recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Sinal de risco por radiación en transporte.
As **radiacións ionizantes** son aquelas radiacións con enerxía suficiente para ionizar a materia, extraendo os electróns dos seus estados ligados ó átomo.

Radiacións e tipos de radiación
-------------------------------

Existen outros procesos de emisión de enerxía, por exemplo o debido a unha lámpada, un quentador (chamado radiador precisamente por radiar calor ou radiación infravermella), ou a emisión de radio ondas en radiodifusión, que reciben o nome xenérico de radiacións.

As radiacións ionizantes poden provir de substancias radioactivas, que emiten ditas radiacións de forma espontánea, ou de xeradores artificiais, tales como os xeradores de raios X e os aceleradores de partículas.

As procedentes de fontes de radiacións ionizantes que se atopan na cortiza terráquea de forma natural, poden clasificarse como compostas por partículas alfa, beta, raios gamma ou raios X. Tamén se poden producir fotóns ionizantes cando unha partícula cargada que posúe unha enerxía cinética dada, é acelerada (xa sexa de forma positiva ou negativa), producindo radiación de freado, tamén chamada bremsstrahlung, ou de radiación sincrotrón por exemplo (facer incidir electróns acelerados por unha diferenza de potencial sobre un medio denso como volframio, chumbo ou ferro é o mecanismo habitual para producir raios X). Outras radiacións ionizantes naturais poden ser os neutróns ou os muóns.

As radiacións ionizantes interaccionan coa materia viva, producindo diversos efectos. Do estudo desta interacción e dos seus efectos encárgase a radiobioloxía.

Utilízanse, dende o seu descubrimento por Wilhelm Conrad Röntgen en 1895, na medicina e na industria. A aplicación máis coñecida son os aparellos de raios X, ou o uso de fontes de radiación no eido médico, tanto en diagnose (gammagrafía) como no tratamento (radioterapia en oncoloxía, por exemplo) mediante o uso de fontes (p.ex. cobaltoterapia) ou aceleradores de partículas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* ICRP (2007). "The 2007 Recommendations of the International Commission on Radiological Protection". *Annals of the ICRP*. ICRP publication 103 **37** (2-4). ISBN 978-0-7020-3048-2. Arquivado dende o orixinal o 16 de novembro de 2012. Consultado o 17 de maio de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q186161
* BNCF: 16193
* BNE: XX527268
* BNF: 119445559
* EBID: ID
* GND: 4027633-8
* JSTOR: ionizing-radiation
* LCCN: sh85067827
* MAG: 18231593
* NDL: 00563523
* PSH: 3673
* SUDOC: 027393674

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D011839
* MeSH: G01.750.750

 |
Ramiro Carregal, á dereita, entregando o Premio en oncoloxía Ramiro Carregal-La Rosaleda a Mariano Barbacid, coa presenza do presidente da Xunta de Galicia Alberto Núñez Feijóo.
**Ramiro Carregal Rey**, nado o 12 de maio de 1927 en Vilagarcía de Arousa, é un empresario galego, propietario da conserveira FRINSA.

Traxectoria
-----------

Estudou contabilidade en Vilagarcía e en 1944 entra en Metalúrgica del Noroeste, unha empresa con sede nesa vila, dirixida polo marqués de Revilla e que se dedicaba á produción de estaño e volframio. Con esa empresa marchou ao estranxeiro para xestionar a instalación de minas nas colonias africanas, primeiro en Portugal, e logo en Bélxica e Francia. De aí marchou a Bolivia, onde a empresa chega a un acordo co ditador Hugo Bánzer para a explotación de minas de estaño en 1967.

Despois de diversos problemas co goberno boliviano, marchou a España, onde en 1964, e coa colaboración do armador bilbaíno Ramón Vizcaíno, montará unha planta de frío industrial en Ribeira, chamada Frigoríficos del Noroeste (FRINSA). A fábrica convértese nunha peza da cadea de produción da conserva, ao permitir que se mantivese a produción ao longo do ano. Chega a un acordo cun grupo de embarcacións de Bermeo para dedicarse á conxelación de atún. Posteriormente instalou unha planta de conxelación nas Palmas para mercar a produción da frota cefalopodeira galega e seguidamente unha planta de procesado e conxelación da carne de balea en Ribeira (1979), pero esta liña de produción só dura seis anos, ata que España asinou a moratoria da caza de baleas que entrou en vigor en 1985.

A mediados da década dos noventa pasa ao sector da venda directa de conserva, distribuíndolle produtos sen marca a grandes superficies comerciais, para as que procesan 400.000 kg de atún e 4 millóns de latas ao día.

Galardóns
---------

* Medalla de Prata de Galicia en 2005.

Notas
-----

1. ↑  Ramiro Carregal Rey, presidente de la conservera Frinsa Noroeste: "Procesamos 400 toneladas de atún y fabricamos 4 millones de latas cada día", *Faro de Vigo* *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ramiro Carregal*** |
**Pedro Manuel Antonio Novia de Salcedo y Castaños**, nado en Bilbao o 18 de xaneiro de 1790 e finado ibídem, o 1 de xaneiro de 1865, foi un político vasco, que centrou a súa carreira no desenvolvemento económico do País Vasco e, en particular, do Señorío de Biscaia.

Traxectoria
-----------

Contraeu matrimonio con Juana de Ocio y Segura coa que tivo oito fillos. Foi autodidacta dado que as circunstancias históricas que lle tocaron vivir, especialmente na súa mocidade, impediron que cursase unha carreira universitaria. Puido, con todo, asistir a clases de filosofía no Convento Imperial de San Francisco, moi recoñecido na época, e xa sendo adulto a uns seminarios de matemáticas no Consulado de Bilbao. Os seus coetáneos definíano como un home de grande intelixencia e tesón, estudoso e retirado da vida social.

En 1829, redactou os Estatutos da Sociedade de Seguros Mutuos de Incendios de Casas de Bilbao. Así mesmo, foi autor do regulamento provisional de incendios. Era defensor do sistema foral e centrouse nas melloras en Biscaia en campos tan diversos como o comercio, a minería, a seguridade cidadá ou as infraestruturas.

