| *Streptococcus* |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Dominio: | Bacteria |
| Filo: | Firmicutes |
| Clase: | Bacilli |
| Orde: | Lactobacillales |
| Familia: | Streptococcaceae |
| Xénero: | ***Streptococcus***Rosenbach, 1884 |

 |
| Especies |
| *S. agalactiae*
*S. anginosus*
*S. bovis*
*S. canis*
*S. constellatus*
*S. dysgalactiae*
*S. equinus*
*S. iniae*
*S. intermedius*
*S. mitis*
*S. mutans*
*S. oralis*
*S. parasanguinis*
*S. peroris*
*S. pneumoniae*
*S. pyogenes*
*S. ratti*
*S. salivarius*
*S. salivarius ssp. thermophilus*
*S. sanguinis*
*S. sobrinus*
*S. suis*
*S. uberis*
*S. vestibularis*
*S. viridans*
*S. zooepidemicus* |

Clasificación dos estreptococos.
***Streptococcus*** (**estreptococo**) é un xénero de bacterias grampositivas esféricas (cocos) pertencentes ao filo Firmicutes e ao grupo das bacterias do ácido láctico. A súa división celular ten lugar ao longo dun só eixe, polo que crecen formando cadeas ou parellas, de onde vén a raíz inicial do seu nome (do grego στρεπτος *streptos*, que significa dobrado ou retorto, como unha cadea, ou cadea retorta). Isto diferénciaos dos estafilococos, que se dividen ao longo de múltiples eixes e orixinan grupos con forma de acio en vez de cadeas. A maioría dos estreptococos son oxidase negativos e catalase negativos, e moitos son anaerobios facultativos.

En 1984, moitos organismos antes considerados *Streptococcus* foron separados e pasados aos xéneros *Enterococcus* e *Lactococcus*.

*Streptococcus* pertence á clase Bacilli, que inclúe tanto bacterias con forma de bacilo coma de coco (esféricas).

Patoxénese e clasificación
--------------------------

Son responsables da farinxite esptreptocócica, a ademais, certas especies de *Streptococcus* poden producir meninxite, pneumonía bacteriana, endocardite, erisipela e fascite necrotizante. Porén, moitas especies de estreptococos non son patóxenas, e forman parte do microbioma comensal humano da boca, pel, intestino, e aparato respiratorio superior. Ademais, os estreptococos son un ingrediente necesario para producir o queixo suízo Emmental.

As especies de *Streptococcus* clasifícanse segundo as súas propiedades hemolíticas. As especies alfa hemolíticas causan a oxidación do ferro das moléculas de hemoglobina dos glóbulos vermellos, dando unha cor verde en medio de ágar sangue. As especies beta hemolíticas causan a rotura completa dos glóbulos vermellos. Cultivadas en ágar sangue aparecen amplas áreas claras de células sanguíneas rodeadas de colonias bacterianas. As especies gamma hemolíticas non causan hemólise.

Os estreptococos beta-hemolíticos poden ser caracterizados con máis detalle polo serotipado de Lancefield, que depende dos carbohidratos específicos presentes na parede celular bacteriana. Hai 20 serotipos descritos, chamados grupos A ao V de Lancefield (exclúenese os I e J).

No ambiente clínico, os grupos máis importantes son os estreptocos alfa-hemolíticos *S. pneumoniae* e o grupo Viridans, e os estreptococos beta-hemolíticos dos grupos de Lancefield A e B (tamén chamados "strep grupo A" e "strep grupo B").

### Alfa-hemolíticos

#### Pneumococos

* O *S. pneumoniae* (ás veces chamado *Pneumococcus*), causa pneumonía bacteriana e é un causante ocasional de otite media, sinusite, meninxite e peritonite. Crese que a inflamación que producen é a principal forma en que os pneumococos causan doenzas.

#### O grupo Viridans

Este grupo non ten antíxenos dos grupos de Lancefield definidos pero non son *S. pneumoniae*. Forman parte da flora normal do tracto respiratorio pero tamén causan carie dental, endocardite bacteriana, e outros trastornos en hóspedes inmunodeprimidos.

