recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Crátilo***, ou ***Da adecuación dos nomes***, é unha obra escrita polo filósofo grego Platón cara ao 385 a.C. Foi das primeiras obras filosóficas da Antiga Grecia en tratar materias etimolóxicas e lingüísticas. É o primeiro escrito no que Platón introduce a teoría das Ideas, contra a afirmación heracliteana do acontecer perpetuo.

Contido
-------

Consiste nun diálogo que comeza cunha invitación de Hermóxenes a que Sócrates participe na discusión entre este e Crátilo sobre a exactitude dos nomes. 

Crátilo defende a idea dun valor obxectivo dos nomes argumentando que estes son exactos por natureza, polo que algúns non corresponden ás realidades que designan. Seguindo esta tese, existen palabras idóneas para realidades brandas, duras, líquidas etcétera. Na obra podemos destacar unha cita súa que confirma que defende esta tese: "O que coñece os nomes coñece tamén as cousas".

Polo contrario, Hermóxenes propón non ver neles máis que unha convención. Que a relación entre o nome e a realidade nomeada vén dada polo costume e a convención. Os nomes non expresan o estado ou a presenza das cousas polo que se poden substituír por outros se os que empregan a palabra nese contexto o aproban.

Sócrates non se mostra de acordo con ningunha das dúas propostas polo que durante a primeira metade do diálogo, realiza unha análise detallada dos elementos da linguaxe da que podemos salientar unha cita: "De feito, de tanto darlle voltas aos nomes a eito, non sería en absoluto de estrañar que a nosa lingua antiga, fronte á actual, non se diferenciara en nada da bárbara". Pero na segunda parte do diálogo matiza a tese de Crátilo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Huisman, Denis (2005). Tecnos, ed. *Diccionario de las mil obras clave del pensamiento*. Madrid. ISBN 84-309-4531-8.

* Platón (2003). Gredos, ed. *Diálogos. Obra completa en 9 volúmenes. Volumen II: Gorgias. Menéxeno. Eutidemo. Menón. Crátilo*. Madrid. ISBN 978-84-249-0887-4.

### Ligazóns externas

* Platón - Crátilo.pdf - Edu MEC

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1347394
* WorldCat
* VIAF: 105149842057002841528
* BNE: XX3383759
* BNF: 13187592z
* EBID: ID
* GND: 4122522-3
* LCCN: nr97041099
* NLA: 56963777
* SELIBR: 336145
* SUDOC: 027470741

 |
**Bernardino González Vázquez**, nado en Frankfurt (Alemaña) o 29 de marzo de 1966, é un ex-árbitro de fútbol galego. Pertence ao Comité Galego de Árbitros de Fútbol, e arbitrou na Primeira División Española entre o 2001 e o 2010. Amais de árbitro é axente comercial, e reside en Ourense.

Traxectoria
-----------

Logo de arbitrar en categorías inferiores, debutou na Primeira División de España o 16 de setembro de 2001 no Estadio Manuel Ruiz de Lopera, nun encontro entre o Real Betis e o Real Madrid. En 2005 acadou a escarapela FIFA, e nese mesmo ano arbitrou a final do Campionato Europeo de Fútbol sub-17 de 2005 celebrado en Italia, entre Turquía e Holanda.

A súa última tempada na Primeira División foi a 2009–10.

Notas
-----

1. ↑  "El arbitraje te forma como persona". *La Región* (en castelán). 23 de xuño de 2009. Arquivado dende o orixinal o 06 de marzo de 2019. Consultado o 06 de marzo de 2019. .

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil do árbitro en weltfussball.de *(en alemán)*
| Filozoa |
| --- |
| Ao fondo, a esponxa *Agelas clathrodes*. En primeiro plano os corais *Iciligorgia schrammi* e *Plexaurella nutans*. |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Dominio: | Eukaryota |
| (sen clasif.) | Opisthokonta |
| (sen clasif.) | Choanozoa ou Holozoa |
| (sen clasif.): | **Filozoa** |

 |
| Reinos e clases |
| * Filasterea
* Choanoflagellatea
* Metazoa
 |

Os **filozoos** (**Filozoa**) son unha agrupación monofilética dentro do grupo Opisthokonta de seres vivos. Comprenden os animais xunto cos seus parentes unicelulares máis próximos (que son os organismos máis estreitamente relacionados cos animais que cos fungos ou Mesomycetozoa).

Actualmente asígnanse tres grupos ao clado Filozoa, que son:

* Clase Filasterea – establecido recentemente para albergar aos xéneros *Ministeria* e *Capsaspora*
* Clase Choanoflagellatea – flaxelados con "colar"
* Reino Animalia ou Metazoa – animais.

Cladograma
----------


|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Opisthokonta   | 

|  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|   | 

|  |  |
| --- | --- |
|   | Fungi |
|   |
|   | Nucleariida |
|   |

 |
|   |
| Holozoa | 

|  |  |
| --- | --- |
|   | Mesomycetozoa |
|   |
| **Filozoa** | 

|  |  |
| --- | --- |
|   | Filasterea |
|   |
|   | 

|  |  |
| --- | --- |
|   | Choanoflagellatea |
|   |
|   | Animalia |
|   |

 |
|   |

 |
|   |

 |
|   |

 |
|   |

Características
---------------

Asúmese que a célula opistoconta ancestral posuía unha proxeccións delgadas filosas ou "tentáculos". Nalgúns opistocontos (Mesomycetozoa e *Corallochytrium*) estas proxeccións perdéronse. Os Filozoa mantivéronas, e neles son simples e non se adelgazan cara ao extremo, e presentan un núcleo ríxido de feixes de actina (o que os diferencia dos filopodios flexibles, adelgazados cara ao extremo e ramificados dos nucleáriidos e dos rizoides ramificados e hifas dos fungos). Nos coanoflaxelados e nos animais máis primitivos, principalmente as esponxas, agréganse nun colar no que filtran o alimento situado arredor do cilio ou flaxelo; e isto crese que é un carácter herdado do seu antepasado filozoo común máis recente.

Notas
-----

1. 1 2  Shalchian-Tabrizi K. Minge M.A. Espelund M.; et al. (2008). Aramayo, Rodolfo, ed. "Multigene phylogeny of choanozoa and the origin of animals". *PLoS ONE* **3** (5): e2098. PMC 2346548. PMID 18461162. doi:10.1371/journal.pone.0002098.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1131559
* MAG: 2780944406

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Zheng Guangzu** (chinés tradicional: 鄭光祖; chinés simplificado: 郑光祖; *pinyin*: Zhèng Guāngzǔ; Wade-Giles: Cheng4 Kuang1-tsu3), nome de cortesía **De Hui** 德輝, nado en Pingyang (actual Hongchao, na provincia de Shanxi) no 1260 e finado arredor do 1320, foi un dramaturgo chinés da dinastía Yuan. Está considerado un dos catro grandes dramaturgos de Yuan, xunto con Bai Renfu, Guan Hanqing e Ma Zhiyuan.

Obra
----

Zheng Guangzu foi un dos autores máis celebrados do seu tempo. Viviu durante o segundo período de florecemento do *zaju* 雜劇, a opera chinesa máis popular da dinastía Yuan, e tamén durante o auxe do *sanqu* 散曲, un xénero poético que destaca polo seu estilo tonal fixo. Xunto con outros dramaturgos, Zheng favoreceu a recuperación do interese polo *zaju* no sur da China, particularmente en Hangzhou, onde traballou como funcionario.

Atribúenselle dezaoito dramas, dos cales só se conservan oito. Destacan os seguintes:

* *Zhougong shezheng* 周公攝政 ("A rexencia do duque de Zhou").
* *Wang can deng lou* 王粲登樓 ("Wang Can ascende a torre").
* *Hanlin Fengyue* 翰林風月 ("O vento e a lúa na academia de Hanlin").
* *Qiannü lihun* 倩女離魂 ("O espírito de Qiannü abandona o seu corpo").

O último destes títulos, *Qiannü lihun*, é o máis coñecido do autor. Inspirou multitude de dramas posteriores, especialmente os da dinastía Ming, como *Mudan ting* 牡丹亭 ("O pavillón das peonias") de Tang Xianzu.

Notas
-----

1. ↑  Mair, Victor H. (2001). *The Columbia History of Chinese Literature* (en inglés). Columbia University Press. ISBN 978-0-231-10984-0.
2. 1 2 3 4  "鄭光祖". *百度百科*. Consultado o 2024-01-31.
3. ↑  "Ma Zhiyuan". *en.chinaculture.org*. Consultado o 2024-01-31.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Zheng Guangzu (La literatura china traducida en España)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4515530
* WorldCat
* VIAF: 311835122
* CBDB: 0111907
* CERL: cnp00577457
* GND: 123789885

 |
**Karekin Bedkjian**, nado como **Dikran Bedkjian** o 12 de decembro de 1942 en Istambul (Turquía), é un arcebispo apostólico armenio, actual primado da diocese de Alemaña, baixo a Santa Sé de Etchmiadzin.

Traxectoria
-----------

Dikran Bedkjian estudou na escola dos mequitaristas en Istambul, e en 1959 entrou no seminario de Üsküdar. Foi ordenado diácono en 1963, e o 25 de xullo de 1965 foi ordenado sacerdote célibe.

En 1991 o *catholicos* Vazken I convidouno a exercer o seu ministerio entre os armenios en Alemaña, e a dirixir os esforzos para crear unha nova diocese. O 31 de xaneiro de 1992 Karekin Bedkjian foi nomeado formalmente primado da nova diocese, e o 27 de setembro do mesmo ano Vazken I consagrouno bispo.

Durante a súa visita a Alemaña, o *catholicos* Karekin I elevouno a arcebispo cunha encíclica do 28 de maio de 1998.

Notas
-----

Notas

1. ↑  Na Igrexa Apostólica Armenia os sacerdotes poden ser ordenados célibes ou, se levan un ano de matrimonio e teñen un fillo, casados. Os sacerdotes célibes, unha vez ordenados, non poden casar.

Referencias

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía na web da Santa Sé de Etchmiadzin *(en inglés)*

| Títulos relixiosos |
| --- |
| Predecesor:**(creación da diocese)** |  **Primado de Alemaña** 1992 - actualidade | Sucesor:**(no cargo)** |
**María Inmaculada Castañón González**, coñecida coma **Inma Castañón**, nada en 1959 en Cudillero (Principado de Asturias) pero residente na Coruña é unha ex xogadora de fútbol, popular na década de 1980.

Traxectoria
-----------

Foi a capitá do Karbo Deportivo que en 1981 conquistou a primeira Copa da Raíña. Neste equipo levaba o número 10 e chamábanlle a *Maradona do fútbol feminino*, miúda en estatura xogaba de interior esquerda pero tiña gran capacidade de gol marcando unha media de dous goles por partido.

Durante a súa época no Karbo foi pretendida por varios clubs internacionais como o Royan francés ou o Oivas de Lisboa tendo a oportunidade de converterse na primeira xogadora profesional pero rexeitou estas ofertas por preferir que o fútbol feminino se mantivese *puro* e que non sexa profesionalizado. "Así evitamos os numerosos intereses que existen nun mundo profesionalizado" daba como razón para este rexeitamento. Trala desaparición do Karbo Deportivo incorporouse ó Club de Fútbol Femenino Tradehi, actual Real Oviedo Feminino.

Foi a primeira capitá da selección española coa que xogou entre 10 e 15 partidos.

Clubs
-----

| Club | Localidade | Anos |
| --- | --- | --- |
| Candás Club de Fútbol | Carreño | 1969-70 |
| Sirenas de Luanco | Luanco | 1970-71 |
| Camisas IKE | A Coruña | 1972-75 |
| Karbo Deportivo | A Coruña | 1976-88 |
| Club de Fútbol Femenino Tradehi | Oviedo | 1988-89 |

Notas
-----

1. ↑  Loreto Silvoso (31 de marzo de 2013). "«Me llamaban la Maradona del fútbol practicado por mujeres»". *La Voz de Galicia* (en castelán).
2. 1 2 3  Dagoberto Escorcia (22 de marzo de 1984). "Inmaculada Castañón". *El País* (en castelán).
3. 1 2  Iago Fandiño Bonome (17 de febreiro de 2013). "Karbo Deportivo, las guerreras blanquiazules del balón". *Vavel*.
4. ↑  Manu Lorenzo (25 de abril de 2019). "Vuelta al pasado en A Coruña". *Somos Outsiders* (en castelán).
5. ↑  "Real Oviedo Femenino". *Real Oviedo*.
6. ↑  "Los 16 equipos de la Liga Iberdrola conocerán este lunes sus emparejamientos para la Copa de la Reina". Arquivado dende o orixinal o 13 de agosto de 2019. Consultado o 13 de agosto de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Fútbol feminino
* Deportivo da Coruña Feminino
**Giuseppe Pasotto**, nado en Bovolone (Italia) o 6 de xullo de 1954, é un relixioso estigmatino italiano, dende 1996 administrador apostólico do Cáucaso.

Traxectoria
-----------

Aínda mozo entrou no seminario dos estigmatinos e foi ordenado sacerdote o 12 de maio de 1979 polo cardeal Lucas Moreira Neves.

En 1993 marchou a Xeorxia, logo dunha petición á súa congregación pola Santa Sé para estabelecer unha presenza católica de rito latino no país (posible pola disolución da URSS).

En 1996 foi nomeado administrador apostólico do Cáucaso, exercendo a función de bispo para os católicos latinos de Xeorxia, Armenia e Acerbaixán. O 8 de novembro de 1999 acolleu ao papa Xoán Paulo II en visita oficial a Xeorxia e ao encontro co presidente Eduard Shevardnadze.

Foi nomeado bispo titular *Musti* por Xoán Paulo II, recibido a consagración episcopal de mans do mesmo papa o 6 de xaneiro de 2000, na basílica de San Pedro. O 11 de outubro do mesmo ano a administración apostólica deixou de ter xurisdición sobre Acerbaixán, pasando este país a constituír unha misión *sui iuris*. En 2005, Giuseppe Pasotto organizou o primeiro sínodo diocesano da administración. O 30 de setembro de 2016 acolleu ao papa Francisco en visita oficial a Xeorxia e ao presidente Giorgi Margvelashvili.

Premios e distincións
---------------------

En decembro de 2015 foi nomeado cidadán honorario do concello de Bovolone.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  *Annuario Pontificio per l'anno 2009*. p. 955.
2. ↑  "Papa in Georgia, l’ha accolto il vescovo Pasotto". *L'Arena* (en italiano). 4 de outubro de 2016. Arquivado dende o orixinal o 27 de novembro de 2018. Consultado o 26 de novembro de 2018.
3. ↑  Massagrande, Roberto (9 de decembro de 2015). "Cittadinanza onoraria a monsignor Pasotto". *L'Arena* (en italiano). Arquivado dende o orixinal o 27 de novembro de 2018. Consultado o 26 de novembro de 2018.

| Dignidades da Igrexa católica |
| --- |
| Predecesor:**Jean-Paul Aimé Gobel** |  **Administrador apostólico do Cáucaso** dende 1996 | Sucesor:**(no cargo)** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q550650
* Catholic-Hierarchy: pasotto

 |
Distritos de Portugal.
Lista dos **Distritos de Portugal**:

* Distrito de Aveiro
* Distrito de Beja
* Distrito de Braga
* Distrito de Braganza
* Distrito de Castelo Branco
* Distrito de Coímbra
* Distrito de Évora
* Distrito de Faro
* Distrito da Guarda
* Distrito de Leiria
* Distrito de Lisboa
* Distrito de Portalegre
* Distrito do Porto
* Distrito de Santarém
* Distrito de Setúbal
* Distrito de Viana do Castelo
* Distrito de Vila Real
* Distrito de Viseu
* Madeira
* Açores

Lista dos antigos distritos portugueses:

* Distrito de Angra do Heroísmo
* Distrito de Funchal
* Distrito da Horta
* Distrito de Lamego
* Distrito de Ponta Delgada

Distritos en Portugal
---------------------

En Portugal un **Distrito Administrativo** ou, simplemente, **Distrito**, é unha división administrativa que data de 1835. Até entón o país estaba dividido en provincias, que se subdividían en comarcas. A Lei de 25 de abril de 1835 suprimiu as provincias e as comarcas e creou 17 distritos no continente e catro nas Illas Adxacentes. Á fronte de cada Distrito ficaría un Administrador-Xeral - a partir de 1840, designado por un Gobernador Civil.

Poucas mudanzas houbo dende entón; a mudanza de sede do distrito de Lamego, que pasou para Viseu, debido á súa posición máis central; e a creación do distrito de Setúbal, en 1926, autonomizado do distrito de Lisboa.

Os catro distritos sitos nas illas adxacentes - tres no arquipélago dos Azores (Angra do Heroísmo, Horta e Ponta Delgada) e un en Madeira (Funchal) - foron suprimidos coa entrada en vigor da Constitución de 1976, que lle concedeu unha autonomía rexional a través dos respectivos Estatuto Político-Administrativo da Rexión Autónoma dos Azores e Estatuto Político Administrativo da Rexión Autónoma de Madeira previstos na Constitución da República Portuguesa.

Por analoxía, o termo Distrito, en Portugal, podería ser entendido como correspondendo aos Estados brasileiros.

En Portugal a designación **Distrito** é tamén aplicada ás grandes divisións xudiciais do país, cada unha correspondendo a un Tribunal da Relação. Neste ámbito os distritos son chamados distritos xudiciais. Actualmente existen os Distritos Xudiciais de Guimarães, do Porto, de Coímbra, de Lisboa e de Évora.

Véxase tamén
------------

* Subdivisións de Portugal
* Rexións autónomas de Portugal
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras árabes. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Xurx Kahala** (en árabe: *جورج كحّالة*), nado en Alepo o 1 de agosto de 1938, é un relixioso católico melquita sirio, dende 1995 exarca apostólico de Venezuela.

Traxectoria
-----------

Xurx Kahala naceu en Alepo o 1 de agosto de 1938. Aos 10 anos de idade ingresou no seminario menor dos alepinos no Líbano, e posteriormente estudou cos xesuítas. Realizou estudos superiores de Filosofía e Teoloxía na Universidade Espírito Santo de Kaslik, Islamoloxía na Universidade San Xosé de Beirut, onde tamén doutorouse en Filosofía, e obtivo un diploma en Estudos pastorais pola Universidade de Montreal.

Foi ordenado sacerdote o 2 de febreiro de 1966 polo arcebispo Hilariun Kabutxi Foi director do seminario dos alepinos entre 1967 e 1970, e ao mesmo tempo profesor de Filosofía da Universidade Espírito Santo. En 1972 foi nomeado párroco en Caracas, cargo que mantivo até 1989.

