| Reo *Salmo trutta trutta* |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante (LC)Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Actinopterygii |
| Subclase: | Neopterygii |
| Infraclase: | Teleostei |
| Superorde: | Protacanthopterygii |
| Orde: | Salmoniformes |
| Familia: | Salmonidae |
| Especie: | *Salmo trutta* Linnaeus 1758 |

 |
| Nome trinomial |
| *Salmo trutta trutta*Linnaeus 1758 |

O **reo**, *Salmo trutta truta*, é un peixe anádromo da familia dos salmónidos; trátase dunha das formas de *Salmo trutta*, ou subespecie, segundo os autores.

Considérase que é a forma raíz da especie *Salmo trutta*.

Ademais de como reo, esta forma ou subespecie coñécese co nome de *troita maresa*.

Algúns chamárona tamén *troita asalmoada*, debido á súa forma de vida semellante á do salmón, porén hoxe en día este termo refírese a unha forma cultivada da troita arco da vella (*Oncorhynchus mykiss*).

A súa característica máis chamativa é o seu corpo alargado, con forma de torpedo. Os flancos son de cor gris prateada ou gris verdosa; o ventre é branco.

Ao igual que todos os salmónidos ten unha aleta adiposa no lombo.

Aliméntase principalmente de pequenos peixes e invertebrados.

Taxonomía
---------

A subespecie foi descrita por primeira vez en 1758 por Linneo na 10ª edición do seu *Systema Naturae*.

Ao longo do tempo foi coñecida por numerosísimos sinónimos:

* *Fario argenteus* Valenciennes, 1848
* *Fario trutta* (Linnaeus, 1758)
* *Salar ausonii* Valenciennes, 1848
* *Salar ausonii parcepunctata* Heckel & Kner, 1858
* *Salar ausonii semipunctata* Heckel & Kner, 1858
* *Salar ausonii var. parcepunctata* Heckel & Kner, 1858
* *Salar ausonii var. semipunctata* Heckel & Kner, 1858
* *Salar bailloni* Valenciennes, 1848
* *Salar gaimardi* Valenciennes, 1848
* *Salar spectabilis* Valenciennes, 1848
* *Salmo albus* Bonnaterre, 1788
* *Salmo albus* Walbaum, 1792
* *Salmo brachypoma* Günther, 1866
* *Salmo caecifer* Parnell, 1838
* *Salmo cambricus* Donovan, 1806
* *Salmo cornubiensis* Walbaum, 1792
* *Salmo cumberland* Lacepède, 1803
* *Salmo eriox* Linnaeus, 1758
* *Salmo estuarius* Knox, 1855
* *Salmo fario loensis* Walbaum, 1792
* *Salmo fario major* Walecki, 1863
* *Salmo fario var. forestensis* Bloch & Schneider, 1801
* *Salmo faris forestensis* Bloch, 1801
* *Salmo gadoides* Lacepède, 1803
* *Salmo gallivensis* Günther, 1866
* *Salmo islayensis* Thomson, 1873
* *Salmo lacustris rhenana* Fatio, 1890
* *Salmo lacustris romanovi* Kawraisky, 1896
* *Salmo lacustris septentrionalis* Fatio, 1890
* *Salmo levenensis* Yarrell, 1839
* *Salmo mistops* Günther, 1866
* *Salmo montana* Walker, 1812
* *Salmo orcadensis* Günther, 1866
* *Salmo orientalis* McClelland, 1842
* *Salmo phinoc* Shaw, 1804
* *Salmo polyosteus* Günther, 1866
* *Salmo saxatilis* Schrank, 1798
* *Salmo spurius* Pallas, 1814
* *Salmo stroemii* Gmelin, 1789
* *Salmo sylvaticus* Gmelin, 1789
* *Salmo taurinus* Walker, 1812
* *Salmo trutta* Linnaeus, 1758
* *Salmo trutta ciscaucasicus* Dorofeyeva, 1967
* *Trutta fluviatilis* Duhamel, 1771
* *Trutta marina* Duhamel, 1771
* *Trutta marina* Moreau, 1881
* *Trutta salmanata* Strøm, 1784
* *Trutta salmonata* Rutty, 1772
* *Trutta trutta* (Linnaeus, 1758)

E aínda hoxe está en discusión a taxonomía da especie *Salmo trutta*.

