recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A denominada **Organización Armada Secreta** (**OAS**) (*Organisation armée secrète* en francés) foi unha organización terrorista francesa de extrema dereita dirixida polo xeneral Raoul Salan, nada en 1961 tralo intento de golpe de Estado de Maurice Challe, André Zeller e Edmond Jouhaud.

Historia
--------

Inmediatamente posterior ao referendo que permitiu a autodeterminación alxeriana, a OAS foi un grupo terrorista armado que atentou contra institucións francesas alxerianas e asasinou a cidadáns europeos e árabes tanto en África como en Europa.

Nas súas filas contou cun elevado número de militantes conservadores, dereitistas e fascistas, recrutados principalmente en Orán e Alxer. Tralo fracaso dos seus plans contra Charles de Gaulle e o independentismo alxeriano, a maioría dos seus membros exiliáronse no sur de Francia. Canto aos seus dirixentes, moitos, como Pierre Lagaillarde, Jacques Soustelle, Jean Garden, Alin Sarrien ou Raoul Salan refuxiáronse en España.

Francia foi a partir dos 60 belixerante coa OAS, porén, recibiran moita colaboración da policía e do exército en Alxeria.

A partir dos acordos de Evian e de varios atentados en Francia, o estado francés creou un grupo especial de intelixencia para desarmar á OAS. En Alxeria coñecíaselles co alcume de *barbouzes* polas barbas postizas que empregaban.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *The Day of the Jackal*

### Ligazóns externas

* Rémi Kauffer, Jean Monneret. Revista *Historia Thématique* N°76 Marzo-abril de 2002: *La Face cachée de la guerre d'Algérie - L'OAS, OAS : les secrets d'une organisation clandestine*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q918356
* WorldCat
* VIAF: 135654822
* BRE: 2281985
* EBID: ID
* GEC: 0047560
* GND: 4075691-9
* ISNI: 0000 0001 2163 4297
* LCCN: n50003492
* NKC: kn20010711351
* SUDOC: 027338290
* Treccani: oas

 |
**Rodney Norvell Stuckey**, nado o 21 de abril de 1986 en Seattle, Washington, é un ex xogador estadounidense de baloncesto profesional. Cunha altura de 1,96 metros xogaba nas posicións de base e escolta.

Carreira
--------

### Universidade

Stuckey acudiu ao Kentwood High School en Kent, Washington, lugar dende o cal pasou á Universidade de Eastern Washington. Alí gozou de dúas tempadas brillantes, ofrecendo uns números moi bos. Debutou na tempada 2005-06 facendo 24,2 puntos, 4,8 rebotes, 4,1 asistencias e 2,2 roubos por partido. Abraiou a toda a NCAA con 45 puntos ante Northern Arizona. No seu primeiro partido fronte a Pacific Lutheran conseguiu un dobre-dobre, con 14 puntos e 10 asistencias. Implantou un novo récord na súa universidade con 726 puntos nunha tempada liderando a Big Sky en anotación e alzouse co MVP da Big Sky.

Coma sophomore na tempada 2006-07 liderou novamente a Big Sky en puntos e rematou 7º no país con 24.6, ademais de 4.7 rebotes, 5.5 asistencias (2º da Big Sky) e 2.4 roubos de media. Fronte a Portland State rexistrou o seu máximo da tempada con 36 puntos. Chegou ou superou nove veces os 30 puntos. En só dúas tempadas anotou 1.438 puntos, capturou 279 rebotes, repartiu 283 asistencias e roubou 145 balóns. Nas dúas campañas foi galardoado coa honorábel mención All-America por The Associated Press e All-Big Sky Conference. Levou o número 3 en Eastern Washington en honra ao seu xogador favorito, Dwyane Wade.

### NBA

Stuckey foi elixido por Detroit Pistons no posto 15 da 1ª rolda do draft de 2007. A súa tempada coma rookie foi boa, e aproveitou ao máximo os minutos que se lle daban, facendo 7,6 puntos por partido durante a tempada regular, e mellorando os seus rexistros na postempada, onde fixo 8,2 puntos por encontro.

O 21 de xullo de 2014, Stuckey fichou polos Indiana Pacers.

Notas
-----

1. ↑  "Pacers Sign Rodney Stuckey". *NBA.com*. 21 de xullo de 2014. Consultado o 21 de xullo de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Rodney Stuckey en NBA.com *(en inglés)*
* Estatísticas de Rodney Stuckey Arquivado 20 de abril de 2010 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Rodney Stuckey en NBADraft.net *(en inglés)*
* Estatísticas de Stuckey en ESPN.com *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q517029
* Basketball-Reference: stuckro01
* ESPN: 3235
* NBA: 201155

 |
**Rodney Errey Lawrence Williams**, nado en Swetes en 1947, é un político antiguano, actual gobernador xeral de Antiga e Barbuda.

Traxectoria
-----------

É médico de profesión. Ingresou na política en 1984 como membro do parlamento da circunscrición de San Pablo, que fora representado anteriormente polo seu pai. Entre 1992 e 2004, desempeñouse no gabinete como ministro, ocupando varias ou conxuntamente as carteiras de educación, cultura, tecnoloxía, desenvolvemento económico, turismo e ambiente. Representou a San Pablo até 2004 cando perdeu a súa banca nas eleccións xerais de 2004, cando o seu partido, o Partido Laborista de Antiga perdeu as eleccións xerais ante o Partido Progresista Unido.

Desde o 14 de agosto de 2014 é o cuarto gobernador xeral de Antiga e Barbuda.

En outubro de 2014 foi nomeado cabaleiro gran cruz da Orde de San Miguel e San Xurxo.

Notas
-----

1. 1 2  "Sir Rodney sworn in as new Governor General | Antigua Observer Newspaper". Arquivado dende o orixinal o 01 de maio de 2016. Consultado o 07 de febreiro de 2019.
2. ↑  "Hail and Farewell - Caribtimes - Antigua Barbuda". Arquivado dende o orixinal o 19 de agosto de 2014. Consultado o 07 de febreiro de 2019.
3. ↑  "Non. 2218472". *The London Gazette*. 17 de outubro de 2014. p. 1108.
A sección de hóckey a patíns da **Sociedad Deportiva Cultural San Antonio** é un club de hóckey a patíns da cidade de Pamplona (Navarra) que actualmente compite na Primeira División, a segunda categoría do hóckey a patíns no Estado español.

