recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kai Hansen** é un guitarrista e vocalista, amais de compositor de heavy metal, nado en Hamburgo (Alemaña o 17 de xaneiro de 1963).

Formou Helloween en 1984 (grupo de Speed Metal) con Michael Weikath, grupo no que tocou até 1988, cando decide abandonar a banda e formar un novo proxecto en solitario, que se plasmaría na formación, en 1988 do grupo de Power Metal Gamma Ray.

Historia
--------

Comezou tocando a batería á idade de 10 anos, e non foi até os 12 cando tivo a primeira guitarra nas mans. Logo tomou lección de música clásica durante 6 meses e ó cabo de 2 anos montou o seu primeiro grupo cuns compañeiros. Pouco despois coñeceu a Piet Sielk, e decidiron fundar *Gentry*, tocando música de Slade, de the Sex Pistols, de Uriah Heep así como temas propios.

Ó cabo dun tempo coñeceron a Ingo e a Markus, cos que fundaron *Iron Fist* (aínda que nun primeiro momento chamáronse *Second Hell*).

Foi despois, no servizo militar entre 1982 e 1984 cando coñeceu a Michael Weikath, entrando a tocar en *Parefool* (a banda de Weikath) até que decidiron refundar *Iron Fist* con Ingo e Markus. Coñeceron a Limp Schnoor, quen tiña algúns contactos en Noise Records e o resultado foi a gravación do seu primeiro Mini-LP *Helloween*, e o lanzamento posterior do primeiro álbum de Helloween *Walls Of Jericho*.

Logo de cimentar o éxito de Helloween e de dar forma a un novo subxénero no metal (o que se denominou *Power Metal*) cos álbums *The Keeper Of The Seven Keys, Part I* e *The Keeper Of The Seven Keys, Part II*, decidiu probar en solitario e formar Gamma Ray, grupo que lidera na actualidade (2006).

Ó longo dos anos mantivo múltiples colaboracións con Sielk, sendo notable a súa participación no proxecto de Sielk Iron Savior.

Discografía
-----------

### Helloween

* *Helloween*, (1984) -Mini-LP.
* *Walls Of Jericho*, (1985).
* *The Keeper Of The Seven Keys, Part I*, (1987).
* *The Keeper Of The Seven Keys, Part II*, (1988).

### Gamma Ray

* *Heading for Tomorrow* (1990)
* *Sigh No More* (1991)
* *Insanity And Genius* (1993)
* *Land Of The Free*  (1995)
* *Alive '95* (1996)
* *Somewhere Out In Space* (1995)
* *The Karaoke Album* (1997) (só no Xapón).
* *Power Plant* (1999)
* *Blast From The Past* (2000)
* *No World Order* (2001)
* *Skeletons In The Closet* (2003)
* *Majestic* (2005)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q160778
* WorldCat
* VIAF: 87297346
* AllMusic: mn0000352034
* BIBSYS: 12073556
* BNF: 170851337
* Discogs: 253728
* Europeana: ID
* GND: 1115206060
* IBDB: 44064
* ISNI: 0000000131694226
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0059097
* Songkick: 3748

 |
O **Mercedes-Benz C112** é un prototipo de automóbil superdeportivo desenvolvido por Mercedes-Benz, que se presentou no Salón do Automóbil de Frankfurt en 1991 como un vehículo de produción. É un cupé bipraza con portas de á de gaivota.

Equipamento
-----------

O Mercedes-Benz C112 está equipado con coxín de seguridade, un elemento de seguranza pasiva que aínda non era moi común a principios dos anos 90.

O coche conta co Active Body Control, que foi deseñado para controlar a estabilidade do vehículo a través dunha combinación de resortes activos e sistema hidráulico en cada roda, ademais de sensores que monitorean os movementos do vehículo. A computadora do vehículo avalía a información dos sensores e axusta a suspensión en consecuencia.

Na súa época, o C112 tamén contaba coas actualizacións máis recentes en freos antibloqueo (ABS) e sistema de control antideslizante (ASR) que dividen a presión de freado entre as rodas dianteiras e as traseiras.

Mecánica e prestacións
----------------------

Erixido na tradición do vehículo experimental C111, o C112 ten un motor V12 de 5987 centímetros cúbicos (6 litros), 48 válvulas e 402 HP (408 CV; 300 kW) que lle permite acadar unha velocidade máxima de 310 km/h e acelerar de 0 a 100 km/h en 4,9 segundos. A caixa de cambios é manual de 6 marchas.

Produción
---------

Malia que Mercedes-Benz tiña a intención de fabricar este modelo, finalmente a marca decidiu non producir o vehículo mesmo após recibir 700 pedidos. Esta decisión probabelmente se debese á dificultade e os custos de trasladar naquela época toda a avanzada tecnoloxía do C112 a un coche de produción.

Referencias
-----------

1. 1 2 3  Orlove, Raphael (31 de agosto de 2016). "When Mercedes Almost Built the World's Greatest Gullwing Supercar But Decided Not to Bother". *Jalopnik*.
2. ↑  Ludvigsen, Karl (agosto de 2006). "Mercedes-Benz C112". *Hemmings*.
3. 1 2 3  Mercedes-Benz C112: de Le Mans a la calle. *Soymotor.com*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mercedes-Benz C112 Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Fotos e datos do C112 (en inglés).
* Especificacións do C112 en español.
**Jesús Tallón Maceira**, nado en Vedra cara a 1950, é un mestre e político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Mestre, tras exercer en varias localidades en 1984 instalouse na Estrada. Nas eleccións municipais de 1987 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía da Estrada e foi elixido concelleiro. Nas eleccións municipais de 1991 volveu encabezala candidatura do PSdeG-PSOE e foi elixido alcalde grazas a un pacto coa Agrupación Independiente de A Estrada de Ramón Campos Durán e o BNG. Este tripartito durou menos dun ano, debido a que existiron negociacións entre o PP e a formación de Ramón Campos, que deron como resultado que Ramón Campos acadou a alcaldía co apio do PPdeG en xuño de 1992 mediante unha moción de censura e se integrou na formación conservadora. Volveu encabezala candidatura socialista nas municipais de 1995, e se ben mellorou os seus resultados, non consigueu recuperala alcaldía logo de que o PPdeG lograse a maioría absoluta, polo que continuou como portavoz municipal e concelleiro ata 1999. Foi Secretario de Organización do PSdeG baixo o mandato de Paco Vázquez entre 1994 e 1998. 

