recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| *Eurystomus* |
| --- |
| *Eurystomus orientalis* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Aves |
| Orde: | Coraciiformes |
| Familia: | Coraciidae |
| Xénero: | ''***Eurystomus''***Vieillot, 1816 |

 |
| Species |
| Véxase o texto |

***Eurystomus*** é un xénero de aves coraciformes, un dos dous xéneros pertencentes á familia Coraciidae.
O nome significa ‘boca ancha’, do grego *eurus* (εὐρύς, ‘ancho, largo’) e *stoma* (στόμα, ‘boca’).

Contén catro especies que crían en África, Asia e Australasia. Dúas das súas especies encóntranse só en África, e unha delas, *Eurystomus glaucurus*, é migratoria. En cambio, a *Eurystomus orientalis* está amplamente distribuída desde a India até o Xapón e Australia. Ademais é migratoria nos extremos norte e sur da súa área de distribución. A última especie, a *Eurystomus azureus* é endémica das illas Molucas, en Indonesia. En xeral son aves forestais e de sabana, aínda que prefiren buscar alimento en espazos abertos.

Características
---------------

Os membros de *Eurystomus* son aves de peteiro ancho que se diferencian do outro xénero dos corácidos, *Coracias*, por ter ás proporcionalmente máis longas e as patas máis curtas. Esta diferenza morfolóxica reflicte as diferenzas nas técnicas de caza, mentres que os membros de *Coracias* cazan axexando desde un lugar e lánzanse en picado á terra para atrapar as súas presas, as máis áxiles e rápidas de *Eurystomus* atrapan as súas presas ao voo. A diferenza dos membros de *Coracias*, non emiten o característico canto entrecortado.

Especies
--------

As catro especies que integran o xénero son:

* *Eurystomus gularis*
* *Eurystomus glaucurus*
* *Eurystomus orientalis*
* *Eurystomus azureus*

Notas
-----

1. ↑  William Somerville Orr (1855). *Orr's circle of the sciences: a series of treatises on the principles of science, with their application to practical pursuits*. W.S. Orr & Company. p. 517.
2. ↑  Fry, C (2001). "Family Coraciidae (Rollers)". En del Hoyo, Josep; Elliott, Andrew; Sargatal, Jordi. *Handbook of the Birds of the World. Volume 6, Mousebirds to Hornbills*. Barcelona: Lynx Edicions. pp. 342–369. ISBN 978-84-87334-30-6.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Eurystomus Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Eurystomus*** |

### Bibliografía

* Fry, Fry and Harris*, Kingfishers, Bee-eaters and Rollers*, ISBN 0-7136-8028-8

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q992943
* MAG: 2781351103

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Fossilworks: 39378
* GBIF: 2475338
* iNaturalist: 2283
* ITIS: 178134
* NCBI: 188339
* WoRMS: 1034756
* ZooBank: ID

 |
Unha **feira da ciencia e tecnoloxía** é unha feira onde se presentan montaxes e investigacións científicas e tecnolóxicas. A denominación pode variar dependendo da dedicación temática, concepción do desenvolvemento ou mesmo do país (varios exemplos poden incluír, Galiciencia, Feira da Ciencia de Ribadeo, Expociencia, Exporecerca Jove, Euroscience, Google Science Fair etc)

Algunhas delas celébranse en grandes espazos e teñen proxección internacional. Outras son celebradas en institucións educativas de grao medio co fin de achegar os novos descubrimentos ao alumnado.

Introdución
-----------

Unha feira de ciencia é en xeral unha feira onde os participantes presentan os resultados dos seus proxectos de ciencias en xeito de informe, mural e/ou modelos que teñan creado. As feiras de ciencia permítenlles ós escolares expoñer e, ás veces, tamén competir en actividades de ciencia e/ou tecnoloxía.

Proxectos longos de ciencia son raros nos centros escolares, nos Estados Unidos, lugar onde eclosionou a realización de feiras de ciencia, pero tamén en xeral ó ancho do mundo. As feiras de ciencia proporcionan un mecanismo ós estudantes cun grande interese en ciencia para dispor dun titor que pode coincidir co propio profesor ou ser totalmente alleo, pertencente a unha universidade próxima, por exemplo, e que poden proporcionar instrución e equipamento que os centros de ensino non poden afrontar.

Nos Estados Unidos de América, as feiras de ciencia fixéronse populares nos 1950, coa ISEF, coñecida entón como a Feira de ciencia Nacional. O interese na ciencia estaba por entón alto despois do horror das dúas bombas atómicas e o nacemento da televisión. Ó progresar a década, as historias de ciencia nas noticias, como a vacina de Jonas Salk para combater a polio e os lanzamentos do Programa Sputnik, xuntaron a ciencia ficción e a realidade e trouxeron un número crecente de estudantes ás feiras.

Notas
-----

1. ↑  "Galiciencia". *Galiciencia*. Consultado o 18/09/2017.
2. ↑  "Feira da Ciencia de Ribadeo". *Feiras de Ciencia*. Arquivado dende o orixinal o 15/08/2015. Consultado o 18/09/2017.
3. ↑  "Colexio Guillelme Brown". *Feiras de Ciencia*. Arquivado dende o orixinal o 15/08/2015. Consultado o 18/09/2017.
4. ↑  "Exporecercajove". *Magma*. Consultado o 18/09/2017.
5. ↑  "Your Voice on Research in Europe". *EuroScience*. Consultado o 18/09/2017.
6. ↑  "Home". *Google Science Fair*. Consultado o 18/09/2017.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *A ciencia ten nome de muller* (en Wikibooks)

### Ligazóns externas

* Wiki sobre feiras de cienciaArquivado 08 de setembro de 2017 en Wayback Machine.
* Blog con sección sobre feiras de ciencia e a Feira da Ciencia do IES Porta da Auga
* Aquí poden atoparse varios artigos sobre feiras de ciencia Arquivado 29 de maio de 2020 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q692913
* JSTOR: science-fairs

 |
Garganta de Olduvai no norte de Tanzania, 2011.
A **garganta de Olduvai** é unha barranca de 45 km de longo, parte do Gran Val do Rift, localízase ao leste da chaira do Serengeti, no norte de Tanzania. O nome provén de **Oldupai**, o nome masai da *Sansevieria ehrenbergiana*.  

