recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Melquíades Álvarez González-Posada**, nado en Xixón o 17 de maio de 1864 e finado en Madrid o 22 de agosto de 1936, foi un xurista e político español.

Traxectoria
-----------

Estudou Dereito na Universidade de Oviedo, onde se licenciou en 1883. Logo dun primeiro intento infrutuoso, gañou a Cátedra de Dereito Romano na Universidade de Oviedo en 1889. Amigo de Leopoldo Alas, iniciou a carreira profesional de avogado en Oviedo. Entre 1894 e 1898 foi decano do colexio de avogados da cidade. Despois trasladouse a Madrid.

Excelente orador, a quen denominaban "El Tribuno" e "Pico de Oro", nos seus inicios adscribiuse ao republicanismo de Nicolás Salmerón. En 1912 fundou o Partido Reformista, de inspiración republicana pero disposto a gobernar nunha monarquía democrática, pois consideraba que, en democracia, a cuestión da forma de goberno -monarquía ou república- era accidental.

En 1917 participou no movemento auspiciado por republicanos e socialistas, cuxo fin era convocar Cortes Constituíntes. Fracasado o movemento, Melquíades Álvarez foi moderando o seu discurso e aproximouse ao Partido Liberal da monarquía, o que lle permitiu acceder en 1923 á presidencia do Congreso dos Deputados. Neste posto tratou de convencer a Afonso XIII para que retornara ao parlamentarismo liberal, logo do golpe de Estado de Primo de Rivera. Durante a ditadura participou en varias conspiracións dirixidas a derribar ao ditador.

Na Segunda República o seu partido, naquel momento denominado Partido Republicano Liberal Demócrata, que era xa moi minoritario, situábase no centro-dereita do espectro político. Elixido deputado por Madrid (pola Candidatura de Apoio á República, nos escanos das minorías) e Valencia (na Conxunción Republicano-Socialista, nos escanos das maiorías) nas eleccións constituíntes de 1931 (celebrado un sorteo, adscribíuselle á circunscrición valenciana) e reelixido por Asturias en 1933 e 1936 (nas listas conxuntas coa CEDA). Tamén foi decano do Colexio de Avogados de Madrid.

En agosto de 1936, un mes despois do comezo da Guerra civil, Melquíades Álvarez foi recluído, ao igual que outros dirixentes políticos conservadores, no Cárcere Modelo de Madrid e posteriormente asasinado por milicianos esquerdistas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Álvarez de Miranda, Sarah (2002). *Melquíades Álvarez, mi padre. Oviedo*: ed. Nobel. ISBN 84-8459-111-5.﻿
* ﻿García Venero, Maximiano (1974). *Melquiades Álvarez. Historia de un Liberal* (2ª ed. ampliada). Madrid: Ediciones Tebas. ISBN 84-7273-057-3.﻿
* ﻿Oliveros, Antonio L. (1989). *Asturias en el resurgimiento español*. Gijón: Silverio Cañada editor. ISBN 84-7286-282-8.﻿

### Outros artigos

* Lista de presidentes do Congreso dos Deputados

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2553082
* WorldCat
* VIAF: 9894148997667059870004
* BNE: XX5441283
* BNF: 14425314j
* BVMC: 74894
* CANTIC: a10403644
* DBE: melquiades-alvarez-y-gonzalez-posada
* FAST: 469173
* GEC: 0003203
* GND: 122962400
* ISNI: 0000 0000 5923 0100
* LCCN: n2001043725
* NTA: 119746778
* OL: OL5037323A
* SUDOC: 060647000
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 5070

 |
*Pinakia*, tabletas de identificación (nome, nome do pai, **demo**) utilizadas para tarefas como a selección do xurado, Museo Ágora de Atenas .
Mapa onde se pode apreciar a situación aproximada de todos os demos.
Na Grecia antiga, o **demo** (en grego: δῆμος, pobo) era unha subdivisión da Ática, a rexión de Grecia arredor de Atenas. Os demos xa existían, como meras parcelas de terras no rural, a partir do século VI a.C. e mesmo antes, con todo só adquiriron un significado máis importante despois das reformas de Clístenes, no 508 a. C. Nestas reformas, a inscrición nas listas de cidadáns de cada manifestación pasou a ser obrigatoria para a obtención da cidadanía, que ata entón se conseguía mediante a asociación cunha fratría ou grupo familiar. Ao mesmo tempo, creáronse demos na propia cidade de Atenas, onde antes non existían. En total, ao final das reformas de Clístenes, Ática dividiuse en 100 demos. A transformación do demos en unidades fundamentais do Estado debilitou os genos, grupos familiares aristocráticos que até entón dominaran as fratrías.

Un demo funcionaba até certo punto como unha polis en miniatura, e algúns demos, como o de Eleusis e Acarnas, de facto consistían de cidades importantes. Cada demo tiña un demarco (*demarchos*) que a supervisionava, ben como diversos outros funcionarios civís, relixiosos e militares. Cada demo tiña os seus propios festivais relixiosos, e era responsábel por colectar impostos e gastar a súa renda da mellor maneira.

Os demos foron categorizados cos outros demos da mesma área, formando *trittyes*, grupos de poboación máis grandes, que á súa vez se combinaron para formar as dez tribos (*phylai*) de Atenas. Cada tribo contiña un *trittys* de cada unha das tres rexións: a cidade, a costa e o campo.

Notas
-----

1. ↑  J.V. Fine, *The Ancient Greeks: A Critical History*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Demo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Grecia antiga*** |

### Bibliografía

* Fine, John VA *The Ancient Greeks: A Critical History* ( Harvard University Press, 1983). ISBN 0-674-03314-0 .
* Hornblower, Simon e Anthony Spawforth ed. *The Oxford Classical Dictionary* (Oxford University Press, 2003). ISBN 0-19-866172-X .
* Suzanne, Bernard (1998). *plato-dialogues.org*, "Tbos e Demes do faiado". Consultado o 1 de agosto de 2006.
* Whitehead, David. *Os Demes de Ática 508/7–ca. 250 a. C.: A Political and Social Study* (Princeton University Press, 1986).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q672490
* BNCF: 52547
* BNF: 18070615d
* EBID: ID
* LCCN: sh85036636

 |
A **Copa do Mundo de Rugby 1995** foi a 3ª edición da Copa do Mundo de Rugby, e disputouse en Suráfrica. O campionato comezou o 25 de maio do 1995 e rematou o día 24 de xuño de 1995 coa final xogada no estadio Ellis Park de Xohanesburgo. A selección anfitrioa, Suráfrica, participaba por vez primeira nun mundial despois do boicot sufrido durante anos por mor do apartheid. Na final enfrontáronse os locais de Suráfrica fronte a Nova Zelandia, con resultado final de 15 a 12, o que supuxo o primeiro título mundial para os Springboks.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial do mundial *(en inglés)*

|  |
| --- |
| **Edicións da Copa do Mundo de Rugby** |
| 1987 - 1991 - 1995 - 1999 - 2003 - 2007 - 2011 - 2015 - 2019 - 2023 |


