recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kurt Busiek**, nado en Boston o 16 de setembro de 1960, é un guionista de banda deseñada, notable polo seu traballo en *Marvels*, en *Astro City* que foi creación propia e na cuarta tempada de *Avengers*.

Traxectoria
-----------

Medrou en varias cidades da área de Boston, entre elas Lexington, onde foi amigo do futuro creador de banda deseñada Scott McCloud. Na súa infancia non foi lector habitual de banda deseñada nin consumidor de debuxos animados, os seus pais non llos permitían ter agás coleccións aprobadas por eles como Astérix ou Tintin , de feito non comezou a lelos con regularidade ata os catorce anos, cando se fixo cun exemplar de *Daredevil* #120 e comezou a se apaixonar, con McCloud comezou a facer bande deseñada no instituto. Durante o último semestre no instituto envioulle material ao editor Dick Giordano en DC Comics, recibindo invitacións para seguirlle enviando material e que conduciu ao seu primeiro traballo profesional, que se publicou en *Green Lantern* #162 (marzo de 1983).

En 1997, Busiek principiou o seu traballo en *Avengers* xunto co debuxante George Pérez, e aínda que Pérez deixou a serie en 2000, Busiek continuou como guionista durante dous anos máis, colaborando con Alan Davis, Kieron Dwyer e outros. En 2003 Busiek volveu formar parella con Perez para crear *JLA/Avengers*.

Notas
-----

1. 1 2  B. Sergio. Interview at Comic Book Gazette (Apr. 15, 2006). Consultado o 25 de maio de 2012.
2. ↑  "Entrevista en *The Comics Journal* 216". Arquivado dende o orixinal o 28 de marzo de 2012. Consultado o 26 de maio de 2012.
3. ↑  Cowsill, Alan (2010). "2000s". En Dorling Kindersley. *DC Comics Year By Year A Visual Chronicle*. p. 311. ISBN 978-0-7566-6742-9.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial de Kurt Busiek *(en inglés)*
* Kurt Busiek en Twiter *(en inglés)*
* Kurt Busiek en Facebook *(en inglés)*
* Web de Astro City *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q971041
* WorldCat
* VIAF: 2607471
* BNB: ID
* BNE: XX1186044
* BNF: 13072539x
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1484554
* GND: 1041769091
* IMDb: nm1598146
* ISNI: 0000 0001 0863 2721
* LCCN: n88630603
* NKC: xx0040294
* NTA: 322444799
* SUDOC: 162005040

 |
Estatua *votiva en bronce do arquitecto deificado Imhotep. Baixa Época séculos VI-IV a.c.* Museo do Louvre
 **Imhotep** ou **Imouthes** foi un visir e o arquitecto da primeira pirámide a Pirámide de Zoser (2.667-2.648 a.C.), da dinastía III do Antigo Exipto.

Manetón outórgalle o mérito de introducir a arquitectura en pedra traballada. Asemade, suponse que redactou un certo número de obras das chamadas *"Instrucións"* (*sebayt*), aínda que ningunha delas chegase ata nós.

Pola súa gran sabedoría obtivo unha gran reputación, tanta que aproximadamente douscentos anos despois da súa morte aparecen as primeiras evidencias da súa deificación (algo moi raro no Antigo Exipto fora das figuras dos faraóns).

Está considerado unha deidade vinculada á Sabedoría, escritura e medicina, emparentándose cos cultos dos deuses Ptath e Thot. Os gregos identificárono co seu deus da medicina Asclepio ou Esculapio, e o seu centro de culto en Saqqara: o Asklepeion, converteuse nun importante lugar de peregrinación para os enfermos, que lle ofrecían corpos momificados de Ibis ou réplicas en barro dos membros ou órganos enfermos.

A súa tumba aínda non se atopou pero algúns manteñen que puidera ser a *mastaba 3518* de Saqqara (que carece de inscricións).

Na Baixa Época é común velo representado en figuriñas de bronce coma un escriba sentado desenrolando un papiro sobre os seus xeonllos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131171
* WorldCat
* VIAF: 59875989
* BLBNB: 000987038
* BMT: 53946
* BNCHL: 000279512
* BNE: XX4948806
* BNF: 119944761
* BRE: 2006966
* CERL: cnp00553718
* DeutscheBio: 118555529
* EBID: ID
* FAST: 1825830
* GEC: 0033520
* GND: 118555529
* ISNI: 0000 0000 4480 8942
* LCCN: no2005090540
* NNDB: 000174702
* NTA: 070973075
* SUDOC: 096159073
* Treccani: imhotep
* ULAN: 500125211

 |
Coordenadas: 43°28′08″N 8°11′11″O﻿ / ﻿43.468917, -8.186258

**Imenosa** (**I**ndustrias **Me**cánicas del **No**roeste, **S**.**A**.) é unha empresa galega do metal.

Historia
--------

Xurdida en Astano, na reconversión naval pasou a pertencer á SEPI. Posteriormente tomou o control das instalación Bazán como industria auxiliar. En 2015 fíxose cargo das súas instalacións Windar Renovables para a fabricación de pezas para eólica mariña.
A empresa ocupa unhas instalacións de 200 000 m² xunto aos diques de Astano. Nas súas orixes a empresa fabricaba maquinaria naval, posteriormente ampliaría a produción e equipamento industrial, guindastres, equipamento mineiro e outras industrias.

Na década de 1990 fabricou a maquinaria para a descarga de carbón no porto de Ferrol para a central térmica das Pontes.

Notas
-----

1. ↑  "La tercera oportunidad de Imenosa". *La Voz de Galicia* (en castelán). 14 de xuño de 2015.
2. ↑  "Una máquina que fue construida en los noventa en las instalaciones de la antigua Imenosa". *La Voz de Galicia* (en castelán). 12 de novembro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* imenosa en archive web
A familia ***Hydrophiidae*** (lat. "serpe de auga") é a que corresponde as serpes mariñas, aínda que, para moitos autores, en todo caso é unha subfamilia dos *Elapidae*. Son serpes de pequeno talle (non superior ós 80-90 centímetros polo xeral), de corpos aplanados para nadaren mellor e cun potentísimo veleno, xa que os peixes dos que se alimentan deben perecer case instantaneamente, polo risco de perde-la presa para elas.

