O **Digital Video Broadcasting** (**DVB**) é un conxunto de estándares abertos para televisión dixital internacionalmente aceptados. Os estándares DVB están xestionados polo DVB Project, un consorcio internacional da industria con máis de 270 membros, e son publicados polo *Joint Technical Committee* (JTC, Comité Técnico Conxunto) do ETSI (*European Telecommunications Standards Institute*, xunto co CENELEC (*European Committee for Electrotechnical Standardization*) e a EBU (*European Broadcasting Union*). A interacción dos diferentes subestándares DVB descríbese no *DVB Cookbook*.. Moitos dos aspectos do DVB está suxeitos a patentes, incluíndo elementos da codificación de vídeo e son MPEG.

Distribución dos estándares de televisión no mundo (en 2014).

Transmisión
-----------

Os sistemas DVB distribúen datos usando unha ampla variedade de métodos, que inclúen:

* Satélite: DVB-S, DVB-S2 e DVB-SH.
	+ DVB-SMATV nas distribucións colectivas (SMATV).
* Cable: DVB-C, DVB-C2.
* Televisión dixital terrestre (TDT): DVB-T, DVB-T2.
	+ Televisión dixital terrestre para dispositivos móbiles: DVB-H, DVB-SH.
* Microondas: usando TDT (DVB-MT), o MMDS (DVB-MC) ou estándares MVDS (DVB-MS).

Estes estándares definen a capa física e de enlace do sistema de distribución. Os dispositivos interactúan coa capa física a través dunha interface síncrona paralela (SPI, *Synchronous Parallel Interface*), síncrona serie (SSI, *Serial Synchronous Interface*) ou asíncrona serie (ASI, *Asynchronous Serial Interface*). Os datos transmítense en fluxos de transporte MPEG (*MPEG Transport Streams*) con algúns condicionantes adicionais (DVB-MPEG), encapsulados en paquetes de 188 bytes. En novembro de 2004 publicouse un estándar para a distribución comprimida temporalmente a dispositivos móbiles.

Estes sistemas de distribución diferéncianse principalmente nos esquemas de modulación e nos códigos de corrección de erros empregados. En satélite, na banda de SHF, DVB-S emprega a modulación QPSK, mentres que DVB-S2 (a segunda xeración do estándar) emprega QPSK, 8PSK, 16 APSK ou 32 APSK, en función do perfil (*profile*) empregado. As modulacións máis empregadas son QPSK e 8PSK. No caso de DVB-C, nas bandas de VHF e UHF emprégase a modulación QAM: 16-QAM, 32-QAM, 64-QAM, 128-QAM ou 256-QAM. Finalmente, en transmisións de televisión dixital terrestre (TDT), o estándar DVB-T usa unha modulación COFDM coa posibilidade de ter modulación xerárquica.

A especificación DVB-T2 (segunda xeración do estándar de transmisión terrestre) foi aprobada pola xunta directiva (*Steering Board*) do DVB en xuño de 2008 e enviada ó ETSI para a súa adopción como un estándar formal, o que se produciu o 9 de setembro de 2009.

O estándar DVB-T2 proporciona unha recepción máis robusta e aumenta a taxa binaria por riba dun 30 % para transmisores únicos, como os do Reino Unido, e debería aumentar a taxa binaria máxima en máis dun 50 % en grandes redes de frecuencia única (SFN Single Frquency Network), como en España, Alemaña e Suecia.

Por outra banda, o DVB creou un grupo de televisión en tres dimensións (CM-3DTV) para identificar "que clase de solución 3D-TV quere o mercado, e como o DVB pode xogar un papel activo na creación desa solución". O grupo CM-3DTV mantivo unha reunión de lanzamento en Xenebra o 25 de xaneiro de 2010, seguida pola primeira reunión do grupo o día seguinte.

### Normas

Transmisor DVB de R&S.
Listaxe das normas segundo campos e aplicacións.

