recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Unha **homoplasia** en sistemática biolóxica consiste na ganancia ou perda dun trazo de forma independentemente en liñaxes separadas durante a evolución. Esta evolución converxente fai que as especies compartan independentemente un trazo que é diferente do trazo que se infire que estaba presente no seu antepasado común. Por tanto, esta similitude dun estado de carácter en diferentes especies, ao contrario da homoloxía, non provén dun antepasado común.

A homoplasia identifícase pola observación de que unha característica dada non pode ser explicada parsimoniosamente nunha hipótese filoxenética preferida, é dicir, a característica en cuestión orixínase (ou desaparece) en máis dun punto dunha árbore. Esta é a interpretación cladística do fenómeno evolutivo da ganancia ou perda da característica. Por exemplo, a ausencia de ás nas pulgas é unha perda homoplásica (as ás tamén se perderon en membros de moitos outros grupos de insectos, incluíndo escaravellos, moscas, avelaíñas, formigas, etc.), e a presenza de membranas timpánicas nas avelíñas das familias dos xeométridos e noctuidos representa dúas orixes separadas (no abdome nos primeiros e no tórax nos segundos), que probablemente evolucionou en resposta ás chamadas de ecolocación nocturnas de morcegos insectívoros. Nas secuencias de ADN, a homoplasia pode simplemente ser o resultado de substitucións nucleotídicas aleatorias que se acumularon co tempo, e así pode non requirir unha explicación evolutiva adaptacionista. As definicións e a discusión da homoplasia pode encontrarse en:, e .

O termo homoplasia foi utilizado por primeira vez por Ray Lankester en 1870.

Notas
-----

1. ↑  Wiley, E. O. 1981. Phylogenetics. John Wiley and Sons, New York.
2. ↑  Sanderson, M. J. and L. Hufford, eds. 1996. Homoplasy. Academic Press, San Diego.
3. ↑  Schuh, R. T. and A. V. Z. Brower. 2009. Biological systematics: principles and applications. Cornell University Press, Ithaca, NY.
4. ↑  Lankester, E. R. 1870. On the use of the term homology in modern zoology, and the distinction between homogenetic and homoplastic agreements. Ann. Mag. Nat. Hist. (4th Ser.) 6:34-43.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14035451
* EBID: ID
* Treccani: omoplasia

 |
***Hail to the King*** é o sexto álbum de estudio da banda americana Avenged Sevenfold, este foi producido por Mike Elizondo. É o primeiro álbum co seu novo batería Arin Ilejay, que se uniu á banda no 2011 para tocar nos concertos e no 2013 xa é recoñecido como membro oficial. Este tamén é o primeiro álbum sen ningunha participación do antigo membro The Rev.

Características
---------------

A finais do 2012 a banda declara que comeza a traballar nun novo álbum que será publicado no 2013, este comeza a súa gravación na primeira metade do 2013. En xuño do 2013 anuncian que o sexto álbum de estudio sería publicado o 27 de agosto de 2013, co nome "Hail to the King". Segundo declaracións da banda, querían facer un álbum de metal clásico, cun son que recorda a bandas coma Black Sabbath ou Led Zeppelin.

Todas as letras das cancións foron escritas por M. Shadows agás St. James que foi escrita por Synyster Gates. St James é unha canción que se pode atopar na versión "deluxe" do álbum e é a única do álbum dedicada a The Rev. No álbum a banda transmite unha mensaxe coa canción, relacionándoa coa canción "So Far Away" do álbum Nightmare, esta é a seguinte:

> 
> 
> "St. James" é a luz da escuridade de "So Far Away". "St. James" é a celebración do corazón e cor de Jimmy 'The Rev' Sullivan e debe ser escoitada coa túa bebida favorita!
> 
>

Listaxe de cancións
-------------------

* Shepherd of Fire - 5:22
* Hail to the King - 5:04
* Doing Time - 3:27
* This Means War - 6:09
* Requiem - 4:23
* Crimson Day - 4:57
* Heretic - 4:55
* Coming Home - 6:26
* Planets - 5:56
* Acid Rain - 6:38

A versión Deluxe do álbum contén ademais a canción "St James" (de duración 5:01) e o vídeo musical de "Hail to the King".

Singles
-------

O 15 de xullo de 2013 publícase o primeiro single de mesmo nome que o álbum "Hail to the King".

Créditos
--------

### Avenged Sevenfold

* M. Shadows - voz.
* Synyster Gates - guitarra líder, coros.
* Zacky Vengeance - guitarra rítmica, coros.
* Johnny Christ - baixo, coros.
* Arin Ilejay - batería.

### Produción

* Producido por Mike Elizondo.

Notas
-----

1. ↑  Anuncio Hail to the King REVOLVER Magazine
2. ↑  "Entrevista Metal Hammer". Arquivado dende o orixinal o 21 de xuño de 2013. Consultado o 27 de xullo de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13560490
* AllMusic: mw0002561282
* Discogs: 590768
* Metacritic: avenged-sevenfold
* MusicBrainz: ID

 |
***I Can Hear the Heart Beating as One*** é o oitavo álbum da banda estadounidense de indie rock Yo La Tengo, publicado o 22 de abril de 1997 a través do selo Matador Records. Foi producido por Roger Moutenot e expande o pop baseado en guitarras do seu traballo anterior, *Electr-O-Pura*, para abarcar unha maior variedade de xéneros, como bossa nova, krautrock e música electrónica. A meirande parte das cancións tratan sobre emocións melancólicas e van dende baladas curtas e fráxiles ata disonancias de longa duración.

