recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Fabijan Janavič Abrantovič** (en belaruso: *Фабіян Янавіч Абрантовіч*), nado o 14 de setembro de 1884 en Vieraskava (uezd de Novogrudok, gobernación de Minsk, Imperio Ruso) e finado o 2 de xaneiro de 1946 en Moscova (RSFS de Rusia), foi un eclesiástico greco-católico belaruso, relixioso mariano, exarca apostólico de Harbin.

Traxectoria
-----------

Fabijan Abrantovič naceu nunha familia de granxeiros o 14 de setembro de 1884 na aldea de Vieraskava, no uezd de Novogrudok, entón parte da gobernación de Minsk do Imperio Ruso, e hoxe no distrito de Navahrudak de Belarús.

Estudou no seminario de San Petersburgo até 1906, e continuounos até 1910 na Academia Teolóxica da mesma cidade; no mesmo período, o 9 de novembro de 1908 foi ordenado sacerdote. Posteriormente proseguiu os seus estudos de Filosofía na Universidade Católica de Lovaina até 1914.

O 31 de maio de 1928 foi nomeado exarca apostólico de Harbin polo papa Pío XI, cargo que exerceu até 1939. Arrestado en 1939, foi condenado o 23 de setembro de 1942 a dez anos de traballos forzados. Finou na prisión de Butyrka o 2 de xaneiro de 1946.

Proceso de canonización
-----------------------

A Conferencia Episcopal Católica da Federación Rusa aprobou o 30 de xaneiro de 2002 o programa dos "Novos Mártires Católicos de Rusia", co propósito de comezar o proceso de glorificación (canonización) dos mártires católicos rusos do século XX; logo de recompilar información, o proceso comezou oficialmente o 31 de maio de 2003, incluíndo a Fabijan Abrantovič, quen pasou a recibir o título de "Servo de Deus". O 16 de febreiro de 2021 o proceso foi reorganizado, e os marianos da Inmaculada (entre eles Abrantovič) foron separados da causa que levaba a Conferencia Episcopal e transferidos á súa congregación para continuar co proceso de beatificación.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "Great Figures: Servant of God Archmandrite Fabian Abrantowicz (1884-1946)". *Congregación dos Padres Marianos (padrimariani.org)* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 16/10/2015.
2. 1 2 3 4 5  Osipova, Irina (1998). *Si el mundo os odia...: Mártires por la fe en el régimen soviético* [*Se o mundo vos odia...: Mártires pola fe no réxime soviético*]. Encuentro. p. 199. ISBN 9788474905007.
3. ↑  "Acta Officiorum Pontificia Commissio Pro Russia" (PDF). *Acta Apostolicae Sedis* (en latín) (Libreria Editrice Vaticana) **XX**: 366–367. 1928. Consultado o 20/04/2022. Decreto Pont. Commissionis pro Russia, dato die 31 Man 1928, Ssmus D. N. Pius divina Providentia Pp. XI nominare dignatus est R. D. Pabianum *(sic)* Abrantowicz in Ordinarium Harbinensem Russorum ritus byzantino slavici.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2635683
* WorldCat
* VIAF: 311212290
* Catholic-Hierarchy: abran

 |
**Tomé de Mancasola** ou **Tommaso Mancasola** foi un monxe dominicano, que chegou a ser bispo de Samarcanda no século XIV.

Traxectoria
-----------

A cidade de Samarcanda era nos séculos XIII e XIV un dos principais centros do khanato de Chagatai. Segundo as fontes da época na cidade, xunto ás comunidades nestoriana e ortodoxa había unha misión dos dominicanos traballando. Desta comunidade dominicana, Mancasola e un compañeiro fixeron de embaixadores entre o papa e o khan. Mancasola tería chegado alí logo de pasar por Persia.

As boas perspectivas da misión fixeron que o papa Xoán XXII erixise a diocese de Samarcanda en 1329, nomeando a Mancasola primeiro bispo da mesma. Mancasola volveu dende Roma a Samarcanda na primavera 1330, mais na súa ausencia a situación política no khanato mudara, co pasamento de Eljigidey (converso ao cristianismo) e cos gobernos de Duwa Temür e Tarmashirin (conversos ao islam), que destruíron igrexas e sinagogas. A situación mudou coa chegada de Buzan.

Mancasola apareceu novamente en Aviñón o 13 de agosto de 1342, e posteriormente volveu a Samarcanda, onde non se ten máis novas del.

Notas
-----

1. 1 2 3  Beazley, Charles Raymond (1949). *The Dawn of Modern Geography ...: From the middle of the thirteenth to the early years of the fifteenth century (c.A.D. 1260-1420)*. P. Smith. pp. 240–241.
2. 1 2 3  Sinor, Denis (1969). *Inner Asia: History - Civilization - Languages. A Syllabus*. Bloomington: Indiana University Press. p. 229.
3. ↑  Setton, Kenneth M. (1985). *A History of the Crusades: The Impact of the Crusades on the Near East* (en inglés). Univ of Wisconsin Press. p. 513. ISBN 9780299091446.
**Petro Kryk** (en ucraíno: *Петро Крик*), nado o 24 de abril de 1945 en Kobylnica Wołoska (hoxe no voivodato de Subcarpacia, Polonia) é un eclesiástico greco-católico ucraíno, exarca apostólico de Alemaña e Escandinavia dende 2000 até 2021.

Traxectoria
-----------

Fillo de Hryhoriy e Anna Kryk, naceu o 25 de abril de 1945, mais durante a Operación Vístula de 1947 a súa familia foi reasentada forzosamente aos territorios recuperados do norte de Polonia. Logo de rematar os seus estudos, entrou no Seminario Teolóxico Hosianum de Olsztyn, tendo que interromper os seus estudos teolóxicos entre 1965 e 1967 para facer o servizo militar, e posteriormente continuounos no Seminario Teolóxico Metropolitano de Varsovia.

Foi ordenado diácono o 27 de xuño de 1971 e sacerdote o 6 de agosto seguinte. Logo de exercer o seu ministerio pastoral durante 20 anos entre os greco-católicos ucraínos, en 1996 foi nomeado *protosyncellus* da eparquía de Wrocław-Gdańsk.

O 20 de novembro de 2000 foi nomeado bispo titular de *Castra Martis* e exarca apostólico de Alemaña e Escandinavia, recibindo a consagración episcopal o 3 de febreiro de mans do metropolita de Przemyśl-Varsovia Jan Martyniak.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q835517
* WorldCat
* VIAF: 202162238559213810001
* Catholic-Hierarchy: kryk
* GND: 1234145278

 |
**Tamaš Padziava** (en belaruso: *Тамаш Падзява*), nado o 6 de febreiro de 1906 no distrito de Miory (Belarús) e finado o 2 de outubro de 1975 en Londres, foi un teólogo e relixioso católico belaruso.

Traxectoria
-----------

Logo de rematar a súa educación básica, estudou no ximnasio Stefan Batory dos marianos en Druja. En 1926 ingresou na Congregación dos Padres Marianos, facendo os votos en 1927. Entre 1929 e 1935 estudou en Roma, no Pontificio Colexio Ruso e na Pontificia Universidade Gregoriana, doutorándose en Filosofía en 1931 e licenciándose en Teoloxía en 1935. O 23 de decembro de 1934 foi ordenado sacerdote por Mykolai Charnetskyi.

Comezou o seu ministerio na rexión de Harbin, en Manchuria, onde foi profesor no Liceo de San Nicolao e en dúas escolas femininas das ursulinas.

O 22 de decembro de 1948 foi expulsado da China e entregado ás autoridades soviéticas. Foi arrestado pola NKVD en Chita, onde estivo arredor dun ano. En 1949 foi sentenciado a 25 anos de traballos forzados, e foi enviado ao campo de Taishet. En 1955 foi liberado e deportado a Polonia, residindo inicialmente no mosteiro de Grudziądz, e posteriormente nos de Gietrzwałd, Varsovia, Głuchołazy, novamente en Grudziądz, Licheń Stary e Włocławek.

Na década de 1960 acadou sona pola súa labor ecuménica, difundindo os seus coñecementos sobre as igrexas católicas orientais. Publicou artigos nas revistas *Božym šliacham* e *Źnič*, e colaborou na sección belarusa de Radio Vaticana. En 1969 marchou a Roma, e logo dun breve período, trasladouse a Londres, onde exerceu o seu ministerio entre os belarusos da diáspora.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Маракоў, Леанід (2003). *Рэпрэсаваныа литаратары, навукоўцы, работники асветы, грамадскія и культурныя дзеячы Беларусі: 1794-1991* (en belaruso). pp. 126–127. ISBN 9789856374053.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Героі Беларускай Грэка-каталіцкай Царквы: ераманах Тамаш (Падзява) - святар і філосаф" [Heroes da Igrexa greco-católica belarusa: o monxe Tamaš (Padziava) - sacerdote e filósofo]. *Radio Vaticana* (en belaruso). 26 de febreiro de 2012. Consultado o 19/10/2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13032999
* WorldCat
* VIAF: 161425998
* ISNI: 0000000111130909

 |
**Kiril Kurtev** (en búlgaro: *Кирил Куртев*), nado o 18 de xuño de 1891 en Dripchevo (Rumelia oriental, hoxe Bulgaria) e finado o 9 de marzo de 1971 en Kuklen (provincia de Plovdiv, R.P. de Bulgaria) foi un eclesiástico greco-católico búlgaro.

Traxectoria
-----------

Kiril Kurtev naceu nunha familia ortodoxa na vila de Dripchevo, entón parte de Rumelia oriental, baixo soberanía otomá. En 1901 comezou os seus estudos no mosteiro de Mustrakli, e posteriormente continuounos no colexio dos pais asuncionistas de İpsala até 1908. Posteriormente estudou no seminario de San León en Constantinopla, e o 8 de setembro de 1913 foi ordenado diácono polo arcebispo Mihail Mirov. O 1 de xuño de 1914 foi ordenado sacerdote polo bispo Mihail Petkov. Na primavera de 1924 foi nomeado axudante do administrador dos greco-católicos en Bulgaria, Yosafat Kozarov, e o 25 de xullo de 1926 foi nomeado polo papa Pío XII exarca apostólico de Sofía. Recibiu a consagración episcopal de mans do bispo de Sidón Azanasius Khuriati na basílica de San Clemente de Roma o 5 de decembro do mesmo ano. O 30 de maio de 1941 renunciou ao cargo, e foi sucedido por Ivan Garufalov, mais a morte deste en 1951 obrigoulle a retomar a súa tarefa: nese momento, ao ser o único bispo católico na República Popular de Bulgaria, polo que tamén tivo que atender aos católicos latinos das dioceses de Nikopol e Sofía e Podliv. En 1960 participou no Concilio Vaticano Segundo. Sufriu un infarto celebrando a liturxia en Kuklen o 7 de marzo de 1971, e finou dous días despois.

Notas
-----

1. ↑  Tamén *Kyril Kurteff*

| Dignidades da Igrexa católica |
| --- |
| Predecesor:**Yosafat Kozarov** |  **Exarca apostólico de Sofía** 1926 - 1941 | Sucesor:**Ivan Garufalov** |
| Predecesor:**Ivan Garufalov** |  **Exarca apostólico de Sofía** 1951 - 1971 | Sucesor:**Metodiy Stratiev** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16006954
* WorldCat
* VIAF: 62418006
* Catholic-Hierarchy: kurteff
* GND: 121963381
* ISNI: 0000000012514480

 |
**Sad Sirub** (en árabe: *سعد سيروب*), nado en Bagdad (Iraq) o 6 de setembro de 1972, é un eclesiástico católico caldeo, bispo e visitador apostólico para os caldeos de Europa dende 2016.

Traxectoria
-----------

Logo de rematar os estudos de Enxeñaría aeronáutica en Bagdad, comezou estudos de filosofía no Seminario Patriarcal Caldeo. Posteriormente estudou Teoloxía na Pontificia Universidade Urbaniana, e logo de ser ordenado sacerdote o 13 de outubro de 2001, licenciouse en Filosofía pola Pontificia Universidade Gregoriana. Entre 2005 e 2006 foi párroco de San Xacobe de Bagdad, e en 2008 doutorouse en Teoloxía en Roma, e posteriormente volveu a Bagdad onde foi párroco da catedral de San Xosé de Bagdad.

O 10 de xuño de 2013 foi elixido bispo auxiliar do patriarcado de Babilonia e bispo titular de *Hirta*. Recibiu a consagración episcopal de mans do patriarca Luís Rafael I Saku o 24 de xaneiro de 2014. O 19 de novembro de 2016 substituíu a Ramsi Karmu como visitador apostólico dos caldeos residentes en Europa.

Notas
-----



| Dignidades da Igrexa católica |
| --- |
| Predecesor:**Ramsi Karmu** |  **Visitador apostólico dos caldeos en Europa** dende 2016 | Sucesor:**(no cargo)** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15843678
* WorldCat
* VIAF: 143500483
* Catholic-Hierarchy: sirop
* FAST: 1991758
* ISNI: 0000000097076554
* LCCN: no2010168499
* SUDOC: 167060619

 |
**Jakub Kostiuczuk**, nado como **Jan** en Narew (RP de Polonia) o 22 de outubro de 1966, é un eclesiástico ortodoxo polaco, dende 1998 arcebispo de Białystok-Gdańsk.

