recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
En topoloxía, dise que un conxunto é **aberto** se unha pequena variación dun punto dese conxunto manteno no conxunto.

Definición en espazos topolóxicos
---------------------------------

*Artigo principal**:* Espazo topolóxico.
En topoloxía o concepto de aberto é básico: unha topoloxía *T* nun conxunto *X* é definida como un subconxunto do conxunto das partes de *X* (satisfacendo determinadas propiedades), e cada elemento de *T* chámase aberto ou conxunto aberto.

Abertos nun espazo métrico
--------------------------

*Artigo principal**:* Espazo métrico.
Un subconxunto dun espazo métrico {\displaystyle X\,\!} é aberto se, para cada punto {\displaystyle a\in X}, existe {\displaystyle \epsilon >0\,\!} tal que a bóla aberta {\displaystyle B(a,\epsilon )\,\!} está contida en {\displaystyle X\,\!}.

Propiedades
-----------

* Nun espazo topolóxico ou espazo métrico *X*, o conxunto baleiro e o propio conxunto *X* son abertos.
* Un conxunto é aberto se e só se coincidir co seu interior.
* Un conxunto é aberto se e só se o seu complementario for pechado.
* A intersección de dous conxuntos abertos é un conxunto aberto.
* A unión de calquera cantidade (mesmo infinita) de conxuntos abertos é un conxunto aberto.

Abertos de \mathbb{R}
---------------------

Como \mathbb{R}  (coa topoloxía usual) é un espazo métrico, un subconxunto {\displaystyle X\,\!} de \mathbb{R}  é aberto se, para cada punto {\displaystyle a\in \mathbb {R} }, existe {\displaystyle \epsilon \,\!} tal que {\displaystyle (a-\epsilon ,a+\epsilon )\subset X}.

En \mathbb{R} , un subconxunto é aberto se e só for reunión (posiblemente infinita) de intervalos abertos.
O propio conxunto dos números reais é un conxunto aberto.

| * v
* c
* e
Topoloxía |
| --- |
| Campos | 
* Xeral
* Alxébrica
* Combinatoria
* Continuum
* Diferencial
* Homoloxía (cohomoloxía)
* Xeométrica

 |  |
| Conceptos | 
* Conxunto aberto/Conxunto pechado
* Continuidade
* Espazo
	+ compacto
	+ conexo
	+ conexo por camiños
	+ Hausdorff
	+ métrico
	+ uniforme
* Homotopía (grupo de homotopía)
* Grupo fundamental
* Complexo simplicial
* CW-complexo
* Sucesión exacta
* Álxebra homolóxica
* K-teoría
* Variedade topolóxica

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q213363
* BRE: 2697805
* EBID: ID
* MAG: 42357961

 |
**Cookie Monster** (coñecido en Galicia coma **Monstro das Galletas** ou *Triki* a partir da versión en castelá do programa *Sesame Street* (*Barrio Sésamo*) emitido nos anos oitenta do século XX) é un monicreque do programa infantil *Sesame Street*.

O Cookie Monster é unha criatura azul, peluda e moi famenta. Come calquera cousa que atopa, mais o seu alimento preferido son as súas amadas galletas. A pesar disto, Cookie Monster é (así coma todos os monstros de *Sesame Street*) xentil e amigábel. Alén das galletas ou *cookies*, outra cousa que acostuma comer moito son letras grandes de xoguete, moi usadas no programa para ensinar o alfabeto aos cativos. Só se refire a si mesmo como "min". É o mellor amigo de Prairie Dawn (unha nena monicreque rosa).

As súas galletas favoritas son as de chocolate, seguidas polas de avea. O aniversario oficial do Cookie Monster é o 2 de novembro. Nun episodio revelou que o seu nome verdadeiro é Sid.

Aparece no filme *Follow That Bird* (1985) e tamén aparece nos especiais de Nadal: *Christmas Eve on Sesame Street* e *A Muppet Family Christmas*.

O Monstro das Galletas tamén fixo unha aparición especial, xunto con Epi e Blas (orixinalmente *Ernie and Bert*) na escena final do filme *The Muppets Take Manhattan*.

É un dos personaxes que aparece como imaxe do parque Port Aventura.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Coco (personaxe)

### Ligazóns externas

* Sesamestreet.org
* muppet.wikia.com Cookie\_Monster

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1754267
* EBID: ID
* GiantBomb: 3005-8738
* IMDb: ch0000533
* WorldCat
* LCCN: no2018067063
* MusicBrainz: ID

 |
**Coral del Río Otero**, nada en Vigo en 1966, é unha economista galega.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Economía en 1989 pola Universidade de Santiago de Compostela, doutorándose en 1996 pola Universidade Carlos III de Madrid co estudo *Desigualdad y pobreza en España de 1980-81 a 1990-91*. É profesora do departamento de Economía Aplicada da Universidade de Vigo, e pertence ao grupo de investigación "Distribución da renda, territorio e mercado laboral". Foi membro da Cátedra Caixanova de Estudos Feministas, e é directora da Unidade de Igualdade da UVigo.

Está especializada nas desigualdades económicas causadas polos aspectos de xénero no mercado laboral.

Ten publicado artigos e traballos en diversos medios.

En 2017 recibiu o Premio de Igualdade Ernestina Otero outorgado polo Consello Municipal da Muller e a Concellería de Igualdade do Concello de Vigo. Forma parte do Comité de Sabias da Cátedra de Feminismos 4.0 da Universidade de Vigo.

Notas
-----

1. ↑  "Coral del Río recibe el Premio Ernestina Otero". *Faro de Vigo* (en castelán). 12 de marzo de 2016.
2. ↑  Diario, Nós. "O Comité de Sabias fúndase no acceso igualitario ao eido dixital". *Nós Diario*. Consultado o 2021-03-21.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina persoal en www.webs.uvigo.es *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535890
* WorldCat
* VIAF: 21537437
* BNE: XX1555763
* Dialnet: 233681
* GND: 171816528
* ISNI: 0000 0000 5935 2124
* LCCN: n2004088284
* ORCID: 0000-0002-3173-3624
* Scopus: 24068589700

 |
**Count Five** foi unha banda estadounidense de garage rock dos anos 60 procedente de San Jose, California, e coñecida polo seu sinxelo "Psychotic Reaction".

