recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*Para o artigo do Premio Nobel de Literatura portugués véxase: José Saramago*.

| Saramago |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| División: | anxiospérmicas |
| Clase: | eudicotiledóneas |
| Orde: | Brassicales |
| Familia: | Brassicaceae |
| Xénero: | *Raphanus* |
| Especie: | ***R. raphanistrum*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Raphanus raphanistrum'**L. |
| Sinonimia |
| Raphanus raphanistrum landra |

Flores, froitos e raíz.
Folla de saramago.
O **saramago**, **sarmago**, **ravo bravo** ou **labestro** é unha especie de planta con flor pertencente á familia Brassicaceae.

Ás veces é reivindicado como o antepasado do Ravo comestíbel, o *Raphanus sativa*. Algúns autores sosteñen ser nativo de Asia, mentres outros din que é orixinario do Mediterráneo. É considerada planta nativa, non invasora, na Península Ibérica.

Foi introducido en case que todas as partes do mundo, sendo nalgunhas delas considerada unha especie invasiva daniña, como en Australia. Espállase rapidamente e ás veces pode ser vista nas beiras das estradas ou en lugares onde a terra foi removida.

O saramago medra como planta anual ou bianual, con fermosas flores de catro pétalos de 15–20 mm de cruz e de cor variábel entre púrpura, alaranxada, amarela ou branca, a miúdo escurecéndose ao longo do mesmo pétalo. Ten unha raíz simple que é similar á do ravo cultivado, porén menos dilatada.

É unha fonte importante de pole e néctar para unha variedade de polinizadores, especialmente as abellas. Pode ser confundido coa mostardeira ou coa mostardeira brava, outras plantas da familia das Brassicaceae.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ravo (*Raphanus sativa*)

### Ligazóns externas

* Saramago na *Base de dados do Jardim Botânico da Universidade de Tras-os-Montes* *(en* *portugués)*
* Procura de Saramago na *Base de datos del Real Jardín Botánico, CSIC* *(en* *castelán)*
* Vocabulario botánico Universidade Santiago de Compostela
* Galería de fotos do saramago

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28017
* EBID: ID
* MAG: 2781397391

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* APDB: 78012
* APNI: 114761
* BioLib: 39253
* Dyntaxa: 220571
* EOL: 584018
* EPPO: RAPRA
* EUNIS: 163549
* FloraBase: 3061
* FNA: 200009661
* FoC: 200009661
* GBIF: 3040983
* iNaturalist: 55411
* IPNI: 288483-1
* IRMNG: 11026818
* ISC: 46795
* ITIS: 23289
* NBN: NBNSYS0000002815
* NCBI: 109996
* PalDat: Raphanus\_raphanistrum
* PlantList: kew-2422367
* POWO: ID
* Soortenregister: 119300
* TAXREF: 117353
* Tela Botanica: 55553
* Tropicos: 4100237
* PLANTS: RARA2
* VASCAN: 4100
* VicFlora: ID
* WoRMS: 993765

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Saramagal.
Logotipo.
**Saramagal** é unha marca de cervexa artesá producida pola compañía Bieron Agudelo S.L. en Agudelo (Barro).

Historia
--------

Os inicios da empresa remóntanse a 2005, cando os dous socios fundadores comezaron a elaboración de cervexa de xeito artesanal. Porén, foi en 2009 cando a empresa dou os primeiros pasos para industrializarse e comercializar a súa cervexa de autor. No ano 2011 a empresa xa producía 1000 litros semanais, marcándose como obxectivos para o 2012 a duplicación da produción e a exportación dos seus produtos ao resto do Estado español e ao estranxeiro.

Características
---------------

A cervexa Saramagal non está pasteurizada, nin conteñen ningún tipo de aditivos, colorantes nin conservantes. Está elaborada con maltes de Baviera e a República Checa, e lúpulos de Inglaterra e Eslovenia.

Tipos de cervexa
----------------

Saramagal comercializa dous tipos de cervexa:

* **Saramagal Stipe:** É unha cervexa de tipo *Indian Pale Ale*. A súa cor é ámbar escuro con lampos de mel, e a cor da espuma é crema. No seu aroma amais dos cereais crus, os maltes empregados apórtanlle un sabor a biscoito cun sabor final de torrefacto. É unha cervexa de con corpo e gusto amargo. Ten unha gradación alcohólica de 5,5 graos.
* **Saramagal Inmaculate:** É unha cervexa de alta fermentación estilo *Ale* loura de tipo belga. Esta cervexa incorpora trigo aos maltes. Ten unha cor pálida característica do malte pilsen e do trigo. A adición de casca de laranxa dálle un sabor máis fresco e afroitado. O seu aroma presenta un carácter suave e doce de malte pilsen. Ten un sabor lixeiro e cun moderado dulzor, mentres que ten o amargor medio e moi moderado do lúpulo. A súa gradación alcohólica é de 4,5 graos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
**Sandra Hall Magnus**, nada en Belleville, Illinois, o 30 de outubro de 1964, é unha astronauta estadounidense retirada que formou parte das misións STS-112, STS-135, STS-119 e STS-126, sendo membro da Expedición 18 á Estación Espacial Internacional.

Traxectoria
-----------

Magnus graduouse en física e é máster en enxeñaría eléctrica pola Universidade de Missouri-Rolla en 1986 e 1990 respectivamente. Ten un doutoramento pola Escola de Ciencia de Materiais e Enxeñaría do Instituto Tecnolóxico de Georgia en 1996.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en abril de 1996, participando nas misións STS-112, STS-135, STS-119 e STS-126 e sendo membro da Expedición 18. Pasou un total de 157,36 días no espazo.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2020). "Magnus, Sandra Hall" (en inglés). Consultado o 4 de setembro de 2020.
2. 1 2 3  NASA, ed. (outubro de 2012). "SANDRA H. MAGNUS (PH.D.)NASA ASTRONAUT(FORMER)" (PDF) (en inglés). Consultado o 4 de setembro de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sandra Magnus***  |

### Outros artigos

* STS-112
* STS-135
* STS-119
* STS-126
* Expedición 18
* Estación Espacial Internacional

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q49064
* NASA: magnus

 |
O **Lor** é un río galego, afluente do Sil, situado na provincia de Lugo, e que discorre polas montañas do Courel.

