recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Robert J. "Bob" Houbregs**, nado o 12 de marzo de 1932 en Vancouver, Columbia Británica e finado o 28 de maio de 2014, foi un xogador profesional de baloncesto canadense que disputou cinco tempadas na NBA. Con 2,00 metros de estatura, xogaba na posición de ala-pivote.

Traxectoria deportiva
---------------------

### Universidade

Xogou durante catro tempadas cos *Huskies* da Universidade de Washington, entre 1949 e 1953. Na súa última tempada foi elixido All-American tras levar ao seu equipo á Final Four e converterse no máximo anotador da mesma. Aínda mantén 10 récords da súa universidade, entre eles os de máis puntos nun partido, con 49. De feito é o autor do tres mellores rexistros da historia dos *Huskies*, anotando tamén 45 e 42. Nas súas catro tempadas fixo 19,5 puntos e 10,7 rebotes por partido.

### Profesional

Foi seleccionado na segunda posición do Draft da NBA de 1953 por Milwaukee Hawks, pero inmediatamente fichou por Baltimore Bullets, fichando ao ano seguinte tras a desaparición do equipo por Fort Wayne Pistons, cos que chegou ás Finais da NBA en 1956, caendo ante Philadelphia Warriors por 4-1.

Na tempada 1957-58 o equipo trasládase a Detroit, onde tan só xogaría 17 partidos, xa que unha grave lesión obrigoulle a deixar o baloncesto. Nas súas cinco tempadas fixo 9,3 puntos e 5,5 rebotes por partido. En 1987 foi incluído no Basketball Hall of Fame, e en 2000 no seu homónimo canadense.

Notas
-----

1. 1 2  Where Are They Now: Bob Houbregs
2. ↑  Ficha de Houbregs en TDR
3. ↑  "1955-56 Fort Wayne Pistons". Arquivado dende o orixinal o 27 de maio de 2010. Consultado o 07 de abril de 2010.
4. ↑  Houbregs named to Canadian Basketball Hall

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Estadísticas de Houbregs Arquivado 22 de febreiro de 2014 en Wayback Machine.
* Estadísticas de Houbreg
* Páxina de Houbregs na web do Hall of Fame

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q888002
* BasketballHoF: bobby-houbregs
* Basketball-Reference: houbrbo01
* NBA: 77062

 |
***Black Mischief*** é unha novela en lingua inglesa de Evelyn Waugh, publicada en 1932. Foi escrita mentres estaba como invitado na Madresfield Court de Worcestershire. É a súa terceira novela, e impulsou a súa reputación como autor satírico.

Trama
-----

A novela narra os esforzos do emperador Seth por modernizar o seu imperio, a ficticia illa africana de Azania, situada na costa do océano Índico. Logo de ser proclamado emperador trala morte da súa nai, gaña unha guerra civil e nomea un goberno. Establece relacións coas diferentes igrexas e legacións diplomáticas establecidas na capital.

O emperador, licenciado na Universidade de Oxford, quere por todos os medios levar ao seu país, baseado nunha economía primaria e tribal, a modernidade do primeiro mundo. Para isto vese axudado por Basil Seal, un compañeiro da facultade, que traballa xunto a Krikor Yokoumian, un emprendedor de orixe armenia. Retómase a construción dunha liña de ferrocarril, planifícase a educación e créase un programa de control de natalidade.

O cónsul francés Ballon planea un golpe de estado xunto a varios líderes relixiosos. Durante unha festa nacional depoñen ao emperador e nomean no seu lugar ao seu tío Achon, un ancián cego. A vila sofre saqueos e desbandadas no exército. Porén, Achon morre durante a coroación, e Seth foxe ao rural.

Ao ficar a monarquía sen líder, a Liga das Nacións nomea o estado como un protectorado conxunto do Reino Unido e Francia.

Ficción e realidade
-------------------

Polo seu contexto xeográfico e histórico, relacionouse a novela con Abisinia e Haile Selassie. Porén, o propio autor negou esta relación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4921296
* EBID: ID
* ISFDB: 2186066

 |
**David Fernández Ortiz**, nado en Igualada, Barcelona, o 24 de xuño de 1970, é un humorista catalán, aínda que tamén exerce de cantante, actor e mesmo actor de dobraxe.

Traxectoria
-----------

### Comezos

Estudou xoiería industrial. En 1998 entrou a formar parte da compañía *La Cubana*; o seu primeiro espectáculo foi *"Me lo dijo Pérez"*, e participou en varias obras de teatro, como *Equipatge al 2000* e *Una nit d’òpera*.

### Televisión e teatro

En 2002, empezou a colaborar coa produtora *El Terrat* e foi protagonista da obra de teatro producida por *El Terrat*: *Comando a Distancia*.

A súa primeira aparición en televisión foi co programa *Una Altra Cosa*, na TV3, dirixido por Andreu Buenafuente, en 2004. Nesta época fíxose famoso dando vida a personaxes como *el Gilipollas* ou *Narcís Reyerta*.

Despois foi fichado polo programa *Buenafuente* (primeiro en Antena 3 e despois en laSexta), presentado polo mesmo Andreu Buenafuente. Foi alí onde se deu a coñecer como humorista en toda España encarnando a personaxes propios como *el Gilipollas*, *Zuloaga*, *Nataly Pussy*, *Marcia* ou *Santi Clima* e outras imitaciones a personaxes famosos como Michael Jackson.

### Buenafuente

Na etapa de *Buenafuente* en LaSexta, David Fernández interpretou a varios personaxes relacionados con noticias reais de actualidade, de forma aleatoria. O 21 de xaneiro de 2008, encarnou o papel dun arxentino anónimo que inventara a guitarra con vibrador incorporado. Días despois, reapareceu no espazo, bautizado co nome de *Rodolfo Chiquilicuatre*, que, a modo de agradecemento, presentou a Buenafuente unha canción denominada *Baila el Chiki Chiki*, peza presuntamente composta por Santiago Segura (letra) e Pedro Guerra (música), tal e como o reflicten moitos medios de comunicación; porén todo foi unha parodia á que se prestaron para o programa. Buenafuente decidiu presentar a canción ó concurso que TVE e Myspace organizaran para a selección da canción representante de España no Festival de Eurovisión do mesmo ano.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***David Fernández Ortiz Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:***"I love you mi vida"*D'Nash** | **España no Festival de Eurovisión**2008 | Sucesor:***"La noche es para mí"*Soraya Arnelas** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12813105
* WorldCat
* VIAF: 122634983
* BNE: XX5008117
* Discogs: 4102027
* IMDb: nm1511830
* ISNI: 0000 0000 8500 262X
* TMDb: 228880

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ecuador (homónimos).
Mapa do Mundo mostrando o Ecuador.
O **ecuador** é un plano imaxinario que divide á Terra en dúas, de xeito perpendicular ó eixe de xiro dela, e equidistante do Polo Norte e do Polo Sur. A súa expresión xeográfica é unha liña imaxinaria que pasa, entre outros países, por Ecuador (ao que dá nome), o Brasil e Guinea Ecuatorial.