A taxonomía deste grupo é controvertida. A clasificación tradicional situabaas nunha familia propia, a Hydrophiidae, da que trata este artigo, dividida en dúas subfamilias: Hydrophiinae e Laticaudinae. Posteriormente, estudos filoxenéticos fixeron que nas clasificacións modernas se sitúen dentro da familia Elapidae, e as dúas subfamilias de serpes mariñas estarían incluídas dentro dela, xunto coa familia Elapinae. A situación taxonómica exacta aínda non está clara. (ver Hydrophiinae).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q44512085
* GND: 4278465-7
* LCCN: sh85119249

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* GBIF: 3542
* IRMNG: 104349
* ITIS: 563892
* NCBI: 292440
* WoRMS: 196114

 |
Immanuel Nobel
**Immanuel Nobel**, nado en Gävle o 24 de marzo de 1801 e finado en Estocolmo o 3 de setembro de 1872, foi un enxeñeiro, arquitecto, inventor e industrial sueco.

Traxectoria
-----------

Membro da familia Nobel, é o pai de Robert Nobel, Ludvig Nobel e Alfred Nobel. Embarcou aos 14 anos e tras tres anos en mar aberto, estudou aquitectura en Estocolmo na Real Academia de Artes de Suecia e no Real Instituto de Tecnoloxía. Despois de rematar os seus estudos construíu pontes e rehabilitou e construíu casas, unha das máis coñecidas foi unha casa nos Kungsträdgården, e fundou unha pequena fábrica de caucho Inventou o torno a rotación que se utiliza para a fabricación de contrachapados e realizou unha versión mellorada dunha mina submarina que interesou ao tsar Nicolao I e que o levou a establecerse en San Petersburgo en 1838 e alí permaneceu dúas décadas coa súa familia. Fundou unha fábrica de subministracións de guerra, Fonderies et Ateliers Mécaniques Nobel Fils, co que logrou grandes beneficios. Secasí, a morte de Nicolao en 1855 e a fin da guerra de Crimea en 1856 supuxo un cambio nas políticas rusas e o novo tsar Alexandre II recurtou severamente o orzamento militar o que levou a serias dificultades económicas á empresa de Immanuel. En 1859 pasou a administración técnica ao seu fillo Ludvig e el volveu a Suecia. Nas proximidades de Estocolmo construíu unha fábrica onde os seus fillos Alfred e Emil experimentaron coa nitroglicerina. En 1862 os acredores venderon finalmente a empresa rusa e tras Alfred Nobel inventar un detonador para controlala Immanuel comercializou a nitroglicerina, aínda que tras unha explosión na que morreu o seu fillo Emil trasladou a produción a un barco ancorado nun lago.

Notas
-----

1. ↑  Robert W. Tolf (1976) *The Russian Rockefellers: The Saga of the Nobel Family and the Russian Oil Industry* Hoover Institution Press: Stanford, p. 1
2. ↑  Fant, Kenne (2006) *Alfred Nobel: A Biography* Arcade Publishing, p. 13
3. ↑  LeVine, Steve (2007) *The Oil and the Glory*. Random House. ISBN 978-0-375-50614-7. p. 16

* Portal:Suecia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q726590
* WorldCat
* VIAF: 66445554
* EBID: ID
* GND: 1236758102
* ISNI: 0000 0000 5187 0947
* LCCN: n2021029281
* SELIBR: 248477
* WikiTree: Nobel-75

 |
**José Pérez Brey**, nado en Santiago de Compostela o 15 de marzo de 1889 e finado na mesma cidade en maio de 1946, foi un mestre e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Curmán de Pedro Brey Guerra, foi testemuña da súa voda en xuño de 1917. Foi mestre interino de Eidián (Agolada) de 1920 a 1925, de Caldas de Reis en 1925,, San Cosme de Abeancos (Melide) en 1926, Pezobrés (Santiso) en 1927, e Santa Cristina de Cobres (Vilaboa) en 1931. Aprobou as oposicións en 1931 e foi destinado a Pinol (Sober), de onde pasou a San Vicente de Castillón (Pantón), e dende 1935 foi mestre de Cabreira (Maianca, Oleiros).

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido de emprego e soldo en decembro. Depurado, foi acusado de anarquista, pola súa novela *Luz y Basilio* publicada en 1930, e comunista por constituír unha entidade "bajo pretesto de agrarismo", e foi separado do servizo e baixa na escala en xullo de 1940. Revisado o seu expediente de depuración, foi sancionado coa suspensión de emprego e soldo por dous anos e traslado fora da provincia en xuño de 1941. En agosto de 1944 foi trasladado a Vilalba. A súa novela *Luz y Basilio* foi considerada anarquista pola censura franquista e foi prohibida.

Obra
----

* *Luz y Basilio. Novela*, 1930.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 106.
2. ↑  *El Correo Gallego*, 7-5-1946, p. 5.
3. ↑  *El Eco de Santiago*, 25-6-1917, p. 2.
4. ↑  *Diario de Pontevedra*, 7-5-1920, p. 2.
5. ↑  *El Progreso*, 1-9-1925, p. 2.
6. ↑  *El Ideal Gallego*, 5-1-1926, p. 2.
7. ↑  *El Ideal Gallego*, 11-10-1927, p. 6.
8. ↑  *El Progreso*, 2-4-1931, p. 2.
9. ↑  *El Magisterio Español*, 19-1-1932, p. 10.
10. ↑  *El Compostelano*, 17-12-1936, p. 2.
11. ↑  *El Compostelano*, 9-7-1940, p. 2.
12. ↑  *Boletín Oficial da Provincia da Coruña*, 26-6-1941, p. 2.
13. ↑  *El Compostelano*, 9-8-1944, p. 2.
14. ↑  Luz y Basilio

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Luz y Basilio

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q105337106
* Galiciana: 243293

