recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Manuel García Cambón**, nado en Logrosa (Negreira) o 27 de novembro de 1907 e finado en Santiago de Compostela en 1993, foi un empresario galego.

Traxectoria profesional
-----------------------

Foi o segundo de sete irmáns e quedou orfo de nai aos 12 anos. Aos catorce anos empezou a traballar como aprendiz de carpinteiro no taller dun veciño. Un ano despois empezou a dedicarse ao serrado de madeira no monte. Fundou en 1931 o seu primeiro serradoiro en Negreira e en 1946 creou FINSA unha empresa de explotación e transformación de madeira que terá o seu nicho de negocio no financiamento: a empresa, acrónimo de Financiera Maderera, SA, mercaba a madeira aos propietarios dos montes ao longo de toda a fase de crecemento das árbores, o que lle permitía fidelizar o vendedor e realizar investimentos máis baixos e continuados. Esta forma de negocio resultou rendible e en 1964, montou unha fábrica de taboleiro de madeira en Pontecesures e cinco anos máis tarde, en 1969, abreu a planta central en Santiago de Compostela. A finais dos setenta comeza o seu despregamento coa compra de firmas do sector, como a ourensá Oremberg, ou posteriormente Foresa.

Foi tamén presidente da Asociación Técnica de Investigación das Industrias da Madeira (AITIM), unha asociación de normalización do sector madeireiro español, entre 1983 e 1987.

Casou con Sara Baliña Pérez. Ao seu falecemento, a maior parte das accións da firma foron herdadas polos seus fillos Manuel García Baliña, que o sucedeu como presidente, e Santiago García Baliña.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rico Boqueta, Eduardo (2006). CIEF Centro de Investigación Económica e Financeira; Fundación Caixa Galicia, ed. *"De serrador a empresario" in Empresarios de Galicia*. pp. 461–479.
O **alfabeto latino**, utilizado ao longo dos séculos para notar a maioría das linguas de Europa occidental (logo, tras as colonizacións, por todo o mundo), tivo que ser completado: en efecto, a súa versión histórica non posúe un número suficiente de grafemas para notar todos os fonemas das linguas que o utilizan. Para isto, engadíronselle **letras suplementarias**, sexa por simple utilización de digramas e de diacríticos, sexa por construción de novos grafemas.

Os métodos de transcrición e transliteración de linguas que non usan o alfabeto latino botan man a miúdo deste tipo de letras suplementarias.

Caracteres engadidos
--------------------

Esta táboa resume algúns grafemas que foron ou son aínda utilizados en linguas escritas co alfabeto latino, sen incluírense os caracteres específicos do Alfabeto Fonético Internacional. As linguas mortas aparecen en cursiva.

| Maiúscula | Minúscula | Nome | Linguas |
| --- | --- | --- | --- |
| Ɑ | ɑ | Alfa latino | Alfabeto do Camerún |
| Ð | ð | Eth | *Anglosaxón*FeroésIslandés |
| Δ | ẟ | Delta latino | *Galés medieval*Vakhí |
| Ɛ | ɛ | Épsilon latino | Alfabeto africano de referenciaBérber |
| Ə, Ǝ | ə | Schwa | AzaríAlfabeto africano de referencia |
| Ɣ | ɣ | Gamma latino | Alfabeto africano de referencia |
| Ɩ | ɩ | Iota latino | Alfabeto africano de referencia |
| Κʻ | ĸ | Kra | Kalaallisut (obsoleta) |
|  | λ | Lambda latino | Linguas wakash |
| Ŋ | ŋ | Eng | Saami |
| Ɔ | ɔ | Enhg | Alfabeto africano de referencia |
|  | ſ | S longo | Numerosas linguas (obsoleta) |
| Ʃ, ʃ | ʃ | Esh | Alfabeto africano de referencia |
| Þ | þ | Thorn | *Anglosaxón**Inglés Medio*Islandés |
| ϴ | θ | Theta latino | VakhíRomaní |
| Ʊ | ʊ | Ípsilon latino | Alfabeto africano de referencia |
| Ʌ | ʌ | V inverso | Kanuri, chol e outras linguas |
| Ƿ | ƿ | Wynn | *Anglosaxón**Inglés Medio* |
| Ȝ | ȝ | Yogh | *Inglés Medio* |
| Ʒ | ʒ | Ezh | Saami |
| Ɂ | ɂ | Ɂ | Chipewyan e outras linguas atapascanasColville-okanagan |
|  | ʻ | ʻOkina | HawaianoSamoano |
| Ꞌ | ꞌ | Saltillo | Chꞌol e outras linguas de México |

Caracteres modificados
----------------------

### Diacríticos

*Artigo principal**:* Diacríticos do alfabeto latino.
Unha forma simple de transcribir un fonema é utilizar un diacrítico nunha letra próxima. Segundo as linguas, as letras así modificadas teñen consideración de letras independentes ou non: así, en galego, o <ñ> ten estatuto de letra propia, en cambio en francés as letras así modificadas non o teñen.

### Ligaduras

*Artigo principal**:* Ligadura (tipografía).

| Maiúscula | Minúscula | Nome | Linguas | Letras ligadas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Æ | æ | Ash | DanésFeroésIslandésNorueguésOseto | A e E |
|  | & | Et | Todas | E e T |
| Ƕ | ƕ | Hwair | Transcrición do gótico | H e V |
| Ĳ | ĳ | Ĳ | Holandés | I e J |
| Œ | œ | OE | Francés | E e O |
| Ȣ | ȣ | Ou | Algonquino | O e U |
|  | ß | Eszett | Alemán | ſ (s longo) e sſ e z |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alfabeto latino
* Diacríticos do alfabeto latino
* Digrama
* Letras suplementarias do alfabeto grego
* Ligadura
* Orde alfabética
* Variante contextual
Maskinen.
**Maskinen** é un grupo musical sueco de fusion hip hop/electrónica con toques funk e electro. O seu nome significa "A máquina".

Formación
---------

Está formado por Herbert "Afasia" Munkhammar, do grupo "Afasi & Filthy" (Afasia e sucidade), Frej Larsson, do grupo "Slagsmålsklubben" (o club da loita) e Mats Norman. O anterior membro, Oskar "kihlen" Linnros, do grupo "Snook", abandonou esta formación tralo single "Segertåget". Outros membros foron Magnus "Filthy" Lidehäll.

