recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

Asentamentos con poboación nivkh segundo o censo ruso de 2002 (excluíndo Khabarovsk, Poronaysk e Yuzhno-Sakhalinsk).
Os **nivkh** (tamén chamados **nivkhi** ou **gilyak**, нивхгу - Nivxgu) son un grupo indíxena que habita na metade norte da illa de Sakhalin e nas rexións do estuario do río Amur no Krai de Khabarovsk, en Rusia. Os nivkh foron tradicionalmente pescadores, cazadores e criadores de cans. Eran semi-nómades, vivindo preto das costas no verán e no interior durante o inverno, a carón de ríos e regatos para capturar salmóns. A terra que habitan os nivkh caracterízase polo bosque de taiga con invernos fríos e nevados e veráns suaves. Crese que os nivkh son os habitantes orixinais da rexión, que evolucionaron dende o neolítico a partir da poboación que migrou dende a rexión Transbaikal durante o plistoceno superior.

Os nivkh sufriron fortemente por mor das influencias dos estranxeiros, primeiro coas migracións de pobos tungús. Posteriormente, a dinastía Qing da China obrigou ós nivkh a pagarlles un tributo. Entre 1850 e 1860, os cosacos anexionaron e colonizaron as terras nivkh, onde son unha pequena minoría no presente. Hoxe en día, os nivkh viven en casas segundo o estilo ruso, e por mor da sobreexplotación do mar e a contaminación dos ríos, adoptaron moitas comidas da gastronomía de Rusia. Os nivkh practican o xamanismo e é especialmente relevante para eles o Festival do Oso durante o inverno. Porén, algúns téñense convertido á Igrexa Ortodoxa Rusa.

Segundo o censo da Federación Rusa de 2002, hai 5 287 nivkh. A maioría fala ruso, e arredor dun 10 por cento fala a súa lingua nivkh. A lingua nivkh está considerada unha lingua illada, malia que está clasificada, por conveniencia, entre as linguas paleosiberianas. A lingua nivkh está dividida en catro dialectos.

Notas
-----

1. ↑  Russian Census 2010: Population by ethnicity *(en ruso)*
2. ↑  Ukrcensus.gov.ua[*Ligazón morta*]
3. ↑  Gall, pp.2-4
4. ↑  Fitzhugh, William , and Durbreui pp.39,40
5. ↑  Bassett, p.1
6. ↑  Jesup Exhibition: "Culture: Nivkh (Gilyak)" Arquivado 12 de febreiro de 2008 en Wayback Machine. - American Museum of Natural History - New York, New York
7. ↑  Chaussonnet, pp. 34,35
8. ↑  Mattissen, p.515

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pobo nivkh Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Chekhov, Anton Pavlovich e Brian Reeve. (1993) *A Journey to Sakhalin*. Cambridge: Ian Faulkner. ISBN 1-85763-005-X
* Grant, Bruce (1995) *In the Soviet House of Culture*. Princeton, Nova Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-03722-1
* Taksami, Ch. M (1967) *Nivkhi: Sovremennoe Khoziaistvo, Kul'tura i Byt.* [The Nivkhs: Contemporary Economy, Culture, and Way of Life]. *(en ruso)* Leningrado: Nauka

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q60046
* BNF: 122579349
* BRE: 2800664
* EBID: ID
* LCCN: sh85054965
* NDL: 00562487
* NKC: ph746153

 |
**Medical Subject Headings** ou **MeSH** é o nome dun amplo vocabulario terminolóxico controlado para publicacións de artigo e libros de ciencia.

O MeSH pódese consultar e descargar gratuitamente en Internet. A versión impresa anual descontinuouse en 2007. Orixinalmente en inglés, MeSH está traducida a numerosos idiomas e permite a recuperación de documentos en varios idiomas.

Estrutura do MeSH
-----------------

As relaciones xerárquicas en MeSH en 2005: *Neoplasias de estómago e todos os seus termos máis amplos*
A versión 2008 do MeSH contiña un total de 24.767 títulos de material, tamén coñecidos como ***descriptores***, a maior parte dos cales son acompañados por unha breve descrición ou definición, ligazóns aos descriptores relacionados, e unha lista de sinónimos ou termos moi similares (coñecidos co nome de *termos de entrada*).

### Organización xerárquica dos descriptores

Os descriptores ou encabezamentos de materia organízanse de maneira xerárquica. Un descriptor dado pode aparecer en varios lugares na árbore xerárquica. As localizacións árbore levan etiquetas de maneira sistemática, coñecidas como *número de árbores* e, por conseguinte, un descriptor pode llevar varios números de árbore. Por exemplo, tras o gráfico da dereita, *C* significa *Enfermidades de C06 Enfermidades do Sistema Dixestivo*, e para C06.301 *Neoplasias do Sistema Dixestivo*; C04 para as *neoplasias*, para C04.588 *Neoplasias por sitio*, e C04.588.274 segundo árbore para *Neoplasias do Sistema Dixestivo*. Como se observa no gráfico, o termo *Neoplasias* aparece en catro lugares na xerarquía e, por tanto, leva catro números diferentes de árbores. O número de árbores dun descriptor dado está suxeito aos constantes cambios na actualización do MeSH. Cada descriptor tamén leva un número de identificación alfanumérico único, que non varía.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* en:Medical Subject Headings Encabezados de Temas Médicos **MeSH** (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q199897
* WorldCat
* VIAF: 305937419
* BARTOC: 391
* FAST: 1356817
* LCCN: n2013188677

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D046650
* MeSH: L01.453.245.945.700.500

 |
**Mikel Garikoitz Aspiazu Rubina**, nado en Bilbao o 6 de xullo de 1973, máis coñecido como **Txeroki**, é un membro da banda terrorista ETA, da que asumiu a xefatura militar no 2008 até a súa detención en novembro do mesmo ano.

Traxectoria
-----------

Nado en 1973 en Bilbao, País Vasco, foi captado para a kale borroka con 24 anos e adestrado no uso de armas por Gorka Palacios e María Soledad Iparraguirre, *Anboto*, con quen estabeleceu unha estreita amizade.

