recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  **North Carolina Tar Heels** |  |

 |
| **División** | División I da NCAA |
| **Subdivisión no fútbol americano** | Football Bowl Subdivision (FBS) |
| **Conferencia** | Atlantic Coast Conference |
| **Alcume** | *Tar Heels* |
| **Mascota** | Bélier |
| **Estadio de fútbol americano** | Kenan Stadium (60.000 espectadores) |
| **Pavillón de baloncesto** | Dean Smith Center (H)(21.750 espectadores)Carmichael Auditorium (F)(10.180 espectadores) |
|  |

**North Carolina Tar Heels** é o equipo deportivo da Universidade de Carolina do Norte en Chapel Hill, Carolina do Norte. Os equipos dos Tar Heels participan nas competicións universitarias organizadas pola NCAA, e forma parte da Atlantic Coast Conference.

Os Tar Heels gañaron 39 campionatos nacionais en cinco deportes diferentes, e 51 campionatos nacionais individuais. O equipo feminino de fútbol gañou 18 campionatos nacionais dende 1981, e o masculino en 2001; o masculino de baloncesto fixo o propio en 1924, 1957, 1982, 1993, 2005 e 2009, e o feminino en 1994; o masculino de lacrosse en 1982, 1986 e 1991; o feminino de hóckey sobre herba en 1989, 1995, 1996 e 1997; o feminino de balonmán en 2004, e o masculino en 2004, 2005 e 2006.

Deportistas do talle de Michael Jordan, James Worthy, Bob McAdoo, Vince Carter, Rasheed Wallace, Jerry Stackhouse, Antawn Jamison, Mia Hamm, Eddie Pope e Marion Jones proceden desta universidade.

Baloncesto
----------

O equipo de baloncesto gañou cinco campionatos nacionais. Os Tar Heels gañaron o seu primeiro campionato nacional de baloncesto en 1957, con Frank McGuire coma adestrador. Os Tar Heels gañaron contra a Universidade de Kansas na final. Os Tar Heels gañaron o seu seguinte campionato nacional en 1982, vencendo á Universidade de Georgetown no seu último partido. En 1993, os Tar Heels gañaron o seu terceiro campionato nacional contra a Universidade de Míchigan. Dean Smith era o adestrador nos campionatos de 1982 e 1993. No seu cuarto e quinto campionato, os Tar Heels, con Roy Williams coma adestrador, gañaron á Universidade de Illinois en 2005 e contra a Universidade de Michigan State no ano 2009, respetivamente.

Dorsais retirados
-----------------

### Baloncesto

O Dean Smith Center, coas bancadas baleiras

| **Dorsais retirados en baloncesto** |
| --- |
| Dorsal | Xogador | Ano |
| NC | Jack Cobb | 1926 |
| 20 | George Glamack | 1941 |
| 10 | Lennie Rosenbluth | 1957 |
| 12 | Phil Ford | 1978 |
| 52 | James Worthy | 1983 |
| 23 | Michael Jordan | 1985 |
| 33 | Antawn Jamison | 1999 |
|

### Fútbol americano

| **Dorsais retirados en fútbol americano** |
| --- |
| Dorsal | Xogador |
| 22 | Charlie Justice |
| 46 | Bill Sutherland |
| 50 | Art Weiner |
| 59 | Andy Bershak |
| 99 | George Barclay |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* InsideCarolina *(en inglés)*
* ESPN.com - UNC clubhouse *(en inglés)*
Coordenadas: 18°57′43″S 22°29′04″L﻿ / ﻿-18.96194, -22.48444

O **río Okavango** é un longo río africano, que nace na meseta de Bié, en Angola, nunha zona bastante chuviosa, e que tras un percorrido duns 1.600 km penetra nunha conca endorreica, xa en Botswana, onde formou unha extensa rexión aluvial impropiamente denominada e coñecida en todo o mundo como o delta do Okavango. Como desemboca nunha zona cun clima moi árido, trátase dun río alóctono, como é o caso do río Nilo, en Exipto, ou o río Níxer en Malí. A súa conca drena unha superficie de 721.277 km².

Clima
-----

Río Okavango dende o espazo (fotografía da NASA).
A estación das choivas no delta cadra coa de Angola, que ten lugar entre outubro e abril e produce a crecida do río Okavango, que empeza a notarse en decembro e tarda nove meses en completarse debido á escasa pendente do río, uns 60 m en 450 km. As choivas son máis abundantes no norte e menores no sur, onde o río se interna no deserto do Kalahari.

Na cidade de Maun, a porta sur do delta do Okavango, o contraste entre o día e a noite é moi grande no inverno, cunha media das mínimas de 6 °C e unha media das máximas de 23 °C. Non son raras as xeadas durante as ondas de frío. No verán, a calor é moi forte pero pola noite segue refrescando, cunha media das mínimas de 19 °C en novembro e decembro e unha media das máximas de 35 °C en outubro, antes das choivas. A humidade mantense entre o 55 e o 70%.

As choivas son nulas en xullo, agosto e setembro e practicamente nulas en maio e xuño, con 5 e 3 mm de media. En outubro, a media é de 23 mm; en novembro, de 56 mm; en decembro, de 86 mm; en xaneiro, o mes máis húmido, de 107 mm; en febreiro, de 71 mm; en marzo, de 71 mm, e en abril, de 18 mm; logo acábanse, pero as augas seguen subindo moitas veces até xullo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Okavango***  |

### Ligazóns externas

* Okavango River: the Flow of a Lifeline
* Safari in the Delta
* Map of the Okavango River basin at Water Resources eAtlas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188773
* WorldCat
* VIAF: 244536573
* BRE: 2118057
* EBID: ID
* GEC: 0020931
* GeoNames: 876925
* GND: 4713749-6
* NKC: ge343732
* OSM: 2715490

 |
Coordenadas: 57°36′N 7°20′O﻿ / ﻿57.600, -7.333**North Uist** (en escocés: *Uibhist a Tuath*) é unha illa das Hébridas Exteriores.

Xeografía
---------

Está unida a Benbecula vía Grimsay, a Berneray, e a Baleshare. A excepción do sueste, a illa é moi plana e maioritariamente cuberta de auga. Algúns dos pequenos lagos teñen mestura de auga doce e auga salgada. 

North Uist é a décima illa máis grande de Escocia e a décimo terceira de Gran Bretaña (excluída Irlanda). A súa superficie é de 117 millas cadradas, algo máis pequena que South Uist.

A illa é coñecida pola súa ornitoloxía, razón pola cal hai unha reserva natural en Balranald.

