recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Alén Space** é unha empresa galega do sector do NewSpace, localizada en Vigo. Está dedicada ó desenvolvemento en todas as etapas, software e hardware, deseño e construción de satélites artificiais.

Historia
--------

A historia de Alén Space comeza no 2007 por medio dunha iniciativa do Instituto Nacional de Técnica Aeroespacial (INTA) para o lanzamento dun nanosatélite. Grazas a isto fundaríase a Agrupación Estratéxica Aeroespacial da Universidade de Vigo, composta por un equipo de varios departamentos e liderada por Fernando Aguado, e daría inicio o deseño e a fabricación de Xatcobeo, que no ano 2012 converteuse no primeiro nanosatélite español.

Isto marcaría o inicio de novos proxectos como os satélites Humsat-D lanzado no 2013 e o Serpens lanzado no 2015 en colaboración coa Oficina de Nacións Unidas para Asuntos do Espazo Exterior (UNOOSA) e pola Axencia Espacial Europea (ESA).

No 2017 co financiamento do Programa Ignicia da Axencia Galega de Innovación (GAIN) da Xunta de Galicia fundásese a empresa aeroespacial Alén Space.

No ano 2018 entrou na clasificación das 100 startups máis importantes do 2018 segundo a organización South Summite gañou o premio Cinco Días á innovación.

No ano 2019 recibiu unha rolda de investimento de 1 millón de euros por parte de CDTI e BeAble Capital.

No ano 2020 foi elixida como Best Space Startup nos Premios South Europe Startup Awards (SESA).

Neste mesmo ano 2020 Sateliot, operador de telecomunicacións satelital baixo unha arquitectura 5G, anunciou unha alianza con Alén Space para o desenvolvemento da carga útil dos seus primeiros nanosatélites co obxectivo de realizar o primeiro lanzamento a fináis do ano 2020 A tecnoloxía que irá a bordo deste nanosatélite está composta por unha tarxeta SDR (Radio Definida por Software), onde se procesan os sinais recibidos e xéranse a que se transmiten a terra. Ademais dunha placa de acondicionamento de radiofrecuencia e unha antena despregable que permitirá a comunicación cos dispositivos terrestres..

No 2021 forma parte dunha colaboración coa Universidade de Oviedo e a Universidade de Vigo cun proxecto para a ESA para explorar as covas lunares.

Satélites desenvolvidos
-----------------------

* Xatcobeo (2012)
* Humsat-D (2013)
* DustCube (2015-16)
* Serpens (2015)
* Lume-1 (2018)
* 3B5GSAT de Sateliot (2021)

Notas
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 13 de xuño de 2020. Consultado o 13 de xuño de 2020.
5. ↑
6. ↑
7. ↑
8. ↑
9. ↑  "ESA plans mission to explore lunar caves". *www.esa.int* (en inglés). Consultado o 2021-02-24.
10. ↑  Mercader, Aleix (3 de marzo de 2021). "Así será el despegue del primer nanosatélite de la 'NASA catalana'". *cronicaglobal.elespanol.com* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 03 de marzo de 2021. Consultado o 12 de xullo de 2022.
**Carlos Viéitez Fernández**, nado en Xil (Meaño), é un político galego.

Traxectoria
-----------

Foi xuíz de paz de Meaño e técnico da Mancomunidade do Salnés. Nas eleccións municipais de 2019 encabezou a candidatura do PPdeG en Meaño e foi elixido alcalde como cabeza da lista máis votada, pese a perdela formación a maioría absoluta, tras negarse os concelleiros do PSdeG a apoiar ó candidato independente José Manuel Aspérez. 

En outubro de 2019 foi expulsado do PPdeG tras facilitarlle aos socialistas un representante na Mancomunidade do Salnés que supuxo facilitala perda do control deste órgano por parte dos populares en favor dos socialistas. Un ano despois, a dirección nacional do partido confirmou a expulsión por "manifesta deslealdade" co partido e por "desobediencia". Tódolos concelleiros do seu grupo, xunto con numerosos militantes populares, o acompañaron e en setembro de 2021 fundou o partido Veciños de Meaño. Nas municipais de 2023 encabezou dita formación e foi reelixido alcalde con maioría absoluta.

Notas
-----

1. 1 2  Redacción. "Carlos Viéitez Fernández, Candidato PP en Meaño". *farodevigo.es* (en castelán). Consultado o 31 de maio de 2023.
2. ↑  El PPdeG expulsa al alcalde de Meaño por el conflicto de la mancomunidad
3. ↑  Redacción (15 de outubro de 2020). "El PP confirma la expulsión del alcalde de Meaño por deslealtad y desobediencia". *farodevigo.es* (en castelán). Consultado o 31 de maio de 2023.
4. ↑  Viéitez, Oskar (12 de setembro de 2021). "El alcalde de Meaño presenta su nuevo partido político". *Pontevedra Viva* (en castelán). Consultado o 31 de maio de 2023.
5. ↑  M. M. (23 de maio de 2023). "Viéitez y Giráldez consolidan sus proyectos con sendas mayorías absolutas". *farodevigo.es* (en castelán). Consultado o 31 de maio de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Meaño

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Lourdes Ucha Varela** |  **Alcalde de Meaño** 2019 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
***A lebre e a tartaruga*** é unha fábula clásica narrada por Esopo e versionada en multitude de ocasións posteriores, incluídas as adaptacións en debuxos animados de Looney Tunes (que darían lugar ao personaxe da tartaruga Cecil) ou Walt Disney, ou o filme brasileiro homónimo de 2005, entre outros.

Argumento
---------

Unha tartaruga desafía a unha lebre a unha carreira. Convencida de que vai gañar, a lebre para a metade para botar unha sesta pero dorme demasiado e ao espertar descobre que a tartaruga, paso a paso, xa chegou á meta.

Análise
-------

A primeira interpretación da fábula anima a non confiar nas propias virtudes e a traballar con valentía, o exceso de confianza ou orgullo da lebre é o que a fai perder, así como a súa preguiza, que a leva a durmir en lugar de completar a tarefa. A tartaruga, pola contra, encarna a perseveranza.