 |
**José Queiruga Allegue**, nado en Porto do Son o 8 de outubro de 1908 e finado en Pasaia o 6 de xaneiro de 1983, foi un mariñeiro, miliciano e anarcosindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Mariñeiro de Porto do Son afiliado á CNT. En 1931 comezou a traballar en Pesquerías e Secaderos de Bacalao de España (PYSBE), no porto de Pasaia. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 incorporouse a fronte en Trintxerpe (Pasaia) para defender á República o 18 de xullo. En Porto de Son o seu pai José Queiruga Carou foi aldraxado e zorrado, obrigado a ir en procesión co cartel "Muera Rusia, Arriba España" con outros veciños. A súa nai Carmen Allegue Pérez foi vítima de represalias e tivo que fuxir ao monte para evitar que a raparan e lle deran aceite de rícino. Despois da caída de Donostia, José Queiruga incorporouse a fronte republicana de Asturias en setembro de 1936 na Agrupación Confederal Galaica pertencente á Federación de Grupos do Batallón 207, na 3ª Compañía, ata que caeu a fronte en outubro de 1937. Agochouse en Xixón. Foi detido xunto a nove máis en xaneiro de 1938 cando intentaban fuxir en barco á zona republicana. Estivo preso no penal asturiano de Cerillero e tamén no Castelo de San Filipe de Ferrol. Xulgado en Ferrol por rebelión, foi condenado a cadea perpetua. Ingresou no cárcere da Coruña onde estivo preso ata que, logo de varias reducións de pena, lle concederon a liberdade condicional en decembro de 1942. Na prisión da Coruña coincidiu co seu irmán Francisco, condenado por berrar cando levaban aos seus amigos ao exército franquista e con Xerardo Díaz Fernández, amigo que despois escribiu sobre os horrores vividos. Ao saír da cadea volveu a Porto do Son onde casou. En 1955 a familia trasladouse a Trintxerpe (Pasaia). Durante a ditadura escondeu na súa casa a un vello amigo, ao que axudou a fuxir a Francia.

Vida persoal
------------

Casou con Ana María Fernández García e foi pai de José, Mari Carmen, Abelardo e Venancio Queiruga Fernández.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 5-1-1984, p. 52.
2. ↑  *BOE*, 11-1-1943, p. 370.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Xosé Queiruga Allegue, mariñeiro e cenetista
* Díaz Fernández, Xerardo (1985). *A crueldade inútil*. Sada: Do Castro.

### Ligazóns externas

* 

* José Queiruga Allegue na páxina web *Nomes e Voces*.
* Apuntamentos para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (Q)

* Mortes por fame
**Hilderico**, finado en 533, foi rei dos vándalos entre 523 e 530.

Traxectoria
-----------

Fillo de Hunerico e Eudoxia, neto de Xenserico e Valentiniano III, primo e sucesor de Trasamundo. Herdou un reino en profunda decadencia que non se podía comparar militarmente co do seu avó Xenserico. No seu reinado déronse a ruptura de relacións cos ostrogodos debido ao asasinato da irmá de Teodorico o Grande, as derrotas fronte ás tribos bérberes que tomaron case todo o Reino Vándalo, as guerras contra a nobreza e os afrorromanos desexosos de quitarse de encima aos opresores vándalos. Recordando a súa herdanza romana, ao ser fillo da filla de Valentiniano III, romanizou o seu reino, pero isto foi un erro fronte aos vándalos conservadores e conduciu á súa execución. Favoreceu aos católicos, o que lle levou a oposición da nobreza. Foi destronado polo seu primo Xelimero e morto tres anos despois.

| Reino dos vándalos |
| --- |
| *Segue a:* Trasamundo | **Hilderico**(523-530) | *Precede a:* Xelimero |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q310962
* WorldCat
* VIAF: 62343193
* BMT: 185127
* BNF: 17169024q
* CERL: cnp00585740
* DeutscheBio: 118704788
* EBID: ID
* GEC: 0032657
* GND: 118704788
* ISNI: 0000 0000 1041 2958
* NKC: av20181015835
* NTA: 073656771
* Treccani: ilderico-re-dei-vandali
* WikiTree: King\_of\_Vandals-1

 |
| Illas Maug |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Estados Unidos |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago | Illas Marianas |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitadas |
| Superficie | 2,13 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 20°01′12″N 145°13′20″L﻿ / ﻿20.02000, -145.22222 |
| Maior Altura | 227 m. |
|  |
| Localización |
| Localización |
|

As **Illas Maug** son tres illas deshabitadas pertencentes ao Municipio das Illas do Norte, en Illas Marianas do Norte.

A vexetación das illas consiste principalmente de gramíneas con algunhas palmas de coco.

Durante a segunda guerra mundial (1939-1945) foron abertas estacións meteorolóxicas e de dotación.

O 6 de xaneiro de 2009 o presidente George W. Bush designou ás Illas Maug como parte do Monumento Nacional Mariño Marianas, protexendo así as illas da pesca comercial e outros tipos de explotacións sobre as illas.

Información das illas que as compón
-----------------------------------

| Illa | Nome en xaponés | Área (km²) | Elevación (m) |
| --- | --- | --- | --- |
| North Island | Kita | 0.466 | 227 |
| East Island | Higashi | 0.951 | 215 |
| West Island | Nishi | 0.711 | 178 |
| TOTAL |  | 2.128 | 227 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q155873
* GeoNames: 4041436
* TGN: 1010140
* VOGRIPA: 1312

 |
Pazo de Banga, residencia dos Quiroga.
**José Fernando Quiroga Pérez de Deza**, nado en Banga (O Carballiño) en 1848 e finado no Carballiño o 12 de novembro de 1912, foi un avogado galego, marido de Emilia Pardo Bazán.

Traxectoria
-----------

Fillo de Pedro Antonio Quiroga e irmán de Eduardo Quiroga Pérez. Estudante de Dereito, licenciouse en Dereito Civil e Canónico pola Universidade de Santiago de Compostela. Casou con Emilia Pardo Bazán o 10 de xullo de 1868 na capela da granxa de Meirás. Tiveron tres fillos: Jaime, María de las Nieves e Carmen. En 1869 a familia trasládase a Madrid cando o seu sogro José Pardo Bazán foi elixido deputado nas Cortes.

Separado da súa muller, promoveu e construíu no castelo de Santa Cruz un pazo para vivenda, compartindo a súa residencia entre o pazo de Banga e o castelo. Herdou todo o patrimonio e rendas a súa filla María de las Nieves (ou familiarmente Blanca), casada con José Cavalcanti.

Foi presidente do Circo de Artesanos da Coruña.

Notas
-----

1. 1 2  Necrolóxica en *El Noroeste*, 13-11-1912, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Familia y patrimonio de Emilia Pardo Bazán y de su marido José Quiroga (XXXIII) *(en castelán)*
* José Quiroga Pérez de Deza, marido de Emilia Pardo Bazán *(en castelán)*
Para o artigo que trata sobre a antiga orde de mamíferos véxase: Insectivora.
O oso formigueiro xigante é insectívoro.
Denomínase **insectívoro** ou tamén **entomófago** a calquera animal predador de insectos ou as súas larvas, aínda que habitualmente comen tamén outros tipos de invertebrados.

Moitas pragas de insectos teñen un impacto económico negativo sobre as colleitas, polo que se poden incluír entre as medidas de loita aquelas que favorezan a presenza ou difusión de diversos animais insectívoros para controlarlas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Herbívoro
* Carnívoro
* Omnívoro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q677088
* JSTOR: insectivores
* MAG: 175406946

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre zooloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**José Ramón Gómez Fouz**, nado en Oviedo o 27 de xaneiro de 1952, é un exboxeador e escritor asturiano. Foi un dos mellores boxeadores españois na década do setenta, alzándose co campionato de Europa dos pesos superlixeiros en 1975.

Traxectoria
-----------

Fillo dun subinspector de policía, comezou a súa carreira como boxeador en Oviedo. Ao quince anos realizou o seu primeiro combate, comezando así unha carreira que duraría dezaoito anos. Os seus mellores anos foron 1974 e 1975. En 1974 gañou todos os combates menos un, que foi declarado nulo. O 8 de marzo de 1975 venceu a Walter Blaser en Zúric (Suíza), conquistando o título de Europa dos superligeros. Gómez Fouz revalidou o título en xuño do mesmo ano, en Barcelona, tras vencer aos puntos ao italiano Romano Fanali, pero caeu derrotado na súa segunda defensa do título, que tivo lugar o 31 de outubro en Colonia (Alemaña), ante o turco Cemal Kamaci, no sétimo asalto, por KO. Desde entón realizou poucos combates. Disputou un total de oitenta e oito e só perdeu cinco. Foi campión de España dos superlixeiros e wélter.

Notas
-----

1. ↑  Canalis, José (31 de outubro de 1975). "Palmarés de ambos púgiles - Gómez Fouz, favorito" (PDF).
2. ↑  "Ficha de José Ramón Gómez Fouz". *BoxRec* (en inglés). Consultado o 4 de abril de 2022. (require rexistro (?)).
3. 1 2 3 4 5  Velasco, Hugo (11 de maio de 2012). "El púgil de las letras". Consultado o 28 de xuño de 2014.
4. ↑  "Gómez Fouz, campeón de Europa de los pesos superligeros". Madrid. 13 de marzo de 1975. Consultado o 22 de xuño de 2014.
5. 1 2 3  BoxRec (ed.). "European Boxing Union: Light welterweight: 1975-03-06, 1975-06-18 7, 1975-10-31 y 1984-04-28" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 3 de abril de 2015. Consultado o 22 de xuño de 2014.
6. ↑  "Boxeo: Gómez Fouz, nuevo campeón de España welter". Madrid. 20 de decembro de 1980: 76.
7. ↑  "Rodríguez Cal y Gómez Fouz revalidaron sus títulos nacionales". Madrid. 13 de decembro de 1981.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5944946
* BoxRec: 23424

 |
Vanuatu e Nova Caledonia, illas Matthew e Hunter abaixo a dereita
As **illas Matthew e Hunter** son un grupo de pequenas illas volcánicas e deshabitadas na provincia de Tafea en Vanuatu, reclamadas por esta nación e Nova Caledonia.

Pequenas, áridas, sen auga doce e de difícil acceso, as illas non tiñan ningún interese para o Reino Unido ou Francia durante a súa colonización da rexión do Pacífico no transcurso dos séculos 18 e 19. Francia oficialmente achega ambas as illas en 1929. En 1965, o Reino Unido tamén solicitou as dúas illas, como parte das Novas Hébridas. Francia levou a cabo unha ocupación simbólica en 1975. En 1980, na súa independencia, Vanuatu reivindicou a soberanía, pero non a ocupación das illas. En 1979, Francia creou unha estación meteorolóxica automática nunha das illas, e a Mariña francesa visita ambas periodicamente .

Illa Matthew
------------

A illa ten 0,7 km² de superficie, e 177 metros de altura e está situada nas 22°21′S 171°21′L﻿ / ﻿-22.350, -171.350.

O Capitán Thomas Gilbert da Royal Navy a bordo do *Charlotte* descubriu a illa Matthew o 27 de maio 1788 e chamouna como o propietario do seu buque. A illa son en realidade dous illotes cónicos e rochosos unidos por un itsmo de 200 metros de ancho. A parte occidental é de lava e escoura, cun pico de serra 177 metros de altura, e a parte oriental de basalto, cun pico de 142 metros. Aínda hai actividade volcánica na illa con fumarolas de sulfúrico nos cráteres do sur-este. A conformación da illa parece cambiar durante o último século, desde que foi descrito como un só pico antes da segunda guerra mundial. As últimas erupción do volcán da illa Matthew sucederon en 1976?, 1966?, 1956, 1954, 1949 e 1828?.

Illa Hunter
-----------

É coñecida tamén como fieito ou Fearn island. Atópase a 70 km ao leste da illa de Matthew en 22°24′S 172°5′L﻿ / ﻿-22.400, -172.083. Ten ao redor de 0,6 km² de superficie, forma de cúpula, e 242 metros de altura.

O capitán Jimmy Joe, a bordo do baleeiro "Hunter", descubriu a illa (probablemente en 1798) e deulle o nome do seu barco.

Tivo unha erupción de lava en 1895.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1909475
* EBID: ID
* VOGRIPA: 534

 |
**José Ramón Dacosta González**, nado o 21 de setembro de 1974 en Ourense, é un exfutbolista galego que xogaba na demarcación de defensa.

Traxectoria
-----------

Formouse nas categorías inferiores do Celta de Vigo, xogando no filial entre 1993 e 1997 agás un ano que saíu cedido ao CD Ourense, onde xogou a moi bo nivel. Xa de volta en Vigo adestrou numerosas veces co primeiro equipo e chegou a debutar en Primeira División, porén ao final de tempada foi traspasado ao Deportivo Alavés.

No equipo vasco realizou unha gran tempada axudando ao equipo a ascender a Primeira, pero ao remate da tempada cambiou de equipo e fichou polo Hércules CF. Onde non tivo a continuidade que esperaba e non rematou a tempada, recalando no Cádiz CF, onde seguiu sen atopar o seu mellor fútbol.

No ano 2000 volveu ao CD Ourense onde xogou sete anos, ata que en 2007 ficha por outro equipo da cidade o Ponte Ourense CF. Na tempada 2008/09 xogou no CD Arenteiro e a tempada seguinte, a que sería o seu último ano coma xogador profesional, no AD Covadonga.

Unha vez retirado comezou a adestrar ao xuvenil do CD Arenteiro, chegando a dirixir o primeiro equipo.

