recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kalvakuntla Kavitha**, nada en Karimnagar o 13 de marzo de 1978 é uha política india, membro do partido Telangana Rashtra Samithi (TRS), foi a primeira muller parlamentaria polo estado de Telangana no Lok Sabha.

Traxectoria
-----------

Filla do político Kalvakuntla Chandrashekhar Rao, o fundador do TRS, a organización que liderou o movemento para a formación do estado de Telangana que se realizou en 2014 e o seu primeiro ministro en xefe. Kavitha graduouse en ciencia e tecnoloxía no Instituto de Ciencia e Tecnoloxía VNR Vignana Jyothi e en ciencias da computacón na Universidade do Sur de Mississippi. Tras rematar os estudos traballou como enxeñeira de software nos Estados Unidos ata que en 2003 volveu á India. En 2008 fundou a organización Telangana Jagruthi, unha ONG que traballa entre as mulleres e a mocidade. En especial, Kavitha axudou á expansión da celebración *Bathukamma*, un festival floral propio de Telangana, fóra da India.

Tras a formación do estado de Telangana en 2014, Kavitha participou para as eleccións ao Lok Sabha na circunscrición de Nizamabad e logrou o escano con ampla vantaxe. Ademais dende 2015 é a primeira comisionada xefa da Asociación Bharat de Scouts e Guías de Telangana. Nas eleccións de maio de 2019 perdeu o escano fronte ao candidato do BJP Dharmapuri Arvind pero volveu á política activa tras lograr, nunhas eleccións parciais, un escano para o Consello Lexislativo de Telangana, a cámara alta estatal, polo distrito de autoridades locais de Nizamabad.

Notas
-----

1. ↑  "Kalvakuntla, Smt. Kavitha". *Lok Sabha*.
2. ↑  "Founder". *Telangana Jagruthi*. Arquivado dende o orixinal o 18 de febreiro de 2020. Consultado o 13 de outubro de 2020.
3. ↑  "Kavitha takes Bathukamma to London, celebrates with NRTs". *New Indian Express*, 2 de outubro de 2016
4. ↑  "Lok Sabha Constituency Nizamabad". *News18*.
5. ↑  "Bharat Scouts and Guides in private institutions soon". *The Hindu*, 2 de setembro de 2015
6. ↑  "The big reason behind KCR'S daughter Kavitha's defeat in Nizamabad". *The New Indian Express*. 25 de maio de 2019.
7. ↑  "Kavitha Kalvakuntla wins Nizamabad MLC election securing 728 votes". *India Today*. 12 de outubro de 2020.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Natalya Shmarenkova**, máis coñecida como **Kamaliya Zahoor** (ucraíno: Камалія Захур, ruso: Камалия Захур) nada en Zabaykalye, Rusia o 18 de maio de 1977, é unha cantante, modelo e actriz ucraína. Tamén foi Mrs. Mundo 2008.

Biografía
---------

Kamaliya naceu en 1977 en Zabaikallye, Chita Oblast, Rusia. Cando a súa familia trasladouse a Lviv, ela tivo clases de violín e de ópera, e ao mesmo tempo na escola, ela participou en moitos concertos. Os seus esforzos foron observados e ela recibiu unha invitación para cantar co grupo de música folk ucraína "Halytska Perlyna"

En 2003, Kamaliya casou con Mohammad Zahoor, un empresario británico / paquistaní. Kamaliya tamén está implicada en proxectos de caridade en Ucraína e Paquistán.

En 2004, o Presidente de Ucraína concedeulle a Kamaliya o título de artista Honrado de Ucraína polas súas realizacións notables no desenvolvemento da cultura ucraína.

### Nacionalidade

Aínda que naceu en Rusia, dende pequena vive en Ucraína, polo que ten a nacionalidade Ucraína e non a rusa.

No 2003, cando casou con Mohammad Zahoor ela adquiriu a dobre nacionalidade Ucraína - Paquistán.

Concursos de beleza
-------------------

En 2003, ela converteuse en "Miss Ucraína do Sur" e "Miss Open - Odessa".

O 30 de xuño de 2008, Kamaliya venceu o concurso Mrs. Mundo. O evento tivo lugar en Kaliningrado, en Rusia. Ela clasificouse no top cinco de competidoras, que foron as seguintes: Sra Ucraína, Sra Belarús, Sra Vietnam, Sra Perú e Sra Singapur.

En 2009 estaba en Vietnam para pasar a súa coroa para a Sra. Mundo de 2009 a Sra Rusia, Victoria Radochinskaya.

Carreira cinematográfica
------------------------

O primeiro papel de Kamaliya nunha película, foi na comedia Muzh Moey Vdovy (ruso: Муж моей вдовы | galego: O marido da miña viúva) por Leonid Gorovets. O filme tivo o seu lanzamento o 1 de abril de 2010 en Ucraína e Rusia

Carreira musical
----------------

### Singles

* "Crazy In My Heart" (2012)
* "Rising Up" (2012)
* "Arrhythmia" (2012)
* "Butterflies" (2012)
* "Arrhythmia" (2012)

### Albumes de estudo

* "Techno Style" (1997)
* "Kamaliya, With Love"
* "Year Of The Queen"
* "Kamaliya" (2012)
* "Club Opera" (2012)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2781934
* WorldCat
* VIAF: 305144872
* AlloCiné: 631481
* BNF: 16707413b
* Discogs: 2732991
* Europeana: ID
* Genius: Kamaliya
* GND: 1038383943
* IMDb: nm3164017
* ISNI: 0000 0004 1841 2249
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 4554643
* TMDb: 583454

 |
**La Chicana** é un grupo musical consagrado ao xénero do tango que se formou en Bos Aires en 1995. Os seus membros son Dolores Solá, Acho Estol e Juan Valverde. A banda alterna a recuperación de ritmos e letras dos comezos do xénero con música actual coma o rock. En 2006 o grupo recibiu o premio Carlos Gardel na categoría *Tango Nuevas Formas*, en recoñecemento ao seu cuarto álbum, *Lejos*. Está considerado un dos grupos destacados da Nueva Guardia do tango.