En 1989 volveu ao Líbano, onde foi nomeado vigairo xeral da súa orde, e onde pasou a encargarse da formación dos novizos. O 12 de outubro de 1995 o papa Xoán Paulo II nomeouno exarca apostólico de Venezuela, visitador apostólico para os melquitas da Arxentina, e bispo titular de *Abila Lysaniae*. Recibiu a consagración episcopal o 21 de decembro de 1995 de mans do patriarca Máximo V.

Notas
-----

1. ↑  Transliteración segundo o traballo *Transliteración e adaptación do árabe: aplicación terminolóxica* de Víctor Fresco Barbeito.
2. ↑  Tamén coñecido por outras romanizacións do seu nome: *Georges Kahhalé*, *Jorge Kahhale*.
3. 1 2 3  "Exarchat Apostolique du Vénézuéla - Brève notice biographique de l'exarque apostolique actuel". *Patriarcado Católico Greco-Melquita* (en francés).
4. ↑  Nome orixinal árabe: *هيلاريون كابوتشي*, tamén romanizado como *Hilarion Capucci*.

| Dignidades da Igrexa católica |
| --- |
| Predecesor:**Butrus Rai** |  **Exarca apostólico de Venezuela** dende 1995 | Sucesor:**(no cargo)** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1508965
* Catholic-Hierarchy: kahh

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Sviataslaŭ Lohin** (en belaruso: *Сьвятаслаў Логін*), nado como **Viačaslaŭ Viačaslavavič Lohin** (en belaruso: *Вячаслаў Вячаслававіч Логін*) o 26 de novembro de 1964 en Chernihiv, é un eclesiástico belaruso, primado da Igrexa ortodoxa autocéfala belarusa dende o 11 de maio de 2008, e arcebispo de Navahrudak e América do Norte.

Traxectoria
-----------

Naceu o 26 de novembro de 1964 en Chernihiv (hoxe en Ucraína) de pais enxeñeiros, Viačaslaŭ Lohin e Liudmila Siz, orixinarios de Navahrudak (Belarús). Lohin graduouse polo Instituto Politécnico de Kíiv en 1986, e comezou a traballar como enxeñeiro.

En 1994 ingresou no Seminario de Kíiv até 1999, e posteriormente continuou os seus estudos relixiosos no Colexio de Santo André en Winnipeg, asociado á Universidade de Manitoba, até o ano 2000. O 27 de agosto dese ano foi ordenado diácono, e o 17 de decembro foi ordenado sacerdote da Igrexa ortodoxa autocéfala belarusa na igrexa de San Cirilo de Turaŭ de Toronto, e asignado á mesma parroquia.

Entre 2002 e 2007 foi reitor da parroquia da Santa Icona da Nai de Deus de Žyrovicy de Highland Park, en Nova Jersey, e a partir de 2005 tamén da catedral de San Cirilo de Turaŭ en Nova York. En outubro de 2006 foi elixido como candidato ao episcopado. En 2007 volveu ao seu primeiro destino en Toronto.

En febreiro de 2008 fixo votos monásticos e tomou o nome de Sviataslaŭ no mosteiro dos Catro Evanxelistas da Igrexa ortodoxa autocéfala ucraína nos Estados Unidos, en Houston (Texas). O 24 de febreiro de 2008 foi elevado ao rango de hegúmeno e arquimandrita. O 11 de maio de 2008 recibiu a consagración episcopal de mans dos bispos Oleksandr Bykovets e Makarii Herring, da Igrexa ortodoxa autocéfala ucraína nos Estados Unidos, e de Paisii Dmokhovskyi, da Igrexa ortodoxa ucraína do patriarcado de Kíiv, como arcebispo de Navahrudak e América do Norte, e o sínodo da súa igrexa elixiuno administrador da mesma.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía na páxina web da IOAB Arquivado 25 de xaneiro de 2015 en Wayback Machine. *(en belaruso)*
**Nani Jiménez Puerta**, nada en Valencia o 9 de decembro de 1981, é unha actriz e modelo española, coñecida principalmente polo seu papel de Amaia na serie de televisión *El Internado* de Antena 3.

Biografía
---------

Nani Jiménez traballou como modelo nalgunhas campañas publicitarias e participou en varias películas de cine: *Tres días*, *Sexykiller, morirás por ella*, *Lo que tiene el otro* e películas para televisión, como *El cas de la núvia dividida* ou *Mi último verano con Marián*.

Alcanzou certa popularidade na Comunidade Valenciana ao interpretar un papel na serie *L'Alqueria Blanca* da televisión autonómica de Canal 9, onde interpreta a Asun Falcó.

En 2009 incorporouse á serie de televisión *El Internado*, na súa sexta tempada, interpretando a Amaia, unha brillante e atractiva alumna do Internado Laguna Negra, á que lle custa integrarse no grupo de amigos de Marcos, polo que se sente atraída. Permaneceu na serie desde finais da sexta tempada ata a sétima, cando finalizou.

En 2011 incorporouse ao elenco da 20ª tempada de *Hospital Central* onde interpreta a Ariadna, unha nova doutora que se incorpora ao Central no seu primeiro ano como residente ás ordes de Gimeno. As súas calidades e talento como médico non pasan desapercibidas, aínda que lle falta algo moi importante nesta profesión: a vocación. Ariadna esquiva os casos complicados para non ter que tomar decisións e evitar involucrarse cos pacientes cos que non ten empatía. Permanece na serie ata o seu fin.

Filmografía
-----------

Cine
* *Tres días* (2008)
* *Sexykiller, morirás por ella* (2008)
* *Lo que tiene el otro* (2009)
* *Entre dos regnes* (2011)

Televisión
* *El cas de la núvia dividida* (telefilme, 2006)
* *L'Alqueria Blanca* (2007-09)
* *El Internado* (2009-10)
* *Mi último verano con Marián* (2009)
* *6 Motivos para dudar de tus amigos* (telefilme, 2011)
* *Carmina* (miniserie, 2012)
* *Hospital Central* (2012)

Dobraxe
* *Victorious* (2010)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2003276
* IMDb: nm2444398
* TMDb: 1438824

 |
**Ester Kuntu**, nada o 7 de agosto de 1990, é unha actriz estoniana.

