recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Volevo i pantaloni*** é unha novela en lingua italiana de Lara Cardella, publicada en 1989 por Arnoldo Mondadori Editore. A obra, de gran carga autobiográfica, conta as vivencias dunha rapaza adolescente, abafada polas restricións mentais e culturais da Sicilia da década de 1980.

Trama
-----

Anna é unha rapaza siciliana, que estuda no instituto. Sofre unha situación incómoda por mor do machismo e o atoramento mental da familia e a sociedade retrógrada na que vive. Está sometida a regras sociais que considera inxustas, como a prohibición de maquillarse ou levar minisaia, amais de ter que acatar ríxidas normas de comportamento. Primeiro quere liberarse a través da relixión, e quere facerse monxa para poder levar pantalóns. Despois quere facerse home. Finalmente decide facerse puta.

Fai amizade cunha compañeira de clase, que quere imitar porque é máis libre e emancipada. Sen que os pais o saiban vai a unha festa, onde coñece a Nicola, un rapaz que lle gusta. Ao pouco a familia descobre a relación, e a familia mándaa a casa dunha tía. Ela non quere ir, posto que anos atrás o marido da súa tía lle fixera tocamentos obscenos.

A súa tía déixalle ler o seu diario segredo, no que conta como coñeceu o seu marido. Ao cabo, cando a tía marcha da casa para ir traballar, o seu marido intenta violar a Anna. Esta escapa no medio da noite e denúnciao. De regreso na casa dos pais, acepta casar con Nicola, e xa embarazada promete non deixar a súa filla vivir a mesma humillación, educándoa cunha mentalidade aberta e progresista.

Adaptacións
-----------

A novela tivo un grande éxito. Foi traducido a diversas linguas, como o inglés (*Good Girls Don't Wear Trousers*), francés (*Je voulais des pantalons*), alemán (*Ich Wollte Hosen*), castelán (*Quería los pantalones*), portugués (*Eu querìa usar calças*), grego (*Ήθελα να φορέσω παντελόνι*), xaponés (ズボンがはきたかったのに, *Zubon ga hakitakatta noni*), neerlandés (*Ik wilde een broek*) ou catalán (*Volia dur pantalons*). Amais foi adaptada ao cinema en 1990 por Maurizio Ponzi, con Giulia Fossà como protagonista. En 1995 a autora publicou a secuela, *Volevo i pantaloni 2*. En 2009, co gallo do vixésimo aniversario da obra, a editorial publicou unha nova edición cunha entrevista á autora.
O Segre ao paso por Lleida
Gráfica do réxime do Segre, na estación da Seu d'Urgell.
O **río Segre** é un curso fluvial, afluente do río Ebro pola súa beira esquerda, que desde o nacemento até a desembocadura, logo de 265 km de curso, atravesa territorios de dous países: Francia e España.

Percorrido
----------

O sentido xeral do curso do Segre é de NL-SO. O Segre nace nos Pireneos, na ladeira setentrional do Pico do Segre, no *circo de la Culassa*, no concello de Llo, departamento dos Pireneos Orientais, Francia, dentro da comarca que os cataláns denominan Alta Cerdaña. Logo de apenas 20 km de curso penetra en territorio catalán, preto de Puigcerdà, na provincia de Xirona, para entrar logo na de Lleida, por onde transcorre a maior parte do seu percorrido, excepto uns poucos quilómetros, nos que entra en territorio administrativo aragonés (Zaragoza). Verte as súas augas no Ebro na localidade de Mequinenza, dentro da franxa de fala catalá de Aragón.

### Réxime hídrico

O réxime do Segre é de tipo nivo-pluvial (ver figura), con máximos de caudal nos meses primaverais a consecuencia do desxeo das masas xeadas e neves acumuladas nas alturas dos Pireneos principalmente, ás que hai que engadir as dos seus principais afluentes.

Afluentes principais
--------------------

Desde o nacemento até a desembocadura os tributarios principais son:

|  |  |
| --- | --- |
| * Pola dereita:
	+ Aravó
	+ Durán
	+ río de la Llosa
	+ Arànser
	+ Bescarán
	+ Valira
	+ Castellbó
	+ río de la Guàrdia
	+ Cabó
	+ Rialb
	+ Boix
	+ Noguera Pallaresa
	+ Farfanya
	+ Noguer Ribagorzana
	+ Cinca, o máis importante
 | * Pola esquerda:
	+ río de Lavansa
	+ Ribera Salada
	+ Llobregós
	+ Sió
	+ Corb
	+ río de Set
 |

Poboacións nas ribeiras
-----------------------

Destacan as seguintes poboacións situadas nas súas beiras: Puigcerdà, La Seu d'Urgell, Balaguer, Lleida, Aitona, Seròs e Mequinensa

Economía
--------

Nas augas do Segre érguense os encoros de Oliana, Rialb e Sant Llorenç de Montgai.

Do seu leito saen diversas canles e regos: a canle de Urgell, cos seus diversos ramais; a canle de Balaguer; a canle de Seròs, a canle de Aragón e Cataluña etc.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Segre*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23145
* DARE: 44364
* GEC: 0061680
* OSM: 2127489
* TGN: 1129807

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ángel Pérez.

**Ángel Pérez Gándaras**, nado en Baralla cara a 1904 e finado en Lugo o 13 de febreiro de 1937, foi un farmacéutico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Juan Pérez Rodríguez e Manuela Gándaras López e irmán de Domingo Pérez Gándaras. Farmacéutico na Pontenova. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte do comité da Fronte Popular de Vilameá e Vilaoudriz xunto con José Antonio Dopacio Mesa, Manuel Enríquez Fernández e Jesús Sampedro Vázquez. Foi detido e ingresou na Prisión de Lugo o 31 de xullo de 1936. Xulgado en Lugo por rebelión militar con outros 24 veciños da Pontenova o 4 de decembro de 1936, foi condenado a pena de morte. Foi executado en Lugo o 13 de febreiro de 1937.

Notas
-----

1. ↑  *BOP Lugo*, 11-11-1936, p. 3.
2. ↑  *La Voz de la Verdad*, 5-12-1936, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Ángel Pérez Gándaras na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en represión franquista en Lugo
**Xisulfo de friúl**, finado cara ao ano 581, foi un nobre longobardo, duque de Friúl.

