recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Gato manx
Orixe da raza
O gato **manx** (en manx: *kayt Manninagh*) é unha raza de gato doméstico (*Felis catus*) orixinaria da Illa de Man, coa particularidade de ter de forma natural unha mutación que lle acurta o rabo. Moitos gatos Manx teñen un pequeno cacho de rabo, pero os gatos Manx son mellor coñecidos por non ter nada del; esta é a característica máis distintiva da raza, xunto coas patas traseiras alongadas e unha cabeza redondeada. Os gatos manx teñen toda clase de cores e patróns, malia que os espécimes todo brancos son raros, e a variedade de patróns era máis limitada orixinalmente. As variedades de pelaxe longa son consideradas a miúdo unha raza diferente, a cymric. Os manx son gatos prezados polas súas habilidades como cazadores, e por ese motivo, eran adoitos nas granxas con problemas de ratos e foi a raza favorita polos mariñeiros.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gato manx Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Illa de Man*** |

### Bibliografía

* Howey, Mary Oldfield (1931). Rider & Co, ed. *The Cat in the Mysteries of Religion and Magic*. pp. 244–247.
* Simpson, Frances (1903). Cassell & Co, ed. *The Book of the Cat*. pp. 244–253.
* Commings, Karen (1999). Barron's Educational, ed. *Manx Cats: A Complete Pet Owner's Manual*. ISBN 0-7641-0753-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q42675
* BRE: 4426769
* EBID: ID

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre zooloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
*Este artigo trata sobre un personaxe de debuxos animados, para o gato montés véxase "Felis silvestris".*
**Silvestre** (orixinalmente ***Thomas*** e, sobre todo, ***Sylvester*** na versión dos debuxos animados e historietas estadounidenses *Looney Tunes*) é un personaxe de caricaturas creado por Friz Freleng.

Personalidade
-------------

Silvestre é un gato branco e negro, co nariz vermello (para que lembre ao dun pallaso). Na maioría das súas historias o seu obxectivo é apañar ao paxaro Tweety Bird (coñecido en Galiza co nome hispano *Piolín*). Os intentos, coma ocorre co Coiote e o Papaleguas, sempre resultan nun fracaso, e Silvestre gáñase os castigos da dona, unha simpática avoa (coñecida coma Granny. Do repertorio de frases de Tweety quedou a sonada expresión "Seica vin un lindo gatiño", xeralmente seguido dun "É certo! É certo! Si, vin un lindo gatiño!".

Noutras ocasións, Silvestre intenta cazar, tamén infrutuosamente ao rato Speedy Gonzales. Esporadicamente tense enfrontado ao canguro boxeador Hippety Hopper. Apareceu tamén con moitos outros personaxes da *Looney Tunes*.

Silvestre é un dos protagonistas de dous filmes gañadores de premios Oscar: *Tweetie Pie* (de 1947, a primeira aparición de Silvestre) e *Birds Anonymous* (1957).

Actores de voz
--------------

### Fala hispana

Varios actores encargáronse de dar vida a Silvestre en español. Pedro D' Aguillón foi o primeiro en interpretalo.

* Pedro D'Aguillon (Primeira voz)
* Omar Jasso (Segunda voz)
* Alfonso Obregón
* Ricardo Hill
* Alfonso Ramirez (Voz actual, xa non utilizada en España, pois se dobra ao castelán)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gato Silvestre***  |

### Outros artigos

* Tweety Bird

### Ligazóns externas

* Historia de Silvestre na web da Warner Bros (en inglés e con flash).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10990037
* Discogs: 1241680
* IMDb: ch0030539
* LCCN: sh91002150
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 180104

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Francisco Prieto.

**Francisco Prieto Losada**, nado en Manzaneda en 1853, foi un fotógrafo galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a América, onde aprendeu o oficio de fotógrafo. Retornou convertido ao protestantismo, e instalouse en Madrid compaxinando o traballo de fotógrafo coa divulgación da súa fe. Na capital coñeceu á súa muller Soledad García.

En 1881 instalouse en Ourense e abriu o estudio La Luz Universal. Continúa cos seus labores pastorais, visitando toda Galicia. Trasladouse a Pontevedra, onde desenvolveu a súa etapa máis recoñecida como fotógrafo e foi redactor de *El Látigo*. En 1892 abandona Pontevedra e marcha a Madrid e instala un estudio na rúa Carranza. En 1897 promoveu unha iniciativa para dar a coñecer Galicia en Madrid mediante unha exposición de fotografías no seu estudio.

Tamén foi masón.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Echave Durán, María Cristina (1999). "Unha aproximación á figura do fotógrafo Francisco Prieto". *El Museo de Pontevedra* (53): 463–474.

### Ligazóns externas

* Prieto Losada vs. Prieto Losada
* Prieto Losada (Baldomero Lois, El Eco de Galicia)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25510429
* DBE: francisco-prieto-losada
* MdP: ID
* PARES: 11757

 |
**Anderson Luiz de Sousa**, coñecido como **Deco**, nado en São Bernardo do Campo o 27 de agosto de 1977, é un futbolista brasileiro nacionalizado portugués. Xoga de centrocampista e o seu equipo actual é o Fluminense. Foi internacional coa selección portuguesa.

Traxectoria
-----------

Chegou a Portugal a través do SL Benfica, foi no Alverca que mostrou o seu fútbol para despois ingresar no FC Porto, ao que axudou a vencer en dous campionatos nacionais, unha Copa da UEFA, unha Liga de Campións e unha Liga de Portugal. Posteriormente fichou polo FC Barcelona.

### Selección nacional

A estrea na selección portuguesa ocorreu o 29 de marzo do 2003, diante do Brasil, precisamente o seu país natal e actual campión do Mundo. O encontro, amigable, realizouse no Estadio das Antas, na cidade de Porto, e terminou coa vitoria de Portugal (2-1). Deco, que entrou aos 60 minutos por Sergio Conceição, marcou o gol que deu a vitoria lusitana.