Tras o seu lanzamento o álbum chegou ao número 19 da lista *Billboard's Heatseekers Albums*, convertémdose no primeiro disco de Yo La Tengo en entrar nas listas. Tes temas do traballo, "Autumn Sweater", "Sugarcube" e a versión "Little Honda", publicáronse como sinxelos. O álbum en xeral foi aclamado pola crítica que eloxiou a habilidade da banda para expandir con éxito os límites de case calquera estilo de pop. É amplamente considerado un dos mellores traballos do grupo e é incluído con frecuencia en listas dos mellores álbums de distintas publicacións. No ano 2010 a revista *Rolling Stone* situouno no número 86 da súa lista dos 100 mellores álbums dos 90.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Yo La Tengo, agás onde se indique. 

| N.º | Título | Escritor(es) | Voces | Duración |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Return to Hot Chicken"   |   |   | 1:38 |
| 2. | "Moby Octopad"   |   | Hubley, McNew | 5:48 |
| 3. | "Sugarcube"   |   | Kaplan | 3:21 |
| 4. | "Damage"   |   | Kaplan | 4:39 |
| 5. | "Deeper into Movies"   |   | Kaplan, Hubley | 5:23 |
| 6. | "Shadows"   |   | Hubley | 2:27 |
| 7. | "Stockholm Syndrome"   |   | McNew | 2:51 |
| 8. | "Autumn Sweater"   |   | Kaplan | 5:18 |
| 9. | "Little Honda"   | Brian Wilson, Mike Love | Kaplan | 3:07 |
| 10. | "Green Arrow"   |   |   | 5:43 |
| 11. | "One PM Again"   |   | Kaplan | 2:25 |
| 12. | "The Lie and How We Told It"   |   | Kaplan | 3:19 |
| 13. | "Center of Gravity"   |   | Hubley, Kaplan | 2:42 |
| 14. | "Spec Bebop"   |   |   | 10:40 |
| 15. | "We're an American Band"   |   | Kaplan, Hubley | 6:25 |
| 16. | "My Little Corner of the World"   | Bob Hilliard, Lee Pockriss | Hubley | 2:24 |
| 68:10 |

Notas
-----

1. ↑  "100 Best Albums of the ’90s". Rolling Stone. Consultado o 4 de outubro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13586166
* AllMusic: mw0000593102
* Discogs: 32485
* EBID: ID
* MusicBrainz: ID

 |
Campo de Béisbol das Plantas, casa dos Halcones de Vigo.
O **Halcones de Vigo Béisbol Club** é unha entidade deportiva da cidade de Vigo que se dedica ó Béisbol. O equipo xoga os seus encontros como local no campo de béisbol das Plantas, na parroquia de Bembrive.

Historia
--------

O equipo naceu no ano 2005, e nos anos 2006 e 2007 xa foi quen de acadar o subcampionato na Liga Xunta de Galicia de Béisbol fronte ó Club Béisbol Cambre. No ano 2008 o club participou por primeira vez na Liga Nacional de Primeira División, a segunda categoría do béisbol en España, e no seu primeiro ano acadou o ascenso á División de Honra.

En 2009, a primeira presenza do Halcones de Vigo Béisbol Club na máxima categoría do béisbol nacional rematou cunha 8ª posición na táboa clasificatoria, acadando deste xeito manter por un ano máis a categoría. En 2010 o equipo repetiu a 8ª posición final na liga. Na tempada 2011 o equipo rematou a tempada na 7ª posición.

Notas
-----

1. ↑  «Histórico ascenso del Halcones de Vigo» Arquivado 01 de agosto de 2008 en Wayback Machine. *Faro de Vigo*, 21/7/2008.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* División de Honra de Béisbol
* Liga Xunta de Galicia de Béisbol
* Club Béisbol Cambre

### Ligazóns externas

* Páxina web da Federación Española de Béisbol *(en castelán)*
* Páxina web de Halcones de Vigo BC *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Béisbol masculino en Galicia |
| --- |
| Federación | Federación Galega de Béisbol e Sófbol |
| Equipos | 

|  |  |
| --- | --- |
| Na División de Honra | Halcones de Vigo BC |
| Na Primeira División | - |
| Na Liga Xunta de Galicia | Club Béisbol Cambre — Lume Béisbol Club — Druidas BC — Club Los Tigres de Arosa |
| Outros equipos | Caimanes BBC — Tiburones Coruña — Helios BC — Leones de Santiago |

 |
| Outras competicións | Copa Xunta de Galicia |
| Campos | Acea de Ama (Culleredo) — As Plantas (Vigo) — O Ceao (Lugo) |
| Selección | Selección de béisbol de Galicia |
**Ehmedê Xanî**, nado en Hakkari en 1650 e finado en Doğubeyazıt en 1707, foi un escritor, poeta, astrónomo e filósofo kurdo.

Traxectoria
-----------

Pertencía á tribo khani establecida na provincia Hakkari, na actual Turquía. Mudouse a Bayezid na provincia de Ritkan e alí se asentou. Máis tarde ensinoulles kurdo aos rapaces. Redactou un dicionario rimado árabe-kurdo co título de *Nûbihar*  en 1683 para axudar os nenos no seu proceso de aprendizaxe. A súa obra máis importante é a clásica historia de amor kurda *Mem û Zin* (1692), considerada un dos piares e a epopea por antonomasia da literatura kurda , e onde Xanî fala da opresión dos kurdos e da falta dun rei que os unifique como pobo, o que fixo que moitos o consideraran o fundador do nacionalismo kurdo. Outra das súas obras é *Eqîdeya Îmanê* que é en parte poema e parte prosa, na obra explica os cinco piares da fe islámica. Publicouse por primeira volta en 2000, en Suecia. Tamén é autor do libro de astronomía e xeografía *Erdê Xweda*.

Notas
-----

1. ↑  Mehmed Uzun (2006) *Kürt edebiyatına giriş*. Ithaki Publishing, p. 27
2. ↑  "Ahmad Khani (1651 - 1707)" Arquivado 01 de abril de 2019 en Wayback Machine. Kurdish Academy of Language
3. ↑  F. Shakely "AḤMAD-E ḴĀNI" *Encyclopaedia Iranica*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q462745
* WorldCat
* VIAF: 30349348
* CERL: cnp00558970
* Europeana: ID
* FAST: 1828591
* GND: 119548984
* ISNI: 0000 0000 5570 6052
* LCCN: n87104323
* LibriVox: 12863
* NTA: 07519323X
* OL: OL6135902A
* SELIBR: 201192
* SUDOC: 069246505

 |
Fotografía de Schopenhauer, realizada en 1859 por Johann Schäfer.
O **dilema do ourizo** é unha parábola escrita en 1851 por Arthur Schopenhauer na obra *Parerga und Paralipomena*.

Contido
-------

Nun día moi frío, un grupo de ourizos que se atopan preto senten simultaneamente unha gran necesidade de calor. Para satisfacer a súa necesidade, buscan a proximidade corporal dos outros, pero canto máis se achegan, máis dor causan as pugas do corpo do ourizo veciño. Con todo, debido a que o afastarse vai acompañado da sensación de frío, vense obrigados a ir cambiando a distancia ata que atopan a separación óptima (a máis soportable).

