recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Jon Edward Ahlquist**, nado en 1944, é un biólogo molecular e ornitólogo estadounidense.

Traxectoria
-----------

Especializado en filoxenética molecular, desde 1987 colaborou amplamente con Charles Sibley, na Universidade Yale.

En xaneiro de 1991 (a miúido citada como de 1990), Charles Sibley e Ahlquist publcaron *Phylogeny and Classification of Birds,* na que presentaban unha nova filoxenia para as aves baseada nas técnicas de hibridación ADN-ADN, coñecida como a taxonomía de Sibley-Ahlquist.

Nesa época era profesor asociado de zooloxía na Universidade de Ohio. En 1999, Ahlquist retirouse.

Principais publicacións
-----------------------

* Charles Gald Sibely & Jon Edward Ahlquist (1990): *Phylogeny and classification of birds*. New Haven, Conn. USA: Yale University Press.
* Charles G. Sibley, Jon Edward Ahlquist & Burt L. Monroe, Jr. (1988): *A Classification of the living birds of the world based on DNA-DNA Hybridization studies*. *The Auk* **105** (3): 409-423. PDF

Honores
-------

En 1988, conxuntamente co seu colega, amigo e estreito colaborador Charles Sibley, foi galardoado pola *National Academy of Sciences* dos Estados Unidos coa Medalla Daniel Giraud Elliot, pola aplicación de técnicas de hibridación do ADN-ADN para a clasificación das aves, que revolucionou a taxonomía ao mostrar como distinguir as relacións evolutivas das similitudes converxentes.

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Ahlquist** emprégase para recoñecer a Jon Edward Ahlquist como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas
-----

1. ↑  Theodore W. Pietsch (2012): *Trees of Life: A Visual History of Evolution*. Baltimorte, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press, p. 275.
2. ↑  Ahlquist, Jon E. (1999). "Charles G. Sibley: A commentary on 30 years of collaboration". *The Auk* **116** (3): 856–860. doi:10.2307/4089352.
3. ↑  Awards. Daniel Giraud Elliot Medal.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Jon Edward Ahlquist*** |

### Outros artigos

* Charles Sibley

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2355365
* WorldCat
* VIAF: 57959706
* BIBSYS: 90524101
* CiNii: DA06070993
* GND: 1132099188
* ISNI: 0000 0000 2339 0110
* LCCN: n82070328
* NTA: 129523089
* SNAC: w6mt9cz6
* SUDOC: 119305933

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Fraortes.
**Fraortes** (¿- -521), fillo de Upadaranma, foi rei de Media do -522 ao -521.

Traxectoria
-----------

### Contexto histórico

A causa inmediata da revolta de **Fraortes** foi a morte do rei persa Cambises II na primavera do -522 e a usurpación do trono por parte do mago Gaumata, quen non pertencía á dinastía aqueménida e é posíbel que fose medo de nacemento. Seis nobres partidarios da familia real persa axudaron a Darío I a se converter en novo rei, asasinando a Gaumata no seu castelo de *Sikayauvatiš* en Media o 29 de setembro.

Case inmediatamente dous reis rebeláronse: Nidintubel en Babilonia e Assina en Elam. Cando Darío reprimiu estas rebelións e estaba en Babilonia, Fraortes botou o seu pulso ao poder. Reivindicou que era descendente do antigo rei meda Ciaxares e tomou o nome de **Khshathrita** para o trono. Marchou a Ecbatana, a capital de Media, cidade que tomou en decembro do -522. Máis ou menos polas mesmas datas, estoupou unha nova rebelión en Elam, esta vez baixo o rei Martiya, e outras revoltas fixéronse extensivas a máis provincias como Armenia, Partia e Asiria.

### Fraortes, rei dos medos

Os persas foron incapaces de suprimiren a rebelión meda deseguida. Na inscrición de Behistún, Darío afirma que o seu xeneral Hidarnes gañou unha batalla en Marush (Mehriz, ao sur do actual Yazd) o 12 de xaneiro do -521. Porén esta batalla non foi de ningún modo decisiva e non prexudicou seriamente a posición de Fraortes en Media, só serviu para impedir que o medo invadise Persia nin puidese tampouco tomar contacto con outro rebelde, Vahyazdata. Outro factor que xogaba a favor de Fraortes era que o exército de Darío estaba formado por tropas medas. Estas serviran ben ao rei en Babilonia, pero era improbábel que atacasen o seu propio país.

No entanto, se Darío non podía sacar partido da súa vitoria, Fraortes tampouco podía explotar a situación, xa que en Partia, que era leal ao medo, había unha gornición persa. Estaba comandada polo pai de Darío, Histaspes. O 8 de marzo de -521, os partos e os seus aliados, os hircanios, atacaron a gornición persa, pero foron derrotados.

Mentres os persas de Partia puidesen atacar a súa retagarda, Fraortes non podía atacar a Darío, quen tivo tempo para recrutar un novo exército. Na primavera, o líder persa penetrou en Media a partir do oeste, e o 8 de maio do -521, derrotou a Fraortes nun sitio chamado Kunduru, que é probabelmente a actual Bisotun, onde a inscrición de Behistún pode verse aínda. Fraortes fuxiu para os partos, pero foi capturado cando se dirixía ao centro relixioso dos magos, Rhagae (actual Teherán). Darío narra na inscrición de Behistún que el persoalmente lle cortou ao medo o nariz, as orellas e máis a lingua, sacoulle os ollos e crucificouno en Ecbatana. Os seus partidarios foron esfolados e a súa pel reenchida con palla.

Despois desta vitoria, Darío puido enviar tropas a Armenia e Partia, onde os seus xenerais acabaron cos rebeldes restantes.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Fraortes Arquivado 17 de abril de 2007 en Wayback Machine. en Livius.org (inglés)
**Jon Azkargorta Aretxabala**, nado o 3 de maio de 1963 en Algorta (Biscaia), é un ex xogador de rugby vasco, internacional 76 veces coa selección española entre 1982 e 1994. Xogaba nas posicións de centro ou zagueiro.

Traxectoria
-----------

"Azkar" xogou sempre no Getxo Rugby Taldea da súa localidade natal. Formou parte do equipo que gañou a única liga no palmarés do club, en 1992/93, e varias Copas do Rei. En 1986 foi un dos compoñentes do primeiro equipo nacional de rugby a sete. É o segundo xogador con máis internacionalidades (76) na historia da selección absoluta, tan só superado por Fran Puertas.

