recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Amalia Ercoli-Finzi,** nada en Gallarate (Italia) o 20 de abril de 1937, é unha docente, enxeñeira e astrofísica italiana. É unha das máis altas expertas internacionais en enxeñaría aeroespacial, consultora científica da NASA, de ASI e ESA e investigadora principal responsable do instrumento SD2 na sonda espacial Rosetta.

É a primeira muller en Italia graduada no Politécnico de Milán en enxeñaría aeroespacial.

Traxectoria
-----------

Autora de máis de 150 publicacións científicas e comunicacións en congresos nacionais e internacionais, foi directora do Departamento de Enxeñaría Aeroespacial do Politécnico de Milán, e profesora de mecánica orbital. Foi, durante algúns anos, membro da Xunta de Directores do Museo Nacional da Ciencia e a Tecnoloxía Leonardo dá Vinci, así como membro experto do Human Spaceflights Vision Group (HSVG) da ESA para a programación de voos espaciais tripulados.

*

Notas
-----

1. ↑  "RNews, Amalia Finzi: "Io ingegnere e nonna vi svelerò i segreti della cometa"" (en italiano). 14 de novembro de 2014. Consultado o 17 de outubro de 2015.
2. ↑  "Amalia Ercoli-Finzi, ingeniera aeroespacial". *Mujeres con ciencia* (en castelán). 2016-04-20. Consultado o 2021-04-11.
3. ↑  Museo Nazionale della Scienza e della Tecnologia Leonardo da Vinci, ed. (28 de abril de 2006). "Sulle Spalle dei Giganti Conversazioni con i protagonisti della scienza" (PDF) (en italiano). Consultado o 16 de outubro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Mulleres na NASA
**Amancio Lavandeira Suárez**, nado en Seavia (Coristanco) en 1966, é un político galego de Terra Galega.

Traxectoria
-----------

Enxeñeiro técnico agrícola, é profesor en Fonteboa, onde imparte clases de tecnoloxía e cultivos. Nas eleccións municipais de 1991 formou parte da lista de Independientes Progresistas, encabezada por un exsocialista (Baustista Fernández) xunto con algúns nacionalistas, se ben o seu líder acabou integrándose no PPdeG no 1992. Nas eleccións municipais de 2007 foi candidato do Terra Galega á alcaldía de Coristanco e foi elixido concelleiro. Repetiu como candidato nas municipais de 2011 e volveu ser elixido concelleiro. Nas municipais de 2015 volveu ser o candidato de Terra Galega e foi elixido alcalde grazas a un pacto co PSdeG e BNG. Porén, os abandonos do goberno dos socialistas e dos nacionalistas, xunto cunha edil do seu propio grupo, deixárono en minoría. Finalmente, en agosto de 2017 perdeu a alcaldía tras triunfar unha moción de censura encabezada polo ata entón edil socialista Abraham Gerpe (expulsado previamente por encabezar dita manobra), xunto cos 6 edís do PPdeG. Se ben presentou un recurso pedindo a nulidade do pleno da moción, debido a que ó estar Gerpe expulsado do PSdeG facía nulo o seu propio apoio á moción de censura e por tanto esta non contaba coa maioría necesaria para saír adiante. Pero o presidente da mesa de idade da corporación (concelleiro do PPdeG), deu por válido un documento presentado por Gerpe no que se expoñía que non era válida a súa expulsión do partido, dándose por bo o seu voto. Repetiu como candidato de Terra Galega nas municipais de 2019 baixando a 3 concelleiros, sendo a segunda forza fronte a 5 do PPdeG, ante o cal e sen opcións de pacto seguiu na oposición e pasaron a gobernalos populares en minoría. Nas municipais de 2023 retirouse da primeira liña política ó non concorrer nin el nin TEGA ós comicios.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Pensado** |  **Alcalde de Coristanco** 2015 - 2017 | Sucesor:**Abraham Gerpe** |

Notas
-----

1. ↑  «Foron catro anos perdidos para Coristanco»
2. ↑  Amancio Lavandeira, de Terra Galega, nuevo regidor de Coristanco

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Coristanco
Sede do Cabido de Tenerife, en Santa Cruz de Tenerife.
O **Cabido de Tenerife** (en castelán: *Cabildo de Tenerife*) é o órgano de goberno da illa de Tenerife, nas Canarias. Como todos os cabidos, foi formado a partir da Lei de Cabidos de 1912, e é a forma gobernativa e administrativa propia das Illas Canarias, que cumpre dúas funcións principalmente: por unha parte, presta servizos e exerce competencias propias da Comunidade Autónoma e por outra, é a entidade local que goberna a illa.

O seu presidente dende o 16 de setembro de 2013 é Carlos Enrique Alonso Rodríguez, de Coalición Canaria.

Organización interna
--------------------

O Cabido componse dos seguintes órganos:

* Presidencia
* Pleno
* Consello de Goberno
* Comisións Informativas
* Xunta de Voceiros

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Cabido de Tenerife *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1999249
* WorldCat
* VIAF: 147713805
* BAV: ADV12242411
* BNE: XX128851
* BNF: 11865641c
* CANTIC: a10163098
* EUFP: 990494064
* GND: 262937-9
* ISNI: 0000 0001 1941 8691
* LCCN: n79145877
* SUDOC: 124292941

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Amancio Landín.
**Amancio Landín Jaraiz**, nado en Pontevedra o 27 de xaneiro de 1947, é un biólogo e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Amancio Landín Carrasco. Licenciado en Ciencias pola Universidade Complutense de Madrid, en 1972 incorporouse ao Plan de Explotación Marisqueira de Galicia, onde foi asesor das confrarías de pescadores. En 1976 foi nomeado encargado da ría de Pontevedra. En 1980 foi nomeado director do Centro Experimental de Vilaxoán e en 1981 xefe do departamento de Crustáceos. En 1994 asumiu a delegación territorial en Pontevedra da Consellería de Pesca, Marisqueo e Acuicultura da Xunta de Galicia e en 1995 director xeral de Marisqueo e Acuicultura. En decembro de 1997 foi nomeado Conselleiro de Pesca, Marisqueo e Acuicultura, posto no que permaneceu ata 2001. Despois foi director do Centro Tecnolóxico do Mar de Vigo (CETMAR).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Caamaño** |  **conselleiro de Pesca** 1997 - 2001 | Sucesor:**Henrique López Veiga** |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Xenealoxía dos Landín
**AprizeSat**, coñecidos en primeiro lugar como **LatinSat**, é unha constelación de satélites de comunicacións en órbita baixa terrestre planificada para proporcionar un sistema de transmisión global e ofrecer servizos de monitorización e seguimento.

