recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Mátyás Rákosi** (nado o 14 de marzo de 1892 como Mátyás Rosenfeld – finado o 5 de febreiro de 1971) foi un político húngaro de orixe xudía líder de Hungría dende 1945 ata 1956 como Secretario Xeral do Partido Comunista Húngaro.

Rákosi naceu en Ada de pais xudeus, no que daquela era a Hungría (actualmente Serbia). Serviu no exército Astro-Húngaro na primeira guerra mundial ata ser capturado na Fronte Oriental. Devolto a Hungría, alí participa no goberno de Béla Kun; trala súa caída escapou á Unión Soviética. Ó volver en 1924 a Hungría Rákosi foi caturado, e en 1940 trala súa liberación regresou á Unión Soviética, onde se proclamou líder do Comintern. Dende alí regresou a Hungría, esta vez co Exército Vermello.

Unha vez que se instalou un goberno comunista en Hungría, Rákosi foi designado o Secretario Xeral do Partido Comunista Húngaro. Seguiu unha corrente autoritaria, consolidando o poder na súa persoa.

Rákosi describíase a si mesmo como "o mellor discípulo húngaro de Stalin". Tamén inventou o termo "tácticas do salame" (eliminar a oposición cachiño a cachiño).

Secretario Xeral do Partido Comunista Húngaro en 1945. Impuxo normas autoritarias no país, pero non logrou un desenvolvemento económico acertado. En agosto de 1952 foi nomeado tamén Primeiro Ministro de Hungría, pero o 13 de xuño de 1953, para acougar a Josip Broz Tito, foi forzado a cede-lo seu cargo como Primeiro Ministro a Imre Nagy, mentres que continuaba como Secretario Xeral do partido. Posteriormente sería tamén relegado deste cargo baixo presión do Politburo soviético en xuño de 1956 (pouco despois do discurso secreto de Nikita Khrushchev), e foi substituído por Ernő Gerő. Foi entón cando marchou de novo á Unión Soviética, onde morreu en Gorky en 1971.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207631
* WorldCat
* VIAF: 44304195
* BIBSYS: 97055204
* BNE: XX1343195
* BNF: 11921072c
* BRE: 3492909
* CiNii: DA08669427
* DeutscheBio: 118748939
* EBID: ID
* FAST: 259008
* GEC: 0054045
* GND: 118748939
* ISNI: 0000 0001 2279 0806
* LCCN: n89658715
* Munzinger: 00000001028
* NKC: skuk0004721
* NTA: 173579434
* OL: OL4504436A
* SELIBR: 276126
* SNAC: w62d519x
* SUDOC: 027088677
* UNZ: RakosiMatyas

 |
**Máquina meteorolóxica** na casa de Prokop Diviš 
A **máquina meteorolóxica**, en checo ***Meteorologický stroj**,* foi o nome do primeiro pararraios conectado a terra, deseñada por Prokop Diviš. Consistía en 400 puntas metálicas unidas na parte superior dun piar de apoio de 42 m de altura, unidas de forma condutora aos conos de terra de ferro enterrados no chan.

Historia
--------

Diviš describiu a súa máquina no tratado *"Descriptio machinae meteorologicae".* Supoñíase que debía "chupar" os raios do aire, pero despois de ficar exposta, o 15 de xullo de 1754 no xardín da súa casa en Přímětice u Znojma, pero ese verán prevaleceu un tempo moi cálido. Os veciños creron que a culpa era da máquina e por tal motivo derrubárona. 

Anos máis tarde, en 1760 as treboadas provocaron moitos estragos nos campos e viñedos, e os veciños pedíronlle a Diviš que reconstruíse a máquina, cousa que fixo no recinto do mosteiro de Loucky e no alto da torre da igrexa.

### Concepto

A idea orixinal era eliminar continuamente a electricidade das nubes e evitar así os raios e as tormentas, só en caso de fallar, a máquina tamén debería ser capaz de atraer directamente o lóstregro e canalizalo cara ao chan. Propuxo a súa máquina para ser usada en torres de igrexas e barcos. Enviou as súas observacións sobre o funcionamento da máquina a Jan Antonín Scrinci, profesor de física da Universidade Carolina de Praga, quen as publicou en *Prager Postzeitungen*, *Brünner Intelligenz-Zettel* e no *Stuttgartisches Journal*. A máquina tamén é mencionada por Leonhard Euler en *Lettres à une Princesse d'Allemagne*.

En 1755 Diviš pediulle ao emperador Fernando I de Austria que lle permitise construír máis máquinas en varios lugares para o benestar do pobo. O emperador deixou que os matemáticos de Viena valorasen a proposta, pero rexeitárona.

Notas
-----

1. ↑  "Meteorologický stroj". *www.kampocesku.cz* (en checo). Consultado o 2022-07-27.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Máquina meteorolóxica*** |

* Pararraios
* Prokop Diviš
* Pedra do raio

### Ligazóns externas

* O que ver na República Checa: Máquina meteorolóxica de Diviš
* Prokop Diviš: máquina meteorolóxica contra o raio

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Táboa de máquinas simples, de Cyclopedia de Chambers, 1728. Constitúense como os compoñentes básicos dos que xorden as demais máquinas, máis complexas.
Unha **máquina simple** é un aparello mecánico que transforma un movemento noutro diferente, valéndose da forza recibida para entregar outra de magnitude, dirección ou lonxitude de desprazamento distintos á da acción aplicada.

Nunha máquina simple cúmprese a lei da Conservación da enerxía: (*a enerxía non se crea nin se destrúe, transfórmase*). A forza aplicada, multiplicada pola distancia aplicada (traballo aplicado), será igual á forza resultante multiplicada pola distancia resultante (traballo resultante). Unha máquina simple, nin crea nin destrúe traballo mecánico, só transforma algunhas das súas características. Tódalas máquinas simples converten unha forza pequena nunha meirande, ou viceversa. Algunhas cambian tamén a dirección da forza.

A relación entre a intensidade da forza de entrada e a de saída denomínase vantaxe mecánica. Por exemplo, a vantaxe mecánica dunha panca é igual á relación entre a lonxitude dos seus brazos. As máquinas simples son a miúdo usadas en combinación, como compoñentes de máquinas máis complexas.