### Poboación

Segundo o censo de 2001 tiña unha poboación de 1.657 habitantes. 

### Localidades

A poboación máis grande é Lochmaddy, un porto de pesca e onde hai un museo, un centro artístico e unha cámara escura. Outras poboacións inclúen Carinish, Port nan Long, Scolpaig e Chorùna ou Corùna.

### Megalitismo

North Uist ten multitude de estruturas prehistóricas, entre as que se inclúen as tumbas de Barpa Langass, o círculo de pedras Pobull Fhinn e os menhires de Fir Bhreige.

Deporte
-------

A illa tamén é coñecida polo seu club atlético (*North Uist Amateur Athletics Club*), que fomenta as competicións atléticas a nivel local.

Música
------

Dòhmnall Ruadh Chorùna (1887-1967) foi un dos grandes bardos escoceses do século XX, músico e poeta que recibe o seu nome da pequena aldea de Chorùna, chamada así pola Coruña galega e as historias da batalla de Elviña, na que combateu xente de North Uist.

A cantante Julie Fowlis naceu en Uibhist a Tuath, e canta maiormente cancións folclóricas da illa.

Notas
-----

1. ↑  "La Corùna escocesa que nació de las historias de un excombatiente en la batalla de Elviña". *Quincemil* (en castelán). Consultado o 2022-03-27.
2. ↑  "twitter.com/atlanticabeira". *Twitter*. Consultado o 2022-03-27.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***North Uist***  |

### Ligazóns externas

* Balranald Reserva Natural
* Taigh Chearsabhagh
* Centro UistArquivado 20 de xuño de 2008 en Wayback Machine. .

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q662158
* WorldCat
* VIAF: 135299969
* EBID: ID
* GeoNames: 2641236
* LCCN: nr00021537
* MusicBrainz: ID
* OSM: 380685

 |
Coordenadas: 41°58′13.94″N 2°50′22.16″L﻿ / ﻿41.9705389, -2.8394889

O **Onyar** (en latín: *Undarius*) é un río de Cataluña, afluente do río Ter pola dereita. Nace no macizo das Guilleries, na Cordilleira Prelitoral. Cruza a cidade de Xirona de norte a sur, que a divide en dous partes desiguais, a maior e máis antiga está na beira dereita; e a menor e máis moderna, en continuo crecemento na beira esquerda.

O Onyar recibe dentro de Xirona as augas que proveñen da canle Monar ou Conda (procedentes á súa vez do Ter), que atravesa o Mercadal e regaba os hortos que alí había. Máis ao norte súmanselle as augas do Güell, á beira do ferrocarril, e case en fronte da súa confluencia con este únense as do Galligants. A uns 300 metros, o Onyar desemboca no Ter, no barrio de Pedret. Os desbordamentos do río Onyar fixeron estragos na cidade. Procurouse defenderse dos seus perigos e por outra banda tamén de embelecelo.

A División Hidráulica do Pireneo Oriental, a petición do Concello, propuxo catro solucións baseadas na desviación do curso do río e do seu percorrido. Ao final aprobouse o proxecto consistente na construción de sólidos muros laterais, as superficies superiores dos cales deron lugar a dúas novas vías urbanas. Este proxecto foi considerado como o máis económico e que ademais non privaba a Xirona da graza e o encanto que ten sempre unha vía fluvial.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3773459
* GEC: 0047405
* GeoNames: 3115031
* OSM: 3006424

 |
**Schizophyta** é o termo, acuñado por Cohn en 1875, e hoxe practicamente en desuso, co que se designou o taxón onde estaban incluídos os procariontes, daquela aínda non definidos como tales. É un termo botánico, xa que foron incluídos no reino vexetal, seguramente polo parecido das ben coñecidas algas vedeazuladas (cianobacterias) no seu metabolismo fotosintético e forma de vida coas algas. Antes eran considerados "animálculos", termo que procedía do tempo das primeiras observacións microscópicas.

As Schizophyta dividíronse en dous grupos:

* *Schizophyceae*. As algas azul-verdosas. De: schizo=partición, phyceae=alga.
* ***Schizomycetes*** ou *Schizomyceae*. As bacterias. De: schizo=partición, myco=fungo.

Aludindo en ambos os casos á forma de reprodución bacteriana por fisión binaria e aos seus diferentes metabolismos.

Nas sucesivas clasificacións as Schizophyta foron consideradas división, clase, filo ou subreino.

Schizophyta aparece como unha rama do Reino vexetal nos seguintes sistemas de clasificación:

* sistema de Engler de 1924 (coa categoría de División).
* sistema de Wettstein de 1934 (coa categoría de Filo).

Estes sistemas foron superados polas sucesivas novas taxonomías que foron aparecendo, e que lle deron ás Schizophyta nomes como Protophyta, Prokaryotae, Monera e actualmente os termos taxonómicos que se usan son Archaea e Bacteria.

Notas
-----

1. ↑  Merriam Webster Online Dictionary
2. ↑  "Memidex dictionary/thesaurus". Arquivado dende o orixinal o 15 de setembro de 2019. Consultado o 17 de xullo de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7431620
* MAG: 2779526910

 |
Un schnauzer mediano pedrés
Schnauzer xigante negro nunha exposición
O **schnauzer** é un tipo de can de orixe alemá. A Federación Cinolóxica Internacional (FCI) encadrou todas as razas schnauzer no grupo 2, sección 1, subsección 2. Divídense en tres tamaños:

* O schnauzer pequeno (oficialmente *zwergschnauzer*, número 183 para a FCI): entre 30 e 35 cm á cruz.
* O schnauzer mediano (oficialmente *schnauzer*, e ás veces *mittelschnauzer*, número 182 para a FCI): entre 45 e 50 cm á cruz.
* O schnauzer xigante (oficialmente *riesenschnauzer*, número 181 para a FCI): entre 60 e 65 cm á cruz para as femias, e de 65 a 70 para os machos.

Nos tres talles preséntanse dúas cores: a negra, e a pedresa, que é característica deste tipo de cans. No schnauzer pequeno existen tamén a mestura de cor negra e prata, mentres que a FCI recoñece tamén a branca, que non é aceptada polo outro gran organismo internacional, o American Kennel Club. A clasificación da FCI establece as cores de cada tamaño como razas independentes, co que poden competir nos eventos caninos de forma separada as oito variedades recoñecidas baixo a denominación de schnauzer.

Etimoloxía
----------

A palabra schnauzer ven da alemá *schnauze*, que significa fociño, debido ó característico cano nasal poboado dunhas espesas barbas que distingue a esta caste de cans.

