recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 40°27′10″N 3°41′12″O﻿ / ﻿40.4527, -3.6868

O **Estadio de Chamartín** (oficialmente **Campo del Real Madrid Club de Fútbol**) foi un estadio de fútbol propiedade do Real Madrid, localizado en Madrid, España.

Historia
--------

En 1923 o Real Madrid, que entón disputaba os seus encontros nun pequeno campo da rúa O'Donnell, adquiriu uns terreos en Chamartín de la Rosa —daquela municipio independente de Madrid— para construír un novo estadio. Os terreos, coñecidos co nome de *Villa Rosa*, tiñan 400 000 pés de extensión e ficaban delimitados polo camiño do Areal, o camiño de Maudes e a rúa Alfredo Calderón.

Un ex xogador branco, José María Castell, que xa fora o arquitecto do Estadio Metropolitano de Madrid, foi o responsable do proxecto, que incluía un complexo deportivo formado por pistas de tenis, ximnasio e piscina, alén dun campo de herba —o primeiro en propiedade da historia do Real Madrid— con capacidade para 15 000 espectadores. Para facer fronte ás obras o club tivo que pedir un crédito de medio millón de pesetas.

O Estadio de Chamartín inaugurouse coincidindo coas festas de San Isidro, o 17 de maio de 1924, nun partido entre o Real Madrid e o campión inglés, o Newcastle United FC. Os locais gañaron por 3–2, sendo Félix Pérez o autor do primeiro gol na historia do novo estadio.

Aínda que inicialmente se pensou en denomina-lo novo estadio como *Parque de Sports del Real Madrid FC*, finalmente foi bautizado oficialmente como *Campo del Real Madrid Football Club*, chamado durante a II República *Campo del Madrid Football Club* e dende 1939 *Campo del Real Madrid Club de Fútbol*. Porén, popularmente foi sempre coñecido como *Chamartín* por estar situado no municipio limítrofe de Chamartín de la Rosa, absorbido máis tarde polo de Madrid.

O Estadio de Chamartín foi a sede do Real Madrid ata que en 1947 se trasladou ó novo *Campo do Real Madrid Club de Fútbol* —cuxo nome logo foi trocado polo de Estadio Santiago Bernabéu—, proxectado polo enxeñeiro de camiños Carlos Fernández Casado e que se construíu nuns terreos adxacentes. Baixo estes avanza o túnel Atocha-Chamartín, construído baixo os xardíns desta vila na época da Segunda República sendo ministro de Obras Públicas Indalecio Prieto.

O 16 de maio de 1946 disputouse o derradeiro partido no Estadio de Chamartín, que enfrontou o Real Madrid co Real Oviedo na volta das semifinais da Copa do Xeneralísimo, finalizando cun resultado de 3–1 a favor do conxunto local.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "Real Madrid C.F. — Web oficial • Official Web Site — La obra se tildó de faraónica" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 28 de xuño de 2012. Consultado o 27 de xuño de 2018.
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 02 de xullo de 2012. Consultado o 22 de maio de 2016.
**Gaspar Rodríguez Rodríguez**, nado en Redes (Ares) en 1835 e finado en Ferrol o 16 de marzo de 1884, foi un médico, escritor e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Patricio Rodríguez Díaz de Pontedeume, maxistrado en Valladolid, e Ángela Rodríguez Coucillas de Redes. Liberal e progresista, estivo implicado na conspiración de 1866 para derrocar a Isabel II, tendo que exiliarse en Inglaterra e despois en París. Foi vicepresidente da Xunta Revolucionaria de Ferrol de 1868. Foi elixido deputado polo distrito da Coruña en 1869, polo distrito de Ortigueira entre 1871 e 1873, e deputado polo distrito de Pontedeume en 1884, substituíndo ao seu irmán Daniel. Foi director xeral de Instrución Pública.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Daniel Rodríguez Rodríguez** |  **Deputado por Pontedeume** 1884 | Sucesor:**Román Folla Miragaya** |

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 16-3-1884, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Historia.Idade contemporánea, en camouco.net

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12389968
* WorldCat
* VIAF: 87497948
* BNE: XX1727193
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 98680

 |
**Fernando Echavarri Erasun**, nado en Santander o 13 de agosto de 1971, é un regatista galego de orixe cántabra, campión mundial da clase tornado. Criado en Pontevedra, compite no Real Club Náutico de Sanxenxo, habitualmente facendo parella na clase tornado con Antón Paz.

Traxectoria
-----------

Fillo dun médico santanderino trasladado a Pontevedra, medrou como deportista en Galicia: aos oito anos xa practicaba a vela na ría. Echavarri comezou navegando na clase infantil optimist e aos 15 anos pasa a láser, categoría que cinco anos despois (1992) é sinalada como olímpica para os vindeiros Xogos de Atlanta.

En primavera de 1993, entra por primeira vez no equipo preolímpico de España como número dous da clase láser, e proclámase subcampión estatal en 1994, 1995 e 1996. Non participa nos Xogos de Atlanta, e en 1997 forma equipo con Antón Paz na clase tornado para tentar acceder aos Xogos de Sydney, pero quedaron cualificados como equipo B e non acudiron á cita olímpica.

A primeira participación olímpica de Echavarri e Paz ten lugar en 2004, onde obteñen unha oitava praza. En 2005 proclámanse campións do mundo de tornado en La Rochelle, campións de Europa en Vastervik e de España en Palma (triunfo este que obtiveron consecutivamente dende 2000 a 2007), e dominan a maior parte das probas do circuíto euroolímpico. Por iso a ISAF os nomea mellores navegantes do ano e concédelles o Rolex-ISAF ao Regatista Mundial do Ano.

En 2006 participa Echavarri en tres tiradas da edición de 2005-06 da Volvo Ocean Race dentro da tripulación do barco español Movistar, e en clase tornado consegue, sempre canda Paz, o campionato Suramericano e a sexta posición no mundial, celebrado nas augas arxentinas de San Isidro. Pero o máximo trofeo mundial volveu ao seu barco en 2007, neste caso nas augas portuguesas de Cascais, o que lles outorgou a clasificación directa para os Xogos de Beixín.

