recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Val do Anhangabaú, na ***Zona Central de São Paulo***, co *Palácio dos Correios* a esquerda e o edificio Mirante do Vale e o Viaduto Santa Ifigênia a dereita.
A **Zona Central de São Paulo**, ou simplemente **Centro de São Paulo**, é a rexión administrada pola Prefeitura Regional da Sé, que engloba os distritos da Bela Vista, Bom Retiro, Cambuci, Consolação, Liberdade, República, Sé e Santa Cecília, onde se atopan varios centros comerciais e administrativos.

Nas décadas de 1940 á 1970, a rexión foi un dos maiores centros financeiros da América Latina, e foi polo que a cidade comezou a urbanizarse.

Non debe ser confundida coa rexión coñecida como *centro expandido*, utilizada eventualmente pola prefectura da cidade en acións de planificación urbanística, a cal engloba tamén partes das subprefecturas da Mooca, Lapa, Pinheiros, Vila Mariana e Ipiranga, ou co Centro Histórico de São Paulo, que engloba só a parte máis antiga da rexión central.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Mirante do Vale
* Avenida Paulista

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Sprent Jared Dabwido**, nado en Nauru o 16 de setembro de 1972 e finado en Armidale, Nova Gales do Sur, o 8 de maio de 2019, foi un político nauruano, presidente de Nauru desde o 15 de novembro de 2011 até o 11 de xuño de 2013.

Era o segundo fillo do exparlamentario Audi Dabwido, quen traballara no primeiro Parlamento de Nauru de 1968.

Traxectoria
-----------

Foi elixido como parlamentario nas eleccións xerais de 2004, derrotando a Nimrod Botelanga para gañar as eleccións de Meneng. Reelixido posteriormente en 2007 e 2008, foi membro da facción parlamentaria de Marcus Stephen, e nomeado ministro de Telecomunicacións no goberno de Stephen. Anunciou a introdución dos teléfonos móbiles en Nauru en 2009.

Stephen dimitiu de presidento o 10 de novembro de 2011 e foi substituído por Freddie Pitcher. Na reunión do parlamento do 15 de novembro Dabwido anunciou que se unía á oposición. Presentou unha moción de censura contra Freddie Pitcher, que prosperou, sendo elixido presidente por nove votos a favor e oito en contra.

Dabwido non se presentou á reelección, e foi substituído por Baron Waqa tras as eleccións parlamentarias de 2013.

Notas
-----

1. ↑  Armbruster, Stefan (8 de maio de 2019). "Former Nauru president Sprent Dabwido dies aged 46". *SBS News* (en inglés). Consultado o 8 de maio de 2019.
2. ↑  The changing faces of Nauru's leadership crisis  – *Brisbane Times*. 19 de novembro de 2011. Consultado o 11 xuño de 2012.
3. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57543
* WorldCat
* VIAF: 5838157162081978980007
* GND: 1196933944

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Bran.
Vista da aldea de Bran dominada polo castelo.
**Bran** (en alemán *Törzburg*; en húngaro *Törcsvár*) é unha vila de Transilvania pertencente ao Condado de Braşov, na raia con Valaquia (actualmente, Romanía) en plenos Cárpatos transilvanos. A aldea ten unha superficie de 67,85 km² e unha poboación en 2011 de 5.573 habitantes. Áchase a tan só 30 km da cidade de Braşov e divídese en cinco lugares: Bran, Poarta, Predeluţ, Şimon e Sohodol. 

É moi coñecida polo castelo medieval de Bran (en romanés *Castelul Bran*); que leva a sona de ser o Castelo de Drácula. Crese que realmente Vlad Țepeș (Vlad III o empalador), personaxe histórico no que se inspirou a novela do escritor irlandés Bram Stoker, só pasou nel uns días de camiño á cadea en Budapest[1].

Castelo de Bran.

Notas
-----

1. ↑  *The Dracula Dilemma: Tourism, Identity and the State in Romania* artigo de Duncan Light (*Ashgate Publishing*, ano 2012)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do concello
* Draculascastle.com *(en inglés)*.
Hospital Universitario de Tampere.
O **Hospital Universitario de Tampere** (en finés **Tampereen yliopistollinen sairaala**), tamén coñecido polas súas siglas **TAYS**, é un hospital situado no barrio de Kauppi, na cidade de Tampere, Finlandia. Pertence ao distrito hospitalario de Pirkanmaa. O hospital ten cinco oficinas: Tays Keskussairaala e Tays Hatanpää en Tampere, Tays Valkeakoski, Tays Sastamala e Tays Pitkäniemi en Nokia.

O edificio principal do hospital central foi deseñado polos arquitectos Erkki Helamaa e Veijo Martikainen e as súas obras finalizaron en 1962 e dende aquela experimentou varias ampliacións.

Notas
-----

1. ↑  "Lyhenneluettelo: T" (en finés). Kotimaisten kielten keskus. Consultado o 29 de marzo de 2021.
2. ↑  "Pirkanmaa Hospital District" (en inglés). tays.fi. Consultado o 30 de marzo de 2021.
3. ↑  Manninen, Jukka. "Keskussairaalan tuttu päärakennus saatetaan purkaa remontissa, päätös tehtäneen tämän vuoden aikana". *Aamulehti (Moro)* (en finés).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web do TAYS Arquivado 26 de maio de 2007 en Wayback Machine. *(en finés)* *(en inglés)* *(en ruso)* *(en sueco)*
* Plano do complexo hospitalario

* Portal:Finlandia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11896324
* GRID: grid.412330.7
* ISNI: 0000 0004 0628 2985
* OpenCorporates: 0826597-8

 |
Coordenadas: 61°07′45″N 21°30′20″L﻿ / ﻿61.12917, -21.50556

**Rauma** (en sueco *Raumo*) é unha cidade de Finlandia, situada na rexión de Satakunta, no suroeste do país. Ten unha poboación de 39.870 habitantes segundo o censo de 2012.

O seu centro histórico, a Antiga Rauma é Patrimonio da Humanidade da UNESCO dende 1991, e dende 1999 o sitio funerario da Idade de Bronce de Sammallahdenmäki tamén está na lista da UNESCO.

Historia
--------

No século XIV, antes de ser declarada cidade, Rauma contaba cun mosteiro franciscano e unha igrexa católica. En 1550, os habitantes de Rauma recibiron a orde de trasladarse a Helsinqui, mais isto foi contrarrestado con éxigo e Rauma puido continuar o seu crecemento.

