recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **pintor da Cabalgata** ou **pintor de Cabalgatas** é o nome convencional dun pintor de vasos grego antigo que producía vasos corintios de figuras negras. Estivo activo durante o período corintio medio, arredor do 580 a. C.

O Pintor de Cabalgatas está considerado un dos máis importantes e mellores pintores corintios da súa época. Foi o artista principal do Grupo Gorgoneion. Decoraba principalmente kylikes e crateras. 

O seu tema favorito, atopado en case todos os exteriores das súas copas, eran as súas escenas de xinetes; tamén pintou escenas de loita e frisos de animais. Como é habitual no seu grupo, os interiores das copas estaban decorados cunha cabeza de gorgona. Nunha peza, pintou o suicidio de Áiax o grande, acompañado de varias inscricións de nomes. Os seus cráteres tamén representan frisos de xinetes, escenas de loita, cabalgatas e frisos de animais. A súa obra máis importante sobre esa forma representa a unha parella nupcial nun carro. Esa obra marca xa a transición á pintura de vasos tardío-corintio. Coñécense nove obras del; Os lugares de achado inclúen Egina e Kameiros.

Notas
-----

1. ↑  Antikenmuseum Basel, BS 1404

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pintor de Cabalgatas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Pintura da Grecia antiga
* Cerámica da Grecia antiga / Cerámica grega

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Grecia antiga*** |

### Bibliografía

* Thomas Mannack : *Griechische Vasenmalerei.* *Eine Einführung*. Theiss, Stuttgart 2002, páx. 101 ISBN 3-8062-1743-2 .
* Matthias Steinhart: Kavalkade-Maler. En: *Der Neue Pauly* (DNP). Vol 6, Metzler, Stuttgart 1999, ISBN 3-476-01476-2, Col. 370-371.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1539561
* WorldCat
* VIAF: 95989159
* Europeana: ID
* ULAN: 500046639

 |
Un **quilómetro** (escrito con **q** na súa forma plena, pero abreviado **km** por convención internacional) é unha unidade de medida derivada do metro, e equivale a mil (1.000) metros.

O seu símbolo é **km** no Sistema Internacional. Nótese que se escribe con minúscula e sen punto, a non ser que coincida no fin dunha frase.

O vocábulo está constituído polo prefixo quilo (k), que en grego antigo significaba "mil", e metro, que significaba "medir".

É unha unidade de medida derivada das dimensións da terra e recoñecida polo sistema internacional de unidades que define o patrón de metro. Algúns países, como os Estados Unidos de América, aínda non o adoptaron, preferindo usar outras unidades, como a milla terrestre, que corresponde a 1,60934 km.

Como unidade derivada, úsase o km/h para medir a velocidade.

| * v
* c
* e
Unidades de lonxitude do Sistema Internacional |
| --- |
| 
* Yottámetro (1024 m)
* Zettámetro (1021 m )
* Exámetro (1018 m)
* Petámetro (1015 m)
* Terámetro (1012 m)
* Xigámetro (109 m)
* Megámetro (106 m)
* Quilómetro (103 m)
* Hectómetro (102 m)
* Decámetro (101 m)
* Metro (100 m)
* Decímetro (10-1 m)
* Centímetro (10-2 m)
* Milímetro (10-3 m)
* Micrómetro (10-6 m)
* Nanómetro (10-9 m)
* Ángstrom (10-10 m)
* Picómetro (10-12 m)
* Femtómetro (10-15 m)
* Attómetro (10-18 m)
* Zeptómetro (10-21 m)
* Yoctómetro (10-24 m)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q828224
* AAT: 300379103
* EBID: ID
* GEC: 0118558
* MAG: 40117522

 |
**Michel Georges Jean Ghislain Preud’Homme**, máis coñecido como **Michel Preud'homme**, nado en Ougrée, preto de Liexa o 24 de xaneiro de 1959, é un adestrador de fútbol belga e francófono, que tivo un recoñecido pasado como porteiro. Como xogador, desempeñou o mellor da súa carreira no Standard de Liège, (co que conseguiu 2 títulos de campión belga), no YRKV Mechelen (co que gañou unha Recopa de Europa o último trofeo europeo conseguido por un club belga) e no Benfica de Lisboa. Disputou 104 partidos europeos, o primeiro deles contra o Slavia de Praga, o 14 de setembro de 1977 coa camisola branquivermella do Standard de Liège.

No Mundial de Fútbol Estados Unidos 1994 foi galardoado co *Premio Yashin* que o cualificaba coma o mellor porteiro do mundo, nunha clasificación na que Preud'homme figurou no top 10 durante oito anos. Retirouse como xogador en 1999 pero nunca deixou totalmente o mundo do fútbol. Na actualidade é adestrador do Standard de Liège, logo de ser director deportivo nese mesmo club. Como consecuencia dese nomeamento como técnico, producido o 30 de agosto de 2006, dimitiu dos seus cargos na federación belga de fútbol, onde era vicepresidente, e na Liga profesional de fútbol belga, onde o seu nome soaba como vindeiro presidente.

Conseguiu por dúas veces a Bota de ouro belga en 1987 e 1989.

Carreira como porteiro
----------------------

* 1977-1986 : Standard de Liège
* 1986-1994 : YRKV Mechelen
* 1994-1999 : Benfica

Carreira como adestrador
------------------------

* 2001-2002 : Standard de Liège
* 2006- : Standard de Liège

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q315992
* WorldCat
* VIAF: 198016850
* ISNI: 0000000357738375
* Munzinger: 01000003237
* SUDOC: 122598520
* EUfootballInfo: 17029
* FIFA: 174880
* FootballDatabase: 7414
* ForaDeJogo: 195901240001
* Fussballdaten: preudhommemichel
* L'Équipe: 14479
* NFT: 15718
* Soccerway: 114527
* Thefinalball: 12978
* Transfermarkt: 34524
* UEFA: 2655
* Worldfootball: michel-preudhomme

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Lu Ji** (chinés tradicional: 陸機; chinés simplificado: 陆机; *pinyin*: Lù Jī; Wade-Giles: Lu4 Chi1), nome de cortesía **Shiheng** 士衡, nado no 261 e finado no 303, foi un xeneral, político, ensaísta e escritor chinés do período dos Tres Reinos e da dinastía Jin. A súa obra máis coñecida é o *Wenfu* 文赋, unha das grandes poéticas chinesas.

