O **Gran Premio dos Estados Unidos de 1977** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 2 de outubro de 1977 no circuíto de Watkins Glen. Foi a 15ª carreira da tempada de Fórmula Un de 1977, e o 27º Gran Premio dos Estados Unidos desde o primeiro *Gran Premio de América* que se celebrou en 1908 e a 20º desde o primeiro Gran Premio dos Estados Unidos en Riverside de 1958. Esta carreira tamén se coñece como **Gran Premio do leste dos Estados Unidos** co fin de distinguila da carreira Gran Premio do oeste dos Estados Unidos, celebrada o 3 de abril de 1977 en Long Beach (California).

Informe
-------

James Hunt gañou en Watkins Glen por segundo ano consecutivo, pero a coroa do Campionato do Mundo regresou ao austríaco Niki Lauda, cuxa cuarta praza valeulle o seu segundo título en tres anos. Competindo baixo o frío e a choiva, Hunt levouse a súa segunda vitoria do ano para McLaren, mentres que o título de Lauda foi a culminación dunha valente remontada logo das terribles feridas que sufriu no circuíto de Nürburgring en 1976.

> 
> *Por primeira vez, celebrábase a carreira americana antes do Gran Premio de Canadá, que celebrouse unha semana despois. Lauda, con tres vitorias e 69 puntos, só necesitaba sumar un punto en calquera das tres últimas carreiras para levarse o título, mentres que Jody Scheckter, con dúas vitorias e 42 puntos, necesitaba gañar todas as carreiras para ter unha oportunidade. ( Unha vitoria eran nove puntos desde 1961 ata 1991, cando se aumentou a 10.)*
> < / blockquote >
> 
> 
> Desde o inicio dos adestramentos do venres, o McLaren de Hunt foi dominou, establecendo unha marca de 1:40.863. Os pilotos de Brabham Hans-Joachim Stuck e John Watson estaban un cuarto de segundo atrás, seguidos de Andretti, Ronnie Peterson e os Ferraris de Carlos Reutemann e Lauda. O sábado pola mañá, como se predixo, a choiva chegou xusto antes do final da práctica, polo que a sesión da tarde só serviu como práctica para unha posible carreira en mollado o domingo, os tempos do venres determinaron a grella.
> 
> 
> O domingo comezou frío pero seco, cunha multitude de máis de 100.000 espectadores. Antes da volta de quecemento, comezou a orballar, a falta de cinco minutos, chovera tanto que só John Watson estaba disposto a apostar por saír con slicks. Na bandeira, todo o mundo partiu da grella e pasou a primeira curva sen incidentes, pero a pulverización era tan grande que non se vía nada logo dos primeiros cinco coches. Stuck pasou rapidamente por diante de Hunt, e logo dunha volta, estaban seguidos por Andretti, Reutemann, Peterson, Lauda, Scheckter, Jacques Laffite e Gunnar Nilsson.
> 
> 
> Inmediatamente, Scheckter comezou a tomar vantaxe pola incerteza dos outros nesas condicións e, na quinta volta pasara do noveno ao cuarto lugar. Stuck tamén ía ben en mollado, e, malia perder o seu cable de embrague nas primeiras voltas, alexouse de Hunt. Lauda finalmente foi capaz de pasar ao seu compañeiro Reutemann, que o estivera contendo, no quinto lugar, cando o arxentino trompeou. Na volta 15, con Hunt catro segundos detrás, Stuck, loitaba para cambiar de marchas sen embrague, pero fallou ao entrar nunha curva e foise recto. O seu monocasco resultou danado e a súa carreira rematou.
> 
> 
> Hunt sacáballe a Andretti 10´5 segundos, e a Scheckter 14 segundos máis atrás en terceiro lugar. Esta situación mantívose xa que os pilotos buscaban as seccións húmidas dunha pista xa seca para arrefriar os seus pneumáticos. A 10 voltas para o final e unha vantaxe de 22 segundos, Hunt calmouse cando desde os boxes déronlle o sinal, "EZE". Lauda mantívose no cuarto lugar, contento con permanecer alí e facerse co campionato. Scheckter desacelerara na terceira posición para preservar os seus pneumáticos, e parecía que o final sería moi aburrido.
> 
> 
> 
> > 
> > *De súpeto, a falta de dúas voltas para o final, Andretti, que estivera perseguindo a Hunt, estaba só 6´7 segundos por detrás. Ao comezar a última volta, a ventaxe pechouse a 1´5 segundos, os seareiros locais e os locutores de pista animaban salvaxemente en cada curva. Pero na última volta, Hunt en realidade aumentou lixeiramente a súa vantaxe para gañar por pouco máis de dous segundos. O box de McLaren non lle informou do preto que estaba o Lotus ata o último momento, cando Teddy Mayer deulle un berro frenético para coller o ritmo!*
> > 
> > 
> > 
> 
> 
