**Petronio Máximo**, nado en Roma no ano 397 e finado o 31 de maio de 455, foi un emperador romano, que só gobernou por dous meses.

Traxectoria
-----------

Nace nunha familia con antecedentes senatoriais, sa desde moi curta idade, **Petronius Maximus** adicouse á política. No 411, con catorce anos é nomeado *praetor*, un cargo cerimonial, pero que lle abría as portas para ser nomeado no 415, *tribunus et notarius*, que era a antesala dos cargos imperiais. E así foi, xa que entre os anos 416 ao 419 foi nomeado *Comes Sacrarum Largitionum*, o xefe do tesouro imperial. Entre os anos 419 e 439 foi Prefecto da cidade de Roma por dúas veces e *Praefectus Pretorio Italiae*. Xa no 433, sendo Prefecto, acada a dignidade consular e volve a ser elixido como cónsul no 443. No 445 noméano *Patricius*, e xunto cos seus dous consulados, chega a ser o senador de máis alto nivel de Roma.

No 454 viuse envolto na conspiración que remata coa vida do xeneral Flavio Aecio, o único que lle facía sombra no status imperial. En conivencia con Heraclio, un eunuco ao servizo de Valentiniano III, consegue que o emperador, axudado por Heraclio, mate coas súas propias mans a Aecio, deixando a Roma sen o mellor dos seus xenerais e vencedor de Atila.

Pero Valentiniano III comete un erro, xa que viola a muller de **Petronio Máximo**, e despois de lle negar maiores dignidades pola grande oposición de Heraclio, conspira de novo contra o emperador, e consegue que, xunto con outros adversarios seus, os galos Optila e Transtila o maten mentres vía unha carreira de carros.

Ao quedar baleiro o trono imperial, os que optan a ser nomeados *augustus* florecen, pero **Petronio Máximo** conségueo, tomando coas súas forzas o pazo imperial e obrigando á viúva de Valentiano III, Eudoxia, a casar con el.

**Petronio Máximo** nomea rapidamente a Avito como comandante e envíao a Toulusse en busca da axuda dos visigodos. Pero, segundo os escritos de Xoán de Antíoquia, Eudoxia xa pedira axuda aos vándalos de Xenserico, que tiñan estabelecido o seu reino en África. Este, que só esperaba un pretexto para atacar Roma, cruza o Mediterráneo e desembarca en Ostia, preto de Roma. Ao se saber a nova en Roma, estalan as desordes, que acaban coa vida de **Petronio Máximo** e a do seu fillo Paladio, que son despezados e tirados ao río Tíber. Tres días despois, Xenserico entra en Roma e saquea a cidade, capturando moitos escravos. Entre os reféns que leva para África, están a emperatriz Eudoxia, e a súa filla Eudocia, xunto con Placidia, esposa do patricio Olibrio, que se atopaba naquel intre en Constantinopla, e irmán de Eudoxia. Máis tarde, Xenserico casa a Eudocia, filla da emperatriz co seu fillo Hunerico.

| Imperio Romano |
| --- |
| *Segue a:* Valentiniano III | **Petronio Máximo**(455-455) | *Precede a:* Avito |
| Imperio Romano de Occidente |

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Petronio Máximo*** |

### Ligazóns externas

* "Petronius Maximus", *De Imperatoribus Romanis*, Ralph W. Mathisen.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191940
* WorldCat
* VIAF: 122232697
* BMT: 96643
* EBID: ID
* GEC: 0041517
* GND: 1080510966
* ISNI: 0000 0000 8066 7323
* LCCN: nb2010016592
* Treccani: petronio-massimo
* WikiTree: Anicii-9

 |