O seu primeiro atentado foi no 2001, o 7 de novembro. Foi identificado como un dos autores do asasinato do xuíz José María Lidón, cando saía do seu coche en Getxo acompañado da súa muller e seguido noutro vehículo por un dos seus fillos. Tras a tregua de 1998, reorganizou os comandos de ETA, asumindo o mando. Existen sospeitas fundadas de que foi un dos seus lugartenentes o que ordenou *in situ* o asasinato de dous gardas civís desarmados de 24 e 23 anos en Francia, en decembro de 2007. Ambos os activistas de ETA, tanto **Txeroki** como o seu lugartenente, estaban entre os terroristas máis buscados nas listas da Garda Civil.

Foi detido a madrugada do 17 de novembro de 2008 na localidade francesa de Cauterets, nunha operación conxunta da Garda Civil e a xendarmería francesa. A policía antiterrorista considerou que foi substituído por Aitzol Iriondo.

Txeroki foi trasladado a España dende Francia en setembro de 2009 de xeito temporal, para ser interrogado en relación a cinco das causas que tiña abertas na Audiencia Nacional. O 30 de maio de 2011 foi trasladado por segunda vez a España, tamén de forma temporal durante tres meses, para asistir como imputado ó xuízo polo intento de asasinato de Enrique Ybarra Ybarra, presidente do Grupo Correo.

Xuízos en España
----------------

A comezos de xullo de 2011, Txeroki foi absolto da acusación de participar no envío dun paquete bomba en 2006 contra o que era entón presidente do Grupo Correo, Enrique Ybarra. Porén, no seu segundo xuízo en España poucos días despois, foi condenado pola Audiencia Nacional a 377 anos de prisión por un total de 20 delitos de tentativa de asasinato e estragos terroristas, entre eles o da tenente de alcalde de Portugalete, Esther Cabezudo.

Notas
-----

1. ↑  "Detenido en Francia 'Txeroki', el jefe del aparato militar de ETA".
2. ↑  "Nota do Ministerio do Interior de España sobre o traslado de Txeroki". Arquivado dende o orixinal o 12 de setembro de 2019. Consultado o 23 de novembro de 2016.
3. ↑  *O País*
4. ↑  Que permitiu deter a 'Txeroki' e quen lle substituirá nos comandos de ETA?
5. ↑  Condena de 377 anos para o exjefe etarra Txeroki

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***País Vasco*** |
A **psicoloxía social** é unha rama destacada da psicoloxía. Xurdiu para establecer unha ponte entre a psicoloxía e a socioloxía. O seu obxecto de estudo é o comportamento dos individuos cando están en interacción. A Psicoloxía Social pode ser definida como o condicionamento que os procesos mentais impoñen á vida social do home, ao mesmo tempo que as diversas formas da convivencia social inflúen na manifestación concreta dos mesmos.

Historia
--------

A psicoloxía social naceu a mediados do século XIX, na Alemaña, grazas ao traballo de Wilhelm Wundt, quen creou o primeiro laboratorio de psicoloxía en Leipzig.

En 1895, o científico social francés Gustave Le Bon (1841-1931) presentou, no seu pioneiro traballo sobre a *Psicoloxía das Multitudes*. Nel formulaba a proposición básica para o entendemento dunha psicoloxía social: sexan cales sexan os individuos que compoñen un grupo, por semellantes ou dispares que sexan o seu modo de vida, as súas ocupacións, o seu carácter ou a súa intelixencia, o feito de teren sido transformados nun grupo fainos posuidores dunha especie de mente colectiva que os fai sentir, pensar e actuar de maneira moi diferente daquela pola cal cada membro del, tomado individualmente, sentiría, pensaría e actuaría, en caso de que se encontrase en estado de illamento. Esa proposición e os argumentos de Le Bon para xustificala, serviu de parámetro para o estudo sobre Psicoloxía de Grupo publicado por Sigmund Freud en 1921.

A Psicoloxía Social acada especial desenvolvemento nos Estados Unidos de América a comezos do século XX, sendo Floyd Allport considerado o precursor desta disciplina con carácter científico. Porén, será o psicólogo alemán Kurt Lewin o fundador da psicoloxía social moderna.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q161272
* AAT: 300054452
* BNCF: 2361
* BNF: 11932672g
* BRE: 3639241
* EBID: ID
* GND: 4055891-5
* JSTOR: social-psychology
* LCCN: sh85123994
* MAG: 77805123
* NDL: 00571887
* PSH: 9225

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D011593

 |
Representación das dimensións da personalidade.
A **psicoloxía da personalidade** é unha póla da psicoloxía que estuda a personalidade e a súa variación entre os individuos. O autor máis clásico da disciplina é o psicólogo estadounidense Gordon Allport, que no ano 1936 publicou o libro "A personalidade".

A personalidade tamén se refire ó patrón de pensamentos, sentimentos, axustes sociais e comportamentos exhibidos consistentemente ó longo do tempo que inflúe fortemente nas expectativas, autopercepcións, valores e actitudes dun. A personalidade tamén predí as reaccións humanas a outras persoas, problemas e tensións. Allport (1937) describiu dúas formas principais de estudar a personalidade: a nomotética e a idiográfica. A psicoloxía nomotética busca leis xerais que poidan aplicarse a moitas persoas diferentes, como o principio de autorrealización ou o trazo da extraversión. A psicoloxía idiográfica é un intento de comprender os aspectos únicos dun individuo en particular. 

As áreas de enfoque da psicoloxía da personalidade inclúen:

* A construción dunha imaxe coherente do individuo e dos principais procesos psicolóxicos.
* A investigación das diferenzas psicolóxicas.
* A investigación da natureza humana e psicolóxica das semellanzas entre os individuos.

"Personalidade" é un conxunto dinámico e organizado de características que posúe unha persoa que inflúe de forma única na súa contorna, cognicións, emocións, motivacións e comportamentos en diversas situacións. A palabra "personalidade" ten a súa orixe na persoa latina, que significa máscara.

Notas
-----

1. ↑  Winnie, J.F. & Gittinger, J.W. (1973) Una introducción al sistema de evaluación de la personalidad. *Revista de Psicología Clínica, Suplemento de Monografía, 38,1=68*
2. ↑  Krauskopf, C.J. & Saunders, D.R, (1994) Personalidad y habilidad: El sistema de evaluación de la personalidad. Universidad Press of America, Lanham, Maryland.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q271716
* GND: 4075996-9
* JSTOR: personality-psychology
* MAG: 25908422
* NDL: 01067299
* PSH: 9414

 |
**María Vázquez Blanco**, nada na Graña (Ferrol), foi unha guerrilleira galega.

