**Nancy Fraser**, nada en Baltimore (Maryland) o 20 de maio de 1947, é unha filósofa política, intelectual pública e feminista estadounidense. Exerceu como profesora de ciencias políticas e sociais. Na actualidade é profesora de filosofía en The New School en Nova York. É ampliamente coñecida polas súas críticas e contribucións teóricas no ámbito da filosofía política, especialmente en cuestións de política da identidade, sobre o constructo de xusticia social e a teoría feminista.

Concepto de xusticia social
---------------------------

Fraser considera a xustiza social como un concepto complexo que comprende varias dimensións interrelacionadas: a distribución de recursos, o recoñecemento e a representación. En termos xerais, Fraser defende un enfoque neopragmático que permita unha análise democrática das institucións e dos movementos sociais. As súas contribucións teóricas baséanse na teoría feminista, a teoría crítica e o posestructuralismo.

Fraser argumenta que un gran número de movementos sociais nos anos 60 e 70 fixeron afirmacións relacionadas coa raza, o xénero, a orientación sexual e a etnia. Neste contexto, o enfoque en corrixir o non recoñecemento destas cuestións eclipsou a importancia dos problemas de mala distribución. O foco excesivo nas cuestións de identidade desviou a atención dos efectos do neoliberalismo, da acumulación de capital e da crecente desigualdade económica que caracteriza a moitas sociedades.

O posicionamiento feminista de Nancy Fraser
-------------------------------------------

Nun traballo recente, Fraser vai máis aló e relaciona o estreitamento do foco nas cuestións da identidade coa crecente brecha entre ricos e pobres, aludindo particularmente ao feminismo liberal, ao cal Fraser chama "servente (handmaiden) do capitalismo". Reflexionando sobre o libro *Lean In*, de Sheryl Sandberg, a autora explica que:

> 
> 
> Para min, o feminismo non é simplemente un asunto de poñer un puñado de mulleres individuais en postos de poder e privilexio dentro da actual xerarquía social. É ir máis aló e superar estas xerarquías. Isto require desafiar as fontes estruturais da dominación de xénero na sociedade capitalista, sobre todo, a institucionalización de supostamente dous tipos de traballo: por unha banda, aquela chamada traballo produtivo, historicamente asociado con homes e remunerado a través de salarios; polo outro lado, as actividades de coidar, habitualmente non remuneradas e aínda executadas principalmente por mulleres. Desde o meu punto de vista, esta división jerarquizada e generizada da produción e a reprodución é unha estrutura que define a sociedade capitalista e unha fonte profunda de asimetrías de xénero imbricada nela. Non pode haber emancipación da muller mentres estas estruturas se manteñan intactas.
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Nancy Fraser (14 de outubro de 2013). "How feminism became capitalism's handmaiden - and how to reclaim it". *The Guardian*.
2. ↑  Milagros Pérez Oliva (3 de agosto de 2014). "Si las élites no reaccionan, las cosas se pondrán muy feas". *El País* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q267536
* WorldCat
* VIAF: 110699555
* BIBSYS: 90380664
* BNF: 14402248f
* CANTIC: a11808883
* CiNii: DA03896206
* DeutscheBio: 124569846
* Dialnet: 555664
* Europeana: ID
* FAST: 247400
* GND: 124569846
* ICCU: LO1V018657
* IMDb: nm11165028
* ISNI: 0000 0001 2147 7084
* LCCN: n88263629
* LibraryThing: frasernancy-1
* NDL: 00904517
* NKC: mzk2005266341
* NLA: 35604419
* NTA: 074864068
* OL: OL541622A
* openMLOL: 347669
* PTBNP: 1758554
* SUDOC: 077477073

 |