recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Atlético Melide** foi un club de fútbol galego de Melide. Tivo un equipo feminino de deportistas pioneiro en Galicia no ano 1973.

Historia
--------

Fundado no ano 1973 sufre de longas tempadas dado de baixa. Retorna de xeito estábel no ano 2007 para a competición da Compostela CUP de fútbol base. Xoga do 2012 ao 2014 en Terceira Autonómica de Galicia , no 2015 en Segunda Autonómica de Galicia e en 2016 en Terceira Galicia. Liga final antes de ser substituído polo CF Cire Melide

Equipo Feminino
---------------

Creado canda o equipo masculino en 1973. Con catorce deportistas e dous adestradores. Chus Pazo Blanco, Laura Casal Vázquez, Marga Pampín Rúa, Saladina Varela Blanco, Tonucha Pampín Rúa, Malena Casal Vázquez, Cora Núñez López, Amparo Soto Agra, Ángeles González Mejuto, Camany Núñez López, María Carmen Mosteiro López, Sabela Fondevila Reboredo, Manola Noguerol Parrado e Mercedes González Mejuto. Adestradores Fernando Núñez Lago e José María Santín.

Xogan os seus primeiros partidos contra o Arzúa e o Curtis en contra da prohibición federativa, naquel ano activa, sobre que as mulleres puidesen xogar en campos oficiais.

Despois de décadas desaparecido, o Atlético Melide feminino volveu aparecer e tivo equipo dende 2010 e durante varias tempadas.

Notas
-----

1. ↑  "Refundan el primer equipo del Club Atlético Melide". *El Correo Gallego*. 16 de xuño de 2007. Consultado o 20 de decembro de 2023.
2. ↑  Broz Rei, Xose Manuel; Coi Vazquez, Socorro (2023). *Centro de Estudios Melidenses*. Museo da Terra de Melide.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do club en lapreferente.com *(en castelán)*
| *Libythea celtis* |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Lepidoptera |
| Suborde: | Glossata |
| Infraorde: | Heteroneura |
| Superfamilia: | Papilionoidea |
| Familia: | Nymphalidae |
| Subfamilia: | Libytheinae |
| Xénero: | *Libythea* |
| Especie: | ***L. celtis*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Libythea celtis'**(Laicharting, 1782) |

***Libythea celtis*** é unha especie de lepidóptero ropalócero da familia Nymphalidae.

Distribución
------------

Atópase ao norte de Alxeria e Tunisia, sur de Europa, Turquía, centro e noroeste de Asia até o Xapón e illa de Taiwan.

Na península ibérica é moi esporádica e rara, aínda que é máis frecuente nos Pireneos. Ausente nas Baleares. As poboacións europeas e africanas viven entre os 400 e os 1500 m s. n. m.

Lodoeiro (*Celtis australis*), principal planta nutricia da eiruga.

Hábitat
-------

Preferentemente áreas abertas e arbustivas con árbores caducifolias dispersas e non moi grandes. A eiruga aliméntase de lodoeiro (*Celtis australis*); en puntos do sueste de Europa, onde esta planta é escasa, podería utilizar outras especies do xénero *Celtis*, feito confirmado con *Celtis* *caucasica* no noroeste de Asia.

Período de voo e hibernación
----------------------------

Hibernan como imago nos arbustos, cousa útil, posto que en repouso aseméllanse a unha folla seca, imitan mesmo o pecíolo, grazas aos seus palpos prominentes.

Os primeiros individuos obsérvanse entre marzo e abril, e a súa descendencia emerxe entre xuño e agosto. A especie é univoltina.

Comportamento
-------------

A mediados ou finais de verán, algúns individuos dispérsanse en áreas moi extensas para colonizar novas zonas (chegouse a observar exemplares divagantes a uns 2300 m).

Os adultos adoitan tomar o sol coas ás abertas sobre as árbores; en cambio, cando baixan a terra non adoitan abrir as ás. Os machos acabados de emerxer ás veces concéntranse en bebedoiros como charcos.

Notas
-----

1. ↑  Biodiversidad Virtual
2. ↑  European Butterflies (*(en inglés)*
3. ↑  Matt Rowlings *(en inglés)*
4. 1 2 3 4  Tolman

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Libythea celtis*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Libythea celtis Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2992848
* MAG: 2777303675

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 51535
* EOL: 152588
* EPPO: LIBYCE
* EUNIS: 91051
* FE: 441765
* FE-New: ID
* GBIF: 1909838
* iNaturalist: 321526
* IRMNG: 10467466
* LepIndex: 150853
* NCBI: 76239
* TAXREF: 53965

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1031758

 |
**Segundo Arceo Díaz**, nado en Silleda en 1882 e finado no mesmo concello o 27 de agosto de 1964, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

Comerciante en Silleda. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Silleda en marzo de 1924. Na Segunda República foi elixido concelleiro de Silleda en 1931. Logo da dimisión de Emilio Alonso Paz foi elixido alcalde de Silleda en xuño de 1934, permanecendo no cargo ata outubro dese ano. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, estivo preso en San Simón e sufriu expediente de responsabilidades políticas. Finou en Silleda o 27 de agosto de 1964.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Emilio Alonso Paz** |  **Alcalde de Silleda** 1934 | Sucesor:**Antonio Trabazo Lorenzo** |

Vida persoal
------------

Casou con Elisa Alonso Ríos, irmá de Antón Alonso Ríos, e foi pai de Purificación, María Alicia, Mercedes, Esther, Alfredo, Lourdes, José Antonio, Manuel e Raquel Arceo Alonso.

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 30-3-1924, p. 2.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-10-1941, p. 4.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-8-1964, p. 13.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A familia do Siñor Afranio artigo de Manuel Igrexas.
* Recordar ao Alonso Ríos Arquivado 04 de xaneiro de 2022 en Wayback Machine. artigo de Xulio Carballo Arceo.
San Lorenzo
A **Basílica de san Lourenzo** é unha das igrexas máis grandes de Florencia; está situada na praza homónima que é a sede do mercado no centro da cidade. Posibelmente, é a igrexa máis antiga de Florencia e é considerada a primeira igrexa plenamente renacentista. Cando foi consagrada, no 393, estaba situada fóra da cidade enmurallada. Durante trescentos anos foi a catedral da cidade denantes que a praza bispal oficial fose transferida á igrexa de santa Reparata. Ten a dignidade de basílica menor.

Foi o sepulcro de tódolos membros principais da familia Medici dende Cosme de Medici, até Cosme III.

Historia
--------

### Orixes

Segundo a tradición, foi fundada durante o século IV nun outeiro próximo ao curso (despois desviado) do Mugnone, grazas á doazón de Giuliana, matrona de orixe xudía. Xa no ano 393 foi consagrada como catedral da cidade ao mártir Lorenzo, en presenza de santo Ambrosio e san Zanobi. A zona naquel momento estaba fóra das murallas, como a maioría dos sitios de basílicas paleocristianas nas cidades romanas.

O *monticulus sancti Laurentii* hoxe está oculto polos chanzos que, na súa disposición actual, datan de 1912-1913. Da igrexa primitiva non queda case nada. Os vestixios arqueolóxicos fragmentarios, non conectados organicamente, saíron á luz aquí e acolá baixo o chan da cripta, durante as escavacións dos anos sesenta e setenta do século XX. Nas obras de 1912-1913 atopáronse restos de casas e tendas construídas preto da igrexa.

Notas
-----

1. ↑  "Basilica di S. Lorenzo". *gcatholic.org* (en italiano). Consultado o 3 de febreiro de 2022.
2. 1 2  Touring Club 2007, p. 290

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Guida d'Italia, Firenze e provincia*. Colección: Guida Rossa (en italiano). Touring Club Italiano. 2007.

### Outros artigos

* Sancristía Nova da basílica de San Lourenzo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q573881
* WorldCat
* VIAF: 173625782
* EBID: ID
* GND: 4204237-9
* ISNI: 0000 0000 9745 376X
* LCCN: n79065645
* NKC: xx0034100
* openMLOL: 128101
* SUDOC: 120222906
* ULAN: 500305287

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre arquitectura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 41°57′22″N 6°43′02″O﻿ / ﻿41.95597778, -6.71715833

**Calabor** é unha das cinco aldeas que forman o concello de Pedralba de la Pradería, na comarca zamorana de Seabra. Con 66 habitantes, é a única delas que pertence ao dominio lingüístico galego. O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «calaborés».
Estaba unido ó territorio galegofalante das Portelas mediante o sur do concello de Requeixo, que tamén era na zona sur de fala galega antes de ficar esa zona despoboada.

Economía
--------

A aldea de Calabor ten como fonte económica a agricultura, a gandaría, a explotación das súas augas minerais (balneario e embotelladora) e un parque eólico. Hai máis de catro décadas, Calabor era unha localidade que baseaba a súa economía nas minas de estaño que ten no seu territorio, así como no antigo balneario e embotelladora de augas de Calabor. Actualmente estase realizando un novo proxecto que fomenta a riqueza desta poboación sanabresa, o cal consiste nun novo balneario para todos aqueles turistas e viaxeiros que queiran gozar das súas augas mineiro-medicinais.

**As augas**

Coñecidas dende a época da dominación romana, as augas de Calabor foron explotadas dende tempo inmemorial. Ata mediados do século XX funcionou un balneario no lugar no cal chegou a aloxarse Uxía de Montijo, emperatriz dos franceses.

Notas
-----

1. 1 2  Costas González, X.-H. (2016): *Os xentilicios de Galicia e dos outros territorios de lingua galega Arquivado 04 de novembro de 2018 en Wayback Machine.*, páx. 38. Universidade de Vigo. ISBN 978-84-8158-706-7

Véxase tamén
------------

| * v
* c
* e
As Portelas | Concellos galegofalantes da provincia de Zamora |
| --- |
| Hermisende  ·  Lubián  ·  Pías  ·  Porto |  |
| Parcialmente galegofalantes | Pedralba de la Pradería (lugar de Calabor) |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3331316
* GeoNames: 3127075

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
*Para: Raigame, boletín informativo da irmandade galega de Madrid, véxase Raigame (1979)*.

***Raigame: revista de arte, cultura e tradicións populares*** é unha publicación cultural semestral do Centro de Cultura Popular Xaquín Lorenzo e a Deputación de Ourense.

Descrición
----------

Botou a andar en maio de 1995, impulsada pola Escola Provincial de Danza e a agrupación Castro Floxo.

A edición, cun número de páxinas que xira arredor das 100, contén abundantes gravados, debuxos e fotografías en branco e negro.

Autores
-------

*Raigame* publicou textos de, entre outros, Marcelino Agís Villaverde, Marilar Aleixandre, Isaac Alonso Estraviz, Xesús Alonso Montero, Diego Ameixeiras, Rosa Aneiros, Miguel Anxo Araúxo Iglesias, Xosé Luís Axeitos, Carlos Baliñas Fernández, Carlos Barros, Begoña Bas, Justo G. Beramendi,Carlos L. Bernárdez, Carmen Blanco, Borobó, Lino Braxe, Manuel Caamaño Suárez, Francisco Calo Lourido, Tucho Calvo, Manuel Casado Nieto, Arturo Casas, Xavier Castro, Xosé Manuel Cid, Alba Cid, Antón Costa Rico, Isaac Díaz Pardo, Xosé María Dobarro, Xoán Carlos Domínguez Alberte, Xosé Ramón Fandiño Veiga, Francisco Fariña Busto, Francisco Fernández del Riego, Miguel Anxo Fernández Fernández, Celso Emilio Ferreiro, José Fuentes Alende, Olga Gallego, Valentín García Gómez, Carlos García Martínez, Pilar García Negro, Helena González Fernández, Xosé González Martínez, Clodio González Pérez, Xosé Manuel González Reboredo, Ricardo Gurriarán, Modesto Hermida, Baldomero Iglesias Dobarrio, Anselmo López Carreira, Francisco López-Barxas, Manuel Lugrís Freire, Manuel Mandianes, Manuel María, Xosé Luís Méndez Ferrín, Henrique Monteagudo, Xosé Neira Vilas, Ramón Nicolás, Olga Novo, Ramón Otero Pedrayo, Cándido Pazó, Augusto Pérez Alberti, Victorino Pérez Prieto, Xosé Ramón Quintana, Belén Regueira, Elixio Rivas Quintas, Claudio Rodríguez Fer, Eladio Rodríguez González, Xosé Manuel Sánchez Rei, Olegario Sotelo Blanco, Raúl Soutelo Vázquez, Marga do Val, Marcos Valcárcel, Carlos Aenlle, Pura Vázquez, Afonso Vázquez-Monxardín, Xosé Lois Vilar, Miro Villar e Ramón Villares.

Notas
-----

1. ↑  "Raigame". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). 2005.
2. ↑  Vilavedra, D. ed. (1995). *Diccionario da Literatura Galega*. II. Publicacións periódicas. p. 400.
3. ↑  "Directorio de autores e artigos". Arquivado dende o orixinal o 22 de marzo de 2018. Consultado o 30 de maio de 2017.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Raigame". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Vilavedra, D. ed. (1995). *Diccionario da Literatura Galega*. II. Publicacións periódicas. Galaxia. p. 400. ISBN 84-8288-137-X.

### Outros artigos

* *Boletín da Real Academia Galega*

### Ligazóns externas

* *Raigame*
* Catálogo Colectivo de la Red de Bibliotecas Universitarias (Catálogo REBIUN) *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q29870648
* Dialnet: 7547
* ISSN: 1136-3207

 |
**Aston**|  |
| Nome completo | Aston Butterworth |
| Bandeira |  |
| Baseada en | Inglaterra |
| Tempadas en activo | 1 (1952) |
| Número de pilotos |  |
| Debut | Gran Premio de Bélxica de 1952 |
| Carreiras | 4 |
| Campionatos de Construtores | 0 |
| Campionatos de Pilotos | 0 |
| Vitorias | 0 |
| Pole positions | 0 |
| Voltas Rápidas | 0 |
| Puntos totais | 0 |
| Derradeiro GP | Gran Premio de Italia de 1952 |

**Aston Butterworth** é un construtor de Fórmula 2 do Reino Unido, durante os anos 1952-3, cando o campionato mundial de pilotos disputabase baixo as regulación da Fórmula 2. Participaron en catro Grandes Premios do Campionato do Mundo.

O proxecto foi promovido por Bill Aston, que decidiu construír un coche de Fórmula 2. O chasis era unha copia dun Cooper de Fórmula 2, equipado cun Motor boxer de 4 cilindros ideado por Archie Butterworth. O coche fixo o seu debut en abril de 1952 na Copa de Lavant en Goodwood, terminando oitavo con Aston ao volante. En maio, presentaron un segundo coche, pilotado por Robin Montgomerie-Charrington, que alcanzou o mellor resultado do equipo, un terceiro lugar en Chimay en xuño.

No Gran Premio de Alemaña de 1952 retirouse na segunda volta tras sufrir unha perda de presión de aceite. Aston continuou aparecendo nas carreiras durante a tempada 1953, pero nunca houbo suficiente diñeiro para desenvolver o programa correctamente. Cando introducironse as novas regulacións da F1 en 1954, Aston-Butterworth deixou de participar.

### Resultados completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*. 

| Ano | Chasis | Motor | Pneu. | Piloto | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1952 | Aston NB41 | Butterworth F4 | Dunlop |  | SUI | 500 | BEL | FRA | RU | ALE | NED | ITA |
|  Bill Aston |  |  |  |  | NP | Ret |  | NSC |
|  Robin Montgomerie-Charrington |  |  | Ret |  |  |  |  |  |

Notas
-----

1. ↑  *Motor Sport*, May 1952, p.232.
2. ↑  *Motor Sport*, September 1952, p.425.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Aston Butterworth*** |
**Virxilio Viéitez Bértolo**, nado en Soutelo de Montes (Forcarei) o 23 de outubro de 1930 e finado no mesmo lugar o 15 de xullo de 2008, foi un fotógrafo galego.

Traxectoria
-----------

O seu primeiro emprego foi na construción ós dezaseis anos. Despois emigrou ós Pireneos, onde traballou como mecánico nun teleférico e adquiriu a súa primeira cámara. Tratábase dunha Kodak de caixón, formato 6x9. Emigrado a Cataluña, en Palamós coñeceu a Julio Pallí, de quen aprendeu o oficio da fotografía.

A continuación traballou como fotógrafo na Costa Brava, facendo retratos de turistas. No 1955 volveu a Galicia e pouco despois abriu un estudio fotográfico na súa vila natal. Deste modo tivo a oportunidade de retratar moitas xeracións de veciños da Terra de Montes de forma case anónima. As súas fotografías son retratos de persoas e grupos en eventos sociais como primeiras comuñóns, velorios ou bautizos, pero tamén actividades cotiás. En relación á súa técnica, a maioría das súas fotos son en branco e negro, pero na década de 1970 fixo algunhas en cor.

Recoñecemento
-------------

Deixou a actividade fotográfica nos anos oitenta, pero na década de 1990 o seu traballo foi revalorizado, expoñendo na VIII edición da Fotobienal de Vigo en 1998, no MARCO, na Sala de Exposicións Caixanova de Vigo, na exposición 150 anos de Fotografía en España (que estivo na Coruña e en Ourense), ou na mostra *Al gust de Cartier-Bresson* en Barcelona, ​Ámsterdan e Nova York.

Notas
-----

1. ↑  "Finou o fotógrafo Virxilio Viéitez, o mellor retratista da realidade dunha comarca", necrolóxica en *Vieiros*, 16 de xullo de 2008.
2. ↑  "Cada día un fotógrafo: Virxilio Viéitez". Arquivado dende o orixinal o 11 de setembro de 2012. Consultado o 07 de setembro de 2012.
3. ↑  López Mondéjar, P. (1999). *Historia de la fotografía en España* (4ª edición). Barcelona: Lunwerg editores. pp. 200-201. ISBN 8477826609.
4. ↑  "Fallece Virxilio Viéitez, un fotógrafo genial" Arquivado 19 de setembro de 2019 en Wayback Machine. necrolóxica en *Faro de Vigo*, 17 de xullo de 2008 (consultado o 2 de outubro de 2009).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Galería de fotografías, en *cefvigo*.
* Galería de fotografías, en *El Mundo*.
* Completa biografía

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9094403
* WorldCat
* VIAF: 143194400
* BNE: XX1409309
* BNF: 13526765t
* FAST: 467166
* GND: 122515862
* ISNI: 0000 0001 1703 4870
* LCCN: n2001014151
* MNCARS: vieitez-virxilio
* NTA: 202251527
* SUDOC: 108016218

 |
Coordenadas: 38°05′33″N 1°47′56″O﻿ / ﻿38.0925078, -1.7987525

Igrexa de santa María Madanela e parte do casco antigo
**Cehegín** é un municipio da Rexión de Murcia, España, situado na comarca do Noroeste. Ten 16.188 habitantes (INE 2008).

Situada no corazón da comarca murciana do Noroeste, o municipio de Cehegín, coas súas fértiles e extensas terras, foi o lugar elixido por diferentes culturas para ser morada dos seus poboadores desde os tempos máis remotos.

Os restos doutras culturas remóntanse á prehistoria, ás súas pinturas rupestres pertencentes á arte rupestre do arco mediterráneo da Península Ibérica. Con todo, iberos, romanos, visigodos, árabes e cristiáns tamén deixaron os seus propios testemuños na súa travesía pola historia da cidade de Cehegín.

