recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Vincent Otti**, nado contra 1946 en Atiak (Gulu) e finado probablemente o 3 de novembro de 2007, foi un militar ugandés, membro da guerrilla do Exército de Resistencia do Señor.

Traxectoria
-----------

### Como guerrilleiro

Vincent Otti quedou orfo de pai e nai cando era novo. Traballou nunha tenda e con 41 anos, en 1987, ingresa no Exército de Resistencia do Señor, un movemento guerrilleiro ugandés con aspectos relixiosos. O ERS fora fundado precisamente ese ano, e Otti chega a ser tenente xeneral e vicepresidente do ERS, con Joseph Kony como presidente. Durante as conversas de paz de Juba, en 2006, Otti é o voceiro do ERS.

É difícil saber en qué accións do ERS tomou Otti parte e en cales non. Entre os feitos atribuídos está o ataque, en 1994, da súa propia aldea de Atiak, onde falecen 200 persoas, ou o masacre de Balonyo, de febreiro de 2004, onde uns 300 aldeáns foron asasinados.

### Proceso internacional

O 8 de xullo de 2005 o Tribunal Penal Internacional entende que hai bases abondas como para acusar a Otti de crimes de guerra e de crimes contra a humanidade, a canda outros catro líderes do ERS: Joseph Kony, Raska Lukwiya, Okot Odhiambo e Dominic Ongwen. Nesa orde de arresto atribuíanselle os delitos de asasinato, pillaxe, indución á violación, alistamento de nenos, ataque contra a poboación civil, crueldade con civís, escravitude sexual e actos inhumanos.

Malia esta orde de arresto internacional, Otti nunca foi detido e participou en diversas conversas de paz.

### Morte

En outubro de 2007, o exército de Uganda informa de que Otti foi asasinado logo dun desacordo con Kony a propósito do proceso de paz, no campamento base de Garamba. Porén, un deputado ugandés sinalou que falara por teléfono con el contra o 19 de outubro e finalmente o ERS, a través dun voceiro , afirmou que Otti non estaba morto, pero que tiña o cólera.

O 7 de novembro o propio Kony díxolle ao presidente do distrito de Gulu que Otti fora detido por conspirar contra el e contra o ERS, pero que estaba vivo e en situación de illamento ata que o ERS decidira qué facer. Pero ese mesmo día o presidente do Sudán do Sur, Salva Kiir Mayardit afirmou que a situación de Otti non era clara, e enviou un grupo de investigación á fronteira congolesa.

O xornal ugandés New Vision informou o 22 de novembro que, segundo uns desertores do ERS, Otti fora fusilado a canda outros guerrilleiros o 2 de outubro por apoiar o proceso de paz. Estes datos foron confirmados a finais de decembro por unha nota diplomática, onde sinalaba que Otti fora arrestado e fusilado no campamento base de Kony. O falecemento de Otti foi confirmado en xaneiro de 2008 polo vicepresidente do Sudán do Sur, Riak Marchar, pero situou como data o 3 de novembro. Porén, non aclarou as causas da morte.

Notas
-----

1. ↑  Uganda's LRA confirm Otti death BBC, 23.01.08
2. ↑  Levée des scellés sur les mandats d'arrêt contre cinq commandants de l'ARS Arquivado 10 de outubro de 2007 en Wayback Machine. Tribunal Penal Internacional, 14.10.05
3. ↑  S. Sudan president speaks on Otti's fate Arquivado 09 de novembro de 2007 en Wayback Machine.". The Monitor
**Resistencia Crítica** (**Critical Resistance**) é unha organización estadounidense que pretende crear un movemento de masas para botar abaixo o que denominan "complexo industrial de prisións". O termo foi acuñado no 1998 cando miles de presos, familiares, activistas, académicos e intelecuais revitalizaton o activismo contra as prisións nos Estados Unidos.

Angela Davis, Rose Braz e Ruth Wilson Gilmpore atópanse entre os fundadores de **Resistencia Crítica**. A organización está organizada con base no voluntarismo e conta con oficinas por todo o país que funcionan independentemente.

Entre as súas actividades cóntanse a vixilancia da actividade policial, a promoción da educación nas prisións, traballo dos medios de consciencia para parar o boom de construción de prisións en california, e a creación dun sistema de seguridade que non estea baseado na represión e o encarceramento como solución e control dos problemas políticos e económicos.

Ligazón externa
---------------

* Páxina Oficial de Resistencia Crítica, en inglés

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5186660
* WorldCat
* VIAF: 152347223
* LCCN: no2002053929

 |
**Rafael Sarandeses Pérez**, nado en Lugo en 1912 e finado en Madrid o 25 de outubro de 1965, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do médico Rafael Sarandeses Álvarez. Licenciado en Dereito. Na guerra civil foi subxefe da Bandeira Regional de Falange de Lugo coa que actuou en varias frontes. Inspector técnico fiscal do Estado. Foi Delegado provincial do Propaganda de FET y de las JONS de Ourense en 1940, e secretario provincial do Movemento de Ourense. Foi presidente da Deputación de Lugo entre 1951 e outubro de 1955. Foi procurador en Cortes. Despois foi Inspector do Timbre.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Rosón Pérez** |  **Presidente da Deputación de Lugo** 1951 - 1955 | Sucesor:**Adolfo Manso Rodríguez** |

Vida persoal
------------

Casou con María Luisa Astray-Caneda Casar e foi pai de Rafael, Santiago, Luis e María José Sarandeses Astray-Caneda.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Progreso*, 27-10-1965, p. 2.
2. ↑  *La Región*, 25-1-1940, p. 2.
3. ↑  *El Progreso*, 2-4-1950, p. 4.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534256
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 107410

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Rafael Romero.

**Rafael Romero Filgueira**, nado en Ferrol o 24 de novembro de 1885 e finado na mesma cidade o 15 de abril de 1969, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

Coa ditadura de Primo de Rivera foi nomeado alcalde de Ferrol. Cesou como alcalde en marzo de 1924. Foi vicecónsul da Arxentina en Ferrol. Entre outros cargos foi conselleiro do Banco de España en Ferrol, presidente da Xunta de Obras do Porto, Irmán máis vello do Hospital de Caridad, e vicepresidente da Cámara Oficial da Propiedad Urbana de Ferrol dende a cal apoiou en 1932 a campaña pro-estatuto.

