**Minia** é unha mártir romana venerada no santuario de San Fins de Brión. A festa de Santa Minia celébrase o 26 e 27 de setembro e a ela acoden moitos romeiros da zona. É a patroa do concello de Brión.

Nome
----

O nome é de orixe latina, *Minia*, talvez forma feminina de *Minius*, de orixe incerta, quizais etrusca. *Minius* tamén ó o nome latino que dá lugar a Miño, o río, que se pode relacionar co *minium*, óxido de ferro de varios minerais de cor rubia, cinabrio, minio.

A difusión do nome é recente e debida ao santuario de Brión. Leva este nome a astrofísica Minia Manteiga. Lugrís Freire escribiu un drama titulado *Minia, drama nun acto en prosa*.

A lenda de Santa Minia e a historia do seu santuario en Brión
-------------------------------------------------------------

Capela de Santa Minia en Brión
Segundo a lenda, Minia foi unha mártir romana do século IV, martirizada con 15 anos no 362 sendo emperador Xuliano. O corpo foi achado no cemiterio de San Calisto en 1781 e entregado á igrexa metropolitana esmirnense en 1841. En 1783 sacouse o corpo e maila lápida do sartego no cemiterio de Santa Inés. En 1804 o prefecto do Sagrario Apostólico doou os restos a Juan Francisco Arieta e nese mesmo ano o nobre Tomás Anduaga levounos para Cádiz. Cubríronse os ósos con cera e forráronse con panos de liño ao estilo romano. Metéronse nunha urna xunto cun vaso do seu suposto sangue, cos certificados de autenticidade e un anaco de lousa coa inscrición *MINIA IN SOMNO PACIS* (Minia no sono da paz). Finado o nobre gaditano, o seu criado galego Luís Tobío, de Amaía, levou para a súa terra en 1848 as reliquias. Depositounas na sancristía da igrexa parroquial de San Fins de Brión e logo foron para un santuario erguido na mesma parroquia en Pedrouzos. Nese mesmo 1848 o bispo de Santiago de Compostela, Rafael de Vélez, recoñeceu oficialmente o culto de santa Minia.

Todos os anos acoden miles de romeiros e romeiras a Brión o día de santa Minia porque se cre unha santa moi avogosa. Cóidase que poñendo unha candea coa forma da parte do corpo enferma e ofrecéndose á santa cunha misa e algún sacrificio obrarase o milagre e o doente sandará.

A imaxe da santa representa unha moza nova xacente, vestida con roupas de patricia romana.

### Popular

> 
> 
> Santa Minia milaghrosa  
> na súa cama deitada,  
> se non fora Santa Minia  
> Brión non valía nada.
> 
> Teño de ir á Santa Minia,  
> Teño de ir á Escravitú,  
> téñolles de dá-as gracias  
> que me deron a salú.
> 
> 
> 
> Santa Minia milagrieira  
> veu de Cadis a Padrón  
> e agora vamos vela  
> a San Felís de Brión.
> 
>

Santa Minia, San Campio, San Pexerto e Santa Plácida.
-----------------------------------------------------

Santa Minia, San Campio e San Pexerto son os tres santos populares paleocristiáns cuxas reliquias, procedentes das catacumbas romanas de San Calisto, se conservan en Galicia desde a última parte do século XVIII, polo que os santuarios e devoción por eles son relativamente modernos.

San Campio e san Pexerto eran moi indicados para a protección dos mozos que ían facer o servizo militar por suporse que foran soldados romanos. Nos tres casos coincide que coas reliquias veu de Roma a lápida encontrada na tumba e un vaso co suposto sangue do mártir, que pode ser o vaso de perfumes que se poñía nas tumbas romanas.

A eles únese Santa Plácida de Rubiáns, traída un pouco máis tarde do cemiterio romano de San Ciríaco.

Notas
-----

1. ↑  Ledo Cabido, Bieito (ed.). "Minia". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo.
2. ↑  "Alumeado na carballeira de Brión pola súa 'patroa'". *www.elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 2020-09-15.
3. 1 2 3  Ferro Ruibal, (dir.); Boullón Agrelo, Ferro Ruibal, Xosé M. García Álvarez, Lema Suárez, Tato Plaza (1992). *Diccionario dos nomes galegos* (en galego). Vigo: Ir Indo. pp. 384–5. ISBN 84-7680-096-7. Arquivado dende o orixinal o 23/12/2015. Consultado o 9/9/2020.
4. ↑  "Ficha da obra". *bvg.udc.es*. Consultado o 15/9/2020.
5. ↑  MUNDIARIO. "Santa Minia de Brión: la pequeña historia de una niña romana en Galicia". *MUNDIARIO* (en castelán). Consultado o 2020-09-10.
6. ↑  A forma 'santa Minia' é unha denominación popular informal, pois non foi canonizada pola Igrexa
7. ↑  "Santa Minia y el milagro de las velas corporales". *La Voz de Galicia* (en castelán). 28/9/2010. Consultado o 10/9/2020.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Santa Minia, Virgen y Mártir*. Santiago de Compostela. 1974.