Traxectoria
-----------

O grupo formárono en 1964 John "Mouse" Michalski (guitarra) e Kenn Ellner (harmónica, voces), dous amigos do instituto que anteriormente tocaran en grupos de curta vida. Despois de tocar pouco tempo co nome The Squires, e tras varios cambios na formación, naceu The Count Five. Roy Chaney encargaríase do baixo, John "Sean" Byrne da guitarra rítmica e as voces e Craig "Butch" Atkinson da batería. Count Five gañou fama polo seu costume de vestir con capas ao estilo de Drácula nos seus directos.

"Psychotic Reaction", unha pedra angular do garage rock, foi inicialmente ideada por Byrne, sendo refinada polo grupo e converténdose no punto culminante das súas actuacións ao vivo. A canción estaba influenciada polo estilo de músicos contemporáneos como The Standells e The Yardbirds. Os seus membros foron rexeitados por varios selos ata que finalmente asinaron coa discográfica dos Ánxeles Double Shot Records. "Psychotic Reaction" foi lanzada como sinxelo, acadando o número 5 nas listas estadounidenses a finais de 1966. A banda seguiu durante un ano máis, pero caeu no esquecemento cando o seu *hit* desapareceu da memoria do público. Outro revés para a súa potencial carreira foi a decisión dos cinco membros (que tiñan entre 17 e 19 anos) de comezar carreiras universitarias.

Cara 1969, The Count Five separouse, pero a súa memoria foi inmortalizada nun ensaio publicado en 1972 polo xornalista de rock Lester Bangs, titulado *Psychotic Reactions and Carburetor Dung*. No mesmo, Bangs acredítalle á banda a edición de varios álbums, *Carburetor Dung*, *Cartesian Jetstream*, *Ancient Lace and Wrought-Iron Railings* e *Snowflakes Falling On the International Dateline*. Porén, ningún destes álbum realmente existiu, salvo na imaxinación de Bangs.

The Count Five reuniuse só unha vez, cando realizaron un concerto en 1987 nun club de Santa Clara, California chamado One Step Beyond. Esta actuación sería editada baixo o título *Psychotic Reaction Live*.

A canción "Psychotic Reaction" pode ser escoitada nunha das primeiras escenas da película de Wim Wenders *Alice in the Cities* (1974).

Craig Atkinson morreo o 13 de outubro de 1998 e John "Sean" Byrne o 15 de decembro do 2008. Roy Chaney formou unha nova banda nos anos 90 chamada The Count (con Byrne e o batería Rocco Astrella, que chegara a tocar no final da carreira orixinal do grupo). The Count lanzou o seu álbum de estrea, *Can't Sleep*, no ano 2002.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Psychotic Reaction* | 1966 | Double Shot |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q667342
* WorldCat
* VIAF: 147903528
* AllMusic: mn0000126998
* Discogs: 252463
* ISNI: 0000 0001 0670 973X
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 183923

 |
Coque
O **coque** é un tipo de combustíbel derivado do carbón betuminoso. Comezou a ser utilizado na Inglaterra do século XVIII. O coque obtense do quecemento da hulla (ou carbón betuminoso), sen combustión, nun recipiente pechado. Pode ser utilizado na produción de ferro gusa (alto forno), sendo adicionado xunto coa carga metálica.

Alén da utilización na liga do ferro gusa, debido a escaseza do carbón vexetal, o Coque de petróleo pode ser usado en varias outras formas posíbeis, tales como:
Pastilla de freo automotivo, Zapatas Ferroviarias, Alimentación de fornos refractarios e Colorización de vidros.

O coque é obtido polo proceso de coqueificación, que consiste, en principio, no quecemento a altas temperaturas, en cámaras hermeticamente pechadas (excepto para saída de gases), do carbón mineral. No quecemento ás temperaturas de coqueificación e na ausencia de ar, as moléculas orgánicas complexas que constitúen o carbón mineral se dividen, producindo gases e compostos orgánicos sólidos e líquidos de baixo peso molecular e un residuo carbonáceo relativamente non volátil. Este residuo resultante é o coque, que se presenta como unha substancia porosa, celular, heteroxénea, so os puntos de vista químico e físico. A calidade do coque depende moito do carbón mineral do cal se orixina, principalmente do seu teor de impurezas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192795
* BNCF: 41228
* BNF: 11977479c
* BRE: 2079601
* EBID: ID
* GEC: 0091473
* GND: 4164619-8
* JSTOR: coal-coke
* LCCN: sh85027885
* MAG: 2780385392
* NDL: 00566464
* NKC: ph281368
* PSH: 6426

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 65996-77-2
* DTXSID: DTXSID7028273
* ECHA: 100.059.991
* MeSH: D003077

 |
A Cruz de Santiago
A **Cruz de Santiago** é unha cruz latina de goles que simula unha espada, cos brazos rematados en flor de lis e unha panela na empuñadura. Dise que a súa forma ten a súa orixe na época das cruzadas, cando os cabaleiros levaban pequenas cruces coa parte inferior afiada para cravalas no chan e realizar as súas devocións diarias..

As tres flores de lis representan a honra sen mancha, que fai referencia aos trazos morais do carácter do Apóstolo Santiago.

A espada representa o carácter cabaleiresco do apóstolo Santiago e a súa forma de martirio, xa que foi decapitado cunha espada. Tamén pode simbolizar, en certo sentido, tomar a espada no nome de Cristo.

Orde de Santiago
----------------

*Artigo principal**:* Orde de Santiago.
En particular, é o emblema dende o século XIII da Orde de Santiago, chamada así en referencia ao patrón de España, Santiago o Maior. O deseño desta cruz tamén se chama Cruz dos Cabaleiros de Santiago, xa que estes levaban a cruz estampada no estandarte e na súa capa branca. A cruz do estandarte tiña forma de cruz cunha vieira no centro e outra ao final de cada un dos brazos.

