recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Félix Malloum**, nado en Fort Archambault, hoxe Sarh, o 10 de setembro de 1932 e finado en París o 12 de xuño de 2009, foi un político do Chad, presidente do seu país entre 1975 e 1979.

Traxectoria
-----------

Serviu como oficial do exército chadiano e como membro do Partido Progresista Chadiano (PPT). Logo converteuse en xefe do Estado Maior co rango de coronel. Foi encarcerado polo presidente François Tombalbaye, pero foi liberado tras o exitoso golpe de estado do 13 de abril de 1975. Desde ese momento serviu como presidente á vez que primeiro ministro do Chad até o 29 de agosto de 1978, cando Hissène Haberei foi nomeado primeiro ministro para integrar aos rebeldes armados norteños ao goberno. Con todo, foi en balde, e Malloum renunciou á presidencia o 23 de marzo de 1979.

Malloum retirouse da política e instalouse en Nixeria. Retornou á capital chadiana, Xamena, o 31 de maio de 2002, tras 23 anos no exilio.

Logo, morreu no ano 2009.

Notas
-----

1. ↑  "Décès de l’ex-président Félix Malloum". Le Jeune Afrique. 12 de xuño de 2009. Consultado o 1 de setembro de 2016.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**François Tombalbaye** |  **Presidente do Chad** 1975 - 1979 | Sucesor:**Goukouni Oueddei** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q365169
* WorldCat
* VIAF: 21041804
* GND: 1284341844
* ISNI: 0000 0000 2638 1316
* LCCN: n82228474
* Munzinger: 00000014262

 |
O **Exército Vermello Xaponés** (日本赤軍, *Nihon Sekigun*?) foi un grupo armado fundado no Xapón en 1971 por Fusako Shigenobu. O grupo, formado a partir de elementos da extrema esquerda xaponesa, contou aproximadamente con entre douscentos e trescentos integrantes, e o 10% chegou a operar fóra das fronteiras xaponesas. A pesar do seu reducido tamaño, alcanzou especial notoriedade internacional durante os anos setenta, cometendo distintas accións espectaculares, como o asalto ao aeroporto de Tel Aviv no que 26 persoas (incluídos dous integrantes deste grupo) acabaron mortos baixo o fogo de metralladoras e explosións de granadas de man. Está sinalado como o primeiro grupo que cometeu accións para outros grupos de Occidente, como secuestros de embaixadas, chancelarías, barcos ou avións.

Despois da detención de Kōzō Okamoto, o líder deste grupo, o Exército Vermello Xaponés diminuíu as súas actividades, até que cesaron por completo a finais da década de 1980, despois de estourar un coche bomba nunhas instalacións militares estadounidenses en Nápoles.

Hai constancias e especulacións de que realizou ou realizaría atentados xunto a distintos grupos terroristas, por exemplo, a Fronte Popular para a Liberación de Palestina, Setembro Negro, Brigadas Vermellas, Baader Meinhof, Al Fatah, Exército Corso, IRA, ETA, Iparretarrak e Hamás.

Tiña como obxectivos políticos a revolución proletaria no Xapón, o derrocamento do Goberno do Xapón, acabar coa monarquía da familia imperial xaponesa e consolidar unha revolución mundial.

Notas
-----

1. 1 2 3  *Diccionario de terrorismo*, páxina 37
2. 1 2 3 4 5  Condenada a 20 años la fundadora del Ejército Rojo Japonésa. *El País*, 23 de febreiro de 2006. Consultado o 15 de novembro de 2013.
3. 1 2 3  *Terroristas*, páxinas 174 e 175.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Baeza L. Álvaro (1997). ABL PRESS ABL S.L, ed. *Terroristas*. Madrid. ISBN 8488485298.
* Sanoja Hernández, Jesús (2002). El Nacional, ed. *Diccionario de terrorismo*. Caracas. ISBN 980388008X.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q333954
* WorldCat
* VIAF: 155219646
* EBID: ID
* LCCN: nr94030951
* NDL: 00334577

 |
***Gomorra*** é un libro de xornalismo de investigación escrito por Roberto Saviano e publicado en 2006, o cal documenta a infiltración de Saviano en varias das áreas de negocio controladas ou afectadas pola Camorra.

Sinopse
-------

O libro descrube as particularidades dos negocios clandestinos da Camorra, a poderosa organización mafiosa de Nápoles. Neste libro, Saviano emprega a prosa e o estilo xornalístico para narrar a historia da Camorra, expoñendo o seu territorio e as súas conexións comerciais.

Acollida
--------

*Gomorra* gañou numerosos premios literarios. En xaneiro de 2009, o número de copias vendidas en Italia superou os 2 000 000.

Notas
-----

1. ↑  Premio Viareggio-Repaci á mellor novela debut, Premio Giancarlo Siani, Premio Dedalus, Premio "Lo Straniero", Premio Letterario Edoardo Kihlgren á mellor novela debut, Premio Tropea, Premio Vittorini ao compromiso cívico e premio literario Guido Dorso

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q50857
* WorldCat
* VIAF: 203787216

 |
**Francisca Elizabeth Méndez Escobar**, nada en Cidade de México o 10 de xullo de 1963, é unha diplomática e politicóloga mexicana que, desde xaneiro de 2017, é a titular da Embaixada de México nos Emiratos Árabes Unidos e é embaixadora de carreira desde abril de 2017.

Traxectoria
-----------

É licenciada en Ciencias Políticas e Administración Pública pola Universidade Nacional Autónoma de México (UNAM) e conta con dúas mestrías, unha en Estudos Latinoamericanos pola UNAM, e outra en Dereito e Economía das Comunidades Europeas pola Universidade Estatal de Milán. Así mesmo, a embaixadora Méndez cursou diplomados en materias como política internacional e diplomacia pública. 

Ingresou no Servizo Exterior Mexicano o 1 de abril de 1991. Desde entón, desempeñou distintos postos na Asesoría de Asuntos Políticos e do Caribe, na Dirección Xeral para as Nacións Unidas e na Dirección Xeral para Temas Globais. 

Máis adiante traballou como directora xeral para Organismos e Mecanismos Rexionais Americanos, cargo polo cal traballou como Coordinadora Nacional de México na Alianza do Pacífico, o Cume Iberoamericano e a Comunidade de Estados de América Latina e o Caribe. Tamén estivo adscrita directamente na Subsecretaria para América Latina e o Caribe como Asesora Especial para asuntos empresariais e educativos. 

