recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Noel Thomas David Gallagher**, nado o 29 de maio de 1967 en Manchester, é un músico, cantante, guitarrista e compositor inglés. Foi o principal guitarrista e compositor, ademais de co-vocalista da banda de rock Oasis. Gallagher comzou a tocar a guitarra as trece anos, e despois de distintos traballos na construción traballou para a banda de Manchester Inspiral Carpets como *roadie* e técnico en 1988. Mentres estaba de xira con eles tivo coñecemento de que o seu irmán, Liam Gallagher, formara a súa propia banda, coñecida como The Rain, e que finalmente se convertería en Oasis. Despois de que Gallagher regresase a Inglaterra foi convidado polo seu irmán a unirse ao grupo como compositor e guitarrista.

O álbum de estrea de Oasis, *Definitely Maybe* (1994), marcou o comezo do ascenso da banda cara a fama como parte do movemento britpop. O seu seguindo traball, *(What's the Story) Morning Glory?* (1995), acadou a cima das listas de álbums en moitos países, e o seu terceiro disco, *Be Here Now* (1997), foi o disco coas vendas máis rápidas da historia do Reino Unido. O britpop finlmente perdeu popularidade e os dous seguintes álbums de Oasis non conseguiron revivilo. Porén, os dous últimos traballos do grupo, *Don't Believe the Truth* (2005) e *Dig Out Your Soul* (2008), conseguiron un éxito renovado. O 28 de agosto de 2009, tras un altercado con Liam antes dun concerto en París, Noel Gallagher anunciou que deixaba Oasis e o 23 de outubro dese ano confirmaba que comezaría unha carreira en solitario. Gallagher pasaría a formar Noel Gallagher's High Flying Birds.

A carreira de Gallagher con Oasis foi turbulenta, especialmente durante o pico do britpop, ao estar envolto en varias disputas con Liam, e a loita dos irmáns e as súas salvaxes vidas foron regularmente portada nos tabloides británicos. Gallagher (xunto con Oasis) tamén compartíu unha rivalidade persoal coa banda Blur. Porén, a miúdo foi considerado como a punta de lanza do movemento britpop, e a revista *NME* chegou a designar a un feixe de bandas deste estilo (como Kula Shaker, Ocean Colour Scene e Cast) como "Noelrock", citando a influencia de Gallagher no seu éxito. Moitos eloxiaron as composicións de Gallagher, dicindo George Martin que se trataba do "mellor compositor da súa xeración".

Notas
-----

1. ↑  NME (ed.). "Noel Gallagher confirms solo career plan". Consultado o 18 de marzo de 2016.
2. ↑  Kessler, Ted (8 de xuño de 1996). "Noelrock!". *NME*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193459
* WorldCat
* VIAF: 34374151
* AllMusic: mn0000380158
* BIBSYS: 3055268
* BLBNB: 001507646
* BNF: 16648947x
* Discogs: 5452
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1546974
* GND: 134954661
* ICCU: LO1V161116
* IMDb: nm0302462
* ISNI: 0000 0001 1441 3672
* LCCN: nr98044744
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0069394
* NNDB: 000031010
* NPG: mp17701
* NTA: 148428010
* RocksBackpages: noel-gallagher
* Songkick: 154591
* SUDOC: 176906258
* TMDb: 143210
* VGMdb: 12298

 |
Para o concello valenciano véxase: Senyera, Valencia.
A **senyera** é un símbolo vexilolóxico baseado no escudo de armas da Coroa de Aragón e do Condado de Barcelona que consiste en catro barras vermellas dos mesmo grosor sobre un fondo amarelo. É hoxe bandeira (con algunhas variacións) de Cataluña, da Comunidade Valenciana, de Aragón, das Illas Baleares, do Rosellón ou da Provenza-Alpes-Costa Azul entre outros, ademais dunha gran variedade de municipios destes territorios. Ademais figura no escudo de armas de Andorra ou dos Pireneos Orientais.

Variacións
----------

### Bandeiras territoriais

* Cidade de Valencia e hoxe en día da súa comunidadeCidade de Valencia e hoxe en día da súa comunidade
* Illas BalearesIllas Baleares
* CataluñaCataluña
* Castelló de la PlanaCastelló de la Plana
* BarcelonaBarcelona
* Provincia de BarcelonaProvincia de Barcelona
* Provincia de XironaProvincia de Xirona
* Provincia de LleidaProvincia de Lleida
* EivissaEivissa
* MallorcaMallorca
* MenorcaMenorca
* Provenza-Alpes-Costa AzulProvenza-Alpes-Costa Azul
* RosellónRosellón
* AragónAragón

### Bandeiras históricas

* O pendón da conquista de Valencia.O pendón da conquista de Valencia.
* País ValencianoPaís Valenciano
* Coroa de AragónCoroa de Aragón
* Bandeira tradicional da cidade de ValenciaBandeira tradicional da cidade de Valencia

### Movementos políticos

* Estelada BlavaEstelada Blava
* Estelada vermellaEstelada vermella
* Estrelada valencianaEstrelada valenciana
* Estelada aragonesaEstelada aragonesa

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lenda das catro barras de sangue
**Russell Cross Jr.**, nado o 5 de setembro de 1961 en Chicago, Illinois, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense que xogou para os Golden State Warriors da National Basketball Association (NBA) e en Europa. Formado na Universidade de Purdue foi elixido no posto número 6 do Draft da NBA de 1983. Cunha altura de 2,08 metros xogaba na posición de pivote.

Traxectoria deportiva
---------------------

### Universidade

Tras ser un dos mellores xogadores de instituto do país, chegando a formar parte do McDonald's All-American Team en 1980, xogou durante tres tempadas cos Boilermakers da Universidade de Purdue, nos que fixo medias de 16,4 puntos e 6,7 rebotes por encontro.

### Profesional

Foi elixido na sexta posición do Draft da NBA de 1983 por Golden State Warriors, onde xogaría a súa única tempada na liga norteamericana, sen contar apenas para o seu adestrador. Nos 45 partidos que disputou fixo unha media de 3,7 puntos e 1,8 rebotes por partido. Foi despedido pouco antes do comezo da tempada 1984-85, asinando como axente libre polos Denver Nuggets, equipo co que nin sequera chegou a debutar.