A idea que esta parábola quere transmitir é que canto máis próxima sexa a relación entre dous seres, máis probable será que se poidan facer dano o un ao outro, á vez que, canto máis afastada sexa a súa relación, tanto máis probable é que sintan a angustia e a dor da soidade.

Recepción
---------

Sigmund Freud cita a parábola de Schopenhauer nunha nota ao pé de páxina do seu ensaio Massenpsychologie und Ich-Analyse:

> 
> 
> Consideremos o modo en que os seres humanos en xeral se comportan afectivamente entre si. Segundo o famoso símil de Schopenhauer sobre os ourizos que se conxelaban, ningún soporta unha aproximación demasiado íntima dos outros.
> 
> 

Luis Cernuda refírese a ela nas palabras iniciais de *Donde habite el olvido*: 

> 
> 
> Como os ourizos, xa sabedes, os homes un día sentiron o seu frío. E quixeron compartilo. Entón inventaron o amor. O resultado foi, xa sabedes, como nos ourizos.
> Como los erizos, ya sabéis, los hombres un día sintieron su frío. Y quisieron compartirlo. Entonces inventaron el amor. El resultado fue, ya sabéis, como en los erizos.
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Cf. W. Abendroth, *Arthur Schopenhauer*, Reinbek bei Hamburg, Rowohlt Taschenbuch Verlag, 1967, 1993 (16ª edic.) {ISBN 3 499 50133 3}, p. 121.
2. ↑  *Parerga y paralipómena*, volumen II, capítulo XXXI, sección 396.
3. ↑  Freud, Sigmund, *Psicología de las masas y análisis del yo* en Obras Completas, Vol. XVIII, Amorrotu, B. Aires 9ª. Edición 1996, p. 96, ISBN 950-518-594-4 (Título orixinal: *Massenpsychologie und Ich-Analyse*, 1921).
4. ↑  "Luis Cernuda Web Concordance". Consultado o 2009.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Dilema do cempés

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1076181
* MAG: 2778975319

 |
**Hakainde Hichilema**, nado en Monze o 4 de xuño de 1962, é un político e economista zambiano que desde o 24 de agosto do 2021 exerce como presidente de Zambia.

Primeiros anos
--------------

Naceu na aldea de Hachipona, Monze, na área hamusonde. Recibiu unha bolsa para estudar na Universidade de Zambia e graduose en 1986 cunha licenciatura en Economía e Administración de Empresas. Logo realizou un MBA en Finanzas e Estratexia Empresarial na Universidade de Birmingham no Reino Unido.

Actividades profesionais
------------------------

En 1986 dedicouse á economía como axudante consultor de Servizos de Asesorías Ecuador. Ese mesmo ano tamén foi asesor económico de Coopers & Lubrand. Director de Asesoría Corporativa (1989) e CEO de Coopers & Lubrand (1994-1998), cambiándolle o nome da empresa por Grant Thornton.

Carreira política
-----------------

Participou na fundación do Partido Unido para o Desenvolvemento Nacional en 1998. En 2006 faleceu o líder do partido, Anderson Mazoka, a quen lle correspondeu substituír na presidencia do partido e ser candidato presidencial en 2006.

Nas eleccións xerais de 2006, Hichilema logrou o terceiro lugar cun 25,3% dos sufraxios, mentres que nas eleccións seguintes do 2008 repetiu a mesma posición, pero co 19,70% dos votos.

En xuño de 2009, Hichilema asinou un pacto coa Fronte Patriótica de Michael Sata, para disputar as eleccións de 2011 xuntos. Con todo, a indecisión sobre o candidato do pacto, a profunda desconfianza e acusacións de tribalismo de ambos os lados traduciuse no colapso do pacto en marzo de 2011.. No comicios de 2011 obtivo o 18,17% dos votos.

### Presidencia

Hichilema presentouse á presidencia por sexta vez nas eleccións celebradas o 12 de agosto de 2021. O presidente da comisión electoral, Esau Chulu, declarou que gañara as eleccións na madrugada do 16 de agosto.

Logo da súa vitoria, Hichilema declarou o seu desexo de nomear a zambianos cualificados na súa administración. Entre os seus nomeamentos estaban os de Sylvia Masebo, Situmbeko Musokotwane, Anthony Bwalya, Jito Kayumba e Garry Nkombo entre outros.

Vida persoal
------------

Está casado con Mutinta Hichilema coa que ten 3 fillos.

Notas
-----

1. ↑  Opposition alliance in Zambia collapse as UPND pulls out

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web de Hakainde Hichilema (en inglés)
* Biografía por CIDOB (en español)

| Presidente de Zambia |
| --- |
| *Segue a:* Edgar Lungu | **Hakainde Hichilema**(2021-...) | *Precede a:* ... |
| *United Party for National Development* - UPND |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q717185
* WorldCat
* VIAF: 88489704
* EBID: ID
* GND: 1249445442
* ISNI: 0000 0000 6093 5810
* LCCN: no2009071579
* Treccani: hakainde-hichilema

 |
Recreación dun sistema de televisión primitivo, no fondo á esquerda pódese observar un disco de Nipkow
O **disco de Nipkow** é un aparello mecánico que divide unha imaxe nun único sinal continuo, foi patentado por Paul Gottlieb Nipkow en 1884.

Funcionamento
-------------

O aparello é un disco vertical rotante con perforacións dispostas en forma espiral desde o centro cara a fóra, ao rotar o disco cada perforación describe unha circunferencia de radio diferente e ao proxectar a luz dunha imaxe utilizando unha lente esa imaxe escanéase cun número de liñas igual ao de perforacións, esa luz que cada orificio deixa pasar recóllese nunha célula de selenio, que segundo a intensidade emite maior ou menor cantidade de corrente que se remite a un segundo disco de Nipkow que serve de receptor.

Usos
----

O propio Nipkow non chegou a construílo xa que a tecnoloxía da época non o permitía pero serviu de fundamento a John Logie Baird para desenvolver o seu primeiro sistema de televisión, e tamén está na base dos microscopios confocais.

Notas
-----

1. ↑  Constantino Pérez Vega e José María Zamanillo *Fundamentos de televisión analógica y digital*, p. 22
2. ↑  Francico J. Díez Guerra *Técnicas de microscopía óptica*, *Arbor* nº 698

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1137563
* EBID: ID
* MAG: 38656255

 |
**Gregor Piatigorsky**, nado en Ecaterinoslav (daquela en Rusia e actualmente denominada Dnipro en territorio ucraíno) o 17 de abril de 1903 e finado nos Ánxeles (Estados Unidos) o 6 de agosto de 1976, foi un violoncellista ucraíno radicado nos Estados Unidos.