Traxectoria
-----------

Filla de Alicio Vázquez Hinojosa, maquinista da Mariña, que casou o 16 de decembro de 1919 con Julia Blanco Rey. O seu pai, enfermo de pulmón, foi destinado ao Ministerio de Mariña, e en xaneiro de 1931 María marchou a Madrid coa súa nai e os seus irmáns Alicio e Julia. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 Alicio Vázquez Hinojosa adiestrou a voluntarios socialistas en Madrid; recibiu o mando e con eles foi á fronte de Estremadura e finou en combate en Llerena (Badaxoz) o 31 de agosto de 1936. Despois da batalla do Ebro María marchou de Madrid a Valencia coa nai nai e os irmáns. En febreiro de 1939 cruzaron a fronteira española por Le Perthus. As dúas mozas foron enviadas a Grugny (Normandía) e Alicio alistouse na Lexión estranxeira de Pétain, foi enviado a África e alí desertou para enrolarse na 2ª División Blindada do xeneral Leclerc. Acabou na compañía La Nueve, integrada por 160 soldados, case todos españois. María, que tiña estudos de enfermería, encontrou traballo nun hospital de Rouen, axudou a conquistar a cidade en agosto de 1944, foi quen izou a bandeira republicana española no Concello. Namorou dun soldado das tropas aliadas, e vestida de home entrou nos EEUU, casou e tivo unha filla.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 13-1-1931, p. 2.
2. ↑  Alicio Vázquez Hinojosa, maquinista republicano

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Mesquida, Evelyn (2020). *Y ahora, volved a vuestras casas*. Ediciones B. ISBN 978-84-666-6404-2.

### Ligazóns externas

* María Vázquez Blanco: una gallega en La Nueve
Campo de batalla no ano 2005.
A **Ponte de Boyacá** é un monumento declarado Patrimonio Cultural da Nación e pertence ó Distrito Histórico e Cultural da cidade de Tunja, no centro de Colombia. Atópase sobre os Andes colombianos a carón da vía Panamericana (segmento viario Bogotá-Caracas) entre Bogotá e Tunja, a 110 km ó nordés de Bogotá e 14 km ó suroeste de Tunja, nun val atravesado polo río Teatinos

Numerosos monumentos erixíronse nos arredores para conmemorar a histórica vitoria dos independentistas o 7 de agosto de 1819, coñecida como batalla de Boyacá, a cal concedeu a independencia de Colombia. A pequena ponte foi construída a comezos do século XVIII e declarado como Monumento Nacional da independencia en 1920.

Notas
-----

1. ↑  "La Batalla de Boyacá". Alcaldía de Tunja. Arquivado dende o orixinal o 08 de marzo de 2012. Consultado o 27 de setembro de 2018.
2. ↑  "Campo de Boyacá, escenario de la inolvidable batalla de Boyacá".
3. ↑  "La Batalla de Boyacá". Arquivado dende o orixinal o 05 de xaneiro de 2016. Consultado o 27 de setembro de 2018.
4. ↑  CORTÉS, Gustavo. Tunja, Guía Histórica del Arte y la Arquitectura. Academia Boyacense de Historia. 110. 1995
5. ↑  "Puente de Boyacá". Alcaldía de Tunja. Arquivado dende o orixinal o 07 de xullo de 2011. Consultado o 27 de setembro de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ponte de Boyacá Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en castelán)*

* Portal:Colombia
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Nomo.
As **prefecturas**, tamén denominadas **nomos** (en grego νομός, *nomós*; pl. νομοί, *nomoí*), foron a principal división administrativa de Grecia entre 1833 e 1836, e de novo entre 1845 e 2010, cando foron abolidas polo plan Calícrates e substituídas polas unidades periféricas.

Son denominadas *departamentos* segundo a norma ISO 3166-2:GR e o Grupo de expertos en nomes xeográficos das Nacións Unidas.

As prefecturas eran a división administrativa de segundo grao do goberno local e estaban agrupadas en 13 periferias ou (antes de 1987) 10 departamentos xeográficos, e á súa vez divididas en provincias, municipios e comunidades.

Convertéronse en entes autónomos en 1994, cando tiveron lugar as primeiras eleccións prefecturais. Anteriormente, os prefectos eran nomeados polo Goberno. En 2010 o seu número era de 51 e, ao comprender a prefectura de Atenas máis dun terzo da poboación do país, subdividiuse en catro "divisións prefecturais" (en grego νομαρχία *nomarquía*, pl. νομαρχίες *nomarquíes*). Ademais, creáronse tres "superprefecturas" (en grego υπερνομαρχία, *hipernomarquía; pl. υπερνομαρχίες* hipernomarquíes*) que controlaban dúas ou máis prefecturas.*

Coa entrada en vigor do plan Calícrates o 1 de xaneiro de 2011, as prefecturas abolíronse. Moitas, especialmente as do continente, mantiveron a mesma extensión ao seren convertidas en unidades periféricas (en grego περιφερειακή ενότητα, *perifereiaké enóteta*; pl. περιφερειακές ενότητες *perifereiakés enótetes*), e mantivéronse dentro das mesmas periferias, ás que se traspasaron boa parte dos poderes das antigas prefecturas.

Prefecturas existentes no momento da súa abolición
--------------------------------------------------

Prefecturas de Grecia até 2010.
Prefecturas da periferia de Ática.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 1. Ática
2. Eubea
3. Euritania
4. Fócida
5. Ftiótide
6. Beocia
7. Calcídica
8. Emacia
9. Kilkís
10. Pella
11. Piería
12. Serrai
13. Tesalónica
14. Canea
15. Heraclión
16. Lasithi
17. Rétino
18. Dráma
19. Evros
20. Kavala
21. Ródope
22. Xánthi
23. Arta
24. Ioánina
25. Préveza
26. Tesprótida
 | 27. Corfú
28. Cefalonia
29. Léucade
30. Zante
31. Quíos
32. Lesbos
33. Samos
34. Arcadia
35. Argólida
36. Corintia
37. Laconia
38. Mesenia
39. Cícladas
40. Dodecaneso
41. Karditsa
42. Lárisa
43. Magnesia
44. Tríkala
45. Acaia
46. Etolia-Acarnania
47. Élide
48. Flórina
49. Grevená
50. Kastoriá
51. Kozani

a. Monte Athos |  |

A periferia de Ática comprendía as seguintes prefecturas:

1. Atenas
2. Ática Oriental
3. Pireo
4. Ática Occidental

Notas
-----

1. ↑  "Administrative Division of Greece" (PDF). *Working Paper N° 95*. Nova York: United Nations Group of Experts on Geographical Names. 2000.
2. ↑  "Texto completo del plan Calícrates" (PDF). *Diario Oficial de Grecia* (en grego). 11 de agosto de 2010. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 12 de xuño de 2018. Consultado o 14 de febreiro de 2012.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Organización territorial de Grecia
* Periferias de Grecia
* Rexións de Grecia
* Unidades periféricas de Grecia
**Pío Abundancia Álvarez**, nado cara a 1873 e finado en Tui o 29 de xuño de 1959, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi elixido concelleiro de Tui en 1913, e nese mesmo ano nomeado presidente do Círculo Tradicionalista de Tui. Foi Tenente de Alcalde en 1914, volveu ser concelleiro e 1º Tenente de Alcalde en 1916 e 1923. Foi vicecónsul de Portugal en Tui. Na Segunda República militou no Partido Republicano Radical e foi nomeado alcalde de Tui o 16 de outubro de 1934, permanecendo no cargo até o 3 de abril de 1935. Finou en Tui o 29 de xuño de 1959 aos 85 anos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jacinto Fernández Lago** |  **Alcalde de Tui** 1933 - 1935 | Sucesor:**Manuel Cordovés Millet** |

Vida persoal
------------

Casou en 1904 con Margarita Fortes Orozco, filla de Justo Salvador Fortes, e foi pai de Pío, Margarita, Dolores, Purificación, Ramón, Ricardo, Justo, José e Rita Abundancia Fortes.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *Faro de Vigo*, 30-6-1959, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Añoveros Trías de Bes, Xabier; Martínez Gamallo, Loli (2007). *Los alcaldes de Tui del siglo XX. Historia de la ciudad a través de los plenos municipales*. Pontevedra: Deputación. ISBN 978-84-612-2481-4.
**Pío Troncoso Martínez**, nado cara a 1912 e finado en Goián o 29 de marzo de 1979, foi un farmacéutico e político galego.

Traxectoria
-----------

Farmacéutico de Goián. No franquismo foi elixido concelleiro en 1948. Foi xefe do Gremio de Industria e Comercio. Foi nomeado alcalde de Tomiño a finais de 1951. Cesou como alcalde en xaneiro de 1967. En 1968 foi nomeado alcalde honorario do Concello de Tomiño. Finou en Goián o 29 de marzo de 1979, con 66 anos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Onésimo Domínguez Alonso** |  **Alcalde de Tomiño** 1952 - 1967 | Sucesor:**Manuel Sineiro Padín** |

Vida persoal
------------

Casou con María Luisa Vicente Martínez e foi pai de María José, Luis, Juan Ignacio, Pío, Loreto, Francisco Antonio, Belén e Sonsoles Troncoso Vicente.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 1-12-1948, p. 4.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-1-1952, p. 8.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 5-2-1967, p. 17.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 30-1-1968, p. 11.
5. ↑  *La Voz de Galicia*, 30-3-1979, p. 57.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras nativas canadenses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Pîhtokahanapiwiyin** (en cree: ᐱᑎᐧᑲᐦᐊᓇᐱᐧᐃᔨᓐ), nado c. 1842 e finado o 4 de xullo de 1886, tamén coñecido como **Poundmaker**, foi un xefe cree das chairas coñecido por ser un pacificador e defensor do seu pobo, a Nación Cree Poundmaker. O seu nome fai referencia á súa habilidade especial para conducir os bistontes aos recintos para a súa caza.

En 1885, durante a rebelión métis, a súa banda foi atacada por tropas canadenses e produciuse unha batalla. Despois de que a rebelión foi reprimida, rendeuse e foi condenado por traizón e encarcerado. Morreu de enfermidade pouco despois da súa liberación. En maio de 2019, o Primeiro Ministro canadense Justin Trudeau exonerou o xefe e pediu desculpas á Nación Cree Poundmaker.

Legado
------

A Nación Cree Poundmaker persiste até o presente, preto de Cut Knife. O seu neto John Tootoosis, líder cree, e o seu bisneto, o actor Gordon Tootoosis, viviron na reserva.

Pîhtokahanapiwiyin aparece como líder cree no videoxogo *Civilization VI*, cuxa representación provocou as críticas dos membros da Nación Cree Poundmaker. O videoxogo refírese a el polo seu nome anglicizado, Poundmaker.

Notas
-----

1. ↑  "Chief Poundmaker, wrongly convicted of treason-felony in 1885, to be exonerated by Trudeau". CBC. 7 de maio de 2019. Consultado o 8 de maio de 2019. Trudeau's statement of exoneration is being co-developed with Poundmaker Cree Nation.
2. ↑  Shield, David. "Poundmaker Cree Nation not happy with chief's portrayal in Civilization video game". *CBC News Canada*. CBC News Canada. Consultado o 6 de abril de 2021.

* Portal:Pobos indíxenas de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q974731
* WorldCat
* VIAF: 106198432
* EBID: ID
* FAST: 1643226
* GND: 136553281
* ISNI: 0000 0000 8011 6505
* LCCN: n2006037613
* ODNB: 54900
* WikiTree: Cree\_Peace\_Chief-1

 |
Psicoloxía.
A **psicoloxía cognitiva** ou **cognitivismo** é a psicoloxía que se encarga do estudo da cognición; é dicir, dos procesos mentais implicados no coñecemento. Ten como obxecto de estudo os mecanismos básicos e profundos polos que se elabora o coñecemento, dende a percepción, a memoria e a aprendizaxe, até a formación de conceptos e razoamento lóxico. Por cognitivo entendemos o acto de coñecemento, nas súas accións de almacenar, recuperar, recoñecer, comprender, organizar e usar a información recibida a través dos sentidos.

Está situada dentro do que se denomina o hexágono cognitivo, formado pola interrelación entre neurociencia, intelixencia artificial, psicoloxía, lingüística, antropoloxía e filosofía.
Recibe influencias de disciplinas e teorías afíns, como o tratamento da información, a intelixencia artificial, a ciencia da linguaxe e o enfoque holístico da Gestalt.

O interese da psicoloxía cognitiva é dobre. O primeiro interese é estudar como as persoas entenden o mundo no que viven e tamén se abordan as cuestións de como os seres humanos toman a información sensorial entrante e a transforman, sintetizan, elaboran, almacenan, recuperan e finalmente fan uso dela. O resultado de todo este procesamento activo da información é o coñecemento funcional no sentido de que a segunda vez que a persoa se atopa cun acontecemento da contorna igual ou semellante está máis segura do que pode ocorrer comparado coa primeira vez.

