|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos hebraicos. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Acordo Haavara** (en hebreo, *העברה הסכם*, transliterado como «heskem haavara» e traducíbel literalmente como «acordo de traslado») foi asinado o 25 de agosto de 1933, tras tres meses de conversacións, pola Federación Sionista de Alemaña (Zionistische Vereinigung für Deutschland), o Banco Anglo-Palestino (baixo as ordes da Axencia Xudía para Israel, unha axencia executiva oficial na entón Palestina) e as autoridades económicas da Alemaña nazi. O acordo pretendía axudar a facilitar a emigración dos xudeus alemáns a Palestina.

Características
---------------

O pacto de colaboración entre as autoridades nazis e a principal organización sionista mundial comprometía aos segundos a colaborar cos nazis a cambio de permitir a saída do país dos xudeus, sempre que fora con destino a Palestina. Aínda que axudou efectivamente aos xudeus a emigrar, forzounos tamén a deixar a maior parte das súas posesións en Alemaña iñantes de partir. Estipulouse, no entanto, que as mesmas poderían recuperarse transferíndoos a Palestina como bens de exportación alemáns. Aproximadamente, 60 000 xudeus emigraron a Palestina baixo este acordo, levándose con eles 100 millóns de dólares (case 1,7 mil millóns en dólares de 2009). O principal propoñente do Acordo de Haavara foi Haim Arlosoroff pero o acordo non foi apoiado por moitos dos líderes xudeus, dentro e fóra do movemento sionista. Tamén foi criticado polo público alemán e membros do NSDAP.

En compensación polo seu recoñecemento oficial como únicos representantes da comunidade xudía, os dirixentes sionistas ofrecéronse para romper o boicot que organizaran todas as organizacións xudías do mundo, lideradas polas poderosas asociacións dos EE. UU. e que estaba a afectar moi directamente ao nacente Reich. Tamén foron moi activos nos Judenrat, os comités que controlaban os guetos e decidían quen debía ser deportado. Todas as cuestións foron negociadas por Eichmann, e probáronse no xuízo ao que foi sometido en Xerusalén.

O polémico acordo incluía que os nazis organizasen as viaxes, de modo que os xudeus alemáns chegaban a Palestina en barcos que ondeaban a bandeira coa esvástica. As SA organizaron campos de adestramento para preparar ás mocidades sionistas na súa emigración, ademais de imprimir a súa propaganda e contribuír á difusión do proxecto e á organización dos actos.

*Hanotea*
---------

Acordo de transferencia de xudeus que emigraron á Palestina (datado en 27 de abril de 1939).
*Hanotea* (en hebreo, *הנוטע*), unha compañía sionista de plantacións de cítricos, interesouse en maio de 1933 pola posibilidade de transferir capital de Alemaña a Palestina. Hanotea serviu para axudar aos xudeus alemáns inmigrados a Palestina como parte do movemento sionista. Por un acordo estabelecido co goberno alemán, Hanotea faríase con diñeiro dos futuros inmigrantes, e entón logo usaría este diñeiro para comprar bens alemáns. Estes bens, xunto cos inmigrantes, serían entón enviados a Palestina. En Palestina, os comerciantes de importacións comprarían os bens dos inmigrantes, liquidando os seus investimentos. Relacionado con Hanotea estaba un xudeu sionista polaco, Sam Cohen. Representou os intereses sionistas nas negociacións directas cos nazis estabelecidas dende marzo de 1933. En maio de 1933, Hanotea aplicou un permiso para transferir o capital de Alemaña a Palestina. Este acordo pareceu funcionar ben, e marcou o camiño para o posterior Acordo de Haavara.

O Acordo Haavara
----------------

O Acordo de Haavara, negociado por Eliezer Hoofien, director do Banco Anglo-Palestino, foi creado polo Ministerio de Economía do Reich en 1933 e continuou até 1939 aínda que foi con menos apoio cada ano. Baixo este acordo, os emigrantes xudeus de Alemaña poderían usar os seus bens para comprar mercadorías alemás para exportación, e así, eles podían salvar os seus bens persoais durante a emigración. Este trato creou un mercado substancial para fábricas alemás na Palestina gobernada polos ingleses. Entre novembro de 1933 e o 31 de decembro de 1937, o equivalente de 77.800.000 Reichmarks, ou $22.500.000 (ao cambio en 1938) en mercadorías foron exportadas a negocios xudeus en Palestina baixo este programa. En 1939, cando o programa acabou, o total era de 105.000.000 Reichmarks (aproximadamente $35.000.000 ao cambio en 1939).

