recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Pomba Otero Mosquera**, nada na Coruña o 11 de outubro de 1987, é unha actriz e modelo galega, coñecida polo seu papel protagonista na serie *O Faro*, producida pola TVG e emitida tanto en territorio español como en países estranxeiros.

Traxectoria
-----------

Naceu na Coruña, sendo neta do histórico gardameta do Deportivo da Coruña, Otero. Licenciouse en Ciencias da Comunicación pola Universidade de Vic (Barcelona). Comezou a súa formación como actriz no Estudo Nancy Tuñón, a que complementa con distintos cursos de interpretación e dobraxe, así como tamén esgrima, hípica e danza.

Traballou con Alejandro González Iñárritu no anuncio "Write the Future" de Nike con motivo do Mundial de Fútbol de 2010 que foi gañador no Grand Prix en Cannes Lions. Tamén colaborou con Pedro Almodóvar, quen a contrata para traballar na película *La piel que habito*.

Protagonizou curtametraxes como *Hasta que la muerte nos separe*, producida por Escándalo Films e escrita e dirixida pola mexicana Gaby Amione; *Cuentos crueles de juventud* de Santiago Mohar en México; e *Inversos* de Afasto Correa en Barcelona.

Notas
-----

1. ↑  Portabales, Pablo (18 de xaneiro de 2015). "Paloma Otero: «Tengo un amor en cada puerto»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 14 de xaneiro de 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17364461
* IMDb: nm4628563

 |
**Schmuel Gelbfisz**, coñecido como **Samuel Goldwyn**, nado en Varsovia o 17 de agosto de 1879 e finado nos Ánxeles o 31 de xaneiro de 1974 foi un produtor de cinema estadounidense de orixe polaca, fundador da compañía Metro-Goldwyn-Mayer.

Dotado de gran talento e inventiva, no seu case medio século de actividade produciu numerosos filmes de calidade, especialmente no xénero do melodrama e da comedia musical, sendo á súa vez descubridor de grandes talentos, tanto na dirección (Cecil B. DeMille ou William Wyler) como na interpretación (Gary Cooper, David Niven, Danny Kaye, Lili Damita ou Eddie Cantor).

Traxectoria
-----------

Goldwyn naceu en Varsovia nunha familia xudía hasídica. Os seus pais foron Aaron Dawid Gelbfisz (1852-1895), vendedor ambulante, e a súa esposa Hanna Reban (de solteira Jarecka; 1855-1924). De moi novo abandonou Varsovia a pé e sen cartos. Viaxou a Birmingham, onde permaneceu con familiares durante uns anos usando o nome de **Samuel Goldfish**. Tiña dezaseis anos cando morreu o seu pai.

En 1898 emigrou aos Estados Unidos, mais temendo ser rexeitada a súa entrada, atracou en Nova Scotia, Canadá, antes de mudarse ao estado de Nova York en xaneiro de 1899. Atopou traballo en Gloversville, Nova York, no negocio da roupa. Axiña o seu talento para o márketing converteuno nun vendedor de éxito en Elite Glove Company. Tras catro anos, como vicepresidente de vendas, instalouse en Nova York.

En 1913, xunto co seu cuñado Jesse L. Lasky, Cecil B. DeMille e Arthur Friend formou unha compñía, The Jesse L. Lasky Feature Play Company, para producir longametraxes.

Notas
-----

1. ↑  Samuel Goldwyn, Lobo Solitario de Hollywood *(en inglés)*
2. ↑  "Goldwyn".
3. ↑  A. Scott Berg, *Goldwyn, a Biography*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Samuel Goldwyn Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* American Masters: Sam Goldwyn
* *The American Presidency Project*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q72579
* WorldCat
* VIAF: 46813321
* Allmovie: p91976
* BIBSYS: 90854140
* BNE: XX1499699
* BNF: 12228545g
* CiNii: DA05455788
* DeutscheBio: 118718010
* EBID: ID
* FAST: 1761696
* GEC: 0030369
* GND: 118718010
* Gutenberg: 50597
* IMDb: nm0326418
* ISNI: 0000000083793990
* LCCN: n81039798
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 00000003348
* NDL: 00620743
* NKC: mzk2005312969
* NLA: 35971694
* NNDB: 000114105
* NPG: mp56023
* NTA: 068914016
* OL: OL2429416A
* SELIBR: 261786
* SNAC: w6ht2rb3
* SUDOC: 03097710X
* TMDb: 13570
* WikiTree: Gelbfisz-1

 |
**Manuela Escamilla**, nada en Monforte de Lemos o 20 de maio de 1648 e finada en Madrid en 1721, foi unha actriz, cantante, música e autora de comedias galega do Século de Ouro. Filla natural de Antonio Escamilla, iniciouse na farándula con só seis anos e herdou o legado profesional paterno como "graciosa" e empresaria.

Traxectoria
-----------

Filla de Francisca Díaz e Antonio Escamilla, Manuela figura xa en xaneiro de 1654 con categoría de 'terceira dama' da compañía de Pedro de la Rosa actuando en Madrid até Entroido do ano seguinte. Pasaron logo á de Francisco García "o Pupilo", onde o seu pai Antonio figuraba como especialista en "representar a parte da graciosidade", e a súa filla Manuela para "representar as terceiras damas da graciosidade". Pai e filla inscribíronse así nos anais da historia dos cómicos españois, herdeiros do legado de *Juan Rana*.

Deduciuse que cara ó ano 1677, xa con vinte e nove anos, Manuela alcanzou o posto de primeira dama (equivalente á primeira actriz ou actriz protagonista de séculos posteriores), aínda que xa un ano antes contábase entre as favoritas dos favores reais. Tamén figura, xa como autora aínda que é probable que só fose apoderada do seu pai, dirixindo a compañía familiar en Valencia, Selecta e Cádiz entre 1683 e 1690. Non se coñecen datos sobre os seus últimos anos, aínda que diversos autores aceptan que morreu septuaxenaria no Madrid de 1721.

Notas
-----

1. ↑  Gómez 1998, p. 284.
2. 1 2  Granja 2002.
3. ↑  Raposo 2005.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gómez García, Manuel (1998). *Diccionario Akal de Teatro*. Ediciones Akal. ISBN 9788446008279.
* Granja, Agustín de la (1997). "De Manuela Escamilla y de otras autoras de comedias". *Cuadernos de Historia Moderna. Vol. 27 (2002): 217-239*. ISSN 0214-4018. Consultado o 14 de febreiro de 2015.
* Sáez Raposo, Francisco, *Juan Rana y el teatro cómico breve del siglo XVII*, Madrid, Fundación Universitaria Española, 2005.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16575518
* DBE: manuela-de-escamilla
* Treccani: manuela-escamilla

 |
**Idrissa Seck** (nado o 9 de agosto de 1959 en Thiès) foi primeiro ministro do Senegal dende o 4 de novembro de 2002 ata o 21 de abril de 2004, cando foi destituído polo presidente do país, Abdoulaye Wade.

Traxectoria
-----------

Estudou en París e na Universidade de Princeton.

Seck xa fora ministro de Estado antes de subir ao cargo de primeiro ministro en substitución de Mame Madior Boye.

Estivo moi achegado ao presidente Wade e moitos pensaron que estaba chamado a ser o seu sucesor. Fora director de campaña das presidenciais de Wade, segundo no liderado do liberal Partido Democrático Senegalés e alcalde de Thiès, a súa vila natal e unha das principais do país. Pero o presidente Wade non se fiaba moito das intencións de Seck, e Seck foi encarcerado o 23 de xullo de 2005 en Dakar acusado de corrupción en relación cuns proxectos urbanísticos en Thiès.

Paradoxalmente o seu partido, o Partido Democrático Senegalés, acirraba os cans da xustiza e reclamaba o seu procesamento na cámara lexislativa senegalesa. Mentres, o opositor Partido Socialista Senegalés defendía a Seck e pedía a súa liberdade. Nunca se puido probar nada e Seck foi absolto o 7 de febreiro de 2006, logo de 199 días en prisión. En abril dese ano, Seck anunciou que se presentaría ás eleccións presidenciais senegalesas de febreiro de 2007 encabezando o partido Rewmi, que significa 'a nación' en uolof. As autoridades senegalesas anunciaron que impedirían o seu concurso porque conforme a constitución do país, os partidos que respalden a un presidenciable teñen que ter cando menos catorce meses de vida antes da celebración dos comicios, co que se abriu un clima de grande inestabilidade no país. Finalmente, a tres semanas dos comicios, e despois de reunirse a porta pechada co presidente Wade, Idrissa Seck anunciaba que se reintegraba á disciplina do Partido Democrático Senegalés, co que se desencadearon en Dakar numerosas protestas, duramente reprimidas pola policía.

Porén, teimou na súa idea de presentarse aos comicios presidenciais, contra Wade, e a pesar de pertenceren ao mesmo partido concorreron os dous: Wade obtivo a reelección na primeira volta, con máis do 55% dos votos, mentres que Seck conseguía a segunda posición cun 14,97%, por diante do socialdemócrata Ousmane Tanor Dieng.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Mame Madior Boye** |  **Senegal Primeiro Ministro do Senegal** 2002 - 2004 | Sucesor:**Macky Sall** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1656918
* WorldCat
* VIAF: 1823155226744784490001
* GND: 117972433X
* LCCN: no2021146523

 |
**María Tereixa dos Anxos Novo Arrojo**, nada en Lugo en 1956, é unha política galega do BNG.

Traxectoria
-----------

Profesora de Primaria e Secundaria, foi liberada sindical. Foi membro de Fuxan os Ventos. Membro do Consello Nacional do BNG e da súa Executiva (1991–1995), foi deputada no Parlamento de Galicia en substitución de Henrique Tello (2002–2005). Foi delegada provincial na Coruña da Vicepresidencia da Igualdade e do Benestar (2005–2009). En 2015 presentouse ás primarias de Iniciativa pola Unión para a provincia da Coruña.

Notas
-----

1. ↑  "VI lexislatura (20-11-01 ó 26-04-05)"
2. ↑  "Tereixa Novo competirá con Callón nas primarias de IpU da Coruña". Arquivado dende o orixinal o 05 de novembro de 2015. Consultado o 03 de novembro de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tereixa Novo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Ficha en Galicia Política
**Roberto Colunga Fernández**, nado o 14 de outubro de 1970 en Xixón, é o Secretario Xeral do Bloque por Asturies dende a súa fundación e foi deputado da Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2010 a 2011.

Traxectoria
-----------

Primeiro, substituíu a Francisco Javier García Valledor, trala súa dimisión no grupo de Esquerda Unida e logo, formou parte do Grupo Parlamentario Mixto.

Técnico deportivo en grao medio, tamén é hostaleiro e adestrador dun dos equipos inferiores do C.D. Mª Rubio. Foi axudante do concelleiro de cultura tradicional e lingua asturiana na Xunta do Goberno de Xixón, dende onde apostou polo Festival Xixón 5º40'.

Foi membro da Xunta Reitora da Fundación Municipal de Cultura e da Universidade Popular de Xixón, así como cantante e guitarrista do grupo Eskándalo Públiko.

Dentro do asturianismo foi membro fundador da INA e do propio Bloque por Asturies.

Notas
-----

1. ↑  O xixonés Roberto Colunga (Bloque por Asturies) substituirá a Valledor
2. ↑  O Bloque solicita constituírse como Grupu Mistu

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nacionalismo asturiano
* Bloque por Asturies

### Ligazóns externas

* Ficha do deputado na web da Xunta Xeral do Principado de Asturias.
O **Renault Clio** é un automóbil do segmento B, producido polo fabricante de automóbiles francés Renault. Foi lanzado en 1990 e tivo un éxito comercial e crítico substancial, sendo constantemente un dos coches máis vendidos en Europa desde o seu lanzamento, e atribúeselle en gran parte a restauración da reputación de Renault, despois dunha época difícil na década de 1980. O Clio é un dos dous únicos coches (o outro é o Volkswagen Golf) que foi elexido Coche Europeo do Ano dúas veces, en 1991 e en 2006.

O coche leva o nome de Clío, unha das nove musas da mitoloxía grega. En Xapón, véndese como **Renault Lutecia** porque Honda conserva os dereitos do nome Clio despois de establecer a canle de vendas *de Honda Clio* en 1984. Lutecia deriva do nome de *Lutecia*, unha antiga cidade romana que foi a predecesora de París.

Primeira xeración
-----------------

O Clio presentouse no Salón do Automóbil de París en xuño de 1990 e entón comezaron as vendas en Francia e no resto do continente. O Clio foi o substituto do exitoso Renault 5, aínda que o R5 permaneceu en produción ata 1996 en Eslovenia, onde máis tarde se construíron algunhas versións do Clio. A suspensión e o chan do Clio eran en gran parte os mesmos que o R5, que se derivaba do Renault 9 de 1981 e do Renault 11 de 1983.

