O **Acordo Sykes-Picot**, coñecido oficialmente como o **Acordo de Asia Menor**, foi un acordo segredo entre Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda e a Terceira República Francesa para definir as propostas esferas de influencia e control dos dos países no Próximo Oriente se acaso a Tripla Entente obtivera a vitoria en contra do Imperio otomán na primeira guerra mundial. As negociacións desenvolvéronse entre novembro de 1915 e marzo de 1916, asinouse o acordo o 16 de maio de 1916, e foi exposto ao público por Izvestia e Pravda o 23 de novembro de 1917 e polo The Manchester Guardian o 26 de novembro de 1917.

Considérase que o acordo deulle a forma actual á rexión. Definíronse as fronteiras de Iraq e Siria, e levou ata o conflito actual entre Israel e o pobo palestino. Moitas persoas ven o acordo como un punto de inflexión nas relacións entre o mundo do Occidente e o mundo árabe. Negáronse as promesas feitas aos árabes polo coronel T. E. Lawrence dunha patria nacional e árabe na área de Gran Siria, a cambio de aliarse cos británicos en contra do Imperio otomán. A arquitectura xeopolítica fundada por Sykes-Picot favoreceu circunstancias que deron a lugar situacións como a protección que desfrutaron as minorías relixiosas e étnicas no Medio Oriente, as cales son motivos de conflitos na actualidade. O Estado Islámico afirmou que unha das metas da súa insurxencia, era reverter os efectos de Sykes-Picot.

Partición
---------

O acordo repartía aos británicos o control das áreas desde a liña da costa do mar Mediterráneo ata o río Xordán, Xordania, o sur de Iraq e unha pequena área que incluíu os portos de Haifa e Acre para deixar acceso ao Mediterráneo. Aos franceses correspondeulle o control do sueste de Turquía, o norte de Iraq, Siria e o Líbano. O Imperio ruso ía a recibir Istambul, os Estreitos Turcos e Armenia. Deixouse liberdade ás potencias para decidir as fronteiras dentro das súas propias áreas. Se esperaron máis negociacións con outros poderes incluíndo a Rusia e Hussein ibn Ali, o xerife da Meca para determinar a administración internacional.

Dada a derrota eventual de 1918 e a subseguinte partición do Imperio otomán, o acordo efectivamente dividiu as provincias árabes dos otománs fora da Península arábiga en áreas de influencia e control dos británicos e franceses e se propuxo unha «administración internacional» para Palestina. Os británicos formaron o Mandato británico de Palestina entre 1920 e 1948 e o Mandato británico de Iraq desde 1920 ata 1932, mentres que o Mandato francés de Siria e Líbano durou desde 1923 ata 1946. Os diplomáticos británicos e franceses Mark Sykes e François Georges-Picot negociaron os termos do acordo. O goberno do tsar de Rusia foi unha parte menor no acordo e despois da Revolución de Outubro, foron os bolxeviques quen publicaron o acordo, resultando que «os británicos avergoñáronse, os árabes consternáronse e os turcos aledáronse».

Notas
-----

1. ↑  Fromkin 1989, p. 286,288.
2. ↑  Sicker 2001.
3. ↑  "Copia archivada" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 27 de marzo de 2009. Consultado o 27 de marzo de 2009.  p. 8.
4. ↑  "The Mandate for Syria and the Lebanon Timeline 1918 - 1946". *dailykos.com* (en inglés). Consultado o 4 de decembro de 2018.
5. ↑  Gerolymatos 2010.
6. ↑  "Middle East still rocking from first world war pacts made 100 years ago". *The Guardian*. 30 de decembro de 2015.
7. ↑  A película de James Hawes "Lawrence of Arabia: The Battle for the Arab World" publicada por PBS Home Video o 21 de outubro 2003 Entrevista con Kamal Abu Jaber, anterior Ministro de relaciones exteriores de Xordania.
8. ↑  "Bientôt le souvenir de l’église catholique chaldéenne et des églises syriaques (orthodoxes & catholiques) sera plus qu’un souffle de vent chaud dans le désert (In French)". paysages in LeMonde.fr. Arquivado dende o orixinal o 08 de outubro de 2014. Consultado o 10 de agosto de 2014.
9. ↑  "This is not the first border we will break, we will break other borders," a jihadist from ...". *www.theguardian.com*. *The Guardian*. Consultado o 30 de maio de 2014.
10. ↑  "Watch this English-speaking ISIS fighter explain how a 98-year-old colonial map created today’s conflict". *LA Daily News*. 7 de febreiro de 2014. Consultado o 3 de xullo de 2014.
11. ↑  Phillips, David L. "Extremists in Iraq need a history lesson" (CNBC).
12. 1 2 3 4 5  Text of the Sykes–Picot Agreement at the WWI Document Archive
13. ↑  Peter Mansfield, *British Empire* magazine, Time-Life Books, no 75, p. 2078
14. ↑  Eugene Rogan, The Fall of the Ottomans, p.286
15. ↑  Peter Mansfield, *The British Empire*  magazine, no. 75, Time-Life Books, 1973

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Acordo Sykes-Picot Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Fromkin, David (1989). *A Peace to End All Peace: The Fall of the Ottoman Empire and the Creation of the Modern Middle East*. Nova York: Owl. ISBN 0-8050-6884-8.
* Sicker, Martin (2001). *The Middle East in the twentieth century*. Westport: Praeger.
* Gerolymatos, Andre (2010). *Castles Made of Sand: A Century of Anglo-American Espionage and Intervention*. Thomas Dunne Books. ISBN 9780312355692.

### Outros artigos

* Declaración Balfour

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q211674
* BRE: 3528096
* EBID: ID
* GEC: 22091094
* GND: 4184184-0
* WorldCat
* LCCN: n2017063033

 |