**Michael David "Mike" Watt**, nado o 20 de decembro de 1957 en Portsmouth (Virxinia), é un baixista, vocalista e compositor estadounidense. É coñecido por ser o cofundador das bandas Minutemen, Dos e Firehose. No ano 2003 uniuse tamén á reunión de The Stooges. Tamén foi membro do grupo Banyan e participou en diversos proxectos tras a desaparición de Minutemen.

*CMJ New Music* referiuse a Watt como un "baixista seminal do post-punk". En novembro de 2008 Watt recibiu un premio pola súa traxectoria por parte da revista *Bass Player Magazine*, presentado por Flea.

Biografía
---------

### Primeiros anos de carreira

Watt naceu en Portsmouth, Virxinia. Cando novo a súa familia mudouse a San Pedro (Os Ánxeles), onde amigou con D. Boon. Watt e Boon aprenderon a tocar o baixo e a guitarra respectivamente. Watt era seareiro de T Rex e Blue Öyster Cult, mentres que a exposición á úsica rock de Boon estaba limitada a Creedence Clearwater Revival,outra das bandas favoritas de Watt.

### Minutemen

*Artigo principal**:* Minutemen (grupo musical).
En 1978 Watt e Boon formaron unha banda chamada The Reactionaries xunto co batería George Hurley e o vocalista Martin Tamburovich. O grupo pasaría a converterse en Minutemen con outro batería chamado Frank Tonche, que só tocaría en dous concertos da banda; Hurley, que estivera no grupo new wave de curta vida Hey Taxi! cando se formou Minutemen, uniríase novamente a Watt e Boon. Despois de asinar un contrato con SST Records en 1980, Minutemen comezou a xirar constantemente, editando varios álbums nese tempo. A súa música estaba baseada na velocidade, a brevidade e a intendidade do punk rock, pero incluía elementos do jazz, folk e funk.

En 1984 Watt coñeceu á baixista de Black Flag Kira Roessler durante unha xira das dúas bandas. Pronto iniciaron unha relación amorosa e comezaron a colaborar en cancións, incluíndo material para o derradeiro álbum de Minutemen, *3-Way Tie (For Last)*. Tamén formaron un dúo de dous baixos, Dos, co que gravaron e publicaron tres discos.

Minutemen finalizou traxicamente o 22 de decembro de 1985, cando Boon morreu nun accidente de tráfico cando ía a Arizona coa súa moza. A edición do seu quinto álbum, *3-Way Tie (For Last)*, xa estaba programada no momento do accidente. No documental *We Jam Econo*, Watt mencionou a derradeira vez que viu a Boon; recibira a letra de 10 cancións do crítico e compositor Richard Meltzer para unha colaboración con Minutemen. Minutemen tamén estaba planeando gravar un álbum triplo co título de traballo *3 Dudes, 6 Sides, 3 Studio, 3 Live* como un xeito de contrarrestar as copias piratas.

### Firehose

*Artigo principal**:* Firehose.
Tras a morte de Boon Watt entrou nunha profunda depresión; el e Hurley intentaron deixar totalmente a música. Sonic Youth invitou a Watt a pasar un tempo coa banda en Nova York en 1986; gravaron unha versión do tema de Madonna "Burnin' Up" (con guitarras adicionais de Greg Ginn) no primeiro EP de Ciccone Youth, e Watt tocou o baixo en dous temas do álbum de Sonic Youth *Evol*. Watt cita este período como crítico inspirando a súa carreira post-Minutemen dicindo, "A primeira cousa que fixen foi que Thurston me pedise que tocase o baixo en *Evol*. Ese foi un momento moi importante. Como, 'Que queres que toque sen D. Boon?'".

Posteriormente, Ed Crawford, un seguidor de Minutemen que conduciu dende San Pedro ata Ohio, persuadiu a Watt e Hurley para continuar facendo música. Firehose formaríase pouco despois. Despois de tres edicións con SST Records, Firehose asinou con Columbia Records a través do A&R Jim Dunbar. Pouco despois do lanzamento en 1993 do álbum *Mr. Machinery Operator*, a banda decidiu deixalo todo.