Notas
-----

1. ↑  "Renault's New Clio III: Up to 53.5 MPG". *greencarcongress.com*. Consultado o 2010.
2. ↑  "Model lineup: Renault Lutecia presentation". *renault.jp*. Consultado o 2013.
|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

**Tom Jones** nado o 26 de abril de 1943 e finado o 29 de maio de 2015 foi un piloto de carreiras americano, nado en Dallas, Texas. Participou no seu propio  Cooper T82 nunha carreira de Fórmula Un, o Gran Premio do Canadá de 1967. Tras unha práctica prometedora, sufriu problemas eléctricos durante a cualificación e só logrou un tempo de volta moi lento. Os comisarios negárollen un lugar na grella porque "era demasiado lento", aínda que fora competitivo na práctica.

Ata recentemente, Jones era considerado un dos grandes esquecidos da Fórmula Un, pero desde entón sábese que correu de maneira intermitente durante os anos setenta en varias series antes de retirarse en 1980.

dirixiu unha empresa de soldadura e fabricación de metal en Cleveland. Jones morreu en Eastlake, Ohio o 29 de maio de 2015. O seu vello Cooper T82 aínda pervive e o seu actual propietario compite con el na serie histórica de carreiras.

### Resultados Completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra **grosa** indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1967 | Tom Jones | Cooper T82 | Climax V8 | RSA | MON | NED | BEL | FRA | GBR | ALE | CANNSC | ITA | USA | MEX | NC | 0 |

Notas
-----

1. 1 2  "Tom Jones". Driver Database. Consultado o 20 de xullo de 2015.
2. 1 2  "Obituary Thomas C. Jones". Brunner. Consultado o 20 de xullo de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tom Jones*** |

### Ligazóns externas

* "Biography at F1 Rejects". Arquivado dende o orixinal o 21 de marzo de 2013. Consultado o 14 de novembro de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q927200
* DriverDB: tom-jones-57841
* RacingReference: Tom\_Jones

 |
**Earl Oscar Boen**, nado en Nova York o 8 de agosto de 1941 e falecido en Hawai o 5 de xaneiro de 2023, foi un actor estadounidense.

Traxectoria
-----------

O seu papel máis coñecido foi o do psicólogo Peter Silberman en *Terminator* (1984). Boen tamén representou devandito papel na película *Terminator 2: O xuízo final* (1991), na cal Silberman traballa nun hospital mental no que Sarah Connor (Linda Hamilton) se atopa internada, e na terceira entrega *Terminator 3: A rebelión das máquinas* (2003).

Outras películas nas que actuou inclúen *The Man with Two Brains* (1983), *Alien Nation* (1988), *The Naked Gun 33 1/3: The Final Insult* (1994), e *Nutty Professor II: The Klumps* (2000), así como unha breve aparición en *18 Again!* (1988). Tamén apareceu na serie televisiva de comedia estadounidense *Alf* en 1987 na primeira tempada como o xefe inmediato de William Tanner, na oficina do servizo social.

Boen retirouse da actuación en 2003, mais continuou o seu prolífico traballo como actor de voz na radio, televisión, debuxos animados, ademais de videoxogos até 2017.

Falecemento
-----------

Earl Boen faleceu o 5 de xaneiro de 2023 en Hawai por mor dun cancro de pulmón; o actor estaba recibindo tratamento contra a enfermidade dende novembro do ano anterior.

Notas
-----

1. ↑  Zee, Michaela (06-01-2023). "Earl Boen, Actor in ‘The Terminator’ Movies, Dies at 81". *Variety* (en inglés). Consultado o 04-09-2023.
2. ↑  Fallece Earl Boen, actor de 'Terminator', a los 81 años de edad (7 de xaneiro de 2023). *Marca.com*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q452763
* WorldCat
* VIAF: 48159234509803371853
* Allmovie: p7007
* AlloCiné: 69057
* BNF: 14156987r
* GND: 1237219310
* IMDb: nm0091286
* ISNI: 0000000002776903
* LCCN: no99000940
* MobyGames: 3002
* MyAnimeList: 45435
* NNDB: 000051407
* SUDOC: 225468123
* TMDb: 2716
* WikiTree: Boen-147

 |
**Julio Alberto Ferreira Medeiros**, coñecido como  **Alberto Medeiros**, nado na Ponte Noalla (San Cibrao das Viñas) o 20 de decembro de 1989, é un actor galego de televisión e teatro.

Traxectoria
-----------

O seu primeiro contacto coas artes do espectáculo tívoo de neno, xogando no Circo dos Muchachos. Fixo o bacharelato de Artes no IES As Lagoas de Ourense e logo graduouse en Interpretación na Escola Superior de Arte Dramática de Vigo, e mais en trompeta no Conservatorio de música de Ourense.

Os seus inicios como actor de teatro estiveron vinculados ao teatro universitario de Ourense (con xente como Fernando Dacosta ou Fina Calleja) e onde chegou a coordinar a Mostra Internacional de Teatro Universitario; e posteriormente ao grupo de teatro da Escola Superior de Arte Dramática, con Afonso Becerra ou Chiqui Pereira. Ao mesmo tempo participou en distintas curtametraxes (dirixido por Dani de la Torre e Alberto de la Torre entre outros) e mais como actor en anuncios de publicidade.

O seu primeiro papel de éxito chegoulle en 2019, cando participou na serie de televisión *La unidad* (primeira tempada), dirixido por Daniel de la Torre, onde recuncou na segunda tempada (2021).

Tamén nese 2021 representou en teatro 'Semente de Nós', co grupo Sarabela, o seu espectáculo de maior transcendencia. ata a data, e mais rodou a súa primeira longametraxe, 'El cuarto de la mona', de Darío Autrán.

Obra escollida
--------------

### Teatro

* *Semente de Nós*, Sarabela Teatro, 2021

### Televisión

* *La Unidad* (Daniel de la Torre, 2019-21).
* *A desorde que deixas* (Carlos Montero, 2020)

### Cinema

* *El cuarto de la mona* (Darío Autrán, 2021)
* *Fatum* (Juan Galiñanes, 2023)
* *Máis cuñados* (Luís Avilés, 2024)

Notas
-----

1. 1 2  Doallo, María (2023-10-14). "El actor ourensano de «La Unidad» compagina la interpretación, con la música, el arte y la vida en el campo". *La Voz de Galicia*. Consultado o 2023-11-19.
2. 1 2  "CV de Alberto Medeiros" (PDF). *Asociación de Actores e Actrices de Galicia*. Consultado o 19/11/2023.
3. ↑  V. Lopo, Mónica (2023-11-19). "Alberto Medeiros, el sueño cumplido de ser actor". *La Región*. Consultado o 2023-11-19.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q123484926
* IMDb: nm6576203

 |
O **Pilatus PC-7 Turbo Trainer** é un avión de adestramento de asentos en tándem e á baixa, deseñado e fabricado en Suíza por Pilatus Aircraft. A aeronave é capaz de realizar todas as funcións básicas de adestramento, incluíndo acrobacias aéreas, voo instrumental, táctico e nocturno.

