recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Secundino Iglesias Ortigueira**, coñecido co pseudónimo de **Siorty**, nado en Portas en 1918 e finado en Vigo o 8 de novembro de 1982, foi un reporteiro gráfico galego.

Traxectoria
-----------

Traballou en RENFE e foi fotógrafo de rúa. Comezou a súa carreira en 1952 no diario *El Pueblo Gallego* da man de "Hincha Perico" (José Ramón Martínez). En 1962 ingresou no *Faro de Vigo*, onde traballou até a súa retirada por enfermidade en 1975. Colaborou tamén con *La Hoja del Lunes*, *Meta*, *Marca*, *El Caso* e a revista *Blanco y Negro*.

En outubro de 1966, acompañou a Álvaro Cunqueiro e Francisco Fernández del Riego a Inglaterra, con ocasión da celebración do milenario da vitoria do duque Guillerme sobre Haroldo II, o rei saxón, na Batalla de Hastings.

Recoñecementos
--------------

En outubro de 1962 recibiu o premio Martín Codax xunto cos xornalistas Gustavo Luca de Tena e Cuco Cerecedo pola serie *As Rías Baixas*, publicada en *El Pueblo Gallego*. En 1971 recibiu o primeiro premio de fotografía deportiva.

Notas
-----

1. ↑  *Faro de Vigo*, 9-11-1982, p. 18, 54.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-10-1962, p. 7.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 16-4-1971, p. .
4. ↑  *Faro de Vigo*, 16-6-1971, p. .

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Iglesias, Miguel (2022). *"SIORTY": Testimonios en blanco y negro*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Fernández Armesto.
**Antonina Fernández García-Armesto**, coñecida tamén como **Antonina Fernández Armesto**, nada na Mezquita o 31 de marzo de 1909, foi unha farmacéutica galega.

Traxectoria
-----------

Filla de Ricarda García Armesto e Fermín Fernández Gómez, e irmá de Felipe Fernández Armesto. Filla e neta de farmacéuticos, fixo o bacharelato en Santiago de Compostela, e estudou Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela, rematando en 1932. Foi unha das primeiras mulleres en ter farmacia propia, instalada en Santiago de Compostela. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 exiliouse en México, arribando ao porto de Veracruz no buque *Mexique* o 27 de xullo de 1939. Retornou a Galicia en 1953 e abriu unha farmacia na Coruña.

Vida persoal
------------

Casou con José Barón Fernández en 1934.

Notas
-----

1. ↑  *El Eco de Santiago*, 30-5-1927, p. 2.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-1-1932, p. 9.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na Secretaría de Gobernación. Departamento de Migración de México
* Antonina Fernández García na páxina web *Nomes e Voces*.
Unha **corrente de resaca** é unha forte corrente superficial (ou case superficial) de auga, que retrocede desde a costa cara ao mar. Xérase fundamentalmente no rompemento irregular das ondas ao longo da crista, chegando bruscamente á praia cun índice elevado de enerxía, desvanecendo logo sobre o fondo para, posteriormente, regresar cara ao mar por un carreiro a través das ondas.

A súa intensidade depende da altura das ondas de das características topográficas da beira, sendo ademais son reforzadas polas correntes de marea, polo que se fan máis perigosas en baixamar. 
Estas correntes poden ser visibles ou non dependendo da intensidade da corrente e do tipo de sedimento que se atopa na praia.

Perigosidade
------------

O perigo real coas correntes de resaca non é o ser arrastrado por elas mar aberto, senón a forma en que a persoa reacciona: moitos bañistas éntralles o pánico e tratan de nadar contra da corrente, cansándose axiña e afundíndose. A chave para escapar non é nadar en contra senón nadar en paralelo á costa, escapando desta forma, xa que a anchura da zona de resaca non acostuma a ser de moito máis duns 10 metros.

Véxase tamén
------------

* Corrente oceánica
* Corrente de marea

Ligazóns externas
-----------------

En inglés:

* Rip Current Safety (US National Weather Service)
* United States Lifesaving Association, Rip CurrentsArquivado 05 de maio de 2009 en Wayback Machine.
* Rip Currents - Everything a swimmer needs (pictures too) on just one page
* Rip Current Awareness (New Jersey Marine Sciences Consortium)
* Rip currents: Going with the flow, New Scientist, 27 de xuño de 2007.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q898375
* EBID: ID
* MAG: 166482635

 |
Fotografa satélite da Illa Cornwallis.
A **Illa Cornwallis** é unha das Illas da Raíña Isabel na Rexión Qikiqtaaluk, Nunavut, dentro do Ártico canadense (75°05′N 95°00′O﻿ / ﻿75.083, -95.000). Atópase ao oeste da Illa Devon. A súa lonxitude máxima é 110 km. Cunha área de 6.995 km², é a 96 illa máis grande do mundo. A illa Cornwallis está separada da illa Devon polo Canle Wellington. Ao sur, o Canle Parry sepáraa da Illa Somerset. Ao noroeste da Illa Cornwallis atópase a Pequena Cornwallis, a maior dun grupo de pequenas illas ao norte de McDougall Sound, que separa a Illa Cornwallis da próxima Illa Bathurst.

O aeroporto de Resolute (Qausuittuq) na costa meridional serve de centro de comunicacións para as illas árticas centrais de Nunavut. Esta é a segunda comunidade máis setentrional do Canadá.

A Illa Cornwallis foi descuberta por William Edward Parry en 1819 e bautizouna en honor ao almirante da Royal Navy William Cornwallis.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Cornwallis, Canadá Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

* Illas da Raíña Isabel

### Ligazóns externas

* Cornwallis Island in the Atlas of Canada - Toporama; Natural Resources Canada

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q674504
* WorldCat
* VIAF: 249081683
* EBID: ID
* GeoNames: 5928076
* GND: 4268009-8
* OSM: 1281377

 |
| Aleipata |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Samoa |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitadas |
| Superficie | 1,68 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 14°04′20″S 171°24′40″O﻿ / ﻿-14.07222, -171.41111 |
| Maior Altura |  |
|  |
| Localización |
|  |
|

As **Illas Aleipata** son un grupo de catro illas deshabitadas da zona oriental (a histórica rexión Aleipata), da illa Upolu en Samoa, cunha área total de 1,68 km²:

* Nu'utele (1,08 km²)
* Nu'ulua (0,25 km²)
* Namua (0,20 km²)
* Fanuatapu (0,15 km²)

Namua e Fanuatapu atópanse no bordo exterior da franxa dos arrecifes de coral de Upolu, con distancias de 0,7 km e 2,5 km da Upolu continental, respectivamente. Nu'utele e Nu'ulua están de 4 a 6 km máis ao sur, fóra da franxa de arrecifes, a unha distancia de 1,4 km 3.5 km de Cabo Tapaga, o sueste da punta de Upolu.

