**Miloš Milutinović** (en serbio: *Милош Милутиновић*), nado en Bajina Bašta o 5 de febreiro de 1933 e finado en Belgrado o 28 de xaneiro de 2003, foi un futbolista e adestrador iugoslavo, de orixe serbia.

Considerado un dos xogadores máis talentosos da historia do seu país, comezou a destacar dende novo no FK Bor, e trala disputa do Torneo Xuvenil Internacional da FIFA de 1951, onde foi o máximo goleador e o mellor xogador do torneo, varios equipos tentaron a súa fichaxe, que finalmente conseguiu o Partizan. Militou neste club ata 1958, marcando 231 goles en 213 partidos, e gañou fama coas súas destacadas actuacións na Copa de Europa. 

Con todo, a súa carreira viuse marcada pola tuberculose que padecía e que cortou a súa progresión en varias ocasións. Internacional coa selección iugoslava en 33 ocasións, marcou 16 goles coa súa camiseta e disputou dúas Copas do Mundo, ata que disputou o seu último partido coa selección con só 25 anos. Trala súa retirada foi adestrador, tendo como maior éxito a conquista da liga iugoslava co Partizan na tempada 1982/83. Dirixiu tamén á selección de Iugoslavia entre 1984 e 1986.

Formaba parte dunha familia de futbolistas, sendo o irmán máis vello de Bora e Milorad Milutinović, nun dos poucos casos en que tres irmáns tiveron destacadas carreiras no fútbol. Tamén o seu fillo Uroš foi futbolista.

Traxectoria
-----------

### Comezos

Nado en Bajina Bašta, quedou orfo na súa infancia, ao morrer seu pai na Segunda guerra mundial e súa nai por tuberculose pouco despois. Tanto el como os seus irmáns Bora, Milorad e Milena foron criados por unha tía no pobo mineiro de Bor, onde os tres irmáns varóns comezaron a xogar ao fútbol nas rúas.

### Como futbolista

#### Torneo Xuvenil da FIFA

Aos 15 anos ingresou na canteira do FK Bor e aos 18 foi seleccionado para formar parte do equipo iugoslavo no Torneo Xuvenil Internacional da FIFA de 1951 en Cannes. A súa destacada actuación, marcando dous goles contra Francia e outros dous na final ante Austria, contribuíron a que o combinado se proclamase campión. Rematou como o máximo goleador do torneo e foi elixido mellor xogador. Ao día seguinte da final, o xornalista francés de L'Equipe Gabriel Hanot chamouno nun artigo "Tigre Azul", alcume que o acompañaría o resto da súa vida.

#### Partizan

Tralo seu regreso de Cannes, comezou unha batalla pola súa fichaxe entre varios clubs iugoslavos, saíndo vencedor o Partizan de Belgrado, que lle ofreceu un contrato tamén ao seu irmán Milorad. Xogou no club branco e negro entre 1952 e 1958, disputando un total de 213 partidos e marcando 231 goles. Gañou co club serbio dúas Copas de Iugoslavia, en 1954 e 1957, pero non conseguiu conquistar ningunha liga, a pesar de acabar varias veces subcampión.

Na tempada 1955/56, marcou dous goles no primeiro partido da historia da Copa de Europa, un empate 3–3 entre o Partizan e o Sporting de Portugal. No partido de volta marcou catro goles, sendo o primeiro futbolista en logralo na competición europea. Nos cuartos de final o Partizan quedou encadrado co Real Madrid e no partido de ida no estadio Santiago Bernabéu Milutinović marcou dous goles que foron anulados polo árbitro por motivos pouco claros. O partido acabou cunha derrota por 4-0, pero o dianteiro recibiu os eloxios do propio Santiago Bernabéu. No partido de volta no estadio JNA, anotou dous goles que xunto a un terceiro de Prvoslav Mihajlović fixeron soñar aos iugoslavos cunha remontada que finalmente non chegou. Con todo, Milutinović rematou como máximo goleador do torneo, con 8 goles.

