recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **millerita** é un mineral da clase dos minerais sulfuros.

Foi descuberta en 1845 preto de Karlovy Vary na cordilleira dos montes Metálicos, na rexión de Bohemia (República Checa). A millerita foi descrita por Wilhelm Karl Ritter von Haidinger en 1845 e chamada así na honra do mineraloxista inglés William Hallowes Miller (1801-1880).

Características químicas
------------------------

Quimicamente é un sulfuro de níquel anhidro.

Ademais dos elementos da súa fórmula, adoita levar como impurezas: ferro, cobalto e cobre.

Hábito
------

Atópase comunmente en forma de acios de palla de cristais aciculares metalizados brillantes, de cor amarela-latón pálida, cun verniz iridiscente. Pode formar grandes agrupacións destes cristais con intercrecemento, dando aspecto de cabeleira.

Formación e xacementos
----------------------

É un mineral formado a baixa temperatura que aparece en calcarias e dolomías sulfurosas, enchendo cavidades. Tamén se pode atopar como mineral secundario de formación tardía por alteración en xacementos de sulfuro de níquel. De cando en cando atopouse en serpentinas.

Adoita atoparse asociado a outros minerais como: gersdorffita, polidimita, niquelina, galena, esfalerita, pirita, calcopirita, pirrotina, pentlandita, cubanita, calcita, dolomita, siderita, barita ou ankerita.

Usos
----

Pode ser extraído para obter o metal de níquel.

Véxase tamén
------------

* Millerita, mindat.org.
* Millerita, webmineral.com.
* Manual de millerita, *Mineral Data Publishing*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q411068
* BRE: 2213912
* EBID: ID
* MAG: 2777361723
* Mindat: 2711

 |
**Meshuggah** é unha banda sueca de metal extremo procedente de Umeå e fundada no ano 1987. A formación Meshuggah estivo composta principalmente polos seus fundadores, o vocalista Jens Kidman e o guitarrista Fredrik Thordendal, o batería Tomas Haake, que se xuntou a eles en 1990, e o guitarrista Mårten Hagström, chegado á banda en 1992. Polo grupo pasaron varios baixistas, estando ocupada esa posición na actualidade por Dick Lövgren dende 2004.

Meshuggah chamou a atención internacionalmente co seu álbum de 1995 *Destroy Erase Improve*, debido á súa fusión de death metal con tempos rápidos, thrash metal e metal progresivo con elementos de jazz fusion. Dende o seu traballo do ano 2002, *Nothing*, Meshuggah leva usando guitarras de 8 cordas coa afinación máis grave. Meshuggah fíxose coñecida polo seu estilo musical innovador e complexo, con estruturas de cancións con varios tempos e ritmos. O grupo foi considerado un dos 10 máis importantes conxuntos de hard rock e heavy metal pola revista *Rolling Stone*, e unha das bandas máis importantes de metal por *Alternative Press*. Meshuggah tivo algo de éxito entre o gran público ata a data, pero é sobre todo unha significativa banda dentro do *underground* da música extrema.

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Contradictions Collapse* | 1991 | Nuclear Blast |
| *Destroy Erase Improve* | 1995 | Nuclear Blast |
| *Chaosphere* | 1998 | Nuclear Blast |
| *Nothing* | 2002 | Nuclear Blast |
| *Catch Thirtythree* | 2005 | Nuclear Blast |
| *obZen* | 2008 | Nuclear Blast |
| *Koloss* | 2012 | Nuclear Blast |
| *The Violent Sleep of Reason* | 2016 | Nuclear Blast |
| *Immutable* | 2022 | Nuclear Blast |

### EPs

* *Psykisk Testbild* 1989 (Garageland)
* *None* 1994 (Nuclear Blast)
* *Selfcaged* 1995 (Nuclear Blast)
* *The True Human Design* 1997 (Nuclear Blast)
* *I* 2004 (Fractured Transmitter)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

* Portal:Suecia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q569408
* WorldCat
* VIAF: 129206639
* AllMusic: mn0000453041
* BNF: 14012696x
* Discogs: 252273
* GND: 16042026-X
* ISNI: 0000 0001 0659 7758
* LCCN: no2002087610
* Metal Archives: 21
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0084888
* Songkick: 217917

 |
**José Antonio Ortega Lara**, nado en Montuenga (pedanía de Madrigalejo del Monte, provincia de Burgos) en 1958, é un funcionario de prisións español retirado.

Traxectoria
-----------

Mestre e licenciado en Dereito, permaneceu secuestrado pola organización terrorista ETA durante 532 días entre 1996 e 1997. Foi militante do Partido Popular entre 1987 e 2008. Actualmente vive en Burgos.

O 16 de xaneiro de 2014 presentou, como membro do Comité Executivo Provisional, o partido político Vox xunto con outros exmilitantes do Partido Popular, como Santiago Abascal, José Luís González Quirós e Ignacio Camuñas, entre outros, xerando unha alternativa á dereita do Partido Popular. O nome do partido é Vox e se autodefine como *unha alternativa «rexeneradora» fronte ós dous partidos maioritarios*, e que a súa fundación *responde a un sentimento de orfandade política no centro dereita*. Vox concorreu ás eleccións europeas de 2014 pero non obtivo representación.

Notas
-----

1. ↑  "Vox, el nuevo partido de Ortega Lara, aboga por fortalecer el papel del Rey, la familia y el centralismo en España".
2. ↑  "Ortega Lara y Santiago Abascal fundan un partido a la derecha del PP". *El Diario* (en castelán). 14 de xaneiro de 2014.
3. ↑  "Las propuestas de VOX". El Mundo.
4. ↑  "VOX nace en respuesta a un sentimiento de orfandad política en el centro derecha". ABC.
5. ↑  Tristeza y decepción en Vox tras los resultados de las Elecciones Europeas in libertaddigital.com

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***José Antonio Ortega Lara Modificar a ligazón no Wikidata*** |
O **Košarkaški klub Radnički** (en serbio: Кошаркашки клуб Раднички) foi un club de baloncesto profesional con sede en Kragujevac, Serbia. En 2014 o equipo foi disolto, tras vinte anos de historia, debido a problemas financeiros.