Discografía
-----------

* *Ayer hoy era mañana* (1997)
* *Un giro extraño* (2000)
* *Tango agazapado* (2004).
* *Lejos* (2006)
* *Revolución o picnic* (2011).
* *Antihéroes y tumbas* (2015)

Notas
-----

1. ↑  *La Chicana, revolución o picnic* Arquivado 19 de outubro de 2016 en Wayback Machine. na Revista Rolling Stone o 11 de agosto de 2011, por Martín E. Graziano. *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q739026
* WorldCat
* VIAF: 135851389
* Discogs: 777497
* ISNI: 0000 0001 0663 8396
* LCCN: no2008004145
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 136917

 |
La Méduse navegando.
A ***La Méduse*** foi unha fragata francesa que afundiu o 2 de xullo de 1816 no banco de Arguin, ó longo das costas de Mauritania, con 390 mortos e 15 sobreviventes, dos cales 5 morreron antes do seu traslado a Saint Louis, Senegal.

A maioría dos 400 pasaxeiros que ían a bordo foron evacuados da nave, e 151 homes foron obrigados a refuxiarse nunha improvisada balsa que sería remolcada polos botes salvavidas. O remolque non deu éxito, e os botes abandonaron a balsa e os seus pasaxeiros en oceáno aberto. Sen ningún xeito de dirixir a balsa á costa, a situación a bordo axiña se tornou desastrosa. Ducias de homes caeron no mar por mor dunha treboada, mentres que outros, bébedos de viño, rebeláronse e foron asasinados polos oficiais. Cando os seus víveres remataron, varios homes feridos foron lanzados ó mar, e algúns dos superviventes recurriron ó canibalismo. Despois de 13 días no mar, a balsa foi descuberta con só 15 homes aínda vivos.

Repercusións
------------

*A Balsa da Medusa* de Théodore Géricault, Louvre.
A incompetencia dos oficiais e as narracións do que sucedeu na balsa tiveron un grande impacto na opinión pública; máis aínda cando dous dos seus protagonistas, o médico Savigny e o enxeñeiro e xeógrafo Corréard, ámbolos dous superviventes da balsa, contaron a súa experiencia nun libro. Por mor destes testemuños, houbo un proceso xudicial no ano 1817, en tempos da Restauración, e Chaumareys foi declarado responsábel; fóronlle reprochadas a súa incompetencia e covardía. Porén, a pena de morte ditada contra el foi conmutada por tres anos de cadea.

Alén diso, o escándalo e a indignación que provocou o drama estaban tamén dirixidos contra unha Mariña arcaica en mans dos realistas, que ignoraron os escasos avances do Imperio no eido mariño.

Notas
-----

1. ↑  *La véritable histoire du "Radeau de la Méduse"*, ARTE France & Grand Angle Productions. TV documentary, 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***La Méduse Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Le témoignage de deux survivants : *Le naufrage de La Méduse*, Alexandre Corréard et Jean-Baptiste Savigny, livre publié fin 1817.
* *La malédiction de la Méduse*, per Erik Emptaz, Ed. Grasset, 2005 (prix Encre Marine 2005).
*"Neste lugar ás dúas beiras da estrada ao mencer do 15 de setembro de 1936 apareceron asasinados polos fascistas os corpos de*  
*Marcial Araújo Conde*  
*Eugenio Arbones Castellanzuelo*  
*Luís Bilbatúa Zubeldia*  
*Segundo Echegaray García*  
*Adolfo Morgade Pazos*  
*Abraham Muñoz Arconada*  
*Inocencio Taboada Montoto.*  
  
*O pobo non esquece*.  
*15 de setembro de 2007."*
**Luís Calo Bilbatúa Zubeldia**, nado en Soraluze (Guipúscoa) o 2 de outubro de 1898 e finado en Vigo o 15 de setembro de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Tomás Bilbatúa Urien e Luisa Zubeldia Oraa, foi irmán de Antonio e Demetrio Bilbatúa Zubeldia. Traballou de telegrafista en Vigo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido no Frontón e asasinado polos falanxistas en Cabral o 15 de setembro con Eugenio Arbones Castellanzuelo, Segundo Echegaray García, Adolfo Morgade Pazos, Inocencio Taboada Montoto, Abraham Muñoz Arconada e Marcial Araujo Conde.

Notas
-----

1. ↑  "Un recuerdo que no fue bien acogido por algunos". *La Voz de Galicia* (en castelán). 24/10/2007.
2. ↑  Por erro, algunha fonte afirma que naceu en Plasencia (Estremadura), cando realmente naceu na localidade guipuscoana de Soraluze, que en castelán chámase *Placencia de las Armas*.
3. ↑  "Un monumento recordará a un grupo de siete personas fusiladas en Cabral en septiembre de 1936" *La Voz de Galicia*, 16/9/2007 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Luis Bilbatúa Zubeldia na páxina web *Nomes e Voces*.
**Luis Ernesto Castro Sánchez**, nado en Montevideo o 31 de xullo de 1921 e finado na mesma cidade o 16 de decembro de 2002, foi un futbolista uruguaio, que xogaba de dianteiro.

Xogou case toda a súa carreira no National Football Club, formando parte do equipo que nos anos corenta gañou o Quinquenio de Ouro e estableceu récords de xeiras e vitorias contra o seu clásico rival, o Peñarol. Foi internacional coa selección do Uruguai, coa que gañou a Copa América en 1942.

Traxectoria
-----------

Debutou con Nacional en 1936 e formou parte do Quinquenio de Ouro, o equipo que dirixido por Héctor Castro e con xogadores como Aníbal Paz, Schubert Gambetta, Eugenio Galvalisi, Roberto Porta, Aníbal Ciocca ou Atilio García, gañou cinco campionatos da Primeira División consecutivos entre 1939 e 1944. Gañou ademais os títulos de 1946 e 1947, con Enrique Fernández e Ricardo Faccio no banco.

En 1950 xogou en River Plate, volvendo a continuación ao Uruguai para xogar no Defensor Sporting.

### Selección nacional

Foi internacional coa selección de fútbol uruguaia en 18 ocasións, marcando 4 goles. Foi convocado por José Pedro Cea para a Copa América de 1942, onde marcou tres goles e contribuíu ao triunfo do equipo uruguaio. Acudiu tamén coa selección uruguaia á Copa América de 1945 e ao Mundial de 1954 en Suíza, onde o Uruguai caeu nas semifinais contra a Hungría de Puskás, Czibor e Kocsis.

Palmarés
--------

**Club Nacional**

* **Primeira División do Uruguai (7):** 1939, 1940, 1941, 1942, 1943, 1944, 1946, 1947.
* **Copa Aldao (2):** 1940, 1946.

**Selección do Uruguai**

* **Copa América (1):** 1942.

