recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**José Vega Lago**, nado en Vigo o 4 de outubro de 1904 e finado o 30 de outubro de 1981 na mesma cidade, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa carreira futbolística nas categorías inferiores do Celta de Vigo, pasando ao primeiro equipo no ano 1926 onde se retiraría despois de 10 tempadas na elite. No ano 1928 nace a actual a liga de fútbol de España, co Celta de Vigo en Segunda División, ano no que tamén se inaugura o estadio de Balaídos.

Tras anos de intentos e a pesar de estar a punto de conseguilo en varias ocasións, o Celta de Vigo do cal Pepe Vega era capitán consegue o ascenso a Primeira División na tempada 1935-1936 tras ser campións da categoría de prata baixo a tutela do adestrador Ricardo Comesaña.

A excelente campaña do Celta non pasou desapercibida para o seleccionador da Selección española, que convocou a Pepe Vega e a Blanco para xogar contra Checoslovaquia en Praga e contra Suíza en Berna. Como internacional so xogou un partido, o 3 de maio de 1936 contra Suíza, substituíndo ao xogador do Athletic de Bilbao, Muguerza no minuto 30.

Porén, o debut do Celta de Vigo na máxima categoría atrasaríase tres anos, a causa do golpe de estado do exército contra o goberno da Segunda República que desembocaría na Guerra Civil Española

A guerra terminou tamén coa carreira de Pepe Vega, que xa non debutou co Celta na Primeira División.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía do xogador *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12391185
* BDFutbol: 11058
* EUfootballInfo: 22025

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: José Villaverde.

**José Villaverde Velo**, nado en Santiago de Compostela o 12 de xullo de 1894 e fusilado o 24 de setembro de 1936, foi un tallista de profesión e anarcosindicalista galego, Secretario Xeral da Confederación Rexional Galaica da CNT entre 1931 e 1933.

Traxectoria
-----------

Traballou desde novo como tallista de imaxes relixiosas, estando presente xa desde mozo no movemento sindical. Con 15 anos foi un dos organizadores da Federación Local de Sociedades Obreiras de Santiago, e con 21 presidiu a Sociedad de Carpinteros y Ebanistas.

Entre 1918 e 1930 viviu en Vigo, onde intimou con Ricardo Mella. Convertido en carpinteiro de ribeira, exerceu cargos na UXT, sindicato no que estaba integrada a sociedade de resistencia do seu oficio. Ao pouco centrouse no desenvolvemento do semanario *Solidaridad Obrera* e na consolidación da CNT na cidade olívica. Ao tempo, dirixiu os voceiros *El Despertar Marítimo* e *¡Despertad!*, e coincidiu no grupo libertario Solidaridad con Ángel Pestaña e Joan Peiró, partidarios coma el dun anarcosindicalismo moderado, lonxe dos ideais máis radicais da FAI. En 1930 escribiu o epílogo da obra *Problemas del Sindicalismo y del Anarquismo*, do propio Peiró.

Tumba de José Villaverde Velo no cemiterio de Santo Amaro da Coruña.
Constituíu a Federación Nacional da Industria Pesqueira xunto co patrón coruñés Manuel Montes, e tras ser elixido director de *Solidaridad Obrera*, mudouse á Coruña.

Alí foi nomeado Secretario Xeral da CRG pouco despois da chegada da II República, pasando a Confederación durante o seu secretariado dos 13.000 aos 33.000 afiliados. Deixou o cargo en 1933, tras ser asexado pola militancia máis radical. En 1934 Ángel Pestaña intentou integralo no Partido Sindicalista, pero non quixo.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e encarcerado, sendo fusilado en setembro de 1936 ao negarse a liderar os novos sindicatos falanxistas.

Tamén colaborou cos periódicos *La Calle*, *CNT*, *Solidaridad Obrera* (de Barcelona) e *Combate Sindicalista* (de Valencia).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela: Positivas. pp. 266–268. ISBN 84-87783-79-1.

### Ligazóns externas

* Conferencia de José Villaverde 19-5-1931 Arquivado 04-03-2016 en Wayback Machine.
* 

* José Villaverde Velo na páxina web *Nomes e Voces*.
| *Lobo floculonodular* |
| --- |
|  |
| Representación esquemática cos lobos do cerebelo. |
|
|
|
|
| Gray's | *pág.791* |
|
|
|
|
|
|
|
|

O **lóbulo floculonodular** ou **lobo floculonodular** é un dos tres lobos do cerebelo. Sitúase por diante da fisura posterolateral e como o seu propio nome indica está formado polo nódulo, tamén chamado vermis, e os flóculos (que corresponden aos hemisferios), unidos polo pedúnculo do flóculo.O termo corpo do cerebelo utilízase para denominar a totalidade do cerebelo, agás o lóbulo floculonodular.

O lobo floculonodular constitúe a parte do cerebelo denominada vestibulocerebelo. Recibe aferencias dos canais semicirculares e das máculas a través dos núcleos vestibulares, e do córtex visual a través dos núcleos da ponte. As eferencias que envía chegan directamente aos núcleos vestibulares sen pasaren previamente por ningún núcleo profundo do cerebelo. Pode modular a actividade dos tractos que descenden desde os núcleos vestibulares á medula espiñal e das motoneuronas α que innervan os músculos extrínsecos do globo ocular. Grazas a isto o vestibulocerebelo pode encargarse de controlar e regular o equilibrio corporal, os movementos oculares e o ton muscular. This lobe is also involved in the maintenance of balance equilibrium and muscle tone.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cerebelo
* Lobo (anatomía)

### Notas

1. ↑  Frank H. Netter, MD. Atlas of Human Anatomy, 4º Edición; 2007
2. ↑  "Chapter 8B: Cerebellar Systems". Arquivado dende o orixinal o 20 de outubro de 2018. Consultado o 02 de marzo de 2013.
3. ↑  Mathias Baehr; Michael Frotscher (2012-01-25). *Duus' Topical Diagnosis in Neurology: Anatomy, Physiology, Signs, Symptoms*. Thieme. ISBN 978-3-13-164455-8.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Lobo floculonodular*** |

| * v
* c
* e
Lobos do cerebelo |
| --- |
| Lóbulo ou lobo | Lobo anterior · Lobo posterior· Lobo floculonodular |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5459948
* EBID: ID
* MAG: 2779999807

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 72253
* NeuroLex: birnlex\_904
* TA: A14.1.07.301
* Uberon: 0003012

 |
**José Juan Vilasánchez Pazos**, nado en Redes (Ares) o 8 de abril de 1950, é un político e mestre galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Mestre de EXB especializado en filoloxía hispánica, exerceu no colexio Conde de Fenosa de Ares. Foi presidente de Club de Tenis de Redes. Nas eleccións municipais de 1991 foi candidato do PSdeG-PSOE á alcaldía de Ares e foi elixido grazas ó apoio do BNG, gobernando en minoría. Nas municipais de 1995 foi reelixido alcalde mediante un pacto de goberno co BNG. Perdeu a alcaldía nas municipais de 1999 en favor do PPdeG, que logrou a maioría absoluta, permanecendo como portavoz socialista ata a fin do mandato. Volveu á política como número 3 do PSdeG nas municipais de 2007, nas cales os socialistas recuperaron o goberno de Ares e pasou a ser concelleiro de urbanismo. Porén, presentou a súa dimisión en xuño de 2008.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Rodríguez Doval** |  **Alcalde de Ares** 1991 - 1999 | Sucesor:**José Manuel Cendán Fernández** |

Notas
-----

1. ↑  Entrevista en *La Voz de Galicia*, Ferrol, 4-3-1993, p.41.
2. ↑  Entrevista en *La Voz de Galicia*, Ferrol, 4-3-1993, p.41.
3. ↑  Crónica da súa dimisión

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ares
Coordenadas: 20°26′49″S 57°41′46″L﻿ / ﻿-20.44694, -57.69611

| Pantano de Mare aux Songes*Mare-aux-Songes* (en francés)*Mare aux Songes swamp* (en inglés) |
| --- |
| No círculo, Mare aux Songes nun mapa do sistema ferroviario de Mauricio en 1866 |
|
|
| Marco Legal |
| **Figura de Protección:** | Formación xeolóxica |
|
| **Ano de constitución:** | ? |
| **Superficie:** | ? |
| **Lexislación:** |  |
|
| Datos de interese |
| **País:** | Mauricio Mauricio |
| **Provincias:** | Distrito de Grand Port |
|
| **Concellos:** | {{{Concellos}}} |
| **Ríos:** |  |
| **Picos** |  |
|
| **Direccións de interese:** |  |
| **Teléfonos:** |  |
|

**Mare aux Songes** (en francés *Mare-aux-Songes*, en inglés *Mare aux Songes swamp*), é unha zona pantanosa situada preto do mar no distrito de Grand Port, no sueste da illa de Mauricio.

Características
---------------

Esqueleto de dodo ensamblado por Richard Owen a partir de ósos de Mare aux Songes.
Trátase dun pantano, que foi antigamente un lago, cun gran depósito de sedimentos que fan del un importantísimo sitio paleontolóxico que contén numerosos subfósiles de animais extintos recentemente.

É famoso porque en 1865 un mestre de escola, George Clark, encontrou abundantes ósos de subfósiles de dodo (*Raphus cucullatus*), despois de telos buscado durante trinta anos, estimulado pola monografía de Strickland & Melville sobre as aves.

O sitio tamén contén ósos de dúas especies de tartarugas xigantes *Cylindraspis triserrata* e *C. inepta*, así como doutras vinte especies de vertebrados.

En total, o sitio contén ósos de 500 000 vertebrados que morreron durante o holoceno nun período comprendido entre os 4 235 e os 4 100 anos atrás. Esta diminución masiva sería o resultado dunha seca extrema.

Notas
-----

1. ↑  Strickland & Melville 1848.
2. ↑  Hume, Julian Pender (setembro de 2010). "Mascarene Giant Tortoises". Arquivado dende o orixinal o 13 de decembro de 2014. Consultado o 8 de outubro de 2019.
3. ↑  MARE-AUX-SONGES: Des vertébrés résilients au réchauffement climatique… mais pas à l’homme Arquivado 12 de outubro de 2017 en Wayback Machine.. *Le Mauricien*, 19 de agosto de 2011, páxinas 23-55 *(en francés)*.
4. ↑  C. D. (4 de xullo de 2006): Reconstituer l'histoire du dodo. En Sciences pour les jeunes *(en francés)*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

Strickland, Hugh Edwin; Melville, A. G. (1848). *The Dodo and Its Kindred; or the History, Affinities, and Osteology of the Dodo, Solitaire, and Other Extinct Birds of the Islands Mauritius, Rodriguez, and Bourbon*. Londres: Reeve, Benham and Reeve. 

### Outros artigos

* Dodo
**José Viñas del Monte**, finado en Pontevedra o 22 de outubro de 1935, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do cambades José Manuel Viñas, oficial da secretaría da Deputación de Pontevedra. Militante do Partido Republicano Radical. Propagandista agrario, foi secretario da Federación de Traballadores de Pontevedra (1918) e da Federación Agraria Municipal (1922), e presidente da Alianza Marinera de Cangas (1922-1923). Foi candidato nas eleccións de 1933, pero non resultou elixido. Foi nomeado presidente da Deputación de Pontevedra o 5 de xaneiro de 1934.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Joaquín Maquieira Fernández** |  **Presidente da Deputación de Pontevedra** 1934 - 1935 | Sucesor:**Ramón Domínguez Ferradás** |

Vida persoal
------------

Foi pai do escritor Cándido Viñas Calvo, da pintora Avelina Viñas Calvo e mais de Francisco Viñas Calvo.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en ABC
2. ↑  Avelina Viñas Calvo, na páxina web *Do gris ao violeta*.
O **Kopi Luwak** ou **café de civeta** é o café obtido de grans que, tras seren inxeridos polo devandito animal, pasan polo seu tracto intestinal e son expulsados entre os seus excrementos. Estes vivérridos énchense de froitos maduros de café e expulsan o gran parcialmente dixerido.

Características
---------------

As civetas moran nas illas de Sumatra, Xava e Célebes, no arquipélago de Indonesia, en Filipinas (alí o produto coñécese por *Kape Alamid*), Vietnam e algúns estados produtores de café do sur da India. O café de Vietnam é lixeiramente diferente xa que en realidade alí o animal que realiza o proceso é unha donicela, e os grans de café son da variedade robusta.

O café de civeta é a variedade máis cara actualmente, sendo o seu prezo orientativo duns 900 €/kg. Véndese principalmente no Xapón e nos Estados Unidos, mais o seu consumo estase a estender e xa é posible atopalo en moitos outros lugares aínda que en cantidades limitadas.

*Kopi* é a palabra indonesia para café, e *luwak* é o nome local que recibe a civeta. Os froitos vermellos de café son parte natural da súa dieta, así como de insectos, pequenos mamíferos e outras froitas. O gran interno do café non é dixerido, pero parece ser que si é modificado quimicamente polas encimas presentes no estómago da civeta, que engaden sabor ao café rompendo as proteínas que producen o seu amargor.

Os grans son excretados aínda cubertos polas capas internas do froito, recolleitos polos habitantes do lugar e logo vendidos aos distribuidores. Os grans lávanse e tórranse só lixeiramente, para non estragar os complexos sabores desenvolvidos durante o proceso.

Dende 1996 existe un proceso industrial polo que se obtén un café semellante ao Kopi Luwak a un custo moito menor.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q213908
* EBID: ID

 |
**José Varela de Limia Menéndez**, vizconde de San Alberto, nado en Xixón en agosto de 1874 e finado en Santiago de Compostela o 17 de marzo de 1946, foi un matemático e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Varela López de Limia e Cándida Menéndez Jove-Huergo. Estudou a carreira de Ciencias na Universidade de Madrid e rematou a carreira e foi Doutor en Ciencias Exactas. Foi profesor da Universidade de Santiago de Compostela. Membro do Partido Conservador, foi elixido deputado provincial polo distrito de Padrón en 1899. Durante o goberno de Antonio Maura foi gobernador civil de León (1907) e Zamora (1907-1908). En 1910 foi candidato a deputado polo distrito de Muros-Negreira fronte a Eugenio Montero Villegas, que foi o finalmente elixido. En 1911 volveu ser candidato polo mesmo distrito fronte a Anselmo Villar Amigo, que foi o finalmente elixido. Foi presidente da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago de 1912 a 1919. Foi senador pola Sociedade Económica de Amigos do País de Madrid en 1921, 1922 e 1923. Foi conselleiro do Banco de España. Era dono do pazo Pena do Ouro en Noia.

Pazo da Pena do Ouro.

Vida persoal
------------

Casou con Segunda Pais Gutiérrez, filla de Pedro Pais Lapido, e foi pai de María, Pedro, Carmen, Pilar e María Teresa Varela Pais.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Correo Gallego*, 19-3-1946, p. 2.
2. ↑  *Diario de Pontevedra*, 5-10-1899, p. 2.
3. ↑  *El Eco de Galicia*, 7-6-1911, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado

* «El claustro de Toxosoutos lo salvó mi abuelo»

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q87140209
* BNE: XX1474541

 |
**León IV**, chamado **Khazar** ou **o Xázaro** (c. 750 - 8 de setembro de 780), sucedeu ao seu pai, Constantino V, como emperador do Imperio bizantino en 775. En 776 asociou ao trono ao seu fillo máis novo Constantino, e reprimiu a revolta dirixida polos seus cinco medio irmáns que se desatou a raíz desta medida.

Do mesmo xeito que o seu pai e o seu avó, León III, León obtivo importantes éxitos militares contra os árabes e os búlgaros. Pero a diferenza do seu pai e do seu avó, León foi partidario dos iconódulos, e restaurou ao Patriarca de Constantinopla iconódulo.

Durante o seu reinado, León estivo en gran medida baixo a influencia da súa muller, a emperatriz Irene, e cando o emperador morreu repentinamente en 780, ela fíxose cargo da tutela do seu fillo e sucesor Constantino VI.

| Imperio Bizantino |
| --- |
| *Segue a:* Constantino V | **León IV (emperador)**(775-780) | *Precede a:* Constantino VI |
| Dinastía Isáurica |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41645
* WorldCat
* VIAF: 281645835
* BMT: 94084
* BRE: 2135160
* CERL: cnp00166436
* DeutscheBio: 100951783
* EBID: ID
* GEC: 0037691
* GND: 100951783
* Orthodox Encyclopedia: 2463285
* WikiTree: Byzantium-32

 |
A célula hóspede detecta a presenza do patóxeno directamente polos padróns moleculares que presenta o patóxeno e indirectamente polos danos causados á célula hóspede polas toxinas xeradas polo patóxeno.
A **inmunidade causada por efector** ou inmunidade desencadeada por efector (abreviada na literatura inglesa como **ETI**, de *Effector-triggered immunity*) é unha propiedade do sistema inmunitario innato. A inmunidade causada por efector foi identificada primeiramente en plantas,[1][2] pero tamén se identificou en células animais.[3]

O sistema inmunitario innato é común a todos os organismos multicelulares e forma a primeira liña de defensa contra os patóxenos. As células infectadas recoñecen que están sufrindo un ataque ao detectaren o patóxeno directamente por medio dos padróns moleculares asociados a patóxenos (PAMPs) que ten este, que se unen a receptores de recoñecemento de padrón (PRRs) das células do hóspede. As células do hóspede tamén recoñecen o patóxeno por inmunidade causada por efector,[4] na cal as células do hóspede son alertadas da presenza do patóxeno polos danos causados polas toxinas ou moléculas efectoras do patóxeno.

Notas
-----

1. ↑  Spoel, SH (February 2012). "How do plants achieve immunity? Defence without specialized immune cells.". *Nature Reviews Immunology* **12**: 89–100. PMID 22273771. doi:10.1038/nri3141.
2. ↑  Gassmann, Walter; Bhattacharjee, Saikat (2012). "Effector-Triggered Immunity Signaling: From Gene-for-Gene Pathways to Protein-Protein Interaction Networks". *Molecular Plant-Microbe Interactions* **25** (7): 862–868. doi:10.1094/MPMI-01-12-0024-IA.
3. ↑  Stuart, Lynda M.; Paquette, Nicholas; Boyer, Laurent (15 February 2013). "Effector-triggered versus pattern-triggered immunity: how animals sense pathogens". *Nature Reviews Immunology* **13** (3): 199–206. PMC 4121468. PMID 23411798. doi:10.1038/nri3398.
4. ↑  Rajamuthiah, Rajmohan (May 2014). "Effector triggered immunity: Activation of innate immunity in metazoans by bacterial effectors". *Virulence* **5**: 697–702. PMC 4189875. PMID 25513770. doi:10.4161/viru.29091.
**Konstantinos Demertzis** (en grego: *Κωνσταντίνος Δεμερτζής*) foi un político grego nado en 1876 en Atenas. Foi primeiro ministro de Grecia de novembro de 1935 a abril de 1936.

Comezos
-------

Demertzis estudou dereito e exerceu como profesor de leis.

Goberno
-------

Sucedeu ao xeneral Georgios Kondilis, quen esmagara o intento de golpe de estado republicano dos venicelistas en 1935 e participara máis tarde no golpe de estado monárquico de outubro de 1935; en novembro de 1935. O rei despediu a Kondylis cando este se opuxo á amnistía aos republicanos.

Desde marzo de 1936 tivo como ministro de Defensa e viceprimeiro ministro o militar e político Ioannis Metaxas, quen máis tarde formaría unha ditadura real en agosto de 1936.

Demertzis morreu durante o seu mandato, dun Infarto agudo de miocardio, o 13 de abril de 1936. Sucedeulle inmediatamente Metaxas á fronte do goberno, co beneplácito real.

Notas
-----

1. 1 2 3  Vatikiotis (1998), p. 150
2. ↑  Vatikiotis (1998), p. 143
3. 1 2  Vatikiotis (1998), p. 151

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Vatikiotis, P. J. (1998). *Popular autocracy in Greece, 1936-41: a political biography of general Ioannis Metaxas* (en inglés). Frank Cass. p. 223. ISBN 9780714644455.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q708377
* WorldCat
* VIAF: 39279221
* BNF: 16214986j
* ISNI: 0000 0000 5305 9613
* LCCN: nr96039425
* NLG: 127683
* WikiTree: Δεμερτζής-1

 |
**José Vilariño Fernández**, coñecido como **Arturo**, **Pepiño** ou **Pepón**, nado en Tellerias (Fene) en 1924 e finado en Cerdido o 16 de abril de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

A súa familia foi perseguida polo franquismo. En xullo de 1947, cando facía o servizo militar en Ferrol desertou con José Antonio Castro López da gornición do Castelo da Palma, con catro fusís e munición, e ambos incorporáronse á guerrilla. Responsable do destacamento Eive-Carbón, da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia dende 1948, foi acusado polas autoridades de ser o autor de dúas execucións na zona de Ferrol, do incendio dun chalé e dun camión da empresa "Calvo Sotelo". Foi reclamado polo xuíz militar de Ferrol en outubro de 1948 encartado na causa 1/48 por atraco a man armada. En 1949 o seu grupo acompañou ao secretario do PCE en Galicia, Manuel Fernández Soto, na xira de reorganización polas provincias de Pontevedra, Ourense e Lugo. Morreu o 16 de abril de 1949 nun enfrontamento coa Garda Civil preto da Vila da Igrexa (Cerdido), xunto cos outros membros do destacamento Perfecto Castro Martínez e José Felpeto Gómez e un enlace. No combate perdeu a vida o garda civil Ramón Pérez Casas.

Notas
-----

1. ↑  Nalgunhas fontes aparece como **Jesús Vilariño Fernández**
2. ↑  *BOE*, 6-10-1948, p. 2312.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 20-4-1949, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Martínez, Lupe (2007). *Coa man armada. "Ejercito Guerrillero de Galicia" -IV Agrupación- 1946 - 1948*. Vigo: A Nosa Terra. ISBN 978-84-8341-166-7.
* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 139. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la Sierra*(en francés)*
**Jesús Pedrido Ferrer**, nado en Vilagarcía de Arousa o 5 de novembro de 1883, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou aos 17 anos á Arxentina. Colaborou en *La Razón* e *La Prensa* de Buenos Aires, e foi correspondende de *La Prensa* na guerra do Rif. Retornou a Vilagarcía nos anos vinte. Militou no Partido Republicano Radical Socialista. Colaborou en *El Luchador* e *Galicia Nueva*.

Obras
-----

* *La Argentina y sus miserias*, 1914.
* *Pueblos y dioses*, 1932.
* *Eva Duarte de Perón*.
* *La España que perdimos*.
* *El juicio de Jesús de Nazaret*.

Vida persoal
------------

Casou en Vilagarcía de Arousa en 1922 con Mercedes Rodríguez, filla de Lisardo Barreiro.

Notas
-----

1. ↑  *El Compostelano*, 28-6-1922, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Xornalistas na Historia de Vilagarcía de Arousa Arquivado 03 de maio de 2016 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q31283174
* BNE: XX1391838

 |
| «Memoria na noite» |
| --- |
|  |
| Canción de Luar na Lubre |
| do álbum *Hai un paraíso* |
| Lanzamento | 2003 |
| Formato |  |
| Gravada |  |
| Xénero musical | Folk, música celta |
| Lingua(s) | {{{lingua}}} |
| Duración | 5:33 |
| Discográfica | Warner |
| Produtor(es) |  |
| Escritor(es) | Xabier Cordal, Bieito Romero |
| Miscelanea | {{{miscelanea}}} |

"**Memoria da noite**" é unha canción do grupo galego de folk e música celta Luar na Lubre. Foi composta por Bieito Romero e sobre a base melódica o poeta Xabier Cordal escribiu a letra. Interpretouna orixinalmente Rosa Cedrón, antigo membro do grupo. Foi incluída no álbum de estudio *Hai un paraíso* (2004) e no directo *Ao vivo* (2009), novamente esta última engadida no recompilatorio *Sons da lubre nas noites de luar* (2012).

A canción trata sobre o afundimento e posterior catástrofe do Prestige, converténdose nun dos himnos da reivindicación social da catástrofe. O grupo español de heavy metal Mägo de Oz fixo unha versión desta canción, malia non coñeceren o galego.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos da canción na páxina oficial do grupo Arquivado 04 de abril de 2019 en Wayback Machine.
**Jesús Ordovás**, nado en Ferrol en 1947, é un xornalista, escritor e locutor de radio galego.

Traxectoria
-----------

Jesús Ordovás cursou os estudos de socioloxía en Madrid, onde os compaxinou coa súa atracción polas novidades que se producían no panorama da música pop e rock da década de 1970. En 1974 escribía de forma habitual en publicacións musicais, como *AU*, *Ozono* e *Disco Express*. En 1979 converteuse en director do espazo *Diario Pop* de Radio 3, de Radio Nacional de España.

Traxectoria
-----------

É considerado un dos principais impulsores do movemento contracultural xurdido durante os primeiros anos da Transición Española, coas movidas viguesa e madrileña[]. Colaborou en varios xornais e revistas, como *El País*, *El Mundo*, *Diario 16*, *La Vanguardia* ou *Faro de Vigo*, entre outros.

Tamén publicou diversas obras, todas elas relacionados coa música, como, *Bob Dylan, ¿Quién mato a Jimmy Hendrix?*, *El rock ácido de California* (1975), *De qué va el rollo* (1977), *Bob Marley* (1980), *Historia de la música pop española* (1986) ou *Siniestro Total. Apocalipsis con grelos* (1993).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial de Jesús Ordovás *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9011669
* WorldCat
* VIAF: 62860910
* BNE: XX969470
* Discogs: 1871634
* GND: 1074951468
* ISNI: 0000 0000 6639 535X
* LCCN: n81020179
* NTA: 243505000
* PTBNP: 101677
* SUDOC: 134167511

 |
Como a memoria virtual é mapeada na memoria física.
A **memoria virtual** é unha funcionalidade que proporciona o sistema operativo que ten por obxectivo conseguir que o proceso dispoña do maior espazo de memoria que poida dispoñer aínda que non se dispoña desa capacidade real de almacenaxe.

Funcionamento
-------------

A maioría de computadores teñen distintos tipos de memoria que forman o que se denomina xerarquía de memoria. No caso da memoria virtual, inflúen os dous últimos niveis:

* Memoria RAM ou principal: cunha relación velocidade/custo axustada.
* Discos duros: con gran capacidade de almacenamento pero moi lentos.

A memoria virtual crea un espazo de direccións ficticio (4 GB de almacenamento nun computador de 32 bits) e, con axuda da MMU, encárgase de traducir cada direccióna unha localización física real que pode estar en memoria principal ou no disco duro (nunha zona reservada denominada swap, espazo de intercambio ou ficheiro de paxinación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189401
* EBID: ID
* GND: 4381328-8
* JSTOR: virtual-memory
* MAG: 76399640

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Lar.
***LAR*** foi unha revista primeiramente bimensual (despois trimestral e finalmente anual) da Asociación Galega de Beneficencia e Mutualidad, adscrita ao «Hospital Gallego» de Buenos Aires (1934-1963).

Historia e características
--------------------------

Tivo personalidade xurídica por Superior Decreto de 25 de setembro de 1935, estando inscrita no Rexistro Nacional de Mutualidades baixo o número 19, e no Rexistro da Propiedade Intelectual co número 346.294.

Esta revista, na que colaboraron ilustres personalidades arxentinas e galegas, «nace coa gratísisma misión de difusión cultural», o que lle mereceu os máis cálidos eloxios da prensa internacional. Estivo dirixida por Roxelio Rodríguez Díaz, ao que sucederon Manuel Roel e Ramón D. Villar. Ofrecía información sobre a sociedade e as súas actividades e tamén prestou moita atención á literatura publicando colaboracións dos intelectuais máis destacados.

Colaboradores
-------------

* Albino Núñez Domínguez
* Alberto Vilanova
* Antón Fraguas
* Baldomero Cores
* Domingo García-Sabell
* Florentino López Cuevillas
* Xosé Ramón Fernández-Oxea
* Xoán Rof Carballo
* Leandro Carré Alvarellos
* Paulino Pedret
* Ricardo Carballo Calero
* Ramón Menéndez Pidal
* Ramón Otero Pedrayo
* Salvador de Madariaga
* Valentín Paz-Andrade

Notas
-----

1. ↑  *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*: **LAR** *Publicación que estivo saíndo á rúa dende 1934 ata, polo menos, o ano 1963 en Bos Aires (arxentina)...*
2. ↑  *Enciclopedia Galega Universal*: **Lar** *PUBLIC* *Publicación editada en Bos Aires a partir de 1934, e que cesou a súa edición ó redor de 1963...*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da Literatura Galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. p. 284. ISBN 84-8288-137-X.

### Outros artigos

* *Lar (Galicia)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q951476
* WorldCat
* VIAF: 4478155919270739730005

 |
**José Manuel Traba Fernández**, nado en 1966, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Biólogo de profesión, exerceu como biólogo da confraría de Fisterra. Foi elixido concelleiro polo PPdeG en Fisterra tralas municipais de 1999. Accedeu á alcaldía de Fisterra en outubro de 2002 logo da morte repentina do seu antecesor Valentín Castreje. Nas eleccións municipais de 2003 nun principio logrou maioría relativa, subindo de 5 a 6 concelleiros, pero trala anulación dunha mesa pasou a ter maioría absoluta. Porén, non puido tomar posesión dado que o PSdeG-PSOE, grupo que perdeu un concelleiro trala anulación da mesa, e outras forzas políticas presentaron un recurso que obrigou a repetilas eleccións en dita mesa o 26 de outubro. Finalmente, os resultados confirmaron a maioría absoluta do PPdeG, polo que tomou posesión no mes de novembro. Obtivo de novo a maioría absoluta nas municipais de 2007. Foi deputado provincial na Deputación da Coruña dende 2009 ata 2011. 

O 31 de xaneiro de 2011 foi detido acusado de corrupción na Operación Orquesta sendo posteriormente exonerado segundo as palabras do Fiscal "Estar baseadas as acusacións, en simples conxeturas, con falta de datos e interpretacións insuficientes". Nas municipais de 2011 volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 2015 perdeu a maioría absoluta, empatando a concelleiros co PSdeG-PSOE, e cedeulle a alcaldía ó socialista José Marcote Suárez. Nas municipais de 2019 volveu selo candidato do PPdeG pero non logrou recuperala alcaldía.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Valentín Castreje** |  **Alcalde de Fisterra** 2002 - 2015 | Sucesor:**José Marcote Suárez** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Fisterra

### Ligazóns externas

* Noticia en Faro de Vigo
* Perfil en La Voz de Galicia
**Jesús Luis Cunchillos Ilarri**, nado en Novallas o 11 de xuño de 1936, e finado o 20 de maio de 2006, foi un mestre, investigador e orientalista español do Consello Superior de Investigacións Científicas con emprego no Instituto de Filoloxía de España. Estudou en diferentes universidades europas: En Italia: a Universidade da Sapienza en Roma, a Universidade de Viena, a Universidade de París e en España: a Universidade de Salamanca e a Universidade Complutense de Madrid. 

Ensinou durante 10 anos en l´École pratique des hautes études e con anterioridade en varios centros superiores universitarios: Chateaudân (Francia); O Escorial e As Palmas de Gran Canaria (España), así como na Universidade Pontificia de Salamanca e na Universidade de Zaragoza. Cunchillos dedicou a súa vida científica ó esclarecemento de problemas filolóxicos do mundo semítico (hebreo, ugarítico, fenicio), conectando coas disciplinas veciñas da filoloxía, como arqueoloxía e historia.

Nos últimos anos a súa actividade dirixiuse á informatización dos coñecementos adquiridos nas etapas anteriores. Neste campo foi pioneiro nunha perspectiva internacional. 

Jesús Luís Cunchillos foi o epigrafista de inscricións fenicias e púnicas aparecidas no xacemento arqueolóxico de Doña Blanca (El Puerto de Santa María); dirixiu como investigador principal dous proxectos: a creación dun Banco de datos semíticos Noroccidentais (ugarítico) de tres anos de duración con trece especialistas e o *Banco de Datos* *Semíticos Noroccidentais*: ugarítico, fenicio e púnico de categoría C e cinco anos de duración con 18 especialistas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Miranda, Roberto (31 de maio de 2006). "El filólogo Jesús Luis Cunchillos fallece en Novallas a los 69 años". *El Periódico de Aragón*. Consultado o 1 de xuño de 2008.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5644604
* WorldCat
* VIAF: 68927630
* BAV: ADV10145377
* BIBSYS: 90606038
* BNE: XX845693
* BNF: 118982888
* CANTIC: a10071416
* Dialnet: 4915
* FAST: 1499457
* GND: 123612764
* ISNI: 0000 0001 1768 5497
* LCCN: n91038824
* NTA: 079290612
* Persée: 56477
* SUDOC: 026807106

 |
**José Martínez Virel**, nado en Badaxoz o 14 de marzo de 1902, foi un mestre e político español.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Martínez García, profesor da Escola Normal de Badaxoz e despois da de Cáceres. En 1933 foi destinado como mestre a Escarabote. Logo do triunfo da Fronte Popular en febreiro de 1936 foi concelleiro en Boiro e primeiro tenente alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído o 21 de agosto. Foi un dos organizadores da evasión da lancha San José nº 2 do Cabo de Cruz o 27 de xullo. Desembarcaron no porto de Leixões e foron detidos e recluídos no forte de Caxías. Liberado en agosto, embarcou para Francia e pasou a territorio leal. Declarado fuxido e en rebeldía. Foi capturado e xulgado en consello de guerra en Santiago de Compostela o 20 de setembro de 1940. Condenado, estivo preso na prisión provincial da Coruña. Saíu en liberdade provisional por orde do Ministerio de Xustiza do 31 de maio de 1941. Revisado o seu expediente de depuración logrou, o 31 de agosto de 1960, que a sanción inicial se reducise ao traslado fora da provincia durante tres anos.

Vida persoal
------------

Casou coa súa curmá Elena Virel Manzano en La Albuera en 1931.

Notas
-----

1. ↑  *Nuevo Diario de Badajoz*, 16-3-1902, p. 2.
2. ↑  *BOE*, 16-6-1941, p. 4368-4371.
3. ↑  *Correo Extremeño*, 30-1-1931, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gabriel, Narciso de (2021). *Vermellos e laicos. A represión fascista do maxisterio coruñés*. Vigo: Galaxia. pp. 298–308. ISBN 978-84-9151-614-9.
* *Xeración perdida. Coruña 36* (PDF). Deputación da Coruña. 2018. p. 163. ISBN 9788498123319.

### Outros artigos

* Evasión do San José Nº 2

### Ligazóns externas

* José Martínez Virel na páxina web *Nomes e Voces*.
**Ispansi (¡Españoles!)** é unha película española de 2011 dirixida e coprotagonizada por Carlos Iglesias.

Argumento
---------

Beatriz é unha moza criada nunha familia conservadora no Madrid de 1936. Embarazada e nai sen contraer matrimonio, debe agochar o seu fillo nun orfanato. Tras o estalido da Guerra civil española, as autoridades da Segunda República Española deciden trasladar miles de nenos, entre eles os residentes en orfanatos, á Unión Soviética para protexelos dos efectos do conflito (os chamados "nenos da guerra"). Beatriz decide facerse pasar por Paula, unha republicana acabada de finar, para acompañar o seu fillo na viaxe xunto a quen son os seus inimigos ideolóxicos.

Ligazóns externas
-----------------

* Ficha en Filmaffinity
* Ficha en Fotogramas
* *"Ispansi" quiere decir "españoles" en ruso*. El País, 30 de decembro de 2009
* *La actriz Esther Regina desea que Ispansi abra la memoria histórica al exilio*. HoyCinema, 11 de abril de 2010

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20001704
* AlloCiné: 179534
* FilmAffinity: 939527
* IMDb: tt1543256
* LUMIERE: 39531
* OFDb: 210998
* Rotten Tomatoes: ispansi
* TMDb: 61087

 |
**José Manuel Vila Pérez**, nado en Malpica de Bergantiños en 1958 e finado no mesmo concello o 14 de febreiro de 2011, foi un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Foi secretario da Confraría de Pescadores de Malpica. Foi concelleiro de Malpica de Bergantiños polo PPdeG dende as eleccións municipais de 1987. Foi deputado do Parlamento de Galicia (1989-2001). En 2003 formou unha agrupación independente (Agrupación Vecinal de Electores AVE) coa que conseguiu catro concelleiros, os mesmos que o PSOE, con quen gobernou en coalición. En 2007 volveu a liderar a agrupación independente, logrando 3 concelleiros e pasando á oposición. A principios de 2009 ata o PPdeG recuperouno para presidir a xestora local, sendo elixido candidato á alcaldía para as municipais de 2011, porén faleceu o 14 de febreiro de 2011. No seu lugar encabezou a candidatura Eduardo Parga Veiga e logrou a vitoria e a alcaldía.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Malpica de Bergantiños

### Ligazóns externas

* Fallece José Manuel Vila Pérez, el candidato del PP a la Alcaldía de Malpica
**María Dolores de Cospedal García**, nada en Madrid o 13 de decembro de 1965, é unha xurista e política española, secretaria xeral do Partido Popular e presidenta do Partido Popular de Castela-A Mancha. Foi presidenta da Xunta de Comunidades de Castela-A Mancha entre 2011 e 2015, e ministra de Defensa entre 2016 e 2018.

Traxectoria
-----------

Con 26 anos, ingresou por oposición no corpo de avogados do Estado. Foi a avogada do Estado máis xove.

María Dolores de Cospedal foi a candidata polo Partido Popular (PP) nas eleccións de 2007 á presidencia da comunidade autónoma de Castela-A Mancha, quedando o seu grupo parlamentario na oposición tras os referidos comicios autonómicos e locais, aínda que despois de lograr unha mellora considerable con respecto aos anteriores comicios.

Posteriormente, nas eleccións de 2011, conseguiu o 48,13% dos votos, levando o Partido Popular de Castela-A Mancha á maioría absoluta. Por primeira vez na historia da democracia, o PP lograba gobernar a Xunta de Comunidades de Castela-A Mancha da que foi presidente José Bono dende 1983 ata 2004 e José María Barreda ata 2011.

Nas eleccións de 2015, volveu ser a forza máis votada co 37,49% dos votos, quedándose a un escano da maioría absoluta. A pesar da vitoria, un pacto entre o Partido Socialista e Podemos desbancouna do goberno rexional.

O 3 de novembro de 2016 foi nomeada ministra de Defensa por Mariano Rajoy. Ocupou o cargo ata o 7 de xuño de 2018, logo de prosperar a moción de censura contra Mariano Rajoy.

Notas
-----

1. ↑  "María Dolores de Cospedal: la abogada que quiso ser Rajoy, nueva ministra de Defensa". *ABC (xornal)* (en castelán). 3-11-2016. Consultado o 11-2-2018.
2. ↑  Antonio Jiménez Barca, Luis Gómez (6-7-2008). "Y llegó Cospedal". *El País* (en castelán). Consultado o 25-3-2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q271658
* WorldCat
* VIAF: 152924554
* BNE: XX5052851
* BNF: 162155991
* Dialnet: 752324
* ISNI: 0000 0001 0254 1677

 |
A (ou o) **lazurita** é un mineral do grupo dos silicatos, un subgrupo de tectosilicatos. É o principal constuínte e o que dá a cor azul ao lapislázuli, unha rocha composta por tres minerais: lazurita, calcita e pirita.

Químicamente, a lazurita é un aluminosilicato con outros anións de sodio e calcio con xofre cúbico. É un feldespato do grupo sodalita. Ten unha cor azul profunda, de gran beleza. O seu nome deriva do árabe *lāzūrd*, variación de *lāzawárd* ou do persa *lājwārd* no sentido de "lapislázuli, azul".  A miúdo confúndese con lazulita ( fosfato de magnesio básico e aluminio monoclínico ) e azurita ( carbonato de cobre monoclínico ), cuxa única semellanza é a cor azul.

Formación ambiental
-------------------

Aparece en rochas calcarias sometidas a metamorfismo de contacto, normalmente asociada a calcita, pirita, diopsido e moscovita. Tamén se pode atopar en granulitos de alta temperatura .

Localización, extracción e uso
------------------------------

É un mineral caro, coñecido popularmente por dar a cor azul ao lapislázuli. 

Lazurita
O lapislázuli foi extraído durante séculos de minas que aínda están en funcionamento no Afganistán, no val do Koksha,  desde onde foi exportado para o Oriente Medio e Europa por máis de mil anos. Tamén se atopa en Ovalle ( Chile ), así como na Birmania, Siberia, Angola, Canadá e os Estados Unidos.

En Europa, a lazurita tamén se usou como pigmento desde a Idade Media ao século XX, moitas veces confundíndose co pigmento de azurita, extraído do mineral do mesmo nome, de tonalidades parecidas e bastante máis barato.
Hoxe en día o azul prodúcese artificialmente, de xeito que cesou a explotación deste mineral para esa fin.

Os cristais limpos e ben formados de lazurita pura son altamente valorizados polos colecionistas.

Notas
-----

1. ↑  *Dicionário Houaiss*: "lazurita" (etimologia) e "azul-"
2. ↑  Lazurite. Mindat.org

Véxase tamén
------------

* Lista de minerais

Ligazóns externas
-----------------

* Datos sobre a localización de Lazurita (en inglés )
* Sitio con datos da Lazurita (en inglés )
* Galería de minerais con información da lazurita (en inglés )
* Organizacións Mindat (en inglés )
* Webmineral 01 (en inglés )
* Webmineral 02 (en inglés )
Meteorito.
Un **meteorito** é un corpo celeste relativamente pequeno que acada a superficie terrestre. Cando un meteorito está composto esencialmente de silicatos, sen metais, denomínase **aerólito** ou **litito**. Se están compostos de metal (principalmente ferro) denomínanse **sideritos**. Se teñen unha composición mixta de rocha e metal son **litosideritos**.

No espazo, estes corpos reciben o nome de **meteoroides** ("pequenos" asteroides, aproximadamente do tamaño dun canto rolado ou de menor tamaño, que xeralmente son o resultado da colisión de dous ou máis asteroides). Ó entrar en contacto coa atmosfera, a fricción co aire causa que o corpo se quente, emitindo luz e formando un meteoro, bóla de lume ou estrela fugaz.

Historia
--------

Foron unha fonte primaria de ferro ao comezo da Idade de Ferro, chegando a ser obxecto de culto na relixión faraónica. Na actualidade destacan os estudos sobor dos efectos dos impactos de meteoritos no planeta Terra, en especial polo estudo do evento K-T (Cretáceo-Terciario).

Exobioloxía
-----------

Son obxectos de especial interese no campo da exobioloxía, en especial os meteoritos atopados na Antártida.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Chuvia de meteoros
* Cráter
* Escala de Palermo
* Asteroide

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Meteorito Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Meteorite.fr - All about Meteorites *(en francés)*
* Meteoritical Society *(en inglés)*
* The Natural History Museum's Meteorite Catalogue Database *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q60186
* AAT: 300266159
* BNCF: 33719
* BNF: 11932495k
* BRE: 2208635
* EBID: ID
* GEC: 0123276
* GND: 4038950-9
* JSTOR: meteorites
* LCCN: sh85084315
* MAG: 130635790
* Mindat: 49514
* NDL: 00564158
* NKC: ph122776
* PSH: 4794
* UAT: 1038

 |
A **Gipuzkoa eta Donostiako Aurrezki Kutxa** (que significaría en éuscaro *Caixa de Aforros e Monte da Piedade de Guipúscoa e Donostia*) ou, simplemente **Kutxa**, como é máis coñecida e se define nos seus estabelecementos, é unha caixa de aforros de ámbito guipuscoano. *Kutxa* (que significa *caixa* en éuscaro). É a principal caixa de aforros en Guipúscoa e a segunda de Euskadi en número de clientes. No territorio nacional de Euskadi, só opera en *Guipuzkoa*. O seu equivalente en *Biscaia* é a caixa BBK, e en Áraba, a Vital Kutxa.

Desde o 1 de xaneiro de 2012, exerce a súa actividade financeira a través do SIP Kutxabank xunto con BBK e Caja Vital.

Historia
--------

As orixes desta entidade remóntanse a 1879 cando se funda na cidade de Donostia, a *Caixa de Aforros e Monte da Piedade Municipal de San Sebastián*. En 1896 séguea a *Caixa de Aforros Provincial de Guipúscoa*. En 1990 fusiónanse ambas entidades nunha única caixa de aforros que pasa a ser coñecida polo nome comercial de kutxa.

No 2007 tiña 132 oficinas en Guipúscoa, onde é a principal entidade financeira, e outras 201 oficinas fora deste territorio (195 no resto de España, 5 en Francia e unha no Reino Unido), encontrándose nun período de importante expansión fóra de Guipúscoa; exceptuando Áraba e Biscaia, onde as súas respectivas caixas provinciais actúan como "irmáns financeiros" de Kutxa. Conta con máis de 3.300 empregados.

Resultados
----------

Entre setembro do 2005 e setembro do 2006 Kutxa logra 127 millóns de euros de beneficio neto o que represente un incremento do 12,3% respecto ao mesmo período do ano anterior.

### Empresas participadas

Kutxa posúe participacións en numerosas empresas de todo tipo (fondos de investimento, financeiras, seguros, industria, servizos etc...) Entre as participacións máis significativas cabe dicir que posúe o 11% de Construcciones y Auxiliar de Ferrocarriles (C.A.F.), o 22,98% de Euskaltel, o 9,98% do Banco Guipuzcoano, o 3,01% de Zeltia, o 5% do Grupo Recoletos, o 3% de NH Hoteles, o 17% de Ingelectric, o 41,73% de Ibermática, Saregi Servicios Internet cunha participación do 95%, o 100% de Banco de Madrid...

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Kutxa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3389509
* WorldCat
* VIAF: 168720375

 |
O lazo rosa, símbolo da loita contra o cancro de mama
O **lazo rosa** é un símbolo internacional usado por persoas, compañías e organizacións que se comprometen a crear conciencia sobre o cancro de mama.

Obxectivo
---------

O primeiro lazo rosa foi introducido pola Fundación Susan G. Komen do Cancro de Mama, que regalou viseiras rosas ás sobreviventes do cancro de mama que estaban a correr no maratón pola cura dende finais do ano 1990. Un par de meses despois, no ano 1991 cada participante da carreira da cidade de Nova York recibiu un lazo rosa. Porén, o lazo non tiña grande importancia para eles, xa que era máis un pequeno detalle que un evento tan importante.

Nos anos noventa, os activistas pola causa da SIDA sentíronse inspirados polo impacto que podía xerar un simbólico lazo vermello e decidiron emprender unha campaña para que, desta maneira a xente puidese apoiar esta causa. O lazo da loita contra a SIDA representa a cor da paixón. Durante os premios Tony, o actor Jeremy Irons foi fotografado cun lazo vermello brillante sobre o seu peito. Mentres o público continuaba vendo a entrega de premios, o lazo seguía chamando a atención tamén, e fíxose popular da noite para a mañá. O ano 1992 foi declarado por *The New York Times* como o ano do lazo.

Alexandra Penney, quen era en 1992 a editora de Self, unha revista de saúde para mulleres, estivo a traballar na segunda edición anual da Concienciación sobre o Cancro de Mama (NBCAM). A que fora a vicepresidenta xeral de Estée Lauder, Evelyn Lauder recibiu a invitación para ser a editora convidada da edición NBCAM de 1992. Penny e Lauder empezaron coa idea de facer lazos e obter o apoio do xigante de cosméticos, para distribuílos a través das tendas na cidade de Nova York. Evelyn Lauder comprometeuse a distribuír os lazos por todo o país.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lazo solidario


| Lazo solidario•Lista de lazos |
| --- |
| Lazo azul  | Lazo vermello  | Lazo branco  | Lazo negro  | Lazo amarelo  |
| Lazo verde  | Lazo laranxa  | Lazo morado  | Lazo marrón  | Lazo rosa  |
O módulo Kvant-2 fotografiado durante a misión STS-79.
**Kvant-2** foi un dos módulos que formaban a estación espacial Mir.

Características
---------------

O módulo Kvant-2 foi o primeiro de dous módulos de expansión para a estación Mir. Era un módulo do tipo 77KSD destinado a ofrecer unha esclusa, potencia eléctrica adicional e volantes de inercia para estabilizar a estación. O módulo tiña unha masa de19.565 kg e medía 13,73 m de longo. Foi lanzado o 26 de novembro de 1989 a bordo dun foguete Proton K e albergaba experimentos biolóxicos e de observación da Terra. Incluía o sistema Elektron de hidrólese para proporcionar osíxeno a partir de auga reciclada e dous sistemas de rexeneración de auga, unha ducha e unha esclusa. O módulo estaba dividido en tres compartimentos presurizados: o de instrumentación e carga, o de instrumentación científica e a esclusa. Tiña un volume presurizado total de 61 m³ e un sistema de propulsión consistente en dous motores principais de 3,9 kN de pulo alimentados por tetróxido de nitróxeno e UDMH e varios propulsores de control de actitude de 400 N de pulo. Dispoñía de dous paneis solares de 26 m² de superficie que proporcionaban unha potencia de 6,9 kW que se almacenaban nun sistema de baterías de níquel-cadmio cunha capacidade de 360 Amperio-hora.

Kvant-2 destruíuse xunto co resto da Mir cando a estación reentrou na atmosfera de maneira controlada o 23 de marzo de 2001.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2020). "Kvant-2" (en inglés). Consultado o 19 de agosto de 2020.
2. 1 2 3  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Kvant 2 (77KSD, TsM-D, 11F77D)" (en inglés). Consultado o 19 de agosto de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Kvant-2 Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Kristall
* Kvant-1
* Spektr

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q529759
* EBID: ID
* NSSDC ID: 1989-093A
* SCN: 20335

 |