Vida persoal
------------

Jon Azkargorta é profesor de física na Universidade do País Vasco.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Jon Azkargorta Aretxabala". *ESPN scrum*. Consultado o 2023-06-03.
2. 1 2  Comité Olímpico Español (*COE*) Arquivado 31 de maio de 2020 en Wayback Machine.: *Jon Azkargorta Aretxabala*
3. ↑  "Jon Azkargorta Aretxabala :: Inguma - Base de datos de la comunidad científica vasca". *www.inguma.eus*. Consultado o 2023-06-03.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Jon Azkargorta en ESPN *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q31281936
* Auñamendi: 25192

 |
**Kirsty Coventry**, nada o 16 de setembro de 1983 en Harare, é unha nadadora de Cimbabue gañadora de sete medallas olímpicas, incluídas dúas de ouro, entre os Xogos de Atenas 2004 e Pequín 2008.

Traxectoria
-----------

Vive nos Estados Unidos, onde estuda e compite pola Universidade de Auburn, en Alabama, coa que gañou varios campionatos universitarios. Mide 1'73 m e pesa 61 kg.

No ano 2000, sendo aínda estudante de secundaria, participou nos Xogos Olímpicos de Sydney, onde chegou a semifinais nos 100 metros costas. Isto valeulle ser nomeada como deportista do ano en Cimbabue.

Nos Xogos Olímpicos de Atenas 2004 conseguiu a medalla de ouro dos 200 m. costas (2:09,19), a prata dos 100 m. costas (1:00,50) e o bronce nos 200 m. estilos (2:12,72). Son as primeiras medallas olímpicas na historia de Cimbabue logo de 24 anos, e foi recibida como unha heroína á súa volta.

Nos Campionatos do Mundo de Montreal 2005 gañou dúas medallas de ouro, en 100 e 200 m. costas (1:00,24 e 2:08,52) e dúas medallas de prata, en 200 e 400 m. estilos (2:10,41 e 4:36,07). Estes triunfos colocaron a Cimbabue no terceiro lugar do medalleiro en devanditos campionatos, malia que Kirsty era a única representante dese país. Ela foi a nadadora máis laureada da competición.

Nos Xogos Olímpicos de Pequín 2008 gañou 1 ouro e tres medallas de prata (400 m individual, 100 m costas, e 200 m individual) e nas tres probas bateu as marcas mundiais. En 400 m individuais obtivo 4:29.89 (a marca era de 4:31.12), pero foi derrotada pola australiana Stephanie Rice. Na semifinal dos 100 m costas impuxo unha nova marca mundial de 58,77 segundos, pero na final foi vencida por Natalie Coughlin, dos Estados Unidos. En 200 m individual obtivo 2:08.59, superando os 2:08.92 da marca mundial, pero a mellor marca foi de Stephanie Rice.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q274009
* BRE: 2076720
* Munzinger: 01000007021
* FINA: 1020160
* OCID: ms-kirsty-coventry
* Sports Reference: kirsty-coventry-1
* Swimrankings: 4051584

 |
**José Carlos González Rodríguez**, nado en Lisboa o 27 de maio de 1937 e finado no ano 2000, foi un poeta, escritor, tradutor e técnico da Biblioteca Nacional Portuguesa.

Traxectoria
-----------

Fillo de galegos emigrados, iniciou a súa carreira poética, sempre marcada polo surrealismo, aos vinte anos coa publicación de *Poemas da noite nova*. Estudou Dereito en Lisboa e Filoloxía Románica e Ciencias Políticas na Sorbona en París, onde tamén traballou de secretario dos herdeiros de Albert Camus.

Na Biblioteca Nacional Portuguesa tivo ao seu cargo os escritos que deixaran Raul Brandão, Vitorino Nemésio e Raul Proença ás súas mortes. Organizou, prefaciou e anotou as obras António Sérgio (*Correspondência para Raul Proença*, 1987) e Raul Proença (*O Caso da Biblioteca*, 1988), este en colaboración con Daniel Pires. Traduciu obras de Albert Camus, André Malraux, Marguerite Duras e Julien Green, entre outros. Colaborou en varios xornais e revistas, dos que destacan *O Diário de Lisboa*, *A Capital*, *Colóquio/Letras* e *Vértice*.

Está representado en varias antoloxías, como *Antologia da Novíssima Poesia Portuguesa* (1979), *O Inverno na Poesia Portuguesa* (1979) e *Cem Sonetos Portugueses* (2002).

Obra
----

* *Poemas da Noite Nova* (1957)
* *Naufrágio* (1960)
* *Isis ou o Cérebro da Noite* (1961)
* *A Recompensa da Palavra* (1966)
* *Viagem contra o Silêncio* (1977)
* *Lisboa e Outros Sapatos* (1984)
* *Cartas de Mar e Ar* (1984)
* *As Margens Mínimas, a Vida* (1985)
* *Idos e Calendas* (1986)
* *Clave de Sol* (1988)
* *Canto do Corpo Navegante* (1990)
* *70 Poemas – Antologia* (1992)
* *Fontefria (Crónicas da Infância e Juventude)* (1993)
* *No Alambique Escondido* (1996)
* *Odelegias* (1997)
* *Fontefria* (1999).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* José Carlos González no Proxecto Vercial *(en portugués)*
* José Carlos González no Portal da Literatura Portuguesa *(en portugués)*
* "Uma Longa Despedida", soneto de José Carlos González *(en portugués)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10309093
* WorldCat
* VIAF: 20145663400405170004
* BNE: XX1155911
* BNF: 12728306w
* FAST: 243756
* GND: 1057290963
* ISNI: 0000 0000 6636 9936
* LCCN: n88163722
* NTA: 14059230X
* PTBNP: 26407
* SUDOC: 029480094

 |
**Jon Iñaki Aspiazu San Emeterio**, nado en Bilbao o 5 de novembro de 1962, é un exfutbolista español. Xogaba de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Na tempada 1983–84 formou parte do Athletic Club que conseguiu a Liga e a Copa do Rei, pero non participou en ningún partido, xogando co Bilbao Athletic en Segunda División.

Na tempada 1984–85 fichou polo Hércules CF en Primeira División. No club alacantino tan só 6 encontros e foi traspasado, na tempada 1985–86 ao Sestao Sport, de Segunda División, onde estivo dúas campañas nas que foi titular.

Na tempada 1987–88 foi contratado polo Deportivo da Coruña, debutando na primeira xornada contra o FC Barcelona B en Riazor, con vitoria branquiazul (1–0). No club coruñés permaneceu cinco tempadas, sendo en todas titular de xeito regular agás a última, co equipo xa en Primeira División, véndose relegado á suplencia pola chegada de xogadores como Ilian Kiriakov ou Dragan Kanatlarovski.