Notas
-----

1. ↑  Passo Alpuin, Luis Fernando. "Partidos disputados coa selección uruguaia". *RSSSF* (en inglés). Consultado o 26 de setembro de 2021.
2. ↑  "Luis Ernesto Castro". *Asociación Uruguaia de Fútbol* (en castelán). Consultado o 26 de setembro de 2021.
3. ↑  "Copa América de 1942". *rsssf.com* (en inglés). Consultado o 26 de setembro de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* NacionalDigital.com. "Luis Ernesto Castro". *Ídolos*. Arquivado dende o orixinal o 17 de febrero de 2009. Consultado o 27 de diciembre de 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2308350
* FIFA: 70034
* NFT: 33743
* Soccerway: 536039
* Transfermarkt: 626375
* Worldfootball: luis-castro\_4

 |
Baixo o nome de **Luna E-6LF**, **Luna E6LF** ou **Luna Ye-6LF** pola súa transliteración da lingua rusa, atópase un modelo sondas espaciais soviéticas composto por dous membros e cuxa misión era entrar en órbita lunar e fotografar a superficie.

Características
---------------

As sondas Luna E-6LF foron sondas deseñadas para orbitar a Lúa e fotografar a superficie co fin de buscar posibles sitios de aterraxe para os hipotéticos futuros voos tripulados. Houbo dúas sondas E-6LF, a Luna 11 e a Luna 12, ambas exitosas. Entre os obxectivos das sondas estaba estudar as emisións de raios X e raios gamma da Lúa para determinar a composición da superficie, estudar as anomalías gravitatorias e a concentración de meteoritos nas proximidades da Lúa e determinar a intensidade da radiación nas súas proximidades.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Voo | Data | Carga | Resultado | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 24 de agosto de 1966 | Luna 11 | Éxito |  |
| 2 | 22 de outubro de 1966 | Luna 12 | Éxito |  |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Mark Wade (2011). "Luna E-6LF" (en inglés). Consultado o 11 de xullo de 2013.
2. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "Luna Ye-6LF" (en inglés). Consultado o 11 de xullo de 2013.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Luna E-1
* Luna E-1A
* Luna E-3
* Luna E-6
* Luna E-6LS
* Luna E-6M
* Luna E-6S
* Luna Ye-8
* Luna Ye-8-5
* Luna Ye-8-5M
* Luna Ye-8-LS
**Luna E-6LS**, **Luna E6LS** ou **Luna Ye-6LS** pola súa transliteración da lingua rusa, é a designación dun modelo de sondas espaciais soviéticas composto por tres membros.

Características
---------------

As sondas Luna E-6LS foron unha versión das sondas Luna E-6 dotadas con equipamento de radio para facer probas cos sistemas de seguimento e comunicacións terrestres soviéticos de cara ás proxectadas misións lunares tripuladas que finalmente nunca tiveron lugar. As E-6LS levaban tamén equipamento científico a bordo similiar ó das sondas tipo Luna E-6LF.

Das tres sondas Luna E-6LS que se lanzaron, unha quedou en órbita terrestre para facer probas (recibindo a denominación Kosmos 159), a segunda non chegou a órbita por problemas co foguete lanzador e a terceira entrou en órbita lunar.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Voo | Data | Carga | Resultado | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 17 de maio de 1967 | Kosmos 159 | Éxito |  |
| 2 | 7 de febreiro de 1968 | Luna 14 | Fallo | A terceira etapa apaguse prematuramente debido a un consumo excesivo de propelente, impedindo a entrada en órbita. |
| 3 | 7 de abril de 1968 | Luna 14 | Éxito |  |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2011). "Luna E-6LS" (en inglés). Consultado o 11 de xullo de 2013.
2. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "Luna Ye-6LS" (en inglés). Consultado o 11 de xullo de 2013.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Luna E-1
* Luna E-1A
* Luna E-3
* Luna E-6
* Luna E-6LF
* Luna E-6M
* Luna E-6S
* Luna Ye-8
* Luna Ye-8-5
* Luna Ye-8-5M
* Luna Ye-8-LS
Réplica de Luna 13.
**Luna E-6M** ou **Luna Ye-6M** pola súa transliteración da lingua rusa, foi un modelo de sonda lunar soviética evolución das Luna E-6 e cun único membro.

Características
---------------

A única representante de familia E-6M foi Luna 13, lanzada o 21 de decembro de 1966 mediante un foguete Molniya M. Cunha masa de 150 kg, Luna 13 era un aterrizador con forma esférica e que ao contacto coa superficie lunar, suavizado mediante airbags, abreu a súa cuberta en forma de catro pétalos para despregar as súas antenas e comezar a retransmitir datos científicos. A sonda levaba unha cámara a bordo, un densitómetro de radiación para estudar as propiedades físicas do solo, un penetrómetro e un dinamógrafo.

Notas
-----

1. 1 2  Mark Wade (2020). "Luna E-6M" (en inglés). Consultado o 31 de agosto de 2020.
2. 1 2  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Luna Ye-6M" (en inglés). Consultado o 31 de agosto de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Luna E-6M*** |

### Outros artigos

* Luna E-1
* Luna E-1A
* Luna E-3
* Luna E-6
* Luna E-6LF
* Luna E-6LS
* Luna E-6S
* Luna Ye-8
* Luna Ye-8-5
* Luna Ye-8-5M
* Luna Ye-8-LS
**Los Toreros muertos** é un grupo musical do movemento contracultural coñecido como Movida madrileña na estética do rock (punk) e pop.

Historia
--------

O cantante, debuxante e humorista gaditano Pablo Carbonell, o baixista galego Many Moure e o teclista arxentino Guillermo Piccolini formaron este grupo en 1985, en plena Movida madrileña; o grupo disolveuse en 1992, volvendo en 2007. Cultivou un tipo de canción cuxas acenos de identidade son unha particular e irreverente orixinalidade e un transgresor sentido do humor. Tras o seu maxisingle "Yo no me llamo Javier" veu o seu mellor disco, *30 años de éxitos* (Ariola, 1986), onde é perceptible o influxo de Madness e a Orquesta Mondragón. En 1987 saíu *Por Biafra*, cuxo mellor tema é "On the Desk". En 1989 divulgouse o seu terceiro álbum, *Mundo Caracol*, e a súa traxectoria conclúe con *Toreros muertos: Cantan en Español*, editado no ano 92 e producido por Piccollini.

A súa popularidade impulsouse en América Latina cara a (1988), cando participaron xunto a outros artistas como Los Prisioneiros, Miguel Mateos, Timbiriche, Jose Feliciano, Yordano, Océano e os colombianos Compañía Ilimitada e Pasaporte nun mega evento de 12 horas de duración chamado Concerto de Concertos que levou a cabo o 17 de setembro de 1988 en Bogotá, Colombia no estadio Nemesio Camacho "O Campin".