Traxectoria
-----------

Lu Ji estaba emparentado coa familia imperial do reino Wu do oeste. Foi o cuarto fillo do xeneral Lu Kang, neto por vía materna de Sun Ce, o irmán máis vello e predecesor do fundador da dinastía Wu do oeste, Sun Quan. O seu avó paterno, Lu Xun, foi un importante xeneral e estadista do reino. Tras a conquista dos Wu do oeste pola dinastía Jin no 280, dous dos seus irmáns foron asasinados, polo que Lu Ji tivo que fuxir a Hua Ting co seu irmán Lu Yun. No exilio, escribiu un libro sobre a caída dos Wu. No 290, Lu e mais o seu irmán trasladáronse á capital imperial dos Jin, Luoyang. Alí, traballou como escritor para o goberno, e foi nomeado presidente da Academia Imperial. No 296, recibiu tamén un posto militar. As súas tropas foron derrotadas na batalla contra Sima Ai en novembro do 303, como parte da guerra dos oito príncipes. Pouco despois, Lu Ji, os seus fillos e mais dous dos seus irmáns foron acusados de traizón e executados.

Obras
-----

*Pingfu tie* 平復帖 (Carta de consolación), de Lu Ji (colección do Museo do Palacio)
Lu Ji escribiu moita poesía lírica, mais é recoñecido sobre todo polos seus *fu*, un xénero que destaca pola súa mestura de poesía e prosa. En concreto, a súa obra mestra é o *Wenfu* (*Fu* sobre a literatura), unha peza de crítica literaria que fala sobre os principios da composición poética. Este libro inspirou outra das grandes poéticas chinesas, o *Wenxin diaolong*, de Liu Xie.

Lu Ji é tamén autor da caligrafía chinesa máis antiga conservada, unha breve carta dirixida aos seus amigos, titulada pola tradición *Pingfu tie* 平復帖 (Carta de consolación).

Influencia
----------

A obra de Lu Ji influenciou a multitude de poetas modernos, como Ezra Pound, Gary Snyder, Howard Nemirov, Eleanor Wilner ou Carolyn Kizer, entre outros.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  "The art of writing : Lu Chi's Wen fu". *search.worldcat.org* (en inglés). Consultado o 2024-02-19.
2. ↑  Weinberger, Eliot (2003). *The New Directions Anthology of Classical Chinese Poetry* (en inglés). New Directions Publishing. ISBN 978-0-8112-1540-4.
3. ↑  "平復帖". *百度百科*. Consultado o 2024-02-19.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Lu Ji (La literatura china traducida en España)

* Portal:China

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2326363
* WorldCat
* VIAF: 111313427
* BIBSYS: 90379995
* BNE: XX4958512
* BRE: 2159903
* CBDB: 0033671
* CERL: cnp00541180
* CiNii: DA04775841
* EBID: ID
* FAST: 72708
* GND: 118880969
* ISNI: 0000000107750937
* LAC: 0017D8922
* LCCN: n81054056
* NDL: 00534443
* NLA: 35122710
* NLG: 193629
* NTA: 143780093
* OL: OL888549A
* SELIBR: 72525
* SUDOC: 182110753

 |
**Bernardo Bermúdez Jambrina**, coñecido como **Bernardo Jambrina**, nado en Donostia o 27 de febreiro de 1883 e finado en Avilés o 6 de marzo de 1918, foi un actor e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do capitán Domingo Bermúdez Grille, naceu en Donostia, pero trasladouse coa familia a Coruña con pouco máis dun ano, onde se iniciou como actor. Participou na Escuela Regional de Declamación, da que foi director artístico até 1905. Nese ano declamou o monólogo *La Huega*, orixinal de Galo Salinas, nun teatro da Coruña. Despois pasou a formar parte da compañía de Enrique Borrás coa que fixo unha xira por América. Chegou a ser memorable en América. O 18 de outubro de 1908 foi homenaxeado pola colonia galega da Habana. Regresou a España en 1917. Cando estaba facendo unha xira por Asturias, morreu nun accidente de automóbil nunha viaxe entre Avilés e Castrillón. Escribiu poemas en galego. Colaborou en *Coruña Moderna*, *Eco de Galicia*, *Galicia*. Foi membro correspondente da Real Academia Galega. En 1913 publicou como folleto o poema "Renacimiento". Foi redactor do periódico *La Lucha*. Ramón Fernández Mato recolleu os seus versos e publicounos en *Galicia* en 1919.

Vida persoal
------------

Casou coa actriz Eloísa Muro.

Notas
-----

1. ↑  Avilés, 1918: La trágica muerte del actor Jambrina (I)
2. ↑  Avilés, 1918: la trágica muerte del actor Jambrina (y II)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Domingo Cuadriello, Jorge (2002). *Los españoles en las letras cubanas durante el siglo XX. Diccionario Bio-Bibliográfico*. Sevilla: Renacimiento. pp. 38–39. ISBN 84-8472-069-1. Consultado o 17 de febreiro de 2016.

### Ligazóns externas

* Ficha

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24013692
* BNE: XX1747736

 |
**Stephen Tyrone Colbert**, nado en Washington, D.C. o 13 de maio de 1964, é un actor, guionista, humorista e presentador de televisión estadounidense, famoso polo seu programa *The Colbert Report* que emitía Comedy Central, un telexornal satírico no que interpreta unha versión caricaturizada dun comentarista conservador estadounidense. E tamén por ser o sucesor de David Letterman no agora chamado *Late Show With Stephen Colbert* que emite CBS.

Traxectoria
-----------

Criado en Carolina do Sur nunha familia de orixe católico irlandesa, Colbert orixinalmente recibiu cursos de arte dramática para ser actor, pero interesouse no teatro da improvisación cando coñeceu a Del Close mentres estudaba na universidade, e comezou a actuar profesionalmente primeiro como suplente de Steve Carell no Second City de Chicago; nesta época entre os seus compañeiros figuraron Paul Dinello e Amy Sedaris, cos que máis tarde desenvolveu a serie de sketch cómicos *Exit 57* (1995-1996).

Stephen Colbert en 2010
Colbert tamén escribiu e actuou no *Dana Carvey Show* antes de colaborar de novo con Sedaris e Dinello de novo na serie *Strangers with Candy* (1999-2000), onde gañou recoñecemento polo seu personaxe, un profesor de historia homosexual pero foi o seu traballo como correspondente na parodia de telexornal *The Daily Show*, o que o fixo coñecido a unha maior audiencia.

