Fábulas de Babrio.
Papiro de Babrio do século III ou IV con tradución latina.
**Babrio** ou ***Valerius*** ***Babrius*** foi un poeta latino que viviu en Siria e escribiu en grego fábulas a fins do século I e comezos do II.

Traxectoria
-----------

Algúns trazos da súa métrica e o nome Babrio, polo xeral aplicado aos libertos, confirman que era de orixe latina ou romana. Viviu posibelmente en Siria, onde sería preceptor dos fillos dun rei helenizado, pero o seu *nomen*, *Valerius*, era romano. Posuía unha cultura moi extensa: nos seus versos hai reminiscencias de Homero, Hesodo, Semónides, Teognis, Píndaro, Safo, Sófocles, Eurípides, Esquilo e Aristófanes, e o que é máis interesante e desconcertante, tamén coñecía os Setenta, a literatura xudeoalexandrina e poetas tardíos (Opiano, en concreto). No século II adaptou cen fábulas de Esopo á forma do verso coliámbico, máis adecuada para a sátira, e chegaron a confundirse coas orixinais, de xeito que xa en vida súa empezou a ser imitado. No século III xa era un autor coñecido. No século IV Aviano reelaborou corenta e dúas fábulas de Babrio póndoas en dísticos. 

Non se coñecían del máis nada que algúns fragmentos (publicados por Franz Xavier Mayer en Múnic, 1816) cando en 1843 o grego Minoides Mynas atopou no mosteiro de Santa Laura do monte Athos un manuscrito que contiña 123 fábulas. Jean François Boissonade de Fontarabie ofreceu a *editio princeps* en París, 1844. Johann Caspar von Orelli, Karl Lachmann (este en Berlín, 1845), e Théobald Fix publicaron despois edicións críticas; Léon Boyer deu unha tradución en verso francés. George Cornewall Lewis publicou en Londres, en 1859, unha segunda colección atribuída a Babrio que contiña 95 fábulas novas e un prefacio, cuxo manuscrito foi copiado por Mynas no monte Athos en 1857, xa que os monxes non quixeron vendelo; discútese aínda sobre se esta colección é falsa. Seis fábulas máis viron a luz grazas a P. Knoll, quen as leu nun manuscrito da Biblioteca Vaticana, e foron editadas por A. Eberhard.

Notas
-----

1. ↑  "Babrius" in *Chambers's Encyclopædia*. London: George Newnes, 1961, Vol. 2, p. 21.
2. ↑  Eberhard (1879), *Analecta Babriana*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Esopo/ Babrio. *Fábulas de Esopo; Vida de Esopo/ Fábulas de Babrio*. Editorial Gredos. Madrid. ISBN 978-84-249-3499-6.

Ligazóns externas
-----------------

* Pierre Alexis Pierron: *Historia da* *literatura grega* (*Histoire de la littérature grecque*, 1850).
	+ Entrada de «Opiano e Babrio» (*Oppien.* *Babrius*): texto francés no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011); ed. de Hachette, 1875.
* Babrio no sitio da Bibliotheca Augustana (Augsburgo).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q455523
* WorldCat
* VIAF: 36151776765518010879
* ARLIMA: 3886
* BAV: ADV10233543
* BIBSYS: 90187604
* BiTraGa: 547
* BNE: XX880592
* BNF: 12005784f
* BRE: 1844558
* CANTIC: a11030574
* CERL: cnp00402680
* CiNii: DA01523911
* DeutscheBio: 118978160
* EBID: ID
* FAST: 145210
* GEC: 0006494
* GND: 118978160
* ICCU: MILV076470
* ISNI: 0000 0000 9541 7925
* LCCN: n84133329
* LibriVox: 9362
* NDL: 00677042
* NKC: jn20000600545
* NLA: 35011537
* NLG: 287883
* NTA: 069867364
* OBP: ID
* SELIBR: 176421
* SUDOC: 028169018
* UNZ: Babrius

 |