recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Felisindo Álvarez Xesteira**, nado no Carballiño en 1899 e finado en 1989, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Lino Álvarez Álvarez. Na ditadura de Primo de Rivera promoveu o periódico *Hermandad* en 1928 e fundou un círculo republicano no Carballiño. Militante do Partido Radical Socialista, durante a Segunda República foi alcalde do Carballiño (1931-1934) e deputado provincial. En novembro de 1933, aínda sendo alcalde, pasouse ao Partido Republicano Gallego, integrándose posteriormente en Izquierda Republicana, da que foi elixido vocal do Comité Nacional en abril de 1934. Cesado como alcalde en outubro de 1934, foi reposto en febreiro de 1936, permanecendo no cargo ata o 19 de abril, cando dimitiu para ser presidente da Deputación de Ourense ata o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936.

Durante a Guerra civil foi xuíz de Albocácer (Castellón) e Xuíz Especial instrutor do Tribunal Especial de Garda número 1 de Valencia. Despois da guerra foi detido e estivo en prisión. Saíu en liberdade provisional da Prisión Sanatorio de Porta-Coeli (Valencia) en agosto de 1941. Foi promotor do cine Xesteira de Ourense.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Maximino Prada Pérez** |  **Alcalde do Carballiño** 1931 - 1934 | Sucesor:**Amancio Paradela Moure** |
| Predecesor:**Amancio Paradela Moure** |  **Alcalde do Carballiño** 1936 | Sucesor:**Aquilino Sánchez Rodríguez** |
| Predecesor:**José Rodríguez Bouzo** |  **Presidente da deputación de Ourense** 1936 | Sucesor:**Manuel Quiroga Macia** |

Recoñecementos
--------------

O Concello do Carballiño concedeulle a insignia de ouro e fíxolle unha homenaxe o 30 de agosto de 1987.

Vida persoal
------------

Casou no Carballiño con Rosa Valeiras en febreiro de 1927.

Notas
-----

1. ↑  Gaceta de la República
2. ↑  *BOE*, 15-8-1941, p. 6269.
3. ↑  La Voz de Galicia, 31-8-1987, p. 11.
4. ↑  *Vida Gallega*, 28-2-1927, p. 37.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Novelle López, Laura; Prada Rodríguez, Julio (2002). Grupo Marcelo Macías ; Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense, ed. "Da axitación republicana á represión franquista. O Carballiño (1930-1942)". *Boletín Auriense*. XXXII (XXXII): 171–194.

### Ligazóns externas

* Felisindo Álvarez Entrevista, 1 de 2
* Felisindo Álvarez Entrevista, 2 de 2
* Os Presidentes da Deputación
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Francisco Trigo.

**Francisco Trigo García**, nado en Carral o 18 de novembro de 1910, foi un futbolista galego. Xogaba na demarcación de gardameta. Era o pai do tamén futbolista Francisco Trigo Guillemette.

Traxectoria
-----------

Na tempada 1933–34 xogou no Deportivo da Coruña, en Segunda División, á sombra do porteiro titular Rodrigo García Vizoso. Debutou da man do adestrador Fernando Fariña na xornada 17, nun empate a domicilio fronte ao Deportivo Alavés (2–2), xogando tamén o seguinte partido fronte ao Real Murcia no vello Parque de Riazor, que rematou en vitoria (2–1). Na tempada 1934–35 foi novamente suplente, neste caso do retornado Isidro Rodríguez, aínda que participou en 6 encontros e empezou sendo o porteiro titular do equipo dirixido por Félix Gila.

Na tempada 1935–36 fichou polo Racing de Santander, en Segunda División. No club cántabro permaneceu até a campaña 1939–40, sumando un total de 10 encontros xogados.

Notas
-----

1. ↑  Real Racing Club

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
Coordenadas: 16°38′00″S 67°47′27″O﻿ / ﻿-16.63333, -67.79083

O Illimani dende A Paz, Bolivia.
O **Illimani**, con 6.438 metros sobre o nivel do mar, é unha montaña de Bolivia, situada preto da cidade de A Paz. É a maior altura da Cordilleira Real e a segunda de Bolivia (detrás do Sajama, que pertence á Cordilleira Occidental (Bolivia). Atópase situado na Provincia Pedro Domingo Murillo.

O Illimani é un enorme macizo de máis de 8 km de lonxitude e catro cumes que exceden os 6.000 msnm, estas discorren de noroeste a sueste, e delas é o último nevado da Cordilleira Real de norte a sur; polo norte o cordón comeza co Nevado Illampu e termina polo sur co Illimani (suroeste).

Dende enriba, no cume, domínase o altiplano, o lago Titicaca, até o Perú, o Sajama até Chile e os vales baixando cara á Amazonia.

Toponimia
---------

Existe consenso sobre a orixe prehispánico do nome Illimani, pero coñécense diversas interpretacións e denominacións paralelas coas que se designaba esta montaña. Os poboadores aimarás que habitaban a cidade chamábano Illemana, por onde nace o sol; outros o denominaban Jilir - Mamani ou o fillo máis vello.

O cumio da esquerda coñecíase como Khunu Urucuncu, oso de neve; á cima central, Chapa Punku ou porta de espuma, e á da dereita Khunu Chaubiri, miradoiro de neve.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q148521
* EBID: ID
* GeoNames: 3914272

 |
Floema
Sección transversal dun talo da planta de liño:  
 
1. Medula,  

2. Protoxilema,  

3. Xilema,  

4. **Floema**,  

5. Esclerénquima (Fibra basta),  

6. Córtex,  

7. Epiderme
O **floema** ou **líber** é un tecido propio dos vexetais vasculares que se xera a partir do cámbium, e é o responsable do transporte das substancias elaboradas tales coma a sacarosa, os aminoácidos ou os alcaloides, desde órganos produtores (maioritariamente follas) ata órganos consumidores, como flores, froitos ou raíces. Isto explica a necesidade de que sexa un vaso bidireccional.

Tipos celulares
---------------

Células cribosas: Células vivas carentes de núcleo e cloroplastos con parede celular "cribosa" é dicir, furadada para permitir o transporte das substancias.

Células Parenquimáticas: Son as células que posúen a maquinaria celular para atender ás células cribosas.