Características
---------------

Ten 54 quilómetros de lonxitude, e a súa conca é de 372 km². Nace en Fonlor (Pedrafita do Cebreiro), percorre a serra do Courel de norte a sur, e finalmente dá as súas augas ao río Sil en Augas Mestas (Quiroga), unha aldea hoxe baixo as augas. Os seus afluentes máis importantes son os ríos Lóuzara e Pequeno.

O poeta courelao Uxío Novoneyra escribiu varios poemas tratando do río.

Fauna
-----

No río e na súa bacía podemos encontrar peixes (troitas ou anguías), anfibios (o tritón palmado, a ra ibérica) e réptiles (o lagarto verdinegro). O mamífero máis representativo é a lontra.

Véxase tamén
------------

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre ríos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5560038
* GeoNames: 3118098

 |
**Toad the Wet Sprocket** é unha banda de rock alternativo formada en Santa Bárbara (California) en 1986. A banda compóñena o vocalista e guitarrista Glen Phillips, o guitarrista Todd Nichols, o baixista Dean Dinning e o batería Randy Guss.

Traxectoria
-----------

A banda formouse en 1986 no *San Marcos High School* en Santa Bárbara,  Glen Phillips tiña entón 16 anos e os outros membros tiñan 19 e 20 anos.

O nome da banda procede dun sketch do actor Eric Idle para o programa de televisión Rutland Weekend Television que se emitiu en 1975 e no que daba o nome de "Toad the Wet Sprocket" a unha banda de ficción.

A súa primeira aparición foi en setembro de 1986, nun concurso de talentos, que non gañou. O primeiro álbum saíu en 1989, *Bread & Circus* co selo de Columbia Records, do que saíron os sinxelos "Way Away" e "One Little Girl".

O segundo álbum de estudio editouse en 1990, *Pale*, xa cunha sonoridade máis madura e do que saíron os sinxelos "Jam" e "Come Back Down", o álbum non tivo éxito ningún, mais os sinxelos tiveron algunha recepción nas emisoras de radio.

En 1991, a banda editou o seu terceiro álbum, *Fear,* cos sinxelos "All I Want" e "Walk on the Ocean". Foi o seu primeiro éxito, a RIAA certificou  seu primeiro platino.

En 1992 o filme *Buffy the Vampire Slayer* incluíu a súa canción "Little Heaven" na súa banda sonora

En 1993, o filme *So I Married an Axe Murderer*protagonizado porMike Myers incluíu na súa banda sonora a canción "Brother" que apareceu tamén na compilación *In Light Syrup* e no álbum en directo, *Welcome Home: Live at the Arlington Theatre, Santa Barbara 1992*.

En 1994, a banda lanzou *Dulcinea,* do que saíron os sinxelos "Fall Down," e "Something's Always Wrong". A RIAA certificouno ouro e despois platino. Ao ano seguinte editouse unha compilación de caras b e temas raros, *In Light Syrup*, incluía os sinxelos "Good Intentions," que apareceu na banda sonora da serie de televisión Friends, así como "Brother." En 2001 o disco certificouse ouro.

En 1997 a banda editou *Coil,* cunha sonoridade máis rock e eléctrica. Os sinxelos foron "Come Down", "Crazy Life" e "Whatever I Fear."

Logo do lanzamento deste disco, a banda separouse en 1998, realizando con todo algunhas actuacións en 1999. Nos anos seguintes realizaron algúns conecertos máis, incluíndo unha xira polos Estados Unidos no verán de 2006 e no ano 2009 volvéronse a conformar como unha banda activa, lanzando un novo álbum en 2013, *New Constellation*.

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

* 1989 - *Bread & Circus*
* 1990 – *Pale*
* 1991 – *Fear*
* 1994 – *Dulcinea*
* 1997 – *Coil*

### Compilacións

* 1995 - *In Light Syrup*
* 1999 - *P.S. (A Toad Retrospective)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2166292
* WorldCat
* VIAF: 140876889
* AllMusic: mn0000610339
* Discogs: 285693
* ISNI: 0000 0001 2293 0741
* LCCN: n91110327
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 49302

 |
O **río Lonia** é un afluente do río Miño pola súa banda esquerda.

Descrición
----------

### Fonte

Nace en Loña do Monte no concello de Nogueira de Ramuín.

### Percorrido

Segue unha dirección leste-oeste até chegar ao encoro de Cachamuíña, no concello do Pereiro de Aguiar. Denantes de entrar no concello de Ourense, forma outro encoro en Castadón. Chega a Ourense polo barrio do mesmo nome, A Lonia, e desemboca no río Miño.

### Aproveitamento

Nas beiras do río Lonia encóntranse numerosos muíños, a maioría deles en estado de abandono.

O encoro de Cachamuíña serve de abastecemento de auga á cidade de Ourense.

### Afluentes

**Marxe dereita**

* Regato da Boca
* Regato Vermeaos
* Regato do Prado Longo
* Regueiro Grande
* Regato do Porto

**Marxe esquerda**

* Regato de Triós
* Regato de Cachosando
* Río do Grañal

Galería de imaxes
-----------------

* Muíño do Faba, na beira do río Lonia en CebreirosMuíño do Faba, na beira do río Lonia en Cebreiros
* En CebreirosEn Cebreiros
* A Ponte Lonia, en OurenseA Ponte Lonia, en Ourense

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ríos de Galiza
* Lista de encoros de Galicia

### Ligazóns externas

* Ruta dos muíños

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12399361
* GeoNames: 3118116
* TGN: 7306581

 |
| TherizinosauridaeRango fósil: Cretáceo superior |
| --- |
| Tericinosaurio |
| Estado de conservación |
| Fósil |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Sauropsida |
| Superorde: | Dinosauria |
| Orde: | Saurischia |
| Suborde: | Theropoda |
| Infraorde: | Therizinosauria |
| Familia: | **Therizinosauridae**Maleev, 1954 |

 |
| Xéneros |
| *Enigmosaurus*
*Erliansaurus*
*Erlikosaurus*
*Neimongosaurus*
*Nothronychus*
*Segnosaurus*
*Therizinosaurus* |

**Therizinosauridae**, que provén do grego é en galego viría sendo "*lagartos gadaña*", é unha familia de dinosauros terópodos tericinosaurianos, que viviron no Cretáceo superior (fai aproximadamente 96 e 66 millóns de anos, dende o Turoniano ao Mastrichtiano), no que hoxe é Asia e Norteamérica.