No ano 2005 deixou *The Daily Show with Jon Stewart* para crear a súa propia serie, *The Colbert Report*, seguindo o mesmo concepto é unha parodia dos telexornais de noticias desenvolvidos arredor dun comentarista político como é o caso de *The O'Reilly Factor*, o seu personaxe caracterízase pola súa inxenuidade e ignorancia, pola súa fe nas políticas do entón presidente Bush e idolatría ao xornalista conservador Bill O'Reilly. Desde o comezo, foi unha das series máis vistas de Comedy Central. Segundo a revista *Time* está entre as cen persoas con máis influencia en 2006, e o seu libro *I Am America (And So Can You!)*, foi número un da lista de vendas do *New York Times*.

Notas
-----

1. ↑  "The Time 100: The People Who Shape Our World". *Time*. April 30, 2006. Arquivado dende o orixinal o 02 de maio de 2006. Consultado o 2006-07-07.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q212886
* WorldCat
* VIAF: 1829775
* Allmovie: p304938
* AllMusic: mn0002129504
* AlloCiné: 96603
* BNE: XX6101651
* BNF: 16522370r
* CiNii: DA18821109
* Discogs: 350947
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1576489
* GND: 1045855685
* IMDb: nm0170306
* ISNI: 0000000121177057
* LCCN: n2002046749
* LibraryThing: colbertstephen
* Metacritic: stephen-colbert
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 00000027266
* NNDB: 000026431
* NTA: 314132600
* OL: OL2875808A
* Rotten Tomatoes: stephen\_colbert
* Songkick: 2313795
* SUDOC: 23557211X
* Synchronkartei: 7828
* TMDb: 58769
* TVcom: stephen-colbert
* TVGuide: 195978
* WikiTree: Colbert-252

 |
**Serge Tonnar**, nado o 3 de febreiro de 1970 en Luxemburgo, é un músico, compositor, escritor e actor luxemburgués.

Traxectoria
-----------

Irmán do director de cine Yann Tonnar, estudou a carreira de xornalismo en Bruxelas e desde 1993 ata 1995 traballou na emisora Radio 100,7 ao tempo que colaboraba con artigos culturais en periódicos como *Grénge Spoun*, *Tageblatt* e *Lëtzebuerger Land*.

No ámbito da música colaborou con grupos diversos grupos tales como Battaklang, Blue Screw, Claudine Muno and the Luna Boots e Taboola Rasa. No ano 2001 estableceu a súa propia banda de rock, Zap Zoo. que lanzou catro álbums con temas en inglés. e en 2003 fundou o grupo Serge Tonnar & Legotrip, nun estilo pop-rock, tamén con catro álbums editados, con temas fundamentalmente en luxemburgués. En 2008 publicou un álbum en solitario, *Pärele bei d'Sei*. Realizou desde 2000 bandas sonoras dalgúns filmes, compoñendo a música dos filmes de Andy Bausch *Le club des chômeurs* (2002) e *Deepfrozen* (2006). As letras das súas cancións adoitan ser de crítica sociopolítica, denunciando a homofobia, a xenofobia ou a intolerancia.

Tonnar tamén é autor, actor, director e produtor de pezas teatrais en lingua luxemburguesa. Foi un dos fundadores do colectivo literario MASKéNADA en 1995 e mais entre 2008 e 2012 foi o presidente da *Fédération luxembourgeoise des théâtres professionnels*.

Obra
----

### Teatro

* 2001: *Eat it*
* 2003: *All Dag, esou géint 5 fir 12. E Familliendrama mat Happy End*
* 2003: *Schlof, Kënndche schlof*
* 2004: *Talk Show*
* 2006: *Exit Lëtzebuerg*
* 2007: *Superstar*
* 2015: *Frittparade 2000. Dem Frittekätt seng ketchuprout Revanche*

### Bandas sonoras

* 2002: *Le club des chômeurs*
* 2003: *L'homme au cigare*
* 2004: *La revanche*
* 2004: *Monsieur Warum*
* 2006: *Deepfrozen*
* 2007: *Über Wasser*
* 2008: *Weilerbach*
* 2010: *Schockela, Knätschgummi a brong Puppelcher*
* 2010: *Mir wëllen net bleiwen*
* 2010: *Trouble No More*
* 2011: *Schrebergaart*
* 2012: *D'Belle Epoque*
* 2016: *Streik!*

### Álbums en solitario

* 2008: *Pärele bei d'Sei*

Notas
-----

1. ↑  Ficha no Arquivado 16 de agosto de 2016 en Wayback Machine. Dictionnaire des auteurs luxembourgeois

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficialArquivado 23 de agosto de 2016 en Wayback Machine. *(en luxemburgués)*
* Canle oficial de Youtube

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6527925
* WorldCat
* VIAF: 121853786
* BNF: 17730537p
* DeutscheBio: 1061380742
* Discogs: 1841772
* GND: 1061380742
* IMDb: nm1121368
* ISNI: 0000000080419127
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 185799159

 |
**Xoán X Iasixi** (en árabe: *يوحنا يازجي*, *Yuwhana Yasixy*), nado en Latakia (Siria) o 25 de febreiro de 1940, é o Patriarca de Antioquía e de todo Levante dende o 17 de decembro de 2012, e polo tanto cabeza da Igrexa Ortodoxa de Antioquía.

Traxectoria
-----------

Naceu o 1 de xaneiro de 1955 en Latakia, na República Siria, nunha familia de cristiáns gregos de Antioquía. O seu pai, Muna Iasixi, era profesor de lingua árabe e orixinario da vila de Marmarita; a súa nai, Rusa Musi era de Trípoli, no Líbano. Estudou Enxeñaría civil na Universidade de Tixrin, e posteriormente graduouse en Teoloxía en 1978 pola Universidade de Balamand; ao ano seguinte, en 1979, foi ordenado diácono. Posteriormente continuou os seus estudos teolóxicos, centrándose na liturxia, na Universidade Aristóteles de Tesalónica, graduándose en 1983; nese mesmo ano foi ordenado sacerdote polo arcebispo de Latakia Yuhana Mansur. 

