recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Pimen**, nado como **Sotir Ilievski** en Resen (República Socialista de Macedonia) o 3 de outubro de 1971, é un eclesiástico ortodoxo macedonio, bispo de Europa da Igrexa Ortodoxa Macedonia - Arcebispado de Ohrid dende 2006.

Traxectoria
-----------

Pimen naceu co nome de Sotir Ilievski en Resen, na República Socialista de Macedonia, o 3 de outubro de 1971. Estudou na Facultade de Teoloxía de Skopje, e ao terceiro ano de universidade, en 1997, ingresou no mosteiro de Vodoča (preto de Strumica) onde recibiu a tonsura monástica e tomou o nome de Pimen. No mesmo ano foi ordenado hieromonxe polo metropolita de Strumica Naum Ilievski. En xaneiro de 1999 foi elevado ao rango de hegúmeno, e en setembro do mesmo ano pasou a servir na diocese de Strumica, da que foi nomeado secretario en 2003.

En marzo de 2004 completou os seus estudos na Universidade Santos Cirilo e Metodio de Skopje, e no mesmo ano foi elevado ao rango de arquimandrita.

A proposta do Sínodo da Igrexa Ortodoxa de Macedonia, en setembro de 2004 ampliou os seus estudos no Instituto de Teoloxía Ortodoxa San Serxio de París. Durante ese período atendeu ás parroquias de San Clemente de Ohrid (en París) e de Santo Elías (en Bruxelas).

O 14 de abril de 2005 foi elixido bispo. O 1 de outubro foi nomeado bispo de Poljanski e vigairo da eparquía de Strumica. Recibiu a consagración episcopal ao día seguinte, de mans do arcebispo Stefan Veljanovski.

O 6 de abril de 2006 foi nomeado administrador da eparquía de Europa, movendo a sé diocesana a Malmö (Suecia). O 22 de xuño do mesmo ano o Sínodo da Igrexa ortodoxa macedonia nomeouno metropolita de Europa. Foi entronizado na catedral de San Nahum de Malmö, coa presenza do arcebispo Stefan Veljanovski e do seu predecesor Gorazd Dimitrioski. Ademais do clero ortodoxo, asistiron ao acto representantes da Igrexa de Suecia e do goberno sueco, e representantes da Igrexa católica.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pimen Ilievski*** |

### Ligazóns externas

* Biografía na páxina web da eparquía de Europa *(en macedonio)*
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras xeorxianas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Shio Batmanishvili** (en xeorxiano: შიო ბათმანიშვილი), nado en 1885 en Akhaltsikhe e executado o 1 de novembro de 1937 preto de Medvezhegorsk (RASS de Carelia, RSFS de Rusia), foi un sacerdote greco-católico xeorxiano.

Traxectoria
-----------

Batmanishvili naceu en 1885 en Akhaltsikhe, na gobernación de Tiflis do Imperio Ruso (hoxe en Xeorxia). Estudou no seminario de Constantinopla e posteriormente Teoloxía en Roma, sendo ordenado sacerdote en 1912. Inicialmente exerceu o seu ministerio en Kutaisi e en Akhaltsikhe, e a partir de 1922 foi superior do mosteiro dos Servitas da Inmaculada Concepción en Constantinopla. En 1925 foi recibido polo papa Pío XI xunto a un grupo de sacerdotes católicos orientais, e nomeado administrador apostólico (algunhas fontes indican que exarca) para os católicos xeorxianos de rito bizantino.

Tarxeta de visita de Shio Batmanishvili.
O 16 de outubro de 1927 foi arrestado en Tbilisi e o 16 de xaneiro de 1928 sentenciado a dez anos de traballos forzados, sen posibilidade de amnistía, baixo os artigos 58-6 e 58-12 do código penal da RSFS de Rusia, e foi enviado ao campo de Solovki, a onde chegou o 12 de febreiro. En xullo de 1932 foi acusado de axitación antisoviética, celebrar liturxias e rituais relixiosos, e transmitir ao exterior información sobre a situación dos católicos na URSS; como resultado foi illado do resto de prisioneiros. En maio de 1935 foi trasladado a traballar no ferrocarril de Kirov, e en xuño de 1936 volveu a Solovki. O 14 de outubro de 1937 foi sentenciado a morte polo Directorado do NKVD e executado o 1 de novembro preto de Medvezhegorsk.

Notas
-----

1. ↑  Tamén *Szijo Batmaniszwili*, *Sio Batmanisvili*, *Šio Batmanišvili*, *Chio Batmanisvili*, *Шио Батманишвили*. Tamén citado como *Batmalashvili*, no que semella un erro de transcrición.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Dzwonkowski, Roman (1998). *Losy duchowieństwa katolickiego w ZSSR 1917-1939: martyrologium* (en polaco). Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. pp. 153, 579. ISBN 9788386668670.
3. 1 2 3 4 5 6 7  Чаплицкий, Бронислав; Осипова, Ирина Ивановна (2000). *Книга памяти: мартиролог Католической церкви в СССР (Kniga pamiati: martirolog Katolicheskoi tserkvi v SSSR)* (en ruso). Серебряные нити (Serebrianye niti). p. 19).
4. ↑  Riccardi, Andrea (2000). *Il secolo del martirio* (en italiano). A. Mondadori. p. 52. ISBN 9788804476870.
As **ligazóns interwiki** forman parte dun sistema de interconexión entre todos os sitios da World Wide Web que empregan o sistema wiki. Con elas evítase a utilización de enderezos URL enteiros e emprégase unha sintaxe abreviada similar ás ligazóns entre páxinas do mesmo wiki (tamén coñecidas como ligazóns internas ou ligazóns intrawiki).

Ao contrario que co que acontece cos dominios de Internet, non hai unha lista global de prefixos interwiki.

Sintaxe
-------

A notación para as ligazóns interwiki varía, dependendo en moi ampla medida da sintaxe que use cada wiki para o formato. Os dous formatos máis comúns para estas ligazóns nos wikis son o CamelCase e as ligazóns libres (frases arbitrarias delimitadas por algún tipo de delimitador, como corchetes dobres). Pola súa banda, a sintaxe CURIE (estándar W3C) usa corchetes simples.

As ligazóns interwiki dos wikis de estilo CamelCase habitualmente son da forma "Código:NomeDaPáxina", onde *Código* é o prefixo doutro wiki. A adición de ligazóns en wikis de estilo CamelCase cara a páxinas que conteñen espazos no seu título adoitan necesitar a substitución dos espazos por barras baixas.