Tras un tempo apartado da primeira liña política, en outubro de 2006 volveu como Secretario Xeral do PSdeG na Estrada, paralelamente coa designación do seu anterior número 2 no concello José Antonio Dono como candidato á alcaldía para as municipais de 2007. Dono lograría a alcaldía en 2007. Permaneceu como Secretario Xeral ata 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Elvira Fernández** |  **Alcalde da Estrada** 1991 - 1992 | Sucesor:**Ramón Campos Durán** |

Notas
-----

1. ↑  Xubilación de Suso Tallón e Suso Palacios
2. ↑  "Dono vuelve como candidato del PSOE de A Estrada y Tallón asume la secretaría". Arquivado dende o orixinal o 31 de maio de 2020. Consultado o 22 de novembro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Estrada

### Ligazóns externas

* Crónica en *La Voz de Galicia*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Maruxa.

Banquete homenaxe a Mario López Blanco, director da revista. *Vida Gallega*, 1917.
***Maruxa*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela en 1917.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Semanario escolar*, apareceu o 1 de abril de 1917. Semanario estudantil fundado por Marino López Blanco e José Gómez Posada-Curros, editábase na imprenta Rivera. A partir do número 5 iniciou a sección "Verbas enxebres", na que se incluía literatura galega; nela aparecen colaboracións de Manuel Curros Enríquez, Ramón Cabanillas, Victoriano Taibo, Gonzalo López Abente, Leandro Carré Alvarellos e Salvador Cabeza de León. Cesou a súa publicación o 2 de decembro de 1917, e foi continuado por *La Raza*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Maruxa". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* "Maruxa". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Outros artigos

* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña
**Gabriel Aresti Segurola**, nado en Bilbao o 14 de outubro de 1933 e finado na mesma cidade o 5 de xuño de 1975, foi un escritor vasco en lingua éuscara que renovou e modernizou a poesía vasca.

Traxectoria
-----------

Aos 14 anos aprendeu a lingua vasca e a súa primeira obra *Maldan Behera* (Costa abaixo), amosa un forte carácter simbolista. As súas obras máis coñecidas son a chamada "**Triloxía da pedra**": *Harri eta herri* (Pedra e pobo, 1964), *Euskal harria* (Pedra vasca, 1968) e *Harrizko herri hau* (Este pobo de pedra, 1971) están xa vencelladas á poesía social, escritas nunha linguaxe coloquial, claramente relacionadas coa obra de Blas de Otero, Gabriel Celaya ou Antonio Machado. Defendeu a creación dun éuscaro unificado (éuscaro batua) e fundou a editorial Lur, que acolleu os novos escritores en lingua vasca. Tamén escribiu novela e teatro.

### Relación con Galicia

A pesar de que nunca visitou Galicia, Aresti mantivo unha relación de amizade con intelectuais galegos como Xesús Alonso Montero e Xosé Luís Méndez Ferrín, que influíron no gran número de traducións que Aresti fixo dende o galego. Con quen máis relación mantivo foi con Manuel María, a quen lle encarga, nunha das moitas cartas que lle escribiu, que lle faga escolma da poesía galega para facer unha antoloxía das catro nacionalidades que compoñen o estado español. "*Usted sería la persona indicada para el gallego*" (dille nunha carta datada o 7 de maio de 1969). Traduciu ao éuscaro os *Seis poemas galegos* de Federico García Lorca, o álbum *Nós* de Castelao, o *Catecismo do labrego* de Valentín Lamas Carvajal , *O divino sainete* de Curros Enríquez, *Pranto matricial* de Valentín Paz-Andrade e *Divinas palabras* de Valle-Inclán. Foi xurado no concurso de contos "*Breogan*" do Centro Galego de Barakaldo e tiña unha relación moi fonda cos galegos emigrados no País Vasco.
Cando en 1969 había un certo enfrontamento entre vascos e galegos, Aresti escribe tres sonetos contra este enfrontamento: No primeiro diríxese ós galegos para que traten ben a Euskadi, no segundo ós vascos para que traten ben ós galegos e no terceiro a Manuel María para que se dirixa tamén nese senso ós galegos emigrados, pois, segundo el, son os intelectuais os que teñen que rematar con esta xenreira. Manuel María contesta con tres cantigas no mesmo senso e cun envío final encomendándolle a Gabriel Aresti o pobo galego alí emigrado.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía de Gabriel Aresti *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3045517
* WorldCat
* VIAF: 37042426
* Auñamendi: 3367
* BiTraGa: 2787
* BNE: XX1719887
* BNF: 12750748m
* BVMC: 93418
* CANTIC: a11500955
* DBE: gabriel-aresti-segurola
* Europeana: ID
* FAST: 37454
* GEC: 0004995
* GND: 122536673
* ISNI: 0000000059431527
* LCCN: n79065072
* MusicBrainz: ID
* NTA: 068524935
* PTBNP: 1408853
* SUDOC: 054530679

 |
**Miquel Llor i Forcada**, nado en Barcelona o 3 de maio de 1894 e finado en Tossa de Mar o 2 de maio de 1966, foi un escritor catalán.

Traxectoria
-----------

Naceu no seo dunha familia humilde e quedou orfo de nai cando era un rapaz, o que xunto coa deformación física que sufría, causada por unha desviación da columna vertebral vano converter nun neno retraído e solitario.

No ano 1923 asiste a un curso de lingua e literatura catalá que organizaba a Mancomuninade de Cataluña e impartía Jordi Rubió i Balaguer, director da Biblioteca de Catalunya e que van ser fundamentais na súa dedicación á escritura, logo de rematalos inscríbese na sección de literatura do Ateneo de Barcelona e escribe a súa primeira novela, *Història grisa*, que se publicou en 1925, unha novela psicolóxica e pesimista.

Traballa como delineante ata 1928, ano no que comeza a traballar na sección de cultura do concello de Barcelona, e a partir de 1934 ocúpase da revisión dos escritos en catalán que emitía o concello.

Na súa segunda novela, *Tàntal* (1928), fai un retrato psicolóxico dun home inadaptado e marxinado pola sociedade.