Características
---------------

Cada satélite ten unha masa duns 12 kg e usa a técnica de almacenamento e descarga pola que unha estación envía datos ao satélite, que os almacena para despois envialos a outra estación durante o seu traxecto orbital. Teñen forma de cubo e a alimentación eléctrica é proporcionada por células solares que cubren algunhas das súas caras.

AprizeSat 3 a 10 levaban a bordo un receptor AIS (*Automatic Identification System*, Sistema de Identificación Automático) para recoller a posición de buques no mar. AprizeSat 3 e 4 son agora propiedade de e operados por SpaceQuest para COM DEV/exactEarth, mentres que AprizeSat 5, 6 e 7 foron transferidos a exactEarth despois dun período de 90 días de probas e son coñecidos agora como exactView 5, 6 e 5R. AprizeSat 8 é propiedade de SpaceQuest pero pode ser transferido a exactEarth no futuro. Tódolos AprizeSat en órbita foron lanzados mediante foguetes Dnepr.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| LatinSat A | 20 de decembro de 2002 | Dnepr | Éxito |
| LatinSat B | 20 de decembro de 2002 | Dnepr | Éxito |
| AprizeSat 1 | 29 de xuño de 2004 | Dnepr | Éxito |
| AprizeSat 2 | 29 de xuño de 2004 | Dnepr | Éxito |
| AprizeSat 3 | 29 de xullo de 2009 | Dnepr | Éxito |
| AprizeSat 4 | 29 de xullo de 2009 | Dnepr | Éxito |
| AprizeSat 5 | 17 de agosto de 2011 | Dnepr | Éxito |
| AprizeSat 6 | 17 de agosto de 2011 | Dnepr | Éxito |
| AprizeSat 7 | 21 de novembro de 2013 | Dnepr | Éxito |
| AprizeSat 8 | 21 de novembro de 2013 | Dnepr | Éxito |
| AprizeSat 9 | 19 de xuño de 2014 | Dnepr | Éxito |
| AprizeSat 10 | 19 de xuño de 2014 | Dnepr | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  Mark Wade (2022). "AprizeSat" (en inglés). Consultado o 30 de xullo de 2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Gunter Dirk Krebs (2022). Gunter's Space Page, ed. "LatinSat A, B, C, D / AprizeSat 1, ... 10 / exactView 3, 4, 5, 5R, 6, 11, 12, 13" (en inglés). Consultado o 30 de xullo de 2022.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Dnepr
Escudo do Cabido de Fuerteventura
Sede do Cabido de Fuerteventura, en Puerto del Rosario.
O **Cabido de Fuerteventura** (en castelán: *Cabildo de Fuerteventura*) é o órgano de goberno da illa de Fuerteventura, nas Canarias. Como todos os cabidos, foi formado a partir da Lei de Cabidos de 1912, e é a forma gobernativa e administrativa propia das Illas Canarias, que cumpre dúas funcións principalmente: por unha parte, presta servizos e exerce competencias propias da Comunidade Autónoma e por outra, é a entidade local que goberna a illa. A xurisdición do cabido tamén inclúe á illa de Lobos.

O seu presidente dende 2003 é Mario Cabrera González, de Coalición Canaria.

Consellarías
------------

Na actualidade, para desempeñar as súas funcións, o Cabido de Fuerteventura conta coas seguintes consellarías (*consejerías*):

* Presidencia, Comercio, Rede de Museos, Relacións Institucionais e con outras Administracións, Cooperación Internacional.
* Augas, Residuos e Ordenación do Territorio.
* Asuntos Sociais, Sanidade, Consumo, Vivenda e Inmigración.
* Cultura e Patrimonio Histórico.
* Deportes e Caza.
* Industria, Enerxía, Actividades Clasificadas e Espectáculos Públicos.
* Economía, Facenda e Novas Tecnoloxías.
* Agricultura, Gandaría e Pesca.
* Medio e Infraestruturas.
* Educación e Xuventude.
* Seguridade e Emerxencias.
* Réxime Interior, Persoal e Patrimonio.
* Transportes e Comunicacións.
* Turismo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Cabido de Fuerteventura *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8254472
* WorldCat
* VIAF: 312777447
* CiNii: DA07377404
* GND: 5101586-9
* LCCN: n2004042649
* OSM: 310314127

 |
**Apollo 9** foi a terceira misión tripulada do programa Apollo dos Estados Unidos, e o primeiro voo do módulo de mando/servizo (*Command/Service Module, CSM*) xunto ó módulo lunar (LM). A súa tripulación estivo formada polo comandante James McDivitt, o piloto do módulo de mando David Scott e o piloto do módulo lunar Rusty Schweickart. Pasaron dez días nunha órbita terrestre baixa probando varios aspectos críticos para unha aterraxe na Lúa, incluíndo os motores do módulo lunar, os sistemas de soporte vital, sistemas de navegación e manobras de acoplamento. Esta misión foi o segundo lanzamento tripulado dun foguete Saturn V.

Schweickart efectuou unha saída ao espazo de 37 minutos de duración, destinada a probar o traxe espacial que habería de ser utilizado no descenso á Lúa e valorado en 100.000 dólares (da época) cada un.

Estes equipos autónomos, capaces de resistir temperaturas da orde de menos 150 °C a máis 130 °C, debían ademais protexer aos astronautas do impacto de micrometeoritos (con velocidades próximas a 100.000 km/h), garantir as comunicacións e fornecer soporte vital durante tres horas. Realizouse así mesmo unha ensamblaxe perfecta co módulo lunar "Spider" que se foi afastando do módulo de mando denominado "Gumdrop", ata unha distancia de 160 km.

O voo amarou o día 13 de marzo tras orbitar 151 veces sobre a Terra e despois de 241 horas de voo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Apollo 9*** |

### Outros artigos

* Proxecto Apollo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q203651
* GND: 4776872-1
* WorldCat
* LCCN: no00092717
* NSSDC ID: 1969-018A
* SCN: 03769

 |
Cabo Fisterra
Illas Estelas e Cabo Silleiro
Cabo de Bares
En xeografía, un **cabo** é un accidente xeográfico formado por unha masa de terra que se proxecta deica o interior do mar; recibe este nome cando a súa influencia sobre o fluxo das correntes costeiras é grande, provocando dificultades para a navegación. Algúns cabos débenlle a súa sona por ser a característica a máis salientable, como o cabo de Fornos. Tamén se poden denominar como "puntas" aqueles cabos de pequenas dimensións ou con extremos moi agudos.

En España destacan o Cabo Fisterra, a Punta de Tarifa e o de Estaca de Bares, entre outros.

A navegación realizada entre cabos sen a perda do contacto visual coa costa denominase cabotaxe.

Cabos galegos
-------------

**Provincia de Lugo**

* Cabo Burela
* Cabo de San Cibrao
* Punta do Castro
* Punta de Morás
* Punta de Penas Brancas
* Punta Roncadoiro

**Provincia da Coruña**

* Estaca de Bares
* Cabo de Cee
* Cabo Corrubedo
* Cabo Falcoeiro
* Cabo Fisterra
* Cabo da Laxe
* Cabo da Neve
* Cabo Ortegal
* Cabo Prior
* Cabo Prioriño Chico
* Cabo Prioriño Grande
* Cabo de San Adrián
* Cabo Tosto
* Cabo Touriñán
* Cabo Veo
* Cabo Vilán
* Cabo da Voutra
* Punta da Bandeixa
* Punta Carreiro
* Punta Chirlateira
* Punta da Estaca de Bares
* Punta Fociño de Porco
* Punta Langosteira
* Punta do Limo
* Punta Robaliceira

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q185113
* AAT: 300008850
* BNCF: 29554
* BNF: 121317592
* BRE: 2240867
* GEC: 0134893
* LCCN: sh85019906
* NDL: 00567716

 |
Escudo do Cabido de El Hierro.
O **Cabido de El Hierro** (en castelán: *Cabildo de El Hierro*) é o órgano de goberno da illa de El Hierro, nas Canarias. Como todos os cabidos, foi formado a partir da Lei de Cabidos de 1912, e é a forma gobernativa e administrativa propia das Illas Canarias, que cumpre dúas funcións principalmente: por unha parte, presta servizos e exerce competencias propias da Comunidade Autónoma e por outra, é a entidade local que goberna a illa.

O seu presidente dende setembro de 2013 é Alpidio Armas González, do PSOE.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Cabido de El Hierro *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5650171
* WorldCat
* VIAF: 123568409
* GND: 10197253-2
* LCCN: no2009186224
* OSM: 325227065

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre política é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **Apollo 4** (tamén coñecido como **Apolo-Saturno 501** e **AS-501**), foi o primeiro voo proba sen tripulación do programa Apolo, que tivo lugar o 9 de novembro de 1967 e que usou un lanzador Saturno V como vehículo impulsor, cuxa terceira fase ía ser posta en marcha, despois de permanecer parada en órbita de aparcamento e ingravidez, para conducir a nave espacial a un punto máximo de afastamento da Terra de 18 340 km. Activouse entón o motor do módulo de mando para que a cápsula alcanzase ao regresar unha velocidade de 40 000 km/h, a mesma que debería levar ao penetrar na atmosfera terrestre e probar os sistemas de protección térmico. O voo foi un éxito técnico.

Este voo debía ser o primeiro lanzamento tripulado, estando previsto o seu lanzamento o 21 de febreiro de 1967. 

O 27 de xaneiro de 1967, durante unhas probas simuladas de lanzamento a bordo dun Saturno IB, produciuse un incendio na cápsula de mando no cal pereceron queimados os tripulantes Virgil Grissom (comandante da nave), Edward White e o doutor Roger Chaffee. 

O incendio, acaecido cando apenas quedaban 10 minutos para finalizar a conta atrás e tras un simulacro real de 5 horas e 45 minutos, debeuse posiblemente a un curtocircuíto que inflamou a atmosfera de osíxeno puro ao 100%, que unido ao deficiente illamento dos cables, ás tubaxes mal deseñadas e protexidas, a falta de sistemas de evacuación de emerxencia, así como á carencia de sistemas antiincendios e de asistencia de urxencia, produciron a morte dos tripulantes por asfixia. 

Na primavera de 1967 a NASA anunciou que a desafortunada misión Apolo IV pasaría a chamarse Apolo 1, que non habería Apolo 2 nin Apolo 3, e que o primeiro lanzamento do Saturno V programado para novembro de 1967 sería coñecido como Apolo 4, e o seguinte sería o Apollo 5 coa misión SA-204.

Apolo 4 na plataforma do Complexo de Lanzamento 39 do Centro Espacial Kennedy, o 9 de novembro de 1967.

Notas
-----

1. ↑  "Saturn V Launch Vehicle Flight Evaluation Report--AS-501 Apollo 4 Mission" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 03 de marzo de 2016. Consultado o 04 de xullo de 2017.
2. ↑  Brooks (2009), Apollo 4 and Saturn V Arquivado 07 de novembro de 2016 en Wayback Machine..

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Apollo 4*** |

### Outros artigos

* Proxecto Apollo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q236071
* NSSDC ID: 1967-113A
* SCN: 03032

 |
Coordenadas: 34°49′43.39″S 20°00′09.15″L﻿ / ﻿-34.8287194, -20.0025417

Fito que marca a división entre o océano Atlántico e o océano Índico
Faro de cabo Agullas.
Mapa de localización da rexión.
O **cabo Agullas** é un accidente xeográfico situado en Suráfrica, que representa o punto máis meridional de África e o punto de intersección entre o océano Índico e o océano Atlántico. Conforma o parque Nacional Agullas.

Paisaxe vista dende o faro de Agullas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cabo de Boa Esperanza

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4085
* WorldCat
* VIAF: 305322620
* BRE: 1999758
* EBID: ID
* GEC: 0001181
* GeoNames: 1023516
* GND: 104316300X
* LCCN: sh2017000149

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Anna María Martínez Sagi**, nada en Barcelona o 16 de febreiro de 1907 e finada en Moià o 2 de xaneiro de 2000, foi unha xornalista, poetisa e feminista catalá.

Traxectoria
-----------

De raíces na alta burguesía catalá, estudou en castelán e francés. Chegou a ser campioa de España de lanzamento de xavelina e foi a primeira muller en participar na directiva do Fútbol Club Barcelona, en 1934, encargada de montar unha sección feminina.

Durante a guerra civil exerceu de xornalista na fronte de Aragón. Ó remate da contenda, fuxiu primeiro a Francia, onde recalou en París e logo en Chartres e rematou uníndose á resistencia antinazi e despois ós EUA, onde deu clases na Universidade de Illinois.

Volveu a España nos anos setenta, residindo en Moià ata a súa morte, totalmente esquecida.

