". *El País* (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2021-01-30.
Mapa mundial que amosa o PIB per cápita por países en 2008 segundo os cálculos do FMI feitos en abril de 2009. O PIB per cápita ten unha forte correlación coa produtividade e menor coa calidade de vida. O PIB por hora traballada considérase moi próximo á produtividade.
A **produtividade** é a relación entre a cantidade de produto obtida por un sistema produtivo e os recursos empregados para obter esa produción. Tamén pode definirse como a relación entre os resultados e o tempo empregado para obtelos: canto menor sexa o tempo que leve obter o resultado desexado, máis produtivo é o sistema. En realidade a produtividade debe definirse como o indicador de eficiencia que relaciona a cantidade de recursos empregados coa produción obtida.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre economía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2111958
* BNCF: 8316
* EBID: ID
* GND: 4047364-8
* HDS: 013830
* JSTOR: productivity
* LCCN: sh85065915
* MAG: 204983608
* NDL: 00570381

 |
| *Proconsul*Rango fósil: Mioceno |
| --- |
| Reconstrución
Esqueleto de ProconsulEsqueleto de *Proconsul* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Mammalia |
| Orde: | Primates |
| Superfamilia: | Hominoidea |
| Familia: | † Proconsulidae |
| Subfamilia: | **Proconsulinae** |
| Xénero: | ***Proconsul***Hopwood, 1933 |

 |
| Especies |
| * *P. africanus*
* *P. heseloni*
* *P. major*
* *P. nyanzae*
 |

***Proconsul*** foi un xénero da orde dos primates que viviu durante o Mioceno en África, cunha datación de entre 18 e 14 millóns de anos de antigüidade. Os primeiros restos deste espécime descubríronse en 1909 en Kenya, con todo o descubrimento máis importante débese a Mary Leakey en 1948 nas proximidades do lago Vitoria. O procónsul combina trazos dos simios e dos monos. Carecían de cola, o volume do seu cerebro era semellante ao dos actuais xibóns, tiñan brazos longos que probablemente usaban para abalarse por entre as árbores e presentaban un diformismo sexual moi acusado. Pola súa dentame, con caninos grandes e molares pequenos, pénsase que se alimentaba de froitas, que quizais podía complementar con pequenos animais. Débelle o nome Arthur Hopwood que en 1933 cuñou o termo xa que se cría na época falsamente que estes primates eran antecesores dos chimpancés e Cónsul era como se coñecía xenericamente os chimpancés que actuaban nos circos.

Especies
--------

* *Proconsul africanus*
* *Proconsul nyanzae*
* *Proconsul major*
* *Proconsul heseloni*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131791
* BRE: 3179721
* EBID: ID

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 4454574
* Fossilworks: 40895
* GBIF: 4827206
* IRMNG: 1340196

 |
**Pascoal Ranieri Mazzilli**, nado en Caconde o 27 de abril de 1910 e finado en São Paulo o 21 de abril de 1975, foi un avogado e político brasileiro, presidente provisional do seu país en dúas ocasións: entre 25 de agosto e 7 de setembro de 1961, e entre 2 de abril e 25 de abril de 1964.

Traxectoria
-----------

Ranieri Mazzilli era o presidente da Cámara dos Deputados en 25 de agosto de 1961 cando ocorreu a renuncia de Jânio Quadros, e o entón vicepresidente, João Goulart encontrábase en visita oficial á República Popular da China. Para vencer as presións de militares que desexaban impedir a toma de posesión do vicepresidente, Ranieri Mazzilli, o segundo na liña de sucesión segundo a constitución brasileira, asumiu o poder ata que se votase unha solución conciliadora, a adopción do Parlamentarismo no Brasil, retirándose a xefatura do goberno das mans do presidente. O 7 de setembro de 1961 João Goulart volveu ao país xa só como xefe de estado, e Mazzilli reasumiu o seu posto na Cámara dos Deputados.

Cando ocorreu o golpe militar de 1964, João Goulart, entón presidente, refuxiouse no Uruguai. O cargo de presidente foi declarado vacante, e novamente Ranieri Mazzilli asumiu o goberno ata a toma de posesión do primeiro presidente do novo réxime militar, mariscal Humberto de Alencar Castello Branco, o que ocorreu a 15 de abril de 1964.

| Presidentes do Brasil |
| --- |
| *Segue a:* Jânio Quadros | **Ranieri Mazzilli**(25 de agosto-7 de setembro de 1961) | *Precede a:* João Goulart |
| *Partido Social Democrata* - PSD |

| Presidentes do Brasil |
| --- |
| *Segue a:* João Goulart | **Ranieri Mazzilli**(2 de abril-15 de abril de 1964) | *Precede a:* Castello Branco |
| *Partido Social Democrata* - PSD |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192361
* WorldCat
* VIAF: 53523850
* Dodis: P42147
* EBID: ID
* FAST: 494927
* GND: 1119621143
* LCCN: n2003044927
* WikiTree: Ranieri\_Mazzilli-1

 |
**Raphael Lacoste**, nado en París o 14 de agosto de 1974, é un deseñador e ilustrador francés especializado no sector dos videoxogos. Viviu principalmente en Bordeos, antes de trasladarse ao Canadá.

Traxectoria
-----------

Despois de comezar a traballar como fotógrafo e compositor para a compañía de teatro *Les Pygmalions*, estudou no Centre Nationale de la Bande de Angulema para estudar gráficos en 3D, antes de producir a súa primeira curtametraxe *Nîumb*.

En 2005 gañou o premio de Visual Effects Society na categoría "Outstanding Pre-Rendered Visuals in a Video Game", onde xunto con Jean-Jacques Tremblay e Anne Mai Le Bouyonnec foi nomeado polo seu traballo no videoxogo *Prince of Persia: The Two Thrones*.

Despois traballou en Ubisoft, traballando como director de arte para videoxogos como *Prince of Persia: The Two Thrones*, *King Kong* e a serie *Assassin's Creed*. Tamén traballou ocasionalmente no mundo do cinema como artista principal en *Terminator Salvation*, *Journey to the Center of the Earth*, *Death Race*, *Repo Men* e *Immortals*.

