**LDEF** (acrónimo de *Long Duration Exposure Facility*) foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 6 de abril de 1984 mediante o transbordador espacial Challenger durante a misión STS-41-C desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral.

Características
---------------

LDEF foi un satélite artificial pasivo desenvolvido pola NASA para ser lanzado polos transbordadores espaciais e ser deixado libremente en órbita durante un tempo, levando a bordo gran cantidade de experimentos científicos e tecnolóxicos. LDEF foi pensado para ser recuperado nun voo posterior por outro transbordador espacial para ser devolto a terra, os seus experimentos analizados por científicos e técnicos en laboratorios terrestres e, dado o caso, volver ó espazo con outros experimentos.

A estrutura de LDEF consistía nun cilindro de aluminio de 4,3 metros de diámetro e 9,1 metros de lonxitude cunha serie de bandexas e armarios internos nos que acomodar diversos experimentos, algúns expostos directamente ó baleiro e outros pechados. A estrutura en si non dispoñía de enerxía, comunicacións nin capacidade de manobra. Cada experimento debía ser capaz de subministrar autonomamente a enerxía necesaria e as súas propias comunicacións, se as necesitaba.

LDEF estabilizábase mediante gradente gravitatorio

Historia
--------

A única unidade LDEF construída foi lanzada ao espazo a bordo do transbordador espacial Challenger o 6 de abril de 1984 e deixado nunha órbita case circular duns 500 km de altura ao día seguinte. Levaba a bordo 57 experimentos en 86 aloxamentos, implicando a 200 investigadores principais de 33 compañías privadas, 21 universidades, sete centros da NASA, nove laboratorios do Departamento de Defensa e oito países ademais dos Estados Unidos.

A recollida de LDEF estaba prevista para o ano seguinte, pero foi posposta por razóns loxísticas. O accidente do transbordador Challenger en 1986 produciu un parón no programa de lanzamentos que fixo que LDEF permanecese en órbita 5,7 anos, máis de catro anos máis do previsto, ata a súa recollida polo transbordador espacial Columbia o 11 de xaneiro de 1990 durante a misión STS-32. Ao seu regreso a terra, os experimentos de LDEF foron enviados ós seus respectivos laboratorios. Algúns dos experimentos beneficiáronse dunha estancia máis prolongada do previsto no espazo.

Notas
-----

1. ↑  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "LDEF" (en inglés). Consultado o 2 de xullo de 2013.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15  NASA (27 de marzo de 2013). "LDEF 1" (en inglés). Consultado o 2 de xullo de 2013.
3. ↑  "Information Furnished in Conformity with the Convention on Registration of Objects Launched into Outer Space" (PDF) (84-17200). 13 de xullo de 1984: 2. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 30 de xaneiro de 2018. Consultado o 2 de xullo de 2013.
4. ↑  Claude Lafleur (2010). "LDEF" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 20 de decembro de 2012. Consultado o 2 de xullo de 2013.
5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  Gunter Dirk Krebs (2013). Gunter's Space Page, ed. "LDEF" (en inglés). Consultado o 2 de xullo de 2013.
6. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2011). "LDEF" (en inglés). Consultado o 2 de xullo de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1452695
* LCCN: sh85075415
* NSSDC ID: 1984-034B
* SCN: 14898

 |