**Edith Louisa Cavell** (|ˈkævəl|), nada en Swardeston o 4 de decembro de 1865 e finada en Bruxelas o 12 de outubro de 1915, foi unha enfermeira británica condenada a morte en xuízo sumarísimo por un tribunal militar alemán durante a primeira guerra mundial, acusada de alta traizón por acoller no seu hospital en Bruxelas ata douscentos soldados belgas, franceses e ingleses (prisioneiros evadidos e pilotos abatidos) e axudalos a fuxir de Bélxica e reintegrarse nos seus postos de combate.

Cavell, que tiña 49 anos cando foi executada, foi unha pioneira da enfermaría moderna en Bélxica.

Traxectoria
-----------

Naceu en Swandeston (Norfolk) en 1865, filla máis vella do vigairo da localidade. Tras completar a súa educación, traballou como institutriz para varias familias, entre elas unha de Bruxelas de 1890 a 1895. Volveu á súa casa para coidar o seu pai enfermo, e trala súa recuperación, decidiu estudar enfermaría. En 1896, con 30 anos, comezou a traballar como enfermeira en prácticas no London Hospital.

Edith Cavell (no centro) cun grupo de estudantes de enfermaría da escola de Bruxelas.
En 1907, o doutor Antoine Depage recrutouna para convertela en enfermeira xefa do Instituto Berkendael. En outubro dese ano Depage fundou *L'École Belge d'Infirmières Diplômées*, confiándolle a dirección a Cavell.

Cando estalou a primeira guerra mundial, a escola e o instituto quedaron en mans da Cruz Vermella, que tiña como presidente a Depage. Cavell converteuse en axente do MI6, o servizo secreto británico. ao invadir os alemáns Bélxica, ordenouse que todos "os feridos perigosos ou sospeitosos" fosen sacados do hospital. Cavell abandonou os seus labores de espionaxe e dedicoue a axudar centos de soldados a escapar cara aos Países Baixos, país neutral, grazas a unha rede de evasión organizada por belgas da zona de Mons e franceses de Lille e Valenciennes, violando a lei marcial imposta polos ocupantes. Non obstante, un espía alemán infiltrado descubriu esta rede, o que levou á súa neutralización e á detención de numerosas persoas, entre elas Edith Cavell, que foi arrestada o 3 de agosto e encarcerada na prisión de Saint-Gilles.

Os xuízos aos integrantes da rede tiveron lugar o 7 e o 8 de outubro de 1915. Edith Cavell non fixo intento ningún por defenderse, admitindo os cargos. O 11 de outubro foi condenada a morte.

O goberno británico non puido facer nada por salvar a vida da enfermeira. Os Estados Unidos, que aínda non entraran na contenda, exerceron presións diplomáticas. O primeiro secretario da súa representación en Bruxelas, Hugh Gibson, falou co gobernador alemán de Bélxica, von der Lancken, inclinado a perdoar a vida de Cavell pola súa honestidade ao admitir os seus cargos e porque salvara numerosas vidas alemás e aliadas:

> 
> 
> Recordámoslle [a von der Lancken] o incendio de Leuven e o afundimento do *Lusitania*, e dixémoslle que este asasinato se uniría a eses dous sucesos e inundaría todos os países civilizados de horror e desgusto. Nese momento, o conde Harrach interveu co irrelevante comentario de que prefería ver fusilada a señorita Cavell que ver o mínimo dano inflixido ao máis humilde dos soldados alemáns, e que só lamentaba non ter «tres ou catro vellas inglesas que fusilar».
> 
> 

Hugh Gibson, o asesor legal da embaixada estadounidense e o embaixador de España, Rodrigo de Saavedra, organizáronse para pedir a conmutación da pena ou polo menos o seu aprazamento, e durante toda a noite do 11 ao 12 de outubro recorreron ás máis altas instancias alemás sen éxito ningún. Para acabar coas presións internacionais, os alemáns decidiron executar a sentenza de forma expedita: Cavell foi fusilada na madrugada do 12 de outubro nun terreo militar coñecido como *Tir national*.

O embaixador español aconsellou que o seu corpo fose inhumado rapidamente no cemiterio habilitado no mesmo lugar da execución.

Consecuencias da súa morte
--------------------------

Anuncio do filme *The Woman the Germans Shot*
Nos anos seguintes á morte de Edith Cavell, a súa historia foi publicada en innumerables artigos de prensa, panfletos, imaxes e libros. Converteuse nunha figura icónica de propaganda para o recrutamento militar en Gran Bretaña, e nos Estados Unidos empregouse para incrementar as simpatías cara ao bloque aliado. A súa popularidade emanaba do seu sexo, a súa profesión de enfermeira e da súa actitude heroica ante a morte. A súa execución presentouse como unha demostración da barbarie e a depravación moral dos alemáns.