Watt e Kira casaron en 1987, pero o seu matrimonio rematou pouco despois da ruptura de Firehose. Porén, tanto a súa amizade como Dos permaneceron intactos; incluso chegaron a gravar o seu terceiro álbum, *Justamente Tres*, non moito despois do seu divorcio.

### Carreira en solitario

Despois de traballar con Firehose Watt comezou unha carreira en solitario. O seu primeiro álbum, *Ball-Hog or Tugboat?*, conta con aparicións de ducias de músicos (moitos deles compañeiros de Watt da súa época en SST nos 80), como Henry Rollins, Eddie Vedder, J Mascis, Carla Bozulich, Evan Dando, Frank Black, membros de Sonic Youth, Red Hot Chili Peppers, Nirvana, Soul Asylum, Jane's Addiction, Beastie Boys e Screaming Trees. O álbum e a súa xira de promoción foron a primeira experiencia de Watt de fama *mainstream*, cando Vedder e Dave Grohl formaron parte da súa banda de xira. Despois de que Vedder regresase aos seus compromisos con Pearl Jam e de que Grohl comezase a traballar coa súa nova banda Foo Fighters, Watt formou un cuarteto para saír de xira, The Crew Of The Flying Saucer, co guitarrista Nels Cline e dous baterías.

En 1996 Watt contribuíu co baixo en dúas cancións do segundo álbum de Porno for Pyros, *Good God's Urge*. Finalmente acabou sendo o baixista para a xira que seguiu á edición do mesmo. Ese ano tamén aparecería nun episodio da serie de Cartoon Network *Space Ghost Coast to Coast*.

En 1997 Watt publicou *Contemplating the Engine Room*, un ciclo de cancións punk rock usando a vida naval como unha metáfora tanto da súa vida familiar (o álbum ten unha fotografía do seu pai co seu uniforme da Armada na portada), como de Minutemen. O disco, que foi ben reciido pola crítica, conta cun trío de músicos que incluía a Nels Cline na guitarra e a Watt como único vocalista.

Watt pasou a tocar en varios grupos como Banyan (con Stephen Perkins e Nels Cline) e Hellride, unha banda ao vivo que tocaba versións de The Stooges. Tamén tocou en The Wylde Ratttz con Thurston Moore de Sonic Youth e Ron Asheton de The Stooges, gravando unha canción para a película *Velvet Goldmine*. Watt tamén gravou unha liña de baixo para enviar á banda de sapace folk de Pensilvania The Clubber Lang Gang para o seu álbum *Now Here This*, no tema "For the Broken People". A mediados de 2011 Watt comezou a tocar o baixo nunha banda de rock psicodélico/progresivo chamada Anywhere, xunto con Cedric Bixler-Zavala de The Mars Volta e Christian Eric Beaulieu de Triclops!. En 2015 uniuse ao proxecto Waywords and Meansigns, un proxecto colaborativo para musicar a novela de James Joyce *Finnegans Wake*.

### Enfermidade, recuperación e The Stooges

En xaneiro do ano 2000 Watt enfermou debido a unha infcción no seu perineo, forzándoo a unha operción de emerxencia e a nove semanas de repouso no seu apartamento de San Pedro. Inicialmente foi incapaz de tocar o baixo pero recuperou forzas grazas a ensaios intensivos ademais de tocar en clubs onde interpretaba versións de The Stooges con Hellride en California e con J Mascis e Murph de Dinosaur Jr. en Nova York baixo o nome de Hellride East.

Nese ano Mascis pediulle a Watt participar nunha xira mundial tras o primeiro lanzamento de Mascis post-Dinosaur, o álbum *More Light* de J Mascis and the Fog. En varios dos concertos, Ron Asheton de The Stooges uniuse a Mascis e Watt no escenario, tocando a banda sets enteiros con cancións de The Stooges. Watt e Mascis unírenso posteriormente a Asheton e o seu irmán, o batería dos Stooges Scott Asheton, para unha única actuación nun festival belga baixo o nome Asheton, Asheton, Mascis & Watt. No ano 2001 Watt foi un dos varios baixistas convidados a participar nas sesións do *The Deep End* de Gov't Mule, en parte pola recomendación de Les Claypool de Primus. Watt e Gov't Mule gravaron unha versión do tema de Creedence Clearwater Revival "Effigy" para o disco. As sesións foron inmortalizadas no documental *Rising Low*.