Entre 1981 e 2008, foi profesor de liturxia no seminario de Balamand, e entre 1989 e 1992 reitor do seminario, repetindo como reitor entre 2001 e 2005. O 24 de xaneiro de 1995 foi consagrado como bispo vigairo de Al-Husn. Logo da súa consgración, traballou para revivir o mosteiro patriarcal de san Xurxo, exercendo tamén como abade do mosteiro entre 1995 e 2002. O 17 de xuño de 2008 foi elixido metropolitano de Europa Occidental e Central.

Logo do pasamento de Ignacio IV, foi elixido patriarca na sesión extraordinaria do Santo Sínodo de Antioquía o 17 de decembro de 2012.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  "His Beatitude JOHN X". *Universidade de Balamand* (en árabe e inglés e francés). Consultado o 11/04/2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1146609
* WorldCat
* VIAF: 4296153184549327100002
* GND: 1162543175

 |
Unha **asemblea** é unha reunión onde afectados por un determinado asunto ou membros dunha organización opinan ou deciden sobre un tema directamente e sen representantes (democracia directa), ou ben son representantes doutras persoas os que debaten e deciden (democracia indirecta). No primeiro tipo de asembleas adoita tomarse a decisión por consenso para acadar acordos mínimos aceptables para tódolos implicados, e reservarse as votacións para os casos nos que non hai acordo posible.

En moitas organizacións a asemblea é un órgano político que toma decisións. En ocasións asume total ou parcialmente o poder lexislativo e, ás veces, mesmo o executivo e xudicial. Unha asemblea fórmase por persoas da propia organización, que están relacionadas ou que teñen o permiso explícito da mesma para participar.

Moitas organizacións democráticas teñen unha asemblea como órgano máximo de decisión, como as organizacións sociais, sindicais, profesionais e os estados. As asembleas máis coñecidas son os parlamentos ou congresos dos estados.

Historia
--------

Historicamente (na política) as asembleas se formaron para facilitar a participación democrática do pobo nas decisións que podían afectarlles. Esta forma de política foi unha das primeiras para contribuír á desaparición do despotismo. Por esa razón as asembleas foron prohibidas nos países e rexións totalitarias.

Na actualidade aínda son vetadas en moitos lugares.

Véxase tamén
------------

* Organización
* Asemblea constituínte
* Asemblea nacional

### Ligazóns externas

* Como facer unha asemblea Arquivado 07 de marzo de 2019 en Wayback Machine.*(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1752346
* BNCF: 15178
* GEC: 0081318

 |
As **eleccións ao Parlamento de Cataluña de 1988** celebráronse o 29 de maio de 1988, sendo as terceiras eleccións ao Parlamento de Cataluña trala instauración da democracia en España, e o restabelecemento da Generalitat de Cataluña en 1977. Foron convocadas a votar 4.564.389 persoas maiores de 18 anos e con dereito a voto en Cataluña. As eleccións serviron para escoller os 135 parlamentarios da terceira lexislatura democrática. Acudiron a votar 2.709.685 persoas, o que deu unha participación do 59,37 por cento, tres puntos por debaixo da participación de catro anos antes. 

As eleccións non foron anticipadas, completándose na súa totalidade a lexislatura. O partido máis votado foi, por terceira vez consecutiva, Convergència i Unió que, con 1.232.514 votos (un 45,72 por cento), obtivo 69 escanos, 3 menos que nas anteriores eleccións, mais 27 máis que a segunda forza política, o Partit dels Socialistes de Catalunya, o que volveu dar a CiU a maioría absoluta.

Trala formación do Parlamento de Cataluña, o candidato de Convergència i Unió, Jordi Pujol, foi investido Presidente da Generalitat de Cataluña, por terceira vez consecutiva.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Cataluña*** |

### Ligazóns externas

* Resultados globais *(en catalán)*
* Resultados por circunscricións *(en catalán)*
* Todos os datos das eleccións de 1988 *(en catalán)*

| * v
* c
* e
Bandeira de Cataluña Eleccións e referendos en Cataluña |
| --- |
| Eleccións | 
* 1932
* 1980
* 1984
* 1988
* 1992
* 1995
* 1999
* 2003
* 2006
* 2010
* 2012
* 2015
* 2017
* 2021
* 2024

 |
| Referendos | 
* 1931
* 1979
* 2006
* 2014
* 2017

 |
A **amplitude** é a medida escalar negativa da magnitude da oscilación, ou sexa, a magnitude da distorsión máxima no medio durante un ciclo de onda.

Ás veces esta distancia chámase **amplitude pico**, para diferenciala doutros conceptos de amplitude, e utilízase de xeito especial en enxeñaría eléctrica: o RMS ou **amplitude raíz cadrada media**, defínese como a raíz cadrada da media temporan do cadrado da distancia vertical da gráfica dende o eixo horizontal. A utilización da amplitude pico é precisa para ondas simétricas e periódicas, como unha onda sinusoidal, unha onda cadrada ou unha onda triangular. Para ondas asimétricas (pulsos periódicos nunha dirección, por exemplo), o pico de amplitude é ambiguo porque o valor obtido é distinto segundo se mida o sinal positivo máximo respecto á media, o sinal negativo máximo respecto á media ou o sinal positivo máximo respecto ó sinal negativo máximo (a **amplitude pico a pico**) e dividida por dous.

Distintas medidas da amplitude nunha onda sinusoidal.
Para ondas complexas, especialmente sinais non repetitivos coma o ruído, utilízase a amplitude RMS xa que é inequívoca e ademais ten un significado físico. Por exemplo, a media da potencia transmitida por unha onda acústica ou electromagnética, ou por un sinal eléctrico, é proporcional ó cadrado da amplitude RMS (e xeralmente non o é ó cadrado da amplitude pico).

Hai distintos xeitos de representar matematicamente a amplitude:

Na ecuación de onda simple

{\displaystyle x=A\sin(t-K)+b\ ,}
{\displaystyle A} é a amplitude da onda.

As unidades da amplitude depende do tipo de onda.

Para ondas nunha corda, ou nun medio coma a auga, a amplitude é o desprazamento.

A amplitude das ondas sonoras ou de son (tamén chamado volume) adoita referirse á amplitude da presión do ar na onda, aínda que ás veces refírese á amplitude do desprazamento das partículas (movementos do aire ou do diafragma do altofalante). O logaritmo da amplitude ó cadrado mídese normalmente en dB, así que unha amplitude nula corresponde a -∞ dB. O volume está relacionado coa amplitude e coa intensidade e é unha das cualidades máis importantes dun son, aínda que xeralemente os sons poden recoñecerse independentemente da amplitude.

