recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Rezo de Eid al-Adha en Ancara en 1922
Mercado de años en Mauritania polo Eid al-Adha
**Eid al-Adha** (árabe: *عيد الأضحى*: عيد الأضحى‎ *ʿīd al-unḍḥā*, [ʕiːd ælˈʔɑdˤħæ]), tamén coñecida como a **Festa do Sacrificio** (turco: *Kurban Bayramı*: *Kurban Bayramı*; malaio: *Hari Raya Korban*: *Hari Raya Korban*; persa: عید قربان: عید قربان‎ *Eid Ghorban*; bengalí: কোরবানি ইদ *Qurbani Eid*), o **Grande Eid** ou **Baqar-Eid** (urdú: بقر عید: بقر عید‎ baqr `īd; kurdo: *جێژنی قوربان Cejna Qurbanê*: جێژنی قوربان Cejna Qurbanê‎), é a segunda das dúas festas relixiosas celebradas polos musulmáns do mundo enteiro cada ano, a outra é Eid al-Fitr. Celebra a disposición de Abraham (*Ibrahim*) para sacrificar seu fillo, como un acto de submisión aos desexos de Deus, secasí este por medio dun anxo, Jibra'il, envioulle un año para sacrificalo en troques de seu fillo. E así seguindo esta tradición entre os musulmáns persiste a tradición de cada familia sacrificar un año, que se divide en tres partes, a familia retén un terzo, outro terzo é para os familiares e o restante distribúese entre os pobres e mailos necesitados.

No calendario islámico, de base lunar, *Eid al-Adha* cae no décimo día de Dhu al-Hijjah e dura catro días. No calendario internacional (gregoriano) as datas varían de ano a ano, caendo aproximadamente 11 días antes do anterior cada ano.

Eid al-Adha é a última das dúas festas do Eid, a primeira é Eid al-Fitr. O fundamento da súa observancia vén do 196.º *ayah* (verso) de Al-Baqara, a segunda *sura* do Corán A palabra "Eid" aparece unha vez en Al-Ma'ida, a quinta sura do Corán, co significando de "festival solemne".

Como Eid al-Fitr, Eid al-Adha empeza cunha oración *Sunnah* de dous rakats seguido dun sermón (khutbah). As celebracións de Eid al-Adha principian logo do descenso dos *Hujjaj*, os peregrinos que realizan o *Hajj*, desde o monte Arafat, un outeiro ao leste da Meca. O sacrificio de Eid pódese realizar ata a posta do sol do 13º día de Dhu al-Hijjah. Os días de Eid están sinalados no Hadith como "días de lembranza". Os takbir (días) de Tashriq van da Fajr (oración matinal) do día 9 de Dhu al-Hijjah ata a Asr (oración do serán) do día 13 de Dhu al-Hijjah (5 días e 4 noites). En total 23 oracións: 5 cada día do 9 ao 12, e 3 o día 13.

Notas
-----

1. ↑  "Religion & Ethics – Eid el Adha". Consultado o 29 de decembro de 2012.
2. ↑  Corán 2:196 Arquivado 02 de febreiro de 2015 en Wayback Machine.
3. ↑  Corán 5:114 Arquivado 09 de maio de 2015 en Wayback Machine.
4. ↑  En.islamtoday.net (ed.). "Slaughtering on all days of Tashrîq | IslamToday – English". Arquivado dende o orixinal o 15 de outubro de 2013. Consultado o 30 de agosto de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q514400
* AAT: 300264566
* BNF: 13507570p
* BRE: 2124773
* EBID: ID
* Orthodox Encyclopedia: 2462271
* SUDOC: 05024129X

 |
Dorrón no mapa da xurisdición da Lanzada incluído no Catastro de Ensenada, 1752.
**San Xoán de Dorrón** é unha parroquia que se localiza no extremo oriental do concello pontevedrés de Sanxenxo, lindando xa co de Poio. Ó oeste linda coa parroquia de Bordóns, ó norte do concello de Meaño e ó sur coa Ría de Pontevedra.

Segundo o IGE, en 2016 tiña 1.393 habitantes (722 mulleres e 671 homes), o que supón un descenso respecto ó ano 2009, cando tiña 1.412 habitantes, pero un ascenso respecto ó ano 2000, cando tiña 1.328.

A parroquia ten unha superficie de 5,6 km2, distribuída en 13 entidades de poboación.

Patrimonio
----------

A igrexa parroquial, construída en 1764 sobre un templo anterior que se supón románico, é de planta rectangular dividida en dous tramos. Un consta de dous arcos que forman bóveda de canón con contrafortes no exterior, e o outro é rectangular e de menor anchura, coa sancristía como engadido.

No frontal exterior, con pináculos nas esquinas, destaca unha espadana de dúas campás.

No seu interior destaca o retablo barroco da Capela do Carme.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Dorrón

| Lugares da parroquia de Dorrón no concello de Sanxenxo (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| Areas | Barreiro | Casal | O Castro | A Costa | Freixeiro | A Granxa | Magaláns | O Outeiro | Recarei | Reguengo | Rodeiras | A Torre |

### Parroquias de Sanxenxo

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Sanxenxo |  |
| --- | --- |
| Adina (Santa María) | Arra (San Amaro) | Bordóns (San Pedro) | Dorrón (San Xoán) | Gondar (San Tomé) | Nantes (Santa Baia) | Noalla (Santo Estevo) | Padriñán (San Xenxo) | Vilalonga (San Pedro) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 219/1998, do 2 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia de Pontevedra.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Sanxenxo

### Ligazóns externas

* Pàxina web do concello de Sanxenxo *(en castelán)*
* Igrexa de San Xoán de Dorrón *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11024619
* código INE: 36051040000

 |
O ***Dicionario de Bioloxía galego-castelán-inglés*** é unha obra lexicográfica elaborada polo Seminario de Terminoloxía da Real Academia Galega e coordinada por Jaime Gómez Márquez, catedrático de Bioquímica e antigo decano da facultade de Bioloxía da Universidade de Santiago de Compostela, Ana María Viñas Díaz, profesora titular de Xenética desa universidade, e Manuel González González, catedrático de Filoloxía Románica da USC e coordinador científico do Centro Ramón Piñeiro.

Características
---------------

Trátase dun texto de referencia que serve de axuda aos profesores, investigadores e divulgadores científicos para poderen expresar correctamente os principais termos da Bioloxía. Este dicionario trilingüe, publicado no ano 2010, abrangue toda a Bioloxía, desde as moléculas até os ecosistemas, e nel encóntranse termos relacionados coa Antropoloxía, a Bioquímica, a Bioloxía celular e a molecular, a Botánica, a Ecoloxía, a Fisioloxía, o Medio ambiente, a Microbioloxía, a Xenética e a Zooloxía.

Froito dun traballo interdisciplinario entre biólogos e filólogos, o dicionario xurdiu da idea, na Facultade de Bioloxía de Santiago de Compostela, oito anos antes da súa publicación, de deseñar unha ferramenta útil tanto para o ensino coma para a investigación e a divulgación da Bioloxía.

O Secretario Xeral de Política Lingüística, Anxo Lorenzo dixo, no acto de presentación desta obra, que «este dicionario constitúe unha peza máis do mosaico de linguaxes de especialidade que temos en galego», incidindo na importancia da difusión social da terminoloxía.

Neste mesmo acto, o estudante de Bioloxía David Villar, corredactor da obra, explicou que o volume presentado viña encher un baleiro e resolver unha carencia, «sendo a primeira semente que se irá desenvolvendo ao longo dos anos coa realización de inventarios das especies en Galicia».

A obra foi unha iniciativa da Facultade de Bioloxía de Santiago co apoio da Consellaría de Educación e do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades, e foi redactada por David Villar e Luis Valle, mentres que a revisión lingüística foi feita por Víctor Fresco e María Liliana Martínez.

Notas
-----

1. 1 2  Dicionario de bioloxía: galego - castelán - inglés na páxina web da RAG.
2. 1 2 3  "Presentouse na USC o *Dicionario de Bioloxía: galego-inglés-castelán*". *Xornal da USC*. 1 de marzo de 2011. Arquivado dende o orixinal o 11 de outubro de 2019. Consultado o 11 de outubro de 2019.
3. ↑  "O dicionario de Bioloxía constitúe unha nova peza do mosaico das linguaxes de especialidade en galego". Xunta de Galicia. Consellería de Educación, Universidade e Formación Profesional.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Dicionario de Bioloxía - galego, castelán, inglés*. Texto completo en PDF.
**Heinrich Georg Bronn**, nado en Ziegelhausen, preto de Heidelberg, o 3 de marzo de 1800 e finado en Heidelberg o 5 de xullo de 1862, foi un médico, xeólogo, paleontólogo e naturalista alemán.

Traxectoria
-----------

Estudou na Universidade de Heidelberg, dutorándose en medicina en 1821. Ao ano seguinte foi nomeado profesor de Historia natural. A partir de entón dedicouse ao estudo da paleontoloxía e ao traballo de campo en varios lugares de Alemaña, Italia e Francia.

Entre 1830 e 1862 colaborou na edición do *Jahrbuch für Mineralogie*, continuado como *Neues Jahrbuch*. A súa obra principal, *Letkaea Geognostica* (2 vol. Stuttgart, 1834-1838; 3ª ed. con F. Romer, 3 vol. 1851-1856), considérase unha das fundadoras da estratigrafía alemá.

No seu *Handbuch einer Geschichte der Natur*, cuxa primeira parte apareceu en 1841, daba conta da historia física da Terra; a segunda parte trataba da historia orgánica, considerando as especies como actos directos da creación; a terceira incluía o *Index Palaeontologicus*, que apareceu en 3 volumes (1848-1849) coa colaboración de Hermann von Meyer e H. R. Göppert.

Bronn comezou tamén un importante traballo sobre zooloxía actual e fósil (*Die Klassen und Ordnungen des Thier-Reichs*) que foi continuado por outros naturalistas. Bronn escribiu os volumes dedicados aos *Amorphozoa*, os *Actinozoa* e os *Malacozoa* (1859-1862).

En 1861 foi galardoado coa medalla Wollaston pola *Geological Society of London* (Sociedade Xeológica de Londres).

Honores
-------

#### Epónimos

* Xénero *Bronnia* Kunth da familia das *Fouquieriaceae*, sinónimo de *Frouquieria*.

Abreviaturas
------------

* A abreviatura **Bronn** emprégase para indicar a Heinrich Georg Bronn como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
* A abreviatura **Bronn** emprégase para indicar a Heinrich Georg Bronn como autoridade na descrición e taxonomía en botánica

Notas
-----

1. ↑  Genus: *Fouquieria* Kunth en U.S. National Plant Germplasm System.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Heinrich Georg Bronn Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Heinrich Georg Bronn*** |

### Bibliografía

* Heinrich Georg Bronn (1800-1862) na *Encyclopedia Britannica*.

### Ligazóns externas

* Junker T. (1991): "Heinrich Georg Bronn and Origin of Species" (Resume) *Sudhoffs Arch*. **75** (2): 180-208.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q64395
* WorldCat
* VIAF: 7503117
* BNF: 12552144q
* Botanist: Bronn
* CANTIC: a10743601
* CERL: cnp00387195
* DeutscheBio: 116685417
* FAST: 196399
* GND: 116685417
* ISNI: 0000 0001 0867 2248
* LCCN: n87818004
* Leopoldina: 2172
* NKC: mzk2007411536
* NLG: 253117
* NTA: 071001670
* OL: OL5551750A
* SELIBR: 337791
* SNAC: w6sn0t7k
* SUDOC: 034806547

 |
Enseada de Botafogo, na cidade do Río de Xaneiro, Brasil.
Unha **enseada** é un accidente xeográfico costeiro. En xeografía emprégase este termo para describir unha entrada de auga circular cunha boca estreita, aínda que popularmente o termo úsase para facer referencia a calquera baía ao abrigo.

As enseadas fórmanse sobre as costas concordates, onde franxas de rocha de diferentes resistencias van paralelas á costa. Esta costa concordante ten que estar constituída por unha primeira franxa de material duro, como a calcaria ou o granito, que é seguida por outra franxa de material brando, como a arxila ou a area. Unha terceira franxa de material duro será a que determine o final da enseada. A acción erosiva do mar sobre os puntos débeis, como xunturas ou fendeduras, da primeira franxa acabará por deixar ao descuberto a segunda franxa que será rapidamente erosionada. As ondas do mar viaxarán a través da angosta entrada e logo disperánsanse no interior da enseada. Asín, a erosión é igual en todos os puntos internos do contorno deste corpo de auga, dándolle esa forma redondeada tan característica.

A enseada de Lulworth na costa de Dorset, Inglaterra, é un claro exemplo do proceso de formación dunha enseada.

