recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Salon des Refusés*** (en galego: *Salón dos rexeitados*) foi o nome dado á exposición paralela ao *Salon de París*, en 1863. No *Salon des Refusés* foron expostas as obras de arte rexeitadas no salón oficial, que fora destinado aos artistas membros da Real Academia Francesa de Pintura e Escultura.

A exposición paralela foi organizada por determinación do emperador Napoleón III, en resposta ás fortes protestas dos artistas rexeitados. A exposición rematou por atraer ao gran público, quen visitou a mostra disposto a ridicularizar as obras dos rexeitados, entre os cales atopábanse Manet e Cézanne.

A pesar da reacción desfavorable aos traballos expostos, o *Salon des Refusés* pasou a ser un forte rival ao salón da academia e, a partir daquel ano, moitos artistas pasaron a organizar exposicións independentes, dentre eles, destaca a dos impresionistas de 1874.

Na actualidade o Salon des Refusés é considerado como o marco do xurdimento da pintura moderna.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Historia da arte
* Impresionismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1137688
* WorldCat
* VIAF: 122229610
* BNF: 13079609z
* EBID: ID
* GND: 4130379-9
* ISNI: 0000 0001 0656 442X
* LCCN: n81035819
* SUDOC: 176877452

 |
**Ángel Míguez González**, nado en Tui e finado na Coruña o 18 de setembro de 1961, foi un funcionario e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Matilda Míguez González. Foi funcionario da Xefatura de Obras Públicas de Pontevedra. Foi redactor de *La Libertad* e formou parte da comisión organizadora do Partido Republicano Radical de Pontevedra, foi redactor de *El Diario de Pontevedra* e colaborou en *Progreso* e *La Libertad* de Madrid. Na Segunda República publicou algún artigo en *El Socialista*, e foi director de *La Idea*. Pasou a residir na Coruña cando foi nomeado xefe de Negociado da Xefatura de Obras Públicas da Coruña.

Vida persoal
------------

Casou en Pontevedra con Carmen Tapia Pazos en 1906, e foi pai de Enrique, Matilde e Eduardo Míguez Tapia. A súa muller Carmen Tapia finou en 1923, e Ángel volveu casar na Coruña con Concepción de la Iglesia Pardo o 3 de novembro de 1933.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 19-9-1961, p. 6.
2. ↑  *La Libertad*, 9-11-1913, p. 1.
3. ↑  "Las pouvanas", *La Libertad*, 19-9-1923, p. 2.
4. ↑  "La República y el caciquismo", *El Socialista*, 5-6-1931, p. 2.
5. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 23-3-1906, p. 2.
6. ↑  *El Progreso*, 8-4-1923, p. 3.
7. ↑  *La Voz de Galicia*, 4-11-1933, p. 2.
**Rogelio Alonso Chao**, nado no Souto (Freás, Punxín) o 30 de agosto de 1909 e finado na Arxentina, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Foi o fundador do Sindicato de Oficios Varios da Castiñeira (Punxín) da CNT, con Manuel López Lamas, a principios da década de 1930. Detido en xullo de 1934 con Manuel Amil e José Moreno despois dunha xira de propaganda pola Limia e Monterrei, foi novamente maltratado pola Garda Civil en agosto e marchou traballar na construción do ferrocarril en Requeixo de Seabra, onde participou na organización de sindicatos da CNT. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu a Portugal e despois pasou a Madrid, onde participou na Agrupación de Gallegos Libertarios, da que foi nomeado delegado de Trabajo y Solidaridad en 1938. Ao final da guerra, regresou a Punxín, onde foi arrestado e condenado a 20 anos de prisión en maio de 1943, posteriormente conmutada por 12 anos. Estivo na Prisión Provincial de Ourense ata que obtivo a liberdade condicional en xuño de 1943. En outubro de 1946 residía en Punxín e solicitou a liberdade definitiva, para ir ás feiras a vender gando. Para escapar da represión, marchou a Arxentina.

Notas
-----

1. ↑  *BOE*, 24-7-1943, p. 7158.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). Positivas, ed. *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela. ISBN 84-87783-79-1.
* Apuntamentos para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (A)

### Ligazóns externas

* Ficha no Dictionaire des militans anarchistes *(en francés)*
* Ficha en Los de la sierra *(en francés)*
**Samosir**, ou **illa Samosir**, é unha grande illa volcánica no lago Toba, situada no norte da illa de Sumatra en Indonesia. Administrativamente, Samosir réxese como seis dos nove distritos dentro da rexencia de Samosir. O lago e a illa formáronse logo da erupción dun supervolcán hai uns 75.000 anos. A illa estaba orixinalmente conectada á parede circundante da caldeira por un pequeno istmo, que se cortou para axudar á navegación.

Ten uns 640 km², Samosir é a illa máis grande do mundo dentro dunha illa, e a quinta illa de lago máis grande do mundo. Tamén contén dous lagos máis pequenos, Lago Sidihoni e Lago Aek Natonang. Alén do lago ao leste da illa atópase a península de Uluan. A illa está unida á parte continental de Sumatra na súa parte occidental por un estreito istmo que conecta a cidade de Pangururan en Samosir e Tele na parte continental de Sumatra. Por conseguinte, Tele ofrece unha das mellores vistas do lago Toba e a illa de Samosir.

Turismo
-------

Sarcófago en Samosir ao redor de 1916
Samosir é un popular destino turístico debido á súa exótica historia e as vistas que ofrece. Os centros turísticos concéntranse na área de Tuktuk. A illa é o centro da cultura Batak e moitas das casas tradicionais de Toba Batak (rumah adat) permanecen na illa. A maioría dos aloxamentos turísticos concéntranse na pequena cidade de Tuktuk, que se atopa a unha hora en transbordador a través do lago desde a cidade de Parapat. O transbordador de pasaxeiros sae do porto de Tiga Raja cada hora entre as 8.30 e as 19.00. Para aqueles que cheguen tarde hai unha opción para tomar o barco de pasaxeiros de Aji Bata a Tomok ata as 8:30 p.m. Un transbordador sae da terra firme desde Ajibata e atraca na pequena cidade de Tomok, a uns 10 minutos en coche de Tuktuk ata as 9 p.m. Tamén hai outros transbordadores de pasaxeiros e os hoteis individuais tamén poden ter barcos dispoñibles.