O paso destas civilizacións foi deixando pegada nesta terra, o que fixo posible que, co transcorrer dos séculos, conte na actualidade cun patrimonio moi rico nas súas diferentes manifestacións.

En 1982 a cidade antiga de Cehegín foi declarada Conxunto Histórico polo Ministerio de Cultura.

| * v
* c
* e
Murcia Rexión de Murcia  ·  Concellos da Rexión de Murcia |
| --- |
| 
* Abanilla
* Abarán
* Águilas
* Albudeite
* Alcantarilla
* Aledo
* Alguazas
* Alhama de Murcia
* Archena
* Beniel
* Blanca
* Bullas
* Calasparra
* Campos del Río
* Caravaca de la Cruz
* Cartaxena
* Cehegín
* Ceutí
* Cieza
* Fortuna
* Fuente Álamo de Murcia
* Jumilla
* La Unión
* Las Torres de Cotillas
* Librilla
* Lorca
* Lorquí
* Los Alcázares
* Mazarrón
* Molina de Segura
* Moratalla
* Mula
* Murcia
* Ojós
* Pliego
* Puerto Lumbreras
* Ricote
* San Javier
* San Pedro del Pinatar
* Santomera
* Torre-Pacheco
* Totana
* Ulea
* Villanueva del Río Segura
* Yecla

 |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1757489
* WorldCat
* VIAF: 155992872
* BNF: 11973351r
* código INE: 30017
* GEC: 0016790
* GeoNames: 6359522
* GND: 4678467-6
* LCCN: n84192328
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1101337
* OSM: 340274

 |
Aleph, a primeira letra do alfabeto hebreo
**Aleph** ou **alef** (א) é a primeira letra do alfabeto hebreo e doutros *abjad* semíticos. É equivalente á letra 15x15px[Ligazón morta], ālaph, no alfabeto arameo; á letra ﺍ, ʾalif, no alfabeto árabe; 'ālaph no alfabeto siríaco e á letra א, aleph, no alfabeto arameo.

Historia
--------

Significa etimoloxicamente *touro* ou *boi*. A súa orixe remóntase ao alfabeto fenicio e a letra está relacionada co trazo glotal do alfabeto ugarítico. É do seu nome fenicio, pronunciado en grego, que deriva a palabra *alfabeto* das linguas romances (אלא-בית, *aleph- beth* ).

*Aleph* está relacionado co alfa ( *Α, α* ) do alfabeto grego, con A ( *A, a* ) do alfabeto etrusco, logo con A do alfabeto latino e con А do alfabeto cirílico. *Alfa* e *alef*, como todas as letras do alfabeto fenicio, eran unha consoante, pero en latín, grego e cirílico foi a vogal que seguiu ao trazo glotal que se mantivo como letra escrita. Ten un forte parecido coa letra *a* da escritura Brahmi, o devanceiro de moitas escrituras indias e do sueste asiático.

| Xeróglifo | Fenicio | Hebreo | Árabe |
| --- | --- | --- | --- |
|  |  |  | א | א | أ |

A cabeza de touro cos seus dous cornos é visible no carácter fenicio. Aparece menos no carácter cadrado do hebreo, pero por outra banda o carácter hebreo en letra cursiva conservou a forma dos cornos do bovino.

No sistema de numeración alfabética hebreo o seu valor é 1. Como en moitos idiomas, este sistema de numeración alfabética empregouse para rexistrar números antes de que o sistema numérico o suplantase.

Codificación por ordenador
--------------------------

Táboa de códigos para as diferentes variacións da letra A.| Carácter | Codificado | Bloque *Unicode* | Nome *Unicode* |
| --- | --- | --- | --- |
| א | U + 05D0 | Hebreo | *Letra hebrea alef* |
| ℵ | U + 2135 | símbolos de tipo de letra | *Símbolo de Alef* |
| ⠃ | U + 2803 | Combinacións braille | *Puntos braille combinados-12* |

Notas
-----

1. ↑  "Aleph". *Ancient Hebrew Research Center*. Consultado o 12-6-2021.
2. ↑  "The Hebrew Alphabet (Aleph-Bet)". *www.jewishvirtuallibrary.org*. Consultado o 2021-06-12.
3. ↑  Ifrah, Georges (1994). *Histoire universelle des chiffres*. Livre de Poche.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alfabeto hebreo
* A
* Alfa
Igrexa da Purísima Concepción de Fortuna.
Festas de Sodales Ibero-Romanos.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Fortuna.
**Fortuna** é un concello español da Rexión de Murcia, situado na Comarca Oriental. Tiña unha poboación de 9.714 habitantes en 2014.

Limita cos concellos murcianos de Abanilla (co que forma a Comarca Oriental), Jumilla, Abarán, Blanca, Molina de Segura, Murcia e Santomera, e tamén co municipio de Orihuela da provincia de Alacant, na Comunidade Valenciana.

Dentro do seu termo municipal ten 11 pedanías: Garapacha, La Gineta, La Matanza, Caprés, Las Casicas, Peña de Zafra de arriba, Peña de Zafra de abajo, Los Baños, Fuenteblanca, Ramblada Salada e Hoya Hermosa.

O municipio é especialmente coñecido polo balneario de Fortuna-Leana, polo seu gran patrimonio arqueolóxico e polas súas festas de Sodales Ibero-Romanos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Fortuna, Murcia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Sitio web do concello *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Murcia Rexión de Murcia  ·  Concellos da Rexión de Murcia |
| --- |
| 
* Abanilla
* Abarán
* Águilas
* Albudeite
* Alcantarilla
* Aledo
* Alguazas
* Alhama de Murcia
* Archena
* Beniel
* Blanca
* Bullas
* Calasparra
* Campos del Río
* Caravaca de la Cruz
* Cartaxena
* Cehegín
* Ceutí
* Cieza
* Fortuna
* Fuente Álamo de Murcia
* Jumilla
* La Unión
* Las Torres de Cotillas
* Librilla
* Lorca
* Lorquí
* Los Alcázares
* Mazarrón
* Molina de Segura
* Moratalla
* Mula
* Murcia
* Ojós
* Pliego
* Puerto Lumbreras
* Ricote
* San Javier
* San Pedro del Pinatar
* Santomera
* Torre-Pacheco
* Totana
* Ulea
* Villanueva del Río Segura
* Yecla

 |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1020559
* WorldCat
* VIAF: 131801481
* código INE: 30020
* GEC: 0265040
* GeoNames: 6359525
* GND: 4315252-1
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge292518
* OSM: 346927

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Florentino Pérez.

