recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ronald Shavlik Randolph**, nado o 24 de novembro de 1983 en Raleigh, Carolina do Norte, é un xogador profesional de baloncesto estadounidense actualmente xoga para os Beijing Fly Dragons da Chinese Basketball Association (CBA).

Traxectoria
-----------

No verán de 2005, Randolph declarouse a si mesmo elixible para o Draft da NBA. Non foi elixido no Draft de 2005, pero o 5 de agosto dese mesmo ano, foi fichado coma axente libre polos Philadelphia 76ers. Este contrato non lle garantía un posto no equipo dos 76ers, pero despois da súa participación no *training camp*, Randolph conseguiu ese posto.

A pesar de que apenas xogou na primeira parte da tempada, Randolph tomou un mellor papel no equipo a finais de decembro do 2005 tras impresionar a outros xogadores e adestradores nos adestramentos por ser moi traballador. Randolph conseguiu os seus mellores números da tempada cando asinou 10 puntos e 13 rebotes.

Randolph rompeuse o nocello o 30 de novembro do 2006, nun accidente durante un adestramento, o cal os seus compañeiros calificaron coma espantoso, comparándoo coa lesión que rematou coa vida deportiva do quarterback da NFL Joe Theisman.

O 25 de setembro do 2008, Randolph asinou un contrato cos Portland Trail Blazers. Xogou o seu primeiro partido no partido 38 da tempada para os Blazers, o 14 de xaneiro do 2009, contra o seu antigo equipo, os Philadelphia 76ers. Randolph anotou 4 puntos no mesmo número de minutos. Os Blazers non renovaron o contrato de Randolph na postempada para ter máis espazo no equipo para os xogadores que chegaran do draft.

Entón, Randolph uniuse aos Miami Heat, pero foi despedido o 14 de decembro do 2009. Asinou cos Portland Trail Blazers o 30 de decembro, foi despedido un tempo, e volveu a asinar un contrato de dez días. Asinou de novo cos Miami Heat no final da tempada 2010. Foi cortado en outubro do 2010.

O 15 de xaneiro de 2015, Randolph foi traspasado ós Boston Celtics nun traspaso entre os Celtics, os Phoenix Suns e os Los Angeles Clippers.

### Mellores momentos

* Conseguiu a súa máxima puntuación nun partido o 25 de novembro do 2006 en Cleveland, onde anotou 12 puntos.
* Por 48 minutos de xogo xogados na tempada 2006-07, asinou 15.6 puntos, 14.5 rebotes, 1.88 roubos e 2.68 tapóns.
* Leva o número 42 porque é a metade do número que levaba o seu pai Ronnie Shavlik, o 84.

Notas
-----

1. ↑  le?AID=/20061201/SPORTS03/612010378 CourierPostOnline - South Jersey's Web Site[*Ligazón morta*]
2. ↑
3. ↑  HEAT Request Waivers on Shavlik Randolph
4. ↑  Blazers sign Randolph
5. ↑  "Trail Blazers waive Shavlik Randolph". Arquivado dende o orixinal o 02 de marzo de 2012. Consultado o 01 de xullo de 2010.
6. ↑  "Trail Blazers sign Shavlik Randolph". Arquivado dende o orixinal o 02 de marzo de 2012. Consultado o 01 de xullo de 2010.
7. ↑  "Heat re-sign former Duke standout Randolph". *ESPN.com* (en inglés). 2010-07-27. Consultado o 2021-02-23.
8. ↑  Boston Celtics Complete Three-Team Trade

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en NBA.com *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1617436
* Basketball-Reference: randosh01
* NBA: 101183

 |
**Roberto Castro García**, nado o 22 de outubro de 1955 na Mezquita, é un político galego.

Traxectoria
-----------

### Formación

Estudou Ciencias da educación na Universidade Complutense de Madrid, onde se licenciou en 1976. A partir de 1977 traballou como mestre e ocupou cargos de distinta responsabilidade en centros educativos das provincias de Ourense e Pontevedra ata 1989. En 1994 doutorouse en pedagoxía por esa mesma universidade.

### Política

En política, comezou militando en Alianza Popular, e en 1986 foi elixido secretario xeral da provincia de Ourense por esa formación. Seguiu nos cadros dirixentes da organización coa súa transformación en Partido Popular, onde ocupou postos de responsabilidade interna ao longo da década dos oitenta e dos noventa, tanto no ámbito provincial como no PPdeG. En 1989, nas eleccións ao Parlamento de Galicia, foi elixido deputado pola circunscrición de Ourense, cargo que revalidou nas eleccións de 1993, 1997, 2001 e 2005. En 2009 foi nomeado director xeral de Relacións institucionais e parlamentarias no goberno de Alberto Núñez Feijóo, cargo que ocupou ata o ano 2012 en que asumiu o cargo de subdelegado do Goberno en Ourense.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, F. ed. (2002). *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12399119
* WorldCat
* VIAF: 151925744
* BNE: XX4996667

 |
**Survival International** é unha organización mundial de apoio aos pobos indíxenas, cos obxectivos de defender as súas vidas, protexer as súas terras e decidir o seu propio futuro. Foi fundada en 1969 tras a publicación dun artigo de Norman Lewis no diario británico *Sunday Times*, no que se expuñan os masacres, o roubo de terras e o xenocidio que se estaban producindo na Amazonia brasileira. Ao igual que moitas das atrocidades que se cometen hoxe, a opresión racista dos indíxenas do Brasil levábase a cabo en nome do "crecemento económico".

Traxectoria
-----------

Con oficinas en Madrid, Londres, París, Milán e Berlín, na actualidade **Survival** conta con simpatizantes en 82 países. O seu traballo de apoio aos pobos indíxenas adopta tres facetas complementarias: traballo educativo, de mediación e campañas. Tamén ofrece aos propios indíxenas unha plataforma desde a que dirixirse ao mundo. Colabora estreitamente con organizacións indíxenas locais, centrándose naqueles pobos que teñen máis que perder, e que son normalmente os que entraron máis recentemente en contacto co mundo exterior.

**Survival** cre que a opinión pública é a forza máis eficaz para o cambio. O seu poder fará que cada vez sexa máis difícil, ou incluso que chegue a ser imposíbel, que os gobernos e compañías continúen a súa opresión contra os pobos indíxenas.

Survival traballa cunhas 80 tribos diferentes de todo o mundo, desde os pastores de renos de Siberia aos cazadores-recolectores da pluviselva amazónica. O seu traballo céntrase nos pobos máis illados, que son os máis vulnerábeis e os que teñen máis que perder.

**Aioreos** en Paraguai, **jarawa** na India, **bosquimanos** en Botswana, **guaranís** do Brasil, **innu** no Canadá etc. Sexan do lugar que sexan, os pobos indíxenas vense privados do seu sustento e o seu xeito de vida; son expulsados da súa terra pola minaría, polas empresas petrolíferas, por empresas farmacéuticas, os cortes de árbores ou os colonos; desprazados por encoros, ranchos de gado ou reservas de caza.

Estes abusos a miúdo xustifícanse alegando que os pobos indíxenas son dalgún xeito "primitivos" ou "atrasados". Survival traballa por conseguir un mundo en que os diversos xeitos de vida indíxenas sexan comprendidos e aceptados, onde non se tolere a opresión que sofren e poidan vivir nas súas propias terras segundo os seus xeitos de vida, en paz, liberdade e seguridade.

Esta organización foi merecedora do Premio Nobel Alternativo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Survival International (en castelán)
* Website of Survival International Arquivado 17 de setembro de 2009 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1887464
* WorldCat
* VIAF: 144875161
* BIBSYS: 90571583
* BMT: 206348
* BNF: 14045421t
* CiNii: DA05294634
* GND: 1039700-0
* ISNI: 0000 0001 0669 2405
* LCCN: n81095623
* NKC: ko2009492831
* NLA: 35356788
* SUDOC: 027688224

 |
**Sebastián Sánchez Prado**, coñecido como **Sebas**, nado en Espinardo (Murcia) o 31 de xaneiro de 1960, é un exfutbolista español. Xogaba de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Na tempada 1979–80 debutou en Segunda División co Real Murcia, club co que ascendeu esa campaña á Primeira División. Co club en Primeira, Sebas non xogou ningún encontro, e descendeu ao final da campaña novamente á Segunda División. Na categoría de prata, conseguiu de novo o ascenso na tempada 1982–83, sendo un xogador habitual no cadro *pimentonero*. Descendeu novamente na tempadaa 1984–85.

Na tempada 1985–86 fichou polo Deportivo da Coruña, co que xogou dúas tempadas en Segunda División. Fixo o seu debut coa camisola branquiazul o 1 de setembro de 1985 fronte ao seu anterior equipo, o Real Murcia, no encontro da primeira xornada do campionato en Riazor, que rematou con vitoria local (2–1). No Deportivo xogou 54 partidos e anotou 3 goles.

Na tempada 1987–88 foi contratado polo Cartagena, co que descendeu ao final da campaña á Segunda División B.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
**Severino González Guitián**, nado en Vilasouto (O Incio) en 1903 e finado en Lugo en maio de 1981, foi un militar galego.

Traxectoria
-----------

Instalado en San Cibrao (Cervo). Ingresou nos Carabineiros en 1925. Durante e República foi cabo de Carabineiros. Foi xulgado en consello de guerra en Cataluña en 1941 e condenado a 12 anos e un día de reclusión. En 1944 foi procesado con José María Urquiola Iglesias, Antonio Paleo Saavedra e outros no sumario 390/44 do Xulgado Militar Especial de Oviedo por un delito contra a Lei de Seguridade do Estado.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 15-5-1981, p. 27
2. ↑  *El Progreso*, 3-1-1925, p. 2.
3. ↑  "Orden dejando sín efecto el ascenso a Teniente de Carabineros del Cabo Severino González Guitián", *Gaceta de la República*, 27-3-1937, p. 1382.
4. ↑  *Boletín Oficial da Provincia de Oviedo*, 20-1-1945, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na Llista reparació jurídica víctimes franquisme. *(en catalán)*
A **Selección de baloncesto de Serbia e Montenegro** foi o equipo formado polos xogadores de Serbia e Montenegro que representou o país nas competicións internacionais organizadas pola Federación Internacional de Baloncesto (FIBA) ou polo Comité Olímpico Internacional (COI): os Xogos Olímpicos, Campionato mundial de baloncesto e máis o Eurobasket.

O combinado de Serbia e Montenegro existiu só durante o período de existencia deste país. Até 2003 tivo como antecedente a Selección de baloncesto de Iugoslavia, e en 2006 dividiuse nas seleccións de Serbia e Montenegro.

Participou no EuroBasket 2003 (6ª posición), os Xogos Olímpicos de 2004 (11ª posición), EuroBasket 2005 (9ª posición) e o Campionato mundial de baloncesto de 2006 (11ª posición).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* FIBA Europa

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 46°13′13″N 6°11′00″L﻿ / ﻿46.22028, -6.18333

Vista da Villa Diodati.
A **Villa Diodati** é unha mansión situada en Coligny, moi preto de Xenebra e a carón do lago Léman.

Verán de 1816
-------------

É coñecida principalmente porque Lord Byron, acompañado polo seu médico persoal, John Polidori, hospedou na súa residencia a Mary Shelley e o seu home, Percey Shelley, aínda que por entón Mary e Percey aínda non estaban casados; el acababa de ser desherdado polo seu pai tras abandonar a súa muller e fillos para poder estar coa súa amada de 16 anos. O ano 1816 pasou á historia como o ano sen verán, por culpa da erupción do volcán Tambora que enrareceu a atmosfera durante todo o ano. Confinados baixo o teito da vila, as conversas xiraban arredor do galvanismo e outros temas relacionados co ocultismo. Os catro, acompañados eventualmente pola medio irmá de Mary, remataron por retarse nunha competición para saber quen era capaz de escribir a mellor historia de terror. Só *Frankenstein ou o moderno Prometeo* de Shelley e *The Vampyre* de Polidori chegaron a cristalizar. A propia autora explica moitos destes acontecementos no prólogo da súa obra.

Outras épocas da villa
----------------------

A villa comezou chamándose Villa Belle Rive, pero despois de que o tradutor Giovanni Diodati e a súa familia a habitaran quedaría vinculada a ese apelido para sempre. Frecuentemente coméntase que o poeta John Milton visitou a propiedade en 1634, pero este feito é discutido porque a Villa Diodati actual está datada en 1710.

