recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 40°23′50″N 49°51′09″L﻿ / ﻿40.397333, 49.852417

O **Estadio Tofiq Bahramov** (en azarí: ***Tofiq Bəhramov adına Respublika Stadionu***) é un estadio multisusos situado na cidade de Bacú, a capital de Acerbaixán. É un estadio deseñado para albergar moitos tipos de eventos diferentes, pero case só se utiliza para partidos de fútbol. Este estadio acolle os partidos como local do FK Qarabağ e anteriormente tamén da selección de fútbol de Acerbaixán, que posteriormente se mudou ao novo Estadio Nacional de Bacú. O estadio conta cunha capacidade de 31.200 espectadores.[]

Historia
--------

O estadio foi construído no ano 1951 usando man de obra dos prisioneiros de guerra alemáns.[] Dende o ano 1993, o estadio leva o nome de Tofiq Bahramov, un árbitro azarí da época da URSS que se fixo famoso na final do Mundial de Fútbol Inglaterra 1966 no estadio de Wembley (na que foi o xuíz de liña) por conceder ao inglés Geoff Hurst o 3-2 no minuto 11 da prórroga ante Alemaña Federal.[]

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O estadio en Baku 2015

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1138958
* GeoNames: 8199678

 |
| Pyrgus serratulae |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Lepidoptera |
| Familia: | Hesperiidae |
| Subfamilia: | Pyrginae |
| Xénero: | *Pyrgus* |
| Especie: | ***P. serratulae*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Pyrgus serratulae'**(Rambur, 1839) |

A ***Pyrgus serratulae*** é unha especie de lepidóptero da familia Hesperiidae, da subfamilia Pyrginae e do xénero *Pyrgus*.

Taxonomía
---------

*Pyrgus serratulae* foi descrita por Pierre Rambur en 1839 baixo o nome inicial *Hespeira* *serratulae*.

### Subespecies

* *Pyrgus serratulae balcanica* (Warren, 1926)
* *Pyrgus serratulae gricescens* Alberti, 1970
* *Pyrgus serratulae major* Staudinger, 1879
* *Pyrgus serratulae shukshini* Korshunov & Ivonin, 1996
* *Pyrgus serratulae uralensis* Warren, 1926.

Descrición
----------

A *Pyrgus serratulae* é unha pequena bolboreta cunha envergadura de 24 a 28 mm, marrón escuro por riba, cunha franxa marxinal branca intercalada nas catro ás e unha ornamentación de pequenas manchas brancas na parte frontal.

O reverso é máis claro, de cor verde amarelada con manchas pequenas e brancas nas ás anteriores, as máis grandes en parte nunha franxa curta nas traseiras.

 Patrón de *Pyrgus serratulae*, reverso.

Bioloxía
--------

### Período de voo e invernada

A *Pyrgus serratulae* voa nunha xeración entre mediados de maio e mediados de xullo .

### Plantas hóspedes

As plantas hóspedes da súa eiruga son dos xéneros *Alchemilla* e *Potentilla*: *Potentilla hirta*, *Potentilla nevadensis*, *Potentilla pedata*, *Potentilla repens*, *Potentilla tabernaemontani*.

Ecoloxía e distribución
-----------------------

A *Pyrgus serratulae* está presente dende España ata Mongolia e o nordeste da China. Está presente en todo o sur de Europa (agás Irlanda, Inglaterra e Escandinavia). En Asia, está presente en Oriente Medio, sur de Siberia, Mongolia e no nordeste da China .

### Biotopo

A *Pyrgus serratulae* reside en claros e arbustos, en lugares herbosos con flores .

Notas
-----

1. 1 2 3  Pyrgus » funet.fi (consultado o 7 de setembro de 2012)
2. 1 2  (Tolman et Lewington 1997)
3. ↑  « Pyrgus serratulae » en butterfly-guide.co.uk (consultado o 7 de setembro de 2012)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Tom Tolman e Richard Lewington (trad. do inglés), Guide des papillons d'Europe et d'Afrique du Nord, París, Delachaux et Niestlé, 1997, 381 p. (ISBN 978-2-603-01649-7), p. 326-327.

### Ligazóns externas

* *(en alemán)* Lepiforum
* *(en inglés)* euroButterflies
* Lépi'Net
* Papillons de Poitou-Charentes

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 51247
* Dyntaxa: 250450
* EOL: 183742
* EPPO: PYRGSE
* EUNIS: 90347
* FE: 440753
* FE-New: ID
* GBIF: 1949929
* iNaturalist: 357291
* IRMNG: 10273010
* LepIndex: 187545
* NCBI: 1107717
* TAXREF: 53242

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C3902792

 |
A illa **Flavignana** é a principal illa do arquipélago das Illas Égadi. Esta a uns 7 quilómetros da costa oeste de Sicilia entre Trapani e Marsala. Pertence administrativamente ao municipio de **Favignana** na Provincia de Trapani como as demais illas do arquipélago.

Xeografía
---------

A illa ten unha área de 19 quilómetros cadrados e unha costa de 33 quilómetros por moi accidentada, rica en cavidades e covas. O primeiro nome de Favignana foi 'Aegusa' que significa bolboreta, un nome que se deu en relación coa súa forma. O seu nome actual deriva de Favonio, un vento cálido do oeste, o que provoca un clima moi suave. A altura máxima da illa é o *Mont-Catherine* o cal elévase a 314 metros. Na costa sur atópanse os illotes *Galera* e *Galeotta*.

Historia
--------

Favignana non ten ningún rastro prehistóricos de presenza humana. É mencionada por Tucídides como a sede de aprendizaxe fenicio. Contén trazas dun cemiterio paleocristián.

Favignana, Levanzo e Sicilia occidental, en foto de Copernicus SentinelFavignana, Levanzo e Sicilia occidental, en foto de Copernicus Sentinel
En 1081, os normandos construíron unha aldea e fortificacións, incluíndo o Forte de San Giacomo e o forte de Santa Caterina. 
En 1874, a illa pertence aos Florio que poñen en valor as almadravas e ordenan a construción dunha vila de estilo libre. Favignana é coñecido polas súas cavidades de toba volcánica polas súas covas e a súa antiga tradición de almadravas de atún, de inspiración árabe. 
A almadrava de Favignana é unha das únicas que seguen en funcionamento en Italia.