Emigrantes con capital de £1.000 (aproximadamente $5.000 ao cambio nos anos 1930) poderían mudarse a Palestina malia as estritas restricións dos británicos cara aos inmigrantes xudeus, baixo un programa para inmigrantes investidores similar á visa EB-5. Baixo este trato, aproximadamente o 39% dos bens dun emigrante ían a proxectos de desenvolvemento económico para a comunidade xudía.

O Acordo de Haavara foi considerado unha maneira de resolver o "problema xudeu" polos alemáns. O director da división do Medio Oriente do Ministerio de Exteriores, un político anti-NSDAP chamado Werner Otto von Hentig, apoiaba a política de recolocar aos xudeus en Palestina. Hentig cría que se a poboación estaba concentrada nun lugar estranxeiro, as políticas da diplomacia internacional e contención dos xudeus serían máis fáciles. A cantidade de respaldo de Hitler non era clara e cambiou moito nos anos 1930. Hitler parecía ser indiferente aos detalles económicos pero con todo apoiouno dende setembro de 1937 até 1939.

O programa chegou ao seu fin despois da invasión alemá de Polonia en setembro de 1939.

> 
> 
> A *Trust and Transfer Office "Haavara" Ltd.* pon a disposición dos bancos de Palestina sumas en Reichmarks que foron postas á súa disposición polos xudeus emigrantes de Alemaña. Os bancos sérvense destas cantidades en Reichmarks para facer pagamentos, en nome dos comerciantes palestinos, das mercadorías importadas por eles dende Alemaña. Os comerciantes pagan co valor dos bens aos bancos e a "Haavara" Ltd. paga en efectivo aos emigrantes xudeus de Alemaña. No mesmo sentido en que os comerciantes locais farán uso deste acordo, a importación de bens alemáns servirá para retirar capital xudeu de Alemaña. A *Trust and Transfer Office, HAAVARA, LTD* (exemplo do certificado expedido por Haavara aos xudeus que emigraban a Palestina).
> 
>

Notas
-----

1. ↑  August 25: Ha'avara Agreement Arquivado 26 de abril de 2009 en Wayback Machine. Chronology of the Holocaust (de *Yad Vashem The Holocaust Martyrs' and Heroes' Remembrance Authority*)
2. ↑  "The Transfer Agreement". *www.transferagreement.com*. Consultado o 2024-04-16.
3. ↑  Francis R. Nicosia: *The third Reich & the Palestine question*, p. 39 ff.
4. ↑  Nicosia (2000), p. 39
5. ↑  Heritage: Civilization and the Jews (PBS). *www.pbs.org*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Nicosia, Francis R. (2000). *The Third Reich and the Palestine Question* (en inglés). Piscataway, Nova Jersey: Transaction Publishers. ISBN 978-0-7658-0624-6.