A **Liña do Ecuador** é unha liña xeográfica imaxinaria que está situada a igual distancia dos polos, dividindo a Terra á metade, no punto onde a superficie do planeta, aproximadamente esférica, é perpendicular ó eixo de rotación. A liña do Ecuador divide a superficie terrestre en Hemisferio norte ou Setentrional, e Hemisferio sur ou Meridional.

A súa latitude (distancia en graos dun lugar calquera ata a liña do Ecuador) é por definición o grao cero. A Liña do Ecuador mide uns 40.070 km.

Países cruzados pola liña do Ecuador
------------------------------------

De oeste cara ao leste, partindo do Meridiano de Greenwich:

* San Tomé e Príncipe
* Gabón
* República do Congo
* República Democrática do Congo
* Uganda
* Kenya
* Somalia
* Maldivas
* Indonesia
* Kiribati
* Ecuador
* Colombia
* Brasil

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ecuador terrestre***  |

### Outros artigos

* Trópico de Cáncer
* Trópico de Capricornio

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23538
* WorldCat
* VIAF: 244554348
* BNCF: 6306
* EBID: ID
* GND: 4084750-0
* LCCN: sh2002000009
* MAG: 12980444
* PSH: 4240

 |
Acrópole de Atenas, primeira cidade Capital Europea da Cultura en 1985.
A **Capital Europea da Cultura** é unha iniciativa da Unión Europea que ten por obxectivo a promoción dunha cidade de Europa por un período dun ano durante o cal a cidade posúe unha oportunidade de mostrar a Europa a súa vida e desenvolvemento cultural, permitindo un mellor coñecemento mutuo entre os cidadáns da Unión Europea.

Esta iniciativa comezou en 1985 co nome de **Cidade Europea da Cultura**. Só se nomeaba unha cidade por ano, sendo a responsabilidade da organización do evento do Estado membro ao cal pertencía esa cidade e sucedíanse por orde alfabética dos países.

En 1990, o Consello de Ministros estendeu a iniciativa a outros países de Europa non pertencentes á Unión Europea. Esta norma tería comezo en 1996, ano no que remataba un ciclo completo e estaba limitada a países que, segundo a Comunidade Europea, respectasen os principios da democracia, do pluralismo e do estado de Dereito. Segundo as novas regras, sería necesario que fose feita a alternancia entre países membros e outros países, así como se propuña a alternancia entre capitais e cidades de provincia.

O 25 de maio de 1999, o Consello de Ministros e o Parlamento Europeo decidiron muda-lo nome de Cidade Europea da Cultura para Capital Europea da Cultura.

| * v
* c
* e
Capitais europeas da cultura |
| --- |
|  | 
* 1985: Atenas
* 1986: Florencia
* 1987: Ámsterdam
* 1988: Berlín
* 1989: París
* 1990: Glasgow
* 1991: Dublín
* 1992: Madrid
* 1993: Antuerpen
* 1994: Lisboa
* 1995: Luxemburgo
* 1996: Copenhague
* 1997: Tesalónica
* 1998: Estocolmo
* 1999: Weimar
* 2000: Reiquiavik · Bergen · Helsinqui · Bruxelas · Praga · Cracovia · Santiago de Compostela · Aviñón · Boloña
* 2001: Rotterdam · Porto
* 2002: Bruxas · Salamanca
* 2003: Graz
* 2004: Xénova · Lille
* 2005: Cork
* 2006: Patras
* 2007: Luxemburgo · Sibiu (rexión)
* 2008: Liverpool · Stavanger
* 2009: Linz · Vilnius
* 2010: Essen · Pécs · Istambul
* 2011: Turku · Talín
* 2012: Guimarães · Maribor
* 2013: Marsella · Košice
* 2014: Riga · Umeå
* 2015: Mons · Plzeň
* 2016: Donostia · Wrocław
* 2017: Aarhus · Paphos
* 2018: Leeuwarden · A Valeta
* 2019: Matera · Plovdiv
* 2020: Galway · Rijeka
* 2021: Timișoara · Novi Sad · Eleusis
* 2022: Kaunas · Esch-sur-Alzette
* 2023: Veszprém
* 2024: Tartu · Bad Ischl · Bodø

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q129372
* WorldCat
* VIAF: 238111335
* GND: 1204207380
* MAG: 2778271084
* NKC: ko2009489156

 |
Os campos electromagnéticos propáganse polo espazo en forma de ondas, que poden viaxar a través dun medio así como no baleiro. As **ecuacións de onda electromagnéticas** son necesarias para describir a propagación das ondas electromagnéticas, tanto en presenza de materia como no baleiro.

Ecuacións de onda e as ecuacións de Maxwell
-------------------------------------------

Como se pode apreciar, temos ecuacións de onda tanto para o campo eléctrico {\vec {E}} como para o fluxo magnético {\displaystyle {\vec {B}}} , que se obteñen a partir das ecuacións de Maxwell, tendo que:

{\displaystyle \nabla \times {\vec {E}}=-{\frac {\partial {\vec {B}}}{\partial t}}}

{\displaystyle \nabla \times {\vec {B}}=\mu \_{0}({\vec {J}}+\epsilon \_{0}{\frac {\partial {\vec {E}}}{\partial t}})}

Para obtermos as ecuacións é necesario aplicar o operador rotacional a ambas.

