| Estorniño negro |
| --- |
| En plumaxe invernal |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante (LC)Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Aves |
| Orde: | Passeriformes |
| Xénero: | *Sturnus* |
| Especie: | ***Sturnus unicolor***Temminck, 1820 |

 |
|  |

O **estorniño negro** (***Sturnus unicolor***) é unha ave paseriforme da familia Sturnidae. Está estreitamente relacionado co estorniño pinto, *S. vulgaris*, pero ten unha distribución moito máis restrinxida, confinado na Península Ibérica, noroeste de África, parte máis meridional de Francia, e as illas de Sicilia, Sardeña e Córsega. En Galicia é unha ave sedentaria e moi común e un dos dous estorniños que se poden ver no país, xunto do estorniño pinto. É unha ave esencialmente non migratoria.

Taxonomía e sistemática
-----------------------

Estorniño negro
Debido á recente división do xénero *Sturnus*, esta especie e mais o estorniño común, son as únicas especies que quedan no xénero. Ocasionalmente atópanse híbridos entre esta especie e o estorniño común onde as áreas reprodutoras de ambos se solapan no noroeste da Península Ibérica.

Descrición
----------

Ovos de  *Sturnus unicolor* no MHNT
O adulto é moi similar ao estorniño común, pero un pouco máis grande (21–23 cm de lonxitude; 70–100 g de peso), e ten unha plumaxe negra de aspecto aceitoso e máis escura, con brillos lixeiramente púrpuras ou verdes, que carece totalmente de pintas en primavera e verán, e só con moi poucas manchas claras pequenas en plumaxe de inverno, formadas polas puntas claras das plumas. Tamén difire por ter plumas na gorxa claramente máis grandes (dúa veces a lonxitude das que ten o estorniño común), formando unha "barba" descoidada, que é especialmente visible cando a ave está cantando. As súas patas son rosas brillantes. En verán, o bico é amarelo cunha base azulada nos machos e unha base rosada nas femias; en inverno, é máis apagado, a miúdo anegrado. Os xoves son dunha cor marrón apagada, máis escura que a dos xoves de estorniño común, e teñen un bico negro e patas marróns. A confusión co estorniño común é especialmente fácil durante o inverno, cando os estorniños comúns son abundantes na área de distribución do estorniño negro, pero tamén en verán onde se solapan as súas áreas de reprodución no nordeste de España e a parte máis ao sur de Francia. Pode tamén confundirse co merlo común, *Turdus merula*, que se diferencia claramente pola súa cola máis longa e carecer de brillo na plumaxe.

Igual que os estorniños comúns, máis que choutar camiña, e ten un voo directo potente, mostrando unhas ás de aspecto triangular e cola curta. É unha ave ruidosa e un bo imitador; as súas chamadas son similares ás do estorniño común, pero máis altas.

Distribución e hábitat
----------------------

O estorniño negro utiliza unha ampla variedade de hábitats e pode encontrarse en calquera ambiente aberto axeitado, desde terras agrícolas ou olivares a zonas habitadas por humanos. As maiores densidades de poboación danse en bosques de enciñas pastados, e hábitats urbanos como Xibraltar, onde é común. A poboación creceu nas última décadas cunha expansión da súa área de distribución cara ao norte, espallándose por toda España (antes estaba ausente a partir do nordeste) entre 1950 e 1980, e colonizando localmente ao longo da costa sur de Francia desde 1983. Igual que o seu parente máis común, é omnívoro, comendo unha gran variedade de invertebrados, bagas, e sobras proporcionadas por humanos. É gregario, formando bandadas de considerable tamaño, a miúdo mesturados cos estorniños comúns, de ata 100 000 en inverno.

Aniña en cavidades en árbores, edificios e cantís. Normalmente pon de tres a cinco ovos.

Notas
-----

1. ↑  BirdLife International (2016). "*Sturnus unicolor*". *The IUCN Red List of Threatened Species*. p. e.T22710893A87851643. Consultado o 4 May 2019.
2. ↑  Conde Teira, M. A. (1999). "Nomes galegos para as aves ibéricas: lista completa e comentada" (PDF). *Chioglossa* (A Coruña) **1**: 121–138. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 15 de marzo de 2016. Consultado o 28 de setembro de 2016.
3. 1 2  Penas Patiño, Xosé M.; Pedreira López, Carlos (setembro de 2004). Guía das aves de Galicia. Ilustrado por Calros Silvar (2ª ed.). A Coruña: Baía Edicións. ISBN 84-96128-69-5.
4. 1 2 3 4 5  Hoyo, J. del; et al. eds. (2009). *Handbook of the Birds of the World, vol. 14*. Barcelona: Lynx Edicions. p. 725. ISBN 978-84-96553-50-7.
5. 1 2 3 4  Hagemeijer, W. J. M. & Blair, M. J. eds. (1997). *The EBCC Atlas of European Breeding Birds* pp. 690. Poyser, London ISBN 0-85661-091-7.
6. 1 2 3 4 5  Snow, D. W.; Perrins, C. M. (1998). *The Birds of the Western Palearctic* (Concise ed.). Oxford: Oxford University Press. pp. 1496–1498. ISBN 0-19-854099-X.
7. ↑  Zuccon, D. Pasquet, E. & Ericson, P. G. P. (2008). Phylogenetic relationships among Palearctic–Oriental starlings and mynas (genera Sturnus and Acridotheres: Sturnidae). *Zoologica Scripta* 37: 469–481. Full text
8. ↑  IOC World Bird List: Sturnidae Arquivado 24 de marzo de 2010 en Wayback Machine.
9. 1 2  Blasco-Zumeta, J. & Heinze, G.-M. (undated). Laboratorio Virtual Ibercaja 417 Spotless Starling Arquivado 02 de decembro de 2014 en Wayback Machine.
10. ↑  The Gibraltar Bird List

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ageing and Sexing (PDF; 4.5 MB) de Javier Blasco-Zumeta & Gerd-Michael Heinze

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q836833
* GEC: 0230274

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Sturnus\_unicolor
* Avibase: B0D81671A5159DEB
* BirdLife: 22710893
* eBird: sposta1
* EPPO: STURUN
* EUNIS: 1291
* FE: 97245
* FE-New: ID
* GBIF: 2489104
* iNaturalist: 14849
* IRMNG: 10591445
* ITIS: 563175
* IUCN: 22710893
* NBN: NHMSYS0000533879
* NCBI: 381112
* TAXREF: 4518
* Xeno-canto: Sturnus-unicolor

 |