Traxectoria
-----------

Estudou na escola técnica de elecricidade de Białystok, e posteriormente traballou como electricista. En 1987 entrou no mosteiro da Asunción de Supraśl onde recibiu as ordes menores. No mesmo ano, comezou estudos na Academia Teolóxica de Moscova no mosteiro da Santa Trindade-San Serxio, graduándose en 1992.

En 1989 recibiu a ordenación diaconal de mans do arcebispo Sawa Hrycuniak, e en 1993 foi ordenado sacerdote.

O 11 de maio de 1998 foi elevado ao episcopado co título de bispo de *Supraśl* (sé titular) e o Sínodo da Igrexa ortodoxa autocéfala polaca encargoulle a atención pastoral da mocidade. O 30 de marzo de 1999 foi nomeado arcebispo de Białystok-Gdańsk.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

| Dignidades da Igrexa ortodoxa |
| --- |
| Predecesor:**Sawa Hrycuniak** |  **Arcebispo de Białystok-Gdańsk** dende 1998 | Sucesor:**(no cargo)** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3920407
* WorldCat
* VIAF: 307489144
* GND: 1192930908

 |
**Georgios Chalavazis** (en grego: *Γεώργιος Χαλαβαζής*), nado en Siros o 2 de febreiro de 1881 e finado en Zúric o 7 de novembro de 1957, foi un eclesiástico greco-católico, exarca de Constantinopla e de Grecia.

Traxectoria
-----------

Naceu na illa de Siros o 2 de febreiro de 1881. Estudou no Pontificio Colexio Grego, e o 29 de xuño de 1906 foi ordenado sacerdote. Comezou o seu ministerio en Constantinopla e en Malkara, e posteriormente en Europa occidental e nos Estados Unidos de América.

O 13 de xullo de 1920 foi nomeado exarca apostólico de Constantinopla e bispo titular de *Theodoropolis*, con xurisdición sobre os católicos gregos de rito bizantino en Grecia e Turquía. Recibiu a consagración episcopal o 15 de agosto de mans de Isaias Papadopoulos, e tivo como co-consagrantes a Giuseppe Schirò e a Augustin Sayeghian. O seu pontificado estivo marcado polo masivo éxodo dos gregos de Turquía polo xenocidio grego e a guerra, e definitivamente polo intercambio de poboacións entre Grecia e Turquía a partir de 1921. Chalavazis moveu a maior parte dos seus fieis a Atenas, incluíndo institucións educativas e ordes relixiosas.

O 11 de xuño de 1932 foi nomeado definitivamente exarca apostólico de Grecia, e foi sucedido en Constantinopla por Dionysios Varouchas. Realizou unha importante labor social, especialmente a prol de cativos e refuxiados.

Finou no cargo o 7 de novembro de 1957, en Zúric.

Notas
-----

1. ↑  Tamén *Calavassy*, *Calavassys*, *Kalavassy*, *Kalavassys*.
2. 1 2 3 4 5 6 7  "Obituary: Bishop George Kalavassy". *The Eastern Churches Quarterly*. 12-13: 157. 1969.
3. 1 2 3  Attwater, Donald (1937). *The Catholic Eastern Churches*. Bruce. p. 118.
4. ↑  *Annuario pontificio per l'anno 1957*. p. 784. S. E. R. Mons. Dionisio Leonida Varouhas [...] nom. 11 giu. 1932.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4208976
* WorldCat
* VIAF: 121719248
* Catholic-Hierarchy: calav
* ICCU: CUBV101264
* ISNI: 000000008032622X
* NTA: 107139758
* SUDOC: 243830661

 |
**Joseph Pastor Neelankavil**, C.M.I. nado o 19 de marzo de 1930 e finado o 17 de febreiro de 2021, foi un relixioso católico indio, bispo siro-malabar de Sagar entre 1986 e 2006.

Traxectoria
-----------

Joseph Pastor Neelankavil naceu o 19 de marzo de 1930 en Aranatattukara, no distrito de Thrissur, en Kerala (entón no Raj Británico). Logo de rematar os seus estudos, ingresou nos carmelitas de María Inmaculada, tomando o hábito o 15 de outubro de 1950 e facendo o 15 de outubro de 1951 a primeira profesión dos votos. Posteriormente, cursou estudos eclesiásticos de Filosofía no Seminario Pontificio de Pune e, entre 1957 e 1960, de Teoloxía no Dharmaram College de Bangalore.

O 17 de maio de 1960 foi ordenado sacerdote polo arcebispo de Ernakulam Joseph Parecattil.

O 20 de decembro de 1986 foi nomeado bispo de Sagar. Recibiu a ordenación episcopal o 22 de febreiro de 1987, de mans do bispo de Trichur Joseph Kundukulam, e tivo como co-consagradores principais ao arcebispo de Bhopal Eugene D'Souza e ao arcebispo de Cuttack-Bhubaneswar Raphael Cheenath.

Permaneceu no cargo até que se retirou o 2 de febreiro de 2006. Finou o 17 de febreiro de 2021.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  "Bishop Joseph Pastor Neelankavil". *Eparquía de Sagar (sagardiocese.com)* (en inglés). Consultado o 20/04/2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q288622
* WorldCat
* VIAF: 58147662847760550805
* Catholic-Hierarchy: nee
* LCCN: n2016247697

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

**Michael George Hartwell MacDowel** nado en Great Yarmouth, Norfolk, Inglaterra o 13 de setembro de 1932 e finado en Surrey, Inglaterra o 19 de xaneiro de 2016, foi un piloto de carreiras inglés que participou nun Gran Premio do Campionato Mundial de Fórmula 1, o Gran Premio de Francia de 1957 o 7 de xullo de 1957, compartindo o seu auto con Jack Brabham. MacDowel non anotou ningún punto do campionato, terminou sétimo (habendo clasificado 15º e último), e os puntos foron concedidos soamente aos primeiros cinco finalistas.

MacDowel era un corredor afeccionado. Logo dunha descanso, competiu en subidas de montaña desde 1968 ata ben entrado nos seus 60 anos. Estableceu a marca da subida a Shelsley Walsh en 1973, 28´21 segundos para unha distancia de 914 metros, e nesa tempada e o ano seguinte gañou o campionato británico de subida a montaña.

Morreu o 19 de xaneiro de 2016.