Notas
-----

1. ↑  "Periodista en el frente de guerra, poeta, atleta, feminista: ¿por qué nadie quiso acordarse de Anna Maria Martínez Sagi?". *www.publico.es*. Consultado o 2021-03-21.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8198059
* WorldCat
* VIAF: 87168362
* BNE: XX1409358
* BNF: 14441271j
* BVMC: 57799
* CANTIC: a11301843
* DBE: ana-maria-martinez-sagi
* GND: 123783178
* ISNI: 0000 0000 9541 8442
* LCCN: no00067264
* SUDOC: 068755791

 |
**Apollo 1** (tamén chamado Apolo/Saturno-204 ou AS-204) é o nome da misión Apollo programado para o seu lanzamento o día 21 de febreiro de 1967. Planificouse para ser a primeira misión tripulada do programa Apollo. Perante un ensaio de probas na plataforma de lanzamento (no complexo de lanzamento 34 de Cabo Canaveral) o 27 de xaneiro de 1967, produciuse un incendio na cabina de mando, causando a morte aos tres membros da tripulación (Virgil "Gus" Grissom, Edward H. White e Roger B. Chaffee) e resultando destruído o módulo. O nome da misión Apollo 1, que fora escollido pola tripulación para significar que era a primeira tripulada, foi oficialmente retirado pola NASA en conmemoración deles o 24 de abril de 1967.

Inmediatamente despois do incendio, a NASA convocou o Consello de Revisión de Accidentes para determinar a causa do incendio. Aínda que a fonte do lume non chegou a ser identificada, as mortes dos astronautas foron atribuídas a unha ampla gama de erros na construción do módulo, que sería redeseñado para as seguintes misións. A fase tripulada do proxecto atrasouse uns 20 meses, ata a misión Apollo 7, para corrixir os problemas detectados (atmosfera de oxíxeno 100% puro a alta presión na cabina -altamente inflamable-, amoreamento de cablaxe, materiais non ignífugos, plásticos etc...).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Apollo 1*** |

### Outros artigos

* Proxecto Apollo

### Ligazóns externas

* The Apollo 1 tragedy  Artigo de Dr. David R. Williams (do Centro de Voo Espacial Goddard da NASA) adicado á traxedia do Apollo 1*(en inglés)*

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre astronomía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q194082
* WorldCat
* VIAF: 220829546
* GND: 4780908-5
* LCCN: no2011187551

 |
**Apolonio**, fillo de Néstor, foi un escultor grego de Atenas, que viviu no século I a.C.

Obras
-----

Atribúenselle dúas obras: o Torso do Belvedere (Museos Vaticanos) e o Puxilista de bronce (Roma, Museo Nacional), atribuída ao autor por razóns estilísticas.

É o creador do famoso Torso do Belvedere , hoxe no Museo Pío-Clementino, un dos Museos do Vaticano. A estatua foi descuberta no que foron os xardíns do Teatro de Pompeio, no *Campo de' Fiori* (campo das flores) durante o papado de Xulio II (1503-1513). A designación desta escultura como representación de Hércules foi dada por Winckelmann (probablemente erroneamente), se ben a interpretación como "un heroe" é máis aproximada.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Apolonio de Atenas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

O Torso do Belvedere nos Museos Vaticanos (en alemán)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q619397
* WorldCat
* VIAF: 95879876
* BNE: XX5581740
* GEC: 0004532
* ULAN: 500032190

 |
Execución de Hugh Despenser o Novo representada nunha obra do cronista francés Jean Froissart.
**Aforcado, azorrado e desmembrado** (en inglés: *hanged, drawn and quartered* ou, por veces, *hung, drawn and quartered*) foi un tipo de execución implantada en Inglaterra a partir do ano 1351 que era aplicada a aqueles que eran considerados culpables de alta traizón. Porén, este tipo de castigo foi rexistrado por vez primeira durante o reinado de Henrique III (1216-1272) e do seu sucesor, Eduardo I (1272–1307). Os convictos eren atados a un panel de madeira e azorrados por un cabalo até o lugar da execución, onde eran aforcados (até estar a piques de morrer), emasculados, eviscerados, decapitados e desmembrados (cortados en catro partes). Os restos eran a miúdo expostos en lugares importantes arredor do país, como a ponte de Londres. Por razóns de decencia pública, as mulleres convictas de alta traizón eran queimadas na fogueira.

A severidade da sentenza medíase segundo a seriedade do crime. Como se trataba dun ataque contra a autoridade do monarca, a alta traizón era considerada un acto deplorable abondo como para esixir o castigo máis extremo para o infractor. Malia que algúns convictos conseguiron a conmutación da pena e acabaron dun xeito menos ignominioso, durante os diversos séculos que se aplicou esta sentenza moitos homes culpables de alta traizón foron obxecto desta pena capital. Entre eles cóntanse sacerdotes católicos executados durante a época isabelina e moitos dos involucrados na morte do monarca Carlos I de Inglaterra no ano 1649.

Malia que a lei do Parlamento inglés que define a alta traizón aínda fica nos libros estatutarios do Reino Unido, nun longo período de reforma legal do século XIX a sentenza *aforcado, azorrado e desmembrado* ("hanged, drawn and quartered") foi cambiada por *azorrado, afocardo até a morte e decapitado e desmembrado postumamente* ("drawing, hanging until dead, and posthumous beheading and quartering"). En 1870, a lei volveuse obsoleta, e en 1998 aboliuse a pena de morte por traizón.

Notas
-----

1. ↑  O termo inglés *drawn* inicialmente referíase ó arrastre do reo por un cabalo cara ó patíbulo antes de ser aforcado. Como isto podía provocar que o prisioneiro non chegase con vida, contra o século XIV en Inglaterra o termo *drawn* referíase á extracción das vísceras e outras mutilacións, en concreto a capadura, o desmembramento e, finalmente, a decapitación.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Aforcado, azorrado e desmembrado Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Abbott, Geoffrey (2005) [1994]. *Execution, a Guide to the Ultimate Penalty*. Chichester, West Sussex: Summersdale Publishers. ISBN 978-1-84024-433-5.
* Bellamy, John (1979). *The Tudor Law of Treason*. Londres: Routledge & Kegan Paul. ISBN 978-0-7100-8729-4.
* Bellamy, John (2004). *The Law of Treason in England in the Later Middle Ages* (Reprinted ed.). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-52638-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q877524
* EBID: ID

 |
Nyingmapa Padmasambhava.
O **budismo tibetano** é unha forma de budismo da tradición Vajrayana que se orixinou no Tíbet, pero que tamén se practica nas rexións veciñas do Himalaia e en Asia Central. Deriva das fases finais do budismo na India e conserva o "status quo tántrico da India do século VIII". Estendeuse fóra do Tíbet por mor do poder mongol da dinastía Yuan (1271–1368), fundada por Kublai Khan, que tamén gobernou a China.