En 1930 escribe a obra de teatro, *Pas de núvols* e o libro de relatos *L'endemà del dolor*. De 1931 é a súa obra máis coñecida, *Laura a la ciutat dels sants*, obra na que confronta a Laura, barcelonesa culta e refinada co mundo hipócrita e hóstil da ciutat de sants, nunha análise próxima ao realismo social, no que reflicte o tema do inadaptado. En 1934 sae do prelo a colección de contos, *L'esguard al mirall*. Outras novelas destes anos foron *L'oreig al desert* (1934) e *El premi a la virtut* (1935).

Tras a guerra íllase do seu mundo interior e pasa uns anos sen poder traballar no concello, ata que o readmitan uns anos despois, publica unha obra en castelán, *La venganza del señor Lobo* e non volverá a publicar en catalán ata 1947 cando aparece *El somriure dels sants*, que pretende ser unha segunda parte de *Laura a la ciutat del sants*, pero nunha clave máis tradicional. Outras obras dos últimos anos son *Joc d'infants* (1950), *Tots el contes* (1952) e *Un camí de Damasc* (1959).

Miquel Llor traduciu a autores como Giovani Verga, André Gide ou Alberto Moravia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3397214
* WorldCat
* VIAF: 19707551
* BIBSYS: 90354043
* BNE: XX973882
* BNF: 12103833h
* CANTIC: a10432863
* CiNii: DA0226245X
* DBE: miquel-llor-i-forcada
* FAST: 55041
* GEC: 0037991
* GND: 118780190
* ICCU: PALV041446
* ISNI: 0000000080984054
* LCCN: n80060725
* NTA: 073275794
* OL: OL490682A
* SUDOC: 029403162

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Mercedes Castro.

**Mercedes García Castro**, máis coñecida como **Mercedes Castro**, nada en Pontecesures, é unha actriz galega de teatro, televisión e cine.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Filoloxía Hispánica e Galego-portugués pola Universidade de Santiago de Compostela, diplomada en interpretación pola Real Escuela Superior de Arte Dramático (RESAD), ten cinco anos de estudos de interpretación no Instituto Juan Carlos Corazza en Madrid. Desenvolve a súa carreira fóra de Galicia desde os anos oitenta. Traballou en teatro, cine e televisión e tamén desenvolveu tarefas de axudante de casting, asistente teatral e "coach" persoal. Actualmente é vicepresidenta de Escena Galega, entre outros cargos.

Filmografía
-----------

### Cine

* *Los fantasmas de Goya*, de Milos Forman
* *Vientos de agua*, de Juan José Campanella
* *Camino*, de Javier Fesser
* *Flores de otro mundo*, de Itziar Bollain
* *Pídele cuentas al rey* (J. Antonio Quirós, 2000).
* *Incautos* (Miguel Bardem, 2004).

### Televisión

* *Turno de Oficio*
* *Cuéntame cómo pasó*
* *Todos los hombres sois iguales*
* *Águila Roja*
* *Pazo de familia*
* *Centro Médico*
* *Padre Casares*

### Teatro

* *Cocina*, dirixida por Will Keen.
* *Heridas que contienen cuerpos extraños*, por dirixida por José Sanchís e Hitos Hurtado.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Soportal do Audiovisual Galego Consello da Cultura Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533704
* IMDb: nm0145656
* TMDb: 942791

 |
**Willi Krakau** (4 de decembro de 1911, Felgeleben (agora Schönebeck) - 26 de abril de 1995) foi un piloto de carreiras de Alemaña. A finais dos anos corenta e comezos dos cincuenta, logrou unha reputación como construtor de coches de carreiras especiais, ás veces baseados no BMW 328, co que gozou de certo éxito en varias fórmulas, incluída a Fórmula 2.

A súa única participación nunha carreira no Campionato Mundial de Fórmula Un foi no Gran Premio de Alemaña de 1952. Pilotandoo o seu coche de seis cilindros  AFM, completou as sesións de clasificación pero non apareceu na grella de saída.

Antes das súas proezas nas carreiras de motor, Krakau probara varios deportes e formou parte do equipo alemán de  remo nos Xogos Olímpicos de 1936.

Krakau morreu en Peine en 1995.

Resultados completos na Fórmula Un
----------------------------------

(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | Pos. | Ptos. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1952 | Willi Krakau | AFM | BMW 6L | SUI | 500 | BEL | FRA | GBR | ALENTS | NED | ITA | NC | 0 |

Notas
-----

Referencias

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Willi Krakau*** |

### Ligazóns externas

* Article at 8W
**Chimalpopoca** (antropónimo náhuatl que significa "escudo fumegante"; de *chimalli*, "escudo", e popoca, "fumegar"), nado en 1397 e finado en 1427, foi o terceiro huey tlatoani da dinastía gobernante en Tenochtitlán, sucesor de Huitzilihuitl en 1415.

Traxectoria
-----------

Chimalpopoca era fillo do emperador Huitzilihuitl e a raíña Ayauhcihuatl. Como huey tlatoani de Tenochtitlán, era vasalo -e neto, por parte de nai- de Tezozómoc, tepanecateuctli (señor dos tepanecas) de Azcapotzalco, e baixo o seu dominio participou nas conquistas tepanecas, entre elas a de Chalco. Á morte de Tezozómoc, sucedeulle o seu fillo Maxtla no trono de Azcapotzalco. Foi entón cando estalou unha revolta interna no Imperio Tepaneca, pois unha serie de señores subordinados erguéronse contra Azcapotzalco e os seus acólitos, dando morte a Chimalpopoca entre outros señores tepanecas, e dando un xiro ó centro hexemónico do imperio, que de Azcapotzalco pasará a Tenochtitlán. O principal líder daqueles rebeldes era Itzcóatl, da dinastía real tenochca (medio irmán de Huitzilihuitl), que sucedeu a Chimalpopoca (a súa vítima) en Tenochtitlán. Daba comezo así o Imperio Mexica ou Tripla Alianza.

Durante o seu reinado construíuse o acueduto de madeira que carrexaba a auga potable dende os mananciais de Chapultepec até Tenochtitlán. Tamén construíu unha estrada con bordos e terrapléns que conectaban a cidade con Tlacopan, tiña cortaduras e pontes de madeira que eran retirados durante a noite.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Chimalpopoca Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Santamarina Novillo, Carlos (2006). *El sistema de dominación azteca : el imperio tepaneca* (en castelán). Madrid: Fundación Universitaria Española. ISBN 84-7392-619-6. OCLC 74881906.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q257811
* EBID: ID

 |
**Boris Said**, nado o 5 de maio de 1932 en Nova York e finado o 24 de marzo de 2002 en Seattle, chamado "Bob", era un piloto de carreiras dos Estados Unidos.