Ata a decembro de 2004, Deco xa representou a selección en 24 ocasións, marcado dúas veces. A primeira na estrea e a segunda, o 13 de outubro de 2004, en Alvalade, na goleada (7–1) perante Rusia, en partido correspondente á fase de cualificación do Mundial de Fútbol Alemaña 2006.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q659634
* WorldCat
* VIAF: 169865855
* BNE: XX4612644
* GiantBomb: 3005-5271
* Munzinger: 01000006542
* NDL: 00823136
* BDFutbol: 142
* EUfootballInfo: 24768
* FIFA: 199026
* FootballDatabase: 2513
* ForaDeJogo: 19770827000
* L'Équipe: 8795
* NFT: 5306
* SoccerBase: 17648
* Soccerway: 371
* Thefinalball: 420
* Transfermarkt: 8564
* UEFA: 51643
* Worldfootball: deco

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Francisco Piñeiro.

**Francisco Piñeiro Barreiro**, coñecido como **Fariña**, nado en Bueu cara a 1902 e finado en Ponte Sampaio (Pontevedra) o 26 de setembro de 1936, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

Comerciante en Bueu. Na Segunda República, logo da vitoria da Fronte Popular en febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro de Bueu e elixido tenente de alcalde. Era o encargado da lonxa de Bueu e formou parte dun grupo de teatro local. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi o encargado de organizar a expedición que tentou acudir a Pontevedra na defensa da República. Foi detido e estivo preso na Normal de Pontevedra. Foi paseado en Ponte Sampaio o 26 de setembro de 1936.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 13-3-1936, p. 12.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Memoria familiar, historia de todos: el caso de Francisco Escáneo Franco

### Ligazóns externas

* O aparello represivo en Bueu
* 

* Francisco Piñeiro Barreiro na páxina web *Nomes e Voces*.
* Represaliados na defensa da liberdade
***Gatocán*** (en inglés: *CatDog*) foi unha serie de debuxos animados estadounidense do canal Nickelodeon, creada por Peter Hannan.

Argumento
---------

Conta a historia de dous irmáns siameses: un gato intelixente e racional e un can idiota e alegre, ambos constitúen un corpo onde cada punta posúe unha cabeza e un par de patas. Os dous forman a criatura chamada GatoCán, *CatDog* na versión orixinal. Durou entre 1998 e 2001.

GatoCán foi separado dos seus pais (un sapo e unha criatura peluda, estilo Home do Ieti ou Pés Grandes) por un tornado. Dende entón viven nunha casa con formato de peixe e óso na cidade de Pretoburgo (Nearburg), xunto cun rato azul.

GatoCán sempre se mete en confusos enredos cunha banda de cans, formada polo xefe Blefe, xunto con Biluca e Chilique.

O programa nunca foi moi popular en ningunha parte do mundo, pero posúe unha relativa lexión de fans de proporcións razoables, formada principalmente polo público preescolar e preadolescente, non obstante, ten algunha mensaxe máis dirixida ós adultos.
No Xabarín Club (TVG) foi emitido por primeira vez no ano 2004.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Xabarín Club*

* Portal:Xabarín Club
* Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q150529
* AlloCiné: 5008
* Epguides: CatDog
* IMDb: tt0154061
* LUMIERE: 98600
* OFDb: 44641
* TMDb: 1567
* TVcom: catdog

 |
Para a parroquia homónima véxase: Godos, Caldas de Reis.
Fíbulas aquiliformes de Alovera, no Museo Arqueolóxico Nacional, en Madrid.
Os **godos** foron un pobo xermánico que, procedente da rexión costeira báltica, emigrou ós territorios limítrofes e á provincia romana de Dacia no século III.

Invasións
---------

Tralas invasións hunas, os **godos** dividíronse en ostrogodos, que nos séculos posteriores seguiron invadindo a parte oriental do Imperio Romano e acabaron formando un reino en Italia; e visigodos, que saquearon Roma e tras isto lograron acordaron un *foedus* (pacto) co Imperio Romano que lles permitiu asentarse en Francia, naquel momento chamada Galia e, posteriormente, no 507, por causa da derrota na batalla de Vouillé contra os Francos, fuxiron a Hispania, onde crearon un reino que se estendía por case toda a Península Ibérica.

As súas invasións, coma a de tantos outros pobos xermánicos, víronse causadas pola presión dos hunos e doutros pobos procedentes de Asia que nesta época invadiron Europa.

Relixión
--------

A súa relixión era nun principio pagá, pero axiña se converteron ó cristianismo, e máis concretamente ó arianismo, herexía que posteriormente foi perseguida polo Imperio Romano. Por esta razón, ós romanos, católicos na súa enorme maioría (excepto en Siria e Exipto, onde a confesión máis importante era o monofisismo), os **godos** non lles tiñan en moita estima.

Antes de ser cristiáns, os **godos** causaban pánico ós seus inimigos, pois os prisioneiros que conseguían capturar eran sacrificados a diversos deuses, especialmente ó da guerra, Tyz.

Economía
--------

O dos **godos** era un pobo agrícola e gandeiro. Porén, unha vez que se asentaron nos territorios que previamente invadiran e conquistaran, se converteron na clase dominante, na nobreza, deixando a maioría dos traballos ós pobos conquistados. Non se mesturaron momentaneamente con estes pobos, senón que conformaron unha sociedade endogámica.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Visigodos
* Ostrogodos
* Ulfilas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q42193
* BRE: 2373874
* EBID: ID
* GEA: 6383
* GND: 4021650-0
* NKC: ph123281
* Orthodox Encyclopedia: 531505

 |
**Giovanna Botteri**, nada en Trieste o 14 de xuño de 1957, é unha xornalista italiana.

Traxectoria
-----------

Filla do xornalista Guido Botteri, exdirector da RAI Friuli-Venezia Giulia  , e de nai montenegrina , licenciouse en filosofía pola Universidade de Trieste, e logo doutorouse en historia do cine na Sorbona de París.

Empezou a colaborar en revistas de filosofía como *Aut Aut* e *Alfabeta* e a partir de 1983 nos xornais *Il Piccolo* e *Alto Adige*   para pasar en 1985 a traballar para a RAI de Trieste, primeiro na radio e máis tarde na televisión. En maio de 1986 fixo un especial con Margherita Hack para RAI 3, e logo colaborou con Michele Santoro no programa *Samarcanda*. En decembro de 1988 entrou na redacción internacional do telexornal TG3. 

Como enviada especial e correspondente seguiu numerosos e importantes eventos internacionais: en 1991 o colapso da Unión Soviética e o inicio da guerra de independencia en Croacia, de 1992 a 1996 a guerra en Bosnia e o asedio en Sarajevo onde, xunto con Miran Hrovatin, filmou o lume da Biblioteca Nacional, o masacre de Markale e o de Srebrenica. Estivo en Alxeria, Suráfrica, Irán e Albania, onde seguiu a rebelión en Vlorë en 1997 para despois documentar a guerra en Kosovo e entrar en Peć canda o exército italiano en 1999. Nese ano volveu traballar con Santoro para *Circus* e en 2000 para *Sciuscià*. 

Tras seguir o contracumio do G 8 de Xénova en 2001  estivo en Afganistán ata o derrocamento do réxime talibán e, como correspondente do TG2 e do TG3, en Iraq antes e durante a segunda guerra do Golfo. En outubro de 2002 seguiu as inspeccións das Nacións Unidas ás prisións iraquís e, xunto con Guido Cravero, filmou en exclusiva mundial tanto o inicio dos bombardeos en Bagdad o 20 de marzo do 2003  como a chegada dos tanques dos Estados Unidos o 9 de abril. De 2000 a 2004 dirixiu a edición nocturna do TG 3 e entre 2005 e 2006 a edición principal, a das 19:00 horas, e de 2007 a 2019 foi correspondente nos Estados Unidos. Dende o 1 de agosto de 2019 é correspondente da RAI na China, centrando as súas reportaxes e novas dende finais de decembro de 2019 na pandemia coñecida como COVID-19, causada polo virus SARS-CoV-2.

Nota
----

1. ↑  "Trieste, è morto Guido Botteri". *Il Piccolo*. 30 de xaneiro de 2016.
2. ↑  "Addio al giornalista Guido Botteri". *editora tv*. 1 de febreiro de 2016.
3. ↑  ""Premio di vetro" a Giovanna Botteri: cerimonia con lectio magistralis"". *Triestre Prima*. 27 de decembro de 2019.
4. 1 2  "Botteri, Giovanna". *Treccani*.
5. 1 2 3 4  "Giovanna Botteri". *rai.it*. Arquivado dende o orixinal o 29 de novembro de 2016. Consultado o 01 de xuño de 2020.
6. ↑  "Albo d'oro anno 2003. Quarta edizione". *premioroma.it*.
7. ↑  "Giovanna Botteri, chi è la giornalista Rai finita nel mirino delle critiche di Striscia la Notizia". *TPI*. 4 de maio de 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3766213
* WorldCat
* VIAF: 307332353
* Discogs: 3614829
* ICCU: CFIV216324

 |
Selo da RFA de 1985 conmemorando o 30 aniversario das Declaracións. 
As **Declaracións de Bonn-Copenhage** son dúas declaracións redactadas de maneira independente polos gobernos de Dinamarca e Alemaña en 1955, aínda vixentes na actualidade. Nelas ambos estados recoñecen ás minorías de alemáns e dinamarqueses nos seus respectivos territorios e garanten os dereitos dos cidadáns das mesmas.

Contido
-------

Resultado do plebiscito de Schleswig de 1920 que resultou na división do territorio entre Dinamarca e Alemaña. 
Malia a seren formalmente unilaterais, de facto son practicamente idénticas e representan un acordo entre ambos os dous países no relativo aos dereitos das minorías dinamarquesa e alemá na zona fronteiriza do istmo da península de Iutlandia, no que era o antigo ducado de Schleswig. Esta zona, foi bicultural e bilingüe durante séculos mais quedou dividida entre Dinamarca e Alemaña en 1920 despois de celebrados os plebiscitos de Schleswig, articulados polo Tratado de Versalles que puxo fin á primeira guerra mundial.

De acordo ás declaracións, as minorías teñen a liberdade de conservar a súa nacionalidade e cultura a ambos os dous lados da fronteira. O acordo bilateral foi signado en Bonn, entón capital de Alemaña Occidental, o 29 de marzo de 1955. Acto seguido, o parlamento danés redactou a súa declaración o 21 de abril e o parlamento alemán faría o propio o 7 de xuño do mesmo ano. As dúas declaracións buscan a convivencia pacífica e harmónica entre ambas colectividades.

Ambas as dúas declaracións reafirman a vixencia dos dereitos e liberdades individuais para os membros das minorías. Os dous países adquiren o compromiso de que a lingua da minoría será incorporada á administración, xustiza e ensino de cadansúa parte de Schleswig, e a alemá deixa sen efecto a barreira electoral do 5% requirida para obter representación nas cámaras lexislativas para os partidos representantes da minoría dinamarquesa.

Notas
-----

1. ↑  "State Constitutional Court of Schleswig-Holstein - LVerfG 9/12 -" (PDF). *schleswig-holstein.de*. Consultado o 30-9-2021.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía:

* Kühl, J; Weller, M. (eds.) (2005) *Minority Policy in Action: The Bonn-Copenhagen Declarations in a European Context 1955-2005.* Aabenraa: Institut for Grænsregionsforskning-Syddansk Universitet.

### Ligazóns externas:

* Texto das Declaracións de Bonn-Copenhague (*en inglés*) Arquivado 27 de setembro de 2021 en Wayback Machine.
Fronte cálida.
Unha **fronte cálida** é un fenómeno meteorolóxico que se forma cando unha masa de aire quente choca contra unha masa de aire frío. A masa de aire quente desprázase ata atoparse cunha masa de aire frío, o aire quente ascende pola fronte posto que é menos denso có aire frío. O ascenso é máis lento ca na fronte fría.

Tras unha fronte cálida o aire queda máis quente e húmido co que había antes da fronte. Orixinan chuvias máis suaves pero extensas e inenterrumpidas, chegando incluso a nevar, podendo durar dende unhas horas ata varios días.