En 1945 o pintor Balthus viviu alí unha tempada. No 2011 o New York Times informaba de que a construción fora dividida en varios apartamentos.

A pesar de pertencer a mans privadas e non ser un espazo visitable, a Villa Diodati segue sendo a día de hoxe lugar de peregrinación de moitos admiradores de Shelley e Byron ó seu carón existe un pequeno miradoiro dende onde se pode ver tanto o lago Leman como a casa.

Notas
-----

1. ↑  Fonseca, Xavi (25-5-2014). "1816: El auténtico año sin verano". *La Voz de Galicia*. Consultado o 3-9-2016.
2. ↑  "Una noche, hace 200 años...". Consultado o 3-9-2016.
3. ↑  Traducida do inglés por Fernando Rafael Tato Plaza e publicada por editorial Galaxia en 1999.
4. ↑  "The Vampyre". *Goodreads*. Consultado o 3-9-2016.
5. ↑  Clark, William S (1935). *Milton and the Villa Diodati*. *Review of English Studies*.
6. ↑  Bal, Mieke (2008). *Balthus: Works and Interviews*. Distributed Art Pub Incorporated. p. p.156. ISBN 978-84-343-1165-7.
7. ↑  Perrottet, Tony (27-5-2011). "Lake Geneva as Shelley and Byron Knew It". *The New York Times*. ISSN 0362-4331. Consultado o 3-9-2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Villa Diodati***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q670519
* WorldCat
* VIAF: 246305288

 |
Stephen Harper durante unha visita oficial a México en 2014
**Stephen Joseph Harper**, nado en Toronto o 30 de abril de 1959, é un político canadense, o 22.º primeiro ministro do Canadá, desde 2006. e o líder do Partido Conservador.

Traxectoria
-----------

Harper foi un dos membros fundadores do Partido Reformista do Canadá en 1987. Parlamentario polo distrito electoral de Calgary Oeste de 1993 a 1997. Deixou a súa acta para ingresar no grupo de presión conservador Coalición Nacional de Cidadáns que dirixiu de 1998 a 2002. Cesou no posto para suceder a Stockwell Day como o dirixente da Alianza Canadense (herdeiro do Partido Reformista) e regresou en 2002 ao parlamento por Calgary Suroeste como Líder da Oposición. En 2003, logrou un acordo co dirixente do Partido Conservador Progresista do Canadá, Peter MacKay, para a fusión dos seus dous partidos para formar o Partido Conservador do Canadá, que o elixiu como o seu líder en marzo de 2004.

Tras as eleccións de 2006 Harper converteuse en primeiro ministro dun goberno en minoría, posto que mantivo despois das eleccións de 2008 no que o seu partido logrou unha pequena mellora na porcentaxe do voto popular, aumentando a representación Cámara dos Comúns do Canadá, con 143 de 308 asentos. En marzo de 2011 disolveuse o parlamento por unha moción de censura.

Nas eleccións Harper logrou formar un goberno en maioría, ao facerse o seu partido con 166 escanos e a maioría absoluta da cámara baixa.

Notas
-----

1. ↑  National Citizens Coalition (NCC) "Harper's presidency was a critical period", 11 de maio de 2007 Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine..
2. ↑  Bruce Cheadle (25 de marzo de 2011). The Canadian Press; CTV news, ed. "Harper government topples on contempt motion, triggering May election".
3. ↑  Ray Argyle, *Turning Points: The Campaigns That Changed Canada – 2011 and Before* (2011)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q206
* WorldCat
* VIAF: 54470012
* BNF: 15601991r
* EBID: ID
* FAST: 1624032
* GND: 131683950
* IMDb: nm1537235
* ISNI: 0000 0000 7849 6895
* LCCN: no2005090951
* Munzinger: 00000025557
* NKC: jx20091012008
* NLA: 49116612
* NNDB: 000111040
* SNAC: w6rc0wr2
* SUDOC: 129899798
* TMDb: 1216445
* WikiTree: Harper-2149

 |
Sceptrum Brandenburgicum e Harpa Geogii.
**Sceptrum Brandenburgicum**, o cetro de Brandeburgo, é unha antiga constelación creada polo astrónomo alemán Gottfried Kirch con estrelas que se atopan entre Eridanus e Lepus no 1688 para honra-la provincia prusiana de Brandeburgo e a súa familia real (de aí o nome da constelación). Moi poucos astrónomos incluíron esta constelación nos seus atlas celestes, dos cales cabe destacar ó tamén alemán Johann Elert Bode e ó astrónomo norteamericano Elijah Burritt. A partir de mediados do século XVII deixouse de usar.

As súas estrelas pertencen na actualidade a Eridanus, aínda que o seu nome foi parcialmente herdado por unha das súas estrelas máis brillantes, Sceptrum, que na actualidade leva a designación 53 Eridani. O nome Sceptrum para esta estrela está en uso aínda hoxe en día.

Ligazóns externas
-----------------

* Sceptrum Brandenburgicum. Obsolete constellations (Shane Horvatin) Arquivado 03 de maio de 2017 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Sceptrum Brandenburgicum. Star Tales (Ian Ridpath) *(en inglés)*

|  |
| --- |
| **Constelacións obsoletas**  incluíndo Argo Navis de Ptolomeo |
| Anser | Antinoo | Argo Navis | Asterion | Cancer Minor | Cerberus | Chara | Custos Messium | Felis | Frederici Honores/Gloria Frederici | Gallus | Globus Aerostaticus | Jordanus | Lochium Funis | Machina Electrica | Malus | Mons Maenalus | Musca Borealis | Noctua | Officina Typographica | Polophylax | Psalterium Georgii/Harpa Georgii | Quadrans Muralis | Ramus Pomifer | Robur Carolinum | Sceptrum Brandenburgicum | Sceptrum et Manus Iustitiae | Solarium | Tarandus vel Rangifer | Taurus Poniatovii | Telescopium Herschelii | Testudo | Tigris | Triangulum Minor | Turdus Solitarius | Vultur |
**Sebastián Rodríguez Carranza**, nado en Valladolid, foi un fotógrafo, xornalista e político español.