Estes illotes son restos de cráteres volcánicos. Só Namua está aberta para os visitantes (Namua Island Resort). Fanuatapu, a illa máis oriental, ten un faro. As illas son importantes lugares de aniñación de aves mariñas.
**Administración oral** dun líquido.
En farmacoloxía e toxicoloxía, unha **ruta** ou **vía de administración** é a forma en que un medicamento, fluído, veleno ou outra substancia entra no corpo.

Clasificación
-------------

As vías de administración clasifícanse xeralmente segundo o lugar onde se aplica a substancia. Exemplos comúns inclúen a administración oral e intravenosa. 

As rutas tamén se poden clasificar en función de onde estea o obxectivo da acción. A acción pode ser tópica (local), enteral (efecto en todo o sistema, pero administrada a través do tracto gastrointestinal) ou parenteral (acción sistémica, pero se administra por vías distintas ao tracto GI). A vía de administración e a forma de dosificación son aspectos da administración do medicamento.

 Un profesional sanitario inxecta un medicamento nunha sonda gástrica.
 Administración de medicamentos por **vía rectal**.
 Ángulos de inserción da agulla para 4 tipos de administración parenteral de medicamentos: **intramuscular**, **subcutánea**, **intravenosa** e **intradérmica**.
 Aplícase na pel un parche transdérmico que administra medicamentos. O parche está etiquetado coa hora e data de administración, así como as iniciais do administrador.
 Un profesional médico aplica gotas nasais.
 Administración **intraocular**.
 Un maniquí ou *dummy* leva unha máscara nebulizadora, utilizada para administrar medicamentos inhalados.
 Un periférico IV colocado na man.
 Un profesional médico realiza unha inxección intradérmica (ID).
 Posicións dos suxeitos implicados.

Notas
-----

1. ↑  "Route of administration". *TheFreeDictionary.com* (en inglés). Consultado o 2024-03-24.

Véxase tamén
------------

* anomedicina
* Absorción (farmacoloxía)
* Catéter
* Xiringa
* Nanomedicina

### Ligazóns externas

* O 10º Simposio EUA-Xapón sobre sistemas de administración de medicamentos
* Manual de estándares de datos do centro da FDA para a avaliación e investigación de medicamentos: ruta de administración.
* Manual de estándares de datos do centro da FDA para a avaliación e investigación de medicamentos: forma de dosificación.
* ASPEN Sociedade Americana de Nutrición Parenteral e Enteral
* As Drug Administration Routes *Medical Subject Headings* (MeSH) na Biblioteca Nacional de Medicina dos EUA. (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q621636
* JSTOR: routes-of-administration
* MAG: 2776093070

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D004333
* MeSH: E02.319.267
* NCIt: C38114
* UMLS: C0013153

 |
Coordenadas: 33°51′30″S 151°14′00″L﻿ / ﻿-33.85833, -151.23333
A **Baía de Jackson** (en inglés: *Port Jackson*) é o porto natural en volta do cal sitúase a cidade de Sydney en Australia. A baía é ben coñecida pola súa beleza e porque nela localízanse dous dos máis famosos símbolos da cidade, a Casa da Ópera e a Ponte do Porto, que xuntas forman unha das vistas máis bonitas e fotografadas do mundo.

Xeografía
---------

Está situada no sueste de Australia. Trátase dunha ría ou val costeiro somerxido, xa fose isto por un acrecentamento do nivel do mar ou por un descenso da liña de costa, que coincide coa desembocadura dun ou máis ríos.

Oficialmente, cobre unha área de 55 km². O estuario en preamar ten un volume de 562.000 megalitros e un perímetro de 317 quilómetros. Estas medidas abranguen a auga dentro da liña imaxinaria que une o Cabo Norte e o Cabo Sur, repartida en tres grandes baías:

* A Baía do Norte (*North Harbour*): É a máis pequena das tres, realmente é soamente unha grande baía en torno da cal se estende o concello de Manly.
* A Baía Central (*Middle Harbour*): Situada entre a Baía do Norte e a Baía de Sydney, esténdese cara ao noroeste ao longo de 10 km até a desembocadura do Río Middle Harbour.
* A Baía de Sydney (*Sydney Harbour*): É a máis grande das tres e nela sitúanse os suburbios e barrios máis importantes da cidade de Sydney, razón pola que moitas veces se lle adoita dar este nome a toda a baía de Jackson. Este estuario esténdese cara ao oeste ao longo de 21 km até a confluencia das desembocaduras dos ríos Parramatta e Lane Cove, feito que ten lugar de maneira oficial a altura da liña imaxinaria que une Yurulbin Point e Manns Point aínda que na realidade o mar adéntrase no río Parramatta até os límites do Concello de Parramatta e no río Lane Cove até os límites do Concello de Ryde.

### Illas

Dentro do estuario áchanse tamén as seguintes illas e illotes:

* Illa Shark
* Illa Clark
* Forte Denison
* Illa Goat
* Illa Cockatoo
* Illa Spectacle
* Illa Snapper
* Illa Rodd

Antigamente podíanse ver estas outras illas e illotes na baía mais foron unidas á terra firme tras lle gañar terreo ao mar:

* Illa Berry
* Illa Garden
* Illa Bennelong
* Illa Darling
* Illa Glebe

### Ríos

Múltiples son tamén as correntes de auga que alimentan á baía deitando as súas augas nela. As principais son:

* Río Middle Harbour
* Río Lane Cove
* Río Parramatta
* Río Duck
* Canle Dobroyd Stormwater
* Canle Hawthorne

A nivel histórico unha importante corrente de auga tributaria deste porto natural foi o regato de auga fresca coñecido como Tank Stream, hoxe xa desaparecido.

