recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Good God's Urge*** é o segundo e derradeiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Porno for Pyros, publicado o 28 de maio de 1996 a través do selo Warner Bros. Records. Foi o único disco do grupo en contar co baixista Mike Watt, que axidou á banda a rematar o traballo despois de que Martyn LeNoble deixase o grupo antes de rematar de gravar todos os baixos. Lanzáronse tres sinxelos do disco.

Ademais de Watt, colaboraron moitos músicos máis en varios dos temas. A canción "Porpoise Head" conta con Daniel Ash, David J e Kevin Haskins de Bauhaus, Love and Rockets e The Bubblemen. *Good God's Urge* tamén marcou unha reunión do ex-guitarrista de Jane's Addiction Dave Navarro cos seus antigos compañeiros, tocando a guitarra con eles no tema "Freeway". A canción tamén conta con Flea, compañeiro de Navarro en Red Hot Chili Peppers, que se uniría a Farrell, Perkins e Navarro para unha reunión de Jane's Addictiono seguinte ano.

A entón moza de Farrell, Christine Cagle, aparece na portada do disco.

Porno for Pyros entraría en hiato pouco despois do lanzamento deste traballo porque ao guitarrista Peter DiStefano diagnosticáronlle un cancro.

Listaxe de cancións
-------------------

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Porpoise Head"   | 4:15 |
| 2. | "100 Ways"   | 3:42 |
| 3. | "Tahitian Moon"   | 3:47 |
| 4. | "Kimberly Austin"   | 3:13 |
| 5. | "Thick of it All"   | 4:43 |
| 6. | "Good God's://Urge!"   | 3:52 |
| 7. | "Wishing Well"   | 3:40 |
| 8. | "Dogs Rule the Night"   | 3:22 |
| 9. | "Freeway"   | 4:23 |
| 10. | "Bali Eyes"   | 3:28 |

Notas
-----



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3773358
* Discogs: 32040
* MusicBrainz: ID

 |
**Gonzalo Marzá Trilles**, nado en Vilafamés (provincia de Castelló) o 10 de abril de 1916 e finado en Castelló de la Plana o 6 de setembro de 1996, foi un futbolista que xogaba na demarcación de gardameta.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar profesionalmente ao fútbol no CD Castellón, pero debutou en Primeira División co Real Madrid na tempada 1941/42.

O 28 de novembro de 1944 e tras tres tempadas en Madrid nas que disputou 59 encontros fichou polo Celta de Vigo, na Segunda División. Esa tempada, que rematou co ascenso, Marzá sería o porteiro titular pese a encaixar catro goles no seu debut. Porén xa comezada a seguinte tempada, a 1945/46, o levantino perde a titularidade en favor de Simón. Permanecería na suplencia toda a súa traxectoria no Celta, primeiro á sombra de Simón e despois coa chegada de Manuel Pazos. Debido á normativa, que por aquel entón non permitía as substitucións nunca disputou moitos encontros nos 10 anos que militou no Celta de Vigo.

A tempada 1947/48 foi unha das máis brillantes da historia do club, obtendo o subcampionato da Copa do Rei e rematando a Liga no cuarto posto, sendo coñecido o equipo coma os *Diablo azuis*.

En 1954 deixou o Celta e celebrouse para a ocasión un festival deportivo, que incluíu un partido de homenaxe do Celta contra o Xuvenil da Coruña, reforzado este último con Pahiño.

Notas
-----

1. ↑  "Resultó brillante el festival de homenaje a Marzá". *El Pueblo Gallego* (en castelán) (10089). 8 de xuño de 1954. p. 7. Consultado o 8 de xullo de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Marcos L. Bacariza (15 de agosto de 2009). "Gonzalo Marzá". *Yo jugué en el Celta* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11313208
* BDFutbol: 10017
* Transfermarkt: 313874

 |
Coordenadas: 43°31′1″N 8°9′3″O﻿ / ﻿43.51694, -8.15083

**Galicia Textil SA** é unha empresa galega con sede en Xuvia, Neda (A Coruña) actualmente propiedade da empresa Textil Santanderina SA.

Historia
--------

Instalacións á beira do río Xuvia, á dereita; á esquerda o muíño.

*Artigo principal**:* Real Casa da Moeda de Xuvia.
Despois do peche das instalacións como fábrica de moeda, o 9 de novembro de 1876 Francisco de Barcón y Quevedo compra ao Estado a Real Fábrica de Moeda e Cobrería de Xuvia xunto con todo o predio. Creando alí unha fábrica de fiados e tecidos, baixo o nome de Barcón & Cía. a empresa foi inaugurada o 10 de marzo de 1878.
O 19 de febreiro de 1928 Barcón vende a fábrica a Dionisio Tejero Pérez coa que funda a firma Galicia Industrial. O 1 de xaneiro de 1956, Galicia Industrial troca de nome ao ser absorbida pola firma Dionisio Tejero, S.A. O 1 de marzo de 1982 un grupo téxtil formado por: Textil Santanderina S.A. Vic Industrial S.A. e Gerona Textil S.A. compran a fábrica creando a actual Galicia Textil S.A.

A empresa explota unha central eléctrica no río Xuvia de 200 kW.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Real Casa da Moeda de Xuvia
* Historia da moeda en Galicia
* Moeda cuñada en Galicia

### Ligazóns externas

* Páxina web da Empresa *(en varias linguas)*

### Bibliografía

* Esperanza Casado Aguado. La venta en subasta de las Casas de Moneda de Madrid, Sevilla, Segovia y Jubia (1866-1883) Marzo, 2001
Piloto de enduro nunha proba cronometrada.
O **enduro** (do inglés *endurance*, "resistencia") é unha disciplina deportiva motociclista principalmente de fóra de asfalto, aínda que tamén pode discorrer en parte por estradas, rúas ou circuítos asfaltados. Unha competición de enduro inclúe varias probas complementarias que computan para o resultado global, como a «crono» ou tramo cronometrado ou a proba de aceleración sobre asfalto, pero a proba principal é a de regularidade contra o reloxo, que consiste en percorrer un itinerario longo por todo tipo de terreos nun tempo predefinido, con controis estritos de etapa nos que hai que selar a tarxeta de paso no minuto indicado, e onde o piloto recibe unha penalización se chega tarde ou antes de hora.