O segundo interese da psicoloxía cognitiva é como a cognición leva á conduta. Dende un enfoque motivacional, a cognición é un "trampolín á acción". Para os teóricos cognitivistas, a acción está principalmente en función dos pensamentos da persoa e non dalgún instinto, necesidade, pulsión ou estado de activación (*arousal*).

Notas
-----

1. ↑  "Primera Ponencia, Teoría de la Mente y Ciencias Cognoscitivas". *Nuevas perspectivas científicas y filosóficas sobre el ser humano*. Universidad Pontificia de Comillas. ISBN 9788484682189.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23373
* BNCF: 53622
* BNE: XX4659863
* BNF: 12116308v
* BRE: 2077286
* EBID: ID
* GND: 4073586-2
* JSTOR: cognitive-psychology
* LCCN: sh87007652
* MAG: 180747234
* NDL: 00967114
* PSH: 9224
* Treccani: cognitivismo

 |
Medalla do Premio Lenin
O **Premio Lenin** foi un dos galardóns máis prestixioso da Unión Soviética, recoñecendo a individuos polas súas contribucións á ciencia, literatura, arte, arquitectura e tecnoloxía. Creado o 23 de xuño de 1925 para traballos de investigación mantívose ata 1934. Entre 1935 e 1953, o premio non foi outorgado. Restableceuse o 15 de agosto de 1956 manténdose ata 1990, celebrándose a cerimonia do premio o 22 de abril, aniversario do nacemento de Lenin.

Non debe ser confundido co Premio Lenin da Paz, entregado habitualmente a estranxeiros pola súa contribución á "causa da paz". Tampouco co Premio Estatal da URSS ou Premio Stalin. Houbo persoas galardoadas tanto co Premio Lenin como co Premio Estatal da URSS.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q51067
* NDL: 00966642

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
Monumento ós pilotos Costes e Bellonte en Saint-Valerie-en-Caux
**Maurice Bellonte**, nado o 25 de outubro de 1896 en Méru (Oise) e morto en París o 14 de xaneiro de 1984, foi un aviador francés. Xunto con Dieudonné Costes realizou en 1930 nun Breguet XIX o primeiro voo sen escalas de París a Nova York.

Nado dun pai enxeñeiro, Bellonte interesouse desde moi novo pola técnica. Participou na primeira guerra mundial na aviación mais sen pilotar. Foi mecánico e navegador nas primeiras liñas aéreas despois da gran guerra. En 1923 coñece ó piloto Dieudonné Costes e formaron equipo en numerosos voos. Realizaron unha primeira tentativa de voo sen escalas París-Nova York en 1929 que non tivo éxito xa que logo de 17 horas tiveron que volver polo mal tempo, pero bateron o récord de distancia cun voo París-Qiqihar, no nordeste da (China), de 7925 km. Este voo demóstralles que o Breguet XIX con motor Hispano-Suíza 650 CV podía atravesar o Atlántico norte con ventos contrarios leste-oeste.

O primeiro voo París-Nova York realizouse finalmente entre o 1 e o 2 de setembro de 1930, despois de 37h 14min.

Covidado por Air France en 1977, Maurice Bellonte voou no Concorde no primeiro voo comercial supersónico París-Nova York, en 3h 30min. Ese ano publicou o libro *Le premier Paris-New York*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3091070
* WorldCat
* VIAF: 129770
* BNF: 12589124d
* GEC: 0008870
* GND: 1050420241
* ISNI: 0000 0001 0861 5016
* SNAC: w6sr2490
* SUDOC: 164303154

 |
O **quilómetro por hora** (**km/h**) é unha unidade derivada do SI de velocidade, tanto escalar como vectorial. Un obxecto que viaxa a unha velocidade media de 1 km/h desprázase 1 quilómetro nunha hora se a velocidade se mantén constante durante ese período.

O símbolo utilizado para esta unidade é **km/h**, aínda que tamén se utiliza **km·h−1**. Nalgúns países de fala inglesa utilízase a notación **kph**.

Esta unidade de medida non pertence ao Sistema Internacional de Unidades (SI). A unidade do SI para a velocidade é o metro por segundo (m/s). Con todo, é a unidade máis utilizada a nivel mundial para indicar velocidades no transporte terrestre, xa sexa transporte por estrada ou transporte por ferrocarril. O kWh e o km/h son as unidades máis amplamente utilizadas que se basean na hora. A hora é a única unidade que non pertence ao SI que é aceptada para utilizarse con unidades do SI pola Oficina Internacional de Pesos e Medidas.

Equivalencias con outras unidades
---------------------------------

* 3,6 km/h ≡ 1 m/s (exacto)
* 1 km/h ≈ 0,277 78 m/s
* 1 km/h ≈ 0,621 37 mph ≈ 0,911 34 pie/s
* 1 no ≡ 1,852 km/h (exacto)
* 1 milla por hora = 1,609 km/h (exacto)


|  |  |
| --- | --- |
| 5 km/h | Velocidade ao camiñar dun humano media. |
| 12 km/h | Velocidade ao trotar dun humano media. |
| 20 km/h | Velocidade en bicicleta por unha costa. |
| 37 km/h | Velocidade que alcanza un atleta de elite nos 100 metros lisos. |
| 50 km/h | Velocidade límite de tránsito en zonas residenciais. |
| 80–90 km/h | Velocidade límite nalgunhas estradas. |
| 110–120 km/h | Velocidade límite nalgunhas autoestradas. |
| 300 km/h | Velocidade que alcanzan algúns trens. |
| 900-1.000 km/h | Velocidade que alcanzan os avións de pasaxeiros. |
| 2.000 km/h | Velocidade que alcanzan algúns avións de combate. |
| 40.320 km/h | Velocidade de escape da Terra |

Véxase tamén
------------

* Velocidade

### Ligazóns externas

* Conversion Calculator for Units of SPEED *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q180154
* AAT: 300435564
* MAG: 2777006108

 |
**Roberto Mario Uzal**, nado en 1915 e finado en Oliveiras (provincia de Buenos Aires) o 18 de marzo de 1972 , foi un político arxentino, pertencente ao partido Nueva Fuerza, que foi asasinado en 1972 pola organización guerrilleira Montoneros.

