Pedal Ibanez CF7 *Chorus*/*Flanger*.
Exemplo de *flanger*. Unha mostra pequena seguida de dúas versións con *flanger*.
O ***flanger*** é un efecto de son que produce un son característico metalizado oscilante, sobre todo en frecuencias medias e altas. O efecto *flanger* obtense duplicando a onda sonora orixinal; unha das ondas mantense limpa de procesado, mentres que á segunda se lle aplica un *delay* (atraso) de entre 5 e 25 milisegundos, co que se crea un efecto de *comb filter* (filtro de peite), que actúa respectando os harmónicos.

Características
---------------

Este efecto ten a súa orixe nas gravacións magnetofónicas en cinta aberta. Consiste en mesturar o sinal orixinal cunha copia retardada no tempo, coa particularidade de que o retardo é moi breve pero varía de forma periódica.

Os controis máis comúns nos aparatos de procesado de *flanger* son:

* Atraso: é o desfase máximo da onda duplicada respecto da orixinal.
* Frecuencia: é a frecuencia de oscilación do desfase da onda duplicada.
* Profundidade: é a cantidade de onda orixinal que se mestura.

O flanger, debido ao seu son tan característico é denominado como o efecto de "avión a reacción", a característica do seu son aínda é máis evidente se se aplica a un ruído branco.

Aínda que a orixe do *flanger* está nas gravacións magnetofónicas en cinta aberta, na década dos 70 os avances tecnolóxicos fixeron posible crealo nun estado sólido chamado pedal, utilizando a tecnoloxía de circuítos integrados. Estes dispositivos divídense en dúas categorías: analóxica e dixital.

O pedal de *flanger* máis coñecido é o Electro Harmonix Mistress xunto co BOSS Flanger BF-3. O efecto *flanger* na maioría dos casos é un efecto dixital e baséase na tecnoloxía DSP.

Historia
--------

Este é un dos efectos máis utilizados na actualidade tanto en guitarras coma en baixos eléctricos, e incluso en voces. De feito segundo o historiador Mark Lewisohn foi Lennon o que lle puxo nome a este efecto durante unha gravación, na que este comezou a chamar o proceso ADT como *flanger*, para pedirlle así a George Martin (produtor de *The Beatles*) que dobrara a voz dunha canción e así evitar ter que volver gravar outra voz por baixo. *The Beatles* tiveron tanta influencia que se foi estendendo o termo *flanger* ata a actualidade. A primeira pista dos Beatles na que se fixo uso deste efecto foi en Tomorrow Never Knows do disco Revolver, que foi gravado o 6 de abril de 1966.

Outros din que foi George Chkiantz, un enxeñeiro empregado dos OLYMPIC STUDIOS en Londres. Nese mesmo ano The Small Faces utilizan na gravación do seu sinxelo *Itchcoo Park* este efecto.

Así comezou a súa andaina o efecto *flanger* ata os nosos días, nos que se converteu nun dos efectos máis coñecidos no mercado.

Notas
-----

1. ↑  Lewisohn, Mark. *The Beatles: Recording Sessions* (Nova York: Harmony Books, 1988), páxina 70.
2. ↑  Hodgson, Jay (2010). *Understanding Records*, p.142. ISBN 978-1-4411-5607-5. Interludios entre coro e verso en 0:50–1:07, 1:40–2:05, e 2:20–2:46.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Phaser
* Ecualizador
* Filtro comb
* Mesa de mesturas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1323480
* MAG: 28838541

 |