recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Mato Groso** é un estado brasileiro localizado ó oeste da rexión Centro-Oeste. Ten como límites o Amazonas e Pará ao norte; Tocantins e Goiás ao leste; ao sur Mato Groso do Sur; e o estado de Rondonia e Bolivia ao oeste. Ocupa unha superficie de 906.806,9 km². A súa capital é Cuiabá. As principais cidades són: Cuiabá, Varzea Grande, Juína, Rondonópolis, Sinop, Barra do Garças e Alta Floresta.

Historia
--------

Polo Tratado de Tordesillas, o territorio do actual estado de Mato Grosso pertencía á España, pero coa Unión Iberica en 1580 esa exclusividade de dominio español desapareceu. Coa descuberta de ouro en súas terras por *bandeirantes* (desbravadores) orixinarios de San Paulo o 1718, comezou o poboamento da rexión. En 1719 fundouse a freguesía de Cuiabá, actual capital do estado.

En 1750 co Tratado de Madrid tornouse territorio portugués. Posteriormente o Tratado de Santo Ildefonso confirmou os novos límites dos territorios portugués e español nas Américas, e a rexión de Mato Grosso tornouse definitivamente portuguesa.

Coa independencia do Brasil o 1822 a rexión tornouse provincia do Imperio. Posteriormente coa república, tornouse estado. En 1977 a través dunha lei, o sur do estado emancipouse como unidade federativa, tornando-se o estado de Mato Groso do Sur.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mato Groso Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Brasil
* Estados do Brasil

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial

| * v
* c
* e
Estados do Brasil |
| --- |
|  | 
* Distrito Federal
* Acre
* Alagoas
* Amapá
* Amazonas
* Baía
* Ceará
* Espírito Santo
* Goiás
* Maranhão
* Mato Groso
* Mato Groso do Sur
* Minas Xerais
* Pará
* Paraíba
* Paraná
* Pernambuco
* Piauí
* Río do Xaneiro
* Río Grande do Norte
* Río Grande do Sur
* Rondonia
* Roraima
* Santa Catarina
* São Paulo
* Sergipe
* Tocantins

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q42824
* EBID: ID
* GEC: 0041396
* GeoNames: 3457419
* GND: 4279239-3
* WorldCat
* LCCN: n80034018
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge682315
* OSM: 333597
* TGN: 7006260

 |
***Barry Lyndon*** é un filme anglo-estadounidense dramático e histórico de 1975, escrito e dirixido por Stanley Kubrick; protagonizado por Ryan O'Neal, Marisa Berenson, Patrick Magee e Hardy Krüger. Está baseado na novela homónima de William Makepeace Thackeray, publicada en 1844.​ O filme describe as aventuras ficticias dun personaxe irlandés durante o século XVIII, e está ambientado en parte durante a Guerra dos Sete Anos. Os exteriores foron rodados en diversas localizacións de Irlanda, Inglaterra e Alemaña.

O recoñecido director de cine Martin Scorsese afirmou que *Barry Lyndon* era o seu filme favorito de Stanley Kubrick. Algunhas citas do guión apareceron noutros filmes coma *Os duelistas* de Ridley Scott, *A idade da inocencia* do propio Scorsese, *Rushmore* de Wes Anderson e *Dogville* de Lars von Trier.

Sinopse
-------

A obra conta as peripecias do aventureiro irlandés Barry Lyndon (Ryan O'Neal) e a súa ascensión e caída na sociedade inglesa. A historia comeza en Irlanda no século XVIII. O mozo Redmond Barry namórase da súa prima Nora Brady e bátese en duelo polo seu amor aparentemente matando o seu prometido, o rico capitán inglés Quin. Barry foxe e enrólase no exército inglés. Pasado un tempo descobre que o duelo foi amañado pola propia familia e que o capitán inglés está vivo e casou con Nora. Barry viaxa por Europa como soldado, axente secreto ao servizo de Prusia e finalmente coma xogador profesional, buscando fortuna.

Seduce e casa cunha rica viúva, Lady Lyndon (Marisa Berenson), a que non quere. Barry é indiferente a ela e ao seu fillo, Lord Bullingdon, quen sabe que Barry é simplemente un oportunista. Barry convértese nun home cínico e un marido egoísta. A parella ten un fillo, Brian, que crece gozando do gran cariño do seu pai pero que morre tras sufrir unha caída de cabalo. Nun duelo con Lord Bullingdon, Barry perde unha perna e baixo ameaza de encarceramento por débedas non pagadas, acepta abandonar Inglaterra. Despois de pasar algúns anos coa súa nai en Irlanda, Barry pasa o resto da súa vida xogando en Europa.

Personaxes
----------

* Michael Hordern (narrador)
* Ryan O'Neal - Redmond Barry (despois Redmond Barry Lyndon)
* Marisa Berenson - Lady Lyndon
* Patrick Magee - Chevalier du Balibari
* Hardy Krüger - Capitán Potzdorf
* Gay Hamilton - Nora Brady
* Godfrey Quigley - Capitán Grogan
* Steven Berkoff - Lord Ludd
* Wolf Kahler - Prince of Tübingen
* Marie Kean - Belle, nai de Barry
* Murray Melvin - Reverend Samuel Runt
* Frank Middlemass - Sir Charles Reginald Lyndon
* Leon Vitali - Lord Bullingdon

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Barry Lyndon na IMDb *(en inglés)*.
* Barry Lyndon en Rotten Tomatoes *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q471716
* WorldCat
* VIAF: 316753481
* AFI: 55666
* Allmovie: v4004
* AlloCiné: 135
* BBC: m0004ns2
* CineRessources: 34025
* EBID: ID
* FilmAffinity: 921503
* GND: 4286533-5
* IMDb: tt0072684
* LUMIERE: 9389
* Metacritic: barry-lyndon
* NKC: unn2009543399
* OFDb: 12118
* OMDB: 3175
* Rotten Tomatoes: barry\_lyndon
* Synchronkartei: 315
* TheNumbers: Barry-Lyndon
* TMDb: 3175
* TVcom: barry-lyndon
* TVGuide: 103507

 |
Cable con conectores mini A (esquerda) e mini B (dereita), un en cada extremo.
**USB On-The-Go**, tamén coñecido polo acrónimo **USB OTG**, é unha extensión da norma USB 2.0 que permite aos dispositivos USB ter máis flexibilidade na xestión da conexión USB. Permite que dispositivos como un reprodutor de son dixital ou un teléfono móbil actúen como *host*, polo que se lles pode conectar unha memoria USB, un rato, un teclado, un disco duro etc.

