recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Parede azulexada en El-Hedine, Marrocos.
O termo **azulexo**, do árabe الزليج *az-zulaiŷ* (*pedra pulida*), designa unha peza de cerámica de pouca espesura, xeralmente cadrada, en que unha das faces é vidrada, resultado da cocedura dunha substancia á base de esmalte que se torna impermeábel e brillante. Esta face pode ser monocromática ou policromática, lisa ou en relevo. O azulexo é xeralmente usado en grande número como elemento asociado á arquitectura e á decoración en revestimento de superficies interiores ou exteriores polo seu valor decorativo e máis polas súas características termoaillantes e impermeabilizantes.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Azulexo de Delft
* Trencadís

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Azulexo***  |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3179385
* AAT: 300010723
* BNE: XX529896
* GEA: 1721
* GEC: 0039777
* Treccani: azulejo

 |
| Melanargia russiae |
| --- |
| *Melanargia russiae* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Lepidoptera |
| Familia: | Nymphalidae |
| Xénero: | *Melanargia* |
| Especie: | ***M. russiae***Esper, 1783 |

 |

A ***Melanargia russiae*** é un lepidóptero pertencente á familia das Nymphalidae, subfamilia Satyrinae, xénero *Melanargia*.

Denominación
------------

*Melanargia russiae* foi descrita por Eugenius Johann Christoph Esper en 1783.

M. russiae, macho.
### Subespecies

* *Melanargia russiae russiae* no sur de Rusia.
* *Melanargia russiae caucasiaca* Nordmann, 1851
* *Melanargia russiae cleanthe* ; Boisduval, 1833; en Francia en Alpes da Alta Provenza.
* *Melanargia russiae japigia* Cyrilli, 1787; en Italia.
* *Melanargia russiae transcaspica* Staudinger, 1901.

Descrición
----------

É unha bolboreta de tamaño mediano que presenta un deseño alar negro e branco, dominando o branco.

O dorso en negro, os límites dos deseños das súas ás cun ocelo no ápice das ás anteriores e unha liña de ocelos nas posteriores todos ocre pupillés de branco rodeado de negro.
Os deseños invértense nos bordos a cadros negros con ocelo no ápice da parte anterior e posterior dos celos con pupila en branco e ocre con reborde en negro.

### Eiruga

As eirugas son de cor verde e a súa cabeza é de verde a marrón.

Bioloxía
--------

### Período de voo e hibernación

Univoltina, voa de final de xuño a mediados de agosto nunha soa xeración.

### Plantas hospedeiras

As eirugas aliméntanse de gramíneas, en particular Poa (*Poa annua*, *Poa* *trivalis*), Brachypodium (*Brachypodium pinnatum*, *Brachypodium* *sylvatus*), *Bromus*, *Dactylis*, *Phleum*, *Stipa* (*Stipa pennata*), *Aegilops geniculata*.

Ecoloxía e distribución
-----------------------

Está presente baixo forma de pequenos grupos illados no sur de Europa, en España, no sur de Francia, de Italia e de Grecia despois en Asia Menor, no sur de Rusia, o oeste de Siberia e o centro de Asia.

As bolboretas prosperan en xeral en terreos abandonados ricos en gramíneas, campos agrícolas abandonados.

### Biotopo

Reside en todo tipos de lugares con herba.

### Protección

Non se beneficia de status de protección específico.

Notas
-----

1. ↑    Melanargia russiae
2. ↑   *Melanargia russiae* Georges Verhulst
3. 1 2 3  Tolman e Lewington, 1997
4. 1 2  www.nic.funet.fi

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *(en francés)* Papillons de Poitou-Charentes
* *(en inglés)* Butterfly guía
* *(en inglés)* Euro butterflies
* *(en inglés)* Russian insects

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 51749
* EOL: 137645
* EUNIS: 90802
* FE: 441441
* FE-New: ID
* GBIF: 1916533
* iNaturalist: 354680
* IRMNG: 11132585
* LepIndex: 142400
* NCBI: 111925
* TAXREF: 53707

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1052855

 |
**Perfecto López**, nado na Toxa (Vimianzo) o 12 de maio de 1904 e finado en Bos Aires (Arxentina) o 12 de setembro de 1970, foi un empresario galego.

Traxectoria
-----------

Traballou como xornaleiro e carboeiro na súa terra natal, onde era coñecido como O Tato da Valiña. En 1923 emigrou a Arxentina, logo de embarcar en Ferrol no vapor *Marsella*. Desembarcou en Bos Aires o 14 de maio dese ano, e comezou a traballar como chofer. Despois foi empregado dun ferreiro e taxista. Regresou a Galicia, e volveu a Arxentina en 1933, logo de embarcar na Coruña no vapor *Monte Sarmiento* e chegar a América o 20 de xaneiro de 1933. Fíxose representante e vendedor de vehículos Ford, Chrysler e Dodge, e creou un grupo de empresas nos que contratou emigrantes da comarca da Terra de Soneira.

Implicouse politicamente e colaborou coas agrupacións antifranquistas. Viaxou a Galicia coa misión de contactar cos antifranquistas do interior. Colaborou tamén con asociacións da emigración. En 1950 foi elixido presidente da Asociación ABC de Corcubión. En 1956 foi vicepresidente no primeiro Congreso da Emigración Galega. Presidiu a editorial Citania.

En 1938 casou con Gloria Romero, tamén de Vimianzo, e tiveron tres fillos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Luis Lamela (5 de xaneiro de 2017). "Perfecto López, empresario y promotor de la unión de los emigrantes". *La Voz de Galicia* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q42911380
* WorldCat
* VIAF: 80156253559708110003

 |
As **normas de calidade** son unhas especificacións técnicas ou calquera outro documento accesíbel ao público, que teñen como obxectivo o grao de cumprimento das expectativas dun cliente ou usuario.

Normas ISO de calidade
----------------------

As normas ISO, da Organización Internacional para a Estandarización de calidade, son un grupo de normas internacionais pensadas para a implantación e aseguramento dun sistema de calidade nas empresas. Isto comporta a capacidade do sistema de someterse a auditorías externas do cliente ou dun organismo terceiro contratado por este. No Estado español desígnanse: UNE-EN-ISO 9000 / 1 / 2 / 3.

As normas internacionais ISO especifican os requisitos que debe cumprir un sistema de calidade cando un contrato entre dúas partes esixe que se demostre a capacidade para deseñar e subministrar un servizo ou produto.

