Escudo da Bretaña, co campo cuberto de armiños.
O **armiño** é un forro heráldico. Segundo a tradición e a mitoloxía, o primeiro en utilizar os armiños en heráldica foi Bruto, fillo de Silvio, neto de Ascanio e bisneto de Eneas.

Cando Bruto desembarcou en Francia, atopou sobre o seu escudo un armiño e interpretouno como vaticinio da súa futura vitoria. Cambiou nese momento as súas armas, (un león dragonado), e coas súas novas armas, conquistou aquelas terras, que chamaron *Brutania* na súa honra. Co paso do tempo, aquel nome, evolucionou ó actual da Bretaña.

Representación
--------------

En heráldica coñécense baixo o nome de *armiño* dous forros distintos:

* *Armiños*
* *Contraarmiños*

Cando a categoría e un dos seus elementos teñen o mesmo nome debemos acudir ó contexto para distinguir a cal dos dous se refire o autor.

O armiño represéntase como un fondo branco, con "colas" negras, mentres que o contraarmiño é o seu negativo; un fondo negro con colas brancas. Os armiños son uns animais da magnitude dunha denociña ou rata co pelo branco e moi suave, que ten a extremidade da cola negra coa que se fai un forro moi aprezado. Os comerciantes desta especie combínanas con pequenos anacos pel de cordeiro negro para facelas máis vistosas e por iso chámase en armería *armiños* ó campo branco sementado destas pequenas manchas negras, que parecen estar feitas das puntas das colas deste animal.

Significado
-----------

Representación dun escudo co campo cuberto de contraarmiños.
Algúns expertos din que o nome *armiño* pode derivar de Armenia, rexión de Asia, onde os seus naturais comerciaban moito con estas peles por ser moi comúns naquel país. Algúns din que significan os armiños en heráldica a inclinación divagante que teñen os homes a ir por mar e terra, propensión que atribúen ós bretóns ou ingleses e que por iso o teñen por armas. Tamén se di que representa a pureza polo exemplar da princesa Hermiona da Bretaña que, acusada de incontinencia, declarándose despois o contrario, tomou por armas os armiños en símbolo da súa pureza.

Fernando V, rei de Aragón, cando botou da Calabria ó duque de Lorena, descuberta a conspiración do príncipe de Resana, o seu parente, con que quedou posuidor do reino de Nápoles, instituíu unha orde de Cabalaría do Armiño dando ós cabaleiros del un colar de ouro cun armiño pendente e por divisa a epígrafe: *Malo mori quam faedari* para mostrar ós cabaleiros del que primeiro se debe morrer que faltar á fidelidade do seu príncipe. Este e outros exemplares, como o uso de traelos por forros nos seus vestidos só os gobernadores e persoas de representación, deu tamén motivo a algúns para ter os armiños por símbolo de dignidade.

Brasonando un escudo, dise en heráldica *trae de armiños* e na diferenza de ser un escudo grande ou pequeno, ponse sete, once e até dezaséis, formándose da magnitude que parece cómoda e non sendo necesario contar as manchas, como fan algúns heraldos. Basta dicir simplemente *mosqueado de tantas pezas* cando non chega o seu número a sete e uns fano dunha maneira e outros doutra, no que non hai reparo.

Notas
-----

1. 1 2 3  *Tratado de heráldica y blasón*, Francisco Piferrer, 1858

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Heráldica[*Ligazón morta*]

| * v
* c
* e
Heráldica |
| --- |
| Heráldica | 
* Terminoloxía da heráldica
* Escudo
* Armorial

 |
| Divisións do escudo | 

|  |  |
| --- | --- |
| Campo | 
* Xefe
* Cantón
* Abismo
* Punta
* Pau
* Barra
* Banda
* Faixa
* Partición

 |
| Fondo | 
* Esmalte : Estaño
* Ouro
* Prata
* Sable
* Azur
* Goles
* Sinople
* Aceiro
* Alaranxado
* Púrpura
* Sanguíneo
* Leonado

 |
| Forro | 
* Armiño
* Veiro

 |

 |
| Figuras, cargas ou carganzas | 
* Peza
* Moble
* Sotuer
* Chevrón
* Aguia
* León
* Lobo
* Oso
	+ Rampante
	+ Parlante
	+ Pasmado

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q384324
* EBID: ID

 |