O budismo tibetano emprega prácticas tántricas, especialmente o ioga, e aspiran á iluminación ou corpo arco da vella. O budismo tibetano no Tíbet ten catro grandes escolas, chamadas Nyingma, Kagyu, Sakya e Gelug (desenvolvida a partir da Sakya). A Jonang é unha escola menor, e a Rimé é un movemento ecléctico arredor das escolas Sakya, Kagyu e Nyingma. Entre os expoñentes máis importantes do budismo tibetano están o Dalai Lama e o Panchen Lama, os líderes da escola Gelug do Tíbet.

Notas
-----

1. ↑  White, David Gordon (ed.) (2000). *Tantra in Practice*. Princeton University Press. p. 21. ISBN 0-691-05779-6.
2. ↑  Powers, John (2007). *Introduction to Tibetan Buddhism* (Rev. ed.). Ithaca, Nova York: Snow Lion Publications. pp. 392–3, 415. ISBN 978-1-55939-282-2.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q483889
* AAT: 300265647
* BNCF: 3332
* EBID: ID
* GEC: 0118784
* GND: 4034157-4
* MAG: 2908661322
* NDL: 00569271
* PSH: 7939
* Treccani: lamaismo

 |
**Aleksandar "Sandi" Marcius**, nado o 25 de maio de 1990 en Nedelišće, é un xogador profesional de baloncesto croata que xoga no Cáceres Patrimonio de la Humanidad da Liga LEB Ouro. Formado nas universidades de Purdue e DePaul, cunha altura de 2,09 m xoga na posición de pivote.

Traxectoria
-----------

Nado en Nedelišće, Marcius comezou a xogar a baloncesto aos 15 anos. Posteriormente, formouse na Universidade de Purdue (Indiana, Estados Unidos), onde formou parte do elenco dos Boilermakers nas temporadas 2010−11, 2011−12 e 2012−13. Completou a súa formación universitaria na Universidade de DePaul (Illinois, Estados Unidos) xogando para os Blue Demons na tempada 2013−14. Após finalizar a súa etapa universitaria, regresou ao seu país natal onde debutou como xogador profesional. Así, na temporada 2014−15 xogou para o GKK Sibenik da A-1 Liga, a máxima categoría do baloncesto croata.

Na tempada 2015-16 incorpórase ao Sammic ISB da Liga LEB Prata española, onde rexistra medias de 14,9 puntos e 9,3 rebotes por encontro. Logra ser un dos xogadores máis destacados, sendo incluído no quinteto ideal da competición e establecendo a marca histórica de valoración estatística nun só partido con 62. Na seguinte temporada asina polo Cáceres Patrimonio de la Humanidad da Liga LEB Ouro, sendo un dos xogadores máis destacados do equipo e da competición cunhas medias de 13,8 puntos e 7,7 rebotes por encontro, obtendo o Trofeo da afección do Cáceres ao mellor xogador da tempada.

En 2017−18 xogou na LegaDue Gold, segunda división italiana, co Junior Novipiu Casale Monferrato, onde tras perderse os dous primeiros meses de competición por unha lesión no ligamento escafolunar, e posteriormente outro tres meses debido a outra lesión, alcanzou medias de 9,3 puntos e 6,5 rebotes. En setembro de 2018 regresa a España para xogar nas filas do Real Betis Energía Plus da Liga LEB Ouro por unha tempada. Co club sevillano logra o ascenso a Liga ACB, aínda que con menos minutos xogados do habitual, 7,7 minutos por encontro, con 3,6 puntos e 2,3 rebotes de media por xogo. O 22 de xullo de 2019 anúnciase a súa fichaxe polo Leite Río Breogán. Con todo, non se incorporou ao equipo ao non superar o recoñecemento médico, ficando de todos os xeitos no club para a súa recuperación.

### Clubs

* Croacia GKK Šibenik (A-1 Liga, 2014–2015)
* España Sammic ISB (LEB Prata, 2015–2016)
* España Cáceres (LEB, 2016–2017)
* Italia AS Junior Pallacanestro Casale (Serie A2, 2017−2018)
* España Real Betis (LEB, 2018–2019)
* España AB Castellò (LEB, 2020)
* España Cáceres (LEB, 2020–presente)

Notas
-----

1. ↑  "Quinteto ideal 2015/16: Un nuevo talento vestido de oportunidad". 07−06−2016. Arquivado dende o orixinal o 17 de xuño de 2016. Consultado o 23 de xullo de 2019.
2. ↑  "Aleksandar Marcius súmase ao xogo interior do Leite Río Breogán". *Breogán*. 22−07−2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en feb.es *(en castelán)*
**Anna Lindh**, nada o 19 de xuño de 1957 e finada o 11 de setembro de 2003, foi unha destacada política socialdemócrata en Suecia, onde chegou a ocupar o cargo de Ministro ata a súa tráxica morte no outono de 2003.

Traxectoria
-----------

Lindh naceu en Enskede (Estocolmo, Suecia). Ós 20 anos ingresou ó Partido Socialdemócrata de Suecia onde desenvolveu unha brillante carreira. Foi Ministra de Medio Ambiente en 1994 e dende 1998 ocupou o Ministerio de Relacións Exteriores. De tendencia proeuropea, Lindh promoveu a adopción do euro como moeda oficial no seu país. En plena campaña, o 10 de setembro de 2003, foi apuñalada nos almacéns NK en Estocolmo, e como consecuencia disto faleceu na madrugada do 11 de setembro.