Lista das normas da versión 10 ou posteriores a 2007| Normas | Descrición |
| **Transmisión** |
| DVB-S | Transmisión satélite |
| DVB-S2 | Transmisión satélite versión 2 |
| DVB-C | Transmisión por cable |
| DVB-CS | Transmisión satélite |
| DVB-T | Transmisión terrestre |
| DVB-T2 | Transmisión terrestre versión 2 |
| DVB-H | Receptor portable |
| DVB-SH | Receptor portable transmisión por satélite |
| DVB-MDS | Transmisión multipunto vía satélite |
| DVB-DSNG | Transmisión vía satélite temporal |
| **Multiplesaxe** |
| DVB-SI | Táboas de definición |
| DVB-DATA | Difusión de datos *broadcast* |
| DVB-SSU | Actualización de software de receptores |
| DVB-TVA | Gravador dixital persoal |
| DVB-GSE | Datos xenéricos |
| **Fontes de codificación** |
| DVB-MPEG | Utilización dun sistema MPEG2 |
| **Subtítulos** |
| DVB-SUB | Subtítulos |
| **Interactivo** |
| DVB-NIP | Servizo interactivo, protocolo non especificado |
| DVB-RCC | Servizo interactivo por cable |
| DVB-RCP | Servizo interactivo vía rede conmutada |
| DVB-RCD | Service interactif par DECT |
| DVB-RCL | Service interactif par LMDS |
| DVB-RCG | Servizo interactivo vía GSM |
| DVB-RCCS | Servizo interactivo vía satélite |
| DVB-RCS | Servizo interactivo vía satélite |
| DVB-RCT | Servizo interactivo vía terrestre |
| DVB-RCGPRS | Servizo interactivo vía GPRS |
| **MHP** |
| DVB-MHP | Plataforma multimedia |
| DVB-PCF | Formato de contido para móbiles |
| **Protección de contido/Xestión de dereitos** |
| DVB-CPCM | Protección de contido/Xestión de dereitos |
| **Interface** |
| DVB-PDH | Rede PDH |
| DVB-SDH | Rede SDH |
| DVB-ATM | Rede ATM |
| DVB-HAN | Rede HAN |
| DVB-HLN | Rede HLN |
| DVB-CI | Interface común para o acceso condicional |
| DVB-PI | Interface para CATV/SMATV e ASI |
| DVB-IRDI | Interface entrada/saída descodificada |
| **Protocolo internet** |
| DVB-IPTV | IP por rede |
| DVB-IPDC | Datacast IP vía redes DVB-H |
| **Acceso condicional** |
| DVB-CSAS | Soporte para cifrado e de acceso condicional |
| DVB-SIM | Simulcrypt |
| **Análise e medida** |
| DVB-M | Análise e medida dos fluxos DVB/MPEG |

Contido
-------

Ademais de son e vídeo, o DVB tamén considera a transmisión de datos (DVB-DATA - EN 301 192) con canles de retorno (DVB-RC) sobre distintos medios de transmisión (DECT, GSM, PSTN/RDSI, satélite, etc.) e protocolos (DVB-IPTV: Internet Protocol; DVB-NPI: network protocol independent e protocolo independente de rede).

Tamén se tiveron en conta nos estándares, para facilitar a conversión, vellas tecnoloxías como o teletexto (DVB-TXT) e os datos incluídos no VBI (*vertical blanking interval*, intervalo de borrado vertical -DVB-VBI-). Non obstante, para moitas aplicacións existen alternativas máis avanzadas, como DVB-SUB para o subtitulado.

O DVB tamén define un novo estándar para a difusión de vídeo en 3D: DVB 3D-TV

Encriptación e metadatos
------------------------

O sistema de acceso condicional (DVB-CA) define un algoritmo chamado CSA (*Common Scrambling Algorithm*) para encriptar os datos que se queiran protexer, así coma unha interface física, chamada Common Interface, para permitir o acceso a contidos encriptados (de pagamento). Os fabricantes que seguen o estándar DVB-CA desenvolven os seus sistemas completos de acceso condicional propietarios seguindo esta especificación. Un mesmo programa encriptado pode ir asociado a varios sistemas de acceso condicional ó mesmo tempo, de xeito que se obtén unha gran flexibilidade comercial para o provedor do servizo.

Por outra banda, o DVB tamén está a desenvolver un sistema anticopia para protexer o contido logo de recibido: DVB-CPCM (*Content Protection and Copy Management*, Protección de contidos e xestión de copias). A intención é permitir un uso flexible de contidos gravados nunha rede doméstica ou máis grande, entanto que se impide a distribución compartida sen límites en Internet. O DVB-CPCM foi unha fonte de moita controversia na prensa popular, e dise que o CPCM é a resposta do DVB ó errado sistema americano de Broadcast Flag.

Os fluxos de transporte DVB inclúen metadatos chamados Información de Servizo (SI, *Service Information*, recollido en DVB-SI, ETSI EN 300 468, ETSI TR 101 211), que enlazan os distintos fluxos elementais (son, vídeo e teletexto, por exemplo) para formar programas coherentes e proporcionar descricións, lexibles polo usuario, para as guías electrónicas de programa e tamén para a busca automática e a filtraxe.

Recentemente, o DVB adoptou un perfil de metadatos definido polo Foro TV-Anytime (DVB-TVA, ETSI TS 102323). Trátase dun esquema baseado en XML que o DVB adaptou para os gravadores dixitais persoais avanzados.

Por outra banda, tamén se traballa no campo da televisión vía IP (DVB-IPI, ETSI TR 102033, ETSI TS 102034, ETSI TS 102814), que tamén inclúe metadatos coas definicións para unha guía de contidos emitidos en banda larga (DVB-BCG, ETSI TS 102 539).

Plataforma software
-------------------

O DVB-MHP (*Multimedia Home Platform*, Plataforma Doméstica Multimedia) define unha plataforma baseada en Java para o desenvolvemento de aplicacións de sistemas de vídeo doméstico. Proporciona abstraccións para moitos dos conceptos DVB e MPEG-2, así como interfaces para outras características como o control de tarxetas de rede, descarga de aplicacións e gráficos multicapa.

Canle de retorno
----------------

O DVB-RCS inclúe os estándares para distintas canles de retorno que traballan xunto coa transmisión DVB(-S/T/C) para crear unha comunicación bidireccional. RCS significa *Return Channel Satellite* ou Canle de Retorno por Satélite, e especifica canles de retorno nas bandas C, Ku e Ka con ata 2 Mbit/s. DVB-RTC (ETSI EN 301958), pola contra, especifica a canle de retorno para a TDT (*Return Channel Terrestrial*).

Adopción
--------

No ano 1994 ratificáronse o DVB-S e o DVB-C, mentres que o DVB-T foi ratificado a comezos de 1997. As primeiras emisións da TDT seguindo o estándar DVB-T levounas a cabo o *Digital TV Group* no Reino Unido a finais de 1998. En 2003, Berlín, en Alemaña, foi a primeira área que fixo o que logo se coñecería como "apagamento analóxico": a finalización de todas as transmisións dos sinais de televisión analóxica. Moitos países europeos teñen previsto dispor de cobertura total de televisión dixital para 2010 e proceder ó apagamento analóxico dos sinais PAL/SECAM para esa data.

Para a recepción do sinal da TDT é preciso dispor dun televisor compatible ou ben mercar un adaptador que reciba o sinal da TDT e o transforme de xeito que se poida visualizar nun televisor analóxico. Tanto os televisores equipados con sintonizador TDT como os equipamentos adaptadores foron baixando de prezo segundo se ía estendendo a cobertura da TDT e o número de equipamentos vendidos.

O sistema DVB-T úsase en Europa, Australia, a India, o Sueste asiático e varios países africanos. A maioría de países africanos optou polo sistema DVB-T. Os Estados Unidos, Porto Rico, Canadá, México, Corea do Sur, Honduras e O Salvador optaron polo sistema americano ATSC. Gran parte de Latinoamérica adoptou o sistema xaponés ISDB-T, o igual que as Filipinas e, por suposto, Xapón.

### África

#### Kenya Kenya

As transmisións DVB-T foron inauguradas polo presidente de Kenya, Mwai Kibaki, o 9 de decembro de 2009. As transmisións están empregando a codificación H.264, e os descodificadores proporiónaos a Universidade de Nairobi. En Kenya tamén se leva transmitindo en DVB-H desde xullo de 2009, e está dispoñible para móbiles Nokia e ZTE na rede Safaricom.

####  Suráfrica

A finais de 2010 o goberno surafricano referendou a decisión da SADEC (*Southern African Development Community*, Comunidade de Desenvolvemento Surafricana) de adoptar o estándar DVB-T2.

### Asia

#### Hong Kong  Hong Kong

En Hong Kong, distintos operadores de televisión por cable, como TVB Pay Vision e Cable TV, xa empezaron a usar DVB-S ou DVB-C. O goberno, pola contra, adoptou o estándar DMB-T/H, desenvolvido en China, para os seus servizos de difusión de TDT, que comezaron o 31 de decembro de 2007.

#### Irán Irán

As emisións en DVB-T en Irán comezaron o 17 de marzo de 2009.

####  Israel

En Israel, as emisións de DVB-T, empregando a codificación H.264, comezaron oficialmente o 2 de agosto de 2009. O apagamento analóxico estaba previsto para o 2 de febreiro de 2010, pero foi posposto ata o 30 de marzo de 2011. Durante 2010, as transmisións DVB-T fóronse estendendo pola maior parte de Israel e engadiuse a guía electrónica de programas (EPG).

####  Xapón

Coa excepción de SKY PerfecTV!, Xapón emprega diferentes formatos, aínda que son semellantes ós equivalentes DVB. SkyPerfect é un provedor de satélite que usa DVB nos seus satélites, situados a 124 e 128 graos leste. Pola contra, o satélite situado a 110 graos lste non emprega DVB. En outubro de 2008, SKY PerfecTV/HD comezou a emisión de 15 canles en alta definción usando o estándar DVB-S2 e codificación MPEG-4, H.264 AVC. Ten previsto chegar a emitir máis de 100 canles.

#### Malaisia  Malaisia

En Malaisia, unha nova emisora de televisión de pagamento, MiTV, comezou a dar servizo en setembro de 2005 usando a tecnoloxía de televisión sobre IP (DVB-IPTV). O único provedor de programas vía satélite, ASTRO, leva transmitindo en DVB-S dende a súa creación en 1996. As transmisión de proba de DVB-T en aberto empezaron a finais de 2006 coa transmisión simultánea de TV1 e TV2, ademais dunha nova canle chamada RTM3/RTMi. En abril de 2007 RTM anunciou os resultados positivos das probas e que esperaba comezar as transmisión ó público xeral en DVB-T a finais de 2007. Con todo, o sistema non chegou a arrincar como estaba previsto. En 2008 incluíronse nas probas unha canle de música chamada Muzik Aktif e unha canle de deportes chamada Arena, e está previsto incluír no futuro unha canle de noticias chamada Berita. Ademais, fixéronse probas de transmisións en alta definción durante os Xogos Olímpicos de Pekín, con resultados favorables. O lamzamento público estaba previsto para 2009. En 2009 MiTV pechou e cambiou o seu nome por U-Television, e anunciou que pasaba a emitir en DVB-T pero codificado (de pagamento) en vez do sistema DVB-IPTV, que usara antes do pechamento.

O apagamento analóxico esta previsto para 2015.

####  Filipinas

En Filipinas, o DVB-S e o DVB-S2 son os dous estándares de difusión usados actualmente polas compañías de satélite, mentres que o DVB-C o empregan algunhas empresas de cable. O goberno adoptou o DVB-T en novembro de 2006 para as transmisións da TDT, pero un ano máis tarde cambiou de idea e adoptou o sistema xaponés ISDB-T.

####  Taiwán

En Taiwán algúns operadores de cable usan DVB-C, aínda que moitos usuarios seguen a usar a televisión por cable analóxica en formato NTSC. O goberno tamén adoptou o DVB-T para as súas transmisións de TDT. A televisión pública, *Public Television Service* (PTS) e Formosan TV están a transmitir televisión en alta definición. A primeira delas ten unha canle chamada HiHD; a segunda usa a canle en HD para transmitir partidos da liga MLB de béisbol.

### Europa

#### Dinamarca Dinamarca

En Dinamarca, o DVB-T substituíu as transmisións analóxicas o 1 de novembro de 2009. As transmisións nacionais de televisión dixital foron subcontratadas á empresa Boxer TV A/S (Boxer TV). Non obstante, hai aínda varias canles en aberto da emisora DR, e algúns de TV 2.

#### Países Baixos Países Baixos

Nos Países Baixos, as emisións en DVB comezaron en abril de 2003 e o apagamento analóxico produciuse en decembro de 2006. Inicialmente foi comercializada por Digitenne e máis tarde por KPN. O bouquet 1 inclúe os seguintes servizos en aberto da televisión nacional: Nederland 1, 2, 3 e unha canle rexional. Os bouquets 2 a 4 teñen as outras canles comerciais e internacionais, tanto en aberto como de pagamento. O bouquet 1 tamén emite as canles de radio: Radio 1, Radio 2, 3 FM, Radio 4, Radio 5, Radio 6, Concertzender, FunX así coma unha canle rexional.

####  Noruega

En Noruega, as transmisións de DVB-T lévanas a cabo RiksTV (emisións de pagamento) e NRK (canles públicas en aberto). As emisións DVB-T comezaron en novembro de 2007 e fóronse estendendo polas distinas zonas do país paso a paso. Como diferenza respecto a outros países, en Noruega empregan a codificación de audio H.264 con HE-AAC, mentres que a maioría doutros países adoptaron o estándar MPEG-2, menos recente. Isto leva a que moitos programas DVB para PC teñan problemas coa descodificación do audio, aínda que a finais de 2007 saíu ao mercado software compatible, como DVBViewer, que usa a libraría libfaad2. Sony puxo no mercado varios televisores HD (Bravia W3000, X3000, X3500, E4000, V4500, W4000, W4500, X4500) capaces de traballar coa implementaciópn DVB-T en Noruega sen precisar un receptor (set-top-box) separado.

#### Portugal Portugal

Portugal segue a implementación DVB-T, empregando H.264 con AAC como sistema de codificación de audio. Comezaron as emisións o 29 de abril de 2009 e o apagamento analóxico programouse para o 26 de abril de 2012.

###  América do norte

En Norteamérica, DVB-S emprégase adoito nas transmisións satélite, xunto co sistema DSS de Hughes. De xeito diferente ao sistema DigiCipher 2 de Motorola, o estándar DVB ten unha adopción máis ampla en termos de número de fabricantes de receptores. Os operadores de cable usan ben o DVB-C ou ben OpenCable. As emisoras terrestres en HD usan ATSC con modulación 8VSB en vez da modulación COFDM empregada polo DVB-T.

Canadá, México, O Salvador, Honduras e os Estados Unidos escolleron ATSC en vez de DVB-T.

### Oceanía

####   Nova Zelandia

En Nova Zelandia, as emisións DVB comercialízanse baixo a marca Freeview. As emisións vía satélite en MPEG-2 usando DVB-S (definición estándar) comezaron o 2 de maio de 2007, entanto que as de TDT usando DVB-T comezaron en abril de 2008, con codificación de vídeo en HD en formato H.264 e audio en HE-AAC.

Produtos compatibles DVB
------------------------

Logo DVB-3DTV
As empresas que fabrican un produto que sexa compatible cun ou máis dos estándares DVB teñen a opción de rexistrar unha declaración de conformidade para ese produto. Sempre que a marca rexistrada DVB se use en relación cun produto, sexa unha transmisión, un servizo, unha aplicación ou un equipamento, o produto debe estar rexistrado na oficina do proxecto DVB.

Véxase tamén
------------

* ATSC Standards - Advanced Television Systems Committee Standard
* CI+ Common Interface Plus.
* DVB-C (Digital Video Broadcasting - Cable)
* DVB 3D-TV 3D video broadcast
* Digital terrestrial television (DTT or DTTV)
* Digital Audio Broadcasting (DAB)
* Digital Radio Mondiale (DRM)
* Digital Multimedia Broadcasting (DMB)
* DVB-CPCM - Content Protection and Content Management
* DVB-T - Digital Video Broadcast-Terrestrial
* ETSI Satellite Digital Radio (SDR)
* FTA Receiver
* ISDB - Integrated Services Digital Broadcasting
* IPTV
* List of digital television deployments by country
* Redesign project, project set up by cable operators, equipment manufacturers, and research organisations

Notas
-----

1. ↑  "Digital Video Broadcasting (DVB); A Guideline for the Use of DVB Specifications and Standards" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 26 de marzo de 2009. Consultado o 2008-08-30.
2. ↑  "Work Programme: Details of 'DEN/JTC-DVB-228' Work Item Schedule". ETSI. Consultado o 2010-08-29.
3. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 15 de xaneiro de 2010. Consultado o 12 de marzo de 2011.
4. ↑  "Europe's Broadcast Flag". Electronic Frontier Foundation. 2005-09-29. Arquivado dende o orixinal o 13 de outubro de 2005. Consultado o 2007-08-15.
5. ↑  "Mapa de distribución do sistema DVB". Proxecto DVB. 7-1-2011. Arquivado dende o orixinal o 20-03-2011. Consultado o 12-3-2011.
6. ↑  "Digital TV a reality in Kenya". Nation Media. Consultado o 2009-12-09.
7. ↑  "SA to adopt European TV standard: report". 24.com. Consultado o 2011-01-18.
8. ↑  "Hong Kong is entering a new era of digital broadcasting". Arquivado dende o orixinal o 21 de xullo de 2011. Consultado o 12 de marzo de 2011.
9. ↑  "DVB-T Launched in Israel". Arquivado dende o orixinal o 14 de marzo de 2011. Consultado o 12 de marzo de 2011.
10. ↑  Press release from The Danish Radio and Television Board[*Ligazón morta*]
11. ↑  "Announcement from The Danish Ministry of Culture (in Danish)". Arquivado dende o orixinal o 08 de outubro de 2009. Consultado o 12 de marzo de 2011.

Ligazóns externas
-----------------

* DVB Project
* Official DVB-H Information
* DVB Services Sarl, MHP PKI Root Certificate Authority
* DVB-T broadcasting with Linux
* DVB TV Broadcasting Equipment
* Shaw Business Solutions, Broadcast Video Provider

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178562
* WorldCat
* VIAF: 164562562
* GEC: 0262371
* LCCN: no2011009703
* MAG: 551482933
* PSH: 13738

 |