O **octosílabo** identifica un enunciado de oito sílabas. Pode aplicarse a unha palabra, un verso, unha oración ou un texto.

O verso octosílabo
------------------

Un verso **octosílabo** ten oito sílabas métricas. Por tanto, con estes versos, fórmanse composicións de arte menor. O verso octosílabo é a métrica popular tradicional na Península Ibérica. Encontrámola, por exemplo, frecuentemente recollida tanto en galego como en portugués ou en español, o que significa que ten unha sonoridade, musicalidade e ritmo espontáneos enraizados nas linguas románicas peninsulares, polo que foi xerado espontaneamente polo pobo en formas diversas, acompañadas de música ou non. Un exemplo de cantiga popular octosílaba é esta copla de Taragoña, Rianxo:

|  |
| --- |
| *Non me lembres Taragoña*
*Terra onde eu nacín,*
*Lémbrame a fonte do Grolo*
*Auga que eu dela bebín.* |

Composicións de octosílabos
---------------------------

Segundo o tipo de rima, podemos entender tres tipos de composicións octosílabas:

### Rima asonante

Son coñecidas as coplas que combinan catro versos con rima nos versos pares, quedando libres os impares: - a - a. Tamén son coñecidos os romances que, de modo semellante, teñen rima asonante nos versos pares, quedando libres os impares: - a - a - a - a - a - a...

### Rima consoante

A décima son dez versos co seguinte esquema de rima consoante: a b b a a c c d d c   

Existe tamén unha variante de copla, chamada copla de pé quebrado, que combina octosílabos e tetrasílabos coa seguinte rima: 8a 8b 4c 8a 8b 4c

### Rima indiferente

Fican por comentar, as seguintes composicións de rima indiferente, é dicir, que poden formarse con rimas asonante ou consoante:

* Redondilla: a b b a
* Cuarteta: a b a b
* Octavilla: - a a b - c c b

Autores que utilizaron octosílabos de forma relevante
-----------------------------------------------------

Polo que comentamos, todos os autores ou autoras literarios que basean a súa poesía nas formas populares farán uso frecuente do octosílabos. Así o encontramos por exemplo en Rosalía de Castro (1837-1885) tanto en Cantares Gallegos (1963) como en Follas Novas (1880). Como mostra dilo, podemos recoller este coñecido poema da primeira obra mencionada, formado por coplas:

|  |
| --- |
|  *Adios rios, adios fontes,*
*Adios regatos pequenos,*
*Adios vista dos meus ollos*
*Non sei cando nos veremos.*
 *Miña terra, miña terra,*
*Terra donde m' eu criey,*
*Ortiña que quero tanto,*
*Figueiriñas que prantey,*
 *Prados, rios, arboredas,*
*Pinares que move ó vento,*
*Paxariños piadores,*
*Casiña dó meu contento.*
 *Muhiño d' os castañares,*
*Noites craras de luar,*
*Campaniñas trimbadoras*
*Dá igrexiña dó lugar.*
 *Amoriñas d' ás silveiras*
*Qu' eu lle dab' ó meu amor,*
*Camiñiños antr' ó millo,*
*Adios para sempr' adios!*
 *Adios groria! adios contento!*
*Deixo á casa onde nacin,*
*Deixo á aldea que conoço,*
*Por un mundo que non vin!*
 *Deixo amigos por estraños,*
*Deixo á veiga pó lo mar,*
*Deixo, en fin, canto ben quero...*
*¡Que pudera non deixar!...*
Fragmento ***Cantares gallegos***  |

Notas
-----

1. ↑  Cantares Gallegos Arquivado 11 de xaneiro de 2012 en Wayback Machine. na páxina da Real Academia Galega.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Arte menor.
* Figura estilística.
* Métrica.
* Terminoloxía poética.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q591099
* MAG: 2778370415

 |