A defensa do sampo, pintura de Akseli Gallen-Kallela baseada no Kalevala.
Os irmáns Poavila e Triihvo Jamanen recitando poesía popular tradicional na aldea de Uhtua, na actual República de Carelia (Rusia), en 1894.
O ***Kalevala*** é un poema épico finlandés recollido por Elias Lönnrot no século XIX, é o cerne da épica nacional finlandesa e unha das grandes obras da literatura finlandesa. A maior parte do Kalevala foi recollido por Lönnrot no leste de Finlandia, agora en boa parte pertencente a Rusia, directamente dos cantores tradicionais como Arhippa Perttunen. Unha primeira versión publicouna en dous volumes en 1835-1836, *Kalewala, taikka Wanhoja Karjalan Runoja Suomen kansan muinoisista ajoista*, consiste en 12.079 versos en 32 cantos. A segunda versión publicouna en 1849, é a versión actualmente considerada canónica que comprende 22.795 versos en 50 cantos. O Kalevala ata o momento traduciuse a 49 linguas.

Foi traducido ao galego por Tuula Ahola e Tomás González Ahola e publicado por Rinoceronte en 2018.

Historia e características
--------------------------

Antes do século XVIII a poesía do Kalevala era común ao longo de Finlandia e Carelia, pero no XVIII comezou a desaparecer nas terras finesas, primeiro no oeste do país, a causa da expansión da poesía rimada europea, que se estaba convertendo en máis común en Finlandia e polos intentos de erradicación que desde a reforma luterana realizaban os sacerdotes para prohibir todas as historias e cancións cunha orixe pagá, aínda así a tradición permaneceu.

O lingüista e nacionalista finlandés Kaarle Akseli Gottlund (1796–1875) expresou o seu desexo dunha épica finlandesa que de xeito semellante á *Ilíada*, *Beowulf* ou *Nibelungenlied* fora compilada de varios poemas e cancións representativos de toda Finlandia. El esperaba que tal esforzo había incitar un sentido de nacionalidade e independencia no pobo finlandés. En 1820, Reinhold von Becker fundou o periódico *Turun Wiikko-Sanomat* e publicou tres artigos co título de *Väinämöisestä*, que se converteron nunha inspiración para Elias Lönnrot á hora de realizar a súa tese na Universidade de Turku.

No século XIX a colleita de materiais fíxose máis grande, sistemática e organizada, chegando a Sociedade de Literatura Finlandesa a arquivar medio millón de páxinas de versos recollidos en Finlandia, Estonia e Carelia. A magna obra *Suomen Kansan Vanhat Runot* publicou en 33 volumes 85,000 ítems de poesía ao longo de corenta anos, permanecendo outros 65.000 ítems inéditos.. A finais do XIX a colleita de materiais en Carelia e áreas do leste de Finlandia convertérase nunha moda, denominada carelianismo, unha forma de romanticismo nacional.

Segundo o folclorista finlandés Kaarle Krohn 20 dos 45 poemas do *Kalevala* poderían ter a súa orixe en Estonia, mentres que 23 serían do oeste de Finlandia e 2 de Ingria.

Notas
-----

1. ↑  Ficha da obra na páxina web da editorial.
2. ↑  "Laulut Kalevalan takana". Arquivado dende o orixinal o 24 de maio de 2011. Consultado o 31 de agosto de 2010.
3. ↑  "Turun Wiikko-Sanomat 1820 archive.". Consultado o 19 de agosto de 2010.
4. ↑  "The folklore activities of the Finnish Literature Society". Arquivado dende o orixinal o 17 de maio de 2006. Consultado o 19 de agosto de 2010.
5. ↑  "Suomen Kansan Vanhat Runot kotisivu". Arquivado dende o orixinal o 10 de setembro de 2010. Consultado o 19 de agosto de 2010.
6. ↑  Lauri Honko, *Religion, Myth, and Folklore in the World's Epics: The Kalevala and Its Predecessors*, Walter de Gruyter, 1990, ISBN 3-11-012253-7

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Texto completo do Kalevala na lingua finesa orixinal.
* Texto completo do Kalevala en tradución ao inglés.

* Portal:Finlandia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q130924
* WorldCat
* VIAF: 183875184
* BNF: 120088268
* BRE: 2034984
* EBID: ID
* GEC: 0035242
* GND: 4029297-6
* LCCN: n79056738
* NKC: unn2006374987
* OL: OL15445697W
* openMLOL: 158501
* SUDOC: 028205987

 |