A fábula foi utilizada por Zenón de Elea para falar do movemento, substituíndo a lebre por Aquiles. Félix María Samaniego tamén reescribiu a historia, facendo fincapé no carácter negativo da lebre. Jean de La Fontaine recolleu a historia con algunhas variantes da súa colección; por exemplo, o feito de que as tartarugas fosen máis de unha turnándose e enganando con enxeño á pobre lebre, feito habitual nos contos, sendo nesa versión moi similar ao conto *Der Hase und der Igel* (en galego *O ourizo e a lebre*), ambientado en Buxtehude, Baixa Saxonia, recollido polos irmáns Grimm.

Galería de imaxes
-----------------

* Ilustracións de publicacións por todo o mundo
* 
* 
* 
* 
* 
*

Notas
-----

1. ↑  Jeff Rovin (1991). *The illustrated encyclopedia of cartoon animals*. Prentice Hall Press. ISBN 978-0-13-275561-0.
2. ↑  Merritt, Russell; Kaufman, J. B. (2006). *Walt Disney's Silly Symphonies: A Companion to the Classic Cartoon Series* (en inglés). La cineteca del Friuli. ISBN 978-88-86155-27-4.
3. ↑  "A Lebre e a Tartaruga (película 2005) - Tráiler. resumen, reparto y dónde ver. Dirigida por Ale McHaddo". *La Vanguardia* (en castelán). 2022-08-28. Consultado o 2022-08-28.
4. ↑  Ramil, Laura Vázquez (2018-04-06). "Pontelectura Infantil: O ourizo e a lebre". *Pontelectura Infantil*. Consultado o 2022-08-28.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***A lebre e a tartaruga Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Conto
* Conto de fadas
* Fábula
* Literatura infantil
* Literatura infantil e xuvenil
* O ourizo e a lebre

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1067484
* MusicBrainz: ID

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **Bandırma Basketbol İhtisas Kulübü** foi un club profesional de baloncesto turco con sede na cidade de Bandırma. Ao finalizar a temporada 2019−20 o club anunciou a renuncia á súa praza na Basketbol Süper Ligi, máxima categoría do baloncesto turco, debido a problemas financeiros. O seu maior éxito foi o título de Copa obtido no ano 2017.

Historia
--------

O club fundouse en 1994 polos traballadores da empresa cárnica *Banvit*, e até o ano 2001 xogou en competicións rexionais. Ao ano seguinte xogou na TBL2, a segunda competición do país, acabando no cuarto lugar do gurupo B. En 2004 alcanzan a primeira posición, ascendendo á TBL1.

Desde entón mantivéronse na máxima competición turca, xogando competicións europeas, conseguindo o seu maior logro en 2005, cando se clasificaron para a Final Four da FIBA Eurocup, perdendo en senifinales contra o que finalmente sería o campión, o CSU Asesoft Ploiesti de Romanía. O 1 de xuño de 2019, o Banvit cambiou o nome do equipo a Bandırma B.İ.K. Ao finalizar a temporada 2019−20, o 21 de agosto, o club anunciou a renuncia á súa praza na Basketbol Süper Ligi debido a problemas financeiros.

Notas
-----

1. ↑  @. "EFSANELER ADIYLA DEĞİL, RUHUYLA ANILIR" (Chío) – vía Twitter.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial Arquivado 30 de setembro de 2020 en Wayback Machine. *(en turco)*
**Virgilio Trabazo Serapio de Figueroa**, nado en Meaño o 14 de xuño de 1901 e finado en febreiro de 1973, foi un profesor e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou o bacharelato no Instituto de Pontevedra. Licenciado en Ciencias Químicas pola Universidade de Santiago de Compostela, foi axudante de clases prácticas da Facultade de Ciencias desa Universidade. Foi nomeado catedrático auxiliar de Ciencias do Instituto de Tortosa en 1928. En 1932 foi nomeado catedrático de Agricultura do Instituto de Lugo, pasando en 1934 a desempeñar o mesmo posto no Instituto de Vigo. Foi proclamado candidato por Acción Republicana para as eleccións de novembro de 1933, integrouse despois en Izquierda Republicana, sendo elixido tesoureiro do Consello Provincial de IR de Lugo en abril de 1934, e secretario local do partido en Vigo en xaneiro de 1936. Foi presidente do Ateneo de Vigo, e vocal do Comité Pro-Autonomía de Vigo.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu co seu cuñado Ramón Calviño Salazar na madrugada do 19 de xullo á Coruña, onde embarcaron para Buenos Aires. Foi depurado, sendo separado do servizo e baixa na escala, e abríronlle expediente por responsabilidades políticas en 1939. En 1941 logrou levar á muller e os fillos á Arxentina, onde viviu e traballou durante case 16 anos. Regresou a España logo de que as autoridades educativas franquistas lle conmutaran a sanción de separación definitiva por traslado forzoso fóra de Galicia durante cinco anos e inhabilitación para exercer cargos directivos e de confianza. Foi profesor dos institutos de Oviedo, Ourense e Pontevedra, do que tomou posesión en xullo de 1958.

Vida persoal
------------

Casou en Meaño en 1928 con Ángeles Calviño Salazar, filla de Manuel Calviño Cobas e Esperanza Salazar de Lis, donos do pazo de Lis, e foi pai de Virgilio, Marcial, Manuel, Maria de los Ángeles e Ángel Rafael Trabazo Calviño.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 13-2-1927, p. 5.
2. ↑  *El Progreso*, 5-9-1928, p. 2.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 17-9-1932, p. 3.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-9-1934, p. 2.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-11-1933, p. 14.
6. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-4-1934, p. 13.
7. ↑  *El Pueblo Gallego*, 17-1-1936, p. 4.
8. ↑  *El Pueblo Gallego*, 26-3-1936, p. 3.
9. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-6-1936, p. 2.
10. ↑  El gabán acribillado del maestro Víctor Trabazo
11. ↑  *BOE*, 27-2-1937
12. ↑  *El Compostelano*, 29-11-1939, p. 2.
13. ↑  *La Noche*, 4-7-1958, p. 7.
14. ↑  *El Pueblo Gallego*, 12-9-1928, p. 13.
15. ↑  El reparto del edificio permitió la venta de una parte al Concello y que hoy se dedique a museo

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Depuración franquista en el instituto de Vigo: una primera aproximación

### Ligazóns externas

* Virgilio Trabazo Serapio na páxina web *Nomes e Voces*.
**Asp** (acrónimo de *Atmospheric Sounding Projectile*) foi a denominación dun modelo de foguete sonda estadounidense usado entre 1955 e 1963.