O enduro practícase nos cinco continentes, e é moi popular en Cataluña, Italia, Alemaña, o Reino Unido, Francia, Centroeuropa e Escandinavia principalmente, aínda que tamén nos Estados Unidos, Australia ou o Xapón.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Enduro***  |

* Información do enduro no sitio web da FIM *(en inglés)*
Denomínase **enerxía térmica** a enerxía liberada en forma de calor. Este tipo de enerxía pódese obter de moi diferentes maneiras, entre as que destacan:

* Obtención da propia natureza (enerxía xeotérmica).
* Mediante a combustión dalgún combustible fósil, (petróleo, gas natural ou carbón).
* Mediante enerxía eléctrica por efecto Joule.
* Por rozamento.
* Por un proceso de fisión nuclear.
* Como residuo doutros procesos mecánicos ou químicos.

Esta enerxía térmica pódese utilizar, nun motor térmico; no caso da enerxía nuclear para a xeración de enerxía eléctrica, na combustión, ademais, para obter traballo, como nos motores dos automóbiles ou dos avións. As instalacións empregadas para conseguir este tipo de enerxía chámanse centrais termoeléctricas, que fan que a partir de enerxía liberada en forma de calor se xere enerxía eléctrica.

O gran problema deste tipo de enerxía e das centrais, é que a emisión de residuos á atmosfera e os procesos de combustión que se producen, teñen unha grande incidencia ambiental.[] Para tratar de paliar, na medida do posible, os danos que estas plantas provocan no contorno natural, se incorporan ás instalacións diversos elementos e sistemas.

A contaminación é máxima no caso das centrais termoeléctricas convencionais, que utilizan como combustible o carbón. A combustión libera CO2 e outros gases contaminantes. Tamén a tecnoloxía actual en centrais nucleares dá lugar a residuos radioactivos que deben ser controlados.

Ademais, deben terse en conta a utilización de terreos das plantas xeradoras de enerxía e os riscos de contaminación por accidentes no uso dos materiais implicados, como os derramamentos de petróleo ou de produtos petroquímicos derivados.

Emisións
--------

Unha central térmica emite aproximadamente:

*Combustible / misión de CO2 kg/kWh*
* Gas natural / 0,44
* Fuelóleo / 0,71
* Biomasa (0,82
* Carbón / 1,45

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q209233
* BNCF: 7203
* EBID: ID
* JSTOR: thermal-energy
* MAG: 107861326

 |
Eneadecágono regular
En xeometría, un **eneadecágono** é un polígono de 19 lados e 19 vértices.

Os ángulos internos dun eneadecágono regular miden aproximadamente 161,052º cada un, ou exactamente {\displaystyle 17\pi /19} rad, mentres que cada ángulo externo do eneadecágono regular mide aproximadamente 18,95º, ou exactamente {\displaystyle 2\pi /19} rad.

A área dun eneadecágono regular de lado *l* é:

{\displaystyle A={\frac {19(l^{2})}{4\tan({\frac {\pi }{19}})}}={\frac {19}{4}}l^{2}\cot {\frac {\pi }{19}}\simeq 28,4652l^{2}}
Nótese que tanto {\displaystyle tan} (tanxente) como {\displaystyle cot} (cotanxente) calcúlanse en radiáns.

Se se coñece a lonxitude do apotema *a* do polígono, outra alternativa para calcular a área é:

{\displaystyle A={\frac {P\cdot a}{2}}={\frac {19(l)\ a}{2}}}
O P é o perímetro, que se resolve multiplicando a lonxitude de cada lado polo número de lados, {\displaystyle 19l}.

| * v
* c
* e
Polígonos |
| --- |
| 1–10 | Triángulo ·  Cuadrilátero ·  Pentágono ·  Hexágono ·  Heptágono ·  Octógono ·  Enneágono ·  Decágono |
| 11–20 | Hendecágono ·  Dodecágono ·  Tridecágono ·  Tetradecágono ·  Pentadecágono ·  Hexadecágono ·  Heptadecágono ·  Octodecágono ·  Eneadecágono ·  Isodecágono |
| Outros | Triacontágono · Tetracontágono ·  Pentacontágono · Hexacontágono · Heptacontágono · Octacontágono · Eneacontágono  ·  Hectágono ·  Chiliágono ·  Miriágono · Megágono · Googólgono |
**Eloy Artime Pérez**, nado en Padrón o 30 de outubro de 1872 e finado en Compostela o 28 de maio de 1929, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Quedou orfo con 12 anos e buscou emprego como dependente en Santiago. Con 20 anos estableceu un bazar na rúa da Caldeirería. En 1902 casou no pazo arcebispal de Lestrobe con Camila Astray, filla do médico de Lestrobe, oficiando a cerimonia Salustiano Portela Pazos.

Foi un cualificado representante da opinión pública en Padrón e en Santiago, ocupando importantes cargos, como portavoz da Defensa do Progreso de Padrón, alcalde de Santiago, presidente da *Liga de Amigos de Santiago* e socio fundador da Sociedad de Amigos del país. Formou parladoiro entre outros con Valle Inclán, Raimundo López Pol, o doutor Devesa e Portela Pazos, entre outros.

A súa inclinación política era republicana, sendo directivo do Centro Republicano de Santiago.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Pueblo Gallego*, 29-5-1929, p. 9.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Pequena biografía
**Galería de imaxes** do concello de Trazo na provincia da Coruña.

Trazo
-----

43°1′35.56″N 8°31′3.27″O﻿ / ﻿43.0265444, -8.5175750﻿ (Trazo na provincia da Coruña)

* Casa do concello de Trazo
* Casa do concello
* Localización na provincia da Coruña e na comarca de Ordes
* Mapa coa localización

Parroquias
----------

### Benza

43°1′17.22″N 08°35′43.23″O﻿ / ﻿43.0214500, -8.5953417﻿ (Benza no concello de Trazo)

* Igrexa

### Berreo

* Presa de Breixo
* Campanario e igrexa de Berreo

### Castelo

43°0′48.07″N 08°28′0.25″O﻿ / ﻿43.0133528, -8.4667361﻿ (Castelo no concello de Trazo)

* Campo da festa
* Igrexa
* Adro
* Pía
* Pía
* Igrexa
* Cemiterio
* Cemiterio
* Lateral igrexa

#### Cruceiros

* Cruceiro
* Cruceiro
* Cruceiro
* Cruceiro
* Cruceiro
* Cruceiro

### Chaián

* Carballeira de Chaián

### Monzo

43°3′23.59″N 08°35′5.27″O﻿ / ﻿43.0565528, -8.5847972﻿ (Monzo no concello de Trazo)

* Igrexa

### Morlán

43°0′38.98″N 08°30′1.19″O﻿ / ﻿43.0108278, -8.5003306﻿ (Morlán no concello de Trazo)

* Igrexa

### Restande

43°2′41.39″N 08°34′55.79″O﻿ / ﻿43.0448306, -8.5821639﻿ (Restande no concello de Trazo)

