recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Opinión Gallega*** foi unha revista editada en Buenos Aires entre 1945 e 1965.

Historia e características
--------------------------

Apareceu o 22 de decembro de 1945. Promovida polo Centro Ourensán e o Centro Pontevedrés de Buenos Aires, foi continuadora de *El Orensano*, órgano oficial do Centro Ourensán e Pontevedrés. Tiña como obxectivo contribuír á "elevación moral, intelectual y económica de la colectividad y la coordinación del esfuerzo común en pro de Galicia". Publicación bilingüe de periodicidade irregular, estaba dirixida por Rodolfo Prada, Valeriano Saco e Avelino Díaz, sendo o subdirector Cándido Alfonso González. Contou coa participación de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Jesús Bal y Gay, Ramón Otero Pedrayo, Aquilino Iglesia Alvariño, Borobó, Antón Santamarina, Ben-Cho-Shey, Francisco Fernández del Riego, Florentino López Cuevillas, Benito Varela Jácome, Xosé Neira Vilas. Incluíu recensións e listaxes coas novidades literarias en Galicia e prestou unha especial atención ao Consello de Galiza, ao Estatuto e a Galeuzca.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Peña Saavedra, Vicente (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela: CCG. pp. 167–168. ISBN 84-87172-30-X.

### Ligazóns externas

* Ficha no Consello da Cultura Galega

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12396337
* Galiciana: 3920

 |
Apertura de *De rerum natura*, copia de 1483 de Girolamo di Matteo de Tauris para o papa Sixto IV.
***De rerum natura*** (*Sobre a natureza das cousas*) é un extenso poema de Lucrecio (Tito Lucrecio Caro), escrito no século I a.C. Foi composto en 7 400 hexámetros dactílicos distribuídos en seis libros. O libro, a maior obra da poesía da Roma antiga, divulga a filosofía e a física atomista de Epicuro de Samos e a física atomista de Demócrito de Abdera.

Historia
--------

A única versión do texto que chegou á actualidade transmitiuse grazas a Marco Tulio Cicerón, quen preparou a súa edición á morte do poeta, e ao humanista Poggio Bracciolini, quen o copiou en 1418 do único códice conservado.

A obra, materialista e irrelixiosa, foi traducida polo español José Marchena a principios do século XIX en hendecasílabos brancos coa intención de combater o catolicismo dos seus compatriotas. Moi importantes polos seus méritos filolóxicos e polas súas abundantes notas foron:

* A versión bilingüe do humanista inglés John Mason Good, (Londres, 1805, 2 vols.)
* A edición filoloxicamente impecábel de Karl Lachmann (Berlín, 1850)

Estrutura
---------

*De rerum natura*, 1570
* O primeiro libro comenza cunha invocación a Venus como forza xerme da natureza e trata de como todo está composto de átomos e de baleiro.
* O libro segundo trata do movemento e as agrupacións dos átomos.
* O terceiro libro fala sobre a alma que, segundo el, é mortal.
* O cuarto, sobre a teoría da sensación.
* O quinto, sobre o mundo.
* O sexto, sobre diversos fenómenos atmosféricos e as enfermidades. Termina cun sombrío panorama sobre os estragos da peste en Atenas, en deliberado contraste co inicio.

A intención de Lucrecio, como xa sinalara Virxilio, é liberar ao home do medo aos deuses e á morte, causas, segundo el, da infelicidade humana. ("Está ben ver ao navegante distante loitar contra a treboada e naufragar, non porque nos alegremos do mal alleo, senón porque é bo acharse libre de tormentos").

Representa o cosmos como un conxunto fortuíto de átomos que se moven no baleiro ("Nada nace da nada, nada volve á nada"). A alma é material e non sobrevive ao corpo. Os fenómenos teñen todos causa natural. Se existen os deuses, estes non interveñen nos asuntos dos mortais. Por outra parte, ofrece unha triste visión do amor humano que intrigou aos especialistas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***De rerum natura Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lucrecio.
* Epicureísmo.

### Ligazóns externas

* *De la naturaleza de las cosas*. Texto completo na biblioteca virtual Cervantes *(en castelán)*.
* *De rerum natura* (Titus Lucretius Carus). Texto latino en Wikisource.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q861986
* WorldCat
* VIAF: 176199512
* BNF: 121941310
* EBID: ID
* GND: 4122497-8
* LCCN: n81120503
* NDL: 001127175
* NLA: 36079417
* NLG: 79778
* OL: OL1548597W
* SUDOC: 028343565

 |
**Domingo Antonio Castro Rodríguez**, coñecido como **Catelo**, nado en Dumbría, foi un mariñeiro e militar galego.

Traxectoria
-----------

Mariñeiro do Ézaro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e agochouse no Monte Pindo. Buscando un xeito de poder escapar, xunto don once mozos tamén fuxidos, o 16 de outubro de 1937 asaltan a motora El As e días despois chegan a Bristol. Por Francia entrou en España e combateu no exército republicano, até que foi feito prisioneiro de guerra. Fora xulgado en Ferrol pola fuga e declaración en rebeldía e logo da súa captura retomaron a causa aberta en Ferrol por auxilio á rebelión, sendo condenado a 12 anos de prisión en 1941. Fóille concedida a liberdade condicional en 1942.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira, Dionisio (2011). *Loita de clases e represión franquista no mar (1864-1939)* (PDF). Vigo: Xerais. ISBN 978-84-9914-182-4.

### Ligazóns externas

* Domingo Antonio Castro Rodríguez na páxina web *Nomes e Voces*.
Coordenadas: 67°S 160°L﻿ / ﻿-67, -160

O Mar de Somov forma parte do océano Antártico.
**Mar de Somov** (en ruso: *Море Сомова*, trasliterado como *Sodruzhetsva)* é o nome proposto para un mar marxinal do océano Antártico, situado ao sur do océano Pacífico, na zona oriental da Antártida Oriental, entre os meridianos 150°L e 170°L. A oeste fica o Mar de D'Urville, e ao leste do Cabo Adare, en 170°14' Leste, fica o Mar de Ross. Ten unha área de 1 50 000 km² e unha profundidade de 3 000 m.

O nome foi proposto pola delegación rusa para o proxecto de denominación de mares de 2002 da Organización Hidrográfica Internacional (OHI). Coa proposta pretendeuse nomenaxear ao oceanólogo e explorador polar ruso Mikhail Somov, que entre 1955 e 1957 foi o comandante da primeira expedición antártica soviética, Porén, o proxecto non foi aprobado aínda pola OHI e o documento de 1953, que non inclúe o "mar de Somov", continúa en vigor. As autoridades xeográficas e editores de mapas e atlas non inclúen o nome, agás as da esfera rusa.

Notas
-----

1. ↑  Antartic (1974)vol 7.New Zealand Antarctic Society (Incorporated), páx. 395
2. ↑  Young, Jonah (2015). *Southern Ocean: Oceanographer's Perspective*. Ice Press. p. 70.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1404920
* BRE: 3636787
* GeoNames: 6625695

 |
**Nova Friburgo** é unha cidade brasileira do estado do Río de Xaneiro, situada no centro-norte do estado, en medio das montañas da rexión serrana, a 846 m de altura sobre o nivel do mar. Dista 136 km por estrada da capital do estado.

A rexión foi inicialmente colonizada en 1820 (antes, por tanto, da independencia do Brasil) por 100 familias orixinarias da Suíza. Recibiu o nome *Nova Friburgo* nunha homenaxe á cidade da cal partiron eses primeiros inmigrantes, Fribourg (ou Freiburg, en alemán).

A súa poboación en 2004 era estimada en 173.321 persoas. As principais actividades económicas son: a industria de moda íntima (lencería), olaría, a cría de cabras, industrias téxtiles e de metalurxia, e o turismo. A cidade é tamén a segunda maior produtora de flores do Brasil (só detrás da cidade de Holambra, no estado de São Paulo.

Nos últimos anos, ten sido procurada por estudantes que desexan estudar nunha universidade dunha cidade máis tranquila, lonxe da violencia dos grandes centros urbanos.

Turismo
-------

Nova Friburgo, vista da Rúa Emilia Falcheto, no barrio Cordoeira.
A cidade ten un forte reclamo turístico grazas ao seu clima agradable, de montaña, e á paisaxe pintoresca, con moita vexetación, ríos e camiños en medio do bosque. O seu teleférico, a Pedra do Can Sentado, o distrito do Lumiar e a Praza Getulio Vargas son os locais máis visitados. O turismo de compras (roupas íntimas, doces, flores) tamén ten aumentado. Por iso, a cidade posúe a máis grande rede hoteleira do interior do estado.

Universidades e facultades
--------------------------

* Facultade de Filosofía Santa Doroteia
* Facultade de Odontoloxía de Nova Friburgo - FONF
* Universidade do Estado do Rio de Janeiro - UERJ (Instituto Politécnico)
* Universidade Estacio de Sá
* Universidade Cândido Mendes – UCAM

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q468563
* WorldCat
* VIAF: 130215581
* BNF: 12473514c
* EBID: ID
* GEC: 0453393
* GeoNames: 6322042
* GND: 4310792-8
* LCCN: n82209705
* MusicBrainz: ID
* OSM: 2215553

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Alfar.

***Alfar*** foi unha revista de periodicidade mensual editada na Coruña entre 1945 e 1947 pola Sociedad Gallega de Publicaciones vinculada á Delegación Nacional de Prensa. Sacou á rúa un total de nove números.

Historia e características
--------------------------

Subtitulada ***Revista Gráfica de Galicia***, apareceu a finais de decembro de 1945. Publicación mensual, estaba dirixida por Luís Conde Rivera. Contiña reportaxes, fotografías de actualidade, curiosidades e pasatempos. Cesou a súa publicación en 1947.

Entre os seus colaboradores estaban Luis Villardefrancos, Enrique Larios, Luis Cano, Juan F. Piñeiro, Carlos René e Enrique Mariñas.

Notas
-----

1. ↑  *El Compostelano*, 4-1-1946, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Alfar (2ª acepción)". *Gran Enciclopedia Galega* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.

### Ligazóns externas

* Ficha [*Ligazón morta*] na hemeroteca da Deputación de Pontevedra.
Media de idade no mundo no ano 2001.
O **avellentamento** ou **envellecemento poboacional** é un termo empregado en demografía para se referir á mudanza na estrutura das idades dunha poboación, caracterizado por un escaso número de individuos comprendidos entre idades infantís e xuvenís, e predominando pola contra idades maduras e lonxevas.

O avellentamento da poboación é característico da segunda transición demográfica, e é consecuencia directa dos cambios socioeconómicos que permiten unha maior supervivencia xeracional (mellora na alimentación, melloras hixiénicas e sanitarias, mellores atencións e coidados, e en definitiva un aumento xeral na calidade de vida).

O aumento da esperanza de vida ten medrado en numerosos países de xeito substancial, feito que produce, por vez primeira na historia da humannidade, un predominio da poboación madura con respecto á poboación nova, en parte consecuencia do éxito das políticas de saúde pública e do desenvolvemento socioeconómico. Tamén a mellora nas cifras de mortalidade infantil influíu no avellentamento poboacional, xa que parte da poboación que antes morría no parto, nos primeiros meses de vida, na infancia ou na xuventude, agora sobrevive durante moitos anos.

Notas
-----

1. ↑  "As causas do avellentamento demográfico, J. Pérez Díaz, en Apuntes de demografía" (en castelán). Consultado o 8 de novembro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Avellentamento humano
* Avellentamento da poboación galega
* Revolución reprodutiva
* Pirámide poboacional
* Infrapoboación
* Inverno demográfico

### Ligazóns externas

* "Transición demográfica mundial" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 24 de agosto de 2009. Consultado o 8 de marzo de 2010.  *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q439112
* BRE: 1946946
* JSTOR: population-aging
* LCCN: sh2006002110
* MAG: 13774568
* NDL: 00994967
* NKC: ph137522

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: El País.
***El País*** foi un xornal que se publicou en Pontevedra entre 1932 e 1936. Subtitulado *Diario republicano*, cambiou despois a *Diario republicano de la tarde* para denominarse nos últimos anos *Diario de la tarde*.

Historia e características
--------------------------

Veu a substituír a *El Pueblo*. Apareceu o 1 de decembro de 1932, sendo o seu fundador, propietario e director Maximiliano Pérez Prego. En 1935 fíxose cargo da dirección durante un breve período Roberto Blanco Torres. *El País* cesou a súa publicación en xullo de 1936.

De tendencia republicana, foi portavoz do Partido Republicano Gallego e posteriormente defendeu a Izquierda Republicana.

Entre os seus colaboradores destacan Gerardo Álvarez Gallego, Roberto Castrovido, Juan García Morales, Ken Keirades, Eugenio López Aydillo, Ramón Otero Pedrayo, Joaquín Poza Juncal, Indalecio Prieto, Ramón Suárez Picallo, Antón Villar Ponte e Antonio Zozaya.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha e exemplares de *El País* en Galiciana.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387472
* Galiciana: 3949

 |
**Gaiferos de Salerno**, nado circa 835 e finado en 880, foi o príncipe longobardo de Salerno do 861 ao 880.

Traxectoria
-----------

Fillo de Dauferio o Mudo e neto de Dauferio o Profeta, foi o primeiro da estirpe dos *Dauféridas* en se sentar no trono de Salerno, que foi rexido ininterrompidamente pola súa familia ata o 977.

A súa irmá Adelchisa foi esposa de Sicardo de Benevento, asasinado por Radelchis quen lle usurpou o trono (839). Gaiferos deu a súa axuda á liberación de Siconulfo, irmán de Sicardo, e loitou aos eu carón na guerra de dez anos contra Radelchis, ata a proclamación de Siconulfo como príncipe de Salerno. Co capitular de 851, ratificado polo emperador Luís II, o gran Ducado de Benevento foi oficialmente dividido entre Benevento e Salerno e Siconulfo foi confirmado como soberano do novo Principado. O fillo e herdeiro de Siconulfo, Sicón II, caeu baixo o control do rexente Pedro, quen usurpou o trono e foi recoñecido como príncipe polo emperador en decembro do 853. A este sucedeuno o seu fillo Ademaro, cuxo goberno foi ata tal punto impopular que a partir do 859 as fortes aspiracións autonomistas do feudo de Capua, vasalo de Salerno, remataron cunha mingua notábel da autoridade do príncipe.

No 861 a situación precipitouse e Gaiferos púxose á fronte dunha revolta contra Ademaro. O soberano foi mandado á cadea, torturado e cegado, mentres Gaiferos era proclamado príncipe. Para reforzar a propia posición, mandou ao exilio un sobriño seu, tamén un representante dos Dauféridas, para se liberar de todos os rivais ou pretendentes ao trono. O ascenso de Gaiferos foi vista como unha rebelión en toda regra polo emperador Luís II, o cae, afortunadamente para Gaiferos, estaba ocupado noutros asuntos.

Ao principio do seu reinado, os impulsos independentistas de Capua non se calmaran aínda. Ao contrario, estas acentuáronse baixo a guía do conde Landulfo II, que intentou liberar o seu dominio do poder salernitano. Pero Gaiferos deu contido a inminente rotura retendo ben firmemente o feudo de Capua dentro dos territorios do Principado. 
Precisamente para reforzar as relacións co vasalo rebelde, Gaiferos casou con Landelaica, filla de Lando I de Capua, da que tivo un fillo, o futuro príncipe Guaimaro.

No 856 fundou o mosteiro de San Massimo, dentro do cal atoparon sepultura os seus descendentes, e no 868 concedeulle grandes doazóns de terras e de diñeiro. Non obstante a súa posición de príncipe cristián, non entrou case nunca en conflito cos sarracenos, dos que, polo contrario, parece que foi tamén feudatario por algún tempo (así o di o historiador Erchemperto). 
No 871-72 Salerno sufriu tamén un violento cerco por parte dos musulmáns, que, con todo, non a deron conquistado. No 880 quixo retirarse no mosteiro de Montecassino (se cadra veuse obrigado), pero morreu durante a viaxe. Sepultárono na igrexa de Teano.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Caravale, Mario (ed). *Dizionario Biografico degli Italiani: LX Grosso – Guglielmo da Forlì*. Roma, 2003.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2705981
* BMT: 117194
* DBI: ID
* WikiTree: Salerno-37

 |
***La Voz de Ortigueira*** é un semanario galego en castelán que se publica en Ortigueira dende o 4 de xuño de 1916.

Historia e características
--------------------------

O primeiro número saíu o 4 de xuño de 1916. O fundador e propietario foi o impresor David Fojo Díaz, propietario dunha imprenta en Ortigueira, e que xa imprimira outros periódicos. O director desde o primeiro número foi foi Jesús Fojo Díaz, fillo do propietario; nos anos 40 fíxose cargo do xornal David Fojo Salgueiro, neto do fundador.

No período que vai desde a súa fundación ata a Guerra Civil tivo un carácter agrarista, posicionándose en favor do político local Leandro Pita Romero. 

No ano 2005 tiña unha tiraxe de 2.500 exemplares segundo o Consello da Cultura Galega.

Na actualidade, o semanario está dirixido por María Carmen Fojo Bouza e sae regularmente os venres con 4 páxinas. Inclúe tanto artigos de actualidade local como artigos de fondo referidos a temas alleos a Ortigueira e a súa comarca. Xa non se imprime na imprenta Fojo, pois está sen actividade, senón na imprenta Neira, de Viveiro, editora da publicación irmá El Heraldo de Vivero.

Varios dos seus colaboradores utilizan pseudónimos.

Notas
-----

1. ↑  Fortes (1997), p. 501
2. 1 2  Silva Rodríguez, Alba (Coord.) (2017). *O impacto da prensa local na configuración do tecido social e político. O caso de La Voz de Ortigueira*. Deputación Provincial da Coruña. ISBN 978-84-9812-316-6.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Celeiro Álvarez, Luís (1989). *El Escolar, El Faro de Veiga e La Voz de Ortigueira. Dous xornais escolares da primeira década do século XX e un xornal comarcal que aínda vive*. Santiago de Compostela: Consellería da Presidencia e Administración Pública-Xunta de Galicia. ISBN 9788445300404.
* Fortes, Ana Belén (1997). *Diccionario da literatura galega*. II (Publicacións periódicas). Vigo: Galaxia. ISBN 84-8288-137-X.
Cromolitografía de 1899 representando a cabalaría dos Estados Unidos perseguindo xinetes nativos nas chairas.
As **guerras indias** é o nome que reciben o conxunto de conflitos e guerras menores entre os colonizadores europeos en América do Norte e os distintos pobos indíxenas. Estes conflitos ocorreron dentro das fronteiras actuais dos Estados Unidos de América e do Canadá, nun período de tempo que abrangue dende os primeiros asentamentos de colonos no século XVI até a década de 1920. As guerras indias foron provodadas pola competencia de terra e recursos entre os habitantes nativos e os colonizadores europeos. Os poderes europeos tamén alistaban nativos americanos para que os axudasen na súa loita contra outras potencias coloniais.

Estas guerras comprenden un espazo de tempo entre as primeiras épocas coloniais até o masacre de Wounded Knee e o estabelecemento definitivo da fronteira dos Estados Unidos no ano 1890, malia que os conflitos de baixa intensidade continuaron até o ano 1918. Os conflitos resolvéronse polo xeral coa conquista e o exterminio dos pobos indíxenas ou coa asimilación cultural e a reclusión forzosa en reservas. Segundo unha estimación da oficina do censo dos Estados Unidos no ano 1894, calculouse que as guerras supuxeron até o ano 1890 a morte de 45 000 indíxenas defensores e 19 000 estadounidenses. A estimación inclúe tanto combatentes coma poboación civil, mulleres e nenos que morrían a miúdo, nun claro exemplo de limpeza étnica.

Notas
-----

1. ↑  Clavero, Bartolomé (2008). *Genocide Or Ethnocide, 1933-2007* (en inglés). Giuffrè Editore. p. 139. ISBN 8814142777.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Asimilación cultural dos nativos americanos
* Deportación dos indios dos Estados Unidos de América

### Bibliografía

* Parry, Mae. "The Northwestern Shoshone". In *A History of Utah's American Indians*, ed. Forrest S. Cuch. Utah State University Press, 2010. ISBN 978-0-91373-849-8
* Parker, Aaron. *The Sheepeater Indian Campaign* (Chamberlin Basin Country). Idaho Country Free Press, c1968.
* Raphael, Ray. *A People's History of the American Revolution: How Common People Shaped the Fight for Independence.* Nova York: The New Press, 2001. ISBN 0-06-000440-1.
* Remini, Robert V. *Andrew Jackson and his Indian Wars*. Nova York: Viking, 2001. ISBN 0-670-91025-2.
* Richter, Daniel K. *Facing East from Indian Country: A Native History of Early America*. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 2001. ISBN 0-674-00638-0.
* Thornton, Russell. *American Indian Holocaust and Survival: A Population History Since 1492.* Oklahoma City: University of Oklahoma Press, 1987. ISBN 0-8061-2220-X.
* Utley, Robert M. e Wilcomb E. Washburn. *Indian Wars* (2002) excerpt and text search
* Yenne, Bill. *Indian Wars: The Campaign for the American West.* Yardley, PA: Westholme, 2005. ISBN 1-59416-016-3.

* Portal:Historia
* Portal:Pobos indíxenas de América
* Portal:Estados Unidos de América
* Portal:Canadá

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q849680
* BNF: 12089058k
* EBID: ID
* FAST: 969954
* GND: 4201074-3
* LCCN: sh85065404
* NKC: ph172928

 |
Pan de broa galego
Broa do Ceará (Brasil)
A **broa** ou **boroa** é un tipo de pan tradicional feito con millo (pan de millo) típico de Galiza, Portugal e o Brasil (co mesmo nome nos tres países). Faise cunha mestura de fariñas de millo e trigo, ou millo e centeo (como a broa de Avintes), e fermento.

No Brasil adóitase adubar con fiúncho, e varía un chisco da receita do *cornbread* típico do sur dos Estados Unidos, xa que leveda con fermento natural e non químico.

Este pan ten un sabor e textura rústicos o que o fai axeitado para acompañar sopas, especialmente o caldo galego e portugués de verduras feito con verzas, repolo, pataca e chourizo.

Etimoloxía
----------

O substantivo broa deriva do vocábulo da lingua gótica *brauþ*, que significa "pan". De aí *bread* no inglés actual.

Cultura popular
---------------

*Artigo principal*: O pan na cultura popular galega

* Na novela *Memorias dun neno labrego*, de Xosé Neira Vilas, o autor sinala as preocupacións de Balbino ao comer pan de millo (á súa nai "sentáballe mal a broa"), mentres os nenos de familias máis adiñeiradas podían mercar "pantrigo".

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *broa*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *boroa*.
3. ↑  Verbete "broa" no dicionario Priberam *(en portugués)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pan
* O pan na cultura popular galega

### Bibliografía

* Neira Vilas, X. "Memorias dun neno labrego". Editorial Galaxia, 1961. ISBN 978-84-9865-343-4
*Este artigo trata sobre a rebanda de pan torrada, para a sobremesa véxase **Torrada (doce)**.*
Rebandas de pan torrado.
Torradora.
Unha **torrada** ou **tosta** é o pan torrado no forno ou na torradora debido ao endurecemento provocado pola perda de auga, producida pola calor. O endurecemento da masa fai posible unha mellor aplicación de coberturas.

Consumo
-------

Ao preparar unha torrada é crucial que se preste atención para evitar que o pan se queime.
As torradas adoitan acompañarse con manteiga ou margarina distribuída pola súa superficie. Outras opcións inclúen a xelea, o azucre con manteiga e canela, a marmelada, o queixo e o marmelo entre outros.
As torradas tamén se poden empregar para a preparación de sándwichs ou emparedados.

O pan torrado e cortado tamén pode ser empregado en sopas, e outros pratos.

Xeitos de preparación
---------------------

Contraste entre unha rebanda de pan torrado e non torrado.
O método tradicional de preparación da torrada é por medio do uso dunha torradora. O emprego da torradora consiste basicamente na inserción dunha rebanda de pan nunha das entradas superiores do aparello e baixar a panca de accionamento (os modelos máis elaborados ofrecen outras opcións de control e poden ser manexados de xeitos diferentes ). Ao final do proceso de quentamento, a panca sobe xunto ao pan acabado de torrar. No caso de que o pan non estea ao gusto do comensal, pódese repetir o proceso ata acadar o grao de torramento desexado.

Orixinalmente, o proceso para tosta-lo pan non era tan doado como na actualidade; as primeiras torradoras quentaban o pan só por un lado da rebanda, obrigando ao usuario a virar a rebanda.

O pan tamén pode ser tostado nunha grella, nun forno ou noutros aparellos que quenten os alimentos.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Torrada Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6128
* FAST: 1740552
* GND: 4117228-0
* JSTOR: toasts
* LCCN: sh2006004876
* NKC: ph135080

 |
**Cristina Saavedra**, nada na Coruña o 13 de novembro de 1975, é unha xornalista galega.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Xornalismo pola Universidade de Santiago de Compostela (USC), iniciou a súa traxectoria profesional como reporteira na Televisión de Galicia (TVG) onde posteriormente foi presentadora de informativos durante catro anos.

No ano 2000 pasou a Antena 3, presentou o programa do corazón *Ahora*, un espazo que comezou sendo diario (de luns a venres) e que nun principio co-presentaba xunto co tamén xornalista galego Liborio García. Finalmente pasou a facerse cargo do programa en solitario e a periodicidade deste pasou a ser semanal, os sábados. *Ahora* estivo en emisión en Antena 3 durante case seis anos, desde 2000 ata o verán de 2006, emitíndose máis de cincocentos programas.

Pouco despois de que finalizara *Ahora*, Saavedra fichou por laSexta, onde volveu ó xénero do informativo. Desde setembro de 2006, é correspondente e reporteira de La Sexta Noticias; máis tarde pasou a ser a presentadora principal.

Vida persoal
------------

Tivo dúas irmáns, que faleceron de novas.

A súa parella é o tamén xornalista, neste caso deportivo, Manu Carreño, co que iniciou relación a mediados da década de 2000.

Notas
-----

1. 1 2  Bastos, Martín (2023-11-19). "Cristina Saavedra: «La vida nos robó mucho, pero me lo dejó a él para mantenerme en pie»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 2023-11-19.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrevista en La Guía TV, 2006 *(en castelán)*
* Noticia da fichaxe por laSexta *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8351730
* IMDb: nm1488179
* TMDb: 2013144

 |
Corte dunha quesadilla de fariña triga con queixo amarelo, típica da comida Tex-Mex.
Como facer unha quesadilla? Vídeo en inglés
A **quesadilla** é un prato típico mexicano, elaborado cunha tortilla triga ou de millo dobrada pola metade e reenchida principalmente de queixo, que se quenta até este se fundir. Pode ou non conter algún outro alimento ou guiso. Na área metropolitana da Cidade de México é común chamarlle quesadilla a unha preparación semellante que pode non conter queixo, a cal ao ser dobrada á metade e estar rechea dalgún guiso, adquire un aspecto semellante ao dunha quesadilla. Con todo, agás esta excepción local, a nivel nacional unicamente considérase como quesadilla ás preparacións que conteñan indispensabelmente queixo.

Etimoloxicamente en castelán as palabras rematadas en *-illa*, ao igual que o galego -ela*,*son diminutivos (*criadilla, pescadilla*, por exemplo, son palabras do século XV). De tal maneira que a palabra quesadilla componse de "*queso*" (queixo) máis o diminutivo feminino do século XV, o cal a fai unha palabra netamente de orixe española e non constitúe un Nahuatlismo.

Variedades
----------

As gringas son quesadillas en tortilla de fariña ás que se lles engade carne ao pastor (a usada para a preparación de tacos ao pastor). Mentres que as *pochas* son quesadillas en tortilla de millo ás que se lles engade carne dos tacos de vitela.

Nos estados do noroeste de México son comúns as quesadillas de peixe ou mariscos capeados, elaboradas ao estilo de Ensenada, Baixa California, as cales se adoitan acompañar con mollos, leituga, cebola e guacamole.

En Sinaloa existe unha variedade especial chamada *taco gobernador*, a cal consiste nunha quesadilla á prancha elaborada con tortilla de millo, quéntase até ficar torrada e énchese de camarón.

Notas
-----

1. ↑  Definición en VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración.* Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
2. ↑  Real Academia Española (2014). «-illo».

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Taco
* Burrito
* Fajita

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q865325
* GND: 1024250636

 |
Hyakutake en raios X.Hyakutake en raios X.
O **Cometa Hyakutake** (Pronuncia xaponesa: [çakɯ̥take], **C/1996 B2**) és un cometa, descuberto o 31 de xaneiro de 1996, que pasou moi preto da Terra en marzo dese ano. Foi denominado o **Gran cometa de 1996**; o seu paso pola veciñanza terrestre foi un dos encontros máis próximos dos últimos dous séculos. Hyakutake foi moi brilante nos ceos nocturnos e amplamente contemplado en toda a Terra, superando en popularidade temporal ó moito máis anticipado Cometa Hale-Bopp, que estaba aproximándose ó Sistema solar interior naquelas datas.

As observacións científicas do cometa levaron a varios descubrimentos. Moitos, sorprenderon ós científicos cometarios, como a primeira emisión observada de Raios X por cometa, o que se cre que foi causado por partículas ionizadas de vento solar interactuando con átomos neutros da cola do cometa. A nave Ulises cruzou de xeito inesperado a cola do cometa a unha distancia de máis 500 UA do núcleo cometario, amosando que Hyakutake tiña a cola máis longa coñecida a un cometa.

Hyakutake é un cometa de período longo. Antes do seu recente paso a través do Sistema Solar, o seu período era duns 17 000 anos, pero as perturbacións gravitatorias dos planetas xigantes incrementou ese período a 70 000 anos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16741
* EBID: ID
* JPL: 1000131
* LCCN: sh2007006982
* MPC: 1996 B2

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Tapa (homónimos).
Varias tapas nun establecemento.
Unha **tapa** é esencialmente un aperitivo que se serve nun bar acompañando á bebida. Adoitan consistir en pequenas racións de olivas, patacas fritas, queixo, empanada, tortilla de patacas, zorza, gambas ou froitos secos. O costume ten a súa orixe en Sevilla ou en Castela-A Mancha segundo outras fontes, onde existía o costume antigo de tapar a cunca de viño cun anaco de pan ou cunha rebanda de xamón, para impedir que entrasen moscas ou que se depositase po no interior, aínda que non está documentado.

En certos bares tamén é habitual poñer nomes curiosos ás tapas máis elaboradas, dando lugar a títulos que chaman a atención do cliente, obrigando normalmente a preguntar ao camareiro en que consiste a tapa.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *tapa*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Petisco

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre gastronomía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Na terminoloxia bélica, ***casus belli*** é unha expresión latina para designar un feito considerado suficientemente grave polo Estado ofendido, para declarar a guerra ao Estado supostamente ofensor.

Son, tradicionalmente, considerados *casus belli* o ataque ao territorio dun Estado, efectuado por outro Estado, a agresión armada contra navíos ou aeronaves, ou actos que atenten contra órganos representativos do Estado, como embaixadas ou consulados e, aínda, infraccións a tratados. O Art. 33 do Estatuto das Nacións Unidas prescribe que, habendo disparidades entre dous ou máis Estados, deben estes, tentando de evitar o agravamento do conflito, buscar solucións pacíficas na mediación, arbitraxe e outros medios pacíficos de solución.

O *casus belli*, como parte do *ius in belo* ou (Dereito de guerra), busca regular as accións bélicas dos distintos países, de maneira que *a priori* prohibe o recurso á forza armada para resolver conflitos, pero permite o uso do aparello militar contra outro Estado baixo o principio de *ultima ratio*, é dicir como último recurso.
Pan relado nun prato.
O **pan relado** é pan duro, xeralmente seco de varios días, que foi finamente moído mediante un relador ou muíño. A súa textura fariñenta emprégase na elaboración de diferentes pratos e alimentos en forma de rebozados, empanados ou gratinados, coa intención de proporcionar unha codia dura ao fritilos ou enfornalos. Exemplos destas aplicacións son: as croquetas, os Wiener Schnitzel, as milanesas. Outras veces emprégase como medio aglutinante; como se pode empregar na masa cárnica das albóndegas, nos gazpachos.

Características
---------------

É unha forma caseira de aproveitar o pan duro de varios días, aínda que se pode secar o pan no forno se se desexa: 100 °C durante media hora. É máis frecuente ver o pan relado orixinario de *pan branco* debido a que é máis susceptible de poñerse duro. O pan relado pode conservarse nun sitio seco durante varios meses. Comercialízase nas panadarías e nos supermercados, e igualmente elabórase cos restos atrasados ou non vendidos. O pan relado comercial pode levar outros ingredientes como amidón de maínzo e emulxentes diversos, espesantes, antioxidantes e gasificantes (bicarbonato sódico e difosfato disódico).

Tamén se pode aromatizar o pan relado con certos ingredientes (como, por exemplo, allo), especias (como pirixel finamente picado), sal, etc. para que ao aplicarse aos alimentos proporcione maior sabor.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Panko - Especie de pan relado da cociña xaponesa.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q658413
* GEC: 0183177
* NDL: 00569031

 |
**Tomás Luis Fábregas Boudín**, nado en 1958 na Coruña e finado en Oakland (California) o 22 de setembro de 1994, foi un activista galego da loita contra a sida.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Xeografía e Historia pola Universidade de Santiago, en 1979 marchou a traballar a Nova York e logo mudouse a San Francisco. Enfermo de sida, foi membro directivo da San Francisco AIDS Foundation, unha das organizacións que loitaban na cidade contra a propagación desta enfermidade.

En 1992 acudiu ao Congreso Internacional sobre a Sida en Ámsterdam en representación da fundación onde traballaba. Naquel tempo, o goberno estadounidense establecera unha norma que impedía a entrada no país de persoas seropositivas. Fábregas declarou publicamente na asemblea de Amsterdam a súa enfermidade e anunciou que retaba a administración estadounidense a que o detivese na fronteira. Pero a lei nunca se chegou a aplicar. Á súa chegada ao aeroporto de San Francisco dende Amsterdam foi recibido por varios activistas da loita contra a sida.

Honras
------

Unha asociación de San Francisco, a San Francisco AIDS Candlelight Vigil, concede anualmente os "Tomás Fábregas Awards" na loita contra a sida.

En 2013 o concello da Coruña inaugurou unha rúa co seu nome.