Traxectoria
-----------

Debutou en 2012 na serie de televisión *Nurjatud tüdrukud* e en 2016 graduouse na Escola de Artes Escénicas da Academia Estoniana de Música e dende aquela traballa como actriz independente  en diversas compañías teatrais, como a do Teatro Dramático de Estonia, Vanemuine ou VAT Teatri e tamén no cinema. Entre os seus papeis teatrais salientan o de Laura Laura Wingfield en *Klaasist loomaaed* de Tennessee Williams, Éliante en *Misantroop* de Molière, Marie Under en *Siuru õhtu 100* de Hugo Raudsepp, Karen en *Saraband* con texto de Ingmar Bergman ou Lauren en *Kriidiaed* de Enid Bagnold. En 2019 logrou o premio Kristallkingakese que se outorga a actores novos no ámbito teatral. 

No cinema debutou en 2016 cun papel en *Polaarpoiss* de Anu Aun e ao ano seguinte actuou en *Keti lõpp* pero o seu papel máis relevante foi o de Mari no filme de Tanel Toom *Tõde ja õigus*, o filme estoniano con maior recadación dende a independencia e recibiu o premio ao mellor filme estoniano de 2019 da Asociación Estoniana de Xornalistas de Cinema e o 2 de setembro de 2020 Kuntu recibiu o premio da Cinema e Televisión Estoniana (EFTA) á mellor actriz pola súa interpretación no filme.

Notas
-----

1. ↑  "Ester Kuntu". *efis.ee*.
2. ↑  Liisu Lass:Ester Kuntu: inimese tuum on täpselt sama nagu "Tõe ja õiguse" tegevuse ajal ERR, 27 de decembro de 2019
3. ↑  "Truth and Justice selected best film of 2019 by Estonian film journalists". *EER*. 5 de xaneiro de 2020.
4. ↑  "Tanel Toom: „Ma olen kohutavalt õnnelik, et saan teha, mida armastan."". *ELU*. 3 de setembro de 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q61109910
* IMDb: nm5334135

 |
**James Andrew Eric Phelps** e **Oliver Martyn John Phelps**, nados o 25 de febreiro de 1986, son dous actores xemelgos ingleses. Son coñecidos polos seus respectivos papeis nos filmes de *Harry Potter* como Fred e George Weasley.

Traxectoria
-----------

James e Oliver Phelps naceron en Sutton Coldfield, en Birmingham, o 25 de febreiro de 1986. Son os únicos fillos de Susan (nada Spare) e Martyn Phelps. Oliver é o maior dos dous por 13 minutos. Os xemelgos asistiron á Escola Primaria Little Sutton e á Escola Secundaria Arthur Terry. Durante a rodaxe da serie de filmes *Harry Potter*, foron titorizados no set de rodaxe.

No ano 2000, e malia non ter experiencia previa na interpretación, os xemelgos faltaron á escola para asistir a unha audición aberta en Leeds. Logo de seis audicións, os xemelgos foron escollidos para intepretar a Fred e George Weasley no filme *Harry Potter e a pedra filosofal*. Logo da primeira sesión de lectura do guión, James foi escollido para o papel de Fred e Oliver para o de George.

James e Oliver para *Harry Potter e a Cámara dos Segredos*.
Ademais de actuar, James Phelps traballou como parte do equipo de rodaxe de *Harry Potter e o misterio do príncipe* e en *The Da Vinci Code*. En 2009, os xemelgos apareceron no quinto episodio da terceira tempada da serie *Kingdom*.

Filmografía
-----------

| Ano | Película | Personaxe de
James | Personaxe de
Oliver |
| --- | --- | --- | --- |
| 2001 | *Harry Potter e a pedra filosofal* | Fred Weasley | George weasley |
| 2002 | *Harry Potter e a Cámara dos Segredos* |
| 2004 | *Harry Potter e o preso de Azkaban* |
| 2005 | *Harry Potter e o Cáliz de fogo* |
| 2007 | *Harry Potter e a Orde do Fénix* |
| 2009 | *Harry Potter e o misterio do príncipe* |
| 2010 | *Harry Potter e as reliquias da morte (1ª parte)* |
| 2011 | *Harry Potter e as reliquias da morte (2ª parte)* |

  


Videoxogos| Ano | Título | Papel de James | Papel de Oliver | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2007 | *Harry Potter and the Order of the Phoenix* | Fred Weasley (voz) | George Weasley (voz) | Videoxogo |
| 2010 | *Harry Potter and the Deathly Hallows – Part 1* |
|

Notas
-----

1. 1 2  "Oliver and James Phelps Full Q&A Oxford Union".
2. ↑  "Harry Potter and the magical Midlanders, icBirmingham". Icbirmingham.icnetwork.co.uk. 15 de xullo de 2007. Arquivado dende o orixinal o 28 de xullo de 2012. Consultado o 29 de xullo de 2010.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***James e Oliver Phelps Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* 

* James Phelps na IMDb *(en inglés)*.
* 

* Oliver Phelps na IMDb *(en inglés)*.
Na historia da ciencia, o **Demo de Laplace** é un hipotético "demo" ideado no 1814 por Pierre Simon Laplace tal que, se coñecera o momento e posición precisa de cada átomo do universo, entón, por medio das Leis de Newton, podería coñecer todo o futuro e pasado dos sucesos cósmicos.

Cita orixinal
-------------

Laplace cría no determinismo causal, como é expresado na seguinte cita da introdución ós *Essai*:

> 
> 
> Podemos contemplar o presente do Universo como efecto do seu pasado e causa do seu futuro. Unha 'intelixencia' que nun certo momento poida coñecer todas as forzas que están presentes na natureza do movento, e tódalas posicións de tódalas cousas das que se compón a natureza, se fose abondo potente para ser capaz asemade de someter tódolos datos á análise, podería abrazar nunha sinxela fórmula os movementos dos grandes corpos do universo e daqueles átomos máis pequenos; para tal intelixencia nada sería incerto e o futuro, tanto como o pasado, estarían presentes nos seus ollos.
> 
> 

A *intelixencia* citada é referida a miúdo como Demo de Laplace. Hai que notar que a descrición da hipotética intelixencia descrita como demo non vén de Laplace, senón de biógrafos posteriores: Laplace víase como un científico que tiña esperanza no progreso da humanidade baseado nun coñecemento científico do mundo que, cando se acadase, ía necesitar unha tremenda capacidade para facer cálculos instantáneos.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q44666
* MAG: 2776549220

 |
**Vincentas Sladkevičius**, nado o 20 de agosto de 1920 en Žasliai e finado o 28 de maio de 2000 en Kaunas, foi un eclesiástico católico latino lituano, arcebispo de Kaunas entre 1989 e 1996, e cardeal dende 1988.