Características
---------------

Asp foi deseñado pola Armada dos Estados Unidos de América para recoller mostras dos fungos atómicos resultantes das probas nucleares. Foi desenvolto pola Cooper Development Corporation e tras varias probas no polígono de White Sands usáronse durante as probas nucleares da operación Redwing. Máis tarde sería usado como etapa superior, xunto unha primeira etapa Nike, para investigar a atmosfera superior e facer estudos solares.

O Asp lanzábase desde un monorraíl de inclinación variable e levaba un transmisor de telemetría cun peso de entre 9 e 11 kg no morro. As aletas do Asp levaban bengalas para facilita-lo seguimento do foguete.

Variantes
---------

### Asp Apache

O Asp Apache consistiu nun foguete sonda cunha primeira etapa Asp e unha segunda etapa Apache, chegando a alcanzar 120 km de altura. Só se lanzou un modelo, o 15 de novembro de 1961.

Notas
-----

1. ↑  Andreas Parsch (2006). "Asp" (en inglés). Consultado o 20 de decembro de 2011.

* Mark Wade (2011). "Asp" (en inglés). Consultado o 20 de decembro de 2011.
* Mark Wade (2011). "Asp Apache" (en inglés). Consultado o 8 de abril de 2012.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* ASCAMP
* Nike Asp
[*Cómpren coordenadas*]

A **piscina de Santa Isabel** e unha piscina municipal que se atopa en Santiago de Compostela. Inaugurouse no ano 1988 e que forma parte do recinto deportivo do Pavillón Municipal de Santa Isabel. No mesmo ano da inuguración da piscina celebráronse nela tres competicións destacadas, en febreiro o Campionato Galego de Inverno de Natación, o Torneo das 4 Nacións, (coa participación de España, Portugal, Grecia e Austria); e os días 14 e 15 de maio de 1988, a IV edición dos Campionatos Interautonómicos de Natación. A piscina é cuberta e as súas dimensións son de 25 x 12 metros, tendo 8 rúas delimitadas. Nesta piscina teñen base o Club Natación Ciudad de Santiago e o Club Waterpolo Santiago.

Notas
-----

1. ↑  "...Cuando en 1988 la piscina de Santa Isabel albergó varias pruebas destacadas para celebrar su estreno". *www.elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 2023-08-18.
2. ↑  "Piscina de Santa Isabel | Web Oficial de Turismo de Santiago de Compostela e os seus Arredores". *www.santiagoturismo.com*. Consultado o 2023-08-18.
**Salud Torres Díaz**, nada en Ourense en 1912 e finada en Mosteiro de Ribeira (Xinzo de Limia) o 29 de outubro de 1937, foi unha sindicalista e política galega.

Traxectoria
-----------

Delegada da UGT e militante do PCE, participou no mitin do Partido celebrado no Teatro Principal en abril de 1934. Coa folga xeral revolucionaria de 1934 foi detida xunto co seu irmán Silvio, acusados de repartir panfletos incitando aos soldados á rebelión, e sometida a consello de guerra. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detida. Internada no cárcere de Celanova de onde foi sacada para ser asasinada en Mosteiro de Ribeira o 29 de outubro de 1937 canda María del Valle Lozano. Destrozárolle o cerebro ao ser fusilada. O seu cadáver foi atopado en Lomba de Lamas e trasladado ao cemiterio nun carro polos veciños. En xullo de 2019 iniciouse a recuperación dos seus restos pola Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica (ARMH).

Recoñecementos
--------------

* Claudio Rodríguez Fer escribu o poema "O terror en carro de vacas" que rememora os asasinatos de María e Salud.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 11-4-1934, p. 12.
2. ↑  *Galicia*, 21-10-1934, p. 1.
3. ↑  *El Compostelano*, 22-10-1934, p. 2.
4. ↑  Marcos Pérez Pena (11 de abril de 2019). "Na procura dos restos das 'Mártires de Xinzo de Limia' asasinadas en 1937". *Praza Pública*. Consultado o 12 de abril de 2019.
5. ↑  Inician a exhumación de dúas mulleres galegas asasinadas pola ditadura franquista

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Salud Torres na páxina web *Nomes e Voces*.
* Buscarán a las mártires de Xinzo de Limia, asesinadas en 1937: María del Valle Lozano y Salud Torres Díaz
**Julio Manuel Yebra-Pimentel Blanco**, nado en Lousada (Carballedo) o 31 de agosto de 1944, é un farmacéutico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Luis Yebra-Pimentel Vidal e sobriño de Secundino Vázquez, alcalde de Carballedo entre 1976 e 1979. Simpatizante das xuventudes da UCD desde os seus anos de estudante. Comezou a militar en Alianza Popular en 1983, aínda que se presentou por primeira vez ás eleccións como independente na lista de CG. Farmacéutico de profesión, en novembro de 1981 fíxose coa licenza da farmacia de Castro de Carballedo e trasladouna á Barrela, contrariando o acordo verbal ao que chegara coa anterior propietaria, o que desembocou en graves disturbios na vila, con centos de veciños e cerca de 50 gardas civís mobilizados.

É alcalde de Carballedo dende 1983, contando sempre con maioría absoluta, presentándose por CG (1983), AP (1987) e PP (1991-2023). Foi deputado na Deputación de Lugo (1983-1991). En outubro de 1991, logrou que a Barrela fose definitivamente recoñecida como capital do concello, o que provocou novos e graves disturbios na localidade, resultando en enfrontamentos físicos e no incendio do consistorio provisional. Foi senador por Lugo dende outubro de 1989 ata xaneiro de 2000 (IV a VI lexislaturas) polo Partido Popular de Galicia. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Secundino Vázquez Vázquez** |  **Alcalde de Carballedo** 1983 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  "El Progreso". 24/11/1981.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
2. ↑  "Vecinos de un pueblo de Lugo queman su Ayuntamiento y golpean al alcalde". 29/10/1991. Consultado o 27/2/2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais en Carballedo

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado
O **Club Atletismo Carballo** é un club de atletismo da localidade de Carballo, Galiza. Fundado en 2013, a súa presidenta dende a súa fundación é Ascensión Vázquez Bertoa.

