recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| *Pyrgus malvae* |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| *Non avaliado* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Lepidoptera |
| Suborde: | Glossata |
| Infraorde: | Heteroneura |
| (sen clasif.): | Ditrysia |
| Superfamilia: | Hesperioidea |
| Familia: | Hesperiidae |
| Subfamilia: | Pyrginae |
| Tribo: | Pyrgini |
| Xénero: | '**Pyrgus'** |
| Especie: | ''***P. malvae''*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Pyrgus malvae'**(Linnaeus, 1758) |

***Pyrgus malvae*** é unha especie de lepidóptero ditrisio da familia Hesperiidae que se distribúe a través da rexión paleártica excepto o extremo norte e a península ibérica, e cara ao leste até China e Corea.

Descrición
----------

Co seu característico moteado negro e o patrón branco esta bolboreta é inconfundible, aínda que cando son vellos os individuos descoloridos poden confundirse con *Erynnis tages*.

Distribución e hábitat
----------------------

O seu hábitat principal en Gran Bretaña son as terras baixas húmidas, pero outros inclúen prados con arbustos, claros do arboledo e o hábitat artificial de terras de cultivo abandonadas. A bolboreta distribúese a través da Inglaterra meridional e central así como no País de Gales, pero declinou en varias áreas, especialmente nos hábitats máis secos.

### Ciclo vital e fontes de alimentación

As femias deixan postas de ovos individuais sobre especies da familia Rosaceae, normalmente *Agrimonia eupatoria*, *Potentilla reptans* e *Fragaria vesca*. 

Outras das plantas que consomen ocasionalmente son *Potentilla sterilis*, *Potentilla erecta*, *Sanguisorba minor*, *Rubus fruticosus*, *Rosa canina* e *Geum urbanum*. 

Nas plantas, as larvas crean estruturas de abrigo para usalas cando non se están alimentando. As larvas tecen casulos onde a pupa pasa o inverno, antes de emerxer na primavera seguinte. A bolboreta adulta voa de finais de abril até mediados de xuño.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Whalley, Paul - Mitchell Beazley Guide to Butterflies (1981, reprinted 1992) ISBN 0-85533-348-0
* Jim Asher et al *The Millennium Atlas of Butterflies of Britain and Ireland* Oxford University Press

### Ligazóns externas

* Grizzled Skipper page from  Butterfly Conservation
* Brereton TM, Bourn NAD e Warren MS. Species action plan. Grizzled Skipper 1998.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1109803
* MAG: 2781193356

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 51245
* Dyntaxa: 201019
* EOL: 181939
* EPPO: PYRGMA
* EUNIS: 90345
* FE: 440751
* FE-New: ID
* GBIF: 8109173
* iNaturalist: 201519
* IRMNG: 10945351
* LepIndex: 187447
* NBN: NHMSYS0000504013
* NCBI: 218760
* Soortenregister: 168383
* TAXREF: 53221
* Vlindernet: 1005

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1686137

 |
A **bandeira de Eslovenia** (en esloveno: *Zastava Slovenije*) foi declarada oficial pola Asemblea de Eslovenia o 24 de xuño de 1991 e foi empregada por vez primeira en Ljubljana o 26 de xuño de 1991, un día despois da declaración de independencia de Eslovenia.

Descrición
----------

Está formada por tres bandas horizontais iguais, de cor branco (superior), azul e vermello. Na parte superior esquerda, centrado entre as bandas azul e branca, atópase o escudo de Eslovenia. Esta bandeira, agás o escudo, é semellante ás bandeiras de Rusia e Eslovaquia.

O escudo consiste nun debuxo do monte Triglav, o cumio máis alto de Eslovenia, en cor branca e fondo azul; por baixo atópanse dúas liñas onduladas azuis que representan ao mar Adriático e aos ríos de Eslovenia. Tamén é posible apreciar tres estrelas douradas de seis puntas, dispostas nun triángulo inverso, que foron tomadas do escudo dos condes de Celje (en esloveno *Grofje Celjski*), a gran casa dinástica de fins do século XIV e inicio do século XV.

### Outras bandeiras

* Pavillón civil. Pavillón civil.
* Bandeira naval Bandeira naval
* Estandarte presidencialEstandarte presidencial

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Eslovenia en Flags of the World *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Bandeiras dos estados de Europa |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Albania
* Alemaña
* Andorra
* Armenia
* Austria
* Belarús
* Bélxica
* Bosnia e Hercegovina
* Bulgaria
* Casaquistán
* Chipre
* Croacia
* Dinamarca
* Eslovaquia
* Eslovenia
* España
* Estonia
* Finlandia
* Francia
* Grecia
* Hungría
* Irlanda
* Islandia
* Italia
* Letonia
* Liechtenstein
* Lituania
* Luxemburgo
* Macedonia do Norte
* Malta
* Moldavia
* Mónaco
* Montenegro
* Noruega
* Países Baixos
* Polonia
* Portugal
* Reino Unido
	+ Escocia
	+ Gales
	+ Inglaterra
	+ Irlanda do Norte
* República Checa
* Romanía
* Rusia
* San Marino
* Serbia
* Suecia
* Suíza
* Turquía
* Ucraína
* Vaticano
* Xeorxia

 |
| 
* Bandeiras de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Kosovo
* Norte de Chipre
* Osetia do Sur
* Transnistria

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q130807
* EBID: ID

 |
**Manuel Corredoira López**, nado na Coruña en 1955, enxeñeiro industrial pola Universidade Politécnica de Cataluña (UPC) e licenciado en Dereito pola Universidade da Coruña, foi director xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa, da Xunta de Galicia.

Traxectoria
-----------

Logo de traballar como enxeñeiro en empresas do sector privado entre 1979 e 1984, a partir desa data ocupou diversos postos no ámbito educativo, inicialmente como profesor de ensino secundario e anos máis tarde como asesor técnico docente da Consellería de Educación e Ordenación Universitaria, ata ingresar en 2005 no corpo de Inspectores de Educación.

En canto a postos directivos, na Administración galega foi nomeado subdirector xeral de Formación Profesional e Educación de Adultos entre 1998 e 2000, e subdirector xeral de Formación Profesional entre 2009 e 2012. Na Administración central do Estado exerceu como subdirector xeral de Formación Profesional no Ministerio de Educación, Cultura e Deporte entre 2000 e 2004.