O PC-7 foi desenvolvido a partir do Pilatus P-3 con motor de pistóns, diferenciándose principalmente pola adopción dun motor turbohélice, un dosel en forma de burbulla e unha nova á dunha soa peza. Introducido durante os 70, foi dende entón desenvolveu unha presenza considerable no mercado global de adestradores. O tipo foi adoptado por máis de vinte forzas aéreas como o seu adestrador básico, así como por varios operadores civís. Ademais das operacións de adestramento, algúns avións están armados e foron utilizados para misións de combate por varios clientes como Chad, Irán, e México, moitas veces en violación do acordo de exportación pertinente entre o cliente e o goberno suízo.

Un modelo mellorado da aeronave, o **PC-7 Mk.II M**, foi desenvolvido nos anos 90, ao combinar o novo fuselaxe e a aviónica do PC-9 co motor de turbina máis pequeno do PC-7. Na gama de avións de Pilatus, o PC-7 foi sucedido polos novos adestradores PC-9 e PC-21.

Notas
-----

1. 1 2  "Pilatus PC-7". *web.archive.org*. 2016-10-24. Consultado o 2024-04-06.
2. ↑  "Elementary training role for PC-21?". *Flight Global* (en inglés). Consultado o 2024-04-06.
**Ziriako Iturri Urzelaga** foi un histórico político nacionalista vasco do PNV. Anteriormente fora capitán do exército carlista.

Cando Sabino Arana o 14 de xullo de 1894 funda a sociedade "Euskeldun Batzokija", na rúa Correo, 22 de Bilbao, iniciándose así a organización do Partido Nacionalista Vasco, na cerimonia de apertura do centro, Ziriako Iturri, por ser o socio de máis idade, iza ás seis da tarde por primeira vez a bandeira nacional vasca, a "Ikurriña". Arquivado 03 de xuño de 2017 en Wayback Machine.

A ikurriña, deseñada polos irmáns Arana, foi pensada nun principio para que fose a bandeira da Biscaia independente, logo, dada a súa difusión, asociouse con toda a rexión.

Dita sociedade foi clausurada por orde gubernativa e os seus membros encarcerados pouco despois, resultando posteriormente absoltos. A sociedade volveu reabrirse, pero tras un novo peche foi disolta, aínda que posteriormente a súa estrutura repetiríase na organización municipal do partido.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ziriako Iturri Urzelaga.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5770176
* Auñamendi: 56145

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Doris.
Modelo tridimensional de 48 Doris creado a partir da curva de luz
**(48) Doris** é un asteroide pertencente ao cinto de asteroides descuberto por Hermann Mayer Salomon Goldschmidt en París, Francia, o 19 de setembro de 1857. 

Seu nome está dedicado a Doris, unha deidade menor da mitoloxía grega.

Características orbitais
------------------------

Doris está situado a unha distancia media de 3,109 ua do Sol, podendo achergarse até 2,881 ua e afastarse até 3,338 ua. A súa inclinación orbital é de 6,547 °, e a excentricidade de 0,07354. Emprega 2003 días en completar unha órbita ao redor do Sol.

Notas
-----

1. ↑  Schmadel, Lutz D. (2003). *Dictionary of Minor Planet Names* (5ª ed.). Springer. ISBN 3-540-00238-3.
2. ↑  "(48) Doris". Jet Propulsion Laboratory. Consultado o 8 de abril de 2022.

Véxase tamén
------------

### Lihgazóns externas

* "(48) Doris". Minor Planet Center. Consultado o 8 de abril de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q154672
* DAMIT: 570
* JPL: 20000048
* MPC: 48

 |
**Xabier Fortes López**, nado en Pontevedra o 7 de febreiro de 1966, é un xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Ciencias da Información pola Universidade Complutense, realizou os seus primeiros traballos xornalísticos en RNE en Vigo, en 1988, e dous anos despois incorporouse a Televisión Española en Galicia, primeiro á delegación de Pontevedra e desde 1998 á de Santiago de Compostela, onde comezou o seu labor como editor e presentador de informativos territoriais. Foi tamén o encargado de conducir e dirixir todos os debates, espazos de entrevistas e programas especiais con motivo das distintas convocatorias electorais en Galicia. En 2007 é nomeado director do Centro Territorial de Televisión Española en Galicia.

En 2011 foi nomeado director e presentador de «La Noche en 24 Horas», o informativo nocturno do Canal 24 Horas.

Ademais, Fortes realizou unha ducia de documentais de variada temática, algúns de carácter deportivo (*Os anos do Hai que Roelo*) e outros de corte social e divulgativo, como a serie de catro capítulos *As Illas do Sur* (unha expedición científico-histórica polas illas das rías Baixas). O seu documental «Galicia no espello do tempo», é un repaso ás últimas catro décadas da historia de Galicia e coincidiu co corenta aniversario do Centro Territorial de TVE en Galicia e coa firma do convenio para recuperar e dixitalizar todo o arquivo histórico de cinema de TVE en Galicia.

Vida persoal
------------

É fillo do escritor e militar Xosé Fortes e irmán dos escritores Alberto Fortes, Susana Fortes e Ana Belén Fortes.

Obra
----

* *Sonata de Acuario* (2023). Silleda: Ed. Elvira. En "A Ferrería. Historias para coñecer Pontevedra", do Diario de Pontevedra. 62 páxs. ISBN 978-84-128006-0-9. Conto.

Notas
-----

1. ↑  *Xabier Fortes, nuevo director y presentador de 'La Noche en 24 Horas'*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xabier Fortes Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Opinión*Arquivado 14 de xaneiro de 2012 en Wayback Machine. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11705379
* IMDb: nm4229752

 |
**Alfredo García Pinal**, nado no Carballiño en 1962, é director de cine e guionista galego. É coñecido por codirixir *Urxa* (1989), a súa única longametraxe, con Carlos Piñeiro. Actualmente é profesor da Facultade de Ciencias Sociais e da Comunicación e na Escola de Imaxe e Son de Vigo (EISV).

