**Pilar Lorenza García Seta**, coñecida como **Pilar Lorengar**, nada en Zaragoza o 16 de xaneiro de 1928 e finada en Berlín o 2 de xuño de 1996, foi unha soprano española que realizou gran parte da súa carreira en Berlín con repertorio de zarzuela, Mozart, Puccini, Verdi e Wagner.

Traxectoria
-----------

Pilar Lorengar naceu en Zaragoza e viviu os seus primeiros anos nunha vivenda humilde da rúa Las Armas, 92, no barrio de El Gancho de Zaragoza. Asistiu en réxime de internado ao colexio Duquesa Villahermosa das Fillas da Caridade, onde participou no coro escolar. Afeccionouse á zarzuela escoitándoa na radio. Antes de iniciar os seus estudos musicais cantou zarzuela no programa "Ondas Infantiles" de Radio Zaragoza da Cadena SER.

Recibiu as primeiras clases de canto da profesora Margarita Martínez Alfaro. As súas primeiras actuacións en Zaragoza foron nos cafés Avenida, Ambos Mundos e Alaska. Tamén actuou no teatro de variedades Oasis e no teatro Argensola. Estudou oito anos con Ángeles Ottein e máis tarde en Berlín con Carl Ebert e Hertha Klust.

En 1949 trasladouse a Barcelona e matriculouse no conservatorio da cidade. Dous anos despois regresou a Madrid.

En 1952 debutou como solista en Barcelona na *Novena Sinfonía* de Beethoven e *Ein deutsches Requiem* de Brahms. O seu debut fora o 2 de maio de 1951 no Teatro Municipal de Orán, na Alxeria francesa, como "Rosa" na ópera *Maruxa* de Amadeo Vives. Como cantante de ópera debutou en 1955 como "Cherubino" no Festival Internacional de arte lírico de Aix-en-Provence e a continuación como "Violetta" en *La traviata* de Giuseppe Verdi na Royal Opera House do Covent Garden de Londres. Un ano máis tarde actuou no Festival de Glyndebourne e en 1958 no Teatro Colón de Buenos Aires como "Pamina" de *Die Zauberflöte* e como protagonista en *La zapatera prodigiosa* de Juan José Castro dirixida por Margarita Xirgu.

Entre 1952 e 1958, Pilar Lorengar gravou con Ataúlfo Argenta case unha vintena de zarzuelas, entre as que destacaron *Los diamantes de la corona* e *Jugar con fuego*, de Barbieri; *El rey que rabió*, *El puñao de rosas*, *Las Bravías* e *La Tempestad*, de Chapí; *Chateau Margaux*, de Fernández Caballero; *La Alsaciana*, de Guerrero; *El Caserío*, de Guridi, *Los cadetes de la reina* e *Molinos de viento*, de Luna; *El maestro Campanone*, de Lleó; *La Dogaresa*, de Millán; *La canción del olvido* e *La reina mora*, de Serrano; *Las golondrinas*, de Usandizaga; *Maruxa*, de Vives ou *La rumbosa*, de Moreno Torroba.

En 1957 e tras numerosas colaboracións gravou en París o último concerto do director Ataúlfo Argenta, *Ein deutsches Requiem* de Brahms. En 1958 debutou en Berlín con *Carmina Burana*, de Carl Orff, e foi contratada pola Deutsche Oper, onde permaneceu ata a fin da súa carreira como unha das artistas máis apreciadas do conxunto. Alí consagrouse na reapertura do teatro en 1961 en *Don Giovanni* xunto a Dietrich Fischer-Dieskau. En 1963 foille concedido o título de *Kammersängerin* (cantante de cámara). En 1961 actuou por primeira vez en Salzburgo con *IIdomeneo, re di Creta*. Na Metropolitan Opera de Nova York deboutou en 1966 como "Donna Elvira" en *Don Giovanni*, papel co que o mesmo ano regresou a Buenos Aires. Varias xiras tamén a levaron ao Xapón. Na Metropolitan cantou 16 personaxes ata 1982 en máis de 150 representacións.

Ademais destacou como "Elisabetta" en Don Carlos, *Madama Butterfly*, *Manon Lescaut*, *Suor Angelica*, *Mignon*, *Liu*, *Euridice*, *Nedda*, *Regina*, *Mathis der Maler*, "Alice" en *Falstaff*, "Marguerite" en Faust, "Mimi" en *La Bohème*, "Agata" en *Der Freischütz*, "Elisabeth" de *Tannhäuser* e "Elsa" de *Lohengrin*. Tamén como "Micaela" en *Carmen*, "Melisande" en *Pelléas et Mélisande*, "Marie" en *Prodaná nevěsta*, *Jenůfa*, "Tatiana" en *Evgenii Onegin*, "Eva" en *Die Meistersinger von Nürnberg* e obtivo grande éxito en 1969 con *Tosca* dirixida por Lorin Maazel e como "Desdemona" en *Otello00.*

Como cantante convidada actuou confrecuencia na ópera de Viena e en concertos da Filharmónica de Viena. O seu último éxito en Berlín foi "Valentin"e de *Les Huguenots* de Giacomo Meyerbeer, escenificada por John Dews, retirándose no Teatro Campoamor de Oviedo en 1991. A súa despedida en Berlin foi como *Tosca*, ese mesmo anmo. Tiña 63 anos e levaba corenta de carreira profesional.

