Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Manuel López Mosquera.

**Manuel López Mosquera**, nado en Arca (O Pino) cara a 1881 e finado en Guadalaxara (México) o 11 de novembro de 1966, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel López Vigo. Foi nomeado secretario do xulgado municipal do Pino en 1908, e renunciou ao cargo en 1910. En 1912 presentou unha denuncia ante o físcal da Audiencia provincial polo abandono e pésimo estado do xulgado do Pino. Na ditadura de Primo de Rivera foi cabo do Somatén do partido de Arzúa, e foi nomeado recadador de cédulas personais do partido de Arzúa en outubro de 1926. En marzo de 1930 foi nomeado xuíz municipal do Pino. Na República foi un dos dirixentes do Partido Republicano Radical da provincia da Coruña. Foi nomeado xuíz municipal do Concello de Serantes en setembro de 1931, pasando ao pouco tempo a ser xuíz municipal do Pino. Volveu ser nomeado xuíz municipal do Pino en agosto de 1934, permanecendo no cargo ata 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 instalouse en Lugo, onde tivo contacto con Ánxel Fole. Pasou a territorio leal e foi nomeado fiscal e destinado como fiscal interino á Audiencia de Barcelona en setembro de 1938. En 1937 o Xulgado de Santiago de Compostela abriulle expediente de responsabilidades políticas e foi condenado en 1940 a seis anos de inhabilitación. Coa derrota da República pasou a Francia e foi internado no campo de refuxiados Centre d´Hebergement de Montolieu, onde se encontraba en agosto de 1939. Exiliouse en México, instalándose en Durango. Solicita axuda á Junta de Auxilio a los republicanos españoles (JARE) para levar a México a súa filla que quedara en Galicia; a JARE acordou o 5 de febreiro de 1941 xirarlle 75 dólares para sufragar a viaxe.

Vida persoal
------------

Casou en Ponteceso con Laura Hermida Sangermán, filla de Juan Hermida Ros e María Sangermán Montero, en 1906. Laura finou ao ano seguinte, e Manuel casou coa súa cuñada María Hermida Sangermán. Foi pai de Laura López Hermida. A súa irmá María López Mosquera foi a nai de Luís Seoane.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 30-8-1908, p. 3.
2. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 21-4-1910, p. 3.
3. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 25-1-1912, p. 2.
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 18-7-1926, p. 2.
5. ↑  *La Voz de Galicia*, 16-10-1926, p. 5.
6. ↑  *La Voz de Galicia*, 9-3-1930, p. 5.
7. ↑  *La Voz de la Verdad*, 2-1-1933, p. 8.
8. ↑  *El Pueblo Gallego*, 3-9-1931, p. 10
9. ↑  *BOP da Coruña*, 15-12-1931, p. 6.
10. ↑  *El Eco de Santiago*, 23-8-1934, p. 1.
11. ↑  Carta de Fole a Seoane. 1953.
12. ↑  *Gaceta de la República*, 7-9-1938, p. 1108
13. ↑  Federico, Vázquez Osuna. *La rebellió de "sus señorías". L'administracio de Justicia a Catalunya (1931-1945)* (PDF) (Tese) (en cat).
14. ↑  *BOE*, 15-7-1940, p. 3320
15. ↑  *BOE*, 5-1-1941, p. 81
16. ↑  Xosé Luís, Axeitos (2022). "Días de amargas ausencias" (PDF). *Boletín Galego de Literatura* (29): 165–169. Consultado o 5 de outubro de 2021.
17. ↑  Libro de Actas de la Junta de Auxilio a los Republicanos Españoles. Libros III y IV. (1941-1942)
18. ↑  *El Correo de Galicia*, 26-3-1906, p. 2.
19. ↑  *La Voz de Galicia*, 24-3-1907, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Adámez Castro, Guadalupe. *Gritos de papel. Las cartas de súplica del exilio español (1936-1945)*. Albolote: Comares. pp. XIII–XVI. ISBN 978-84-9045-491-6.

### Ligazóns externas

* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego Arquivado 23 de setembro de 2015 en Wayback Machine.