As ligazóns interwiki en wikis baseados en ligazóns libres, como a Wikipedia, adoitan seguir o mesmo principio, pero usan os delimitadores das ligazóns internas. Estas ligazóns analízanse e trátanse como se fosen internas, permitindo unha inclusión máis doada dos espazos.

A maioría dos InterMap simplemente substitúen o prefixo interwiki por un prefixo URL completo, de xeito que se poida facer referencia a moitos sitios web que non son wikis. Isto fai fácil a adición de ligazóns aos recursos máis comúns de referencia desde unha páxina do wiki, sen a necesidade de coñecer a forma do enderezo URL en cuestión.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Mapa de interwikis da Fundación Wikimedia *(en inglés)*
* Conversa sobre o concepto de interwiki en MeatballWiki *(en inglés)*
**Ernest Simoni**, nado o 18 de outubro de 1928 en Troshani, (Albania) é un cardeal e presbítero católico latino albanés.

Traxectoria
-----------

Naceu en Troshani o 18 de outubro de 1928, e foi ordenado sacerdote o 7 de abril de 1956.

Foi detido en 1963, acusado de facer unha misa memorial polo presidente John F. Kennedy. Foi torturado e condenado á morte, pero a sentenza foi transformada a vinte anos de prisión con traballos forzados. Era o pai espiritual dos detidos.

O 21 de setembro de 2016, durante a súa visita a Tirana, o papa Francisco emocionouse polo testemuño de padre Simoni sobre a súa persecución e ó final se fundiron nunha aperta.

O 19 de novembro de 2016, o papa Francisco creouno cardeal co título de Cardeal-Diácono de Santa Maria della Scala. É o segundo prelato albanés que recibe o barrete cardinalício, despois do padre Mikel Koliqi.

Notas
-----

1. ↑  El Papa anunció un consistorio para integrar nuevos cardenales
2. ↑  Annuncio di Concistoro il 19 novembre per la creazione di nuovi Cardinali

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Don Simoni: "Seminate con fiducia, Lui ha vinto il mondo"

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ernest Simoni Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27158977
* WorldCat
* VIAF: 81151837978420520006
* Catholic-Hierarchy: simonie
* GND: 1163132209

 |
**Berta de Borgoña** nada no 964 e finada no ano 1010 no Castelo Valperga. Foi unha princesa de Borgoña e Raíña consorte de Francia (997-1003).

Orixes familiares
-----------------

Bera foi filla do conde palatino Conrado I de Borgoña e da súa dona Matilde de Francia. Era neta por liña paterna do conde palatino Rodolfo II de Borgoña e Berta de Suabia, e por liña materna do rei Lois IV de Francia e Xerberga de Saxonia.

Nupcias e descendentes
----------------------

Casou, en primeiras nupcias, co conde Eudes I de Blois. Deste matrimonio naceron:

* Teobaldo II de Blois (?-1004), conde de Blois
* Eudes II de Blois (983-1037), conde de Blois
* Terry de Blois (?-996)
* Agnès de Blois
* Berta de Blois

No 997 casou co rei Roberto II de Francia, quen repudiou a súa primeira esposa Susana de Italia.

Excomuñón de Roberto II
-----------------------

*A excomuñón de Roberto II*.
Roberto II namorouse de Berta tan só vela e converteuna na súa amante. No ano 995, tras a morte de Eudes I de Blois, Roberto II quixo casar con ela, mais a oposición de Hugo Capeto, quen invocaba o gran grao de parentesco entre os dous namorados, provocou que non puidesen casar ata a morte deste.

Por aquel matrimonio o Papa Gregorio V excomungou ao rei francés. Vindo a esterilidade da súa nova esposa (en 999 Berta dera a luz a un fillo morto, quedando ao parecer incapacitada para concibir de novo), e sendo un gran crente e devoto da Igrexa católica, repudiou a Berta e casou de novo con Constanza de Arles para asegurara descendencia.

O Papa Silvestre II anulou o matrimonio de Berta e Roberto II, o que permitiu levantar a excomuñón que pesaba sobre o rei francés.

Unha vez asegurada a sucesión, Roberto II e Berta de Borgoña intentaron conseguir a anulación do novo matrimonio do rei francés, para manter a súa relación amorosa, mais non o conseguiron.

No exilio, Berta casou co rei de Italia Arduino de Ivrea, co que tivo tres fillos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Berta de Borgoña*** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Susana de Italia** | **Raíña consorte de Francia**996-1000 | Sucesor:**Constanza de Arlés** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q232522
* WikiTree: Bourgogne-22

 |
**Dinahosting S.L.** é unha empresa galega dedicada ao rexistro de dominios, hosting, VPS e servidores dedicados. Fundouse no ano 2001 e ten a súa sede en Santiago de Compostela.

É a única compañía de Galiza autorizada pola ICANN ao rexistro de dominios (en toda España só hai unha ducia de empresas habilitadas), e é tamén axente autorizado por ESNIC para os dominios *.es*, ademais de membro de RIPE (a entidade europea que xestiona a asignación de IPs). Dende o 2007 os seus servidores están localizados no centro de datos Interxion, en Madrid.

Outros datos
------------

No inverno de 2009, Dinahosting utilizou a imaxe do Apalpador, unha figura mítica do Nadal galego, na súa campaña publicitaria .

Ten servizos de atención e tradución en todas as linguas oficiais de España (galego, castelán, vasco e catalán), ademais de en inglés e portugués.

Notas
-----

1. ↑  Dossier de prensa Arquivado 22 de novembro de 2010 en Wayback Machine. Consultado o 8 de febreiro de 2010.
2. ↑  Dinahosting traslada o seu CPD a Interxion Arquivado 18 de xuño de 2012 en Wayback Machine. Consultado o 30 de maio de 2012.
3. 1 2  "O milagre da firma galega de dominios" Arquivado 09 de febreiro de 2010 en Wayback Machine. noticia publicada por A Nosa Terra Consultado o 8 de febreiro de 2010.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web
* Páxina web en archive.org
**Lluis Xabel Álvarez García**, alcumado *Texuca*, nado en Sama (Langreu) en 1948, é un filósofo, escritor e profesor asturiano da Universidade de Oviedo.

