recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Diego Juan de Ulloa**, nado en Noceda (San Vitoiro de Ribas de Miño, O Saviñao) e finado na mesma aldea o 29 de novembro de 1764, foi un eclesiástico ilustrado de familia fidalga.

Traxectoria
-----------

Ulloa estudou Dereito na Universidade de Boloña, viviu varios anos en Roma, viaxou por Italia e, segundo parece, por Francia, e das súas viaxes trouxo a Galicia obras de arte e varios lotes de libros coidadosamente anotados. A súa ampla cultura (foi un dos eclesiásticos de orixe galega que máis destacaron no plano cultural na Galicia do segundo cuarto do século XVIII) serviulle para destacar rapidamente en Santiago.

O papa Clemente XII nomeouno mestrescola da Catedral de Santiago de Compostela, posto do que tomou posesión o 13 de xuño de 1733. Converteuse en promotor artístico do barroco. Foi reitor da Universidade de Santiago de Compostela entre 1751 e 1752 e un dos catro benfeitores da Universidade, cuxas estatuas figuran enriba do pórtico de columnas da Facultade de Xeografía e Historia. Diego Juan de Ulloa, á súa morte, no testamento, legou a súa importante biblioteca ao cabido catedralicio.

O goberno do rei Carlos III encargoulle facer unha experiencia piloto da reforma da ensinanza universitaria. Se ben en 1716, o claustro universitario formulara a necesidade de construír «un cuarto para libros» aproveitando o espazo «que promedia a torre do Colexio de Santiago Alfeo e o de San Xerome», Ulloa solicitou a Carlos III permiso para construír un novo edificio dedicado exclusivamente á Universidade e aos colexiais. O rei non concedeu dito permiso, se ben a expulsión dos xesuítas en 1767 implicou que ficase baleiro o seu convento (colexio e noviciado). O 9 de agosto de 1769 o rei expediu unha Real Cédula pola que determina o traslado da Universidade e do Colexio de San Xerome ao convento-colexio dos xesuítas. O colexio da Compañía ocupaba un amplo espazo intramuros entre a porta de Mazarelos e o torreón de San Fiz de Solovio, soar onde se construíu a Universidade. E foi así como, en palabras de Bonet, a Universidade de Santiago foi «o último grande edificio construído a finais do Antigo Réxime dentro do casco antigo da cidade».

Notas
-----

1. ↑  Couceiro Freijomil, A. (1954). "ULLOA, Diego Juan de". *Diccionario bio-bibliográfico de escritores* (en castelán) **III**. Santiago de Compostela: Bibliófilos Gallegos. p. 425.
2. ↑  Maestrescuela Diego Juan de Ulloa Annuarium Sncti Iacobi.
3. ↑  VV. AA. 1995, p. 100.
4. 1 2  Portela Silva 2003.
5. ↑  VV. AA. 1995, p. 143.
6. ↑  VV. AA. 1995, pp. 143-144.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Portela Silva, Ermelindo, Coord. (2003): *Historia de la ciudad de Santiago de Compostela*. Santiago de Compostela: Universidade de Santiago de Compostela, Servizo de Publicacións. ISBN 84-9750-137-3.
* VV. AA. (1995): *Cinco siglos de historia universitaria. Gallaecia Fvlget (1495-1995)*. Santiago de Compostela: Universidade de Santiago de Compostela. ISBN 84-8121-307-1.
**César Augusto Pachón Achury**, nado en Carmen de Carupa o 21 de maio de 1983, é un agricultor, enxeñeiro agrónomo e político colombiano. Foi representante á cámara polo departamento de Boyacá co aval do Movemento Alternativo Indíxena e Social durante o período 2018-2022 e foi elixido senador da república para o período 2022-2026 na lista pechada da coalición Pacto Histórico. Pachón deuse a coñecer polo seu liderado na Folga Nacional Agraria do ano 2013.

Traxectoria
-----------

Pachón naceu no concello de Carmen de Carupa na fronteira entre os departamentos de Cundinamarca e Boyacá. Criouse principalmente na cidade de Tunja; durante a súa mocidade dedicouse á agricultura principalmente cultivando pataca e cebola.

É enxeñeiro agrónomo da Facultade de Ciencias Agropecuarias da Universidade Pedagóxica e Tecnolóxica de Colombia.

No ano 2013 fundou xunto a outros líderes sociais o *Comité Por la Dignidad Papera y la Soberanía Alimentaria*, opostos aos tratados de libre comercio asinados durante os gobernos de Álvaro Uribe e Juan Manuel Santos.

No ano 2015 foi candidato á gobernación de Boyacá onde obtivo o terceiro lugar en votación e onde foi elixido Carlos Amaya.

Vida persoal
------------

Está casado coa xornalista e animalista santandereana Rosa Juliana Herrera Pinto, quen tamén tivo aspiracións políticas dentro do partido Alianza Verde.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "Líder de Dignidad Agropecuaria". *La Silla Vacía*. 2021.
2. ↑  camara.gov.co (ed.). "Perfil de César Pachón na Cámara de Colombia". Consultado o 5 de abril de 2023.
3. ↑  "Cesar Pachón y su ‘esposa’ quien también buscará una credencial al Congreso". *7 Días Boyacá*. 2022.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***César Pachón Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Portal:Colombia
O **Beşiktaş Jimnastik Kulübü** é unha entidade polideportiva da cidade de Istambul, fundada en 1903, popularmente coñecida pola súa sección profesional de fútbol que compite na Superliga de Turquía.

Considerado como un dos 3 clubs deportivos máis laureados de Turquía, mantén unha salientable rivalidade cos outros 2 grandes equipos veciños da cidade de Istambul, o Fenerbahçe SK e o Galatasaray SK. Estes son os 3 únicos equipos que disputaron tódalas edicións da Süper Lig dende a súa creación en 1956, e que lideran o palmarés da competición.

Estadio
-------

O equipo disputa os seus encontros como local no estadio BJK İnönü, inaugurado en 1947, e remodelado por última vez en 2004, que conta con capacidade para acoller a 32.086 seareiros sentados nas bancadas. O recinto está na parte europea da cidade de Istambul, preto do Palacio de Dolmabahçe, á beira do Bósforo.

