Esquema dos elementos orbitais, P1 representa o plano orbital, P2 o plano de referencia, a inclinación representase coa letra **i**.
**Inclinación orbital** e o ángulo (xeralmente medido en graos) que o plano da órbita (plano orbital) **P1** dun astro forma cun plano de referencia **P2** (para os planetas, isto e a eclíptica). A inclinación orbital é un dos parámetros (dentro de seis) empregados para determinar unha órbita en xeral.

Órbitas
-------

### Concepto

Das tres Leis de Kepler pódese empezar a deducir que os movementos orbitais dos planetas móvense dentro dun plano, e foi Newton o que demostrou esta afirmación. En particular, o movemento planetario dentro do plano da órbita dá lugar a que se tome a inclinación do plano orbital con respecto a outro de referencia, a razón de facer isto está xustificada cando se quere estudar un sistema solar no que os planetas posúen diferentes planos orbitais e a priori con diferentes inclinacións. A inclinación orbital e un dos seis parámetros (denominado coa letra **i**) empregados na determinación das órbitas, nos sistemas solares empregarse como plano de referencia o plano do ecuador ou da eclíptica).

### Inclinación orbital no sistema solar

Nos planetas do sistema solar a inclinación orbital **i** dun planeta defínese como a inclinación do plano da órbita co plano da eclíptica. En calquera caso o plano orbital da terra, por exemplo, e o plano que contén o traxecto da terra no seu movemento de translación ao longo dun ano e como coincide co plano da eclíptica a inclinación orbital da terra é nula por propia definición. Esta inclinación podería terse tomado respecto a outro plano, como por exemplo o ecuador do sol ou incluso tomando como referencia o plano orbital de Xúpiter, pero tomase como referencia a terra dado que e dende ela dende onde se fan de momento a meirande parte das observacións astronómicas. A maioría das órbitas planetarias teñen pequenas inclinacións orbitais en relación tanto unhas con outras como con relación ao ecuador solar. Con todo, existen notábeis excepcións nos planetas ananos coma Plutón e Eris, que posúen inclinacións orbitais con respecto a eclíptica de 17 graos sexaxesimais e 44 graos respectivamente, coma o gran asteroide Pallas, que posúe inclinación de 34 graos. Moitos dos planetas extrasolares existentes noutros sistemas solares posúen altos valores da inclinación orbital. No caso da lúa mídese a inclinación orbital con respecto ao plano da eclíptica.

### Inclinación orbital nos satélites artificiais

A inclinación das órbitas nos satélites naturais ou artificiais sempre é medida con respecto ao plano ecuatorial do planeta ou do corpo dende o cal orbitan. O plano ecuatorial e o plano perpendicular ao eixo de rotación do planeta e que pasa polo centro do corpo. Desta forma téñense diferentes clasificacións nestes casos:

* Unha inclinación de 0º significa que o corpo orbitante atopase orbitando no plano do ecuador do planeta, entendéndose que o satélite xira no mesmo sentido que o planeta;
* Unha inclinación de 90° indica que o corpo orbitante está no que se chama unha órbita polar, neste caso o obxecto pasa polos polos (norte e sur) do planeta en voltas sucesivas; e
* Unha inclinación de 180º indica que o obxecto orbitante esta facendo un movemento retrógrado no plano ecuatorial da órbita.

Para obxectos que xiran a distancias distantes do planeta usase como plano de referencia o plano de Laplace que se define como o plano medio que ocupa o satélite na súa órbita perante un ciclo de precesión. Nos casos nos que o eixo de rotación non é coñecido ou se determina dunha forma moi pobre, a inclinación calcúlase con respecto ao plano da eclíptica, ou ás veces (en casos de obxectos que se moven moi amodo) emprégase o plano do espazo.

Cálculo
-------

En astrodinámica, a **inclinación** {\displaystyle i\,} pode ser calculada mediante a fórmula:

{\displaystyle i=\arccos {h\_{\mathrm {z} } \over \left|\mathbf {h} \right|}\,}

Onde:

* {\displaystyle h\_{\mathrm {z} }\,} e a compoñente perpendicular ao plano de {\displaystyle \mathbf {h} \,},
* {\displaystyle \mathbf {h} \,} e o vector do momento orbital perpendicular ao plano orbital.

Valores para os planetas do sistema solar
-----------------------------------------


|  |  |
| --- | --- |
| **Planeta** | **Inclinación** |
|  - Mercurio | 7,005° |
|  - Venus | 3,394° |
| 🜨 - Terra | 0,000° |
|  - Marte | 1,850° |
|  - Xúpiter | 1,303° |
|  - Saturno | 2,489° |
|  - Urano | 0,773° |
|  - Neptuno | 1,770° |
|

Valores para os planetas ananos do sistema solar
------------------------------------------------


|  |  |
| --- | --- |
| **Planeta anano** | **Inclinación** |
| ⚳ - Ceres | 10,587° |
| ⯓ - Plutón | 17,14175° |
| ⯰ - Eris | 44,187° |
|  - Makemake | 28,96° |
|  - Haumea | 28,19° |
|

Notas
-----

1. ↑  "Anuario del Observatorio Astronómico", Madrid, 1999, pag 151

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Órbita
* Período orbital
* Semieixo maior
* Semieixo menor
* Excentricidade

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4112212
* EBID: ID
* MAG: 10632323
* UAT: 780

 |