Hipóteses do transporte
-----------------------

Transporte Pasivo mediante potenciais hídricos favorábeis.

Transporte activo mediante electroósmose de ións de potasio, isto atraería ás substancias cargadas negativamente.

Transporte activo mediante correntes citoplasmáticas causadas por movementos peristálticos das células cribosas.

Transporte activo mediante o emprego de filamentos de actina, isto explicaría o cambio de dirección que sofre o floema.

Probablemente o movemento dos fluídos do floema débase a unha combinación de todos eles, é dicir, o bombeo de solutos cara células adxuntas provoca un descenso do potencial hídrico (máis favorábel), plasmolizando a anterior, e producindo turxencia na seguinte, o que provocará que se repita o ciclo. Esta mobilización de solutos estará probabelmente provocada polos filamentos de actina e consecuencia de todo isto serán movementos peristálticos nas células cribosas.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *floema*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *líber*.
3. ↑  Definición de Floema no *Dicionario de Galego* de Ir Indo e a Xunta de Galicia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q185138
* BNCF: 34521
* BNF: 12254759c
* EBID: ID
* GEC: 0109460
* GND: 4174299-0
* JSTOR: secondary-phloemsecondary
* LCCN: sh85101014
* MAG: 35496372
* NDL: 00570884

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D052585
* UMLS: C1720878

 |
**Francisco Simón Calvet**, coñecido como **Simón**, nado en Barcelona o 11 de outubro de 1917 e finado o 7 de febreiro de 1978, foi un futbolista catalán. Xogaba de porteiro.

Traxectoria
-----------

Co gallo do servizo militar que o levou a Galiza, fichou polo Deportivo da Coruña no ano 1940. Na tempada 1941–42 formou parte do cadro de xogadores do Deportivo da Coruña que fixo a súa estrea en Primeira División, mais sendo o suplente de Juan Acuña e sen xogar ningún partido. O seu debut na máxima categoría produciuse na tempada 1942–43, nun partido a domicilio contra o Real Oviedo que rematou en empate (1–1). Nesta campaña, así como nas seguintes, foi o suplente de Acuña.

Na tempada 1945–46, co Deportivo en Segunda División logo de descender a campaña anterior, firmou polo Celta de Vigo por un prezo de 60.000 pesetas máis a cesión de Bermejo. Debutou na xornada 12, nunha vitoria a domicilio sobre o Hércules CF (1–4), substituíndo o meta Gonzalo Marzá e quedando Simón coa titularidade para as seguintes campañas.

A gran tempada do Celta e de Simón foi a 1947-48, na que o equipo rematou o campionato ligueiro en cuarta posición e acadou o subcampionato da Copa de España. Perdeu a final copeira ante o Sevilla FC tras unha agónica semifinal ante o RCD Espanyol que precisou de dous partidos de desempate a mesma semana da final. Na final de Copa o porteiro tívose que retirar lesionado tras un golpe no segundo gol do Sevilla, quedando o Celta con dez xogadores ao non permitir as substitucións o regulamento da época e tendo que ocupar a posición de gardameta o central Gabriel Alonso. O encontro remataou 4-1, cun Celta que acabou con 9 xogadores tras a expulsión de Pahiño.

Permaneceu no Celta até a campaña 1953–54, xogando dous partidos nese ano. Retirou do fútbol con case corenta anos para ir vivir ás Pontes.

| * v
* c
* e
Deportivo da Coruña – Tempada 1941–42 |
| --- |
| *Debut en Primeira División* |
| 
* Acuña
* Víctor
* Pedrito
* Reboredo
* Muntaner
* Bienzobas
* Guimeráns
* Cuca
* Caballero
* Chao
* Elícegui
* Simón
* Tamargo
* Chacho
* Montserrat
* Verdín
* Mayoral
* Molaza
* Hilario Marrero
* Breijo
* Quintas
* Adestrador: Mariño (1–12)
* Chacho (13–26)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12388966
* BDFutbol: 10018
* Transfermarkt: 313922

 |
O **Himno Nacional Arxentino** é o himno oficial da Arxentina. Foi escrito por Vicente López y Planes en 1812 e composto por Blas Parera un ano máis tarde. Orixinalmente foi denominado *Marcha patriótica*, logo *Canción patriótica nacional* e posteriormente *Canción patriótica.* Unha publicación en 1847 chamouno "Himno Nacional Arxentino", nome que conservou e co cal é coñecido.

Historia
--------

Vicente López y Planes, autor da letra do Himno Nacional Arxentino.
O 24 de maio de 1812 presentouse na "*Casa de Comedia*" de Buenos Aires a obra teatral "*O 25 de Maio*", referida á Revolución de Maio de 1810, de Luis Morante. A mesma remataba cun himno escrito polo propio Morante, ó que o español Blas Parera puxera música, coreado polos actores. Un dos espectadores, o porteño Vicente López y Planes, sentiuse inspirado e esa mesma noite escribiu a primeira estrofa dun himno para substituír o anterior.

Blas Parera y Moret, autor da música do Himno Nacional Arxentino.
O Triunvirato entendeu que debía darlle ó pobo un canto nacional de maior importancia que o que até entón se entoaba. Nun oficio do 22 de xullo de 1812 dirixido ao Cabido de Buenos Aires, suxería a este que mandase a compor "a marcha da patria", para ser executada ó principio das funcións teatrais, debendo o público escoitala de pé e descuberto, así como nas escolas ó rematar diariamente as clases.

A Asemblea Xeral Constituínte do Ano XIII ordenou compor a letra do himno con data 6 de marzo de 1813 e aprobouno como "Marcha Patriótica" o 11 de maio dese ano. O día seguinte encargoulle compor unha nova música a Blas Parera. Nunha soa noite terminou a partitura.

Segundo a tradición, o 14 de maio de 1813, na casa de Mariquita Sánchez de Thompson cantouse por primeira vez, sendo aquela dama quen interpretou as súas estrofas. Estímase que a obra foi presentada o mesmo día 25 de maio de 1813, xa que o día 28 dese mesmo mes cantouse no teatro durante unha función patriótica efectuada durante a noite. Logo coñeceríase como *Canción Patriótica Nacional*, e máis tarde simplemente como *Canción Patriótica.* Pero nunha copia de 1847 aparece titulada como *Himno Nacional Arxentino*, nome que recibe na actualidade.

