Epitelio xerminal do testículo.   
1: lámina basal  
2: espermatogonia  
3: espermatocito primario  
4: espermatocito secundario  
5: espermátida  
6: espermátida madura  
**7: célula de Sertoli**  
8: unión hermética (barreira hematotesticular)
Sección histolóxica a través do parénquima testicular do porco.  
1 lumen do túbulo seminífero contorto  
2 espermátidas  
3 espermatocitos  
4 espermatogonias  
5 célula de Sertoli  
6 miofibroblastos  
7 células de Leydig  
8 capilares.
As **células de Sertoli** son un tipo de células que dan soporte estrutural e metabólico ás células dos túbulos seminíferos dos testículos. 
Encóntranse no interior dos túbulos seminíferos, envolvendo as células xerminais e formando a barreira hematotesticular. As súas funcións coñecidas inclúen a fagocitose dos restos celulares producidos durante a diferenciación das células xerminais, sustento físico do proceso de diferenciación, formación da mencionada barreira hematotesticular e mantemento do microambiente tubular para a axeitada proliferación e diferenciación das espermatogonias primitivas e para a produción de espermatozoides.

A célula é activada pola hormona estimulante dos folículos (FSH), xa que ten na súa membrana o receptor FSH.

As células de Sertoli levan o nome do seu descubridor, o fisiólogo italiano Enrico Sertoli,

Funcións
--------

A súa principal misión é a nutrición das células espermáticas en desenvolvemento que están experimentando a espermatoxénese. Durante a fase de maduración da espermioxénese, as células de Sertoli actúan tamén como fagocitos consumindo as porcións citoplasmáticas residuais innecesarias dos espermatozoides en maduración. O desprazamento das células xerminais desde a base ao lume dos túbulos seminíferos ten lugar grazas a cambios conformacionais das marxes laterais das células de Sertoli. As células de Sertoli únense ás espermatogonias por medio de N-cadherinas.

As células de Sertoli secretan tamén varias proteínas.

### Función secretora

As células de Sertoli secretan as seguintes substancias:

* Hormona antimülleriana (AMH). Secretada durante as fases iniciais da vida fetal.
* Inhibina e activinas. Secretadas despois da puberdade, que traballan conxuntamente regulando a secreción de FSH.
* Proteína de unión aos andróxenos (tamén chamada proteína de unión á testosterona). Incrementa a concentración de testosterona nos túbulos seminíferos para estimular a espermioxénese.
* Estradiol - aromatase. Converte a testosterona en 17 beta-estradiol para dirixir a espermatoxénese.
* Factor neurotrófico derivado da liña celular glial (GDNF). Funciona como promotor de espermatogonias indiferenciadas, o que asegura a autorrenovación das células troncais durante o período perinatal.
* Factor de transcrición ERM. É un factor de transcrición necesario para o mantemento das células troncais espermatogoniais no testículo adulto.
* Transferrina, unha proteína do plasma sanguíneo dedicada ao transporte do ión ferro

### Barreira hematotesticular

A barreira hematotesticular está formada por unións herméticas de células de Sertoli que illan inmunoloxicamente os compartimentos nos que ten lugar a espermatoxénese. Esta barreira é dinámica, xa que se remodela, e permite a migración de espermatocitos desde a zona basal á adluminal, e non pode ser atravesada por células pertencentes ao sistema inmunitario como os linfocitos. Os complexos de unión que forman parte desta barreira empezan a aparecer na puberdade, cando as células de Sertoli deixaron de se dividir e comezaron a actividade meiótica, o que inclúe a aparición dos antíxenos específicos de células meióticas e haploides que o sistema inmunitario pode recoñecer, polo que cómpre o seu illamento. O túbulo queda dividido en dous compartimentos: un basal coas espermatogonias e espermatocitos preleptoteno (de leptoteno, fase da meiose) e outro adluminal coas células xerminais postmeióticas. Como a barreira é dinámica, as células xerminais poden migrar. Ademais estas van depender unicamente das células de Sertoli para a súa nutrición, debido ao seu illamento.

O proceso de diferenciación dunha espermatogonia en espermatozoide tarda aproximadamente 74 días. Durante este tempo as células de Sertoli verten nutrientes e metabolitos ao lume dos cales dependen as células xerminais, xa que non teñen contacto ningún con vasos sanguíneos e intersticios debido ao seu illamento pola barreira hematotesticular. 
As células de Sertoli controlan a entrada e saída dos túbulos do testículo de nutrientes, hormonas e outras substancias, ademais de illar inmunoloxicamente a zona.

Orixe
-----

Suxeriuse que as células de Sertoli poden derivar do mesonefros.

Unha vez completamente diferenciadas, as células de Sertoli xa non poden proliferar. Por tanto, cando empeza a espermatoxénese non se poden formar máis células de Sertoli.

Porén, atopouse recentemente un modo de cultivar estas células fóra do corpo. Isto pode dar lugar á posibilidade de reparar algúns defectos que causan infertilidade masculina.