A embaixadora Méndez foi Cónsul Adscrita no Consulado Xeral en Milán e no Consulado Xeral en Barcelona, do cal estivo encargada durante ano e medio. Tamén foi Xefa de Chancelería nas embaixadas en Romanía, Costa Rica, Bélxica e España, e traballou como Encargada de Negocios *ad interim* por oito meses; e en Bélxica e a Misión de México ante a Unión Europea.

Notas
-----

1. ↑  "Embajada de México en Emiratos Árabes Unidos" (en castelán). Consultado o 8 de novembro de 2018.
2. ↑  Secretaría de Relaciones Exteriores (ed.). "The Mexican Government Strengthens Its Diplomatic Service" (en castelán). Consultado o 8 de novembro de 2018.
3. ↑  "Embajada de México en los Emiratos Árabes Unidos" (en castelán). Consultado o 8 de novembro de 2018.
4. ↑  Secretaría de Medio Ambiente y Recursos Naturales (ed.). "México, con gran potencial para aprovechar los residuos sólidos: Guerra Abud" (en castelán). Consultado o 8 de novembro de 2018.
5. ↑  "Comisiones Unidas De Relaciones Exteriores Elaciones Exteriores, Asia Pacífico" (PDF).
**Jay Adams**, nado o 3 de febreiro de 1961 no barrio de Venice (na cidade dos Ánxeles) e finado o 14 de agosto de 2014 en Puerto Escondido (México), foi un skater estadounidense, máis coñecido por ser un dos membros orixinais do equipo de skate Z-Boys. Está considerado como un dos skaters máis influentes de tódolos tempos. Xunto cos seus amigos Tony Alva e Stacy Peralta, Adams supuxo as bases da forma en que é o skate hoxe.

No filme documental *Dogtown and Z-Boys* nárrase a historia dos Z-Boys e a súa influencia na cultura da patinaxe. No 2005, Adams e o resto dos Z-Boys foron novamente obxecto da gravación dun filme sobre as súas vidas chamado *Lords of Dogtown*. Neste último, o propio Adams participou na rodaxe facendo un *cameo*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Fotografías de Jay Adams *(en inglés)*
* Z-Boys.net *(en inglés)*
* Dogtown and Z-Boys *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1350706
* WorldCat
* VIAF: 171149068560365730007
* Discogs: 3339241
* IMDb: nm1121508
* LCCN: no2017035641
* TMDb: 29900
* WikiTree: Adams-54687

 |
**Francisco Gerardo Varela Buela**, nado en Forcarei o 17 de agosto de 1890 e finado en Cerdedo o 4 de outubro de 1981, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Varela Paz e de Encarnación Buela, e irmán de José Varela Buela. Estudou Maxisterio e recibiu o título de mestre superior en 1913. Foi mestre en Albeos (Crecente), Oia (1917), O Barco de Valdeorras, e dende 1924 en Cerdedo. Foi alcalde de Cerdedo na ditadura de Primo de Rivera (1924-1926). Durante a República, foi secretario do xulgado municipal, asesor técnico da secretaría do Concello de Cerdedo e traballou para erradicar o analfabetismo en Cerdedo. Pertenceu á Agupación Socialista de Cerdedo, da que foi elixido vicepresidente da directiva en xaneiro de 1935. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 colaborou na organización da resistencia antifranquista. Foi detido en Cerdedo, preso en Pontevedra (na prisión da Normal) e despois no campo de concentración da Illa de San Simón. Foi xulgado por rebelión, depurado do seu cargo e condenado a cadea perpetua. Estivo no penal de Burgos e despois redimiu a súa condena nun batallón disciplinario nas minas de volframio de Fontao (Silleda). Saíu en liberdade provisional en 1944 e abriu unha academia en Cerdedo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Cerdedo** 1924-1926 | Sucesor:**?** |

Vida persoal
------------

Casou en Crecente con Dolores Caballero Méndez e foi pai de Manuel, María, Oliva e Francisco Varela Caballero.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 5-2-1935, p. 13.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira, Dionisio (2006). *A II República e a represión franquista no concello de Cerdedo* (PDF). Cerdedo: Asociación Verbo Xido. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 24/12/2018. Consultado o 27/12/2019.
* Solla, Calros (2017). *Así aprenderán a non ter ideas. Agrarismo, caciquismo e República en Cerdedo*. Morgante.

### Ligazóns externas

* Francisco Varela Buela: A derradeira lección do mestre

* Lembranza do mestre Francisco Varela Buela (I)
* 

* Francisco Varela Buela na páxina web *Nomes e Voces*.
A **goslarita** é a forma mineral do sulfato de zinc heptahidratado (**ZnSO4 · 7H2O**).
Descrito por primeira vez en 1847 nas minas de Rammelsberg, debe o seu nome á localidade de Goslar, situada aos pés do macizo de Harz (Alemaña).
**Galizinita** ou **gallicinita** son outros nomes que recibe este mineral.

Propiedades
-----------

A goslarita é un mineral incoloro ou de cor esbrancuxada que cristaliza no sistema ortorrómbico.
É soluble en auga e deshidrátase ao aire libre, polo que debe ser conservada nun recipiente cerrado ou en plástico.
Ten un sabor adstrinxente. É un mineral diagmanético.

En materiais artificiais existe unha serie completa entre goslarita e epsomita (MgSO4 · 7H2O).
No medio natural parece existir só unha substitución limitada de zinc por magnesio.

Morfoloxía
----------

Aparece en forma de estalactitas, costras, ou tamén constituíndo agregados pulverulentos, granulosos ou fibrosos.

Depósitos
---------

Son bastante escasos.
É un mineral secundario formado pola oxidación de minerais primarios de zinc en antigas minas de blenda.
Ademais de diversos depósitos situados en Alemaña, cabe sinalar os existentes na antiga Checoslovaquia, Francia, España —na mina Almagrera (Huelva)—, Perú —Cerro de Pasco— e Bolivia.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de minerais

### Ligazóns externas

* Goslarite (Mindat.org) *(en inglés)*
* Goslarite Mineral Data (Webmineral) *(en inglés)*
* Handbook of Mineralogy Arquivado 04 de agosto de 2012 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2706284
* GEC: 0112543

 |
**Jaycee Don Carroll**, nado en Laramie, Wyoming, o 16 de abril de 1983, é un xogador de baloncesto estadounidense, que ocupa a posición de escolta. Dende o ano 2011 xoga no Real Madrid da Liga ACB.