### Ecuación de onda para E

{\displaystyle \nabla \times (\nabla \times {\vec {E}})=-{\frac {\partial }{\partial t}}(\nabla \times {\vec {B}})}

Substituíndo {\displaystyle \nabla \times {\vec {B}}} e aplicando identidade de rotacional temos:

{\displaystyle -\nabla ^{2}{\vec {E}}+\nabla (\nabla \cdot {\vec {E}})=-{\frac {\partial }{\partial t}}\mu \_{0}({\vec {J}}+\epsilon \_{0}{\frac {\partial {\vec {E}}}{\partial t}})}

Ora ben, sabemos que a segunda parte do lado esquerdo é cero e {\displaystyle {\vec {J}}} é cero no baleiro, quedándonos só

{\displaystyle -\nabla ^{2}{\vec {E}}=-\mu \_{0}\epsilon \_{0}{\frac {\partial ^{2}{\vec {E}}}{\partial t^{2}}}}

Agora, igualando a cero e sabendo que {\displaystyle \mu \_{0}\epsilon \_{0}={\frac {1}{c^{2}}}}, sendo *c* a velocidade da luz, temos a ecuación de onda para {\vec {E}}:

{\displaystyle \nabla ^{2}{\vec {E}}-{\frac {1}{c^{2}}}{\frac {\partial ^{2}{\vec {E}}}{\partial t^{2}}}=0}

### Ecuación de onda para B

{\displaystyle \nabla \times (\nabla \times {\vec {B}})=\nabla \times (\mu \_{0}({\vec {J}}+\epsilon \_{0}{\frac {\partial {\vec {E}}}{\partial t}}))}

Aplicando as mesmas identidades que con {\vec {E}} e sabendo que {\displaystyle {\vec {J}}}, tamén é cero, quédanos:

{\displaystyle -\nabla ^{2}{\vec {B}}={\frac {1}{c^{2}}}{\frac {\partial }{\partial t}}(\nabla \times {\vec {E}})}

Substituíndo {\displaystyle \nabla \times {\vec {E}}} e igualando a cero, temos a ecuación de onda para {\displaystyle {\vec {B}}}.

{\displaystyle \nabla ^{2}{\vec {B}}-{\frac {1}{c^{2}}}{\frac {\partial ^{2}{\vec {B}}}{\partial t^{2}}}=0}

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q533281
* MAG: 202351285

 |
Representación do diabo segundo Dante Alighieri.
**Diabo** (en latín *diabolus*, do grego *διάβολος,* transliteración *diábolos*, derivado do verbo *διαβάλλω*, transliteración *diabállô*, co significado de 'calumniador' ou 'acusador') é o título máis común atribuído á entidade sobrenatural maligna da tradición cristiá. É tratado coma a representación do mal, na súa forma orixinal dun anxo querubín, responsábel da garda celestial, que foi expulsado dos Ceos por ter comezado unha rebelión de anxos contra Deus co obxectivo de tomar o trono. Ao seu aspecto inda descoñecido, moitas son as tentacións de reproducilo. O máis popular o levaría a ter unha cor vermella, con faccións humanas, mais con cornos, rabo puntiagudo e un tridente na man, para remitir a un cetro.

Outro xeito tamén común en canto ao aspecto corresponde á dun ser metade humano, metade bode, co pentagrama invertido inscritos no corpo (imaxe de Bafomet).

Visto dende o punto de vista satanista non é un deus nin un ser pensante, senón unha representación da gran forza que dá equilibrio ao universo (Anton LaVey, fundador da Igrexa de Satán).

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *Diabo*.
2. ↑  Online Etymology Dictionary.
3. ↑  Libro de Ezequiel 28, 14
4. ↑  Libro de Isaías 14, 12-15

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Diabo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Demo
* Demo (xudaísmo)
* Mefistófeles

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre relixión é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6674
* BNCF: 9414
* BNF: 119485240
* BRE: 1972090
* EBID: ID
* GEA: 4638
* GEC: 0229049
* GND: 4059588-2
* IMDb: ch0121748
* LCCN: sh85037376
* NDL: 00560142
* NKC: ph128238
* Treccani: diavolo

 |
**Bernard Voorhoof**, nado en Lier o 10 de maio de 1910 e finado na mesma cidade o 18 de febreiro de 1974, foi un futbolista belga, que xogaba como dianteiro. Foi o maior símbolo da historia do Lierse, club no que xogou durante 21 anos, sendo o xogador con máis partidos (529) e o seu máximo goleador histórico (350 goles).

Ademais, marcou 30 goles en 61 partidos coa selección de Bélxica, rexistro que non superou ningún futbolista belga ata 89 anos despois, cando o conseguiu Romelu Lukaku. Participou en tres Copas do Mundo: 1930, 1934 e 1938.

Traxectoria
-----------

Militou no Lierse SK durante 21 anos, entre 1927 e 1948. Marcou 350 goles en 529 partidos co equipo, rexistros que ningún outro xogador igualou na historia do club. Gañou 2 títulos da Primeira División belga, ademais dun terceiro título non oficial na tempada 1940/41, afectada pola Segunda guerra mundial. Xogou unha última tempada co RRFC Montegnée antes de retirarse en 1949, aos 39 anos.

Formou parte da selección de Bélxica nos Xogos Olímpicos de 1928, pero non chegou a disputar ningún partido. Si o fixo nas Copas do Mundo de 1930, 1934 e 1938, sendo un dos únicos cinco xogadores en participar nos tres Mundiais de antes da guerra. Na Copa do Mundo de 1934 celebrada en Italia, Voorhoof marcou dous goles na derrota de Bélxica por 2-5 ante Alemaña. Estes foron os dous primeiros goles belgas nun Mundial, xa que a selección belga non conseguira ningún tanto en 1930.

Foi 61 veces internacional coa selección belga, sendo naquel momento o xogador con máis partidos da historia da selección, récord que mantivo dende 1938 ata 1958, cando foi superado por Vic Mees. Tamén ostentou o récord de goles coa selección belga (30) ata 2017, cando foi superado por Romelu Lukaku.

Palmarés
--------

Lierse SK
* **Primeira División de Bélxica (4):** 1931–32, 1939–40, 1940–41, 1941–42

Notas
-----

1. ↑  "Bernard Voorhoof". *olympedia.org* (en inglés). Consultado o 9 de marzo de 2022.
2. ↑  "Alemaña - Bélxica 1934". *FIFA* (en inglés). Consultado o 9 de marzo de 2022.
3. ↑  "Bernard Voorhoof - Goals in International Matches". Consultado o 27 de outubro de 2014.
4. ↑  "Manchester United striker Romelu Lukaku breaks Belgium goalscoring record at the age of 24" (en inglés). 14 de novembro de 2017. Consultado o 9 de marzo de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Partidos internacionais de Voorhoof *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q523206
* BRE: 4820331
* EUfootballInfo: 22372
* FIFA: 59711
* NFT: 18338
* Transfermarkt: 233228

 |
A **Capela dos Ossos** (*dos Ósos*) é un coñecido monumento de Évora, en Portugal. Está situada na Igrexa de São Francisco. Foi construída no século XVII por iniciativa de tres monxes que, dentro do espírito da contra-reforma relixiosa do Concilio de Trento), pretendían transmitir a mensaxe da transitoriedade da vida, tal como se deprende do célebre aviso á entrada: "Nós ossos que aqui estamos pelos vossos esperamos". A capela, construída no local do primitivo dormitorio fradesco e está formada por 3 naves de 18,70m de longo e 11m de ancho, e a luz entra por tres pequenas fiestras do lado esquerdo.
As súas paredes e os oito piares están decorados con ósos e caveiras unidos por cemento pardo. As bóvedas son de ladrillo recuberto con xeso branco e pintadas con motivos alegóricos á morte. É un monumento dunha arquitectura penitencial de arcos ornamentados con filas de caveiras, cornixas e naves brancas. Calculouse arredor de 5000 caveiras, provenientes dos cemiterios, situados en igrexas e conventos da cidade foron usadas no templo.