Notas
-----

1. ↑  IMDB - Biography for Raphael Lacoste
2. ↑  Lucca Comics & Games 2012, l'ospite Raphael Lacoste
3. ↑  4th Annual VES Awards Arquivado 2012-04-10 en Wayback Machine.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Raphael Lacoste Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* 

* Raphael Lacoste na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3930198
* WorldCat
* VIAF: 96637187
* GND: 1096518511
* IMDb: nm2900037
* ISNI: 0000 0000 6965 293X
* LinkedIn: raphaellacoste
* SUDOC: 190609265
* ULAN: 500129122

 |
Un **procesador de dinámica** é un dispositivo capaz de controlar o volume ou a dinámica dun sinal de xeito automático. Isto emprégase a miúdo para, por exemplo, evitar que o exceso de volume sature o amplificador de potencia, manter a voz dun cantante que tanto berra coma susurra ou evitar o molesto ruído que se da na ausencia de sinal.

Ao falar de procesadores de dinámica, principalmente atopamos compresores/limitadores e portas de ruído/expansores

Todos estes dispositivos constan dos seguintes controles comúns:

* Limiar: Correspondese cun nivel que podemos prefixar, a partir do cal o procesador de dinámica comezará a actuar xa ben sexa comprimindo ou porteando o sinal.
* Tempo de ataque: Correspondese co tempo (en milisegundos) que tarda o dispositivo en comezar a actuar unha vez que o sinal chegue ó nivel do límite.
* Tempo de relaxación: É o tempo en milisegundos que tarda o dispositivo en deixar de procesar o sinal.
* Proporción: Correspóndese coa relación de compresión ou porteo dependendo do dispositivo. É a cantidade de atenuación ou ganancia que se lle aplica o sinal.
* Bypass ou desactivación: Emprégase para comparar o sinal procesada co sinal orixinal. O único que fai é desactivar o dispositivo.

Compresor
---------

*Artigo principal**:* Compresor (son).
Unha importante función do compresor é a de variar o nivel dun determinado sinal cun exceso de volume. Aínda que as súas aplicacións son múltiples.
Unha das principais funcións é a de controlar a enerxía dun sinal, controlando as variacións de enerxía poderemos ter o sinal a un nivel máis ou menos constante evitando os picos e vales.
Outra das funcións do compresor é a de recortar os picos de sinal reducindo así a súa marxe dinámica.

### Limitador

*Artigo principal**:* Limitador (son).
A limitación non é máis que unha compresión exaerada. Considérase limitación a partir dunha proporción de 20:1 en diante, xa que o que fai o limitador non é recortar os picos de sinal, senón que os elimina directamente sen ningún tipo de marxe.

Expansor
--------

*Artigo principal**:* Expansor (son).
Este dispositivo atenúa o sinal en función do mesmo, é dicir, atenúa o sinal en canto menor nivel ten o mesmo.

### Porta de ruído

*Artigo principal**:* Porta de ruído (son).
A función deste dispositivo é a de atenuar todo aquel sinal que non chegue ó nivel do límite prefixado.
**Takanori Nagase** (esquerda), representando a Universidade de Tsukuba, despois de gañar o ouro na categoría de <81 kg nos Campionatos Universitarios do Xapón de 2013. O seu anterior compañeiro, Un Chang-rim (segundo pola dereita), tamén gañou o título para a súa universidade, na categoría de <60 kg.
**Takanori Nagase** (en xaponés 永瀬貴規), nado en Nagasaki o 14 de outubro de 1993 é un judoka xaponés.

Os logros de Nagase inclúen a Universiade en Kazan no 2013, o Grand Slam de Tokio en 2013 e 2014; e o Campionato Nacional do Xapón, o Masters da IJF (Federación Internacional de Judo) en Rabat e o Mundial Judo en 2015.

A técnica favorita de Nagase é uchi mata e mundialmente coñecido polo seu newaza. É o primeiro e único judoka xaponés que conseguiu ser campión mundial na categoría de -81 kg.

Traxectoria
-----------

Nagase comezou no judo á idade de 6 anos. Como neno, competiu nacionalmente na categoría de -40 kg, e perdeu esta competición contra o seu futuro compañeiro Naohisa Takato, acabando quinto.

Cursou na Universidade de Nagasaki Nihon, sola que competiu nacionalmente. Gañou varios premios para o seu centro en diferentes categorías de peso. Nagase aínda adestra con asiduidade nesta universidade, e ensina aos novos judokas.

Nagase estudou na Universidade de Tsukuba. Foi o campión na categoría de -81 kg no Campionatos Universitarios do Xapón do 2013. Tamén ensinaba no Kodokan como un instrutor de nenos.

O tío-avó de Nagase é Katsushi Hirao, medallista de prata nos Campionatos Mundiais de 1969.

Despois de se graduar na universidade de Tsukuba, Nagase asinou con Asahi Kasei.

Notas
-----

1. ↑  "Takanori Nagase". *JudoInside.com*. Consultado o 27 August 2015.
2. ↑  "近代柔道 2015年4月号 柔道全日本強化選手名鑑　2015 -". Baseball Magazine Sha Co. Ltd. 2015-04-20.
3. ↑  世界柔道、永瀬が「金」…81キロ級で日本勢初　Yomiuri Shinbun　2014-8-27
4. ↑  "Tokyo Grand Slam 2015". *Youtube.com*. Consultado o 2016-02-26. [*Ligazón morta*]
5. ↑  "Nagase first World Champion U81 for Japan". *Judoinside.com*. Consultado o 2016-02-26.
6. ↑  "第60回全国高等学校総合体育大会（インターハイ）柔道競技大会｜柔道チャンネル｜全柔連オフィシャルパートナー　東建コーポレーション". *www.judo-ch.jp*. Consultado o 2016-05-16.
7. ↑  "041121". *ngsjudo.sakuraweb.com*. Consultado o 2016-05-16.
8. ↑  "University of Tsukuba Judo Club". *Tsukuba.ac.jp*. Arquivado dende o orixinal o 23 de febreiro de 2016. Consultado o 2016-02-26.
9. ↑  "Rising judo stars shines at World Championships". *Zaikeinews.com*. Arquivado dende o orixinal o 30 de xuño de 2017. Consultado o 2016-02-26.
10. ↑  INC. SANKEI DIGITAL. "【世界柔道】永瀬「２強」破って初の世界王者　苦戦続いた男子８１キロ級に光". *産経ニュース* (en xaponés). Consultado o 2016-05-16.
11. ↑  "永瀬　貴規| 選手・スタッフ紹介 | 柔道部 | 旭化成株式会社". *旭化成株式会社* (en xaponés). Consultado o 2016-05-16.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17226182
* JudoInside: 79316
* Sports Reference: takanori-nagase-1