Galería
-------

* Tribunal dos Batak preto de TomokTribunal dos Batak preto de Tomok
* Casa ancestral de Toba-BatakCasa ancestral de Toba-Batak
* Casa tradicional de BatakCasa tradicional de Batak
* Lago Toba desde SamosirLago Toba desde Samosir
* vila de Batakvila de Batak
* Lago Toba visto desde SimanindoLago Toba visto desde Simanindo

Notas
-----

1. ↑  Toba, Sumatra, Indonesia Arquivado 26 de xuño de 2006 en Wayback Machine. Volcanoworld, Accessed 7 de xuño de 2006
2. ↑  Island Superlatives World Island Information, Accessed 7 de xuño de 2006

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Samosir Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1369204
* WorldCat
* VIAF: 315526583
* EBID: ID
* GeoNames: 1213996
* LCCN: n2016221229
* NKC: ge719138

 |
Coordenadas: 28°16′15″N 16°38′21″O﻿ / ﻿28.270833333333, -16.639166666667

O **Teide** é un volcán situado na illa de Tenerife (Illas Canarias). Cunha altura de 3.718 m sobre o nivel do mar e uns 7.000 m sobre o fondo oceánico, é o cume máis alto de España, así como de calquera das illas atlánticas, sendo o terceiro volcán da Terra en altura, medindo dende a súa base, despois do Mauna Loa e o Mauna Kea, ambos na illa de Hawai. O Teide é un *estrato-volcán* do tipo *estromboliano*.

Para os guanches este volcán recibía o nome de **Echeyde** (que tras unha castelanización do nome derivou no nome actual), que significaba *inferno*. Segundo as súas crenzas, nel vivía **Guayota**,o demo do mal.

En 1954 o Teide e todo o circo do seu arredor foi englobado no **Parque Nacional das Cañadas del Teide**. Actualmente utilízase o nome de Parque Nacional do Teide e, como celebración do 50 aniversario da súa transformación en Parque Nacional, estanse recollendo sinaturas para que a Unesco o declare Patrimonio da Humanidade. En 2007 foi nomeado Patrimonio da Humanidade.

No mesmo Teide está situado o Refuxio de Montaña de Altavista e un teleférico que ascende desde a súa aba a uns 2.350 m até A Rambleta, a uns 3.555 m, en moi poucos minutos. O ascenso até o cume está prohibido, mais pódese obter un permiso especial nas oficinas do Parque Nacional en Santa Cruz de Tenerife.

Os romanos denominaban a illa co nome de **Nivaria**, pola neve do volcán. O nome actual da illa tamén garda relación co volcán, xa que llo puxeron os benehaoritas (os guanches da Palma). O nome formouse a partir de "Tene-" (montaña) e "-ife" (branca), engadíndose un -r para unir ambas as palabras, quedando Tenerife.

No caderno de bitácora de Cristovo Colón aparece unha referencia ao Teide en erupción. En 2004, unha serie de pequenos tremores no norte da illa provocou un grande interese de xeólogos e vulcanólogos.

Localización
------------

Está situado dentro do Parque Nacional do Teide no centro xeográfico da illa de Tenerife e conforma un elemento moi emblemático, destacando as súas características xeomorfológicas específicas que definen a súa paisaxe convérteno no símbolo natural máis emblemático da illa de Tenerife e do arquipélago canario.

Cunha de extensión 3.606,7 hectáreas áchase dentro dos límites municipais de La Orotava, Santiago del Teide, Guía de Isora, Vilaflor de Chasna, Fasnia e Icod de los Vinos.

Panorama desde Los Roques de García
Teide 3D

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Teide*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q38954
* WorldCat
* VIAF: 235075409
* EBID: ID
* GEC: 0065394
* GeoNames: 2510569
* Peakbagger: 11300

 |
**Rogelio Mazaeda Novais**, nado na Ponte do Porto (Camariñas) o 31 de xullo de 1907 e finado en Cuba, foi un sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Mazaeda Carril. Chófer de profesión, foi presidente do Sindicato de Oficios Varios de Camariñas, afecto á Unión General de Trabajadores. Foi representante da candidatura da Frente Popular nas eleccións de febreiro de 1936 en Camariñas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 liderou aos sindicalistas da Ponte do Porto para intentar frear o golpe declarando o comunismo libertario. A pesar de ser perseguido, conseguiu permanecer oculto en varias vivendas da Ponte do Porto, principalmente escondido na cheminea dunha delas, durante 14 anos. O Tribunal Regional de Responsabilidades Políticas abriulle expediente en xullo de 1940 e o 11 de xullo de 1941 foi condenado a 10 anos de inhabilitación absoluta, 8 anos e un día de desterro a máis de 200 quilómetros de Camariñas e ao pago de 500 pesetas de sanción. Anos despois, logrou fuxir a Portugal vestido de muller e despois embarcou para Chile e finalmente recalou en Cuba, onde morreu.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* La historia de Rogelio Mazaeda
* 

* Rogelio Mazaeda na páxina web *Nomes e Voces*.
Ginseng
O **xinsén** ou **ginseng** (*Panax sp.*) é unha planta utilizada na medicina chinesa hai millares de anos para incrementar a lonxevidade e a cualidade de vida. O *Panax ginseng* é a especie máis estudada e dispoñíbel comercialmente. Outra especie, *Panax quinquefolius* (ginseng americano), é cultivada no medio oeste dos Estados Unidos e exportada a China.

O ginseng "branco" consiste simplemente na raíz deshidratada, n o ginseng "vermelo" consiste na raíz aquecida ao vapor e deshidratada.

Propiedades medicinais
----------------------

|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

A parte medicinal da planta é a súa raíz, de crecemento lento, collida despois de catro a seis anos, cando o seu teor global de ginsenosídeo - o ingrediente activo principal do ginseng - atinxe o máximo. Existen trece ginsenosídeos en total. O *Panax ginseng* tamén contén panaxanos, substancias que poden reducir os niveis de azucre no sangue (glicosa) e polisacáridos, moléculas complexas de azucre.

Sábese que o ginseng mellora a actuación da corrente sanguínea, facendo así unha mellora das actividades físicas e mentais.

Algunhas persoas testemuñan que o ginseng tamén mellora a actividade sexual, actuando nunha ríxida erección. Esta última afirmación aínda está sen comprobación científica.