Nos escudos heráldicos de diversas poboacións pertencentes anteriormente a esta Orde Militar está representada esta cruz, como é o caso de Sarreaus, Coles, Vilar de Santos ou Laza, na provincia de Ourense, Folgoso do Courel, Palas de Rei ou Paradela, na provincia de Lugo; Boimorto, na provincia da Coruña; Quintanar de la Orden e Cabezamesada, na provincia de Toledo; Villamayor de Santiago, Horcajo de Santiago e Santa María de los Llanos na de Cuenca ou Campo de Criptana e Villanueva de los Infantes en Cidade Real, entre outros moitos casos.

Galería
-------

* Cruz florenzada.
* Cruz apuntada.
* Cruz florenzada apuntada.
* Cruz da Orde de Santiago.
* Cruz de Santiago no atlas heráldico de Jhr. J.L.M.Graafland.
* Cruz recruzada apuntada.
* Cruz de Santiago.
* Escudo de Santiago de Compostela.
* Cruz de Santiago - Orde de Santiago da Espada (Portugal).
* Escudo da carreira diplomática en España.
* Escudo de armas de Caracas.
* Bandeira de Santiago del Estero (Arxentina)

Notas
-----

1. ↑  "Cross Fitchy" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 30 de abril de 2008. Consultado o 17 de outubro de 2019.
2. ↑  "El apóstol Santiago y el mundo hispano". *www.filosofia.org* (en castelán). Consultado o 17 de outubro de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cruz de Santiago***  |

### Outros artigos

* Orde de Santiago

### Ligazóns externas

* A Cruz de Santiago na Xacopedia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1369584
* GEC: 0172982

 |
Rhayader é a comunidade máis grande en extensión.
Unha **comunidade** (*cymuned* en galés) é unha división administrativa que constitúe a subdivisión territorial inferior en Gales. Son análogas ás *parroquias civís* inglesas.

Historia e descrición
---------------------

Barry é a comunidade con maior poboación.
Ata 1974 Gales dividíase en parroquias civís, baseadas nas parroquias eclesiásticas, que quedaron suprimidas pola Lei de goberno local substituídas por comunidades, quedando todo o territorio galés encadrado en comunidades, incluídas as zonas urbanas, a diferenza de Inglaterra onde existen áreas non integradas nas parroquias.

Os Concellos da Comunidade teñen as mesmas funcións e poderes que os concellos parroquiais inglesas. Á cabeza está o alcalde (*maer* en galés). Pero non todas as comunidades teñen un Concello, naquelas con moi pouca poboación poden organizarse Asembleas da Comunidade. As grandes cidades como Cardiff están divididas en varias comunidades. En 2001 existían 869 comunidades en Gales, a superficie varía entre Rhayader con 13.945 hectáreas e Cefn Fforest con 64 hectáreas. Barry é a comunidade con meirande poboación con 45.053 segundo o censo de 2001 e a de menor Baglan Bay, zona industrial sen residentes permanentes.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *(en inglés)* Davies, John, Nigel Jenkins, Menna Baines et Peredur I. Lynch, *The Welsh Academy Encyclopaedia of Wales*, University of Wales Press, Cardiff, 2008.
Texto en demótico nunha réplica da Pedra de Rosetta.
O termo **demótico** (do grego *demotika*, "popular", acuñado por Heródoto) designa unha escrita usada para a lingua exipcia, así como o estado desta lingua durante o tempo en que se utilizou.

A **escrita demótica** constituíuse durante a época saíta do Antigo Exipto e impúxose durante a época tolemaica. O seu testemuño máis antigo é contemporáneo de Psammético I (664-610 a.C.). O demótico é unha simplificación da escrita hierática, ela mesma unha simplificación da escrita xeroglífica, creada posibelmente no marco das reformas administrativas afrontadas durante a XXVI dinastía. A multiplicación dos documentos producidos polos escribas esixía unha escrita aínda máis cursiva e rápida. Nacido en Sais, o demótico estendeuse a todo o Exipto para a burocracia e a literatura e o hierático ficou reducido aos documentos relixiosos, de onde lle ven o nome. Ao contrario que o hierático, o demótico si que se gravaba en pedra e madeira. A comezos do século IV, o demótico foi definitivamente substituído polo grego e o seu último uso data de 451, sobre os muros do templo de File.

Como lingua, o **demótico** caracterízase pola abundancia de formas verbais analíticas e de sufixos e substantivos compostos.

O demótico foi unha das tres escritas empregadas na Pedra de Rosetta, conxuntamente coa grega e a xeroglífica, o que lle permitiu a Jean-François Champollion descifrar esta última.

O alfabeto copto, creado a partir do grego uncial, tomou varios signos demóticos para representar sons non presentes no grego.

Véxase tamén
------------

* Lingua exipcia
* Xeróglifo exipcio
* Hierático
* Alfabeto copto

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188519
* AAT: 300206213
* BNCF: 7321
* BNF: 120474858
* GEC: 0225958
* LCCN: sh85041347

 |
Bacia do Miño e o Sil.
A **Confederación Hidrográfica do Miño-Sil** é un organismo de conca intercomunitaria creado polo Real Decreto 266/2008, ao modificar esta norma a Confederación Hidrográfica do Norte e dividila na Confederación Hidrográfica do Miño-Sil e a do Cantábrico, sendo cada unha destas dúas últimas no seu ámbito territorial a sucesora a título universal nos bens, dereitos e obrigacións da Confederación Hidrográfica do Norte.
A Lei de Augas defínea como unha entidade de dereito público con personalidade xurídica propia e distinta do Estado, adscrito a efectos administrativos ao Ministerio de Medio Ambiente e Medio Rural e Mariño como organismo autónomo con plena autonomía funcional.

Desempeña un importante papel na súa demarcación hidrográfica, dado que encárgase da planificación hidrolóxica, a xestión de recursos e aproveitamentos, a protección do dominio público hidráulico, as concesións de dereitos de uso privativo da auga, o control de calidade da auga, o proxecto e execución de novas infraestruturas hidráulicas, os programas de seguridade de presas ou bancos de datos, entre outras funcións.

