recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Euronews** é unha canle de televisión europea producida por EuronewsNBC e adicada integramente á información.

Características
---------------

Pódese recibir, vía satélite, en toda Europa e no norte de África, e, pola televisión por cable, en boa parte do mundo (102 países), en especial en Norteamérica. Euronews tamén se emite a través dalgunhas canles nacionais a certas horas do día. A través de acordos de distribución esta canle paneuropea pódese ver en máis de 120 países.

Euronews foi escollida pola Unión Europea (UE) para tratar temas relativos ás institucións da mesma - ten que consagrar polo menos unha décima parte do seu tempo de emisión respecto diso - e a Europa en xeral. Neste sentido ten unha misión de **servizo público europeo**, e recibe unha subvención anual de cinco millóns de euros.

O consorcio Euronews, fundado en 1992, reúne doce cadeas nacionais: RTVE (España), France Télévisions (Francia), RAI (Italia), RTP (Portugal), RTBF (Bélxica), TMC (Mónaco), YLE (Finlandia), ERT (Grecia), CYBC (Chipre) e ERTV (Exipto). A súa sede é Lión (Francia).

A idea de crear unha cadea europea de noticias xurdiu en 1991, cando a cobertura exclusiva da primeira guerra de Iraq pola cadea estadounidense de noticias CNN puxo de manifesto a hexemonía deste país e por conseguinte o atraso europeo no dominio da información televisiva internacional.

Outras cadeas uníronse ao proxecto: ArmNews.Eu (Armenia), CT (República Checa), ENTV (Alxeria), ERTT (Tunisia), PBS (Malta), RTÉ (Irlanda), RTVSLO (Eslovenia), RTR (Rusia), NTU (Ucraína), SSR-SRG (Suíza), TVR (Romanía) e TV4 AB (Suecia). A británica ITN participa no contido das emisións. A SECEMIE é a sociedade dona e produtora de Euronews, mentres que SOCEMIE, filial da anterior, é o operador.

As emisións empezaron o 1 de xaneiro de 1993. Emite en sete idiomas: español, italiano, francés, alemán, inglés, portugués (desde 1999) e ruso (desde 2001), vinte e catro horas ao día. Durante un ano emitiu tamén en árabe.

Información
-----------

Aínda que o idioma pódese cambiar, son as mesmas imaxes para todos os europeos. Os seus bloques informativos son de 30 minutos, e constan dos seguintes apartados:

* News: son as noticias de ámbito xeral.
* Economía: a actualidade do mundo dos negocios.
* Sport: noticias deportivas.
* Europa: noticias e información sobre a UE.
* Europeans: reportaxes sobre os cidadáns da UE e países veciños.
* Le Mag: reportaxes e noticias sobre moda, tendencias...
* Pass: responde a cuestións europeas.
* No comment: ensina imaxes pero sen comentarios.
* Meteo: información meteorolóxica.
* Perspectivas: nos fins de semana, ensina como se comenta unha mesma noticia en diferentes países europeos (normalmente aparece TVE, RAI e televisións de Francia e Suíza).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web de Euronews
* Canle oficial de Euronews en YouTube

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8478
* WorldCat
* LCCN: nb2007021927

 |
**José Rey Busto**, nado en Ortigueira o 4 de marzo de 1875, foi un enxeñeiro galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Rey Calvo e Ventura Busto. Fixo o Bacharelato na Coruña. Estudou na Academia de Artillaría e saíu como tenente en 1898 sendo destinado ao Rexemento 3º de Montaña. Tenente de Artillaría destinado no Rexemento de Artillaría de Sitio (Segovia), foi dado de baixa no Exército e procesado por abandono de destino en 1901. Enxeñeiro de camiños, canles e portos. Dirixiu a construción de varios ferrocarrís en Cuba. Dirixiu as obras do Metropolitano de Nova York.

Vida persoal
------------

Casou en Segovia con María Matesanz Gil en 1899. Volveu casar con Araceli Pravio e foi pai de Jorge, Alfredo e Margot Rey Pravio, que casou en 1926 con Felipe Hermida Pérez.

Notas
-----

1. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 26-5-1898, p. 2.
2. ↑  *Diario Oficial del Ministerio de la Guerra*, 30-3-1901, p. 931.
3. ↑  *Diario de la Marina*, 13-10-1909, p. 4.
4. ↑  *El Ideal Gallego*, 26-1-1926, p. 3.
5. ↑  *La Voz de Galicia*, 9-7-1899, p. 2.
6. ↑  *El Compostelano*, 3-2-1926, p. 2.
**Jenő Fuchs** (en húngaro: Fuchs Jenő), nado en Budapest o 29 de outubro de 1882 e finado na mesma cidade o 14 de marzo de 1955), foi un tirador de esgrima húngaro, gañador de catro medallas olímpicas de ouro.

Traxectoria
-----------

Fillo dun impresor da editorial Pallas, estudou Dereito na Universidade de Budapest. Practicante de esgrima fóra dos circuítos habituais húngaros, nunca gañou un torneo importante no seu país. Presentouse ás probas preolímpicas e logrou unha praza, participando así, aos 25 anos, nos Xogos Olímpicos de 1908 celebrados en Londres, onde gañou a medalla de ouro nas probas de sabre individual e por equipos. Pese a non disputar competicións nos catro anos anteriories, revalidou as medallas nos Xogos Olímpicos de 1912 de Estocolmo, converténdose no primeiro campión olímpico en revalidar o seu título individual na modalidade de sabre.

Na segunda guerra mundial foi chamado ao servizo, pero como xudeu non podía entrar no exército polo que serviu nunha brigada de traballo. Atacados polos rusos Fuchs e o resto dos traballadores colleron as armas dos militares caídos para defenderse e fixeron retirarse aos rusos, pola heroica axuda ao seu batallón Fuchs recibiu, co resto dos seus compañeiros, a Cruz de Ferro de II Clase en Berlín e puideron volver aos seus fogares. Despois da derrota alemá en 1945 estivo en prisión polo acontecido durante a guerra.

Notas
-----

1. ↑  Leonard Greenspoon *Jews in the Gym: Judaism, Sports, and Athletics*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *(en inglés)* www.olympic.org - Jenő Fuchs
* *(en inglés)* www.sports-reference.com - Jenő Fuchs

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q453345
* Sports Reference: jeno-fuchs-1

 |
Coordenadas: 38°54′50″N 6°20′11″O﻿ / ﻿38.913933, -6.336406

O **estadio Romano** é un estadio de fútbol de propiedade municipal localizado en Mérida, España. Construíuse en 1954 e reconstruíuse na súa totalidade en 1995, con motivo do ascenso do Club Polideportivo Mérida a Primeira División. En setembro de 1997 bautizouse como **Estadio Romano José Fouto**, en homenaxe a José Fouto Carvajal, presidente que levou ao club de Terceira a Primeira División. Tras a desaparición deste equipo, a finais do ano 2000, recuperou o seu nome orixinal. Ten capacidade para 14 600 espectadores.

Historia
--------

Reinaugurouse nun partido oficial entre o CP Mérida e o Real Betis, na primeira xornada da Primeira División de España 1995/96. Antigamente neste terreo atopábase o estadio Municipal de Mérida, inaugurado en 1954, que contaba cunha pista de atletismo e unha capacidade para 8.000 espectadores. A Xunta de Estremadura foi quen levou a cabo a remodelación, construíndo uns novos fondos e remodelando ambas tribunas, eliminando a pista de atletismo e mellorando os accesos, iluminación, son, céspede natural, seguridade, dotando de cubertas ás dúas tribunas e adoptando a actual denominación.

O estadio acolle os partidos como local do Mérida UD e do Imperio CP, os dous conxuntos locais máis destacados. Anteriormente acolleu os partidos como local do CP Mérida nos que pasou pola Copa do Rei, Primeira División, Segunda División, Segunda División B e Terceira División de España.

O recinto, ademais, acolleu un partido internacional valedeiro para a Clasificación para o Mundial 2010 entre España e Estonia, disputado o 9 de setembro de 2009, con resultado de España 3-0 Estonia, que lle sirviu a España para conseguir a clasificación.

Foi subsede de fútbol na candidatura olímpica de Madrid 2016.

Notas
-----

1. ↑  Estadio Romano José Fouto · ELPAÍS.com
2. ↑  "El Mérida rinde homenaje a José Fouto Carvajal". *El Periódico Extremadura* (en castelán). Consultado o 2020-03-19.
3. ↑  "El CP Mérida desaparece, primeiro equipo estremeño en Primeira
4. ↑  "Ao Mundial con aire de invincibles"
5. ↑  ""Mérida quédase sen ser subsede olímpica no 2016"". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 10 de maio de 2010.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Estadio Romano*** |

### Ligazóns externas

* Galería de fotos na páxina web oficial do Mérida A.D. *(en castelán)*
* Galería de fotos de xuño de 2007 *(en castelán)*
* Galería de fotos de agosto de 2009
Coordenadas: 37°52′20″N 4°45′53″O﻿ / ﻿37.872294, -4.764642

O **Estadio Municipal Nuevo Arcángel** é un estadio de fútbol español da cidade de Córdoba. Inaugurouse en 1993 e serve de localía ao Córdoba CF. Ten capacidade para 21.822 espectadores.

Historia
--------

Despois de derrubar o antigo estadio de El Arcángel, situado a uns 500 metros da súa situación actual, e onde o Córdoba Club de Fútbol xogou durante 39 anos, incluídas 8 tempadas en Primeira División, construíuse un novo estadio, co mesmo nome oficial, no ano 1993. Contaba con pistas de atletismo e capacidade para 15.500 espectadores sentados.

### Remodelación

No 2005 comezou unha unha remodelación completa xa que as instalacións eran insuficientes para unha cidade e un equipo con aspiracións importantes no fútbol. Ademais, a visibilidade era moi deficiente pola distancia entre terreo de xogo e bancadas. Ao finalizar o ano, rematara a nova bancada de preferencia, que ten unha capacidade de 8.726 espectadores en dúas alturas. Esta bancada construíuse cun edificio de oficinas de 8 plantas xunto a ela, co fin de poder construír as instalacións mediante empresas privadas, que puidesen explotar as oficinas.

A partir de setembro de 2007 comezou a construción do gol norte con 3.983 asentos, que se estreou en setembro de 2008. Recentemente construíuse o fondo sur. Posteriormente rematarase o campo coa creación da bancada oeste, é dicir, tribuna cuberta, de características similares á xa existente preferencia, pero cun hotel anexo, que explotará a empresa que o constrúa. Ademais, finalizarase o edificio de oficinas da bancada de preferencia (bancada leste), que se manterá en bruto ata que se decida a compañía que a utilice durante os próximos 50 anos.

Tras as obras finalizadas de gol sur na súa parte baixa, con 3.013 asentos, o aforamento actual do estadio é de 21.822 asentos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Instalacións do Córdoba CF
* Proxecto de estadio (Concello de Córdoba)
**Juan Carlos González Carbajales**, nado en 1966, é un empresario e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Empresario do sector do moble. Antigo militante do PPdeG, nas eleccións municipais de 2003 encabezou unha lista independente á alcaldía de Pontedeva que obtivo dous concelleiros, pero apoiou ao candidato do PPdeG para a alcaldía. Nas municipais do 2007 presentouse á alcaldía de Pontedeva polo PPdeG, sendo elixido alcalde grazas ao apoio do concelleiro independente. Mantívose como alcalde ata o ano 2019, acadando a maioría absoluta tanto nas municipais do 2011 como nas do 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José González Marquina** |  **Alcalde de Pontedeva** 2007 - 2019 | Sucesor:**José Carlos Guerrero Salgado** |

Notas
-----

1. ↑  "Los independientes del Pontedeva dan la alcaldía al Partido Popular". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2003-08-01. Consultado o 2021-03-14.
2. ↑  "Un concejal será candidato del PP en Pontedeva". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2019-01-09. Consultado o 2022-09-23.

Véxase tamén
------------

### Outras páxinas

* Eleccións municipais en Pontedeva
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Exposición (homónimos).
En fotografía, denomínase **exposición** á cantidade de luz que recibe o material fotosensible (en fotografía química) ou o sensor de imaxe (en fotografía dixital) para que se forme unha imaxe.

Matematicamente: *exposición = iluminancia x tempo*.

Como indica a fórmula anterior, a exposición mídese en lux segundo,[1] sendo logo unha combinación do tempo e o nivel de iluminación recibido polo material fotosensible.