* Pazo de Vilacova
* Igrexa

### Trazo

43°0′45.47″N 08°32′28.02″O﻿ / ﻿43.0126306, -8.5411167﻿ (Trazo no concello de Trazo)

* Igrexa

### Vilouchada

* Carballos e igrexa

### Xavestre

* Presa do Tambre na Pontealbar (Xavestre)
* Letreiro
* Xavestre
* Xavestre
* Xavestre
* Xavestre

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Galería de imaxes de Trazo*** |

### Outros artigos

* Galería de imaxes de Galicia
* Lugares de Trazo
* Eleccións municipais en Trazo
As Illas Petite Terre aparecen a 10 km ao sueste da illa de Grande-Terre. Grande-Terre foi chamado así en contraste con estas dúas pequenas illas.
**Grande-Terre** (francés: *île de Grande-Terre* ou *île de la Grande-Terre*) é a segunda das dúas maiores illas do departamento de ultramar francés de Guadalupe. Malia que o seu nome significa literalmente en francés *"Terra Grande"* é menor que Basse-Terre. Isto débese a que o seu nome foi dado en contraste coas moito máis pequenas illas Petite Terre (Illas "Terra Pequena"), dúas pequenas illas situadas a uns 10 km ao sueste da Grande-Terre. Está separada da súa irmá máis vella, Basse-Terre, por unha estreita canle chamada **Rivière Salée**.

Características
---------------

A illa ten unha superficie de 586´68 km². No censo de 2006 a poboación de Grande-Terre era 197 603 habitantes que viven en 10 comunas (municipios). A densidade de poboación era de 337 habitantes por km². As comunas máis poboadas son, en orde descendente da poboación, Les Abymes (parte da área urbana de Pointe-à-Pitre), Le Gosier (parte da zona urbana de Pointe-à-Pitre), Pointe-à-Pitre (parte da zona urbana de Pointe-à-Pitre), Le Moule, Sainte-Anne e Morne-à-l'Eau.

Grande-Terre está rodeado de arrecifes de coral e a propia illa é unha meseta de pedra calcaria. A súa superficie é unha serie de outeiros, praias de area branca e cantís. As praias da illa compóñense de dous tipos de areas, brancas e negras, así como as praias de area dourada. Das dúas illas, Grande-Terre é o fogar da maioría das granxas e centros turísticos de guadalupe.

Pointe de la Grande Vigie, en Grande-Terre, é o punto máis setentrional de Guadalupe. Ao leste atópase La Désirade, e ao sur Marie-Galante

Galería de imaxes
-----------------

* Illa Grande-Terre (parte superior dereita) desde o espazo, de setembro de 1994. O Norte está cara á parte superior esquerda nesta vista Illa Grande-Terre (parte superior dereita) desde o espazo, de setembro de 1994. O Norte está cara á parte superior esquerda nesta vista
* Pointe-à-Pitre, a cidade máis importantePointe-à-Pitre, a cidade máis importante
* Praia de Grande-TerrePraia de Grande-Terre
* A Punta dos CastelosA Punta dos Castelos
* Punta de La Grande VigiePunta de La Grande Vigie

 Panorama da Pointe da Grande Vigie no norte de Grande-Terre, Guadalupe

Notas
-----

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Grande-Terre*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q527799
* EBID: ID
* GEC: 0030846
* GeoNames: 3579202
* OSM: 272896

 |
**Eloy Castro Dorrego**, nado no Páramo en 1899 e finado en Madrid o 21 de xuño de 1950, foi un industrial e político galego.

Traxectoria
-----------

Na República foi secretario do Comité Republicano do Valadouro e Alfoz presidido por Rafael Cuadrado Sierra constituído no Valadouro en maio de 1931. Militou en Izquierda Republicana e foi elixido alcalde de Alfoz polos membros da comisión xestora en abril de 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido en agosto. Xulgado na Coruña por auxilio á rebelión o 10 de abril de 1938 con José Sánchez Gacio, José Ramón Villamarín Pallín, Guillermo Otero Villalba, Alfredo Martínez Martínez, Graciano Leivas Freire, Germán Fanego Salaverri, Patricio Vijande Villar, Constantino Sánchez Gacio e Emilio González Valoria, foi condenado a 12 anos e un día de prisión. Volveu ser detido en 1944 por lle axudar ao Grupo do Gardarríos. Finou en Madrid o 21 de xuño de 1950.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**-** |  **Alcalde de Alfoz** 1936 | Sucesor:**-** |

Vida persoal
------------

Casou con María de los Dolores Casabella Santos e foi pai de Ana María, Nestor, Eloy, Emma, Samuel, María del Carmen e Jesús Castro Casabella.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 26-5-1931, p. 12.
2. ↑  Necrolóxica en *El Progreso*, 27-7-1950, p. 3

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pedreira, Ricardo (2006). *Consejo de Guerra por Rebelión Militar. Mindonienses condenados en 1937*. Mondoñedo: Asociación Amigos da Cidade de Mondoñedo.

### Ligazóns externas

* Ficha en Represión franquista en Lugo

* 

* Eloy Castro Dorrego na páxina web *Nomes e Voces*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Enrique Peinador (homónimos).

**Sabino Enrique Peinador Vela**, nado en Pontevedra o 7 de outubro de 1847 e finado en Mondariz-Balneario o 6 de outubro 1917 foi un médico e empresario galego.

Traxectoria
-----------

A Enrique Peinador Vela.
En 1869 licenciouse en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, establecéndose en Pontevedra e dedicándose ao estudo dos centros hidrolóxicos da provincia. En 1871 foi nomeado director do Balneario de Caldelas de Tui. En 1872 descubriu o manancial da Gándara, en Mondariz-Balneario, e ao ano seguinte comezou a explotalo. Coa axuda de seu irmán, Ramón Peinador Vela, obtivo a fonte de Troncoso, aínda que mantiveron un conflito co concello ata 1905, e comezaron a explotar as augas co nome de "Aguas de Mondariz. Establecimiento minero-medicinal de los Señores Hijos de Peinador". En 1873 as augas foron declaradas de utilidade pública. En 1879 abriu a primeira casa de baños e en 1898 inaugurou o Gran Hotel de Mondariz, que se converteu nun centro medicinal, cultural e artístico. Exerceu como xerente do balneario ata 1906, en que o relevou o seu fillo Enrique Peinador Lines.