Para radiacións electromagnéticas, a amplitude corresponde co campo eléctrico da onda. O cadrado da amplitude é proporcional á intensidade da onda.

A amplitude pode ser constante (neste caso a onda é unha onda continua) ou pode variar co tempo e posición. O xeito de variar da amplitude denomínase envoltura da onda.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Amplitude Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***amplitude*** |

### Outros artigos

* Ondas e as súas propiedades:
	+ Frecuencia
	+ Período
	+ Lonxitude de onda
	+ Factor de crista
* Modulación da amplitude

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q159190
* BRE: 1818983
* EBID: ID
* GEC: 0158315
* GND: 4001771-0
* JSTOR: pulse-amplitude
* MAG: 180205008

 |
**Joaquín Fole Vilar**, nado en Cambados en 1924 finado en Vilagarcía de Arousa en febreiro de 2003, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Darío Fole Malvar. Funcionario xudicial. Falanxista, foi delegado da Frente de Juventudes en Cambados até que foi nomeado xefe local do Movimento e alcalde de Cambados en 1965. Permaneceu no cargo até 1974. Foi un dos impulsores da promoción e consolidación da Festa do albariño. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a Candidatura Independiente Democrática que obtivo catro concelleiros e foi a segunda forza máis votada, por detrás da Unidade Galega de Xoán Antonio Pillado Silvoso, que foi elixido alcalde. Nas municipais de 1991 encabezou a lista do PSdeG-PSOE e logrou un concelleiro, por detrás do PPdeG e o BNG. Dimitiu en febreiro de 1993, dándolle paso a Domingo Tabuyo Romero.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jaime Silva González** |  **Alcalde de Cambados** 1965 - 1974 | Sucesor:**Benito González Ambrós** |

Vida persoal
------------

Casou con María del Carmen Pintos Costa.

Notas
-----

1. ↑  Fallece Joaquín Fole Vilar, alcalde de Cambados entre 1965 y 1974
2. ↑  *La Voz de Galicia*, Arousa, 5-4-2009, p. 9.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Alcaldes de Cambados dende 1909 ata 2008
**Alen Bokšić** ([ˈalɛn ˈbɔkʃitɕ]), nado en Makarska (antiga Iugoslavia) o 21 de xaneiro de 1970, é un ex-futbolista croata.

Club
----

Bokšić comeza a súa carreira no club Zmaj da súa vila natal. Sendo aínda xuvenil marcha ao Hajduk Split, entrando no primeiro equipo en 1987, cando só contaba con 17 anos. Na súa etapa no Hajduk consegue gaña-la Copa de Iugoslavia de Fútbol en 1987 e 1991. Nun total de 174 encontros anotou 60 goles.

En 1991 fichou polo AS Cannes, na Francia, máis pasou case toda a tempada mancado e só puido disputar un encontro.

Ao ano seguinte vai para o Olympique Marsella, onde triunfa de pleno, gañando o título de liga, a Liga de campións e remata coma máximo anotador da liga francesa con 23 tantos. En 1993 fica no segundo posto nas votacións para o Balón de Ouro, tralo gañador dese ano, Roberto Baggio.

Bokšić pasou os seus seguintes anos na Italia. Estivo na Lazio en dúas etapas, (1993-96 e 1997-2000). No medio xogou un ano para a Juventus (1996-97)), gañando o *Scudetto* da Serie A. De volta ao Lazio consegue a Copa de Italia en 1998 a Recopa ao ano seguinte e outro *Scudetto* no 2000.

Remataría a súa carreira en Inglaterra xogando co Middlesbrough, entre os anos 2000 e 2003. A pesar do seu bo rendemento tivo moitos problemas coas lesións e finalmente retírase no ano 2003

Selección
---------

Bokšić foi chamado pola selección iugoslava para disputa-lo Mundial de 1990, mais o adestrador non lle deu nin un só minuto de xogo.

Coa selección croata xogou 40 encontros, nos que anotou 10 goles. Participou na Eurocopa de Fútbol 1996, mais non puido disputa-lo Mundial de 1998 por mor dunha lesión. Croacia sería a sorpresa do torneo acadando a terceira praza a pesar de non poder contar con el na dianteira para acompañar a Davor Šuker. Finalmente puido xogar un mundial en Corea e o Xapón, aínda que o equipo balcánico non pasou da primeira rolda.

Notas
-----

* *Nogometni leksikon* (2004, en Croata)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q313518
* Munzinger: 01000004266
* BDFutbol: 93644
* EUfootballInfo: 2213
* FIFA: 155689
* FootballDatabase: 5403
* NFT: 13712
* Soccerway: 104139
* Thefinalball: 6122
* Transfermarkt: 3571
* UEFA: 4993
* Worldfootball: alen-boksic

 |
**Albert Stroni**, nado en Fier o 18 de novembro de 1971, é un antigo xogador de fútbol e actual adestrador albanés. Na actualidade é o adestrador do CD Lemos.

Traxectoria
-----------

Stroni comezou xogando en equipos albaneses, onde se revelou como un produtivo dianteiro, primeiro no Dinamo Tirana e posteriormente no Apolonia Fier (1990). Nese ano, e durante unha viaxe coa selección sub-21 de Albania a Sevilla, escapou do equipo e solicitou asilo político. As autoridades albanesas non lle deron a carta de liberdade para poder xogar ao fútbol en España, e regresou para xogar dúas tempadas no Apolonia. De aí saltou a fronteira para xogar no Partizan Belgrado serbio en 1992. Mais non tivo moitas oportunidades de ser titular, e rematou a tempada de volta no Dinamo Tirana.

Ao ano seguinte, e despois de probar con outros equipos españois (Leganés, Cádiz, Toledo), veu xogar a unha SD Compostela que daquela militaba en Segunda e preparaba o ascenso a Primeira, pero por problemas administrativos non chegou a disputar un só partido. Marchou pois cedido ao Club Deportivo Ourense, que tamén estaba naquela altura en Segunda, pero tampouco conseguiu xogar ningún partido neste caso por problemas de disciplina. Como solución, fichou polo Lemos monfortino, onde se converteu nun dos xogadores máis importantes da súa historia: marcou un gol cada dous partidos que disputou, e conseguiu ascender a Terceira.