Traxectoria
-----------

Licenciado en Ciencias da información (Rama de Imaxe) pola Universidade Complutense de Madrid. Crítico de cine no xornal *La Voz de Galicia* (edición de Pontevedra) baixo o pseudónimo de "8 y cuarto" ó longo de catro anos (1983-1987). Participou activamente -colaborando ou dirixindo- en boa parte das curtametraxes cinematográficos da década dos 80. En 1989 codirixiu *Urxa*, a súa única longametraxe, con Carlos Piñeiro.

En 1993 funda en Pontevedra a empresa "Síntese Video Infografía", que produce animación 3D para vídeo e publicidade. A partir dese ano, alterna a produción infográfica coa realización *free-lance* de anuncios publicitarios e vídeos corporativos e institucionais.

Actualmente é profesor da Facultade de Ciencias Sociais e da Comunicación, da EGACI (Escola Superior de Artes Cinematográficas de Galicia), onde imparte a sinatura de dirección, e na EISV (Escola de Imaxe e Son de Vigo).

Filmografía
-----------

* 1984. "El incidente" (vídeo) CM.
* 1984. "Madrid 2" (vídeo).
* 1984. "Morrer no mar" (35 mm).
* 1989. *Urxa*, codirección con Carlos Piñeiro (35 mm).
* 1993. "A barbeiría" (35 mm).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Alfredo García Pinal en *culturagalega.org*.
* Axencia Audiovisual Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8195358
* IMDb: nm0305815

 |
**Nick Heidfeld** naceu en Mönchengladbach o 10 de maio de 1977, é un piloto de coches alemán. Por razóns de traballo reside en Mónaco. Está solteiro, mide 1'64 metros e pesa 59 quilos.

Traxectoria
-----------

Comezou a utilizar o seu kart no 1986 pero non entraba en competicións. Xa no 1988 comezou a competir e ata 1993 non se desfixo do kart. Entre esas dúas datas atópase outra importante, o 1991, ano no que deixou os karts e participou no **ADAC Junior Trophy**. Logo participou dous anos na Fórmula Ford alemá, o primeiro quedou campión, xa que gañou 8 das 9 carreiras da tempada e ao segundo ano participou na Fórmula Ford 1800, onde acabou segundo. Grazas aos seus resultados nesa categoría conseguiu entrar na Fórmula 3000 alemá.

Ao ano seguinte, en 1997 continuou na F3 pero, esta vez quedou campión, ante a súa anterior actuación no 1996, que quedara terceiro. No 1998 participou na F3 europea, quedando subcampión no equipo **West Junior**.

No 1999 na F3 pero tamén comezou como piloto de probas na Fórmula 1 no equipo McLaren. No 2000 recibiu unha oferta para ser piloto oficial de Fórmula 1 no equipo **Prost Grand Prix**, esa temporada non foi moi boa para Nick xa que o monopraza non respondía como el quería e tivo varios abandonos na tempada.

Xa no 2001 se instalou nun equipo un pouco máis estable que o anterior ao firmar un contrato con Sauber, no que sería compañeiro de equipo de Kimi Raikkonen. Ao finalizar esa tempada Mika Häkkinen anunciou o seu retiro e, como Nick era máis constante e obtiña mellores resultados que **Kimi** pensaron que quería o seu substituto, aínda que o que obtivo a praza foi o finlandés. Isto obrigou a Nick a seguir dous anos máis na mesma escudería.

Logo, xa que estaba desprazado pola escudería firmou contrato con Jordan e alí estivo dous anos nos que, a pesar da mala calidade do seu monopraza obtivo bos resultados, aínda así, a escudería non quixo seguir con el e, este ano 2005 está en Williams xunto con Mark Webber

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q75810
* Munzinger: 01000005210
* DriverDB: nick-heidfeld
* RacingReference: Nick\_Heidfeld

 |
Game Boy Color coa carcasa transparente.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

A **Game Boy Color** (ゲームボーイカラー, *Gēmu Bōi Karā*?), frecuentemente abreviada como **GBC**, é unha consola de videoxogos portátil de Nintendo, sucesora da Game Boy. Foi lanzada o día 21 de outubro de 1998 no Xapón, o 19 de novembro de 1998 en América do Norte, o 23 de novembro de 1998 en Europa, e o 27 de novembro de 1998 no Reino Unido. Presenta unha carcasa de diferentes cores, e é lixeiramente máis ancha e alta ca a Game Boy Pocket. Así como a Game Boy orixinal, posúe un procesador de 8 bits. Combinados, a Game Boy e a Game Boy Color venderon 118,69 millóns de unidades en todo o mundo. A Game Boy Color foi substituída pola Game Boy Advance.

Historia
--------

A Game Boy Color foi unha resposta á presión das desenvolvedoras de xogos por un sistema de xogo novo e máis sofisticado, xa que elas sentían que a Game Boy, mesmo na súa última versión, a Game Boy Pocket, non era abondo. O produto resultante era reversamente compatíbel, sendo o primeiro portátil quen de facer isto, expandindo a gran biblioteca de xogos e instalándose na base do seu predecesor. Isto converteuno nun elemento chave na liña Game Boy, pois permitía que cada lanzamento na súa familia tivese á disposición unha biblioteca significantemente maior da que tiñan os seus competidores dende o comezo.

Cartuchos
---------

Os xogos creados especificamente para a Game Boy Color eran mantidos en cartuchos de memoria limpa. Non son compatíbeis coa Nintendo DS. Os xogos proxectados para a Game Boy Color, aínda que tamén incluían compatibilidade reversa co antigo Game Boy, posúen un deseño semellante ós cartuchos cinza para Game Boy, mais son de memoria negra para a identificación. Os lanzamentos europeo e norteamericano de *Pokémon Yellow* e *Pokémon Gold e Silver* presentan cartuchos de memoria diferenciada, aínda que sexan tecnicamente idénticos ós cartuchos negros.

Notas
-----

1. ↑  Nintendo.co.JP - Game Boy Color
2. ↑  "GBC Hardware Info". The Internet. Arquivado dende o orixinal o 16 de xullo de 2012. Consultado o 17 de setembro de 2007.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Game Boy Advance
* Game Boy Advance SP
* Game Boy Micro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q203992
* GiantBomb: 3045-57
* IGDB: gbc

 |
O **Valmet L-70 Vinka** é un avión de adestramento básico militar propulsado por un motor de pistóns de deseño finés da década de 1970. A principios dos anos 80 construíuse unha serie de 30 avións para a Forza Aérea de Finlandia, e aínda que o modelo non foi exportado, foi a base do Aermacchi M-290 RediGO propulsado por un motor turbohélice.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

O conglomerado de fabricación estatal finés Valmet Oy comezou o traballo de deseño en setembro de 1970 para un substituto dos Saab Safir que entón utilizaba a Forza Aérea de Finlandia como adestradores básicos. Valmet recibiu un pedido da Forza Aérea para o desenvolvemento do *LEKO-70* en marzo de 1973. O primeiro prototipo fixo o seu voo inaugural desde o aeroporto de Halli o 1 de xullo de 1975.