Said foi o primeiro estadounidense en gañar unha carreira por estrada en Europa despois da segunda guerra mundial, o Gran Premio de Rouen de 1953. Participou no primeiro Gran Premio dos Estados Unidos de Fórmula 1 en  Sebring o 12 de decembro de 1959. Trompeou na primeira volta e non puntuou no Campionato Mundial. Tamén fixo unha saída na NASCAR, as 500 Millas de Daytona de 1959 onde terminou 50º despois dun fallo na transmisión.

Said tamén foi un competidor de bobsleigh, competindo dúas veces nos Xogos Olímpicos,  1968 en Grenoble e  1972 en Sapporo, Xapón logrando o posto décimo como mellor resultado.  Os xogos de 1968 foron notables ao competir contra outro piloto de carreiras que competiu nas carreiras de zorras, Bob Widdows.

Máis tarde foi o produtor executivo dun documental titulado "Mystery of the Sphynx".

Rexistro de carreiras
---------------------

### Resultados completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1959 | Connaught Cars / Paul Emery | Connaught Type C | Alta 4 en liña | MON | 500 | NED | FRA | GBR | ALE | POR | ITA | USARet | NC | 0 |

### NASCAR

( clave) ( **Grosa** pole position outorgada polo tempo de cualificación. *Cursiva* Pole position obtida por puntos na clasificación ou tempo de adestramento. \* A maioría de voltas lideradas.)

#### Grand National Series

| Resultados nas NASCAR Grand National Series |
| --- |
| Ano | Equipo | Nº | Marca | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 | 41 | 42 | 43 | 44 | NGNC | Pts | Ref |
| 1959 | Buck Baker | 89 | Chevy | FAY | DAY | DAY50 | HBO | CON | ATL | WIL | BGS | CLB | NWS | REF | HCY | MAR | TRN | CLT | NSV | ASP | PIF | GPS | ATL | CLB | WIL | RCH | BGS | AWS | DAY | HEI | CLT | MBS | CLT | NSV | AWS | BGS | GPS | CLB | DAR | HCY | RCH | CSF | HBO | MAR | AWS | NWS | CON | N/A | 0 |  |

Notas
-----

Referencias

1. 1 2  Viva F1. "Formula One at the Olympics". Arquivado dende o orixinal o 08 de agosto de 2012. Consultado o 2012-07-26.
2. ↑  "Bob Said – 1959 NASCAR Grand National Results". *Racing-Reference*. Consultado o 15 de xaneiro de 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bob Said Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Bob Said biography at Grandprix.com
* *Mystery of the Sphynx* at IMDb
**Speedcafe.com** é un  sitio web de novas do automobilismo australiano que se presentou o 23 de outubro de 2009. O sitio tivo máis de 50 millóns de páxinas vistas en 2020.

Speedcafe.com dedícase principalmente a noticias e reportaxes de carreiras da  Supercars Championship, así como a outras series nacionais como as Australian GT, SuperUtes Series, Australian Carrera Cup Championship, e TCR Australia. O sitio tamén abrangue varias categorías internacionais de automobilismo, incluíndo a Fórmula Un,  MotoGP, World Rally Championship, FIA World Endurance Championship e NASCAR.

Speedcafe.com tamén se expandiu coas súas propias marcas de  anuncios clasificados e Jobstop. O sitio web tamén é un dos principais socios do Australian Motor Sport Hall of Fame. En 2019 Speedcafe presentou o sitio web de automobilismo de alto rendemento Torquecafe.com

Colaboradores
-------------

O equipo Speedcafe.com está dirixido polo editor Connor O'Brien.

Os xornalistas sénior Mat Coch, Daniel Herrero e Simon Chapman completan a formación editorial Speedcafe.com.

Outros antigos membros do persoal inclúen Tom Howard, Grant Rowley, Stefan Bartholomaeus, Gordon Lomas e Mike Jacobson.

Polémica
--------

Speedcafe.com apareceu nun episodio de 2012 de  *Media Watch* que investigou ao propietario Brett 'Crusher' Murray polo conflito de intereses entre a empresa matriz BAM Media e o seu traballo como articulista do *Gold Coast Bulletin*.

|  |  |
| --- | --- |
| [[Ficheiro:|40x40px|none|link=]] | A Galipedia ten un portal sobre:  ***Deportes*** |

Notas
-----

Referencias

1. ↑  "Speedcafe.com celebrates its fifth birthday". Speedcafe. 20 de outubro de 2014. Consultado o 16 de abril de 2016.
2. ↑  "Speedcafe.com breaks 50 million page view barrier in 2020". *Speedcafe* (en inglés). 2020-12-29. Consultado o 2021-01-13.
3. ↑  "V8X Supercar Magazine teams up with Speedcafe.com!". V8X Magazine. 10 de abril 2015. Arquivado dende o orixinal o 26 de abril de 2016. Consultado o 16 de abril de 2016.
4. ↑  "Speedcafe.com launches new-look website". Speedcafe. 23 de xaneiro de 2018. Consultado o 28 de xaneiro de 2018.
5. ↑  "Speedcafe.com introduces performance automotive site torquecafe.com". *Speedcafe* (en inglés). 2019-10-25. Consultado o 2020-01-31.
6. ↑  "Bully in the naughty corner". Australian Broadcasting Corporation. 5 de novembro de 2012. Consultado o 23 de novembro de 2017.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Speedcafe*** |

### Ligazóns externas

* Home page
**Juan Carlos Fresnadillo** nado en Santa Cruz de Tenerife o 5 de decembro de 1967, é un guionista e director de cine canario.

Traxectoria
-----------

En 1985, Fresnadillo trasladouse a Madrid dende a súa cidade natal. Estudou Socioloxía na Universidade Complutense. Comezou os estudos de fotografía e cine na Escola Superior de Artes e Espectáculos TAI, e realizou os seus primeiros traballos en curtametraxes. En 1987, creou unha produtora para unha serie de curtas e anuncios publicitarios. En 1990, colaborou con Gustavo Fuertes na súa curta *El Juicio Final*

En 1996, debutou internacionalmente como director coa súa curta en branco e negro, *Esposados*, para o que tamén fixo de produtor executivo. A obra foi candidata ó Premio Oscar en Hollywood, e *Intacto* 2001, filme co que acada o Premio Goya ó mellor director novel. En 2002 realiza, xunto con Alejandro Jodorowsky a curtametraxe *Psicotaxi*.