### Resultados Completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1957 | Cooper Car Company | Cooper T43 | Climax 4 en liña | ARX | MON | 500 | FRA7\* | GBR | ALE | PES | ITA | NC | 0 |

*\* Indica unidade compartida con Jack Brabham*

Notas
-----

1. ↑  Obituary: F1, hillclimb and sportscar racer Michael MacDowel

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mike MacDowel*** |

### Ligazóns externas

* Profile at Grand Prix Racing
* Profile at oldracingcars.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q173599
* DriverDB: mike-macdowel
* RacingReference: Mike\_MacDowel

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

**Roelof Wunderink** nado en Eindhoven, Brabante do Norte o 12 de decembro de 1948 é un expiloto de carreiras holandés. Participou en seis Grandes Premios do Campionato Mundial de Fórmula 1 co equipo Ensign, debutou o 27 de abril de 1975. Non logrou ningún punto de campionato.

Andaina nas carreiras
---------------------

Wunderink comezou a súa carreira cun Simca en 1970 para trasladarse posteriormente a Formula Ford gañando o campionato holandés en 1972. Co patrocinio da empresa de alarmas HB, trasladouse á Fórmula 3 e logo á Fórmula 5000 nas dúas tempadas seguintes. En  1975, co apoio de HB, moveuse á Fórmula 1 co equipo Ensign Racing, pero viuse prexudicado polo uso de maquinaria obsoleta e as lesións sufridas nun incidente nuhas probas da Fórmula 5000. En seis intentos, clasificouse en tres ocasións retirándose de dúas carreiras con problemas mecánicos. No seu único final, en Austria en 1975, non cualificou, quedou a catro voltas por detrás, logo de parar nos boxes para cambiar os pneumáticos. Ao final da tempada, Wunderink retirouse do automobilismo de alto nivel. Posteriormente sábese que estivo involucrado no negocio inmobiliario.

### Resultados Completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1975 | HB Bewaking Team Ensign | Ensign N174 | Cosworth V8 | ARX | BRA | RSA | ESPRet | MONNSC | BEL | SWE | NED | FRA |  | ALE | AUTNC | ITANSC |  | NC | 0 |
| Ensign N175 |  |  |  |  |  |  |  |  |  | GBRNSC |  |  |  | USARet |
| fonte: |

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Small, Steve (1994). *The Guinness Complete Grand Prix Who's Who*. Guinness. p. 404. ISBN 0851127029.
2. ↑  "Roelof Wunderink". *oldracingcars.com*. 24 de xaneiro de 2010. Consultado o 30 de setembro de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Roelof Wunderink Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Profile at grandprix.com
* Roelof Wunderink at oldracingcars.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172224
* DriverDB: roelof-wunderink
* RacingReference: Roelof\_Wunderink

 |
O **Zaharrean Rugby Taldea** foi un equipo de rugby da cidade de Donostia, en España, fundado en 1963 e desaparecido en 1993, que ó longo da súa existencia tivo varios nomes (*Motobic Parte Vieja*, *Sociedad Deportiva Anoeta*, *Zaharrean Rugby Taldea* e *Club Deportivo Fortuna*) conforme o equipo se integraba nas estruturas polideportivas duns clubs ou outros. Durante catro tempadas (1978/79, 1979/80, 1980/81 e 1981/82) o Zaharrean participou na máxima competición de liga do rugby español, a División de Honra.

Traxectoria
-----------

Os primeiros equipos de rugby de Donostia naceron a comezos da década de 1960. O primeiro deles foi o Rugby Club Guipúzcoa, fundado en 1962, e que en 1964 pasou a formar parte do Club Atlético San Sebastián. Este equipo acabaría sendo campión nacional varias veces. O segundo equipo da cidade naceu en 1963 co nome Motobic Parte Vieja, sendo Motobic un concesionario de motos que patrocinou as actividades do equipo nos seus primeiros pasos. A carencia dun terreo de xogo levou ó equipo a integrarse dentro da Sociedad Deportiva Anoeta, unha entidade polideportiva con seccións de atletismo, natación, baloncesto, balonmán, hóckey etc, que levaba a cabo as súas actividades nas instalacións da antiga cidade deportiva de Anoeta.

A Sociedad Deportiva Anoeta desapareceu a finais dos anos 1970, rebautizándose o equipo de rugby en 1978 como Zaharrean Rugby Taldea. "Zaharrean" significa "Parte Vieja" en lingua vasca, e ademais era o nome dunha asociación de comerciantes da zona antiga da cidade que comezou a patrocinar ó equipo. O cambio de nome coincidiu co ascenso do equipo á máxima categoría do rugby nacional, a División de Honra. O Zaharrean competiu catro tempadas (1978/79, 1979/80, 1980/81 e 1981/82) dentro do Grupo Norte da División de Honra, que nesa época estaba formada por 32 equipos divididos en catro grupos xeográficos. Trala tempada 1981/82 o equipo descendeu de categoría e integrouse dentro doutra sociedade polideportiva da cidade, o Club Deportivo Fortuna que lle daría nome até o fin da sección de rugby en 1993, ano de desaparición das vellas instalacións de Anoeta, que foron substituídas polo moderno Estadio Municipal de Anoeta.

Palmarés
--------

* Campión da Copa FER: **1**
	+ 1970/71
* Tempadas na primeira división de rugby: **4**
	+ 1978/79, 1979/80, 1980/81, 1981/82
* Tempadas na segunda división de rugby: **4**
	+ 1977/78, 1982/83, 1983/84, 1984/85

Notas
-----

1. ↑  Equipos del pasado Arquivado 26 de decembro de 2016 en Wayback Machine. artigo de Noticias de Gipúzkoa. *(en castelán)*
2. ↑  Campos de Deportes Anoeta, artigo de Euskomedia. *(en castelán)*
3. ↑  Historia do CD Fortuna Arquivado 27 de decembro de 2016 en Wayback Machine. *(en castelán)*

* Portal:País Vasco
* Portal:Rugby
|  |  |
| --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| 




**CNB**

 |

 |

A **sección de rugby do Club Natació Barcelona** foi o segundo equipo de rugby fundado en España, trala UE Santboiana, en 1922, sendo polo tanto un dos clubs pioneiros deste deporte no país. Nese mesmo ano foi tamén un dos equipos participantes no primeiro torneo disputado en España, que contou coa participación da Unió Esportiva Santboiana, do Club Natació Atlètic e do Catalunya Sporting Club.

A sección cesou a súa actividade en 2004, con dúas Copas do Rei (1957 e 1963) e un subcampionato de Liga (1974) no seu palmarés, ademais de cinco Campionatos de Cataluña (1924, 1954, 1957, 1958 e 1970).