Historia
--------

O club foi fundado en 2013 para impulsar o atletismo na capital de Bergantiños, modalidade representada daquela unicamente polos Muditos, e anteriormente pola sección AD Xiria, que non chegaría ter un longo percorrido. A presentación da entidade tivo lugar o 10 de outubro dese mesmo ano na casa do concello nun acto presidido polo daquela alcalde Evencio Ferrero Rodríguez. Nos seus inicios contou tan só con 10 deportistas que realizaban as súas actividades nas instalacións do recinto deportivo do colexio San Luis Romero, o parque do Chorís e as instalacións do Grupo Calvo, con Pepe Domínguez como responsable da área técnica.

En 2018 o club estivo a piques de desaparecer pola falta dun corpo técnico especializado. Finalmente o acordo de colaboración co Club Atletismo Riazor da Coruña asinado en 2017 posibilitou que a entidade carballesa saíra á competición unha tempada máis, ao garantir a institución coruñesa a presenza dalgunha persoa do seu corpo técnio en Carballo se ningunha outra persoa asimía a praza vacante.

Notas
-----

1. ↑  "Clubs. Club Atletismo Carballo". Federación Galega de Atletismo. Arquivado dende o orixinal o 06 de marzo de 2019. Consultado o 2 de marzo de 2019.
2. 1 2  Longueira, Toni (5 de decembro de 2013). "Atletismo Carballo, la última pieza del puzle del deporte local". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 2 de febreiro de 2019.
3. 1 2  "El club de atletismo de Carballo salda una deuda histórica". *La Voz de Galicia* (en castelán). 11 de outubro de 2013. Consultado o 2 de febreiro de 2019.
4. ↑  "El Club Atletismo Carballo evita la desaparición". *La Voz de Galicia* (en castelán). 12 de agosto de 2018. Consultado o 2 de febreiro de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Carballo Club Atletismo Carballo no Facebook
Unidade móbil de doazón de sangue do Centro de Transfusión de Galicia
A **Axencia de Doazón de Sangue e Órganos (ADOS)** é unha fundación pública dependente da Consellería de Sanidade da Xunta de Galicia. A súa base é o Centro de Transfusión de Galicia, sito en Santiago de Compostela, que iniciou a súa actividade no ano 1993, o cal encárgase de organizar e distribuír aos diferentes bancos de sangue dos hospitais galegos os compoñentes sanguíneos que precisaren (principalmente eritrocitos ou glóbulos vermellos, plaquetas e plasma fresco conxelado). Ademais conta con diferentes sedes locais onde se extrae o sangue dos doantes, así como unidades móbiles en autobuses que percorren periodicamente as diferentes localidades do país. A Axencia de Doazón de Sangue e Órganos ten sedes en Vigo, A Coruña, Ourense, Santiago de Compostela, Lugo, Pontevedra e Ferrol. As unidades móbiles desprázanse ás localidades cada dez días, e xunto coas unidades recollidas nas sedes das sete cidades galegas, envíanse ao CTG para o seu procesamento, almacenamento e distribución.

Notas
-----

1. ↑  "A doazón de sangue en Galicia." (PDF). *ados.sergas.gal*. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 15/02/2021. Consultado o 14/01/2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Transfusión de sangue
* Transfusión de plaquetas
* Doazón de sangue
* Centro de Transfusión de Galicia

### Ligazóns externas

* Páxina web da Axencia de Doazón de Sangue e Órganos Arquivado 21 de xaneiro de 2021 en Wayback Machine.

| * v
* c
* e
Medicina transfusional |
| --- |
| Compoñentes sanguíneos e derivados | Eritrocitos · Plaquetas · Plasma sanguíneo · Sangue · Albumina · Complexo protrombínico |  |
| Organizacións | Axencia de Doazón de Sangue e Órganos · Centro de Transfusión de Galicia · Banco de Sangue |
| Doazón | Doazón de sangue · Doazón de plasma · Doazón de plaquetas |
| Transfusión | Transfusión de sangue · Transfusión de plaquetas · Transfusión de plasma |
| Outros | Grupo sanguíneo · Flebotomía · Reacción transfusional |
Vista aérea da área de probas do Marshall Space Flight Center.
O **Centro Marshall de voos espaciais** (George C. Marshall Space Flight Center, MSFC, en inglés) a sede orixinal da NASA, é un centro para dirixir a propulsión do transbordador espacial, o combustible do tanque externo do transbordador espacial, o adestramento de astronautas e as cargas, o deseño e construción da Estación Espacial Internacional (ISS), ademais do control das computadoras, as redes, e a información. Localizado en Redstone Arsenal en Huntsville, Alabama, o MSFC foi nomeado en honra do xeral George Marshall. 

O centro tamén contén o Huntsville Operations Support Center (HOSC) que é unha instalación que apoia os lanzamentos do transbordador, as cargas e as actividades experimentais no Kennedy Space Center en Florida, os lanzamentos cara a ISS e operacións de experimentación. O HOSC ademais monitoriza os lanzamentos de foguetes desde a estación da Forza Aérea de Cabo Cañaveral cando unha carga do *Marshall Center* vai a bordo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Marshall Space Flight Center*** |

* *MSFC History and Fact sheet* *(en inglés)*.
* Sitio web oficial *(en inglés)*.
* *"America's Space Program: Exploring a New Frontier", a National Park Service Teaching with Historic Places (TwHP) lesson plan* *(en inglés)*.
* *International Space Station: Payload Operations Center* *(en inglés)*.

 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q618696
* WorldCat
* VIAF: 134172137
* GeoNames: 10376552
* GND: 605416-X
* GRID: grid.419091.4
* ISNI: 0000 0001 2238 4912
* LCCN: n79105937
* MAG: 1294504835
* NKC: kn20021125016
* NLA: 35568151
* PTBNP: 536443
* SELIBR: 300154
* SUDOC: 16113341X

 |
**Erro de Lua: not enough memory.**
***Among Us*** é un videoxogo multixogador en liña desenvolvido pola compañía estadounidense InnerSloth, distribuído o 15 de xuño de 2018 nas plataformas de Android e iOS, e meses máis tarde para ordenador. A sinopse do xogo xira arredor dun grupo de tripulantes dunha nave espacial que deben arranxar e supervisar o funcionamento da nave, ao mesmo tempo que pescudan aos «impostores» que tentan sabotar a nave e asasinalos durante cada partida.

Malia que saíu ao mercado en 2018, o seu éxito xurdiu en 2020 (dous anos despois do seu lanzamento) grazas aos vídeos publicados por streamers de Twitch e youtubers, nos que se comparten partidas do xogo. Debido a isto, o 17 de setembro de 2020 rexistráronse máis de 85 millóns de descargas en dispositivos móbiles. Segundo a empresa Sensor Tower, só nos Estados Unidos alcanzou 20 millóns de descargas e no Brasil roldou as 16 millóns, sumadas ás case 7 millóns de México, sumando entre estes tres países máis da metade das descargas.