Notas
-----

1. ↑  Ministerio de Educación da Nación. Efemérides Culturais Arxentinas http://www.me.gov.ar/efeme/diahimno/parera.html

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172495
* MusicBrainz: ID

 |
Exemplos de adornos con notas grace.
Unha **nota grace** é un tipo de notación musical que representa diversos tipos de adornos musicais. Polo xeral imprímese en tipografía máis pequena para indicar que non é un elemento esencial desde un punto de vista melódico e harmónico. Cando se expresa en forma illada, polo xeral, representa unha *acciaccatura*. Cando se escriben en grupos, as notas grace poden ser interpretadas como indicando diversas clases diferentes de ornamentos, dependendo da interpretación.

Notación
--------

En notación musical, unha nota grace distínguese dunha nota estándar polo tamaño da tipografía. Unha nota grace represéntase mediante a impresión nun tamaño moito máis pequeno ao utilizado para imprimir unha nota estándar, ás veces cunha barra oblicua atravesando o vástago da nota (se hai dúas ou máis notas grace, pode escribirse unha barra oblicua sobre o vástago da primeira nota pero non das notas grace subsecuentes). A presenza ou ausencia dunha barra oblicua no vástago dunha nota a miúdo interprétase como indicando a intención dunha *acciaccatura* ou *appoggiatura*, respectivamente.

As obras dalgúns compositores, especialmente Frédéric Chopin, ás veces conteñen longos grupos de notas impresas co tamaño máis pequeno que se reserva para as notas grace simplemente para indicar que o lapso de tempo requirido para executar estas notas como unha unidade é un aspecto subxectivo que debe decidir o músico que executa a peza. Estes grupos de notas escritas en tipografía pequena poden estar ou non acompañadas por unha nota principal, e por tanto poden ou non ser consideradas como notas grace na súa análise.

Notas
-----

1. ↑  Music Notation: Theory and Technique for Music Notation (Berklee guide). Mark McGrain (1991) 216 pag. ISBN 9780793508471, ISBN 978-0793508471

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nota pantasma
* Adorno (música)
* *Appoggiatura*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4334
* EBID: ID
* JSTOR: grace-notes
* MAG: 2781399027

 |
**Eudosia Lorenzo Diz**, nada en Fradalvite (Lobeira) o 14 de agosto de 1917 e finada no Departamento de Reunión o 16 de decembro de 2004, foi unha mestra galega.

Traxectoria
-----------

Filla de Agustín Lorenzo Puga e Basilisa Diz González. Dende 1923 foi á escola da aldea de Chaos de Limia. Ingresou na Normal de Ourense en 1931 e rematou a carreira de mestre en 1935. Exerceu como mestra en San Xes de Vilariño. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse o 20 xullo nas terras de Castro Laboreiro coa súa familia. Dous anos despois, o 29 de xullo de 1938, fuxiron para evitar ser executados polos falanxistas. Foi expulsada de Portugal o 10 de agosto. Estivo exiliada en Marrocos mais de 25 anos, onde casou cun francés en xuño de 1943.

En 1965 a familia emigrou a Aix-en-Provence, preto de Marsella. Despois da morte do seu home en 1992, continuou a vida cos fillos en Grenoble e Alfortville (París) e posteriormente no departamento de Reunión onde morreu en decembro de 2004. En 1999 foi reintegrada no maxisterio.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Morais, Carlos; Féron Lorenzo, Paul (2020). *Eudosia Lorenzo Diz, a jovem mestra do Val do Límia. Umha aproximaçom biográfica*. Comité pola Memória Histórica do Val do Límia.

* Le parcours d'Eudosia Lorenzo Diz et de ses parents refugiés et cachés au Portugal de 1936 à 1938. *(en francés)*

### Ligazóns externas

* Eudósia: a refugiada galega que Castro Laboreiro escondeu
Grade do Allo (Zas).
Este artigo trata sobre o instrumento agrícola. Para o signo tipográfico véxase: Grade (signo).
Para a parroquia do concello lugués de Chantada véxase: A Grade, Chantada.
A **grade** é un instrumento agrícola tradicional constituído por unha armazón de trabes que se entrecruzan en ángulo recto, que está dotado de dentes, máis ou menos próximos uns aos outros, e situados na súa parte inferior, e que permite traballar a terra superficialmente, achairándoa, rompendo os terróns e recubrindo o solo, de xeito que fique preparada para o sementado e a xerminación. Adoita ser arrastrada por un animal grande (cabalaría, boi) e cargado, con grandes pedras polo normal, se se busca que posúa un maior peso. O enganche efectúase entón cun pau ou cadea, denominado soliño ou *cambón*.

As grades modernas adoitan ser enteiramente metálicas e están deseñadas e preparadas de xeito diferente para efectuar labores especializados.

Grade moderna de metal

Étimo
-----

O nome galego *grade* procede de *crate(m)*, caso acusativo do substantivo latino *cratis, -is* ou *crates, -is* que tiña o significado de "canizo; rastrelo".

Historia
--------

A grade semella ser unha evolución do primitivo canizo, un simple entrelazo de canas ou varas, que se empregou en principio, cargado de pedras, coa mesma finalidade, e de feito subsistía, no século XX aínda, no mundo rural galego. O entramado de madeira, coas puntas ou dentes inferiores, debeu ser ideado durante a Idade Media. Desde aí evolucionou para aparellos máis complexos e totalmente metálicos. 

Emprego dunha grade medieval tirada por cabalo, *Outubro*, ilustración de Les Très Riches Heures du Duc de Berry, ca. 1412-1416

Diferentes tipos de grades
--------------------------

Entre as grades modernas especializadas pódense indicar:

* grade de dentes ríxidos;
* grade de dentes vibrantes ou móbeis;
* grade amolecedora
* grade rotativa
* grade alternativa

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Grade*** |
**Francisco Vega Ceide**, coñecido como **Francisco de Fientosa**, nado no Cordón (Santa Locaia, Castro de Rei) o 22 de maio de 1912 e finado en Aravaca en novembro de 1936, foi un poeta galego.

