recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Tap pants (vista traseira).
Os **pantalóns de claqué**, tamén coñecidos como pantalóns curtos de corte lateral ou pantalóns curtos de baile, son unha forma de lencería deseñada para mulleres, de aspecto similar ás bragas francesas. Como o nome indica, son un tipo de shorts, xa que cobren a zona pélvica e a parte superior das pernas. O nome provén dos pantalóns curtos que levaban os bailaríns de claqué durante a década de 1930 mentres practicaban as súas rutinas. Os pantalóns de claqué están feitos principalmente de encaixe, seda, cetim, poliéster, raion e gasa de algodón. Algúns pares poden estar adornados con volantes.

Os pantalóns tipo claqué parécense moito a pantalóns curtos deportivos, permiten liberdade de movemento e pódense usar como roupa exterior sobre outros tipos de roupa interior (por exemplo, g-string), pero úsanse principalmente como roupa interior ou de lecer. Desde a distancia, os pantalóns de claqué pódense confundir cunha media combinación.

Os pantalóns de claqué xeralmente colgan soltos ao redor do corpo. Por este motivo, foron perdendo popularidade ante as versións máis delgadas de roupa interior desde mediados do século XX, xa que a roupa interior solta non se mestura con vestidos que abrazan a figura, e especialmente con pantalóns. Outra prenda, semellante aos pantalóns tipo claqué pero máis axustados ao corpo, son as bragas ou os shorts. Un culotte é semellante aos pantalóns de claqué, pero máis longos na perna.

Notas
-----

Referencias

1. ↑  Knowles, Matt. "Victorian & Edwardian Lingerie - The Vintage Clothing Collection of Lori Knowles". *Knowlesville*. Arquivado dende o orixinal o 07 de febreiro de 2019. Consultado o 2010-07-30.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pantalón de claqué*** |
***PAW Patrol*** (*Patrulla Canina* na dobraxe en castelán) é unha serie canadense de animación creada por Keith Chapman e producida por Guru Studio. A estrea da serie foi o 12 de agosto de 2013 en Nickelodeon (nos Estados Unidos) e en TVOKids (no Canadá) o 27 de agosto de 2013. O show está producido por Spin Master Entertainment en asociación con TVOKids. O 14 de novembro de 2013, Nickelodeon anunciou que *PAW Patrol* fora renovada para unha segunda tempada que comezou a transmitirse o 13 de agosto de 2014. O 6 de xuño de 2015, Nickelodeon anunciou que PAW Patrol fora renovada para unha terceira tempada de 20 episodios que comezará a emitirse antes de finais de 2015.

O tema musical que soa ao comezo de cada episodio, na súa versión orixinal, está escrito por Michael Smidi Smith e Scott Krippayne e cantado por Scott Simons.

En Galicia emítese en canles estatais coa dobraxe en castelán.

Enredo
------

*PAW Patrol* é unha serie animada de acción e aventura protagonizada por un grupo de sete cadeliños: Chase, Marshall, Rocky, Zuma, Rubble, Skye e mais Everest (incorporada na tempada 2) que son dirixidos por un rapaz de 10 anos experto en tecnoloxía chamado Ryder. Cunha mestura única de habilidades para arranxar problemas, vehículos xeniais e unha chea de humor dos lindos cadelos, os cans da patrulla traballan conxuntamente en misións de rescate de alto risco para protexer á comunidade de Baía Aventura.

Os cadeliños teñen cadansúa personalidade única e achegan unha habilidade ao equipo. Son un exemplo da importancia do traballo en equipo e da boa cidadanía. Todos eles teñen mochilas especiais nas súas costas para axudar a manexar calquera cousa - dende rescatar gatiños a salvar un tren dun derrubamento de rochas. E non importa o grande que sexa a aventura, os PAW Patrol sempre teñen tempo para xogar e rir.

Dobraxe
-------

### No Canadá

* Ryder: Owen Mason / Elijha Hammill
* Marshall: Gage Munroe / Drew Davis
* Rubble: Devan Cohen
* Chase: Tristan Samuel / Max Calinescu
* Rocky: Stuart Ralston / Samuel Faraci
* Zuma: Alex Thorne
* Skye: Kallan Holley
* Capitán Turbot: Ron Pardo
* Alcadesa Goodway: Deann Degruijter
* Alex: Christian DiStefano
* Katie: Katherine Forrester
* Cali: Julie Lemieux
* François: Peter Cugno
* Jake: Scott McCord
* Señor Porter: Blair Williams

### En España

* Ryder: Carlos Larios
* Zuma: Marta Almazán
* Katie: Marta Almazán
* Marshall: Diana Torres
* Voces adicionais: Branca Rada
* Voces adicionais: Patricia Rada
* Voces adicionais: Miriam Valencia
* Voces adicionais: Marta Almazán

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15106029
* AlloCiné: 18821
* IMDb: tt3121722
* WorldCat
* LCCN: no2014095700
* OFDb: 274958
* TMDb: 57532
* TVcom: paw-patrol

 |
O **ska punk** é un xénero musical que combina ska e punk rock. Apareceu a finais dos anos 70 no Reino Unido e nos Estados Unidos, e acadou o seu máximo nivel de éxito comercial neste último país a finais da década dos 90. O ska-core (ás veces escrito skacore) é un subxénero do ska punk que mestura ska con hardcore punk.

O ska-punk máis influenciado polo punk adoita a ter tempos máis rápidos, distorsión de guitarra, e ritmos de batería e voces de estilo punk. O máis influenciado polo ska conta cunha instrumentación máis desenvolvida e un son máis claro. Instrumentos comúns son a guitarra eléctrica, o baixo, os teclados e instrumentos de vento-metal.

Historia
--------

O ska e o punk rock combinouse por vez primeira a través do movemento 2 Tone a finais dos anos 70 en Inglaterra, que contaba como bandas como The Specials, The Selecter, The Beat e Madness. A fusión dos dous xéneros, porén, fíxose máis notoria nos anos 80, durante a "terceira onda do ska".

Fishbone, fundada en 1979 nos Ánxeles, é amplamente considerada unha pioneira do xénero ska punk. A ela seguíronlle bandas como The Mighty Mighty Bosstones, aparecida en 1983 en Boston; Mr. Bungle nacida en California en 1985; Culture Shock, fundada en 1986 en Warminster, Inglaterra; Operation Ivy, en 1987 en Berkeley (California); Voodoo Glow Skulls en 1988 en Riverside (California); Dance Hall Crashers, en 1989 en Berkeley; e Citizen Fish en 1990 en Bath (sur de Inglaterra). The Offspring e Rancid teñen tamén no seu repertorio algunhas cancións ska punk.