### Beta-hemolíticos

*S. viridans* alfa hemolitico (dereita) e *S. pyogenes* beta-hemolítico (esquerda) crecendo en ágar sangue.
#### Grupo A

*S. pyogenes*, tamén coñecido como *Streptococcus* do grupo A (**GAS**), é o axente causante dun gran número de infeccións. Estas infeccións poden ser non invasivas ou invasivas. As infeccións non invasivas tenden a ser máis comúns e menos graves. As máis comúns destas infeccións son a *farinxite estreptocócica* e o impétigo. A escarlatina é tamén unha infección non invasiva, pero é pouco frecuente na nosa época. 

As infeccións invasivas causadas polos estreptococos β-hemolíticos do grupo A tenden a ser máis graves e menos comúns. Ocorren cando a bacteria infecta áreas nas que non se atopa habitualmente, como o sangue e os órganos. As enfermidades que poden causar son, entre outras: síndrome de choque tóxico estreptocócico (STSS), fascite necrotizante, pneumoníaa, e bacteremia.

Complicacións adicionais poden ser febre reumática aguda e glomerulonefrite aguda. A febre reumática é unha doenza que afecta ás articulacións, riles, e válvulas cardíacas, é unha consecuencia de infeccións de estreptococos A non tratadas pero non causadas directamente pola bacteria, senón por anticorpos producidos polo sistema inmunitario para loitar contra a infección que establecen reaccións cruzadas con outras proteínas do corpo. Estas reaccións cruzadas son as que causan os danos. Globalmente, estímase que os estreptococos do grupo A causan máis de 500.000 mortos ao ano, o que os converte nuns dos patóxenos máis importantes no mundo. As infeccións polos estreptococos do grupo A diagnostícanse xeralmente con Test Rápido Strep ou por cultivo.

#### Group B

*S. agalactiae*, ou streptococos do grupo B (**GBS**), causa pneumonía e meninxite en neonatos e en anciáns, con bacteremia sistémica ocasional. Poden tamén colonizar os intestinos e o tracto reprodutor feminino, o que incrementa o risco de rotura prematura de membranas durante o embarazo, e a transmisión do microorganismo ao meniño. Existe unha proba para detectar a presenza do microorganismo da nai antes do parto. Cando as mulleres dan positivo na proba poderían ter que recibir antibióticos profilácticos durante o parto, como prevención para o contaxio do neno. 
Por exemplo, no Reino Unido, onde só o 1% das unidades de maternidade fan a proba para o GBS, morren uns 75 meniños ao ano por enfermidades relacionadas con GBS, e sofren infeccións graves outros 600.

#### Group C

Este grupo inclúe a *S. equi* (un descendente clonal ou biovar do ancestral *S. zooepidemicus*), que causa infeccións do tracto respiratorio superior nos cabalos, e a *S. zooepidemicus*, o cal causa infeccións en varias especies de mamíferos, como bovinos e cabalos. *Streptococcus dysgalactiae* é tamén membro do grupo C de estreptococos β-hemolíticos que poden causar farinxite e outras infeccións pióxenas similares ás dos estreptococos do grupo A.

#### Grupo D (enterococos)

Moitos antigos membros do grupo D de estreptococos foron reclasificados e situados no xénero *Enterococcus* (incluídos *Enterococcus faecalis*, *Enterococcus faecium*, *Enterococcus durans*, e *Enterococcus avium*). Por exemplo, *Streptococcus faecalis* chámase agora *Enterococcus faecalis*.

As restantes cepas non enterocócicas do grupo D inclúen a *Streptococcus bovis* e *Streptococcus equinus*.

Os estreptococos non hemolíticos raramente causan doenzas. Porén, os estreptococos do grupo D beta-hemolíticos debilmente hemolíticos e mais *Listeria monocytogenes* (que en realidade é un bacilo grampositivo) non deberían confundirse cos estreptococos non hemolíticos.