É un dos xacementos paleoantropolóxicos máis importantes do mundo e é fundamental no coñecemento dos primeiros homínidos. Louis Leakey e Mary Leakey foron os primeiros en realizaren escavacións paleoantropolóxicas, na década de 1950, labor que continuou a súa familia e moitos outros investigadores. Hai millóns de anos o lugar era un gran lago, e as súas ribeiras estaban formadas por sucesivos depósitos de cinsa volcánica. Hai 500.000 anos a actividade sísmica desviou unha corrente próxima, que asulagou o lago con sedimentos, hoxe aprécianse sete capas nas paredes da garganta.
A estratigrafía é extremadamente fonda e as capas de cinsas e pedras volcánicas permiten a datación radiométrica dos achados. Os fósiles máis antigos atopados datan de hai 2,5 millóns de anos.  

O depósito arqueolóxico máis antigo, coñecido como capa I, evidencia a existencia de acampamentos con presenza de industria lítica. Os ósos desta capa amosan un homínido primitivo coñecido como *Australopithecus* e os primeiros exemplares coñecidos de *Homo habilis*. Na capa II aparece a industria lítica propia do complexo abbevillense, na que predominan os machados de man bifaciais feitos polo *Homo erectus* datados en hai 1,5 millóns de anos. Na capa III e IV predominan as ferramentas achelenses e ósos fósiles con características do Home de Neanderthal datado en 600.000 anos. As capas superiores conteñen ferramentas feitas por humanos modernos.

No cinema
---------

En Olduvai situou Arthur C. Clarke o primeiro monólito na súa novela *2001: A Space Odyssey*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q217043
* WorldCat
* VIAF: 315129573
* BNF: 12296356j
* BRE: 2684440
* EBID: ID
* GeoNames: 150882
* GND: 4116755-7
* LCCN: sh88002447
* MAG: 2775915184
* TGN: 7016559

 |
**Felipe Ramón Cordero Carrete**, nado en Redondela en 1895 e finado en Santiago de Compostela en 1988, foi un profesor e estudoso galego.

Traxectoria
-----------

O SEG en 1936: Xesús Carro, Vicente Risco, Ramón Otero Pedrayo, Luís Iglesias Iglesias, Sebastián González García-Paz, Felipe Cordero Carrete, Salustiano Portela Pazos, Paulino Pedret, Jaime Vidal Rey, Antón Iglesias Vilarelle, Manuel Díaz Rozas, Alfonso Vázquez Martínez, Xosé Filgueira Valverde, Xulio Francisco Ogando, Ramón Sobrino Buhigas, Anxelo Ramos Colemán, Isidro Parga Pondal, Florentino López Cuevillas e Xoán López Durá
Bisneto de Ramón Carrete-de Losada Pardo, foi fillo de Felipe Cordero Escalona e Elisa Carrete Rebolledo, e irmán de Geranfel, Maruja e Margot Cordero Carrete.

Criouse en Porto Rico, onde estudou odontoloxía. Retornou a Galicia como herdeiro do seu tío. Na II República foi profesor auxiliar de clases prácticas de inglés e director da Residencia de Estudantes da Universidade de Santiago de Compostela. Foi membro do Seminario de Estudos Galegos. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi separado da docencia universitaria. Traballou no Instituto de Estudos Galegos Padre Sarmiento, do que foi secretario, e publicou artigos nos *Cuadernos de Estudios Gallegos*. Foi promotor e xerente da Editorial de los Bibliófilos Gallegos.

Casou con Maruja Mucientes.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Cordero Carrete, Felipe Ramón". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario bio-bibliográfico de escritores* (en castelán) **I**. Bibliófilos Gallegos. p. 198.

### Ligazóns externas

* 

* Felipe Cordero Carrete na páxina web *Nomes e Voces*.
* Epistolario Luís Seoane
**Gregorio VI de Cilicia**, (en armenio, Գրիգոր Զ. Ապիրատ) tamén coñecido como **Gregorio VI Apirat** ou **Gregorio VI Apiratsi**, finado en 1203, foi o *catolicós* da Igrexa católica armenia de 1194 a 1203 e, en 1198, proclamou a "unión" entre esta e maila igrexa romana.

Traxectoria
-----------

### Familia

Como moitos dos seus antecesores no cargo, o bispo Gregorio Apirat pertencía á familia principesca Pahlavouni. Era fillo do príncipe Shahan, o último irmán do príncipe Basilio o Vello e, polo tanto, tamén sobriño do Catolicós Gregorio III Pahlavouni e de Nerses IV o Gracioso.

### Conflito relixioso

En 1193, xa fora candidato ao patriarcado da igrexa armenia mais, como estaba preto do patriarca Gregorio IV Tekha e, tamén. era partidario da cooperación coas igrexas latina e grega. Porén, no seu lugar foi elixido o nacionalista Gregorio V Karavege como Gregorio V de Cilicia (1193-1194). Mais este, aos poucos, foi destituído polo príncipe León II (o futuro rei León I) que precisaba dunha alianza con Roma, motivo polo que depuxera ao predecesor de Gregorio, Gregorio V de Cilicia (1193-1194), que se mostrara contrario aos seus fins políticos e relixiosos. A seguir, foi nomeado Gregorio Apirat como Gregorio VI de Cilicia. 

Gregorio VI axudado por Narses de Lampron (1153-1198), arcebispo de Tarso, convocou un concilio na mesma localidade (1196) onde a igrexa armenia aceptou as doutrinas esenciais do Concilio de Calcedonia e achegouse ao Papa do que practicamente recoñecía a supremacía. Este achegamento da igrexa armenia a Roma implicou que León recibise a coroa real que lle presentou o legado papal Conrado I de Wittelsbach, arcebispo de Maguncia, e máis tamén o recoñecemento, por parte do Papa e do emperador, como rei lexítimo de Armenia. O papa Inocencio III envioulle, igulamente, o palio a Gregorio e unciu a León como rei o 6 de xaneiro de 1199.

En realidade, as concesións realziadas pola igrexa armenia tan só tiñasn relevancia política pois nunca pensara realmente en abandonar as súas crenzas e non se produciu a conversión do clero menor nin dos súbditos do reino, hostís á doutrina da dobre natureza de Cristo. Todo isto provocou disturbios como nos que Narses de Lampron foi tomado por un grupo de cregos contrarios ás súas ideas de achegamento e obrigado a xustificarse perante o rei. A oposición relixiosa ameazou cun cisma e achegouse ao antipatriarca de Althamar, Barsel II de Ani (1195-1206), na Grande Armenia. Tampouco atopou cooperación romana de Oriente, e unha embaixada dirixida por Narses de Lampron a Constantinopla en 1196 non tivo éxito.