Principais títulos
------------------

* Medalla Olímpica de Ouro na clase tornado nos Xogos Olímpicos de 2008
* Campión do mundo de tiger en 2005
* Campión do mundo de tornado en 2005 e 2007
* Elixido, canda Antón Paz, mellor regatista do mundo en 2005 pola Federación Internacional de Vela
* Sétimo clasificado, e diploma olímpico, na proba de clase tornado dos Xogos Olímpicos de Atenas
* Campión de España na categoría tornado en todas as tempadas entre 2000 e 2007
* Cuarto clasificado na Spa Regatta (2001) e no Campionato de Europa de Cagliari de clase tornado (2003).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Web do deportista". Arquivado dende o orixinal o 03 de novembro de 2011. Consultado o 27 de xuño de 2018.
* Ranquin mundial da Federación Internacional de Vela *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2581549
* OCID: fernando-echavarri
* Sports Reference: fernando-echavarri-1

 |
**Daniel Calzado Poceiro**, nado en Tomiño en 1891 e finado en Buenos Aires o 11 de novembro de 1972, foi un xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

En 1911 marchou a Buenos Aires, onde colaborou coa asociación de residentes de Tomiño. Uns anos antes da instauración da República retornou a Tomiño e participou na fundación de sociedades de agricultores, estando presente na Federación Agraria Municipal de Tomiño e na Federación Agraria de Tui. Foi director de *El Agro de Tomiño*. Tamén organizou e presidiu a Asociación La Aurora del Porvenir. Na República foi elixido concelleiro e primeiro tenente de alcalde de Tomiño en 1931 e despois da dimisión de Ramiro Moure Moure en outubro dese ano foi elixido alcalde. Dimitiu como alcalde en setembro de 1932, e recibiu unha homenaxe o 17 de outubro. En decembro dese ano marchou a Buenos Aires.

En Buenos Aires e fundou varias organizacións políticas e culturais. Foi secretario do Comité tomiñense Pro-Autonomía Galega, e colaborou en *Tribuna*. Participou no Consello de Galiza e na asemblea de 1965 foi elixido Presidente da Comisión de Finanzas. Ocupou varios cargos na Agrupación "Celta" do Centro Gallego de Buenos Aires.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ramiro Moure Moure** |  **Alcalde de Tomiño** 1931 - 1934 | Sucesor:**Manuel Moure de Santiago** |

Notas
-----

1. ↑  *Vida Gallega*, 30-9-1932, p. 44.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 23-10-1932, p. 11.
3. ↑  *Galicia*, 11-12-1932, p. 1.
4. ↑  *Tribuna*, 25-3-1934, p. 9.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Jorge Pereira, Natalia. "As escolas indianas en Tomiño" (PDF). *De Pontevedra* (Deputación Provincial): 107–116. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 12 de marzo de 2016. Consultado o 3 de novembro de 2012.
* Martínez Calzado, Rafael A. (2016). *Daniel Calzado Poceiro. Un alcalde agrarista*. Tomiño: Concello.

### Ligazóns externas

* Biografía na Enciclopedia da Emigración Arquivado 01 de maio de 2013 en Wayback Machine.
* Ficha en Galegos
Vista exterior dun pluviómetro
O **pluviómetro** é un instrumento usado nas estacións meteorolóxicas para a recollida e medición das precipitacións.

A cantidade de auga caída exprésase en milímetros de altura. O deseño básico dun pluviómetro consiste nun recipiente de entrada, chamado balancín, por onde a auga ingresa a través dun embude cara a un colector, onde se recolle a auga, medíndose visualmente cunha regra graduada ou mediante o peso da auga depositada. Así mesmo, o balancín oscila segundo o volume constante de auga caída, permitindo o rexistro mecánico ou eléctrico da intensidade da choiva caída. Está deseñado para estar colocado tamén sobre a superficie da terra.

A lectura adóitase facer cada 10 horas. Un litro caído nun metro cadrado significa unha altura dun milímetro. Para a medida de neve considérase que o espesor da neve equivale aproximadamente a dez veces o equivalente de auga.

Véxase tamén
------------

* Telemetría

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pluviómetro Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Exemplo de estación meteorolóxica con acceso a Internet en tempo real Arquivado 05 de decembro de 2020 en Wayback Machine. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190052
* AAT: 300201543
* BNCF: 38376
* BNF: 11933158s
* EBID: ID
* GEC: 0149017
* JSTOR: rain-gauges
* LCCN: sh85111195
* MAG: 120961793
* PSH: 4166

 |
En matemáticas, **o teorema de Kummer** é unha fórmula para calcular o expoñente da maior potencia dun número primo *p* que divide un coeficiente binomial dado. Noutras palabras, dá a valoración *p* -ádica dun coeficiente binomial. O teorema recibe o nome de Ernst Kummer, quen o demostrou nun artigo (Kummer 1852) .

Enunciado
---------

O teorema de Kummer afirma que para os números enteiros dados *n* ≥ *m* ≥ 0 e un número primo *p*, a valoración *p*-ádica {\displaystyle \nu \_{p}\!{\tbinom {n}{m}}} do coeficiente binomial {\displaystyle {\tbinom {n}{m}}} é igual ao número de acarreos cando se suma *m* a *n*−*m* en base *p*.

Unha forma equivalente do teorema é a seguinte:

Escribamos a expansión en base {\displaystyle p} do número enteiro {\displaystyle n} como {\displaystyle n=n\_{0}+n\_{1}p+n\_{2}p^{2}+\cdots +n\_{r}p^{r}}, e definamos {\displaystyle S\_{p}(n):=n\_{0}+n\_{1}+\cdots +n\_{r}} como a suma dos díxitos en base- {\displaystyle p}, entón

{\displaystyle \nu \_{p}\!{\binom {n}{m}}={\dfrac {S\_{p}(m)+S\_{p}(n-m)-S\_{p}(n)}{p-1}}.}
O teorema pódese demostrar escribindo {\displaystyle {\tbinom {n}{m}}} como {\displaystyle {\tfrac {n!}{m!(n-m)!}}} e usando a fórmula de Legendre.

### Exemplos

Para calcular a maior potencia de 2 que divide o coeficiente binomial {\displaystyle {\tbinom {10}{3}}} escribimos *m* = 3 e *n* − *m* = 7 na base *p* = 2 como 3 = 112 e 7 = 1112. Realizamos a suma 112 + 1112 = 10102 na base 2 require tres acarreos:

Polo tanto a maior potencia de 2 que divide {\displaystyle {\tbinom {10}{3}}=120=2^{3}\cdot 15} é 3.