#### Grupo F

Os estreptococos do grupo F foron descritos en 1934 por Long e Bliss entre os "estreptococos hemolíticos diminutos". Tamén se coñecen como *Streptococcus anginosus* (de acordo co sistema de clasificación de Lancefield) ou membros do grupo de *S. milleri* (de acordo co sistema europeo de clasificación).

#### Grupo G

Estes estreptococos son xeralmente, pero non exclusivamente, beta-hemolíticos. Un exemplo é *Streptococcus canis*, que se encontra tipicamente en animais, pero que pode causar infeccións en humanos.

#### Grupo H

Os estreptococos do grupo H causan raras infeccións orixinadas por bacterias que se encontran en cans de tamaño medio. Raramente causan enfermidades nos humanos, a non ser que estes teñan contacto directo coa boca do can, ou ben o can pode lamber as mans do humano e desde alí producirse o contaxio.

Taxonomía molecular e filoxenética
----------------------------------

Árbore filoxenética das especies de *Streptococcus*, baseada en datos da base de datos PATRIC. Os grupos de ARNr 16S están indicados con corchetes (á dereita) e os seus membros máis importantes están indicados en vermello.
Os estreptococos foron divididos en seis grupos baseándose nas secuencias do seu ADNr (xenes do ARNr 16S), que son: *Anginosus, Bovis, Mitis, Mutans, Pyogenes* e *Salivarius*. Os grupos do ARNr 16S foron confirmados por secuenciación de xenoma completo (ver figura). Os importantes patóxenos *S. pneumoniae* e *S. pyogenes* pertencen, respectivamente, aos grupos Mitis e Pyogenes, mentres que o axente causante da carie dental, *Streptococcus mutans*, ten unha posición basal entre os *Streptococcus*.

Xenómica
--------

Foron secuenciados os xenomas de moitas especies. A maioría dos xenomas de *Streptococcus* teñen un tamaño entre 1,8 e 2,3 Mb e codifican de 1.700 a 2.300 proteínas. Na táboa móstranse algúns xenomas importantes. As catro especies da táboa (*pyogenes, agalactiae, pneumoniae*, e *mutans*) teñen unha identidade de secuencia de proteínas de aproximadamente o 70%.

| Característica | *S. pyogenes* | *S. agalactiae* | *S. pneumoniae* | *S. mutans* |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Pares de bases (bp) | 1.852.442 | 2.211.488 | 2.160.837 | 2.030.921 |
| ORFs | 1.792 | 2.118 | 2.236 | 1.963 |
| Profagos | si | non | non | non |

