O **burro fariñeiro** é unha a raza de burro autóctona de Galiza. O seu nome deriva do seu uso primixenio como transporte de sacos de fariña. Tamén se coñece coma 'asno galego'. Non ten recoñecemento oficial e existen poucos exemplares que se atopan, principalmente, nas comarcas do Morrazo, de Betanzos e dos Ancares, no Courel e nas montañas ourensás.

Historia
--------

A raza non é recoñecida polo Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación, nin está listada entre as razas españolas en "perigo de extinción", nin tampouco está entre as razas incluídas polo goberno español no DAD-IS (o sistema de información da diversidade de fauna doméstica da FAO).

No pasado, e aínda hoxe en día, foi usado coma besta de carga en tarefas coma o transporte da fariña, que lle dá nome, de uva durante a recolleita, e levando marisco recollido nas praias do Atlántico para ser usado coma fertilizante agrícola.

No 1999, un censo do INE contou 14.649 burros en Galiza, a meirande poboación de tódalas comunidades autónomas. No 2009, estimouse que o número de burros fariñeiros rondaría os 180, cun número moi reducido de sementais, moitos dos cales xa eran vellos, e estaban moi dispersos por unha ampla área xeográfica. A poboación estaba declinando a un ritmo alarmante. No mesmo ano, o decreto que protexería as razas autóctoas galegas, incluíndo ao burro fariñeiro, levaba agardando máis dun ano a aprobación da Xunta de Galiza.

A raza está actualmente baixo a responsabilidade do Centro de Recursos Zooxenéticos de Galicia e existe unha asociación para a súa protección, a Asociación para a Protección e Defensa Medioambiental do Burro Fariñeiro de Galicia (ABUFA).

Os burros fariñeiros foron introducidos na illa da Toxa, como parte dun proxecto de recuperación e conservación medioambiental.

Características
---------------

Esta raza é máis pequena ca outras razas ibéricas de burro, medindo entre 1 m. e 1,20 m. e pesando entre 120 e 180 kg. A pelaxe é fina, densa, suave e de lonxitude media; a súa cor é gris ou dun marrón claro, e máis clara na parte inferior. As franxas do lombo e os ombreiros poden estar máis ou menos diferenciadas.

Referencias
-----------

1. 1 2 3 4 5 6  Miguel Fernández Rodríguez, Mariano Gómez Fernández, Juan Vicente Delgado Bermejo, Silvia Adán Belmonte, Miguel Jiménez Cabras (eds.) (2009). *Guía de campo de las razas autóctonas españolas* (in Spanish). Madrid: Ministerio de Medio Ambiente y Medio Rural y Marino. ISBN 9788449109461. p. 428–30.
2. ↑  Catálogo de Razas: Raza Autóctona en Peligro de Extinción: EQUINO ASNAL (in Spanish). Ministerio de Agricultura, Alimentación y Medio Ambiente.
3. ↑  Barbara Rischkowsky, D. Pilling (eds.) (2007). List of breeds documented in the Global Databank for Animal Genetic Resources, annex to *The State of the World's Animal Genetic Resources for Food and Agriculture*. Rome: Food and Agriculture Organization of the United Nations. ISBN 9789251057629.
4. ↑  Breeds reported by Spain: Ass. Domestic Animal Diversity Information System of the Food and Agriculture Organization of the United Nations.
5. ↑  Waltraud Kugler, Hans-Peter Grunenfelder, Elli Broxham (2008). *Donkey Breeds in Europe: Inventory, Description, Need for Action, Conservation; Report 2007/2008*. St. Gallen, Switzerland: Monitoring Institute for Rare Breeds and Seeds in Europe.
6. ↑  Silvia R. Pontevedra (2009). La galiña piñeira emigra a Madrid: Los criadores esperan desde hace cuatro años que la Xunta reconozca la raza (in Spanish). *El País*, 22-01-2009.
7. ↑  Laura Lunardelli (2009). Que no se extinga el burro fariñeiro (in Spanish). *La Nacion*, 14-01-2009. Sección 4.
8. ↑  Manuel Méndez (2011). Preparadas las instalaciones para acoger la pareja de asnos que habitará en A Toxa. *Faro de Vigo*, 15-11-2011.