Os protocolos de ISO, requiren que todas as normas sexan revisadas como mínimo cada cinco anos para determinar se deben ser confirmadas, modificadas ou retiradas.
**Explorer 49**, tamén coñecido como **Radio Astronomy Explorer B**, **RAE-B** e **RAE-2**, foi un observatorio espacial do programa Explorer da NASA lanzado o 10 de xuño de 1973 mediante un foguete Delta 1913 desde Cabo Cañaveral.

Características
---------------

Explorer 49 foi o sucesor de Explorer 38 (RAE-A). Foi posto en órbita lunar o 15 de xuño de 1973 para minimizar as interferencias das fontes de radio naturais e artificiais da Terra que afectaron a Explorer 38. O observatorio estudou as ondas de radio celestes a frecuencias entre 25 KHz e 13,1 MHz. Cunha masa de 328 kg, o observatorio estabilizábase mediante gradente gravitatorio e consumía 25 W de potencia eléctrica producidos polas súas células solares. A antena do satélite estaba formada á súa vez por dúas antenas formando unha X: unha antena de 229 m de longo en V apuntando en sentido contrario á Lúa unida polo seu vértice a outra antena en V da mesma lonxitude e cunha inclinación de 60° entre as uves. Tamén levaba unha antena dipolo de 37 m paralela á superficie lunar e no mesmo plano que as antenas V. O observatorio tiña forma de cilindro truncado de 92 cm de diámetro e 79 cm de altura. O sistema de propulsión estaba formado por un conxunto de motores alimentados por hidracina, un sistema de control de actitude mediante gas frío e un motor de propelente sólido para a inxección lunar. A enerxía eléctrica almacenábase en baterías de níquel-cadmio e os datos obtidos polo observatorio gardábanse nunha grabadora de cinta respaldada por outras dúas grabadoras. Explorer 49 estivo facendo observacións ata que en agosto de 1977 perdeuse contacto co observatorio. Presumiblemente impactou na superficie lunar non moito despois.

Notas
-----

1. 1 2  N2YO (2023). Real Time Satellite Tracking, ed. "EXPLORER 49 (RAE-2)" (en inglés). Consultado o 30 de setembro de 2023.
2. 1 2  "Letter dated 24 September 1973 from the Permanent Representative of the United States of America to the United Nations addressed to the Secretary-General" (PDF) (73-19551). 3 de outubro de 1973: 2. Consultado o 30 de setembro de 2023.
3. 1 2 3 4 5 6 7  NASA (28 de outubro de 2022). "RAE-B" (en inglés). Consultado o 30 de setembro de 2023.
4. 1 2 3  Gunter Dirk Krebs (2023). Gunter's Space Page, ed. "RAE B (Explorer 49)" (en inglés). Consultado o 30 de setembro de 2023.
5. 1 2 3 4  Mark Wade (2023). "RAE B" (en inglés). Consultado o 30 de setembro de 2023.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Explorer 49*** |

### Outros artigos

* Delta 1913
* Explorer 38
**Dadi Dreucol**, ou simplemente **Dreucol**, nado en Málaga na década de 1980, é o pseudónimo dun artista urbano activo desde 2007, e de nome real descoñecido.

Biografía
---------

Fixo os primeiros graffitis aos doce anos, fascinado pola estética da pintura urbana. Estudou Belas Artes en Valencia, onde se instalou durante varios anos, se ben logo regresou á súa cidade natal, Málaga.

Obra
----

A súa serie de murais máis famosa, comezada en 2015, foi a protagonizada por un personaxe semiespido con barba, que representaba un individuo desvinculado de calquera norma ou marca e coa que quería romper coa orde establecida. A serie reportoulle sona e un periplo de actuacións en festivais, así como intervencións en espazos públicos promovidas polas administracións.

En 2018 rompeu con esa traxectoria de representación subvencionada e comezou unha serie de intervencións irónicas e máis políticas sobre o espazo urbano e a súa modificación, como intervencións de pintura que simulaban carteis de venda de predios, ou pintadas de "non pintar a persiana" sobre persianas de establecementos.

Porén, a partir de 2022 comezou a borrar a súa obra, repintando espazos públicos con rolo e pintura de cores claras e planas, ou inserindo táboas pintadas de branco e arrodeadas de letras que, xuntas, dispuñan o seu nome artístico.

Referencias
-----------

1. ↑  Dadi Dreucol a Streetartbio
2. 1 2  Dadi Dreucol, el grafitero desconocido notícia a Diari Sur del 13 de març de 2013 *(en castelán)*
3. 1 2 3 4 5  Gallardo, Ángel (2023-10-01). "Dreucol, el artista que se borra de la calle". *Diario Sur* (en castelán). Consultado o 2023-10-01.
4. ↑  "'Borrar el contenido' (2022), por D.Dreucol.". *Diario Sur*. Consultado o 1/10/2023.

Ligazóns externas
-----------------
| *Pseudolarix* |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| Datos insuficientes |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| División: | Pinophyta |
| Clase: | Pinopsida |
| Orde: | Pinales |
| Familia: | Pinaceae |
| Xénero: | ***Pseudolarix***Gordon |
| Especie: | ***P. amabilis*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Pseudolarix amabilis'**(Nelson) Rehder |

***Pseudolarix*** é un xénero monotípico da familia Pinaceae. A única especie, ***Pseudolarix amabilis*** (**Falso lárice dourado**) está estreitamente relacionado con *Keteleeria*, *Abies* e *Cedrus*. É nativo do leste da China, desenvolvéndose en pequenas áreas de montaña ao sur de Anhui, Zhejiang, Fujian, Jiangxi, Hunan, Hubei e leste de Sichuan, en altitudes de 100–1500 m.

Follas.
É unha árbore caediza que acada os 30–40 m de altura cunha coroa cónica. As follas (arume) de cor verde brillante son de 3–6 cm de lonxitude e 2–3 mm de longo, con dúas bandas de estomas na face posterior, as follas tórnanse de cor amarela dourada brillante no outono antes de caer.

As piñas son distintas, superficialmente semellan alcachofas, de 4–7 cm de lonxitude e 4–6 cm de largo, madurecen aos 7 meses da polinización cando se desintegran para guindaren as sementes aladas. Os conos masculinos como en *Keteleeria*, prodúcense en umbelas de varios xuntos.