### Morte

Gregorio morreu o 4 de marzo de 1203 e foi sucedido por Xoán VI o Magnífico.

Notas
-----

1. ↑  Toumanoff (1999), p. 276
2. ↑  Grousset 1949, p. 412

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Grousset, René (1949). *, L'Empire du Levant: Histoire de la Question d'Orient* (en francés). París: Payot. ISBN 2-228-12530-X.
* Toumanoff, Cyrille (1976). *Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle : Tables généalogiques et chronologiques* (en francés). Roma: Edizioni Aquila. OCLC 31001874.
Retrato de Ferenc Deák en 1861
**Felirati Párt** foi un grupo político húngaro de corte liberal clásico dirixido por Ferenc Deák, era un dos dous partidos presentes na Asemblea Nacional húngara de 1861 e o que tiña a maioría na cámara.

Contexto
--------

A derrota austríaca na Guerra Franco-Austríaca 1859 significou a caída do ministro do interior Alexander von Bach que seguía unha liña dura de centralización e absolutismo e a modernización das estruturas do Imperio dos Habsburgo que se plasmou no coñecido como o Diploma de Outubro (1860) que dotaba a Austria de elementos constitucionais federalizantes, pero finalmente a Patente de Febreiro (1861) establecía un sistema centralizado que disolvía a Asemblea Nacional húngara, en resposta o parlamento húngaro rexeitou ambos os dous textos negándose a enviar representantes ao Parlamento de Viena e pedindo o restablecemento do réxime constitucional de 1848 pero no seu seo había dúas tendencias, o grupo encabezado por Deák, coñecido como Felirati Párt, era partidario de chegar a acordos coa coroa austríaca para obter o autogoberno no seo do Imperio, mentres o grupo minoritario dirixido por László Teleki ata o seu suicidio en marzo de 1861 estaba pola proclamación dun estado nacional independente.
Morfina-6-glicurónido, un importante metabolito da morfina.
Un **glicurónido**, tamén chamado **glicuronósido**, é unha substancia producida polo enlace entre un ácido glicurónico e outra substancia por medio dun enlace glicosídico. Os glicurónidos pertencen aos glicósidos.

A glicuronidación ou conversión de compostos químicos en glicurónidos, é un método que usan os animais para facilitar a excreción de substancias tóxicas, fármacos e outras sbstancias que non poden utilizarse como fontes de enerxía. O ácido glicurónico únese ao composto por medio dun enlace glicosídico e o glicurónido resultante, que ten unha solubilidade en auga moito maior que a substancia orixinal, é finalmente excretado nos riles.

Os encimas que rompen o enlace glicosídico dos glicurónidos denomínanse glicuronidases.

Exemplos
--------

* Miquelianina (Quercetina 3-O-glicurónido)
* Morfina-6-glicurónido
* Escutelareína-7-glicurónido

Notas
-----

1. ↑  *The American Heritage Medical Dictionary*, 2007, Houghton Mifflin Company
2. ↑  Yang G, Ge S, Singh R, Basu S, Shatzer K, Zen M, et al. (maio de 2017). "Glucuronidation: driving factors and their impact on glucuronide disposition". *Drug Metabolism Reviews* **49** (2): 105–138. PMC 7660525. PMID 28266877. doi:10.1080/03602532.2017.1293682.


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Studio B de Electrical Audio.
**Electrical Audio** son uns estudios de gravación musical fundados en Chicago, Illinois (Estados Unidos) polo músico e enxeñeiro de gravación Steve Albini no ano 1997. Centos de proxectos musicais independentes graváronse nas súas instalacións dende entón.

Nacidos nunha época na que estaba aumentando a popularidade da gravación dixital, Electrical Audio convertéronse nuns estudios pouco comúns por usar só tecnoloxía de gravación analóxica. As súas habitacións tamén se deseñaron para ofrecer reverberación natural en vez de ter que engadir a reverberación durante a post-produción.

Nunha mensaxe en 2007 o técnico dos estudios Greg Norman revelou que Electrical Audio mercara unha plataforma Pro Tools para gravación e edición asistida por ordenador, dicindo que se convertera nunha ferramenta "tan importante como un piano". Norman tamén dixo que Albini, ao que non lle gusta a gravación dixital, "non gravará con [Pro Tools]. Así que non lle preguntedes nada sobre ese tema".

Instalacións
------------

As instalacións están formadas por dous estudios separados, Studio A e Studio B. O A é o máis grande e ten tres espazos de gravación. O Studio B dispón de dous espazos para a gravación. Electrical Audio dispón ademais de áreas de descanso para os músicos.

Notas
-----

1. ↑  "Electrical Audio • View topic - Pro Tools and Digital Performer at Electrical". *www.electricalaudio.com*. Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 2020-08-15.
2. ↑  "Electrical Audio - Equipment - 333". *www.electricalaudio.com*. Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 2020-08-15.
3. ↑  "Electrical Audio - Studios". *www.electricalaudio.com*. Arquivado dende o orixinal o 10 de setembro de 2020. Consultado o 2020-08-15.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina dos estudiosArquivado 17 de xullo de 2020 en Wayback Machine.
**Dygynnelw** foi un bardo galés que se relaciona con Owain fillo de Urien Rheged. Se é certa a tradición de que o seu *floruit* foi na segunda metade do século VI e que era contemporáneo de Taliesin, daquela sería un bardo que lle cantaba a Urien no Hen Ogledd naquela época.

Só hai tres referencias sobre Dygynnelw. Na tríade da compilación *Trioedd Ynys Prydain*, menciónase como un dos "Tri bardd coch eu gwaywffyn Ynys Prydain", con Tristfardd e Afan Ferddig:

*Tri Gwaywrudd Beirdd Ynys Prydain:*
*Tristfardd bardd Urien,*
*A Dygynnelw bardd Owain ab Urien,*
*Ac Afan Ferddig bardd Cadwallon mab Cadfan.*
*Tres bardos de lanza vermella da illa de Bretaña:*
*Tristfardd, bardo de Urien,*
*e Dygynnelw, bardo de Owain ab Urien,*
*e Afan Ferddig, bardo de Cadwallon mab Cadfan.*
Nun texto medieval que ten que ver co oficio de bardo da corte, fálase de que unha variante do *englyn unodl union* é un *englyn anghyfodl yr hwn a elwir "dull Dyg[yn]nelw"* (*Un englyn sen rima que se chama "modo de Dyg[yn]nelw"*).