### Baías

As baías principais nas que se reparte a Baía de Jackson incorporan á súa vez un gran número de pequenas baías e enseadas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q54504
* WorldCat
* VIAF: 315527922
* EBID: ID
* GeoNames: 2162486
* GND: 7613852-5
* LCCN: sh95000707

 |
O **Fiat G.18** foi un avión bimotor de pasaxeiros italiano desenvolvido por Fiat Aviazione a mediados das década de 1930.

Deseño
------

O G.18 era un monoplano convencional de á baixa con dous motores montados nas ás, cunha aparencia semellante á do Douglas DC-2. As unidades principais do tren de aterraxe retraíanse cara as góndolas do motor, deixando ás rodas parcialmente expostas. O avión podía transportar 28 pasaxeiros.

Historial de servizo
--------------------

Tres G.18 comezaron a operar coa propia aeroliña de Fiat, Avio Linee Italiane (ALI), a principios de 1936, e a retroalimentación recibida foi que tipo tiña pouca potencia. Fiat respostou o seguinte ano cunha versión revisada, o **G.18V**, que tiña motores máis potentes, unha deriva redeseñada e un longo *strake* dorsal. Seis deles entregáronse a ALI, que os utilizou na súas rutas europeas ata o estoupido da segunda guerra mundial.

En xuño de 1940 ALI pasou a ser controlada pola *Regia Aeronautica* (a forza aérea italiana), e os G.18 comezaron a usarse como transportes. Entre outras operacións, levaron tropas a Albania en novembro de 1940 como parte da campaña contra Grecia. No momento do armisticio italiano só un deles estava operativo, con outros tres capturados por Alemaña, e un quinto avión en uso pola restante forza fascista italiana. Este último aparello tivo un accidente o 30 de abril de 1944 cando, cargado con municións, estoupou na pista en Bresso. A explosión causou danos considerables no aeródromo.

Notas
-----

1. ↑  "FIAT G.18, Aerei militari, Schede tecniche aerei militari italiani e storia degli aviatori". *www.alieuomini.it*. Consultado o 2024-03-24.
2. ↑  "ASN Aircraft accident Fiat G.18V I-ELCE Bresso". *aviation-safety.net*. Consultado o 2024-03-24.
**Halki** grego: Χάλκη, **Chalki**, **Halki**, tamén **Chalce**) é unha illa grega e un municipio no arquipélago do Dodecaneso no mar Exeo, a 6 km ao oeste de Rodas. Cunha área de 28 km², é a illa máis pequena habitada do Dodecaneso. Ten unha poboación permanente de 330 habitantes (aumenta durante os meses de verán), concentrados en Emborio o único pobo. O censo de 2001 deu unha poboación de 313 habitantes, é o municipio (*demos*) máis pequeno de Grecia. A comunidade está dividida en dúas partes, Chorio (Emborio) e o porto.

Historia
--------

A illa tiña unha poboación moito máis grande pero por mor da emigración a mediados do século XX Chorio foi case completamente abandonada. Un castelo medieval en ruínas da orde dos Cabaleiros de San Xoán, domina a cidade vella e a capela contén algúns dos frescos orixinais.

Lista de gobernantes de Halki: 

|  |  |
| --- | --- |
| Imperio Romano | 27 aC - 395 |
| Imperio Bizantino | 395 - 7 º século |
| Árabes | 7 º século - 825 |
| Imperio Bizantino | 825 - 1204 |
| Venecia | 1204 -- |
| Xénova | - 1523 |
| Imperio Otomán | 1523 - 1912 |
| Italia | 1912 - 1948 |
| Grecia | 1948 |

Municipio
---------

O **Municipio de Halki** inclúe varias illas deshabitadas, a maior das cales é Alimia ao nordés, que ten unha superficie total de 37´043 km². A industria primaria da illa é o Turismo, aínda que a pesca é tamén considerable. Practicamente non hai subministración de auga natural na illa e a choiva recóllese en cisternas de gran tamaño. A auga potable é traída de Rodas, pero pode haber escaseza durante os meses de verán co aumento da poboación.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial Modelo:Gr

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q917162
* WorldCat
* VIAF: 311771522
* DARE: 41163
* FAST: 1245915
* GeoNames: 260143
* GND: 4136573-2
* LCCN: n2014075907
* OSM: 542568
* Pleiades: 589742

 |
O **municipio de Limbaži**  (en letón, *Limbažu novads*) é un dos 36 municipios de Letonia. Resultado da última reorganización do territorio aprobada o 1 de xuño de 2021.

Localizado no norte de dito país báltico fai fronteira con Estonia polo norte e fai costa co Golfo de Riga polo oeste.

A súa capital é a cidade de Limbaži.

Ten unha superficie de 2,440.96 km², e unha poboación total de 28,456 persoas na data de finais do 2021. O Municipio cómponse de : a parroquia de Ainaži,a parroquia de Aloja, a parroquia de Braslava, a parroquia de Brīvzemnieki, a parroquia de Katvari, a parroquia de Liepupe, a parroquia de Limbaži,a parroquia de Pāle, a parroquia de Salacgrīva, a parroquia de Skulte, a parroquia de Staicele, a parroquia de Umurga, a parroquia de Vidriži e a parroquia de Viļķene.

O Municipio pertence por completo á rexión estatística de Vidzeme.

Xeografía e Clima
-----------------

A parte occidental do Municipio ocupa unha gran chaira costeira, con case 60 quilómetros naturais recoñecidos como a Reserva da biosfera Vidzeme norte. A turfeira alta de maior extensión dos estados bálticos atópase neste municipio ata o bordo coa costa que se pecha na vila de Kuiviži, ao norte. En varias vilas da costa pódense atopar cantís ananos (Dunte, Liepupe, Tūja, Ķurmrags, Veczemju). No interior do municipio ao oeste, fóra da costa, atópanse unha serie de lagos (Vitrupe, Svētupe, Vangmuiža) Na parte sur do condado, o visitante pode atopar unha cadea de outeiros ananos nas terras altas de Limbaži, na aldea de Idumeia. O municipio é rico en arxila, grava, area e turba. Os bosques ocupan o 50% do Municipio, os pantanos arredor do 8%.