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1130017
* WorldCat
* VIAF: 26151836468520400692
* GND: 4719691-9
* LCCN: n2018007393

 |
**Pedro Focas** (en grego: Πέτρος Φωκᾶς), nado sobre o ano 940 e finado no 977, foi un xeneral eunuco bizantino. Inicialmente foi un escravo da poderosa familia capadocia Focas, foi ascendido a alto cargo militar (*stratopedarchos* do Leste) e ó rango de *patrikios* polo Emperador Nicéforo II Focas.

Traxectoria
-----------

Segundo Xurxo Cedreno, ó comezo era só un escravo e membro do séquito persoal de Nicéforo II Focas. Pedro demostrou ser un gran guerreiro e as súas habilidades como xeneral son uniformemente louvadas nas versións contemporáneas. O historiador León o Diácono escribe del que 

> 
> 
> *estaba repleto de forza no corpo*
> 
> 

 e fai constar que pelexou nun só combate co líder dunha gran tropa de escitas (Rus' ou maxiares) en Tracia. No 967, seguindo a despedida de Xoán Tzimisces como alto comandante das forzas do leste do Imperio Bizantino, Nicéforo designou a Pedro o novo posto de *stratopedarchos* e deulle todo o poder do exército do leste.

Este novo posto explícase probablemente polo feito de que sendo un eunuco Pedro non podía ocupar o cargo tradicional de *Doméstico das Escolas*, os cales designaban os comandantes en xefe bizantinos. Neste posto participou na invasión de 968 en Siria por Nicéforo e o posterior longo asedio en Antioquía, que culminou coa caída da cidade a finais do outono de 969.
Coordenadas: 43°08′08″N 2°04′45″O﻿ / ﻿43.135546, -2.079138

A **estación de Tolosa** é unha estación de tren de Adif do concello de Tolosa, en Guipúscoa. É a principal estación da localidade que tamén conta cun apeadoiro chamado Tolosa-Centro.

Dispón de servizos de Longa e Media Distancia operados por Renfe, ademais de formar parte da única liña existente da rede de Proximidades Renfe Donostia.

Situación ferroviaria
---------------------

A estación atópase no punto quilométrico 596,907 da liña férrea de ancho ibérico que une Madrid con Hendaia a 80,36 metros de altitude. O tramo é de vía dobre e está electrificado.

Historia
--------

A estación foi inaugurada o 1 de setembro de 1863 coa posta en marcha do tramo Beasain-Donostia da liña radial Madrid-Hendaia. A súa explotación inicial quedou a cargo da Compañía dos Camiños de Ferro do Norte de España, que mantivo a súa titularidade ata que en 1941 foi nacionalizada e integrada na recentemente creada Renfe. Desde o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

Servizos ferroviarios
---------------------

### Longa distancia

*Actualizado a 26 de xuño de 2016.*

| Tren | Orixe | Paradas intermedias | Destino | Observación |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Alvia** | Madrid-Chamartín | Segovia-Guiomar · Valladolid-Campo Grande · Burgos-Rosa de Lima · Miranda de Ebro · Vitoria · Altsasu · Zumarraga · Tolosa · Donostia · Irún | Hendaia | 2 trens diarios por sentido |

### Media distancia

*Actualizado a 26 de xuño de 2016.*

| Liña | Trens | Orixe/Destino |  | Destino/Orixe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|
|   | **MD** **Intercity** | **Irún** |  | **Madrid-Chamartín** |
|
| **25** | **MD** | **Irún** |  | **Vitoria** **Miranda de Ebro** |
|

### Proximidades

É unha das estacións do núcleo de proximidades Renfe Donostia, pola que pasa a única liña deste núcleo.

| << cabeceira | < estación | liña | estación > | cabeceira >> |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Irún | Tolosa-Erdia |  | Alegia | Brinkola |

Notas
-----

1. ↑  Tolosa (Est.) *Euroferroviarios*
2. ↑  Caminos de Hierro del Norte de España Arquivado 02 de xullo de 2016 en Wayback Machine. Spanishrailway

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Información na web de Adif
**María do Mar García Rodríguez**, nada en Madriñán (Lalín) en 1967, é unha escultora e pintora galega. Actualmente imparte clases de plástica no IES Laxeiro de Lalín.

Traxectoria
-----------

Mar García é licenciada en Belas Artes na especialidade de escultura pola facultade de BB.AA. da Universidade de Salamanca. Durante os anos que estivo estudando (1987-1991), a artista conseguiu varias bolsas: unha Bolsa de Pintores Pensionados en Segovia no 1988, e unha Bolsa de Colaboración en Escultura durante o curso 1990-91 na facultade de Salamanca. Os primeiros premios da súa carreira como escultora recibiunos entre os anos 1987 e 1988 na *Escuela de Nobles y Bellas Artes de Sam Eloy* en Pintura I e Pintura II, pertencente á *Caja de Ahorros y M.P. de Salamanca*. En 1997 participou nunha exposición colectiva celebrada na Galería Sargadelos de Ourense. Nese mesmo ano amosou as súas obras na reunión que baixo o título *Nós Outras* se celebrou na librería *María Balteira* de Santiago de Compostela. Este ano foi o máis completo da súa actividade, participando tamén en dúas exposicións colectivas celebradas en Lalín. A súa primeira individual foi no Concello de Silleda, en 1998; nese mesmo ano presentou, con ocasión da celebración da feira *Turiarte’98* na Fundación Semana Verde de Silleda, unha obra que se inspira na natureza; cores frías que semellan o mar embravecido a través dunha composición que rolda a abstracción. Tres anos despois, no 2001, presentaba, con motivo da V Bienal *Pintor Laxeiro* celebrada no Museo Municipal Ramón María Aller de Lalín, a obra *Roda sen ti*; unha obra mixta de óleo sobre lenzo e madeira e de formato circular, semellando unha roda, que ofrece unha paleta de cores na que unha man que sobresae fai referencia á predilección da artista pola escultura. A mestura de materiais propón o desexo da autora por afastarse da pintura tradicional e deixar fluír a súa imaxinación.