Historia
--------

O KK Radnički foi fundado en 1994 en Vršac como KK Kondivik, comezando a competir nas categorías máis baixas, e rexistrando dende aquela continuos éxitos. Así, en 2001, conseguiu chegar á máxima categoría serbia, cambiando ao nome ao de KK Lions.
Baixo ese nome rexistrou un dos avances máis importantes na historia dos clubs de baloncesto, pasando dende a última categoría a ser tres tempadas seguidas terceiro na primeira división de Serbia (categoría inferior á Superliga de Serbia). En 2004 o club chega a ocupar o primeiro lugar na liga, e pasa a denominarse "Swisslion Takovo". Despois desa tempada e da reorganización da liga, perde a categoría, á que volve en 2006. Nas tempadas 2007-08 e 2008-09, o club ten ocupado o primeiro na liga de baloncesto de Serbia, chegando á Superliga Serbia e á final da Copa Korać.

Despois de gañar unha eliminatoria á KK Vojvodina de Novi Sad de 3-0, clasificouse para a Liga do Adriático. Con todo, o patrocinador do club dende hai moito tempo, "Swisslion Takovo", baixou o seu investimento ao club antes do comezo da tempada de debut na NLB League. Así, o rescate do equipo chegou da man do alcalde da cidade de Kragujevac, Veroljub Stevanovic, co que o club trasladouse dende Vršac a Kragujevac o 21 de novembro de 2009, cambiando o seu nome polo da Sociedade Deportiva e dado o nome da sociedade dos famosos deportes "Radnički". Hoxe, a vila ten o pracer de ver no seu pavillón Hala Jezero grandes equipos como o Partizan, Hemofarm, Crvena zvezda, Cibona, Bosna, Olimpija ou Zadar.

Pavillón
--------

*Artigo principal**:* Hala Jezero.
O Hala Jezero (do serbio: *Pavillón do Lago*) é unha área deportiva cuberta localizada na propia cidade de Kragujevac. A súa capacidade é de 5.320, sendo agora mesmo sede, a parte do KK Radnički de baloncesto, da súa sección de voleibol. O primeiro evento deportivo disputado no pavillón foi o 20 de outubro de 1978, nun encontro entre o KK Radnički e a Jugoplastika Split.

Xogadores
---------

### Destacados

|  |  |
| --- | --- |
| * Boban Marjanović
* Dragan Milosavljević
* Nenad Miljenović
* Miljan Pavković
* Marko Marinović
* Stefan Sinovec
* Stefan Birčević
* Stefan Jović
 | * Bosnia e Hercegovina  Ratko Varda
* Australia Steven Marković
* Australia Mark Worthington
* Terrico White
* Michael Lee
* Michael Scott
* David Simon
* Eslovenia Aleksandar Ćapin
 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial Arquivado 05 de xaneiro de 2013 en Wayback Machine.
**Miguel Ángel Botana Castro**, nado en Sanxenxo en 1924 e finado o 29 de xaneiro de 2021, foi un procurador e político galego.

Traxectoria
-----------

De familia cambadesa, foi fillo de Antonio Botana, que fora secretario do xulgado de Sanxenxo. Profesionalmente foi procurador en Santiago de Compostela inicialmente, e a partir de 1962 no partido xudicial de Cambados. Concelleiro e primeiro tenente alcalde de Sanxenxo, en xaneiro de 1969 foi designado alcalde polo gobernador civil na altura, Ramón Encinas Diéguez, cargo que ocupou durante catro anos ata 1973. Durante o seu mandato ergueuse a escultura ao aviador Piñeiro e a escultura á Madama, que preside o paseo marítimo de Sanxenxo. Tamén impulsou a construción de edificios de varias alturas no frontal marítimo do concello.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ramón Guisasola** |  **Alcalde de Sanxenxo** 1969 - 1973 | Sucesor:**Leopoldo González Agís** |

Recoñecementos
--------------

* Medalla de Prata ao Mérito na Xustiza.

Notas
-----

1. ↑  Regueira, Susana (2021-01-29). "Muere el exalcalde de Sanxenxo Miguel Ángel Botana Castro". *Faro de Vigo* (en castelán). Consultado o 2021-01-30.
2. 1 2 3  Moledo Ucha, Alba (2021-01-30). "Fallece Miguel Ángel Botana, exalcalde de Sanxenxo". *Diario de Pontevedra* (en castelán). Consultado o 2021-01-30.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 5-1-1969, p. 14.
**Marco Emilio Paulo** (en latín, Marcus Aemilius M. f. *L. n. Paullus*) fillo do cónsul Marco Emilio Paulo, foi cónsul no ano 255 a. C. con Servio Fulvio Petino Nobilior, a mediados da primeira guerra púnica. 

No comezo deste ano Marco Atilio Régulo fora derrotado en África polos cartaxineses, e os restos do seu exército estaban cercados en *Clypea* (Aspis). Axiña que o Senado oíu falar deste desastre, enviou aos dous cónsules cunha frota de polo menos tres centenares de barcos, para rescatar aos superviventes. Despois de deixar Cossura, os romanos atopáronse coa frota cartaxinesa, preto do promontorio de *Hermaean*, e obtiveron unha vitoria brillante. As perdas dos cartaxineses foron moi grandes, aínda que o seu número difire segundo as fontes, e están evidentemente corruptas en Polibio.

Despois desta vitoria, os cónsules chegaron a Clypea, pero non permaneceron moito tempo en África por mor da completa falta de provisións. Preto do solsticio de verán, no mes de xullo, cando os romanos regresaban a casa, os pilotos advertíronlles evitar a costa sur de Sicilia, debido a que os ventos violentos do sur e suroeste da costa fan moi perigosa a navegación nesa época do ano. Os cónsules, con todo, fixeron caso omiso da advertencia, e augas fóra de Camarina foron sorprendidos por unha terrible tormenta, que destruíu case toda a frota, e esparexeu pola costa dende Camarina até cabo *Pachynus* con restos de naufraxios e cadáveres. Ambos os cónsules, con todo, escaparon, e celebraron un triunfo como procónsules no ano seguinte.

Notas
-----

1. ↑  Polib. I. 36, 37; Eutrop. ii. 22; Oros. IV. 9; Diod. XXIII. 14; Zonar. VIII. 14

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de cónsules romanos na República

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Lucio Manlio Vulsón Longo e Marco Atilio Régulo** |  **Cónsul da República Romanaxunto con Servio Fulvio Petino Nobilior** 255 a.C | Sucesor:**Cneo Cornelio Escipión Asina e Aulo Atilio Calatino** |
**José Antonio Paz Martínez**, nado na Coruña en 1904 e finado en Salamanca en 1999, foi un militar e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi Segundo condestable da Armada. Durante a folga xeral revolucionaria de 1934 estivo preso en Ferrol, interesándose por el Diego Martínez Barrio. Durante a Guerra Civil loitou a favor do Goberno lexítimo como dependente do Ministerio de Mariña. Coa derrota da República fuxiu a Francia e foi internado no campo de refuxiados de Argelès sur Mer 8 bis. Durante a segunda guerra mundial incorporouse aos maquis no sur de Francia, acadou o grao de coronel e perdeu un ollo en combate. Foi delegado da Agrupación de Guerrilleros Españoles na Unión Nacional (UNE). En decembro de 1945 participou na fundación do Bloque Repubricán Nazonal Galego (BRNG), en Tolosa, como representante do PCE.

