recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Adam Carter** (**A-Plus**), nado en Denver (Colorado) o 10 de maio de 1974, é un rapeiro e produtor estadounidense. É un dos catro membros do grupo Souls of Mischief e, polo tanto, tamén parte do colectivo Hieroglyphics.

Biografía
---------

Naceu no seo dunha familia de inmigrantes xamaicanos. Aos 5 anos múdase coa familia a Oakland (California), onde coñeceu nun futuro ao resto dos membros do seu grupo.

En 2005, A-Plus lanza un álbum de remixes titulado *Pleemix, Vol. 1*, mediante a discográfica Hieroglyphics Imperium Recordings.

O día 1 de maio de 2007 edita o seu primeiro disco en solitario titulado *My Last Good Deed*, tamén mediante Hieroglyphics Imperium Recordings. O primeiro single do seu debut en solitario titúlase "Patna Please".

Discografía
-----------

### En solitario

* *Pleemix, Vol. 1* (2005) [Álbum de remixes]
* *My Last Good Deed* (2007)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* All Music Guide Biografía *(en inglés)*
* Souls of Mischief MySpace

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1401499
* WorldCat
* VIAF: 5961153411843441700003
* AllMusic: mn0002441136
* Discogs: 66691
* Genius: A-plus
* ISNI: 0000 0004 0696 9066
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 249415

 |
Moulin Rouge, un famoso cabaré parisiense.
Un **cabaré**, palabra de orixe francesa cuxo significado orixinal era taberna, é unha sala de espectáculos, polo xeral nocturnos, que adoitan combinar música, danza e canción, as máis das veces cun aquel erótico, aínda que tamén poden estar enfocados á actuación de humoristas, ilusionistas, mimos e moitas outras artes escénicas. Distínguese doutros locais de espectáculos, entre outras cousas, por ter un bar, e algunhas veces tamén un restaurante, en función do espazo dispoñíbel. Nos cabarets que contan con restaurante a cea adoita preceder ao espectáculo; pero os asistentes poden beber ou conversar con outros espectadores durante as actuacións.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *cabaré*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "The Cabaret", 1921 pintura de Alexander Deyneka

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131183
* AAT: 300007099
* BNCF: 16562
* BRE: 2030370
* EBID: ID
* GEA: 2719
* GEC: 0086757
* NDL: 00567089
* NKC: ph121381
* PSH: 11898
* Treccani: cabaret

 |
As **Cannabis Sativas Ruderalis** son plantas polo xeral pequenas e teñen a característica de non depender do fotoperíodo para florecer. Tamén cabe destacar unha menor concentración en THC e CBD.

Referente ao seu interese na cannabicultura, é apreciada porque se utiliza para facer xenéticas e experimentar así coas súas vantaxes, comprobando as súas propiedades e os posibles trazos favorables das xeracións sucesivas. É posible cruzalas con variedades índicas ou sativas, de maior psicoactividade, obtendo plantas de alto contido en THC cun período de crecemento e floración moi curto. As plantas conseguidas con estes cruces reciben o nome de "autoflorecentes" (florecen por idade non polas horas de luz que reciban) como por exemplo as variedades Lowrider o White Dwarf.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Cannabis ruderalis*** |

### Outros artigos

* *Cannabis indica*
* *Cannabis sativa*

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Cannabis ruderalis*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* APNI: 195809
* BioLib: 3467
* EPPO: CNIRU
* EUNIS: 164694
* GBIF: 5602698
* iNaturalist: 461665
* IPNI: 955070-1
* NCBI: 2358337
* Tela Botanica: 12687
* Tropicos: 21301632
* uBio: 486360

 |
Canopus
**Canopus**, ou α Carinae, é a estrela máis brillante da constelación de Carina, no hemisferio sur. É unha superxigante branco-amarela que se localiza a 310 anos luz do sistema solar é a segunda estrela máis brillante do ceo, cunha magnitude aparente de -0,62. Ten unha declinación de −52º 42' (2000) e unha ascensión recta de 06h ata 24 m, e é visible dende a costa africana do mar Mediterráneo.

Características
---------------

A súa luminosidade é 10700 veces superior a do Sol, é a estrela máis brillante nun radio de 700 anos luz en torno á Terra. A distancia á que se atopa foi obxecto de discusión pola súa natureza infrecuente, é unha estrela de tipo espectral F0 IA, un tipo de superxigantes pouco abundantes e do que non se sabe moito, poderían ser estrelas que están a converterse en xigantes vermellas , ou que xa pasaron por esta fase. Isto fixo difícil determinar a magnitude absoluta e, polo tanto, a distancia, así e todo a determinación da paralaxe, grazas ás observacións do satélite Hipparcos, permitiu calcular a distancia, sen a necesidade de coñecer a magnitude absoluta, que, por outra banda, agora pode comezar a obterse coñecendo a súa magnitude aparente.