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

* *Boys II Men* (2009)
* *Framgång & Efterfrågan* (2012)

### Sinxelos

* "Alla Som Inte Dansar" (2007)
* "Segertåget" (2008)
* "Pengar" (2009)
* "Dansa Med Vapen" (2009)
* "Kärlek Vid Sista Ögonkastet" (2010)
* "Buffalo Blues" (2010)
* "Krossa Alla Fönster" (2011)
* "Liv och Död" (2012)
* "Stora Trygga Vargen" (2012)
* "Megalomani" (2012)
* "Limousin (med Movits!)" (2013)

* Portal:Suecia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1855489
* Discogs: 1012318
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 2251797

 |
| *Lobo caudado do fígado* |
| --- |
|  |
| Caras inferior e posterior do fígado (Lobo visíbel no centro arriba). |
|
|
| Latín | '**Lobus caudatus'** |
|
| Gray's | *pág.1192* |
| Sistema | Dixestivo |
|
|
|
|
|
|
|

O **lobo** ou **lóbulo caudado**, tamén denominado **lobo de Spiegel**, é un dos catro lobos que conforman o fígado. Fica situado sobre a cara posterosuperior do fígado, xusto en fronte da décima e máis a undécima vértebra.

A síndrome de Budd-Chiari, causada por unha oclusión da saída venosa hepática, pode provocar hipertrofia do lobo caudado, por mor das anastomoses nesta parte do fígado, que permiten continuar a función deste lobo.

Galería de imaxes
-----------------

* A arteria celíaca e as súas ramas.A arteria celíaca e as súas ramas.
* A cara superior do fígado.A cara superior do fígado.
* A cara inferior do fígado.A cara inferior do fígado.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lobo (fígado)

| * v
* c
* e
Lóbulos do fígado |
| --- |
| 
* Lobo dereito
* Lobo esquerdo
* Lobo cadrado
* Lobo caudado

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 13365
* NCIt: C33000
* TA: A05.8.01.030
* Uberon: 0001117

 |
**Mare Moscoviense** (Mar de *Moscovia* ou Mar de Moscova) é un mar lunar. Situado na conca Moscoviense, é un dos poucos mares ao lado oculto da Lúa. Ten un diámetro de 277 quilómetros, e unha área de 19 600 quilómetros cadrados.

Como a maioría dos mares lunares, foi formado polo impacto dun asteroide contra a Lúa, e a posterior inundación do cráter formado con lava, a que, ao solidificarse, formou un interior chairo e escuro de basalto. A gran diferenza de alturas entre o *mare* e o terreo circundante pode, talvez, explicar a pobreza en mares ao lado oculto; poucos impactos terían a enerxía suficiente como para fracturar a capa de roca máis grosa deste hemisferio e provocar vulcanismo. A capa basáltica do mar é bastante delgada, aproximadamente 1,5 km, o que apoia esta teoría.

O material da conca é do período Nectárico, mentres que o material do cráter é do período Ímbrico Superior. A conca posúe unha irregularidade gravitacional (mascon).

A rexión foi orixinalmente bautizada como **Mare Moscovrae** despois de que a sonda Luna 3 reenviase as primeiras imaxes do lado escuro da Lúa.

O cráter Komarov atópase ao sueste do mar, e o cráter Titov está na rexión norte.

Notas
-----

1. 1 2 3  Lunar prospector: Atlas Lunar: Mare Moscoviense Arquivado 16 de setembro de 2008 en Wayback Machine. ( Arquivado 27 de abril de 2013 en Wayback Machine.)
2. 1 2  Wood, C.A. (2004) Impact Basin Database Arquivado 07 de agosto de 2014 en Wayback Machine.
3. ↑  "Luna E-3". Arquivado dende o orixinal o 29 de novembro de 2010. Consultado o 25 de decembro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de mares lunares

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q326868
* GPN: 3682

 |
**Manuel Elkin Patarroyo**, nado en Tolima, Colombia o 3 de novembro de 1946, é un patólogo colombiano, nacionalizado español, coñecido mundialmente polo desenvolvemento dunha vacina sintética contra a malaria.

Traxectoria
-----------

Nado o 3 de novembro de 1946 na cidade colombiana de Tolima estudou medicina na Universidade Nacional de Colombia, ampliando estudos na Universidade Yale e no Instituto Rockefeller de Nova York.

Desenvolveu unha vacina sintética contra a malaria, unha doenza transmitida polo mosquito *Anopheles gambiae* que afecta a millóns de persoas do terceiro mundo, e que chamou *SPf66*. En 1999 a OMS, á cal Patarroyo cedeu os dereitos da patente, probou a vacina en Gambia, Tanzania e Tailandia, con resultados parcialmente efectivos.

En 1994, foi galardoado co Premio Princesa de Asturias de Investigación Científica e Técnica *pola importancia da súa achega científica na programación, desenvolvemento e experimentación dunha vacina sintética contra a malaria.*

Malia que en 1996 conseguiu a nacionalidade española, no presente segue a traballar no *Instituto de Inmunoloxía de Colombia*, que se atopa na cidade de Bogotá. Os seus estudos céntranse na mellora da vacina contra a malaria ademais da vacina contra a tuberculose, a lepra e o cancro de útero.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q977933
* WorldCat
* VIAF: 31020175
* BIBSYS: 90917922
* BNE: XX1076110
* BNF: 145793272
* FAST: 181066
* GEC: 0247959
* GND: 1057514969
* ISNI: 0000 0000 5923 9594
* LCCN: n86099920
* NTA: 073156396
* SUDOC: 082302588

 |
**Manuel Fariña Suárez**, nado en 1943 en Cabana de Bergantiños e finado o 8 de xuño de 2000 na Coruña foi un político e mestre galego.

Traxectoria
-----------

Diplomado en Maxisterio e Filoloxía Hispánica con especialidade en francés, exerceu como mestre de EXB no CPI As Revoltas, en Cabana de Bergantiños. Foi elixido concelleiro neste municipio en 1973 polo terzo de entidades culturais, e trala dimisión de Julián Tedín en 1977 para presentarse ás eleccións xerais por AP, foi elixido novo alcalde de Cabana. Nas eleccións municipais de 1979 encabezou a candidatura Agrupación Independente de Cabana e foi elixido alcalde cunha ampla maioría absoluta, con 9 concelleiros de 13. En 1983 encabezou a candidatura da coalición de AP co PDP e Unión Liberal e foi reelixido alcalde coa mesma maioría. En 1987 encabezou a candidatura da CPG e foi reelixido con 10 concelleiros. Foi un dos alcaldes desta coalición que respaldou o apoio de 3 dos seus deputados á moción de censura do socialista Salvador Fernández Moreda contra o popular José Manuel Romay Beccaría na Deputación da Coruña en xuño de 1989.