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Enseada*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q31615
* AAT: 300132317
* BRE: 1891700
* MAG: 168074166

 |
**Educación y Descanso** foi unha das *Obras* da Organización Sindical española (antes coñecida como Confederación Nacional de Sindicatos, CNS) do réxime franquista; os chamados sindicatos verticais. *Educación y Descanso* (EyD, en diante) estaba adicada a promover e realizar todo tipo de actividades artísticas, culturais e deportivas por parte dos traballadores (*produtores*), que para eses fins encadrábanse nos *Grupos de Empresa*.

EyD creouse en 1940 e subsistiu até o desmonte dos sindicatos verticais en 1977. Contaba para os seus fins cunha rede de centros culturais, instalacións deportivas (incluídos os *Parques Sindicais*), residencias e cidades residenciais.

As actividades amparadas por EyD estendíanse pois a grupos de teatro, cineclubs, coros e danzas (a mesma denominación que principalmente se refire aos *Coros y Danzas* da *Sección Feminina de Falange* cos que non debe confundirse), viaxes e vacacións e sobre todo competicións deportivas, que culminaban nos denominados *Juegos Deportivos Sindicais*. De feito determinadas actividades minoritarias como o aeromodelismo, o tiro con arco, a espeleoloxía ou mesmo o xadrez e a filatelia tiveron durante anos o seu mellor nicho nos grupos de EyD.

Pola súa banda as grandes empresas españolas do franquismo, sobre todo as do INI pero non só elas, tiñan moi a gala subvencionar xenerosamente os seus Grupos de Empresa; e quizais entre todos eles foi o máis destacado en cantidade e calidade o de Ensidesa que lindaba co auténtico luxo, incluíndo club de case todos os deportes e moitas actividades artísticas e culturais.

Os campionatos e concursos de todo tipo tiñan o seu expoñente culminante de forma anual, nas *demostracións* do 1 de maio, das que a Nacional, celebrada normalmente no Estadio Santiago Bernabéu de Madrid con asistencia do Xefe do Estado, con numerosas actuacións ximnásticas e folclóricas.

Outra manifestación deportiva clásica de EyD que se mantivo sen interrupción desde o ano 1948 até a edición *póstuma* de 1976 foi a *Regata de Traineras en honra del Caudillo*, (posteriormente *Generalísimo* e finalmente *S. E. el Jefe del Estado* segundo evolucionaba a nomenclatura do sistema). Esta competición celebrábase na Coruña todos os veráns, tradicionalmente o 15 de agosto, participando nela normalmente unha embarcación de cada unha das provincias nas que se practicaba esa especialidade do deporte do remo; Guipúscoa, Biscaia, Santander, Asturias, A Coruña e Pontevedra; e coa asistencia do homenaxeado.

As áreas cubertas por EyD agrupábanse da seguinte forma:

* Extensión cultural (coros, bandas de música, orquestras, rondallas, teatro, danza e ballet, agrupacións folclóricas)
* Arte (agrupacións teatrais, concursos literarios, fotográficos, cineclubs)
* Turismo
* *Fogares do Produtor*, residencias e as Cidades Residenciais de Perlora (Asturias) e Tarragona
* Bibliotecas
* Deportes

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11681295
* WorldCat
* VIAF: 130471727
* BNE: XX161223
* CANTIC: a10927608
* GND: 1041506279

 |
Escudo de Groenlandia.
O **escudo de Groenlandia** é un dos símbolos oficiais de Groenlandia, un territorio dependente de Dinamarca. Este símbolo foi introducido no escudo de Dinamarca en 1666 e aínda forma parte do escudo da familia real dinamarquesa.

Descrición
----------

O seu deseño consiste nun escudo azul cun oso polar de prata. Este símbolo foi orixinalmente introducido no escudo de Dinamarca en 1666 e aínda é representado nas armas da familia real Danesa. No contexto dinamarqués, o oso aparecía desprazándose, mais en 1819 foi especificado cunha posición erecta. O *London Roll* de 1470 mostra un escudo coa lenda *Le Roi de Greneland* constituídas por un escudo cun oso polar rodeado por tres aves. Este título real non reflectía ningunha posición oficial, só pretendía mostrar que as armas podían ser usadas por quenquera que controlase Groenlandia.

A versión actualmente usada polo goberno foi concibida polo artista groenlandés Jens Rosing e adoptada a 1 de maio de 1989 polo parlamento de Groenlandia. O oso polar simboliza a fauna do país e a cor azul os Océanos Atlántico e Ártico que bañan a illa. En vez da versión Danesa das armas reais que seguen a tradición heráldica de levantar a pata dereita, o oso polar do escudo groenlandés levanta a pata esquerda, debido á crenza Inuit de que os osos polares son zurdos. Un escudo semellante é usado polo representante oficial do goberno danés en Groenlandia. Neste caso, o oso levanta a pata dereita e o escudo preséntase coroado coa coroa real. Dinamarca non especifica oficialmente cal pata é levantada, por iso, non hai conflito entre versións diverxentes. Os adeptos da total independencia de Groenlandia usan un fondo verde.

Historia
--------

O oso polar foi primeiramente incluído como símbolo de Groenlandia no escudo de Dinamarca durante o reinado do Rei Frederico III, mais nunca foi amplamente utilizado até principios do século XX. En xullo de 1905 selos de encomendas postais co escudo entraron en circulación; os selos, emitidos en Dinamarca, tiñan como motivo central este emblema. En 1938, todo o servizo postal de Groenlandia foi substituído polo Servizo Postal Real Danés. Os primeiros selos contiñan o Rei Danés Cristián X en vez conter elementos suxeridos polos groenlandeses, como por exemplo elementos referentes á aurora boreal, a focas e osos polares.

Galería de imaxes
-----------------

* Escudo de armas de Groenlandia (versión antiga)Escudo de armas de Groenlandia (versión antiga)
* Escudo de armas do Condado de Groenlandia (abolido o 1 de maio de 1979)Escudo de armas do Condado de Groenlandia (abolido o 1 de maio de 1979)

Notas
-----

1. ↑  Greenland 2
**Eiao** é unha illa das Marquesas, na Polinesia francesa. Está situada no grupo norte do arquipélago.

Xeografía
---------

A illa é unha plataforma elevada, con cantís de 500 m. no suroeste e unha gran roca en forma de obelisco na punta sueste. Na costa noroeste hai algunhas baías cunha zona de ancoraxe e desembarco en Vaituha onde, ademais, hai un río de auga fresca.