Traxectoria
-----------

Vincentas Sladkevičius naceu en Žasliai (Kaišiadorys) o 20 de agosto de 1920, sendo o menor dos cinco fillos que tiveron Mykolas Sladkevičius e a súa dona Uršule Kavaliauskaite (os outros foron Ona, Emilija, Jonas e Marija). Logo de estudar no seminario de Kaunas e na Facultade de Teoloxía da Universidade Vytautas Magnus, foi ordenado sacerdote o 25 de marzo de 1944. A continuación, exerceu o seu ministerio pastoral en Kaišiadorys até 1959, ademais de exercer de profesor e director de estudos no seminario de Kaunas.

O 14 de novembro de 1957 Sladkevičius foi nomeado bispo auxiliar *sedi datus* de Kaišiadorys e bispo titular de *Abora*. Recibiu a súa consagración episcopal no seguinte 25 de decembro de mans do bispo Teofilius Matulionis. Porén, o goberno comunista do seu país impediulle exercer o seu ministerio, e pasou a residir en Nemunėlio Radviliskis baixo virtual arresto domiciliario entre 1963 e 1982. En 1975 ingresou na Congregación dos Padres Marianos. O 15 de xullo de 1982 foi nomeado administrador apostólico *ad nutum Sanctae sedis* de Kaišiadorys, e converteuse en presidente da Conferencia Episcopal Lituana o 27 de abril de 1988.

O papa Xoán Paulo II creouno cardeal no consistorio do 28 de xuño de 1988, co título de cardeal-presbítero de Spirito Santo alla Ferratella. O mesmo papa nomeouno o 10 de marzo de 1989 arcebispo de Kaunas, permanecendo no cargo até a súa renuncia o 4 de maio de 1996.

En 1998 foi condecorado coa Orde de Vytautas o Grande. Finou en Kaunas o 28 de maio de 2000, e está enterrado na catedral local.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  Bräuer, Martin (2014). *Handbuch der Kardinäle: 1846-2012*. Walter de Gruyter. pp. 534–535. ISBN 9783110269475.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q765454
* WorldCat
* VIAF: 166808791
* Catholic-Hierarchy: slad
* FAST: 483350
* GND: 1033291692
* ISNI: 0000000114043704
* LCCN: no2002079312
* Munzinger: 00000020662

 |
**John S. Konesky**, nado en Columbus (Ohio) o 19 de novembro de 1980, é un guitarrista, produtor musical e actor ocasional estadounidense.

Traxectoria
-----------

Konesky naceu e criouse en Columbus, Ohio, onde actuou nunha banda co seu amigo John Spiker. A través dun amigo en común, el e Spiker coñeceron ó guitarrista de Tenacious D Kyle Gass, quen estaba a recrutar músicos para a banda Trainwreck. En 2003, Konesky e Spiker would mudáronse ós Ánxeles e convertéronse no guitarrista e baixista de Trainwreck. En 2005, Konesky e Spiker interpretaron no segundo álbum de Tenacious D, *The Pick of Destiny* e actuaron en directo na xira *The Pick of Destiny Tour*, converténdose (xunto co batería Brooks Wackerman) en membros adicionais en directo de Tenacious D. En 2010, Trainwreck separouse, o que motivou que Konesky e Gass formasen Kyle Gass Band. En 2009, Konesky e Gass tamén traballaron en *Guitarings* a través da súa canle de YouTube. En 2012, Konesky formou Wynchester xunto con Mike Bray. Konesky continuou gravando o terceiro e cuarto álbums de Tenacious D, *Rize of the Fenix* (2012) e *Post-Apocalypto* (2018). En 2015, Konesky gañou un Premio Grammy pola súa gravación de "The Last in Line" para o tributo a Ronnie James Dio. Konesky volveu formar parte de Trainwreck cando se volveu xuntar o grupo en 2018.

Notas
-----

1. ↑  company, EAT MUSIC // the music. "Trainwreck : : EAT MUSIC // the music company". *Trainwreck :  : EAT MUSIC // the music company* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 29 de setembro de 2019. Consultado o 29 de setembro de 2019.
2. ↑  company, EAT MUSIC // the music. "Wynchester : : EAT MUSIC // the music company". *Wynchester :  : EAT MUSIC // the music company* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 29 de setembro de 2019. Consultado o 29 de setembro de 2019.
3. ↑  Kaufman, Spencer. "2015 Grammys: Tenacious D Win Best Metal Performance Award". *Loudwire* (en inglés). Consultado o 29 de setembro de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***John Konesky Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* 

* John Konesky na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3491402
* Discogs: 673079
* Europeana: ID
* IMDb: nm2880852
* MusicBrainz: ID

 |
**Edna Payne**, nada o 5 de decembro de 1891 e finada o 31 de xaneiro de 1953, foi unha actriz cinematográfica de nacionalidade estadounidense, activa na época do cine mudo.

Biografía
---------

Nada na cidade de Nova York, os seus pais eran actores teatrais. Sendo nena, Payne xa actuaba no xénero do vodevil en espectáculos xunto aos seus pais, e en 1911 debutou no cine con *Higgenses Versus Judsons.* Ela fixo primeiros papeis dramáticos, e posteriormente actuou nuns poucos westerns, entre eles *The Girl Stage Driver* (1914). Foi dirixida en varios filmes por Harry Solter, un cineasta que traballaba para Lubin Manufacturing Company. Aínda que a súa carreira desenvolveuse unicamente durante os anos 1910, ao longo da mesma Payne actuou nun total de 67 producións, a miúdo como protagonista, aínda que co paso do tempo houbo de actuar para pequenas produtoras en cintas de baixo orzamento.

A actriz deixou definitivamente a pantalla en 1917, tras casar co actor Jack Rollens, do cal se divorciou en 1925.

Edna Payne faleceu nos Ánxeles en 1953, aos 61 anos de idade, por mor dunha enfermidade hepática. Foi enterrada no Cemiterio Hollywood Forever, en Hollywood.

Notas
-----

1. ↑  Kehr, Dave (6 de xuño de 2010). "Long-Lost Silent Films Return to America". *The New York Times*.
2. ↑  Find a Grave

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Edna Payne Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* 

* Edna Payne na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3048178
* Allmovie: p278985
* IMDb: nm0668314
* TMDb: 1321525

 |
**Edgar Reinaldo Ferreira**, nado en Barcelona o 20 de marzo de 1922 e finado en Maputo o 30 de xuño de 1959, foi un escritor portugués.