Frascos con raíces de ginseng en Seúl, Corea do Sur
### Especies

* *Panax ginseng* - ginseng chinés
* *Panax quinquefolius* - ginseng americano
* *Panax japonicus*

Notas
-----

1. ↑  "Xinsén". *TERGAL: Banco de termos galegos recomendados*. Consultado o 05/02/2020.
2. ↑  "ginseng\*". *Dicionario de galego. Ed. Ir Indo*. Consultado o 05/02/2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7213683
* BNCF: 5142
* BNF: 12286837f
* LCCN: sh85097357
* MAG: 2909979766

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* APDB: 193373
* APNI: 73357
* BioLib: 62217
* EOL: 87100
* EPPO: 1PNXG
* FoC: 123736
* GBIF: 3037591
* iNaturalist: 116336
* IPNI: 85871-1
* ITIS: 29398
* NCBI: 4053
* POWO: ID
* Tropicos: 40000346
* PLANTS: PANAX
* VASCAN: 1501

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D005894
* MeSH: B01.650.940.800.575.912.250.087.500

 |
**Xosé Robles Pazos**, nado en Santiago de Compostela en 1897 e finado en 1937, foi un profesor, tradutor, e activista de esquerdas galego.

Traxectoria
-----------

*Downtown*, debuxo de Xosé Robles, 1928
Naceu en Compostela nunha familia aristócrata. Criouse en Madrid, onde o seu pai, que foi tradutor ocasional de poesía galega, traballaba como arquiveiro. Estivo na Institución Libre de Enseñanza. Coñeceu a John Dos Passos por casualidade durante unha viaxe a Toledo e introduciuno no ambiente intelectual de Madrid. Animado por Dos Passos postulouse como candidato a profesor na Johns Hopkins University e foi aceptado. Trasladouse a Baltimore en 1920 coa súa muller, Márgara Villegas e o seu fillo. Converteuse en amigo de Dos Passos, tamén militante radical de esquerdas, e no seu tradutor ao castelán. Aínda na actualidade está vixente a súa tradución de *Manhattan Transfer*. Tamén traduciu algunhas obras de Sinclair Lewis.

Cando aconteceu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 Xosé Robles estaba de vacacións en España. Apoiou a causa republicana, traballando de tradutor para o Ministerio da Guerra. Coñecedor da lingua rusa, foi nomeado tenente coronel polo Goberno e asignado como tradutor e colaborador do xeneral Vladimir Gorev. Pero a súa visión independente levouno a un conflito cos axentes da Unión Soviética, que estaban a conseguir cada vez máis poder no goberno e na zona republicana.

A comezos de 1937 Xosé Robles desapareceu. O xornalista estadounidense de esquerdas Josephine Herbst, nunha visita á fronte de guerra, descubriu que fora arrestado e fusilado por ser un espía das tropas franquistas, e deu esta información a Ernest Hemingway e Dos Passos, que estaban en Madrid. As circunstancias exactas da súa morte nunca foron clarificadas, poñéndose en dúbida o cargo de ser espía das tropas fascistas. Pola contra, suxeriuse que foi matado por axentes da NKVD (liderados por Alexander Orlov), xunto a outros militantes de esquerda como Andreu Nin.

A morte de Xosé Robles provocou a ruptura da amizade entre Hemingway e Dos Passos. Hemingway xustificou a morte, como necesaria en tempos de guerra, mentres que Dos Passos, conmocionado pola morte do seu amigo, rompeu o seu compromiso coa esquerda e comezou a súa deriva cara á dereita.

Xosé Robles era irmán de Ramón Robles Pazos, militar franquista, que chegou a tenente xeneral.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Stephen Koch, "The Breaking Point: Hemingway, dos Passos, and the Murder of Jose Robles", artigo de George Packer en *The New Yorker*, 31 de outubro de 2005 *(en inglés)*.
* Martínez de Pisón, I.: *Enterrar a los muertos* (2005). Editorial Seix Barral *(en castelán)*.
* Preston, P.: *We Saw Spain Die. Foreign Correspondents in the Spanish Civil War*. Constable, Londres, (2008)

### Ligazóns externas

* El trágico final de José Robles, el mejor amigo de John Dos Passos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1709615
* WorldCat
* VIAF: 73256542
* BNE: XX1025110
* BNF: 14649420g
* FAST: 1603473
* GND: 131443097
* ISNI: 0000 0001 1999 2618
* LCCN: n2005004482
* SNAC: w6xx6vvb
* SUDOC: 088527476

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Teito (homónimos).
Teito do museo da Catedral de Santiago de Compostela, Galicia.
**Teito** (do latín *tectum* e este á súa vez do verbo *tegere* con significado de recubrir, cubrir, protexer.) é en construción, a superficie interior, xeralmente horizontal, por riba dos límites superiores das paredes dun cuarto (ou outro habitáculo: un coche por exemplo). A parte exterior, tamén denominada teito, adoita porén recibir o nome de cuberta (tellado), que é a que leva a parte estrutural (estrutura de cuberta). 

O teito non é polo xeral un elemento estrutural (agás no caso das bóvedas en arquitectura culta), senón máis ben un acabado de superficie (plafón) que oculta a parte inferior do piso ou da estrutura que existe por riba. A vivenda tradicional galega adoitaba ter o teito constituído directamente pola estrutura de madeira do sollado (forxado) ou da estrutura da propia cuberta (trabes, cangos e cubrición). Pola contra moitas veces, especialmente en construcións máis coidadas, coma casas grandes e pazos a estruturas cubríanse cun teito ou plafón formado por pequenas lamelas de madeira cubertas cunha camada de cal. 

Dependendo do fin e tipo de construción, o teito pode ser deseñado e construído de diversas formas e cunha variedade de materiais.

Notas
-----

1. ↑  {{Cita web |url= |título=Nome galego no Portal das Palabras da [[RAG |data-acceso=17 de setembro de 2014 |urlarquivo= |dataarquivo=06 de marzo de 2016 |urlmorta=yes }}

* PALAIA PÉREZ, Liliana (2005). *Vocabulario básico de construcción arquitectónica*. Ed. Univ. Politéc. Valencia. ISBN 84-9705-884-4.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***teito*** |

### Outros artigos

* Bóveda
* Cuberta
**Xinwen Lianbo** (*新闻联播*) é un telexornal da CCTV que se emite desde 1978 e que ademais emiten a maioría das canles públicas rexionais e locais de China.