Finalmente menciona o bardo Cynddelw Brydydd Mawr que o seu fillo Dygynnelw lle cantou unha elexía notábel. Rachel Bromwich suxire que Cynddelw elixiu chamar así ao seu fillo en recordo do *Cynfardd* (Dygynnelw é un nome moi infrecuente).
Desgrazadamente toda a obra de Dygynnelw perdeuse, pero é evidente que ten un status particular na antiga tradición.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rachel Bromwich (ed.), *Trioedd Ynys Prydein* (argraffiad newydd, Caerdydd, 1991), tríade 11, p. 331.
* Nerys Ann Jones ac Ann Parry Owen (ed.), *Gwaith Cynddelw Brydydd Mawr* (Caerdydd, 1991), p. 367.

| * v
* c
* e
Hen Ogledd |
| --- |
| Reinos | Alt Clut • Bryneich • Efrog/Ebrauc • Elmet • Gododdin • Rheged  |
| Rexións | Arfderydd • Calchfynydd • Carlisle • Catraeth • Coed Celyddon • Dumbarton Rock • Ynys Metcaud |
| Persoas | Aneirin • Coel Hen • Cunedda • San Kentigern • Elffin ap Gwyddno • Gwallog ap Llaennog • Gwenddolau • Llywarch Hen • Morcant Bulc • Myrddin Wyllt • Owain mab Urien • Rhydderch Hael • Taliesin • Urien |
**Fredy Perlman**, nado en Brno, Checoslovaquia, o 20 de agosto de 1934 e finado o 26 de xullo de 1985, foi un autor e activista checoslovaco.

Traxectoria
-----------

Despois de establecerse nos Estados Unidos escribiu, entre outros traballos, *Against His-Story, Against Leviathan!* (*Contra a historia, contra o Leviatán*), o cal foi moi influente no pensamento recente da anarquía postesquerda e o anarco-primitivismo. Nesta obra describe o proceso histórico da aparición e desenvolvemento do estado e a dominación social, usando a metáfora de Thomas Hobbes do Leviatán. Relevantes do mesmo tema tamén son outros traballos que escribiu, como *The Continuing Appeal of Nationalism* (*A continua atracción do nacionalismo*) e *Manual for Revolutionary Leaders* (*Manual para Lectores Revolucionarios*).

O seu pensamento está moi influenciado polo situacionismo. Nesa liña destaca o seu escrito *A reprodución da vida diaria*, así como a súa tradución con outras persoas do libro de Guy Debord *A sociedade do espectáculo* ó inglés. Foi testemuña e participante nos eventos do Maio francés de 1968 e así escribiu o escrito descritivo dos feitos titulado *Worker-Student Action Committees France Mai. '68*. Tamén colaborou durante un tempo na revista anarquista estadounidense *Fifth Estate*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Artigo biográfico sobre Perlman
* *O persistente atractivo do nacionalismo* por Fredy Perlman
* Algúns capítulos do libro *Contra a historia, contra o Leviatán* de Fredy Perlman
* *The Reproduction of Daily Life* por Fredy Perlman *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2458048
* WorldCat
* VIAF: 77692761
* BNE: XX5311860
* CANTIC: a11482990
* FAST: 116386
* ISNI: 0000 0000 2381 7700
* LCCN: n83152861
* LibraryThing: perlmanfredy
* NTA: 131143832
* OL: OL616358A
* openMLOL: 158381
* PTBNP: 1350119
* SUDOC: 074459651

 |
**Felipe Pedreira Deibe**, nado en Cuenca cara a 1896, foi un profesor e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Álvaro das Casas e Felipe Pedreira (sentados) en Ourense, 1920.
Fillo de Leopoldo Pedreira Taibo, criouse na Coruña onde fixo o bacharelato. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor da Academia Católica da Coruña. En 1918 foi nomeado, por oposición libre, profesor numerario de Xeografía da Normal de Ourense. Na ditadura de Primo de Rivera foi concelleiro de Ourense. En 1932 pediu a excedencia voluntaria, e dous anos despois foi nomeado profesor numerario de Xeografía da Escola de Maxisterio de Lugo. En decembro de 1949 volveu á Normal de Ourense por dereito de consorte. Colaborou en *El Diario de Orense*, *La Región*, *Vida Gallega*, *El Ideal Gallego*, *El Progreso* e Alborada.

Publicou *Apuntes de Historia de España (Hasta la unión definitiva de Castilla y Aragón)*.

Vida persoal
------------

Casou en 1921 con Araceli Ancochea Roldán, e foi pai de Román, María del Carmen e Toñita Pedreira Ancochea.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 28-6-1918, p. 1.
2. ↑  *El Ideal Gallego*, 17-9-1932, p. 3.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 18-7-1934, p. 4.
4. ↑  *BOE*, 29-11-1949, p. 4988.
5. ↑  *La Región*, 26-10-1921, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario bio-bibliográfico de escritores* (en castelán) **III**. Bibliófilos Gallegos. p. 53.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q78145185
* Galiciana: 349484

 |
Flocke o 9 de abril de 2008.
**Flocke** (ˈflɔkə) é unha cría femia de oso polar nada en catividade no Zoo de Núremberg o 11 de decembro de 2007. Poucas semanas despois de nacer, foi apartada da súa nai logo de que espertase preocupación pola súa seguridade. Malia que o zoo estabelecera unha estrita política de non interferencia cos seus animais, o equipo do zoo preferiu criar á cría a man. Esta decisión produciuse nun momento no que o zoo recibía unha atención negativa dos medios de comunicación despois de que outra osa polar supostamente comese as súas crías acabadas de nacer.

De xeito semellante á excitación xurdida por Knut, un oso polar nado en catividade e criado no Zoo de Berlín, Flocke («folerpa de neve» en alemán) converteuse axiña nunha sensación dos medios. O seu recinto converteuse unha popular atracción turística despois a súa presentación en público o 8 de abril de 2008. O seu nome foi inscrito como marca rexistrada e a súa imaxe apareceu en xoguetes e en publicidade da cidade. O zoo anunciou en maio de 2008 que o xefe do Programa das Nacións Unidas para o Medio Ambiente Achim Steiner sería o padriño oficial de Flocke. O programa agarda utilizar Flocke como embaixadora para concienciar sobre o cambio climático. Unha semana despois da introdución dun oso nado en Rusia chamado Rasputin no recinto de Flocke, a finais do 2009 anunciouse que ámbolos dous serían transferidos a Marineland (sur de Francia), onde chegaron en abril de 2010.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Flocke Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* *Knut*
**Espinete** foi un personaxe televisivo, protagonista principal da versión española de *Sesame Street* (*Barrio Sésamo*) que se emitiu durante os anos 1980, interpretado pola actriz Chelo Vivares. Un monicreque que simbolizaba ser un ourizo cacho xigante (medía máis de 1,80 m) de cor rosa, que xunto co seu inseparábel amigo Don Pimpón moraba nun barrio con varios personaxes da serie, de carne e óso.

