recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Club Esportiu Manacor** é un club de fútbol español da cidade de Manacor, na illa de Mallorca, Illas Baleares. Foi fundado en 1923 e actualmente xoga na Terceira División Española.

Historia
--------

O 23 de xuño de 1923 foi inscrito o FC Manacor como equipo de fútbol e un ano despois incorporábase á Federación Catalá de Fútbol. Durante a década dos anos vinte tivo actuacións moi destacadas no campionato insular.

Ao longo dos anos corenta o CD Manacor converteuse nun dos mellores conxuntos das Illas, gañou o campionato rexional do ano 1945 (contra o Alaior), o de 1946 (contra o Ciutadella) e o de 1949 (tendo como rival o Menorca). Na tempada 1949-50 debutou en Terceira división e na tempada 1957-58 gañou a Copa Uruguai, dada polo cónsul deste país á Federación Balear de Fútbol.

Ata o 1970 o Manacor estivo vinte e unha tempadas consecutivas en Terceira División, salvo o campionato 1955-56, que xogou en Primeira Rexional Preferente. O éxito desta época foi compartido co Atlético Baleares nos diversos campionatos de liga. Os setenta foron anos de crise deportiva para o club enlos que tivo unicamente dúas participacións en Terceira División (1973-74 e 1978-79) con tan mala fortuna que o equipo non puido evitar os descensos consecuentes. Os anos oitenta foron unha época mellor para o club durante a cal conseguiu militar en Terceira División e lograr o seu primeiro ascenso a Segunda B. Nos anos noventa o club logrou dous novos ascensos a Segunda B aínda que en ningunha das ocasións logrou evitar o descenso.

O último ascenso a Segunda B foi na tempada 2010-11. Na tempada seguinte volveu a Terceira División.

Uniforme
--------

* **Uniforme titular**: Camiseta branquivermella a franxas verticais, pantalón azul e medias branquivermellas.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta branca, pantalón branco e medias brancas.

Estadio
-------

*Artigo principal**:* Estadio Na Capellera.
O seu estadio actual é o **Estadio Na Capellera**, propiedade do concello de Manacor e que dispón dunha capacidade para uns 3.000 espectadores.

Datos do club
-------------

* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0
* **Tempadas en 2ªB**: 5
* **Tempadas en 3ª**: 50 (Incluída a 2011/12)
* **Mellor posto na liga**: 16º (Segunda división B española tempada 1985-86)

Xogadores destacados
--------------------

* España Toni Muñoz

Palmarés
--------

* **Terceira División Española (4)**: 1959-60, 1989-90, 1992-93, 2010-11
* Subcampión da Terceira División Española (4): 1982-83, 1983-84, 1991-92, 2004-05

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web do Manacor en Futbolme.com
* Blog Manacor Incondicionales
Exemplar de gato de Kellas disecado.
O **gato de Kellas** ou **gato Kellas** é un pequeno felino negro atopado en Escocia. É un híbrido entre o gato bravo escocés (*Felis silvestris silvestris* syn. *Felis silvestris grampia*) e o gato doméstico (*Felis catus*).

Descrición
----------

O gato de Kellas descríbese como de vinte e catro a trinta e seis polgadas (61 a 91 cm) de longo, con patas traseiras longas e poderosas e unha cola que pode chegar a medir ao redor de doce polgadas (30 cm) de longo; o seu peso varía de cinco a quince libras (2.3 a 6.8 kg). O animal atrapado en 1984 medía quince polgadas (38 cm) á altura do ombreiro e corenta e tres polgadas (110 cm) de lonxitude. Un espécime gárdase nun museo en Elgin. O Museo de Zooloxía da Universidade de Aberdeen tamén ten un espécime montado que foi atopado durante 2002 na área de Insch de Aberdeenshire.

Un investigador do Museo Nacional de Escocia examinou oito espécimes de gatos Kellas. Un cadáver xa estaba na colección do Museo; os sete restantes foron proporcionados por Dei Francis, a quen Thomas describe como un "escritor, investigador e naturalista práctico". Identificou a un dos animais como un gato montés melanístico; este macho xuvenil foi o primeiro gato montés documentado como melanístico en Escocia. Concluíuse que a maioría dos outros espécimes examinados eran híbridos pero estaban máis estreitamente aliñados co gato montés escocés; só un híbrido inclinouse máis cara a un gato doméstico.

Relación coa mitoloxía
----------------------

Ás veces pensouse que o gato de Kellas era un gato salvaxe mitolóxico e os poucos avistamentos foron tomados como farsas. 
Un espécime foi morto dun disparo en 1984 por un garda de coto chamado Ronnie Douglas e descubriuse que era un híbrido dun gato salvaxe e un doméstico. Non é unha raza formal de gato, senón unha variedade de felinos híbridos. O espécime foi nomeado polo criptozoólogo Karl Shuker levando o nome de Kellas, Moray, onde foi avistado por primeira vez. Shuker suxeriu que o *gato sidhe* da lenda celta está baseada no folclore dos gatos de Kellas.

Notas
-----

1. ↑  "Collection ABDUZ, University of Aberdeen, Zoology Museum". Arquivado dende o orixinal o 29 de xuño de 2017. Consultado o 23 de novembro de 2020.
2. ↑  "Welcome to Elgin Museum!" (en inglés). Consultado o 2020-11-23.
3. ↑  Walker's Carnivores of the World By Ronald M. Nowak, Ernest Pillsbury Walker, David W. MacDonald p. 237.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Karl Shuker: Mystery Cats of the World. Robert Ale: London 1989. ISBN 0-7090-3706-6
* Karl Shuker: "The Kellas Cat: Reviewing an Enigma". *Cryptozoology*, vol. 9, pp. 26 – 40 (1990)

### Outros artigos

* Grandes gatos británicos
* Gatos pantasma
* *Gato sidhe*
Edificio da alfándega na Raia entre Galiza e Portugal, que deixou de ter uso en 1992 ao adoptaren España e mais Portugal o Acordo de Schengen.
Unha **fronteira** define o límite xeográfico de entidades políticas ou xurisdicionais, tales como gobernos, estados, ou tamén subdivisións administrativas de tales estados ou países.