Historia
--------

O equipo de hóckey a patíns foi fundado en 1955 e foi a primeira das disciplinas do club. Foi nos anos sesenta cando o San Antonio conseguiu os seus mellores resultados.

A permanencia na Primeira División ata 1990 foi un logro, xa que os *antonianos* adestraban no pavillón de Noain a partir das dez da noite e contaban con serios problemas de financiamento e patrocinio.

Na última década do século XX o San Antonio experimentou unha serie de trocos a tódolos efectos. Carlos Mendia tomaba o relevo a Carmelo Paniagua, que deixaba o seu cargo como adestrador en 1995 logo de doce tempadas á fronte do equipo. Porén, o novo dirixente non puido evitar o descenso á Primeira División B. Os de pamploneses non deixaron no seu intento de regresar á Primeira División e en dúas ocasións (tempadas 1991-92 e 1992-93) xogaron a fase de ascenso. Tras Mendia, Alberto Urdaniz asumiu a responsabilidade de devolver ao equipo á división de prata e, agás en 1998, tódolos anos xogaron a fase de ascenso. Finalmente, o 1 de maio do 2005, conseguiu recuperar a categoría en Oviedo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Web oficial do club
|  |
| --- |
|  **Organización Marítima Internacional**  |
|  |
| Bandeira da OMI |
| **Organización**  | Nacións Unidas |
| **Siglas** | OMI-IMO |
| **Director** |  Koji Sekimizu |
| **Estado** | Activa |
| **Fundada** | 1959 |
| **Oficinas** | Londres, Reino Unido Reino Unido |
| **Páxina web** | imo.org |

A **Organización Marítima Internacional** **OMI**, *(International Maritime Organization* **IMO** en inglés) é un organismo especializado das Nacións Unidas que promove a cooperación entre Estados e a industria de transporte para mellorar a seguridade marítima e para previr a contaminación mariña.

Historia e características
--------------------------

Oficinas da OMI en Londres.
Recentes iniciativas da OMI incluíron reformas aos:

* Convenio Internacional para a Seguridade da Vida Humana no Mar (SOLAS)
* Convenio Internacional para previr a contaminación dos Buques (MARPOL 73/78)

A súa sede está en Londres, no Reino Unido.

As súas primeiras reunións datan de 1959. Orixinalmente tiña carácter consultivo, polo que se coñecía como OCMI (Organización Consultiva Marítima Internacional) ou IMCO polas súas siglas en inglés, e as súas recomendacións ficaban no carácter optativo.

As disposicións dos Convenios son de cumprimento obrigatorio dos Estados, parte de cada un deles e estes á súa vez asumen o compromiso de facer efectiva esas disposicións a bordo dos buques que teñan dereito "a levar a súa bandeira"".

Cada Convenio ten un ámbito de aplicación específico e se ben a grandes trazos pode afirmarse que se aplica aos buques dedicados ao tráfico internacional. Isto non é así en tódolos casos.

Países membros
--------------

Organización Marítima Internacional:      Estados membros      Membros asociados
Estados membros de OMI son 170 dos membros das Nacións Unidas e as Illas Cook. O estado fundador foi o Reino Unido en 1949. O máis recente membro que se uniu foi Tuvalu, o cal chegou a membro de OMI en 2009.

Membros asociados son: Illas Feroe, Hong Kong e Macau.

Non membros: Afganistán, Andorra, Armenia, Belarús, Bután, Burkina Faso, Botswana, Burundi, República Centro Africana, o Chad, Kyrgyzstan, Laos, Lesotho, Liechtenstein, Malí, Micronesia, Nauru, Níxer, Niue, Ruanda, Swazilandia, Taiwán, Taxiquistán, Uzbekistán, Cidade do Vaticano, Zambia e os estados con recoñecemento limitado.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Convención de Montreux
* SOLAS (convenio)

### Ligazóns externas

* Sitio web da OMI *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q201054
* WorldCat
* VIAF: 123847071
* BMT: 210869
* BNE: XX97164
* BNF: 11872776s
* EBID: ID
* GEC: 0047575
* GND: 274510-0
* GRID: grid.500443.6
* ISNI: 0000 0001 2106 0940
* LCCN: n83019162
* MAG: 1332522234
* NKC: ko2010571684
* NLA: 36564788
* SELIBR: 119865
* SUDOC: 026488922

 |
Unha **SnorriCam** (tamén coñecida como **chestcam**, cámara **BodyMount**, **bodycam** ou **BodyMount**) é un dispositivo estabilizador de cámara que se emprega no cine. A súa característica fundamental é que a cámara aparéllase co corpo do actor, enfocándoo directamente. Deste xeito, cando o actor se move, especialmente se camiña ou corre, prodúcese un efecto polo que semella estar quieto mentres todo o que o rodea se move. Unha Snorricam presenta un punto de vista dinámico dende a perspectiva do actor, establecéndose no plano teórico unha especie de "terceira persoa subxectiva" e proporcionando unha sensación pouco usual de vertixe para o espectador.

Historia
--------

A Snorricam leva o nome dos seus deseñadores, dous fotógrafos e directores islandeses, Einar e Eiður Snorri, que traballaron xuntos baixo o nome de *irmáns Snorri*, aínda sen ter parentesco.

O concepto no que se basea a SnorriCam tense empregado durante décadas. Varios dispositivos cunha filosofía similar utilizábanse xa en películas tan antigas como *Seconds*, de 1966. Porén, a utilidade do "dispositivo de punto de vista" estaba limitada polo peso da cámara. Como a maioría de cámaras de cine de 35 mm eran demasiado pesadas para poder levalas doadamente, o desenvolvemento do dispositivo non tiña aplicación práctica. Coa aparición da Steadicam e a fabricación de cámaras máis pequenas, lixeiras e insonorizadas que podían caber na plataforma Steadicam, unha vantaxe engadida destas novas cámaras era a posibilidade de fabricar un dispositivo de punto de vista tal como a Snorricam.