Historia
--------

O schnauzer e outras razas actuais, como algúns tipos de pinscher e os affenpinscher, comparten orixe común. No século XIX coñecíase este tipo de cans pois empregábanse como excelentes cans de garda nas cortes pola súa habelencia como cazadores de roedores.

No ano 1895 fúndase o Pinscher Klub, hoxe en día coñecido como Pinscher Schnauzer Klub (PSK), que comeza a clasificar e traballar pola cría e mellora destes cans. Os que deron lugar á raza schnauzer nomeáronse inicialmente como *rauhhaarige pinscher*, que serían os primeiros exemplares rexistrados nos libros de cría do PSK como schnauzers. Estes exemplares tiñan un tamaño algo menor cós medianos actuais, e coa selección de cruzamentos entre os cans deste tipo máis pequenos darían lugar ao schnauzer pequeno.

Notas
-----

1. ↑  "Estándar FCI do schnauzer pequeno". Arquivado dende o orixinal o 22 de outubro de 2007. Consultado o 22 de outubro de 2007.
2. ↑  "Estándar FCI do schnauzer mediano". Arquivado dende o orixinal o 03 de xaneiro de 2006. Consultado o 03 de xaneiro de 2006.
3. ↑  "Estándar FCI do schnauzer xigante". Arquivado dende o orixinal o 03 de xaneiro de 2006. Consultado o 03 de xaneiro de 2006.
4. ↑  A grande historia do schnauzer

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q38421
* EBID: ID
* GND: 4052976-9
* LCCN: sh85118223
* MAG: 2779369353
* NDL: 01040437

 |
Boca do río Oria.
O **río Oria** é un curso fluvial de Guipúscoa, en Euskadi. É o principal río da provincia por lonxitude, conca e caudal.

Curso
-----

Nace aos pés da Serra de Aizkorri e desemboca no mar Cantábrico, xunto á localidade de Orio. No seu percorrido pasa tamén polos concellos de Zegama, Segura, Olaberria, Beasain, Ordizia, Itsasondo, Legorreta, Ikaztegieta, Alegia, Tolosa, Anoeta, Irura, Villabona, Zizurkil, Aduna, Andoain, Lasarte-Oria e Usurbil.

Afluentes
---------

Os principais afluentes do Oria son: Leitzaran, Agauntza, Amezketa, Araxes, Zelai, Urtsuaran, Asteasu, Eztanda, Berastegi e Amundarain

Ecoloxía
--------

É un río que sufriu unha gran contaminación debido á forte industria asentada nas súas beiras, especialmente industria papeleira, entre os anos 50 e 80 do século XX especialmente. A partir dos anos 90 un maior interese por coidar o ambiente fixo que as industrias deixarán de verter as augas residuais directamente ao río construíndo depuradoras en distintos puntos da súa canle para este fin. Hoxe en día é un río no que en gran parte volveu a vida piscícola ás súas augas, sobre todo de troitas.

No ano 2013 a conca baixa foi incluída dentro da rede Natura 2000 despois da recuperación das zonas húmidas desecadas a comezos do século XX para o seu uso agrícola.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Oria***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2030435
* DARE: 44366
* GEC: 0047596
* GeoNames: 3114956

 |
O **Palancia** (en valenciano: *Palància*) é un río do norte da Comunidade Valenciana, que, logo de atravesar parte das provincias de Castelló e de Valencia, rende as súas augas ao mar Mediterráneo despois de percorrer 85 km.

Curso
-----

O Palancia nace na *Peñaescabia*, na serra del Toro, na vertente oriental da serra do Javalambre), a 1.618 metros de altitude. Forma o eixe fluvial das comarcas do Alt Palància, á que dá nome, e o Camp de Morvedre e desemboca no Mediterráneo, no concello de Sagunt. A área da súa conca é de 910 km² e o seu caudal medio é de 2,5 l/s en Viver.

Outros nomes
------------

No seu treito alto o Palancia goza de augas de moita calidade. O río na comarca do Alt Palància pasa pola súa capital, Sogorb, pola que tamén é coñecido como o **río de Sogorb**. Como tamén pasa por Sagunt, xa preto da desembocadura, era aínda denominado o **río de Morvedre**, nome antigo desa cidade.

Encoros
-------

* Encoro de Regajo, de 6,6 hm³
* Encoro de Algar, de 6,29 hm³

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Río Palancia, na web da Confederación Hidrográfica do Xúcar

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q47508
* WorldCat
* VIAF: 316430058
* GEC: 0048440
* GeoNames: 2513007

 |
**Sergio Vences Fernández**, nado en Lama Má (Baños de Molgas) o 22 de setembro de 1936 e finado o 20 de decembro de 2012, foi un filósofo e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Doutor en Filosofía e Letras pola Universidade Complutense de Madrid, foi lector de español nas universidades de Colonia e Duisburgo (1969-1983), e redactor para a Deutsche Welle (Radio Nacional de Alemaña para o Exterior). Foi profesor de Filosofía na Universidade de Santiago de Compostela (1974) e en 1975 profesor de Literatura española na Escola Universitaria de Tradutores e Intérpretes da Universidade de Colonia. Incorporouse en 1983 como profesor na USC e en 1990 pasou á Universidade da Coruña. Colaborou en *Romanische Forschungen*, *Papeles de Son Armdans*, *Argumentos*, *La Nueva España*, *La Voz de Galicia*, *El Correo Gallego* e *El Ideal Gallego*. Traduciu a Dietrich Bonhoeffer, Frederik Hetmann e Edmund Husserl.

Obras
-----

### Ensaio

* *Los caminos de Martin Heidegger. Filosofía del lenguaje en el siglo XX*, 1993.
* *Platón suspende la selectividad*, 1994.
* *Vislumbres de utopía*, 1995.

### Poesía

* *La voz y el caminante*, 1969.
* *De la memoria al sueño*, 2003.

### Narrativa

* *Nas profundas augas do esquecemento*, 2011.

Notas
-----

1. ↑  El filósofo y escritor Sergio Vences fallece a los 76 años *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na web de Toxosoutos
* Pensar en tiempos de oscuridad. Homenaje al profesor Sergio Vences

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12400315
* WorldCat
* VIAF: 24769509
* BNE: XX1028867
* BNF: 13571224p
* DeutscheBio: 1139848585
* Dialnet: 549840
* FAST: 1994691
* GND: 1139848585
* ISNI: 0000 0000 5920 0286
* LCCN: n98056678
* SUDOC: 052641392

 |
Os **Scissor Sisters** son unha banda norteamericana formada no ano 2001. O seu estilo mestura a música disco, o glam rock, o *nightclub* de Nova York.