### Coa selección de fútbol

No ano 2005 foi convocado pola selección de fútbol de Galicia para disputar un encontro amigábel ante Uruguai no estadio de San Lázaro, o resultado foi de 3-2 para Galiza.

| * v
* c
* e
**Selección galega** - **Galicia–Uruguai (2005)** |
| --- |
| 
* Diego López
* Otero (c.)
* Dacosta
* Rubén
* Capi
* Viqueira
* Borja
* Julio Álvarez
* Pablo Álvarez
* Nano
* Losada
* Dani Mallo
* Roberto
* Míchel Salgado
* Isaac
* Fran (c.)
* Jonathan Aspas
* Noguerol
* Iago Bouzón
* Cabrejo
* Cabanas
* Trashorras
* Deus
* Corredoira
* Juanito
* Seleccionadores: Arsenio Iglesias e Fernando Vázquez

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11929189
* BDFutbol: 1554
* Transfermarkt: 258847

 |
O **IAR 330** é a versión de fabricación romanesa do helicóptero Aérospatiale SA 330 Puma, fabricado por IAR Brașov. 24 helicópteros foron mellorados ao IAR 330 SOCAT en cooperación con Elbit Systems de Israel.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

### Produción

A pesar de ser un membro do COMECON e do Pacto de Varsovia, Romanía esforzouse por conseguir un certo grao de independencia da Unión Soviética. En vez de mercar populares deseños soviéticos, Romanía mercou a licenza para fabricar o Aérospatiale SA 330 Puma francés o 30 de xullo de 1974. O primeiro helicóptero contruído baixo licenza voou o 22 de outubro de 1975 coa designación IAR-330L.

Polo menos construíronse 163 destes helicópteros, dos cales 104 foron parar ás forzas armadas romanesas, 2 quedaron para o fabricante e 57 foron para o mercado de expertación (Paquistán, Costa do Marfil, Emiratos Árabes Unidos, Sudán, Ecuador). Tamén hai unha versión de busca e rescate (SAR), equipada con flotadores inflables para aterraxes de emerxencia no mar, que foi fabricada en pequenas cantidades. O aparello segue fabricándose na planta de Industria Aeronautică Română en Ghimbav, preto de Brașov.

### Versión SOCAT

Nos anos 90 as Forza Aérea de Romanía decidiu mellorar as capacidades de combate do IAR 330L, converténdoo nun helicóptero anti-carro e de apoio universal. Nesa época Romanía comezou a cooperar con Israel nalgúns programas militares. A compañía israelí Elbit Systems foi escollida e en setembro de 1995 a Forza Aérea asinou un contrato para actualizar 24 helicópteros co sistema SOCAT (Sistem Optronic de Cercetare și Anti-Tanc). O primeiro IAR 330L SOCAT fixo o seu voo de estrea o 26 de maio de 1968 no aeródromo de IAR en Ghimbav. O 23 de outubro de 1999 voou o segundo prototipo. O primeiro aparello foi entregado a unha unidade de combate no ano 2001. En total fabricáronse 25 SOCAT, incluído oprototipo, reconstruído ao stándar de produción en 2005.

O IAR 330M NATO é unha versión de transporte modernizada coa aviónica SOCAT, pero sen armas e sistemas optrónicos. Tamén ten un radar meteorolóxico. Doce IAR 330L foron modernizados ao stándar 330M entre 2005 e 2008.

### Versión naval

O primeiro helicóptero IAR 330 NAVAL desvelouse oficialmente en Ghimbav o 30 de xaneiro de 2007. As Forzas Navais de Romanía pediron tres unidades desta variante. O helicóptero ten unha configuración semellante ao da Forza Aérea, incluído o paquete de actualización SOCAT; os aparellos das Forzas Navais tamén teñen sistemas de flotación instalados baixo os carenados do tren de aterraxe. Son operados dende fragatas para misións de busca e rescate, evacuación médica e vixilancia marítima.

Notas
-----

1. 1 2  "IAR-330 Puma SOCAT". roaf.ro. Archived from the original on 07 de outubro de 2007. Consultado o 31 de outubro de 2018.
2. 1 2 3 4 5  Marnix Sap, Carlo Brummer (2010). "Fortele Aeriene Romane". *Lotnictwo* (4/2010): 40–41.
3. ↑  "Primul elicopter IAR 330 PUMA NAVAL intra maine in serviciul FNR". *Ziarul Financiar*. Archived from the original on 23 de xuño de 2008. Consultado o 14 de novembro de 2018.
*"Neste lugar ás dúas beiras da estrada ao mencer do 15 de setembro de 1936 apareceron asasinados polos fascistas os corpos de*  
*Marcial Araújo Conde*  
*Eugenio Arbones Castellanzuelo*  
*Luís Bilbatúa Zubeldia*  
*Segundo Echegaray García*  
*Adolfo Morgade Pazos*  
*Abraham Muñoz Arconada*  
*Inocencio Taboada Montoto.*  
  
*O pobo non esquece*.  
*15 de setembro de 2007."*
**Inocencio Taboada Montoto**, nado en Quiroga e finado en Vigo o 15 de setembro de 1936, foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Remitente de pescado en Vigo. Amigo persoal Santiago Casares Quiroga, foi membro da ORGA e elixido vocal do Comité Executivo do Partido Republicano Gallego en 1933. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido no Frontón e asasinado polos falanxistas en Cabral o 15 de setembro con Eugenio Arbones Castellanzuelo, Segundo Echegaray García, Adolfo Morgade Pazos, Luís Bilbatúa Zubeldia, Abraham Muñoz Arconada e Marcial Araújo Conde.

Notas
-----

1. ↑  "Un recuerdo que no fue bien acogido por algunos". *La Voz de Galicia* (en castelán). 24/10/2007.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 21-2-1933, p. 13-14
3. ↑  Un monumento recordará a un grupo de siete personas fusiladas en Cabral en septiembre de 1936 *La Voz de Galicia*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Inocencio Taboada Montoto na páxina web *Nomes e Voces*.
O **IAR 316** é un helicóptero Aérospatiale SA 316B Alouette III fabricado baixo licenza en Romanía por Industria Aeronautică Română (IAR).

Desenvolvemento
---------------

IAR comezou a fabricar o IAR 316 en 1971 na súa planta preto de Brașov, Romanía. A produción rematou en 1987. Fabricáronse 250 unidades, 125 das cales foron para as forzas armadas romanesas que aíndan as usan no presente como adestradores. Algúns IAR 316 foron operados en roles civís tanto e Romanía como noutros países a onde se exportou o modelo, como Paquistán, Angola e Guinea. O IAR 316 foi modificado para poder levar armas máis comúns no bloque oriental, como foguetes de 57 mm, metralladoras de 7,62 mm, e mísiles anti-carro. Un dos primeiros exemplares foi exhibido no Paris Air Show en xuño de 1973.