### Salmón, reo, troita

Bioloxicamente a troita común ou de río e o reo forman parte dunha mesma especie, *Salmo trutta*: son formas ecolóxicas ou morfotipos da mesma especie, pero o reo presenta comportamentos que se asemellan máis aos do salmón (*Salmo salar*). O reo desova nos ríos para despois volver ao mar a buscar o alimento, como fai o salmón. Porén, o reo á capaz de alimentarse tamén en auga doce (algo que non fai o salmón). Ademais, a súa migración ao mar é menos *intensa* que a do salmón, xa que o reo non adoita afastarse moito dos ríos, sendo habitual nas zonas máis costeiras. Por outro lado, a súa aparencia física é moi similar á da troita, polo que en ocasións resulta moi complicado diferenciar entre ambos os peixes, sobre todo se os exemplares foron capturados no mesmo río (de feito, en estudos realizados en Galicia comprobouse a existencia de maiores diferenzas xenéticas entre reos de distintos ríos que entre troitas e reos dun mesmo río).

Se o reo acaba de chegar ao río presenta unha coloración prateada que o diferenza, pero se leva xa en auga doce certo tempo, esta coloración prateada vai desaparecendo, facéndose cada vez máis semellante á da troita, e facendo a súa distinción moi complicada (de feito existen exemplares nos que resulta practicamente imposible saber se se trata dun reo ou dunha troita).

Características
---------------

Debuxo de dous excemplares de reo.
O reo caracterízase polo seu corpo alongado, en forma de torpedo, e coa aleta dorsal erecta. A cabeza é máis pequena, comparativamente) que á da troita.

A súa coloración máis común é, no dorso e nos flancos, gris prateada ou gris verdosa, con abundantes pequenas manchas negras, non bordeadas de aréolas abrancazadas (nin con manchas vermellas, sobre todo cando entra nos ríos) como a troita de río; o ventre é abrancazado. Sobre o dorso presenta unha banda estreita (como unha raia) de cor escura.

A aleta caudal é pouco escotada.

Os reos son máis grandes que as troitas.
Normalmente os reos son máis grandes que as troitas. O seu tamaño medio é de 60 cm de lonxitude, pero en condicións de vida favorábeis pode chegar até os 130 cm, e pesar até os 20 kg. Aos 6 ou 7 anos pode alcanzar pesos de entre 3 a 4 kg; estes exemplares son os que se pescan normalmente e, sen dúbida, son os de máis calidade.

Ao igual que todos os salmónidos, o reo ten unha aleta adiposa situada entre a aleta dorsal e a caudal.

Os reos teñen os dentes como os da troita, é dicir, no maxilar, nos premaxilares, na lingua e no vómer, pero os do vómer son distintos que os da troita. Neste óso leva tres dentes transversais e un lonxitudinal, mentres que a troita común leva unha fileira de tres dentes transversais e dúas fileiras de dentes lonxitudinais.

Algúns trazos que poden servir para diferenciar o reo da troita son os seguintes:

* Aleta anal: nas troitas, o bordo é escuro (case negro), mentres que nos reos é moito máis claro.
* Aleta caudal: a das troitas é moi escotada, con perfil e "V", mentres que nos reos é recta oui case recta.
* A cabeza: a do reo adoita ser máis pequena, proporcionalmente, que a da troita.
* O reo, cando se colle na man, desprende unha gran cantidade de escamas, mentres que a troita non as desprende tanto.
* As manchas do reo adoitan seren algo máis escuras que as da troita (que ademais teñen unha coloración un pouco máis rosada).
* Pero para o pescador, a forma máis fiábel de diferenciación, é a loita que se produce cando a peza *pica* no anzol: se é encarnizada, defendéndose até a extenuación, tratarase sen dúbida dun reo; a troia tamén presenta batalla, pero nunca tan feroz como a do seu parente.

Distribución, hábitat e bioloxía
--------------------------------

O reo distribúese nas costas do Atlántico nororiental, nos mares do Norte, Branco e Báltico, chegando polo norte desde a baía de Chosha (no mar de Barents en Rusia) até as rías galegas (España), polo sur, encontrándose tamén en Islandia, Escandinavia e nas desembocaduras dos ríos máis setentrionais da Gran Bretaña. Así mesmo habita no Mediterráneo até os mares Negro e Caspio, remontando os ríos Danubio e Volga.