Historia
--------

Hoxe en día a illa está deshabitada, pero antigamente estaba habitada pola tribo chamada Tuametaki, e era un lugar sacro para os habitantes de Te I´i, ao norte de Nuku Hiva. Noutras illas das Marquesas atopáronse restos arqueolóxicos de ferramentas feitas con rocas basálticas de Eiao. A illa foi descuberta en 1791, polo norteamericano Joseph Ingraham que a chamou *Knox* en honra ao entón secretario de guerra dos Estados Unidos Henry Knox. Outros nomes utilizados foron: *Masse*, *Fremantle* e *Robert*. En marquesano escríbese **´eiao** e en ocasións se transcribió *Eiau* ou *Hiaou*.

A finais do século XIX utilizouse como illa penal. Na década dos 1970 foi ocupada militarmente polos franceses como un posible lugar para facer probas nucleares. En 1992 declarouse como reserva natural para protexer as especies en perigo, algunhas delas endémicas.

Mapa de EiaoMapa de Eiao
Baía de Vaituha en Eiao.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1301066
* WorldCat
* VIAF: 246995082
* GEC: 0511330
* GeoNames: 4031058
* OSM: 6773844

 |
| «How to Rob» |
| --- |
|  |
| sinxelo de 50 Cent |
| do álbum *Power of the Dollar* |
| Lanzamento | 10 de agosto de 1999 |
| Formato | {{{formato}}} |
| Gravada | 1999 |
| Xénero musical | Rap |
| Lingua(s) | {{{lingua}}} |
| Duración | 4:25 |
| Discográfica | columbia |
| Produtor(es) | Trackmasters |
| Escritor(es) | {{{escritor}}} |
| Cronoloxía |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| «» | «How to Rob» | «Rowdy Rowdy» |

 |
| Miscelanea | {{{miscelanea}}} |

"**How to Rob**" é o primeiro sinxelo lanzado polo rapeiro da costa leste 50 Cent, do seu álbum aínda inédito "Power of the Dollar". A canción creou unha grande controversia o que non evitou que se convertera nun grande éxito underground. Se sabe que pensou e escribiu as letras da canción mentres viaxaba ó estudio, e cando chegou xa as tiña rematas e gravouna.

Información
-----------

A canción inclúe unha rápida sucesión de frases sobre roubar e asaltar a numerosos rapeiros, cantantes e DJs. Despois de dicir "R.I.P. B.I.G.", "R.I.P. P-A-C", 50 Cents fala sobre roubar, en orde: Lil' Kim, Diddy, Bobby Brown e Whitney Houston, Brian McKnight, Keith Sweat, Cordan e o álbum *Harlem World* de Mase, Ol' Dirty Bastard, Foxy Brown, Kurupt, Jay-Z, Trackmasters, Slick Rick, Stevie J, Big Pun, Master P, Silkk The Shocker, Will Smith e Jada Pinkett Smith, Timbaland, Missy Elliott, Joe, Jermaine Dupri, Da Brat, DMX, Treach, DJ Clue, TQ, Raekwon, Ghostface Killah, RZA, Sticky Fingaz, Canibus, Heavy D, Juvenile, Blackstreet, Boyz II Men, Michael Bivins, Mike Tyson e Robin Givens, Mister Cee, Busta Rhymes e a Flipmode Squad e Kirk Franklin.

A canción puido ser un tributo do ladrón dos oitenta, Kelvin Martin, que usaba o alias de "50 Cent". Martin foi famoso por roubar as celebridades, incluíndo as cadeas dos rapeiros LL Cool J e Rakim.

Dende que a canción foi lanzada, 50 Cent traballou con Jay-Z, Diddy, Mase, Busta Rhymes, DMX, Missy Elliot, DJ Clue, Juvenile, Joe, Lil’ Kim e Timbaland.

Posición nas listas
-------------------

| Lista | Máxima posición |
| --- | --- |
| EEUU *Billboard* Hot R&B/Hip-Hop Songs | 62 |
| EEUU *Billboard* Hot Rap Tracks | 24 |
|

| * v
* c
* e
50 Cent |
| --- |
| Álbums | 
* *Power of the Dollar*
* *Guess Who's Back?*
* *Get Rich or Die Tryin'*
* *The Massacre*
* *Curtis*
* *Before I Self Destruct*

 |
| Singles | 
* "How to Rob"
* "Rowdy Rowdy"
* "Thug Love"
* "Wanksta"
* "In da Club"
* "21 Questions"
* "P.I.M.P."
* "If I Can't"
* "Disco Inferno"
* "Candy Shop"
* "Just a Lil Bit"
* "Outta Control"
* "Hustler's Ambition"
* "Window Shopper"
* "Best Friend"
* "I'll Whip Ya Head Boy"
* "Straight to the Bank"
* "Amusement Park"
* "I Get Money"
* "Ayo Technology"
* "I'll Still Kill"
* "Follow My Lead"
* "Get Up"

 |
| Filmografía | 
* *50 Cent: The New Breed*
* "Pranksta Rap"
* *Get Rich or Die Tryin'*
* *Home of the Brave*
* *Righteous Kill*
* *Before I Self Destruct*
* *Streets of Blood*
* *Spectacular Regret*
* *The Dance*
* *The Ski Mask Way*
* *Dead Man Running*

 |
| Videoxogos | 
* *Bulletproof*
* *Blood on the Sand*

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2698442
* MetroLyrics: ID
* MusicBrainz: ID
* MusicBrainz: ID

 |
**Eduardo Álvarez Carballido**, nado en Oroso en 1843 e finado en Melide o 28 de decembro de 1913, foi un médico, escritor e historiador galego.

Traxectoria
-----------

A familia trasladouse a Melide onde Eduardo fixo os estudos primarios, que despois continuou no Instituto de Lugo. Licenciouse en Medicina na Universidade de Santiago de Compostela en 1874. Foi médico en Melide e na súa comarca. Colaborou en *Galicia Diplomática*, *Galicia Histórica* e no *Boletín da Real Academia Galega*. Na súa residencia de Melide creou un museo privado con importantes fondos documentais, históricos e arqueolóxicos da Terra de Melide, que foron vendidos polos seus herdeiros. Foi nomeado académico correspondente da Real Academia Galega en 1906. Finou en Melide o 28 de decembro de 1913.

Recoñecementos
--------------

Unha rúa de Melide leva o seu nome.

Notas
-----

1. ↑  *Diario de Galicia*, 9-1-1914, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fuciños Gómez, Xosé Domingo (1985). "D. Eduardo Álvarez Carballido". *Boletín do Centro de Estudios Melidenses-Museo da Terra de Melide* (3).

### Ligazóns externas

* Persoeiros das letras de Melide

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q116172866
* Dialnet: 3210215

 |
**Ignacio González Montes**, nado en Cangas o 24 de decembro de 1910, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de defensa.