Unha das primeiras aparicións do termo ska-core foi no título do álbum de 1993 de The Mighty Mighty Bosstones *Ska-Core, the Devil, and More*.

No Doubt conseguiría popularidade entre o gran público tras o lanzamento do seu álbum de 1995 *Tragic Kingdom*, e Sublime faría o mesmo tras publicar en 1996 *Sublime*. Ámbolos dous traballos chegarían a ser discos de platino varias veces, chegando o de No Doubt á certificación de disco de diamante. The Mighty Mighty Bosstones apareceron en 1995 na película *Clueless*, e o seu álbum de 1997 *Let's Face It* sería platino. Cancións de Less Than Jake foron incluídas nas bandas sonoras das películas de 1997 *Scream 2* e *Good Burger*. Reel Big Fish tivo temas na película de 1998 *BASEketball*, e Save Ferris apareeu un ano máis tarde no filme *10 Things I Hate About You*.

Notas
-----

1. ↑  Allmusic (ed.). "Allmusic - Ska Revival". Archived from the original on 09 de decembro de 2010. Consultado o 8 de marzo de 2016.
2. ↑  Allmusic (ed.). "Allmusic - Third Wave Ska Revival". Archived from the original on 09 de decembro de 2010. Consultado o 8 de marzo de 2016.
3. ↑  "United Colors of Beantown". *CMJ New Music Monthly* (81): 47. 2000.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
4. ↑  Allmusic (ed.). "Allmusic - Ska Punk". Archived from the original on 09 de decembro de 2010. Consultado o 8 de marzo de 2016.
5. ↑  Allmusic (ed.). "The Mighty Mighty Bosstones en Allmusic". Consultado o 8 de marzo de 2016.
Disciplina científica e técnica, inserida no campo da física e da enxeñaría, que trata dos fenómenos e dispositivos nos que participan fotóns e electróns.

A optoelectrónica permite a manipulación óptica de sinais electrónicos, e ao revés o control electrónico de sinais ópticos.

Os seus dispositivos básicos son as fontes ou emisores de luz e os detectores ou receptores da mesma, que virtualmente transforman un sinal consistente nunha corrente de electróns noutro formado por unha corrente de fotóns, e ao revés.

As fontes ou emisores de luz típicos que se empregan na optoelectrónica son os LED's (acrónimo inglés de Díodo Emisor de Luz) e os Láseres. Estes, a diferenza dos primeiros, son emisores de luz cun alto grao de coherencia espacial e temporal, tipicamente díodos de silicio, aínda que poden ser tamén láseres doutro tipo (de estado sólido ou incluso de gas).

Os detectores ou receptores poden ser desde dispositivos sinxelos como fotodíodos (o fotodíodo pin, o APD etc), o bolómetro, o pirómetro óptico etc; ou aparellos de instrumentación máis complexos como a streak camera, a cámara CCD etc. Ademais o proceso de detección pode involucrar instrumentos complexos que empregan un detector sinxelo, como ocorre na medida de pulsos ópticos ultracurtos, na que se emprega un autocorrelador.

As aplicacións da optoelectrónica son moi variadas, comparte practicamente todas as da electrónica (computación, comunicacións etc) mellorando moitos dispositivos electrónicos co mesmo cometido; pero suma tamén aplicacións novas moi importantes no campo da metroloxía, da teledetección, a inspección, a bioloxía e a medicina etc.

Na Galiza actualmente existe a especialidade de Optoelectrónica no seo da carreira de Física na universidade de Santiago de Compostela, e hai varios grupos de investigación que a traballan nas tres universidades do país.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193091
* BNCF: 28033
* BNF: 119328961
* EBID: ID
* GND: 4043687-1
* LCCN: sh85095201
* MAG: 49040817
* PSH: 2075

 |
**Skate punk** (ás veces chamado **skate core** ou **skate rock**) é un subxénero do punk rock, orixinalmente derivado da escena hardcore punk da costa oeste estadounidense, chamado así pola súa popularidade entre patinadores e pola súa relación coa cultura *skate*. O skate punk principalmente describe ás bandas de hardcore melódico dos anos 90 cun son agresivo, e a bandas de son semellante modernas. Os vídeos do xénero tradicionalmente ofreceron o estilo agresivo do punk rock en paralelo coa sensación de patinar. Isto tivo un papel importante na creación do termo "skate punk". Porén, moitas bandas que comunmente son referidas como skate punk non aceptan esta etiqueta, xa que non asocian co *skate*.

Estilo
------

O estilo musical do skate punk combina a intensidade do hardcore punk e o thrashcore con composicións máis melódicas. Porén, as primeiras bandas de skate punk tiñan un son máis cru que foi facéndose máis melódico co tempo. O skate punk adoita a ser máis técnico que outras formas do punk, contando habitualmente con riff de guitarra principais, solos e harmonías vocais. Os toques de batería son normalmente extremadamente rápidos, prestados da tradición hardcore punk e thrashcore. Hai unha considerable cantidade de son do skate punk que se superpón ás outras formas de punk, polo que moitas bandas clasificadas neste estilo tamén entran dentro doutras categorías como poden ser pop punk, hardcore melódico ou thrashcore. Os membros das bandas moitas veces son patinadores, e algúns grupos ocasionalmente céntranse, ou polo menos fan referencia, na cultura *skate* nas súas letras, ademais de usar outras temáticas comúns ao punk.

Historia
--------

O skate punk iniciouse a mediados dos anos 80 en California, onde o *skate* medraba en popularidade e era considerado unha forma de rebelión. Entre as bandas que influíron no xénero están Black Flag, JFA, Agent Orange e Minor Threat. The Big Boys de Texas e JFA de Arizona son amplamente considerados os primeiros grupos deste xénero. Ámbolos dous grupos estaban compostos enteiramente por patinadores e tocaban música alta e rápida feita para que coincidise coa intensidade da patinaxe. Bandas como RKL, NOFX, Stalag 13, Hogan's Heroes e Suicidal Tendencies estiveron tamén entre as primeiras do xénero.

Nos 90 a popularidade do skate punk medrou e evolucionou para facerse máis melódico. Durante este tempo as bandas do xénero experimentaron un aumento de éxito comercial e foron presentadas en eventos como a Warped Tour.