Moraba nun alboio de cor verde e era popular polo seu desenfadado e infantil xeito de ser; na mairía das ocasións víaselle a xogar con tres nenos.

Espinete é unha creación do ideador de monicreques Kermit Love, ao que TVE pediulle a creación dun animal máis axeitado á idiosincrasia nacional tralo fracaso da *Gallina Caponata*. Pensouse nunha aguia, mais Kermit non daba abasto coas numerosas peticións dos distintos países nos que se producía *Sesame Street*. Mr. Love fixera a espinete para Israel, pois o porco espiño é o símbolo da fauna do estado xudeu.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Espinete, o ourizo rosa Arquivado 23 de xaneiro de 2010 en Wayback Machine.
* Espinete o primeiro punki - Eskorbuto en YouTube
**Elena Piñeiro Castro**, nada en Carnota en 1907 e finada no mesmo concello o 27 de marzo de 1997, foi unha farmacéutica galega.

Traxectoria
-----------

Fixo o bacharelato no Instituto de Santiago de Compostela, rematando en 1925. Licenciouse en Farmacia na Universidade de Santiago de Compostela en 1930. Despois de rematar a carreira tomou posesión da botica na parroquia de Santa Comba de Carnota. De ideario republicano, estaba separada do seu marido e vivía acompañada da súa empregada do fogar. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 organizou audicións da "Pirenaica" na casa onde se atopaba a botica. Foi delatada e xunto coa empregada foron acosadas e agredidas de forma continuada polos falanxistas. Cortáronlle o pelo ao cero pola forza na principal praza de Carnota. A radio foille incautada. Finou en Carnota o 27 de marzo de 1997.

Notas
-----

1. ↑  *El Compostelano*, 2-6-1925, p. 2.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 27-2-1931, p. 8.
3. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 30-3-1997, p. 38.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Elena Piñeiro Castro". *Álbum de Mulleres* do Consello da Cultura Galega.
* "Elena Piñeiro Castro". *Álbum de Galicia* do Consello da Cultura Galega.
Coordenadas: 42°40′51″N 2°56′08″O﻿ / ﻿42.680833, -2.935556

O **Estadio Municipal de Anduva** é un estadio de fútbol situado na cidade de Miranda de Ebro, España. Foi inaugurado o 22 de xaneiro de 1950, é de propiedade municipal e é utilizado polo Club Deportivo Mirandés.

Historia
--------

O Estadio de Anduva inaugurouse oficialmente o 22 de xaneiro de 1950, aínda que se celebrou o primeiro partido oficial o 18 de setembro de 1949 con motivo do inicio da liga. O partido inaugural, de terceira división, enfrontou ao CD Mirandés co Club Deportivo Logroñés, e o resultado foi de 0:1 a favor dos visitantes.

Dotouse ao recinto dunha capacidade para 6.000 espectadores, algúns sentados pero maioritariamente de pé, e unhas dimensións do terreo de xogo de 105 × 69 metros de céspede natural. O seu prezo ascendeu ás 693.000 pesetas.

Cos anos o estadio sufriu unha serie de modificacións como a construción de novos vestiarios, novas cubertas nos chanzos ou a construción dun campo anexo de adestramentos. No verán de 2010 o estadio sufriu unha ampliación ao construír unha bancada no fondo sur. Xunto á bancada lateral de tribuna, son os únicos espazos onde os espectadores están sentados.

En de Anduva pasaron ao longo da historia diferentes equipos de entidade como o Betis, Real Sociedade, Real Zaragoza ou Valencia CF entre outros, pero o acontecemento de maior relevancia ocorreu o 28 de febreiro de 2006, cando se celebrou o único encontro internacional que o estadio albergou. O partido enfrontou á selección de fútbol de España sub-21 contra a selección de fútbol de Polonia sub-21 e cuxo resultado final foi de 0-1 para os visitantes. Aínda que non foi oficial, a selección de fútbol de Guinea Ecuatorial tamén xogou en Anduva o 8 de agosto de 2006 nun triangular contra o Club Deportivo Numancia e o Club Deportivo Mirandés.

### Partidos da selección

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **España** |  **0 - 1** | **Polonia** | 28 de febreiro de 2006 – Estadio de Anduva, Miranda de EbroAsistencia: 4.000Árbitro: Paulo Manuel Gomes Costa (Portugal) |
|  | Informe | Anotado no Piszczekº minuto Piszczek' 23' |
|  |

Notas
-----

1. ↑  "España tropeza ante Polonia (0-1) na súa preparación para a clasificación para o Europeo". Arquivado dende o orixinal o 29 de maio de 2020. Consultado o 2009.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Miranda de Ebro
* Club Deportivo Mirandés

### Ligazóns externas

* Sitio Oficial do Club Deportivo Mirandés
**Elena Nevado del Campo**, nada o 26 de xaneiro de 1967, é a actual alcaldesa de Cáceres, tras gañar as eleccións municipais do 22 de maio de 2011.

Biografía
---------

Naceu o 26 de xaneiro de 1967 e é licenciada en Dereito e co mestrado en Asesoría Xurídica de Empresas. Avogada na actualidade, desenvolveu a súa experiencia laboral traballando como bibliotecaria e sendo colaboradora de distintas fundacións de persoas con distintas discapacidades, inmigrantes e de persoas en situación de exclusión social. É a Responsable de Formación e Vicedecana do Ilustre Colexio de Avogados de Cáceres.

Vida política
-------------

Na actualidade, é membro do Comité Executivo Rexional do Partido Popular de Estremadura, Vicesecretaria Xeral Provincial do Partido Popular da Provincia de Cáceres e Vicepresidenta da Xunta Local de Cáceres.