En 2007 dirixiu o filme *28 Weeks Later*, continuación de *28 Days Later* de Danny Boyle. O realizador Steven Spielberg, ofreceulle a Fresnadillo dirixir un proxecto financiado pola súa produtora Dreamworks. O filme, de título provisional "Wednesday", será un suspense ambientado nos Ánxeles, onde se desenvolverá unha desesperada persecución. O seu novo proxecto será adaptar o videoxogo *BioShock* en filme. Nun comezo estaba destinada a ser dirixida por Gore Verbinski, pero finalmente Fresnadillo será o encargado.

O 7 de abril de 2011 anunciouse que será o director e co-guionista do remake de *The Crow*.

Filmografía
-----------

### Como director e guionista

* *Esposados* (1996; curtametraxe)
* *Intacto* (2001)
* *28 Weeks Later* (2007)

### Como director

* *Psicotaxi* (2002; curtametraxe)
* *Intruders* (2011)
* *Wednesday* (2014)

### Como produtor

* *El juicio final* (1991)
* *Esposados* (1996)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q461315
* WorldCat
* VIAF: 90739313
* Allmovie: p302200
* AlloCiné: 32669
* BNE: XX1133054
* BNF: 155846945
* Box Office Mojo: juancarlosfresnadillo
* CineRessources: 162539
* GND: 130573949
* IMDb: nm0294379
* ISNI: 0000000114516065
* LCCN: no2006112761
* NKC: xx0148694
* NTA: 266081703
* SUDOC: 068704844
* TMDb: 17597

 |
**Praxila** (en latín *Praxilla*, en grego antigo Πράξιλλα

```
) foi unha poetisa lírica grega, nada en Sición, que floreceu na Olimpíada 82, arredor do -450. Foi unha das nove poetas distinguidas co epíteto de musas líricas, segundo din *Suídas* e a *Anthologia palatina*.
```

Traxectoria

  

As súas historias eran eróticas, baseadas na antiga mitoloxía dos dorios. Lisipo de Sición fixo unha estatua de Praxila que menciona Taciano. Algunhas dos seus escolios foron considerados entre as composicións máis famosas deste tipo. Algúns autores pensan que escribiu o escolio conservado por Ateneo de Naucratis, moi popular en Atenas. Tamén compuxo ditirambos en verso heroico co uso ocasional de sistemas dactílicos, e nos que ocasionalmente aparece o hexámetro. Unha clase de versos dactílicos logaédicos (que tiñan un dáctilo máis que o alcaico) chamábase *praxíleo* (Πραξίλλειον) na súa honra. O verso xónico, un trímetro braquicataléctico maior, tamén tomou o seu nome.

Escribiu un himno a Adonis do que se conservan tres versos. Tamén un ditirambo sobre Aquiles, do que só se conserva un verso que suxire que estaba baseado en Homero. Dela recompiláronse algúns fragmentos de refráns que ela popularizara.

Notas
-----

1. ↑  Praxilla a: William Smith (editor), *A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. Vol. III Boston: Little, Brown & Comp. 1867, p. 518
2. ↑  *Historia de la literatura clásica I: literatura griega*. Madrid: Gredos. 1990. p. 269-270. ISBN 842491421X.  `|first1=` sen `|last1=` in Authors list (Axuda)
|  |
| --- |
| **Giancarlo Fisichella** |
|  |
| **Carreira na Fórmula 1** |
| Nacionalidade | Italia Italia |
| Anos en activo | 1996–2009 |
| Escudería(s) | Minardi, Jordan, Benetton, Sauber, Renault, Force India, Ferrari |
| Grandes Premios disputados | 231 (229 saídas) |
| Campionatos | 0 |
| Vitorias | 3 |
| Podios | 19 |
| Pole positions | 4 |
| Voltas rápidas | 2 |
| Primeiro GP | Gran Premio de Australia de 1996 |
| Primeira vitoria | Gran Premio do Brasil de 2003 |
| Derradeira vitoria | Gran Premio de Malaisia de 2006 |
| Derradeiro GP | Gran Premio de Abu Dabi de 2009 |

**Giancarlo Fisichella**, nado en Roma o 14 de xaneiro de 1973, é un piloto de Fórmula 1

Traxectoria
-----------

Entre 1984 e 1988 competiu en karts, pero xa en 1989 comezaba a despuntar, quedando 2º no karting de Europa e 4º no karting Internacional. Ao ano seguinte quedou en quinta posición no karting de 100 cc de Italia.

No 1991 debutou na Fórmula Alfa pero sen conseguir gran resultado. Do 1992 ao 1994 debutou na Fórmula 3000, dedicándose no ano 1995 á DTM.

Giancarlo Fisichella pilotando un Jordan en Indianápolis no 2002.
Comezou na Fórmula 1 no 1996 en Minardi, conseguiu unha 17ª praza e ningún punto, retirouse a media tempada e foi substituído por Giovanni Lavaggi. Ao ano seguinte debutou con Jordan logrando unha oitava praza no Mundial, onde se subiu por primeira vez ao podio.

No ano 1998 trasladuse a **Benetton** e nesa mesma escudería e ese mesmo ano conseguiu a súa primeira *pole position*. En **Benetton** permaneceu catro tempadas, as tres últimas bastantes distintas da primeira, pois non acadaba moi bos resultados. Logo Reanult comprou a **Benetton** e **Fisichella** non se conservou como piloto oficial.

A súa mellor tempada realizouna no ano 2000, onde, pese á pouca competitividade do seu monopraza, logrou tres podios, no Brasil, no Canadá e Mónaco, que o levaron a lograr a súa mellor clasificación, cun sexto posto final.

No Mundial do 2001 tivo unha discreta actuación cun podio, no Brasil, e outras dúas carreiras entre os puntos. Antes da temporada, Flavio Briatore, o xefe do equipo, xa anunciou que non continuaría en **Benetton** e no 2002 estreouse en Jordan despois duns anos sen estar nesa escudaría.

Estivo en Jordan até o 2004, ano no que se foi para a Sauber, conseguindo nela un 11º posto con 22 puntos. Este ano 2005 está en Renault, de novo baixo o mando de Flavio Briatore e ten de compañeiro ao español Fernando Alonso.