Descrición
----------

Os tericinosáuridos eran terópodos herbívoros que se caracterizan por posuír grandes membros dianteiros rematados en longas poutas, torsos anchos, patas con catro dedos, unha cabeza pequena sostida por un pescozo longo, punta das mandíbulas desdentadas e córneas, dentes pequenos na parte posterior con forma ampla e comprimida, vertebras anterodorsais con arcos neurais altos, costelas dorsais anchas e unha cadeira semellante á das aves. A forma da cadeira puido facilitar o desenvolvemento dun intestino máis longo para poder dixerir plantas. Dada a posición filoxénetica e a cuberta de filamentos semellantes a plumas descubertas no beipiaosaurio, resulta probable que os tericinosáuridos (do mesmo xeito que todos os tericinosauroides) presentasen os devanditos filamentos.

Sistemática
-----------

Therizinosauridae defínese como o clado máis inclusivo que contén ao *Therizinosaurus cheloniformes* (Maleev, 1954), ao *Neimongosaurus yangi* (Zhang *et al.*, 2001) e ao *Nothronychus mckinelyi* (Kirkland & Wolfe, 2001). 
Son todos os manirraptoriformes máis próximo ao erlicosaurio que aos ornitomimos, ao ovirráptor ou ás aves verdadeiras (Neornithes).

Notas
-----

* Zanno, L. 2004. The pectoral girdle and forelimb of a primitive therizinosauroid (Theropoda: Maniraptora): new information on the phylogenetics and evolution of therizinosaurs. Journal of Vertebrate Paleontology. Abstracts of papers. Sixty-fourth annual meeting Society of vertebrate paleontology, 24, Supplement to number 3, 134A.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha da familia en TaxoSearch.org *(en inglés)*
* Therizinosauridae en The Theropod Database *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q579912
* MAG: 2779985498

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Fossilworks: 38552
* GBIF: 4822610

 |
Vista do río Lempa dende Honduras e Guatemala.
O **río Lempa** é un río con vertente ó océano Pacífico. Con 422 km de lonxitude é un dos ríos máis longos de Centroamérica e o máis longo do Salvador. A súa conca abrangue tres países: Guatemala, Honduras e O Salvador.

Nacemento e desembocadura
-------------------------

Nace entre as montañas volcánicas das mesetas centrais da rexión a unha elevación aproximada de 1200-1500 msnm no concello de Esquipulas, Chiquimula en Guatemala, onde é a unión dos ríos Chacalapa, Tepoctún, A Planta e *Olopita*, e discorre 30 km en territorio guatemalteco, ingresando a Honduras onde percorre o departamento de Ocotepeque por 31,4 km. Cruza a fronteira co Salvador ao nordés do departamento de Chalatenango e segue o seu percorrido por 360,2 km, desembocando na chaira costeira do océano Pacífico, entre os departamentos de San Vicente e Usulután.

Notas
-----

1. 1 2  "Mapas de Recursos Hídricos". Servicio Nacional de Estudios Territoriales (SNET).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1511554
* WorldCat
* VIAF: 243554387
* EBID: ID
* GeoNames: 3584751
* OSM: 9405428

 |
Rinoplastia.
**Rhinoplastia**, (do grego: *ῥίς rhis*, **nariz** + πλάσσειν *plassein*, **dar forma**), é un procedemento de cirurxía plástica que consiste na corrección ou reconstrución da forma, funcións ou estética dun nariz, resolvendo traumas nasais (contusións ou perforacións), unha enfermidade conxénita, un impedimento respiratorio ou unha rinoplastia anterior.

Dende a década de 1980, as técnicas de rinoplastia evolucionaron moito. A rinoplastia clásica ou pechada segue a ser un procedemento frecuente. Por outro parte, a rinoplastia aberta permite unha exposición e visualización completa do esqueleto nasal. Como inconvenientes, deixa unha mínima cicatriz na columela nasal e ten un maior edema postoperatorio. Esta clase de cirurxía resérvase para algúns casos nos que xa se interviñera o nariz previamente ou en situacións que requiren dunha exposición ampla do esqueleto nasal. Algúns cirurxiáns prefiren esta técnica como primeira opción.

Notas
-----

1. ↑  "Open Rhinoplasty Definition". Arquivado dende o orixinal o 23 de marzo de 2012. Consultado o 27 de setembro de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q840929
* BNCF: 71194
* GND: 4115340-6
* JSTOR: rhinoplasty
* LCCN: sh85113696
* MAG: 2776050027

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* eMedicine: 1292249
* MedlinePlus: 002983
* MeSH: D012225
* MeSH: E02.218.755

 |
Adega de viño Tokaji, na Hungría.
Un **puttonyo** é unha medida de peso de arredor duns 25 kg utilizada na produción de viño na rexión de Tokaj, en Hungría. Un *puttonyo* ("caldeiro" en húngaro) é un recipiente no que caben ese peso en pasta de uva *botritizada* (ou sexa, atacada por *Botrytis cinerea*).

Características
---------------

Cando chega o tempo da colleita, algunhas uvas poden estar atacadas pola botrite, se a colleita se fai sen separar estas uvas das non atacadas, obtense un viño chamado *samorodny*. Só en colleitas excepcionais se recollen as uvas *aszú* xa na forma de pasas de forma separada, e lévanse á adega como unha masa seca. A esta masa seca de uva engádeselle mosto e deixase durante 24-48 horas antes de gardalo en barricas onde fermentará durante un longo período de até varios anos. Co resto da colleita prepárase o viño de base. Xúntase o aszú a este viño en cantidades de puttonyos por barril de 136 litros.

Así, un Tokaji aszú de 3 puttonyos (mínima adición para poder clasificarse como Tokaji aszú) serían 75 kg de pasta a unha pipa Gönc de 136 litros de viño fresco da época. Esta cantidade de uva seca pola chamada podremia nobre ten unha concentración de azucre tal que impregna suave e elegantemente o viño base, que é seco, transmitíndolle unha grande dozura. O maior grao de dozura e complexidade corresponde aos Tokaji de 6 puttonyos.

Existe un grao aínda por enriba dos 6 puttonyos,é o denominado *Tokaji Eszcencia*, a lágrima ou zume das mellores uvas aszú mentres esperan ser prensadas, que conteñen até cerca de 60% de azucre. A cantidade de azucre é tan elevada que o viño tarda catro anos en fermentar, e alcanza só 4º ou 5º de alcol.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tokaji
**Trasimundo II** ou **Transamundo II** foi duque longobardo de Spoleto do 724 ao 745.

