recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Saúl Craviotto Rivero**, nado en Lleida o 3 de novembro de 1984, é un piragüista e policía español, especialista na modalidade de kayak. É dobre campión olímpico, en Pequín 2008 e Río de Xaneiro 2016, e tres veces campión do mundo, nos anos 2009, 2010 e 2011.

Participou en catro Xogos Olímpicos de Verán, obtendo en total cinco medallas, ouro en Pequín 2008, prata en Londres 2012, ouro e bronce en Río de Xaneiro 2016 e prata en Toquio 2020.

Gañou dez medallas no Campionato Mundial de Piragüismo entre os anos 2007 e 2019, e seis medallas no Campionato Europeo de Piragüismo entre os anos 2008 e 2018.

Traxectoria
-----------

Nos Xogos Olímpicos de Pequín 2008, gañou a medalla de ouro na proba de K2 500 m, a carón de Carlos Pérez Rial, cun tempo de 1,28 minutos. En Londres 2012 gañou a medalla de prata na proba de K1 200 m.

Nos Xogos de Río de Xaneiro 2016 logrou a medalla de ouro na proba de K2 200 m, a carón de Cristian Toro. Dous días despois, conseguiu a medalla de bronce na proba de K1 200 m. Na súa cuarta participación olímpica, en Toquio 2020, gañou a medalla de prata na proba de K4 500 m, e foi, xunto coa nadadora Mireia Belmonte, o abandeirado español na cerimonia de apertura.

Polos seus éxitos deportivos foi galardoado en 2009 coa Medalla de Ouro da Real Orden del Mérito Deportivo e en 2016 co Premio Nacional do Deporte Don Felipe de Borbón.

Craviotto traballa como axente da Policía Nacional na Comisaría de Xixón. Ademais do seu traballo e do seu adestramento deportivo, apareceu nalgúns programas de televisión; en 2017 participou na segunda edición do concurso de cociña de Televisión Española *MasterChef Celebrity España*, no que resultou gañador.

Notas
-----

1. 1 2  «Oro prodigioso de Saúl Craviotto y Pérez Rial». *As*, 24 de agosto de 2008.
2. 1 2  «Saúl Craviotto y Cristian Toro, oro en la final de K2 200». *Marca*, 18 de agosto de 2016.
3. ↑  Saúl Craviotto en CanoeResults.eu *(en inglés)*
4. ↑  «Saúl Craviotto logra la plata en K-1 200 en un final muy ajustado». Páx. web de RTVE, 11 de agosto de 2012.
5. ↑  «Saúl Craviotto, broche de bronce». *El Mundo*, 20 de agosto de 2016.
6. ↑  «España acudirá finalmente con 11 embarcaciones a JJOO tras acabar el clasificatorio global, sin pase para Barreiro en C1 1.000». Páx. da RFEP, 21 de maio de 2021.
7. ↑  «Saúl Craviotto y Mireia Belmonte, abanderados españoles en Tokio 2020». Páx. do COE, 12 de maio de 2021.
8. ↑  «Orden ESD/951/2009, de 3 de abril». BOE, núm. 94, 17 de abril de 2009.
9. ↑  «Premios Nacionales del Deporte. Histórico de premiados – Premio Rey Felipe». CSD.
10. ↑  «La Comisaría de Gijón homenajea a Craviotto y Hernanz por sus triunfos». *La Nueva España*, 25 de agosto de 2016.
11. ↑  «Saúl Craviotto. Ganó 'MasterChef Celebrity' 2». *Marca*, 22 de novembro de 2017.

* Portal:España
* Portal:Xogos Olímpicos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2440819
* OCID: saul-craviotto
* Sports Reference: saul-craviotto-1

 |
O **pecíolo** (do latín "petiolus", forma diminutiva de "pes" "pedis", pé, tronco dunha planta) é o rabiño que une a lámina dunha folla á súa base foliar ou ao talo. Falta nas follas sésiles e pode ser unha característica determinante para a identificación da planta.

Características
---------------

O pecíolo desenvólvese na fase xerminativa da plántula, no tecido embrionario chamado hipocotilo. Do alongamento do hipocotilo xorde o cotiledón ou plúmula (tecido precursor da folla) e o terminal ou meristema apical. As células externas diferéncianse e maduran converténdose nunha **capa epidérmica**. Algunhas das células interiores convértense en colénquimas, proporcionando o sostén ó xove pecíolo. Os grupos de células alongadas forman as **hebras provasculares**. O resto do pecíolo está composto por células parenquimáticas situadas entre a epiderme e os feixes provasculares formando o córtex, xunto coas situadas dentro destes feixes, que forman a medula.

Cnicus benedictus
O parénquima que irradia entre os precursores dous feixes vasculares forma os chamados **raios de medula**.

Estes tecidos son os predecesores do tecido peciolar maduro e definen as funcións básicas do pecíolo:

* Mantemento estrutural.
* Engrosamento e elongación.
* Transporte de fluídos entre o talo e a lámina ou limbo foliar.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10289985
* AAT: 300011907
* EBID: ID
* GEC: 0130354
* JSTOR: petioles
* MAG: 204447170

 |
SlutWalk en Nova York.
A **SlutWalk** é unha mobilización rueira iniciada no Canadá en abril de 2011 convertida nun movemento de protesta internacional contra as violacións e agresións sexuais ás mulleres. A primeira marcha celebrouse en Toronto o 3 de abril de 2011 e dende entón foi replicada noutros países como os Estados Unidos, o Reino Unido, Australia, a India, México, a Arxentina, Colombia, Costa Rica, o Perú, Ecuador, Honduras e o Uruguai.

Previo ó desencadeamento do movemento, de acordo con, Herriot, as novas locais de outubro a novembro de 2010 revelan non só múltiples asaltos sexuais de alto perfil nos espazos públicos de Toronto, non só matizan ás vítimas, senón que as culpabilizan destes crimes.

Orixe
-----

Marcha en Nova York en outubro de 2011.
Antes de que a primeira marcha do movemento tivese lugar, este foi ‘viral’, atraendo moita publicidade a través dos blogs feministas, incluídos sitios populares, tales como: Rabble.ca, Jezebel and Feministing.

A marcha iniciouse como resposta ós comentarios machistas dun policía canadense, Michael Sanguinetti, quen, en xaneiro de 2011, nunha conferencia sobre seguridade civil en Osgoode Hall Law School en Toronto, dixo que as mulleres deberían evitar vestirse coma putas para non seren vítimas de violencia sexual.

Un grupo de mulleres canadenses reaccionou con indignación a estas palabras e organizou a primeira marcha á que denominaron «SlutWalk» que se pode traducir ó galego como "Marcha das Putas".

Os desvelos do policía de Toronto pola vestimenta das mulleres saltaron ás redes sociais acompañadas da proposta de aplicarlles un antídoto por aquel entón de curto percorrido: convocar unha Slut Walk ("marcha das putas") en sinal de repulsa.

Notas
-----

1. ↑  "BBC Mundo - Noticias - "No significa no" es el lema en la "Marcha de las Putas"".
2. ↑  SlutWalk march planned for London BBC
3. ↑  "SlutWalk: Contextualizing the movement". doi:10.1016/j.wsif.2015.08.001.
4. ↑  *Slutwalk : feminism, activism and media*. ISBN 9781137378897. OCLC 906798300.
5. ↑  Razón, La. "El comentario machista que encendió la «marcha de las putas»". *www.larazon.es*. Consultado o 13 de xuño de 2016.

* Portal:Feminismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q152287
* FAST: 1923129
* LCCN: sh2015002047

 |
**Oleg Valeriievich Kotov**, nado en Simferopol, Ucraína, o 27 de outubro de 1965, é un cosmonauta ruso que formou parte das misións Soiuz TMA-10, Soiuz TMA-17 e Soiuz TMA-10M, sendo membro da expedicións 15, 22, 23, 37 e 38 á Estación Espacial Internacional.

Traxectoria
-----------

Kotov graduouse na Academia Kirov de Medicina Militar en 1988. De novembro de 1988 a decembro de 1990 estudou métodos para facer diagnósticos funcionais para a selección de pilotos no Hospital Central da Forza Aérea. Graduouse Instituto da Propiedade Industrial e Innovación de Moscova en 1992 e en 1998 graduouse da Escola Kachin de Pilotos da Forza Aérea en 1998. Entrou no corpo de cosmonautas en 1996, participando nas misións Soiuz TMA-10, Soiuz TMA-17 e Soiuz TMA-10M, sendo membro da expedicións 15, 22, 23, 37 e 38 á Estación Espacial Internacional, acumulando un total de 516,42 días no espazo.

Notas
-----

1. 1 2  Mark Wade (2020). "Kotov, Oleg Valeriyevich" (en inglés). Consultado o 16 de agosto de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Oleg Kotov*** |

### Outros artigos

* Soiuz TMA-10
* Soiuz TMA-17
* Soiuz TMA-10M
* Expedición 15
* Expedición 22
* Expedición 23
* Expedición 37
* Expedición 38
* Estación Espacial Internacional
O **G.S. Olympia Larissa B.C.** (en grego *Ολύμπια Λάρισας*, ás veces **Olympia Larisas**) é un club de baloncesto da cidade de Larissa (Grecia) que compite na cuarta categoría grega. O nome completo do club é **Gymnastikos Syllogos Olympia Larissa Basketball Club** e foi fundado en 1979, sendo un dos clubs deportivos máis novos de Grecia. As súas cores son o verde e o laranxa e xoga os seus partidos como local no Larissa Neapolis Arena, pavillón cunha capacidade para 4.000 espectadores. No 2009 fusionouse co AEL 1964.

Historia
--------

O club foi fundado en 1979. Tralo seu paso pola A2 Ethniki nos anos 90, conseguiu o ascenso á máxima categoría do baloncesto grego, a A1 Ethniki, categoría na que na tempada 2006-07 logrou clasificarse para os play-offs polo título ao clasificarse no 7º posto na liga regular con xogadores como o antigo xogador da Universidade de Florida Matt Walsh]] ou os elixidos na 2ª rolda do Draft da NBA do 2007 Giorgos Printezis e Giorgos Tsiaras. Ao ano seguinte clasificouse novamente para o play-off ao clasificarse no 8º posto da liga regular.

No 2008 disputou por primeira vez unha competición internacional, a EuroChallenge, acadando o Top 16. Esa mesma tempada conseguiu chegar aos cuartos de final da Copa de Grecia. No 2009 fusionouse co AEL 1964.

Destacados
----------

### Xogadores

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Grecia Dimos Dikoudis
* Grecia Sotiris Gioulekas
* Grecia Spiros Papavasileiou
* Grecia Kostas Totsios
* Grecia Nikos Ekonomou
* Grecia Giorgos Printezis
* Grecia Giorgos Tsiaras
* Grecia Fanis Koumbouras
* Grecia Kostas Charalampidis
* Grecia Nikos Kaklamanos
* Grecia Marios Batis
* Grecia Nestoras Kommatos
 | * Croacia-Grecia Franko Nakić
* Croacia Vladimir Krstic
* Aleksandar Radojevic
* Alemaña Stephen Arigbabu
* Alemaña Demond Greene
* Alemaña Sven Schultze
* Māris Ļaksa
 | * Tyrone Nesby
* Doremus Bennerman
* Erick Barkley
* Tyrone Grant
* Corey Belser
* Matt Walsh
 |

### Adestradores

|  |
| --- |
| * Grecia Nikos "Magic" Stavropoulos
* Grecia Vangelis Alexandris
* Grecia Giorgos Bartzokas
 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en Eurobasket.com
**Søren Thorst**, nado en Dinamarca o 8 de xaneiro de 1965, é un exfutbolista dinamarqués. Desenvolveu case toda a súa carreira no AaB, co que gañou a Superliga na tempada 1994/95. É fillo do exfutbolista internacional Kjeld Thorst.

Traxectoria
-----------

Tras pasar polo Sulsted IF entrou na canteira do AaB de Aalborg, debutando co primeiro equipo en 1983, cando o club militaba na terceira división danesa.

En 1984 ascendeu á segunda división e en 1986 á primeira. Continuou no equipo durante a seguinte década, exceptuando un breve paso polo Ølstykke FC na tempada 1993/94. Disputou un total de 371 partidos co AaB e marcou un total de 11 goles. Durante a súa carreira disputou tres finais da Copa de Dinamarca, en 1987, 1991 e 1993, perdendo as tres, e sendo elixido na última delas como o mellor xogador do partido. 

A pesar de non ser coñecido como un gran goleador, foi autor dun dos tantos máis lembrados da historia do club en 1993, cando marcou de falta o único gol do partido da Copa da UEFA contra o Deportivo da Coruña no Aalborg Stadion, a primeira vitoria dun equipo danés sobre un equipo da Primeira División española.

Na tempada 1994/95 proclamouse co Aab campión da Superliga de Dinamarca, por primeira vez na historia do club. O ano seguinte debutou na Liga de Campións, nun partido contra o Nantes, e participou da vitoria ante o Panathinaikos, a primeira do equipo na máxima competición europea. Puxo fin á súa carreira en 1996, tras sufrir unha grave lesión no ligamento cruzado dun xeonllo.

Palmarés
--------

AaB
* **Superliga de Dinamarca (1):** 1994/95.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "Klubikonerne: Plads til øl og hygge" (en dinamarqués). 2 de abril de 2011. Consultado o 25 de marzo de 2022.
2. ↑  "El Aalborg quiere venganza ante el Depor". *UEFA* (en castelán). 7 de xaneiro de 2009. Consultado o 25 de marzo de 2022.
3. ↑  "AaB - Panathinaikos 1995". *UEFA* (en castelán). Consultado o 25 de marzo de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en Transfermarkt *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12338591
* Transfermarkt: 173536

 |
**Olympus**, tamén coñecido como **Olympus 1** e **Olympus F1**, foi un satélite de comunicacións experimental lanzado o 12 de xullo de 1989 mediante o último foguete Ariane 3 desde o Centro Espacial de Kourou, na Güiana Francesa.

Características
---------------

A misión de Olympus foi probar varias novas tecnoloxías relacionadas coas comunicacións desde órbita e a emisión televisiva directa nas bandas acordadas pola Unión Internacional de Telecomunicacións en Xenebra en 1977.

Olympus levaba a bordo catro cargas útiles de comunicacións, entre elas un sistema de emisión directa de televisión cun canal emitindo para Italia e outro para toda Europa, ambos funcionando a unha frecuencia de 12 GHz e podendo recibirse en antenas parabólicas cun mínimo de 45 cm de diámetro. Outro dos sistemas funcionaba a frecuencias de entre 12 e 14 GHz e foi usado para experimentos de conmutación, reúso de frecuencias, videoconferencia e distribución de datos. Un terceiro sistema traballaba na banda Ka, a entre 20 e 30 GHz, e ofrecía videoconferencia de punto a punto e multipunto, teleeducación e envío de datos a baixa velocidade. Un último sistema podía funcionar a 12, 20 ou 30 GHz e con el se fixeron experimentos de propagación.

O satélite tiña forma de caixa cunhas dimensións de 2,9 x 5,5 m. Os paneis solares, unha vez estendidos, tiñan unha envergadura de 25,6 m e producían 3,6 kW de potencia.

En xaneiro de 1991, despois de case dous anos en órbita, un dos paneis solares deixou de funcionar, deixando ao satélite coa metade da potencia dispoñible. O 29 de maio dese mesmo ano un problema co sistema de control de actitude, xunto cunha serie de comandos incorrectos enviados desde terra, fixeron que Olympus comezara a xirar sobre si mesmo descontroladamente. O control do satélite non se retomou ata o 19 de xuño de 1992, despois de case gastar completamente o propelente de a bordo. De todos modos Olympus foi posto de novo en servizo o 7 de agosto de 1992. O 12 de agosto de 1993 perdeuse de novo o control do satélite, esta vez debido ao impacto dun micrometeorito da corrente das Perseidas. Retomar o control de novo practicamente esgotou as reservas de propelente. Sen posibilidade de ser posto de novo en servizo, Olympus foi enviado a unha órbita cemiterio e desconectado o 12 de agosto de 1993.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "OLYMPUS 1" (en inglés). Consultado o 29 de novembro de 2015.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  NASA (26 de agosto de 2014). "Olympus 1" (en inglés). Consultado o 29 de novembro de 2015.
3. ↑  Claude Lafleur (2010). "Olympus F1" (en inglés). Consultado o 29 de novembro de 2015.
4. 1 2 3 4 5 6 7  Gunter Dirk Krebs (2015). Gunter's Space Page, ed. "Olympus F1" (en inglés). Consultado o 29 de novembro de 2015.
5. 1 2 3 4  Mark Wade (2011). "Olympus" (en inglés). Consultado o 29 de novembro de 2015.
6. ↑  "N° 40–1993: OLYMPUS: End of mission". *ESA Press Releases*. 26 de agosto de 1993. Consultado o 29 de novembro de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q596005
* NSSDC ID: 1989-053A
* SCN: 20122

 |
O **SønderjyskE Ishockey** é un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Vojens, unha pequena localidade ao sur de Xutlandia (Dinamarca). O equipo forma parte do SønderjyskE, un club polideportivo que conta con seccións de fútbol, balonmán e hóckey sobre xeo. Actualmente compite na Superisligaen, a máxima categoría do hóckey sobre xeo dinamarqués, competición que gañou en seis ocasións e da cal é o vixente campión. Xoga os seus partidos como local no Syd Energi Arena dende o 2011, pavillón con capacidade para 5,000 espectadores.

Historia
--------

O club foi fundado en 1963 co nome de **Vojens IK**, denominación coa que gañou tres ligas, chegando a primeira delas en 1979, sendo o primeiro dos moitos éxitos do club. En 1997 foi renomeado como **Vojens Lions**, mais novamente troca o seu nome no 2003 polo de **IK Sønderjylland**. No 2005 o club adopta a súa denominación actual (**SønderjyskE Ishockey**), coa que gañou outras tres ligas, a última delas no 2010. Il a remporté la AL-Bank ligaen à quatre reprises.

Palmarés
--------

* **6 Ligas dinamarquesas:** 1979, 1980, 1982, 2006, 2009, 2010

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey sobre xeo*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do club *(en dinamarqués)*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Te.

|  |
| --- |
| Abecedario |
| Aa | Bb | Cc | Dd | Ee |
| Ff | Gg | Hh | Ii | Ll |
| Mm | Nn | Ññ | Oo | Pp |
| Qq | Rr | Ss | Tt | Uu |
| Vv | Xx | Zz |
|  **Non galego:** Çç - Jj - Kk - Ww - Yy  |

O **T** (**te**) é a décimo novena letra do alfabeto galego, e representa o fonema consoante obstruínte, oclusivo dental xordo.

Historia
--------

Os hebreos, nas súas inscricións e monumentos epigráficos primitivos, representan por X o signo Thau, equivalente ao T dos gregos e latinos. Na inscrición da tumba dos Beni-Hezir a Thau é representada xa pola ת, que subsiste até as inscricións do chamado hebreo cadrado moderno. No hebreo sinástico, nas variantes cúfica, neski antigo, estranghelo, siríaco-nestoriano e peschito, a Thau reviste unhas formas gráficas as máis diversas e raras, que non gardan ningunha analoxía nin semellanza co proceso natural e corrente da Thau exipcia, fenicia nin hebraica.

O nome tau hebreo recordaba a idea da cruz, cuxa forma, efectivamente, é a da mesma letra en antigas medallas dos xudeus. O T é de articulación forte, xorda, momentánea ou explosiva, que corresponde á débil ou sonora d, a cal pode ser tamén á vez lingual e dental. A afinidade natural que existe entre as dúas letras explica a recíproca substitución das mesmas. Nalgúns manuscritos se acha ás veces *quoT* por «quod», *hauT* por «haud», *adque* por *atque*. O *tu* do latín ten por equivalente o *du* do alemán, mentres que *goTT* e *Tag* desta última lingua formaron *God* e *day* en inglés. O pobo alemán escribiu o seu propio nome nacional sucesivamente Teutsh e Deutsch.

No grego cadmeo o T confúndese co M, pero nas formas eolodórica e ática volve a tomar a figura de T, en todo semellante á latina clásica, medieval, e na propia de todas as linguas neolatinas. O alfabeto etrusco volve a ofrecer variedades moi diversas de T (desde o M até x, y, ๅ), e nas súas coetáneas o ibérico e turdetano privan as dúas formas x e M. Na epigrafía latina clásica, o T do alfabeto romano adquire a forma emprega aínda nos casos correntes en todas as linguas neolatinas. Outra forma de empregar o T é por códigos.

Usos
----

En bioquímica é a abreviatura da timina, unha base dos ácidos nucleicos (ADN ou ARN).

En física, escrito en minúscula, é a abreviatura de tempo.

Representacións alternativas
----------------------------

No alfabeto fonético aeronáutico asígnaselle a palabra **Tango**. No código Morse é: « `-` »

* Bandeiras de sinais
* Alfabeto semáforo
* Braille
* Alfabeto manual

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***T***  |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***t*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***te*** |

### Outros artigos

* Entradas da enciclopedia que comezan por T
* Linfocito T
* T. S. Eliot

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9813
* LCCN: sh2008004607

 |
**Olympic Airlines - Liñas Aéreas de Grecia** foi a compañía de bandeira de Grecia até setembro de 2009.

Historia e características
--------------------------

A súa base principal atopábase no Aeroporto Internacional de Atenas, con bases secundarias no Aeroporto Internacional de Tesalónica, así como na illa de Rodas. Nos seus últimos anos, Olympic operaba unha rede de 11 destinos intercontinentais, 22 europeos e 34 domésticos. A compañía contaba, a data de decembro de 2007 con 8.500 empregados.

Olympic Airlines era membro de IATA e obtivo o certificado IOSA (IATA Operational Safety Audit) que certifica a seguridade nas operacións da compañía.

O 6 de marzo de 2009, o Estado grego anunciou que chegara a un acordo para vender a compañía ao fondo de investimento grego Marfin Investment Group, pondo fin a 30 anos de participación estatal. O 29 de setembro de 2009 cesou as súas operacións e a maior parte dos seus voos e a nova compañía Olympic Air empezou a operar. O 31 de decembro de 2009 cesou todos os seus voos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Olympic Airlines*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2021591
* EBID: ID

 |
Coordenadas: 57°58′28″N 12°54′32″O﻿ / ﻿57.97444, -12.90889

Igrexa de Ornunga
**Ornunga** é unha vila que era unha parroquia da diocese de Skara (que comprende case todo o Condado de Västra Götaland), no municipio de Vårgårda. Desde 2006 está na parroquia de Asklanda.

En 2000 contaba con 362 habitantes.

Historia daministrativa
-----------------------

A parroquia é de orixe medieval.

Até 2002, a parroquia era unha parroquia anexa á de Nårunga, Skogsbygden, Ljur, Ornunga, Kvinnestad e Asklanda. Entre 2002 e 2006, a parroquia formou parte do pastorado de Vårgårda, para ser incluída na parroquia de Asklanda en 2006.

Clima
-----

O clima de Ornunga é hemiboreal. A temperatura media é de 5 °C. O mes máis cálido é xullo, cunha media de 16 °C, e o máis frío é xaneiro, cunha temoeratura media de −8 °C.

Notas
-----

1. ↑  Harlén, Hans & Harlén Eivy (2003): *Sverige från A till Ö: geografisk-historisk uppslagsbok*. Stockholm: Kommentus. ISBN 91-7345-139-8.
2. ↑  Förteckning (Sveriges församlingar genom tiderna). Skatteverket. 1989.
3. ↑  Församlingar Statistiska centralbyrån (Oficina Central de Estatística).
4. ↑  Peel, M. C. & Finlayson, B. L. "Updated world map of the Köppen-Geiger climate classification". *Hydrology and Earth System Sciences* **11**: 1633-1644.
5. ↑  NASA Earth Observations Data Set Index Arquivado 28 de novembro de 2017 en Wayback Machine..

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10611868
* GeoNames: 8126267
* KulturNav: ID

 |
|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médicoAviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

Hospital psiquiátrico de Conxo en Santiago de Compostela.
**Saúde mental** é o estado de equilibrio entre unha persoa e o seu contorno socio-cultural, o que garantiza a súa participación laboral, intelectual e de relacións para alcanzar un benestar e unha calidade de vida. Dise "saúde mental" como analoxía a "saúde ou estado físico", pois o mental corresponde a dimensións máis complexas que o funcionamento soamente orgánico do individuo. A saúde mental foi definida de múltiples formas por autores de diferentes culturas. Os conceptos de saúde mental inclúen o benestar subxectivo, a autonomía e potencial emocional, entre outros. Porén, as precisións da Organización Mundial da Saúde (OMS) establecen que a saúde mental non é só a ausencia de trastornos mentais. Se define como un estado de benestar na cal o individuo é consciente das súas propias capacidades, pode afrontar as tensións normais da vida, pode traballar de forma produtiva e frutífera e é capaz de facer unha contribución a súa comunidade.

En cambio, un punto en común na cal coinciden os teóricos é que "saúde mental" e "enfermidades mentais" non son dous conceptos opostos, é dicir, a ausencia dun recoñecido *desorde mental* non indica necesariamente que se teña *saúde mental* e, ao revés, sufrir un determinado trastorno mental non constitúe un impedimento para gozar dunha saúde mental razoablemente boa.

A observación do comportamento dunha persoa na súa vida diaria é o principal modo de coñecer o estado da súa saúde mental en aspectos como o manexo dos seus temores e capacidades, súas competencias e responsabilidades, a manutención das súas propias necesidades, a forma en que afronta súas propias tensións, súas relacións interpersonais e a maneira en que dirixe unha vida independente. Ademais o comportamento que ten unha persoa fronte a situacións difíciles e a superación de momentos traumáticos permiten establecer unha tipoloxía acerca de seu nivel de saúde mental.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q317309
* AAT: 300189785
* EBID: ID
* JSTOR: mental-health
* LCCN: sh85083615
* MAG: 134362201
* NDL: 00570401
* NKC: ph119649
* PSH: 9229

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D008603
* MeSH: F02.418

 |
| Perdigueiro galego |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Subfilo: | Vertebrata |
| Clase: | Mammalia |
| Subclase: | Theria |
| Infraclase: | Placentalia |
| Orde: | Carnivora |
| Familia: | Canidae |
| Xénero: | *Canis* |

 |
| Orixe da razaOrixe da raza |

O **perdigueiro galego** é unha raza de cans de orixe galega. É un can de caza de mostra, especializado na caza de pluma (perdiz, arcea e paspallás). Tamén recibe o nome popular de "can das perdices".

A partir da década dos setenta, coa introdución de razas foráneas, foi moi mesturado e practicamente absorbido polos pointer ingleses e os braco alemáns, o que causou o declive e a práctica desaparición desta raza. Nestes momentos estase intentando recuperar a partir dos poucos exemplares que aínda se poden atopar en maior ou menor pureza, dispersos polas provincias de Lugo e Ourense.

Orixe
-----

As súas orixes remóntanse ao tipo antigo de braco italiano que, orixinariamente, chegou á Península Ibérica cos romanos e estableceuse en toda a zona comprendida entre o norte da provincia da Lusitania e o suroeste do que hoxe é Francia, sufrindo cambios morfolóxicos nas diferentes rexións xeográficas. Outras razas relacionadas son o perdigueiro portugués, perdigueiro de Burgos, pachón navarro ou de Vitoria, braco español e o braco francés (tipo Gascuña e tipo Pireneos).

Distribución xeográfica
-----------------------

A súa área de distribución abrangue toda a zona noroccidental da Península Ibérica, en zonas de terreo quebrado de bosque e monte baixo, con toxeiras e abundante vexetación arbustiva.

Era frecuente velos nas zonas ourensás da Mezquita e Viana do Bolo, así como nos concellos de Riós, Laza e A Veiga.

Morfoloxía
----------

É un can de tipo bracoide, de tamaño mediano, eumétrico e mesomorfo; ben proporcionado, de aspecto rexo, con peito amplo e con estrutura sólida, trotador, de movementos flexibles, forte e resistente. É excelente como can de mostra e bo cobrador tanto na terra coma na auga.

Teñen unha altura á cruz de 55–60 cm nos machos e de 50–55 cm nas femias.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perdigueiro galego, Consellería de Medio Rural

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  **Este artigo non contén imaxes.** Pode axudar cargando imaxes, na Galipedia ou na Wikimedia Commons, relacionadas co contido do artigo, ou incluíndo unha xa existente. Debe ter en conta as políticas de uso de imaxes e o respecto polos dereitos de autoría. |

---

| * v
* c
* e
Razas autóctonas galegas |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| bovina | equina | ovina | avícola | cabrúa | porcina | canina |
|  |  |  |  |  |  |  |
| **cachena   •   caldeláfrieiresa   •   vianesarubia galega   •   limiá** | **cabalo de pura raza galega** | **ovella galega** | **galiña de Mos** | **cabra galega** | **porco celta** | **can de palleiro****guicho** ou **quisquelo****perdigueiro galegopodengo galego** |

 |
**Olegario Collazo Lago**, nado en Vigo en 1914 e finado en San Xoán do Monte o 19 de abril de 1937, foi un sindicalista e guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Veciño de Pardavila. Oficinista. Membro do Sindicato Metalúrxico da CNT de Vigo e das Juventudes Libertarias, das que foi un dos seus fundadores en Vigo en 1931. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na resistencia en Teis e Lavadores. Logo fuxiu ao monte integrándose no grupo de César Rosas Bermúdez e Antonio Iglesias González. O 19 de abril de 1937 foi localizado por unha delación e asasinado xunto con Leopoldo Comesaña Lorenzo e José López Rivas, compañeiros do grupo, en San Xoán do Monte.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). Positivas, ed. *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela. ISBN 84-87783-79-1.
* Abad Gallego, Xoán Carlos (2005). *Héroes o forajidos. "Fuxidos" y guerrilleiros antifranquistas en la comarca de Vigo*. Vigo: Instituto de Estudios Vigueses. ISBN 84-89599-33-5.

### Ligazóns externas

* Rosas Bermúdez, César (1903-1939)
* A primeira guerrilla antifranquista galega (1936-1939): un esforzo malogrado
* 

* Olegario Collazo Lago na páxina web *Nomes e Voces*.
**Talk Talk** foi unha banda inglesa activa dende 1981 ata 1991. O grupo foi parte do movemento new wave inglés que tamén incluía a artistas como Duran Duran e tivo unha serie de sinxelos exitosos nos seus primeiros anos como "Today", "Talk Talk", "It's My Life", "Such a Shame" e "Dum Dum Girl". Sempre incómodos cos requisitos e a presión da industria do pop, Talk Talk afastouse do synthpop cara a unha música máis experimental a mediados dos 80. Uns poucos máis sinxelos, como "Life's What You Make It" e "Living in Another World", conseguiron o éxito en Europa, pero o seu atractivo comercial baixou rapidamente a medida que a súa reputación aumentaba.

A banda separouse en 1991. O vocalista Mark Hollis editou un álbum en solitario antes de retirarse da industria musical. O baixista e o batería fundadores Paul Webb e Lee Harris tocaron nun feixe de bandas xuntos; o cuarto membro de facto, Tim Friese-Greene continua no negocio como músico e produtor. Os seus derradeiros dous álbums, *Spirit of Eden* e *Laughing Stock*, foron moi aclamados e son moi influentes no rock alternativo experimental, especialmente no post-rock. 25 anos despois da publicación de *Spirit of Eden*, que *The Guardian* considerou a súa obra mestra, Talk Talk era aínda eloxiada como un exemplo clásico dunha banda que se negou a comprometer a súa arte polas presións comerciais, e Hollis e os seus compañeiros son vistos como uns dos artistas máis interesantes que saíron do movemento synthpop dos 80.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *The Party's Over* | 1982 | EMI |
| *It's My Life* | 1984 | EMI |
| *The Colour of Spring* | 1986 | EMI |
| *Spirit of Eden* | 1988 | Parlophone, EMI |
| *Laughing Stock* | 1991 | Verve Records, Polydor |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q595705
* WorldCat
* VIAF: 143218479
* AllMusic: mn0000790814
* BIBSYS: 6034338
* Discogs: 60480
* EBID: ID
* Genius: Talk-talk
* GND: 5050551-8
* ISNI: 0000 0001 2324 8760
* LCCN: n83187916
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0017024
* Songkick: 520776
* SUDOC: 169832546

 |
**Okean O1** foi unha serie de oito satélites artificiais soviéticos lanzados entre 1986 e 1995.

Características
---------------

Os satélites Okean O1, precedidos polos satélites experimentais Okean E e Okean OE, foron satélites lanzados para monitorizar a superficie oceánica. Cada un dos satélites podía obter datos das augas de todo ártico soviético en entre 3 e 5 días. Usaban o bus Tselina-D e levaban a bordo un radiómetro, dúas cámaras multiespectrais para o estudo da superficie mariña e a cuberta nubosa e un radar en banda X cunha resolución máxima de 0,7 km.

Os dous primeiros satélites da serie foron lanzados baixo a denominación **Kosmos 1766** e **Kosmos 1869**, mentres que o resto foi lanzado xa coa denominación Okean. O oitavo e último satélite da serie foi renomeado **Sich 1** e foi operado como un proxecto conxunto entre Rusia e Ucraína. Tódolos satélites Okean O1 foron lanzados mediante foguetes Tsiklon-3.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| Kosmos 1766 | 28 de xullo de 1986 | Tsiklon-3 | Éxito |
| Kosmos 1869 | 16 de xullo de 1987 | Tsiklon-3 | Éxito |
| Okean 1 | 5 de xullo de 1988 | Tsiklon-3 | Éxito |
| Okean O1-4 | 9 de xuño de 1989 | Tsiklon-3 | Éxito |
| Okean 2 | 28 de febreiro de 1990 | Tsiklon-3 | Éxito |
| Okean 3 | 4 de xuño de 1991 | Tsiklon-3 | Éxito |
| Okean 4 | 11 de outubro de 1994 | Tsiklon-3 | Éxito |
| Sich 1 | 31 de agosto de 1995 | Tsiklon-3 | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  Mark Wade (2020). "Okean-O1" (en inglés). Consultado o 19 de novembro de 2020.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Okean-O1 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 / Sich 1" (en inglés). Consultado o 19 de novembro de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tsiklon-3
* Okean E
* Okean OE
* Okean O
Os **paparazzi** son fotógrafos que teñen especial interese en furgar na vida privada da xente famosa.

Paparazzo usando un super-teleobxectivo

Orixe do termo
--------------

A palabra ten a súa orixe no filme de Federico Fellini *La dolce vita* (1960), na que o heroe, Marcello, interpretado por Marcello Mastroianni, está acompañado a miúdo por un fotógrafo novo chamado Paparazzo. En italiano, *« Paparazzi »* é o plural de *paparazzo*. Nunha entrevista concedida ao semanario *Oggi* despois da estrea de *La dolce vita*, Giulietta Masina, muller de Federico Fellini, afirmou que ela lle suxerira ese nome, composto a partir de «pappataci» (« pequenos mosquitos ») e « ragazzi » (« rapaces, mozos »).

En galego e castelán, a palabra máis usada coloquialmente, é "paparazzi" (un), os paparazzis (plural), aínda que segundo o dicionario galego, a palabra admitida é *paparazzo* (o singular italiano).

Forma de actuar
---------------

Os "paparazzi" rivalizan xeralmente entre eles en canto a astucia e ousadía para conseguir obter algunhas fotos dunha personalidade ou persoa famosa. Utilizan cámaras fotográficas de alta calidade combinadas con super-teleobxectivos (podendo ter ata 1200 mm de distancia focal). Ese material permítelles sacar fotos de boa calidade a gran distancia (ata un quilómetro).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q156624
* EBID: ID
* GEC: 0518363
* GND: 7632943-4
* LCCN: sh97006990

 |
***Slip It In*** é o cuarto álbum de estudio da banda estadounidense de hardcore punk Black Flag, publicado en decembro de 1984 a través do selo SST Records.

*Slip It In* é unha extensión do son que Black Flag utilizou no seu segundo álbum *My War*: pesado, catártico, intenso, denso e progresivo. Nese momento Black Flag estaba considerada por moitos unha das bandas líderes da escena punk estadounidense. O álbum seguiu os arranxos de cancións máis novos e longos que a banda desenvolvería ata a súa disolución. Tamén conta co desenvolvemento adicional de Henry Rollins como compositor, contribuíndo en catro dos oito temas do disco. O traballo tamén amosou o aumento do uso de instrumentos musicais por parte do grupo, onde Greg Ginn demostra o seu estilo tocando cada vez máis complexo.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Greg Ginn, agás onde se indique. 

| Cara A |
| --- |
| N.º | Título | Escritor(es) | Duración |
| 1. | "Slip It In"   |   | 6:17 |
| 2. | "Black Coffee"   |   | 4:53 |
| 3. | "Wound Up"   | Ginn/Rollins | 4:17 |
| 4. | "Rat's Eyes"   | Ginn/Rollins | 3:57 |

| Cara B |
| --- |
| N.º | Título | Escritor(es) | Duración |
| 5. | "Obliteration"   |   | 5:51 |
| 6. | "The Bars"   | Dukowski/Rollins | 4:20 |
| 7. | "My Ghetto"   | Ginn/Rollins | 2:02 |
| 8. | "You're Not Evil"   |   | 7:00 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2293395
* AllMusic: mw0000193174
* Discogs: 28685
* MusicBrainz: ID

 |
**Ole Gunnar Solskjær**, nado o 26 de febreiro de 1973 en Kristiansund, é un ex-futbolista e adestrador noruegués, que xogou como dianteiro no Manchester United e na selección de Noruega, coa que marcou vinte e tres goles nas súas sesenta e sete participacións entre 1995 e 2007.

Traxectoria
-----------

Converteuse en xogador profesional no seu país, no Clausenengen FK, primeiro como centrocampista e logo xa como dianteiro. En 1994 fichou polo Molde FK no que xogou dúas tempadas, marcando 31 goles en 42 partidos. E logo pasou ao Manchester United, onde foi o protagonista da vitoria do Manchester contra o FC Bayern München na final da Liga de Campións da UEFA de 1999. Outro dos seus encontros máis salientables foi contra o Nottingham Forest na tempada 1998-1999 ao marcar catro goles en doce minutos.

O 28 de agosto de 2007 anunciou a súa retirada da competición pero permaneceu no club como preparador de ataque. Posteriormente Ole Gunnar Solkjær foi adestrador do Molde FK, entre 2010 e 2014, logo de adestrar aos reservas do Manchester United de 2008 a 2010. O 31 de outubro de 2011 o Molde FK converteuse en campión de Noruega por primeira vez na súa historia, despois de acadar sete veces o segundo lugar. Repetiu o ano seguinte ao lograr un novo campionato para o Molde malia a forte oposición do Rosenborg BK.

En xaneiro de 2014, converteuse en adestrador do equipo galés do Cardiff City F.C. da Premier League, substituíndo a Malky Mackay. No mercado de inverno fíxose con varios xogadores noruegueses que estiveran baixo as súas ordes no Molde FK: Magnus Eikrem, Mats Møller Dæhli e Jo Inge Berget. Despois de nove meses renunciou o 18 de setembro de 2014, sinalando unha "*diferenza de filosofía sobre o xeito de dirixir o club*" co presidente do equipo.

O 21 de outubro de 2015 converteuse outra volta no adestrador do Molde FK, firmando por tres anos e medio.

Notas
-----

1. ↑  (en) « City Announce Solskjær as manager » Arquivado 22 de outubro de 2016 en Wayback Machine. *Cardiffcityfc.co.uk*,‎ 2 de xaneiro de 2014.
2. ↑  (en) « CITY SIGN MAGNUS WOLFF EIKREM » Arquivado 26 de xaneiro de 2017 en Wayback Machine. *Cardiffcityfc.co.uk*,‎ 8 de xaneiro de 2014.
3. ↑  (en) « Solskjaer swoops for second Norwegian Daehli » Arquivado 26 de setembro de 2015 en Wayback Machine. *Premierleague.com*,‎ 11 de xaneiro de 2014.
4. ↑  (en) « Berget completes Cardiff City move » Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine. *Premierleague.com*,‎ 24 de xaneiro de 2014.
5. ↑  « Solskjær démissionne de Cardiff City », sur *SoFoot.com*
6. ↑  « Ole-Gunnar Solskjaer fait son retour sur le banc de Molde », sur *lequipe.fr*,‎ 21 de outubro de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18976
* WorldCat
* VIAF: 24129416
* BIBSYS: 98051124
* FAST: 1988244
* IMDb: nm1403539
* ISNI: 0000 0000 4314 3483
* LCCN: nb2008002933
* Munzinger: 01000005658
* TMDb: 1141897
* EUfootballInfo: 19696
* FIFA: 157001
* FootballDatabase: 2059
* L'Équipe: 3905
* NFT: 4916
* SoccerBase: 9713
* SoccerBaseMgr: 2546
* Soccerway: 182012
* Thefinalball: 1591
* Transfermarkt: 3394
* UEFA: 26158

 |
| Petrel branco |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Aves |
| Orde: | Procellariiformes |
| Familia: | Procellariidae |
| Xénero: | ***Pagodroma***Bonaparte, 1856 |
| Especie: | ***P. nivea*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Pagodroma nivea'**(G. Forster, 1777) |

*Pagodroma nivea*.
O **petrel branco**[] ou **das neves** (*Pagodroma nivea*) é unha pequena ave, única no seu xénero, **Pagodroma**, pertencente á familia Procellariidae. Ten unha plumaxe case completamente branca, ollos escuros e un pequeno peteiro negro. De longo mide entre 36 e 41 cm e de envergadura acada os 76–79 cm. O seu voo é diferente, axitando máis as ás cós outros petreis. É unha das tres aves que aniñan exclusivamente na Antártica e que foron vistas no polo sur. Existen dúas subespecies, *P. n. confusa* e *P. n. nivea*, que difiren só no tocante ao tamaño.

Aniña en colonias na península, no continente e en varias illas Antárticas; preferindo os cantís na beira do mar. Algunhas aves fican na colonia todo o ano, mais o normal é que partan entre mediados de setembro e comezo de novembro. Pon un ovo, que chocan entre 41 a 49 días e durante 8 días máis tralo nacemento do pito.

O petrel branco aliméntase de peixe, algúns cefalópodos, moluscos e krill así como tamén de prea. Durante o inverno viven esparexidos aínda que moitos agrúpanse en icebergs. Raramente obsérvanse ao norte do territorio antártico.

Como moitos outros petreis, poden expulsar aceite estomacal aos intrusos que asexan os seus niños. Ese aceite fedorento é extremadamente difícil de limpar. Sóubose que algúns viven entre 14 e 20 anos.

Báñanse na neve, tamén se sabe que a derreten para bebela.

Notas
-----

* BirdLife International (2010). *Pagodroma nivea*. *2006 Lista Vermella de Especies Ameazadas IUCN*. IUCN 2006. Consultado o 24 de febreiro de 2010. Inclúe unha xustificación de porqué esta ave está considerada como de baixo risco.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q166442
* EBID: ID

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Avibase: BB99994354D613F1
* BirdLife: 22697885
* eBird: snopet1
* Fossilworks: 372691
* GBIF: 2481600
* iNaturalist: 4195
* IRMNG: 10837184
* ITIS: 174614
* IUCN: 22697885
* NCBI: 52126
* SeaLifeBase: 73474
* TAXREF: 442180
* WoRMS: 225772
* Xeno-canto: Pagodroma-nivea

 |
A palabra **sistema** foi utilizada polos estoicos co significado de orde. A notación de orde aplicouse tanto aos obxectos como aos conceptos. No mundo grego tiña moita importancia a orde cósmica e pensábase que todo estaba sometido a unha lei que rexía o acontecer. Sócrates descobre o valor do concepto, que será a base da lóxica que desenvolverá Aristóteles e os estoicos. A noción de sistema está agora na orde dos conceptos. A idea de sistema enriqueceuse especialmente nos séculos XVIII e XIX co pensamento de Kant e Hegel. O primeiro subliña que o coñecemento que ignora o sistema non pasa de ser un simple agregado. O segundo pretende unificar a totalidade dos coñecementos no seo dun todo orgánico.

Etimoloxía
----------

Procede de grego "systema": reunión, conxunto, corporación. Nun sentido xeral un sistema é un conxunto organizado, do cal os seus elementos están unidos ou vinculados entre si (por exemplo o sistema solar).

En filosofía esta palabra ten outro significado diferente: Conxunto de elementos relacionados que forman un todo orgánico (por exemplo o sistema de Copérnico, ou o Sistema de Hegel)

Definicións particulares de filosofía
-------------------------------------

### Kant

Segundo o filósofo prusiano Immanuel Kant:

"Por sistema entendo a unidade dos diversos coñecementos baixo unha idea. Esta é o concepto racional da forma dun todo, en canto que mediante tal concepto denomínase *a priori* tanto a amplitude do diverso como o lugar respectivo das partes no todo".

### Hegel

O filósofo Hegel:

"A ciencia deste (O absurdo) é esencialmente sistema, porque o verdadeiro só é desenvovéndose dentro de si como *concreto* e tomándose e reténdose (todo) xunto en unidade, é dicir solo é como totalidade."

### Kierkegaard

O filósofo e teólogo dinamarqués Søren Kierkegaard:

"A existencia separa as cousas e mantenas distintas; o sistema coordinas nun todo cerrado."

### Zubiri

O filósofo español Xavier Zubiri:

"(A) comunidade radical e determinada de cada cousa con todo, é ao que se lle chama *sistema*. Saber algo é sabelo sistematicamente na súa comunidade con todo. *Ciencia é entón sistema*. Este sistema expresa a maneira como o que realmente é, chegou a ser "isto".

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Diderot y d'Alembert. chez pellet, ed. *Encyclopédie*. Ginebra. p. 297.
* Kant, Immanuel (1989). Alfaguara, ed. *Crítica de la razón pura*. Madrid. p. 647.
* Kant, Immanuel (1935). Sociedad General Española de Librería, ed. *Lógica Introducción IX*. Madrid. p. 68.
* Alianza, ed. (1997). *Enciclopedia de las ciencias filosóficas, Introducción*. Madrid. p. 117.
* Editions de l'Orante (ed.). *Postscriptum definitif et non scientifique aux Miettes philosophiques*. p. 112.
* *Naturaleza, historia, Dios, Parte*. 1987. p. 73.
**Sisenando Martínez Gil**, nado na Coruña o 3 de xuño de 1917 e finado na mesma cidade o 22 de febreiro de 2004, foi un cirurxián e militar galego.

Traxectoria
-----------

Era fillo de Sisenando Martínez Yunta, alcalde franquista da Coruña entre 1937 e 1939, e de María Gil Galán. En 1933 ingresou na Facultade de Medicina da Universidade de Santiago, onde se licenciaría en 1943.

Durante a Guerra civil española serviu no acoirazado España como mariñeiro voluntario, máis tarde no exército de Terra, onde sería ascendido a tenente. En 1943, xa médico, entrou a traballar na sanidade militar, no Rexemento de Cabalaría número 13, en Lugo, e despois no de Infantaría número 19, en Caspe e Marrocos. En 1946 ascendeu a capitán e foi designado director da Clínica Militar de Barbastro. En 1950 foi destinado ao Hospital Militar de Villa Sanjurjo (Alhucemas) e 1952 entrou como xefe do servizo de cirurxía do Hospital Militar da Coruña. Acadou así mesmo unha praza de cirurxián na Seguridade Social. En 1980 ascendeu a xeneral subinspector médico, na IV Rexión Militar, en Barcelona. Pasou ao retiro en 1987.

### Vida privada

En 1956 casou con Esther de la Colina Unda e tivo cinco fillos (Juan, Esteban, Manuel, María e Sisenando) e sete netos (Esteban, Candelaria, Carmen, Juan, Elena, Sisenando e Tirso)

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 23-2-2004, p. 60.
2. ↑  Sisenando Martínez Gil en geni.com *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *General y destacado cirujano* artigo na sección "Personajes coruñeses" de *La Voz de Galicia* o 18 de marzo de 2004 *(en castelán)*.
**Waino** e **Plutano**, **Os Homes Salvaxes de Borneo**, foron dous irmáns ananos excepcionalmente fortes que se fixeron famosos da man de P. T. Barnum e o seu espectáculo de monstros.

Biografía
---------

Waino e Plutano eran en realidade **Hiram** e **Barney Davis**, dous irmáns deficientes mentais nados nunha granxa de Connecticut en 1825 e 1827 respectivamente. Cada un medía un metro de alto e pesaba uns 20 quilogramos, e aínda así podían realizar fazañas de grande forza como levantar grandes pesos e loitar con xente do público no escenario. Descubertos e apadriñados por un feirante ambulante en 1850, Hiram e Barney recibiron novos nomes, Waino e Plutano, e unha incríbel nova historia - dicíase que eran da illa de Borneo, onde casualmente foran capturados despois dunha grande liorta con mariñeiros armados.

En 1880 Waino e Plutano tomaron contacto con P. T. Barnum e o seu espectáculo ambulante. Cas lendarias capacidades promocionais de Barnum, a carreira dos Homes Salvaxes de Borneo colleu pulo e durante os seguintes 25 anos a parella gañou aproximadamente un 200.000 dólares estadounidenses, o que era unha grande suma de diñeiro. As súas exhibicións consistían basicamente en realizar actos de grande forza, tales como levantar a unha persoa adulta do público e loitar cada un con dúas persoas do público. Dicíase que cada un era quen de erguer máis de 135 quilogramos.

A parella deixou de traballar cando Hiram faleceu en 1905. Barney morreu 7 anos despois en 1912. Ambos os dous foron soterrados xuntos no Monte Vernon, Ohio, baixo unha lápida onde se pode ler *"Little Men"* (pequenos homes).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sideshow World *(en inglés)*
* James G. Mundie's Prodigies *(en inglés)*