#### OFK Beograd

A súa carreira estivo marcada pola tuberculose que sufría, a mesma enfermidade que matou a súa nai, e que lle foi diagnosticada en 1954, precisando tratamento en varias ocasións. En 1958 fichou polo OFK Beograd, xunto aos seus dous irmáns, e ao ano seguinte, na disputa dun partido, un forte golpe contra un poste da portería deixouno inconsciente e preto da morte. Os médicos aconselláronlle un longo descanso, polo que se afastou dos terreos de xogo, nun período no que se sentiu abandonado polo seu contorno.

#### Bayern de Múnic

Durante esa época recibiu o apoio dun millonario alemán que era admirador do futbolista. Tratábase de Ronald Endler, presidente do Bayern de Múnic, que lle ofreceu sufragar unha operación cirúrxica en Zürich a cambio de que o futbolista vestise logo a camisola do equipo bávaro. Milutinović aceptou e trala súa recuperación converteuse en xogador do Bayern ata 1961.

#### Últimos anos

Miloš Milutinović entre os seus irmáns Milorad e Bora.
Posteriormente trasladouse a Francia, onde xogou no Racing de París e no Stade Français. En 1965 deixou o fútbol e regresou a Iugoslavia, pero tres anos máis tarde volveu vestir a camiseta do OFK Beograd para a tempada 1968/69, converténdose na estrela do equipo xunto ao tamén veterano Dragoslav Šekularac.

#### Selección iugoslava

Foi 33 veces internacional coa selección de Iugoslavia, coa que debutou o 21 de maio de 1953, nun partido amigable contra Gales no estadio JNA de Belgrado, no que os iugoslavos venceron por 5-2. Marcou o seu primeiro gol no seu cuarto partido, ese mesmo ano, contra Israel no Gradski Stadion de Berane, en Montenegro. 

Convocado por Aleksandar Tirnanić para o Mundial de 1954 en Suíza, foi o autor do primeiro gol do torneo, na vitoria por 1-0 sobre Francia. Foi titular en tódolos partidos de Iugoslavia, que caeu nos cuartos de final ante Alemaña Occidental. 

O 17 de novembro de 1957, a selección iugoslava xogábase en Belgrado ante Romanía a clasificación para o Mundial de 1958. Milutinović levou un golpe na cabeza contra un contrario, polo que tivo que xogar a meirande parte do encontro coa cabeza vendada. Aínda así, foi quen de marcar dous goles e concretar o pase dos iugoslavos a unha nova Copa do Mundo. Xa en Suecia, disputou tres partidos do Mundial, pero quedou eliminado de novo nos cuartos de final e outra vez contra a RFA.

Foi o seu último encontro como internacional, etapa que pechou con 33 partidos e 16 goles.

### Como adestrador

Trala súa primeira retirada como futbolista iniciou unha carreira nos bancos como adestrador. Comezou dirixindo o OFK Beograd en 1966 e máis tarde pasou polo Dubočica e o Proleter Zrenjanin. Entre 1975 e 1976 adestrou o Atlas de Guadalajara en México e tras un paso polo Beşiktaş turco volveu a Iugoslavia, onde adestrou o FK Velež Mostar. Co equipo bosníaco, no que destacaban Vahid Halilhodžić e Blaž Slišković, proclamouse campión da Copa de Iugoslavia en 1981, despois de derrotar na final ao Željezničar de Ivica Osim. Ademais gañou a Copa dos Balcáns vencendo na final ao Trakia Plovdiv búlgaro, cun dúas vitorias por 5-6 na ida e 6-2 na volta.

En 1982 volveu ao Partizan, no que debutara 30 anos antes como futbolista, e en 1983 logrou o que nunca conseguira como xogador: gañar a liga iugoslava. O seu éxito no club branco e negro abriulle as portas da selección iugoslava, á que dirixiu entre 1984 e 1986. Con todo, non puido clasificar o equipo para o Mundial de 1986, ao perder na derradeira xornada da fase de clasificación ante Francia, sendo os propios franceses e a selección búlgara os dous equipos do grupo que lograron as dúas prazas para a Copa do Mundo.

