recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**William Martin "Billy" Joel**, nado o 9 de maio de 1949, é un pianista, cantautor e compositor estadounidense. Dende a edición da súa primeira canción exitosa, "Piano Man" en 1973, Joel converteuse no sexto artista con maior número de discos vendidos e o terceiro en solitario nos Estados Unidos, segundo a RIAA. O seu álbum recompilatorio *Greatest Hits Vol. 1 & 2* é o terceiro álbum máis vendido nos Estados Unidos.

Joel tivo éxitos *top 40* nos 70, 80 e 90, conseguindo 33 deles nos Estados Unidos, todos compostos por el. Foi tamén gañador de 6 premios Grammy, e estivo nomeado en 23 ocasións a estes galardóns. Trátase dun dos artistas con máis vendas de todos os tempos, chegando a vender ao redor de 150 millóns de discos en todo o mundo. Entrou no Songwriter's Hall of Fame (1992), o Rock and Roll Hall of Fame (1999), e o Long Island Music Hall of Fame (2006). No ano 2008 a revista *Billboard* publicou unha lista dos principais artistas que acadaron o *Hot 100* ao longo da súa historia para celebrar o seu 50 aniversario, e Billy Joel foi situado no número 23. Coas excepcións das cancións de 2007 "All My Life" e "Christmas in Fallujah", Joel deixou de compoñer e gravar música popular tras o álbum *River of Dreams* de 1993, pero continuu xirando ata 2010.

Notas
-----

1. ↑  Artistas máis vendidos nos Estados Unidos segundo a RIAA
2. ↑  Billy Joel recovers from double hip replacement *(en* *inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q194333
* WorldCat
* VIAF: 74037916
* AllMusic: mn0000085915
* BIBSYS: 1069799
* BNE: XX981838
* BNF: 13895661w
* BRE: 3456407
* CiNii: DA02493146
* DeutscheBio: 118557653
* Discogs: 137418
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 84058
* Genius: Billy-joel
* GND: 118557653
* IBDB: 95936
* IMDb: nm0005055
* ISNI: 0000 0000 8154 2979
* LCCN: n81146974
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00444726
* NKC: xx0021229
* NLA: 35972977
* NNDB: 000022617
* NTA: 070116768
* OL: OL1390518A
* RocksBackpages: billy-joel
* SELIBR: 287847
* SNAC: w6dj6b3t
* Songkick: 296988
* SUDOC: 161776817
* Synchronkartei: 15228
* TMDb: 71791
* TVcom: billy-joel
* WikiTree: Joel-131

 |
A **ductilidade** é unha propiedade que presentan algúns metais e aliaxes cando, baixo a acción dunha forza, poden deformarse sen romper permitindo obter arames ou fíos. Isto ocorre porque os átomos dos metais dispóñense de tal xeito que é posible que se deslicen uns sobre outros e se poida estirar sen romper. Os metais e aliaxes con esta propiedade coñécense como **dúctiles**.

Tecnicamente, pódese dicir que un material é dúctil cando a relación entre o alongamento lonxitudinal producido por unha tracción e a diminución da sección transversal é moi elevada.

No ámbito da metalurxia enténdese por metal dúctil o que sofre grandes deformacións antes de romper, sendo o oposto ó metal fráxil, que rompe sen apenas deformación.

Non debe confundirse dúctil con brando, xa que a ductilidade é unha propiedade manifestada cando o material está soportando unha forza considerable. Mentres a carga sexa pequena, a deformación tamén o será, pero alcanzado certo punto o material cede, deformándose en moita maior medida do que o fixera ata entón, pero sen chegar a romper.

Nun ensaio de tracción os materiais dúctiles presentan unha fase de fluencia caracterizada por unha gran deformación sen apenas incremento da carga.

Desde un punto de vista tecnolóxico, á marxe de consideracións económicas, o uso de materiais dúctiles presenta vantaxes:

* Na fabricación: xa que son aptos para os métodos de fabricación por deformación plástica;
* No uso: presentan deformacións notorias antes de romper. Pola contra, o maior problema que presentan os materiais fráxiles é a rotura sen previo aviso, mentres que os materiais dúctiles sofren primeiro unha acusada deformación, conservando aínda unha certa reserva de resistencia, polo que despois será necesario que a forza aplicada siga aumentando para que provocar a ruptura.

A ductilidade dun metal valórase de forma indirecta a través da resiliencia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q211702
* AAT: 300056195
* EBID: ID
* GEC: 0100002
* JSTOR: malleability
* MAG: 59972440

 |
**Basílides** foi un teólogo gnóstico de Alexandría do século II. As súas teorías coñécense a través de santo Ireneo (*Adversus haereses*) e santo Hipólito.

Basílides tivo numerosos discípulos, tanto en Exipto como na Europa meridional. Distinguiuse polo uso de expresións misteriosas e amuletos, como *Abraxas*. Os seus seguidores, os basilidianos, dirixidos polo seu fillo Isidoro, formaron unha seita gnóstica, a cal desapareceu no século IV.

Cosmogonía
----------

Basílides opuña o caos ou materia confusa, a que xeraba o mal, a un principio divino inaccesible e sostiña que o Fillo que enviara o Pai só morrera en aparencia e carecía de corpo humano.

Segundo Ireneo de Lión, Basílides ensinaba que do Deus supremo xurdiran 365 ceos, un dos cales -o noso- oculta un mundo "sublunar" e está gobernado por un demiúrgo subalterno: o Yahvé dos xudeus.

Segundo Hipólito de Roma, Basílides fai derivar toda existencia dunha divindade suprema inconcibible, da que se enxendran, en sucesivos despregues, numerosos estratos, o último dos cales é o noso mundo, gobernado polo deus dos xudeus. Concibe unha redención totalmente intelectual, consistente na súbita revelación (gnose) da existencia de Deus, ao que descoñecemos polo orgullo inconsciente (isto comportaría unha *grande ignorancia*, que cubriría o universo e a cada ser humano, e non permitiría coñecer outros mundos superiores a este, e só quedarían os desexos de elevarse por riba de tal condición).

A moral de Basílides era austera, e aconsellaba absterse do matrimonio.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q345277
* WorldCat
* VIAF: 58294269
* BIBSYS: 95000314
* CERL: cnp00402288
* DeutscheBio: 118943219
* EBID: ID
* FAST: 1806985
* GEC: 0008130
* GND: 118943219
* ISNI: 0000 0001 0332 0526
* LCCN: n93087113
* NLA: 35014865
* NLG: 287272
* NTA: 069867526

 |
***Duelo de águilas*** é unha novela de Antonio Ruibérriz, editada en novembro de 2007 pola editorial De librum tremens.