En 2002, Watt, xunto con Pete Yorn e membros de The Hives, acompañaron a Iggy Pop para un curto concerto de temas dos Stooges na cerimonia do Shortlist Music Prize, tras o cal pedíronlle a Watt que tocase o baixo na formación dos reunidos Stooges en 2003. A banda realizaría o seu primeiro concerto en case 20 anos no Coachella Valley Music and Arts Festival en maio de 2003.

En 2003, a editora do Quebec L'Oie De Cravan publicou o primeiro libro de Watt, *Spiels Of A Minuteman*. O libro, impreso tanto en inglés como en francés, contén todas as letras das cancións de Watt da época Minutemen, o diario de xira que escribiu durante a única xira europea do grupo con Black Flag, ensaios do antigo co-propietario de SST Joe Carducci, de Thurston Moore, e do letrista de Blue Öyster Cult e heroe de Watt durante moito tempo Richard Meltzer, ademais de ilustracións de Raymond Pettibon que foron usadas en todos os álbums de Minutemen.

### *The Secondman's Middle Stand*

O terceiro álbum en solitario de Watt, *The Secondman's Middle Stand*, inspirado pola súa enfermidade do ano 2000 e por un dos seus libros favoritos, *Divina Comedia* de Dante, foi publicado en 2004. Por vez primeira dende Minutemen, Watt gravou o álbum cunha banda formada totalmente por músicos de San Pedro, Mike Watt & The Secondmen, composta polo organista Pete Mazich e o batería Jerry Trebotic, xunto coa antiga vocalista de that dog. Petra Haden.

Mentres promocionaba *The Secondman's Middle Stand*, Watt anunciou plans para futuras gravacións, indicando que tiña a intención de gravar coa mesma frecuencia que nos seus anos con Minutemen todo o tempo que puidese. Watt abandonou amigablemente Columbia/Sony BMG en 2005, despois de 14 anos tanto como artista en solitario como en Firehose.

### Unknown Instructors

En 2005 aparecería outro proxecto paralelo con Watt co anuncio o 20 de setembro do lanzamento de *The Way Things Work*, un álbum de música improvisada do grupo Unknown Instructors, que contaba con George Hurley, Joe Baiza e Jack Brewer de Saccharine Trust, e o poeta e saxofonista Dan McGuire. Un mes despois da publicación do disco Unknown Instructors gravou un segundo traballo, *The Master's Voice*, co líder de Pere Ubu David Thomas e o artista Raymond Pettibon uníndose á banda. Un terceiro álbum coa mesma formación, *Funland*, editaríase no ano 2009 e conta cunha semi-versión (letra orixinal sobre música nova) do tema de Captain Beefheart "Frownland".

Watt promovería o seu interese pola música improvisada formando un trío, Los Pumpkinheads, co antigo teclista dos Beastie Boys Money Mark e Caroline Bermudez.

O 14 de decembro de 2005, o McNally-Smith College of Music de Saint Paul, Minnesota anunciou a creación da bolsa de estudos de baixo Mike Watt que se entrega anualmente dende o outono de 2006.

En marzo de 2006 formou parte da interpretación no Disney Hall de Los Angeles, da sínfonía nº13 de Glenn Branca "Hallucination City".

### *The Weirdness*

En outubro de 2006 uniuse ao resto dos membros de The Stooges no estudio de Steve Albini, o Electrical Audio Studio de Chicago, Illinois, para gravar *The Weirdness*, o primeiro álbum de estudio da banda dende o *Raw Power* de 1973. O disco foi editado o 6 de marzo de 2007, e Watt pasou gran parte dese ano con The Stooges, incluíndo a primeira gran xira polos Estados Unidos dende a reforma do grupo.