Usos no cine
------------

Os seguintes filmes teñen secuencias con Snorricam:

* *Mean Streets* (1973), na que o protagonista, interpretado por Harvey Keitel móvese a través dun bar ateigado.
* *Truck Turner* (1974)
* *Psicosis* (1960)
* *Angst* (1983)
* *Jacob's Ladder* (1990)
* *Malcolm X* (1992)
* *Juice* (1992)
* *Bound* (1996)
* *Lock, Stock and Two Smoking Barrels* (1998)
* *Armageddon* (1998)
* *π* (1998) e *Requiem for a Dream* (2000), dirixidas por Darren Aronofsky.
* *Dil Chahta Hai* (2001)
* *25th Hour* (2002)
* *Kannathil Muthamittal* (2002)
* *La sirène rouge* (2002)
* *Enduring Love* (2004)
* *Dalkomhan insaeng* (2005)
* *Stay* (2005)
* *Tsū Desu oa Rabu* (2005)
* *Kicking & Screaming* (2005)
* *Babel* (2006)
* *Kidulthood* (2006)
* *See No Evil* (2006)
* *Inside Man* (2006)
* *I am Legend* (2007)
* *No Smoking* (2007)
* *Heyy Babyy* (2007)
* *28 Weeks Later* (2007)
* *Max Payne* (2008)
* *RocknRolla* (2008)
* *Slumdog Millionaire* (2008)
* *Adulthood* (2008)
* *District 9* (2009)
* *Resacón nas Vegas* (2009)
* *Terminator Salvation* (2009)
* *Orfa* (2009)
* *Rakta Charitra* (2010)
* *Red State* (2011)
* *Cowboys & Aliens* (2011)
* *The Muppets* (2011)

Notas
-----

1. ↑  Torrijos, Pedro Non hai mapas para estes territorios (II): A hiperrealidade e a gramática visual Magazine cultural JotDown. Accedido o 5/3/2012.
2. ↑  Snorri Bros. Snorricam Arquivado 23 de xaneiro de 2012 en Wayback Machine. Páxina oficial
3. ↑  "Snorri Bros: Biografía". *Páxina oficial*. Arquivado dende o orixinal o 29 de marzo de 2012. Consultado o 05 de setembro de 2012. .
4. ↑  Busca en IMDb: "snorricam"
***No demanis llobarro fora de temporada*** é unha novela de Andreu Martín e Jaume Ribera, publicada en abril de 1987. É o primeiro da saga protagonizada polo detective xuvenil **Flanagan**. En 1986 foi finalista do premio Joaquim Ruyra, e en 1989 recibiu o Premio Nacional de Literatura infantil e xuvenil de España.

Trama
-----

Joan Anguera é un rapaz que estuda oitavo de EXB, e que saca uns cartos como detective privado con encargas menores, como atopar cans perdidos. Unha compañeira de clase, María Gual, pídelle que averigüe como fai o seu irmán Elías, dous anos maior, para aprobar os exames de Matemáticas sen estudar. Flanagan descobre que Elías Gual chantaxea o porteiro do colexio para conseguir os exames. Elías pertence á tribo urbana dos *heavies*, enfrontados cos *tecnos*. Pero ten un enfrontamento cos seus amigos cando estes saben que chantaxea o porteiro.

Ao tempo, Flanagan establece relación con Clara Longo, unha das rapazas máis desexadas do colexio, e descobre que o seu pai, alcumado "Lejía", tamén chantaxea o porteiro.

O porteiro é pedófilo, e Elías tiroulle unha foto comprometida. O "Lejía", confabulado cos amigos *heavies* de Elías, obriga o porteiro a traficar con heroína. Elías, logo de recibir unha malleira co fin de quitarlle a foto, engana os seus amigos *heavies*, e emigra do barrio para adicarse á fotografía.

A relación de Flanagan con Clara Longo estrágase ao non querer recoñecer esta que o seu pai é narcotraficante. Finalmente tamén marcha do barrio, indo a vivir coa súa nai. Neste libro é a primeira vez que lle di "quérote" a unha moza.

Narración
---------

A obra está narrada en primeira persoa e ambientada nun barrio obreiro de Barcelona.

| * v
* c
* e
Libros da saga de Flanagan, escritos por Andreu Martín e Jaume Ribera |
| --- |
| *No demanis llobarro fora de temporada* (1987) - *Tots els detectius es diuen Flanagan* (1991) - *No te'n rentis les mans, Flanagan* (1993) - *Flanagan de luxe* (1994) - *Alfagann é Flanagan* (1996) - *Flanagan Blues Band* (1997) - *Flanagan 007* (1998) - *Flanagan, só Flanagan* (2000) - *Els vampirs no creuen en Flanagans* (2003) - *O diario vermello de Flanagan* (2004) - *Eu tampouco me chamo Flanagan* (2006) - *Flanagan Flash-Back* (2009) - *Els bessons congelats* (2015) |
**Snow Patrol** é unha banda de rock alternativo procedente de Bangor, Irlanda do Norte e formada no ano 1994 na Universidade de Dundee, en Escocia. Os seus tres primeiros discos, o EP *Starfighter Pilot* (1997), e os álbum de estudio *Polarbears* (1998) e *When It's All Over We Still Have to Clear Up* (2001), foron un éxito comercial, sendo editados polos selos independentes Electric Honey e Jeepster. Posteriormente o grupo asinou un contrato con Polydor Records en 2002.

Snow Patrol acadou a fama en todo o país coa súa estrea con Polydor, *Final Straw*, publicado en 2003. O álbum foi certificado cinco veces platino no Reino Unido e chegou a vender máis de 3 millóns de copias en todo o mundo. Seu seguinte álbum de estudio, *Eyes Open* (2006), e o seu sinxelo "Chasing Cars", fixeron que a banda se fixese famosa a nivel internacional. Este traballo acadou o primeiro posto da lista británica de álbums e foi o disco máis vendido nese país ese ano, chegando as unidades vendidas aos 6 millóns en todo o mundo. No ano 2008 o grupo lanzou o seu quinto álbum de estudio, *A Hundred Million Suns*, e en 2009 o seu primeiro recompilatorio, *Up to Now*. En 2011 publicaron o seu íltimo traballo ata a data, *Fallen Empires*.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Songs for Polarbears* | 1998 | Jeepster Records, Never Records |
| *When It's All Over We Still Have to Clear Up* | 2001 | Jeepster Records |
| *Final Straw* | 2003 | Fiction Records, A&M Records |
| *Eyes Open* | 2006 | Fiction, Polydor, A&M |
| *A Hundred Million Suns* | 2008 | Fiction, Geffen Records |
| *Fallen Empires* | 2011 | Fiction, Interscope, Island |
| *Wildness* | 2018 | Polydor Records |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da banda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188407
* WorldCat
* VIAF: 294537583
* AllMusic: mn0000038321
* BIBSYS: 12000711
* BNF: 14580151d
* Discogs: 21757
* GND: 6037427-5
* IMDb: nm0811380
* ISNI: 0000 0001 2314 9340
* LCCN: no2003077366
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0058173
* Songkick: 259347
* SUDOC: 083048367

 |
Conexión tipo SCSI
**SCSI** é un acrónimo inglés, ***Small Computer System Interface*** é unha interface estándar para a transferencia de datos entre periféricos no Bus  do ordenador.