Traxectoria
-----------

Roberto Mario Uzal era un político de extracción conservadora. Foi deputado polo Partido Demócrata Nacional e membro da Xunta Promotora da Provincia de Buenos Aires do recentemente formado partido Nueva Fuerza dirixido por Alvaro Alsogaray.

A súa morte foi relatada do seguinte modo:

> 
> 
> O día 18 de marzo de 1972, sendo aproximadamente as 19.45 horas, unha muller nova tocou timbre no domicilio particular do Dr. Roberto Mario Uzal. Foi atendida pola esposa a quen mencionou que viña de parte dun amigo da familia e conseguiu entrar. De inmediato facilitou o acceso a outros tres homes armados. Ao comezar a gritar a señora do dirixente, este tomou unha arma e enfrontouse co grupo armado quen dixeron pertencer a Montoneros. De inmediato produciuse un intenso tiroteo caendo gravemente ferido o dono da casa, mentres que os atacantes, logo de pintar a casa con consignas, déronse á fuga, levándose consigo a un deles, ferido. O Dr. Uzal foi internado e intervido cirurxicamente na clínica de Oliveiras, onde faleceu o día 20 de marzo, dous días despois.
> 
>

Notas
-----

1. ↑  *El asesinato del Dr. Roberto Mario Uzal*, Nuestra Historia 70
**María Vázquez Suárez**, nada Vilaescura (Sober) o 15 de agosto de 1894 e finada en Miño o 19 de agosto de 1936, foi unha mestra galega.

Traxectoria
-----------

Filla de Joaquín Vázquez Fernández. Estudou na Normal da Coruña onde se graduou en 1913. En 1918 obtivo praza na escola de nenas da Pobra do Caramiñal onde exerceu 12 anos. En 1929 obtivo praza na escola nº 2 de Miño. Nesta etapa frecuentou os ambientes republicanos e coa chegada da República, identificouse coa reforma pedagóxica, asistiu a cursos de perfeccionamento na Coruña e organizou excursións escolares a fábricas e monumentos.

Maruja coas súas alumnas, posiblemente na Pobra do Caramiñal.
Desenvolveu tamén unha actividade política e sindical, integrándose na agrupación socialista de Miño, e realizou a súa primeira intervención nun mitin político en 1932. Participación en campañas e mitins con discursos centrados nas políticas educativas e na defensa dos dereitos das mulleres. Colaborou coa Liga Internacional de Mujeres Ibéricas e Hispano Americanas e a Agrupación Femenina Republicana. En 1933 afiliouse á FETE-UGT e en 1935 ocupou o cargo de vicetesoureira.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detida na Coruña acusada de defender a escola laica e o amor libre. Trasladárona á cadea de Pontedeume e o 19 de agosto fusilárona nunha praia de Miño. A súa casa foi saqueada e queimaron os seus libros.

Ela e Mercedes Romero Abella son as dúas mestras executadas na represión fascista.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestras de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 68.
2. ↑  "Ficha en Vermellas". Arquivado dende o orixinal o 03 de decembro de 2013. Consultado o 23 de novembro de 2013.
3. ↑  Méndez, Mila (12/7/2021). "Los 508 maestros de A Coruña castigados por padecer una «tara liberal»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 12/7/2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***María Vázquez Suárez Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Marco, Aurora (2007). *Dicionario de Mulleres Galegas*. Edicións A Nosa Terra. p. 451. ISBN 978-84-8341-146-9.
* Sobrino Ceballos, J.; Domínguez Ferro, M. (2011). ""¡Qué pouco vale unha mestra!" Un achegamento á figura de María Vázquez Suárez" (PDF). *Cátedra. Revista eumesa de estudios* (18): 209–227. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 08 de xuño de 2013. Consultado o 23 de novembro de 2013.

### Ligazóns externas

* 

* María Vázquez Suárez na páxina web *Nomes e Voces*.
* 

* "María Vázquez Suárez". *Álbum de Mulleres* do Consello da Cultura Galega.
* "Máis datos sobre María Vázquez Suárez e sobre os tempos da guerra en Vilaescura" 4/11/2014.
* María Vázquez Suárez na páxina web A Coruña das mulleres.
O **quilogramo forza** (**kgf**), ou tamén chamado **quilopondio** (*de quilo- e do latín pondus, -ĕris, peso*, abreviado **kp**) é a unidade de forza no Sistema Técnico de Unidades. É unha das tres unidades fundamentais deste sistema; as outras son o metro (lonxitude) e o segundo (tempo).

Definición
----------

Un quilopondio ou quilogramo-forza é a forza exercida por unha masa de 1 kg (quilogramo masa segundo se define no Sistema Internacional) coa gravidade estándar na superficie terrestre, isto é, 9,80665 m/s2.

É dicir, o quilogramo forza é o peso dun quilogramo de masa na superficie terrestre. É unha expresión sen uso no día a día, a pesar, que cando dicimos que algo pesa tantos quilos ou quilogramos (unidade de masa do SI), realmente estámonos referindo a quilogramos-forza, e non a quilogramos de masa, xa que estamos falando dun peso; é dicir, dunha forza, e non dunha masa.

Equivalencias
-------------

O valor estándar da gravidade (g) terrestre é de 9,80665 m/s². Logo, e segundo a Segunda Lei de Newton (forza = masa × aceleración) temos que:

1 kp = 1 kg × 9,80665 m/s² = 9,80665 kg m/s2 = 9,80665 N
Tamén se pode falar de gramo forza (9,80665 mN) ou miligramos forza (9,80665 µN).

Unha tonelada forza, megagramo forza ou megapondio (Mp) equivale a 1000 quilogramos forza.

É habitual nalgúns campos o emprego do decanewton (daN, 10 N) como aproximación do quilogramo forza.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q216880
* BRE: 2063625
* GEC: 0118559
* MAG: 2778770807

 |
**María Xosé Alfonso Torres**, nada en Esteiro (Muros) en 1967, é unha política galega de Compromiso por Galicia.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Matemáticas pola Universidade de Santiago de Compostela. É profesora de ensino secundario no IES Poeta Añón de Outes. Formou parte do Bloque Nacionalista Galego dende 2003, sendo concelleira en Muros. En 2012 cos outros 2 concelleiros electos do BNG, entre outros, deixaron o partido para integrarse en Compromiso por Galicia. É coordinadora territorial da Coruña de CxG. Nas eleccións municipais de 2015 encabezaou a candidatura de CxG en Muros e foi investida alcaldesa, ao acadar a súa formación 3 concelleiros e contar co apoio dos 4 concelleiros do PSdeG-PSOE.

