A hidrólise dunha proteína (en vermello) polo ataque nucleofílico da auga (en azul). A vida media da reacción se non está catalizada é de varios centos de anos.
A **proteólise** é a degradación de proteínas ou ben por medio de encimas específicos, chamados proteases, ou ben por medio de dixestión intramolecular.

Proceso de degradación
----------------------

Se as protreínas se degradan durante a **dixestión**, participan proteases específicas como a tripsina, a quimotripsina, as carboxipeptidases e a elastase.

A **degradación intracelular** lévaa a cabo un complexo multiencimático denominado proteasoma, que actúa no citosol. Trátase dunha estrutura cilíndrica formada por proteases con dous extremos con complexos proteicos que alimentan a cámara interna do cilindro ao recoñeceren as proteínas. As proteínas que van ser degradadas foron previamente marcadas cunha pequena proteína chamada ubiquitina.

A proteólise ten varias funcións para a célula, entre elas:

* Eliminación de metionina no extremo N-terminal tras a tradución.
* Eliminación das secuencias sinal de péptidos despois do seu transporte a través da membrana.
* Separación de proteínas virais que se traducen desde un ARN mensaxeiro monocistrónico.
* Dixestión de proteínas dos alimentos como fonte de aminoácidos.
* Conversión de proteínas inactivas (proencimas, cimóxenos, prehormonas) nas súas formas funcionais finais.
* Degradación de ciclinas e outras proteínas requiridas para a progresión no ciclo celular.

A proteólise pode realizarse tamén no interior dos orgánulos chamados lisosomas, por medio dunhas proteases específicas chamadas catepsinas, das que hai uns 50 tipos diferentes. O pH óptimo para a súa actuación é de 5, e esta acidez obtense grazas a unha bomba de protóns. A degradación lisosomal recicla os aminoácidos das proteínas que non son anómalas, por exemplo, as que se encontran na membrana, ou se incorporaron á célula por endocitose. Non elimina proteínas "incorrectas". Son moi importantes en procesos como a regresión do útero tras o parto, que en 9 días pasa de pesar 2 kg a 50 g, ou na eliminación das membranas interdixitais durante o desenvolvemento fetal.

A proteólise tamén se usa moito en investigación e técnicas de diagnóstico.

Efecto proteolítico dalgúns velenos
-----------------------------------

Algúns velenos, tales como aqueles producidos por certas especies de serpes, poden tamén producir proteólise. Estes velenos son de feito, fluídos dixestivos que evolucionaron de modo que comezan a actuar no exterior do corpo do animal. Os velenos proteolíticos poden causar un amplo espectro de efectos tóxicos, tales como:

* citotóxicos (morte celular)
* hemotóxicos (afectación sanguínea)
* miotóxicos (afectación muscular)
* hemorráxicos (sangrado)

Notas
-----

1. ↑  Hayes WK. 2005. Investigación en los roles y variaciones de los venenos de serpiente. Arquivado 15 de setembro de 2019 en Wayback Machine. Loma Linda University.

### Ligazóns externas

* Proteolysis MAP from Center on Proteolytic Pathways

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q33123
* EBID: ID
* MAG: 2781307694
* NKC: ph124661

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D059748
* MeSH: G02.111.720

 |