Tras non atopar equipo na máxima competición, foi xogar á CBA estadounidense,. onde permaneceu dúas tempadas no equipo dos La Crosse Catbirds. En 1987 recibe unha oferta para xogar no Alfasprint Napoli da Serie A italiana, onde permanece unha tempada promediando 14,2 puntos e 9,2 rebotes. En 1989 chega á Liga ACB, xogando tan só dous partidos de play-offs co Granollers, indo parar ao ano seguinte ao DYC Breogán de Lugo, onde unicamente disputou un encontro.

Notas
-----

1. ↑  "1980 McDonald's All-American". Arquivado dende o orixinal o 20 de abril de 2011. Consultado o 29 de xuño de 2011.
2. ↑  Ficha de Cross en TDR
3. ↑  1983 NBA Draft
4. ↑  "1983-84 Golden State Warriors Roster and Statistics". Arquivado dende o orixinal o 26 de agosto de 2013. Consultado o 29 de xuño de 2011.
5. ↑  "Russell Cros player profile, stats, career". Arquivado dende o orixinal o 15 de setembro de 2019. Consultado o 29 de xuño de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil na web da NBA
* Perfil na web da ACB

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q693834
* ACB: 20202475
* Basketball-Reference: crossru01
* NBA: 76478

 |
***Mutual Aid: A Factor of Evolution*** (*Axuda mutua: un factor da evolución*) é un libro do ruso Piotr Kropotkin sobre o concepto da axuda mutua e a cooperación voluntaria dentro do proceso evolutivo.

Foi escrito durante o seu exilio en Inglaterra. Foi publicado por primeira vez por William Heinemann en Londres en outubro de 1902, pero os distintos capítulos xa foran publicados orixinalmente entre 1890 e 1896 como unha serie de ensaios na revista literaria mensual británica, *Nineteenth Century* (*século XIX*).

Escrito en parte como resposta ó darwinismo social e, en particular, ó ensaio de Thomas H. Huxley *The Struggle for Existence*, o libro baséase na súa experiencia do día a día nas expedicións científicas en Siberia para ilustrar o fenómeno da cooperación. Tras examinar as probas da cooperación en comunidades de animais non humanos, "salvaxes", "bárbaros", nas autónomas cidades medievais, e na época moderna, chega á conclusión de que a cooperación e a axuda mutua son tan importantes ou máis na evolución da especie como a competencia e a loita mutua.

Considerada como unha das súas maiores obras, Kropotkin mostra toda a súa esencia como ideólogo sen deixar de lado o plano científico e analítico do tema en si. Partindo desa base, converte o principio do apoio mutuo e voluntario nun principio político.

Véxase tamén
------------

* Teoría dos xogos

### Ligazóns externas

* La ayuda mutua (en castelán)
* Análise da obra (en castelán)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1498315
* WorldCat
* VIAF: 4705148523905220970008
* BNE: XX2584826
* Gutenberg: 4341
* LibraryThing: 230318
* OL: OL1105383W

 |
**Rufino Jesús Redondo Senra**, nado en Oleiros o 1 de xuño de 1912 e finado en Ferrol o 18 de decembro de 1936, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela Foi nomeado mestre interino de Mera de Arriba (Ortigueira) en setembro de 1933. Despois foi mestre de Devesos. Militante de Izquierda Republicana, foi nomeado concelleiro de Cedeira en 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido canda outros dirixentes políticos e sindicais de Cedeira. Foi suspendido definitivamente como mestre en novembro. Xulgado en consello de guerra en Ferrol por rebelión militar, foi condenado a pena de morte. Foi executado no Castelo de San Felipe o 18 de decembro canda Manuel Fernández Freijeiro, Enrique Alonso Teijeiro, José Cipriano Durán Fraguela, Ginés Fernández Rodríguez, Miguel Fernández Santos, Antonio Castillo Domínguez, Isaac Forneiro Varandela, Antonio Iglesias Freire, Enrique Martínez Teijeiro, Francisco Rodríguez N. José Lago Beceiro, Adolfo Bouzón Teijeiro e Antonio Ameneiro Brage.

A súa muller María Angélica Aneiros Menéndez, de nacionalidade arxentina, o seu fillo Fernando e o resto da familia, seguindo as súas indicacións nas cartas que lles enviou desde a prisión, marcharon ao exilio. Nas cartas, Rufino pedíulles que non seguiran en Cedeira por temor a que as autoridades franquistas os executaran e que a súa muller fixera valer a súa nacionalidade para fuxir. Finalmente pasaron a Portugal e acabaron embarcando rumbo a Arxentina.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 38.
2. ↑  *El Eco de Santiago*, 22-3-1932, p.2.
3. ↑  *El Compostelano*, 28-9-1933, p. 1.
4. ↑  *El Compostelano*, 13-11-1936, p. 2.
5. ↑  *El Compostelano*, 19-12-1936, p. 2.
6. ↑  Cartas desde el infierno, *El País*, 7 de marzo de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Rufino Redondo Senra na páxina web *Nomes e Voces*.
A **Rugby Football Union** (RFU) é a autoridade que regula a práctica do rugby masculino en Inglaterra. Entre as súas competencias están a organización dos partidos internacionais da Selección de rugby de Inglaterra, a promoción do rugby en Inglaterra e a formación de xogadores e árbitros. O Twickenham Stadium é da súa propiedade e nel están as súas oficinas. Ten 2'5 millóns de xogadores federados.

A RFU foi fundada en Londres o 26 de xaneiro de 1871 por 21 clubs: Richmond, Ravenscourt Park, West Kent, Marlborough Nomads, Wimbledon Hornets, Gipsies, Civil Service, The Law Club, Wellington College, Guy’s Hospital, Flamingoes, Clapham Rovers, Harlequins, King's College Hospital, St Paul's, Queen’s House, Lausanne, Addison, Mohicans, Blackheath e Belsize Park. En 1886 fundouse a International Rugby Football Board por parte de Gales, Escocia e Irlanda. Inglaterra uniuse en 1890. Ata ese momento, a RFU foi a máxima autoridade do rugby mundial.

O empeño por parte da RFU de non crear un campionato de liga e de que no rugby o profesionalismo estivese prohibido, supuxo que en 1895 un grupo de 22 clubs do norte de Inglaterra proclamasen a súa secesión e fundasen a Northern Rugby Football Union que daría lugar á creación de normas novas, a novas competicións e finalmente a un deporte novo, o rugby a 13. Dende entón o rugby tradicional coñécese como rugby union para distinguilo do novo rugby league.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial da RFU *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1347463
* WorldCat
* VIAF: 135493474
* EBID: ID
* ISNI: 0000 0004 0629 592X
* LCCN: n50075366

 |
**Russian Circles** é unha banda estadounidense de rock/metal instrumental procedente de Chicago. Nos seus inicios xirou como abreconcertos con grupos como Boris, Isis, Red Sparowes, Minus the Bear, Daughters, Coheed and Cambria, Mono e Pelican, ademais de aparecer no festival SXSW en 2006 e no Bonnaroo en 2009. Tamén actuou de abreconcertos para Tool durante a súa primeira xira no Reino Unido en 2007. O seu nome foi collido dun exercicio usado en xóckei sobre xeo.