O grupo está composto polos vocalistas Jake Shears e Ana Matronic, o multi-instrumentista Babydaddy, o guitarrista/baixista Del Marquis, e o batería Randy Real (quen se uniu como substituto de Paddy Boom), e o seu nome vén dunha postura sexual lésbica denominada tribadismo. Mentres o seu éxito é bastante limitado na súa terra natal, os Estados Unidos, a banda acadou un importante éxito en Europa, Canadá, Australia e, máis concretamente, no Reino Unido, onde conseguiron entrar varias veces nas listas de vendas coas súas cancións. O seu primeiro disco converteuse no disco máis vendido no Reino Unido no ano 2004, e o seu sinxelo "I Don't Feel Like Dancin'", no cuarto máis vendido do 2006, ademais de manterse entre os 40 primeiros durante 27 semanas.

Discografía
-----------

* *Scissor Sisters* (2004).
* *Ta-Dah* (2006).
* *Night Work* (2010).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q464109
* WorldCat
* VIAF: 125303854
* AllMusic: mn0000836394
* BNF: 145855929
* Discogs: 51888
* Genius: Scissor-sisters
* GND: 6037882-7
* ISNI: 0000 0001 0657 3668
* LCCN: no2005007975
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0021165
* NLA: 42409052
* Songkick: 500455

 |
**Schuko** é o nome comercial rexistrado dun tipo de toma de corrente, base e clavixa, definida pola normativa CEE 7/4 como Tipo F.

Toma de corrente Schuko dobre con clavixa conectada.

Historia
--------

Tipos de conector en Europa.
      Schuko (Tipo F, CEE 7/4)
      Francés (Tipo E, CEE 7/6)
      Británico (Tipo G, BS 1363)
      Suízo (Tipo J, SEV 1011)
      Danés (Tipo K)
      Italiano (Tipo L)
O sistema Schuko foi inventado en Alemaña. Crese que en 1925, polo fabricante de material eléctrico bávaro Albert Büttner. Bayerische Elektrozubehör AG, presentou a patente DE 489 003 en 1930 para un *Stecker mit Erdungseinrichtung* (dispositivo de conexión con toma de terra).

Descrición
----------

As tomas de corrente Schuko son empregadas para conexións dun máximo de 16 amperios con toma de terra, 230 voltios e 50 Hz. Existen para intensidades inferiores tomas de corrente Schuko sen toma de terra. En España segundo o REBT 2002 as tomas de corrente deben ser de tipo Schuko.

Descrición da clavixa e toma de corrente Schuko CEE 7/4.  

(1) Base da toma.  

(2) Conectores para toma de terra.  

(3) Conectores de corrente, fase e neutro.  

(4) Guías.

Normativa
---------

* Standard alemán DIN 49440: Tomas Schuko
* Standard alemán DIN 49441: Tomas Schuko
* IEC/TR 60083

Notas
-----

1. ↑  abl sursum

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1123613
* MAG: 2777736434

 |
**Sci-Hub** é un repositorio e sitio web de máis de 84 millóns de artigos académicos. Foi fundado por Alexandra Elbakyan, de Casaquistán, o 5 de setembro do 2011, como reacción contra o alto custo de compra dos artigos académicos.

Historia
--------

O proxecto Sci- Hub comezou a funcionar o 5 de setembro de 2011. Foi fundado por Alexandra Elbakyan, programadora e investigadora en neurotecnoloxía de Casaquistán, logo de enfrontar dificultades económicas para acceder aos artigos científicos que requiría o desenvolvemento da súa tese de grao. Sen ser o obxectivo orixinario, este proxecto permitiu aumentar a difusión do coñecemento científico e acceder a contidos colocados detrás dunha subscrición. A editorial académica Elsevier presentou en 2015 unha querela en Nova York, na que alega a comisión de infraccións de dereitos de autor por parte de Sci- Hub.

Sitio web
---------

Sci- Hub ofrece artigos aos lectores sen requirir unha subscrición ou pago algún. Cada día visitan Sci- Hub unha media de 30.000 usuarios, xeralmente investigadores. Diariamente sóbense novos artigos, mediante un servidor proxy do dominio. edu. Antes de que se bloquease o dominio orixinal do proxecto, o sitio. org tiña unha media de 80.000 visitantes por día. Á data, dá acceso aos artigos solicitados de dúas maneiras:

En primeiro lugar, comprobarase se o artigo solicitado está dispoñible en LibGen, un sitio similar aloxado en Rusia (ou quizais en Holanda). Se o artigo non está dispoñible alí, a continuación Sci- hub pasa a través do muro de pago correspondente e recupera o documento desde o sitio web do editor orixinal. Sci- hub pode lograr isto grazas a un conxunto de credenciais de subscrición doadas por académicos anónimos de todo o mundo. Sci- Hub ten credenciais a artigos de acceso publicados en JSTOR, Springer, Sage e Elsevier, entre outros. Se un documento dos que previamente non estaban dispoñibles en LibGen conséguese desta segunda maneira, Sci- hub envía unha copia a LibGen para o seu uso futuro tamén desde ese servidor. O proxecto tamén recibe un servizo oculto Tor que se pode utilizar para acceder ao sitio web.

*

Notas
-----

1. ↑  "Meet the Robin Hood of Science, Alexandra Elbakyan" (en inglés). 2016-02-09. Consultado o 2020-10-07.
2. ↑  Glance, David. "Elsevier acts against research article pirate sites and claims irreparable harm". Consultado o 5 de outubre de 2015.
3. ↑  "Netizen Report: Scholars in Colombia, Kazakhstan Face Legal Woes for Sharing Research". 1 de xullo de 2015. ISSN 1091-2339. Consultado o 5 de outubro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alexandra Elbakyan
O **nucleoplasma** ou **carioplasma** é o medio interno do núcleo celular, un líquido viscoso no que están inmersos a cromatina (formada polo ADN asociado a histonas) e o nucléolo. Consta dun 70 a 90 % de auga con moitas moléculas disolvidas e pH próximo a 7. Contén principalmente proteínas, sobre todo encimas relacionados co metabolismo dos ácidos nucleicos, que interveñen na replicación do ADN, regulación xénica, transcrición ou maduración do ARN. Tamén existen proteínas ácidas que non están unidas ao ADN nin ao ARN e que se denominan proteínas residuais. No nucleoplasma hai unha matriz de proteínas fibrosas.
Ademais hai cofactores, moléculas precursoras, produtos intermedios da glicólise (proceso citoplasmático), sodio, potasio, magnesio e calcio.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Nucleoplasma*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14817956
* EBID: ID
* GEC: 0270483
* MAG: 112952253

 |
**Nuberu** é un grupo musical asturiano creado en 1976 por Chus Pedro e Manolo Peñayos. É habitualmente encadrado como música folk polas súas referencias ás raíces asturianas, aínda que o estilo do grupo está máis próximo da canción de autor de intervención social. Os seus temas teñen unha forte pegada social e están vencellados aos problemas de Asturias e a súa clase obreira. O idioma fundamental empregado polo grupo é a lingua asturiana.