Traxectoria
-----------

Militante do PSOE. Foi procesado por inxurias ao gobernador civil Manuel Ínsua Sánchez nun artigo publicado no semanario *La Hora* do 26 de decembro de 1931. En decembro de 1933 foi detido en Marín con Emilio Pardavila pola participación no movemento revolucionario. Nos anos finais da República era veciño de Guitiriz, onde era secretario da Sociedade de Artes e Oficios Varios. Ao estalar a golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o día 24 e ingresou na prisión de Lugo. Acusado de adhesión á rebelión foi xulgado en consello de guerra en Lugo o 22 de febreiro de 1938, foi condenado a cadea perpetua. En marzo de 1939 foi trasladado á prisión de As Palmas de Gran Canaria.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 30-12-1933, p. 10.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 13-12-1933 p. 11.
3. ↑  *El Progreso*, 23-2-1938, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Sebastián Rodríguez Carranza na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista de Lugo
A **sopa negra** ou **caldo negro** (en grego antigo: μέλας ζωμός, *mélās dsōmós*) era un prato tradicional espartano elaborado con sangue, viño e vísceras; considerábase símbolo da frugalidade dos costumes espartanos e era o alimento fundamental consumido na sissitía, comida colectiva dos espartanos.

Era un guiso de porco, escurecido pola adición de sangue e viño. Aínda que non se conservou ningunha receita deste prato, crese que tamén incluía vinagre, para actuar como emulsionante evitando que o sangue do porco callase durante a cocción.

Segundo a lenda, un home de Síbaris, cidade do sur de Italia famosa polo seu luxo e gula, dixo despois de probar a sopa negra que entendía por que os espartanos estaban tan dispostos a morrer.

Historia
--------

Plutarco, na *Vida de Licurgo*, di que un rei da rexión do Ponto, despois de ter oído falar deste famoso caldo e sentindo curiosidade, trouxo un cociñeiro espartano para que o preparase. Cando o probou, pareceulle pésimo, e o cociñeiro díxolle entón que para gozalo ao máximo había que se bañar primeiro no Eurotas –o río do Peloponeso que pasa por Esparta–, o que significaba que había que apreciar os costumes e as tradicións espartanos, adaptándose a un estilo de vida sinxelo e esencial.

O propio Plutarco di que os anciáns espartanos non comían carne, que se deixaba aos mozos, preferindo alimentarse case exclusivamente de sopa negra.

Ateneo exemplifica o declive de Esparta sinalando que os cociñeiros, afeitos a facer salsas refinadas, xa non eran quen de prepararen sopa negra.

Notas
-----

1. ↑  *Suídas*, *s.v.* ζωμὸς μέλας. ἡ λεγομένη αἱματιὰ.
2. ↑  Plutarco, *Vida de Licurgo* 12.
3. ↑  Ateneo de Naucratis, *Deipnosofistas* iv.136e, 141b, 143a; xii.517a.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Clauss, Manfred (1983). *Sparta. Eine Einführung in seine Geschichte und Zivilisation*. Múnic: C.H. Beck. p. 166. ISBN 3-406-09476-7.

### Outros artigos

* *Czernina*, sopa polaca feita con sangue de pato.
**Rosa Bassave Roibal**, nada na Coruña o 30 de marzo de 1954 e finada en Santiago de Compostela o 10 de setembro de 2012, foi unha militante anarcosindicalista galega.

Traxectoria
-----------

Logo de traballar nunha fábrica do sector eléctrico, casou ós dezaoito anos con Alberto de Esteban Gracia, emigrando a Barcelona, Inglaterra (onde traban relación con Miguel García e nacionalistas galegos) e París, onde traballa na hostalería. De regreso a Santiago de Compostela, remata a carreira de Historia na USC e comeza a militar na UPG e no seu sindicato revolucionario de estudantes. Formou parte da executiva de ANPG en 1976 e do BNPG 1977, pero logo de fortes discrepancias integrouse no movemento libertario. En 1979 créase a Federación Anarco-comunista Galega e o Colectivo Libertario Arco da Vella.

Posteriormente participa activamente na refundación do sindicato CNT en Compostela, sendo elixida secretaria xeral en 1990 e 2002 e tesoureira en varias ocasións. Tamén participa no Ateneu Libertário de Compostela e na asociación Mulleres Libres, así como na radio Kalimero. En 2005 foi elixida secretaria xeral da Confederación Rexional Galaica da CNT.

Asidua conferenciante, colaborou en publicacións como *Arco da Vella* (baixo o pseudónimo de María Balteira), *(A)narquista*, *Andaina*, *CNT*, *Festa da Palabra Silenciada*, *Marea Negra*, *A Nosa Terra*, *Outrasvozes*, ou *A Protesta*. Bibliotecaria da USC desde 1986, tamén colaborou en revistas profesionais de bibliotecas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Íñiguez, Miguel: *Enciclopedia histórica del anarquismo español* (tomo 1); Vitoria, 2008. ISBN 978-84-612-4219-1

### Ligazóns externas

* "Rosa Bassave". *Álbum de Mulleres* do Consello da Cultura Galega.
**Susan Haack**, nada en 1945 en Inglaterra, é unha profesora de filosofía e dereito na Universidade de Miami nos Estados Unidos. Escribiu obras en diferentes eidos filosóficos, incluíndo lóxica, filosofía da linguaxe, epistemoloxía e metafísica. O seu pragmatismo despréndese do de Charles Sanders Peirce.

Traxectoria
-----------

Susan Haack graduouse na Universidade de Oxford e a Universidade de Cambridge. En Oxford, estudou no Colexio St. Hilda's, onde a súa mestra de filosofía primeiro foi Jean Austin, viúva de J. L. Austin. Tamén estudou a Platón con Gilbert Ryle e lóxica con Michael Dummett. David Pears supervisou o seu traballo para obter un B. Phil. sobre a ambigüidade. En Cambridge, escribiu o seu doutoramento baixo a supervisión de Timothy Smiley. Ela ocupou os cargos de membro do New Hall, Cambridge e profesora de filosofía na Universidade de Warwick antes de asumir o seu posto actual na Universidade de Miami.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Susan Haack *(en inglés)* na páxina da Universidade de Miami.
* Entrevista a Susan Haack *(en inglés)*