Vida persoal
------------

Casou con María Álvarez Sisto e tivo 8 fiilos: Rafael, María, Fernando, Marcelo, María-Carmen, Ramón, Isabel e Eva.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 18-4-1969, p. 22.
2. 1 2  *Anuario español y americano del gran mundo* (1966), volume 40. S.A.E. Graficas Espejo, 1966; páx. 996.
3. ↑  Martínez-Risco Daviña, L. (xaneiro-marzo 1983). "A receptividade do proceso estatutario galego nas institucións sociais". *Grial* **XXI** (79): 103–107.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Aureliano Sánchez Calviño** | **Alcalde de Ferrol**1923 - 1924 | Sucesor:**Antonio Usero Torrente** |
Un **rootkit** é un conxunto de ferramentas usadas frecuentemente polos intrusos ou crackers que conseguen acceder ilicitamente a un sistema informático. Estas ferramentas serven para esconder os procesos e ficheiros que permiten ao intruso manter o acceso ao sistema, a miúdo con fins maliciosos. Existen rootkits para unha ampla variedade de sistemas operativos, como Linux, Solaris ou Microsoft Windows.

Orixe dos Rootkits
------------------

O termo *rootkit* (tamén se pode escribir *root kit* e significa "ferramentas do superusuario") nas súas orixes facía referencia a un grupo de ferramentas recompiladas de Unix como *ps*, *netstat*, *w* ou *passwd* que tendo sido debidamente modificadas, ocultaban calquera actividade do cracker. Deste modo, o intruso podería manter o control do sistema con privilexios de superusuario, pero quedando oculto aos ollos dos usuarios e administradores.

Actualmente, o termo non está restrinxido aos sistemas operativos baseados en Unix, xa que existen ferramentas similares para outros sistemas como Windows (incluso para os sistemas operativos que non utilizan contas de *root*).


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14645
* EBID: ID
* GND: 7518179-4
* LCCN: sh2010013739
* MAG: 10144332

 |
**Rafael Saura** é un escritor ferrolán nado en 1956.

Traxectoria
-----------

Estudou Química na Universidade de Santiago de Compostela e desde 1982 desenvolveu a súa actividade laboral en Navantia-Ferrol (antiga E.N. Bazán).

Comeza a escribir como unha afección, publicando a súa primeira novela, *Huir del aire*, en 2002, ambientada na Idade Media durante o período da peste negra. Con ela obtén un accesit no *Premio internacional de novela histórica Alfonso X, El Sabio*.

Posteriormente ten publicadas as novelas *La sombra de la luna* (2006), *Vientos de naufragio* (2011), *El trigo de los asteroides* (2012) e *El último ermitaño de Caaveiro* (2016). Ademais escribiu varios relatos curtos, entre os que se atopan *La derrota de Sito*, *El mar de los rayos verdes*, *El coleccionista de falsos recuerdos* e *La bicicleta*, e un libro de ensaio, *El paradigma* (2013).

Durante os anos 2003 e 2004 foi articulista de opinión no Diario de Ferrol, actividade que retomou no mesmo xornal en 2013.

Outra das súas afeccións é a fotografía. Neste eido editou en 2013, xunto co historiador Carlos de Castro, unha guía de Ferrol e os seus arredores de título *Ferrol desde Ferrol*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de Rafael Saura.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534301
* WorldCat
* VIAF: 14447001
* BNE: XX1598940
* ISNI: 0000 0000 5934 6138
* LCCN: no2002100849
* OL: OL6202690A

 |
**A. Roque Cameselle Capón**, nado en Vigo en 1981, é un escritor e director de cinema galego.

Traxectoria
-----------

Vive en Tui desde neno. Licenciado en Comunicación Audiovisual, foi profesor durante cinco anos de guión cinematográfico na Escola Superior de Cine de Galicia, e Crítico de cine de *Faro de Vigo*. Dirixiu as curtametraxes *Memoria indesexable* (1998), *A moza do último* (1998), *Soldado sen fortuna* (2001) e *Amor a Mantis* (2003).

No 2011 estreou no Festival Internacional do Novo Cinema Latinoamericano da Habana unha película de animación titulada *The little Wizard. O mago Dubidoso*, que significou o seu debut como director de longametraxes. A obra está baseada nos primeiros capítulos da súa novela *Bieito Dubidoso*.

Na actualidade, traballa como director e xefe de guionistas no desenvolvemento dunha serie de televisión de debuxos animados que se chama *O diario de Berto*.

Como guionista escribiu *Na luz freada da tarde* (2001), *A Gilda chamábanlle Leonor* (2002) e *Meu xeneral o asasino foi o mar* (2003), traballos premiados na convocatoria da Xunta de Galicia para a escritura de guións.

Como narrador publicou o libro de relatos *O Pausiñas* (2001), e a novela *Bieito Dubidoso* (2003). Algúns dos seus relatos foron publicados en volumes colectivos. Dende 1997 obtivo varios premios literarios no eido da poesía, do relato e da novela curta.

Obras
-----

### Narrativa

* *O Pausiñas*, 2001, Galaxia.

### Literatura infanto-xuvenil

* *Bieito Dubidoso*, 2003, Xerais.
* *O pequeno mago*, 2013, Xerais.

### Obras colectivas

* *Ata que malle en min o mencer*, 1998.
* *IIº Certame de relatos curtos Os Viaductos*, 2001.
* *A memoria de Tui*, 2002, Xerais. Con Carlos Díaz Martínez.
* *Nun edificio e catro contos máis*, 2002.
* *Alma de beiramar*, 2003, Asociación de Escritores en Lingua Galega.