O 15 de xuño de 2012 foi nomeado director xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa na Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, en substitución de José Luis Mira Lema, posto que desempeñou ata setembro de 2020, cando nos cambios políticos que sucederon ao inicio do curso da COVID-19, foi destituído.

Notas
-----

1. ↑  Ficha de Manuel Corredoira Arquivado 22 de outubro de 2020 en Wayback Machine. no *Portal de Transparencia e Goberno Aberto*. Xunta de Galicia.
2. ↑  "La Xunta y la Universidade da Coruña entrarán a formar parte del Consello Escolar Municipal". *La Voz de Galicia*, 6 de febreiro de 2006. (...) *con la presencia de Manuel Corredoira López, inspector de la Consellería de Educación en la comarca* (...) *(en castelán)*.
3. ↑  Orde ECI/2938/2005, do 7 de setembro, pola que (...) se nomean funcionarios de carreira do Corpo de Inspectores de Educación (...). BOE do 23 de setembro de 2005.
4. ↑  *Estudio Temático del Aprendizaje de los Adultos*. OCDE, 2001. "Equipo de dirección: Manuel Corredoira López, subdirector general de Formación Profesional. Ministerio de Educación, Cultura y Deporte".
5. ↑  "José Luis Mira cesa como director xeral de Educación y será sustituido por Manuel Corredoira". Europa Press. 14 de xuño de 2012 *(en castelán)*.
6. ↑  Decreto 133/2012, do 14 de xuño, polo que se nomea director xeral de Educación, Formación Profesional e Innovación Educativa a Manuel Corredoira López. *DOG* do 15 de xuño de 2012.
***La Unión Republicana*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1892 e 1899.

Historia e características
--------------------------

Apareceu o 2 de febreiro de 1892. En 1897 cambiou a súa cabeceira por ***La Unión : Diario republicano de Pontevedra y la provincia***. De carácter republicano, foron os seus directores Valentín Peña, Vicente García Temes e José Juncal Verdulla, e tiña como redactores a Emilio Couto, Emiliano Iglesias, Severino Pérez Vázquez, José Barral Campos e Felipe Isla Gómez. Mantivo un enfrontamento co periódico católico *El Áncora* que levou á excomuñón do xornal polo cardeal Martín de Herrera o 23 de febreiro de 1898. José Juncal foi encarcerado en 1898 e Emiliano Iglesias Ambrosio procesado, acusado de atentado contra a liberdade do culto católico e a forma de Estado, outros redactores foron tamén procesados. Foi suspendido pola censura en setembro de 1898. Finalmente, a publicación foi suspendida en xaneiro de 1899.

Notas
-----

1. ↑  *Revista Gallega*, 186, 2-10-1898 p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira Martínez, Carlos (2004). "A Familia Poza: Un exemplo de republicanismo e librepensamento en Pontevedra" (PDF). *Anuario Brigantino* (27): 265–312. Consultado o 28 de agosto de 2012.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
* "Unión Republicana, La". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12391433
* Galiciana: 3981

 |
A **bandeira de Finlandia** (en finés: *Suomen lippu*, en sueco: *Finlands flagga*) componse dunha cruz azul sobre un fondo branco. Foi declarada oficial por unha lei promulgada o 29 de maio de 1918, case seis meses logo da independencia do país nórdico. Unha nova lei que a regula entrou en vigor en 1978. Hai dous modelos, a bandeira nacional (civil) e a bandeira oficial do Estado.

A bandeira nacional
-------------------

Bandeira de Finlandia
A bandeira nacional ten forma rectangular e as súas dimensións son: 11 de alto por 18 de ancho. A cruz ten un ancho de 3 e cor PMS294C e está situada a unha altura de 4. O longo da área dende o pau ata a cruz é de 5, sendo o resto da superficie ata o final, de 10 unidades. Calquera cidadán finlandés goza do dereito de izar a bandeira nacional. Con certas excepcións, esta loce nos navíos finlandeses como a súa insignia nacional.

A bandeira oficial do estado
----------------------------

A bandeira oficial do Estado pode ser rectangular ou ter tres puntas. O escudo de armas de Finlandia está inscrito no cadro que se forma na intersección de ambos os dous brazos da cruz. O cadrado ten un bordo amarelo, o ancho do cal é un corentavo do ancho da cruz. Os Ministerios e institucións oficiais ondean a bandeira oficial do estado con forma rectangular. As Forzas Armadas usan a que ten tres puntas, que é unha unidade máis grande cá bandeira nacional ou a oficial rectangular. O presidente da república emprega a de tres puntas en cuxa esquina superior esquerda aparece unha cruz da liberdade azul e amarela.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  Bandeira do Estado. Proporción: 11:18 |  Bandeira da Armada. Proporción: 11:19 | Estandarte presidencial |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Finlandia en Flags of the World *(en inglés)*
* Descrición da bandeira ofrecida na web Virtual Finland

| * v
* c
* e
Bandeiras dos estados de Europa |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Albania
* Alemaña
* Andorra
* Armenia
* Austria
* Belarús
* Bélxica
* Bosnia e Hercegovina
* Bulgaria
* Casaquistán
* Chipre
* Croacia
* Dinamarca
* Eslovaquia
* Eslovenia
* España
* Estonia
* Finlandia
* Francia
* Grecia
* Hungría
* Irlanda
* Islandia
* Italia
* Letonia
* Liechtenstein
* Lituania
* Luxemburgo
* Macedonia do Norte
* Malta
* Moldavia
* Mónaco
* Montenegro
* Noruega
* Países Baixos
* Polonia
* Portugal
* Reino Unido
	+ Escocia
	+ Gales
	+ Inglaterra
	+ Irlanda do Norte
* República Checa
* Romanía
* Rusia
* San Marino
* Serbia
* Suecia
* Suíza
* Turquía
* Ucraína
* Vaticano
* Xeorxia

 |
| 
* Bandeiras de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Kosovo
* Norte de Chipre
* Osetia do Sur
* Transnistria

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q47891
* EBID: ID

 |
A **Guerra dos Dez Días** ou **Guerra de Independencia Eslovena** (en esloveno: *Slovenska osamosvojitvena vojna*) foi un breve conflito armado entre a rexión iugoslava de Eslovenia e Iugoslavia sucedido en 1991, entre o 27 de xuño e o 6 de xullo, inmediatamente antes de que esta rexión declarase a súa independencia.