Notas
-----

1. ↑  **Erro de Lua: not enough memory.**
2. ↑  **Erro de Lua: not enough memory.**
3. ↑  **Erro de Lua: not enough memory.**

Véxase tamén
------------

**Erro de Lua: not enough memory.**

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

**Erro de Lua: not enough memory.****Erro de Lua: not enough memory.****Erro de Lua: not enough memory.**
Un vaso de leite chocolateado.
O **leite chocolateado** é unha bebida preparada con leite (vexetal ou animal) e cacao en po, que pode tomarse fría ou quente.

Historia
--------

O Museo de Historia Natural de Londres nomea ao botánico irlandés Hans Sloane como o inventor de beber leite chocolateado. Sloane atopou a bebida xamaicana de cacao con auga imbebíbel, pero, ao engadirlle leite, melloraba moito o sabor. Porén, de acordo co historiador James Delbourgo, os xamaicanos tiñan unha bebida quente feita a partir de reladura de cacao fresco, fervido con leite e canela xa en 1494.

Carbohidratos e consumición
---------------------------

Os carbohidratos líquidos do leite son abondos para tapar o sabor amargo da teobromina do cacao. Porén, a maioría das veces engádense edulcorantes para darlle ese toque doce á bebida.

Dado que na chocolateada caseira as partículas do cacao en po afúndense rapidamente, recoméndase bater ou axitar a bebida iñantes da súa consumición. Isto non adoita ser un problema naquelas chocolateadas prefabricadas.

Leite con chocolate e outros ingredientes
-----------------------------------------

O azucre engadido no leite chocolateado prefabricado é usado como conservante e a enerxía que dá o azucre convérteo en alimento instantáneo. Tamén se pode facer na casa mesturando leite con cacao en po e calquera tipo de edulcorante, con chocolate derretido, sirope de chocolate ou un preparado de chocolateado. Ingredientes como o amidón, sal, carraxenano, vainilla ou saborizantes tamén poden ser engadidos e mesmo, co fin de aumentar o valor nutricional, minerais como o óxido de zinc e o ferro son engadidos.

Impacto negativo na saúde
-------------------------

Varios nutricionistas criticaron o leite chocolateado pola súa gran cantidade de azucre e a correlación coa obesidade infantil. Como esta bebida pode chegar a conter máis do dobre de azucre ca o leite desnatado algúns colexios deixaron de servila.

Notas
-----

1. 1 2  Severson, Kim. "A school fight over chocolate milk". *The New York Times*. p. 3.
2. ↑  ""Home - UConn Rudd Center for Food Policy and Obesity"". *Food Marketing to youth*. 9 de febreiro de 2015. Arquivado dende o orixinal o 9 de febreiro de 2015. Consultado o 10 de agosto de 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13253
* JSTOR: chocolate-milk

 |
Mauro Pezzente, de pé, en concerto na sala Batschkapp, na cidade de Frankfurt, abril de 2018.
**Mauro Pezzente** é un músico canadense, cofundador e baixista da banda de post-rock Godspeed You! Black Emperor e da sala de espectáculos en Montreal Casa del Popolo.

Traxectoria
-----------

Pezzente, xunto con Efrim Manuel e Mike Moya, guitarristas, formaron o grupo Godspeed You! Black Emperor en 1994. A banda produciu o seu propio álbum de debut, All Lights Fucked on the Hairy Amp Drooling, naquel mesmo ano, cunha distribución limitada a 33 copias en casete. Toca nunha segunda banda, Maica Mia  e a nivel técnico traballou na gravación do álbum Sound Uniti, do grupo William Parker Quartet ‎  e para Indigo Trio, no seu Live in Montreal .

Notas
-----

1. ↑  Mauro Pezzente *(en inglés)*
2. ↑  Mauro Pezzente *(en inglés)*
3. ↑  Mauro Pezzente *(en inglés)*
4. ↑  Mauro Pezzente *(en inglés)*
5. ↑  Mauro Pezzente *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6793918
* Discogs: 723021
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID

 |
**Xosé Carreiro Montero**, máis coñecido como **Pepe Carreiro**, nado en Vigo en 1954, é un humorista gráfico, debuxante e guionista de banda deseñada, coñecido por ser o creador da serie infantil *Os Bolechas*.

Traxectoria
-----------

Traballou de debuxante e director de arte en varias axencias de publicidade de Vigo, fundou con outros socios unha axencia propia e ten un estudo propio desde os anos 90.

Foi fundador das revistas *Can sen Dono* e *XO!* "a voz que para a bestas"; publicou dous libros de humor gráfico: *Fraga na Galiza* (Laiovento) e *Mellor que onte, pero mellor que mañán* (Fervenza); e publicou viñetas e tiras en medios como *A voz do Pobo* (na sección "O fillo de Breogán"), *Teima* (na sección "O galo Camilo"), l *La Codorniz*, *Mundo Obrero*, *El Pueblo Gallego* ("O galo Camilo"), *Hoja del Lunes de Vigo*, *Faro de Vigo* ("Maxistérico"), *Diario de Galicia*, *A Nosa Terra*, *La Voz de Galicia*, *Faro del Lunes* ("Canal privado"), Televisión de Galicia ("O anano do tesouro"), *El Correo Gallego*, ("O galo Camilo"), *A Peneira* ("Robinsón"), *El Mundo*, *A Trabe de Ouro*, *Tempos novos*, kkrak.net, *Novas de Galiza*, *Retranca* e *Xornal de Galicia*. 

Falando de Francisco Fernández del Riego na Festa do Libros de Pontevedra, 2023, con Beatriz Liz de Cea, Antón Mascato, Ramón Nicolás, Malores Villanueva e Malós Cabrera
Como debuxante e guionista de cómic publicou tres álbums da serie Os Barbanzóns: *Baroña ou morte*, *Non solpor da prehistoria* e *A noite de Samaín*; e un álbum da serie Galicia nas guerras napoleónicas: *A retirada de Sir John Moore*; ademais de varias páxinas en medios como *Faro de Vigo*, *A Nosa Terra*, *Enclave*, *BD* ou as fundadas por el como *Can sen Dono* e *Xo!*

Tamén é súa a serie *Os Formigón* (A Nosa Terra); a serie *Os Pequenos Barbanzóns*, en colaboración con Abraham Carreiro (Toxosoutos); e varios contos para as coleccións *Contos do Miño* (A Nosa Terra), *Merlín* (Xerais), *Árbore* (Galaxia) e *A chalupa* (Galaxia). Tamén publicou en Sotelo Blanco, Ir Indo, Pearson Education, Macmillan, EDB, Rodeira etc.

Pero o maior éxito como debuxante, ilustrador e escritor foi a creación da serie infantil *Os Bolechas* editada primeiro por A Nosa Terra e actualmente por Bolanda Edicións e Márketing e que deu o salto do papel a outros múltiples formatos, como espectáculos para teatro, discos, unha serie de televisión etc.

### Premios

Foi 3º premio ex aequo con Xan González do Concurso nacional de contos infantís O Facho de Cómics para nenos no 1980, por *A illa dos carballos*. No 2013 recibiu o premio *Bo e Xeneroso* da AELG.

Vida persoal
------------

O seu fillo, Abraham Carreiro, tamén é debuxante.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* *Dicionario biográfico de Galicia*. Ir Indo Edicións. 2010-2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12397543
* WorldCat
* VIAF: 88007691
* BiTraGa: 2430
* BNE: XX987328
* GND: 174010389
* ISNI: 0000 0000 6640 3866
* LCCN: no2012158259

 |
**Pepe Coira Nieto**, nado en Rábade en 1963, é un guionista galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago de Compostela e diplomado en Historia e Estética da Cinematografía pola Universidade de Valladolid. Foi crítico cinematográfico en *El Correo Gallego* (1983-1986), e despois redactor (1986-1987). Traballou para a Consellería de Cultura da Xunta de Galicia (1988-1997). Foi director do CGAI (1991-1998), ocupándose da promoción, difusión e recuperación do audiovisual galego. Despois foi profesor na Escola de Imaxe e Son ata o ano 2000. Foi profesor asociado na Facultade de Ciencias Sociais e da Comunicación de Pontevedra (2004-2007) e no mestrado de Produción e Xestión Audiovisual da Universidade da Coruña desde a súa fundación.

Foi guionista dos programas da TVG *Extramuros* (1987) e *Luces da Cidade* (1988-1989). Foi director de Desenvolvemento e despois subdirector da compañía Voz Audiovisual, onde traballou como produtor executivo e editor de guión de series televisivas de ficción (*Mareas vivas*, *Terra de Miranda*, *A miña sogra e mais eu* e *As leis de Celavella*) e documental (*Vida nas mareas* e *O mundo de Celavella*), e da longametraxe *De bares*.

En 2006 comezou a traballar para o grupo Fílmax como xefe de Desenvolvemento e produtor executivo de Filmax TV. Dedicouse especialmente ao documental.

Á marxe da televisión realizou a vídeo-instalación *Paso* (1990). É socio fundador da editorial TrisTram.

Obras
-----

* *As catro vidas dunha película*, 1995.
* *Antonio Román. Director de cine*, 1999 (cunha segunda e ampliada edición en castelán: Antonio Román, un cineasta de posguerra; premio ao mellor libro universitario español do ano 2004).
* *Unha (brevísima) historia do cine*, 2001.
* *No verán de 1940*, 2004.

### Obras colectivas

* *Historia do cine en Galicia* (coord. José Luis Castro de Paz, 1997).
* *Diccionario del cine español* (coord. José Luis Borau, 1998).
* *Diccionario do cine en Galicia* (1896-2000), do que tamén foi coordinador.

### Traducións

* *Notas sobre o cinematógrafo* de Robert Bresson, 1994.

Galardóns e nomeamentos
-----------------------

### Premios Mestre Mateo

| Ano | Categoría | Filme | Resultado |
| --- | --- | --- | --- |
| 2013 | Mellor guión | *Luci* | Nomeado |

XVII Hectómetro literario no Paseo dos Soños de VilalbaXVII Hectómetro literario no Paseo dos Soños de Vilalba.
No 2023, xunto cos seus irmáns Carlos e Jorge, recibiu unha homenaxe en Vilalba, pasando os tres a ter un monólito adicado no Paseo dos Soños, no hectómetro XVII.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12397544
* WorldCat
* VIAF: 16876340
* BNE: XX1022406
* GND: 184954657
* IMDb: nm2017988
* ISNI: 0000 0000 5919 7953
* LCCN: no2001062244
* Rotten Tomatoes: pepe\_coira
* SUDOC: 083785558
* TMDb: 2661441

 |
**Valentín Briones Rey**, nado en Vilagarcía de Arousa o 4 de outubro de 1889, foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Valentín Briones Manteca e Juana Rey Barreiro. Foi rexente da fonda La Argentina e despois propietario do Balneario La Concha de Arosa e a fábrica La Caneda de Vilagarcía de Arousa. Formou parte da Juventud de Defensa de Vilagarcía encabezada en 1918 por Laureano Gómez Paratcha que editaba o periódico *Heraldo de Arosa*, e foi concelleiro en 1922. Foi presidente do Recreo Liceo en 1924. Coa chegada da Segunda República foi elixido concelleiro e segundo tenente de alcalde. Destituído polo Gobernador civil en agosto de 1934, foi reposto no cargo o 8 de xaneiro de 1936 e logo da renuncia de Elpidio Villaverde a ocupar o cargo, foi elixido alcalde o 19 de xaneiro. Ocupou o cargo ata o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936. Detido o 10 de agosto, conducírono á prisión de Pontevedra o 22 de outubro. Xulgado en Pontevedra en consello de guerra por rebelión militar o 21 de novembro con Luis Pando Rivero, Manuel Oubiña López, Jesús Villaverde Rey, José Otero Lago, Román Mondragón Cores, Ángel Navia Cores e Román Torrado Torrado, foi condenado a cadea perpetua. Estivo preso no campo de concentración da illa de San Simón e trasladárono ao penal de San Cristóbal de Pamplona en febreiro de 1937. Volvérono trasladar á illa de San Simón en febreiro de 1939.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Carlos Francisco Poyán González** |  **Alcalde de Vilagarcía de Arousa** 1936 | Sucesor:**Frutos Cerecedo Lapatza** |

Vida persoal
------------

Casou en 1928 con Carmen Gómez.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 21-1-1936, p. 13.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-11-1936, p. 3.
3. ↑  "Un alcalde vilagarcián preso en San Simón: Valentín Briones Rey", por Emilio Xosé Ínsua

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abuín Duro, Marcelino (2018). *La primavera rota. Vilagarcía de Arousa, 1936-1941*. Abegondo: Sociedad Bibliográfica de Galicia. pp. 193–194. ISBN 978-84-09-02453-7.