### IAR 317

O 317 foi un intento de IAR de facer un helicóptero de ataque á parte do IAR 316. Equipado co mesmo motor turboeixo Turbomeca Artouste IIIB fabricado baixo licenza, o IAR 317 contaba cunha cabina blindada en tándem para o piloto e o artilleiro. A pluma de cola e a fuselaxe traseira eran case idénticas ás do 316. Montáronse píos nos dous lados da fuselaxe para levar armas como foguetes, metralladoras ou mísiles. Foi chamado Airfox aínda que finalmente só se construíu un prototipo que participou no Paris Air Show de 1985.
**Gregorio Javier Monreal Zia**, nado en Etayo, 1942 é un político e xurista vasco de ideoloxía nacionalista vasca.

Biografía
---------

### Actividade académica e profesional

Licenciado en Dereito e Diplomado en Economía pola Universidade de Deusto (1966) e Doutor en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid (1973), é catedrático de Historia do Dereito na Universidade do País Vasco (1978-1995) e, dende 1995, catedrático de Historia do Dereito na Universidade Pública de Navarra. Foi profesor convidado na Universidade de California en Berkeley e na Universidade París XII, actualmente Université Paris-Est Créteil Val-de-Marne.

É membro de Jakiunde (Academia das Ciencias, das Artes e das Letras) e membro de número da Real Sociedade Bascongada de Amigos do País, da Société d'Histoire du Droit e da Association Française des Historiens des Idées Politiques. É tamén membro do consello de redacción do *Anuario de Historia do Dereito Español* e dirixe na actualidade (2013) a revista de Historia do Dereito *Iura Vasconiae*.

Tamén foi vicerreitor do campus de Biscaia da Universidade do País Vasco (1979-80), reitor da Universidade do País Vasco entre 1981 e 1985, presidente da Sociedade de Estudos Vascos entre 1991 e 1996, director da *Revista Internacional de Estudos Vascos* (RIEV) entre 1997 e 2005 e director científico da *Fundación para o estudo do Dereito histórico e autonómico de Vasconia* entre 2003 e 2010. Foi o primeiro nomeado para ocupar a *cátedra William Douglass* da Universidade de Reno (Nevada) en 2005-2006.

### Actividade política

En 1976 foi un dos fundadores do partido nacionalista vasco de esquerdas Euskal Sozialistak Elkartzeko Indarra (ESEI) (Forza para a Unidade dos Socialistas Vascos). ESEI integrouse na Fronte Autonómica ás eleccións xerais de 1977. Monreal, candidato da coalición ao Senado por Guipúscoa, obtivo acta de senador. Como parlamentario dunha das circunscricións vascas participou nos relatorios que redactaron o Estatuto de Guernica en 1979. Foi viceconselleiro de Universidades e Investigación do Goberno Vasco en 1991.

Notas
-----

1. ↑  A
2. ↑  "DECRETO 101/1991, de 26 de febrero, por el que se nombra al Viceconsejero de Universidades e Investigación." (46). Arquivado dende o orixinal o 04 de setembro de 2014. Consultado o 25 de agosto de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4895010
* WorldCat
* VIAF: 119378444
* Auñamendi: 81397
* BIBSYS: 6059130
* BNE: XX963862
* BNF: 162364235
* CANTIC: a11559858
* CiNii: DA1564314X
* Dialnet: 130631
* GND: 1146727658
* ISNI: 0000 0001 2148 9309
* LCCN: n2005021048
* NTA: 287546373
* SELIBR: 263775
* SUDOC: 092734855

 |
**Jawbreaker** é unha banda estadounidense de punk rock activa dende 1986 ata 1996, e novamente dende 2017 ata o presente. O grupo está considerado como unha grande influencia para o xénero emo dos anos 90.

O vocalista principal e guitarrista Blake Schwarzenbach, o baixista Chris Bauermeister, e o batería Adam Pfahler formaron a banda mentres estudaban na Universidade de Nova York, e posteriormente mudáronse aos Ánxeles onde publicaron o seu álbum de estrea *Unfun* (1990) a través do selo independente Shredder Records. No ano seguinte mudáronse novamente, desta vez a San Francisco, e en 1992 lanzaron Bivouac a través dos selos Tupelo Recording Company e The Communion Label.

O carisma de Schwarzenbach e as súas persoais letras axudarono a establecerse como un ídolo de culto, incluso cando tivo que operarse para extirpar uns dolorosos pólipos na súa gorxa que ameazaban a súa voz. Jawbreaker xirou con Nirvana en 1993 e publicou *24 Hour Revenge Therapy* en 1994, chamando a atención das grandes discográficas. A banda asinou un contrato con DGC Records por 1 millón de dólares e lanzou en 1995 *Dear You*, pero a súa produción máis puída e as súas voces suavizadas causou unha reacción violenta de parte do seu público principal. As tensións internas levaron á disolución de Jawbreaker en 1996, repetindo Schwarzenbach que nunca se produciría unha reunión do grupo. Porén, a banda anunciou unha reunión en abril de 2017, e no presente están traballando nun novo álbum.

Tras a separación, os membros de Jawbreaker estiveron activos noutros proxectos como Jets to Brazil e Whysall Lane. Pfahler continuou editando material inédito de Jawbreaker a través do seu propio selo, Blackball Records, e o interese do público mantívose en parte a que os artistas de pop punk e emo que triunfaban estaban abertamente en débeda co son de Jawbreaker. En 2004, Pfahler fíxose cos dereitos do descatalogado *Dear You* e reeditouno con recensións positivas. Dende entón publicáronse versións remasterizadas do resto do catálogo da banda.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Unfun* | 1990 | Shredder Records |
| *Bivouac* | 1992 | Communion Label, Tupelo Recording Company |
| *24 Hour Revenge Therapy* | 1994 | Communion Label, Tupelo Recording Company |
| *Dear You* | 1995 | DGC Records |

Notas
-----

1. 1 2  Wicks, Amanda (2017-04-19). "Jawbreaker Reunite After 21 Years for Riot Fest 2017". *Pitchfork* (en inglés). Consultado o 2021-11-10.
2. ↑  Cohen, Ian (2020-02-13). "The 100 Greatest Emo Songs of All Time". *Vulture* (en inglés). Consultado o 2021-11-10.
3. ↑  "Legendary punk band Jawbreaker to work on first new music in 23 years". *Tone Deaf* (en inglés). 2018-03-29. Consultado o 2021-11-10.
4. ↑  "Blackball Records". *Discogs* (en inglés). Consultado o 2021-11-10.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da banda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q624538
* WorldCat
* VIAF: 153778453
* AllMusic: mn0000808944
* BNF: 139829284
* Discogs: 305968
* GND: 10310169-X
* ISNI: 0000 0001 0727 9751
* LCCN: no00100857
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 166138

 |
Mostrador dunha tenda de friames.
O **friame** é un grupo de alimentos de orixe cárnica e xa procesados. Entre os alimentos englobados baixo o termo de friame están os embutidos, xamón, salchichas, pasteis de carne, etcétera. Por regra xeral córtanse en rebadas e cómense en forma de emparedados ou bocadillos e tamén se serven nunha táboa de embutidos (acompañada xeralmente con ovo cocido) coma entremés.