En novembro de 2006 Watt revelou a Pitchfork Media que contribuíra co baixo en seis temas de *My December*, o terceiro álbum do cantante de *American Idol* Kelly Clarkson, un traballo de estudio que colleu pola invitación do seu vello amigo o produtor e enxeñeiro David Kahne.

Watt tamén traballou noutros dous proxectos durante este período: Funanori, unha colaboración musical con Kaori Tsuchida, guitarrista de The Go! Team, tocando o shamisen e outros instrumentos; e Pelicanman (nome sacado do último tema de *The Secondman's Middle Stand*) con Petra Haden. As primeiras tres cancións gravadas por Watt e Tsuchida como Funanori foron editadas nun EP compartido coa banda de Tokio LITE no verán de 2007 a través de Transduction Records. Watt tamén contribuíu cunha versión do "Burning For You" de Blue Öyster Cult, gravada con Haden, Nels Cline, Money Mark Nishita e o batería de Red Hot Chili Peppers Chad Smith, ao recompilatorio *Guilt by Association*, editada en agosto polo selo independente Engine Room Recordings.

O 9 de xuño de 2007 Watt foi o narrador ao vivo da película muda *Brand Upon the Brain!* no Egyptian Theatre de Hollywood, California.

### *Hyphenated-Man*, selo clenchedwrench e reunión de Firehose

Watt en 2013
Watt reuniuse coa última formación de Black Gang, composta por Nels Cline e Bob Lee, para gravar un novo álbum. Supostamente titulado *My Shibun No Hi*, ata a data aínda non foi publicado.

Continuando a súa exploración tanto coa música improvisada como coa escena da música independente xaponesa, Watt, xunto con Nels Cline e o produtor David Kahne, formaron Brother's Sister's Daughter cos membros de mi-gu Shimizu "Shimmy" Hirotaka e Yuko Araki para facer unha xira de dúas semanas e gravar despois un álbum. O disco foi mesturado por Hirotake pero aínda non ten selo discográfico nin data de lanzamento. Dende entón a banda gravaría dous traballos máis.

Watt e Cline uníronse en Nova York para formar Floored by Four coa ex-teclista de Cibo Matto Yuka Honda e o batería de Lounge Lizards Dougie Boune. O grupo estreouse no Central Park Summerstage o 1 de agosto e gravou o seu primeiro álbum xusto despois. O disco foi publicado a finais de setembro de 2010 a través do selo de Sean Lennon Chimera Music. Honda reuniríase máis tarde con Watt e Cline para unha segunda xira e sesión de gravación de Brother's Sister's Daughter no Xapón. Cline e Honda comezaron a saír xuntos (casando finalmente) durante o curso deses proxectos.

Watt foi entrevistado no documental de 2009 *Live House* sobre a escena musical *undergraund* do Xapón.

A finais de novembro de 2009 Watt viaxou a Italia para xirar e gravar invitado polo guitarrista italiano Stefano Pilia. A banda do proxecto, Il Sogno Del Marinaio, fixo unha curta xira de seis datas, despois da cal realizaron as gravacións para o álbum *La Busta Gialla*.

Watt gravou o seu primeiro disco en solitario post-Columbia, *Hyphenated-Man*, en dúas sesións separadas 13 meses xunto con The Missingmen no Studio G, o estudio neoiorquino do antigo baixista de Pere Ubu Tony Maimone. *Hypnenated-man* está formado por 30 cancións curtas inspiradas polas pinturas de Hieronymus Bosch. A primeira sesión para o disco tivo lugar durante un descanso da xira de primavera de 2009 de Watt, durante a cal só se completaron as pistas debatería e guitarra. Watt gravaría as voces e os baixos con Maimone en xuño de 2010. O disco publicouse no Xapón a través de Parabolic Records o 6 de outubro de 2010, e Watt iniciou a súa primeira xira en solitario polo país para promocionalo. A edición do disco no resto do mundo tivo lugar o 1 de marzo de 2011 a través do selo clenchedwrench, que Watt acabara de crear, acompañando o lanzamento cunha xira de 51 datas polos Estados Unidos e o Canadá entre o 10 de marzo e o 30 de abril.