 |
**Sublime** foi unha banda estadounidense de ska punk e reggae rock procedente de Long Beach (California) e fundada en 1988. A súa formación, que permaneceu inalterable durante toda a súa carreira, estivo composta polo vocalista e guitarrista Bradley Nowell, o baixista Eric Wilson e o batería Bud Gaugh. Lou Dog, o dálmata de Nowell, foi a mascota da banda. Michael 'Miguel' Happoldt e Marshall Goodman "Ras MG" contribuíron e co-escribiron varias cancións de Sublime. Nowell morreu dunha soredose de heroína en 1996. En 1997, cancións postumas como "Santeria", "Wrong Way", "Doin' Time", e "April 29, 1992 (Miami)" foron liberadas á radio estadounidense.

Sublime publicou tres álbums de estudio, un álbum ao vivo, cinco recompilatorios (un dos cales tamén contén material inédito), tres EPs e un *box set*. Aínda que os seus dúas primeiros álbums, *40oz. to Freedom* (1992) e *Robbin' the Hood* (1994), foron moi populares nos Estados Unidos, Sublime non experimentou un grande éxito comercial ata a edición do seu terceiro traballo en 1996, *Sublime*, lanzado dous meses despois da morte de Nowell. Este disco acadaría o posto 13 da lista *Billboard 200* e del sacouse o sinxelo "What I Got", que foi o único número 1 do grupo en toda a súa traxectoria. Cara 2009 Sublime vendera ao rdor de 17 millóns de álbums en todo o mundo, 10 deles nos Estados Unidos]].

En 2009, os membros superviventes decidiron reformar a banda con Rome Ramirez, un guitarrista novo e seareiro do grupo. Porén, non moito despois de actuar no Smokeout Festival de Cypress Hill, un xulgado dos Ánxeles prohibíulles actuar co nome de Sublime. Isto foi debido a que Nowell fora dono dos dereitos do mesmo, e como resultado non podían usalo se no seu testamento non tiñan permiso para facelo. En xaneiro de 2010 resolveuse a demanda e a nova formación actúa agora co nome Sublime with Rome, editando o seu álbum de estrea, *Yours Truly*, o 12 de xullo de 2011. Cinco meses despois do seu lanzamento Gaugh anunciou que abandonaba o grupo.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *40oz. to Freedom* | 1992 | Skunk Records |
| *Robbin' the Hood* | 1994 | Skunk Records |
| *Sublime* | 1996 | MCA |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q591691
* WorldCat
* VIAF: 126869594
* AllMusic: mn0000486047
* BNF: 14001117z
* Discogs: 98600
* GND: 10313811-0
* IMDb: nm1455964
* LCCN: no97060632
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 558383
* TMDb: 1135608

 |
**Prospero Alpini**, ou **Prosper Alpinus**, nado en Marostica en 1553 e finado en Padua en 1617, foi un botánico e médico italiano.

Traxectoria
-----------

Naceu na república de Venecia, na súa mocidade serviu durante un tempo no exército de Milán, pero en 1574 comezou a estudar medicina en Padua, despois da súa graduación en 1578 exerceu en Campo San Pietro, unha pequena vila na comarca de Padua. Mais o seu interese pola botánica, en especial as plantas exóticas, lévao a viaxar a Exipto en 1580 como médico do embaixador veneciano no Cairo, onde pasou tres anos. Da observación do cultivo da palmeira datileira deduciu a diferenza sexual das plantas.

Á súa volta, residiu durante un tempo en Xénova como médico de Andrea Doria, e en 1593 exerce de profesor de botánica en Padua ata a súa morte. A súa obra máis coñecida é *De Medicina Egyptiorum* (1592). En *Medicina Egyptiorum* (1592) describe por primeira vez en Europa a cafeeira.

* Historia Aegypti naturalis, 1735*Historia Aegypti naturalis*, 1735

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q538065
* WorldCat
* VIAF: 51684744
* BIBSYS: 90691374
* BLBNB: 000953769
* BMT: 120059
* BNE: XX1609747
* BNF: 11888560h
* Botanist: Alpino
* CANTIC: a1044225x
* CiNii: DA14110663
* DBI: ID
* DeutscheBio: 100009867
* EBID: ID
* FAST: 68330
* GND: 100009867
* ICCU: SBLV081554
* ISNI: 0000 0001 2025 6722
* LCCN: n81020124
* NKC: ola2011644558
* NLA: 35903474
* NLG: 237353
* NNDB: 000100721
* NTA: 068747713
* OL: OL982716A
* openMLOL: 15776
* PTBNP: 1170337
* SELIBR: 35214
* SNAC: w6cg0jjv
* SUDOC: 085910821
* Treccani: prospero-alpino

 |
**Radio Fene** é unha emisora de radio municipal do concello de Fene. A súa primeira emisión realizouse o 27 de setembro de 1984, transmite nos 107.7 da FM e as súas emisións pódense escoitar tamén nos concellos de Ares, Ferrol, Mugardos, Narón e Neda. Conta con 40 colaboradores e ten o seu estudio na Casa do Concello de Fene.

