Michael Jackson, coñecido como o *Rei* do pop.
Madonna, artista que acadou grande sona na década de 1980.
A **música pop** (apócope de *popular*) é un xénero de música popular que tivo a súa orixe a finais dos anos 1950 coma un derivado do *rock and roll*, en combinación con outros xéneros musicais que estaban de moda nese momento. A música pop, á marxe da instrumentación e tecnoloxía aplicada para a súa creación, conserva a estrutura formal "verso - retrouso - verso", executada dun modo sinxelo, melódico, apegadizo, e normalmente asimilable para o gran público. As súas grandes diferenzas con outros estilos están nas voces melódicas e claras en primeiro plano e percusións lineais e repetidas.

Historicamente, a expresión "música pop" non era entendida como un xénero musical con características musicais concretas. Era, directamente, o contrario á música de culto, á música clásica. Baixo esta definición entraban estilos como o rock, o *funky*, o folk ou ata o jazz. O pop era entendido como ese gran grupo de músicas para a xente de escasa cultura musical. Co tempo, o pop foi gañándose a súa acepción como estilo musical independente, liberándose, ademais, do sentido pexorativo e negativo ao que se vinculaba.

O pop, nome que procede de *música popular*, é o xénero musical máis estendido entre a cultura xuvenil de principios do século XXI. Dende a aparición dos Beatles este xénero desenvolveuse nos máis diversos camiños.

Malia ser un estilo absolutamente híbrido (pop-rock, *noise-pop*, britpop, *electropop*...), as clasificacións máis coñecidas e aceptadas son: Pop *indie* Vs. Pop comercial, e Pop electrónico Vs. Pop Tradicional. A magnífica proliferación do pop fai imposible que estas clasificacións representen divisións puras.

Pop indie
---------

A esta liña pertencen tódalas agrupacións cuxas compañías discográficas non contan con grandes orzamentos e que, xa que logo, non compiten co "mainstream". O seu carácter *underground* confírelles certo carácter de culto, que se incrementa en ocasións cunha lírica creativa algo difícil de asimilar nunha primeira escoita. A creación musical está afortalada\* fronte á promoción ou a rendibilidade do produto. No movemento indie adoitan predominar actitudes e gustos "freak", certa atemporalidade en forma de "síndrome de Peter Pan", e fetichismo cara ao retro e o *kitsch*.

Pop comercial
-------------

É o pop que atopamos en radiofórmulas, soportado por grandes compañías discográficas cuns obxectivos económicos moi claros e definidos. A estes obxectivos vense sometidos os artistas, que en ocasións funcionan como verdadeiros produtos de tempada. É unha música de consumo, que vive pouco tempo (en ocasións, só os meses de verán), e cuxo contido en moitas ocasións é convencional e estándar. É xusto recoñecer que dentro desta liña musical, e aínda amparados por desmesuradas campañas comerciais, tamén existen grupos e solistas que gozan dunha calidade contrastada e de liberdade creativa.

Na sociedade de consumo o primeiro obxectivo dun produto é que cree os máximos beneficios posibles e o pop cumpre con esta norma. É un dos xéneros con maior potencial de consumidores e isto aproveitárono as cadeas de televisión para crear artistas do xénero en programas como *Operación Triunfo*, e que teñen grandes audiencias.

Sen dúbida, unha das características que definen o carácter deste xénero é o furor que as estrelas do pop producen nos denominados fans, que en galego teñen unha connotación moito máis seria: "fanáticos". O mercadotecnia, os programas específicos de música pop, a promoción radiofónica e vídeos-DVD son algunhas das manifestacións deste mundo.

En 1998 o definido "Teen pop" fai o seu reaparición. Cantantes ata ese momento descoñecidos como Britney Spears, ocuparon os primeiros lugares nas listas de discos máis vendidos. A raíz do éxito desta artista, triunfaron entre outros Michael Jackson, Mandy Moore, Jessica Simpson ou Christina Aguilera. Tamén apareceron *"boy bands"* como Backstreet Boys, Spice Girls ou N' sync. Estes cantantes adoitan estar presentes nos medios de comunicación, moitas veces á marxe da súa carreira musical.

Pop electrónico
---------------

É aquel que se xerou con instrumentos electrónicos e sons dixitais. Véxase: Aviador Dro, OBK ou Alaska.

Pop tradicional
---------------

É aquel que se xerou coa estrutura musical tradicional dos Beatles: Voz, guitarra, baixo e batería. Véxase Rolling Stones, La Habitación Roja, Amaral etc.

Pop versus rock
---------------

Hai tantas características comúns entre o rock e o pop que, en moitas ocasións, unha mesma composición pode ser catalogada indistintamente con argumentos igualmente sólidos. De calquera modo, existe a opinión consensuada de que a principal diferenza está na intensidade do espectáculo en directo e na forza e virtuosismo instrumental.

O rock sempre mantén a estrutura tradicional "guitarra - baixo - batería", con *riffs* saturados e sós de guitarras penetrantes, cun gran núcleo rítmico de baixo e batería, e con voces máis desgarradas. A temática das letras acostuma ser máis ampla e arriscada. O pop, ao contrario, non ten estrutura instrumental definida, predomina a melodía de voz sobre o resto de instrumentos, e mantén un clímax musical máis asimilable e limpo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

### Outros artigos

* Música
* Música moderna
* Arte pop

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q37073
* BNCF: 2201
* BNF: 11957141f
* BRE: 3158646
* GND: 4046781-8
* HDS: 024568
* Treccani: pop

 |