Historia
--------

O grupo xorde dentro do colectivo "Camaretá", no concello de San Martín del Rey Aurelio (El Entrego, Asturias), no ano 1976. Ese mesmo ano debutan no Día da Cultura de Xixón, organizado por colectivos vencellados aos grupos de esquerda.

A súa popularidade aumenta rapidamente. No ano 1977 actúan na festa do Partido Comunista de España en plena campaña electoral, e un ano despois sacan o seu primeiro disco *Asturies, ayeri y güei*. Nos anos 1980 e 1981 sacan dous traballos consecutivos, pero pouco despois sofren unha crise e deciden separarse temporalmente.

En 1984 volverán co recompilador *El glayíu d'un país: Asturies*. En 1987 sacan o disco *Mineros* en apoio aos traballadores da empresa Hunosa, e que presentarán no Teatro Campoamor de Oviedo. Nese mesmo lugar gravaran o seu primeiro disco en directo *Como tu yes*. Seguirán o disco *Agua de la fonte clara* e *L'árbol de Navidá*, unha recompilación de panxoliñas tradicionais asturianas.

No ano 2002 sae o libro *Nuberu nel tiempu*, a biografía do grupo escrita por Benigno Delmito Coto. O grupo reeditará para a ocasión os seus tres primeiros traballos.

O día 20 de outubro de 2007 o grupo anuncia a súa disolución.

Ao longo da súa carreira, Nuberu ten colaborado con multitude de artistas asturianos e internacionais, como Víctor Manuel, Ana Belén, Rosa León, Quilapayún, a Coral Polifónica de Sotrondio, Ilegales, Dixebra, Llan de Cubel, Tejedor, Luis Eduardo Aute ou Jerónimo Granda.

Discografía
-----------

* *Asturies, ayeri y güei* - 1978
* *Atiendi, Asturies* - 1980
* *Cancios d'un país* - 1981
* *El glayíu d'un país: Asturies* (recompilatorio) - 1984
* *Mineros* - 1987
* *Como tu yes* (directo) - 1991
* *Agua de la fonte clara* - 1993
* *L'árbol de Navidá* - 1994
* *Nuberu nel tiempu* - 2002

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficialArquivado 19 de marzo de 2008 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3395716
* WorldCat
* VIAF: 159366059
* Discogs: 2252624
* MusicBrainz: ID

 |
Santisima Trinidad.
O **Santísima Trinidad**, oficialmente **Nuestra Señora de la Santísima Trinidad**, foi un navío de liña español creado en 1769 e afundido en 1805 trala Batalla de Trafalgar, sendo o buque máis grande da súa época. As súas medidas eran: eslora 67,21 m, manga 17,67 m; e o seu peso aproximado era de 5432 toneladas.

Traxectoria
-----------

Botado en outubro de 1769 nos estaleiros da Habana, foi o único navío de liña de 4 pontes. Estaba construído con madeiras preciosas da mellor calidade; malia isto, a súa gobernabilidade era difícil, e foi mellorado nos estaleiros de Ferrol e Cádiz. A súa tripulación estaba composta por máis de 1000 persoas, e o seu número máximo de pezas de artilleria foi dunhas 140.

O buque foi capturado na Batalla de Trafalgar despois dun heroico combate, e malia os esforzos de españois e ingleses para salvalo trala batalla, as cordas do barco que o remolcaban cara a Xibraltar cortáronse por mor da treboada que aconteceu despois da contenda, afundíndose a unhas 25 millas ao sur de Cádiz.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q615189
* WorldCat
* VIAF: 245424600

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Nueva Galicia.

***Nueva Galicia*** foi unha publicación periódica editada en Madrid, durante a guerra civil, como *Portavoz de los Antifascistas Gallegos*.

Historia e características
--------------------------

Apareceu o 17 de maio de 1937, fundada por Santiago Álvarez e Rubén Gotay Montalvo, trasladouse a Barcelona e desapareceu en setembro de 1938. Pretendía aglutinar aos galegos antifascistas residentes na capital do estado. O seu director foi José Gómez Gayoso e, máis tarde, Manuel Moure Gómez, e contou coa colaboración de Ramón Cabanillas, Eduardo Blanco Amor, Arturo Cuadrado, Ramón de Valenzuela ou Florencio Delgado entre outros. Castelao publicou en *Nueva Galicia* a segunda serie *Verbas de chumbo*, que no futuro constituiría a meirande parte do libro primeiro do *Sempre en Galiza*.

Notas
-----

1. ↑  Bernardo Máiz, *Galicia na II República e baixo o franquismo*, Vigo, 1988, px. 62
2. ↑  A primeira serie fora publicada n'*A Nosa Terra* durante o seu exilio en Badaxoz, en 1934-1935.
***Sapere aude*** é unha locución latina que significa "atrévete a saber". Tamén adoita interpretarse como "ten o valor de usar a túa propia razón".

Orixe e divulgación
-------------------

A frase foi cuñada por Horacio no século I a. C. nunha epístola ao seu amigo Lolius, a Epístola II do *Epistularum liber primus*:

> 
> 
> *Dimidium facti, qui coepit, habet: sapere aude, / incipe* ("Quen comezou, xa fixo a metade: atrévete a saber, empeza")
> Horacio: *"Epistularum liber primus"* II, 40
> 

A súa divulgación débese ao filósofo alemán Immanuel Kant no seu ensaio *Resposta á pregunta: Que é Ilustración?*.

Traducións e usos
-----------------

A frase ten moitas traducións, pero no contexto da carta (que trata sobre os múltiples procedementos que Ulises usou no seu regreso de Troia para superar as probas ás que se enfrontou) pódese entender como «ten o valor de usar a túa habilidade para pensar». Outros tradúcena como «atreverse a pensar».

Desde entón, utilízase con frecuencia como tópico literario e tamén como lema de varias universidades, e mesmo aparece no escudo de armas de varios condados ingleses e cidades.

Notas
-----

1. ↑  *"Epistularum liber primus"* II, 40 en *The Latin Library*
2. ↑  Aparece no escudo da Universidade de Huelva; é lema da Universidade Europea Miguel de Cervantes e da Universidade Internacional Menéndez Pelayo, é usada polo Claustro Universitario de Chihuahua ().