Principio
---------

O estándar USB (USB 1.1/2.0) utiliza unha arquitectura mestre/escravo: un concentrador USB (en inglés, *hub USB*) actúa como mestre USB, mentres que un dispositivo USB actúa como escravo. Só os concentradores USB poden xestionar a configuración e a transferencia de datos durante a conexión.

A norma USB-OTG cambia esta situación. Os dispositivos compatibles con USB-OTG son capaces de abrir unha sesión, controlar a conexión e intercambiar as funcións mestre/dispositivo.

Para iso, a norma USB-OTG introduce dous novos protocolos: o protocolo SRP (*Session Request Protocolo* -"protocolo de solicitude de sesión") e o protocolo HNP (*Host Negotiation Protocolo* -"protocolo de negociación de host").

Os dispositivos USB On-The-Go son compatibles con USB 1.1/2.0 e compórtanse como un dispositivo USB estándar cando se conectan con dispositivos USB tradicionais (non OTG).

Conexión
--------

Os periféricos compatibles OTG dispoñen dun conector de tipo mini AB (ou micro AB), é dicir, capaz de aceptar un conector A (mestre) ou B (escravo).

No caso dunha conexión OTG-OTG, realízase unha conexión mediante un cable miniA - miniB (ou microA - microB). Na posición do conector do cable sobre a toma mini AB/micro AB en cada extremo, o que permitirá definir cal dos dispositivos OTG será o anfitrión. No segundo lugar, pode haber un cambio de roles tras unha etapa de negociación entre os dous sistemas OTG (protocolo HNP).

Non é obrigatorio que ambos os dispositivos sexan compatibles con OTG para comunicarse entre eles; é suficiente que un deles o sexa, dispondo por tanto da capacidade de conectarse punto a punto. Daquela, esta unidade sería loxicamente o elemento mestre.

Aplicacións
-----------

Queda aberto un amplo campo de aplicacións por razón da capacidade de enviar datos sen ter que utilizar un controlador USB mestre (que ata esta norma, era tipicamente un ordenador de sobremesa); para enumerar algunhas: unha cámara de fotos pode enviar as imaxes directamente a unha impresora ou acceder a un disco duro, as cámaras de vídeo poden conectarse aos gravadores de DVD, etc.

Notas
-----

1. ↑  FAQ Preguntas frecuentes sobre o Microchip USB - Pregunta 53 Arquivado 03 de febreiro de 2013 en Wayback Machine. *(en inglés)*
2. ↑  Introducción a USB On-The-Go Arquivado 01 de xuño de 2012 en Wayback Machine. *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* USB

### Ligazóns externas

* USB On-The-Go en www.usb.org *(en inglés)*

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1150103
* MAG: 2780145148

 |
**Date-shi - 伊達市**  
| 

|  |
| --- |
|  |
|  |

 |
| Mapa |
|  |
| Localización de Date na prefectura de Fukushima. |
|  |
| Localización da prefectura de Fukushima no Xapón. |
| Información |
| País |  Xapón |
| Illa | Honshū |
| Rexión | Rexión de Tōhoku |
| Prefectura | Prefectura de Fukushima |
| Superficie | 265,10 km2 |
| Poboación | 66.612 (2009) |
| Densidade | 251 h/km² |
| Alcalde |  |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Date** (伊達市, だてし, *Date-shi*) é un concello da prefectura de Fukushima no Xapón. Está situado ao sur da rexión de Tōhoku e ao nordés da prefectura, e ao leste da illa de Honshū. A súa superficie é de 265,10 km², a poboación é de 66.612 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 251 h/km².

O concello de Date limita cos concellos de Kunimi, Kōri, Fukushima, Kawamata, Iitate, Sōma (que son da prefectura de Fukushima); de Shiroishi e Marumori (que son da prefectura de Miyagi).

Historia
--------

A cidade de Date foi fundada pola fusión de 5 concellos de vilas do distrito de Date (*Date*, *Yanagawa*, *Hobara*, *Ryōzen* e *Tsukidate*) no ano 2006.

Véxase tamén
------------

* Lista de concellos do Xapón

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da cidade de Date *(en xaponés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q858423
* WorldCat
* VIAF: 252459643
* GeoNames: 2112978
* GeoNLP: O6TjWF
* LCCN: no2019139214
* NDL: 01029213
* OpenCorporates: 2000020072133

 |
Igrexa parroquial de Santa Maria de Cornellà
**Centre** é o barrio céntrico da cidade de Cornellà de Llobregat, na provincia de Barcelona. Nel atópanse a zona vella e a maior parte das institucións da cidade.

Entre os lugares de interese cabe destacar o Castelo de Cornellà, a igrexa de Santa Maria e a Casa do Concello. Atópanse no barrio tamén o centro comercial Llobregat Centre, coñecido como Eroski por haber un hipermercado desa cadea, a biblioteca Marta Mata e o IES Francesc Macià.

Pódese chegar en transporte público a través da estación de Cornellà Centre, intercambiador no que enlazan a liña 5 do metro, a T1 e T2 do Trambaix e as liñas R1 e R4 de Proximidades Renfe. Ademais os autobuses urbanos 57, 67, 68, 94 e 95, os interurbanos L52, L77, L82 e L85 e os nocturnos N13 e N14 tamén teñen parada no barrio.

| * v
* c
* e
Barrios de Cornellà de Llobregat |
| --- |
| 
* Almeda
* Centre
* Fontsanta-Fatjó
* La Gavarra
* El Pedró
* Riera
* Sant Ildefons

 | Escudo de Cornellà de Llobregat |

Coordenadas: 41°21′02″N 2°04′29″L﻿ / ﻿41.35056, -2.07472
*Pompadour* clásico francés.
***Pompadour*** (pronunciado /pɔ̃.pa.duːʁ/) é un tipo de peiteado, que toma o nome pola Madame de Pompadour, amante de Lois XV de Francia. Caracterízase pola masa de cabelo que se forma a partir da extensión do floco dunha maneira arrastrante cara a parte traseira da cabeza, cuxa forma resultante se fixa con aerosol para o cabelo.