A capela está adicada ao Senhor dos Passos, imaxe coñecida na cidade de Évora como o Senhor Jesus da Casa dos Ossos, que impresiona pola expresividade coa que representa o sufrimento de Cristo, na súa camiñada coa cruz até ao calvario.

Poemas dentro da capela
-----------------------

### Poema sobre as caveiras

Columna de caveiras
As caveiras descarnadas  

São a minha companhia,  

Trago-as de noite e de dia  

Na memória retratadas  

Muitas foram respeitadas  

No mundo por seus talentos,  

E outros vãos ornamentos,  

Que serviram à vaidade,  

E talvez...na eternidade  

Sejam causa de seus tormentos.

### Poema sobre a existencia

A imaxe dos esqueletos pretende lembrar a transitoriedade da vida
Aonde vais, caminhante, acelerado?  

Pára...não prossigas mais avante;  

Negócio, não tens mais importante,  

Do que este, à tua vista apresentado.

Recorda quantos desta vida tem passado,  

Reflecte em que terás fim semelhante,  

Que para meditar causa é bastante  

Terem todos mais nisto parado.

Pondera, que influído d'essa sorte,  

Entre negociações do mundo tantas,  

Tão pouco consideras na morte;

Porém, se os olhos aqui levantas,  

Pára...porque em negócio deste porte,  

Quanto mais tu parares, mais adiantas.

Este soneto é atribuído ao Padre António da Ascensão Teles, párroco da freguesía de São Pedro (Évora) (na igrexa de São Francisco) entre 1845 e 1848.

Imaxes
------

* Entrada da capelaEntrada da capela
* Capela dos ossos inscrición: "Nós ossos que aqui estamos pelos vossos esperamos."Capela dos ossos inscrición: "Nós ossos que aqui estamos pelos vossos esperamos."
* Imaxe do Senhor Jesus da Capela dos OssosImaxe do Senhor Jesus da Capela dos Ossos

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Capela dos Ossos Modificar a ligazón no Wikidata*** |
**Bernardino González Paz**, finado en Pontevedra o 28 de outubro de 1918, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Sebastián González Rodríguez. Militante do Partido Republicano Radical, do que foi presidente en Pontevedra en 1911, foi elixido concelleiro de Pontevedra en 1909. Colaborou en *La Libertad* e foi administrador de *El Rebelde*. Dirixiu a Alianza Mariñeira de Cangas en 1916. Foi procesado con Eusebio Alonso Vieites por instigar na folga xeral de 1917. Foi presidente do Recreo de Artesanos. Foi desterrado a Vigo en 1917 por unha denuncia de Benito Corbal por calumnias nun mitin en 1915. Finou como consecuencia da gripe de 1918.

Vida persoal
------------

Casou con Ceferina García Paz en 1907, e foi pai de Sebastián González García-Paz e Daría González García.

Notas
-----

1. ↑  *El Tea*, 3-11-1918, p. 3.
2. ↑  *El Progreso*, 4-10-1913, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Castroviejo, Iago; Nores Soliño, Antonio (2005). A Nosa Terra, ed. *Historia de Cangas, 1900-1936. Unha ribeira de pescadores*. Vigo. pp. 786–787. ISBN 84-96403-74-2.
**Di Elas** (o grupo chamábase anteriormente *The Ellas*) é un grupo musical de rock galego formado por Luís Tosar (voz), Piti Sanz (guitarra), Iván Laxe (baixo), Suso Alonso (teclados), Ro Muñoz (batería) e Fernando Campos (controis).

Historia
--------

Os inicios do grupo están en 1993 en Lugo. *Los Contentos* era o grupo de referencia na cidade. Luís Tosar ía cos seus amigos aos concertos. Alí xúntase con máis músicos para tocar, o curmán de Piti e co guitarrista Rafa Muñoz. Forman o grupo Los Huana. Piti tocaría con eles despois da disolución de Los Contentos. Luís Tosar e Sanz marchan a Santiago e a banda sepárase. Vólvense xuntar en Magical Brothers, un grupo de teatro e cabaret con estética de rock and roll.

Di Elas é o terceiro grupo que forman. Luís Tosar e Piti xúntanse con Iván Laxe (baixo) de Skornabois, Suso Alonso (teclados) de Psicofónica de Conxo e Ro Muñoz (batería) de Groovefathers, todos eles do mundo audiovisial galego. O grupo empeza a actuar en 2008 como The Ellas interpretando versións en directo de cancións de grupos liderados por mulleres aínda que xa en 2007 o grupo facía pequenas actuacións.

The Ellas pasa a chamarse Di Elas e co tempo pasan a compoñer e interpretar os seus propios temas con estilos de Los Deltonos, M-Clan e Los Enemigos. O seu primeiro disco saíu en 2011 e leva o nome do grupo. O álbum está gravado nun estudio da Estrada con primeiras tomas.
Na portada do disco aparece a sobriña de Piti, a afillada de Tosar e a filla de Iván Laxe xunto con outras nenas.

Discografía
-----------

O grupo comezou facendo versións de temas cantados por mulleres, como de Suzanne Vega ("My name is Luca", en galego), 4 non blondes ("What's up"), ABBA, Alanis Morissette, The Bangles ("Walk like an egyptian"), Blondie ("Hanging on the telephone"), Alaska ("¿Cómo pudiste hacerme esto a mí?"), Garbage, No Doubt ("Just a girl"), Breeders, Cyndi Lauper, Sugar Babes ("Destination") ou Ronnie Spector.

| *Di Elas* (Warner, 2011) |
| --- |
| 1 "Volver"2 "Échate a un lado"3 "Gerundio"4 "Las cosas que dejé atrás"5 "Café"6 "Olvidarte"7 "La fiesta"8 "Contra ti"9 "Doc"10 "Ruleta"11 "Amigo"12 "We are Irish" (bonus track) |

Notas
-----

1. ↑  "Di Elas. Power rock de la mano de Luis Tosar y Piti Sanz", biografía do grupoen *La Fonoteca*; artigo deFernando Fernández Rego *(en castelán)*.
2. ↑  "Luis Tosar faille homenaxe musical ás mulleres", *Vieiros*, 8 de marzo de 2007.
3. ↑  Ficha de *Di Elas* en *La Fonoteca* *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20548555
* MusicBrainz: ID

 |
**Bernardino Breijo Freire**, nado en 1926 e finado o 29 de setembro de 2019, foi un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Foi nomeado alcalde de Cerdido en setembro de 1972. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou unha candidatura independente á alcaldía de Cerdido e foi elixido alcalde. Continuou como alcalde nas sucesivas eleccións, primeiro por AP e despois polo PPdeG, sempre con maioría absoluta. En abril de 2006, logo de facer 80 anos, dimitiu como alcalde.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Cerdido** 1972 - 2006 | Sucesor:**Ana Rodríguez Montero** |

Recoñecementos
--------------

En 1996 foille concedida a Medalla de Prata de Galicia.