**Florentino Pérez Rodríguez**, nado en Madrid o 8 de marzo de 1947, é un enxeñeiro de camiños, empresario español, presidente da empresa construtora ACS e actual presidente do Real Madrid.

Traxectoria
-----------

### Política e empresa

Enxeñeiro titulado pola Universidade Politécnica de Madrid. Exerceu como profesor de Fundamentos Físicos das Técnicas. En 1976 pasou a ser delegado de Servizos de Saneamento e Medio Ambiente do Concello de Madrid.

Ingresou en Unión de Centro Democrático en 1979, sendo elixido concelleiro por Madrid e Director xeral de Infraestruturas de Transporte do Ministerio de Transportes, Turismo e Comunicacións. En 1981 pasou a ser subsecretario do Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación. Cesou en 1982 tras a derrota de UCD nas eleccións xenerais.

### Real Madrid

O 19 de febreiro de 1995 disputoulle a presidencia do Real Madrid a Ramón Mendoza, quen o derrotou nas eleccións por unha estreita marxe. No 2000 presentouse de novo ás eleccións á presidencia do Real Madrid, derrotando por 16.469 votos contra 13.302 ao daquela presidente Lorenzo Sanz. Foi reelixido en 2004 co 94,2% dos votos.

O 1 de xuño de 2009, Pérez é investido como novo presidente do club ao non presentarse ningún candidato, xa que días antes, Juan Onieva e Eduardo García retiraran as súas candidaturas. Un día despois, o 2 de xuño, presenta a súa primeira fichaxe, o ex-adestrador do Villareal CF Manuel Pellegrini.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Lorenzo Sanz** |  **Presidente do Real Madrid** 2000-2006 | Sucesor:**Fernando Martín Álvarez** |
| Predecesor:**Vicente Boluda** |  **Presidente do Real Madrid** 2009-Actualidade | Sucesor:**No cargo** |
Coordenadas: 37°44′22″N 1°11′17″O﻿ / ﻿37.7393288, -1.18816901901

Situación de Fuente Álamo na Rexión de Murcia.
Igrexa parroquial de San Agustín en Fuente Álamo de Murcia
**Fuente Álamo de Murcia** é un concello español da Rexión de Murcia, situado no Campo de Cartagena. Tiña unha poboación de 16.338 habitantes en 2014.

Limita ao norte con Murcia, ao leste con Torre-Pacheco, ao sueste con Cartaxena, ao suroeste con Mazarrón e ao oeste con Alhama de Murcia.

O municipio conta cunha arraigada tradición agrícola e gandeira. O municipio conta, ademais, con varios centros de educación pública e concertada, e investiuse nos últimos anos na construción de parques e xardíns en todas as pedanías e na capital do municipio.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Fuente Álamo de Murcia*** |

* Sitio web do concello *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Murcia Rexión de Murcia  ·  Concellos da Rexión de Murcia |
| --- |
| 
* Abanilla
* Abarán
* Águilas
* Albudeite
* Alcantarilla
* Aledo
* Alguazas
* Alhama de Murcia
* Archena
* Beniel
* Blanca
* Bullas
* Calasparra
* Campos del Río
* Caravaca de la Cruz
* Cartaxena
* Cehegín
* Ceutí
* Cieza
* Fortuna
* Fuente Álamo de Murcia
* Jumilla
* La Unión
* Las Torres de Cotillas
* Librilla
* Lorca
* Lorquí
* Los Alcázares
* Mazarrón
* Molina de Segura
* Moratalla
* Mula
* Murcia
* Ojós
* Pliego
* Puerto Lumbreras
* Ricote
* San Javier
* San Pedro del Pinatar
* Santomera
* Torre-Pacheco
* Totana
* Ulea
* Villanueva del Río Segura
* Yecla

 |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1904376
* código INE: 30021
* GEC: 0265067
* GeoNames: 6359526
* OSM: 345280

 |
**Álvaro Ruibal**, nado en Santiago de Compostela o 22 de xuño de 1910 e finado en Barcelona, 15 de xaneiro de 1999, foi un xornalista galego.

Traxectoria
-----------

A súa nai era natural de Santiago de Compostela e o seu pai de Pontevedra. Foi a Madrid a estudar Arquitectura e ciencias exactas mais sen vocación científica. Comezou axiña a publicar os seus primeiros artigos en *El Sol*, dentro da sección literaria que dirixía Juan Ramón Jiménez. Na universidade foi alumno de xeometría de Faustino Archilla, e indistintamente ás de Ortega e Morente.

En Madrid alternou as súas visitas á tertulia do café Pombo cunha intensa convivencia con boxeadores e ciclistas. Entre os seus moi diversas relacións, estiveron, por exemplo Emil Ludwig, o boxeador ‘Kid Chocolate’, Rafael Vázquez Zamora, Emiliano Igrexas Ambrosio ou Fernando de la Cuadra Salcedo.

A comezos da década de 1940 instalouse en Barcelona, onde entra na redacción do diario *La Vanguardia*, contratado por Luis de Galinsoga, e chegaría a dirixir a revista *Destino.* Nese período da súa vida tamén foi c*o*rrespondente de *El Compostelano*, o *Faro de Vigo*, *El Correo Gallego*, *La Noche*, *El Ideal Gallego*, *Gaceta Ilustrada*, *El Ciervo*, *Jano*, e outras publicacións.

En Barcelona, onde casou cunha muller catalá, centrou a súa actividade en *La Vanguardia* asinando con varios nomes, o seu propio, AR e Zaguero (crónicas deportivas do fútbol de terceira división), e co pseudónimo de ERO a columna diaria "La calle y su mundo", desde o 28 de xaneiro de 1962 até o 16 de xaneiro de 1999, que aparecería un día despois da súa morte.

Obra
----

Amais da súa extensa obra xornalística, escribiu tres libros de viaxes: *Los pueblos y as sombras* (Planeta, 1972), *El tiempo retenido* (Plaza y Janés, 1974) e *León* (Destino, 1982). Unha pequena parte da súa obra está recompilada en *Ida y vuelta a Lérida*, con prólogo de Juan Manuel Nadal, (Publicacions del Caliu, 1999), *Viveiro y A Mariña*, con prólogo de José Luís Varela, (A.C.Estabañón, 2010) e *Gente de paso*, con prólogo de Lluís Permanyer (Sotelo Branco Edicións, 2014).

