Non confundir con MDMA.

O **ácido *N*-metil-D-aspártico**, abreviado como **NMDA**, tamén chamado ***N*-metil-D-aspartato**, é un derivado de aminoácido que actúa como agonista específico no receptor de NMDA, imitando a acción do glutamato, que é o neurotransmisor que normalmente actúa nese receptor. A diferenza do glutamato, o NMDA só se une e regula ao receptor de NMDA e non ten efecto sobre outros receptores do glutamato (como os específicos para o AMPA e o kainato). Os receptores de NMDA son especialmente importantes cando están sobreactivados durante, por exemplo, o abandono do consumo de alcohol etílico en alcohólicos, xa que causa síntomas como axitación e, ás veces, convulsións epileptiformes.

Función biolóxica
-----------------

O NMDA é unha substancia sintética hidrosoluble que non se encontra normalmente nos tecidos biolóxicos. Foi sintetizada por primeira vez na década de 1960. O NMDA é unha excitotoxina (mata células nerviosas ao sobreexcitalas); isto ten aplicacións en investigacións das neurociencias do comportamento. O campo de traballo no que se utiliza esta técnica adoita denominarse "estudos de lesións". Os investigadores aplican NMDA a rexións específicas do cerebro dun suxeito animal ou da súa medula espiñal e seguidamente comproban o comportamento de interese, como un comportamento operante. Se o comportamento se ve afectado, iso suxire que o tecido destruído formaba parte da rexión do cerebro que facía unha importante contribución á expresión normal dese comportamento.

Porén, en pequenas cantidades o NMDA non é neurotóxico. De feito, o funcionamento normal do receptor de NMDA permite que os individuos respondan a estímulos excitarorios por medio do funcionamento interrelacionado dos receptores de NMDA, o glutamato e a dopamina.

Por tanto, a acción do glutamato especificamente a través dos receptores de NMDA pode investigarse inxectando pequenas cantidades de NMDA en certas rexións do cerebro: por exemplo, a inxección de NMDA na rexión do tronco cerebral induce a locomoción involuntaria en gatos e ratas.

O mecanismo de acción do receptor de NMDA é que un agonista específico se una ás súas subunidades NR2 e que despois se abra unha canle de catións non específica, o que permite o paso de Ca2+ e Na+ cara ao interior da célula e de K+ cara ao exterior. O potencial postsináptico excitatorio producido pola activación dun receptor de NMDA tamén incrementa a concentración de Ca2+ na célula. O Ca2+ pode á súa vez funcionar como segundo mensaxeiro en varias vías de sinalización. Este proceso está modulado por varios compostos endóxenos e exóxenos e xoga un papel clave nunha ampla variedade de procesos fisiolóxicos (por exemplo, a memoria) e patolóxicos (por exemplo, a excitotoxicidade).

Receptor de NMDA activado

Antagonistas
------------

*Artigo principal**:* Antagonista do receptor de NMDA.
Exemplos de antagonistas, máis apropiaamente denominados bloqueadores de canle receptora, do receptor de NMDA son: APV, amantadina, dextrometorfano (DXM), ketamina, magnesio, tiletamina, fenciclidina (PCP), riluzol, memantina, metoxetamina (MXE), metoxfenidina (MXP) e ácido quinurénico. Aínda que a dizocilpina é xeralmente considerada como bloqueador prototípico do receptor de NMDA e é o axente máis común utilizado en investigación, os estudos en animais demostraron que produce certo grao de neurotoxicidade, o cal pode ocorrer ou non en humanos. Estes compostos denomínanse normalmente antagonistas do receptor de NMDA.

Notas
-----

1. ↑  "N-Methylaspartate - Compound Summary". *PubChem Compound*. USA: National Center for Biotechnology Information. 24 June 2005. Identification. Consultado o 9 January 2012.
2. ↑  Dingledine, R; Borges K (Mar 1999). "The glutamate receptor ion channels". *Pharmacol. Rev.* **51** (1): 7–61. PMID 10049997.
3. ↑  Liu, Y; Zhang J (Oct 2000). "Recent development in NMDA receptors". *Chin Med J (Engl)* **113** (10): 948–56. PMID 11775847.
4. ↑  Cull-Candy, S; Brickley S (Jun 2001). "NMDA receptor subunits: diversity, development and disease". *Current Opinion in Neurobiology* **11** (3): 327–35. PMID 11399431. doi:10.1016/S0959-4388(00)00215-4.
5. ↑  Paoletti, P; Neyton J (Feb 2007). "NMDA receptor subunits: function and pharmacology". *Current Opinion in Pharmacology* **7** (1): 39–47. PMID 17088105. doi:10.1016/j.coph.2006.08.011.
6. ↑  Murck, H. (2002-01-01). "Magnesium and Affective Disorders". *Nutritional Neuroscience* **5** (6): 375–389. ISSN 1028-415X. PMID 12509067. doi:10.1080/1028415021000039194.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Receptor de NMDA
* Encefalite por anticorpos anti-receptor de NMDA

### Bibliografía

* Watkins, Jeffrey C.; Jane, David E. (2006). "The glutamate story". *Br. J. Pharmacol.* **147** (Suppl. 1): S100–8. PMC 1760733. PMID 16402093. doi:10.1038/sj.bjp.0706444.
* Blaise, Mathias-Costa; Sowdhamini, Ramanathan; Rao, Metpally Raghu Prasad; Pradhan, Nithyananda (2004). "Evolutionary trace analysis of ionotropic glutamate receptor sequences and modeling the interactions of agonists with different NMDA receptor subunits". *J. Mol. Model.* **10** (5–6): 305–16. PMID 15597199. doi:10.1007/s00894-004-0196-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q632856
* MAG: 2776947616

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 6384-92-5
* ChEBI: 31882
* ChEMBL: CHEMBL291278
* ChemSpider: 21436
* DTXSID: DTXSID8041082
* HMDB: HMDB0002393
* IUPHAR: 4268
* KEGG: C12269
* MeSH: D016202
* PubChem: 22880
* UNII: 1903B9Q6PI

 |