Traxectoria
-----------

A banda foi formada a finais de 2004 polo guitarrista Mike Sullivan e o baixista Colin DeKuiper (ámbolos dous tocaban anteriormente no grupo instrumental Dakota/Dakota), e rapidamente recrutaron ao batería Dave Turncrantz, que tocara na banda de St. Louis Riddle of Steel. No ano 2006 Russian Circles publicaría o seu traballo de estrea, *Enter*.

En outono de 2007, anunciouse que a banda rompera a súa relación con Colin DeKuiper. Como resultado, as pistas de baixo do seu segundo álbum, *Station*, serían gravadas polo ex-baixista de Botch e These Arms Are Snakes Brian Cook, que se uniría ao grupo permanentemente. O seu terceiro traballo, *Geneva*, lanzouse o 20 de outubro de 2009 e chegou ao número 24 da lista *Billboard Heatseekers*.

No ano 2011 Russian Circles asinou un contrato con Sargent House, que anteriormente só publicara en exclusiva os álbums da banda en edicións limitadas en vinilo. O seu cuarto álbum, *Empros*, foi lanzado o 25 de outubro de 2011. Tras a edición o grupo iniciou unha xira de promoción xunto con Deafheaven. En maio de 2013 o grupo comezou a gravar o seu quinto traballo de estudio, producido por Brandon Curtis. *Memorial* publicouse a finais de outubro dese ano e conta con Chelsea Wolfe como vocalista invitada. Xuntos comezarían unha xira por Europa ese mesmo outono.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Enter* | 2006 | Flameshovel/vinilo en Sargent House |
| *Station* | 2008 | Suicide Squeeze Records/vinilo en Sargent House |
| *Geneva* | 2009 | Suicide Squeeze Records/vinilo en Sargent House |
| *Empros* | 2011 | Sargent House |
| *Memorial* | 2013 | Sargent House |
| *Guidance* | 2016 | Sargent House |
| *Blood Year* | 2019 | Sargent House |
| *Gnosis* | 2022 | Sargent House |

Notas
-----

1. ↑  Billboard (ed.). "Historial nas listas da banda". Arquivado dende o orixinal o 05 de decembro de 2015. Consultado o 29 de novembro de 2015.
2. ↑  Alternative Press (ed.). "Deafhaven announce tour with Russian Circles". Consultado o 29 de novembro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1746210
* WorldCat
* VIAF: 144634513
* AllMusic: mn0000981390
* Discogs: 632561
* ISNI: 0000 0000 9772 0813
* LCCN: no2008092189
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0198661
* Songkick: 266885

 |

| * v
* c
* e
Russian Circles |
| --- |
| 
* **Mike Sullivan**
* **Dave Turncrantz**
* **Brian Cook**

* Colin DeKuiper

 |
| Álbums de estudio | 
* *Enter* (2006)
* *Station* (2008)
* *Geneva* (2009)
* *Empros* (2011)
* *Memorial* (2013)
* *Guidance* (2016)
* *Blood Year* (2019)

 |
| Sinxelos | 
* "Upper Ninety"

 |
Retablo na catedral de Roskilde, Dinamarca.
O **retablo** é unha construción de madeira, de mármore ou doutro material, labrada, que queda por tras ou por riba do altar e que, normalmente, inclúe un ou máis paneis, pintados ou en baixorrelevo.

Características
---------------

Alén da súa riqueza visual e da súa complexidade presentada na súa confección material, os retablos xeralmente tamén comportan múltiplas mensaxes e significados non sempre aparentes a primeira vista. Por exemplo, no retablo dos apóstolos de Friedrich Herlin (ver a fotografía ao lado), ao aumentar a imaxe, pódese constatar que nun dos paneis laterais menores (á dereita) o artista ilustrou a circuncisión de Xesús.

O retablo dos doce apóstolos por Friedrich Herlin (1466), St. Jakobs-Kirche (igrexa de san Xacobo), Rothenburg (ob der Tauber), Alemaña.
O retablo da Basílica de Nosa Señora do Pilar de Zaragoza, Aragón, España, por Damián Forment é un exemplo de construción en pedra.
En culturas diferentes ao cristianismo europeo, como moitas atopadas na Asia (budismo, hinduísmo, xintoísmo etc), tamén xurdiron, en diferentes épocas, expresións artístico-relixiosas cuns padróns semellantes aos do retablo, formados tamén por partes ou paneis detallados con ricos aderezos e detalles visuais, sempre co obxectivo de axudar aos devotos a alcanzar comuñón cun estado espiritual elevado e non mundano.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Retablo***  |

### Outros artigos

* Talla dourada
* Relicario

| * v
* c
* e
Elementos da arquitectura eclesiástica |
| --- |
| Áreas | Ábsida  ·  Absidiola  ·  Adro  ·  Claustro  ·  Coro  ·  Cruceiro  ·  Deambulatorio  ·  Nártice  ·  Nave  ·  Presbiterio  ·  Sancristía  ·  Transepto |
| Exterior | Arcobotante  ·  Arquitrabe  ·  Arquivolta  ·  Cabeceira  ·  Campanario  ·  Canzorro  ·  Chapitel  ·  Contraforte  ·  Espadana  ·  Fachada  ·  Gárgola  ·  Nicho  ·  Parteluz  ·  Pináculo  ·  Portada  ·  Porta  ·  Tiburio  ·  Tímpano  ·  Xamba |
| Interior | Altar  ·  Arcada  ·  Bóveda  ·  Capitel  ·  Ciborio  ·  Columna  ·  Coxía  ·  Cuncha  ·  Cúpula  ·  Galería  ·  Hemiciclo  ·  Imaxinaría  ·  Mosaico  ·  Pavimento  ·  Piar  ·  Retablo  ·  Rosetón  ·  Tribuna  ·  Triforio  ·  Vidreira |
| Outros | Arco  ·  Baixorrelevo  ·  Cogullo  ·  Florón  ·  Gablete  ·  Lobo  ·  Tramo  ·  Trazaría |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q46686
* AAT: 300075947
* EBID: ID
* GEC: 0139124
* GND: 4136462-4
* LCCN: sh85003876
* MAG: 2776470791
* Treccani: dossale

 |
***Rush*** é o álbum de estrea da banda canadense de hard rock Rush, publicado o 1 de marzo de 1974 a través do selo Moon Records. O disco amosa moito do típico son heavy metal das populares bandas británicas aparecidas a comezos da década. Rush eran seareiros de grupos como Led Zeppelin e Cream, e esas influencias poden escoitarse na meirande parte das cancións do álbum. O batería orixinal John Rutsey tocou en todos os temas, pero era incapaz de realizar unha extensa xira debido á súa diabetes e deixou o grupo despois da edición do álbum. Ao pouco tempo sería substituído por Neil Peart.

Listaxe de cancións
-------------------

Toda a música por Geddy Lee e Alex Lifeson, agás onde se indique. Letras por Geddy Lee.

| Cara 1 |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Finding My Way"   | 5:03 |
| 2. | "Need Some Love"   | 2:16 |
| 3. | "Take A Friend"   | 4:27 |
| 4. | "Here Again"   | 7:30 |

| Cara 2 |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 5. | "What You're Doing"   | 4:19 |
| 6. | "In the Mood" (Lee) | 3:36 |
| 7. | "Before And After"   | 5:33 |
| 8. | "Working Man"   | 7:07 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q633544
* AllMusic: mw0000650731
* Discogs: 7764
* MusicBrainz: ID

 |
***Muumipeikko ja pyrstötähti*** (traducible ao galego como *Moomin e o Cometa*) é un ballet do compositor finlandés Panu Aaltio e coregrafía de Anandah Kononen. Está baseado na historia homónima escrita por Tove Jansson e publicada en 1946. A súa estrea tivo lugar na Ópera Nacional de Finlandia na primavera de 2015, con varias representacións en marzo no Almi Hall da Ópera de Finlandia e dúas representacións máis no auditorio principal.

Historia
--------

*Muumipeikko ja pyrstötähti* foi estreada na Ópera Nacional de Finlandia na primavera de 2015, recibindo unha boa acollida na súa primeira tempada, tendo que realizar representacións adicionais nas que se venderon todas as entradas.

En 2017, a Ópera Nacional de Finlandia volveu programar o ballet sobre a historia de Tove Jansson como parte do seu programa para o centenario da independencia de Finlandia.

Personaxes
----------

| Personaxe | Intérpretes |
| --- | --- |
| **Mumintrollet** | Jani Talo / Florian Modan |
| **O Cometa** | Mai Komori / Daria Makhateli |
| **Sniff** | Ilja Bolotov / Asla Jääskeläinen |
| **Snusmumriken** | Stanislav Beljajevski / Evaldas Bielinis |
| **Snorkfröken** | Tiina Myllymäki / Maria Baranova |
| **Muminmamman** | Riina-Kaisa Huovila / Riina Laurila |
| **Muminpappan** | Wilfried Jacobs / Sergei Popov |
| **Lagarto** | Petia Ilieva / Eun-Ji Ha |
|

Argumento
---------

Unha forte choiva cae en Mumindalen que torna o ambiente gris. Mumintrollet e Sniff diríxense ao observatorio para descubrir que é o que está a causar eses fonómenos naturais, cando se encontran con Snusmumriken, quen lles fala do cometa. Os tres viven moitas aventuras e coñecen a novos amigos. Snusmumriken fálalle a Mumintrollet de Snorkfröken e este soña con ela.

Cando chegan ao observatorio ven que o cometa colisionará contra a Terra en poucos días e deciden regresar a Mumindalen, logo de atopar a Snorkfröken, que foi atrapada por unha planta. Mumintrollet rescátaa e pídelle que vaia con el a Mumindalen. Os viaxeiros son invitados a un baile, mais descobren que todos os cursos de auga secaron e que as langostas están a comer todo ao seu paso.

De volta en Mumindalen, a familia agóchase do cometa nunha cova. Logo de que o cometa pase sen chegar a tocar a Terra por pouco, a auga volta ao mar.

Notas
-----

1. ↑  "Comet in Moominland ballet" (en inglés). moomin.com. 18 de febreiro de 2015.
2. 1 2  "Ballet ´Moomin and the Comet´ returns to the Finnish National Opera in 2017" (en inglés). moomin.com. 10 de agosto de 2016. Consultado o 29 de setembro de 2017.
3. 1 2 3  "Moomin and the Comet". Ópera Nacional de Finlandia. Arquivado dende o orixinal o 29 de setembro de 2017. Consultado o 27 de setembro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Trailer do ballet en YouTube

* Portal:Ballet
**Romolo Alzani**, nado en Roma o 6 de marzo de 1921 e finado na mesma cidade o 3 de outubro de 2002, foi un futbolista italiano. Xogaba como defensa e centrocampista e desenvolveu a maior parte da súa carreira na Lazio.

Traxectoria
-----------

### Como xogador

Formouse como futbolista no Alba da súa Roma natal e durante a Segunda guerra mundial xogou no campionato romano, primeiro nas filas do Ala Littoria e despois no MATER.

Por recomendación de Fulvio Bernardini, foi adquirido pola Lazio no verán de 1945 e debutou co equipo capitolino o 21 de outubro dese ano nun partido na casa ante o Pro Livorno que rematou cun resultado de 0-2. Formou a defensa da Lazio durante os seguintes anos xunto aos irmáns Sentimenti (III e IV), Antonazzi, Furiassi e Malacarne.

Militou durante unha década no club, co que disputou 263 partidos de liga, marcando 7 goles. Retirouse en 1956, despois dunha última campaña no Foligno.

### Como adestrador

Tras a súa retirada traballou como adestrador e tivo un posto no Sector Técnico Federal, primeiro como seleccionador da selección semiprofesional e despois na de afeccionados.

A finais dos anos sesenta pasou a ser coordinador do sector xuvenil do sector futbolístico do CONI.

Notas
-----

1. 1 2 3  "LA NOSTRA STORIA Il centrocampista Romolo Alzani" (en italiano). 6 de marzo de 2020. Consultado o 22 de agosto de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q913714
* Transfermarkt: 364757

 |
**Russ Joseph Kun**, nado o 8 de setembro de 1975, é un político nauruano que se desempeña como presidente de Nauru desde o 29 de setembro de 2022. É membro do Parlamento de Nauru pola circunscrición de Ubenide desde 2013.

Traxectoria
-----------

Russ Joseph Kun naceu o 8 de setembro de 1975. Serviu como escrutador nas eleccións xerais de 2003 e 2004. Foi secretario interino do Ministerio de Comercio, Industria e Recursos en 2005. Exerceu como secretario principal interino en 2008 e como secretario do Interior en funcións en 2012. Antes de entrar no Parlamento traballou no Ministerio de Comercio, Industria e Medio Ambiente. Kun tamén foi membro da Comisión Nacional de Nauru para a UNESCO de 2008 a 2010 e de 2012 a 2013.

Kun foi elixido por primeira vez para o Parlamento de Nauru en 2013, como un dos catro membros do distrito electoral de Ubenide. Foi reelixido en 2016, 2019 e 2022. No último goberno de Lionel Aingimea, Kun foi viceministro de Finanzas, Portos, Turismo, Museos e Patrimonio Nacional.

Kun é membro da Organización Mundial de Parlamentarios contra a Corrupción (GOPAC). Despois de asistir a un taller de GOPAC, liderou os esforzos para desenvolver un código de ética para o Parlamento de Nauru. Con este fin, traballou como presidente do Comité Parlamentario Permanente sobre o Código de Liderado.

Na primeira sesión do parlamento tras as eleccións xerais de 2022, Kun foi o único candidato á presidencia. Xurou o seu cargo xunto co seu gabinete o 29 de setembro. As súas propias funcións inclúen tamén as carteiras de Asuntos Exteriores, Xustiza e Control de Fronteiras.

Notas
-----

1. ↑  "Pacific news in brief for September 28". RNZ News. 28 de setembro de 2022.
2. ↑  "Births, Deaths and Marriages" (PDF) (27). 16 de xuño de 1976: 4.
3. ↑  "G.N.No. 110/2003" (PDF) (34). 2003-04-30: 4.
4. ↑  "Appointment of Scrutineers" (PDF) (84). 20 de outubro de 2004: 7.
5. ↑  "Appointment of Acting Secretary for Commerce Industry & Resource" (PDF) (99). 2005-11-30: 3.
6. ↑  "G.N.No. 237 / 2008" (PDF) (62). 4 de xuño de 2008: 1.
7. ↑  "G.N.No. 161/ 2012" (PDF) (35). 28 de marzo de 2012: 1.
8. ↑  Thow, A. M.; Quested, C.; Juventin, L.; Kun, R.; Khan, A. N.; Swinburn, B. (2011-03-01). "Taxing soft drinks in the Pacific: implementation lessons for improving health" (en inglés) **26** (1): 55–64. ISSN 0957-4824. PMID 20739326. doi:10.1093/heapro/daq057.
9. ↑  "G.N.No. 74 / 2008" (PDF) (17). 20 de febreiro de 2008: 1.
10. ↑  "G.N.No. 149/ 2012" (PDF) (34). 16 de marzo de 2012: 2.
11. ↑  "G.N.No. 446 / 2013" (PDF) (95). 17 de xuño de 2013: 2.
12. ↑  Ligaiula, Pita (28 de setembro de 2022). "Russ Kun elected Nauru president unopposed" (en inglés).
13. ↑  "Establishing Anti-Corruption Practices in the Pacific Region" (PDF) **96** (4). Commonwealth Parliamentary Association. 2015: 278–279.
14. ↑  "Nauru's new President takes oath" (en inglés). 2022-09-29.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q109781648
* LinkedIn: russ-j-kun-58083245

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Rubén García.

**Rubén García Fernández**, nado en Ribadavia en 1951 e finado na mesma vila o 21 de outubro de 2008, foi un promotor cultural galego.

Traxectoria
-----------

En 1973 foi un dos promotores da Mostras de Teatro Abrente de Ribadavia, que se considera o punto de partida do teatro contemporáneo en Galicia, e onde naceu o grupo Abrente de dramaturgos. Posteriormente foi o director da súa continuación, a Mostra Internacional de Teatro de Ribadavia, dende 1984 e tamén de varias edicións da Feira do Teatro de Galicia.

Recibiu o premio María Casares de honra pola súa traxectoria de apoio ao teatro.

Faleceu como consecuencia dunha esclerose lateral amiotrófica.

Notas
-----

1. ↑  "Falece Rubén García, director da Mostra de Teatro de Ribadavia" Arquivado 15 de setembro de 2019 en Wayback Machine. *Galicia Hoxe*, 22 de outubro de 2008.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "García Fernández, Rubén". *Dicionario biográfico de Galicia* **II**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 140.
**Rufino Rivera Losada**, nado en Ourense e finado en Madrid en xullo de 1915, foi un xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Delineante e funcionario de Camiños provinciais. Instalouse en Pontevedra onde dirixiu os periódicos *O Galiciano* e *A Tía Catuxa*. Colaborou noutras publicacións co pseudónimo "O Galiciano". Publicou o volume *O Galiciano. Producciós premeadas no certame gallego literario que iniciado por O Galiciano celebrouse en Pontevedra o 9 de agosto de 1886*, no que se recollen os traballos premiados no certame promovido pola revista. Foi o promotor do primeiro concurso de maios de Pontevedra. En 1893 trasladouse a Madrid para ocupar un posto de delineante no Ministerio de Fomento.

Obras
-----

Publicou en *O Galiciano* os relatos "Un que foi por lan", "O que son os casamentos pola nova", "O conto da lebre", "Unhas cirolas de merto", "Martes", "A Noiteboa dos labregos", "A morte de Xusto" e "O ramo" (algúns deles volveron aparecer en *A Tía Catuxa*. En *El Gallego* apareceu o conto "Un bautismo na ponte do Burgo".

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *Diario de Pontevedra*, 14-7-1915, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Centro Ramón Piñeiro, ed. (2003). *Narradores ocasionais do século XIX (Relato breve)* (PDF). Santiago de Compostela. pp. 365–366. ISBN 84-453-3736-X. Consultado o 6 de novembro de 2013.
O home de Tollund viviu no século -IV e é un dos exemplos máis estudados dunha momia do pantano.
Unha **momia do pantano** é un cadáver humano que foi momificado de xeito natural nunha turbeira. Estes corpos momificados están espallados xeográfica e cronoloxicamente, existindo constancia deles entre o -8000 e a segunda guerra mundial. 
O factor unificador dos cadáveres é que se atoparon en turba e están parcialmente preservados; porén, os niveis reais de preservación varían moito, dende os perfectamente preservados a meros esqueletos.

Ó contrario doutros restos humanos antigos, as momias do pantano a miúdo conservan a pel e os órganos internos debido ás infrecuentes condicións da área de conservación. Estas condicións inclúen auga con acidez alta, baixas temperaturas e a falta de osíxeno. Isto permite conservar o corpo, aínda que a pel se encurte fortemente. Malia que a pel presérvase bastante ben, polo xeral non ocorre o mesmo cos ósos, xa que o ácido das turbeiras disolve o fosfato de calcio.

A momia do pantano máis antiga que se coñece é o esqueleto do home de Koelbjerg de Dinamarca, que foi datado no -8000, durante o período Mesolítico. O corpo máis antigo é o do home de Cashel, que data do -2000, durante a Idade de Bronce. A inmensa maioría das momias do pantano, incluíndo exemplos como o home de Tollund, o home de Grauballe e o home de Lindow datan da Idade de Ferro, e foron atopados en zonas do noroeste europeo, particularmente en Dinamarca, Alemaña, os Países Baixos e as illas Británicas. Estas momias da Idade de Ferro amosan gran número de semellanzas, como mortes violentas e falta de roupa, o que levou ós arqueólogos a crer que foron asasinados e logo depositados nos pantanos como parte dunha estendida tradición cultural de sacrificios humanos ou execución de criminais. Os corpos do pantano máis recentes atopados pertencen ós soldados mortos en terras húmidas de Rusia durante a segunda guerra mundial.

O científico alemán Alfred Dieck publicou un catálogo de máis de 1 850 momias do pantano que el rexistrou entre 1939 e 1986, pero a maioría non foron verificados por documentación arqueolóxica; e unha análise de 2002 sobre a obra de Dieck concluíu que a maioría do seu traballo non é confiable.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Fischer 1998. p. 237.
2. ↑  Van der Sanden 1996. p. 7.
3. ↑  Hart, Edward, dir. "Ghosts of Murdered Kings." NOVA. Prod. Edward Hart and Dan McCabe. PBS. 29 Jan. 2014. Television.
4. ↑  Dieck, Alfred (1965). *Die europäischen Moorleichenfunde (Hominidenmoorfunde)* (en alemán). Neumünster: Wachholtz. pp. 136pp.
5. ↑  Glob, Peter Vilhelm (1969). *The Bog People: Iron Age Man Preserved*. Londres: Faber and Faber. pp. 101.
6. 1 2  Eisenbeiß, Sabine (2003). Bauerochse, Andreas, ed. *Bog-bodies in Lower Saxony - rumours and facts: an analysis of Alfred Dieck's sources of information*. Peatlands: archaeological sites, archives of nature, nature conservation, wise use; proceedings of the Peatland Conference 2002 in Hannover, Germany. Rhaden/Westf.: Leidorf. pp. 143–150. ISBN 3-89646-026-9.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q199414
* EBID: ID
* GND: 4170524-5
* JSTOR: bog-bodies
* LCCN: sh87001579

 |
Uvas sendo prensadas para obter mosto.
O **mosto** (do latín mŭstum, "novo", "xove") é o zume da uva que contén diversos elementos da uva como poden ser a pel, as sementes etcétera. Considérase unha das primeiras etapas da elaboración do viño.

En enoloxía resérvase o nome de mosto para denominar o produto líquido obtido do prensado do acio da uva, con ramas e pel, destinado a ser convertido en viño logo da fermentación ou outros tratamentos enoloxicos, por exemplo a vinificación.

O mosto é a base dos viños e a súa cor depende de se se obtivo con pel (negro) ou sen pel (branco).

Tamén se lle chama **mosto** ao primeiro caldo da uva pisada ou prensada antes da súa fermentación e que se empeza a beber e degustar a partir do mes de novembro. Este é o mosto de uva fermentado e encubado durante uns corenta días, cun grao alcohólico aproximado de 12%.

O zume de uva, en cambio, é o nome co que se coñece o mosto clarificado e purificado destinado, logo de tratamentos térmicos do tipo da esterilización, a ser unha bebida sen alcol e de alto contido en azucre.

Os mostos conteñen dun 70 a un 85% de auga e de 140 a 225 g de azucre por litro. Actualmente é moi corrente fabricar mosto concentrado que entón xa non fermenta e é apto para o transporte, fabricación de bebidas ou serve para azucrar e aumentar o grao alcohólico dalgúns tipos de viños.

O mosto contén ácidos orgánicos (especialmente ácido tartárico e ácido málico), sales minerais (potasio, calcio, magnesio e sodio), tanino, materias colorantes, nitroxenadas, amoniacais ou orgánicas, gomas, pectina etc. A densidade varía entre 1,05 l e 1,13 l e determínase con densímetros ou outros aparellos para coñecer o grao alcohólico probable do viño que resulte.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *mosto*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Ron Herbst and Sharon Tyler Herbst; Wine Lover's Companion; Barron's; ISBN 0-8120-1479-0 (paperback, 1995)
* Marian W. Baldy, Ph.D.; The University Wine Course - A Wine Appreciation Text & Self Tutorial, 2nd Edition; The Wine Appreciation Guild; ISBN 0-932664-69-5 (paperback, 1995)
* John Whittaker; Winemaking; Lone Pine Publishing; ISBN 1-55105-030-7 (paperback, 1994)
* Jerome O. Nriagu; Saturnine Gout Among Roman Aristocrats: Did Lead Poisoning Contribute to the Fall of the Empire?; New England Journal of Medicine 308(11):660-3, 1983 Mar 17.;
* Ilaria G. Giacosa; A Taste of Ancient Rome; University of Chicago Press; ISBN 0-226-29032-8 (paperback, 1994)
* Molina, R; Teoría de la Clarificación de Mostos y Vinos y sus aplicaciones prácticas; ISBN 84-89922-28-4 (paperback, 2000)

### Outros artigos

* Viño
* Arrope

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q278818
* BNCF: 33929
* EBID: ID
* NKC: ph335985

 |
Fachada do mosteiro
O **mosteiro de Santa María de Vilanova de Ozcos** é unha antiga abadía, beneditina primeiro e logo cisterciense, situada en Vilanova de Ozcos, na Terra Eo-Navia de Asturias.

Historia
--------

### Fundación

O mosteiro fundárono en 1137 monxes beneditinos, por iniciativa do rei galego Afonso VII. Ao primeiro as súas prácticas foron de tendencia eremítica, pero rapidamente, o mosteiro estruturouse e deuse unha regra, para se situar na liña beneditina do mosteiro de Carracedo, entón denominado San Salvador de Carracedo  .

### Mudanza da regra

En 1203, os monxes de Carracedo optaron por se incorporaren á orde do Císter, que respectaba máis estritamente a norma beneditina, e era moi popular na época e así pasou a se denominar Santa María de Carracedo; os monxes de Vilanova de Ozcos seguiron o movemento, que o papa Inocencio III aprobara por unha bula  .

O mosteiro románico desenvolveuse rapidamente, enriqueceuse e recibiu moitos agasallos e privilexios. Paralelamente, co paso do tempo, a norma foise flexibilizando e tolerábanse incumprimentos na aplicación da regra monástica, o que provocou tensións coa abadía nai de Carracedo. Estas fallas de conduta aumentaron ao longo do século XV ata 1511. O mosteiro estaba materialmente empobrecido, pero a partir de entón recobrou parte do prestixio espiritual perdido. Nos séculos XVI e XVII reconstruíuse pouco a pouco e durante a Guerra da Independencia española, cando xa estaba en decadencia, utilizouse como hospital  .

### Peche

A desamortización de Mendizábal expulsou os monxes e pechou a abadía en 1835. Os edificios do convento quedaron co tempo en ruínas, mentres que a igrexa abacial, transformada en igrexa parroquial, permaneceu ata hoxe .

Cartulario
----------

O cartulario do mosteiro preserva 616 pergameos da Idade Media: 32 do século XII, 261 do século XIII, 224 do século XIV e 99 do século XV.. O texto dos pergameos está en latín nos máis antigos e a partir de mediados do século XIII aparece o galego que foi o único romance que se empregou ata que a mediados do XIV comezaron a aparecer textos en castelán, cada volta con maior profusión e que acabou por desprazar totalmente ao galego.

Protección
----------

A abadía está catalogada en España como ben de interese cultural dende o 3 de outubro de 1991 .

Notas
-----

1. 1 2 3 4   "Monasterio de Santa María de Villanueva de Oscos". *monastirs.cat*. .
2. ↑  Alvárez Castrillón, José Antonio (2011). *Colección Diplomática del Monasterio de Santa María de Villanueva de Oscos*. Ridea. p. 33.
3. ↑  Fernández Acevedo, Suso (2008). *A herdade que nós temos. Historia e escolma da prosa en galego do Eo-Navia*. Universidade de Vigo. p. 18.
4. ↑  "Monasterio de Santa María de Villanueva de Oscos RI-51-0007138". *Bcultura y deporte.gob.es*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1776246
* WorldCat
* VIAF: 300618880

 |
Coordenadas: 43°46′20.4″N 11°15′22.402″L﻿ / ﻿43.772333, -11.25622278

Museo dell'Opera del Duomo en Florencia.
O **Museo dell'Opera del Duomo** situado en Florencia, é un dos museos desta cidade toscana, dedicado a escultura.

Este museo atópase na Piazza del Duomo, 9, de Florencia.

Dedícase principalmente ás esculturas da catedral de Florencia: obxectos do exterior do Duomo, o campanil e o baptisterio. Hai salas dedicadas a Brunelleschi, exhibíndose ferramentas utilizadas na época da construción da catedral, dúas maquetas, unha da catedral e outra da fachada.

A súa principal obra escultórica é a *Piedade florentina* (anterior a 1555) de Michelangelo. Outras obras expostas neste museo: *San Xoán* (1408-1415), *cantorie, La Maddalena* (1455) e *Profeta Habacuc* (1423-25) de Donatello, a *Virxe dos ollos de cristal* (1296) de Arnolfo di Cambio, *cantorie* de Luca Della Robbia, e catro dos paneis da porta do baptisterio (Porta do Paraíso) de Ghiberti.

Obras destacadas
----------------

* *María Madalena penitente* (1453).
* *Piedade florentina* (1550).
* *Profeta Habacuc* (1425).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Museo dell'Opera del Duomo*** |

### Bibliografía

* *Guía visual de Italia*, Aguilar, 1997. ISBN 84-03-59439-9

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1200696
* WorldCat
* VIAF: 128815855
* BAV: ADV10194349
* BNF: 123038288
* GND: 3006368-1
* ICCU: PALV028708
* ISNI: 0000 0001 2323 131X
* LCCN: n2003011809
* SUDOC: 030897769
* ULAN: 500304853

 |
First American edition of translation by Edward FitzGerald, 1878
***Rubaiyat*** é o título que o escritor británico Edward Fitzgerald deu á súa tradución ao inglés da colección de poemas atribuídos ao polifacético intelectual persa Omar Khayyam (1048 - 1131), e que posteriormente se asentou como título definitivo das mesmas. Deriva da palabra persa, idioma orixinal das composicións, *ruba'i*, que designa unha estrofa de dúas liñas. En efecto, as Rubaiyat de Omar Khayyam están compostas por pezas de dous versos con hemistiquio que en Europa se tomaron como cuartetas.

Temática
--------

Atendendo á análise de Xabier Correa Corredoira, as Rubaiyat son un repertorio de temática variadísima, da que se pode salientar o gozo do viño, o amor e o erotismo, a crítica ás institucións, en especial das relixiosas, o nihilismo, a reivindicación do librepensamento e do agnosticismo e mesmo do ateísmo, a morte e a sabedoría.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Khayyam, Omar. *Rubaiyat*. Versión galega de Xabier Correa Corredoira (2010). Baía Edicións.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1059358
* BiTraGa: 686
* EBID: ID

 |
**Nikolai Alekséievich Sévertsov** (en ruso **Николáй Алексе́евич Се́верцов**), coñecido nas linguas latinas como **Nikolai Severtzov**, nado o 5 de novembro de 1827 e finado o 8 de febreiro de 1885, foi un explorador e naturalista ruso.

Traxectoria
-----------

Severtzov estudou na Facultade de Física e Matemáticas da Universidade de Moscova e, aos 18 anos, entrou en contacto co científico Grigori S. Karelin e interesouse pola Asia central.

En 1857 uniuse a unha expedición ao río Sir Daria (no actual Casaquistán). Nesta expedición foi capturado por uns bandidos e liberado un mes despois por militares rusos. Regresaría a esta rexión, a Tashkent, en 1864.

Contou a historia da súa aventura en *Un mes de cativerio entre os kokandianos. Cun mapa do baixo Syr-Darya*, publicado en San Petersburgo en 1860.

Entre 1865 e 1868 explorou as montañas de Tian Shan (gran sistema montañoso da Asia central, localizado na rexión fronteiriza entre os actuais Casaquistán, Kirguizistán e a República Popular da China), e o lago Issyk Kul.

En 1877-1878 visitou as montañas do Pamir, seguindo unha ruta próxima á actual estrada, chegando ao lago Yashil Kul e o río Ghunt. Alí estudou as liñas de migración das aves da Asia Central.

Severtzov publicou moitos libros sobre o reino animal, entre eles escribiu *Distribución vertical e horizontal da vida salvaxe de Turquestán* (1873), que incluía a primeira descrición de numerosas especies e subespecies, entre elas 384 de aves.

Unha subespecie de argalí (carneiro salvaxe) descrita por el, logo se denominou na súa honra *Ovis ammon severtzovi*. E unha especie de frinxílido, *Carpodacus severtzovi*, foi dedicada a el por Richard Bowdler Sharpe.

O 8 de febreiro de 1885 Severtzov morreu accidentalmente, afogado no río Don.

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Severtzov** emprégase para recoñce a Nikolai Severtzov como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas
-----

1. 1 2  Anónimo (1885). "Obituario: Nikolai Alexsyewich Severtzoff". *Ibis* **3**: 235–240. doi:10.1111/j.1474-919X.1885.tb06248.x.
2. ↑  Lorraine de Meaux (2010): *La Russie et la tentation de l'Orient*, Fayard. ISBN 978-2-213-63812-6, pp. 46-47.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Nikolai Severtzov Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Nikolai Severtzov*** |

### Ligazóns externas

* Robert Middleton e Huw Thomas (2011): *Tajikistan and the High Pamirs*. Sheung Wan, Hong Kong: Odyssey Illustrated Guides. ISBN 978-9-6221-7818-2.
* Ernst Mayr e William B. Provine (1998): *The evolutionary synthesis. Perspectives on the unification of biology*. Cambridge, Massachusetts, EUA: Harvard University Press ISBN 9780674272262
* Sewerzow, en Zeno.org *(en alemán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q461129
* WorldCat
* VIAF: 85823207
* BNF: 15342310t
* BRE: 3544620
* CERL: cnp01172661
* FAST: 282388
* GND: 126888213
* ISNI: 0000 0000 5889 7018
* LCCN: no91005303
* NKC: xx0079381
* NTA: 183679326
* OL: OL2237629A
* SUDOC: 151755221

 |
Coordenadas: 20°07′11″S 44°07′17″O﻿ / ﻿-20.119722222222, -44.121388888889

ruptura da presa de Brumadinho.
A **ruptura da presa de Brumadinho** foi un desastre ambiental que ocorreu no municipio brasileiro de Brumadinho, a 65 km da capital mineira, Belo Horizonte, a comezos de 25 de xaneiro de 2019. Rompeuse unha represa de minería controlada pola compañía Vale SA, construída sobre a beira do río Ferro-Carvão na localidade de Córrego do Feijão.

O accidente ocorreu só tres anos despois do desastre da represa de residuos mineiros de Mariana, a menos de 200 quilómetros de Brumadinho, que tamén era controlada por Vale en conxunción con BHP Billiton. O presidente de Vale, nunha conferencia de prensa, sinalou que, a diferenza de Mariana, na traxedia de Brumadinho "o dano humano será maior".

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  Braziliense, Correio; Braziliense, Correio (2019-01-25). "Barragem de rejeitos da Vale se rompe e causa destruição em Brumadinho (MG)". *Correio Braziliense* (en portugués). Consultado o 2019-01-26.
3. ↑  "TragÃ©dia em Brumadinho acontece trÃªs anos apÃ³s desastre ambiental em Mariana". *G1* (en portugués). Consultado o 2019-01-26.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ruptura da presa de Brumadinho Modificar a ligazón no Wikidata*** |
**Mutoid Man** é unha banda estadounidense de metalcore formada no ano 2012 en Brooklyn, Nova York, polo vocalista e guitarrista de Cave In Stephen Brodsky, o batería de Converge Ben Koller, e o baixista Nick Cageao. O grupo leva publicados un EP e dous álbums de estudio ata a data. AllMusic describiu o seu son como metalcore pero destacou que non ten relación só co hardcore punk e o heavy metal, senón tamén co rock and roll, o math rock, o rock progresivo e a música psicodélica. Pitchfork celebrou o seu álbum de estrea, *Bleeder*, por "[abrazar] tanto o hard rock estúpido como o metal progresivo cerebral, nun momento no que os dous enfoques volvéronse case mutuamente exclusivos na música heavy".

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Bleeder* | 2015 | Sargent House |
| *War Moans* | 2017 | Sargent House |

Notas
-----

1. 1 2  "Mutoid Man | Biography & History". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2019-12-03.
2. ↑  "Mutoid Man: Bleeder". *Pitchfork* (en inglés). Consultado o 2019-12-03.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da banda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30588215
* MusicBrainz: ID

 |
Xogo de Rummikub.
**Rummikub** é un xogo de mesa para 2 a 4 xogadores. Gañou o Spiel des Jahres (xogo do ano en Alemaña) en 1980. O nome rummikub pronúnciase Ro-mi-kiú. O xogo é parecido a un xogo turco chamado okey.

Historia
========

O xogo orixinal creouno nos anos 1940 Ephraim Hertzano, un inventor romanés, despois emigrado a Israel. Despois exportouno a Europa occidental e América. Hertzano fundou a compañía Lemada Lixeiro Industries Ltd.

Pezas
=====

Xógase con 106 fichas: 104 numeradas e dous comodíns. As fichas están numeradas do un ó trece e en catro cores diferentes (negro, vermello, azul e amarelo). Hai dúas unidades idénticas de cada ficha, de xeito que: 13 fichas/cor x 4 cores x 2 unidades/ficha = 104 fichas.

Poden xogar 2, 3 ou 4 xogadores, sendo isto último o ideal pois hai máis posibilidades de combinar. Cada xogador ten un soporte semellante ó que se usa no Scrabble para gardar as súas fichas sen que os opoñentes as vexan.

O Rummy tamén pode xogarse con naipes da baralla francesa: 2 mazos de 52 cartas estándar máis 2 comodíns, neste caso o valor do as, xota, raíña e rei é 1, 11, 12 e 13 respectivamente. É recomendable usar cartas pequenas polo grande espazo que ocupan as cartas normais.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q829265
* BGG: 811

 |