Variantes
---------

O ***pompadour orixinal*** ou ***pompadour francés*** é a primeira forma de pompadour, que se confeccionaba en perrucas, as cales normalmente posuían as clases socio-económicas altas. O pompadour era obtido coa aplicación de ceras e distintas substancias que manexaban a textura da perruca, que logo era adornada con xoiaría, plumas, listóns e flores. A popularidade do peiteado continuou ata os primeiros anos do século XIX, onde as perrucas foron substituídas por cabelo natural e extensións.

Elvis Presley cun peiteado *Pompadour*.
O ***pompadour rockabilly*** é unha variante do pompadour que se relaciona coa cultura do rockabilly, un xénero musical orixinado no sur dos Estados Unidos, e derivado do blues e o folk, que tivo, gran demanda comercial entre os anos 1940 e os anos 1950. A estética do rockabilly relacionábase principalmente coa subcultura greaser de principios dos 50's. Tamén é chamado "*tupé*".

O ***pompadour updo*** é unha variante moderna do pompadour feminino que se combina coa técnica de peiteado do updo (técnica que consiste no acomodo de seccieones de cabelo para evitar que recaia libremente). O pompadour updo lógrase coa aplicación de fixadores e dispositivos suxeitadores que recollen o cabelo sobre a fronte do portador, creando un tipo de pompadour. Este peiteado foi portado por celebridades como Rihanna ou Christina Aguilera.

O ***psychobilly wedge*** é un derivado do pompadour rockabilly e do mohawk que recibe o seu nome do suxénero do punk rock e do rockabilly. A diferenza do mohawk non crea pugas coas puntas longas do cabelo e o cabelo só é peiteado para atrás ata formar un pompadour. O cabelo lateral córtase parcial ou completamente. O portador máis famoso dun peiteado psychobilly foi Kim Nekroman, vocalista de Nekromantix.

Notas
-----

1. ↑  "Definición en inglés de Pompadour". *The Free Dictionary by Farlex*. Consultado o 24 de decembro de 2012.
2. ↑  Leniston, Florence; Olian, JoAnne (1997). *Elegant French Fashions of the Late Nineteenth Century: 103 Costumes from La Mode Illustrée, 1886* (en inglés). Courier Dover Publications. ISBN 0486298191.
3. ↑  "How to Style a Pompadour". eHow. Consultado o 24 de decembro de 2012.
4. ↑  "How to Create a Vintage Pompadour Updo Hairstyle". Your Hairstyles. Arquivado dende o orixinal o 23 de decembro de 2012. Consultado o 24 de decembro de 2012.
5. ↑  "Psychobilly & The Wedge". erichatheway.com. Arquivado dende o orixinal o 18 de novembro de 2010. Consultado o 24 de outubro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Elvis Presley

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14776796
* EBID: ID

 |
Estación de El Pedró do Trambaix.
**El Pedró** é un barrio situado na parte alta da cidade de Cornellà de Llobregat, na provincia de Barcelona. Crece cara ao nordés, entre a estrada de Esplugues e Sant Joan Despí.

As súas primeiras construcións datan de principios do século XX, vinculadas ao movemento obreiro en expansión pola instalación de varias fábricas na zona. A maioría da poboación que se instalou no barrio proviña de Barcelona e tamén de Andalucía e Estremadura. Actualmente é o barrio con menos servizos.

Nel atópanse o cemiterio municipal, o Pavillón de Can Carbonell, a estación de bombeiros, as escolas públicas Ignasi Iglesias e Sant Miquel, a Plaça Pallars e Can Bagaria.

Pódese chegar en transporte público a través da estación de El Pedró das T1 e T2 do Trambaix. Ademais os autobuses urbanos 57, 67, 68, 94 e 95 e o nocturno N14 tamén teñen parada no barrio.

| * v
* c
* e
Barrios de Cornellà de Llobregat |
| --- |
| 
* Almeda
* Centre
* Fontsanta-Fatjó
* La Gavarra
* El Pedró
* Riera
* Sant Ildefons

 | Escudo de Cornellà de Llobregat |

Coordenadas: 41°21′51″N 2°04′20″L﻿ / ﻿41.36417, -2.07222
**Abelardo López Varela**, nado en Miño, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Xornaleiro de profesión. Foi un dos impulsores da Agrupación Socialista de Miño con María Vázquez Suárez en 1933. Na asemblea constituínte da AS celebrada en marzo de 1936, foi elixido secretario. Logo do triunfo do Frente Popular foi nomeado concelleiro de Miño e foi elixido segundo tenente de alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e estivo agochado. O 11 de agosto de 1937 conseguiu fuxir na lancha pesqueira "La Golondrina" xunto con Ricardo Pérez Medín e outros nove compañeiros e logrou chegar a Francia. Abríuselle causa en Ferrol por rebelión militar (sustración da motora Golondrina) e foi declarado fuxido e en rebeldía.

Notas
-----

1. ↑  Inicios de la Agrupación Socialista de Miño
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 15-7-1936, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Regueira Cereijo, Rosario (2017). *Cando pasou o que pasou*. Noia: Toxosoutos. ISBN 978-84-947719-6-5.

### Ligazóns externas

* Abelardo López Varela na páxina web *Nomes e Voces*.
Vista do barrio e da Torre de la Miranda
**Sant Ildefons** é un barrio obreiro da cidade de Cornellà de Llobregat, na provincia de Barcelona. Atópase na parte norte da cidade e limita cos barrios de La Gavarra e El Pedró.

Construíuse na década de 1960 sobre un outeiro que fora ata entón utilizado para cultivos varios e recibiu o nome dun dos seus promotores, Ildefons Suñol. A poboación, inicialmente, estaba formada por inmigrantes de Andalucía e Estremadura de xeito maioritario. Nos últimos anos recibiu tamén poboación estranxeira.

Entre os seus lugares de interese destacan o Mercado de Sant Ildefons, a Torre de la Miranda, o Centro Cívico, o pavillón polideportivo, o campo de fútbol e varias escolas.