Para montar un dispositivo SCSI nun ordenador é necesario que tanto o dispositivo como a placa base dispoñan dun controlador SCSI. É habitual que o dispositivo veña cun controlador SCSI pero non sempre é así, sobre todo nos primeiros dispositivos. SCSI utilizase moi habitualmente nos discos duros e nos dispositivos de almacenamento sobre cintas, pero tamén interconecta unha ampla gama de dispositivos, incluíndo escáneres, unidades CD-ROM/DVD-ROM e gravadoras de CD/DVD. De feito, o estándar SCSI enteiro promove a independencia de dispositivos, o que significa que teoricamente calquera cousa pode ser feita SCSI (incluso existen impresoras que utilizan SCSI).

No pasado, SCSI era moi popular entre todas as clases de ordenadores. SCSI segue sendo popular nos lugares de traballo de alto rendemento, servidores, e periféricos de gama alta. Os ordenadores de sobremesa e os portátiles utilizan habitualmente uns interfaces máis lentos de ATA/IDE e SATA para os discos duros e o USB así como Firewire xa que estes son máis baratos.

Tamén se está preparando un sistema en serie SCSI, que ademais é compatible con SATA. Polo tanto poderánse conectar discos SATA nunha controladora SAS (Serial Attached SCSI).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q220868
* EBID: ID
* GND: 4323145-7
* LCCN: sh91002048
* MAG: 2781430025

 |
Coordenadas: 41°52′22″N 77°52′30″O﻿ / ﻿41.87278, -77.87500

Vista do río Allegheny
O **río Allegheny** é un río do nordeste dos Estados Unidos, o principal afluente do río Ohio.

Características
---------------

Ponte de Highland Park
O río Allegheny ten unha lonxitude de 523 km e drena unha conca de 30 000 km². Gran parte do seu curso atravesa bosques montañosos. 

Discorre polos estados de Pensilvania e Nova York.

Nace no condado de Potter, Pensilvania, zigzagueando ao noroeste dentro de Nova York, devolvéndose ao interior de Pensilvania e uníndose co río Monongahela para formar o río Ohio en Pittsburgh.

Os seus principais afluentes son o río Clarion (177 km), o río Kiskiminetas (228 km) e o río French (188 km). 

Ten varios encoros que fan o río navegábel desde Pittsburgh até East Brady.

Etimoloxía
----------

O nome Allegheny probabelmente provén da lingua delaware ou lenape, que significa "o mellor río dos outeiros" ou "fermosísimo regato". Hai unha lenda lenape dunha tribo chamada "Allegewi" que adoitaba vivir ao longo do río. Hernando de Soto, en 1540, informou que os "Allegewi" eran os Cherokees.

Tramos protexidos
-----------------

O 20 de abril de 1992 un tramo do río de 139,6 km foi declarado como río salvaxe e paisaxístico nacional, coa consideración de recreativo.

Notas
-----

1. ↑  "welhik" *Lenape Talking Dictionary*. Consultado o 5 de febreiro de 2022.
2. ↑  Trumbull, J. Hammond (1870): *The Composition of Indian Geographical Names*. Hartford, Conn. pp. 13–14.
3. ↑  Stewart, George R. (1967): *Names on the Land*. Boston, Massachusetts: Houghton Mifflin Company. p. 8. ISBN 0-9385-3002-X.
4. ↑  Hodge, Frederick Webb, ed. (1907): *Handbook of American Indians north of Mexico*. Washington: Government Printing Office. pp. 245-249.
5. ↑  Véxase en: "River Mileage Classifications for Components of the june 2008 National Wild and Scenic Rivers System", dispoñíbel no sitio web do Servizo Nacional de Parques dos EE.UU. *(en inglés)*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Allegheny*** |

### Bibliografía

* Schafer, Jim & Mike Sajna (1992): *The Allegheny River: Watershed of the Nation*. University Park, Pennsylvania, US: The Pennsylvania State University Press. ISBN 978-0-271-00836-3.

### Ligazón externa

* National Water Information System. USGS Water Resources *(en inglés)*.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q686021
* WorldCat
* VIAF: 234783312
* EBID: ID
* GEC: 0002702
* GeoNames: 5178060
* GND: 4629901-4
* GNIS: 1209386
* LCCN: sh85003638
* NKC: ge433694
* OSM: 2182454
* TGN: 7019806

 |
**SEDSAT** (acrónimo de *Students for the Exploration & Development of Space - Satellite 1*) é un satélite artificial da Universidade de Alabama lanzado o 24 de outubro de 1998 mediante un foguete Delta 7326 desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral, en Florida, no mesmo voo que a sonda Deep Space 1.

Características
---------------

SEDSAT cae na categoría de *microsatélite* pola súa baixa masa, de só 34 kg. Foi deseñado como un satélite experimental para sacar fotos da Terra e distribuilas a través de Internet e para funcionar como ligazón para radiocomunicacións afeccionadas.

A nave tiña forma de caixa de 32,13 x 32,13 x 35,43 cm e orixinalmente debía ser lanzada mediante un sistema de cable desde un transbordador espacial pero debido a cuestións de seguridade decidiuse lanzalo como carga secundaria desde un Delta 7326.