Traxectoria
-----------

Parente de Xosé Crecente Vega do que foi discípulo. Poeta vangardista con gran fidelidade por Noriega Varela. Foi asasinado en Aravaca en novembro de 1936, nunha vinganza por celos de compañeiros de estudos da Universidade Central de Madrid.[] O franquismo tratou de manipular a súa morte, o 26 de xuño de 1939 celebrouse na igrexa de Santa Locaia o funeral polo seu eterno descanso e publicaron unha nota necrolóxica co texto:

> 
> 
> El señor Don Francisco Vega Ceide (Francisco de Fientosa), Licenciado en Filosofía y Letras, murió por Diós y por la Patria vilmente asesinado por las hordas marxistas en Madrid, en el mes de noviembre de 1936 a los 24 años de edad. R.I.P.
> 
> 

Tamén na fachada da Universidade Complutense aparece o seu nome na lista dos que morreron "Por Dios y por España".

Obras
-----

Escritor en castelán, tamén ten poemas e escritos en galego. En vida publicou tres libros: *Lendas* (1931), libro de poemas en galego que hoxe está desaparecido, *Triángulo isósceles*, poemario publicado en Madrid en 1934 e *El alba del quechemarín*, poemario publicado en Santiago en 1935. Deixou rematados outros dous volumes: o poemario *Trébol de cuatro hojas* e un de prosa titulado *Gente cordial*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Polín, Ricardo (2002). *A primeira luzada. Obras completas de Francisco de Fientosa*. Sada: Do Castro. ISBN 84-8485-075-7.
* Palabra contra espada por Fientosa (1912-1936) de Ricardo Polín.
* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores* (en castelán). Bibliófilos Gallegos.
* Fernández del Riego, F. (1992) [1990]. *Diccionario de escritores en lingua galega* (2ª ed.). Do Castro. ISBN 84-7492-465-0.

### Ligazóns externas

* No centenario do mártir das letras chairegas Arquivado 30 de maio de 2020 en Wayback Machine.
* 100 años de Francisco de Fientosa *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30608390
* WorldCat
* VIAF: 36290630
* ISNI: 0000 0000 3557 4232
* LCCN: n2003046632
* SUDOC: 077101162

 |
**Hindustan Aeronautics Limited** (**HAL**) é unha compañía aeroespacial e de defensa estatal india con sede en Bangalore. Está gobernada baixo a dirección do Ministerio de Defensa do país.

A corporación estatal traballa principalmente en operación aeroespaciais e no presente tamén se dedica ao deseño, fabricación e montaxe de avións, motores a reacción e helicópteros. Ten varias instalacións distribuídas por toda a India incluíndo Nasik, Korwa, Kanpur, Koraput, Lucknow, Bangalore, Hyderabad e Kasaragod. O cazabombardeiro HAL HF-24 Marut foi o primeiro caza feito na India.

Produtos propios
----------------

### Avións agrícolas

* HA-31 Basant

### Avións de adestramento

* HAL HT-2
* HAL HPT-32 Deepak
* HAL HJT-16 Kiran
* HAL HTT-34
* HAL HTT-35
* HAL HJT-36 Sitara
* HAL HTT-40
* HAL HJT 39

### Avións de observación e recoñecemento

* HAL Krishak

### Avións de transporte e pasaxeiros

* NAL Saras
* Ilyushin Il-276
* HAL/NAL Regional Transport Aircraft

### Cazas

* HAL HF-24 Marut
* HAL Tejas
* Sukhoi Su-30MKI
* Sukhoi/HAL FGFA
* HAL AMCA

### Helicópteros

* HAL Dhruv
* HAL Light Combat Helicopter
* HAL Light Utility Helicopter
* HAL Medium Lift Helicopter
* HAL Rudra

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da compañíaArquivado 24 de febreiro de 2011 en Wayback Machine.
A **gravidade API** ou **densidade API**, das súas siglas en inglés *American Petroleum Institute*, é unha medida da densidade que describe como pesado ou livián o petróleo en comparanza coa auga. Se os grados API son maiores que 10, é máis lixeiro que a auga, e polo tanto flotaría nesta.

Usos e características
----------------------

A gravidade API é tamén usada para comparar densidades de fraccións extraídas do petróleo. Por exemplo, se unha fracción de petróleo flota noutra, significa que é máis liviá, e polo tanto a súa gravidade API é maior. Matematicamente a gravidade API non ten unidades (ver a fórmula abaixo). Con todo sempre ao número colócaselle a denominación grado API. A gravidade API é medida cun instrumento denominado hidrómetro.

### Fórmula da gravidade API

A fórmula usada para obter a gravidade API é a seguinte:

{\displaystyle Gravidade~API={\frac {141.5}{PE}}-131.5}
A fórmula usada para obter o peso específico do líquido derivada dos grados API é a seguinte:

{\displaystyle PE\ {\mbox{a}}~60^{\circ }{\mbox{F}}={\frac {141.5}{Gravidade~API+131.5}}}
60 °F (ou 15 5/9 °C) é usado como o valor estándar para a medición e reportes de medicións.

Polo tanto, un cru pesado cunha gravidade específica de 1 (esta é a densidade da auga pura a 60 °F) terá a seguinte gravidade API:

{\displaystyle {\frac {141.5}{1.0}}-131.5=10.0^{\circ }{\mbox{API}}}
### Clasificación do petróleo segundo a Gravidade API

Xeralmente, un maior valor de gravidade API nun produto de refinaría representa que este ten un maior valor comercial. Isto basicamente debido á facilidade (operacional e económica) de producir destilados valiosos como gasolina ou gasóleo con alimentacións de crus liviáns e aos altos rendementos dos mesmos. Esta regra é válida ata os 45 grados API, máis aló deste valor as cadeas moleculares son tan curtas que fan que os produtos teñan menor valor comercial.

O Petróleo é clasificado en lixeiro, medio, pesado e extrapesado, de acordo á súa medición de gravidade API.

