O **Gran Premio do Xapón de 1987** foi unha carreira de Fórmula Un disputada en Suzuka o 1 de novembro de 1987. Foi a décimo quinta e penúltima proba da tempada 1987 da Fórmula Un, o 14º Gran Premio do Xapón e o terceiro que se celebrou no marco do campionato mundial de pilotos de Fórmula Un. Foi o primeiro Gran Premio do Xapón desde 1977 e o primeiro que se realizou no Circuíto de Suzuka propiedade de Honda, que se creou como unha pista de probas para motocicletas e automóbiles Honda.

Soichiro Honda era extremadamente optimista sobre esta carreira, e dixo aos seus enxeñeiros de carreiras "Temos que gañar, e temos que seguir gañando ...". apuntando a unha vitoria local no circuíto de casa de Honda no seu Xapón natal. O Sr. Honda tiña razóns para o optimismo xa que catro dos participantes montaban motores Honda. O Lotus 99T de Ayrton Senna, que gañara carreiras a principios de tempada e estaba acompañado no equipo Lotus polo favorito nacional Satoru Nakajima, xunto cos dominantes Williams FW11B pilotados por Nigel Mansell e Nelson Piquet, quen estaban competindo polo campionato. Con todo, logo de Nigel Mansell quedara fóra da contenda logo dun accidente na cualificación, os outros tres coches de Piquet, Senna e Nakajima só puideron cualificar no 5º, 7º e 11º lugares, respectivamente, co mellor posto para Honda o segundo lugar de Senna.

A carreira foi gañada polo piloto austríaco Gerhard Berger pilotando un Ferrari F1 / 87. Foi o final dunha racha de 38 carreira sen gañar do equipo máis famoso da Fórmula Un e a segunda vitoria nun Gran Premio de Berger desde o Gran Premio de México o ano anterior. Berger gañou por 17 segundos sobre o piloto brasileiro Ayrton Senna pilotando un Lotus 99T. Terceiro foi o McLaren MP4 / 3 do piloto sueco Stefan Johansson.

O campionato mundial decidiuse durante a práctica, cando o piloto británico Nigel Mansell chocou fortemente co seu Williams FW11B nas curvas S. As lesións de Mansell deixárono fóra da competición durante o resto da tempada, deixando ao piloto brasileiro de Williams Nelson Piquet sen oposición para lograr o seu terceiro Campionato Mundial, engadíndoa ás súas vitorias con Brabham en 1981 e 1983.

Clasificación
-------------

O Gran Premio do Xapón de 1987 foi a primeira carreira que se celebrou no Xapón desde que James Hunt gañara no seu McLaren en Fuji, en 1977. Esta vez, o circo Gran Premio utilizou o Circuíto de Suzuka propiedade de Honda. O escenario estaba preparado para unha tensa carreira que decidira o campionato entre os compañeiros de equipo Williams Honda, Nelson Piquet e Nigel Mansell. Pero, Mansell sufriu un grande accidente durante as probas do venres ao tratar de mellorar o tempo de Piquet e quedou fóra da competición tanto para a carreira xaponesa como para o posterior Gran Premio de Australia. Como consecuencia diso, Piquet gañou o seu terceiro campionato do mundo antes de que comezase a carreira.

A clasificación demostrou unha vez máis o retorno á forma de Ferrari, Gerhard Berger obtivo a súa segunda pole da tempada, co F1 / 87 perfectamente adaptado para o circuíto de Suzuka. Alain Prost clasificou 2º no seu McLaren - TAG con Thierry Boutsen 3ª no seu Benetton - Ford. Tralo accidente do venres de Mansell, os tres restantes coches con motor Honda de Piquet, Senna, e o compañeiro de equipo de Senna, o favorito local Satoru Nakajima, só se clasificarían en 5º, 7º e 11º lugares, respectivamente.