Practicamente a totalidade da cidade de madeira foi devastada nos lumes de 1640 e 1682. O estilo neorrenacentista de moitos edificios é resultado da prosperidade provocada pola navegación. En 1897 Rauma tiña a maior frota de Finlandia, cun total de 57 veleiros. As mercancías eran exportadas principalmente a Alemaña, Estocolmo e os países bálticos. Nos anos 1890, Rauma tivo un colexio universitario que posteriormente foi anexionado á Universidade de Turku. Unha parte do departamento de educación aínda existe en Rauma.

O nome *Rauma* vén da palabra xermánica *strauma*, que significa "córrego".

Deporte
-------

Como no resto do país, o hóckey sobre xeo goza dunha gran popularidade en Rauma. O Lukko foi fundado na cidade en 1936 e compite na primeira categoría do hóckey sobre xeo finlandés, a Liiga. O equipo proclamouse campión finlandés en dúas ocasións (1963 e 2021), así como subcampión tres veces (1961, 1966 e 1988), e gañou a medalla de bronce en seis ocasións máis (1 965, 1969, 1994, 1996, 2011 e 2014). Xoga os seus partidos como local no Kivikylän Areena.

Notas
-----

1. ↑  "Suomen asukasluvut kuukausittain – Kunnittain aakkosjärjestyksessä". Arquivado dende o orixinal o 03 de outubro de 2013. Consultado o 17 de febreiro de 2013.
2. ↑

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rauma*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial (en varios idiomas)

| * v
* c
* e
Concellos de Satakunta |
| --- |
| Concellos | 
* Eura
* Eurajoki
* Harjavalta
* Honkajoki
* Huittinen
* Jämijärvi
* Kankaanpää
* Karvia
* Kokemäki
* Merikarvia
* Nakkila
* Pomarkku
* Pori
* Rauma
* Siikainen
* Säkylä
* Ulvila

 | Escudo de Satakunta |
| Antigos concellos | 
* Ahlainen
* Hinnerjoki
* Honkilahti
* Kauvatsa
* Keikyä
* Kiikoinen
* Kiukainen
* Kodisjoki
* Köyliö
* Kullaa
* Lappi
* Lavia
* Luvia
* Noormarkku
* Porin maalaiskunta
* Rauman maalaiskunta
* Vampula

 |
| **Finlandia** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q37013
* WorldCat
* VIAF: 165740729
* BNF: 137572858
* BRE: 3495434
* EBID: ID
* LCCN: n83210400
* MusicBrainz: ID
* OSM: 2377364
* SUDOC: 260997021
* WOEID: 572075

 |
|  |
| --- |
| Serie de artigos sobre a |
| **Historia de Exipto** |
|  |
| **Historia do Exipto Antigo** |
| * Período predinástico
* Período tinita
* Imperio Antigo
* Primeiro Período Intermedio
* Imperio Medio
* Segundo Período Intermedio
* Imperio Novo
* Terceiro Período Intermedio
* A Baixa Época
 |
| **O Exipto grecorromano** |
| **O Exipto árabe** |
| **O Exipto otomán** |
| **Muhammad Alí e os seus sucesores** |
| **Historia do Exipto contemporáneo** |

Coñécese como **Baixa Época** ao período entre a conquista asiria do Antigo Exipto até a chegada de Alexandre Magno (664-323).

O rei asirio Assurbanipal (660-627) estableceu un maior control (desde o 671 Menfis caíra e o país pagáballe un tributo) apoiando ao gobernador de Sais, Neco I (672-664), quen se enfrontou aos nubios. Pero o fillo deste, Psammético I, aproveitando que Assurbanipal marchara reprimir unha rebelión en Babilonia, liberouse da súa tutela e unificou o reino. Psammético I foi o primeiro faraón que empregou mercenarios gregos e carios.

A prosperidade aumentou, especialmente no delta, e xa na XXVI dinastía tentouse controlar Palestina aproveitándose da decadencia asiria: Neco II combateu en Siria, rexeitou un ataque do rei babilonio Nabucodonosor (604-562) e construíu unha frota no Mediterráneo e outra no Mar Vermello, ao tempo que tentaba enlazar o Nilo e o Mar Vermello mediante un canal. Apries (589-570) apoiou tamén aos pequenos estados palestinos contra Babilonia e aceptou aos exilados xudeus que fuxían da catividade. Tentou reprimir aos colonos gregos de Cirene pero o xeneral que enviara, Amasis (570-526) sublevouse e depúxoo.

Ao ano seguinte da morte deste, os persas invadiron e puxeron no trono a Cambises (525-522), primeiro soberano da XXVII dinastía (persa). Darío I rematou o canal de Neco II. Durante os 80 anos que seguiron á derrota persa contra os gregos en Maratón (ano 490), os exipcios combateron por expulsar aos persas apoiándose nos gregos. En 404 Amirteo de Sais libertou o delta e catro anos máis tarde o resto do país. Os persas volveron a dominar Exipto durante dez anos (343-333), no que constituíu a XXXI dinastía.

| * v
* c
* e
Dinastías do antigo Exipto |
| --- |
| Protodinástico | I dinastía · II dinastía  · III dinastía |
| Antigo Reino | IV dinastía · V dinastía · VI dinastía |
| I Período Intermedio | VII dinastía / VIII dinastía · IX dinastía · X dinastía · XI dinastía |
| Reino Medio | XII dinastía · XIII dinastía · XIV dinastía |
| II Período Intermedio | XV dinastía · XVI dinastía · XVII dinastía |
| Reino Novo | XVIII dinastía · XIX dinastía · XX dinastía |
| III Período Intermedio | XXI dinastía · XXII dinastía · XXIII dinastía · XXIV dinastía · XXV dinastía |
| Época tardía | XXVI dinastía · XXVII dinastía · XXVIII dinastía  · XXIX dinastía · XXX dinastía · XXXI dinastía |
| Época grega e romana | macedonia · tolemaica |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q621917
* AAT: 300107253
* EBID: ID

 |
O **paradoxo de Condorcet** ou paradoxo da votación é unha disxunción entre as preferencias do grupo e as preferencias individuais formulada por Condorcet (científico e matemático francés do século XVIII).

Un individuo que pertence a un grupo mesmo cando ten preferencias que son consistentes (completas e transitivas), iso non é necesariamente verdadeiro para o grupo. É dicir, as preferencias colectivas poden ser cíclicas (non transitivas), mesmo se as dos votantes individuais non o foran. Isto é paradoxal, pois quer dicir que o desexo da maioría pode entrar en conflito con todos, isto é así porque as maiorías están feitas de grupos diferentes de individuos.

Por exemplo, supoñamos que temos tres candidatos, A, B e C, e hai tres votantes coas preferencias a seguir (listamos os candidatos en orde decrecente de preferencia):

Votante 1: A B C
Votante 2: B C A
Votante 3: C A B
Se C for escolleito como gañador, podería argumentarse que debería selo B no seu lugar, pois dous votantes (1 e 2) prefiren B antes que C. Porén, polo mesmo argumento A é preferido a B, e C é preferido a A, pola marxe de 2 a 1 en cada caso. Tentar unha regra de maioría non fornece un gañador claro.