Despois Stroni iniciou un percorrido por diversos equipos. Primeiro foi á Ponte Ourense, á tempada seguinte á Gimnástica Segoviana, e na seguinte a tres equipos: o portugués Maia e os españois Mérida e Don Benito. En 2001 marchou a Francia a xogar co Angers, pero despois dunha pobre campaña volveu ao Lemos. En Monforte aínda xogou tres tempadas máis, combinando as tarefas de xogador coas de adestrador, e despois dun ano no Lalín, regresou ao Lemos, onde se retirou en 2010.

Na tempada 2010-2011 Stroni foi unicamente o adestrador do Lemos.

Como internacional
------------------

Stroni xogou para a Albania un total de 35 partidos, contabilizadas todas as categorías, mais só 3 partidos coa selección absoluta.

Palmarés
--------

* Co Dinamo Tirana:
	+ Superliga Albanesa: 1989–90
	+ Copa de Albania: 1988–89, 1989–90
	+ Supercopa de Albania: 1989
* Co Partizan de Belgrado:
	+ Superliga Serbia: 1992–93

Vida persoal
------------

Stroni abriu un concesionario de coches en Ourense.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Desde Albania con balón"; artigo de Xosé Manuel Pereiro en *El País*, 25 de xaneiro de 2010

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en PlayerHistory
* Estatísticas en FootballDatabase

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4711283
* BDFutbol: 19867
* FootballDatabase: 28515
* Transfermarkt: 467326

 |
**Rense Westra**, nado o 30 de setembro de 1946 en Aldwâld (Frisia), é un actor neerlandés.

Traxectoria
-----------

Westra actuou en máis de 80 obras do grupo de teatro en frisón Tryater, entre elas *Ricardo III*, *O soño dunha noite de San Xoán* ou *Romeo e Xulieta* de Shakespeare. Tamén desde 1985 actuou en varios filmes frisóns como *De Gouden Swipe* (1995) ou *De Fûke* (2000), pola súa interpretación nesta última foi candidato a un Gouden Kalf ao mellor actor. Westra interpretou a *Veldwachter Zwart* en dúas versión cinematográfica de *De Kameleon* (serie de libros infantís) e no musical *De Kameleon Ontvoerd* (2006).

En televisión Westra participou nas series *Goudkust* (1996) de SBS 6 e *Westenwind* (1999) de RTL 4. Fíxose popular polo seu papel de *Beant Baas*, protagonista da comedia de situación *Baas Boppe Baas* (2001-2005) en Omrop Fryslân e en 2007 dunha versión teatral realizada con Rients Gratama in 2007. Tamén ten un papel salientable na serie *Dankert en Dankert*. No ano 2009 actuou no filme *De Hel van '63*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3183092
* WorldCat
* VIAF: 284412247
* AlloCiné: 600274
* IMDb: nm0923063
* ISNI: 0000000390783776
* NTA: 070578923
* TMDb: 229040

 |
Varuna emerxe das ondas a Rama revelándolle que era o avatar de Vishnu.
**Rama** (en sánscrito no devanágari : राम), no hinduísmo, é considerado un dos avatares do deus Vishnu. A el está dedicado o poema sagrado *Ramáiana* ou *Ramayana*, unha das narracións históricas (*Itihasas*) máis respectadas e veneradas da cultura védica.

Significado e historia
----------------------

O nome *Ramachandra* significa "a fonte de todo o pracer", facendo un paralelismo con *Chandra* (a lúa), pola súa beleza e serenidade que ilumina a terra. A vida de Rama exemplifica a adhesión ao *dharma*, o deber moral e social. Pola honra ao seu pai, Rama renuncia ao seu dereito ao trono de Kosala e acepta un exilio de catorce anos na selva, acompañado pola súa esposa Sita e o seu irmán Lakshmana.

Rama é considerado o ideal de virtudes —un fillo perfecto, un esposo fiel, un irmán cariñoso, un amigo leal e un gobernante xusto—. A súa historia, incluíndo o seu casamento con Sita e a batalla contra o demo Ravana con axuda de Hanuman, é descrito no *Ramáiana*.

Rama na cultura popular
-----------------------

Na literatura moderna, Rama trascendeu os límites dos textos relixiosos. Un exemplo é a novela *Cita con Rama* (*Rendezvous with Rama*) de Arthur C. Clarke, publicada en galego pola editorial Hugin e Munin, onde se emprega o nome desta deidade para unha nave espacial extraterrestre.

Notas
-----

1. ↑  *Rama encounters Varuna, god of the sea*. "echoesinthemist.com". Consultado o 2 de novembro de 2018.
2. ↑  Ganguly, S. (2003). "The Crisis of Indian Secularism". *Journal of Democracy* **14**: 11–25. Consultado o 12-4-2008.
3. ↑  Mark, Joshua J. "Hinduismo". *worldhistory.org* (en inglés e castelán). Consultado o 2024-04-07.
4. ↑  Editorial Hugin e Munin (ed.). "Catálogo da Editorial Hugin e Munin (actualizado o 1 de xaneiro de 2019)" (PDF). p. 6. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 03 de abril de 2019. Consultado o 26 de marzo de 2019.
5. ↑  *Cita con Rama*. Traducido por Alejandro Tobar (1ª ed.). Santiago de Compostela: Editorial Hugin e Munin. 2012. ISBN 978-84-939647-2-6 – vía Biblioteca da Tradución Galega.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***India*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rama*** |

Modelo:Referências

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre relixión é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---

Modelo:Esboço-mitologia
**Gregorio Balboa**, nado no século XVII en Monforte de Lemos e finado en Madrid o 3 de novembro de 1696, foi un monxe beneditino galego coñecido por ser o primeiro contrabandista rexistrado en España. Foi o líder dunha rede composta por cregos, servos e mariñeiros que organizaba descargas de tabaco nas rías de Arousa e Muros e Noia.

Traxectoria
-----------

Gregorio chegou a Vilanova de Arousa en 1689 onde o priorado da orde dos beneditinos controlaba o comercio da zona, actuando á marxe do control estatal. Dende o seu comezo na orde Gregorio xa era unha figura controvertida, a finais da década de 1660 foi enviado a Alemaña, pero foi devolto a España por tráfico de influencias e bens. Foi rotando entre priorados menores en Bribes (Cambre) e Obona (Asturias) ata que chegou á Arousa no 1689.