Entre as súas cancións máis recordadas figuran a que lles dá nome, *Mi agüita amarilla, Yo no me llamo Javier, Soy un animal, Pilar , On the Desk, Falangista* (Onde Carbonell facía unha divertida crítica sobre a súa suposta ideoloxía) e 1789.

Discografía
-----------

**Álbums**

* 30 años de éxitos (1986)
* Por Biafra (1987)
* Mundo Caracol (1989)
* Toreros muertos: Cantan en Español (1992)

**Recompilacións**

* Los Toreros Muertos Rock Milenium (1999)
* Canciones Irreverentes (2001)
* Los Toreros Muertos (Antología CD/DVD) (2007)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3395073
* WorldCat
* VIAF: 120709782
* BNE: XX150041
* Discogs: 3399923
* ISNI: 0000 0000 7962 2603
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 302020

 |
**Mario Gila Fuentes**, nado en Barcelona o 29 de agosto de 2000, é un futbolista español que xoga na posición de defensa no Real Madrid Castilla Club de Fútbol da Primeira Federación, terceira categoría do fútbol de España.

Traxectoria
-----------

Gila iniciouse aos nove anos no club Santa Perpetua de Moguda en 2009, e onde permaneceu até 2013. De alí fixo un periplo por diferentes clubs cataláns até recalar nas formativas do Real Club Deportivo Espanyol en 2017. Na disciplina «perica» formou parte do equipo na categoría xuvenil na tempada 2017-18.

En 2018 incorporouse ás categorías inferiores do Real Madrid Club de Fútbol. Formou parte do equipo xuvenil, antes de incorporarse ao equipo filial en 2019. As súas boas actuacións valéronlle para ser convocado como internacional sub-19 con España. Un dos seus principais logros foi a súa participación na Liga de Campións Xuvenil (Youth League) no curso 2018-19, onde xogou tres encontros como titular, nos que anotou un tanto, o seu primeiro en competición internacional UEFA.

Pouco a pouco foi progresando ata converterse no piar da defensa do Real Madrid adestrada por Raúl González Blanco, e espertou o interese de varios clubs europeos, chegando incluso a rexeitar unha oferta da Unione Sportiva Sassuolo Calcio da Serie A de Italia.

Estatísticas
------------

### Clubs

Notas
-----

1. ↑  Sabadell (2013-14), Mollet (2014-16) y Damm (2016-17).

Referencias

1. ↑  Portal digital Transfermarkt (ed.). "Reporte Roma-Real Madrid (Champions juvenil)". Consultado o 29 de agosto de 2021.
2. ↑  Diario *Marca* (ed.). "Mario Gila, central de confianza de Raúl y candidato al Premio Fair Play". Consultado o 29 de agosto de 2021.
3. ↑  Portal digital LaFábrica (ed.). "Mario Gila, un pilar para el Castilla de Raúl". Consultado o 29 de agosto de 2021.
4. ↑  Diario *Marca* (ed.). "Gila, el 'tapado' de La Fábrica". Consultado o 29 de agosto de 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q109255453
* As: 50035
* BDFutbol: 25999
* FootballDatabase: 365580
* Soccerway: 572178
* Transfermarkt: 618341

 |
**Mario Méndez Bejarano**, nado en Sevilla o 5 de decembro de 1857, e finado en Madrid o 16 de xaneiro de 1931, foi un filósofo, político e escritor español, autor de óbra *Historia de la filosofía en España hasta el siglo XX*.

Traxectoria
-----------

Cursou estudos de Dereito e Filosofía e Letras na Universidade de Sevilla e alcanzou o grao de Doutor na Facultade de Filosofía e Letras de Madrid. En 1887, obtén unha cátedra de instituto en Granada e dende 1900 é catedrático no Instituto Cardeal Cisneros de Madrid.

Participa activamente na xestación das ideas andalucistas que floreceron nos comezos do século XX. Méndez Bejarano era membro da Sociedade de Boas Letras de Sevilla, e tivo gran resonancia a súa conferencia en 1907 "Idiosincrasia andaluza" no Centro Bético de Granada. Por este tempo é vicepresidente do Centro Rexional Andaluz.

A súa actividade na política como deputado coincide cos seus traballos de promoción cultural, coa fundación e dotación ás súas expensas das bibliotecas públicas de Cazalla de la Sierra, Constantina e Lora del Río. Pero a súa inquietude intelectual non se circunscribe ó andalucismo. Tamén noutras ideas políticas, en movementos renovadores e en incipientes ideas sobre feminismo.

Entre as súas obras debe destacarse a *Historia de la Filosofía en España hasta el siglo XX*, editada en Madrid en 1925-1926, na liña da filosofía española da Ilustración, con influencias de Hegel e da filosofía krausista á que ve entroncada coa súa propia xeración de pensadores.

Obra de ensaio
--------------

* *Lecciones de Historia general de la Literatura*. Madrid, 1907.
* *La ciencia del verso*. Madrid, 1908.
* *Bio-bibliografía Hispálica de ultramar*. Madrid, 1916.
* *Poetas españoles que vivieron en América*. Madrid, 1929.
* *Andalucía y ultramar. Breviario apologético*. Madrid, 1929.

Notas
-----

1. ↑  "Mario Méndez Bejarano".
2. ↑  "Mario Méndez Bejarano".
3. ↑  "Mario Méndez Bejarano".
4. ↑  "Mario Méndez Bejarano". Arquivado dende o orixinal o 12 de setembro de 2019. Consultado o 24 de xaneiro de 2018.
5. ↑  "Obras de Mario Méndez Bejarano". Arquivado dende o orixinal o 08 de agosto de 2016. Consultado o 24 de xaneiro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5998919
* WorldCat
* VIAF: 56691328
* BAV: ADV10191588
* BNCHL: 000326650
* BNE: XX1025197
* BNF: 12382365h
* BVMC: 34996
* BVPB: 198444
* CANTIC: a1084076x
* CiNii: DA13847047
* DBE: mario-mendez-bejarano
* GND: 105522193X
* ISNI: 0000 0000 6630 0517
* LCCN: nr95031402
* NTA: 072270470
* openMLOL: 94503
* PTBNP: 693623
* SUDOC: 032879385
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 72060

 |
**Manuel Ramón Barros Torres**, coñecido como **Rancheiro**, nado en Meis o 28 de abril de 1881, foi un agrarista e político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a Arxentina. Ao seu regreso participou no movemento agrarista polo que sufriu represaliado do alcalde Salustiano Vidal. Coa proclamación da República, e logo da repetición das eleccións municipais o 31 de maio, foi elixido concelleiro, e nomeado segundo tenente alcalde na corporación presidida por Ramón Abal Sabarís. Integrouse en "La Fraternidad Obrera de Agricultores de Meis". Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Pontevedra en consello de guerra por auxilio á rebelión o 17 de marzo de 1938 con Benito Güimil Prado, José Vidal Fernández, Camilo Abal López e Nemesio Outeda, foi condenado a 12 anos e un día de prisión. Internado no campo de concentración da illa de San Simón. Conmutáronlle a pena a dou anos de prisión menor e pasou a prisión atenuada, extinguindo a pena o 12 de xuño de 1939. Sufriu expediente de responsabilidades políticas en 1939. Nos anos corenta agochou ao seu fillo Manuel Barros Chantada para evitar que fose detido.

Vida persoal
------------

Casou con Carmen Chantada e foi pai de Manuel Barros Chantada.

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 2-6-1931, p. 2.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 17-3-1938, p. 7.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 16-11-1939, p. 1, 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gallego Rei, Mario; Milleiro Sánchez, Celso Xavier; Moreira Docampo, Xosé Manuel (2012). *Para despois do silencio. O Concello de Meis da II República a Guerra Civil*. Vigo: Ir Indo. pp. 157–158. ISBN 978-84-7680-692-0.

### Ligazóns externas

* 

* Manuel Ramón Barros Torres na páxina web *Nomes e Voces*.
**Manuel Resumil Aragunde**, nado en Cornazo (Vilagarcía de Arousa) en 1905, foi un avogado, xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou á República Dominicana en 1922. Licenciouse en Dereito. Colaborou en *Galicia Nueva*. Secretario de Falange Española na República Dominicana durante a guerra civil española, colaborou no semanario *Amanecer*, editado polos falanxistas en Ciudad Trujillo en 1938. Nacionalizado dominicano, foi amigo e colaborador de Rafael Leónidas Trujillo, foi presidente da Cámara Oficial de Comercio, Agricultura e Industria do distrito de Ciudad Trujillo (1940-1954), representante da República Dominicana en distintos Comités da ONU e Secretario de Estado de Industria, Comercio e Banca (1955-1956).

Obras
-----

* *Alejandro el Grande. Comedia en tres actos*, 1925.
* *El Estado como agente activo de la industrialización de la República Dominicana*, 1959.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Xornalistas na historia de Vilagarcía de Arousa Arquivado 11 de novembro de 2016 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30157866
* BNE: XX1415027

 |
**Manuel Rey Gómez**, coñecido como **Villagarcía**, nado en Cambados en 1904 e finado en Vigo o 27 de agosto de 1936, foi un mariñeiro e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Instalado en Vigo, durante a República foi detido en varias ocasións acusado de maleante. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi detido, xulgado en consello de guerra sumarísimo e condenado a morte. Foi executado no Cemiterio de Pereiró xunto aos deputados Ignacio Seoane, Enrique Heraclio Botana e Antonio Bilbatúa Zubeldía, o concelleiro Ramón González Brunet e o alcalde, Emilio Martínez Garrido, o alcalde de Lavadores, José Antela, o mestre e pedagogo, Apolinar Torres e o dirixente socialista Ubaldo Gil Santóstegui.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de la Verdad*, 29-11-1931, p. 4.
2. ↑  *El Progreso*, 16-2-1933, p. 2.
3. ↑  Sentenza, páx. 99-100 en *Claridade*. Revista da Fundación Luís Tilve. Setembro de 2007

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Manuel Rey Gómez na páxina web *Nomes e Voces*.
**Manuel Regos Boquete**, nado en Ordes o 17 de maio de 1958, é un político galego.

Traxectoria
-----------

É graduado social pola Universidade de Santiago de Compostela. Antes de ter dedicación exclusiva como alcalde de Ordes 2007, compaxinaba a súa actividade política cun traballo na administración do centro de saúde de Ordes dende 1991.

Ó longo da súa traxectoria política en Ordes formou parte de ata 4 agrupacións políticas distintas pero nunca militou en ningún partido ata que creo o seu propio. En 1987 formou parte da candidatura da Coalición Progresista Galega. En 1989 pasouse ao PPdeG ata 1995, cando se separou da agrupación popular para integrarse en Democracia Galega. En 1999 volve ao PPdeG. En 2003 crea Unión por Ordes (UxO). En 2007 foi elixido alcalde de Ordes. En 2011 foi de novo elixido alcalde por ser UxO o partido máis votado nas eleccións.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Teodosio Martino** |  **Alcalde de Ordes** 2007 - 2015 | Sucesor:**José Luis Martínez Sanjurjo** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ordes

### Ligazóns externas

* Entrevista a Manuel Regos Boquete
**Martín Barrós Novo**, tamén coñecido como ***Neto***, nado na Coruña o 30 de decembro de 1988, é un xogador de hóckey a patíns galego que actualmente xoga no A.C. Ordes. Xoga na posición de porteiro.

Traxectoria
-----------

Martín Barrós comezou a práctica do hóckey a patíns no equipo do colexio herculino Dominicos, na tempada 2007-08 pasou ás filas do Patín Coruña (daquela en Primeira División Estatal. Tralo ascenso á OK Liga (tempada 2009-10) do CP Cerceda, Neto asinou co club cercedense, disputándose o posto de porteiro co catalán Xavi Malián. Co descenso de categoría do Cerceda e a fichaxe do asturiano Adrián Vallina, o porteiro coruñés tampouco puido disputar moitos minutos na segunda categoría do hóckey a patíns do Estado español. No verán do 2011 asinou polo A.C. Ordes que acababa de ascender á Primeira División Estatal e co que actualmente está a disputar moitos minutos e a realizar boas actuacións.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Martín Barrós en hoqueipatins.cat
**Mauro Triana López**, nado na Coruña o 17 de decembro de 1995, é un atleta galego especializado en carreiras de velocidade. Ten os récords de Galicia en 100 metros lisos (10.46) e 200 metros lisos (20.93).

Traxectoria
-----------

Adestra no club Playas de Castellón baixo a dirección de Jose Carlos Tunias.

En 2015, converteuse no medallista de bronce do campionato de España na proba de 200 metros cunha marca persoal de 21.23. Debutou internacionalmente no Campionato do Mediterráneo de 2016, onde quedou terceiro na proba de 200 metros e na carreira de remudas de 4 × 100 metros.

