**José Blanco Amor**, nado en Lubre (Bergondo) o 3 de decembro de 1911 e finado en Buenos Aires o 10 de marzo de 1989, foi un escritor e xornalista galego que se estableceu na Arxentina.

Traxectoria
-----------

### Infancia e mocidade

Criado nunha familia humilde, abandonou a escola moi novo, aos once anos segundo algunhas fontes, para axudar a familia. Aprendeu despois o oficio de carpinteiro e en 1930 emigrou a Buenos Aires, onde viviu até a súa morte.
Foi secretario da Organización Republicana Gallega Autónoma (ORGA), que dirixía Santiago Casares Quiroga.

### En Buenos Aires

Iniciou a súa formación en Buenos Aires como autodidacta, mentres traballaba noutras tarefas. Estudou idiomas, fíxose tradutor, corrector de probas e xornalista, e converteuse nunha figura das letras hispanoamericanas.

Como xornalista iniciouse en *Noticiero Español* e publicou o seu primeiro conto na revista do Centro Galego de Buenos Aires. Despois colaborou nos xornais *La Prensa*, *El Mundo* e *La Nación* de Buenos Aires, onde escribía os comentarios parlamentarios na columna «Más allá de la crónica». Foi tamén redactor de obituarios do xornal *La Nación* durante trinta anos, na época en que os grandes escritores facían as necroloxías das personalidades.

Durante o mandato do vicepresidente arxentino Carlos Humberto Perette foi nomeado Director de Prensa do Senado da Nación Argentina.

Escritor
--------

Os seus ensaios tratan principalmente temas españois, unha das súas preocupacións foi mobilizar as relacións culturais entre España e América, en obras como *España y el marxismo* ou *La generación del 98*. Outra obra importante, é *Con verdad y con rigor*. Escribu tamén novelas e o libro de relatos *Reportaje a Nueva York*, que recolle varias crónicas das Nacións Unidas escritas cando foi enviado aos Estados Unidos de América en 1949. Entre as novelas destacan *La vida que nos dan*, premio Valle-Inclan, *Todos los muros eran grises*, *Antes que el tiempo muera*, *Duelo por la tierra perdida*, *La Misión*, gañadora do Premio de Literatura de la Ciudad de Buenos Aires en 1967.

Obras
-----

### Narrativa

* *La vida que nos dan*, 1953.
* *Todos los muros eran grises*, 1956.
* *Antes que el tiempo muera*, 1957.
* *Duelo por la tierra perdida*, 1963.
* *La misión*, 1966.

* *Los virtuosos*, 1976.
* *¿Y ahora qué?*, 1983.

### Ensaio

* *Reportaje a Nueva York. Las Naciones Unidas*, 1950.
* *Con verdad y con rigor*, 1961.

* *La Generación del 98*, 1966.
* *España y el marxismo*, 1966.

* *Encuentros y desencuentros*, 1969.
* *La pirámide*, 1970.

* *El final del "boon" literario y otros temas*, 1976.

* *Ensayos sin fronteras*, 1983.
* *Exiliados de memoria*, 1986.

Recoñecementos
--------------

Polas súas colaboracións en *La Nación*, o Ministerio de Información e Turismo de España concedeulle o premio hispanoamericano de prensa *Miguel de Cervantes* en 1972. Recibiu o premio do PEN Club Internacional e foi galardonado co Premio Nacional de Literatura "Juan Bautista Alberdi" en 1971.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 8-10-1953, p. 5.
2. ↑  "José Blanco Amor, escritor". *El País* (en castelán). 11 de marzo de 1989.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* José Blanco Amor no Álbum de Galicia
* Argentina Universal, biografía de José Blanco Amor.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5938550
* WorldCat
* VIAF: 56629027
* BNE: XX1187779
* BNF: 12054413w
* FAST: 118287
* ISNI: 0000000081352120
* LCCN: n83179383
* NTA: 074089951
* SUDOC: 028778251

 |