Historia
--------

O Club Natació Barcelona, fundado o 10 de novembro de 1907 con Bernat Picornell como primeiro presidente, foi o primeiro club de natación creado en España. O 12 de xullo de 1908 organizou o primeiro encontro de wáter-polo disputado no país. En 1914 as instalacións do club na Barceloneta quedaron desfeitas por mor dunha forte treboada, de xeito que houbo que reconstruílas.

A sección de rugby foi creada en 1922, sendo polo tanto o segundo equipo de rugby que se constituía en Cataluña e España trala Unió Esportiva Santboiana. Nese mesmo ano foi tamén un dos equipos participantes no primeiro torneo disputado en España, que contou coa participación da Unió Esportiva Santboiana, do Club Natació Atlètic e do Catalunya Sporting Club, todos eles equipos da provincia de Barcelona. En 1924 o equipo acadou o seu primeiro título oficial coroándose campión de Cataluña por vez primeira. O Campionato de Cataluña era daquela o único torneo que se disputaba en toda España, pois o rugby aínda no estaba estendido polo resto do territorio.

A época dourada do equipo chegou nos anos 50, 60 e 70, coa consecución da maioría dos títulos, ademais da presenza en 11 das 16 primeiras tempadas da nova liga nacional de rugby.

### Palmarés

Na Liga Nacional / División de Honra
* Campión (0):

Subcampión (1): 1974
No Campionato de España / Copa do Rei
* Campión (2): 1957 e 1963

Subcampión (4): 1954, 1960, 1961 e 1972
No Campionato de Cataluña
* Campión (5): 1924, 1954, 1957, 1958 e 1970

Subcampión (?):
O equipo, denominado popularmente "CNB" ou "Nata" (de natación), descendeu da máxima categoría do rugby español trala tempada 1981/82, manténdose até a tempada 1989/90 na segunda división. Logo diso o club militou 4 tempadas en categorías rexionais para volver competir en segunda división na tempada 1994/95, na que se mantivo até a tempada 1998/99. O club competiu na primeira división catalá o resto da súa existencia, até desaparecer como sección deportiva do Club Natació Barcelona en 2004 por decisión da directiva.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Blog relacionado coa historia do CNB *(en castelán)*
* Breve historia do club *(en castelán)*
En 2013 contra o Vigo Rugby Club.
A **sección de rugby do Club Atlético de Madrid**, creada nos anos 20, foi un dos equipos máis importantes de España durante os anos 40 e 50, disputando varias finais do Campionato de España, que gañou en 1949, e do Campionato de Castela. Foi un dos catro participantes nas dúas primeiras edicións da Liga Nacional en 1953 e 1954, acadando dous subcampionatos. A finais dos anos 50 a sección desapareceu como tal fusionándose co Club Deportivo Arquitectura.

En 2012 o CRC Pozuelo chegou a un acordo comercial co Atlético de Madrid mediante a empresa Santa Mónica Sport para que o equipo de rugby vestira as cores do club e levase o seu escudo durante tres tempadas. O acordo rematou ó segundo ano.

Palmarés
--------

* **Liga Nacional: 0 títulos.**
	+ *1ª posición:*
	+ *2ª posición:* 1953, 1954
* **Campionato de España: 1 título.**
	+ *1ª posición:* 1949
	+ *2ª posición:* 1950, 1951, 1952, 1953, 1955
* **Campionato de Castela: 5 títulos.**
	+ *1ª posición:* 1923, 1927, 1928, 1952, 1954
	+ *2ª posición:* 1945, 1948, 1949, 1950, 1951, 1953, 1955, 1958

Notas
-----

1. ↑  El Atlético de Madrid se proclamó campeón de España de rugby, na hemeroteca de Mundo Deportivo *(en castelán)*
2. ↑  80 años de historia Arquivado 13 de outubro de 2016 en Wayback Machine. na páxina oficial do CD Arquitectura. *(en castelán)*
3. ↑  El Rugby Atlético ya es un hecho, en Marca *(en castelán)*
O **Blackburn First Monoplane** (tamén coñecido como **Monoplane No 1**) foi un avión experimental británico construído por Robert Blackburn en 1909.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

O First Monoplane era un monoplano de ás alt,a de tan só 7,31 m de envergadura, co motor e o asento do piloto situados nunha plataforma de tres rodas. Unha cola cruciforme situábase sobre unha pluma descuberta que se estendía dende a á. A hélice de 2,59 m estaba montada xusto debaixo do bordo de ataque da á e estaba movida por unha cadea unida ao motor Green de 35 cabalos que estaba debaixo, xusto diante do piloto.

Deseñado durante unha estancia en París, a construción comezou nas instalacións de enxeñería de Thomas Green & Sons en Leeds, onde o pai de Blackburn era director xeral, trasladándose posteriormente a un taller nunha pequena fábrica de roupa. Cando estivo completo foi transportado á praia entre Saltburn e Marske para ser probado a partir de abril de 1909. Nese ano só realizou probas de rodaxe cun salto ocasional. O único voo, o día 24 de maio de 1910, durou ao redor dun minuto e rematou nun accidente no cal o avión quedou danado sen posibilidade de arranxo. Blackburn posterior recordou o inncidente do seguinte xeito:

> Despois de correr polos areais ao que parecía unha velocidade vertixinosa, a máquina certamente engalou e despois comezou unha serie de tambaleos debido ao desvío da liña recta e ao baixo centro de gravidade que me temo que se fixo cargo.... Probablemente estiven só un minuto no aire, pero parecéronme anos cando finalmente me recuperei e mirei os restos. Así rematou o meu primeiro intento de voo, sen máis danos persoais que contusións e cortes, pero con restos de meses de traballo laborioso totalmente esnaquizados.
> 
>

Superviventes
-------------

O único exemplar foi destruído pero unha réplica da aeronave foi construída por membros do Brough Heritage Group e atópase exposta no Brough Heritage Centre.

Notas
-----

1. 1 2  "Blackburn First Monoplane". *BAE Systems*. Consultado o 2024-04-13.
2. ↑  Blackburn, Robert (14-21 de agosto de 2004). "Pioneer of the Aviation World". *Yorkshire Post*
3. ↑  "Blackburn Aircraft Company". *web.archive.org*. Consultado o 2024-04-18.
**Carlos IV de Valois, duque de Alençon**, nado en Lión o 2 de setembro de 1489 e finado na mesma cidade o 11 de abril de 1525, foi un príncipe sanguíneo da casa dos Valois. Foi cuñado do rei Francisco I de Francia e o seu máis próximo herdeiro na orde de sucesión ao trono de Francia. Falecido sen descendencia, é o último representante da rama dos Valois-Alençon.