A emisora dependía ao primeiro do Servizo de Normalización Lingüística do concello e posteriormente creouse un organismo propio, o Padroado. Inda que solicitara unha concesión ao abeiro de diversas ordes do Ministerio de Cultura, non obtivo resposta e as autoridades ordenaron o peche da emisora, o cal non se produciu e a emisora seguiu a emitir.

Ligazóns externas
-----------------

* Web da emisora

| * v
* c
* e
Emisoras municipais de radio asociadas á EMUGA |
| --- |
| 
* Canal Tea
* Radio Allariz
* Radio Arteixo
* Radio Arzúa
* Radio As Nogais
* Radio Betanzos
* Radio Boiro
* Radio Boqueixón
* Radio Carral
* Radio Cerceda
* Radio Culleredo
* Radio Estrada
* Radio Eume
* Radio Fene
* Radio Foz
* Radio Lalín
* Radio Melide
* Radio Negreira
* Radio Oleiros
* Radio Ordes
* Radio Quiroga
* Radio Pobra
* Radio Redondela
* Radio Salnés
* Radio Sada
* Radio Touro
* Radio Tui

 |
Radiación solar
Coñécese por **radiación solar** ó conxunto de radiacións electromagnéticas que son emitidas polo Sol. Estas van desde o infravermello ata o ultravioleta.

A unidade práctica que describe a radiación solar que chega á Terra é a irradiancia, ou unidade de potencia por metro cadrado [w/m²].

A exposición esaxerada á radiación solar pode ser prexudicial para a saúde.

A radiación solar é un factor a considerar nas viaxes espaciais e cara ó establecemento de colonias fóra da Terra, pois afecta ós astronautas, polo que o seu estudo leva moitos anos en marcha, a través do seguimento no interior da ISS cos módulos Dosis-3D.

Notas
-----

1. ↑  "Hidden science". *www.esa.int* (en inglés). Consultado o 2020-10-20.

Véxase tamén
------------

* Sol
* Estrela
* Neutrinos
* Luz solar
* Protón solar
* Ciclo solar
* Vento solar
* Coroa solar
* Aurora polar
* Flora solar
* Piranómetro
* Ciclo Milankovitch
* Bronceado
* Efecto invernadoiro
* Quecemento global


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17996169
* AAT: 300056055
* EBID: ID
* GEC: 0154097
* GND: 4139254-1
* JSTOR: solar-radiation
* UAT: 1521

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre astronomía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O vermello foi historicamente unha cor asociada coas diferentes correntes de esquerda política.
***Redwashing*** (do inglés *red*, vermello, e *whitewash*, branquear ou encubrir), **lavado vermello** ou **lavado de imaxe vermello** é unha forma de propaganda na que discursos de esquerda son usados de maneira enganosa para promover a percepción de que unha organización, empresa ou persoa está comprometida coa igualdade social.

Trátase dunha práctica común entre partidos políticos de dereita, de centro ou liberais durante actos públicos, en especial durante o período electoral. Nos seus discursos afirman favorecer a igualdade, por exemplo, apoiando a loita contra a pobreza ou defendendo as mesmas oportunidades para toda a cidadanía. Con todo, unha vez alcanzado o goberno promoven contrariamente unha maior desigualdade social.

En ocasións o termo *redwashing* utilízase tamén para denominar a práctica de desprestixiar unha determinada organización ou partido político que realmente defende a igualdade social. Nestes casos, búscase deslexitimar o argumentario destes colectivos ao presentalo como extremista ou obsoleto, buscando dar a impresión de que é unha ideoloxía de esquerdas perigosa para o conxunto social e en contraposición a outro ideario que se evidencia como máis razoable.

Notas
-----

1. ↑  March, Luke (2012). *Radical Left Parties in Europe* (en inglés). Routledge. ISBN 978-0-415-42560-5.
2. ↑  Lakatos, Zsófia (2013). *Corporate Social Performance in Emerging Markets: Sustainable Leadership in an Interdependent World* (en inglés). Routledge. ISBN 978-1-4094-3265-4.
3. ↑  *(en portugués)* ‘Redwashing’: discursos de ‘esquerda’ para limpar os crimes do Estado de Israel. Desacato. 29 xaneiro 2017.
4. ↑  *(en portugués)* A esquerda e direita do Brasil se unem no crime e na manipulação. Arquivado 05 de agosto de 2017 en Wayback Machine. Pensa Brasil. 20 febreiro 2017.
5. ↑  *(en inglés)* Whitewashing Hillary—By "Redwashing" Progressive Critics. Counter Punch. 18 decembro 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Falacia
* *Greenwashing*
* Pensamento crítico
* *Pinkwashing*
* Posverdade
* *Purplewashing*
**Ramón González Calviño**, nado en Ourense cara a 1886 e finado na mesma cidade o 1 de abril de 1937, foi un zapateiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Zapateiro en Ourense. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochou na súa casa do número 31 da rúa Raíña Victoria a Enrique Nanín Ansias. Foi detido na madrugada do 27 de marzo de 1937 xunto con Enrique Nanín e os seus fillos, os irmáns Ángel e Julio González Cudeiro. A filla Josefina González Cudeiro tamén foi encarcerada. Foi xulgado en consello de guerra por rebelión e condenado a pena de morte. Foi fusilado no Campo de Aragón o 1 de abril de 1937.

Vida persoal
------------

Casou con Vicenta Cudeiro Caseiro e foi pai de Josefina, Ángel, Julio, Luisa e Maruja González Cudeiro.

Notas
-----

1. ↑  *La Región*, 28-3-1937, p. 3.
2. ↑  *La Región*, 2-4-1937, p. 3.
3. ↑  *El Ideal Gallego*, 2-4-1937, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Prada Rodríguez, Julio (2004). *Ourense, 1936-1939. Alzamento, guerra e represión*. Sada: Do Castro. ISBN 978-84-8485-157-8.