O avión é un monoplano tractor de ás baixas, construción totalmente metálica e cun tren de aterraxe en triciclo fixo. Está propulsado por un único motor Lycoming O-360 de catro pistóns contrapostos de 200 cabalos que acciona unha hélice de dúas pas. No seu rol principal de adestramento, o alumno e o instrutor sentan un ao lado da outro baixo un gran dosel deslizante. Pódense levar dous asentos adicionais ou unha padiola e un asistente médico para a función de ligazón, mentres que as ás están equipadas con catro soportes para o transporte de cargas externas.

O 28 de xaneiro de 1977 a Forza Aérea de Finlandia realizou un pedido por 30 aeronaves que serían designados *Vinka*, sendo fabricados na factoría de Valmet en Kuorevesi.

Notas
-----

1. ↑  *Air International*. Decembro de 1979, p. 266
2. ↑  *Air International*. Decembro de 1979, p. 265
3. ↑  *Air International*. Decembro de 1979, p. 289-290
4. ↑  Taylor 1982, pp. 48-49
5. ↑  *Air International*. Decembro de 1979, pp. 265, 268

Bibliografía
------------

* "A New Northerly Air Current...The Vinka From Valmet". *Air International* **17** (6): 264–268, 289–290. December 1979. ISSN 0306-5634.
* Taylor, John W. R. ed. (1982). *Jane's All The World's Aircraft 1982–83*. London: Jane's Yearbooks. ISBN 0-7106-0748-2.
**José Vázquez Vigo**, nado en Ferrol o 22 de abril de 1898 e finado en Buenos Aires o 26 de novembro de 1955, foi un músico e compositor galego.

Traxectoria
-----------

En 1914 marchou a Buenos Aires onde se reuniu co seu irmán Julio que emigrara anteriormente. Foi director de orquestras porteñas como *Iberia* ou *Los Murciélagos*. Compuxo pasodobres, xotas, muiñeiras, rancheiras, tangos e valses, con títulos de éxito como Currito de la Cruz, Cara Morena, La coruñesa, La comadreja, Guitarra española, Mulatita mía, e Nena. Chegou a compoñer un tango, Maryflor, que gravou Carlos Gardel, de quen foi secretario persoal durante algún tempo. Tamén foi amigo do compositor Enrique Santos Discépolo, con quen colaborou como director musical en catro películas realizadas por Discépolo: *El amanecer de una raza*, *Loco lindo*, *Melodías porteñas* e *Palermo*.

Regresou a España en 1947 instalándose en Madrid, pero volveu a Arxentina uns anos despois.

Foi pai da escritora Carmen Vázquez-Vigo e avó da actriz española Verónica Forqué.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía en www.todotango.com
* Reportaxe en *El País*
* José Vázquez Vigo na IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9014884
* WorldCat
* VIAF: 4002157162100478980001
* BNE: XX1713084
* DBE: jose-vazquez-vigo
* Discogs: 4180655
* GND: 1197186611
* IMDb: nm0904735
* ISNI: 0000000478427557
* MusicBrainz: ID

 |
**Alfonso Aragón Bermúdez**, nado en Madrid o 8 de febreiro de 1923 e finado na mesma cidade o 22 de xuño de 1976, coñecido como ***Fofó***, foi un pallaso español, membro dos soados *Os pallasos da tele*.

Traxectoria
-----------

Naceu no Puente de Vallecas, no seo dunha familia de tradición circense. Era fillo de Emilio Aragón Foureaux, coñecido como *Emig* e sobriño de *Pompoff e Thedy*. Cando era moi novo, uniuse aos seus irmáns Gabriel e Emilio para formar o trío Gaby, Fofó e Miliki. Comezaron a traballar como trío durante a década de 1930 e mantivéronse durante varias tempadas no Circo Price de Madrid.

En 1946, trala morte do seu pai, Fofó e os seus irmáns abandonaron España e tras unha estancia en México, recalaron en Cuba (onde nacerían os seus fillos, Fofito e Rody, e onde debutarían na televisión). Nos anos seguintes, o seu espectáculo televisivo alcanzou un éxito considerable, e traballaron en distintos países de América: Porto Rico, os Estados Unidos, Venezuela e a Arxentina, entre outros.

Fofó e os seus irmáns regresaron a España en 1972, e ao ano seguinte puxeron en marcha o famoso programa *El Gran Circo de TVE*. Fixéronse cromos, xoguetes, chaveiros e ata cómics cos irmáns Aragón.

En pleno éxito, o 22 de xuño de 1976, Fofó morreu por mor dunha hepatite. A súa morte supuxo unha auténtica conmoción no país, polo querido do personaxe e o inesperado da noticia.

En 1999 reeditáronse as súas cancións no disco *Homenaje a Fofó: Había una vez*, que tivo a súa continuación o ano seguinte con *A todos los niños del mundo*.

Homenaxes
---------

En Madrid bautizouse unha rúa co seu nome e levantouse unha estatua na súa memoria no Parque de Atraccións. En Murcia tamén se construíu un parque no seu honor, dándolle o seu nome.

En Elx erixiuse unha estatua a Fofó, rodeado de nenos, nun dos puntos máis representativos do Palmeiral de Elx: xunto ao estanque dos patos no Parque Municipal.

No parque infantil de Albox (Almería) existe un pequeno monumento cun busto de Fofó.

O 28 de maio de 1998, Correos emitiu un selo coa súa imaxe, cun valor facial de 70 pesetas.

Notas
-----

1. ↑  Ano debut co trío "Gaby, Fofó e Emilín"
2. 1 2  Os pallasos da tele. *Seronoser.free.fr*. Consultado o 4-1-2012.
3. ↑  Selo conmemorativo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3645440
* WorldCat
* VIAF: 283596325
* BNE: XX1630196
* Discogs: 2766575
* IMDb: nm0283839
* ISNI: 0000000439847989
* LCCN: nr99002346
* MusicBrainz: ID
* TMDb: 1174532

 |
A **Volta a Burgos**, na denominación en castelán **Vuelta e Burgos**, é unha competición ciclista por etapas de duración inferior a unha semana que se disputa na provincia de Burgos no mes de agosto.