Os primeiros indicios da chegada dunha fronte cálida son a formación de cirros, seguidos de cirroestratos, altoestratos, cúmulonimbos e estratocúmulos.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Fronte polar
* Fronte fría
* Fronte ocluída
* Fronte estacionaria
* Fronte semiestacionaria

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q537536
* EBID: ID
* JSTOR: warm-fronts
* MAG: 83404686
* PSH: 4139

 |
**Genaro Blanco Roo**, nado en Noia cara a 1868 e finado no mesmo concello en febreiro de 1957, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Traballaba no Rexistro da Propiedade de Venancio Vidal Reino. Foi elixido concelleiro de Noia en 1905 e continuou nas sucesivas eleccións até 1923. Foi nomeado alcalde en 1914, cesando en 1916. Volveu ser alcalde en 1918, substituíndo a Arturo Pérez Neu, quen non chegou a posesionarse do cargo. Foi apoderado de Eduardo Gasset nos seus intereses mineiros. Presentou unha candidatura como Fuerzas Liberales ás eleccións do 14 de abril de 1931, que foi derrotada (3 concelleiros fronte a 16). Foi nomeado deputado provincial en 1933.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Benito Víctor Fraga García** |  **Alcalde de Noia** 1914 - 1916 | Sucesor:**Pedro López Varela** |
| Predecesor:**Pedro López Varela** |  **Alcalde de Noia** 1918 | Sucesor:**Pedro López Varela** |

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 13-2-1957, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Ferrández Pérez, Daniela (2019). *Nuevos y viejos actores: clientelismo político y poder local en perspectiva comparada (1905-1936)* (PDF) (Tese) (en español). USC.
Un **decodificador** ou descodificador é un circuíto combinacional, cuxa función é inversa á do codificador, isto é, converte un código binario de entrada (natural, BCD etc.) de N bits de entrada e M liñas de saída (N pode ser calquera enteiro e M é un enteiro menor ou igual a 2N), tales que cada liña de saída será activada para unha soa das combinacións posibles de entrada. Estes circuítos, normalmente, adóitanse atopar como **decodificador / demultiplexor.** Isto é debido a que un demultiplexor pode comportarse como un decodificador.

Se por exemplo temos un decodificador de 2 entradas con 22=4 saídas, o seu funcionamento sería o que se indica na seguinte táboa, onde se considerou que as saídas se activen cun "un" lóxico:

Exemplo decodificador

Táboa de verdade para o decodificador de 2 a 4 liñas| Entradas | Saídas |
| --- | --- |
| A | B | D3 | D2 | D1 | D0 |
| 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 |
| 0 | 1 | 0 | 0 | 1 | 0 |
| 1 | 0 | 0 | 1 | 0 | 0 |
| 1 | 1 | 1 | 0 | 0 | 0 |

Un tipo de decodificador moi empregado é o de sete segmentos. Este circuíto decodifica a información de entrada en BCD a un código de sete segmentos adecuado para que se mostre nun visualizador de sete segmentos.

Aplicacións do Decodificador
----------------------------

A súa función principal é a de direccionar espazos de memoria.
Un decodificador de N entradas pode direccionar 2N espazos de memoria.

Para poder direccionar 1kb de memoria necesitaría 10 bits, xa que a cantidade de saídas seria 210, igual a 1024.

Deste xeito:
Con 20 bits => 220 = 1Mb;
Con 30 bits => 230 = 1Gb etc.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Codificador
* Demultiplexor
* Porta lóxica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q745243
* EBID: ID
* GEC: 0097147
* PSH: 1919

 |
O **complemento de réxime**, tamén chamado **complemento de réxime preposicional** ou mesmo, na terminoloxía de Emilio Alarcos Llorach, o **suplemento**, é un sintagma preposicional seleccionado pola semántica dun verbo específico, e non é complemento circunstancial, directo, indirecto, axente nin atributo. A preposición que o introduce pode ser calquera, ata *a*. Recoñécese porque é conmutable ou substituíble por dita preposición máis pronome tónico:

* Conto *con Luís* = Conto con el.
* Acórdome *de Pedro* = Acórdome del.
* O can coida *da casa* = O can coida dela.
* Pregunto *por Luísa* = Pregunto por ela.
* Falan *da natureza* = Falan dela (ou diso)

Existen dous tipos de complemento de réxime, o directo e o indirecto. Cando se dá o directo, non aparece complemento directo (casos anteriores); cando se dá o complemento de réxime indirecto, si aparece complemento directo; é máis, non pode suprimirse o complemento directo porque entón a frase queda "coxa":

* O camareiro limpa *de cabichas* (CRI) *o chan* (CD)
* O camareiro limpa *de cabichas*... (non ten sentido)

O morfema *se* pode actuar como intransitivizador de verbos; cando iso ocorre, o verbo, no canto de ter complementos directos, pasa a ter complementos de réxime:

* Pedro encontra patacas (CD)
* Pedro encóntrase *entre os mellores* (CR).
«O martirio de san Filipe», de José Ribera, Museo do Prado.
A **crucifixión** é un método de execución, onde o condenado é atado ou cravado nunha cruz de madeira ou entre dúas árbores ou incluso nunha parede, deixándoo alí até a súa morte. Este xeito de execución foi moi empregado na Antiga Roma e en culturas veciñas do Mediterráneo. Tamén métodos semellantes foran inventados no Imperio Persa.

A crucifixión foi utilizada polos romanos até o ano 337, após a legalización do cristianismo no Imperio Romano no ano 313 grazas ao emperador Constantino I o Grande, pero antes da que se convertera na relixión oficial do imperio.

Moi raramente se empregaba por razóns simbólicas ou rituais fóra da cristiandade, e utilizouse en moitas ocasións para expor á vítima a unha morte particularmente lenta, horríbel (para disuadiren á xente de cometer *crimes* semellantes) e pública, utilizando todos os medios necesarios para a súa realización. Os métodos de crucifixión variaban considerabelmente segundo o lugar e o tempo no cal se efectuaban.