Traxectoria
-----------

Despois de xogar na Universidade Estatal de Utah, non foi elixido no draft da NBA, de xeito que viaxou a Europa e asinou un contrato co Teramo Basket italiano, equipo no que botou un ano. Ó ano seguinte asinou co CB Gran Canaria da liga ACB. Durante os dous anos que defendeu as cores do equipo canario, foi o máximo anotador da liga, polo cal foi incluído no quinteto ideal da ACB en 2011, na posición de escolta.

No verán dese mesmo ano asinou un novo contrato co Real Madrid, o seu actual equipo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do xogador en Lega Basket Serie A *(en italiano)*
* Ficha do xogador en Liga ACB *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q583904
* ACB: 20202115
* Euroleague: 001960
* FIBA: 73138

 |
**Francisco José Villar García-Moreno** nado en Madrid o 25 de febreiro de 1948 e finado na mesma cidade o 26 de outubro de 2011, foi un médico e político galego do Partido Popular.

Traxectoria
-----------

Nado en Madrid, toda a súa familia se trasladou sendo el novo a Vigo, e foi en Galicia onde estudou e onde desenvolveu a maior parte da súa carreira profesional. Afeccionado ao atletismo cando mozo, licenciouse en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, traballou inicialmente como cirurxián en Soria, ata que puido trasladarse a Galicia, primeiro a Lugo e posteriormente a Pontevedra.

Amigo persoal de Mariano Rajoy, sendo conselleiro de Sanidade da Xunta de Galicia Manuel Montero Gómez foi nomeado delegado provincial en Pontevedra (1990), e en 1991, xa no equipo de Xosé Manuel Romay Beccaría, director xeral do Sergas. Estivo á fronte do Sergas durante cinco anos, ata que en 1996 pasou a ser secretario de Estado de Administracións Públicas do ministerio de Administracións Públicas, o primeiro dun goberno do Partido Popular, e ás ordes precisamente de Mariano Rajoy. Durante ese período de goberno do Partido Popular en España percorreu distintos cargos en postos de confianza dependentes de Mariano Rajoy. En 1999 pasou a ser secretario de Estado para o Deporte e en 2000 xefe de gabinete de Rajoy no ministerio de Presidencia, en 2001 de Interior e en 2002 de ministerio de Presidencia de novo. Ese ano nomeouno Rajoy coordinador operativo da xestión da catástrofe do Prestige. Durante esa época traslada tamén a súa praza ao Hospital Clínico de Madrid.

Logo de ser nomeado candidato Mariano Rajoy á presidencia do goberno, deixou os cargos institucionais e ocupouse do traballo de ser o xefe de gabinete persoal de Rajoy. Presentouse como candidato a deputado pola circunscrición de Madrid e resultou elixido, se ben o Partido Popular pasou á oposición nesas eleccións. Continuou como xefe de gabinete de Rajoy ata as eleccións de 2008, nas que resultou reelixido deputado por Madrid, pero onde permaneceu na oposición. Dende aquela foi voceiro adxunto do Partido Popular no Congreso. Enfermo de cancro, foi incluído nas listas populares ás eleccións de 2011, pero faleceu un mes antes de que se celebrasen os comicios.

Galardóns
---------

* Medalla de Ouro ao Mérito Deportivo (2002).

Notas
-----

1. ↑  "Fallece el diputado Francisco Villar, estrecho colaborador de Rajoy". *Público* (en castelán). 26 de outubro de 2011.
2. ↑  "Falleció Francisco Villar, ex secretario de Estado". *As* (en castelán). 26 de outubro de 2011.
3. ↑  "Francisco Villar, un cirujano gran aficionado al deporte, muy próximo a Rajoy". *El Correo* (en castelán). EFE. 26 de outubro de 2011. Arquivado dende o orixinal o 30 de xuño de 2012. Consultado o 27 de outubro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha persoal na web do Congreso dos Deputados
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Gota.
Unha reprodución do sistema de tortura coñecido como gota chinesa no Memorial Berlín Hohenschönhausen.
A **gota chinesa** ou **tortura da gota de auga** é un método de tortura psicolóxica. Non debe ser confundida coa bota malaia, outro método de tortura que pola súa homofonía ás veces se confunde incorrectamente como "gota malaia".

Descrición
----------

Consistía en inmobilizar un reo en decúbito supino —tombado boca arriba—, de modo que caese sobre a súa fronte unha gota de auga fría cada cinco segundos. Despois dalgunhas horas, o goteo continuo provocaba dano físico na súa pel, similar ao que sofren as xemas dos dedos despois dun baño de inmersión.

Pero a verdadeira tortura para a vítima era a tolemia que lle provocaría o non poder durmir, debido á constante interrupción das gotas, nin tampouco poder beber esa auga cando a sede atacase, co cal aos poucos días sobreviña a morte por paro cardíaco.

É por ese motivo que se lle coñece tamén como tortura chinesa.

Notas
-----

1. ↑  Campos & Alcaraz Varó 2008, p. 194.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Campos, Miguel Ángel; Alcaraz Varó, Enrique (2008). *Diccionario de términos de derechos humanos* (en castelán) (1.ª ed.). Barcelona: Ariel. ISBN 9788434418332. OCLC 970521403.

### Outros artigos

* Tortura por auga
**Francisco Antonio Sánchez García**, coñecido como **Antón de Pepiño**, nado en Modillós (Curtis) o 18 de xaneiro de 1874 e finado en Santiago de Compostela o 1 de xaneiro de 1939, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Primeiro dos sete fillos de Antonio Sánchez Gómez e Antonia García Murujosa. Emigrou a Arxentina onde fixo fortuna e adquiriu formación. En Buenos Aires relacionouse cos intelectuais dos centros galegos, foi un dos fundadores de *Caras y Caretas* e colaborou en *La Nación*, *La Prensa* e *Nova Galicia*. O 11 de novembro de 1905 foi nomeado académico correspondente da Real Academia Galega. Regresou a Galicia e mercou as terras que estaban á venda en Teixeiro. Casou con Enriqueta García e instaláronse en Teixeiro. Foi correspondente de *El Eco de Galicia*, colaborou en *El Ideal Gallego* e na prensa española: *El Debate*, *La Nación* e *ABC*. Cando medraron as fillas trasladáronse a vivir a Santiago de Compostela para que puideran estudar carreiras universitarias. En Compostela relacionouse con Otero Pedrayo, Vicente Risco, Filgueira Valverde e Álvaro Cunqueiro. Colaborou en *El Compostelano* e en 1925 foi nomeado director de *Diario de Galicia*. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 afiliouse a Falange Española Tradicionalista y de las JONS e continuou coas súas colaboracións en *El Compostelano* agora centradas na promoción da Falange.