* Portal:Feminismo
* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3173010
* WorldCat
* VIAF: 3645149
* BIBSYS: 90539149
* BNE: XX962993
* BNF: 123178153
* BVMC: 74909
* Dialnet: 28860
* Europeana: ID
* FAST: 1509711
* GND: 132838672
* ISNI: 0000 0001 1466 333X
* LCCN: n93004030
* NKC: vse2014838223
* NTA: 068261489
* OL: OL227002A
* Persée: 212626
* SSRN: 383931
* SUDOC: 032079095
* UNZ: HaackSusan
* zbMATH: haack.susan

 |
**Severino Chacón Bergueiro**, nado en Parada (A Estrada) o 14 de novembro de 1884 e finado en Madrid o 31 de xullo de 1978, foi un sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo dunha familia de campesiños, traballou como canteiro en Ferrol (1897) onde entrou en contacto coas organizacións obreiras. Trasladouse a Coruña en 1903 e converteuse en referente sindical. En 1905 emigrou a Cuba e militou na Agrupación Socialista da Habana. Retornou a Galicia en 1908 pero regresou moi pronto á Habana. Foi expulsado de Cuba en xullo de 1911. En 1916 constituíu na Coruña a Unión Tabacalera, primeiro sindicato de clase das cigarreiras da Fábrica de Tabacos. Foi candidato nas eleccións á alcaldía de 1917 pola Agrupación Socialista da Coruña. En 1918 a Unión Tabacalera federouse na UGT baixo a súa influencia. Deixou o PSOE en 1921 formando parte do Partido Comunista Obrero Español que pouco despois se integrou no PCE. Presidiu desde A Coruña a Federación Tabaquera Española, de carácter autónomo, e na que se integrou o persoal das fábricas de tabacos do Estado.

O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 sorprendeuno na Coruña, onde estivo agochado un ano, antes de fuxir por mar cara a zona republicana. Pasou a Valencia e incorporouse á UGT. Exiliado en Francia en 1939, formou parte da Executiva Federal da UGT no exilio francés. Logo marchou a Santo Domingo (1939-1940), Venezuela (1940-1946), regresou a Francia (1946-1950), marchou a Checoslovaquia (1950) e volveu a Venezuela (1950-1967). Retornou a Madrid en 1967, onde faleceu en 1978.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Romero Masiá, Ana (2003). Fundación Luís Tilve, ed. *Severino Chacón: líder sindical do mundo do tabaco*. Santiago de Compostela. ISBN 84-95773-02-3.
* Romero Masiá, Ana (2007). Fundación Luís Tilve, ed. "Severino Chacón Bergueiro". *Claridade*. setembro (Especial homenaxe): 87–93. Consultado o 28 de xaneiro de 2021.

### Ligazóns externas

* 

* Severino Chacón na páxina web *Nomes e Voces*.
* "La casa de las cigarreras de Madrid" en *Mundo Gráfico*, 15/5/1929, pp. 35–36 *(en castelán)*, vía Hemeroteca Digital. BNE.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12400427
* BNE: XX1655382
* DBE: severino-chacon-bergueiro
* DSBE: 4151\_chacon-bergueiro-severino

 |
**Vanguard 2** foi un satélite artificial dos Estados Unidos lanzado nun foguete Vanguard desde o Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral o 17 de febreiro de 1959.

Características
---------------

Vanguard 2 foi o primeiro satélite adicado ao estudo da capa de nubes da Terra mediante a medición da parte diúrna da luz solar reflectida pola capa nubosa e pola superficie terrestre. Unha vez en órbita o satélite, estabilizado mediante xiro, comezou a precesionar debido á ignición de restos de propelente sólido na terceira etapa no momento da separación entre esta e o satélite. Esta oscilación degradou o sinal do satélite e o envío dos datos da capa de nubes. O transmisor funcionou durante 26 días ata o esgotamento das baterías. O satélite foi seguido tamén opticamente para facer estudos do arrastre atmosférico mediante a determinación da súa órbita.

Vanguard 2 tiña forma de esfera de 10,75 kg de masa e 50,8 cm de diámetro. Estaba construído nunha aliaxe de magnesio, co interior recuberto dunha capa de ouro e o exterior recuberto de aluminio para proporcionar protección térmica. O interior da esfera estaba presurizado e contiña a instrumentación, incluída a electrónica de seguimento, o sistema de telemetría e a electrónica dos experimentos. No interior había tamén dous telescopios ópticos con dúas fotocélulas, apuntando cada un deles en sentido oposto e que facían as medicións da luz reflectida pola Terra. As comunicacións tiñan lugar na frecuencia de 108 MHz e unha cinta grabadora a bordo podía rexistrar ata 50 minutos de datos.

Dada a súa órbita, Vanguard 2 permanecerá no espazo entre 200 e 300 anos antes da súa reentrada na atmosfera terrestre.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "VANGUARD 2" (en inglés). Consultado o 13 de marzo de 2018.
2. 1 2 3  "Letter dated 6 March 1962 from the Acting Secretary-General addressed to the Chairman of the Committee on the Peaceful Uses of Outer Space, transmitting a communication dated 5 March 1962 from Permanent Representative of the United States of America" (PDF) (62-04423). 7 de marzo de 1962: 2. Consultado o 13 de marzo de 2018.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  NASA (21 de marzo de 2017). "Vanguard 2" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 23 de febreiro de 2017. Consultado o 13 de marzo de 2018.
4. ↑  Claude Lafleur (2010). "Vanguard II" (en inglés). Consultado o 13 de marzo de 2018.
5. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2018). Gunter's Space Page, ed. "Vanguard (20in Cloud Cover)" (en inglés). Consultado o 13 de marzo de 2018.
6. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2011). "Vanguard 2" (en inglés). Consultado o 13 de marzo de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Vanguard 2*** |

### Outros artigos

* Vanguard
* Vanguard 1
* Vanguard 3

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1076866
* NSSDC ID: 1959-001A
* SCN: 00011

 |
**Susan C. Faludi**, nada en Queens (Nova York) o 18 de abril de 1959, é unha xornalista e autora estadounidense, gañadora do Premio Pulitzer por reportaxe divulgativa en 1991, grazas ó seu informe sobre o grao de influencia de Safeway Stores, Inc. que, segundo o comité do Premio Pulitzer, mostraba os "custos humanos das altas finanzas".

Traxectoria
-----------

Faludi naceu no seo dunha familia xudía e creceu en Yorktown Heights, Nova York. A súa nai era un ama de casa e xornalista. O seu pai é un fotógrafo que emigrou de Hungría, tras sobrevivir o holocausto. 
Vive co autor Russ Rymer.