Alternativamente, pódese usar a forma que inclúe sumas de díxitos. As sumas dos díxitos de 3, 7 e 10 na base 2 son {\displaystyle S\_{2}(3)=1+1=2}, {\displaystyle S\_{2}(7)=1+1+1=3}, e {\displaystyle S\_{2}(10)=1+0+1+0=2} respectivamente, daquela

{\displaystyle \nu \_{2}\!{\binom {10}{3}}={\dfrac {S\_{2}(3)+S\_{2}(7)-S\_{2}(10)}{2-1}}={\dfrac {2+3-2}{2-1}}=3.}

Xeneralización para coeficientes multinomiais
---------------------------------------------

O teorema de Kummer pódese xeneralizar a coeficientes multinomiais {\displaystyle {\tbinom {n}{m\_{1},\ldots ,m\_{k}}}={\tfrac {n!}{m\_{1}!\cdots m\_{k}!}}} como segue:

{\displaystyle \nu \_{p}\!{\binom {n}{m\_{1},\ldots ,m\_{k}}}={\dfrac {1}{p-1}}\left(-S\_{p}(n)+\sum \_{i=1}^{k}S\_{p}(m\_{i})\right).}

1. ↑   **15**: 1111–1121 .  Falta o `|title=` (Axuda)
**José Boedo Núñez**, coñecido como **Pucho Boedo**, nado na Coruña o 4 de xaneiro de 1929 e finado na mesma cidade o 26 de xaneiro de 1986, foi un cantante e compositor galego, considerado un mito da canción galega.

Traxectoria
-----------

Naceu na aldea da Silva en 1929, fillo de José Boedo, membro da CNT asasinado en 1936. Un ano despois, o seu irmán José Antonio foi tamén fusilado. Outro irmán, Manuel, con só dezaseis anos, conseguiu fuxir. Anos despois, lograrían reencontrarse.

A finais da década de 1940 comezou a cantar Radio Juventud no Kiosco Alfonso. Gañou un concurso e foi fichado pola orquestra Los Trovadores de Alfonso Saavedra. Fíxose profesional primeiro con este grupo e despois con Los Satélites. Con eles viaxou a Venezuela, a primeira orquestra galega que cruzaba o Atlántico. Los Satélites trouxeron de América aos campos da festa a música tropical, vinte anos antes de que en Nova York se inventase a palabra salsa. Pucho, porén, ficou en Venezuela.

### Popularidade

Pucho volveu para xuntarse de novo con Los Trovadores, quen tocaban en Madrid no inverno. Con eles gravou os primeiros discos. Fíxose popular a partir da súa incorporación a Los Tamara en 1959, chamado por Prudencio Romo. Cantou boleros, rancheiras, xotas, tangos, canción italiana e merengues. Actuou no Teatro Olympia de París, no que compartiu cartaz con Charles Aznavour e Jacques Brel. En Suíza, entre as comunidades de emigrantes, a súa voz protagonizou o renacemento da canción en galego, unha lingua prohibida polo franquismo.

Musicou versos de Manuel Curros Enríquez, Celso Emilio Ferreiro e Rosalía de Castro. Deixou Los Tamara en 1976 por problemas de saúde e non volvería cantar até 1982, cando comezou a súa carreira en solitario.

### Morte

Faleceu na noite do 26 de xaneiro de 1986 na súa casa da Coruña, por mor dun fallo cardíaco. Está enterrado no cemiterio de Santo Amaro da Coruña.

Discografía
-----------

### Con Los Tamara

* *Na fermosa Galicia* (1970)
* *De Santiago vengo... al mundo voy* (1972)
* *Miña Galicia verde* (1974)
* *Los Tamara* (1976)

### En solitario

* *Volvendo con Os Tamara* (1982)

Filmografía relacionada
-----------------------

Homenaxe a Pucho Boedo na Cidade Vella da Coruña.
Paco Lodeiro produciu un documental, conxuntamente con Xurxo Souto, *Pucho Boedo, un crooner na fin do mundo* e un disco sobre a súa figura, *Sempre Pucho*.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  Un crooner na fin do mundo
3. ↑  "José 'Pucho' Boedo, cantante y compositor". *El País* (en castelán). 28 de xaneiro de 1986.
4. ↑  Na tumba número 885: Ventureira, Rubén, ed. (2012). *O cemiterio de Santo Amaro* (PDF). Concello da Coruña. Consultado o 12 de outubro de 2015.
5. ↑  Ficha en Culturagalega.org
6. ↑  "Ficha do CD". Arquivado dende o orixinal o 05 de xullo de 2009. Consultado o 31 de agosto de 2010.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía do artista *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9064268
* WorldCat
* VIAF: 288344621
* BNE: XX860153
* Discogs: 4706031
* ISNI: 0000000393983693
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 15725318X

 |
Os diferentes tipos de plastos.
Os **proplastos** ou **proplastidios** (inicialmente chamados eoplastos) son pequenos orgánulos específicos das células vexetais da familia dos plastos, de estrutura simple e non diferenciados, que se atopan xeralemente nos meristemas, é dicir, nos tecidos compostos de pequenas células indiferenciadas, que se dividen activamente, situados nas zonas en crecemento da planta.. Son de pequeno tamaño comparado con outros plastos (apenas máis grandes ca unha mitocondria), co seu estroma rodeado por unha membrana dobre, que contén algunhas lamelas escasas e curtas e algunhas vesículas. Os proplastos multiplícanse probablemente por fisión binaria para manterse nas células meristemáticas en división.

A maduración dun proplasto en plasto funcional está correlacionada coa diferenciación da célula na que se encontra. Así, un proplasto situado nunha célula exposta á luz transformarase preferentemente en cloroplasto, o que se traduce nun aumento de tamaño substancial, a formación de numerosas lamelas membranosas a partir das vesículas que se forman por invaxinación da membrana interna do proplasto, que formaran progresivamente a grana, e a acumulaciónn de pigmentos como a clorofila. Ademais pode orixinar outros tipos de plastos como os etioplastos (aínda bastante indiferenciados, que poden manterse así bastante tempo ou diferenciarse), ou en leucoplastos que poden diferenciarse en plastos especializados no almacenamento de amidón, como os amiloplastos dos tubérculos da pataca, ou en cromoplastos coloreados, que se observan en órganos coloreados da planta, como os pétalos de certas especies.

Notas
-----

1. ↑  Darling, David. "The encyclopedia of science; "PROPLASTID"". Arquivado dende o orixinal o 17 de outubro de 2011. Consultado o 05 de xuño de 2011.