Proxectou un tranvía entre Mondariz e Vigo para unir o balneario coa estación de ferrocarril e con Madrid, pero só funcionou no traxecto Vigo-O Porriño. Posuía unha imprenta na que se editaron numerosas publicacións. Foi vogal da Cámara de Comercio de Vigo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Enrique Peinador Vela Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Domínguez Castro, Luis; Quintana, Xosé Ramón (2006). "A fortuna que xurdiu das augas" (PDF). En CIEF Centro de Investigación Económica e Financeira; Fundación Caixa Galicia. *Empresarios de Galicia*. pp. 184–203. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 08 de marzo de 2016. Consultado o 06 de marzo de 2016.
* Gónzalez Pérez, Clodio: "Peinador Vela, Sabino Enrique" en *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*

### Outros artigos

* Balneario de Mondariz
* Enrique Peinador Lines

### Ligazóns externas

* Fontes de Gándara e TroncosoArquivado 03 de agosto de 2014 en Wayback Machine. Concello de Mondariz Balneario.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12399438
* WorldCat
* VIAF: 232075779
* BNE: XX1519330

 |
**Enrique Peñalosa Londoño**, nado en Washington, D.C. Estados Unidos, o 30 de setembro de 1954, é un economista, administrador e político colombiano.

Traxectoria
-----------

Está licenciado en Economía pola Duke University, cos títulos de mestría e doutoramento do *Institute International d'Aministration Publique* e mais da Universidade de París, respectivamente.

### Alcaldía de Bogotá

Logo de ser representante na Cámara a fins dos anos oitenta, Peñalosa foi precandidato do Partido Liberal á alcaldía de Bogotá en 1992, mais foi derrotado polo exministro Jaime Castro Castro. Para as eleccións de 1994 partiu como gran favorito e presentouse como candidato independente. Non obstante, foi derrotado contra todo prognóstico polo matemático Antanas Mockus. Finalmente, en 1997 derrotou a Carlos Moreno de Caro e foi elixido como alcalde da capital colombiana.

### Transporte público

Peñalosa, conxuntamente co seu equipo de goberno, deseñou un ambicioso plan de remodelación da vida pública da cidade colombiana. Así, desenvolveu un novo Sistema de Bus Rápido chamado TransMilenio, inspirado no sistema xa existente en Curitiba. De igual xeito, promoveu un día libre de automóbiles e recibiu un masivo apoio popular para unha idea pola cal recibiu o *Galardón do Desafío de Estocolmo (Stockholm Challenge Award)*. A través dun referendo, a xente decantouse por un día ao ano libre de circulación de vehículos a motor e decidiu que a partir do 2005 non teríán autos durante as horas pico da xornada, é dicir, dende as 6 da mañá até as 9 e dende as 4 da tarde até as 7:30.

### Ciclorrutas

Esquema das ciclorrutas
Por outra banda, con el comezou a creación de ciclorrutas de Bogotá, co propósito de dotar á cidade dun rede completa de vieiros para bicicletas. A rede de ciclorrutas de Bogotá deseñouse tendo en conta a morfoloxía e topografía da cidade. En sentido Norte-Sur, a cidade presenta unha topografía relativamente plana; en sentido Leste-Oeste presenta diversos tipos de pendentes. Por iso, seleccionouse o concepto de rede en malla por ser o modelo teórico que presenta maior versatilidade e adecuación, trazando deste xeito eixes lonxitudinais e transversais da cidade. Xa que logo, súa é a primeira pedra na construción da rede de ciclorrutas máis extensa de América Latina.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Capitalismo: La mejor opción*.
* *Democracia y Capitalismo: retos para el próximo siglo*.

### Ligazóns externas

* Entrevista con Enrique Peñalosa *(en inglés)*
* Biografía de Enrique Peñalosa *(en castelán)*
* CV de PeñalosaArquivado 29 de abril de 2007 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Páxina de Facebook de Peñalosa *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q989831
* WorldCat
* VIAF: 50858045
* FAST: 280498
* GND: 1056422653
* ISNI: 0000 0000 2919 4612
* LCCN: n91005680
* SUDOC: 069129061

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Enrique Peinador (homónimos).

**Enrique Peinador Lines**, nado en Pontevedra en 1880 e finado en Vigo o 19 de xuño de 1940, foi un empresario e filántropo galego.

Traxectoria
-----------

Familia Peinador en 1931.
Fillo de Sabino Enrique Peinador Vela, sucedeu ao seu pai como xerente do balneario de Mondariz en 1907. Foi Socio protector do Seminario de Estudos Galegos, académico correspondente da Real Academia Galega e artífice da constitución do concello de Mondariz-Balneario en 1924. Membro do Partido Galeguista, en abril de 1936 foi elixido compromisario na candidatura da Fronte Popular por Pontevedra para a elección do presidente da República.

Xunto co seu irmán, Ramón Peinador Lines, converteu Mondariz nun importante centro da cultura galega onde se celebraban faladoiros literarios coa participación dos intelectuais, como a sesión de ingreso na Real Academia Galega de Ramón Cabanillas en 1920. Subvencionou exploracións arqueolóxicas, promocionou diversas publicacións no balneario e creou un museo con pezas arqueolóxicas e etnográficas. En 1936 expropiáronlle os terreos onde se construíu, en 1954, o aeroporto de Vigo.

Publicou diferentes artigos en *Mondariz* e *La Temporada en Mondariz*, colaborou na *Guía turística Mondariz-Vigo-Santiago* (1912) e escribiu *Vocabulario dos cesteiros de Mondariz*, na revista *Nós* (1922).

En 2004 foi nomeado fillo adoptivo de Mondariz-Balneario.

Vida persoal
------------

Casou con Georgina Porrúa Moreno de Villar e foi pai de Enrique Peinador Porrúa.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Pueblo Gallego*, 20-6-1940, p. 6.
2. ↑  *La Vanguardia*, ed. (28 de abril de 1936). "Las elecciones de compromisarios en provincias". Barcelona: 30. Consultado o 9 de abril de 2011.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Enrique Peinador Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Franco, Fernando; Ameneiro Bravo, María Celia (2006). *Enrique Peinador Lines. Burgués, empresario, galeguista, mecenas e filántropo*. Vigo: Ir Indo. ISBN 84-7680-584-5.
* Gurriarán, Ricardo (2016). *Enrique Peinador Lines e Mondariz. Empresa, turismo e país* (PDF).
* González Pérez, Clodio. Artigo "PEINADOR LINES, Enrique" en *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*

### Outros artigos

* Balneario de Mondariz

### Ligazóns externas

* Franco, Fernando: Peinador Lines Fundación Mondariz Balneario

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533730
* WorldCat
* VIAF: 3812160001837330300008
* BNE: XX1773203

 |
**Enrique Nanín Ansias**, nado en Ourense cara a 1907 e finado na mesma cidade o 11 de outubro de 1937, foi un funcionario e político galego.