Vida persoal
------------

Pesa 71 kg e mide 1,70 metros. Residen en Montecarlo, e está solteiro malia que ten un fillo.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Giancarlo Fisichella Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* The official website for Giancarlo Fisichella
* Giancarlo Fisichella profile and statistics
* Giancarlo Fisichella statistics
* Giancarlo Fisichella profile

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172712
* Munzinger: 01000005161
* DriverDB: giancarlo-fisichella
* RacingReference: Giancarlo\_Fisichella

 |
**Piero Carini** nado en Xénova o 6 de marzo de 1921 e finado en Saint-Étienne, Francia o 30 de maio de 1957 foi un piloto de carreiras de Italia.

Andaina nas carreiras
---------------------

Carini terminou terceiro no Gran Premio de Modena de 1950, que se disputou ese ano coas regras da Fórmula 2, pilotando un OSCA. Con todo, o coche resultou pouco fiable en 1951, pero logrou o suficiente como para ser invitado pola Scuderia Marzotto en 1952, para conducir os seus Ferrari de Gran Premio e deportivos. Malia competir soamente en dous Grandes Premios (debutou o 6 de xullo de 1952), Carini fixo o bastante ben como para asinar polo equipo oficial de Ferrari para 1953, efectivamente como un piloto "junior" xunto a Umberto Maglioli. Pero só competiu no Gran Premio de Italia de 1953, e ao final da tempada trasladouse a Alfa Romeo, para conducir en 1954 os seus coches de turismo Tlogrando vitorias na súa clase na Mille Miglia, o Tour de Sicilia e a Copa Dolomita.

En 1955 Carini pilotou un Ferrari logrando vitorias de clase en Dakar e Caracas, Venezuela, e cun O.S.C.A. unha vitoria de clase na Targa Florio.

En 1957, pilotando nunha carreira de coches deportivos, preto de Saint-Étienne, Francia, cun Ferrari Testa Rossa, o coche de Carini cruzou a mediana central e chocou con outro competidor morrendo instantaneamente.

### Resultados Completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1952 | Scuderia Marzotto | Ferrari 166 | Ferrari V12 | SUI | 500 | BEL | FRARet | GBR | ALERet | NED | ITA |  | NC | 0 |
| 1953 | Scuderia Ferrari | Ferrari 553 | Ferrari V12 | ARX | 500 | NED | BEL | FRA | GBR | ALE | SUI | ITARet | NC | 0 |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Small, Steve (1994). *The Guinness Complete Grand Prix Who's Who*. Guinness. p. 95. ISBN 0851127029.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q119004
* DriverDB: piero-carini
* RacingReference: Piero\_Carini

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

**Giacomo Russo**, nado en Milán o 23 de outubro de 1937 e finado en Caserta o 18 de xuño de 1967, foi un piloto de automobilismo italiano, máis coñecido como **Geki**.

Traxectoria
-----------

Piloto experimentado nas fórmulas máis baixas italianas, tamén participou en tres Gran Premio de Italia de Fórmula 1 de 1964-66, fallou na cualificación de  1964, pilotando un Brabham para Rob Walker. Nos dous Grandes Premios que comezou, pilotou un Team Lotus. Non logrou puntos de campionato.

No entanto, foi catro veces campión de Italia de Fórmula 3, gañando campionatos consecutivos entre 1961 e 1964.

Faleceu nun horrible accidente nunha carreira de Fórmula 3 italiana en Caserta en 1967. Tras un accidente nos que se viron involucrados Beat Fehr, Andrea Saltari e Franco Foresti, Fehr correu pola pista para advertir aos pilotos que se achegaban sobre os coches danados e o aceite na calzada. O seguinte grupo de coches incluía a Geki, Massimo Natili, Jürg Dubler, Romano "Tiger" Perdomi e Corrado Manfredini que non puideron evitar chocar cos restos do accidente na pista. O Matra de Geki chocou contra un muro e morreu ao instante. Fehr foi alcanzado por un dos autos e tamén morreu e Perdomi morreu no hospital oito días despois.

### Resultados Completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1964 | Rob Walker Racing Team | Brabham BT11 | BRM V8 | MON | NED | BEL | FRA | GBR | ALE | AUT | ITANSC | USA | MEX | NC | 0 |
| 1965 | Team Lotus | Lotus 25 | Climax V8 | RSA | MON | BEL | FRA | GBR | NED | ALE | ITARet | USA | MEX | NC | 0 |
| 1966 | Team Lotus | Lotus 33 | Climax V8 | MON | BEL | FRA | GBR | NED | ALE | ITA9 | USA | MEX |  | NC | 0 |
| Fonte: |

Notas
-----

1. ↑  "Italian F3 Champions / Formula 3 / Formula Junior". MotorSports Etc. Arquivado dende o orixinal o 12 de xuño de 2008. Consultado o 2008-10-05.
2. ↑  "Motorsport Memorial – Beat Fehr". Motorsport Memorial. Consultado o 6 de abril de 2013.
3. ↑  Small, Steve (1994). *The Guinness Complete Grand Prix Who's Who*. Guinness. p. 150. ISBN 0851127029.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Geki Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q173342
* DriverDB: giacomo-russo
* RacingReference: Giacomo\_Russo

 |
Mapa da antiga estrada Villacastín–Vigo.
A **estrada Villacastín-Vigo** foi o nome que recibiu a vía de comunicación radial da Península Ibérica, cunha lonxitude de 572 quilómetros.

Características
---------------

Ponte de La Encomienda, construída a mediados do século XIX e abandonada tras a construción do encoro de Ricobayo sobre o río Esla.
Fito quilométrico nº 84 na travesía urbana de Villacastín.
Desde a poboación de Villacastín (Provincia de Segovia), pasa por Ávila, Peñaranda de Bracamonte, Salamanca, Zamora, Rionegro del Puente, Pobra de Seabra, A Gudiña, Verín, Xinzo de Limia, Allariz, Ourense, Ribadavia, A Cañiza e O Porriño. En Villacastín liga coa vía radial Madrid-A Coruña, convertida en estrada N-VI e desdobrada actualmente na autovía A-6.