Ten unha temperatura media de -5 °C en xaneiro, e de +17 °C en xullo. A cantidade de precipitación na parte occidental é de 550 a 600 mm por ano, na parte oriental chega aos 800 mm.

A maioría dos ríos do Municipio de Limbaži desembocan directamente no mar: Salaca, Vitrupe, Svētupe e Aģe. 

Cantil anano da parroquia de Salacgrīva, ano 2019

Notas
-----

1. ↑  "Latvia: Administrative Division (Regions and Municipalities) - Population Statistics, Charts and Map". *www.citypopulation.de*. Consultado o 2023-12-03.

Véxase tamén
------------

Reserva da biosfera Vidzeme norte

### Outros artigos

* Organización territorial de Letonia
* Rexións de Letonia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q97231916
* OSM: 13047876

 |
**Vicente Sancho**, nado en Petrés en 1784 e finado en Madrid en 1860, foi un político español.

Traxectoria
-----------

Dende 1882 até 1822, durante o Trienio liberal, foi deputado por Valencia, xefe político de Barcelona en 1822 e posteriormente, comandante militar de Murcia e gobernador de Cartagena en 1823. Neste ano emigrou a Francia e o Reino Unido e en 1830 formou parte da Xunta de Baiona. Tras regresar a España en 1835, integrouse en círculos mendizabalistas de Madird, e foi destacado dirixente do Partido Progresista ao cal representou nas Cortes dende 1836 a 1843, e, de novo, dende 1854 a 1856 como deputado por València e Castelló de la Plana. En 1840 foi Ministro de Gobernación e en novembro dese mesmo ano foi nomeado, Presidente do Consello de Ministros. Senador vitalicio dende 1846, en 1853 formou parte do comité progresista que se opuxo ao Ministerio de Bravo Murillo-Roncali.

| Reinado de Isabel II de España |
| --- |
| *Segue a:* Modesto Cortázar | **Vicente Sancho**(1840-1840) | *Precede a:* Baldomero Espartero |
| Presidente do Goberno de España |

Fontes
------

Ficha na Presidencia do Goberno Arquivado 02 de febreiro de 2008 en Wayback Machine. En castelán

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q175375
* WorldCat
* VIAF: 43855278
* DBE: vicente-sancho-cobertores
* ISNI: 0000000038472610
* LCCN: no89013330
* SUDOC: 175875073
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 105890
* Senadores de España (1834-1923): 2690

 |
**Zutik** (que en éuscaro quere dicir *en pé*) foi un partido político de esquerdas que tiña o seu ámbito de actuación no País Vasco.

Historia
--------

Fundouse en 1991 e tiña a súa orixe no Euskadiko Mugimendu Komunista (EMK) e Liga Komunista Iraultzailea (LKI) que foron dúas escisións de ETA, pero rexeitaba totalmente a violencia etarra por motivos éticos. En Navarra actuaba baixo a denominación de Batzarre.

Zutik estaba afiliada ao Secretariado Unificado da Carta Internacional (organización fundada en 1963 de carácter internacional que agrupa ao conxunto de partidos comunistas trotskistas de ámbito mundial).

**Zutik** agrupaba nacionalistas e non nacionalistas de esquerdas que crían posíbel unha solución consensuada ao conflito vasco que respecte as diferentes identidades e sensibilidades existentes no conxunto dos territorios que forman Euskal Herria.

Nos diferentes procesos electorais da década dos noventa do século XX pediu o voto para Herri Batasuna e Euskal Herritarrok, coalición na que integrouse en 1999. Deixou a mesma en 2004 cando ETA crebou a tregua e porque durante o proceso de refundación de Batasuna os integrantes de Zutik non coincidiron cos postulados da corrente maioritaria da coalición abertzale. Nas eleccións xerais españolas de 2004 presentouse en coalición con Aralar. Aos seguintes procesos electorais non se ten presentado nin en solitario nin en coalición con calquera outra forza política. Zutik disolveuse o 17 de decembro de 2011.
A **American Society of Health-System Pharmacists** (***Sociedade Americana de Farmacéuticos de Sistemas de Saúde**,* **ASHP**) é unha organización profesional que representa os intereses dos farmacéuticos que exercen en hospitais, organizacións de mantemento da saúde, centros de atención a longo prazo, atención domiciliaria e outros compoñentes da atención sanitaria.

Historia
--------

Fundada en 1942, a **ASHP** é recoñecida pola súa dedicación á innovación na práctica farmacéutica, o desenvolvemento profesional e a educación.

No 2009, a ASHP tiña 36.000 membros, un persoal de máis de 175 empregados e un orzamento superior aos 40 millóns de dólares. Actualmente, é a maior asociación de profesionais da farmacia nos Estados Unidos, representando a 60.000 farmacéuticos, estudantes de farmacia e técnicos de farmacia en todos os contextos de atención ao paciente. Ademais, ASHP mantén unha base de datos nacional sobre escasezas de medicamentos nos EUA.

A ASHP foi fundada inicialmente co nome de **American Society of Hospital Pharmacists** (*Sociedade Americana de Farmacéuticos Hospitalarios*) *American Society of Hospital Pharmacists* e cambiou o seu nome para reflectir mellor a ampla gama de contextos nos que os farmacéuticos prestan coidados aos pacientes. 

A organización ten como obxectivo apoiar a práctica profesional dos farmacéuticos en hospitais e sistemas de saúde e abogar ante axencias gobernamentais, como a Food and Drug Administration (FDA) e os Centers for Disease Control and Prevention (CDC), en cuestións relacionadas co uso de medicamentos e saúde pública.

Notas
-----

1. ↑  "Our History - ASHP" (en inglés). Consultado o 2023-03-24.
2. ↑  "About ASHP - ASHP" (en inglés). Consultado o 2023-03-24.
3. ↑  "American Society of Health-System Pharmacists" (en inglés). 2024-02-13.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sociedade Americana de Farmacéuticos de Sistemas de Saúde

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Estado Aragonés** foi un partido político nacionalista aragonés de esquerdas que se formou en Barcelona en decembro de 1933. A maioría dos seus membros procedían da Unión Aragonesista e eran orixinarios de Ribagorza.

O seu presidente era Gaspar Torrente e entre os seus militantes estaban Emilio Jover e Julio Calvo Alfaro.  