Os seus principais obxectivos foron o ferrocarril, a minería e o éuscaro. O seu proxecto de ferrocarril do norte, Bilbao-Valmaseda-Burgos, data de 1832, dous anos despois de que se inaugurou o primeiro tren do mundo entre Liverpool e Mánchester, cidades coas que Bilbao mantivo estreitas relacións. No que á minería se refire, a súa principal achega foi un regulamento que facilitou a expansión económica deste sector. En relación co éuscaro, Novia de Salcedo foi un pioneiro elaborando un dicionario etimolóxico.

Ó longo da súa vida ocupou moitos e variados cargos políticos e administrativos. Foi alcalde de Bilbao e Deputado Xeral de Biscaia. En 1852 foi proclamado primeiro Fillo Benemérito do Señorío polas Xuntas Xerais de Biscaia, nun expresivo voto de grazas pola súa dedicación. Na súa condición de ex-deputado, foi tamén nomeado Pai da Provincia.

En honra de Pedro Noiva de Salcedo levan o seu nome unha rúa en Bilbao e outra en Getxo, varias empresas biscaíñas, a Fundación Novia Salcedo e o seu Premio Novia Salcedo á excelencia na incorporación dos mozos no mundo laboral.

Libros de Pedro Noiva de Salcedo
--------------------------------

* *Defensa histórica, legislativa y económica del Señorío de Vizcaya – y Provincias de Alava y de Guipuzcoa*. Libraría Delmas e Hijo. Bilbao, 1851.
* *Dicconario etimológico del idioma vascongado.* *Prospecto y cuaderno 1.*º. Establecemento tipográfico de Eusebio López. Tolosa, 1877.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* ARTIÑANO, Aristides. *Biografía del señor D. Pedro Novia de Salcedo, padre de provincia y primer benemérito del M.N y M.L Señorío de Vizcaya.* Imprenta y Librería de la Viuda de Delmas. Bilbao, 1866.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9057592
* WorldCat
* VIAF: 15137931
* Auñamendi: 98680
* BNCHL: 000559740
* BNE: XX1424809
* BNF: 105907584
* CERL: cnp02140865
* DBE: pedro-novia-de-salcedo-castanos
* GND: 1089142196
* ISNI: 0000 0001 1932 5479
* OL: OL5605774A
* SUDOC: 076356329

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Pontella.
Pontella simple, a *Clam Bridge* en Wycoller, no condado de Lancaster, Inglaterra
Pontillón sobre o Arnoia, en Allariz.
Unha **pontella** é unha construción semellante a unha ponte, máis pequena e estreita, de madeira ou pedra e de construción simple, que serve para atravesar normalmente regueiros ou ríos pequenos.

Características
---------------

É unha construción tradicional ou vernácula asociada ás vías ou camiños, froito da evolución dos pasadoiros, normalmente cando temos máis caudal e non abonda coa colocación dunhas pedras nun vao. Nalgúns casos permite o paso do gando e incluso do carro.

Consiste nuns piares ou muros de pedra laterais (elementos verticais) nos que pousan unha ou varias lousas de pedra, ou un forxado de madeira ou de madeira e pedra (elementos horizontais). Adoitan ter un só van, nalgúns casos poderiamos considerar pontellas a aquelas pontes sinxelas de dous vans, que incuirían unha barbacá central. Construtivamente é unha solución moi sinxela, semellante ao traballo dun lintel. Á diferenza das pontes, non se empregan arcos nas pontellas; de feito non é común o uso do arco nas construcións tradicionais galegas.
Normalmente carecen de varanda, nalgúns casos poden ter un rebordo baixo en pedra ou unha varanda sinxela de madeira.

Aparecen en todo o mundo, sendo moi frecuentes e semellantes en toda a vertente atántica europea pola abundancia de regueiros, dende o Norte de Portugal e Galicia até o sur de Escandinavia, pasando polas Illas Británicas. Os materiais empregados acostuman ser o granito, o xisto e a madeira.

Pontillóns
----------

Un pontillón en Postbridge (Inglaterra).
Cando a pontella é máis complexa, con múltiples vans, adoita denominarse **pontillón**. Adoitan construírse en granito para atravesar ríos anchos e pouco fondos, normalmente preto dos muíños.

Toponimia
---------

As pontellas son moi comúns en toda Galicia pola gran cantidade de cursos de auga, isto refíctese nunha rica toponimia. Por exemplo, Pontellas, A Pontella ou O Pontigo.

Outros nomes
------------

As pontellas tamén se coñecen en Galicia como **pasarelas**, **ponticelas**, **pontellos** ou **pontigos**.

Notas
-----

1. ↑  Denominación en galego en *Dicionario visual da construción*, Santiago de Compostela, Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, 2004, e definición e sinónimos en *Vocabulario ortográfico da lingua galega*, A Coruña, Real Academia Galega / Instituto da Lingua Galega, 2004
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *pontella*.
3. ↑  Sinónimos en Portal das Palabras[*Ligazón morta*]

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Vao
* Pasadoiro
* Ponte

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q265881
* EBID: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Os Ánxeles (homónimos).

**Santa María dos Ánxeles** é unha parroquia que se localiza no leste do concello coruñés de Brión, na comarca de Santiago. Está situada na zona baixa do concello, no Val da Amaía, á beira do río Sar. A súa extensión é de 7,5 km² e conta cunha poboación de 3.300 habitantes (1.588 homes e 1.712 mulleres) distribuídos en 21 lugares e aldeas (ano 2018), o que supón un aumento respecto ó ano 2004, cando tiña 2.093 habitantes (1.071 mulleres e 1.022 homes).

Demografía
----------

Dende os anos 1990 en adiante o concello de Brión incrementou de xeito notable a súa poboación, polo feito da súa privilexiada situación e a mellora das comunicacións por estrada. A parroquia dos Ánxeles, dentro deste fenómeno demográfico, é a que máis poboación atrae. En poucos anos pasou dos 1.621 habitantes de 1999, ós 2.093 do ano 2004, e ós 2.562 habitantes do 2007.