Demarcación hidrográfica
------------------------

A súa demarcación hidrográfica comprende as concas dos ríos Miño e Sil e a parte galega da conca do río Limia, que na súa totalidade afecta a unha superficie de 17.717 km² e a unha poboación estimada de 835.000 habitantes de tres comunidades, no seu maior parte de Galicia, pero tamén de Castela e León e Asturias. As principais canles desta demarcación son as dos ríos Avia, Deva, Limia, Arnoia, Bibei, Miño e Sil.

Notas
-----

1. ↑  Confederación Hidrográfica do Miño-Sil (30-07-2009). "El Organismo" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 02-07-2011. Consultado o 30-07-2009.
2. ↑  Leggio. "Real Decreto Legislativo 1/2001" (en castelán). Consultado o 30-07-2009.
3. ↑  MMA. "Organismos de Cuenca" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 30-08-2009. Consultado o 30-07-2009.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Confederación Hidrográfica do Miño-Sil *(en castelán)*
**Crystal Wahpepah** é unha chef indíxena americana. Foi a primeira chef indíxena no programa de televisión de cociña *Chopped*. Wahpepah dirixe un negocio de catering e un restaurante, que pretenden recuperar a cociña nativa americana. Recibiu o Premio "Indigenous Artist Activist".

Traxectoria
-----------

Wahpepah naceu e criouse en Oakland, California. É membro dos pobos kickapoo, sauk e fox de Oklahoma. De nena cociñaba cos seus parentes máis vellos.

Wahpepah asistiu á escola de cociña Le Cordon Bleu, onde estudou cociña francesa.Máis tarde, viaxou polos Estados Unidos e aprendeu máis sobre a agricultura e a cociña nativas. No momento da apertura do seu restaurante, Wahpepah's Kitchen, non había restaurantes de comida autóctona na Área da Baía de San Francisco.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Mindess, Anna. "Crystal Wahpepah is clearing a path for indigenous chefs." *nosh. 2020-08-19*
2. ↑  "For the Love of Native Foods: Chef Crystal Wahpepah". *www.culturalsurvival.org* (en inglés). Consultado o 2022-05-01.
3. ↑  "Rare and highly anticipated Native American restaurant debuts in Oakland". *The Mercury News* (en inglés). 2021-11-26. Consultado o 2022-05-01.
4. 1 2 3  *Kickapoo chef honors her heritage with oakland's first indigenous restaurant* (2021). Washington, D.C.: NPR. Consultado o 2021-12-07.

* Portal:Muller
* Portal:Pobos indíxenas de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q107708702
* IMDb: nm11928061

 |
**Claudia Varejão Wallin** é unha xornalista brasileira, nada en Río de Xaneiro e radicada en Suecia, graduada en Xornalismo pola Universidade Federal do Río de Xaneiro e mestre en Estudos sobre a Rusia e ao Leste Europeo pola Universidade de Birmingham (Reino Unido). Traballou dez anos en Londres como directora da International Herald Tribune TV, xefe da oficina de Xornalismo da TV Globo de Londres e produtora da sección brasileira da BBC World Service, tras carreira no xornal O Globo do Río de Xaneiro. Colaboradora da Rede Bandeirantes, da BBC Brasil e correspondente da Radio Francia Internacional en Estocolmo.

Autora do libro *Um país sem excelências e mordomias*, sobre a Suecia. Segundo Claudia Wallin, Suecia, hai menos de 100 anos, era un país pobre, pero habitado por un pobo determinado que conseguiu saír da pobreza e do atraso con investimento en educación, ciencia, tecnoloxía, xustiza e proxectos nacionais integrados. Segundo Claudia Wallin, é posible, con pequenos e grandes actos, rescatar unha cultura de respecto ás regras, ás leis e ao pobo e mellorar as condicións de vida para todos.

Libros
------

* 2014, *Um país sem excelências e mordomias*, ISBN 978-85-8130-237-9.

Notas
-----

1. ↑  globotv (14 de xullo de 2014). "Jô Soares entrevista Claudia Wallin" (en portugués). Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2015. Consultado o 14 de marzo de 2015.
2. ↑  Geração Editorial. "Um país sem excelências e mordomias" (en portugués). Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2015. Consultado o 14 de marzo de 2015.
A **Constitución de Acerbaixán**, formalmente coñécese como a **Constitución da República de Acerbaixán** (en azarí: *Azərbaycan Respublikasının Konstitusiyası*), foi aprobada e adoptada por un referendo nacional o 12 de novembro de 1995, que estableceu o Acerbaixán como unha república unitaria, laica, democrática, soberana e independente. Bakú é definida como a capital nacional, o poder é delegado aos cidadáns, que exercen a través de eleccións directas para representantes do goberno. Decisións relacionadas con cambios do status constitucional ou alteracións fronteirizas son temas que necesitan ser encamiñados para aprobación por referendo popular. O 24 de agosto de 2002, unha consulta popular a nivel nacional foi realizada e aprobada, con iso a Constitución será debidamente emendada. Hai 158 artigos na actual Carta Magna de Acerbaixán.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Política de Acerbaixán
* Constitución

Ligazóns externas
-----------------

* Constitución da República de Acerbaixán *(en inglés)*
A **Constitución do Reino Unido** (*Constitution of the United Kingdom*) é o conxunto de leis e principios baixo os cales o Reino Unido é gobernado. Non é constituído dun único documento constitucional, como o é, por exemplo, a Constitución dos Estados Unidos. É, moitas veces, dito que o país ten unha constitución "non escrita", "non codificada" ou *de feito* ("na práctica"). A maior parte da constitución británica existe na forma escrita de leis, xurisprudencia, tratados e convencións.

O alicerce da constitución británica ten sido, tradicionalmente, a soberanía parlamentaria, segundo a cal os estatutos son aprobados polo Parlamento do Reino Unido, suprema e última fonte de dereito. Isto significa que os membros do parlamento poden mudar a constitución simplemente ó aprobar novas leis. Porén, membros da Unión Europea teñen dificultado nese principio. O Decreto das Comunidades Europeas de 1972 coloca o Reino Unido baixo todas as leis da Unión Europea (e desabilita calquera disposicións acerca dos seus propios conflitos), o que pasa tamén cos outros estados-membros.