Por respecto á súa memoria, tódolos partidos do país acordaron suspender temporalmente a campaña do referendo que finalmente tivo lugar días máis tarde e deu a vitoria ó campo do *non*. A súa morte conmoveu o país e trouxo recordos do asasinato de Olof Palme, o primeiro ministro sueco asasinado en 1986 e quen tamén se opoñía a ser escoltado por gardacostas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q208591
* WorldCat
* VIAF: 77372534
* BNF: 16572062b
* DeutscheBio: 128680814
* EBID: ID
* FAST: 501624
* FemBio: 30652
* GEC: 0520772
* GND: 128680814
* IMDb: nm1558353
* ISNI: 0000 0000 5472 8487
* KulturNav: ID
* LCCN: n2003056810
* Munzinger: 00000022791
* NNDB: 000026488
* SELIBR: 202085
* SUDOC: 097590517

 |
**Buck** é un cráter complexo dentro da rexión de Navka do planeta Venus. Foi mapeado pola *sonda Magallanes* no ano 1990 e está situado nas coordenadas 5,7° S 349,6° E. O cráter ten 22 km de diámetro e posúe paredes con chanzos, un chan liso e escuro ó radar, ademais dun prominente pico central que fai que este cráter sexa clasificado coma complexo. O tamaño do pico central é dun tamaño infrecuentemente grande en relación ó diámetro do cráter. Depósitos semellantes ós das coladas de lava esténdense máis aló dos límites da crista do volcán, sobre todo en dirección oeste e suroeste. De xeito semellante a moitos dos cráteres mapeados até o de agora pola sonda Magallanes, este cráter ten un halo escuro ó radar que o rodea por completo.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  USGS Astrogeology (ed.). "Planetary Names: Crater, craters: Buck on Venus". *Gazetteer of Planetary Nomenclature*. Consultado o 30-11-2011.
2. ↑  JPL/NASA (ed.). "PIA00470: Venus - Complex Crater 'Buck' in Navka Region". *Photojournal*. Consultado o 30-11-2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cráter de impacto
* Barton

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2927445
* GPN: 907

 |
Distintos tipos de arandelas: planas, presión, dentadas e de illamento.
Unha **arandela** é un disco delgado cun buraco, normalmente situado no centro. O uso principal é soportar a carga dun parafuso. Entre outros usos poden facer a función de espazador, de resorte, dispositivo indicador de precarga ou como un dispositivo de bloqueo (evitando que a porca escape do parafuso coas vibracións).

As arandelas normalmente son de metal ou plásticas. Os parafusos con cabezas de alta calidade requiren arandelas de certos metais duros para asegurar a perda de carga unha vez que esta é aplicada. Os selos de hule ou fibra usados en tapas e xuntas para evitar a fuga de líquidos (auga, aceite etc.) en ocasións son da mesma forma ca dunha arandela pero de función distinta.
As arandelas tamén son importantes como prevención da corrosión galvánica, empregándose como illamento dos parafusos de metal coas superficies de aluminio.

Tipos de arandelas
------------------

Arandela de presión Grover
Arandela elástica ou de *circlip* para suxeitar reténs
* Arandela plana.
	+ Arandela normal, DIN 125
	+ Arandela ancha, DIN 9021
	+ Arandela grosa, DIN 433
* Arandelas de presión.
	+ Arandela Grover, DIN 127
* Arandela dentada.

Arandelas especiais
-------------------

* Arandela culica (Ovarillo)
* Arandela elástica ou de circlip (Seeger) para suxeitar reténs

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Arandela*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q637321
* AAT: 300036432
* EBID: ID
* GEC: 0218106
* LCCN: sh85145331
* MAG: 2778579903
* Treccani: rosetta

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cadea.
A **cadea alimentaria**, tamén chamada **cadea agroalimentaria**, é a sucesión de actividades e transformacións que sofre un alimento desde a produción primaria (na granxa, na agricultura, no mar) ata a venda ou subministración do alimento ó consumidor final, incluíndo a produción de pensos para os animais de abasto.

Aínda que o concepto de cadea como sucesión de acontecementos no eido da alimentación era coñecido desde hai tempo, é a partir de 2002 cando nace a necesidade dunha percepción como un continuo **desde a granxa á mesa**, que debe contemplarse e regularse cun carácter integrador e harmonizador se se quere garanti-la seguridade alimentaria.

Deberá contemplar tódalas etapas da produción, transformación e distribución de alimentos, incluíndo todas e cada unha das fases que segue a produción e comercialización dos alimentos, desde a produción primaria ou a súa importación, inclusive, ata a súa transformación nas diferentes industrias que elaboren alimentos, o seu almacenamento, transporte, venda ou subministración ó consumidor final, tamén inclusive. Deberá considerar tamén tódalas fases da produción, importación, almacenamento, distribución e venda de pensos para a alimentación dos animais destinados á produción de alimentos. As normas legais aplicables exclúen o ámbito do consumo privado, en aplicación do principio da non intromisión do estado no ámbito privado, aínda que na práctica, os principios hixiénicosanitarios nos que se basea poden e deben aplicarse tamén no almacenamento e elaboración culinaria dos alimentos no fogar.

Desde esta concepción integrada do conxunto dos procesos que seguen os alimentos, pero á vez dividida nas fases sucesivas da cadea alimentaria, é posible establecer medidas de control eficaces dos posibles perigos que se poden presentar en cada fase, posibilitando un control das empresas e un control oficial que garanten aquel obxectivo final da seguridade alimentaria.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Autocontrol
* Análise de perigos e puntos de control crítico

### Ligazóns externas

* Plan Nacional de Control da Cadea Alimentaria 2007-2010
* *El transporte de alimentos: un eslabón crucial en la cadena alimentaria*
**Antoine Gizenga**, nado en Mushiko o 5 de outubro de 1925, é o actual primeiro ministro da República Democrática do Congo e un veterano político dese país.

Traxectoria
-----------

Gizenga foi primeiro ministro en 1960, e en 1961-62 baixo a presidencia do histórico líder Patrice Lumumba. Logo do asasinato deste en 1961 continuou como primeiro ministro, pero en rebeldía. O seu goberno, con sede en Stanleyville (actual Kisangani) foi recoñecido por 21 países de África, Asia, e Europa do Leste en febreiro de 1961. Estivo no cárcere entre xaneiro de 1962 e xullo de 1964 e outra vez entre outubro de 1964 e novembro de 1965. Viviu no exilio entre 1965 e 1992.

En 2006 regresou á política presentándose ás primeiras eleccións presidenciais democráticas do país á fronte do Partido Lumumbista Unificado. Neses comicios obtivo un 13,06% dos votos e a terceira posición tras Joseph Kabila e Jean-Pierre Bemba. Na segunda volta, Gizenga apoiou a Kabila, e este ao vencer nomeouno primeiro ministro (30 de decembro de 2006).

