|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

**Masten Gregory** nado en Kansas City (Missouri) o 29 de febreiro de 1932 e finado en Porto Ercole (Toscana) o 8 de novembro de 1985 foi un piloto estadounidense de automobilismo. Correu na Fórmula 1 entre 1957 e 1965, participando en 43 carreiras do Campionato do Mundo e numerosas carreiras fora do campionato.

Traxectoria
-----------

Coñecido como o "Kansas City Flash", foi o máis novo de tres fillos. O seu irmán máis vello era Riddelle L. Gregory Jr. tamén piloto de carreiras, e a súa irmá máis vella era Nancy Le Gregory, que casou en segundas nupcias co deseñador de moda angloamericano Charles James.

Herdeiro da fortuna dunha compañía de seguros, Gregory era coñecida pola súa aparencia xuvenil e grosos lentes, debido á súa "pésima" visión. Aínda que asistiu a The Pembroke Hill School en Kansas City, abandonou a escola antes de completar o seu último ano e casou con Luella Simpson aos 19 anos. Os seus pais se divorciaron cando era moi novo, e o seu pai morreu cando tiña tres anos. Como adulto, Gregory usou a súa herdanza para comprar un Allard con motor Mercury, que pilotou na súa primeira carreira, as 50 millas (80 km.) de SCCA en Caddo Mills, Texas en novembro de 1952. Retirouse da carreira por un fallo de motor, pero instalou un novo motor Chrysler hemi-powered no seu coche para competir en Sebring en 1953, onde volveu a retirarse, esta vez debido a rotura da suspensión traseira. A primeira vitoria de Gregory chegou na súa terceira carreira, en Stillwater, Oklahoma. Cambiando a Jaguar, Gregory gañou varias carreiras nos Estados Unidos, incluíndo o Trofeo Guardsmans en Golden Gate Park, San Francisco e unha carreira en Offutt Air Force Base en Omaha, Nebraska. A finais de 1953, Gregory foi invitado á súa primeira carreira deportiva internacional: os 1000 km de Bos Aires na Arxentina, no que terminou 14º por problemas de auga.

### Marcha a Europa

Ao longo de 1954 e 1955, Gregory competiu en carreiras en Europa, xeralmente pilotando Ferraris. O seu rexistro inclúe o Trofeo Turístico da RAC en Dundrod e as 24 Horas de Le Mans (aínda que o seu co-piloto Mike Sparken retirouse antes de que Gregory tivese a oportunidade de pilotar). Tamén gañou o inaugural Trofeo de Nassau na Bahamas Speed ​​Week en 1954. Trasladándose a América en 1956, Gregory participou en varias carreiras SCCA, gañando moitas veces. En 1957, tivo outro intento na carreira dos 1000 km. da Arxentina, esta vez gañando. Esta actuación proporcionoulle un volante con Scuderia Centro Sud de Guglielmo Dei, un equipo privado de Fórmula Un usando un Maserati 250F. A súa primeira carreira foi o Gran Premio de Mónaco de 1957, onde marcou un impresionante terceiro posto, o primeiro podio para un estadounidense nun Gran Premio de F1. Seguiu cunha boa cantidade de bos resultados, chegando oitavo no Gran Premio de Alemaña de 1957 e cuarto no Gran Premio de Pescara de 1957 e en Italia. A pesar de competir só na metade das carreiras, Gregory terminou a tempada de 1957 no sexto lugar do campionato.

Gregory só competiu en catro Grandes Premios na tempada de 1958, debido a lesións sufridas a través dun dos seus rescates característicos cando o seu coche estaba a piques de chocar, esta vez nunha carreira deportiva en Silverstone en Inglaterra. Logrou un cuarto posto no Gran Premio de Italia de 1958 e un sexto posto na última carreira do ano, no Gran Premio de Marrocos de 1958. Pasou a Cooper - Climax para a tempada de 1959 xunto a Jack Brabham e Bruce McLaren, logrou dous podios: un terceiro lugar no Grand Prix de Holanda e un segundo posto no Gran Premio de Portugal de 1959. Con todo, perdeuse as dúas carreiras finais da tempada, novamente debido a lesións recibidas saltando do coche momentos antes de chocar. Terminou oitavo no campionato, e co seu compañeiro de equipo Brabham gañando o Campionato do Mundo de pilotos de Fórmula 1, Cooper gañou o seu primeiro Campionato de Construtores. Gregory logrou unha pole position e estableceu un récord na carreira fóra de campionato de Aintree, pero o seu contrato con Cooper non foi renovado para o ano seguinte.

