Manuel Romón, Antón Reixa e Alberto Avendaño: Rompente. Presentación de *Que hostia din os rumorosos?* da Libraría Miranda de Bueu o 23/08/2021
O **Grupo de Comunicación Poética Rompente** foi creado en 1975 por Alfonso Pexegueiro, Antón Reixa, Alberto Avendaño e Manuel M. Romón, e a el estiveron vencellados de maneira máis fugaz Camilo Valdehorras e Xosé Leira López.

Traxectoria
-----------

**Rompente** comezou en 1975 cando no verán deste ano Pexegueiro coñece a Antón Reixa e fálalle de crear un Grupo de Poesía en Galicia. Antes, Pexegueiro, fixera a proposta de crear un Grupo de Poesía a Darío Xohan Cabana, que nese momento por razóns personais non podía. Darío presentolle entón a Méndez Ferrín e este a Antón Reixa, quen despois de pensalo durante uns días, aceptou. O primeiro recital dérono Pexegueiro e Reixa en outubro de 1975 no Instituto Valle Inclán de Pontevedra. Este primeiro núcleo formado xa por Pexegueiro, Reixa, Romón e Avendaño, preparou manifestos, recitais e interviña poeticamente en festas e manifestacións. Dese momento son as *Follas de resistencia poética* (1976-77). A primeiros de 1978, Pexegueiro vaise do Grupo.

En 1977 vertébrase como grupo cohesionado esteticamente que quere controlar a comunicación literaria dunha maneira total, polo que se constituíron como editores alternativos publicando *Seraogna* de Pexegueiro e *Con pólvora e magnolias* de Xosé Luís Méndez Ferrín.

Pasan a chamarse **Colectivo de Comunicación Poética Rompente** comportándose como unha factoría poética e asumindo como propia a vangarda como actitude. O seu concepto integral da creación lévaos a montar diversos espectáculos poéticos que se presentan en institutos e festivais de música: *Moisés e a Mona*, *A tristeza de Ezza* e *A Dama que fala*. Desta época data a publicación de varios libros de poesía asinados polo colectivo e outros por cada un dos poetas.

Cultivaron moitas das modalidades da poesía experimental, especialmente as empregadas polo dadaísmo: poesía fonética, disolución dos xéneros literarios, espontaneidade...

O grupo desfaise en 1983.

Volveron xuntarse en 2021 para publicar *Que hostia din os rumorosos?*, Ilustrado e deseñado por Menchu Lamas, Rubén Romero e Antón Patiño, o limiar da obra está asinado polo músico Julián Hernández, de Siniestro Total.

Publicacións
------------

### Publicacións e libros colectivos

* "Crebade as liras" (1976)
* "Follas de resistencia poética Nº4" (1977)
* *Silabario da turbina* (1977).
* *¡Fóra as vosas sucias mans de Manuel Antonio!* (1979).
* *A dama que fala*, Xerais (1983).
* *Que hostia din os rumorosos?* (2021). Editorial Elvira.

### Libros individuais

* Alberto Avendaño, *Facer pulgarcitos tres* (1979).
* Antón Reixa, *As ladillas do travestí* (1979).
* Manuel M. Romón, *galletas kokoschka non* (1979).

### Antoloxías

En 1998 Xerais publicou *Upalás*, unha antoloxía do Grupo poético, realizada por Iris Cochón e Helena González.

Notas
-----

1. ↑  "O espertar do grupo Rompente: «Que hostia din os rumorosos»". *VigoÉ*. 2021-06-11. Consultado o 2021-06-12.
2. ↑  Escolma / Teima (13-20 xaneiro 1977). "Escolma / Teima - Libros". *Teima* (5): 33. ISSN C-649-1976 `|issn=` incorrecto (Axuda).
3. ↑  O.C. de R. O.C. de R. (1997). "FOLLAS DE RESISTENCIA POÉTICA". *32* **IV** (32): 99–104. ISSN 1130-2674.
4. ↑  Vilavedra, Dolores, ed. (2000). *Diccionario da Literatura Galega. Obras* **III**. Galaxia. ISBN 84-8288-365-8.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Diccionario da literatura galega. IV Termos e institucións literarias*. Vigo: Galaxia, 2003.

### Ligazóns externas

* A mediados dos anos setenta, "Rompente" un grupo de afoutos mozos rachou todas as convencións da poesía galega CCG.
* Rompente, 'poderosa pomada' de Helena González Fernández