As súas mocidades, Juventud de Estado Aragones Los Almogávares dirixida por Luis Porté, loitaron a carón dos escamots logo da declaración da República catalá por Lluís Companys o 6 de outubro de 1934, o que supuxo a clausura da súa sede e que a organización permanecese inactiva ata 1936, cando abren unha nova sede e elixen a Miguel Alcubierre presidente das mocidades que lanzou unha campaña en Aragón para a consecución da autonomía que tivo eco entre os partidos republicanos de esquerda, mentres Gaspar Torrente seguía na dirección do partido.
Co comezo da Guerra civil española EA deixou de ter actividade pública.

Estado Aragonés foi un partido pequeno, que non debeu pasar dos 50 afiliados e que tiña a *Renacimiento Aragonés* como o seu órgano oficioso.

En 2006 creouse un novo partido político, chamado *Estau Aragonés*, inspirado no antigo partido de 1933. Os seus ideais son atinxir a independencia de Aragón e a liberación da clase obreira aragonesa.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3321356
* GEA: 5293

 |
**Italdesign Giugiaro SpA** é unha empresa e marca de deseño e enxeñería con sede en Moncalieri, Italia, que ten as súas raíces na fundación en 1968 de Studi Italiani Realizzazione Prototipi SpA por Giorgetto Giugiaro e Aldo Mantovani. Máis coñecido polo seu traballo de deseño de automóbiles, Italdesign tamén ofrece servizos de deseño de produtos, xestión de proxectos, estilismo, embalaxe, enxeñería, modelado, prototipado e probas a fabricantes de todo o mundo. A partir de 2010, Italdesign emprega a 800 persoas.

O 9 de agosto de 2010, a filial de Audi, subsidiaria do Grupo Volkswagen, Lamborghini, adquiriu o 90,1% das accións de Italdesign Giugiaro SpA, incluíndo os dereitos de marca e as patentes.  As accións restantes foron vendidas a Audi o 28 de xuño de 2015, con Giorgetto Giugiaro dimitindo da empresa ao mesmo tempo.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Volkswagen AG 2010". *volkswagen-media-services.com*. Arquivado dende o orixinal o 2011. Consultado o 2011.
2. ↑  "Historia de Italdesign". *conceptcarz.com*. Arquivado dende o orixinal o 2012. Consultado o 2012.
3. ↑  "Services". *italdesign.it*. Arquivado dende o orixinal o 2011. Consultado o 2011.
4. 1 2  "VW schließt Mehrheitserwerb an Giugiaro ab" [VW completa a adquisición maioritaria de Giugiaro]. *automobilwoche.de*. Arquivado dende o orixinal o 2016. Consultado o 2016.
5. ↑  "Legendary car designer Giugiaro quits company that bears his name". *autonews.com*. Consultado o 2015.
Unidá na manifestación do "día de les lletres asturianes" de 2007.
**Unidá** é unha federación de partidos formada por Esquerda Asturiana, militantes provenientes de Andecha Astur (tras unha división no partido que se mantén nos xulgados), e polos partidos locais Andecha por Carreño, Asturianistes por Nava e Asturianistes por Piloña, ademais está formando unha serie de formacións locais xa co nome de Unidá como Unidá-Avilés ou Unidá-Uviéu.

Esta organización é de carácter nacionalista asturiana, de esquerda e ecoloxista, para as eleccións autonómicas e municipais de maio de 2007 presentouse como coalición con outro partido máis, Los Verdes-Grupu Verde que abandonaría a formación meses despois.

A coalición constituíase dafeitu en abril de 2007. No mesmo mes presentan oficialmente ao seu candidato á Xunta Xeral, o recoñecido escritor e médico psiquiatra Ignaciu Llope. Así mesmo, marcan as línias xerais do seu acordo programático, que incluían a defensa da lingua, cultura e identidade asturiana; a loita contra a crise económica e laboral que sofre Asturias, así como a corrupción en certos niveis e os atentados ecolóxicos que cren que provoca o goberno actual; e, en xeral, a implantación dun novo modelo de desenvolvemento territorial, a partir dun Estatuto de Autonomía novo que supoña unha ampliación importante en comparación co actual, e que consideran imprescindible, ademais dunha aposta por unha opción que de continuidade a unha unidade que cren que o nacionalismo asturiano de esquerda necesitaba desde había anos.
**Dámaso Calvo Moreiras**, nado en Celanova o 19 de agosto de 1880 e finado en Madrid o 29 de marzo de 1954, foi un avogado, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do notario José Antonio Calvo Montero. Estudou o bacharelato no Colexio dos Escolapios de Celanova. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e no Colegio de Estudios Superiores María Cristina de Еl Escorial, e doutorouse en Madrid en 1902. Foi fiscal municipal de Ortigueira, Asesor de Marina no distrito de Ortigueira e deputado provincial polo distrito de Fеrrоl-Ortigueira en 1903. Dirixiu o periódico *El Eco Ortegano* a partir de febreiro de 1905. En 1905 presentouse a deputado polo distrito de Celanova polo Partido Liberal, pero foi derrotado polo conservador Senén Canido Pardo.

Encadrado na órbita de Juan Fernández Latorre, logo da súa morte en 1912, pasou a seguir a Antonio Maura e Juan Armada Losada. En 1913 entrou a formar parte, co seu pai, do consello de goberno e administración de *La Voz de Galicia* e comezou a escribir no periódico. Tamén colaborou en *Faro de Vigo*, *El Noroeste*, *El Ideal Gallego*, *El Pueblo Gallego*, *Vida Gallega*, *El Eco de Santiago*, *El Orzán*, *Alfar*, *Finisterre*, *La Noche*, *Hoja del Lunes*, *El Рuеblо Vasco* e *Acción Española*. Sumouse a ditadura de Primo de Rivera e capitaneou a Unión Monárquica de Ortigueira. A finais de 1930 fundou e dirixiu o semanario *El Eco de Ortigueira* para opoñerse á política de Leandro Pita Romero.