O conflito foi breve, xa que o exército de Iugoslavia non quería malgastar recursos nesta campaña. Isto foi así porque se estaba preparando para a Guerra de Independencia Croata, onde a maioría étnica serbia en Iugoslavia tiña reivindicacións territoriais, a diferenza de Eslovenia, que era considerada "etnicamente homoxénea". Ademais, o exército federal, composto fundamentalmente por blindados, atopou moi difícil actuar nun terreo fortemente urbanizado, ao ser esta rexión a máis urbana, occidental e rica da federación.

Notas
-----

1. ↑  "Deconstrucción: La guerra de los diez días" (en castelán).
2. ↑  "Las Guerras de los Balcanes (I): Introducción y Guerra de los Diez Días" (en castelán).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Guerras iugoslavas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q163883
* NKC: ph541628

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A **bandeira de Islandia** (en islandés: *Íslenski fáninn*) componse dun fondo de cor azul escuro cunha cruz (escandinava) vermella con bordos brancos. Posúe unhas dimensións de 18:25. É emblema do país nórdico dende a súa independencia o 17 de xuño de 1944.

Deseño
------

A bandeira de Islandia segue o deseño das bandeiras dinamarquesa, sueca e norueguesa nas que tamén aparece a cruz con montante desprazado cara ao bordo máis próximo ao mastro (cruz escandinava). A bandeira islandesa é en especial idéntica á bandeira norueguesa que contén as mesmas cores pero invertidas. Recentemente o goberno de Islandia considerou a emisión de especificacións de cor nos coñecidos sistemas Pantone e CMYK. Porén, non foi feita ningunha acción oficial, polo que son solo propostas non oficiais.

**Proposta**| Esquema | Azul | Branco | Vermello |
| --- | --- | --- | --- |
| Pantone | 287 (aprox. #0048E0) | 1c (aprox. #FFFFFF) | I1795 (aprox. #FF0F00) |
| CMYK | 100, 69, 0, 11.5 | 0, 0, 0, 0 | 0, 94, 100, 0 |

Historia
--------

Einar Benediktsson deseñou unha bandeira de cor azul na que aparecía unha cruz branca, denominada *Hvítbláinn* ("azul branco") que foi empregada por primeira vez en 1897. En 1912 o goberno dinamarqués prohibiu o uso da primeira versión da bandeira islandesa durante a celebración dos xogos olímpicos en Estocolmo.

A versión actual da bandeira remóntase a 1915, cando as autoridades dinamarquesas obrigaron a que se incorporase unha cruz de cor vermella no deseño orixinal de Einar Benediktsson para que puidese ser izada, aínda que se prohibiu o seu uso máis aló das augas xurisdicionais islandesas. O 1 de decembro de 1918 o goberno dinamarqués permitiu o uso no mar da bandeira islandesa.

Bandeiras islandesas
--------------------

* Bandeira de uso estatal. Ratio 37:18.Bandeira de uso estatal. Ratio 37:18.
* Bandeira do Servizo Aduaneiro. Ratio 37:18Bandeira do Servizo Aduaneiro. Ratio 37:18
* Estandarte presidencial. Ratio 37:18.Estandarte presidencial. Ratio 37:18.
* "Hvítbláinn" ("Azul Branco") Bandeira histórica de carácter non oficial (1897-1915). "Hvítbláinn" ("Azul Branco") Bandeira histórica de carácter non oficial (1897-1915).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Islandia en Flags of the World *(en inglés)*

  


| * v
* c
* e
Bandeiras dos estados de Europa |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Albania
* Alemaña
* Andorra
* Armenia
* Austria
* Belarús
* Bélxica
* Bosnia e Hercegovina
* Bulgaria
* Casaquistán
* Chipre
* Croacia
* Dinamarca
* Eslovaquia
* Eslovenia
* España
* Estonia
* Finlandia
* Francia
* Grecia
* Hungría
* Irlanda
* Islandia
* Italia
* Letonia
* Liechtenstein
* Lituania
* Luxemburgo
* Macedonia do Norte
* Malta
* Moldavia
* Mónaco
* Montenegro
* Noruega
* Países Baixos
* Polonia
* Portugal
* Reino Unido
	+ Escocia
	+ Gales
	+ Inglaterra
	+ Irlanda do Norte
* República Checa
* Romanía
* Rusia
* San Marino
* Serbia
* Suecia
* Suíza
* Turquía
* Ucraína
* Vaticano
* Xeorxia

 |
| 
* Bandeiras de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Kosovo
* Norte de Chipre
* Osetia do Sur
* Transnistria

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q93335
* EBID: ID

 |
**Yoplay** foi un grupo musical galego, cun estilo enmarcado entre o indie rock, o postpunk e o art rock. Os seus membros son da comarca do Sar, e foi fundado en 2008.

Entre as súas influencias están grupos como Franz Ferdinand, The Strokes, Joy Division, The Doors, Led Zeppelin, Jimi Hendrix, The Yardbirds, MGMT, White Stripes, Raconteurs, Babyshambles, The Libertines, Stereolab, Jesus and the Mary Chain, Triángulo de Amor Bizarro ou CatPeople.

Yoplay naceu en 2008 trala fin de Bolas Chinas, outro grupo da mesma zona, como novo proxecto de Carlos Beiró (guitarra), Ángela Pardal (batería), Nico (baixo) e Xacobe Gómez (guitarra), entrando Lois Brea, aconsellado por Carlos Beiró, que xa compartiran algunhas experiencias musicais xuntos; como cantante logo de coñecelo a través da plataforma MySpace. Pouco despois Ángel Refojo (Angelito) entrou como 2º baixista, para dar un toque máis dinámico e innovador ao grupo.

O son de Yoplay é moi característico debido o uso de efectos nos baixos, a singular voz do seu cantante, a contundencia do son achegado polas guitarras e a batería rápida e constante.

Nun primeiro momento Yoplay compuxo un par de temas, "Ex-no" e "Girl", cun son achegado ao rock tradicional con influencias indie, e completan o seu repertorio con versións dos Strokes, White stripes, Raconteurs e outros. Con este repertorio dan o seu primeiro concerto no II Festival do Sar, onde teñen unha aceptación considerable e un público moderado. A partir deste punto comeza a evolución do grupo que se afasta cada vez máis do indie máis tradicional experimentando co seu son en cada canción.