Watt está usando clenchedwrench para sacar algunhas gravacións esperadas durante moito tempo que tiña na reserva e que fora acumulando nos anos anteriores, comezando polo cuarto álbum de Dos, *Dos y Dos*, lanzado en xullo de 2011, seguido polo proxecto Spielgusher con Richard Meltzer, Shimizu "Shimmy" Hirotaka e Yuko Araki, editado en xaneiro de 2012, e o álbum de Il Sogno Del Marinaio aparecido en maio de 2012. Watt decidiu crear clenchedwrench despois de regresar da xira xaponesa de *Hyphenated-man* debido a que tiña demasiados proxectos e quería editalos sen ningún tipo de contratempo.

A reunión de Firehose foi anunciada formalmente cando se souberon as bandas que tocarían no festival de Coachella de 2012. O grupo realizou unha xira curta no mes de abril centrada ao redor das datas do Coachella.

### *The Watt from Pedro Show*

Cando non está de xira, Watt presenta un programa de radio por internet, *The Watt from Pedro Show*, unha continuación doutro programa que realizara nun pequena emisora de FM a finais dos 90. O programa estreouse o 19 de maio de 2001 e chegou a ser tan popular entre os seguidores de Watt que empresa de hosting, Sightworks, forzou temporalmente ao programa a non emitrne durante a semana ata que atopase un patrocinador ou puiesen dar con outra solución. O 10 de xaneiro de 2006 *The Watt from Pedro Show* estivo dispoñible como podcast.

No ano 2014 Watt publicou, en colaboración con Sam Dook de The Go! Team, un álbum baixo o nome de CUZ.

Notas
-----

1. ↑  CMJ New Music (ed.). "Mike Watt, Ball-Hog or Tugboat?". Consultado o 12 de outubro de 2016.
2. ↑  Leigh, Bill (2008). "Welcome to Bass Player LIVE!". *Bass Player Magazine*.
3. ↑  Earpollution (ed.). "Contemplating: Mike Watt". Consultado o 12 de outubro de 2016.
4. ↑  Punk News (ed.). "Mike Watt part of project setting 'Finnegan's Wake' to music". Consultado o 14 de outubro de 2016.
5. ↑  L'Oie de Cravan (ed.). "Spiels d'un minuteman / Spiels of a minuteman". Arquivado dende o orixinal o 26 de marzo de 2016. Consultado o 14 de outubro de 2016.
6. ↑  Scott Thill (2004). Alternet, ed. "Punk Prophet". Arquivado dende o orixinal o 19 de outubro de 2016. Consultado o 14 de outubro de 2016.
7. ↑  Hootpage (ed.). "iggy + the stooges on tour in the u.s. april 2007". Consultado o 16 de outubro de 2016.
8. 1 2  Jim Fusilli (2010). The Wall Stree Journal, ed. "Four Rock Nomads Unite for a Fleeting Tune". Consultado o 18 de outubro de 2016.
9. ↑  Mark Huddle (2010). Verbicide, ed. "Interview: Mike Watt". Arquivado dende o orixinal o 24 de outubro de 2016. Consultado o 18 de outubro de 2016.
10. ↑  Mike Watt (ed.). "North American Hyphenated-man tour 2011". Consultado o 18 de outubro de 2016.
11. ↑  Mike Watt (ed.). "Iggy + The Stooges in New Zealand + Australia". Consultado o 18 de outubro de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q924668
* WorldCat
* VIAF: 85735288
* AllMusic: mn0000896225
* BIBSYS: 7029884
* BNF: 14008039p
* Discogs: 77192
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1613650
* Genius: Mike-watt
* GND: 134949161
* IMDb: nm0915002
* ISNI: 0000000373926966
* LCCN: no2005049158
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0066665
* NNDB: 000030696
* Songkick: 103360
* TMDb: 1206524

 |