Traxectoria
-----------

Carlos IV de Alençon era fillo de Renato, duque de Alençon e conde de Perche, e da beata Margarida de Lorena-Vaudémont.

En 1497, á morte do seu bisavó Carlos I de Armagnac, herdou os dereitos sobre os condados de Armagnac e Fésenzac (co vizcondado de Fesenzaguet) e o condado de Rodez (no cal tiña o título de Carlos II).

Fixo a súa primeira campaña en 1507 en Italia ás ordes de Lois XII de Francia, especialmente durante o cerco de Xénova. Acompañouno de novo en 1509 e loitou en Agnadel e participou na toma de Bérgamo, Caravaggio, Borromeo e Cremona.

Casou en 1509 con Margarida de Angulema, filla de Carlos de Orleáns, conde de Angulema e de Luísa de Savoia, irmá máis vella de Francisco I de Francia. Non tiveron fillos.

O seu cuñado converteuse en rei en 1515 e marchou de novo a Italia, loitou en Marignano e logo defendeu Champaña en 1521 contra unha expedición de Carlos V.

En 1525, loitou en Pavia e, despois da captura do rei, comandou o exército francés. Afectado pola derrota, acusado de ter abandonado ao rei, enfermou e morreu. A súa viúva Margarida de Angulema sucedeuno, separando á súa cuñada Francisca (irmá de Carlos IV) da sucesión. Francisca aparece en 1534/1543 como baronesa de Sainte-Suzanne e o vizcondado foi erixido en ducado en 1543.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cholakian, Patricia Francis; Cholakian, Rouben Charles (2006). *Marguerite de Navarre: Mother of the Renaissance*. Columbia University Press. 107
* Knecht, R.J. (1984). *Francis I*. Cambridge University Press.
* Potter, David (1995). Keen, Maurice, ed. *A History of France, 1460–1560: The Emergence of a Nation State*. Macmillan.
* Wellman, Kathleen (2013). *Queens and Mistresses of Renaissance France*. Yale University Press.




|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1347446
* WorldCat
* VIAF: 45147602587457641604
* BNF: 17850094q
* SUDOC: 195466020
* WikiTree: D'Alençon-8

 |
**Fernando Álvaro Lamas**, nado en Buenos Aires o 9 de xaneiro de 1915 e finado nos Ánxeles (California) o 8 de outubro de 1982, foi un actor e director arxentino que desenvolveu a súa carreira en Estados Unidos. É pai do actor estadounidense Lorenzo Lamas.

Traxectoria
-----------

Naceu en Buenos Aires, e en 1942 xa era coñecido no ambiente cinematográfico arxentino. En 1951 asina un contrato coa Metro-Goldwyn-Mayer e múdase a Hollywood para actuar en papeis de "Latin Lover".

Lamas dirixiu por primeira vez en 1963. Foi un filme en castelán titulado *Magic Fountain*, coa estrela (a súa dona) Esther Williams. Foi moi activo como director de televisión, gravando episodios de *Mannix*, *The Violent Ones*, *Alias Smith and Jones*, *Starsky and Hutch*. Na serie *Falcon Crest*, onde participaba seu fillo Lorenzo, actuou xunta del.

Lamas fíxose popular polo personaxe "Fernando", creado por Billy Crystal en *Saturday Night Live* a mediados da década de 1980, un personaxe sobreactuado e esaxerado, pero moi exitoso.

Faleceu por mor dun cancro de páncreas nos Ánxeles aos 67 anos de idade.

Vida persoal
------------

Lamas casou catro veces, con Pearl Mux (de 1940 até 1944), Lydia Babacci (1946 - 1952), coa actriz Arlene Dahl (1954 - 1960) e coa nadadora e actriz Esther Williams (1969 - 1982).

Tivo unha filla, Maria Cristina, con Mux e outra, Alejandra, con Babacci, e un fillo, o actor Lorenzo Lamas (nado o 20 de xaneiro, 1958), con Dahl.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1146217
* WorldCat
* VIAF: 7004909
* Allmovie: p98524
* AlloCiné: 76696
* BNE: XX1537008
* BNF: 13939434b
* Cinenacional: fernando-lamas
* DeutscheBio: 1061622487
* Discogs: 1476287
* FAST: 1540145
* Filmportal: ID
* GND: 1061622487
* IBDB: 48756
* IMDb: nm0482881
* ISNI: 0000000066358671
* LCCN: no98024427
* MusicBrainz: ID
* NKC: pna2008482367
* NNDB: 000109039
* SNAC: w61h6phk
* TMDb: 29282
* WikiTree: Lamas-6

 |
**Albert William Upton**, nado en Newport Beach (California) o 15 de xullo de 1960, é un actor estadounidense de televisión e cine, máis coñecido como **Willie Aames**. Acadou sona interpretando a Tommy Bradford en *Eight Is Enough* e Buddy Lembeck en *Charles in Charge*.

Traxectoria
-----------

Comezou a actuar a principios da década de 1970, e así apareceu en 1971 na serie *The Odd Couple* interpretando un fillo do protagonista, Tony Randall. En 1972 púxolle voz a Jamie Boyle na serie de debuxos animados *Wait till Your Father Gets Home*. Aames proseguiu neses anos a súa carreira actuando como convidado en *The Waltons* e *Adam-12*. En 1974 interpretou a Benjamin Franklin aos doce anos na miniserie *Benjamin Franklin*. O ano seguinte coprotagonizou *We'll Get By*, unha serie de curta vida.

En 1977 deu vida a Tommy Brandford, un dos fillos da familia numerosa de *Eight is Enough*, neste período formou a súa propia banda de rock, *Willie Aames & Paradise* e converteuse nun ídolo de adolescentes de todo o mundo. Logo de rematar a serie protagonizou dous filmes de 1982 *Zapped!* con Scott Baio e *Paradise* con Phoebe Cates. En 1983 paticipou no serial *The Edge of Night* dando vida a Robbie Hamlin e foi a voz, ata 1985, de Hank na serie de animación *Cadeas e dragóns*. Foi Buddy Lembeck de *Charles in Charge* entre 1985 e 1990 e ao rematar presentou o concurso *The Krypton Factor* durante un ano. Ordenado ministro protestante, entre 1995 e 2004 deu vida a Bibleman, un superheroe cristián, realizando vídeos e xiras por todo o país. En 2007 publicou xunto a súa entón dona Maylo McCaslin o libro *Grace is Enough* onde relata a súa etapa de ídolo de adolescente e abuso de drogas e sexo. Debido a problemas financeiros intentou suicidarse en 2008.