Na tempada 1992–93 firmou novamente polo Sestao Sport, de Segunda División.

Palmarés
--------

Athletic Club
* Liga de España: 1983–84
* Copa do Rei: 1983–84

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Deportivo da Coruña – Tempada 1990–91 |
| --- |
| *8.º ascenso a Primeira División* |
| 
* 1 Yosu
* 2 Sabin Bilbao
* 3 Antonio Doncel
* 4 Albistegi
* 5 Lasarte
* 6 Fran
* 7 Gil
* 8 Aspiazu
* 9 Kanatlarovski
* 10 Joaquín Villa
* 11 Uralde
* 12 Jorge
* 13 José Ramón
* 14 Stojadinović
* 15 Albis
* 16 Mujika
* 17 Ares
* 18 Đukić
* 19 Molinos
* 20 Manuel
* 21 Gustavo
* 22 Modesto
* 23 Santi Francés
* 24 Busto
* 25 Arturo Patiño
* 26 Juanito
* Adestrador: Arsenio

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390918
* BDFutbol: 1310
* Transfermarkt: 174192

 |
|  |
| --- |
| **Mesopotamia** |
| Río Éufrates – Tigris |
| **Cidades / Imperios** |
| **Sumeria**: Uruk – Ur – Eridu |
| Kish – Lagash – Nippur |
| **Imperio acadio**: Agadé |
| Babilonia – Isín – Larsa – Susa |
| **Asiria**: Asur – Nínive |
| Nuzi – Nimrud |
| **Imperio Babilónico** – **Caldea** – |
| **Elam** – **Amorreos** |
| **Mitanni** – **Casitas** |
| **Cronoloxía** |
| Reis sumerios |
| Reis de Asiria |
| Reis de Babilonia |
| **Lingua** |
| **Escrita cuneiforme** |
| Lingua sumeria – Acadio |
| Elamita |
| **Mitoloxía** |
| Gilgamesh – Marduk |

**Kish** foi unha cidade do Norte da Baixa Mesopotamia (o que máis tarde seria o país de Akkad). Foi fundada probablemente cara a principios do terceiro milenio, aínda que hai constancia de poboamentos máis antigos pola súa zona: Nivel El'Amiya (período Ubaid 4000-3500 adC), Yemdet-Nasr (período Uruk 3500-3000 adC). **Kish** (*Tell al-Uhaymir*) comprende os asentamentos de Ingharra, Uhaimir, así como outros de menor importancia. Atopábase situada a uns 15 km ao leste de Babilonia.

Historia
--------

Kish
O asentamento paulatino dos semitas (Acadios) na baixa mesopotamia e no baixo Diyala, seguramente tivo como centro comercial e político á cidade de Kish, cuxa poboación no período Protodinastico xa era principalmente acadia como o demostra a lista de reis, que teñen nomes claramente semitas.

A hexemonía de Kish en Akkad e máis tarde en gran parte da baixa Mesopotamia deu como resultado que os reis sumerio-acadios que pretendían a supremacía sobre os seus rivais, titulásense habitualmente co título ás veces honorífico de "Rei de Kish" ou "Rei das catro partes" (Sumer, Elam, Subartu e Amurru con Kish no centro).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q132272
* DARE: 22330
* EBID: ID
* GeoNames: 94277
* NKC: ge767235
* Pleiades: 894028

 |
Garda Suíza
A **Garda Suíza Pontificia** (de nome oficial *Corpo della Guardia Svizzera Pontificia (Cohors Helvetica)*) é unha pequena forza militar responsable da seguridade do Palacio Apostólico, as entradas á Cidade do Vaticano e a seguridade do Papa. O alemán é a súa lingua oficial. Foi fundada por Xulio II en 1505, para dispoñer dun corpo militar que protexese ao Papa.

Finalidade e organización
-------------------------

Cumpre un servizo de orde, vixilancia e seguridade do Papa, realizando asemade unha misión de protocolo nas visitas oficiais de gobernantes e embaixadores.

Está composta por 110 soldados: un capitán comandante, un capelán, un tenente, dous subtenentes, 23 mandos intermedios, 70 alabardeiros, dous tamborileiros e unha banda de música. Aprenden tanto o uso de armas modernas (o fusil suízo SIG 550) como o da espada e alabarda. Os gardas son homes entre dezanove e trinta anos de idade, que, ademais de ser solteiros, realizasen o servizo militar en Suíza. Dentro dos seus ideais destacan: solidez na fe católica, fidelidade inquebrantable, amor pola Igrexa e polo Papa, coraxe, humildade, sentido do próximo e humanidade.

Primeiras accións
-----------------

Nas súas primeiras accións destaca a defensa do papa Clemente VII durante o "Saqueo de Roma" por parte do exército de Carlos V de Alemaña, debido ó apoio do papa a Francisco I de Francia, que estaba en conflito con Carlos V. A acción militar sucedeu no castelo Sant'Angelo e 147 gardas perderon a vida.

O papa Pío V (1566-1572) enviounos a loitar contra os turcos na batalla de Lepanto. Con Pío VI a garda foi disolta xa que este foi enviado ó exilio por Napoleón. A garda volveuse formar en 1801 e, en 1848, xogou un papel decisivo na defensa do Palacio Pontificio fronte ós revolucionarios nacionalistas italianos.

Ligazóns externas
-----------------

Web oficial da Garda Suíza (en italiano)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q171504
* WorldCat
* VIAF: 134191354
* AAT: 300265778
* BAV: ADV10074009
* GEC: 0144268
* GND: 2127514-2
* HDS: 008624
* ISNI: 0000 0001 0663 6155
* LCCN: n94069781
* LIR: 1126
* NKC: olak2004203660
* Treccani: guardia-svizzera

 |
**José Castro Soto**, coñecido como **Pepe do Cristo**, nado en Ortigueira e finado no mesmo concello en 1983, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Veciño de Devesos. Na República foi concelleiro de Ortigueira en 1933. Como consecuencia da folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido con Manuel Martínez Blanco e Venerando Yáñez Martínez, acusados de pertencer ao radio comunista e de tenencia de armas. Xulgados en consello de guerra por auxilio a rebelión o 14 de xaneiro de 1935, José Castro e Manuel Martínez foron condenados. Despois do triunfo electoral da Fronte Popular saíu do cárcere ao beneficiarse dunha amnistía. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e botouse ao monte. Foi membro dunha partida de fuxidos. Xulgado por rebelión militar, foi declarado en rebeldía.