Interior do mosteiro de San Martiño Pinario.
En xuño de 1692 Balboa asinou en Pontevedra a creación dunha empresa que sería a tapadeira das súas actividades. Pouco despois asociouse cun patrón de barco asturiano, co que realizaron unha descarga que se veu frustrada polas autoridades, pero Balboa conseguiu saír libre. Porén ao ano seguinte, en 1693, deixou o priorado de Arousa.

En abril de 1694 foi vítima dunha infección da urina e tiña intención de ir a Melón para tomar as augas e tratar a súa doenza. Pero o abade de San Martiño, Xoán de Landa, que xa levaba sospeitando de Balboa dende había tempo, non quería deixalo marchar sen ser investigado primeiro. Estes tiveron unha liorta onde Balboa intentou desfacerse dun penico no que agochaba 250 dobróns por unha fiestra do mosteiro. Balboa foi encerrado e a finais de ano foi declarado culpable, pero alegou o agravamento da súa doenza e tirou de influencias para poder zafar.

Acabou marchando a Madrid onde morreu o 3 de novembro de 1696.

Notas
-----

1. ↑  "El primer contrabandista documentado de España: el monje gallego Gregorio Balboa". *elespanol.com*. Consultado o 2024.
2. ↑  Barreiro Mallón, Baudilio (2009). *El tabaco y el incienso un episodio compostelano del siglo XVII*. Consorcio de Santiago. ISBN 978-84-95364-81-4.
3. 1 2 3 4 5  "Frei Gregorio Balboa, o primeiro contrabandista galego". *gciencia.com*. Consultado o 2024.
**Jorge Sanz Miranda**, nado en Madrid o 26 de agosto de 1969, é un actor español.

Traxectoria
-----------

Debuta profesionalmente con nove anos no filme *La miel* (1979), de Pedro Masó. En 1982, tras aparecer en *Conan o bárbaro*, protagoniza con éxito *Crónica del alba.* *Valentina* ás ordes de Antonio Betancor. A súa fotoxenia e naturalidade ante a cámara convérteno nese momento nun dos actores novos máis prolíficos do cinema español.

Aínda na adolescencia, destaca en películas como *Mambrú se fue a la guerra*, de Fernando Fernán Gómez e *El año de las luces*, de Fernando Trueba, onde coincide por primeira vez con Maribel Verdú, unha das súas parellas artísticas máis adoitas.

Con Vicente Aranda roda algúns dos seus filmes máis relevantes, xa en personaxes adultos, entre elas *Si te dicen que caí*, *Amantes* e *Libertarias*, ademais da serie de televisión *Los ginetes del alba.* En todas elas comparte protagonismo con Victoria Abril.

O seu traballo en *Belle Époque* (1992) confírmano como intérprete de proxección internacional. Dende entón encadea traballos de calidade e demostra a súa versatilidade en comedias como *Los peores años de nuestra vida*, de Emilio Martínez Lázaro, *Cha-cha-chá*, de Antonio del Real ou *Oviedo Express*, de Gonzalo Suárez. Con Fernando Trueba e Penélope Cruz repite en *La niña des tus ojos* (1998). Máis tarde intervén, entre outras, en *Tuno negro*, *El Lobo* e *Bienvenido a casa*.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Jorge Sanz Miranda na IMDb *(en inglés)*.

### Bibliografía

* Holmstrom, John. *The Moving Picture Boy: An International Encyclopaedia from 1895 to 1995*. Norwich, Michael Russell, 1996, p. 375-376.
* D’Lugo, Marvin:  *Guide to the Cinema of Spain*, Greenwood Press, 1997. ISBN 0-313-29474-7
* Perriam, Chris:  *Star and Masculinity in Spanish Cinema: From Banderas to Bardem*, Oxford University Press, 2003. ISBN 0-19-815996-X.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q953237
* WorldCat
* VIAF: 37991498
* Allmovie: p63135
* AlloCiné: 16028
* BNE: XX938316
* BNF: 162082553
* CANTIC: a11776638
* Cinenacional: jorge-sanz
* EBID: ID
* Filmportal: ID
* GND: 129194638
* IMDb: nm0764450
* ISNI: 0000000081173990
* LCCN: nr99023595
* NKC: pna20201086151
* SUDOC: 157252140
* TMDb: 145414

 |
Tubos capilares, con diferentes características de adhesión e forza vertical.
A válvula VET comunica o seu bulbo sensor de temperatura por medio dun tubo capilar.
Un **tubo capilar** é un dispositivo de pequeno diámetro interior (0,8 a 2 mm) e grande lonxitude empregado nos sistemas de refrixeración como dispositivo de expansión e situado na entrada do evaporador.

Funcionamento en sistemas de refrixeración
------------------------------------------

A expansión do fluído refrixerante obtense pola caída de presión ao seu paso polo tubo, é dicir, un aumento das perdas de carga debido a grande lonxitude e pequeno diámetro deste. Débese colocar un filtro de partículas antes do tubo para evitar obstrucións. Debido a súa lonxitude fixa o tubo capilar non pode acadar un axuste automático do caudal de fluído cara ao evaporador en función da súa carga térmica. Esta consideración fai resaltar que a alimentación por medio do tubo capilar resérvase aos evaporadores nos que a súa carga térmica varía pouco e cando se trata de potencias frigoríficas moderadas (instalacións domésticas de pequena potencia servidas por compresores herméticos). 

### Vantaxes

As súas vantaxes fronte aos outros sistemas de expansión:

* Sinxelo.
* Fiable: non ten pezas móbiles.
* Facilidade de reparación.
* Non precisa recipiente de líquido.

### Desvantaxes

* Rixidez: non permite adaptar o caudal de fluído refrixerante as variacións de carga térmica e de temperatura do medio.
**Dunia Montenegro**, nada en Río de Xaneiro o 5 de xullo de 1977, é unha actriz porno brasileira radicada en España.

Traxectoria
-----------

Durante a súa infancia e adolescencia destacouse no baile, karate e capoeira. Durante unha actuación como bailarina na súa cidade natal chamou a atención da directora dunha compañía de baile que a invitou a viaxar a Europa para actuar nas illas Canarias. En 1996, aos 19 anos, actuou en varios establecementos turísticos e casinos na illa de Gran Canaria.

No ano 2000 montou a súa propia compañía de baile que cultiva grandes éxitos durante tres anos, e en 2004 empeza a traballar como stripper en varias salas de Europa.