Notas
-----

1. ↑  Man With H.I.V. Challenges U.S. Entry Ban, New York Times, 27/7/1992
2. ↑  A Coruña dedica una calle de Labañou a Tomás Fábregas

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web de homenaxe a Tomás Fábregas con documentos e información sobre el

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3393107
* SNAC: w6sk41d4

 |
Coordenadas: 51°28′41″N 3°10′57″O﻿ / ﻿51.478055555556, -3.1825

O **Millennium Stadium** (en galés **Stadiwm y Mileniwm**) é o estadio nacional de Gales, localizado na súa capital, Cardiff. Neste recinto adoitan xogar as seleccións galesas de rugby e de fútbol mais tamén acolle outros grandes eventos coma o Rally de Gales (Wales Rally GB), etapa do Campionato Mundial WRC, o Gran Premio de Speedway de Gran Bretaña, boxeo e unha grande selección de concertos, con artistas como por exemplo Tina Turner, Madonna, The Rolling Stones ou o festival de *Tsunami Relief*.

O Milennium Stadium por fóra.
O estadio abriu en xuño de 1999 e o primeiro grande evento internacional que acolleu foi un partido amigábel de rugby o 26 entre as seleccións de Gales e Suráfrica in a friendly. É o estadio con teito retractábel máis grande do mundo e o segundo en construírse en Europa destas características despois do Amsterdam Arena. Cando se acabou de construír este era o estadio máis grande do Reino Unido con capacidade para 74.500 espectadores, máis co tempo foi superado polo Twickenham Stadium, Old Trafford e o novo Wembley Stadium. Agora mesmo é o cuarto estadio en capacidade do Seis Nacións tras Twickenham, o Stade de France e o Croke Park, o máis grande.

O dono do Millennium Stadium é a *Millennium Stadium plc* unha compañía subsidiaría da Federación de Rugby Galesa (WRU). O total da construción custou £121 millóns dos que a *Millennium Commission* achegou £46 millóns.

Notas
-----

1. ↑  Millenium Stadium: Background to the Project Arquivado 09 de outubro de 2007 en Wayback Machine. *(en inglés)*
2. ↑  "Sobre Millennium Stadium plc". Arquivado dende o orixinal o 22 de setembro de 2008. Consultado o 28 de marzo de 2009.

| * v
* c
* e
Estadios do Seis Nacións de rugby |
| --- |
| Escocia Murrayfield (Edimburgo, Escocia) - Francia Stade de France (Saint-Denis, Francia) - Gales Millennium Stadium (Cardiff, Gales)Inglaterra Twickenham (Londres, Inglaterra) -  Aviva Stadium (Dublín, Irlanda) - Italia Stadio Olimpico (Roma, Italia) |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q204496
* WorldCat
* VIAF: 129416153
* Emporis: 209364
* GeoNames: 6288532
* GiantBomb: 3035-1435
* LCCN: sh2014002362
* MusicBrainz: ID
* Structurae: 20002408

 |
Soldados do Heer (división *Grossdeutschland*) durante a Operación Barbarossa, 1941
O ***Heer*** é un termo referido ao exército alemán. Durante a Segunda guerra mundial, uns 15 millóns de soldados serviron no exército alemán, dos cales morreron arredor duns 3 millóns.

Termo
-----

Cando é referido ao período dende 1935 a 1945 é chamado ***Heer Wermacht*** e refírese exclusivamente ao exército de terra. Aínda que ás veces se identifica erróneamente á ***Wehrmacht*** como a sección do exército de terra, as forzas armadas alemás da Alemaña nazi eran chamadas *Wehrmacht* e tamén estaban formadas pola mariña (*Kriegsmarine*) e a forza aérea (*Luftwaffe*).

### Termos relacionados

O ***Heer*** foi reformado na década de 1950 como o exército da República Federal de Alemá, como parte da *Bundeswehr* (forzas armadas federais).

O termo xenérico *Heer* (exército en lingua alemá) úsase tamén para falar do exército da República Democrática Alemá (*Die Landstreitkräfte der Nationalen Volksarmee, LaSK*), o exército austríaco (*Bundesheer* ou *Österreichisches Bundesheer*) e o exército suízo (*Schweizer Armee*).

En outubro de 1990, os exércitos da RFA e da RDA integráronse na nova forza militar da Alemaña reunificada baixo o nome de *Bundeswehr.* Actualmente está formado por uns 63.000 militares en activo. A *Bundeswehr* está formado polas *Streitkräfte* (forzas armadas) divididas nas tres *Teilstreitkräften*: ***Heer*** (exército de terra), *Luftwaffe* (forzas aéreas) e *Marine* (mariña).

### Hannes Heer

**Heer** é tamén casualmente o apelido de Hans Georg Heer, máis coñecido como Hannes Heer, un historiador alemán nado en 1941 coñecido sobre todo por organizar a "Exposición Wehrmacht" (en alemán: *Wehrmachtsausstellung*) na década de 1990, nos primeiros anos da reunificación alemá. Moi polémica na época, hoxe en día é amplamente acreditada como a exposición que abriu os ollos do público alemán aos crimes de guerra cometidos pola *Wehrmacht* na fronte oriental durante a Segunda guerra mundial.

Notas
-----

1. ↑  "Heer - Wörterbuch Deutsch-Englisch - WordReference.com". *www.wordreference.com* (en alemán). Consultado o 2022-06-07.
2. ↑  "Wehrmachtsausstellung: Die Wucht der Tat". *Der Tagesspiegel Online* (en alemán). 2001-11-27. ISSN 1865-2263. Consultado o 2022-06-07.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Heer Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* *Wehrmacht*
* *Kriegsmarine*
* *Luftwaffe*
* *Volkssturm*
* *Mito da Wehrmacht inocente*

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Galicia Libre.
**Galicia Libre** foi unha publicación semanal editada en Buenos Aires en 1937.