Nas eleccións municipais de 2019 non acadou a alcaldía e foi sucedida por Inés Monteagudo Romero do PPdeG.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Caridad González Cerviño** |  **Alcaldesa de Muros** 2015 - 2019 | Sucesor:**Inés Monteagudo Romero** |

Notas
-----

1. ↑  María Xosé Alfonso se hace por sorpresa con el bastón de mando de Muros
2. ↑  María Xosé Alfonso descarta un pacto y buscará acuerdos puntuales
3. ↑  Inés Monteagudo recogió el bastón de mando en Muros como regidora «de todos»

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Muros

### Ligazóns externas

* Entrevista
Pólder.
Imaxe dun pólder nos Países Baixos, tomada dende un satélite
**Pólder** é un termo neerlandés que define as superficies terrestres gañadas ao mar. Esta técnica utilizouse por primeira vez no século XII, na rexión de Flandres. Os holandeses convertéronse en auténticos mestres na arte de conquistar as terras situadas na beiras do mar, que se achan ao seu mesmo nivel ou inferior, para darlles deste xeito un aproveitamento agrícola.

Un dos exemplos máis significativos de pólder atopámolo no lago de IJssel, parcialmente desecado e cultivado. Este tipo de técnicas foron aplicadas noutros lugares do mundo: consisten en illar por medio de diques un espazo cuberto polo mar, permanentemente ou durante a marea alta. O desecamento realízase mediante o bombeo cara ao mar do excedente de auga da cubeta artificial resultante, construíndo a continuación unha rede de drenaxes e canles que avenen as augas pluviais e eviten o encenagamento dos chans. Este proceso dá lugar a unha paisaxe xeométrica, animado outrora por bombas de auga movidas polo vento, en forma de muíños, cuxa función era activar as maquinarias de captación da auga, co fin de reconducila a través do sistema de canles.

Por extensión, o termo «pólder» aplícase a todos os terreos húmidos (como marismas, lagos e chairas aluviais) que foron desecados con fins agrícolas, industriais ou portuarios.

Fóra dos Países Baixos, construíronse pólders principalmente en Francia (antigas marismas costeiras de La Vendée, Saintogne e Flandres), en Italia (na Toscana, o Lacio e o Véneto), en España (en Andalucía, no Alt Empordà en Cataluña), en Israel (Val de Jule), en Portugal, no Xapón e en Exipto.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q106259
* AAT: 300006163
* BRE: 3177279
* EBID: ID
* GEC: 0133065
* GND: 4174996-0
* JSTOR: polders
* LCCN: sh85104169
* NDL: 00564979
* NKC: ph124225

 |
Rowland Hill
**Rowland Hill**, nado o 3 de decembro de 1795 e finado o 27 de agosto de 1879, foi un profesor e reformador social británico. Coñecido pola reforma do sistema postal británico, baseado no selo postal que debía pagar o remitente do envío e que acabou sendo adoptado internacionalmente como base do sistema postal moderno.

Traxectoria
-----------

Fillo de Thomas Wright Hill, profesor de ideas innovadoras, Rowland deu clase na escola do seu pai e traballou como secretario da Comisión de Colonización de Australia do Sur (1833-1839). Interesado pola reforma do sistema postal británico, onde as fraudes eran habituais xa que o que tiña que pagar o envío era o destinatario, o que causaba que moitas veces o envío non se recollese e polo tanto os gastos de transporte non se cubrían ou mesmo se utilizaban contrasinais no exterior do envío para dar información ao destinatario sen precisar recoller o envío e polo tanto pagalo, publicou en 1837 o folleto *Post Office Reform: its Importance and Practicability* propugnando o establecemento dunha taxa uniforme e baixa baseada no peso e non nos quilómetros percorridos e pagada polo remitente. Hill enviou o seu proxecto ao goberno e creouse un comité de estudo na Cámara dos Comúns para o seu estudo e o seu plan foi aprobado en 1839 polo que foi cotratado por dous anos para poñelo en marcha. En 1840 estaba en marcha a reforma, primeiro cun sobre prepagado deseñado por William Mulready que non tivo moito éxito e foi amplamente satirizado por consideralo de mal gusto e axiña co primeiro selo postal, o Penny Black que foi un éxito inmediato.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q370241
* WorldCat
* VIAF: 32793081
* BMT: 147065
* BNF: 121985641
* CERL: cnp00538996
* DeutscheBio: 118809105
* EBID: ID
* FAST: 146177
* GND: 118809105
* Gutenberg: 43815
* ISNI: 0000 0000 8370 3553
* LCCN: n84186720
* NDL: 00468364
* NLA: 35668383
* NNDB: 000166514
* NPG: mp02189
* NTA: 082012458
* ODNB: 13299
* OL: OL1219622A
* SNAC: w6gf1d2w
* SUDOC: 030603773
* WikiTree: Hill-23951

 |
**Mike Scully**, nado o 2 de outubro de 1956 en Springfield (Massachusetts), é un guionista e produtor de televisión estadounidense

Traxectoria
-----------

Scully medrou en West Springfield, despois de deixar os estudos realizou diversos traballos e en 1982 marchou a vivir aos Ánxeles, onde traballou como guionista para Yakov Smirnoff, realizando el mesmo espectáculos humorísticos como afeccionados en clubs. Traballou como guionista de varias comedias de situación como*The Royal Family*, *Out of This World*, *Top of the Heap* ou *What a Country!*. En 1993 comezou a traballar como guionista para *The Simpsons*, chegando a ser produtor executivo e show runner da serie de animación da Fox,de 1997 a 2001. Scully segue a traballar na serie e foi un dos guionistas de *The Simpsons Movie* (2007). Tamén foi un dos creadores de *The Pitts* (2003) e *Complete Savages* (2004-2005).

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre cine é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q655207
* WorldCat
* VIAF: 91527382
* Allmovie: p413726
* AlloCiné: 105392
* Europeana: ID
* IMDb: nm0780288
* ISNI: 0000 0000 6770 2120
* LCCN: n2008011536
* TMDb: 165810

 |
| *Primeiro óso metacarpiano* |
| --- |
|  |
| Primeiro metacarpiano |
|
|
| Latín | *ossa metacarpalia I* |
|
| Gray's | *pág.228* |
|
|
|
|
|
|
|
|

O **primeiro óso metacarpiano** é un dos cinco ósos do metacarpo. É o metacarpiano máis lateral ou externo. Artéllase superiormente cos ósos do carpo, co óso trapecio. Inferiormente está artellado coa falanxe proximal do dedo polgar, mediante unha articulación carpometacarpiana.