Véxase tamén
------------

Diferenciación e interconversións nos plastos.
### Bibliografía

* Henri Camefort, *Morphologie des végétaux vasculaires : cytologie.anatomie.adaptations*, Doin, 1996, 2ª edición (7ª reimpresión), 432 p. p. 32-49, ISBN 2-7040-0395-5
* curso do DEUG *(en francés)*.

### Outros artigos

* Leucoplasto
* Amiloplasto
* Eleoplasto
* Proteinoplasto
* Estrómulo

| * v
* c
* e
Estruturas e orgánulos da célula |
| --- |
| Sistema endomembranoso | Membrana celular - Núcleo (Nucléolo) - Retículo endoplasmático - Aparato de Golgi - ParentosomaVesículas (Lisosomas - Endosomas - Fagosomas - Vacúolos)Gránulo citoplasmático: Melanosoma - Microcorpo (Glioxisoma - Peroxisoma) - Corpo de Weibel-Palade |
| Endosimbiose | Mitocondria - Plastos (Cloroplasto - Cromoplasto - Amiloplasto) |
| Citoesqueleto | Microfilamentos - Filamentos intermedios - Microtúbulos - Centríolos |
| ADN | Cromosomas (Cromatina - Cromátide - Centrómero) - Plásmidos |
| Externas | Parede celular - Undulipodio: Cilio/Flaxelo - Acrosoma |
| Outras | Citoplasma - Ribosoma - Centro organizador de microtúbulos (Centrosoma - Corpo basal - Corpo polar do fuso) - Proteasoma - Inclusión citoplasmática |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1751421
* GEC: 0135005

 |
Réplica dun miliario na Vía Claudia Augusta cerca de Unterdiessen (Alemaña).
Os **miliarios** (procedente do latín *milliarium*) son columnas cilíndricas, ovaladas ou paralelepípedas que se colocaban no bordo das vías romanas para sinalizar as distancias (de mil pasos ou milla romana, unha distancia duns 1450 metros) e indicar o trazado das vías construídas por eles para a explotación pesqueira, comercial ou militar.

Acostumaban ser de granito, cunha base cúbica ou cadrada e medían entre 2 e 4 metros de altura, cun diámetro de entre 50 e 80 centímetros. Algún levaba inscricións gravadas directamente, dependendo da importancia da calzada ou da proximidade ou afastamento de Roma. A maioría dos miliarios presentan uns caracteres descoidados e rústicos, sen preocupación polo estilo. Noutros non se conservan restos de inscrición, o que leva a pensar que poderían ter un texto pintado de modo que se puidese modificar a dedicatoria.

Na antiga Gallaecia consérvanse 674 miliarios e inscricións viarias. Boa parte pertencen ás catro vías do Itinerario de Antonino que percorrían o traxecto entre Braga e Astorga (a vía XVII, vía XVIII, vía XIX e vía XX), amais doutras vías menores entre vilas, mansións e outros lugares.

Galería de imaxes
-----------------

* LobiosLobios
* LobiosLobios
* Miliario de Zadagós (Sandiás)Miliario de Zadagós (Sandiás)
* Miliario de Santiaguiño de Antas (Redondela)Miliario de Santiaguiño de Antas (Redondela)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Miliario*** |

### Bibliografía

* Rodríguez Colmenero, A. Ferrer Sierra, S. e Álvarez Asorey, R. D. (2004): *Miliarios e outras inscricións viarias romanas do Noroeste hispánico (conventos bracarense, lucense e asturicense)*. Santiago de Compostela: Consello da Cultura Galega. ISBN 978-84-95415-87-9 (pdf)

### Outros artigos

* Fito (sinal)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13360570
* BNCF: 47993

 |
**José Francisco Córdoba**, máis coñecido como **José Córdoba**, **Chivi** ou **o pornoautor**, nado en Madrid o 13 de xaneiro de 1977, é un cantautor español de letras satíricas.

Traxectoria
-----------

José Francisco Córdoba, máis coñecido como Chivi (*pornoautor*), é un cantautor saído da escola dos Calasancios en Madrid (España). Naceu o 13 de xaneiro de 1977 na cidade de Madrid. Dende moi novo, seguiu a obra dos grandes cantautores da época e baixo o seu influxo, empezou a compoñer as súas primeiras cancións en 1995. Aquelas letras das súas orixes eran moi diferentes ás de hoxe en día; falaban de amor, desamor e as súas vivencias de adolescente.

En 2004 compón e edita a canción "Trenes para el cielo" en homenaxe ás vítimas do 11-M.

Chivi chega ao cume do seu éxito e edita o disco *Spanish Psycho*, o 22 de novembro de 2005, baixo o selo El Diablo!. É o seu primeiro disco distribuído a grande escala no que conta coa colaboración de músicos como Joaquín Carbonell ou Despistaos. Neste disco José incluíu cancións cunha linguaxe máis coidada e menos ofensiva centrándose na calidade musical e no ton de humor sen necesidade de recorrer a groserías en exceso. Exemplo disto son os temas "Spanish Psycho" (sendo a súa primeira canción emitida en radio), "Mi princesa" ou "Cuando quiero llorar".

En 2008 José decide dar fin á súa personaxe Chivi para retomar o seu estilo orixinal e publica o disco *Estado natural*, firmado xa como José Córdoba e no que as súas letras adquiren un ton máis maduro.

Polémica
--------

Chivi causou polémica na blog de David Bravo por un artigo escrito o 4 de agosto de 2007 no que se recollen unhas sorprendentes declaracións contraditorias sobre a piratería a través de redes P2P, xa que se declaraba abertamente en contra do intercambio de ficheiros ou a promoción por Internet cando en declaracións anteriores manifestárase completamente a favor.

O 7 de agosto de 2007 el mesmo desvelou que esas declaracións foron feitas co único propósito de negar a autoría de cancións que se lle atribuiran erroneamente, tales como "Negros de mierda" ou "Me cago en esos putos rumanos", que, polo seu forte contido racista, prexudicaban a súa imaxe.

Discografía
-----------

### Como Chivi

* *Grandes fracasos* (1996)
* *Radikal* (1997)
* *Nuevo catecismo* (1998)
* *De cantautor a pornoautor* (1999)
* *Verdades como puños* (2002)
* *Sin pelos en la lengua* (2003)
* *Spanish Psycho* (2005)

### Como José Córdoba

* *Estado natural* (2008)

Notas
-----

1. ↑
2. ↑

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficialArquivado 30 de maio de 2007 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394983
* WorldCat
* VIAF: 87249491
* BNE: XX1525303
* Discogs: 2106329
* IMDb: nm2656734
* ISNI: 0000000059843513
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 3567

 |
**Eva María Amaral Lallana**, nada en Zaragoza o 4 de agosto de 1972, é unha cantante de música pop, integrante do grupo Amaral.

