Dédalo co seu fillo nun cadro, de 1776, de Pyotr Ivanovich Sokolov.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ícaro (homónimos).
**Ícaro** é un personaxe da mitoloxía grega, fillo de Dédalo e de Náucrate, unha escrava de Minos.

Mito
----

Dédalo, arquitecto e inventor de diferentes artefactos en Atenas , construíu para Pasífae, a esposa de Minos, rei de Creta, unha vaca de madeira, baleirada, na que esta se podía meter e así manter relacións sexuais co touro de Creta. Desta unión nacería o Minotauro.

Co fin de encerrar a este ser monstruoso, Minos pediulle a Dédalo, que construíra un labirinto do que non fora posible saír. Pero o heroe Teseo puido entrar, matar a Minotauro e saír indemne do labirinto, coa axuda de Ariadna, filla de Minos, á que Dédalo explicara como orientarse no labirinto. 

Máis tarde, Minos mandoulle construír tamén unha torre cunha cela no alto e, sentíndose traizoado pola muller, Pasífae, e a filla, Ariadna, grazas á axuda que lles prestara Dédalo, Minos mandou pechar na cela ó seu propio construtor, Dédalo, e ó seu fillo Ícaro.

Dédalo fabricando as ás para fuxir (Villa Albani, Roma)
Pero Dédalo fabricou unhas ás con plumas de paxaros e fixounas coa cera dunhas candeas nas súas costas e nas do fillo. Deste xeito, ámbolos dous lograron escapara da cadea voando. Dédalo avertiulle a Ícaro que non voase demasiado baixo nin tan alto que se achegase ó sol, pero o fillo, co orgullo de ser quen de poder voar e a insconsciencia da xuventude, ascendeu tanto que se achegou ó sol, o que provocou que a cera se derretese, e como consecuencia o rapaz se precipitase ó mar e morrese. 

Dédalo recuperou o corpo e enterrouno nunha illa próxima e, desde aquela, esta zona do mar se coñecerá como o mar de Icaria, onde se levanta a illa do mesmo nome, nas inmediacións de Samos. O pai logrogrou concluír con éxito a fuxida e refuxiouse primeiro en Cumas  (na Campania italiana) e logo na inmediata Sicilia, onde se acolleu na corte do rei Cócalo, para quen en agradecemento construíu numerosos edificios.

Variantes
---------

Existe outra versión na que Dédalo matara ó seu sobriño e discípulo Talos (ou Talo) , polo que foi desterrado de Atenas. Pola súa banda, Ícaro tamén fora desterrado (independentemente do caso do pai) e marchou en busca do pai. A fatalidade quixo que o seu barco naufragase e Ícaro morrese, sendo o seu corpo arrastrado ata unha illa 
(hoxe a Illa de Icaria). Segundo esta tradición, foi o mesmo Heracles quen o atopou e deu sepultura, bautizando a illa como Icaria no canto do seu anterior nome de Dólique. Dédalo, en agradecemento por esta acción, ergueu unha estatua de Heracles en Pisa, pero este confundiu a estatua cun posible inimigo e derrubouna cunha pedra .

Outra variante do mito recolle a fuxida de Creta de Dédalo e Ícaro en cadanseu barco, para os que Dédalo inventara as velas, pero como Ícaro non soubo gobernar o seu barco, naufragou e morreu. O ben que Ícaro aportou na illa e, ó desdender do barco, caeu á auga e afogou.

Notas
-----

1. ↑  Dise que foi a propia deusa Atenea quen lle aprendeu as mañas.
2. ↑  Minos tiña que sacrificar a Poseidón o mellor boi dos seus rabaños, pero realmente matou un boi menos valioso. Poseidón, ó verse enganado, vingouse, e fixo que na muller de Minos, Pasífae, se espertara un amor apaixonado e antinatura polo boi.
3. ↑  A lenda conta que Dédalo esculpiu nas portas do templo de Apolo en Cumas, unha representación da morte do seu fillo.
4. ↑  Este Talos resultou un discípulo tan habilidoso que con só doce anos inventou a serra, imitando os dentes dunha serpe, segundo uns, ou a espiña dun peixe, segundo outros. Dédalo, celoso, matouno botándoo da Acrópole abaixo (Grimal, s.v. *Dédalo*). Tamén se conta que inventou o compás.
5. ↑  Grimall s.v. *Ícaro*.
6. ↑   Pseudo-Apolodoro: *Biblioteca mitológica* II, 6.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ícaro*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galifontes posúe textos orixinais acerca de:  ***Libro VIII das Metamorfoses de Ovidio (en latín).*** |

### Bibliografía

* ECHEVERRÍA, Rafael: *Raíces de sentido*. Ediciones Granica S.A. (2008).
* Graves, Robert: *Los mitos griegos*. Ed. Gredos, 2019, especialmente pp. 341-349.
* Grimal, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1ª ed. 1981, 7ª impresión 2017.
* Hixino: *Fábulas mitológicas*. Alianza editorial, 2009, especialmente as fábulas 39 e 40.
* MIRAND, Félix (1965), *Mitología General*, Editorial Labor S.A. Barcelona *(en castelán)*.
* Pseudo-Apolodoro: *Biblioteca mitológica*. Alianza editorial 3ª ed. 2016.

### Ligazóns externas

* *Cattedra di Iconografia e Iconologia del Dipartimento di Storia dell'Arte della Facoltà di Scienze Umanistiche dell'Università di ROMA "La Sapienza"* *(en italiano)*.

| * v
* c
* e
Mitoloxía e relixión gregas |
| --- |
| Relixións e cultos | 
* Misterios dionisíacos
* Discordianismo
* Misterios eleusinos
* Gaianismo
* Platonismo
* Neoplatonismo
* Orfismo
* Dodecateísmo

 |
| Grupos | 
* Amazonas
* Centauro
* Ctónico
* Ciclope
* Dragóns
* Erinias
* Xigantes
* Harpía
* Hecatonquiros
* Moiras
* Musas
* Ninfas
* Deidades primordiais
* Sátiros
* Deidades do mar
* Titáns
* Ventos

 |
| Deuses olímpicos | 
* Ares
* Afrodita
* Apolo
* Ártemis
* Atenea
* Deméter
* Hefesto
* Hera
* Hermes
* Hestia ou Dioniso
* Poseidón
* Zeus

 |
| Outras deidades maiores | 
* Asclepio
* Cronos
* Dioniso
* Eros
* Helios
* Eos
* Hércules
* Hades
* Hebe
* Hécate
* Pan
* Perséfone
* Selene
* Xea

 |
| Heroes | 
* Aquiles e a Guerra de Troia
* Belerofonte e a Quimera
* Edipo e Tebas
* Heracles e os doce traballos
* Perseo e Medusa
* Teseo e o Minotauro
* Triptólemo
* Ulises e a Odisea
* Xasón e os Argonautas

 |
| Ritos e prácticas | 
* Amfidromia
* Iatromantis
* Libación
* Pharmakos
* Ofrenda votiva
* Oración
* Sacrificio
* Templo

 |
| Lugares sagrados | 
* Delfos
* Delos
* Dodona
* Eleusis
* Monte Olimpo
* Olimpia

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q34041
* WorldCat
* VIAF: 236615008
* BMT: 58857
* BRE: 2004183
* CANTIC: a19408985
* CERL: cnp00575040
* EBID: ID
* GEC: 0033349
* GND: 11863979X
* LCCN: no2018031326
* NKC: jo20201091956
* SUDOC: 027336484
* Treccani: icaro

 |