A súa construción comezou a mediados do século XIX, se ben foi reformulada e construída entre 1860 e 1863. No cuarto plan xeral de estradas de 1939-41 (Plan Peña) estableceuse a nomenclatura actual das estradas nacionais de España. O seu trazado correspóndese coas actuais vías N-110 (até Ávila), N-501 (até Salamanca), N-630, N-631 (até Rionegro del Puente), N-525 (até Ourense) e N-120 (até Vigo). Agás no caso da N-631, o resto de tramos foi desdobrado ou convertido en autovía.

En numerosas poboacións do trazado como Ávila, Encinas de Abajo, Peleas de Arriba, Zamora, Roales del Pan, Valcabado, Otero de Bodas, Montamarta, Tábara, Rionegro del Puente, Pozuelo de Tábara, Mombuey, Asturianos, Pobra de Seabra, Padornelo ou Requeixo de Seabra mantense na toponimia dos nomes de rúas a denominación de **carretera Villacastín-Vigo**. En Ourense o nome foi substituído polo de **rúa do Progreso**, e en Ponteareas polo de **rúa Real**.

Galería de imaxes
-----------------

* O Canizo (A Gudiña).O Canizo (A Gudiña).
* Vila de Rei (Trasmiras).Vila de Rei (Trasmiras).
* Placa da rúa do Progreso, Ourense.Placa da rúa do Progreso, Ourense.
* Placa no punto onde faleceu en accidente o enxeñeiro José Fernández-España Vigil no Navallo (Riós)Placa no punto onde faleceu en accidente o enxeñeiro José Fernández-España Vigil no Navallo (Riós)

Notas
-----

1. ↑  "Km. 554 da Villacastín – Vigo", ficha do fito quilométrico en *Patrimonio Galego*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* «Ley de Bases de Ordenación Ferroviaria y de los transportes por carretera de 24 de enero de 1941» BOE.
* «Ley 56/1960 de 22 de diciembre, de bases del Plan General de Carreteras» BOE.
* Ourense na Historia Concello de Ourense.
**Alan Boguslavsky**, nado nos Ánxeles (California) o 18 de maio de 1965, é un músico mexicano de orixe estadounidense, coñecido especialmente pola súa etapa como segundo guitarrista de Héroes del Silencio.

Traxectoria
-----------

Trasladouse a México sendo aínda moi novo. Foi un curmán seu quen lle ensinou os primeiros pasos coa guitarra, ensinándolle "Hotel California", "Wish You Where Here"... Pero a súa maior aprendizaxe foi nunha viaxe que fixo por Europa, onde se gañaba a vida tocando. Percorreu Europa cunha mochila e a súa guitarra ao lombo.

Cando regresou a México formou un grupo chamado El Huitlacoche e acompañou a Kenny y los Eléctricos. Un día Kenny fixo unha festa na que estaba tamén Pedro Andreu. Enseguida Alan e el fixeron amizade e Pedro convidouno a ver o seu concerto do día seguinte. Alan quedou abraiado pola actuación e polo grupo, e foi saudalos ao camerino.

Meses máis tarde, Juan Valdivia (guitarrista de Héroes del Silencio) suxeriu a idea de incorporar un novo guitarrista, porque os arranxos de *El espíritu del vino* eran moi complicados, así que o que fixeron foi mandarlle unha carta a Alan, que pasaría a ser un integrante máis do grupo.

Trala separación de Héroes del Silencio, Alan colaborou no primeiro disco de Enrique Bunbury, *Radical sonora*, e acompañouno na súa xira. Posteriormente, no 1999 creou o seu propio grupo chamado Bogusflow (en principio quíxoo chamar JADE, pero ese nome estaba xa rexistrado) no que estaban algúns dos músicos que tiña Bunbury. Nese ano sacou o seu primeiro disco chamado tamén *Bogusflow*, que recibiu moitos eloxios.

No 2002, Alan saca un disco acústico en solitario chamado *The Art Of Waiting*, gravado na súa propia casa, coa súa voz e unha guitarra como principais protagonistas.

Discografía
-----------

### Álbums

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | *Bogusflow* | (1999) |
| \* | *The Art Of Waiting* | (2002) |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Héroes del Silencio

| * v
* c
* e
Héroes del Silencio |
| --- |
| 
* **Enrique Bunbury**
* **Juan Valdivia**
* **Joaquín Cardiel**
* **Pedro Andreu**

* Alan Boguslavski
* Gonzalo Valdivia

 |
| Álbums de estudio | 
* *El mar no cesa*
* *Senderos de traición*
* *El espíritu del vino*
* *Avalancha*

 |
| EPs | 
* *Héroe de leyenda*
* *En directo*
* *Senda '91*

 |
| Directos | 
* *Parasiempre*
* *El ruido y la furia*
* *Tour 2007*
* *Live in Germany*

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8193039
* WorldCat
* VIAF: 87502848
* BNE: XX1729165
* Discogs: 602037
* ISNI: 0000000061001489
* MusicBrainz: ID

 |
**Pedro Andreu Lapiedra**, nado en Zaragoza o 15 de abril de 1965, é un músico español.

Biografía
---------

### Inicios

Pedro involúcrase na música desde pequeno. Gustábanlle The Beatles, froito diso, o seu primeiro grupo facía versións deles. Ese primeiro grupo chamábase Modos.

### Héroes del Silencio

En 1985 pasa a formar parte de Héroes del Silencio. Antes da súa chegada, o grupo facía o que podía cunha caixa de ritmos. Mentres tanto traballaba no grupo "Niños de Brasil".

* Distínguense dúas etapas en Héroes:

1. A primeira chega até o disco *Senderos de traición*, onde ten influencias de Larry Mullen Jr. Stewart Copeland e algúns outros.
2. Na segunda etapa, Pedro métese máis no rock, o cal nótase nos seguintes discos. Ten influencias americanas coma Gran Funk Railroad, Lynyrd Skynyrd, AC/DC, Def Leppard, The Cult, ZZ Top...

### Trala disolución de Héroes

Trala separación comeza a crear cancións para o seu grupo Puravida, formado en 1999, no que toca a guitarra e no que é vocalista. Grava o disco *Donde el corazón me lleve*, sendo o batería deste disco Carlos Gamón, o batería da tamén banda zaragozana Amaral.

En maio de 2001, Pedro comeza a traballar, no seu estudo "Atico 13", xunto con DJ Aka Positive (Luis Sancho) e forman DAB (Digital Analog Band). O dúo gravou *Café del Mar The Best* no 2000 e *Café del Mar The Best 2* no 2006.