O satélite tivo problemas co seu sistema de enerxía desde a súa entrada en órbita, e nin a cámara de a bordo nin o sistema de radiocomunicacións afeccionadas chegaron a funcionar nunca, con tan só o sistema de telemetría dando sinais de vida.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Delta 7326

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  N2YO (2017). Real Time Satellite Tracking, ed. "SEDSAT 1" (en inglés). Consultado o 20 de xuño de 2017.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  NASA (21 de marzo de 2017). "SEDSAT 1" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 09 de maio de 2016. Consultado o 20 de xuño de 2017.
3. 1 2 3 4 5 6 7  Gunter Dirk Krebs (2017). Gunter's Space Page, ed. "SEDSat 1 (SO 33, SEDSat-OSCAR 33)" (en inglés). Consultado o 20 de xuño de 2017.
4. 1 2 3  Mark Wade (2017). "SEDSAT" (en inglés). Consultado o 20 de xuño de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17127223
* NSSDC ID: 1998-061B
* SCN: 25509

 |
**SES Astra** foi unha corporación filial de SES, con base en Betzdorf, Luxemburgo, que mantiña e operaba a serie Astra de satélites xeoestacionarios entre 2001 e 2011.

Formada en 1985 como **Société Européenne des Satellites (SES)**, foi a primeira operadora privada de satélite en Europa. En novembro de 2001, logo da compra de GE Americom por General Electric (renomeada a to SES Americom) SES Global foi designada empresa matriz de SES Americom e SES Astra. SES Astra foi designada como compañía filial para conter todas as operacións en Europa.

En setembro de 2011, SES Astra e a súa pequena filial SES World Skies, (creada desde SES Americom e SES New Skies) foron reincorporadas en SES S.A. para simplificar operacións baixo un sistema único de dirección. Filiais de SES Astra, como HD Plus e ASTRA Broadband Services convertéronse en filiais directas de SES. O nome da marca, *Astra*, que representa a familia de satélites e o sistema de difusión, segue a ser usado.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da matriz SES *(en inglés)*
* Mapa oficial interactivo *(en inglés)*
* Páxina oficial OnAstra para usuarios *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q841288
* WorldCat
* VIAF: 296541476
* GEC: 0247174
* LCCN: n2013009587

 |
Coordenadas: 42°49′23″N 6°50′29″O﻿ / ﻿42.82305556, -6.84138889

**O Mustallar** é un pico situado na Serra dos Ancares, cunha altitude de 1935 metros. Serve de fronteira natural entre as provincias de León e Lugo. É o punto a máis altitude da provincia de Lugo.

Ascensión
---------

A subida ao pico pódese realizar de xeito relativamente sinxelo desde o porto dos Ancares (pasando previamente polos cumes dos picos Cuíña e Penalonga), desde a aldea de Burbia (A Veiga de Espiñareda, León) ou desde a aldea de Piornedo (Cervantes, Lugo).

En tódolos casos, os camiños acaban uníndose no alto de Golada de Porto, desde o cal en poucos metros coróase o cume da montaña ascendendo polo seu noroeste, cunha considerable pendente pero sen demasiada dificultade para un adulto normal. No cume atopamos un pequeno cartel e unha caixa do correo na cal os viaxeiros deixan as súas notas.

Galería
-------

* Os Ancares e o Mustallar.Os Ancares e o Mustallar.
* Vista do val do río Burbia desde o pico Mustallar.Vista do val do río Burbia desde o pico Mustallar.
* Cume.Cume.
* Ruta de ascensión ao pico nun día nevado.Ruta de ascensión ao pico nun día nevado.

Notas
-----

1. ↑  Inés Santa María Otero e Noé Massó Lago: *Atlas xeográfico e histórico de Galicia e do Mundo* (2009), Edicións do Cumio, ISBN 978-84-8289-328-0.
Localización do río Om
O **río Om** (en ruso *Река Омь*) é un longo río siberiano, un afluente á marxe esquerda do río Irtysh. O seu curso ten unha lonxitude de 1.091 km e drena unha conca de 52.600 km² (maior en extensión que Costa Rica ou Eslovaquia).

Administrativamente, o río discorre polo oblast de Omsk e o oblast de Novosibirsk da Federación Rusa.

Xeografía
---------

O río Om nace na rexión dos pantanos de Vasiugán, no límite dos oblast de Novossibirsk e Omsk. Discorre en dirección oeste, desaugando pola dereita no río Irtych, na capital siberiana de Omsk.

Os seus principais afluentes son os ríos Icha (Ича) (240 km de lonxitude e unha conca de 3.300 km²), Ougourmanka, Ouzakla, Kama (Кама) e o máis largo de todos, o río Tartas (Тартас) (566 km de lonxitude e unha conca de 16.200 km²).

O río Om baña as localidades de Barabinsk (30.700 hab. en 2007), Kalatchinsk (23.607 hab. en 2008), Kouïbychev (48.200 hab. en 2007) e a capital, Omsk (1.131.100 hab. en 2008).

Ao igual que todos os ríos siberianos, sofre grandes períodos de xeadas (seis meses ao ano, desde finais de outubro-novembro até finais de abril-principios de maio) e amplas extensións de chan permanecen permanentemente conxeladas en profundidade (permafrost). Ao chegar a época do desxeo, inunda amplas zonas que se converten en terreos pantanosos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Ligazóns externas

* Gran Enciclopedia Soviética *(en ruso)*
* R-Arcticnet - Om' presso Kujbyšev *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q641923
* BRE: 2689219
* GEC: 0047305
* GeoNames: 1496157

 |
Coordenadas: 67°35′17″N 105°09′16″L﻿ / ﻿67.58806, -105.15444

O río Olenyok e a súa conca
O **río Olenyok**, ou **río Oleniok**, tamén transcrito como **Olenek** (en ruso: Оленёк), é un longo río de Rusia no norte de Siberia, que desemboca no mar de Laptev.

Con 2292 km de lonxitude, é o 49º río máis longo do mundo e o 13º máis longo de Rusia.

A súa conca drena unha área duns 220000 km², a 14ª maior de Rusia (maior que Güiana e un pouco menor que Uganda).

O caudal medio na desembocadura é de 1210 metros cúbicos por segundo.

Administrativamente, o río discorre polo krai de Krasnoyarsk e a República de Sakha da Federación de Rusia.

Notas
-----

1. 1 2 3  Rexistro estatal de augas de Rusia - Río Olenyok *(en ruso)*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Olenyok*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q26799
* BRE: 2684678
* EBID: ID
* GeoNames: 2018566
* GND: 4542528-0

 |
*Os aliados*.
***Os aliados*** é unha xilografía en madeira de Raoul Dufy creada en 1914. Ten unhas dimensións de 45 x 45 cm, e consérvase no Centro Georges Pompidou de París.

