**Odilón**, tamén coñecido como **Odilo**, **Oatilo** ou **Uatilo**, nado en data e lugar descoñecidos, e finado o 18 de xaneiro de 748 foi duque de Baviera, desde o ano 736 até a súa morte.

Traxectoria
-----------

Descoñécese o parentesco preciso de Odilón, pero sábese que era descendente dos axilolfingos e que era o tío de Suanaquilda, a segunda esposa de Carlos Martel, mordomo de palacio dos tres reinos de Austrasia, Neustria e Borgoña que, durante catro anos, do 737 ao 741, foi raíña dos francos, aínda que non tiña o título.

Segundo algúns, era fillo de Gotfrido (? -709) da familia dos axilolfingos. De ser así, os seus irmáns eran Lantfrido, duque de Alamanis xunto co seu outro irmán Teudebaldo, e de Huochingo e Regardo, que casou con Ildeprando, duque de Espoleto.

No 739 sucedeu a Huberto I de Baviera, como duque de Baviera. No mesmo ano Odilón invitou ao futuro arcebispo de Maguncia, Bonifacio, a ir ao ducado, onde permaneceu durante moitos días para difundir o Evanxeo entre os seus súbditos. Odilón presidiu con Bonifacio a división de Baviera en 4 dioceses, nomeando os bispos de Ratisbona, Freising (Frisinga), Passau e Salzburgo, seguidos despois, no 741, por un quinto, o de Würzburg.

Despois da morte do seu marido, Carlos Martel, que tivo lugar en 741, segundo o anónimo continuador do cronista Fredegario, en 742, a súa sobriña, Suanaquilda, aconsellou á súa fillastra, Hiltruda, filla do seu falecido marido, que cruzase o Rin escoltada por algúns dos seus amigos e contra o consello dos seus irmáns, Carlomán e Pipino, para coñecer ao duque de Baviera, Odilón, que a obrigou a casar con el contra a súa vontade.(Segundo os monxes do *Ex Chronico Sigeberti*, Odilón secuestrou a Hiltruda e obrigouna a casar con el).

En 743 Odilón rebelouse contra a autoridade dos francos, xunto co duque alamán (e quizais o seu irmán) Theodebaldo, forzando así aos seus cuñados, Carlomán e Pipino, a reunir un exército para atacar Baviera. Acamparon á beira do río Lech, mentres que na beira oposta reuníronse non só bávaros senón tamén saxóns, suevos e alamáns. Ao non poder cruzar o río nese punto, despois duns días, Carlomán, despois de dividir o exército en dous grupos, atravesouno pola noite, por zonas pantanosas e deshabitadas, e derrotou inesperadamente aos seus adversarios, mentres Odilón e Teodorico, duque dos Saxóns fuxían polo río Inn. Os francos fixeron moitos prisioneiros, incluído ao mensaxeiro do papa, Serxio, que convenceu aos francos para que regresasen á súa terra.

No 744 Carlomán e Pipino volveron intervir en Baviera e, despois de derrotalo, Carlomán fixo as paces con Odilón: Odilón aceptou ser vasalo dos francos, pero seguiu sendo duque de Baviera.

En 746, Odilón, seguindo a vontade de Pipino, elixiu a Virxilio como bispo de Salzburgo.

Odilón morreu o 18 de xaneiro de 748, e pouco despois o seu sobriño, o fillo de Suanaquilda, Grifón, que tamén era o seu cuñado, chegou a Baviera. Grifón foi ben recibido pola súa media irmá, Hiltruda, a viúva de Odilón, rexente en nome do seu fillo o novo duque, Tasilón III. Grifón, aducindo razóns dinásticas (como fillo dunha princesa de Baviera, Suanaquilda) usurpou o trono de Tasilón III, un neno de 7 anos. Sabendo isto, Pipino foi a Baviera e capturou a Grifón, e despois de reconfirmar no seu trono ducal ao seu sobriño Tasilón, levou consigo ao reino dos francos a Grifón, que recibiu doce condados en Neustria.

Descendencia
------------

Odilón e Hiltruds tiveron un fillo, Tasilón III (742-794), último duque de Baviera da Casa dos Axilolfinga, até o 787 cando, acusado de traizón por Carlomán no xuízo da asemblea de Cannstatt, foi preso e destituído.

Notas
-----

1. 1 2  "*Monumenta Germanica Historica, tomus primus: Einhardi Annales* , p. 135". Arquivado dende o orixinal o 16 de outubro de 2013. Consultado o 03 de febreiro de 2021.
2. ↑  Foundation for Merovingian Nobility: Odilo Arquivado 2008-02-24 en Wayback Machine.
3. ↑  *Rerum Gallicarum et Francicarum Scriptores, tomus tertius: Ex vita Sancti Bonifaci episcopi maguntini*, p. 675
4. 1 2  Fredegario, *Fredegarii scholastici chronicum continuatum, Pars tertia, auctore anonymo austrasio*, CX.
5. 1 2 3  *Rerum Gallicarum et Francicarum Scriptores, tomus tertius: Ex Chronico Sigeberti monachi*, p. 348.
6. 1 2  *Annales Mettenses*, p. 33
7. 1 2 3  *Fredegarii scholastici chronicum continuatum, Pars tertia, auctore anonymo austraso*, CXII
8. 1 2   *Annales Mettenses*, p. 34
9. ↑  *Rerum Gallicarum et Francicarum Scriptores, tomus tertius: Annales Francorum Ludovici Dufour*, p. 704
10. ↑  "*Monumenta Germanica Historica, tomus primus: Analium Petaviarum continuatio*, p, 11". Arquivado dende o orixinal o 11 de marzo de 2016. Consultado o 20 de febreiro de 2021.
11. ↑  "*Monumenta Germanica Historica, tomus primus: Enhardi fuldensis annales*, p. 345". Arquivado dende o orixinal o 04 de agosto de 2016. Consultado o 03 de febreiro de 2021.
12. ↑  *Rerum Gallicarum et Francicarum Scriptores, tomus tertius: Ex vita S. Virgili episcopi Salzburgensis*, p. 675
13. ↑  *Annales Mettenses*, p. 41
14. 1 2 3  *Annales Mettenses*, p. 42
15. ↑  *Rerum Gallicarum et Francicarum Scriptores, tomus tertius: Annales Francorum Ludovici Dufour* p.705

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Odilón de Baviera Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Francos
* Baviera
* Dinastía Axilolfinga
* Ducado de Baviera
* Historia de Francia

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Huberto I** | **Duque de Baviera**736 – 748 | Sucesor:**Tasilón III** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q697165
* WorldCat
* VIAF: 81027407
* CERL: cnp01157621
* DeutscheBio: 136731686
* GND: 136731686
* WikiTree: Agilofing-27

 |