Traxectoria
-----------

Vixiante de arbitrios de Ourense. Foi detido en maio de 1933 con Manuel Guede Franco por suposto atentado frustrado contra o Goberno civil de Ourense. Na folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido. Xulgado por ameazas a axentes da autoridade foi condenado a tres meses de arresto maior e suspensión do cargo en decembro. Foi secretario do Socorro Vermello de Ourense en xullo de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e agochouse. Foi detido no número 31 da rúa Raíña Victoria na madrugada do 27 de marzo de 1937 xunto con Ramón González Calviño e os seus fillos, os irmáns Ángel e Julio González Cudeiro. A filla de Ramón, Josefina González Cudeiro, tamén foi encarcerada. Enrique, Ángel e Julio González Cudeiro foron xulgados en consello de guerra o 29 de xullo de 1937, e condenado á pena de morte. Foi executado no Campo de Aragón o 11 de outubro de 1937 xunto con José Fernández Pérez, Severino Nóvoa Gutiérrez, José González Tesouro e Gerardo Rodríguez Fernández.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-5-1936, p. 10.
2. ↑  *La Región*, 13-10-1934, p. 3.
3. ↑  *La Región*, 20-12-1934, p. 6.
4. ↑  *La Zarpa*, 5-7-1936, p. 9.
5. ↑  *La Región*, 28-3-1937, p. 3.
6. ↑  *El Pueblo Gallego*, 30-7-1937, p. 8.
7. ↑  *La Región*, 12-10-1937, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Prada Rodríguez, Julio (2004). *Ourense, 1936-1939. Alzamento, guerra e represión*. Sada: Do Castro. ISBN 978-84-8485-157-8.

### Ligazóns externas

* Enrique Nanín Ansias na páxina web *Nomes e Voces*.
A medusa *Velella velella*
En zooloxía denomínase **gonóforo** á rexión do gonozoide dos cnidarios hidrozoos onde se producen, por xemación, medusas, que poden permaneceren no zooide ou seren liberadas ao medio.

Bioloxía
--------

Os gonóforos nacen de ramas que crecen ao redor da parede do zooide (pólipo, que ten boca, cavidade gastrovascular e tentáculos). As células xerminais fórmanse a partir da capa interna do entocodon (capa derivada do ectoderma). O entocodon é o primordio (é dicir, as primeiras células que dan lugar ao desenvolvemento dun órgano) da subumbrela (é dicir, a superficie oral cóncava dunha medusa) no desenvolvemento das medusas a partir do gonóforo.

Etimoloxía
----------

O termo *gonóforo* está fomado polos elementos do *Vocabulario Científico Internacional* gono- e ´-foro. O primeiro deriva do grego antigo γόνος *gónos*, "xeración", "acción de enxendrar", e o segundo do latín científico *-phorus*, tirado do grego antigo -φόρος *-phóros* "carga", derivdo do verbo φέρω *phérō*, "levar", "transportar", "carrexar".

Notas
-----

1. ↑  Garrido, Carlos (1997): *Dicionário terminológico quadrilíngue de zoologia dos invertebrados*. A Coruha: Associaçom Galega da Língua. ISBN 84-8730-512-1, p. 113.
2. ↑  entocodon en docsity.com *(en castelán)*.
3. ↑  Liu, C. K.; N. J. Berrill (febreiro de 2005). "Copia arquivada". *Journal of Morphology* **83** (1): 39–59. PMID 18873163. doi:10.1002/jmor.1050830103. Arquivado dende o orixinal o 05 de xaneiro de 2013. Consultado o 1 de setembro de 2020.
4. ↑  gono- *Merriam-Webster Dictionary*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bouillon, Jean; Cinzia Gravili, Francesc Pagès, Josep-Maria Gili & Ferdinando Boero (2006): *An introduction to Hydrozoa*. París: Mémoires du Muséum national d’Histoire naturelle nº 194. Publications Scientifiques du Muséum national d'Histoire naturelle. ISBN 978-2-8565-3580-6, pp. 79–82.
* Ruppert, Edward E.; Fox, Richard, S.; Barnes, Robert D. (2004): *Invertebrate Zoology, 7th edition*. ‎Boston, Massachusetts, USA: Cengage Learning. ISBN 978-81-315-0104-7.

### Outros artigos

* Capitados
* Gonópodo
* Gonozoide
Imaxe dun gonzo.
Un **gonzo** ou **bisagra** é un dispositivo que está constituído por dúas pezas metálicas articuladas que posibilitan o xiro de portas, fiestras ou paneis de móbeis. Unha das dúas pezas vai unida á folla e xira sobre un eixe, permitindo o seu movemento circular.

A variedade de modelos presentes no mercado é enorme e adáptase en forma e tamaño ás súas múltiples utilidades. Os materiais de fabricación pódense concentrar en dous grandes grupos: o plástico e o metal (aceiro, cinc, latón, bronce etc.).

Clasificación
-------------

Os gonzos clasifícanse segundo:

* *o seu grao de abertura*, que varía até os 180°, dependendo do móbel ao que vai destinado;
* *o seu grao de visibilidade*, distinguíndose os *invisíbeis* e os de tipo *barril*;
* *o seu sistema de colocación*, diferenciándose o manual a parafusos e o automático que precisa o uso de maquinaria.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *Gonzo*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *Bisagra*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Galicia (homónimos).

***Galicia es una mierda*** é o segundo disco do grupo Ataque Escampe, publicado no 2008. Ademais de estar dispoñible en formato CD, pódese descargar en mp3 de balde na páxina do selo. O título foi decidido nunha votación aberta no seu blog. As outras opcións eran *Arredor da cuestión nacional*, *A banda desdenhada* e *Siempre en Murcia*.

Músicos
-------

Ademais dos cinco membros da banda no momento da gravación (Roi Vidal: percusións, kazoo, labios, lixas, harmónica, coros e recitados; Marco Gelpi: acordeón, cuncas tibetanas, trompeta, guitarra acústica, trombón de serie B e coros; Samuel Solleiro: violín, guitarras, teclas, coros, asubíos e recitados; Miguel Mosqueira: guitarras acústicas, baixo, teclas, tubulares, xilófono, coros e voz; e Álex Charlón: voz), tamén participaron outros músicos: Xoel Méndez (banjo e cuatro), Paku Granja (voces), Juan José Carbonell (bongós), Iván Pantín (tuba), Xosé Lois García (piano, caixa e xilófono), Borxa Ínsua (serrucho), Andrea Zayas, da banda Sacha na Horta, (voz), Brais Ríos, tamén de Sacha na Horta, (acordeón), e Xoán Xosé Cruz, de Qronopios, (clarinete).