Traxectoria
-----------

Dende nova, sempre estivo interesada pola música. Comeza os seus estudos de escultura na Escola de Artes de Zaragoza. Ao mesmo tempo, formaba parte dunha agrupación chamada "Bandera blanca", na que Eva tocaba a batería. Un día, no ano 1993, Eva coincidiu no estudo de gravación, ao cal foi gravar unha maqueta co seu grupo, co guitarrista Juan Aguirre, quen pertencía ao grupo "Días de vino y Rosas". Juan quedou tan impresionado coa asombrosa voz de Eva, que inmediatamente conxeniaron en canto a ideas musicais.

Tempo despois, Eva e Juan decidiron facer a súa propia música. Crear un grupo cun novo estilo de música, que mesturara pop con rock e flamenco. Así foi como xurdiu o dúo Amaral. O nome do grupo foi idea de Juan, quen tomou o apelido de Eva, a pesar de que ela nun principio non o aceptaba. Comezaron tocando en bares e garitos da súa natal Zaragoza e unha vez conquistada a súa terra, xuntaron un grupo de músicos e decidiron probar sorte trasladándose a Madrid en 1997.

Ese mesmo ano, Eva e Juan asinan con Virgin Records para gravar o seu primeiro material discográfico. Así, desde 1998 e até a actualidade, Eva Amaral, xunto a Juan Aguirre, dedicáronse a realizar música. Gravaron 4 discos con grande éxito e un total dun millón e medio de copias vendidas en todo o mundo. Convertéronse nun dos grupos españois de maior éxito dentro e fóra das nosas fronteiras.

En 2002 Lenny Kravitz escolleunos como abreconcertos para varias das súas actuacións. O mesmo ano colaboraron coa causa do Prestige, incluíndo o seu tema *Rosa de la Paz* nun disco para recadar fondos e interpretándoa nunha multitudinaria manifestación de Nunca Máis en Madrid.

Discografía
-----------

* *Amaral* (1998)
* *Una pequeña parte del mundo* (2000):
* *Estrella de mar* (2002)
* *Pájaros en la cabeza* (2005)
* *Gato Negro-Dragón Rojo* (2008)
* *Hacia lo salvaje* (2011)

| * v
* c
* e
Amaral |
| --- |
| 
* **Eva Amaral**
* **Juan Aguirre**

 |
| Álbums de estudio | 
* *Amaral*
* *Una pequeña parte del mundo*
* *Estrella de mar*
* *Pájaros en la cabeza*
* *Gato negro◆Dragón rojo*
* *Hacia lo salvaje*
* *Nocturnal*
* *Nocturnal Solar Sessions*

 |
| EP | 
* *Granada*

 |
| Álbums en directo / DVD | 
* *El comienzo del big bang*
* *La barrera del sonido*
* *Superluna*

 |
| Edicións especiais | 
* *Caja Especial Navidad*

 |
| Recompilatorios | 
* *1998–2008*

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2330808
* WorldCat
* VIAF: 46450357
* BNE: XX1315948
* Discogs: 137374
* Europeana: ID
* GEA: 20031
* IMDb: nm1798940
* ISNI: 0000000119340775
* LCCN: no2003050229
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 2243113
* TMDb: 1067798

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Carballo (homónimos).

**Carballo** é un lugar da parroquia de Trasmonte no concello coruñés de Ames na comarca de Santiago. Segundo o Instituto Nacional de Estadística en 2009 tiña 56 habitantes (26 homes e 30 mulleres).

Toponimia
---------

O lugar documéntase na Idade Media como *Susavila* ou *Susavila do Monte*, na Idade Moderna pasou a chamarse *Susavila de Carballo* ou *do Carballo*, e no século XIX comeza a documentarse simplemente co topónimo **Carballo**. A tradición oral di que se debe a que o propietario do Mesón da Esperanza, unha casa de comidas situada no lugar, era orixinario de Carballo.

Patrimonio
----------

O lugar sitúase no Camiño de Fisterra. Durante un tempo estivo neste lugar a casa consistorial do concello de Ames.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Trasmonte

| Lugares da parroquia de Trasmonte no concello de Ames (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| Burgueiros | Carballo | Leboráns | O Portanxil | Reino | Salgueiro | Sorribas | Suevos | Trasmonte |

### Parroquias de Ames

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Ames |  |
| --- | --- |
| Agrón (San Lourenzo) | Ameixenda (Santa María) | Ames (San Tomé) | Biduído (Santa María) | Bugallido (San Pedro) | Covas (Santo Estevo) | Lens (San Paio) | Ortoño (San Xoán) | Piñeiro (San Mamede) | Tapia (San Cristovo) | Trasmonte (Santa María) |

Notas
-----

1. ↑  López Boullón, Xosé Ramón (2019). *Toponimia de Ames*. A Coruña: Real Academia Galega. p. 37. ISBN 978-84-947823-7-4.
Miliario de Santiaguiño de Antas.
O **miliario de Santiaguiño de Anta**s é un indicador de distancias romano situado na antiga Vía XIX do Itinerario de Antonino, no lugar de Santiaguiño do concello de Mos. O miliario é unha columna de granito cilíndrico localizado no lugar onde o Itinerario de Antonino sitúa a mansión "Búrbida". A inscrición en referencia ó emperador da época é ilexibles. En épocas posteriores á romanización, coa intención de cristianizalo por ser considerado un elemento pagá, foi "crucificado", é dicir, cuberto de cruces ó longo do fuste .

Segundo fontes orais, este miliario foi obxecto de prácticas relacionadas co culto á fertilidade, mediante fregas do ventre contra este.

A cronoloxía que se lle atribúe a este miliario coincidiría coa época do emperador Traxano, no s. II d.C. Tamén é coñecido cos nomes de Marco ou Anta da Maniola por servir de deslinde entre as parroquias de Louredo e Guizán, do concello de Mos, e de Vilar de Infesta, do concello de Redondela.

Este miliario é un dos elementos arqueolóxicos que podemos atopar no Camiño Portugués.

