**Television** é unha banda estadounidense formada en Nova York en 1973. A pesar de que a banda nunca tivo máis que un público de culto no seu país de orixe, acadaron un significante éxito comercial en Europa. Hoxe son amplamente recoñecidos como un dos fundadores, e unha das primeiras influencias do punk rock.

Television era parte da primeira escena *underground* de Nova York, contemporánea de bandas coma Patti Smith Group e os Ramones. A diferenza destes últimos centráronse nun rock 'n' roll minimalista, e a música de Television era máis técnica, definindo ben as dúas guitarras de Tom Verlaine e Richard Lloyd.

Historia
--------

### Formación

As raíces de Television poden remontarse á amizade entre Tom Verlaine e Richard Hell. O dúo coñeceuse no Sanford School en Hockessin, Delaware, de onde escaparon. Os dous mudáronse a Nova York por separado a principios dos anos 70 aspirando a ser poetas.

O seu primeiro grupo xuntos foi Neon Boys, formado por Verlaine na guitarra e nas voces, Hell no baixo e nas voces e Billy Ficca na batería. A banda durou dende finais de 1972 ata o 11 de marzo de 1973. En 1980 publicouse un sinxelo en 7 polgadas cos temas "That's All I Know (Right Now)" e "Love Comes in Spurts".

O 12 de marzo de 1973 o grupo reformouse, pasando a chamarse Television e recrutando a Richard Lloyd como segundo guitarrista. O seu primeiro concerto foi no Townhouse Theatre o 2 de marzo de 1974. O seu representante, Terry Ork, persuadiu ao dono de CBGB Hilly Kristal para darlle á banda actuacións regulares no club, onde construíu a súa primeira etapa. Tras realizar varios concertos no CBGB a principios de 1974, tocaron no Max's Kansas City e noutros clubs, volvendo ao CBGB en xaneiro de 1975, e establecendo un significativo seguimento de culto.

### Marcha de Richard Hell e primeiro lanzamento

Inicialmente, as tarefas de composición repartíanse case a partes iguais entre Hell e Verlaine, colaborando Lloyd de cando en vez. Porén, comezaron a aparecer friccións cando Verlaine, Lloyd, e Ficca volvéronse cada vez máis seguros e hábiles cos instrumentos e a composición, mentres que Hell permaneceu desafiante no seu enfoque sen adestrarse. Verlaine, sentindo que o comportamento frenético de Hell no escenario estaba eclipsando as súas cancións, díxolle "deixa de dar saltos" durante as cancións e negouse ocasionalmente a tocar temas de Hell, como "Blank Generation", nos directos. Este conflito, así como que un dos seus temas fose collido por Island Records, fixo que Hell deixase o grupo elevase algunhas das súas cancións con el. Cofundou The Heartbreakers en 1975 cos antigos membros de New York Dolls Johnny Thunders e Jerry Nolan, formando posteriormente Richard Hell and the Voidoids. Fred Smith, que tocou brevemente en Blondie, substituíu a Hell como baixista de Television.

Television realizou a súa estrea en vinilo en 1975 con "Little Johnny Jewel" (Parts One and Two), un sinxelo de 7 polgadas lanzado a través do selo independente Ork Records, propiedade do seu representante, Terry Ork. Richard Lloyd aparentemente en desacordo coa selección desa canción, preferindo "O Mi Amore" para a súa estrea, ata o extremo de considerar seriemente deixar a banda. Parece ser que o guitarrista de Pere Ubu Peter Laughner fixo unha audición para ocupar o seu posto nesa época.

### *Marquee Moon*, *Adventure* e separación

O primeiro álbum de Television, *Marquee Moon*, foi recibido positivamente polos críticos musicais e o público e entrou na lista *Billboard* 200. O disco tamén tivo boas vendas en Europa e acadou o top 30 en varios países. Tras o seu lanzamento en 1977, Roy Trakin escribiu en *SoHo Weekly* "esquece todo o que escoitache sobre Television, esquece o punk, esquece Nova York, esquece o CBGB ... diaños, esquece o rock and roll - este é o asunto real". Dende entón os críticos situaron o álbum no número 83 na lista da canle VH1 dos 100 mellores álbums de rock and roll, e no número 128 da lista da *Rolling Stone* dos 500 mellores álbums da historia. Ocupou segundo posto na lista da revista *Uncut* dos 100 mellores álbums de estrea, e o número 3 da lista de Pitchfork Media dos mellores álbums dos 70. Stephen Thomas Erlewine de AllMusic escribiu que o álbum foi "revolucionario" e composto "completamente de rockeiros de garaxe tensos que se adentran nun territorio intelectual embriagador, lográndose a través das seccións instrumentais longas e entretecidas do grupo".

O segundo álbum de Television, *Adventure*, foi gravado e publicado en 1978. Mais suave e reflectivo que o seu disco de estrea, *Adventure* foi ben recibido pola crítica a pesar das súas modestas vendas.

As visións artísticas independentes e pouco flexibles dos seus membros, xunto co abuso de drogas de Richard Lloyd, fixeron que a banda se separase en xullo de 1978. Tanto Lloyd como Verlaine iniciaron carreiras en solitario, mentres que Ficca converteuse en batería da banda de new wave The Waitresses.

### Reforma

Television reformouse en 1992, publicando un terceiro álbum, *Television*, e realizou concertos esporadicamente dende entón. Dende que regresaron ao escenario do festival All Tomorrow's Parties de 2001 en Camber Sands, Inglaterra, a banda realizou concertos por todo o mundo e continúa actuando de forma regular.

En 2007 Richard Lloyd anunciou que deixaría amigablemente o grupo tras un concerto en verán no Central Park de Nova York. Debido a unha pneumonía que o tivo no hospital máis tempo do agardado, non foi capaz de actuar en Central Park. Jimmy Rip substituíuno ese día e a banda pediulle se podía unirse como membro permanente. O 7 de xullo de 2011 a nova formación actuou no festival Beco 203 en São Paulo. Nunha entrevista na MTV do Brasil a banda confirmou que estban a piques de rematar un novo álbum con dez temas novos, pero en 2022 ese traballo aínda non fora editado.

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Marquee Moon* | 1977 | Elektra Records |
| *Adventure* | 1978 | Elektra Records |
| *Television* | 1992 | Capitol Records |

### Álbums en directo

* *The Blow-Up* – 1982 (ROIR)
* *Live at the Academy, 1992* – 2003
* *Live at the Old Waldorf* – 2003 (Rhino Handmade)

Notas
-----

1. ↑  Waterman 2011, p. 18
2. ↑  Waterman 2011, p. 25
3. ↑  Wallace & Manitoba 2007, p. 254
4. ↑  Waterman 2011, p. 103
5. 1 2  "The Wonder - Tom Verlaine, Television and Stuff: Television Gigs - Gigography". *www.thewonder.co.uk*. Consultado o 2022-07-05.
6. ↑  "No Class interview - Hilly Kristal of CBGB's". *www.noclass.co.uk*. Consultado o 2022-07-05.
7. ↑  Waterman 2011, p. 63
8. ↑  Thompson 2000, p. 683
9. ↑  Waterman 2011, pp. 95-101
10. ↑  Wallace & Manitoba 2007, p. 55
11. ↑  Waterman 2011, pp. 108-109
12. ↑  Waterman 2011, p. 13
13. ↑  Waterman 2011, p. 17
14. ↑  Trakin 1977
15. ↑  "Television - Marquee Moon". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2022-07-05.
16. ↑  Waterman 2011, p. x
17. ↑  Emerson 1978
18. ↑  "The Waitresses Biography, Songs, & Albums". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2022-07-06.
19. ↑  "Television Setlist at Beco 203, São Paulo". *setlist.fm* (en inglés). Consultado o 2022-07-11.

Bibliografía
------------

* Emerson, Ken (June 1, 1978). "Television Adventure Album Review". *Rolling Stone*. Arquivado dende o orixinal o 17 de abril de 2016. Consultado o April 4, 2016.

* Trakin, Roy (1977). "*Marquee Moon* review". *SoHo Weekly*.

* Wallace, Amy; Manitoba, Dick (2007). *The Official Punk Rock Book of Lists*. Backbeat Books. ISBN 978-0-87930-919-0.
* Waterman, Bryan (2011). *Television's Marquee Moon*. 33⅓ **83**. Continuum International Publishing Group. ISBN 978-1-4411-8605-8.