**Araceli Sánchez Urquijo** nada en Sestao en 1920 e finada en Cabuérniga en 2010, foi a primeira muller en traballar como Enxeñeira de Camiños en España en 1957.

Traxectoria
-----------

Araceli Sánchez Urquijo foi unha dos nenos evacuados ao estranxeiro para salvalos dos perigos e as privacións da guerra mentres as tropas franquistas invadían as súas zonas de orixe. Estes nenos coñecidos como os Nenos de Rusia, foron acollidos e ben atendidos en Rusia, vivindo nas Casas de Nenos. Educóuselles maioritariamente en español e ensinóuselles a apreciar a cultura española, pero utilizando o método soviético. Algúns dos nenos foron animados a aprender a falar ruso, pero non todos o aprenderon. A presenza dos nenos foi vista pola Unión Soviética como unha forma de apoiar publicamente á futura república socialista española que esperaban que xurdise da Guerra Civil, coidando da seguinte xeración da súa elite política. 

Araceli Sánchez Urquijo instalouse nunha Casa de Nenos en Leningrado e quedou impresionada pola cantidade de xoguetes dispoñibles, pero aínda máis pola duración dos días debido á latitude setentrional da cidade. Posteriormente lembrou os seus primeiros anos en Rusia como os máis felices da súa vida. Co inicio da segunda guerra mundial pecháronse as casas para nenos, que foron trasladados a aloxamentos máis parecidos a barracóns e integráronse nas escolas soviéticas. A invasión do exército nazi puxo en perigo aos nenos españois, que sufriron dificultades e privacións extremas xunto á poboación soviética en xeral. Desde finais da década de 1930 pediuse a repatriación dos nenos á España franquista. Non se lles permitiu regresar a España, xa que as relacións diplomáticas entre ambos os países afundíronse coa guerra, a pesar de que o líder soviético José Stalin consideraba agora embarazosa a presenza dos nenos. Tras a segunda guerra mundial, a maioría dos Nenos de Rusia sobreviventes instaláronse en Moscova ou nos seus arredores. Araceli Sánchez Urquijo foi unha dos 23 españois (entre eles 5 mulleres) que formaron parte dos primeiros 45 enxeñeiros hidroeléctricos na Universidade de Moscova. 

Araceli Sánchez Urquijo licenciouse como enxeñeira civil en obras hidráulicas polo Instituto Enerxético de Moscova en 1949. Comezou a exercer como enxeñeira en Uzbekistán. Durante cinco anos traballou en Asia Central construíndo centrais hidroeléctricas e liñas eléctricas. Houbo un acordo para recoñecer os títulos soviéticos dos Nenos de Rusia exiliados durante a Guerra Civil Española. A finais de 1956, Araceli Sánchez Urquijo regresou a España. En 1957 comezou a traballar na empresa Isodel de Madrid, onde traballou ata a súa xubilación en 1987.

Notas
-----

1. ↑  La presencia de la mujer en Ingeniería Civil en cifras Revista de Obras Públicas Arquivado 07 de marzo de 2019 en Wayback Machine. Consulta 6 de marzo de 2019
2. 1 2  "Tras la pista de Araceli Sánchez Urquijo". *not only bridges*. Consultado o 2021-12-08.
3. 1 2  Castillo Rodríguez, Susana. "Memoria, educación e historia: el caso de los niños españoles evacuados a la Unión Soviética durante la Guerra Civil española." (2000).
4. 1 2 3  Qualls, Karl D. (2020). *Stalin's Ninos: Educating Spanish Civil War Refugee Children in the Soviet Union, 1937?1951* (en inglés). University of Toronto Press. ISBN 978-1-4875-2275-9.
5. ↑  Honeck, Mischa; Marten, James (2019-02-21). *War and Childhood in the Era of the Two World Wars* (en inglés). Cambridge University Press. ISBN 978-1-108-62576-0.
6. ↑   El ingeniero Sánchez: mujer y comunista Hemeroteca de El País Consulta 6 de marzo de 2019