1. ↑  VAN, p. 25
2. 1 2 3 4  VAN, p. 26
**Iniciativa Merindades de Castilla** (IMC) é un partido político castelanista da bisbarra das Merindades no norte de Burgos fundado no 2006. O seu obxectivo principal é defender os intereses dos habitantes desa bisbarra de Burgos.

Historia
--------

Participou nas eleccións municipais de 2007, logrando 1.152 votos e 10 concelleiros; mentres que a nivel autonómico participou na coalición Alternativa por Castilla y León (ACAL). Nas xerais de 2008 participou e obtivo soamente 200 votos para o Congreso dos Deputados, porén obtivo 1.311 votos para o Senado. En 2011 acode por primeira vez ás eleccións autonómicas de Castela e León, cun total de 800 votos,. Nas municipais gañou en votos (1.466) e subiu en concelleiros, con 16 edís. IMC só acodeu ás eleccións municipais de 2015, e obtivo 1.235 votos e 12 edís, é dicir, un resultado lixeiramente inferior ao obtido en 2011. Tamén concorreu ás eleccións xerais de 2015.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑
4. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 23 de abril de 2015. Consultado o 27 de abril de 2015.
5. ↑
**Pluto** é un can de debuxos animados creado pola compañía Walt Disney en 1930 coma mascota de Mickey Mouse. É un animal non antropomórfico, a diferenza do resto de personaxes do grupo, incluíndo ao Goofy, outro can que é amigo do dono do Pluto. Pluto salienta polo seu sentido do humor e polas liortas nas que mete ás veces á súa cuadrilla de amigos, así como pola súa lealdade. O seu nome vén do planeta Plutón, descuberto cando Norman Ferguson traballaba no personaxe (outrora chamado Rover).

Apareceu primeiro coma secundario mais a súa popularidade, especialmente entre o público cativo, fixo que protagonizase cada vez máis escenas e incluso capítulos propios(dende 1932). Vaise tamén espallar o seu círculo a partir dunha serie centrada nel (1937), con amigos, amores propios (a mascota da Minnie Mouse e unha cadeliña que representa o animal de boa raza) e antagonistas, coma os esquíos de Chip e Chop ou un bulldog que lle disputa a súa namorada.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q108732
* IMDb: ch0027779
* INDUCKS: PL
* LCCN: sh96010495
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 126639

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Dorna (homónimos).
A **Escola de Navegación Tradicional "Dorna" da Illa de Arousa** (**ENT**) é unha asociación adscrita á Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial (FGCMF), filial da ACD Dorna da illa de Arousa. Foi inaugurada oficialmente o 15 de xuño de 2001.

Historia
--------

Esta escola realiza cursos de navegación en dorna a vela na praia do Bao, cun local que se encontra xusto ó pasa-la ponte da Illa de Arousa. O seu obxectivo é que a cultura da navegación tradicional galega non se extinga, e que quede como unha experiencia de lecer. Os cursos desenvólvense no verán, dende finais de maio ata mediados de setembro, e constan de clases teóricas de tecnoloxía da vela, partes da embarcación e o seu aparellamento, e máis clases prácticas a bordo de dornas a vela.

Entre as súas actividades tamén se inclúe a navegación noutras embarcacións tradicionais como a lancha xeiteira ou a buceta.

Inician a tempada cada ano o 17 de maio coa Travesía das Letras Galegas, vinculando a honra do escritor homenaxeado coa cultura tradicional do mar. Nese día bótanse as novas dornas.

A Escola dispón de tres embarcacións de nova construción: unha buceta ("Laranha"), unha dorna de tope ("Peça de Rabo"), e unha dorna polbeira. Tamén ten oito dornas polbeiras restauradas, así como unha lancha de relinga ("Nova Marina", cedida pola Xunta de Galicia) e 22 dornas polbeiras cedidas por particulares.

Embarcacións tradicionais na Arousa.
Desde 2014 conta cun total de máis de 50 embarcacións, que son restauradas grazas á fórmula do "apadriñamento de barcos".

En 2017 inaugurouse o edificio de usos mariños, novo local da ENT que comparte co club de piragüismo.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 17 de decembro de 2007. Consultado o 09 de decembro de 2007.
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 09 de maio de 2008. Consultado o 18 de abril de 2008.
3. ↑
4. ↑  Farangulha (xoves, 20 de febreiro de 2014). "dornas coma a area: Isto é a ENT Dorna 1". *dornas coma a area*. Consultado o 2024-04-13.
5. ↑  "Inauguración do novo local da ACD Dorna". *Culturmar*. 2017-12-04. Consultado o 2024-04-14.

Véxase tamén
------------

* Asociación Cultural e Deportiva Dorna
* Federación Galega pola Cultura Marítima e Fluvial
* Asociación Cultural e Deportiva de Promoción de Actividades Xuvenís "Fasquía" da Illa de Arousa)
**José Manuel Domínguez**, máis coñecido como **Yosi**, nado en Ourense o 23 de xaneiro de 1948, é un músico galego, cantante e compositor do grupo de rock Los Suaves. Trátase dun dos compositores e vocalistas máis veteranos do panorama peninsular.

Traxectoria
-----------

Yosi cantando na praia de Riazor en 2011.
Nado en Ourense en 1948, é membro do grupo de rock Los Suaves, irmán do baixista da mesma banda, Charli Domínguez, e do primeiro batería, Javier Domínguez.

As súas composicións abarcan temas como o amor, a perda, o día a día, a morte, a noite, as mulleres... Co paso dos anos nótaselle unha evolución nos temas das súas cancións e na profundidade das súas letras, como amosa o disco *Si yo fuera Dios* ou *El jardín de las delicias*. Á parte de tódalas letras de Los Suaves, figura tamén como compositor da música de case tódalas cancións, se ben nos últimos discos a influencia dos guitarristas Alberto Cereijo ou Fernando Calvo é máis notable e faise presente en temas como "Noche" ou "Mi casa". Pese a todo, o citado álbum *El jardín de las delicias* está composto na súa totalidade por Yosi.

Yosi é un dos cantantes máis veteranos de España, con máis de 60 anos, aínda se mantén nos escenarios e en constante proceso de creación.

Discografía
-----------

### Con Los Suaves

*Vexa o artigo principal en: Discografía de Los Suaves*

Ligazóns externas
-----------------

* Páxina oficial de Los Suaves

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3393103
* WorldCat
* VIAF: 86801699
* BNE: XX1112292
* Discogs: 3009170
* ISNI: 0000000060959361
* MusicBrainz: ID

 |
**Marcos Nine Búa**, nado na Illa de Arousa en 1977, é un director de cine, produtor e guionista galego.