> Así, o campión saínte, gañou a carreira, e Lauda logrou o seu segundo título, logo da súa reaparición e a polémica de Monte Fuji en 1976. Para Ferrari, foi o seu terceiro Campionato de Construtores consecutivo.
> 
> 
> Clasificación
> -------------
> 
> 
> 
> 
> | Pos | Nº | Piloto | Construtor | Voltas | Tempo/Retirada | Grella | Puntos |
> | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
> | 1 | 1 |  **James Hunt** | **McLaren**-**Ford** | 59 | 1:58:23.267 | 1 | **9** |
> | 2 | 5 |  **Mario Andretti** | **Lotus**-**Ford** | 59 | + 2.026 segs | 4 | **6** |
> | 3 | 20 | Unión Sudafricana **Jody Scheckter** | **Wolf**-**Ford** | 59 | + 1:18.879 | 9 | **4** |
> | 4 | 11 | Austria **Niki Lauda** | **Ferrari** | 59 | + 1:40.615 | 7 | **3** |
> | 5 | 22 | Suíza **Clay Regazzoni** | **Ensign**-**Ford** | 59 | + 1:48.138 | 19 | **2** |
> | 6 | 12 |  **Carlos Reutemann** | **Ferrari** | 58 | + 1 volta | 6 | **1** |
> | 7 | 26 | Francia Jacques Laffite | Ligier-Matra | 58 | + 1 volta | 10 |  |
> | 8 | 24 |  Rupert Keegan | Hesketh-Ford | 58 | + 1 volta | 20 |  |
> | 9 | 16 | Francia Jean-Pierre Jarier | Shadow-Ford | 58 | + 1 volta | 16 |  |
> | 10 | 30 |  Brett Lunger | McLaren-Ford | 57 | + 2 voltas | 17 |  |
> | 11 | 18 | Austria Hans Binder | Surtees-Ford | 57 | + 2 voltas | 25 |  |
> | 12 | 7 |  John Watson | Brabham-Alfa Romeo | 57 | + 2 voltas | 3 |  |
> | 13 | 28 |  Emerson Fittipaldi | Fittipaldi-Ford | 57 | + 2 voltas | 18 |  |
> | 14 | 4 | Francia Patrick Depailler | Tyrrell-Ford | 56 | + 3 voltas | 8 |  |
> | 15 | 9 |  Alex Ribeiro | March-Ford | 56 | + 3 voltas | 23 |  |
> | 16 | 3 |  Ronnie Peterson | Tyrrell-Ford | 56 | + 3 voltas | 5 |  |
> | 17 | 25 |  Ian Ashley | Hesketh-Ford | 55 | + 4 voltas | 22 |  |
> | 18 | 27 | Bélxica Patrick Nève | March-Ford | 55 | + 4 voltas | 24 |  |
> | 19 | 19 | Italia Vittorio Brambilla | Surtees-Ford | 54 | + 5 voltas | 11 |  |
> | Ret | 15 | Francia Jean-Pierre Jabouille | Renault | 30 | Alternador | 14 |  |
> | Ret | 6 |  Gunnar Nilsson | Lotus-Ford | 17 | Accidente | 12 |  |
> | Ret | 8 | Alemaña Hans Joachim Stuck | Brabham-Alfa Romeo | 14 | Accidente | 2 |  |
> | Ret | 10 | Unión Sudafricana Ian Scheckter | March-Ford | 10 | Accidente | 21 |  |
> | Ret | 2 | Alemaña Jochen Mass | McLaren-Ford | 8 | Bomba combustible | 15 |  |
> | Ret | 14 |  Danny Ongais | Penske-Ford | 6 | Accidente | 26 |  |
> | Ret | 17 | Australia Alan Jones | Shadow-Ford | 3 | Accidente | 13 |  |
> | NSC | 23 | Francia Patrick Tambay | Ensign-Ford |  |  |  |  |
> 
> 
> Posicións logo da carreira
> --------------------------
> 
> 
> 
> 
> |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
> | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
> | Clasificación no campionato de pilotos
> 
> | Pos | Piloto | Puntos |
> | --- | --- | --- |
> | 1 | Austria Niki Lauda | 72 |
> | 2 |  Mario Andretti | 47 |
> | 3 | Unión Sudafricana Jody Scheckter | 46 |
> | 4 |  Carlos Reutemann | 36 |
> | 5 |  James Hunt | 31 |
> 
>  | Clasificación no campionato de construtores
> 
> | Pos | Construtor | Puntos |
> | --- | --- | --- |
> | 1 | Italia Ferrari | 89 (91) |
> | 2 |  Lotus-Ford | 62 |
> | 3 |  McLaren-Ford | 47 |
> | 4 |  Wolf-Ford | 46 |
> | 5 |  Brabham-Alfa Romeo | 27 |
> 
>  |
> 
> 
> * **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 8 mellores resultados das primeiras 9 roldas e os 7 mellores resultados das últimas 8 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.
> 
> 
> 
> 
> |  |  |  |
> | --- | --- | --- |
> | Carreira anterior:**Gran Premio de Italia de 1977** | **Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIATemporada 1977** | Carreira seguinte:**Gran Premio do Canadá de 1977** |
> | Carreira anterior:**Gran Premio dos Estados Unidos de 1976** | **Gran Premio dos Estados Unidos** | Carreira seguinte:**Gran Premio dos Estados Unidos de 1978** |
> 
> 
> Notas
> -----
> 
> 
> * Lauda gañou o campionato de pilotos a falta de dúas carreiras.
> 
> 
> 
> 
> ### Bibliografía
> 
> 
> * Doug Nye (1978). *The United States Grand Prix and grand prize races, 1908-1977.* B. T. Batsford. ISBN 0-7134-1263-1
> * Rob Walker (xaneiro de 1978). "18th United States Grand Prix: Wet But Not Wild". *Road & Track*, 82-86.
> 
> 
> ### Ligazóns externas
> 
> 
> 
> 
> |  |  |
> | --- | --- |
> |  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gran Premio dos Estados Unidos de 1977*** |
> 
> 
> 
> 
> |  |  |
> | --- | --- |
> |  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |
> 
> 
> 
> 
> 
>