**Jaume Vicens i Vives**, nado en Xirona o 6 de xuño de 1910, e finado en Lión o 28 de xuño de 1960, foi un historiador, escritor, catedrático e editor catalán. Vicens Vives foi un intelectual inquedo e viaxeiro con contactos co catalanismo interior e exterior, con Josep Pla e con Josep Tarradellas. Sen ser afín ó Opus Dei, tiña amizade con algúns dos principais intelectuais que o integraban, e o seu nome chegou a soar para ocupar algún cargo de responsabilidade en Madrid. «Era un home importante», sentenza o membro do IEC, Antoni Simon. Grazas a isto, Vives conseguiu levar cara a adiante a historiografía contemporánea. A súa obra de investigación sobre a historia do século XV na Coroa de Aragón e sobre a figura de Fernando II de Aragón está considerada de referencia obrigada.

Chegou á política a través da historia, onde atopou a explicación do seu presente. Segundo Pla, era "se cadra o intelectual que se fixo unha idea máis completa e directa". En verbas do expresidente da Generalitat, Jordi Pujol, "Vicens tiña a idea dunha España aberta, moderna, esponxosa, quen de sumar vontades e de aceptar un intervencionismo de Cataluña en España. Coa vontade de que España fose cara a adiante e se evitasen novos episodios traumáticos".

O seu forte pragmatismo e unha visión integradora permitíronlle acceder a figuras de diferentes ideoloxías e ser un "home-ponte" entre sensibilidades catalanistas e o réxime franquista. Esta ollada integradora explica as mensaxes de dó de personaxes tan diversos como Juan de Borbón y Battenberg, Josep Tarradellas ou o comité de Barcelona do prohibido PSUC.

A súa morte puxo fin de súpeto a unha traxectoria política que podería ter xogado un rol transcendental na transición democrática española, optando mesmo a ser presidente da Generalitat.

> 
> 
> Recollín centares de milleiros de feitos concretos e por está razón estou tranquilo. Certamente, podería facer isto toda a miña vida.
> Jaume Vicens i Vives. Carta a Josep Fontana en 1957
>

Notas
-----

1. ↑  Fundació Josep Pla (ed.). "Jaume Vicens i Vives - Josep Pla. Complicitats". Arquivado dende o orixinal o 20 de setembro de 2011. Consultado o 18 de xullo de 2012.
2. ↑  Antoni Simon al butlletí de l'IEC
3. ↑  Francisco Abad Nebot. El Padre Batllori ante Jaume Vicens. Arquivado 18 de outubro de 2012 en Wayback Machine. *(en castelán)*
4. ↑  Muñoz, 1991... páx. 406-409
5. ↑  Pujol, Jordi. Conferència en el centenari de Jaume Vicens Arquivado 09 de setembro de 2011 en Wayback Machine.. Sabadell, (30 de xuño de 2010)
6. ↑  El País, 11-02-2010. Reportaxe sobre a exposición do centenario
7. ↑  El País, 11-02-2010. Recensión biográfica de Genís Barnosell
8. ↑  Fontana i Lázaro, Josep (2014). *La formació d'una identitat. Una història de Catalunya* (4a ed. ed.). Vic: Eumo (Universitat de Vic). pp. 8–9. ISBN 978-84-9766-526-1. He recollit centenars de milers de fets concrets i per aquesta raó estic tranquil. Certament, hauria pogut fer això tota la meva vida

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Cataluña*** |

### Bibliografía

* Muñoz i Lloret, Josep Maria. «Jaume Vicens, historiador i polític». Miscel·lània d'homenatge a Josep Benet Barcelona: Abadía de Montserrat, 1991. ISBN 9788478262687.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q267171
* WorldCat
* VIAF: 2541384
* BAV: ADV11193708
* BIBSYS: 90622176
* BNE: XX1093456
* BNF: 12322161b
* CANTIC: a10175052
* CiNii: DA01068054
* DBE: jaume-vicens-vives
* DeutscheBio: 11939667X
* Dialnet: 541000
* FAST: 33092
* GEC: 0070348
* GND: 11939667X
* ICCU: CUBV009981
* ISNI: 0000 0001 0862 9127
* LCCN: n79034396
* NDL: 00459731
* NKC: uk2011660685
* NLA: 35581042
* NTA: 068951477
* OL: OL4539216A
* Persée: 247292
* PTBNP: 53854
* SUDOC: 032132522

 |