En febreiro de 2007 anunciaba, xunto cos outros compañeiros do grupo, o retorno de Héroes del Silencio aos escenarios, nunha xira mundial de dez concertos.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Héroes del Silencio

| * v
* c
* e
Héroes del Silencio |
| --- |
| 
* **Enrique Bunbury**
* **Juan Valdivia**
* **Joaquín Cardiel**
* **Pedro Andreu**

* Alan Boguslavski
* Gonzalo Valdivia

 |
| Álbums de estudio | 
* *El mar no cesa*
* *Senderos de traición*
* *El espíritu del vino*
* *Avalancha*

 |
| EPs | 
* *Héroe de leyenda*
* *En directo*
* *Senda '91*

 |
| Directos | 
* *Parasiempre*
* *El ruido y la furia*
* *Tour 2007*
* *Live in Germany*

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9057333
* WorldCat
* VIAF: 29145970104332251022
* BNE: XX1302143
* Discogs: 602030
* ISNI: 000000037188001X
* MusicBrainz: ID

 |
**Ana Belén Monís Justo**, coñecida como **Belén Monís**, nada en Cualedro (provincia de Ourense) o 27 de xullo de 1981, é unha cantante galega

Traxectoria
-----------

Formouse como cantante no Conservatorio Karl Nielsen de Ourense, no que tomou clases coa profesora Clara Jensen durante catro anos, estudando técnica vocal e solfexo. Graduouse como titulada en Canto Moderno Rock&Pop polo Conservatorio Trinity College de Londres. Graduada como Técnico superior en Produción de Audiovisuais, Radio e Espectáculos con matrícula de honra, cursou estudos de Educación Social e desenvolveu un labor como docente de canto e Expresión vocal en varias escolas de música de Ourense.

Comezou a cantar aos 17 anos, converténdose en finalista do 1º Certame de cantautores ourensáns. Participou en diversos concursos e festivais da canción en Galicia, como o Festival de Landro, o Festival de Ordes, o de Meaño ou o de Padrón. Participou no programa *Éxito* da Televisión de Galicia, que se emitiu durante o verán de 2002, quedando entre os 16 primeiros clasificados.

Desenvolveu a súa carreira como cantante profesional en diversas orquestras galegas durante varios anos. En 2007 foi seleccionada para participar no programa *Son de estrelas* da Televisión de Galicia, do cal resultou gañadora. Un dos premios consistía na gravación dun disco, coa colaboración do produtor musical Pedro González. Como consecuencia de gañar o programa, actuou en diferentes programas da TVG, como *Luar*, *Especial Noiteboa 2007* e 2008, *Acompáñenos*, *Son de estrelas* 2º edición, especial gala *Santiago Apostol 2007* e 2008 e *Especial Fin de Ano 2010*.

En xaneiro de 2009 a produtora madrileña Boomerang púxose en contacto con Belén para que formase parte do coro galego amadriñado por Marta Sánchez, que participará nun programa con fins benéficos *La batalla de los coros*, emitido por Cuatro TV. Belén Monís desenvolveu nos seguintes anos a súa faceta como compositora para diferentes pezas do audiovisual, destacando a súa colaboración como compositora da letra e intérprete do tema central do docudrama *Podría ser ella*, que trata sobre a violencia de xénero e que foi estreada en Madrid no Ministerio de Igualdade en decembro de 2011.

En 2012 comezou o proxecto musical *La dama de gris*, xunto co pianista e compositor José Carlos González, formato musical de piano e voz onde, ademais de facer versións, presenta temas de composición propia.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Canle dedicada á artista en YouTube.
**Paul Cook**, nado en Londres, Inglaterra, o 20 de xullo de 1956, é un batería británico coñecido principalmente pola súa participación no grupo punk Sex Pistols durante a existencia estable do mesmo (1975 - 1978) e as xiras posteriores de 1996, 2002 e 2003.

Traxectoria
-----------

Cook naceu e criouse no barrio de Hammersmith. A diferenza do seu amigo Steve Jones, que logo sería xunto a el un dos membros fundadores de Sex Pistols, Paul viña dunha familia economicamente estable e era moi reservado e tranquilo.

O batería tivo un bo rendemento académico na escola ata que coñeceu a Steve Jones e Wally Nightingale con quen formou a banda The Strand en 1972. Paul tamén se converteu ao comprar a súa batería no primeiro integrante en investir diñeiro en instrumentos no canto de roubalos. Co paso do tempo, e tras a incorporación de Glen Matlock como baixo e Johnny Rotten como cantante, The Strand converteríase en Sex Pistols.

Logo da separación práctica da banda tras a ida de Johnny Rotten en 1978, Cook e Jones tocaron na banda sonora da película de Malcolm McLaren *The Great Rock 'n' Roll Swindle* acreditadando co nome Sex Pistols algunhas das súas cancións por exemplo "Silly Thing", cantada polo propio batería. Logo diso, a banda disolveuse formalmente e Paul formou xunto ao seu compañeiro Steve Jones The Professionals en xullo de 1980. A súa segunda banda lanzou catro sinxelos e un álbum pero non logrou maior éxito comercial nin crítico. Poucos anos despois Paul colaborou na produción do álbum debut da banda New Wave Bananarama, titulado *Deep Sea Skiving*.

Paul e Steve tamén participaron no LP *So Alone* de Johnny Thunders tocando na canción "London Boys" (en galego "Raparigos de Londres").

A fins dos anos 1980 o batería retornou á industria musical para tocar no grupo Chiefs of Relief xunto ao ex guitarrista de Bow Wow Wow Matthew Ashman e, tras outro período de inactividade, tocou con Edwyn Collins nos '90. En 1996 reuniuse cos Sex Pistols, xa sen o falecido Sid Vicious, para a xira *Filthy Lucre*.

Na actualidade, Cook vive coa súa esposa Jenny e a súa filla Holly en Shepherds Bush e toca intercaladamente na banda Man-Raze e con Edwyn Collins.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q363260
* WorldCat
* VIAF: 14975361
* AllMusic: mn0000748247
* BIBSYS: 7050235
* BNE: XX893759
* BNF: 140516072
* Discogs: 250492
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1560011
* GND: 140534636
* ICCU: DDSV084594
* IMDb: nm0177222
* ISNI: 0000000114383434
* LCCN: no00099924
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0094386
* NPG: mp14290
* Songkick: 761089
* SUDOC: 235914959
* TMDb: 79628
* VGMdb: 24007

 |