Notas
-----

1. ↑  "Necrolóxica". *La Voz de Galicia*. 30 de setembro de 2019.
2. ↑  Fátima Fernández (21 de abril de 2006). "Bernardino cuelga el bastón 34 años después". *La Voz de Galicia*. Arquivado dende o orixinal o 12 de marzo de 2016.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Cerdido
|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médicoAviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

A **diabetes** é un grupo de enfermidades caracterizadas por unha excesiva secrección de urina (poliúria), así como por sede (polidpsia) e fame (polifaxía) intensas.

O termo **diabetes** emprégase en dous tipos de enfermidades bastante diferentes:

A máis común é a Diabetes mellitus que inclúe a diabetes tipo 1 (diabetes infantil), a tipo 2 (inicio en adulto) e a diabetes xestacional (diabetes durante a gravidez), e outra menos común que é a diabetes insípidus.

*Artigo principal**:* diabetes mellitus.

Día Mundial da Diabetes
-----------------------

Celébrase o 14 de novembro, data na que naceu Frederick Banting, quen descubriría a insulina en 1921. A celebración foi promovida pola Federación Internacional da Diabetes e mais a Organización Mundial da Saúde en 1991, preocupados polo alarmante aumento dos casos de diabetes no mundo. Pero non foi ata 2006 cando a ONU aprobou a Resolución que establecía esa data para celebrar o *Día Mundial da Diabetes*. 

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q904892
* BNCF: 948
* BRE: 1954048
* Treccani: diabete

 |
**Bernardo Lorenzo Cuétara**, nado en Ferrol, é un político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en filosofía pola Universidade de Santiago de Compostela, e durante os seus anos de estudante como representante dos Comités Abertos de Faculdade foi vicedecano de estudantes da facultade de filosofía e ciencias da educación. Entre 1991 e 1999 traballou nunha empresa de publicidade de Ferrol e dende 2005 é director dunha consultoría especializada en sociedade da información, comunicación política, planificación estratéxica e participación social. Militou no Bloque Nacionalista Galego e foi concelleiro por esa formación en Ferrol entre 1999 e 2003. Tras marchar do Bloque foi dende 2013 un dos coordinadores de Espazo Ecosocialista en Ferrolterra  e vicecoordinador de acción electoral e política municipal da formación. Nas eleccións locais de 2019 foi o candidato á alcaldía da súa cidade natal por Marea de Ferrol.

Notas
-----

1. ↑  "Obxectivo: levar os alumnos ós órganos de representación" Arquivado 06 de maio de 2019 en Wayback Machine.. *Galicia Hoxe*, 13 de outubro de 2010
2. ↑  "Espazo Ecosocialista Galego elixiu os seus equipos de dirección comarcais en A Mariña, Pontevedra, Ferrol e Vigo" Crónica3, 22 de xullo de 2013.
3. ↑  "Unha festa para aproximar á esquerda e o nacionalismo". *Galicia Confidencial*, 20 de xullo de 2014
**Ecopoiese** é un neoloxismo creado por Robert Haynes, deriva do grego; **οικος**, casa, e **ποιησις**, produción. Ecopoiese refírese á orixe dun ecosistema.

No contexto da exploración espacial, Haynes describe á ecopoiese coma a "fabricación dun ecosistema sostible sobre un planeta actualmente sen vida, un planeta estéril". É un tipo de enxeñaría planetaria e unha das primeiras etapas de terraformación. Nesta etapa primaria de creación dun ecosistema, unha vez as condiciós son favorables para a vida, comezase usualmente pola diseminación inicial de vida microbiana, nun principio de tipo extremófilo. Posteriormente, con condicións semellantes ás da Terra, a vida vexetal tamén podería ser trasladada, isto aceleraría a produción de osíxeno, que na teoría outorgaría ó planeta as condicións necesarias para acoller vida humana e animal.

Referencias
-----------

1. ↑  Fogg, Martyn J. (1995). Terraforming: Engineering Planetary Environments. SAE International, Warrendale, PA.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Abioxénese
As marismas son lugares de transición marcada (bordo) entre comunidades e presentan grande interese ambiental.
O **ecotón**, do grego *eco-* (*oikos* ou casa) e ton, (*tons* ou tensión), é un lugar onde os compoñentes ecolóxicos están en tensión. É a zona de transición entre dúas ou máis comunidades ecolóxicas (biocenose) distintas.

Xeralmente, en cada ecotón viven especies de fauna e flora propias de ambas as comunidades, pero tamén poden atoparse organismos particulares, alleos a ambas. Ás veces a ruptura entre dúas comunidades constitúe un límite ben definido, denominado *bordo*; noutros casos hai unha zona intermedia cun cambio gradual dun ecosistema ó seguinte.

A miúdo, tanto o número de especies como a densidade de poboación dalgunhas das especies é maior no ecotón ca nas comunidades que o bordean debido a un efecto de bordo, baseado no empalme dalgunhas poboacións nunha mesma zona polo aproveitamento de nichos ecolóxicos compartidos en dúas comunidades con estruturas moi diferentes.

Desde o punto de vista sistémico é no ecotón onde se produce o maior intercambio de enerxía. Así, o ecotón representa a zona de máxima interacción entre ecosistemas limítrofes. É por este motivo que estes límites adoitan considerarse como zonas de maior riqueza e interese biolóxico.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *ecotón*.
2. ↑   Ecoloxía E Medio Ambiente. Escrito por Raúl Calixto Flores, Lucila Herrera Reyes, Verónica Daniela Hernández Guzmán. books.google.é

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ecorrexión

### Bibliografía

* Odum, Eugene; Gary Barret (2006). Rocío Cabañas Chávez, ed. *Fundamentos de Ecología* (5ta ed.). Thomson. ISBN 970-686-470-9.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q55613
* EBID: ID
* GEC: 0100204
* GND: 4404615-7
* ISNI: 0000 0004 4667 801X
* JSTOR: ecotones
* LCCN: sh90000487
* MAG: 199877563
* NDL: 01151188
* NKC: ph640645

 |
**Jonkheer Bernard Aimé Léonard du Bus de Gisignies**, nado o en 21 de xuño de 1808 en Sint-Joost-ten-Node, Bruxelas-Capital, e finado o 6 de xullo de 1874 en Bad Ems, Reino de Prusia, foi un nobre neerlandés e máis tarde un político, ornitólogo e paleontólogo belga.

