Coordenadas: 40°29′10″N 1°36′55″O﻿ / ﻿40.48611, -1.61528

Serra de Albarracín
A **Serra de Albarracín** é un conxunto montañoso situado na zona suroeste do Sistema Ibérico, na fronteira entre as comunidades autónomas de Aragón, Castela-A Mancha e Comunidade Valenciana. Ten unha lonxitude duns 60 km en dirección noroeste-sueste, cunha cota máxima de 1.921 metros de altitude no cerro de Caimodorro.

Xeoloxía
--------

Os montes de Albarracín son xeralmente de rochas calcarias e nas súas masas atópanse multitude de petrificacións fósiles. O lugar no que máis hai recibiu o nome de Las Calaveras, por confundilas con restos humanos.

Relevo
------

Ao leste principia a serra de Gúdar na cabeza de Muela de Ares, desprendéndose deste punto outra serie de cerros que, prolongándose cara ao norte en forma piramidal, presentan o seu maior elevación na serra de Muela (1610 msnm) no termo de Ojos Negros. Polo oeste de Albarracín e cerro de Muela despréndese outra cordillera que, logo duns 40 km de extensión, forma o collado La Plata, cuxa cordillera vese cortada polo río Guadalaviar, elevándose novamente baixo o nome de serra de Javalambre, que se une coa denominada serra de Espadán. Ao suroeste, entre os ríos Cabriel e Guadalaviar, comeza outra serra moi escabrosa que se estende á Comunidade Valenciana, co nome de serra de Cabrillas.

Hidrografía
-----------

A serra de Albarracín é un dos puntos da península ibérica con maior número de mananciais. No máis elevado da serra, preto de Frías de Albarracín, ten o seu nacemento o río Texo, nun manancial de escasas augas. Desde alí diríxese ao oeste, cruzando a Veiga do Texo e recibindo a varios afluentes, ata entrar en Castela-A Mancha delimitando as provincias de Cuenca e Guadalaxara.

A uns 160 m de distancia do nacemento do Texo, ao leste e na caída do collado, nace o río Cabriel, que en dirección oposta ao Texo introdúcese na provincia de Cuenca. No termo de Zafrilla ten o seu nacemento noutra fonte o río Xúcar. Na saia sur do cerro chamado Muela de San Juan nace o río Guadalaviar, que atravesa Guadalaviar, Villar del Cobo, Tramacastilla, Torres de Albarracín, Albarracín e Gea de Albarracín, chegando á comarca de Teruel tras cruzar as grandes serras de oeste a leste.

No termo de Tormón nace o río Ebrón e en Cella hai unha gran fonte de pedra construída en 1729 da que nace o río Cella. En Orihuela del Tremedal, cerca do santuario da Virxe do Tremedal, entre a serra de Molina e a de Albarracín nace o río Galo, que penetra posteriormente na provincia de Guadalaxara.

Clima
-----

O clima predominante na serra de Albarracín é moderadamente frío. Conta con invernos moi fríos que en ocasións poden baixar as temperaturas ata os -15 graos Celsius, onde se dan nevadas abundantes. Os veráns son suaves podendo superar ocasionalmente os 30 graos, con temperaturas medias que oscilan entre os 17-20 graos, e que adoitan ser tormentonsos.

Notas
-----

1. ↑  "Sierra de Albarracín". Gran Enciclopedia Aragonesa. Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2015. Consultado o 21 de xullo de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Serra de Albarracín Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Comarca de Sierra de Albarracín

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7511633
* WorldCat
* VIAF: 241211294
* BNE: XX451849
* GEC: 0001719

 |