Nas municipais de 1991 encabezou o PSdeG-PSOE e foi reelixido cunha maioría absoluta de 9 concelleiros. En 1995 perdeu a alcaldía en favor do PPdeG, que logrou maioría absoluta. Nas municipais de 1999 conseguiu recuperala alcaldía ó perdela maioría absoluta os populares e alcanzar un pacto de goberno co BNG. Faleceu o 8 de xuño de 2000 na súa casa da Coruña, sendo sucedido na alcaldía polo tamén socialista Enrique Díaz Varela.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Julián Tedín** |  **Alcalde de Cabana de Bergantiños** 1977 - 1995 | Sucesor:**Manuel Barral Castro** |
| Predecesor:**Manuel Barral Castro** |  **Alcalde de Cabana de Bergantiños** 1999 - 2000 | Sucesor:**Enrique Díaz Varela** |

Vida persoal
------------

Casou con María del Carmen Garrido Riveiro e tiveron 4 fillos.

Notas
-----

1. ↑  Entrevista en *La Voz de Galicia* Carballo, 1-6-1999 p.53
2. ↑  Entrevista en *La Voz de Galicia*, 13-7-1999 p.41
3. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 9-6-2000 p.83

Véxase tamén
------------

### Outras páxinas

* Eleccións municipais en Cabana de Bergantiños

### Ligazóns externas

* El alcalde de Cabana falleció tras 23 años de dedicación a la política local en *La Voz de Galicia*
**Manuel Moreno Blanco**, nado en Vitigudino (provincia de Salamanca) o 4 de xullo de 1902 e finado na mesma vila o 29 de outubro de 1981, foi un escritor e profesor español.

Traxectoria
-----------

Foi o maior de tres irmáns. Viaxou co seu pai, zapateiro artesán. Estudou Bacharelato en Salamanca e Maxisterio na Escola Normal de dita cidade e na Escola Superior de Maxisterio de Madrid, na especialidade de Ciencias.

Tras o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi encarcerado entre 1939 e 1941 porque fora membro de Izquierda Republicana. Seguiu dando clases particulares, e foi reposto como mestre en 1964. Tras xubilarse, en 1973 regresou á súa vila natal.

Escribiu arredor da súa comarca, que nomeou La Gudina. Recolleu contos e lendas de tradición oral.

Obra
----

* *La Gudina (La Extremadura leonesa): impresiones de un nativo* (1977)
* *Cuentos de La Gudina* (1977)
* *Los Viajes del Chumbales* (1980)
* *En el Serano, Leyendas de La Gudina* (1999)

Vida persoal
------------

Casou e tivo dúas fillas, Consuelo e Elena.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57982845
* WorldCat
* VIAF: 95918805
* BNE: XX996802

 |
A **Manifestación polo occitano** alcumada **Anem! Per la lenga occitana, òc!** ("Vamos! Pola lingua occitana, si!") é unha manifestación organizada polo colectivo *Manifestar per l'occitan*, colectivo está formado polas principais asociacións occitanas (Institut d'Estudis Occitans, Felibritge, F.E.L.C.O. Calandreta, Òc-Bi e Conselh de la Joventut d'Òc).

Esta manifestación ten o obxectivo de potenciar a diversidade lingüística e cultural en Francia e no mundo, e pedir ao estado unha política pública para a lingua occitana.

Manifestación de Carcassona do 22 de outubro de 2005
----------------------------------------------------

A manifestación pola lingua occitana de Carcassona obtivo un grande éxito popular, con entre 8.000 e 12.000 persoas presentes. A comitiva partiu do xardín André Chenier para chegar á Cidade de Carcassona. Na fin da manifestación, a xente cantou *Se canta*, considerada como o himno de Occitania. Após a manifestación, a asociación Gardarem la Tèrra organizou unha grande festa con diversos grupos de música en Vilagalhenc (Besièrs). Con aquela mobilización, o movemento occitanista amosou que non é un movemento marxinal, e fálase dun antes e un despois da manifestación de Carcassona.

### Fotografías da manifestación de Carcassona

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Manifestación de Besièrs do 17 de marzo de 2007
-----------------------------------------------

Máis de 20.000 persoas manifestáronse para facer entrar as linguas minorizadas nas eleccións presidenciais e para apoiar a lingua e cultura occitanas. O obxectivo foi demandar a modificación do artigo segundo da constitución francesa e a ratificación da carta europea de protección das linguas rexionais e minorizadas.

Esta manifestación estivo maracada pola presenza de Felibritge, así como a de diversos políticos coma o cónsul de Tolosa Jean-Luc Moudenc ou a candidata ás presidenciais dos Verdes, Dominique Voynet, así como representantes doutros candidatos. Apoiaron a marcha delegacións bretoas, catalás, vascas e corsas.

### Fotografías da manifestación de Besièrs

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sit oficial del collectiu *Manifestar per l'occitan* (en occitano e francés)
* Repòrtaxe de Barcelona TV sobre a manifestación de Carcasonna
* Reportaxe de Barcelona TV sobre a fèsta de Vilagalhenc
* La premsa parla de la manifestacion de Carcasonna Arquivado 12 de setembro de 2019 en Wayback Machine. (en occitano)
* Fotografías da manifestación de Carcassona per Charles Camberoque (en francés)
* Revista de premsa pel CREO de Montpelhièr (en occitano)
Porta do Sol durante as protestas de 2011.
O **Movemento 15-M**, tamén chamado **movemento dos indignados**, é un movemento cidadán formado após a manifestación do 15 de maio de 2011 (convocada por diversos colectivos), onde despois de que 40 persoas decidisen acampar na Porta do Sol esa noite de xeito espontáneo, produciuse unha serie de protestas pacíficas en España co obxectivo de promover unha democracia máis participativa arredada do bipartidismo PSOE - PP e do dominio de bancos e corporacións, así como unha "auténtica división de poderes" e outras medidas coa intención de mellorar o sistema democrático. Aglutinou diversos colectivos cidadáns con diferentes lemas, como o da manifestación do 15 de maio: «*Non somos monicreques en mans de políticos e banqueiros*» ou «*Democracia real XA! Non somos mercadoría en mans de políticos e banqueiros* ».

Notas
-----

1. ↑  Cristina Monge. "15M: Un movimiento político para democratizar la sociedad". *Prensas de la Universidad de Zaragoza* (en castelán). Consultado o 2023-04-17.
2. ↑   Arquivado 17 de novembro de 2015 en Wayback Machine. els-primers-40-de-sol.html
3. ↑  La indignació inquieta la izquierda, EL PAÍS.
4. ↑  "Inicio - Democracia Real YA!". Arquivado dende o orixinal o 20 de maio de 2011. Consultado o 15 de novembro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do 15-M
* Traballo universitario sobre o "Moviment 15-M"
* Noticias 15-M
* 15Mpedia, enciclopedia libre sobre o 15M
* DOSIER DE PRENSA – DEMOCRACIA REAL YA! Arquivado 12 de setembro de 2019 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2881757
* GEC: 0522841

 |
A **Megalópole do Nordeste dos Estados Unidos** é a maior e principal aglomeración urbana do planeta que, polas súas dimensións, constitúe unha rexión urbanizada no nordeste dos Estados Unidos dende Springfield no estado de Massachusetts ata Washington, a capital do país.

Este xigantesco continuo urbano conformaríase coa conurbación das áreas metropolitanas de Nova York, Filadelfia, Washington-Baltimore e Hartford. Algúns estudosos (véxase Gottmann) inclúen tamén a área de Boston, denominando *BosWash* (de Boston-Washington) á megalópole resultante.

A cidade maáis importante do conxunto é Nova York, capital do mundo de facto, principal centro financeiro e cultural do planeta (ver Historia urbana de Nova York). Seguiríalle en importancia Washington (ver *Historia de Washington*), capital dos Estados Unidos de América e, polo mesmo, principal centro de poder executivo e militar do globo. Outras grandes cidades da megalópole serían Filadelfia, Baltimore e Hartford.

Datos (a 1-1-2001)
------------------

| Nome | Habitantes |
| --- | --- |
| Área Metropolitana de Nova York | 21 000 000 |
| Área Metropolitana de Philadelphia | 9 100 000 |
| Conurbación de Washington-Baltimore | 7 500 000 |
| Conurbación de Hartford-Springfield | 1 710 000 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Imaxe actualizada do satelite
**Manuel Montero Corbeira**, nado en Fene cara a 1908 e finado en Ferrol o 30 de agosto de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Dirixente socialista de Fene, colaborou en *Fene Solidario* e foi administrador de *Cultura Campesina*. Emigrou a Cuba e foi secretario da sociedade Naturales del Ayuntamiento de Fene na Habana en 1918. Retornado a Galicia, foi secretario da sociedade Café Galicia da Coruña en 1926. En 1930 presidiu a Agrupación socialista da Coruña, e volveu ser elixido presidente en 1931 e 1932. Formou parte da candidatura socialista ás eleccións de novembro de 1933. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi sacado de casa cunha corda xunto ao seu cuñado Luis Martínez Hermida. Ambos apareceron mortos na porta do cemiterio de Catabois.

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 6-9-1918, p. 2.
2. ↑  *El Ideal Gallego*, 22-5-1926, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-1-1930, p. 10.
4. ↑  *El Ideal Gallego*, 17-1-1932, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Manuel Montero Corbeira na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535466
* DSBE: 13154\_montero-corbera-manuel

 |
**María Rosario Aida Méndez Miaja**, nada en Santiago de Compostela o 17 de xuño de 1930, é unha científica galega.

Traxectoria
-----------

En xuño de 1956 presenta a súa tese de doutoramento *Contribución al estudio de los alcaloides en los Adenocarpus*, dirixida por Ignacio Ribas Marqués, sendo unha das primeiras teses lidas na Facultade de Ciencias da Universidade de Santiago de Compostela.

Traballou no Instituto Nacional de Química y Física (Edificio Rockefeller) en Madrid e no Instituto de Productos Lácteos do CSIC en Arganda del Rey.

En 1991 é nomeada como funcionaria de carreira da escala de Profesores de Investigación do CSIC, no Instituto de Estudios Avanzados de las Islas Baleares (Palma de Mallorca).

Destacou polas súas publicacións no ámbito da Bibliometría en España.

Obras
-----

Méndez Miaja, M.R.A. (1993). *Dinámica de la investigación multidisciplinar sobre nuevos materiales en España: un análisis bibliométrico*. Madrid: CINDOC. ISBN 8400073452

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pintos Barral, X. (2015): As mulleres nos estudos experimentais na Universidade de Santiago: 1910-1960
* Pintos Barral, Xoana (2021). *Tiven a chave, a bicicleta e os catro libros*. Editorial Galaxia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q50071120
* Dialnet: 4448577

 |
Marcha ciclonudista 2009 en Zaragoza.
A **Manifestación Ciclonudista Mundial** é un evento que se celebra anualmente en diferentes cidades de todo o mundo dende o ano 2004. Trátase dunha marcha de grupos de persoas que circulan espidos en bicicleta polas rúas, reclamando a atención dos cidadáns e dos medios de comunicación sobre as problemáticas propias dos ciclousuarios.

Convocatoria
------------

Marcha ciclonudista 2012 en Londres.
A mensaxe que pretende transmitir a Manifestación Ciclonudista Mundial ten cambiado dende o seu comezo ata hoxe. Ao principio tratábase dunha protesta pola dependencia do petróleo e celebrando a individualidade do corpo humano. A partir do 2006 a consigna da convocatoria pasou a ser a promoción do uso da bicicleta. Aínda que a manifestación se nutre da participación de persoas provenientes de círculos nudistas, non está orientada a promover o nudismo directamente. A Manifestación Ciclonudista é concibida como un evento máis lúdico que reivindicativo, moitos dos seus participantes asisten co corpo pintado e adornan as súas bicicletas e os seus corpos para acudiren á marcha.

A Manifestación Ciclonudista Mundial está convocada por organizacións locais, principalmente organizadoras de grupos de Masa Crítica, pero tamén organizacións ciclistas e naturistas. No ano 2010, na súa sétima convocatoria, en España, celebráronse o día 5 de xuño en Valencia, o 12 de xuño na Coruña, Barcelona, Granada, Madrid, Murcia e Valladolid, e o 19 de xuño en Zaragoza.