Mesmo, se a elección fose entre os tres votantes como os únicos participantes, ninguén gañaría baixo unha regra de maioría, pois resultaría empate onde cada candidato tería só un voto. Porén, o paradoxo describe que unha persoa que reduce alternativas pode guiar a elección de xeito esencial: por exemplo, se os votantes 1 e 2 escollen os seus candidatos preferidos (A e B respectivamente), e o votante 3 abandona o seu voto por C, o votante 3 pode escoller entre A ou B e converterse no xuíz.

Cando un método de Condorcet é empregado para determinar unha elección, un paradoxo de Condorcet entre os sufraxios pode significar que a elección non ten un gañador de Condorcet. As moitas variantes do método de Condorcet diferéncianse en como o método resolve tales ambigüidades circulares cando xorden para determinar un gañador. Obsérvese que no exemplo fornecido (un de moitos e moi simple) non hai resolución determinista e definitiva xa que cada candidato fica nunha situación exactamente simétrica.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Paradoxo de l'Alabama.
* Teorema da imposibilidade da democracia.

### Ligazóns externas

* Ilustración do paradoxo de Condorcet nas sondaxes das eleccións presidenciais francesas do 2007

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q745768
* JSTOR: voting-paradox
* MAG: 87909705

 |
Vista dos restos de Sarimizegetusa (Romanía), antiga capital dos dacios
**Sarmizegetusa** foi o máis importante centro militar, relixioso e político dos dacios. Erixida no máis alto dun despeñadero de 1.200 metros de altura, a fortaleza foi o núcleo do sistema defensivo estratéxico das montañas Orăştie, en Romanía, que comprendía seis cidadelas.

Descrición
----------

A fortaleza, un cuadrilátero formado por enormes bloques de pedra (muro dacio), foi construída con cinco socalcos, nunha área de case 30.000 m².

Sarmizegetusa foi ademais un recinto sacro. É o máis famoso e importante calendario-santuario circular de todos os grandes santuarios circulares e rectangulares dos dacios.

Os cidadáns vivían ao redor da fortaleza, ao pé da montaña en socalcos artificiais. A nobreza dacia dispuña de subministración de auga, conducida a través de acuedutos cerámicos do tipo cano, nas súas residencias. O inventario arqueolóxico achado no lugar amosou que a sociedade dacia tiña un alto nivel de vida.

Derrotadas as tropas romanas dirixidas polo xeneral Cornelio Fusco polos dacios en 86 e 87, o Imperio romano asinou unha paz pola cal se proporcionaron arquitectos e enxeñeiros romanos (ó do Imperio romano) para a edificación de gran parte da Sarmizegetusa dacia.

A capital dacia acadou o seu momento cume baixo Decébalo, o rei dacio que foi derrotado polo Imperio romano tras dúas guerras, a do (101-102) e a do (105-106), dirixida polo emperador Traxano. Trala derrota dos dacios, os conquistadores estableceron unha gornición militar alí. Máis tarde, a capital da Dacia romana foi chamada *Colonia Ulpia Traiana Augusta Dacica Sarmizegetusa*, establecida a 40 km ao suroeste das ruínas da antiga capital dacia: a cidade romana foi establecida beiras do río Apa Orasului; este novo asentamento corresponde ao da actual Gradistea Muncelului.

As seis fortalezas - Sarmizegetusa, Blidaru, Piatra Roşie, Costeşti, Căpâlna e Baniţa - que formaron o sistema defensivo de Decébalo, son parte do Patrimonio da Humanidade en Europa da UNESCO.

* **Sarmizegetusa** é tamén o nome dun municipio da actual Romanía, na depresión Ţara Haţegului, no condado de Hunedoara, onde as ruínas da *Colonia Ulpia Traiana Augusta Dacica Sarmizegetusa* foron localizadas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sarmizegetusa*** |

* Diurpanneo
* Guerras Dacias
* Historia de Romanía
* Dacia
* Dacios e xetas

### Ligazóns externas

* The Dacian Fortresses of the Orastie Mountains
* The Dacians - pictures of the fortresses in the Orastie Mountains

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q739802
* WorldCat
* VIAF: 315590600
* BRE: 3536807
* DARE: 19909
* EBID: ID
* FAST: 1919802
* LCCN: sh2014000461
* Pleiades: 207425
* Trismegistos: 30073
* WHC: 906-001

 |
A **casiterita** é un mineral do grupo IV segundo a clasificación de Strunz. É un óxido de estaño (IV) (SnO2), un mineral típico das pegmatitas, é dicir, asóciase á fase tardía da cristalización granítica (*pneumatólise*). Nos granitos pneumatolíticos e pegmatitas, a casiterita acostuma ir acompañada de wolframita, sheelita e mispíquel.

Datos físicos
-------------

A casiterita adoita conter un 87 % de estaño e un 21 % de osíxeno (ademais de ferro, tántalo e outros minerais). É fráxil e resistente aos ácidos. Aparece en cristais grosos, prismáticos, case sempre en macla pertencentes ao sistema tetragonal (con variantes ditetragonais e dipiramidais). Con pouca frecuencia dáse o chamado *estaño acicular*, con cristais finos en forma de agulla, ou en forma de *estaño leñoso*, parecido á madeira. É habitual velo en forma de gránulos globulares soltos (*estaño de pracer*).

Depósitos
---------

Casiteritas bipirámides, de Sichuan, China.
Casiterita achada nas minas de San Fins.
Xeralmente hai dous tipos de depósitos. Os máis produtivos son os que se forman en profundos procesos xeolóxicos de deposición, como as intrusións graníticas, nas que a casiterita aparece incrustada en rochas duras tales como cuarzos ou pegmatitas. O segundo tipo de depósitos é o resultado da sedimentación fluvial na que os nódulos de casiterita, polo seu propio peso, se asentan nos leitos dos ríos por efectos mecánicos.

Son lendarios os depósitos de Cornualla, usados desde a Prehistoria. Tamén son históricos os de Saxonia-Bohemia. En Galiza destaca a zona estannífera de Ourense, e tamén se atopa en menor medida nas minas de San Fins. Porén, é a República Popular da China a maior concentración do mundo deste mineral, na rexión de Yunnan, con máis da metade da produción mundial. Tamén son importantes a escala mundial os depósitos de Malaisia, Indonesia, Rusia, Nixeria, Brasil, Perú, Bolivia, Australia e República Democrática do Congo.