Historia
--------

Antigamente a parroquia coñecíase por *Santa María de Perros*. A mediados do século XVI, na época de inicio da intromisión do castelán en Galicia, o arcebispo de Compostela Francisco Blanco Salcedo mandou mudar o nome para o actual.

Xa existen referencias á parroquia en documentos medievais, e sábese que a a principios do século XVII se contabilizaban 83 lumes (casas habitadas) e no censo de 1826 a poboación era xa de 730 persoas.

A igrexa parroquial de Santa María dos Ánxeles é de estilo barroco, construída entre 1748 e 1789.

Galería de imaxes
-----------------

*Artigo principal**:* Galería de imaxes dos Ánxeles, Brión.
* 
* 
* 
*

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares dos Ánxeles

| Lugares da parroquia dos Ánxeles no concello de Brión (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| Adoufe | Alqueidón | Os Ánxeles | Buio | Cabanas | O Cabo | Estrar | Gontade | Gosende | Guisande | Guitiande | Gundín | Lago | O Outeiro | Perros | Piñeiro | O Rial | Sanín | Soigrexa | Souto | O Tremo | Vilanova |

### Parroquias de Brión

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Brión |  |
| --- | --- |
| Os Ánxeles (Santa María) | Bastavales (San Xulián) | Boullón (San Miguel) | Brión (San Fins) | Cornanda (Santa María) | Luaña (San Xulián) | Ons (Santa María) | San Salvador de Bastavales (San Salvador) | Viceso (Santa María) |

Notas
-----

1. 1 2  DECRETO 189/2003, do 6 de febreiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia da Coruña.
2. ↑  Palacio Sánchez, Antón (2014). "Malos, Perros e Cas, topónimos interditos". *Estudos de Lingüística Galega* **6**: 217–231. ISSN 1989-578X.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Brión

### Ligazóns externas

* Os ÁnxelesArquivado 15 de abril de 2009 en Wayback Machine. na web do concello de Brión.
O termo **rublo** fai referencia a varias moedas de distintos países da Europa do Leste. Actualmente hai tres países que empregan o rublo como moeda oficial: Rusia, Belarús e Trasnistria, se ben este último é un Estado non recoñecido e polo tanto o seu rublo carece de código ISO 4217 e non é unha moeda recoñecida internacionalmente.

Etimoloxía
----------

Unha grivnia (aproximadamente 200 gramos de prata).
Unha das teorías sobre o nome desta moeda é a que di que o termo rublo vén da palabra rusa *rubl*, derivado de *rubitj*, que significa cortar, xa que o antigo rublo era un anaco cortado dunha barra de prata. Segundo esta teoría, o primeiro rublo aparecido en Rusia foi un fragmento de prata cun peso de 200 gramos que se puxo en circulación no século XIII en Nóvgorod que se presentaba en distintas formas e se cortaba para conseguír pezas máis pequenas que finalmente se converterían en pezas acuñadas. I.K. Kondratiev no libro *"Antigüidade de Moscova de pelo gris"* escribiu:

> 
> 
> Os rublos eran partes de grivnia ou anacos de prata con muescas, que indicaban o seu peso. Cada grivnia dividíase en catro partes; o nome rublo procede da palabra "рубить" (cortar), porque a variña de prata co peso dunha grivnia cortábase en catro partes, que se denominaban rublos.
> 
>

Lista de rublos
---------------

### Circulantes

* **Rublo belaruso**
* **Rublo ruso**
* **Rublo de Transnistria**

### Non circulantes

* **Rublo armenio** (1919-1923)
* **Rublo letón** (1919 - 1922, 1992 - 1993)
* **Rublo soviético** (1923 - 1992)
* **Rublo svalbarense** (1946 - 2002)
* **Rublo taxico** (1995 - 2000)
* **Rublo transcaucásico** (1918-1919 e 1923-1924)

Notas
-----

1. ↑  "Definición no diccionario da RAE". Arquivado dende o orixinal o 30 de abril de 2010. Consultado o 15 de marzo de 2011.
2. ↑  Orixes do rublo ruso en www.rusopedia.rt.com
3. ↑  Кондратьев И. К. Седая старина Москвы. М. 1893. *(en ruso)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Banco Central da Federación Rusa *(en ruso)* *(en inglés)*
* Banco Nacional da República de Belarús *(en inglés)* *(en ruso)*
* Banco Republicano de Transnistria *(en inglés)* *(en alemán)* *(en ruso)*
* Sitio web do Goznak *(en inglés)* *(en ruso)*
* Galería de imaxes da historia do rublo en Rusia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15788
* BRE: 3517863
* EBID: ID

 |
| Salmonete de lama |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| *Non avaliado* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Actinopterygii |
| Orde: | Perciformes |
| Familia: | Mullidae |
| Xénero: | *Mullus* |
| Especie: | ***M. barbatus*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Mullus barbatus'**Linnaeus, 1758 |

O **salmonete de lama** (***Mullus barbatus***) é unha especie de peixe da familia Mullidae. Encóntrase principalmente no mar Mediterráneo e Atlántico Norte. A súa cor característica entre rosado e vermello deulle o nome popular de 'salmonete' ('pequeno salmón'), usado tanto en España como en Portugal. Salmonete tamén é o de rocha (*Mullus surmuletus* ). En Francés chámaselle "rouget-barbet" e en inglés "red mullet"—en razón á súa cor—, en italiano "triglia" —que pode ser *di scolglio* ou *di fango*—, en alemán "Meerbarbe", que alude as súas barbas.

Características
---------------

Este peixe habita no fondo da plataforma continental que se captura principalmente nas costas do mar Mediterráneo. Posúe un corpo alongado de 10 a 15 cm. Esta especie aliméntase de poliquetos, isópodos e moluscos en xeral. É un peixe branco desde o punto de vista nutricional.