Traxectoria
-----------

Coñecido como *Grisha*, naceu en Ecaterinoslav e estudou violín e piano co seu pai sendo un neno. Apaixonouse daquela polo violonchelo. Gañou unha bolsa para o Conservatorio de Moscova, gañando cartos tocando en cafés.

A Revolución Rusa tivo lugar cando contaba con trece anos. Aos quince foi contratado como violonchelista principal no Teatro Bolshoi. As autoridades rusas non o deixaron viaxar ao estranxeiro para completar os seus estudos, entón fuxiu a Polonia nun tren cun grupo de artistas.

Aos dezaoito anos, estudou en Berlín e Leipzig con Hugo Becker e Julius Klengel, con quen formou un cuarteto que tocaba en cafés. Un dos oíntes desa época foi Wilhelm Furtwängler, quen o contratou para ser o violonchelista principal da Berliner Philharmoniker.

En 1929, visitou os Estados Unidos por primeira vez, tocando coa Philadelphia Orchestra con Leopold Stokowski e coa New York Philharmonic, con Willem Mengelberg. En Ann Arbor, Míchigan, casou con Jacqueline de Rothschild, filla de Edouard Alphonse de Rothschild, da Familia Rothschild da Francia. Logo da Ocupación Nazi en Francia na segunda guerra mundial, a familia fuxiu e foi a Elizabethtown, nas Montañas Adirondacks.

Gravou con Arthur Rubinstein, Jascha Heifetz, Vladimir Horowitz e Nathan Milstein.

De 1941 a 1949, traballou no *Curtis Institute of Music* en Filadelfia, e impartiu clase en Tanglewood, Universidade de Boston e Universidade do Sur de California, onde permaneceu ata a súa morte nos Ánxeles (California).

Tiña dous violíns Stradivarius. Ivan Galamian describiu unha vez a Piatigorsky como o meirande violoncellista de tódolos tempos. Tivo contactos cos maiores artistas de seu tempo: Prokofiev, Hindemith, William Walton, Stravinsky e Richard Strauss.

Piatigorsky tamén era un amante do xadrez. A súa dona gañou varias competicións deportivas polos Estados Unidos. Xuntos organizaron varios campionatos de xadrez, nos cales participaron xadrecistas famosos como Paul Keres, Tigran Petrosian e Boris Spassky.

Notas
-----

1. ↑  *Piano ma non solo*, Jean-Pierre Thiollet, Anagramme Ed. 2012, p. 147. ISBN 978-2-35035-333-3

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q364868
* WorldCat
* VIAF: 46947379
* AllMusic: mn0001165146
* BIBSYS: 3032807
* BNE: XX854533
* BNF: 13898456g
* BRE: 3486810
* CiNii: DA05063110
* DeutscheBio: 118594168
* Discogs: 896978
* Europeana: ID
* FAST: 76220
* GND: 118594168
* IMDb: nm0681290
* IMSLP: ID
* Isidore: piatigorsky\_gregor\_violoncelle
* ISNI: 0000 0001 0896 4371
* LCCN: n81081002
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00452760
* NKC: mzk2010598076
* NNDB: 000206183
* NTA: 072617160
* OL: OL1908770A
* openMLOL: 273091
* SELIBR: 306504
* SNAC: w6q24ddw
* SUDOC: 085188980
* TMDb: 1075429
* WikiTree: Пятигорский-1

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Diáspora.
**Diáspora** refírese á dispersión de grupos étnicos ou relixiosos que abandonaro o seu lugar de procedencia orixinaria e que se encontran repartidos poro mundo. 

Aínda que maioritariamente o termo empregouse para referirse ao exilio xudeu fóra da Terra de Israel e á posterior dispersión do pobo xudeu polo mundo, ampliouse o seu significado para designar a todo pobo que se encontre diseminado fóra de seu país de orixe.

Etimoloxía
----------

O termo *diáspora* deriva do grego antigo διασπορά *diasporá*, "dispersión".

Notas
-----

1. ↑  diáspora, 1ª acep. no *Dicionario da RAG*.
2. ↑  diáspora, 2ª acep. no *Dicionario da RAG*.
3. ↑  diáspora no *DRAE*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Diáspora galega
* Diáspora europea
* Diáspora xudía

### Ligazón externa

* Galegos na Diáspora 1989-2009 *(en galego)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q133004
* AAT: 300400905
* BNF: 124901995
* EBID: ID
* GND: 4012089-2
* HDS: 026993
* JSTOR: diasporas
* MAG: 2778611045
* NKC: ph166069
* Treccani: diaspora

 |
**Dirty Rotten Imbeciles** (abreviado como **D.R.I.**) é unha banda estadounidense de crossover thrash formada en Houston, Texas en 1982. No presente está composta por dous dos seus membros fundadores, o vocalista Kurt Brecht e o guitarrista Spike Cassidy, ademais do batería Rampy e o baixista Greg Orr.

D.R.I. nunca chegou ao gran público, pero a integración das súas raíces hardcore punk con influencias thrash metal foi un catalizador estilístico para os seus contemporáneos (destacando Suicidal Tendencies, Corrosion of Conformity, Stormtroopers of Death, Cro-Mags, Nuclear Assault e Cryptic Slaughter), xunto aos que é considerada como unha das principais pioneiras do que posteriormente se chamaría "crossover thrash".

Ata a data D.R.I. publicou sete álbums de estudio. A pesar de non editar ningún disco dende *Full Speed Ahead* en 1995, a banda continuou xirando case cada ano, estando en hiato de xeito intermitente, destacando o período entre 2004 e 2009, cando a Cassidy diagnosticáronlle un cancro de colon. Durante anos falouse dun oitavo álbum de D.R.I. sen que aínda se materializase. Porén, o grupo lanzou un EP con material novo, *But Wait...There's More!, en xuño de 2016.*

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Dirty Rotten LP* | 1983 | Dirty Rotten Records |
| *Dealing with It!* | 1985 | Metal Blade Records |
| *Crossover* | 1987 | Metal Blade Records |
| *4 of a Kind* | 1988 | Metal Blade Records |
| *Thrash Zone* | 1989 | Metal Blade Records |
| *Definition* | 1992 | Dirty Rotten Records |
| *Full Speed Ahead* | 1995 | Dirty Rotten Records |

Notas
-----

1. ↑  "D.R.I. To Release New EP In June". Knack. Archived from the original on 20 de maio de 2016. Consultado o 24 de setembro de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q500350
* WorldCat
* VIAF: 147535651
* AllMusic: mn0000786360
* BNF: 139600758
* Discogs: 255969
* ISNI: 0000 0001 1421 6791
* LCCN: no98050008
* Metal Archives: 5928
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0214470
* Songkick: 500467

 |
Inmigrantes europeos xudeus chegando a Nova York.
A **diáspora xudía** (en hebreo ***Galut*** גלות; en yiddish *Golus*) refírese á dispersión dos xudeus arredor do mundo. Orixinalmente utilizouse para referirse ao exilio dos xudeus do Reino de Xudá en Babilonia no -586, e despois polo exilio provocado pola destrución de Xerusalén a mans dos romanos no ano 135. Porén, o termo tamén se aplicaba para falar dos movementos históricos da poboación xudía dispersa e o seu desenvolvemento cultural nas nacións onde se estableceu. Neste sentido, a fin da diáspora está representada pola creación do estado de Israel en 1948.

Ademais de representar historicamente o exilio do pobo, a diáspora está relacionada coa relixión xudía. Primeiramente vese como un castigo de Deus polos pecados de idolatría cometidos antes da catividade babilónica. Tamén, a Tanakh contén numerosas profecías sobre o retorno do pobo á *Terra Prometida* dos "confíns da Terra". De acordo con algunhas profecías da Tanakh, o retorno anuncia a chegada do mesías. O termo diáspora, nun senso menos estrito, tamén se emprega para falar da dispersión de calquera grupo relixioso ou étnico fóra do seu lugar de orixe, como no caso da historia do pobo xitano.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Diáspora xudía***  |

### Ligazóns externas

* Diáspora xudía en JewishEncyclopedia.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1412733
* EBID: ID
* JSTOR: jewish-diaspora
* MAG: 2779608074

 |
**Guajara** ou **Guaxara** é o nome dunha muller guanche, personaxe do poema épico *Antigüedades de las Islas Afortunadas* de Antonio de Viana.

Traxectoria
-----------

A única referencia da existencia deste personaxe débeselle ó poeta tinerfeño Antonio de Viana, quen publica a súa obra en 1604. Neste relato, Guajara é retratada ao principio como amante de Tinguaro, irmán do rei ou *mencey* Bencomo de Taoro, e como unha das amigas da infanta Dácil. Así mesmo, o autor indica que Guajara posúe dereitos á herdanza do reino de Anaga.

Á chegada dos conquistadores casteláns en 1494 ó mando do capitán Alonso Fernández de Lugo, o *mencey* de Anaga Beneharo promete a Tinguaro a man da súa filla Guacimara e a herdanza do seu reino se sae vitorioso na batalla. Celosa polo interese de Tinguaro en alcanzar a recompensa, Guajara manipula a Ruymán, sobriño de Tinguaro e amante de Guacimara, para que evite o matrimonio prometido. Finalmente, despois da fuxida de Ruymán e Guacimara, Bencomo obriga a Tinguaro a casar con Guajara, entregándolles tamén o goberno de Anaga. Porén, Tinguaro morre pouco despois na batalla de La Laguna, deixando á súa muller desconsolada.

Autores posteriores complementan a lenda de Guajara facéndoa tolear pola perda do seu amante ou por crelo en brazos de Guacimara, e optando por vagar pola illa ata que decide acabar coa súa vida botándose dende o alto dunha montaña, que por ela tomou o nome. Porén, os historiadores modernos consideran que foi ao revés, sendo Viana quen utilizou o topónimo dunha das montañas da contorna das Cañadas do Teide —Montaña Guajara— para nomear ó seu personaxe.

Para o médico-historiador Juan Bethencourt Alfonso, Guajara e Tinguaro tiveron cinco fillos que ó bautizarse tomaron os nomes de Ana Hernández Pérez, Pedro Hernández, Francisca Pérez, Inés Pérez e Juana Pérez.

Notas
-----

1. ↑  Alejandro Cioranescu (ed.). *Conquista de Tenerife*. Aula de Cultura del Cabildo Insular de Tenerife. Arquivado dende o orixinal o 23 de novembro de 2018. Consultado o 10 de xaneiro de 2019.
2. ↑  *Ritos y leyendas guanches* (5ª ed.). Miraguano. ISBN 84-85639-545.
3. ↑  *Un verano en Tenerife*. Viceconsejería de Cultura y Deportes. ISBN 97-88479-47036-4.
4. ↑  "Topónimos y antropónimos guanches en el "Poema" de Viana" (50-51). Instituto de Estudios Canarios. ISSN 0423-4804.
5. ↑  "Antropónimos de Canarias" (2). Patronato de la Casa de Colón. ISSN 0570-4065.
6. ↑  "Mapa Topográfico Integrado". Gobierno de Canarias.
7. ↑  *Historia del Pueblo Guanche: Etnografía y organización socio-política* (2ª ed.). Francisco Lemus Editor. ISBN 84-879-7300-0.
Os **edificios Kirkbride** son unha tipoloxía arquitectónica propia de edificacións de acollida de enfermos mentais construídos nos EUA na segunda metade do século XIX. Segundo o doutor Thomas Kirkbride (1809-1883), a construción dos edificios destinados a recibir os doentes ten influencia sobre a calidade das curas que lle son aplicadas.

A importante achega financeira dos poderes públicos permitiu construír uns conxuntos moi luxosos para a súa época. Entre 1850 e 1900 o estado norteamericano investiu grandes cantidades de cartos para encargarse dos doentes con problemas mentais. Estes pasan progresivamente das cadeas para enfermos aos lugares especificamente apropiados para sandar as súas doenzas.

Características
---------------

Kirkbride recomendaba situar os hospitais nun contorno natural, lonxe da atmosfera viciada e ruidosa das vilas. Os homes e as mulleres eran situados en dúas ás diferentes do edificio. No centro dos mesmos estaban os locais administrativos, e os doentes con problemas máis serios están afastados dos edificios administrativos e dos doentes con problemas máis lixeiros.

Decline
-------

Estes principios, despois de ter coñecido boa acollida, pasan a estar obsoletos no curso do século XX. As novas terapias, o fracaso relativo da terapia mental promovida por Kirkbride, e os custos importantes de mantemento dos edificios remataron desgraciadamente (xa que contaban con grande riqueza patrimonial) polo abandono ou a destrución destes edificios.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Kirkbride Buildings
* Danvers State Hospital

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2473959
* EBID: ID

 |
Djembe tradicional
O **djembé** é un instrumento de percusión membranófono.

O instrumento naceu no antigo Imperio Mandinga, aproximadamente entre as cidades de Bamaco (Malí) e Kankan (Guinea), a partir de aí esparexeuse máis tarde ás actuais Senegal, Costa do Marfil e Burkina Faso, integrándose na música e tradicións da zona. Segundo a tradición levárona no século I d.C. os numu, ferreiros profesionais.

Como resultado das diferenzas na forma, a densidade da madeira, os gravados internos e a pel, pódense realizar unha ampla gama de tons co djembé. Así golpeando a membrana na zona central produce notas máis graves e mentres que de golpear no bordo os sons son máis agudos. Nun djembé ben afinado obtéñense sons graves, medios e agudos claramente diferenciados

Tradicionalmente os djembés teñen arredor de 30 cm de diámetro, cunha variación aproximadamente de entre dous e seis centímetros. Existen de dous tipos, os tradicionais, feitos artesanalmente con madeira, especialmente de lengue, iroko e caoba, pero tamén cedro e espiño. Para a pel úsase xeralmente a de cabra. Este tipo de djembés tradicionais afínanse utilizando un sistema de corda enteira e resistente que entretece co aro superior, onde está a membrana, e co inferior, onde se sostén. O outro tipo de djembé é o moderno, que se pode realizar de madeira ou de fibra e a membrana ser de pel natural ou sintética.

Hai unha gran variedade de ritmos tradicionais, salientando os ritmos de festas e rituais, cada familia de ritmos tócase para diferentes festividades e hai ritmos especiais que tan só se tocan en situacións extremas, como unha enfermidade grave ou serios problemas nunha familia. Non obstante na época contemporánea, o djembé emprégase en diferentes ámbitos musicais, desde a música tradicional africana ata grupos de reggae ou música electrónica.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q537750
* BNCF: 36521
* BNF: 12572179s
* GND: 4606479-5
* JSTOR: djembes
* LCCN: sh99013972
* MIMO: 2579
* MusicBrainz: ID

 |
Yggdrasil, intento moderno de reconstruír a árbore do mundo nórdica que conecta os ceos, o mundo e o inframundo.
O **inframundo** é o mundo sobrenatural dos mortos en varias tradicións e mitos relixiosos, situado debaixo do mundo dos vivos. Ctónico é o adxectivo técnico para o relativo ao inframundo.

O concepto dun mundo subterráneo atópase en case todas as civilizacións e "pode ​​ser tan antigo como a propia humanidade". As características comúns dos mitos do inframundo son relatos de persoas vivas que viaxan ao inframundo, a miúdo con algún propósito heroico. Outros mitos reforzan as tradicións de que a entrada das almas ao inframundo require unha correcta observación da cerimonia, como a antiga historia grega de Patroclo, acabado de morrer, que persegue a Aquiles ata que o seu corpo puido ser enterrado correctamente para ese propósito. As persoas con condición social estaban vestidas e equipadas para navegar mellor polo inframundo.

Unha serie de mitoloxías incorporan o concepto da alma do falecido que realiza a súa propia viaxe ao inframundo, sendo necesario que os mortos atravesen un obstáculo definitorio como un lago ou un río para chegar a ese destino. As imaxes destas viaxes pódense atopar tanto na arte antiga como na moderna. O descenso ao inframundo foi descrito como "o mito máis importante para os autores modernistas".

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *inframundo*.
2. ↑  "Underworld". *The free dictionary*. Consultado o 1 de xullo de 2010.
3. ↑  Wallace & Hirsh 2011, p. 295.
4. ↑  Edmonds 2004, p. 9.
5. ↑  Mills 2014, p. 1.
6. ↑  Smith 2001, p. 257.
7. ↑  Smith 2001, p. 7.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Edmonds, Radcliffe G. (2004). *Myths of the Underworld Journey: Plato, Aristophanes, and the 'Orphic' Gold Tablets*. Cambridge: Universidade de Cambridge.
* Mills, Jon (2014). *Underworlds: Philosophies of the Unconscious from Psychoanalysis to Metaphysics*. Londres e Nova York: Routledge.
* Smith, Evans Lansing (2001). *The Descent to the Underworld in Literature, Painting, and Film, 1895-1950*. Lewiston, Nova York: Imprensa Edwin Mellen.
* Wallace, Isabelle Loring; Hirsh, Jennie (2011). *Contemporary Art and Classical Myth*. Londres e Nova York: Routledge.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q154365
* AAT: 300343823
* BNCF: 6144
* BRE: 1985409
* EBID: ID
* GND: 4062048-7
* JSTOR: underworld
* Treccani: oltretomba

 |
**Djibril Diop Mambéty** era un actor e director de cine senegalés nado o 23 de xaneiro de 1945 en Dakar (Senegal) e morto o 23 de xullo de 1998 en París.

Montou o seu primeiro café-teatro en Dakar, que foi tamén o primeiro da cidade. Logo de estudar teatro, comezou a súa carreira como actor, tanto en teatro como en cine en diversos filmes senegaleses e italianos. As súas primeiras producións serán de pequena duración, como *Contras' city* e *Badou boy*. Pero a súa primeira longametraxe será tamén a que moitos consideran a súa obra mestra, o filme *Touki Bouki* (*A viaxe da hiena*), de 1972, onde explora distintos camiños narrativos e un simbolismo descoñecido ata daquela.

O seu segundo filme volverá a empregar a referencia ás hienas, pero sen que teña que ver en absoluto co anterior. Vinte anos despois, e logo de que dirixise a curta *Parlons grand-mère* (*Falemos avoa*) sobre unha rodaxe de cinema africano, en 1992 presenta pois *Hyènes*, que trata da vinganza dunha vella humillada e que se basea na peza teatral de Friedrich Dürrenmatt *A visita da vella dama*.

En 1995 decide comezar unha triloxía de mediometraxes que chama *Histoires de petites gens* (*historias da xentiña*), pero só chega a filmar as dúas primeiras: *Le Franc* (1995) e *La Petite vendeuse de soleil* (1998, o ano do seu falecemento). Unha céntrase nun músico que lle acaba de tocar a lotería e a outra nunha mociña que quere vender xornais na rúa, e as dúas inciden no mesmo tipo de personaxes, ao tempo cómicos e dramáticos.

A morte chegoulle como consecuencia dun cancro de pulmón.

Filmografía
-----------

* *Contras'city*, 1968, curtametraxe
* *Badou boy*, 1968 (en branco e negro) e 1969 (cor), mediametraxe. Director e guionista
* *Touki Bouki* (*A viaxe da hiena*), 1973, longametraxe. Director e guionista
* *Diabugu* (1979)
* *Parlons Grand-mère* (*Falemos voa*), 1989, curtametraxe
* *Hyènes*, 1992, longametraxe. Director, gionista e actor
* *Le Franc* (*O franco*), (1995), mediametraxe. Director e guionista
* *La Petite vendeuse de soleil* (*A vendedoriña de sol*), (1998, mediametraxe. Director, guionista e produtor.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1232197
* WorldCat
* VIAF: 9744567
* Allmovie: p202518
* AlloCiné: 4301
* BNF: 13954142b
* CANTIC: a11335506
* DeutscheBio: 124703569
* FAST: 1897891
* Filmportal: ID
* GND: 124703569
* IMDb: nm0228013
* ISNI: 0000 0000 7982 9970
* LCCN: nr96024526
* NTA: 193460513
* SUDOC: 05886573X
* TMDb: 1079380

 |
**Guido Knopp**, nado o 29 de xaneiro de 1948 en Treysa, Hesse, é un xornalista e escritor, coñecido en Alemaña polo seus diversos documentais, especialmente sobre o Terceiro Reich e o nacionalsocialismo, como tamén sobre o stalinismo.

Vida e obra
-----------

Logo de obter o doutoramento en historia e ciencias políticas, Knopp traballou para os xornais Welt am Sonntag e Frankfurter Allgemeine Zeitung. En 1978 entrou na televisión alemá, coa ZDF. Desde aquelas, produciu numerosos documentais sobre a ditadura Nazi, tales como *Hitlers Helfer* ("Os secuaces de Hitler"), *Hitler-Eine Bilanz* ("Hitler-Un balance") ou *Die SS: Eine Warnung der Geschichte* ("A SS: Un perigo da historia"), como tamén, por exemplo *Vatikan* (sobre o poder dos papas) ou *Kanzler: Die Mächtigen der Republik* (sobre os chanceleres posteriores á guerra). Tamén ten un show semanal na televisión alemá chamado "History". En 1999 produciu a serie chamada "100 Jahre - der Countdown", que resume ano por ano a historia do século XX, que é algunhas veces emitida pola cadea Phoenix.

Para o libro *Top Spione: Verräter im Geheimen Krieg* ("Top Espías: Traidores na guerra secreta") (1994), Knopp traballou co Servizo de Intelixencia Alemán e con varios vellos espías que contaron as súas experiancias.

A obra de Guido Knopp é criticada por ofrecer unha visión do Terceiro Reich demasiado superficialmente, rebaixando o papel da sociedade alemá que apoiou o réxime de Hitler, como tamén dos feitos da Wehrmacht na segunda guerra mundial.

No 2003 defendeu a Konrad Adenauer para ingresar da lista dos alemáns máis importantes, *Unsere Besten*, feita pola ZDF TV.

No 2004 recibiu unha Goldene Kamera.

No 2008 traballaba nunha película sobre Stauffenberg, sobre o seu intento de dar morte a Hitler.

Actualmente ensina xornalismo na Gustav-Siewerth-Akademie en Weilheim-Bierbronnen (Baden-Württemberg) e reside en Maguncia. A súa casa editorial é o grupo alemán de Random House (grupo Bertelsmann).

Notas
-----

1. ↑  "Phoenix TV, 100 Jahre - der Countdown". Arquivado dende o orixinal o 25 de xaneiro de 2008. Consultado o 26 de marzo de 2011.
2. ↑  "Top Spione. Verräter im geheimen Krieg", ISBN 3-442-12725-4
3. ↑  "Pequena biografía en www.randomhouse.de". Arquivado dende o orixinal o 15 de febreiro de 2008. Consultado o 26 de marzo de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q63211
* WorldCat
* VIAF: 97965803
* BIBSYS: 90342481
* BNB: ID
* BNE: XX1577955
* BNF: 12685244h
* CANTIC: a11583022
* DeutscheBio: 115725229
* FAST: 1442121
* Filmportal: ID
* GND: 115725229
* ICCU: IEIV018260
* IMDb: nm0461368
* ISNI: 0000 0001 1031 5856
* LCCN: n79124391
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 00000022566
* NDL: 00469693
* NKC: jn19990004472
* NTA: 069205744
* OL: OL49552A
* SELIBR: 328651
* SUDOC: 028516273

 |
Área aproximada dos hurritas na idade de bronce (púrpura).
Os **hurritas** foron un pobo que habitou a Asia Menor durante a Antigüidade.

Orixes
------

As orixes dos hurritas son mal coñecidas. Parece que se trata dun pobo orixinario das rexións situadas ao sur do Cáucaso, pertencente ao mesmo grupo que os urarteos. Aparecen na historia nos textos de Ebla no século xxiv a.C. cando emigran cara ao sur, nas montañas situadas ao norte de Mesopotamia, no Kurdistán e no Zagros, onde forman pequenos reinos. Constitúen temibles adversarios para os soberanos de Acad, e os da terceira dinastía de Ur.

Expansión
---------

Durante a primeira metade do segundo milenio antes da nosa era, os hurritas se expanden na Siria do Norte (atopámolos nos arquivos de Mari). Tras a caída dos reinos amorritas, convértense na etnia dominante nesta rexión e os seus reinos afrontan o expansionismo hitita no século XVI a.C.. Poderosos reinos hurritas aparecen daquela, como Kizzuwatna (en Cilicia), pero sobre todo Mitanni, que se situaba arredor do triángulo do Khabur en Siria do Norte. Este reino, dirixido orixinariamente por unha elite indoeuropea, pero poboado maioritariamente por hurritas, estende o seu dominio sobre os seus veciños entre os séculos XVI e XV a.C. a Siria e a Asiria. Este expansionismo faino entrontarse sucesivamente cos exipcios, despois cos hititas, e finalmente cos asirios que, tras liberárense do xugo mitanio, destrúen o reino definitivamente no século XIII a.C.. A derradeira dinastía do reino hitita, a de Suppiluliuma I, é con toda probabilidade de orixe hurrita, e, con todo, contribuíu fortemente ao debilitamento do reino de Mitanni.

Relixión
--------

A relixión hurrita é moi próxima ao fondo relixioso anatolio. O seu deus principal é Teshub, o deus da Tempestade, que ten como paredro a Hebat, e por fillo a Sharruma. Outras divindades hurritas importantes eran Kushukh, o Deus-Lúa, Shimegi, o Deus-Sol, e Shaushka, a deusa do Amor. O panteón hurrita comprendía igualmente a Hepit, o deus do Ceo, Kumarbi (a Natureza), ou mesmo Astabis (a Guerra) e Ishara (a Escritura). A mitoloxía hurrita elaborou mitos como o *Canto de Ullikumi*, ou a *Teogonía hurrita*, afastado devanceiro da *Teogonía* de Hesíodo.

Lingua
------

A lingua hurrita é mal coñecida, pois só recentemente se puido mellorar a súa tradución grazas ao descubrimento de textos bilingües hurrita-hitita. O problema é que posuímos moi pouca cantidade de documentación en hurrita (escrita en cuneiforme).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190394
* BRE: 4672521
* EBID: ID
* NDL: 00576985
* NKC: ph966566
* Treccani: urriti

 |
Liña temporal da historia do Universo.Liña temporal da historia do Universo, onde se fai notar o paso do tempo de esquerda a dereita, e a dimensión do universo como a distancia arriba-abaixo. A inflación cósmica ven representada polo tramo de liña fortemente inclinada.
A **inflación cósmica** é un momento teorizado do Universo no que se tería expandido dende un tamaño semellante a un átomo de hidróxeno a un volume dun ano luz de radio nun tempo equivalente ó que a luz tarda en recorre unha trillonésima parte desa distancia.

Na investigación do modelo de inflación cósmica que se debe adoptar (se se considera algún verdadeiro, o que en 2022 non está aínda claro) téñense usado diversos experimentos, principalmente BICEP, BICEP2, Keck Array (varios BICEP2 nun só aparello) e BICEP3 (que será seguido do BICEP Array), localizados no polo sur e procurando medir a polarización circular e linear do fondo cósmico de microondas, así como polo CMB-S4.

Notas
-----

1. ↑  Collins, Nathan. "BICEP3 tightens the bounds on cosmic inflation". *symmetry magazine* (en inglés). Consultado o 2022-03-09.
Cortando pedra cunha motoserra de Husqvarna.
**Husqvarna AB**, con sede en Huskvarna, Suecia, é unha empresa sueca de produtos forestais e agrícolas, principalmente de motor de gasolina. Husqvarna comezou sendo unha fábrica de mosquetes no ano 1689. Durante o século 1800 tomou o nome de Husqvarna Vapenfabriks AB (Fábrica de armas Husqvarna S.A.) e dende a súa creación ten fabricado motocicletas, ciclomotores, bicicletas, electrodomésticos, motoserras e motores de popa. Husqvarna AB foi propiedade de Electrolux entre 1978 e 2006. O 13 de xuño de 2006 Husqvarna escindiuse de Electrolux volvendo a ser unha empresa independente, cotizando, dende entón, na bolsa de Estocolmo. Pola contra, Electrolux mantén o dereito de utilizar a marca de electrodomésticos Husqvarna.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Husqvarna*** |

### Ligazóns externas

* Husqvarna.com
* Fábrica museo Husqvarna

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q899356
* WorldCat
* VIAF: 142473869
* EUFP: 953533184
* GRID: grid.451703.4
* ISNI: 0000 0001 2172 6239
* MAG: 2801875454
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 556000-5331

 |
Os membros da Garda disparando aos manifestantes.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Domingo Sanguento.
O **Domingo Sanguento** ou **Domingo Vermello** foi unha matanza realizada pola Garda Imperial rusa contra manifestantes pacíficos, conducidos polo pai Gapón. Sucedeu en San Petersburgo o 22 de xaneiro de 1905 (9 de xaneiro segundo o calendario xuliano entón vixente en Rusia), día no que 200 000 traballadores se reuniron ás portas do Palacio de Inverno, residencia do tsar Nicolao II.

Os obreiros, organizados polo padre Gapón, procuraban demandar directamente ao tsar un salario máis alto e mellores condicións laborais, tras o fracaso de numerosas folgas feitas a finais do ano 1904. Os manifestantes levaban ese día iconas relixiosas, ademais de retratos do tsar, para demostrar que as súas intencións eran pacíficas.

O tsar Nicolao II non se atopaba no palacio neses momentos xa que fora a pasar a fin de semana a Tsarskoe Selo, pero o seu tío, o gran duque Vladimir Aleksandrovich, ordenou abrir fogo contra a multitude; en total estímase que morreron uns 200 manifestantes e 800 quedaron feridos, entre eles mulleres e nenos. A noticia da matanza non tardou en expandirse por todo o país e isto causou que moitos campesiños se sublevasen en zonas rurais, que houbese numerosas folgas en diferentes cidades e motíns nas Forzas armadas que se estenderon durante un ano.

En 1906 Nicolao II tratou de tranquilizar os manifestantes, para o que creou o parlamento ruso, a Duma, pero a opinión do pobo xa se volveu moi radical debido aos asasinatos e a violencia anterior. Os socialistas boicotearon a Duma e finalmente esta suspendeu a súa actividade en 1917, pola depresión económica que se orixinou na primeira guerra mundial, e polo éxito da Revolución Bolxevique.

Notas
-----

1. ↑  Figes 2000, p. 219
2. ↑  Figes 2000, p. 221
3. ↑  Gapon, Address to the Tsar, January 1905, in Ascher, The Revolution of 1905, Vol. 1
4. ↑  Julio Montero Díaz, Leandro Corazón González: *Historia del mundo contemporáneo*.
5. ↑  Wolfang J. Mommsen: *Europa 1885-1918: La época del imperialismo.*
6. ↑  Johon y Carol Garrard: *La vida y el destino de Vasili Grossman*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Domingo Sanguento Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Bibliografía

* Figes, Orlando (2000) [1996]. *La revolución rusa (1891-1924). La tragedia de un pueblo* (en castelán) (1ª ed.). Barcelona: Edhasa. ISBN 84-350-2614-0.

### Outros artigos

* Revolución Rusa de 1905

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q185642
* BRE: 2113828
* EBID: ID

 |