Traxectoria
-----------

O 724 derrocou ao seu pai Faroaldo II, ao que pechou nun mosteiro e fixo tonsurar (co que quedaba inhabilitado para reinar), e acadou o poder.

O 737 ou 738 ocupou Gallese, cortando a comunicación entre Roma e Rávena. O Papa Gregorio III ofreceu un pagamento polo retorno da cidade e un tratado xeral de paz co duque. No tratado interveu tamén o duque de Benevento Gregorio de Benevento. Pero o rei longobardo Liutprando rexeitou o tratado e atacou a Transamundo II como traidor. O 16 de xuño do 739 o rei entrou en Spoleto, onde nomeou duque a Hilderico. O duque deposto fuxiu a Roma, onde foi acollido polo Papa e o rei Liutprando foi ata a cidade para cercalo e apoderouse de Amelia, Orte, Bomarzo, e Bieda, pero o Papa non quixo entregar ao seu aliado. A Papa pediu axuda aos francos, pero Carlos Martel non lle respondeu.

O decembro do 740, Transamundo asasinou a Hilderico e recuperou o seu ducado con axuda do Papa e de Benevento, pero como non retornou as cidades que o rei longobardo ocupara (e incorporara ao ducado) a alianza co Papa rompeuse.

O rei longobardo non recoñeceu a Transamundo e dispúxose a invadir o ducado por segunda vez. O 742 Liutprando entrevistouse co Papa Zacarías, sucesor de Gregorio III, e prometeulle a restitución dos catro cidades a cambio da súa axuda contra o duque rebelde. Transamundo foi así facilmente derrubado polas tropas reais, e fechado nun mosteiro, e o ducado foi confiado a Axiprando, sobriño do rei. Godescalco de Benevento, sucesor de Gregorio, que non tiña a aprobación do rei longobardo e apoiara a Transamundo, foi o seguinte obxectivo.

Ao morrer Liutprando (744), Transamundo saíu do mosteiro e presentouse en Spoleto onde foi recoñecido duque. Morreu ao ano seguinte (745) e sucedeuno Lupo de Spoleto (*Lupus*).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q717552
* DBI: ID

 |
Pezas artesanais de prata puída e non puída.
O **puído** (do latín *politus* e este de *polire*, puír, suavizar, decorar, embelecer) é a acción e o efecto de alisar e dar lustre e tersura a un obxecto, até dotalo dunha superficie satinada ou brillante. Os procedementos para conseguilo son distintos procesos industriais, como a abrasión (manual ou mecánica) ou o endurecemento por deformación (coa utilización dun bruñidor).

Puído de metais
---------------

### Mecánica e metalurxia

O puído é un compoñente do acabado de pezas de todo tipo de material (metálico, plásticos, madeira...) co propósito de obter un aspecto agradable ou estado de superficie de alta calidade, caracterizado pola rugosidade, o brillo ou o lustre.

O puído pode ser manual ou robotizado.

### Metalografía

O puído é a etapa principal da metalografía (método de observación da estrutura do metal). O puído electrolítico faise xeralmente cun ácido ou unha mestura de ácidos (denominada "salsa" -salgueiro-) dependendo do metal a puír, e aplícase unha tensión eléctrica da orde de varios voltios. É necesario tomar precaucións propias da seguridade en laboratorio.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Puído Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Morisot, J.M.  *Tableaux détaillés des prix de tous les ouvrages du bâtiment (marbrerie)*, 1814, Carilian

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1054722
* AAT: 300053867
* BNCF: 45266
* EBID: ID
* JSTOR: polishing
* LCCN: sh85057370

 |
**Siata Española S.A.** foi un fabricante español de automóbiles con sede en Tarragona activo dende 1960 ata 1973. O nome da súa empresa matriz era **Siata**.

Historia da compañía
--------------------

A empresa foi fundada en 1960 en Barcelona como unha rama da italiana Siata para a produción de automóbiles. A fábrica estaba en Tarragona. En 1973 cesou a produción logo de facer ao redor de 15.000 unidades.

Os vehículos baseáronse nos modelos de SEAT, construídos con motores de catro cilindros de 750 cc a 850 cc. Entre as súas creacións atópase o Ampurias, con motor modificado ata os 750cc (máis potencia, grazas a uns novos pistóns) e cunha carrozaría de tres volumes, o Turisa con carrozaría cupé ou spider, ou o Tarraco, un coche deportivo de catro prazas con motores de 750cc ou 850cc.

Siata Española tamén construíu a Formichetta e a furgoneta de repartimento Minivan. En 1972 foi absorbida por Ebro, que seguiu fabricando a furgoneta, denominada a partir dese momento Ebro Siata 40.

Un vehículo desta marca atópase no museo do automóbil 'Col·lecció d'Automòbils de Salvador Claret' en Sils.

* Siata Turisa de 1961Siata Turisa de 1961
* Siata Tarraco de 1966Siata Tarraco de 1966
* Siata Tarraco 1979 en ElxSiata Tarraco 1979 en Elx

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Siata Española S.A. Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Páxina de Internet de autopasión18

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2280775
* WorldCat
* VIAF: 2153713792158662274

 |
O **punto de inflamabilidade** é o conxunto de condicións de contorna no que unha substancia combustible inflamable, está en condicións de iniciar unha combustión se se lle aplica unha fonte de calor a temperatura abonda, chegando ó momento de ignición. Unha vez retirada a fonte de calor externa poden ocorrer dúas cousas: que se manteña a combustión iniciada, ou que se apague o lume por si só.

A diferenza entre punto de inflamabilidade e punto de ignición, é que no primeiro, o combustible está en condicións de inflamarse, pero fáltalle a calor de ignición; o punto de ignición é no caso que se producise xa a inflamación, é dicir, aplicouse a calor de ignición.

Se se consideran unhas condicións normais de presión (presión atmosférica normal de 101,3 kPa), esas condicións redúcense a unha temperatura mínima e unha proporción determinada de vapor de combustible no aire ambiente, que pode darse nunha pequena parte do mesmo. Son importantes tanto a temperatura como a proporción da mestura. De feito a temperatura pode ser relativamente baixa, a maioría das veces inferior ás normais no ambiente, pero a esa temperatura os combustibles líquidos empezan a desprender vapores que, ó mesturarse co osíxeno do aire ou outro comburente, poden dar as condicións, para que calquera faísca que alcance a temperatura de ignición necesaria, inicie o lume. Entre estas condicións é fundamental a proporción dos gases co aire e, tanto se a proporción de gases é escasa, coma se é excesiva, non se producirá a ignición.