Notas
-----

1. ↑  Barnett, H, *Constitutional and Administrative Law*, ed5 (2005, Londres: Cavendish) at 9. Conversly, "A written constitution is one contained within a single document or a [finite] series of documents, with or without amendments", *id*.
2. ↑  Este principio foi enunciado polo famoso erudito xurídico Albert Venn Dicey, e pode ser encontrado, por exemplo, no xulgamento de Robert Megarry en 1982 no caso *Manuel v Attorney General*.
3. ↑  Vexa Tribunal de Xustiza da Unión Europea casos *Van Gend en Loos* e *Costa v. ENEL*, e o *Caso Factortame* na Cámara dos Lores.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cinsa.
Cinsa
A **cinza, cinsa** ou **borralla**, en química analítica, é o nome dado a todos os compoñentes que non se consideran orgánicos ou auga, é dicir os compoñentes que permanecen logo da combustión dunha mostra, e consisten basicamente en óxidos de metal.

A cinsa é un dos compoñentes da análise biolóxica dos materiais, e componse principalmente de sales, compostos non orgánicos. Iso inclúe sales de metal que son importantes polos procesos que requiren ións como o Na+ (Sodio), K+ (Potasio) ou Ca+ (Calcio). Tamén inclúe rastros de minerais necesarios por moléculas únicas, como a clorofila ou a hemoglobina.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *cinsa*.
2. ↑  "Dicionario". *Real Academia Galega*. Consultado o 2022-04-17.
3. ↑  "Definición da palabra: borralla". *Portal das Palabras*. Consultado o 2022-04-17.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre química é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Detalle da Capela Sistina de Miguelanxo
O **cinquecento** representa a segunda fase do Renacemento italiano, a súa culminación e a súa crise, e tamén o comezo da súa difusión por Europa. A fins do século XIV e comezos do XV na corte dos Sforza de Milán revisáronse os presupostos estéticos do Quattrocento que conduciu a unha linguaxe severa e monumental sen os adobíos da etapa anterior. A conquista de Milán polos franceses provocou a fuxida dos artistas que alí traballaban e que as súas concepcións artísticas se esparexesen polo territorio italiano e sobre todo en Roma tras a volta da corte papal desde Aviñón e o mecenado exercido por unha nova xeración de papas.

Comprende dúas fases: comeza co denominado Alto Renacemento (últimos anos do século XV e primeiras décadas do século XVI), e remata co denominado Baixo Renacemento ou Manierismo.

Cinquecento italiano
--------------------

O *cinquecento* tivo lugar na Roma dos papas, a diferenza do *quattrocento*, cuxo centro era a Florencia dos Medici.

Os artistas máis destacados do período inicial italiano foron Donato di Niccolò di Betto Bardi, Leonardo Da Vinci, Rafael Sanzio e Michelangelo. Do período manierista destacaron Jacopo Vignola, Palladio, Antonio Allegri da Correggio, Veronés, Benvenuto Cellini e Giambologna.

Na literatura italiana do século XVI atópanse os poetas Pietro Aretino, Baldassare Castiglione e Torcuato Tasso, tratadistas políticos coma Niccolò Machiavelli, e científicos coma Giordano Bruno.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Quattrocento
* Renacemento

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q847706
* EBID: ID

 |
**Constantino Añel González**, nado en Reádegos (Vilamarín) cara a 1875 e finado en Ourense en marzo de 1970, foi un comerciante, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a Cuba sendo mozo, e foi representante distribuidor de Bodegas Gallegas. Pertenceu ás directivas das sociedades Progreso de Coles, La Peña Gallega, Beneficencia Gallega e do Centro Gallego de La Habana; fundou as sociedades de instrución Alianza de Villamarin en La Habana e Hijos de Readigos. Impulsou a creación da Caja de Ahorros de los socios del Centro Gallego. Colaborou en *Follas Novas*. 

Retornado a Ourense cara a 1917, foi correspondente de *Eco de Galicia* en Ourense. Foi membro da Liga de Amigos, concelleiro de Ourense e primeiro tenente alcalde en 1927; na Segunda República formou parte do comité provincial de Acción Popular e foi fundador da Caixa de Aforros Provincial de Ourense. 

No franquismo foi vicepresidente da Cámara da Propiedade, membro do Orfeón Unión Orensana, da Asociación da Prensa e do Liceo Recreativo. Finou en Ourense a principios de marzo de 1970.

Vida persoal
------------

Foi pai de Maruchi e Constantino Añel de la Fuente.

Notas
-----

1. ↑  *Eco de Galicia*, 10-5-1925, p. 22.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 3-3-1970, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Constantino Añel *(en castelán)*
* El legado de un indiano
O destino final do Universo e a súa idade poden terse medindo a constante de Hubble actual e extrapolando co valor observado do parámetro de aceleración (deceleración), caracterizado de xeito único por valores de parámetros de densidade ({\displaystyle \omega }). Un "Universo cerrado" ({\displaystyle \omega >1}) terá un final tipo Big Crunch e é máis novo que a súa idade de Hubble. Un "Universo aberto" ({\displaystyle \omega =1}) expandirase de xeito infinito, e ten unha idade próxima á súa idade de Hubble. Para o universo estimado, Universo acelerado, a idade está moi próxima á idade de Hubble.
A constante de Hubble, designada como H0, é o parámetro fundamental da lei de Hubble. O seu significado é a razón da velocidade actual de separación entre galaxias distantes e a súa distancia de separación. O seu inverso é proporcional á idade estimada do universo. Estímase entre 67,4 km·s−1·Mpc−1 (medida máis aceptada) e 74,03 km·s−1·Mpc−1, estando en 2019 diversos equipos, con diferentes técnicas, ocupados en corroborar un ou outro resultado.

Referencias
-----------

1. ↑  Atlee, Jessica. "The 9 percent difference". *symmetry magazine* (en inglés). Consultado o 2019-08-01.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Armesto.