Vida persoal
------------

Casou con Hermesinda López Beceiro e foi pai de Alfonso e Antonio Castro López.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 14-6-1984, p. 61
2. ↑  *El Correo Gallego*, 3-11-1934, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Causa nº 513/1934, instruida por el Juzgado Permanente de la 8ª División de la Plaza de El Ferrol (Comandancia Militar de El Ferrol), contra José Castro Soto, Manuel Martínez Blanco y Venerando Yáñez Martínez por tenencia ilícita de armas.

### Ligazóns externas

* 

* José Castro Soto na páxina web *Nomes e Voces*.
O **Kirsten Smits**, en 2009 chamado *Princess Ita*, é un buque de cargo coñecido por enfrontarse ao palangreiro galego Xurelo na Foxa Atlántica.

O buque
-------

O Kirsten Smits foi construído en 1976 nos Países Baixos. Tiña inicialmente unha tonelaxe de 1.600, e na actualidade ten 2.202, cunha eslora de 85 m e 15 m de manga. A súa matrícula internacional é 7413347.

Foi rebautizado en diversas ocasións, como Caricom Express (1983), Salam M e como Fayza Caribs I (1993), de novo como Salam M e como Al Hami Allah (1994), como Sara 3 (1995), Princess Jasmine (2003), Princess Ita (2005) e finalmente como *Lucky Sun* (2011), con bandeira camboxiana.

O incidente co Xurelo
---------------------

O 17 de setembro de 1981 o Kirsten Smits atopouse co Xurelo a unhas 300 millas ao noroeste de Fisterra. O palangreiro galego cunha tripulación de xornalistas e ecoloxistas e fretado polo partido Esquerda Galega, protestaba pola vertedura de residuos radioactivos por parte de buques neerlandeses, como o Kirsten Smits ou o Louise Smits, tamén na zona. En parte como consecuencia das fotografías tomadas polo Xurelo e a campaña internacional promovida por Greenpeace, en 1983 declarouse unha moratoria á vertedura de residuos nucleares na Foxa Atlántica, moratoria que cos anos acabou sendo permanente.

Notas
-----

1. ↑  Princess Ita - IMO 7413347, *Shipspotting*.
2. ↑  "Ship LUCKY SUN (General Cargo)". *MarineTraffic.com* (en inglés). Consultado o 2022-12-12.
3. ↑  "KIRSTEN SMITS - ID 3456", *Stichting*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xurelo (barco)
* Louise Smits
**José Manuel Lete del Río**, nado en Valladolid en 1938 e finado na provincia de León o 16 de abril de 2007, foi un xurista e catedrático español.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito pola Universidade de Valladolid, doutorouse en 1965 coa tese *La responsabilidad de los órganos tutelares*, dirixida por Ignacio Serrano y Serrano. Foi profesor de Dereito Romano e Dereito Civil nesta Universidade, até que en 1973 foi nomeado profesor agregado numerario de Dereito Civil na Universidade de Santiago de Compostela. Tres anos despois acadou a cátedra de Dereito Civil.

Na USC foi Secretario Xeral da Universidade e Vicerreitor de Profesorado co primeiro equipo reitoral da democracia.

Recoñecementos
--------------

* Cruz da orde ao mérito militar con distintivo branco.

En 1991 foi nomeado membro honorario da Academia Galega de Xurisprudencia e Lexislación.

Obras
-----

* *Algunas consideraciones sobre la igualdad conyugal* (1976)
* *Derecho de la persona* (1986)
* *Derecho de obligaciones* (1988)

Notas
-----

1. ↑  "El catedrático Lete del Río fallece en un accidente de circulación". *El Correo Gallego* (en castelán). 17 de abril de 2007.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Anuario de Derecho Civil de 2007
* Autores galegos na BUSC

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q90404725
* WorldCat
* VIAF: 39440098
* BNE: XX957682
* BNF: 12283991s
* Dialnet: 96230
* ISNI: 0000 0000 8222 6900
* LCCN: n85370975
* NTA: 324497261
* SUDOC: 031668275

 |
**José Manuel Pierres Martínez**, nado en Priegue (Nigrán) en 1934 e finado en Marín o 11 de setembro de 2007, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do mestre José Pierres Castellanos, que estaba destinado en Priegue no momento do seu nacemento. En Arbo recibiu formación de latín por parte do párroco e formación integral da man do seu pai. De mozo comezou estudos de dereito, pero axiña se decantou pola enxeñaría industrial. Traballou como empregado de banca.

Nas primeiras eleccións democráticas foi elixido alcalde de Marín polo PSdeG-PSOE. Foi substituído en 1981 por José Emilio Esperón Rodríguez. Nas municipais de 1987 volveu ser elixido alcalde. Despois foi concelleiro de Urbanismo, Obras, Parques e Xardíns. Entre os logros da súa administración atópanse os edificios dos Xulgados e a Comisaría, o Museo Manuel Torres, a Residencia da Terceira Idade, vivendas sociais, a reforma do estadio de San Pedro, e a rehabilitación da Granxa de Briz.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Manuel Martínez Arias** |  **Alcalde de Marín** 1979 - 1981 | Sucesor:**José Emilio Esperón Rodríguez** |
| Predecesor:**Antonio Pena Piñeiro** |  **Alcalde de Marín** 1987 - 1991 | Sucesor:**Gonzalo Arís Leiro** |

Vida persoal
------------

Casou con María Luisa López Paz, e foi pai de Iván e María Luisa Pierres López.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 12-9-2007, p. 49.
2. ↑  Marín despidió al ex alcalde José Manuel Pierres

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Marín

### Ligazóns externas

* Alcaldes de Marín Concello de Marín.
**Labregos do tempo dos Sputniks** é un proxecto musical d'O Leo de Matamá e García MC, integrante do colectivo de hip hop Dios ke te crew.

Traxectoria
-----------

Creado en 2007, xúntanse para concertos sen ensaios previos, como a "Festa pola liberdade" (sala Nasa, decembro de 2007), ou o 7º aniversario do Cineclube de Compostela (centro social "A Gentalha do Pichel", abril de 2008).

Adoitan comezar poñendo en escena cadansúa proposta (O Leo cantando e na guitarra e García cantando sobre bases), para rematar con temas conxuntos improvisados, co Leo á guitarra e García cantando.