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sapere aude*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q310264
* MAG: 2778524050

 |
| Pandinus |
| --- |
| Pandinus imperator |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Subfilo: | Chelicerata |
| Clase: | Arachnida |
| Orde: | Escorpións |
| Familia: | Escorpionidae |
| Xénero: | ***Pandinus*** Thoroell, 1876 |

 |

***Pandinus*** é un xénero de escorpións coñecidos como escorpións emperadores ou escorpións africanos. Distribúense en África e na Península Arábiga. Este xénero inclúe algúns dos escorpións máis grandes do mundo, cunha lonxitude superior a 20 cm .

Características e hábitat
-------------------------

As especies do xénero atópanse nos desertos, así como nos bosques tropicais de África e da península arábica; miden aproximadamente entre 8 e 21 cm. e son xeralmente negros, marróns, verdes ou grises.

Están enterrados baixo a area de onde captura a súa presa; aliméntanse de insectos ( escaravellos , grilos, bolboretas ), solífugos , vermes e ata ratos e lagartas. Estímase que estes escorpións poden vivir máis de dous anos sen comer ou beber auga.

Comportamento e veleno
----------------------

Son tranquilos, só atacarán cando se senten ameazados ou cando detectan unha presa en movemento. O veleno de Pandinus está composto por dúas partes, unha para paralizar a presa que se alimenta e a outra contra os animais vertebrados como defensa. O seu veleno non é perigoso para o ser humano, pero pode causar alerxias; Pódese tratar cun soro anti-venomoso.

Especies
--------

A continuación amósanse as seguintes especies

* *Pandinus arabicus ( Krapelin , 1894)*
* *Pandinus bellicosus (CL Koch, 1875)*
* *Pandinus cavimanus (Pocock, 1888)*
* *Pandinus colei (Pocock, 1896)*
* *Pandinus etritreansis (Kovarik, 2003)*
* *Pandinus gambiens (Pocock, 1889)*
* *Pandinus hawkeri (Pocock, 1900)*
* *Pandinus magrettii (Borelli 1901)*
* *Pandinus mazuchin (Kovarick, 2011)*
* *Pandinus meidensis (Karsch, 1939)*
* *Pandinus playtchells (Werner, 1916)*
* *Pandinus phillippsi (Pocock, 1899)*
* *Pandinus percivali (Pocock, 1902)*
* *Pandinus Smith (Pocock, 1888)*
* *Pandinus trailini (Kovarick, 2013)*
* *Pandinus viatoris (Pocock, 1899)*

### Especies en CITES

As seguintes especies están baixo o segundo apéndice da CITES para someterse a coidados e controis de exportación.

* *Pandinus imperator (CL Koch, 1841)*
* *Pandinus dictador (Pocock, 1888)*
* *Pandinus gambiensis (Pocock, 1889)*

### Especies extinguidas

A única especie extinta é o Pandinus boshisi descuberta en 1937 por Caporriaco.

Notas
-----

1. ↑  "Taxonomía". *Eol* (en inglés).
2. ↑   "Características e hábitat". *Artroposfera*.
3. ↑   "Características e hábitat". *Gbif* (en inglés).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q292181
* MAG: 2775983529

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Pandinus
* BioLib: 132415
* EOL: 3195449
* EPPO: 1PANNG
* GBIF: 4656470
* iNaturalist: 127717
* IRMNG: 1379889
* NCBI: 55083
* Plazi: ID
* uBio: 4976593
* ZooBank: ID

 |
Maqueta de STSat-2C.
 **STSat** ou **Science and Technology Satellite**, é o nome dunha serie de satélites artificiais surcoreanos adicados á observación terrestre, á astronomía e a outras tarefas.

STSat 1
-------

STSat 1 foi o primeiro satélite da serie STSat, nomeado orixinalmente *KAISTSat 4*. O obxectivo orixinal do programa era crear un bus para pequenos satélites artificiais de alto rendemento. STSat 1 levaba a bordo un espectrógrafo para o ultravioleta distante, un telescopio de estado sólido, un sistema de recolección de datos, un sensor estelar de ángulo estreito e un espectroscopio de plasma. O satélite foi lanzado o 27 de setembro de 2003 mediante un foguete Kosmos 3M.

STSat 2A, 2B
------------

STSat 2A e 2B estaban destinados a axudar a desenvolver un tipo de satélite para órbita baixa lanzados co foguete surcoreano Naro 1 (tamén coñecido como KSLV-1). Levaban a bordo un telescopio para a observación da liña Lyman alfa e un medidor láser para a medición precisa da distancia do satélite ás estacións de terra. Ningún dos dous chegou a órbita por problemas dos foguetes lanzadores, con STSat 2A sendo intentando lanzar o 25 de agosto de 2009 e STSat 2B o 10 de xuño de 2010.

STSat 2C
--------

STSat 2C foi lanzado exitosamente mediante un Naro 1 o 30 de xaneiro de 2013. Tiña unha masa de menos de 100 kg e levaba a bordo un retrorreflector láser, unha sonda Langmuir, un monitor de raidación, un sensor infravermello e un oscilador láser. O satélite deixou de funcionar en abril de 2014.

STSat 3
-------

STSat 3, lanzado o 21 de novembro de 2013 mediante un foguete Dnepr, foi lanzado para facer observacións astronómicas no infravermello, observar a terra para facer medicións medioambientais e como demostrador tecnolóxico para probar unha serie de novas tecnoloxías.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| STSat 1 | 27 de setembro de 2003 | Kosmos 3M | Éxito |
| STSat 2A | 25 de agosto de 2009 | Naro 1 | Fallo |
| STSat 2B | 10 de xullo de 2010 | Naro 1 | Fallo |
| STSat 2C | 30 de xaneiro de 2013 | Naro 1 | Éxito |
| STSat 3 | 21 de novembro de 2013 | Dnepr | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2022). "STSat" (en inglés). Consultado o 3 de xaneiro de 2022.
2. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "STSAT 1" (en inglés). Consultado o 3 de xaneiro de 2022.
3. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2022). Gunter's Space Page, ed. "STSAT 2A, 2B" (en inglés). Consultado o 3 de xaneiro de 2022.
4. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2022). Gunter's Space Page, ed. "STSAT 2C" (en inglés). Consultado o 3 de xaneiro de 2022.
5. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2022). Gunter's Space Page, ed. "STSAT 3 (Gwahaggisul-wiseong 3)" (en inglés). Consultado o 3 de xaneiro de 2022.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Kosmos 3M
* Naro 1
* Dnepr
Coordenadas: 40°26′38″N 3°41′36″O﻿ / ﻿40.44389, -3.69333

Vista de Nuevos Ministerios dende a Torre BBVA.
**Nuevos Ministerios** é un complexo gobernamental que alberga as sedes de varios ministerios no distrito de Chamberí, na cidade de Madrid. Atópase situado no quinteiro delimitado polo Paseo de la Castellana, as rúas Raimundo Fernández Villaverde e Agustín de Betancourt e a praza de San Juan de la Cruz.