Usos
----

A cociña mediterránea ten diferentes pratos baseados no salmonete. É moi frecuente velo en mercados desta área. Unha parte moi apreciada do salmonete é o seu fígado. Noutros peixes tírase, pero no salmonete é usado en moitas receitas para, unha vez machacado, facer salsa.

Notas
-----

1. ↑  "Salmonete no DIGALEGO". Arquivado dende o orixinal o 18 de maio de 2018. Consultado o 17 de maio de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Salmonete de lama*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Salmonete de lama*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Salmonete de lama*** |

### Bibliografía

* *Mediterranean Seafood*, Alan Davidson, Penguin 1972, ISBN 0-14-046174-4

### Ligazóns externas

* Estudo da Universidade de Cataluña
* Ficha en pescaderiascorunesas.es *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7171
* EBID: ID
* MAG: 2779768741

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Mullus\_barbatus
* DORIS: 579
* EOL: 1156454
* GBIF: 4284897
* iNaturalist: 118618
* IRMNG: 10510960
* ITIS: 169419
* IUCN: 198673
* NBN: NHMSYS0020917622
* NCBI: 37007
* Plazi: ID
* Soortenregister: 182588
* TAXREF: 69719
* WoRMS: 126985
* ZooBank: ID

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UNII: I3E638015M

 |
As dúas sondas RBSP no espazo.
**Radiation Belt Storm Probes** ou **RBSP**, e máis tarde renomeadas como **sondas Van Allen**, foi un par de sondas espaciais da NASA lanzadas para estudar o cinto de Van Allen.

Características
---------------

As sondas RBSP, denominadas A e B, foron parte do programa Vivindo Cunha Estrela da NASA. Foron lanzadas o 30 de agosto de 2012 a bordo dun foguete Atlas 5 desde Cabo Cañaveral cara a órbita terrestre. A súa misión foi estudar a dinámica do cinto de radiación que rodea á Terra medindo os cambios no campo magnético e eléctrico e as partículas e ondas que hai nesa rexión do espazo.

RBSP A foi apagada en xullo de 2019, mentres que RPSB B o foi en setembro dese mesmo ano.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2021). "RBSP" (en inglés). Consultado o 23 de xaneiro de 2021.
2. 1 2 3  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "RBSP A, B → Van Allen Probe A, B" (en inglés). Consultado o 23 de xaneiro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Radiation Belt Storm Probes*** |

### Outros artigos

* Atlas 5

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19266
* MAG: 170541034

 |
*Este artigo trata sobre o videoxogo. Para a serie de videoxogos, véxase Ratchet & Clank (serie). Para a película, véxase Ratchet & Clank (filme)*
***Ratchet & Clank*** é un videoxogo de plataformas e disparos en primeira e terceira persoa, desenvolto orixinalmente para PlayStation 2, desenvolto por Insomniac Games e distribuído por Sony Computer Entertainment. Foi lanzado en varios territorios durante 2002; en Europa estreouse o 8 de novembro de 2002. En 2012, o videoxogo relanzouse para PlayStation 3 como parte dun recompilatorio das tres primeiras entregas da serie, denominado Ratchet & Clank Trilogy HD, que apareceu en Europa o 27 de xuño.[]

No certame E3 2014 dos Ánxeles, Insomniac Games anunciou unha nova versión deste título para a consola PlayStation 4, con data de lanzamento en 2015. Este lanzamento adiouse ata abril de 2016 , coincidindo coa estrea da película homónima.

O videoxogo presenta as aventuras do dúo de personaxes, formado polo lombax antropomórfico Ratchet e o seu robot acompañante Clank, os cales se coñecen no planeta natal primeiro. Ambos recorren planeta por planeta a galaxia ficticia na que se ambienta o título, na busca do inimigo principal, Drek, quen busca a creación dun novo planeta para o seu posterior dominio, tendo iso como consecuencia a destrución do resto da galaxia.

En cuanto a mecánica de xogo, combínanse fase de plataformas a superar para avanzar no mapeado de cada planeta xunto con outros momentos onde se deberá empregar o arsenal do que se dispón para derrotar os múltiples tipos de inimigos existentes en cada zona, alternadas con pequenos crebacabezas que abren novas áreas ao ser resoltos. Ao avanzar na aventura, o acceso a novas armas e dispositivos axudarán a seguir progresando ata a batalla final.

Notas
-----

1. 1 2  "Jugamos al nuevo videojuego de 'Ratchet & Clank', a tiempo antes del estreno de la película". *Fotogramas* (en castelán). 4 de abril de 2016. Arquivado dende o orixinal o 28 de marzo de 2019. Consultado o 28 de marzo de 2019.
2. ↑  Bonilla Sierra, Josu (15 de maio de 2015). "El videojuego y la película de Ratchet & Clank se retrasan • Consola y Tablero". *Consola y Tablero* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 28 de marzo de 2019. Consultado o 28 de marzo de 2019.
3. 1 2  Castillo, José Carlos. "Crítica de Ratchet & Clank: un videojuego de cine". *FS Gamer* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 28 de marzo de 2019. Consultado o 28 de marzo de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Vídeo análise do xogo para PS4 *(en castelán)*
A **Rede Europea de Orquestras Folk** (ENFO, coas siglas en inglés de *European Network of Folk Orchestras*) é un proxecto do concello de Vigo a través da escola de Música Folk e Tradicional, E-Trad cuxo obxectivo é vincular dun xeito estable institucións educativas e orquestras no ámbito da música folk e tradicional europea.

Socios da ENFO
--------------

Os socios acuais da Rede Europea de Orquestras Folk son E-Trad, a Fundación SondeSeu (Galicia), a Sibelius Academy (Finlandia), a asociación Artemotiva (Italia) e a Royal Scottish Academy of Music and Drama (Escocia)

Actividades
-----------

A Rede Europea de Orquestras Folk está incluída no programa da EACEA Culture 2013. No período comprendido entre marzo de 2010 e marzo de 2012 a Rede Europea de Orquestras Folk creou un catálogo europeo de escolas e orquestras, unha guía para a creación de orquestras, unha guía de contidos para escolas de música tradicional e folk de dstintos niveis educativos e un plan de negocio que asegure a súa consolidación. Do mesmo xeito celebra concertos públicos e encontros de traballo entre os seus socios nas cidades de Vigo, Aosta e Helsinqui.

Notas
-----

1. ↑  "ENFO". Consultado o 8 de xuño de 2018.
2. ↑  "Vigo converterase na capital da Rede Europea de Orquestras Folk, ENFO". *El Correo Gallego*. 26 de febreiro de 2010. Consultado o 26 de xuño de 2020.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial
| Radiados |
| --- |
| 
Chrysaora jelly, un radiado |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Subreino: | Eumetazoa |
| Superfilo: | **Radiata** |
|

 |
| Filos |
| * Cnidaria
* Ctenophora
 |

Os **radiados** (**Radiata**) son un taxon de clasificación incerta empregado antigamente para aglutinar a algúns animais eutometazoos, habitualmente en oposición aos pertencentes a Bilateria, é dicir, poñendo énfase na presenza dunha simetría radiada en vez de bilateral no adulto.

Características
---------------

O nome de radiados fai referencia a simetría radial. Agrupa aos eumetazoos máis primitivos, formados por tecidos incipientes que os diferencian do grupo das esponxas que so posúen unha organización de tipo celular sen chegar a formar verdadeiros tecidos.

O celenterón ou cavidade gastrovascular é unha das principais novidades deste grupo animal no proceso da evolución. A presenza dunha cavidade dixestiva ao servizo de toda a comunidade celular favoreceu moito o proceso da evolución dos metazoos. Non posúen proctodeo nin se chega a formar ano.

Clasificación
-------------

Thomas Cavalier-Smith definiu en 1983 a Radiata como un subreino que albergaba aos phyla Porifera, Myxozoa, Placozoa, Cnidaria e Ctenophora; isto é, a todos os animais non pertencentes a Bilateria.

En cambio, a clasificación de Lynn Margulis en cinco reinos só incluía a Cnidaria e Ctenophora nos radiados; o elemento definitorio aquí, ademais da simetría, é o número de láminas embrionarias: inclúe só aos animais diblásticos, é dicir, con endoderma e ectoderma, e exclúe aos monoblásticos, parazoos, como os poríferos.

O emprego das características da simetría radial, especialmente a pentarradiada, en taxonomía e sistemática presenta os seus inconvenientes. Existen multitude de converxencias evolutivas en animais de calquera nivel na escala filoxenética: por exemplo, os Anthozoa, que non son equinodermos basais, e que presentan dita simetría, non pertencen ao grupo Radiata. De feito, a súa larva posúe simetría bilateral.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Radiados*** |

### Outros artigos

* Cnidaria

### Bibliografía

* Meglitsch, P.A *Zoología de invertebrados*, 2ª edición. Ed.Pirámide, Madrid 1986 pp. 116–117 ISBN 84-368-0316-7

### Ligazóns externas

* Zoological Philosophy of J. B. Lamarck Arquivado 09 de setembro de 2007 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Taxon: Subkingdom Radiata Arquivado 29 de abril de 2009 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* The development of radial and biradial symmetry: The evolution of bilaterality Arquivado 21 de novembro de 2007 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Origins of Bilateral Symmetry: Hox and Dpp Expression in a Sea Anemone *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q719268
* EBID: ID
* MAG: 2778357721
* NKC: ph122493

 |
**Ramón Godás Justo**, nado en Fontao (Astureses, Boborás) o 21 de xuño de 1871 e finado o 23 de agosto de 1952, foi un fotógrafo e impresor galego.

Traxectoria
-----------

Autodidacta, fabricou a súa primeira cámara el mesmo con dous caixóns encaixados e un obxectivo. Con esta cámara recolleu o que lle chamaba a atención e viaxou a Portugal para facer reportaxes sociais. Casou en 1895 con Luisa Retorta e estableceuse en San Cristovo. En 1908 trasladouse ao Carballiño e montou o seu estudio na Casa do Arfeirán. Fixo as fotos dos asasinatos de Oseira para *Vida Gallega* en 1909 e tamén fotos de estudo. Posteriormente mercou un terreo e construíu a súa casa na rúa Bugallal con imprenta e estudo fotográfico denominado La Ibérica. Nesta imprenta editáronse os periódicos *El Sol* e *Hermandad*. Nos anos trinta fundou a empresa Automóviles Godás, que facía a ruta do Carballiño a Ribadavia, Ourense e Dadín. Tamén foi o operador do primeiro cine do Carballiño, o Pabellón Neira. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 a súa ideoloxía esquerdista causoulle problemas, foi perseguido e estivo unha tempada refuxiado en Verín na casa do seu fillo Maximino. Os seus fillos e netos seguiron exercendo como fotógrafos e impresores. Foi soterrado en Señorín.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rodríguez, Xosé Manuel (1993). *Ramón Godás. Fotógrafo e impresor*. O Carballiño: XOCIVIGA.
***Redondela*** é un filme de 1987, dirixido por Pedro Costa Musté. Reconstrúe o Caso Reace centrándose na actuación do avogado defensor e antigo líder da CEDA, José María Gil Robles. Os nomes dos protagonistas foron lixeiramente cambiados.

O caso Reace
------------

A desaparición de catro mil toneladas de aceite de oliva dos depósitos de Reace en Guixar (Vigo) provocou un dos maiores escándalos de corrupción económica e criminal do franquismo. Durante as investigacións varios implicados e testemuñas faleceron en circunstancias non aclaradas. O xuízo comezou en outubro de 1974 cunha grande expectación, en parte debido á presunta implicación de Nicolás Franco Bahamonde, irmán do dictador. O tribunal estaba presidido por Mariano Rajoy Sobredo e entre os avogados estaban os famosos José María Gil Robles, José María Stampa Braun e Gonzalo Rodríguez Mourullo.

Argumento
---------

O avogado Gil Ramos tenta aclarar ante os tribunais o roubo de catro mil toneladas de aceite dos depósitos de Acegasa, pero as persoas que poderían declarar como testemuñas morren en estrañas circunstancias.

Elenco
------

* Patrick Newell como Gil Ramos.
* Carles Velat como Padín.
* Fernando Guillén como José Luís Peña.
* Elena María Tejeiro como muller de Peña.
* Aitana Sánchez-Gijón como Luisa Peña.
* Carlos Larrañaga como Arturo Méndez.
* Damián Velasco como Ramiro Casares.
* Blanca Sendino como Matilde González Prat.
* Agustín González Fernando González Prat.
* Manuel de Blas como Valladares..
* Francisco Merino como Noceda.
* Paca Gabaldón como Yuyi.

Produción
---------

O filme rodouse en Vigo e Alcalá de Henares. Durante a rodaxe, o actor protagonista, o inglés Patrick Newell desapareceu sen deixar rastro e reapareceu unha semana máis tarde na Alemaña Occidental. Segundo o seu axente, foi a ese país por ser o primeiro voo que atopou no aeroporto, e o motivo da marcha foi unha gran presión psicolóxica polas longas xornadas de traballo e por non entender ningunha palabra de español.

O entón alcalde de Redondela, Xaime Rei, protestou polo título do filme, alegando que o seu concello non tiña nada que ver co caso.

Notas
-----

1. ↑  "Desaparece el actor principal de la película "Redondela"". *El País* (en castelán). 23 de outubro de 1986. Consultado o 27 de outubro de 2018.
2. ↑  "El actor Patrick Newell reaparece en la RFA". *El País* (en castelán). 28 de outubro de 1986. Consultado o 27 de novembro de 2018.
3. ↑  "El aceite se enfría lentamente". *El País* (en castelán). 5 de outubro de 1986. Consultado o 27 de novembro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q59243021
* FilmAffinity: 850899
* IMDb: tt0091835
* LUMIERE: 197190
* OFDb: 172617
* TMDb: 370570

 |
A Bandeira da República de Nova África foi empregada inicialmente por Marcus Garvey.
O territorio proposto é onde é onde hai unha maior densidade de poboación negra nos Estados Unidos (2000).
A **República de Nova África** (en inglés: **Republic of New Afrika**) foi unha comunidade nacionalista negra e grupo político establecido en Detroit, Míchigan, Estados Unidos en marzo de 1968 e que reclamaba a creación dun estado soberano afroamericano no sueste dos Estados Unidos.

Historia
--------

O manifesto orixinal da RNA demandaba a cesión por parte dos Estados Unidos dos estados sureños de Luisiana, Mississippi, Alabama, Xeorxia, e Carolina do Sur e o pago de 400 billóns de dólares como reparacións polas inxustizas sufridas polos americanos de raza negra durante os períodos de escravitude e segregación racial. Estas concesións serían as bases para a creación dun estado negro independente.

O goberno provisional da república foi establecido nunha conferencia de militantes nacionalistas negros en Detroit en 1968. A conferencia foi convocada polo avogado Milton Henry e o seu irmán Richard, antigos coñecidos de Malcolm X que se renomearon eles mesmos como Gaidi Obadele e Imari Abubakari Obadele. Imari Obadele foi elixido como "Presidente Provisional".

O grupo defendía as cooperativas económicas e a autosuficiencia comunitaria, pero tamén apoiaban uns dereitos políticos e liberdades de prensa limitadas, prohibindo os sindicatos e legalizando a poligamia.

O FBI pensaba que a República de Nova África era un grupo sedicioso, e realizou persecucións contra as súas reunións, o que levou a violentas confrontacións e o arresto e encarceramento repetido de líderes da RNA. O grupo foi un obxectivo da operación COINTELPRO.

Trala súa liberación en 1980 de prisión, Imari Obadele asistiu á Universidade e obtivo un título en ciencias políticas. Dende entón ten ensinado en varias universidades e publicado libros e artigos apoiando os obxectivos da RNA.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cinto Negro

### Ligazóns externas

* RNA documents
* Contention in Space-Time - The Republic of New Africa, 1967-1974
* *Understanding Covert Repressive Action: The Case of the US Government Against the Republic of New Africa*
* The Real Republic of New Africa
**Redondeláns Adiante** (*A.D.I.A.N.T.E.*) é unha formación política de carácter municipalista, independente, nacionalista e progresista, que focaliza o seu ámbito de actuación no concello pontevedrés de Redondela. Actualmente atópase integrado no Partido Galeguista. O seu líder é Alejandro Bastos Fernando.

Historia
--------

Redondeláns Adiante foi inscrito no rexistro de partidos do Ministerio do Interior de España o 11 de marzo de 2003. Ese mesmo ano alcanzou dous edís nas eleccións municipais de 2003. No ano 2005 o partido pasou a formar parte do Partido Galeguista. Nas eleccións municipais do ano 2007 volveu repetir resultado, mantendo os mesmos dous escanos. Nos comicios de 2011, porén, non conseguiu ningún escano ao obteren só 631 votos e o 6,82%.

A súa sede está en Chapela.

Notas
-----

1. ↑  Rexistro de partidos do Ministerio de Interior: Redondeláns Adiante[*Ligazón morta*].
2. ↑  "Redondeláns Adiante se integra en el Partido Galeguista" *La Voz de Galicia*, 16/11/2005.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Redondela
***Pérez, o ratiño dos teus soños*** (en castelán: *Pérez, el ratoncito de tus sueños*) é unha coprodución galega de animación dirixida por Juan Pablo Buscarini en 2006. Está producida por Castelao Productions, Filmax e Patagonik Film Group.

Continuando con outros éxitos galegos neste ámbito coma O bosque animado ou O soño dunha noite de San Xoán, O ratiño Pérez acadou unha grande aceptación e logrou o recoñecemento con galardóns coma o Premio Goya á mellor película de animación en 2006 e o premio á mellor película de animación 2007 no XIV Festival de Cine Latino de San Diego (Estados Unidos, 2007).

En Galicia a estrea da película non estivo exenta de polémica, xa que a Mesa pola Normalización Lingüística criticou o escaso número de salas de cine nos que a película se ofreceu en galego, unha das linguas, xunto con castelán, catalán e éuscaro, ás que foi dobrada.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2460066
* Allmovie: v359007
* AlloCiné: 176953
* BCDB: 86832
* FilmAffinity: 750226
* IMDb: tt0458076
* LUMIERE: 27197
* OFDb: 122968
* OMDB: 97521
* Rotten Tomatoes: perez\_el\_ratoncito\_de\_los\_dientes
* Synchronkartei: 38317
* TMDb: 36617

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Requeixo (homónimos).
Requeixo de callada fina.
O **requeixo** é un produto alimentario obtido por escoado do soro do leite callado.

Proceso de obtención
--------------------

Requeixo escoado.
Hai dous xeitos de obter o leite callado —o natural por efecto dos microorganismos propios do leite a temperatura morna, e o forzado polo uso dun callo animal ou vexetal— e xa que logo, hai dous tipos de requeixo. O primeiro é máis ácido e cun grosor da callada máis fino có segundo.

O escoado conséguese metendo o leite callado nunha bolsa de tea que se pendura, de xeito que o soro atravesa a tea e pinga fóra. Segundo o tempo de escoado pódese obter desde unha crema coa textura do iogur (a ser comido con culler) até unha masa case tan consistente coma o queixo fresco (a usar garfo). O primeiro xeito de rematalo é o máis habitual nos usos tradicionais dos gandeiros do norte de Galicia, e o segundo nas terras do sur galego.

Unha diferenza importante entre o requeixo e o queixo fresco é que o requeixo non é salgado senón insípido, xa que se consome con azucre ou mel como sobremesa.

O requeixo galego e o *requesón* do código alimentario español
--------------------------------------------------------------

Requeixo de callada grosa.
Malia parecer un termo a tradución literal do outro, o código alimentario español usa a palabra castelá *requesón* para denominar un subproduto obtido por reciclado do soro sobrante da elaboración do queixo.

O requeixo galego é un produto primario de fermentación do leite. Non se corresponde coa definición de *requesón* dada para o mercado español, senón que ten máis parecido con aqueles produtos que neste mercado se definen como *cottage cheese* ou *queso blanco*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Festa do requeixo de Corredoira

### Ligazóns externas

* Requeixo tradicional galego
* Requeixo da Cooperativa da Capela
* Requeixo da Cooperativa Condado da ParadantaArquivado 25 de abril de 2010 en Wayback Machine.
* Festa do requeixo da Capela
* Festa do Requeixo das Neves Arquivado 10 de maio de 2021 en Wayback Machine.
**Ramón García Sampayo**, coñecido como **Ramón de Portarís** ou **Ramón de Landín**, nado en Cervaña (Silleda) o 17 de abril de 1900 e finado en Ponte Sampaio (Pontevedra) o 12 de febreiro de 1991, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel García Moreiras e irmán de Manuel García Sampayo. A familia trasladouse a Portarís na parroquia de Lois en Ribadumia. Militante de Falange, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado Delegado de Orde Pública e presidente da Xestora municipal do Concello de Meis a finais de xullo. Permaneceu no cargo até 1938. Na segunda corporación franquista presidida por Manuel Chao Cousido foi segundo tenente alcalde. O 21 de febreiro de 1940 foi nomeado concelleiro, contiuando no posto coa seguinte corporación nomeada o 2 de decembro dese ano. Volveu ser nomeado alcalde de Meis en 1944.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Manuel Arribas Hermida** |  **Alcalde de Meis** 1936 - 1938 | Sucesor:**Manuel Chao Cousido** |
| Predecesor:**José Trigo Díaz** |  **Alcalde de Meis** 1944 - ? | Sucesor:**Francisco Chantada Aboal** |

Vida persoal
------------

Casou con Evangelina Sabarís, e foi pai de Salustiano, Martín, Ramón, Manuel, Celia e Carmen García Sabarís.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 2-8-1936, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gallego Rei, Mario; Milleiro Sánchez, Celso Xavier; Moreira Docampo, Xosé Manuel (2012). *Para despois do silencio. O Concello de Meis da II República a Guerra Civil*. Vigo: Ir Indo. p. 175. ISBN 978-84-7680-692-0.

### Ligazóns externas

* Informes

* Fios ao redor de Seique
**Ramón Elías Losada Fernández**, nado en Chantada, foi un xastre e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Ramón Losada Vázquez e Teresa Fernández Veira. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro de Chantada como agrario en 1924. Foi elixido vogal da directiva da Asociación Republicana de Chantada presidida por Daniel Vázquez Campo en 1930, bibliotecario en 1931, e presidente en 1935. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e estivo agochado. Abríronlle expediente de responsabilidade civil en 1937 por 25.000 pesetas e foron postos a poxa os seus bens; foille incoado expediente de responsabilidades políticas en 1940.

Vida persoal
------------

Casou con Concepción Rodríguez Cervelo e foi pai de Ramón, María Teresa, María Pilar, Concepción, Segundo e María Luisa Losada Rodríguez.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*,14-2-1924, p. 6.
2. ↑  O espírito republicano de Vázquez Campo
3. ↑  *La Voz del Agro*, 1-3-1931, p. 1.
4. ↑  *Alborada*, 25-8-1935, p. 1.
5. ↑  *BOE*, 17-4-1938, p. 6829.
6. ↑  *BOP Lugo*, 23-11-1938, p. 2.
7. ↑  *BOP Lugo*, 20-8-1938, p. 2.
8. ↑  *BOE*, 9-4-1940, p. 1794.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Así se forxou o escudo
Países que contaron coa súa propia versión de *Popstars*
***Popstars*** é unha franquía internacional de telerealidade precursora da serie *Idol*.