Filmografía como director e guionista
-------------------------------------

* *Memoria Indesexable*, Curtametraxe - 1998.
* *A moza do último*, Curtametraxe - 1999.
* *Soldado sen fortuna*, Curtametraxe - 2001.
* *Amor a Mantis*, Curtametraxe - 2003.
* *O diario de Berto*, Capítulo Piloto - 2008.
* *O pequeno mago*, Longametraxe - 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do autor en Xerais
* 

* Roque Cameselle na páxina web da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12399247
* WorldCat
* VIAF: 16632284
* AELG: 117
* BNE: XX1580052
* GND: 1035712881
* IMDb: nm2023295
* ISNI: 0000 0000 5934 7894
* LCCN: n2005031751
* TMDb: 1242108

 |
Unión septada na mosca *Drosophila*.
As **unións septadas** son un tipo de unión intercelular que se encontra entre células epiteliais de invertebrados, que ten un aspecto que lembra a unha escada visto con microscopio electrónico. As células epiteliais que as posúen están unidas por finos septos perpendiculares entre as membranas de dúas células veciñas, que abranguen a separación de 15 a 20 nm entre as células. Estes septos poden ser rectos (unións septadas lisas) ou estar pregados. Crese que proporcionan forza estrutural e permiten a función de barreira para a difusión de solutos a través do espazo intercelular na parte lateral das células. Considéranse en parte análogas ás unións herméticas de vertebrados, e teñen a súa mesma función de barreira paracelular, aínda que entre ambas hai tamén bastantes diferenzas; por exemplo en composición e en posición, xa que as unións herméticas están na parte apical lateral das membranas, e as unións septadas están na parte basal lateral, e tamén en funcións adicionais que teñen as unións septadas, que non exercen as unións herméticas, como o control do crecemento e forma celular no desenvolvemento. En realidade, as funcións das unións herméticas de vertebrados exércenas varios tipos de unións intercelulares nas moscas, o cal indica que as funcións e vías de sinalización destas unións conserváronse, pero reagrupáronse de diferentes xeitos en distintos tipos de unións ao longo da evolución. Polo menos as de *Drosophila melanogaster*, conteñen, entre outras, proteínas do tipo das claudinas, igual que as unións herméticas. Aínda que as unión septadas se encontran só en invertebrados, algúns invertebrados teñen nas súas células tanto unións herméticas coma unións septadas.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Benjamin Lewin. Cells. Páxina 681. Google books
2. ↑  Banerjee S, Sousa AD, Bhat MA. Organization and function of septate junctions: an evolutionary perspective. Cell Biochem Biophys. 2006;46(1):65-77. PMID 16943624.
3. ↑  M. Furuse, S. Tsukita: Claudins in occluding junctions of humans and flies. In: Trends in Cell Biology. 2006; 16: 181-188. PMID 16537104.
4. ↑  Kevin S. Nelson, Mikio Furuse, Greg J. Beitel. The Drosophila Claudin Kune-kune Is Required for Septate Junction Organization and Tracheal Tube Size Control. Genetics xullo 2010 vol. 185 no. 3 831-839.
5. ↑  Matter, Karl; Balda, M (March 2003). "Signalling to and from tight junctions". *Nature Reviews Molecular Cell Biology* **4**: 225–237. PMID 12612641. doi:10.1038/nrm1055. Consultado o 24 de setembro de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7452050
* MAG: 118322738

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Vinland Saga*** (en xaponés: ヴィンランド・サガ, Hepburn: *Vinrando Saga*?) é un manga xaponés histórico escrito e ilustrado por Makoto Yukimura. A serie é publicado por Kodansha, e foi serializado en *Weekly Shōnen Magazine* antes de trasladarse a *Monthly Afternoon*. En maio de 2022, os seus capítulos foron recompilados en vinte e seis volumes *tankōbon*. *Vinland Saga* foi autorizado para a publicación en inglés por Kodansha USA.

O título, *Vinland Saga*, asóciase a Vinland segundo se describe en dúas sagas nórdicas. Porén, *Vinland Saga* comeza na Inglaterra controlada polos dinamarqueses a comezos do século XI, e presenta os invasores dinamarqueses de Inglaterra, comunmente coñecidos como viquingos. A historia combina unha dramatización do alzamento do rei Canuto o Grande cunha historia de vinganza centrada na figura do explorador Thorfinn, o fillo dun ex guerreiro asasinado que serve baixo un grupo de mercenarios responsables do feito; a historia avanza a través de varios arcos narrativos máis aló destes, que finalmente culmina cunha expedición a Vinland.

Unha serie de televisión anime de 24 episodios foi animada por Wit Studio, e estreouse en NHK General TV dende xullo a decembro de 2019. Unha segunda tempada, animada por MAPPA, estreouse a través de Tokyo MX e BS11 en xaneiro de 2023.

Sinopse
-------

### Ambientación

*Vinland Saga* está ambientada principalmente en 1013 en Inglaterra, que foi case toda conquistada polo rei dinamarqués Sweyn Forkbeard. Cando o rei Sweyn se achega á morte, os seus fillos, o príncipe Harald e o príncipe Canuto, loitan pola súa sucesión. A historia toma elementos de relatos históricos da época como *Flateyjarbók*, a *Saga dos groenlandeses* e a *Saga de Erik o Roxo*.

Notas
-----

1. ↑  "Dossier Vinland Saga - YUKIMURA Makoto - Partie 1". *manga-news.com* (en francés). 16 de xuño de 2011. Arquivado dende o orixinal o 21 de febreiro de 2021. Consultado o 22 de febreiro de 2021.
2. ↑  Collins, Hannah (15 de marzo de 2020). "The Real Viking Lore That Inspired Vinland Saga". *Comic Book Resources*. Arquivado dende o orixinal o 22 de febreiro de 2021. Consultado o 22 de febreiro de 2021.

* Portal:Era viquinga
* Portal:Xapón

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q930990
* MyAnimeList: 642

 |
Vértice xeodésico no monte do Castro (Mourente, Pontevedra).
Un **vértice xeodésico** é un sinal que indica unha posición cartográfica exacta, e que forma parte dunha rede de triángulos xunto a outros vértices xeodésicos. A súa localización adoita situarse en lugares altos e illados, con liña de visión directa cara a outros vértices.

Rede de vértices española
-------------------------

En España a rede xeodésica está dividida en tres categorías. Todos os vértices dunha rede son á súa vez vértices das máis pequenas. A rede de primeira orde está formada por triángulos de entre 30 e 70 km. Na de segunda orde os lados dos triángulos teñen entre 10 e 25 km. A rede de terceira orde ten lados de 5 a 10 km.