Historia e características
--------------------------

Subtitulada *Semanario popular informativo*, apareceu o 18 de xuño de 1937. Iniciativa de Luís Seoane e Xosé Núñez Búa, estana dirixida por Luís Seoane. Entre os seus colaboradores figuraron Gildo Santos, Rafael Dieste, Moncloa e Jesús Carracedo. Pretendía apoiar ao bando republicano na Guerra Civil española e denunciar os crimes do bando franquista. Incluía debuxos e colaboracións literarias sobre a represión franquista. Tamén publicou un artigo de Castelao no que se facía un chamamento ás sociedades galegas para que apoiasen a causa republicana. Saíu durante algúns meses.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Peña Saavedra, Vicente (dir.) (1998). Consello da Cultura Galega, ed. *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela. p. 151. ISBN 84-87172-30-X.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. pp. 231–232. ISBN 84-8288-137-X.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Aliados.
Os Aliados móstranse en verde.
Os **Aliados** foron o conxunto de países que loitaron contra as Potencias Centrais durante a primeira guerra mundial. Francia, Rusia e Bretaña entraron na primeira guerra mundial en 1914, como resultado da Tripla Entente. Os demais países uníronse ós aliados ó longo da guerra.

### Aliados principais

* Rusia (ata 1917)
* Francia
* Imperio Británico e a súa Commonwealth (Australia, Nova Zelandia, Canadá, Terra Nova e Suráfrica)
* Italia (dende o 23 de maio de 1915)
* Estados Unidos (dende o 6 de abril de 1917, aínda que o goberno estadounidense nunca se definiu como *aliado*, senón como *potencia asociada*)

### Outros Aliados

* Serbia
* Bélxica
* Xapón
* Montenegro
* Portugal (dende 1916)
* Romanía (dende 1916)
* Grecia (dende 1917)
* Andorra
* Brasil
* China
* Costa Rica
* Cuba
* Guatemala
* Haití
* Honduras
* Liberia
* Nicaragua
* Panamá
* San Marino
* Siam (hoxe Tailandia)

Noruega é xeralmente chamada "O Aliado Neutral". Aínda que teoricamente foi un pais neutral, a presión británica e o sentimento anti-xermano da poboación forzou ó goberno a favorecer enormemente ós británicos principalmente con enormes subministracións de peixes.)

Véxase tamén
------------

* Primeira guerra mundial
* Segunda guerra mundial
* Aliados da segunda guerra mundial
* Potencias Centrais
* Potencias do Eixo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q215669
* EBID: ID

 |
Sobrasada
A **sobrasada** (do mallorquino *sobrassada*) é un embutido cru curado, elaborado a partir de carnes seleccionadas do porco, condimentadas con sal, pemento e pementa negra. Embútese en tripa e presenta unha lenta maduración.

Este produto é tradicional das Illas Baleares, e está protexido co selo de indicación xeográfica. Na cociña mallorquina tradicional, a sobrasada consómese de diversas maneiras: tostada no inverno, ou untada en pan e crúa no verán. Tamén se utiliza en diversas receitas de cociña mallorquina, como o *arròs brut* ou cociñada e mesturada con mel. Aínda que poden durar varios anos nun lugar seco, o habitual é consumir a longaínza durante o primeiro inverno, a sobrasada no verán, e as máis grandes cando se fai a matanza do ano seguinte.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *sobrasada*.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sobrasada Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q633469
* GEC: 0238617

 |
Ovos Benedict.
Unha variante: ovos Benedict con salmón.
Os **ovos Benedict**, (en inglés **eggs Benedict**) son un prato que consiste en dúas metades dun bagel, xeralmente cubertos con touciño afumado ou pastrami (ás veces coñecido como *back bacon* -canadense-, que en Estados Unidos se denomina "Canadian Bacon"), e ovos escalfados así como a moi popular salsa holandesa.

Orixe
-----

Existen diferentes posibles explicacións para describir a orixe dos ovos Benedict.

Nunha entrevista realizada na columna "Talk of the Town" do *The New Yorker* no ano 1942, o ano antes da súa morte, Lemuel Benedict, un corredor retirado de Wall Street, reclamaba no luxoso Waldorf Hotel no ano 1894 encontrar a cura contra a resaca e para iso pediu: "buttered toast, poached eggs, crisp bacon and a hooker of hollandaise" (tostada con touciño, ovos escalfados e mollo holandés). Oscar Tschirky, o maître d'hôtel e coñecido como o lendario "Oscar of the Waldorf", impresionouse pola petición e pronto o incluíu no menú de almorzo, pero substituíu a tostada polo *English bagel*.

Craig Claiborne en setembro do ano 1967 escribiu unha columna en *The New York Times Magazine* sobre a carta recibida por Edward P. Montgomery, un estadounidense que residía en Francia. Nela, Montgomery relataba que o prato foi creado polo comodoro E.C. Benedict, un banqueiro que morreu en 1920 aos 86 anos. Montgomery incluíu unha receita para os *eggs Benedict*, mencionando que lla ensinara súa nai, quen a recibiu de seu irmán, que era, á súa vez, amigo do comodoro.

Mabel C. Butler de Vineyard Haven, Massachusetts nunha carta de novembro de 1967 impresa en *The New York Times Magazine* responde a Montgomery, contando a "verdadeira historia, ben coñecida polos parentes da esposa de Le Grand Benedict", de quen ela foi unha cliente. A historia reza así: "*Mr. e Mrs. Benedict, cando vivían en New York a finais de século, comían cada venres en Delmonico's. Un día, a Sra. Benedict díxolle ao* maitre d' hotel*, "Non ten vostede hoxe algo novo e diferente para suxerirnos?"* E el indicoulles ovos escalfados sobre unha tostada de bagels ingleses e unha tira de xamón, todo iso recuberto de salsa holandesa.

Notas
-----

1. ↑  Benedict, Cutts. "Eggs Benedict New York: Feedback". Arquivado dende o orixinal o 01 de decembro de 1998. Consultado o 19 de novembro de 2012.
2. ↑  "Talk of the Town" da *The New Yorker*, 19 de decembro de 1942
3. ↑  Claiborne, Craig (24 de setembro De 1967). "American Classic: Eggs Benedict". *The New York Times Magazine*. p. 290. Consultado o 19 de novembro de 2012.
4. ↑  "Letters: Benedicts' Eggs", Butler Mabel C.*The New York Times Magazine*, 16 de novembro de 1967

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q58263
* EBID: ID

 |