Os primeiros anos de competición de Gregory foron marcados por moitos fallos, moitas veces como resultado de empurrar máquinas por debaixo da súa capacidade. Envorcou un Maserati, afortunadamente equipado con barra antienvorco, no Gran Premio de Venezuela de 1957, sumou outro dous coches deportivos en 1958 e outros dous en 1959 (un Lister-Jaguar e un Tojeiro-Jaguar). No último destes incidentes rompeu a perna e o ombro, manténdose lonxe dos seus compromisos de Fórmula 1. En 1960, tratando de cualificar un Cooper-Maserati en Nürburgring, saíuse da pista e foi expulsado do coche. Logo deste período, con todo, o seu estilo de condución madurou e comezou a desenvolver unha reputación como un piloto elegante e coidadoso.

Gregory continuou na Fórmula Un ata 1965, pero principalmente con equipos independentes non competitivos. Non conseguiu reproducir os resultados obtidos no inicio da súa carreira, sendo o seu mellor posto un 6º lugar no Gran Premio dos Estados Unidos de 1962 en Watkins Glen International, co equipo UDT Laystall, nun Lotus 24. Correndo cuarto, detrás do eventual gañador Dan Gurney no Gran Premio de Francia de 1962, Gregory retirouse con problemas de ignición, perdendo posiblemente asúa mellor oportunidade dunha vitoria nun Gran Premio. Gregory logrou unha vitoria na carreira fóra de campionato de Kanonloppet 1962 en Karlskoga en Suecia, pero esta carreira non contaba con ningún equipo punteiro.

### Despois da Fórmula Un

Despois da súa saída de Cooper, Gregory volveu a competir nas carreiras de automóbiles deportivos, establecendo a volta rápida nas 24 Horas de Le Mans de 1960. Gañou os 1.000 km de Nürburgring en 1961, pilotando xunto a Lloyd Lucky "Casner nun Maserati Tipo 61 para o equipo de carreiras Camoradi América. No mesmo ano, Gregory terminou 5º nas 24 Horas de Le Mans nun Porsche RS61 Spyder. En 1962, Gregory gañou a carreira de coches deportivos do Gran Premio do Canadá en Mosport Park nun Lotus 19 - Climax. En 1964, Gregory novamente competiu nas 24 Horas de Le Mans, esta vez nun Ford GT40. Retirouse da carreira na quinta hora debido a dificultades na caixa de cambios. Ao ano seguinte, Gregory uniuse ao home que se convertería no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1970, o austríaco Jochen Rindt, e a parella gañou a carreira nun North American Racing Team Ferrari 250 LM. 1965 tamén foi o ano en que Gregory correu na Indianápolis 500, comezando desde o fondo da grella e traballando ata o quinto posto antes de verse forzado a retirarse debido a un problema de motor.

Gregory comezou a relaxarse na súa carreira de automobilismo, continuou a competir nas carreiras internacionais de automóbiles con bos resultados, incluíndo un segundo posto na carreira dos 1.000 km. de Monza de 1966 xunto a John Whitmore. Despois da morte do seu bo amigo Jo Bonnier na carreira das 24 Horas de Le Mans de 1972, Gregory deixou de competir e retirouse a Ámsterdam, onde traballou como comerciante de diamantes antes de meterse no negocio do vidro. O 8 de novembro de 1985, Gregory morreu mentres durmía dun infarto de miocardio na súa casa de inverno en Porto Ercole, Italia. Tivo catro fillos, Masten Jr. Debbie, Scott e Michael.

Gregory pertence ao exclusivo club de deportistas, sendo un dos dezasete pilotos que competiu nas tres carreiras da Tripla Coroa do automobilismo (Indianápolis 500, 24 Horas de Le Mans e Gran Premio de Mónaco) e gañou polo menos un deses eventos. Os outros foron Louis Chiron, Jack Brabham, Jim Clark (que gañou dous), Graham Hill (que gañou os tres), Dan Gurney, Jochen Rindt (que gañou dous), Mario Andretti, Mark Donohue, Jackie Stewart, Denny Hulme, Danny Sullivan, Vern Schuppan, Stefan Johansson, Michele Alboreto, Eddie Cheever e Jacques Villeneuve.