Usos
----

É unha árbore moi atractiva como planta ornamental para parques e xardíns, é moi tolerante á calor e á humidade do verán crecendo con éxito no sueste dos Estados Unidos onde outros xéneros non teñen éxito. En Europa medra con éxito na rexión mediterránea con notábeis especies no norte de Italia; no afastado norte da Gran Bretaña medran a modo por mor dos fríos veráns daquela rexión.

Propiedades
-----------

Bonsai exemplo.
*Pseudolarix amabilis* é unha das 50 plantas fundamentais da Medicina tradicional chinesa, onde se chama *jīn qián sōng* (金钱松).

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Pseudolarix*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pseudolarix Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Conifer Specialist Group (2000). *Pseudolarix amabilis*. *2006 Lista Vermella de Especies Ameazadas IUCN*. IUCN 2006. Consultado o 12 May 2006.
* Arboretum de Villardebelle - fotos dos conos
* Gymnosperm Database
* *Pseudolarix* in the *Flora of China*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1458175
* EBID: ID
* MAG: 2781226135

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 2354
* EOL: 1034860
* EPPO: PSLAM
* FoC: 210001826
* GBIF: 2686287
* iNaturalist: 135543
* IPNI: 677125-1
* ITIS: 822567
* IUCN: 34196
* NCBI: 3355
* PlantList: kew-2559351
* POWO: ID
* Tela Botanica: 104028
* Tropicos: 24900395
* PLANTS: PSAM4
* WCSPF: 379658

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C0996617
* UNII: G2TMJ38TAU

 |
O **atentado na discoteca Clangor de Santiago de Compostela de 1990** foi un atentado terrorista do Exército Guerrilheiro do Povo Galego Ceive que tivo lugar o 12 de outubro de 1990 na discoteca Clangor de Santiago de Compostela.

Ataque
------

Na madrugada do xoves 11 ao venres 12 de outubro de 1990, festividade do día do Pilar, a discoteca Clangor sufriu un atentado con bomba, colocada polos terroristas Dolores Castro Lama e Xosé Ignacio Villar Regueiro. Tratábase dun dos locais de lecer nocturno máis populares da cidade universitaria de Santiago.

Vítimas
-------

Como consecuencia da explosión, faleceu a viguesa Mercedes Domínguez Rodríguez, estudante de 26 anos. Houbo 49 feridos, entre clientes e empregados, cinco deles de gravidade. O local quedou gravemente danado polo artefacto. Os autores materiais tamén faleceron na explosión.

Consecuencias
-------------

A sociedade de Santiago, especialmente a comunidade estudantil, quedou conmocionada polo atentado. As manifestacións de repulsa sucedéronse e cesou a tolerancia social en Galicia ás actividades do EGPGC. Sendo Ministro do Interior José Luis Corcuera, o suceso non tivo repercusión nos medios do resto de España pola escasa cobertura dos medios de comunicación. O atentado foi organizado polo terrorista Manuel Chao Dobarro, máximo dirixente do EGPGC. Ante os danos persoais ocasionados a organización terrorista afirmou que a bomba se activou por erro.

Notas
-----

1. ↑  Atlántico (2021-11-14). "Seis vigueses han muerto víctimas de atentados terroristas". *Atlántico* (en castelán). Consultado o 2023-03-12.
2. ↑  "María Mercedes Domínguez Rodríguez". *Mapa del terror* (en castelán). Consultado o 2023-03-12.
3. ↑  Redacción. "Clangor: 25 aniversario del atentado que supuso el broche final de la movida". *MUNDIARIO* (en castelán). Consultado o 2023-03-12.
4. ↑  EFE (1991-09-24). "Chao participó en un atentado que costó la vida a tres personas, según la policía". *El País* (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2023-03-12.
5. ↑  "Propuesta de comunicación para el Congreso: LA NACIÓN OMNIPRESENTE: NUEVOS ENFOQUES SOBRE LOS PROCESOS DE NACIONALIZACIÓN EN LA ESPAÑA CONTEMPORÁNEA. Doctorando Pablo García Varela, Universidade do País Vasco UPH/EHU".
**Antón Arias Curto**, nado en Monforte de Lemos en 1944, é un militante independentista galego.

Traxectoria
-----------

Traballou como mecánico industrial e durante o franquismo foi un dos fundadores do Partido Comunista de Galicia en París en 1969, e o Tribunal de Orde Pública condenouno en 1970. A morte de Moncho Reboiras e a de dous traballadores en Vigo en 1972 fíxoo achegarse ao independentismo galego.

Nas eleccións municipais de 1979 encabezou a candidatura de Unidade Galega á alcaldía de Monforte de Lemos, e foi escollido concelleiro. Detido polo seu vínculo con Loita Armada Revolucionaria (LAR) en setembro de 1980, tamén foi acusado de recibir armas a través do membro de ETA Txomin Iturbe, quen llas entregou en Vitoria.

En 1983 o goberno do PSOE amnistiouno, pero en 1986 foi un dos principais responsables da fundación do Exército Guerrilheiro do Povo Galego Ceive (EGPGC). Foi novamente detido o 5 de maio de 1988 e condenado a 10 anos de prisión. En setembro de 1995 foi liberado ao cumprir as dúas terceiras partes da condena.

Vida persoal
------------

Pai do produtor audiovisual Lhosca Arias.

Notas
-----

1. ↑  *BOP Lugo*, 2-3-1979, p. 4.
2. ↑  Conde Muruais, P. (7 de setembro de 1980). "Nacionalistas gallegos, acusados de mantener contactos con ETA". *El País* (en castelán). .
3. ↑  Fernández Baz, M. A. (2003). *A formación do nacionalismo galego (1963-1984)*. Laiovento. p. 167.
4. ↑  Pereiro, X. M. (30 de maio de 1988). "Del comunismo al nacionalismo". *El País* (en castelán).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Monforte de Lemos

### Ligazóns externas

* "«Mientras parte de nuestra generación se entregó a la lucha antifranquista, gente como Beiras se preocupó por su currículum»". *El Mundo* (en castelán). 26 de setembro de 1995. .
| Escarapote*Scorpaena scrofa* |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Actinopterygii |
| Orde: | Escorpeniformes |
| Familia: | Escorpénidos |
| Xénero: | *Scorpaena* |
| Especie: | ***S. scrofa*** |

 |
| Nome binomial |
| ***Scorpaena scrofa***Linnaeus, 1758 |
| Sinonimia |
| * *Scorpaena barbata* (non Bonnaterre, 1788)
* *Scorpaena barbata* (non Gronow, 1854)
* *Scorpaena lutea* Risso, 1810
* *Scorpaena natalensis* Regan, 1906
* *Scorpaenopsis natalensis* (Regan, 1906)
* *Sebastapistes scorfa* (Linnaeus, 1758)
 |

O **escarapote**, aínda que tamén reciben este nome outras especies do mesmo xénero, ou **bispo**,, *Scorpaena scrofa*é un peixe da familia dos escorpénidos de cor vermella e cuberta de espiñas. O seu peso pode chegar até case os 3 kg pero son raros os exemplares de máis de 1,5–2 kg. Normalmente atópase a profundidades desde os 10 aos 500 m, aínda que é posible atopalos con pouca auga semienterrados na area.