Usos
----

É un mineral fundamental para a obtención de estaño, que, logo, é empregado en aliaxes diversas (bronce, latón). Dado que, ao aliarse con outros metais, provoca un descenso considerable do punto de fusión (ás veces, pouco máis de 200 °C) é moi práctico en materiais de soldadura e en pigmentos cerámicos. Ademais, grazas á súa extraordinaria resistencia á degradación ambiental é moi usado en cubertas anticorrosivas.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *casiterita*.
2. ↑  "casiterita". *TERGAL*. Arquivado dende o orixinal o 09/05/2018. Consultado o 09/05/2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Casiterita*** |

### Outros artigos

* Lista de minerais

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191222
* AAT: 300264236
* BNCF: 31561
* BRE: 2050884
* EBID: ID
* GND: 4067842-8
* LCCN: sh85020633
* MAG: 2779526359
* Mindat: 917

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 1317-45-9

 |
**Município de Feira de Santana**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|

 |
| Estado | Baía |
| Superficie | 1338,14 km² |
| PoboaciónDensidade | 571 997 (2007)419,6 hab/km² |
| Altitude | 234 msnm |
| Latitude | 12º16'00" S |
| Lonxitude | 38º58'00" O |
| Distancia de Salvador | 115 Km |
| Código postal (CEP) | 44000-000 |
| Administración local | Prefectura Municipal de Feira de Santana - Av. Senhor dos Passos 980 Centro |
| Internet |  |
| Alcalde (*Prefeito*) | Colbert Martins Filho |
| Mapa da cidade en Baía |
|  |

**Feira de Santana** é un municipio brasileiro do estado de Baía, situado a 115 km da súa capital, Salvador, a cal se chega a través da estrada BR-324. Sitúase nunha das principais conexións de estradas do Nordeste brasileiro, onde converxen estradas que enlazan estados do Sur e do Centro Oeste do Brasil coa cidade de Salvador e con outras importantes cidades nordestinas. Ademais é *porta de entrada* para o *sertão*, a zona de clima semi-árido do estado.

Grazas a esa localización privilexiada e á distancia relativamente pequena de Salvador, posúe un importante e diversificado sector de comercio e servizos, ademais de industrias de transformación (algodón, téxtil, alimentos, bebidas, metalurxia, e dous centros industriais con empresas diversas), unha a Universidade (Universidade Estatal de Feira de Santana, con 21 cursos), e tres institucións de ensino superior particulares [*cando?*].

Como reclamos turísticos, posúe predios históricos, como a Igrexa de Nosa Señora dos Remedios (que presume ser de fins do século XVII), museos, 4 teatros, un observatorio astronómico, e as seguintes festas e eventos:

* Micareta: unha especie de Entroido realizado despois da Pascua
* Exposición Agropecuaria (EXPOFEIRA) no mes de setembro
* As *Festas Juninas* (que celebran santos populares: Santo Antonio, San Xoán Bautista e San Pedro e ocorren no mes de xuño) dos distritos de São José e de São Pedro dos Humildes
* a Camiñada pola Paz, realizada no mes de marzo de cada ano
* a Festa do Caminhoneiro (*caminhoneiro* = condutor de camión) realizada no mes de novembro, con *shows* musicais e xogos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q194343
* WorldCat
* VIAF: 150648695
* EBID: ID
* GEC: 0026301
* GeoNames: 6320840
* Google Maps: 17099421048683454462
* LCCN: n81033748
* MusicBrainz: ID
* OSM: 362294
* SUDOC: 164352996
* TGN: 1021419
* WOEID: 455860

 |
**Hans Bodo Wehr**, nado o 5 de xullo do 1909 e finado o 24 de maio do 1981, foi un estudoso alemán da lingua árabe. É recoñecido polo seu dicionario de árabe e o sistema de transliteración empregado nel. Foi membro do Partido Nazi.

Traxectoria
-----------

Wehr naceu en Leipzig no 1909. Estudou no *gymnasium* de Halle, e logo nas universidades de Halle, Berlín e Leipzig. Doutorouse no 1935 e obtivo a súa *habilitation* no 1939.

Wehr uniuse ao Partido Nazi no 1940, e escribiu un ensaio defendendo que Alemaña debía aliarse cos árabes en contra de Inglaterra e Francia. Naquela época, comezou a traballar no seu dicionario árabe-alemán, para o que recibiu financiamento do goberno, dado que desexaban traducir o *Mein Kampf* ao árabe. Durante un tempo, Wehr tivo como asistente no proxecto á arabista xudía Hedwig Klein, que sería asasinada no campo de concentración de Auschwitz.

O dicionario, titulado *Arabisches Wörterbuch für die Schriftsprache der Gegenwart*, saíu no 1952. Unha versión inglesa, *A Dictionary of Modern Written Arabic*, editada por J. Milton Cowan, publicouse no 1961. O sistema de transliteración deseñado para o volume coñécese como sistema Hans Wehr. O dicionario non recoñece o traballo realizado por Klein na súa elaboración, agás un breve agradecemento.

Wehr foi profesor na Universidade de Münster dende 1957 até a súa xubilación no 1974. Faleceu nesa mesma cidade no 1981.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Eisenstein, H. (1981). "Hans Wehr (5. Juli 1909 bis 24. Mai 1981)". *Archiv für Orientforschung* **28**: 283–284. ISSN 0066-6440.
2. 1 2  "Hedwig Klein and "Mein Kampf": The unknown Arabist - Qantara.de". *qantara.de* (en inglés). 2018-04-07. Consultado o 2023-12-15.
**Teresina**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|

 |
| Estado | Piauí Piauí |
| Superficie | 1 755,7 km² |
| PoboaciónDensidade | 893 246 (2007)456,8 hab/km² |
| Altitude | 72 m sobre o nivel do mar |
| Latitude | 05º 05' 12" S |
| Lonxitude | 42º 48' 42" O |
| Distancia de Brasilia | 1.789 Km (por estradas) |
| Código postal (CEP) | 64000-000 |
| Administración local: | *Prefeitura Municipal de Teresina*- Pç. Mal. Deodoro, 860 |
| Internet: | Arquivado 22 de febreiro de 2011 en Wayback Machine. |
| Alcalde (*Prefeito*) | Elmano Ferrer |
| Mapa de localización |
|  |

**Teresina** é a capital do estado brasileiro do Piauí. Sitúase xunto ás marxes dos ríos Parnaíba e Poti, sendo a única capital de estado do Nordeste brasileiro que non está no litoral. É veciña, na outra marxe do Parnaíba, da cidade de Timon, no Maranhão.

A temperatura media anual é de 28 °C, con máximas anuais que poden pasar dos 38 °C.

A cidade ten unha das mellores redes hospitalares do nordeste do Brasil [], e recibe pacientes doutras cidades e ata dos estados veciños (Ceará e Maranhão) que alí buscan tratamentos de saúde. Segundo as estatísticas da *Prefeitura* da cidade, hai 634 empresas de saúde na cidade, sendo 8 hospitais, empregando no total 15 mil persoas.