Rexistro de carreiras
---------------------

### Resultados nas 24 Horas de Le Mans

| Ano | Equipo | Co-pilotos | Coche | Clase | Voltas | Pos. | ClasePos. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1955 | Francia Mike Sparken | Francia Mike Sparken | Ferrari 750 Monza | S3.0 | 23 | Ret. | Ret. |
| 1957 |  D. Hamilton |  Duncan Hamilton | Jaguar D-Type | S5.0 | 299 | 6º | 6º |
| 1958 |  Ecurie Ecosse |  Jack Fairman | Jaguar D-Type | S3.0 | 7 | Ret | Ret |
| 1959 |  Ecurie Ecosse |  Innes Ireland | Jaguar D-Type | S3.0 | 78 | Ret | Ret |
| 1960 |  Camoradi U.S.A. RT |  Chuck Daigh | Maserati Tipo 61 | S3.0 | 82 | Ret | Ret |
| 1961 | Alemaña Porsche System Engineering |  Bob Holbert | Porsche 718 RS 61 | S2.0 | 309 | 5º | **1º** |
| 1962 |  UTD Laystall Racing Team |  Innes Ireland | Ferrari 250 GTO | GT3.0 | 165 | Ret | Ret |
| 1963 |  North American Racing Team |  David Piper | Ferrari 250 GTO | GT3.0 | 312 | 6º | **3º** |
| 1964 |  Ford Motor Company |  Richie Ginther | Ford GT40 Mk.I | P5.0 | 63 | Ret | Ret |
| 1965 |  North American Racing Team | Austria Jochen Rindt | Ferrari 250LM | P5.0 | 348 | **1º** | **1st** |
| 1966 |  North American Racing Team |  Bob Bondurant | Ferrari 365 P2 | P5.0 | 88 | Ret | Ret |
| 1968 |  North American Racing Team |  Charlie Kolb | Ferrari 250LM | S5.0 | 209 | Ret | Ret |
| 1969 | Suíza Scuderia Filipinetti |  Jo Bonnier | Lola T70-Chevrolet | S5.0 | 134 | Ret | Ret |
| 1970 | Italia Autodelta S.P.A. | Países Baixos Toine Hezemans | Alfa Romeo T33/3 | P3.0 | 5 | Ret | Ret |
| 1971 |  North American Racing Team |  George Eaton | Ferrari 512S | S5.0 |  | Ret | Ret |
| 1972 |  North American Racing Team |  Luigi Chinetti Jr. | Ferrari 365 GTB/4 | GT5.0 | 226 | Ret | Ret |
| Fonte: |

### Resultados completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | Pos. | Pts. |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1957 | Scuderia Centro Sud | Maserati 250F | Maserati 250F1 2.5 L6 | ARX | MON3 | 500 | FRA | GBR | ALE8 | PES4 | ITA4 |  |  |  | 6º | 10 |
| 1958 | Scuderia Centro Sud | Maserati 250F | Maserati 250F1 2.5 L6 | ARXNCG | MON |  |  | BELRet | FRA |  |  |  |  |  | NC | 0 |
| H.H. Gould |  |  | NEDRet | 500 |  |  |  |  |  |  |  |
| Owen Racing Organisation | BRM P25 | BRM P25 2.5 L4 |  |  |  |  |  |  | GBRNCG | ALE | POR |  |  |
| Temple Buell | Maserati 250F | Maserati 250F1 2.5 L6 |  |  |  |  |  |  |  |  |  | ITA4\* | MAR6 |
| 1959 | Cooper Car Company | Cooper T51 | Climax FPF 2.5 L4 | MONRet | 500 | NED3 | FRARet | GBR7 | ALERet | POR2 | ITA | USA |  |  | 8º | 10 |
| 1960 | Camoradi International | Behra-Porsche RSK | Porsche 547/6 1.5 F4 | ARX12 |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | NC | 0 |
| Scuderia Centro Sud | Cooper T51 | Maserati 250S 2.5 L4 |  | MONNSC | 500 | NEDDNS | BEL | FRA9 | GBR14 | PORRet | ITA | USA |  |
| 1961 | Camoradi International | Cooper T53 | Climax FPF 1.5 L4 | MONNSC | NEDNTS | BEL10 | FRA12 | GBR11 | ALENCG |  |  |  |  |  | NC | 0 |
| UDT Laystall Racing Team | Lotus 18/21 |  |  |  |  |  |  | ITARet | USARet |  |  |  |
| 1962 | UDT Laystall Racing Team | Lotus 18/21 | Climax FPF 1.5 L4 | NEDRet |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  | 18º | 1 |
| Lotus 24 | BRM P56 1.5 V8 |  | MONNSC | BELRet | FRARet |  |  | ITA12 | USA6 | RSA |  |  |
| Climax FWMV 1.5 V8 |  |  |  |  | GBR7 | ALE |  |  |  |  |  |
| 1963 | Tim Parnell | Lotus 24 | BRM P56 1.5 V8 | MON | BEL | NED | FRARet |  |  | ITARet |  |  |  |  | NC | 0 |
| Reg Parnell Racing |  |  |  |  | GBR11 | ALE |  |  |  |  |  |
| Lola Mk4A | Climax FWMV 1.5 V8 |  |  |  |  |  |  |  | USARet | MEXRet | RSA |  |
| 1965 | Scuderia Centro Sud | BRM P57 | BRM P56 1.5 V8 | RSA | MON | BELRet | FRA | GBR12 | NED | ALE8 | ITARet | USA | MEX |  | NC | 0 |
| Fonte: |