### Ligazóns externas

* Ramón González Calviño na páxina web *Nomes e Voces*.
**Ramón Guerreiro Gómez**, nado en Viveiro en 1912 e finado o 8 de maio de 1948, foi un político e guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Membro das Juventudes Socialistas de España, ingresou no Partido Comunista en 1934. Na primavera de 1936 estaba en Córdoba xunto coa súa compañeira Leonor Estévez Varela, onde asistiu á fundación na provincia das Juventudes Socialistas Unificadas (JSU) das que foi o seu secretario provincial. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, a ocupación de Córdoba polas tropas rebeldes obrigouno a agocharse na casa de Francisco García González, destacado membro das JSU. Semanas máis tarde, ao parecer cruzando o río Guadalquivir a nado, pasou á zona republicana e incorpórase ao batallón Bautista Garcet. Participou no Congreso da JSU celebrado en Pozoblanco en setembro de 1936. Posteriormente foi asignado ao Servizo de Información Militar (SIM), foi trasladado á fronte de Aragón e, máis tarde a Cataluña, desde onde se exiliou en Francia coa derrota da República.

Durante a Segunda guerra mundial incorporouse á guerrilla antifranquista actuando no interior do País Valenciano e Aragón, co nome de **Julio**. Membro da dirección do Partido Comunista, foi detido en marzo de 1943 e entregou a casa onde se reunían con Jesús Bayón e "La Chon"; como resultado caeron Bayón, Agapito del Olmo, Hipólito Peralta e outros membros da dirección. Conseguiu escapar da prisión de Madrid o 14 de marzo de 1944 xunto con Calixto Pérez Doñoro e Jesús Bayón. A partir dese momento, actuou como guerrilleiro na zona da provincia de Ciudad Real, onde fundou a Segunda Agrupación Guerrilleira, de curta duración ao ser rexeitado como comandante polos guerrilleiros socialistas. A pesar diso creou outra pequena unidade que actuou na mesma zona ata 1948, cando foi detido en Piedrabuena ao ser traizoado polo guerrilleiro "Pedro el Cruel" (Vicente Rubio Babiano), para ser fusilado o 8 de maio dese ano en aplicación da pena de morte imposta en rebeldía en 1943 contra a cúpula do Partido Comunista.

Notas
-----

1. ↑  Hernández Sánchez, Fernando (2015). *Los años de plomo. La reconstrucción del PCE bajo el primer franquismo (1939-1953)*. Barcelona: Crítica. p. 106. ISBN 978-84-9892-806-8.
2. ↑  Hernández Sánchez, Fernando (2015). *Los años de plomo. La reconstrucción del PCE bajo el primer franquismo (1939-1953)*. Barcelona: Crítica. p. 108. ISBN 978-84-9892-806-8.
3. ↑  "Ramón Guerreiro Gómez". *cordobapedia.wikanda.es*. Consultado o 2023-01-16.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* CASANOVA, Julián.: *Morir, matar, sobrevivir: la violencia en la dictadura de Franco*. Ed. Crítica, Barcelonas 2008 ISBN 8484325067 pp. 334–335
* FERNÁNDEZ RODRÍGUEZ, Carlos.: *Madrid, ciudad clandestina* en Cuadernos de Historia Contemporánea, núm. 26 2004. pp 126 – 142.

* MORENO GÓMEZ, Francisco.: *La guerra perdida de los maquis* en *Resistencia y cautiverio en Castilla - La Mancha*. Revista Añil.
* Moreno Gómez, Francisco (2008). *1936: el genocidio franquista en Córdoba*. Ed. Crítica, Barcelona. ISBN 978-84-7423-686-6. pp. 723.
**Tintamarre** é un illote do arquipélago de Saint-Martin (ata o 22 de febreiro de 2007 pertencía a Guadalupe), fronte á illa de Saint-Barthélémy. Actualmente a illa non ten ningún habitante, pero foi habitada no pasado. A palabra significa barullo en galego.

Descrición
----------

A illa é unha meseta de sedimentos pedra calcaria. Atópase a 39 metros sobre o nivel do mar e ten 1,2 quilómetros cadrados de extensión. A illa ten aproximadamente 2/3 de bosques secos, o resto da vexetación, consiste en matogueiras.

Historia
--------

A historia de Tintamarre ten distintas fases. Durante 40 anos a illa estivo en posesión británica. Logo pasou a Francia e iniciouse un período de intenso uso agrícola, acadando unha poboación máxima de 150 persoas en Tintamarre. Na primeira metade do século 19, a illa caeu baixo a influencia da familia holandesa Van Romondt, cuxo último representante, Diederik van Romondt gobernou case como un rei desde 1902. En 1931 foi vendida a un comerciante de Marigot. Logo da guerra, a illa prosperou como base aérea, había nese momento uns 20 residentes. Un furacán destruíu todo o 1 de setembro de 1950, nos anos 1956 e 1960 máis furacáns arrasaron co chan.

Uso actual
----------

A illa enteira, incluíndo 100 m de ancho ao redor da zona marítima costeira, é agora unha reserva natural Réserve naturelle marine de Saint-Martin. Polo tanto, a zona está protexida por estritas normas. Ao mesmo tempo, con todo, utilízase para fins turísticos. As praias son accesibles para os turistas e foron creados varios camiños para explorar a illa. Pódense visitar os edificios das granxas abandonadas, onde ata o século 19 cultivouse algodón. Tamén os restos dunha liña ferroviaria que servía para a extracción de xeso e guano.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1571601
* GeoNames: 3578339
* OSM: 7577001
* TGN: 7018315

 |
**The Zombie Kids** é un grupo formado por Edgar Candel Kerri e Cumhur Jay, dous disc jockeys e produtores discográficos que residen en España. A formación deuse a coñecer co seu debut en Rock in Rio (Lisboa 2010) e a publicación do seu primeiro sinxelo "Face" (2010), que conseguiu un grande éxito. O tema foi seleccionado para formar parte da B.S.O do filme *Tengo ganas de ti* ou do *spot* da cervexeira mexicana Cerveza Indio. A súa boa aceptación fixo que a discográfica Universal Music asinase un acordo co grupo para gravar o seu primeiro álbum, *The Zombie Kids*, que saíu á venda o 27 de xullo de 2012. Ese mesmo ano, o grupo foi premiado co MTV European Music Awards co galardón a "Mellor artista español". En 2013, The Zombie Kids foi o conxunto musical que máis actuacións realizou en España durante o verán dese ano. Tamén lanzou o seu novo proxecto "TZK Radio", con sesións mensuais e onde se deron a coñecer co seu novo tema "My House is Your House" *feat.* MC Ambush.