O disco rematouse de gravar o 31 de decembro de 2007. O técnico de son foi Yago Pico, e foi masterizado por Noel Feáns.

Lista de cancións
-----------------

1. "Akira Toriyama"
2. "A granxa de Alexandre"
3. "Nadina"
4. "A banda desdenhada (entre o Leo e o mamoneo)"
5. "Serafín"
6. "I´m not your man"
7. "Canción para pechar o Ruta"
8. "Quero ser o malo da película"
9. "Vista Alegre"
10. "Arredor da cuestión nacional"
11. "Galicia es una mierda"
12. "O longo adeus"
13. "Tres cantos a Lenin"
14. "Invención da pólvora" (Bonus track)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* videoclip de "Serafín" dirixido por Ramiro Ledo Cordeiro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12389902
* MusicBrainz: ID

 |
O **Football-Club Auch** é un equipo profesional de rugby francés da cidade de Auch (departamento de Gers).

Actualmente compite na ProD2, a segunda división do rugby francés. O club gañou a European Shield no 2005 e tamén foi campión da Segunda División profesional (chamada ProD2) en 2004 e 2007 a pesar de ter un dos presupostos máis baixos do rugby profesional galo.

Recentemente, o equipo estivo a cabalo entre a máxima categoría do rugby francés (o Top 14) e a ProD2. En cinco anos (entre as tempadas 2003-04 e 2007-08) ascendeu e descendeu catro veces.

Historia
--------

O F.C. Auch foi fundado en 1891. Foi finalista do Challenge Yves du Manoir en 2001, perdendo a final fronte ao Montferrand (agora Clermont). Nos anos 2000 competiron na Segunda División do rugby francés, e na tempada 2002-03 chegaron ás semifinais para acadar a promoción, mais caeron fornte ao Montpellier. Á seguinte tempada acadaron o ascenso tras gañar na final da ProD2 ao Bayonne in the Pro D2 final.

Porén o equipo volveu descender á ProD2 a tempada 2005-06. O club chegou a proclamarse campión da European Shield, un torneo de repesca para os equipos eliminados na primeira rolda da European Challenge Cup nesa tempada. Gañaron ao equipo inglés dos Worcester na final.

Palmarés
--------

* **Challenge Yves du Manoir:**
	+ Finalista: 2001
* **Pro D2:**
	+ Campión: 2004, 2006-07
* **European Shield:**
	+ Campión: 2005

Finais disputadas
-----------------

### Challenge Yves du Manoir

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Data** | **Campión** | **Finalista** | **Resultado** | **Estadio** |
| 2001 | **Montferrand** | FC Auch | 23-10 | Francia |

### European Shield

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Data** | **Campión** | **Finalista** | **Resultado** | **Estadio** |
| 23 de maio de 2005 | **FC Auch** | Worcester Warriors | 23-10 | Kassam Stadium, Oxford |

### ProD2

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Data** | **Campión** | **Finalista** | **Resultado** | **Estadio** |
| 2004 | **FC Auch** | Bayonne | 26-9 | Francia |

En 2007 acadou o ascenso directo.

Véxase tamén
------------

* European Shield
* Top 14
* ProD2

Ligazóns
--------

* Site oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q779116
* WorldCat
* VIAF: 125787922
* BNF: 14543979w
* SUDOC: 078526760

 |
| Gran Premio Caesars Palace |
| --- |
|  |
| Plano do Circuíto |
|  |
| Datos |
| Anos disputados | 4 (2 oficiais) |
| Primeira disputa | 1981 |
| Última disputa | 1984 |
| Localización | Las Vegas, Estados Unidos de América Estados Unidos |
| Patrocinador principal |  |
| Lonxitude | 273´750 km en 75 voltas |
| Marca de volta | 1:19.639 (1982, Michele Alboreto, Tyrrell-Ford-Cosworth) |
| Piloto récord |  |
| Escudería récord |  |
| Poles récord |  |
|  |
| Vista do Circuíto |
|  |
|

O **Gran Premio Caesars Palace** (Caesars Palace Grand Prix) foi unha carreira do Campionato Mundial de Fórmula Un en 1981 e 1982. Nissan/Datsun foron os patrocinadores de ambos.

Cando Watkins Glen saíuse da programación despois de 1980, a F1 mirou ao oeste e puxo unha carreira nas Vegas para a tempada 1981. A nova carreira foi a última da tempada, mentres que Long Beach foi a primeira, a carreira non era popular entre os pilotos, sobre todo pola calor do deserto. Tamén foi descrito como un dos peores circuítos da historia da Fórmula. A pista foi instalada no estacionamento do hotel Caesars Palace e estaba sorprendentemente ben preparada para ser un circuíto temporal: suficientemente ampla para adiantar, con amplas escapatorias cheas de area, e unha superficie suave como o cristal. O seu sentido anti-horario, con todo, puxo unha enorme presión sobre o pescozo dos pilotos. Neste circuíto Nelson Piquet gañou o seu primeiro campionato do mundo e terminando en quinto lugar en 1981, lle levou quince minutos recuperarse do esgotamento pola calor. A carreira de 1982 foi gañada por Michele Alboreto nun Tyrrell, ese foi o final da Fórmula Un nas Vegas onde as carreiras congregaran só pequenas multitudes.

Houbo rumores especulativos dun retorno do Gran Premio de Las Vegas ao calendario da F1. De feito, no programa de Indianapolis 500 de 1995 anunciabase un posible circuíto urbano nas Vegas, pero nunca se materializou. Logo do Gran Premio dos Estados Unidos de 2005 en Indianápolis, volveron os rumores de novo, con todo, é un dos moitos circuítos de carreiras vinculados co futuro, pero o límite estrito sobre o número de carreiras anuais significa que Las Vegas non é favorita para albergar de novo unha carreira.

Os gañadores do Gran Premio de Caesars Palace
---------------------------------------------

| Ano | Piloto | Construtor | Circuíto | Resultados |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1981 | Australia Alan Jones | Williams-Ford | Caesars Palace, Las Vegas | Resultados |
| 1982 | Italia Michele Alboreto | Tyrrell-Ford | Caesars Palace, Las Vegas | Resultados |

Véxase tamén
------------

* Lista de Grandes Premios de Fórmula 1
* Gran Premio dos Estados Unidos
* Gran Premio de Detroit
* Gran Premio do oeste dos Estados Unidos

Notas
-----

1. ↑   peores circuítos/

Ligazóns externas
-----------------

* F1 Rejects article
Exterior do museo Hirshorn, Washington, D.C..
**Gordon Bunshaft**, nado o 9 de maio de 1909 en Buffalo, Nova York e finado en Nova York o 6 de agosto de 1990, foi un arquitecto estadounidense.