Historia e características
--------------------------

Comezou na década de 1940, aínda que non foi ata a década de 1980, na que grazas ao pulo[] do que fora o seu director durante 17 anos, Gregorio Moreno, cando se estandarizou, primeiro como competición aberta entre 1981 e 1986, e logo como carreira completamente profesional dende 1987. Despois duns anos clasificada entre as mellores voltas (coa máxima catalogación dentro das carreiras dunha semana), a partir da creación dos Circuítos Continentais UCI en 2005 foi introducida no UCI Europe Tour, xusto un punto inferior das consideradas UCI Protour, a pesar de manter a súa cualificación de 2.HC.[]

O ciclista máis galardoado é o vasco Marino Lejarreta, con catro títulos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Vuelta a Burgos *(en castelán)*
**Jules Gilliéron**, nado en La Neuveville, Suíza, o 21 de decembro de 1854 e finado en Cergnaux o 26 de abril de 1926, foi un dos lingüistas suízos máis prestixiosos de finais do século XIX e comezos do XX.

Ademais da súa importante contribución á dialectoloxía francoprovençal, a súa obra máis saliente, polo talle colosal, foi o Atlas Linguistique de la France, feito coa colaboración de Edmond Edmont, entre 1902 e 1912, que marcou o punto de partida da confección dos atlas lingüísticos posteriores.

Traxectoria
-----------

Jules Gilliéron era fillo de Jean Victor, profesor de francés en Basilea, e de Marie Jeanne Ritter. Estudou na academia de Neuchâtel (onde obtivo a súa "graduación" en 1875). Logo proseguiu estudos na Universidade de Basilea e, entre 1876 e 1880, na *Ecole pratique des hautes études* (EPHE) e máis na *Ecole des chartes* (Escola de mapas), ambas as dúas en París. A partir de 1883, e até a súa morte, este lingüista ensinou Dialectoloxía na EPHE. Jules Gilliéron sucedeu a Arsène Darmesteter nesta escola. A partir de entón, a Dialectoloxía vaise xestando como ciencia seria. Dedicouse toda a súa vida á investigación dialectoloxía galorománica, o que fructificaría en diversos estudos a respecto da distribución xeográfica das variedades dialectais. En 1887, cofundou co abade Jean-Pierre Rousselot a *Revue des patois gallo-romans*, que se publicou até 1893. O punto álxido da súa produción foi a publicación do '*Atlas linguistique de la France*. Esta obra monumental realizouse entre 1897 e 1907 e publicouse despois entre 1902 e 1910, mercé ó labor efectuado en cada localidade polo seu colaborador Edmond Edmont.

Obras
-----

* *Le patois de la commune de Vionnaz* (1880)
* *Petit atlas du Valais roman* (1882)
* *Généalogie des mots qui désignent l'abeille* (1918)
* *Pathologie et thérapeutique verbales* (1921)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A biography.com[*Ligazón morta*] *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q123894
* WorldCat
* VIAF: 39446138
* BNE: XX1284798
* BNF: 12316631j
* BRE: 1982748
* CANTIC: a11745198
* DeutscheBio: 118694987
* EBID: ID
* FAST: 146994
* GEC: 0029975
* GND: 118694987
* HDS: 042194
* ICCU: UFIV015844
* ISNI: 0000000110571606
* LCCN: n84193649
* Léonore: 34043
* NKC: mub2017943532
* NLG: 144411
* NTA: 069988781
* OL: OL3896614A
* Persée: 200013
* SUDOC: 032065019
* Treccani: jules-louis-gillieron

 |
**Francisco Godia Sales** (**Paco Godia**), nado en Barcelona o 21 de marzo de 1921 e finado na mesma cidade o 28 de novembro de 1990, foi un piloto de automobilismo catalán, o primeiro piloto español en competir na Fórmula 1. Foi unha personalidade singular que uniu un instinto excepcional para os negocios co amor pola arte e a paixón polas carreiras de automóbiles.

Traxectoria
-----------

Paco Godia encarna a figura do *gentleman driver* dos inicios do automobilismo deportivo. Debutou en 1945 no circuíto de Montjuïc, aos mandos dun Hotchkiss, e moi pronto se deu a coñecer internacionalmente participando nas 24 Horas de Le Mans de 1949, xunto a Juan Jover Sañés, co equipo oficial Delage.

Entre 1954 e 1958 disputou o Campionato do Mundo de Fórmula 1, pilotando automóbiles Maserati. Debutou o 28 de outubro de 1951 no Gran Premio de España e logrou un total de seis puntos no campionato mundial, conseguidos con dous 4º postos. Terminou 9º no Campionato de 1956, algo que ningún español conseguiu superar ata Fernando Alonso.

Retirouse da competición en 1969, pero continuou vinculado ao deporte do motor. A súa influencia foi decisiva na construción do Circuíto de Cataluña.

Afeccionado á arte, reuniu unha valiosa colección privada que actualmente se exhibe no Museo Fundación Francisco Godia de Barcelona.

Resultado completos na Fórmula Un
---------------------------------

(Chave) As carreiras en letra grosa indican *pole position*; as carreiras en *cursiva* indican volta rápida.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1951 | Scuderia Milano | Maserati 4CLT/48 | Maserati 4 en liña | SUI | 500 | BEL | FRA | GBR | ALE | ITA | ESP10 |  |  |  | NC | 0 |
| 1954 | Officine Alfieri Maserati | Maserati 250F | Maserati 6 en liña | ARX | 500 | BEL | FRA | GBR | ALE | SUI | ITA | ESP6 |  |  | NC | 0 |
| 1956 | Officine Alfieri Maserati | Maserati 250F | Maserati 6 en liña | ARX | MON | 500 | BELRet | FRA7 | GBR8 | ALE4 | ITA4 |  |  |  | 9º | 6 |
| 1957 | Francisco Godia Sales | Maserati 250F | Maserati 6 en liña | ARX | MON | 500 | FRA | GBR | ALERet | PESRet | ITA9 |  |  |  | NC | 0 |
| 1958 | Francisco Godia Sales | Maserati 250F | Maserati 6 en liña | ARX8 | MONNSC | NED | 500 | BELRet | FRARet | GBR | ALE | POR | ITA | MAR | NC | 0 |

Notas
-----



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q171922
* WorldCat
* VIAF: 316736934
* BNF: 14610171r
* DBE: francisco-godia-sales
* GEC: 0030314
* ISNI: 000000045094814X
* DriverDB: francisco-godia-sales
* RacingReference: Paco\_Godia

 |
**Fuleco** é a mascota do Mundial de Fútbol 2014 que se celebrou no Brasil. É un armadillo da especie *Tolypeutes tricinctus* nativa do nordés do Brasil e clasificada como especie vulnerable.