Pódese chegar en transporte público a través da estación de Sant Ildefons da liña 5 do metro de Barcelona. Ademais os autobuses urbanos 67, 68, 94 e 95, os interurbanos L10, L46, L75 e L85 e o nocturno N15 tamén teñen parada no barrio.

| * v
* c
* e
Barrios de Cornellà de Llobregat |
| --- |
| 
* Almeda
* Centre
* Fontsanta-Fatjó
* La Gavarra
* El Pedró
* Riera
* Sant Ildefons

 | Escudo de Cornellà de Llobregat |

Coordenadas: 41°21′52″N 2°04′58″L﻿ / ﻿41.36444, -2.08278

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18006841
* WorldCat
* VIAF: 316430791
* GEC: 0059886

 |
**Antonio González Basanta**, nado en Miño cara 1918, foi un político e guerrilleiro galego.

Traxectoria
-----------

Mariñeiro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e estivo agochado. O 11 de agosto de 1937 conseguiu fuxir na lancha pesqueira "La Golondrina" xunto con Ricardo Pérez Medín e outros nove compañeiros e logrou chegar a Francia. Abríuselle causa en Ferrol por rebelión militar (sustración da motora Golondrina) e foi declarado fuxido e en rebeldía. Refuxiado en Francia despois da guerra, no outono de 1944 participou coa X Brigada Guerrillera en penetracións na provincia de Huesca, como parte da Operación Reconquista de España. Feito prisioneiro polo exército franquista, foi internado na prisión de Lleida. Foi trasladado con outros 86 guerrilleiros á prisión de Torrero (Zaragoza) o 30 de decembro de 1944, en espera de xuízo. O consello de guerra tivo lugar en Zaragoza o 27 de xuño de 1945, nel xulgouse a varios membros da Brigada (entre eles A. Asenjo Terreros, J. Piquer Montaña, J. Cruz Carmona Sola, Flor Alcalde, E. Castellón, Castellón e F. Crespo Torres). Antonio González Basanta foi condenado a 12 anos e un día de prisión.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

Antonio González Basanta na páxina web *Nomes e Voces*.

* Ficha en Los de la sierra *(en francés)*
**Uttar Pradesh**  
| 

|  |
| --- |
|  |
|

|  |
| --- |
|  |
| Escudo |

 |
| Información |
| País | India India |
| Superficie | 236.286 km² |
| Poboación | 199,581.477 h. (2011) |
| Gobernador | Banwari Lal Joshi |
| 1º Ministro | Kumari Mayawati |
|  |
| Páxina Oficial |
| Mapa |
|  |

**Uttar Pradesh** é un estado da India, situado no norte do país. Cunha superficie de 236.286 km², é o quinto estado mais extenso; e cunha poboación de 199,581.477 habitantes, é o estado mais habitado. A súa capital administrativa e lexislativa é a cidade de Lucknow, mentres que a súa capital xudicial é a cidade de Allahabad. Outras cidades importantes do estado son Agra, Benarés e Kanpur.

O nome do estado pode traducirse como "Estado do Norte". *Uttar* significa "norte", e *Pradesh* significa "estado" ou "rexión".

O Taj Mahal, en Agra.

Lugares de interese
-------------------

Uttar Pradesh é un dos destinos turísticos máis importantes da India. O estado recibe cada ano mais de 70 millóns de visitantes domésticos, e preto dun 25% dos turistas estranxeiros que visitan o país. Os dous centros turísticos máis importantes do estado son Agra e o río Ganxes.

Agra posúe un atractivo arquitectónico de primeiro nivel para os turistas estranxeiros, pois nela atópanse 3 monumentos declarados Patrimonio da Humanidade pola UNESCO, como son o Taj Mahal, o Forte de Agra e o Fatehpur Sikri.

A cidade santa de Benarés vista dende o río Ganxes.
Pola súa banda, o río Ganxes atravesa varias das cidades santas máis importantes do hinduísmo dentro do estado de Uttar Pradesh, como Benarés, Ayodhya, Mathura, Vrindavan e Allahabad, que compoñen un circuíto de peregrinación que atrae a xente de todo o país.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Uttar Pradesh Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lista de estados da India por poboación

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do goberno de Uttar Pradesh *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***India*** |


| * v
* c
* e
Subdivisións da India |
| --- |
| Estados | 
* Andhra Pradesh
* Arunachal Pradesh
* Assam
* Bengala Occidental
* Bihar
* Chhattisgarh
* Delhi
* Goa
* Gujarat
* Haryana
* Himachal Pradesh
* Jammu e Caxemira
* Jharkhand
* Karnataka
* Kerala
* Madhya Pradesh
* Maharashtra
* Manipur
* Meghalaya
* Mizoram
* Nagaland
* Orissa
* Punjab
* Rajasthan
* Sikkim
* Tamil Nadu
* Tripura
* Uttar Pradesh
* Uttarakhand

 |  |
| Territorios | 
* Andaman e Nicobar
* Chandigarh
* Dadra e Nagar Haveli
* Delhi
* Daman e Diu
* Lakshadweep
* Puducherry

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1498
* WorldCat
* VIAF: 237706282
* BNF: 119463735
* EBID: ID
* GEC: 0068753
* GeoNames: 1253626
* GND: 4062226-5
* LCCN: n80125998
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0084211
* OSM: 1942587
* TGN: 7016722
* Treccani: uttar-pradesh

 |
Coordenadas: 45°17′S 169°56′L﻿ / ﻿-45.283, -169.933

Localización da rexión de Otago en Nova Zelandia
**Otago** é unha rexión de Nova Zelandia, situada no sueste da Illa Sur.

Etimoloxía
----------

O nome "Otago" é a versión inglesa da palabra do dialecto maorí Kai Tahu, "Otakou".

Xeografía e historia
--------------------

A rexión ocupa unha superficie de 31 241 km², o que a converte na segunda maior rexión do país. No censo de 2005, a súa poboación era de 181 542 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 7,34 hab./km².

As maiores localidades son Dunedin (a principal cidade e capital da rexión), Oamaru (famosa grazas a Janet Frame), Balclutha, e Alexandra, e os centros turísticos de Queenstown e Wanaka. 

Kaitangata, no sur de Otago, posúe unha importante mina de carbón. Os ríos Waitaki e Clutha xeran unha importante cantidade de enerxía hidroeléctrica. 

A primeira universidade de Nova Zelandia, a Universidade de Otago, fundouse en 1869 como universidade provincial en Dunedin. 