O proxecto orixinal é obra do arquitecto Secundino Zuazo e desde moi pronto contou co patrocinio do entón Ministro de Obras Públicas, Indalecio Prieto. A súa construción iniciouse en 1933 e, a pesar de que se viu paralizada durante a Guerra Civil, todo o complexo quedou finalizado en 1942. Na actualidade acolle a sede dos Ministerios de Fomento e de Emprego e Seguridade Social. Todo o conxunto arquitectónico áchase plenamente integrado no chamado centro AZCA, un dos centros de negocios e oficinas máis importantes da capital. Nas proximidades áchase tamén a estación de Nuevos Ministerios, un intercambiador múltiple con servizos de autobús, metro e trens de proximidades.

Notas
-----

1. ↑  "Espacios representativos del poder: El Paseo de la Castellana". Consultado o 4 de maio de 2012.
Logo oficial do formato de ficheiro SVG.
**SVG** (do inglés ***Scalable Vector Graphics***, "Gráficos Vectoriais Escalábeis") é unha linguaxe XML que describe gráficos vectoriais bidimensionais, tanto estáticos como animados. Unha das características principais dos gráficos vectoriais é que non perden calidade ao seren ampliados. A grande diferenza entre o SVG e outros formatos vectoriais é que se trata dun estándar aberto creado polo Consorcio da Rede Mundial.

A creación deste formato baseouse noutros xa existentes e que inclúen CSS, DOM, JPEG, PNG, SMIL e XML.

Descrición
----------

A imaxe ilustra a diferente entre as imaxes de mapa de bits e as vectoriais. A imaxe vectorial pódese aumentar indefinidamente sen perda de calidade, mentres que a de bits non.
O formato SVG permite tres tipos de obxectos gráficos:

* Formas xeométricas vectoriais (isto é, liñas e curvas descritas matematicamente, ao contrario das imaxes de mapas de bits, que están compostas por píxeles.
* Imaxes de mapas de bits.
* Texto

As imaxes en formato SVG poden ser comprimidas en gzip sen perda de datos, dado que o XML contén moitos datos redundantes, sendo mesmo así que o formato SVG é habitualmente menor que a versión en mapa de bits.

Programas para editar gráficos SVG
----------------------------------

* Inkscape, software libre
* Xara, software libre
* Adobe Illustrator
* Corel Draw

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do grupo de traballo do W3C

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2078
* BNF: 14487634q
* EBID: ID
* GND: 4658480-8
* LCCN: sh2002004644
* MAG: 202629362
* PRONOM: 91

 |
**Schweppes** (pronunciado /ˈʃwɛps/) é unha marca de bebidas con gas. Schweppes vende baixo a súa marca refrescos, sendo o máis coñecido a tónica.

Historia
--------

O alemán Jacob Schweppe creou en Londres no 1783 o primeiro procedemento comercial industrial para o envasado de refrescos con gas carbónico. En 1957 a empresa chega a España. En 1969 a multinacional británica *Cadbury* mercou Schweppes. En 1984 o grupo francés *Pernod Ricard* mercou *Orangina*. En 1998, *Cadbury Schweppes* cedeu a Coca-Cola os dereitos da marca en todo o mundo agás Estados Unidos, Francia e Suráfrica, por 1.850 millóns de dólares. En 2001 *Cadbury Schweppes* merca a empresa Orangina. A Comisión Europea obrigou a excluír do acordo con Cadbury os mercados da Unión Europea a excepción de Gran Bretaña, Irlanda e Grecia. En 2001 Cadbury mercou *La Casera*. En 2005 *Cadbury* vendeu a *Blackstone* e *Lion Capital* a empresa en Europa por 1.850 millóns de Euros. A xaponesa *Suntory* mercou o grupo *Orangina Schweppes* en 2009. Dende 1999 Coca-Cola ten a propiedade en Europa da marca só en Gran Bretaña.

### Schweppes en Galiza

A fábrica de Schweppes en Arteixo pechou en 2009.

Notas
-----

1. ↑  Schweppes contra Schweppes. Cinco Días
2. ↑  El cierre de la fábrica de Schweppes en Arteixo afectará a 46 empleados. ABC

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Schweppes Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Coca Cola

### Ligazóns externas

* Páxina web de schweppes *(en varias linguas)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q838651
* GND: 272557-5

 |
**Senén Bernárdez Álvarez**, nado en Gomesende o 24 de maio de 1930 e finado en Ourense o 22 de xaneiro de 2013, foi un farmacéutico e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Filosofía pola Universidade Pontificia de Comillas[] e en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela. En 1955 estableceuse cunha oficina de farmacia en Padrenda, e tres anos máis tarde (1958) trasladouse a Ourense, onde exerceu como farmacéutico ata o seu retiro en 2005. Foi presidente do Colexio Oficial de Farmacéuticos de Ourense entre 1968 e 1981. Durante estes anos desempeñou outros postos destacados no campo farmacéutico.

Entrou en política coa UCD, pola que foi elixido deputado no Parlamento de Galicia en 1981. Logo das eleccións xerais de 1982, foi un dos tres senadores galegos designados pola comunidade autónoma, e o único que representou a UCD. Porén, coa disolución da UCD integrouse en Coalición Galega, de quen actuou como senador no grupo Mixto ata 1986. Volveu ser elixido parlamentario autonómico nas autonómicas de 1985, aínda que renunciou o 7 de xullo de 1986.

Nesas eleccións xerais de 1986 foi elixido primeiro deputado galeguista no Congreso dos Deputados dende a República, ao resultar escollido pola provincia de Ourense.

Obra
----

As súas intervencións foron publicadas nos libros *Coalición Galega en el Senado (segunda legislatura)* e *Coalición Galega en el Congreso de los Diputados (Tercera legislatura)*.

Notas
-----

1. ↑  Morre Senén Bernárdez, primeira voz do nacionalismo galego no Congreso desde a Segunda República Arquivado 26 de xaneiro de 2013 en Wayback Machine. CRTVG.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Porteiro, Mª Xosé; Perozo, Xosé A. (1981). *Quen é quen no primeiro Parlamento Galego*. Vigo: Xerais. pp. 105–107. ISBN 84-7507-044-2.
* *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo. 2010-2011. p. 109.