Na lexislatura de Carmen Heras como alcaldesa de Cáceres (2007 - 2011) foi a portavoz do Grupo Municipal Popular, sendo designada para ocupar a Candidatura á Alcaldía de Cáceres en 2011 pola coalición Partido Popular - Extremadura Unida. Tras unha campaña electoral marcada polas obras da Praza Maior de Cáceres e pola decepción de non pasar o primeiro chanzo do xurado para converterse en Cidade Europea da Cultura en 2016, os cacereños entregáronlle a súa confianza o 22 de marzo de 2011, cunha maioría absoluta histórica con 16 concelleiros. É, tamén, vocal da Federación Española de Municipios e Provincias.

Nas eleccións xerais de 2011 resultou elixida senadora nas Cortes Xerais por Cáceres.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Francisco Javier Castellanos** | **Portavoz do Grupo Popular no Concello de Cáceres**2009-2011 | Sucesor:**Valentín Pacheco** |
| Predecesor:**Carmen Heras Pablo** | **Alcaldesa de Cáceres**2011-actualidade | Sucesor:***No cargo*** |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Tribuna municipal: *Cáceres es la gran olvidada en materia de inversiones*.
* Elena Nevado: Abrumador tsunami
* Programa electoral de la candidatura del 2011[*Ligazón morta*].
O **esperpento** é un estilo literario creado e denominado así por Ramón María del Valle-Inclán, e que se caracteriza pola estilización grotesca das personaxes e as situacións, e o predominio da violencia verbal, os detalles groseiros e extravagantes, e unha visión amarga e degradada da realidade, todo iso posto ao servizo dunha implícita intención crítica da sociedade española do seu tempo. Como afirmou Valle-Inclán en *Luces de bohemia* (obra representativa do estilo e onde este é definido), "el sentido trágico de la vida española sólo puede ofrecerse con una estética sistemáticamente deformada". Esta técnica empregouse tamén na triloxía *Martes de Carnaval* e ten os seus precedentes en Quevedo e Francisco de Goya. Algunhas das súas características son:

1. O grotesco como forma de expresión:
	* a degradación dos personaxes.
	* a reificación ou cousificación das personaxes, reducidas a mero signo ou a bonecos.
	* a animalización ou fusión de formas humanas e animais
	* a literaturización da linguaxe coloquial, frecuentemente investido de todo tipo de intertextualidades
	* o abuso do contraste
	* a mestura de mundo real e de pesadelo
	* a distorsión da escena exterior
2. A deformación sistemática da realidade:
	* a aparencia de burla e caricatura da realidade
	* o significado profundo, semi transparente, cargado de crítica e intención satírica que constitúe a auténtica lección moral
3. A presenza da morte como personaxe fundamental.

Esta técnica teatral fixo de Valle-Inclán un precedente cinematográfico, debido aos continuos cambios de escenario así como á profusión de historias durante o desenvolvemento da obra, que finalmente acababan por cruzarse.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2629564
* EBID: ID
* GEC: 0105630

 |
A **Editorial Planeta** foi fundada en 1949 en Barcelona, por José Manuel Lara. É a empresa insignia do Grupo Planeta.

Descrición
----------

Publicou ao redor de 6 000 títulos pertencentes a máis de 1 500 autores, a maioría deles de fala hispana. A Editorial Planeta edita libros en España, Francia, Portugal e América Latina.

Premios que concede
-------------------

Cada ano outorga o *Premio Planeta de Novela*, o *Premio de Novela Fernando Lara*, o *Premio Azorín*, o *Premi de les Lletres Catalanes Ramon Llull* e o *Premio Iberoamericano Planeta-Casa de América de Narrativa*, este último ata 2012.

Notas
-----

1. ↑  Editorial Planeta. Premios

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Planeta DeAgostini

### Ligazóns externas

* Páxina web da Editorial Planeta para España *(en castelán)*, para Portugal e para Brasil *(en portugués)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2339634
* WorldCat
* VIAF: 139496056
* BNE: XX109995
* BNF: 12497859j
* GEC: 0051453
* GND: 406556-6
* LCCN: n81030912

 |
**Ester Capella i Farré**, nada en La Seu d'Urgell o 3 de abril de 1963, é unha xurista e política catalá. Foi senadora designada polo Parlamento de Cataluña na X Lexislatura (2013-2016) e deputada no Congreso dos Deputados na XI Lexislatura.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Dereito pola Universidade de Barcelona, ó rematar a carreira colaborou coa cátedra de Dereito Civil de Lleida durante o curso 1987-1988. Avogada en exercicio dende 1988 está adscrita ó Colexio de Avogados de Barcelona e ó de Sant Feliu de Llobregat. Foi presidenta da Asociación Catalá de Xuristas Demócratas entre 2003 e 2007.

No eido político, formou parte como independente na candidatura de Esquerra Republicana de Catalunya no Concello de Barcelona nas eleccións municipais de 2007 e foi elixida concelleira. Entre 2007 e 2011 foi a concelleira voceira de ERC no Concello. En 2008 afiliouse a ERC.

En 2011 fíxose cargo da xerencia do barcelonés Instituto Municipal de Persoas con Discapacidade, que deixou en 2013 ó ser designada senadora polo Parlamento de Cataluña. Nas eleccións xerais españolas de 2015 foi elixida deputada por Barcelona.

O 19 de maio de 2018 foi nomeada Conselleira de Xustiza polo presidente da Generalitat de Cataluña, Joaquim Torra. Foi investida como Conselleira de Xustiza o 2 de xuño de 2018.

Notas
-----

1. 1 2  "Asociación Demos". Consultado o 27 de marzo de 2016.
2. ↑  "APDDA". Consultado o 17 de marzo de 2016.
3. 1 2  "Ester Capella será la senadora de ERC". Consultado o 27 de marzo de 2016.
4. ↑  "Xavier Trias incorpora a la ex concejal de ERC Ester Capella". Consultado o 27 de marzo de 2016.
5. ↑  "Ficha del senado". Consultado o 27 de marzo de 2016.
6. ↑  "Ficha del Congreso de los Diputados". Consultado o 27 de marzo de 2016.

* Portal:Cataluña
* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19999367
* GEC: 22678820
* IMDb: nm5869471

 |
As **Fuerzas Armadas Peronistas (FAP)** foi unha organización guerrilleira arxentina creada en 1968 baixo o liderado de Envar El Kadri (Cacho). A súa aparición produciuse cunha fracasada acción armada realizada en Taco Ralo, Tucumán. Un dos seus actos máis sonados foi o asasinato de Dirk Kloosterman, secretario xeral do Sindicato de Trabajadores Mecánicos (SMATA-CGT). As FAP deixaron de existir de feito en 1980 coa morte da maioría dos seus dirixentes.

