***Poética*** (grego antigo: Περὶ ποιητικῆς, *Perì poiêtikês*; literalmente "Da poética") é unha obra de Aristóteles sobre as normas que rexen a creación artística. Foi escrita no século IV a.C. entre a fundación da súa escola en Atenas o 335 a.C. e a súa marcha definitiva da cidade no 323 a.C. un ano antes do seu pasamento. A obra consta de dúas partes, unha centrada na traxedia e outra, hoxe perdida, na comedia. É o traballo de teórica dramática máis antigo que se conserva e o primeiro tratado filosófico sobre teoría literaria.

A súa tradución ao galego, realizada por Fernando González-Múñoz, publicouse pola Universidade da Coruña no ano 2007.

Transmisión
-----------

O manuscrito da *Poética* perdeuse no mundo occidental, e durante a Idade Media só se coñecía por unha tradución latina dunha versión árabe realizada por Averroes. Actualmente, o códice conservado máis antigo que contén o texto é o Códex Parisinus 1141, redactado a finais do século X ou principios do XI.

Concepción da arte
------------------

Segundo Aristóteles, a arte, e máis concretamente a literatura, baséase na mimese ou imitació da realidade e o seu obxectivo é conseguir a catarse do receptor, que se identifica cos acontecementos que veu pasar aos personaxes que producen emocións reais, así e todo presenciar feitos de ficción. Estas emocións serven de purificación, xa que actúan como desabafo e como aprendizaxe para saber como reaccionar en situacións semellantes que se puideran presentar na vida. Por este motivo é fundamental a verosimilitude da obra literaria, xa que se non é crible non se pode producir a necesaria identificación. Polo tanto, a diferenza do que pensaba Platón a arte ten unha función social.

A traxedia
----------

Para Aristóteles a arte que explora máis a fondo é a da traxedia. Trátase dunha arte do teatro que imita personaxes nobres ou elevados, pero que padecen maluras, habitualmente ligadas ao destino, que provocan a catarse das emocións do medo e da piedade no espectador, xa que non quere sufrir o que está a presenciar (temor), sentindo pola contra compaixón polos infortunios dos protagonistas da obra.

Na cultura popular
------------------

O perdido segundo tomo da *Poética* de Aristóteles, dedicado á comedia, forma parte da trama da célebre novela *O nome da rosa* (1980), do escritor e filósofo italiano Umberto Eco, así como da película homónima do 1986.

Traducións
----------

* Aristóteles (2007). *Poética*. Tradución ao galego de Fernando González-Muñoz. Universidade da Coruña/Biblioteca-Arquivo Teatral Francisco Pillado Mayor.

Notas
-----

1. ↑  Janko, R. (1984) *Aristotle on Comedy*, Londres, páx. ix
2. 1 2  Aristóteles; González-Muñoz, Fernando (2007). *Poética*. Biblioteca-Arquivo Teatral "Francisco Pillado Mayor". ISBN 978-84-9749-266-9.
3. ↑  Habib, M.A.R. (2005). *A History of Literary Criticism and Theory: From Plato to the Present*. Wiley-Blackwell. p. 60.ISBN 0-631-23200-1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Obras de Aristóteles (Proxecto Gutenberg)
* *Περὶ Ποιητικῆς* (Perseus Digital Library)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q264714
* WorldCat
* VIAF: 252203200
* BiTraGa: 1024
* BLBNB: 000638872
* BNCHL: 000417945
* BNE: XX2367045
* BNF: 12009718m
* CANTIC: a15930245
* EBID: ID
* FAST: 1356362
* GND: 4134651-8
* LAC: 1002L3615F
* LCCN: n81030927
* NDL: 01207771
* NKC: aun2006372201
* NLA: 36405153
* NLG: 62649
* SELIBR: 343146
* SUDOC: 028216865

 |