Competiu nas remudas de 4 × 100 metros no Campionato de Europa de 2016, onde os españois estiveron a 0,03 segundos de chegar á final.

Notas
-----

1. ↑  Playas de Castellón ficha a uno de los mejores fondistas: el sevillano Luis Alberto Marco

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Récords de Galicia de atletismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28665669
* IAAF: 292539

 |
**Mauro Rodríguez Cuesta**, nado en Vigo o 15 de xaneiro de 1932, é un exfutbolista galego, que xogaba nas demarcacións de dianteiro e de volante.

Traxectoria
-----------

Comezou xogando en equipos pequenos da cidade olívica pero enseguida se fixou nel o Celta de Vigo de onde marchou cedido dúas tempadas á Ponferradina e ao Avilés, onde conseguiu o Trofeo Pichichi de Segunda División Española.

Debutou no primeiro equipo o 27 de setembro de 1953 con ante o Deportivo da Coruña, que remataría con vitoria celeste por 3-1, esta primeira tempada xogaría 6 partidos marcando 2 goles fronte ao Osasuna.

Co Celta chegaría a vivir momentos importantes e a marcar goles fundamentais da historia celeste, como o gol marcado ao Valencia Club de Fútbol na penúltima xornada da tempada 1954-1955, ou a polémica sobre o gañador do Trofeo Pichichi entre el e Alfredo Di Stéfano, sendo oficialmente gañador non sen moita controversia.

Tras recibir moitas ofertar polo xogador o Celta acaba vendendo a Mauro ao Real Zaragoza tras 5 tempadas nas que marcou a impresionante cantidade de 69 goles, 2 goles cada 3 partidos. Co Zaragoza aínda xogaría dous anos máis na máxima categoría.

Equipos en primeira división
----------------------------

| Tempada | Club | Partidos/goles |
| --- | --- | --- |
| 1953-1954 | Celta de Vigo | 6/2 |
| 1954-1955 | Celta de Vigo | 25/12 |
| 1955-1956 | Celta de Vigo | 28/24 |
| 1956-1957 | Celta de Vigo | 27/16 |
| 1957-1958 | Celta de Vigo | 22/15 |
| 1958-1959 | Real Zaragoza | 21/8 |
| 1959-1960 | Real Zaragoza | 5/2 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do xogador en BDFútbol

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12393102
* BDFutbol: 9488

 |
**May Lenna Balisidya Matteru**, nada en Dodoma o 10 de maio de 1947 e finada o 27 de decembro de 1987, foi unha escritora de Tanzania en lingua suahili.

Traxectoria
-----------

Logo de facer os estudos primarios e secundarios na súa vila natal, en 1970 licenciouse en Artes na Universidade de Dar es Salaam, e en 1978 rematou un mestrado en Literatura Oral pola mesma institución. Entre 1977 e 1987 foi lectora no departamento de Kiswahili desa mesma universidade, e en novembro de 1987 doutorouse en Literatura africana pola Universidade de Wisconsin-Madison.

En 1971 foi elixida para o Baraza la Kiswahili la Taifa, institución de Tanzania encargada de regular e promover o suahili; ocupou a vicepresidencia do consello durante dous mandatos.

Morreu por mor dun cancro.

Obra
----

* *Shida* (novela)
* *Ayubu* (teatro)
* *Tujifunze Kusoma* (literatura infantil)

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "In Memoriam: Dr. May Balisidya Matteru (1947-1987)". *Kiswahili* **54** (Universidade de Dar es Salaam). pp. 3–13.
2. 1 2  "A Storyteller to Remember". *African languages and literature*. Universidade de Wisconsin.
3. ↑  Otiso, Kefa M. (2013). *Culture and Customs of Tanzania*. p. 82. ISBN 0313087083.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q61796203
* WorldCat
* VIAF: 284532435
* NTA: 121277488

 |
**Marga Maderal** **Cal**, nada en Redondela en 1955 e finada na mesma vila en 2016, foi unha mestra e activista redondelá.

Traxectoria
-----------

Estudou Maxisterio e licenciouse en Xeografía e Historia. Comezou a traballar como mestra en Barcelona onde estudou Construción e Manipulación de Marionetas no Institut del Teatre.

De volta a Galiza, traballou en Redondela onde practicou o activismo social no Ateneo redondelán, na ONG Entrepobos e no grupo feminista Xanela. Colaborou na fundación de Tanxarina Teatro e desde o inicio na organización do Festival Internacional de Títeres de Redondela.

Foi recoñecida en 2017 polo Festival de Títeres de Redondela e pola Asemblea Feminista Paxaretas en 2019 co premio Ernestina Otero Loitando pola igualdade e coa ilustración de abril do calendario que editaron en 2020.

Notas
-----

1. ↑  "MARGA MADERAL CAL: PREMIO ERNESTINA OTERO. "Loitando pola igualdade"". 15 de novembro de 2019. Consultado o 17 de xaneiro de 2020.
2. 1 2 3 4 5  Calendario 2020 da Asemblea Feminista Paxaretas
3. ↑  Cal, Mundo (Abril de 2018). "Marga Maderal de Entrepobos a Esmeraldas (Equador, 2002)". *Entrepobos* (69).
4. ↑  "Tatán R. Cunha: 35 años entre títeres". *La Región* (en castelán). 2018-09-28. Consultado o 2020-01-17.
5. 1 2  "A Xunqueira acoge un acto de homenaje a la maestra Marga Cal". *Faro de Vigo* (en castelán). 15 de maio de 2017. Consultado o 17 de xaneiro de 2020.
6. ↑  "Premio póstumo a Marga Cal por el colectivo Paxaretas". *Faro de Vigo* (en castelán). 14 de novembro de 2019. Consultado o 17 de xaneiro de 2020.
O Cuartel Xeral da Armada, sede do Ministerio de Mariña, no Paseo do Prado de Madrid.
O **Ministerio de Mariña** foi o departamento ministerial encargado da Armada en España, e existiu en varias épocas da historia, a última entre 1939 e 1977.

Procedente do Despacho de Mariña que modificou a súa denominación mediante o Real Decreto de 20 de setembro de 1851, foi dúas veces eliminado, e restaurado polo xeneral Franco ao finalizar a Guerra Civil Española en 1939 por Lei de 8 de agosto de 1939, cuxa organización e funcións quedaron delimitadas por Decreto de 1 de setembro de 1939.