Exposicións e certames
----------------------

* 1987:

* Caja de Ahorros y M.P. de Salamanca.

* 1988:

* Caja de Ahorros y M.P. de Salamanca.
* Torreón de Lozoya. Salamanca.

* 1991:

* Museo de Salamanca.

* 1994 Restaurante Zarampallo, Ourense.

* "10 anos de Algarabía". Museo Ramón Mª Aller de Lalín.
* Museo Municipal "Ramón Mª Aller" de Lalín.

* 1996:

* Casa de Cultura de Xinzo de Limia.

* 1997:

* Galería Sargadelos de Santiago de Compostela.

* 1998:

* "Turiarte", recinto Semana Verde de Galicia, Silleda.

* 1999:

* Cafetería Copacabana de Lalín.

* 2000:

* Fundación Xoán Piñeiro, Museo Quiñones de León, Vigo.

* 2001:

* "Arte Solidaria", Museo Municipal Ramón Mª Aller de Lalín.
* V Bienal Laxeiro, Museo Municipal Ramón Mª Aller de Lalín.
* 2º Premio Galería Burela 2001, concello de Burela.
* Publicación-Ilustración *O Primeiro Partido de Fútbol*. Ed. Fervenza.
* Colectiva Hostal dos Reis Católicos, Santiago de Compostela.
**Cristina Correa Pombal**, nada en 1981, é unha política galega do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Dereito na Universidade da Coruña e dedícase profesionalmente á asesoría xurídica. Nas eleccións municipais de 2015 foi a número 2 da candidatura do PPdeG en Oia e foi elixida concelleira. Inicialmente formou parte da oposición, cando foi elixida alcaldesa a socialista Rosa María Otero, asumindo a portavocía do grupo no mes de outubro trala renuncia do que fora candidato e alcalde Alejandro Rodríguez Rodríguez. No mes de novembro foi elixida nova alcaldesa de Oia tras presentar unha moción de censura que desbancou o goberno socialista e que contou co apoio de Converxencia Galega, polo cal pasou a gobernar en coalición con este grupo. En decembro de 2017 Converxencia abandonou o grupo de goberno, polo cal afrontou o resto do mandato en minoría. Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a candidatura do PPdeG e revalidou a alcaldía ó lograla maioría absoluta. Nas municipais de 2023 foi reelixida alcaldesa, novamente con maioría absoluta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rosa María Otero** |  **Alcaldesa de Oia** 2015 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  La popular Cristina Correa, nueva alcaldesa de Oia al triunfar la moción de censura *Faro de Vigo*, 12/11/2015 *(en castelán)*.
2. ↑  "Oia". *fegamp.gal*. 14 de xaneiro de 2020. Consultado o 14 de outubro de 2020.
3. ↑  Redacción/Concello de Oia (17 de xuño de 2019). "Cristina Correa afronta unha nova lexislatura coma Alcaldesa do Concello de Oia". *infominho.com* (en castelán). Consultado o 17 de xuño de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Oia
**Batasuna** (en éuscaro, *Unidade*) foi un partido político vasco independentista e de esquerdas. Era considerado o brazo político da organización armada Euskadi Ta Askatasuna segundo a xustiza española e a Unión Europea. Tiña presenza na Comunidade Autónoma Vasca, Navarra e Iparralde. Formaba parte da chamada esquerda abertzale e do Movemento de Liberación Nacional Vasco (MLNV).

Defendía a independencia do País Vasco de España e Francia (*Euskal Herria*), así como o desenvolvemento dunha sociedade socialista que respectase os principios sociais, culturais e políticos característicos do pobo vasco. Para acadar este obxectivo, defendía o principio da revolución social.

Historia
--------

No ano 2001 Aralar, que actuaba como corrente crítica, decidiu non participar no proceso fundacional de Batasuna e formouse como partido independente.

No ano 2003 foi declarada ilegal no territorio español, cando a Xustiza, coa sentenza do Tribunal Supremo do 28 de marzo de 2003, estimou a súa pertenza á rede política e financeira da organización terrorista ETA. Ao tratarse dun partido político ilegal, non puido presentarse ás eleccións celebradas en territorio español desde aquel ano, así como ten prohibido tamén celebrar actos institucionais. Esta incluída pola UE na Lista da Unión Europea de grupos terroristas, decisión que o Consello Europeo de ministros de xustiza e interior aprobou por unanimidade en xuño de 2003.

Continuou sendo legal en Francia, onde era membro da coalición Euskal Herria Bai, mantivo a súa unidade como unha organización política ata a súa disolución o 3 de xaneiro de 2003.

Notas
-----

1. ↑  "Lista de persoas e organizacións terroristas" (en castelán). 27 de xullo de 2003.
2. ↑  "Batasuna anuncia su autodisolución para adaptarse al nuevo ciclo político". *Naiz* (en castelán). 3 de xaneiro de 2003.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Acordo estratéxico entre Eusko Alkartasuna e a Esquerda Abertzale
* Euskadi Ta Askatasuna

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q209546
* GEC: 0261581

 |
Coordenadas: 41°24′37″N 2°13′10″L﻿ / ﻿41.410174, 2.219473

Entrada ao centro
O **Centre de Convencions Internacional de Barcelona** (**CCIB**) é un espazo situado no barrio de Diagonal Mar de Barcelona, obra do arquitecto Josep Lluís Mateo e inaugurado en 2004 como parte integrante do Fórum de Barcelona 2004. Conta cunha superficie total construída de 75.000 m², e un total de 120.000 m² incluíndo o hotel e oficinas contiguas. O CCIB tamén xestiona o Auditori Fòrum do Edificio Fòrum, co que está unido a través dun paso subterráneo.

O proxecto presentouse en 2001 co obxectivo de ser o maior centro de convencións do sur de Europa. No seu capital participou o Gremi de Hoteis de Barcelona. Pode acoller congresos ou convencións de entre 5.000 e 15.000 persoas e dispón dun vestíbulo de 4.000 m², que da acceso á sala de convencións e exposicións de 13.500 m², cuberta e sen columnas. Foi escenario de citas nacionais e internacionais como o Cumio Euromediterráneo de Xefes de Estado, o Congreso Mundial da Natureza (UICN), a Gala do 50 aniversario de Televisión Española, o Congreso de Cardioloxía Euro PCR ou a gala de entrega dos Premios Gaudí.