Posteriormente dirixiu de novo o Beşiktaş, logo o Altay, e pechou a súa carreira como técnico en 1991 no Partizan.

Vida persoal
------------

Miloš era irmán dos tamén futbolistas Bora e Milorad Milutinović. Os tres irmáns coincidiron no OFK Beograd entre 1958 e 1960. Con Milorad compartiu equipo tamén no Partizan e na selección iugoslava. O seu fillo Uroš foi tamén futbolista e militou no Partizan e no FC La Chaux-de-Fonds suízo.

Miloš Milutinović morreu o 23 de xaneiro de 2003 en Belgrado, aos 69 anos.

Palmarés
--------

### Como xogador

Partizan
* **Copa de Iugoslavia (2):** 1954, 1956/57.

### Como adestrador

Velež Mostar
* **Copa de Iugoslavia (1):** 1980/81.
* **Copa dos Balcáns (1):** 1980/81.

Partizan
* **Primeira Liga de Iugoslavia (1):** 1982/83.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  "The Milutinović Brothers – The Brilliance Of Humble" (en inglés). 8 de xaneiro de 2020. Consultado o 27 de xuño de 2022.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  "Milutinović Miloš". *Selección de fútbol de Serbia* (en rs). 22 de marzo de 2020. Consultado o 26 de xuño de 2022.
3. ↑  "All Partizan Players 1945. – 2012.". *partizan.rs* (en serbio). Arquivado dende o orixinal o 1 de agosto de 2013. Consultado o 27 de xuño de 2022.
4. ↑  "(1953) Jugoslavija – Vels 5:2". *Selección de fútbol de Serbia* (en serbio). Consultado o 26 de xuño de 2022.
5. ↑  "Yugoslavia v Romania, 17 November 1957". *11v11.com* (en inglés). Consultado o 27 de xuño de 2022.
6. ↑  "Yugoslavia - Cup Final Details 1947-2001". *rsssf.com* (en inglés). Consultado o 26 de xuño de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador no sitio web oficial da selección serbia *(en serbio)*.

| * v
* c
* e
Selección de Iugoslavia - Mundial de 1954 |
| --- |
| 
* 1 Beara
* 2 Stanković
* 3 Crnković
* 4 Čajkovski|
* 5 Horvat
* 6 Boškov
* 7 Ognjanov
* 8 Mitić
* 9 Vukas
* 10 Bobek (c)
* 11 Zebec
* 12 Kralj
* 13 Zeković
* 14 Mantula
* 15 Spajić
* 16 Milovanov
* 17 Belin
* 18 Milutinović
* 19 Papec
* 20 Dvornić
* 21 Veselinović
* 22 Petaković
* Adestrador: Tirnanić

 | Iugoslavia |

| * v
* c
* e
Selección de Iugoslavia - Mundial de 1958 |
| --- |
| 
* 1 Beara
* 2 Šekularac
* 3 Šijaković
* 4 Crnković|
* 5 Tomić
* 6 Zebec (c)
* 7 Mš. Milutinović
* 8 Krstić
* 9 Boškov
* 10 Šantek
* 11 Popović
* 12 Petaković
* 13 Veselinović
* 14 Md. Milutinović
* 15 Krivokuća
* 16 Pašić
* 17 Rajkov
* 18 Lipošinović
* 19 Ognjanović
* 20 Radović
* 21 Irović
* 22 Jerković
* Adestrador: Tirnanić

 | Iugoslavia |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q957107
* EUfootballInfo: 14074
* FIFA: 174770
* FootballDatabase: 69750
* Fussballdaten: milos-milutinovic
* Transfermarkt: 95568
* Worldfootball: milos-milutinovic

 |