Entre outros, tocan temas como "Bilingüismo harmónico" (adaptación do "Should I Stay Or Should I Go", de The Clash) e poemas musicados de Celso Emilio Ferreiro, ademais de letras propias de García.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Myspace de García Mc
* Blog de Leo
* "Celso Emilio volve rapeado", artigo de Daniel Salgado en *El País*, 25 de abril de 2008 *(en castelán)*.
**José Carrera Ramilo**, nado no Porriño o 28 de xullo de 1874 e finado na mesma vila o 6 de maio de 1959, foi un farmacéutico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Jaime Carrera Merino, farmacéutico no Porriño. Doutor en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi titular da farmacia que pertencera ao seu pai. Representante de Gabino Bugallal no distrito, foi Xuíz (1899-1903) e alcalde do Porriño. Promoveu o periódico *El Eco de Porriño y Mos*. Foi deputado provincial (1915-1923) e Gobernador civil de Tarragona (1919), León (1920-1921), Ourense (1921) e Lugo (1922). Continuou exercendo como cacique do Porriño ata a Segunda República. Foi Director Técnico do Centro Farmacéutico de Vigo, académico da Real Academia de Farmacia e decano dos farmacéuticos españois. Foi presidente do Colexio Oficial de Farmacéuticos de Pontevedra (1914-1919 e 1946).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde do Porriño** 1903 - 1905 | Sucesor:**?** |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde do Porriño** 1909 | Sucesor:**?** |

Obras
-----

* *Estudio químico de las peptonas, precedido de algunas consideraciones acerca de los fermentos que las originan*, 1898.

Vida persoal
------------

Casou con María Domínguez Rodríguez en 1905 e foi pai de José Carrera Domínguez.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-3-1931, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Presidentes del Colegio Oficial de Farmacéuticos de Pontevedra
*Calendario (l'aratura)*. Miniatura (c. 1000), Cotton ms. Tiberius B. V. f. 3r. Londres, The British Library.
A **labranza** é a operación agrícola consistente en trazar surcos máis ou menos profundos na terra cunha ferramenta de man ou cun arado. A acción de labrar a terra mediante un arado é referida como «arar». A palabra «**labrar**» deriva do latín *laborāre*, que tiña o significado xenérico de traballar.

Entre as funcións da labranza atópanse facilitar a circulación da auga para unha rega correcta, destruír as malas herbas, facer menos compacta a terra adecuándoa así para a sementa agrícola, mellorar a estrutura e textura do chan, evitar a encharcada provocada por altas precipitacións pluviais e o uso como control biolóxico xa que os insectos e vermes quedan a nivel superficial e veñen os depredadores a alimentarse deles.
Arar a terra varias veces, emparellando para formar superficie de plantación dáse en lugares onde as condicións climáticas non permiten preparar
o chan previamente (temperaturas baixas, choivas etc.).

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *labranza*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *arar*.
3. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *labrar*.
4. ↑  Definición de labrar no *Dicionario de Galego* de Ir Indo e a Xunta de Galicia.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Labrar Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Cultivar
* Fertilizante
* Xardinaxe
* Colleita
* Insecticida
* Irrigación
* Pesticida

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q878333
* BNCF: 40283
* BNF: 12003696p
* EBID: ID
* GEC: 0191071
* GND: 4007353-1
* JSTOR: tillage
* LCCN: sh85135363
* MAG: 16397148
* NKC: ph123780
* PSH: 13265

 |
**José Cernadas Pérez**, nado en Santiago de Compostela o 29 de xaneiro de 1880 e finado en Madrid o 28 de xuño de 1971, foi un tipógrafo e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

A principios do século XX trasladouse a Madrid procedente de Ourense e ingresou na Agrupación Socialista de Madrid. Foi delegado dos tipógrafos de Ourense no X Congreso da UGT (1911). Foi presidente da Asociación General del Arte de Imprimir de Madrid (1919-1922) e da Federación Gráfica Española (1922). Vocal da Xunta Directiva da Fundación Cesáreo del Cerro en 1928. Representou á Agrupación Socialista de Ourense no XII Congreso del PSOE (1928). Foi xefe de talleres de *El Liberal* e *Heraldo de Madrid*. Presidente do Sindicato Provincial de Artes Gráficas da UGT de Madrid e membro da Delegación Provincial do Consello de Traballo. Próximo a Julián Besteiro. Foi vocal da Comisión Executiva de UGT (marzo de 1933 - xaneiro de 1934).

Detido ao finalizar a guerra civil, a súa causa foi sobresida e foi posto en liberdade aos vinte días. Volveu ser detido en marzo de 1941 acusado de ser cobrador do Comité Nacional do Socorro Vermello Internacional, sendo internado na prisión de Santa Engracia e posto en liberdade sen ser procesado. Ao se constituír a 2ª Comisión Executiva do PSOE no interior, Eduardo Villegas e José Castro propuxéronlle substituír a Claudina García Pérez como delegado da UGT no Comité da Alianza Nacional de Fuerzas Democráticas. Como integrante do mesmo foi detido o 22 de outubro de 1945 e condenado en Consello de Guerra celebrado en agosto de 1947 a dous anos de cárcere.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20532937
* DSBE: 4103\_cernadas-perez-jose

 |
**João Fernandes Campos Café Filho**, nado en Natal o 3 de febreiro de 1899 e finado no Río de Xaneiro o 20 de febreiro de 1970, foi un avogado e político brasileiro, presidente do seu país entre 1954 e 1955.

Traxectoria
-----------

Traballou como xornalista e avogado durante a súa mocidade, habendo participado da *Aliança Liberal* na campaña de 1930. En 1933 fundou o Partido Nacionalista de Rio Grande do Norte, e algúns anos máis tarde, o Partido Republicano Progresista.

En 1934 e 1945 foi elixido deputado federal, e en 1950 foi candidato á vicepresidencia pola lista que encabezaba o antigo gobernante, Getúlio Vargas. Co suicidio de Vargas, na súa calidade de vicepresidente asumiu a presidencia da república o 24 de agosto de 1954, exercendo o cargo ata o 8 de novembro de 1955, cando foi afastado (a principio temporariamente e despois definitivamente) da presidencia por un movemento político-militar liderado polo xeneral Henrique Teixeira Lott, culminado no Movemento do 11 de novembro.

Foi ministro do Tribunal de Contas do Río de Xaneiro, durante toda a década de 1960.

Café Filho, educado na Primeira Igrexa Presbiteriana de Natal, foi o primeiro presidente protestante do Brasil.