A maior crucifixión de que se ten noticia ocorreu no 71 a.C. no tempo de Pompeu, en Roma. Unha vez dominada a revolta de 200 mil escravos baixo o comando de Espartaco (a Terceira Guerra Servil ou guerra de Espartaco), as lexións romanas, como escarmento, nun só día crucificaron cerca de 6000 dos revolucionarios vencidos[].

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Crucifixión Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3235597
* BNCF: 17844
* BNF: 12648883z
* BRE: 3494352
* EBID: ID
* GND: 4165653-2
* JSTOR: crucifixion
* LCCN: sh85034361

 |
Un home facendo cruising en Nova York.
O **cruising** é unha práctica sexual consistente en buscar encontros sexuais de tipo anónimo, casual e eventual en lugares públicos.

O termo emprégase tamén para a busca de encontros sexuais por medios tecnolóxicos, tales como sitios de Internet ou servizos telefónicos.

Orixe e uso histórico
---------------------

Nun contexto estritamente sexual, o termo "cruising" orixinalmente formaba parte do argot homosexual, que os homes gais usaban como mecanismo sociolingüístico para recoñecerse uns ós outros en sociedades homófobas.

Na segunda metade do século XX a despenalización das relacións homosexuais transformou estes códigos de protección en termos de significado específico. O uso sexual do termo pasou ó uso cotián para designar un certo tipo de relacións sexuais anónimas e eventuais.

Notas
-----

1. ↑  KILGANNON, C. (21/09/2005). www.nytimes.com, ed. "A sex stop on the way home". Consultado o 15/11/2010.  *(en inglés)*
2. ↑  JACOBS, E. (06/04/2008). www.edgeboston.com, ed. "On the Hunt :: Manhunt.net leads the Gay Wide Web". Arquivado dende o orixinal o 23/09/2015. Consultado o 15/11/2010.  *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

* Homosocialización

### Ligazóns externas

* How to successfully and safely cruise for sex *(en inglés)*
* Making the case in defense of so-called public sex *(en inglés)*
* Largest cruising gays map listing *(en inglés)*
* Rainbow Project harm reduction ideas on cruising for sex. *(en inglés)*
* Legal advice from lawyers about cruising for sex. *(en inglés)*
* "The Little Black Book: This one can keep you out of trouble" Arquivado 21 de xuño de 2007 en Wayback Machine.. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1141983
* LCCN: sh2008000915

 |
Moeda de Celestia
O **curso legal** é unha providencia de política económica que un país adopta no sentido de tornar obrigatoria a aceptación do seu propio papel moeda, creando así a moeda de curso legal, que é emitida con exclusividade polo banco central; a tal moeda é basicamente un título de crédito garantido pola confianza que o mesmo país é capaz de acumular perante as persoas e, eventualmente, outros países.

Tradicionalmente, o papel moeda era apoiado pola acumulación de riquezas en cantidades de metais e pedras preciosas ou calquera especie de bens materiais; o de uso máis común é o ouro. Pero ao se utilizar deste tipo de medida, que é feita por medio dunha lei ou calquera outra norma, que torne a moeda oficial imposíbel de ser rexeitada, o estado crea o diñeiro fiduciario. Para garantir a súa moeda, o estado usa, alén das súas reservas de divisas, o establecemento dun ambiente económico interno estábel e seguro. Pode, porén, existir un sistema de curso legal, mais co valor da moeda asegurado soamente polas cantidades de riquezas materiais.

Notas
-----

1. ↑  "Banca d'Italia - Le origini" (en italiano). Consultado o 5 de febreiro de 2016.
2. ↑  Le Clainche, Roberto Martínez (1996). *Curso de teoría monetaria y política financiera* (en castelán). México. p. 19.
3. ↑  Vieira de Abreu, Yolanda; Coelho, Sanay Bertelle (2009). *Evoluçäo histórica da moeda. Estudo de caso: Brasil (1889-1989)* (en portugués). Madrid: Universidade de Málaga. p. 66.
4. ↑  Von Mises, Ludwig. *Ação humana* (en portugués). Traducido por Donald Stewart Jr. São Paulo: IMB. p. 505. ISBN 0-8092-9743-4.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Convertibilidade
* Hiperinflación
* Padrón ouro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1643989
* AAT: 300037316
* BNCF: 49685
* GND: 4127284-5
* LCCN: sh85075771
* MAG: 2777206034

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre economía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Unha **consoante uvular** é unha consoante articulada coa parte posterior da lingua colocada contra ou preto da úvula, é dicir, máis atrás na boca que as velares. As consoantes uvulares poden ser oclusivas, fricativas, nasais, róticas ou aproximantes (aínda que a carta do AFI carece dun signo específico para a aproximante, e úsase o signo da fricativa afectada de diacríticos). As africadas uvulares son posibles pero tipoloxicamente son escasas (aparecen nalgúns dialectos meridionais de alto alemán, así como nalgunhas linguas indíxenas de América, mesmo é posible atopar africadas uvulares exectivas no lillooet e no xeorxiano).

Consoantes uvulares do AFI
--------------------------

As consoantes uvulares que teñen signos específicos no AFI son:

| AFI | Descrición | Exemplo |
| --- | --- | --- |
| Lingua | Ortografía | AFI | Significado |
|  | nasal uvular | Xaponés | 日本 *Niho**n*** | [ni.ho**ɴ**] | 'Xapón' |
|  | oclusiva uvular xorda | Casaco | Қазақ *Qazaq* | **q**ɑzɑ**q** | Casaco |
|  | oclusiva uvular sonora | Inuktitut | utirama | [ʔuti**ɢ**ama] | 'porque volvín' |
|  | Fricativa uvular xorda | Castelán | enjuto | [ẽ̞ɴˈ**χ**ut̪o̞] | 'delgado' |
|  | Fricativa uvular sonora | Lakota | aǧúyapi | [ˌʔaˈ**ʁ**ʊjab̥ˑi] | 'pan' |
|  | Vibrante uvular | Francés | Paris | [paˈ**ʀ**i] | 'París' |
|  | Exectiva uvular | Quechua | q'allu | [ˈ**q̕**aʎu] | 'salsa de tomate' |
|  | Implosiva uvular sonora | Mam |  | [**ʛ**a] | 'lume' |