Notas
-----

1. ↑  "Un Centro de Convencións Mediterráneo". Arquivado dende o orixinal o 03 de setembro de 2011. Consultado o 12 de marzo de 2016.
2. ↑  ABC, Barcelona dispoñerá do maior centro de convencións do sur de Europa en 2003

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Centre de Convencions Internacional de Barcelona

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11913491
* WorldCat
* VIAF: 229455803

 |
**Antonio Quiroga Hermida**, nado en Betanzos o 20 de abril de 1784 e finado en Santiago de Compostela o 26 de marzo de 1841, foi un militar galego, protagonista xunto con Rafael del Riego do levantamento liberal en Cabezas de San Juan o 1 de xaneiro de 1820, que sublevou contra o absolutismo do rei Fernando VII á expedición militar destinada a sufocar as insurreccións independentistas en ultramar, e que marcou o comezo do Trienio Liberal (1820-1823).

Traxectoria
-----------

Iniciou a súa carreira militar como mariño, sendo gardamariña en Ferrol, foi despois profesor do Colexio Naval Militar. Durante a invasión napoleónica enrolouse no exército para loitar contra os franceses. Ao rematar a guerra de independencia ostentaba o grao de coronel e mandaba o Rexemento de Cataluña, tendo notable influencia entre os seus oficiais e soldados. Formou parte das loxas masónicas e participou no intento de sublevación militar que en 1817 preparaban os militares liberais José María de Torrijos e Juan Van Halen. Este último fora o seu compañeiro no Colexio Naval Militar e despois foi o seu cuñado xa que casou coa súa irmá María del Carmen Quiroga Hermida.

En 1818 foi destinado coa súa unidade ao Exército Expedicionario destinado a Ultramar, que se reunía nas inmediacións de Cádiz. Secundou o pronunciamento do tenente coronel Rafael del Riego, que fixo restablecer a Constitución de 1812. Quiroga era o militar de maior graduación entre os sublevados e foi elixido xeneral sobre o terreo polo resto dos oficiais. O ascenso foi confirmado polo goberno liberal logo do éxito do pronunciamento. Moi pronto foi elevado a mariscal de campo e foille outorgada a Gran Cruz da Orde de San Fernando. Combateu contra os Cen Mil Fillos de San Luís que, mandados polo duque de Angulema, acudiron en auxilio de Fernando VII para que recuperase o poder absoluto. En 1823 as súas tropas capitularon ante o exército francés na Coruña. Despois do triunfo absolutista exiliouse en Londres onde permaneceu ata 1834. Despois da morte de Fernando VII e da fin da Década Ominosa regresou a España como tenente xeneral e ocupou o cargo de capitán xeneral de Castela A Nova. Representou tamén a Galicia nas Cortes das que foi vicepresidente. Finou en 1841.

Pazo dos Quiroga en Mabegondo.

Notas
-----

1. ↑  Pericot García, Luis: *Historia de España: La Casa de Borbón (siglos XVIII a XX)*, pág. 230
2. ↑   Antonio Alcalá Galiano, *Memorias de Don Antonio Alcalá Galiano* y Juan Van Halen,*Memorias de Don Juan Van Halen"*
3. ↑  Walter Rela, "Uruguay cronología histórica anotada", Volumen 2, pág. 368

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2857417
* WorldCat
* VIAF: 64398887
* BMT: 202865
* BNA: 000058425
* BNE: XX1519818
* CERL: cnp00296043
* DBE: antonio-quiroga-hermida
* DeutscheBio: 102552150
* GND: 102552150
* ISNI: 0000 0000 5185 8673
* LCCN: nr2005011216
* Treccani: antonio-quiroga
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 93070
* Senadores de España (1834-1923): 2325

 |
**Ánxela Fernández Callís**, nada o 11 de xullo de 1992, é unha política galega do BNG, a alcaldesa do Rosal dende o ano 2019.

Traxectoria
-----------

Graduouse en economía pola Universidade de Vigo. É membro da Agrupación Musical do Rosal. Concelleira do BNG no Rosal dende abril de 2016. Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a candidatura do BNG en dito concello e foi elixida alcaldesa ó lograla maioría absoluta con sete concelleiros, sendo a primeira vez en toda a democracia que un grupo de esquerdas conseguise a alcaldía. Nas municipais de 2023 perdeu a maioría absoluta, polo que pactou co único concelleiro do PSdeG-PSOE para mante-la alcaldía.

Notas
-----

1. ↑  "Ánxela Fernández Callís". *Facebook*.
2. ↑  TeleMariñas, ed. (15 de xuño de 2019). "Ánxela Fernández é a nova alcaldesa do Rosal". Consultado o 17 de xuño de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais no Rosal

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**María del Carmen Alonso Alonso** |  **Alcaldesa do Rosal** 2019 - actualidade | Sucesor:**No cargo** |
| *Gonepteryx cleopatra* |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Lepidoptera |
| Familia: | Pieridae |
| Subfamilia: | Coliadinae |
| Xénero: | *Gonepteryx* |
| Especie: | ***G. cleopatra*** |

 |
| Nome binomial |
| *Gonepteryx cleopatra*(Linnaeus, 1767) |

A ***Gomnepteryx cleopatra*** é unha especie de lepidóptero da familia Pieridae, que foi descrita orixinalmente, co nome de *Papilio* *cleopatra*, por Linnaeus, en 1767, en Alxeria.

Descrición
----------

Ás anteriores de cor amarela limón no seu anverso, cunha gran mancha cor laranxa, e un pequeno saínte no bordo, cerca do ápice. Reverso lixeiramente verdoso, coa mancha alaranxada pouco perceptible. A femia ten un ton branco-amarelado, co reverso similar e uniforme. Carece de mancha laranxa.

Reprodúcese unha soa vez ao ano (maio-agosto). A posta realízase sobre os brotes tenros de *Rhamnus*, efectuándose a fase de crisálide na mesma planta.

* Gonepteryx cleopatra ♂*Gonepteryx cleopatra* ♂
* Gonepteryx cleopatra ♂  △ *Gonepteryx cleopatra* ♂ △

Distribución e hábitat
----------------------

Bolboreta de ampla presenza na conca mediterránea, é moi frecuente en España e Portugal. Adoita vivir en zonas de matogueira, e lugares rochosos con vexetación. As poboacións adoitan formar poboacións densas nas montañas de tipo calizo, aínda que a poboación de determinados macizos de maior envergadura, como Serra Nevada (subespecie *mauretánica*, descrita por Röber, en 1907, en Bama, Alxeria), aínda que abundante e uniforme, non é tan densa.