Traxectoria
-----------

Cursou os seus estudos nas universidades de Valencia e Oviedo. Incorporouse ao Departamento de Filosofía en 1972, adicándose en especial a dar clases de Filosofía, Linguaxe, Estética e Filosofía da Arte. En 1977 colaborou na creación da Sociedade Asturiana de Filosofía e foi un dos fundadores do Conceyu Bable en 1974. Desde 2012 é catedrático de Estética e Filosofía da Arte.

Dentro da súa obra como escritor ten un libro de poemas en asturiano: *Poemes y tornes* (1990), ademais do ensaio *Diálogu de Pumarín y otros trabayos de razón local* (1999).

É membro da Academia da Lingua Asturiana dende a súa constitución en 1981.

Notas
-----

1. ↑  Lluis Xabel Álvarez, nuevo catedrático de Estética en Oviedo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha biográfica, en asturiano.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3326376
* WorldCat
* VIAF: 64029224
* BIBSYS: 90391021
* BNE: XX1066143
* BNF: 120705755
* CANTIC: a10405008
* DeutscheBio: 133145921
* GND: 133145921
* ISNI: 0000000059265151
* LCCN: n79029245
* OL: OL6202462A
* SUDOC: 071583734

 |
**Josefina Martínez Álvarez**, nada en San Cloyo (Oviedo) o 11 de abril 1937, é unha filóloga asturiana, membro fundadora da Academia de la Llingua Asturiana, catedrática de lingua española, e membro de número permanente do Real Institutu de Estuios Asturianos (RIDEA), e presidente da súa Comisión segunda (Historia, Xeografía, Antropoloxía, Folclore e Etnografía).

Traxectoria
-----------

Licenciada en Filoloxía Románica pola Universidade de Oviedo en 1960, doutorouse en 1967 coa tese *Bable y castellano en el concejo de Oviedo,* polo que recibiu o *Premio José Fernández*. Desde 1983 é catedrática de lingua española na Universidade de Oviedo Polas súas monografías sobre a fala de Oviedo, está considerada unha das maiores expertas no dialecto da capital asturiana. Non obstante a finais da década de 1980 deixou de realizar actividade investigadora no campo da lingua asturiana. Centrando desde entón o seu labor en estudos sobre a lingua e a literatura españolas e no seo de asociacións como a *Sociedad Española de Lingüística* e da *Asociación Internacional de Historia de la Lengua Española.* É a viúva do lingüista Emilio Alarcos Llorach, e directora da Cátedra Emilio Alarcos Llorach, e desde decembro de 2015 académica correspondente da RAE. . Tamén é membro da *Xunta Asesora de Toponima* do Principado de Asturias.

Notas
-----

1. ↑  "Josefina Martínez Álvarez" (PDF). *Real Acedemia Española* (en castelán). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 11 de abril de 2019. Consultado o 22 de febreiro de 2019.
2. 1 2  "La asturiana Josefina Martínez Álvarez, elegida académica de la RAE". *El Comercio* (en castelán). 2015-12-18. Consultado o 2019-02-01.
3. ↑  "Josefina Martínez, elegida académica correspondiente de la RAE". *www.lne.es* (en castelán). Consultado o 2019-02-01.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13147296
* WorldCat
* VIAF: 87767758
* BNE: XX886617
* BVMC: 11809
* Dialnet: 139826
* ISNI: 0000000059654595
* NTA: 131322788
* SUDOC: 180250027

 |
**Eulogio Gavela García**, nado no Barco de Valdeorras en 1925 e finado no mesmo concello o 31 de xullo de 2004, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Presidiu a cooperativa vinícola Jesús Nazareno. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura da UCD no Barco de Valdeorras e foi elixido alcalde con maioría absoluta, sendo ademais deputado provincial. Nas municipais de 1983 encabezou a candidatura do CDS e perdeu a alcaldía en favor do candidato de AP Antonio Hervella. Nas municipais de 1987 volveu encabezala candidatura do CDS e foi elixido alcalde grazas a un pacto tripartito co PSdeG-PSOE e a CPG. Nas municipais de 1991 encabezou a coalición Converxencia Centrista-CDS e perdeu a alcaldía tras logralo PPdeG a maioría absoluta.

Nas municipais de 1995 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE. Pese a que o PPdeG perdeu a maioría absoluta e recibilo apoio do BNG na investidura, a falta de apoio dos concelleiros da Plataforma de Independentes de España (PIE) supuxo que os populares continuasen gobernando como forza máis votada. Os edís do PIE marcharan do PSdeG descontentos co desembarco de Gavela no partido. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 1997 formou parte da candidatura do PSdeG-PSOE como número 4, sen resultar finalmente elixido. En febreiro de 1999 foi designado pola executiva local do PSdeG do Barco como candidato á alcaldía nas municipais dese ano, se ben fixérono sen consulta previa á militancia. Desta forma, en marzo a dirección provincial do partido convocou unha asemblea na que resultou elixido Alfredo García Rodríguez. Tras recorrer a executiva local dita elección, a dirección galega tivo que intervir para confirmala elección de García como candidato. Desta forma, encabezou a candidatura de Democracia Galega, a cal logrou tan só 1 concelleiro, ante o cal renunciou a recollela súa acta de concelleiro e se retirou da política.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Julio Gurriarán Canalejas** |  **Alcalde do Barco de Valdeorras** 1979 - 1983 | Sucesor:**Antonio Hervella Martínez** |
| Predecesor:**Antonio Hervella Martínez** |  **Alcalde do Barco de Valdeorras** 1987 - 1991 | Sucesor:**Julio Gurriarán Canalejas** |

Vida persoal
------------

Casou con Elisa Arias García e tiveron 2 fillos.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais no Barco de Valdeorras

### Ligazóns externas

* Sentimiento en *La Voz de Galicia*
Un **selo discográfico** é unha empresa que se dedica a realizar gravacións de música, así como a comercialización e distribución das mesmas. Ademais, encárgase de producir artistas de calquera xénero musical, lanzar novos cantantes, proporcionar o necesario como a produción de videoclips, álbums, a promoción na radio, descargas de cancións dende Internet, realizar concertos, entre outras tarefas de difusión.

Principais discográficas
------------------------

As compañías discográficas están, normalmente, baixo o control de grupos internacionais de empresas propiedade de *holdings* internacionais. Estes grupos de empresas controlan compañías de publicación, gravación, distribución e selos discográficos. No ano 2011, os cinco grupos de empresas de música principais controlaban o 70% do mercado discográfico mundial.