Iniciouse na masonería en 1929 na loxa Helenes nº 7 de Pontevedra, pertenceu tamén ao Triángulo Solón de Marín e a outras de Lugo e Ferrol. O Tribunal de Represión da Masonería e o Comunismo instruíulle sumario en 1944, sendo condenado a 16 anos de reclusión menor e accesorias.

Recoñecementos
--------------

Foi condecorado Cabaleiro da Lexión de Honra polo goberno francés.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira Martínez, Carlos (2004). "A Familia Poza: Un exemplo de republicanismo e librepensamento en Pontevedra" (PDF). *Anuario Brigantino* (27): 265–312. Consultado o 28 de agosto de 2012.
| Mitiaro |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
| Vista aérea de Mitiaro |
| Datos |
| Capital | Arai |
| País | Illas Cook |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2006) | 219 hab. |
| Superficie | 22,25 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 19°51′58″S 157°42′27″O﻿ / ﻿-19.86611, -157.70750 |
| Maior Altura | 11 m |
|  |
| Localización |
| Localización |
|

**Mitiaro** é a cuarta illa por tamaño do arquipélago das Illas Cook. Como case todas as demais illas, Mitiaro é de orixe volcánica e elévase 4500 m sobre a placa mariña. O punto máis ancho da illa é de 6,4 km. Atópase rodeada por un cinto de coral fosilizado de entre 6 e 9 metros de altura. O centro é chairo e presenta dous lagos de auga doce. Hai poucas praias aínda que existen piscinas naturais de auga submarina que ideais para practicar submarinismo e visitar as covas subterráneas así como a súa fauna mariña.

Os habitantes orixinarios das illas sufriron persecucións e asoballamentos por parte dos Atiuans. En 1823 chegou o primeiro misioneiro cristián, para converter unha poboación de menos de 100 habitantes.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q596542
* WorldCat
* VIAF: 235244364
* EBID: ID
* GeoNames: 4035642

 |
**José Antonio Orza Fernández**, nado en Codeso (Boqueixón) en 1941 e finado na Coruña o 29 de outubro de 2012, foi un profesor e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, entre 1967 e 1969 foi profesor axudante de clases prácticas na Cátedra de Economía e Facenda da Facultade de Dereito. Foi funcionario do Corpo Superior de Inspectores de Finanzas do Estado desde 1971. En 1982 foi nomeado director xeral de Tributos e Política Financeira na Consellería de Facenda. Foi Conselleiro de Economía e Facenda entre 1985 e 1986 e de novo entre 1989 e 2005. Foi deputado no Parlamento de Galicia polo PPdeG (1997-2001). Foi membro do Consello de Contas a proposta do PPdeG dende 2009 ata o seu falecemento.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ángel Mario Carreño** |  **Conselleiro de Economía e Facenda** 1985-1986 | Sucesor:**Carlos Otero Díaz** |
| Predecesor:**Fernando Salgado García** |  **Conselleiro de Economía e Facenda** 1989-2005 | Sucesor:**Xosé Ramón Fernández Antonio** |

Faleceu como consecuencia dun cancro de colon. Foi soterrado no camposanto parroquial de Codeso.

Notas
-----

1. ↑  "José Antonio Orza Fernández: 'Intentaré estar a la altura y responder con el mayor esfuerzo" Arquivado 31 de maio de 2020 en Wayback Machine. entrevista en *El Correo Gallego*, 23 de setembro de 2009 *(en castelán)*.
2. ↑  "Falece Orza, o conselleiro de Economía da era Fraga", artigo en *Galicia Confidencial*, 29 de outubro de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
**Migala** foi unha banda de experimental española formada en Madrid en 1996. O grupo foi coñecido polos arranxos musicais complexos, variados e a miúdo catáticos, fortemente influenciados polo pop, o post-rock, o folk e a música tradicional española.

Aínda que Migala separouse en 2005, realizando o seu derradeiro concerto no Festival Internacional de Benicàssim, os membros da banda continúan noutros proxectos musicais: Abel Hernández con El Hijo, ao lado dos músicos Raúl Fernández, Xavi Mole e Kieran Stephen; Coque Yturriaga con Peakmood; e Kieran Stephen grava baixo o nome de Fantasy Bar. Nacho Vegas, ex-guitarrista de Manta Ray, foi un membro de Migala dende o álbum *Arde* ata *Increíble Aventura*, mentres que ao mesmo tempo publicaba discos en solitario e coa súa banda, Las Esferas Invisibles. Algúns dos membros do grupo tamén traballan no cine independente español.

Discografía
-----------

* *Diciembre 3 a.m.* - 1997 (Acuarela)
* *Así duele un verano* - 1998 (Acuarela)
* *Arde* - 2000 (Acuarela)
* *Restos de un incendio* - 2001 (Acuarela)
* *La increíble Aventura* - 2004 (Acuarela)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q867404
* WorldCat
* VIAF: 149978296
* Discogs: 91113
* ISNI: 0000 0004 7141 9570
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 94816

 |
**Miguel Ángel Pérez García**, nado no Grove o 11 de abril de 1958, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Funcionario e tamén cociñeiro. Foi concelleiro polo PPdeG no Grove dende 1991, mandato que iniciou na oposición e rematou como goberno. En 1999 foi elixido alcalde, e foi reelixido en 2003. En 2007 perdeu a alcaldía e foi xerente do Parque de Bombeiros do Salnés. En 2011 volveu encabezar a candidatura do PPdeG que foi a máis votada obtendo sete concelleiros pero sen maioría absoluta. Miguel Ángel Pérez volveu ser elixido alcalde grazas ao apoio dos concelleiros Alfredo Bea (PGD) e Aida Filgueira (AMeca).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Antonio Galiñanes Mascato** |  **Alcalde do Grove** 1999 - 2007 | Sucesor:**José Antonio Cacabelos Rico** |
| Predecesor:**José Antonio Cacabelos Rico** |  **Alcalde do Grove** 2011 - 2015 | Sucesor:**José Antonio Cacabelos Rico** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais no Grove

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*
* Noticia en *Faro de Vigo*
* Noticia en *Faro de Vigo*
**Mnozil Brass** é un septeto de brass austríaco. Tocan clásico, jazz e outros estilos musicais usando instrumentos tradicionais de brass e outros non tan tradicionais, como keyed trumpet e Wagner tuba. A música preséntase como un estilo típico de humor, que pode ser aproximadamente caracterizado como "negro acebiche" e "aquí e alá" absurdo. Os elementos de slapstick existen ao lado dun brass virtuoso. Cantantes austríacos e alemáns do século XX son adoito caricaturizados.

Historia
--------

Todos os membros fundadores graduáronse no prestixioso Colexio de Música de Viena, mentres tocaban no Pub Mnozil no primeiro distrito de Viena centro. A banda foi fundada en 1992.

O septeto coopera co director *freelance* Bernd Jeschek, quen desenvolveu a fase dos programas "Smoke", "Ragazzi" e "Seven" e a primeira ópera do século XXI titulada "Das Trojanische Boot", cuxa estrea mundial foi en 2005 durante o festival alemán RuhrTriennale.

O grupo realizou xiras internacionais e gañou os eloxios de artistas como Barry Tuckwell, Chuck Findley, Jeff Nelson e Wycliffe Gordon.

Membros
-------

* Thomas Gansch, (trompeta)
* Robert Rother, (trompeta)
* Roman Rindberger, (trompeta) (desde 2004)
* Leonhard Paul, (trombón e trompeta baixa)
* Gerhard Füßl, (trombón)
* Zoltan Kiss, (trombón) (desde 2005)
* Wilfried Brandstötter, (tuba)

Ex-membros
----------

* Wolfgang Sohm, (trompeta) ata 2004
* Sebastian Fuchsberger, (trombón) ata 2004
* Ed Partyka (trombón), ata 2005

Repertorio do Seven Show (dispoñible en DVD)
--------------------------------------------

Mnozil brass ten un amplo repertorio. As súas dúas horas de duración dos concertos presentan o grupo tocando todas as formas de música xunto con artistas cómicos. 

Os xéneros musicais inclúen Austrian Drinking e Folk Songs, Jazz, Pop ou instrumentacións de obras clásicas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* www.mnozilbrass.at
* www.berndjeschek.at

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q696921
* WorldCat
* VIAF: 154615745
* Discogs: 2317899
* GND: 10164041-9
* LCCN: no2010193134
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 483180

 |
**Juan Bautista Garra Olañeta**, nado en Santiago de Compostela o 11 de novembro de 1831 e finado en Ponteareas o 19 de xuño de 1905, foi un industrial e empresario galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Juan Garra Arriaga, curtidor francés, e María Antonia Olañeta Bascarán, vasca, naceu en Santiago de Compostela. Instalouse en Ponteareas, onde fundou as fábricas de curtidos La Perillana e La Castiñeira en 1872. Apoiou a José Ramón Bugallal. En 1902 cedeu ao seu fillo Rafael Garra Castellanzuelo a ferretería La Perillana. Finou en Ponteareas aos 74 anos. A familia continuou cos negocios coa denominación Viuda e Hijos de Garra.

Vida persoal
------------

Casou con Francisca Castellanzuelo Alfaya, que finou en 1922, e foi pai de Amado, Emilio e Camila Garra Castellanzuelo, que casou con Wenceslao González Jimeno; foi avó de Wenceslao González Garra.

Notas
-----

1. ↑  *El Norte de Galicia*, 21-4-1902, p. 1.
2. ↑  *Noticiero de Vigo*, 20-6-1905, p. 2.
3. ↑  *El Tea*, 10-9-1910, p. 3.
4. ↑  *El Tea*, 23-5-1922, p. 3.
Moeda romana (antoniniano) coa representación do emperador
**Marcus Claudius Tacitus** nace probablemente en Amitermo (Italia), no ano 200. Era o decano do Senado, cando morre asasinado Aureliano.

Ó morrer este, ábrese un período duns seis meses de intreregno, no que non hai emperador. O Senado atopa en **Tácito** o candidato, xa que era ben aceptado polo pobo romano e polo exército. Nun primeiro intre rexeita a púrpura imperial, aducindo a súa avanzada idade. Pero as presións do Senado fano aceptar a finais do 275.

Home afable, íntegro e amante da literatura, unha das súas primeiras decisións, despois da deificacion de Aureliano, foi perseguir os seus asasinos e condenalos a morte. Nomea a M. Annio Floriano, seu irmán, Prefecto da Garda Pretoriana.

Moi pronto os godos e mais os escitas invadiron o Ponto, Capadocia e Cilicia, poñéndose **Tácito** á fronte do seu exército da Tracia, xunto co seu irmán, rexeitando os invasores e obrigándoos a volver de novo as súas terras. Recibe por iso o título de *Gothicus Maximus*. Pero el xa non torna de novo a Roma, xa que morre en xuño do 276 debido a unhas febres, segundo algúns, ou a unha conxura dos xefes militares, segundo outros. Só estivera sete meses como emperador romano. Sucédeo o seu irmán Floriano, que foi aceptado polo Senado, pero non así polas lexións de Oriente, que nomean a Probo como novo emperador, quen, vencendo a Floriano, queda como sucesor de Tácito.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de emperadores romanos

| Imperio Romano |
| --- |
| *Segue a:* Aureliano | **Marco Claudio Tácito**(275-276) | *Precede a:* Probo |
| Emperadores Ilirios |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q177988
* WorldCat
* VIAF: 26144782957772522468
* BMT: 102084
* BNF: 16491279m
* CERL: cnp00510977
* DBE: tacito
* DeutscheBio: 12877505X
* EBID: ID
* GEC: 0064872
* GND: 12877505X
* ISNI: 0000 0001 2099 6747
* NNDB: 000093558
* NTA: 07013717X
* SUDOC: 149341091
* Treccani: marco-claudio-tacito

 |
**José Varela-Portas Basabrú**, nado en Lugo o 1 de marzo de 1894 e finado no mesmo concello o 16 de xaneiro de 1959, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Iniciou os estudos de dereito na Universidade de Santiago de Compostela e trasladouse en 1913 á Universidade Central de Madrid. Avogado en Lugo. O 16 de febreiro de 1936, cando se celebraban as eleccións a Cortes, actuando como apoderado do seu cuñado José Benito Pardo Pardo nun colexio electoral de Antas de Ulla, disparou contra José Sabariz García, militante de Izquierda Republicana, Victorino García Otero e outro; José Varela tamén resultou ferido. José Sabariz finou en marzo a consecuencia das feridas.

Vida persoal
------------

Casou en 1924 con Josefa Pardo Pardo, filla de José Benito Pardo Rodríguez (Pepe Benito), e foi pai de José Ramón, Víctor, Juan, Javier, Santiago, María Teresa e Aurora Varela Pardo.

Notas
-----

1. ↑  *El Eco de Galicia*, 7-3-1894, p. 3.
2. ↑  Necrolóxica en *El Progreso*, 17-1-1959, p. 5.
3. ↑  *El Regional*, 6-8-1913, p. 2.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 18-2-1936, p. 11.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-3-1936, p. 10.
6. ↑  *El Progreso*, 24-6-1926, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas
**Francisco Javier Meruéndano Fermoso**, nado en Ribadavia o 30 de novembro de 1894 e finado en outubro de 1940, foi un diplomático e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Dereito na Universidade de Madrid, rematando en 1917. En 1919, fixo oposicións ao Corpo Consular. Foi destinado ao Consulado de España en Bucarest ata 1924. O Goberno do Xeneral Primo de Rivera destinouno ao corpo de Economía Nacional. En setembro de 1926 foi nomeado cónsul de Tampa até 1928, cando pasou a ser Representante Diplomático na República de Santo Domingo. Durante a República, nomeárono cónsul de España en Roma de 1931 a 1933, ano en que pasou a Agregado Comercial da Embaixada en París. En 1934 foi Director xeral de Comercio e Política Arancelaria. Recibiu unha homenaxe en Ribadavia o 28 de agosto de 1935.

En novembro de 1936 foi destinado á Secretaría do Xefe do Estado en Salamanca. Despois foi Director Xeral de Comercio até 1939, cando pasou á Embaixada de París. Regresando a España a finais de 1939 para ser conselleiro comercial do Ministerio de Industria.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en ABC

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* In Memoriam D. Javier Meruéndano Fermoso

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535226
* WorldCat
* VIAF: 305876677
* BNE: XX1364934

 |
**Marco Livio Druso Claudiano** (en latín, ***Marcus Livius Drusus Claudianus***) finado no ano 42 a. C, foi un político e militar romano do século I a. C. pai da emperatriz Livia Drusila (consorte de Octavio Augusto) e avó do emperador Tiberio. Pelexou ao lado dos libertadores na batalla de Filipos.

Traxectoria
-----------

### Familia

Claudiano foi membro da familia dos Claudios Pulcros por nacemento, pero foi adoptado por Marco Livio Druso, tribuno da plebe no ano 91 a. C. Casou con Alfidia, filla dun aristócrata provincial de Fundi, coa que tivo unha filla: Livia Drusila. Ao carecer de herdeiros homes, adoptou a un membro dos Escribonios Libones que tomou o nome de Marco Livio Druso Libón.

### Carreira pública

Aparece mencionado por primeira vez no ano 59 a. C. entre os partidarios dos triunviros cando esperaba entrar nunha embaixada a Exipto. Ocupou a pretura no ano 55  ou 50 a. C. Neste último ano presidiu un proceso xudicial rexido pola Lei Escantinia, aínda que tamén o puido ter presidido en calidade de *iudex quaestionis*.

Probabelmente foi quen animou a Décimo Xunio Bruto Albino, un dos conspiradores contra César. Após a morte de Xulio César, uniuse aos libertadores e loitou no seu bando na batalla de Filipos. Cando Casio e Bruto se quitaron a vida despois da súa derrota na batalla de Filipos (42 a. C.), Claudio seguiu o seu exemplo e suicidouse tras a derrota.

Notas
-----

1. ↑  "Livia, Empress of Rome av Matthew Dennison (Ebok)". *Bokus.com* (en sueco). Consultado o 2022-03-20.
2. ↑  Pettinger 2012, p. 224.
3. ↑  Gruen 1995, p. 318.
4. ↑  Levick 1999, p. 2.
5. ↑  Levick 1999, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Brennan, T. C. (1999). *The Republic in Danger: Drusus Libo and the Succession of Tiberius* (en inglés). Routledge.
* Gruen, E. S. (1995). *The Last Generation of the Roman Republic* (en inglés). University of California Press. ISBN 9780520201531
* Levick, B. (2012). *Tiberius the Politician* (en inglés). Oxford University Press.
* Pettinger, A. (2001). *The Praetorship in the Roman Republic, vol. 2* (en inglés). Oxford University Press.
**Jaime Froilán Vargas Vargas**, nado o 21 de xullo de 1979, é un líder indíxena achuar que é presidente da Confederación de Nacionalidades Indíxenas de Ecuador (CONAIE), sendo elixido para o período 2017-2020.

Traxectoria
-----------

### Primeiros anos

Vargas naceu o 21 de xullo de 1979 na comunidade Achuar Kapahuari, Ecuador. Estudou no Colexio Nacional 12 de maio de Puyo, onde obtivo o bacharelato en Ciencias de Comercio e Administración.

### Carreira política

Formou parte do directorio administrativo financeiro na dirección Intercultural Bilingüe da Nacionalidade Achuar de Ecuador en 2004.

En 2013 asumiu o cargo de presidente da Nacionalidade Achuar de Ecuador (NAE), até o 2015. Asistiu á Corte Interamericana de Dereitos Humanos de 2013, en Washington, D.C. durante a presentación das demandas de violacións territoriais e dereitos colectivos. En 2015 obtivo un Diplomado en Xestión Pública en Macas. En 2015 asumiu a presidencia do Consello de Participación Cidadá e Control Social de Morona Santiago, até o 2017.

#### Presidencia da CONAIE

O 16 de setembro de 2017 foi elixido presidente da Confederación de Nacionalidades Indíxenas de Ecuador (CONAIE), por unanimidade durante o Sexto Congreso celebrado en Zamora. Durante a súa xestión, logrou que a educación intercultural bilingüe regrese á CONAIE. Na súa presidencia, mantivo unha postura crítica ante o goberno do presidente Lenín Moreno quen está a favor de outorgar máis concesións mineiras e do extractivismo.

En 2019, liderou as protestas en Ecuador, xunto a Leónidas Iza, presidente do Movemento Indíxena e Campesiño de Cotopaxi, contra o presidente Lenín Moreno pola adopción de medidas económicas como eliminación do subsidio ó diésel e gasolina extra.

Notas
-----

1. 1 2  "Jaime Vargas es el nuevo presidente de la Conaie". 2017-09-16. Consultado o 2019-10-11.
2. 1 2 3 4  "Quiénes son Jaime Vargas y Leonidas Iza, dos de los protagonistas de la protesta indígena en Quito". El Universo. 10 de outubro de 2019. Consultado o 11 de outubro de 2019.
3. 1 2 3  "2017-2020". CONAIE. 12 de outubro de 2017. Consultado o 14 de outubro de 2019.
4. ↑  "Jaime Vargas, el líder indígena clave en Ecuador". 2019-10-10. Consultado o 2019-10-11.
**Jaime Alberto Pita Varela**, nado en Betanzos o 13 de xuño de 1944, é un político galego do Partido Popular, e foi vicepresidente segundo do Parlamento de Galicia no último mandato do fraguismo.

Traxectoria
-----------

É neto de Claudino Pita Pandelo, o construtor orixinal do famoso globo de Betanzos. Estudou Técnicas Directivas nas universidades de Santiago de Compostela e de Navarra, accedendo por oposición á praza de profesor de bacharelato.

En 1983 presentouse como candidato á alcaldía de Betanzos por Alianza Popular. A pesar da derrota, obtivo o cargo de concelleiro, que revalidaría nos anos 1987, 1991 e 1995 (nas dúas últimas ocasións xa baixo as siglas do Partido Popular). Igualmente, e dende 1991, compaxinou este labor co de deputado no Parlamento de Galicia, do que fixo parte dende a III lexislatura, e no que foi voceiro do Partido Popular nas lexislaturas V e VI. De marcado conservadorismo, cómpre salientar deste período as súas rifas verbais coa oposición, especialmente con Xosé Manuel Beiras, voceiro do Bloque Nacionalista Galego.

En 1999 foi nomeado conselleiro da Presidencia e de Administracións Públicas, no terceiro goberno de Manuel Fraga, razón pola que dimitiu como concelleiro de Betanzos. Mantivo o cargo no seguinte goberno da Xunta ata o ano 2005.

Notas
-----

1. ↑  "III Lexislatura" (PDF). Parlamento de Galicia.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Dositeo Rodríguez** |  **Conselleiro da Presidencia e de Administracións Públicas** 1999 - 2005 | Sucesor:**José Luis Méndez Romeu** |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Posse.

**Javier Posse Varela**, nado en Malpica de Bergantiños en 1898, foi un anarquista galego.

Traxectoria
-----------

Aínda moi novo emigrou ao Uruguai co seu pai. Mozo de café en Montevideo, uniuse ao anarquismo en 1921, foi representante da Sociedad de Resistencia de Mozos y Anexos afiliada ao Consejo Regional da Federación Obrera Regional Uruguaya (FORU), onde foi nomeado secretario. Expulsado do Uruguai, instalouse na Coruña en 1933 e integrouse no Sindicato de Camareros Terrestres da CNT. En 1935 era secretario do sindicato e foi membro do Comité Regional de Galicia e do Comité Regional ProPresos. Impartiu unha conferencias no centro Resplandor en el Abismo co título "Las juventudes ventudes y el momento actual". A finais de 1935 participou en numerosos mitins en Galicia con Federica Montseny, Claro José Sendón e Jaime Baella Pérez. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, torturado e condenado a un ano de prisión. A principios da década dos corenta traballou como viaxante de comercio e participou na CNT clandestina. Foi membro do segundo comité da CNT formado na Coruña e de 1945 a 1947 foi o enlace entre a Confederación Rexional Galaica e o Comité Nacional de Madrid. Arrestado en marzo de 1947, foi xulgado en consello de guerra en Vigo o 1 de xuño de 1948. Foi condenado a 15 anos de prisión e internado na Colonia Penitenciaria Militarizada de Dos Hermanas en Sevilla. Saíu en liberdade provisional en agosto de 1950.

Vida persoal
------------

Casou con Carmen Calvo.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 23-4-1935, p. 8.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 24-5-1935, p. 5.
3. ↑  *BOE*, 25-11-1950, p. 5474.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela: Edicións Positivas. p. 200. ISBN 84-87783-79-1.
* "Pose Varela, Xavier". *Dicionario biográfico de Galicia* **3**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 130.
* "Pose Varela, Xavier". *Enciclopedia Galega Universal* **14**. Ir Indo. 1999-2002. p. 105. ISBN 84-7680-288-9.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la sierra*(en francés)*
Son tres as **modalidades** que pode presentar unha oración en canto á conformidade ou desconformidade co xuízo que nela se expresa: a negación, a afirmación e a dúbida.

As marcas coas que se diferencian estas modalidades veñen sendo tradicionalmente incluídas no paradigma dos adverbios, malia a que presentan un comportamento sintáctico moi diferente. Así, Antón Santamarina considera que o verbo, o adxectivo ou calquera outra clase de palabra, cando non van acompañados de ningún adverbio de afirmación, expresan por si sós un feito positivo. A presenza do adverbio de afirmación non engade ningunha circunstancia positiva, do mesmo xeito que a negación non engade ningunha circunstancia negativa, pois, amais de non expresaren ningunha ‘circunstancia’ "non" non está de ningunha maneira subordinado á palabra predicativa (coma os adverbios), senón que é parte desa palabra. Deste xeito a palabra predicativa, nas negativas, pasa a ter o significado contrario do verbo ou adxectivo que acompaña "non". A "non" debemos logo consideralo, segundo Santamarina, como un afixo separable que permite unha grande economía na lingua.

Polo que respecta ós tradicionalmente denominados adverbios de dúbida, para Santamarina non existen dado que só pode ser modificado circunstancialmente, por medio dun adverbio aquilo que é predicable con seguridade.

Un enunciado do tipo *o lobo ouvea* / *o lobo non ouvea*, pode ser completado con circunstancias locais (ouvea de día), temporais (ouvea no monte) etc. En todas elas existe un valor adverbial que incide sobre *o lobo ouvea*. Pero nun enunciado do tipo *o lobo quizais ouvea*, quizais non incide no enunciado do mesmo modo cós anteriores, xa que só pode ser modificado circunstancialemte aquilo que se predica con seguridade.

Quizais resulta un indicio da actitude psicolóxica do falante e non un complemento circunstancial de *o lobo ouvea*.
**Jaime José Gómez Márquez**, nado na Coruña o 1 de xuño de 1957, é un biólogo galego.

Traxectoria
-----------

Cursou os estudos da licenciatura en Bioloxía na Facultade desta disciplina da Universidade de Santiago de Compostela, alcanzando o título de doutor na mesma Universidade en 1981, coa tese *Biología molecular de la timosina: biosíntesis de la timosina a1 a partir de su precursor*.

Desde 1981 a 1984 foi *Visiting Fellow* (profesor visitante) no *National Institutes of Health* de Bethesda, Maryland, USA, onde traballou en dous programas de investigación, un deles sobre *Herpesvirus* e oncoxenes.

En 1984 regresou a Compostela, e desde ese ano até a actualidade, é catedrático de Bioquímica e Bioloxía molecular da Universidade de Santiago de Compostela. onde imparte as materias de Bioquímica e Bioenxeñaría.

O doutor Gómez Márquez é un experto na bioloxía molecular das timosinas e nos microsatélites do xenoma humano.

Foi secretario e vicedecano da Facultade de Bioloxía da USC e, durante máis de 7 anos, decano da mesma. Ademais, foi durante 6 anos o Coordinador de Bioloxía en Galicia para as PAAU (Probas de Acceso á Universidade).

Como investigador, as súas principais liñas de investigación son a bioloxía molecular das timosinas (protimosina a e timosina ß4) e os microsatélites do xenoma humano (recombinación xenética, G-quadruplex, evolución molecular). Foi o investigador principal de proxectos financiados por diferentes Ministerios, e pola Xunta de Galicia.

Publicou numerosos artigos científicos en prestixiosas revistas. E dirixiu máis dunha ducia de teses de doutoramento.

O doutor Gómez Márquez foi un dos coordinadores do *Dicionario de Bioloxía galego-castelán-inglés*. sendo, ademais, o impulsor da elaboración de dita obra.

Notas
-----

1. 1 2 3  Silverio Cañada, ed. 1991, pp. 34-35.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Jaime Gómez Márquez en *El Correo Gallego*, 11 de abril de 2010.
3. 1 2  Jaime Gómez Márquez[*Ligazón morta*] en Linkedin.
4. ↑  Profesor Gómez Márquez, Jaime José. USC. Departamento de Bioquímica e Bioloxía Molecular, área de Bioquímica e Bioloxía molecular.
5. ↑  Dicionario de bioloxía: galego - castelán - inglés na páxima web da RAG,
6. ↑  "Presentouse na USC o *Dicionario de Bioloxía: galego-inglés-castelán*" Arquivado 11 de outubro de 2019 en Wayback Machine.. USC. Xornal da USC.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Silverio Cañada, ed. (1991): *Gran Enciclopedia Gallega*. Tomo 32. ISBN 84-7286-318-2.
| *Isistius trituratus* |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| Extinto |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Subfilo: | Vertebrata |
| Clase: | Chondrichthyes |
| Subclase: | Elasmobranchii |
| Orde: | Squaliformes |
| Familia: | Dalatiidae |
| Xénero: | *Isistius* |
| Especie: | ***† I. trituratus*** |

 |
| Nome binomial |
| ***† Isistius trituratus***(Winkler 1874) |
| Sinonimia |
| *Véxase o texto* |

***Isistius trituratus*** é unha especie de peixe elasmobranquio da orde dos escualiforme e familia dos dalatíidos, unha das dúas extintas integradas no xénero *Isistius*.

Taxonomía
---------

### Descrición

A especie foi descrita en 1874 polo anatomista, zoólogo e historiador natural neerlandés Tiberius Cornelis Winkler, na súa obra "Deuxième mémoire sur des dents de poissons fossiles du terrain bruxellien", publicada nos *Archives du Musée Teyler* **4** (1): 16–48, baixo o nome de *Corax trituratus*.

### Sinónimos

Ademais de polo seu nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén, entre outros, polos sinónimos:

* *Centrina trituratus*
* *Corax trituratus* (protónimo)
* *Scymnus trituratus*

Características da descrición
-----------------------------

Winler, na súa descrición, feita a partir dos dentes, que son pequenos, planos e triangulares, cos bordos lisos, e que lle parece seguro que estes dientes pertencían a un peixe escuálido, a unha especie do xénero *Corax* e que parece que, pola acción trituradora da auga durante moito tempo, volvéronse máis ou menos convexos, e que perderon, pola mesma causa, as fendeduras dos bordos da coroa. A raíz, agora plana e cuadrangular, é ósea e porosa, ten un orificio de nutrientes na súa parte superior e un suco perpendicular que se estende desde o bordo inferior do esmalte da coroa até o bordo da raíz. O feito de que estes dentes estean cheos por dentro e que o seu tecido dental teña unha grande analoxía coa dos dentes de *Corax*, lévame a ver neles dentes dunha especie de *Corax* e non de *Galeocerdo*. Porén, espero que algún día se encontren dentes desenvolvidos deste tipo, polo que provisionalmente doulle o nome de *Corax trituratus*.

Distribución
------------

Encontráronse restos fósiles desta especie na maioría dos sedimentos do Eoceno. Os máis coñecidos son os de en Ucraína, Reino Unido, Estados Uniodos (Virxina) e Uzbekistán. E tamén e encontraron nos do Paleoceno dos Estados Unidos (California).

Notas
-----

1. ↑  *Isistius* Gill en The Life and Times of Long Dead Sharks. En *elasmo.com* *(en inglés)*.
2. 1 2 3 4  *Isistius trituratus* (Winkler, 1874).
3. ↑  Hoxe coñecido como *Squalicorax*
4. ↑  *Isistius trituratus* Winkler 1874 en *paleobiodb.org*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Isistius*

### Ligazóns externas

* A taxonomic summary of fossil shark species recorded from the Lower Eocene (Ypresian Stage) en *sheppeyfossils.com*
* Squaliformes Goodrich 1909 Arquivado 18 de outubro de 2020 en Wayback Machine. (Fotos de dentes de *Isistius trituratus*).
***Mighty Max*** é unha serie estadounidense de debuxos animados creada por Rob Hudnut e Mark Zaslove. A súa estrea foi no 1 de setembro do 1993. A serie contén dúas tempadas cun total de 40 capítulos de 21 minutos aproximadamente. Ramataría o 25 de novembro do 1994. En Galiza a serie foi transmitida pola TVG dentro do contedor infantil/xuvenil Xabarín Club.

Sinopse
-------

Mighty Max é un rapaz aventureiro que un día chegado a casa recibiu un paquete que contiña un baúl, e dentro del, unha pequena estatua semellante a da unha ave cuns escritos xeroglíficos exipcios embaixo. A tradución revelaba unha mensaxe que dicía que Max fora escollido para se-lo portador dunha gorra e que fose a *Minimart* e que agardase aló por un sinal. Impresionado ó ver que a mensaxe ía dirixida directamente a el, Mighty Max deixou cae-la figura facéndose anacos, amosando que dentro dela agochábase unha gorra de cor vermella cun gran "M" amarelo. Axiña coñecería en Minimart a *Virgilio*, un moucho paroleiro, e a Norman, o seu gardacostas viquingo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xabarín Club

* Portal:Xabarín Club
* Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q705355
* AlloCiné: 5754
* IMDb: tt0140749
* OFDb: 215220
* TMDb: 1708
* TVcom: mighty-max

 |
**Nanayya** (en telugú *నన్నయ్య*), foi un escritor telugú do século XI. Considerado o primeiro poeta en telugú  e autor da parte máis antiga e meirande de *Andhra Mahabharatam*, a versión telugúa do *Mahabharatam*.

Traxectoria
-----------

Nanayya era poeta da corte e mais tamén conselleiro e mestre do rei Rajaraja Narendra da dinastía chalukia oriental e foi este quen lle pediu que traducise o *Mahabharatam* ao telugú, tomou moito empeño en facelo, procurou no vocabulario do telugú para incorporar o léxico que cría máis apropiado, incorporou características da tradución kannada xa moi arraigada e mantivo moito léxico do orixinal sánscrito. Así desenvolveu un estilo literario, métrico e gramatical característico que se converteu no paradigma da poesía clásica telugúa. Pero non foi unha simple tradución, sempre mantendo a liña da historia orixinal creou a súa propia versión dos 142 versos dos captítulos Aadi, Sabha e Aranya que levou ao telugú. En sánscrito escribiu a primeira gramática da lingua telugúa *Andhra Shabda Chintamani*.

Notas
-----

1. 1 2  Narayana Rao e David Shulman (2002) *Classical Telugu Poetry An Anthology*University of California Press:Berkeley, p. 55

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3595179
* WorldCat
* VIAF: 21007459
* CERL: cnp02007259
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1836802
* GND: 1056086033
* LCCN: n81083894

 |
***Mirror Ball*** é o vixésimo segundo álbum de estudio do músico canadense Neil Young, publicado o 27 de xuño de 1995 a través do selo Reprise Records. O disco conta coa presenza de membros da banda Pearl Jam e foi certificado ouro pola RIAA nos Estados Unidos.

Gravación
---------

As sesións de gravación do álbum tiveron lugar en xaneiro e febreiro de 1995 no Bad Animals Studio, en Seattle, Washington. O traballo foi producido por Brendan O'Brien, que anteriormente traballara nos discos de Pearl Jam *Vs.* (1993) e *Vitalogy* (1994).

Neil Young uniuse a Pearl Jam no estudio en Seattle en xaneiro de 1995, once días despois de actuar co grupo nun concerto benéfico polo dereito ao aborto en Washington, D.C. O álbum foi gravado en catro días de tempo de estudio (26 de xaneiro, 27 de xaneiro, 7 de febreiro e 10 de febreiro). Young decidiu gravar as cancións ao vivo no estudio. Young trouxo "Song X", "Act of Love" e outros cinco temas ao estudo para gravar nas primeiras sesións de xaneiro. Para as sesións de febreiro Young trouxo dous novos temas e compuxo outros dous neses días. Young dixo que todas as cancións, agás "Song X" e "Act of Love", foron compostas no período no que se gravou o disco.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Neil Young, agás "Peace and Love" por Young e Eddie Vedder. 

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Song X"   | 4:40 |
| 2. | "Act of Love"   | 4:54 |
| 3. | "I'm the Ocean"   | 7:05 |
| 4. | "Big Green Country"   | 5:08 |
| 5. | "Truth Be Known"   | 4:39 |
| 6. | "Downtown"   | 5:10 |
| 7. | "What Happened Yesterday"   | 0:46 |
| 8. | "Peace and Love"   | 7:02 |
| 9. | "Throw Your Hatred Down"   | 5:45 |
| 10. | "Scenery"   | 8:50 |
| 11. | "Fallen Angel"   | 1:15 |

Notas
-----

1. 1 2  The New York Times (ed.). "The Predictably Unpredictable Neil Young". Consultado o 12 de maio de 2017.
2. ↑  Libreto do álbum
3. 1 2 3 4  "Entrevista a Neil Young da revista *Mojo*". Consultado o 12 de maio de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1170703
* AllMusic: mw0000177187
* Discogs: 38666
* MusicBrainz: ID

 |
A **Mocedade Galeguista de Celanova** foi a organización xuvenil da agrupación local do Partido Galeguista de Celanova.

Historia e características
--------------------------

Cabeceira de *Adiante*, semanario dirixido por Emilio Ferreiro Míguez.
Foi fundada no 15 de xullo de 1932, sendo Xosé Velo o seu primeiro presidente e Celso Emilio Ferreiro o vicepresidente. Así figura na súa acta fundacional, que foi descuberta polo Comité de Memoria Histórica de Comarca de Celanova no ano 2020, na casa familiar do mestre Odilo Pérez Fernández. Neste documento a Mocedade comprometíase a traballar pola implantación dun "réxime autónomo" en Galiza e por todos e cada un dos puntos contidos no programa do Partido Galeguista. 

En xaneiro de 1933 a organización editou o periódico **Adiante** (do que só saíu un número). Integrouse na Federación de Mocedades Galeguistas cando se formou en 1934.

A Mocedade Galeguista de Celanova tivo grande influencia no seo da Federación de Mocedades Galeguistas, boa parte dos seus dirixentes tiñan tamén postos de responsabilidade na organización nacional. En xaneiro de 1934 contaba con 50 membros, ademais dunha sección infantil composta por 40 nenos.

Notas
-----

1. ↑  Imaxe da acta fundacional

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rojo, Arximiro (1987). *As Mocedades Galeguistas (Historia dun compromiso)*. Vigo: Galaxia. pp. 45–48. ISBN 84-7154-579-9.

### Ligazóns externas

* Descobren a acta fundacional da mocedade galeguista de Celanova - HistoriadeGalicia.gal 16/10/2020.