Trama
-----

A novela narra as historias dun mozo partícipe na guerra civil española e a segunda guerra mundial, estando ficticiamente baseada en feitos reais, grazas á achega dunha anciá inglesa amante do protagonista, que lle deu os seus diarios ó autor.

Martín Lara é o personaxe en torno ó que xira a trama, soldado e aviador no bando nacional durante a guerra civil e piloto da RAF na segunda contenda mundial. Asasinada toda a súa familia pola represión republicana, é un personaxe cheo de tristeza e dor. Cunha curta vida, xa que é derrubado pola Luftwaffe en Francia, porén non exenta de numerosas aventuras e sentimentos.


---

|  |  |
| --- | --- |
| Falta algunha imaxe que ilustre o artigo |  **Este artigo non contén imaxes.** Pode axudar cargando imaxes, na Galipedia ou na Wikimedia Commons, relacionadas co contido do artigo, ou incluíndo unha xa existente. Debe ter en conta as políticas de uso de imaxes e o respecto polos dereitos de autoría. |

---
Un **ecualizador** é un control de ganancia que incrementa ou diminúe a ganancia de frecuencias específicas sen afectar á ganancia doutros rangos de frecuencias.
Este dispositivo é o máis importante de todos os elementos que compoñen a cadea de son, xa que a súa función é a de balancear a través de filtros electrónicos a enerxía do son a través de todo o espectro de son da voz.

Con propiedade podemos dicir que o ecualizador é o corazón da cadea do procesamento de son.
Basicamente, está compostos dunha serie de filtros sintonizados a determinadas frecuencias comunmente chamados "bandas". Estes filtros electrónicos poden ser de tipo analóxico ou dixital, sendo estes últimos máis precisos e prácticos.

Cada un destes filtros ten a tarefa de amplificar ou reducir a ganancia da frecuencia determinada para a que foi deseñado.

Tipos de ecualizadores
----------------------

Ecualizador gráfico
### Gráficos

Os ecualizadores gráficos son os máis comúns debido á sinxeleza do seu manexo e á relativa simplicidade do seu deseño. Grazas á súa ampla popularidade dentro da industria do son pola alta demanda do público consumidor, propiciaron unha redución sorprendente nos prezos do mesmo.

Constan dunha serie de resistencias variables a forma de controis deslizantes (un por frecuencia), os cales serven para variar a ganancia da frecuencia en cuestión.

Como cabe esperarse, a súa ganancia mídese en decibelios e estableceuse como rango común de operación limitalos desde –16 dB ata +16 dB.

Na práctica, estes controis, deslízanse de arriba a abaixo para producir o axuste individual de cada banda. Como son relativamente moitas bandas e por ende moitos controis, así como pola posición física dos controis, danos a sensación de estar vendo unha gráfica. De aí o seu nome.

### Paramétricos

Poden ser análogos ou dixitais pero a diferenza dos ecualizadores gráficos, os paramétricos constan de controis adicionais para un axuste máis fino e preciso. Grazas a estes controis de sintonía fina lógrase un maior control do sinal de son en proceso, acoplándose con exactitude aos variados tons da voz humana ou diversos instrumentos musicais.

Estes controis permiten o axuste dos filtros, en variacións de frecuencia máis pequenas dos mesmos tons coñecidos como "oitavas" e tamén a largura de banda das mesmas.

Unha gran vantaxe dos modelos dixitais é que polo xeral ofrecen máis precisión no manexo dos seus parámetros pois, ao mostrar a lectura dos seus valores, non dan cabida ao erro humano de falsa estimación. Noutras palabras, a baixa resolución permite o axuste de ganancia en incrementos de decibelio en decibelio e de fraccións de frecuencia dos filtros.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ecualizador de varrido
* Ecualizador shelving

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q828419
* BNCF: 23205
* BNF: 11944424r
* EBID: ID
* FAST: 914487
* GEC: 0229838
* LCCN: sh85044509
* MAG: 75755367
* PSH: 1885

 |
Unha ducia medida en fraccións.
Unha **ducia** é un conxunto de doce elementos. Hai varias explicacións para agrupamentos en doce, como o sistema de cómputo sumerio, a conveniencia de múltiplos e divisores e a observación da natureza. Son doce os ciclos lunares durante un ano solar. Ducia na lingua popular tamén pode ser usada como expresión para unha cantidade indeterminada.

Historia
--------

A ducia era unha das bases numéricas da civilización sumeria, que posuía as bases doce e sesenta. Os sumerios facían o cómputo dos seres utilizando os dedos das mans. Malia seren dez os dedos das mans, o polgar non era utilizado *no* cómputo, senón *para* o cómputo: Cada vez que un contador avistaba unha cousa, marcaba a súa cantidade co polgar avanzando por cada falanxe de cada dedo da man, alcanzando polo tanto doce cando completase o cómputo cunha man; sempre que a man dereita completase doce, o contador usaba o polgar da man esquerda para contar cantas veces a man dereita se completaba. Os cinco dedos da man esquerda mais as doce falanxes da man dereita significaban xa que logo sesenta seres contados.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Sistema de numeración duodecimal
* Ducia do panadeiro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q605704
* MAG: 185181809

 |
***Earth A.D./Wolfs Blood*** é o segundo álbum da banda estadounidense de horror punk Misfits, publicado en decembro de 1983 a través do selo Plan 9 Records. É o seu derradeiro álbum en contar co membro fundador e vocalista principal Glenn Danzig. Danzig realizou o seu último concerto co grupo dous meses despois do lanzamento do álbum. É notablemente máis duro e rápido que os seus anteriores lanzamentos, amosando un son máis hardcore punk.

Orixinalmente editado como un LP de nove cancións, posteriormente foi lanzado cos tres temas do sinxelo "Die, Die My Darling": "Die, Die My Darling", "Mommy, Can I Go Out and Kill Tonight?" e "We Bite".