A área central da provincia produce viños de excelente calidade, feitos con variedades como Pinot noir, Chardonnay, Sauvignon Blanc, Merlot e Riesling.

A vila de Otakou, na península Otago foi unha base baleeira durante os primeiros anos do asentamento de europeos na costa leste de Murihiku ao redor de 1840.

Galería
-------

* Bandeira da rexión
* Palacio de Xustiza en Dunedin
* *Main Street* de Alexandra
* Viñedos no centro de Otago.
* Focas na costa

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Otago*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q692912
* WorldCat
* VIAF: 130336289
* EBID: ID
* GEC: 0047946
* GeoNames: 6612109
* GND: 276707-7
* LCCN: n93113558
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge598335
* OSM: 1640138

 |
**Joan Cornellà Vázquez**, nado en Barcelona o 11 de xaneiro de 1981, é un ilustrador e autor de banda deseñada catalán. As súas viñetas caracterízanse por ser unha mestura entre surrealismo e humor negro. Gañou recoñecemento a través da difusión das súas obras por Facebook.

É defensor da ilimitación da liberdade de expresión.

As súas historietas seguen o mesmo esquema de seis viñetas mudas. Ademais, nunca trata temas locais ou relacionados cun país concreto.

Biografía
---------

Colaborou en publicacións como *La Cultura del Duodeno*, *El Periódico*, *Le Monde*, *TMEO*, o diario *Ara* e *The New York Times*.

No 2009, gañou a terceira edición do **Premio Josep Coll** na categoría de menores de 30 anos con *Abulio*, publicado o ano seguinte por Ediciones Glénat.

Máis tarde empezaría a colaborar coa revista *El Jueves* realizando historietas para a sección de actualidade. No 2012, aparece *Fracasa mejor*, unha selección das historietas en branco e negro realizadas durante os tres anos anteriores. Gran parte do material é inédito, aínda que tamén contén material publicado en *El Jueves* e diversos fanzines.

No 2013, publica *Mox Nox*, unha recompilación de historietas mudas dunha soa páxina e autoconclusivas, cuxo contido está considerado humor negro e absurdo.

Obra
----

| Ano | Título | Formato | Publicación | ISBN |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2010 | *Abulio* | 64 páxinas en B/N | Ediciones Glénat | ISBN 978-84-9947-031-3 |
| 2012 | *Fracasa Mejor* | 48 páxinas en B/N. 17x23cm | Autoedición |  |
| 2013 | *Mox Nox* | 48 páxinas en cor | Bang ediciones | ISBN 978-84-1505-197-8 |
|
| 2015 | *Zonzo* | 48 páxinas en cor | Autoedición |  |
|

Notas
-----

1. ↑  Hooton, Christopher (4 de novembro de 2015). "13 of Joan Cornellà’s darkest comic strips". *Independent*. Consultado o 22 de febreiro de 2016.
2. ↑  Chaves Espinach, Fernando (13 de marzo de 2015). "Joan Cornellà: ‘Lo que nos hace reír es lo que es tabú’". *Nación*. Consultado o 22 de febreiro de 2016.
3. 1 2  Solano B. Andrea (13 de marzo de 2015). "La moda y el humor se dan la mano en la antigua Fanal". *Nación*. Consultado o 22 de febreiro de 2016.
4. ↑  Yexus (2010): «Los nombres que saltan a escena», artigo do 8 de novembro de 2010 en *El Diario Montañés*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5931390
* WorldCat
* VIAF: 143722104
* BNE: XX4994124
* CANTIC: a10838107
* Discogs: 5249986
* Europeana: ID
* IMDb: nm7110392
* ISNI: 0000 0000 9720 2979
* LCCN: no2015123789
* OL: OL7398185A
* SUDOC: 177516550

 |
**Diego Gómez Pérez**, nado en Amoeiro o 31 de xullo de 2004, é un futbolista galego, que xoga como centrocampista no Fabril, da Segunda División RFEF.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar ao fútbol no se Amoeiro natal, sendo o seu primeiro equipo o Santa Teresita de Ourense. Despois de dúas tempadas no Pabellón, en 2019 ingresou na canteira do Deportivo da Coruña. Militou un ano no equipo cadete do club, antes de pasar ao conxunto xuvenil, co que se proclamou campión da División de Honra na campaña da súa estrea. Na 2021/22 disputou a Liga Xuvenil da UEFA e participou no histórico partido da Liga Xuvenil da UEFA ante o Dynamo de Kíiv que congregou a máis de 20.000 seareiros no estadio de Riazor. Na quenda de penaltis anotou o seu lanzamento ao estilo "Panenka", pero o equipo de Manuel Pablo caeu eliminado.

En xaneiro de 2022 debutou co Fabril na Terceira División, nun encontro ante o Noia, e na tempada seguinte xogou xa de xeito habitual co filial, disputando 27 partidos e contribuíndo con 6 goles á consecución do título de Terceira e ao ascenso do equipo á Segunda División RFEF.

O 23 de setembro de 2023 debutou co primeiro equipo do Deportivo da Coruña na Primeira División RFEF, da man do adestrador Imanol Idiakez, na quinta xornada da tempada ante o Cornellà en Riazor. Saltou ao terreo de xogo nos minutos finais, como substituto de Diego Villares, nun partido que rematou 1-1. Só 14 horas despois, xogou como titular co Fabril ante a Arandina e marcou dous dos tres goles do seu equipo, que venceu por 3-2.

Palmarés
--------

Fabril
* **Terceira División RFEF (1):** 2022/23.

Notas
-----

1. 1 2  Antelo, Iván (15 de xaneiro de 2022). "Así es Diego Gómez: la zurda que guía a la nueva generación del Dépor juvenil". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 26 de setembro de 2023.
2. 1 2 3  "El ourensano Diego Gómez debutó con el Deportivo". *La Voz de Galicia* (en castelán). 26 de setembro de 2023. Consultado o 26 de setembro de 2023.
3. ↑  "Os penaltis cortan inxustamente o soño de #ANOSACANTEIRA na UEFA Youth League (2-2)". 9 de febreiro de 2022. Consultado o 16 de setembro de 2023.
4. ↑  Lema, Jorge (24 de setembro de 2023). "Diego Gómez, la perla que viene: debut con el Depor, doblete en el Fabril". *As* (en castelán). Consultado o 26 de setembro de 2023.
5. ↑  Losada, Víctor (25 de setembro de 2023). "El inolvidable fin de semana de Diego Gómez: Debut con el Dépor y doblete con el Fabril" (en castelán). Consultado o 27 de setembro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en LaPreferente *(en castelán)*.
Coordenadas: 52°55′04″N 4°05′35″O﻿ / ﻿52.91778, -4.09293

**Portmeirion** é unha popular vila turística de Gwynedd, Gales. Foi deseñada e construída por Sir Clough Williams-Ellis entre 1925 e 1975 seguindo o estilo das vilas italianas, e hoxe é propiedade dunha causa benéfica.