Antigamente, moitas fronteiras non estaban definidas claramente por liñas, senón por zonas neutrais chamadas "marcas" (como a Marca Hispánica de Carlomagno). Isto aínda se reflectía en tempos recentes nas zonas neutrais establecidas nas fronteiras de Arabia Saudita con Kuwait e Iraq (aínda que xa non existen tales zonas). Hoxe en día, a maioría de fronteiras do mundo están marcadas con precisión, de aí que se empregue a palabra "raia" como sinónimo de fronteira. En Galiza e Portugal, a hispano-portuguesa é a raia por antonomasia.

A maioría dos países contan con algunha forma de control de fronteiras, de cara a restrinxir o movemento de persoas, animais e/ou mercadorías, ben para entrar ou ben (ou tamén) para saír do país. Para cruzar as fronteiras son entón necesarios pasaportes e visados, ou outras formas de documento de identidade. Para a permanencia máis alá de certo tempo dentro de fronteiras de países estranxeiros, é posible que sexa necesario documentos especiais de inmigración ou permisos que autoricen tal estadía.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Fronteira***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q133346
* AAT: 300387343
* BNCF: 6492
* BNF: 11954113g
* GEC: 0268262
* GND: 4130793-8
* HDS: 007841
* JSTOR: international-borders
* LCCN: sh85016091
* NDL: 00567202
* PSH: 8518

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Franco (homónimos).
O **franco malgaxe** (código da ISO 4217: MGF -Malagasy Franc-) foi a moeda oficial de Madagascar até o 1 de xaneiro de 2005. Cada franco dividíase en 100 céntimos.

Historia
--------

O franco malgaxe foi introducido o 1 de xullo de 1925 polo goberno francés como moeda da daquela colonia francesa de Madagascar. A emisión da moeda correspondíalle ao Banco de Madagascar (*Banque de Madagascar*), cuxo nome se convertería en *Banco de Madagascar e as Comores'* cando as Illas Comores se converteron nun territorio francés separado de Madagascar. O 26 de decembro de 1945 creouse o franco CFA, unidade monetaria común para os territorios africanos franceses. Nesa data, o franco CFA de Madagascar e Comores, que tiña o valor común do franco CFA, aínda que cos seus propios billetes e moedas, substituíu ao franco malgaxe como moeda oficial.

### Independencia de Madagascar

Trala proclamación da independencia de Madagascar, o banco central empezou a emitir novas moedas e billetes en 1963, co seu valor ligado ao do franco CFA. En 1972, baixo o goberno militar do Xeneral Gabriel Ramanantsoa, Madagascar abandonou a zona CFA, estabelecendo un novo franco malgaxe.

Dende entón, o franco malgaxe sufriu numerosas desvalorizacións até converterse nunha moeda de cotización flotante. O 1 de xaneiro de 2005, o ariary, unidade de contar tradicional equivalente a cinco francos (similar ao antigo peso ou duro da peseta), converteuse na moeda oficial de Madagascar, aínda que tamén circulan francos.
Fallas transformantes (liñas vermellas).
**Falla transformante** ou **bordo transformante** é o bordo de desprazamento lateral dunha placa tectónica respecto da outra. A súa presenza é notable grazas ás descontinuidades do terreo.

Hai dous tipos de falla transformante: as que segmentan as dorsais mesoceánicas e as que forman os bordos pasivos entre placas tectónicas continentais.

Nas fallas ou bordos transformantes que forman os bordos pasivos entre placas tectónicas, as placas desprázanse unha á beira da outra horizontalmente, sen producir nin destruír litosfera. A falla transformante máis coñecida deste tipo é a falla de San Andrés, en California (EUA).

As que se producen nos bordos construtivos de placas son as que dividen as dorsais oceánicas en segmentos máis ou menos curtos de trazo recto, para acomodalas a un trazado xeral curvo ou sinuoso ou oblicuo respecto da dirección de expansión do chan oceánico (ver imaxe á dereita).

Os outros dous tipos de bordos de placas tectónicas, os bordos converxentes e os bordos diverxentes, son tectonicamente activos e ambos con actividade volcánica asociada.

Notas
-----

1. ↑  Strahler, Arthur N. (1992). "1". *Geología física* (en castelán). Barcelona: Omega. p. 11. ISBN 84-282-0770-4.
2. ↑  Agueda Villar, José A.; Anguita Virella, Francisco; Araña Silvestre, Vicente; Lopez Ruiz, José; Sanchez de la Torre, Luis. "8. Tectónica de placas". *Geología* (en castelán). Madrid: Rueda. pp. 212–6. ISBN 84-7207-009-3.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tectónica de placas
* Bordo diverxente
* Bordo converxente

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q664573
* EBID: ID
* JSTOR: transform-faults
* MAG: 106973953

 |
Bandeira da francofonía.
Mapa da francofonía no mundo.
A **francofonía** designa un conxunto de estados e gobernos que comparten o francés como lingua de referencia.

Descrición
----------

Este termo é máis vago do que parece. De feito, téñense que distinguir os países onde o francés é lingua oficial (única ou non), aqueles onde o francés é a lingua materna dunha gran parte da poboación, aqueles onde é lingua de cultura, aqueles onde é utilizado por certas clases sociais da poboación etc. Por veces estas categorías mistúranse. En certos países por exemplo, aínda que sendo lingua oficial, o francés non é a lingua materna da poboación, nin aquela correntemente utilizada. O criterio lingüístico non corresponde sempre ao criterio da nacionalidade. Por exemplo, non todos os escritores en idioma francés son de nacionalidade francesa. Iso é a cuestión da francofonía. A francofonía (cun f minúsculo) fai referencia aos países que falan francés, pero a Francofonía (cun F maiúsculo) fai referencia aos países conformantes da Organización Internacional da Francofonía (*Organisation internationale de la francophonie*). Tense que falar tamén do espazo francófono que consiste no espazo onde se fala o francés. Estímase ao principio do século XXI o número de locutores reais do francés en aproximadamente 200 millóns, en xeral dos países membros da Organización internacional da francofonía.