Para medir o punto de inflamabilidade úsase o aparello de Pensky-Martens.

Temperatura de inflamabilidade dalgunhas substancias:
-----------------------------------------------------

| Combustible | temperatura |
| --- | --- |
| Alcol etílico | 12 °C / 53.6 °F |
| Alcol metílico | 11 °C / 51.8 °F |
| Alcol butílico | 37 °C / 98,6 °F |
| Gasolina | -40 °C / -45.4 °F |
| Nafta de petróleo | -2 °C / 28.4 °F |
| Queroseno | 38 °C a 72 °C / 100.4 °F a 161.6 °F |
| Gasóleo | 52 °C a 96 °C / 125.6 °F a 204.8 °F |
| Benceno | 20 °C / 68.0 °F |
| Hexano | -28 °C / -18.4 °F |
| Tolueno | 9 °C / 48.2 °F |
| Furfural | 62 °C / 143.6 °F |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Punto de ignición

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q194376
* AAT: 300056227
* EBID: ID
* GEC: 0188798
* GND: 4247726-8
* JSTOR: flash-point
* LCCN: sh2013001216
* MAG: 162015975

 |
**Adi** **Litia Samanunu Cakobau-Talakuli**, nada en 1940 e finada en 2012, foi unha xefa, política e diplomática de Fidxi. A filla máis vella de Ratu Sir George Cakobau (o defunto Vunivalu de Bau e gobernador xeral), Talakuli, ocupou varios postos importantes no goberno de Fidxi. Foi Ministra de Asuntos de iTaukei en 1994 e 1995, e foi considerada candidata á Vicepresidencia en 1997. Converteuse en Alta Comisionada de Fidxi en Malaisia e Embaixadora en Tailandia e na Comisión Económica e Social para Asia e o Pacífico en 1999.

Nomeada para o Senado de Fidxi en xuño de 2006 como unha dos nove candidatos ó goberno de Fidxi, Talakuli tamén foi designado para o Gabinete como Ministro sen carteira. Como a filla máis vella do último Vunivalu de Bau, foi considerada a xefa de maior rango da Confederación Kubuna; con todo, ela non era membro de Bose Levu Vakaturaga.

Vida persoal
------------

Talakuli era a filla máis vella de Ratu Sir George Cakobau (o último undécimo Vunivalu de Bau e gobernador xeral). Os seus irmáns inclúen Ratu Epenisa Seru Cakobau (medio-irmán), Ratu George Cakobau, Jr e Adi Litia Qalirea Cakobau. Casou con Manasa Talakuli, quen foi o primeiro fidxiano en ser comisionado no Exército británico.

Notas
-----

1. ↑  "Article: Adi Samanunu made Dean of Diplomatic Corp in Malaysia. | AccessMyLibrary – Promoting library advocacy". AccessMyLibrary. 2004-10-21. Consultado o 2012-06-26.
2. ↑  "Fiji Ministers". Guide2womenleaders.com. Consultado o 2012-06-26.
3. ↑  "Epik". Arquivado dende o orixinal o 10 de xullo de 2011. Consultado o 21 de marzo de 2021.
4. ↑  "Genealogy". Arquivado dende o orixinal o 08 de agosto de 2018. Consultado o 21 de marzo de 2021.
A **Secretaria Xeral Universitaria** é unha axencia da Universidade de Santiago de Compostela que exerce a secretaría do Claustro Universitario, e do Consello de Goberno, difunde e da fe de todos os actos e acordos dos órganos colexiados de representación, goberno e administración xerais da Universidade, agás do Consello Social. Outras das súas funcións son: a dirección do Servizo de Xestión Académica, da Oficina de Análise de Reclamacións, da parte administrativa do Arquivo Universitario, do Rexistro Xeral, da Asesoría Xurídica da Universidade e do Servizo de Normalización Lingüística. Así mesmo correspóndelle a custodia e recolección das actas de cualificación dos estudantes e é responsable da xestión electoral, en coordinación coa Comisión Electoral Central da Universidade.
A secretaria xeral é membro nato do Consello Social e preside a Comisión de Normalización Lingüística do Claustro Universitario.

A secretaria xeral adxunta auxilia á secretaria xeral na súa labor de goberno.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da USC
**Sebastián Taborda Ramos**, nado en Montevideo o 22 de maio de 1981, é un futbolista uruguaio. Xoga de dianteiro centro e o seu equipo actual é o Defensor Sporting.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar no seu país, no Defensor Sporting. Despois de estar cedido en varios clubs suramericanos, como Fénix (Uruguai), Pumas de la UNAM (México) e Universidad Católica, chegou a Europa no 2005 para xogar no Deportivo da Coruña, que pagou 2,9 millones de euros polo 70% do pase do xogador. A súa gran virtude é a súa envergadura, que a sabe aproveitar perfectamente no xogo aéreo. Normalmente é usado como revulsivo nas segundas partes dos partidos ou ante situacións adversas no marcador. Iso sucedeu nun partido contra o Valencia CF, no que Taborda marcou un gol coa cabeza aos poucos segundos de entrar no terreo de xogo, gañándose o alcume de 'Falito'. Cabe destacar que algúns dos seus goles máis importantes foron marcados saíndo case sempre desde o banquiño. Na tempada 2008–09 foi cedido ao Hércules CF de Segunda División. Tras rematar o seu contrato co Deportivo o 1 de setembro de 2009, volveu ao Uruguai para xogar novamente no Defensor Sporting. En 2010 foi contratado por Newell's Old Boys da Arxentina.