En 1931 tiña a intención de presentarse ás eleccións a Cortes pola Unión Monárquica Nacional. Nas eleccións de febreiro de 1936 presentouse como candidato de Renovación Española. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado comisario de guerra para a formación e o recrutamento dos voluntarios galegos do Batallón Calvo Sotelo. Na posguerra dedicouse á actividade profesional no bufete da Coruña.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Dámaso Calvo Moreiras, prestigioso abogado y culto escritor *(en castelán)*
A **goethita** é un mineral do grupo IV (óxidos e hidróxidos), segundo a clasificación de Strunz. O seu nome débese ao escritor alemán Johann Wolfgang von Goethe (1749-1832). O seu sistema é ortorrómbico bipiramidal (acicular, prismático) e a súa macla ten forma de cóbado (011). A súa morfoloxía é variada abundando as masas reniformes, fibrorradiais, compactas, follosas e estalactíticas.

É un oxihidróxido de ferro (III), de fórmula α-FeO(OH), cun contido do 63% en ferro, e onde pode encontrarse até un 5% de manganeso. A feroxihita e a lepidocrita son polimorfos deste mineral, pois teñen igual composición e fórmula e diferente sistema de cristalización. As minas máis importantes atópanse nos Estados Unidos de América, Westfalia (Alemaña), Alsacia-Lorena (Francia) e o Reino Unido.

España tamén posúe importantes minas en Huelva (Minas de Riotinto), Asturias, Castellón (Mina Museo Esperanza) e Biscaia. Ten unha densidade de 4 a 4,4 g/cm³ e unha dureza de 5 a 5,5 na escala de Mohs. A súa exfoliación é perfecta (desigual) e a súa cor é negra, ocre, ás veces con irisacións. En canto ao seu brillo; este é adamantino, mate, sedoso. A raia característica deste mineral é parda amarelenta. A goethita é opaca e moi fráxil.

Outros hidróxidos
-----------------

Outros hidróxidos destacábeis son a limonita e a bauxita.

Notas
-----

1. ↑  Hurlbut, Cornelius S.; Klein, Cornelis, 1985, Manual of Mineralogy, 20th ed. Wiley, ISBN 0-471-80580-7
2. ↑   Webmineral data
3. ↑   Mineral galleries

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Crista-Mine, Curso de Cristalografía e Mineraloxía da UNED. España.Arquivado 18 de novembro de 2011 en Wayback Machine. *(en castelán)*
* Mindat *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Goethita*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189703
* AAT: 300379002
* BRE: 2356883
* EBID: ID
* GEC: 0112391
* GND: 4157799-1
* JSTOR: goethite
* LCCN: sh85055666
* MAG: 2777787761
* Mindat: 1719

 |
**Gentes de El Bierzo** (GB) (*Xentes do Bierzo* en galego) é o nome dunha coalición electoral que formaron os partidos políticos bercianistas de ámbito comarcal berciano: O Partido de El Bierzo, Unidad Bercianista máis candidatos independentes, para as eleccións xerais españolas de marzo de 2008. Só presentaron candidatos na circunscrición electoral da provincia de León. A candidatura ao Congreso estaba encabezada por Marcelino Taboada, independente e antigo militante do Partido Regionalista de El Bierzo, no entanto Iván Alonso Rodríguez, secretario xeral do Partido de El Bierzo, era o único candidato ao Senado.

Mitin electoral da coalición Gentes de El Bierzo en Ponferrada en 2008
A coalición obtivo 385 votos na súa lista ao Congreso (1,12% na provincia de León), mentres que Iván Alonso obtiña 1.417 votos, sendo o décimo sexto candidato en votos da provincia, tralos candidatos de PSOE, PP, IU, UPyD e UPL.

Notas
-----

1. 1 2  Resultados definitivos das eleccións xerais españolas de 2008.

Ligazóns externas
-----------------

* Blog de Xentes Del bierzo
O **Rupeliano** é, na escala temporal xeolóxica, a idade máis antiga dos dous pisos do Oligoceno. Esténdese no tempo entre os 33,9 e os 28,1 millóns de anos dende o presente. O Rupeliano está precedido polo Priaboniano e é seguido polo Chattiano.

Nome
----

A idade leva o nome do pequeno río Rupel de Bélxica, un afluente do Escalda. O Grupo Rupel belga deriva o seu nome da mesma fonte. O nome Rupeliano foi introducido na literatura científica polo xeólogo belga André Hubert Dumont en 1850. A separación entre o grupo e a idade fíxose na segunda metade do século XX, cando estratígrafos viron a necesidade de distinguir entre os nomes da litoestratigráfica e cronoestratigrafía.

Definición estratigráfica
-------------------------

A base do Rupeliano, e tamén a do Oligoceno está na extinción do xénero *Hantkenina* (que é tamén a base de biozona de foraniniferas p21E). No 2009 aínda non se estableceu un piso GSSP oficial para o Chattiano.

A parte superior do piso Rupeliano (que é a base da etapa Chattiana) está a extinción do xénero *Chiloguembelina* (que forma a base da biozona foram P21b).

O Rupeliano é coetáneo con etapas utilizadas rexionalmente para as zonas de Mamíferos do Paleóxeno entre a 21 e 24, e parte da 25.

Notas
-----

1. ↑  Entrada Rupeliano en Digalego
2. ↑  Alroy, John. "Mammal Paleogene zones". p. The Paleobiology Database. Arquivado dende o orixinal o 12 de outubro de 2012. Consultado o 15 de xullo de 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q508633
* EBID: ID
* JSTOR: rupelian-age

 |
**Alexis Ruano Delgado**, nado en Málaga o 4 de agosto de 1985, é un futbolista español. Actualmente xoga no Deportivo Alavés.

Traxectoria
-----------

É un defensa central que posúe un gran manexo do xogo aéreo, aínda que tamén pode xogar de lateral dereito ou esquerdo, posto no que debutou co Málaga CF.

Nese club militou dous anos, tras os cales fichou polo Getafe CF tendo un papel importante no club madrileño no ano en que chegaron á semifinal da Copa da UEFA, acumulando un total de 30 partidos ao longo de toda a tempada e con dous goles. No seu paso polo club *azulón*, o Real Madrid, o Valencia CF e o FC Barcelona viron que era un xogador de moita calidade e querían fichalo. Pero ao final, no verán de 2007 anunciouse a súa fichaxe polo Valencia CF, pechado desde o mercado invernal, desembolsando o club 6,5 millóns de euros polos servizos do xogador por 6 tempadas.