Representa seis cabaleiros aliados, cabalgando a través dunha praza soleada e decorada con flores. A imaxe está rodeada das bandeiras de cada un dos países aliados da primeira guerra mundial: o Xapón, o Reino Unido, Bélxica, o Imperio Ruso, Serbia e Francia. As cores vivas, a ornamentación e os personaxes estilizados mostran a predilección de Dufy pola imaxinaría popular.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Les AlliésArquivado 13 de setembro de 2019 en Wayback Machine.*, ficha na web do Centre Pompidou *(en francés)*.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre arte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **río Pielgo** é un curto río costeiro do norte de España que discorre polo centro do Principado de Asturias. O seu curso fai de fronteira natural entre os concellos de Gozón e Carreño.

Toponimia
---------

O río Pielgo nace na aldea do mesmo nome, no concello asturiano de Llanera, e desemboca no Mar Cantábrico, formando un estuario na praia de San Pedro de Antromero. O río ten unha extensión de 14 quilómetros.

Afluentes principais
--------------------

l'Escañoriu, Moriana, Molleda, Raíces, Tabaza e Villa.

Poboacións que atravesa
-----------------------

O río Pielgo atravesa, entre outras, as poboacións de Trasona, Nubledo, Cancienes, Solís e Pielgo.

Saneamento
----------

Tras numerosas protestas polos veciños que habitaban á conca do río, a Confederación Hidrográfica do Cantábrico (CHC) encargou a unha brigada de operarios da empresa Tragsa a limpeza dun tramo de 500 metros do fronteirizo río Pielgo.

Aínda que a queixa máis común entre os veciños eran as pragas de ratas que se reproducían na contorna do río, as tarefas consistiron principalmente na roza da abundante maleza e talla de todos aqueles arbustos que podían obstruír o curso do río.

Segundo declararon os responsables da empresa, «as labores foron moi complicadas dada a espesura da forte capa vexetal existente no leito», no fondo. Outro dos aspectos que se tivo en conta foi o respecto dos niños existentes e a preservación das especies arbóreas protexidas.

Cos traballos efectuados, elimínase a posibilidade de que se formen pozos de augas estancadas e xérense focos de contaminación provocados polas augas fecais que hai na contorna da súa conca. O motivo destes é a carencia dunha rede de saneamento que evite as verteduras ao río procedentes das zonas residenciais e rurais próximas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Sociedad Asturiana de Estudios Económicos e Industriales. "Nomenclátor de entidades de población de Asturias 2008".
* Consejería de Cultura, Comunicación Social y Turismo. "Decreto 6/2007, de 31 de enero, por el que se determinan los topónimos del concejo de Corvera de Asturias." (48). Imprenta Regional. Arquivado dende o orixinal o 15/09/2019. Consultado o 13/02/2021.
* Pepe G. Pumarino. "Gozón recupera el cauce del río Pielgo.".
* Pepe G. Pumarino. "Gozón recupera el cauce del río Pielgo.".
* Pepe G. Pumarino. "Gozón encarga un estudio sobre la recuperación de los ríos y arroyos del concejo.".
Gravado dos *Contos de Canterbury* (1484).
***Os contos de Canterbury*** (en inglés medio: *Tales of Caunterbury*; en inglés, *The Canterbury Tales*) é unha colección de 24 contos escritos en inglés medio polo escritor inglés Geoffrey Chaucer entre 1387 e 1400. Foron escritos na súa maioría en verso, aínda que hai dous en prosa, e son presentados como parte dunha competencia de narración de historias dun grupo de peregrinos durante unha viaxe de Londres a Canterbury para visitar o santuario de Thomas Becket na catedral de Canterbury. O premio é unha comida na taberna Tabard de Southwark ó seu regreso. Os contos presentan unha estrutura semellante ó Decamerón de Boccaccio.

*Os contos de Canterbury* é unha das obras máis importantes da literatura inglesa, e quizais a mellor obra da Idade Media en Inglaterra. Foi a derradeira obra de Geoffrey Chaucer, quen en 1386 foi nomeado Contralor de Aduana e Xustiza de Paz en 1386 e, en 1389, escriba da obra do rei. A versión da obra que prevalece hoxe en día procede de dous manuscritos ingleses diferentes, o *Ellesmere* e os manuscritos *Hengwrt.* A súa maior contribución á literatura inglesa foi a popularización do inglés vernáculo na literatura, en oposición ó francés, o italiano e o latín. Porén, o inglés fora utilizado como lingua literaria séculos antes de Chaucer e varios dos seus contemporáneos como John Gower, William Langland, o Poeta Pearl e Xuliana de Norwich tamén escribiron obras literarias prominentes en inglés. É incerto até que punto foi Chaucer crucial na evolución desta preferencia literaria.

Notas
-----

1. ↑  Henrique Arguindey e Maruxa Barrio (ed.). *Antoloxía do conto galego do século XX*. Editorial Galaxia. p. 20.
2. ↑  O templo foi destruído no século XVI durante a disolución dos mosteiros.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191663
* WorldCat
* VIAF: 180531378
* BAV: 10495\_6912
* BNF: 119446876
* EBID: ID
* GEC: 0019622
* GND: 4135927-6
* Gutenberg: 2383
* LCCN: no2010051825
* MusicBrainz: ID
* MusicBrainz: ID
* NLA: 35934075
* SUDOC: 027395367
* Theatricalia: 4wm

 |
**O Cartafol Dixital** é un boletín electrónico mensual de informacións referentes ao uso e normalización da lingua galega, editado polo Servizo de Normalización Lingüística, da Universidade de Santiago de Compostela. O primeiro número deste boletín saíu en febreiro de 2001.

Traxectoria
-----------

*O Cartafol da lingua*, editado en papel, comezou a publicarse en 1992. Primeiramente, saíu como unha publicación propia e editáronse 15 números até 1996, e despois comezou a formar parte dunha revista universitaria. Foi no ano 2001 cando este boletín se introduce nas novas tecnoloxías, e naceu *O Cartafol Dixital*, que convive coa publicación en papel, de novo como publicación independente.