Características
---------------

Durante o día permanecen aletargados en fendas rochosas, e pola noite saen dos seus agochos para buscar comida, quedan inmóbiles e grazas á súa camuflaxe conseguen capturar pequenos peixes e crustáceos. A súa pel cóbrese de algas e aproximadamente cada dúas semanas realizan unha muda da mesma.

Nome común
----------

Coñecido normalmente por escarapote, en castelán denomínase *escorpena* ou *rascacio* (hai varias especies do xénero *Scorpaena*). En Cataluña chámase *escórpora* e no Cantábrico como *cabracho*, sendo tamén coñecido en Asturias como *tiñosu*. En Baleares chámase *cap roig* e en Murcia como *gallina*. No País Vasco coñécese como *itsaskabra* (cabra de mar en euskara). Nas Canarias coñécese como *cantarero*.

Usos
----

En culinaria é un peixe moi valorado, de altísima calidade.
En Cataluña prepárase cocido con patacas, nun famoso prato que se coñece co nome de *suquet de peix*.

É común facer un pastel deste peixe, coñecido como pastel de escarapote.

Notas
-----

1. ↑  Nicolas Bailly (2011). Nicolas Bailly, ed. "*Scorpaena scrofa* Linnaeus, 1758". *FishBase*. World Register of Marine Species. Consultado o October 5, 2011.
2. ↑  bispo, 3ª acep. no *Dicionario da RAG*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Scorpaenidae*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Escarapote*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Escarapote*** |

### Ligazóns externas

* Ficha
* Ficha FishBase

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q850274
* MAG: 2777509683

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Scorpaena\_scrofa
* DORIS: 656
* EPPO: SKOPSC
* FishBase: 1759
* GBIF: 2334574
* iNaturalist: 84861
* IRMNG: 11222622
* ITIS: 166839
* IUCN: 198748
* NBN: NBNSYS0000177875
* NCBI: 210004
* Plazi: ID
* TAXREF: 69108
* WoRMS: 127248

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1460651
* UNII: KM2X32GJ4D

 |
**Golpes Bajos** foi un grupo galego de pop da década dos oitenta, formando parte da denominada "Idade de Ouro do Pop Español" e encadrado dentro da chamada movida viguesa.

Historia
--------

Golpes Bajos foi un grupo musical nacido en 1982 en Vigo (Pontevedra), inicialmente composto por Germán Coppini (entón vocalista de Siniestro Total) e Teo Cardalda, ós que posteriormente se uniron en 1983 Pablo Novoa e Luís García. Cando o grupo empezou a ser coñecido e a colleitar éxitos, Germán Coppini abandonou Siniestro Total para dedicarse plenamente a Golpes Bajos. Trala publicación do miniLP "Devocionario", o dúo fundador decidiu disolver o grupo, adicándose desde entón a outros proxectos musicais.
En 1998 Copinni e Cardalda reuníronse e reeditaron cancións da súa época dourada coa súa posterior xira. A esta reunión non invitaron nin a García nin a Novoa. A xira resultou un fracaso.

Discografía
-----------

### Álbums

* *Golpes bajos* (1983)
* *A Santa Compaña* (Nuevos Medios, 1984)
* *Devocionario* (1985)
* *Todas sus grabaciones 1983/1985* (Nuevos Medios, 1990)
* *Vivo* (Nuevos Medios, 1998)

### EPs

* *Golpes Bajos* (Nuevos Medios, 1983)
* *Devocionario* (Nuevos Medios, 1985)

### Sinxelos

* *Colecciono moscas* (1984)
* *Fiesta de los maniquíes* (1984)
* *Escenas olvidadas* (1984)
* *La virgen loca* (1985)
* *Desconocido* (1985)
* *Cena recalentada* (1990)
* *Malos tiempos para la lírica* (1998)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández Rego, F. (2010). *50 anos de pop, rock e malditismo na música galega*. Ed. Toxosoutos. p. 73-77. ISBN 9788492792382.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3326901
* WorldCat
* VIAF: 156003164
* Discogs: 931570
* ISNI: 0000 0001 0427 6053
* MusicBrainz: ID

 |
***Hukou*** ou **sistema de hukou**, ás veces transcrito ***houkou***, é un sistema de rexistro de fogares usado na China continental. Identifica oficialmente a unha persoa como residente permanente dun lugar. Ten información sobre nome, pai e nai, cónxuxe e data de nacemento. Un *hukou* tamén pode referirse a un rexistro familiar. O rexistro familiar é para unha familia e normalmente inclúe os nacementos, defuncións, matrimonios, divorcios e mudanzas de todas as persoas da familia. A residencia dunha persoa está vinculada ao seu lugar de nacemento ou ao lugar de nacemento dos seus pais. O rexistro de Hukou limita os tipos de traballos que unha persoa pode facer nunha cidade e os tipos de vivendas nos que pode permanecer.

Concesión
---------

O goberno concede ás persoas beneficios baseados no estado de residencia agrícola e non agrícola (moitas veces chamado rural e urbano). Os residentes urbanos recibían pensións de xubilación, educación e saúde, mentres que os rurais non tiñan nada desas cousas. Tiveron que construír as súas propias casas e cultivar os seus propios alimentos. A migración dentro da China estaba controlada polo goberno. Era difícil pasar do campo a unha cidade. As persoas que se desprazaban sen permiso tiñan que traballar en moi malas condicións xa que non tiñan dereitos.

