A toma da Bastilla (14 de xullo de 1789), símbolo do Antigo Réxime, sacudiu a toda Europa
A **Crise do Antigo Réxime** é a conxuntura de cambios que xorden en Europa Occidental no período de aproximadamente cen anos que vai desde a publicación da Enciclopedia (1751) ata a Revolución de 1848.

Tipificación
------------

Pódese considerar unha crise xeral e secular, porque, aínda que non lla nomee coa cifra dun século (como a crise do século III ou do século XIV) a xeneralización das súas consecuencias foi dun evidente impacto en toda a civilización occidental. O feito de que se identifique cos tres grandes procesos revolucionarios (revolución burguesa, revolución liberal, revolución industrial) engade algo de dificultade para a súa catalogación como crise, pois as revolucións serían un proceso de cambio acelerado, mentres que as crises citadas anteriormente sofren cambios cuxas consecuencias son só visibles a longo prazo. Eric Hobsbawm chamou ao período *The Age of Revolution*. Os contemporáneos viviron a caída do Antigo Réxime con total consciencia, e de feito, déronlle ese nome.

Extensión
---------

O termo Antigo Réxime usado de forma restritiva só se podería aplicar a Francia e estenderse aos estados-nación en que funcionaron monarquías autoritarias ou absolutas durante a Idade Moderna, como España e Portugal (ver Antigo Réxime). Inglaterra e Holanda eran xa monarquías parlamentarias. O Leste europeo está ocupado por Imperios de moi distinta caracterización (Austria, Rusia, Turquía e a emerxente Prusia). Aínda así as consecuencias do proceso de **Crise do Antigo Réxime** afectaranlles a todos de forma decisiva, do mesmo xeito que a boa parte do mundo, polo menos a outro continente: América, este último co aspecto diferenciado que lle dan os procesos de Independencia (1776 para Estados Unidos, 1808-1824 para a América continental española e portuguesa). Para o caso da Europa Central e Oriental, os cambios prolónganse no tempo ata a primeira guerra mundial (1914-1918)

Conclusión
----------

A revolución de 1830 en Bélxica. Wappers, 1834
A **crise do Antigo Réxime** representa á vez:

* O episodio final na transición do feudalismo ao capitalismo, co triunfo deste último como modo de produción.
* O asentamento da burguesía como nova clase dominante.
* O Estado liberal como novo sistema político.
* O liberalismo político e económico como nova ideoloxía dominante.

Tamén son destacados acontecementos de máis longo percorrido:

* Os cambios demográficos e urbanísticos aceléranse.
* Xorde o proletariado industrial como nova clase oposta á burguesía, e comezan os conflitos sociais que se coñecen como movemento obreiro.

E notablemente, no mundo das ideas e crenzas:

* A relixión sepárase do Estado e comeza un proceso de descristianización.
* En Arte e Literatura triunfan sucesivamente o Neoclasicismo, o Romanticismo e o Realismo.
* A ciencia e a técnica entran en contacto entre si e coa demanda social da industrialización, co que as súas posibilidades crecen exponencialmente.

Notas
-----

1. ↑  CALLAHAN, William J. *Igrexa, poder e sociedade en España 1750-1874*, Madrid, Nerea ISBN 84-86763-12-6

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* HOBSBAWM, Eric (1987). *As revolucións burguesas*. Barcelona: Labor. ISBN 84-335-2978-1.

### Outros artigos

* Revolución industrial
* Revolución francesa
* Restauración
* Revolución de 1820
* Revolución de 1830
* Revolución de 1848
* Revolución burguesa