Obras
-----

* *Obra escollida*, 2005, Fundación Horrêum Fundazioa.
* *Obra escogida*, 2007, Fundación Horrêum Fundazioa.

Recoñecementos
--------------



Letreiros das dúas rúas de Antón de Pepiño en Teixeiro.
Casa de Antón de Pepiño en Teixeiro.
O 11 de novembro de 2005 foi nomeado fillo predilecto do concello de Curtis. Recibe o seu nome, en Teixeiro, a biblioteca pública municipal e dúas rúas onde estaba a súa casa.

Vida persoal
------------

Casou con Enriqueta García Rego o 24 de novembro de 1910, e tivo seis fillas e un fillo.

Notas
-----

1. ↑  *El Compostelano*, 2-1-1939, p. 2.
2. ↑  "Caixa Galicia e o concello de Curtis presentan unha escolma inédita do escritor Antón de Pepiño". *Europa Press*. 13-2-2006.
3. ↑  "Resólvese a integración da Biblioteca Pública Municipal Antón de Pepiño de Curtis na Rede de bibliotecas de Galicia". *Cultura de Galicia*. 25 de abril de 2018.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Delgado Corral, Concepción (2003). "Un prolífico e descoñecido poeta galego: Francisco Antonio Sánchez García, "Antón de Pepiño"" (PDF). *Anuario Brigantino* (26): 481–491.

* Vázquez Rouco, Sergio (2002). *Santa Eulalia de Curtis: Cuna de San Pedro de Mezonzo. Coto - Monasterio - Parroquia* (en castelán). Teixeiro. pp. 193–203.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q81819855
* WorldCat
* VIAF: 169933430
* BNE: XX4614121

 |
**Francisco Varela Garrido**, coñecido como **Pancho Varela**, nado en Cerdedo o 2 de abril de 1898 e finado en Pontevedra o 27 de xullo de 1937, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Gerardo Varela Figueroa, que foi alcalde do Concello de Cerdedo na Restauración, e Peregrina Garrido. Cursou estudos de Maxisterio, e dedicouse á profesión de comercial (comisionista) no negocio de seu pai. Foi secretario da primeira directiva do Cerdedo Fútbol Club (1926). Foi membro da Sociedade de Agricultores de Cerdedo e correspondente de *El Pueblo Gallego* e *El País*. Militou primeiro no PSOE e despois en Izquierda Republicana. Foi xuíz municipal de Cerdedo (1931-1933) e secretario interino do Concello. Con motivo da folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido o 8 de outubro con Sabino Bugallo Valiñas, Carlos González Estévez e José Torres Paz. Tras pasaren dous meses en prisión, foron postos en liberdade o 14 de decembro. Foi candidato a compromisario para as eleccións do presidente da República en abril de 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado delegado gobernativo en Cerdedo e esixiu á Garda Civil que se puxese do lado da legalidade. Co triunfo da sublevación fuxiu ao Monte do Seixo e despois ao Carballiño, para chegar a Monleras (Salamanca), onde se refuxiou coa complicidade do seu sobriño o contratista de obras e falanxista Ramón Cachafeiro Varela. Delatado polo boticario, foi detido en Monleras o 2 de setembro de 1936. Estivo preso na Escola Normal de Pontevedra e na illa de San Simón. Xulgado en Pontevedra por rebelión en consello de guerra o 16 de abril de 1937, foi condenado a morte e executado o 27 de xullo de 1937.

Vida persoal
------------

Foi parella de Mercedes Cadavid Sánchez coa que tivo dous fillos, Francisco e Olga. Casou con Teresa Sanmartín Lois en 1930, coa que tivo tres fillas.

Notas
-----

1. ↑  Carta a Moscú dende Cerdedo.
2. ↑  "Cumplimiento de Sentencia". *El Diario de Pontevedra*. 27/07/1939. p. 2. Consultado o 19/06/2023.
3. ↑  "Noticias". *El Compostelano*. 28/07/1937. Consultado o 19/06/2023.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira, Dionisio (2006). *A II República e a represión franquista no concello de Cerdedo* (PDF). Cerdedo: Asociación Verbo Xido. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 24/12/2018. Consultado o 27/12/2019.
* Salgado, Fernando (2018). *1306/36*. Pontevedra: autor-editor. ISBN 978-84-940825-3-5.
* Solla, Calros (2017). *Así aprenderán a non ter ideas. Agrarismo, caciquismo e República en Cerdedo*. Morgante.

### Ligazóns externas

* Francisco Varela Garrido
* Lembranza de Francisco Varela Garrido "Pancho"
* 

* Francisco Varela Garrido na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24013656
* WorldCat
* VIAF: 2843156012377849700006

 |
A **filosofía política** é unha disciplina filosófica que se encarga do estudo dos fins que deben seguir as comunidades políticas. Entendemos por comunidade política un conxunto de axentes que interactúan entre si. Nesta interacción poden xurdir conflitos de intereses entre os fins dos diferentes individuos, así como entre estes e aqueles que son positivos para a comunidade política en xeral. A filosofía política encargáse así de determinar cales destes fins son lexítimos, e os medios máis eficientes para chegar a eles.

Polo tanto, tratará temas tales como a liberdade, a xustiza, a propiedade, os dereitos, e a lexitimidade da autoridade para exercer o seu poder: que fai a un goberno lexítimo, que dereitos e liberdades debemos protexer e por que, ou que deberes asumen os cidadáns fronte ao Estado, entre outros.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q179805
* BNCF: 7957
* BNF: 11933106j
* EBID: ID
* GND: 4076226-9
* JSTOR: political-philosophy
* LCCN: sh88004669
* MAG: 79841651
* NDL: 00902604

 |
**Gertrude Franklin Horn Atherton**, de solteira Gertrude Franklin Horn, nada en San Francisco o 30 de outubro de 1857 e finada o 14 de xuño de 1948 na mesma cidade, foi unha escritora norteamericana.

Traxectoria
-----------

Naceu e viviu en California toda a súa vida, casou con George Atherton cando só tiña 19 anos e con el tivo dous fillos. Ao seu home disgustáballe que escribise, e a publicación en folletín da súa primeira novela, *The Randolphs of Redwoods* (1882), aínda que ía sen sinatura, escandalizou a toda a familia.