*O Cartafol Dixital* presenta un esquema xeral de Axenda, Principal (portada e novas), Novas, Un idioma preciso, Pasa a folla, Ruxerruxe (con información publicadas noutros medios), Pasa a folla (con recensións e análises de publicacións e outras ferramentas), e Arriba e Abaixo (con comentarios sobre novas que gustan e novas que desgustan).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina d´*O Cartafol dixital*Arquivado 19 de xuño de 2010 en Wayback Machine.
O **río Orinoco** é un dos ríos máis longos de Suramérica. Nace en Parima, Venezuela, preto da fronteira co Brasil, fai un grande arco primeiro cara ao noroeste, despois cara ao oeste, e logo cara ao norte, ata a fronteira con Colombia, para tomar dirección nordeste cara ao océano Atlántico, percorrendo un total de 2.140 quilómetros.

A desembocadura forma un inmenso delta, ramificado en centos de ríos que abarcan unha extensión de 41.000 km² de selva húmida. A maioría dos ríos de Venezuela son tributarios do Orinoco, o máis grande deles é o río Caroní. O Orinoco é navegable en practicamente toda a súa extensión, permitindo o tráfico de barcos oceánicos ata Ciudad Bolívar, a 435 km da desembocadura.

O río Casiquiare forma unha canle natural entre o Orinoco e o Amazonas. Iníciase como un brazo do Orinoco pero remata desembocando no río Negro que é un afluente do Amazonas.

A rexión de chairas aluviais ó norte do Orinoco, cuxa altitude non supera os 100 m, inúndase na época de choivas, deixando o resto do ano terreos cunha vexetación de pasteiros tropicais de sabana.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Orinoco*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131792
* WorldCat
* VIAF: 316430407
* BRE: 2693446
* EBID: ID
* GEC: 0047626
* GeoNames: 3631298
* GND: 4043877-6
* NDL: 00628329
* NKC: ge130323

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Paraguai (homónimos).

Curso do río Paraguai dentro da conca do río da Prata.
O **río Paraguai** (en castelán, *río Paraguay*) é un dos principais ríos de América do Sur, o principal afluente do río Paraná e un dos máis importantes da conca do Prata.

Nace no Brasil, no concello de Alto Paraguai, no estado do Mato Grosso, discorre brevemente por Bolivia, cruza Paraguai e, no seu treito final, serve de límite entre este último país e a Arxentina, até desaugar no río Paraná fronte á localidade arxentina de Isla del Cerrito (provincia del Chaco).

É a principal arteria fluvial da rexión, en especial de Paraguai. A súa conca, que ten unha superficie de 1 168 540 km², está entre as 20 maiores da Tierra. Ten unha lonxitud total de 2625 km, o que o sitúa tamén entre os 40 ríos máis longos do mundo.

O seu curso alto forma en gran parte as maiores zonas húmidas de América: os Bañados de Otuquis e o Gran Pantanal, que actúa como un xigantesco regulador do seu caudal e, á súa vez, do caudal do río Paraná.

O seu nome é de orixe guaraní: o sufixo *-ay* significa "río", mientres que o significado do prefixo *para-* non está esclarecido; probabelmente sexa unha mutación de *payaguá*, nome pexorativo co que os guaranís apelaban aos integrantes dunha etnia de indíxenas do Chaco e o actual Paraguai Oriental, que contra o século XVI habitaba na zona de confluencia dos actualmente chamados ríos Paraná e Paraguai. Polo tanto, o significado máis probábel sexa "río dos payaguás".

Notas
-----

1. ↑  Geo-data: *The World Geographical Encyclopedia* / John F. McCoy, project editor, Thomson Gale, 3ª ed. 2002. Páx. 616.
2. ↑  *Op. cit*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Paraguai***  |

### Outros artigos

* Río Paraná
* Paraguai

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q179396
* WorldCat
* VIAF: 315526747
* BRE: 2706245
* EBID: ID
* GEC: 0048946
* GeoNames: 3437596
* GND: 4358470-6
* OSM: 302330

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A **North European Basketball League (NEBL)** foi unha liga de curta vida fundada en 1998 por Šarūnas Marčiulionis. Esta liga foi o primeiro proxecto de liga comercial rexional de Europa, e inicialmente estaba formada polos mellores equipos de cinco países: Lituania, Letonia, Estonia, Suecia e Finlandia.

Historia
--------

En 1999 tivo lugar a primeira edición, que contou con oito equipos dos países creadores. Logo a competición comezou perdendo as súas características rexionais, incluíndo equipos de Europa central (Polonia, Chequia), Europa occidental (Dinamarca, Alemaña, Bélxica, Países Baixos, Reino Unido) e o Leste de Europa (Rusia, Ucraína, Belarús); logo, do Sur de Europa (Bulgaria, Macedonia do Norte, Romanía, Serbia) e mesmo de Israel e Turquía. Na tempada 2001-02 participaron 31 equipos de 19 países (dende Israel a Reino Unido). A Final Four da NEBL xogouse sempre en Vilnius, Lituania.

Na tempada 2002 os mellores clubs coma o CSKA Moscova, o Žalgiris ou o Maccabi perderon o seu interese na competición en favor da nova e máis atractiva comercialmente Euroliga. Na tempada 2002-03 disputouse por última vez esta competición entre os catro equipos que non abandonaran a competición nunha Final Four. A NEBL transformouse máis tarde (dende o 2004) na actual Baltic Basketball League cos 10 mellores equipos de Lituania, Letonia e Estonia participando nela.

Tempadas
--------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Tempada** | **Campión** | **Finalista** | **Total de equipos** | **Total de países** |
| 1998-99 | Lituania Žalgiris |  ASK Broceni LMT Riga | 8 | 5 |
| 1999-00 |  CSKA Moscova | Lituania Lietuvos Rytas | 14 | 9 |
| 2000-01 |  Ural Great | Lituania Žalgiris | 16 | 12 |
| 2001-02 | Lituania Lietuvos Rytas |  Ural Great | 31 | 19 |
| 2002-03 |  UNICS Kazan | Lituania Lietuvos Rytas | 4 | 3 |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Baltic Basketball League
* VTB United League

### Ligazóns externas

* NEBL slogan: Break the ice!
O **Northrop P-61 Black Widow** é un caza bimotor operado durante a segunda guerra mundial polas Forzas Aéreas do Exército dos Estados Unidos. Foi o primeiro avión de combate estadounidense operativo deseñado como caza nocturno, e o primeiro avión deseñado para usar radar.