Existiu ata 1977 en que se suprimiu co R.D. 1558/77, de 4 de xullo, cando o presidente do goberno Adolfo Suárez creou o Ministerio de Defensa que integrou aos ministerios do Aire, Exército e **Mariña**, durante a Transición política, tralas primeiras eleccións xerais.

Edificio
--------

Nun primeiro momento o Ministerio de Mariña tivo a súa sede no Palacio de Godoy, xunto cos Ministerios de Facenda, Xustiza e Guerra, polo que devandito palacio era coñecido como Casa dos Ministerios. Con todo, cando chegou o século XX o edificio atopábase xa en estado ruinoso.

Por iso a sede do Ministerio de Mariña pasou a ser o edificio situado no Paseo do Prado de Madrid, construído entre 1925 e 1928, en terreos pertencentes aos Xardíns do Bo Retiro, e que despois se converteu no Cuartel Xeral da Armada. Parte das súas instalacións son ocupadas polo Museo Naval de Madrid.

Notas
-----

1. ↑  Ministerio da Presidencia. "Palacio de Godoy". Arquivado dende o orixinal o 04 de decembro de 2013. Consultado o 18 de xaneiro de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6017382
* WorldCat
* VIAF: 238870920

 |
**Minix** é un clon do sistema operativo Unix distribuído xunto co seu código fonte e desenvolvido polo profesor Andrew S. Tanenbaum en 1987. A última versión oficial de Minix é a 3.0 e data de outubro de 2005.

Foi creado para ensinar aos seus alumnos o deseño de sistemas operativos na Vrije Universiteit de Ámsterdan. A razón do seu desenvolvemento foi que Unix estaba baixo restricións de licenza de AT&T, era demasiado complicado e corría sobre máquinas complexas.

Grazas ao seu reducido tamaño, deseño baseado en micronúcleo, e a súa ampla documentación, resulta bastante apropiado para persoas que desexan instalar un sistema operativo compatible con Unix na súa máquina persoal, así como aprender sobre o seu funcionamento interno. Minix foi desenvolvido para correr sobre IBM PC con procesador Intel 8088 ou superior, aínda que se crearon conversións para outros sistemas.

Debido ao enfoque puramente educativo de Minix, Tanenbaum non permitía que fose modificado demasiado xa que isto complicaba o sistema e non permitía que os seus estudantes o entendesen nun semestre. Por estes motivos, Linus Torvalds decidiu escribi-lo seu propio kernel de sistema operativo compatible con Unix (Linux), que -en simbiose co sistema operativo GNU, GNU/Linux- gañou protagonismo a Minix no campo dos Unix para ordenadores compatibles con IBM PC debido a que a súa licenza (GPL) permite a modificación do mesmo. Actualmente Minix se distrúe cunha licenza similar á licenza BSD, o que permite a súa modificación.

Para unha persoa pouco familiarizada cos elementos internos dun sistema operativo, Minix é unha boa opción que lle permite entender case tódolos elementos do sistema con só algúns meses de uso e estudo.

Ligazóns externas
-----------------

* Páxina oficial de Minix 3.0 *(en inglés)*
* Páxina non oficial, sitio do desenvolvemento da versión 2.0.4 *(en inglés)*
* Leccións de Minix, *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

* Linux.
* Xenix.
* Unix.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q187906
* BNF: 16962994x
* FAST: 1373697
* GND: 4224127-3

 |
**Minor Threat** foi unha banda estadounidense de hardcore punk formada en Washington, D.C. no ano 1980 polo vocalista Ian MacKaye e o batería Jeff Nelson. MacKaye e Nelson tocaran en varios grupos xuntos, e recrutaron ao baixista Brian Baker e ao guitarrista Lyle Preslar para formar Minor Threat. En 1982 uniuse Steve Hansgen, engargándose do baixo, mentres que Baker pasou a converterse no segundo guitarrista.

A banda tivo unha curta vida, separándose en 1983, pero foi moi influente na escena hardcore punk. A súa canción "Straight Edge" converteuse na base do posterior movemento *straight edge*, mentres que a banda adoitaba profesar os seus propios ideais "straight edge".

Xunto coa tamén banda de hardcore punk de Washington, D.C. Bad Brains e a californiana Black Flag, Minor Threat estableceu o estándar para moitos grupos do xénero dos anos 80 e os anos 90. Todos os traballos de Minor Threat foron editados polo propio selo de Ian MacKaye e Jeff Nelson, Dischord Records. O EP *Minor Threat* e o seu único álbum *Out of Step* recibiron un gran número de eloxios e cítanse como fitos do xénero hardcore punk.

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Out of Step* | 1983 | Dischord Records |

### Recompilatorios

* *Minor Threat* - 1984 (Dischord Records)
* *Complete Discography* - 1989 (Dischord Records)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q81509
* WorldCat
* VIAF: 132826878
* AllMusic: mn0000422947
* Discogs: 252202
* IMDb: nm1505147
* ISNI: 0000 0000 9087 1694
* LCCN: no96009417
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 310135

 |

1. ↑  "Acclaimed Music - Minor Threat [EP 1981 / LP 1984]". *web.archive.org*. 2016-03-04. Archived from the original on 04 de marzo de 2016. Consultado o 2022-06-23.
2. ↑  "Acclaimed Music - Out of Step EP". *web.archive.org*. 2011-01-14. Archived from the original on 14 de xaneiro de 2011. Consultado o 2022-06-23.
Indicador do meridiano que pasa pola Coruña, no chan da Praza de María Pita
Un **meridiano** é un conxunto de círculos máximos sobre a Esfera celeste que pasan por ámbolos dous polos: Polo Norte e Polo Sur. Os puntos situados sobre un mesmo meridiano son de igual lonxitude. O meridiano de Greenwich é o que determina en xeral na actualidade a orixe das lonxitudes.

En España, en épocas anteriores, téñense usado como referencia ou meridiano 0 o meridiano de París, o mediriano de Cádiz, o de Madrid (Real Observatorio Astronómico) e mesmo houb un intento, por parte de Frei Martín Sarmiento, de tomar como referencia o meridiano de Finisterre.

Notas
-----

1. ↑  alpoma (2012-07-05). "Martín Sarmiento y un misterio geográfico en el Palacio Real de Madrid". *Tecnología Obsoleta* (en castelán). Consultado o 2020-08-16.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q32099
* BRE: 2205484
* EBID: ID
* GND: 4169454-5
* LCCN: sh2002000008

 |
**Merlin** é un conxunto musical que xurdiu en Belo Horizonte en 1994, que compón e interpreta cancións en Esperanto.