Vista de Teresina.
Outras actividades económicas importantes son a industria (medicamentos, produtos de hixiene, cerámica, téxtiles, construción civil, o comercio e os servizos, e o turismo. Esta última actividade medrou grazas ó turismo de negocios e á descoberta polos visitantes do sueste e do sur do Brasil dos atractivos turísticos do estado do Piauí, como o *Parque Nacional de Sete Cidades* e as dunas de area do delta do río Parnaíba. Como Teresina ten mellor infraestrutura hoteleira, funciona como escala nestas visitas.

Pero a pesar da importancia de Teresina, a cidade aínda é a capital dun dos estados máis pobres da federación brasileira, e as principais estradas que ligan a cidade co Sur do Brasil, con Recife e con Brasilia están en precaria conservación.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Teresina Modificar a ligazón no Wikidata*** |

| * v
* c
* e
 Capitais dos estados do Brasil |
| --- |
| Capital Federal (DF) |
| Norte | 
* Belém
	+ PA
* Boa Vista
	+ RR
* Macapá
	+ AP
* Manaus
	+ AM
* Palmas
	+ TO
* Porto Velho
	+ RO
* Rio Branco
	+ AC

 |
| Nordeste | 
* Aracaju
	+ SE
* Fortaleza
	+ CE
* João Pessoa
	+ PB
* Maceió
	+ AL
* Natal
	+ RN
* Recife
	+ PE
* Salvador
	+ BA
* São Luís
	+ MA
* Teresina
	+ PI

 |
| Centro-Oeste | 
* Campo Grande
	+ MS
* Cuiabá
	+ MT
* Goiânia
	+ GO

 |
| Sueste | 
* Belo Horizonte
	+ MG
* Río de Xaneiro
	+ RJ
* São Paulo
	+ SP
* Vitória
	+ ES

 |
| Sur | 
* Curitiba
	+ PR
* Florianópolis
	+ SC
* Porto Alegre
	+ RS

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q165341
* WorldCat
* VIAF: 141920498
* EBID: ID
* GEC: 0065639
* GeoNames: 6320025
* LCCN: n82134657
* MusicBrainz: ID
* OSM: 302749
* SUDOC: 145368955
* WOEID: 455835

 |
**Vincent Van Duysen**, nado en Lokeren en 1962, é un deseñador e arquitecto belga. O seu estilo describiuse como esencialismo atemporal.

Traxectoria
-----------

Van Duysen obtivo a súa licenciatura en arquitectura en 1986 na Escola Sint-Lucas en Gante. Despois comezou a traballar para o arquitecto-deseñador milanés Aldo Cibic. En 1987, Van Duysen volveu a Bélxica para traballar para o arquitecto de interiores de Bruxelas Jean-Jacques Hervy. Despois estivo dous anos en Anveres en Jean De Meulder.

Ten o seu propio despacho desde 1990. Tamén é director creativo de Molteni&C dende 2016. A principios de 2020, permitíronlle deseñar o interior da casa de Kim Kardashian e Kanye West.

En 2022 deseñou unha liña de interiores para Zara Home.

Obra
----

* Edificio de oficinas *Concordia* en Waregem;
* Libraría de dereitos de autor en Antuerpen;
* Albergue xuvenil *Pulcinella* en Antuerpen;
* La *Rinascente-warenhuis* en Roma;
* *Boetiek van Alexander Wang* en Londres (2015);
* Edificios de oficinas de *Tonickx* en Kortrijk (2012).

Notas
-----

1. ↑  "Vincent van Duysen". *kinfolk.com*. Consultado o 2023.
2. ↑  "Vincent van Duysen". *WeekendKnack BLACK* (7): 34. 2020.
3. ↑  "Kim Kardashian en Kanye West tonen hun huis, ontworpen door Belgen". *nieuwsblad.be*. Consultado o 2023.
4. ↑  "Toparchitect Vincent van Duysen Lanceert Interieurlijn voor ZARA HOME". *tijd.be*. Consultado o 2023.
**Município de Pelotas**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|

 |
| Estado | Rio Grande do Sul |
| Superficie | 1 609 km² |
| PoboaciónDensidade | 350.358 (2007)219,4 hab/km² |
| Latitude | 31º 46' 19" S |
| Lonxitude | 52º 20' 34" W |
| Altitude | 7 m |
| Distancia de Porto Alegre | 250 Km |
| Código postal (CEP) | 96000-000 |
| Administración local: | *Prefeitura Municipal de Pelotas* - Praça Coronel Pedro Osório, 101 |
| Internet: | Arquivado 27 de outubro de 2007 en Wayback Machine. |
| Alcalde (*Prefeito*) | Adolfo Antônio Fetter Jr. |
| Localización no Rio Grande do Sul |
|  |

**Pelotas** é unha cidade do estado brasileiro de Rio Grande do Sul. A súa poboación total era 350.358 habitantes o 2007.

Fundada como unha freguesía en 7 de xullo de 1812, tornouse cidade en 7 de abril de 1832. O seu poboamento inicial está ligado á produción de carne deshidratada (coñecida en portugués como *charque*) que era enviada para todo o Brasil e que fixo a riqueza da rexión.

A cidade de Pelotas.
Hoxe a cidade conta con 5 universidades: Universidade Federal de Pelotas (UFPel), Universidade Católica de Pelotas (UCPel), Faculdades Atlântico Sul, Centro Federal de Educação Tecnológica (CEFET-RS) e Facultade de Tecnologia Senac-RS.

Igrexa do Redentor.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q109188
* WorldCat
* VIAF: 124357657
* EBID: ID
* GEC: 0049839
* GeoNames: 3454244
* GND: 4560952-4
* LCCN: n82087203
* MusicBrainz: ID
* OSM: 361756

 |
**José Antonio Varela Casal**, finado en Antas de Ulla o 24 de xullo de 1998, foi un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Fillo de Francisco Varela Ouro. Funcionario do Concello de Antas de Ulla. Nas eleccións municipais de 1991 encabezou a candidatura do Partido Popular de Galicia á alcaldía de Antas de Ulla e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1995 volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta. Foi deputado provincial. Finou en Antas de Ulla o 24 de xullo de 1998. Sucedeuno interinamente José Robustiano Taboada, ata que foi elixido alcalde o seu fillo Javier Varela Pérez a finais de agosto. Nas municipais de 1999 encabezou a candidatura do PP o seu fillo Javier Varela Pérez e foi elixido alcalde.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Alberto Vázquez López** |  **Alcalde de Antas de Ulla** 1991 - 1998 | Sucesor:**Javier Varela Pérez** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Lugo, 26-7-1998, p. L44.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, Monforte, 30-8-1998, p. L.47.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Antas de Ulla
A bisbarra de Tierras de Medina en cor branco
**Tierras de Medina** (*Terras de Medina* en galego) é unha bisbarra da provincia de Valladolid. A súa cabeceira é Medina del Campo.