*Petróleo lixeiro ou de base Parafínica*: Posúe máis de 31,1 ºAPI. Contén, alén de alcanos, unha porcentaxe do 15 a 25% de cicloalcanos.
*Petróleo medio ou de base Nafténica*: Posúe entre 22,3 e 31,1 ºAPI. Alén de alcanos, contén tamén do 25 a 30% de hidrocarburos aromáticos.
*Petróleo pesado ou de base Aromática*: Posúe menos de 22,3 ºAPI e é constituído, practicamente, só de hidrocarburos aromáticos.
*Petróleo extra-pesado*: Posúe ºAPI menor que 10.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q29246
* EBID: ID
* GEC: 0004504
* MAG: 43785746

 |
O **Festival Internacional de Cinema de Venecia** (en italiano: *Mostra Internazionale d'Arte Cinematografica di Venezia*) é un festival de cinema que se celebra anualmente na cidade italiana de Venecia enmarcado dentro das actividades da Bienal de Venecia

Premios
-------

A máxima distinción é o León de Ouro que o xurado concede á mellor película. Ademais, tamén premia ao mellor director co León de Prata, ao mellor actor e á mellor actriz coa Copa Volpi e distingue con Leóns de Ouro especiais a distintas personalidades do mundo do cinema en recoñecemento a toda a súa carreira.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Festival Internacional de Cinema de Venecia*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial *(en italiano)* *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q49024
* WorldCat
* VIAF: 140204627
* CiNii: DA06052200
* EBID: ID
* IMDb: ev0000681
* ISNI: 0000 0001 2097 4812
* LCCN: n50074885
* NKC: ko2008416991

 |
Un **himno nacional** (do lat. *hymnu*) é unha música ou canción patriótica recoñecida polo goberno dun país como a música ou canción oficial daquela nación. Durante os séculos XIX e XX, co crecemento dos nacionalismos, a maioría dos países independentes adoptaron un himno nacional oficial. No caso das nacións sen estado o himno adoita ser elaborado ou recollido polos movementos de reivindicación e liberación nacional, e normalmente acaban por ser total ou parcialmente recoñecidos polo estado que ostenta a soberanía, incluso sen que a separación ou independencia se produza.

Así cancións como o Himno de Galicia, o Himno de Cataluña, ou o Himno de Euskadi, representan respeitivamente as identidades do pobos galego, catalán e éuscaro, son os seus himnos nacionais, aínda cando estes só teñen recoñecida unha autonomía e non o dereito de autodeterminación.

Un exemplo moi ilustrativo de todo o dito áchase precisamente no himno galego, con letra de Eduardo Pondal e música de Pascual Veiga; foi historicamente defendido polo nacionalismo galego, e posteriormente, coa caída do franquismo adoptado (só unha parte) como himno da nacionalidade histórica como figura no estatuto de autonomía. O nacionalismo, porén, mantén viva a versión completa do mesmo e a súa reivindicación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23691
* BRE: 2373338
* EBID: ID
* GEC: 0236409
* JSTOR: patriotic-songs
* NDL: 00959011
* NKC: ph126183

 |
**Frederico Guillerme II Posthumus de Wettin**, nado en Weimar o 12 de febreiro de 1603, e finado en Altenburgo o 22 de abril de 1669, foi un nobre alemán, duque de Saxonia-Altenburgo da póla ernestina da Casa de Wettin.

Traxectoria
-----------

Frederico Guillerme era o sexto fillo do segundo matrimonio do duque Frederico Guillerme I de Saxonia-Weimar coa condesa palatina Ana María de Wittelsbach, filla primoxénita do duque Filipe Luís do Palatinado-Neuburgo e de Ana de Cléveris. Esta última, filla do duque Guillerme V o Rico e da arquiduquesa austríaca María de Habsburgo. Naceu póstumo, pois o seu pai morreu antes do seu nacemento.

O 18 de setembro de 1638, Frederico Guillerme II casou en Altenburgo con Sabela Sofía de Hohenzollern (1616-1650), filla do administrador protestante de Magdeburgo, Cristián Guillerme de Brandeburgo. O matrimonio mantívose sen fillos.

O 11 de outubro de 1652, casou por segunda vez con Madalena Sibila de Saxonia (1617-1668), a filla máis nova do elector Xoán Xurxo I de Saxonia e da súa segunda esposa Madalena Sibila de Prusia, filla do duque Alberte Frederico de Prusia e de María Leonor de Cléveris. Madalena Sibila estivo casada anteriormente co príncipe herdeiro danés Cristián.

Do seu matrimonio con Madalena Sibila, tiveron os seguintes fillos:

* Cristián (1654-1663), príncipe herdeiro de Saxonia-Altenburgo, morto novo;
* Xoana Madalena (1656-1686) casada co duque Xoán Adolfo I de Saxonia-Weissenfels (1649-1697);
* Frederico Guillerme III (1657-1672), o derradeiro representante da Casa de Saxonia-Altenburgo.

En 1664, Frederico Guillerme II en Hummelshain, mandou construír un pavillón de caza. Do mesmo xeito que en 1665, quería Frederico Guillerme II para a súa esposa Madalena Sibila tomar precaucións e construíu un fermoso sitio, con sede en Altenburgo, o Magdalenenstift.

Frederico Guillerme II foi sucedido polo seu fillo Frederico Guillerme III baixo a rexencia do elector Xoán Xurxo II de Saxonia e do duque Mauricio de Saxonia-Zeitz.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Frederico Guillerme II de Saxonia-Altenburgo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* August Beck: *Friedrich Wilhelm II. (Herzog von Sachsen-Altenburg)*. En: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Vol .7, Duncker & Humblot, Leipzig 1877, pp. 792–794.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q64193
* WorldCat
* VIAF: 71776462
* CERL: cnp00946146
* DeutscheBio: 102109168
* GND: 102109168
* ISNI: 0000 0001 0986 1585
* NTA: 323906281
* WikiTree: Of\_Saxe-Altenburg-3

 |
A **Federación de Pelota Valenciana** (en valenciano *Federació de Pilota Valenciana*) é unha organización pública que se dedica a regulamentar, organizar competicións e fomentar a difusión do deporte da pelota valenciana. O seu presidente é Ramón Sedeño Clemente.

*Pilota valenciana*
Teñen licenza de xogador de pelota afeccionado 2.003 persoas, nas escolas de pelota hai 756 alumnos para 28 monitores, e os pelotaris profesionais son 77, e os trinquets teñen 15 marchadores recoñecidos. (Datos de 2003)

Historia
--------

En 1925 nace en Donostia a *Confederación Española de Pelota Vasca*, que funcionará até a Guerra Civil do 1936. Ó acabar a contenda, o *Consejo Nacional de Deportes* creou a *Federación Española de Pelota*, da cal era integrante a acabada de nacer *Federació Valenciana de Pilota*, xa que sabían que se xogaba coa man. Unha mostra desta ignorancia e despreocupación foi que escolleron coma presidente a José Marín, exfutbolista do Valencia CF. Os seguintes presidentes tampouco eran xente relacionada co xogo senón xente doutros deportes, con algunha excepción.

O 15 de febreiro de 1984 o Pleno do Consello da Generalitat Valenciana desprega a normativa do Decreto do 5 de decembro de 1983 que regula a constitución de federacións valencianas de deportes autóctonos coma instrumento para agrupar asociacións e deportistas impulsando a práctica e a promoción.

A Federación instituíu o 14 de xuño coma o *Dia de pilota*, en lembranza da data da prohibición (no 1391) de xogar á pelota dentro dos muros da cidade de Valencia.

Competicións oficiais
---------------------

**Professionais**

* Escala i Corda
	+ Trofeu Individual Bancaixa, Trofeu President de la Generalitat
	+ Circuit Bancaixa
* Raspall
	+ Campionat Individual de Raspall, trofeu President de la Generalitat
	+ Campionat per Equips de Raspall

**Afeccionados**

* Escala i Corda
	+ Campionat Autonòmic d'Escala i Corda
	+ Lliga Caixa Popular
* Frontó
	+ Campionat Autonòmic de Frontó Individual
	+ Campionat Autonòmic de Frontó per Parelles
* Galotxa
	+ Campionat Autonòmic Interpobles
	+ Supercopa de Galotxa
	+ Trofeu el Corte Inglés
	+ Copa Generalitat de Galotxa
* Llargues
	+ Lliga a Llargues d'Alacant
* Palma
	+ Lliga a Palma
* Perxa
	+ Lliga a Perxa
* Raspall
	+ Campionat Autonòmic de Raspall al carrer
	+ Campionat Autonòmic de Raspall en trinquet

Relacións internacionais
------------------------

Dende 1992, a *Federació de Pilota Valenciana* forma parte da Confederación Internacional de Xogo de Pelota, a cal organiza cada ano os Campionatos Internacionais de Pelota, nos que participa a Selección Valenciana de Pelota.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da Federación de Pelota Valenciana
* II Congreso Mundial de Pelota a Man do 25 ao 28 de abril de 2007
Segundo o *Dicionário de Comunicaçao* de Rabaca e Barbosa, por imaxe entendemos a representación dun obxecto por medios visuais, gráficos, plásticos ou fotográficos (fotografía, deseño, escultura, televisión, cine etc.). Por texto entendemos, desde a perspectiva da glosemática, todo conxunto analizable de signos: un enunciado calquera, sexa falado ou escrito (o texto pode coincidir cun verso, unha frase, un fragmento dunha conversa ou coa lingua na súa totalidade).

Os soportes dos códigos comunicativos dos medios impresos e audiovisuais son polo tanto a imaxe e o texto, entendidos ámbolos dous nun sentido amplo, pois os medios impresos (revistas, xornais, publicidade impresa, separatas,...), fundamentalmente textuais, válense da imaxe, da fotografía, do esquema, do debuxo, como instrumentos para a suxestión da audiencia, como exemplificación ou como divertimento. Os medios audiovisuais, a súa vez, sérvense do texto (presentación de noticias en radio e televisión; diálogos, conversas, monólogos, entrevistas,... que ó cabo teñen unha representación textual) ben como soporte fundamental da comunicación (caso da radio, se ben a voz pode ir acompañada doutros fenómenos auditivos como a música) ou como elemento que se interrelaciona coa imaxe (televisión, cine, audiovisuais,...).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Humor gráfico.
* Banda deseñada.
* Cómic.
* Fotonovela.
**Fredric Brown**, nado o 29 de outubro de 1906 en Cincinnati (Ohio) e finado o 11 de marzo de 1972, foi un escritor norteamericano de ficción científica e misterio.

Traxectoria
-----------

É licenciado en Xornalismo. Comeza a súa carreira exercendo distintas funcións dentro da profesión: foi linotipista, impresor e redactor. No 1937 debuta como narrador dentro do xénero -a través do subxénero policíaco- e no 1941 debuta como novelista de ciencia ficción, se ben xa viña publicando relatos curtos en distintas revistas pulps da época. Brown consegue o recoñecemento do público en ambos os xéneros, se ben os premios e o recoñecemento da crítica serían maiores na súa dedicación ó xénero de ciencia ficción, de feito a súa primeira novela, *A trampa fabulosa*, valeulle o Premio Edgar. Un feito este contraditorio co labor do propio Brown, cunha obra bastante máis ampla na novela negra.

É sobre todo coñecido polos seus contos. Como escritor de CF amósase como un mestre do relato curto, amais de ser un precursor de moitos dos temas da CF contemporánea. O seu estilo reúne a sedución da literatura popular, xunto con enfoques literarios tan pouco característicos do xénero -ata a chegada da súa figura- como o uso do humor, o sarcasmo ou a ironía. Ademais é un dos escritores máis audaces á hora de facer experimentacións narrativas en ficción de xénero. A pesar de que non foi un escritor especialmente popular en vida, a obra de Brown xerou un considerable culto que continúa medio século despois de que realizara o seu derradeiro escrito.

A súa delicada saúde, agravada por problemas co alcol, fixo que Brown mudase de lugar de residencia en varias ocasións, sempre na busca de climas cálidos. Así, trasladarase primeiro de Nova York a Novo México, e máis tarde a California onde, ademais, traballou como guionista televisivo. Precisamente a saúde foi a causa do seu falecemento prematuro, en marzo de 1972.