Organización Internacional da Francofonía (OIF)
-----------------------------------------------

A Organización Internacional da Francofonía (OIF) é unha institución fundada no feito de compartir unha lingua e valores comúns. Conta ata hoxe 56 estados membros de pleno dereito e 14 observadores. O secretario xeral, a señora Michaëlle Jean, está encargada da posta en marcha da política internacional así como da animación e da coordinación da política de cooperación. Apóiase nun operador principal, catro operadores directos e unha asemblea consultiva.

Notas
-----

1. ↑  "Michaëlle Jean à la tête de la Francophonie". *La Presse*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de países onde o francés é lingua oficial

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Francophonie*** |

* Sitio oficial da Organización internacional da francofonía Arquivado 24 de xullo de 2010 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1003588
* GND: 4018141-8
* HDS: 017466

 |
**Frontier Records** é un selo discográfico independente iniciado no ano 1980 en Sun Valley, Os Ánxeles por Lisa Fancher, unha antiga empregada de Bomp! Records e escritora do libreto do primeiro álbum de The Runaways.

Historia
--------

Frontier Records tivo o seu primeiro éxito coa publicación do álbum de Circle Jerks *Group Sex* en 1980. O selo editou discos de bandas como Suicidal Tendencies, American Music Club, Heatmiser, Redd Kross, Thin White Rope, T.S.O.L. Christian Death e Young Fresh Fellows, entre outros.

O 7 de novembro de 2010 Frontier Records organizou unha festa polo seu 30 aniversario no Echoplex dos Ánxeles que contou cunha reunión da banda seminal de punk rock Middle Class, sendo a súa primeira actuación en case tres décadas. The Adolescents, Rikk Agnew, T.S.O.L. Avengers e Flyboys tamén actuaron na festa.

Notas
-----

1. ↑  "Frontier Records 30th Anniversary: Adolescents, Keith Morris". *JamBase* (en inglés). 2010-09-08. Consultado o 2019-12-12.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do selo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3753713
* MusicBrainz: ID

 |
**Rafael Ojeda Rojas**, nado en Sevilla o 9 de xaneiro de 1978, coñecido artisticamente como **Falete**, é un cantante español de flamenco e copla.

Biografía
---------

Fillo dunha familia de artistas —o seu pai era Falín (1959-2008), membro destacado do grupo Cantores de Híspalis— debutou no Teatro Lope de Vega de Sevilla con 17 anos cantando para La Chunga.

Durante a década de 1990, participou en varios eventos en distintas cidades do mundo, como *Danzas de España*.

Tivo padriños artísticos como Jesús Quintero e na súa discografía aparecen versións de temas de Bambino, Lola Flores, Rocío Jurado, Chavela Vargas, Isabel Pantoja, José Antonio Labordeta, Javier Oliva Tortosa ou Paco Ibáñez.

Participou na cuarta edición do concurso de Antena 3 *Tu cara me suena*.

Discografía
-----------

* *Amar duele* (2004; disco de ouro +60 000 copias)
* *Puta mentira* (2006)
* *Coplas que nos han matao* (2007)
* *¿Quién te crees tú?* (2008)
* *Sin censura* (2012)

Notas
-----

1. ↑  "Top 100 álbumes" (PDF). *Promusicae*. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 27 de setembro de 2010. Consultado o 16 de xuño de 2010. Lista de los títulos más vendidos del 10/10/05 al 16/10/05.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q922334
* WorldCat
* VIAF: 80236218
* BNE: XX1794090
* Europeana: ID
* Genius: Falete
* GND: 135515335
* IMDb: nm1913976
* ISNI: 0000 0003 6840 3351
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 550801
* TMDb: 1423079

 |
O **Club Escola Hungaresa de Esgrima de Pontevedra** é un club de esgrima da cidade de Pontevedra (Galiza). O club ten como obxectivo introducir e fomentar a práctica da esgrima na cidade.

Historia
--------

O club foi promovido polo mestre hungarés de esgrima Imre Dobos, fundador e director do Club Esportiu Escola Hongaresa d'Esgrima de Barcelona, nacendo no ano 2007 o Club Deportivo Escola Hungaresa de Esgrima de Pontevedra.

Actividades
-----------

As actividades do club están abertas á xente desde os 8 anos en adiante e sen límite superior de idade, e están divididas en tres apartados:

* Esgrima de base ou de iniciación:

Achega aos máis pequenos ao mundo da esgrima para que se familiaricen coas pautas e conceptos básicos da modalidade.

* Esgrima de tecnificación:

Promove entre os seus tiradores a aprendizaxe de técnicas complexas e especializadas que lles permitan acadar un nivel competitivo óptimo, podendo participar en eventos e competicións de ámbito nacional, estatal e internacional.

* Esgrima lúdica e de lecer:

Para realizar unha actividade física e mental, técnica e táctica; aprender unha técnica que proporciona coordinación, concentración, ritmo, axilidade etc; desconectar da rutina diaria, relaxarse, distraerse e buscar un entretemento; entre outras.

Así mesmo, complementando a práctica da esgrima deportiva e os adestramentos, o club pretende dar a coñecer a disciplina fomentando a organización de competicións, cursos e obradoiros de iniciación e tecnificación, exhibicións públicas e representacións de esgrima escénica e teatral.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do club
A **Frente Popular Antifascista Gallego** foi unha sociedade antifascista de Nova York fundada en 1937.

Historia e características
--------------------------

A sociedade constituíse o 4 de decembro de 1937 logo dunha xuntanza no Centro Galicia para aglutinar o apoio da comunidade galega á República durante a guerra civil española e na loita contra o fascismo en calquera lugar do mundo. O principais dirixentes foron Emilio Flores Pérez, o secretario xeral Ramón Mosteiro, o secretario de propaganda Víctor Fernández e o vogal José Castro Barral. A maioría dos seus membros procedían das Mariñas coruñesas e formaban parte do Sindicato de Obreiros da Compañía de Electricidade.