Logo da morte do seu home en 1887, comezou a súa verdadeira carreira de escritora, escribiu 60 libros e numerosos artigos, a súa primeira novela con sinatura publicouna en 1888, *What Dreams May Come*, aínda que baixo o pseudónimo de **Frank Lin**.

As súas novelas amosan heroínas cunha vida moi independente, sen dúbida unha reacción á súa vida de casada. As súas novelas máis coñecidas son *The Californians* (1898) *The Splendid*, *Idle Forties* (1902), *The Conqueror* (1902) e *Black Oxen* (1923).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Obras de Gertrude Atherton no proxecto Gutenberg

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q137679
* WorldCat
* VIAF: 59884609
* BNB: ID
* BNE: XX1574161
* BNF: 127300337
* DeutscheBio: 119000210
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 49327
* FemBio: 1403
* GND: 119000210
* Gutenberg: 263
* ICCU: SBLV277415
* IMDb: nm0040457
* ISNI: 0000 0001 2211 5245
* LCCN: n80010153
* LibriVox: 3229
* NKC: jn20000600477
* NNDB: 000048466
* NTA: 074340816
* OBP: ID
* OL: OL2688089A
* openMLOL: 23872
* SELIBR: 302337
* SNAC: w6571ng9
* SUDOC: 060368039
* TESF: atherton\_gertrude
* TMDb: 1364204
* WomenWriters: ID

 |
**Filmoloxía feminista** ou **teoría de cinema feminista** é a teoría crítica de cinema derivada das políticas e teoría feministas. As feministas teñen moitas abordaxes para análise do cinema, sobre os elementos dos filmes estudados e os seus fundamentos teóricos.

Historia
--------

O desenvolvemento da filmoloxía feminista foi influenciado pola segunda onda do feminismo e o desenvolvemento de estudos sobre as mulleres nos anos 60 e 70. Estudosas feministas comezaron a tomar recoller as novas teorías decorrentes destes movementos para a análise do cinema. Tentativas iniciais nos Estados Unidos no inicio da década de 1970 estaban, en xeral, baseadas na teoría sociolóxica e incidiron sobre a función das personaxes femininas, en particular, as narrativas e xéneros dos filmes, e estereotipos como un reflexo da visión da sociedade sobre as mulleres. Obras como a de Marjorie Rosen, *Popcorn Venus: Women, Movies, and the American Dream* (1973) e *From Reverence to Rape: The Treatment of Women in Movies de Molly Haskell* (1974) analizan como as mulleres son retratadas nos filmes, relacionando co contexto histórico máis longo, os estereotipos representados, na medida en que as mulleres eran presentados como activas ou pasivas, e a cantidade tempo de roupa que levaban.

Notas
-----

1. ↑  Erens, Patricia.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Sue Thornham (ed.), *Feminist Film Theory. A Reader*, Edinburgh University Press 1999
* *Multiple Voices in Feminist Film Criticism*, edited by Diane Carson, Janice R. Welsch, Linda Dittmar, University of Minnesota Press 1994
* Kjell R. Soleim (ed.), *Fatal Women*. Journal of the Center for Women's and Gender Research, Bergen Univ. Vol. 11: 115–128, 1999.
* Bracha L. Ettinger (1999), "Matrixial Gaze and Screen: Other than Phallic and Beyond the Late Lacan." In: Laura Doyle (ed.) *Bodies of Resistance*. Evanston, Illinois: Northwestern University Press, 2001.
* Beyond the Gaze: Recent Approaches to Film Feminisms. *Signs* Vol. 30, no. 1 (Autumn 2004).
* Griselda Pollock, *Differencing the Canon*. Routledge, Londres e N.Y. 1999.
* Griselda Pollock (ed.), *Psychoanalysis and the Image*. Oxford: Blackwell, 2006.
* Raberger, Ursula: New Queer Oz: Feministische Filmtheorie und weibliche Homosexualiät in zwei Filmen von Samantha Lang. VDM Verlag Dr. Müller: 2009, 128 p. *(en alemán)*

* Portal:Cine
* Portal:Feminismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2265123
* JSTOR: feminist-film-theory
* MAG: 2778222686

 |
Facultade de Filoloxía da Universidade de Santiago de Compostela
A **filoloxía galega** é a rama da filoloxía que se ocupa do estudo da lingua galega. Esta titulación fornece un ensino literario e lingüístico relacionada co contexto galego. Impártese en Galiza (Na Universidades da Coruña, de Santiago de Compostela e de Vigo). Ademais existe oferta de lingua galega, minors e graos de estudos galegos en universidades de ámbito estatal e internacional. Está moi relacionada coa filoloxía portuguesa.

Ensino en Galiza
----------------

Ata a década dos anos 1980, os estudos de filoloxía galega adscribíanse coma unha sección de Filoloxía hispánica chamada *especialidade en Filoloxía galego-portuguesa*, pero logo foron segregados coma unha carreira á parte. Na actualidade a filoloxía galega estúdase nos campus de Santiago, A Coruña e Vigo. No ensino universitario galego, as filoloxías estaban centradas tradicionalmente na Universidade e Campus de Santiago de Compostela, se ben coa segregación das universidades coruñesa e viguesa puxéronse en funcionamento centros e facultades en varios campus.

A distribución das diferentes Filoloxías nos Campus galegos é a seguinte:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Universidade de Santiago de Compostela | Campus de Santiago | Filoloxías galega, hispánica, inglesa, francesa, italiana, alemá, portuguesa, románica, italiana e clásica |
| Campus de Lugo | Filoloxía hispánica |
| Universidade da Coruña | Campus da Coruña | Filoloxía galega, hispánica e inglesa |
| Campus de Ferrol | non hai filoloxías |
| Universidade de Vigo | Campus de Vigo | Filoloxía galega, hispánica, inglesa (e Tradución e interpretación) |
| Campus de Pontevedra | non hai filoloxías |
| Campus de Ourense | non hai filoloxías |

Notas
-----

1. ↑  "Filoloxías galega, hispánica, inglesa, francesa, italiana, alemá, portuguesa, románica, italiana e clásica". Arquivado dende o orixinal o 01 de marzo de 2005. Consultado o 14 de febreiro de 2017.
2. ↑  Lingua e Literaura Españolas
3. ↑  Filoloxía galega, hispánica e inglesa
4. ↑  Filoloxía galega, hispánica, inglesa (e Tradución e interpretación)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Filoloxía catalá
Casa natal de Fröbel.
**Friedrich Wilhelm August Fröbel**, nado en Oberweissbach (Turinxia) o 21 de abril de 1782 e finado en Marientha o 21 de xuño de 1852, foi un pedagogo alemán. Foi o creador da educación preescolar e do concepto de xardín de infancia. É coñecido como o "pedagogo do Romanticismo".