Novelas de ciencia ficción
--------------------------

* *Universo de Locos* (1946)
* *Por sendas estreladas* (1953)
* *Marciano, vaite a casa!* (1956)
* *Vagabundo do espazo* (1957)
* *O ser mente* (1961)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q363227
* WorldCat
* VIAF: 68926297
* Allmovie: p316223
* AlloCiné: 76886
* BNB: ID
* BNE: XX1153579
* BNF: 118942095
* CANTIC: a11394900
* CiNii: DA02146120
* DeutscheBio: 119251787
* Discogs: 2045703
* Europeana: ID
* FAST: 35840
* Filmportal: ID
* GND: 119251787
* Gutenberg: 32063
* ICCU: CFIV093181
* IMDb: nm0113582
* ISNI: 0000 0001 2137 9513
* LCCN: n79056291
* LibraryThing: brownfredric
* LibriVox: 953
* NDL: 00434532
* NKC: xx0014940
* NLG: 93962
* NTA: 071655255
* OBP: ID
* OL: OL2269483A
* openMLOL: 42793
* PTBNP: 17655
* RSL: 000052679
* SNAC: w60c5mfs
* SUDOC: 026755300
* TESF: brown\_fredric
* TMDb: 39337
* UNZ: BrownFredric
* WikiTree: Brown-81443

 |
| «*Garota de Ipanema*» |
| --- |
|  |
| single de Vinícius de MoraesAntônio Carlos Jobim |
| Lanzamento | 1962 |
| Formato | {{{formato}}} |
| Gravada |  |
| Xénero musical | *bossa nova* |
| Lingua(s) | Portugués |
| Duración |  |
| Discográfica |  |
| Produtor(es) |  |
| Escritor(es) | Vinícius de Moraes |
| Miscelanea | {{{miscelanea}}} |

Praia de Ipanema.
***Garota de Ipanema***, en galego *Rapaza de Ipanema*, é unha canción de *bossa nova* escrita en 1962 por Vinícius de Moraes e musicalizada por Antônio Carlos Jobim. Está considerada a mellor das cancións escritas dentro da *bossa nova*, e foi un dos maiores éxitos musicais a mediados dos setenta. Helô Pinheiro foi a modelo que inspirou a canción.

A canción foi composta orixinalmente para unha comedia musical titulada *Dirigível*, que era unha obra na que estaba traballando Vinícius de Moraes. O título orixinal era "Menina que Passa". A primeira gravación comercial fíxoa Pery Ribeiro en 1962. A versión de Astrud Gilberto, co seu esposo João Gilberto e o saxofonista estadounidense Stan Getz, que aparece no álbum *Getz/Gilberto* de 1963, converteuse nun éxito internacional e foi utilizada en moitas películas, converténdose nun *cliché* dos frívolos anos 60.

En 1963 Norman Gimbel fixo unha adaptación da letra en inglés, "The Girl from Ipanema".

Helô Pinheiro.
A canción está inspirada en Heloísa Eneida Menezes Paes Pinto (tamén coñecida como Helô Pinheiro), unha moza de 18 anos que vivía sobre a rúa Montenegro, no distinguido e famoso barrio Ipanema, no Río de Xaneiro. Cada día pasaba polo popular bar-café "Veloso" camiño á praia, atraendo a atención dos concorrentes, entre eles Jobim e Moraes. En *Revelação: a verdadeira Garota de Ipanema*, Moraes escribiu que ela era:

> 
> 
> [...] o paradigma do bruto carioca; a moza dourada, mestura de flor e serea, chea de luz e de graza mais cuxa visión tamén é triste, pois leva consigo, camiño do mar, o sentimento da que pasa, da beleza que non é só nosa... é un don da vida no seu lindo e melancólico fluír e refluír constante.
> 
>

Notas
-----

1. ↑  "Helô Pinheiro foi a musa inspiradora da música *Garota de Ipanema*, composta por Tom Jobim e Vinícius de Moraes en 1962...". Arquivado dende o orixinal o 16 de novembro de 2015. Consultado o 12 de novembro de 2015.
2. ↑  [...] o paradigma do bruto carioca; a moça dourada, misto de flor e sereia, cheia de luz e de graça mas cuja a visão é também triste, pois carrega consigo, a caminho do mar, o sentimento da que passa, da beleza que não é só nossa — é um dom da vida em seu lindo e melancólico fluir e refluir constante.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Letra da canción

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q830576
* WorldCat
* VIAF: 180863852
* AllMusic: mc0002371549
* EBID: ID
* GND: 1142194574
* LCCN: no99003276
* MusicBrainz: ID

 |
Un **foro** ou **foro de discusión** de Internet é unha ferramenta de comunicación asíncrona en grupo, coñecida tamén como *conferencia electrónica*. O funcionamento é moi semellante ao das listaxes de distribución ou de correo electrónico, mais neste caso, para participar ou ler as mensaxes emitidas polo resto do grupo fai falta que o usuario estea conectado ao servidor que xestiona o foro. As mensaxes non se transfiren directamente ao computador do usuario, como sucede co correo electrónico, senón que o usuario traballa directamente na aplicación do foro, accedendo mediante unha chave de aceso.

A función fundamental dos foros é que permiten o debate e o intercambio de opinións entre moitos usuarios, inda que poden ter outras posibilidades como por exemplo servir para se presentar e preguntar dúbidas, facilitar a comunicación entre profesores e alumnos nun curso virtual, anunciar mudanzas en xogos e páxinas web, ou acumular ligazóns recomendadas sobre un tema.

Foro de discusión
-----------------

Trátase dunha ferramenta colaborativa, semellante a un taboleiro de anuncios virtual, que permite que diferentes persoas se comuniquen e poidan falar ou debater en liña sobre un ou máis temas. É un sistema en que a comunicación entre usuarios non se dá en tempo real e as mensaxes se adoitan gardar durante un longo período de tempo.

Normalmente, o foro conta con diferentes *fíos* ou temas de discusión, cada un relacionado cunha área de debate diferente, coma a política, a ciencia e a tecnoloxía, os deportes etc.

A primeira das mensaxes determina o tema ou fío de discusión inicial e, a partir dela, iníciase toda unha serie de mensaxes que, de feito, son as respondidas polos usuarios que lle contestan ao tema inicial.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q168210
* BNCF: 41980
* BNF: 133282391
* GEC: 0273226
* JSTOR: online-forums
* LCCN: sh99001613

 |
**Federico Díaz Palafox**, finado en Ferrol en abril de 1911, foi un xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Jorge Díaz Galán e Justina Palafox. Republicano, foi líder do Partido Republicano de Ferrol e organizador da Federación Local de Trabajadores de Ferrol. Implicado na insurrección republicana de 1872, tivo que exiliarse en Porto. Ao seu retorno dirixiu un colexio de ensinanza superior en Ferrol. Dirixiu a revista *La Ciencia* de Madrid en 1879, e os periódicos *El Pueblo Gallego*, *La Autonomía de Galicia*, e *La República* de Ferrol. Foi veterinario municipal de Ferrol dende 1897. Publicou *Elementos de prosodia para los alumnos* (1871) e traduciu ao castelán as novelas *Un señor condescendiente* de Pigault-Lebrun e *El amor por las calles* e *Isidoro el expósito* de Paul de Kock.