O ministro alemán de Asuntos Exteriores, Arthur Zimmermann, declarou á prensa do seu país que a execución de Edith Cavell fora "lamentable mais necesaria":

> 
> 
> (...) consideren que lle sucedería a un estado, sobre todo en guerra, se permitise que os delitos contra a seguridade dos seus exércitos non recibisen castigo por seren cometidos por mulleres. (...) Se se lles perdoa faríase a expensas da seguridade dos nosos exércitos, pois hai que temer novos intentos de facernos dano se se cre que os delincuentes non sufrirán ningún castigo ou só unha pena leve.
> 
> 

Segundo dixo posteriormente un oficial do Estado Maior alemán, «foi un dos nosos maiores erros. Non puidemos concibir unha acción máis impopular». A noite anterior á súa execución confesoulle ao capelán da prisión que non sentía odio ningún contra os alemáns e que non temía a morte porque vira tanta no hospital que a coñecía demasiado ben. O famoso poeta alemán Gottfried Benn, entón médico militar da prisión de Saint-Gilles, presenciou e certificou a súa morte, e escribiu que nunca coñecra unha muller con tanto valor: «Como debe xulgarse o fusilamento de Edith Cavell? Entrou na guerra e a guerra destruíuna».

Posguerra
---------

Interior do vagón Cavell na estación de Bodiam.
O 13 de maio de 1919, finalizada a guerra, o corpo de Edith Cavell foi trasladado dende Bruxelas a Londres, escoltado por un destacamento de tropas británicas e aclamado por miles de persoas que acompañaron a comitiva en Bélxica e no Reino Unido. Tralo funeral de estado na abadía de Westminster, ao que asistiron os políticos máis destacados e a familia real, o féretro trasladouse por tren a Norwich, onde repousa nunha zona chamada *Life's Green* ao pé do muro leste da catedral. O vagón que trasladou os seus restos dende Dover a Londres, bautizado como Cavell Van, propiedade da *Kent ande East Sussex Railway*, pode visitarse na estación histórica de Bodiam.

Honras
------

Erixíronse monumentos na súa memoria en varias cidades, dos cales, os máis importantes son:

* A estela situada no *enclos des fusillés* do *Tir national* de Bruxelas, na que figura o seu nome entre os 35 fusilados nese lugar.
* Tumba e monumento na catedral de Norwich.
* Monumento realizado por George Frampton en St. Martin's Place de Londres.
* Monumento a Edith Cavell e Marie Depage na entrada da clínica Edith Cavell de Uccle (Bruxelas). No patio desa clínica consérvase a lápida da tumba orixinal de Cavell no *enclos des fusillés*.

* Tumba e monumento na catedral de NorwichTumba e monumento na catedral de Norwich
* Monumento a Edith Cavell en St. Martin's Place, LondresMonumento a Edith Cavell en St. Martin's Place, Londres
* Monumento a Edith Cavell e Marie Depage en Uccle, do escultor Paul Du Bois, 1920Monumento a Edith Cavell e Marie Depage en Uccle, do escultor Paul Du Bois, 1920
* Estela conmemorativa colocada en l'enclos des fusillés, Schaerbeek, no lugar en que Edith Cavell e Philippe Baucq foron fusiladosEstela conmemorativa colocada en *l'enclos des fusillés*, Schaerbeek, no lugar en que Edith Cavell e Philippe Baucq foron fusilados
* Monte Edith Cavell no parque nacional Jasper (Canadá)Monte Edith Cavell no parque nacional Jasper (Canadá)
* Vagón que transportou os restos de Edith Cavell de Dover a LondresVagón que transportou os restos de Edith Cavell de Dover a Londres
* Publicidade aparecida na revista Moving Picture World para promover The Cavell Case (1919), filme estadounidense sobre Edith CavellPublicidade aparecida na revista *Moving Picture World* para promover *The Cavell Case* (1919), filme estadounidense sobre Edith Cavell
* Dous selos postais de propaganda patriótica (principios de 1916) que conmemoran o afundimento do RMS Lusitania e a execución de Edith CavellDous selos postais de propaganda patriótica (principios de 1916) que conmemoran o afundimento do *RMS Lusitania* e a execución de Edith Cavell
* Propaganda británica que lembra a execución de Edith CavellPropaganda británica que lembra a execución de Edith Cavell
* Pintura de George Wesley Bellows (1918)Pintura de George Wesley Bellows (1918)

A Igrexa de Inglaterra dedica o 12 de outubro á memoria de Edith Cavell, como conmemoración da súa vida e sacrificio, aínda que non está canonizada no sentido tradicional.