Traxectoria
-----------

Era sobriño de Alboíno, o primeiro rei longobardo de Italia (era fillo do seu irmán Grasulfo). Antes de obter o título e de se establecer en Cividale do Friúl fora *marpahis* (escudeiro) do tío.

Logo da entrada dos longobardos en Italia, Alboíno instituíu en Cividale (daquela chamada *Forum Iulii*) o primeiro dos ducados nos que se había organizar o reino longobardo e confioullo ao seu sobriño. Nacía así o Ducado de Friúl. Segundo Paulo Diácono Xisulfo rexeitaría o cargo se Alboíno non lle consentise escoller as faras coas que se asentaría permanentemente na rexión.

Foi Xisulfo o primeiro duque?
-----------------------------

Existe unha controversia sobre quen foi realmente o primeiro duque de Friúl: Segundo Paulo Diácono este foi Xisulfo, pero hai que di que realmente o primeiro foi Grasulfo.

Notas
-----

1. ↑  Paulo Diácono, *Historia Langobardorum*, II, 9.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cruz de Xisulfo

### Bibliografía

* Paulo Diácono, *Historia Langobardorum* (*Historia dos Longobardos*, Lorenzo Valla/Mondadori, Milán 1992).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q556405
* DBI: ID
* WikiTree: Friuli-34

 |
**Rodolfo Irago Fernández**, nado en 1966 en Vigo, é un periodista galego, que desenvolveu toda a súa carreira na Cadena SER.

Traxectoria
-----------

Estudou periodismo na Facultade de Ciencias da Información da Universidade Complutense de Madrid. Comezou a traballar na Cadena SER en 1987 nos servizos informativos de Radio Ferrol. En 1989 incorporouse á redacción central da SER en Galicia, na emisora Radio Galicia en Santiago de Compostela. En xaneiro de 1994 foi nomeado director de informativos da SER en Galicia, cargo que ocupou ata setembro de 2000. Entón trasladouse á redacción central desta emisora en Madrid e a comezos de 2001 asumiu a subdirección de informativos da Cadena SER.

En outubro de 2004 é nomeado director de informativos da Cadena SER en substitución de Daniel Anido. Durante esta etapa os informativos da SER seguiron sendo líderes da radio en España. O 24 de febreiro de 2011 foi substituído por Antonio Hernández-Rodicio.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535695
* IMDb: nm9398216

 |
**Xisulfo I**, nado en maio de 930 e finado en 977 ou 978, foi príncipe longobardo de Salerno do 946 ao 977 (ou 978).

Traxectoria
-----------

Era o fillo máis vello de Guaimaro II e da segunda muller Gaitelgrima de Capua, foi asociado ao trono polo pai no 943 e sucedeuno á súa morte no 946. Nun primeiro momento puxérono baixo a rexencia dan ai e de Prisco, tesoureiro e conde de palacio.

No 946 o Principado foi tomado ao asalto por Landulfo II de Benevento e Xoán III de Nápoles, pero o seu aliado Mastalo de Amalfi corre na súa axuda e fixo caer nunha emboscada ás tropas de Landulfo preto de La Cava. O ano seguinte aliouse con Landulfo e cercou a cidade de Nola, presidio do ducado napolitano. En outubro do 953 tentou calmar as relacións co dominio partenopeo redactando un diploma a favor do bispo de Nápoles, un xesto que cadraba mal coa diplomacia sen escrúpulos dos seus veciños e que por isto non pareceu favorecelo nunca. Pouco despois, o 955, con todo, foi nomeado *patricio* por Mariano Argyros, *strategós* bizantino de Bari. En outono do 966 o papa Xoán XIII guiou un exército de tropas romanas, toscanas e spoletinas contra Landulfo III de Benevento e o dos eu irmán Pandulfo Testa de Ferro, pero Xisulfo acudiu na súa axuda e o choque armado esconxurouse. O papa e o príncipe de Salerno firmaron un tratado de paz en Terracina. Foi este o acto que máis adiante lle gañou a axuda do potente Testa de Ferro.

No 974 Xisulfo foi destronado por unha insurrección relixiosa guiada polo irmán Landulfo. O príncipe de Benevento e Capua, Pandulfo I Testa de Ferro, restaurou a Xisulfo como vasalo seu, condición na que o príncipe salernitano ficou ata a súa morte, sucedida entre finais de 977 e principios de 978. Con el extinguiuse a dinastía dos Dauféridas, asentada no trono de Salerno co príncipe Gaiferos no 861. Xisulfo, casado coa princesa Xemma, non tivo herdeiros e o seu trono herdouno Pandulfo de Benevento e Capua, que deste modo reunificou, por primeira e última vez desde 851, os territorios da antiga *Langobardia Minor*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Caravale, Mario (ed). *Dizionario Biografico degli Italiani: LVI Giovanni de Crescenzio – Giulietti*. Roma, 2003.
* Gwatkin, H.M. Whitney, J.P. (ed) et al. *The Cambridge Medieval History: Volume III*. Cambridge University Press, 1926.
**Ángel Pérez López**, nado en Madrid cara a 1907 e finado en Lugo o 21 de outubro de 1936, foi un industrial e político galego.

Traxectoria
-----------

Industrial en Lugo, dono dun establecemento de material eléctrico. Militante de Izquierda Republicana, foi nomeado concelleiro de Lugo en marzo de 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Lugo en consello de guerra acusado de traizón, foi condenado a pena de morte e multa mancomunada de 1,5 millóns de pesetas. Foi executado en Lugo o 21 de outubro de 1936 ás 18 h. con José Ramos López, Perfecto Abelairas Castro, Ramón García Núñez e Rafael de Vega Barrera. Para facerlle fronte ás responsabilidades políticas embargáronlle os seus bens.

Notas
-----

1. ↑  *Alborada*, 4-3-1936, p. 2.
2. ↑  *El Progreso*, 22-10-1936, p. 1.
3. ↑  *BOP Lugo*, 10-12-1936, p. 2.
4. ↑  *BOP Lugo*, 30-12-1936, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Souto Blanco, María Jesús (1998). *La represión franquista en la provincia de Lugo (1938-1940)*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-891-5.

### Ligazóns externas

* 

* Ángel Pérez López na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en represión franquista en Lugo
Aínda que se mova o corpo ao que está unido, o xiroscopio mantén invariábel a súa dirección de xiro.
Un **xiroscopio** é un aparello que ten un disco xiratorio cunha gran resistencia á variación do seu eixo de xiro, o que o fai moi útil para medir e manter a orientación baseado no principio da conservación do momento angular:

{\displaystyle {\vec {\boldsymbol {\tau }}}={{d{\vec {L}}} \over {dt}}={{d(I{\vec {\boldsymbol {\omega }}})} \over {dt}}=I{\vec {\boldsymbol {\alpha }}}}
Onde {\displaystyle {\vec {\boldsymbol {\tau }}}} é o torque e {\displaystyle {\vec {L}}} o momento angular, I\, é o momento de inercia, e {\displaystyle {\vec {\omega }}} a velocidade angular, e {\displaystyle {\vec {\boldsymbol {\alpha }}}} a aceleración angular.

O xiroscopio foi inventado no 1852 polo físico Jean Bernard Léon Foucault. En esencia, consiste nun rotor co eixe pendente dun soporte formado por dous círculos articulados entre si e o rotor por suspensións de Cardán. O principio do xiroscopio deriva do feito de que un sistema en rotación e mecanicamente illado conserva o mesmo momento cinético, de xeito que o seu eixo de rotación mantén unha dirección fixa con respecto a unha referencia galileana. Unha vez se ten posto en funcionamento o eixe queda fixo respecto ó da terra describindo un cono de revolución. Tamén pode servir como referencia angular e como estabilizador.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *xiroscopio*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q483400
* BNCF: 41855
* BNF: 11982033z
* BRE: 2362236
* EBID: ID
* GND: 4158614-1
* JSTOR: gyroscopes
* LCCN: sh85058127
* MAG: 158488048
* NDL: 00574969
* NKC: ph216724

 |
«Chillón» redirixe aquí. Para o concello cidaderrealeño, véxase Chillón, Cidade Real.
Gaita con ronquillo fabricada por Seivane
O **ronquillo**, **chión** ou **pión** é un tubo sonoro que se pode atopar na gaita galega e que emite un son constante ou nota pedal. Serve para dar a dominante da escala en que está afinado o punteiro (Sol, para un punteiro en Do, por exemplo). Foi introducido na segunda metade do século XIX e é exclusivo das gaitas galegas.

O ronquillo consta de dúas partes: a prima e a copa. Pode levar un pallón (como o roncón), e nese caso emite un son constante á altura da tónica do punteiro; se se emprega unha palleta (como o punteiro), emitirá unha quinta sobre a tónica do punteiro. O furado interior ten forma cónica, aínda que ultimamente estanse a fabricar cilíndricos cun pallón pequeno.

É posíbel ver gaitas con ronco e ronquillo, sen ronqueta, pero esta peza non ten moi estendido o seu uso debido á dificultade de tirarlle rendemento a pesar das súas posibilidades harmónicas. De feito, hai artesáns que non a fabrican.

O ronquillo desempeñou tradicionalmente a función de pedal continuo sobre a dominante da escala do punteiro, pero hoxe en día téndese a desfigurar e faise soar na mesma nota da tónica do punteiro, pero unha oitava máis aguda.
**Xita Rubert Castro**, nada en Barcelona en 1996, é unha escritora galega.

Traxectoria
-----------

Filla da poeta focense Luisa Castro e o filósofo catalán Xavier Rubert de Ventós, naceu en Barcelona e criouse en Galicia. Comezou a escribir en galego e aos 15 anos recibiu o Premio Literario Ánxel Casal en modalidade teatro. Despois de comezar os seus estudos de literatura na súa cidade natal, licenciouse en Literatura e Filosofía pola Universidade de Warwick, tras estancias en universidades como a Sorbona. É doutora en literatura comparada pola Universidade de Princeton, onde impartiu clases sobre a relación entre literatura, filosofía e medicina.

Escribiu artigos e impartiu conferencias sobre figuras como Leonardo da Vinci ou Clarice Lispector. As súas obras viron a luz en medios como *Iowa Literària*, *Cité Unie* ou Ateneu Barcelonès. Desde 2017, traballa como lectora editorial de linguas estranxeiras para Random House.

Despois de ter publicado contos en antoloxías como *Patas de astracán* e relatos finalistas, en 2022 iniciouse na narrativa con *Mis días con los Kopp*, a súa primeira novela, publicada por Anagrama, unha novela onde se abordan temas como a hipocrisía da vida social, a arte, a intelectualidade, a enfermidade mental, a ambigüidade das relacións humanas, a perversión ou o imprevisible, todo con certo sentido filosófico da realidade.

Recibiu premios como o Ánxel Casal, na categoría de teatro, ou o Premio de Relato da Cité International Universitaire de Paris, e foi finalista do Premio de Relato Ana María Matute. Obtivo a bolsa de escritura Montserrat Roig.

Notas
-----

1. 1 2 3  Porto, Héctor J. (2022-06-29). "Xita Rubert: «A literatura é o centro da miña vida»". *La Voz de Galicia*. Consultado o 2023-02-05.
2. 1 2  Masoliver Ródenas, J.A. (16 abril 2022). *La Vanguardia*, ed. "L’amor i l’escriptura" (PDF) (en catalán). Consultado o 5 feb 2023.
3. 1 2  "Xita Rubert". *Cuadernos Hispanoamericanos*. 01-05-2022. Consultado o 3 febrer 2023.
4. ↑  Cruz, Juan (14-07-2022). "Xita Rubert: "Me gusta escribir sin que alguien me esté mirando"". *El Periódico de España*. Consultado o 3 febrer 2023.
Ronrón dun gato doméstico.
Gatos relaxados.
O **ronrón** é unha vocalización emitida por algúns félidos e vivérridos. Este son de baixa frecuencia é producido tanto na expiración como na inspiración e aparece dende os dous días de vida. O mecanismo que produce o ronrón aínda non está ben explicado, pero a teoría dominante é que o son é xerado pola contracción dos músculos da larinxe provocada por unha oscilación neural e que fai vibrar as cordas vocais. A posibilidade de que un félido ronrone ou non tamén é obxecto de debate, especialmente polos grandes felinos da subfamilia dos panterinos.
O gato doméstico pode ronronar tanto de pracer como de sufrimento, de xeito que o significado desta vocalización de contacto é pouco evidente. Na natureza, o ronrón acotío se restrinxe ás relacións nai-crías. Algúns autores téñeno comparado co sorriso e o seu rol nas comunicacións con outros gatos ou cos humanos é esencial. Hai unha teoría que defende as capacidades curativas do ronrón; segundo algúns autores, as baixas frecuencias emitidas reforzan os ósos, músculos e tendóns e teñen efectos analxésicos. A terapia de ronróns explota o efecto calmante nos humanos.

Notas
-----

1. ↑  Os gatos galegos rosman de contentos?

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* The felid purring site: web dedicada ó ronrón, con vídeos de diversos félidos *(en inglés)*
* The home of the cat's purr healing researchArquivado 03 de xullo de 2011 en Wayback Machine.: compilación de estudos sobre o efecto curativo do ronrón. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q662750
* BNF: 16962999n
* EBID: ID
* GEC: 0139972
* MAG: 125754718
* SUDOC: 183442199

 |
**Rodrigo Patricio García Rey**, nado en Santiago de Compostela o 17 de marzo de 1893 e finado na mesma cidade o 11 de xaneiro de 1969, foi un practicante e político galego.

Traxectoria
-----------

Practicante en medicina. Masón. O 26 de marzo de 1930 foi un dos asinantes do Pacto de Lestrobe. Foi directivo de Unión Republicana na provincia da Coruña. Practicante do Gran Hospital de Santiago, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi destituído. Foi procesado pola Xurisdición militar e estivo preso do 21 de xullo de 1937 ao 10 de abril de 1940. O Tribunal Especial para a Represión da Masonería e o Comunismo condenouno a 12 anos e 1 día de prisión, que foi conmutada a 6 anos e 1 día o 1 de xullo de 1943. Ingresou novamente en prisión en novembro de 1941, e saíu en liberdade vixiada e confinado en Reus en xuño de 1943. En abril de 1945 autorizaron o seu traslado a Laíño e o 26 de xuño dese ano cumpriu definitivamente a pena.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 8-1-1970, p. 15.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lamela García, Luis (2005). So Castro, ed. *1936, la Cruzada en Compostela. La guerra civil y la represión franquista en los documentos policiales y militares*. Sada. pp. 227–229. ISBN 84-8485-186-9.
**Xosé Ramón Gutiérrez Villar**, nado o 28 de febreiro de 1974 en Ferrol, é un modelo galego.

Traxectoria
-----------

Criado na Coruña, comezou a traballar de modelo no ámbito galego ata que se presenta como representante da provincia da Coruña á primeira edición do concurso de beleza Míster España, en 1996. O certame celebrouse na vila levantina de Santa Pola, e nel obtivo a vitoria.

Despois do concurso proseguiu a súa carreira no mundo da moda e da televisión, como presentador secundario de programas de variedades como Noche de fiesta (TVE), *Humor se escribe con hache* (TVE), *Verano noche* (Antena 3) etc. Tamén participou como concursante no reality *La selva de los famosos* e en distintos parladoiros e concursos de diversas cadeas, entre elas a Televisión de Galicia: *Tequelexou, Supermartes*, ou *As tardes de Ana*.

Tamén ten traballado ocasionalmente no teatro, como actor en series de televisión, ou como contertulio en programas de radio.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**non houbo** |  **Míster España** 1996 | Sucesor:**Enrique Miranda** |
**Ronald Campbell Simpson**, coñecido como **Ronnie Simpson**, nado en Glasgow o 11 de outubro de 1930 e finado na mesma cidade o 19 de abril de 2004, foi un futbolista e adestrador de fútbol escocés. Xogaba de porteiro e foi internacional coa selección escocesa. Xogou no Celtic FC e foi compoñente dos Lisbon Lions, que foran quen de consegui-la única Copa de Europa que ten o club católico aló polo 1967.

Traxectoria
-----------

Xogou para os de Glasgow un total de 188 partidos de carácter oficial quedando a súa portaría sen recibir gol ningún en aproximadamente o 50% dos encontros que disputou.[].

Ademais de formar parte dese mítico Celtic entre as tempadas de 1964 á de 1970 (retírase non pola idade senón por unha mancadura nun brazo), tiña defendido anteriormente as cores do Queen's Park, do Third Lanark, do Newcastle United e mais do Hibernian nesta orde.

Puido vesti-la camisola nacional en 5 ocasións chegándolle o debut con 36 anos por incrible que poida semellar. De feito, foi un daqueles xogadores que venceron en Wembley no 1967 por 2-3 a uns ingleses que dende que quedaran campións do mundo no ano anterior non perderan deica ese intre.

Era fillo de Jimmy Simpson, un defensa central da década dos 30 que chegara a xogar coa selección escocesa de fútbol e que pertencera ó Rangers por curioso que poida resultar e ó Dundee United.

Como adestrador tan só estivo en ativo un ano no mando do Hamilton Academical F.C.. A nivel persoal cómpre salienta-lo galardón recibido en 1967 de Xogador escocés do ano segundo a Asociación de Xornalistas do Fútbol Escocés.

Morreu a causa dun infarto de miocardio.

Palmarés
--------

Newcastle United
* FA Cup: 1952, 1955

Celtic
* Copa de Europa: 1967

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en scottishfa.co.uk *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1619186
* EUfootballInfo: 19347
* NFT: 36813
* Sports Reference: ronnie-simpson-1
* Transfermarkt: 245232
* UEFA: 37396

 |
**Raimondas Šarūnas Marčiulionis**, nado o 13 de xuño de 1964 en Kaunas, Unión Soviética (agora Lituania) é un ex xogador profesional de baloncesto lituano. Cunha altura de 1,96 metros, foi un dos primeiros europeos en xogar con regularidade na NBA, permanecendo nela durante sete tempadas.

Tamén é coñecido pola súa implicación co baloncesto lituano, axudando á construción da súa selección nacional ademais de ser fundador da Liga de baloncesto de Lituania (Lietuvos Krepšinio Lyga) e da Liga de Baloncesto do Norte de Europa (NEBL), a cal sería posteriormente absorbida pola actual Liga de Baloncesto do Báltico. Actualmente é un dos homes de negocios máis importantes do seu país.

Traxectoria deportiva
---------------------

### Europa

Nado en Kaunas, comezou a xogar profesionalmente na cidade de Vilnius, entón pertencente á URSS, no equipo do Statyba Vilnius. Comezou no club con tan só 17 anos, en 1981, permanecendo alí até o ano 1989, cando decide dar o salto á NBA. Isto converteuno no primeiro xogador lituano en facelo.

#### Selección nacional

Foi un fixo nas seleccións nacionais da URSS a finais dos anos 1980 e da de Lituania na década de 1990. Coa URSS, xunto co seu compatriota Arvydas Sabonis, gañaron a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de Seúl 1988, ademais da medalla de prata nos Campionatos de Europa de Baloncesto celebrados en Grecia en 1987.

Con Lituania, gañou o bronce nos Xogos Olímpicos de Barcelona 1992 e Atlanta 1996, ademais dunha nova medalla de prata no europeo de 1995.

### NBA

Foi elixido polos Golden State Warriors na sexta rolda do Draft da NBA de 1987, quen tiveron que esperar dous anos para que se incorporase ao equipo, na tempada 1989-90. Alí xogou durante catro tempadas, sendo finalista en dúas ocasións ao premio do Mellor Sexto Home da NBA, en 1991 e 1992. Ese ano do 92 foi o mellor da súa carreira, tras facer medias de 18,9 puntos e 3,4 asistencias por partido.

Tras perderse un ano completo de competición por mor dunha grave lesión no xeonllo, foi traspasado a Seattle SuperSonics, onde o seu nivel de xogo baixou ostensiblemente. Ao ano seguinte foi traspasado a Sacramento Kings, finalizando a súa carreira na NBA nos Denver Nuggets, na tempada 1996-97. No total da súa carreira en Estados Unidos fixo medias de 12,8 puntos, 2,3 rebotes e 2,2 asistencias.

#### Equipos

* Statyba Vilnius (1981-1989)
* Golden State Warriors (1989-1993)
* Seattle Supersonics (1994-1995)
* Sacramento Kings (1995-1996)
* Denver Nuggets (1996-1997)

Notas
-----

1. ↑  Vídeo do partido de Lituania e a URSS en Barcelona 1992
2. ↑  Iugoslavia 96 - Lituania 90 (Final Eurobasket Atenas 1995)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en nba.com
* Perfil en nba.com/historical
* Estatísticas de Marčiulionis na NBA Arquivado 02 de xaneiro de 2012 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q348032
* WorldCat
* VIAF: 1555154260376624480008
* BRE: 2189399
* Munzinger: 01000004737
* BasketballHoF: sarunas-marciulionis
* Basketball-Reference: marcisa01
* FIBA: 103318
* NBA: 36
* OCID: sarunas-marciulionis
* Sports Reference: sarunas-marciulionis-1

 |
Capela de San Antón.
A **romaría de San Antón**, na parroquia de Santa María en Ábedes, Verín, celébrase o 17 de xaneiro.

Trátase dunha romaría que se atopa entre a mitoloxía ancestral e a relixiosidade popular. É unha festa celebrada durante toda unha xornada no monte desta pequena aldea chamada Ábedes, a 2 km da Vila de Verín.

A celebración está considerada como o primeiro acontecemento socio-gastronómico do ano. Tamén é unha tradición de culto ao lume.

Descrición
----------

A festa consiste en desprazarse ata o monte de dita parroquia, ó redor dunha capela antiga; vaise en cuadrillas de familiares e amizades e fanse pequenas fogueiras onde se cociñarán durante todo o día alimentos coma chourizos e pezas de carne de porco.

Un dos datos máis relevantes desta celebración para á comarca é a presentación, por primeira vez no ano, do traxe de Cigarrón. Este acto tamén dá comezo ó Entroido que se vive en Verín.

A celebración comeza ás 12:30 horas cunha procesión que parte dende a parroquia e que realiza o tradicional percorrido pola zona ata chegar á capela, onde ten lugar unha misa solemne ás 13:00 horas. A continuación, os veciños e veciñas da contorna pasan a xornada comendo os diferentes xantares típicos deste festexo, coma chourizos, costelas de porco, empanada e viño.

Para finalizar o festexo, nas derradeiras horas da tarde, fan a súa aparición os protagonistas do Entroido de Verín, Os Cigarróns, que visten o traxe por primeira vez no ano. Fan soar as súas chocas para anunciar que o gran Entroido de Verín está a piques de comezar.

Para que esta celebración sexa totalmente segura e sen risco de perigos, acoden ó evento a agrupación de voluntarios de Protección Civil que, habitualmente, coloca un posto sanitario na zona da capela. 

O acceso para os vehículos está permitido dende Ábedes e dende a rúa San Antón para todos aqueles que desexen asistir a festa.

Galería de imaxes
-----------------

* Cruceiro da entrada.Cruceiro da entrada.
* Zona da Festa.Zona da Festa.
* Capela vista dende atrás.Capela vista dende atrás.
* Ao redor da capela.Ao redor da capela.
* Ao redor da capela.Ao redor da capela.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* La Región ed. (17-01-2017). "San Antón celébrase na parroquia verinense de Ábedes."
* Vídeo Youtube (18-01-2012). "Verín fiesta de San Antón Ábedes 2012."
* La Región ed. (16-01-2019). "A Parroquia de Ábedes, en Verín, celebra hoxe o San Antón."
* Plataforma Digital de Fiestas (17-01-2012). "Romería de San antón en Ábedes." Arquivado 27 de abril de 2019 en Wayback Machine.
* La Región ed. (15-01-2014). "El concello rehabilitará la capilla de San Antón en Ábedes."
| Sean Kelly |
| --- |
| Información persoal |
| Nacemento | John James Kelly 24 de maio de 1956 (65 anos) |
| Equipo |
| **Último equipo** |  |
| Equipo(s) Pro |
|  |  |

**John James "Sean" Kelly**, nado en Carrick-on-Suir o 24 de maio de 1956, é un ex ciclista irlandés. Sumou 193 vitorias ao longo da súa carreira, entre elas a Vuelta Ciclista a España de 1988. Foi durante seis anos consecutivos o número un da clasificación FICP.

Traxectoria
-----------

### Carreiras dun día

Gañou tres veces o Giro da Lombardía, en 1983, 1985 e 1991. En dúas ocasións a París-Roubaix, en 1984 e 1986, as mesmas que a Liexa-Bastogne-Liexa, en 1984 e 1989, e a Milán-San Remo, en 1986 e 1992. O Gran Premio das Nacións gañouno en 1986.

No campionato do mundo de fondo en estrada obtivo dúas medallas de bronce en 1982 e 1989.

### Carreiras por tiradas

Como un dos fitos da historia do ciclismo, ostenta 7 triunfos na París-Niza. Outras clasificacións xerais neste tipo de carreiras foron: tres na Volta ao País Vasco e no Criterium Internacional, dous na Volta a Cataluña, na Volta a Suíza e unha na Setmana Catalana. A parte de múltiples vitorias parciais nesas e noutras carreiras como o Tour de Romandía e a Dauphiné Liberé.

### Grandes Voltas

Ao seu avultado palmarés resistíanselle as voltas de tres semanas. Deste xeito, a súa preparación centrouse en mellorar as súas condicións na montaña co fin de non afundirse ante os ataques dos grandes escaladores do momento como Luis Herrera, Robert Millar, Álvaro Pino ou Fabio Parra. Deste modo, arelaba acadar a complitude de campións como Laurent Fignon Greg Lemond ou Stephen Roche.

Na Vuelta ciclista a España de 1987 semellaba que ía acadar ese degorado triunfo, pero unha infección cando ía líder da proba a catro días do remate, provocou a súa retirada a prol de Luis Herrera. Sería ao ano seguinte, en 1988 cando acadou por fin a súa vitoria na xeral grazas a súa superioridade nas probas contra o crono, batendo a Anselmo Fuerte o penúltimo día.

O Tour de Francia resistíuselle. Gañou a clasificación por puntos en catro ocasións, pero o seu mellor posto foi a cuarta praza acadada en 1985, por detrás de Bernard Hinault, Greg Lemond e Stephen Roche.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina de Sean Kelly *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q156707
* WorldCat
* VIAF: 267553235
* BNB: ID
* FAST: 1954023
* ISNI: 0000 0003 8310 9679
* LCCN: no2009026304
* Munzinger: 01000000714
* NDL: 01183481
* NTA: 072797045
* CyclingArchives: 9041
* ProCyclingStats: 154310

 |
**Šefik Džaferović**, nado en Zavidovići o 9 de setembro de 1957, é un político bosníaco hercegovino, pertencente ao Partido de Acción Democrática (SDA), actual membro bosníaco da Presidencia de Bosnia e Hercegovina.

Carreira
--------

En 1996, foi elixido membro do concello do cantón de Zenica-Doboj. No mesmo ano converteuse en delegado na Casa dos Pobos da Federación de Bosnia e Hercegovina. Catro anos máis tarde ingresa á cámara alta do Parlamento de Bosnia e Hercegovina. Nas eleccións de 2002 convértese en membro da cámara baixa do parlamento, en 2014 é reelixido con 30.000 votos. Nas eleccións presidenciais de outubro de 2018 gañou para ser o membro bosníaco da Presidencia de Bosnia e Hercegovina con máis do 36% dos votos, asumindo o cargo o 20 de novembro de 2018, xunto con Željko Komšić (membro croata) e Milorad Dodik (membro serbio).

Notas
-----

1. ↑  "Dos nacionalistas y un progresista asumen la Presidencia colegiada de Bosnia-Herzegovina".
2. ↑  "CIN: Imovina političara - Šefik Džaferović".
3. ↑  "Juran sus cargos los miembros de la Presidencia tripartita de Bosnia y Herzegovina tras los comicios de octubre".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20525169
* Treccani: sefik-dzaferovic

 |
**STS-26** foi a primeira misión dun transbordador espacial despois do accidente do transbordador espacial Challenger. Foi levada a cabo polo Discovery e lanzada o 29 de setembro de 1988 desde a rampla 39B do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral.

Características
---------------

STS-26, con cinco astronautas a bordo, foi lanzada para poñer en órbita o satélite de comunicacións TDRS 3. A tripulación estaba formada polo comandante Frederick H. Hauck, o piloto Richard O. Covey e os especialistas de misión John M. Lounge, George D. Nelson e David C. Hilmers.

O TDRS-3, cunha etapa IUS (*Inertial Upper Stage*) acoplada, viaxou na bodega do transbordador e foi o segundo satélite TDRS en ser posto en órbita. Como obxectivo secundario a tripulación fixo varios experimentos coa carga científica de a bordo, incluíndo *Physical Vapor Transport of Organic Solids* (PVTOS), *Protein Crystal Growth* (PCG); Infrared Communications Flight Experiment (IRCFE); Aggregation of Red Blood Cells (ARC), *Isoelectric Focusing Experiment* (IFE), *Mesoscale Lightning Experiment* (MLE), *Phase Partitioning Experiment* (PPE), *Earth-Limb Radiance Experiment* (ELRAD), *Automated Directional Solidification Furnace* (ADSF) e dúas cargas científicas desenvolvidas por estudantes. Tamén voou no transbordador o experimento *Orbiter Experiments Autonomous Supporting Instrumentation System-I* (OASIS-I) para rexistrar parámetros da contorna ambiental durante varias fases do voo.

O Discovery regresou a terra na Base Edwards da Forza Aérea o 3 de outubro de 1988.

Notas
-----

1. ↑  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "STS 26" (en inglés). Consultado o 27 de xaneiro de 2018.
2. 1 2  "Note verbale dated 14 November 1989 from the Permanent Representative of the United States of America to the United Nations addressed to the Secretary-General" (PDF) (89-31184). 1 de decembro de 1989: 2. Consultado o 27 de xaneiro de 2018.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  NASA (21 de marzo de 2017). "STS 26" (en inglés). Consultado o 27 de xaneiro de 2018.
4. ↑  Claude Lafleur (2010). "STS-26" (en inglés). Consultado o 27 de xaneiro de 2018.
5. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2016). Gunter's Space Page, ed. "Shuttle" (en inglés). Consultado o 27 de xaneiro de 2018.
6. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2011). "STS-26" (en inglés). Consultado o 27 de xaneiro de 2018.
7. 1 2 3  NASA (18 de febreiro de 2010). "STS-26" (en inglés). Consultado o 7 de novembro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***STS-26***  |

### Outros artigos

* Transbordador espacial
* Transbordador espacial Discovery
* Accidente do transbordador espacial Challenger

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q752766
* NSSDC ID: 1988-091A
* SCN: 19547

 |
Diques de diabase (rocha escura) de hai 1.440 millóns de anos (Ramsö, illas Koster, Suecia).
As **rochas hipoabisais**, **subvolcánicas** ou **filonianas** son rochas ígneas intrusivas que se orixinan cando o magma ou fluídos hidrotermais mineralizados se abren paso cara á superficie a través de fisuras de trazado irregular ou gretas e fallas de bordos planos e solídifícanse no seu interior formando filóns, masas de rocha de contorno tabular. Xeralmente o magma forma pequenas masas tabulares (entre uns poucos centímetros e uns cantos centenares de metros). A maioría das rochas filonianas presentan unha textura porfírica, afanítica ou granofídica, con cristais que non teñen unha medida uniforme porque se formaron en fases distintas: os minerais con temperatura de fusión máis alta foron cristalizando lentamente no interior da Terra e o resto, de forma máis rápida dentro dos filóns, onde a rocha encaixante está cada vez máis fría.

Algúns exemplos de rochas filonianas son as aplitas (de composición parecida á do granito, con diferentes proporcións de cuarzo, plaxioclasio e ortosa, e con textura equigranular <2mm), os pórfiros (con matriz vítrea ou microcristalina) e as pegmatitas (con grandes cristais >1cm).

Notas
-----

1. ↑  "Rocas Ígneas". Universidade Autónoma de Madrid. Arquivado dende o orixinal o 28 de maio de 2010. Consultado o 9 de xuño de 2010.
2. ↑  Real Academia de Ciencias Exactas, Físicas y Naturales. «roca filoniana». *Vocabulario Científico y Técnico*. Consultado o 10 de xullo de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Filón hidrotermal

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2323389
* EBID: ID
* GND: 4291266-0

 |
**Soiuz T-15** foi unha misión espacial tripulada soviética lanzada o 13 de marzo de 1986 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.

Características
---------------

Soiuz T-15, unha Soiuz modelo T cos cosmonautas Leonid Kizim e Vladimir Soloviov a bordo, foi unha misión lanzada para ser a primeira en acoplarse coa estación espacial Mir e viaxar logo á estación Saliut 7, converténdose na primeira nave espacial en viaxar entre dúas estacións espaciais.

A bordo da Mir a tripulación adicouse a facer diversos experimentos científicos e tecnolóxicos. O 17 de abril a estación manobrou para asemellar a súa órbita á da Saliut 7, cunha separación de 4000 km. O 5 de maio, tras seis semanas a bordo da Mir, Kizim e Solovyov partiron na Soiuz T-15 cara a Saliut 7 nunha misión para reparala e poñela en marcha. Os cosmonautas acopláronse manualmente coa Saliut 7 e atopárona xeada e sen enerxía eléctrica. Tras un duro traballo conseguiron recuperar enerxía e restaurar o sistema de mantemento de vida, así como recuperar experimentos deixados a bordo pola tripulación anterior. A Soiuz T-15 deixou a estación o 25 de xuño tras 51 días acoplada á Saliut 7, regresando á Mir ao día seguinte, levando consigo 400 kg de material científico.

Os cosmonautas regresaron a terra o 16 de xullo de 1986 ás 12:34 GMT, a uns 55 km ao nordeste de Arkalyk (Casaquistán).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Soiuz T
* Saliut 7
* Estación espacial Mir

Notas
-----

1. 1 2  N2YO (2017). Real Time Satellite Tracking, ed. "SOYUZ-T 15" (en inglés). Consultado o 29 de outubro de 2017.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  NASA (21 de marzo de 2017). "Soyuz-T 15" (en inglés). Consultado o 29 de outubro de 2017.
3. 1 2 3 4 5  "Note verbale dated 27 June 1986 from the Permanent Mission of the Union of Soviet Socialist Republics to the United Nations addressed to the Secretary-General" (PDF) (86-18295). 8 de xullo de 1986: 2. Consultado o 29 de outubro de 2017.
4. 1 2 3 4  Claude Lafleur (2017). "Soyuz T-15" (en inglés). Consultado o 29 de outubro de 2017.
5. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2017). Gunter's Space Page, ed. "Soyuz -T 1 - 15 (7K-ST, 11F732)" (en inglés). Consultado o 29 de outubro de 2017.
6. 1 2 3 4 5  Mark Wade (2017). "Soyuz T-15" (en inglés). Consultado o 29 de outubro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q841796
* NSSDC ID: 1986-022A
* SCN: 16643

 |
**Soiuz TM-17** foi unha misión espacial tripulada rusa lanzada o 1 de xullo de 1993 mediante un foguete Soiuz U2 desde o cosmódromo de Baikonur.

Características
---------------

Soiuz TM-17, unha Soiuz modelo TM cos cosmonautas Jean-Pierre Haigneré, Aleksandr Serebrov e Vasili Tsibliiev a bordo, foi unha misión lanzada para acoplarse coa estación espacial Mir, facer experimentos científicos e manter a estación. Durante a súa estancia, na noite do 12 ao 13 de agosto, producise o máximo da choiva das Perseidas, que para ese ano predeciuse moi intenso. En consecuencia mantívose a alerta en terra por se fora necesario un regreso de emerxencia desde a estación e os equipos de rescate necesitaran movilizarse de inmediato. A choiva non tivo consecuencias graves para a estación, que rexistrou dez impactos contra as xanelas mentres que os sensores mediron un fluxo de partículas 2000 veces superior ao normal. Despois da choiva os cosmonautas fixeron un paseo espacial para revisar o exterior da Mir.

Durante a súa estancia recibiron a visita da Progress M-19 e a Soiuz TM-18.

O 14 de xaneiro a Soiuz TMA-17 desacoplouse da Mir para volver á Terra. Antes fixo un voo arredor da Mir para examinala, como era costume, pero debido a unha configuración errónea da nave acabou impactando levemente contra o módulo Kristall. O piloto, Tsibliyev, retomou o control da Soiuz e evitou danos maiores. O exame tanto da estación como da Soiuz non mostrou danos graves. A Soiuz regresou a terra ese mesmo día ás 8:19 GMT.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Soiuz TM
* Estación espacial Mir
* Soiuz TM-16
* Soiuz TM-18

Notas
-----

1. 1 2  N2YO (2017). Real Time Satellite Tracking, ed. "SOYUZ-TM 17" (en inglés). Consultado o 19 de novembro de 2017.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  NASA (21 de marzo de 2017). "Soyuz-TM 17" (en inglés). Consultado o 19 de novembro de 2017.
3. 1 2 3 4 5  "Note verbale dated 7 June 1994 from the Permanent Mission of the Russian Federation to the United Nations addressed to the Secretary-General" (PDF) (94-24370). 13 de xuño de 1994: 3. Consultado o 19 de novembro de 2017.
4. 1 2 3 4  Claude Lafleur (2017). "Soyuz TM-17" (en inglés). Consultado o 19 de novembro de 2017.
5. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2017). Gunter's Space Page, ed. "Soyuz -TM 1 - 15, 17 - 34 (7K-STM, 11F732A51)" (en inglés). Consultado o 19 de novembro de 2017.
6. 1 2 3 4 5  Mark Wade (2017). "Soyuz TM-17" (en inglés). Consultado o 19 de novembro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1540613
* NSSDC ID: 1993-043A
* SCN: 22704

 |
**Roope Aleksi Ahonen**, nado o 12 de xuño de 1990 en Salo é un xogador profesional de baloncesto finés. Cunha altura de 1,88 m xoga na posición de base. Actualmente xoga para o Vilpas Vikings.

Traxectoria
-----------

Ahonen foi considerado desde os seus comezos como unha das grandes promesas escandinavas. Con esa fama debutou no Salon Vilpas do seu país natal, paso previo a xogar na liga sueca, onde disputou as temporadas de 2012 a 2014 entre Solna Vikings e Borås Basket. Ao ano seguinte regresou á Korisliiga para xogar no Bisons Loimaa. Tras esta experiencia, deu un salto de nivel para xogar no Kolossos Rodou da A1 Ethniki grega. Militou no equipo de Rodas durante dúas temporadas cunha media de 7 puntos e cunha porcentaxe en tiros de tres do 40%. Ademais, repartiu 2,6 asistencias por xogo. Na temporada 2016−17 foi titular de forma regular e xogou moitos minutos no posto de base nun equipo que disputou as eliminatorias polo título. En setembro de 2017 chega a Galiza concretamente ao Club Ourense Baloncesto da Liga LEB. Ao ano seguinte asina polo Oviedo, onde consegue 11,5 puntos por encontro (15,7 en playoffs), unha porcentaxe de triplas do 50,3% (55,6% en playoffs) e unha valoración media de 11,7 (20 en playoffs). O 16 de xullo de 2019 anúnciase a súa incorporación ao Leite Río Breogán.

### Clubs

* Finlandia Torpan Pojat (Korisliiga, 2007–2009)
* Finlandia Vilpas Vikings (Korisliiga, 2009–2012)
* Solna Vikings (Ligan, 2012–2013)
* Borås Basket (Ligan, 2013−2014)
* Finlandia Bisons Loimaa (Korisliiga, 2014–2015)
* Grecia Kolossos Rodou (A1, 2015–2017)
* Galicia Ourense (LEB, 2017–2018)
* España Oviedo (LEB, 2018–2019)
* Galicia CB Breogán (LEB, 2019−2021)
* Finlandia Vilpas Vikings (Korisliiga, 2019−2021)

Notas
-----

1. ↑  "Ahonen renews with Kolossos". *A1Basket*. 4 de agosto de 2016.
2. ↑  "O internacional finlandés Roope Ahonen chega ao Leite Río Breogán". *CB Breogán*. 16 de xullo de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en feb.es *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14703332
* FIBA: 57650

 |
**Xoán Antón Pérez-Lema**, nado na Coruña o 17 de abril de 1964, é un avogado, político e columnista galego.

Traxectoria
-----------

É licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela dende 1987 e graduado en Administración de Empresas. Exerce a avogacía na súa cidade natal. Militou sempre no nacionalismo galego, sendo un dos fundadores das Mocidades Nacionalistas Galegas, organización xuvenil aliada primeiro de Coalición Galega e despois do Partido Nacionalista Galego (PNG-PG).

Foi membro da executiva do PNG-PG, e xefe do gabinete da Consellaría da Presidencia da Xunta entre 1987 e 1989, sendo conselleiro Pablo González Mariñas. Ten exercido tamén como asesor xurídico do Consello da Xuventude de Galicia, defendendo xudicialmente a obxectores e insubmisos até que se acadou a supresión do servizo militar obrigatorio.

Tamén foi profesor da Facultade de Ciencias Sociais da Universidade de Vigo, da Escola de Práctica Xurídica do Colexio de Avogados coruñés e secretario xeral de Relacións Institucionais da Xunta de Galicia co bipartito, entre 2007 e 2009, sendo vicepresidente da Xunta Anxo Quintana. Imparte a docencia no programa de asesoría xurídica de empresa do Instituto de Finanzas e Formación Empresarial (IFFE), e é secretario xeral da Asociación Galega de Afectados por Produtos Financeiros (AGAPROFI). Antigo militante do BNG, abandonou a formación para integrase en Compromiso por Galicia. É secretario xeral da organización de consumidores Acouga, e colaborador de Esculca, *observatorio para a defensa dos direitos e liberdades*. 

Colabora con opinións e comentarios sociais e políticos decote na Radio Galega, na TVG e en varios medios de comunicación, como *Xornal de Galicia*, *El Correo Gallego*, *El Ideal Gallego*, *Praza*, *MundoGaliza*, *Tempos dixital* ou *Terra Chá, Nós Diario*, Grial.

Obra
----

* *Quando grupos vulneráveis sao feridos. A figura jurídica dos crimes de ódio* (2020). Através. 86 páxs. ISBN 978-84-16545-48-3.

Notas
-----

1. ↑  "Xoán Antón Pérez-Lema, secretario xeral de Relacións Institucionais". *www.elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 16/11/2021.
2. 1 2  "Conferencia de Xoán Antón Pérez-Lema, avogado e articulista de EL CORREO". *www.elcorreogallego.es*. Consultado o 16/11/2021.
3. ↑  *Pérez-Lema será o novo secretario xeral de Relacións Institucionais*, *Vieiros*, 13/11/2007.
4. ↑  "O xornal da Galicia que vén". *Praza Pública*. Consultado o 16/11/2021.
5. ↑  "Nós Diario - Xornal de intereses galegos". *Nós Diario*. Consultado o 16/11/2021.
6. ↑  Pérez-Lema, Xoán Antón (xullo, agosto, setembro 2021). "Unha nación de noso. A construción da Nación e o Estatuto de Galicia de 1981". *Grial* **LIX** (12-19): 155–157. ISSN 0017-4181.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Blog do autor

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12402899
* Dialnet: 2023485

 |