Subespecies
-----------

Hai as seguintes dez subespecies:

* *G. c. cleopatra* (Linnaeus, 1767) – África do Norte, Portugal, España, Sicilia
* *G. c. balearica* Bubacek, 1920 – Illas Baleares
* *G. c. petronella* De Freina, 1977 – Eivisa
* *G. c. italica* (Gerhardt, 1882) – Italia, Francia, Córsega, Sardeña
* *G. c. dalmatica* Verity, 1908 – costa de Dalmacia, oeste dos Balcáns
* *G. C. citrina* Sheljuzhko, 1925 - sur de Grecia
* *G. C. insularis* Verity, 1909 - Creta
* *G. c. fiorii* Turati & Fiori, 1930 - Rodas
* *G. c. taurica* (Staudinger, 1881) - Anatolia, Siria, Xordania, Israel, Chipre
* *G. c. palmata* Turati, 1921 - Cirenaica, Libia

Notas
-----

1. ↑    Gonepteryx cleopatra
2. ↑    Gonepteryx cleopatra (Linnaeus, 1767)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

Olivares, Francisco Javier; Barea-Azcón, José Miguel y otros (2011): *Las mariposas diurnas de Sierra Nevada*, Consejería de Medio Ambiente, Junta de Andalucía, Granada, ISBN 978-84-92807-72-7, pp. 188-189.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q938502
* MAG: 2777225465

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 175720
* EPPO: GONECL
* EUNIS: 91104
* FE: 440833
* FE-New: ID
* GBIF: 1920709
* iNaturalist: 123815
* IRMNG: 10775263
* LepIndex: 178114
* NBN: NBNSYS0100003277
* NCBI: 78624
* TAXREF: 54419

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1033235

 |
**Dionisio de Mileto** (en grego antigo, Διονύσιος; e en latín, *Dionysius*) foi un logógrafo da antiga Grecia que naceu en Mileto no século -VI e viviu ata a primeira metade do século -V.

Traxectoria
-----------

Segundo a Suda, foi un dos historiadores máis antigos, contemporáneo de Hecateo. Das súas obras pódese deducir que viviu polo menos ata o -485, dado que menciona a morte de Darío I o Grande, de quen escribiu unha historia en cinco libros. A Suda tamén lle atribúe unha obra co título *Tὰ μετὰ Δαρεῖον* (en galego, *Despois de Darío*), e outra titulada *Περσικά* (*Persas)* todas escritas en dialecto xónico. Estas tres obras poderían ser partes diferentes dunha mesma obra, ou as dúas últimas formarían unha única obra e unha continuación do primeiro título.

A Suda atribúe outros títulos a Dionisio de Mileto:*Troica*, en tres libros; *Myithica*; un ciclo histórico en sete libros; e unha *Periegesis* do mundo enteiro, pero esta probabelmente sexa unha confusión entre este Dioniso e outros personaxes do mesmo nome, principalmente Dionisio de Mitilene.

Notas
-----

1. ↑  Schmitt, Rüdiger (15 de decembro de 1995 [actualizado 28 de novembro de 2011]). "Dionysios". *Encyclopædia Iranica, online edition* (en inglés).
2. ↑  Smith, William (2005). *A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology. Vol. I.* (en inglés). Boston: Little, Brown & Comp. pp. 1042–1043.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q905888
* WorldCat
* VIAF: 398808
* CERL: cnp00284417
* DeutscheBio: 102391092
* EBID: ID
* GND: 102391092
* ISNI: 0000 0000 1074 1401

 |
A **assemblage** é un proceso artístico que consiste dar tridimensionalidade a unha composición mediante a combinación de diferentes obxectos, naturais ou fabricados pero coa característica común que non foran creados especificamente como materiais artísticos.

A orixe do termo está na obra de Jean Dubuffet que a comezos dos anos 50 do século XX creou unha serie de collages de ás de bolboreta á que lle deu por título *assemblages d'empreintes*. Non obstante anteriormente artistas como Marcel Duchamp e Pablo Picasso traballaran con obxectos non artísticos, así como tamén Elsa von Freytag-Loringhoven e Louise Nevelson.

En 1961 o Museo de Arte Moderna de Nova York organizou a mostra "The Art of Assemblage" coa participación de artistas norteamericanos e europeos, o que lle deu carta de natureza dentro do mundo da arte.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q262343
* AAT: 300138696
* BNCF: 69888
* BNF: 11957775d
* GND: 4274878-1
* LCCN: sh85008764
* NKC: ph174174

 |
**Eutiquio,** morto no 752, foi o derradeiro exarca de Rávena (c.727-752).

Traxectoria
-----------

Todo o exarcado levantárase nunha revolta en resposta á imposición da iconoclasia en 727; os longobardos, o papado e as cidades italianas uníronse para eliminaren a autoridade bizantina. O emperador León III o Isáurico mandou a Eutiquio para controlar a situación. Eutiquio chegou a Nápoles, onde ordenou un intento de asasinato contra a vida do papa Gregorio II. Como o intento fracasou, Eutiquio volveu a súa atención aos longobardos. Os seus intentos de suborno deron resultados ao final; prometeu axuda ao rei longobardo Liutprando para someter os ducados de Benevento e Spoleto á súa autoridade, a cambio da axuda do rei para cambiar o Papa. Gregorio, con todo, reuniuse con Liutprando, e convenceuno para abandonar o plan; aínda lle deron tropas a Eutiquio para axudar a dominar as rebelións no exarcado.

O conflito cos longobardos rematou en desastre en 737, cando a cidade de Rávena foi cercada por Liutprando. Novas guerras xurdiron en 739. O papa Gregorio III apoiara os duques de Benevento e Spoleto contra Liutprando, facendo que invadise a Italia central. O exarcado, así como o Ducado de Roma, foi saqueado. En 740 Eutiquio e Gregorio apelaron a Venecia para liberar Rávena, cousa na que tiveron éxito. No entanto, era evidente que a autoridade bizantina en Italia estaba a desfacerse de xeito tan inevitábel que fixo que o Papa chamase o franco Carlos Martel ese mesmo ano.