Traxectoria
-----------

Fillo do xornalista Reinaldo Ferreira, coñecido como Repórter X, viviu ata os 19 en Portugal. En 1941 trasladouse coa súa familia a Mozambique e logo de rematar o ensino secundario entrou na administración colonial. A partir de 1947 publicou poemas na prensa local e en revistas literarias, adaptou para a radio pezas teatrais e escribiu letras de cancións que se fixeron populares.

Na súa poesía Ferreira móstrase comprometido coa poboación máis marxinada e desfavorecida. Parte da súa obra recóllese en *Poemas* que se publicou postumamente en 1960.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Poesia Completa de Reinaldo Ferreira
* Reinaldo Ferreira, poeta portugués

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10358944
* WorldCat
* VIAF: 25955929
* BNE: XX1384016
* Discogs: 1328425
* FAST: 99410
* ISNI: 0000000067228940
* LCCN: n82128679
* MusicBrainz: ID
* NTA: 147605768
* OL: OL5098537A
* PTBNP: 36016
* SUDOC: 183693191

 |
Sede de Telenor Hungría.
**Telenor Magyarország** (en galego, Telenor Hungría) (antigamente *Pannon* e *Pannon GSM*) é a segunda compañía máis grande de telefonía móbil en Hungría. 

Tarxeta SIM de Telenor Hungría.
Telenor Hungary Ltd. foi fundada como *Pannon GSM Telecommunications Ltd.* no ano 1994. Xa no ano 2003, a compañía pasou a ser completamente da propiedade de Telenor.

Historia
--------

En novembro do ano 1993 **Pannon GSM Telecommunications Ltd.** asinou o acordo da concesión do inicio das actividades, foille concedida, e en marzo do ano seguinte comezou a operar na frecuencia de 900 MHz. No ano 1999 a compañía gañou o concurso para a banda de frecuencia 1.800 MHz. En novembro do 2000 comezou a operar na frecuencia de 1.800 MHz en Budapest, e en marzo do ano 2001, en todo o país.

A cobertura chega ao 99% de Hungría. A empresa ten 13 centros de conmutación, máis de 1500 estacións de base e máis de 1.700 empregados.

No ano 2001 tivo un beneficio de 132,8 billóns de floríns (HUF) e antes de impostos de 18,7 billóns de floríns (HUF).[]

O 31 de xaneiro do ano 2003 a compañía tiña 2.627.000 de clientes representando o 40% do mercado da telefonía húngara, estando ese ano o mercado da telefonía húngara repartido entre tres compañías.

O 14 de febreiro de 2006, a compañía cambiou a súa imaxe coorporativa á marca de Pannon, mellorando deste modo a imaxe da empresa, en liña coa nova identidade da corporación Telenor.

O 18 de maio do ano 2010, a compañía cambiou o seu nome ao de Telenor.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Telenor Hungría Arquivado 20 de xullo de 2014 en Wayback Machine.
**Marcus Opelius Macrinus**, nado en Cesarea (Mauritania) no 164 e finado en Partia no 218, foi un emperador romano que gobernou co nome de *Caesar Marcus Opelius Severus Macrinus Augustus*, adoptando o *cognomen* dos Severos aínda que non era tal.

Traxectoria
-----------

Foi o primeiro emperador que chegou a dirixir o imperio sen ser senador. Durante o seu mandato tampouco pisou Roma. A súa vida en Roma estivo ligada aos xuristas e chegou a ser o asesor legal de Plautiano, precepto dos pretorianos. Á morte deste por Caracalla, foi el o elixido para dirixir os pretorianos.

Como tal, participou nas campañas de Caracalla e no ano 217 acompañou a este ao Oriente, onde foi asasinado o emperador. Nomeado polas lexións como novo emperador, nomeou *augustus* ao seu fillo Diadumediano. Era consciente do poder que a rexente en ausencia de Caracalla levaba os asuntos do Imperio, a súa nai Xulia Domna, e dirixiulle unha carta onde se comprometía a manter os seus privilexios.

O perigo para os Severos era que Macrino conseguira asentar o seu imperio, e como tal, Xulia Domna comeza a intrigar para que nomeasen emperador ao seu sobriño Heliogábalo**,** de só 14 anos, cousa que consegue no 218, co visto e prace do Senado e o apoio dunha boa parte das lexións.

Mentres tanto en Oriente, a loita contra os partos non ían ben. Despois da batalla de Nisibis, onde non houbo vencedor nin vencido, Macrino firma unha paz vergoñenta para as armas romanas, e ademais se comprometía a pagar unha forte cantidade a Partia. Esa cantidade foi descontada da soldada do exército, co conseguinte malestar dos militares. Pouco a pouco o malestar vaise estendendo, e Macrino pronto se atopa só co apoio da lexión Gallia. Nestas condicións en xuño do 218 prodúcese o encontro entre as tropas de Macrino e Heliogábalo, onde se consumou o abandono de Macrino, xa que os pretorianos o deixan en plena batalla. Logra fuxir, pero é recoñecido ao tratar de coller unha embarcación para cruzar o Bósforo e morto en xullo do 218. O seu fillo Diadumediano tentou de se achegar deica Partia, pero foi detido en Siria, onde morreu pouco despois. 

Co recoñecemento total de Heliogábalo como emperador voltan de novo os Severos ao poder.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Macrino Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lista de emperadores romanos

| Imperio Romano |
| --- |
| *Segue a:* Caracalla | **Macrino**(217-218) | *Precede a:* Heliogábalo |
| Severos |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1752
* WorldCat
* VIAF: 89202499
* BAV: ADV10924433
* BMT: 94576
* BVMC: 74363
* CERL: cnp00546563
* DBE: macrino
* DeutscheBio: 119072645
* EBID: ID
* GEC: 0039009
* GND: 119072645
* ISNI: 0000000108308075
* LCCN: nb2010014797
* NTA: 113600496
* SUDOC: 190589965
* TePapa: 68571
* Treccani: macrino

 |
A **capela de Santa Baia da Espenuca** é unha construción relixiosa románica situada na Espenuca(Coirós). É anexa da igrexa de San Xulián de Coirós.