Decidiu probar sorte no porno e mudou a súa residencia a Barcelona, onde debutou en setembro de 2004 na película *Sexstyle* para a produtora International Filme Group (IFG) nunha escena con Ramón Nomar e Andrea Moranty. Enseguida chamou a atención dos profesionais da industria, e non tarda en rodar para Rocco Siffredi e en protagonizar unha película soft coa actriz Claudia Claire.

A produtora IFG ofrécelle a vida dunha auténtica estrela do porno promocionándoa nos mellores festivais internacionais: Milán (Italia), Londres (Reino Unido), Lisboa (Portugal) e Las Vegas (EEUU).

En decembro de 2005 lanza a súa páxina web, e actualmente compaxina as rodaxes con shows e a explotación do seu sitio web, creando os seus propios contidos audiovisuais. Tamén lanzou a primeira páxina web a modo de axencia que reúne a todas as actrices que traballan en España, enfocada ás produtoras doutros países.

No ano 2005, no Festival Internacional de Cine Erótico de Barcelona, con tan só un ano na industria, foi galardoada co premio Ninfa á mellor actriz de repartición española pola película *Rocco en Barcelona*. No ano 2006 seguiron os éxitos:

En abril participou na película máis importante do ano dirixida por John Stagliano, *Fashionistas II*, xunto a Nacho Vidal, Belladona, Katsumi e Rocco Siffredi.

En agosto inaugurou o sitio pornstarsspain.com, a primeira páxina web que reunía todas as actrices porno que traballan en España, un proxecto innovador a modo de axencia.

No festival de cine Erótico de Barcelona en outubro volveu cultivar éxitos con dous premios Ninfa pola escena de sexo máis orixinal xunto a Max Cortes e Salma de Nora (pola película *Café Diaño*) e polo mellor deseño de web erótica.

Actualmente compaxina as rodaxes e espectáculos por todo o mundo coa explotación da súa páxina web, para a cal empeza a gravar os seus propios contidos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web de actrices porno españolas *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q468596
* AFDb: 37679
* Allmovie: p677896
* IAFD: DMontenegro
* IMDb: nm1888082
* TMDb: 1171710

 |
Fiestra galega coas contras cara a dentro da vivenda.
Reprodución dunha contra galega da época castrexa nunha vivenda no Castro de Vigo.
Unha **contra** ou **contraventá** é unha porta pequena que se pon detrás das fiestras para impedir o paso da luz.

As contras van incorporadas pola parte exterior do muro (Francia, País Vasco, Cataluña...) ou a rentes da parede interior da casa (Galicia, Reino Unido), fíxanse ao muro mediante gonzos ou bisagras. Teñen unha función semellante á persiana mediterránea: impedir o paso da luz ou a calor.

En Galicia é a forma de impedir o paso da luz no interior das casas nas vivendas tradicionais. Aos poucos foi sendo substituída pola persiana mediterránea. As contras galegas son de madeira, ábrense en dous batentes cara ao interior da casa, xa que é a fiestra a que fica a rentes do muro exterior para que a auga esvare pola fachada. Este tipo de disposición da contra e da ventá dáse noutras zonas de climas semellantes como o Reino Unido. En zonas algo menos chuviosas como o resto de España, Francia ou Alemaña a contra sitúase por fóra protexendo a fiestra que está no interior da soleira.

Materiais
---------

Os materiais máis comúns de fabricación das contras son os seguintes:

* PVC
* Aluminio
* Madeira tratada (tradicional).

Estrutura
---------

Pola súa estrutura, as contras poden ser:

* Opacas
* De batentes fixas
* De batentes móbiles, que se activan por un mecanismo que as inclina en dous posíbeis sentidos
* Tamén poden ser dunha soa batente, de varias follas prefolla ou de varias follas pregábeis.

Galería de imaxes
-----------------

* Contras azuis de estilo francés.Contras azuis de estilo francés.
* As contras son comúns na arquitectura de estilo francés.As contras son comúns na arquitectura de estilo francés.
* Casa con contras.Casa con contras.
* Contras en Berlin-Köpenick.Contras en Berlin-Köpenick.
* Contras fechadas.Contras fechadas.
* Contras pintadas dunha vivenda romanesa.Contras pintadas dunha vivenda romanesa.

Notas
-----

1. ↑  *Dicionario visual da construción*, Santiago de Compostela, Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, 2004
2. ↑  "Definición no Portal das Palabras da RAG". Arquivado dende o orixinal o 21 de outubro de 2014. Consultado o 21 de outubro de 2014.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cortina
* Persiana
* Toldo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1096423
* AAT: 300003173
* MAG: 2778174614

 |
**María del Carmen Mendizábal García**, máis coñecida como **Mamen Mendizábal**, nada en Madrid o 15 de xaneiro de 1976, é unha xornalista e presentadora española de televisión.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Xornalismo pola Universidade Complutense de Madrid, os seus inicios profesionais foron na Cadena SER como redactora de *Hoy por hoy* ó lado de Iñaki Gabilondo. Tamén presentaba o programa *Punto de fuga* as fins de semana. Nesa emisora chegou a cubrir a baixa por maternidade de Gemma Nierga á fronte de *La Ventana* desde setembro de 2005 ata xaneiro de 2006. Xa antes a substituíra durante os meses de xullo e agosto do mesmo ano.

En outubro de 2004 foi contratada por Televisión Española para presentar o espazo de debate *59 segundos*, á fronte do cal se mantería ata principios de 2006, cando foi fichada pola nova canle de televisión La Sexta.

Neste canal encargouselle a presentación de *La Sexta/Noticias* na súa segunda edición, así como o programa *Sexto sentido* (2006) xunto a Helena Resano e Cristina Villanueva.

Foi nomeada ós Premios ATV de 2005, como *Mellor Comunicadora de Programas Informativos* polo programa *59 segundos* e ó TP de Ouro de 2006, como *Mellor Presentadora de Informativos* por *La Sexta Noticias*.

Vida persoal
------------

Mantén unha relación sentimental co periodista deportivo José Antonio Ponseti, a cal se consolidou en 2013 ó irse a vivir xuntos.

Notas
-----

1. ↑  "Mamen Mendizábal consolida su relación con José Antonio Ponseti, la voz de 'Carrusel Deportivo'". Arquivado dende o orixinal o 25 de marzo de 2013. Consultado o 13 de setembro de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3396310
* IMDb: nm1748616
* TMDb: 2251118

 |