Tras tres tempadas no club de Mestalla marcadas pola irregularidade no seu xogo, varias lesións e non cumprir as expectativas, quedando relegado ao banco o Valencia decide vendelo. O 24 de agosto de 2010 confirmouse a súa fichaxe polo Sevilla FC por seis tempadas cun custo de 5 millóns de euros.

Clubs
-----

*Actualizado a 23 de agosto de 2010.*

| Club | País | Período | Liga  PX (G) | Copa  PX (G) |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Málaga B | España | 2001-2004 | 50 | 0 |
| Málaga CF | España | 2004-2006 | 53 | 1 |
| Getafe CF | España | 2006-2007 | 31 | 4 |
| Valencia CF | España | 2007-2010 | 74 | 3 |
| Sevilla FC | España | 2010- presente | 0 | 0 |

Palmarés
--------

### Campionatos nacionais

| Título | Club/Selección | País | Ano |
| --- | --- | --- | --- |
| Europeo sub-19 | Selección española | España | 2004 |
| Copa do Rei | Valencia CF | España | 2008 |

Ligazóns externas
-----------------

* Ficha de Alexis en El Mundo
* Foto de Alexis

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q312942
* As: 14267
* BDFutbol: 109
* FIFA: 207901
* FootballDatabase: 10328
* SoccerBase: 41193
* Soccerway: 3300
* Transfermarkt: 7781
* Worldfootball: alexis

 |
Don Quixote, un arquetipo clásico de antiheroe.
Na literatura e o cinema un **antiheroe** fai referencia a un personaxe de ficción que ten algunhas características que son antiéticas comparadas coas do heroe tradicional. Un antiheroe nos libros e filmes actuais xeralmente realizará actos que son xulgados "heroicos", pero farao co emprego de métodos ou intencións que non o son tanto. A pesar de ser un personaxe con trazos negativos, con todo, cabe destacar que o antiheroe é diferente dun vilán, un vilán é un personaxe esencialmente malvado que ten obxectivos egoístas ou inmorais e é o inimigo do heroe (e, por extensión, o antiheroe) dunha historia. Para que vos fagades unha idea, se adoitamos asociar o branco co heroe e o negro co vilán, pódese dicir que un antiheroe está máis nunha "zona gris", é dicir, un antiheroe tampouco é absolutamente bo nin absolutamente malo, senón un personaxe moralmente ambiguo. A pesar das súas debilidades e defectos, o lector ten máis probabilidades de simpatizar co antiheroe e recoñecerse nel.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Heroe tráxico
* Heroe byrónico
* Heroe
* Vilán
* Superheroe

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q110910
* BNE: XX5673272
* BNF: 12333515q
* GEC: 0078983
* GiantBomb: 3015-424
* GND: 4142672-1
* JSTOR: antiheroes
* LCCN: sh85005681
* TESF: antiheroes

 |
O **Partido Carlista do Reino de León** (en leonés *Partíu Carlista'l Reinu de Llión*; en castelán *Partido Carlista del Reino de León*) é a federación local do Partido Carlista nas provincias de Salamanca, Zamora e León. Ten unha relación de tipo federal co resto de federacións do Partido Carlista. Nas eleccións xerais de 2008 presentouse na provincia de Salamanca obtendo 270 votos ao Congreso dos deputados (0,11%), mentres que o seu candidato ao Senado obtivo 288 votos (0,12%).

Ideoloxía
---------

Como o partido no que se integra, ten unha liña política de esquerda alternativa, socialista autoxestionaria foralista e confederalista, tendo como aspiración conseguir a configuración confederal das *Españas* na que se integraría un Estado leonés que, ao igual ca o resto de pobos españois se federaría mediante un pacto libre e voluntario buscando establecer unha "sociedade libre, democrática e socialmente xusta".

Leonesismo
----------

O Partido Carlista foi un dos convocantes da primeira manifestación pola autonomía do denominado País Leonés o 18 de marzo de 1978. Como partido leonesista, o Partido Carlista do Reino de León propulsa a consecución da autonomía do antigo Reino de León integrado polas provincias de Salamanca, Zamora e León. Ademais defende a protección e a oficialidade da lingua leonesa.

Tras aprobarse recentemente o novo Estatuto de Autonomía de Castela e León opúxose rotundamente a el, cualificándoo de "burla" e acusándoo de que non trae ningunha mellora aos obreiros leoneses (...) nin traerá un benestar para eles nin un emprego de máis calidade nestes momentos de precariedade laboral, tampouco favorecerá ás bisbarras rurais leonesas na súa loita por un futuro e contra o despoboamento, e por suposto, segue virando as costas ao pobo leonés con respecto a recuperar o seu histórico autogoberno.". Do mesmo xeito manifestouse contra a liña de alta tensión Sama-Velilla ou a favor da creación do hospital comarcal de Benavente, a reapertura das vías de tren: a vía da Prata e a liña de La Fuente-Barça d'Alva.

Notas
-----

1. 1 2  Resultados definitivos das eleccións xerais españolas de 2008.
2. ↑
3. ↑  "Novo Estatuto: nova burla ao pobo e ao País Leonés". Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2015. Consultado o 15 de novembro de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Partido Carlista del Reino de León
* Juventudes Carlistas - León
**Plataforma del Pueblo Soriano** ou **P.P.SO.** (**Plataforma do Pobo Soriano** en galego) é un partido político creado en Almazán en 2011 como escisión do Partido Popular debido a grandes diferenzas internas do partido. En pouco tempo, o P.P.SO. logrou máis apoio que o Partido Popular na vila e estendeuse á vilas veciñas. Pouco tempo despois, xurdiron afiliados nos grandes núcleos de poboación da provincia de Soria. O P.P.SO. presentou candidaturas para as eleccións municipais de 2011 nos concellos de Almazán, Soria, Covaleda, Torrubia, Frechilla, Velamazán, Coscurita, Torlengua, Villasayas, Matamala de Almazán, Navaleno, Hinojosa del Campo, Tajahuerce, Matute e na entidade menor de poboación de Candilichera.