Tipos
-----

A listaxe tradicional de máquinas simples é a seguinte:

* Panca
* Plano inclinado
* Polea
* Torno
* Cuña
* Parafuso

Porén, esta listaxe non debe ser considerada como definitiva ou inamovíbel. Algúns autores consideran a cuña e o parafuso como aplicacións do plano inclinado; outros inclúen a roda como máquina simple e algúns conciben o torno como unha máquina composta que combina a polea e a panca.

Notas
-----

1. ↑  Table of Mechanicks, from Ephraim Chambers (1728) Cyclopaedia, A Useful Dictionary of Arts and Sciences, Vol. 2, London, p.528, Plate 11.
2. ↑  Google books

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Máquina simple***  |

### Ligazóns externas

* Vídeo sobre máquinas simples *(en portugués)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q186713
* BNCF: 40599
* BNF: 13336090z
* EBID: ID
* JSTOR: simple-machines
* LCCN: sh85122744
* MAG: 140232527
* PSH: 2951

 |
***Mine vaganti*** é unha película italiana de 2010 dirixida por Ferzan Özpetek.

Argumento
---------

Tommaso, o menor de tres irmáns, volve de Roma, onde supostamente estudaba economía, á casa familiar, que é dona dunha fábrica de pasta. Pensa en sincerarse coa súa familia durante unha cea, dicindo que desexa ser escritor e que é homosexual. Confésalle a seu irmán máis vello, Antonio, a súa intención de soltalo todo e que seu pai o desherde e así poder dedicarse ao que quere e esquecerse da fábrica familiar. Pero para sorpresa de Tommaso, e de todos, Antonio adiántase confesándose homosexual, polo que o pai bótao da casa. O incidente provócalle un infarto ao pai, Vincenso, polo que Tommaso non se atreve a repetir a escena e ten que facerse cargo do negocio familiar.

Todos na pequena cidade ignoran a súa condición, agás a avoa e Alba, a filla dos socios comerciais da familia. O rumor do motivo da marcha de Antonio propágase e iso avergoña a Vincenso. Mentres, Alba e Tommaso fanse bos amigos, e a pesar de saber que el é gai, ela non pode evitar empezar a namorse del. Pola súa parte, Tommaso, séntese presionado polo seu noivo, Marco, para regresar a Roma, e aconsellado pola avoa, finalmente, decídese a dicir que non desexa traballar na fábrica e que quere ser escritor. No enterro da avoa, tralo seu suicidio, Antonio e seu pai, reconcílianse, o que, xunto á maior implicación da irmá na dirección da fábrica, permite a marcha de Tommaso.

Elenco
------

* Riccardo Scamarcio: Tommaso Cantone
* Alessandro Preziosi: Antonio Cantone
* Nicole Grimaudo: Alba Brunetti
* Lunetta Savino: Stefania Cantone
* Ennio Fantastichini: Vincenzo Cantone
* Ilaria Occhini: Avoa
* Elena Sofia Ricci: tía Luciana
* Bianca Nappi: Elena Cantone
* Massimiliano Gallo: Salvatore
* Daniele Pecci: Andrea
* Carolina Crescentini: Avoa de Giovane
* Carmine Recano: Marco
* Paola Minaccioni: Teresa
* Gianluca De Marchi: Davide
* Mauro Bonaffini: Massimiliano
* Gea Martire: Patrizia
* Giorgio Marchesi: Nicola

Véxase tamén
------------

* Sitio web da película

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3225893
* Allmovie: v511802
* AlloCiné: 179492
* FilmAffinity: 840340
* IMDb: tt1405810
* LUMIERE: 35127
* OFDb: 197212
* OMDB: 31712
* Rotten Tomatoes: mine\_vaganti
* Synchronkartei: 19683
* TheNumbers: Mine-Vaganti
* TMDb: 40794
* TVcom: loose-cannons-2010

 |
Coordenadas: 43°32′44″N 8°15′58″O﻿ / ﻿43.5456517, -8.2661797

A **mina romana de ouro de Covarradeiras** é unha antiga explotación mineira situada no lugar de Covarradeiras (Covas, Ferrol), nas abas dos montes da Lagoa. Foi catalogada polo concello de Ferrol como ben de interese arqueolóxico.

Características
---------------

A orixe desta mina de ouro posiblemente fose anterior á romanización de Galicia e xa fose explotada na Idade dos Metais[]. Na explotación primitiva traballárase a parte superficial dun paquete de catro filóns de cuarzo con arsenopirita aurífera, tamén chamada pirita arsenical ou mispíquel. Aínda poden identificarse varias labores superficiais posibelmente romanas coma unha gran poza duns 50 metros de diámetro e 10 de profundidade para acumular auga. A mina era explotada polo método de *ruina montium*. Na parte baixa do monte está o vertedoiro de pedras do lavado de mineral. As galerías que aínda existen están inundadas e foron tapiadas. A principios do século XX tentou volverse a poñer en explotación.

A mina ten forma de Y, con dous brazos que soben polo monte dende o pé do mesmo. Ten unha superficie de 2,55 ha. cunha lonxitude máxima de 267,18 m. A maior diferenza de cota entre os límites inferior e superior da delimitación é de 72 metros; entre o límite superior e o centro da mina é de 65 metros.

Non se fixeron estudos arqueolóxicos da mina nin un aproveitamento turístico.

Notas
-----

1. ↑  Asociación Buxa (eds.). "Património: 217 Mina de Covas". Consultado o 24/06/2018.
2. ↑  Juan Luis Dalda Escudero, Alfonso Díaz Revilla, Ánxel Viña Carregal (Equipo Oficina de Planeamento) para o Concello de Ferrol (28/12/2000 (Aprobación), 28/2/2001 (BOP) e 9/3/2001 (DOGa)). "Anexo 1. Relación de elementos de interés cultural". *Figura Plan xeral de ordenación municipal: Revisión e adaptación.* (PDF).
3. ↑  Variedade da arsenopirita formada por FeAsS e Au.
4. ↑  Xosé-Lois Armada; Víctor Alonso; Pedro Carrasco García; Manuela Costa-Casais; Alejandro Güimil-Fariña; Patricia Mañana-Borrazás; Carlos Otero-Vilariño (2015). Universidade de Santiago de Compostela issn = 0211-8653, eds. "El yacimiento de Santa Comba (Covas, Ferrol): investigaciones arqueológicas en un enclave de la ruta marítima atlántica". *GALLÆCIA* (83-124 ed.) **34**.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Galicia prehistórica

### Ligazóns externas

* Mina Marieta (Mina de Covarradeiras) Covas, Ferrol, A Coruña
* Mineralogía Topográfica Ibérica: imaxes da mina
**Mindaugas Kačinas**, nado o 30 de xuño de 1993 en Klaipėda, é un xogador profesional de baloncesto lituano. Cunha altura de 2,04 m xoga na posición de ala. Actualmente xoga na Liga LEB.

