A procesión real ao Parlamento de Inglaterra en Westminster o 4 de febreiro de 1512. De esquerda a dereita: o Marqués de Dorset (segundo dende a esquerda), earl de Northumberland, earl de Surrey, earl de Shrewsbury, earl de Essex, earl de Kent, earl de Derby, earl de Wiltshire. Da lista de procesión do Parlamento de 1512.
**Earl** é un rango da nobreza do Reino Unido. O título ten a súa orixe na palabra inglesa antiga *eorl*, que significa "un home nobre de nacemento ou rango".  A palabra está relacionada coa forma escandinava *jarl*, e significa "cacique", en particular un cacique disposto a gobernar un territorio en lugar do rei. Despois da conquista normanda, converteuse no equivalente ao continental conde (en Inglaterra no período anterior, era máis parecido a un duque; en Escocia, asimilou o concepto de *mormaer*). Noutros países utilízanse nomes alternativos para o rango equivalente a "earl" ou "conde" na estrutura da nobreza, como o *hakushaku* (伯爵) da era imperial xaponesa posterior á restauración. 

Na Gran Bretaña moderna, un earl é membro da nobreza, clasificándose por debaixo dun marqués e por riba dun vizconde. Nunca se desenvolveu unha forma feminina de *earl*; en cambio, úsase *condesa.*

Nos tempos modernos, os *earldoms* (condados) adoitan ser creados só para membros da familia real. O último *earldom* non real, o Earl de Stockton, foi creado en 1984 para Harold Macmillan, primeiro ministro de 1957 a 1963.

Etimoloxía
----------

O termo *earl* foi comparado co nome dos *heruli*, e co *erilaz* rúnico. *Eril* en proto-nórdico, ou o posterior *jarl* en nórdico antigo, pasou a significar o rango de líder.

Na Gran Bretaña anglosaxoa, o termo *Ealdorman* utilizouse para os homes que ocupaban o rango político máis alto por debaixo de *King*. Co tempo, o *eorl* en dinamarqués substituíu a *Ealdorman*, que evolucionou cara á forma moderna do nome.

A forma normanda equivalente a conde (do latín *comes*) non se introduciu despois da conquista normanda de Inglaterra aínda que *a condesa* comezou a usarse para o título feminino. Geoffrey Hughes escribe: "É unha especulación probable que o título francés normando '*count*' fose abandonado en Inglaterra a favor do '*earl*' xermánico […] precisamente pola incómoda proximidade fonética con *cunt* (cona)".

Nas outras linguas de Gran Bretaña e Irlanda, o termo tradúcese como: galés *iarll*, irlandés e gaélico escocés *iarla*, *scots* *erle*, *eirle* ou *earle*, córnico *yurl, yarl, yerl*.

Notas
-----

1. ↑  "Earl". *oed.com*. Consultado o 2020.
2. ↑  Stevenson, Angus (2007). *Shorter Oxford English Dictionary*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-920687-2.
3. ↑  Pedra rúnica de Järsberg.
4. ↑  Lindström, Fredrik (2006). *Svitjods undergång och Sveriges födelse*. A. Bonnier. ISBN 9789100107895.
5. ↑  Hughes, Geoffrey (1998). *Swearing: A Social History of Foul Language, Oaths and Profanity in English*. Penguin Books. ISBN 9780141954325.
6. ↑  Owen, Hywel Wyn (2017). *Place-Names of Flintshire*. University of Wales Press. ISBN 9781786831118.
7. ↑  Kane, Brendan (2010). *The Politics and Culture of Honour in Britain and Ireland, 1541-1641*. Cambridge University Press. ISBN 9780521898645.
8. ↑  "Dictionaries of the Scots Language:: DOST :: erle". *dsl.ac.uk*.
9. ↑  Williams, Robert (1865). *Lexicon cornu-britannicum*. Roderic.