Notas
-----

1. ↑  Imdb

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2556526
* WorldCat
* VIAF: 29285710
* Allmovie: p33
* AlloCiné: 179568
* BNF: 13941062r
* GND: 1255740833
* IMDb: nm0000714
* ISNI: 0000000048683235
* NNDB: 000025725
* TMDb: 30051
* TVcom: willie-aames-1

 |
Vista do val dende o seu extremo norte, nas abas iniciais do Beinn Hòb.
**An Srath Mòr** ou **Strathmore** (en inglés) é un srath (val aberto e plano) de Escocia.

Localización
------------

É un val da Escocia setentrional, no antigo condado de Sutherland, e agora integrado na área municipal da Terra Alta. Esténdese de sur a norte (dos 58º35' aos 58º41' N) sen apenas variación na súa lonxitude (4º64' a 4º65' W). Fórmao o río homónimo, que ten unha lonxitude duns 15 kms, e como todos os sraths, caracterízase por unha parte final moi aberta e cha, formada pola ampla separación entre as montañas. Ao leste do An Srath Mòr atópase o Beinn Hòb, que deita as súas abas no remate do val. O val termina no lago Hòb.

Cultura e turismo
-----------------

É un val practicamente despoboado, onde só existen unhas poucas granxas illadas. Fundamentalmente é coñecido por ser o lugar de nacenza de Rob Donn, un poeta en gaélico escocés do século XVIII, e por partir de aquí a rota de ascensión ao Beinn Hòb.
Coordenadas: 43°19′07″N 8°22′17″O﻿ / ﻿43.318672222222, -8.3713972222222

O **Museo dos Muíños de Acea de Ama**, tamén chamado **Museo dos muíños Andrés Pan Vieiro**, situado en Acea de Ama, na desenbocadura do rego de Trabe na ría do Burgo no concello de Culleredo, provincia da Coruña, é un antigo muíño de mareas restaurado.

Historia
--------

Os muíños foron construídos no século XII polo mosteiro de Sobrado dos Monxes e estiveron en funcionamento durante uns oito séculos. O museo conserva a maquinaria e as ferramentas que se usaban nas tarefas diarias do muíño, tamén ten paneis informativos onde se explica o funcionamento dos muíños de maré.

No museo tamén se atopa a sala de exposicións Xosé Rey Lago.

Notas
-----

1. ↑  Páxina do museo en TurGalicia

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Museo dos Muíños de Acea de Ama*** |

### Ligazóns externas

* *Molino de Acea da Má* en TurGalicia.
* Páxina de instalacións culturais do concello de Culleredo
**José Baña Pose**, coñecido como **Pepe de Xan Baña**, nado en Varilongo (na parroquia de Santa Sabiña do concello de Santa Comba) o 4 de xaneiro de 1872 e finado na Habana o 16 de outubro de 1945, foi un escritor galego.

Traxectoria
-----------

Asistiu a escola intermitentemente durante tres anos ata que o 17 de agosto de 1889 emigrou á Habana. Comezou traballando nunha adega, e despois estudou para cura, abandonando os estudos cando lle faltaba moi pouco para rematar. Acadou o título de mestre de instrución pública, e con el impartiu docencia en diversos lugares de Cuba, sendo o seu derradeiro destino a escola do barrio de Cayajabos, preto de Artemisa, na provincia de Pinar del Río. Colaborou literariamente no *Diario de la Marina* e participou no ambiente cultural do Centro Galego da capital cubana. Mantivo amizade con Manuel Curros Enríquez. Viaxou a Galicia en 1921, cando contaba con 49 anos. Pasou os últimos anos na sociedade La Benéfica, da que era socio de honra e na que recibiu todas as atencións e coidados médicos necesarios. Os seus restos descansan no Panteón do Centro Galego do Cemiterio de Colón da cidade da Habana.

Case sempre escribiu en galego.

Obras
-----

* *Vida e milagros de Pepe de Xan Baña en trinta anos de Cuba: Vindicación*, 1921.
* *Suspiros n’a terriña: depois de trinta e dous anos d’a Habana*, 1922.

Recoñecementos
--------------

O colexio de primaria de Traba, na parroquia de Xallas de Castriz, unha asociación veciñal en Santa Sabiña e unha rúa en Santa Comba levan o seu nome.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Froxán Rial, Manuel; Ferreiro García, Ramón (1994). Concello de Cabana, ed. *A vida e obra de Pepe de Xan Baña*. Cabana de Bergantiños. Consultado o 10 de maio de 2013.

### Ligazóns externas

* José Baña Pose. Pionero en la escritura en gallego en Cuba
* Ficha en Santa Comba na memoria

* Vindicación. Vida e milagros de Pepe de Xan Baña en trinta anos de Cuba. Consello da Cultura Galega (2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534317
* WorldCat
* VIAF: 43255084
* BNE: XX1761606

 |
O **voo 903 de TWA** era un servizo regular dende o aeroporto de Bombai na India ata o aeroporto de Idlewild en Nova York, con escalas no aeroporto do Cairo e no aeroporto de Roma-Ciampino.

*The Star of Maryland*, un Lockheed L-749A Constellation, realizaba a ruta na noite do 31 de agosto de 1950. Engalou do Cairo ás 23:35 cara Roma con 55 persoas a bordo, 48 pasaxeiros e 7 tripulantes, con bo tempo.

Cando o voo 903 estaba trepando aos 10 000 pés (3 000 m), a tripulación informou de que o seu motor número 3 estaba ardendo e necesitaban regresar con prioridade ao Cairo. Cando o avión estaba de volta o motor separouse do avión, forzando á tripulación a intentar unha aterraxe de emerxencia no deserto, a unhas 65 millas ao norte do Cairo. O avión caeu preto da vila de Ityai el Barud, matando aos 55 ocupantes, incluídos 23 estadounidenses e a estrela de cine exipcia Camelia.

Os rescatadores atoparon os restos espallados uns 460 m despois de camiñar 24 km para chegar a eles. O avión estaba case completamente queimado. Os corpos das vítimas estaban moi carbonizados, atrasando a súa identificación. Un correspondente de United Press International informou que o avión esnafrárase nun ferrocarril de vía estreita ao chocar contra o chan e rompera un tramo considerable de vía.