Traxectoria
-----------

Colaborou coma guionista en series da Galega coma *Terra de Miranda* e *Mareas vivas*, e coma director iniciou a súa carreira coa curtametraxe *Carcamáns* (2003), sobre a traxedia do Prestige na Illa de Arousa. Seguiríalle o documental *Pensando en Soledad* (2006) sobre José Ernesto Díaz-Noriega, pioneiro da cinematografía en Galicia, que conta cunha versión abreviada, *J.E.D.N. José Ernesto Díaz-Noriega* (2006).

Co documental *Historia dunha parroquia* (2007), na que retrata a vida do Val de Xestoso (Monfero) a través da súa veciñanza, acadou o Premio Mestre Mateo ao Mellor Documental. *A Fábrica* (2008) gañou o segundo premio do Festival de Curtametraxes Galegas de Sada e foi recoñecida como mellor curtametraxe documental no 5º Festival de Cine Internacional on&off de Ribadeo. Nese mesmo ano gañou o Mestre Mateo ao mellor guión pola serie *As leis de Celavella*.

*Aarón* (2009) gañou o Premio Mestre Mateo á mellor obra experimental, e o premio á mellor curtametraxe documental na IV edición de Curtas na Rede. *Manuscritos Pompeanos* (2010) recibiu o Mestre Mateo nesa mesma categoría o ano seguinte (2011). Nese mesmo ano, con *Radiografía dun autor de tebeos*, sobre o traballo do autor de banda deseñada galego David Rubín, gañou tamén o Mestre Mateo ao Mellor Documental.

Outras obras da súa autoría son as longas *O Premio da Rubia* (2008) e *La Brecha* (2011), así como a curta *O Sol nos Chaos* (2010) .

Tamén foi guionista e montador da longa *Piedad* (2012) de Otto Roca, e codirector da curta *Losada* (2011).

Actualmente[*cando?*] está a gravar o documental *Na procura da besta*, en que varios debuxantes de banda deseñada dan conta das súas experiencias no xénero, e *A Viaxe de Leslie*, sobre a morte do actor británico Leslie Howard durante a segunda guerra mundial fronte á costa de Cedeira.

Galardóns e nomeamentos
-----------------------

### Premios Mestre Mateo

| Ano | Categoría | Filme | Resultado |
| --- | --- | --- | --- |
| 2007 | Mellor dirección | *Historia dunha parroquia* | Nomeado |
| 2008 | Mellor obra experimental | *Soidade ^ 3* | Nomeado |
| 2014 | Mellor montaxe | *A viaxe de Leslie* | Gañador |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Soidade^3*, blog persoal de Marcos Nine
* Ficha na *Axencia Audiovisual Galega*
* Entrevista na revista dixital cinematográfica *A Cuarta Parede*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535900
* IMDb: nm2029700
* TMDb: 1386224

 |
Tapa de rexistro do polígono industrial de Bergondo.
O **polígono industrial de Bergondo** é unha zona industrial e de uso terciario-mixto situada no concello de Bergondo.

Historia e descrición
---------------------

Trátase dun polígono industrial promovido pola SEPES e inaugurado en 1990. Conta cunha superficie total de 882.000 metros cadrados, dos que 649.010 son dedicados a parcelas.

Segundo o portal web da comunidade de propietarios do polígono este está dividido en 246 parcelas que acubillan 294 empresas, dando emprego a uns 4.000 traballadores/as.

En 2004 foi inaugurado o edificio multiúsos que se emprega, entre outros, para cursos de formación.

No ano 2009, o goberno de Portugal vetou o traslado a Bergondo dunha das maiores plantas de Europa de paneis solares. Ese mesmo ano, abriu un club de pádel, o primeiro de Galiza adaptado para persoas con minusvalías físicas e psíquicas.

A finais da primeira década do século XXI, Bricoking mudou a súa sede ao emblemático edificio Utande, semiintegrado nos lindes do polígono após a construción deste último.

Accesos
-------

### Estradas e autoestradas

* N-VI pk 580,5
* AP-9
* AC-164

### Transporte público

* Empresa de autocares Arriva.

Notas
-----

1. 1 2  "Polígono industrial de Bergondo, (A Coruña)". *www.ingestin.com* (en castelán). Consultado o 2017-05-01.
2. ↑  "Bergondo inaugura un centro multiusos en el parque empresarial". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2004-09-23. Consultado o 2017-05-01.
3. ↑  Costas, Lui. "Portugal veta el traslado a Bergondo de la mayor planta europea de paneles solares". *La Opinión A Coruña* (en castelán). Consultado o 2017-05-01.
4. ↑  Burón, Viviana. "El deporte de moda llega a Bergondo". *La Opinión A Coruña* (en castelán). Consultado o 2017-05-01.
5. ↑  "Bricoking invertirá diez millones de euros". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2007-03-20. Consultado o 2017-05-01.
**Jesús Durán Martínez**, nado na Estrada en 1928 e finado nesta mesma localidade o 6 de setembro de 1984, foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Sobriño de Jesús Durán Taboada, que fora alcalde da Estrada (1914-1916 e 1922-1923). Dirixiu xunto aos seus irmáns a empresa María Martínez. Foi nomeado alcalde da Estrada o 9 de xuño de 1958 e cesou o 1 de agosto de 1959. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura de UCD á alcaldía da Estrada e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nese mandato foi deputado provincial e presidente do Consello da Administración da Caixa de Aforros de Pontevedra. Nas municipais de 1983 encabezou unha candidatura independente e, pese a lograla vitoria a un concelleiro da maioría absoluta, perdeu a alcaldía tras un pacto entre AP e PSdeG. Nese mandato volveu ser deputado provincial. Foi nomeado Fillo predilecto da Estrada.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Campos Paseiro** |  **Alcalde da Estrada** 1958 - 1959 | Sucesor:**Mario Blanco Fuentes** |
| Predecesor:**Jesús José Fernández-Novoa Rodríguez** |  **Alcalde da Estrada** 1979 - 1983 | Sucesor:**Manuel Reimóndez Portela** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 7-9-1984, p. 16.
2. ↑  "A Estrada sumará dos hijos predilectos a los tres que tiene". Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2011. Consultado o 22 de novembro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Estrada

### Ligazóns externas

* Alcaldes estradenses
**Alain Genty** (Nogent-sur-Seine, 22 de setembro de 1958) é un músico e compositor francés coñecido polas súas composicións como baixista en música bretoa.