Notas
-----

1. ↑  "Result of detail taxonomy information". *TXSearch Taxonomy Retrieval*. DNA Data Bank of Japan. 19 February 2010. Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2012. Consultado o 30 March 2010.
2. ↑  Ryan KJ, Ray CG, ed. (2004). *Sherris Medical Microbiology* (4th ed.). McGraw Hill. ISBN 0-8385-8529-9.
3. ↑  Facklam R (2002). "What happened to the streptococci: overview of taxonomic and nomenclature changes". *Clin. Microbiol. Rev.* **15** (4): 613–30. PMC 126867. PMID 12364372. doi:10.1128/CMR.15.4.613-630.2002. Arquivado dende o orixinal o 18 de setembro de 2019. Consultado o 02 de xaneiro de 2013.
4. ↑  Patterson MJ (1996). *Streptococcus.* In: *Baron's Medical Microbiology* (Baron S *et al.*, eds.) *(4th ed.). Univ of Texas Medical Branch. (via NCBI Bookshelf) ISBN 0-9631172-1-1.*
5. ↑  Facklam R (2002). "What happened to the streptococci: overview of taxonomic and nomenclature changes". *Clin Microbiol Rev* **15** (4): 613–30. PMC 126867. PMID 12364372. doi:10.1128/CMR.15.4.613-630.2002.
6. ↑  The free dictionary
7. 1 2 3  Cohen-Poradosu, Ronit; Dennis L. Kasper (2007). "Group A Streptococcus Epidemiology and Vaccine Implications". *Clinical Infectious Diseases*.
8. ↑  "Streptococcal Infections (Invasive Group A Strep)". New York City Department of Health and Mental Hygiene. Arquivado dende o orixinal o 06 de novembro de 2012. Consultado o 21 November 2012.
9. ↑  Schrag S, Gorwitz R, Fultz-Butts K, Schuchat A (2002). "Prevention of perinatal group B streptococcal disease. Revised guidelines from CDC". *MMWR Recomm Rep* **51** (RR-11): 1–22. PMID 12211284.
10. ↑  Hughes, RG; et al. "Prevention of Early Onset Neonatal Group B Streptococcal Disease". Royal College of Obstetricians and Gynaecologists. Arquivado dende o orixinal o 12 de xuño de 2008. Consultado o 02 de xaneiro de 2013.
11. ↑  "Group B Strep Support Home Page". Group B Strep Support. 2007-01-09.
12. ↑  "RCOG: Preventing group B streptococcus infection in new born babies". RCOG. 2006-02. Arquivado dende o orixinal o 01 de maio de 2008. Consultado o 02 de xaneiro de 2013.
13. ↑  Harrington D, Sutcliffe I, Chanter N (2002). "The molecular basis of Streptococcus equi infection and disease". *Microbes Infect* **4** (4): 501–10. PMID 11932201. doi:10.1016/S1286-4579(02)01565-4.
14. ↑  Köhler W (2007). "The present state of species within the genera Streptococcus and Enterococcus". *International Journal of Medical Microbiology* **297** (3): 133–50. PMID 17400023. doi:10.1016/j.ijmm.2006.11.008.
15. ↑  Whitworth JM (1990). "Lancefield group F and related streptococci". *J. Med. Microbiol.* **33** (3): 135–51. PMID 2250284. doi:10.1099/00222615-33-3-135.
16. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 03 de decembro de 2013. Consultado o 25 de novembro de 2013.
17. ↑  Kawamura Y, Hou XG, Sultana F, Miura H, Ezaki T (1995) Determination of 16S rRNA sequences of Streptococcus mitis and Streptococcus gordonii and phylogenetic relationships among members of the genus *Streptococcus*. Int J Syst Bacteriol 45: 406–408
18. ↑  xenomas de Streptococcus Arquivado 10 de marzo de 2013 en Wayback Machine. e información relacionada en PATRIC
19. 1 2  Ferretti, J. J.; Ajdic, D.; McShan, W. M. (2004). "Comparative genomics of streptococcal species". The Indian journal of medical research. 119 Suppl: 1–6. PMID 15232152.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Adoption of perinatal group B streptococcal disease prevention recommendations by prenatal-care providers—Connecticut and Minnesota, 1998". *MMWR Morb. Mortal. Wkly. Rep.* **49** (11): 228–32. 2000. PMID 10763673.

### Outros artigos

* Estreptoquinase
* Proteína G (Streptococcus)

### Ligazóns externas

* Streptococcus xenomas e información relacionada en PATRIC, un Centro de Recursos Bioinformáticos da NIAID
* The Canadian Strep B Foundation
* The UK Group B Strep Support charity

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190161
* BNCF: 38925
* BNE: XX530711
* BNF: 11975344z
* BRE: 4168832
* EBID: ID
* GEC: 0106735
* GND: 4183655-8
* JSTOR: streptococcus
* LCCN: sh85128678
* MAG: 2778276568
* NKC: ph534641
* PSH: 846

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 83234
* EPPO: 1STRCG
* GBIF: 3223465
* GlobalSpecies: 2108082
* iNaturalist: 130854
* IRMNG: 1023404
* ITIS: 439
* NCBI: 1301
* WoRMS: 393932

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D013291
* MeSH: B03.353.750.737.872

 |