Historia
--------

Entre finais de 2010 e comezos de 2011 xurdiu unha grave discrepancia en Almazán entre os afiliados que daban o seu apoio a José Antonio de Miguel Nieto coma candidato do PP ás eleccións municipais e os que apoiaban o candidato imposto pola dirección provincial do partido, Félix Hernández Tajada. Segundo os estatutos do Partido Popular a dirección provincial pode decretar o candidato nos municipios de menos de 10 000 habitantes, e por esa razón o candidato ás municipais foi Hernández Tajada. Isto provocou multitude de baixas no Partido Popular soriano. Xunto a antigos membros do partido, De Miguel decidiu fundar un novo partido en marzo de 2011: a Plataforma del Pueblo Soriano.

En 2011, gañou as eleccións municipais en Almazán por maioría absoluta, conseguindo 7 concelleiros dos 13 existentes no concello; amais logrou en total en toda a provincia 2.144 votos (o 4,21% dos votos totais) e uns 20 concelleiros. Tamén, conseguiu algunhas alcaldías como a do concello Coscurita e un representante na Deputación Provincial de Soria.

O partido decidiu integrarse na candidatura de Ciudadanos para as próximas eleccións autonómicas de maio do 2015 coa esperanza de ser un partido bisagra no concello de Soria e conseguir unha maior representación na deputación de Soria.

Siglas
------

As siglas escollidas inicialmente foron P.P.S. pero como un partido galego tiña as mesmas siglas, tiveron que modificalas, pasando a ser P.P.SO. As siglas de P.P.SO. poden chegar a confundir os votantes xa que son similares ao PSOE e tamén se pode pensar que corresponden a Partido Popular de Soria.

Notas
-----

1. ↑  Nace Plataforma del Pueblo Soriano, un nuevo partido tras la escisión del PP en Almazán Arquivado 02 de abril de 2015 en Wayback Machine.. *El Norte de Castilla*.
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 13 de decembro de 2016. Consultado o 27 de agosto de 2018.
3. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2015. Consultado o 17 de marzo de 2015.
4. ↑  Plataforma del Pueblo Soriano se integra en Ciudadanos. *Europa Press*.
**Segovia de Izquierdas** (*Segovia de Esquerdas* en galego) é un movemento social e político creado arredor desta coalición en 2007, a cal presentou candidaturas para as eleccións ás Cortes de Castela e León e as municipais de 2011 na provincia de Segovia co apoio de Izquierda Castellana, Yesca, Confederación Xeral do Traballo (CGT), Comunistas de Castilla, Coordinadora Antifascista de Segovia e a Plataforma por unha escola pública, laica e gratuíta de Segovia, así como ex-membros de Esquerda Unida. Presentou candidaturas ás Cortes de Castela e León por Segovia e aos concellos segovianos de Segovia, Palazuelos de Eresma e Matabuena, obtendo, neste último municipio, un concelleiro ao ser votada a candidatura cun 13,29% dos votos totais.
Esta coalición participará xunto con outros partidos nas eleccións autonómicas e municipais de maio de 2015 dentro dunha nova candidatura chamada *Ganemos Segovia*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Blog de Segovia de Izquierdas



1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 23 de setembro de 2015. Consultado o 19 de marzo de 2015.
O Mosela na altura de Zell, Alemaña
O **Mosela** (en francés **Moselle**, en alemán **Mosel**, en luxemburgués **Musel**) é un río afluente do Rhin pola marxe esquerda, que atravesa Francia, Luxemburgo e máis a Alemaña ao longo dun curso de 545 km. A súa conca abrangue unha área de 28.286 km².

Percorrido
----------

O Mosela nace no macizo montañoso dos Vosgos, fluíndo a través da Francia nororiental cruzando Épinal, Charmes, tocando case Nancy, Metz, Guénange e Thionville. 
Logo durante un longo treito serve de límite entre Alemaña e Luxemburgo, para pasar a continuación a ser un río exclusivamente alemán desde as proximidades de Tréveris. Únese finalmente ao río Rhin en Coblenza (Koblenz).

Afluentes
---------

Os seus principais tributarios son:

* Pola esquerda:
	+ Orne.
	+ Sauer.
* Pola dereita:
	+ Meurthe.
	+ Saar, dito tamén *Sarre* en varias linguas románicas.
	+ Ruwer.

Navegabilidade
--------------

O Mosela está en boa parte do seu curso canalizado, sendo navegábel até a zona de Nancy, xogando un importante papel como importante vía de trasporte para as industrias extractivas da rexión.

Outros datos
------------

O val do Mosela é famoso polos seus viños, especialmente brancos, conformando a rexión Mosel-Saar-Ruwer.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Mosela*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1667
* WorldCat
* VIAF: 6148704222036932735
* BNF: 11955534s
* BRE: 2222812
* DARE: 9486
* EBID: ID
* GEC: 0044567
* GeoNames: 2869073
* GND: 4040325-7
* LCCN: sh85087448
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge370350
* OSM: 390416
* Pleiades: 109182
* SUDOC: 026392909

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Independentistes dels Països Catalans** (IPC) foi unha agrupación política independentista catalá.

Historia
--------

Os Independentistes dels Països Catalans nacen no ano 1979 a raíz da fusión entre dúas formacións políticas: o PSAN-Provisional e a Organització Socialista d'Alliberament Nacional (OSAN), unha formación que consideraba a Cataluña do Norte o seu ámbito principal de acción. Carles Castellanos foi o dirixente máis destacable.

Vai manter unhas estreitas relacións con outras formacións independentistas, moi especialmente vascas (Herri Batasuna) e galegas (Unión do Povo Galego). O seu órgano foi *Lluita* (diferente do órgano homónimo editado polo PSAN-oficial). Promove a fomación, ben en solitario, ben con outras organizacións independentistas, dunha serie de plataformas sectoriais de base ampla, como por exemplo os Comitès de Solidaritat amb els Patriotes Catalans (CSPC), o Col·lectiu d'Obrers en Lluita (COLL), os Grups de Defensa de la Llengua, Dones Independentistes.

A partir de 1983 participa no proceso de formación dunha organización independentista de masas, materializada en 1985 no Moviment de Defensa de la Terra (MDT). As tensions entre IPC e o PSAN provocarán a ruptura do MDT en 1988, escindido en dúas plataformas do mesmo nome (MDT-PSAN e MDT-PIC). Posteriormente, vaise diluír no Moviment de Defensa de la Terra.