Traxectoria
-----------

Bernard du Bus de Gisignies foi o segundo fillo de Leonard Pierre Joseph du Bus de Gisignies. Estudou Dereito na Universidade Estatal de Lovaina, pero pronto se interesou máis pola ornitoloxía.

En 1835 presentou un manuscrito á Real Academia de Bélxica no que describía o paxaro *Leptorhynchus pectoralis*. 

Foi deputado por Soignies (Provincia de Hainaut). 

Casou con Petronilla Truyts o 19 de maio de 1845, matrimonio que tivo dous fillos, Bernard Daniel e Chretien.

Foi o primeiro director do Real Instituto Belga de Ciencias Naturais en 1846. Nesta ocasión doou ao Museo desta institución 2 474 aves da súa propia colección. 

En 1860, durante a construción de novas fortificacións ao redor de Antuerpen intersouse pola paleontoloxía. Os fósiles atopados eran principalmente de baleas. 

Encontrou dous esqueletos de *Balaena mysticetus* e un dunha inmatura balea azul (*Balaenoptera musculus*), que aínda hoxe están expostos no Museo. 

Nese mesmo ano encontrouse preto de Lier o esqueleto dun mamut que foi levado ao Museo (onde está expoto dende 1869). Nese momento o único outro esqueleto dun mamut estaba exposto no museo de San Petersburgo.

En 1867 foi nomeado director da sección de ciencias da Real Academia de Bélxica.

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Du Bus de Gisignies** emprégase para recoñecer a Bernard du Bus de Gisignies como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Véxase tamén
------------

### Bobliografía

* Datos biográficos de Bernard Aimé Léonard du Bus de Gisignies Arquivado 27 de abril de 2006 en Wayback Machine. *(en neerlandés)*.
* Heemkundige Kring van Malle, ed. (1980): Camera Obscura op Oost- en Westmalle.
* Bart De Prins, ed. (1999): Leonard du Bus de Gisignies, Heemkundige Kring van Malle.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q822243
* WorldCat
* VIAF: 26992026
* FAST: 1964736
* GND: 117657239
* ISNI: 0000 0000 5277 6629
* LCCN: nr2001027673
* NTA: 130729825
* ODIS: PS\_27627
* RKD: 448833

 |
A **bandeira de Navarra** é un dos símbolos da comunidade foral de Navarra, unha das dezasete comunidades autónomas de España. Foi deseñada en 1910 por tres persoas afíns ao nacionalismo vasco, Arturo Campión, Julio Altadill e Hermilio de Oloriz. Ese mesmo ano aprobouna a Deputación Navarra e foi recoñecida pola Lei Orgánica de Reintegración e Amelloramento do Réxime Foral de Navarra (LORAFNA), de 10 de agosto de 1982, que establece no seu artigo 7.2: "*A bandeira de Navarra é de cor vermella, co escudo no centro.*"

Así mesmo, o escudo de Navarra está formado por cadeas de ouro sobre fondo vermello, cunha esmeralda verde no centro de unión dos seus oito brazos de elos e, sobre elas, a Coroa Real, símbolo do antigo Reino de Navarra. A imaxe das cadeas adoptaríase, segundo unha explicación tradicional, tras a participación de Sancho VII *o forte* na batalla das Navas de Tolosa no 1212.

A bandeira de Navarra vén usándose como símbolo do territorio desde 1910. Elixiuse a cor vermella para o pano por ser esta a cor do campo do escudo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

Estandarte dos monarcas de Navarra desde 1212.Estandarte dos Reis de Navarra desde 1212 (Versión antiga)
* Lei Foral 24/2003, de 4 de abril, de Símbolos de Navarra.
* Descrición da bandeira ofrecida polo Goberno de Navarra
* Nafarroako Erresuma
**Beatriz Ramírez de la Fuente**, nada na Cidade de México o 6 de febreiro de 1929 e finada ibídem o 20 de xuño de 2005, foi unha académica, investigadora e historiadora mexicana, esposa do doutor Ramón de la Fuente e nai do tamén médico e ex-reitor da Universidade Nacional Autónoma de México (UNAM) Juan Ramón de la Fuente.

Traxectoria
-----------

Cursou, con mención honorífica, estudos de licenciatura, mestría e doutoramento en historia, no Colexio de Historia da Facultade de Filosofía e Letras da Universidade Nacional Autónoma de México (UNAM).

En 1959, comezou a impartir cursos de posgrao de Historia da arte na Universidade Iberoamericana (UIA) na cal chegou a ser profesora titular até 1970. Deu cursos de Estudos Mesoamericanos na Facultade de Filosofía e Letras da UNAM.

Foi directora da Escola de Historia da arte da Universidade Iberoamericana de 1963 a 1970. Foi directora do Instituto de Investigacións Estéticas da UNAM de 1980 a 1986.

Académica
---------

Membro de número da Academia de Artes de México, foi a primeira muller en pertencer como membro ó Colexio Nacional, ingresando o 7 de maio de 1985. Membro do Buró Directivo do Comité Internacional d'Histoire de l'Art de 1979 a 1996, foi membro da Academia Mexicana da Historia de 1999 a 2005, e ocupou a cadeira 12. Tamén foi investigadora emérita do Instituto de Investigacións Estéticas da UNAM.

Eidos de investigación
----------------------

As súas investigacións tiveron como eixo principal o estudo das manifestacións artísticas da época prehispánica sendo especialista na cultura olmeca e nos murais da época prehispánica, interese que a levou a fundar e dirixir desde 1990 o proxecto «A pintura mural prehispánica» en México, por mor do cal, publicou varios libros como coordinadora e diversos artigos.