Notas
-----

1. ↑  "World naked bike ride" (en *(en inglés)*). Consultado o 12/06/2010.
2. ↑  "Manifestación Ciclonudista Mundial" (en *(en castelán)*). Arquivado dende o orixinal o 04/04/2004. Consultado o 12/06/2010.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Manifestación Ciclonudista Mundial Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Arquivado 04 de abril de 2004 en Wayback Machine. *(en castelán)*
* *(en inglés)*
* *(en inglés)*

### Outros artigos

* Masa crítica (ciclismo)
* Nudismo
A **megalópole da chaira de Kantō** conforma a área metropolitana de Toquio, a maior do planeta, cunhas dimensións (150x150km) que a converten nunha verdadeira rexión urbanizada.

Aproveita para iso, como non podía ser doutra maneira nun país tan montañoso e poboado coma o Xapón, a maior das súas poucas chairas, a de Kantó (Kantó Heiya) na illa de Honshu, formada polo val inferior do río Tone e dos máis propiamente toquiotas Edo e Sumida.

Esténdese dende a baía de Toquio ata Maebashi polo noroeste, ata Utsunomiya ao norte, Mito e Hitachi ao nordés e Odawara polo suroeste, incluíndo como cidades máis importantes a Yokohama, Kawasaki, a recentemente creada Saitama (pola fusión de Urawa, Yono e Omiya) e Chiba.

División administrativa
-----------------------

Megalópole de Toquio: 37 500 000 habitantes.

* prefectura de Toquio.................12 000 000
* prefectura de Kanagawa............ 8 400 000
* prefectura de Saitama................6 800 000
* prefectura de Chiba....................5 300 000
* prefectura de Gumma............... 1 400 000
* prefectura de Ibaraki..................2 500 000
* prefectura de Tochigi..................1 100 000

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Historia urbana de Toquio

### Ligazóns externas

* imaxe actualizada de satelite
**Manuel Moinelo Allegue**, nado na Coruña en 1955, é un político galego de Cidadáns.

Traxectoria
-----------

Estudou Medicina na Universidade de Santiago de Compostela entre 1973 e 1977 sen chegar a rematar a carreira. Traballou como directivo en empresas do sector dos seguros e logo na banca. En 2014 entrou a militar en Cidadáns, foi subdelegado territorial da Coruña (2016-2017) e como tal membro do Comité Territorial Autonómico. Tamén foi voceiro da agrupación de Oleiros (2017-2020). Nas eleccións municipais de 2019 foi de cabeza de lista no seu partido en Oleiros, e como a súa forza logrou un concelleiro entrou como edil na corporación municipal. Dende setembro de 2022 é o responsable de concelleiros de Cidadáns en Galicia e a súa formación escolleuno para encabezar a lista na Coruña, nunha candidatura na que ía participar Democracia Coruñesa de Miguel Ángel Rosende, mais que acabou por se integrar en Cidadáns.

Notas
-----

1. ↑  "A crise de Ciudadanos en Galicia descabeza tamén a dirección na Coruña". *Praza Pública*. 24 de maio de 2016.
2. ↑  "Ciudadanos cre que obterá máis representación en Galicia o 26X". *Galicia Confidencial*. 2 de maio de 2015.
3. ↑  "Cidadáns confirma a David Díaz como candidato á alcaldía de Pontevedra". *Pontevedra Viva*. 23 de outubro de 2022.
4. ↑  "Miguel Ángel Rosende, novo secretario de Organización de Ciudadanos para as provincias da Coruña e Lugo". *Galicia Confidencial*. 1 de decembro de 2022.
***Manifesto Dobarrista*** é un duplo CD lanzado no ano 2007 pola Regueifa Plataforma, Falcatruada e Lonxa Cultural como tributo a Andrés do Barro. Reúne a 30 grupos do panorama musical galego, en especial de estilos próximos ao pop e ao rock.

O proxecto culmina unha serie de iniciativas dos anos precedentes nos que se pretendeu dignificar e recuperar a figura do artista ferrolán, actualizando o seu legado e afastándoo das visións oficialistas precedentes. Tamén se pretende recuperar a influencia de Andrés do Barro como compositor de cancións populares e comprometido cultural e politicamente. O disco constitúe a primeira homenaxe desta envergadura que non ven feita directamente polos medios de comunicación do goberno galego. Algunhas das iniciativas que reivindicaron a figura de Andrés do Barro a principios do século XXI foron a web *Saudade de ti*, e o blog *A Regueifa* conducido por Noel Feáns, onde se puxeron a circular algúns machucos que combinaban cancións do cantante galego con outras de grupos galegos contemporáneos ou de grupos míticos da escena pop e rock internacional. Tamén se consideraron un precedente as actuacións do grupo Safari Orquestra durante o recital Ao pé da letra do ano 2005, onde presentaron unha versión trip-hop da canción "Teño saudade", incorporada máis tarde ao disco.

O traballo contou co apoio da familia de Andrés do Barro. Andrea Lapique, filla do cantante, contribuíu cun texto para acompañar ao disco, e aparece recitando versos do seu pai na canción de Fanny + Alexander. Xurxo Souto e o poeta Daniel Salgado acompañan tamén con textos seus a presentación do disco.

Lista de cancións
-----------------

### Disco 1

1. "O Tren" (Elodio y los seres queridos)
2. "Corpiño xeitoso" (Projecto Mourente)
3. "Llorar por llorar" (6PM)
4. "Meu amor" (Fanny + Alexander con Andrea Lapique Do Barro)
5. "Con máis amor" (The Homens)
6. "Teño saudade" (Safari Orquestra)
7. "Homes" (Samesugas)
8. "O meu pequeno pobo" (Zimmer 103)
9. "Maruxiña" (Iribarnes)
10. "Un poquiño de mambo... ou así" (Colectivo Oruga)
11. "San Antón" (The Policarposound Inc.)
12. "Vou a Bueu" (O Leo i Arremecághona!!!/o Kolhóz)
13. "A uns ollos verdes" (Hanom Ausse)
14. "Rapaciña" (Noise Project)
15. "Adeus, adeus" (Misquious)

### Disco 2

1. "O Tren" (Niño y Pistola)
2. "Por non poder" (Boy Elliott & The Plastic Bags)
3. "Noite de estrelas" (Narf)
4. "Salgueiro" (Ectoplasma)
5. "Pra che falar de amor" (Ataque Escampe)
6. "Pois eu" (Quant)
7. "¡Pum!" (Annie Hall)
8. "Pandeirada" (Nouvelle Cuisine)
9. "As namoradiñas" (Nalda)
10. "Virando louco" (Os da Ría)
11. "Hoxe voltei pra casa" (Huéspedes Felices)
12. "Corpiño xeitoso" (Tesouro)
13. "San Antón" (Jules, Jim & Catherine)
14. "Quiero hacer mi casa en el cielo" (Todo el largo verano)
15. "Fogar de Breogán" (The Rexurdidos)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina de promoción do disco.
**Manuel Morán Morán**, nado en Los Barrios de Luna (León) o 5 de xaneiro de 1929 e finado na Coruña o 21 de xuño de 2003, foi un veterinario e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Veterinaria pola Universidade de León. Instalado como veterinario en Bergondo, de onde pasa a Ferrol (1956) e despois a Santiago de Compostela (1958). Marcha despois a Vila de Cruces onde permanece ata 1964. Fundou a empresa INGASA. Foi fundador do Partido Gallego Independiente con Meilán Gil, pero despois afiliouse a AP. Foi elixido parlamentario pola provincia da Coruña nas primeiras eleccións autonómicas por Alianza Popular.

Obras
-----

* *El agro gallego en Europa: artículos periodísticos*, 1999.

Vida persoal
------------

Casou con Presvinda García e foi pai de Gloria e Manuel Morán García.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 22-6-2003, p. 53.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Porteiro, Mª Xosé; Perozo, Xosé A. (1981). *Quen é quen no primeiro Parlamento Galego*. Vigo: Xerais. pp. 236–239. ISBN 84-7507-044-2.
**Manuel Carrozas Varela**, nado en Sarria cara a 1907, foi un falanxista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Luis Carrozas e Manuela Varela. Foi detido pola Garda Civil en 1921 como promotor dunha pelexa na que resultou un mozo ferido de escopeta. Afiliado a Falange, a madrugada do 26 de xuño de 1936 foi autor do atentado contra o concelleiro e secretario de Izquierda Republicana de Sarria Pedro García Arcas, que resultou gravemente ferido polos disparos e morreu ao día seguinte, e do asasinato do tamén militante de IR Victorino Cabarcos López, no local da sociedade La Unión. Como protesta declarouse a folga xeral en Sarria.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido en Lugo por dous policías na madrugada do 23 de xullo por resistenza e insultos, pero desapareceu do Cuartel onde estaba retido antes do 1 de agosto. Ao pouco tempo foi nomeado xefe de milicias de Falange de Sarria.
En 1948 ingresou no Instituto Psiquiátrico de Valladolid.

Notas
-----

1. ↑  *La Integridad*, 25-10-1921, p. 2.
2. ↑  *Diario de Pontevedra*, 27-6-1936, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 27-6-1936, p. 12.
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 28-6-1936, p. 10.
5. ↑  "Manuel Carrozas Varela". *Sarria acento galego*. 7 de abril de 2016.
6. ↑  *El Progreso*, 4-10-1936, p. 4.
7. ↑  Comisión Gestora de la Diputación (15 de xaneiro de 1948). "Sesión del 31 de diciembre de 1947". *Boletín Oficial de la Provincia de Lugo*. p. 237.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Cilia Torna (1 de novembro de 2013). "Para nós o matar é unha honra". *Nós*.
**María Josefa Pose Rodríguez** é unha farmacéutica e política galega do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Dona dunha farmacia en Traba (Xallas de Castriz). Nas eleccións municipais de 2011 foi elixida concelleira de Santa Comba polo PPdeG e primeira tenente de alcalde. En novembro de 2014 dimitiu o alcalde Antonio Landeira e Pose é elixida alcaldesa, mantendo así a alcaldía o PP cos votos a favor de Independientes por Santa Comba. Nas municipais de 2015 encabezou a candidatura do PPdeG e foi superada polo PSdeG-PSOE, o cal logrou alcaldía e formou goberno con Terra Galega. Trala ruptura do pacto en novembro de 2015, en maio de 2016 o Partido Popular e Terra Galega presentaron unha moción de censura ao alcalde socialista José Antonio Ucha Velo trala cal recuperou a alcaldía. 

Nas municipais de 2019 conseguiu sela máis votada, pero perdeu a alcaldía dado o pacto entre Compromiso por Galicia e o PSdeG-PSOE. Trala ruptura deste acordo de goberno, recuperou a alcladía mediante unha moción de censura en xuño de 2021, a cal contou co apoio do exalcalde socialista Ucha Velo e outra concelleira socialista, os cales foron expulsados da súa formación. Nas municipais de 2023 perdeu a alcaldía tras lograr o PSdeG a maioría absoluta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Landeira Gallardo** |  **Alcaldesa de Santa Comba** 2014 - 2015 | Sucesor:**José Antonio Ucha Velo** |
| Predecesor:**José Antonio Ucha Velo** |  **Alcaldesa de Santa Comba** 2016 - 2019 | Sucesor:**David Barbeira García** |
| Predecesor:**David Barbeira García** |  **Alcaldesa de Santa Comba** 2021 - 2023 | Sucesor:**Alberto Romar Landeira** |

Notas
-----

1. ↑  El alcalde de Santa Comba dimite y alega "motivos personales" *El País*, 08/11/2014 *(en castelán)*.
2. ↑  María Pose convértese na primeira alcaldesa xalleira *La Voz de Galicia*, 28/11/2014.
3. ↑  A popular María José Pose é a nova alcaldesa de Santa Comba *CRTVG*, 26/05/2016.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Santa Comba

### Ligazóns externas

* Blog de María Pose
**María Ramona Gómez Iglesias**, nada en Ourense en 1961, é unha escritora galega.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Filosofía e Ciencias da Educación pola Universidade de Santiago de Compostela e doutorada en Filosofía pola UNED en 2006 coa tese *La enseñanza de la virtud en el Protágoras platónico*. Especialista de alumnos de altas capacidades, traballa no Equipo de Orientación específico da Consellería de Educación en Ourense. É autora de *El Logos Enamorado: Homosexualidad y Filosofía en la Grecia Antigua*, un estudo sobre as relacións entre a filosofía e o Eros no pensamento grego, fundamentalmente nos diálogos platónicos; o capítulo "Echoes of Eleusis: Love and Initiation in the Platonic Philosophy" do libro *Greek Philosophy and Mistery Cults*; os poemarios *Como un collar que podría ser de muerte* e *Espejos de Hamlets amarillos* e contos en volumes colectivos.

Obras
-----

* *El logos enamorado. Homosexualidad y filosofía en la Grecia antigua*, 2012.
* *Como un collar que podría ser de muerte*, 2010.
* *Espejos de Hamlets amarillos,* 2019.

### Obras colectivas

* "Echoes of Eleusis: Love and Initiation in the Platonic Philosophy" en *Greek Philosophy and Mistery Cults*, 2016.