Historia
--------

Nunha entrevista realizada en 1996 o líder das FAP, Envar El Kadri, explicaba deste xeito a orixe da organización, nunha experiencia de guerrilla rural en Taco Ralo, Tucumán:

> 
> 
> Nos organizamos, un grupo iba a preparar un campamento en la zona de Tucumán, previamente se instalaban en un lugar para aclimatarse y para prepararse físicamente, una vez que estuviera completado el adiestramiento, la capacitación y la preparación física pensábamos dirigirnos a la zona de El Cochuna, en los montes tucumanos, para iniciar esta presencia guerrillera y simultáneamente con eso en las ciudades iban a aparecer los destacamentos, que se iban a llamar Destacamentos Descamisados Eva Perón, para hacer acciones espectaculares, propaganda armada y con todo eso pensábamos que íbamos a movilizar y arrastrar a todo el peronismo y a toda la gente, lo cual de alguna manera fue así aunque no bajo nuestra dirección, sino que se dio en una forma más espontánea, más generalizada, con la aparición de otras organizaciones peronistas y no peronistas.
> 
> 

En 1968 as FAP instalaron un campamento integrado por 14 guerrilleiros (13 homes e unha muller) denominado "El Plumerillo", na localidade de Taco Ralo, provincia de Tucumán, co fin de realizar adestramento militar. O 19 de setembro o grupo foi sorprendido pola Policía de Tucumán que detivo á totalidade dos seus integrantes.

As FAP reapareceron en 1969 e 1970 con varias accións de guerrilla urbana.

No ano 1971 as FAP sufriron unha división debido á cal foron expulsados os integrantes dun amplo sector liderado por Eduardo Moreno, Ernesto Villanueva, o sacerdote Soler e Alejandro Peyrou. Este sector integrouse entón a Montoneros.

O 22 de maio de 1973 as FAP asasinaron o dirixente sindical Dirk Kloosterman secretario xeral do Sindicato de Trabajadores Mecánicos (SMATA-CGT).

Notas
-----

1. ↑  "*Entrevista a Cacho El Kadri realizada en agosto de 1996*". Arquivado dende o orixinal o 24 de decembro de 2013. Consultado o 27 de outubro de 2007.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Guerrilla
* Guerra sucia na Arxentina
* Montoneros
* ERP
* Fuerzas Armadas Revolucionarias (FAR).

### Ligazóns externas

* *FAP Fuerzas Armadas Peronistas (entrevista de enero 1971)*, El Historiador
* *FAP*, El Ortiba

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2715120
* WorldCat
* VIAF: 156033624
* LCCN: n87841548

 |
**Ekkaia** foi un grupo musical coruñés de crust punk con letras en castelán que iniciou a súa actividade en 1999 co nome de Icon e continuou nos comezos do século XXI. Foi unha das bandas máis influentes do xénero non só en Galiza (onde influíu a bandas coma Madame Germen) senón a nivel estatal ou mesmo doutros lugares. Adóitase falar do seu estilo como «neocrust» ou «crust melódico».

Os seus membros foron David (baixo), Javivi (guitarra), Marcos (batería), Nelson (voz) e Pablo (guitarra e voz, actualmente no grupo Sangre de Muérdago).

O grupo toma o seu nome dun mar ficticio do legendarium do escritor británico J. R. R. Tolkien.

Discografía (parcial)
---------------------

* *Sombras del Progreso* (2007)
* *Manos que estrechan planes de muerte y sometimiento*
* *¿Cuántos más moriremos hasta que estén satisfechos?*
* *Demasiado tarde para pedir perdón*
* *Ya hemos aguantado el sermón, ahora los destrozaremos*

Notas
-----

1. ↑  Ekkaia na web *Rate your music*.
2. 1 2  Ekkaia en *Metal Archives*.
3. ↑  Ekkaia en Metal Orgie
4. ↑  Sangre de Muérdago en Bandcamp
5. ↑  Schneidewind, F. (2003): *Diccionairo Tolkien*. Plaza&Janés, p.111.
6. ↑  *¿Cuántos más moriremos hasta que estén satisfechos?* en YouTube.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ekkaia en *Discogs*
Interior do pavillón Mercedes-Benz Arena durante un encontro do Eisbären Berlin.
O **Eisbären Berlin** é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Berlín (Alemaña). O equipo compite na Deutsche Eishockey Liga, a máxima categoría da liga profesional alemá, saíndo campión nos anos 2005, 2006, 2008, 2009, 2011, 2012 e 2013.

O equipo naceu en 1954 como unha sección do SC Dynamo Berlin, e gañou en 15 ocasións a liga de hockey sobre xeo da Alemaña do Leste antes da reunificación. Cando o club pasou a competir na Eishockey-Bundesliga en 1990, trocou o seu nome por EHC Dynamo Berlin, e dous anos despois por EHC Eisbären Berlin.

"*Eisbären*" tradúcese como "oso polar", e fai referencia ó oso polar que aparece no escudo da cidade de Berlín.

Palmarés
--------

En liga nacional
* Alemaña **Deutsche Eishockey Liga (7):**

2004-05, 2005-06, 2007-08, 2008-09, 2010-11, 2011-12, 2012-13
* Subcampión (2):

1997-98, 2003-04
* República Democrática Alemá **DDR-Oberliga (15):** *(Como SC Dynamo Berlin.)*

1965-66, 1966-67, 1967-68, 1975-76, 1976-77, 1977-78, 1978-79, 1979-80, 1981-82, 1982-83, 1983-84, 1984-85, 1985-86, 1986-87, 1987-88
* Subcampión (15):

1958-59, 1959-60, 1960-61, 1961-62, 1962-63, 1963-64, 1968-69, 1970-71, 1971-72, 1972-73, 1973-74, 1974-75, 1980-81, 1988-89, 1989-90
En competicións europeas
* Unión Europea **European Trophy (1):**

2010
* Subcampión (0):

* Unión Europea **IIHF Continental Cup (0):**

* Subcampión (2):

1998, 2000

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey sobre xeo*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do Eisbären Berlin *(en alemán)*
* Páxina oficial da Deutsche Eishockey Liga *(en alemán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q688162
* WorldCat
* VIAF: 236105723
* GND: 2172912-8
* NKC: mzk2012710053

 |
A Sala Smetana de Praga, sede principal do Festival.
O **Festival Internacional da Primavera de Praga** (en checo **Mezinárodní hudební festival Pražské jaro**, comunmente coñecido como **Pražské jaro**) é un festival de música clásica que se celebra anualmente na cidade de Praga (República Checa) a partir do 12 de maio (aniversario da morte de Bedřich Smetana) e os primeiros días do mes de xuño. O Festival é un escaparate permanente para solistas, orquestras sinfónicas e grupos de cámara de todo o mundo.