Notas
-----

1. ↑  *Memorias: mi medio siglo se confiesa a medias* (en español). Renacimiento. ISBN 9788484721512.
2. ↑  "El periodismo ha cambiado calidad por inmediatez". ...personajes de gran grosor intelectual: un Álvaro Ruibal, los hermanos Santiago y Carlos Nadal...
3. ↑  "Álvaro Ruibal".
4. ↑  "Un periodista en París".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5401554
* WorldCat
* VIAF: 33374501
* BNE: XX1101114
* BVMC: 47835
* ISNI: 0000 0000 5924 1352
* LCCN: n83141254

 |
**Asunción Correa Calderón**, nada na Pena (Baralla) en 1896 e finada en Lugo en 1951, foi unha escritora galega.

Traxectoria
-----------

Filla do médico e escritor Antonio Correa Fernández. Na adolescencia tivo como preceptor a Antonio Couceiro Freijomil, destinado naqueles anos na Escola Superior Graduada de Lugo. Lectora infatigábel, entrou en contacto coas vangardas en Madrid a través do seu irmán Evaristo. Casou en 1921 co militar e pintor José Bonet Peñalver. A súa vida transcorreu na Galicia natal, só interrompida por unha estadía en 1932 en Madrid onde publicou *Estampas Castellanas*. Desde 1934 ata 1941 viviu en Lugo, con longas tempadas na Pena, pois enviuvou en 1938 e puxo en explotación as súas propiedades do Val de Neira de Rei. Trasladouse a Santiago de Compostela cando os fillos empezaron os seus estudos universitarios.

Obra
----

A primeira colaboración literaria, un poema en prosa modernista, "Cuento azul"', asinado co pseudónimo **Florisel**, viu a luz en 1917, no semanario infantil *El Ideal* que dirixía en Lugo o seu irmán Juan Antonio. Na década de 1930 publicou unha serie de *Estampas e contos* no xornal *Vanguardia Gallega*, de Lugo, propiedade da familia. Neses textos amosa unha prosa dinámica, áxil. De 1932 é o conto "Mariquita" (reimpreso en *La Noche* en 1947 e do ano seguinte a breve prosa poética dedicada á Coruña "La Ciudad del mar". Por esta época tamén cultivou a poesía. Durante a guerra civil abandonou a escritura, actividade que retomaría coa reimpresión de "Mariquita".

A temática da súa produción ten como referentes Santiago e o Val de Neira de Rei, e os campesiños e campesiñas. Entre os inéditos que conserva a familia hai cadernos de borradores con panxoliñas, estampas, contos de ambiente rural ("La casa del ahorcado", "Abel", "Las exequias"), poemas ("Plaza", "Jardines de Monjes", "Cementerio", "Camposanto", "Amanecer", "Las Nieves", "Ventana abierta", "El Camino") e unha novela inacabada: *Sagrario vidas humildes y sencillas*.

Vida persoal
------------

Casada con José Bonet Peñalver, foi nai de María Asunción, Antonio e Jesús Santiago Bonet Correa.

Notas
-----

1. ↑  Asunción Correa Calderón
2. ↑  María Asunción Bonet Correa
3. ↑  Arquitecto Yago Bonet

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Asunción Correa Calderón na páxina web de Choncha Bonet Correa
**Wajdi Mouawad**, nado en Beirut o 16 de outubro de 1968, é un escritor, actor e director de teatro canadense.

Traxectoria
-----------

Naceu no seo dunha familia libanesa cristián-maronita. Os seus pais fuxiron do Líbano a París, Francia, en 1977 por mor dos conflitos civís que arrasaron o país até a década de 1990. Cinco anos máis tarde, en 1983, estabelecéronse no Quebec.
É diplomado en 1991 pola Escola Nacional de Teatro do Canadá. De 2000 a 2004, dirixe o Teatro de Quat'Sous de Montreal e en 2005, funda as compañías de creación "Au carré de l'hypoténuse", en Francia, e "Abé carré cé carré" en Montreal con Emmanuel Schwartz.

Alcanzou renome internacional tralo éxito da súa tetraloxía *Le sang des promesses* (*Forêts*, *Littoral*, *Incendies*, *Ciels*), escrita e dirixida por el.

En 2009, foi o artista asociado do Festival de Avignon e recibiu o Gran premio do teatro da Academia francesa polo conxunto da súa obra dramática. De 2007 a 2012 foi director artístico do Teatro Francés do National Arts Center (NAC) (en inglés) ou Centre National deas Arts (CNA) (en francés) de Otava. Naqueles anos, foi asociado do Espace Malraux de Chambéry (Francia) coa súa compañía francesa, *Au carré de l’hypoténuse*, creada en 2005 á vez que a súa compañía quebequesa, *Abé Carré Cé Carré.* Foi artista asociado do teatro Le Grand T de Nantes (Francia) a partir de 2012, e dende abril de 2016 é o director do teatro nacional da Colline, en París.

Notas
-----

1. ↑  Canada's National Arts Center, Media Zone, 19 de abril de 2011. Acceso 10-12-2013 (en inglés).
2. ↑  *Pour Wajdi Mouawad, l’exil s’arrête à Paris*, Brigitte Salino, *Le Monde*, 6 de abril de 2016. Consultado o 2 de xullo de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q733091
* WorldCat
* VIAF: 5093644
* Allmovie: p414683
* AlloCiné: 426158
* BNE: XX5051447
* BNF: 13535987n
* CiNii: DA17215850
* DeutscheBio: 132684039
* FAST: 1554440
* GND: 132684039
* IMDb: nm1416431
* ISNI: 0000000121188039
* LCCN: n00021640
* Munzinger: 00000032752
* NDL: 01205223
* NKC: jo2001100167
* NTA: 295844183
* SELIBR: 306728
* SNAC: w615500r
* SUDOC: 050659995
* TMDb: 1124448

 |
A **conurbación do delta do Yangtzé** é unha megalópole do centro leste da China que se está conformando na parte sur do delta do río Yangtzé, entre a súa desembocadura e o lago Tai, e con Shanghai como cidade máis grande e importante.

Localización e características
------------------------------

Cara o oeste conúrbase coa área de Suzhou, antiga e bela cidade á beira do Gran Canal; despois aparece a área de Wuxi, industriosa cidade coñecida coloquialmente como "pequena Shanghai"; e finalmente, no extremo occidental da conurbación, sitúase a área de Changzhou, a máis pequena de todas.

O dinamismo da rexión nestes últimos anos ten sido enorme , tras da súa elección coma Zona Económica Especial, aberta o investimento foránea. A construción de todo tipo de grandes infraestruturas non cesa día a día e estanse propoñendo novos e xigantescos proxectos (pontes, portos, autoestradas e ferrocarrís) que farían posible, no medio prazo, a incorporación á megalópole das áreas metropolitanas veciñas ata Nanjing polo oeste e Hanzhou e Ningbo polo sur.