Discografía
-----------

### Álbum

* 2012: *The Zombie Kids*

### Sinxelos

* «Face» (feat. Aqeel)
* «Zumbiezed»
* «Mamajuana Rock» (feat. GP BOYZ)
* «Kiss mys Ass» (vs IKKI)
* «Blow Money Fast»
* «Drums of Death»
* «Fire» (feat.Aqeel)
* «My House Is Your House» (feat. Mc Ambush)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5850028
* WorldCat
* VIAF: 250108438

 |
**Veciños Independentes de Alfoz** é unha agrupación de electores creada no concello de Alfoz (provincia de Lugo) por veciños e veciñas sen afiliación política coa intención de concorrer ás eleccións municipais do 24 de maio de 2015.

Historia
--------

O 2 de abril de 2015, reuníronse un grupo de veciños e veciñas de Alfoz de mutuo acordo, para se constituír como promotores dunha agrupación de electores baixo a denominación de Veciños Independentes de Alfoz, de acordo co que indica o artigo 169.3 da LO 5/1985, de 19 de xuño, de Réxime Electoral Xeral. O principio reitor desta agrupación, é o de promover unha candidatura para poder presentarse ás eleccións municipais no concello de Alfoz. Así mesmo, os promotores designaron a administradores e representantes diante da administración electoral. O venres día 10 de abril propúxose entre os membros promotores da agrupación unha lista de candidatos para concorrer ás eleccións. Debido a que as agrupacións de electores necesitan un número de sinaturas que avalen a candidatura proposta, simpatizantes de Veciños Independentes de Alfoz procederon a avalar ante notario esta alternativa para poder presentarse, e finalmente o 15 de abril presentouse a documentación diante da Xunta Electoral de Zona.

O 24 de maio de 2015 Veciños Independentes de Alfoz conseguiu 283 votos (20,48 % do electorado), obtendo dúas actas na corporación municipal.

Notas
-----

1. ↑  "Veciños Independentes de Alfoz aboga por las ideas, no por la ideología", artigo en *La Voz de Galicia*, 26 de abril de 2015 *(en castelán)*.
2. ↑  "VIA irrumpe como llave en Alfoz, donde logra 2 actas, por 4 del PP y 3 del PSOE", artigo en *La Voz de Galicia*, 25 de maio de 2015 *(en castelán)*.
O símbolo "Om", concepto chave do Vedanta, mencionado en todas as Upanishads.
O **Vedanta** (Devanagari: वेदान्त, Vedānta) é unha das seis grandes correntes filosóficas indias. A palabra era utilizada en orixe nesta tradición para referirse as ensinanzas que trataban co grupo de Vedas coñecidos como Upanishads.

O nome significa literalmente "O Remate dos Vedas", pois pretende ser compendio e esencia da ensinanza destes. Tamén se utiliza Vedanta para referírse a aquela persoa que acadou un coñecemento profundo dos catro Vedas .

Ao redor do século VIII a palabra comezou a referirse máis especificamente a aquelas filosofías de liberación que apuntaban á realidade última (Brahman).

Adi Shankara, tamén chamado Shankaracharya, foi o primeiro filósofo que consolidou a doutrina Advaita Vedanta e, por extensión, do Vedanta en xeral. Hoxe en día segue a ser unha das principais referencias desta corrente.

O Vedanta non se cinge ou restrinxe a unhas determinadas escrituras nin ten unha fonte de referencia exclusiva.

Vedanta e Mimamsa
-----------------

Dende o xiro que se produciu (século VIII), no Avaita cara a unha visión máis en liña coas coñecidas como "filosofías de liberación" , esta tamén é coñecida como *Uttarā Mīmāṃsā*: "A Última Indagación", ou a "Indagación Superior" e equipárase, en ocasións coa *Pūrva Mimamsa*, ou "Indagación Antiga". A *Pūrva Mimamsa*, habitualmente coñecida simplemente como *Mimamsa*, trata coa parte dos mantras védicos que se ocupa dunha parte máis ritual, mentres que o Vedanta trata de dar explicación ás ensinanzas esotéricas dos *Āraṇyakas*, e das Upanishads.

Subescolas do Vedanta
---------------------

* Advaita Vedanta
* Dvaita Vedanta
* Dvaitādvaita
* Vishishtadvaita
* Sri Lakshmi Visishtadvaita
* Shuddhādvaita

Notas
-----

1. ↑  "Vedantasara, La esencia del Vedanta. Edición e Tradución de Javier Ruiz Calderón". Arquivado dende o orixinal o 18 de xuño de 2012. Consultado o 23 de novembro de 2012.
2. ↑  Robert E. Hume, Professor Emeritus of History of Religions at the Union Theological Seminary, wrote in Random House's *The American College Dictionary* (1966): "It [Vedānta] is concerned with the end of the Vedas, both chronologically and teleologically."

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2512051
* BNCF: 21435
* BNE: XX533432
* BNF: 11933773b
* BRE: 1903302
* EBID: ID
* GEC: 0069793
* JSTOR: vedanta
* LCCN: sh85142463
* MAG: 13721787
* NDL: 00560572
* NKC: ph116671

 |
Planos de simetría no corpo humano *(en castelán)*
A **simetría** en bioloxía é a división imaxinaria do corpo dun ser vivo en metades equivalentes ou semellantes entre si. A **simetría bilateral** (tamén coñecida como **simetría planar**) defínese pola existencia dun único plano, chamado plano saxital, que divide a un organismo en aproximadamente dúas metades idénticas en espello, chamadas metade esquerda e metade dereita se o eixo corporal pertence ao plano de simetría. Un plano perpendicular ao saxital, chamado plano frontal separa unha metade dorsal doutra ventral.