Despois de 1978 os controis non foron tan estritos. Os traballadores migrantes podían obter permisos de residencia temporal, pero en xeral conseguiron peores traballos e menos cartos. Moitas veces tiñan que deixar os seus fillos no medio rural. Se os nenos viñeron á cidade quizais non poidan ir a escolas públicas ou facultades. En 2016, o goberno dera hukou urbano a uns 28,9 millóns de emigrantes rurais. A xente tiña máis probabilidades de obter un hukou urbano se era propietario da súa casa ou se tiña cualificacións. Nas zonas económicas especiais da China: Shenzhen, Shantou e Zhuhai, na provincia de Guangdong, e Xiamen, na provincia de Fujian, permitíase á xente ter hukou tanto rural como urbano.

Os titulares de hukou rurais teñen dereitos de propiedade sobre a terra que non teñen as persoas urbanas.

En Hong Kong e Macau non hai un sistema houkou, pero a xente ten que ter tarxetas de identificación.

Notas
-----

1. ↑  Young, Jason (2013). *China's hukou system : markets, migrants and institutional change*. Basingstoke. ISBN 9781137277305. OCLC 847140377.
2. ↑  Sheehan, Spencer. "China’s Hukou Reforms and the Urbanization Challenge". *thediplomat.com* (en inglés). Consultado o 2023-08-15.
3. ↑  Tyner, Adam; Ren, Yuan (2016-11). "THE HUKOU SYSTEM, RURAL INSTITUTIONS, AND MIGRANT INTEGRATION IN CHINA". *Journal of East Asian Studies* (en inglés) **16** (3): 331–348. ISSN 1598-2408. doi:10.1017/jea.2016.18.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***China*** |

### Outros artigos

* Historia da China

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre política é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 43°11′38″N 6°51′46″O﻿ / ﻿43.19401912275, -6.8627521824105

A **Ponte de Salcedo** foi unha ponte sobre o río Navia que estaba situada no lugar de Salcedo no concello de Grandas de Salime.

Características
---------------

A finais do século XIX principiou a construción dunha estrada para unir Grandas de Salime con La Puela e, xa que logo, de Lugo con Oviedo para se converter nun punto crucial na comunicación terrestre entre Asturias e Galicia. O proxecto prevía cruzar o val do río Navia por medio dun continuo descenso dende Grandas cara ao sur, augas arriba do Navia, ata chegar ao nivel do río no lugar de Salcedo, uns dous quilómetros augas arriba de Salime. No lugar de Salcedo era onde se establecía a ponte e a estrada continuaba durante un anaco cara ao sur pola beira dereita do Navia ata a confluencia co río del Ouro, remontando o seu val cara ao leste en dirección a Verducedo. A ponte estaba constituída por dous estribos de fábrica e un tramo metálico de 36 metros de luz.

Ao pouco de empezar a guerra civil, a finais de xullo de 1936, os milicianos republicanos voaron a ponte mentres se retiraban cara ao centro de Asturias diante o avance do exército sublevado. Pouco despois construíuse unha pasarela provisional que se mantivo de xeito precario ata despois da guerra. En 1940 construíuse unha nova ponte definitiva, que consistía nun arco biarticulado de 34 metros de luz con taboleiro de 4 metros de altura. Cada un dos semiarcos consistía nunha celosía de táboas prendidas con cravos.

Coma a ponte de Salime, a ponte de Salcedo desapareceu en 1953 so as augas do encoro de Salime, o que supuxo tamén cortar a antiga estrada, que se substituíu por un novo tramo de 33 quilómetros de Grandas a Verducedo.
**Knights of the Dinner Table** (*Os Cabaleiros da Mesa do Comedor*) son os protagonistas dunha publicación homónima publicada por primeira vez no ano 1990 nos Estados Unidos. Jolly R. Blackburn, o seu creador, necesitaba de contido orixinal para a tira cómica da revista SHADIS para o que recorreu á ambientación dunha partida de rol de mesa.

Composición
-----------

* **Bob**, é un xogador de rol americano que acostuma a participar na partida coa personaxe do pícaro, ataca coa arma do lanza-virotes a distancia.
* **Dave**, é o guerreiro, posuidor dun Hakmaster +12, con predisposición cómica a atacar a calquera outra personaxe no xogo.
* **Sara**, clérigo, promove o diálogo e a resolución pacífica de conflitos.
* **Brian**, un ex-máster de rol, coñecedor das regras, interpreta a un mago no xogo que ataca con bólas de lume.
* **B. A.**, o máster, é o encargado de prepararlles a aventura, adoita a discutir con todos os xogadores pola aplicación das regras de xogo.

A maiores dos protagonistas a banda deseñada recolle a outros asiduos á tenda de produtos de rol de **Weird Pete**.

Historia
--------

Despois do seu nacemento como tira cómica en SHADIS expandiuse pola súa crecente popularidade á revista Dragon en 1996  Como volume recompilatorio de banda deseñada en España son publicados por Devir Ibérica, e nos EUA polo propio Blackburn desde 1996, nunha frecuencia de publicación dun cómic mensual, e que foi continuado sen interrupción por Kenzer & Company a partir do ano 2000. Nun tomo de 100 páxinas en branco e negro con portada a cor, debuxadas por George Urbanic. A compañía lanzou diversos materiais para xogos de rol inspirados na saga KoDT, tales como "Fairy Meat" ou "Kingdoms of Kalamar", xogos só existentes na trama ficticia da tira cómica pero que pola súa popularidade foron creados e publicados posteriormente por Kenzer & Company.

Véxase tamén
------------

* Cómics en español en tebeosfera

Notas
-----

1. ↑  KoDT*(en castelán)*
2. ↑  KoDT Arquivado 22 de agosto de 2016 en Wayback Machine. *(en inglés)*
**Benigno Blanco Rodríguez**, nado en Olloniego (Oviedo) en 1957, é un político vinculado ao Partido Popular e avogado asturiano.

Traxectoria
-----------

De 1987 a 1990 traballou como letrado nos servizos xurídicos de Iberdrola, á vez que era asesor do Grupo Parlamentario Popular no Congreso dos Deputados. En 1990 pasou a dirixir os servizos xurídicos de Iberdrola, até que en maio de 1996, con José María Aznar no goberno do Estado, foi nomeado secretario de Estado de Augas e Costas do Ministerio de Medio Ambiente de España. En maio de 2000 foi designado secretario de Estado de Infraestruturas do Ministerio de Fomento, sendo Ministro de Fomento Francisco Álvarez Cascos.

É pai de tres fillos e en 2011 era o presidente do Foro Español da Familia, cuxos postulados ao respecto da definición da familia coinciden fundamentalmente cos da Igrexa Católica.