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Principais selos até 1998 (Big Six)1. Warner Music Group
2. EMI
3. Sony Music
4. Universal Music Group
5. Polygram
6. BMG Music
 |  | Principais selos en 1998-2004 (Big Five)1. Warner Music Group
2. EMI
3. Sony Music
4. Universal Music Group (UMG absorbeu Polygram)
5. BMG Music
 |  | Principais selos en 2004-2011 (Big Four)1. Warner Music Group
2. EMI
3. Sony Music Entertainment (Sony BMG até 2008)
4. Universal Music Group
 |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Netlabel

### Ligazóns externas

* Guía de discográficas españolas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18127
* GND: 7860465-5

 |
Un **numeral partitivo** indica a división dun todo, por exemplo, *medio pan*.

Definición
----------

Un numeral pode ser cardinal, ordinal, múltiplo e partitivo. Un partitivo indica división dun todo en partes iguais: medio, terzo, cuarto etc.

Lista
-----

Os numerais partitivos posúen risco de xénero e número:

* medio/a
* terzo/a
* cuarto/a
* quinto/a
* sexto/a
* sétimo/a
* oitavo/a
* noveno/a
* décimo/a
* onceavo/a
* doceavo/a
* ...
* centésimo/a
* milésimo/a
* millonésimo/a

Os demais fanse coa terminación -avo, por exemplo, *a vinte e tresava parte da cidade*.

*Metade* non é un partitivo senón un substantivo.

*Medio* tamén pode significar *o espazo no que se desenvolve un feito* (por exemplo, *A cidade é un medio hostil para os animais.*) ou *o recurso para conseguir un fin* (por exemplo, *O libro segue a ser un medio didáctico esencial.*).

Advertencia de uso
------------------

Non se confunda "onceavo/a", "doceavo/a" e demais partitivos terminados en -avo con "undécimo/a", "duodécimo/a" etc. que son ordinais. É inapropiado utilizar \**onceavo xogador* para referirnos ao *xogador número once dun equipo*, que sería *o undécimo xogador* ou *o décimo primeiro xogador*.

Función sintáctica
------------------

Os partitivos poden ter función pronominal (cando suplen a un nome) ou adxectiva (cando o acompañan). Exemplos:

* Función pronominal:

*Xa que che sobra pan, dáme **medio***.

* Función adxectiva:

*Merquei **media** fogaza*.

Cando ten función adxectiva, algúns autores denomínano *determinante*.

Uso matemático
--------------

Os partitivos úsanse para designar o denominador do que chamamos quebrado ou fracción en Matemáticas, é dicir, o número que se coloca abaixo en ¾ (tres cuartos) ou ½ (un medio). As fraccións tamén poden ter función pronominal ou adxectiva. Neste último caso, concordan co nome que acompañan, por exemplo, *tres **cuartas** partes do camiño*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

Documentos de referencia da Real Academia Galega:

* Vocabulario Ortográfico da Lingua Galega
* Normas Ortográficas e Morfolóxicas do Idioma Galego
**Eadberht III Præn** foi o rei de Kent desde 796 a 798. O seu breve reinado foi o resultado dunha rebelión contra a hexemonía de Mercia, e marcou a última vez que Kent existiu como un reino independente.

Traxectoria
-----------

Offa de Mercia parece que gobernou Kent directamente desde 785 até 796, cando a *Crónica* anglosaxoa rexistra que Offa morreu e que Eadberht, "quen tiña por outro nome Præn", tomou posesión de Kent. Eadberht aparentemente estivera anteriormente no exilio no continente baixo a protección de Carlomagno, e a súa rebelión foi vista como ao servizo dos intereses francos.

O arcebispo de Canterbury, Æthelhard, que era favorábel a Mercia, fuxiu durante a rebelión. Cœnwulf de Mercia estaba comprometido en correspondencia co Papa desta época, León III, respecto da situación da Igrexa en Inglaterra, e no curso deste León aceptou unha reconquista mercia de Kent e escomungou a Eadberht, tomando como base que anteriormente fora sacerdote. Tendo recibido a aprobación papal, Cœnwulf reconquistou Kent, colocou o seu irmán no cargo e capturou a Eadberht en 798. Segundo a *Crónica anglosaxoa*, Cœnwulf "devastou e Kent e capturou a Eadberht Præn, o seu rei, e enviouno enceado a Mercia". Unha adición máis tardía á *Crónica* di que Eadberht foi cegado e que lle cortaron as mans, pero Roger de Wendover afirma que foi posto en liberdade por Coenwulf nalgún momento como un acto de clemencia.

Notas
-----

1. ↑  Frank Stenton, *Anglo-Saxon England* (1943, 1971, 1998 Oxford paperback), pp. 207–208.
2. ↑  *The Anglo-Saxon Chronicle*, manuscrito A, ano 794 (796).
3. 1 2  D. P. Kirby, *The Earliest English Kings* (1991, 2000), pp. 147–149.
4. ↑  *The Anglo-Saxon Chronicle*, manuscrito E, ano 796 (798).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Eadberht III Prosopografía de Inglaterra anglosaxoa.

| * v
* c
* e
Reis de Kent |
| --- |
| Orixes | 
* Hengest e Horsa
* Oisc
* Octa
* Eormenric

 |
| século VII | 
* Æthelberht I
* Eadbald
* Eormenred ?
* Eorcenberht
* Ecgberht I
* Hlothhere
* Eadric
* Mul
* Swæfheard
* Oswine
* Wihtred

 |
| século VIII | 
* Alric
* Eadberht I
* Æthelberht II
* Eardwulf
* Eadberht II
* Sigered
* Eanmund
* Heahberht
* Ecgberht II
* Ealhmund
* Offa de Mercia
* Eadberht III Præn
* Cuthred

 |
| século IX | 
* Coenwulf de Mercia
* Ceolwulf de Mercia
* Baldred
* Ecgberht de Wessex
* Aethelwulf de Wessex
* Aethelstan de Wessex
* Aethelberht de Wessex

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q285325
* BMT: 107007
* ODNB: 8378
* PASE: 2443

 |
**Emilio Alarcos Llorach**, nado en Salamanca o 22 de abril de 1922 e finado en Oviedo o 26 de xaneiro de 1998, foi un lingüista español, catedrático emérito da Universidade de Oviedo, membro da Real Academia Española e da Academia de la Llingua Asturiana.