É unha especie moi adaptábel e ecoloxicamente plástica, que se pode encontrar tanto en augas superficiais como en profundas, e de baixa salinidade. Habita no mar, preto da costa, e sobe polos ríos para desovar, cousa que fai no verán, sobre todo en agosto. Polos ríos sobe até onde pode subir, é dicir, até os encoros. A diferenza do salmón, que xeralmente non come nos ríos, onde unicamente vai desovar, o reo aliméntase tanto no mar como nos ríos. Outra diferenza entre estas especies é que o salmón normalmente non volve ao mar despois da desova (ás veces si volve, pero desde logo non vive como o reo na costa preto do río, senón que volve cruzar o Atlántico), mentres que o reo si volve unha e outra vez aos ríos.

A partir de outubro, e até xaneiro, as femias poñen entre 1.000 e 2.000 ovos, dependendo do peso. A desova faise en pequenos ocos na grava do fondo. Os ovos son de cor amarela-alaranxada. Ao chegar a primavera, despois de 70 a 120 días da desova, os ovos eclosionan. As crías pasan entre un e cinco anos no río.

Osmorregulación no reo.
Os reos xuvenís, chamados *zancados*, permanecen sempre ocultos en lugares profundos, pozas, entre pedras, raíces, ou árbores caídas.  
 Despois da súa primeira estancia no río baixan para o mar, e regresan despois de dous ou tres anos ao río para desovar.  
 Antes de ir para o mar prodúcese o chamado *esguinado*, que é un cambio fisiolóxico que se produce para soportar o cambio osmótico que representa o cambio do medio fluvial ao medio mariño. Este esguinado tamén se chama *esmoltificación*.

Aliméntase principalmente de pequenos peixes (incluídos outros reos e troitas), anfibios e as súas larvas (como os cágados), insectos e as súas larvas (efemerópteros, dípteros e tricópteros) crustáceos e outros invertebrados. No mar come crustáceos, luras e outros cefalópodos e toda clase de invertebrados.

Pode chegar a vivir até os vinte anos, pero o normal é que viva entre 8 e 10 anos.

Estado de conservación
----------------------

Segundo a UICN o estado de conservación desta subespecie en estado silvestre é de *LC* (preocupación menor). Porén, moitas das súas pobacións declinaron considerabelmente debido á contaminación.

En Galicia
----------

Galicia é a comunidade española na que existe unha maior presenza deste peixe, é a "terra dos reos" por excelencia.
Pódese pescar nos ríos Miño, Tambre, Sor, Eume, Mandeo e outros, sempre preto das desembocaduras.

### Pesca

Os individuos xuvenís, que aínda non baixaron ao mar (chamados *zancados* polos pescadores), a pesar de que en determinados momentos poden ser moi numerosos, carecen de valor para o pescador deportivo, xa que non presentan resistencia ningunha cando son capturados (e, ademais, a súa carne carece practicamente de valor gastronómico). É no regreso destes exemplares ao río (entre un e dous anos despois de viviren no mar), cando se converten nun auténtico reto para o pescador.

O reo péscase sobre todo con dúas modalidades: con mosca e con *risco*. O *risco* é un cebo ou carnada artificial especialmente pensado para a pesca do reo. Foi desenvolvido polos pescadores galegos, país que, cono quedou dito, é a *terra dos reos* por excelencia. Inventouse hai xa anos, aínda que nos nosos días poden encontrarse *riscos* en case calquera tenda especializada en pesca en toda España, xa que resultou igualmente eficaz para a pesca do *black-bass* (*Micropterus salmoides*).

O *risco* consiste esencialmente nun corpo de plástico atravesado por unhas fibras ríxidas e armado cun anzol triplo. A súa eficacia está máis que demostrada, aínda que moitos opinan que se debe máis á forma de utilizalo que ao propio engado. Así, a pesca con *risco* é toda unha arte na que o pescador deberá saber lanzar correctamente e, o que é máis importante, recoller o cebo de tal maneira que faga traballar as súas fibras a través das correntes.