Adopción
--------

A FIFA elixiu, entre 47 proxectos presentados por seis axencias de publicidade, a mascota en setembro de 2012. O nome escolleuse por votación en Internet, divulgándose os resultados no programa "Fantástico" da TV Globo o 26 de novembro de 2012. Votaron 1 700 000 persoas tanto no Brasil coma fóra e o nome gañador co 48% dos votos foi Fuleco (anagrama de fútbol e ecoloxía) fronte a Zuzeco (31%) e Amijubi (21%).

Personaxe
---------

Nado o 1 de xaneiro de 2000, Fuleco ten unha personalidade extravertida e alegre, cun carácter curioso que fai que lle guste a aventura, tamén é bromista e ás veces confunde aos seus amigos pechándose na súa propia coiraza asemellándose a unha pelota. Orgulloso de ser brasileiro apoia a conservación do medio ambiente e fomenta a cultura do deporte.

Notas
-----

1. ↑  "Mascote da Copa de 2014, tatu-bola pode desaparecer da fauna brasileira" (en portugués). 2012-09-12. Consultado o 2020-03-23.
2. ↑  "Mascote da Copa de 2014 agora tem um nome: Fuleco" Esportes Globo, 26 de novembro de 2012

Véxase tamén
------------

* Web oficial de Feluco *(en portugués)*
**Alexa Internet, Inc.** e unha subsidiaria da compañía Amazon.com con sede en California. E coñecida por operar no sitio web alexa.com que prove información acerca da cantidade de visitas que recibe un sitio web e as clasifica. Alexa recolle información dos usuarios que teñen instalado Alexa Toolbar, que lles permite xerar estatísticas acerca da cantidade de visitas e dos enlaces relacionados.

Alexa tamén proporciona unha gráfica onde se pode apreciar o crecemento/decrecemento das visitas a unha páxina web, ademais de información diaria (só das 100.000 primeiras páxinas da clasificación), media semanal e media nos últimos 12 meses.

Historia
--------

Alexa Internet foi fundada en 1996 por Brewster Kahle e Bruce Gilliat. O nome foi escollido en homenaxe á Biblioteca de Alexandría, trazando un paralelo entre o maior coñecemento da antigüidade e o potencial de Internet.

Notas
-----

1. ↑  "Alexa Internet opens the doors" (en inglés). Consultado o 7 de novembro de 2014.
2. ↑  "ALEXA Internet Donates Archive of the World Wide Web To Library of Congress". Archived from the original on 27 de xullo de 2014. Consultado o 7 de novembro de 2014.
3. ↑  "A "Gift of the Web" for the Library of Congress from Alexa Internet". Archived from the original on 06 de outubro de 2014. Consultado o 7 de novembro de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* alexa.com Arquivado 28 de xullo de 2021 en Wayback Machine.
* páxinas web galegas máis visitadas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q230051
* WorldCat
* VIAF: 130374809
* LCCN: n2001062539

 |
O **Bell 222** é un helicóptero lixeiro bimotor estadounidense construído por Bell Helicopter. O Bell 230 é un desenvolvemento mellorado con diferentes motores e outros cambios menores.

Desenvolvemento
---------------

### Orixes

A finais dos anos 60 Bell comezou a deseñar un novo helicóptero lixeiro bimotor. nha maqueta do novo helicóptero foi exhibida en xaneiro de 1974 nunha convención de helicópteros. Tras o interese na convención, a compañía anunciou o novo Bell 222. Foi o primeiro helicóptero comercial lixeiro de dúas turbinas desenvolvido nos Estados Unidos.

O Bell 222 incorporou unha serie de funcións avanzadas, incluíndo sistemas hidráulicos e eléctricos dobres, soportes que albergaban o tren de aterraxe retráctil, e o sistema de redución de vibracións Noda Matic desenvolvido para o Bell 214ST.

A fabricación comezou en 1975. O primeiro voo do Model 222 foi o 13 de agosto de 1976. Recibiu a certificación da Administración Federal de Aviación (FAA) o 16 de agosto de 1979 e foi aprobado para o uso das regras de voo visual (VFR) o 20 de decembro de 1979. As súas entregas comezaron o 16 de xaneiro de 1980. A FAA aprobou ao 222 para a operación con regras de voo instrumental (IFR) cun só piloto o 15 de maio de 1980.

### Versións melloradas

O máis potente Bell 222B foi introducido en 1982 cun rotor principal de maior diámetro. O Bell 222UT Utility Twin baseado no 222B, cun tren de aterraxe de patíns, foi introducido en 1983.

Un desenvolvemento do 222 é o **Bell 230**, cos motores LTS 101 do 222 substituídos por dous turboeixos Allison 250, ademais doutros refinamentos. Un 222 convertido voou por vez primeira como o prototipo do 230 o 12 de agosto de 1991. Transport Canada outorgoulle a certificación en marzo de 1992, e o primeiro aparello de produción entregouse ese mes de novembro. O 230 tiña a opción de levar tren de aterraxe de rodas ou de patíns. A produción rematou en 1995 con 38 construídos, sendo substituído na liña de fabricación de Bell polo alongado e máis potente Bell 430.

Notas
-----

1. 1 2  Apostolo, Giorgio (1984). *The illustrated encyclopedia of helicopters* (en engita). New York: Bonanza Books. ISBN 978-0-517-43935-7.
2. ↑  Frawley, Gerard, "Bell 222 & 230", *The International Directory of Civil Aircraft, 2003-2004*, p. 46, Aerospace Publications Pty Ltd, 2003, ISBN 1-875671-58-7
3. ↑  Donald, David, ed. "Bell Model 222". *The Complete Encyclopedia of World Aircraft*. Barnes & Nobel Books, 1997. ISBN 0-7607-0592-5
4. 1 2 3  Frawley, Gerard, *The International Directory of Civil Aircraft, 2003-2004*, Aerospace Publications Pty Ltd, 2003, ISBN 1-875671-58-7
5. ↑  Pelletier, Alain J. (1992). *Bell aircraft since 1935*. Annapolis, Md: Naval Institute Press. ISBN 978-1-55750-056-4.