**Emmanuel Levinas**, nado en Kaunas o 12 de xaneiro de 1906 e finado París o 25 de decembro de 1995, foi un destacado filósofo francés e unha importante personalidade intelectual do xudaísmo.

Traxectoria
-----------

Fillo dun libreiro xudeu, con motivo da primeira guerra mundial a súa familia desprazouse de Lituania a Ucraína. Alí recibiu a influencia dos grandes novelistas rusos como Pushkin, Tolstoi e especialmente Dostoievski e asiste á revolución de outubro.

Establecido en Francia, estuda filosofía en Estrasburgo. En Friburgo foi alumno de Edmund Husserl e Martin Heidegger. A súa tese versará sobre a teoría da intuición na fenomenoloxía de Husserl. Empezou a escribir en *Esprit*, a revista de Emmanuel Mounier. De regreso a París, traballou como tradutor de ruso e alemán para os aliados. Durante a invasión de Francia foi capturado polos alemáns e trasladado a un campo de concentración preto de Hannover. A súa familia foi exterminada aínda que a súa dona e a súa filla conseguiron salvarse ao encontrar refuxio no mosteiro de San Vicente de Paúl preto de Orleáns. Nesa situación escribe *Da existencia e o existente*. Foi director da Escola Normal Israelita Oriental de París entre 1946 e 1964 dependente da Alianza Israelita Universal, a *shoa* ou holocausto ficará para sempre como pano de fondo do seu pensamento. Recibiu en 1958 o doutorado *honoris causa* pola Universidade Ball Illar, en Israel.

Foi un dos célebres tertulianos do grupo reunido por Gabriel Marcel. Chegou a facer amizade con Sartre se ben para el a anguria non agromaba ante a nada senón ante o *factum* de estar encadeado á existencia. Ademais das súas obras filosóficas ten reflexionado sobre a identidade xudía e o ser xudeu. Foi profesor nas universidades de Poitiers, Nanterre (onde viviu os acontecementos do 68) e a Sorbona. Foi un destacado participante nos coloquios da sección francés do Congreso xudeu mundial.

Pensamento
----------

Para Levinas todo se pode trocar entre os seres agás o existir. Son totalmente só. A ontoloxía occidental baseouse na reflexión sobre o ser, sobre a busca da verdade e o coñecemento. Levinas entende que isto leva ao solipsismo cartesiano, ao coñecemento non como recoñecemento senón como dominación. O substrato da realidade é o impersoal *hai*, o ser sen ente o existir sen existente. Pero existe unha eclosión onde o Outro presentáseme, interpélame, e chámame a responsabilizarme del. Son en tanto que existe o outro, se ninguén me nomea desaparezo, desintégrome. O outro é dalgún xeito anterior ao meu existir, existo trascendendo, o Outro se me presenta como o absoluto inabranguible como o infinito. Levinas reivindica fronte a ontoloxía grega, a ética que ha de ocupar o primeiro posto na filosofía. Unha ética inspirada non tanto no legado grego como no legado xudeu: A Biblia e o Talmud. Unha filosofía centrada non no ego senón na alteridade. Unha filosofía centrada no emprirismo, na verificación, non alcanza a experiencia absoluta que non é desvelamento senón revelación. Son en canto que saio de min, como Abrahán que saíu de Ur, Moisés que sacou a Israel de Exipto ou os profetas. Por iso a face, o rostro, a aparición indefensa do outro-aí, o cara a cara é o elemento básico de toda relación auténtica, e o rostro me di *non matarás* e me obriga a responsabilizarme a ocuparme de quen me deita a súa ollada desvalida, como o pobre, o orfo, o estranxeiro ou a viúva na ética do Antigo Testamento. A responsabilidade non é facerme cargo da miña propia existencia como afirmaba Heidegger, senón facerme cargo da indixencia allea. Non só o esquema mente-obxecto como en Atenas senón tamén a relación eu-outro como en Xerusalén. Fronte ao retorno á patria de Ulises a revolución do suxeito desarraigado Abraham.

Obras
-----

* *De l'existence à l´existant*. París, 1947
* *Le temps et l'Autre*. París, 1947
* *En découvrant l'existence avec Husserl et Heidegger*. París, 1949
* *Totalité et infini. Essai sur l´exteriorité*. La Haya, 1961
* *Difficile liberté. Essais sur le judaïsme*. París 1963
* *Autrement qu'être ou au-delà de l'essence*. La Haya, 1974
* *Sur Maurice Blanchot*, Montpellier. 1976
* *De Dieu qui vient à l'idée*. París. 1982
* *Transcendance et intelligibilité*. Xenebra, 1984
* *Hors sujet*. Montpellier, 1987
* *Entre nous. Essais sur le penser-à-l´autre*. París, 1991

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q153034
* WorldCat
* VIAF: 108203818
* BAV: ADV10141866
* BIBSYS: 90144277
* BLBNB: 000181669
* BNCHL: 000070690
* BNE: XX911910
* BNF: 119128222
* BPN: 46675892
* BRE: 2135820
* BVMC: 12165
* CANTIC: a10115626
* CiNii: DA00301721
* DeutscheBio: 118572350
* Dialnet: 1712934
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 46641
* GEC: 0037077
* GND: 118572350
* ICCU: CFIV002794
* IMDb: nm5582770
* ISNI: 0000 0001 2283 9251
* LAC: 0064F9907
* LCCN: n79139609
* LibraryThing: levinasemmanuel
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00447505
* NKC: jn19990005059
* NLA: 49860913
* NLG: 63540
* NNDB: 000068904
* NTA: 069089841
* OL: OL493904A
* Persée: 168389
* PTBNP: 29070
* SELIBR: 205650
* SUDOC: 026988127
* Treccani: emmanuel-levinas
* UNZ: LevinasEmmanuel
* zbMATH: levinas.emmanuel

 |