O traballo do grupo tivo boas repercusións no estranxeiro e contou coa produción de dous discos, un deles da discográfica francesa Vinilkosmo, con difusión en máis de 60 países.

Historia
--------

O grupo naceu en 1994 a partir da disolución doutra banda, *Flagrante Delito*, que actuou con cancións en portugués. Merlín comezou a tocar en lugares públicos e privados da capital de Minas Gerais.

En 1998, o grupo comezou a desenvolver un traballo paralelo *Merlin Esperante*, interpretando portadas e cancións propias na lingua esperanto. Todo este esforzo na divulgación cultural comezou a xerar beneficios positivos para a banda: o selo discográfico francés Vinilkosmo, especializado en títulos en esperanto, asinou un acordo con Merlín para producir o CD *Por la Mondo* (que significa para o mundo), previsto para o seu lanzamento en xullo 80 países. A proposta de Por la Mondo, que revela nas súas letras temas de interese mundial como a fraternidade, a igualdade e o amor, é espertar o mellor de cada un para que todos poidan acadar unha maior dignidade no noso paso polo mundo.

A banda está composta por Marcone Froes (voz e guitarra), Guilherme Lima (batería), Aldrin Gandra (guitarra), Sérgio Ribeiro (baixo) e Sérgio Vieira (teclados).

Discografía
-----------

### Por la Mondo

O primeiro álbum da banda chamouse *Por la Mondo* ("Para o mundo"), cando aínda actuaban baixo o nome "Merlín Esperante" (Merlín en esperanto).

1. Por la mondo
2. Estas la legxo
3. Estis unu fojo
4. Bluaj fragoj
5. Mia vojo
6. Mi kredas
7. En cxi tiu momento
8. Pri la vero
9. Elprovo

### Ho! Mia kor'!

1. Aferoj por gardi
2. Alia mondo
3. Se mi povas
4. Finfine
5. Ho! Mia kor'!
6. Verda soldato
7. Nokta trajnejo
8. Vidu
9. La tondro
10. La bono

Notas
-----

1. ↑  Vinilkosmo - Chansons espéranto - About Merlin
2. ↑  Aldrin Gandra faz show em Belo Horizonte, access in october 7, 2019
3. ↑  Muzikgrupo "Merlin", retrieved October 4, 2019
4. ↑  Music Express, Unofficial Band Site Arquivado 07 de outubro de 2019 en Wayback Machine. retrieved February 22, 2009
5. ↑  Mia vojo (Meu caminho), Esperanto Brasil, retrieved October 4, 2019

Véxase tamén
------------

* Esperanto

### Ligazóns externas

* Páxina de Merlin en Vinilkosmo
| Monte Kékes |
| --- |
| Vista do monte Kékes |
| Elevación: | 1.015 metros |
| Latitude: | 47° 52′ 44″ N |
| Lonxitude: | 20° 0′ 37″ L |
| Localización: | Hungría |
| Cordilleira: | Montes Mátra |
| Primeira acensión: | Inmemorial |
| Rota máis fácil: |  |
| O Kékes sitúase no nordeste de Hungría |

O **monte Kékes** [ˈkeːkɛʃ] é un cumio dos montes Mátra, que con 1.015 m de altura constitúe a maior elevación de Hungría.

Situación
---------

Forma parte dos Montes Mátra, un cordal meridional dos Cárpatos, que se ergue na zona setentrional de Hungría, no condado de Heves (*Heves megye*), a nordeste da capital, Budapest.

Economía
--------

O Kékes é despois do lago Balatón e do río Danubio, o terceiro lugar natural máis visitado polos húngaros. Posúe hoteis e pistas de esquí, pois Lajosháza, unha localidade nos Mátra é o centro de deportes invernais do país. Ademais o monte fica dentro dunhas das zonas viñateiras de Hungría. Na cima hai un poste emisor de televisión e nos arredores un hospital de montaña para enfermidades respiratorias.

Nome
----

O nome Kékes deriva do vocábulo húngaro *kék*, que significa "azul", aludindo á cor que adoita mostrar a montaña de lonxe.

Véxase tamén
------------

* Cárpatos.
* Xeografía de Hungría.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q747618
* GeoNames: 719276
* Peakbagger: 10314

 |
Coordenadas: 42°23′30.58″N 7°12′22.68″O﻿ / ﻿42.3918278, -7.2063000

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Montefurado.
Vista do monte
**Montefurado** é un monte galego atravesado polo río Sil, furado que os romanos fixeron en busca do ouro deste río.

Historia e características
--------------------------

Pertence ó Macizo Central ourensán. Dá nome á parroquia de Montefurado, no concello de Quiroga.

O burato, tamén coñecido como Boca do Monte, foi construído no século II, en tempos do Emperador Traxano, para desviar o leito do río e poder extraer o ouro que este arrastraba lavando o lodo da antiga conca. Ten uns 400 metros de longo por 19 de ancho, e unha altura media de 17 metros. Unha difícil obra de enxeñaría para a época. Dise que os romanos talaron unha fraga de aciñeiras que había preto do lugar que aínda conserva o topónimo de Enciñeira para romper a roca a fogo. Os romanos estaban acampados no lugar de Sesmil, que toma o seu nome da lexión romana dese nome.

En 1934 unha chea do río provocou o derrube do túnel e que a boca ficase taponada. As augas do río volveron ao seu antigo leito, inundando as terras de labradío. Ata 1935 non empezaron os traballos de limpeza, que se viron paralizados pola guerra civil española. En 1941 volveuse abrir o túnel.

Explicacións históricas
-----------------------

Túnel auxiliar
Existen varias teorías e explicacións sobre a orixe e uso de Montefurado:

* Sería unha obra para desviar o leito do río e buscar ouro no antigo leito. Este terreo é empregado actualmente, e de antigo, como lugar de cultivo e a terra non está removida.
* Podería ter sido unha obra feita para seguir unha veta de mineral de ouro. Ademais do túnel principal existen máis túneles auxiliares xa taponados aínda que hai un preto do principal acceso. O túnel ten dous metros de ancho por outros dous de alto. A súa función é descoñecida.
* O túnel empregaríase para o lavado do mineral.

Sobre o túnel houbo ata o século XIX unha fortaleza da que xa non queda nada.

Galería de imaxes
-----------------

*Artigo principal**:* Galería de imaxes de Montefurado, Quiroga.

* 
* 
* Túnel auxiliarTúnel auxiliar
*

Notas
-----

1. ↑  MONTEFURADO - Tierra de romanos

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Romanización de Galicia