Descrición
----------

O templo é un dos primeiros exemplos daarquitectura románica na Península Ibérica. A igrexa constantiniana foi destruída por Leovigildo, reconstruída e consagrada por un bispo (quizais Sedalfo, bispo entre 675 e 688) e refeita e terminada o 1 de marzo de 881. En 1063 foi incorporada por doazón ao mosteiro de San Salvador de Cis, e tivo reformas posteriores.

Consérvase como exemplo do románico máis rudimentario. É dunha soa e pequena nave; na cabeceira ábrese un presbiterio rectangular, en cuxo fondo está a ara primitiva cuberta por outra moderna. Ten esta ábsida unha bóveda de medio canón con arco semicircular, e a nave, unha tosquísima armadura de madeira. Nas paredes apreciábanse restos de pinturas, ao parecer do século XV ou XVI, entre as que se adiviña unha Sacra Cea, que se perderon definitivamente na década de 1980.

O exterior ten máis detalles, dada a modestia do templo. A fachada principal é un liso muro, terminado a dúas vertentes, en cuxo vértice se levanta unha cruz lobulada. O único oco é a porta: dúas columnas laterais sosteñen un arco de medio punto, sen molduras nin ornatos, sobre o que voltea outro do mesmo xénero; dous xambas lisas sosteñen un dintel; un tímpano ocupa o espazo entre este e os arcos, e nel ábrese unha seteira. 

Os capiteis teñen colarín funicular, follas de pencas con pomas, todo rudo e moi elemental. As basas son de perfil ático, con patas. As fachadas laterais son moi sinxelas: senllas portas de dintel e arco de descarga, beiril con canzorros de pomas e cabezas de carneiro esculpidas; na ábsida, contrafortes lisos.

Arredor do templo consérvanse sartegos de pedra.

Notas
-----

1. ↑  "ESPENUCA, A" (PDF): 465–472. Consultado o 10 de abril de 2024.

Bibliografía
------------

* "Santa Eulalia de la Espenuca". *Historia de la arquitectura cristiana española en la Edad Media según el estudio de los elementos y los monumentos* **2**. Madrid, Barcelona: Espasa-Calpe. 1930. pp. 192–193. Consultado o 11 de abril de 2024.  `|first1=` sen `|last1=` in Authors list (Axuda)
**Stjepan Mlakić**, nado en Fojnica (Bosnia, Imperio Otomán) o 1 de novembro de 1884 e finado no Cairo (Reino de Exipto) o 26 de xaneiro de 1951, foi un relixioso católico croata, misioneiro en África entre os shilluk e os nuer do Sudán, e un dos mais senlleiros africanistas croatas.

Traxectoria
-----------

Naceu en Fojnica, entón baixo dominio otomán, o 1 de novembro de 1884. En 1915 profesou como relixioso dos Fillos do Sagrado Corazón de Xesús (hoxe combonianos). O 21 de outubro de 1938 foi nomeado prefecto de Bahr al-Xabal, cargo no que permaneceu até a súa renuncia o 21 de outubro de 1950. Ademais de croata, falaba alemán, italiano, inglés, árabe e nuer. As súas cartas ao seu irmán, tamén sacerdote, dan testemuña do seu contacto estreito cos nativos africanos. Doou unha gran colección de obxectos culturais ao Museu Etnográfico de Zagreb. Finou no Cairo o 26 de xaneiro de 1951.

Notas
-----

1. 1 2  Draganović, Krunoslav, ed. (1939). *Opći šematizam Katoličke crkve u Jugoslaviji*. Izd.Akademije "Regina Apostolorum". p. 471. Msgr. STJEPAN MLAKIĆ F.S.C, r. 1-XI-1884, Fojnica, m. 24-III-1907, apost. prefekt Bahr-el-Gebela u Sudanu, imenovan 21-X-1938 (Juba, Equat. Provinc, A. E. Sudan, Africa).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4298673
* Catholic-Hierarchy: mlakic

 |
**Maria Antonietta Beluzzi**, nada o 26 de xullo de 1930 e finada o 9 de agosto de 1997, foi unha actriz italiana que apareceu en numerosos filmes no seu país nativo. É probabelmente máis coñecida por interpretar o papel da tabacaleira no filme de Federico Fellini *Amarcord*, cuxa excitación polo protagonista adolescente remata de xeito irónico. Esta aparición ocorreu dez anos após a primeira colaboración con Fellini non acreditada (como candidata de proba da pantalla para *La Saraghina*) en *8½*.

A súa aparición en *Amarcord* é mencionada cariñosamente polas personaxes da novela de John Irving *Until I Find You* (2005).

Notas
-----

1. ↑  "Maria Antonietta Beluzzi - Filmography". cinema.com. Consultado o 26 de setembro de 2007.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Maria Antonietta Beluzzi na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q769732
* WorldCat
* VIAF: 106145541830096601147
* Allmovie: p207039
* BNE: XX905219
* Europeana: ID
* IMDb: nm0031337
* LCCN: no2015167076
* TMDb: 592515

 |
O **Estatuto de Autonomía de Cantabria** é a norma institucional básica da comunidade autónoma de Cantabria, en España. Determina as competencias, órganos e institucións de autogoberno da comunidade cántabra. Legalmente, trátase da Lei Orgánica 8/1981, do 30 de decembro de 1981, aprobada o 15 de decembro do mesmo ano no Congreso, publicada no BOE dende o 11 de xaneiro de 1982 e entrou en vigor o 1 de febreiro de 1982 (20 días despois dende a súa publicación). Posteriormente foi modificado para ampliar competencias e definir artigos provisionais.

Cantabria foi unha das primeiras Comunidades Autónomas en ter Estatuto de Autonomía, pois foi aprobado o 30 de decembro de 1981 (xunto con Andalucía e Asturias que o aprobaron o mesmo día) e só por detrás do País Vasco, Cataluña e Galicia.

Notas
-----

1. ↑  Moure Romanillo, Alfonso (2002). *Cantabria: historia e instituciones*. Universidad de Cantabria. p. 249. ISBN 9788481023176.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O Estatuto de Autonomía de Cantabria e as súas reformas Arquivado 14 de maio de 2006 en Wayback Machine.
* Sinopse do Estatuto de Autonomía de Cantabria
* Cronoloxía do Estatuto de Cantabria
* Proxecto para un Estado Federal Cántabro-Castelán de 1936 Arquivado 19 de outubro de 2015 en Wayback Machine.
* Sinopse do Estatuto de Autonomía para Cantabria na web do Congreso dos Deputados

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1953104
* BOE: BOE-A-1982-635

 |