Traxectoria
-----------

Nado en Klaipėda, Lituania, Kačinas xogou no baloncesto universitario estadounidense entre 2012 e 2016, concretamente na Universidade de South Carolina. Alí fixo unha media de 6,7 puntos por xogo en 132 encontros. Após finalizar a súa traxectoria cos South Carolina Gamecocks, asinou un contrato por dous anos co Neptūnas Klaipėda, equipo da súa cidade natal que compite na Lietuvos Krepšinio Lyga, máxima categoría do baloncesto lituano. Após adestrar co Stelmet Zielona Góra en 2018, en decembro dese mesmo ano asina co Keflavík islandés. No seu debut enfrontouse ao Njarðvík, conseguindo facer 20 puntos e 8 rebotes. Ao finalizar a temporada asina un contrato por un ano co Palencia Baloncesto da Liga LEB. Co equipo castelán consegue facer unha media de 8,7 puntos e 6,1 rebotes por encontro cun 54,9% de acerto en lanzamentos. Tras a fin da campaña, o 1 de xullo de 2020 anunciouse a súa fichaxe polo Río Breogán. No club lucense permaneceu durante dúas temporadas, a segunda delas na Liga ACB despois de acadar o ascenso. Após finalizar o seu contrato ao acabar a temporada 2021−22, o 29 de xullo de 2022 anúnciase a fichaxe de Kačinas polo Donar Groningen da BNXT League.

### Clubs

* Lituania Neptūnas Klaipėda (LKL, 2016–2018)
* Islandia Keflavík (KKÍ, 2018–2019)
* España Chocolates Trapa Palencia (LEB, 2019–2020)
* Galicia Río Breogán (LEB / ACB, 2020−2022)
* España San Pablo (LEB, 2022−presente)

Notas
-----

1. ↑  "O Leite Río Breogán incorpora ao aleiro Mindaugas Kacinas". *CB Breogán*. 1 de xullo de 2020.
2. ↑  "Donar contracteert power forward Mindaugas Kacinas". *oogtv.nl*. 29 de xullo de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en feb.es *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q26837656
* FIBA: 83817

 |
| Morcego orelludo meridional |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante (LC)Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Mammalia |
| Orde: | Chiroptera |
| Familia: | Vespertilionidae |
| Xénero: | *Plecotus* |
| Especie: | *P. austriacus* |

 |
| Nome binomial |
| *Plecotus austriacus*(Fischer, 1829) |
|  |

O **morcego orelludo meridional** (*Plecotus austriacus*), é un morcego da familia Vespertilionidae, considerada ata 1960. É un morcego de tamaño medio, de orellas moi grandes unidas á cabeza polos seus bordos internos. O dorso é de cor gris escuro e a zona ventral é esbrancuxada ou gris moi pálida, de aí o seu nome. As femias son polo xeral algo maiores. As medidas do corpo van desde os 37 aos 45 mm e desde os 6,5 aos 15 gramos de peso. Emite pulsos de ecolocalización en FM desde 85 a 25 kHz, a intensidade destes sons é moi débil e o seu alcance apenas supera os 5 metros, son indistinguibles.

Distribución
------------

Esténdese por Eurasia occidental, norte de África e Asia Menor, desde Madeira e as costas atlánticas da Península Ibérica, Francia e sur de Inglaterra ata Mongolia e o oeste da China. En África atópaselle desde Marrocos ata Exipto, Sudán e Etiopía, incluíndo as illas de Cabo Verde. En Europa é máis abundante no dominio de clima mediterráneo, aínda que chega a alcanzar os Países Baixos, Alemaña, Polonia e o extremo meridional de Escandinavia.

Hábitat
-------

Son moi variados, desde bosques e áreas semiforestais a zonas cultivadas e paisaxes abertas sen cobertura arbórea. Os seus preferencias por ambientes forestais son menores que no orelludo dourado e están máis ligadas ao hábitat humano. É unha especie relativamente térmofila, en termos xerais, habita en cotas de menor altitude.

Ameazas
-------

A constante perdida de refuxios de reprodución debido á remodelación ou derriba de edificios, a restauración de baixocubertas ou a reutilización ou pechadura de minas abandonadas, tamén a persecución por parte dos habitantes de edificios onde moitas destas colonias sitúanse. A utilización de insecticidas ao habitar, principalmente, hábitat moi humanizados.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q220958
* NKC: ph378914

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Plecotus\_austriacus
* BioLib: 2288
* CMS: plecotus-austriacus
* Dyntaxa: 232267
* EOL: 289429
* EUNIS: 1523
* FE: 305441
* FE-New: ID
* GBIF: 5739437
* GlobalSpecies: 952847
* iNaturalist: 40415
* IRMNG: 11335579
* ITIS: 632134
* IUCN: 85533333
* MSW: 13802161
* NBN: NBNSYS0000005103
* NCBI: 109483
* Soortenregister: 138973
* TAXREF: 60527

 |
***Neon Bible*** é o segundo álbum da banda canadense de indie rock Arcade Fire, editado o 3 de marzo do 2007 a través do selo Merge Records, aínda que orixinalmente foi anunciado para o 16 de decembro do 2006 na súa páxina web. A meirande parte do disco foi gravado nunha igrexa que a banda mercou e restaurou.

*Neon Bible* estreouse no número 2 da lista *Billboard 200*, vendendo 92.000 copias na súa primeira semana e 400.000 ata a data. Foi publicado no mesmo tempo que os exitosos álbums de The Shins *Wincing the Night Away* e de Modest Mouse *We Were Dead Before the Ship Even Sank*, e foi citado como un exemplo da popularización do indie rock. Os críticos elaboraron recensións moi faborables do disco e publicacións como *NME* e IGN eloxiaron o álbum polo seu carácter grandioso, mentres que *Rolling Stone* e *Uncut* dixeron que o resultado era un son distante e esaxerado.