A vila está localizada no concello de Penrhyndeudraeth, no estuario do Río Dwyryd, a 2 km ó sueste de Porthmadog, e a 1 km da estación de tren de Minffordd. Portmeirion serviu como localización de numerosos filmes e series de televisión, sendo coñecida por ser escenario de "The Village" no programa de televisión de 1960 *The Prisoner*.

Historia
--------

Malia as abondosas opinións que din que o lugar está baseado na vila de Portofino, en Italia, o creador de Portmeirion, Sir Clough Williams-Ellis, rexeita a atribución directa, afirmando que nada máis quixo facer homenaxe á atmosfera do Mediterráneo. Porén, nunhas declaracións, aludiu ó porto italiano dicindo:

> 
> 
> Como non me había namorar de Portofino? A súa imaxe quedou en min coma un exemplo practicamente perfecto de embelecemento humano e uso dun lugar exquisito...
> Sir Clough Williams-Ellis
> 

Williams-Ellis deseñou e construíu a vila entre 1925 e 1975. Empregou anacos das demolicións doutros edificios, algúns dos cales, feitos por outros arquitectos distinguidos. Esta arquitectura de bricolaxe e a súa nostalxia deliberada contribuíron ó desenvolvemento do posmodernismo na arquitectura de finais de século XX.

Vista panorámica de Portmeirion
O corpo principal do hotel e das casiñas chamadas *White Horses*, *Mermaid* e *The Salutation* formaron parte dun gran terreo de nome *Aber Iâ* (galés, *Estuario de Xeo*), de mediados dos anos 1850, nunha zona onde houbo unha fundición e uns pequenos estaleiros. O arquitecto, Williams-Ellis cambiou o nome da zona polo de *Portmeirion* —*porto* por estar na costa, *Meirion* polo condado de Mirionnydd, onde se situaba daquela.

No ano 1931, Williams-Ellis mercoulle ó seu tío, Sir Osmund Williams, a mansión vitoriana "Castelo Deudraeth" coa intención de incorporala ó complexo hoteleiro de Portmeirion, pero non puido facelo por mor da segunda guerra mundial. Williams-Ellis considerou sempre que o castelo era o edificio máis grande e maxestoso da Propiedade Portmeirion, e encargouse de adquirilo. Finalmente, con subvenciones da fundación cultural da lotaría británica, o *Fondo Europeo de Desenvolvemento Rexional* e a oficina de turismo de Gales, o castelo Deudraeth abriu no 2001 coma un hotel, con 11 habitacións e restaurante.

Notas
-----

1. ↑  Cabalos brancos, Serea e O saúdo.
2. ↑  *Heritage Lottery Fund*

1. ↑  *Portmeirion* en BBC Wales Documentary*, 2006*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Portmeirion*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)* e *(en galés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q737888
* WorldCat
* VIAF: 132576873
* GeoNames: 6620365
* GND: 7559015-3
* MusicBrainz: ID
* TGN: 4008855

 |
Fronteira internacional entre Bélxica e os Países Baixos en Baarle-Nassau.
A **xurisdición** (do latín *iurisdictio*, «dicir o dereito») é a potestade, derivada da soberanía do Estado, de aplicar o Dereito no caso concreto resolvendo de modo definitivo e irrevogable unha controversia que é exercida en forma exclusiva polos tribunais de xustiza, integrados por xuíces independentes e inamovibles, responsables e sometidos unicamente ao imperio da lei.

En sentido coloquial, o termo emprégase para designar o territorio (estado, provincia, concello, rexión, país etc.) sobre o cal esta potestade é exercida. Do mesmo modo, por extensión, é utilizada para designar a área xeográfica de exercicio das atribucións e facultades dunha autoridade ou as materias que se atopan dentro da súa competencia; e, en xeral, para designar o territorio sobre o cal un Estado exerce a súa soberanía.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q471855
* BNCF: 2115
* BNE: XX532015
* GEC: 0190110
* JSTOR: jurisdiction
* LCCN: sh85071077
* MAG: 2776949292
* NDL: 00564891

 |
Antiga provincia de Tōtōmi.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Tōtōmi** (遠江国, とおとうみのくに, *Tōtōmi-no-kuni* ou 遠江, とおとうみ) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a parte oeste da prefectura de Shizuoka, historicamente na parte de Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Chūbu ou rexión de Tōkai, na illa de Honshū. Tōtōmi chamábase Enshū (遠州).

Tōtōmi limitaba coas provincias de Mikawa (三河), Shinano (信濃) e Suruga (駿河).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1048864
* WorldCat
* VIAF: 256606424
* NDL: 00630519
* OSM: 9454757

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A **Lei de Instauración** (en inglés, *Act of Settlement*), é unha lei inglesa promulgada polo Parlamento de Westminster en 1701, que garante a sucesión á coroa de Inglaterra aos membros da familia protestante da Casa de Hannóver que estivo ligada aos Estuardo por unha filla de Xacobe I. Esta disposición buscaba a exclusión do trono dun rei favorable ao catolicismo e cortar as pretensións de Xacobe Francisco Estuardo, católico, ao que Luís XIV recoñeceu rei de Inglaterra en 1701, co nome de Xacobe III.

Cando a raíña Ana Estuardo, a última dos Estuardo protestante, morreu sen fillos, Xurxo, Elector de Hannóver, converteuse en rei de Gran Bretaña e de Irlanda co nome de Xurxo I en 1714 en virtude dos termos da Lei de Instauración.

