**Dagoberto I** (603-639), fillo de Clotario II, rei dos francos e de Bertrude. Foi rei dos francos entre os anos (629-639).

No 623, debido ás reivindicacións autonomistas dos nobres de Austrasia, o seu pai noméao rei deste territorio, desprovisto das rexións das Ardenas e os Vosgos.

Á morte do seu pai convértese en rei dos francos, cedendo o reino de Aquitania, creado para a ocasión, ao seu irmán Cariberto II, facéndoo renunciar definitivamente ao trono de Francia. Á morte do seu irmán, recupera Aquitania, converténdose no rei merovinxio máis poderoso e o monarca máis respectado do seu tempo. Fai de París a súa capital, debido á súa posición xeográfica no centro do reino.

Por recomendación dos seus conselleiros Didier, Dadon (futuro Santo Ouen) e Eligius (futuro Santo Eloi), loita contra as reivindicacións autonomistas de parte da nobreza e reorganiza a administración e a xustiza do reino. Desenvolve a educación e as artes e doa importantes agasallos á Igrexa. Fundará, entre outras, a abadía de San Denis, a cal ha acoller posteriormente a súa tumba e será durante moitos anos a tumba dos Reis de Francia. Foi o último rei merovinxio que dirixiu persoalmente o *regnum francorum*. Durante o seu reinado, mandou construír o castelo de Altes Schloss en Merseburg, Alemaña que aínda é hoxe en día o castelo máis antigo habitado neste país.

Dagoberto desenvolveu as relacións diplomáticas cos países veciños: asina un tratado de paz perpetua co emperador bizantino Heraclio, unha alianza cos longobardos e un acordo cos saxóns polo que lle axudarán a protexer as súas fronteiras dos eslavos. Desenvolve campañas militares contra os gascóns, os bretóns e sobre todo contra os eslavos.

No ano 632, a nobreza de Austrasia enfróntase a el, e para buscar a calma, vese obrigado a ceder o reino de Austrasia ao seu fillo Sixeberto III que ten só dous anos.

Pronto os nobres de Neustria esixen e obteñen a unión deste reino con Borgoña, e que coloque ao seu fillo Clodoveo II á fronte dese novo reino.

Á súa morte, os seus dous herdeiros son aínda moi novos: Sixeberto ten oito anos e Clodoveo catro, polo que os mordomos de palacio dedícanse a manipular aos soberanos e acaparan definitivamente do poder. É o comezo da época dos Reis folgazáns, que marcará o fin da dinastía Merovinxia.


| * v
* c
* e
Merovinxios |
| --- |
| Faramundo (410-428) • Clodión (428-448) • Meroveo (448-457) • Khilderico I (457–481) • Clodoveo I (481–511) • Childeberto I (511–548) • Clodomiro (511–524) • Teodorico I (511–533) • Teodeberto I (533–548) • Teodebaldo (548–555) • Clotario I (511–561) • Cariberto I (561–567) • Gontrán (561–592) • Sixeberto I (561–575) • Khildeberto II (575–595) • Teodeberto II (595–612) • Teodorico II (612–613) • Sixeberto II (613) • Khilperico I (561–584) • Clotario II (584–623) • Dagoberto I (623–634) • Cariberto II (629–632) • Khilperico de Aquitania (632) • Sixeberto III (634–656) • Khildeberto, o Adotado (656–661) • Clodoveo II (639–657) • Clotario III (657–673) • Khilderico II (662–675) • Teodorico III (675–691) • Dagoberto II (675–679) • Clodoveo IV (691–695) • Khildeberto III (695–711) • Dagoberto III (711–715) • Khilperico II (715–721) • Clotario IV (717–720) • Teodorico IV, rei franco (721–737) • Khilderico III (743–751) | Childeric I (457-481).Childeric I (457-481). |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q109860
* WorldCat
* VIAF: 79038721
* Auñamendi: 27495
* BMT: 106401
* BNF: 119403502
* BPN: 13468785
* BRE: 2627447
* CANTIC: a11286830
* CERL: cnp01467152
* DeutscheBio: 118523287
* EBID: ID
* FAST: 1814743
* GEC: 0021219
* GND: 118523287
* HDS: 020772
* ISNI: 0000 0004 3959 2488
* LCCN: n82119332
* NKC: pna2016924831
* NNDB: 000096726
* Orthodox Encyclopedia: 168610
* PASE: 17892
* SUDOC: 027340082
* WikiTree: Merovingian-15

 |