Inicialmente integrada nas Sociedades Hispanas Confederadas, colaborou coas demais sociedades en beneficio das vítimas da guerra. Organizaron actos públicos para recadar fondos, os cales foron usados para mercar catro ambulancias para a fronte republicana, que levaron os nomes das catro provincias galegas. Tamén enviaron apoio económico aos xornais antifascistas editados en Valencia e Barcelona, e aos guerrilleiros galegos que loitaban contra o exército sublevado nos montes de Galicia. Colaboraron da recadación de fondos para fretar o vapor Ipanema, que trasladou a refuxiados de Francia a México. Organizaron mitins de Ramón Suárez Picallo, Bibiano Fernández Osorio-Tafall e Castelao. A visita de Castelao en 1938 inspirou a creación de novos comités da FPGA en Brooklyn, Newark, Bayonne e Bridgeport. A instancias de Castelao, Luís Soto, Ramón Suárez Picallo e Marcial Fernández Vázquez crearon un comité de rescate de refuxiados en 1939. Contou como medio de expresión co periódico *La Voz*.

Debido a diferenzas ideolóxicas, a Frente Popular Antifascista Gallego deixou de formar parte das Sociedades Hispanas Confederadas en 1940. Como o Centro Galicia desapareceu en 1939, Castelao propuxo a creación dunha nova sociedade que unificase a comunidade galega, creándose a Casa de Galicia de Unidad Gallega de Nueva York en 1940 que despois se transformou na Casa Galicia de Nova York.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* González López, Emilio; Ricón Virulegio, Amado (2000). *Castelao, propagandista da República en Norteamérica*. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-958-X.
* Pérez Rey, Nancy (2008). "Unha achega á emigración galega a Nova York". *Estudos Migratorios. Revista galega de análise das migracións* **1** (2): 31–61. ISSN 1889-9609.
* Seixas Seoane, Miguel Anxo (2020). *Castelao. Construtor da nación. Tomo II (1931-1939)*. Vigo: Galaxia. ISBN 978-84-9151-476-3.

### Ligazóns externas

* Frente Popular Antifascista Gallego
Un *crumpet* untado de manteiga.
Un ***crumpet*** é unha especie de filloa ou chula elaborada con fariña e fermento típica da Gran Bretaña. Nalgunhas partes do Reino Unido adóitase usar o termo "*pikelet*" no canto de "crumpet" para se referiren a este.

Pódese ver servido en diferentes partes do Reino Unido, así como nalgúns países da Commonwealth. En Escocia o termo emprégase para unha pasta de té, que se elabora cos mesmos ingredientes ca o "Scotch pancake" e ás veces confúndese con el.

Etimoloxía
----------

O termo data de 1694 e pode facer referencia aos bolos *crumpled* ou *curled-up* (enrolados), e quizais posúa unha raíz celta relacionada co bretón *krampoez* que significa "magro, fino" e é semellante ao Welsh crempog, unha especie de chula. Como moitos ingleses teñen raíces xermánicas, outra posible raíz etimolóxica desta palabra procede da palabra alemá *krumm* (*krump*, krum) que significa "anacos".

Notas
-----

1. ↑  Crumpet Arquivado 23 de xaneiro de 2009 en Wayback Machine. Krumkake Arquivado 23 de xaneiro de 2009 en Wayback Machine. Krummhorn Arquivado 23 de xaneiro de 2009 en Wayback Machine. - The American Heritage® Dictionary of the English Language: Fourth Edition. 2000.

Véxase tamén
------------

### Artigos relacionados

* Chula
* Filloa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1142029
* EBID: ID

 |
**Francisco Figueras Pacheco**, nado en Alacant o 13 de decembro de 1880 e finado o 21 de marzo de 1960, foi un home de letras español e cronista da cidade de Alacant.

Licenciouse en Dereito pola Universidade de Valencia en 1907, obtendo o doutoramento pola Universidade de Madrid en 1910. En 1909 conseguiu o nomeamento de *Cronista Oficial da Cidade de Alacant*, cargo que ostentou até a súa morte en 1960. Durante os anos 1934 e 1936, foi tamén o director das escavacións arqueolóxicas do Tosal de Manises, na Albufereta alicantina. Ao longo da súa vida, foi membro de diversas Academias e Institucións culturais de ámbito estatal e local, como a Real Academia da Historia.

Os seus ensaios e estudos adoitaron versar sobre temas relacionados con Alacant, principalmente sobre arqueoloxía de distintos lugares da provincia, dereito consuetudinario e costumismo. Destacan, sobre as súas obras non literarias, *Los antiguos gremios de la ciudad de Alicante*; *Alicante y su folclore* (1955); *Historia del Turrón y prioridad de los de Jijona y Alicante* (1955); *Dos mil años atrás* (1959); ou a súa monumental *Geografía de la provincia de Alicante* (1914).

No eido da ficción, escribiu as obras literarias *Improntas levantinas*, *La Deidad del Sol* e *Volutas de Fuego*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Vicente Gascón Pelegrí. *Prohombres valencianos en los últimos cien años, 1878-1978*. València. Caixa d'Estalvis de València, 1978. ISBN 84-500-2630-X

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q931975
* WorldCat
* VIAF: 100191409
* BAV: ADV10264822
* BNE: XX1110590
* BNF: 128196078
* CANTIC: a10716993
* DBE: francisco-figueras-pacheco
* GEC: 0230515
* GND: 133571033
* ISNI: 0000 0000 7244 8358
* LCCN: n82047740
* NLG: 101550
* NTA: 074207075
* OL: OL1140559A
* PTBNP: 267095
* SUDOC: 081096232

 |
**Choe Yong-rim** (en coreano: 최영림), nado en Ryanggang o 20 de novembro de 1930, é un político norcoreano que foi primeiro ministro de Corea do Norte entre 2010 e 2013.

Traxectoria
-----------

Choe Yong-rim estudou na Escola Revolucionaria Mangyongdae, na norcoreana Universidade Kim Il-sung e na Universidade Estatal de Moscova, na Unión Soviética, e ocupou diversos cargos desde 1950. Do 11 de abril de 2005 a xullo de 2009, foi secretario xeral do Presidium da Asemblea Popular Suprema de Corea do Norte, cargo no que substituíra a Kim Yunhyŏk. O 30 de maio de 2010, era secretario en xefe do Comité Local da cidade de Pyongyang do Partido dos Traballadores de Corea.