Castelo de *La Mota*

Concellos
---------

* Ataquines
* Bobadilla del Campo
* Brahojos de Medina
* El Campillo
* Carpio
* Cervillego de la Cruz
* Fuente el Sol
* Lomoviejo
* Medina del Campo
* Moraleja de las Panaderas
* Muriel de Zapardiel
* Nueva Villa de las Torres
* Pozal de Gallinas
* Pozaldez
* Ramiro
* Rubí de Bracamonte
* Salvador de Zapardiel
* San Pablo de la Moraleja
* San Vicente del Palacio
* Velascálvaro
* Villanueva de Duero
* Villaverde de Medina

As pedanías de Medina del Campo son: 

* Gomeznarro
* Rodilana

Vista de Ataquines
Vista de Pozal de las Gallinas
Poboación da bisbarra *Tierras de Medina*: 38.594 habitantes en 2008.

Expectativas
------------

A mancomunidade Tierras de Medina podería xogar un papel importante no futuro próximo debido ao carácter de encrucillada de comunicacións que posúe; á proximidade da aglomeración de Valladolid e de Madrid; aos recursos agrícola-naturais que posúe e turísticos cos que conta; á gastronomía; á enoloxía; e por suposto á súa base empresarial e produtiva froito dunha cultura emprendedora moi positiva para o logro do desenvolvemento socioeconómico axeitada; e á unión e mellora dos servizos e as infraestruturas desta bisbarra.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Mancomunidad de Tierras de Medina
**Too Pure** foi un selo discográfico intependente inglés baseado en Londres e fundado en 1991 por Richard Roberts e Paul Cox. A etiqueta gañou fama tras o lanzamento do álbum de estrea de PJ Harvey, *Dry*, en 1992, e posteriormente conseguiu máis éxitos a finais dos 90 e principios dos 2000 con traballos de artistas de indie rock como Mclusky e Electrelane. 

Too Pure pasou a ser parte do Beggars Group, que mercou a meirande parte do selo, e en 2008 os seus principais artistas foron transferidos a 4AD, tamén parte do grupo. A discográfica continuou funcionando como un servizo de suscrición mensual chamado Too Pure Singles Club que finalmente sería pechado en 2017 tras 120 lanzamentos.

Notas
-----

1. ↑  "Too Pure - Vinyl, CDs & Books". *Rough Trade* (en inglés). Consultado o 2023-12-10.
2. ↑  "Too Pure". *Discogs* (en inglés). Consultado o 2023-12-10.
3. ↑  "10 years, 120 releases and countless DIY bands - the story of Too Pure Singles Club". *Loud And Quiet* (en inglés). Consultado o 2023-12-10.
**Cicely Thompson,** nada o 9 de xuño de 1919 en Great Ouseburn (Inglaterra) e finada o 3 de febreiro de 2008, foi unha enxeñeira nuclear.

Biografía
---------

Jane Cecily Thompson era fila de James Osbert Thompson e Jane Harrision Highmoor. O seu pai era arquitecto-aparellador. 

Thompson estudou matemáticas no Girton College de Cambridge. Adicouse á enxeñería cando se uniu ao servizo de electricidade de Leicester, comezando unha carreira no deseño e desenvolvemento de centrais eléctricas.

Carreira
--------

En 1956, Thompson uniuse ao John Thompson Group of Associated Electrical Industries (AEIJTG) e foi a única muller dos equipos que deseñaron dúas centrais nucleares para a Central Electricity Authority, incluíndo a planta Hinckley Point B e máis tarde a central Dungeness Electric. 

En 1958, uniuse á Institución de Enxeñeiros Eléctricos e fíxose membro en 1986. 

En 1980, traballou como enxeñeira de proxectos en Nuclear Power Co (Risley). Recibiu un MBE en 1980 polo seu traballo na industria nuclear.

Apoio ás mulleres na enxeñaría
------------------------------

Thompson uniuse á Women's Engineering Society (WES) en 1947. En 1972, Thompson fixo unha xira por Gran Bretaña dando conferencias "Verena Holmes", deseñadas para animar a máis nenas a estudar enxeñería. 

Entre 1977 e 1981, Thompson foi membro do comité da rama de Manchester da Women's Engineering Society. Foi elixida presidenta de WES en 1963 e 1965, sucedendo a Isabel Hardwich no cargo en 1963.  Thompson non puido cumprir os dous anos completos no cargo debido ao seu traballo en Italia, e foi substituída por Dorothy Cridlan, pero retomou a presidencia en 1965. 

Falou na primeira Conferencia Internacional de Mulleres Enxeñeiras e Científicas (ICWES) en Nova York nun panel ao que tamén asistiu a enxeñeira australiana de telecomunicacións Olwen Wooster  e asistiu á segunda conferencia ICWES en Cambridge en 1967 .

En 1989 publicou unha historia da Women's Engineering Society e en 1990 recibiu a Medalla Isabel Hardwich. 

Tamén foi elixida membro da Society of Women Engineers.

Notas
-----

1. ↑  "Cicely Thompson" (en inglés). Consultado o 2021-03-10.
2. 1 2  "Jane Cicely Thompson - Graces Guide". Consultado o 2021-03-10.
3. ↑  MacCarthy, Fiona (1965-09-27). "A Woman in Power". p. 6. Consultado o 2021-10-12.
4. 1 2 3 4 5 6  Celebrating Women In Engineering 1919-2019- The Women's Engineering Society
5. ↑  The London Gazette, Supplement 48059, 7 Jan 1980, p298
6. 1 2 3  "The Woman Engineer Vol 9". Consultado o 2021-03-11.
7. ↑  Branch Reports, The Woman Engineer, vol 12, pages 40,66,72,108,160
8. ↑  "Women's Engineering Society". Arquivado dende o orixinal o 23 de setembro de 2017. Consultado o 06 de decembro de 2021.
9. ↑  "Proceedings of the First International Conference of Women Engineers and Scientists (PDF). Society of Women Engineers. 1964." (PDF).
10. ↑  "The Woman Engineer Vol 10". Consultado o 2021-04-05.
**Eugenio Carlos Lobón Cervia**, nado en 1951 en Valladolid e finado na mesma cidade o 5 de decembro de 2008, foi un médico e político español, alcalde do concello de Abadín.