Conservación e hixiene
----------------------

Os embutidos e friames deben conservarse sempre en ambientes frescos (sobre todo nos meses calorosos de verán), o ideal para a conservación dos friames é que estes se consuman xusto no intre do seu cortado, debido a que un friame cortado posúe máis superficie, aféctana máis as bacterias e os organismos e oxídase con máis facilidade, por esta razón é aconsellábel mercar o friame cortado que se vaia a consumir no día, ou como máximo noutro día.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Friameira
* Embutido
* Chacinaría
* Salumi

### Ligazóns externas

* Portal informativo sobre o friame (en castelán).
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ahmat.

O **Hyvinkään Ahmat** é un equipo de hóckey sobre xeo da localidade de Hyvinkää (Finlandia), fundado en 1973 e que en 2004 quebrou, suprimindo o seu equipo sénior e pasando a adicarse ao deporte de base, tendo na actualidade diversos equipos en categoría júnior. O equipo xogou na segunda categoría do hóckey sobre xeo finés durante oito tempadas consecutivas entre 1996 e 2004

Historia
--------

O club foi fundado en 1973 e en 1987 participou na terceira categoría do hóckey sobre xeo finés. Na tempada 1996-97 o equipo participou na segunda cateoría do hóckey sobre xeo finés (daquela denominada I-divisioona e dende o ano 2000, Mestis), finalizando os dous primeiros anos nas últimas prazas e tendo que xogar as eliminatorias pola permanencia e gañándoas. Ao ano seguinte a historia mudou, xa que o quipo descendeu, mais conseguiu manterse na segunda categoría. Conseguiron meterse nos *play-offs* da categoría en dúas ocasións, mais sen conseguir pasar de cuartos. Na tempada 2003-04, o equipo finalizou na última praza da liga e descendeu, aínda pasou un ano na terceira categoría, a Suomi-sarja, antes de poñer fin á actividade do equipo sénior, porén, o club continúa a súa actividade en categoría júnior.

Estatísticas por tempada
------------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Tempada** | **Liga** | **PX** | **V** | **E** | **D** | **DP** | **Pos.** | **GF** | **GC** |
| 1987–88 | II-divisioona (actual Suomi-sarja) | 28 | 14 | 2 | 12 | - | 5 | 173 | 168 |
| 1996–97 | I-divisioona (actual Mestis) | 44 | 20 | 7 | 17 | - | 7 | 153 | 137 |
| 1997–98 | I-divisioona (actual Mestis) | 44 | 10 | 8 | 26 | - | 11 | 106 | 153 |
| 1998–99 | I-divisioona (actual Mestis) | 48 | 11 | 8 | 29 | - | 12 | 112 | 172 |
| 1999-00 | I-divisioona (actual Mestis) | 48 | 17 | 2 | 29 | - | 11 | 154 | 185 |
| 2000–01 | Mestis | 44 | 16 | 4 | 24 | - | 8 | 134 | 170 |
| 2001–02 | Mestis | 44 | 17 | 4 | 23 | - | 10 | 138 | 166
  |
| 2002–03 | Mestis | 44 |  |  |  | - | 7 | 153 | 152 |
| 2003–04 | Mestis | 45 |  |  |  | - | 12 | 103 | 157 |
| 2004–05 | Suomi-sarja |  |  |  |  |  |  |  |  |

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 
**PX** = Partidos xogados
**V** = Vitorias
**E** = Empates
**D** = Derrotas |   | 
**DP** = Derrota na prolongación
**Pos.** = Posicicón na clasificación
**GF** = Goles a favor
**GC** = Goles en contra |   |  |

Xogadores destacados
--------------------

* Pekka Tuokkola
* Nico Aaltonen
* Janne Ansakorpi
* Timo Blomqvist
* Patrik Forsbacka
* Juha Gustafsson
* Pasi Järvinen
* Mikko Kalteva
* Juha Kaunismäki
* Olli Korkeavuori
* Mikko Laine
* Juha-Pekka Loikas
* Marko Mäkinen
* Mika Oksa
* Mikko Outinen
* Tuomas Pihlman
* Kimmo Pikkarainen
* Aki Seitsonen
* Mikko Strömberg
* Sebastian Sulku
* Jaakko Suomalainen
* Lauri Tukonen
* Mikko Viitanen
* Petteri Wirtanen

Notas
-----

1. 1 2 3 4
2. ↑

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey sobre xeo*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en finés)*
Comparación entre negativos de 4/35 mm e 15/70 mm
**IMAX** (acrónimo de **I**mage **MAX**imum) é un formato de filme e un conxunto de xeitos de proxección creados pola compañía canadense IMAX Corporation e desenvolvido por Graeme Ferguson, Roman Kroitor, Robert Kerr, e William C. Shaw. IMAX pode filmar e exhibir imaxes de maior tamaño que os sistemas convencionais.

Historia
--------

A arela de incrementar o impacto dun filme vén desde as primeiras décadas da historia do cinema. En 1929 Fox Film introduciu o sistema Fox Grandeur, primeiro en 70 mm que deseguido caeu no esquecemento. Na década de 1950 CinemaScope (1953) e VistaVision (1954) alargaron a imaxe seguindo a idea de múltiplos proxectores do Cinerama (1952), que porén, era difícil de instalar.

O primeiro filme con formato IMAX foi *Tiger Child*, amosado na Expo 70 de Osaca. A primeira instalación permanente foi o Cinesphere en Toronto, que se creo en maio de 1971.

O formato IMAX foi empregado tradicionalmente para aplicación específicas. Os gastos de produción e exhibición facía que os filmes fosen corenta minutos máis curtos cós convencionais. Non obstante, desde mediados da década de 1990 comezaron a exhibirse neste sistema filmes dramáticos.