Metallica versionou "Die, Die My Darling" para o seu álbum de versións de 1998 *Garage Inc.*, así como "Green Hell", que versionaron orixinalmente para o seu álbum de 1987, *The $5.98 EP: Garage Days Re-Revisited*, como parte dun *medley* con "Last Caress". A banda británica de metal extremo Cradle of Filth versionou "Death Comes Ripping" para o seu disco de 1999 *From the Cradle to Enslave*. O grupo sueco de black metal Marduk fixo unha versión de "Earth A.D." no seu EP *Obedience*.

En xullo de 2015, Misfits tocou todo o álbum no festival This Is Hardcore.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Glenn Danzig. 

| Cara A: *Earth A.D.* |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Earth A.D."   | 2:09 |
| 2. | "Queen Wasp"   | 1:32 |
| 3. | "Devilock"   | 1:26 |
| 4. | "Death Comes Ripping"   | 1:53 |
| 5. | "Green Hell"   | 1:53 |

| Cara B: *Wolfs Blood* |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Wolfs Blood"   | 1:13 |
| 2. | "Demonomania"   | 0:45 |
| 3. | "Bloodfeast"   | 2:29 |
| 4. | "Hellhound"   | 1:16 |
| 14:36 |

| Versión en CD e casete |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Earth A.D."   | 2:09 |
| 2. | "Queen Wasp"   | 1:32 |
| 3. | "Devilock"   | 1:26 |
| 4. | "Death Comes Ripping"   | 1:53 |
| 5. | "Green Hell"   | 1:53 |
| 6. | "Mommy, Can I Go Out and Kill Tonight?"   | 2:03 |
| 7. | "Wolfs Blood"   | 1:13 |
| 8. | "Demonomania"   | 0:45 |
| 9. | "Bloodfeast"   | 2:29 |
| 10. | "Hellhound"   | 1:16 |
| 11. | "Die, Die My Darling"   | 3:11 |
| 12. | "We Bite"   | 1:15 |
| 21:11 |

Notas
-----



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1277608
* Discogs: 105459
* MusicBrainz: ID

 |
**Aimee Anne Duffy**, nada en Gwynedd o 23 de xuño de 1984, é unha cantante e compositora galesa, máis coñecida coma **Duffy**. O seu estilo de música inspírase no neo soul.

Traxectoria
-----------

Pasou a súa infancia en Gales. Con dez anos e trala separación dos seus pais, mudouse coa súa nai e as súas irmás a Pembrokeshire, ao sur do país. Aos quince anos, trasladouse a Nefyn, onde comezou a cantar en bandas locais.

A súa voz tan característica débese a un golpe no nariz que unha das súas irmás lle deu cando era cativa.

No ano 2003 deu o grande salto ao público local cando se presentou a *Wawffactor*, versión galesa alternativa de Pop Idol emitida na canle S4C, onde quedou en segundo lugar. Posteriormente, marchou a Inglaterra e continuou os seus estudos en varios colexios maiores. Durante a súa estancia na Universidade de Chester comezou a cantar nun club local de jazz e blues. Alí gravou tres EPs e colaborou con outros grupos coma Mint Royale, desenvolvendo a súa carreira musical e comezando a traballar con outros artistas ingleses un ano despois.

En 2007 asinou un contrato coa discográfica A&M Records coa que gravou varios temas do que sería posteriormente o seu disco, *Rockferry*. O traballo tivo boa aceptación entre a crítica e Duffy realizou unha serie de actuacións en varios programas da segunda canle de televisión da BBC, sendo descrita coma unha das promesas emerxentes de 2008. O 3 de marzo dese mesmo ano editou o seu primeiro disco *Rockferry* no mercado británico e europeo baixo o selo discográfico Polydor. O seu primeiro single, *Mercy*, converteuse en número un de descargas semanas antes do lanzamento, chegando a ser un grande éxito a nivel europeo. En cinco semanas, o álbum vendeu máis dun millón de copias en toda Europa.

En 2008, editou *Rockferry: Deluxe Edition*, con sete temas novos. O primeiro single desta versión foi *Rain on your Parade*. Asemade, editou varios EP, un deles, *Aimee Duffy*, foi número un nas listas de vendas de Gales e está interpretado en galés.

Na gala dos premios Brit Awards de 2009 acadou os premios de *Mellor álbum*, *Mellor artista feminina* e *Mellor artista revelación*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxima Oficial de Duffy *(en* *inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192587
* WorldCat
* VIAF: 72612091
* Allmovie: p606708
* AllMusic: mn0000992857
* AlloCiné: 757719
* BNF: 156167981
* Discogs: 79081
* Genius: Duffy
* GND: 135520703
* IMDb: nm2921190
* ISNI: 0000 0000 8002 474X
* LCCN: no2008074859
* Metacritic: duffy
* MetroLyrics: ID
* MobyGames: 927632
* MusicBrainz: ID
* NKC: js20081129003
* NNDB: 000206309
* NPG: mp91919
* NTA: 311480829
* Rotten Tomatoes: duffy
* Songkick: 321361
* TMDb: 219303

 |
| David García |
| --- |
|  |
| Información persoal |
| Nacemento | David García Dapena 30 de outubro de 1977 (44 anos) Marín |
| Nacionalidade |  Galicia |
| Equipo |
| **Último equipo** | Xacobeo Galicia |
| Equipo(s) Pro |
| 19992000-0320042005-062007-082009-10 | LaPecol CantanhedeLaPecolLiberty SegurosKarpin GaliciaXacobeo Galicia |
| Principais vitorias |
| \* Volta a Turquía* 1 vitoria na Vuelta a España
 |

**David García Dapena**, nado en Marín o 30 de setembro de 1977, é un ciclista galego que na actualidade corre co equipo Xacobeo Galicia.

Traxectoria
-----------

Como moitos outros ciclistas galegos comezou a súa andaina profesional en pequenas voltas e equipos de Portugal. No caso de David García o seu primeiro club foi o LaPecol, en 1999, ao que regresaría en 2004 logo de militar tres anos no Cantanhede. É precisamente con este último cando en 2001 consegue o seu primeiro resultado de renome, ao vencer nunha tirada da Volta a Portugal, feito que repetiría en 2002. No 2005 ficha polo tamén portugués Liberty Seguros, onde se mantén dúas tempadas.

En 2007 integra o Karpin Galicia. Con este conxunto disputa a súa primeira Vuelta a España, que remata na posición 23ª. Tamén nese ano queda sétimo no campionato de España de fondo en estrada. O ano da súa consagración foi o 2008. Nel conseguiu a vitoria na xeral da Volta a Turquía (o primeiro título dunha rolda por tiradas do seu equipo) e posteriormente a vitoria na décimo quinta tirada da Vuelta a España, con chegada en Ponferrada.