Premios
-------

* XV Certame internacional de poesía María del Villar (2010).
* XVI Edición Certame de relatos da Fundación Gaceta de Salamanca (2011).
* I Premi ex novo literari de conte de temàtica històrica. Facultat de Geografia i Història. Universitat de Barcelona (2010).
* Relato breve da UNED de Mérida (2013).
* Concurso de poesía elcercano (2019).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534696
* WorldCat
* VIAF: 306380614
* BNE: XX5135262
* LCCN: n2014009388

 |
Unha microfotografía de 1 mm de diámetro, circa 1858.
A **microfotografía**, inventada e patentada por René Dagron, consiste na obtención de imaxes moi pequenas (de 1 mm de diámetro) de obxectos de tamaño real, e comprende toda a tecnoloxía necesaria para a arte de facer este tipo de imaxes. As aplicacións de microfotografía inclúen a espionaxe, como no caso de William Fischer até os obxectos de agasallo con visor para as tendas de recordos de viaxe. Hoxe en día aínda se utiliza en parte das técnicas empregadas na fabricación de microchips, onde se chega a reducir a imaxe do circuíto a nivel de micróns.

Historia
--------

Empregando un proceso de daguerrotipo, John Benjamin Dancer foi un dos primeiros en producir microfotografías, en 1839. Dancer conseguiu unha proporción de redución de 160:1, e perfeccionou os seus procedementos de redución co proceso do colodión húmido, de Frederick Scott Archer, desenvolvido en 1850-1851, pero desaproveitou o seu traballo de décadas de microfotografías como un pasatempo persoal, e non documentou os seus procedementos. A idea de que a microfotografía sería tan só unha novidade curiosa era unha opinión compartida polo *Dictionary of Photography*, de 1858, que bautizou o proceso como "unha cousa insignificante e infantil."

Microfilme e microfichas
------------------------

Despois da segunda guerra mundial, xurdiron aplicacións importantes da microfotografía: as microfichas, tamén chamadas *microfilmes*, e distintos soportes con finalidades de arquivo e documentación, pero con moita menos redución (unha microficha ten un diámetro de 1 cm, comparado con 1 mm de diámetro dunha fotomicrografia de Dagron). Desafortunadamente, o desenvolvemento das técnicas dixitais de arquivo fixo que esta tecnoloxía se atope nun desuso cada vez maior.

Notas
-----

1. ↑  *Enciclopedia completa de la fotografía*. Hermann Blume ediciones. ISBN 84-7214-276-0.
2. ↑  *Biographical Dictionary of the History of Technology*. Taylor & Francis. ISBN 9780415193993.
3. ↑  Focal encyclopedia of photography By Michael R. Peres
4. ↑  Veaner, Allen B. ed. (1976). "Microphotography". *Studies in micropublishing, 1853–1976: documentary sources*. Microform Review Inc. ISBN 0-913672-07-6.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3274922
* AAT: 300127290
* BNCF: 27298
* BNE: XX525323
* FAST: 1019982
* GEC: 0123518
* GND: 4169836-8
* JSTOR: microphotography
* LCCN: sh85084884
* MAG: 2779381816

 |
**Nation of Language** é unha banda estadounidense de new wave e post-punk revival formada no distrito de Brooklyn, na cidade de Nova York, no ano 2016. Está formada por Ian Richard Devaney (voz, guitarra eléctrica, percusión), Aidan Noell (teclados, voz) e Michael Sue-Poi (baixo).

Historia
--------

Devaney e Sue-Poi eran membros de The Static Jacks, pero a banda disolveuse despois do seu segundo álbum, *In Blue*. Devaney inspirouse para comezar un novo proxecto tras escoitar no coche do seu pai *Electricity*, o tema de Orchestral Manoeuvres in the Dark, que xa escoitara na súa infancia. O que deu comezo como un simple exercicio de Devaney nun teclado, acabou sendo o xermolo de Nation of Language coa incorporación do seu amigo Noell e do seu antigo compañeiro en Static Jacks, Sue-Poi.

A banda publicou unha serie de sinxelos entre 2016 a 2019, antes de encarar a gravación do seu álbum de debut, *Introduction, Presence*, en maio de 2020

Desde 2018, Devaney ten sido tamén o vocalista principal de Machinegum, un proxecto paralelo creado polo batería de The Strokes, Fabrizio Moretti, nese momento tamén integrante da banda brasileiro-estadounidense Kid Le Chat. Precisamente, Moretti foi responsable da percusión nos temas de Nation of Language "Indignities" e "Sacred Tongue". Así mesmo, o antigo membro de Static Jacks, Nick Brennan, tamén colaborou coa batería no tema "Automobile".

Discografía
-----------

### Álbums

* *Introduction, Presence* (2020)

### Sinxelos e colaboracións

* *What Does The Normal Man Feel?* (2016)
* *I've Thought About Chicago* (2017)
* *Reality* (2018)
* *Gouge Away* (versión dun tema dos Pixies) / *One More Try* (tema exclusivo en 7") (2020)

Notas
-----

1. 1 2  "Band To Watch: Nation Of Language". *stereogum.com* (en inglés). 10-1-2018. Consultado o 5-9-2020.
2. ↑  "Introduction, Presence by Nation of Language on Bandcamp". *bandcamp.com* (en inglés). 22-5-2020. Consultado o 5-9-2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q100308576
* Discogs: 6520823
* MusicBrainz: ID

 |
**Manuel Cobas Rodríguez**, nado en Lugo en 1902 e finado no mesmo concello en decembro de 1983, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Dependente de comercio. Membro da UGT, foi secretario do sindicato de Comercio e presidente da Sociedad Instructiva Dependientes Comercio en 1933 e 1935. Afiliado á Agrupación Socialista de Lugo da que foi vogal, foi concelleiro de Lugo polo PSOE en 1936 e nomeado 4º Tenente-Alacalde. Participou nas reunións a favor do Estatuto de Autonomía. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi procesado. detido o 4 de abril de 1940. Xulgado na causa 200/40, foi condenado a prisión temporal. Saíu en liberdade o 15 de decembro de 1941. Nos anos corenta participou no intento de reorganización do PSOE en Lugo e na Coruña con Luis Fernández del Valle, José Mateo Mariñas Ferrero, Graciano Leivas Freire, Antonio Vidal Vilas e outros. Foi detido con Graciano Leivas o 25 de xullo de 1945 acusado de actividades clandestinas de tipo socialista. Permaneceron na Prisión Provincial de Lugo ata o 29 de agosto, cado foron trasladados á Prisión Provincial da Coruña. Acusados de rebelión, Cobas, Mariñas e Vidal foron condenados a seis meses e un día, e Luís Fernández del Valle foi condenado a nove meses de prisión. Cobas foi novamente trasladado á prisión de Lugo o 24 de maio de 1946, de onde saíu en liberdade o 26 de xuño dese ano. Ingresou outra volta na prisión o 24 de febreiro de 1947 acusado de axudar á guerrilla, xunto a Carmen Ares Fernández. Saíu en liberdade condicional o 10 de abril de 1948. Pertenceu á organización socialista clandestina de Lugo nos anos sesenta, da que foi secretario.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Lugo, 6-12-1983, p. 39.
2. ↑  "Reorganización y proceso de estructuración del sindicalismo socialista en Galicia" / Guillerme Pérez Agulla e Rogelio Pérez Poza, in *Análisis históricos del sindicalismo en España. Del Franquismo a la estabilidad democrática (1970‐1994)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en Represión franquista en Lugo
* 