Hoxe en día, esta Lei é o principal texto lexislativo do Parlamento que regula a sucesión ao trono británico, así como doutros países da Commonwealth, ben porque se remiten ao mesmo, ben porque incorporan parte del á constitución dese país en particular. Como tal, a Acta continúa sendo parte importante do Reino Unido e doutros países da Commonwealth. A lei foi aprobada polo Parlamento de Inglaterra e máis tarde estendeuse a Escocia polos termos da Lei de Unión (1707).

Ligazóns externas
-----------------

Texto da Lei na súa forma e lingua orixinal

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q316537
* EBID: ID

 |
**Agustín Hernández Fernández de Rojas**, nado en Madrid o 31 de marzo de 1961, é un enxeñeiro de camiños, canles e portos pola Universidade Politécnica de Madrid e ademais un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Foi Director Xeral de Obras Públicas desde 1998 ata 2005. Foi elixido deputado por Pontevedra no parlamento de Galicia nas eleccións de 2009 polo Partido Popular, cando o partido liderado por Alberto Núñez Feijóo acadou o goberno da Xunta de Galicia. Hernández foi designado para ocupar o cargo de conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas. Cesou no cargo en xuño de 2014 para ser alcalde de Santiago de Compostela, cargo que desenvolveu ata as eleccións municipais de 2015, nas que o seu grupo resultou a segunda forza máis votada, cedendo a alcaldía ao candidato de Compostela Aberta, Martiño Noriega.

En 1985 participou como enxeñeiro na construción do encoro de Santa Uxía, que imposibilitou durante vinte e cinco anos que o río Xallas desembocase no mar na fervenza do Ézaro. A raíz dunha denuncia do grupo ecoloxista AMS-Ríos con Vida, o propio Hernández resolveu en abril de 2011, sendo conselleiro de Medio Ambiente, impoñer un caudal ecolóxico a empresa FerroAtlántica na fervenza do Ézaro.
Foi presidente do Consello Económico e Social de Galicia ata 2023.

Vida persoal
------------

Está casado e ten tres fillos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**María Xosé Caride** |  **Conselleiro de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas** 2009 - 2014 | Sucesor:**Ethel Vázquez** |
| Predecesor:**Ángel Benito Currás Fernández** |  **Alcalde de Santiago de Compostela** 2014 - 2015 | Sucesor:**Martiño Noriega Sánchez** |

Notas
-----

1. ↑  *Recuperada a fervenza do Ézaro non só "por vacacións"* Arquivado 25 de setembro de 2019 en Wayback Machine. artigo en Galicia Hoxe.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Agustín Hernández Modificar a ligazón no Wikidata*** |
As **manufacturas reais** eran instalacións industriais que se fundaron por iniciativa dos monarcas absolutos durante o Antigo Réxime, como resultado da aplicación da política mercantilista. Moitas delas dedicábanse á fabricación de obxectos de luxo, para o consumo en primeiro lugar dos propios palacios reais.

O exemplo máis claro é a política de Colbert en Francia durante o reinado de Lois XIV (manufactura dos Gobelinos, a partir de 1662, dedicada a tapices, alfombras e outros téxtiles), de modo que adoita chamarse Colbertismo a esta política económica.

A xustificación, dentro da teoría proteccionista, é impedir a saída de recursos do país, pois os obxectos de luxo, de non ser así, se terían que comprar no exterior, co que a balanza de pagamentos se resentiría. A emulación dos costumes do rei faría que as clases altas o imitasen e así se obtiña un público consumidor maior (incluso fóra das fronteiras francesas).

A chegada a España da dinastía Borbón no século XVIII fai que se aplique o modelo de Colbert nas *Reales Fábricas*: Real Fábrica de Cristales de La Granja, Porcelana del Buen Retiro ou a posterior de La Moncloa, Real Fábrica de Tapices, Real Fábrica de Relojes, Real Fábrica de Sedas de Talavera de la Reina, Real Fábrica de Paños de Guadalajara —denominada *de Sarguetas*, é dicir, teares: Real Fábrica de Sarguetas de San Carlos—, Real Fábrica de Hilar Sedas a la Piamontesa, en Murcia, Real Fábrica de Paños de San Fernando de Henares, Real Fábrica de Paños de Brihuega, Real Fábrica de Hilados y Tejidos de Algodón de Ávila, ás que hai que sumar as que se dedican a producións estratéxicas, como as armas (Real Fábrica de Armas de Toledo, Real Fábrica de Artillería de La Cavada —fundada anteriormente, en 1622—, Fábrica de Armas de Trubia), ou de artigos de gran consumo cuxo comercio monopoliza o Estado como regalías: tabaco (a Real Fábrica de Tabacos de Sevilla, a Real Fábrica de Tabacos de La Coruña e a de Madrid), augardente, naipes etc.

A Real Compañía de Hilados de Algodón del Principado de Cataluña (1771) estivo na orixe da industria téxtil catalá (indianas) e terminou constituíndose na organización patronal privada Fomento del Trabajo Nacional.

Notas
-----

1. ↑  Sitio web Arquivado 21 de maio de 2009 en Wayback Machine. sobre a manufactura dos Gobelinos.
2. ↑  Manufacturas reales Arquivado 21 de maio de 2009 en Wayback Machine. en *Gran Enciclopedia*.
3. ↑  J. K. J. Thomson. "Transferencia tecnológica en la industria algodonera catalana: de las indianas a la selfactina", in *Revista de historia industrial*, ISSN 1132-7200, nº 24, 2003 , pp. 13–50.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Arbitrismo
* Bullonismo
* Colbertismo
* Dirixismo
* Mercantilismo
* Historia da ciencia e a tecnoloxía en España
**Paule-Marguerite Françoise de Gondi**, nada o 12 de marzo de 1655 en Machecoul e finada o 21 de xaneiro de 1716 en París, foi duquesa de Retz (1676-1716)

Traxectoria
-----------

Seu pai foi Pierre de Gondi e súa nai Catherine de Gondi. Casou o 12 de marzo de 1675 con François Emmanuel de Blanchefort-Créquy. Ao ano seguinte á morte de seu pai herdou os seus títulos: duquesa de Retz, señora de Machecoul, marquesa de La Garnache, condesa de Joigny e baronesa de Mortagne. Herdeira e sucesora da familia dos Gondi, que despois dos episodios protagonizados por seu tío, o cardeal de Retz, conta cunha mala reputación na corte do rei Luís XIV. Tivo un fillo pero morreu en 1703 aos 25 anos e á morte de Paule-Marguerite os seus títulos pasaron á casa de Neufville-Villeroy