**Constantino Armesto Cobián**, nado en Pontevedra en 1823 e finado en Madrid o 28 de decembro de 1899, foi un xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fundou *La Revista*, un dos primeiros periódicos de Pontevedra e, en 1859, *El Propagandista*, periódico republicano federal. Foi colaborador de *El Progreso*, *La Voz del Pueblo* e *El Derecho*. Fundou o Partido Republicano de Pontevedra. Trasladouse a Madrid, onde escribiu en *La Democracia*, *El Crédito*, *La Discusión* e traballou como redactor de *La Capital* de Pi i Margall. Tomou parte activa nos sucesos da Revolución de 1868, que deron lugar ao Sexenio Democrático. Despois militou no Partido Liberal e foi gobernador civil de Ourense, Xirona (1874), Guipúscoa, Lugo (1881), Alacant (1886) e Córdoba (1888). Foi elixido deputado polo distrito de Ponteareas en 1872 e volveu ser elixido polo mesmo distrito en 1881, aínda que o 9 de abril de 1883 foi anulada a elección por sentenza do Tribunal de actas graves.

Asinou co sobrenome "El lindo don Diego".

Vida persoal
------------

Era tío de Indalecio Armesto e avó de Víctor Said Armesto.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Áncora*, 18-1-1901, p. 3.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Vicente de Fuenmayor** |  **Gobernador civil de Xirona** 1874 | Sucesor:**Constancio Gambel Aybar** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Constantino Armesto Cobián Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12386426
* BNE: XX5426344
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 8690

 |
A **Convención para a prevención e a sanción do delito de xenocidio** é un documento das Nacións Unidas. Foi creado pola resolución 96 da Asemblea Xeral do 9 de decembro de 1948, aínda que non entrou en vigor ata o 12 de xaneiro de 1951. Nela, recoñécese o xenocidio como un delito perseguible polo dereito internacional, ademais de definirse dito delito de xenocidio. Foi asinado por 41 países, sendo xa ratificado por 133. Os últimos países en unirse ao tratado foron Iugoslavia, o 12 de marzo de 2001, e Guinea e Suíza, o 7 de setembro do 2000. O seu contido considérase de ius cogens, ou, polo menos de contido erga omnes.

A pesar de que Iugoslavia reafirmou a súa vinculación a este tratado. A Corte Internacional de Xustiza sinalou que aínda existindo dúbidas sobre as obrigacións do Estado Serbio (logo da disolución da República Federal de Iugoslavia a inicios dos noventa), Serbia debía respectar as obrigacións do Artigo IX.

Este tratado é fundamental para o dereito internacional. No seu artigo segundo, defínese o que as Nacións Unidas entenden por xenocidio:

**Artigo II**: Na presente Convención, enténdese por xenocidio calquera dos actos mencionados a continuación, perpretados coa intención de destruír, total ou parcialmente, a un grupo nacional, étnico, racial ou relixioso, como tal:  

a) Matanza de membros do grupo;  

b) Lesión grave á integridade física ou mental dos membros do grupo;  

c) Sometemento intencional do grupo a condicións de existencia que leven á súa destrución física, total ou parcial;  

d) Medidas destinadas a impedir os nacementos no seo do grupo;  

e) Traslado por forza de nenos a outro grupo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nacións Unidas
* Carta das Nacións Unidas
* Declaración Universal dos Dereitos Humanos

### Ligazóns externas

* Texto da convención na páxina web da Oficina do Alto Comisionado das Nacións Unidas para os Dereitos Humanos
* Lista de países asinantes (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q865344
* WorldCat
* VIAF: 183873516
* EBID: ID
* GND: 4162049-5
* MAG: 2779758792

 |
A **Convención Americana sobre Dereitos Humanos** (tamén chamada **Pacto de San José de Costa Rica** ou **CADH**) foi subscrita, tras a *Conferencia Especializada Interamericana de Dereitos Humanos*, o 22 de novembro de 1969 na cidade de San José de Costa Rica e entrou en vixencia o 18 de xullo de 1978. É unha das bases do Sistema interamericano de protección de dereitos humanos.

Os Estados partes nesta Convención comprométense a respectar os dereitos e liberdades recoñecidos nela e a garantir o seu libre e pleno exercicio a toda persoa que estea suxeita á súa xurisdición, sen discriminación algunha*".*

Se o exercicio de tales dereitos e liberdades non estiver xa garantido por disposicións lexislativas ou doutro carácter, os Estados partes están obrigados a adoptar medidas lexislativas ou doutro carácter que foren necesarias para facelos efectivos.

Ademais, establece a obrigación, para os Estados partes, do desenvolvemento progresivo dos dereitos económicos, sociais e culturais contidos na Carta da Organización dos Estados Americanos, na medida dos recursos dispoñíbeis, por vía lexislativa ou outros medios apropiados.

Como medios de protección dos dereitos e liberdades, establece dous órganos para coñecer dos asuntos relacionados co cumprimento da Convención: a Comisión Interamericana de Dereitos Humanos e a Corte Interamericana de Dereitos Humanos.

Contido
-------

Esta Convención consagra diversos dereitos civís e políticos, entre outros: o dereito ao recoñecemento da personalidade xurídica, o dereito á vida, dereito á integridade persoal, dereito á liberdade persoal e garantías xudiciais, dereito ao respecto da honra e recoñecemento da dignidade, a liberdade de conciencia e de relixión, a liberdade de pensamento e de expresión, e o dereito a asociarse libremente.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Convención Europea de Dereitos Humanos
* Declaración Universal dos Dereitos Humanos

### Ligazóns externas

* Texto da Convención Americana sobre Dereitos Humanos
* Estado actual de firmas e ratificacións da Convención Americana sobre Dereitos Humanos
* Protocolo Adicional á Convención en materia de dereitos económicos, sociais e culturais (Protocolo de San Salvador)
* Protocolo Adicional á Convención relativo á abolición da pena de morte

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q469076
* WorldCat
* VIAF: 194765256
* GND: 4562100-7
* MAG: 2777401109
* NKC: unn2015894155

 |
Movemento por convección
Correntes convectivas no mar (circulación termohalina)
A **convección** é unha das tres formas de transmisión de calor e caracterízase porque se produce por intermedio dun fluído (aire, auga) que transporta a calor entre zonas de diferentes temperaturas a través de correntes chamadas correntes de convección. A convección prodúcese unicamente por medio de materiais fluídos. Estes, ó quentarse, aumentan de volume, diminuen a súa densidade e ascenden desprazando o fluído que se atopa na parte superior e que está a menor temperatura. O que se chama convección en si, é o transporte de calor por medio de correntes ascendente e descendente do fluído. A transferencia de calor nun volume e a mestura de elementos macroscópicos de porcións quentes e frías dun gas ou dun líquido. Inclúese tamén o intercambio de enerxía entre unha superficie sólida e un fluído ou por medio dunha bomba, un ventilador ou outros dispositivos mecánicos (convección mecánica ou asistida). Na transferencia de calor libre ou natural na cal un fluído é máis quente ou máis frío e en contacto cunha superficie sólida, causa unha circulación debido ás diferenzas de densidade que resultan do gradiente de temperaturas no fluído.