Traxectoria
-----------

Froebel pasou a infancia xunto ao seu pai e a súa pouco benévola madrasta. Ao cabo dunha estanza de cinco anos na casa dun tío, empezou aos quince a traballar cun inspector forestal e dedicouse, como autodidacta e de xeito desordeado, ao cultivo de varias ciencias: cartografía, matemáticas, botánica, arquitectura, contabilidade e agrimensura.

Descubriu a súa vocación polo maxisterio en 1805, nunha escola secundaria de Frankfurt onde se decatou das novidosas ideas pedagóxicas de Pestalozzi. Máis tarde traballou con el en Suíza, onde desenvolveu a súa teoría educativa. Dende 1806 Fröbel foi o mestre e preceptor dos tres fillos dunha familia nobre de Frankfurt.

Creou o termo «xardín de infancia» (en alemán, *Kindergarten*), centrando a súa actividade en animar o crecemento mental natural dos pequenos a través da actividade e o xogo. Para isto, creou material didáctico específico para nenos, ós que chamou "dones", e se preocupou da formación das nais, convencido da grande importancia destas no crecemento dos suxeitos. O neno é considerado o principal protagonista da súa propia educación. Estableceu o seu primeiro xardín en Bad Blankenburg en 1837. Pretendía que nestes xardíns de infancia o neno:

* xogase ó aire libre en contacto permanente coa natureza.
* rexeitase todo tipo de coacción e autoritarismo por parte do educador.
* busque unha educación integral entre a da escola e a familia.

Cando xa publicara sete libros, en 1826 resumiu as súas ideas no libro *Die erziehenden Familien*.

Legado
------

* Frank Lloyd Wright declarou estar influenciado por Fröbel.
* En Pontevedra hai un colexio de ensino primario que leva o seu nome.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q76679
* WorldCat
* VIAF: 45094018
* BAV: ADV10115824
* BNE: XX933842
* BNF: 12515558d
* BRE: 4723006
* BVMC: 14533
* CANTIC: a10087850
* CERL: cnp01331352
* DeutscheBio: 11853629X
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 8955
* GEC: 0028330
* GND: 11853629X
* Gutenberg: 6706
* HDS: 024733
* ICCU: SBLV229045
* ISNI: 0000 0001 2101 0281
* LCCN: n50027096
* NDL: 00440257
* NKC: jn19990002467
* NLA: 35485294
* NLG: 124305
* NTA: 069661111
* OBP: ID
* OL: OL208357A
* openMLOL: 110415
* PTBNP: 181562
* SELIBR: 187646
* SNAC: w6t442j5
* SUDOC: 030902614
* Treccani: friedrich-wilhelm-august-frobel
* ULAN: 500209863

 |
***In flagranti delicto*** é unha locución latina propia da linguaxe xurídica que significa "no momento de cometer un delito". Indícase con esta expresión que se sorprendeu a alguén no momento de cometer un acto que debe ser castigado, unha acción punible. Tamén se emprega a tradución directa en flagrante (delito)" e a adaptación formal **en flagrante**. Hai na lingua galega varias expresións populares equivalentes á locución latina, como "coller a un nas patacas", "coller a un coas mans no allo" ou "pillar a un na figueira". A locución *in fraganti* co mesmo significado vén recollida nalgúns dicionarios pero é unha forma propia do castelán.

Notas
-----

1. ↑  López Díaz, Xosé "delito"*Dicionario galego-latino* CRPIH 2010, p. 338
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *flagrante*.
3. ↑  Definición de in fraganti\* no *Dicionario de Galego* de Ir Indo e a Xunta de Galicia.
4. ↑  Díez Losada, Fernando (2004) *La tribuna del idioma* Editorial Tecnológica de Costa Rica, p. 300

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q284378
* BNCF: 69548
* BNF: 122070296
* GND: 4440712-9
* LCCN: sh85048968
* MAG: 2780276135

 |
**Free** foi unha banda inglesa de blues-rock formada en Londres en 1968, e coñecida sobre todo polo seu tema "All Right Now". O grupo separouse en 1973 e o seu vocalista principal Paul Rodgers pasou a converterse no líder de Bad Company, xunto co batería Simon Kirke; o guitarrista Paul Kossoff formou Back Street Crawler e morreu dun paro cardíaco inducido por drogas en [1976]], cando tiña só 25 anos, e o baixista Andy Fraser formou Sharks.

O grupo fíxose famoso polas súas actuación e polas xiras continuas. Porén, os primeiros álbums de estudio non se venderon moi ben, ata o lanzamento de *Fire and Water* que contaba co éxito "All Right Now". A canción axudou a asegurarlles un lugar no Isle of Wight Festival de 1970, onde tocaron para 600.000 persoas.

A comezos dos anos 70 Free foi un dos grupos de blues-rock con máis vendas no Reino Unido; cando a banda se desfixo en 1973 levaban vendidos ao redor dos 20 millóns de discos en todo o mundo, e realizara máis de 700 concertos.

Discografía
-----------

* *Tons of Sobs* - 1969
* *Free* - 1969
* *Fire and Water* - 1970
* *Highway* - 1970
* *Free at Last* - 1972
* *Heartbreaker* - 1973

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45650
* WorldCat
* VIAF: 126811341
* AllMusic: mn0000193216
* Discogs: 141624
* Genius: Free
* GND: 5128964-7
* IMDb: nm2003916
* ISNI: 0000 0001 2248 2547
* LCCN: n91077208
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0029034
* Songkick: 302043
* SUDOC: 15836144X

 |
Tradición taurina en Sarria.
A **Feira Taurina de Sarria** é un evento que forma parte do programa dos festexos de San Xoán na localidade luguesa de Sarria. Nos anos 2008 e 2010 non se levou a cabo por razóns económicas, xa que o Concello de Sarria non destinou fondos para a celebración das corridas de touros.

Sarria é unha das localidades de Galicia cunha tradición taurina máis importante e antiga [], con Padrón, Noia, A Coruña e Pontevedra, pero tamén ten unha cantidade grande da súa poboación que é contraria a esta tradición.

A praza de touros portátil construíase cada ano na zona de Outarela, entre o centro de saúde e o hotel Alfonso IX, cunha capacidade para 4000 persoas. Nos derradeiros anos o festexo consistía nunha corrida cun novilleiro e dous toureiros, seguidos dunha solta de vaquillas. En 2009 un dos toureiros foi José Antonio Canales Rivera.