O seu primeiro goberno estivo formado por seis ministros de estado e 54 ministros e viceministros máis, entre os que se atopou Nzanga Mobutu, fillo de Mobutu Sese Seko na carteira de agricultura e nunha teórica vicepresidencia. Tamén estivo entre eles Mbusa Nyamwisi, ministro de exteriores e antigo líder rebelde, pero non Azarias Ruberwa, o líder rebelde máis importante na actualidade e cabeza da Asemblea Congolesa a prol da Democracia (RCD).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q316942
* WorldCat
* VIAF: 37848213
* BNF: 15626637r
* Dodis: P27692
* FAST: 1913776
* GND: 124317871
* ISNI: 0000 0000 7868 0828
* LCCN: n2008028492
* Munzinger: 00000009398
* NTA: 142354694
* SUDOC: 123904609

 |
**Aethelbald de Wessex**, nado en 834 e finado o 20 de decembro de 860, foi un rei de Wessex, na Inglaterra anglosaxoa.

Traxectoria
-----------

Era o segundo dos fillos varóns -6 en total- de Aethelwulf, rei de Wessex e da súa primeira esposa, Osburga. A morte do seu irmán máis vello, Aethelstan de Kent (851) converteuno no herdeiro da coroa.

Partindo o seu pai en peregrinación a Roma xunto ao seu fillo máis novo Alfredo, aproveitou a súa ausencia á morte da súa nai (855) para destronalo e asumir o control de Wessex; pero volvendo o rei ao ano seguinte (856), logrou depor facilmente ao seu fillo e retomar o control do reino. Ao morrer o rei Aethelwulf o 13 de xaneiro de 858, Aethelbald sucedeuno no trono de Wessex. Aínda que criticara o matrimonio do seu pai coa filla do rei de Francia Carlos o Calvo, non dubidou en casar coa súa viúva, Xudite de Francia (febreiro de 858). Desta unión naceu un fillo, Archibaldo o Mozo, pero o matrimonio considerouse incestuoso e escandalizou ao pobo de Wessex. Presionado polo bispo de Winchester, Aethelbald foi obrigado a separarse de Judith e finalmente o matrimonio foi anulado pouco antes da súa morte (860).

Destacouse no combate e foi ese carácter marcial o que lle valeu o recoñecemento da mocidade de Wessex, pero morreu sendo impopular o 20 de decembro de 860, aos 26 anos de idade, sendo sepultado na abadía de Sherborne, en Dorset.

Sucedeuno no trono o seu irmán Aethelberht de Wessex, quen xa era rei de Kent.

| * v
* c
* e
Reis de Wessex |
| --- |
| século VI | 
* Cerdic
* Cynric
* Ceawlin
* Ceol
* Ceolwulf

 |
| século VII | 
* Cynegils
* Cwichelm
* Cenwalh
* Penda de Mercia
* Seaxburh
* *Cenfus*
* Æscwine
* Centwine
* Cædwalla
* Ine

 |
| século VIII | 
* Æthelheard
* Cuthred
* Sigeberht
* Cynewulf
* Beorhtric

 |
| século IX | 
* Ecgberht
* Æthelwulf
* Æthelbald
* Æthelberht
* Æthelred
* Aelfred
* Eadweard
* *Ælfweard*
* Aethelstan

 |
| Os individuos en cursiva se cadra non foron reis. |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q272157
* WorldCat
* VIAF: 53682160
* CERL: cnp01170837
* DeutscheBio: 137805411
* EBID: ID
* GND: 137805411
* ISNI: 0000 0000 3876 6758
* LCCN: nb2008005860
* ODNB: 8901
* PASE: 13058
* WikiTree: Wessex-255

 |
**Anna Morandi Manzolini**, nada en Boloña o 21 de xaneiro de 1716 e finada no mesmo lugar o 9 de xullo de 1774, foi unha profesora de anatomía e escultora de figuras de cera italiana.

Traxectoria
-----------

Recibiu un permiso especial para ensinar anatomía na Universidade de Boloña despois de que o seu marido Giovanni Manzolini, encargado da cátedra, enfermase de tuberculose ; Así, converteuse en profesora de anatomía ata a morte do seu marido en 1755. O seu talento para facer figuras de cera nas que se copiaba detalladamente a anatomía humana valeulle o recoñecemento nas cortes europeas da Ilustración, e foi convidada á de Catalina II de Rusia, así como a outras cortes reais. 

Manzolini tamén creou dúas efixies de cera que actualmente se expoñen no Palazzo Poggi, en Boloña: unha delas é un autorretrato, onde se representa a si mesma diseccionando un cerebro humano; a outra efixie representa ao seu marido, na mesma actividade.

Notas
-----

1. ↑  Messbarger, Rebecca (2010). *The Lady Anatomist: The Life and Work of Anna Morandi Manzolini* (en inglés). Chicago: University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-52081-0.
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q269701
* WorldCat
* VIAF: 6063977
* BNF: 16264707w
* CERL: cnp01073916
* DBI: ID
* DeutscheBio: 131365096
* Europeana: ID
* FAST: 1786725
* FemBio: 20040
* GND: 131365096
* ISNI: 0000 0000 8023 5344
* LCCN: n85056642
* NKC: nlk20010095008
* SELIBR: 352187
* SUDOC: 129116912

 |
**Antoine Jérôme Balard**, nado en Montpellier en 1802 e finado en París en 1876, foi un químico francés, descubridor do bromo.

Traxectoria
-----------

Foi asistente de química na facultade de ciencies da súa cidade, e posteriormente profesor de química na escola de farmacia e na facultade de ciencias. En 1826 descubriu na auga do mar que el recoñeceu como previamente descoñecido e bautizou como bromo. A reputación por isto levouno a ser elixido o sucesor de Louis Jacques Thénard na cátedra de química da facultade de ciencias de París e logo no College de France, onde foi mestre de Marcellin Berthelot. Balard ideou un procedemento para extraer sulfato de sodio da auga do mar.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q314306
* WorldCat
* VIAF: 13087863
* BNF: 105634541
* CERL: cnp01088383
* DeutscheBio: 117561061
* EBID: ID
* FAST: 495781
* GEC: 0006927
* GND: 117561061
* ISNI: 0000 0000 7828 5633
* LCCN: no2003062286
* Léonore: [LH//96/54 54]
* NNDB: 000114244
* NTA: 151363471
* openMLOL: 422449
* Persée: 178408
* SNAC: w65b252j
* SUDOC: 071479996

 |
O **Aquila Basket Trento**, actualmente coñecido como **Dolomiti Energia Trento** por motivos de patrocinio, é un equipo de baloncesto profesional italiano da localidade de Trento, Trentino-Tirol do Sur. Fundado en 1995 como fusión de dous clubs locais, actualmente compite na Lega Basket Serie A, máxima competición do baloncesto transalpino.