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 21-4-1911, p. 3
2. ↑  *El Correo Gallego*, 28-1-1879, p. 2.
3. ↑  *El Correo Gallego*, 21-7-1894, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Grandío Seoane, Emilio (2006). *República e republicanos en Galicia*. Ateneo Republicano de Galicia. p. 155.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534394
* WorldCat
* VIAF: 2814161881990534100005
* BNE: XX1250647

 |
En filmes, vídeo, e outro medios de comunicación, o termo **live-action** ou **imaxe real** refírese á cinematografía que emprega imaxes reais e non animación. Ó tratarse do caso xeral, o termo resulta supérfluo na meirande parte das ocasións, pero dá lugar a unha importante distinción en situacións nas cales se espera animación, coma nun filme de Pixar, un videoxogo ou cando se realizan adaptacións de debuxos animados, coma Os Picapedra.

O termo tamén se emprega no mundo da animación para se referires a personaxes non animados: nunha película que mesture imaxe real con animación, coma *Mary Poppins* ou *Quen enganou a Roger Rabbit?*, os personaxes "live-action" son os actores reais, coma Julie Andrews, en oposición aos "actores" animados, coma o propio Roger Rabbit.

Live-action tamén pode facer referencia a un filme adaptado dunha banda deseñada, como é o caso das versións cinematográficas de Spider-Man e X-Men, ou de mangas coma Death Note ou Mushishi.

Notas
-----

1. ↑  "Merriam Webster Online Dictionary". Merriam-Webster.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Efectos especiais

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q517386
* PSH: 11921

 |
**Fugees** (tamés escrito como **The Fugees**) foi un grupo estadounidense de hip hop, R&B, soul e reggae, formado en West Orange (Nova Jersey) en 1989. Os seus membros eran Wyclef Jean, Lauryn Hill e Pras Michel. Tanto Jean como Michel teñen ascendencia haitiana, mentres que Hill é afroestadounidense. O nome do grupo procede da palabra inglesa ''refugee'' (refuxiado).

Publicaron dous discos, o primeiro, *The Score*, foi multiplatino e gañador de dous premios Grammy: ao Mellor álbum de rap e á Mellor interpretación R&B en dúo ou en grupo, este último pola canción *Killing Me Soflty with His Song*. Despois do seu segundo traballo en 1997, cada un dos seus compoñentes iniciou carreiras en solitario.

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

* *Blunted on Reality* (1994)
* *The Score* (1996)

### Álbums en directo

* *Live at New Pop Festival* (2003)

Notas
-----

1. ↑  "39th Annual GRAMMY Awards (1996)". *Grammy Awards* (en inglés).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial do grupo
**Gregory Carl "Ray J" Johnson**, nado en Seattle (Washington) o 30 de xullo de 1954, é un astronauta estadounidense que formou parte da misión STS-125.

Traxectoria
-----------

Johnson graduouse en enxeñaría aeroespacial pola Universidade de Washington en 1977 e na Escola de Pilotos de Proba da Forza Aérea dos Estados Unidos, na Base Edwards da Forza Aérea, en 1984.

Entrou como enxeñeiro aeroespacial no Centro Espacial Johnson da NASA en abril de 1990. Foi seleccionado como astronauta en xuño de 1998, participando na misións STS-125 e pasando 12,90 días no espazo.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2020). "Johnson, Gregory Carl 'Ray J'" (en inglés). Consultado o 31 de xullo de 2020.
2. 1 2 3  NASA, ed. (febreiro de 2017). "Gregory C. Johnson(Captain, U.S. Navy, Ret.) NASA Astronaut" (PDF) (en inglés). Consultado o 31 de xullo de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gregory C. Johnson***  |

### Outros artigos

* STS-125

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q722106
* NASA: johnson-gc
* WikiTree: Johnson-64505

 |
Escudo da Irmandade
A **Irmandade de San Marcos** ou como se coñece en alemán *Marxbrüder* (Irmáns Marx) foi a máis importante organización de esgrimistas alemáns do século XVI.

Historia
--------

A irmandade orixinouse no século XV, descoñecéndose a data exacta da súa fundación, a presenza do león de San Marcos no escudo de armas de Hans Talhoffer nun manuscrito de 1459 levou a especular sobre se el sería un dos seus fundadores pero a primeira mención certa data de 1474. O grupo celebraba unha xuntanza anual en Frankfurt, para elixir o seu capitán (*Hauptmann*). En 1487, Frederico III concedeulle o monopolio do título de mestre de espada longa" (*Meister des langen Schwerts*), o que supuxo o seu recoñecemento efectivo como o gremio dos esgrimistas. Este título foi relevante para os Landsknecht (soldados mercenarios), xa que os certificaba como capaces de levar un tipo de espada coñecido como Zweihänder que lles permitía recibir o dobre da paga normal.

A máis antiga referencia da Irmandade denomínaa *bruderschafft Unserere lieben frawen und der reynen Jungfrawen Marien vnd des Heiligen vnd gewaltsamen Hyemelfursten sanct Marcen* (Irmandade da nosa querida e pura virxe María e o santo e guerreiro príncipe San Marcos) e despois do seu recoñecemento por Frederico denominouse habitualmente como "Marxbrüder", "Bruderschaft des heiligen Marren" ou "Bruderschaft des St. Markus" ("Irmáns Marx", "Irmandade de San Marcos").

Unha segunda irmandade de esgrimistas, a **Federfechter**, fundada en Praga en 1570 foi recoñecida pola cidade de Frankfurt pese ás protestas da Irmandade de San Marcos, en 1575. Desde 1607 as dúas sociedades compartiron os mesmos privilexios despois que recibise a primeira carta de privilexio do emperador Rodolfo II.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Escola alemá de esgrima