Traxectoria
-----------

Fichou polo Celta de Vigo en 1933, por aquel entón tentando conseguir o seu primeiro ascenso a Primeira División, porén os seus primeiros minutos co Celta serían no Campionato galego, título que gañaría o equipo celeste.

Co Celta participou no primeiro ascenso do equipo na tempada 1935/36, e sería un dos poucos xogadores que tamén debutarían na máxima categoría, xa que este debut tivo que agardar tres anos ao producirse o golpe de estado militar contra a Segunda República Española que desembocou na Guerra Civil, sufrindo gran parte dos futbolistas as penurias da guerra e da represión franquista.

Finalmente debutou na cuarta xornada da tempada 1939/40, do que sería o seu último ano no Celta.

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 1939-40 (debut na Primeira División) |
| --- |
| 
* Burdas
* Rivas
* Varela
* Emilio
* Alvarito
* Pirelo
* Venancio
* Cons
* Nolete
* Edelmiro II
* Toro

 |
| 
* Alberty
* Chicha II
* Machicha I
* Agustín
* Labanda
* Piñeiro
* Ignacio
* Fuentes
* Nano
* Armando
* Sansón
* Machicha II

 |
| 
* Adestrador: Ricardo Comesaña

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535659
* BDFutbol: 11240

 |
O **escudo de Bolivia** é o símbolo nacional de Bolivia, empregado polo Estado boliviano e as demais institucións públicas do país. A súa actual versión, foi aprobada o 19 de xullo de 2004.

Modificacións de 2004
---------------------

O actual **Escudo Nacional de** **Bolivia** foi regulamentado oficialmente polo decreto 27630 aprobado polo Presidente Carlos Mesa e os ministros de goberno o día 19 de xullo de 2004. No mesmo detállanse con maior rigor proporcións e cores do escudo xa existente pero tamén se definiron algúns cambios nos elementos que o compoñen.

Entre os cambios do novo escudo, están:

* A alpaca substituíuse pola llama
* A árbore de pan Artocarpus altilis substituíuse pola Palmeira Janchi Coco ou Zanca Palma
* A denominación da "machada incásica" foi cambiada por só machada

Ó escudo agregáronselle os seguintes elementos:

* O Cerro Menor, en fronte do Cerro Rico
* A Capela do Sacro Corazón de Jesús sobre o Cerro Menor.

Notas
-----

1. 1 2  "El nuevo escudo".
**Juan Ignacio Diego Palacios**, nado en Castro Urdiales, Cantabria, o 18 de maio de 1960, máis coñecido por simplemente **Ignacio Diego** ou **Nacho Diego**, é un político español, oitavo presidente de Cantabria desde xuño de 2011 e sétima persoa que ocupa este cargo.

Foi elixido concelleiro no concello de El Astillero nos comicios de 1987 e 1991, e desempeñou as tarefas de alcalde do mesmo municipio tras as eleccións de 1995, 1999 e 2003. Desde 2004 preside o Partido Popular de Cantabria.

Carreira política
-----------------

No ano 1988 foi elixido presidente de Nuevas Generaciones do Partido Popular de Cantabria e foi deputado do Congreso, membro do gabinete da presidencia da Asemblea Rexional e director xeral de Medio Ambiente.

Desde 1995 ocupou o cargo de alcalde do municipio de El Astillero con maioría absoluta e en novembro de 2004 foi elixido presidente do PP de Cantabria, substituíndo a José Joaquín Martínez Sieso no cargo. Ignacio Diego é deputado do Grupo Popular, membro da Comisión de Regulamento e forma parte tamén da Deputación Permanente.

En outubro de 2006 anunciou a súa dimisión como alcalde de Astillero para presentarse á presidencia do Goberno de Cantabria como candidato do PP nas eleccións autonómicas de 2007.

Nestes comicios, Ignacio Diego obtivo 17 escanos, polo que non conseguiu a maioría absoluta, dando lugar a que o pacto entre socialistas (PSC-PSOE) e rexionalistas (PRC) se revalidara de novo.

Foi reelixido presidente do Partido Popular de Cantabria co 94,5% dos votos no X Congreso Rexional, celebrado en Santander o 4 de outubro de 2008.

### Presidencia de Cantabria

Nas eleccións do 22 de maio de 2011 gañou por maioría absoluta os comicios fronte ao anterior presidente de Cantabria, Miguel Ángel Revilla. O 23 de xuño do mesmo ano foi investido polo Parlamento como novo presidente autonómico e o luns 27 de xuño tomou posesión como tal.

Cargos desempeñados
-------------------

* Presidente de NNGG de Cantabria.
* Alcalde de El Astillero. (1995-2006)
* Presidente do PP de Cantabria. (Desde 2004)
* Deputado do Parlamento de Cantabria. (Desde 2007)
* Presidente de Cantabria. (desde 2011)

Notas
-----

1. ↑  «Ignacio Diego anuncia su dimisión como alcalde», en *El Diario Montañés* Consultado o 2 de agosto de 2013.
2. ↑  «Ignacio Diego ya es presidente de Cantabria», en *El Diario Montañés* Consultado o 2 de agosto de 2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ignacio Diego Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Antonio Maestro** | **Alcalde de El Astillero**1995-2006 | Sucesor:**Carlos Cortina** |
| Predecesor:**José Joaquín Martínez Sieso** | **Presidente do PP de Cantabria**2004-actualidade | Sucesor:***No cargo*** |
| Predecesor:**José Joaquín Martínez Sieso** | **Líder da oposición en Cantabria**2004-2011 | Sucesor:**Miguel Ángel Revilla** |
| Predecesor:**Miguel Ángel Revilla** | **Presidente de Cantabria**2011-actualidade | Sucesor:***No cargo*** |
| Predecesor:**Lola Gorostiaga** | **Portavoz do Goberno de Cantabria**2011-actualidade | Sucesor:***No cargo*** |
**Eduardo de Torres Taboada**, nado en Santiago de Compostela o 20 de xaneiro de 1851 e finado na Coruña o 8 de xaneiro de 1921, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi deputado provincial. Foi elixido deputado polo distrito de Muros nas eleccións de 1891. Nas eleccións de 1899 foi elixido polo distrito da Coruña, polo que volveu ser elixido en 1901, 1903, 1905 e 1907. Foi senador pola provincia da Coruña en 1910, 1911, 1914 e 1915. En 1902 fundou e dirixiu o periódico *Diario de La Coruña*.

Vida persoal
------------

Casou con María Asunción Sanjurjo Flórez, condesa de Torre Penela, filla de Pedro Sanjurjo Pérez. Foi pai de Amalia Torres Sanjurjo, que casou en 1916 con Pedro Barrié de la Maza.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Orzán*, 9-1-1921, p. 1.
2. ↑  *El Noroeste*, 3-8-1916, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19796713
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 114290
* Senadores de España (1834-1923): 2955

 |
James Naismith ca. 1900.
**James Naismith**, nado en Almonte, o 6 de novembro de 1861, e finado en Lawrence o 28 de novembro de 1939 foi un adestrador e innovador canadense.

Traxectoria
-----------

Inventou o deporte do baloncesto en 1891 e tamén se lle recoñece como o introdutor do primeiro casco de fútbol americano. Escribiu as regras orixinais do baloncesto, fundou o programa de baloncesto da Universidade de Kansas e viu o seu deporte adoptado como unha disciplina de demostración nos Xogos Olímpicos de 1904 e como un deporte oficial nos Xogos Olímpicos de 1936. As contribucións de Naismith no baloncesto valéronlle varias honras póstumas, tales como pertencer ó Salón da Fama do baloncesto canadense, ó Salón da Fama olímpico canadense, ó Salón da Fama de deportes canadenses, ó Salón da Fama de lendas do deporte de Ontario, ó Salón da Fama de deportes de Otava, ó Salón da Fama do deporte da Universidade McGill, ó Salón da Fama dos deportes de Kansas State e ó Salón da Fama da FIBA. O Naismith Memorial Basketball Hall of Fame leva o seu nome.

Notas
-----

1. ↑  bookrags.com (ed.). "James Naismith Biography" (en inglés). Consultado o 30 de setembro de 2008.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***James Naismith Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Perfil no Basketball Hall of Fame *(en inglés)*
* Fundación Naismith *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188962
* WorldCat
* VIAF: 50873407
* EBID: ID
* FAST: 295814
* GND: 121214273
* ISNI: 0000 0000 9925 4019
* LCCN: n91122143
* NDL: 00450974
* NNDB: 000159372
* OL: OL454612A
* SNAC: w6zt3kng
* WikiTree: Naismith-37
* BasketballHoF: james-naismith

 |
**Jari Puikkonen**, nado o 25 de xuño de 1959 en Lahti, é un antigo saltador de esquí finés.

Traxectoria
-----------

Puikkonen fixo o seu début internacional no Torneo dos Catro Trampolíns en Oberstdorf o 30 de decembro de 1977. Nos Xogos Olímpicos de Inverno de 1980 gañou unha medalla de bronce en salto longo. Gañou o Campionato do Mundo de Salto de Esquí en Oberstdorf e a súa primeira Copa do Mundo en Innsbruck en 1981, e ese ano rematou terceiro no Torneo dos Catro Trampolíns e gañou outras tres vitorias en salto de esquí na Copa do Mundo, finalizando cinco no total da competición. Nos Xogos Olímpicos de Inverno de 1984 volveu gañar outra medalla de bronce pero en salto normal, nos de 1988 conseguiu a medalla de ouro en salto longo por equipos.

Non obstante os seus maiores éxitos conseguiunos nos Campionatos do Mundo de Esquí Nórdico, gañando sete medallas, catro ouros, salto individual longo 1989, salto longo por equipos: 1984, 1985, 1989), dúas pratas, salto normal: 1982, salto longo: 1985 e un broce, salto longo por equipos: 1982). Retirouse da competición en 1991.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16856
* Munzinger: 01000001780
* FIS: 49275
* OCID: jari-puikkonen
* Sports Reference: jari-puikkonen-1

 |
O espectro electromagnético.
O espectro electromagnético, resaltando a luz visíbel
**Espectro electromagnético** é o intervalo completo da radiación electromagnética, que contén desde as ondas de radio, pasando polas microondas, o infravermello, a luz visible, os raios ultravioleta, os raios X, a radiación gamma, ata os raios cósmicos.

Falar de ***espectro*** referíndose a un fenómeno ondulatorio como o é a radiación electromagnética (EM), significa falar en termos de frecuencia de oscilación, longura de onda ou enerxía de fotón. Así o espectro electromagnético é un mapa, unha clasificación da radiación EM segundo estes parámetros.

Por outra banda o espectro EM pódese clasificar do mesmo xeito con calquera destes tres parámetros, que gardan unha relación de proporcionalidade entre eles. Deste xeito tense que,

\ \nu =c/\lambda 

E=h\cdot \nu 

onde \nu  é a frecuencia medida en Herzios (Hz), \lambda  é a longura de onda medida en múltiplos e submúltiplos do metro, E é a enerxía medida en Joule (J) -aínda que se adoita ofrecer tamén, por simplicidade, en electrón-voltios (eV)-, e finalmente h é a constante de Planck.

Espectro electromagnético, penetración na atmosfera, lonxitude de onda, frecuencia e radiación de corpo negro.

| **Zona Espectral** | **Lonxitude de onda** (m) | **Frecuencia** (Hz) | **Enerxía** (J) |
| --- | --- | --- | --- |
| Raios gamma | < 10 pm | >30.0 EHz | >19.9E-15 J |
| Raios X | < 10 nm | >30.0 PHz | >19.9E-18 J |
| Ultravioleta Extremo | < 200 nm | >1.5 PHz | >993E-21 J |
| Ultravioleta Próximo | < 380 nm | >789 THz | >523E-21 J |
| Luz Visíbel | < 780 nm | >384 THz | >255E-21 J |
| Infravermello Próximo | < 2.5 um | >120 THz | >79.5E-21 J |
| Infravermello Medio | < 50 um | >6.00 THz | >3.98E-21 J |
| Infravermello Afastado/submilimétrico | < 1 mm | >300 GHz | >199E-24 J |
| Microondas | < 30 cm | >1.0 GHz | >1.99e-24 J |
| Ultra Alta Frecuencia (UHF) -Radio | <1 m | >300 MHz | >1.99e-25 J |
| Moi Alta Frecuencia (VHF) Radio | <10 m | >30 MHz | >2.05e-26 J |
| Onda curta (SW) - Radio | <180 m | >1.7 MHz | >1.13e-27 J |
| Onda Media (MW) Radio | <650 m | >650 kHz | >4.31e-28 J |
| Onda Longa (LW) Radio | <10 km | >30 kHz | >1.98e-29 J |
| Moi Baixa Frecuencia (VLF, ULF, ELF, SLF) Radio | >10 km | <30 kHz | <1.99e-29 J |

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Espectro electromagnético Modificar a ligazón no Wikidata*** |

| * v
* c
* e
Espectro electromagnético |
| --- |
| 
* Ondas de radio
* Microondas
* Infravermello
* Espectro visible
* Ultravioleta
* Raios X
* Raios gamma

 |
| 
* Espectro visible
	+ Vermello
	+ Laranxa
	+ Amarelo
	+ Verde
	+ Azul
	+ Violeta

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q133139
* EBID: ID
* GEC: 0153201
* JSTOR: electromagnetic-spectrum
* MAG: 155761240
* PSH: 3481

 |
**Ignacio Vieitez Tapia**, nado en Sela (Arbo) o 28 de agosto de 1817 e finado en Madrid o 25 de febreiro de 1882, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Miguel Vieitez de Puga, señor do pazo de Sela, onde naceu. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi xuíz de Ribadavia, xefe de negociado no Ministerio de Graza e Xustiza, maxistrado da Audiencia de Zaragoza, presidente de Sala das Canarias, Valladolid, A Coruña, Oviedo e Burgos, maxistrado da Audiencia de Madrid e presidente da Sala segunda do Tribunal Supremo de Xustiza. Foi elixido deputado provincial na Deputación de Pontevedra e deputado a Cortes polo distrito de Ponteareas en 1850. Foi senador pola provincia de Ourense en 1876 e por Pontevedra entre 1877 e 1881.

Vida persoal
------------

Casou con Luísa Penedo Fernández e foi pai de José e Ignacio Vieitez Penedo.

Notas
-----

1. ↑  Xenealoxía Vieitez

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos Deputados Arquivado 24 de setembro de 2015 en Wayback Machine.
* Ficha no Senado
Emblema da Igrexa de Suecia
A **Igrexa de Suecia** (sueco: *Svenska kyrkan*) é unha igrexa evanxélica luterana nacional. Ata o ano 1999 foi a igrexa do estado sueco. Ten a súa sede en Uppsala e a finais de 2017 tiña 6 millóns de bautizados, sendo a maior denominación cristiá de Suecia.

É a denominación luterana máis grande de Europa e a terceira máis grande do mundo tras a Igrexa Evanxélica Etíope Mekane Yesus e a Igrexa Evanxélica Luterana en Tanzania. É membro da Comuñón de Porvoo e profesa a rama luterana do Cristianismo. Está composta por trinta dioceses divididas en parroquias. É unha igrexa nacional aberta que, traballando cunha organización democrática e a través do ministerio da igrexa, cobre todo o país. O Primado da Igrexa de Suecia é o Arcebispo de Uppsala (en xuño de 2018 era Antje Jackelén, a primeira muller arcebispo de Suecia).

É litúrxica e teoloxicamente "igrexa alta", conservando sacerdotes, vestimentas e a Misa durante a Reforma en Suecia. En común con outras igrexas evanxélicas luteranas (particularmente nos estados nórdicos e bálticos), a Igrexa de Suecia mantén o episcopado histórico. Algunhas igrexas luteranas teñen política congregacional ou política episcpal modificada sen sucesión apostólica, pero o episcopado histórico mantense en Suecia e noutras nacións luteranas da Comuñón de Porvoo.

A Igrexa de Suecia é coñecida pola súa posición liberal en materias teolóxicas, particularmente na cuestión da homosexualidade. Cando Eva Brunne foi consagrada como Bispo de Estocolmo en 2009, converteuse na primeira bispo abertamente lesbiana do mundo.

A pesar dunha significativa perda anual de membros (recentemente dun 2% cada ano), a súa membresía de 5 993 368 persoas en 2017 representa o 59,3% da poboación sueca. O alto número de membros débese a que ata 1996 todos os nenos nacidos no país eran feito membros, a menos que os seus pais cancelasen activamente a súa membresía. Ao redor dun 2% dos membros da igrexa vai regularmente ao servizos dominicais. Segundo unha enquisa de Gallup realizada en 2009, o 17% dos suecos considera a relixión como unha parte importante da súa vida.

Notas
-----

1. 1 2  Svenska Kyrkan (ed.). "Svenska kyrkan i siffror". Consultado o 29 de xuño de 2018.
2. ↑  The Lutheran World Federation (ed.). "Member churches". Consultado o 29 de xuño de 2018.
3. ↑  Kiksdagen (ed.). "Lag (1998:1591) om Svenska kyrkan". Consultado o 29 de xuño de 2018.
4. ↑  Svenska Kyrkan (ed.). "Om ärkebiskop Antje Jackelén". Consultado o 29 de xuño de 2018.
5. ↑  QX (ed.). "Lesbian bishop consecrated in Sweden". Consultado o 29 de xuño de 2018.
6. ↑  The Christian Science Monitor (ed.). "Sweden Snaps Strong Ties Between Church and State". Consultado o 29 de xuño de 2018.
7. ↑  Svenska Kyrkan (ed.). "Liturgy and Worship". Archived from the original on 22 de abril de 2010. Consultado o 29 de xuño de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q749243
* WorldCat
* VIAF: 157043528
* BNF: 12500476n
* EBID: ID
* GND: 117958-5
* ISNI: 0000 0004 0469 0870
* LCCN: n79034436
* NKC: kn20070427007
* SELIBR: 220127
* SUDOC: 034227067

 |
250px.250px.
chegada de *Moonlight* e *Parade Ground* no hipódromo de Antela.
O **hipódromo** (do grego *ιππος* ,*hippos*= "cabalo", e *δρομος*, *dromos* = "estrada") é un recinto pechado destinado ás carreiras de cabalos.

Características
---------------

Adoitan ser bastante maiores en tamaño que un campo de fútbol. O interior ten, no perímetro, chanzos a modo de asento para os espectadores. O centro está formado de terra ou herba e dispón nel dun óvalo bordeando os chanzos que forman a pista. Na pista dispútanse carreiras de cabalos.

Normalmente, as pistas de terra son para carreiras de trotadores, mentres que as de herba son para carreiras de cabalos pura raza. No recinto, a xente que entra a ver as carreiras ten a posibilidade de facer apostas.

En Galicia existe o **hipódromo de Antela** (dentro do Centro Ecuestre de Antela), o hipódromo de Campañó e o curro da Enxa.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *hipódromo*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q187916
* AAT: 300379013
* BNCF: 16071
* BNF: 11958117t
* BRE: 3667905
* EBID: ID
* GEA: 6847
* GiantBomb: 3015-8643
* GND: 4126016-8
* JSTOR: racehorses
* LCCN: sh85062110
* NDL: 00565297
* NKC: ph119585
* PSH: 9999

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Persoas na procesión do Cristo do Gran Poder tomando fotografías.
Espectadores nun acuario vendo nadar a un tiburón balea.
O **espectador** ou **audiencia** é quen aprecia unha obra ou asiste a un espectáculo. Por definición é o suxeito que o autor dunha obra constrúe para que a aprecie. O papel do espectador está predefinido segundo a vontade do autor, con todo o suxeito que na realidade percibe a obra pode non axustarse ao que o autor da obra esperaba.

No teatro en particular, o espectador reviste unha importancia fundamental non só como destinatario da representación senón tamén pola comunicación privilexiada que se establece entre el e o actor en escena.

Nun espectáculo en vivo, a condición óptima para o éxito do mesmo é a empatía entre o que actúa e o que mira, facendo que a persoa do público participe na narración.

Segundo Peter Brook, o espectador é unha do tres *cordas* que o actor debe sempre manter equilibradas. Inclinarse a favor do espectador fai preponderante o aspecto de *exhibición* da representación teatral mentres unha escasa atención ao destinatario da representación pode chegar a facela débil e privada de sentido, se non na elaboración privada de quen o executa.

O teatro do século XX modificou profundamente a concepción clásica do espectador. Visto no pasado como un elemento pasivo, importante só porque era necesario para unha representación (da que constitúe o destinatario), varios directores e autores subliñaron en cambio a importancia do mesmo como elemento activo.

O espectador no teatro
----------------------

A evolución do concepto de espectador no espectáculo en vivo desenvolveuse á vez que o cambio da dramaturxia e do modo de pensar o teatro e por tanto tamén do espazo escénico: se até o século XIX o escenario encarnaba unha situación distinta da realidade para tentar imitala, no século XX os actores e os espectadores reúnense a miúdo no mesmo espazo, como no *Apocalypsis Cum Figuris* de Jerzy Grotowsky, que neutraliza a separación do espazo introducindo ao espectador na representación ou nalgunhas obras de Pirandello que fai iniciar a representación no vestíbulo cando o público espera para entrar na sala ou moitas veces participan do evento en primeira persoa (exemplo son algúns espectáculos do Circo do Sol que levan aos espectadores a responder preguntas directas dos actores).

No teatro de variedades, no cabaré e o café cantante, o espectador é de vital importancia para a representación porque a miúdo decide o resultado mesmo do espectáculo: libre de asubiar, rir, gritar, desvinculado dos límites impostos polo rigoroso respecto "á platea", modifica sensiblemente o desenvolvemento dun evento, volvéndose parte activa do mesmo.

*El Espectador*, de Ortega
--------------------------

José Ortega y Gasset escribiu unha gran cantidade de artigos, reunidos posteriormente nun oito tomos, publicados entre 1916 e 1934, co título *El Espectador*.

Notas
-----

1. ↑  José Ortega y Gasset en filosofia.org

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q211198
* AAT: 300192793
* BNCF: 8604
* BNF: 13516396s
* GEC: 0181021
* GND: 4047764-2
* JSTOR: audiences
* LCCN: sh85009454
* PSH: 9655

 |
Pía bautismal.
A **igrexa de Santa Materiana de Tintagel** é un templo relixioso, igrexa parroquial de Tintagel, na diocese de Truro, en Cornualla. Sitúase nos cantís entre Tintagel e o castelo de Tintagel, e está listado como edificio de excepcional interese (*Grade I*).

Historia
--------

O templo orixinal foi construído posiblemente no século VI, fundado como igrexa dependente da de Minster. Estas dúas son as únicas consagradas a Materiana.

O templo actual foi construído a finais do século XI ou comezos do XII. O historiador da arte Nikolaus Pevsner suxeriu en 1950 que a arquitectura da era normanda inclúe algúns elementos saxóns, mentres que a torre podería ser do século XIII ou XV. En 1870 levouse a cabo unha restauración vitoriana da man de James Piers St Aubyn, na que se construíu un novo tellado. Posteriormente mudouse o órgano en dúas ocasións (orixinalmente situado nun oco no norte do presbiterio; levouse primeiro ao centro da área occidental, e despois á esquina noroeste da nave; desde 2016, non obstante, úsase un órgano electrónico) e instaláronse novas videiras con imaxes de santos, como Materiana, San Xurxo e San Piran. Na igrexa hai un miliario romano datado no ano 324 co nome do emperador Licinio (d. 324). A torre ten seis campás, de entre 1735 e 1945.

Notas
-----

1. ↑  D. L. Flower. "Tintagel Web" (en inglés). Consultado o 29 de abril de 2009.
2. ↑  Canner, A. C. (1982): *The Parish of Tintagel*. Camelford: A. C. Canner, pp. 5-6
3. ↑  Pevsner, N. (1970) *Cornwall*, 2nd ed. Penguin Books; p. 219.
4. ↑  Sedding, Edmund H. (1909): *Norman Architecture in Cornwall: a handbook to old ecclesiastical architecture*. London: Ward & Co.; pp. 382-388
5. ↑  *Cornish Church Guide* (1925) Truro: Blackford; pp. 203-206
6. ↑  Canner (1953); p. 9

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Canner, A. C. (1953): *The Ancient Parish Church of Tintagel: a new guide*. Tintagel: [P. C. C.] (There are many later editions.)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Igrexa de Santa Materiana de Tintagel*** |
**Hipólito Suárez Guerra**, nado na Coruña en xullo de 1907 e finado en Madrid o 21 de marzo de 1980, foi un procurador galego represaliado pola súa militancia republicana.

Traxectoria
-----------

Fillo de Hipólito Suárez, que vivía na rúa Real da Coruña. Aprobou os exames de procurador en 1935. Era amigo de Claudio Sánchez Albornoz, e tiña coñecidas simpatías republicanas. Foi destinado á praza de secretario do xulgado de Cebreros (Ávila). Alí casou en 1936, e alí tamén o sorprendeu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 co que se iniciou a Guerra Civil española. Agochouse pero foi descuberto e encarcerado. Xulgado, escapou da pena de morte grazas á intercesión de Severiano Martínez Anido, xeneral nacional ferrolán e ministro de Franco.

Durante a posguerra acudía regularmente á Coruña a pasar os veráns.

Vida persoal
------------

Casou con Herminia González Pardo e foi pai de Adolfo Suárez, que acabou sendo presidente do goberno de España entre 1976 e 1981.

Está soterrado no cemiterio de San Amaro.

Notas
-----

1. ↑  *Mediterráneo*, 22-3-1980, 1 e 12.
2. ↑  Funeral del padre de Adolfo Suárez
3. ↑  "Exámenes para procuradores en la Audiencia" en *El Pueblo Gallego*, 26-5-1935, p. 10.
4. ↑  La profunda huella coruñesa