Histoloxía
----------

Sección transversal dun túbulo seminífero do testículo de rata a 250 aumentos.
Nas preparacións con tinguiduras estándar, é fácil confundir as células de Sertoli coas outras células do epitelio xerminal. A característica máis distintiva das células de Sertoli é o seu nucléolo intensamente tinguido.

A célula de Sertoli apoia na lámina basal e esténdese ao longo de todo o epitelio do túbulo seminífero ata a superficie do mesmo. Presenta moitas prolongacións delgadas laterais que rodean as células espermáticas e enchen os intersticios entre elas. Núcleo ovoide ás veces con pregamentos e nucléolo moi grande. Citoplasma con numerosas mitocondrias alongadas, retículo endoplasmático liso grande en posición basal e o rugoso é menor, aparato de Golgi grande e lisosomas e algunhas gotas lipídicas ou gránulos de lipofuscina. Filamentos e microtúbulos do citoesqueleto abundantes. As células de Sertoli humanas presentan unhas inclusións características chamadas cristaloides de Charcot-Böttcher, que son estruturas finas fusiformes formadas por filamentos densos .

Patoloxía
---------

Existe un tipo de tumor chamado tumor de células de Sertoli-Leydig.

Historia
--------

As células de Sertoli reciben ese nome polo seu descubridor o fisiólogo italiano Enrico Sertoli, que as describiu en 1865 cando estaba estudando medicina na Universidade de Pavia, Italia.

Na súa publicación de 1865, utilizou o termo "células arbóreas" ou "células fibrosas" e describiunas como células nutritivas. A utilización por outros científicos do nome "célula de Sertoli" en publicacións comezou en 1888.

Notas
-----

1. ↑  Xiong X, Wang A, Liu G, Liu H, Wang C, Xia T, Chen X, Yang K (2006). "Effects of p,p'-dichlorodiphenyldichloroethylene on the expressions of transferrin and androgen-binding protein in rat Sertoli cells". *Environ Res* **101** (3): 334–9. PMID 16380112. doi:10.1016/j.envres.2005.11.003.
2. ↑  Peter D. Vize, Adrian S. Woolf, Jonathan Bard (2003). Academic Press, ed. *The kidney: from normal development to congenital disease*. pp. 82–. ISBN 9780127224411. Consultado o 15 decembro 2011.
3. ↑  "OSU Center for Veterinary Health Sciences - OSU-CVHS Home". Arquivado dende o orixinal o 09 de decembro de 2006. Consultado o 15 de decembro de 2011.
4. ↑  D. W. Fawcett. Tratado de Histología. Editorial Interamericana-Mc. Graw Hill. 11ª edición. Páxinas 804-809. ISBN 84-7605-361-4
5. ↑  WhoNamedIt - synd|518 Sertoli cell

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* BUHistology - 17805loa
* BUHistology - 17806loa

| * v
* c
* e
Células humanas derivadas do mesoderma |
| --- |
| Paraxial | 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Cartilaxe/óso/músculo(Célula nai mesenquimática) | 

|  |  |
| --- | --- |
| Célula osteocondroproxenitora | *óso:* Osteoblasto → Osteocito
*cartilaxe:* Condroblasto → Condrocito |
| Miofibroblasto | Fibroblasto/Fibrocito
*músculo:* Mioblasto → Miocito ·  Célula miosatélite ·  Célula do tendón ·  Célula muscular cardíaca
*adiposo:* Lipoblasto → Adipocito |

 |
| Aparato dixestivo | Célula intersticial de Cajal |

 |
| Intermedio | 

|  |  |
| --- | --- |
| Aparato urinario (Célula nai renal) | Anxioblasto → Célula endotelial ·  Célula mesanxial (Intraglomerular, Extraglomerular) ·  Célula Xustaglomerular ·  Célula da mácula densa
Célula estromática → Célula intersticial → Telocito
Célula epitelial simple → Podocito ·  célula con bordo en cepillo do túbulo proximal renal |
| Aparato reprodutor | Célula de Sertoli ·  Célula de Leydig ·  Célula granulosa ·  Célula non ciliada da trompa de Falopio ·  (os espermatozoides e óvulos son células xerminais) |

 |
| Placa lateral/hemanxioblasto | 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Sangue/inmune(Célula nai hematopoética) | 

|  |  |
| --- | --- |
| Linfoide (CFU-L) | *ver linfocitos* |
| Mieloide (CFU-GEMM) | *ver células mieloides* |

 |
| Sistema circulatorio | Célula proxenitora endotelial ·  Célula nai endotelial ·  Anxioblasto/Mesoanxioblasto ·  Pericito ·  Célula mural |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q195614
* BNCF: 51436
* BNF: 13749113d
* EBID: ID
* GEC: 0062207
* JSTOR: sertoli-cells
* LCCN: sh85120330
* MAG: 2781068068

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 72298
* MeSH: D012708
* MeSH: A05.360.444.849.789
* UMLS: C0036770

 |