\* Unidade compartida con Carroll Shelby polo tanto non se outorgaron puntos.

### Resultados completos nas carreiras de Fórmula 1 fora do campionato

(clave) (As carreiras en letra **grosa** indican pole position; as carreiras en *cursiva* indican volta rápida.)

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1957 | Scuderia Ferrari | Lancia D50 | Ferrari DS50 2.5 V8 | BOSNTS | SYR |  |
| Scuderia Centro Sud | Maserati 250F | Maserati 250F1 2.5 L6 |  | PAU4 | GLV | NAP5 | RMS7 | CAE | INT5 | MOD | MAR |  |
| 1958 | Scuderia Centro Sud | Maserati 250F | Maserati 250F1 2.5 L6 | GLV | SYRRet | AIN | INT3 | CAE |  |
| 1959 | Cooper Car Company | Cooper T51 | Climax FPF 2.5 L4 | GLV5 | **AIN**Ret | INT | OUL | SIL |  |
| 1960 | Scuderia Centro Sud | Cooper T51 | Maserati 250S 2.5 L4 | GLV | INT6 | SILRet | LOM | OUL |  |
| 1961 | Camoradi International | Cooper T53 | Climax FPF 1.5 L4 | LOM | GLV | PAUDNA | BRX | VIE | AIN5 | SYR | NAP | LON | SIL | SOL | KAN |  |
| UDT Laystall Racing Team | Lotus 18/21 | Climax FPF 1.5 L4 |  | DANRet | MODNC | FLG | OUL5 | LEW | VAL | RANRet | NAT Ret | RSARet |
| 1962 | UDT Laystall Racing Team | Lotus 18/21 | Climax FPF 1.5 L4 | CAP4 | BRXRet | LOMRet | LAV | GLV5 | PAU | AINRet |  | MAL5 | CLP |  |
| Lotus 24 | Climax FWMV 1.5 V8 |  | INT8 | NAP |  |
| BRM P56 1.5 V8 |  | RMSRet | SOLDNA | KAN1 | MED | DAN2 | OUL6 | MEX5 | RAN | NAT |  |
| 1963 | Reg Parnell Racing | Lotus 24 | BRM P56 1.5 V8 | LOM | GLV | PAU | IMO | SYR | AIN | INT | ROM | SOL | KAN6 | MED | AUT | OULRet | RAN |  |
| 1964 | Scuderia Centro Sud | BRM P57 | BRM P56 1.5 V8 | DMT | NWT | SYR6 | AIN | INT | SOL | MED | RAN |  |
| 1965 | Scuderia Centro Sud | BRM P57 | BRM P56 1.5 V8 | ROCRet | SYRRet | SMT | INT | MEDDSC | RAN |  |
| Fonte: |

Notas
-----

1. ↑  "The Formula One Archives". Consultado o 4 de agosto de 2007.
2. ↑  

> 
> 
> 
> 
>
3. ↑  Johansson, Lars-Erik (setembro de 1962). "Möt Masten Gregory" [Meet Masten Gregory]. *Illustrerad Motor Sport* (en Swedish) (Lerum, Sweden) (9): 12.
4. ↑  Smith, Steven Cole (24 de decembro de 2012). "Bahamas Speed Week Revival". *Autoweek* **62** (26): 20–21. ISSN 0192-9674.
5. ↑  Johansson, p. 13
6. ↑  "Masten Gregory, United States". *racingsportscars.com*. Consultado o 3 de xullo de 2017.
7. ↑  no points awarded for shared drive in the 1958 Italian Grand Prix
8. ↑  Small, Steve (1994). *The Guinness Complete Grand Prix Who's Who*. Guinness. p. 164. ISBN 0851127029.
9. ↑  "Maten Gregory- Involvement Non World Championship". *statsf1.com*. Consultado o 10 de febreiro de 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Masten Gregory Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q173421
* DriverDB: masten-gregory
* RacingReference: Masten\_Gregory

 |