### Grastronomía

Pouco é o que nos di Álvaro Cunqueiro do reo. Despois de falarmos do salmón, conta que:

> 
> 
> *Tamén sube os nosos ríos outro salmónido, o reo, a "trout of sea" dos ingleses, o "salmo trutta", emigrante coma o salmón, e que é pescado nos esteiros e nos ríos, e tamén nas rías. O macho é moi fermoso. Hai moitos que o prefiren ao salmón, porque ten as carnes máis liviáns. E todo o que lle vaia ben ao salmón, na cociña, vaille ao reo. Quizaves os millores sexan os que, polo tempo da sega, suben o Mandeo, deica a presa de Chelo, en Betanzos, e queren brincar alí a escada salmoneira. E son escelentísimos os que veñen remontar o río Ouro en Fazouro, nos primeiros días de agosto, cando é na vila de Foz a festa de San Lourenzo*.
> A. Cunqueiro. *A cociña galega*, p. 93.
> 

Entre os moitos que prefiren o reo ao salmón está o discípulo de Cunqueiro, Jorge-Víctor Sueiro, de quen seu mestre deixou dito «que botara sobre os seus ombros a tarefa, nada fácil, de explicarnos como se come en Galicia». Sobre o noso peixe Sueiro declara:

> 
> 
> *Do reo, xa lles dixen, son máis partidario que do salmón. A literatura que se pode facer en torno a este peixe, fermoso e forte como o seu compañeiro, é practicamente a mesma que a do salmón, posto que o seu ciclo vital corre parello*.
> (Traducido de J.-V. Sueiro, *Comer en Galicia*, p. 123.
> 

Pero non di nada novo, xa que, despois, di que «copiarei a Cunqueiro que, como en calquera outra ocasión, ten as mellores palabras para alabalo», limitándose a trascribir o comentario antecidado.

Notas
-----

1. ↑  **reo**2 Arquivado 22 de xullo de 2013 en Wayback Machine. no dicionario da RAG.
2. ↑  Lahuerta, F. e Vázquez, F. X. (2000), p. 61.
3. 1 2  *Salmo trutta trutta* Linnaeus, 1758 no WoRMS.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8  *Salmo trutta trutta*. Reo en Ríos Galegos.
5. 1 2 3 4 5 6 7 8  El reo, ¿salmón o trucha? Arquivado 16 de febreiro de 2016 en Wayback Machine. a-alvarez.com.
6. 1 2  *Salmo trutta* na *Lista vermella de especies ameazadas* da UICN. Versión 2014.2 Consultada o 30 de agosto de 2014.
7. ↑  O *black-bass* ou *perca americana* é un peixe da orde dos perciformes e familia dos centrárquidos orixinario de Norteamérica e que, a partir do século XX, foi introducida en España e noutras partes do mundo, onde se considera invasora.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Reo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Bernatchez, L. (2001): "The evolutionary history of brown trout (*Salmo trutta L.*) inferred from phyleogeografic, nested clade, and mismatich analyses of mitochondrial DNA variation". *Evolution* **55**: 351-379.
* Cunqueiro, Álvaro (1973): *A cociña galega*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154.181-5.
* Lahuerta, F. e Vázquez, F. X. (2B000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8.
* Nelson, J. S. (2006): *Fishes of the World*. Cuarta ed. Nova York: John Wiley and Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Piñeiro, Miguel (2004): *La pesca tradicional del reo en Galicia: metodología y lugares de captura.* Madrid: Ediciones Tutor. ISBN 978-84-7902-430-7.
* Rodríguez Villanueva, X. L.; Xavier Vázquez e Henrique Álvarez Escudero (1995): *Peixes do mar de Galicia*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-870-2.
* Sueiro, Jorge-Víctor (1981): *Comer en Galicia*. Madrid: Penthalon Ediciones. ISBN 84-8537-32-8.

### Outros artigos

* Salmónidos
* Troita
* Troita común

### Ligazóns externas

* *Salmo trutta trutta*. Reo en Ríos galegos. Amplísima información, con numerosas fotografías, e indicacións para a distinción entre *S. trutta trutta* e *S. trutta fario* (a troita), e de ambas con *Salmo salar* (o salmón). *(en galego)*
* El Reo. Pesca por los ríos de Galicia en Anzuelos y Peces. *(en castelán)*
* La pesca del reo en La Pesca a Mosca en España. *(en castelán)*
* La pesca del Reo, el "príncipe" de los ríos del norte llama ya a nuestras puertas. Una introducción en CotodePezca. *(en castelán)*
* El reo, ¿salmón o trucha? Arquivado 16 de febreiro de 2016 en Wayback Machine. en a-alvarez.com. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1095355
* GND: 4125881-2

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EPPO: SALMTR
* GBIF: 7193468
* iNaturalist: 47517
* NCBI: 227976
* Soortenregister: 138483
* TAXREF: 67774
* WoRMS: 223866

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C5726308

 |