Traxectoria
-----------

Iniciou os seus estudos universitarios en Valladolid, onde o seu pai era catedrático; continuounos en Madrid, onde tivo como mestre a Dámaso Alonso e por cuxa universidade se doutorou en Filoloxía Románica en 1947. Catedrático de instituto en Avilés dende 1944, a súa estancia como lector de español en Berna e Basilea (1946-1947) foi decisiva para a súa formación como lingüista, pois lle permitiu entrar en contacto directo con correntes científicas que apenas tiveran eco en España, e que o contribuiría de xeito decisivo a difundir na súa patria. Tras outro breve período como catedrático de instituto en Cabra (Provincia de Córdoba) e Logroño, obtén en 1950 a cátedra de Gramática Histórica da Lingua Española na Universidade de Oviedo. Do seu fecundo labor nesa universidade dan testemuño os seus numerosos discípulos, así como unha revista, *Archivum*, imprescindible nos estudos hispánicos. Electo para a cadeira B da Real Academia Española en 1972, o seu ingreso efectivo na corporación produciuse un ano máis tarde. Era, no momento do seu falecemento, Presidente da Asociación de Historia da Lingua Española.

Contribucións á lingüística
---------------------------

Emilio Alarcos contribuíu decisivamente á introdución e difusión en España das teorías lingüísticas de diversas escolas do estruturalismo europeo: primeiro foi o Círculo de Praga coa *Fonoloxía española* (1950); despois, a Glosemática de Copenhaguen cunha *Gramática estrutural* (1951); e finalmente o funcionalismo martinetiano cos seus imprescindibles *Estudos de gramática funcional do español* (1970). A culminación dos seus estudos gramaticais chegou coa publicación da súa *Gramática da lingua española* (1994), obra que logrou unha extraordinaria acollida entre o público en xeral e que permitiu aos especialistas coñecer a visión que o mestre tiña de certas parcelas da gramática que non foran abordadas previamente por el en estudos monográficos.

Emilio Alarcos tamén levou a cabo algúns estudos de crítica literaria, ocupándose, entre outros, da análise da poesía de Blas de Otero ou de Ángel González.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Academia de la Llingua Asturiana

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1337419
* WorldCat
* VIAF: 49314558
* ARAE: alarcos-emilio-fl-1912
* BAV: ADV10276572
* BIBSYS: 9019851
* BLBNB: 000593784
* BNCHL: 000060944
* BNE: XX914898
* BNF: 12424443w
* BVMC: 12068
* CANTIC: a10443617
* CiNii: DA00793353
* DBE: emilio-alarcos-llorach
* Dialnet: 1841589
* FAST: 42548
* GEC: 0001591
* GND: 122397398
* ISNI: 0000000083434867
* LCCN: n79105747
* NKC: jn19990000072
* NLA: 35761103
* NTA: 071042350
* OL: OL5860045A
* PTBNP: 141300
* SELIBR: 226091
* SUDOC: 08834651X

 |
**Juan Vicente García Aguirre**, nado en Donostia (Guipúscoa) o 11 de febreiro de 1970, é un guitarrista español, compoñente do conxunto zaragozano Amaral.

Traxectoria
-----------

Viviu os seus primeiros anos no barrio de Gros de Donostia, e despois marchou a Zaragoza. Foi guitarrista nunha banda de Pop-Rock de matices psicodélicos chamada Días de vino y rosas, que editou só un disco no ano 1990, de nome homónimo ao grupo.

En 1993 coñece a Eva Amaral, con quen forma o grupo Amaral. Durante 5 anos, adícanse a compoñer e tocar en pequenas salas de Zaragoza. Até 1997, trasládase xunto a Eva a Madrid, e ese mesmo ano firman con Virgin-EMI para gravar o seu primeiro material discográfico. Ao ano seguinte, sae ao mercado o primeiro álbum do grupo, titulado *Amaral*.

Ata a actualidade gravaron cinco discos con grande éxito, converténdose nun dos grupos españois de maior éxito dentro e fóra das nosas fronteiras. Durante a xira de *Pájaros en la cabeza*, Juan tamén cantaba. Concretamente "Tardes", que foi composta por el e incluída no primeiro disco. No 2008, Eva e Juan versionaron "A Hard Rain's a-Gonna Fall" de Bob Dylan, canción promocional para a exposición internacional que se celebrará en Zaragoza. A súa versión chámase "Llegará la tormenta".

Discografía
-----------

### Álbums

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | *Amaral* | (1998) |
| \* | *Una pequeña parte del mundo* | (2000) |
| \* | *Estrella de mar* | (2002) |
| \* | *Pájaros en la cabeza* | (2005) |
| \* | *Gato negro◆Dragón rojo* | (2008) |

### DVDs

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | *El comienzo del Big Bang* | (2005) |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Amaral

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do grupo (en español)
* Amaral-Online.net - Web non oficial con gran material: rarezas, fotos, vídeos, foro etc. (en español)
* UniversoAmaral.com - Web non oficial que contén fotos, vídeos, novas, foro... (en español)
* Web non oficial onde atoparás imaxes, vídeos, novas... (en espñaol)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1604935
* Discogs: 858963
* Europeana: ID
* IMDb: nm1872074
* MusicBrainz: ID
* TMDb: 1067795

 |
**Antonio González Salmón González de Lago**, nado en San Felices del Valle (Cantabria) o 1 de novembro de 1768 e finado en Tarifa o 21 de xaneiro de 1834, foi un político español que chegou a ser Secretario de Estado e do Despacho Universal de Facenda

Traxectoria
-----------

Funcionario do corpo diplomático, foi cónsul Xeral en Tánxer en 1801. Foi o artífice da unión da illa de Tarifa ao continente para conseguir fondeadeiros facilmente defendibles, pois desde 1790 aparecen os primeiros proxectos diante de Carlos IV, que foron finalmente desestimados. En 1801, volveuno propor e aínda que comezaron os estudos para levalos a cabo, volveron quedar postergados. Finalmente, en 1807, Godoy deu a orde de levalos a cabo, e foron rematados en 1808.

Despois foi presidente da Compañía de Filipinas e intendente provincial e superintendente de Facenda. O 3 de novembro de 1819, foi nomeado por Fernando VII secretario de Estado e do despacho de Facenda, substituíndo a José de Imaz. Ostentou o cargo até o 22 de marzo de 1820 no que foi nomeado superintendente do Montepío de Loterías. Tamén foi ministro interino de Ultramar entre o 10 de febreiro e o 17 de marzo de 1820.