Historia
--------

O Festival Internacional da Primavera de Praga naceu no ano 1946 como conmemoración do primeiro aniversario da finalización da segunda guerra mundial, á súa vez a Česká Filharmonie celebraba o seu 50 aniversario.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Festival de Outono de Praga

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1776937
* WorldCat
* VIAF: 167668951
* NKC: ko2004251746

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Gerald Paul 'Jerry' Carr** foi un astronauta estadounidense que formou parte da tripulación da misión Skylab 4. Pasou un total de 84,05 días no espazo.

Traxectoria
-----------

Carr naceu o 22 de agosto de 1932 en Denver, Colorado. É graduado en enxeñería mecánica pola Universidade do Sur de California en 1954 e en enxeñería aeronáutica pola Escola Naval de Posgraduados dos Estados Unidos en 1961, e ten un máster en enxeñería aeronáutica pola Universidade de Princeton de 1962. Está casado e ten tres fillas e tres fillos. Entre as súas afeccións atópanse o mergullo, a natación, a caza, a pesca e a carpintería.

Foi seleccionado pola NASA en abril de 1966, xunto con outros 18 candidatos. Formou parte da tripulación de soporte e exerceu de CAPCOM (encargado das comunicacións) nas misións Apollo 8 e Apollo 12. En 1973 comandou a misión Skylab 4, durante a cal unha tripulación de tres homes ocupou a estación espacial Skylab e pasou no espazo un total de 84 días, 1 hora e 15 minutos.

Notas
-----

1. 1 2 3  NASA, ed. (2018). "GERALD P. CARR (COLONEL, USMC, RET.) NASA ASTRONAUT (FORMER)" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 05 de xaneiro de 2017. Consultado o 16 de setembro de 2018.
2. 1 2 3  Mark Wade (2018). "Carr, Gerald Paul 'Jerry'" (en inglés). Consultado o 16 de setembro de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gerald P. Carr***  |

### Outros artigos

* Skylab 4
* Skylab

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q644837
* WorldCat
* VIAF: 92127020
* EBID: ID
* FAST: 1461783
* GND: 1216659648
* IMDb: nm1053910
* LCCN: n84030073
* NASA: carr-gp
* NTA: 071934014
* WikiTree: Carr-7987

 |
**Elias I do Maine**, nado no século XI e finado o 11 de xullo de 1110, tamén coñecido como **de la Flèche** ou **de Baugency**, foi conde do Maine, sucedendo ao seu curmán Hugo V do Maine.

Traxectoria
-----------

Era fillo de Xoán de la Flèche e Paula, filla de Herberto I, conde do Maine. En 1092 o seu curmán Hugo V vendeulle o Maine por 10.000 xilins. Co apoio de Fulque IV o Tiburón continuou a guerra con Roberto II de Normandía. Despois de que Roberto II marchase para a Primeira Cruzada, Elías fixo a paz con Guillerme II, o rexente de Roberto en Normandía.

Familia
-------

En 1090 Elías casou con Matilde, filla de Xervasio II de Château-du-Loir. Tiveron unha filla, Ermengarda, casada con Fulque V de Anjou.

En 1109, segundo Orderico Vitalis, Elías casou de novo con Inés, filla de Guillerme VIII de Aquitania, despois de que o matrimonio desta con Afonso VI de León fose anulado por consanguinidade. Elías morreu ao ano seguinte. Segundo Jaime de Salazar y Acha, quen casou con Elías non foi Inés, senón a última esposa do rei Afonso VI, Beatriz de Poitiers, tras quedar viúva.

Notas
-----

1. ↑  Detlev Schwennicke, *Europäische Stammtafeln: Stammtafeln zur Geschichte der Europäischen Staaten, Neue Folge*, Band III Teilband 4 (Verlag von J. A. Stargardt, Marburg, Germany, 1989), Tafel 692
2. ↑  Vitalis 1854, p. 223.
3. 1 2  Vitalis 1854, p. 276.
4. ↑  Salazar y Acha & 1992-1993, p. 329.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1329089
* WikiTree: Maine-32

 |
***Feliz Feroz*** (editado en galego baixo o título de ***Feliz Feroz. O lobiño riquiño***) é unha obra de literatura infantil escrita por Hematocrítico.

A súa primeira edición foi en idioma español baixo a editorial Anaya o 17 de abril de 2014 e dentro da colección *Sopa de Libros*. Posteriormente foi editado en galego por Edicións Xerais.

Sinopse
-------

Lobiño é un lobo que, malia presumírselle unha actitude feroz, é dócil e bo. Preocupada pola súa falta de fereza, a nai de Lobiño decide envialo a xunto o seu irmán e tío de Lobiño, o Lobo Feroz. Lobo Feroz terá o cometido de converter ao bo e dócil Lobiño nun gran depredador. Lobiño é ensinado polo seu tío a cazar coellos, asustar ás persoas, comer aos porcos... Pero non é quen de facelo. En lugar diso, come ensalada cos demais animais, faise amigo de Carapuchiña, e ponse a xogar cos porcos.

Premios
-------

* *Premio Fundación Cuatrogatos*, 2015.
* *White Ravens*, 2015.

Notas
-----

1. ↑  "Ficha do libro.". Edicións Xerais. Consultado o 23 de marzo de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do libro.
Diferente dos outros países da América do Sur que xurdiron como repúblicas, o Brasil tivo como primeira forma de goberno despois da independencia a monarquía. Foron dous os monarcas brasileiros:

* Pedro I do Brasil, que tamén tivo o título de Pedro IV de Portugal, e que foi sucedido polo seu fillo,
* Pedro II do Brasil (ata 15 de novembro de 1889).

Após a renuncia de Pedro I en 7 de abril de 1831 e ata que seu fillo Pedro II fose declarado maior de idade, o Brasil foi gobernado por rexentes.

En 15 de novembro de 1889, o mariscal Deodoro da Fonseca proclamou a república no Brasil. Desde entón, a xefatura de estado no país ten sido ocupada por presidentes, elixidos polo pobo ou non.

Véxase tamén: lista dos presidentes do Brasil

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---