En 2017 fundou o partido político Proxecto Avanza, que reúne os principais principios do humanismo cristián.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrevista a Blanco en TVE[*Ligazón morta*] *(en castelán)*

Referencias
-----------

1. ↑  Ex cargos del PP preparan un nuevo partido

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8246331
* WorldCat
* VIAF: 86812532
* BNE: XX1117622
* Dialnet: 53567
* GND: 1015880118
* ISNI: 0000 0001 0922 1908
* LCCN: n2011003064

 |
**Borislav Stanković**, nado o 9 de xullo de 1925 en Bihać, Reino de Iugoslavia, e finado o 20 de marzo de 2020, foi un xogador de baloncesto serbio, adestrador profesional e membro da FIBA e do Comité Olímpico Internacional. Recoñecéuselle a súa labor por este deporte ao incluír o seu nome no Basketball Hall of Fame e ao outorgárselle o cargo de secretario xeral emérito da Federación Internacional de Baloncesto.

Carreira
--------

### Xogador

Licenciado en veterinaria pola Universidade de Belgrado, escalou posicións como deportista xuvenil e universitario até a súa participación e posterior vitoria de dous títulos nacionais co KK Crvena zvezda.
Como xogador, foi seleccionado até en 36 ocasións para representar a Iugoslavia, incluíndo o seu xogo inaugural para a Copa Mundial da FIBA en Buenos Aires no ano 1950.

Carreira administrativa e promoción do baloncesto
-------------------------------------------------

A súa carreira administrativa comezou como membro da mesa central da Federación Iugoslava de Baloncesto (YBF) no ano 1953, don Stanković logrou ascender rangos a nivel nacional e internacional nun breve período de tempo até serlle ofrecido o cargo de vice-secretario xeral da FIBA no ano 1960, así como secretario xeral da YBF no 1966.

Así mesmo foi neste ano no que definitivamente adicou o seu esforzo laboral a tempo completo ao baloncesto, terminando cunha carreira compaxinada como inspector de carne en Belgrado.

En 1976, don Stanković substituíu a William Jones como secretario xeral da FIBA, posición que lograría manter por 28 anos. Como fan declarado do baloncesto norteamericano viaxou por primeira vez aos Estados Unidos en 1974. Sen dominio do inglés pero xa con experiencia de adestrador, no seu país e en Italia, traballou como olleiro e analista en representación da FIBA e dos intereses do baloncesto internacional. A década dos 70 considérase pola prensa como un tempo onde a FIBA carecía da capacidade de negociación que tivo en décadas posteriores.

Naquel entón a administración estadounidense non permitía a competición de baloncestistas profesionais nos xogos olímpicos, en contraposición co resto de países. A negociación de Stanković con ambas administracións, FIBA e NBA, conseguiu desbloquear a norma que só permitía a selección de xogadores universitarios para o equipo olímpico estadounidense e así, no 1992, xogadores profesionais da NBA formaron o coñecido como Dream Team como participación nos Xogos Olímpicos de Barcelona, incrementando a calidade da competición no baloncesto internacional.

Notas
-----

1. ↑  Borislav Stanković*(en inglés)*
2. ↑  Borislav Stanković*(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil no Hall of Fame
* Perfil na web da Lega Arquivado 15 de marzo de 2018 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2357026
* WorldCat
* VIAF: 311086737
* GND: 129372226
* LCCN: no2018100612
* BasketballHoF: boris-stankovic
* FIBA: 64291
* OCID: mr-borislav-stankovic

 |
**José María Laso Prieto**, nado en Bilbao o 8 de decembro de 1926 e finado en Oviedo o 21 de decembro de 2009, foi un filósofo e militante comunista español que formou parte tanto do Comité Central como do Comité Federal do Partido Comunista de España (PCE).

Como consecuencia da súa "participación na loita clandestina polo restablecemento da democracia en España" padecería diversas detencións policiais; a consecuencia da última das cales permanecería recluído como preso político entre os anos 1958 e 1963.

De entre as súas contribucións á filosofía española, cabe destacar, por unha banda, a súa achega á difusión e defensa en España da obra do filósofo marxista italiano Antonio Gramsci, de cuxa introdución nela foi pioneiro ó publicar o primeiro libro sobre o filósofo sardo editado na mesma; así como, por outra, da doutrina filosófico-xurídica do Uso Alternativo do Dereito (Iusalternativismo).

Referencia
----------

1. ↑  "Falece o histórico militante comunista José María Laso". Arquivado dende o orixinal o 25 de decembro de 2009. Consultado o 17 de novembro de 2016.
2. ↑  *Introducción al pensamiento de Gramsci*. Ayuso.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Laso Prieto, José María (2002). *De Bilbao a Oviedo pasando por el penal de Burgos*. Pentalfa Ediciones. ISBN 84-7848-512-0.
* Javier Batalla, Pilar de Castro (coord.) (1998). *Homenaje a José María Laso*. Tribuna Ciudadana.
* José María Laso Prieto (decembro de 2004). Laso Prieto, José María. "Un acto académico en Oviedo".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4254794
* WorldCat
* VIAF: 11755342
* Auñamendi: 78079
* BNE: XX1267632
* Dialnet: 31723
* FAST: 1674716
* ISNI: 0000 0000 5934 380X
* LCCN: n2007033083
* SUDOC: 142041106

 |
***Industrias Pesqueras*** é unha revista editada en Vigo dende 1927, unha das máis antigas do sector a nivel mundial.

Historia
--------

Fundada por José Barreras Massó, comezou a publicarse o 15 de abril de 1927, baixo a dirección de Fernando de Miguel Rodríguez e, posteriormente, Valentín Paz Andrade. Na sección de conservas, e despois na dirección, traballou Francisco Fernández del Riego. Contou desde os primeiros números con colaboradores gráficos como Castelao ou Maside. Alfonso Paz-Andrade é o actual director.

Ten unha tirada de máis de 5.000 exemplares. No ano 2002 conmemorouse o seu 75 aniversario cunha exposición no Museo do Mar de Galicia.

Notas
-----

1. ↑  "En 1940 ingresé en la redacción de la revista Industrias Pesqueras, dirigida por Valentín Paz Andrade" Arquivado 03 de setembro de 2011 en Wayback Machine. F. del Riego.
2. ↑  "*...adquirí la información y la formación suficiente para encargarme en Industrias Pesqueras de la sección de conservas...* Arquivado 03 de setembro de 2011 en Wayback Machine.*", F. del Riego.*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gran Enciclopedia Galega.