Flora
-----

Durante a antigüidade a illa era rica en vexetación, hoxe en día e bastante arida, vítima da deforestación.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Favignana Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

* Illas Égadi

### Ligazóns externas

* Website with history, suggestions and guides about Favignana
* Detailed information about Favignana and his history

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q996782
* WorldCat
* VIAF: 315140290
* DARE: 22888
* GeoNames: 2524779
* GND: 4468376-5
* LCCN: n2015031408
* OSM: 1405747
* Pleiades: 462084

 |
Panel feito de cristais acuñado co Nunca Máis, no carreiro de acceso á praia.
A **praia dos Cristais** é un pequeno areal situado na vila de Laxe, na Costa da Morte.

A súa denominación débese a que a praia está chea de pequenos anacos de cristal, que semellan area multicolor. O vidro tirábase preto da praia e despois de se desgastar por erosión na costa foise acumulando nesta, xa que é unha zona de deposición.

A praia ten un pequeno varadoiro que serve de refuxio para pequenas embarcacións e un palco de pedra onde se realizan actividades culturais coma o *solpor poético*. Preto da praia hai un miradoiro e o faro da Insua.

Nesta praia rodouse a serie *Mareas vivas* da TVG.

Por esta praia pasa a 4ª etapa da ruta de sendeirismo do Camiño dos Faros.

Notas
-----

1. ↑  "Turismo da natureza: outras calas. Concello de Laxe.". Arquivado dende o orixinal o 28 de xuño de 2012. Consultado o 27 de xullo de 2017.
2. 1 2  Cristina Viu (3 de maio de 2004). "Los ecologistas, contra la destrucción de la playa de los cristales". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 10 de setembrode 2018.
3. ↑  "Solpor Poético, Concello de Laxe".
4. ↑  "A Praia dos Cristais vibrou de emoción no Solpor Poético de Laxe". *Que pasa na Costa*. 24 de agosto 2014.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Praia de Traba
* Camiño dos Faros

### Ligazóns externas

* Páxina web do Concello de Laxe.
**Call of Duty 2: Big Red One** é un videoxogo pertencente á serie Call of Duty, programado por Treyarch, con colaboración de Gray Matter Interactive e Pi Studios. Foi distribuído por Activision e posto á venda en novembro de 2005 para GameCube, Xbox e Playstation 2. Ao igual co seu predecesor Call of Duty: Finest Hour, trátase dun FPS (*first person shooter*) ambientado na segunda guerra mundial.

Argumento
---------

O xogo narra unha serie de batallas da segunda guerra mundial nas que interveu a unidade estadounidense *Primeira división de infantería* , alcumada a *Big Red One*, que inclúen combates no norte de África, en Italia e na Francia ocupada. A parte final do xogo sitúase no cruzamento da liña Sigfrido na fronteira coa Alemaña nazi.

Multixogador
------------

**Big Red One** inclúe multixogador en liña nas versións de PS2 e Xbox, para ata 32 xogadores, pero non na de GameCube. Unha parte do código e dos modos multixogador foron introducidos xa en Call of Duty e Call of Duty: Finest Hour.

Recepción e crítica
-------------------

Este videoxogo recbiu boas críticas nas tres versións, un 77 na versión de PS2 , un 78 en Xbox  e un 76 na de GameCube .

Vendas
------

A versión de PS2 logrou vender 2,32 millóns de unidades  e a de Xbox 1,14 .

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 09 de xullo de 2009. Consultado o 22 de marzo de 2010.
3. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 01 de novembro de 2009. Consultado o 22 de marzo de 2010.
4. ↑
5. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q784143
* GameRankings: 927724
* GameSpot: call-of-duty-2-big-red-one
* GiantBomb: 3030-16711
* HowLongToBeat: 1466
* IGDB: call-of-duty-2-big-red-one
* IGN: call-of-duty-2-big-red-one
* IMDb: tt1039601
* Metacritic: call-of-duty-2-big-red-one
* MobyGames: call-of-duty-2-big-red-one
* Redump: 18428
* VGG: 75863

 |
Coordenadas: 34°53′04″S 56°09′32″O﻿ / ﻿-34.8845, -56.159

O **Estadio Gran Parque Central**, popularmente coñecido como **Parque Central**, é o estadio do Club Nacional de Football. Sitúase en Montevideo, Uruguai, detrás da sede do club (rúa por medio), entre as rúas Carlos Anaya, Jaime Cibils, General Urquiza e Comandante Braga, no barrio La Blanqueada. É o estadio no que Nacional xoga os seus partidos como local.

O predio conta en total con 43.000 metros cadrados. Alí sitúase o estadio con capacidade para 24.000 espectadores sentados e instalacións completas para dúas concentracións, dous ximnasios, dúas canchas de paddle, dúas canchas de baloncesto, sala de musculación, sanidade, lavadoiro, salas de reunións, dormitorios, baños, comedor, cociña, depósitos etc.

Historia
--------

Foi sede da Copa Mundial de Fútbol de 1930 e é o estadio no que se disputou o primeiro partido na historia dos mundiais de fútbol (feito lembrado pola FIFA con placas conmemorativas na propia cancha nos anos 1987 e 2005), cando polo Grupo D os Estados Unidos derrotaron a Bélxica por 3 tantos a 0 o día 13 de xullo de 1930.

Descrición
----------

O estadio está conformado por catro tribunas: Tribuna José María Delgado (Norte), Tribuna Atilio García (Sur), Tribuna Abdón Porte (Oeste), Noiro Héctor Scarone (Este), que deben os seus nomes a famosos xogadores de Nacional (como Atilio García, Abdón Porte e Héctor Scarone) e a un dirixente da institución (José María Delgado). O estadio leva varios alcumes, sendo o máis popular chamalo simplemente *"O Parque"*, ademais coñécello tamén como *"O Templo Tricolor"*, *"A Casabranca"* ou *"A Quinta da Paraguaia"*.