Os diferentes organismos presentan unha asombrosa variedade de formas, pero existen patróns comúns a todos eles. A existencia de distintos tipos de simetría serve como base para describir e clasificar os seres vivos.

Simetría bilateral en animais
-----------------------------

Dentro do mundo animal existen seres que teñen simetría radial como os poríferos o cnidarios, nestes seres calquera parte do seu corpo é equivalente e isto leva consigo o feito de que carecen de cefalización e polo tanto acostuman ser animais sedentarios ou polo menos non poden desenvolver actividades complexas. A maioría dos animais solucionaron este problema adquirindo a simetría bilateral o e que lles permite acadar un eixo corporal en dirección ao movemento que realizan o que favorece a formación dun sistema nervioso centralizado e a cefalización.

Excepto algúns seres como os Radiados, a maioría dos filos animais teñen simetría bilateral polo se inclúen dentro do grupo dos *Bilaterais (Bilateria)*; ás veces algúns destes animais, como a Estrelamar ou o Ourizo do mar adquiren secundariamente outro tipo de simetría como a pentarradiada, aínda que nas fases larvarias si posúen a simetría bilateral que logo de adultos acaban perdendo.

Unha folla amosando simetría bilateral.

Simetría bilateral en plantas
-----------------------------

Algunhas flores como por exemplos os membros das familiasorquídeas e Fabaceas presentan tamén simetría bilateral polo que reciben o nome de zigomorfas en oposición as que teñen simetría radial ou actinomorfas.

As follas da maioría das plantas tamén teñen superficialmente simetría bilateral. Un exame coidadoso dos patróns de vea das follas frecuentemente amosa simetría bilateral imperfecta.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Bilateral (zooloxía)

### Ligazóns externas

* Evolutionary Theories of Asymmetrization of Organisms, Brain and Body *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q598159
* AAT: 300056252
* EBID: ID
* LCCN: sh85131442
* MAG: 64089718

 |
O **Real Club Josaleta** é un club polideportivo e social de carácter privado do barrio de Neguri, na cidade de Getxo, Euskadi. Foi fundado en 1933 e conta con catro sección deportivas federadas: hóckey herba, hóckey a patíns, pádel e tenis. Trátase do terceiro club máis grande de Biscaia en volume de socios, por detrás do Athletic Club de Bilbao e o Club Basket Bilbao Berri.

Historia
--------

As orixes do club remóntanse ao 22 de marzo de 1933, cando se redactou o primeiro Regulamento Social do Club (daquela denominado Sociedad Campos de Sport de Jolaseta), aínda que a existencia das instalacións deportivas se remonta a máis de vinte anos antes desta data.

A Sociedad de Terrenos de Neguri, entidade inmobiliaria fundada o 24 de marzo de 1933, destinara parte das súas propiedades á práctica deportiva e actividades recreativas, como un campo de fútbol (no que xogaron o Athletic Club de Bilbao e o Arenas de Getxo, campos de tenis de cemento, unha pista de patinaxe, un campo de tiro e un edificio social.

A sociedade que rexera estas instalacións nunca tivera un carácter deportivo, senón máis ben de explotación das instalacións, ata que a Sociedad Campos de Sport de Jolaseta quedou deportiva e regulamentariamente constituída en 1933, iniciando a súa actividade deportiva con tres modalidades: fútbol, hóckey herba e tenis.

En 1943, o Conde de Barcelona, Juan de Borbón y Battenberg, concedeu ao Club o dereito a empregar a distinción de **Real**, pasando o club a adoptar a denominación de Real Club Jolaseta.

Ao longo da súa historia o club foi introducindo outras disciplinas deportivas como a natación, o hóckey a patíns, ou o pádel, e organizando diversos campionatos a nivel estatal e internacional. O Josaleta é ademais o único equipo vasco que competiu na OK Liga, máxima categoría do hóckey a patíns español.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Web do club *(en castelán)*
Sede da Real Chancillería desde 1587, actualmente sede do Tribunal Superior de Xustiza de Andalucía.
A **Real Chancillería de Granada** foi un alto tribunal para a administración de xustiza herdeiro da Chancillería de Cidade Real que se trasladou a Granada en 1505, despois de ser incorporada a Castela. Tiña xurisdición sobre Andalucía, Estremadura, A Mancha, Murcia e as illas Canarias.

Historia
--------

Ao longo do século XVI adquiriu maior poder, gobernada polo Real Acuerdo (o presidente e os oidores), estaba composto polo presidente, 16 oidores, 4 alcaldes da Corte, 3 alcaldes de fidalgos, 2 fiscais e un numeroso grupo de oficiais distribuídos en 6 salas de xustiza, 4 do civil, 1 do criminal e 1 de fidalgos. Durante o século XVIII foi perdendo poder e competencias ao crearse a figura do intendente asemade Estremadura e Andalucía occidental quedaron fóra da súa xurisdición.

Por real decreto do 26 de xaneiro de 1834 foi substituída pola Audiencia Territorial de Granada, os seus fondos documentais consérvanse no Arquivo da Real Chancillería de Granada.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1095017
* WorldCat
* VIAF: 146536309
* BNE: XX121051
* BNF: 15033483t
* LCCN: n85049293
* SUDOC: 146375785

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Un **proceso adiabático** é un proceso de transformación termodinámica, é dicir, entre dous estados termodinaḿicos, no cal non hai trocos de calor co ambiente, a pesar de haber variación térmica. A enerxía interna transfórmase en traballo directamente. Coa perda de enerxía interna, hai diminución da temperatura e realización de traballo (aumento de volume). Co gaño de enerxía interna, hai aumento de temperatura e absorción de traballo (diminución de volume). O seu nome ven do grego ἀ-διὰ-βαῖνειν (sen paso a través).