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3372577
* WorldCat
* VIAF: 256046777
* BNF: 15550366h
* CERL: cnp01394457
* DeutscheBio: 1024141926
* GND: 1024141926
* ISNI: 0000 0003 7841 9656
* SUDOC: 197588174

 |
Vista de Uncastillo, unha das vilas históricas da comarca.
Localización da comarca en Aragón.Concellos da comarca.
**Cinco Villas** (en galego: *Cinco Vilas*) é unha comarca situada no norte da provincia de Zaragoza, en Aragón. É a máis extensa das comarcas de Aragón, cunha superficie de 3.062,5 km². As vilas históricas que dan nome á comarca son Uncastillo, Tauste, Sádaba, a actual capital Ejea de los Caballeros e mais a antiga capital Sos del Rey Católico.

Desde un punto de vista histórico a localidade navarra de Petilla de Aragón forma parte da comarca das Cinco Villas.

Límites
-------

Cinco Villas linda polo oeste coa comunidade autónoma de Navarra, polo leste coa Hoya de Huesca, polo sur coa Ribera Alta del Ebro, a comarca de Zaragoza e o Campo de Borja, e polo norte estrema coa Jacetania.

Lista de concellos
------------------

Os concellos que conforman a comarca son os seguintes:

Ardisa, Asín, Bagüés, Biel, Biota, Castejón de Valdejasa, Castiliscar, Ejea de los Caballeros, Erla, El Frago, Isuerre, Layana, Lobera de Onsella, Longás, Luesia, Luna, Marracos, Navardún, Orés, Las Pedrosas, Piedratajada, Los Pintanos, Puendeluna, Sádaba, Sierra de Luna, Sos del Rey Católico, Tauste, Uncastillo, Undués de Lerda, Urriés e Valpalmas.

Datos básicos
-------------

* Capital: Ejea de los Caballeros
* Superficie: 3.062,5 km²
* Poboación: 32.669 habitantes.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial da comarca *(en castelán)*

 

| * v
* c
* e
Comarcas de Aragón |
| --- |
| Huesca | Alto Gállego •  Bajo Cinca/Baix Cinca •  Cinca Medio •  Hoya de Huesca/Plana de Uesca •  Jacetania •  La Litera/La Llitera •  Los Monegros •  Ribagorza •  Sobrarbe •  Somontano de Barbastro | Bandeira de Aragón |
| Teruel | Andorra-Sierra de Arcos •  Bajo Aragón •  Bajo Martín •  Comunidad de Teruel •  Cuencas Mineras •  Gúdar-Javalambre •  Jiloca •  Maestrazgo •  Matarraña/Matarranya •  Sierra de Albarracín ·  |
| Zaragoza | Aranda •  Bajo Aragón-Caspe/Baix Aragó-Casp •  Bajo Cinca/Baix Cinca •  Campo de Belchite •  Campo de Borja •  Campo de Cariñena •  Campo de Daroca •  Cinco Villas •  Comunidad de Calatayud •  Jacetania •  Los Monegros •  Ribera Alta del Ebro •  Ribera Baja del Ebro •  Tarazona y el Moncayo •  Valdejalón •  Zaragoza |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1092274
* WorldCat
* VIAF: 142127936
* GEA: 3754
* GEC: 0017800
* LCCN: n2009037378
* OSM: 6629953

 |
A **evasión de La Golondrina** foi a fuxida dun grupo de republicanos galegos desde Miño rumbo a Francia o 31 de agosto de 1937.

Historia
--------

Un grupo de republicanos de Miño que levaban tempo agochados conseguiron fuxir na medianoite do 31 de agosto de 1937 na pequena lancha de pesca La Golondrina. Ricardo Pérez Medín o alcalde de Miño da Frente Popular, e a súa muller Francisca López del Río (Paca a Sabina) foron os encargados de organizar a fuga. Lograron chegar a Francia. Arribaron en Marennes, onde estiveron varios días e de alí mandáronos a Rochefort, onde tomaron un tren que os levou á fronteira con Cataluña. En tren chegaron a Barcelona o 17 de setembro. Os fuxidos foron xulgados na causa aberta en Ferrol por rebelión militar.

### Os evadidos

* Ricardo Pérez Medín.
* Francisca López del Río.
* Juan Varela Bouza.
* Antonio González Basanta.
* Abelardo López Varela.
* Francisco Rodríguez Quintas.
* Juan Varela.
* Andrés Fraguas.
* José Rodríguez Pérez.
* Antonio Somorrostro Pérez.
* Manuel Barros Serrano.
* Manuel Salorio.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pérez Medín, Ricardo (2006). ""La Golondrina" navegando cara a liberdade" (PDF). *A Xanela* (22): 17–18.

* Regueira Cereijo, Rosario (2017). *Cando pasou o que pasou*. Noia: Toxosoutos. ISBN 978-84-947719-6-5.
Mapa da rexión en rubio.
O **Atlántico Medio** (en inglés ***Mid-Atlantic***) é unha rexión dos Estados Unidos que abrangue os seguintes estados:

* Delaware
* Maryland
* Nova Jersey
* Nova York
* Pensilvania
* Washington D. C. (que non é un estado, senón un distrito federal)
* Por veces tamén se inclúen Virxinia e Virxinia Occidental.

Este expresión comezouse a empregar cos primeiros poboadores europeos tras o establecemento inglés nas colonias (*Middle Colonies*). Estes estados caracterizáronse pola súa industria pesada tras a Declaración de Independencia do Reino Unido. Nesta rexión xuntáronse inmigrantes de todo o mundo no que pasou a chamarse o *melting pot* de culturas.

Principais cidades do Atlántico Medio
-------------------------------------

* Albany, Nova York
* Buffalo, Nova York
* Harrisburg, Pensilvania
* Jersey City
* Nova York
* Newark, Nova Jersey
* Filadelfia, Pensilvania
* Pittsburgh, Pensilvania
* Rochester, Nova York
* Trenton, Nova Jersey

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q632014
* WorldCat
* VIAF: 315526280
* EBID: ID
* LCCN: sh85085007
* MAG: 2910164828

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D008873

 |