### Control da exposición

Nunha cámara, o tempo de exposición queda controlado pola velocidade de obturación e o nivel de iluminación pola apertura do obxectivo. Estes dous últimos factores (velocidade de obturación e apertura) únense nun só número chamado valor de exposición, EV.

### Exposición correcta

A exposición correcta depende do como se queira fotografar. Unha aproximación a unha exposición correcta dánola a regra sunny 16: nun día soleado, cunha apertura f/16, obteremos unha exposición correcta cunha velocidade de obturación de *1/sensibilidade usada*. Por exemplo, se empregamos unha sensibilidade ISO 100, e unha apertura f/16, unha velocidade de obturación axeitada sería 1/100 de segundo.

Notas
-----

1. ↑  Leslie D. Stroebel et al. *Basic Photographic Materials and Processes: Materials and Processes*. Focal Press, 2000. ISBN 0-240-80405-8 p. 89

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Os 3 elementos que afectan a exposición nas túas fotos *(en castelán)*
**Juan Carlos Maneiro Cadillo**, nado en 1958 en Vilagarcía de Arousa, é un biólogo e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Bioloxía pola Universidade de Santiago de Compostela, durante a década dos noventa deu clase na mesma facultade na que se licenciou. Neses anos, e ata 2005, estivo traballando no Intecmar, o Instituto Tecnolóxico para o Control do Medio Mariño de Galicia, do que foi director a partir de 1997 e por oito anos.

En 2005 trasladouse a Valencia, onde foi xerente da Asociación Valenciana de Empresas Acuícolas (AVEMPI), antes de desenvolver labores directivos nunha empresa de procesado de mexillón e de pasar a ser subdirector da Asociación Española de Cidades da Pesca (AECIPE). Coa chegada á presidencia da Xunta de Galicia de Alberto Núñez Feijóo, Maneiro Cadillo, que xa fora concelleiro popular en Vilagarcía de Arousa, regresou a Galicia, onde foi designado en 2009 director xeral de Competitividade e Innovación Tecnolóxica da Consellería do Mar. Permaneceu nese posto ata xaneiro de 2012, cando foi ascendido a secretario xeral de Pesca na recentemente fusionada Consellería de Medio Rural e Mar.
A exposición universal de París en 1900**Exposición Universal** é o nome xenérico de varias exposicións de grande envergadura celebradas por todo o mundo desde a segunda metade do século XIX. A organización que se ocupa oficialmente de nomear as cidades organizadoras deste tipo de eventos é a Oficina Internacional de Exposicións (BIE).

As exposicións aprobadas polo BIE poden ser consideradas universais, internacionais ou especializadas, cunha duración de entre 3 e 6 meses. No entanto, calquera país ou cidade pode organizar feiras e exposicións similares sen o patronazgo do BIE.

O concepto de exposición universal contribuíu fortemente á comunicación social dos logros imperialistas, ao incorporarse como curiosidades elementos etnográficos propios das culturas dominadas por parte das grandes potencias imperiais.

Deste xeito, nestas megafeiras mostrábanse os grandes avances da invención tecnolóxica á beira das últimas expresións (aceptadas pola Academia) da arte. A primeira exposición tivo lugar en Londres en 1756.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Exposición Universal de París de 1900.
* Exposición Internacional de París de 1937.
* Exposición Rexional Galega

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172754
* AAT: 300054778
* BRE: 2334389
* EBID: ID
* GND: 7729177-3
* HDS: 013797
* NDL: 00560509

 |
**Juan Carlos Ramis Jiménez** nado en Chantada en 1962, é un debuxante galego de banda deseñada.

Biografía
---------

Ramis traballou nas revistas de Edicións B *Mortadelo* *Zipi y Zape* (posteriormente *Super Mortadelo* e *Super Zipi y Zape*), *Yo y Yo* e *TBO*.

Foi un dos artistas máis prolíficos da casa nas décadas de 1980 e 1990, creando os personaxes de Alfalfo Romeo e Sporty para a revista *Mortadelo*, Los Xunguis para *Zipi y Zape* (xunto con Joaquín Cera) e herdando a sección *El rollo del día* de *TBO* creada por Manuel Vázquez Gallego.

A finais dos 80, na última etapa da revista *Guai!*, as súas historietas tamén formaron parte desta revista e incluso realizou algunha das portadas da revista.

Tralo declive das revistas de banda deseñada, Ramis continuaría como guionista e colorista de Joaquín Cera, publicando *Los Xunguis* , ademais de participar nun intento por resucita-los personaxes máis populares de José Escobar, Zipi e Zape.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrevista en *El Rincón del Taradete* 1ª e 2ª parte) *(en castelán)*.
* Ramis en Lambiek.net *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3390890
* WorldCat
* VIAF: 86639366
* BIBSYS: 10025227
* BNE: XX1048638
* GND: 1202536832
* ISNI: 0000 0000 7729 3850
* LCCN: no2010036667
* PTBNP: 1146661

 |
Ilustración do Tirant.
**Joanot Martorell**, nado en Valencia entre os anos 1405 e 1410 e finado na mesma cidade en 1465, foi un escritor medieval valenciano en lingua catalá. *Tirant lo Blanc* é a súa obra máis coñecida, xa que é considerada a primeira novela moderna de Europa.

Traxectoria
-----------

Segundo o historiador Jaume Chiner, naceu en Valencia, no seo da liñaxe dos Martorell, unha familia da media nobreza orixinaria de Gandia, mais estabelecida en Valencia dende 1400. O seu avó foi conselleiro real e o seu pai, camareiro do rei Martín o Humano.

De Joanot Martorell, que foi cuñado de Ausiàs March, coñécense bastantes elementos biográficos que nolo mostran coma un cabaleiro vigoroso de vida axitada. Fixo longas estadías en Inglaterra, Portugal e Italia como consecuencia de diversas loitas cabaleirescas ás cales era afeccionado.

En 1433 dátase como o primeiro nomeamento de Joanot como cabaleiro. O escritor valenciano era dos que buscaban pelexas xa que lle gustaban moito as xustas entre cabaleiros, xa fose por razóns de honra ou por intereses máis materiais, e ademais, como é o que facían tódolos cabaleiros sentíase a gusto. De tódalas súas batallas entre cabaleiros temos información a partir de letras de batallas que Martorell escribiu durante toda a súa vida.