A celebración futura deste evento taurino en Sarria é moi dubidosa, debido a razóns económicas e de presións ecoloxistas, e a pesar do apoio das dúas peñas taurinas da localidade.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Vuelven los toros a Sarria-Lugo artigo publicado en www.pontevedrataurina.org en xuño do 2009 *(en castelán)*
* "Volvieron los toros a Sarria" artigo de *La Voz de Galicia* do 29 de xuño de 2009 *(en castelán)*
* "Jesulín toreará en Sarria si el Concello se compromete a respaldar la corrida" artigo de *La Voz de Galicia* do 13 de maio do 2010 *(en castelán)*
* "Queja gastronómica para pedir que haya toros en San Xoán" artigo de *La Voz de Galicia* do 29 de xuño de 2010 *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Festas con touros en Galicia |
| --- |
| Corridas | 

|  |  |
| --- | --- |
| Prazas de touros | 
* **Permanentes**: Pontevedra
* A Coruña
* **Portátiles**: Padrón
* Muíños

 |
| Desaparecidas | 
* Sarria
* Santiago de Compostela
* Noia
* A Coruña
* Ferrol
* Vigo
* Monforte de Lemos
* Vilagarcía de Arousa
* Viveiro
* Xinzo de Limia

 |

 |
| Outros artigos | 
* Manuel Luis Ríos Losada (toureiro)
* Alfonso Cela Vieito (toureiro)
* Peñas taurinas en Galicia
* Festa do Boi (Allariz)
* Chega de Bois (Muíños)

 |
Os peregrinos de Compostela, no retablo de Rothenburg ob der Tauber
**Friedrich Herlin** (nado ca. 1430 en Nördlingen, morto ca. 1500) foi un pintor alemán do final da Idade Media, ás veces é citado como **Fritz Herlin**.

Obra
----

Herlin exerceu a súa actividade especialmente en Rothenburg ob der Tauber, onde se pode admirar a súa obra mestra, o "retablo dos doce apóstolos", erguido sobre do altar maior da igrexa de St. Jakob (*Santiago*) (1466). Da súa autoría é tamén un retablo sobre a vida de Cristo e a Adoración dos Magos en Bopfingen (1472) e mais un tríptico no que se representa a Virxe Nai co Neno, san Lucas e santa Margarida, en Nördlingen (1488). Todas estas obras levan a súa sinatura.

Caracteres pictóricos
---------------------

Herlin móstrasenos na actualidade como o sucesor de Rogier van der Weyden, mais o seu estilo non chega a un modo de expresión totalmente persoal. Non temos certeza algunha de que Herlin traballase nos Países Baixos, mais probabelmente seguiu unha aprendizado semellante aos de Martin Schöngauer e Hans Holbein o Vello, que se formaron na escola de Der Weyden. O retabuo de Rothenburg mostra grupos e figuras, movementos e roupaxes que semellan copiados dos de Van der Weyden ou de discípulos de Hans Memling. A Virxe de 1488 presenta características que son inexplicábeis sen contactos con pintores contemporáneos da Suabia.

Herlin carece do xenio de Schöngauer, non ten a delicadeza dos discípulos de Quentin Metsys, mais sen dúbida contribuíu ao desenvolvemento da arte en Suabia.

Galería
-------

* Retablo dos doce apóstolos, Rothenburg ob der TauberRetablo dos doce apóstolos, Rothenburg ob der Tauber
* Retablo de Nördlingen: O doador Jakob Fuchsart e seus fillos Retablo de Nördlingen: O doador Jakob Fuchsart e seus fillos
* Retablo de Nördlingen: A esposa de Jakob Fuchsart e súas fillasRetablo de Nördlingen: A esposa de Jakob Fuchsart e súas fillas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q534024
* WorldCat
* VIAF: 269145547130896660005
* AGORHA: 134499
* BMT: 31322
* CERL: cnp00395145
* DeutscheBio: 118549650
* Europeana: ID
* FAST: 1823740
* GND: 118549650
* ISNI: 0000 0000 5084 1626
* LCCN: nb2002084194
* RKD: 37773
* SUDOC: 149555881
* ULAN: 500031327

 |
***In dubio pro reo*** é unha locución latina que significa literalmente "ante a dúbida, a favor do reo". Expresa o principio xurídico de que en caso de dúbida, por exemplo insuficiencia probatoria, favorecerase ao acusado ou ao imputado (reo). Este principio formaba parte da interpretación aristotélica da lei e a forma da lei romana: *Favorabiliores rei potius quam actores habentur*, que significa "a condición da parte demandada ha de ser favorecida en lugar da do demandante". Esta frase pertence a Xustiniano I (D.50.17.125) .

Ademais de ser un reforzo do principio de inocencia, a súa aplicación está relacionada co principio de legalidade. Sabemos que para xulgar a alguén asinándolle a pena, a súa conduta debeu estar penada por unha lei anterior aos feitos do proceso. En caso de que a pena posteriormente se agrave, se suavice ou se deroge, non debe aplicarse a lei vixente ao momento dos feitos do proceso, senón aquela máis favorable ao imputado. Se este xa foi condenado, a súa pena debe adecuarse á lexislación máis benigna, incluso se iso implica a súa liberación.

É un dos piares do Dereito penal moderno onde o fiscal ou o axente estatal equivalente debe probar a culpa do acusado e non este último a súa inocencia. 

In dubio pro reo

Notas
-----

1. ↑  Xustiniano I, D.50.17.125

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Recompilación de usos na prensa escrita

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1088449
* BNCF: 59885

 |
Cultivo dunha vide *in vitro*.
***In vitro*** é unha locución latina que significa literalmente "no vidro". Refírese a unha técnica para realizar un determinado experimento
nun tubo de ensaio, ou xeralmente nun ambiente controlado fóra dun organismo vivo.

A fecundación *in vitro* é un exemplo amplamente coñecido, que consiste nun procedemento de reprodución asistida realizado nun laboratorio. Ao igual que outros moitos experimentos relacionados coa bioloxía molecular que se levan a cabo fóra dos organismos ou células, e nos que as condicións non representan necesariamente as condicións intracelulares, os resultados son mencionados a miúdo como *in vivo* ("que ocorre ou ten lugar nun organismo vivo), *in vitro* ou *in silico* ("feito por computadora ou mediante unha simulación computacional").