Notas
-----

1. ↑  La Jornada UNAM (ed.). "Murió Beatriz de la Fuente; dio luz sobre el estudio de Mesoamérica". Arquivado dende o orixinal o 20 de setembro de 2018. Consultado o 20 de setembro de 2018.
2. ↑  Academia Mexicana de la Historia (ed.). "Beatriz Ramírez de la Fuente; curriculm breve" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 23 de febreiro de 2012. Consultado o 20 de setembro de 2018.
3. ↑  El Colegio Nacional (ed.). "Miembros Historia del arte, Beatriz Ramírez de la Fuente". Arquivado dende o orixinal o 24 de febreiro de 2009. Consultado o 20 de setembro de 2018.
4. ↑  Academia Mexicana de la Historia (ed.). "Miembros anteriores de la Academia". Arquivado dende o orixinal o 23 de setembro de 2009. Consultado o 20 de setembro de 2018.
5. ↑  Anales de la UNAM (ed.). "In memoriam Beatriz de la Fuente (1929-2005)" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 03 de marzo de 2016. Consultado o 20 de setembro de 2018.

* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q532161
* WorldCat
* VIAF: 44315782
* BAV: ADV10018854
* BIBSYS: 5008495
* BNE: XX1275468
* BNF: 120385429
* DeutscheBio: 1057111546
* FAST: 1446953
* GND: 1057111546
* ISNI: 0000 0000 8077 1024
* LCCN: n80162300
* NTA: 156342308
* PTBNP: 1560905
* SUDOC: 028577620

 |
Parella galega nun carro transportando millo, 1979.
***Beatus ille*** é unha locución latina que se traduce "feliz aquel". Trátase das dúas primeiras palabras dun dos épodos máis famosos do poeta latino Horacio. O poema canta as excelencias da vida no campo ademais de amosar aprecio pola vida tranquila, fronte á axitación da vida mundana e frívola e das súas preocupacións.

> 
> 
> Beatus ille qui procul negotiis,  
> 
> ut prisca gens mortalium  
> 
> paterna rura bobus exercet suis  
> 
> 
> 
> solutus omni faenore...
> 
> 

Que se pode traducir por *Feliz aquel que, lonxe dos negocios, / como a primitiva estirpe dos mortais, / labra os campos paternos cos seus bois, / libre de toda usura...*

Tópico literario
----------------

O ***beatus ill*e** é un tópico literario. Durante o Renacemento, frei Luis de León traduciu o poema horaciano, que logo serviu de base para a súa "Oda a la vida retirada".

Na mesma época o poeta francés Joachin du Bellay, abandeirado da Pléiade, escribiu o soneto "*Heureux qui, comme Ulysse, a fait un beau voyage*" ("Feliz quen, coma Ulises, fixo unha boa viaxe"). No seu poema presenta unha variante do tópico do *beatus ille*, exaltando non a vida solitaria, senón a vida viaxeira que vén rematar na tranquilidade da patria.

O poeta galego do século XIX Xosé García Mosquera  recreou en verso o épodo horaciano:

> 
> 
> ¡Feliz quen vive, cal os de outro tempo,  
> 
> lonxe de barafundas,  
> 
> e labra os eidos que seu pai labraba,  
> 
> 
> 
> con xugada de seu, libre de usuras!...
> 
> 

Posteriormente, o poeta Xosé Crecente Vega tamén recorreu ao mesmo tópico:

> 
> 
> Ben ditoso é o labrego que se poda   
> 
> valer en si, sin traballar no alleu;  
> 
> quen ten para dar ós fillos unha coda;  
> 
> 
> 
> un peso para gastar; gado de seu.
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Épodos, Horacio en The Latin Library
2. ↑  "Oda a la vida retirada, Fray Luis de León". Arquivado dende o orixinal o 16 de febreiro de 2009. Consultado o 19 de febreiro de 2009.
3. ↑  *A Gaita Gallega* 31.03.1886, px. 3.
4. ↑  Crecente Vega, X.]] (2002). *Folla bricia. Poesía galega completa*. Santiago de Compostela: Centro Ramón Piñeiro.
**Beatriz Manjón Bermúdez** , tamén coñecida como **Bea Manjón**, nada en Ferrol o 7 de marzo de 1976, é unha xornalista e presentadora de televisión galega.

Traxectoria
-----------

Filla de nai cordobesa, é licenciada en xornalismo. Presentou varios programas de televisión, a maioría deles na Televisión de Galicia, coma *Bravo polos amigos* (2002) xunto con Alberto Comesaña, *Noite Brava* (2004), *Noitemóbil* (2006), *Buscando estrelas* xunto con Tacho González (2007), a *Revista Fin de Semana*, *A Solaina* ou *Voga voga mariñeiro* (2014).

Presentou o concurso cultural *Teletreando* na canle 7 Región de Murcia e o *talk-show* *La Bomba* en Canal Nou. Colaborou noutras cadeas coma TVE, Canal Sur ou Antena 3.

Escribiu dende 2008 ata 2010 unha columna en *La Voz de Galicia* chamada "El Cuaderno de Beatriz" e en 2012 publicou a novela *Héroes de polvo* (editorial: Suma de Editores).

Notas
-----

1. ↑  Artigo en La Voz de Galicia(en castelán)*.*
2. ↑  "Beatriz Manjón, volta e noite" Arquivado 24 de setembro de 2015 en Wayback Machine. artigo en Galicia Hoxe.
3. ↑  Voga voga mariñeiro á carta na páxina da TVG.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na IMDb.
* Currículo[*Ligazón morta*] en *Mundo Mejor Producciones*.
A **ecuación de Majorana** é unha ecuación de onda relativista similar á ecuación de Dirac, pero inclúe o conxugado de carga ψc dun espinor ψ. Chámase así polo científico italiano Ettore Majorana e, en unidades naturais, é:

{\displaystyle i{\partial \!\!\!{\big /}}\psi -m\psi \_{c}=0\qquad \qquad (1)}
Escrita en notación de Feyman, onde o conxugado de carga se define como:

{\displaystyle \psi \_{c}:=\gamma ^{2}\psi ^{\*}\ }.
A ecuación (1) pode ser expresada, alternativamente, como:

{\displaystyle i{\partial \!\!\!{\big /}}\psi \_{c}-m\psi =0\qquad \qquad (2)}.
Se unha partícula ten unha función de onda ψ que satisfai a ecuación de Majorana, a cantidade *m* na ecuación chámase "masa de Majorana". Se ψ = ψc, daquela chámase "espinor de Majorana". Ao contrario do espinor de Weyl ou do de Dirac, o espinor de Majorana é unha representación real do grupo de Lorentz, que é a razón pola cal está permitido incluír tanto o espinor como o seu complexo conxugado na mesma ecuación. Realmente, existe outro xeito de escribir un espinor de Majorana en función de catro compoñentes *reais*, o que amosa por que ás veces se considera a "conxugación complexa" como un artefacto de usar a notación de Dirac para un espinor real.