### Selección nacional

Até a data foi convocado tres veces coa selección uruguaia, xogando un partido.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
* Datos do xogador en tenfieldigital.com.uy
* Datos do xogador en futbolxxi.com
* Datos do xogador en national-football-teams.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1376902
* As: 15507
* BDFutbol: 2469
* NFT: 11479
* Soccerway: 3082
* Transfermarkt: 34279

 |
**Severino Iglesias Siso**, nado en Lousame e finado en Noia o 14 de novembro de 1977, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Afiliado a Izquierda Republicana, foi elixido compromisario para a elección do Presidente da República en abril de 1936. Cando o alcalde de Noia, Germán Vidal Barreiro, foi nomeado gobernador civil de Cidade Real, foi nomeado concelleiro e elixido alcalde a finais de xuño de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu dende Muros cara a Bilbao o 26 de xullo nos bous Santa Eulalia e Santa Rosa. Foi xulgado en Compostela por rebelión, sendo declarado en rebeldía. As autoridades da ditadura emitiron unha requisitoria en xaneiro de 1937. Dende Bilbao marchou a Barcelona, onde colaborou, como secretario administrativo, coa agrupación Solidaridade Galega Antifeixista. De alí foi a Francia cun pasaporte especial para dirixirse a París, onde continuou a axuda solidaria aos galegos. Dende a sede do Servizo de Evacuación de Refuxiados Españois (SERE) en París axudou entre outros a Miguel Vázquez Valiño que estaba no campo de concentración de Bram (Aude). Exiliouse na Arxentina. En 1945 integrou a comisión organizadora da Agrupación Izquierda Republicana na Arxentina con Manuel García Gerpe e Luciano Vidán Freiría. Retornou a Galicia en 1962.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Germán Vidal Barreiro** |  **Alcalde de Noia** 1936 | Sucesor:**Fermín Álvarez Mesa** |

Vida persoal
------------

Casou con Delfina Pérez.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 27-6-1936, p. 8.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 30-1-1937, p. 8.
3. ↑  Fasano, Laura (2020). "Los exiliados gallegos y sus vínculos con el asociacionismo hispánico de Buenos Aires. El caso de Manuel García Gerpe". *Los españoles en Buenos Aires. Activismo político e inserción sociocultural (1870-1960)*. Teseo. ISBN 978-9877232400.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Severino Iglesias Siso na páxina web *Nomes e Voces*.
Coordenadas: 42°02′00″N 6°58′00″O﻿ / ﻿42.033333333333, -6.9666666666667

Vista da Portela desde a beira oriental.
A estrada nacional N-525 preto da portela da Canda no inverno de 2018.
**A Canda** é unha portela entre a serra Segundeira, ao norte, e a serra de Marabón, ao sur, que comunica As Frieiras, na provincia de Ourense con Seabra, na provincia de Zamora. Está situada a unha altitude de 1.259 m. O camiño que salva este alto é unha pasaxe usada de vello na comunicación entre Galicia e a Meseta.

Neste punto consérvase un pequeno treito da primitiva estrada ZA-106, que foi substituída pola nacional N-525 cando, en 1975, se abriu a variante entre Padornelo e A Canda, que pasou a acurtar o traxecto de 21 a 11,5 km. Dende 2003, a inauguración do tramo entre Ourense e Benavente da autovía A-52 evita a subida ao porto grazas a un túnel de 450 m que fura o contraforte máis meridional do Pico de Aguallal (da serra Segundeira), a uns poucos centos de metros da portela da Canda.

Toponimia
---------

O fitónimo galego A Canda refírese a unha póla de árbore usada para alumear, a partir do latín candănu.

Notas
-----

1. ↑  Navaza Blanco, A. (2006). *Fitotoponimia galega* (PDF). A Coruña: Fundación Barrié. p. 139. ISBN 84-95892-53-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q22083416
* GeoNames: 3126647

 |
**Secret Chiefs 3** (ou **SC3**) é un grupo estadounidense de música de vangarda liderado polo guitarrista e compositor Trey Spruance (de Mr. Bungle e anteriormente en Faith No More). As súas gravacións de estudio e xira contaron con distintas formacións, xa que a banda interpreta un amplo rango de estilos musicais, principalmente instrumentais, que inclúen surf rock, música tradicional persa, neopitagorismo, música da India, death metal, música de películas e electrónica.

O nome da banda deriva dos "Secret Chiefs" que supostamente inspiraron e guiaron a varios grupos místicos e esotéricos dos dous séculos anteriores. Spruance expresou interese e inspirouse en varios sistemas místicos ou ocultistas, como sufismo, cábala, hermetismo e alquimia.

Notas
-----

1. ↑  "Secret Chiefs 3 - Interview with Trey Spruance". *Trebuchet* (en inglés). 2011-10-19. Consultado o 2023-06-12.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bandcamp da banda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q167970
* WorldCat
* VIAF: 137722028
* AllMusic: mn0000842421
* BNF: 16122888h
* Discogs: 134681
* ISNI: 0000 0001 2166 6053
* LCCN: no2009115013
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 52655
* SUDOC: 261075578

 |
***Seul contre tous*** é un filme francés realizado por Gaspar Noé en 1998, é unha continuación da súa primeira mediametraxe, Carné (premio da Semana da Crítica de Cannes 1991).

Gaspar Noé tivo grandes dificultades para xuntar os fondos necesarios para a realización desta, a súa primeira longametraxe. Precisou cinco anos para completar o traballo que tivo que autofinanciar ao ser rexeitado por todas as televisións.

Gran parte do diálogo consiste no monólogo interior con voz en off dun carniceiro que acaba de saír da prisión e que pretende refacer a súa vida partindo de cero.

Intérpretes
-----------

* Philippe Nahon
* Blandine Lenoir
* Frankie Pain
* Martine Audrain
* Jean-François Rauger
* Guillaume Nicloux
* Olivier Doran
* Aïssa Djabri
* Serge Faurie

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q631936
* Allmovie: v162718
* AlloCiné: 105494
* FilmAffinity: 327741
* IMDb: tt0157016
* LUMIERE: 12466
* OFDb: 10892
* OMDB: 1567
* Rotten Tomatoes: i\_stand\_alone
* TMDb: 1567
* TVGuide: 134005

 |
**Portishead** é un grupo musical inglés de trip hop, formado en Bristol en 1991.

Historia
--------

A banda foi formada en 1991 polo teclista Geoff Barrow e a cantante Beth Gibbons que tomaron o nome da localidade natal de Barrow, situada a 15 km ao oeste de Bristol. Barrow traballara anteriormente con outras dúas bandas de trip hop de Bristol, Massive Attack e Tricky.

Despois de estrear a curtametraxe *To Kill a Dead Man*, Portishead asinou un contrato coa discográfica Go! Beat que editou o seu primeiro álbum *Dummy* en 1994, coa colaboración do guitarrista Adrian Utley. A pesar da nula campaña de publicidade da banda, o álbum foi un éxito en Estados Unidos e Europa, os sinxelos "Glory Box" e "Sour Times" alcanzaron a cabeza das listas de éxitos.

O seu segundo álbum *Portishead*, saíu á venda en 1997 e incluíu o sinxelo "All Mine". Amais, gravaron un concerto con acompañamento de orquestra en Roseland, Nova York, onde foron interpretadas as súas cancións máis famosas. Este, saíu á venda en 1998 cun DVD do concerto. En 1999 colaboraron con Tom Jones nunha canción do seu álbum *Reload*.

Portishead e outros grupos de trip hop non están conformes con este termo, argumentando que é só unha invención dos medios para catalogar a súa música inclasificábel.

O 24 de xaneiro de 2008 Portishead anunciou a saída dun novo disco, titulado *Third*, programado para o 14 de abril do mesmo ano.

No ano 2019 anuncian novo disco para o 2020. Ademais Barrow colabora con Netflix na serie "Black Mirror" e Beth Gibbons con Krzysztof Penderecki e a Orquestra Sinfónica da Radio Nacional de Polonia .

Discografía
-----------

### Álbums

* *Dummy* (1994, Go Beat).
* *Portishead* (1997, Go Beat).
* *Roseland NYC Live* (1998, Go Beat). Álbum en vivo.
* *Third* (2008, Island-Universal)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191352
* WorldCat
* VIAF: 122443074
* AllMusic: mn0000301619
* BIBSYS: 2028743
* BNF: 13969455x
* Discogs: 2774
* EBID: ID
* GEC: 0518473
* Genius: Portishead
* GND: 10305209-4
* IMDb: nm1011954
* ISNI: 0000 0001 1519 6278
* LCCN: nr97040979
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0023065
* Songkick: 386616
* SUDOC: 131336665

 |


1. ↑  "Portishead podría lanzar nuevo disco en 2020". *Tónica* (en castelán). Consultado o 2020-01-09.
2. ↑  "Beth Gibbons de Portishead lanzará nuevo disco". *Tónica* (en castelán). Consultado o 2020-01-09.
3. ↑  "De nuevo 11 años sin disco de Portishead… y casi nadie pregunta ya por qué". *jenesaispop.com* (en castelán). 2019-01-30. Consultado o 2020-01-09.
Coordenadas: 41°58′26″N 6°54′37″O﻿ / ﻿41.974, -6.91023
**San Ciprao** (*San Ciprián* en castelán e oficialmente) é unha aldea pertencente ao concello zamorano de Hermisende, na bisbarra das Portelas, unha subcomarca de Seabra, Castela e León.
É unha poboación de lingua galega, ao igual có resto do concello de Hermisende. Coma Hermisende e A Teixeira, pertenceu a Portugal ata 1640, cando se restaurou a independencia portuguesa.

Localización
------------

Dende Hermisende e en dirección a Castromil, en apenas 2 km, tras ascender unha pendente atópase San Ciprián.

Patrimonio
----------

Da súa igrexa parroquial chama a atención o seu pórtico. Baixo a espadana encóntrase a porta en arco, con orelleiras e enmarcadas por pilastras. No interior, un retablo maior neoclásico de columnas corintias, xaspeadas en verde e azul. Nunha fornela encóntrase a figura de Cibrán de Cartago.

Notas
-----

1. ↑  Frías Conde, Francisco Xavier (2002). *EL GALLEGO EXTERIOR A LAS FRONTERAS ADMINISTRATIVAS* (PDF). ISBN 978 -84 -8466-314-0. Consultado o 19 de maio de 2021.
2. ↑  San Ciprián
3. ↑  Hermisende

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rodríguez Cruz, J. (2007). *Cultura e fala popular de San Ciprián de Hermisende. Unha achega etnográfica e léxica para o estudo do idioma galego en áreas periféricas da nosa comunidade* (PDF). Raigame.

### Ligazóns externas

* Fotos de San CipriánArquivado 25 de outubro de 2011 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6118557
* WorldCat
* VIAF: 55144648356518811839

 |
| Secernénteos*Secernentea* |
| --- |
| *Heterodera glycines*. Verme e un ovo |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Nematoda |
| Clase: | **Secernentea**Lorenzen, 1981 |

 |
| Subclases e Ordes |
| Véxase o texto |

A dos **secernénteos** (*Secernentea*) é unha clase de nematodos.

É unha das dúas clases tradicionais de nematodos, que está fundamentada en criterios morfolóxicos, pero non está apoiada por análises moleculares modernos.

Características
---------------

Son nematodos con anfidios localizados dorsolateralmente sobre os labios laterais ou no extremo anterior, as aberturas dos anfidios son en forma de poro ou de fendedura; os deridios e os fasmidios están presentes; o aparato excretar é tubular; a cutícula, estriada, está provista de dúas a catro capas; o esófago é variábel, pero con tres glándulas esoxáficas; as ás cuadais están presentes. Os machos posúen, en xeral, un testículo, teñen papilas sensoriais cefálicas e pode haber tamén papilas caudais. A hipoderme é uninucleada ou multinucleada. A cutícula componse de dúas a catro capas, e presenta estrías transversais ou aneis. O sistema excretor ábrese ventrolateralmente mediante un ducto cuticularizado conectado a túbulos colectores en un ou a ambos os lados do corpo. A cavidade corporal presenta de catro a seis pseudocelomocitos.

Son case exclusivamente terrestres, rara vez de auga doce ou mariños.

Taxonomía
---------

De modo tradicional, os secernénteos se subdiven en tres subclases, cun total de oito ordes, ou nove, segundo os autores.