Selos destacados do xénero
--------------------------

* Hopeless Records
* Fearless Records
* Mystic Records
* DC-Jam Records
* Geykido Comet Records
* Alternative Tentacles
* Fat Wreck Chords
* Epitaph Records
* Nitro Records

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q828305
* LCCN: sh2015002123

 |
**Teais** é unha empresa galega fundada en Arteixo dedicada á fabricación e comercialización de produtos e sistemas especiais para a construción e a industria. Vende os seus produtos en máis de 40 países.

Historia
--------

Teais inicia as súas actividades hai máis de 30 anos[*cando?*] fabricando produtos de impermeabilización. O éxito e a calidade da empresa fixeron que o negocio medrase ampliando á fabricación de pinturas, adhesivos, formigóns especiais, ferramentas e outros produtos para a construción.

Ten unha fábrica de 10.000 m² nunha parcela de 24.000 m² no polígono de Sabón. Nos últimos anos[*cando?*] abriu delegacións e fábricas con acordos con empresas locais doutros países.

En 2010 chegou a un acordo con investidores para crear unha *joint venture* ou empresa conxunta, co nome de TEAIS Tunisie para vender e fabricar os seus produtos no norte de África. Logo do terremoto de Lorca de 2011, a empresa ofreceuse a doar aos habitantes da vila murciana tódalas grampas necesarias para reparar as gretas dos edificios.

Os produtos que ofrece son adhesivos, aditivos, illamentos, desencofrantes, emplastes e morteiros especiais, limpadores, impermeabilizantes, disolventes, pavimentos, revestimentos, imprimacións, pinturas, produtos para madeira, liña naval, masillas e ferramentas.

Galería de imaxes
-----------------

* Bote de pintura de Teais.Bote de pintura de Teais.
* Publicidade de Teais en Castro de Rei.Publicidade de Teais en Castro de Rei.
* Mural de Teais en Perillo, Oleiros.Mural de Teais en Perillo, Oleiros.

Notas
-----

1. ↑  Acerca de TEAIS *(en castelán)*
2. ↑  "Dende Arteixo a todo o mundo galiciahoxe.com". Arquivado dende o orixinal o 07 de marzo de 2018. Consultado o 13 de setembro de 2012.
3. ↑  "Cinco raciones de personas con iniciativa". *La Voz de Galicia*. 9 de xuño de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Teais *(en varias linguas)*
***Os probes de Deus*** é unha novela curta de Luís Amado Carballo. Datada en Pontevedra en novembro de 1923, saíu editada o 31 de xaneiro de 1925 no n.º 5 da revista-editorial *Lar*.

Trama
-----

A obra narra a vida de varios anciáns que viven nun asilo dunha vila costeira, como o labrego Pedro Lueiro, o mariñeiro Cibrán do Estevo, un cego que conta historias vellas, un poeta republicano tísico, a fidalga Malvina de Gondarel ou o parvo de Codeseda. Alí rememoran as súas vidas pasadas ao tempo que fan algunhas tarefas para levar.

Narración
---------

Aparecen reflectidos os diferentes estamentos sociais da época. As temáticas representadas falan de tópicos xa tratados por Amado Carballo en relatos anteriores, como a relixiosidade, a hipocrisía social, o caciquismo ou a explotación laboral.

A trama discorre nun mes de Nadal.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galifontes posúe textos orixinais acerca de:  ***Os probes de Deus*** |

### Bibliografía

* Amado Carballo, L.:*Obra completa*. Editorial Galaxia, 1995. ISBN 84-7154-974-3

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20543932
* BiTraGa: 1714

 |
**Sergio Aragoneses Almeida**, nado no Porriño o 1 de febreiro de 1977, é un ex-futbolista galego. Xogaba de porteiro.

Traxectoria
-----------

Comezou xogando na canteira do Real Club Celta, chegando ao filial, o Celta B, onde estivo entre 1994 e 1998. Tras unha tempada no Sporting Guardés, xogou a campaña 1999-00 no Pontevedra CF da segunda B.

Entre o 2000 e o 2003 xogou no CD Tenerife, debutando en primeira división en 2002 contra o Deportivo Alavés. No ano 2003 fichou polo Getafe CF, e a campaña 2004-05 xogou co Atlético de Madrid, regresando ao Getafe durante uns meses no 2005.

En agosto de 2005, ao pouco de fichar polo Elche CF, foille diagnosticado unha alteración anatómica testicular que o mantivo afastado dos campos durante un tempo. Finalmente superou a doenza terminou a temporada.

No 2006 fichou polo Hércules CF. En xaneiro de 2007, nunha revisión rutineira, foille diagnosticado de novo un tumor testicular. Logo de someterse a sesións de quimioterapia en Elx, que o afastaron 2 meses da competición, se ben rematou a campaña como titular.

Na tempada 2007-08 foi suplente de Unai Alba, e foi apartado do equipo polo adestrador Andoni Goikoetxea logo dunhas declaracións en alusión a el, interpretadas como acto de indisciplina. O 31 de xaneiro de 2008 rescindiu o seu contrato, fichando máis tarde polo CD Numancia logo da lesión de Jacobo Sanz. Se ben non disputou partido algún, acadou o campionato de segunda división. En xullo de 2008, logo de 5 anos, regresou ao CD Tenerife.

Notas
-----

1. ↑  "Aragoneses sufre un mal testicular", artigo en *El País*, 31 de agosto de 2005*(en castelán)*.
2. ↑  "La segunda batalla de Aragoneses" Arquivado 04 de setembro de 2009 en Wayback Machine. artigo en *El Correo*, 23 de xaneiro de 2007 *(en castelán)*.
3. ↑  "El meta del Hércules Aragoneses supera un cáncer de testículos", artigo en Marca*, 30 de marzo de 2007* (en castelán)*.*
4. ↑  "Aragoneses se va del Hércules", artigo en *Marca*, 31 de xaneiro de 2008 *(en castelán)*.
5. ↑  "El Numancia ficha al portero Sergio Aragoneses", artigo en *AS*, 12 de febreiro de 2008 *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3298061
* As: 1839
* BDFutbol: 2484
* Soccerway: 58567
* Transfermarkt: 27492

 |
**SoundShepard** é unha banda musical viguesa, caracterizada pola mestura de diferentes estilos como funk, reggae ou metal.

Traxectoria
-----------

SoundShepard ten a súa orixe no grupo Loud Silence, no que tocaban Xabier e Cibrán Rey, e que tivo diversos cambios na súa formación desde o ano 2001, formando parte da banda, entre outros, Chona (cantante durante varios anos, actual batería de Senhor Huevohormigo), Fran (ex-guitarrista de What) e Darío (antigo cantante de Barnacle).

No 2005 a formación do grupo estaba composta por Cristóbal "Kwer" (guitarra), Xabier Rey (voz e baixo) e Cibrán Rey (batería). No 2006 buscaron outro baixista, para dedicarse por completo Xabier á función de cantante. Nun concerto de Paranoid propúxoselle a Sergio (entón baixista de Barnacle) unirse á formación. A súa incorporación levou a banda cara a un estilo máis similar a Incubus no disco *Fungus Amongus*.

Tamén no 2006 Cristóbal deixa o grupo, sendo substituído por Rubén Carrera, que xa tocara en grupos coma El cuarto de los ratones, Tas Coljao ou Diskordia.

En setembro de 2006 dan o seu primeiro concerto coa nova formación. O repertorio incluía temas novos e algúns anteriores. A finais de ano gravan a súa primeira demo, de cinco temas, con Xabi Lomba (Aveces Llueve), coa que gañarían o concurso Maketón de Estrella Galicia.

Membros
-------

* Rubén Carrera (Guitarra e coros)
* Cibrán Rey (batería e coros)
* Xabier Rey (voz)
* Alex Touceda (baixo)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do grupo na plataforma Myspace.
Acio de sousón.
A **sousón** é unha variedade de uva tinta (*Vitis vinifera*) autóctona de Galicia e a Rexión Norte de Portugal, de pequeno tamaño, forma acuminada e pel fina de cor negra azulada, utilizada especialmente para a elaboración dos viños das denominacións de orixe Rías Baixas, Ribeiro e Valdeorras.

Cultívase tamén da outra beira do Miño, no Alto Miño, onde se coñece cos sinónimos lusos: ***souzão*** e ***vinhão***. A uva é coñecida por producir viños cunha cor intensa, con sabores bastos e a pasas.

Rexións
-------

É orixinario da ribeira do Miño.

Trátase dunha uva escasa, polo que se complementa con outras. Está recomendada como variedade de vinificación en Galicia, segundo a Orde APA/1819/2007, pola que se actualiza o anexo V, clasificación das variedades de vide, do Real Decreto 1472/2000, de 4 de agosto, que regula o potencial de produción vitícola.

Cultívase nas denominacións de orixe Rías Baixas, Ribeiro e Valdeorras.

No Norte de Portugal adóitase usar para a produción de viño do Porto. Tamén está autorizada nas DOC portuguesas de Douro e Dão-Lafões.

Tamén se cultiva en rexións vinivitícolas de Australia, California e Suráfrica. En Australia úsase a sousón para facer viño ao estilo do Porto e tamén viños de mesa mesturándoa con outras variedades portuguesas.

Nota
----

1. ↑  Sousón (Tinta) Arquivado 07 de novembro de 2007 en Wayback Machine. donselecto.net
2. ↑  VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración* Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
3. ↑  J. Robinson *Vines, Grapes & Wines* pg 217 Mitchell Beazley 1986 ISBN 1-85732-999-6
4. ↑  Orden APA/1819/2007
5. ↑  Orden de 7 de marzo de 2005 de la CONSELLERÍA DE POLÍTICA AGROALIMENTARIA Y DESARROLLO RURAL de la Xunta de Galicia (publicado en el DOGA nº 54 de 18 de marzo de 2005) por la que se modifican las variedades de uva preferentes y autorizadas por la D.O. Valdeorras

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1421949
* VIVC: 13100

 |
Os **yolŋu** son un grupo aborixe australiano que habita no nordeste da Terra de Arnhem, no Territorio do Norte de Australia. Yolŋu quere dicir "persoa" nas linguas yolŋu. O termo **murngin** foi empregado antigamente por algúns antropólogos para falar dos yolŋu.

Lei yolŋu
---------

O complexo sistema legal dos yolŋu coñécese como *Maḏayin*. O *Maḏayin* inclúe toda a lei das persoas, os instrumentos e os obxectos, os ditados orais, nomes e cancións e outros aspectos da vida.

Historia
--------

Os yolŋu mantiñan boas relacións comerciais, durante centos de anos, cos pescadores da illa indonesia de Makassar. Algúns yolŋu viaxaron a Sulawesi con makassares e volveron, ou, mesmo chegaron até a China.

### Contacto cos europeos

Os yolŋu entraron en contacto cos europeos antes da chegada dos británicos a Australia cos seus contactos cos comerciantes makassares dende probablemente o século XVI. O nome dos yolŋu para referirse ós europeos é *balanda*, que deriva de "Holanda".

Notas
-----

1. ↑  Roy Willis, *Signifying Animals: Human Meaning in the Natural World* (Psychology Press, 1994: ISBN 0415095557), p. 80.
2. ↑  Richard B. Lee and Richard Heywood Daly, *The Cambridge Encyclopedia of Hunters and Gatherers* (Cambridge University Press, 1999: ISBN 052157109X), p. 367.
3. ↑  Swain 1993, p. 170
4. ↑  Needham, Joseph (1971). *Science and civilisation in China* **4**. Cambridge University Press. p. 538. ISBN 0521070600.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Peticións en cortiza de Yirrkala
* Lista dos pobos indíxenas de Australia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q374277
* AAT: 300021866
* GND: 4285773-9
* LCCN: sh85088637

 |
***Os tolos do volante*** (en inglés ***Wacky Races***) é unha serie de debuxos animados da produtora estadounidense Hanna-Barbera. O argumento está baseadon un grupo de 11 coches que compiten entre si en diferentes carreiras, cos seus pilotos intentando gañar o título de "Piloto máis tolo do mundo". A serie era peculiar polo gran número de personaxes habituais, vinte e tres en total.

Esta serie foi inspirada no filme *A carreira do século* (*The Great Race*), de 1965. Emitiuse orixinalmente na canle de televisión estadounidense CBS entre o 14 de setembro de 1968 e o 5 de setembro de 1970. Producíronse dezasete episodios, cada un dos cales incluía dúas carreiras distintas, facendo logo un total de trinta e catro carreiras.

En Galiza emitiuse primeiro en TVE coa dobraxe mexicana. Posteriormente emitiuse en galego na TVG, dentro do espazo infantil *Xabarín Club*.

Sinopse
-------

Entre os corredores estaban o estereotipado vilán propio da serie, Dick Rañas (Dick Dastardly, na versión orixinal), e o seu secuaz, o can Paspán (*Muttley* no orixinal). Rañas lograba unha gran vantaxe e logo, coma Wile E. Coyote (o Coiote) nos debuxos animados do O Coiote e o Papaleguas, levaba a cabo todo tipo de elaboradas fazañas para facer que os demais corredores caesen en trampas, se desviasen, pinchasen ou se detivesen, só para ver como lle saía o tiro pola culata espectacularmente. A lección a aprender podería ter sido que Dick contaba cun dos coches probabelmente máis rápidos da serie e tería gañado varias carreiras se se houber concentrado nelas, no canto de argallar as trampas. Coma no caso do Coiote (Wile E. Coyote), Dick Rañas xamais gaña. Moitos dos plans de Dick son sospeitosamente familiares aos usados en episodios do Coiote e o Papaleguas, que pode deberse ao feito de que Mike Maltese fose guionista de ambas as dúas series.

Un dos plans orixinais para a serie era que as propias carreiras serían parte dun concurso de televisión real con Merrill Heatter e Bob Quigley, o equipo responsábel da serie de televisión *Hollywood Squares*. O plan de Heatter e Quigley era que os concursantes apostasen a que coche tolo cruzaría primeiro a liña de meta.

Notas
-----

1. ↑  Dobrada a galego pola TVG
2. ↑  Nome que se lle deu en galego pola dobraxe da TVG
3. ↑  Nome que lle deron en galego pola dobraxe da TVG

* Portal:Xabarín Club
* Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1002254
* AlloCiné: 4790
* Epguides: WackyRaces
* FilmAffinity: 323328
* IMDb: tt0122365
* LUMIERE: 121219
* OFDb: 78342
* TMDb: 985
* TVcom: wacky-races

 |
Os **yekuana** son un pobo indíxena da familia caribe que habitan no estado de Roraima do Brasil e nos estados de Amazonas e Bólivar de Venezuela, principalmente no alto Caura, ríos Erebato e Nichare; o alto Ventuari e ríos Parú e Cuminá. Son tamén coñecidos como **maquiritare** (tamén transliterado como makiritare). A súa lingua tamén se chama yekuana.

Territorialidade
----------------

O seu territorio inclúe o Parque Nacional Jaua-Sarisariñama. A súa poboación era de 6.523 persoas no censo de comunidades indíxenas do 2001.

O patrón de asentamento característico yekuana é ribeirego e disperso. Prefiren a selva á sabana para establecer as súas comunidades e conucos. A palabra yekuana simboliza a orixe común do grupo: os seus devanceiros de acordo á tradición emerxeron do *yekuana* *Joao*, cerro situado nas chairas adxacentes ao alto río Cuntinamo.

Organización
------------

Tradicionalmente, os yekuana presentaban unha forma de organización política descentralizada, sumamente autónoma, na cal cada comunidade contaba coa máxima autoridade, o *kajichanaa* ou *akushana*, autoridade que non transcendía os seus límites. Con igual ascendente no político, a autoridade máxico-relixiosa estaba a cargo do *jowai* ou *kadeju* e do *ña tamuru.* A heteroxeneidade social, política e relixiosa creou tanto novas relacións entre comunidades como novas comunidades. A influencia do evanxelicalismo ou a católica, creou divisións entre os yekuana e deu lugar a novos valores, perspectivas e formas de vida.

Economía
--------

Realizando unha curiara.
Posúen unha economía mixta baseada na horticultura, a caza, a recolección e a pesca. As mulleres dedícanse maiormente aos labores agrícolas no conuco, contando só a presenza masculina para a queima e o seu limpado. É coñecida a súa experiencia como navegantes e comerciantes a través da rede fluvial dos estados que habitan. Os seus curiaras e canaletes teñen moita demanda por esas rexións. Tamén se destacan no campo artesanal, tendo os seus produtos alta demanda tanto no mercado nacional como internacional.

Tradicións
----------

Na película animada *Dream Tales*, publicada por *Acorn Media Publishing* preséntase entre outros, o mito da creación segundo as tradicións yekuana.

Notas
-----

1. ↑  2001 Census of Venezuelan Indigenous Groups
2. ↑  Encyclopedia of Indigenous Peoples in Brazil
3. ↑  Amodio, Emanuele (2007) "La república indígena. Pueblos indígenas y perspectivas políticas en Venezuela";  *Revista Venezolana de Economía y Ciencias Sociales* **13**(3): 175-188.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pobo yekuana Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Civrieux, Marc de (1970). *Watunna. Mitología makiritare*. Monte Ávila Editores.

### Outros artigos

* Lingua yekuana
* Jean Liedloff

### Ligazóns externas

* Domingo Sánchez P.: Glosario de astronomía de los Caribe de Venezuela *(en castelán)*

* Portal:Pobos indíxenas de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1287619
* BNF: 122603287
* EBID: ID
* LCCN: sh85149072

 |
O **Parque Nacional de Hortobágy** atópase no leste de Hungría, no condado de Hadjú-Bihar.

Datos de interese
-----------------

O Parque Nacional creouse no 1973, protexendo 70000 hectáreas. Posteriormente no 1979, 55000 hectáreas deste parque foron declaradas Reserva da Biosfera.

Flora e fauna
-------------

A paisaxe característica é a estepa, que en húngaro reciben o nome de *puszta*. As gramíneas son as especies predominantes. Nas zonas húmidas existe unha vexetación propia de tal hábitat, onde salientan as espadanas, o falso ambroíño ou a cana (*Arundo donax*). A fauna é a propia das estepas occidentais de Europa. Salientar o furón búlgaro (*mustela eversmanni*), a lebre, a avetarda, o paspallás, a gatafornela e o miñato mouro. Nas zonas húmidas atópanse anátidas e outras aves coma a cullereiro, a cegoña branca, a cegoña negra ou o grou.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Parque nacional de Hortobágy Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Web do parque *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q61757
* WorldCat
* VIAF: 173242723
* EBID: ID
* GeoNames: 719888
* GND: 4487999-4
* GRID: grid.452160.4
* LCCN: sh85062209
* Natura 2000: HUHN20002
* NKC: ge601736
* OSM: 6503266
* SUDOC: 131139347
* WDPA: 679
* WHC: 474

 |
**Soft Cell** foi un dúo inglés de synthpop que se fixo famoso a comezos dos anos 80. Está composto polo vocalista Marc Almond e o instrumentista David Ball. O grupo é coñecido principalmente pola súa versión de 1981 do tema "Tainted Love" (que foi número 8 nos Estados Unidos, e polo seu álbum de estrea do mesmo ano *Non-Stop Erotic Cabaret*.

No Reino Unido tiveron dez éxitos *Top 40*, incluídos "Tainted Love" (nº 1), "Torch" (nº 2), "Say Hello, Wave Goodbye" (nº 3), "What!" (nº 3) e "Bedsitter" (nº 4), ademais de ter catro álbums no *Top 20* entre 1981 e 1984. En 1984 Soft Cell separouse, pero reformaríase de 2001 a 2004 para xirar e gravar novo material, publicando o seu quinto álbum, *Cruelty Without Beauty*, en 2002.

Cancións de Soft Cell foron versionadas por varios artistas, como Nine Inch Nails, David Gray, Nouvelle Vague, Marilyn Manson ou A-ha. O seu tema "Memorabilia" foi recoñecida como un pioneiro do techno de sintetizadores. O dúo vendeu ao redor de 10 millóns de discos en todo o mundo.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Non-Stop Erotic Cabaret* | 1981 | Some Bizzare Records |
| *Non Stop Ecstatic Dancing* | 1982 | Some Bizzare, Sire, Vertigo |
| *The Art of Falling Apart* | 1983 | Some Bizzare, Sire, Vertigo |
| *This Last Night in Sodom* | 1984 | Some Bizzare, Sire, Vertigo |
| *Cruelty Without Beauty* | 2002 | Cooking Vinyl |
| *The Bedsit Tapes* | 2005 | Some Bizzare |
| *Happiness Not Included* | 2022 | BMG |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* [ Páxina oficial]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1329303
* WorldCat
* VIAF: 137340309
* AllMusic: mn0000038579
* BNF: 139065975
* Discogs: 12196
* GND: 5108551-3
* ISNI: 0000 0001 2291 088X
* LCCN: n95060977
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0026066
* Songkick: 492923
* SUDOC: 08788867X

 |
*Ir ao índice do **Curso de lingua galega***. *Tamén pode consultar a **Normativa oficial do galego***.

Colocación do Pronome
---------------------

**Pronominaliza (é dicir, cambia por un pronome) o CI polo pronome persoal de 3ª persoa.**  

1. Contamos aos nosos pais o que nos pasara na festa.   

2. Non dixo toda a verdade á filla.  

3. Iso trouxo a el problemas.  

4. Terás que levar ao oculista os lentes vellos.  

5. Has entregar ao profesor o traballo en limpo.  

6. Non deas a eles o que non che deron a ti.  

7. Deu un bico aos pais pola mañá.  

8. Amosei ós visitantes os museos da cidade.  

9. Faltou pouco a eles para aprobar; a ela non fai falta axuda.  

10. Deu un premio aos fillos.

**Pronominaliza o CI e mailo CD, facendo as contraccións que cumpra.**   

1. Sirve o caldo aos teus irmáns.  

2. Fai os deberes á súa irmá porque ela non sabe.  

3. Di a verdade a estes homes.  

4. Tróuxonos un regalo ben bonito.  

5. Ensinouvos todo canto sabía.  

6. Darei a ti todo canto me pidas.  

7. Non che quero esas nabizas.  

8. Quen vos dera este pastel!  

9. Non me fagas ese feo.  

10. Hei dar a vós todo o meu.

**Nas seguintes oracións coloca o pronome átono onde corresponda, tendo en conta a negación, a entoación e se a oración é simple ou composta.**  

1. Que cousas ……… dixo ………! (lle)   

2. Como ………… puxo …………! (se)   

3. Non ………… fagas …………iso. (nos)   

4. Moito ………… repetín, ……… pero nunca …… fixo …… caso. (llo, me)   

5. Di ……… a verdade que eles ……… queren ……… ben. (lles, te)   

6. Nunca …… dixo ……… nada que …… molestase ………(lles, lles)   

7. Mal raio ……… parta ………! Eu non ……… aturo ……. (te, te)

**Coloca o pronome átono onde corresponda.**  

1. Ninguén ……… fará ………… cambiar de opinión. (me)  

2. Ningunha compensación …………… resarciría ……… desa perda. (vos)  

3. Ningún dos amigos ……… abandonou ……… naquel transo. (a)  

4. Eses ovos ……… facían ……… unha boa tortilla. (che)  

5. Non ……… me ……… gorentan ……… os doces. (che)  

6. Señores, eses ……… son ………… perigosos. (lles)  

7. Señora, ………… son ………… ben bos estes grelos. (lle)  

8. Todo ………… foi ……… un invento dela. (che)

**Corrixe os erros das oracións seguintes.**  

1. Me parece que desta aprendinme a colocación do pronome.  

2. Non che vin onte no cine.  

3. Non se o prestes, que mérqueo ela.  

4. Dime quen che o fixo.  

5. Me verás ou non me verás.  

6. Vos tedes que ir de contado.  

7. Paréceme que estaste metendo de máis.  

8. Díxolles que axudaríaos.  

9. Se vésme pedir axuda, vaite agora mesmo.  

10. Os acabei, os exercicios, por fin!

ver tamén
---------

* Gramática
* Wikipedia:Galego/O artigo
***Os taxis vermellos*** (***Les Taxis rouges*** en lingua francesa) é a primeira historia de banda deseñada da serie do personaxe Bieito Fendeferro, creada por Peyo. Apareceu co título de *Benoît Brisefer* en 1960, entre os números 1183 e 1224 da revista *Spirou*, e foi publicada como álbum en 1962.

Foi traducido ao galego por Miguel Vázquez Freire, e publicado por Editorial Casals en outubro de 1991.

Trama
-----

Bieito Fendeferro é un rapaz moi educado e estudoso que vive en Vila Ledicia. Na cidade aparece unha nova compañía de taxis, que amolan ao seu amigo o taxista Caetano. Investigando, Bieito descobre que a compañía é unha tapadeira do señor Polónez para roubar os bancos e mais as xoierías da vila.

Caetano e Bieito son secuestrados e levados a unha illa deserta, pero Bieito logra escapar nunha barca, e tras desembarcar en Portugal, volve correndo á súa vila para avisar á policía.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2014120
* BiTraGa: 3684

 |
**Oh Hiroshima** é unha banda sueca de post-rock procedente de Kristinehamn e fundada en 2007 por Leif Eliasson e Jakob Hemström, aos que se lle uniron pouco despois Simon Axelsson e o irmán de Hemström, Oskar Nilsson. O grupo destaca pola súa tenue instrumentación electrónica, texturas de guitarra abstractas, e uso de paisaxes sonoras vocais.

O grupo comezou sendo un proxecto experimental musical entre Eliasson e Hemström, Nilsson uniuse oficialmente á banda como batería en 2011, durante o proceso de composición do seu álbum de estrea, *Resistance Is Futile*, tendo gravado antes o baixo co grupo. Axelsson incorporouse ese mesmo ano como baixista.

Os primeiros lanzamentos de Oh Hiroshima foron os EPs demo *Empty Places Full of Memories* e *Tomorrow*, editados en 2009 e 2010, respectivamente. O seu primeiro álbum, *Resistance Is Futile*, foi autoeditado dixitalmente en 2011. O segundo, *In Silence We Yearn*, foi autoeditado dixitalmente en novembro de 2015, sendo reeditado en CD o 1 de xullo de 2016 a través do selo Fluttery Records. Unha versión en vinilo apareceu o 2 de decembro dese ano editada a través de Napalm Records. No ano 2018 o álbum de estrea da banda tamén foi reeditado en formato físico, en CD o 22 de febreiro a través de Fluttery Record, e en vinilo o 7 de decembro a través de Napalm Records.

O guitarrista fundador Leif Eliasson deixou a banda en xullo de 2018. No mes de outubro dese ano o grupo anunciou que asinara un contrato co selo Napalm Records para o seu terceiro álbum, chamado *Oscillation* e editado o 26 de xullo de 2019.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Resistance Is Futile* | 2011 | autoeditado |
| *In Silence We Yearn* | 2015 | autoeditado |
| *Oscillation* | 2019 | Napalm Records |

Notas
-----

1. 1 2  "Oh Hiroshima biography". *Last.fm* (en inglés). Consultado o 2019-11-10.
2. 1 2  contrastcontrol (2016-09-26). "Review: Oh Hiroshima – In Silence We Yearn". *Contrast CTRL* (en inglés). Consultado o 2019-11-10.
3. ↑  October 24, swc /; Interviews, 2016 / Leave a comment / (2016-10-25). "An Interview with Simon Axelsson of Oh Hiroshima". *SOMEWHERECOLD* (en inglés). Consultado o 2019-11-10.
4. ↑  "Oh Hiroshima Re-Release Post-Rock Masterpiece". *Indie Band Guru* (en inglés). 2016-07-12. Consultado o 2019-11-10.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bandcamp da banda
**Oh Happy Day** é un talent-show da TV3 no que corais e grupos vocais de Cataluña compiten interpretando cancións para convencer ao xurado do programa.

É presentado polo actor Eduard Farelo. O xurado na primeira edición estivo formado por Sìlvia Abril, Pedro Pardo, Guille Milkyway e Elena Gadel. Na segunda edición, Elena Gadel e Silvia Abril abandonan o xurado e entran Mone e Bàrbara Mestanza.

Segundo a mecánica do programa, noméanse tres corais e unha é eliminada á semana seguinte, proceso que se repite ata chegar á gran final coas tres corais que sigan en xogo. Á gran final os espectadores votan o ao gañador. Ademais das actuacións das corais, cada semana ofrécense en diversos vídeos do seguimento de como afrontan os ensaios do novo repertorio que terán que defender no programa, coñécese mellor a súa poboación e as historias humanas e persoais que hai detrás dos colectivos de cantores.

Oh Happy Day é unha versión do programa da NBC Clash of the Choirs, que en España emitiuse en Cuatro no 2008 co título de La batalla de los coros. Un ano máis tarde foi editada na ETB co mesmo nome que na TV3, e dous anos máis tarde na Galiza, tamén co nome de Oh Happy Day. O programa conta cunha aplicación móbil que permite ao público entrar en contidos exclusivos. Tamén se edita un disco coas mellores cancións do programa.

Notas
-----

1. ↑  "Nou corals competeixen des de demà a l'"Oh happy day" de TV3". *Diari de Girona* (en catalán). 2013-09-20. Consultado o 2022-04-24.
2. ↑  Bracero, Francesc. "TV3 estrenará en septiembre el concurso musical 'Oh happy day'". *La Vanguardia*. Consultado o 12 xullo 2013.
**Ogre**, que tamén leva por nome **Toshin** en xaponés e coñecido como o **Deus Loitador** polos antigos aztecas, é un personaxe ficticio na serie Tekken. É o antagonista e subxefe de Tekken 3 e Tekken Tag Tournament. Cando é derrotado, transfórmase en True Ogre (absorbendo o ki de Heihachi Mishima ou de Jin Kazama para a batalla final).

Historia
--------

### Tekken

O verdadeiro pasado de Ogre é descoñecido, con só murmurios e lendas proporcionando calquera información acerca da súa existencia e propósito. As lendas din que Ogre foi unha arma antiga de guerra deixada atrás por *aliens* hai séculos. Máis adiante foi adorado polos aztecas como deus loitador.

Moitos anos despois Heihachi Mishima reclamou o control do Mishima Zaibatsu, formando o Tekken Force, o seu propio grupo militar. Unha das misións do Tekken Force foi buscar un antigo templo situado nalgunha parte de México. Moi pronto despois de chegar alí, Heihachi notou que a súa forza enteira fora destruída polo Deus Loitador Ogre. Heihachi viu o poder de Ogre e intentou capturalo.

Despois da liberación de Ogre, atacou a moitos mestres de artes marciais de fama mundial en todas as partes do globo.
Se o mataban, recollía o ki de Heihachi converténdose no True Ogre.

Despois do ataque de Ogre a Jun, Jin foi onda Heihachi tal como Jun lle ordenara previamente. Heihachi decidiu adestrar o rapaz para convertelo nun poderoso loitador, pero as intencións de Heihachi eran máis sinistras do que Jin había poder predicir, pois o seu verdadeiro plan era facer a Jin suficientemente poderoso para levar a Ogre ante el.

Eventualmente, Heihachi anunciou o King of Iron Fist Tournament 3 modo para atraer a Ogre abertamente.
A ***O*6-alquilguanina ADN alqultransferase II** (*O*6 AGT II), anteriormente chamada ***O*6 guanina transferase** (**ogt**), é unha proteína bacteriana que intervén na reparación do ADN xunto coa proteína Ada (tamén chamada *O*6 AGT I).

Igual que a AGT I, a AGT II é responsable da eliminación de grupos alquilo da *O*6-alquilguanina, a *O*4-alquiltimina e o alquilfosfotriéster no esqueleto de azucre-fosfato do ADN. A AGT II mostra unha gran preferencia pola *O*4-alquiltimina sobre a *O*6-alquilguanina e o alquilfosfotriéster.

A diferenza da Ada, a AGT II exprésase constitutivamente (de forma continua) nas células. Por tanto, a AGT II repara os adutos de ADN alquilados mesmo antes de que a expresión da Ada sexa completamente inducida. A AGT II é similar á Ada na súa inactivación suicida porque a AGT II transfire o grupo alquilo a un residuo de cisteína na súa propia estrutura, de maneira que se inactiva a si mesma. O equivalente humano da AGT II é a *O*6-alquilguanina ADN alquiltransferase, unha proteína que nos humanos está codificada polo xene da *O*6-metilguanina ADN metiltransferase (*MGMT*). Nos humanos a *O*6-alquilguanina ADN alquiltransferase preferencialmente retira os grupos alquilo da *O*6-alquilguanina en vez de da *O*6–alquiltimina.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Friedberg E, Walker GC, Siede W, Wood RD, Schultz RA, Ellenberger T (2006). *DNA Repair and Mutagenesis* (2 ed.). Washington, DC: ASM Press. ISBN 1-55581-319-4. OCLC 59360087.
2. ↑  Sassanfar M, Dosanjh MK, Essigmann JM, Samson L (Feb 1991). "Relative efficiencies of the bacterial, yeast, and human DNA methyltransferases for the repair of O6-methylguanine and O4-methylthymine. Suggestive evidence for O4-methylthymine repair by eukaryotic methyltransferases". *The Journal of Biological Chemistry* **266** (5): 2767–71. PMID 1993655.
3. ↑  Rebeck GW, Samson L (Mar 1991). "Increased spontaneous mutation and alkylation sensitivity of Escherichia coli strains lacking the ogt O6-methylguanine DNA repair methyltransferase". *Journal of Bacteriology* **173** (6): 2068–76. PMC 207742. PMID 2002008.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7080267
* MAG: 2779434212

 |
O **software de edición de son** é calquera software ou programa informático que permite editar e xerar datos de son. O software de edición de son pódese implementar total ou parcialmente como unha biblioteca, como unha aplicación informática, como unha aplicación web ou como un módulo cargable do núcleo. Os **editores de ondas** son editores de son dixital. Hai moitas referencias de software dispoñibles para realizar esta función. A maioría pode editar música, aplicar efectos e filtros e axustar canles estéreo.

As estacións de traballo de son dixital (*digital audio staion*, DAW) constan de software en gran medida, e normalmente están compostas por moitos compoñentes distintos de paquetes de software, a través dunha interface gráfica de usuario unificada usando GTK, Qt ou outra biblioteca para os widgets GUI. Os DAWs úsanse para gravar ou producir música, efectos de son e moito máis.

Notas
-----

1. ↑  "What is Audio Editing?". *audioshapers.com*. Consultado o 2023.
2. ↑  "What are digital audio workstations (DAW)?". *recordingconnection.com*. Arquivado dende o orixinal o 2021. Consultado o 2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Software de procesado de efectos
* Sintetizador de software
**Soft rock** ou **light rock** é un estilo de música que usa as técnicas da música rock (a miúdo combinadas con elementos do folk rock) para compoñer un son máis suave e atenuado.

Historia
--------

O hard rock estableceuse como un xénero *mainstream* cara 1968. Dende finais dos 60, fíxose común dividir a música rock entre rock duro e rock suave, emerxendo ámbolos dous como os principais formatos nas radios dos Estados Unidos. O soft rock adoitaba a derivar do folk rock, usando instrumentos acústicos e poñendo máis énfase na melodía e nas harmonías. Os principais artistas do xénero son Carole King, Cat Stevens, James Taylor e Bread. As cancións soft rock xeralmente tenden a centrarse en temas como o amor, o día a día e as relacións. O estilo adoita a facer un uso máis pesado da guitarra acústica, do piano, dos sintetizadores a ás veces dos saxofóns. As guitarras eléctricas no soft rock normalmente son leves e agudas.

O 1 de abril de 1970, Phil Spector remesturou o sinxelo dos Beatles "The Long and Winding Road" cunha orquestra sinfónica, dándolle unha aparencia "Middle of the road" e un son rock máis suave do habitual nos anos 60, a epca do apoxeo do acid rock. Spector fixo isto sen o coñecemento dos Beatles, e co escándalo resultante a banda separouse aos poucos días, aínda que a canción converteríase nun influente éxito. A versión de The Carpenters de "(They Long to Be) Close to You" ese mesmo verán, seguida polo tema de Bread "Make It with You", foron as precursoras dun son máis suave que acabaría por dominar as listas.

Acadou o seu pico comercial de mediados a finais dos anos 70 con artistas como Albert Hammond, Elton John, Chicago, Don McCleen, England Dan & John Ford Coley, Grass Roots, Seals and Crofts, America e a reformada Fleetwood Mac, da que *Rumours* (1977) sería o álbum máis vendido da década. Cara 1977, algunhas emisoras de radio pasáronse a un formato totalmente soft rock. Nos 80 os gustos cambiaron e os formatos de radio reflectiron este cambio.

Soft rock artist
----------------

* Association
* Tommy James & the Shondells
* America
* Bread
* Dave Clark Five
* The Zombies
* Cyrcle
* Edison Lighrhouse
* Flying Machine
* Albert Hammond
* Hurmans Hermits
* Cascades
* Lemon Pipers
* Paul McCartney
* Roger Nicols
* Gilbert O'Sullivan
**Sodoma** é unha cidade mencionada en varios libros da Biblia. É descrita coma unha das cinco cidades da Pentápole bíblica (cinco cidades arrasadas por Deus como castigo). Estaría situada na ribeira do mar Morto. O seu xentilicio é sodomita e a súa existencia histórica é dubidosa.

Lenda
-----

O libro da Xénese menciona a Sodoma a partir do capítulo 10, situándoa dentro do territorio poboado polos cananeos.

Segundo o relato da Biblia no capítulo 18 da Xénese, Deus reveloulle a Abraham que había destruír Sodoma por medio de lume e xofre porque o seu pecado era moi grave e irreversíbel, só Lot e a súa familia poderían ser salvados. Abraham intercedeu polos xustos da cidade, e Deus repúxolle que non a destruiría se atopaba cincuenta xustos na cidade, mais Abraham insistiu até que lle deu a oportunidade de atopar a dez xustos. Ao non conseguilo, despois de que os anxos sacasen de Sodoma á familia de Lot, Deus enviou unha choiva de lume e xofre que incinerou completamente a cidade cos seus habitantes, e outras cidades da chaira (polo menos catro das cinco). Un dos que acompañaba a Lot na fuxida, a súa muller, deu volta para mirar e converteuse nunha estatua de sal.

Outros libros da Biblia volven utilizar esta pasaxe da historia de Sodoma como exemplo de como os pecadores son castigados.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sodoma***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3297078
* GeoNames: 293611
* GND: 4055359-0

 |