No verán de 2008 tocan na segunda edición do festival Artenativa e comparten cartel con algúns dos grupos máis importantes do panorama independente galego. Deste concerto existe unha gravación de 15 min. do fin do concerto pola Radio Galega. No verán tamén tocan no festival Antros Pinos de Taragoña.

A finais do 2008 comezan a gravación da súa primeira maqueta en Estudios Krakatoa, maqueta que verá a luz no ano 2009 co nome de *Killmymother*, que consta de seis temas: "Wiass", "I find it hard", "I miss your voice", "FemDom", "Girl" e "Camera". A maqueta atópase dispoñible de balde na plataforma A Regueifa en formato mp3.

As letras de Yoplay falan de temas como o sexo, a exaltación do ego, os impedimentos, as relacións, e temas escuros como a psicoloxía humana, a loucura ou o medo a perder o control.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* myspace da banda
* Recensión da súa primeira maqueta en www.aregueifa.net
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: El Eco de Galicia.

***El Eco de Galicia*** foi un xornal publicado en Buenos Aires entre 1892 e 1926.

Historia e características
--------------------------

Foi fundado por Xosé María Cao Luaces o 7 de febreiro de 1892. Desde a súa fundación foi o órgano dos residentes galegos na Arxentina. Tamén estivo dirixido por Manuel Castro López.

A publicación tiña un forte contido rexionalista. Desde as páxinas de *El Eco de Galicia*, Cao buscaba a refundación do Centro Galego de Bos Aires. Propuxo a utilización da redacción do xornal como Ateneo Artístico e Literario mentres non se constituíse o Centro Galego. Entre os seus colaboradores figurou Xesús San Luís Romero.

Manuel Castro López, director, 1910.
Cesou a súa publicación en 1926.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Eco de Galicia, El". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Ligazóns externas

* Índices na Hemeroteca da Deputación de Pontevedra
* Eco de Galicia of Buenos Aires Newspaper Traveling-cook.com, en inglés.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387408
* Galiciana: 3867

 |
Henrik Lund coa súa dona, Malene, 1911. Foto de Frederik Carl Peter Rüttel
**Henning Jakob Henrik Lund** ou **Intalêraq**, nado en Nanortalik o 29 de setembro de 1875 e finado en Narssaq o 17 de xuño de 1948, foi un escritor, pintor e sacerdote groenlandés, coñecido como o autor da letra de "Nunarput utoqqarsuanngoravit", que se convertería no himno nacional de Groenlandia.

Traxectoria
-----------

Henrik naceu nunha aldea na costa suroeste de Groenlandia e medrou preto dunha comunidade de groenlandeses orientais recolocados. Lund era de descendencia inuit e europea, seu pai, Isak Lund, era catequista e poeta e foi a súa familia e a misión morava quen lle espertaron o gusto pola poesía e a música.

Logo de estudar no seminario luterano en Godthaab ata 1897 e pasar un tempo en Dinamarca converteuse en 1899 en catequista en Angmagssalik, no leste de Groenlandia, en 1900 e alí estivo ata que en 1909 regresou ao oeste e catequizou en diferentes asentamentos. Ordenouse pastor o 9 de outubro de 1936 na Catedral da Nosa Señora de Copenhaguen en Dinamarca. Foi o pastor local de Narssaq.

Entre 1923 e 1932 foi membro do consello provincial de Groenlandia do Sur,, e como pintor dedicouse aos óleos e acuarelas e representou a Groenlandia na exposición colonial de Roma de 1931.

Poesía e canción
----------------

Compuxo himnos en lingua groenlandesa, que se publicaron en 1909, 1930, 1937 e 1945. Publicou o seu primeiro poema "Upernalermat" no segundo volume de *Erinarssûtit*. Outros volumes inclúen máis da súa poesía, con algúns poemas de carácter secular. Os seus poemas pódense clasificar como épicos ou didáctico. Un poema, "Igdlugssaq Nápagaungmat" detalla o acontecemento aparentemente menor de construír unha casa en Angmagssalik, aínda que non presenta carácter heroico, esta acción vai ser útil e ha demostrar afección pola comunidade. En "Nunat Asingagingmata" canta á natureza.

### Himno nacional

O poema patriótico "Nunarput Utoqqarsuanngoravit" escribiuno en 1912 e máis tarde púxolle música Jonathan Petersen (1891–1960), a canción adoptouse como himno nacional de Groenlandia en 1916.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Frederiksen, Svend «Henrik Lund, A National Poet of Greenlan. Proceedings, American Philosophical Society, vol. 96, nº 6, 1956, pp. 653-659
2. ↑  Henrik Lund *Dansk Biografisk Leksikon*
3. ↑  ""About Greenland: Literature Music Theatre."". Arquivado dende o orixinal o 17 de setembro de 2009. Consultado o 06 de novembro de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2288473
* GEC: 0038759

 |
A **bandeira dos purépechas** é a bandeira oficial do pobo purépecha, unha nación indíxena de Michoacán, México. Esta bandeira consta de catro campos de catro cores cun escudo e as palabras *Juchari Uinapekua* (A nosa forza en lingua purépecha) debaixo do escudo. Esta bandeira é única no seu tipo e xurdiu na cidade de Santa Fe de la Laguna en 1980. É unha bandeira étnica de México.

Historia
--------

A bandeira purépecha orixinal de Santa Fe de la Laguna, Michoacán, deseñada en 1980.
A bandeira purépecha xorde como símbolo de unión e identidade con todos os purépechas, e como resposta á explotación e discriminación das comunidades indíxenas. O pintor José Luis Soto González deseñou a bandeira dos purépechas, a cal formou parte do acto de toma da bandeira purépecha na comunidade michoacana de Santa Fe de la Laguna, concello de Quiroga, o luns 17 de novembro de 1980.

Nos últimos anos rexurdiu con forza a bandeira como símbolo deste pobo, trátase dunha insignia civil que retoma as cores da devandita bandeira e que comeza a ter unha forte presenza nas vilas de Michoacán, sobre todo nas que falan a lingua purépecha. Ao non existir ningún documento que regule o uso deste emblema, tomou infinidade de variantes que non se corresponden con ideas simbólicas e provocaron discusións sobre o deseño histórico da bandeira.