Notas
-----

1. ↑  Ieee.ca (ed.). "The Birth of IMAX". Arquivado dende o orixinal o 21 de setembro de 2019. Consultado o 23 de maio de 2012.
2. ↑  IEEE Canada, Institute of Electrical and Electronics Engineers (ed.). "IMAX'S Chronology of Techonological (sic) Events". Arquivado dende o orixinal o 26 de xuño de 2012. Consultado o 23 de febreiro de 2010.
3. ↑  "Corporate - History & Milestones". *IMAX.com*. Arquivado dende o orixinal o 04 de xullo de 2010. Consultado o 3 de xullo de 2010.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***IMAX***  |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de IMAX.com
* ODEONArquivado 28 de agosto de 2013 en Wayback Machine.
* Descrición de formatos xigantes
* Behind the Scenes Tour de The IMAX no Maryland Science Center
* IMAX Soundtracks Database

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188575
* GND: 7540497-7

 |
**Heriberto** ou **Herberto I de Vermandois**, nado ao redor do 850 e finado entre 900 e 907, foi señor de Péronne e de Saint-Quentin, conde de Soissons, conde de Vermandois e Meaux de 896 ata a súa morte. Era fillo de Pipino e polo tanto neto de Bernardo, rei de Italia.

Traxectoria
-----------

Aparece no 877 na corte do rei Carlos II o Calvo e é citado en 889 como fiel do rei Eudes ou Odon I. En 896 converteuse no conde de Vermandois, sucedendo ao nibelúnxida Teodorico, que probabelmente era o seu avó materno. Nos anos seguintes, herdou varios condados (Soissons, Meaux e Vexin), propiedade doutros Nibelunxidas. Este conxunto formou unha marca militar creada no 890 para loitar contra os normandos. Suponse que morreu en 902, asasinado por orde de Balduíno II de Flandres.

A súa esposa é descoñecida. Estudos recentes suxiren que se chamaba Leutgarda e que sería filla do conde de Troyes Adalelmo. Tiveron a:

* Herberto ou Heriberto II (880-943), conde de Vermandois, Meaux e Soissons.
* Beatriz, casada arredor de 895 con Roberto I, rei de Francia († 923).
* Cunegunda, casada arredor de 915 con Odón I, conde de Wetterau.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Christian Settipani, La Préhistoire des Capétiens (Nouvelle histoire généalogique de la maison d'auguste de France, vol. 1), ed. Patrick van Kerrebrouck, 1993 (ISBN 2-9501509-3-4).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q961145
* WorldCat
* VIAF: 9708160728545210380007
* GND: 1222746190
* WikiTree: Vermandois-3

 |
***IGN*** (abreviatura do nome ***Imagine Games Network***) é unha páxina web estadounidense de videoxogos e entretemento operada por **IGN Entertainment Inc.**, unha subsidiaria de Ziff Davis, á súa vez propiedade de j2 Global. A sede da compañía atópase en San Francisco e está dirixida polo seu antigo editor en xefe, Peer Schneider. A páxina web de IGN foi obra do emprendedor Chris Anderson e foi lanzada o 29 de setembro de 1996. Os seus contidos céntranse en videoxogos, filmes, televisión, banda deseñada, tecnoloxía e outros medios. Orixinalmente unha rede de páxinas web, *IGN* agora tamén se distribúe en plataformas móbiles, con programas de consola en Xbox e PlayStation, FireTV, Roku, e a través de YouTube, Twitch, Hulu e Snapchat.

Nun principio, IGN era o buque insignia de IGN Entertainment, unha páxina web que posuía e operaba outras páxinas web orientadas ós intereses, xogos e entretemento dos xogadores, como Rotten Tomatoes, GameSpy, *GameStats*, *VE3D*, TeamXbox, Vault Network, FilePlanet e AskMen, entre outros. IGN foi vendido á compañía Ziff Davis en febreiro de 2013 e dende entón opera como unha subsidiaria de J2 Global.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207708
* MAG: 1283721771

 |
***Grassroots*** (pronunciación en inglés: /ˈgrɑːsruːts/; lit. 'raíz de céspede', fig. 'fundamental', 'de base') é unha forma de asociación, constituída polos membros dunha comunidade. Implica que a creación do movemento e o apoio do grupo é natural e espontáneo, destacando as diferenzas con comunidades promovidas polas estruturas de poder. Un termo similar en galego é **asociación de base** ou **movemento de base**.

Diferentes contextos xeográficos
--------------------------------

Nos Estados Unidos, onde teñen a súa orixe, os movementos *Grassroots* existen a nivel local, con voluntarios na comunidade que doan o seu tempo para apoiar un partido político local que máis tarde apoiará un partido a nivel nacional. Por exemplo, un movemento deste tipo anima a rexistrar votantes para un partido político determinado.

Termo
-----

En xeral, o termo tradicionalmente empregado en galego para os movementos *grassroots* é **base** ou **bases**. O termo en inglés ten un oposto a *Grassroots* (herba ou céspede de raíz, figuradamente o que está a ras de chan) que é *Astroturfing*, termo derivado de AstroTurf, unha popular marca de herba artificial, para sinalar un tipo de propaganda que pretende ser pasada por un movemento de base.

Técnicas
--------

Os *grassroots* organízanse e crean grupos de presión de varias formas:

* Albergando reunións en locais e realizando congresos anuais e/ou xerais
* Colocando carteis e anuncios
* Falando coa xente pola rúa
* Pedindo sinaturas
* Obtendo cartos e donativos para campañas
* Colocando mesas de información polas rúas
* Organizando manifestacións
* Pedindo opinións á poboación que serán tidas en conta despois
* Todas elas, formas variadas de aplicación do concepto *"Do It Yourself",* co que está relacionado.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Movemento político
* Crítica social
* Rede social
* Comunidade local

### Ligazóns externas

* Apoio á Comunidade Estratexia para que as tropas americanas volvan á casa. Debra Stein.
* Manual do cidadán Arquivado 25 de febreiro de 2009 en Wayback Machine. Guía para a organización de Grassroots.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q929651
* MAG: 2781188222

 |

1. ↑  "Asociacionismo de base e concellos: unha lectura diacrónica (1964-2005" (PDF). *ruc.udc.es*. Consultado o 25 de xuño de 2022.
2. ↑  "Grassroots: Portuguese translation, meaning, synonyms, antonyms, pronunciation, example sentences, transcription, definition, phrases". *en.englishlib.org*. Consultado o 2022-06-26.
3. ↑  "base". *DIGALEGO*. Consultado o 2022-06-25.