Estrutura
---------

É un óso máis curto e ancho cos outros metacarpianos. 

### Base

É a parte máis proximal do óso. Ten forma de trompeta. Na parte superior, posúe unha superficie articular en forma de cadeira para se artellar co óso trapecio. Esta articulación carpometacarpiana é particular, diferente ao resto, e deste xeito permite a oposición do polgar.

Na superficie palmar ou anterior, adoita haber un pequeno tubérculo óseo para a inserción final do músculo abdutor longo do polgar. Na superficie medial insírese o primeiro músculo interóseo palmar. O resto da base non ten superficies articulares, xa que, ao contrario do resto de metacarpianos, o primeiro só se artella co trapecio e non se artella con ningún outro metacarpiano.

### Corpo

O corpo é groso e posúe catro superficies. A superficie dorsal é convexa, mentres que a interna, externa e palmar son cóncavas. Nesta última superficie insírese o músculo opoñente do polgar na parte máis externa, e a orixe do primeiro músculo interóseo dorsal.

### Cabeza

A cabeza é menos redonda cas cabezas dos outros metacarpianos. A superficie distal serve para a articulación metacarpofalánxica. É unha superficie cuadrangular, ancha e plana, máis grosa na parte palmar ca na dorsal.

Osificación
-----------

O primeiro metacarpiano posúe dous puntos de osificación, o primario no corpo e o secundario na base. No resto de metacarpianos, o punto de osficiación secundario localízase na cabeza. O proceso de osificación comeza na novena semana de xestación no corpo e no segundo ano de vida nas nenas e no terceiro dos nenos na base. Os centros únense en torno aos quince anos nas mulleres e aos dezasete nos homes.

Nalgunhas ocasións poden acharse pequenos ósos secundarios, que contribúen a función do primeiro metacarpiano:

* *Os trapecio secundarium* - entre a base cubital do primeiro metacarpiano e a marxe distal do trapecio.
* *Os praetrapezium* - entre o metacarpiano do polgar e a superficie distal do trapecio.
* *Os paratrapezium* - entre a base radial do primeiro metacarpiano e o aspecto distoradial do trapecio.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gray. Anatomy of the human body* *(en inglés)*. Edición de 1918 de dominio público.

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 23899
* Uberon: 0003645

 |
*Privilegium comitatus palatinus et militiae auratae a Ferdinando Tertio*, 1653. Privilexio concedido por Fernando III de Habsburgo, emperador do Sacro Imperio Romano, ó importante Colexio de médicos de Milán, Italia.
O **privilexio** era unha norma promulgada por un rei ou pontífice mediante a que se concedía, normalmente como recompensa, o dereito a imprimir durante un determinado número de anos un certo número de edicións sobre un tema, coa prohibición aos demais impresores de imitar ou falsificar as edicións privilexiadas. O privilexio era tanto unha honra como un favor económico ao autor.

Historia
--------

A partir do século XVIII o privilexio decae, e desaparece definitivamente no século XIX, dando lugar aos dereitos de autor das editoriais modernas.

Privilexios célebres
--------------------

* O privilexio que o papa Alexandre VI lle concedeu a Aldo Manuzio.
* Os privilexios outorgados por Filipe II a Cristovo Plantino.
* Os privilexios concedidos aos Elzevir.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Checa Cremades, José Luis. *El Libro Antiguo*. Madrid : Acento, 1999. 93p. ISBN 84-483-0464-0

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q273395
* BNCF: 10145
* EBID: ID
* GEC: 0134608
* GND: 4132797-4
* HDS: 013696
* LCCN: sh2002006525

 |
**Mulá** (do persa *mollāh* e este do árabe *mawlà*, «señor») é a denominación que nalgunhas comunidades musulmás recibe a persoa versada no Corán, os hadices e a xurisprudencia islámica ou *fiqh*. Neste sentido, é un termo análogo ao de ulema, máis estendido entre os musulmáns sunnitas. Nun sentido máis xeral, e sempre dentro do islam sunnita, pode referirse a calquera persoa máis versada en asuntos relixiosos que o resto de membros da súa comunidade. Este uso da palabra mulá (honorífico ou equivalente a *ulema*) é frecuente sobre todo en Asia central.

Entre os musulmáns xiítas un mulá é un membro do chamado clero xiíta, cuxas cabezas son os aiatolás. Un mulá xiíta adoita levar unha capa (عبا *`abā*) e un turbante, negro se o mulá é *xarife* ou *sayyid* (descendente de Mahoma) e branco se non o é. Os mulá detentan o poder en Irán, e detentárono e deténtano en Afganistán baixo o réxime talibán.

Notas
-----

1. ↑  No Digalego chegou a aparecer coa forma de 'mulla', sen indicación de pronuncia, pero foi suprimida: "Mulla" Arquivado 16 de setembro de 2018 en Wayback Machine. DIGALEGO

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188942
* AAT: 300025767
* BNCF: 34210
* BRE: 2237239
* EBID: ID
* GEC: 0125156
* GND: 4248826-6
* JSTOR: mullahs
* MAG: 2777429195

 |
**Quicksand** é unha banda estadounidense de post-hardcore fundada en Nova York en 1990. O seu EP de estrea, *Quicksand*, foi seguido por dous álbums a través de grandes discográficas, *Slip* e *Manic Compression*. O son do grupo foi comparado ao de bandas de post-hardcore/metal alternativo como Fugazi e Helmet. Quicksand promocionou as súas edicións con extensas xiras pero quedou lonxe das expectativas de éxito das súas discográficas. Eses factores e estrés interno levaron a que a banda se separase en 1995 e finalmente se disolvese en 1999 tras unha infrutuosa reunión de ano e medio. En xuño de 2012 Quicksand reuniuse para unha única actuación e dende entón realizou concertos adicionais.

Discografía
-----------

* *Slip* - 1993 (Polydor Records)
* *Manic Compression* - 1995 (Island Records)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q728559
* AllMusic: mn0000859509
* Discogs: 264936
* IMDb: nm1942773
* ISNI: 0000 0001 0720 3984
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 375197

 |