Notas
-----

1. ↑  Agenciaiformania
2. ↑  Ceremonia de toma de la bandera.
A **xeiteira** é un barco pesqueiro, hoxe fóra de uso, que era empregada na costa galega desde A Coruña até o Miño para a pesca da sardiña "ao xeito". Utilizouse durante centos de anos até a crise da sardiña da década de 1950. Hoxe en día só existen dúas operativas.

Características
---------------

A xeiteira é unha embarcación que leva unha vela de relinga e remos auxiliares. Construíase con banceado "a tope" en madeira de carballo na quilla, roda, codaste e cadernas e piñeiro no banceado e na cuberta. A cuberta esténdese desde a proa até o centro da embarcación e prolóngase por dous corredores anchos que se unen a popa, rodeada toda ela por un cintón (caurel) interior que protexe a entrada de auga desde a cuberta á bañeira.

A Nova Marina
-------------

No ano 1993, atopáronse os restos da quilla dunha xeiteira enterrados na lama de Caldebarcos (Carnota), o que posibilitou que se construíse unha réplica das antigas xeiteiras, a "Nova Marina", en Ribeira con fondos da Xunta de Galicia. Na actualidade está cedida pola Consellería de Mar á Escola de Vela Tradicional "Dorna" da Illa de Arousa. A outra xeiteira que se conserva en Galicia é de nova construción e está no porto de Rianxo.

### Características

A "Nova Marina" mide 8,18 m. de eslora e 2,80 de manga e vai tripulada por entre 3 e 8 mariñeiros. A vela que usa é unha vela orixinal de algodón de dimensións: 6,124 m. de bordura, 6,22 de valuma, 9.13 de grátil, cunha verga de 4,22 m e cunha superficie vélica total é de 37 m².

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Dorna
* Gamela
* Chalana
* bote (embarcación)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

A **bandeira de Karachay-Cherkessia** (en ruso: *Флаг Карачаево-Черкесия*, en kabardino: *Къэрэшей-Шэрджэсым и нып*, en karachai-balkar: *Къарачай Черкесияны Байрагъы*) é un dos símbolos oficiais desta república federal rusa. Foi adoptado oficialmente o 26 de xullo de 1996.

Descrición
----------

A bandeira consta de tres barras de igual tamaño, de arriba a abaixo nas cores azul clara, verde e vermella. O azul claro simboliza a paz, a amabilidade e a tranquilidade. O verde representa a natureza, a fertilidade e a riqueza. O vermello é para a calor e a unidade do pobo de Karachay-Cherkessia. No centro da barra verde hai un círculo branco que contén o sol que sae detrás dunha montaña, que representa a paisaxe da república. Un símbolo semellante atópase na bandeira de Kabardino-Balkaria.

Esquema de cores
----------------

| Esqiuema de cores | Azul | Verde | Vermello | Amarelo | Branco |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| CMYK | 100-31-0-18 | 100-0-61-56 | 0-88-97-12 | 0-30-100-0 | 0-0-0-0 |
| HEX | #0091D1 | #00712C | #E11A07 | #FFB200 | #FFFFFF |
| RGB | 0-145-209 | 0-113-44 | 225-26-7 | 255-178-0 | 255-255-255 |

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bandeira de Karachay-Cherkessia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Bandeira de Kabardino-Balkaria

### Ligazóns externas

* 

* Bandeira de Karachay-Cherkessia en Flags of the World *(en inglés)*
**José Luis Astiazarán Iriondo**, nado en Cidade de México o 31 de outubro de 1963, é un directivo español, vinculado ao mundo do fútbol. Foi presidente da Real Sociedad de Fútbol entre 2001 e 2005, e presidente da Liga de Fútbol Profesional (LFP) entre 2005 e 2013.

Traxectoria
-----------

Avogado de profesión, José Luis Astiazarán foi elixido presidente da Real Sociedad en 2001, abandonando o club en xuño de 2005 e converténdose así no 4º Presidente da Liga Nacional de Fútbol Profesional.

Desde 2005 Astiazarán forma parte da xunta directiva da EPFL, a asociación de ligas profesionais a nivel Europeo e desde o 2008 é vicepresidente da Real Federación Española de Fútbol.

En 2009 Astiazarán foi nomeado membro da Subcomisión da Comisión do Estatuto do Xogador para a protección de menores da FIFA.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Pedro Tomás Marqués** |  **Presidente da Liga de Fútbol Profesional** 2005 - 2013 | Sucesor:**Javier Tebas Medrano** |
| Predecesor:**Luis Uranga Otaegui** |  **Presidente da Real Sociedad de Fútbol** 2001 - 2005 | Sucesor:**Miguel Fuentes Azpiroz** |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Listado de artículos de El País *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3323651
* BDFutbol: 11902

 |
Pedro Miguel Etxenike.
**Pedro Miguel Etxenique Landiríbar**, tamén coñecido como **Pedro Etxenike**, nado en Izaba, Navarra o 8 de xuño de 1950, é un científico vasco especializado en Física do estado sólido.

Traxectoria
-----------

En 1998 concedéronlle o Premio Max Planck de Física e ese mesmo ano obtivo o Premio Príncipe de Asturias de Investigación Científica e Técnica polos seus descubrimentos na predición teórica de estados electrónicos imaxe na superficie de sólidos. Tamén realizou importantes achegas no campo das interaccións ión-materia e das perdas de enerxía de electróns en microscopía electrónica e de efecto túnel.

Foi o primeiro conselleiro do Departamento de Educación do Goberno Vasco entre os anos 1980 e 1983, e conselleiro do Departamento de Educación e Cultura, e voceiro do Goberno Vasco entre 1983 e 1984. Actualmente é Catedrático de Física da Materia Condensada na Universidade do País Vasco (UPV/EHU) e Presidente do Donostia International Physics Center (DIPC).

Elixido Vasco Universal en 1998, é membro estranxeiro da Real Academia de Ciencias, Letras e Belas Artes de Bélxica, e tamén Fellow da Sociedade Americana de Física e da Sociedade Americana para o Avance da Ciencia. Ademais, é Presidente de Honra de Jakiunde, a Academia das Ciencias, das Artes e das Letras do País Vasco e desde 2012, preside o xurado dos premios Príncipe de Asturias de Investigación Científica e Técnica.