Pouco despois da ascensión do papa Zacarías en 741, Liutprando planeou outra vez capturar Rávena. Zacarías, porén, marchou cara ao norte; reuniuse con Eutiquio preto de Rimini, e entrou en Rávena para ledicia da cidadanía local. Seguindo ata a capital longobarda de Pavia, Zacarías convenceu a Liutprando para abortar a expedición, e para devolver algún dos territorios que capturara. Algúns anos máis tarde, malia todo, o novo rei longobardo Aistolfo capturou Rávena en 751, e por ese tempo Eutiquio morreu loitando contra os longobardos. A súa morte marcou a fin do Exarcado de Rávena; o papado, así e todo, reclamou o anterior territorio imperial, e favoreceron a axuda dos francos para recuperalo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Friedhelm Winkelmann et. al.: *Prosopographie der mittelbyzantinischen Zeit.* 1. Abteilung, Band 1, De Gruyter Verlag, Berlin–Nova York 1998, pp. 588–589, Nr. 1870.
* Alexios G. Savvides, Benjamin Hendrickx (ed.): *Encyclopaedic Prosopographical Lexicon of Byzantine History and Civilization*. Vol. 2: *Baanes–Eznik of Kolb*. Brepols Publishers, Turnhout 2008, ISBN 978-2-503-52377-4, p. 451.

| Exarcado de Rávena |
| --- |
| *Segue a:* Paulo, Exarca | **Eutiquio, Exarca**(728-752) | *Precede a:* longobardos |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1376802
* DBI: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cancelo.
Michelle Obama, primeira dama dos Estados Unidos, co cancelo "#BringBackOurGirls". Foto publicada o 7 de maio na súa conta de Twitter para protestar contra o secuestro de nenas en idade escolar en Chibok.
Un **cancelo** (en inglés *"hashtag"*, que provén de "hash", signo do cancelo, e "tag", etiqueta) é unha secuencia de caracteres composta por unha ou varias palabras encadeadas e precedidas por un sinal cancelo (**#**). É, polo tanto, unha etiqueta de metadatos precedida por un carácter especial, de xeito que tanto o sistema como o usuario o identifiquen axiña. É empregado en servizos da web como Twitter, Instagram ou de mensaxería baseados en protocolos IRC para sinalar un tema sobre o que xira unha certa conversa.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *cancelo*.
2. ↑  "Mira que din: cancelo". *Portal das Palabras*. 15 de outubro de 2014.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Twitter
* Etiqueta (informática)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q278485
* GND: 1164034995
* LCCN: sh2017005172

 |
Liña de tempo gráfica do Devonianover • conversa • editar-420 —–-415 —–-410 —–-405 —–-400 —–-395 —–-390 —–-385 —–-380 —–-375 —–-370 —–-365 —–-360 —–**Paleozoico****Silúrico****Devoniano****Carbonífero**TemperánMed.TardíoLochkovianoPraguianoEmsianoEifelianoGivetianoFrasnianoFamenniano      ←sílex de Rhynia←evento Hangenberg,  
 Glaciación famenniana←evento Kellwasser (Extin. Dev. tardío)←Espallamento  
de arbustos e árbores←Fauna Hunsrück  
**Subdivisión do Devoniano segundo a ICS, en 2021.**  
Escala do eixe vertical: hai millóns de anos.

O **Fameniano**, **Famenniano** ou **Fameniense** é unha división da escala temporal xeolóxica, que é a última idade do Devoniano Superior e, por tanto, do período Devoniano. Foi nomeado pola rexión natural de Famenne no sur de Bélxica.

Comezou hai 374,5 ± 2,6 millóns de anos e terminou hai 359,2 ± 2,5 millóns de anos. Foi precedido polo Frasniano e seguido polo Tournasiano.

Foi nesta idade cando apareceron os primeoros tetrápodos. Nos mares, un abundante grupo de cefalópodos amonoides chamados climénidos apareceu, os placodermos e os trilobites empezaron a declinar, e os tiburóns a predominar. En xeral, moitas especies extinguironse nesta época na Extinción masiva do Devoniano.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q253839
* EBID: ID
* GEC: 0025929
* JSTOR: famennian-age

 |

1. ↑  Parry, S. F.; Noble, S. R.; Crowley, Q. G.; Wellman, C. H. (2011). "A high-precision U–Pb age constraint on the Rhynie Chert Konservat-Lagerstätte: time scale and other implications". *Journal of the Geological Society* (London: Geological Society) **168** (4): 863–872. doi:10.1144/0016-76492010-043.
2. ↑  Kaufmann, B.; Trapp, E.; Mezger, K. (2004). "The numerical age of the Upper Frasnian (Upper Devonian) Kellwasser horizons: A new U-Pb zircon date from Steinbruch Schmidt(Kellerwald, Germany)". *The Journal of Geology* **112** (4): 495–501. Bibcode:2004JG....112..495K. doi:10.1086/421077.
3. ↑  Algeo, T. J. (1998). "Terrestrial-marine teleconnections in the Devonian: links between the evolution of land plants, weathering processes, and marine anoxic events". *Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences* **353** (1365): 113–130. doi:10.1098/rstb.1998.0195.
4. ↑  "Chart/Time Scale". *www.stratigraphy.org*. International Commission on Stratigraphy.
Coordenadas: 41°27′34″N 2°10′48″L﻿ / ﻿41.459580555556, 2.1801111111111

**Torre Baró | Vallbona** ou **Torre del Baró** é un intercambiador de metro e ferrocarril da cidade de Barcelona, situado nos barrios de Ciutat Meridiana e Torre Baró, no distrito de Nou Barris, e que tamén dá servizo ao barrio de Vallbona. *Torre Baró | Vallbona* é unha das cinco estacións da liña automática L11 do metro de Barcelona e a estación de *Torre del Baró* é propiedade de Adif e atópase na liña que une a capital con Manresa. Por ela circulan trens das liñas R3, R4 e R7 de Rodalies de Catalunya e a liña R12 de Media Distancia.

Historia
--------

A estación da liña de Manresa foi construída durante a década de 1970 aínda que a vía férrea na que se atopa abriuse en 1862 cando se inaugurou a liña directa entre Montcada e a Estación do Norte de Barcelona. Antes, dende 1855, os trens tiñan que enlazar coa liña de Xirona para chegar á Estación de França de Barcelona.

En 2003 inaugurouse a estación de metro coa chegada da L11, unha liña de metro lixeiro que se automatizou a finais de 2009 despois de instalar tabiques e cobertura na estación.