O 2 de xaneiro de 1460 comezou a escribir *Tirant lo Blanc*, morrendo sen descendencia.

Só escribiu esta obra, rica e complexa, insólita e diferente e é por iso que o seu nome está entre os mellores autores da literatura catalá i universal. Mais ao ser escrita en catalán non tivo unha magnitude tan grande como Cervantes porque o catalán era bastante minoritario. A obra ten 487 capítulos e máis de 800 páxinas onde se explica a historia dun cabaleiro chamado Tirant. Os manuscritos da obra foron herdados por Martí Joan de Galva que levou a novel·la á imprenta. Martí Joan morreu seis meses antes da publicación da obra no 1490.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Mosteiro de San Xerónimo de Cotalba

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q363836
* WorldCat
* VIAF: 27074442
* ARLIMA: 5528
* BAV: ADV10182084
* BIBSYS: 90131556
* BLBNB: 000359146
* BNB: ID
* BNE: XX1108162
* BNF: 11994360c
* BRE: 2189039
* BVMC: 66793
* CANTIC: a10435621
* CERL: cnp00400116
* CiNii: DA01980163
* DBE: joanot-martorell
* DeutscheBio: 118782371
* Discogs: 2284080
* FAST: 1833199
* GEC: 0040831
* GND: 118782371
* Gutenberg: 208
* ICCU: CFIV050172
* ISNI: 0000 0001 2277 6721
* LCCN: n79069924
* MusicBrainz: ID
* NDL: 01104737
* NKC: jx20120518005
* NLA: 35788097
* NLG: 169437
* NTA: 069825467
* OBP: ID
* OL: OL457834A
* PTBNP: 394897
* SUDOC: 027300862
* UNZ: MartorellJoanot

 |
***John Wesley Harding*** é o oitavo álbum do músico estadounidense Bob Dylan, publicado o 27 de decembro de 1967 a través do selo Columbia Records. Producido por Bob Johnston, o disco marcou o regreso de Dylan á música acústca e as súas raíces tradicionais, despois de tres traballos de rock eléctrico. *John Wesley Harding* comparte moitos toques estilísticos, e foi gravado no mesmo tempo, que as prolíficas series de gravacións caseiras realizadas con The Band, que finalmente serían editadas en 1975 como *The Basement Tapes*.

*John Wesley Harding* foi excepcionalmente ben reciido pola crítica e conseguiu boas vendas, acadando o número 2 nas listas estadounidenses e o número 1 nas británicas. Menos de tres meses despois do seu lanzamento o álbum foi certificado ouro pola RIAA. "All Along the Watchtower" converteuse na súa canción máis popular tras ser versionada por Jimi Hendrix o ano seguinte.

Listaxe de cancións
-------------------

Todos os temas compostos por Bob Dylan.

Cara 1
1. "John Wesley Harding" – 2:58
2. "As I Went Out One Morning" – 2:49
3. "I Dreamed I Saw St. Augustine" – 3:53
4. "All Along the Watchtower" – 2:31
5. "The Ballad of Frankie Lee and Judas Priest" – 5:35
6. "Drifter's Escape" – 2:52

Cara 2
1. 
2. "Dear Landlord" – 3:16
3. "I Am a Lonesome Hobo" – 3:19
4. "I Pity the Poor Immigrant" – 4:12
5. "The Wicked Messenger" – 2:02
6. "Down Along the Cove" – 2:23
7. "I'll Be Your Baby Tonight" – 2:34

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q740161
* AllMusic: mw0000189848
* Discogs: 4129
* EBID: ID
* MusicBrainz: ID

 |
Coordenadas: 43°28′55″N 8°13′54″O﻿ / ﻿43.4819199, -8.23169

A **Exposición Nacional da Construción Naval**, tamén coñecida como **Exponav**, é un museo marítimo de Ferrol, adicado á historia da construción naval. Foi inaugurado o 10 de marzo de 2008, e está situado na base naval da cidade departamental.

Características
---------------

O proxecto naceu dunha iniciativa conxunta da Armada Española e a Asociación de Enxeñeiros Navais de España. Contou coa colaboración de entidades como o Ministerio de Fomento, a Consellería de Industria e de Cultura da Xunta de Galicia, a Deputación da Coruña, o concello de Ferrol, a autoridade Portuaria de Ferrol, o campus universitario de Ferrol (Universidade da Coruña) ou Navantia. É unha mostra técnica dirixida tanto ás persoas especializadas no campo da construción e enxeñaría naval, como ao público en xeral.

A apertura do museo culminou a restauración do edificio de Ferreirías, dirixida polo arquitecto Font. A exposición foi comisariada polo contralmirante enxeñeiro da armada José Castro Luaces.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Museo Naval de Ferrol

### Ligazóns externas

* www.exponav.org

| * v
* c
* e
Lugares de interese de Ferrol |
| --- |
| Lugares senlleiros | Arsenal •  Castelo de San Felipe •  Concatedral de San Xiao •  Ferrol Vello •  Capela de Nosa Señora das Angustias •  Capela de Nosa Señora das Dores •  Casa do Patín •  Igrexa de San Francisco •  Mercado de Ucha •  Ermida de Chamorro |
| Museos | Museo Naval •  Exposición Nacional da Construción Naval •  Museo da Natureza •  Ateneo Ferrolán •  Aquaciencia •  Centro Torrente Ballester |
| Parques e espazos naturais | 

|  |
| --- |
| Xardíns de Herrera •  Ría de Ferrol •  Cabo Prior |
| Praias | Caranza •  Doniños •  Esmelle •  Lumebó •  Ponzos • San Xurxo  •  Santa Comba |

 |
| Artes escénicas | Teatro Jofre |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3390338
* WorldCat
* VIAF: 154081399
* NKC: kn20010724191

 |
Os **escuadróns da morte** foron uns grupos paramilitares que actuaron na semiclandestinidade no Salvador entre finais da década de 1970 e comezos da de 1990.

Configurados por militares, membros das forzas de seguridade e potentados civís adicáronse á tortura e o asasinato dos opositores de esquerda ao goberno salvadoreño e a sementar o terror entre a poboación campesiña. Unha das súa vítimas recoñecidas foi o arcebispo de San Salvador Óscar Romero, un máis entre as decenas de miles de mortos e desaparecidos.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  **Este artigo non contén imaxes.** Pode axudar cargando imaxes, na Galipedia ou na Wikimedia Commons, relacionadas co contido do artigo, ou incluíndo unha xa existente. Debe ter en conta as políticas de uso de imaxes e o respecto polos dereitos de autoría. |

---
**Joaquim Manuel de Macedo**, nado en 1820 e finado en 1882, foi un médico e escritor brasileiro do período romántico do século XIX.

Biografía
---------

Joaquim Manuel de Macedo, naceu no Río de Xaneiro en 1820. En 1844 formouse en Medicina no Río de Xaneiro, e o mesmo ano estreou na literatura coa publicación daquel que viría a ser seu novela máis coñecido, "A Moreninha", que lle deu fama e fortuna inmediata.
Alén de médico, Macedo foi xornalista, profesor de *Xeografía e Historia do Brasil* no Colexio Pedro II, e socio fundador, secretario e orador do Instituto Histórico e Xeográfico Brasileiro, desde 1845. En 1849 fundou, xuntamente con Gonçalves Días e Manuel de Araújo Porto-Alegre, a revista Guanabara, que publicou gran parte do seu poema-novela *A nebulosa* - considerado por críticos como un dos mellores do Romanticismo. Foi membro do Consello Director da Instrución Pública da Corte (1866).

Joaquim Manuel de Macedo abandonou a medicina e creou unha forte conexión con Don Pedro II e coa Familia Imperial Brasileira, chegando a ser preceptor e profesor dos fillos da Princesa Isabel. Era amigo íntimo e confidente dunha celebridade da Corte, Manuel José de Araújo Porto-Alegre, Cónsul do Brasil na Alemaña, de quen recibiu unha longa e histórica correspondencia pola cal o remitente se declara un espírito convicto e apaixonado polo credo que na metade do século XIX fóra codificado por Allan Kardec, na Francia.

Macedo tamén actuou decisivamente na política, tendo militado no Partido Liberal, *servíndoo con lealdade e firmeza de principios, como o proban seus discursos parlamentarios*, conforme relatos da época. Durante a súa militancia política foi deputado provincial (1850, 1853, 1854-59) e deputado xeral (1864-1868 e 1873-1881). Os últimos anos de vida padeceu de problemas mentais, morrendo pouco antes de completar 62 anos.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q727148
* WorldCat
* VIAF: 64025372
* BAV: ADV10891263
* BNE: XX1317652
* BNF: 120540202
* BVMC: 702
* CERL: cnp00403501
* Europeana: ID
* FAST: 110807
* GEC: 0038921
* GND: 119062275
* IMDb: nm0209997
* ISNI: 0000 0001 2374 9370
* LCCN: n83044125
* LibriVox: 6842
* NKC: kup19990000059743
* NTA: 074391879
* Nupill: 86
* OL: OL128401A
* openMLOL: 147904
* PTBNP: 85627
* SELIBR: 335861
* SUDOC: 028773152
* TMDb: 931097
* WikiTree: Macedo-91

 |
Nenos na Rúa Santander de Panajachel, Guatemala.
A **fotografía en branco e negro** caracterízase pola ausencia de cor, isto é debido á súa natureza química, que se compón de haluros de prata.

Proceso
-------

Nun primeiro paso, nunha cámara escura ou fotográfica exponse a película a unha determinada cantidade de luz para obter unha imaxe latente, que non se pode ver ata que se revela con líquidos especiais e que, opcionalmente, se pasa por un baño de paro. Feito isto, xa temos a imaxe, pero aínda falta un paso, a fixación. A fixación realízase para "fixar a imaxe", para que esta sexa quimicamente estable e non reaccione á luz nin a outros axentes exteriores.

Para que unha fotografía en branco e negro se considere boa debe entrar no que se coñece como sistema de zonas, que a grandes trazos é que a fotografía teña toda a gama de grises, dende o branco máis branco ata o negro máis negro. O sistema de zonas é unha técnica máis do branco e negro, do fotógrafo Ansel Adams.

Famosos fotógrafos que usaron o branco e negro
----------------------------------------------

* Ramón Caamaño
* Robert Mapplethorpe
* Sebastião Salgado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3381576
* AAT: 300162056
* EBID: ID
* GND: 4121634-9
* JSTOR: black-and-white-photography
* LCCN: sh99002613
* MAG: 2776042328

 |
**Faustino Juste Domínguez**, nado en Salceda de Caselas en 1871, foi un agrarista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Casimiro Juste, alcalde de Salceda de Caselas na Primeira República. Foi presidente da Federación Agrária Municipal de Salceda en 1914, e o enlace e receptor das remesas do Centro de Proteccion Agrícola do Distrito de Salceda e da Pro-Federación de Agricultores do Distrito de Salceda no Río de Xaneiro. Promoveu a Escola da Paxariña na Feira e o Torreiro da Feira. Foi concelleiro e Tenente Alcalde durante a Ditadura de Primo de Rivera. Coa chegada da República, foi de novo concelleiro republicano até 1936.

Vida persoal
------------

Casou con Serafina Vaqueiro Martínez en 1899. O seu fillo Salustiano Juste Vaqueiro, emigrante en Río, fixo fortuna e foi un destacado promotor e financiador de obras en Salceda e para o seu barrio da Feira (entre elas o Tele-Club).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O apostol do agrarismo Basilio Álvarez en Salceda de Caselas
O **escudo de armas de Alemaña** ten a súa orixe en diferentes símbolos que se sucederon durante o Sacro Imperio Romano Xermánico, o cal, ao desintegrarse en 1806 como consecuencia das Guerras Napoleónicas, deixou sen escudo oficial aos estados alemáns que formaran parte do Imperio.

Durante o Imperio alemán que se estableceu en 1871, a aguia real volveu tomarse como símbolo, sendo modificado o seu deseño trala derrota alemá na primeira guerra mundial e logo novamente nos anos 1930 tras instaurarse a Alemaña nazi.

A RFA estableceu o actual escudo en 1950. Este escudo foi deseñado en 1926 por Tobias Schwab reformando o escudo da República de Weimar. Nesa época chamábaselle a aguia de Weimar, pero cando a RFA adoptouno como símbolo pasou a coñecerse como a "aguia federal", nome que mantén ata hoxe en día.

A aguia federal (*Bundesadler* en alemán) figura, por exemplo, en moitos documentos oficiais, nos uniformes do exército, na fachada de edificios estatais, nas moedas e pasaportes, así como nas camisetas das federacións deportivas alemás. Ás veces tamén aparece na bandeira de Alemaña, aínda que non é o normal.

Escudos históricos
------------------

* Escudo de Otto II Escudo de Otto II
* Escudo do Sacro Imperio Romano Xermánico Escudo do Sacro Imperio Romano Xermánico
* Escudo "Grande" do II Imperio Alemán (1871-1918) Escudo "Grande" do II Imperio Alemán (1871-1918)
* Escudo da Confederación Alemá Escudo da Confederación Alemá
* Escudo "Pequeno" do II Imperio Alemán (1871-1918), empregado con máis frecuencia Escudo "Pequeno" do II Imperio Alemán (1871-1918), empregado con máis frecuencia
* Escudo do Imperio Nazi Escudo do Imperio Nazi

| * v
* c
* e
Escudos e emblemas dos estados de Europa |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Albania
* Alemaña
* Andorra
* Armenia
* Austria
* Belarús
* Bélxica
* Bosnia e Hercegovina
* Bulgaria
* Casaquistán
* Chipre
* Croacia
* Dinamarca
* Eslovaquia
* Eslovenia
* España
* Estonia
* Finlandia
* Francia
* Grecia
* Hungría
* Irlanda
* Islandia
* Italia
* Letonia
* Liechtenstein
* Lituania
* Luxemburgo
* Macedonia
* Malta
* Moldavia
* Mónaco
* Montenegro
* Noruega
* Países Baixos
* Polonia
* Portugal
* Reino Unido
	+ Escocia
	+ Gales
	+ Inglaterra
	+ Irlanda do Norte
* República Checa
* Romanía
* Rusia
* San Marino
* Serbia
* Suecia
* Suíza
* Turquía
* Ucraína
* Vaticano
* Xeorxia

 |
| 
* Escudos de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Kosovo
* Nagorno-Karabakh
* Norte de Chipre
* Osetia do Sur
* Transnistria

 |
**Joaquín Ascaso Budría**, nado en Zaragoza en 1906 ou 1907 e finado en Caracas en marzo de 1977, foi un militante anarcosindicalista, presidente do Consello Rexional de Defensa de Aragón entre 1936 e 1937. Era curmán de Francisco Ascaso.

Traxectoria
-----------

De profesión obreiro albanel, na súa mocidade afiliouse á organización anarcosindicalista Confederación Nacional do Traballo, participando na agrupación anarquista "Los Indomables" e colaborando con outra chamada "Los Solidarios".

Foi detido en Zaragoza polas súas actividades anarcosindicalistas en 1924, e a ficha policial dálle unha idade de dezasete anos. Tras isto fuxiu a Francia ata a chegada da Segunda República Española, véndose moi influenciado pola Sublevación de Jaca.

O inicio da Guerra Civil española sorpréndeo en Barcelona, no contexto da Revolución Española. Parte cara á fronte de Aragón, primeiro integrado na Columna Durruti e posteriormente na Columna Ortiz. Recibiu o nomeamento oficial de delegado gobernamental do Consello Rexional de Defensa de Aragón o 19 de xaneiro de 1937.

Trala disolución do Consello, foi detido por orde do Goberno da República o 19 de agosto de 1937, permanecendo preso 38 días na prisión de San Miguel de los Reyes, preto de Valencia, e finalmente marchou a Francia a través de Andorra con Antonio Ortiz Ramírez, desde onde partiu cara a Uruguai, pasando tamén por Chile e Paraguai, establecéndose en Venezuela, onde formou na década de 1960 o grupo anarquista "Fuerza Única", xunto a Antonio Ortiz e outros membros libertarios no exilio.

O historiador Alejandro Díez Torre rescatou e publicou en 2006 un libro escrito polo propio Ascaso, *Memorias, 1936-1938*, editado pola Universidade de Zaragoza. Tamén o escritor Francisco Carrasquer, irmán do tamén escritor Félix Carrasquer, publicou ese mesmo ano *Ascaso y Zaragoza. Dos pérdidas: la pérdida*, un traballo de investigación sobre Ascaso e o Consello.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3324084
* WorldCat
* VIAF: 72596335
* BNE: XX1197918
* CANTIC: a10453830
* DBE: joaquin-ascaso-budria
* FAST: 1685045
* GEA: 1447
* GND: 133902153
* ISNI: 0000 0000 5932 8773
* LCCN: no2007106972
* OL: OL5665960A
* SUDOC: 107992930

 |
**John Stith Pemberton**, nado en Knoxville (Xeorxia) o 8 de xullo de 1831 e finado en Atlanta o 16 de agosto de 1888, foi un químico farmacéutico estadounidense, coñecido por ser o inventor da Coca-Cola.

Traxectoria
-----------

Era fillo de James Clifford Pemberton (nado en 1803 en Carolina do Norte) e Martha L. Worsham Gent (nada sobre o 1791 en Virxinia). James e Martha casaron o 20 de xullo de 1828 no Condado de Crawford (Xeorxia). Martha era filla de Archer Worsham (nada en Virxinia) e Nancy Clark Smith procedente de Condado de Baldwin. A familia Pemberton transladouse a Roma, e John acudiu á escola de medicina en Macon, recibindo o seu grao en Farmacia á idade de 19 anos.

Pemberton rexeitou algunhas das medallas médicas, popularizadas por Benjamin Rush, ao que intentou salvar da súa enfermindade mediante flebotomía.

Invención
---------

Durante a súa época de investigación experimentou coa noz de cola e coa coca, coa intención de atopar un medicamento para frear as dores de cabeza e calmar os nervios.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q215959
* WorldCat
* VIAF: 315994302
* EBID: ID
* FAST: 1945856
* ISNI: 0000 0001 0928 7835
* LCCN: no2015062788
* NNDB: 000161633
* WikiTree: Pemberton-379

 |
Logo de Fotolog.
Un **fotolog**, ou **fotoblog**, é unha forma de compartir imaxes e publicalas co formato dun blog. A diferenza cun blog é o uso predominante de fotografías no canto de texto.

Blog fotográfico
----------------

A palabra fotolog (ou fotoblog) orixinalmente referíase a unha variante de blog, que consiste basicamente nunha galería de imaxes fotográficas publicadas regularmente por un ou máis amantes da fotografía. O texto é tanto ou máis importante cá foto. Xeralmente esta ilustra un aspecto importante do texto e outras veces o texto describe o contido da foto. Moitas veces acéptanse comentarios na forma de libro de visitas, e estes habitualmente refírense á fotografía, ou ó igual que calquera blog, ós feitos relatados. Existen sitios dedicados a hospedaren estas bitácoras como Flickr ou Blogspot pero o habitual é que este tipo de fotologs estean nun sitio cuxo dono é unha única persoa. Nestes casos o autor debe usar un software especial, como Movable Type.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Blog

### Ligazóns externas

* Fotolog.net
De todos os ecosistemas da Terra, un dos máis descoñecidos é o dos fondos profundos dos océanos, non en van se di que está mellor coñecida a Lúa. A importancia destes ecosistemas reside na súa grande extensión. Así, o océano ocupa o 71% da superficie da Terra, a súa profundidade media é de 4.000 m, e máis da metade está por debaixo dos 3.000 m.

Considérase **fauna profunda** todos os animais que viven na capa de auga de mar á que non chega a luz solar. Asúmese que esta capa de auga vai desde os 100 metros ata o fondo, aínda que esta profundidade pode variar segundo a latitude, época do ano e zona xeográfica. Trátase dun *mundo* escuro no que a única luz existente é a dalgúns organismos bioluminiscentes e no que, polo tanto, non existen vexetais, debido a que non se pode realizar a fotosíntese sen luz. Outras características destes fondos son a elevada presión á que están sometidos (entre 10 e 110 atmosferas) e as baixas temperaturas ás que se atopan (2-3 °C). Ningún destes factores varía moito ao longo do ano e probabelmente sexan moi semellantes tanto nos polos como no trópico, o que lle dá unha estabilidade moi grande.

Este é un ecosistema moi diferente ao da superficie. Mentres que nas zonas con luz a base da pirámide alimenticia son os vexetais, nestes hábitats non hai ningún vexetal. Trátase dun ecosistema con pouca materia orgánica, no que os organismos dominantes son os suspensívoros e sedimentívoros que se alimentan dos poucos restos que caen dende a superficie, formando así a base da pirámide trófica. As fontes hidrotermais son unha excepción; son comunidades con gran cantidade de materia orgánica asociadas á enerxía xeotérmica, nas que a base da cadea alimentaicia son as bacterias oxidadoras de xofre.
Coordenadas: 42°43′21″N 8°55′21″O﻿ / ﻿42.72247, -8.92253

**Escuadrón de Vigilancia Aérea 10** (**EVA 10**) é unha base militar do éxercito do aire español situada no cumio do monte Iroite na comarca de Noia, no límite dos concellos de Boiro, Lousame e Porto do Son.

A base aérea militar do Exército Español foi creada en 1980. O primeiro continxente de tropas chegou ao centro en 1981, se ben non comezou a estar operativo até o 1 de decembro de 1984. Foi inaugurado oficialmente o 6 de novembro de 1985 polo baionés José Santos Peralba Giráldez, Xeneral Xefe do Estado Maior do Exército do Aire, coa asistencia do Presidente da Xunta de Galicia Xerardo Fernández Albor. Ten realizado misións operativas en colaboración co Centro de Coordinación de Salvamento Marítimo de Fisterra, o Instituto Nacional de Meteoroloxía e a Universidade de Santiago de Compostela. A base está equipada con rádar Indra Lanza 3D.

Galería de imaxes
-----------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| EVA 10. |
| EVA 10.  |

|  |
| --- |
| Entrada ao EVA 10. |
| Entrada ao EVA 10.  |

 |

Notas
-----

1. ↑  "Escuadrón de Vigilancia Aérea nº10 (EVA 10) y Acuartelamiento Aéreo Barbanza". Arquivado dende o orixinal o 04 de outubro de 2015. Consultado o 01 de outubro de 2015.
2. ↑  "España ‘apaga’ el último radar americano de un escuadrón de vigilancia aérea". Arquivado dende o orixinal o 03 de outubro de 2015. Consultado o 01 de outubro de 2015.
Unidade central de procesamento.
**Intel Core 2** é un microprocesador fabricado por Intel e a continuación dos Pentium D ou Core Duo. Comezouse a distribuír o 27 de xullo de 2006. O acceso a "memoria intelixente" optimiza o ancho de banda dos datos. A súa arquitectura baséase no Pentium M, xa que demostrou ser máis eficiente que a arquitectura dos Pentium 4. Os procesadores Intel Core 2 foron comparados cos procesadores máis potentes até o momente de AMD. O procesador Intel Core 2 é un procesador cunha pipeline de 4 etapas que permiten escalar máis en frecuencia que o Core 1 (o seu antecesor), que tiña 12 etapas coma o Athlon 64. Ademais ten un motor de execución amplo con tres ALUs, catro FPUs e tres unidades SSE de 128 bits. Estas dúas características fan que sexa o procesador x86 que máis instrucións por ciclo pode conseguir.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Intel Core 2***  |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial de Intel
* Páxina web de Intel sección Intel Core2 Duo
A **fotografía química** é a fotografía tradicional ou clásica en comparación coa máis recentemente aparecida fotografía dixital. Baséase en procedementos físico-químicos para a obtención e o procesado das imaxes.

Para a obtención de imaxes fotográficas, en branco e negro neste caso, empréganse película onde o elemento sensible á luz é o haloxenuro de prata, en suspensión en xelatina moi pura. O tamaño e cantidade dos cristais de haloxenuro de prata determinan a sensibilidade da película, comunmente chamada velocidade, a cal está normalizada e exprésase en graos ISO. Cando se abre o obxectivo por un breve instante, a luz incide sobre a película e deixa sobre ela a impresión da imaxe, que neste punto recibe o nome de imaxe latente, que se irá descompoñendo a partir dese momento ata ser revelada. En realidade a luz dá inicio a un proceso físico-químico producindo un punto de sensibilidade no haloxenuro de prata, obtendo así unha imaxe latente, o que posteriormente, cando a película se somerxa no revelador, mediante un proceso de oxidorredución, ocorrerá a transformación do haloxenuro en prata metálica negra, obténdose así unha imaxe visible.
O proceso de revelado da película branco e negro consta de catro pasos básicos: revelado, paro e lavado, fixado e lavado. A imaxe así obtida é un negativo, isto é, os valores de luz están invertidos con respecto ó orixinal

Unha vez seca, desta película ou "negativo" pódense facer copias sobre papel ou ben sobre outra película, en cuxo caso obteremos unha diapositiva ou positivo translúcido que nos permitirá observar a fotografía por proxección ou transparencia. As imaxes obtidas, ó inverter novamente os valores de luz, por ampliación ou contacto, dannos como resultado un "positivo".
A este proceso se lle chama positivado.

Se utilizamos na cámara unha película especialmente tratada, "para diapositivas", obteremos as imaxes directamente en positivo ó revelar a película.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q355516
* MAG: 2775864398

 |
Escudo de Andalucía.
O **escudo de Andalucía** é, oficialmente, un logotipo baseado no escudo da cidade de Cádiz, que mostra a figura dun Hércules novo entre as dúas columnas de Hércules que a tradición sitúa no estreito de Xibraltar, coa inscrición ós pés dunha lenda que di: "Andalucía por sí, para España y la Humanidad", sobre o fondo dunha bandeira andaluza. Pecha as dúas columnas un arco de medio punto coas palabras latinas "Dominator Hercules Fundator", tamén sobre o fondo da bandeira andaluza.

Segundo o artigo 6.2 do Estatuto de Autonomía de Andalucía do ano 1981:

> 
> 
> *Andalucía ten himno e escudo propios, que serán aprobados definitivamente por Lei do Parlamento Andaluz, tendo en conta os acordos ditados sobre tales extremos pola Asemblea de Ronda de 1918.*
> 
> 

Escudo de Cádiz.

Escudo Heráldico
----------------

Escudo heráldico de Andalucía.
Existe un escudo de armas representativo de Andalucía e que é descrito así:

> 
> 
> "Nun campo de azur, dúas columnas de ouro rodeadas dunha cinta de gules coa lenda «non plus» na destra e «ultra» na sinistra en letras de ouro resaltadas de dous leóns na súa cor, botados, aculados e resaltados á súa vez dun Hercules de pé, o natural, vestido de pel de león e collendo coas súas mans as guedellas dos leóns. Saíndo de columna a columna en arco a lenda «Dominator Hercules Fundator» en letras de ouro."
> 
> 

Trala aprobación do Estatuto de Autonomía designouse como símbolo territorial o logotipo oficial, e que figura tamén na bandeira de Andalucía.

Notas
-----

1. ↑  *Andalucía tiene himno y escudo propios, que serán aprobados definitivamente por Ley del Parlamento Andaluz, teniendo en cuenta los acuerdos dictados sobre tales extremos por la Asamblea de Ronda de 1918.*
2. ↑  "En campo de azur, dos columnas de oro rodeadas de una cinta de gules con la leyenda «non plus» en la diestra y «ultra» en la siniestra en letras de oro resaltadas de dos leones en su color, echados, aculados y resaltados a su vez de un Hercules de pie, al natural, vestido de piel de león y asiendo con sus manos las guedejas de los leones. Saliendo de columna a columna en arco la leyenda «Dominator Hercules Fundator» en letras de oro."
3. ↑  Ampelio Alonso de Cadenas, Vicente de Cadenas, *Heráldica de las Comunidades Autónomas e das capitales de provincia* pax.16, Ediciones Hidalgía, Madrid 1985. ISBN 840006047

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Andalucía
* Bandeira de Andalucía
* Blas Infante
* Lista de escudos de armas de España
A **Interamnia World Cup** é unha competición deportiva internacional de balonmán que se celebra anualmente na cidade italiana de Téramo.

Características
---------------

O torneo, cuxa primeira edición foi en 1972, realízase anualmente en Teramo durante os primeiros días de xullo, competindo tamén noutras localidades da provincia teramana.

No torneo participan equipos xuvenís procedentes de tódolos continentes, contando cada ano con máis de trinta nacións participantes. A Interamnia World Cup dura xeralmente seis días e iníciase cun gran desfile pola rúa principal de Teramo.

Desde 2005 está asociada a manifestación Teramo cidade aberta ao mundo, que ten a fin de promover a cultura da paz entre os pobos. Este título deriva do recoñecemento que fixo UNICEF a Teramo en 1989, por mérito da Interamnia World Cup, cando declarou precisamente "Teramo, cidade aberta ao mundo".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da Interamnia World Cup
Ulises e as sereas
A **epopea** é unha forma literaria propia da antigüidade, composta en verso para ser recitada, a cal presenta un mundo mítico-heroico situado nun pasado ideal ou absoluto.

Características
---------------

A súa temática procede do mito e da lenda heroica, as súas figuras son como deuses contaminados de humanidade; primeiro existiron por fantasía popular. Presentan as seguintes características:

* O heroe será figura nacional mítica ou histórica.
* A historia tratará sobre fazañas heroicas.
* O estilo será elevado e solemne.
* A acción mesturará elementos e seres humanos e sobrenaturais.
* O narrador intentará ser obxectivo (sen comentarios nin valoracións).

Cun certo grao de acumulación preséntanse acumulativamente episodios sen estruturación lóxica; as figuras non están individualizadas, son tipos literarios cargados de temperamentos e cosmovisións distintas (reis, conselleiros, amigos, fieis vasalos, compañeiras, agoireiros,...) con características humanas esenciais á época (mínima caracterización psicolóxica) sen evolucionar, con capacidade de loita, pero predestinados a un final.

Estamos ante un espazo e un tempo concreto e coñecido: mundo da época con elementos reais e fantásticos, con perigos coñecidos e fenómenos inexplicables, aconteceres dun pasado con vixencia de presente.

O narrador preséntase, visible, como sobrio observador omnisciente e inxenuo, renunciando á reflexión, á ironía.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Epopea de Gilgamesh

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q37484
* AAT: 300253035
* BNCF: 11172
* GEC: 0103721
* GND: 4015065-3
* NDL: 00575067
* NKC: ph116057
* PSH: 6941

 |