recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Polonnaruva** ou **Pollonaruva** (sinhala ou lingua cingalesa: පොළොන්නරුව, romanizado: Poḷonnaruva; támil: பொலன்னறுவை, romanizado: **Polaṉṉaṟuvai**) tamén coñecida como **Pulatti Nagar** e **Pulatthinagara**, e **Jananathmangalamen** en tempos antigos, é unha cidade antiga e a segunda capital máis antiga de Sri Lanka, nomeada Patrimonio Mundial pola UNESCO.

Arquitectura
------------

Conta cun conxunto arquitectónico que rodea un lago artificial, formado por pazos, pontes, salas de reunións, baños reais, mosteiros e diversos templos, entre os que destacan os de Lankatilaka e Tivanka, con magníficas decoracións de estuco e tella, e a de Vatadage, de forma circular con numerosas estatuas de Buda. Os monumentos máis famosos de Polonnaruva son os Budas de Galvihara, xigantescas estatuas de Buda esculpidas na rocha en varias posicións. O museo arqueolóxico recolle numerosos achados en salas temáticas.

Historia
--------

Foi o centro vibrante do comercio e da relixión do país entre os séculos XI e XIII. Foi a capital do país despois do declive e a destrución de Anuradhapura. A cidade floreceu baixo o reinado do rei Parakramabahu I (1153-1186), que embeleceu a cidade con grandes edificios e construíu unha serie de reservatorios para o rego. 

A cidade de Polonnaruwa chegou ao seu apoxeo durante o século XII baixo o reinado de Parakramabahu I, que desenvolveu unha cidade moi planificada con templos budistas, xardíns e reservatorios de auga, nun esforzo por crear un reino autosuficiente e sustentábel.

Durante o seu tempo, a cidade de Polonnaruwa converteuse nunha importante base para o budismo theravada en Sri Lanka e un lugar de aprendizaxe budista.

Notas
-----

1. ↑  Keown, Damien (2004-01-01). *Pulatthinagara* (en inglés). Oxford University Press. ISBN 978-0-19-860560-7. doi:10.1093/acref/9780198605607.001.0001/acref-9780198605607-e-1449;jsessionid=fe3598331d94ff57f8d95eb35125f32c.
2. ↑  "El Vatadage de Polonnaruwa: uno de los templos más antiguos". *Mi Viaje* (en castelán). 2020-07-05. Consultado o 2023-06-24.
3. ↑  Marques, Marlene (2017-02-01). "POLONNARUWA - À DESCOBERTA DA ANTIGA CAPITAL". *Marlene On The Move* (en portugués). Consultado o 2023-06-24.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Polonnaruva Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Portal Flex Arquivado 24 de xuño de 2023 en Wayback Machine.
* UNESCO

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q394443
* WorldCat
* VIAF: 123200948
* EBID: ID
* GEC: 0051850
* GeoNames: 1229901
* LCCN: n84018990
* WHC: 201
* WOEID: 2189645

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O Palacio dos Marqueses de Bermejillo del Rey, en Madrid, actual sede do Defensor do Pobo.
O **Defensor do Pobo** (en castelán: *Defensor del Pueblo*) é un órgano de relevancia constitucional español que deriva da figura sueca Ombudsman (comisionado ou representante), encargado de velar polo respecto dos dereitos que o Título I (aínda que na práctica esténdese a todos os dereitos constitucionais) da Constitución de 1978 outorga ao cidadán, podendo inclusive para iso supervisar a actividade da Administración.

A figura está recollida no artigo 54 da Constitución e desenvolvida pola Lei orgánica 3/1981, de 6 de abril, del Defensor del Pueblo.

Lista de Defensores do Pobo
---------------------------

* Joaquín Ruiz-Giménez Cortés (1982–1987)
* Álvaro Gil-Robles (1988–1993)
* Fernando Álvarez de Miranda y Torres (1994–1999)
* Antonio Rovira (en funcións, entre 1999-2000)
* Enrique Múgica Herzog (2000-2010).
* María Luisa Cava de Llano y Carrió (en funcións, 2010-2012)
* Soledad Becerril Bustamante (2012-2017)
* Francisco Fernández Marugán (en funcións, 2017 -2021 )
* Ángel Gabilondo (2021 - no cargo).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3043121
* WorldCat
* VIAF: 169671776
* BNE: XX119273
* CANTIC: a11013631
* GND: 16051963-9
* LCCN: n2001085713
* NKC: kn20120621020

 |
O ***Steam Ship Sudan***, ou simplemente ***Sudan***, é un barco de cruceiros que opera no río Nilo. Construído en 1921, é o máis antigo e famoso entre os aproximadamente 300 barcos de pasaxeiros que operan no río.

Construción e operación
-----------------------

O *Sudan* foi construído en 1921 na cidade escocesa de Paisley. Foi operado pola compañía entón líder do mercado, Thomas Cook & Son durante a primeira era dourada do turismo en Exipto, cara a 1930, e levaba principalmente a turistas británicos de clase alta. Foi o último barco a vapor que construíu esta compañía, que logo pasounos a fabricar con motores diésel.

O barco operaba entón entre o Cairo e Wadi Halfa a través das esclusas do antigo encoro de Asuán. Co descenso do turismo a Exipto tras a segunda guerra mundial e a construción da nova presa de Asuán, o barco deixou de operar tras unha última viaxe entre Luxor e Asuán. Estivo parado durante décadas ata que a principios dos anos 90 foi posto en marcha de novo por un armador exipcio. Tras un novo período de abandono e a chegada dunha compañía francesa, o Sudan volve a transportar pasaxeiros no Nilo dende principios dos 2000.

Nome
----

O nome do barco débese a que o Sudán era naqueles tempos un dominio angloexipcio, e estaba sometido á coroa exipcia. É chamado en países de fala inglesa *PS Sudan* (por *Paddle Ship*, barco de pás).

Novelas e filmes
----------------

O *Sudan* xa *estaba* transportando turistas no Nilo cando Agatha Christie estaba alí escribindo *Death on the Nile*. Non obstante, non hai ningunha evidencia de que a escritora realmente viaxase neste barco. 

Mais como o *Sudan* é o único barco de cruceiros histórico do Nilo, serviu como localización para os filmes en ambas películas da novela (a de 1978 dirixida por John Guillermin e protagonizada por Peter Ustinov e a de 2004 dirixida por Andy Wilson e con David Suchet no papel principal). En ambas películas, o barco leva o coñecido nome da novela *SS Karnak*, baseado no templo de Karnak en Luxor.

Notas
-----

1. 1 2  "Historia do Sudan". *www.steam-ship-sudan.com* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 04 de xullo de 2019. Consultado o 4 de xullo de 2019.
2. ↑  Travco-Büro Assuan.
3. ↑  ps SUDAN Arquivado 04 de xullo de 2019 en Wayback Machine. auf clydesite.co.uk, abgerufen am 2.
4. 1 2  "El novelesco vapor del Nilo". *La Vanguardia* (en castelán). 4 de xullo de 2017. Consultado o 4 de xullo de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web do barco *(en castelán)*
*Après la bataille*. Acuarela de Nestor Outer realizada durante a primeira guerra mundial.
**Nestor Outer**, nado en Virton o 2 de abril de 1865 e finado na mesma localidade o 30 de abril de 1930, foi un pintor e escritor belga na variedade gaumesa do lorenés.

Traxectoria
-----------

Fillo de pequenos comerciantes, dende moi novo se apaixonou coa pintura e estudou na Academia de Belas Artes de Bruxelas, e despois baixo a dirección do orientalista Jean-François Portaels. Logo de rematar os estudos en 1890 volveu á súa vila natal como profesor de debuxo; especializouse na pintura en acuarela con máis de 300 obras realizadas, aínda que tamén pintou unhas trinta ao óleo. Na súa pintura predoniman os temas e paisaxes rurais locais mais tamén lle gustaban os temas orientais e exóticos, con temas recollidos das súas viaxes por Oriente e os países mediterráneos. Foi un dos fundadores e colaborou na revista literaria e humorística *Le Gaumais* que se publicou entre 1903 e 1904. Durante a primeira guerra mundial a súa obra converteuse en testemuña dos acontecementos bélicos.

Obra en lorenés
---------------

### Teatro

* *Li Sint-Djan-Batisse* (1 acto, 1904)
* *Li siervante* (2 actos, 1919)
* *On woeyaedje di moirt* (1 acto, 1925)

### Prosa

* *Li tchesse å bos* (1906)

Obra en francés
---------------

### Crónicas de viaxes

* *Au pays de la soif* (1901)
* *Une croisière en Méditerranée*, (1910)

Notas
-----

1. ↑  Bodson, Bernardette, Culot, Didier, Jacquemin, Georges, *Nestor Outer*, Fondation Kélyddon, 2001
2. ↑  "Nestor Outer, from travels to memory lane". *« Down Memory Lane »* (en francés). 2015-07-22. Consultado o 2023-08-07.
3. ↑  Centre de documentation du Musée gaumais[*Ligazón morta permanente*]
4. ↑  "Nestor Outer, peintre de guerre". Arquivado dende o orixinal o 06 de xaneiro de 2020. Consultado o 12 de decembro de 2019.
5. ↑  *Dictionnaire bio-bibliographique des Littérateurs d'expression wallonne* p. 304-305

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25634590
* RKD: 93376

 |
**Şakir Selim**, nado en Büyük As o 10 de abril de 1942 e finado en Simferópol o 18 de novembro de 2008, foi un escritor, xornalista e tradutor en tártaro de Crimea.

Traxectoria
-----------

Şakir Selim naceu nunha aldea da rexión de Aqşey pero pasou a súa infancia lonxe da súa terra natal ao deportar as autoridades soviéticas ao pobo tártaro de Crimea Viviu en Jomboy (Uzbekistán) e logo en Tashkent. En 1958 rematou o ensino medio e seguiu estudos en Samarcanda. Realizou o servizo militar en Siberia e en 1965 entrou na Universidade de Samarcanda para estudar filoloxía rusa, graduándose en 1971 e logo traballou como profesor de escola. Foi director do departamento de programas en tártaro de Crimea na radio rexional de Samarcanda. En 1963 publicou os seus primeiro poemas na revista *Lenin Bayrağı*. En 1972 apareceu o seu primeiro libro de poemas *Akbardak*, ao que lle seguiron *Duyğularım* (1979), *Sevgi Alevi* (1981), *Uyanuv* (1986), *Yellerni Diñle* (1990), *Tüşünce* (1996), *Kirimnam* (2006) e *Kirimnam II* (2008). Volveu a Crimea en 1989, traballou no xornal en tártaro de Crimea *Dostlukt* e desde 1997 na revista literaria, *Yıldız*. Foi membro da Asemblea dos Tártaros de Crimea e presidente da Unión de Escritores Tártaros de Crimea (1992-2008).

Traduciu a obra Adam Mitskevich *Sonety krymskie*, así como poemas de Alexander Pushkin, Taras Schevchenko, Aleksander Tvardovsky ou Mikhail Lérmontov. O Teatro Dramático dos Tártaros de Crimea representou algunhas das súas traducións como *Zhenitba* de Nikolai Gogol ou *Macbeth* de William Shakespeare.

Notas
-----

1. ↑  "Şakir Selim" en Biyografya
2. ↑  Ayder Emir "Kırım Tatar Edebiyatından Portreler:Şakir Selim"[*Ligazón morta permanente*] en *Fikirde Birlik*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4413772
* WorldCat
* VIAF: 165454975
* ISNI: 0000 0001 1331 4584

 |
O **Lancaster Park**, antes coñecido como **Jade Stadium** e **AMI Stadium**, foi un recinto deportivo da cidade de Christchurch, na Illa Sur de Nova Zelandia, que se dedicou principalmente á práctica de rugby e crícket. Inaugurado en 1881, tiña capacidade para 38.628 espectadores. Era un dos estadios mais senlleiros dentro do mundo rugbístico, xa que acollía os encontros que disputaba como local o equipo dos Crusaders (o equipo máis laureado do mundo desde a profesionalización deste deporte en 1995), así como moitos encontros dos All Blacks, tanto amigables como do torneo Tri Nations. Neste estadio téñense disputado varias finais do torneo Super Rugby.

En 2011 estaba previsto que o estadio acollese varios dos encontros da Copa do Mundo de Rugby, pero en febreiro de 2011 un terremoto de 6'3 na escala de Richter sacudíu a cidade de Christchurch, deixando 145 persoas mortas e moitos danos na estrutura do estadio, facendo que fose imposible a disputa de calquera tipo de evento deportivo nel. Debido a isto, decidiuse finalmente derribar o recinto.

Imaxe do AMI Stadium en xullo de 2011.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lancaster Park Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Crusaders
* Canterbury RFU
* Copa do Mundo de Rugby 1987

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do AMI Stadium *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q295182
* GeoNames: 12104221
* MusicBrainz: ID
* Structurae: 20030510

 |
Kingsway, Dunmurry.
**Dunmurry** (do irlandés *Dún Muirígh*, que significa "fortaleza de Murry") é unha townland localizada no condado de Antrim, Irlanda do Norte, entre as cidades de Belfast e Lisburn. En abril de 2015, Dunmurry foi incorporada a Belfast, sendo transferida ao concello daquela cidade no ámbito das reformas do goberno local.

Dunmurry ten as súas propias tendas e escolas, unha escola secundaria situada na River Road en Seymour Hill, e tamén posúe igrexas e outras amenidades modernas. Dunmurry é flanqueada polo río Lagan que, malia ser canalizado, aínda mantén a atmosfera dun tranquilo canal rural.

Dunmurry foi o lugar escollido para construír a fábrica da DeLorean Motor Company en 1980, onde foi fabricado o coche deportivo DMC DeLorean, famoso pola súa aparición na triloxía de filmes *Back to the Future*.

Deporte
-------

* O Club de crícket de Dunmurry xoga na NCU Senior League.
* Dunmurry Recreation F.C. comunmente máis coñecido como Dunmurry Rec.
* Dunmurry Young Men F.C.
* Iveagh United F.C.
* Club de golf de Dunmurry.
* Eire Og Derriaghy.

Notas
-----

1. ↑  "Placenames NI". Arquivado dende o orixinal o 17 de marzo de 2012. Consultado o 26 de xaneiro de 2021.
2. ↑  "Local government reform - Belfast City Council". *www.belfastcity.gov.uk*.
3. ↑  Bright future at old DeLorean plant in Belfast. *www.irishtimes.com*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3041363
* GeoNames: 2650696

 |
A **casa da Axudantía** é unha casa de indianos situada na rúa de San Roque nº 14 de Ribadeo, nun grupo de catro casas de indianos xunto á casa de Torres, a casa de Rodríguez Blas e a casa de Andés. Do outro lado está a capela de San Roque.

Características
---------------

Trátase dunha casa de orixe unifamiliar construída en 1886 promovida por Francisco López García, e é de estilo ecléctico. Ten tres plantas e baixocuberta, de 265 m² (medidas polo SIXPAC). Ten cerrazón da leira con murete e enreixado.

Ten acceso con escaleiras na planta baixa. As tres plantas teñen un aspecto moi diferente xa na fachada principal: na entrada, dúas columnas de fundición manteñen o balcón superior, con miradoiros metálicos a ambos os lados.

Durante moitos anos foi a sede da Axudantía de Mariña.

Notas
-----

1. ↑  Casa da Axudantía na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Casas de Indianos*. AAVV. Xunta de Galicia, 2000
**Ikerne Badiola Gartziandia**, nada en Zumarraga (Guipúscoa) o 14 de febreiro de 1971, é unha xornalista e política vasca de ideoloxía nacionalista vasca. É Secretaria de Comunicación e Mercadotecnia de Eusko Alkartasuna[*cando?*].

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Ciencias da Información, tanto en Xornalismo como en Publicidade, pola Universidade do País Vasco. Exerceu a súa profesión en distintos medios de comunicación públicos, así como no gabinete de comunicación dos Cursos de Verán da UPV. Así mesmo, traballou durante máis de catro anos na área de seguridade e saúde nunha empresa da construción.

A súa traxectoria política en Eusko Alkartasuna estivo ligada ao mundo da información. Tras o seu paso por Gazte Abertzaleak e desde 2001 é responsable de Prensa do partido e desde 2003 até o pasado Congreso de xuño de 2009, foi vicesecretaria de Comunicación da Executiva Rexional de Guipúscoa.

Presidiu a Organización Local de Zumarraga durante catro anos, até 2003; desde as eleccións celebradas aquel ano é concelleira e voceira do grupo municipal de EA no concello desa localidade.

* Portal:País Vasco
* Portal:Muller
A ***Historia Tolteca-Chichimeca*** é un manuscrito en lingua náhuatl do século XVI, que trata sobre a historia de Cuauhtinchan. Actualmente atópase na Bibliothèque nationale de París.

Descrición
----------

O texto describe a historia dos toltecas e dos chichimecas desde antes da migración chichimeca até o val do Anáhuac en 1544, así como as historias dos toltecas e a súa influencia na rexión. Está escrito en náhuatl e inclúe tanto imaxes como texto.

O códice axuda a entender a visión que tiñan os pobos indíxenas da época sobre a súa propia historia, así como as relacións entre os diferentes grupos étnicos do centro de México.

Cabe destacar que, como outros códices da época, a "Historia Tolteca-Chichimeca" é unha combinación de tradición oral, historia e mitoloxía. A interpretación dos símbolos e imaxes require un coñecemento profundo da cultura e da linguaxe náhuatl.

Foi escrito en papel europeo entre 1547 e 1560. En 1976 Kirchhoff, Lina Odena Güemes e Luis Reyes García publicaron unha lista completa de fotografías do libro, acompañadas de tradución e interpretación.

### Autoría

A '*Historia...'* é anónima. Non foi escrito por Fernando de Alva Ixtlilxóchitl, quen escribiu o códice de título similar *Historia de la nación chichimeca,* que tamén mostra rituais e instrumentos musicais indíxenas, como o chililitli mencionado neste fragmento:

> 
> 
> Catro veces ao día, a música de chililitli (disco de cobre), de cornetas, frautas, cunchas de caracol e dun gong de golpeado cun martelo de metal, sonaba desde o noveno piso deste templo, chamando ao Rei á oración. Co tempo, todo este templo ao "deus invisíbel" chego a chamarse chililitli en honor á súa 'tintinnabulación'.  
> 
>

Notas
-----

1. 1 2  "El texto popoloca de la historia tolteca-chichimeca" (PDF). *Wayback Machine; Machine web.archive.org* (en castelán). Archived from the original on 04 de marzo de 2011. Consultado o 2023-08-20.
2. ↑  Kirchhoff, Paul; Güemes, Lina Odena; García, Luis Reyes (1989). *Historia tolteca-chichimeca* (en castelán). CIESAS. ISBN 978-968-16-2903-8.
3. ↑  "CHILILITLI/ TETZILACATL". *Indigenous instrumentsMexicoMesoamerica* (en inglés). Consultado o 2023-08-20.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Un estudo académico en castelán
* Edición de 1976 da Historia Tolteca-Chichimeca
**Anselmo Antonio Vilar García**, nado en Castro de Rei cara a 1881 e finado en Vélez-Málaga entre o 9 e o 10 de febreiro de 1937, foi un fareiro galego. 

A súa actuación na Guerra Civil, apagando a luz do faro de Torre del Mar durante dúas noites, salvou a vida de civís que fuxían de Málaga cara Almería, xa que estaban sendo metrallados e bombardeados polas tropas franquistas. Este feito é coñecido popularmente como a *Desbandá*.

Traxectoria
-----------

Fillo e neto do fareiro de Torre del Mar, no municipio de Vélez-Málaga, provincia de Málaga, ocupou o seu lugar en 1930 con 48 anos.

Nos primeiros días de febreiro de 1937, as tropas franquistas, coa axuda dos camisas negras italianos, tomaron Málaga. Milleiros de persoas fuxiron en dirección a Almería, cidade aínda baixo o control do Exército Popular da República, mentres eran metrallados por avións alemáns e italianos e bombardeados dende o mar por barcos do exército franquista.

Dende o seu faro, Anselmo Vilar decidiu apagar as luces, co que dificultou a orientación dos barcos e avións e facilitou a fuxida da cidadanía. A zona próxima ao faro foi, deste xeito, a que menos sufriu os ataques.

Tras a toma da localidade polas tropas franquistas, Anselmo Vilar foi fusilado xunto ao cemiterio de Vélez-Málaga na noite do 9 ao 10 de febreiro.

Notas
-----

1. ↑  "Anselmo Vilar, el farero que apagó la luz para salvar miles de vidas durante la Desbandá" (en castelán). 15 de decembro de 2017. Consultado o 4 de novembro de 2020.
2. ↑  "80 aniversario de La Desbandá". *La Opinión de Málaga* (en castelán). 6 de febreiro de 2017. Consultado o 4 de novembro de 2020.
3. ↑  "El farero gallego que apagó la luz para salvar miles de vidas durante la Desbandá". *Diario de Pontevedra* (en castelán). 15 de decembro de 2017. Consultado o 4 de novembro de 2020.
4. 1 2  Hurtado Navarrete, Jesús (28 de xuño de 2017). "Anselmo Vilar, el héroe del Faro de Torre del Mar que salvó cientos de vidas en la «Desbandá»" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 04 de maio de 2019. Consultado o 4 de novembro de 2020.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* El farero que apagó la luz para salvar a los huidos de La Desbandá
Na teoría de números, a **aproximación diofántica**, (chamada así polos traballos do matemático Diofanto de Alexandría), é unha rama das matemáticas que traza os números reais para realizar a súa aproximación cos números racionais. Para que isto suceda, é necesario reducir os números reais, e aproximalos (en valor absoluto) ao concepto de números racionais, para que se realice a aproximación. Un significado sutil considera o fácil que é esta aproximación, comparando o tamaño do denominador.

Os temas poden verse como ben fundamentados, como resultado do traballo de Joseph Liouville na área, principalmente en números alxébricos (o lema da materia pódese ver na *Álxebra de Liouville*), pero antes destes avances a teoría das fraccións continuas xa se coñecía, como se aplicaba a raíces cadradas enteiras, e algunhas que deron como resultado números irracionais.

Os resultados foron perfeccionados por Axel Thue e outros, levando ao final do teorema de Roth: o expoñente do teorema reduciuse de *n*, os graos dos números alxébricos a calquera número maior que dous (é dicir, '2+ε'). En consecuencia, Schmidt xeneralizou este caso a unha aproximación simultánea. As probas son difíciles, e non efectivas, debido á desvantaxe das aplicacións.

Notas
-----

1. ↑  "Aproximação diofantina / Approximation diophantienne / Diophantische Approximation". Consultado o 16 de novembro de 2019.

Véxase tamén
------------

* Matemáticas
* Matemáticas e arte
* Matemáticas recreativas
* Historia das matemáticas
* Teoría de números

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Apache** foi o nome dun modelo de foguete sonda estadounidense de propelente sólido desenvolvido a finais dos anos 1950 como versión mellorada do Cajun. Entre as melloras incluíanse o uso de poliuretano aluminizado como propelente e o uso dun recubrimento fenólico na tobeira de aceiro.

Aínda que podía ser usado en solitario, como foguete sonda dunha soa etapa, o habitual era que fose usado cunha etapa propulsora adicional, normalmente un Nike.

Variantes
---------

### Asp Apache

O Asp Apache consistiu nun foguete sonda cunha primeira etapa Asp e unha segunda etapa Apache, chegando a alcanzar 120 km de altura. Só se lanzou un modelo, o 15 de novembro de 1961.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  Mark Wade (2011). "Apache" (en inglés). Consultado o 4 de decembro de 2011.
2. ↑  Mark Wade (2011). "Asp Apache" (en inglés). Consultado o 8 de abril de 2012.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nike Apache
* Arcon (foguete)
* Asp (foguete)
* Cajun (foguete)
* Deacon (foguete)
* Nike (foguete)

### Ligazóns externas

* Manual da NASA sobre rendemento do Nike-Apache
A **Asociación Atlética Gaélica** (en inglés *Gaelic Athletic Association (GAA)*; en irlandés *Cumann Luthchleas Gael*) é unha asociación deportiva e cultural irlandesa. Esta asociación fomenta e organiza competicións deportivas de deportes de tradición irlandesa, principalmente o hurling e o fútbol gaélico, en categorías masculina e feminina.

A GAA promove, amais, a música e as danzas tradicionais de Irlanda, así como a lingua irlandesa.

Historia
--------

Fundada en 1884, a GAA é actualmente a principal asociación deportiva de Irlanda. Posúe regras estritas acerca da condición de afeccionados dos xogadores. A categoría máis alta de competición é a *All-Ireland Final*, disputada entre os condados de Irlanda. Tanto o hurling coma o fútbol gaélico, principais deportes da asociación, son moi antigos. As primeiras referencias escritas do hurling datan do século V. Pola súa parte, crese que o fútbol gaélico provén do *caid*, o antigo fútbol irlandés, que se remonta ao 1537, aínda que o regulamento moderno data de 1887.

Deportes
--------

A GAA regula, en total, os seguintes deportes:

* O **hurling** (*Iománaíocht* ou *Iomáint*), practicado exclusivamente por homes.
* O **fútbol gaélico** (*Peil Ghaelach*, *Peil* ou *Caid*).
* O **camogie** (*Camógaíocht*), similar ao hurling mais practicado por mulleres.
* A **pelota irlandesa** (*Liathróid láimhe*), no que se golpea unha pelota contra un frontón, de xeito similar á *eusko pilota* en Euskal Herria ou á *pilota valenciana* no País Valencià.
* O **rounders** (*cluiche corr*), que consiste en golpear unha bóla pequena e dura forrada de coiro cun bate de madeira, plástico ou metal arredondado no extremo. É o antecedente do béisbol moderno.

Notas
-----

1. ↑   Páxina oficial da Asociación Atlética Gaélica (en inglés)

Ver tamén
---------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Deportes gaélicos*** |

### Outros artigos

* Hurling
* Fútbol gaélico

### Ligazóns externas

* Sitio oficial da GAA

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q548520
* WorldCat
* VIAF: 146240078
* EBID: ID
* GND: 5150868-0
* GRID: grid.470795.8
* ISNI: 0000 0000 9864 4197
* SUDOC: 029577039

 |
**Wayne Knobel Homren**, nado en Pittsburgh, Pensilvania, o 24 de agosto de 1958, é un editor e numismático estadounidense.

Traxectoria
-----------

Homren graduouse na Universidade de Pittsburgh en 1980 e acadou senllos mestrados, en Ciencias na Universidade de Míchigan (1981) e MBA na Universidade de Pittsburgh (1992).

A súa carreira profesional está vinculada aos laboratorios Bell, ao motor de procuras por internet Lycos e ao Departamento de Defensa dos Estados Unidos.

Paralelamente á súa actividade profesional, Homren dedicouse tamén ao mundo editorial e numismático. Foi creador e redactor do boletín electrónico semanal sobre numismática *E-Sylum*. É membro da *American Numismatic Society* e presidiu entidades como a *Numismatic Bibliomania Society*, a Sociedade Numismática do Oeste de Pensilvania e a Asociación de Numismáticos de Pensilvania. Así mesmo, foi o presidente xeral da Feira Mundial do Diñeiro celebrada en 2004 en Pittsburgh pola *American Numismatic Association*, e dirixiu diversos programas de numismática para a xuventude en Pensilvania e Virxinia.

Como coleccionista numismático cómpre salientar a súa colección de moedas da Guerra Civil dos EEUU, e moedas de emerxencia e con contramarcas, así como papel moeda de Pittsburgh. Tamén reuniu unha extensa biblioteca de arredor de 3.000 volumes sobre numismática estadounidense.

Vida persoal
------------

Homren casou o 5 de xullo de 1997 con Diana Robinson, con quen tivo dous fillos e unha filla.

Recoñecementos
--------------

* (2008): Premio Burnett Anderson Memorial, da a *American Numismatic Association* (ANA), a *American Numismatic Society* (ANS) e o Gremio Literario Numismático (*Numismatic Literary Guild* -NLG-).
* (2021): Inclusión da lista das persoas máis influentes en numismática de 1960-2020, da revista *Coin World*.

Publicacións
------------

Wayne Knobel Homren é autor de varios artigos en diversas revistas especializadas estadounidenses, como *The Asylum*, *The Numismatist* ou *Paper Money*.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Smith, P. (2012).
2. 1 2 3 4 5  *The Most Influential People in Numismatics 1960-2020*. *Coin World*. Páxina 97.
3. 1 2 3 4  "Homren, Wyne". En *Coins Weekly*. 25 de xuño de 2020.
4. ↑  "American Numismatic Association Past Award Recipients". *American Numismatic Association*.
5. ↑  "Wayne Knobel Homren. Biography". *Newman Numismatic Portal*.
6. ↑  "Wayne Homren Archives". *Internet Archive (Archive.org)*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Homren, Wyne". En *Coins Weekly*. 25 de xuño de 2020.
* Smith, P. (2012). "Homren, Wayne Knobel". En *American Numismatic Biographies*. Páxina 185.
* "Wayne Homren". En *The Most Influential People in Numismatics 1960-2020*. *Coin World*. 2021. Páxina 97.

### Ligazóns externas

* Guide to the Wayne Homren Papers 1830s-1990s. *Historic Pittsburgh*

* Portal:Historia
* Portal:Estados Unidos de América
O **pasaporte Nansen** era un documento de identidade destinado a servir como documento de viaxe, expedido aos refuxiados de acordo coas disposicións dos instrumentos anteriores á guerra.

As cédulas ou tarxetas de identidade foron deseñadas por Fridtjof Nansen en 1922, como parte dos seus esforzos para facer fronte ao problema dos desprazados que xurdiu como consecuencia dos distintos conflitos armados do século XX (especialmente antes e despois da Primeira guerra mundial). Como resultado, Nansen foi nomeado Alto Comisionado para os Refuxiados da Sociedade de Nacións, e foi un factor que contribuíu á súa recepción do Premio Nobel da Paz.

Fondo
-----

O problema dos desprazados como consecuencia dos distintos episodios bélicos entre as nacións é tan antigo como a propia humanidade. Porén, recoñece os seus antecedentes máis próximos nas guerras balcánicas e a explosión radical dos seus efectos tras a revolución rusa e o fracaso da contraofensiva das forzas pro-zaristas en 1917.[]

Notas
-----

1. ↑  Conforme definición establecida na nota nº 4 ao p. 33, apdo 1, sección A, capítulo II do *Manual de Procedementos e Criterios para Determinar a Condición de Refuxiado en virtude da Convención de 1951 e o Protocolo de 1967 sobre o Estatuto dos Refuxiados*.
2. ↑  "Fridtjof Nansen: Scientist and Humanitarian". *web.archive.org*. 2008-12-26. Archived from the original on 26 de decembro de 2008. Consultado o 2023-08-20.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pasaporte Nansen Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Refuxiados (ACNUR)
A **galería de arte** é un espazo arquitectónico que exhibe e comercializa obras de arte. Os espazos defínense para proporcionar seguridade e unha correcta apreciación dos obxectos expostos, tendo en conta a posición, a iluminación e a posibilidade de distancia e movemento do espectador. Estes espazos están destinados á pintura, escultura, instalacións e todas as formas de expresión das artes plásticas.

Relación cos museos
-------------------

 National Gallery of Art, en Washington D.C.As galerías de arte poden formar parte dos museos de arte como un dos seus equipamentos ou departamentos, e ademais, con independencia das institucións, poden constituírse como establecementos privados de venda de obras e, neste caso, moitas veces poden non ter colección permanente propia. Porén, seguindo unha vella tradición, moitos museos de arte tamén se chaman galerías, como a *Gemäldegalerie* en Alemaña e a National Gallery en Londres, Inglaterra, ou Edimburgo, Escocia.

Notas
-----

1. ↑  "Dicionario". *Real Academia Galega*. Consultado o 2023-08-23.
2. ↑  "National Galleries of Scotland". *www.nationalgalleries.org* (en inglés). Consultado o 2023-08-23.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Galería de arte Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Biblioteca
* Librería
* Museo
* Pinacoteca

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1007870
* AAT: 300005232
* BNCF: 16746
* BNE: XX527515
* GND: 4166030-4
* NDL: 00562253

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre arte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Selo de Kentucky
A **Asemblea Xeral de Kentucky** (en inglés, *Kentucky General Assembly*) é o parlamento do estado de Kentucky nos Estados Unidos. Composto por un total de 138 lexisladores electos por sufraxio universal, a Asemblea conta cunha estrutura bicameral: Senado e Cámara de Representantes. A súa orixe remóntase a 1792, cando Kentucky entrou a formar parte da Unión e se elaborou a súa primeira constitución. O Capitolio Estatal de Kentucky, na cidade de Frankfort, acolle a súa sede.

Composición
-----------

A Constitución do estado, aprobada en 1891, determina a súa estrutura:

* O Senado: conta con 38 membros. Representan distritos uninominais e os mandatos son por 4 anos, escolléndose a metade dos senadores cada dous anos. Para ser senador débese contar con residencia no estado dun mínimo de 6 anos e morar no distrito polo que se presenta durante, polo menos o ano anterior.
* A Cámara de Representantes: conta con 100 deputados escollidos por distritos uninominais. Débense ter, cando menos, 24 anos de idade, tres de veciñanza no estado e un no distrito polo que se presenta, para poder concorrer ás eleccións.

Procedemento lexislativo
------------------------

A principal facultade da Asemblea Xeral de Kentucky é a de elaborar, debater e aprobar as leis do estado. Un lexislador, sexa senador ou representante, pode iniciar o proceso mediante a elaboración dunha proposta. Unha vez rexistrada na cámara á que pertenza o lexislador derívase a a un comité parlamentario segundo a súa temática. Nesa fase, o comité valora e debate a proposta, de non ser rexeitada, o proceso lexislativo prosegue e chega ao pleno da cámara. Alí é de novo lida, a segunda lectura, e debátense as emendas, antes de votala. No caso de ser aprobada, envíase á cámara, onde o proxecto seguirá o mesmo procedemento, podendo ser modificada. En tal caso, unha vez rematada o proceso na segunda cámara, volverá a ser votada na cámara orixinal. Se a cámara orixinal rexeita as mudanzas, constitúese un comité conxunto con membros das dúas cámaras para intentar chegar a un acordo. O texto pactado debe ser votado afirmativamente por ambas cámaras para ser definitivamente aprobado.

Malia ao veto que pode exercer o gobernador sobre unha lei aprobada, a Asemblea Xeral pode revogalo se así o votan a maioría absoluta dos lexisladores en ambas cámaras. 

Aínda que a Constitución de Kentucky outorga a ambas as dúas cámaras semellantes poderes, as leis que supoñen incremento da recadación fiscal son iniciadas na Cámara de Representantes.

Notas
-----

1. ↑  "The Legislative Department, Kentucky Constitution". *Ballotpedia* (en inglés). Consultado o 2022-08-28.
2. ↑  "Legislative Process - Legislative Research Commission". *legislature.ky.gov*. Consultado o 2022-08-28.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Kentucky

### Ligazóns externas

* Páxina web da Asemblea Xeral de Kentucky (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6392265
* WorldCat
* VIAF: 137196768
* GND: 130063-5
* LCCN: n79109294
* SNAC: w64b6w67

 |
Mladenovic no 2014 no BNP Paribas Open.
**Kristina Mladenovic,** nada en Saint-Pol-sur-Mer o 14 de maio de 1993, é unha tenista francesa.

Traxectoria
-----------

É filla de Dragan Mladenovic, un ex xogador de balonmán iugoslavo, que en 1992 fichou polo Dunkerke Handball da liga francesa para escapar da conflito dos balcáns. Tanto el como a súa muller Dzenita (Nada Helic), xogadora profesional de voleibol, recibiron a nacionalidade francesa e polo tanto tamén os seus fillos. O seu irmán máis novo, Luka, é futbolista e xoga no Calais RUFC.

Kristina converteuse en profesional en 2008. Ata o de agora o seu único título en individuais acadouno no torneo de San Petersburgo en 2017, e o seu mellor posto na clasificación da WTA é o 12º na semana do 19 de xuño do 2017. Kristina destaca nos dobres, onde gañou 16 títulos entre os que destaca o Roland Garros do 2016 con Caroline García e os dobres mixtos de Wimbledon e Australia xunto ó canadense Daniel Nestor.

Notas
-----

1. ↑  admin (2017-07-24). "Kristina Mladenovic". *WTA Tennis* (en inglés). Consultado o 2017-07-31.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q242959
* IMDb: nm3091528
* ITF: 100090843
* OCID: kristina-mladenovic
* Scoresway: 27291
* Sports Reference: kristina-mladenovic-1
* WTA: 315616

 |
O **Boeing Model 200 Monomail** foi un avión estadounidense de correo de principios dos anos 30 deseñado por Boeing. O avión desmarcouse da tradicional configuración biplana para os avións de transporte, e no seu lugar estaba equipado cunha única á insertada na parte inferior da fuselaxe e totalmente metálica. Istalouselle un tren de aterraxe retráctil e unha estilizada fuselaxe para mellorar a eficiencia aerodinámica da aeronave. Un primeiro exemplar foi construído para que fose avaliado por Boeing e pola Mariña dos Estados Unidos (baixo a designación Y1C-18) pero non chegou a fabricarse masivamente. O avión finalmente pasou a formar parte da frota de Boeing e realizou transporte de correo entre San Francisco e Chicago a partir de xullo de 1931.

Unha segunda versión foi desenvolvida como Model 221, cunha fuselaxe 20 cm máis longo e que sacrificaba parte da capacidade de carga para levar 6 pasaxeiros nunha cabina adxunta; porén o piloto sentábase nunha cabina aberta. Esta versión voou por vez primeira o 18 de agosto de 1930. Tanto o Model 200 como o Model 221 foron finalmente modificados para realizar servizos transcontinentais baixo a designación Model 221A, estendendo a fuselaxe para poder levar 8 pasaxeiros. Ese avión foi operado por United Air Lines na súa ruta entre Cheyenne e Chicago.

O avanzado deseño do Monomail viuse obstaculizado pola falta dun motor e unha hélice axeitados. No tempo no que as hélices de paso variable e motores máis potentes estiveron dispoñibles, o deseño xa fora superado por avións multi-motores, como o Boeing 247.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Boeing Monomail Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Boeing History - Boeing Monomail Transport Consultado o 17 de xuño de 2006.
* Taylor, Michael J. H. (1989). *Jane's Encyclopedia of Aviation*. Londres: Studio Editions.
* *World Aircraft Information Files*. Londres: Bright Star Publishing.

### Ligazóns externas

* Boeing: Historical Snapshot: Monomail Transport
* Fiddlergreen.net: *Monomail*
* Colorado Wreck Chasing: *Glendo Crash Site*

| * v
* c
* e
Avións comerciais de Boeing |
| --- |
| Hélice | 
* 40A
* 80
* 221
* 247
* 307
* 314
* 377

 |
| Reactores | 
* 367-80
* 707/720
* 717
* 727
* 737
* 737 Classic
* 737 NG
* 737 MAX
* 747
* 747SP
* 747-400
* 747-8
* 757
* 767
* 777
* 787
* Boeing Business Jet

 |
| En desenvolvemento | 
* 777X

 |
| Propostos | 
* Y1
* Y3

 |
| Non desenvolvidos | 
* 2707
* 7J7
* NLA
* Sonic Cruiser

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q890191
* GND: 7849867-3

 |
Coordenadas: 37°52′40″N 4°46′55″O﻿ / ﻿37.87769167, -4.78192778

O **Monumento aos Namorados** ou **Monumento aos Amantes** é un monumento situado en Córdoba (España). Foi inaugurado en 1971 en memoria do amor entre o poeta Ibn Zaydun e a poeta e princesa Wallada bint al-Mustakfi. O monumento é un templete formado por catro columnas sen base, un torna augas e un pedestal con dúas mans.

A poesía nesa época estaba escrita en árabe clásico e mantiña temas primitivos. Pero en al-Ándalus, concretamente na área de Córdoba, tivo lugar unha innovación poética. Aquí xurdiron dúas formas métricas con certa relación entre si: o zéxel e a muaxaha. As muaxahas máis antigas que se conservan son do século XI. As fontes árabes afirman que foron inventadas no ano 900 por un poeta de Cabra identificado como Muqaddam ibn Muafá.

Ibn Zaydun morreu en Sevilla exiliado por mor das súas paixóns. Cando Wallada, poeta e princesa de quen estaba namorado, o abandonou por outro, Zaydun, desesperado, escribiulle unha carta ao preferido coma se lla escribise á princesa. Wallada, indignada, insultou ao poeta, quen non tivo máis remedio que marchar de Córdoba.

O monumento forma parte do centro histórico de Córdoba, declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO en 1994.

Notas
-----

1. ↑  "Centro Histórico de Córdoba". *Centro del Patrimonio Mundial* (en castelán).
**Serafín Barros Otero**, nado en Aldán (Cangas) o 16 de maio de 1837 e finado en Cangas o 3 de abril de 1912, foi un funcionario e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Carmen Barros Otero e de pai descoñecido. En 1856 realizou a súa primeira viaxe a Cuba, onde desenvolveu traballos para a Administración. Retornou a Cangas en xuño de 1862. Seguiu viaxando a Cuba durante o outono e o inverno, traballando alí como funcionario de Aduanas. Foi alcalde de Cangas en dúas ocasións. Finou en Cangas o 3 de abril de 1912.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Cangas** 1899 - 1903 | Sucesor:**?** |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Cangas** 1910 - 1911 | Sucesor:**?** |

Recoñecementos
--------------

* Cruz da Orde de Isabel a Católica.

Vida persoal
------------

Casou con Catalina del Amo o 17 de setembro de 1863, coa que tivo cinco fillos: Eugenio, Timoteo, María Dolores, Carmen e Acacia. Logo da morte de Catalina, casou coa súa cuñada Bonifacia del Amo o 6 de xullo de 1881, coa que tivo outros cinco fillos: Alicia, Marina, Bonifacia, Nieves e Emma. A súa filla Nieves Barros del Amo casou con José Mª Bolíbar Massó, irmán de Luís Bolívar Massó.

Notas
-----

1. ↑  *La Región*, 5-4-1912, p. 2.
2. ↑  Serafín Barros, entre a realidade e a ficción

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Exposición "Xérmolo creativo da descendencia de Serafín Barros Otero" en Cangas
* La saga artística de Serafín Barros Arquivado 30 de agosto de 2019 en Wayback Machine.
* Serafín Barros, entre a realidade e a ficción
**Huanjing** (*medio ambiente*), abreviadamente **HJ**, é o nome dunha serie de satélites artificiais chineses adicados á observación da Terra, para a busca de recursos e apoio en situacións de catástrofe natural. Son operados polo CRESDA (*China Centre for Resources Satellite Data and Application*).

HJ 1A e 1B
----------

Os HJ 1A e 1B foron lanzados a bordo do mesmo foguete CZ-2C o 6 de setembro de 2008. Proporcionan imaxes cunha resolución de entre 3 e 100 m rango óptico, co HJ 1A levando ademais unha cámara hiperespectral e o HJ 1B unha cámara no infravermello. O satélite HJ 1A leva tamén a carga SMMS (*Small Multi-Mission Satellite*), colaboración entre varios países da zona de Asia-Pacífico.

HJ 1C
-----

HJ 1C é o compoñente de radar do conxunto de satélites HJ 1. O satélite usa un radar en banda S para obter imaxes da superficie terrestre. Despois do lanzamento, o 18 de novembro de 2012 a bordo un CZ-2C, a antena sufriu algún problema, co que a resolución das imaxes era inferior á esperada. Como solución os operadores do satélite baixaron a órbita para obter mellores imaxes.

HJ 2A e 2B
----------

HJ 2A e 2B, lanzados o 27 de setembro de 2020 a bordo dun CZ-4B, son satélites ópticos cunha resolución de 16 m en modo multiespectral e 48 m en modo hiperespectral e infravermello. Xunto con Gaofen 1 e Gaofen 6 forman unha constelación coorbital.

HJ 2E e 2F
----------

HJ 2E e 2F, lanzados o primeiro o 13 de outubro de 2022 e o segundo o 8 de agosto de 2023, ambos mediante foguetes CZ-2C, son satélites de radar en banda S para observación terrestre. Poden proporcionar imaxes en radar independentemente do tempo atmosférico con resolucións de entre 3 e 100 m.

Misións FY
----------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| HJ 1A | 6 de setembro de 2008 | CZ-2C |  |
| HJ 1B | 6 de setembro de 2008 | CZ-2C |  |
| HJ 1C | 18 de novembro de 2012 | CZ-2C |  |
| HJ 2A | 27 de setembro de 2020 | CZ-4B |  |
| HJ 2B | 27 de setembro de 2020 | CZ-4B |  |
| HJ 2E | 13 de outubro de 2022 | CZ-4B |  |
| HJ 2F | 8 de agosto de 2023 | CZ-2C |  |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2020). "HJ 1A, 1B" (en inglés). Consultado o 12 de maio de 2023.
2. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2020). "HJ 1C" (en inglés). Consultado o 12 de maio de 2023.
3. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "HJ 1A, 1B (SMMS 1)" (en inglés). Consultado o 12 de maio de 2023.
4. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "HJ 1C" (en inglés). Consultado o 12 de maio de 2023.
5. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "HJ 2A, 2B" (en inglés). Consultado o 12 de maio de 2023.
6. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "HJ 2E, 2F" (en inglés). Consultado o 12 de maio de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* CZ-2C
* CZ-4B
**Juan Antonio Maceiras Barros**, nado en 1952, é un médico e político galego do PPdeG

Traxectoria
-----------

Chegou a Miño como médico en 1990. Foi director xeral de Saúde Pública (1992-1994). Presentouse ás eleccións municipais de 2003 en Miño encabezando a CIM (Candidatura Independiente Miño) e foi elixido alcalde. En decembro de 2004 ingresou no PPdeG, e nas municipais de 2007 encabezou a candidatura deste partido e foi reelixido alcalde por maioría absoluta. Continuou como alcalde tralas municipais de 2011, tamén con maioría absoluta, até a súa renuncia en xaneiro de 2013.

É xogador de póker online e gañou o Sunday Million de PokerStars dúas veces. A súa filla María Maceiras tamén é xogadora de póker.

Escándalo Fadesa
----------------

Foi durante os seus mandatos primeiro coma independente baixo a CIM e despois reintegrándose no PPdeG cando Maceiras, que estivera en contra da macrourbanización, deu un xiro no seu discurso e defendeu a construción da urbanización Miño Costa Golf (anteriormente coñecida coma Costa Anácara) promovida por Fadesa e, en 2006, adquirida por Martinsa. Sobre este proxecto, que supuña a creación de 1.200 vivendas e un campo de golf máis en 2010, o Tribunal Supremo declarou ilegal a adquisición dos terreos e condenou o concello de Miño a indemnizar con 25 millóns de euros aos veciños afectados pola expropiación.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Deogracias Romeu López** |  **Alcalde de Miño** 2003 - 2013 | Sucesor:**Jesús Veiga Sabín** |

Notas
-----

1. ↑  "Maceiras renuncia hoy a su cargo tras una década como alcalde de Miño". *El Ideal Gallego* (en castelán). Consultado o 2023-08-15.
2. ↑  "Juan Maceiras 'Vietcong01': 'el 40 % del secreto del poker está en un concepto que, en gallego, se llama sentidiño'",entrevista en poker10.com *(en castelán)*.
3. ↑  Pérez Pena, Marcos (12 de setembro de 2019). "O acordo do Concello de Miño cos expropiados de Fadesa achega a solución a un conflito xerado por "neglixencias institucionais"". *praza.gal*. Consultado o 15 de agosto de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Miño
**Herri Batasuna** (**HB**) (*Unidade Popular* en éuscaro) foi unha coalición política independentista vasca de esquerdas fundada en 1978 e que desapareceu ó crearse Batasuna (2000) no cal se integraron a maioría dos seus membros agás o grupo que deu lugar a Aralar.

Defendía como programa político a alternativa KAS para a independencia de País Vasco o que implicaba o rexeitamento á constitución española e ó estatuto de autonomía da comunidade autónoma do País Vasco.

Presentábase ás eleccións pero non adoitaban participaban nos plenos dos parlamentos nos que tiñan representación. Frecuentemente relacionada con ETA a coalición sempre negou calquera vincallo coa banda armada.

Constituída a raíz da Mesa de Alsasua integráronse na coalición Acción Nacionalista Vasca, Euskal Sozialista Biltzarrea, Herriko Alderdi Sozialista Iraultzailea e Langile Abertzaleen Iraultzarako Alderdia ademais de dirixentes destacados e moitos militantes de Euskadiko Ezkerra. Vencellados a HB estaban as Xestoras Pro Amnistía, o sindicato LAB e as mocidades Jarrai

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2748435
* WorldCat
* VIAF: 135834733
* Auñamendi: 59231
* BNE: XX115496
* EBID: ID
* LCCN: n98101655

 |