Listaxe de cancións
-------------------

1. "Black Mirror" – 4:13
2. "Keep the Car Running" – 3:29
3. "Neon Bible" – 2:16
4. "Intervention" – 4:19
5. "Black Wave/Bad Vibrations" – 3:56
6. "Ocean of Noise" – 4:53
7. "The Well and the Lighthouse" – 3:57
8. "(Antichrist Television Blues)" – 5:10
9. "Windowsill" – 4:16
10. "No Cars Go" – 5:43
11. "My Body Is a Cage" – 4:47

Notas
-----

1. ↑  - *NME* - Arcade Fire: Neon Bible *(en inglés)*.
2. ↑  ING - The Arcade Fire - *Neon Bible* *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1630983
* AllMusic: mw0000562187
* Discogs: 5410
* EBID: ID
* Metacritic: arcade-fire
* MusicBrainz: ID

 |
A **narratoloxía** é a disciplina da crítica literaria que se ocupa do estudo interno da narrativa en sentido sincrónico e paradigmático, é dicir, tomando os textos como entidades estruturais observables mediante un aparello teorético que permite a análise en atención ós principios (universais) que rexen a construción dun texto. Os narratólogos ocúpanse con temas como a caracterización, o tempo narrativo vs. tempo narrado, a trama ou argumento, os narradores-focalizadores vs. narratarios-focalizarios, o espazo, niveis narrativos etc. A disciplina desenvolveuse sobre todo dende os traballos de Gérard Genette e Mieke Bal, que traballaron na creación dunha terminoloxía adecuada para o tratamento de textos literarios, narracións fílmicas, cómics... No campo da aplicación da narratoloxía ós textos antigos cabe destacar o trabajo de I. de Jong, R. Nünlist ou F. Létoublon.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q382451
* BNE: XX553493
* BNF: 11966797p
* BRE: 2250109
* EBID: ID
* GEC: 0273561
* GND: 4152975-3
* JSTOR: narratology
* LCCN: sh85038364
* MAG: 98369314
* PSH: 7031

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Narón (homónimos).

**Narón** é a zona urbana que se localiza no sur do concello de Narón na provincia da Coruña, cunha superficie de 8,5 km². Esta denominación foi tomada da parroquia onde se situou a primeira casa consistorial, na parroquia de San Xiao de Narón. Os límites actuais concordan exactamente cos da antiga parroquia de San Martiño de Xuvia, que pouco a pouco foi dividíndose noutras parroquias conforme a poboación ía aumentando.

A zona urbana limita ao norte coas parroquias de Trasancos, Castro, San Xiao de Narón e Sedes, ao sur coa ría de Ferrol, ao leste co concello de Neda e a ría de Ferrol, e ao oeste co concello de Ferrol.

Poboación
---------

Segundo o padrón municipal de 2007 tiña 29.702 habitantes (15.219 mulleres e 14.483 homes) distribuídos en 6 barrios ou parroquias urbanas, o que supón un aumento en relación ao ano 2003 cando tiña 27.327 habitantes. Estas cifras demográficas veñen medrando significativamente desde hai máis dunha década, o que fai deste núcleo o referente de toda Ferrolterra. A súa densidade de poboación é de 3.494,35 hab./km².

As parroquias ou barrios que forman parte da zona urbana son: O Alto, O Couto, A Gándara, Piñeiros, A Solaina e Xuvia.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Narón

| Barrios de Narón no concello de Narón, na provincia da Coruña |  |
| --- | --- |
| O Alto do Castiñeiro | O Couto | A Gándara | Piñeiros | A Solaina | Xuvia |

### Parroquias de Narón

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Narón |  |
| --- | --- |
| Castro (Santa María) | Doso (San Lourenzo) | Narón | Pedroso (San Salvador) | San Xiao de Narón (San Xiao) | Sedes (Santo Estevo) | Trasancos (San Mateo) | O Val (Santa María a Maior) |

Notas
-----

1. 1 2  DECRETO 189/2003, do 6 de febreiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia da Coruña.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Narón
* 

* Xuvia
***Muller con cafeteira*** é un cadro do pintor francés Paul Cézanne, coñecido en francés como *La Femme à la cafetière*. Está realizado en óleo sobre lenzo. Mide 130,5 cm de alto e 96,5 cm de largo. Foi pintado entre 1890 e 1895. Actualmente, atópase no Museo de Orsay, París, Francia.

É un cadro producido na década de 1890, época de madurez do pintor. Como na súa obra *Os xogadores de naipes,* tamén aquí o personaxe está fortemente ancorado no seu decorado. Neste caso trátase da gobernanta do pintor, que se atopa nun interior doméstico. O pintor retratouna sentada sobre un punto de apoio que non se ve, vestida de azul e cunha expresión severa.

Sobre o fondo hai unha porta de madeira, namentres que na súa esquerda vese unha mesa cunha cafeteira e mais unha cunca cunha culler, unha auténtica natureza morta por si mesma. No bordo esquerdo da tea, hai unhas rosas adornándoa.

Na súa tea Cézanne non pretende unha reprodución exacta, fotográfica, do modelo. Buscaba experimentar as leis da súa pintura, construír a verdade cos seus propios medios artísticos. Para caracterizar ao personaxe retratado bástalle a actitude equilibrada e maila fisonomía simplificada da muller. A persoa produce así a mesma impresión que o bodegón sobre a mesa.

Notas
-----

1. ↑  **P. F. R. Carrassat**, *Maestros de la pintura*, Spes Editorial, S.L. 2005. ISBN 84-8332-597-7
2. 1 2  **Christa von Lengerke**, «Del Impresionismo al Art Nouveau» en *Los maestros de la pintura occidental*, Taschen, 2005, pág. 511, ISBN 3-8228-4744-5

Ligazóns externas
-----------------

* Museo de Orsay - Páxina web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q955670
* BNF: 13506165r
* Joconde: 000PE003747
* Orsay: 1485

 |
**Miquel Buch i Moya**, nado en Premià de Mar o 3 de agosto de 1975, é un político catalán, conselleiro de Interior do Goberno da Generalitat de Cataluña dende maio de 2018.

Traxectoria
-----------

Traballou como porteiro de discoteca en Badalona.En 1996 empezou a militar na Joventut Nacionalista de Catalunya e en Convergència Democràtica de Catalunya (CDC). No ano 2000 converteuse en concelleiro no concello de Premià, daquela na oposición. En 2003 foi nomeado cuarto tenente de alcalde, ademais de responsable da área de Servizos á Persoa e das concellarías de Deportes e de Xente maior de Premià de Mar, durante o mandato como alcalde de Jaume Alcalde i Garriga. Debido ao falecemento deste último, Buch foi investido alcalde en febreiro de 2007. 