Como primeiro ministro, Choe foi o xefe de goberno do país, o que significa que nomeaba aos ministros e vice-primeiros ministros, que son confirmados pola Asemblea Popular Suprema, sendo tamén responsable da política económica e doméstica. Oficialmente, Choe era parte dun triunvirato que dirixe o poder executivo de Corea do Norte, cada un con poderes equivalentes a un terzo dos poderes dun presidente nos sistemas presidenciais. Choe Yong-rim á fronte do goberno, o presidente do Parlamento, manexa as relacións exteriores, e o Presidente da Comisión Nacional de Defensa, comanda as forzas armadas. Especulouse que o antecesor de Choe, Kim Yong-il, foi destituído en parte debido ás reformas monetarias que tiveron lugar a principios de 2010. Kim desculpouse publicamente polos contratempos antes de renunciar.
O **Club Natació Sabadell** é un club de deporte fundado en 1916 na cidade de Sabadell. É unha das entidades deportivas catalás con máis socios, máis de 30 000.

Historia
--------

O Club Natación Sabadell foi fundado en 1916 por Joan Valls i Vidal. A primeira sede social foi o bar Imperial da Rambla de Sabadell.

No ano 1918, o club construíu a que sería a primeira piscina de auga doce da España e que estaba situada na rúa de Lacy da cidade. A partir de entón, o club non parou de medrar e no ano 1959 inaugurou a piscina cuberta, que aínda funciona activamente na actualidade. No 2001 o club inaugurou novas piscinas de Can Llong.

O Club Natación Sabadell organizou múltiples competicións deportivas ao longo da súa historia, entre as que destacan o campionato de España de wáter-polo do 1946, a copa de Europa de natación do 1989 e as eliminatorias de wáter-polo dos Xogos Olímpicos de Barcelona de 1992.

Moitos deportistas de renome formaron parte da entidade, coma os nadadores Santiago Esteva Escoda, Martín López Zubero, David Meca, Nina Zhivanevskaia e Lourdes Becerra, e os waterpolistas Joan Serra, Miquel Torres, Vicenç Brugat, Salvador Franch e Dani Ballart.

Seccións
--------

O club conta con equipos de natación, wáter-polo, atletismo, baloncesto, squash, frontón, futbito, fútbol sala, voleibol, petanca, tenis, tenis mesa, tríatlon e másters.

Véxase tamén
------------

* Liga Española de Wáter-polo

### Ligazóns externas

Páxina oficial do club

| * v
* c
* e
División de Honra 2008-09 |
| --- |
|  Centre Natació Mataró -  Club Esportiu Mediterrani -  Real Canoe N.C. -  Club Natació Barcelona -  CN Helios -  Ondarreta Alcorcón Arena -  Club Natació Atlètic-Barceloneta -  Club Natación Martiánez -  Club Natació Sant Andreu -  CW Navarra -  Club Natació Sabadell -  Club Natació Terrassa |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q788593
* WorldCat
* VIAF: 142612292
* BNE: XX102635
* GEC: 0018329

 |
Unha **fototeca** é unha organización encargada de adquirir, organizar, conservar e catalogar fotografías para a súa posterior difusión de cara ó usuario. Hai fototecas comerciais e non comerciais, e distínguense ámbalas dúas dos arquivos fotográficos polo tipo de usuario ou cliente. As actividades principais dunha fototeca son: selección e adquisición de fotografías, conservación e difusión destas.

Selección
---------

A política de selección de fotografías baséase xeralmente nunha serie de criterios como poden ser:

* A calidade da fotografía (o seu estado de conservación)
* A cantidade de fotografías que compoñen unha colección
* O tema da fotografía
* O interese para o usuario ou cliente

Adquisición
-----------

Os métodos máis comúns son os de:

* A través de fotógrafos no cadro de persoal, non é moi habitual. É máis normal que as fototecas encarguen traballos puntuais a fotógrafos autónomos.
* Por medio de depósitos: neste caso un ou varios fotógrafos proporcionan as súas fotografías á fototeca para que esta as distribúa, repartindo os beneficios mediante unha porcentaxe
* Por compra directa: o que implica a cesión por parte do autor de tódolos dereitos sobre as fotografías
* Por cesións ou doazóns

Conservación
------------

As fotografías en papel, debido á sensibilidade deste á luz e ó calor poden estragarse. O habitual é conservar as fotografías en sobres ou cartafoles que as protexan do contorno o máximo posible

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1574516
* AAT: 300343386

 |
**Christiaan Neethling Barnard**, nado en Beaufort West o 8 de novembro de 1922 e finado en Paphos o 2 de setembro de 2001, foi un médico surafricano. Efectuou o primeiro transplante de corazón o 3 de decembro de 1967.

Traxectoria
-----------

Estudou Medicina na Universidade de Cidade do Cabo, e tras realizar a residencia no Hospital Groote Schuur de Cidade do Cabo in Cape, converteuse no médico dunha pequena poboación rural, Ceres, da provincia do Cabo Oriental, onde casou en 1948 cunha enfermeira. En 1951 volveu a Cidade do Cabo e traballou en dous hospitais. En 1956 especializouse en cirurxía cardiovascular na Universidade de Minnesota.

Xa de volta en Suráfrica, no Hospital Groote Schuur, realizou numerosos experimentos de transplantes de corazón en animais. O 3 de decembro de 1967 realizou o primeiro transplante de corazón en humanos, a operación fíxoa un equipo de trinta persoas e durou nove horas. O operado, Louis Washkanski, sobreviviu 18 días antes de morrer dunha pneumonía inducida polas medicinas inmunodepresoras que tiña que tomar. Barnard continuou realizando operacións de transplante de corazón, e xa a segunda operación, realizada a Philip Blaiberg o 2 de xaneiro de 1968, foi un éxito, ao sobrevivir á operación máis de 19 meses, e estimulou o realización de transplantes noutros países.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188803
* WorldCat
* VIAF: 49424647
* BAV: ADV10286457
* BIBSYS: 90352619
* BLBNB: 000226544
* BMT: 190879
* BNCHL: 000200653
* BNE: XX1721345
* BNF: 118902619
* BRE: 862945
* CANTIC: a11854649
* CiNii: DA02198973
* DeutscheBio: 118652567
* EBID: ID
* EGAXA: vtls001684334
* FAST: 40763
* Filmportal: ID
* GEC: 0007812
* GND: 118652567
* ICCU: CFIV051126
* IMDb: nm1201981
* ISNI: 0000 0001 2096 0939
* LAC: 0015H0404
* LCCN: n79090011
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 00000011892
* NDL: 00955277
* NKC: jn19990000455
* NLA: 36238826
* NLG: 86935
* NNDB: 000082641
* NTA: 068561466
* OL: OL361761A
* PTBNP: 45465
* SELIBR: 176809
* SNAC: w6x64269
* SUDOC: 032486405
* WikiTree: Barnard-7275

 |
Coordenadas: 11°21′N 142°12′L﻿ / ﻿11.350, -142.200

A Foxa das Marianas no mapa.
A **foxa das Marianas** ou **fosa das Marianas** é a máis profunda foxa mariña coñecida, e é o lugar máis profundo da codia terrestre. Localízase no fondo do Pacífico norte-occidental, ao leste e sur das Illas Marianas, preto de Guam.