### Ligazóns externas

* Un alcalde vilagarcián preso en San Simón: Valentín Briones Rey
* Valentín Briones Rey na páxina web *Nomes e Voces*.
* Valentín Briones y la República
* Ficha en Los presos del penal de Ezcaba
***Prisma : revista trimestral de Filosofía, Ciencia e Arte*** publicouse no Porto, entre xullo de 1936 e abril de 1941, ao longo de 12 números publicados cunha periodicidade irregular. Tendo a Aarão de Lacerda como director e a Alexandre Coelho como editor literario, esta revista é, en palabras da primeira, un "novo intento de lanzar unha revista de cultura no noso escaso medio literario", "buscará estudar os distintos itinerarios das almas" e "estudar a vida das formas plásticas". Conta cunha extensa nómina de colaboradores literarios como Vieira de Almeida, Francisco Pereira de Sequeira, Henrique de Campo Belo, Cláudio Carneiro, AL de Carvalho, Roberto Carvalho, Luiz Moreira de Sá e Costa, Sant'Anna Dionísio, Manuel de Figueiredo, Joaquim Freitas Gonçalves, Diogoérico de Armando de Macedomares Junior, José Armando de Macedomares, José de Macedomares, José de Macedomares, José Armando de Macedomares, Diogo de Macedo, Armando de Matos, Alberto Meira, Adolfo Casais Monteiro, Carlos Manuel Ramos, Delfim Santos, Luís de Pina, Costa Sacadura, Campos de Figueiredo, António Correia de Oliveira, Luiz Guedes Oliveira, João de Castro Osorio, Fernando de Pamplona, Alberto Petón de Serpaha, Pedro de Pamplona, António de Sousa e Robert Burns.

Notas
-----

1. ↑  Alda Anastácio (24 de fevereiro de 2018). "Ficha histórica:Prisma : revista trimensal de Filosofia, Ciência e Arte (1936-1941)" (PDF). Consultado o 13 de julho de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Portugal*** |

* Listaxe de publicacións dispoñibles na Hemeroteca Municipal de Lisboa en formato dixital (da Wikipedia en portugués).

### Ligazóns externas

* Prisma : revista trimestral de Filosofía, Ciência e Arte (1936-1941) copia dixital, Hemeroteca Dixital
Coordenadas: 43°44′09″N 7°31′31″O﻿ / ﻿43.735762, -7.525188

|  |
| --- |
| Camiño de acceso ó faro de Punta Roncadoira, en Xove (Lugo). |
| **Datos xerais** |
| Faro Punta Roncadoira en LugoFaro Punta RoncadoiraFaro Punta Roncadoira |
| **Localización xeográfica** | Vilachá |
| **Localización municipal** | Xove, Provincia de Lugo |
| **Construción** | 1984 |
| **Datos técnicos - faro en uso** |
| **Código internacional** | D1678.8 |
| **Descrición** | Torre circular |
| **Altura sobre o nivel do mar** | 94 metros |
| **Altura sobre o terreo** | 14 metros |
| **Características** | DB 7,5s |
| **Período** | 0.8+<6.7>=7.5 |
| **Alcance** | 21 millas náuticas (39 km.) |
|

O **faro de Punta Roncadoira** é un faro situado na costa cantábrica galega.

Localización
------------

Sitúase na punta Roncadoira na costa de Vilachá, na parroquia de Portocelo, Xove. O 24 de xullo de 1974 a Dirección Xeral de Portos autorizou a redacción dun proxecto de construción dun faro en Punta Roncadoira. Entrou en funcionamento o 25 de febreiro de 1984 de forma provisional, e definitivamente o 10 de abril de 1986, como apoio aos outros faros próximos que sinalizan a ría de Viveiro. Ten unha elevación de 80 metros sobre o nivel do mar e un alcance de 20 millas.

En 2009 remodelouse a vía de acceso e en 2011 a que rodea o faro.

Desde 1993 depende da Autoridade Portuaria de Ferrol-San Cibrao.

Características
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|   | **Faro da Punta Roncadoira** |
| **Código** | D-1679.8 |
| **Descrición** | Torre Circular de formigón |
| **Altitude** | 14 m. |
| **Características** | DB 7,5s |
| **Período** | 0.8+<6.7>=7.5 |
| **Alcance** | 21 millas náuticas |

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pazos, Lino (2003). *Faros de Galicia*. Guías Galaxia. Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-636-3.

### Outros artigos

* Lista de faros de Galicia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12388285
* ARLHS: SPA257

 |

1. ↑  Modelo:Web citation
Chámase **ecuación diofantiana** a calquera ecuación alxébrica, xeralmente de varias variábeis, formulada sobre o conxunto dos números enteiros {\mathbb {Z}} ou os números naturais {\mathbb {N}}, é dicir, trátase de ecuacións cuxas solucións son números enteiros.

O termo *diofantiana* fai referencia a Diofanto de Alexandría (século III), matemático grego do período helenístico, que estudou tales ecuacións e foi un dos primeiros matemáticos que introduciu o simbolismo en álxebra.

Exemplo ilustrativo
-------------------

Un exemplo de ecuación diofantiana é:
{\displaystyle x+y=5\,}

Esta ecuación ten infinitas solucións nos números reais. Como regra xeral, porén, as ecuacións que aparecen nos problemas teñen restricións que nos axudan a limitarnos a un pequeno número de casos e incluso a unha única solución.

Por exemplo, na nosa ecuación, se restrinximos os posíbeis valores de x e y aos enteiros positivos, temos 4 solucións para (x,y):

(1,4) (2,3) (3,2) (4,1).
Un problema matemático moi famoso que se resolve por medio de ecuacións diofantianas é o do mono e os cocos.

