| Estevia |
| --- |
| *Stevia rebaudiana* criada en invernadoiro |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Dominio: | Eukaryota |
| Reino: | Plantae |
| Subreino: | Tracheobionta |
| Superdivisión: | Spermatophyta |
| División: | Magnoliophyta |
| Clase: | Magnoliopsida |
| Subclase: | Asteridae |
| Orde: | Asterales |
| Familia: | Asteraceae |
| Subfamilia: | Asteroideae |
| Xénero: | *Stevia* |
| Especie: | ***S. rebaudiana*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Stevia rebaudiana'**Bertoni |

A **estevia** (chamada na lingua orixinal *ka'a he'ẽ*) ***Stevia rebaudiana*** é unha especie do xénero *Stevia*, familia Asteraceae, orixinaria da América do Sur, na Serra de Amambai (Mato Grosso do Sul), rexión limítrofe entre o Brasil e o Paraguai. Planta de hábito arbustivo que forma, co tempo, múltiplos gomos e mide de 40 a 80 cm de altura. A raíz é perenne, fibrosa e filiforme.

A estevia tornouse bastante popular cando un poderoso adozante oriúndo das súas follas comezou a utilizarse en forma de extracto en po nos países da América do Sur. Xa era utilizada polos indios guaranís para adozar remedios.

Histórico
---------

* En 1500, os conquistadores españois coñeceron a *Stevia* e as súas características grazas aos indíxenas guaranís.
* En 1887, por vez primeira, o **Ka’a He’e** tivo unha abordaxe científica grazas aos estudos do naturalista suízo Moisés S. Bertoni, xunto co químico paraguaio Dr. Ovidio Rebaudi. A Sociedade de Botánica, en homenaxe a Bertoni, denominouna *Stevia rebaudiana* Bertoni.
* En 1924, pola decisión da *Union Internacionale de Chimie* en Copenhaguen, o nome de **esteviósido** foi atribuído ao principio adozante de *S. rebaudiana*.
* En 1931, foi divulgado o poder edulcorante deste composto, sendo 300 veces maior que o da sacarosa.

Características
---------------

O esteviósido é un diterpeno da clase dos cauranos, o cal posúe tres moléculas de glicosa ligadas á súa, sendo dúas á hidroxila do carbono-13 e unha á carboxila do carbono-19. Ten a propiedade de adozar cerca de 300 veces máis ca o azucre común. Ten sabor agradábel e non presenta gusto residual, sendo agradábel ao padal. 1,0 g de esteviósido posúe aproximadamente 3,8 kcal e adoza o equivalente a dúas culleradas sopeiras de azucre común (sacarosa).

No mercado
----------

Na súa forma natural, o esteviósido é un po branco, presentándose no mercado nesta forma ou na forma líquida (diluída). Algunhas empresas xa presentan produtos como chocolates, condimentos e xelatinas adozados con estevia.

Desde 1970 o esteviosídeo utilízase no Xapón como axente edulcorante (adozante) en alimentos e bebidas. No Brasil, desde 1987 e nos Estados Unidos, a partir de 1995, como ingrediente para suplementos dietéticos.

Uso medicinal
-------------

Estudos científicos revelaron que algúns dos nutrientes que poden atoparse na herba estevia son o cinc, vitamina C, vitamina A, proteínas, potasio, fósforo, magnesio, ferro e calcio. A estevia é amplamente popular coma excelente fonte de fibra 

### Propiedades terapéuticas

Hipoglicemiante, hipotensora, diurética, cardiotónica, tónica para o sistema vascular e antifloxística.

### Principios activos

Glicosídeos, esteviosídeo (5 a 10%), rebaudiosídeo (2 a 4%), dulcosídeo, saponinas, aceite esencial e taninos.

### Indicacións terapéuticas

Diabetes, hipertensión arterial, acía, baixada do ácido úrico, reumatismo, fatiga, depresión, insomnio e enmagrecemento.

* É moi importante lembrar que o seu uso por diabéticos sempre debe ter acompañamento médico.

### Efectos colaterais

Aínda que se afirme que a estevia non presenta efectos colaterais, cómpre alertar o feito dunha suposta acción anticonceptiva, xa que os indios guaranís utilizábana para esta finalidade, malia descoñeceren o uso da infusión dentro do ritual da contracepción.

Ao final dos anos 1960, a Universidade da República (Montevideo, Uruguai) e a Universidade de Purdue (Indiana, Estados Unidos) comprobaron que quince gramos da folla seca en trescentos milímetros cúbicos de auga comprende a dose diaria que impide a ovulación, porén, ao se suspender o uso da infusión por dez días, a muller poderá quedar embarazada normalmente.

Notas
-----

1. ↑  Como especie exótica empregada dende hai pouco en Galiza coma adozante, nin o dicionario da RAG nin ningún outro recolle esta especie e lle dá un nome vulgar. Nas linguas achegadas como o portugués, o catalán ou o castelán acostuma etiquetarse coma *estévia*/*estèvia*/*estevia* respectivamente; por homoxeneidade, pronuncia vulgar en Galiza, e acorde coa escritura do galego, engadimos un 'e' inicial ao nome latino *stevia*
2. ↑  História da Stevia (29 de maio de 2013) Fonte
3. 1 2 3  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 06 de marzo de 2014. Consultado o 19 de febreiro de 2014.
4. ↑  Samuelsson, G.; Bohlin, L. *Drugs of Natural Origin: A Treatise of Pharmacognosy*. 6th ed. Stockholm, Swedish Pharmaceutical Press, 2010. ISBN 1-4398-3857-7; ISBN 978-1-4398-3857-0
5. ↑  3 coisas básicas que você precisa saber sobre a Stevia (29 de maio de 2013) Retirado de

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Estevia*** |

### Ligazóns externas

* Stévia Rebaudiana (Bertoni), Plantamed

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7213452
* LCCN: sh85128079
* NDL: 00833288

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Ecocrop: 10084
* EOL: 483967
* EPPO: SVARE
* GBIF: 3125557
* iNaturalist: 320730
* IPNI: 251537-1
* IRMNG: 11018304
* ITIS: 505914
* NCBI: 55670
* PalDat: Stevia\_rebaudiana
* PlantList: gcc-103425
* TAXREF: 920124
* Tropicos: 2716375
* PLANTS: STRE2
* WoRMS: 1103367

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UNII: 6U422Y08O2

 |