Exploración
-----------

A foxa foi visitada por primeira vez en 1951 pola fragata da Mariña Real Británica o *Challenger*, que dá o nome á parte máis profunda da foxa, o Abismo de Challenger. Usando ecolocalización, mediuse unha profundidade de 10.902 m nos 11°19′N 142°15′L﻿ / ﻿11.317, -142.250.

En 1957, a nave soviética *Vityaz* reportou unha profundidade de 10934 metros.
En 1962, o M.V. *Spencer F. Baird* rexistrou unha profundidade de 10.902 metros.

O batiscafo *Trieste* antes da inmersión, 23 de xaneiro de 1960.
Pero non foi senón ata o 23 de xaneiro de 1960, que se descendeu por primeira e única vez, usando un batiscafo chamado Trieste invención de Auguste Piccard, o cal era capitaneado por Jacques Piccard, fillo do primeiro, para dese xeito superar os efectos da gran presión que existe a devanditas profundidades. Os sistemas de a bordo indicaban unha profundidade de 11.521 m, que despois foi revisada e resultou ser de 10.902 metros.

Na foxa atopáronse unha lura xigante e varias especies descoñecidas entón.

A presión no fondo da foxa é de 1.086 bares.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *fosa*.
2. ↑  "Un robot alcanza el punto más profundo del océano" *El Mundo* *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Océano Pacífico

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q510
* WorldCat
* VIAF: 315590554
* BRE: 2185613
* EBID: ID
* FAST: 1919702
* GEC: 0040300
* GeoNames: 2113272
* GND: 4576056-1
* LCCN: sh2010012231
* MAG: 2780444291

 |
A **cohesión social** designa, en socioloxía, o grao de consenso dos membros dun grupo social ou a percepción de pertenza a un proxecto ou situación común. É unha medida da intensidade da interacción social dentro do grupo; pode ser medido cun test de índices ou simplemente descrito ou definido para cada caso. Atenta contra a cohesión a anomia, é dicir, o comportamento non baseado en normas.

Isto quere dicir que esas relacións son consensuais, percibidas como xustas entre os grupos que gobernan e os que son gobernados. Demandan ou implican tanto a percepción do bo desempeño das autoridades e que esas sexan respectadas como que exista unha acción percibida como de interese común.

A cohesión dun grupo pode medirse mediante un test estatístico non paramétrico ou libre de distribución, como o coeficiente de correlación de rangos de Pearson (*r*) ou o coeficiente de correlación de rangos de Kendall (*τ*), que comparan os resultados escalares de varios cuestionarios sobre unha mesma variable en dous momentos diferentes da mostraxe ou entre dúas variables diferentes pero relacionadas.

Ó discutir sobre os diferentes grupos sociais, dise que un grupo é un estado de cohesión (cando os membros posúen lazos que os unen uns con outros e co grupo como un só). Aínda que o termo cohesión é un proceso que consta de moitos factores, pódense distinguir catro compoñentes esenciais: as relacións sociais, as relacións de traballo, a unidade (que se percibe entre os membros do grupo) e as emocións dos integrantes.

O campo da discriminación social pode estudarse, dende as perspectivas sociolóxicas do interaccionismo simbólico, o funcionalismo ou a teoría do conflito, como un problema de cohesión social.

A noción de integración social utilízase habitualmente como sinónimo da cohesión. Desde a perspectiva funcionalista ou a teoría de sistemas enténdese a integración nun sistema de  estratificación social como fundamento harmónico das relacións entre as clases; as institucións e, *a fortiori*, o sistema social no seu conxunto considéranse como un todo funcional.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q553270
* JSTOR: group-cohesiveness
* MAG: 14641543

 |
| *Godflesh* |
| --- |
|  |
| EP de Godflesh |
| Data de edición: | 1988 |
| Lanzamento: | {{{lanzamento}}} |
| Datas de gravación: | xuño - xullo de 1988 |
| Estudio(s) de gravación: | Soundcheck, Birmingham |
| Duración: | 30:48 |
| Xénero musical: | metal industrial |
| Selo discográfico: | Swordfish Records |
| Producido por: | J. K. Broadrick, G. C. Green |
| Cronoloxía |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *-* | *Godflesh*  | *Streetcleaner* |

 |

***Godflesh*** é o EP de estrea da banda inglesa de metal industrial Godflesh, publicado orixinalmente en 1988 a través do selo Swordfish Records. Posteriormente sería reeditado varias veces por Earache Records con dous temas adicionais. O EP foi un éxito underground inesperado e alcanzou o posto 20 da lista indie británica.

Godflesh foi gravado e producido durante un período de dous meses en Birmingham polo líder Justin Broadrick e o baixista G. C. Green, que xa tocaran xuntos nunha primeira versións da banda coñecida como Fall of Because. A pesar de quedar eclipsado polo éxito do seu primeiro álbum de estudio, *Streetcleaner* (1989), o EP foi un dos primeiros lanzamentos do metal industrial e axudou a definir o son do xénero con ritmos programados, guitarras metal pesadas e unha énfase pouco común no baixo.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Justin Broadrick e G. C. Green. 

