Vista do Delta do Ebro.
O **parque natural do Delta do Ebro**, chamado *Parc Natural del Delta de l'Ebre* en catalán, localízase na desembocadura do río Ebro, na provincia de Tarragona, entre as comarcas do Baix Ebre e do Montsià, na parte máis meridional de Cataluña. Foi declarado parque natural en agosto de 1983, e ampliado en 1986. En 2010 contaba cunha extensión total de 7.736 hectáreas (3979 hectáreas no hemidelta dereito e 3757 hectáreas no hemidelta esquerdo).

O río Ebro, o máis caudaloso da península Ibérica, é o principal responsable desta contorna, achegando os materiais arrincados da súa cabeceira para depositalos aquí, na conxunción co Mediterráneo. Os sedimentos son por tanto, materiais provenientes dos Pireneos, o sistema Ibérico e a Cordilleira Cantábrica, lugares de onde nace o río e afluentes del. A cantidade de materiais sedimentados crearon unha superficie de máis de 320 km², na que se formaron numerosos hábitats. A actual forma do Delta é unha "frecha" perfectamente debuxada que penetra preto de 22 km no mar, creando así o terceiro maior delta do Mediterráneo tras o Delta do Nilo con 24.000 km² e o do Ródano, que abarca unha superficie de 500 km².

O delta do Ebro é a zona húmida máis grande de Cataluña e unha das máis importantes de Europa Occidental detrás do parque rexional da Camarga en Francia e do parque nacional de Doñana no sur de España.

Hábitats
--------

### Arrozais

No Delta do Ebro existen unhas 22.000 hectáreas de arrozais. Creando, este cultivo, un lugar idóneo de refuxio, alimento e cría para moitas aves acuáticas. Algunhas das aves máis comúns son as pernaslongas, a perdiz do mar ou o mazarico negro. Tamén son frecuentes aves das familias Ardeidae, Laridae ou Sternidae.
A presenza das aves nos arrozais tamén causa danos ó cultivo. Así, por exemplo o Flamengo pisa a planta e ocasiona grandes perdas. Mediante a vixilancia, a espantada de aves e as axudas económicas reducíronse os danos económicos. Outra ave que pode ocasionar danos nos arrozais é o Camón, neste caso por alimentarse directamente da planta do arroz; sendo este un fenómeno habitual en toda a costa mediterránea. Algunhas medidas que teñen mitigado o problema
foron a separación natural dos arrozais das canaveiras por balsas de auga salgada, o peche das leiras afectadas por tendidos eléctricos ou a realización de fotografía aérea para acadar unha mellor peritaxe.

Perigos
-------

### Especies invasoras

Coma noutros lugares naturais, o Delta do Ebro sofre as consecuencias da proliferación de especies exóticas, que rematan sendo invasoras. A orixe destas invasións é múltiple, podendo estar vinculada a actividades pesqueiras ou náuticas, ó turismo ou a solta e abandono de mascotas domésticas. Coma exemplo citar o fiuncho de auga ou o xacinto de auga dentro do reino vexetal. En canto ós animais citar tartarugas non autóctonas (coma o *Trachemys spp.* ou o *Pseudemys spp.*), o mexillón cebra, a ameixa asiática, o caracol mazá, o caranguexo vermello ou o caranguexo sinal.

Notas
-----

1. ↑  «El conflicto entre el calamón y la agricultura del arroz». Revista Quercus, Cuaderno 333, Novembro 2013 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

* Parque Natural de Els Ports (Terras do Ebro-Reserva da biosfera)

### Ligazóns externas

* Información sobre o Delta do EbroArquivado 22 de maio de 2019 en Wayback Machine. *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q549557
* WorldCat
* VIAF: 170896303
* BNE: XX453179
* CDDA: 196213
* GEC: 0021935
* GeoNames: 7910857
* OSM: 2622191
* WDPA: 196213

 |