Gases ideais (procesos reversíbeis)
-----------------------------------

Para unha substancia simple, nun proceso adiabático con aumento de volume, a enerxía interna da substancia diminúe.
A ecuación que pode ser utilizada no estudo básico de transformacións adiabáticas é a *Lei de Laplace Poisson*:

{\displaystyle PV^{\gamma }=\operatorname {constante} \qquad }
onde*P* é a presión, *V* o volume, e

{\displaystyle \gamma ={C\_{P} \over C\_{V}}={\frac {\alpha +1}{\alpha }},}
Tendo {\displaystyle C\_{P}} como **calor específica a presión constante** e 
{\displaystyle C\_{V}} como **calor específica a volume constante**.
{\displaystyle \alpha } é o número de graos de liberdade dividido por 2 (3/2 para gases monoatómicos gas, 5/2 para diatómicos).
Para un gas ideal monoatómico, {\displaystyle \gamma =5/3}, e para un diatómico (como o nitróxeno ou osíxeno), {\displaystyle \gamma =7/5}.

Para procesos adiabáticos reversíbeis, é tamén certo que:

{\displaystyle P^{\gamma -1}T^{-\gamma }=\operatorname {constante} }
{\displaystyle VT^{\alpha }=\operatorname {constante} }
onde *T* é temperatura absoluta.

Isto pódese por como:

{\displaystyle TV^{\gamma -1}=\operatorname {constante} }
Pola contra nun proceso adiabático irreversible prodúcese un aumento de entropía específica

Notas
-----

1. ↑  Jürg Waser *Termodinámica química fundamental*. Reverte, 1972, páxina 66

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q182453
* BRE: 1800765
* EBID: ID
* GEC: 0219044
* MAG: 109663097
* PSH: 3216

 |
***Resalgario*** é unha novela de Antonio Reigosa publicada en 2001 por Edicións Xerais. De temática fantástica, vai dirixida especialmente ao público infantil e xuvenil. Publicáronse ata este momento sete edicións, a última no ano 2006.

Sinopse
-------

Resalgario é un demo, fillo do Demo Maior, que vive no inferno xunto aos seus pais, os seus irmáns e os condenados. Un día saíu do inferno atrás de seu pai sen permiso del e por esa razón Resalgario é castigado a peregrinar a Santiago no prazo máximo dun ano. Deberá ademais darlle os tres croques ao Santo dos Croques para ver "se lle vén o sentido".  Para chegar ao seu destino vive diversas aventuras nas que, case sempre mediante enganos, sae beneficiado.

A súa viaxe comeza logo no Inferno, do cal sae subindo tres días de escaleiras. Despois pasa por Traslicia, lugar e topónimo fantásticos, pero a seguir haberá referencias a sitios reais coma Bretoña ou Gontán. Por último chega a Compostela, pasa polo Monte do Gozo e segue ata a Catedral de Santiago, o seu obxectivo final.

Personaxes
----------

O personaxe principal é Resalgario. Hai diversas personaxes secundarias; a primeira en aparecer é o Demo maior, pai de Resalgario; despois, un home chamado Floro Flores será enganado por el e convertido en "atractivo turístico". A continuación cóntase dunha rapaza a quen se pilla en actitude cariñosa cun rapaz e que lle pide que entreite un pelo do medio das pernas. No seu camiño, ao pasar por Marquide, atopa un home morto no medio da praza e axuda a que o enterren. Alí mesmo fano padriño dun neno. Aparecen tamén na narración Ambrosio e Nivardo, uns irmáns de Resalgario aos que ve nunha especie de soño, ou raposo García, que se cre máis listo ca o Demo e acaba espantado. Por último fai presenza o mesmo Santo dos Croques. Resalgario faille un favor e este permite que lle dea os croques.

Elementos etnográficos
----------------------

Neste libro menciónanse moitos costumes e personaxes da tradición galega (cómpre lembrar que unha parte importante da obra de Antonio Reigosa trata varios aspectos do folclore da etnografía de Galicia), por exemplo:

* O día de San Bertomeu ou Bartolomeu, santo mártir e patrono de varias parroquias de Galicia. "Día de San Bartolomeu, aló vou eu", di o Demo.
* O xofre; na crenza popular, cando pasan o Demo ou as bruxas deixan cheiro a xofre.
* A Santa Compaña
* O trasno. Na obra descríbese como un bicho negro, pequeno, de non máis altura que un gato de pé.
* Pedro Chosco, ser mítico da tradición galega que trae o sono e fai ir pechando os ollos aos máis cativos.
* A *tradición* (segundo varios estudos trátase na realidade dunha creación contemporánea) de dar tres croques ao Santo dos Croques para pedir unha ofrenda; neste caso, para que lle viñese o sentido a Resalgario.

Recoñecementos
--------------

* Premio Raíña Lupa, 2000
Coordenadas: 45°53′03″N 7°03′56″L﻿ / ﻿45.88417, -7.06556
O **refuxio Elena** (italiano: *Rifugio Elena*; francés: *Refuge Hélène*) é un refuxio de montaña dos Alpes Graios, situado na comuna de Courmayeur (Val de Aosta, Italia), no Val Ferret. Está a unha altitude de 2.062 metros.

Historia
--------

Foi construído pouco despois da primeira guerra mundial, mais unha avalancha destruíuno en 1965. Foi reconstruído en 1995.

Datos e características
-----------------------

Atópase no Val Ferret, na localidade de *Arnouvaz* xusto debaixo da Col Ferret (2.643 m). É doado chegar a el por un amplo camiño. Ten unha excelente gastronomía e é un lugar de descanso para as excursións ao Bivacchi Fiorio e ao Colli Petit Ferret e Grand Ferret.

Leva o nome da raíña Elena de Montenegro, esposa do rei de Italia Vittorio Emanuele III.

Acceso
------

O acceso faise a partir do Val Ferret. Unha vez na localidade de Arnouvaz (1.769 m) seguir o camiño e despois dunha hora chégase ao refuxio.

Ascensións
----------

* Tête de Ferret (2.714 m)
* Mont Dolent (3.819 m)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do refuxio *(en italiano)* *(en francés)* *(en inglés)*