Placa nun vértice.
Son de formigón e están pintados de branco. Están formados por un cilindro branco de 120 cm de altura e 30 de diámetro, sustentado nunha base cúbica. Desde 1975 están protexidos pola Lei sobre sinais xeodésicos e xeofísicos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Vértice xeodésico***  |

### Ligazóns externas

* Mapa de vértices xeodésicos de España

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131862
* AAT: 300387033
* GEC: 0217377
* MAG: 2780278847
* NDL: 01036794

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Vincenzo Peruggia**, nado en Dumenza o 11 de outubro de 1881, finado en Annemasse o 8 de outubro de 1925, foi un ladrón de arte que roubou a *Mona Lisa*, feito coñecido como o "Roubo do Século" pola prensa da época.

O Roubo
-------

En 1911 Vincenzo Perugia perpetrou o que foi considerado o roubo máis grande de arte do século XX. O antigo empregado do Museo do Louvre entrou no museo o 21 de agosto de 1911 e notando que o salón no cal se encontraba exhibida a Mona Lisa non tiña vixilantes nin visitantes, descolgou a pintura da parede, quitoulle o marco e simplemente saíu do museo camiñando coa pintura baixo o brazo.

Vincenzo escondeu a pintura no seu apartamento en Florencia, en Italia. Supostamente, ao chegar a policía ao lugar para facer as investigacións correspondentes, asináronse documentos encima do lenzo, xa que este estaba escondido baixo o mantel da mesa da cociña.

Despois de ocultar a pintura no seu apartamento durante dous anos, Peruggia impacientouse e finalmente foi atrapado ao tratar de vendela en Florencia a un traficante de arte.

Tras ser recuperada, a pintura foi exhibida por toda Italia e finalmente devolvida ao Museo do Louvre en 1913.

Motivos
-------

Os herdeiros de Vincenzo alegan que o roubo se fixo por razóns patrióticas: Vincenzo quería traer a pintura de regreso a Italia despois de ser roubada por Napoleón. Aínda que realmente quizais pensara iso, o certo é que Leonardo da Vinci levoulle esta pintura como regalo ao rei Francisco I cando este o chamou para que fose pintor da súa corte.

Levado a xuízo, a corte aceptou que Peruggia cometera o delito por razóns patrióticas e enviouno ao cárcere un ano e quince días.

O roubo puido ser planeado por Eduardo Valfierno, un cómplice que se xuntara co falsificador francés de arte Yves Chaudron, para facer copias da pintura e vendelas como orixinais.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Roy McMullen (1975). *Mona Lisa: The Picture and the Myth*. Houghton Mifflin. ISBN 0-395-20734-7.
* Martin Caparros (2004). *Valfierno*. Planeta. ISBN 950-49-1304-0.

### Ligazóns externas

* O roubo da Mona Lisa Arquivado 10 de outubro de 2009 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q361362
* WorldCat
* VIAF: 255017832
* BNF: 123892052
* FAST: 347695
* ISNI: 0000 0003 7764 1298
* LCCN: no94036176

 |
**Warp Records** é un selo discográfico independente inglés. Foi fundado en Sheffield no ano 1989 polos traballadores dunha tenda de discos Steve Beckett e Rob Mitchell, e o produtor Robert Gordon. No presente está baseada en Londres.

Na década dos 90 a etiqueta asociouse a estilos electrónicos experimentais como a intelligent dance music, e serviu de fogar para varios influentes e aclamados músicos electrónicos, como Aphex Twin, Boards of Canada, LFO, The Black Dog e Autechre. No presente conta con artistas como Flying Lotus, Rustie, Oneohtrix Point Never, Danny Brown, Grizzly Bear, Brian Eno, TNGHT e Kelela.

Notas
-----

1. ↑  Southern, Richard (abril de 2003). "Label of Love: WARP". *X-RAY* (Swinstead Publishing).
2. ↑  "Artists". Warp Records. Consultado o 4 de agosto de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do selo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q543707
* WorldCat
* VIAF: 151614616
* Discogs: 23528
* ISNI: 0000 0001 0728 0584
* LCCN: n92089119
* MusicBrainz: ID

 |
A **ribulosa 1,5-bisfosfato** (tamén **ribulosa 1,5-bifosfato** ou **ribulosa-1,5-bifosfato** ou ribulosa-1,5-difosfato, abreviadamente **RuBP**) é un azucre fosfatado de 5 carbonos, que é un importante substrato implicado na fixación do carbono durante o ciclo de Calvin da fase escura da fotosíntese.

Trátase dunha pentosa que leva dous fosfatos esterificados nos carbonos 1 e 5 e un grupo cetona (é unha cetosa) no carbono 2. Na fotosíntese funciona o estereoisómero D.

É o substrato do encima rubisco, que cataliza a incorporción de dióxido de carbono ao carbono 2 da ribulosa 1,5-difosfato, orixinando un intermediario inestable de 6 átomos de carbono, denominado 3-ceto-2-carboxiarabinitol-1,5-bisfosfato, que se divide practicamente ao momento en dúas moléculas de 3-fosfoglicerato (3PG), que é o primeiro produto estable da fase escura da fotosíntese.

RuBP (5C) + CO2 (1C) = Intermediario inestable (6C) → 2 moléculas de 3PG (3C)

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |   + CO2 + H2O  →  2 H\* + 2   |  |
| D-ribulosa 1,5-bisfosfato |   | 3-fosfoglicerato |
| rubisco |

\* En realidade, a pH celular as moléculas estarían ionizadas e non serían necesarios os 2H+ para equilibrar a reacción.
O 3-fosfoglicerato seguirá as reaccións do ciclo de Calvin rexenerando a ribulosa 1,5-bisfosfato, que recomezará outro ciclo, e orixinando unha molécula de glicosa que sae do ciclo.

Na última reacción do ciclo de Calvin, recíclase a ribulosa 1,5-bisfosfato a partir da fosforilación no carbono 1 con gasto de ATP da ribulosa 5-fosfato.

Carboxilación e oxidación da ribulosa 1,5-bisfosfato
----------------------------------------------------

Normalmente o encima rubisco carboxila a ribulosa 1,5-bisfosfato tal como se explicou antes. Pero en determinadas circunstancias, cando a concentración de CO2 é baixa, a de O2 alta e hai altas temperaturas o encima rubisco, en vez de carboxilar, mostra unha actividade de oxixenase e oxida a ribulosa 1,5-bisfosfato, orixinando unha molécula de 3-fosfoglicerato (en vez de dúas) e unha molécula de fosfoglicolato. o fosfoglicolato inicia un ciclo de reaccións chamado fotorrespiración, que malgasta ATP e poder redutor, polo que supón un menor rendemento da fotosíntese. As plantas tropicais e de climas áridos, nas condicións indicadas, teñen pouca fotorrespiración comparadas coas plantas de climas temperados ou fríos .

Notas
-----

1. ↑  CHEBI D-ribulose 1,5-bisphosphate
2. ↑  ChemSpider
3. ↑  Nelson, D. L.; Cox, M. M. "Lehninger, Principles of Biochemistry" 3rd Ed. Worth Publishing: New York, 2000. ISBN 1-57259-153-6.

Véxase tamén
------------

* Fotosíntese
* Ciclo de Calvin
* Fase escura
* Rubisco

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q418860
* MAG: 2777414806

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 2002-28-0
* ChEBI: 16710
* ChemSpider: 110238
* DTXSID: DTXSID30173837
* KEGG: C01182
* KNApSAcK: C00007293
* PubChem: 123658

 |
***Waqio Land 3*** coñecido no Xapón como *Wario Land 3: Fushigi na Orgel* (ワリオランド3 不思議なオルゴ～ル, lit. "Wario Land 3: The Mysterious Music Box", é un videoxogo estreado para Game Boy Color no 2000. Neste xogo, o rival de Mario, Wario debe ceibar unha misteriosa figura que está atrapada nunha caixa de música.

Descrición
----------

O videoxogo é semellante ó seu antecesor *Wario Land II*. Wario é invencible pero aínda así os inimigos pódeno danar, e polo tanto os crebacabezas serán máis complicados. Malia que algúns inimigos outorgaranlle transformacións que se poderán usar para acceder a outras áreas, o protagonista deberá viaxar por tódolos niveis para poder atopar novas habilidades e tesouros para poder acceder a outros niveis e completar o xogo. O mundo da caixa de música divídese en catro áreas: Leste, Oeste, Norte e Sur; cada unha cos seus niveis.

Cada nivel ten catro cofres de tesouros coas súas chaves cada unha. As cores dos cofres están na orde aproximado na que están pensados para ser abertos, gris, vermello, verde e azul. Esta orde non é fixa, xa que a miúdo cando un cofre de tesouro no pode ser alcanzado, Wario debe retroceder e recuperar un novo artigo para facelo accesible.

Notas
-----

1. ↑  "Nintendo - Customer Service / Game List". Nintendo.com. Consultado o 2009-08-05.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Official Nintendo Japan *Wario Land 3* site
* Wario Land 3 at GameSpot

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2135136
* GameRankings: 256520
* Gaming-History: 57038
* GiantBomb: 3030-16145
* HowLongToBeat: 11063
* IGDB: wario-land-3
* IMDb: tt0283676
* MobyGames: wario-land-3
* VGG: 75001

 |
**Saba Rock** é unha pequena illa das Illas Virxes Británicas no Caribe, aproximadamente cun tamaño e medio. A illa contén un pequeno hotel, restaurante, bar e tenda de agasallos. Hai un peirao dispoñible para os visitantes de día e un amplo campo de amarre acolle barcos durante a noite. O resort opera unha lanzadeira desde Saba Rock ata o Bitter End Yacht Club e Leverick Bay Marina.

Xeografía
---------

Atópase integramente dentro do seo norte de Virgin Gorda. Saba Rock está entre un cúmulo de tranquilas illas, escasamente habitadas que forman o seo norte de Virgin Gorda nas Illas Virxes Británicas. A veciñanza de North Sound está composta pola exclusiva illa necker de Richard Branson e a privada Illa Eustatia coas augas cristalinas do próximo Arrecife de Eustatia, un paraíso do mergullo.

Historia
--------

Antigamente era propiedade e estaba ocupada por Bert Kilbride, un arqueólogo mariño que durante moitos anos exerceu como Receiver of Wreck da súa Maxestade no Territorio. Posteriormente vendeuse á familia McManus de Hawaii e agora ten un pequeno hotel e restaurante. Co paso dos anos converteuse nunha famosa parada para a multitude de celebridades e iates. A illa está clasificada de xeito constante como un dos fondeadoiros máis populares do Caribe.

En 2017 a illa foi arrasada polo furacán Irma.[] A reconstrución comezou en 2018. Está previsto que se volva a abrir a finais de 2019.

* Un kiteboarder álzase sobre os entusiastas fans en Saba Rock Resort, Illas Vírgenes BritánicasUn kiteboarder álzase sobre os entusiastas fans en Saba Rock Resort, Illas Vírgenes Británicas
* Solpor en Saba Rock Resort, Illas Virxes BritánicasSolpor en Saba Rock Resort, Illas Virxes Británicas
* Ceo ardente ao solpor, Saba Rock, Illas Virxes BritánicasCeo ardente ao solpor, Saba Rock, Illas Virxes Británicas

Notas
-----

1. ↑  "Construction Has Begun On a Full Restoration at Saba Rock Resort!". *bvitraveller.com*. 15 de abril de 2018. Consultado o 3 de marzo de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Saba Rock*** |

### Ligazóns externas

* Saba Rock páxina oficial
A **resistividade** é a resistencia eléctrica específica dun determinado material. Desígnase pola letra grega rho minúscula (ρ) e mídese en ohmios metro (Ω•m).

 {\displaystyle \rho =R{S \over l}} 
onde {\displaystyle R} é a resistencia en ohms, {\displaystyle S} a sección transversal en m² e {\displaystyle l} a lonxitude en m.
O seu valor describe o comportamento dun material fronte ao paso de corrente eléctrica: un valor alto de resistividade indica que o material é mal condutor, mentres que un valor baixo indica que é un bo condutor.

Como exemplo, un material de 1 m de longo por 1 m de ancho por 1 m de altura que teña 1 Ω de resistencia terá unha resistividade (resistencia específica, coeficiente de resistividade) de 1 Ω•m .

Xeralmente a resistividade dos metais aumenta coa temperatura, mentres que a resistividade dos semicondutores diminúe ante o aumento da temperatura.