En 2011 foi nomeado presidente da Asociación Catalá de Municipios e Comarcas (ACMC) e do Consello de Gobernos Locais de Cataluña. 

En 2017 concorreu no número 22 da candidatura de Junts per Catalunya na circunscrición electoral de Barcelona de face ás eleccións ao Parlamento de Cataluña de decembro de 2017, convocadas polo goberno de España por mor da aplicación do artigo 155 da constitución na comunidade autónoma de Cataluña. Resultou elixido deputado da xii lexislatura do Parlamento de Cataluña. O mesmo ano renunciou á alcaldía e á presidencia da ACMC. Relevouno na presidencia da ACMC David Saldoni i de Tena o 20 de xaneiro de 2018. En maio do mesmo ano sería nomeado conselleiro de interior no goberno de Quim Torra. Está casado e ten tres fillos.

Notas
-----

1. ↑  DOGC (ed.). "DOGC".
2. ↑  "Miquel Buch, del soberanismo municipalista a la Conselleria de Interior". *La Vanguardia*. 19 de maio de 2018. Consultado o 7 de xuño de 2018.
3. ↑  Cortés, Josep Maria. "Miquel Buch: Il portiere di notte". Arquivado dende o orixinal o 17 de outubro de 2019. Consultado o 20 de outubro de 2019.
4. ↑  "El PDCAT registra la marca Junts per Catalunya".
5. ↑  "Michel Buch deixa la alcaldia de Premià de Mar".
6. ↑  Nació Digital (ed.). "Saldoni pren les regnes de l'ACM".
7. ↑  Ajuntament de Premià (ed.). "Perfil de Miquel Buch".
8. ↑  "El lladre de banderes".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14041863
* GEC: 22679036
* IMDb: nm4728539

 |
**Miguel Ramón Pampín Rúa**, nado en Melide o 26 de febreiro de 1963, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Foi Director do Centro de Servizos Sociais de Melide. Foi alcalde do concello de Melide entre 1991 e 2004. En maio de 2004 deixou a alcaldía para centrarse no Senado, sendo substituído pola súa compañeira de partido Ángeles Vázquez Mejuto. Foi Presidente do Consorcio de Concellos Galegos do Camiño de Santiago (1999-2000). Foi senador pola provincia da Coruña (2000-2008). En 2011 publicou o libro *El verdadero Camino de Santiago. El Camino de la fe*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Angel Rey Rodríguez** |  **Alcalde de Melide** 1991 - 2004 | Sucesor:**Ángeles Vázquez Mejuto** |

Notas
-----

1. ↑  Miguel Pampín, escritor *La Voz de Galicia*, 27/10/2011 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais en Melide

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12393315
* BNE: XX995878

 |
**Miguel Patiño Vázquez**, nado en 1933 e finado en Presedo (Abegondo) o 18 de marzo de 2022, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Foi nomeado alcalde de Abegondo en 1966. Encabezou a candidatura da UCD nas eleccións municipais de 1979 e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1983 encabezou a formación independente Agrupación de Vecinos e foi reelixido de novo alcalde por maioría simple. Nas municipais de 1987 encabezou a CPG e logrou ser reelixido con maioría simple, sumando un concelleiro máis que como independente, logrando 6. Foi un dos alcaldes da CPG que respaldaron o apoio de 3 dos seus deputados á moción de censura na Deputación da Coruña contra José Manuel Romay Beccaría que fixo presidente ó socialista Salvador Fernández Moreda. 

Desta forma, encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE nas municipais de 1991, logrando de novo 6 concelleiros e máis votos que á fronte da CPG. Porén, perdeu a alcaldía ó unirse o resto de partidos en torno ó único concelleiro independente de UMI José Antonio Santiso Miramontes, que foi elixido alcalde. En xuño de 1992 apoiou unha moción de censura presentada polo edil do CDS Tomás Regueiro Cacheiro, o cal se converteu no novo alcalde. 

En xaneiro de 1995, un edil socialista apoiou unha nova moción de censura que lle devolveu a alcaldía a Santiso Miramontes, o cal se integrara no PPdeG. Nas municipais de 1995, encabezou de novo a candidatura socialista pero foi amplamente derrotado polo PPdeG de Santiso, que logrou a maioría absoluta. Desta forma, retirouse da primeira liña política nese mandato. Finou en Abegondo o 18 de marzo de 2022 aos 88 anos.

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Andrés Veiras Rivas** |  **Alcalde de Abegondo** 1966 - 1991 | Sucesor:**José Antonio Santiso Miramontes** |

Vida persoal
------------

Casou con Avelina Barros Concheiro.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 16-6-1991, p. 45.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Abegondo

### Ligazóns externas

* Miguel Patiño, un abegondés consagrado ao servizo público
**Miguel José Martínez Losada**, nado na Coruña en 1946 e finado o 7 de abril de 2015, foi un químico e político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Ciencias Químicas pola Universidade Complutense de Madrid. Foi químico na empresa Down Chemical (1970-1973) e traballou como funcionario do Instituto Nacional de Seguridade do Ministerio de Traballo. Foi membro do consello de administración da Compañía de Radio-Televisión de Galicia (1984-1986) e gobernador civil de Pontevedra (1986-1987). Foi conselleiro de Traballo e Benestar Social da Xunta de Galicia (1987-1990) e deputado no Parlamento de Galicia (1990-1993). Foi director do Centro de Seguridade e Saúde Laboral da Coruña (2005-2008). En 2008 foi nomeado director do Instituto de Seguridade e Saúde Laboral de Galicia (Issga).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Luciano Asorey** |  **Conselleiro de Traballo e Benestar Social** 1987 - 1990 | Sucesor:**Manuel Pérez Álvarez** |

Notas
-----

1. ↑  "Adiós a Miguel Martínez Losada", necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 10 de abril de 2015 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Martínez Losada toma posesión como director do Instituto de Seguridade e Saúde laboral de Galicia
| Monte Korab |
| --- |
| O Monte Korab ao fondo á dereita, desde lado macedonio |
| Elevación: | 2.764 msnm |
| Latitude: | 41° 47′ 28″ N |
| Lonxitude: | 20° 32′ 52″ E |
| Localización: | Albania, Macedonia do Norte |
| Cordilleira: | Balcáns |
| Primeira acensión: |  |
| Rota máis fácil: |  |
| Localización do Monte Korabi / Korab |

O **monte Korab** (en macedonio: *Голем Кораб*, *Golem Korab*; en albanés: *Korabi*) é a maior elevación orográfica da Macedonia do Norte e máis de Albania, con 2.764 m de altitude (a antiga medida indicaba 2.751 m). O grupo montañoso do que forma parte constitúe unha porción da fronteira entre a Macedonia noroccidental e a Albania oriental. O Monte Korab pertence ao complexo dos Montes Šar, que se erguen un pouco máis ao oeste, non confíns con Kosovo.