Notas
-----

1. ↑  van Leeuwen, F. (2007). "Validation of the new Hipparcos reduction". *Astronomy and Astrophysics* **474** (2). pp. 653–664. Bibcode:2007A&A...474..653V. arXiv:0708.1752. doi:10.1051/0004-6361:20078357.  Vizier catalog entry
2. ↑  Cruzalèbes, P.; Jorissen, A.; Rabbia, Y.; Sacuto, S.; Chiavassa, A.; Pasquato, E.; Plez, B.; Eriksson, K.; Spang, A.; Chesneau, O. (2013). "Fundamental parameters of 16 late-type stars derived from their angular diameter measured with VLTI/AMBER". *Monthly Notices of the Royal Astronomical Society* **434**. p. 437. Bibcode:2013MNRAS.434..437C. arXiv:1306.3288. doi:10.1093/mnras/stt1037.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12189
* BRE: 2042041
* EBID: ID
* GEC: 0014398
* MAG: 2779852333
* SIMBAD: \* alf Car

 |
Unha **carreira profesional** é o conxunto ordenado de expectativas de promoción profesional, de mobilidade e de aumentar o recoñecemento do exercicio no mesmo lugar de traballo do que dispón un empregado dende o momento da súa admisión ata o momento en que deixa de prestar servizos nunha organización.

O termo "carreira" tamén se emprega noutros eidos para referirse, por exemplo, á carreira deportiva, á escolar ou á universitaria.

Cambios históricos nas carreiras
--------------------------------

A finais do século XX, un amplo abano de opcións (especialmente no rango de profesións potenciais) e o maior alcance da educación fixo posible planificar (ou deseñar) unha carreira. Tamén é frecuente nos adultos de finais do século XX e comezos do XXI ter unha carreira dobre ou múltiple, de xeito secuencial ou ó mesmo tempo. Así, as identidades profesionais téñense hibridado para reflectir este cambio na ética do traballo. O economista Richard Florida observa esta tendencia de xeito xeral e máis especificamente entre a "clase creativa".

Xestión da carreira
-------------------

A xestión da carreira describe o manexo activo e decidido dunha carreira por un individuo. Teorías sobre o que implica ter "habilidades de xestión da carreira" son descritas polo modelo Blueprint (nos Estados Unidos, o Canadá, Australia, Escocia e Inglaterra) e as Sete Cs da alfabetización dixital (especificamente relacionadas coas habilidades en Internet).

As habilidades clave inclúen a capacidade de cavilar sobre a súa carreira actual, investigar no mercado de traballo, determinar se a educación é necesaria, atopar aperturas e facer cambios na súa carreira.

Notas
-----

1. ↑  "Carrera". *L'Enciclopèdia.cat*. Barcelona: Grup Enciclopèdia Catalana.
2. ↑  «Carrera professional» Arquivado 14 de febreiro de 2012 en Wayback Machine. Glossari de la funcó pública, Generalitat de Catalunya
3. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *carreira*.
4. ↑  Careers Blueprint. Excellence Gateway. Retrieved on 2014-01-11.
5. ↑  Hooley, T.; Watts, A. G.; Sultana, R. G.; Neary, S. (2013). "The 'blueprint' framework for career management skills: a critical exploration". *British Journal of Guidance & Counselling* **41** (2): 117. doi:10.1080/03069885.2012.713908.
6. ↑  Hooley, T. (2012). "How the internet changed career: framing the relationship between career development and online technologies" (PDF). *Journal of the National Institute for Career Education and Counselling (NICEC)* **29**: 3. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 19 de febreiro de 2018. Consultado o 05 de setembro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q282049
* BNCF: 28326
* GEC: 0224248
* GND: 4073274-5
* NKC: ph162910

 |
Coordenadas: 43°06′40″N 9°13′18″O﻿ / ﻿43.111166, -9.2216452

***A Ferida*** é unha escultura situada no concello de Muxía fronte ao océano Atlántico, nun outeiro ao carón do santuario da Virxe da Barca. O seu autor é o artista burgalés Alberto Bañuelos-Fournier. A obra foi doada por Seguros Aegon ao concello muxián como homenaxe aos voluntarios que acudiron a axudar ao pobo galego cando se produciu o desastre do *Prestige* o 13 de novembro de 2002.

Cos seus máis de once metros de altura e 400 toneladas de peso, estas dúas estruturas de granito do Porriño constitúen a escultura máis grande de Galicia e de España.

Inaugurouse o 12 de setembro de 2003.

Galería de imaxes da escultura A Ferida
---------------------------------------

* A FeridaA Ferida
* O Atlántico visto a través da fenda da escultura A FeridaO Atlántico visto a través da fenda da escultura A Ferida
* A FeridaA Ferida
* A FeridaA Ferida
* A FeridaA Ferida
* A FeridaA Ferida
* A Ferida ao atardecerA Ferida ao atardecer
*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Camiño dos Faros
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Alarico.