Traxectoria
-----------

Formado no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts. Bunshaft traballou con Edward Durell Stone e tamén co deseñador industrial Raymond Loewy.

Foi un modernista cuxas influencias incluíron a Mies van der Rohe e Le Corbusier. O seu deseño máis coñecido é a Lever House. O seu deseño do Manufacturers Hanover Trust Branch Bank (1953), o primeiro banco transparente da posguerra na costa leste é un deseño modernista.
A súa residencia familiar, de 210m², é a Travertine House, feita para a súa familia e mercada por Marha Stewart no ano 1995 ata o 2005. A casa foi destruída en xullo do 2005 polo novo dono, Donald Maharam.

Na década dos cincuenta, Bunshaft foi escollido pola Oficina do Departamento de Estado de Operacións en edificios estranxeiros como colaborador no deseño de varios consulados na Alemaña.

Modelo:PremiosPritzker

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q333581
* WorldCat
* VIAF: 79414699
* BNF: 150484926
* DeutscheBio: 119211211
* Discogs: 1805579
* EBID: ID
* FAST: 1718441
* GEC: 0260727
* GND: 119211211
* ISNI: 0000 0001 1449 285X
* LCCN: n88034401
* NNDB: 000179825
* NTA: 074961470
* openMLOL: 211759
* SNAC: w6pc3sgr
* SUDOC: 078816378
* ULAN: 500031232

 |
O **escudo de armas de Tunisia** foi adoptado o 21 de xuño de 1956. Desde aquelas sufriu pequenos trocos, o máis recente no ano 1963.

É un escudo partido no que figuran, na primeira partición, nun campo de ouro, unha balanza de sable e, na segunda, de goles, un león rampante e armado de sable que porta unha espada de prata. 
Nunha franxa de azur, situada no xefe, figura unha embarcación sobre o mar representado de azur.

Entre a franxa do xefe e as dúas particións do escudo aparece escrito nunha fita o lema nacional, en árabe: نظام، حرية، عدالة "*niẓām, ḥurriyya, ʿadāla*" ("*Liberdade, Orde, Xustiza*").

Timbra o escudo un círculo de prata perfilado de goles que contén un crecente (lúa crecente) e unha estrela de cinco puntas, ambas de goles. O crecente e a estrela de cinco puntas son dous símbolos do islam e tamén figuran, dentro do círculo de prata, na bandeira nacional.

Os elementos do escudo simbolizan as verbas que aparecen no lema nacional:

* A embarcación (unha galera púnica) é o símbolo da Liberdade e tamén é unha alusión á historia marítima de Tunisia.
* A balanza simboliza a Xustiza.
* O león que porta a espada simboliza a Orde.

Existe outra versión do escudo na que os campos (fondos) de todas as particións do escudo e a fita na que aparece escrito o lema aparecen representadas "de ouro" (cor amarela en terminoloxía heráldica).
O **escudo de armas do Chad** é un dos símbolos nacionais do país e foi adoptado oficialmente en 1970. O centro do escudo é un campo chevronado de ouro e azur. O brasón é sostido por dúas figuras: un *Ammotragus lervia* e un león rampantes e de ouro cargados cunha punta de goles. O escudo está surmontado por unha figura de goles que representa o sol. Na parte inferior do escudo aparecen a Orde Nacional do Chad, a condecoración máis importante do país e, escrito nunha cinta, a lema nacional: "Unité, Travail, Progrès" (Unidade, Traballo, Progreso).

O sol de goles simboliza o inicio dun novo tempo para o país. A cabra representa a zona norte do país e o león o sur, e tamén representa a valentía. O esmalte (cor) azur (azul) simboliza a auga do lago Chad.

Tamén hai un selo oficial, de forma circular, adoptado en 1959. Contén a representación do busto dunha muller e leva inscritos o nome do estado e o lema nacional, todo en branco e negro.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Escudo do Chad***  |

### Outros artigos

* Bandeira do Chad

### Ligazóns externas

* Flags of the World – Escudo do Chad *(en inglés)*
* Heraldry of the World – Escudo do Chad *(en inglés)*
* Hubert Herald – Escudo do Chad *(en inglés)*
Escudo do Nepal.
O **escudo do Nepal** foi adoptada o 30 de decembro de 2006 con motivo do período de reconciliación iniciado co fin da Guerra Civil Nepalesa. Na parte superior do escudo aparece a bandeira do Nepal, situada sobre unha representación do Monte Everest que está precedida duns outeiros verdes, símbolo das rexións montañosas do país e dunha silueta branca coa forma do Nepal. Baixo a silueta do país aparecen, collidos da man, un brazo masculino e outro feminino simbolizando a igualdade de xénero.

Os elementos do escudo mencionados aparecen rodeados por unha grilanda feita con flores e follas de rododendro (esta flor é un dos símbolos nacionais).

Na parte inferior do escudo aparece representada de cor amarela ou dourada a fertilidade da rexión de Terai, unha coroa de loureiro trazada esquematicamente e unha cinta de cor vermella na que aparece escrito en sánscrito o lema nacional: जननी जन्मभूमिश्च स्वर्गादपी गरीयसी (*jananī janmabhūmiśca svargādapi garīyasī*) que significa "A nai e a patria son máis grandes que o Reino dos Ceos" (Svarga).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Bandeira do Nepal
* Sayaun Thunga Phool Ka
**Eloy Páramo Díaz**, nado no século XIX e finado o 21 de xaneiro de 1918, foi alcalde de Baleira a finais do século XIX.

Traxectoria
-----------

Logo de ser varios anos alcalde de Baleira, en 1906 foi nomeado oficial do negociado de ferrocarrís do Ministerio de Fomento.

Colaborou na revista *Acción Gallega*,, voceira do movemento Acción Gallega, de carácter agrario e anticaciquil, da que foi xerente. En setembro de 1910 participou na Fonsagrada nun mitin, entre outros, xunto a Manuel Portela Valladares e Alfredo Vicenti.

Foi un dos impulsores da "Casa de Galicia" en Madrid. Na xunta directiva era bibliotecario .

Notas
-----

1. ↑  *El Regional*, 5 de xaneiro de 1894, px. 2.
2. ↑  *El Norte de Galicia*, martes, 25 de setembro de 1906, px. 2.
3. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 26 de xullo de 1910, px. 3.
4. ↑  *Vida Gallega*, outubro de 1911, px. 39.
5. ↑  *El Regional*, venres, 9 de setembro de 1910, px. 1.
6. ↑  *Vida Gallega*, novembro de 1913, px. 25.
7. ↑  *El Regional*, 4 de xuño de 1914, px. 2.
**Elnur Hüseynov** é un cantante acerbaixano nado en Turkmenistán coñecido por representar a Acerbaixán no Festival de Eurovisión en dous edicións: 2008 e 2015.