Nas linguas do mundo as consoantes uvulares aparecen en moitas linguas africanas e de Oriente Medio (por exemplo, no árabe), nas linguas indíxenas de América e nalgunhas áreas do Cáucaso. Porén, están totalmente ausentes no Pacífico (linguas australianas, linguas papúas e linguas austronesias). Nalgunhas partes do Cáucaso e o noroeste de Norteamérica, practicamente tódalas linguas posúen oclusivas e fricativas uvulares.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Freixeiro Mato, X. R. (2006). *Gramática da lingua galega I: fonética e fonoloxía*. Vigo: A Nosa Terra. p. 131-190. ISBN 978-84-8341-060-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q623772
* EBID: ID
* GEC: 0216578
* JSTOR: uvular-consonants
* MAG: 2775941823

 |
O **Club Atlético Voleibol Murcia 2005** é un equipo de voleibol da cidade de Murcia (España) que compite baixo o patrocinio e a denominación de **Grupo 2002 Murcia**.

Historia
--------

O club naceu no verán do 2005 adquirindo a praza na liga FEV do **Gioseppo** de Elx mais conseguiu praza diréctamente na Superliga pola renuncia do ascendido Compañía de María de Sevilla.

No 2006 participou por primeira vez nunha competición continental, a Top Teams Cup, realizando sonoras fichaxes millonarias no mercado internacional. En setembro dese ano logrou en Miranda de Ebro o seu primeiro título oficial, a Supercopa de España, e en febreiro conseguiu impoñerse ao club máis laureado do estado español, o Spar Tenerife Marichal antes de acadar en San Sebastián de los Reyes a súa primeira Copa da Raíña. O 11 de marzo de 2007 conseguiu tamén a Top Teams Cup, o seu primeiro título europeo tras vencer ao CSKA Moscova.

O seu presidente e mecenas é o empresario de Barinas Evedasto Lifante, que coa súa firma de moda **EVE** é tamén o patrocinador principal da Superliga na tempada 2006-07.

No 2006 foi organizador da Copa da Raíña.

Palmarés
--------

* **3 Superligas:** 2007, 2008 e 2009
* **4 Copas da Raíña:** 2007, 2008, 2009 e 2010
* **4 Supercopas de España:** 2006, 2007, 2009 e 2010
* **1 Top Teams Cup:** 2006-2007.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Aparece un nuevo equipo de voleibol femenino, el Atlético Murcia Grupo 2002
* Voley Murcia

### Ligazóns externas

* Real Federación Española de Voleibol - Superliga Femenina
* Sitio oficial do club
A **guitarra rítmica** ou **segunda guitarra** é unha guitarra que se usa para manter o acompañamento rítmico e harmónico dun cantante principalmente ou para outros instrumentos nun conxunto. O termo refírese ao uso do instrumento e non á súa construción. O papel da guitarra rítmica pode considerarse como o complemento da guitarra líder.

Características
---------------

O papel dunha guitarra rítmica é manter o pulso ou ritmo dunha canción, e proporcionar harmonía que apoia aos outros instrumentos ou voces, en contraste coa guitarra solista que proporciona a melodía. Unha parte da guitarra pode ser clasificada así como unha parte de guitarra rítmica sempre que a súa función sexa principalmente rítmica ou harmónica en lugar de melódico. Non pode facerse unha distinción estrita entre o ritmo e a guitarra solista, mais, os guitarristas rítmicos bos normalmente incorporan elementos melódicos mentres tocan e poden facer un son forte nos seus solos. Un guitarrista rítmico proporciona a capa de ritmo encima da melodía tocada por outro instrumento ou cantada por unha persoa.

Habitualmente o guitarrista rítmico toca unha sucesión de acordes na música, chamada "progresión de acordes", arredor da que a canción se constrúe. Normalmente este acompañamento cordial simplifícase a un conxunto de dúas ou tres notas, ás veces chamado un "riff", que se repite.

Non hai ningunha liña definida entre o guitarrista rítmico e o guitarrista solista, e se hai só un guitarrista, ou se as cancións o requiren, o guitarrista pode ter que tocar solos e ritmo en momentos diferentes, dependendo isto da canción e da capacidade do guitarrista.

Os guitarristas rítmicos normalmente adoitan xerar un ton máis forte como o harmónico, en contraste coa meta dos guitarristas solistas de producir unha melodía cortante que pode oírse a través do son do resto do conxunto. Como resultado, o ritmo e os solos poden ser tocados con guitarras diferentes. Estes guitarristas poden empregar unha guitarra electroacústica ou unha guitarra eléctrica para un mellor rendemento. Tamén poden usar cordas dunha medida máis grande que as usadas por guitarristas solistas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Círculos harmónicos na guitarra *(en castelán)*
Unha **consoante líquida** é unha clase de consoantes que inclúe tanto ás consoantes laterais como ás consoantes vibrantes ou róticas.

Descrición
----------

Tanto as laterais como as vibrantes teñen propiedades fonotácticas semellantes en moitas linguas, por tanto, resulta útil agrupalas nunha clase, a clase das líquidas. Por exemplo, en moitas linguas as líquidas son as consoantes que teñen unha maior liberdade de ocorrencia en grupos consonánticos. Nalgunhas linguas como o xaponés ou o coreano existe unha único fonema líquido que segundo o contexto se realiza como lateral ou como vibrante, é dicir, existen alófonos laterais e vibrantes dese fonema.

Entre as linguas do mundo o máis frecuente é que existan dúas líquidas en oposición /l/, /ɾ/, agás entre as linguas indíxenas de Norteamérica e as linguas aborixes de Australia. En Norteamérica, as linguas adoitan carecer de vibrantes e, pola contra, existe unha ampla variedade de laterais, aínda que frecuentemente son obstruíntes e non aproximantes. A maioría de linguas aborixes de Australia teñen un conxunto moi rico de líquidas, chegando algunhas linguas a ter sete líquidas diferentes (incluíndo dentais, alveolares, retroflexas, palatais e até tres vibrantes diferentes). Esta exuberancia de consoantes líquidas nas linguas australianas compensa amplamente o reducido número de vogais e a escaseza de fricativas nestas linguas.