Táboa de resistividades dalgúns materiais
-----------------------------------------

| Material | Resistividade(en 20 °C-25 °C)(Ω·m) |
| --- | --- |
| Prata | 1,59 x 10−8 |
| Cobre | 1,71 x 10−8 |
| Ouro | 2,35 x 10−8 |
| Aluminio | 2,82 x 10−8 |
| Volframio | 5,65 x 10−8 |
| Níquel | 6,40 x 10−8 |
| Ferro | 9,71 x 10−8 |
| Platino | 10,60 x 10−8 |
| Estaño | 11,50 x 10−8 |
| Aceiro inoxidábel 301 | 72,00 x 10−8 |
| Grafito | 60,00 x 10−8 |

Exemplo de conversión de: ( Ω·mm²/m ) a → ( Ω·m ):
A resistividade do cobre é 0,017 Ω·mm²/m e para converter mm² a m² multiplícase por 10−6obtendo 0,017x10−6Ω·m²/m que é igual a 1.7x10−8Ω.m

A conversión de Ω·mm²/m a Ω·m resulta de multiplicar a unidade inicial por 1x10−6 pasando de Ω·mm²/m a Ω·m²/m (Ω·m) e é a simplificación do índice de resistividade para un material de 1 m de longo por 1 m² de sección transversal ou ben, de 1 m³.

Notas
-----

1. ↑  , Sears, Zemanky, Young & Freedman (200): Física Universitaria con Física Moderna Arquivado 02 de abril de 2015 en Wayback Machine. 12ª ed. Volume 2, páxina 851.
2. ↑  Cálculo experimental da resistividade dun metalarquivado dende o orixinal o 9 de novembro de 2013 *(en castelán)*
3. ↑  Matweb-Plata (en inglés)
4. ↑  Matweb-Annealed Copper (en inglés)
5. ↑  Matweb-Oro (en inglés)
6. ↑  Matweb-Aluminio (en inglés)
7. ↑  Matweb-Wolframio (en inglés)
8. ↑  Matweb-Níquel (en inglés)
9. ↑  Matweb-Hierro (en inglés)
10. ↑  Matweb-Platino (en inglés)
11. ↑  Matweb-Estaño (en inglés)
12. ↑  Matweb-Acero Inoxidable (serie 301) (en inglés)
13. ↑  Matweb-Grafito (en inglés)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Condutancia eléctrica
* Condutor eléctrico
* Condutividade eléctrica (é a inversa da resistividade)
* Resistencia eléctrica
* Supercondutividade

### Ligazóns externas

* Matweb, fonte de información de materiais en liña
* Resistencia do condutor - calculadora en liña Arquivado 15 de setembro de 2019 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q108193
* AAT: 300191642
* EBID: ID
* GEC: 0138950
* GND: 4359580-7
* JSTOR: electrical-resistivity
* NKC: ph571527
* Treccani: resistivita

 |
Paisaxe de viñedos en Baden.
Zonas vinícolas de Alemaña (Baden en cor marrón).
**Baden** é unha comarca vinícola de Alemaña, situada en torno á cidade homónima de Baden-Baden e a terceira maior en produción do país. É a comarca vinícola máis meridional de Alemaña e estendese dende a cidade de Heidelberg, na parte setentrional, ao lago Constanza no sur, ocupando unhas 15.900 ha.

Variedades
----------

As variedades de uva branca son a Ruländer ou Pinot gris, a Müller-Thurgau, a Gewürztraminer, a Gutedel e a Riesling.

As variedades de uva tinta están dominadas pola Spätburgunder e que ocupa aproximadamente o 23% da superficie cultivada.

O viño rosado máis popular da zona é o *Spätburgunder Weißherbst*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rexión Vinícola de Baden Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Rexión vinícola de Württemberg

### Ligazóns externas

* Viños de Baden Arquivado 27 de decembro de 2008 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q647902
* WorldCat
* VIAF: 5183156374135707710008

 |
**Wallis et Futuna 1ère**, ata 2010 coñecida como **Télé Wallis et Futuna**, é a canle de televisión pública de Réseau France Outre-mer (RFO) que emite en Wallis e Futuna.

A RFO comezou a emitir en 1986 para Wallis e en decembro de 1994 para Futuna. En 1999 adoptou o seu nome actual. A emisora realiza programas propios en lingua francesa, wallisana e futuna, completando a programación con programas doutras estacións da RFO, con programas en directo, transmitidos vía satélite, ou en diferido das cadeas de France Télévisions e de TF1 e produtores independentes

Programas
---------

* *JT Wallis et Futuna*, é o telexornal local que se emite en francés, a primeira edición é ás 19:00 h e dura 25 minutos, a segunda edición é pola noite entre as 22:30 e as 23:30 con igual duración
* *Talalogo*, é o telexornal en wallisano e futuna , a primeira edición comeza ás 19:27 e dura 25 minutos, a segunda é entre as 23:00 e as 00:00

Ligazóns externas
-----------------

Télé Wallis et Futuna
**Walt Disney Pictures** refírese a distintas entidades asociadas con The Walt Disney Company.

Walt Disney Pictures estableceuse coma unha denominación en 1983, antes de que as películas de Disney dende 1954 publicásense baixo o nome da empresa matriz, entón chamada *Walt Disney Productions*. Outra empresa, Touchstone Pictures foi creada en 1984 para permitir a Disney lanzar películas cun contido máis maduro que os oficialmente asociados co nome de Disney.

Walt Disney Pictures distribúe a maioría da totalidade das súas propias películas a nivel internacional a través de Wal Disney Studios Motion Pictures (antes Buena Vista Distribution), con excepción dunhas cantas películas ao Canadá, que é por medio da franquía *Alianza Films*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Walt Disney Pictures *(en inglés)*

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191224
* WorldCat
* VIAF: 133636157
* IMDb: co0132143
* ISNI: 0000 0001 1882 0099
* LCCN: n84202014
* NKC: kn20081124002

 |
**Walter Baldwin Spencer**, nado en Stretford o 23 de xuño de 1860 e finado o 14 de xullo de 1929, foi un biólogo e antropólogo anglo-australiano.