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Avalanche Master Song"   | 5:14 |
| 2. | "Veins"   | 4:30 |
| 3. | "Godhead"   | 5:01 |
| 4. | "Spinebender"   | 5:07 |
| 5. | "Weak Flesh"   | 4:23 |
| 6. | "Ice Nerveshatter"   | 6:31 |
| 30:48 |

| Cancións extra da reedición de 1990 |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 7. | "Wounds"   | 13:06 |
| 8. | "Streetcleaner 2"   | 8:41 |
| 52:36 |

Notas
-----

1. ↑  "Godflesh - Godflesh". *Discogs* (en inglés). Consultado o 2020-07-21.
2. ↑  "Godflesh | Biography & History". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2020-07-21.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3109746
* Discogs: 13142
* MusicBrainz: ID

 |
**Francisco Pérez Leirós**, nado no Porriño o 5 de maio de 1895 e finado en Buenos Aires o 14 de agosto de 1971, foi un político e sindicalista galego na Arxentina.

Traxectoria
-----------

A súa familia trasladouse á Arxentina cando Francisco tiña tres anos. Traballou como obreiro e pintor. En 1912 afiliouse ao Partido Socialista e foi deputado no Congreso Nacional (1924, 1931, 1934 e 1942). Promoveu reformas sociais como unha lei de previsión social para gráficos e xornalistas. En 1916 fundou a Unión de Obreros y Empleados Municipales de Bos Aires (UOEM), da que foi secretario xeral a partir de 1919. En 1922 participou na creación da Unión Sindical Argentina (USA) e en 1926 promoveu a creación dunha Central Sindical. Desde 1935 participou nas tarefas directivas da Confederación General del Trabajo. O seu proxecto de formar unha central obreira latinoamericana culminou na creación da Confederación de Trabajadores de América Latina (CETAL) en 1938, da que foi vicepresidente ata 1945. Durante os gobernos de Juan Domingo Perón desenvolveu a súa actividade na clandestinidade. Participou na Organización Regional Interamericana del Trabajo (ORIT). Dirixiu os xornais obreiros bonaerenses *Democracia Sindical*, *La Confederación* e *El Obrero Municipal*.

Obras
-----

* *Grandezas y miserias de la lucha obrera*, 1941.
* *El movimiento sindical de América Latina*, 1974.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía na Enciclopedia da emigración galega
* Obras de Pérez Leirós na Biblioteca Municipal do Porriño[*Ligazón morta*]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8962539
* WorldCat
* VIAF: 283061780
* ISNI: 0000 0003 8965 0714
* LCCN: no2022143186
* NTA: 133577139
* SNAC: w6gn2dz0

 |
Andoriña adulta alimentando as súas crías no niño.
O **coidado parental** é unha estratexia comportamental e evolutiva adoptada por algúns animais que fan un investimento parental para incrementar a eficacia biolóxica dos seus descendentes. Esta estratexia significa máis esforzo investido nun número relativamente baixo de descendentes para darlle a cada un deles unha maior posibilidade de sobrevivir para reproducirse; unha estratexia oposta é producir grandes cantidades de descendentes pequenos, xeralmente en forma de ovos que son abandonados para que sobrevivan por eles mesmos.

O coidado parental atópase en moitos insectos, especialmente insectos sociais como as formigas, abellas ou avespas; nalgúns peixes; en moitas aves e especialmente nos mamíferos.

En bioloxía evolutiva
---------------------

En bioloxía evolutiva, o investimento parental é o gasto de tempo e esforzo que beneficia á descendencia á conta da habilidade dos proxenitores de investir noutros compoñentes da súa propia eficacia biolóxica. Forma parte dun tipo de estratexia reprodutiva na que se elixe e cría un pequeno número de crías con posibilidades relativamente altas de sobrevivir. Pode ir mesmo acompañado da produción dun reducido número de cigotos, mesmo só un.

Notas
-----

1. ↑   Carranza Almansa, Juan. La Evolución del Cuidado Parental.
2. ↑  "Evolution of Parental Care". Oxford Bibliographies.
3. ↑  "Reproductive Allocation in Animals". Oxford Bibliographies.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q994735
* EBID: ID
* GND: 4146773-5
* LCCN: sh85097995

 |
**Francisco Igea Arisqueta**, nado en Valladolid o 17 de abril de 1964, é un médico e político español.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en medicina pola Universidade de Valladolid, especializándose posteriormente no aparato dixestivo. Dende 1993 traballou no Hospital Río Carrión de Palencia.

En novembro de 2014 presentouse ás primarias de Unión Progreso y Democracia (UPyD) como candidato á Presidencia da Xunta de Castela e León. Posteriormente abandonou o partido para incorporarse ás filas de Ciudadanos. Tras un proceso de primarias entrou na candidatura do partido ao Congreso por Valladolid, resultado elixido nas eleccións xerais de decembro de 2015 deputado.

En xaneiro de 2017 ao se renovar o Comité Executivo da formación laranxa, Igea entrou a formar parte da directiva do partido, responsabilizándose da área de Sanidade

En febreiro de 2019 anunciou a súa intención de competir contra Silvia Clemente no proceso interno para seleccionar o aspirante do partido á presidencia da Xunta de Castela e León. O 11 de marzo, tras a revisión dos votos telemáticos, Ciudadanos deu a vitoria a Igea fronte á ex-dirixente popular, polo que se proclamou a Igea candidato á Xunta de Castela e León para as autonómicas do 26-M.

Notas
-----

1. ↑  "Francisco Igea, candidato en primarias de UPyD a la Junta, considera "urgente" regenerar la Región y evitar el populismo". 1 de novembro de 2014.
2. ↑  "Francisco Igea tramita su baja en UPyD y se embarca en el proyecto de Ciudadanos". 10 de febreiro de 2015.
3. ↑  "Francisco Igea, candidato en Ciudadanos al Concreso por Valladolid". 20 de xullo de 2015. Arquivado dende o orixinal o 16 de xaneiro de 2016. Consultado o 24 de abril de 2019. *(en castelán)*
4. 1 2  Gamarra, Lorena. "Quién es Francisco Igea, el rival de Silvia Clemente que impugnó su elección".
5. ↑  Ficha de Francisco Igea na sección *Equipo* da páxina web de Ciudadanos
6. ↑  Sanz, Luis Ángel. "Albert Rivera rompe Ciudadanos en Castilla y León al imponer a una dirigente del PP".
7. ↑  Igea gana finalmente las primarias de Cs a Silvia Clemente

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q22083531
* Dialnet: 2438827

 |
O **Club Amigos del Rugby** é unha entidade deportiva da cidade de Sevilla que se adica ó rugby, e que compite actualmente na Primeira División Territorial de Andalucía. Dende a súa fundación en 1977 o club militou 4 tempadas na máxima categoría do rugby nacional, a División de Honra, acadando o título de liga en 1979.