Condecoracións
--------------

Recibiu permiso de Fernando VII para ostentar a Cruz de Comendador da Orde imperial de Leopoldo, recibida do emperador de Austria polos servizos levados a cabo en cando fora cónsul de Marrocos.​ 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Imaz Baquedano** |  **Ministros de Economía e Facenda de España** 3 de novembro de 1819 - 22 de marzo de 1820 | Sucesor:**José Canga Argüelles** |
| Predecesor:**cargo novo** |  **Ministro de Ultramar** 10 de marzo de 1820 - 20 de marzo de 1820 | Sucesor:**Antonio Porcel Román** |

Notas
-----

1. ↑  "Antonio González Salmón González de Lago" (PDF). *Ministerio de Facenda*. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 07-05-2018. Consultado o 07-05-2018.
2. ↑  Patrón Sandoval, Juan A. (1º trimestre 2008). "Antecedentes históricos del puerto de Tarifa" (PDF). *Ojo del muelle* (1): 14–15.
3. ↑  Martín de Balmaseda, Fermín (1820). *Decretos del Rey Fernando VII*. Tomo VI. Madrid: Imprenta Nacional. p. 440.
4. ↑  "Concesión de permiso (23 de xaneiro de 1819)" (PDF). *Gaceta de Madrid*. Consultado o 07-05-2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de ministros de Economía e Facenda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5698510
* DBE: antonio-gonzalez-salmon-gonzalez-de-lago

 |
Cultura moche.
A **cultura moche** é unha cultura arqueolóxica do Antigo Perú que se desenvolveu entre os séculos II e VII no val do río Moche (actual provincia de Trujillo, no departamento da Libertad). Esta cultura estendeuse cara ós vales da costa norte do actual Perú.

As sociedades moches fixeron grandes obras de enxeñaría hidráulica: canles de regadía e represas, o que lles permitiu ampliar a súa fronteira agrícola a grande escala.

Foron grandes arquitectos; a súa materia prima foi o adobe. Construíron complexos relixiosos-administrativos de carácter monumental, conformados por palacios e templos ou huacas (en forma de pirámide trunca), as cales recubrían de grandes murais no alto e baixorrelevo, pintados con cores extraídas da natureza, onde plasmaron os seus deuses, mitos, lendas e toda a súa cosmovisión cultural. As máis notables destas construcións son as chamadas Huacas do Sol e da Lúa, no val de Moche.

Foron os mellores metalurxistas da súa época; douraron o cobre moito antes que en Europa; e coñeceron unha variedade de técnicas (laminado, martelado, soldadura, etc.), fabricando ferramentas, armas, vestimentas, emblemas, ornamentos e toda a súa variada e rico aparato ritual.

Foron grandes navegantes: construíron caballitos de totora, os máis pequenos para a pesca e os meirandes para as súas viaxes até as costas ecuatoriais, dende onde traían a cuncha Spondyllus, sacra para os moches, e en xeral, para o resto das culturas costeñas do Antigo Perú.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lingua mochica

* Portal:Perú

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q208188
* BRE: 2235324
* EBID: ID
* GND: 4236669-0
* NKC: ph123012

 |
**Miguel Ares Canaval**, nado no Canaval (Présaras, Vilasantar) en 1565, e finado en Ourense o 1 de xaneiro de 1611, foi un eclesiástico galego, bispo da diocese de Ourense dende 1595 até a súa morte.

Traxectoria
-----------

Catedral de Ourense.
Fillo de Alfonso Ares e María González, naceu na despois chamada Casa do Bispo. Estudou en Santiago de Compostela e en Salamanca, sobresaíndo pola súa cultura, intelixencia e bondade. Foi enviado a Ávila, onde conseguiu a dignidade de Maxistral da Sagrada Escritura.

A súa sona de intelectual e bo cristián chegou ata a Corte do Rei Filipe II, quen no ano 1593 o propuxo como bispo da Real Audiencia de Charcas da cidade de La Plata, hoxe chamada Sucre, en Bolivia, posto que rexeitou.

O 30 de maio de 1595 tomou posesión como bispo de Ourense, co nome de Miguel Ares Canaval, xa que mudou o segundo apelido polo seu lugar de nacemento, algo habitual naquela época.

Dende Ourense visitou o Santuario de Nosa Señora da Laxe, en Armental, do que foi devoto dende neno. Interesándose sempre polo seu coidado, enviou ofrendas ó santuario segundo consta nos libros de Fábrica. Tamén fundou a carón do santuario unha escola ou seminario e conseguiu importantes doazóns para o seu mantemento. Deste xeito alfabetizáronse numerosos nenos da contorna, entre eles Alfonso Ares, veciño de Vilariño e sobriño de Miguel, que chegou a ocupar distintos cargos na arquidiocese de Santiago de Compostela. Este seminario estivo funcionando ata poucos anos despois da desamortización de Mendizábal, na que se incautaron todos os bens do santuario e os que mantiñan o seminario.
Faleceu o 1 de xaneiro de 1611. Está sepultado na Capela Maior da catedral ourensá.

Notas
-----

1. 1 2  "Ares de Canabal". *Concello de Vilasantar* (en castelán). Consultado o 2018-05-11.
2. ↑  "Obispado de Ourense". *www.obispadodeourense.com*. Consultado o 2018-05-11.
3. ↑  Salgado, Rafael (2012-09-13). "Episcopologio de Ourense (07-2015 revisión)". *Ourense no tempo*. Consultado o 2018-05-11.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q53146342
* Catholic-Hierarchy: ares
* DBE: miguel-ares-de-canabal

 |
**Internet Protocol television** (**IPTV**) é un sistema de distribución por subscrición de servizos de televisión con conexións de banda larga sobre o Protocolo de Internet, normalmente ofrécese xunto coa telefonía e Internet de alta velocidade no que se coñece no ámbito das telecomunicacións como *Triple play*.

A diferenza da televisión web o contido envíase vía *streaming* con garantía de entrega, o receptor é un aparello set-top box ou outros aparellos CPE (*customer premises equipment*) conectado ao televisor.

Desenvolvemento
---------------

Un primeiro antecedente do IPTV foi a emisión en directo en 1994 do programa da ABC World News Now usando o software de videoconferencias CU-SeeMe.