Traxectoria
-----------

Médico endócrino, foi destinado na súa primeira praza como doutor á localidade de Abadín. Alí foi concelleiro e nas primeiras eleccións democráticas, Lobón foi elixido alcalde en representación da Unión de Centro Democrático, pero dimitiu un ano despois, e foi substituído polo seu compañeiro centrista Pedro Fernández Carreiras. Posteriormente foi destinado fóra de Abadín, e dende a década dos oitenta ata o remate da súa carreira profesional exerceu na cidade de Valladolid, onde chegou a acadar postos directivos no colexio de médicos desa provincia.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:' |  **Alcalde de Abadín** 1979 - 1980 | Sucesor:**Pedro Fernández Carreiras** |

Recoñecementos
--------------

* Fillo adoptivo do concello de Tordehumos (Valladolid), a título póstumo.

Notas
-----

1. ↑  Axis, Revista del Ilustre Colegio Oficial de Médicos de Valladolid, febreiro de 2009, p.11
2. ↑  El municipio rinde homenaje póstumo a Carlos Lobón, M.G. Marbán, *El Día de Valladolid'*, 18/10/2009.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Abadín
**Luna Górriz** (Barcelona, 12 de febreiro de 1999, máis coñecida polo seu nome artístico **Luna Ki**, é unha cantante hispano-cubana. É coñecida por participar no Benidorm Fest 2022, así como polo seu activismo no campo dos dereitos LGBT e da saúde mental.

Traxectoria
-----------

Tras cursar o bacharelato na Escola Massana e sete anos no Conservatorio do Liceu, en setembro de 2018 marchou a Madrid para formarse na moda, pero ao cabo dun tempo abandonou os seus estudos. Motivada pola morte por sobredose do seu ídolo Lil Peep en 2017, decidiu lanzarse ao mundo da música. Nese momento, vivía nun soto con Khaled do grupo español Pxxr Gvng nunha mala situación económica e tocaba na Discoteca Inferno. Así, en 2019 saltou á fama co sinxelo Septiembre do seu EP debut.

Aínda que se clasificou para o Benidorm Fest en 2022 coa canción Voy a morir, retirouse da competición uns días antes porque as regras de Eurovisión prohibían o uso do autotune. Nese mesmo ano publica o seu primeiro disco, titulado CL34N e participa no Barcelona Pride acompañada de Javiera Mena, La Zowi, WRS ou Marta Sango, entre outros.

Referencias
-----------

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑
ALMA, de noiteALMA, de noite
Ó **Atacama Large Millimeter/submillimeter Array** (**ALMA**, Gran Matriz Milimétrica/submilimétrica de Atacama) é un interferómetro astronómico de 66 radiotelescopios no Deserto de Atacama no norte de Chile, que observa radiación electromagnética en lonxitudes de onda milimétricas e submilimétricas. A matriz foi construída na planicie Chajnantor, de 5000 m de altura - preto do Observatorio Llano de Chajnantor e o experimento Atacama Pathfinder. O lugar foi escollido pola a súa altura e pouca humidade, factores cruciais para reducir ruído e diminuír a atenuación de sinal deida á atmosfera da Terra. ALMA espera dar claves do nacemento de estrelas durante a primeira xeración estelare e unha imaxe detallada de formación das estrelas e planetas. A colocación das antenas sufre cambios continuos, segundo a observación prevista. ata desprazarse por unha área de 16 km², sendo transportadas por dous camións xigantes, Otto e Lore, adaptados a tal fin. Os traballos desenvólvense en Santiago de Chile, Atacama e as instalacións de Chajnandor.

Participa na obtención da primeira fotografía dun Burato Negro, en 2019.

A recolección de datos aproxímase a 1 Tb cada noite.

Notas
-----

1. ↑  Bustos, R.; Rubio, M.; Otárola, A.; et al. (2014). "Parque Astronómico de Atacama: An Ideal Site for Millimeter, Submillimeter, and Mid-Infrared Astronomy". *Publications of the Astronomical Society of the Pacific* **126** (946): 1126. Bibcode:2014PASP..126.1126B. arXiv:1410.2451. doi:10.1086/679330.
2. ↑  "Tour Virtual Observatorio ALMA". Consultado o 2021-08-30.
3. ↑  information@eso.org. "APEX - Atacama Pathfinder Experiment telescope". *www.eso.org* (en inglés). Consultado o 11-4-2019.
4. ↑  "The Style Maven Astrophysicists of Silicon Valley". *Wired* (en inglés). ISSN 1059-1028. Consultado o 2019-10-11.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Atacama Large Millimeter Array Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q725364
* WorldCat
* VIAF: 150432089
* EBID: ID
* GEC: 0262145
* GRID: grid.440409.d
* ISNI: 0000000404525381
* LCCN: no2002028046
* MAG: 2799520452

 |
**Luís López de Rivera**, coñecido como **Luís Conde de Rivera**, **Luís Conde Rivera** ou **Conde de Rivera**, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Foi redactor de *El Noroeste*. En 1927 publicou unha novela curta titulada *Carmeliña*. Colaborou en *Vida Gallega*, *El Correo Gallego* e *El Eco de Santiago*. Marchou a Madrid en 1928 e integrouse no Lar Gallego; colaborou en *ABC*, *Blanco y Negro* e *Galicia en Madrid* e dirixiu *Galicia. Revista Mensual Ilustrada*.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi director do diario *Voluntad* de Xixón dende decembro de 1937, e redactor xefe de *La Mañana* de Lleida, cando o dirixía Emilio Romero. Despois trasladouse á Coruña onde dirixiu a revista *Alfar*, colabotou en *La Noche* e incorporouse á redacción de *El Pueblo Gallego* en xullo de 1948. Instalouse en Sevilla, onde traballou no *ABC*, foi correspondente de *La Noche* e colaborou en *La Vanguardia*.

Obras
-----

* *Carmeliña*, 1927.

