asentamentos históricos na área de Katowice
A **historia de Katowice** comeza con esta ententida como un conglomerado de aldeas agrícolas e comunidades mineiras e industriais (ata 70) que dende o século XII-XIII (a máis antiga Domb ou Dab) existían no que hoxe son os límites do concello. De 1360 data a primeira referencia de cinco máis (Bogucice ou Bogucka fundada no s.XIII, Rozdzienia, Szopienice Ligoty, Ottonowi Pilczy e Zaleze).

A riqueza da rexión en mineral de ferro (*kuznice*) vai marcar o seu destino. De 1397 data a mención máis antiga dunha primitiva explotación en Bogucice (Kuznica Bogucka), e en Zaleze (orixe no século XIII), seica no século XV desenvólvese alí tamén unha explotación cunha embrionaria siderurxia. Xa en 1612 e vinculado ao asentamento antedito de Rozdzienia aparece un poema "*Officina ferraria: taller da fundición e innovación da nobre labor do ferro*".

De 1598 data a primeira mención de **Katowice** propiamente coma unha *villa nova* en paralelo a beira do río Rawa en Bogucice.

Revolución industrial
---------------------

Bogucice (coa fundición) e Katowice en 1830
Na metade do século XVIII produciuse a anexión de Silesia por Prusia o que levou en adiante unha continua inmigración de alemáns a rexión. Dende 1788 a industria mineira inicia a súa andaina como tal coa apertura da primeira mina de carbón en Beategrube (1801) e Walanowice. Da súa man as fundicións; as primeiras, de cinc, *Fanny* e *Franz*, en 1822 en Bogucice.

Pero o momento decisivo para Katowice foi 1845, cando o ferrocarril de Silesia situou alí unha das súas estacións e despois as autoridades alemás a elixiron coma centro da xermanización da Alta Silesia (*Kattowitz*). En 1856 foi preparado un primeiro plan para a futura cidade que terminou o século coma centro administrativo e económico da industria mineira e do aceiro da Alta Silesia. Así, en 1865 Katowice establécese coma concello independente, en 1873 capital de distrito e no 1897 adquire o status de cidade capital.

O plan de 1856 (promovido polo empresario F. W. Grundmann e a cargo do arquitecto M. Nottebohn) establecía o que son as directrices básicas da cidade moderna: un eixo lonxitudinal leste-oeste entre o ferrocarril polo sur e o río Rawa ao norte. A praza central (Rynek co teatro da ópera) e unha praza oval-hexagonal ao oeste, centro dun primeiro ensanche. O eixo transversal norte-sur que atravesa as vías conduciría o desenvolvemento meridional da cidade no século XX .

A primeira guerra mundial favoreceu a expansión industrial da urbe especialmente do aceiro coa construción de novas plantas (*huta*) ao longo da beira norte do río. O crecemento no período de entreguerras, xa nunha Polonia independente, foi enorme e de resultas converteuse na primeira cidade polaca en incorporar os concellos suburbanos.

Porén, trala segunda guerra mundial houbo un estancamento pola ausencia de investimentos, inda que axiña recuperou o pulo de principal centro industrial polaco do que hoxe pretende afastarse co traslado da industria pesada e o asentamento de novas actividades.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 06 de agosto de 2012. Consultado o 27 de abril de 2009.
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 06 de agosto de 2012. Consultado o 27 de abril de 2009.
3. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 06 de agosto de 2012. Consultado o 28 de abril de 2009.