Características
---------------

O informativo ten unha duración de trinta minutos, son dous os presentadores que saen en pantalla, un home e unha muller que falan nun mandarín formal e rico, emítese ás 19:00 en CCTV-1, CCTV News e unha canle rexional en cada provincia, ás 21:00 CCTV-News repíteo e máis tarde hai emisións dobradas nalgunhas linguas minorizadas como o tibetano ou o mongol, outras moitas emisoras locais e por cable emíteno a diferentes horas, é un dos programas informativos máis vistos do mundo, en 2007 estimábase en 135 millóns só na súa emisión das 19:00.

Como en todos os informativos da República Popular da China a orde das noticias está ditada pola súa importancia sociopolítica, así as novas referentes ao Presidente da República Popular van sempre en primeiro lugar, séguenlle os informes dos membros do Comité Permanente do Politburó do Partido Comunista Chinés. Algunhas resolucións importantes do PCCH ou do goberno lense enteiras despois dos titulares.

Notas
-----

1. ↑  *The Washington Post*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial
O **Xoves de Prata** foi un evento ocorrido nos mercados financeiros no xoves 27 de marzo de 1980. Unha empinada caída nos prezos da prata desembocou en pánico na materia prima e os contratos de futuros.

Procedencia
-----------

Nelson Bunker Hunt e Herbert Hunt, os fillos do billonario do petróleo en Texas Haroldson Lafayette Hunt, Jr. estiveran intentando encurralar ao mercado da prata. En 1980 o prezo acadou unha alza espectacular (48.70$/oz.) e se estimaba que os irmáns posuían preto dunha terceira parte dos recursos mundiais. Mais en canto o prezo caía novamente, foron incapaces de responder ás súas obrigacións, causando pánico nos mercados.

Xoves de Prata
--------------

Os irmáns Hunt investiran fortemente en contratos a futuros a través da corretaxe Halsey Stuart Shields, agora Prudential-Bache Securities. Cando o prezo da prata derrubouse embaixo do requisito mínimo, obtiveron unha marxe de erro de preto de $100 millóns. Os Hunt foron incapaces de lle facer fronte e o pánico conseguinte púidose sentir nos mercados financeiros en xeral, así como na materia prima e nos futuros.

Para salvar a situación, un consorcio de bancos en Estados Unidos proporcionou 1,100 millóns de dólares en liñas de crédito para permitir aos irmáns Hunt lles pagar a Bache e desta maneira salvar a traxedia.

Secuelas
--------

Os Hunt perderon centos de millóns de dólares a través deste incidente, mais as fortunas familiares sobreviviron.

Nelson Hunt declarouse en bancarrota e foi declarado culpábel en 1988 por tratar de encurralar ao mercado.
**Rogelio Bernárdez García** nado en Vigo o 6 de xuño de 1924 e finado o 22 de novembro de 2002, foi un futbolista galego máis coñecido como **Gaitos**. Xogaba na demarcación de defensa.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar a fútbol no Berbés, equipo dende onde pasaría ao Celta de Vigo no ano 1946 con 21 anos de idade. Nas dez tempadas que militou no Celta, nas cales se converteu nun dos defensas que máis tempo vestiu o equipamento celeste, formou parte do gran equipo que chegou á final da Copa do Xeneralísimo e quedou cuarto clasificado no torneo de liga. Na final disputada en Madrid que o Celta perdeu por 1-4 ante o Sevilla FC rematou o encontro con nove xogadores trala expulsión de Pahiño e a lesión de Francisco Simón xa que o regulamento da época non permitía as substitucións.

Colgou as botas ao rematar a tempada 1955-1956.

A finais do anos 50 dirixiu ao Santiago en Terceira División pouco antes que a desaparición do equipo e a do Arenal para dar lugar ao nacemento do SD Compostela.

Anos despois rexentaría en Vigo a Taberna del Lisboa e con Cantero, ex-porteiro do Celta, a cafetería El pato cojo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12399175
* BDFutbol: 9856
* Transfermarkt: 313803

 |
**Ángel Rodal Blanco**, nado en Cangas cara 1916 e finado en Xinzo (Ponteareas) o 5 de abril de 1937, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Rodal Lanzós. Estaba facendo o servizo militar na zona republicana. Acolleuse a unhas supostas 
medidas de graza dictadas polos franquistas, entregouse, e ingresou na prisión de Vigo. Aos poucos días, o 5 de abril de 1937 foi asasinado polos falanxistas no Pinal do Foxo (Xinzo, Ponteareas) con Manuel Cividanes, Manuel Álvarez Pereira, Serafín Chaves Bispo, Perfecto Méndez Pastoriza, Clemente Calvar Solla, Manuel Quintas Figueroa e Francisco Aldao Gallego. O cura negouse a enterrar o cadáver, tendo que ser trasladado a Cangas para ser soterrado alí,

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Nores Soliño, Antonio; Santos Castroviejo, Iago (2005). Asociación Cultural Memoria Histórica Democrática, ed. *Mortos, presos, fuxidos e desertores en Cangas (Pontevedra) na retagarda in A represión franquista en Galicia. Actas dos traballos presentados ao Congreso da Memoria* (PDF). Culleredo. pp. 679–731. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 22 de marzo de 2014. Consultado o 20 de marzo de 2014.  Arquivado 22 de marzo de 2014 en Wayback Machine.

### Ligazóns externas

* 

* Ángel Rodal Blanco na páxina web *Nomes e Voces*.
**Steffen Baumgart**, nado o 5 de xaneiro de 1972 en Rostock, é un adestrador e ex-xogador de fútbol alemán.

Traxectoria
-----------

Baumgart xogou como dianteiro e comezou a súa carreira profesional no F.C. Hansa Rostock en 1995. Cunha interrupción de dous anos pasou seis co FC Hansa, marcando 32 goles en 185 aparicións. En 2002 pasou ao 1. FC Union Berlin, xogando dous anos no Stadion An der Alten Försterei onde se converteu en favorito dos seareiros. En 200, o club baixou da 2. Bundesliga ao rematar o 17º.