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***In vitro***  |

* Experimentación con animais
* *Ex vivo*
* *In situ*
* *In utero*
* *In vivo*
* *In silico*
* *In papyro*
* *In natura*

### Ligazóns externas

* Recompilación de usos na prensa escritaArquivado 15 de marzo de 2016 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q221681
* MAG: 202751555
* PSH: 587

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D066298
* MeSH: E05.481

 |
| Flamengo rosa |
| --- |
| En Namibia
Exemplar en voo |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Aves |
| Orde: | Phoenicopteriformes |
| Familia: | Phoenicopteridae |
| Xénero: | *Phoenicopterus* |
| Especie: | ***P. roseus*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Phoenicopterus roseus'**Pallas, 1811 |
| Sinonimia |
| *Phoenicopterus antiquorum* |

O **flamengo rosa**, **flamengo vulgar** ou **flamengo grande** (*Phoenicopterus roseus*) é a especie de flamengo cunha distribución xeográfica máis ampla. O seu territorio abrangue partes de África, Asia e do sur de Europa.

Descrición
----------

É un dos flamengos meirandes, de entre 120 e 140 cm de altura media, dos que 40 ou 50 cm corresponden ás patas. Está sistematicamente moi preto do flamengo de Chile e do flamengo de Cuba, cos que en ocasións se considera que forma unha especie única.

A súa plumaxe é case toda de cor branca rosada, coas plumas cobertoiras das ás vermellas. As plumas rémixes primarias e secundarias son negras. Ten o bico rosa coa punta negra. As patas son completamente rosadas. O seu berro característico é algo semellante ó dos gansos
Coma tódolos flamengos aliméntanse de crustáceos e plancto que obteñen filtrando a auga.

Distribución
------------

Aprecen en partes de África, suroeste de Asia (incluída Anatolia), nas rexións costeiras da India e no sur de Europa ( España, Portugal e na Camarga francesa.
Algunhas poboacións son migratorias.

Reprodución
-----------

Crían en colonias en zonas planas e lamacentas á beira do mar ou lagos salgados. Poñen, coma tódolos flamengos, un único ovo, de cor branca, nun niño feito nunha pila de lama. Non crían cada ano e a incubación dura uns 30 días.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Flamengo rosa***  |

### Ligazóns externas

* R Videos sobre o flamengo rosa (en inglés Internet Bird Collection)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q179863
* EBID: ID

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Avibase: 0F9B5174A8ACF737
* BioLib: 127351
* BirdLife: 22697360
* Dyntaxa: 233790
* eBird: grefla3
* EUNIS: 100742
* FE: 96678
* FE-New: ID
* Fossilworks: 368608
* GBIF: 4352332
* iNaturalist: 73222
* IRMNG: 10809271
* ITIS: 824111
* IUCN: 22697360
* NBN: NHMSYS0021109836
* NCBI: 435638
* Soortenregister: 139385
* TAXREF: 199335
* WoRMS: 212709
* Xeno-canto: Phoenicopterus-roseus

 |

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Phoenicopterus roseus*". *Lista Vermella de especies ameazadas. Versión 2013.2* (en inglés). Unión Internacional para a Conservación da Natureza. Consultado o 26 November 2013.
Coordenadas: 39°59′04″N 0°01′16″O﻿ / ﻿39.984469, -0.021137

Mapa de Castelló e o Grau, de 1878.
O **Grau de Castelló** (en castelán: *Grao de Castellón*) é o barrio costeiro de Castelló de la Plana, na Comunidade Valenciana. Atópase a uns 4 km da cidade de Castelló e limita ao norte con Benicàssim e ao sur con Almassora.

Aínda que o Grau de Castelló nunca tivo unha entidade propia existe unha conciencia de pobo propio diferenciado de Castelló. Na localidade atópanse, entre outros, o porto de Castelló e unha central termoeléctrica de ciclo combinado.

Historia
--------

A aparición de ruínas da etapa ibera e romana constatan a crenza de que a zona do Grau ten máis de 2.000 anos de tradición de comercio portuario. Tamén durante os séculos de dominación musulmá debeu haber comercio no devandito lugar. O rei Xaime I ordenou construír o Camiño Vello do Mar nada máis conquistar La Plana para unir Castelló coa zona costeira do Grau, unha vía que desemboca onde apareceron as ruínas, circunstancia que se interpreta como que xa había unha zona comercial consolidada antes da conquista.

A actividade comercial foi en aumento dende entón, como demostran diversos documentos e restos. Os primeiros pescadores que se coñecen, cífranse en 1398 e estaban domiciliados na parroquia de Santo Tomás, situada na rúa Escultor Viciano de Castelló, mentres que o primeiro censo do Grau como barrio independente data de 1865 con 428 veciños.

Lugares de interese
-------------------

* Porto de Castelló
* Piñeiral
* Planetario
* Plaça del Mar
* Multicines
* Praia
* Club de Golf Costa de Azahar
* Real Club Náutico de Castelló
* Aeródromo de Castelló
* Gran Casino de Castelló

Festividades
------------

As festas da localidade celébranse na honra ao seu patrón, San Pedro, o 29 de xuño. Tamén se celebran o Entroido, o Encontro de Bestas de Fogo en xuño e as festas da Virxe do Carme o 16 de xullo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8964986
* WorldCat
* VIAF: 316874676
* GEC: 0030986

 |
Grava
En xeoloxía e na construción denomínase **grava**, **grixo**, **cascallo**, **pedregullo** ou **pedrullo** ás partículas rochosas de tamaño comprendido entre 2 e 64mm, aínda que non existe unidade de criterio para o límite superior. Poden ser producidas polo ser humano, nese caso denomínase "pedra partida". Neste caso, ademais, adoita suceder que o desgaste natural producido polo movemento nos leitos de ríos xera formas redondeadas e denomínanse seixos ou croios. Porén, existen tamén casos de grixos naturais que non son croios.

Estes áridos son partículas granulares de material pétreo de talle variable. Este material orixínase por fragmentación das distintas rochas da cortiza terrestre, xa sexa de xeito natural ou artificial. Neste último caso actúan os procesos de chancado e esnaquizado empregados nas respectivas plantas dolomita, basalto, pedra de gra, cuarzo e cuarcita.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *cascallo*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q133833
* AAT: 300011689
* BNCF: 62566
* BNF: 119777676
* BRE: 2374523
* EBID: ID
* GND: 4163760-4
* JSTOR: gravel
* LCCN: sh85056544
* Mindat: 49404
* NDL: 00574984
* NKC: ph319507

 |