recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**John Robert Parker Ravenscroft**, nado o 30 de agosto de 1939 e finado o 25 de outubro de 2004), coñecido profesionalmente como **John Peel**, foi un DJ, radiodifusor e xornalista inglés.

DJ da BBC Radio 1 dende 1967 ata a súa morte en 2004, foi un dos primeiros en incluír reggae e punk nos programas de radio británica. Coñecido polo seu gusto musical ecléctico influíu significativamente no rock alternativo, no pop, no hip hop e no dance británico

Morreu aos 65 anos, durante unha viaxe en Cuzco (Perú), a causa dun paro cardíaco. Fora nomeado oficial do Imperio Británico.

O legado: Peel Sessions
-----------------------

John Peel fixo sesións de radio con artistas recoñecidos, traballando con gran parte deles. Estas gravacións son coñecidas como as Peel Sessions, que consistían xeralmente en 4 cancións pre-gravadas nos estudios da BBC, co estilo das *demos*. Hai moitos álbums chamados The Peel Sessions ou The John Peel Sessions, con autoría de moitos artistas.

Moitas das clásicas Peel Sessions foron editadas en álbum, xeralmente polo selo discográfico independente Strange Fruit que fundara o mesmo Peel en 1986.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Keeping It Peel Web da BBC dedicada a John Peel e ao seu traballo, con datos das súas gravacións, artistas, homenaxes etc. (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q326542
* WorldCat
* VIAF: 29788442
* AllMusic: mn0000812692
* BIBSYS: 7057384
* BNE: XX1229099
* BNF: 14634077x
* Discogs: 64672
* EBID: ID
* FAST: 1620245
* GND: 129544809
* IMDb: nm0670239
* ISNI: 0000 0003 6854 885X
* LCCN: no2005075896
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0078434
* NNDB: 000048720
* NPG: mp70678
* NTA: 197620426
* ODNB: 94387
* OL: OL2786365A
* Songkick: 501587
* TMDb: 215818
* WikiTree: Ravenscroft-325

 |
**Joseph M. Darby**, nado en Corriganville (Maryland) c. 1979, é un militar estadounidense.

Traxectoria
-----------

O 13 de xaneiro de 2004 denunciou as torturas e vexacións en Abu Ghraib (Iraq) perpetradas polo Exército dos Estados Unidos de América tras a invasión dese país.

Recoñecemento
-------------

O 7 de maio de 2004 Darby foi proclamado "Persoa da semana" por Peter Jennings no *ABC's World News Tonight*, e en decembro foi elixido como unha das tres 'Persoas do ano' por ABC News. Foi entrevistado por Anderson Cooper o 10 de decembro de 2006, en *60 Minutes* (o segmento foi redifundido o 24 de xuño de 2007).

Recibiu o premio John F. Kennedy á coraxe o 16 de maio de 2005, en recoñecemento pola coraxe amosada na exposición dos abusos en Abu Ghraib.
Recibiu unha carta persoal de Donald Rumsfeld, requiríndolle que non falase sobre como fora desvelada a súa identidade por Rumsfeld a pesar de asegurarlle o anonimato aos militares.

Notas
-----

1. ↑  "When Joseph Comes Marching Home (washingtonpost.com)". *www.washingtonpost.com*. Consultado o 2020-09-22.
2. ↑
3. ↑  Sharrock, Justine. "Am I a Torturer?". *Mother Jones* (en inglés). Consultado o 2020-09-22.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tortura e abuso de prisioneiros en Abu Ghraib

### Ligazóns externas

* discurso de aceptación do sarxento Joseph Darby. 2005 Perfil en Courage Award, John F. Kennedy Library Foundation. Arquivado 23 de marzo de 2009 en Wayback Machine.
* Beliefnet.com – Persoa máis inspiradora do 2004
* fotos e cartas de apoio para Joseph Darby (inclúe respostas)
**Miguel VI Stratioticos** foi un emperador bizantino (1056 - 1057).

O seu nome era **Miguel Bringas** e era descendente colateral de Xosé Bringas, ministro de Romano II. O seu sobrenome procede do cargo que desempeñaba na burocracia bizantina, pois estaba encargado da administración militar. Foi nomeado herdeiro pola emperatriz Teodora pouco antes da súa morte. No momento da súa ascensión ao trono, Miguel era xa un ancián.

Durante o seu breve mandato, favoreceu a burocracia en detrimento da aristocracia militar. Tras desairar aos principais xefes militares do Imperio na primavera de 1057, produciuse unha conspiración para derrocalo, e o 8 de xuño de 1057 foi proclamado emperador o comandante en xefe do exército bizantino, Isaac Comneno. O exército rebelde derrotou aos partidarios de Miguel VI o 20 de agosto dese mesmo ano, entre as cidades de Nicea e Nicomedia. O emperador enviou unha embaixada a Isaac Comneno, encabezada polo historiador Miguel Psellos, propoñéndolle a coroación como césar e futuro sucesor. Aínda que Isaac aceptou, o patriarca de Constantinopla Miguel Cerulario argallou un golpe de estado que depuxo a Miguel VI. O 1 de setembro, Isaac Comneno entrou triunfalmente en Constantinopla. A diferenza do que adoitaba ocorrer cos emperadores bizantinos depostos, Miguel non foi asasinado nin cegado, nin tivo que exiliarse. Continuou vivindo como cidadán particular, e morreu pouco despois.

Notas
-----

* Norwich, John Julius: **Breve historia de Bizancio**. Cátedra, 2000. ISBN 84-376-1819-3

| Imperio Bizantino |
| --- |
| *Segue a:* Teodora Porfiroxénita | **Miguel VI Estratiótico**(1056-1057) | *Precede a:* Isaac I Comneno |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41681
* WorldCat
* VIAF: 325159474048127660417
* EBID: ID
* GEC: 0042650
* WikiTree: Bringas-9

 |
**Miguel Rodríguez Guerra**, nado en Mouricios (Chantada) o 18 de agosto de 1808 e finado na mesma parroquia o 23 de agosto de 1889, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito perante a Audiencia da Coruña. De volta a Chantada, foi alcalde do concello e Xefe da Milicia Nacional. Foi gobernador civil de Lugo, Ourense, Palencia, Badaxoz, Huesca e Burgos. Foi presidente da Deputación de Lugo. De ideas carlistas, colaborou na década de 1840 co liberalismo, presentouse a deputado polo distrito de Fonsagrada en 1846, pero as eleccións foron anuladas; foi elixido deputado polo distrito de Chantada (1851-1852 e 1863-1866) e o de Lugo (1858-1863). Foi senador pola provincia de Lugo (1884-1885).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía na web do concello de Chantada Arquivado 31 de xullo de 2021 en Wayback Machine.
* Ficha no Senado
* Xenealoxía Rodríguez Guerra, Miguel

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12393316
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 97960
* Senadores de España (1834-1923): 2473

 |
A **igrexa de Hejnum** (sueco: *Hejnums kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Hejnum, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia
--------

A torre románica é a parte máis antiga da igrexa de Hejnum. Orixinalmente formou parte doutra igrexa dese estilo, pero a nave e o coro foron substituídos durante mediadoss do século XIII polos presentes, de estilo gótico. Durante unha escavación realizada en 1941 atopáronse restos da igrexa orixinal. Unha inscrición rúnica sobre o portal occidental da torre pon "Botvid stenmästare", referíndose a un mestre canteiro e arquitecto de Gotland do século XIII. A igrexa permanece case inalterada dende a Idade Media. No ano 1960 foi restaurada.

Arquitectura
------------

A igrexa está formada por unha nave, un coro máis estreito, unha sancristía e unha torre. A torre ten aperturas para as campás apoiadas por parteluces e cunha agulla octagonal. Varios relieves de pedra, un portal e partes dun friso da igrexa orixinal románica incorporáronse á fachada do presente edificio. O portal principal da igrexa está situado de xeito pouco común na cara norte, debido a que a igrexa está situada ao sur da estrada. As fiestras apuntadas, incluídas as tres delgadas fiestras do muro oriental do coro, son todas orixinais. O portal do coro ten decoración semellante á da igrexa de Hellvi e foi atribuída a un canteiro chamado Lavrans Botvidarsson. No seu interior a igrexa está decorada por dous conxuntos de frescos. Un data de ao redor do ano 1250 e o outro, do artista coñecido como *Passionsmästaren*, dó século XV

Galería de imaxes
-----------------

* Vista dende o surVista dende o sur
* Interior da igrexaInterior da igrexa
* Cruz triunfalCruz triunfal

Notas
-----

1. 1 2  Riksantikvarieämbetet (ed.). "Hejnums kyrka". Consultado o 12 de abril de 2018.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1310984
* Google Maps: 3346766252581151030

 |
**José López Amarante**, nado en Santiago de Compostela en 1814 e finado na mesma cidade o 19 de setembro de 1884, foi un profesor e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do comerciante chantadino José Alonso López e a ordense Antonia Viqueira. Catedrático de Historia na Facultade de Filosofía de Santiago de Compostela (1847-1850) e de Xeografía e Historia no Instituto de Santiago desde 1850 até o seu falecemento, foi tamén o seu primeiro Director (1847-1884). Desde o 22 de xuño de 1883 exerceu como rexedor independente do Concello de Santiago e Compostela, acadando interinamente a alcaldía o 1 de abril de 1884, cargo que desenvolveu até o seu pasamento.

Académico da Real Academia de la Historia, foi tamén vice-director da Real Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago (sobre 1873) e director da Caixa de Aforros e Monte de Piedade de Santiago desde o 1 de febreiro de 1880

Casou con Concepción Mora Roca, da que tivo catro fillos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ramón Mosquera Montes** |  **alcalde de Santiago** 1884 | Sucesor:**Gerardo Jeremías Devesa** |

Notas
-----

1. ↑  *Gaceta de Galicia*, 20-9-1884, p. 1.
| Mathraki |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Grecia |
| Localización | Mar Mediterráneo |
| Arquipélago | Illas Xónicas |
| Linguas | Grego |
| Poboación (2001) | 297 hab. |
| Superficie | 3´532 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 39°46′N 19°31′L﻿ / ﻿39.767, -19.517 |
| Maior Altura | 152 m. |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

**Mathraki** (grego: Μαθράκι), é unha illa grega nas Illas Xónicas. Trátase dunha comunidade que inclúe tres illas próximas Diakopo, Diaplo e Tracheia, forma parte da Prefectura de Corfú. Mathraki está a 45 minutos en barco da costa de Corfú. Ten tres restaurantes que serven tamén como almacéns xerais, vilas e "habitacións en alugueiro".

Mathraki é unha illa tranquila que se arranxa para manterse afastada dos turistas, excepto para os excursionistas ocasionais da costa rochosa. Hoxe en día viven en Mathraki aproximadamente 297 habitantes, principalmente nas dúas pequenas aldeas *Ano Mathraki* (Mathrakide de Arriba) e *Kato Mathraki* (Mathraki de Abaixo). Viven da agricultura (principalmente de olivas) dun escaso turismo, e das remesas dos emigrantes.

Se o tempo o permíte, hai un servizo regular de transbordador á capital de Corfú Kerkyra e nos meses de verán cos complexos turísticos na costa noroeste da illa de Corfú. Hai unha fermosa praia cerca do peirao e a maioría dos visitantes permanecen só unhas horas na illa.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mathraki Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Outras illas gregas

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de autoridade local *(en varias linguas)*
* Páxina oficial da Prefectura de Corfú  Arquivado 23 de xullo de 2011 en Wayback Machine. *(en varias linguas)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1908809
* GeoNames: 2463631
* OSM: 812402

 |
**José Antonio Lodeiro Piñeiroa**, nado en Mondoñedo o 16 de marzo de 1868 e finado na Coruña o 22 de decembro de 1934, foi un músico galego, coñecido principalmente por ser o compositor do primeiro himno do Futbol Club Barcelona.

Traxectoria
-----------

Fillo de Benito Lodeiro e Filomena Piñeiroa, naceu no barrio dos Muíños de Mondoñedo. Inicialmente foi aprendiz de carpinteiro e recibiu as súas primeiras leccións de solfexo da man de Antonio Ramos na súa vila natal. Axiña pasou a formar parte como educando na banda de música de Heremenegildo Mancebo.

Sendo mozo aínda marchou de Mondoñedo para ingresar no exército, ingresando no Rexemento de Murcia en Lugo, en cuxa banda non tardou en entrar, primeiramente como educando e logo de superar as probas, como músico de segunda, xa nun rexemento desprazado en Cataluña, onde posteriormente conseguiría unha praza como músico de primeira.

Estudou na academia que o coruñés José María Varela Silvari abrira en Madrid, onde se prepara para ascender a director de banda, posto que acadaría por oposición.

Notas
-----

1. 1 2 3  "D. José Lodeiro Piñeiroa, en su última voluntad, pone de manifiesto el acendrado amor a su pueblo natal". *Villabria* (en castelán) (255). 6 de xaneiro de 1935. Consultado o 25 de outubro de 2022.
2. ↑  de Cora, José (4 de abril de 2019). "José Antonio Lodeiro Piñeiroa". *El Progreso* (en castelán). Consultado o 25 de outubro de 2022.
* *Este artigo trata sobre a bebida, para a planta véxase o artigo **herba mate**.*

Presentación dun mate con *calabaza* e *bombilla*.
O **mate** é unha infusión tradicional na metade sur de Suramérica (Arxentina, Uruguai, Brasil, Chile, Paraguai e Bolivia) feita con follas de herba mate. Ten un sabor amargo polos taninos das follas, polo cal algunha xente bótalle azucre, mel ou outros edulcorantes.

A herba mate posúe unha pequena cantidade de cafeína, o que fai que esta infusión poida ter un efecto estimulante nos consumidores. Non obstante, as marcas comerciais de mate adoitan engadirlle outras herbas co fin de reducir a acidez da infusión, e algunhas desas herbas teñen un efecto sedante que contrarresta o efecto estimulante da cafeína.

Esta bebida xa era consumida polos guaranís na época precolombiana, e foi adoptada polos colonizadores españois, pasando a formar parte axiña da identidade cultural das futuras sociedades da Arxentina, Uruguai e Paraguai.

Preparación
-----------

A infusión prepárase nun recipiente chamado *mate* ou *calabaza*, que se enche con tres cuartas partes de herba mate. A herba mate está secada, cortada e molida. Despois tápase coa man e ponse boca abaixo, axítase, e ponse de novo boca arriba con tino, de xeito que a superficie fique inclinada. Por unha beira a herba ten que chegar ata o bordo, e pola outra ten que estar mais baixa. Despois engádeselle un pouco de auga a uns 90 °C, agárdase a que a absorba, e despois ségueselle botando auga quente. O seguinte paso e introducir a *bombilla* pola parte oposta á que ten mais herba. A *bombilla* é unha palliña metálica coa que se suga a infusión. Esta ten que ser introducida tapando cun dedo o burato superior, para que as herbas non entren e bloqueen o seu interior.

* InclinarInclinar
* Botar auga quenteBotar auga quente
* Introducir bombillaIntroducir *bombilla*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Herba mate

### Ligazóns externas

Información sobre o mate *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q203540
* BNCF: 63649
* BNE: XX557827
* BNF: 12112404s
* BRE: 2194943
* EBID: ID
* GND: 4235042-6
* LCCN: sh85082048
* NDL: 00567522
* NKC: ph865133
* SUDOC: 029511852

 |



1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *mate*.
**José Antonio Nieto Ballesteros**, nado en Guadalcázar o 10 de abril de 1970, é un político español de ámbito local do Partido Popular. É licenciado en Dereito pola Universidade de Córdoba. Desde o 11 de xuño de 2011, é o alcalde da cidade de Córdoba.

Biografía
---------

Entre 1991 e 1993 ocupa o cargo de secretario provincial do Centro Democrático e Social (CDS), partido polo que se presenta a senador nas eleccións xerais de 1993, sen éxito. Pouco despois pasa ao Partido Popular. Entre 1995 e 1999 é concelleiro en Guadalcázar, pasando ese ano a ser concelleiro do Partido Popular na cidade de Córdoba.

Tamén foi coordinador electoral rexional do PP andaluz e vicesecretario xeral de Formación e Electoral do PP de Córdoba até o mes de decembro de 2002, cando é designado número dous do partido na provincia. A partir das eleccións municipais de 2003, substitúe a Rafael Merino como portavoz no Concello de Córdoba. En febreiro de 2006, e tras a dimisión de María Jesús Botella, faise cargo da presidencia provincial do PP.

O 28 de xuño de 2006 é elixido candidato á alcaldía de Córdoba polo Partido Popular. Nas eleccións municipais de 2007, o seu partido é o máis votado, obtendo o 43,96% dos votos e 14 concelleiros, mais un pacto entre o PSOE e Izquierda Unida, con 4 e 11 concelleiros respectivamente, mándao á oposición.

En 2008 é o cabeza de lista por Córdoba para as eleccións autonómicas de 2008 conseguindo un escano no Parlamento andaluz en marzo. En novembro é reelixido presidente do Partido Popular de Córdoba durante o XIII Congreso Provincial do Partido Popular cun 96% de votos a favor. Nas eleccións municipais de 2011 gañou a alcaldía de Córdoba ao obter o PP a maioría absoluta do concello con 79.493 votos (48,80%) e 16 concelleiros.

Notas
-----

1. ↑  Sueño con ser alcalde para que el PP haga progresar Córdoba; no es un reto personal Arquivado 28 de decembro de 2008 en Wayback Machine. entrevista na edición de Córdoba de *ABC*. 1 de decembro de 2008. Consultado o 12 de decembro de 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**María Jesús Botella** | **Presidente do PP de Córdoba**2006-actualidade | Sucesor:***No cargo*** |
| Predecesor:**Andrés Ocaña Rabadán** | **Alcalde de Córdoba**11 de xuño de 2011-actualidade | Sucesor:***No cargo*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q853347
* Dialnet: 3177637

 |
Exemplo de herdanza por mestura da cor de flores que mostra como a varaición de cor dunha especie converxe nunha soa cor en relativamente poucas xeracións se as variacións de cor da súa descendencia teñen como límites as cores dos proxenitores.
A **herdanza por mestura** ou mesturada (*blending inheritance*) era unha teoría xenética, hoxe considerada incorrecta, que sostiñan moitos biólogos e outros académicos durante parte do século XIX, antes do descubrimento das leis básicas da xenética. A herdanza por mestura era simplemente un modelo hipotético de uso moi estendido, máis que unha teoría científica formalizada (nunca foi presentada formalmente ante a comunidade ou institucións científicas, nin se publicou en revistas científicas, nin estivo adscrita a unha persoa específica). Esta teoría consideraba que os trazos herdados eran determinados ao azar, e estaban sempre dentro dun intervalo cuxos dous límites eran os trazos homólogos que se encontran nos proxenitores. A altura dunha persoa, cun proxenitor baixo e outro alto, pensábase que sempre era un valor intermedio entre o das alturas de ambos os proxenitores. O defecto desta idea era que requiría que, por exemplo, unha persoa de estatura dun valor intermedio, á súa vez, tiña que converterse despois nun dos extremos limitantes (o superior ou o inferiro) dunha futura descendencia, e así continuamente en toda a súa liñaxe. Así, en cada familia, o potencial para a variación tendería a facerse máis estreito de forma bastante drástica en cada xeración, e, así ocorrería en toda a poboación con cada trazo. Se a herdanza por mestura fose certa, neste exemplo, todos os membros dunha especie converxerían finalmente nun só valor para a altura. Noutras palabras, a "herdanza por mestura é incompatible...con feitos obvios. Se fose certa esa variación desaparecería, cada xeración debería ser máis uniforme que a anterior. No momento actual, todos os individuos deberían ser tan indistinguibles coma clons."

Ademais, a herdanza por mestura non podía explicar como os trazos que aparentemene desaparecían durante varias xeracións a miúdo reaparecían inalteradas máis adiante nunha liñaxe. Os ollos azuis e o cabelo loiro, por exemplo, ás veces desaparecen na liñaxe dunha familia durane varias xeracións de ollos e cabelos castaños, pero esas xeracións poden ter despois algún fillo loiro ou de ollos azuis. Se a herdanza por mestura fose certa isto non sería posible.

A herdanza por mestura (e outras varias hipóteses que competían con ela) foron finalmente desbotadas cando se aceptaron as propostas de Gregor Mendel sobre a herdanza particulada, presentada nos seus *Experimentos sobre Hibridación de Plantas* (1865), que seguen sendo a base do modelo de herdanza da síntese evolutiva moderna.

Notas
-----

1. ↑  Dawkins, Richard, The Guardian, Saturday 8 February 2003

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q883807
* EBID: ID
* MAG: 15445151

 |
**José Antonio Rivas Carballés**, nado en Pol o 18 de xaneiro de 1897 e finado en Portomarín o 30 de agosto de 1936, foi un zoqueiro vítima da represión franquista.

Traxectoria
-----------

Coñecido como o zoqueiro de Fraialde, era un simpatizante republicano que non estaba afiliado a ningún partido político nin se lle coñecía militancia ningunha. Tiña unha ampla biblioteca e simpatizaba coa revolución rusa, púxolles de nome aos fillos Lenin e Igualdad.

O 30 de agosto de 1936 un grupo de falanxistas presentouse na súa casa e levouno ao Rego do Can, en Portomarín onde foi asasinado de varios tiros. Uns veciños da zona atoparon o cadáver e trasladárono á parroquia de San Mamede do Río onde foi enterrado ao día seguinte fóra do recinto da igrexa. O 27 de agosto de 2010 a ARMH atopou os seus restos despois dunha investigación promovida polo seu fillo Ramiro Rivas Pérez. O seu irmán Manuel e o seu sobriño Homero tamén foron vítimas da represión.

Notas
-----

1. ↑  «Mataron a mi padre y me cambiaron el nombre de Lenin por el de Ramiro»

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* José Antonio Rivas Carballés na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Cuando llamar a tus hijos Lenin e Igualdad te costaba la vida
**José López López**, coñecido como **Zapateiro de Pacios**, nado en Paradela cara a 1893 e finado en Lugo o 29 de xullo de 1937, foi un zapateiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Zapateiro. Militante de Izquierda Republicana, foi secretario do comité de Izquierda Republicana de Paradela. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido pola Garda Civil de Portomarín o 20 de xullo, con outros compañeiros, cando ceaban nunha taberna ao seu regreso de Lugo e Sarria. Foron trasladados ao cárcere de Sarria.

Xulgados en Lugo en consello de guerra, foron acusados de rebelión militar por requisar armas o 18 e 19 de xullo, e desprazarse a Lugo o 20 para defender o Goberno Civil e incendiar da reitoral de Castro. José foi condenado a pena de morte e fusilado en Lugo o 29 de xullo de 1937. Xunto con Daniel Pérez López, José Ramón Dosio López, Marcelino López López, Avelino Rodríguez López e Juan Abella Armesto foron condenados polo Tribunal de Responsabilidades Políticas en 1940 ao pago de 50.000 pesetas en concepto de responsabilidade civil.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 30-7-1937, p. 8.
2. ↑  *BOE*, 9-4-1940, p. 1792.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* José López López na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Memorial de infamias en Paradela
Slint interpretando *Spiderland* no Pitchfork Music Festival de Chicago.
O **math rock** é un estilo de rock experimental e indie rock ritmicamente complexo e baseado normalmente nas guitarras aparecido a finais dos anos 90, influenciado por bandas de rock progresivo como King Crimson e polos compositores minimalistas do século XX como Steve Reich. Caracterízase por estruturas rítmicas complexas e atípicas (con paradas e inicios irregulares), contrapuntos, compases impares, melodías angulares e extensos acordes acotío disonantes.

Características
---------------

Mentres que a meirande parte da música rock usa unha medida básica 4/4 (aínda que acentuado ou sincopado), o math rock usa frecuentemente tempos asimétricos como 7/8, 11/8, ou 13/8, ou tempos que cambian continuamente baseados en diversas agrupacións de 2 e 3. Esta complexidade rítmica, vista como "matemática" por moitos oíntes e críticos, é a que lle dá nome ao xénero.

O son está normalmente dominado por guitarras e batería como no rock tradicional, e debido aos complexos ritmos, os baterías de grupos de math rock adoitan a destacar máis que noutros grupos. E común que os guitarristas destas bandas usen a técnica do *tapping* á hora de tocar, e de cando en vez incorpóranse pedais de *loop*, como fai Battles. As guitarras tamén adoitan a ser tocadas en tons limpos, máis que noutros xéneros de rock, aínda que algunhas bandas tamén usan distorsión.

As letras non adoitan ser un elemento primordial no math rock; a voz trátase como calquera outro son na mestura. Acotío as voces non son dobradas, e son psicionadas a un volume baixo na mestura, como no estilo de gravación de Steve Albini. Moitos dos grupos mais famosos do xénero son totalmente instrumentais, como Don Caballero ou Hella, aínda que ámbolos dous experimentaron con voces en varios graos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1132152
* LCCN: sh2011004438

 |
**José López Martínez**, coñecido como **Rabadelo**, nado na Pontenova cara a 1882 e finado en Lugo o 3 de decembro de 1936, foi un xornaleiro, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Militante socialista e masón, dirixente da Sociedad de Obreros del Ramo de la Construcción y Oficios Varios de Viveiro adscrita á UGT. Sucedeu a Benito Sánchez López na dirección de *El Momento* de Viveiro. En 1936 era presidente da Agrupación Socialista de Viveiro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 25 de agosto e trasladado ao cárcere de Lugo. Encartado na causa 212/26 por "mandar un grupo de marxistas armados o 21 de xullo" con Emilio Timiraos Cervo, José Castro Vázquez e Manuel Rodríguez. Enfermo de tuberculose, foi trasladado ao Hospital o 8 de novembro, onde faleceu o 3 de decembro.

Notas
-----

1. ↑  *Vanguardia Gallega*, 17-8-1932, p. 2.
2. ↑  *BOP Lugo*, 31-8-1936, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en Represión franquista en Lugo
* 

* José López Martínez na páxina web *Nomes e Voces*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Xosé Luís Fontenla.

**José Luís Fontenla Rodrigues**, nado en Pontevedra o 9 de febreiro de 1944, é un avogado, político, escritor e pintor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Xosé Luís Fontenla Méndez. Licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Pertenceu ao comité executivo do Partido Galego Social Demócrata e contribuíu á constitución do Consello de Forzas Políticas Galegas, que defende a ruptura democrática e a instauración dun estado confederal. Participou na fundación da editorial SEPT, A Nosa Terra, e a Asociación Cultural O Galo de Santiago de Compostela, da que foi presidente. Preside a Associação Amizade Galiza-Portugal, a Associação Cultural Lusófona Irmandades da Fala da Galiza e Portugal e a Comissão Galega do Acordo Ortográfico da Língua Portuguesa. Fundador e director das revistas da lusofonía Nós, Cadernos do Povo, Temas do Ensino de Lingüística, sociolingüística e literatura, encabezou as delegacións de Galicia nos Encontros de Unificação Ortográfica da Língua Portuguesa en Río de Xaneiro (1986) e en Lisboa (1990). Forma parte do equipo investigador do Centro de Estudos Luso-Brasileiros (CELB) da Universidade de San Petersburgo.

Obras
-----

Como poeta publicou, co seu nome, Poemas de Paris e outros poemas (1985), e, baixo o pseudónimo de **João Padrão**, que emprega desde 1989, dúas antoloxías poéticas, Sememas (1990) e Tempo e Terra (1992), e as pezas teatrais Itaca, outras pezas e O "hic et nunc" de Mr. Pickwick. O tempo da pedra.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9014045
* WorldCat
* VIAF: 9399932
* BNE: XX1092432
* Dialnet: 1684315
* ISNI: 0000 0000 6775 2857
* LCCN: no88000254
* PTBNP: 27175

 |
**Mark Neil Brown** é un astronauta estadounidense retirado que participou nas misións STS-28 e STS-48. Pasou un total de 10,39 días no espazo.

Traxectoria
-----------

Brown naceu o 18 de novembro de 1951 en Valparaiso, Indiana. É graduado en enxeñería aeronáutica e astronáutica pola Universidade Purdue en 1973, e graduado en enxeñería astronáutica polo Instituto Tecnolóxico da Forza Aérea en 1980. Está casado con Lynne A. Anderson e ten dúas fillas.

Foi seleccionado pola NASA en maio de 1984 e tras un ano de adestramento e avaliación pasou a ser astronauta oficialmente en xuño de 1985. Formou parte da tripulación das misións STS-28 e STS-48.

Notas
-----

1. 1 2 3  NASA, ed. (2018). "Mark N. Brown (Colonel, USAF) NASA Astronaut (former)" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 04 de setembro de 2018. Consultado o 22 de agosto de 2018.
2. 1 2 3  Mark Wade (2018). "Brown, Mark Neil" (en inglés). Consultado o 22 de agosto de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mark N. Brown*** |

### Outros artigos

* STS-28
* STS-48

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1371289
* WorldCat
* VIAF: 70599095
* ISNI: 0000 0000 3199 1485
* LCCN: n93017043
* NASA: brown-mn

 |
O Musala visto desde a chaira de Samokov
Localización do Musala no suroeste de Bulgaria
O monte **Musala** (en búlgaro : **Мусала**, transcrito internacionalmente *Musala*) é un complexo de cimas dos Balcáns, no suroeste de Bulgaria, que culmina a 2.925 metros. Non só é o cume máis elevado de Bulgaria, senón tamén de toda a Península balcánica.

Nome
----

O seu nome deriva de *Mus Allah*, « a montaña de Alá », como consecuencia do longo dominio turco sobre as terras de Bulgaria. O antigo nome da montaña, « Tangra » (en escrita búlgara : Тангра), remite ao deus supremo dos búlgaros antes da súa evanxelización en 865 polo tsar Boris I (composto de *tan* : paraíso, *nak* : home e *ra* : deus). Entre 1949 e 1962, foi denominado oficialmente "Stalin".

Características bioxeográficas
------------------------------

O monte Musala está situado no parque nacional de Rila. Posúe unha flora e unha fauna moi variada: é un dos poucos lugares de Europa onde se pode ver a Tichodrome échelette.
Os seus picos máis importants son : o Musala (2.925 m), o Musala Pequeno (2.902 m) e máis o Ireček (2.852 m); este último recibe o seu nome en honra de Konstantin Josef Jireček, historiador checo que foi un dos primeiros ministros de Educación de Bulgaria.

O 45 % das precipitacións que caen sobre o macizo son de neve, que se mantén sobre as cimas máis elevadas durante máis de 200 días ao ano, é dicir máis de medio ano.

Tres dos principais ríos de Bulgaria, o Iskăr, o Maritsa e o Mesta, teñen as súas fontes nas proximidades da montaña.

Ascenso
-------

A subida máis fácil ao Musala realízase a partir da estación de esquí de Borovec, camiñando desde aí 10 para o norte. Unha cabina teleférica pode transportar os visitantes desde Borovec até o pico Jastrebec, a 2.369 metros, onde hai numerosos refuxios. Desde Jastrebec, precísase dunha hora de marcha para chegar ao refuxio de Musala (2.430 metros), logo hai que caqmiñar aínda dúas horas para subir até o abrigo Everest, o refuxio a maior altura en Bulgaria, sito ao pé do cume. Na cima está instalada unha estación meteorolóxica.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q209341
* GeoNames: 728902
* Peakbagger: 10352

 |
"**Isle of Beauty, Isle of Splendour**" é o título popular para o himno nacional de Dominica. Foi adoptado pola illa logo de gañar o status de estado en 1967 e de novo cando Dominica acadou a independencia en 1978. A letra é obra de Wilfred Oscar Morgan Pond (1912–1985) e a música foi composta por Lemuel McPherson Christian OBE (1917–2000).

Letra oficial
-------------

Isle of beauty, isle of splendour,
Isle to all so sweet and fair,
All must surely gaze in wonder
At thy gifts so rich and rare.
Rivers, valleys, hills and mountains,
All these gifts we do extol.
Healthy land, so like all fountains,
Giving cheer that warms the soul.
Dominica, God hath blest thee
With a clime benign and bright,
Pastures green and flowers of beauty
Filling all with pure delight,
And a people strong and healthy,
Full of godly reverent fear.
May we ever seek to praise Thee
For these gifts so rich and rare.
Come ye forward, sons and daughters
Of this gem beyond compare.
Strive for honour, sons and daughters,
Do the right, be firm, be fair.
Toil with hearts and hands and voices.
We must prosper! Sound the call,
In which ev'ryone rejoices,
"All for Each and Each for All."

Notas
-----

1. ↑  "National Anthem", Government of the Commonwealth of Dominica.
2. ↑  ""L.M. Christian, OBE, O.M".". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2014. Consultado o 04 de xuño de 2019.
3. ↑  "Dominica Academy of Arts and Sciences.". Arquivado dende o orixinal o 05 de marzo de 2016. Consultado o 04 de xuño de 2019.
**María del Rosario Castells Vila**, nada en Viana do Bolo en 1923 e finada en Santiago de Compostela o 25 de setembro de 2012, foi unha médica, doutora en filosofía e letras, profesora e escritora galega.

Traxectoria
-----------

Pasou a infancia en Betanzos, onde comezou os estudos de Bacharelato, que rematou no IES Eusebio da Guarda da Coruña. Na Universidade de Santiago de Compostela estudou Filosofía e Letras, e doutorouse en 1961 coa tese *La comarca natural de Viana del Bollo*, dirixida por Carlos Alonso del Real e Ramón Otero Pedrayo. Esta foi unha das primeiras obras realizadas sobre xeografía comarcal galega, e a Fundación Calouste Gulbenkian de Lisboa subvencionou a publicación da tese en 1967.

Como catedrática de Xeografía e Historia foi docente no Instituto do Carballiño, no IES Eduardo Blanco Amor de Ourense e no IES Salvador de Madariaga da Coruña. Nesa época estudou Medicina tamén na Universidade de Santiago, e tras licenciarse exerceu como médica no Hospital Municipal Labaca. Posteriormente especializouse en oftalmoloxía e exerceu nunha clínica privada de exames psicotécnicos.

Foi membro da Real Academia das Artes e das Letras, da Real Sociedade Xeográfica de Londres, da Real Academia Galega de Belas Artes e correspondente da Real Academia Galega.

Recoñecementos
--------------

En 1966 recibiu o Premio Fernández Latorre polo artigo "Galicia, tierra de contrastes", publicado no *ABC*. Unha rúa de Viana do Bolo leva o seu nome.

Obra
----

* *La comarca natural de Viana del Bollo* (1967)
* *Vivencias de Galicia (Ideario)* (1968)

Vida persoal
------------

Casou en 1945 con Ramón Arias de Castro Sánchez e tivo dous fillos, Ramón e María del Rosario.

Notas
-----

1. ↑  "Fallece la catedrática de Viana Charo Castells Vila", necrolóxica en *La Región*, 26 de setembro de 2012 *(en castelán)*.
2. ↑  "Con María del Rosario Castells Vila". *El Pueblo Gallego*. 18 de xuño de 1963. p. 8.
3. ↑  "Membros correspondentes". *Real Academia Galega*.
4. ↑  Premiados 1966 Arquivado 20 de xuño de 2012 en Wayback Machine. na web da Fundación Santiago Rey Fernández-Latorre.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Enciclopedia Gallega*, Tomo V, p. 215.
* Ares, C.: *Ilustres* (2014)
* Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Castells Vila, Mª del Rosario". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. p. 113. ISBN 84-8064-113-4.
* Marco, A. (2007): *Dicionario de mulleres galegas*. A Nosa Terra, p.93-94.

### Ligazóns externas

* Cid Galante, Rosa María (1/3/2009). "María del Rosario Castells Vila" *Mulleres ourensás*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q47512443
* WorldCat
* VIAF: 282184429
* ISNI: 0000 0004 3274 5859
* SUDOC: 158731840

 |
**Jean-François Fortin**, nado o 12 de setembro de 1973, é un político quebequés, líder do partido Forzas e Democracia.

Traxectoria
-----------

Jean-François Fortin realizou estudos de ciencias políticas na Universidade do Quebec en Montreal, completando os seus estudos cun certificado sobre a política estranxeira da Unión Europea na Universidade de Lión (Francia). Especializouse en análise política e relacións internacional, materias que ensinou no Cégep de Rimouski entre xaneiro de 2001 e maio de 2011.

A súa primeira participación en política foi como concelleiro en Sainte-Flavie (2003.2006), localidade da que foi alcalde en 2009. Nas eleccións federais de 2011 presentouse polo Bloque Quebequés na circunscrición de Haute-Gaspésie—La Mitis—Matane—Matapédia en substitución de Jean-Yves Roy, que por problemas de saúde decidira non presentarse. Resultou elixido nun contexto de baixada electoral para o BQ.

Tras a dimisión de Gilles Duceppe, foi un dos candidatos a liderar o Bloque nas primarias que celebradas en decembro de 2011 pero quedou por detrás de Maria Mourani, e do vencedor Daniel Paillé.

En 2014, apoiou a André Bellavance como líder do Bloque nas primarias dese ano, pero contra prognóstico gañou Mario Beaulieu. O 12 de agosto de 2014 anunciou a súa baixa do partido, non obstante permaneceu na Cámara dos Comúns como independente, denunciando a intransixencia de Beaulieu e a radicalización do que fora o seu partidoi, e anunciou a creación dun partido sen liña política e que mirase polos intereses das rexións quebequesas.

O 21 de outubro de 2014, co deputado do NPD Jean-François Larose, fundou Forzas e Democracia, un novo partido político quebequés rexistrado federalmente.

Notas
-----

1. ↑  « Daniel Paillé est le nouveau chef du Bloc québécois », Radio Canada, 12 de decembro de 2011.
2. ↑  « Jean-François Fortin quitte le Bloc québécois », *La Presse*, 12 de agosto de 2014
3. ↑  "Jean-François Fortin songeait à former un nouveau parti, avant de démissionner" Radio Canada, 12 de agosto de 2014 Arquivado 16 de abril de 2016 en Wayback Machine..
4. ↑  ""Un nouveau parti pour allier les forces de nos régions"". Arquivado dende o orixinal o 19 de setembro de 2015. Consultado o 21 de setembro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial *(en francés)*
En psicoloxía e as ciencias cognitivas, chámaselle **intuición** ao coñecemento que non segue un camiño racional para a súa construción e formulación, e polo tanto non pode ser explicado ou incluso verbalizado. O individuo pode relacionar ese coñecemento ou información de experiencias previas, pero polo xeral é incapaz de explicar porqué chega a unha determinada conclusión. A intuición adoita presentarse máis como reaccións emotivas repentinas a acontecementos, ou sensacións, ca como pensamentos abstractos elaborados.

Enfoques racionais da intuición
-------------------------------

Algúns expertos cren que a intuición é unha forma de coñecemento inconsciente, que proviría de porcións funcionais do sistema nervioso que non están asociadas co pensamento racional, de alí a imposibilidade de expresalo en termos de razoamento, e a súa maior afinidade ás emocións e o coñecemento non verbal.

Pese a non ser un coñecemento racional, a intuición inflúe no xeito en que se elaboran estruturas tan racionais como o coñecemento científico. En xeral chámaselle serendipidade ao coñecemento previo sen xustificación racional, de que certo labor científico vai xerar resultados interesantes. A serendipidade pese a ser intuición propiamente dita, está directamente relacionada co nivel de coñecemento que teña unha persoa sobre o tema de estudo. De modo que moitos a explican simplemente como experiencia.

Existe un enfoque na filosofía das matemáticas chamado intuicionismo, que é unha forma de construtivismo.

No ocultismo
------------

Varios relatores do ocultismo e o paranormal consideran que certas instancias de intuición son en realidade unha manifestación de capacidades extrasensoriais, por exemplo, precognición ou telepatía.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189222
* AAT: 300055191
* BNCF: 29842
* BNF: 11942016j
* BRE: 2015441
* EBID: ID
* GEC: 0233544
* GND: 4027532-2
* JSTOR: intuition
* LCCN: sh85067653
* MAG: 132010649
* NDL: 00573613
* NKC: ph121166
* PSH: 9329

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D019545

 |
A **illa Gran Barreira** (*Great Barrier Island*) atópase situada a 88 km ao nordés de Nova Zelandia, fronte ao Golfo de Hauraki. O seu nome en maorí é *Aotea*, que significa *nube branca*.

Ten unha lonxitude de 35 km de norte a sur. A entrada ao golfo realízase por dúas canles, situados un a cada lado da illa: ao sur, a canle Colville sepáraa do cabo Colville, situado no extremo norte da península de Coromandel, e a canle Cradock separa esta illa doutra menor chamada illa Barreira Cativa, situada ao oeste.

Ocupa unha área de 285 km², sendo a cuarta de maior superficie en Nova Zelandia, logo da illa Sur, a Norte e illa Stewart. Ten unha poboación permanente de aproximadamente 850 habitantes, a maioría en zonas costeiras como Porto Fitzroy e Okupu. O maior asentamento desta illa atópase no porto Tryphena, ao sur da illa. A poboación aumentou nos últimos anos xunto co valor das propiedades.

Hai 3 escolas primarias na illa, aínda que non existen colexios secundarios, polo que os estudantes deben cursar os seus estudos secundarios nas illas principais ou facelo por correspondencia.

A pesar de que a illa tecnicamente forma parte de Auckland, ten en común con outras das illas certa flexibilidade nas normas que regulan as actividades cotiás. Por exemplo, os servizos de transporte público das illas Gran Barreira, Chatham e Stewart están exentos das regulacións na sección 70C do Acta de Transporte de 1962 (que estipula que os choferes deben levar un rexistro das súas horas de traballo). Os condutores suxeitos á sección 70B deben, no entanto, levar algún tipo de rexistro das súas horas de traballo.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Gran Barreira*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1363130
* WorldCat
* VIAF: 146650138
* EBID: ID
* GEC: 0520030
* GeoNames: 2190504
* LCCN: n85207828
* OSM: 2565927
* SUDOC: 204667844

 |
|  |
| --- |
| **Unidade** |
| **Norma** | ISO 31-3 |
| **Nome da unidade** | Milla náutica |
| **Símbolos da unidade** | sm, M, NM |
| **Unidade** | Lonxitude |
| **Símbolo dimensional** | L |
| **Unidades SI** | 1 mn= 1852,216 m |
| *Véxase tamén:* nó |

A **milla náutica** é unha unidade de medida internacional, a máis común para medir as distancias no mar.

Medida
------

A definición da milla mariña está relacionada coas dimensións da Terra. É a distancia equivalente a un arco dun minuto sobre un círculo máximo. Tomando como círculo máximo o Ecuador, a división da lonxitude da liña ecuatorial (redondeada en 40.000 km para o cálculo) entre os 21.600 minutos totais dá como cociente 1.851,85 m, que normalmente se redondea a 1.852 m, e esa é a lonxitude da milla náutica.

Con todo, a Terra non é unha esfera perfecta, polo que se se considera un círculo máximo outro que o ecuador, como pode ser un meridiano, a medición da milla náutica pode variar nuns poucos metros segundo a localización. Polo tanto, a Conferencia Hidrográfica Extraordinaria Internacional de Mónaco adoptou en 1929 unha milla náutica de exactamente 1.852 metros. Nun día unificouse o valor da milla náutica en todo o mundo, excepto para os EUA que se engadiron a esta definición en 1954 e os ingleses e o seu imperio que o fixeron en 1970, abandonando a súa *milla do almirantado* de 1.853,184 m ou 6.080 ft.

Ademais, 1 milla náutica pódese dividir en 10 cables, entón 1 cable equivale a 185,2 metros.

Outra unidade relacionada é o nó, que se define como a velocidade dunha milla náutica por unidade de hora.

En cartas náuticas (proxección Mercator) cada minuto de latitude medido sobre as marxes esquerdo ou dereito representan unha milla.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Milla (a terrestre).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q93318
* EBID: ID
* GEC: 0194349
* MAG: 37246793

 |
**Jaime Pérez Colemán**, nado en 1882 e finado en Ourense o 19 de decembro de 1964, foi un catedrático e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi catedrático de Literatura dos Institutos de Ourense e Valencia. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi o redactor, xunto con José Fernández Borrajo, da primeira folla de propaganda difundida polos rebeldes. Foi designado polos gobernadores civil e militar para acudir á Asemblea Anti-Comunista de Lisboa en agosto, e ingresou en Falange a mediados de decembro. Foi presidente da Deputación de Ourense do 11 de xullo de 1938 a outubro de 1939. Posteriormente foi Delegado de Educación Popular. Finou en Ourense o 19 de decembro de 1964.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Zarauza Piñeiro** |  **Presidente da deputación de Ourense** 1938 - 1939 | Sucesor:**Alfonso Junquera Devesa** |

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 20-12-1964, p. 12.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Prada Rodríguez, Julio (2009). "A depuración das responsabilidades políticas dos galeguistas ourensáns. Unha achega". *Boletín da Real Academia Galega* (370): 231–251. Consultado o 5 de outubro de 2021.

### Ligazóns externas

* Os Presidentes da Deputación
**Manuel Pedro Trobo Rivera**, nado en Galdo (Viveiro) en 1910 e finado no mesmo concello o 13 de xaneiro de 1946, foi un falanxista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Trobo Pardo. Estudou o bacharelato en Lugo. Foi fundador de Falange Española de Viveiro. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado xefe de Falange de Viveiro e participou na represión. Despois foi industrial dedicado ao transporte de peixe. Foi executado pola guerrilla o 13 de xaneiro de 1946.

Vida persoal
------------

Casou con Ángela Miranda Miranda.

Notas
-----

1. ↑  Rodríguez, Lucía (27 de decembro de 2017). "O terror en Lugo ten nomes". *nosdiario.gal*. Consultado o 12 de decembro de 2020.
2. ↑  *El Progreso*, 11-8-1942, p. 2.
3. ↑  *El Progreso*, 3-7-1943, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Parrado, Carlos (2009). *Curuxás, o guerrilleiro que non cazou Franco*. Vigo: A Nosa Terra. p. 159. ISBN 84-87783-79-1.

### Ligazóns externas

* O terror en Lugo ten nomes
Marcha de Oriamendi (finais do século XIX).
Partitura da marcha.
O **Oriamendi** é o principal himno carlista. O seu nome provén da batalla do mesmo nome producida durante a Primeira Guerra Carlista (o 16 de marzo de 1837), na que os cristinos foron derrotados polos carlistas. Trala guerra civil e despois de varias modificacións foi xunto co Cara al Sol nomeado *canto nacional*.

Letra de posguerra
------------------

Por Dios, por la Patria y el Rey  

lucharon nuestros padres.  

Por Dios, por la Patria y el Rey   

lucharemos nosotros también.  

Lucharemos todos juntos,   

todos juntos en unión,   

defendiendo la bandera   

de la santa tradición.   

Lucharemos todos juntos,   

todos juntos en unión,   

defendiendo la bandera   

de la santa tradición.

Cueste lo que cueste   

se ha de conseguir  

que los boinas rojas  

entren en Madrid.

Por Dios, por la Patria y el Rey   

lucharon nuestros padres.  

Por Dios, por la Patria y el Rey   

lucharemos nosotros también.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O Oriamendi en Youtube. *(en castelán)*