O termo IPTV apareceu pola primeira vez en 1995 cando a compañía Precept Software deseñou e construíu un produto de vídeo para Internet denominado IP/TV, un mbone compatible con Windows e con Unix. En 1998 Cisco mercou a compañía retendo a marca IP/TV.

Kingston Communications, operador de telecomunicacións do Reino Unido, lanzou a KIT (Kingston Interactive Television) en setembro de 1999.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q177518
* MAG: 2776855496
* NKC: ph898537

 |
**NetApp** é unha empresa con sede en Sunnyvale (no estado de California, nos Estados Unidos). A súa actividade principal é o almacenamento informático e xestión de datos. Cotiza no índice bolsista NASDAQ-100 baixo a abreviatura NTAP.

Historia
--------

NeApp é unha compañía de almacenaxe inormático que foi fundada en 1992 por David Hitz, James Lau e Michael Malcom. Nese momento, o seu maior competidor era Auspex. En 1994, NetApp recibiu financiamento de capital risco de Sequoia Capital. Prosperou nos anos da burbulla de Internet entre 1990 e 2001, período durante o cal a empresa superou os 1.000 millóns de dólares de facturación anual. Tralo estoupido da burbulla, a facturación baixou rapidamente ós 800 millóns de dólares no ano fiscal de 2002. Dende entón, os ingresos da compañía aumentaron constantemente.

En abril de 2011 contaba con 10.676 empregados en todo o mundo e tiña unha facturación anual duns 4.500 millóns de dólares americanos.

Actividade
----------

Os servidores de arquivos son dende o principio buque insignia da compañía. Un servidor de arquivos é un tipo de dispositivo de almacenamento en disco que posúe e controla un sistema de arquivos e presenta os arquivos e directorios ós anfitrións na rede.

Este sistema chámase almacenamento de arquivos, en comparación co almacenamento en bloque que, tradicionalmente proveeron os principais fabricantes de almacenamento. Os seus principais competidores son EMC Corporation, Hewlett Packard, IBM, Hitachi ou Dell.

Contorno de traballo
--------------------

NetApp ten unha longa traxectoria acadando postos destacados na lista dos "Best Places to Work" (lista das mellores empresas para traballar). Ranquing elaborado pola revista Fortune's. En 2011 acadou o 5º posto da lista nos Estados Unidos, conseguindo por undécimo ano consecutivo situarse entre os 10 mellores lugares para traballar dos Estados Unidos, acadando tamén postos destacados noutros países (1º en Suíza e Australia, 2º no Canadá, 4º en Francia, 5º na India, 6º no Reino Unido, 8º en Alemaña, 8ª no Xapón, 10º nos Países Baixos).

Notas
-----

1. ↑  O seu nome completo é Network Appliance, Inc.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina principal de NetApp
* Páxina principal de NetApp en España

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q727883
* GRID: grid.471211.0
* ISNI: 000000046046726X
* LEI: QTX3D84DZDD5JYOCYH15
* MAG: 1283576576

 |
***Popular Songs*** é o décimo segundo álbum da banda de rock alternativo estadounidense Yo La Tengo, editado o 8 de setembro do 2009, É o seu sétimo álbum lanzado a través de Matador Records.

O director John McSwain realizou cinco vídeos para cancións do disco. Nas semanas previas ao lanzamento do álbum, un novo vídeo foi posteado en varias páxinas "amigas" de Matador e recompiladas na propia páxina do selo. O primeiro vídeo, para "Here to Fall", foi posteado no propio "Matablog" de Matador Records o 28 de xullo do 2009.

O álbum foi filtrado a Internet o 26 de xullo; como resposta, Matador o puxo en *streaming* para os seus clientes do programa Buy Early Get Now o 28 de xullo, máis dunha semana antes da orixinal data de *streaming*.

Listaxe de cancións
-------------------

1. "Here to Fall" - 5:45
2. "Avalon or Someone Very Similar" - 3:17
3. "By Two's" - 4:29
4. "Nothing to Hide" - 2:46
5. "Periodically Double or Triple" - 3:53
6. "If It's True" - 2:39
7. "I'm on My Way" - 4:35
8. "When It's Dark" - 3:54
9. "All Your Secrets" - 4:26
10. "More Stars Than There Are in Heaven" - 9:39
11. "The Fireside" - 11:25
12. "And the Glitter Is Gone" - 15:54
13. "You've Got a Friend" - 4:10 (canción extra en iTunes)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7229738
* AllMusic: mw0000825517
* Discogs: 177964
* EBID: ID
* Metacritic: yo-la-tengo
* MusicBrainz: ID

 |
Roto2, un dos emblemas do foro.
**ForoCoches** é un foro español que inicialmente estaba orientado cara a temas de automoción pero ao final converteuse nun foro multitema. Foi creado o 15 de marzo de 2003.

O foro dispón dunha categoría xeral, a máis usada, e outras para electrónica, automoción, viaxes etc... O foro é coñecido polos memes de Internet, créanse moitos neste foro e chegan a ser coñecidos en toda España, inclusive Portugal e toda a comunidade castelanfalante.

O foro creouse da man de Alejandro Marín Nicolás, propietario de LW Network. No foro, ten o sobrenome de "Electrik".

Os idiomas do foro son todos os de España, é dicir, o castelán, o galego, o catalá, o éuscaro e outros menos falados.

No foro, éntrase mediante invitación e coñécese pola complicación para conseguir rexistrarse no foro. Dado o enorme tráfico de mensaxes que fai practicamente imposible revisar todos e cada un deles, Forocoches ten un sistema de moderación automático que consiste en que son os propios usuarios os que, a través de chamadas de atención (informe), poden sancionar actitudes cuestionábeis, podendo levar a unha prohibición de novas colaboracións (ou *baneo*) ó usuario provocador ou que viole as regras.

Notas
-----

1. ↑  Polo, Juan Diego. "5 formas de conseguir invitación para forocoches". *WWWhat's new? - Aplicaciones, marketing y noticias en la web* (en castelán). Consultado o 26 de maio de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* ForoCoches.com
* Dicionario ForoCochero
Coordenadas: 43°19′56.84″N 8°25′39.95″O﻿ / ﻿43.3324556, -8.4277639

**Armería Álvarez** é unha empresa galega con sede na Coruña e orixe en Monterroso, adicada á distribución de material de caza e deportivo.