Por outra banda, hai moitas linguas amazónicas e do leste de Norteamérica que carecen por completo de consoantes líquidas, e tamén algunhas poucas de Asia e África. As linguas polinesias tipicamente teñen unha única líquida, que pode ser unha lateral ou unha vibrante.

Notas
-----

1. 1 2  Ladefoged and Maddieson (1996), p. 182

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Freixeiro Mato, X. R. (2006). *Gramática da lingua galega I: fonética e fonoloxía*. Vigo: A Nosa Terra. ISBN 978-84-8341-060-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q908751
* GND: 4562838-5
* MAG: 23506324

 |
Un guiso acabado de facer.
Un **guiso** ou **guisado** é unha cocción nun medio semigraxo dun alimento na que, a diferenza do estufado, permítese o refluxo dos vapores durante o proceso de elaboración culinaria.

O guiso é unha preparación que pode ter unha gran variedade de ingredientes (carnes diversas, peixes, moluscos...) e, por regra xeral, adoitan empregarse os alimentos dispoñíbeis na zona en cada estación, ou os que son do gusto do cociñeiro que o prepara.

Historia
--------

Un dos primeiros libros da cociña española titúlase *El libro de los guisados*, publicado en 1477 polo cociñeiro da Corte Ruperto de Nola. Este libro procede dunha versión máis antiga titulada en catalán *Libre del Coch*, e nel detállanse numerosas preparacións culinarias da época, sendo unha fonte histórica de gran valor acerca de como se cociñaba no século XV na rexión mediterránea.

A palabra empregábase no castelán de comezos do século XVIII como tipo de cocción e aparece no *Diccionario de autoridades* (publicado entre os anos 1726 e 1739):"La vianda compuesta y aderezada con caldo, especias y otras cosas, a diferencia del asado o el frito". O mesmo dicionario dá ao termo o seu uso como metáfora de compoñer e ordenar unha cousa.

Características
---------------

Por regra xeral *guiso* ou *guisado* é o nome xenérico dado a un tipo de preparacións culinarias nas que se cocen alimentos nunha salsa despois de refogados. Pódese recorrer a calquera tipo ou mestura de ingredientes, dado que o termo "guiso" non contén ningunha indicación ao respecto nin supón ningunha limitación.

Existen exemplos de guisados en todas as cociñas como poden ser, entre os máis coñecidos, o *osobucco* italiano ou o *gulash* húngaro.

### Ingredientes

Pódense empregar carnes diversas como poden ser porco, vacún, polo etc. peixes diversos (bacallau, anguía, xoubas etc.) ou moluscos (luras, polbo etc.). En xeral, os produtos cárnicos adoitan preparase previamente mediante fritura ou adobado. Estes alimentos acompáñase de vexetais diversos (patacas, tomates, pementos, cebolas etc.) e de diferentes especias (pemento moído, pementa etc.).

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *guisado*.
2. 1 2  Pérez Conesa, Joaquín (2009): *El libro del saber culinario*. Madrid: Alianza Editorial, páx. 57
3. ↑  Nola, Ruperto de (1477): *El libro de los guisados*, Reed. La Val de Onsera, trad. de Dionisio Pérez Gutiérrez.
4. 1 2  RAE (1726): *Diccionario de autoridades*, entrada: *guisado*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Asado
* Cocido
* Estufado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3331341
* GEC: 0187094

 |
**Consorcio** é un termo que admite varias definicións. Por unha banda, un *consorcio* é unha asociación económica na que unha serie de empresas buscan desenvolver unha actividade conxunta mediante a creación dunha nova sociedade. Xeralmente dáse cando nun mercado con barreiras de entrada varias empresas deciden formar unha única entidade co fin de elevar o seu poder monopolista.

Tamén se denomina **consorcio**ao acordo polo cal os accionistas de empresas independentes acceden a entregar o control das súas accións a cambio de certificados de consorcio que lles dan dereito de participar nas ganancias comúns de devandito *consorcio.* Os participantes no consorcio denomínanse concordados. Uns exemplos de consorcios son o W3C, Airbus (ao momento de crearse en 1970) e en certa forma o European Southern Observatory (ESO).

Por outra banda, en Dereito administrativo un **consorcio** é unha organización de dereito público entre unha ou máis entidades públicas -Administración- e un ou máis suxeitos ou organizacións de Dereito Privado.

Un **consorcio** tamén se define como a asociación dos individuos e/ou persoas xurídicas nun grupo, patrocinado por unha empresa administradora, co fin de proporcionar aos seus membros a adquisición de bens a través da autofinanciación. Para as persoas o obxectivo é conseguir un ben administradas por unha institución que se encarga dos sorteos coa posibilidade de destinar libremente eses aforros, para calquera obxectivo, segundo os distintos proxectos das persoas.

Historia
--------

Os consorcios xurdiron como modalidade de asociación económica no Brasil na década dos sesenta do século XX e modernizáronse e transformáronse co paso do tempo. Unha achega fundamental neste sentido foi a fundación ABAC (Asoaciación Brasileira de Administradoras de Consorcios). Aínda que estudosos do tema como Mazzuchini (2005, p. 13) atopa antecedentes no Brasil en 1900 co chamado «Club de Mercadorías», regularizado máis tarde en 1917 e melloras en 1950 con inmigrantes xaponeses.

Consorcios de avaliación
------------------------

Existen puntos importantes da avaliación en diferentes contratos existentes:

* Os administradores están obrigados polo Banco Central para iniciar o grupo cando se supera o 70% das persoas;
* Os xerentes deben soportar as perdas se hai contemplacións cando se soubo que non había suficiente diñeiro no banco para estes grupos;
* O consorcio ten dereito a cambiar o valor da propiedade que desexa en calquera momento antes da súa contemplación.

