*Non confundir co factor V utilizado para o cultivo da bacteria* Haemophilus influenzae*, que corresponde ao NAD+.*

O **factor V** (factor cinco) de coagulación é unha proteína do sistema de coagulación do sangue, que en raras ocasións pode aparecer co nome de **proacelerina** ou **factor lábil**. A diferenza da maioría dos factores de coagulación, esta proteína non é encimaticamente activa senón que funciona como cofactor. A deficiencia deste factor causa unha predisposición ás hemorraxias, mentres que algunhas mutacións (a principal é a mutación factor V de Leiden) predispón á trombose.

Historicamente, á forma activada do factor V (hoxe factor Va) se lle dera o nome de **factor VI**, que se consideraba daquela un factor distinto, ata que se descubriu a súa identidade e o termo deixou de usarse.

Xenética
--------

O xene do factor V está localizado no cromosoma 1 humano (1q23). Está xenomicamente relacionado coa familia das multicobre oxidases, e é homólogo do factor VIII de coagulación. O xene abrangue 70 kb, consta de 25 exóns, e a proteína resultante ten unha masa molecular relativa de aproximadamente 330 kDa.

Estrutura
---------

A proteína factor V consta de seis dominios: A1-A2-B-A3-C1-C2.

Os dominios A son homólogos dos dominios A da proteína que se une ao cobre ceruloplasmina. Un ión cobre únese na interface A1-A3 e A3 interacciona co plasma.

Os dominios C pertencen á familia do dominio de discoidina de unión a fosfolípidos, e o dominio C2 media a unión a membranas. O dominio B C-terminal actúa como cofactor para a activación da proteína C anticoagulante pola proteína S.

A activación do factor V xerando o factor Va faise por clivaxe e liberación do dominio B, despois do cal a proteína xa non axuda na activación da proteína C. A proteína factor V queda entón dividida nunha cadea pesada, que comprende os dominios A1-A2, e unha cadea lixeira, que consta dos dominios A3-C1-C2. Ambas forman entre si un complexo non covalente de maneira dependente do calcio. Este compleco é o factor Va procoagulante.

Fisioloxía
----------

A síntese do factor V ocorre no fígado, principalmente. A molécla circula no plasma como unha molécula dunha soa cadea cunha vida media de 12–36 horas.

O factor V pode unirse a plaquetas activadas e é activada pola trombina. Na súa activación o factor V é dividido en dúas cadeas (pesada e lixeira, con masas moleculares de 110 000 e 73 000, respectivamente), que non están unidas de modo non covalente entre si polo calcio. O factor V activado (chamado FVa) é un cofactor do complexo da protrombinase: O encima factor X activado (FXa) require calcio e factor V activado para converter a protrombina en trombina na membrana da superficie celular.

O factor Va é degradado pola proteína C activada, un dos principais inhibidores fisiolóxicos da coagulación. En presenza de trombomodulina, a trombina actúa diminuíndo a coagulación ao activar a proteína C; por tanto, a concentración e a acción da proteína C son determinantes importantes no bucle de retroalimentación negativa por medio do cal a trombina limita a súa propia activación.

Papel en enfermidades
---------------------

Coñécense varios trastornos hereditarios do factor V. A deficiencia está asociada cunha rara forma leve de hemofilia (denominada parahemofilia ou parahemofilia de Owren), cuxa incidencia é aproximadamente de 1:1 000 000 persoas. Hérdase de forma autosómica recesiva.

Outras mutacións do factor V están asociadas coa trombose venosa. Son a causa hereditaria máis común da trombofilia (unha tendencia a formar coágulos). A máis común destas é a mutación factor V de Leiden, que se debe á substitución dun residuo de arxinina por un de glutamina na posición aminoacídica 506 (R506Q). Todas as mutacións no factor V protrombóticas (factor V de Leiden, factor V de Cambridge, factor V de Hong Kong) fano resistente á clivaxe pola proteína C activada ("resistencia á proteína C activada"). Por tanto, o factor permanece activo e incrementa a taxa de xeración de trombina.