**Subclase Rhabditia**

Orde Rhabditida
Orde Strongylida
**Subclase Spiruria**

Orde Spirurida
Orde Ascaridida
Orde Camallanida
Orde Drilonematida
**Subclase Diplogasteria**

Orde Diplogasterida
Orde Tylenchida

Notas
-----

1. 1 2 3  Ferris, H. 2008. THE "NEMATODE-PLANT EXPERT INFORMATION SYSTEM", A Virtual Encyclopedia on Soil and Plant Nematodes. Comparison of Morphology- and DNA-based Classifications. Department of Nematology, University of California Arquivado 12 de outubro de 2013 en Wayback Machine..
2. ↑  Franco Navarro, Francisco (2007). María Fernanda Fernández Álamo e Gerardo Rivas, ed. *Niveles de organización en animales*. México, DF.: Las prensas de ciencias. ISBN 978-970-32-5041-7.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
3. ↑  Secernentea na ADW.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Secernénteos***  |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Secernénteos*** |

### Outros artigos

* Nematodos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17157
* BNCF: 36139
* BNF: 15541692x
* GND: 4586273-4
* LCCN: sh85090709
* MAG: 2780261635

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Secernentea
* Dyntaxa: 4000230
* EOL: 2797
* EPPO: 1SECEC
* FE: 11683
* FE-New: ID
* GBIF: 250
* iNaturalist: 127138
* IRMNG: 1005
* ITIS: 63322
* Soortenregister: 135871
* WoRMS: 2133

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D017161

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras indias. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Shankar Jaikishan** (en hindi: *शंकर-जयकिशन*, tamén coñecido como **S-J**), foi un dúo indio que compuxo música para a industria do cinema hindi, traballando xuntos dende 1949 a 1971. Máis tarde, Shankar continuou traballando só como director de música, aínda que os seus concertos fixéronse baixo o nome Shankar-Jaikishan até 1987.

Traxectoria
-----------

### Sankar

**Shankar Singh Raghuvanshi**, nado o 15 de outubro de 1922 e finado o 26 de abril de 1987, foi un cantante do norte da India. Pasou os seus primeiros anos en Hyderabad. Durante os seus anos de formación na música, Shankar aprendeu a tocar a táboa, como unha arte formalmente de Baba Nasir Khansahib. Durante moitos anos, Shankar estudou como discípulo do lendario compositor Khawaja Khurshid Anwar.

Shankar comezou a súa carreira cun grupo de teatro dirixido por Satyanarayan e Hemawati, antes de pasar ó Teatro Prithvi, realizando algunhas pequenas interpretacións. Shankar traballou como asistente do dúo, á cabeza do compositor de Husnlal Bhagatram.

### Jaikishan

**Jaikishan Dayabhai Panchal**, nado o 4 de novembro de 1929 e finado o 12 de setembro de 1971, foi un cantante da India, era orixinario de Bansda (Vansada), Gujarat. Jaikishan era un experto en tocar o harmonio. Posteriormente, obtivo leccións musicais de Sangeet Visharad Wadilalji e máis adiante de Prem Shankar Nayak. Despois de trasladarse a Bombai, converteuse nun discípulo de Vinayak Tambe.

Notas
-----

1. 1 2  Shankar Jaikishan. "Shankar". Arquivado dende o orixinal o 13 de novembro de 2015. Consultado o 12 de outubro de 2015.
2. ↑  Shankar Jaikishan. "Shankar Jaikishan". Arquivado dende o orixinal o 13 de novembro de 2015. Consultado o 12 de outubro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Shankar Jaikishan na IMDb *(en inglés)*.
* 

* Shankar Jaikishan na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3631402
* WorldCat
* VIAF: 43882545
* Discogs: 177235
* Europeana: ID
* IMDb: nm1129308
* ISNI: 0000 0001 1240 2443
* LCCN: no95025839
* MusicBrainz: ID
* TMDb: 110860

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Seco.
O mar de Aral desde o espazo, en 1989 e en 2008.
A **seca** pódese definir como unha anomalía de duración máis ou menos longa, na que a dispoñibilidade de auga se sitúa por debaixo dos requirimentos dunha zona xeográfica dada. A auga non é suficiente para abastecer as necesidades das plantas, os animais e os humanos.

É un fenómeno climático causado pola insuficiencia de precipitacións pluviométricas (chuvia) nunha determinada rexión durante un período de tempo grande.

A causa principal de toda seca é, popr tanto, o déficit de precipitacións. Cando a falta de chivias non é demasiado prolongada adoita falarse de **seca meteorolóxica** que, se perdura, deriva nunha **seca hidrolóxica**, caracterizada pola desigualdade entre a dispoñibilidade de auga e as demandas naturais da mesma. En casos extremos pódese chegar á aridez.

Aínda que algúns consideran a *seca* como sinónimos de *estiaxe*, existe unha non pequena diferenza entre ambos os conceptos, pois a estiaxe é un fenómeno que ocorre nun intervalo de tempo máis ou menos curto, é dicir, a estiaxe non é permanente, mentres que a seca é permanente.

O fenómeno da seca provoca desequilibrios hidrolóxicos importantes. Normalmente a ocorrencia da seca dase cando a evapotranspiración supera durante un período de tempo amplo a precipitación de chuvias.

A diminución do volume de auga no mar de Aral considése como un dos maiores desastres ambientais e humanos da historia que produciu unha situación de seca.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *seca*.
2. ↑  'Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *estiaxe*.
3. ↑  titulo= Centro integrado de informações agrometeorológicas. Estiagem e seca

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q43059
* AAT: 300055368
* BNCF: 13028
* BNF: 11937411x
* BRE: 1989137
* EBID: ID
* GND: 4013248-1
* JSTOR: drought
* LCCN: sh85039663
* NDL: 00564866
* NKC: ph173816
* PSH: 13452

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D055864
* MeSH: G16.500.175.781
* UMLS: C0013140

 |
**Pyhäsaari** é unha das illas máis grandes do lago Leppävesi na cidade finlandesa de Jyväskylä, situada nas proximidades do río Vaajanvirta. Un pequeno estreito sepárao de Kanavuori e outro aínda máis pequeno da península de Ruokosaari. A lonxitude da illa é duns 2 km. Hai restos de amilladoiros da Idade de Bronce na parte norte da illa. Malia estar deshabitada de xeito permanente, hai na illa algunhas construcións, que serven de abeiro aos visitantes ocasionais. 

 Restos de amilladoiros na punta norte da illa.
O topónimo deriva do finés *pyhä* (santo ou sagrado) que podería ter unha orixe precristiá e ser un antigo lugar de culto e *saari* (illa)

Notas
-----

1. ↑  "Anu Soikkeli-Jalonen: Suomen pronssikautiset röykkiöt – Moninaisia hautaustapoja ja merkityksiä" Kalmistopiiri
2. ↑  Veikko Anttonen (1996)*Ihmisen ja maan rajat: ’Pyhä’ kulttuurisena kategoriana*. Helsinki: Suomalaisen kirjallisuuden seura, pp. 108-116 e 122-125

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20736865
* GeoNames: 10090538

 |