### Outros artigos

* *Industria Conservera*.

### Ligazóns externas

* IndustriasPesqueiras.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390674
* Dialnet: 15589
* ISSN: 0212-7202

 |
**Guillermo Santoro Sánchez-Harguindey**, de malnome Mirko, nado en Vigo en 1933 e finado na mesma cidade o 2 de novembro de 2012, foi un empresario galego, coñecido por ser membro da banda armada Directorio Revolucionario Ibérico de Liberación.

Traxectoria
-----------

Fillo de médico, o vigués Guillermo Santoro estivo vinculado ao Directorio Revolucionario Ibérico de Liberación, un grupo armado violento de inspiración marxista revolucionaria, que na década de 1960 realizou atentados en diversas cidades de España e de Portugal, e que chegou a secuestrar un barco entre La Guaira e Lisboa, o paquebote *Santa Maria*.

Residente en Francia, como membro dese grupo armado Santoro participou en distintos atentados en xuño de 1960 contra estacións ferroviarias en Barcelona, Bilbao e Donostia, mais só neste último houbo vítimas mortais. O 25 de xuño de 1960 Santoro mercou unha maleta en Donostia, encheuna de explosivos e levouna o día 26 á estación de tren de Amara, en Donostia. A maleta foi detonada na consigna da estación o 27 de xuño de 1960, e causou seis feridos e a morte dunha nena de 20 meses. A acción foi reivindicada días despois polo líder do DRIL, Henrique Galvão, e con todo durante moitos anos tívose como un atentado da ETA.

No atentado, Santoro supostamente colaborou con outro membro do DRIL, Reyes Marín e con Arturo González-Mata. Con el fuxiu a Tolosa, e de aí a Bélxica, onde en Liège foi detido pola policía belga en agosto de 1960. Durante a detención a policía belga apreixou armas e explosivos. O goberno español reclamou a súa extradición, pero nunca se produciu. Un informe da CIA, posterior a agosto de 1960, sitúao en Alemaña, pero non o sitúa entre os que foran arrestados en Bélxica. En 1978, José Fernández, Comandante Sotomayor, antigo dirixente do DRIL, sinalou nas súas memorias que a autoría do atentado fora de Guillermo Santoro.

Guillermo Santoro continuou a vivir en Francia, onde chegou a ter unha empresa ao seu nome preto da fronteira con Italia e Suíza. Volveu a Vigo, onde faleceu en 2012.

Notas
-----

1. ↑  "El jefe del comando que mató a la niña Begoña Urroz acabó de 'lugarteniente' del Che Guevara". *ELMUNDO*. 2019-06-30. Consultado o 2020-07-15.
2. ↑  "Guillermo Santoro S. Harguindey". *Esquelas de Galicia*. 2 de novembro de 2012.
3. 1 2  Leyenda, Alberto. "Pero, ¿quién mató a Begoña?". *Faro de Vigo* (en inglés). Consultado o 2020-07-21.
4. 1 2 3 4 5 6  Aizpeolea, Luis R. (2020-06-23). "Fin de la polémica: el DRIL mató a la niña Begoña Urroz". *El País* (en castelán). Consultado o 2020-06-24.
5. ↑  "Podcast del centro memorial sobre el caso Begoña Urroz". *Fundación Centro para la Memoria de las Víctimas del Terrorismo* (en castelán). Consultado o 2020-06-24.
6. 1 2  "Informe revela nexos entre organización terrorista española y 'Che' Guevara". *La Gran Época* (en inglés). 2019-07-01. Consultado o 2020-06-24.
7. ↑  CIA (Non dispoñible [posterior a agosto de 1960]). *[Informe da CIA]*.
8. ↑  "Monsieur Guillermo Santoro Sánchez (Les Belleville) Chiffre d'affaires, résultat, bilans sur SOCIETE.COM - 342543204". *www.societe.com*. Consultado o 2020-06-24.
**Antonio Fontao Montenegro**, coñecido como **París** e **Diógenes**, nado en Asturias cara a 1887, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Francisco Fontao e Vicenta Montenegro. Xastre ambulante, e tamén dedicado á reparación de reloxos e máquinas de coser en Bandomil (Couto, Taboada). Foi xulgado por ameazas na Audiencia de Lugo en xullo de 1935. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido en Lugo o 10 de marzo de 1939. Xulgado en Lugo por rebelión militar na causa 767/38 con José Eiriz Fernández e Jesús Pereira Cuñarro, foi condenado a 12 anos de prisión. Cumpriu condena na Prisión Provincial de Lugo, de onde saíu en liberdade condicional o 8 de agosto de 1942. En 1948 o xuíz de Chantada publicou unha requisitoria como procesado por homicidio no sumario 68/1948. Foi novamente procesado na Causa 13/1949 de Vigo por agresion a forza armada.

Notas
-----

1. ↑  Nalgunhas fontes figura como **Antonio Fontáns Montenegro**
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 24-7-1935, p. 2.
3. ↑  *BOE*, 18-11-1942, p. 9352-9354.
4. ↑  *BOP Lugo*, 27-8-1948, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Antonio Fontao Montenegro na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo
***Horses*** é o nome do primeiro álbum da música e poeta Patti Smith, un dos máis recoñecidos dentro da escena punk de Nova York, editado o 10 de novembro de 1975 polo selo discográfico Arista Records. A pesar de carecer dun sinxelo popular para promocionar o traballo e de non ser emitido polas radios, o álbum experimentou un modesto éxito comercial, chegando ao número 47 da lista estadounidense *Billboard 200*.

Dende o seu lanzamento o disco foi visto polos críticos como un dos máis importantes e influentes álbums xa non só da historia do punk rock, senón tamén da do rock and roll. *Horses* foi citado tamén como unha influencia clave por un bo número de artistas de post-punk e de rock alternativo, como Siouxsie and the Banshees, R.E.M. The Smiths, PJ Harvey e Hole.

En 2003 a revista estadounidense Rolling Stone colocouno no posto 44 da súa lista dos 500 mellores álbums de tódolos tempos, e no 2013 no décimo dos 100 mellores álbums debut.