Formación
---------

Licenciouse en Ciencias Físicas pola Universidade de Navarra en 1972 con premio extraordinario de licenciatura e premio fin de carreira en 1973. En 1976 obtén o grao de doutor, Philosophical Doutor (PhD) en Física pola Universidade de Cambridge e en 1977 doutórase en Física pola Universidade Autónoma de Barcelona, onde obtén o premio extraordinario de Doutoramento en 1978. En 1988, concédenlle o título de honra Doctor of Science pola Universidade de Cambridge. Ademais é Doutor Honoris Causa polas universidades de Valladolid, Navarra e Complutense de Madrid.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina persoal de Pedro Miguel Echenique Arquivado 11 de novembro de 2016 en Wayback Machine. na Universidade do País Vasco.
* Páxina oficial de publicacións de Pedro Miguel Echenique Arquivado 11 de novembro de 2016 en Wayback Machine. no Donostia International Physics Center.
* Entrevista a Pedro Miguel Echenique no Cultural.
* Entrevista a Pedro Miguel Echenique en Euskonews.
* Discurso de Pedro Miguel Echenique con motivo do Ano Internacional da Ciencia.
* Premio Príncipe de Asturias da Investigación Científica e Ténica 1998.
* Entrevista a Pedro Miguel Echenique no diario O Mundo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6743109
* WorldCat
* VIAF: 11687400
* Auñamendi: 152038
* BNE: XX919678
* Dialnet: 309357
* GND: 173394353
* ISNI: 0000 0000 5952 3296
* LCCN: n2003100154
* SUDOC: 158135369

 |
Medalla de ouro
Aínda que tanto na forma como no material existen múltiples excepcións, as **medallas** tenden a ser discos metálicos, similares en aparencia ás moedas, aínda que usualmente de maior diámetro e relevo pronunciado.

Esta voz ten a súa orixe na latina *Metallum* e así chamamos a aquelas pezas antigas, que segundo a máis corrente opinión, eran a moeda, que se usaba nos seus respectivos tempos. Iso é certo fóra daquelas que en Italia e noutras partes chámanse *Medallóns*, as cales verosimilmente non eran moedas, senón daquelas arreboladizas que se adoitan ver e esparexer ao pobo nas aclamacións dos reis ou son fabricadas con ocasión dalgún gran suceso e repártense como dons.

As medallas son emitidas con diversos fins e así existen:

* As emitidas con propósitos puramente artísticos (afíns usualmente ás plaquetas).
* As conmemorativas ou de recordo.
* As que outorga unha organización por servizos distinguidos nun campo específico (como o premio Nobel).
* As que se outorgan como premio nun evento ou competición (como as medallas olímpicas).
* As que outorga un goberno por servizos ao país, que se ostentan prendidas ao peito ou colgadas ao pescozo; estritamente falando isto se refire só a medallas de aparencia similar a unha moeda, pero informalmente esténdese tamén á condecoración militar.
* As de culto relixioso, usualmente cun aro que permite colgalas.

O estudo das medallas, a súa autenticidade, orixe, clasificación etc. constitúe o obxecto da medallística, unha rama da numismática. No Renacemento chamábanse "medallas" a todas aquelas moedas da antigüidade que xa non estaban en circulación e por tanto non tiñan valor de cambio. Aínda que a forma é xeralmente redonda, con todo non faltan medallas ovais, poligonais, cadradas etc. A materia de que se compoñen é o ouro, a prata, o chumbo, o estaño, o platino, o níquel e o cobre pero tamén as hai de cristal e de barro cocido. En casos raros e especialmente durante o asedio a unha praza, fabricábanse moedas de coiro, papel ou ferro (*obsidionais*).

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *Medalla*.
2. ↑  *Tratado general numismático*, Thomas Andres De Gússeme, 1775.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Medalla Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Federación Internacional da Medalla de Arte
* Historia da medalla italiana
* Historia da medalla francesa
* Historia da moeda do Tíbet

### Bibliografía

* Babelon, Ernest. "Les Origines de la médaille en France". *Revue de l'art ancien et moderne*, 1905. Páxinas 161-179, 277-294.

### Ligazóns externas

* Medallas da Casa de Moeda de París
* A Arte da Medalla

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131647
* AAT: 300046025
* BNCF: 6433
* BNF: 12647595w
* BRE: 2196992
* EBID: ID
* GiantBomb: 3055-7047
* GND: 4038206-0
* HDS: 013667
* LCCN: sh85082807
* MAG: 2777867650
* NDL: 00567554
* NKC: ph115253

 |
**Arcadio González Rodríguez**, nado en Vilariño de Conso, é un profesor e político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Profesor de Instituto en Ourense, foi o cabeza de lista do PSdeG-PSOE ás eleccións municipais de 2007 en Vilariño de Conso. Foi elixido alcalde grazas a un pacto de goberno co BNG. Por discrepancias entre os socios de goberno, dimitiu como alcalde en xuño de 2009, resultado elixido alcalde o candidato do PPdeG Ventura Sierra Vázquez pola indisciplina dun concelleiro do BNG que votou polo candidato do seu partido en lugar de polo do PSdeG .

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ventura Sierra Vázquez** |  **Alcalde de Vilariño de Conso** 2007-2009 | Sucesor:**Ventura Sierra Vázquez** |

Notas
-----

1. ↑  Goberno para os socialistas
2. ↑  "Ex-alcalde PP Vilariño de Conso arrebata alcaldía a PSOE por un voto del BNG". Arquivado dende o orixinal o 21 de xuño de 2009. Consultado o 08 de outubro de 2011.
3. ↑  El popular Ventura Sierra dirige Vilariño de Conso en minoría desde junio

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Vilariño de Conso
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Galicia Nueva.

