**Marguerite de la Sablière**, nada no Reino de Francia en 1640 e finada en París o 8 de xaneiro de 1693, foi unha salonista e polímata francesa, amiga e mecenas da Fontaine, foi a esposa de Antoine Rambouillet (1624-1679), financeiro e poeta protestante encargado da administración dos bens reais, sendo o seu nome de solteira Marguerite Hessein.

Traxectoria
-----------

Recibiu unha excelente educación en latín, matemáticas, física e anatomía dos mellores eruditos da súa época. Por exemplo, Joseph Sauveur e Gilles de Roberval ensináronlle matemáticas, física e astronomía. A súa casa converteuse en lugar de encontro de poetas, científicos e homes de letras, así como de brillantes membros da corte de Luís XIV.

Cara a 1673, da Sablière recibiu na súa casa á Fontaine, a quen durante vinte anos aliviou de todo tipo de preocupacións materiais. Outro amigo e habitante da casa era o viaxeiro e médico François Bernier, cuxo compendio das obras de Gassendi foi escrito para Mme da Sablière. O abade Chaulieu e o seu colega poeta, Charles Auguste, marqués da Fare, foron algúns dos seus máis íntimos colaboradores.

Nicolas Boileau- Despréaux burlouse das súas pretensións científicas na súa *Satire contre les femmes* (Sátira contra as mulleres), na que sostén un astrolabio e describe os seus esforzos por observar a Xúpiter como algo que debilita a súa vista e arruína a súa cute. En resposta, Charles Perrault escribiu *Apologie des femmes*.

La Fare vendeu o seu cargo no exército para poder pasar o seu tempo con ela. Esta ligazón, que parece ser a única paixón seria da súa vida, rompeu en 1679. La Fare foi seducido, segundo Mme de Sevigné, polo seu amor ao xogo, pero a isto hai que engadir unha nova paixón pola actriz A Champmeslé.

A partir de entón, Mme da Sablière dedicouse cada vez máis ás obras de ben, pasando gran parte do seu tempo no hospital de incurables. A morte do seu marido, ese mesmo ano, acentuou as súas tendencias á seriedade e converteuse ao catolicismo.

### Leite no té

Atribúeselle o costume de poñer leite no té no seu salón, supostamente para evitar que as súas cuncas de casca de ovo rompesen.

Notas
-----

1. ↑  Wilson, Katharina (1991). *An Encyclopedia of Continental Women Writers*. p. 1086. ISBN 9780824085476.
2. ↑  Ogilvie, Marilyn Bailey; Harvey, Joy Dorothy (2000). *The Biographical Dictionary of Women in Science: L-Z*. p. 747. ISBN 9780415920407.
3. 1 2 3  Chisholm 1911.
4. ↑  McDonald, Christie; Suleiman, Susan Rubin (2013). *French Global: A New Approach to Literary History*. Columbia University Press. p. 13. ISBN 9780231519229.
5. ↑  *French Global: A New Approach to Literary History*. 2002. pp. 75–96. ISBN 9780801440205.
6. ↑  Despréaux, Nicolas Boileau (1950). *Satire contre les femmes*. Librairie d'amateurs.
7. ↑  Perrault, Charles (1694). *L'apologie des femmes* (en francés). Chez la veuve de Jean Baptiste Coignard, et Jean Baptiste Coignard fls.
8. ↑  *Women Writers of Great Britain and Europe: An Encyclopedia*. 2013. pp. 401–402. ISBN 9781135616700.
9. ↑  'The Suspicion of Virtue: Women Philosophers in Neoclassical France' by John J. Conley, page 203

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cronoloxía de mulleres en ciencia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1964729
* WorldCat
* VIAF: 204956620
* DeutscheBio: 1130814777
* EBID: ID
* FemBio: 16676
* GND: 1130814777
* ISNI: 0000 0003 5846 9568
* LCCN: no2019031275
* NTA: 070428921
* PTBNP: 1678283
* SUDOC: 123963451

 |