Nome
----

O topónimo *Korab* é de orixe eslava e cóidase relacionado co "deus dos mares" de diversas tribos eslavas precristiás.

Macizo do Korab
---------------

O grupo montañoso do Monte Korab desenvólvese uns 40 km en dirección norte-sur, entre o curso inferior do río Drin Branco e o seu afluente o Radika.

O Monte Korab representa a cota maior dun complexo formado por diversas cimas que superan os 2500 m s.n.m.. As máis importantes son:

* Gran Korab, en macedonio Голем Кораб (Golem Korab) ou Кобилино Поле (Kobilino Pole); con 2.764 m.
* Kepi Bar (2.595 m)
* Mala Korapska Vrata (2425 m; antiga medida)
* Kabaš (2.395 m)
* Ciganski Premin (2.295 m)
* Ploča (2.235 m)
* Visoka Karpa (2.090 m)

Estas cotas son ás veces rotas por movementos tectónicos radiais, que orixinan bloques pétreos observábeis no val do río Radika, na ladeira macedonia, despois de percorrer máis de 500 m. Desde o punto de vista alpinístico e notábel a área alpina de Kabaš, con diversas paredes verticais e picos de difícil acceso. Na súa parte máis alta, por riba dos 2.000 m, o clima é alpino e inclúe algunhas mostras de flora tipicamente alpina.

Prácticas alpinísticas
----------------------

Non existen restricións de ningunha clase para ascender desde o lado albanés. A zona é agora segura e as poboacións locais móstranse dispostas a colaborar. No lado de Macedonia hai que superar bastantes trámites burocráticos, e se superan irase acompañado de escolta; cómpre ter en conta que a zona fora minada durante os conflitos do ano 2001.

A mellor forma de escalar o *Golem Korab* é axuntarse á cordada international que se monta cada ano a inicios de setembro. A escalada está organizada polo club montañeiro PSD "Korab" de Skopje.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Monte Korab*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q912579
* EBID: ID
* GeoNames: 790612
* Peakbagger: 10332

 |
**Marko Luković** (en serbio: Марко Луковић), nado o 26 de maio de 1992 en Belgrado, é un xogador serbio de baloncesto profesional internacional. Formado nas categorías inferiores do Mega Vizura de Belgrado, actualmente xoga para o Río Breogán da Liga ACB. Cunha altura de 2,07 m, xoga na posición de ala-pivote.

Traxectoria
-----------

Nado en Belgrado, Serbia, Luković formouse nas categorías inferiores dun dos clubs máis prestixiosos da súa cidade natal, o KK Mega Leks. No club belgradino debutou como profesional en marzo de 2009. Alí xogaría outras sete temporadas, asinando en 2014 co TBB Trier da Basketball Bundesliga, a máxima categoría do baloncesto alemán. Após a finalización da temporada, asina polo KK MZT Skopje macedonio, onde xoga na Liga do Adriático alén de na competición local. Co MZT consegue ser campión de Liga e Copa, competición na que foi escollido como mellor xogador.

Na temporada 2016−17 asina co KK Krka de Novo Mesto, Eslovenia, onde foi un dos mellores xogadores da Liga do Adriático, sendo o quinto máis valorado (17,3), o cuarto máis anotador (16,8) e o terceiro máis reboteador (7,3). A boa temporada fai que chame a atención do UCAM Murcia da Liga ACB, porén a mala situación tanto do xogador como do equipo levano a rescindir o seu contrato co equipo e asinar polo ESSM Le Portel da LNB Pro A. Na seguinte temporada xoga para o Bàsquet Manresa, aínda que en xaneiro regresa á Liga ABA da man do Igokea, onde fai unha media de 12,6 puntos e 3,9 rebots por encontro. Nas dúas seguintes temporadas non se move da liga adriática, xogando para o Koper Primorska e para o Split, onde fai unha media de 15,3 puntos, 4,6 rebotes e 3,0 asistencias por encontro. O 28 de xullo de 2021 regresa á Liga ACB asinando polo Río Breogán da Liga ACB.

### Clubs

Ao longo da súa carreira, Luković ten xogado para os seguintes equipos profesionais:

* Mega Vizura (KLS / ABA, 2009–2014)
* Alemaña TBB Trier (BBL, 2014−2015)
* Macedonia do Norte  MZT Skopje (ABA, 2015−2016)
* Eslovenia Krka Novo Mesto (1. A / ABA, 2016−2017)
* España UCAM Murcia (ACB / BCL, 2017–2018)
* Francia ESSM Le Portel (LNB Pro A, 2018)
* España Bàsquet Manresa (ACB, 2018–2019)
* Bosnia e Hercegovina Igokea (ABA, 2019)
* Eslovenia Koper Primorska (1. A / ABA, 2019−20)
* Croacia Split (HTPL / ABA, 2020−21)
* Galicia CB Breogán (ACB, 2021− )

Notas
-----

1. 1 2  "Marko Lukovic, novo xogador do Río Breogán". *CB Breogán*. 28 de xullo de 2021. Consultado o 30 de xullo de 2021.
2. 1 2  "Marko Lukovic, Basketball Player". *Proballers* (en inglés). Consultado o 30 de xullo de 2021.
3. ↑  Miljanić, Đorđe (22 de febreiro de 2016). "MZT-u Kup, Luković MVP". *mvp.rs* (en serbio). Consultado o 30 de xullo de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en acb.com *(en castelán)*
* Perfil en Proballers *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18195561
* ACB: 20212429
* FIBA: 85122

 |
O sinal **máis-menos** (±) é un símbolo matemático empregado con distintos significados tamén noutros campos. Outro símbolo relacionado con este é o **menos-máis** (∓).

Historia
--------

Unha versión do signo, coa palabra francesa "ou", aparece nunha obra de Albert Girard de 1626 e o signo na forma moderna foi empregado por William Oughtred en *Clavis Mathematicae*, en 1631.