En 2014, Hüseynov proclámase gañador da cuarta tempada de *O Ses Türkiye*, a versión do *talent-show* *A Voz* en Turquía.

Festival de Eurovisión 2008
---------------------------

*Artigo principal**:* Festival de Eurovisión 2008.
En 2008, foi escollido para representar a Acerbaixán no Festival de Eurovisión 2008, sendo a estrea do país no certame, nun dúo con Samir Javadzadeh. Interpretaron a canción *Day after day*. Quedaron nunha 6ª posición con 96 puntos na primeira semi-final e nunha 8ª posición con 132 puntos na final.

Festival de Eurovisión 2015
---------------------------

*Artigo principal**:* Festival de Eurovisión 2015.
En marzo do 2015, Hüseynov foi elixido para representar a Acerbaixán no Festival de Eurovisión 2015 coa canción "Hour of the wolf".

Notas
-----

1. ↑  Elnur Hüseynov kimdir?
2. ↑  El primer representante azerí Elnur Huseynov vuelve al festival con Hour of the wolf

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Acerbaixán no Festival de Eurovisión

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:***(Primeira aparición)*** | **Acerbaixán no Festival de Eurovisión**2008(formando dúo con Samir Javadzadeh) | Sucesor:**"Always"AySel e Arash** |
| Predecesor:**"Start a fire"Dilara Kazimova** | **Acerbaixán no Festival de Eurovisión**2015 | Sucesor:**"Miracle"Samra** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q336062
* Discogs: 1126828
* Europeana: ID
* IMDb: nm2929262
* MusicBrainz: ID

 |
**Eloy Tato Losada**, nado en Viladequinta (Carballeda de Valdeorras) o 6 de setembro de 1923 e finado o 18 de xaneiro de 2022 no Barco, foi un bispo católico galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuela (finada en 1963) e Venancio (finado en 1941), tivo catro imáns máis vellos (Pura, Antonio, Luis e Manuela). Estudou para crego no seminario de Astorga e ordénárono sacerdote católico o 15 de xuño de 1946 en Astorga. Durante seis anos traballou como sacerdote en Valdeorras, cubrindo as parroquias de Meda, A Alberguería, Prada, Riomao, Corexido e Vilaboa, todas elas no municipio da Veiga.

En 1952 ingresou primeiro no Seminario de Misións en Burgos e en 1953 no Instituto Español de San Francisco Javier para Misiones Extranjeras, órgano da Compañía de Xesús en España. En 1954 instalouse en Colombia, onde accedeu ao posto de vigairo apostólico de San Jorge (a actual diocese de Montelíbano). En só seis anos, 1960, foi nomeado bispo titular de Cardicium, co que naquela altura foi o bispo máis novo do mundo. A ordenación, por facerse sobre unha diocese virtual, tivo lugar en Astorga, o 3 de maio de 1960. Durante ese bispado titular correspondeulle asistir ao Concilio Vaticano II, ás súas catro sesións, celebradas en Roma entre 1962 e 1965.

En 1969 accedeu a un bispado cunha diocese real, a diocese de Magangué (que o papa Paulo VI acababa de crear en Magangué, no norte de Colombia, no departamento de Bolívar). Ocupou a cabeza da diocese durante 25 anos ata que se xubilou o 31 de maio de 1994 por motivos de saúde.

Vida persoal
------------

Ao xubilarse retirouse a vivir na súa aldea natal, en Viladequinta, aínda que seguiu misando ocasionalmente. Finou no hospital comarcal de Valdeorras. Ao morrer, Tato foi o derradeiro bispo vivo dos que participaran no Concilio Vaticano II.

Notas
-----

1. ↑  "Fallece el ourensano Eloy Tato Losada, el obispo más longevo del Concilio Vaticano II". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2022-01-19. Consultado o 2022-01-19.
2. 1 2 3  Lorenzo, Secundino. "Personaxes do pobo de Alberguería. A Veiga. Ourense. D. Eloy Tato Losada 1946-52". *Alberguería*. Consultado o 2022-01-19.
3. 1 2 3 4  "A misa funeral polo bispo monseñor Eloy Tato será o venres no Barco". *O Sil, periódico en galego de información xeral*. 2022-01-19. Consultado o 2022-01-19.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1333242
* Catholic-Hierarchy: talo

 |
Anguía americana
Os **elopomorfos** (Elopomorpha) son unha superorde de peixes teleósteos, case todos mariños coa excepción das anguías de río. Presentan unha metamorfose na que as larvas (leptocéfalas) se converten en adultos morfoloxicamente moi distintos. 

Algúns taxónomos non consideran que a existencia desta larva característica, como nesgo identificador do taxon, non é suficiente para constituír un taxon independente, o que provoca que a situación da superorde estea en revisión.

Clasificación
-------------

Clasifícanse en catro ordes:

* Orde Albuliformes
* Orde Anguilliformes (anguías)
* Orde Elopiformes
* Orde Notacanthiformes
* Orde Saccopharyngiformes

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Elopomorfos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Elopomorfos*** |

* Taxonomía ITIS

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q149107
* EBID: ID
* MAG: 2778522200

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Elopomorpha
* EOL: 2775809
* Fossilworks: 218977
* ITIS: 161106
* NCBI: 32521
* uBio: 552420
* WoRMS: 991849

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Falanxe.

---

Ilustración das falanxes da man humana
Ilustración das falanxes do pé humano.  
 (Os nomes de todos os ósos veñen co nome científico latino)
As **falanxes** son os ósos que forman os dedos das mans e pés dos vertebrados tetrápodes.

No ser humano, cada dedo ten tres falanxes, excepto o polgar e o *hallux* (o "dedo gordo do pé"), que teñen só dous. 

As falanxes teñen nomes diferentes, conforme a súa posición:

* Falanxe proximal, articulan cos metacarpianos ou metatarsianos,
* Falanxe media e
* Falanxe distal, nas extremidades dos dedos.

Nos outros vertebrados, principalmente nos ungulados, o número de falanxes pode estar reducido, ou algunhas falanxes fundidas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1057892
* BNCF: 62773
* BNF: 13509599w
* BRE: 4705496
* EBID: ID
* GEC: 0182954
* JSTOR: phalanges
* LCCN: sh2005020094
* MAG: 2779684319

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* TA: A02.4.10.001

 |