Carreira
--------

Ao comezo Berger impuxo de inmediato a súa autoridade logrando unha boa distancia. Prost, no seu McLaren, quizais o único piloto capaz de desafiar a Berger pola vitoria, sufriu unha picada nunha roda na primeira volta e, polo tanto, quedou fóra da contenda. Prost, con todo, fixo unha carreira excelente e avanzou a través da pista para rematar xusto fóra dos puntos co consolo de facer a volta rápida. O Benetton de Boutsen foi segundo ao principio, pero non resistiu o ritmo marcado por Berger, e finalmente rematou na quinta posición. Piquet pasou gran parte da carreira detrás do Lotus de Senna, pero foi incapaz de atopar un lugar para adiantar ao seu paisano. O novo campión do mundo finalmente retirouse a boxes cunha fuga de aceite na parte traseira do seu Williams. Nun momento dado Stefan Johansson no McLaren acercouse a Berger, pero o piloto austríaco respondeu e, finalmente, gañou con facilidade nunha vitoria aparentemente sen esforzo, a primeira vitoria de Ferrari desde o Gran Premio de Alemaña de 1985. Ayrton Senna pasou espetacularmente a Johansson na última volta para poñerse en segundo lugar. Michele Alboreto, no segundo Ferrari, saíu moi lentamente cando o semáforo púxose en verde e quedou na parte traseira do pelotón. Con todo, o italiano fixo unha carreira agresiva para subir na clasificación ata terminar nunha excelente cuarta posición malia levar arrastrando unvprotector que causaba unha gran cantidade de faíscas. Boutsen e Nakajima completaron os puntos.

O terceiro posto de Johansson foi o 54º e último podio para o motor Porsche turbo V6 deseñado por TAG que fora utilizado por primeira vez na Fórmula Un nun McLaren no Gran Premio dos Países Baixos de 1983.

Clasificación
-------------

| Pos | Nº | Piloto | Construtor | voltas | Tempo/Retirada | Grella | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 28 | Austria **Gerhard Berger** | **Ferrari** | 51 | 1:32:58.072 | 1 | **9** |
| 2 | 12 |  **Ayrton Senna** | **Lotus-Honda** | 51 | + 17.384 | 7 | **6** |
| 3 | 2 |  **Stefan Johansson** | **McLaren-TAG** | 51 | + 17.694 | 9 | **4** |
| 4 | 27 | Italia **Michele Alboreto** | **Ferrari** | 51 | + 1:20.441 | 4 | **3** |
| 5 | 20 | Bélxica **Thierry Boutsen** | **Benetton-Ford** | 51 | + 1:25.576 | 3 | **2** |
| 6 | 11 |  **Satoru Nakajima** | **Lotus-Honda** | 51 | + 1:36.479 | 11 | **1** |
| 7 | 1 | Francia Alain Prost | McLaren-TAG | 50 | + 1 volta | 2 |   |
| 8 (1) | 3 |  Jonathan Palmer | Tyrrell-Ford | 50 | + 1 volta | 19 |   |
| 9 | 18 |  Eddie Cheever | Arrows-Megatron | 50 | Sen combustible | 12 |   |
| 10 | 17 |  Derek Warwick | Arrows-Megatron | 50 | + 1 volta | 13 |  |
| 11 | 7 | Italia Riccardo Patrese | Brabham-BMW | 49 | + 2 voltas | 8 |   |
| 12 (2) | 4 | Francia Philippe Streiff | Tyrrell-Ford | 49 | + 2 voltas | 25 |   |
| 13 | 26 | Italia Piercarlo Ghinzani | Ligier-Megatron | 48 | + 3 voltas | 24 |   |
| 14 (3) | 29 | Francia Yannick Dalmas | Lola-Ford | 47 | + 4 voltas | 22 |   |
| 15 | 6 |  Nelson Piquet | Williams-Honda | 46 | Motor | 5 |   |
| Ret | 25 | Francia René Arnoux | Ligier-Megatron | 44 | Sen combustible | 17 |   |
| Ret | 21 | Italia Alex Caffi | Osella-Alfa Romeo | 43 | Sen combustible | 23 |   |
| Ret | 14 |  Roberto Moreno | AGS-Ford | 38 | Eléctrico | 26 |   |
| Ret | 24 | Italia Alessandro Nannini | Minardi-Motori Moderni | 35 | Motor | 14 |   |
| Ret | 9 |  Martin Brundle | Zakspeed | 32 | Motor | 15 |   |
| Ret | 8 | Italia Andrea de Cesaris | Brabham-BMW | 26 | Motor | 10 |   |
| Ret | 19 | Italia Teo Fabi | Benetton-Ford | 16 | Motor | 6 |   |
| Ret | 10 | Alemaña Christian Danner | Zakspeed | 13 | Motor | 16 |   |
| Ret | 16 | Italia Ivan Capelli | March-Ford | 13 | Accidente | 20 |   |
| Ret | 23 | España Adrián Campos | Minardi-Motori Moderni | 2 | Motor | 21 |   |
| Ret | 30 | Francia Philippe Alliot | Lola-Ford | 0 | Accidente | 18 |   |
| NTS | 5 |  Nigel Mansell | Williams-Honda | 0 | Accidente |   |   |
| Fonte: |