***Galicia Nueva*** foi un periódico editado na Habana en 1916.

Traxectoria
-----------

De periodicidade decenal, apareceu o 5 de xaneiro de 1916. Fundado por Ramiro García e dirixido por Eugenio Mañach. Publicou traballos contra o caciquismo en Galicia; un comentario sobre Vento mareiro, de Ramón Cabanillas, por Antonio Rey Soto; cartas de Basilio Álvarez dende Madrid e poemas en galego de Cabanillas, Francisca Herrera Garrido e Bernardo Bermúdez Jambrina. O director Eugenio Mañach, presidente do Centro Galego da Habana, asinaba os editoriais co título "Habla el Maestro". Tamén colaboraron Ramiro García, Manuel Barral, Antonio Tato, Guillermo Cedrón, Bernardo Rodríguez, R. del Álamo, Ignacio Ares de Parga, Cirilo Villegas e Joaquín Pesqueira. Publicou unha extensa carta de Ramón Cabanillas, dende Cambados, en galego. O periódico foi crítico coa Caixa de Aforros do Centro Galego e os seus directivos, denunciando manexos e especulacións.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Galicia Nueva". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* "Galicia Nueva". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Neira Vilas, Xosé (1985). *A prensa galega de Cuba*. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-264-X.
* Neira Vilas, Xosé (2011). *A prensa galega de Cuba*. CIRP. ISBN 978-84-453-5020-1.
* Peña Saavedra, V. (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago: CCG. pp. 212–213. ISBN 84-87172-30-X.
A **bandeira dos sículos** (en húngaro: *Székely zászló*; en romanés: *Drapelul secuilor*) é unha bandeira étnica do pobo sículo de Transilvania. Componse dun fondo de cor azul cunha faixa en ouro e un "sol-estrela" e lúa crecente, ámbolos dous considerados símbolos antigos dos sículos. Foi deseñada por Ádám Kónya, o Consello Nacional Sículo adoptouna en 2004. Dende entón é un símbolo para o pobo sículo. As autoridades romanesas impuxeron algunhas restricións sobre as condicións en que se pode mostrar a bandeira, o que supostamente fomentou a súa popularidade.

O deseño da bandeira susténtase en que tanto os símbolos da bandeira como as súas cores son tradicionais dos sículos. Respecto deste último, non hai probas fixas, pero a lúa crecente e o sol utilízanse polo menos desde o século XV en Transilvania. Porén, o uso dunha "estrela do sol" como a definiu Kónya é controvertido xa que non cumpre coas regras heráldicas. Ademais da azul e dourada, existe outra versión non oficial da bandeira sícula, unha vermella e negra utilizada por algúns grupos e organizacións sículas.

A bandeira dos sículos ondeando no Gran Kurultáj de 2014 en Bugac, Hungría.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Székely Himnusz*

### Ligazóns externas

* 

* Bandeira dos sículos en Flags of the World *(en inglés)*
***O Irmandiño*** foi unha publicación editada en Montevideo de 1934 a 1961.

Historia e características
--------------------------

### Primeira época

Subtitulado *Periódico galego. Órgano da Irmandade Galeguista do Uruguai*, apareceu o 1 de outubro de 1934. Publicación de tendencia nacionalista editada pola Irmandade Galeguista do Uruguai, sección do Partido Galeguista deste país dirixida por Manuel Meilán. O carácter da publicación é claramente proselitista, desenvolvendo a declaración de principios do PG. Criticou a postura de Constantino Sánchez Mosquera, un dos líderes da comunidade galega de Montevideo, por considerar ambiguo o seu ideario político. Hai colaboracións de Xerardo Álvarez Gallego, Francisco Añón, Eduardo Blanco Amor, Fermín Bouza-Brey, Alexandre Bóveda, Ramón Cabanillas, Johan Carballeira, Víctor Casas, Castelao, Curros Enríquez, Álvaro das Casas, Mercedes do Campo, Francisco Fernández del Riego, Manuel García Barros, Manuel Lugrís Freire, Ramón Otero Pedrayo, Eduardo Pondal, Vicente Risco, Antón Villar Ponte e Ramón Villar Ponte. Apareceron un total de seis números e cesou a súa publicación en xaneiro de 1936.

### Segunda época

Tivo unha segunda época, co subtítulo *Órgao da Irmandade Galeguista d'o Uruguai*, apareceu o 1 de xuño de 1958. Seguiu os postulados galeguista da súa primeira época. Estivo dirixido por Xosé L. Villaverde e Miguel Vázquez Valiño. Entre os colaboradores figuraron Antón Alonso Ríos, Francisco Luís Bernárdez, Ramón Cabanillas, Lois Carré Alvarellos, Castelao, Alfonso Díaz Trigo, Luis Moure-Mariño, Ramón Otero Pedrayo, Ricardo Palmás Casal, Avelino Rodríguez Elías, Ramón Suárez Picallo e Antón Villar Ponte. O terceiro número (outubro de 1959) centrouse no II Congreso de la emigración española, celebrado en Santiago de Compostela e na Coruña en outubro de 1959, para criticalo e tamén ao Goberno franquista. O derradeiro número, publicado en xuño de 1961, publicouse con motivo do aniversario do Estatuto de Autonomía.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Peña Saavedra, Vicente (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela: Consello da Cultura Galega. pp. 252–253. ISBN 84-87172-30-X.

### Ligazóns externas

* Facsímile editado polo Centro Ramón Piñeiro
**Álex Rovira Celma**, nado en Barcelona o 1 de marzo de 1969, é un empresario, escritor, economista, conferenciante internacional e consultor catalán. Vendeu máis de nove millóns de copias dos seus diferentes títulos, sendo algúns deles número 1 de vendas en literatura de non ficción en España e tamén noutras linguas.

Traxectoria
-----------

É licenciado en ciencias empresariais, dirixe seminarios sobre innovación, xestión do cambio, xestión do talento, xestión de persoas e pensamento creativo para a alta dirección de empresas e/ou ONGs.

*La buena suerte* foi a súa obra de maior impacto internacional, editada en 52 linguas, cun éxito sen precedentes na literatura de non ficción española, que vendeu máis de tres millóns de copias en tan só dous anos e recibiu o premio ao mellor libro do ano no Xapón en 2004 por unanimidade da crítica, público e profesionais do sector editorial. Foi tamén coordinador dunha colección da editorial Aguilar que leva o seu nome e na que se publican ensaios, relatos e libros de empresa seus e doutros autores.

A súa primeira novela, *La última resposta*, un relato de ficción baseado nos descubrimentos e vida secreta de Albert Einstein e escrito en coautoría con Francesc Miralles, fíxolles merecedores do Premio de Novela Cidade de Torrevieja en 2009.