Portada
-------

A fotografía da portada do álbum foi realizada por Robert Mapplethorpe, un bo amigo de Smith, usando luz natural. O triángulo de luz na parede foi produto da luz ao solpor. A compañía discográfica quixo facer varios retoques, incluíndo quitar a pelusa do bigote de Smith, ao que ela mesma se negou.

Lista de cancións
-----------------

### Cara A

1. "Gloria: In Excelsis Deo / Gloria (version)" (Patti Smith, Van Morrison) – 5:57
2. "Redondo Beach" (Smith, Richard Sohl, Lenny Kaye) – 3:26
3. "Birdland" (Smith, Sohl, Kaye, Ivan Kral) – 9:15
4. "Free Money" (Smith, Kaye) – 3:52

### Cara B

1. "Kimberly" (Smith, Allen Lanier, Kral) – 4:27
2. "Break It Up" (Smith, Tom Verlaine) – 4:04
3. "Land: Horses / Land of a Thousand Dances / La Mer (De)" (Smith, Chris Kenner) – 9:25
4. "Elegie" (Smith, Lanier) – 2:57

### Pista adicional (só en CD e versión dixital)

* "My Generation" (En directo) (Pete Townshend) – 3:16

Notas
-----

1. ↑  "Patti Smith". *Billboard*. Consultado o 2020-04-09.
2. ↑  "500 Greatest Albums of All Time". *Rolling Stone* (en inglés).
3. ↑  Thorgerson, Storm; Powell, Aubrey (1999). *100 Best Album Covers: The Stories Behind the Sleeves* (en inglés). ISBN 0-789-44951-X.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q774927
* AllMusic: mw0000198924
* Discogs: 40109
* EBID: ID
* MusicBrainz: ID

 |
Un Lacrosse en proceso de montaxe.
**Lacrosse** ou **Onyx** é o nome dunha serie de satélites de recoñecemento mediante radar dos Estados Unidos.

Características
---------------

Os satélites Lacrosse foron fabricados por Martin Marietta (logo parte de Lockheed Martin) e eran operados pola Oficina Nacional de Recoñecemento (NRO). Usaban un siste de radar de apertura sintética (SAR, en inglés) para cartografar o terreo, posiblemente cunha resolución de 1 metro ou mellor. O programa Lacrosse foi aprobado en 1983 e antes do lanzamento do primeiro satélite foi renomeado a Onyx. Os satélites eran lanzados baixo a denominación *Programa 3100* e usaban unha grande antena de radar e paneis solares para xerar potencia eléctrica.

Lanzáronse cinco satélites Lacrosse, todos con éxito. O programa rematou despois do lanzamento da quinta unidade e foi continuado polos satélites Topaz.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| Onyx 1 | 2 de decembro de 1988 | Transbordador espacial (misión STS-27) | Éxito |
| Onyx 2 | 8 de marzo de 1991 | Titan 4 | Éxito |
| Onyx 3 | 24 de outubro de 1997 | Titan 4 | Éxito |
| Onyx 4 | 17 de agosto de 2000 | Titan 4 | Éxito |
| Onyx 5 | 30 de abril de 2005 | Titan 4 | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  Mark Wade (2020). "Lacrosse satellite" (en inglés). Consultado o 20 de agosto de 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Onyx 1, 2, 3, 4, 5 (Lacrosse 1, 2, 3, 4, 5)" (en inglés). Consultado o 20 de agosto de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lacrosse*** |

### Outros artigos

* STS-27
* Titan 4
**Blanca Romero Ezama**, nada en Xixón o 2 de maio de 1976, é unha actriz, cantante e modelo asturiana.

Traxectoria
-----------

Con 14 anos ofrecéronlle facer o seu primeiro desfile nunha boutique de Xixón. A raíz de aí se empezou a interesar no tema da moda e con 17 anos trasladouse a Madrid e dous anos despois a París para traballar en revistas de moda como *Givenchy* ou *Madame*.

A súa primeira canción compúxoa en 2001, cando non podía saír da casa duns amigos en Xixón debido a un terrible tempo. Durante eses 15 días decidiu compoñela. A mediados de 2006, co nome artístico de "La Perra", comezou unha carreira musical que non tivo continuidade.

Interveu nalgunhas reportaxes de *Puntodoc* (Antena 3) e *El club de Flo* (La Sexta), intervención grazas á cal o equipo de *Física o química* (Antena 3) se fixou nela, dando o salto á interpretación. Tamén apareceu en *Las mañanas de Cuatro*, *After* e en Supermodelo 2006. Foi portada en diversas ocasións de *Elle* e posou núa para denunciar a grave situación da auga, sendo modelo da Expo Zaragoza 2008.

En 2015 estreou a serie *Bajo sospecha* en Antena 3, onde interpreta o papel de policía infiltrada xunto a Yon González.

Televisión
----------

| Series de televisión |
| --- |
| Ano | Título | Papel | Notas |
| 2008-2009, 2011 | *Física o química* | Irene Calvo | Papel principal (48 episodios) |
| 2013 | *L'Isola* | Tara Rival | Papel principal (12 episodios) |
| 2015-presente | *Bajo sospecha* | Laura Cortés/ Laura González Samprieto | Papel principal (13 episodios) |

Cine
----

| Filmes |
| --- |
| Ano | Título | Papel | Notas |
| 2009 | *After* | Ana | Papel principal |
| 2011 | *Los muertos no se tocan, nene* | Clara | Papel principal
  |
| 2012 | *Fin* | Covadonga "Cova" | Papel principal |
| 2013 | *El amor no es lo que era* | Paz | Papel principal |

Premios e candidaturas
----------------------

* 2009: Gañadora do Premio Mujer Cosmopolitan "Fun Fearless Female" á Mellor Actriz de Cine por "After".
* 2010: Candidata ao Premio Goya á mellor actriz revelación por *After*.

Vida privada
------------

No ámbito persoal, deu a luz a Lucía en 1998. Mantivo relacións sentimentais con Joaquín Cortés ou Cayetano Rivera Ordóñez, co que estivo casada entre 2001 e 2004. O 21 de xullo de 2012, foi nai por segunda vez dun neno, Martín.

Notas
-----

1. ↑  "Segunda Edición del Premio Mujer Cosmopolitan "Fun Fearless Female"". Arquivado dende o orixinal o 18 de novembro de 2009. Consultado o 01 de marzo de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q600852
* WorldCat
* VIAF: 169427961
* BNE: XX4759365
* IMDb: nm2861706
* ISNI: 0000 0004 6517 6840
* TMDb: 591393

 |