*\*Os números entre parénteses refírense ás posicións dos participantes con motores normalmente aspirados que competían polo Jim Clark Trophy.*

Líderes por volta
-----------------

Gerhard Berger 50 (1-24, 26-51), Ayrton Senna 1 (25)

Notas
-----

* Logo do accidente de Nigel Mansell na práctica, Nelson Piquet gañou o seu terceiro e último Campionato Mundial de Pilotos. Tamén se converteu no 3º piloto en gañar o campionato nun Williams desde Alan Jones ( 1980) e Keke Rosberg ( 1982). Tamén foi o primeiro campionato de pilotos gañado cun coche con motor Honda.
* 2ª vitoria nun Gran Premio de Gerhard Berger e o 92º triunfo de Ferrari.
* 20ª volta rápida para Alain Prost e a 38ª de McLaren. Tamén foi a 16ª e última volta rápida para o motor TAG - Porsche.
* 54º e último podio para o motor TAG-Porsche na Fórmula Un.
* Podio número 60 para Honda.
* 150º saída nun Gran Premio para Arrows
* 214ª e última saída nun Gran Premio de Alfa Romeo. Aínda que o equipo Osella continuaría utilizando o motor V8 Alfa Romeo 890T en 1988, Alfa Romeo retirou o seu apoio do equipo e o motor chamouse "Osella V8" en 1988.

Posicións logo da carreira
--------------------------

* **Texto en negra** indica o Campión do Mundo.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Clasificación no campionato de pilotos

| Pos | Piloto | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 |  **Nelson Piquet** | 73 (76) |
| 2 |  Nigel Mansell | 61 |
| 3 |  Ayrton Senna | 57 |
| 4 | Francia Alain Prost | 46 |
| 5 |  Stefan Johansson | 30 |

 | Clasificación do campionato de construtores

| Pos | Construtor | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 |  **Williams-Honda** | 137 |
| 2 |  McLaren-TAG | 76 |
| 3 |  Lotus-Honda | 64 |
| 4 | Italia Ferrari | 38 |
| 5 |  Benetton-Ford | 24 |

 |

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Clasificación Trofeo Jim Clark

| Pos | Piloto | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 |  Jonathan Palmer | 86 |
| 2 | Francia Philippe Streiff | 74 |
| 3 | Francia Philippe Alliot | 43 |
| 4 | Italia Ivan Capelli | 38 |
| 5 | Francia Pascal Fabre | 35 |

 | Clasificación Trofeo Colin Chapman

| Pos | Construtor | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 |  Tyrrell-Ford | 160 |
| 2 | Francia Lola-Ford | 43 |
| 3 |  March-Ford | 38 |
| 4 | Francia AGS-Ford | 35 |

 |

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

Referencias
-----------

1. ↑  Sato, Masaaki (2006). *The Honda Myth: The Genius and his Wake*. Vertical. p. 349. ISBN 1932234268.
2. ↑  "1987 Japanese Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 3 November 2014. Consultado o 23 December 2015.
3. ↑  1987 Japanese Grand Prix @ StatsF1

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Carreira anterior:**Gran Premio de México de 1987** | **Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIATemporada 1987** | Carreira seguinte:**Gran Premio de Australia de 1987** |
| Carreira anterior:**Gran Premio do Xapón de 1977** | **Gran Premio do Xapón** | Carreira seguinte:**Gran Premio do Xapón de 1988** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |