recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: A Vila.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Bares.

**A Vila de Bares** é un lugar da parroquia de Bares no concello Coruñés de Mañón na comarca do Ortegal. Tiña 88 habitantes no ano 2011 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 41 homes e 47 mulleres, o que supón unha diminución con relación ao ano 1999 cando tiña 124 habitantes.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares da parroquia de Bares

| Lugares da parroquia de Bares no concello de Mañón (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| Anido | Campelo | O Faro da Estaca de Bares | O Porto de Bares | A Vila de Bares | Vilela |

### Parroquias de Mañón

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Mañón |  |
| --- | --- |
| Bares (Santa María) | As Grañas do Sor (San Mamede) | Mañón (Santa María) | Mogor (Santa María) | As Ribeiras do Sor (San Cristovo) |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Grandes lugares* na TVG.
***A filla das ondas*** é unha obra literaria de Fina Casalderrey, publicada en 1999 polo concello de Pontevedra, con ilustracións de Xosé Chavete. É unha obra de literatura infantil e xuvenil.

Trama
-----

Froiaz é un neno que se acaba de mudar a Pontevedra xunto co sei pai e a súa nai. Vive fronte á capela da Peregrina, e escríbelle ao seu amigo que non lle gusta a cidade.

É a noite de San Xoán, e hai lúa chea. Tras escoitar unha voz cantar, asomouse á ventá e viu unha nena xogando, que o animou a baixar. A nena, Mariña, lévao de paseo pola cidade. Mariña é quen de transportalo a través do espazo e do tempo, e de facelo invisible se lle dá a man. Porén, Mariña debe mollarse cada pouco tempo con auga salgada, pois é unha serea, e se non o fai converterase nunha pedra.

No paseo, coñecen ao loro Ravachol e ao seu propietario, Perfecto Feijoo. Despois pasan pola praza da Ferrería e polo convento de San Francisco, onde está soterrado Paio Gómez Chariño. Pasan por diante do museo de Pontevedra e pola praza da Verdura, onde se instalou en 1888 a fábrica de luz. Tamén pasan polo Teatro Principal e coñecen a Castelao, Alexandre Bóveda, Casto Sampedro, Manuel Quiroga e Benito Soto. Finalmente, pasan a carón da Basílica de Santa María, e falan de Colón e do barrio da Moureira.

Narración
---------

A obra conta con dous personaxes imaxinarios, un neno humano e unha nena filla do Mar e da Ría. Amais, conta con múltiples personaxes reais de diversas épocas de Pontevedra. Está en terceira persoa con narrador omnisciente.

Inclúe numerosas ilustracións a cor de José Chavete.

Traducións
----------

* Ao castelán pola propia autora co título de *Hija de las ondas* publicado en 2003 por Editorial Kalandraka.

Notas
-----

1. ↑  "Hija de las olas". *bibliotraducion.uvigo.es*. Arquivado dende o orixinal o 16 de marzo de 2018. Consultado o 2019-11-01.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9313443
* BiTraGa: 3259

 |
*Este artigo trata sobre a serie de videoxogos, para o xogo orixinario vexa Age of Empires (videoxogo)*.

***Age of Empires***, abreviado **AOE** ou *Age*, é unha serie de videoxogos de estratexia en tempo real desenvolvido por Ensemble Studios e publicada por Microsoft Game Studios.

Historia e características
--------------------------

O primeiro título, *Age of Empires*, apareceu en 1997; e dende aquela lanzáronse outros tres títulos e seis expansións máis. Todos eles contan con dous modos principais de xogo (mapa aleatorio e campaña) e tratan sobre diferentes eventos históricos que ocorreron realmente.

Os dous primeiros títulos, *Age of Empires* e *Age of Empires: The Rise of Rome*, céntranse nos eventos acaecidos en Europa e Asia dende a Idade de Pedra até a Idade clásica, explorando o segundo a formación e expansión do Imperio Romano.

*Age of Empires II: The Age of Kings*, e a expansión do mesmo *Age of Empires II: The Conquerors*, céntranse no período que vai dende a Idade Media até a conquista de México. *Age of Empires III* e as súas expansións, *Age of Empires III: The WarChiefs* e *Age of Empires III: The Asian Dynasties*, ambiéntanse na época pre-moderna, a través da colonización europea de América e a expansión de varias nacións de Asia. Un xogo derivado, *Age of Mythology*, lanzado entre *The Conquerors* e *Age of Empires III*, fíxase no período do primeiro *Age of Empires*, versando sobre as mitoloxías grega, nórdica, exipcia e atlántida.

A saga *Age of Empires* foi un éxito comercial, vendendo máis de 20 millóns de copias, tendo a popularidade dos xogos de Ensemble Studios gran reputación no xénero.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Age of Empires*** |

### Ligazóns externas

* Age of Empires *(en inglés)*
* Ensemble Studios *(en inglés)*
* Forgotten Empires *(en inglés)*
***Age of Mythology: The Titans*** é a continuación do xogo *Age of Mythology*. É un videoxogo de estratexia en tempo real desenvolvido por Ensemble Studios e estreado o 30 de setembro de 2003.

*The Titans* engado unha cuarta cultura ó xogo, a dos atlantes, tres novos deuses maiores, novas unidades, edificios e poderes divinos. Outra novidade é que a Atlántida dispón dos oráculos, unidades que en movemento teñen un campo de visión reducido pero cando fican quedos aumenta moito.

A maioría das unidades atlantes pódense transformar en heroes. Se unha unidade é transforma en heroe, esta acada unha importante bonificación de ataque contra unidades míticas.

Campaña
-------

A campaña é a continuación da campaña de *Age of Mythology*, na que o fillo de Arkantos é enganado e comeza a ceibar ós titáns pechados no Tártaro dende a guerra entre os deuses Olímpicos e os Titáns. Ó cabo dun pouco, Arkantos aparece en escena e informa ó seu fillo do grande erro que está a cometer. A partir dese intre, Cástor loitará contra os titáns menores e invocará a Xea para que loite contra Cronos cando este escape do outro mundo.

Personaxes
----------

* Cástor: é o fillo de Arkantos (agora un semideus), enganado por Cronos para que o libere.
* Críos: é un teócrata da Atlántida, ó principio da campaña é asasinado por un servo de Cronos e este adopta a súa forma para preparar o engano.
* Ajax: heroe grego que sempre estaba a carón de Arkantos.
* Amanra: heroína exipcia que loita contra os titáns.

Notas
-----

1. ↑  "Age of Mythology: The Titans Info". MobyGames. Consultado o 2008-01-14.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Grecia antiga*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1044761
* GiantBomb: 3030-1370
* HowLongToBeat: 278
* MobyGames: age-of-mythology-the-titans
* Redump: 22274

 |
*Este artigo trata do libro, para o filme homónimo véxase: A estación violenta (filme)*

***A estación violenta*** é unha novela de Manuel Jabois, publicada por Edicións Morgante en 2008.

Trama
-----

A obra está protagonizada por tres personaxes (o narrador, David e Claudia), compañeiros de facultade na Universidade de Santiago de Compostela. Os tres proceden de familias burguesas, pero nin tiveron especial interese en rematar a carreira, nin teñen especial interese en conseguir un traballo. Os tres teñen unha boa formación cultural, falando decote de cinema, literatura, e mesmo de teoloxía e mitoloxía. Logo de anos sen verse volven atoparse, e retomar vivencias comúns.

David e Claudia están casados, pero non manteñen unha relación de matrimonio. Ela sofre adicción á heroína e trastornos psicolóxicos, e el coida dela. Viviron un tempo en París e en Italia, e regresaron a Compostela polo seu mal estado de saúde. Visto que lle queda pouco de vida, David intenta que Claudia teña unha existencia digna e feliz. Consegue unha casa na costa, en Sanxenxo. Alí, xunto con Daniela, a irmá de David de 17 anos, recordan amores e vivencias, proxectos futuros vixentes e inalcanzables.

Narración
---------

A obra ten narrador en primeira persoa, e conta con bastantes diálogos.

Adaptacións
-----------

En 2015 estaba a levarse a cabo unha adaptación cinematográfica, dirixida por Anxos Fazáns e producida por Daniel Froiz a través de Matriuska, que foi estreada no 2017 baixo o título *A estación violenta*.

Notas
-----

1. ↑  "O guión de 'A estación violenta' chega a Cans", artigo en *Diario de Pontevedra*, 22 de maio de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do libro en www.culturagalega.org

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8183490
* ISBN: 978-84-936460-1-1
* OCLC: 733759341

 |
Un ***arrondissement*** ou distrito é unha división administrativa común nalgúns países francófonos e un distrito xudicial nos Países Baixos.

Bélxica
-------

Bélxica atópase dividida en provincias, á súa vez subdivididas en *arrondissements* (ou distritos), que á súa vez están divididos en comunas (ou municipios).

Canadá
------

No Quebec (Canadá), as cidades de Quebec, Cookshire-Eaton, Grenville-sur-a-Rouge, Lles Îles-de-a-Madeleine, Longueuil, Lévis, Montreal, Métis-sur-Mer, Saguenay e Sherbrooke están divididas en *arrondissements*.

Francia
-------

En Francia, existen dous tipos de arrondissements: 

* Os *arrondissements* departamentais son subdivisiones dos departamentos, administrados cada un por un subprefecto encargado de axudar ao prefecto do departamento.
* Os *arrondissements* municipais son subdivisións de certos municipios (París, Lión, Marsella).

Países Baixos
-------------

Nos Países Baixos, un *arrondissement* é unha subdivisión xudicial equivalente a distrito.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30059
* AAT: 300000759

 |
***A crueldade de abril*** é unha novela negra de Diego Ameixeiras editada en 2018 por Edicións Xerais de Galicia. O título do libro deriva duns versos da obra *A terra baldía* de T. S. Eliot.

Trama
-----

Elvira é unha muller de vinte anos que escribe poesía. Ten tendencias depresivas, e di que desexa morrer. Gústalle a Fara, un home alcohólico que pide esmola á porta dun supermercado, e este dálle a Elvira refuxio nunha vivenda abandonada.
Esa noite, Elvira e outro home morren nesa vivenda por mor dun incendio. Fara consegue sobrevivir, e marcha da cidade. Cinco anos despois, antes de morrer, cóntalle a Gonzalo -o irmán de Elvira- o que pasou aquela noite. Dúas persoas entraran na vivenda abandonada e déranlle unha malleira a el, á súa irmá e ao outro home.
Gonzalo decide vingar a morte da súa irmá e vai á procura das persoas que entraron á vivenda e dun terceiro que agardaba no coche.

Narración
---------

A novela, de 45 capítulos, está estruturada en tres partes: «O amor», «A vinganza» e «O odio». O autor emprega un narrador omnisciente en terceira persoa.

A diferenza doutras obras do autor, non se dan indicacións sobre a vila ou cidade na que están ambientados os feitos.

Crítica
-------

> 
> 
> Descoñezo a sorte que correrá «A crueldade de abril» e se se converterá, ou non, nun libro importante mais atesoura méritos que, ao meu ver, o sitúan entre o mellor do autor ata o de agora.
> Ramón Nicolás
>

Notas
-----

1. ↑  Ramón Nicolás (2 de maio de 2018). "A crueldade de abril, de Diego Ameixeiras". *O caderno da crítica*.
**Arriva** é unha empresa multinacional do sector do transporte, de orixe inglesa, propiedade de Deutsche Banh. En Galicia opera como Arriva Noroeste e na Comunidade de Madrid con empresas filiais como DeBlas e Esfera.

En Galicia e o norte de Portugal
--------------------------------

En xullo de 1998 Arriva mercou Ideal Auto Sociedad Anónima (IASA) e en setembro de 1999 Transportes Finisterre.

En maio de 2018 pediu autorización para operar no tráfico de viaxeiros por tren empregando a infraestrutura de Renfe pero con trens propios entre Porto e A Coruña. A viaxe entre A Coruña e Porto tería paradas en Santiago de Compostela, Pontevedra, Vigo-Guixar, Valença e Nine. A viaxe duraría dúas horas e 46 minutos.

Notas
-----

1. ↑  "Arriva pide autorización para operar trens entre Porto e A Coruña" praza.gal

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Arriva Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q680991
* WorldCat
* VIAF: 123463830
* ISNI: 0000 0004 0440 2963
* OpenCorporates: 00347103

 |
O **AgustaWestland AW109**, orixinalmente **Agusta A109**, é un helicóptero bimotor lixeiro multipropósito de oito asentos fabricado polo construtor italiano Leonardo S.p.A. (anteriormente AgustaWestland, fusionada coa nova Finmeccanica dende 2016). Foi o primeiro helicóptero totalmente italiano en ser producido en masa.

Desenvolvido como o A109 por Agusta a partir de finais dos anos 60, entrou en servizo orixinalmente en 1976 e dende entón foi usado en distintos roles, como transporte lixeiro, evacuación médica, busca e rescate, e roles militares. O AW109 leva fabricándose 40 anos. O AgustaWestland AW119 é un derivado da serie AW109 sendo as súas principais diferenzas que ten un único motor e un tren de aterraxe fixo.

Tras a fusión de Agusta e a compañía británica Westland Helicopters para formar AgustaWestland, o A109 foi rebautizado *AW109*. Tamén se perseguiu a implicación internacional no programa; a empresa estableceu liñas de montaxe final en sitios tanto de Italia como dos Estados Unidos. Ademais, centos de fuselaxes do AW109 foron fabricados pola contstrutora polaca PZL-Świdnik dende mediados dos 90. AgustaWestland formou unha asociación con Changhe Aircraft Industries Corporation en 2004 que fabrica e dá apoio ao AW109, e que inclue unha liña de montaxe na China.

Notas
-----

1. ↑  "Finmeccanica approves merger and spin-off operations for the implementation of the divisionalisation process - DETAIL - Leonardo - Finmeccanica". *web.archive.org*. 2016-08-08. Archived from the original on 08 de agosto de 2016. Consultado o 2022-05-20.
2. ↑  "Law Enforcement: Italy" (PDF). *Police Aviation News*. p. 4. Consultado o 20 de maio de 2022.
**Agustín Díaz Blanco**, nado en Silva (Pol) o 23 de setembro de 1945 e finado o 21 de marzo de 2008 en Santiago de Compostela, foi un xornalista e profesor galego.

Traxectoria
-----------

### Formación

Cuarto fillo dunha familia labrega, orientouse nun primeiro tempo cara a unha carreira eclesiástica. O seu padriño e párroco de Silva sufragou os seus estudos no Seminario. Estudou primeiro en Lugo e despois en Comillas Teoloxía e Filosofía. Renunciou a ordenarse sacerdote e proseguiu estudos de Socioloxía en Lovaina (Bélxica), onde se licenciou.

### Regreso a Galiza

De volta en Galiza en 1971 iniciou a súa carreira como xornalista en *La Voz de Galicia* e despois en *El Ideal Gallego*, traballando na súa delegación de Santiago de Compostela até 1981. Simultaneou a súa actividade profesional cos estudos de xornalismo en Madrid, de filoloxía románica en Santiago de Compostela e co seu cargo como concelleiro en Santiago de Compostela -tras ser elixido polas listas de Unidade Galega nas primeiras eleccións democráticas de 1979-.

### Do ensino ao xornalismo

En 1982 aprobou oposicións e foi nomeado profesor de francés no Instituto de Bacharelato de Monforte de Lemos, onde en realidade deu clases de galego. En 1983 aprobou a Cátedra de Galego e exerceu a docencia dous anos máis, esta vez no Instituto de Bacharelato de Ordes. En 1985 foi nomeado Inspector de Ensino Medio, pero aos poucos meses a súa paixón polo xornalismo levouno a concursar para un posto de redactor para a Delegación Territorial de Galicia de TVE, traballo que exerceu até a súa prexubilación en 2007.

Colaborou na revista galega de pensamento cristián *Encrucillada* até a súa morte.
Sinal de perigo sobre a presenza de tiburóns en Suráfrica.
O termo **ataque de tiburón** emprégase para describir un ataque dun tiburón sobre unha persoa. Cada ano rexístranse máis de 70 ataques en todo o mundo. Malia a súa relativa infrecuencia, moita xente ten medo dos ataques de tiburón, especialmente despois de ocasionais ataques en serie, como o de vaga de ataques de tiburón de Nova Jersey de 1916, e filmes de terror como *Tiburón*. Das máis de 480 especies de tiburón, só tres son responsables dun número de dous díxitos de ataques fatais e non provocados: o tiburón branco, o tiburón tigre e o tiburón touro; porén, o tiburón oceánico pode que matara máis náufragos que non quedan rexistrados nas estatísticas.

Notas
-----

1. ↑  ISAF Statistics on Attacking Species of Shark
2. ↑  Edmonds, Molly. Animals.howstuffworks.com, ed. "HowStuffWorks "Dangerous Shark 4: Oceanic Whitetip Shark"". Consultado o 23 de setembro de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ICD-9: E906.3

 |
**Agudelo** é unha variedade de uva branca autóctona de Galiza.

Historia
--------

Durante séculos produciuse viño con agudelo ata a desaparición das viñas por diversas pragas dende o século XIX ata finais do século XX. Os viños producidos con esta variedade de uva non tiñan saída comercial nin eran coñecidos xa que non aparecía nas etiquetas o tipo de uva. A variedade non existía no "Rexistro de variedades comerciais da oficina española de variedades vexetais" do Ministerio de Medio Rural. O 24 de marzo de 2011 foi publicada no BOE a orde que recolle a inscrición xunto co branco lexítimo e a tinta castañal. Este recoñecemento foi traballo da Misión Biolóxica de Galicia do CSIC co apoio da Fundación Juana de Vega e a Estación de Viticultura e Enoloxía de Galicia.

Notas
-----

1. ↑  Branco lexítimo, agudelo y castañal, aptas para vinificar. Alfonso Andrade. lavozdegalicia.es 6/4/2011

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Viño romano

### Ligazóns externas

* Variedades de vid de interés comercial para la zona vitícola de Betanzos. Fundación Juana de Vega. (192 páxinas) *(en castelán)* Referíndose a branco lexítimo e agudelo.
***A guerra do tabaco*** é unha novela de Carlos González Reigosa, publicada en 1996. É a terceira entrega da saga do detective Nivardo Castro xunto co xornalista Carlos Conde.

Trama
-----

A obra narra unha guerra entre varios narcotraficantes galegos, na época do paso do contrabando de tabaco ao tráfico de haxix e cocaína.

Orlando é un xefe dun clan contrabandista da ría de Arousa. Leva tempo no negocio, no que comezara xunto a Plácido, outro patriarca do seu propio clan. Nos últimos anos apareceron outros dous clans na zona, o dos irmáns Mingallo e o de Roque Caruncho, que tamén trafican con outras drogas, mais non hai problemas entre eles.

Preto da Costa da Morte comeza a operar un novo contrabandista, Alberte Cuñal, que no canto de con Winston trafica con Marlboro. Orlando provoca unha guerra entre clans para recuperar o liderado no negocio, mais faille entender aos clans da súa área que a guerra é culpa do inimigo común e que hai un traidor entre eles. Hai un morto por cada clan da ría de Arousa, e o home de confianza de Orlando sofre un atentado que silencian como se fose un accidente de tráfico para ocultar que ía no coche con dúas prostitutas portuguesas.

O xornalista Carlos Conde está a investigar o contrabando en Galicia, e conta coa colaboración de Agapito Landín, tenente da Garda Civil e de Desiderio Monelo, policía nacional. Amais pídelle axuda a Nivardo Castro, un detective amigo seu, e a Franco Franzini, un coñecido seu italiano que se fai pasar por membro da Mafia de Nápoles, a camorra.

Logo de investigaren por Ámsterdam, Vila Real e a costa galega, o detective e o xornalista vense implicados no caso, sendo usados por Alberte Cuñal como cebo para poder matar a Orlando. Finalmente, os dous líderes son apreixados.

Traducións
----------

* Ao castelán polo propio autor co título de *La guerra del tabaco* publicado en 2000 por Plaza&Janés Editores.

Notas
-----

1. ↑  Ficha Arquivado 27 de marzo de 2018 en Wayback Machine. en BiTraGa.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na web da editorial.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12382289
* BiTraGa: 3816

 |
**Arturo Saloña Muro**, nado en Areeta cara a 1905 e finado en Guillarei (Tui) o 15 de agosto de 1936, foi un político español.

Traxectoria
-----------

Monumento aos asasinados na Volta da Moura.
Sindicalista vasco. Chegou o Porriño co seu irmán Antonio a comezos de 1935, e foron xerentes do matadoiro do Porriño. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 acudiu a Lavadores para defender a República e foi un dos participantes no enfrontamento cun convoi militar en Tameiga. A súa muller quedou ferida de bala e foi ingresada nun hospital de Vigo. Foi detido e asasinado na Volta da Moura o 15 de agosto de 1936.

Vida persoal
------------

Casou con Eva Chimeno e foi pai de Arturo Saloña Chimeno.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 23-6-1935, p. 18.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Paz Antón, Xosé Ramón (2007). *O Porriño 1936*. Vigo: A Nosa Terra. pp. 123–124. ISBN 978-84-8341-157-5.

### Ligazóns externas

* 

* Arturo Saloña Muro na páxina web *Nomes e Voces*.
Denomínase **acurtamento**, ou *clipping*, ao procedemento de creación de novas palabras ou neoloxismos que consiste en abreviar palabras mediante diversos metaplasmos de supresión, como a aférese (perda dos fonemas situados ao comezo dunha palabra), a síncope (perda dos fonemas interiores dunha palabra) ou apócope (perda dos fonemas finais dunha palabra). Tal procedemento é especialmente frecuente en linguas que posúen moitos monosílabos, coma o inglés; por exemplo, abréviase *San Francisco* en *Frisco* ou *motor(way) hotel* en *motel*, ou *automóbil omnibus* en *autobús*. Este procedemento de acurtamento denomínase síntese ou síncope. A apócope, pola contra, é frecuente na linguaxe hipocorística ou infantil, ou simplemente afectiva: *bici* por *bicicleta*, *boli* por *bolígrafo*, *insti* por *instituto* etc... Nalgúns casos, parece máis ben deberse á necesidade de abreviar expresións demasiado cultas e longas: *cine* por *cinematógrafo*, ou *fotolito* por *fotolitografía* (o cal explica a súa tónica discordante doutras palabras esdrúxulas que rematan en *-lito* átono: *crisólito, aerólito, monólito*).

| * v
* c
* e
Metaplasmos e figuras de dicción |
| --- |
| Aumento | Prótese - Epéntese - Anaptixe - Paragoxe |
| Acurtamento ou Elisión | Aférese - Síncope - Apócope |
| Transposición | Metátese |
| Amálgama | Contracción - Sinérese - Haploloxía - Sandhi - Sandhi tonal |
**Arturo Salgado Biempica**, nado en Lobeira o 6 de xullo de 1882 e finado en Segovia o 16 de abril de 1937, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Era o fillo máis novo de Constantino Salgado Monasterio. Desde 1901 dedicouse a traballos mercantís e ao xornalismo fundando o semanario *Ecos de Orense*. Foi un dos impulsores do Círculo Católico de Obreros de Orense e fundador do Monte de Piedad y Caja de Ahorros de Orense. Foi presidente do Comité maurista de Ourense. Na ditadura de Primo de Rivera foi vicepresidente da Deputación de Ourense, gobernador civil de Murcia (1924-1927), xefe provincial da Unión Patriótica de Ourense e delegado rexio para a represión do contrabando. Representante das organizacións provinciais da Unión Patriótica de Ourense na Asemblea Nacional Consultiva en 1927. Amigo e colaborador de José Calvo Sotelo (do que chegou a ser secretario particular), foi nomeado por este subdirector de CAMPSA en 1928. Durante a Segunda República seguiu colaborando con Calvo Sotelo e foi secretario do Bloque Nacional. Finou en Segovia o 16 de abril de 1937.

Vida persoal
------------

Casou con Rosina Lamas, filla de Valentín Lamas Carvajal.

Notas
-----

1. ↑  *La Región*, 18-4-1937, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia* **3**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 220.

### Outros artigos

* Manuel Salgado Biempica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533729
* BNE: XX1527868
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 103510

 |
Acuarelas

A **acuarela** é unha técnica pictórica sobre papel ou cartón que emprega cores en po preparadas con goma soluble na auga. Ó diluírse na auga obtense unha solución transparente que se aplica por capas sobre papel branco ou de cor. As cores utilizadas son transparentes (segundo a cantidade de auga na mestura) e ás veces deixan ver o fondo do papel (branco), que actúa como outro verdadeiro ton. Componse de pigmentos aglutinados con goma arábiga ou mel. Nos seus procedementos emprégase a pintura por capas transparentes, a fin de lograr maior brillantez e soltura na composición que se está realizando.

Un dos acuarelistas máis famosos é Joseph Mallord William Turner (1775-1850), que foi precursor das técnicas que posteriormente desenvolverían as vangardas. Os seus cadros reflicten magnificamente a luz e o movemento.

Tamén se denomina acuarela a obra executada con esta técnica ou a pintura utilizada nestas obras.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q50030
* AAT: 300389895
* BNCF: 25629
* BNF: 119309259
* BRE: 1806331
* EBID: ID
* Europeana: ID
* GEA: 217
* GEC: 0079912
* GND: 4002511-1
* JSTOR: watercolor-painting
* LCCN: sh85145673
* NDL: 00571592

 |
| Illas Aru |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital | Dobo |
| País | Indonesia |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago | Molucas |
| Linguas |  |
| Poboación (2000) | 63.807 hab. |
| Superficie | 8.563 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 6°10′S 134°30′L﻿ / ﻿-6.167, -134.500 |
| Maior Altura | 241 m. |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

As **Aru** ou **Arru**, tamén coñecidas como **Illas Aroe**, son un grupo dunhas 95 illas en Indonesia, localizadas nas Molucas.

Os holandeses descubríronas para os occidentais en 1623, e as colonizaron como parte das Indias Orientais holandesas. A illa máis grande é Tanahbesar, e o principal porto é Dobo, na illa de Wamar. A poboación procede da mestizaxe entre elementos malaios e melanesios.

Como o resto das illas pertencentes ás Molucas, esta pertence ao área da Liña de Wallace (Wallacea), de grande interese científico pola súa rica biodiversidade ao estar entre o Sueste asiático e Oceanía.

Illa
----

As maiores illas de norte a sur:

* Warilau;
* Kola, con 270 km²;
* Wasir;
* Ujir Maluku;
* Tanahbesar (Wokam), con 1.604 km²;
* Kobroor, con 1.723 km²;
* Maikoor, con 398 km²;
* Koba, con 386 km²;
* Penambulai, con 125 km²;
* Baun;
* Barakan;
* Workai, con 152 km²;
* Trangan, con 2.149 km²;

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Aru*** |

  

### Outros artigos

### Ligazóns externas

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q47455969
* GeoNames: 1651192

 |
**AT&T** (American Telephone and Telegraph) é unha empresa norteamericana de telecomunicacións. É a maior empresa de telecomunicacións do mundo e a segunda en telefonía móbil a nivel mundial.

As súas orixes están en Southwestern Bell Telephone Company, unha filial de Bell Telephone Company, fundada por Alexander Graham Bell en 1880.

Historia
--------

A compañíaa que se tornou AT&T comezou en 1875, nun acordo entre o inventor Alexander Graham Bell e dous homes, Gardiner Hubbard (sogro de Bell) e Thomas Sanders, que concordaran en financiar o seu traballo. Bell estaba tentando inventar un telégrafo falante (un teléfono). Foi un éxito e conseguiu rexistrar as patentes en 1876 e 1877. En 1877, os tres homes formaron a Bell Telephone Company para explorar a invención. A primeira central telefónica, operando baixo a licenza da Bell, abriu en New Haven, Connecticut en 1878. En tres anos, existían centrais telefónicas nas principais cidades dos Estados Unidos, operando baixo a licenza do que hoxe é a American Bell Telephone Company. En 1882, American Bell adquiriu o control da Western Electric Company, que se tornou na súa fábrica. Gradualmente, a American Bell converteuse en dona da maioría dos seus licenciados, e a empresa pasou a ser coñecida como *Bell System* (Sistema Bell).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***AT&T Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Estados Unidos de América*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial
* AT&T History and science resources at The Franklin Institute's Case Files online exhibit

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q35476
* WorldCat
* VIAF: 146516488
* BMT: 156686
* CiNii: DA00191339
* EBID: ID
* GND: 25774-6
* GRID: grid.431860.8
* ISNI: 0000 0001 0790 8706
* LCCN: no97054125
* LEI: 549300Z40J86GGSTL398
* MAG: 1283103587
* NDL: 00276274
* NKC: ko2004238919
* NLA: 36586499
* OpenCorporates: 2018584
* zbMATH: att.

 |
Google AdSense.
**AdSense** é un sistema de publicidade ideado pola compañía estadounidense Google. Permite que os webmasters formen parte dun mesmo circuíto publicitario no que se publicitian textos e imaxes que Google selecciona conforme aos criterios do cibernauta, como a súa localización ou o seu historial de buscas.

Características
---------------

Estes anuncios están administrados xeran ingresos para o propietario da web baseándose nos clics dos visitantes da páxina e nas visualizacións da mesma (impresións). Google utiliza a súa tecnoloxía de procura para incrustar anuncios segundo o contido da páxina web que se está visitando, a localización xeográfica do usuario (mediante o enderezo IP) e outros datos como historia de procura previa en Google ou as páxinas visitadas polo usuario, os seus cookies, a duración da sesión, o sistema operativo, o navegador web utilizado etc.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Google AdSense

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q183480
* GND: 7672485-2

 |
**ASN.1** corresponde ás siglas de *Notacion de Sintaxe Abstracta, version 1* (**Abstract Syntax Notation 1**, **ASN.1**) é un estándar, para a descrición de estruturas de representación, codificación e transmisión de datos, independentemente da máquina que se estea usando e as súas formas de representación internas. É un protocolo de nivel de presentación no modelo OSI. O protocolo SNMP usa o ASN.1 para representar os seus obxectos xestionables.

Características
---------------

### Descrición da información

ASN.1 usa a notación de Backus-Naur (BNF) para describir a forma en que a información é almacenada.

### Tipos de datos

Os tipos de datos clasifícanse segundo se son simples (primitivo), compostos (construído) ou unha mera etiqueta (definido).

### Regras

ASN.1 define unha sintaxe para a definición de estruturas de datos, pero non restrinxe a unha única forma a súa codificacion en bits: hai varias regras de codificacion:

* BER (regras básicas de codificación)
* PER (regras de codificación empaquetada)
* XER (codificación con XML)
* DER
* CER

Utilización
-----------

Unha definición en ASN1 pódese compilar, e xerar unha definición nunha linguaxe de programación tal como Ada, C++, Java etc. Deste xeito pódese utilizar ASN1 para definir un intercambio de datos entre aplicacións que empregan distinta linguaxe de programación, sistema operativo etc.

Historia
--------

ASN.1 é un estándar ISO/ITU-T , orixinalmente definido en 1984 como parte do CCITT X.409 '84. ASN.1 trocouse no seu propio estándar, **X.208**, no 1988 debido á súa ampla aplicabilidade.

Ligazóns externas
-----------------

* ASN1 Consortium (en inglés)
* Información sobre o ASN1 *(en inglés)* e *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q333301
* LCCN: sh2001003087
* MAG: 2776771430

 |
**Alfonso Fernando Gallego Vila**, nado en Curtis o 15 de novembro de 1928 e finado na Coruña o 17 de xaneiro de 2005, foi un pintor, debuxante e poeta galego.

Traxectoria
-----------

Foi un dos fundadores do grupo poético "Amanecer" en 1950. Nos Xogos florais de Galicia de 1960 obtivo unha mención honorífica polo poema "Carta desde la ciudad a un campesino". Foi finalista no Premio de poesía Ágora co libro *La última palabra*. O seu poemario *A cidade é gaivota* gañou o certame de poesía galega organizado polo grupo Brais Pinto, pero non foi publicado polos problemas económicos que afrontaba o grupo. En 1961 publicou o seu primeiro libro *La señal del viento*. Publicou poemas en galego na revista *Signo* (1966). Fixo a súa primeira exposición de pintura no centro lucense de Buenos Aires, presentado por Luís Seoane. Expuxo en diversas cidades españolas e participou en máis decincuenta exposicións colectivas. Foi un dos fundadores do grupo informalista de pintores "A Gadaña". A derradeira mostra dos seus cadros foi en 1996, na Galería de Arte Atlántica.

Obras
-----

* *La señal del viento*, 1961.
* *Boca abajo*, 1965.
* *Ayer está a volver*, 1973.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 19-1-2005, p. 59.
2. ↑  "Alfonso Gallego Vila, ante su exposición pictórica", entrevista en *La Voz de Galicia*, 11-6-1975, p. 27.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q55769652
* BNE: XX1278207

 |
Unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica.

A SISTEMA DIXESTIVO E METABOLISMO

A01A Preparacións estomatolóxicas
---------------------------------

### A01AA Axentes para a profilaxe das caries

A01AA01 Fluoruro sódico
A01AA02 Monofluorofosfato sódico
A01AA03 Olaflur
A01AA04 Fluoruro de estaño
A01AA30 Combinacións
A01AA51 Fluoruro sódico, combinacións
### A01AB Antiinfecciosos para tratamento oral local

A01AB02 Peróxido de hidróxeno
A01AB03 Clorhexidina
A01AB04 Anfotericina B
A01AB05 Polinoxilina
A01AB06 Domiphen
A01AB07 Oxiquinolina
A01AB08 Neomicina
A01AB09 Miconazol
A01AB10 Natamicina
A01AB11 Varios
A01AB12 Hexetidina
A01AB13 Tetraciclina
A01AB14 Cloruro de benzoxonium
A01AB15 Ioduro de tibezonium
A01AB16 Mepartricina
A01AB17 Metronidazol
A01AB18 Clotrimazol
A01AB19 Perborato sódico ou borax
A01AB21 Clortetraciclina
A01AB22 Doxiciclina
A01AB23 Minociclina
A01AB29 Eugenol
### A01AC Corticoesteoides para tratamento oral local

A01AC01 Triamcinolona
A01AC02 Dexametasona
A01AC03 Hidrocortisona
A01AC54 Prednisolona, combinacións.
### A01AD Outros axentes para o tratamento oral local

A01AD01 Epinefrina
A01AD02 Benzidamina
A01AD05 Ácido acetilsalicilico ou Aspirina
A01AD06 Adrenalona
A01AD07 Amlexanox
A01AD11 Varios

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ATC: A01

 |
Vista de paxaro
 Vista superior
O **Acueduto de Vanvitelli** ou **Acueduto Caroline** é un acueduto de 38 quilómetros que subministraba auga ao  Reggia di Caserta e o complexo San Leucio desde o pé do macizo de Taburno e os mananciais de Fizzo Contrada, no territorio de Bucciano.

Principalmente subterráneo, o acueduto destaca pola súa ben conservada sección arqueada de tres pisos, de 529 m. que une o Val de Maddaloni entre o Monte Longano (ao leste) e o Monte Garzano (ao oeste). Este tramo deseñouse segundo os acuedutos con arco romano, ten 55,8 m. de altura no seu punto máis alto, atravesa o que hoxe é a autoestrada SP335 e declarouse Patrimonio da Humanidade en 1997.

Por encargo de  Carlos de Borbón, o acueduto deseñouno Luigi Vanvitelli. A construción comezou en marzo de 1753 e inaugurouse o 7 de maio de 1762. Está situada en SS265, 81020 Valle di Maddaloni CE, Italia. Construíuno Luigi Vanvitelli.

Notas
-----

Referencias

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Acueduto de Vanvitelli Modificar a ligazón no Wikidata*** |

  

### Outros artigos

* Palacio Real de Caserta

### Ligazóns externas

* Siti UNESCO: L'acquedotto Carolino e i Ponti della Valle di Maddaloni

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q841554
* WorldCat
* VIAF: 239226532
* GND: 7521986-4

 |
O **aborto en Acerbaixán** foi legalizado o 23 de novembro de 1955, mentres que Acerbaixán formaba parte da Unión Soviética como República Socialista Soviética de Acerbaixán. A lei actual sobre o aborto nunca foi modificada, permanecendo en vigor despois do colapso da Unión Soviética e a independencia de Acerbaixán en 1991. A lei é unha das leis de aborto máis liberais do mundo, que permite o aborto baixo demanda ata 28ª semana de embarazo por varias razóns.

A lei permite o aborto baixo demanda por razóns de dano ou morte ao feto e/ou á nai e a violación e incesto, ademais da morte do marido durante o embarazo, unha orde xudicial para a nai ou o pai, unha orde xudicial que despoxa do nai da patria potestade, se o fogar xa tiña máis de cinco fillos, se a relación entre a nai e o pai remata en divorcio ou se hai antecedentes familiares que inclúan enfermidade mental ou discapacidade motora.

Tradicionalmente, o aborto utilizouse como un método anticonceptivo en Acerbaixán. En 2020, o 21,5 % dos embarazos en Acerbaixán terminaron en aborto, un aumento con respecto á porcentaxe máis baixa de 2005 (12,1 %).

Notas
-----

1. ↑  "Указ Президиума ВС СССР от 23.11.1955 (ред. от 13.04.1959) "Об отмене запрещения абортов"". *Consultant.ru* (en ruso). 23 de novembro de 1955. Consultado o 6 de novembro de 2022.
2. 1 2 3 4  "Abortion Policies and Reproductive Health around the World" (PDF). *Organización das Nacións Unidas* (en inglés). 2014. Consultado o 6 de novembro de 2022.
3. ↑  "Historical abortion statistics in Azerbaijan". *Johnstonsarchive.net* (en inglés). 2022. Consultado o 6 de novembro de 2022.
**Alfonso Emilio Balseiro Gómez**, nado o 8 de marzo de 1946 en Mañón e finado o 6 de febreiro de 2021, foi un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Traballador autónomo. Presentouse ás eleccións municipais de 1983 en Mañón dentro das listas da Coalición Popular, sendo elixido concelleiro. Trala morte de Manuel Cora Rodríguez en xaneiro de 1987 é elixido alcalde, ocupando o posto ata as eleccións municipais de 1987. Neses comicios concorre xunta outros anteriores integrantes de AP como número dous dunha lista independente encabezada polo médico Ricardo Héctor Sanz, a cal resultou ser a segunda forza máis votada por detrás do PSdeG, conseguindo a alcaldía para o seu cabeza de lista grazas aos votos dos concelleiros de AP. Porén, trala marcha do rexedor en febreiro de 1988, volveu ser elixido alcalde, tamén grazas ao apoio de dous concelleiros de AP. Nas municipais de 1991 encabezou a candidatura do PPdeG e tamén foi elixido por maioría absoluta. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións sempre con maioría absoluta. Foi deputado provincial (2007-2011).

Nas eleccións municipais de 2019 acadou de novo a alcaldía, e ocupou este posto até o seu falecemento en febreiro de 2021.

Notas
-----

1. ↑  Urgorri, Antía (6 de febreiro de 2021). "Muere Alfonso Balseiro, alcalde de Mañón desde hace 33 años". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 7 de febreiro de 2021.
2. ↑  Concello de Mañón na FEGAMP

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Balseiro Gómez, Alfonso". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. p. 51. ISBN 84-8064-113-4.

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Mañón

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Cora Rodríguez** |  **Alcalde de Mañón** 1987 | Sucesor:**Ricardo Héctor Sanz** |
| Predecesor:**Ricardo Héctor Sanz** |  **Alcalde de Mañón** 1988 - 2021 | Sucesor:**Alfredo Dovale Pereira** |
**Afonso Escámez e López**, nado en Águilas (Murcia), o 1 de xaneiro de 1916 e finado en Madrid, o 16 de maio de 2010, marqués de Águilas, foi un banqueiro español.

Traxectoria
-----------

Fillo dun vendedor de peixe, asistiu ao colexio Santo Tomás de Aquino. O prematuro falecemento do pai fixo que comezase a traballar con 12 anos como porteiro na sucursal do Banco Internacional de Industria e Comercio. Tras a crise de 1929, a entidade reduciu persoal e Escámez, con 13 anos, perdeu o seu primeiro traballo. Pero os seus xefes xa se fixaran nel e pronto o volveron a contratar, xa como caixeiro. Logo da Guerra Civil, o Internacional foi absorbido polo Banco Central, a entidade da que Escámez nunca se desligaría e onde desenvolveu toda a súa carreira, ata alcanzar a presidencia en 1973, cadeira que ocupou ata 1993.

Logo da súa retirada foi tamén Presidente de Honra de CEPSA.

En 1977 foi designado senador polo rei de España Xoán Carlos I e ocupou un escano no Senado ata as eleccións de 1979, ás que non se presentou. Durante a súa estadía na Cámara Alta vinculouse ao grupo de Senadores Independentes, todos eles de designación real, e situados na á máis conservadora do hemiciclo.

Galardóns
---------

* Gran Cruz da Orde do Mérito Civil.
* En 1991, o rei Xoán Carlos I de España outorgoulle o marquesado de Águilas, vacante trala súa morte.

Notas
-----

1. ↑  Afonso Escámez, un banquero de la vieja escuela, *El País*, 17 de maio de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3390816
* WorldCat
* VIAF: 45935135
* BNE: XX897027
* DBE: alfonso-escamez-lopez
* FAST: 281379
* LCCN: n91012321
* SUDOC: 070161860

 |
Unha sección do Sistema de Clasificación Química Anatómico-Terapéutica.

A SISTEMA DIXESTIVO E METABOLISMO

A10A Insulinas e análogos
-------------------------

### A10AB Insulinas e analogos, de acción rápida

A10AB01 Insulina (humana)
A10AB02 Insulina (vaca)
A10AB03 Insulin (porco)
A10AB04 Insulin lispro
A10AB05 Insulin aspart
A10AB06 Insulin glulisina
A10AB30 Combinacións
### A10AC Insulinas e análogos, de acción intermedia

A10AC01 Insulina (humana)
A10AC02 Insulina (vaca)
A10AC03 Insulina (porco)
A10AC04 Insulina lispro
A10AC30 Combinacións
### A10AD Combinacións de insulinas e análogos de acción intermedia e acción rápida

A10AD01 Insulina (humana)
A10AD02 Insulina (vaca)
A10AD03 Insulina (porco)
A10AD04 Insulin lispro
A10AD05 Insulin aspart
A10AD30 Combinacións
### A10AE Insulinas e análogos de acción prolongada

A10AE01 Insulina (humana)
A10AE02 Insulina (vaca)
A10AE03 Insulin (porco)
A10AE04 Insulin glargina
A10AE05 Insulin detemir
A10AE30 Combinacións

A10B Drogas hipoglucemiantes orais
----------------------------------

### A10BA Biguanidas

A10BA01 Fenformina
A10BA02 Metformina
A10BA03 Buformina
### A10BB Sulfonamidas, derivados da urea