Desenvolvemento
---------------

A serie orixinouse en Nova Zelandia en 1999 cando o produtor Jonathan Dowling tivo a idea de formar un grupo de pop a partir dun concurso na televisión na que participaron rapazas de todo o país, o grupo resultante TrueBliss foi un éxito durante os dous anos nos que estivo activo. Dowling deulle a licenza do concepto a Screentime de Australia, quen llo vendeu a TresorTV de Alemaña antes de se converter nunha franquía internacional que serviu de inspiración a *Pop Idol* de Simon Fuller que dominou a telerealidade, xunto con *Big Brother* nos anos seguintes xa que aínda *Popstars* se emitiu con éxito en máis de trinta países, gradualmente os índices de audiencia comezaron a baixar na maioría deles a acabou desaparecendo da programación, tan só en Alemaña, onde continúa a ser un éxito masivo e no 2010 comezou a novena tempada, e nos Países Baixos onde no 2010 comezou a terceira tempada, segue a se emitir. Girls Aloud foi o dos grupos que saíron desta franquía o que máis vendeu.

Concepto
--------

Aínda que hai variacións en cada país, polo xeral a emisión propón seguir a formación dun grupo de música pop, desde as primeiras audicións que acollen milleiros de candidatos, ata o primeiro disco e o primeiro concerto público, pasando polos estadios de canto e danza e a eliminación progresiva dos candidatos seleccionados. Nalgúns casos creábanse dous grupos, un de rapazas e outro de rapaces. Contrariamente a outros formatos o público non ten poder de decisión na marcha dos candidatos, actuando como simple espectador.
***Por la mañana*** foi un programa de televisión emitido por La 1 de Televisión Española en horario matinal de luns a venres entre o 5 de setembro de 2002 e o 20 de marzo de 2008.

Formato
-------

Dirixido por Alfonso Yunta e presentado por Inés Ballester, nunha primeira etapa, e ata setembro de 2004, contou coa colaboración do cociñeiro Karlos Arguiñano. Ademais no mini-espazo *Así son las cosas*, Manuel Giménez, ex-policía, realizaba a crónica de sucesos.

No verán de 2007 o programa foi presentado por Silvia Jato. Desde setembro de 2007, Ballester estivo acompañada na presentación polo xornalista Iñaki del Moral en substitución de Manuel Giménez.

O programa combina noticias, información sobre temas de interese, consumo, cociña, crónica rosa, entrevistas e debates.

Audiencias
----------

Contou con moi bos datos de audiencia durante as primeiras tempadas. O descenso destes propiciou a cancelación do programa en marzo de 2008 e a súa substitución por *Esta mañana*, con Pepa Bueno.

Audiencia media segundo datos de TN Sofres.

* Tempada 2002/03: 25,2% de cota de pantalla e 793.000 espectadores.
* Tempada 2003/04: 25,0% de cota de pantalla e 933.000 espectadores.
* Tempada 2004/05: 21,2% de cota de pantalla e 748.000 espectadores.
* Tempada 2005/06: 21,6% de cota de pantalla e 822.000 espectadores.
* Tempada 2006/07: 16,7% de cota de pantalla e 624.000 espectadores.
* Tempada 2007/08: 16,2% de cota de pantalla e 498.000 espectadores.

Notas
-----

1. ↑  "vertele.com". Arquivado dende o orixinal o 28 de outubro de 2008. Consultado o 19 de xullo de 2016.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Esta mañana
* La mañana de La 1

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6082799
* IMDb: tt0388637

 |
A **química cuántica** é a aplicación da mecánica cuántica a problemas de química.

Unha aplicación da química cuántica é o estudo do comportamento de átomos e moléculas, en canto ás súas propiedades ópticas, eléctricas, magnéticas e mecánicas, e tamén a súa reactividade química, as súas propiedades red-ox, (oxidación-redución)... pero tamén se estudan materiais, tanto sólidos estendidos como superficies.

Como os estudos mecanocuánticos sobre átomos considéranse na fronteira entre a química e a física, e non se inclúen polo xeral dentro da química cuántica, frecuentemente considérase como primeiro cálculo de química cuántica o levado a cabo polos científicos alemáns Walter Heitler e Fritz London (aínda que a Heitler e a London adóitaselles considerar físicos) sobre a molécula de dihidróxeno (H2) en 1927. O método de Heitler e London foi perfeccionado polos químicos americanos John C. Slater e Linus Pauling, para converterse no método de enlace de valencia (ou **Heitler-London-Slater-Pauling (HLSP)**). Neste método, préstase atención particularmente ás interaccións entre pares de átomos, e xa que logo relaciónase moito cos esquemas clásicos de enlaces entre átomos.

Friedrich Hund e Robert S. Mulliken desenvolveron un método alternativo, en que os electróns describíanse por funcións matemáticas deslocalizadas por toda a molécula. O método de **Hund-Mulliken** (ou de **orbitais moleculares**) é menos intuitivo para os químicos, pero, ó terse comprobado que é máis potente á hora de predicir propiedades que o método de enlace de valencia, é virtualmente o único usado nos últimos anos.

Apartados de interese
---------------------

Algúns subtemas de interese en química cuántica son:

* a aproximación de Born-Oppenheimer
* o método do campo autoconsistente
* a aproximación de Hartree-Fock
* a Teoría do Funcional da Densidade

Químicos Cuánticos
------------------

A comunidade de científicos que fixeron grandes achegas á química cuántica inclúe a:

* Linus Carl Pauling.
* John C. Slater.
* Friedrich Hund.
* Erich Hückel.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Química computacional

### Ligazóns externas

* Estudo de propiedades ópticas non lineales aplicando os métodos computacionales da química cuántica de moléculas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188403
* BNCF: 799
* BRE: 2056641
* GND: 4047979-1
* JSTOR: quantum-chemistry
* LCCN: sh85109456
* MAG: 22994065
* NDL: 00569867
* PSH: 5647

 |