Faleceu de cancro de pulmón en 1996 aos sesenta e oito anos no Park Sanitarium de Berlín. Segundo o seu desexo, as súas cinsas foron esparexidas no mar do Norte.

Vida privada
------------

O 27 de xullo de 1960 casou co doutor Jurgen Schaff.

Recoñecementos
--------------

En 1991, recibiu o Premio Príncipe de Asturias das Artes, colectivamente, con Victoria de los Ángeles, Teresa Berganza, Montserrat Caballé, José Carreras, Alfredo Kraus e Plácido Domingo.

Notas
-----

1. 1 2  Kozinn, Allan (4 de xuño de 1996). "Pilar Lorengar Is Dead at 68; A Spanish Soprano in Berlin". *The New York Times* (en inglés). ISSN 0362-4331. Consultado o 16 de xaneiro de 2018.
2. 1 2 3 4  Santolaria, Miguel Ángel. "Pilar Lorengar". Consultado o 25 de maio de 2018.
3. ↑  Franco, Enrique (3 de xuño de 1996). El País, ed. "Muere en Berlín la soprano Pilar Lorengar" (en castelán). Consultado o 25 de maio de 2018.
4. ↑  Albert, Antonio (18 de outubro de 1991). "Premios Príncipe de Asturias". *elpais.com* (en castelán). Consultado o 8 de xuño de 2021.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Castillo, Sergio; Martínez, Alejandro: *Pilar Lorengar, una aragonesa de Berlín*, Universidade de Zaragoza, 2016, ISBN 978-84-16723-15-7
* Elsner, Werner; Busch, Max W.; Albrecht, Gerd, *Pilar Lorengar: ein Portrait*, Stapp, 1985, 152 páx.

### Ligazóns externas

* Traxectoria de Pilar Lorengar na Fundación Príncipe de Asturias.
* Discografía completa

| * v
* c
* e
Galardoados co Premio Princesa de Asturias das Artes |
| --- |
| Década de 1980 | 
* 1981: Jesús López Cobos
* 1982: Pablo Serrano Aguilar
* 1983: Eusebio Sempere
* 1984: Orfeón Donostiarra
* 1985: Antonio López García
* 1986: Luis García Berlanga
* 1987: Eduardo Chillida
* 1988: Jorge Oteiza
* 1989: Oscar Niemeyer

 |  |
| Década de 1990 | 
* 1990: Antoni Tàpies
* 1991: Victoria de los Ángeles, Teresa Berganza, Montserrat Caballé, José Carreras, Pilar Lorengar, Alfredo Kraus e Plácido Domingo
* 1992: Roberto Matta Echaurren
* 1993: Francisco Javier Sáenz de Oiza
* 1994: Alicia de Larrocha
* 1995: Fernando Fernán Gómez
* 1996: Joaquín Rodrigo
* 1997: Vittorio Gassman
* 1998: Sebastião Salgado
* 1999: Santiago Calatrava

 |
| Década de 2000 | 
* 2000: Barbara Hendricks
* 2001: Krzysztof Penderecki
* 2002: Woody Allen
* 2003: Miquel Barceló
* 2004: Paco de Lucía
* 2005: Maya Plisetskaya e Tamara Rojo
* 2006: Pedro Almodóvar
* 2007: Bob Dylan
* 2008: Orquestras Xuvenís e Infantís de Venezuela
* 2009: Norman Foster

 |
| Década de 2010 | 
* 2010: Richard Serra
* 2011: Riccardo Muti
* 2012: Rafael Moneo
* 2013: Michael Haneke
* 2014: Frank Gehry
* 2015: Francis Ford Coppola
* 2016: Núria Espert
* 2017: William Kentridge
* 2018: Martin Scorsese
* 2019: Peter Brook

 |
| Década de 2020 | 
* 2020: Ennio Morricone e John Williams
* 2021: Marina Abramović
* 2022: Carmen Linares e María Pagés
* 2023: Meryl Streep

 |
| 
* **Os outros premios**: Ciencias Sociais
* Comunicación e Humanidades
* Concordia
* Cooperación Internacional
* Investigación Científica e Técnica
* Deportes
* Letras.

 |

}

* Portal:Ópera
* Portal:España
* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q286408
* WorldCat
* VIAF: 24582846
* AllMusic: mn0000009088
* BNE: XX848694
* BNF: 13896789s
* BRE: 2158210
* CANTIC: a10755858
* CiNii: DA0838062X
* DBE: pilar-lorenza-y-garcia
* DeutscheBio: 118729047
* Discogs: 838932
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 76382
* FemBio: 17878
* GEA: 8181
* GEC: 0038514
* GND: 118729047
* IMDb: nm0520621
* ISNI: 0000 0001 2022 4827
* LCCN: n81082520
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0135730
* NLA: 36549037
* NTA: 072135387
* SELIBR: 278327
* SNAC: w6b57fwb
* SUDOC: 077720903

 |