Secasí, Baumgart permaneceu na segunda división alemá ao fichar polo FC Energie Cottbus nunha transferencia libre. Alí contribuíu á permanencia na categoría na súa primeira tempada e gañou a promoción á Bundesliga en 2006. Cottbus mantivo a máxima categoría na primeira tempada pero a tempada seguinte Baumgart xogou pouco co primeiro equipo e de mutuo acordo o 3 de xaneiro de 2008 o club e o xogador asinaron o remate do contrato. O 22 de xaneiro anunciouse a súa incorporación ao equipo da liga rexional norte, FC Magdeburg. Mai Baumgart deixou o club ao non logar cualificarse para a nova 3. Liga, e asinou co Germania Schöneiche. O 31 de marzo de 2009 volveu ao FC Magdeburg como adestrador. Con Baumgart o equipo gañou a FSA-Pokal en 2009, mais non foi capaz de mellorar os resultados do seu predecesor, quedando moi lonxe dos postos de promoción e Baumgart marchou do equipo en marzo de 2010.

Notas
-----

1. ↑  "Baumgart, Steffen" en kicker.de

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Steffen Baumgart Perfil en Fussballdaten

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2338559
* Munzinger: 01000004660
* FootballDatabase: 16690
* Fussballdaten: steffen-baumgart
* Soccerway: 1617
* Transfermarkt: 231
* Worldfootball: steffen-baumgart

 |
**Ángel José María Padín Panizo**, nado na Coruña o 11 de novembro de 1930 e finado na mesma cidade o 1 de abril de 2014, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Nos anos cincoenta Padín estudou xornalismo en Madrid, antes de que se crease a licenciatura correspondente. Posteriormente licenciouse e doutorouse en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid. Como xornalista traballou sobre todo en *La Voz de Galicia*, en diferentes etapas da súa vida, en *El Correo Gallego*, *ABC* e en *El Ideal Gallego,* que dirixiu entre 1985 e 1988. Tamén foi xefe de prensa da Universidade da Coruña, durante o tempo en que José Luis Meilán Gil foi o reitor, así como presidente da Asociación da Prensa da Coruña, unha agrupación de xornalistas de ámbito local.

A súa especialización foi a arte. Académico da Academia Galega de Belas Artes, enfocou a súa erudición especialmente á época en que Pablo Ruiz Picasso viviu na Coruña.

Obra
----

* *Los cinco anos coruñeses de Pablo Ruiz Picasso: 1891-1895.*
* *La reedificación del templo de San Andrés y el Gremio de Mareantes de La Coruña.*
* *Crunia, porto de peregrinaciones.*
* *La historia de La Coruña en las tallas del salón capitular del Palacio Municipal.*
* *La Coruña a través de sus barrios y sus calles.*
* *De lucios cascos, calvatruenos y perforantes de la M.N. y M.L. ciudad de La Coruña.*
* *Historia de los 75 años del Real Club Náutico de La Coruña.*
* *Pazo de Lóngora,* biografía de Marcial del Adalid e de Fanny Garrido.

Galardóns
---------

* Medalla de bronce de Galicia.

Vida persoal
------------

Estivo casado coa xornalista e directora de *El Ideal Gallego*, Olga Viaño.

Notas
-----

1. ↑  Currículo de Ángel Padín na web da Real Academia Galega de Belas Artes

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16334126
* WorldCat
* VIAF: 68148510
* BNE: XX1042187
* ISNI: 0000 0000 7977 1203
* LCCN: n93108137
* SUDOC: 084178116

 |
**Stefan Momirov** (en serbio: Стефан Момиров), nado o 18 de decembro de 1999 en Vršac, é un xogador serbio de baloncesto profesional internacional. Formado nas categorías inferiores do Crvena zvezda (Estrela Vermella) de Belgrado, actualmente xoga para o Río Breogán da Liga ACB. Cunha altura de 1,98 m, xoga na posición de ala.

Traxectoria
-----------

Nado en Vršac, Serbia, Momirov formouse nas categorías inferiores dun dos clubs máis prestixiosos do país, o KK Crvena zvezda de Belgrado. Momirov é fillo de dous exxogadores de baloncesto, Snežana Pavlović e Jovan Momirov. A súa nai foi internacional coa selección iugoslava e xogou para o Radnički Kragujevac, Hemofarm Vršac e o MiZo-Pécsi VSK. Por outra banda, o seu pai xogou para o KK Vršac e o Profikolor.

A comezos da temporada 2017−18 foi cedido ao KK FMP Beograd, onde debutou na ABA Liga. Asina entón un contrato multianual e no que remataba de temporada foi cedido ao equipo da súa localidade natal, o KK Vršac. No ano da pandemia de COVID-19, Momirov finalizou o seu contrato co FMP e uniuse aos adestramentos do KK Partizan. En agosto de 2020 asinou un novo contrato cun equipo serbio, esta vez ao Mega Mozzart. En xullo de 2021 asinou co Kolossos Rodou da A1 Ethniki grega. Na liga grega fixo unha media de 6,6 puntos e 3,6 rebotes en 27 minutos por encontro. Após finalizar a temporada, o 15 de xuño de 2022 asinou co Río Breogán da Liga ACB.

### Clubs

Ao longo da súa carreira, Momirov ten xogado para os seguintes equipos profesionais:

* KK FMP Beograd (KLS / ABA, 2017–2020)
* KK Vršac (KLS, 2018)
* Mega Mozzart (KLS / ABA, 2020−2021)
* Grecia Kolossos Rodou (A1, 2021−22)
* Galicia CB Breogán (ACB, 2022− )