Notas
-----

1. ↑  *Hoja Oficial de la Provincia de Barcelona*, 8-4-1946, p. 6.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 24-7-1948, p. 1.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q42908515
* Galiciana: 74843

 |
O **condado de Reims** foi unha xurisdición feudal do Reino de Francia, constatada baixo os carolinxios, centrada en Reims. Cara ao 816 era conde Eberardo, fillo de Begón de Tolosa e irmán de Leutgardo, conde de París. No século seguinte aparece como conde e arcebispo Hugo de Reims, fillo de Heriberto II de Vermandois, nomeado sobre o 925 con só cinco anos, pero cando tiña uns 11 anos, o rei Raúl de Francia depúxoo e substituíuno por Artaldo irmán de Dodón de Omont, emparentado cos condes de Rethel (Omont e Rethel) e de Porcien. En 940, o conde de Vermandois, aliado a Otón I do Sacro Imperio Romano e Hugo o Grande (robertiano), expulsou a Artaldo e restableceu a Hugo que tiña arredor de vinte anos. O 946 Hugo foi finalmente deposto por Lois IV de Francia (morreu en 962) e Artaldo foi restaurado. Foi este bispo quen confiou o poder do condado a Renaldo de Roucy. Á morte de Arnaldo, no 961, Hugo presentouse como candidato pero foi descartado a favor de Olderico e Renaldo conservou o condado que trapasou ao seu fillo Xisleberto de Roucy. Eudes I de Blois, Chartres e Châteaudun ocupou Provins e Reims e foi proclamado conde, pero Xisleberto conservou Reims co máis modesto título de vizconde. Eudes I morreu en 996 e o seu fillo Teobaldo II sucedeuno ata o 1004; sucedeuno Eudes II quen por matrimonio adquiriu o condado de Meaux; En 1033, o arcebispo de Reims, Ebles I de Roucy, da casa vizcondal, finalmente obtivo as funcións condais.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Arcebispado de Reims.
* Condado de Roucy.
O **condado de Cambrai** foi unha xurisdición feudal do reino dos Francos centrado en Cambrai. Os franceses chámano *Cambrésis*. 

Non hai condes privativos para o *pagus*. En 843 o Tratado de Verdún situou o territorio no reino de Lotario I. En 925 incorporouse ao Sacro Imperio Romano-Romano e o emperador Otón I, por un diploma outorgou o título de condado e o poder temporal sobre a cidade e outros territorios ao bispo de Cambrai o 30 de abril de 948. En 1007 o bispo recibiu todo o condado de Cambrésis, formando un único principado eclesiástico con Cambrai. 

O *pagus* dependía de Flandres. O conde Balduíno I de Flandres, Brazo de Ferro, legaríao ao seu fillo Rodolfo ou Raúl cun título condal; este último apoiou ao seu irmán Balduíno II de Flandres na elección de Eudes como rei de Francia en 888, pero máis tarde se opuxo no 892 á elección de abade á abadía de Saint-Bertin; apoiou a seu irmán no ataque ao condado de Vermandois e conquistou Arras, Saint-Quentin e Péronne, pero o 17 de xuño do 896 foi derrotado e asasinado por Heriberto I de Vermandois. Crese que lle pasou o condado ao seu fillo Balduíno Balza, que viviu máis de 80 anos, xa que consta cun título condal, pero despois aparece un conde de nome Isaac de orixe descoñecida (podería estar casado cunha filla dun Rodolfo), que non se sabe cando foi nomeado, pero sería antes do 908 cando o rei Luís nunha doazón o consultou, cousa que suxire que foi o rei alemán quen o instalara cando o condado aínda estaba dentro de Lotarinxia. O conde Isaac aparece intercedendo pola Igrexa de Cambrai ante Carlos III o Simple o 22 de maio de 916 e aparece de novo nunha carta do 11 de setembro de 918; un Isaac mencionado nunha carta o 7 de novembro de 921 tamén é probabelmente o mesmo e era un representante de Henrique I de Alemaña. En 939 é mencionado ofrecendo a coroa a Luís IV de Francia; o 8 de xullo de 941 asinou un documento restaurando a propiedade do mosteiro de Saint-Pierre de Gante; a *Vita Sancti Humberti Maricolensis* menciona a Isaac como conde nunha referencia do 946. Morrería en 947 ou polo menos antes do 30 de abril de 948 cando o emperador Otón cedeu a cidade de Cambrai e a abadía de Saint-Géry ao bispo de Cambrai, cousa que non tería feito se o conde estiver vivo, polo menos sen estar este presente. O seu fillo Arnul xa non leva o título de conde de Cambrai, nin Raúl (m. 982), fillo de Balduíno Balza (m. 976). Arnoldo I (m. 967) fillo de Isaac, aínda exercería os dereitos condais en Cambrai e logo o seu fillo Arnoldo II, conde de Valenciennes (m. 1012). En 1007 concedéronse aos bispos os dereitos e regalías do territorio de Cambrésis. 

O condado foi administrado en adiante polos bispos.

Lista de condes
---------------

* Raúl de Cambrai 879-896.
* Balduíno Balza 896- sobre 908.
* Isaac 908-948.
* Arnoldo 948-967.
* Arnoldo II 967-1007.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Eugène Bouly de Lesdain. *Histoire de Cambrai et du Cambrésis.* Hattu, 1842.

### Ligazóns externas

* Xenealoxía
* Xenealoxía

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Condado de Cambrai Modificar a ligazón no Wikidata*** |
Posición dos pobos xermánicos sobre o ano 50.
**Xermania**, cuxo título completo en latín é *De Origine et situ Germanorum* e en galego *Da orixe e situación dos xermanos*, é un traballo etnográfico escrito polo historiador romano Publio Cornelio Tácito arredor do ano 98. Trata sobre os diversos pobos xermánicos non pertencentes ao Imperio Romano situados preto ou nas fronteiras deste.

Características
---------------

A obra sobreviviu apenas nun único manuscrito, encontrado na Abadía de Hersfeld, no entón Sacro Imperio Romano-Xermánico, e que foi levado á Italia en 1455, onde Enea Silvio Piccolomini (máis tarde Papa Pío II) examinouno e analizou, despertando o interese de humanistas alemáns como Conrad Celtes, Johannes Aventinus e, particulamente, Ulrich von Hutten, que vían a obra como unha fonte auténtica sobre a antiga Xermania. Desde entón o texto mantén grande importancia no que di respecto da cultura, historia, filoloxía e etnoloxía dos antigos pobos xermánicos, ben como, en menor escala, dos pobos que habitaban a Escandinavia.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galifontes posúe textos orixinais acerca de:  ***Xermania (libro)*** |

### Bibliografía

* Anderson, J.G.C. (ed.), *Germania*; (Oxford, Clarendon Press, 1938)
* Dorey, T.A..  *'Agricola' and 'Germania',*  in *Tacitus* (Londres, Routledge and Kegan Paul, 1969) (Studies in Latin Literature series)
* Gudeman, Alfred. *The Sources of the Germania of Tacitus*, in *Transactions and Proceedings of the American Philological Association*, Vol. 31. (1900), pp. 93–111
* Schama, Simon, 1995. *Landscape and Memory* 2.i "The hunt for Germania"
* Ronald Syme, *Tacitus*, vol. 1 (Oxford, Clarendon Press, 1958)

### Ligazóns externas

* Texto integral no Perseus Project. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q428114
* WorldCat
* VIAF: 392144929135354440240
* BNE: XX2327894
* BNF: 12244271n
* EBID: ID
* GND: 4078122-7
* LCCN: n85251804
* NLA: 35537695
* OL: OL1108320W
* SUDOC: 027573109

 |