Palmarés
--------

O Beşiktaş JK é actualmente o 3º equipo turco de fútbol máis laureado, co seguinte palmarés:

* **Superliga de Turquía (13)** = 1956-57, 1957-58, 1959-60, 1965-66, 1966-67, 1981-82, 1985-86, 1989-90, 1990-91, 1991-92, 1994-95, 2002-03, 2008-09
* **Copa de Turquía (9)** = 1975, 1989, 1990, 1994, 1998, 2006, 2007, 2009, 2011
* **Supercopa de Turquía (9)** = 1967, 1974, 1986, 1989, 1992, 1994, 1998, 2006

Xogadores
---------

Simão Sabrosa.
Ricardo Quaresma.
No Beşiktaş JK teñen xogado futbolistas salientables como Nihat Kahveci, Adrian Ilie, John Carew, Guti, Chemo del Solar, Christopher Nusa Ohen, Yordan Letchkov, Daniel Amokachi, Les Ferdinand, Édouard Cissé, Juanfran, Ronny Johnsen e Stefan Kuntz.

Outras seccións
---------------

O Beşiktaş Jimnastik Kulübü conta con seccións deportivas de atletismo, boxeo, xadrez, ximnasia, remo, voleibol, tenis de mesa, loita e baloncesto, senDo esta sección a segunda en importancia dentro do club.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Beşiktaş Cola Turka

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do Beşiktaş Jimnastik Kulübü *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172567
* WorldCat
* VIAF: 152661705
* GND: 7864105-6

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Dentículo.
**Dentículos dérmicos** do tiburón limón (*Negaprion brevirostris*) vistos no microscopio electrónico.
Os **dentículos dérmicos**, ou simplemente **dentículos**, son estruturas que se encontran na superficie corporal de moitos peixes cartilaxinosos e insectos.

Nos peixes cartilaxinosos, como os tiburóns, os dentículos substitúen a función das escamas dos peixes óseos. Teñen unha estrutura similar á dos dentes, e é posíbel que os dentes evolucionaran dos dentículos nos peixes primitivos. Nos tiburóns fórmanse da dentina de papilas cutáneas. A forma dos dentículos varía segundo as especies e pode ser utilizada na súa identificación.

A pel denticulada dos tiburóns pode ser tan áspera como unha lixa, e nalgunhas sociedades usábase para tal fin. Porén, a textura rasposa só se sente cando se pasa a man no sentido da cola á cabeza; se se fai en sentido oposto, produce unha sensación de suavidade.

A función dos dentículos é crear unha barreira en contra da auga para facilitar a natación.
Ademais, permiten que os tiburóns naden silenciosamente para non seren detectados polas presas e/ou outros depredadores.

Tense observado que algúms tiburóns chegan a utilizar a textura da súa pel para infrinxir feridas ás súas presas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q704131
* AAT: 300011841
* EBID: ID
* JSTOR: fish-scales

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Eiriña.

O **Eiriña Club de Fútbol** foi un equipo de fútbol da cidade de Pontevedra.

Historia
--------

Fundouse en 1922,e tomou o seu nome do barrio da Eiriña. Xogaba os seus encontros como local no Campo do Progreso. O seu uniforme era a listas amarelas e negras e pantalón negro.

Competiu durante a maior parte da súa existencia na Serie A do Campionato de Galicia. Tamén participou simultaneamente en tres campañas da Terceira División. Foi campión de Galicia de afeccionados nas tempadas 1932/33 e 1933/34. En 1936, gañou a primeira edición da Copa Galicia.

En 1941 fundouse co Alfonso XIII Foot-ball Club, que se creara en 1920, dando lugar ao Pontevedra Club de Fútbol, sendo Fernando Ponte Conde o primeiro presidente da nova entidade.

Palmarés
--------

* **Campionato de Galicia da Serie B (1)**: 1922-23
* **Campionato Galego Amateur (2)**: 1932-33, 1933-34
* **Copa Galicia (1)**: 1936

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Castro, C. (2021). "A vida deportiva do Eiriña". *O Dez* (8). pp. 20–24.

* Freire Cordeiro, C. (2012). *Todo sobre o fútbol galego*. Xerais. p. 63.

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do Pontevedra Fútbol Club
**César Montaña Lehmann**, nado en Madrid o 2 de marzo de 1964, de nome artístico **César Strawberry**, é un escritor, compositor e cantante español, popular por ser membro e portavoz do grupo Def Con Dos. Tamén é vocalista no grupo Strawberry Hardcore. Como escritor ten publicadas tres novelas, un libro de relatos compartido e a primeira parte da biografía do grupo Def Con Dos.

Traxectoria
-----------

Goza de popularidade por ser MC e voceiro do grupo de música hip hop e rap metal Def Con Dos. Con esta banda publicou dez discos en estudo, ademais de diversos recompilatorios, directos, unha maqueta e varios sinxelos, sendo o compositor da maior parte das súas letras.

Tamén é cantante e compositor das letras do grupo de música Strawberry Hardcore, que practica precisamente ese estilo musical, na súa vertente melódica, e co que publicou dous álbums.

Ademais está desenvolven unha carreira como escritor, con tres novelas publicadas, a primeira parte dunha biografía sobre o grupo Def Con Dos e un libro de relatos compartido.

O 19 de xuño de 2016 foi detido pola Garda Civil dentro da operación "Araña III" acusado de "enaltecemento do terrorismo", por unhas mensaxes en Twitter de ano e medio antes. Ese mesmo día foi posto en liberdade e difundiu un comunicado, no que lamentaba que esas mensaxes puidesen ofender a algunhas persoas, defendía o dereito á crítica sociopolítica e explicaba "en todo momento considerei que esta actividade se atopaba amparada pola liberdade de expresión". Foi absolto dos delitos de enaltecemento do terrorismo e humillación ás vítimas pola audiencia nacional e posteriormente condenado polo tribunal supremo a un ano de cárcere.

Notas
-----

1. ↑  "Noticia "Detenido el líder de Def Con Dos" en ElPaís.es". ElPais.es.
2. ↑  "Absuelto César Strawberry de enaltecimiento del terrorismo y humillación a las víctimas en Twitter". ElDiario.es.
3. ↑  "Entrevista a César Strawberry en Diario.es". ElDiario.es.
4. ↑  "El Supremo condena a César Strawberry a un año de cárcel por sus tuits". ElDiario.es.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5796417
* WorldCat
* VIAF: 87486660
* BNE: XX1540751
* Discogs: 1784869
* IMDb: nm0833935
* ISNI: 0000 0000 6077 5685
* MusicBrainz: ID
* TMDb: 563844

 |
**César Margolles de la Vega**, nado en Ribadeo o 26 de xaneiro de 1911, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Mestre de Vilaselán (Ribadeo) ata 1934 e despois de Benquerencia (Barreiros) e militante do PSOE. Logo da vitoria da Fronte Popular en febreiro de 1936, foi delegado gobernativo en Barreiros. Participou en varios mitins da campaña pro Estatuto en xuño de 1936, como o de Viveiro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu a Asturias. Foi destituído como mestre en agosto. Foi paseado en Asturias. Suponse que foi soterrado dunha fosa común na estrada de Vegadeo a Garganta, preto do desvío a Meredo. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1937.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 18.
2. ↑  *BOP Lugo*, 5-9-1936, p. 1.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 24-6-1936, p. 1.
4. ↑  *BOP Lugo*, 28-8-1936, p. 1.
5. ↑  Pérez Díaz, Claudio; Pérez Moratilla, Claudia (2003). *Un gorro ruso*. Vigo: Xerais. pp. 73–74. ISBN 978-84-1110-295-7.
6. ↑  *BOP Lugo*, 13-4-1940, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* César Margolles de la Vega na páxina web *Nomes e Voces*.
**César Millán**, nado en Culiacán, Sinaloa, México o 27 de agosto de 1969, é un adestrador de cans, presentador de televisión e actor de orixe mexicana e nacionalizado estadounidense.

Traxectoria
-----------

César Millán abriu unha clínica veterinaria especializada no adestramento e na rehabilitación de cans con problemas de comportamento a mediados dos anos 90. Dedícase á rehabilitación de razas que teñen historiais de risco, como os pit bull ou os rottweilers. É o presentador dun programa de televisión, *El encantador de perros*, na versión hispana do National Geographic Channel. Tamén é o co-autor do libro *El camino de César* que axuda a entender e tratar algúns problemas caninos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na IMDb
* Web persoal de César Millán

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q357617
* WorldCat
* VIAF: 79216959
* BIBSYS: 11078189
* BNE: XX4674462
* BNF: 15939035v
* FAST: 1915414
* GND: 132989131
* IMDb: nm1559638
* ISNI: 0000 0001 2141 1878
* LCCN: n2005078365
* MusicBrainz: ID
* NDL: 01071017
* NKC: osa2013782292
* NTA: 333250281
* PTBNP: 1350576
* SELIBR: 326206
* TMDb: 206911

 |
**Eiry Thomas**, nada en Cardiff o 11 de maio de 1968, é unha actriz galesa.

Traxectoria
-----------

Asistiu á Ysgol Gynradd Gymraeg Bryntaf e á Ysgol Gyfun Gymraeg Glantaf en Cardiff. Tras graduarse estudou teatro no Rose Bruford College de Londres. Comezou a actuar na Ópera Nacional de Gales e en 1982 participou na serie infantil da BBC Cymru *Wrth draed y meirw* e en 1990 na drama da S4C *Mwy Na Phapur Newydd* e ao longo da década de 1990 saíu esporadicamente nalgunha serie de televisión. En 2001 apareceu de xeito relevante en catro episodios da serie en inglés *The Bench* que se emitiu a BBC One Wales e polo que levou o BAFTA Cymru á mellor actriz. En 2003 protagonizou a miniserie *Triongl* para a S4C baseada nunha serie gaélica irlandesa e pola que foi candidata ao BAFTA Cymru á mellor actriz en 2004 saíu nun episodio de *Pobol y Cwm*, a serie máis longa e emblemática galesa. Entre 2005 e 2008 apareceu na serie en galés *Con Passionate* de S4C que foi a primeira serie galesa en gañar un Rose d'Our. En 2006 apareceu nun episodio de *Torchwood* e nese ano e en 2008 apareceu nun total de catro episodios da serie galesa en inglés *Belonging*. En 2008 actuou no filme *Cwcw* e que lle valeu o premio BAFTA Cymru á mellor actriz e tamén foi un dos protagonistas da primeira tempada da serie *Teulu*. En 2009 apareceu en dous episodios de *Eastenders*. En 2010 desempeñou un dos papeis principais da serie da S4C *Pen Talar*. En 2013 apareceu en cinco episodios de *The Indian Doctor*. Apareceu tamén nalgúns episodios de *Stella* entre 2012 e 2016, tivo un papel principal na miniserie *Rillington Place* (2016) e saíu nun episodio de *Sherlock* en 2017. Foi un dos personaxes principais de *Byw Celwydd* (2016-2017), de *Un Bore Mercherd* (2017-2019), *Enid a Lucy* (2019) e da miniserie de Channel 4 *The Accident* (2019).

Foi unha das fundadores da compañía teatral Theatr Pena, que intentaba crear oportunidades para as mulleres no teatro e producía obras de teatro clásicas e modernas, nalgunhas das cales Eiry tamén actuaba nalgunha das súas producións como *The Royal Bed* (2015), *The Glass Menagerie* (2016) ou *Woman of Flowers* (2018). Por falta de fondos a compañía disolveuse en febreiro de 2019. Está casada co actor e arqueólogo Iestyn Jones e teñen dous fillos, Gruffudd e Branwen.

Notas
-----

1. ↑  "Eiry Thomas". *Royal Welsh College of Music & Drama*. Arquivado dende o orixinal o 17 de febreiro de 2021. Consultado o 27 de setembro de 2020.
2. ↑  "Catrin embroiled in murder mystery". *Daily Post*. 23 de maio de 2003.
3. ↑  "Cymru in 2004". *BAFTA*.
4. ↑  "Con Passionate wins Golden Rose D'or". *S4C*. 10 de maio de 2007.
5. ↑  "Theatr Pena: Ending on a high". *Art Scene in Wales*.
6. ↑  "Eiry Thomas faced a "huge challenge" playing scriptwriter Jane Jones in S4C's award-winning drama, Cwcw". *Western Mail*. 6 de marzo de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25558240
* WorldCat
* VIAF: 4094153653289155900001
* Discogs: 8210622
* IMDb: nm1131223
* LCCN: no2018115880
* MusicBrainz: ID
* TMDb: 1375357

 |
Monumento a Daoíz y Velarde na praza do Dous de Maio de Madrid, obra de Antonio Solá.  
 O arco é a antiga porta do Cuartel de Monteleón.
Cos nomes de **Daoíz e Velarde** adóitase referir aos capitáns de artillaría Luis Daoíz y Torres e Pedro Velarde, destinados no cuartel de Monteleón que, desobedecendo as ordes de permanecer acuartelados e pasivos ditadas polo Capitán Xeneral de Madrid Francisco Javier Negrete (seguindo instrucións de Murat), sumáronse ao levantamento do 2 de maio de 1808 contra as tropas francesas.

Achegaron ao movemento popular o espírito de Estado Nacional, para que se unisen a eles, en contra dos franceses, non só o pobo de Madrid, senón o exército e demais estamentos oficiais e particulares.

Sen ningún tipo de axudas nin reforzos, ambos os capitáns, xunto con outros oficiais de menor graduación como o tenente Jacinto Ruiz, e os artilleiros ao seu mando, resistiron até a morte, sen apoio da Xunta Suprema de Goberno (teórica representante da soberanía en ausencia do rei Fernado VII, que viaxaba cara a Francia), nin dos propios militares, pero si foron un dos exemplos dos levantamentos posteriores ao 2 de maio de Madrid. 

*Monumento aos Heroes do Dous de Maio*, inaugurado en Madrid en 1840.

Honras
------

Na súa honra se levantouse o obelisco da *Plaza de la Lealtad* de Madrid, actualmente Monumento aos Caídos por España.

Ademais teñen un grupo escultórico na *Plaza del Dos de Mayo* de Madrid, cerca do lugar onde estivo o seu cuartel, e no que se conserva a antiga porta deste.

Na cultura popular
------------------

Os *leóns das Cortes*, que flanquean a porta principal do edificio do Congreso dos Deputados, esculturas de Ponciano Ponzano) fundidos co bronce de canóns capturados na Guerra de África en 1860, reciben popularmente en Madrid o nome de ***Daoíz y Velarde***.

Notas
-----

1. ↑  Los leones de las Cortes bajan del pedestal. Diario *El País* (España), 1 de novembro de 1985. Consultada o 5 de maio de 2014.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Artola, Miguel (1977): *La guerra de la indpendencia*. Madrid: Espasa-Calpe. ISBN 978-84-6702-624-5.
* Artola, Miguel (2008): *La España de Fernando VII*. Madrid: Espasa-Calpe. ISBN 9788467029185.
* Aymes, Jean-René (2009): *La Guerra de la Independencia en España (1808–1814): calas y ensayos*. Madrid: CSIC / Ediciones Doce Calles, S.L. ISBN 978-84-00-08858-3 (CSIC) / ISBN 978-84-9744-091-2 (Doce Calles). Google books.
* Conde de Toreno (2008): *Historia del levantamiento, guerra y revolución de España (1807-1814). Tomo I (1807-1808)*. Ed. de J. M. Martínez Valdueza. Astorga, León: Editorial Akrón. ISBN 978-84-936293-4-2. (A 1ª edición foi publicada en París, en 1851).
* Moliner Prada, Antonio (ed.) (2007): *La guerra de la independencia en España, 1808–1814*. Nabla Ediciones. ISBN 978-84-9359-262-2.
* Pérez-Reverte, Arturo (2007): *Un día de cólera*. Madrid: Editorial Alfaguara. ISBN 978-84-2047-280-5. Sinopse en perezreverte.com.

### Outros artigos

* Levantamento do 2 de maio
* Guerra da Independencia española

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1531003
* WorldCat
* VIAF: 138583551

 |
| Araeoscelidia |
| --- |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Subfilo: | Vertebrata |
| Superclase: | Tetrápoda |
| Clase: | Réptiles |
| Subclse: | Diapsida |
| Orde: | *Araeoscelidia* |

 |
| Ordes |
| * Araeoscelis
* Petrolacosaurus
* Spinoaequalis
* Kadaliosaurus
* Zarcasaurus
 |

Os **Araeoscelidia** ou **Araeoscelida** son unha orde dos réptiles extintos da subclase diapsida que semellaban superficialmente aos lagartos. Conten os xéneros Araeoscelis, Petrolacosaurus, e o posiblemente acuático Spinoaequalis, e os xéneros menos coñecidos tales como Kadaliosaurus e Zarcasaurus. Esta orde se considera o grupo irmán de tódolos diapsidos máis recentes.

Coñécense dende o Carbonífero superior nos Estados Unidos e ata o Permiano inferior en Francia, en Alemaña e nos Estados Unidos.

Clasificación
-------------

### Filoxénia

```
**Araeoscelidia**
|-?*Aphelosaurus*
|-?*Dictybolos*
|--*Spinoaequalis*
`--+--Petrolacosauridae
   |      |--*Petrolacosaurus*
   `--Araeoscelidae
          |--*Araeoscelis*
          |-?*Kadaliosaurus*
          `-?*Zarcasaurus*
```

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Réptil
* Diapsida

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q136663
* AAT: 300310274
* MAG: 2779501645

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Fossilworks: 138857
* IRMNG: 10915

 |
**César Parapar Sueiras**, nado en Viveiro en 1901 e finado en Lugo o 17 de decembro de 1936, foi un carpinteiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Carpinteiro. Pasou un tempo na emigración en Cuba e alí foi un dos membros fundadores da Xuntanza Nazonalista Galega d'Habana en 1920, volvendo a Galicia o ano seguinte. Membro da Irmandade da Fala de Viveiro e despois secretario de actas do Grupo Galeguista de Viveiro. Logo do triunfo do Frente Popular en febreiro de 1934 foi nomeado concelleiro de Viveiro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 27 de xullo. Xulgado en Lugo por rebelión militar, foi condenado á pena de morte. Foi executado nas tapias do cuartel da Garda Civil de Lugo o 17 de decembro de 1936 con 35 anos.

Notas
-----

1. ↑  Emilio Xosé Ínsua e Xurxo Martínez González (2018) *Común temos a patria. Biografía dos irmáns Villar Ponte*. Vigo:Xerais, p. 299.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* César Parapar Sueiras na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo
| «Ding Dong Song» |
| --- |
|  |
|  de Günther con The Sunshine Girls |
| do '**Pleasureman'** |
| Lanzamento | 2004 |
| Formato | {{{formato}}} |
| Gravada |  |
| Xénero musical | Eurodance |
| Lingua(s) | {{{lingua}}} |
| Duración | 4:08 |
| Discográfica | Elektra |
| Produtor(es) |  |
| Escritor(es) |  |
| Miscelanea | {{{miscelanea}}} |

"**Ding Dong Song**" é unha canción do cantante sueco de música pop Günther, xunto con The Sunshine Girls. É unha versión do tema "Tralala", editado en 1984 pola banda alemá Phil & Company. Aparece no disco de debut de Günther, *Pleasureman*, editado en 2004.

A versión, cantada en inglés cun forte acento, é unha parodia do xénero Eurodance existente en Alemaña na década de 1980. Acadou moita sona en YouTube, por mor de moitas persoas facendo *Lipdub*.

Parte da súa popularidade débese ao seu retrouso eufemístico: "Ooohh, you touch my tralala... Mmmmm, My ding ding dong".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Videoclip en YouTube

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3022916
* Discogs: 37614
* MusicBrainz: ID

 |
**Domingo Antonio Pérez Gándaras**, nado en Pacios (Baralla) cara a 1898, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Juan Pérez Rodríguez e Manuela Gándaras López e irmán de Ángel Pérez Gándaras. Na Segunda República foi directivo de Izquierda Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e permaneceu agochado. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en maio de 1937. Entregouse en 1938 e foi procesado, sen recaer condena sobre el. En outubro de 1940 abonou a sanción por responsabilidades políticas e recobrou a libre disposición dos seus bens. En xaneiro de 1941 foi nomeado médico de asistencia pública de Ribadeo e director do Hospital Municipal de Ribadeo, permanecendo nese posto nos anos corenta e cincuenta.

Vida persoal
------------

Casou en Ribadeo con Jesusa Nistal Ares en maio de 1945.

Notas
-----

1. ↑  *BOP Lugo*, 4-11-1936, p. 3.
2. ↑  *BOP Lugo*, 21-10-1937, p. 4.
3. ↑  *BOP Lugo*, 11-6-1937, p. 1.
4. ↑  *BOP Lugo*, 21-10-1940, p. 1.
5. ↑  *El Progreso*, 31-1-1942, p. 2.
6. ↑  *El Progreso*, 2-11-1954, p. 5.
7. ↑  *El Progreso*, 29-5-1945, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Domingo Pérez Gándaras na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en represión franquista en Lugo
A **aragonita** é un mineral da clase dos carbonatos formado pola combinación do calcio, o carbono e o osíxeno, de fórmula química **CaCO3** e que cristaliza no sistema ortorrómbico.

Aspecto
-------

Presenta cristais de forma tabulares hexagonais, normalmente de cor branca ou parda. En ocasión os cristais crecen en forma de piña, formando maclas ou en forma de agregados radiados ou aciculares.

Lugares onde se atopa
---------------------

A aragonita atópase en moi diversos xacementos: en zonas de oxidación, en drusas e filóns de rochas eruptivas, en arxilas e en depósitos de fontes termais. Encóntrase a miúdo en asociación co cuarzo e con minerais de oxidación.

Propiedades
-----------

Este mineral presenta reacción ó ácido clorhídrico, expulsando CO2 cando se pon en contacto con esta substancia.

Algunhas variedades poden presentar fluorescencia baixo os raios ultravioleta.

Outros carbonatos
-----------------

A calcita é outro carbonato, que ademais é polimorfo da aragonita (comparte a mesma composición química).

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *aragonita*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23775
* AAT: 300380466
* BRE: 1825885
* GEA: 1127
* JSTOR: aragonite
* MAG: 2779866092
* Mindat: 307
* NKC: ph499491

 |
Coordenadas: 13°23′51.48″N 24°00′4.86″L﻿ / ﻿13.3976333, -24.0013500

Mapa do Sudán coa rexión de Darfur destacada.
**Darfur** (دار فور, ou "terra dos fur", en árabe) é unha rexión no extremo oeste do Sudán, na fronteira con Libia, Chad e a República Centroafricana. Divídese en tres estados federais sudaneses: "Garb Darfur" (Darfur Occidental), "Djanub Darfur" (Darfur do Sur) e "Chamal Darfur" (Darfur do Norte).

Cunha poboación de 5 a 6 millóns de habitantes, Darfur caracterízase polo baixo nivel de desenvolvemento. Só o 44,5% dos nenos e o 33,3% das nenas frecuentan a escola.

Hai tres tribos predominantes en Darfur: os fur, que dan nome á rexión, os masalit e os zaghawa, en xeral negros musulmáns.

A rexión é escenario dun conflito consecuencia de disputas entre as poboacións árabe e non árabe, na franxa sur do deserto do Sáhara. Os non árabes, separatistas, son vítimas dunha acción de exterminio emprendida por milicias árabes, que, á súa vez, están acusados de recibir apoio do goberno sudanés. O conflito xa tivo máis de 200 mil mortos e cerca de 2 millóns de refuxiados "en catro anos de inercia diplomática". Segundo o secretario xeral da Organización das Nacións Unidas, Ban Ki-Moon, alén das causas sociais e políticas, o conflito e a grave crise humana consecuente son parcialmente debidos a unha alteración climática que provocou unha gran seca no sur do Sudán, a partir da década de 1970.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Conflito de Darfur

### Ligazóns externas

* Artigo de Ban Ki-Moon: O conflito de Darfur e o medio ambiente[*Ligazón morta*]
* Fotos de Darfur

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q46733
* WorldCat
* VIAF: 158033834
* EBID: ID
* GEC: 0021489
* GeoNames: 376731
* GND: 4090906-2
* LCCN: n80034964
* NKC: ge602500
* TGN: 7016650

 |
Bandeira dos arameos.
Os **arameos** son un pobo semítico nómade testemuñado desde o século XIV a.C. nos arquivos de Tell el-Amarna e despois nos de Ugarit, que se instalou no século XIII a.C. no norte de Mesopotamia, en Siria (Aram) e no Líbano. Aparecen na Biblia, onde se di que descendían de Aram, fillo de Sem.

Os arameos aparecen como tribos nómades, deambulando nas marxes do mundo cultivado e as estepas, onde poden atopar pastos para os seus rabaños de ovellas. Non poden internárense moito no deserto, pois só teñen ao burro como animal de carga.

A súa orixe xeográfica, como a dos seus devanceiros amorritas, non pode ser definida: a hipótese antiga, que supuña para o conxunto dos semitas, unha orixe en Armenia ou en Pamir, están hoxe abandonadas. A que fai de Arabia o seu fogar orixinario non pode ser mantida para unha época onde as tribos non posuían nin o cabalo nin o camelo. Mellor que unha orixe xeográfica é preferíbel buscarmos un modo de vida común, baseado no nomadismo (pastoreo e comercio). As tribos formaríanse espontaneamente dentro dun sistema económico propio da bacía siro-mesopotámica. A transformación descrita na Biblia do modo de vida do clan de Abraham, que abandona Ur, en Caldea onde vivía, ao que parece, como cidadán, para buscar mediante o nomadismo unha nova terra que ha atopar en Palestina tras un paso por Harrán, podería explicar unha realidade parella.

Entre os séculos XI e IX a.C. foron penetrando en Siria, no curso medio e inferior do Éufrates, polo medio do Tigris e en dirección a Babilonia. Constitúense tamén pequenos estados: Bet-Adini, Lage, Bet-Bahiani (Tell-Halaf), Bet-Halupe ou Bet-Agusi en Mesopotamia e Soba, Bet Rejob, Maaká, Guesur, Samal ou Damasco en Siria.

A finais do Segundo Milenio estes arameos coaligábanse cos ammonitas e edomitas da Mesopotamia contra Israel. Foron vencidos por David e tamén por Salomón, que non puido, porén, someter a Damasco. Nela, o rei Rezón fundou o Imperio de Damasco. Desde o século IX até o VII a.C. a casa real de Damasco, máis forte, enfrontouse novamente a Israel e a Asiria. Porén, no Imperio neobabilónico, os arameos e o resto da poboación acabaron fusionándose.

Os arameos ignoraban a escrita e só os coñecemos por medio dos pobos aos que se enfrontaron, como os asirios.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q185461
* BRE: 1826041
* GND: 4002557-3
* NKC: ph771834

 |
A **dinastía de Kushara** (Kuššara) ou Kusar (Kuššar), foi a dinastía hitita de reis de Kushara fundada por Pithanas e continuada por Anittas, que estableceu o poder hitita sobre a dinastía local hatita que gobernaba en Kanish e Nesa (Neša) e anexionou esta última cidade, que en hitita se chamaba Hattusa e é a moderna Bogazköy (agora Bogazkale). A cidade foi destruída, pero o seu territorio pasou a Kushara, que tamén someteu a vasalaxe aos reis de Zalpa (Zalpuwa) e Purushanda (Burushkhanda).

Se esta dinastía continuou ata Labarnas I, o primeiro rei notábel do Imperio Hitita Antigo, ou se Tudhaliyas foi o seu continuador, non se sabe. No espazo descoñecido entre Anittas e Tudhaliyas unha nova dinastía podía haber tomado o poder hexemónico dos hititas. O palacio de Anittas en Kanish foi destruído e enriba construíuse un edificio hitita, o que non favorecería a idea dunha continuidade dinástica, ata tal punto que Anittas prohibiu aos seus sucesores restaurar Hattusa, que despois foi a súa capital. Pero, por outra parte, Hattusilis I chamábase "o home de Kushara" e 350 anos máis tarde Hattusilis III referíase a Hattusilis I como "o fillo e rei de Kushara".
|  |
| --- |
| 

Principais nervios cutáneos. |

*Non confundir con dermátomo (instrumento cirúrxico para cortar a pel)*
Un **dermatoma**  é unha área da pel que está innervada fundamentalmente pola raíz dorsal dun só nervio espiñal ou raquídeo. Cada un destes nervios envía ao cerebro a sensación (incluída a dor) dunha rexión concreta da pel. Os pares de nervios que orixinan dermatomas son: os nervios cervicais de C2 a C8 (sendo excepción o C1, que non forma dermatoma), os doce nervios torácicos, os cinco nervios lumbares e os cinco nervios sacros. Os nervios espiñais orixinan os nervios cutáneos que chegan á pel.

Ao longo do tórax e abdome os dermatomas son como discos superpostos que formasen o corpo humano, cada un dos cales está innervado por un nervio espiñal distinto. Nos brazos e pernas o patrón é diferente: os dermatomas discorren lonxitudinalmente polas extremidades. Aínda que o patrón xeral é similar en todas as persoas, as áreas exactas detalladas de innervación son tan únicas para cada persoa como as pegadas dactilares. Nos límites entre dermatomas adxacentes hai unha certa sobreposición da innervación, polo que se houbera unha perda de función dun nervio por lesión do ganglio, a sensibilidade non se perde totalmente, pero vese moi minguada.

Importancia clínica
-------------------

Un dermatoma é unha área da pel innervada por neuronas sensoriais que proceden dun ganglio dun nervio espiñal, polo que son moi útiles para detectar diversas patoloxías. Os síntomas que se estenden por un dermatoma (por exemplo, dor ou erupción cutánea) poden indicar unha patoloxía que implica á raíz nerviosa relacionada. Exemplos son disfunción somática da medula espiñal na que os dermatomas poden indicar a parte da medula espiñal afectada, ou unha infección vírica. Determinados puntos da anatomía humana son característicos de dermatomas concretos.

Os virus que se instalan de forma latente nas células dos ganglios nerviosos durante anos (como o virus da varicela-zóster, que causan a varicela e o herpes zóster) a miúdo causan dor, erupcións cutáneas ou ambos os síntomas, estendéndose por un determinado dermatoma. Porén os síntomas poden non aparecer en todo o dermatoma.

Outras imaxes
-------------

* Nervios cutáneos do brazo dereito.Nervios cutáneos do brazo dereito.
* Diagrama da distribución segmental dos nervios cutáneos do brazo dereito.Diagrama da distribución segmental dos nervios cutáneos do brazo dereito.
* Perna.Perna.
* Pé.Pé.

Notas
-----

1. ↑  Dicionario Galego de Termos Médicos. Real Academia de Medicina e Cirurxía de Galicia. 2002. Páxina 205.
2. ↑  Key Sensory Points Arquivado 05 de marzo de 2012 en Wayback Machine. from International Standards for the Classification of Spinal Cord Injury, xuño de 2012

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Dermatoma*** |

* KansasHandKinesiology|nerves/dermatome.htm
* Diagram "Adult Dermatome", *The New York Times*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1334793
* EBID: ID
* MAG: 2778072891

 |
**Dave Lawrence Fridmann**, nado en Buffalo, Nova York, é un produtor musical e músico estadounidense. Fridmann é ademais propietario dos Tarbox Road Studios fundados en 1997 en Cassadaga, Nova York.