Notas
-----

1. 1 2  "Stefan Momirov, novo xogador do Río Breogán". *CB Breogán*. 15 de xuño de 2022. Consultado o 15 de xuño de 2022.
2. 1 2  "Stefan Momirov, Basketball Player". *Proballers* (en inglés). Consultado o 15 de xuño de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en Proballers *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q38257515
* Euroleague: 006981
* FIBA: 130872

 |
**Serafín Veremundo Dacosta Pazo**, nado en Carambola, Asnelle de Abaixo (Reboreda, Redondela) o 21 de maio de 1881 e finado en Pontevedra en 1959, foi un sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Carpinteiro. Foi presidente do Sindicato de Trabajadores de Oficios Varios da UGT e da Casa del Pueblo de Redondela. Membro da Agrupación Socialista de Redondela. Elixido concelleiro de Redondela nas eleccións municipais parciais de abril de 1933, foi elixido alcalde en maio. Foi destituído polo Gobernador civil en outubro de 1934 e reposto no cargo logo do triunfo do Fronte Popular en febreiro de 1936, desempeñando o cargo ata o 21 de xullo, cando entregou a alcaldía á autoridade militar. No foi procesado.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Joaquín Pais Llorens** |  **Alcalde de Redondela** 1933 - 1934 | Sucesor:**Buenhijo Pérez Sobrino** |
| Predecesor:**Florentino Pereira Míguez** |  **Alcalde de Redondela** 1936 | Sucesor:**Heliodoro Rivas Rivas** |

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Amoedo López, Gonzalo; Gil Moure, Roberto (2002). *Redondela, crónica dun tempo pasado: A II República e o primeiro franquismo*. Sada: Do Castro. pp. 286–288. ISBN 84-8485-090-0.

### Ligazóns externas

* Anecdotario redondelán. Alcaldes

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534155
* DSBE: 4592\_dacosta-pazo-serafin-veremundo

 |
**Ángel Quintela Pérez**, nado en Lavadores, foi un agrarista e político galego.

Traxectoria
-----------

Irmán de Ramón Quintela Pérez. Era toneleiro, traballou na Vinícola Gallega e na illa de Toralla facendo toneis para as conservas de peixe. Propietario agrario, vendía os produtos agrícolas nos mercados de Vigo. Foi concelleiro de Lavadores dende 1909. Foi alcalde de Lavadores en 1916, durante o seu mandato inaugurouse o mercado do Calvario, o cemiterio de Puxeiros e unha traída de augas. Volveu ser elixido alcalde ao rematar a ditadura de Primo de Rivera en abril de 1930.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Serafin Seijo Iglesias** |  **Alcalde de Lavadores** 1916 - 1917 | Sucesor:**?** |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Lavadores** 1930 - 1931 | Sucesor:**Ramón Quintela Pérez** |

Vida persoal
------------

Casou con Filomena Alonso.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-4-1930, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ángel y Ramón Quintela, alcaldes de Lavadores
**Stefan Bajčetić Maquieira**, nado en Vigo o 22 de outubro de 2004, é un futbolista galego que xoga como defensa no Liverpool FC da Premier League de Inglaterra. É fillo do exfutbolista Srđan Bajčetić.

Traxectoria
-----------

Fillo de Srđan Bajčetić, un antigo xogador do Celta, serbio de nacenza e afincado en Vigo, Stefan é un xogador que se formou na canteira do Celta de Vigo. En xaneiro de 2021, con só 16 anos, asinou polo Liverpool FC para xogar co equipo sub 18. En novembro dese ano 2021 asinou o seu primeiro contrato profesional cos *reds* e en agosto de 2022, renovouno.

Debutou co equipo A do Liverpool nun partido non oficial en xullo de 2022, nun amigable contra o Manchester United en Bangkok, durante a xira de pretemporada do Liverpool por Asia. Na tempada 2022-23, formou parte do equipo sub 21 do Liverpool FC, que compite na Premier League 2 (a liga dos equipos filiais). Malia iso, foi convocado por primeira vez co primeiro equipo en competición oficial nun encontro de liga contra o Fulham FC , e o 27 de agosto de 2022, debutou co primeiro equipo do Liverpool FC na Premier League: xogou os 20 minutos finais do partido que acabaría con vitoria por 9-0 ao AFC Bournemouth, unha das malleiras máis amplas da historia da competición inglesa.

  

O 23 de agosto de 2022 convocouno a Selección de fútbol sub-19 de España para disputar dous encontros amigables en Israel. Internacionalmente, podería xogar tanto con España como con Serbia.

Vida persoal
------------

O seu irmán Jovan tamén xoga ao fútbol, nas categorías inferiores do Celta.

Notas
-----

1. ↑  "Ficha del jugador". *transfermarkt.es*. Consultado o 28 de agosto de 2022.
2. ↑  "El canterano del Celta Stefan Bajcetic renueva con el Liverpool". *lavozdegalicia.es*. 11 de agosto de 2022. Consultado o 28 de agosto de 2022.
3. ↑  "Matchdetails from Manchester United - Liverpool played on Tuesday 12 July 2022 - LFChistory - Stats galore for Liverpool FC!". *www.lfchistory.net*. Consultado o 2022-08-29.
4. ↑  "Stefan Bajcetic debuta en la Premier con 17 años". *as.com*. 28 de agosto de 2022. Consultado o 28 de agosto de 2022.
5. ↑  "César Fernández y Stefan Bajcetic, con la Sub-19" (en castelán). farodevigo.es. 23 de agosto de 2022. Consultado o 28 de agosto de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q113433814
* BDFutbol: 44217
* FootballDatabase: 437902
* L'Équipe: 97951
* SoccerBase: 145988
* Soccerway: 697259
* Thefinalball: 824275
* Transfermarkt: 864799
* UEFA: 250154416
* Worldfootball: stefan-bajcetic

 |
Jerry Seinfeld, o protagonista da serie, en 1992
***Seinfeld*** é unha comedia de situación estadounidense que se emitiu orixinalmente entre o 5 de xullo de 1989 e o 14 de maio de 1998 na NBC e que desde aquela se segue a emitir internacionalmente en moitas canles e nos Estados Unidos permanece en sindicación.

Desenvolvemento
---------------

Creación de Larry David e Jerry Seinfeld, este último interpretando unha versión ficcionalizada de si propio. A acción transcorre fundamentalmente nun bloque de apartamentos en Manhattan, malia que se gravou nos Ánxeles), no que ademais do protagonista están os seus tres amigos George Costanza, Elaine Benes e Cosmo Kramer. *Seinfeld* produciuna Castle Rock Entertainment, distrubuída en asociación con Columbia Pictures Television e Columbia TriStar Television; Sony Pictures Television distribúe a serie desde 2002. Escrita principalmente por David e Seinfeld, participaron tamén numerosos outros guionistas, Larry Charles, Peter Mehlman, Gregg Kavet, Andy Robin, Carol Leifer, David Mandel, Jeff Schaffer, Steve Koren, Jennifer Crittenden, Tom Gammill, Max Pross, Charlie Rubin, Alec Berg e Spike Feresten.

