O Areópago visto desde a Acrópole.
O **Areópago** ou «Outeiro de Ares», é un monte situado ao oeste da Acrópole de Atenas, sede do Consello que alí se reuniu desde o -480 até o 425.

O outeiro do Areópago
---------------------

A Acrópole vista desde o Areópago.
Xeoloxicamente, o outeiro do Areópago é un enorme monólito de mármore gris azulado, veteado de vermello. Mide 115 m de altura e domina a Ágora de Atenas. Na cima e nas ladeiras obsérvanse cortes na roca, formando plataformas, que son os únicos restos de antigos edificios.

Segundo a lenda, chamábase así porque Ares fora xulgado polos deuses e exonerado de ser axustizado por dar morte a Halirrotio, fillo de Poseidón, que violara a unha filla de Ares: Alcipe. Por outra banda, e tamén segundo a lenda, alí foi xulgado Orestes polo asasinato da súa nai Clitemnestra.

O Consello do Areópago
----------------------

A Ágora vista desde o Areópago.
Na súa orixe, o Consello do Areópago dependía do rei e compúñase unicamente de Eupátridas. A influencia destes aumentaba a medida que ía diminuíndo o poder do rei, até o século -VII, no que estes últimos chegaron a gobernar.

Tras as reformas de Solón, os seus membros eran escollidos entre os arcontes (maxistrados) cuxos cargos eran inamovíbeis e representaban aos ricos en oposición aos aristócratas, aínda que constituían un organismo menos exclusivo.

Este tribunal controlaba aos maxistrados, interpretaba as leis e xulgaba aos homicidas.
Os seus poderes políticos foron recortados e, en certa medida, limitados por Clístenes, pero mantiveron o poder até as Guerras Médicas.
Co rápido progreso das institucións democráticas, os seus poderes resultaban incongruentes. Os arcontes perderon o seu prestixio e o seu poder político no -487 e xa non eran escollidos entre os homes máis importantes da sociedade, senón que eran elixidos por sorteo.

Efíaltes, no -462 retiroulles a custodia da constitución, co que a súa competencia diminuíu.
Conservaron, no entanto, a súa función de tribunal para xulgar os asuntos criminais, pero perderon toda a súa importancia política.

Paulo de Tarso no Areópago
--------------------------

Placa gravada co sermón de Paulo no Areópago.
Atópase rexistro bíblico, dicindo en Feitos 17,16-18 e 22, que o apóstolo Paulo pronunciou un discurso alí, cando uns filósofos epicúreos e estoicos o conduciron ao Areópago para que explicase aquel ensino «estranxeiro» que publicaba.

> 
> 
> *16 Agora ben, mentres Paulo os agardaba en Atenas, irritóuselle o espírito no seu interior ao contemplar que a cidade estaba chea de ídolos. 17 Por conseguinte, púxose a razoar na sinagoga cos xudeus e coas outras persoas que adoraban [a Deus], e todos os días na praza de mercado cos que por casualidade se atopaban alí. 18 Pero certos individuos, filósofos dos epicúreos así como dos estoicos, empezaban conversación polémica con el, e algúns dicían: «Que é o que este charlatán quixera contar?». Outros: «Parece que é publicador de deidades estranxeiras». Isto debeuse a que declaraba as boas novas de Xesús e da resurrección. 19 De modo que se apoderaron del e o conduciron ao **Areópago**, e dixeron: «Podemos chegar a saber que é esta nova ensinanza que falas?» 22 Paulo entón púxose de pé en medio do **Areópago** e dixo: «Varóns de Atenas, contemplo que en todas as cousas parecedes estar máis entregados que outros ao temor ás deidades».*
> 
> 

Na actualidade hai unha placa de bronce que contén este discurso do apóstolo Paulo e que conmemora dito acontecemento. Non é posíbel afirmar con certeza que naquela ocasión Paulo falase ante o tribunal do Areópago, pero no seu auditorio tivo polo menos a un compoñente dese notábel tribunal, segundo se afirma en Feitos 17:33-34.

> 
> 
> 33 [...] Así que Paulo saíu de en medio deles, 34 pero algúns varóns se uniron a el e se fixeron crentes, entre os cales tamén estiveron **Dionisio, xuíz do tribunal do Areópago**, e unha muller de nome Dámaris, e outros ademais deles.
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Aristóteles: *Constitución dos atenienses*, 3.
2. ↑  Aristóteles: *Constitución dos atenienses*, 4.4.
3. ↑  Aristóteles: *Constitución dos atenienses*, 23.1.
4. ↑  Aristóteles: *Constitución dos atenienses*, 25.

Vézase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Areópago*** |

| * v
* c
* e
Democracia ateniense |
| --- |
| Nove arcontes | Arconte epónimo · Arconte rei · Arconte polemarco · Arcontes tesmótetas (6) |  |
| Outros cargos | Estratego · Prítane · Epístata |
| Organismos e procedementos | Areópago · Bulé · Ecclesía · Ostracismo |
| Tribunais e xuíces | Heliea · Dietetas · Loxistas · Paredros · Tamías |
| Períodos non democráticos | Tiranía dos Pisistrátidas (-561 a -555 e -549 a -510) · Bulé dos Catrocentos (-411) · Trinta tiranos (-404 a -403) |
| Reformadores | Solón · Clístenes · Efialtes · Pericles · Teramenes |
| Reformas | Reforma de Solón · Reforma de Clístenes |
| Subdivisións administrativas | Tribo · Demos (Demarcos) |
| Política exterior | Liga delio-ática (Helenotamías) · Segunda liga delio-ática |
| Outro | Cidadanía na Grecia antiga |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q202487
* BRE: 1827904
* EBID: ID
* GEC: 0080310
* GeoNames: 8354439
* Orthodox Encyclopedia: 75896
* Pleiades: 969121823
* Treccani: areopago

 |