### Dopaxe

O 30 de setembro de 2010 a Unión Ciclista Internacional fixo público os resultados positivos dunha análise antidopaxe realizada a Ezequiel Mosquera e a David García o día 16 de setembro, durante unha tirada da Vuelta a España. A substancia presuntamente detectada é hidroxietilo, un encubridor doutras substancias. Uns días máis tarde, a mesma entidade fixo público un segundo positivo, neste caso por EPO, durante unha tirada da mesma proba española. Este segundo positivo, a diferenza do primeiro, levaba aparellada unha suspensión con carácter provisional.

Notas
-----

1. ↑  Adverse Analytical Findings for Da Peña and Mosquera, *Web da Unión Ciclista Internacional, 30/9/2010.*
2. ↑  Second Adverse Analytical Finding: David Garcia Da Pena provisionally suspended, *Web da Unión Ciclista Internacional, 6/10/2010.*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***David García***  |

### Outros artigos

* Galegos no Giro de Italia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q516381
* CyclingArchives: 671
* ProCyclingStats: 125830

 |
**Eastern Air Lines** foi unha gran aeroliña estadounidense que operou dende 1926 ata 1991. Antes da súa disolución tiña a súa sede no Aeroporto Internacional de Miami, nunha área non incorporada do condado de Miami-Dade, en Florida.

Eastern foi unha das "catro grandes" aeroliñas domésticas creadas polas conferencias Spoils de 1930, e foi dirixida polo as de voo da primeira guerra mundial Eddie Rickenbacker nos seus primeiros anos. Tivo case un monopolio na ruta entre Nova York e Florida dende os anos 30 ata os 50, e dominou este mercado nas décadas seguintes. Conflitos laborais e grandes débedas afectaron á copañía a finais dos 70 e principios dos 80 baixo a dirección do antigo astronauta Frank Borman. Frank Lorenzo mercou Eastern en 1985 e pasou moitos dos seus activos ás súas outras aeroliñas, incluídas Continental Airlines e Texas Air. Despois de continuos conflitos laborais e unha folga que paralizou á empresa en 1989, Eastern quedou sen cartos e foi liquidada en 1991. American Airlines fíxose coa meirande parte das rutas de Eastern dende Miami cara Latinoamérica e o Caribe, mentres que Delta Air Lines, o principal competidor de Eastern no Aeroporto Internacional Hartsfield-Jackson de Atlanta, mercou moitos dos seus Lockheed L-1011.

Eastern foi pioneira no servizo cada hora entre Nova York, Washington, D.C. e Boston en 1961 coñecido como Eastern Air Lines Shuttle. Fíxose cargo da rede de rutas sudamenricanas de Braniff International en 1982, e tamén voou a Londres e a Madrid nos anos 80.

Notas
-----

1. ↑  Flight International (ed.). "World Airline Directory". Consultado o 29 de abril de 2015.
2. ↑  US Centennial of Flight Commission (ed.). "Eastern Airlines". Consultado o 29 de abril de 2015.
3. ↑  Airchive (ed.). "1991 - January 1 - Eastern Airlines Timetables, Route Maps, and History"". Arquivado dende o orixinal o 10 de setembro de 2015. Consultado o 29 de abril de 2015.
4. ↑  Airchive (ed.). "1982 - August 1 - Eastern Airlines Timetables, Route Maps, and History". Arquivado dende o orixinal o 21 de abril de 2015. Consultado o 29 de abril de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q611742
* WorldCat
* VIAF: 137817260
* FAST: 1899731
* GND: 213588-7
* ISNI: 0000 0001 2166 7718
* LCCN: n79114181
* MAG: 1313295283
* PTBNP: 1698820
* SNAC: w6jb016b

 |
**David Fojo Salgueiro**, nado en Ortigueira en 1918 e finado na mesma vila o 2 de maio de 1995, foi un impresor, editor e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Jesús Fojo Díaz, fundador e director de *La Voz de Ortigueira*, semanario que se imprimía nos propios talleres da imprenta Fojo. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e despois pasou á Academia Militar de Zaragoza e foi militar. Nos anos 40 fíxose cargo do periódico do seu pai e cando faleceu en 1965 converteuse en director e propietario.

A imprenta Fojo foi o lugar onde se imprimiron -entre finais do século XIX e principios do XX- numerosos periódicos de distinta regularidade (semanal, decenal, mensual...) da comarca ortegana. Tamén foron impresos numerosos libros. A imprenta Fojo era ao tempo unha librería en Ortigueira. 

Recibiu a Medalla de bronce de Galicia en 1994.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* David Fojo Rivas, director de 'La Voz e Ortigueira' *(en castelán)*
* Diecisiete años después de la muerte de David Fojo *(en castelán)*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Doce.
Torrada con marmelada, un doce.
**Doce** é un dos cinco sabores básicos que se pode experimentar a través do sentido do gusto, o que non ten sabor picante nin salgado, comparado con outros alimentos do mesmo tipo, un sabor como o do azucre ou o mel. É un dos catro sabores fundamentais. A sensación detéctase nas papilas gustativas situadas na punta da lingua.

Por extensión dáselle este nome a calquera alimento ou produto alimenticio composto de azucre, mel ou outros adozantes, normalmente lambetadas e sobremesas; exemplos:

* Cremas e natas: leite condensado, flans, cremas de ovo etc.
* Un **caramelo**, alimento sólido feito a base de azucre cocido e algún saborizante, chamado tamén de **larpeirada** ou **confeito**.
* Unha **marmelada**, confeitura, compota, preparacións de froitas cocidas e esmagadas con azucre.
* Unha **torta**, un biscoito, unha filloa etc; alimentos elaborados con masa e diferentes coberturas e recheos adozados, chamados tamén de **pasteis**.

Historia e orixe dos doces
--------------------------

Hai séculos non se coñecía o azucre e si o mel de abellas, que se empregaba para preparacións doces en determinadas épocas. Por exemplo, en tempos de Xesús Cristo, os panadeiros eran á vez pasteleiros e utilizaban o mel como ingrediente principal das súas receitas combinada con diversos froitos secos. Así, na Biblia e no Corán hai numerosas citas do mel e dos froitos secos, que combinados e elaborados convenientemente daban lugar a ricas sobremesas.

Notas
-----

1. ↑  Definición de VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración*, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
2. ↑  *Dicionario de galego*. Vigo, Ir Indo, 2004; *Enciclopedia Galega Universal*. Vigo, Ir Indo, 2000
3. ↑  VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración*, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pastel
* Azucre
* Doce de leite
* Dozaría

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q460453
* EBID: ID
* JSTOR: sweetness
* LCCN: sh86005179
* MAG: 2776844324

 |
**Avelino Barrio López**, nado en Toiriz (Vila de Cruces) o 3 de xullo de 1885 e finado en Buenos Aires o 6 de agosto de 1959, foi un médico galego.

Traxectoria
-----------

Era fillo do xastre Manuel Barrio. Con tres anos a familia emigra a Arxentina e instálase en Buenos Aires. Ingresou na Facultade de Ciencias Médicas, doutorándose en 1910. Ese ano empezou a exercer como médico interno do Hospital Muñiz. Cando en 1911 o Centro Gallego de Buenos Aires se transformou en Sociedad Benéfico Mutualista, Avelino Barrio foi designado para encargarse dos consultorios médicos e despois converteuse no Director médico do Centro. Formou parte da Comisión do Departamento Nacional de Higiene da República Arxentina. En 1920, comisionado polo Departamento Nacional de Higiene, realizou unha viaxe por Europa, na que visitou Galicia. En 1929 foi nomeado académico correspondente da Real Academia Galega. Socio da Institución Cultural Española, en 1954 foi elixido presidente da mesma. Foi condecorado coas insignias da Orde de Afonso X O Sabio, no segundo grao de Comendador, polo embaixador de España na Arxentina en 1958.

Foi pai do tamén médico e herpetólogo Avelino Barrio Pérez.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Avelino Barrio López, o médico dos emigrados *Faro de Vigo*, 21/4/2013.
**Andrés Avelino Barbeito Hermosilla**, nado na Coruña o 14 de xuño de 1849 finado na mesma cidade o 9 de febreiro de 1914, foi un tipógrafo e poeta galego.

Traxectoria
-----------

Foi secretario dos concellos de Pontedeume e Betanzos. Militou no Partido Republicano e foi un dos asinantes do Manifesto solidario de setembro de 1907, que promoveu o inicio de Solidaridad Gallega. Foi presidente da Asociación de Auxilios dos Dependentes de Comercio da Coruña. Publicou poemas en *El Eco de Santiago*, *Santiago* e outras revistas e xornais da época usando moitas veces o pseudónimo **Noé Vila**, anagrama do seu nome. É autor do libro de versos bilíngüe *Nada* (1906). Recibiu o premio da Academia de Montreal pola súa tradución da obra *Magali* de Frédéric Mistral e o do Ateneo de Trobadores de Tolosa pola vinculación á obra dos felibres.

Vida persoal
------------

Casou con María Cerviño Vázquez e foi pai de María Barbeito Cerviño.

Notas
-----

1. ↑  *El Noroeste*, 10-2-1914, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barbeiro y Hermosilla, Andrés Avelino. *Gran Enciclopedia Gallega Silverio Cañada*
* Carballo Calero, Ricardo (1981). *Historia da literatura galega contemporánea 1808-1936*. Vigo: Galaxia. p. 465. ISBN 84-7154-390-7.
* *Dicionario biográfico de Galicia*, t. 1, p. 92.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534355
* BNE: XX1631481

 |
**Avelino Silva Güimil**, nado en Meis e finado en Covas (Meaño) en febreiro de 1957, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Veciño de Pontevedra, foi elixido concelleiro en 1920 e nomeado primeiro tenente de alcalde en maio dese ano. Foi alcalde de Pontevedra dende fins de 1920 ata 1921. Militante do Partido Republicano e membro de Centro Republicano de Pontevedra, participou no pacto de Lestrobe representando ao Partido Republicano Federal. En 1931 participou na fundación do Partido Radical do que foi o primeiro presidente en Pontevedra. En 1934 solicitou a alta en Unión Republicana.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi procesado por masón a pesar de negar esta pertenza.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Marcelino Candendo Paz** |  **Alcalde de Pontevedra** 1920 - 1921 | Sucesor:**Marcelino Candendo Paz** |

Vida persoal
------------

Casou con Teresa Serén.

Notas
-----

1. ↑  *La Noche*, 14-2-1957, p. 6.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Masonería en Pontevedra (IV): Adeus a unha antiga sé masónica.
**Avelina Valladares Núñez**, nada en Vilancosta (A Estrada) o 23 de outubro de 1825 e finada en 1902, foi unha escritora galega, e unha das primeiras mulleres que publicou artigos de opinión na prensa escrita, e empregou o galego como lingua dalgúns dos seus poemas. É irmá do tamén escritor Marcial Valladares.

Traxectoria
-----------

Filla de José Dionisio Valladares Gómez, cunha considerable formación académica debido á súa ascendencia fidalga, Avelina Valladares dedicou parte da súa vida ao coidado dos demais (sempre dende as súas fondas conviccións relixiosas), participando na Xunta Parroquial de Beneficencia da súa parroquia, Berres. Nos períodos comprendidos entre 1840 e 1850, e 1864 e 1879, a escritora adicou a meirande parte do seu tempo á escrita, realizando durante eses anos a maior parte da súa obra literaria.

Como poeta afincada no seu tempo, as súas composicións tratan temas relixiosos, amicais ou de costumes. Non obstante, o que máis chama a atención dentro da súa produción literaria, son os artigos conservados, xa que abordan cuestións prácticas coma os cultivos, fan denuncia social ("El ochavo milagroso" critica algunhas supersticións populares) ou diríxense á autoridade (neste caso eclesiástica) para facer peticións de interese xeral. É tamén digno de destacar o seu *Diálogo entre un peregrino que se dirige a Compostela y un labriego*, obra bilingüe con claras características proclives á dramatización (hoxe existe unha versión teatral feita por Xosé Lueiro Lemos).

Na súa memoria creouse o Premio de poesía Avelina Valladares, convocado polo concello da Estrada.

Artigo de Castro López.

Notas
-----

1. ↑  Catálogo BNE

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Avelina Valladares Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Castro López, M.: "Avelina Valladares", pp. 33–35 en *Almanaque Gallego* para 1898, Buenos Aires, 25 de outubro de 1897 *(en castelán)*.
* Losada Diéguez, Antón: "N'a súa memoria", *El Emigrado*, 24/10/1925.
* Luna Sanmartín, Xosé (2000). *Ond'o sol facheaba ô amañecer: vida e obra da cantora da Ulla Avelina Valladares Núñez*. ISBN 84-95429-05-5.
* Marco, Aurora (2007). *Dicionario de Mulleres Galegas*. Edicións A Nosa Terra. p. 436-437. ISBN 978-84-8341-146-9.

### Outros artigos

* Premio de poesía Avelina Valladares
* José Dionisio Valladares Gómez
* Marcial Valladares

### Ligazóns externas

* Concello da Estrada
* "Avelina Valladares". *Álbum de Mulleres* do Consello da Cultura Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3284672
* WorldCat
* VIAF: 87234130
* BNE: XX1507219

 |

| * v
* c
* e
Árbore xenealóxica |
| --- |
|  |
**Avelino Manuel Ares Santos**, nado en Ribeira en 1975 e finado entre finais de abril e primeiros de maio de 2018 en Fafián (Ribeira) , foi un músico galego, un dos fundadores de Heredeiros da Crus.

Traxectoria
-----------

Veciños de Ribeira, el e mais Tonhito de Poi, comezaron a tocar nunha banda de pop chamada Eclipse, e en 1992 fundaron Heredeiros da Crus canda outros tres membros (Tuchiño, Javi Maneiro e Francisco Velo). Ares ata o momento fora teclista, pero, necesitados dun batería no novo grupo, vendeu o seu teclado e mercou unha batería simple coa que empezaron a tocar e cantar.

Ares deixou ese mesmo ano a banda, durante os ensaios do que sería o seu primeiro álbum, *A cuadrilla de Pepa a Loba*, se ben xa tocara con Heredeiros en diversas ocasións, entre elas a primeira actuación na Festa da Dorna (1992) de Ribeira.

Despois integrou outros grupos de rock, entre os que destacou La Tuna del Norte (2004).

Vida persoal
------------

Estivo nas drogas e faleceu nun piso abandonado de Ribeira, a canda a súa parella sentimental, quizais por asfixia por combustión dun braseiro. No tempo do seu falecemento traballaba descargando peixes. Está soterrado no camposanto parroquial de Xuño.

Notas
-----

1. ↑  "Entierros en Ribeira | Pompas Fúnebres del Noroeste". *www.pompasfunebresnoroeste.es* (en castelán). Pompas Fúnebres del Noroeste. 2018-05-12. Arquivado dende o orixinal o 15/05/2018. Consultado o 14/5/2018.
2. ↑  "Encontran dous cadáveres nun edificio abandonado en Ribeira | CRTVG". *www.crtvg.es*. Consultado o 14/5/2018.
3. 1 2 3  "El teclista que se hizo batería para dar alas a Heredeiros da Crus". *La Voz de Galicia* (en castelán). 14/5/2018. Consultado o 14/5/2018.
**Bernardino Graña Refojos**, nado en Cangas en 1910 en finado no mesmo concello o 13 de marzo de 1989, foi un mestre e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Orfo, aos 11 anos entrou no Convento de San Francisco de Herbón, e despois pasou ao Seminario de Santiago de Compostela. Correspondente de *El Pueblo Gallego* en Cangas, colaborou en *Vida Gallega*. Foi directivo da Alianza Marinera y Progreso del Mar. En 1934 converteuse en mestre da fundación benéfico-docente Martínez Vázquez de Ribadavia. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 abríronlle expediente de depuración e foi sancionado. Foi mestre no Colexio Akademos de Ribadavia e na Academia Morrazo de Cangas. Impartiu clase na escola Eirado do Sinal, foi rehabilitado e incorporouse ao maxisterio nacional en 1977 como mestre do Colexio de San Roque. En 1950 presentou a novela *Por los caminos de la carne* ao Premio Nadal. Escribiu outra novela titulada *La Isla*.

Vida persoal
------------

Casou con Amparo Villar Martínez e foi pai de Bernardino e María del Carmen Graña Villar.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 14-3-1989, p. 71.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-3-1934, p. 12.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Graña Graña, Tonino [compilador] (2017). *Bernardino Graña Refojos. Crónicas de Cangas (1930-1933) e mestre en Ribadavia e Cangas*. Cangas: Asociación Cultural A Cepa.

* Mera, H. (2005). *Conversas con Bernardino Graña*. Xerais.

### Ligazóns externas

* "Don Bernardino Graña Refojos, el maestro". *Faro de Vigo*. 18 de abril de 2017.
* 

* Bernardino Graña Refojos na páxina web *Nomes e Voces*.
Ofrendas durante a Diada
A **Diada Nacional de Cataluña** ou **Diada do Once de Setembro** (en catalán: *Diada de l'Onze de Setembre*) é a festa nacional de Cataluña, que ten lugar cada 11 de setembro.

Historia
--------

Este día conmemórase a caída de Barcelona despois de meses de asedio en 1714 perante o duque de Berwick durante a Guerra de Sucesión na que os Borbón, co seu candidato, o futuro Filipe V, e a casa dos Austrias, co arquiduque Carlos, loitaban para se faceren coa coroa de España.

Coa vitoria da dinastía dos Borbón, implántase un sistema político uniforme, derrogándose os privilexios nobiliarios e os sistemas legais provenientes dos diferentes reinos medievais que formaban a España da época. Por iso, o 11 de setembro tamén se lembra a conseguinte abolición das institucións catalás rexidas pola dinastía dos Austrias.

Institucionalización
--------------------

O Parlamento de Cataluña, no ano 1980, declarou institucionalmente o 11 de setembro como festa nacional de Cataluña. Así fica recollido no artigo 8.1 do Estatuto de Autonomía de 2006, onde se declara:

> 
> 
> Cataluña, definida como nacionalidade no artigo 1, ten como símbolos nacionais a bandeira, a festa e o himno*.*
> 
> 

e no artigo 8.3, que establece:

> 
> 
> *A festa de Cataluña é a Festividade do Once de Setembro.*
> 
>

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Diada de Cataluña***  |

### Ligazóns externas

* Els símbols nacionals-Catalunya-Generalitat de Catalunya. La Diada: l'Onze de Setembre *(en catalán)*
* A diada na páxina gencat.cat *(en catalán)*
* 11 de setembre - Festa per la Llibertat *(en catalán)*
* A Batalla do 11 de setembro de 1714 *(en catalán)*
**Robert Kahn**, coñecido como **Bob Kane**, nado no Bronx (Nova York) o 24 de outubro de 1915 e finado o 3 de novembro de 1998, foi un debuxante e escritor estadounidense de banda deseñada, considerado o creador do superheroe Batman para DC Cómics. Anos máis tarde, Kane recoñeceu que Bill Finger, escritor do seu estudo, "contribuíu" na creación do personaxe.

Traxectoria
-----------

Aos 18 anos cambiou de maneira legal o seu apelido polo de *Kane*. No 1936 dibuxou e tintou o seu primeiro cómic profesional: *Hiram Hick*. No 1938 vendía relatos humorísticos de recheo para DC Cómics.

No 1938 coñeceu a Bill Finger e axiña colaboraron en diversos proxectos, entre eles a creación de Batman. Dende a creación da personaxe, centrouse profesionalmente nel ata o ano 1968, cando se xubilou. O éxito da serie televisiva de *Batman* no 1966, fixo que *Kane* acadase sona de novo. Así os seus debuxos foron expostos en galerías ó longo dos Estados Unidos e publicáronse edicións limitadas dalgunha das súas litografías. Posteriormente exerceu como asesor da película *Batman* no 1989 e tamén nas súas secuelas posteriores. O mesmo ano publicouse a súa autobiografía co título *Batman and me*.

Notas
-----

1. 1 2 3  Especial Detective Comics 27. 75 años de Batman. Publicado por ECC Ediciones. ISBN: 978-84-16070-73-2. Editado no 2014 *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q313048
* WorldCat
* VIAF: 85570423
* Allmovie: p406981
* AlloCiné: 72604
* BNB: ID
* BNE: XX1103066
* BNF: 14027616v
* DeutscheBio: 124141609
* Discogs: 5792802
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 262830
* GND: 124141609
* IMDb: nm0004170
* ISNI: 0000 0001 2142 1953
* LCCN: n89105909
* NKC: xx0042779
* NNDB: 000022458
* NTA: 074545094
* PTBNP: 1618682
* RKD: 227091
* SNAC: w6cn99wk
* SUDOC: 086261614
* TESF: kane\_bob
* TMDb: 3794
* ULAN: 500128947
* WikiTree: Kahn-694

 |
**De Vacas** é un cuarteto musical formado polas vocalistas Inés Salvado (*a Marela*), Faia Díaz (*a Pinta*) e Paula Romero (*a Morena*) e o guitarrista Guillerme Fernández (*a Rubia*). O grupo fai versións en galego de temas comerciais, mudando a letra e dándolles un formato retranqueiro e divertido.

Traxectoria
-----------

De Vacas na Festas do Santiaguiño (2017)
De vacas naceu cando Faia, Inés e Paula, que cantaban xuntas no coro da Rá de Santiago, descubriron nunha conversa que todas eran fans das Spice Girls. Decidiron naquel momento crear un grupo co que reivindicar a súa música. Para iso incorporaron á formación o experimentado músico Guillerme Fernández, guitarrista de grupos ben coñecidos como Berrogüetto ou aCadaCanto.

O seu primeiro videoclip foi lanzado en 2015, unha versión do "Gangnam Style" do rapeiro coreano PSY. O seu primeiro concerto foi o verán do ano seguinte, no festival Feito a Man de Santiago, onde percibiron unha boa acollida por parte do público. En 2017 publicaron un novo clip: *Amodiño*, unha versión do "Despacito" do cantante Luis Fonsi. Axiña se fixo viral nas redes sociais, o que as popularizou definitivamente. Desde aquela teñen sacado versións doutros artistas como Enrique Iglesias, Michel Teló, Rosalía, Sabrina ou Pitbull.

Notas
-----

1. ↑  "QUEN SOMOS". *De Vacas*. Consultado o 2022-03-30.
2. ↑  CoroDaRa (05/07/2010). *Coro da Ra - Vídeo Presentación* (Youtube).
3. 1 2  Novoa, Tamara (2018-02-15). "De Vacas: "Na versión do Despacito contamos unha experiencia sexual desde a perspectiva da muller"". *A Movida*. Consultado o 2022-03-30.
4. ↑  "Vídeo de Gangnam Style cantado en swing por De Vacas, emergente trío vocal de Galicia". *La Ganzua* (en castelán). 2015-07-17. Consultado o 2022-03-30.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 10 preguntas para... - De Vacas. - XuvenTV Online. Youtube (2017).
O **de Havilland DH.84 Dragon** é un exitoso pequeno avión comercial deseñado e fabricado pola compañía británica de Havilland.

Deseño e fabricación
--------------------

Tras o éxito comercial do seu monomotor de Havilland Fox Moth, que voara por vez primeira en marzo de 1932, o operador comercial orixinal, Hillman's Airways, solicitou a construción dunha versión máis grande con dous motores. Tratábase dun deseño sinxelo e lixeiro cunha fuselaxe en caixa de madeira contrachapada usando o mesmo tipo de motor e seccións exteriores das ás semellantes ao Fox Moth. Orixinalmente designouse DH.84 "Dragon Moth" pero foi comercializado como "Dragon". O prototipo voou por vez primeira no aeródromo de Stag Lane o 12 de novembro de 1932. Este avión e os catro seguintes entregáronse a Hillman's que comezou a operalos comercialmente en abril de 1933. Pdían levar seis pasaxeiros, cada un deles con 20 kg de equipaxe, na ruta Londres-París consumindo 49 l de combustible por hora. Os paneis exteriores das ás podía pregarse fara facilitar o seu almacenamento.

Notas
-----

1. ↑  Jackson 1973, p. 122

Bibliografía
------------

* Jackson, A.J. (1973). *British Civil Aircraft since 1919 Volume 2*. London: Putnam. p. 382. ISBN 0-370-10010-7.
Bandeira oficial de Pezós
A **bandeira de Pezós** é a bandeira oficial do concello de Pezós no occidente de Asturias.

Características
---------------

Trátase dunha bandeira rectangular con tres bandas horizontais co mesmo grosor. A superior e a inferior son de cor rosa avermellada e a do medio branca. Sobre destas tres bandas resalta un amplo círculo de oito follas de videira de tamaños semellantes, divididos en dous grupos simétricos, de espello lonxitudinal pero coa orde invertida, de catro follas verdes; en cada grupo dúas follas con nervadura negra e as dúas restantes sen ela.

Historia
--------

No ano 2020 principiou o proceso de creación da bandeira por medio dun concurso público que recibiu 105 propostas e tras a escolla polos veciños de 23 un xurado composto por expertos en vexiloloxía, heráldica, xurisprudencia e historia seleccionou cinco e, finalmente, a corporación municipal elixiu o deseño definitivo que se converteu en oficial logo da súa publicación no *Boletín Oficial del Principado de Asturias* o 30 de abril de 2021 e, xa que logo, puido procederse ao seu izado na casa do concello de Pezós o 25 de xullo de 2021.

Notas
-----

1. ↑  "Resolución de 30 de marzo de 2021, de la Consejería de Presidencia, por la que se aprueba la bandera del concejo de Pesoz". *BOPA*. 30 de abril de 2021.
2. ↑  "Cinco diseños finalistas para la bandera de Pesoz". *La Nueva ESpaña*. 24 de xullo de 2020.
3. ↑  "Pesoz tiene ya bandera oficial". *Sociedad Española de Vexilología*. 26 de agosto de 2020.
4. ↑  "Pesoz estrena bandera de forma oficial". *RTPA*. 25 de xullo de 2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Escudo de Pezós
***De Gouden Swipe*** é un filme neerlandés realizado en frisón en 1996 baseado no libro *De Gouden Swipe* de Abe Brouwer. Dirixido por Steven de Jong e protagonizada por Rense Westra, Steven de Jong e Maaike Schuurmans. A estrea realizouse o 12 de setembro de 1996 nun centro sociocultural de Drachten. A canción principal do filme *In nije dei* é da banda De Kast.

Argumento
---------

Douwe Wallinga (Rense Westra) gaña na década de 1830 o máis cobizado premio de carreiras de carros de Frisia, o *Gouden Swipe*, e vai celebrar a vitoria co seu amigo Wilco a un bar, cando volve á casa, seu fillo Ate (Steven de Jong) acusa a Wilco de manter relacións sexuais coa súa nai a cambio de cartos. Ate marcha con seu tío Ids e durante moito tempo pai e fillo non se falan ata que a muller de Douwe admite, antes de morrer, que o dito polo fillo é verdade, entón prodúcese a reconciliación entre os dous homes pero ao se namorar Ate de Janke Feikema (Maaike Schuurmans), filla dun traballador de seu pai orixina outro conflito ao intentar seu pai impedir que prosiga, ao que se porá fin nunha nova carreira ao gañar Ate o Goulden Swipe logo de lle estreitar de mans a Douwe.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no IMDb
* Tráiler

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2077539
* IMDb: tt0211386
* TMDb: 59243

 |
Barco Rabelo coa Ribeira de Porto ó fondo.
Barco rabelo con barricas de ñnavegando no río Douro, 1900.
Modernos rabelos para paseos turísticos.
O **barco rabelo** é unha embarcación portuguesa, típica do río Douro que tradicionalmente transportaba as barricas de viño do Porto dende o Alto Douro, onde se atopan as viñas, até Vila Nova de Gaia - Porto, Portugal, onde o viño era almacenado e, posteriormente, comercializado e enviado a outros países.

Sendo un barco de río de montaña, o rabelo non ten quilla e é de fondo chan, variando o seu tamaño entre 19 e 23 metros de eslora e 4,5 metros de manga. A súa construción é con taboleiros superpostos, ó estilo nórdico, a diferenza das naves de orixe mediterráneo.

Cunha vela cadrada, o rabelo era manexado normalmente por seis ou sete homes. En canto ós mastros, só empregan un, tamén ó estilo nórdico. Para o seu goberno, utiliza un remo longo en popa, chamado "espadela". Cando era preciso, os barcos remontaban o río remolcados dende camiños de sirga por homes ou por bois.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Viño do Porto
* Rexión viñateira do Alto Douro
|  |
| --- |
| Series de |
| Mitoloxía celta |
|  |
| * Politeísmo
* Deidades
 |
| 
Mitoloxía gaélica |
| * Irlandesa
* Escocesa
* Hébridas
* *Tuatha Dé Danann*
* *Ciclo mitolóxico*
* *Ciclo do Ulster*
* *Ciclo feniano*
 |
| 
Mitoloxía britónica |
| * Britana
* Galesa
* Bretoa
* Relixión da Idade de Ferro británica
* *Llyfr Du Caerfyrddin*
* *Libro Vermello de Hergest*
* *Mabinogion*
* *Libro Branco de Rhydderch*
* *Libro de Taliesin*
* *Dafydd ap Gwilym*
* *Tríades da Illa de Bretaña*
 |
| 
Relixión |
| * Druídas
* Bardos
* Vates
 |
| 
Festivais |
| * Samaín
* Calan Gaeaf
* Imbolc
* Gŵyl Fair
* Beltane
* Calan Mai
* Lughnasadh
* Calan Awst
 |
| * Categoría
 |
| * v
* c
* e
 |

Entre os antigos celtas, un **bardo** (do celta *\*bardos*, do PIE *\*gwerH2* e a través do latín *bardus* "erguer a voz, louvar") era unha especie de poeta oficial cuxa misión era celebrar os grandes feitos nacionais, especialmente as accións heroicas e as vitorias.

Os bardos da Galia (*bardos*), Bretaña (*barz* ou *barth*) e a Gran Bretaña (*bard*) constituían unha clase social con privilexios especiais. Continuou a existir en Irlanda (*bard*) e Escocia, onde na época medieval eran músicos itinerantes, empregados ás veces por un señor para o que compuñan euloxios (ou sátiras, chegado o caso). Hoxe só se pode falar de bardos propiamente en Gales, onde reviviron por mor de xogos florais, coñecidos como *Eisteddfodau*, que se recuperaron a partir de 1822. No Gales moderno, un *bardd* é un poeta que participou nunha *Eisteddfod*.

Os bardos foron idealizados durante o Romanticismo por autores como Walter Scott e polos celtistas. O termo acabou significando "poeta lírico" e aplicóuselle tanto a William Shakespeare como a Eduardo Pondal. Durante o século XX o termo perdeu esa connotación celtista e acabou designando a calquera poeta.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q215144
* BRE: 862299
* EBID: ID
* GEC: 0083254
* GiantBomb: 3015-1915
* GND: 4327252-6
* JSTOR: bards
* LCCN: sh85011823
* Treccani: bardo

 |