Traxectoria
-----------

Alain Genty nace o 22 de setembro de 1958 en Nogent-sur-Seine, Francia. Durante os anos 80 interésase polo rock progresivo e polo jazz rock (Jaco Pastorius, Soft Machine, Weather Report, Magma, Frank Zappa etc). El toca en grupos influenciados por eses estilos, como Dexter Ward ou Opa Lock.

En 1989 integra o grupo Barzaz e realiza os seus primeiros pasos na música bretoa e celta. Participa igualmente nos grupos Den e Gwerz.

Lanza o seu primeiro álbum en solitario en 1994, *La Couleur du Milieu*, mestura das súas influencias bretoas, jazz rock, e músicas progresivas.

Discografía
-----------

### Álbums en solitario

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | *La Couleur du Milieu* | (1994) |
| \* | *Le Grand Encrier* | (1998) |
| \* | *Une Petite Lanterne* | (2004) |
| \* | *To the Bobs* | (2004) |
| \* | *Singing Sands* | (2005) |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2829846
* WorldCat
* VIAF: 106709188
* BNE: XX1068295
* BNF: 13979637r
* Discogs: 695755
* ISNI: 0000000078398910
* LCCN: no2017143225
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 124303277

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La Montaña.

***La Montaña*** foi un semanario editado no Concello de Oza entre 1898 e 1899.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Semanario. Defensor de los intereses morales y materiales del distrito*, apareceu o 10 de xullo de 1898. Dirixido por José Moscoso Rey, caracterizouse pola loita contra o caciquismo, a reivindicación da defensa dos intereses locais e o seu escepticismo político ante a guerra de Cuba. No seu primeiro número declara:

> 
> 
> No nos mueve otro móvil que el contribuir a que la opinión y las autoridades llamadas a poner remedio a este caos administrativo se penetren de las causas que lo motivaron y de las soluciones que se precisan para que de una vez termine estado de cosas tan insostenible.
> 
> 

Incluíu textos literarios que aparecían nas seccións "Cosas", "Conversa", "Charada" e "Cuento". Entre os seus colaboradores figuraron Francisco Añón e Manuel Curros Enríquez. Editábase na imprenta e librería de Carré. Cesou a súa publicación o 2 de abril de 1899.

Notas
-----

1. ↑  *La Idea Moderna*, 12-7-1898, p. 2.
2. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 8-7-1898, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Montaña, La". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* Pérez Pais, Carmen (2005). "Carmen Pérez Pais". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. p. 350. ISBN 84-7492-489-8.

### Outros artigos

* Lista de publicacións impresas da provincia da Coruña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q61378751
* SIDBNE: 29700503
* ISSN: 2341-4642

 |
**Carlos Álvarez Fernández-Cid**, nado en Santiago de Compostela en maio de 1918 e finado en Ribadeo no ano 1984, foi un farmacéutico e afeccionado á música galego.

Traxectoria
-----------

Nado en Santiago, chegou a Ribadeo antes de cumprir o ano. Farmacéutico, deu clases no instituto á súa creación. A súa faceta como músico é a que fixo del un persoeiro en Ribadeo. Ós 16 anos era organista da igrexa e director do Coro Parroquial. Dirixiu a tuna universitaria de Santiago nos anos 1943 e 1944 e tamén a Banda Municipal de Ribadeo no 1946 e logo en 1949. No 1948 dirixiu unha formación musical en Abres. 
Creou en 1955 e mantivo en Ribadeo a Coral Polifónica até o 1983, así como animou diversas outras formacións musicais. Refundou unha rondalla en funcionamento nos anos 1960 e 70,

Centenario
----------

Durante o 2018, ano do centenario do seu nacemento, organizados pola Coral Polifónica de Ribadeo e a Sociedade Filantrópico Dramática, preparáronse en Ribadeo diversos actos para a súa celebración, como a descuberta dunha placa na súa casa ou a charla de inicio de curso no IES de Ribadeo Dionisio Gamallo sobre a súa figura.

Notas
-----

1. 1 2  "Un ano de Centenario". 23/5/2018. Arquivado dende o orixinal o 24/05/2018. Consultado o 24/5/2018.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Carlos Álvarez Fernández-Cid músico*. Xunta de Galicia. 2018. ISBN 9788417094492.
* Carlos Álvarez Lebredo, 2003: *Cincuenta anos de música en Ribadeo. Biografía musical de Carlos Álvarez e Fernández-Cid*. Deputación Provincial de Lugo. ISBN 84-8192-222-6.
* Coral Polifónica de Ribadeo, 2005: *50 aniversario Coral Polifónica de Ribadeo 1955 - 2005*. Deputación Provincial de Lugo.
**Antônio Meneses**, nado en Recife o 23 de agosto de 1957, é un violoncellista brasileiro.

Biografía
---------

Fillo do trompista João Jerônimo de Meneses, no primeiro ano de vida viviu na cidade de Río de Xaneiro, onde o seu pai fora convidado para integrar o elenco do Theatro Municipal do Rio de Janeiro. Con 6 anos, comeza a aprender violoncello. Gaña varios concursos e, aos 17 anos, vai estudar en Europa, para perfeccionar o seu talento.

Ingresa na Escola Superior de Música de Düsseldorf, despois segue en Stuttgart, ambas na Alemaña. En 1977 gaña o Concurso Internacional de München, derrotando, por unanimidade, a 40 candidatos.

En 1981, gravou co mestre Herbert von Karajan, e no ano seguinte venceu o Concurso Tchaikovsky, en Moscova.

Despois, presentouse coas Orquestras Filharmónicas de Moscova, San Petersburgo, Nova York e Israel, e as Orquestras Sinfónicas de Londres, da BBC e Viena, ademais da Orquestra do Concertgebouw, de Ámsterdan, e da Orquestra da Suisse Romande, entroutras.

Meneses tamén é membro titular do trío Beaux Arts, desde 1998.

O seu instrumento é un *Matteo Goffriler* do século XVIII (equivalente, nos violoncellos, ao violín *Stradivarius*).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q603564
* WorldCat
* VIAF: 264277698
* AllMusic: mn0001649825
* BNE: XX4741028
* BNF: 13897395v
* DeutscheBio: 128824832
* Discogs: 1584466
* GND: 128824832
* IMDb: nm1371468
* LCCN: n83152821
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0103018
* NTA: 070738688
* SUDOC: 182352765

 |