Usos
----

En Matemáticas indica que un número ou unha expresión pode tomar dous valores, un positivo e un negativo, como na solución da ecuación *x*2 = 1, que é *x* = ±1, é dicir, *x* = +1 ou *x* = –1.

Nalgúns casos emprégase para resumir dúas ecuacións, como na fórmula para resolver ecuacións de segundo grao: :{\displaystyle \displaystyle x={\frac {-b\pm {\sqrt {b^{2}-4ac}}}{2a}}.}
que describe as dúas solucións da ecuación *ax*2 + *bx* + *c* = 0.

Do mesmo xeito as dúas fórmulas trigonométricas

{\displaystyle \cos(A+B)=\cos(A)\cos(B)-\sin(A)\sin(B)\,}
{\displaystyle \cos(A-B)=\cos(A)\cos(B)+\sin(A)\sin(B)\,}
poden resumirse con

{\displaystyle \cos(A\pm B)=\cos(A)\cos(B)\mp \sin(A)\sin(B)}
En Estatística e outras ciencias experimentais indica o erro aleatorio ou erro nunha medida, no caso da estatística a miúdo o desvío estándar.

En xadrez o símbolo ± indica vantaxe para o xogador branco, mentres o símbolo ∓ representa vantaxe para o xogador negro.

Notas
-----

1. ↑  Masa Vázquez, Xosé M.; Fortes López, Belén (1995). Servicio de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela, ed. *Vocabulario de Matemáticas*. Santiago de Compostela. ISBN 84-8121-369-1.
2. ↑  Cajori, Florian (1928). Dover, ed. *A History of Mathematical Notations, Volumes 1-2*. p. 245. ISBN 9780486677668. .

Véxase tamén
------------

* Signos máis e menos
* Símbolos matemáticos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q260387
* MAG: 44898654

 |
Coordenadas: 43°08′52.0″N 9°04′23.8″O﻿ / ﻿43.147778, -9.073278
A **mina de Recesindes** é parte dunha necrópole máis ampla: un campo de mámoas que se estende entre as parroquias de Carantoña e a de Calo, no concello de Vimianzo e ao sur da Pena Forcada. Forma parte do futuro Parque Arqueolóxico do Megalitismo da Costa da Morte.

Descrición
----------

O dolmen presenta cámara poligonal e un posible corredor cara ao leste, do que se conserva un dos chantos deitados no chan. A cámara ten hoxe seis chantas verticais das once totais que tería no seu momento. Faltan moitas das súas pedras e as tampas que foron saqueadas.

Segundo Xosé María Lema Suárez, este lugar permite entender moi ben como se integra o dolmen na mámoa, coas pedras ben traballadas e encaixadas entre si. A anta estaba bastante soterrada no túmulo, pois desde a parte superior até a pedra hai practicamente un metro.

A mámoa foi violada e profanada desde que en 1936 fora obxecto de escavacións clandestinas feitas por buscadores de tesouros.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de megálitos de Galicia

### Ligazóns externas

* 

* Mina de Recesindes na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.
Denomínanse **máquinas de fluído** aquelas que intercambian enerxía mecánica a partir das trasnformacións sufridas por un fluído.

Se no proceso o fluído incrementa a súa enerxía, a máquina denomínase *xeradora* (compresores, bombas), mentres que se a diminúe, a máquina denomínase *motora* (turbinas, motores de explosión).

As máquinas de fluído clasifícanse en función da compresibilidad do fluído en:

* **Máquina hidráulica:** Aquela que traballa con fluídos incompresibles. A este grupo pertencen as máquinas que traballan con líquidos (por exemplo, auga) pero ademais inclúense aquelas que traballan con gases cando estes compórtanse como incompresibles, por exemplo os ventiladores.

Estas máquinas aproveitan unicamente a enerxía mecánica dispoñible no fluído (cinética e potencial), de modo que se se incrementa a temperatura do fluído á entrada da máquina, simplemente obterase á saída un fluído máis quente, sen que o devandito incremento de temperatura supoña un aproveitamento maior da enerxía dispoñible.
Así, os muíños, aproveitan a enerxía cinética dos cursos de auga, mentres que as modernas centrais hidroeléctricas aproveitan a enerxía potencial da auga embalsada.
O intercambio enerxético nestas máquinas está gobernado pola ecuación de Bernoulli.
* **Máquina térmica:** Aquela que traballa con fluídos compresibles, xa sexan condensables (caso da máquina de vapor) ou non condensables (como a turbina de gas).

Neste caso, si se aproveita a enerxía térmica do fluído, xa que a enerxía mecánica prodúcese mediante a expansión do fluído (incremento do seu volume específico). Neste caso, ó incrementar a temperatura do fluído á entrada da máquina, obterase unha maior cantidade de enerxía mecánica no eixe da máquina.
O estudo dos intercambios de enerxía nas máquinas térmicas é obxecto da termodinámica.
As máquinas de fluído tamén se clasifican atendendo a dous criterios, a cantidade de fluído e o movemento da máquina.

* Denomínanse *volumétricas* ou *de desprazamento positivo* aquelas máquinas que son atravesadas por unha cantidade de fluído coñecida. Estas á súa vez clasifícanse en *alternativas* ou *rotativas* en función do movemento obtido.
* Aquelas máquinas que son atravesadas por un fluxo continuo, denomínanse *turbomáquinas*. As turbomáquinas son sempre rotativas.

As tres clasificacións anteriores son complementarias de modo que, por exemplo, un ventilador é unha turbomáquina hidráulica xeradora, mentres que un motor de explosión é un motor térmico alternativo (de desprazamento positivo).
**Miss Mundo** é un título de beleza feminina. Tamén se coñece así o certame que o concede e que se celebra anualmente, xulgando a beleza integral, a elegancia, a personalidade, o porte, a pose, a seguridade, a conciencia social e a saúde física das candidatas provenientes de diferentes países do mundo. Igual que ocorre no concurso de Miss Universo, a gañadora é cualificada como «a muller máis bela do mundo». Cada concursante representa unicamente a súa nación de orixe e a vencedora ostentará o título por un ano.

Historia e caracerísticas
-------------------------

O certame foi fundado en 1951 por Eric Morley no Reino Unido. A presidenta da Organización Miss Mundo é Julia Morley, quen colleu as rendas do concurso tras a morte do seu marido, Eric Morley, en 2000. Ela administra e toma decisións respecto a este certame e o seu concurso irmán, Míster Mundo, versión masculina do orixinal.