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición
**Senén Casas Regueiro**, nado en Bombí, Segundo Frente, Santiago de Cuba, o 30 de xullo de 1934 e finado o 6 de agosto de 1996, foi un militar e político cubano. Foi Ministro de Transportes de Cuba desde 1989 ata a súa morte. Foi tamén viceministro de Defensa e xefe de gabinete do exército cubano. 

Era irmán do xeneral e tamén ministro Julio Casas Regueiro.

Traxectoria
-----------

Naceu en Bombí, Mayarí Arriba, o 30 de xullo de 1934, nunha familia de orixe galega. Estudante de Dereito na Universidade da Habana, entrou en contacto con mozos de ideas progresistas e revolucionarias, especialmente tralo golpe de Estado de Fulgencio Batista en 1952. Uniuse xunto ao seu irmán Julio aos revolucionarios do Movemento do 26 de xullo, liderados por Fidel Castro, e no momento do triunfo da Revolución Cubana, ostentaba o grao de capitán.

Posteriormente cursou estudos militares en Cuba e na Unión Soviética e ocupou diferentes cargos, como viceministro das Forzas Armadas Revolucionarias e Xefe do Estado Maior. Membro do Partido Comunista de Cuba, foi ademais deputado na Asemblea Nacional do Poder Popular e membro do Consello de Estado. En 1989 foi nomeado Ministro de Transportes de Cuba, en substitución de Diocles Torralba, cargo que ocupou ata que faleceu en 1996 por un infarto de miocardio.

Legado
------

A estación ferroviaria de Santiago de Cuba, reconstruída en 1997, leva o seu nome.

Notas
-----

1. ↑  "secretoscuba.cultureforum.net". Arquivado dende o orixinal o 29 de marzo de 2010. Consultado o 14 de setembro de 2021.
2. ↑  Fuentes Puebla, Thalía (5 de novembro de 2018). "Miguel Ángel Alvelo: Miradas a Cuba, España y a la Constitución" (en castelán). Consultado o 13 de setembro de 2021.
3. ↑  "Reseñas biográficas de figuras significativas en la historia de Cuba" (en castelán). Consultado o 14 de setembro de 2021.
4. ↑  Caño, Antonio (7 de xuño de 1989). "Continúa la purga de altos cargos en Cuba con la destitución del jefe de la aviación civil". *El País* (en castelán). Consultado o 14 de setembro de 2021.
5. ↑  Marrero Yanes, Raquel (6 de agosto de 2011). "Ejemplar jefe político y militar". *Granma* (en castelán). Consultado o 14 de setembro de 2021.
6. ↑  "Terminal ferroviaria santiaguera" (en castelán). 17 de maio de 2015. Consultado o 14 de setembro de 2021.
Vista dun shabono.
Un **shabono** (tamén ***xapono***, ***shapono*** ou ***yano***) é unha cabana utilizada polo pobo yanomami, un pobo indíxena que habita na selva amazónica do sur de Venezuela e o norte do Brasil. Consiste nunha estrutura ou conxunto de estruturas que forman un anel circular que rodean un espazo central aberto.

Os shabono constitúen a estrutura única dun asentamento yanomami, que polo xeral se localizan preto dos claros dun río dentro da selva amazónica, tipicamente nos afluentes menores do río Negro e do río Branco. O espazo central do interior chámase *heha* e é onde se desenvolven as actividades comunitarias, podendo variar entre 20 a 50 metros de diámetro aproximadamente dependendo da poboación do asentamento. 

Dada a debilidade dos materiais para resistir as condicións climáticas da selva amazónica, os shabono adoitan sucumbir perante a humidade e a chuvia, polo que adoitan ser queimados e reconstruídos cada certo tempo no mesmo lugar ou preto del.

Notas
-----

1. ↑  Albert, Bruce. (13 de setembro de 2018). Yanomami. Povos Indígenas do Brasil.
2. ↑  "The Yanomami". *Survival International*. Consultado o 29 de marzo de 2020.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Williams, Colleen (2014). *Homes of the native Americans*. Simon and Schuster. ISBN 1422288528.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
* Harris, Roger Harris; Hutchison, Peter (2011). *Amazonas*. Alhena Media. p. 162. ISBN 9788492963553.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
***Opus Dei*** é o terceiro álbum da banda eslovena de música industrial Laibach, publicado no ano 1987 a través do selo Mute Records. O disco conta con "Geburt einer Nation" ("nacemento dunha nación"), unha versión en alemán da canción de Queen "One Vision", e dúas reelaboracións do único éxito da banda austríaca Opus "Live Is Life". A canción de Opus está en alemán como "Leben heißt Leben" e en inglés como "Opus Dei". "The Great Seal" é o himno do Neue Slowenische Kunst e a súa letra está collida do discurso de Churchill "We shall fight on the beaches" (loitaremos nas praias). Un novo arranxo da canción aparece no álbum *Volk*, co título "NSK". En *Volk* a canción aparece acreditada a Laibach e Slavko Avsenik, Jr.

Hai dúas conexións máis co álbum *A Kind of Magic* de Queen. Aínda que o *loop* de batería en "Trans-National" é case idéntico ao de "Don't Lose Your Head" de Queen, de feito está composto por samples do tema de introdución da película *A batalla de Neretva*, composta por Bernard Herrmann na súa versión en inglés. Os elementos de "How the West Was Won" (concretamente as guitarras rítmica e harmonizada) están inspiradas pola canción "Gimme The Prize" de Queen.

Listaxe de cancións
-------------------

1. "Leben heißt Leben" *(Live is Life)* (Opus) – 5:28
2. "Geburt einer Nation" *(Birth of a Nation)* (Queen) – 4:22
3. "Leben - Tod" *(Life - Death)* (Laibach) – 3:58
4. "F.I.A.T." (Laibach) – 5:13
5. "Opus Dei" (Opus) – 5:04
6. "Trans-National" (Laibach) – 4:28
7. "How the West Was Won" (Laibach) – 4:26
8. "The Great Seal" (Laibach) – 4:16

Nas edicións en CD hai catro temas de *Baptism*:

1. "Herz-Felde" *(Heartfield)* (Laibach) – 4:46
2. "Jägerspiel" *(Hunters' Game)* (Laibach) – 7:23
3. "Koža" *(Skin)* (Laibach) – 3:51
4. "Krst" *(Baptism)* (Laibach) – 5:39

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q914302
* Discogs: 13417
* MusicBrainz: ID

 |