A serie foi ben recibida pola crítica, converténdose nun fenómeno cultural e social, liderando os índices Nielsen na sexta e novena tempadas, rematando entre as dúas primeiras, xunto con *ER* cada ano entre 1994 e 1998. En 2002, a revista *TV Guide* proclamou a *Seinfeld* o mellor programa de televisión de tódolos tempos.

Notas
-----

1. ↑  Cosgrove-Mather, Bootie (2002-04-26). "TV Guide Names Top 50 Shows". *CBS News*. Associated Press. Arquivado dende o orixinal o 02 de agosto de 2002. Consultado o 29 de outubro de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23733
* WorldCat
* VIAF: 219199370
* Allmovie: v276165
* AlloCiné: 287
* BNF: 14412395f
* EBID: ID
* Epguides: Seinfeld
* FilmAffinity: 604873
* IMDb: tt0098904
* LCCN: n94044591
* LUMIERE: 112424
* Metacritic: seinfeld
* OFDb: 10745
* OMDB: 1286
* Rotten Tomatoes: seinfeld
* TMDb: 1400
* TVcom: seinfeld
* TVGuide: 100389

 |
*Aprobación da regra de San Francisco polo papa Inocencio*, óleo sobre lenzo, 170 x 234 cm, Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense.
**Xoán Antonio García de Bouzas**, nado antes de 1680 e finado o 23 de maio de 1755, foi un pintor do barroco galego.

Traxectoria
-----------

O pintor Xoán Antonio García de Bouzas, denominado ás veces nos documentos *Juan Antonio das Bouças*, naceu probabelmente na cidade de Santiago de Compostela antes do 1680; faleceu na mesma cidade.

Marchou novo a Madrid onde foi discípulo de Lucas Jordán. Á súa volta da capital, casou con Andrea de Castro Calo, da que tivo tres fillos, entre eles Miguel Antonio, que sería tamén pintor. Falecida a súa dona, volveu casar con Xoana Abad de Castro, tendo tres fillas máis.

A escasa demanda de obras pictóricas fixo que García de Bouzas se dedicase á pintura litúrxica, decorando e dourando retablos e imaxinería, labor no que os pedidos eran abundantes.

Como verdadeiro pintor García de Bouzas tivo como comitentes á Catedral de Santiago (que o nomea ministro de fábrica en 1711) e outras institucións relixiosas, tanto compostelás como de diversos lugares galegos.

Obra
----

* *Aparición da Virxe a un leigo dominico*, 1721 (Sto. Domingos, Lugo)
* *Aparición da Virxe a Santiago*, ca. 1722 (retablo da Capela do Pilar, Catedral de Santiago)
* *Santiago o Maior*, sedente, 1748 (antesacristía da Catedral de Santiago)
* *Santo André*
* *San Pedro Apóstolo*
* *Cristo camiño do Calvario* (sala capitular, Catedral de Santiago)
* *Retrato de Alonso de la Peña*, bispo de Quito
* *Retrato de Fernando VI* (1751)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xoán Antonio García de Bouzas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Couselo Bouzas, José, *La pintura gallega*. A Coruña. 1950
* Fernández Álvarez, Mª Agustina, *Arte y sociedad en Compostela: 1660-1710*. Sada. 1996
* García Iglesias, José Manuel et al. artigo "GARCÍA DE BOUZAS, Juan Antonio" da *Gran Enciclopedia Galega*.

### Ligazóns externas

* Bibliografía de Xoán Antonio García de Bouzas en pintoresgallegos.com.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394876
* WorldCat
* VIAF: 95931698
* ULAN: 500039245

 |
**Segundo Nine Fernández**, nado o 16 de marzo de 1908 e finado na Illa de Arousa en setembro de 1962, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Mestre na Illa de Arousa. Despois foi mestre nacional en Triabá (Castro de Rei). Estaba afiliado á Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Vigo. Foi un dos participantes na proclamación da República Federal da Illa de Arousa. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi destituído como mestre. Puxo unha academia na Illa de Arousa. Ocupouse dos seus sobriños Eligia, Víctor e Francisco Luís, orfos de Víctor Trabazo Serapio, que fora asasinado polos fascistas. Rehabilitado, foi mestre de Vilameá, O Burgo, Tabagón (onde foi correspondente de *El Pueblo Gallego*) e O Grove.

Notas
-----

1. ↑  *El Magisterio Español*, 4-8-1934, p. 9.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 2-10-1962, p. 13.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 18-8-1933, p. 12.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 1-10-1933, p. 5.
5. ↑  *El Progreso*, 6-9-1936, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fajardo, Montse / "A herdanza que nunca roubou o fascismo". *Nós Diario*, 10-1-2020, p. 26.

### Ligazóns externas

* O día que a Illa de Arousa foi independente por unhas horas
**Xoán Bello Mallou**, chamado simplemente **Mallou**, nado nas Casas Novas (Santiago de Compostela) en 1925 e finado o 12 de xaneiro de 2014 en Santiago de Compostela, foi un gaiteiro galego.

Traxectoria
-----------

Iniciuse como instrumentista de gaita co mestre Alfredo O Ferrador e comeza a tocar en festas e romarías dende a primeira mocidade. En 1939 toca cos Enxebres por primeira vez nas festas de Grixoa. Seis anos máis tarde ingresou na Agrupación Folclórica Cantigas e Agarimos, da que formou parte durante máis de medio século ata que se retirou completamente en 2001. En Cantigas e Agarimos fixo dúo estable con Basilio Carril e coincidiu con outros destacados gaiteiros da posguerra.

Como gaiteiro fixo xiras polas comunidades galegas de Europa e América, e obtivo a Medalla Marcial del Adalid da Real Academia de Belas Artes. A súa peza máis coñecida é o pasodobre de Mallou, que ten sido gravada por varios conxuntos tradicionais, como Durindaina.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Vídeo de diversas interpretacións de Xoán Bello Mallou, xa nos últimos anos da súa vida.
* MALLOU (O gaiteiro de Casas Novas) - Documental de Xosé Bocixa (11/07/2019).
A locomotora 334.018 cun Talgo na Estación de Santiago, antes da electrificación.
A **serie 334 de Renfe** (**Euro 3000** segundo o modelo do fabricante) é unha serie de locomotoras diésel-eléctricas preparada para o transporte de pasaxeiros a 200 km/h por vías convencionais sen electrificación, sendo estas características necesarias para o parque de Renfe Operadora, xa que as únicas locomotoras diésel con capacidade para circular a 200 km/h ata a adxudicación das 28 unidades desta serie, as serie 354, sufriran unha serie de infortunios.