Notas
-----

1. ↑  Grant, Sally (1995). *Edith Cavell 1865-1915* (en inglés). Dereham, Norfolk: Larks Press. pp. 5-6.
2. ↑  M.M.R. (xullo de 1941). "Reviewed Work: Edith Cavell by Helen Judson". *The American Journal of Nursing* (Lippincott Williams & Wilkins) **41** (7): 871. doi:10.2307/3415077.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
3. ↑  Rankin, Nicholas (2009). *A genius for deception: how cunning helped the British win two world wars* (en inglés). Oxford University Press. pp. 36–37. ISBN 978-0-19-538704-9. Consultado o 1 de novembro de 2017.
4. ↑  Bowman, Martin (26 de xuño de 2014). "Chapter 4. Patriotism Is Not Enough". *Lost Wings of WWI: Downed Airmen on the Western Front 1914-1918* (en inglés). Pen ande Sword. ISBN 9781473842267. Consultado o 1 de novembro de 2017.
5. ↑  "Grave of Edith Cavell, Tir National Cemetery, Brussels, Belgium" (en inglés). Consultado o 1 de novembro de 2017.
6. ↑  Michael Duffy (22 de agosto de 2009). "Primary Documents - Arthur Zimmermann on the Execution of Edith Cavell, 12 October 1915". *Firstworldwar.com* (en inglés). Consultado o 1 de novembro de 2017.
7. ↑  Suplemento diario *La Nación*, Chile, fascículo 7, páx. 104
8. ↑  Paisey, David (13 de outubro de 2015). "How Edith Cavell made a confession". *theguardian.com* (en inglés). Consultado o 30 de outubro de 2017.
9. ↑  "Gran Bretaña". Guías visuais Peugeot-El País-Aguilar. Madrid, 2.ª edición, 1998. ISBN 84-03-59434-8. páx. 186.
10. ↑  "Commune de SCHAERBEEK - Gemeente SCHAARBEEK, Enclos des fusillés - Ereperk der Gefusilleerden". *bel-memorial.org* (en francés e neerlandés). Consultado o 1 de novembro de 2017.
11. ↑  "Commune de UCCLE - Gemeente UKKEL: Monument à Edith CAVELL et Marie DEPAGE - Standbeelde voor Edith CAVELL en Marie DEPAGE". *bel-memorial.org* (en francés - neerlandés). Consultado o 1 de novembro de 2017.
12. ↑  BECCG- Belgian Edith Cavell Commemoration Group. "Edith Cavell Story - Theme 6 – Memorials to Edith Cavell throughout the world". *Nurse Edith Cavell - 100 Years Commemoration 1915-2015*. Consultado o 1 de novembro de 2017.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Edith Cavell Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Diana Souhami. *Edith Cavell*. Quercus, Londres 2010, ISBN 978-1-8491-6359-0 (Opinións)

### Outros artigos

* Louise de Bettignies, espía francesa arrestada polos alemáns que morreu en catividade en 1918
* Mata Hari, bailaría neerlandesa executada polos franceses en 1917 por cargos de espiar para Alemaña
* Gabrielle Petit, enfermeira belga executada polos alemáns por espiar para os británicos en 1916
* Andrée de Jongh, enfermeira belga que, inspirada por Cavell, creou durante a segunda guerra mundial o Comète Line para repatriar aviadores aliados
* Masha Bruskina, enfermeira belarusa executada polos alemáns en 1941 por axudar a fuxir a soldados

### Ligazóns externas

* *Edith Cavell - Not a Martyr But a Nurse*, documental sobre Edith Cavell
* Edith Cavell commemoration site
* Katie Pickles: Cavell, Edith Louisa, in: 1914-1918-online. International Encyclopedia of the First World War

* Portal:Muller
* Portal:Historia
* Portal:Reino Unido

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q237564
* WorldCat
* VIAF: 22935485
* BIBSYS: 1054855
* BMT: 170088
* BNB: ID
* BNF: 108892912
* DeutscheBio: 118668870
* EBID: ID
* FAST: 184156
* FemBio: 5447
* Filmportal: ID
* GND: 118668870
* IMDb: nm1282663
* ISNI: 0000 0000 6317 6493
* LCCN: n86137733
* LibraryThing: cavelledith
* NDL: 00620470
* NLA: 36255485
* NNDB: 000120002
* NPG: mp05141
* NTA: 070392692
* OBP: ID
* ODNB: 32330
* SNAC: w6pc4p9n
* SUDOC: 123409713
* WikiTree: Cavell-26

 |