Notas
-----

1. ↑  Masa Vázquez, Xosé M.; Fortes López, Belén (1995). Servicio de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela, ed. *Vocabulario de Matemáticas*. Santiago de Compostela. ISBN 84-8121-369-1.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Teoría de números

### Ligazóns externas

* *Diophantine equation* en MathWorld *(en inglés)* Consultada o 25/12/2012.
* *Diophantine equation* Arquivado 08 de marzo de 2016 en Wayback Machine. en PlanetWorld *(en inglés)* Consultada o 25/12/2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q905896
* BNCF: 20872
* BNE: XX541101
* BNF: 13162761m
* BRE: 1957543
* EBID: ID
* FAST: 894090
* GEC: 0099166
* GND: 4150020-9
* JSTOR: diophantine-equation
* LCCN: sh92001030
* MAG: 206530611
* NDL: 00563800
* NKC: ph137101
* PSH: 7188
* SUDOC: 027359611

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A organización **Auxilio Azul**, denominada tamén **Auxilio Azul María Paz**, foi unha organización falanxista feminina de Auxilio Social fundada por María Paz Martínez Unciti na clandestinidade de Madrid durante a guerra civil española. Moitas das mulleres participantes desta organización eran tradicionalistas, de Renovación Española ou sen afiliación. Chegaron a ser un total de seis mil mulleres afiliadas. As reunións realizábanse nas casas das afiliadas, o método de recrutamento era por amizade. A irmá de María Paz fíxose cargo da organización a partir de novembro de 1936. Este cambio renovou as estruturas pasando dunha organización triangular a unha celular na que melloraron as estruturas de comunicación interna que requirían as operacións clandestinas. A organización operou durante toda a contenda Civil na cidade de Madrid, en retagarda, e non foi detectada xamais polas Autoridades Gobernamentais da II República Española.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Sección Femenina
* Falanxe Española
* Franquismo
O **Ateneo de Cultura Política y Social** foi unha asociación fundada en Sada en xullo do 1935.

Historia e características
--------------------------

Naceu coma a proxección cultural e educativa da Alianza de Esquerdas da vila mariñeira. Nel estaban representados os partidos republicanos, o Partido Galeguista e as asociacións sindicais obreiras. O seu local estaba localizado na Praciña do Conde.

A directiva compúñana en xullo de 1935 Juan Antonio Suárez Picallo (presidente, polo PG), Luís Castro Álvarez (vicepresidente, por IR), Amador Cubeiro Suárez (secretario, por IR), Eugenio Taibo (vicesecretario, polo Sindicato Campesino de Mondego), José Regueira (tesoureiro, polo Sindicato de Profesiones Varias de Meirás), Julio Caamaño (vicetesoureiro, polo Sindicato de Oficios Varios de Sada), Antonio Blanco Ramos (bibliotecario) Justo Rodríguez Pérez (vogal, polo PG), Antonio Carballeira Muñiz (vogal, polo PCE), Elisardo Abruñedo Arévalo (vogal) e José García García (vogal).

En xaneiro de 1936 a directiva estaba formada por Rafael Fernández Casas (presidente, UGT), José Pubul Cartelle (vicepresidente, UR), Luis Pita da Veiga Mojón (secretario, IR), Luís Castro Álvarez (vicesecretario, IR), Julio Caamaño Amor (tesoureiro, SOV-S), Antonio Blanco Ramos (vicetesoureiro), Antonio Alonso Couceiro (bibliotecario, PCE), José Casal Cividanes, Manuel García García, Salvador González Mora e Eugenio González Rivero (vogais).

No seu afán divulgativo, trouxo a numerosos e significativos conferenciantes coma Ramón Otero Pedrayo, Ramón Suárez Picallo, Nicandro Golán, Alejo Candocci, Plácido R. Castro, Rafael Fernández Casas etc. Dispuña dunha biblioteca e eran frecuentes os parladoiros nocturnos de obreiros, coma lembraba R. Suárez Picallo.

Tralo golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 o seu local foi espoliado, e os seus máis significados compoñentes asasinados ou represaliados.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* O Ateneo de Cultura Política y Social: Unha experiencia societaria na Sada da II República
* Arquivo do Reino de Galicia - Sección Goberno Civil - G-2563
**Wycliffe Bible Translators** é unha organización sen ánimo de lucro dedicada a traducir a Biblia a toda lingua viva no mundo, especialmente para culturas cunha pequena influencia cristiá. Wycliffe foi fundada no ano 1942 por William Cameron Townsend. Actualmente hai ramas en 50 países. A organización leva o nome de John Wycliffe, a primeira persoa en iniciar unha tradución de toda a Biblia ao inglés medio.

Filosofía e métodos
-------------------

Wycliffe basea a súa filosofía no protestantismo de Townsend que contempla a expansión intercultural e multilingüística do cristianismo como mandamento divino. Este tipo de protestantismo adhírese ao principio de *sola scriptura* e ten a Biblia como a infalible palabra de Deus.

Nunha misión de Wycliffe, os altos traballadores de Wycliffe piden permiso ao goberno da zona para operar. Despois de que a organización reciba permiso para operar, varios equipos investigan as poboacións lingüísticas da zona. Basándose nestes datos, os equipos son enviados a cada grupo lingüístico.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q327884
* WorldCat
* VIAF: 153030139
* GND: 85066-4
* ISNI: 0000 0004 0451 5028
* LCCN: n79065116
* NKC: kv2012723376

 |
**MIME** (*Multipurpose Internet Mail Extensions*, Extensións Multifunción para Mensaxes de Internet), son unha serie de convencións ou especificacións dirixidas a que se poidan intercambiar a través de Internet todo tipo de Ficheiros (textos, sons, vídeos etc.) de forma transparente para o usuario, MIME actúa convertendo os datos non-ASCII inseridos polo usuario, en datos ASCII, de forma que poidan ser transmitidos polo SMTP. Unha parte importante do MIME está dedicada a mellorar as posibilidades de transferencia de texto en distintos idiomas e alfabetos.

En 1991 a IETF (Internet Engineering Task Force) comezou a desenvolver esta norma e dende 1994 todas as extensións MIME están especificadas de forma detallada en diversos documentos oficiais dispoñibles en Internet (RFC 2045-2049).

Na actualidade ningún programa de correo electrónico ou navegador de Internet pode considerarse completo se non acepta MIME nas súas diferentes facetas (texto e formatos de ficheiro).

Notas
-----

1. ↑  "S/MIME". *Universidade Federal do Rio de Janeiro – UFRJ Verônica Taquette Vaz*. Consultado o 11/11/2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192902
* MAG: 2778992959

 |