A final de Miss Mundo é un grande acontecemento anual de televisión en vivo, visto por dous mil millóns de persoas en máis de 200 países. A diferenza doutros certames, Miss Mundo é pouco coñecido en América; non obstante, mantén gran popularidade en África e na maior parte de Europa, Asia e o Caribe.

A gañadora pasa o seu reinado viaxando ó redor do mundo, en particular a países terceiromundistas, representando a Organización Miss Mundo nas súas varias causas.

Miss Mundo ten unha axenda explicitamente altruísta e conta con máis de 250 millóns de libras para varias obras de caridade globais. Tradicionalmente, a Miss Mundo vive en Londres durante o seu reinado, servindo esta cidade de base para as súas viaxes mundiais.

A catalá Mireia Lalaguna gañou este título no ano 2015.

Notas
-----

1. ↑  "Miss Espagne est sacrée Miss Monde 2015". *Paris Match* (en francés). 19-12-2015. Consultado o 18-2-2018.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Miss Mundo***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q173402
* WorldCat
* VIAF: 139777538

 |
**Medicamento paliativo** é a especialidade médica que centra a súa atención nos doentes terminais, é dicir, aqueles cuxa expectativa de vida é relativamente curta por dunha doenza que non responde os tratamentos curativos.

Está enfocada en lograr a máxima calidade de vida e actividade nos pacientes terminais, sen tentar acurtar nin alongar a vida, procurando o alivio da dor e outros síntomas estresantes. Ademais, integra os aspectos psicolóxicos e espirituais na aplicación dos coidados, considerando activamente á familia do paciente, tanto durante o proceso como no dó.

Os **coidados paliativos** inclúen non só os tratamentos médicos e farmacolóxicos que se dan ós pacientes terminais, senón que tamén todas as atencións do equipo interdisciplinario: psicolóxicas, de enfermaría, sociais, de terapia ocupacional e pastorais. Os coidados paliativos non adiantan nin atrasan a morte, senón que constitúen un verdadeiro sistema de apoio e soporte integral para o paciente e a súa familia.

Notas
-----

1. ↑  "Medicina paliativa: filosofía y consideraciones éticas" (1). ISSN 1726-569X. doi:10.4067/S1726-569X2000000100003.
2. ↑  "Manual de Medicina Paliativa" (PDF). Facultad de Medicina Pontificia Universidad Católica de Chile.
3. ↑  "Cuidados paliativos: historia y desarrollo" (PDF) (1). Pontificia Universidad Católica de Chile. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 12 de xuño de 2009. Consultado o 30 de abril de 2017.
4. ↑  Carta de Praga - Cuidados Paliativos - Un Derecho Humano - 20 de diciembre de 2012 Arquivado 19 de xullo de 2017 en Wayback Machine. - Asociación Europea de Coidados Paliativos (EAPC-Onlus)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1718200
* GND: 7730202-3

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D065126
* MeSH: H02.403.645

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 41°28′26″N 2°5′7″L﻿ / ﻿41.47389, -2.08528

Vista dende a praza d'Octavià.
O **mosteiro de Sant Cugat** (en catalán: *monestir de Sant Cugat*) é unha antiga abadía beneditina da localidade catalá de Sant Cugat del Vallès. O mosteiro, construído entre os séculos IX e XIV, destaca polo seu impresionante claustro. Foi o mosteiro de maior importancia de todo o condado de Barcelona. O edificio foi declarado ben cultural de interese nacional no ano 1931. Forma parte do Museo de Sant Cugat.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mosteiro de Sant Cugat Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Arqueta de Sant Cugat
* Urna de San Cándido

### Ligazóns externas

* Álbum Pintoresco-Monumental de Cataluña na web da UAB
* Páxina do Museo de Sant Cugat Arquivado 09 de novembro de 2006 en Wayback Machine.
* Páxina de Ricardo Costa
* Mosteiros de Cataluña. Sant Cugat
* Arte Medieval en Cataluña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q615763
* WorldCat
* VIAF: 312727002
* BNF: 12541594x
* GEC: 0059666
* ISNI: 0000 0000 9133 3708
* LCCN: n82005092
* SUDOC: 034687521

 |
**Mija Martina**, nada en Mostar o 26 de abril de 1984, é unha cantante e presentadora bosníaca, coñecida por representar o seu país no Festival de Eurovisión en 2003 coa canción "Ne Brini" (en galego: "Non te preocupes").

Traxectoria
-----------

Mija comezou a cantar con tres anos, cando gañou un concurso infantil da canción na Bosnia e Hercegovina e foi considerada unha futura estrela da música no seu país. Pronto comezou a ser habitúal nos concursos musicais do seu país, ata que apareceu por primeira vez con dezaseis anos nun certame de música profesional de Saraxevo.

Con dezanove anos foi elixida para representar a Bosnia e Hercegovina no Festival da Canción de Eurovisión 2003 coa canción Ne Brini. Ela xa se presentara dous veces na preselección do seu país para participar no festival, sen lograr gañar. Finalmente, o 24 de maio de 2003, representou ao seu país no Festival da Canción de Eurovisión 2003. Mija actuou en sexta posición e finalizou no posto dezaseis con 26 puntos, conseguindo a quinta mellor posición da historia de Bosnia e Hercegovina no Festival de Eurovisión.

Tamén traballou nunha canle local de TV en Mostar como presentadora dun programa musical.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q439577
* Discogs: 1093210
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID

 |
Toureiro citando ao touro coa muleta.
En tauromaquia, denomínase **muleta** a un instrumento de tourear que consiste nun pano ou tea de cor vermella co que o matador de touros amorna e canaliza a arremetida do touro durante o último terzo da lida. Vai montada sobre un escarvadentes de madeira de haxa, chamado *estaquillador*, que lle dá forma e sostena. É unha herdanza do lenzo ou saba branca que se usaba na primitiva tauromaquia, e así en castelán, muleta tamén recibe outros nomes, como *franela*, *pañosa*, *muletilla* ou *lienzo*. O seu tamaño pode variar segundo a envergadura e gustos do matador, así como o seu peso e consistencia, en función das circunstancias. O normal é que, armada co estoque, arrastre lixeiramente polo chan.

Débese distinguir do capote, de cor rosa, utilizado nos dous primeiros terzos da corrida. A muleta é máis pequena e lixeira que o capote, o que permite o lucimento artístico e axustado do toureo de muleta.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Capote
* Corrida de touros

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2723059
* EBID: ID

 |