* Manuel Cobas Rodríguez na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q108528973
* DSBE: 4236\_cobas-rodriguez-manuel

 |
**Marcial García Barros**, nado en Ourense cara a 1890 e finado na mesma cidade o 28 de xullo de 1937, foi un militar e político galego.

Traxectoria
-----------

Tenente de Enxeñeiros. Garda de asalto e xefe da garda de asalto de Ourense. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi xulgado en consello de guerra presidido por Ambrosio Feijoo Pardiñas no que actuou como fiscal Joaquín Otero Goyanes o 23 de marzo de 1937, con Anselmo López García, Marcelino Otaduy Vázquez, Manuel Suárez Castro, Eduardo París Villar, Antonio Taboada Nóvoa e Higinio López Barrio. Condenado a pena de morte foi fusilado o 28 de xullo de 1937 no Campo de Aragón.

Vida persoal
------------

Vivía en Ourense co seu cuñado Fructuoso Manrique Martín e a súa irmá Josefa García Barros. Prometeuse en Ourense con Maruja Castilleiras Losada en abril de 1936.

Notas
-----

1. ↑  *La Región*, 24-3-1937, p. 3.
2. ↑  *La Región*, 29-7-1937, p. 3.
3. ↑  *La Región*, 18-4-1936, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Prada Rodríguez, Julio (2004). *Ourense, 1936-1939. Alzamento, guerra e represión*. Sada: Do Castro. ISBN 978-84-8485-157-8.

### Ligazóns externas

* Héroes o traidores, artigo de Sergio García Ferrera en *La Región*, *(en castelán)*.
* 

* Marcial García Barros na páxina web *Nomes e Voces*.

* Expediente de responsabilidades políticas de Marcial García Barros, Anselmo López García, Marcelino Otaduy Vázquez, Eduardo París Villar, Higinio López Barrio; Antonio Taboada Nóvoa e Manuel Suárez Castro.
**Los Limones** (inicialmente **Los Limones del Caribe**) é un grupo de pop/rock galego, formado en 1983 na cidade de Ferrol.

Traxectoria
-----------

Concerto en Baiona en 2012.
Comezaron a actuar de forma afeccionada. A banda orixinal formábana catro estudantes do colexio Montefaro de Ferrol. Santos Fernández López, alias Santi Santos á guitarra e voz, José Ignacio Garrote no baixo e despois guitarra, Tom Garrote coa guitarra solista e Marcial Rodríguez Badía na batería. Posteriormente únense ó grupo Carlos Vélez no baixo e Begoña Álvarez ó teclado. A primeira actuación do grupo foi no colexio maior Fonseca de Santiago de Compostela en maio de 1984, tendo despois unha vertixinosa actividade en locais de Ferrol (*Copacabana, Bristol*), Cabanas e Santiago (*A Esquina, Festa do Campus Sur da USC* ), durante 1985 e 1986. Posteriormente prodúcese un cambio radical no grupo, e da formación orixinal só queda Santi Santos. En 1987 a discográfica galega Edigal edítalles o seu primeiro mini-LP titulado *Sun*. Pouco despois conseguen gañar o Premio de *grupo revelación* que organiza a emisora Radiocadena Española e son fichados por Grabaciones Accidentales (GASA).

Esta discográfica edita o seu primeiro LP, *Sube la marea* (1989), que inclúe o sinxelo *Te voy siguiendo*, que pronto se sitúa entre os máis populares nas listas de vendas.

Un ano máis tarde gravan *Donde acaba el mar*. As cancións *Trenes sin destino* e *No le digas* convértense en referente da música máis comercial do momento e escóitanse continuamente en emisoras de radio e discotecas.

O seguinte disco, *Música clásica* (1992), inclúe o tema *El canto de la sirena*, que alcanza o número 1 nas listas de éxitos.

Tras publicar novos LP's nos anos seguintes con discretos resultados, o grupo disólvese en 1997.

Porén, en 2001 recomponse a banda e desde entón seguiron publicando discos, aínda que lonxe da repercusión nos medios que alcanzaron a principios dos anos noventa.

No seu disco *¡Sigue!* (2008) inclúen como *bonus track* o tema *Vamos Getafe*, canción adicada ó Getafe Club de Fútbol.

No 2009 compoñen *Chegou o Momento* para a campaña electoral do candidato do Partido Popular de Galicia, Alberto Núñez Feijóo, á Presidencia da Xunta de Galicia.

Discografía
-----------

* 1987 - *Sun* (mini-LP)
* 1989 - *Sube la marea*
* 1990 - *Donde acaba el mar*
* 1992 - *Música clásica*
* 1993 - *Por las estrellas*
* 1995 - *Amigos*
* 1996 - *Los Singles*
* 1997 - *7 Mares*
* 2001 - *Volver a casa*
* 2003 - *La botellita*
* 2004 - *Camiño das estrelas*
* 2004 - *El directo de Limones*
* 2006 - *Palabra*
* 2008 - *¡Sigue!*
* 2010 - *Arriba esas gaitas*
* 2014 - *13 Limones*
* 2015 - *Quintos del 64*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Pop Español*. Tomo 3. Orbis-Fabbri. 2000.

### Ligazóns externas

* Entrevista en Telemadrid

* Portal:Música rock
* Portal:Galicia
* Portal:Xabarín Club

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9024052
* WorldCat
* VIAF: 156610826
* Discogs: 994546
* ISNI: 0000 0001 0466 5841
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 67171

 |