Megalópole de Shanghai:

* AM Shanghai.....................................19 000 000
	+ Shanghai shih.....16 800 000
* municipalidade de Suzhou.....................3 900 000
* municipalidade de Wuxi.........................3 700 000
* municipalidade de Changzhou................3 500 000

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Shanghai
* Historia urbana de Shanghai

### Ligazóns externas

* imaxe actualizada do satelite

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1195076
* WorldCat
* VIAF: 315131402
* EBID: ID
* SUDOC: 177286075

 |
**Beatriz de Sicilia**, nada en 1252 e finada entre o 17 de novembro e o 12 de decembro de 1275, foi a emperatriz consorte de Filipe de Courtenay, emperador titular latino de Constantinopla.

Traxectoria
-----------

Foi filla de Carlos I de Sicilia e Beatriz de Provenza. Tamén foi a irmá máis vella de Carlos II de Nápoles.

Os seus avós paternos foron Lois IX de Francia e Branca de Castela. Os seus avós maternos foron Ramón Berenguer IV de Provenza e Beatriz de Savoia.

### Matrimonio

Baixo o tratado de Viterbo (27 de maio de 1267), Balduíno II de Courtenay transferiu gran parte dos seus dereitos sobre o Imperio latino a Carlos I. Carlos ía confirmar no seu poder Corfú e algunhas cidades de Albania. Tamén tivo o dominio sobre o Principado de Acaia e a soberanía das illas do Exeo, con excepción daquelas en poder de Venecia e Lesbos, Quíos, Samos, e Amorgos.

O mesmo tratado organizou o matrimonio de Filipe de Courtenay, herdeiro do Imperio latino, e Beatriz, a segunda filla de Carlos. Se o matrimonio non tiña fillos, os dereitos de Filipe serían herdados por Carlos I. Beatriz tiña aproximadamente quince anos de idade no momento do seu compromiso.

O 15 de outubro de 1273, Beatriz e Filipe casaron en Foggia. A noiva tiña vinte e un anos de idade e o noivo trinta. O seu sogro morreu días despois. Filipe foi proclamado emperador con Beatriz como a súa emperatriz. A súa única filla coñecida, Catarina de Courtenay, naceu o 25 de novembro de 1274.

Beatriz morreu a finais de 1275. O seu marido sobreviviuna por oito anos, pero nunca volveu a casar.

Notas
-----

1. 1 2  John V.A. Fine, Jr. *The Late Medieval Balkans* (1987), páxina 170

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O seu perfil en "Medieval Lands" por Charles Cawley

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3500560
* WikiTree: Sicilia-20

 |
**Andøya** é a illa máis setentrional do arquipélago Vesterålen, situada a aproximadamente 300 km por encima do Círculo Polar Ártico. Andøya atópase no municipio de Andøe no condado de Nordland, Noruega. Os principais centros de poboación da illa son Andenes, Bleik e Risøyhamn.

A illa ten unha superficie de 489 km², polo que é a décima illa máis grande de Noruega. A illa está conectada á illa veciña de Hinnøxa pola ponte Andøe Bridge. O fiorde Andfjorden atópase ao leste da illa, o estreito Risøysundet atópase ao sur e ao leste da illa, e o fiorde Gavlfjorden atópase á beira suroeste. O Mar de Noruega atópase ao oeste e ao norte.

As numerosas áreas pantanosas de Andøya se utilizan para a produción extensiva de turba. Andøya tamén é coñecida polas súas amoras. Ademais das áreas pantanosas planas e en gran parte continuas, Andøya tamén ten montañas escarpadas que alcanzan ata 700 m de altura. O pico de Kvasstinden é o punto máis alto da illa con 705 m. A base de lanzamento de foguetes que se fundou en 1962 tamén se atopa na illa.

Galería
-------

* Vista de Ånes e Å (máis preto do mar)Vista de Ånes e Å (máis preto do mar)
* A ponte Andøy une Andøya á illa HinnøyaA ponte Andøy une Andøya á illa Hinnøya
* Vista das montañas e pantanosVista das montañas e pantanos
* Vista de BleikVista de Bleik

Notas
-----

1. ↑  Store norske leksikon. "Andøya" (en Norwegian). Consultado o 2012-08-03.
2. ↑  "Andøy". Vesterålen.info.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Andøya Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q528409
* GeoNames: 3163096
* OSM: 4108337

 |
Escudo de Odón IV de Borgoña, usando as armas do seu tío Odón de Nevers.
**Odón IV de Borgoña-ducado** e **Odón I de Borgoña-condado**, nado en 1295 e finado en Sens en 1350, foi duque de Borgoña (1315 - 1349) por dereito propio e conde de Borgoña e Artois (1330 - 1347) por dereito da súa muller.

Traxectoria
-----------

### Orixes familiares

Fillo do duque Roberto II de Borgoña e Inés de Francia, por liña paterna era neto de Hugo IV de Borgoña e Iolanda de Dreux, e por liña materna de Lois IX de Francia e Margarida de Provenza. Era irmán do duque Hugo V de Borgoña, ao que sucedeu.

### Matrimonios e descendencia

Casou o 18 de xuño de 1318 en Nogent-sur-Seine coa condesa Xoana III de Borgoña, filla do rei Filipe V de Francia e da súa muller Xoana II de Borgoña. Desta unión naceron:

* un fillo morto (1322).
* o infante Filipe de Borgoña (1323 - 1346), pai do duque Filipe I de Borgoña.
* o infante Xoán de Borgoña (1325 - 1328).
* un fillo morto (1327).
* un fillo morto (1330).
* un fillo morto (1335).

### Ducado de Borgoña

A morte do seu irmán máis vello en 1315 fíxoo herdeiro do Ducado de Borgoña.

Á morte do rei Lois X de Francia e do seu sucesor, Xoán I de Francia, apoiou as reivindicacións da filla do rei, Xoana de Francia, e sobriña do propio Odón IV, ao trono francés. Despois retirou o apoio á súa sobriña para poder casar coa filla do rei francés.

En xullo de 1346 puxo a Jean de Vienne e Enguerrand de Beaulo ao mando de Calais, ata que o 14 de agosto chegou Jean de Fosseux para asumir o mando da cidadela, que finalmente caeu en mans inglesas o 3 de agosto de 1347.

### Morte

Odón IV de Borgoña faleceu en Sens o 3 de abril de 1350 e foi enterrado en Cîteaux. Debido á prematura morte do seu fillo, Filipe de Borgoña, sucedeuno o seu neto Filipe I de Borgoña.