Historia
--------

As orixes da empresa están nun pequeno negocio de armería en Monterroso nos anos 1950. Posteriormente abriu un centro loxístico con tenda en Pocomaco (A Coruña) e delegacións en Madrid. A empresa é unha das máis importantes en España en venda de material de caza e deportivo por correo e Internet.
Tódolos anos edita diversos catálogos temáticos. O adicado á caza ten máis de 300 páxinas e unha tirada superior ao millón de exemplares. A súa páxina web está entre as 100 máis visitadas de Galiza.

Tendas
------

* Avda. General Salgado, 17, 27650 Monterroso, Lugo
* Polígono de Pocomaco, parcela C13 15190 A Coruña
* C/ Capitán Haya, 60 28020 Madrid
* C/ Diego de León, 56 28006 Madrid

Notas
-----

1. ↑  "Nuevo catálogo de caza de Armería Álvarez 2011/2012". Arquivado dende o orixinal o 08 de novembro de 2012. Consultado o 10 de marzo de 2013.
2. ↑  Código Cero, 100 páxinas web galegas máis populares

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Armería Álvarez
* Páxina web de Álvarez
Antonio Reigosa, coordinador do proxecto
As **polafías** son un proxecto da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega co propósito de recuperar e pór en valor a literatura galega de tradición oral. O proxecto está coordinado por Antonio Reigosa, vogal de literatura de tradición oral, e conta coa colaboración de diversas asociacións e co patrocinio de institucións públicas.

O termo **polafía** é un neoloxismo que pretende englbar os diferentes matices e acepcións de termos como polavilas, fías, fiadas, fiandóns ou seráns, referidos ás reunións ou veladas de carácter festivo con contidos literarios e musicais. O proxecto válese de tecnoloxías como aparellos de gravación que favorecen o arquivo e estudo do recompilado e medios como Internet para darlle difusión.

O formato das polafías, duns 90 minutos, require a presenza dun mantedor, divulgador ou especialista que introduce e comenta as principais características das pezas e xéneros literarios amosados; dun recitador de poesía anónima ou de autor de feitío popular; dun músico, que interpretará romances, coplas ou cantares de raiceiras tradicionais. Non obstante, o elemento humano transcendental e imprescindible no desenvolvemento de cada polafía constitúeno os homes e mulleres, narradores, cantadores, romanceadores etc. veciñas e veciños de cada lugar onde se desenvolva a polafía, pois eles son os auténticos protagonistas, os que xenerosamente transmiten o seu saber.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web do proxecto
Sede de Telenor Denmark
**Telenor Denmark** é unha compañía de telefonía móbil danesa cunha base de clientes superior os 1.400.000. Desde o 12 de febreiro de 2004, foi unha subsidiaria da compañía de telefonía móbil noreguesa Telenor. Antes do 15 de xuño do ano 2009 era coñecida co nome de Sonofon.

Sonofon e Cybercity uníronse no ano 2006 para formar unha alianza. Desde o 15 de xuño de 2009 as dúas marcas uníronse e cambiaron o nome ao de Telenor].

Historia
--------

Cybercity iniciou unha cooperación estreita con Sonofon, compartindo a súa sede en Frederikskaj, Copenhague (onde Sonofon tiña as súas oficinas aloxadas), esta cooperación estreita chegou tan lonxe como que tamén tiña traballadores contratados de Sonofon ademais dalgúns departamentos de atención ao cliente.

En maio de 2007, Telenor anunciou a compra do seu competidor ISP Tele2, trala aprobación da comisión danesa do monopolio da compra de Tele2 por parte de Telenor. Máis tarde, a aprobación foi anunciada á prensa.

**Cybercity** era o nome que tiña a compañía para vender as liñas de Internet propiedade de Telenor. A compañía chegaba a toda Dinamarca coa súa rede de Internet, e daba servizo tanto a clientes particulares como ós de empresas. Contaba con máis de 380 empregados.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 02 de xullo de 2007. Consultado o 19 de xullo de 2014.
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 26 de setembro de 2008. Consultado o 19 de xullo de 2014.
3. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 20 de xullo de 2007. Consultado o 19 de xullo de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Páxina da compañía". *Telenor* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 23 de xuño de 2011. Consultado o 02 de xullo de 2018.
A **Universidade Europea de Humanidades** (en belaruso: *Еўрапейскі гуманітарны ўніверсітэт*, *"Eǔrapiejski humanitarny ǔniviersitet"* (ЕГУ); en lituano: *Europos humanitarinis universitetas* (EHU)) é unha universidade privada sen ánimo de lucro de artes liberais, fundada en Minsk (Belarús) en 1992. Actualmente ten o seu centro en Vilnius (Lituania), dende a súa expulsión do país polas autoridades belarusas en 2004; porén, a universidade ten intención de volver a Minsk no futuro. Dá servizo a máis de 1.500 estudantes, a maior parte deles belarusos. Arredor de dous terzos dos seus estudantes reciben formación a través de Internet, e o resto de forma presencial.

Historia
--------

Entre 1992 e 2004 a UEH era unha institución de educación privada con sede en Belarús. En 2004, por mor da oposición do goberno, a UEH tivo que abandonar as súas actividades en Belarús. Porén, grazas a apoio político, económico e administrativo da Unión Europea, do Consello Nórdico de Ministros, do Goberno de Lituania, e doutras institucións, a universidade retomou a súa actividade en Vilnius. En febreiro de 2006 o goberno lituano recoñeceu o seu status como universidade lituana. Dende 2011, a UEH ofrece un doutoramento en Filosofía xunto coa Universidade Vytautas Magnus e o Instituto de Investigación da Cultura Lituana. Ademais, mantén fortes vencellos co Liceu Belaruso de Humanidades, unha escola privada secundaria tamén prohibida polas autoridades belarusas en 2004.

Notas
-----

1. ↑  "President Buzek meets Belarusian students from European Humanities University". *Lithuania Tribune*. 9 de xuño de 2010. Arquivado dende o orixinal o 18 de xaneiro de 2013. Consultado o 22 de xullo de 2014.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Doutores honoris causa pola Universidade Europea de Humanidades.

### Ligazóns externas

* European Humanities University

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1377393
* WorldCat
* VIAF: 131529713
* GND: 16045883-3
* GRID: grid.445916.b
* ISNI: 0000000122188284
* LCCN: n98085549
* SUDOC: 156472147

 |