A10BB01 Glibenclamida
A10BB02 Clorpropamida
A10BB03 Tolbutamida
A10BB04 Glibornurida
A10BB05 Tolazamida
A10BB06 Carbutamida
A10BB07 Glipizida
A10BB08 Gliquidona
A10BB09 Gliclazida
A10BB10 Metahexamida
A10BB11 Glisoxepida
A10BB12 Glimepirida
A10BB31 Acetohexamida
### A10BC Sulfonamidas (heterociclica)

A10BC01 Glimidina
### A10BD Combinacións de fármacos hipoglucemiantes orais

A10BD01 Fenformina e Sulfonamidas
A10BD02 Metformina e sulfonamidas
A10BD03 Metformina e rosiglitazona
### A10BF Inhibidores da Alfa glucosidasa

A10BF01 Acarbosea
A10BF02 Miglitol
A10BF03 Voglibose
### A10BG Tiazolidindionas

A10BG01 Troglitazona
A10BG02 Rosiglitazona
A10BG03 Pioglitazona
### A10BX Outras drogas hipoglucemiantes orais

A10BX01 Goma guar
A10BX02 Repaglinida
A10BX03 Nateglinida

A10X Outras drogas usadas en diabetes
-------------------------------------

### A10XA Inhibidores da Aldosa reductasa

A10XA01 Tolrestat

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ATC: A10

 |
Coordenadas: 42°27′37″N 2°19′13″O﻿ / ﻿42.460277777778, -2.3202777777778

O **Aeroporto de Logroño-Agoncillo** é un aeroporto xestionado por Aena, que está localizado no concello de Agoncillo, 14 km ao leste do centro urbano da cidade de Logroño.

As orixes do aeroporto remóntanse á base militar de Recajo, unha base aérea secundaria construída entre 1924 e 1928. Por entón, o campo de voos era de 1.000 metros de longo e 600 de ancho. O 5 de febreiro de 1932, cámbiase o seu nome polo de Aeródromo de Agoncillo. En 1946 ábrese ao tráfico aéreo civil, con todo, e ata data recente, o seu uso como tal foi bastante moderado, exceptuando as operacións do Aeroclub de Logroño.

En 1996, o Goberno da Rioxa decide impulsar a creación do aeroporto de Logroño. É o 21 de setembro de 1998 cando culminan eses esforzos, declarándose o aeroporto de Logroño-Agoncillo como "aeroporto de interese xeral" e poñendo en marcha os proxectos necesarios para a súa reforma, ata a súa inauguración en maio de 2003, logo dun investimento de 17 930 000 euros.

É un dos aeroportos españois con menor tráfico aéreo, xestionando en 2005 36.560 pasaxeiros e 3.061 operacións. En 2006 houbo 55.469 pasaxeiros, cun incremento con respecto ao ano anterior dun 41,7%, e as operacións foron 3.334, un 8% máis. En 2010, o aeroporto deu servizo a un total de 24.522 pasaxeiros debido á eliminación da ruta a Barcelona. En 2012, só houbo 19.263 pasaxeiros e 2.630 operacións.

Aeroliñas e destinos
--------------------

| Aeroliñas | Destinos 
 |
| --- | --- |
| Iberiaoperado por Air Nostrum | Madrid  **Estacional:** Palma de Mallorca |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web do aeroporto en AENA.es[*Ligazón morta*] *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Aeroporto de Logroño-Agoncillo*** |

| * v
* c
* e
Aeroportos de España |
| --- |
| Maiores internacionais | 
* Alacant–Elx
* Barcelona–El Prat
* Gran Canaria
* Madrid–Barajas
* Málaga–Costa del Sol
* Palma de Mallorca
* Tenerife–Sur

 |
| Menores internacionais | 
* A Coruña
* Almería
* Asturias
* Bilbao
* Eivisa
* Fuerteventura
* Granada
* La Palma
* Lanzarote
* Lleida–Alguaire
* Menorca
* Murcia–San Javier
* Reus
* Santander
* Santiago de Compostela
* Sevilla
* Tenerife–Norte
* Valencia
* Valladolid
* Vigo
* Xerez
* Xirona–Costa Brava
* Zaragoza

 |
| Domésticos | 
* Heliporto de Alxeciras
* Burgos
* Heliporto de Ceuta
* Donostia
* El Hierro
* La Gomera
* León
* Logroño
* Melilla
* Pamplona
* Salamanca

 |
| Outros | 
* Albacete
* Andorra–La Seu d'Urgell
* Badaxoz
* Castelló–Costa de Azahar
* Cidade Real
* Córdoba
* Huesca–Pireneos
* Madrid–Cuatro Vientos
* Madrid–Torrejón
* Murcia–Corvera
* Palma de Mallorca–Son Bonet
* Sabadell
* Teruel
* Vitoria

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q686526
* WorldCat
* VIAF: 173397607
* GeoNames: 8298723
* IATA: RJL
* ICAO: LERJ

 |
**ASCAMP** foi o nome dun modelo de foguete sonda estadounidense usado en 27 lanzamentos ao longo de 1958.

Características
---------------

ASCAMP foi deseñado e construído por Cooper Development Co. por encargo do exército dos Estados Unidos para ser usado exclusivamente durante as probas nucleares Hardtack Teak e Hardtack Orange co fin de recoller datos atmosféricos. As probas tiveron lugar o 1 e o 12 de agosto de 1958, usándose 13 ASCAMP durante a primeira e 14 (cun lanzamento fallado) durante a segunda.

Os foguetes ASCAMP estaban formado por dúas etapas: unha primeira Asp e unha segunda Baby Sergeant. Tiñan unha lonxitude de 5,58 m, un diámetro de 16,5 cm e unha masa duns 160 kg, chegando a unha altura máxima duns 100 km. Os foguetes engalaban desde unha lanzadeira semiautomática debido á súa proximidade á zona das detonacións nucleares.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  Andreas Parsch (2006). "Cooper Development Asp / Ascamp / Nike-Asp / Terrier-Asp" (en inglés). Consultado o 13 de agosto de 2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2022). "ASCAMP" (en inglés). Consultado o 13 de agosto de 2022.
3. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2022). Gunter's Space Page, ed. "ASCAMP" (en inglés). Consultado o 13 de agosto de 2022.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Asp (foguete)