Traxectoria
-----------

Spencer foi recrutado como escritor de ciencia para o *Australasian* polo seu editor, David Watterston. El fora nomeado administrador da biblioteca pública en 1895. Cando Sir Frederick McCoy morreu en maio de 1899, converteuse en director honorario do museo nacional. Os anos seguintes, presentou ó museo moitas valiosas coleccións de obxectos sagrados e cerimoniais aborixes recollidos durante as súas viaxes. Foi elixido membro da Royal Society, en Londres, en 1900 e en 1901 pasou 12 meses no campo con Gillen indo de Oodnadatta para Powell Creek e despois para o leste a Borraloola no Golfo de Carpentaria. As súas experiencias e estudos formaron a base do libro seguinte, *The Northern Tribes of Central Australia*, que foi lanzado en 1904, dedicado a David Syme, que dera £ 1.000 para o custo da expedición. Este ano Spencer converteuse en presidente do consello de profesores, cargo que mantivo durante sete anos.

Notas
-----

1. ↑  Mulvaney, D. J. "Spencer, Sir Walter Baldwin (1860–1929)". Australian Dictionary of Biography. Canberra: Australian National University. Retrieved 25 October 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1226322
* WorldCat
* VIAF: 27147464
* BAV: ADV12036613
* BIBSYS: 90631673
* BNF: 16533762p
* BRE: 4247049
* DeutscheBio: 123128609
* EBID: ID
* FAST: 32872
* GND: 123128609
* ISNI: 0000 0000 8366 614X
* LCCN: n79032260
* NDL: 00526384
* NLA: 35516149
* NTA: 073687464
* OBP: ID
* ODNB: 36212
* OL: OL4345051A
* openMLOL: 154518
* RKD: 392221
* SNAC: w66h4vwc
* SUDOC: 032875940
* WikiTree: Spencer-19729

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Salsa.
Salsas diversas.
En gastronomía denomínase **salsa**, **chorume**, **mollo** ou **prebe** a unha mestura líquida de ingredientes que teñen por obxecto acompañar un prato. A consistencia líquida (ou semilíquida) dunha salsa pode cubrir unha ampla gama que pode ir dende o puré á máis líquida dun caldo. A salsa enténdese coma un engadido líquido para os alimentos. O obxectivo da salsa é acompañar a outras comidas mellorando ou potenciando o sabor, facendo un contraste ou complementándoo, é por este motivo que adoitan ofrecer ao padal sensacións relativamente marcadas, con aromas que estimulan os sentidos do propio padal. Poden estar tinguidas de cores diversas que afectan á aparencia visual dun prato.

En Galiza, o emprego de salsas é común nos asadoiros e grellas. Non obstante, fóra destes non existe a variedade nin o interese pola salsa no mesmo grao que adoita acontecer no resto de países hispanos.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *salsa*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178359
* BNCF: 50598
* BNF: 11964996d
* EBID: ID
* GEC: 0140869
* GND: 4055643-8
* JSTOR: sauces
* LCCN: sh85117709
* NDL: 00571463
* NKC: ph123737
* PSH: 8752

 |
**Rafael Salcidos Sobrino**, nado en 1912 e finado en Vigo en decembro de 1997, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Xefe Local de Falange da Guarda. Foi nomeado alcalde da Guarda o 31 de outubro de 1946, permanecendo no cargo até o 11 de febreiro de 1949. Despois foi empregado da Delegación Sindical, e xefe da Hermandad Sindical de Labradores. En 1954 foi elixido concelleiro polo terzo de entidades profesionais e culturais e novamente en 1963 polo terzo familiar. En 1967 foi primeiro tenente alcalde na corporación presidida por José Luís García Pérez.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Julio Portela Gómez** |  **Alcalde da Guarda** 1946 - 1949 | Sucesor:**Ermelindo Portela Gómez** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 11-12-1997, p. 30.
2. ↑  "Alcaldes da Guarda". Arquivado dende o orixinal o 20 de decembro de 2016. Consultado o 15 de decembro de 2016.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-12-1954, p. 7.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-2-1967, p. 11.
Logotipo de Salon.
**Salon.com** (a miúdo chamado simplemente Salon), é unha revista dixital, con contido actualizado todos os días da semana. Forma parte de **Salon Media Group.** A política dos Estados Unidos é o seu principal obxectivo, pero abrangue unha gran variedade de temas. Os comentarios e artigos sobre música, libros e filmes tamén son unha característica salientable do sitio. A sede de *Salon* atópase no centro de San Francisco. O seu actual editor en xefe é Joan Walsh.

Contido
-------

A revista Salon abrangue unha variedade de temas. A política dos Estados Unidos é un dos principais temas nos que se centra. Ten recensións e artigos sobre música, libros, e filmes. Tamén conta con artigos acerca da "vida moderna", incluídas as relacións e o sexo. Abarca tamén á tecnoloxía, con especial atención ós movementos de software libre/código aberto.

Salón foi sempre un sitio interactivo en certa medida. O concepto "salon" é levado á práctica en dous foros de debate abertos exclusivamente ós subscritores en liña, Salon Table Talk e WELL.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1150423
* WorldCat
* VIAF: 166416892
* LCCN: n2002116904
* Rotten Tomatoes: source-400

 |
**Rafael Álvarez Alarcia**, nado en Santander o 18 de xullo de 1938, é un exfutbolista cántabro que xogaba na demarcación de gardameta.

Traxectoria
-----------

Aínda que naceu en Santander con oito anos trasládase a Irún, onde comezou a xogar nas categorías inferiores do Real Unión de Irún. De aí pasou ao Touring de Rentería antes de fichar polo Real Oviedo, xa en Primeira División, onde xogou cinco tempadas. A finais da tempada 1966/67 ficha polo Real Zaragoza, onde militou outras tres tempadas.

En 1970 ficha polo RCD Mallorca, por aquel entón en Segunda División, porén ao ano seguinte volve a Primeira, fichando polo Celta de Vigo, onde xogaría de titular indiscutíbel os dous primeiros anos pero no seu terceiro e último ano perdería esta condición fronte ao uruguaio Aguirre, xogando so nove encontros.

Durante os seus anos en Vigo participou no debut do Celta na Copa da UEFA xogando o encontro de volta da primeira eliminatoria, na que o equipo galego quedou eliminado ante o Aberdeen FC escocés.

A súa última tempada en activo no fútbol profesional foi a 1974/75 xogando en Segunda División no Deportivo Alavés.

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 1971-72 (debut na Copa da UEFA) |
| --- |
| Gost  ·  Pedrito  ·  Manolo  ·  Domínguez  ·  Hidalgo  ·  Juan  ·  Rivera  ·  Almagro  ·  Lezcano  ·  Rodilla  ·  Jiménez  ·  Rivas |
| Alarcia  ·  Castro  ·  Sanromán  ·  Navarro  ·  Canario  ·  Suco II  ·  Payno  ·  Fernández Amado  ·  Villar  ·  Dolfi  ·  Doblas  ·  Robles  ·  Yáñez |
| Adestrador: Juan Arza |

Notas
-----

1. ↑  Ficha en bdfutbol.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535461
* BDFutbol: 5771
* Transfermarkt: 309203

 |
**Óscar Lojo Sampedro**, coñecido como **Óscar Lojo-Batalla Sampedro**, nado en Vilouta (Ames) en 1873 e finado no mesmo lugar en 1963, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do médico Batalla e sobriño de Casto Sampedro Folgar. Emigrou a Buenos Aires sendo novo. Retornou na década dos vinte. Foi nomeado alcalde de Ames a principios dos anos trinta e elixido en 1931 coa República. Creou varias escolas e custeou do seu peto a de Tapia, colaborou con Cruz Gallástegui e a Misión Biolóxica de Galicia e creou en Barouta unha feira de gando e produtos do campo. Foi cesado en agosto de 1936. Afeccionado a arqueoloxía, descubriu varios petróglifos e atopou pezas de cantería ou lápidas en Troitosende e na contorna da capela da Madalena, que doou ao Museo de Pontevedra.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Ames** 1929 - 1936 | Sucesor:**Ramón Veiga Martín** |

Recoñecementos
--------------

Os veciños dedicáronlle un busto que se instalou diante da antiga escola de Tapia.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía Arquivado 10 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
**Ramón Antonio Calviño Salazar**, nado en Meaño o 27 de abril de 1904 e finado en Vigo en 1984, foi un funcionario e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Calviño Cobas e Esperanza Salazar de Lis, donos do pazo de Lis. Orfo de pai aos 14 anos, marchou a Cuba e despois á Arxentina en 1929. Retornou e foi funcionario municipal do Concello de Meaño, e correspondente de *El Pueblo Gallego* en Meaño.
Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu co seu cuñado Virgilio Trabazo Serapio na madrugada do 19 de xullo á Coruña, onde embarcaron para Buenos Aires. Anos despois logrou levar á muller e o fillo ao exilio arxentino. Ramón dedicouse ao transporte público de viaxeiros. Retornaron a Galicia nos anos sesenta.

Vida persoal
------------

Casou en Cuntis con Camila Carballo Blanco en 1935, e foi pai de Ramón Calviño Carballo.

Notas
-----

1. ↑  El reparto del edificio permitió la venta de una parte al Concello y que hoy se dedique a museo
2. ↑  Passenger list of the ship ALCANTARA arriving to Buenos Aires on Feb 02, 1929
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 1-11-1935, p. 12.
4. ↑  El gabán acribillado del maestro Víctor Trabazo
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 24-10-1935, p. 13.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Ramón Calviño Carballo. "Siempre quise ser médico"". *A saúde de Galicia* (8): 28–35. 2010.
O **View-Master** é un dispositivo de visualización 3-D que permite ver 7 vistas estereoscópicas montadas nun soporte de disco de cartón. Aínda que actualmente se considera un xoguete para nenos, orixinalmente non estaba pensado como tal.

Historia
--------

O sistema View-Master foi inventado por William Gruber, un fabricante de órganos e fotógrafo entusiasta, que residía en Portland, Oregón. Tivo a idea de actualizar o antigo estereoscopio utilizando a nova película fotográfica en cor dispoñible naquel momento, a película Kodachrome de Kodak, que aparecera no mercado en 1935.

Aínda que o **View-Master** contén 14 imaxes, en realidade só hai 7 vistas estereoscópicas, visualízanse 2 imaxes simultaneamente -unha para cada ollo- simulando así a sensación de profundidade da percepción estereoscópica.

Notas
-----

1. 1 2  Glancey, Jonathan (2008-07-31). "Classics of everyday design No 48". *The Guardian* (en inglés). ISSN 0261-3077. Consultado o 2023-07-16.
2. ↑  "View-Master Model E - Replacement for the Model C ViewMaster". *www.viewmaster.co.uk*. Consultado o 2023-07-16.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***View-Master Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Fotomicrografía
* Frederick Scott Archer
* Visor de Stanhope
* Lente Stanhope
* René Dagron
* Columbofilia
* Columbograma

### Ligazóns externas

* Sitio oficial de Fisher-Price View-Master en inglés
**Vagrant Records** é un selo discográfico estadounidense baseado en California. Foi fundada en 1995 por Rich Egan e Jon Cohen. A discográfica céntrase no rock, pero conta con artistas doutros moitos xéneros como folk, soul, electrónica e pop. É o selo de músicos como The 1975, Death Spells, Eels, Edward Sharpe and the Magnetic Zeroes, CRUISR, Active Child, PJ Harvey, School of Seven Bells, Black Rebel Motorcycle Club, James Vincent McMorrow, Black Joe Lewis, Wake Owl, Blitzen Trapper e Bombay Bicycle Club. Orixinalmente Vagrant Records centrouse sobre todo en bandas emo como Dashboard Confessional, Saves the Day, The Get Up Kids, Senses Fail e Alkaline Trio.

En 2014 Vagrant foi mercada por BMG Rights Management. O cofundador Jon Cohen converteuse entón no vicepresidente executivo de música gravada de BMG, ata que deixou a compañía en setembro de 2017.

Notas
-----

1. ↑  "BMG acquires Vagrant Records | Complete Music Update". Consultado o 2019-11-15.
2. ↑  "Jon Cohen out at BMG". *www.musicweek.com* (en inglés). Consultado o 2019-11-15.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do selo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q669127
* WorldCat
* VIAF: 137486144
* BNF: 14515363q
* MusicBrainz: ID

 |