Servizos ferroviarios
---------------------

### Estación de metro

| Orixe/destino | << | Liña | >> | Destino/orixe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Trinitat Nova | Casa de l'Aigua | L11 | Ciutat Meridiana | Can Cuiàs |

### Estación de Adif

| Orixe/destino | << | Liña | >> | Destino/orixe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Rodalies de Catalunya de Renfe** |
| L'Hospitalet de Llobregat | Sant Andreu Arenal | R3 | Montcada Bifurcació | Granollers-CanovellesLa GarrigaVicRipoll / Ribes de Freser / La Tor de Querol |
| Sant Vicenç de CaldersVilafranca del PenedèsMartorell | R4 | TerrassaManresa |
| Sant Andreu Arenal | R7 | Cerdanyola-Universitat |
| **Media Distancia** |
| L'Hospitalet de Llobregat | Barcelona-Sant Andreu Arenal | R12 | Montcada Bifurcació | Lleida Pirineus |

Accesos
-------

* Av. de l'Escolapi Càncer (L11)
* Rúa Sant Feliu de Codines (L11)
* Av. Vallbona (Adif)

Notas
-----

1. ↑  Generalitat de Catalunya (ed.). "Conegueu la línia R4" (en catalán). Arquivado dende o orixinal o 24 de marzo de 2010. Consultado o 22 de xullo de 2010.
2. ↑  Generalitat de Catalunya (ed.). "Afectacions en el servei de metro a l'L5, l'L2 i l'L11 aquest estiu". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 23 de xullo de 2010.

Véxase tamén
------------

* Metro de Barcelona
* Proximidades Barcelona
A **tose ferina** é unha doenza infecciosa aguda moi contaxiosa das vías respiratorias altas causada pola bacteria gramnegativa *Bordetella pertussis*. Caracterízase pola inflamación traqueobronquial e accesos típicos de tose violenta e espasmódica con sensación de asfixia que rematan cun ruído estridente durante a inspiración (estridor inspiratorio). *B. parapertussis* e outros microorganismos causan unha doenza semellante pero máis leve á que se denomina síndrome coqueluchoide. Este termo prefírese cando o diagnóstico é exclusivamente clínico e a enfermidade pode deberse a outros axentes virales ou bacterianos.

As complicacións poden incluír compromiso do sistema nervioso e o miocardio. A aparición da tose ferina é posible a calquera idade pero os máis afectados son os nenos menores de cinco anos. A infección difúndese durante a primavera e o verán. Aínda que nos países desenvolvidos a incidencia desta enfermidade é moi baixa grazas á vacinación, en todo o mundo hai entre 30 e 50 millóns de casos de tose ferina e máis de 300.000 mortes anuais. En xeral, malia a alta cobertura coas vacinas DPT e DTaP, a tose ferina é unha das principais causas de morte prevenible por vacinación en todo o mundo. A maior parte das mortes ocorren entre os nenos pequenos non vacinados ou cunha vacinación incompleta: a protección completa contra a tose ferina require tres doses da vacina. A tose ferina considérase endémica, con ciclos de tres a cinco anos de incremento da enfermidade.
O noventa por cento de todos os casos prodúcense nos países en vías de desenvolvemento. Canadá é o único país desenvolvido no que a tose ferina é endémica.

Notas
-----

1. ↑  Hernández Perera J.C. "¿Tos ferina o tosferina?" Arquivado 25 de febreiro de 2017 en Wayback Machine.
2. ↑  Spock B. y Rothenberg M.B. *El cuidado de su hijo del Dr. Spock*, 1a ed. en español, Nueva York, Simon & Schuster, 1997, p. 687.
3. ↑  Acevedo G.E. Martínez G.A. y Estario J.C. *Manual de Salud Pública*, 1a ed. Ediciones Encuentro-Centro de Investigación y Formación en Salud Ambiental, Facultad de Ciencias Médicas, Universidad Nacional de Córdoba, 2007, p. 45.
4. ↑  MedlinePlus, *Enciclopedia médica en español*, "Tos ferina".
5. ↑  Finger H. von Koenig C.H.W. "Bordetella–Clinical Manifestations", en Baron S. (ed.) *et al*. *Baron's Medical Microbiology*, 4ª ed. Univ of Texas Medical Branch, Galveston, 1996.
6. ↑  Baker C. (DRT), "Tos ferina", cap. 109 en *Red Book.*
7. ↑  Baker J.P. y Katz S.L. "Childhood vaccine development: an overview", *Pediatr.*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q134859
* BNCF: 32853
* BNF: 119740724
* BRE: 2079391
* EBID: ID
* GEC: 0214507
* JSTOR: whooping-cough
* LCCN: sh85146578
* NDL: 00563843
* NKC: ph915573

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 1523
* DOID: DOID:1116
* eMedicine: 967268
* GARD: 8692
* ICD-9: 033
* ICD-10: A37
* KEGG: H00319
* MedlinePlus: 001561
* MeSH: D014917
* MeSH: C01.150.252.400.143.500
* Orphanet: 1489
* Patientplus: whooping-cough-pro
* UMLS: C0006015

 |
**César José Mera Rodríguez**, nado na Cañiza o 7 de marzo de 1945, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Foi nomeado alcalde da Cañiza en xaneiro de 1976. En 1979 encabezou a candidatura de UCD e foi reelixido cunha ampla maioría absoluta, con 12 dos 13 concelleiros. En 1983 pasou a formar de Alianza Popular (logo Partido Popular) e revalidaría a alcaldía con maioría absoluta nos sucesivos comicios ata que en 2011 renunciou a presentarse á reelección e abandonou a primeira liña política. 

Foi deputado na Deputación de Pontevedra a partir de 1979. Foi o seu vicepresidente a partir de 1987, sendo presidente Xosé Cuíña. Trala dimisión deste para ser Conselleiro na Xunta de Galicia pasou a ocupala presidencia a comezos de 1990, manténdose no cargo ata 1995. Foi Senador electo por Pontevedra na V, VI, VII e VIII lexislaturas (1993-2008).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Romero Pacheco** |  **Alcalde da Cañiza** 1976 - 2011 | Sucesor:**Miguel Domínguez Alfonso** |
| Predecesor:**Xosé Cuíña** |  **Presidente da Deputación de Pontevedra** 1990 - 1995 | Sucesor:**Manuel Abeledo López** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais na Cañiza

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado
**Antonio Pais Castroagudín**, nado en Padrón o 7 de decembro de 1938 e finado o 13 de marzo de 2018 en Santiago de Compostela, foi un xogador de fútbol galego.

Traxectoria
-----------

Fillo dun rexistrador da propiedade de Padrón, Pais tivo tres irmáns. Comezou a xogar no Club Arenal de Santiago. No campo, Antonio Pais era centrocampista.