Historia
--------

Ata o descubrimento do factor V, considerábase que a coagulación era causada por catro factores: calcio (IV) e tromboquinase (III) actuando xunto coa protrombina (II) para producir fibrinóxeno (I); este modelo fora ideado por Paul Morawitz en 1905.

A suxestión de que podería haber un factor adicional fíxoa o Dr. Paul Owren (1905–1990), un médico noruegués, durante as súas investigacións da tendencia a sufrir hemorraxias dunha muller que sufría de hemorraxias nasais e menorraxia (excesiva hemorraxia menstrual) durante a maior parte da súa vida, atopou que tiña un tempo de protrombina prolongado, o que aparentemente suxería ou ben que a deficiencia de vitamina K ou ben a enfermidade hepática crónica orixinaban unha deficiencia de protrombina. Porén, ningunha das posibilidades era a correcta, e Owren demostrou isto ao corrixir a anormalidade con plasma do que se extraera toda a protrombina. Usando o soro desta muller como índice, atopou que o factor "perdido", que el denominou V (os números do I ou IV xa foran usados no modelo de Morawitz), tiña características particulares. A maioría das investigacións foron realizadas durante a Segunda guerra mundial, e aínda que Owren publicou os seus resultados en Noruega en 1944, non puido publicalas internacionalmente ata que rematou a guerra. O artigo apareceu finalmente na revista *The Lancet* en 1947.

A posibilidade da existencia dun factor de coagulación extra foi contestada inicialmente sobre bases metodolóxicas polos Drs. Armand Quick e Walter Seegers, ambas autoridades no campo da coagulación. Porén, os estudos confirmatorios feitos por outros grupos levaron á aprobación final da existencia do factor varios anos despois.

Owren inicialmente pensou que o factor V (factor lábil ou proacelerina) activaba outro factor, ao cal el nomeou factor VI. O factor VI é o que aceleraba a conversión da protrombina en trombina. Descubriuse despois que o factor V era "convertido" (activado) pola propia trombina, e posteriormente viuse que o factor VI era simplemente a forma activada do factor V (hoxe chamada factor Va).

A secuencia de aminoácidos completa da proteína foi publicada en 1987. En 1994 describiuse o factor V de Leiden, resistente á inactivación pola proteína C, esta anormalidade é a causa xenética máis común da trombose.

Interaccións
------------

O factor V presenta interaccións coa proteína S.