   Conflito árabe-israelí   

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Participantes** | **Persoeiros** | **Conflitos** | **Diplomacia / Propostas de paz** |
| **Primarios:**
Estados e autoridades:
Exipto Exipto
 Iraq
 Israel
 Xordania
Líbano Líbano
 Palestina/ Estado de Palestina
 Arabia Saudita
 Siria
 Iemen
Organizacións:
 Liga Árabe
 Partido Baaz
Al-Fatah
 Hamas
 Consello Lexislativo
Hesbulá
FPLP
PIJ
OLP
Antigos participantes:
Exército da Guerra Santa
Man Negra
Haganah
 Irgun
Lehi
Exército do Líbano do Sur
 Mandato de Palestina
**Outros:**
Estados:
 Canadá
 Francia
Alemaña Alemaña
 Irán
Noruega Noruega
Rusia Rusia
Reino Unido Reino Unido
Estados Unidos de América Estados Unidos
Organizacións:
Unión Europea Unión Europea
ONU ONU
Antigas organizacións:
Unión Soviética Unión Soviética
República Árabe Unida República Árabe Unida |  Lester B. Pearson
Exipto Hosni Mubarak
República Árabe Unida Gamal Abdel Nasser
Exipto Anwar Sadat
Alemaña Joschka Fischer
Irán Mahmoud Ahmadinejad
Irán Ali Khamenei
Irán Mohammad Khatami
Irán Ruhollah Khomeini
Reino de Iraq Faisal I de Iraq
 Saddam Husayn
 Ehud Barak
 Menachem Begin
 David Ben-Gurion
 Moshe Dayan
 Levi Eshkol
 Golda Meir
 Benjamin Netanyahu
 Ehud Olmert
 Shimon Peres
 Yitzhak Rabin
 Ariel Sharon
 Chaim Weizmann
 Abdullah II de Xordania
 Hussein I de Xordania
Líbano Hassan Nasrallah
Líbano Fouad Siniora 
 Mona Juul
 Johan Jørgen Holst
 Terje Rød-Larsen
 Mahmoud Abbas
 Yasser Arafat
 Salam Fayyad
 Marwan Barghouti
 Ismail Haniya
 Amin al-Husayni
 Khaled Mashal
 Ahmed Yassin
 Folke Bernadotte
 Hafez al-Assad
 Bashar al-Assad
 Idi Amin
 Arthur Balfour
 Ernest Bevin
 Madeleine Albright
 Ralph Bunche
 George W. Bush
 Jimmy Carter
 Bill Clinton
 Henry Kissinger
 Dennis Ross
 Cyrus R. Vance | 1920 Revoltas de Palestina
1921 Revoltas de Iafa
1929 Revoltas de Palestina
1936–1939 Gran Revolta Árabe
1947 Revoltas de Xerusalén
1948 Guerra árabe-israelí
1953 Operación Shoshana
1956 Guerra de Suez
1967 Guerra dos Seis Días
1968–1970 War of Attrition
1972 Masacre dos Xogos Olímpicos de Múnic
1972 Operación Cólera de Deus
1973 Operation Spring of Youth
1973 Guerra do Yom Kippur
1975–1990 Guerra civil libanesa
1976 Operación Entebbe
1978 Operación Lintani
1979 Revolución iraniana
1981 Operación Ópera
1982 Guerra do Líbano
1982–2000 Conflito do Líbano do Sur
1985 Operación Perna de Madeira
1987–1990 Primeira Intifada
1991 Guerra do Golfo
1993 Operación Contabilidade
1996 Operación Uvas da Ira
2000–2005 Intifada de Al-Aqsa
2002 Operación Defensive Shield
2004 Operación Arco da Vella
2004 Operación Días de Penitencia
2006 Conflito de Gaza e Israel
2006 Conflito do Líbano e Israel
2007 Batalla de Gaza
2008-2009 Operación chumbo fundido
2014 Operación Marxe Protectora
Conflito israelí-palestino de 2023 | Carta de Cambon
Declaración de Balfour de 1917
Acordo Faiçal-Weizmann de 1919
Conferencia de San Remo de 1920
Libro Branco de Churchill de 1922
Libro Branco de 1939
Plan da ONU para a partición de Palestina de 1947
Declaración de independencia de Israel
Resolución 194 da Asemblea Xeral da ONU de 1948
Acordos de armisticio de 1949
Carta Nacional Palestina de 1964
Resolución de Khartoum de 1967
Resolución 242 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
Resolución 338 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
Resolución 339 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
Resolución 350 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
Resolución 425 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
Acordos de Camp David de 1978
Resolución 446 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
Tratado de Paz exipcio-israelí de 1979
Resolución 452 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
Resolución 478 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
Resolución 497 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
Acordos israelo-libaneses do 17 de maio de 1983
Conferencia de Madrid de 1991
Acordos de Oslo de 1993
Tratado de Paz xordano-israelí de 1994
Acordos de Wye River de 1998
Cume de Camp David de 2000
Cume de Taba de 2001
Iniciativa árabe de paz de 2002
Plan para a Paz de 2002
Resolución 1559 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
Resolución 1583 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
Cume de Sharm el-Sheikh Summit de 2005
Plan de retirada unilateral israelí
Documento dos prisioneiros palestinos de 2006
Resolución 1701 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas
Resolución 67/19 da Asemblea Xeral das Nacións Unidas |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q661547
* WorldCat
* VIAF: 202971756
* GND: 4615795-5

 |