Carreira
--------

Na súa adolescencia Fridmann tocou a guitarra, os teclados e o baixo en varias bandas locais da área de Buffalo, Nova York. A finais dos 80 foi o baixista da formación orixinal da banda de indie rock Mercury Rev, deixando o grupo en 1993 para ccentrarse no seu traballo como produtor.

A partir de 1990 engargouse de coproducir a meirande parte dos lanzamentos de Mercury Rev e The Flaming Lips. Tamén traballou con artistas como Weezer, Saxon Shore, Neon Indian, Wolf Gang, Ammonia, Ed Harcourt, Sparklehorse, Café Tacuba, Creaming Jesus, Elf Power, Mogwai, Thursday, Longwave, Mass of the Fermenting Dregs, The Delgados, Low, Phantom Planet, Gemma Hayes, Goldrush, Tapes 'n Tapes, Hopewell, Black Moth Super Rainbow, Number Girl, Jed Davis, Zazen Boys, Sleater-Kinney e Clap Your Hands Say Yeah. Recentemente traballou nos últimos discos de MGMT, Neil Finn, The Cribs, OK Go, Tame Impala, Lord Huron, Baroness, Spoon e Interpol.

No ano 2001 Fridmann foi incluído na lista da revista *Mojo* dos *100 Sonic Visionaries* e foi descrito como "o Phil Spector da era do rock alternativo". En 2007 gañou un Grammy polo seu traballo no álbum de The Flaming Lips *At War With The Mystics*. En 2010 tres dos discos producidos por Fridmann foron incluídos na lista dos 100 mellores álbums da década da *Rolling Stone*: *Oracular Spectacular* de MGMT, *Yoshimi Battles The Pink Robots* de The Flaming Lips, e *The Woods* de Sleater-Kinney.

Notas
-----

1. ↑  "Info". *www.tarboxroadstudios.com*. Consultado o 2020-11-13.
2. ↑  "Dave Fridmann - Biography & History". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2020-11-13.
3. ↑  "Main". *www.davefridmann.com*. Consultado o 2020-11-13.
4. ↑  "Dave Fridmann - Credits". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2020-11-13.
5. ↑  "100 Sonic Visionaries" (PDF). *Mojo*. 2011-07-08. Archived from the original on 08 de xullo de 2011. Consultado o 2020-11-13.
6. ↑  Stone, Rolling; Stone, Rolling (2011-07-18). "100 Best Albums of the 2000s". *Rolling Stone* (en inglés). Consultado o 2020-11-13.
O termo **DINKY** ou **dinki** é un acrónimo acuñado no Reino Unido nos anos 80 polo sociólogo Millward Brown  que corresponde ás palabras inglesas "*double income, no kids yet*" (en galego "dobre salario, sen fillos aínda"). Utilízase para referirse ao grupo social constituído por parellas de entre 25 e 35 anos, con ingresos elevados e que delongan a súa paternidade de forma indefinida para poderen adicarse ás súas carreiras laborais.

Duración e causas
-----------------

A etapa *dinki* pode considerarse nalgúns casos coma un período de transición antes de optar por ter un fillo, ou ben pode converterse nunha forma permanente de vida en parella. A aparición desde fenómeno está asociada con distintas causas, coma poden ser certas motivacións ideolóxicas (o ambientalismo, a preocupación pola superpoboación mundial) ou o cambio de roles que tivo lugar na sociedade nas últimas décadas.

Perfil das parellas
-------------------

Segundo estudos sociolóxicos, as parellas *dinkies* caracterízanse por seren profesionais moi ambiciosos e por manteren uns hábitos de vida un tanto selectos. Por mor da súa condición, adican moito máis tempo a viaxar e invisten máis cartos en afeccións culturais que o resto da poboación. Por outra banda, dado que nun elevado número de casos non se trata dunha unión oficial, a opción do alugueiro é a preferida por este tipo de parellas á hora de compartir vivenda.

Esta filosofía de vida, que se da tanto en parellas homosexuais coma heterosexuais, é en ocasións duramente criticada pola Igrexa católica, por considerala unha visión egoísta, que propicia o consumismo e fai prevalecer o éxito profesional por diante dos valores familiares.

Notas
-----

1. ↑  "Artigo sobre parellas dinki". Arquivado dende o orixinal o 11 de xullo de 2009. Consultado o 14 de xuño de 2009.
2. 1 2  "Información en blog sobre parellas dinki". Arquivado dende o orixinal o 15 de setembro de 2008. Consultado o 14 de xuño de 2009.
3. ↑  "Noticia sobre dinkies". Arquivado dende o orixinal o 20 de febreiro de 2009. Consultado o 14 de xuño de 2009.
**Dionisia López Amado**, nada en Cedeira en febreiro de 1928 e finada o 29 de novembro de 2008 en Buenos Aires, foi unha activista política galega, membro do grupo de Nais de Praza de Maio.

Traxectoria política
--------------------

Dionisia López Amado emigrou a Arxentina en 1952 canda o seu home e mais o seu fillo, naquela altura de cinco meses. O fillo, Antonio Adolfo Díaz López, fotógrafo, e mais a súa nora, enfermeira, eran militantes do Partido Revolucionario de los Trabajadores e foron presuntamente secuestrados durante a guerra sucia arxentina, o 15 de maio de 1976, e permaneceron desaparecidos ata a actualidade.

A finais dos anos setenta, Dionisia López pasou a integrar o colectivo de Nais de Praza de Maio, que reivindicaba información sobre o estado e situación dos asasinados e desaparecidos na Arxentina. Posteriormente fundou a Comisión de Familiares de Desaparecidos Españois, e era a presidenta da Comisión por la Memoria, la Verdad y la Justicia de Zona Norte, unha plataforma de reivindicación histórica do distrito de Tigre, localidade onde vivía.

Vida persoal
------------

Faleceu a causa dunha peritonite.

Galardóns
---------

Distinción Rosalía, entregada polo colectivo Herbas de prata, 2007.