Colaborou con distintos medios de comunicación nacionais e estranxeiros, como *El País Semanal*, *La Vangardia*, *CNN+* (con Antonio San José), TVE, TV3, Cadena Ser (con Carles Francino), Catalunya Ràdio (con Gaspar Hernández), ou a revista xaponesa de psicoloxía *Psiko*. Nas súas colaboracións aborda tanto cuestións relacionadas coa innovación, a creatividade, a xestión de persoas ou a xestión empresarial, como contidos relacionados coa psicoloxía, a filosofía, a antropoloxía ou a socioloxía.
**A Genuine Freakshow** é unha banda de baroque pop inglesa procedente de Reading. Fundouse no ano 2005, acadando a súa actual formación de sete membros no 2008. Despois de varios EPs e sinxelos editados, a banda lanzou o seu álbum de estrea, *Oftentimes*, en novembro do 2010, a través do seu propio selo Peartree Records.

Historia
--------

As orixes de A Genuine Freakshow están no mes de setembro de 2003. Nese tempo Simon Evans e Tim Sutcliffe estaban estudando na Buckinghamshire New University. O seu primeiro concerto (como trío co guitarrista Matthew Harradine) foi no pub The Roundhouse en High Wycombe. A finais do 2004 Natalie Sharp uniuse ao violín, levando á súa amiga Melanie Dickson (violonchelo), despois de que ambalas dúas visen un anuncio nunha tenda de música. A finais dos 2005, *EP* foi gravado ao vivo nunha noite en Beaconsfield, co novo baixista Matthew Taylor e o batería Dominic Bell.

O ano 2006 non só tivo un cambio na dirección musical da banda, indo do folk acústico cara a un son post-rock, senón que tamén tivo un drástico cambio de membros. Natalie deixou o grupo, Dominic foi substituído por Jon Burgess na batería, mentres que Evans e Sutcliffe mudáronse de High Wycombe a Reading. A comezos dos ano 2007 o EP *0.008%* foi gravado coa axuda de Mike Siddell (entón en Lightspeed Champion) no vialín, e do trompetista John Dunstan de Cats and Cats and Cats, ao que a banda coñecera ao ser os seus abreconcertos. Despois de actuar continuamente coa banda, Dunstan uniuse formalmente no ano 2008.

O primeiro sinxelo do grupo, "We are the Undercurrents", foi editado en marzo de 2008, seguíndoo un segundo, "Holding Hearts", no mes de xullo. Ámbolos dous contaban cun novo baixista, o actual John Szmidt, e coa colaboración de Will Harvey ao violín, ao non atopar un substituto para Natalie Sharp. En outubro do 2008, Marianne Casey Canning sería a encargada de ocupar o seu posto, e Jack Bryant chegou máis tarde para preparar unha inminente xira e converterse no batería do grupo.

Durante o ano 2009 a banda continuou de xira e comezou a gravar novo material. O su álbum de estrea, *Oftentimes*, foi rematado en abril do 2010 e editado no mes de novembro. A banda tocou en varios dos grandes festivais británicos de verán antes da edición do álbum, como o Bestival, o Summer Sundae e o Two Thousand Trees Festival.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Pastimes* | 2010 | Peartree Records |
| *Oftentimes* | 2010 | Peartree Records |

### EPs

* *EP* - 2006 (Peartree Records)
* *0.008%* - 2007 (Peartree Records)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficialArquivado 25 de xaneiro de 2021 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4656980
* Discogs: 1134297
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 931590

 |
Estames da flor *Amaryllis* amosando grandes anteras cheas de pole.
En botánica, un **estame** é hola

un dos órganos florais masculinos portadores de sacos polínicos, chamados (microsporanxios), que orixinan os grans de pole (micrósporas).

Etimoloxía
----------

A palabra *estame* (do latín *stamen*, "febras longas do vélaro de la") é o órgano masculino dunha flor. Cada estame xeralmente ten un filamento (do latín *filum*, "fío"), e, ao final del, a **antera** do grego antigo *anthera*, feminino de *antheros* "floral," e de *anthos*, "flor,").

Características
---------------

Os estames típicos que se atopan nas anxiospermas, consisten nunha antera pendurada no extremo dun pedículo. Os nectarios florais desenvólvense en moitos casos na base dese filamento.

Chámase *estaminodios* aos estames estériles que de forma normal aparecen en certas flores. A súa función é variada e pode ter que ver coa produción de néctar ou coa función rechamante que adoitan cumprir os pétalos.

Nun gromo floral inmaturo (non aberto), os filamentos aínda son curtos. A súa función posterior é transportar nutrientes ao pole en desenvolvemento e comezan a alongarse en canto abre o gromo. A antera pode estar fixada ao filamento de dúas formas: 

* basifixa: á base do fiamento; permite a **dehiscencia lonxitudinal** (abre lonxitudinalmente para liberar o pole)
* versátil: fixado ao centro do filamento; o pole é logo liberado a través de poros (**dehiscencia poral**).

### Tipos

Imaxe de microscopio electrónico de varrido das anteras de *Penta lanceolata*, con grans de pole na superficie
Os estames poden ser **connatos** (fusionados ou unidos na mesma espiral): 

* **monadelfos**: fusionados nunha única estrutura composta
* **diadelfos**: fusionados parcialmente en dúas estruturas androicas
* **sinantéreos**: soamente as anteras son connatas (tales como nas *Asteraceae*).

Os estames poden tamén ser **adnatos** (fusionados ou unidos en máis dunha espiral): 

* **epipétalos**: xurdindo da corola.
* **didínamos**: xurdindo en dous pares de diferente largura.
* **tetradínamos**: xurdindo como un grupo de seis fiamentos con dous deles máis curtos.
* **protuberantes**: alongados máis aló da corola.
* **inclusos**: non exceden a corola.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gola, G. Negri, G. y Cappeletti, C. 1965. *Tratado de Botánica*. Editorial Labor S.A. Barcelona, 2ª edición, p. 1.110.
* Font Quer, P. 1953. *Diccionario de Botánica*. Labor, Barcelona.
* Strassburger, E. 1994. *Tratado de Botánica*. Omega, Barcelona, 8ª edición, p. 1088.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q103129
* BNCF: 22310
* BNF: 12397658g
* BRE: 4212712
* EBID: ID
* GND: 4182974-8
* JSTOR: stamens
* LCCN: sh95004082
* MAG: 29172406

 |