Anel para cuñar no Kunsthistorisches Museum, museo de historia da arte, representando Alarico II.
Territorio do reino visigodo baixo o mando de **Alarico II**.
**Alarico II** foi o rei dos visigodos desde o ano 484 ata o 507. Casou con Tindigota, unha filla ilexítima de Teodorico o Grande, rei dos ostrogodos.

En 486 Alarico II negou refuxio a Afranio Siagrio, gobernante romano do chamado Dominio de Soissons (último reduto do Imperio Romano de Occidente) derrotado por Clodoveo I. Alarmado polas intimidacións de Clodoveo, Alarico remitiulle ao nobre romano, que foi decapitado.

Morre na batalla de Vouillé en 507, que enfrontou aos visigodos coas tropas do rei franco Clodoveo I. A derrota dos visigodos nesta batalla marca a desaparición do reino de Tolosa, pois as posesións galas, excepto a Narbonense, perdéronse.

Sucédeo o seu fillo Xesaleico, o cal emprende o repregamento dos restos do reino de Tolosa cara a Hispania.

Alarico II elaborou un código de leis coñecido como Breviario de Alarico (506), para os seus súbditos "romanos", segundo a teoría tradicional, aplicándose aos godos o dereito consuetudinario do pobo visigodo (recompilado no ano 475 polo rei Eurico no Codex Euricianus ou Código de Eurico).

O mesmo ano permitiu aos Bispos católicos da Galia que se reunisen nun Concilio en Agatha (Agde) na Narbonense.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Eurico** |  **Rei dos visigodos** 484-507 | Sucesor:**Xesaleico** |

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Alarico II Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Reino visigodo
* Lista dos reis visigodos
* Moeda visigoda

| * v
* c
* e
Reis visigodos |
| --- |
| Migracións | 
* Atanarico
* Alarico I

 |
| Reino visigodo de Tolosa | 
* Ataúlfo
* Sixerico
* Valia
* Teodorico I
* Turismundo
* Teodorico II
* Eurico
* Alarico II

 |
| Reino visigodo de Toledo | 

|  |  |
| --- | --- |
| Reis arianos | 
* Xesaleico
* Amalarico
* Teudis
* Teudiselo
* Akhila I
* Atanaxildo
* Liuva I
* Leovixildo

 |
| Reis católicos | 
* Recaredo (No ano 587 abxurou do arianismo)
* Liuva II
* Viterico
* Gundemaro
* Sisebuto
* Recaredo II
* Suintila
* Sisenando
* Chintila
* Tulga
* Chindasvinto
* Recesvinto
* Vamba
* Ervixio
* Éxica
* Vitiza
* Rodrigo

 |

 |
| Fin do reino | 
* Akhila II
* Ardón

 |
| Usurpadores | 
* Iudila
* Paulo
* Suniefredo

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q110884
* WorldCat
* VIAF: 42649883
* BMT: 200545
* BNE: XX1517075
* BRE: 1809311
* CERL: cnp00406413
* DBE: alarico-ii
* DeutscheBio: 119503948
* EBID: ID
* FAST: 1803803
* GEC: 0001594
* GND: 119503948
* ISNI: 0000 0000 7862 7170
* LCCN: nr92030597
* NKC: jo2015864663
* NTA: 131731629
* SUDOC: 034413936
* Treccani: alarico-ii-re-dei-visigoti
* WikiTree: Visigoths-52

 |
**Cacareco** foi un rinoceronte femia criada entre os zoolóxicos de São Paulo e Río de Xaneiro, nada probabelmente no Río de Xaneiro en 1954 e finada en 1962. Nas eleccións de outubro de 1959 para concelleiro da cidade gañou cerca de 100.000 votos. Daquela a elección era realizada con cédulas de papel e os electores escribían o nome de seu candidato de preferencia.

A idea de propoñer o animal como candidato foi do periodista Itaboraí Martins, en protesta contra o baixo nivel dos outros 450 concorrentes. Cacareco foi un dos máis famosos casos de voto nulo en masa da historia da política brasileira ó converterse na "candidata" máis votada da consulta; o partido máis votado non chegou a 95.000 votos.

Notas
-----

1. ↑  Time.com (ed.). "BRAZIL: The Rhino Vote". Consultado o 24 de marzo de 2016.
2. ↑  *Ficha de Cacareco* Arquivado 03 de agosto de 2009 en Wayback Machine. *(en portugués)*
3. ↑  *Cacareco agora é Excelência*. Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine. *(en portugués)*
4. ↑  Historia de Cacareco na política Arquivado 18 de decembro de 2009 en Wayback Machine. *(en portugués)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Quando São Paulo elegeu um rinoceronte* *(en portugués)*
**Adriana Cavarero**, nada en Bra (Italia) en 1947, é unha pensadora e filósofa feminista italiana.  É profesora de Filosofía Política na Universidade de Verona. Tamén foi profesora visitante na Universidade de California, