**Silveria Espinosa de los Monteros y Dávila**, nada en Sopó o 20 de xuño de 1815 e finada en Bogotá o 16 de agosto de 1886, máis coñecida como **Silveria Espinosa de Rendón**, foi unha escritora colombiana, unha das máis importantes do país no século XIX, especialmente pola súa poesía mística.

Traxectoria
-----------

Naceu en Sopó o 20 de xuño de 1815, nunha familia de xornalistas. Era filla de Bruno Espinosa de los Monteros, español natural de Sevilla e un dos impresores máis antigos de Bogotá, e da bogotana Antonia Dávila. Foi educada con clases de literatura e de italiano por parte do escritor Juan Francisco Ortiz. Casou dúas veces, a segunda en decembro de 1848 con Telésforo Sánchez Rendón, que era director xeral de impostos, de quen quedou viúva sen chegar a ter fillos.

Como viúva dunha familia próspera, e sen fillos ó cargo, Espinosa dedicouse á actividade literaria, principalmente á poesía. É considerada a escritora colombiana máis antiga despois de Francisca Josefa del Castillo e María Josefa Acevedo de Gómez, e na súa época foi unha das máis coñecidas no estranxeiro. As primeiras obras apareceron na antoloxía *El Parnaso Granadino* (1848), e despois colaborou con outras como *La Guirnalda*, *El Aguinaldo Religioso* (1858), *La Lira Granadina* (1860), *Corona Poética de la Virgen María* (1872) e *El Parnaso Colombiano* (1887), nesta última de maneira póstuma. Tamén participou en diversos xornais colombianos como *El Catolicismo*, *La Caridad*, *El Mosaico*, *La Mujer*, entre outros, e estranxeiros, como a revista *Panorama Universal* de Madrid, onde publicou a poesía *El canto de Agareno* en 1856.

Ademais de poesía, afondou na narrativa histórica, o teatro e a novela diáctica, alén de facer colaboracións en xornais con artigos de costumes, literarios ou morais, así como notas biográficas, descritivas, históricas ou necrolóxicas. Tamén tradiciu obras poéticas dende o italiano. Algunhas obras foron *Lágrimas y Recuerdos* (1850), un folletón que relata o episodio histórico da expulsión dos xesuítas de Colombia, ou no eido didáctico *Educación de las jóvenes*. Os derradeiros días da súa vida escribiu *Consejos a las niñas cristianas*, que legou ós colombianos no seu testamento e que se publicou en 1886, despois da súa morte. Moitas das súas obras quedaron inéditas, tanto en poesía como en prosa.

Morreu o 16 de agosto de 1886, con 71 anos.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Laverde Amaya, Isidoro (1895). *Bibliografía colombiana* (en castelán). Bogotá: Imprenta y Librería de Medardo Rivas. pp. 144–145.
2. 1 2 3  Aristizábal Montes, Patricia (2007). *Escritoras colombianas del siglo XIX: identidad y escritura* (en castelán). Cali: Universidad del Valle. p. 21.
3. 1 2 3 4  Torres Caceido, José María (1863). *Ensayos biográficos y de crítica literaria sobre los principales poetas y literatos hispano-americanos* (en castelán). París: Librería de Guillaumin y Cía. pp. 154–164.
4. 1 2  Caicedo Rojas, José (1891). *Recuerdos y apuntamientos, ó cartas miscelaneas* (en castelán). Bogotá: Imprenta de Antonio M. Silvestre. pp. 16–22.
5. 1 2 3 4 5  Borda, José Joaquín; Vergara, José María (1860). *La lira granadina. Colección de poesias nacionales* (en castelán). Bogotá: Imprenta de "El Mosaico". p. 7.
6. 1 2  Acosta de Samper, Soledad (1895). *La mujer en la sociedad moderna* (en castelán). París: Garnier Hermanos. p. 400.
7. ↑  *La Patria. Pequeña revista de Colombia* (en castelán). vol. 1. Bogotá: Imprenta de Medardo Rivas. 1877. p. 144.

* Portal:Colombia
* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q50672155
* WorldCat
* VIAF: 278102025
* CERL: cnp02062646
* GND: 1027513506

 |