Historia
--------

Nos anos 70 un equipo de rugby sevillano que competiu dende 1975 ata 1977 na División de Honra do rugby nacional, o RACA Sevilla, desapareceu. Nese intre os afeccionados ó rugby da cidade e a maior parte dos xogadores do RACA decidiron fundar un novo club dándolle continuidade á estrutura e ás categorías inferiores do vello club desaparecido. O Club Amigos del Rugby naceu pois en 1978. Nese primeiro ano o equipo tivo que competir na Primeira Nacional (que por entón era a segunda categoría do rugby español) acadando xa nesa primeira tempada o ascenso á División de Honra.

Entre a tempada 1978-79 e 1981-82 a Liga estivo composta por 4 grupos, competindo o CAR no Grupo Sur fronte ós demais equipos andaluces. Na tempada 1978-79, o Club Amigos del Rugby rematou primeiro no Grupo Sur, o que lle daba o dereito para loitar polo título de campión nacional fronte ós outros 3 campións de grupos, pero esa loita polo campionato non se chegou a realizar, de xeito que a Federación Española de Rugby decidiu que os 4 equipos eran campións.

Na tempada 1979-80 o CAR acadou de novo o primeiro posto no Grupo Sur, pero nesta ocasión si que se levou a cabo a disputa polo campionato, rematando o equipo 4º. Nas seguintes 2 tempadas o equipo rematou 6º e 2º no Grupo Sur, co cal non puido loitar de novo polo título nacional. Na tempada 1982-83 o sistema de liga volveu ser o tradicional dun só grupo no que se enfrontan todos entre si, e o CAR non formou parte do campionato.

Nos seguintes anos o club asinou un acordo cunha escola da cidade, chamada Portaceli, que lle deu o nome ó equipo nos seguintes 10 anos, ata 1995. Nesa época o club militou 3 tempadas na 2ª categoría nacional, a 1ª Nacional, na 1984-85, 1990-91 e 1994-95. En 1995 o CAR cambiou de nome outra vez por mor dun novo patrocinador, Inés Rosales, que mantivo ata o ano 2006. Nesa etapa o club militou no segundo nivel do rugby nacional 9 tempadas (3 na 1ª Nacional entre as tempadas 1995-96 e 1997-98, e 6 na nova División de Honra B entre as tempadas 1999-2000 e 2000-01 e de novo entre 2002-03 e 2005-06.

En 2007 o Amigos del Rugby uniu as súas forzas con outro club importante da cidade, o C.D. Mairena, competindo xuntos na segunda división española baixo a denominación do seu patrocinador principal, a empresa de seguros Helvetia. Ese equipo froito da unión dos dous clubs converteuse en 2014 nun novo club, o Alqatara Rugby Club Andalucía, cedendo o Amigos del Rugby a súa licenza para competir na División de Honra B á nova entidade, respecto á que comezou a manter unha relación de equipo filial, do mesmo xeito que o seu socio o Club Deportivo Mairena.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Liga Española de rugby

### Ligazóns externas

* www.clubamigosrugby.com *(en castelán)*
* www.helvetiarugby.com *(en castelán)*
**Francisco-Javier Elola Díaz-Varela**, nado o 22 de setembro de 1877 en Monforte de Lemos e finado o 12 de maio de 1939 en Barcelona, foi un xuíz e político galego.

Traxectoria
-----------

Elola estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela, foi pasante no despacho de Francesc Pi i Margall en Madrid en 1901. Aprobou as oposición á carreira fiscal e xudicial en 1905 exercendo en Galicia, Asturias, Cataluña e León, e o 4 de decembro de 1923, logo da proclamación da ditadura de Primo de Rivera, entrou como vocal na Xunta Organizadora do Poder Xudicial. En 1924 nomeárono xuíz do distrito de Chamberí e representou a España nos Congresos Penais Internacionais de París, Bruxelas (1926) e Budapest (1929).

Co cambio de réxime o goberno nomeouno Fiscal Xeral da República o 31 de maio de 1931 cesando o 31 de xullo ao entrar no Tribunal Supremo como novo maxistrado. Nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931 accedeu ao Parlamento como deputado pola provincia de Lugo nas listas do Partido Republicano Radical, participando nas discusións sobre a organización do poder xudicial en España mesmo enfrontándose co seu partido o que levaría a abandonalo e a non presentarse ás eleccións de 1933, continuando como maxistrado do Tribunal Supremo. En plena guerra civil, o 26 de agosto de 1936 foi nomeado presidente da Sala Terceira do Contencioso Administrativo do Tribunal Supremo de España, e o 16 de setembro xuíz especial instrutor da causa pola insurrección en todos os cuarteis e cantóns militares da capital de España, gardou as formalidades legais, admitíndolle ao xeneral Joaquín Fanjul Goñi as probas que presentara, razón pola cal foi apartado da instrución. O 27 de agosto de 1937 accedeu á presidencia da Xunta de Inspección dos Tribunais de Madrid e en outubro de 1937 trasladouse a Cataluña, onde en xuño de 1938 defendeu os funcionarios dos xulgados de Barcelona acusados de quintacolumnismo.

Cando as tropas republicanas abandonaron Cataluña en 1939, decidiu quedar ofrecéndose a colaborar co novo réxime, pero detido o 26 de febreiro procesárono pola morte do xeneral Fanjul e os mortos da prisión Modelo de Madrid do 23 de agosto de 1936. Condenado a morte executárono en Barcelona o 12 de maio de 1939.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
* *Francisco Javier Elola Díaz-Varela, la lealtad de un magistrado al Estado de derecho hasta las últimas consecuencias* Francisco Vázquez Osuna *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3391104
* DBE: francisco-javier-elola-y-diaz-varela
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 33370

 |