Heracles libera a Hesíone (Hans Thoma, 1890, Museo de Orsay, París)
Na mitoloxía grega houbo varias mulleres co nome de **Hesíone**. A máis coñecida foi a filla de Laomedonte, rei de Troia. Un oráculo dixera que para liberar a cidade de Troia dun monstro mariño enviado por Poseidón, Hesíone debía ser dada como sacrificio ó monstro. Laomedonte, disposto a seguir as instrucións do oráculo, encadeou á súa filla fronte ó mar, para que fose comesta e aplacar así a Poseidón. Outra tradición di que Laomedonte intentou evitar o sacrificio da súa filla esixindo que fosen os nobles troianos os que entregasen as súas fillas ó monstro, pero estes alegaron que, sendo Laomedonte o único culpable do que acontecía, era el quen debía sacrificar á súa filla. Hixino conta que os troianos xa levaban tempo entregando as súas fillas ó monstro ata que lle chegou a vez a Hesíone.

Pero nese momento recalou na Tróade o heroe Heracles, que regresaba de obter o cinto de Hipólita, a raíña das Amazonas. Heracles quitoulle as cadeas a Hesíone e fixo un pacto con Laomedonte, polo cal, se conseguía matar ó monstro, recibiría como premio unhas eguas sagradas que tiña o rei de Troia, e que Zeus lle regalara a Tros, pai de Laomedonte, en compensación por haber raptado ó seu fillo Ganimedes. Heracles matou o monstro, pero Laomedonte non cumpriu a súa parte do trato, co que o heroe regresou anos despois, como represalia, nunha expedición de conquista e saqueo. Pero existe outra versión segundo a cal Laomedonte entregou a Hesíone a Heracles coa condición de que a deixara en Troia (a ela e ás eguas) ata que rematase cos seus traballos, ou ata que regresase da sús expedición cos Argonautas; mesmo se di que intentou enganar ó heroe entregándolle uns cabalos normais en lugar das eguas sagradas. O caso é que logo se arrepintiu e negouse a dar o premio prometido.

Heracles rescata a Hesíone
Tras esta expedición, Hesíone foi tomada como esposa por Telamón (pai de Áiax o Grande), que tamén participara na operación de castigo e fora o primeiro en atravesar as murallas da cidade. Xa que Heracles lle permitira levar consigo a quen quixese, elixiu o seu irmán Podarces, que a partir de entón foi chamado Príamo. 

Príamo, por ser o único descendente varón de Laomedonte que quedaba vivo, pasou a ser rei de Troia e logo dalgúns anos decidiu tratar de conseguir o regreso da súa irmá. El pretendía recuperala pola forza pero os conselleiros recomendaron, primeiro, utilizar a vía diplomática. Enviou ó seus conselleiros Anténor e Anquises a Grecia, pero os gregos se negaron á devolución. Segundo algunhas versións, o motivo da viaxe de Paris, fillo de Príamo, a Esparta (que trouxo consigo o rapto de Helena e a conseguinte Guerra de Troia), foi precisamente volver a reclamar o regreso de Hesíone ou castigar ós gregos por negarse a devolvela, mesmo mediante o rapto doutra princesa grega como refén a cambio dela. De feito, cando os embaixadores de Agamenón, nos prolegómenos da Guerra de Troia, esixiron a Príamo a devolución de Helena, el botoulles en cara a negativa dos gregos a devolver a Hesíone.

Hesíone e Telamón foron pais de Teucro, que posteriormente participaría na guerra de Troia, no bando dos aqueos, como arqueiro destacado. Posteriormente fuxiu (o que parece indicar algún sentimento negativo cara Telamón) e foi dar a Mileto, onde a acolleu o rei Arión, e alí deu a luz un fillo de Telamón, chamado Trambelo, que Arión criou como propio.

Outros personaxes do mesmo nome
-------------------------------

**Hesíone** foi tamén o nome dunha ninfa filla de Xapeto e Clímene, ou unha oceánide, filla por tanto de Océano e Tetis, seguindo outras versións.

Segundo Esquilo e Acusilao de Argos, Hesíone foi a esposa de Prometeo, o titán benfeitor dos humanos, co que tivo a Deucalión.

Era o nome tamén da segunda esposa de Nauplio e nai de Palamedes, Éax e Nausimedonte.

Notas
-----

1. ↑  Laomedonte prometeu un pago a Poseidón e a Apolo se lle construían unha muralla -divina- ó redor de Troia. Os deuses así o fixeron pero Laomedonte non cumpriu co prometido, polo que Poseidón vingouse del mandándolle un mostro mariño que devoraba ós habitantes de Troia.
2. ↑  Graves, px. 577.
3. ↑  Hixino 89.3.
4. ↑  Un dos doce traballos que Heracles tivo que superar para ser purificado. Os mitógrafos adoitan situar a chegada de Heracles a Troia no regreso deste *traballo* (Apolodoro II, 5.9), pero tamén se afirma que foi con ocasión da viaxe dos Argonautas cara a Cólquide (Hixino 89.3).
5. ↑  Unha vez recuperada a cordura e despois de servir como escravo a Ónfale.
6. ↑  Apolodoro II, 6.4.
7. ↑  Nun momento determinado, Agamenón dille o seguinte ó ver o elevado número de baixas que Teucro está provocando entre os troianos: "*Teucro Telamonio, persoa para min moi querida, caudillo do pobo, segue disparando así para que te convertas en luz de salvación para os dánaos e para o teu pai Telamón, que te criou cando eras pequeno e, aínda que eras bastardo, coidou de ti no seu propio fogar. Cúbrelle, pois, de honor, por lonxe que estea*" (*Ilíada* VIII, 281).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Hesíone*** |

### Bibliografía

* Esteban Santos, Alicia: "De princesas a esclavas en Troya (Heroínas de la mitología griega III)", en *Cuadernos de Filología Clásica* nº 17 (2007), 45-75.
* Graves, Robert (2019). *Los mitos griegos*. Gredos. ISBN 9788424999940.  *(en castelán)*
* Grimal, Pierre (1981, 1ª ed; 2017, 7ª reimpr.). *Diccionario de mitología griega y romana*. Paidós. ISBN 9788449324574.  *(en castelán)*
* Hixino (2009). *Fábulas mitológicas*. Alianza Editorial. ISBN 9788420650722.  *(en castelán)*
* Homero (trad. Óscar Martínez García) (2010, 1ª ed; 2013, 3ª reimpr.). *Ilíada*. Alianza Editorial. ISBN 9788420678344.  *(en castelán)*
* Pseudo-Apolodoro (2016 (3ª ed)). *Biblioteca mitológica*. Alianza Editorial. ISBN 9788491044277.  *(en castelán)*

### Ligazóns externas

* Imaxes de Hesíone en *The Warburg Institute Iconographic Database* *(en inglés)*