Notas
-----

1. ↑  RSSSF - World Cup 1930

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
* Vista en Google Maps

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q786149
* BRE: 4587869
* MusicBrainz: ID
* Structurae: 20042398

 |
O **mosteiro de San Vicenzo de Pombeiro** ou **San Vicente Polumbario** é unha edificación relixiosa da que queda a igrexa de estilo románico situada na parroquia de Pombeiro do concello de Pantón na Ribeira Sacra.

Historia
--------

De orixes eremíticas, remontables ao Reino Suevo, semella ter sido fundada pola raíña de Galicia Goto Muñiz, dona de Sancho Ordóñez no século X. En 1109, a raíña Urraca doouna á Orde de Cluny. Coincidindo co esplendor do monacato medieval, foi reedificada no século XII e XIII. Foi priorado ata o 1526 en que foi asumido polo mosteiro de Santo Estevo de Ribas de Sil. Igual que outros mosteiros bieitos, as reformas dos Reis Católicos, sometérono á Congregación de Valladolid.

Arquitectura
------------

Contén tres naves e os correspondentes tras ábsidas. A portada principal, enmarcada entre contrafortes e baixo un decorado gardachoivas é de estilo protogótico. As outras portadas, de época similar, son tamén de notable interese arquitectónico medieval, a do norte, tamén enmarcada en contrafortes, sitúase baixo un apreciable rosetón.

Existen pinturas interiores do século XV, e retablos renacentista e barroco.

Galería de imaxes
-----------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| Detalle porta principal. |
| Detalle porta principal.  |

|  |
| --- |
| Detalle porta principal. |
| Detalle porta principal.  |

|  |
| --- |
| Detalle porta principal. |
| Detalle porta principal.  |

|  |
| --- |
| Ábsida. |
| Ábsida.  |

|  |
| --- |
| Fiestra da ábsida. |
| Fiestra da ábsida.  |

|  |
| --- |
| Decoración da ábsida. |
| Decoración da ábsida.  |

|  |
| --- |
| Detalle dunha porta secundaria. |
| Detalle dunha porta secundaria.  |

|  |
| --- |
| Porta lateral do templo. |
| Porta lateral do templo.  |

|  |
| --- |
| Detalle decorativo da porta lateral. |
| Detalle decorativo da porta lateral.  |

|  |
| --- |
| Detalle decorativo da porta lateral. |
| Detalle decorativo da porta lateral.  |

|  |
| --- |
| Lateral da igrexa. |
| Lateral da igrexa.  |

 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Las pinturas murales de San Vicenzo de Pombeiro
Vista aérea da península de Coney Island.
**Coney Island** é unha península, antigamente unha illa, situada ao sur de Brooklyn, na cidade estadounidense de Nova York, cunha gran praia sobre o océano Atlántico. O barrio do mesmo nome é unha comunidade de preto de 60 000 habitantes ao oeste da península, coa ponte de Seagate ao oeste, Brighton Beach e Manhattan Beach ao leste, e Gravesend ao norte.

A península foi unha gran estación turística con parques de atraccións que tiveron o seu auxe a comezos do século XX. A súa popularidade decaeu despois da segunda guerra mundial, sendo durante anos unha zona esquecida da cidade. Recentemente a zona revitalizouse, en parte grazas á inauguración do KeySpan Park, sede do equipo de béisbol Brooklyn Cyclones.

A película de 2017 *Wonder Wheel*, de Woody Allen está ambientada no parque de atraccións de Coney Island durante os anos 1950 e toma o nome da súa famosa nora.

Xeografía
---------

Coney Island é a máis occidental das illas de barra de Long Island, e ten aproximadamente 6 quilómetros de longo e 800 metros de largo. Antigamente estaba separada do territorio de Brooklyn por unha canle do mesmo nome, parte da cal era pouco menos que bancos de area. Durante o século XX houbo varios proxectos para dragar e alargar o regato co fin de convertelo nunha canle navegable, mais non se concretaron, e o seu centro reencheuse para a construción do sistema de circunvalación de Nova York.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Coney Island*** |

### Ligazóns externas

* Evolución de Coney Island *(en inglés)*
**Bacan** (pronunciado "bachán") é unha illa da provincia indonesia das Molucas do Norte, situada a 0°13'- 0°55' S. e 127°22'- 128° E. Está separada da península suroeste de Halmahera polo estreito de Patinti. Ó norte sitúanse as illas de Kayoa, Makian, Ternate e Tidore.

Ten cerca de 1 900 km² de superficie e 13 000 habitantes. A principal cidade de Bacan é Labuha, na parte occidental. O sur da illa é montañoso e o punto máis elevado ten 2 111 m de altitude. A súa forma é moi irregular, a semellanza doutras illas próximas.

Bacan forma, en conxunto cas illas de Kasiruta ao noroeste, Mandioli ao oeste, e outras 80, o arquipélago de Bacan.

O interior de Bacan está pouco poboado. Os habitantes do litoral son indíxenas. Os *Sirani* (de *nasrani*, "cristiá" en lingua malaia, din ser descendentes de portugueses), malaios, papúas e inmigrantes doutras illas.

A illa ten un grande interese para a zooloxía debido á gran biodiversidade.

Historia
--------

Bacan foi un sultanato. O interese dos europeos por Bacan era debido á súa posición estratéxica, que permitía o control do comercio de especias que florecía en Ternate, Tidore e Halmahera. A illa en si non dispón de moitos recursos naturais interesantes.

En 1558, os portugueses construíron un forte. En 1609, a VOC (Compañía Holandesa das Indias Orientais) tomouno.

En 1882, os neerlandeses comezaron a explorar a illa, sen éxito, debido á pobreza do solo e da falta de man de obra.

En 1889, foi substituída a monarquía por un consello de xefes tradicionais.

O Sultán de Bacán perdeu moito do seu poder coa chegada dos colonizadores europeos, e a que mantivo perdeuse coa independencia de Indonesia logo da segunda guerra mundial.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bacan Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q798019
* GeoNames: 1650852

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ciclo.
Un **ciclo de cancións** na música clásica é un grupo de cancións pensadas para seren tocadas xuntas. Aínda que cada unha pode ser cantada por separado, o compositor realmente decide ou suxire que se interpreten xuntas como unha soa obra. Ás veces contan unha historia, pero ás veces só pertencen porque son máis ou menos a mesma idea (por exemplo, a tristeza que pode provocar o amor). Adoitan ser para voz solista e acompañamento de piano, pero tamén poden ser sen acompañamento, ou con varios instrumentos ou mesmo con toda unha orquestra. As letras dun ciclo son moitas veces do mesmo poeta, pero non sempre é así.

Historia
--------

Franz Schubert escribiu dous longos **ciclos de cancións**.
Os ciclos de cancións comezaron a facerse populares entre os compositores no período romántico. Aínda que había exemplos de ciclos de cancións escritos antes, foron os compositores alemáns do século XIX os que se consideran máis frecuentemente escritores de ciclos de cancións, chamadas *"Lieder"*.

O compositor Franz Schubert escribiu unhas 600 cancións. Estes inclúen dous longos ciclos de cancións: *Winterreise* (*A viaxe do inverno*) e *Die schöne Müllerin* (*A filla do muiñeiro*). Cada un destes ciclos de cancións é suficientemente longo para todo un concerto. Robert Schumann escribiu ciclos de cancións, incluíndo dous aos que simplemente chamou *Liederkreise* (*Ciclos de cancións*), e os seus coñecidos *Dichterliebe* (*O amor do poeta*) e *Frauenliebe und Leben* (*Vida e amor das mulleres*).

Brahms escribiu *Vier ernste Gesänge* (*Catro cancións serias*), e Gustav Mahler, que se interesou moito pola música folclórica e popular, escribiu varios ciclos de cancións con acompañamento de orquestra, entre eles *Das Lied von der Erde* (*A canción da terra*).

Entre os compositores franceses que escribiron ciclos de cancións figuran Jules Massenet, Gabriel Fauré e Claude Debussy. 

Entre os compositores rusos figuran Modest Mussorgsky e Dmitri Shostakovich, e entre os compositores ingleses e estadounidenses do século XX Michael Tippett, Benjamin Britten e Aaron Copland, así como os suramericanos Alberto Ginastera, Juan María Solare e Heitor Villa-Lobos.

Notas
-----

1. ↑  "Cantar Mais - Teatro musical / Ciclos de canções". *www.cantarmais.pt* (en portugués). Consultado o 2023-09-26.
2. ↑  "Reed, John (1985). The Schubert Song Companion. New York: Universe Books. ISBN 0-87663-477-3.". *Bing*. Consultado o 2023-09-26.
3. ↑  "Liederkreis, Op.39 (Schumann, Robert) - IMSLP". *imslp.org*. Consultado o 2023-09-26.
4. ↑  "Texts and Translations for Dichterliebe by Heinrich Heine and Robert Schumann, Op. 48". *web.archive.org*. 2010-05-02. Consultado o 2023-09-26.
5. ↑  "Frauenliebe und Leben, Op.42 (Schumann, Robert) - IMSLP". *imslp.org*. Consultado o 2023-09-26.
6. ↑  "Vier ernste Gesänge (Four Serious Songs); Details". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2023-09-26.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cancioneiro
* Lied

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q893466
* EBID: ID
* GND: 4297924-9
* LCCN: sh85125033
* NKC: ph224416

 |
Coordenadas: 42°33′02″N 1°04′51″L﻿ / ﻿42.5506, 1.08083

**Espot Esquí**| Espot Esquí no verán, desde o Coll de FogueruixEspot Esquí no verán, desde o Coll de Fogueruix |
| Situación | Pireneo Catalán |
| País | España |
| Información:  - Cota mínima - Cota máxima - km. alpino - km. fondo - km. esquiáb. |  1.500 metros2.500 metros371249 |
| Pistas de esquí:   Verdes   Azuis   Vermellas  Negras   -  De fondo | 4111151 |
| Remontes: - Telesquís  - Telecadeiras - Telecabinas - Cintas |  7  3  0  0 |
| Neve artificial:  - Canóns  - Superficie |  1049 km |
| Contacto:  - Páxina web  - Correo-e  - Teléfono  - Fax |  skipallars.cat Arquivado 30 de marzo de 2014 en Wayback Machine. info@skipallars.cat 973 62 40 58 |

**Espot Esquí** é unha estación de esquí do Pireneo Catalán, situada no municipio de Espot, na provincia de Lleida.

Descrición
----------

A estación está situada na comarca do Pallars Sobirà, nunha das vías de entrada ao Parque Nacional de Aigüestortes i Estany de Sant Maurici, preto dunha zona con moitos lagos de orixe glacial. As pistas orientadas ao nordés están rodeadas de bosque.

Servizos
--------

Conta cos servizos habituais neste tipo de instalacións, dende restaurantes, cafetarías, escola de esquí, alugueiro de material etc.

Así mesmo dispón dunha zona para os máis pequenos, cun telebaby e diferentes elementos para que estes mozos aprendan este deporte e en constante coidado de persoal especializado.

En verán, pódense realizar outros moitos deportes como ráfting, parapente, hípica, descenso de canóns, sendeirismo ou piraguas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial Arquivado 30 de marzo de 2014 en Wayback Machine. *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2717381
* GEC: 0064621

 |
A **praia de La Malva-rosa** (en valenciano: *Platja de la Malva-rosa*) é a praia urbana por excelencia de Valencia. Ten unha lonxitude de 1.800 m, cunha anchura media de 60 m e dispón da Bandeira Azul da Fundación Europea de Educación Ambiental.

O seu nome, así como o do barrio situado xunto a ela, data de 1848 e débese a un xardineiro, Félix Robillard, quen por aquel entón exercía o cargo de xardineiro maior do Botánico. A praia, que nos tempos antigos era utilizada para desembarcar a pesca e o intercambio de comercio entre os diferentes poboados próximos á capital, foise convertendo no canto de descanso da burguesía valenciana. Entre os seus ilustres veraneantes atopábanse Joaquín Sorolla e Vicente Blasco Ibáñez.

Na actualidade, esta ampla e aberta praia, de area fina e dourada, presenta un aspecto moi animado tanto na propia praia, pola calidade e cantidade de servizos que ofrece como no Paseo Marítimo que a delimita, cuxa construción comezou en 1980, e que alberga restaurantes e cafeterías. Dispón de postos de socorrismo e unha zona adaptada para o baño das persoas de mobilidade reducida.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Praia da Malva-rosa *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Praia de La Malva-rosa*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3331761
* GeoNames: 10297547

 |
Soldados rusos observan os mortos xaponeses.
A **guerra ruso-xaponesa** foi un conflito militar entre o Imperio Ruso e o xaponés que se estendeu desde o 10 de febreiro de 1904 ata o 5 de setembro de 1905 por mor das ambicións dos dous estados sobre Manchuria e Corea e que rematou coa vitoria xaponesa e a derrota rusa, sendo causante da Revolución Rusa de 1905. As operacións bélicas desenvolvéronse sobre todo no sur de Manchuria, en especial na zona da Península de Liaodong e Mukden e nos mares que arrodean Corea, Xapón e o mar Amarelo.

No plano militar, o conflito prefigurou as guerras do século XX pola súa duración (un ano e medio), pola cantidade de tropas que participaron (máis de 2 millóns de homes) e polas perdas (156.000 mortos, 280.000 feridos e 77.000 prisioneiros) así como tamén polo emprego de técnicas modernas.

No plano político, o enfrontamento ten a súa orixe na oposición directa entre os dous imperialismos, o xaponés e o ruso, este último co obxectivo estratéxico de obter un acceso permanente ao océano Pacífico, pois o recentemente establecido porto de Vladivostok tan só era operativo no verán. Mentres que Port Arthur podía ser operativo todo o ano, as negociacións entre rusos e xaponeses entre a primeira guerra sino-xaponesa e 1903 non levaran a acordo ningún por considerar os xaponeses que esa zona quedaba dentro da súa rexión de influencia.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Guerra ruso-xaponesa*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q159950
* BNCF: 29415
* BNF: 11954153q
* BRE: 3522685
* EBID: ID
* GEC: 0140384
* GND: 4129105-0
* LCCN: sh85116039
* NDL: 00568567
* NKC: ph125314
* Treccani: guerra-russo-giapponese

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D047848
* UMLS: C1449764

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médicoAviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

Unha **doenza rara** tamén coñecida como **doenza pouco frecuente**, **enfermidade rara**, ou **enfermidade pouco frecuente**, é aquela que afecta a un pequeno número absoluto de persoas ou a unha proporción reducida da poboación.

Os diversos países e rexións do mundo teñen definicións legais diferentes: Na Unión Europea considérase «rara» a unha enfermidade que afecta a 1 de cada 2000 persoas. Nos Estados Unidos defínese así a un trastorno ou enfermidade que sofren menos de 200 000 persoas. No Xapón é a que afecta a menos de 50 000. En Taiwán o criterio é que a prevalencia sexa de 1: 10 000.  
En Australia a cantidade de afectados debe ser menor de 2 000 individuos. 

En calquera caso, trátase de porcentaxes moi baixas da poboación (en Europa, por exemplo, só o 0,05 %), situación que require de esforzos especiais unificados e de coordinación internacional para poder combatelas.

Os estudos globais sobre as enfermidades raras adoitan afrontar os problemas metodolóxicos que traen canda lia diferenzas rexionais na definición, a pobre documentación dos datos recollidos e as confusións conceptuais (por exemplo entre prevalencia e incidencia). Pero, por outra parte, existen doenzas que por ser tan pouco frecuentes, só os estudos globais teñen sentido. A colaboración internacional imprescindible neste campo, posto que a nivel local imposible reunir unha mostra válida para desenvolver investigacións clínicas cuns resultados que se poidan xeneralizar.

Existen entre 5 000 e 7 000 enfermidades raras coñecidas, a meirande parte das cales son causadas por defectos xenéticos, malia que tamén as hai por efectos da exposición ambiental durante o embarazo, ou despois do parto, frecuentemente en combinación con susceptibilidades xenéticas. Estímase ademais que en torno 4 000 destas enfermidades non teñen tratamentos curativos.

Dende o ano 2008, o 29 de febreiro, un día "raro", conmemórase en varios países do mundo o Día das doenzas raras. Este día celébrase anualmente, de tal xeito que si o ano non bisesto, as actividades e eventos realízanse o 28 de febreiro.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Medicamento orfo
* Día das Doenzas Raras



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q929833
* BNCF: 6774
* EBID: ID
* FAST: 1090123
* JSTOR: rare-diseases
* LCCN: sh92005613
* MAG: 2779701055
* NDL: 00568025
* NKC: ph683786

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D035583
* MeSH: C23.550.291.906
* NCIt: C4873
* Orphanet: 377794
* UMLS: C0678236

 |
**Televisió de Catalunya** (**TVC**) é unha empresa de televisión catalá que pertence ao ente público de Cataluña, a Corporació Catalá de Mitjans Audiovisuals (CCMA), que á súa vez depende da Generalitat de Cataluña.

Actualmente posúe seis canles distintas: TV3, El 33, Canal Super3, 3/24, 3XL e Esport 3, ademais de vía satélite coa canle internacional TV3CAT e a canle en alta definición TV3HD. Todas elas emítense desde os estudios situados en Sant Joan Despí.

Estudos
-------

A sede central de TVC está situada na localidade de Sant Joan Despí, na provincia de Barcelona. As instalacións divídense en dous edificios. No CEI (centro de emisión de informativos) atópase a redacción dos programas informativos e de deportes e conta con dous estudios, o do *Telenotícies* e outro multiúsos onde se emiten os programas en directo como *Els matins*. Por outra banda, desde o CPA (centro de produción de audiovisual) realízanse e emiten os programas de entretemento. Así mesmo, a cadea posúe un centro de produción na veciña localidade de L'Hospitalet de Llobregat, onde roda producións de ficción como a serie *El cor de la ciutat*.

Canles
------

Televisió de Catalunya conta con seis canles. Todas elas emiten integramente en catalán, aínda que hai emisións en aranés nas desconexións para o Val de Arán.

| Canle | Temática | Primeira emisión |
| --- | --- | --- |
| **TV3** | Xeralista | 10 de setembro de 1983 |
| **El 33** | Cultural e divulgativa | 23 de abril de 1988 |
| **3/24** | Información 24 horas | 11 de setembro de 2003 |
| **Canal Super3** | Infantil | 18 de outubro de 2009 |
| **Esport 3** | Deportiva | 22 de outubro de 2010 |
| **TV3HD** | Contido en alta definición | 23 de abril de 2007 |

### Canles antigas

| Canle | Temática | Primeira emisión | Última emisión |
| --- | --- | --- | --- |
| **K3** | Infantil e xuvenil | 23 de abril de 2001 | 18 de outubro de 2009 |
| **300** | Series e películas | 23 de novembro de 2005 | 19 de setembro de 2010 |
| **TV3CAT** | Fóra de Cataluña | 10 de setembro de 1995 | 30 de abril de 2012 |
| **3XL** | Xuvenil | 19 de setembro de 2010 | 30 de setembro de 2012 |

Directores de TVC
-----------------

| Canle | Descrición |
| --- | --- |
| 1983-1984 | Alfons Quintà |
| 1984-1989 | Enric Canals |
| 1989-1995 | Jaume Ferrús |
| 1995-2001 | Lluis Oliva |
| 2000-2002 | Miquel Puig |
| 2002-2004 | Joan Oliver |
| 2004-2008 | Francesc Escribano |
| 2008-presente | Mónica Terribas |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial de Televisió de Catalunya *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2429494
* WorldCat
* VIAF: 152467389
* GEC: 0068054
* IMDb: co0058512
* ISNI: 0000 0001 0222 7733
* LCCN: n85154669

 |
**Eustacio** ou **Eustaquio de Antioquía** (en grego Εὐστάθιος, *Eustáthios*) foi un Patriarca de Antioquía, pero nado en Side, cidade da Panfilia.

Traxectoria
-----------

Segundo Nicetas Choniates, Eustacio era descendente dunha familia de Filipos en Macedonia. Foi bispo de Beroea de Siria e patriarca de Antioquía segundo o Concilio de Nicea I onde leu o panexírico do emperador.

Inimigo dos arianos, viu como os bispos seguidores de Ario convocaron un sínodo en Antioquía no que se presentaron graves cargos contra el, até conseguir que o emperador o depuxera do seu cargo por adulterio, e o enviara ao exilio en Tracia contra o ano 329 ou 330. Entre as acusacións houbo varias de tipo sexual realizadas por unha muller que confesou a súa falsidade no leito de morte. Crese que Eustacio morreu no exilio pouco antes desta confesión, posibelmente antes do ano 358, cando Atanasio xa fala del como se estivera morto.

Escribiu diversas obras, entre elas unha contra Oríxenes titulada Κατὰ Ὠριγένους διαγνωστικὸς εἰς τὸ ἐγγαστρομύθου θεώρημα. Tamén escribiu abundantes homilías, epístolas e interpretacións dos salmos.

Foi declarado santo, e a súa festividade é o 16 de xullo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Filogonio** | **Patriarca de Antioquía**324 – 330 | Sucesor:**Paulino I** |

Notas
-----

1. ↑  Filostorgio, en Photius, *Epítome da Historia Eclesiástca de Filostorgio*, libro 2, capítulo 7.
2. ↑  Edición crítica do tratado e de demais fragmentos: Eustathius Antiochenus, *Opera omnia.* J. H. Declerck (ed.), Turnhout: Brepols, 2002 (Corpus Christianorum Series Graeca, 51), CDLXII+288 p. 155 x 245 mm, ISBN 978-2-503-40511-7.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía de San Eustaquio Arquivado 23 de febreiro de 2021 en Wayback Machine. en Santopedia *(en castelán)*.
| Betio |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Kiribati |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago | Illas Gilbert |
| Linguas |  |
| Poboación (1990) | 28.082 hab. |
| Superficie |  |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 1°21′N 172°56′L﻿ / ﻿1.350, -172.933 |
| Maior Altura |  |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

A **illa Betio** está situada no extremo suroeste de Tarawa, no grupo de illas Gilbert, pertencentes a Kiribati. O porto principal de Tarawa localízase aquí.

Demografía
----------

A poboación en 1990 era de 28.802 persoas principalmente de orixe micronesio. Ten a densidade de poboación máis alta do Pacífico, equiparable coa de Hong Kong (China)

Historia
--------

Foi habitada por vez primeira probablemente hai máis de 2000 anos por un grupo de micronesios, que permaneceron alí cos seus costumes ata a chegada dos navíos británicos a finais do século XVIII e no século XIX.

A illa é coñecida pola batalla de Tarawa, na segunda guerra mundial. Aquí tivo lugar un masacre das forzas xaponesas, que decapitaron os civís de Nova Zelandia e de Fidxi antes das aterraxes das forzas dos Estados Unidos de América. O masacre puido ser provocado en vinganza pola axuda dada ao escape da captura de mariñeiros do buque mercante Nimanoa. Os mariñeiros escaparon nun barco pequeno, e navegaron a Fidxi. As noticias do masacre foron cubertas por autoridades británicas nese entón, ata o punto dos gobernos de Nova Zelandia e de Fidxi tiveron que informar ás familias os homes das súas mortes.

Desde os anos 70 o illote esta cada vez máis poboado, sendo o centro principal da actividade económica en Kiribati. A construción da calzada a Bairiki nos 80 aumentou aínda máis isto e actualmente é o lugar poboado con máis densidade do mundo.

Mapa de Betio da segunda guerra mundial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q831455
* EBID: ID
* GeoNames: 2110249

 |
Cala Galdana
**Cala Galdana** ou **Cala Santa Galdana** é unha praia semicircular e rodeada de piñeiros situada no sur da illa de Menorca, a 7 km da localidade de Ferreries. O seu nome procede do árabe *Guad-al Ana*.

Nela desembocan os torrentes de Algendar e Algendaret. A cala e o torrente de Algendar pertencen ao concello de Ferreries, e a urbanización de Serpentona, situada ao outro lado do torrente, ao termo municipal de Ciutadella. Preto da cala atópase o barranco de Algendar.

A praia conta dende outubro de 2008 cun Sistema de Xestión Ambiental certificado segundo a norma UNE ISO 14001:2004, para a xestión municipal da praia de Cala Galdana.

Notas
-----

1. ↑  [hhttps://www.platgesdebalears.com/ca/playa/cala-galdana "Informació de platges"]. *platgesdebalears.com*. Consultado o 26 de agosto de 2021.
2. ↑  Cala Galdana Ajuntament de Ferreries

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* platgesdebalears.com *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q969354
* WorldCat
* VIAF: 234781807
* NKC: xx0050094

 |
O interior da marca vermella comprende a cordal Cantábrico, no norte de España, a través de imaxe obtida por satélite.
O **cordal Cantábrico** ou **cordilleira Cantábrica** é un sistema montañoso do norte da Península Ibérica, paralelo ao mar Cantábrico. Ten unha lonxitude de 480 quilómetros dende a depresión vasca ata o Macizo Galaico. A cordal pasa polas comunidades autónomas do País Vasco, Cantabria, Asturias e Castela e León. Os seus cumios superan os 2.000 metros en Asturias, o norte das provincias de León e Palencia e a zona oriental de Cantabria. Debido ao efecto Föehn prodúcense abondosas precipitacións na vertente norte cantábrica (de ata 2.000 mm anuais) e cando os ventos descenden cara a vertente meridional estes ventos xa se presentan secos, o cal ocasiona un clima máis árido.

Os materiais que forman o cordal Cantábrico son antigos, calcarias sobre todo que resultaron fortemente pregados durante o proceso alpino. Gran cantidade de ríos nacen nos montes do cordal, coma o Navia, Narcea e Nalón, entre outros.

Divídese entre o Macizo Asturiano, a Montaña Cántabra, onde están os Picos de Europa, e os Montes Vascos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cordal Cantábrico Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* "Cantábrica, Cordilleira". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.

### Outros artigos

* Cornixa cantábrica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q208076
* WorldCat
* VIAF: 241441802
* BRE: 2042163
* EBID: ID
* GEC: 0014450
* GeoNames: 3126520
* LCCN: sh85019777
* NKC: ge889954
* SUDOC: 027501000

 |
**Francisco Javier Ulpiano Alfaya Rodríguez**, nado en Redondela o 31 de xullo de 1956, é un arquitecto e político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a Brasil en 1963. Cursou o Primario no Colexio Nossa Senhora da Guia en 1964 e o Secundario no Colexio Marista en 1974. Formouse en Arquitectura na Universidade Federal da Bahia (UFBA) en 1986. Cursa mestrado en Historia e Teoría da Arte, Escola de Belas Artes, UFBA. Presidente do Diretório Acadêmico de Arquitetura en 1977, secretario xeral e presidente do Diretório Central dos Estudantes (DCE) en 1979. Director de Cultura da União Nacional dos Estudantes (UNE) en 1980 e presidente da União Nacional dos Estudantes de 1981 a 1982.

Suplente de deputado estadual polo Partido Comunista do Brasil (PCdoB), de 1987 a 1991. Elixido vereador en Salvador, PCdoB, de 1989 a 1992, reelixido, PCdoB, de 1993 até 2004, renunciou en 2003. Suplente de deputado federal, de 1999 a 2003, efetivouse na vaga de Jacques Wagner, en xaneiro de 2003. Deputado estadual, PCdoB, de 2003 a 2007; reelixido, PCdoB, de 2007 a 2011.

Notas
-----

1. ↑  "Anecdotario redondelán". Arquivado dende o orixinal o 22 de decembro de 2016. Consultado o 21 de decembro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Assembléia legislativa da Bahia
* Movimento estudantil

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10306462
* WorldCat
* VIAF: 228145542501996641605
* LCCN: no2015165699

 |
A **praia de Zurriola** é unha das tres praias da cidade de Donostia (País Vasco). Está situada entre a desembocadura do río Urumea e o monte Ulía, e ten unha lonxitude aproximada de 800 metros.

En 1994 leváronse a cabo unhas obras de reforma da praia. Anteriormente era practicamente inutilizable dada a virulencia das augas. Grazas a ditas reformas, que incluíron a construción dun espigón, a praia aumentou a súa lonxitude, as súas augas fixéronse aptas para o baño e o seu uso multiplicouse.

Fronte ao perfil elegante e tranquilo das praias de Ondarreta e La Concha, a praia de Zurriola consolidouse como unha praia de perfil máis novo e apropiada para a práctica do surf (trátase da praia máis aberta e con máis ondas da cidade) e como escenario dalgúns concertos do Festival de Jazz de Donostia e de competicións de surf, skateboarding e eventos similares.

Está permitida a práctica do nudismo desde 2004, sendo unha das poucas praias urbanas españolas que o permiten.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A Praia de Zurriola no sitio web municipal sobre as praias de Donostia *(en castelán)*
* Praia de Zurriola en spain.info[*Ligazón morta*] *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2111043
* GeoNames: 6457304

 |
**Martín de la Puente Riobó**, nado en Vigo o 22 de xuño de 1999, é un tenista paralímpico galego. No ámbito nacional foi 6 veces Campión de España e número 1 da clasificación nacional. Participou nos Xogos Paralímpicos de Río de Xaneiro de 2016 e Toquio de 2020. Pertence ao Real Club Náutico de Vigo.

Traxectoria
-----------

A cidade de Vigo ós seus atletas.
Aos dous anos de idade foi diagnosticado con síndrome de Proteus no Hospital de la Paz, en Madrid. Con 14 anos acumulou un total de 16 operacións, incluíndo a amputación do pé esquerdo.

Con apenas 14 anos conseguiu o seu primeiro Campionato de España, e nas seguintes temporadas conseguiu tres veces consecutivas o Campionato do Mundo sub 18.
No ano 2016 acudiu aos Xogos Paralímpicos de Río de Xaneiro, sendo o deportista máis mozo da súa modalidade, con tan só 17 anos e acadando un Diploma Paralímpico. Tamén participou nos Xogos de Toquio de 2020.

En 2022 posicionouse como número 1 da clasificación mundial de tenis en cadeira de rodas, na categoría de dobres, tras conseguir o seu primeiro Gran Slam, o Open dos Estados Unidos e a Copa de Mestres en categoría de dobres.

Graduouse no ano 2023 en Administración e Dirección de Empresas.

### Palmarés

* N.º10 na clasificación mundial en 2021
* Diploma Olímpico nos Xogos de Río de Xaneiro 2016 e Toquio 2020
* Campión de 5 torneos internacionais ITF en 2019 e 2021
* Campión de España Absoluto en 2014, 2016, 2017 e 2019
* Campión do Mundo Júnior en 2015, 2016 e 2017.

Notas
-----

1. ↑  Martín de la Puente na páxina web da Real Federación Española de Tenis *(en castelán)*.
2. ↑  "Vigo rende homenaxe aos seus olímpicos e paralímpicos cun monumento". *VigoÉ*. 13/10/2016.
3. ↑  Martín de la Puente Arquivado 09 de outubro de 2022 en Wayback Machine. na páxina web do seu patrocinador, Toyota *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Síndrome de Proteus
* Tenis en cadeira de rodas

### Ligazóns externas

* Rivera, Almudena (27/4/2017). "Martín de la Puente, el niño prodigio del tenis paralímpico". *Marca* (en castelán).
* González, Josep (16/9/2022). "Martín de la Puente, el ‘otro Alcaraz’ que hizo historia en el US Open". *Sport* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q114562434
* CPE: de-la-puente-riobo-martin

 |
Coordenadas: 40°46′37″N 74°00′40″O﻿ / ﻿40.7769, -74.0111

| Circuíto de Port Imperial |
| --- |
|  |
| Plano do Circuíto |
|  |
| Datos |
| Carreiras | F1 |
| Localización |  Nova York, Nova Jersey, Estados Unidos |
| Lonxitude | 5,200 km |
| Curvas | 19 |
| Volta rápida |  |
| Piloto récord |  |
| Escudería récord |  |

O trazado reflectido entre as rúas da cidade.
O **Circuíto urbano de Port Imperial** foi un proxecto de circuíto de carreiras urbano situado en Nova York, no estado de Nova Jersey, Estados Unidos. No Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2016 este circuíto ía a acoller o Gran Premio de América da Fórmula 1. O trazado foi deseñado polo enxeñeiro alemán Hermann Tilke co propósito de que Nova York albergará a Fórmula 1. A estrea nesa competición foi planeada para a tempada 2013 pero decidiuse atrasala tres anos até a tempada 2016. O circuíto terá unha lonxitude de 5'2 quilómetros e un número total de 19 curvas.

Cando a carreira inaugural de 2013 se retirou do calendario, o presidente e CEO da Fórmula Un Bernie Ecclestone afirmou que os promotores incumprían o contrato e que novas propostas doutras partes serían benvidas. A carreira engadiuse varias veces e eliminouse dos futuros calendarios provisionais de Fórmula Un e finalmente abandonouse o proxecto.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Gran Premio de América

### Ligazóns externas

* O circuíto en F1 Mix
| Circuíto de Charade |
| --- |
|  |
| Plano do Circuíto |
|  |
| Datos |
| Carreiras |  |
| Localización | Francia Clermont-Ferrand, Auverña, Francia |
| Lonxitude | 8,055 km. |
| Curvas | 48 |
| Volta rápida (1972) | 2:53.9 |
| Piloto récord |   Chris Amon |
| Escudería récord | Matra |
| Coordenadas | Coordenadas: 45°44′33″N 3°01′44″L﻿ / ﻿45.7424969, 3.028937 |
|  |
| Vista do Circuíto |
|  |
|

O **Circuíto de Charade** é un circuíto de carreiras semipermanente situado a 15 km ao sur da cidade de Clermont-Ferrand, Francia. O seu trazado orixinal de 8.055 metros de extensión foi construído entre maio de 1957 e xullo de 1958, baixo a dirección de Louis Rosier.

Charade albergou o Gran Premio de Francia das tempadas 1965, 1969, 1970 e 1972 da Fórmula 1, que gañaron Jim Clark, Jackie Stewart (en dúas ocasións) e Jochen Rindt. Durante unha carreira de Fórmula 2 do ano 1959, Stirling Moss opinou: "*Non coñezo ningún circuíto máis belo que Charade*".

Debido aos volcáns extintos que a rodean, é habitual que a pista cúbrase de cinzas e pedras. Do mesmo xeito que o trazado de Nürburgring, a paisaxe montañosa dificultaba os traballos para estender as zonas de escape. Logo do Gran Premio de 1972, a pista viuse relegada a carreiras francesas de turismos, gran turismos, fórmula 3, rally e subidas de montaña. O trazado orixinal abandonouse en 1988; a marca de volta quedou en mans de Chris Amon, que en 1972 virou en 2:53.9 minutos a unha media de 166,75 km/h velocidade da o volante dun Matra.

Na actualidade, mantense activa unha versión recortada de 18 curvas e 3.975 metros de percorrido, xunto cunha de grava miúda de 1.300 metros para carreiras de rallycross.

### Todos os gañadores de Fórmula 1, no circuíto de Charade

| Ano | Piloto | Auto | Duración | Lonxitude | Voltas | Velocidade media | Data | GP de |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1965 |  Jim Clark | Lotus-Climax | 2:41:38.4 h | 8´055 km | 40 | 143´583 km/h | 10. Xullo | Francia Francia |
| 1969 |  Jackie Stewart | Matra-Ford | 1:56:47.4 h | 8´055 km | 38 | 157´251 km/h | 6. Xullo |
| 1970 | Austria Jochen Rindt | Lotus -Ford | 1:55:57.0 h | 8´055 km | 38 | 158´391 km/h | 5. Xullo |
| 1972 |  Jackie Stewart | Tyrrel-Ford | 1:52:22.5 h | 8´055 km | 38 | 163´454 km/h | 2. Xullo |

*Record: Jackie Stewart (2 Veces)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do Circuit de Charade

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172879
* WorldCat
* VIAF: 3105154983537567860009

 |