O adestrador do Arenal era tamén o seleccionador xuvenil de España, e convocouno para o Campionato de Europa Xuvenil de 1957, onde España quedou subcampioa. Do Arenal pasou ao Xuvenil da Coruña, pero axiña regresaría a Santiago de Compostela, ao Club Santiago, que daquela xogaba en Terceira división, e co que quedaría quinto.

Pais fichou en 1958 polo Celta de Vigo, para xogar en Segunda división, onde permaneceu dúas tempadas. En 1961 fichou polo FC Barcelona, co que disputou os seus primeiros partidos en Primeira división. Aínda que fichara por tres anos, ao ano seguinte, 1962, foi cedido ao Mallorca. En 1963 fichou polo Real Zaragoza, onde xogaría durante seis anos e onde acadaría os seus títulos: dúas Copas do Xeneralísimo (1964 e 1966) e unha Copa de Feiras (1964). Coincidiu naquel conxunto con outros importantes xogadores de fútbol español dos anos sesenta, entre eles os chamados Cinco Magníficos (Canário, Lapetra, Santos e Villa, e mais o galego Marcelino), e con outros como o lugués Reija ou Santamaría. retirouse en 1968 no Real Zaragoza. No decurso da súa carreira profesional, Pais disputou 170 partidos nas divisións profesionais, e meteu 29 goles.

Ao que se xubilou regresou a Galicia e instalouse en Santiago de Compostela, de onde lle era a muller, e Bertamiráns.

Vida persoal
------------

Casou e tivo unha filla e tres fillos.

Notas
-----

1. 1 2  Ficha de Antonio Pais en *bdfutbol.com*
2. ↑  "Antonio PAIS CASTROAGUDIN". *footballdatabase.eu* (en inglés). Consultado o 15 de agosto de 2023.
3. ↑  Lahoz, R. "Fallece el exjugador del Real Zaragoza Antonio Pais". *heraldo.es*. Consultado o 2018-03-14.
4. 1 2  Sport (2012-11-25). "Pais: Una estrella fugaz". *sport* (en castelán). Consultado o 2018-03-14.
5. ↑  Sport (2018-03-14). "Falleció Antonio Pais, exjugador del Barça la temporada 1961-62". *sport* (en castelán). Consultado o 2018-03-14.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19997943
* FootballDatabase: 120252

 |
Coordenadas: 52°00′33″N 4°21′41″L﻿ / ﻿52.009281, 4.361294

**Brabantse Turfmarkt** é o nome dunha canle e da súa rúa anexa, na zona antiga da cidade surholandela de Delft, nos Países Baixos. Cara ao sur, esta canle conflúe coa canle Achteron.

Historia
--------

O nome desta canle débese á turba (neerlandés: *turf*) que se esparexeu pola súa rúa anexa e que foi traída da provincia de Brabante.

Esta canle formaba parte no século XIII do límite oriental de Delft, determinado por unha vía principal constituída polas canles Achterom, Brabantse Turfmarkt, Burgwal e Verwersdijk.

A parte norte de Brabantse Turfmarkt e a zona de Burgwalgracht foron ocupadas en 1860 para aumentar o espazo dispoñible para o mercado de gando que se celebraba na praza Beestenmarkt.

Actividade comercial
--------------------

Todos os xoves hai un mercado de flores en Brabants Turfmarkt. No sitio web oficial do Concello de Delft *(en neerlandés)*</ref> Ademais, os sábados de 9:00 a 17:00 celébrase alí un popular mercado de produtos da horta.

Notas
-----

1. ↑  "Delftse Mysteries: hoe komt de Brabantse Turfmarkt aan zijn naam?". En Indebuurt.nl *(en neerlandés)*
2. ↑  Opsteller W. F- Weve. *Cultuurhistorische aspecten Gasthuisplaats }*. 2006 *(en neerlandés)* [*Ligazón morta permanente*]
3. ↑  "Los mejores mercados de Delft". *www.holland.com* (en castelán). 28 de agosto de 2012. Consultado o 12 de xullo de 2019.
4. ↑  "Markt Delft: zaterdag op de Brabantse Turfmarkt". En Indebuurt.nl *(en neerlandés)*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Canle Brabantse Turfmarkt Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Delft

### Bibliografía

* Van der Krogt, Peter. *Straatnamen van Delft: verklaring van de namen van straten en buurten, grachten en bruggen.* Gemeenteaechief Delft. Delft, 2000. [ISBN 908065415] *(En neerlandés)*
Coordenadas: 47°22′41″N 8°32′25″L﻿ / ﻿47.378169444444, 8.5401777777778

A **estación central de Zürich** (en alemán *Zürich Hauptbahnhof*, abreviada frecuentemente como *Zürich HB*, e ata 1893 *Bahnhof Zürich*) é a principal estación de tren de Zürich e de Suíza. É un nó ferroviario para o tránsito dentro do país e con Alemaña, Italia, Austria e Francia polo que pasan 2915 trens e 437.000 pasaxeiros ao día, o que a converte nunha das principais de Europa. É tamén unha das estacións máis antigas de Suíza, o antigo remate da primeira liña suíza, a denominada *Spanisch-Brötli-Bahn*. 

A estación de Zürich en 1847
Localízase no Distrito 1 dentro do Altstadt, a parte de Zürich que se corresponde co centro histórico da cidade, un pouco antes da confluencia do río Sihl no Limmat. O Sihl atravesa a estación por medio dun túnel que pasa baixo as vías.

Historia
--------

Vista aérea da estación de Zürich e a súa contorna en 1907
Gustav Albert Wegmann edificou a estación na daquela zona noroeste da cidade, era a estación final da primeira liña ferroviaria, *Spanisch-Brötli-Bahn*, que conectaba as cidades de Zürich e Baden e que se inaugurou o 9 de agosto de 1847. En 1871 o edificio substituíuse por unha nova construción, obra de Jakob Friedrich Wanner, a súa entrada principal era un arco de triunfo e o estilo era neorrenacentista de arenita, con pasos para peóns e cunha abondosa decoración e fachinelos, restaurantes e salóns. Os corredores de pedra con arcos e fiestras dan unha impresión sinxela e monumental do interior da estación.

Notas
-----

1. ↑  Benjamin Weinmann (9 de maio de 2015). "SBB-Prognose: Bahnhöfe platzen aus allen Nähten". *Schweiz am Sonntag*.
2. ↑  "The world’s busiest train stations". *railwaytecnology.com*. 9 de agosto de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q224494
* WorldCat
* VIAF: 247829369
* GeoNames: 6324510
* GND: 4549527-0
* Structurae: 20046479

 |