Notas
-----

1. ↑  Giangrande PL (2003). "Six characters in search of an author: the history of the nomenclature of coagulation factors". Br. J. Haematol. 121 (5): 703–12. doi:10.1046/j.1365-2141.2003.04333.x. PMID 12780784.
2. ↑  Villoutreix BO, Dahlbäck B (June 1998). "Structural investigation of the A domains of human blood coagulation factor V by molecular modeling". *Protein Science* **7** (6): 1317–25. PMC 2144041. PMID 9655335. doi:10.1002/pro.5560070607.
3. 1 2  Thorelli E, Kaufman RJ, Dahlbäck B (June 1998). "The C-terminal region of the factor V B-domain is crucial for the anticoagulant activity of factor V". *The Journal of Biological Chemistry* **273** (26): 16140–5. PMID 9632668. doi:10.1074/jbc.273.26.16140.
4. ↑  Macedo-Ribeiro S, Bode W, Huber R, Quinn-Allen MA, Kim SW, Ortel TL, Bourenkov GP, Bartunik HD, Stubbs MT, Kane WH, Fuentes-Prior P (November 1999). "Crystal structures of the membrane-binding C2 domain of human coagulation factor V". *Nature* **402** (6760): 434–9. PMID 10586886. doi:10.1038/46594.
5. ↑  Huang JN, Koerper MA (November 2008). "Factor V deficiency: a concise review". *Haemophilia* **14** (6): 1164–9. PMID 19141156. doi:10.1111/j.1365-2516.2008.01785.x.
6. 1 2 3 4  Stormorken H (February 2003). "The discovery of factor V: a tricky clotting factor". *Journal of Thrombosis and Haemostasis* **1** (2): 206–13. PMID 12871488. doi:10.1046/j.1538-7836.2003.00043.x.
7. ↑  Owren PA (April 1947). "Parahaemophilia; haemorrhagic diathesis due to absence of a previously unknown clotting factor". *Lancet* **1** (6449): 446–8. PMID 20293060. doi:10.1016/S0140-6736(47)91941-7.
8. ↑  Jenny RJ, Pittman DD, Toole JJ, Kriz RW, Aldape RA, Hewick RM, Kaufman RJ, Mann KG (July 1987). "Complete cDNA and derived amino acid sequence of human factor V". *Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America* **84** (14): 4846–50. PMC 305202. PMID 3110773. doi:10.1073/pnas.84.14.4846.
9. ↑  Bertina RM, Koeleman BP, Koster T, Rosendaal FR, Dirven RJ, de Ronde H, van der Velden PA, Reitsma PH (May 1994). "Mutation in blood coagulation factor V associated with resistance to activated protein C". *Nature* **369** (6475): 64–7. PMID 8164741. doi:10.1038/369064a0.
10. ↑  Heeb MJ, Kojima Y, Rosing J, Tans G, Griffin JH (December 1999). "C-terminal residues 621-635 of protein S are essential for binding to factor Va". *The Journal of Biological Chemistry* **274** (51): 36187–92. PMID 10593904. doi:10.1074/jbc.274.51.36187.
11. ↑  Heeb MJ, Mesters RM, Tans G, Rosing J, Griffin JH (February 1993). "Binding of protein S to factor Va associated with inhibition of prothrombinase that is independent of activated protein C". *The Journal of Biological Chemistry* **268** (4): 2872–7. PMID 8428962.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Nicolaes GA, Dahlbäck B (April 2002). "Factor V and thrombotic disease: description of a janus-faced protein". *Arteriosclerosis, Thrombosis, and Vascular Biology* **22** (4): 530–8. PMID 11950687. doi:10.1161/01.ATV.0000012665.51263.B7.
* Segers K, Dahlbäck B, Nicolaes GA (September 2007). "Coagulation factor V and thrombophilia: background and mechanisms". *Thrombosis and Haemostasis* **98** (3): 530–42. PMID 17849041. doi:10.1160/th07-02-0150.
* Hooper WC, De Staercke C (2006). "The relationship between FV Leiden and pulmonary embolism". *Respiratory Research* **3** (1): 8. PMC 64819. PMID 11806843. doi:10.1186/rr180.
* Schrijver I, Houissa-Kastally R, Jones CD, Garcia KC, Zehnder JL (February 2002). "Novel factor V C2-domain mutation (R2074H) in two families with factor V deficiency and bleeding". *Thrombosis and Haemostasis* **87** (2): 294–9. PMID 11858490.
* Mann KG, Kalafatis M (January 2003). "Factor V: a combination of Dr Jekyll and Mr Hyde". *Blood* **101** (1): 20–30. PMID 12393635. doi:10.1182/blood-2002-01-0290.
* Duga S, Asselta R, Tenchini ML (August 2004). "Coagulation factor V". *The International Journal of Biochemistry & Cell Biology* **36** (8): 1393–9. PMID 15147718. doi:10.1016/j.biocel.2003.08.002.
* Andreassi MG, Botto N, Maffei S (2006). "Factor V Leiden, prothrombin G20210A substitution and hormone therapy: indications for molecular screening". *Clinical Chemistry and Laboratory Medicine* **44** (5): 514–21. PMID 16681418. doi:10.1515/CCLM.2006.103.
* Du X (May 2007). "Signaling and regulation of the platelet glycoprotein Ib-IX-V complex". *Current Opinion in Hematology* **14** (3): 262–9. PMID 17414217. doi:10.1097/MOH.0b013e3280dce51a.

### Ligazóns externas

* The Coagulation Factor V Protein

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q422831
* EBID: ID
* GEC: 0134617
* MAG: 2776046644

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D005165
* MeSH: D12.776.124.125.300
* RefSeq: NP\_000121
* UniProt: P12259

 |