Notas
-----

1. ↑  El BNG lamenta la muerte de la gallega Dionisia López Amado, madre de Plaza de Mayo Arquivado 01 de decembro de 2008 en Wayback Machine. *El Correo Gallego*, 30/11/2008
2. ↑  Foise Dionisia López Amado, a Nai da Praza de Maio galega, *Vieiros*, 30/11/2008
3. ↑  Galegas no Día Internacional da Muller, Web de Herbas de prata, 30/11/2007
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Eira (homónimos).
Eira do Corral de Piedra, en Cástaras (España), convertida en miradoiro.
Unha **eira** ou **aira** é un sitio chan de proporcións variábeis achegado á vivenda, feito de terra firme ou enlousado con pedra, onde se mallan os cereais, se botan a secar os legumes etc. Por extensión chámaselle eira ao terreiro da casa pegado á vivenda.

Etimoloxía
----------

A verba galega e portuguesa *eira* o mesmo que a variante dialectal *aira* veñen do latín *area* — área, pedazo de terra).

Funcións
--------

Nas eiras os cereais eran mallados e peneirados, despois de collidos, con vista a separar a palla e outros detritos dos grans. A súa orixe está ligada ao advento da agricultura e o consecuente cultivo dos cereais, onde se desenvolveron varias técnicas, ferramentas e instalacións específicas. A eira podía ser privada, dentro da casa, ou nalgúns lugares de Galicia oriental compartida entre os veciños dunha mesma aldea.

A expresión remonta ao 1500 e daba nome ao terreiro ao lado das casas onde eran recollidos os cereais, entre outros produtos agrícolas, para secar, mallar ou limpar. 
No Brasil aparece rexistrada a palabra eira no xornal colonial "O guía dos curiosos: lingua portuguesa", de Marcelo Duarte, onde se di que a eira era o conxunto de casas das familias ricas de orixe portuguesa, tamén chamadas marquises, construídas na parte superior das casas para protexelas da choiva. As eiras tamén cumprían unha función social, xa que proporcionaban un lugar onde podían decorrer cerimonias ou eventos públicos, tales coma bailes ou misas.

Nalgunhas zonas de Galicia e no norte de Portugal é frecuente atopar hórreos (espigueiros) a rodear as eiras, pois eran nestes celeiros onde os cereais eran almacenados. A importancia da eira na vida das poboacións rurais era de tal forma evidente, que a palabra deu orixe a moitos topónimos en Galicia e Portugal: Eiras, As Eiras, Eiravedra, Eirapedriña etc.

Termos derivados
----------------

* **Eirado** ou **airado**, é un terreo de cultivo, polo xeral de pouca extensión e próximo á casa, agro , cortiña , eido , eixido. Tamén se lle chama así á pequena praza entre as casas da aldea, terreiro. Tamén se lle chama eirado ao galiñeiro, e incluso ao espazo chairo ao ar libre, situado na parte alta dunha casa, azotea, terraza.
* **Eirada** ou **airada** é cada unha das camadas de cereal que se estenden na eira para trillala.

Notas
-----

1. ↑  Revista História Viva - "Onde estão a eira e a beira?", por Eduardo Martins. Editora Duetto. São Paulo (2004).
2. ↑  Dicionário Enciclopédico Koogan Larousse Selecções, Porto, 3ª edição Julho de 1980.

Véxase tamén
------------

* Malla
* Hórreo galego

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1350230
* GEC: 0103827
* GND: 4184714-3
* MAG: 24569284

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Baltar (homónimos).

**Arturo Baltar Santos**, nado en Quintás da Barra (Coles) en 1924 e finado en Cachamuíña (O Pereiro de Aguiar) o 18 de decembro de 2017, foi un escultor galego.

Traxectoria
-----------

Museo do belén de Arturo Baltar. Ourense.
Autor de esculturas sobre arxila, comezou modelando pequenas pezas ou conxuntos delas, anticipo dos complexos retablos que había de realizar máis tarde, con escenas imaxinarias ou vividas, relixiosas ou profanas. Peregrinos, esmoleiros, cantores de "panxoliñas", son o seu mundo. A súa escenografía policromada, en beléns, boticas, tabernas, altares etc. foi a súa obra máis característica, entre a que destaca o belén de Baltar, conxunto de figuras de temática de Nadal que continúa en proceso de creación ao longo dos anos. Está representado en museos de toda Galiza e en importantes coleccións institucionais e particulares.

Notas
-----

1. ↑  "«Durante a guerra era o neno que ía no enterro dos mortos do hospital»". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2017-07-23. Consultado o 2017-12-21.
2. ↑  López, Belén: "Fallece el escultor Arturo Baltar" *Faro de Vigo*, 19/12/2017.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Arturo Baltar Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Trabazo, Luís: *Pedra, barro, bronce*. Ourense, Inst. de Estudos Ourensáns, 1978.
* Pablos, Francisco: *Plástica galega*. Vigo, Caja de Ahorros Municipal de Vigo, 1981.
* Pablos, Francisco: *Catálogo Exposición antolóxica*. Vigo, 1992.

### Ligazóns externas

* Arturo Baltar na Colección Afundación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12383346
* WorldCat
* VIAF: 138832769
* BNE: XX4947248
* FAST: 28483
* GND: 1259353796
* LCCN: n78089506
* ULAN: 500079372

 |
**Dieter Thoma**, nado o 19 de outubro de 1969 en Hinterzarten, é un antigo saltador de esquí alemán e comentarista deportivo de RTL Television.

Traxectoria
-----------

Seu tío Georg Thoma fora campión do mundo e olímpico en combinada nórdica. Dieter gañou a súa primeira competición en 1990 ó gañar o Torneo dos Catro Trampolíns. Gañou tamén o Campionato do Mundo de Salto de Esquí en Vikersund en 1990. Antes de comezar a tempada 1993-94 trocou de técnica, pasou do salto con esquís paralelos ó Estilo V, e formou co equipo alemán que gañou a competición por equipos nos Xogos Olímpicos de Inverno de 1994 en Lillehammer, gañando tamén unha medalla de bronce individual no trampolín normal. Nos Xogos Olímpicos de Inverno de 1998 en Nagano gañou unha medalla d e prata no trampolín grande por equipos.

Thoma gañou cinco medallas nos Campionatos de Esquí Nórdico, unha de ouro por equipos en trampolín grande (1999), dúas de prata, trampolín grande por equipos: 1995, individual trampolín grande: 1997), e dúas de bronce, trampolín grande por equipos: 1991 e 1997. Retirouse despois da tempada 1998/99.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q61703
* WorldCat
* VIAF: 62372866
* DeutscheBio: 120188376
* GND: 120188376
* Munzinger: 01000002769
* FIS: 61270
* Sports Reference: dieter-thoma-1

 |