Historia
--------

O Aquila Basket nace en 1995 grazas a Gianni Businelli e Marco Angelini, presidentes, respectivamente, do Dolomiti Sport BC Trento e do Pallacanestro Villazzano, ambos clubs da Serie D. No ano 2000, Giovanni Zobele converteuse no presidente do club e a mesma temporada o club ascende á Serie C2, ascendendo á Serie C1 tan só dous anos despois. Tras anos en categorías inferiores, na temporada 2011−12, o Trento conseguiu promocionar á LegaDue. O club adaptouse rapidamente á segunda división, conseguindo disputar os play-offs polo ascenso na súa primeira temporada, aínda que finalmente sen éxito. Porén, na seguinte temporada o equipo mellora os seus resultados, finalizando primeiros na fase regular e conseguindo o seu ascenso á máxima categoría. A súa primeira temporada na elite foi tamén un gran suceso, finalizando no seu primeiro ano no cuarto posto, contando sobre todo coa axuda de Tony Mitchell, máximo anotador e MVP da Serie A. Isto permitiu que na temporada 2015−16 o equipo debutase en competicións europeas, concretamente na Eurocup, onde chegaron ás semifinais, nas que perderon ante o Strasbourg IG francés.

### Patrocinadores

Ao longo dos anos, debido a motivos de patrocinio, o equipo foi coñecido como:

* **Soci Trento** (1995−2005)
* **Bitumcalor Trento** (2005−2013)
* Aquila Basket Trento (2013−2014)
* **Dolomiti Energia Trento** (2014–presente)

Historial
---------

| Temporada | Liga | Copa | Europa |
| --- | --- | --- | --- |
| Nivel | Liga | Pos. | Playoff | Nivel | Resultado | Nivel | Liga | Resultado |
| 2011–12 | 3 | DNA | 2 | Campións | 3 | Semifinalista | – |
| 2012–13 | 2 | LegaDue | 8 | Semifinalista | 2 | Campións | – |
| 2013–14 | 2 | DNA Gold | 1 | Campións | 2 | Subcampións | – |
| 2014–15 | 1 | Serie A | 4 | Cuartofinalista | 1 | Cuartofinalista | – |
| 2015–16 | 1 | Serie A | 8 | Cuartofinalista | 1 | Semifinalista | 2  | Eurocup | SF |
| 2016–17 | 1 | Serie A | 4 | Subcampións | – | – |
| 2017–18 | 1 | Serie A | 5 | Subcampións | – | 2  | Eurocup | T16 |
| 2018–19 | 1 | Serie A | 6 | Cuartofinalista | – | 2  | Eurocup | FR |
| 2020–21 | 1 | Serie A | 8 | Cuartofinalista | – | 2  | Eurocup | T16 |
| 2021–22 | 1 | Serie A | 13 | – | 1 | Cuartofinalista | 2  | Eurocup | FR |

Notas
-----

1. ↑  "Storia" [History]. *AquilaBasket.it* (en Italian). Consultado o 31 August 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
*Sargocentron ensifer*
Os **Bericiformes** (Beryciformes) son unha orde de peixes con espiñas nas aletas (superorde Acantopterixios ou Acanthopterygii), primitivos, con poucas familias e especies. A maior parte viven nos mares tropicais e a grandes profundidades.

Características
---------------

O trazo característico é a presenza de espiñas moi fortes nas aletas. Tamén presentan na cabeza unhas grandes depresións cheas de substancia mucosa.

Na aleta caudal, 16 a 19 raios principais; nas aletas pelvianas, máis de 5 raios brandos.

Tódalas especies mostran unha modificación da parte anterior dos canais sensoriais supraorbital e infraorbital chamado *órgano de Jakubowski*.

Clasificación
-------------

Divídense en 3 subordes e sete familias:

* Suborde Berycoidei
	+ Familia Berycidae
* Suborde Holocentroidei
	+ Familia Holocentridae
* Suborde Trachichthyoidei
	+ Familia Anomalopidae
	+ Familia Anoplogastridae
	+ Familia Diretmidae
	+ Familia Monocentridae
	+ Familia Trachichthyidae

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bericiformes***  |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Bericiformes*** |

* Taxonomía ITIS
* Taxonomía Fish Base

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q749596
* EBID: ID
* GEC: 0223081
* MAG: 2779456239

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Beryciformes
* Dyntaxa: 3000266
* EOL: 8234
* Fossilworks: 35771
* GBIF: 499
* iNaturalist: 49627
* IRMNG: 11187
* ITIS: 166083
* NBN: NBNSYS0000179765
* NCBI: 8277
* Plazi: ID
* uBio: 113885
* WoRMS: 10322

 |
**Antoliano Correa Jamardo**, nado en Padrón cara a 1888 e finado en Santiago de Compostela o 1 de decembro de 1936, foi un xastre e político galego.

Traxectoria
-----------

Tiña unha xastrería na rúa Gasset y Artime de Padrón. Foi dono dun salón de baile en Padrón. Coa República foi elixido concelleiro de Padrón, encadrándose na ORGA. Logo da dimisión do alcalde Jesús Gómez García e da elección de Ramón Piñeiro Eiriz, foi elixido terceiro tenente-alcalde en marzo de 1932. Pertenceu á directiva do Flavia S. C. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e recluído no cárcere de Padrón até o 30 de agosto que foi trasladado á prisión de Santiago de Compostela. Xulgado en consello de guerra en Compostela acusado de traizón o 16 de novembro con Andrés Rey Baltar, Francisco Castaño Otero, Jaime Caamaño Comparada e José Millares Gil, foron condenados a pena de morte. Foron executados no cemiterio de Boisaca o 1 de decembro de 1936. Posteriormente fóronlle incautados os seus bens.

Vida persoal
------------

Casou en Padrón con Ángeles Forján en 1916, e foi pai de María de los Angeles e Margarita Correa Forján.

Notas
-----

1. ↑  Nalgunhas fontes figura como **Antonino Correa Jamardo**.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 20-4-1930, p. 9.
3. ↑  *El Ideal Gallego*, 11-12-1927, p, 4.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-4-1931, p. 12.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 18-3-1932, p. 10.
6. ↑  *El Pueblo Gallego*, 23-10-1932, p. 10.
7. ↑  *El Compostelano*, 17-11-1936, p. 2.
8. ↑  *Gaceta de Galicia*, 21-10-1916, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Antoliano Correa Jamardo na páxina web *Nomes e Voces*.
* Concelleiros das corporacións republicanas