Notas
-----

1. ↑  *(en inglés)* Jonathan Sumption, *The Hundred Years War: Trial by battle*, p.537

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Odón IV de Borgoña Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q707899
* WorldCat
* VIAF: 248458337
* BNF: 165921772
* WikiTree: Bourgogne-303

 |
Mapa do DelfinadoMapa do Delfinado
O **Delfinado** é unha antiga provincia francesa, que se corresponde aproximadamente cos departamentos de Isère, Drôme e Alpes Altos.

As súas capitais sucesivas foron Vienne, Valence e Grenoble.

O Delfinado foi primeiramente un estado independente, formando parte do Sacro Imperio Romano-Xermánico. O seu soberano levaba o título de delfín de Viennois. O derradeiro delfín independente, Humberto II, sen herdeiro, vendeu a súa provincia ó rei Filipe VI de Francia, o 30 de marzo de 1349, polo tratado de Romans. A partir daquela, o Delfinado converteuse en posesión do herdeiro ao trono de Francia, que levará o título de delfín.

Lois XI de Francia foi o primeiro delfín en residir na súa provincia e en gobernala.

O *Dauphiné libéré* é un xornal con sede en Grenoble e que se difunde por toda a rexión de Ródano-Alpes e no norte da de Provenza-Alpes-Costa Azul.

Notas
-----

1. ↑  Ver entrada de «Occitania». Editorial Galaxia, ed. (2007). *Diciopedia do século 21* **3**. Isaac Díaz Pardo, Víctor F. Freixanes, Antón Mascato (edición). p. 1498. ISBN 9788482893600.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q151999
* WorldCat
* VIAF: 244560213
* BRE: 2630364
* EBID: ID
* GEC: 0021868
* NKC: ge128990
* Treccani: delfinato

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

Debuxo típico dun manga hentai
**Hentai** é unha palabra xaponesa que fóra do Xapón se emprega para referirse á banda deseñada e ós debuxos animados de carácter pornográfico ou sexualmente explícitos, particularmente aqueles de orixe xaponesa, como o anime, manga e os videoxogos, estes últimos coñecidos como eroge ou xogos H.

En xaponés hentai é unha palabra kanji composta de 変 (*hen* que significa "mudanza") e 態 (*tai* que significa "actitude" ou "aparencia"). Utilízase como abreviación da frase 変態性欲 (*hentai seiyoku*), "perversión sexual". Utilízase tamén popularmente como un insulto equivalente a pervertido, pero non se aplica á pornografía no Xapón, alí denomínase *18-kin* (18禁, literalmente "18-prohibido") e *seijin manga* (成人漫画 "manga para adultos"), tamén empréganse as letras AV do inglés *Adult Video* (vídeo para adultos).

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Hentai Modificar a ligazón no Wikidata*** |
**Joseph Mallord William Turner**, nado en Covent Garden, Londres, o 23 de abrilde 1775 e morto o 19 de decembro de 1851, foi un pintor paisaxista romántico inglés, cun estilo que sentou as bases do Impresionismo.

Traxectoria
-----------

### Comezos

O talento de Turner foi recoñecido na súa vida temperá, converténdose nun completo académico de arte á idade de 23 anos. A independencia financeira permitiulle a Turner innovar e crear pinturas que sorprenderon a moitos.

O temerario
Turner é un pintor romántico interesado no Sublime; retrata o asombroso e salvaxe poder da natureza cara a humanidade.
O tema de afundimentos de barcos, fogos ou catástrofes naturais así como fenómenos naturais (luz solar, tormentas, choiva, néboa...) é unha afirmación do insignificante da humanidade cara á natureza.

Os seus primeiros traballos, coma *Abadía Tintern* (1795) e *Venice: S. Giorgio Maggiore* (1819), permaneceron fieis ás tradicións da paisaxe inglesa. No entanto, en *Haníbal Cruzando os Alpes* (1812), o seu énfase no poder destrutivo da natureza xa comeza a aparecer. Turner perfeccionou a súa técnica para desenvolver a temática durante anos.

### Última etapa

Nos últimos anos usou o óleo cada vez menos, e pasou a case luz pura con cor relucinte. Un exemplo do seu estilo tardío pode verse en *Choiva, Vapor e Velocidade - O Gran Tren do Oeste*, onde os obxectos son apenas recoñecibles.

Notas
-----

1. ↑  A data exacta é motivo de disputa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q159758
* WorldCat
* VIAF: 100900492
* AAG: 1763
* AGORHA: 131072
* BAV: ADV10183223
* BIBSYS: 14033680
* BLBNB: 000370937
* BMT: 49003
* BNA: 000059625
* BNE: XX865570
* BNF: 121510346
* BRE: 4189550
* BVMC: 12252
* CANTIC: a10166099
* CERL: cnp00396737
* CiNii: DA00374237
* DeutscheBio: 11862475X
* Discogs: 2234939
* EBID: ID
* FAST: 36702
* GEC: 0067975
* GND: 11862475X
* Gutenberg: 24796
* HDS: 031018
* IMDb: ch0383182
* ISNI: 0000 0001 2145 4990
* KulturNav: ID
* LCCN: n79060712
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00459271
* NKC: jn20000701851
* NLA: 35751158
* NLG: 220926
* NNDB: 000084634
* NPG: mp04566
* NTA: 068543573
* ODNB: 27854
* OL: OL5252296A
* openMLOL: 51695
* Pinakothek: joseph-mallord-william-turner
* PTBNP: 204704
* RKD: 78519
* SAAM: 4893
* SELIBR: 277878
* SIKART: 9598989
* SNAC: w6057d6v
* SUDOC: 027332446
* Tate: 558
* TePapa: 25484
* Treccani: william-turner
* ULAN: 500026846
* UNZ: TurnerJMW
* WikiTree: Turner-18738

 |
O **Instituto Argentino de Cultura Gallega** é unha entidade cultural galega de Buenos Aires.

Historia
--------

Creado en 1969 para continuar o labor da antiga Comisión de Cultura no Centro Gallego de Buenos Aires, que se ocupaba da difusión da cultura galega e a custodia do patrimonio cultural da institución. Durante un tempo xestionou a editorial Ediciones Galicia que publicou libros e discos. En 1987 estaba presidido por Luis Sobreira González, sendo secretario Germán Quintela Novoa.

O Instituto xestiona unha biblioteca, unha librería, un teatro e unha sala de exposicións, coida a colección de obras de arte e obxectos históricos do Centro Galego e os arquivos da actividade cultural. Organiza cursos e outras actividades.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 7-2-1987, p. 22.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Centro Gallego de Buenos Aires

### Ligazóns externas

* Instituto Argentino de Cultura Gallega do Centro galego de Bos Aires
* Institución - Instituto Argentino de Cultura Gallega