Chamado así pola araña norteamericana *Latrodectus mactans*, era un avión bimotor totalmente metálico, cun deseño de dobre cola armado con catro autocanóns Hispano M2 de 20 mm de disparo frontal na parte baixa da fuselaxe, e catro metralladoras M2 Browning de 12,7 mm nunha torreta dorsal. Desenvolvido durante a guerra, o seu primeiro voo foi o 26 de maio de 1942, e o primeiro avión de produción saíu da fábrica en outubro de 1943.

Aínda que non foi producido en grandes números como algúns dos seus contemporáneos, o Black Widow foi operado con eficacia como caza nocturno por escuadróns das Forzas Aéreas do Exército dos Estados Unidos en case todos os teatros da segunda guerra mundial. Substituíu a anteriores deseños británicos de caza nocturna que foran actualizados para incorporar radar cando este estivo dispoñible. Tras a guerra o P-61 foi redesignado F-61 e operou coa Forza Aérea dos Estados Unidos como un interceptor todo tempo de longo alcance para o Mando de Defensa Aérea ata 1948, e a Quinta Forza Aérea ata 1950. O derradeiro avión foi retirado do servizo en 1954.

Na noite do 14 de agosto de 1945, un P-61B do 548º Escuadrón de Caza Nocturna chamado *Lady in the Dark* foi acreditado de xeito non oficial derradeira vitoria aliada antes do Día da Vitoria sobre Xapón. O P-61 foi modificado para crear o avión de fotorrecoñecemento F-15 Reporter para a USAAF e posteriormente usado pola USAF.

Notas
-----

1. ↑  Wilson 1998, p. 142
2. ↑  Pape (1991)
3. ↑  Johnson 1976, pp. 30-44
O **río Andarax** está situado na provincia de Almería, España. Nace na zona oriental de Serra Nevada, no Cerro del Almirez. O seu curso íntegro transcorre no interior da provincia de Almería. Atravesa o val do Andarax, ao sur do Deserto de Tabernas, onde recibe os intermitentes corgos de auga de Tabernas, derradeiro curso de auga con achegas significativas ó río. Ó seu paso polos municipios de Rioja, Viator e Benahadux alimenta a numerosas leiras de cítricos. Finalmente acada a súa desembocadura nas aforas de Almería, formando un amplo delta, sobre o que se asenta unha fértil veiga, hoxe en proceso de desaparición a causa do crecemento da cidade.

En tempos históricos posuía un caudal case permanente, sendo navegable ata o municipio de Pechina.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Andarax*** |

* Hidrografía da Cacahualce *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18030
* WorldCat
* VIAF: 247822109
* GEC: 0003817
* GeoNames: 2521748
* LCCN: sh2017003490
* TGN: 1121215

 |
Traiñeira de Castro Urdiales.
A **Sociedad Deportiva de Remo Castro Urdiales** é un club de remo da localidade cántabra de Castro Urdiales. Dende a súa creación disputou regatas en tódalas categorías e modalidades de banco fixo, en bateis, traiñeiriñas e traiñeiras.

Historia
--------

Aló polo ano 1847, chegou a Castro Urdiales a primeira traiñeira, patroneada por un tal Anduiza, e contra o que nun principio se podería supor, non tivo que ver directamente coa actividade pesqueira, senón coa vixilancia e persecución dos contrabandistas ao longo da costa da vila.

Aínda non constituída como sociedade de remo, o seu primeiro triunfo foi ao impoñerse a outras traiñeiras de Cantabria e Biscaia na regata celebrada en Santander o 23 de xuño de 1861, en presenza da raíña Isabel II, que estaba de visita na cidade.

Fundado en 1879 é o club de remo máis antigo do Cantábrico. Foi fundado tras unha forte galerna que houbo o 20 de abril de 1878, tristemente coñecida pola *Galerna do Sábado de Gloria*, e que José María de Pereda recolleu na súa novela Sotileza. Neste suceso 322 pescadores morreron afogados no Cantábrico (132 cántabros e 190 vascos). Como axuda ás súas familias organizouse unha regata contra traiñeiras biscaíñas que rematarían impoñéndose. Para evitar futuras derrotas creouse a Sociedade de Remo.

A partir de 1930 é cando a traiñeira de Castro consegue uns tempos meritorios como para a chamar "a invencíbel", patroneada por Dionisio Iriberri "Pelucu". Dende 1974 a traiñeira da SDR Castro Urdiales leva o nome de "La Marinera". A finais do 2009 converteuse na traiñeira que máis bandeiras gañou na historia da Liga ACT, ese mesmo ano gañou a liga, converténdose no segundo equipo cántabro en gañala.

Palmarés
--------

*La Marinera* adestrando no porto.
* 1 Liga San Miguel: 2009
* 1 Campionato de España de Traiñeiras: 2001.
* 2 Campionatos de España de Traiñeriñas
* 3 Campionatos de España de Bateis
* 2 Ligas de Traiñeiras da Federación Vasca: 2001 e 2002.
* 1 Copa do Xeneralísimo: 1974.
* 1 Copa do Rei: 1984.
* 11 Campionatos de Cantabria de traiñeiras: 1974, 1975, 1977, 1980, 1981, 1982, 1984, 1990, 2001, 2002 e 2010.
* 1 Campionato de Cantabria de Remoergómetro
* 4 Bandeiras da Concha: 2001, 2002, 2006 e 2008.

Notas
-----

1. ↑  El Mundo Deportivo

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Linares Argüelles, Mariano; Pindado Uslé, Jesús; Aedo Pérez, Carlos. *Gran enciclopedia de Cantabria*. Editorial Cantabria. 1985. ISBN 84-86420-00-8 (Obra completa)ISBN 84-86420-02-4 (Tomo II).
* *Historia del Remo Castreño: Castro Urdiales 1854-2002*. Sociedad Deportiva Remo Castro Urdiales (Castro Urdiales). 2004. ISBN 84-609-1381-3.

### Outros artigos

* Liga ACT
* Sociedad Deportiva de Remo Castreña

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da SDR Castro Urdiales *(en castelán)*
* Información do club na páxina oficial da Liga ACT Arquivado 01 de novembro de 2012 en Wayback Machine. *(en galego)*