Véxase tamén
------------

* Getúlio

| Presidente do Brasil |
| --- |
| *Segue a:* Getúlio Vargas | **João Café Filho**(1954-1955) | *Precede a:* Carlos Luz |
| *Partido Republicano Progressista* - PRP |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q310209
* WorldCat
* VIAF: 45693360
* EBID: ID
* FAST: 132427
* GEC: 0223455
* GND: 105650983X
* ISNI: 0000 0000 2696 3498
* LCCN: n84016608
* Munzinger: 00000006159

 |
**José Carlos Suárez García**, nado en Vigo o 4 de abril de 1957, é un exfutbolista galego, máis coñecido como ***Nene* Suárez**, que xogaba na demarcación de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Formouse nas categorías inferiores do Celta de Vigo, e tras pasar polo Gran Peña debutou co primeiro equipo na tempada 1976/77 na máxima categoría. Pese a que a tempada rematou co descenso do equipo tivo moi bo papel, que lle valeu ser convocado coa Selección de fútbol de España sub-21.

Entre os sete anos que xogou en Vigo as súas mellores tempadas foron a 1980/81 na Segunda División B, con 13 goles en 31 encontros que axudarían ao equipo a ascender de categoría, e a 1981/82 con 15 goles, só superado polo pichichi Pichi Lucas (27 goles).

Finalmente deixou o equipo tras numeroso rumores que o asociaban a outros equipos tras as súas boas actuacións, fichou polo Real Betis Balompié en 1982. Porén no equipo non chegou a demostrar todo o que se agardaba del e en 1986 foi traspasado ao Racing de Santander.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535765
* BDFutbol: 3263
* Transfermarkt: 311016

 |
**José Manuel Santos Maneiro**, nado en Antes (Mazaricos) o 30 de marzo de 1959, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

É enxeñeiro técnico agrícola, era Xefe de explotacións no Servizo de Extensión Agraria de Santa Comba antes de dar o salto á política local. Nas eleccións municipais de 1995 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Mazaricos e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións, sempre con maioría absoluta. No ano 2000 ocupou a presidencia da asociación para o desenvolvemento comarcal Neria. Foi deputado provincial na Deputación da Coruña de 2007 a 2011. O 31 de xaneiro de 2011 foi detido por corrupción na Operación Orquesta. Non se presentou á reelección nas municipais de 2015. Na actualidade é xefe territorial da Consellería do Medio Rural.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Xoán Manuel Ramos Rodríguez** |  **Alcalde de Mazaricos** 1995 - 2015 | Sucesor:**Juan José Blanco Riveiro** |

Notas
-----

1. ↑  X. Ramón Alvite (10 de xaneiro de 2015). "José Manuel Santos descarta volver a luchar por la alcaldía de Mazaricos". *La Voz de Galicia*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Mazaricos

### Ligazóns externas

* Moncho Ares (1 de febreiro de 2011). "Un funcionario de Medio Rural que ha logrado cuatro mayorías absolutas". *La Voz de Galicia*.
Coordenadas: 42°20′37.78″N 1°57′22.51″L﻿ / ﻿42.3438278, -1.9562528

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La Molina.
Barrio da Estación
**La Molina** é unha entidade de poboación do municipio de Alp, na provincia de Xirona. Atópase á saída do túnel ferroviario de Toses, xunto á cabeceira do río de Alp, a unha altitude de entre 1.400 e 1.700 metros sobre o nivel do mar. En 2005 tiña unha poboación de 424 habitantes.

A localidade naceu grazas aos precursores da práctica de deportes de inverno e creceu ao redor da estación de esquí de La Molina, na que ademais de practicarse actividades como esquí, snowboard e outras relacionadas coa neve, tamén pódense pasar unhas vacacións de verán na montaña. A neve que cobre a paisaxe boa parte do ano é o principal recurso económico, comportando unha afluencia importante de turistas durante o inverno.

La Molina está formada por dous núcleos principais. O primeiro, coñecido como L'Estació, atópase a 1.500 metros de altitude xunto á estación de tren da liña que une Ripoll e Puigcerdà. Trátase dunha zona residencial sen instalacións para o esquí. O outro núcleo é a urbanización Super Molina, formada por apartamentos, hoteis e comercios. Atópase na cota 1.700, onde comezan as pistas e remontadores.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* La Molina (estación de esquí)

### Ligazóns externas

* Sitio web do concello de Alp
* Sitio web da estación de esquí Arquivado 04 de febreiro de 2011 en Wayback Machine.
**João Roberto Gomes Correira**, máis coñecido como **Betinho**, nado o 2 de maio de 1985 na Illa de Fogo, Cabo Verde, é un xogador profesional de baloncesto portugués que actualmente milita no MoraBanc Andorra da Liga ACB. Cunha altura de 1,99 metros xoga na posición de ala.

Características
---------------

João Gomes, "Betinho" como se lle coñece no mundo do baloncesto, é un xogador con excelentes calidades físicas. Poderíase dicir que desenvolve un xogo típico de escolta a pesar de ter o físico propio dun beirado. Posúe un gran primeiro paso xogando un contra un, penetra con ambas as mans e finaliza moi arriba, sendo capaz de parar e tirar. Ten un bo tiro de 3 puntos, balón dobrado, un contra un e é especialmente rápido ao contraataque. A súa mellora é aínda máis evidente no xogo 5\*5 onde agora xa axunta o seu físico co coñecemento do xogo.

Traxectoria
-----------

Procedente do FC Barreirense fichou polo Cantabria Lobos na tempada 2007 antes de incorporarse nese mesmo no Breogán, onde xogou dende aquela ata o ano 2011. Era un dos xogadores que máis facía vibrar á bancada coas súas accións espectaculares. Participou no Eurobasket 2007 de España coa Selección de baloncesto de Portugal.

### Clubs

* Portugal FC Barreirense (2003-2007)
* España Cantabria Lobos (2007)
* Galicia Leite Río Breogán (2007-2011)
* Portugal SL Benfica (2011-2014)
* Andalucía MoraBanc Andorra (dende 2014)

Notas
-----

1. ↑  "Ficha de Betinho en www.cbbreogan.com". Arquivado dende o orixinal o 23 de novembro de 2009. Consultado o 14 de maio de 2010.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha de Betinho na web oficial do Breogán
* Perfil na web oficial da FEB

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q768531
* ACB: 20211309
* FIBA: 52138

 |
**João Francisco Mendonça Júnior**, nado en Luanda o 16 de decembro de 1929 e finado o 15 de xaneiro de 2012, foi un futbolista portugués, de orixe angolana. Xogaba de dianteiro e era irmán dos tamén futbolistas Fernando e Jorge Mendonça.

Traxectoria
-----------

Naceu en Luanda, capital da África Occidental Portuguesa. Súa nai era angolana e seu pai un portugués enviado a Angola para traballar no Observatorio Meteorolóxico. Este foi fundador do Sporting Clube de Luanda. A familia trasladouse logo a Portugal. Alí comezou a xogar xunto a seus irmáns na canteira do Sporting de Lisboa. Militou no Juventude de Évora, no Vitória de Setúbal, no Torreense, e no Sporting de Braga.

En 1958 chegou a Galicia xunto aos seus irmáns Fernando e Jorge para tentar salvar ao Deportivo da Coruña do descenso á Terceira División, cando só faltaban unhas poucas xornadas para o remate da tempada e o club ocupaba postos de descenso directo. Pero finalmente non puido xogar debido a problemas burocráticos, aínda que si o fixeron seus irmáns. Regresou entón a Portugal, onde xogou de novo no Vitória e logo no Gil Vicente.

Notas
-----

1. ↑  Giraldo, Javier (1 de febreiro de 2018). "Jorge Alberto Mendoza, la increíble historia del culé que se hizo predicador". *Sport* (en castelán). Consultado o 29 de outubro de 2020.
2. ↑  "Cartabia, Braga y los Mendonça". *La Opinión A Coruña* (en castelán). 6 de febreiro de 2017. Consultado o 28 de decembro de 2021.
3. ↑  "El Deportivo venció al Sporting de Braga por dos tantos a uno". *La Noche* (en castelán) (11585). 2 de maio de 1958. p. 6. Consultado o 28 de decembro de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en zerozero.pt *(en portugués)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q110292355
* Thefinalball: 346728

 |
**Estridón** (en latín: *Strido Dalmatiae*) foi unha cidade na provincia romana de Dalmacia. A súa localización exacta é descoñecida. A cidade coñécese especialmente por ser o lugar onde naceu Xerome de Estridón. Tamén era de aquí Domno de Estridón, un bispo que participou no Primeiro Concilio de Nicea, e o sacerdote Lupicino de Estridón. En 379 a cidade foi destruída polos godos. Xerome escribiu sobre iso na súa obra *De viris illustribus*: «*Hieronymus patre Eusebio natus, oppido Stridonis, quod a Gothis eversum, Dalmatiae quondam Pannoniaeque confinium fuit...*».

É posíbel que Estridón estivese situada no territorio da actual Croacia ou Eslovenia. Posíbeis localizacións son: Sdrin, Štrigova, Zrenj (Croacia), Starod (Eslovenia).

Notas
-----

1. ↑  Xerome, *De viris illustribus*, cap. 135.
2. ↑  "Družina: Neizčrpen vir". Arquivado dende o orixinal o 19 de outubro de 2007. Consultado o 01 de decembro de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q522804
* Pleiades: 203160

 |
**Faustino Orantes Magallón** foi un industrial, político e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Empresario, en 1878 promoveu con outros veciños de Santiago, A Coruña, Melide e Toques a constitución dunha sociedade anónima para a fabricación de arames de ferro denominada "El Porvenir" que creou a fábrica de puntas de Toques, instalada nos restos das edificacións do mosteiro de San Antoniño de Toques. De ideoloxía republicano federal, foi candidato federal polo distrito de Muros nas elección de 1873, participou na Asemblea Federal celebrada en Lugo en xullo de 1887, e formou parte da directiva do Casino Republicano de Santiago en 1888. Nese ano acudiu con Federico Tapia como representante da Coruña ao Congreso do Partido Republicano. En 1889 trasladouse á Coruña e foi directivo do Casino Republicano Federal. Foi presentado polos republicanos da Coruña como candidato a Cortes por Santiago de Compostela en 1891. Dirixiu na Coruña *El Doctor Garrido* en 1876 e en 1886 fundou en Santiago de Compostela *La Región Gallega*. Foi membro da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago.

Vida persoal
------------

Casou con Julia Androver Giraut en 1857, e foi pai de Dolores, María e Amparo Orantes Androver.

Notas
-----

1. ↑  *Gaceta de Galicia*, 12-1-1891, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A fábrica de puntas de Toques
**D. João Nunes Barreto**, nado no Porto en 1519 e finado o 22 de decembro de 1562, foi un bispo xesuíta portugués, patriarca de Etiopía.

Traxectoria
-----------

Nunes Barreto completou os seus estudos en Salamanca e exerceu de párroco no arquidiocese de Braga, en Freiriz. En 1545 ingresou na Compañía de Xesús en Coímbra. Entre 1548 e 1554, foi misioneiro en Tetuán, Marrocos, onde estivo profundamente implicado na oferta de consolo espiritual aos escravos, e volveu a Lisboa para recadar fondos para rescatalos  Alí recibiu a noticia de que o fundador da Compañía de Xesús, Inácio de Loyola, cuxa política era non permitir que os xesuítas se convertesen en bispos, tiña aceptado a petición de Dom João III de Portugal de que Nunes Barreto fose nomeado Patriarca de Etiopía para que a Igrexa Católica podería desenvolverse aínda máis alí , despois do primeiro Patriarca de Etiopía, o cirurxián galego João Bermudes. 

Nomeado en xaneiro de 1555 e consagrado o 4 de maio, no Convento da Santíssima Trindade de Lisboa, por D. Julião de Alva, bispo de Portalegre  Nunes Barreto saíu de Portugal rumbo á India a finais de marzo de 1556, xunto con Andrés de Oviedo e con Belchior Carneiro Leitão, os bispos xesuítas consagrados con el, designados como os seus *bispos coadjutores* e máis tarde tamén eles designados *Patriarcas de Etiopía.* Ao chegar a Goa, Barreto viu cos confrades xesuítas recentemente regresados de Etiopía que a situación non era favorábel,.

Decidiu, con todo, enviar a Oviedo para mellorar o estado da misión ante as autoridades etíopes. Oviedo tivo certo éxito cun dos monarcas, pero non cos seus sucesores. Nunes Barreto, ao entender que era improbábel entrar en Etiopía, dedicou o seu talento a un ministerio activo en Goa. Suxeriu aos superiores xesuítas pedir permiso ao papa para renunciar á súa condición de patriarca e bispo. Unha resposta negativa dos superiores chegou a Goa despois da súa morte.

Notas
-----

1. ↑  Cardoso, p. 110
2. 1 2  "João Barreto". *dacb.org*. Consultado o 17-1-2022.
3. ↑  "Patriarchal See of Ethiopia". *GCatholic*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* John W. Witek, in Gerald H. Anderson, *Biographical dictionary of Christian missions*, Wm. B. Eerdmans Publishing, Grand Rapids 1999, p. 502. ISBN 0-8028-4680-7 *(en inglés)*.
* Hernández, Ángel S. (2001). *Jesuitas y obispados: Los jesuitas obispos misioneros y los obispos jesuitas de la extinción* **2**. Madrid. pp. 63–67. ISBN 84-89708-99-1.
* Echaniz, Ignácio (2000). "5". *Paixão e Glória* **2**. São Paulo. p. 145. ISBN 85-15-03230-9.
* Cardoso, Armando (1993). "95". *Cartas de Santo Inácio de Loyola* **3**. São Paulo. p. 110. ISBN 85-15-00858-0.

### Ligazóns externas

* Dictionary of African Christian Biography *(en inglés)*
* GCatholic *(en inglés)*
* Catholic Hierarchy *(en inglés)*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**João Bermudes** |  **Bandeira arcebispalPatriarca de Etiopía** 23 de xaneiro de 1555 – 22 de decembro de 1562 | Sucesor:**Andrés de Oviedo** |

* Portal:Portugal

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3810724
* WorldCat
* VIAF: 129762369
* Catholic-Hierarchy: nunbar
* GND: 1055313842
* LCCN: n2007086808

 |
**Julia Cafritz**, nada o 5 de maio de 1965, é unha músico e guitarrista estadounidense que foi membro das bandas Pussy Galore e Free Kitten. Cafritz está considerada como unha figura de culto da escena da música noise da cidade de Nova York City dos anos 90.

Biografía
---------

Cafritz naceu en Washington, D.C. sendo a filla de Jennifer (apelido de solteira Stats) e Conrad Cafritz, un promotor inmobiliario. Tiña unha irmá máis nova chamada Daisy von Furth, e dous irmáns, Eric e Matthew Cafritz. O seu avó era o filántropo de orixe lituana Morris Cafritz.

Cafritz ten un grao e un mestrado en artes pola Universidade de Nova York.

### Pussy Galore

No ano 1985 Julia Cafritz (guitarra) e o seu compañeiro de clase na Universidade Brown Jon Spencer (voz e guitarra), xunto co batería John Hammill, formaron a banda de punk noise Pussy Galore. No mes de maio de 1986 mudáronse á cidade de Nova York.

### STP

En 1989 Cafritz deixou Pussy Galore e formou a banda de mulleres de curta vida STP. O grupo publicou un sinxelo e xirou con Nirvana e Sonic Youth. Cafritz uniuse ao grupo de Ned Hayden, o compañeiro de traballo na CBGBs Record Canteen, chamado Action Swingers.

### Free Kitten

No ano 1992 formou Free Kitten, unha colaboración musical con Kim Gordon de Sonic Youth, a batería Yoshimi P-We de Boredoms, e o baixista de Pavement Mark Ibold. Xuntos publicaron discos e xiraron ata o ano 1997.

En 2008, Cafritz, Gordon e Yoshimi gravaron e publicaron o traballo *Inherit* a través do selo Ecstatic Peace Records despois de dez anos de hiato.

Notas
-----

1. ↑  Schoemer, Karen (1992-01-31). "Sounds Around Town". *The New York Times* (en inglés). ISSN 0362-4331. Consultado o 2019-12-20.
2. ↑  CRITCHELOE, CODY (2009-04-02). "Julia Cafritz, She Ain't No Bitch". *Vice* (en inglés). Consultado o 2019-12-20.
3. ↑  "Julia Cafritz, Free Kitten". *www.npr.org*. Consultado o 2019-12-20.
4. ↑  "kill rock stars: Free Kitten Factsheet". *web.archive.org*. 2006-10-25. Archived from the original on 25 de outubro de 2006. Consultado o 2019-12-20.
5. ↑  "Free Kitten". *Pitchfork* (en inglés). Consultado o 2019-12-20.
6. ↑  "Free Kitten: Inherit". *Pitchfork* (en inglés). Consultado o 2019-12-20.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6306265
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID
* NNDB: 000095381
* Songkick: 5246698

 |
As **Leis (ou Lemas) de Kirchhoff** foron formuladas por Gustav Kirchhoff no ano 1845, mentres aínda era un estudante. Empreganse moito en enxeñería eléctrica para obter os valores de intensidade de corrente e potencial en cada punto dun circuíto eléctrico. Xorden da aplicación da lei de conservación da enerxía.

En circuítos complexos, así coma en aproximacións de circuítos dinámicos, pódense aplicar empregando un algoritmo sistemático, sinxelamente programable en sistemas de cálculo informatizado mediante matrices, así coma aproximacións de circuítos dinámicos.

Definicións
-----------

* Para o seu enunciado é necesario previamente definir os conceptos de malla e de nodo:
* *Malla ou lazo* é o circuíto que resulta de percorrer o esquema eléctrico nun mesmo sentido regresando ao punto de partida, pero sen pasar dúas veces pola mesma rama.
* *Nó ou nodo* é o punto onde concorren varias ramas dun circuíto. O sentido das correntes é arbitrario e debe asignarse previamente ao planteo do problema.
* *Rama* é o fragmento de circuíto eléctrico comprendido entre dous nodos.

Enunciado das Leis
------------------

### Lei dos nós ou lei de correntes de Kirchhoff

1a. Lei de circuíto de Kirchhoff
(**KCL** - Kirchhoff's Current Law - nas súas siglas en inglés ou LCK, lei de corrente de Kichhoff, en galego)

*En todo nó, onde a densidade da carga non varíe nun instante de tempo, a suma de correntes entrantes é igual á suma de correntes saíntes*.
Un enunciado alternativo é:

*en todo nó a suma alxébrica de correntes debe ser 0.*
{\displaystyle \sum \_{k=1}^{n}I\_{k}=I\_{1}+I\_{2}+\dots +I\_{n}=0}
### Lei das mallas ou lei de tensións de Kirchhoff

2a. Lei de circuíto de Kirchhoff
(**KVL** - Kirchhoff's Voltage Law - nas súas siglas en inglés ou LVK, Lei de voltaxe de Kirchhoff en galego)

*En toda malla a suma de tódalas caídas de tensión é igual á suma de tódalas forzas electromotrices*.
Un enunciado alternativo é: 

*en toda malla a suma alxébrica das diferenzas de potencial eléctrico debe ser cero.*
{\displaystyle \sum \_{k=1}^{n}V\_{k}=0}

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q187672
* EBID: ID
* GEC: 0035711
* JSTOR: kirchhoff-circuit-laws
* MAG: 173840274

 |