Ademais, unido ás baixas, en 2004 Renfe Operadora comezou a ofrecer un servizo Altaria (Renfe) entre Madrid e a Rexión de Murcia, que tivo un grande éxito aumentando a necesidade destas locomotoras.

A locomotora 334.014 cun Talgo cara Cáceres.
Fabricadas pola factoría valenciana de Vossloh, esta serie é moi similar ás unidades reformadas da serie 333 (subseries 300 e 400). Aproveita elementos da serie 319 como a calefacción, alternador e xerador principal, e os equipos Tren Tierra e ASFA de varias locomotoras da serie 333 que foron dadas de baixa. Os carretóns son de largo ibérico (1668 mm) pero os bastidores están preparados para o cambio de carretóns de largo UIC (1435 mm). Soportan unha aceleración lateral en curva de 1 m/s².
**Serifos** (grego: *Σέριφος*, latín: *Seriphus*, tamén Seriphos; antigamente Serpho ou Serphanto) é unha illa e municipio grego no mar Exeo, que se atopa no oeste das Cícladas, ao sur de Kythnos e o noroeste de Sifnos. É parte da unidade rexional de Milos. A superficie é de 75´207 km² e a poboación era 1.420 habitantes no censo de 2011. Atópase a uns 170 km ESE do Pireo.

Na mitoloxía grega, Serifos é onde chegaron Dánae e o seu pequeno fillo Perseo logo de que o seu pai Acrisio, en resposta a un oráculo que o advertía que o seu propio neto mataríao, deixounos á deriva no mar nun cofre de madeira. Cando Perseo volveu a Serifos coa cabeza da Gorgona Medusa, converteu a Polidectes, o rei de Serifos, e aos seus criados en pedra, como castigo polo intento do rei de casar coa súa nai pola forza.

Na antigüidade a illa era proverbial polo presunto mutismo das súas ras.

Historia
--------

A illa foi colonizada polos xonios de Atenas e foi das poucas illas que rexeitou someterse a Xerxes I no 480 adC. 
Durante o período imperial romano, Serifos foi un lugar de desterro. Logo de 1204 converteuse nunha dependencia menor dos duques venecianos do Arquipélago. A finais do século XIX Serifos experimentou un auxe económico moderado pola explotación de extensos depósitos de mineral de ferro da illa. As minas pecháronse na década de 1960, e agora Serifos depende do turismo e a agricultura a pequena escala.

A cidade moderna está na costa leste, próxima á antiga e chegou a ter máis de 2.000 habitantes. Da cidade antiga quedan algúns restos.

**Os mineiros, folga de 1916** 
En 1916 os mineiros fixeron folga e o estado grego a petición do propietario (a familia alemá Groman) envióu á garda nacional. Os soldados dispararon aos mineiros e mataron a catro, pero o resto e as súas mulleres atacaronos e mataron a todos e proclamaron a República soviética. Unhas semanas despois forzas militares gregas recuperaron o control, pero os mineiros obtiveron mellores condicións laborais e a xornada de 8 horas.

Comunidades
-----------

* Galani
* Kallitsos
* Koutalas
* Livadi Serifou
* Mega Chorio
* Mega Livadi
* Panagia
* Serifos



Panorama de Serifos, Leivadhion e Chora

Panorama de Serifos, Leivadhion e Chora

Referencias
-----------

1. ↑  Aelian, *De natura animalium* 3.37

Véxase tamén
------------

* Outras illas gregas

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Serifos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q217214
* WorldCat
* VIAF: 315132295
* DARE: 43618
* GeoNames: 253995
* GND: 4234302-1
* LCCN: n2016035747
* NLG: 10780
* OSM: 532001
* Pleiades: 590044

 |
Portos SATA nunha placa nai (1.5 Gb/s).
**SATA** ou **Serial ATA** (traducido sería ATA serie) é un método de transmisión de dados utilizado principalmente para conectar discos ríxidos a placas de ordenadores. Esta tecnoloxía é un desenvolvemento da anterior ATA, que tiña unha velocidade de transmisión máxima de 133 MB/s. Con diferenza co anterior Paralel ATA onde os datos viaxaban de forma paralela en cables de 80 ou 100 fíos, nos discos SATA os datos viaxan de forma serial, e dicir, tódolos datos polo mesmo cabo. Consome menos e permite unha lonxitude maior de cabo que o Paralel ATA, ademais a tecnoloxía SATA posibilita os modos de conexión RAID, con moitas vantaxes e causa principal do seu suceso.

Velocidades
-----------

O referise a velocidades de transmisión, convén recordar que en ocasións confundirse as unidades de medida, e que as especificacións da capa física referirse a taxa real de datos, mentres que outras especificacións refírense a capacidades lóxicas.

A documentación oficial recomenda non usar os termos SATA I, II e III e os seus equivalentes numéricos SATA 1.0, 2.0 e 3.0, na forma abreviada sino a relativo da velocista 1,5 Gb/s, 3 Gb/s e 6 Gb/s.

As unidades que soportan a velocidade de 3 Gb/s non son compatibles cun bus de 1,5 Gb/s.

Na seguinte táboa móstrase o cálculo da velocidade real de SATA 1,5 Gb/s, SATA 3 Gb/s e SATA 6 Gb/s:


|  | SATA 1,5 Gb/s | SATA 3 Gb/s | SATA 6 Gb/s |
| --- | --- | --- | --- |
| Frecuencia | 1500 MHz | 3000 MHz | 6000 MHz |
| Bits/clock | 1 | 1 | 1 |
| Codificación 8b10b | 80% | 80% | 80% |
| bits/Byte | 8 | 8 | 8 |
| Velocidad real | 150 MB/s | 300 MB/s | 600 MB/s |

Notas
-----

1. ↑  "SATA Naming Guidelines" (en inglés). Consultado o 9 de outubro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188639
* EBID: ID
* MAG: 549677374

 |