A transferencia de calor por convección exprésase coa Lei de Enfriamento de Newton:

{\displaystyle {\frac {dQ}{dt}}=hA\_{s}(T\_{s}-T\_{\inf })}
Onde {\displaystyle h} é o coeficiente de convección (ou *coeficiente de película*), {\displaystyle A\_{s}} é a Área do corpo no contacto co fluído, {\displaystyle T\_{s}} é a temperatura na superficie do corpo e {\displaystyle T\_{\inf }} é a temperatura do fluído lonxe do corpo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q160329
* BRE: 2088243
* EBID: ID
* GND: 4117572-4
* JSTOR: convective-flow
* LCCN: sh85059761
* MAG: 10899652
* NDL: 00572556
* PSH: 3211

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D018481
* MeSH: G01.906.230

 |
Imaxe de satélite das Cordilleiras Costeiras Catalás.
Unidades morfoestructurales de Cataluña:

|  |  |
| --- | --- |
|      Pireneo 
     Prepireneo 
     Depresión Central
     Pequenas estribacións na Depresión Central  |      Cordilleira Transversal
     Cordilleira Prelitoral 
     Cordilleira Litoral
     Depresión Litoral e Prelitoral e outras planícies costeiras |

O **Sistema Mediterráneo Catalán**, tamén coñecido como as **Cordilleiras Costeiras** é un sistema dual de aliñacións montañosas paralelas, a Cordilleira Prelitoral e a Cordilleira Litoral, situadas na comunidade autónoma de Cataluña.

Descrición
----------

As dúas cadeas que forman o sistema están separadas por unha fosa tectónica coñecida como a Depresión Prelitoral. A Cordilleira Prelitoral é a aliñación interior, que se estende desde a desembocadura do Ter ata o Montsià, e presenta os puntos máis altos do conxunto do Sistema. O Montseny, é o pico máis alto, con 1.712 m. de altitude. A Cordilleira Litoral, por contra, é a aliñación exterior, paralela á costa, que se estende desde o Empordà ata o Campo de Tarragona, e as súas altitudes son menores. O Montnegre é o punto máis alto con 763 m. de altitude.

O Sistema Mediterráneo Catalán é dicir - as dúas cordilleiras de xeito paralelas - esténdese de suroeste a nordeste ata unirse co contrafuertes dos Pireneos que se estenden desde o mar Mediterráneo cara ao oeste. De feito, os Pireneos e o Sistema Mediterráneo Catalán enmarcan unha área interior máis chaira coñecida como a Depresión Central Catalá.

Xeoloxía
--------

Xeoloxicamente o sistema é moi complexo. É o resultado do levantamento tectónico dun antigo macizo dunha lonxitude de máis de 300 km. Diferéncianse dous grandes sectores cuxa liña divisoria é o río Llobregat. O sector do norte está constituído por materiais paleozoicos e cristalinos, mentres que o sector do sur está formado por sedimentos mesozoicos e terciarios.

Unidades de relevo
------------------

Transversalmente, o Sistema Mediterráneo pódese dividir en tres unidades: 

* os relevos setentrionais, que se estenden do Empordà ao Llobregat,
* os relevos centrais, do Llobregat ao Ebro, e
* os relevos meridionais, do baixo Ebro ata o río Millars na Comunidade Valenciana.

Notas
-----

1. ↑  "Cordillera Costero-Catalana" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 18 de febreiro de 2017. Consultado o 17 de febreiro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sistema Mediterrani Català - Fundació Torre del Palau *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2379316
* BRE: 2051815

 |
Unidades morfoestruturais de Cataluña:

|  |  |
| --- | --- |
|      Pireneo 
     Prepireneo 
     Depresión Central
     Pequenas estribacións na Depresión Central |      Cordilleira Transversal 
     Cordilleira Prelitoral 
     Cordilleira Litoral
     Depresións litoral e prelitoral e outras chairas costeiras |

A **Cordilleira Litoral** (en catalán: *Serralada Litoral*) é unha cordilleira localizada en Cataluña (España), que conforma a vertente litoral das Cordilleiras Costeiras Catalás.

Divisións
---------

Sitúase en paralelo á costa, entre o río Foix e o golfo de Roses. De norte a sur, comprende as serras e macizos de:

* Macizo do Montgrí
* Montañas de Begur
* Macizo de les Gavarres
* Macizo de les Cadiretes
* Serra do Montnegre
* Serra do Corredor
* Serra de Sant Mateu
* Serra da Marina
* Serra de Collserola
* Montaña de Montjuïc
* Macizo do Garraf
* Macizo do Montsià

Nesta cordilleira nacen numerosas *rieras*, que ven como as súas canles aumentan enormemente cando chove.

O seu punto máis alto atópase na Serra do Montnegre, na cima do Turó Gros (773 metros).

Conta con diversos espazos naturais protexidos, como o Parque Natural do Montnegre e o Corredor, o Parque Natural de Collserola e o Parque Natural do Garraf.

Montaxe panorámica de parte do macizo rochoso do Garraf, pertencente ao Parc Natural do Garraf.