Traxectoria
-----------

Graduouse pola Universidade Harvard en 1981, onde escribiu para *The Harvard Crimson* e converteuse en xornalista, escribiu para *The New York Times*, *Miami Herald*, *The Atlanta Journal-Constitution*, *San Jose Mercury News* e *The Wall Street Journal*, entre outras publicacións.

Nos anos 1980, publicou artigos sobre feminismo e a aparente resistencia ó movemento. Vendo xurdir un patrón, Faludi comezou a escribir *Backlash: The Undeclared War Against American Women*, publicado a fins de 1991.

* Portal:Muller
* Portal:Feminismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q260900
* WorldCat
* VIAF: 4995416
* BIBSYS: 90583026
* BNF: 122968667
* EBID: ID
* FAST: 279926
* FemBio: 31329
* GND: 129656933
* ICCU: RAVV083133
* IMDb: nm2306412
* ISNI: 0000 0001 0864 7800
* LCCN: n91001111
* NDL: 00466293
* NKC: xx0228109
* NNDB: 000026515
* NTA: 093658303
* OL: OL833925A
* SELIBR: 324682
* SNAC: w64g45bz
* SUDOC: 031826024

 |
**Vanessa Veiga Comesaña**, nada en Gondomar o 10 de xullo de 1979, é unha atleta galega.

Traxectoria
-----------

Especializada en cross e no medio fondo, como atleta en categoría júnior xa participara nos Mundiais de cross de 1998 en Marrakech, onde finalizara no posto 35º da categoría júnior. Aínda adestrando en Vigo pertencía ao club Valencia Terra i Mar. En 2003 deixou o atletismo para dedicarse á súa familia e ter tres fillos.

En 2010 regresou á práctica atlética, desta vez orientada ao gran fondo e clasificouse de 11ª no campionato de España de cross. En 2011 converteuse na campioa de España de medio-maratón, e logo de maratón ese mesmo ano en Castelló de la Plana e conseguiu a marca mínima para participar nos Xogos de Londres.

O seu primeiro adestrador foi Alfonso Ortega, mentres que o actual é Julio V. Rey del Arco, que ademais é o seu sogro. O seu club en 2011 era o zaragozano Club Atletismo Adidas.

Vida persoal
------------

Está casada co tamén fondista español Julio Rey.

Notas
-----

1. ↑  Resultados Arquivado 29 de outubro de 2013 en Wayback Machine. web do Campionato.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Galegos nos Xogos Olímpicos de 2012

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Vanessa Veiga Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7914721
* IAAF: 115639
* Sports Reference: vanessa-veiga-1

 |
**Rosa María Castellanos y Castellanos**, nada en Bayamo en 1834 e finada en Camagüey o 25 de setembro de 1907, coñecida como "Rosa la Bayamesa", foi unha escrava cubana liberada que tivo unha notable participación durante a guerra de independencia de Cuba, actuando principalmente como enfermeira e fundadora de varios hospitais.

Traxectoria
-----------

Castellanos foi orixinalmente unha escrava, filla de escravos procedentes de África. Cando foi liberada, ela e o seu esposo, José Florentino Varona, uniuse á causa da guerra dos Dez Anos en 1868. É incluída como precursora da práctica da enfermería en Cuba, boa coñecedora das cualidades das plantas medicinais, durante o conflito asistiu doentes e feridos. Tamén confeccionou roupa e fixo de mensaxeira.

En 1871, trasladouse a Camagüey, onde fundou diversos hospitais de sangue na serra de Najasa. O maior xeneral Máximo Gómez nomeouna capitá de sanidade e encomendoulle a misión de crear un hospital que recibiu o nome de «Santa Rosa» na súa honra. Cando estoupou a guerra de independencia de Cuba (1895), tiña xa 60 anos, mais continuou colaborando cos rebeldes e Gómez volveuna poñer á fronte do hospital que ela fundou. Afírmase que cando non había feridos que atender, ela mesma participaba nas accións bélicas.

Despois da guerra, continuou traballando como comadroa. Morreu en Camagüey o 25 de setembro de 1907 e o seu cadáver foi velado publicamente na sede do concello da cidade.

Homenaxes
---------

No ano 2002 erixiuse unha estatua dela na saída de Bayamo, a súa cidade natal, obra de Alberto Lescay.

Notas
-----

1. 1 2 3  Oliva Ferrales, Mailenys (24 de setembro de 2020). Granma: órgano oficial del comité central del Partido Comunista de Cuba, ed. "Aquella «flor» mambisa" (en castelán). Consultado o 8 de marzo de 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Hidalgo Martínez, Mabiel (25 de setembro de 2020). Biblioteca Nacional de Cuba José Martí, ed. "Sucesos y figuras de la Guerra Necesaria: Rosa Castellanos, La bayamesa" (en castelán). Consultado o 8 de marzo de 2021.
3. ↑  Torres Esperón, Julia; Urbina Laza, Omayda (2009). "La Enfermería en la Salud Pública Cubana". *Revista Cubana de Salud Pública*. vol. 35.

* Portal:Muller
**Rosa María Sánchez-Yebra Alonso**, nada en Ourense o 20 de xullo de 1962, é unha farmacéutica e economista galega.

Traxectoria
-----------

Sánchez-Yebra é doutora en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela e ten un mestrado en Dirección e Administración de Empresas polo Instituto de Empresa.

Pertence aos corpos de Técnicos Comerciais e Economistas do Estado Español, e da Oficina Española de Patentes e Marcas.

Tras iniciar a súa carreira profesional en 1990 como experta en patentes químicas e farmacéuticas da Oficina Española de Patentes y Marcas, en 1999 ingresou no corpo de Técnicos Comerciales y Economistas del Estado. Desde entón ocupou diversos postos vinculados ao Ministerio de Economía y Hacienda na Dirección General del Tesoro y Política Financiera, ou como asesora responsábel da Comisión Delegada de Asuntos Económicos no Gabinete do Ministro de Hacienda. Tamén foi directora de gabinete do Secretario de Estado de Economía (2002-2004), directora da Oficina Comercial na Embaixada de España en Romenia (2004-2009) e directora do gabinete do Ministro de Economía y Competitividad (2012-2014).

Entre 2014 e 2016 foi secretaria xeral de Tesoro y Política Financiera, membro do Comité Económico e Financeiro da Unión Europea e adxunta ao Ministro no Eurogrupo e o Ecofin. Foi conselleira do Banco de España e da CNMV e vicepresidenta do Fondo de Garantía de Depósitos. Desde 2017 é vicegobernadora de Estratexia de Desenvolvemento Social do Banco de Desenvolvemento do Consello de Europa.

En xuño de 2021 incorporouse ao Consello da recentemente creada Sociedade para o Desenvolvemento de Proxectos Estratéxicos de Galicia, institución público-privada que canalizará os proxectos que optan aos millonarios fondos Next Generation da UE.

O 27 de outubro de 2021 o consello de administración de Abanca aprobou o nomeamento de Sánchez-Yebra como nova conselleira independente. Esta ourensá convértese así na cuarta conselleira independente da entidade, e a súa elección sitúa por riba dun terzo (36,3 %) a proporción de mulleres no máximo órgano de xestión de Abanca, o que supón «un novo paso adiante na estratexia de igualdade da entidade», tal e como destacaron desde o banco.

Notas
-----

1. 1 2  Economía (28 de outubro de 2021). "Abanca nombra a Rosa María Sánchez-Yebra nueva consejera independiente]". *La Voz de Galicia*. Consultado o 28 de outubro de 2021.
2. 1 2 3  Gonzalo Alconada, Ángeles (28 de outubro de 2021). "Abanca nombra consejera a Rosa María Sánchez-Yebra". *CincoDías. El País Economía*. Consultado o 28 de outubro de 2021.
3. ↑  "Secretaria General del Tesoro y Política Financiera".
4. ↑  Moscoso, X. R. Moscoso (22 de xuño de 2021). "La Xunta ficha a la primera mujer, jefa del Tesoro con Rajoy, para la sociedad que captará fondos europeos". *Economía Digital Galicia*. Consultado o 28 de outubro de 2021.
**Soiuz 7K-L1** foi un modelo de nave Soiuz deseñado para misións lunares. Era unha modificación do modelo 7K-OK para facer sobrevoos lunares.

Características
---------------

A 7K-L1 foi o reemprazo da nave LK-1 de Chelomei que foi cancelada a favor da primeira. A 7K-L1 non demostrou ser segura como nave tripulada ata agosto de 1969, despois de que os estadounidenses chegaran á Lúa. Todos os lanzamentos que se fixeron foron non tripulados ata a súa cancelación en 1970.

A nave carecía do característico módulo orbital das naves Soiuz para aforrar masa. Tamén carecía do paracaídas de reserva a favor de engadir unha porta de saída na cápsula de reentrada. A nave foi dotada dos sistemas adecuados para a navegación interplanetaria e poder chegar á Lúa. Deseñada para facer unicamente misións de sobrevoo lunar, era lanzada mediante un foguete Proton K/D baixo a denominación Zond. Dos dez intentos de lanzamento catro finalizaron en fracaso, cinco en éxito e nun caso a cápsula foi destruída nun accidente previo. Construíronse dúas unidades adicionais que non chegaron a intentar lanzarse. As naves lanzadas con éxito levaban a bordo diferentes animais (moscas, tartarugas, vermes, bacterias, sementes, plantas...) e instrumentos de medición para estudar as condicións do espazo lunar.

A Soiuz 7K-L1 tiña unha altura total de 4,88 m e unha masa de 5680 kg. O seu motor principal 11D58 proporcionaba un pulo de 4,17 kN. Tiña un volume habitable de 4 m3 e a electricidade era producida por paneis solares que xeraban ata 0,8 kW de potencia.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Voo | Data | Centro de lanzamento | Carga | Resultado | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 27 de setembro de 1967 | Cosmódromo de Baikonur | Zond 4a | Fallo |  |
| 2 | 22 de novembro de 1967 | Cosmódromo de Baikonur | Zond 4b | Fallo |  |
| 3 | 2 de marzo de 1968 | Cosmódromo de Baikonur | Zond 4 | Éxito |  |
| 4 | 22 de abril de 1968 | Cosmódromo de Baikonur | Zond 5a | Fallo |  |
| 5 | - | - | Zond 5b | Destruída nun accidente previo ao lanzamento. |  |
| 6 | 14 de setembro de 1968 | Cosmódromo de Baikonur | Zond 5 | Éxito |  |
| 7 | 10 de novembro de 1968 | Cosmódromo de Baikonur | Zond 6 | Éxito |  |
| 8 | 20 de xaneiro de 1969 | Cosmódromo de Baikonur | Zond 7a | Fallo |  |
| 9 | 7 de agosto de 1969 | Cosmódromo de Baikonur | Zond 7 | Éxito |  |
| 10 | 20 de outubro de 1970 | Cosmódromo de Baikonur | Zond 8 | Éxito |  |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  Gunter Dirk Krebs (2021). Gunter's Space Page, ed. "Zond (L1)" (en inglés). Consultado o 13 de xuño de 2021.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17  Mark Wade (2021). "Soyuz 7K-L1" (en inglés). Consultado o 13 de xuño de 2021.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Soiuz 7K-L1*** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Proton K/D
O **stips** (en latín *stips*, *stipis*) era unha moeda romana de pouco valor, equivalente ao óbolo (grega. Non é unha moeda determinada, senón unha empregada como ofrenda ou cuestación. Esta palabra deu en latín *stipendium* que á súa vez deu o galego *estipendio* ('paga', 'remuneración', 'taxa fixada pola autoridade eclesiástica aos fieis para aplicar algún servizo relixioso').

En tempos da monarquía romana utilizábase xa o stips, a modo de moeda de pouco valor, como a uncia (moeda de bronce) e o ás (primitiva moeda fundida en bronce). O stips dábase como esmola establecida:

* Aos pobres.
* Aos galos de Cibeles. Estes galos eran sacerdotes eunucos da deusa Cibeles. No mes de abril celebrábase a súa festa e os galos levaban a súa imaxe en procesión polas rúas de Roma, acompañados de músicos que tocaban frautas, tambores e outros instrumentos, mentres daban terribles alaridos. Era costume entre os romanos dar a estes sacerdotes as devanditas moedas
* Nos cepillos dos templos, como donativo. Cada cepillo tiña inscrito o nome do destinatario: *Stips Apollinis*, *Stips Dianae*.
* Aos deuses acuáticos. As moedas neste caso botábanse nas fontes.
* Como subscrición feita polas familias para contribuír ao culto xentilicio.

Existía ademais a *stips menstrua*, que era unha cota que pagaban mensualmente os membros dos colexios funerarios. E o primeiro día de xaneiro, os romanos ofrecíanse uns a outros estas pequenas moedas para felicitarse e para desexar *faustum felicemque annum*.
**Soiuz 26** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 10 de decembro de 1977 mediante un foguete Soiuz U desde o cosmódromo de Baikonur.

Características
---------------

Soiuz 26, unha Soiuz modelo 7K-T cos cosmonautas Iuri Romanenko e Georgi Grechko a bordo, foi lanzada para acoplarse coa estación espacial Saliut 6. A diferenza da Soiuz 25, a Soiuz 26 acoplouse completamente coa estación ao usar o segundo porto dispoñible e os cosmonautas puideron pasar ao seu interior. Pasaron un total de 96 días a bordo, marcando un récord no seu momento. As súas tarefas consistiron en facer diversas probas coa estación, así como experimentos e un paseo espacial (o primeiro desde unha estación Saliut, o 20 de decembro) para inspeccionar o porto de atraque ao que a Soiuz 25 se acoplou defectuosamente, determinando que o porto da estación estaba ben e o fallo estaba na Soiuz. Durante a súa estancia tivo lugar o primeiro avituallamento en órbita: a primeira nave Progress acoplouse á estación o 22 de febreiro, levando a bordo subministracións e propelente.

A Saliut 6 coa Soiuz 26 acoplada foi tamén a primeira estación que recibiu unha tripulación visitante, a Soiuz 27, que atracou no porto libre o 10 de xaneiro de 1978. Así, durante cinco días, a estación estivo ocupada coas dúas Soiuz e cos catro cosmonautas a bordo, que se adicaron a facer probas e experimentos nalgúns casos dirixidos a comprobar o comportamento da estrutura formada polas tres naves e a súa resposta a perturbacións e resonancias. A tripulación visitante (Oleg Makarov e Vladimir Dzhanibekov) regresou a terra na Soiuz 26, deixando a máis nova Soiuz 27 para a tripulación de longa duración. O 3 de marzo de 1978 a Saliut 6 recibiría unha nova nave tripulada, a Soiuz 28, coa primeira misión Interkosmos a bordo.

A Soiuz 26 volveu a terra o 16 de xaneiro de 1978 ás 11:25 GMT, con Dzhanibekov e Makarov a bordo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Soiuz 26*** |

### Outros artigos

* Soiuz U
* Soiuz 25
* Soiuz 27
* Soiuz 28
* Saliut 6

Notas
-----

1. 1 2  N2YO (2017). Real Time Satellite Tracking, ed. "SOYUZ 26" (en inglés). Consultado o 7 de setembro de 2017.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  NASA (21 de marzo de 2017). "Soyuz 26" (en inglés). Consultado o 7 de setembro de 2017.
3. 1 2 3 4 5  "Note verbale dated 16 January 1978 from the Permanent Mission of the Union of Soviet Socialist Republics to the United Nations addressed to the Secretary-General" (PDF) (78-01481). 24 de xaneiro de 1978: 2. Consultado o 7 de setembro de 2017.
4. 1 2 3 4  Claude Lafleur (2017). "Soyuz 26" (en inglés). Consultado o 7 de setembro de 2017.
5. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2017). Gunter's Space Page, ed. "Soyuz 12, 17, 18, 21, 25 - 29, 31 - 40 (7K-T, 11F615A8)" (en inglés). Consultado o 7 de setembro de 2017.
6. 1 2 3 4 5  Mark Wade (2017). "Soyuz 26" (en inglés). Consultado o 7 de setembro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q847024
* NSSDC ID: 1977-113A
* SCN: 10506

 |
En fonética, un **vocoide non silábico** é unha clase que engloba ó que tradicionalmente se chamaron **semivogais** e **semiconsoantes**. Foneticamente é un son aproximante que é a realización dunha vogal que por si mesma non forma sílaba, senón vai acompañada doutra vogal que ten o valor silábico. O termo semivogal resérvase para o elemento non silábico dun ditongo decrecente, ou para o son non silábico que segue á vogal forte nun tritongo. O termo semiconsoante prefírese para designar ó elemento non silábico dun ditongo crecente ou ó primeiro son dun tritongo.

As semivogais ou semiconsoantes son frecuentemente alófonos non silábicos de vogais. As semivogais correspondentes a /i, ou desígnanse cos signos [i̯, ou̯], mentres que as semiconsoantes con [j, w].

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Freixeiro Mato, X. R. (2006). *Gramática da lingua galega I: fonética e fonoloxía*. Vigo: A Nosa Terra. p. 119. ISBN 978-84-8341-060-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q757410
* GEC: 0141768
* MAG: 137683994

 |
A **ría de Ares** é unha ría galega formada pola desembocadura do río Eume no océano Atlántico. É unha das catro rías, canda as de Ferrol, Betanzos e A Coruña, que conforman o Golfo Ártabro e fai parte, polo tanto, das denominadas rías medias. A ría de Ares separa Pontedeume, no lado sur, de Cabanas, Fene e Ares, que quedan ao norte.

A boca da ría de Ares é compartida coa ría de Betanzos, onde o océano se interna no continente entre a punta Coitelada (en Cervás, Ares) e a punta Torrella (en Dexo, Oleiros). No interior, esta ría divídese en dous brazos, un en dirección leste e outro en dirección sur-sueste. O primeiro corresponde á ría de Ares ata a marisma que forma o río Eume no seu encontro co mar. Pola súa banda, dende a punta Torrella cara ao sur vaise estreitando a ría de Betanzos ata a cidade dos Cabaleiros, que lle dá o nome. Polo interior, a punta da Carboeira (en Boebre, Pontedeume) separa ambas as rías, deixando a costa sur da de Ares cara ao norte e a costa leste da de Betanzos cara ao sur.

Notas
-----

1. ↑  "Rías de Ares y Betanzos / Coruña. / Derroteros / Guías / Portada - masmar". *guias.masmar.net*. Consultado o 2020-09-15.
2. ↑  "Ría de Ares e Betanzos - GALICIA". *www.turismo.gal*. Consultado o 2020-09-15.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11703401
* GeoNames: 3129652

 |