Notas
-----

1. ↑  1º Premio ABAC de Monografía em Consórcio. Consórcio - mecanismo de poupança programada, investimento e construçao de patrimonio. Associação Brasileira de Administradoras de Consórcios. 2009. Sao Paulo. Brasil. ISBN 978-85-628-6300-4

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Asociación económica
* Conglomerado empresarial
* Holding
* Trust
* Cártel

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q194166
* AAT: 300150095
* BNCF: 15299
* BRE: 2091523
* GEC: 0093239
* GND: 4139806-3
* PSH: 1242

 |
Ministerio de Educación.
O **Consello de Cooperación Bibliotecaria** é un órgano de coordinación a nivel estatal español no que participan as Comunidades Autónomas, tendo en conta todos os distintos tipos de bibliotecas, estando coordinadas polo Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.

Creación
--------

O Consello Cooperación Bibliotecaria de España foi creado pola Lei 10/2007, de 22 de xuño, da lectura, do libro e das bibliotecas. publicada no BOE núm. 150, do día 23 de xuño de 2007.

Documentos importantes do Consello
----------------------------------

Entre os varios documentos que o Consello de Cooperación Bibliotecaria deu a coñecer recentemente, como froito do traballo de grupos e comisións nos últimos anos, pódense destacar estes dous:

* O valor económico e social dos servizos de información: bibliotecas.
* Prospectiva 2020: as dez áreas que máis van cambiar nas nosas bibliotecas nos próximos anos.

En Galicia
----------

Pola súa parte, Galicia conta coa Lei 5/2012, do 15 de xuño, de bibliotecas de Galicia, publicada no DOG Núm. 122, do día 27 de xuño de 2012. O 17 de marzo de 2013 constituíuse o **Consello de Cooperación Bibliotecaria de Galicia**, contemplado na dita lei.

Notas
-----

1. ↑  Lei 10/2007,
2. ↑  José Antonio Pérez Yáñez: El valor económico y social de los servicios de información: biblioteca *(en castelán)*.
3. ↑  Prospectiva 2020. Las diez áreas que más van a cambiar en nuestras bibliotecas en los próximos años *(en castelán)*.
4. ↑  Lei 5/2012

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cooperación bibliotecaria

### Ligazóns externas

* Blog Bibliotecas escolares de Galicia. Xunta de Galicia. Consellería de Cultura, educación e ordenación universitaria.
Unha **corporación** ou **sociedade corporativa** é unha entidade xurídica que consiste nun grupo de persoas que formaron unha asociación con propósitos comerciais ou sen fins de lucro. Esta asociación formal, recoñecida como persoa xurídica e amparada polo dereito de sociedades, conta cos seus propios privilexios e responsabilidades distintos a aqueles dos seus membros (persoas naturais).
Unha corporación pode ser un concello, unha universidade, unha igrexa, unha ONG, unha empresa, un gremio, un sindicato ou outro tipo de persoa colectiva. Na práctica moderna, por contaminación do uso en inglés da palabra *corporation* moitas persoas utilizan a palabra "corporación" para referirse a unha entidade comercial establecida de acordo ao marco legal.

Xeneralidades
-------------

Dentro do marco oficial, unha corporación, ou baixo certos ordenamentos xurídicos unha compañía, é unha persoa xurídica e artificial, con ou sen socios ou accionistas, quen poden ser persoas, coalicións de empresas, outras corporacións ou outras persoas xurídicas.

Cando non existen accionistas, unha corporación pode ser unha "corporación sen accións" ou unha "corporación de socios".

En calquera categoría, comprende un colectivo de individuos con diferentes estados legais e con privilexios especiais non concedidos a negocios unipersonales ou outros grupos de individuos. A lei do Estado na cal unha corporación opera (de ser diferente do Estado no que foi formada) xeralmente regulará as súas actividades.

Certos ordenamentos xurídicos non permiten o uso da palabra "compañía" por si soa para denotar o estado corporativo, xa que compañía pode referirse a unha asociación ou a un propietario único.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q167037
* AAT: 300025969
* BNCF: 29165
* BRE: 2099519
* EBID: ID
* GND: 4128521-9
* JSTOR: corporations
* LCCN: sh85032928
* MAG: 2778348171

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Fullmetal Alchemist: Brotherhood*** (en xaponés: 鋼の錬金術師 FULLMETAL ALCHEMIST, Hepburn: *Hagane no Renkinjutsushi: Furumetaru Arukemisuto*?) é unha serie anime adaptada do manga *Fullmetal Alchemist* de Hiromu Arakawa. Producida por Bones, a serie está dirixida por Yasuhiro Irie e foi escrita por Hiroshi Ōnogi. *Fullmetal Alchemist: Brotherhood* é a segunda adaptación televisiva baseada en *Fullmetal Alchemist*, sendo a primeira a versión de 2003. Ó contrario que a adaptación anterior, *Brotherhood* é case unha adaptación directa dos eventos da historia orixinal do manga. Foi anunciada por vez primeira no volume *tankōbon* número 20 do manga. No Xapón, diferenciouse da versión de 2003 pola inclusión do inglés no título. A serie estreouse o 5 de abril de 2009, substituíndo *Mobile Suit Gundam 00* na programación, e emitiuse semanalmente até o seu derradeiro episodio o 4 de xullo de 2010. As actrices de dobraxe Romi Park e Rie Kugimiya retomaron os seus papeis como os personaxes de Edward e Alphonse Elric, respectivamente.

Notas
-----

1. ↑  Animage Editorial Staff (outubro de 2008). "鋼の錬金術師 新シリーズ" (en xapanés). Animage (Toquio, Xapón: Tokuma Shoten) 364 (outubro de 2008): 67.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Xapón*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de *Fullmetal Alchemist: Brotherhood* *(en xaponés)*
* Páxina oficial de *Fullmetal Alchemist: Brotherhood* *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q437808
* WorldCat
* VIAF: 184587253
* AlloCiné: 5997
* IMDb: tt1355642
* LCCN: no2010200787
* LUMIERE: 115207
* Metacritic: fullmetal-alchemist-brotherhood
* MyAnimeList: 5114
* OFDb: 173693
* Rotten Tomatoes: fullmetal\_alchemist\_brotherhood
* TESF: fullmetal\_alchemist\_brotherhood
* TMDb: 31911

 |