Véxase tamén
------------

* Cordilleira Prelitoral

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q431898
* GEC: 0062112

 |
Unidades morfoestruturais de Cataluña:

|  |  |
| --- | --- |
|      Pireneo 
     Prepireneo 
     Depresión Central
     Pequenas estribacións na Depresión Central |      Cordilleira Transversal 
     Cordilleira Prelitoral 
     Cordilleira Litoral
     Depresións litoral e prelitoral e outras chairas costeiras |

A **Cordilleira Transversal** (en catalán: *Serralada Transversal*) é a formación montañosa de Cataluña que se estende dende os Pireneos ata as Cordilleiras Costeiras Catalás.

Está nos puntos de confluencia entre o Prepireneo, a cordilleira Prelitoral e a depresión central.

Caracterízase pola actividade volcánica localizada na chaira de Olot e o seu ámbito, con conos volcánicos como os de Santa Margarida e o Croscat, e correntes de lava como a masa basáltica de Castellfollit de la Roca. Destacan os picos de Puigsacalm (1515 m), Cabrera (1312 m), Pla d'Aiats (1.306 m) e el Far (1123 m).

Véxase tamén
------------

* Cordilleiras Costeiras Catalás
* Depresión Central Catalá
* Prepireneo
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cordero.
Coordenadas: 43°49′N 08°31′O﻿ / ﻿43.817, -8.517

O barco **Cordero** foi unha embarcación arrastreira galega que afundiu nas costas de cabo Prior o 15 de xaneiro de 2008.

Naufraxio
---------

O barco estaba rexistrado en Ribeira. Tiña 28 metros de eslora, casco de aceiro e un rexistro bruto de 104 toneladas. A súa tripulación era de oito mariñeiros.

Cando se produciu o accidente, o barco estaba situado a 30 millas ao norte da Coruña e a unhas seis ao noroeste de cabo Prior. O accidente sucedeu cando se estaban rexistrando moi malas condicións meteorolóxicas e produciuse ao abrirse unha vía de auga na sala de máquinas, probablemente como consecuencia do impacto dunha onda. No informe do Ministerio de Fomento conclúese que a causa non puido ser establecida:

> 
> 
> *La Comisión ha determinado como causa probable del accidente el efecto combinado de la disminución y pérdida de flotabilidad y estabilidad del buque por inundación progresiva del parque de pesca, cuyo origen no ha podido ser determinado.*
> 
> 

No accidente faleceu un mariñeiro de Ribeira e catro máis desapareceron: dous deles eran de Ribeira e os outros dous naceran en Indonesia.

Notas
-----

1. ↑  "Una vía de agua en la sala de máquinas" provocó el hundimiento del 'Cordero', El País, 19.01.08

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Naufraxios de pesqueiros galegos

### Ligazóns externas

* Informe sobre el hundimiento del pesquero "Cordero" frente a Cabo Ortegal el día 15 de enero de 2008 (Ministerio de Fomento, 15.07.2009)
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Comité Olímpico de Serbia e Montenegro** (en serbio: *Олимпијски комитет Србије и Црне Горе* / *Olimpijski komitet Srbije i Crne Gore*) foi unha organización sen ánimo de lucro que representou os deportistas de Serbia e Montenegro no Comité Olímpico Internacional. Foi fundado logo de cambiar o nome do Comité Olímpico Iugoslavo en abril de 2003, despois de que a adopción da Constitución de Serbia e Montenegro.

Durante a disolución do estado de Serbia e Montenegro, logo do referendo de independencia de Montenegro en 2006, formouse o Comité Olímpico Montenegrino e restaurouse o Comité Olímpico de Serbia como sucesor legal do SCG CON.

Notas
-----

1. ↑  B92: YOC becomes the Olympic Committee of Serbia and Montenegro *(en serbio)*
2. ↑  History of Olympic Committee of Serbia on official site *(en serbio)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Serbia e Montenegro nos Xogos Olímpicos
* Comité Olímpico Montenegrino
A **Consellería de Turismo e Deportes** foi unha antiga consellería da Xunta de Galicia que se encargou de tarefas relacionadas coa promoción turística de Galicia e coa xestión do deporte, e que estivo operativa na década dos oitenta. As súas competencias repartíronse posteriormente entre diversas consellerías.

Historia
--------

A consellería de Turismo e Deportes creouse no comezo da actividade da Xunta de Galicia, en 1982. As súas primeiras competencias integraban unicamente a promoción turística e a xestión deportiva, pero uns meses máis tarde engadiu na súa denominación a xestión das políticas dirixidas á mocidade. En 1986 as súas competencias repártense entre a consellería de Cultura e Benestar Social e a de consellería de Traballo, Industria e Turismo. Nunca máis volve ter entidade propia como consellería. Porén, a partir de 2009, e co goberno de Alberto Núñez Feijóo, todas esas competencias iniciais, agás a de Xuventude, foron reunidas baixo o paraugas da Consellería de Cultura e Turismo.

### Conselleiro

* Ángel Villanueva Cendón (1982-1986). Ata 1983 como conselleiro de Turismo e Deportes, e a partir dese ano tamén como conselleiro de Turismo, Xuventude e Deportes.

| * v
* c
* e
Xunta de Galicia |
| --- |
| Institucións | 
* Parlamento de Galicia
* Presidencia
* Vicepresidencia
* Valedora do Pobo

 |  |
| Consellerías | 

|  |  |
| --- | --- |
| En 2020 | 
* Turismo
* Presidencia, Xustiza e Deportes
* Facenda e Administración Pública
* Medio Ambiente, Territorio e Vivenda
* Infraestruturas e Mobilidade
* Economía, Industria e Innovación
* Cultura, Educación, Formación Profesional e Universidades
* Sanidade
* Promoción do Emprego e Igualdade
* Política Social e Xuventude
* Medio Rural
* Mar

 |
| Antigas | 
* Asuntos Sociais
* Cultura e Turismo
* Economía, Emprego e Industria
* Educación, Universidade e Formación Profesional
* Emigración
* Facenda
* Familia
* Medio Ambiente
* Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza
* Relacións Institucionais
* Turismo e Deportes
* Vivenda
* Xustiza e Interior

 |

 |
| Eleccións | 
* 1981
* 1985
* 1989
* 1993
* 1997
* 2001
* 2005
* 2009
* 2012
* 2016
* 2020

 |
| Referendos | 
* 1936
* 1980

 |