Unha ducia de nacións estaba representada entre os 48 pasaxeiros. Entre os estadounidenses destacaba a presenza de Aubrey William Schofield, executivo dunha compañía petrolífera; e do Dr. Everett Moore Baker, decano de estudantes no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts. Mr. Schofield era xestor da división de produción do hemisferio leste da Gulf Oil Company e estivera traballando como xestor da Kuwait Oil Company. O Dr. Baker estivera en Bombai para presidir a conferencia anual do Servizo de Estudantes Internacionais. Tamén morreron o arquitecto Maciej Nowicki, que estivera traballando no deseño da nova cidade de Chandigarh, e o matemático indio S. S. Pillai, que estaba de camiño para participar no Congreso Internacional de Matemática na Universidade Harvard.

Despois dunha intensiva investigación, pénsase que a causa probable do accidente foi un fallo no rolamento mestre do eixo do motor número 3. O fallo causou que as bielas traseiras se quentasen e fallasen rasgando as paredes do cilindro e o cárter. No proceso, as liñas de combustible abríronse, o que causou o lume. A acumulación de lodo nos cigüeñais, bloqueando o fluxo de aceite, pénsase que foi a causa.

Notas
-----

1. ↑  Gero, David (1996). *Aviation Disasters*. Patrick Stephens Ltd. ISBN 1-85260-526-X.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4115786
* ASN: 19500831-0

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

**Dave Morgan**, nado en Cranmore (Somerset) o 7 de agosto de 1944 é un piloto de carreiras inglés. Participou nun Gran Premio do Campionato Mundial Fórmula 1, o Gran Premio do Reino Unido de 1975 no que, como moitos outros, estrelouse durante unha tormenta nas últimas voltas. Clasificouse 18º e polo tanto non anotou puntos.

Traxectoria
-----------

Antes da súa entrada nun só gran premio, Morgan competiu cun Mini a mediados da década de 1960, e pronto pasou á Fórmula 3. Incorreu nunha prohibición de 12 meses por conducir de forma perigosa a finais de 1970, logo dunha última colisión nunha curva con James Hunt en Crystal Palace, pero posteriormente permitíuselle pasar á Fórmula Atlantic en 1971. Seguido por dúas tempadas na Fórmula 2, logo regresou á Fórmula Atlantic. Logo do seu Gran Premio, retirouse das carreiras ata que regresou ao Campionato Británico de Turismos (RAC Tricentrol Series) en 1980-1981, conducindo un Colt Lancer. Máis tarde Morgan tamén traballou como enxeñeiro en Eric van de Poele, tanto en Fórmula 1 como en Fórmula 3000.

### Resultados completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1975 | Team Surtees | Surtees TS16 | Cosworth V8 | ARX | BRA | RSA | ESP | MON | BEL | SWE | NED | FRA | GBR18 | ALE | AUT | ITA | USA | NC | 0 |
| Fonte: |

Notas
-----

1. ↑  Jenkins, Richard. "The World Championship drivers - Where are they now?". OldRacingCars.com. Consultado o 2007-07-29.
2. 1 2  Steve Small. *The Guinness Complete Grand Prix Who's Who*. p. 260. ISBN 0851127029.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Dave Morgan*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172338
* DriverDB: dave-morgan
* RacingReference: Dave\_Morgan

 |
**Apolodoro de Caristo** ( grego antigo: Ἀπολλόδωρος ) foi un poeta cómico nado probabelmente en Caristo, Eubea. Os antigos distinguían entre dous poetas cómicos chamados Apolodoro, este de Caristo e Apolodoro de Xela, nacido en Gela en Sicilia.

Traxectoria

Apolodoro de Caristo viviu probabelmente na primeira metade do século -III. Pertencía á nova escola de comedia ateniense, e foi un dos seus autores máis distinguidos. Atribúenselle 47 comedias, e consta que gañou cinco premios. Parece que as súas obras non foron representadas en Atenas senón en Alexandría. As súas obras continuaron representándose despois da súa morte e foron populares, como se desprende de que Terencio tomase o tema das súas obras *A Sogra* e *Formión* de dúas obras de Apolodoro.

O Suídas menciona un poeta cómico ao que chama Apolodoro de Atenas, o que levou a algúns críticos a pensar que había tres comediógrafos chamados Apolodoro, pero probabelmente sexa o mesmo Apolodoro de Caristo.

Notas
-----

1. 1 2  "Apollodorus 6.". *Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. Vol. I. Boston: Little, Brown, & Comp. 1867. p. 233.  `|first1=` sen `|last1=` in Authors list (Axuda)]
**Afonso Núñez** (fl. 1101–1135) foi un nobre e xefe militar galego.

Traxectoria
-----------

Era o primoxénito de Nuño Vázquez e de Fronilde Sánchez, filla do conde Sancho Ordóñez. Desde polo menos o 28 de xaneiro de 1090 o poder de Nuño residía na comarca da Limia. O 13 de xuño de 1104 aparece cos seus pais e irmáns Menendo, Sancho e Elvira nunha doazón ao mosteiro de Sahagún.

Entre o 1 de abril de 1101 e o 24 de outubro de 1102 Afonso serviu como alférez de Raimundo conde de Galiza. Foi un dos poucos magnates galegos leais á raíña Urraca durante o seu conflito co seu fillo con Raimundo, Afonso Raimúndez, o que pode sorprender á luz das coñecidas conexións políticas de Afonso Núñez con Raimundo. Entre maio de 1112 e o 1 de xuño de 1125 Afonso ocupou a tenencia da Limia, ao igual que o seu pai. A súa importancia para Urraca en Galiza queda exemplificada na *Historia compostellana*, que o enumera primeiro despois do fillo de Urraca ao nomear os xefes do exército que ela reuniu entre "todos os cónsules e todos os príncipes de Galiza" ao declarar a guerra a Afonso I de Aragón e Navarra na primavera de 1118.

> *omnes consules et omnes principes Gallaeciae*.
> 
> *Adefonsum comitem Limiensem*.
> 
> 

### Matrimonio e descendencia

A única constancia da muller de Afonso é dun documento do 5 de xullo de 1118 no arquivo de Celanova, que tamén pasa a ser o primeiro rexistro de Afonso ostentando o título *comes* (conde), o título nobiliario máis alto do reino. O nome da súa muller parece ser María. Deulle dúas fillas: Fronilde e Tareixa. En 1126 ou 1127 concedeu unha subvención á Catedral de Braga. Menciónase por última vez nun documento do 18 de maio de 1135.

Notas
-----

1. 1 2  Barton, Simon (1997). *The Aristocracy in Twelfth-century León and Castile*. Cambridge University Press. p. 227.
2. ↑  Flórez de Setién Huidobro y Velasco, Enrique Fernando (1765). *España Sagrada*.
3. ↑  F. Reilly, Bernard (1982). "The Kingdom of León-Castilla under Queen Urraca, 1109–1126". *Princeton University Press*: 290–91.