Notas
-----

1. ↑  "Majorana equation in two forms". En *Physics*. *(En inglés)*
2. ↑  Marsch, Eckart. "The Two-Component Majorana Equation-Novel Derivations and Known Symmetries". En *Journal of Modern Physics*. 2011, 2, 1109-1114. *(En inglés)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ettore Majorana
* Fermión de Majorana
* Física de partículas

### Bibliografía

* Marsch Eckart. "A New Route to the Majorana Equation". En *Symmetry* 2013, 5, 271-286. *(En inglés)*
* Aste, Andreas. "A Direct Road to Majorana Fields". En Symmetry 2010, 2, 1776-1809. *(En inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2727849
* MAG: 45969854

 |
**Avelino Sola Castro**, nado en Verín e finado en Chaves, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

A súa familia rexentaba o Hotel Aurora en Verín. Secretario da Agrupación Socialista de Verín, co triundo do Frente Popular foi nomeado concelleiro da xestora de Verín presidida por Carlos Reino Caamaño en marzo de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi un dos que acudiu ante o alcalde para que lles asinase unha autorización para a incautación de armas e municións para a súa distribución entre os afiliados das organizacións izquierdistas. Logrou fuxir a Portugal e refuxiouse no norte do país. Instalouse en Chaves, onde casou e montou varios negocios de hostalaría.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 21-3-1936, p. 12.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na Fundación Pablo Iglesias
* Pedra de Toque - O Avelino - Por António Roque
* Tragico verano caliente
* 

* Avelino Sola Castro na páxina web *Nomes e Voces*.
**Beatriz Fraga Cameán**, nada en Carballo en 1967, é unha escritora e profesora de Educación Primaria galega.

Traxectoria
-----------

Traduciu para o galego *Heidi* (2000) e *Pinocchio* (2000), da serie Movil Books (Sotelo Blanco Edicións), e *Dadahwat (Lendas indias norte­americanas)* (Galaxia-Editores Asociados). Tamén para Editorial Galaxia, realizou as actividades didácticas e a tradución de varios títulos da colección ­Espazos. No ano 2009, publicou *Marcelo o morcego*, conto para nenos no que experimenta coa prosa rimada, o humor e o cuestionamento dos roles. Co relato "Un sitio perfecto para o peixe globo", participou no proxecto literario colectivo *Contos de taberna*, organizado polo Concello de Carballo e recollido posteriormente no libro do mesmo título (Edicións Embora, 2014).

Xunto con Carlos Lema creou Euseino? Editores. Forma parte, como fundadora e vicepresidenta, do Padroado da Fundación Euseino?

Obra
----

### Ficción

* *Marcelo o morcego* (Editorial Galaxia, 2009).
* *O Rei Portador e outras historias* (Euseino? Editores, 2013).
* *Lica* (serie Onocrótalo, Euseino? Editores, 2017).

### Ensaio

* *A representación da Bela Dormente a través da indumentaria. Da pintura prerrafaelita ás "imageries" de Warja Lavater*. (Euseino? Editores, 2020).

Notas
-----

1. ↑  A representación da Bela Dormente a través da indumentaria. Da pintura prerrafaelita ás "imageries" de Warja Lavater

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Nota biográfica na web de Euseino? Editores.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q50560772
* WorldCat
* VIAF: 296893295
* BNE: XX4815054
* ISNI: 0000 0004 0201 7885

 |
**Emilio Álvarez Martínez**, coñecido como **Reisiño**, nado en Vigo o 8 de decembro de 1884 e finado en Vigo o 27 de abril de 1954, foi un sacerdote e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Teoloxía (1913) e doutor en Teoloxía. Foi coadxutor da parroquia de Santiago o Maior de Vigo, capelán do Asilo de Ancianos Desamparados, coadxutor e ecónomo de San Francisco, párroco de San Paio de Ventosela e capelán do Colexio dos Irmáns Maristas de Vigo. Foi inspector de Beneficencia do concello de Vigo. Foi o fundador da Agrupación Martín Codax e o impulsor e logo director da súa revista *Martín Codax*. Foi fundador da Cofraría penitencial de Nuestro Padre Jesús del Silencio. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 dirixiu unha escuadra de falanxistas encargada da represión en toda a comarca. Impulsou a creación dunha gran basílica en Vigo a finais dos anos corenta, proxecto que non chegou a realizarse. Foi membro correspondente da Real Academia Galega. Finou en Vigo aos 69 anos.

Recoñecementos
--------------

* Cabaleiro da Orde Civil de Beneficencia.
* Prelado doméstico da Súa Santidade.

Notas
-----

1. ↑  Couceiro Freijomil, A. (1951). "ÁLVAREZ MARTÍNEZ, Emilio". *Diccionario bio-bibliográfico de escritores* (en castelán) **I**. Santiago de Compostela: Bibliófilos Gallegos. p. 48.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-4-1954, p. 3, 5..

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rodríguez Lago, José Ramón. *Cruzados o herejes. La religión, la Iglesia y los católicos en la Galicia de la Guerra Civil*. Nigra Trea. pp. 139–140.

### Ligazóns externas

* "La catedral que se le escapó a Vigo". *Atlántico Diario* (en castelán). 5 de xuño de 2016.
**Emilio Ruiz del Río**, nado en Madrid o 11 de abril de 1923 e finado o 14 de setembro de 2007, foi un pintor, decorador, maquetista, experto en efectos especiais e visuais e director artístico español, considerado entre os mellores do mundo na especialidade de pintura sobre cristal e un dos grandes xenios da utilización de miniaturas e maquetas.

Traxectoria
-----------

Nado en Madrid, dende neno descubriu a súa vocación facendo espectáculos de marionetas; estudou na Escola de Belas Artes de San Fernando.Comezou nos estudos Chamartin como debuxante e pintor de decorados e forillos. Nos sesenta comezou a traballar en Italia e a partir do oitenta con Dino de Laurentiis en superproducións estadounidenses. Foi dez veces nomeado ós premios Goya, sete delas de forma consecutiva, e conquistou tres. Faleceu ós 84 anos, no hospital San Rafael de Madrid a consecuencia dunha insuficiencia respiratoria o 14 de setembro de 2007.

Premios
-------

Conseguiu 3 goyas:

* *Acción mutante* (1992)
* *Nadie conoce a nadie* (1999)
* *El laberinto del fauno* (2007).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5371939
* WorldCat
* VIAF: 86976673
* BNE: XX1208497
* DBE: emilio-ruiz-del-rio
* Europeana: ID
* IMDb: nm0215886
* ISNI: 0000 0000 8398 7322
* LCCN: no2016094835
* NTA: 184394392
* TMDb: 1272077
* ULAN: 500129153

 |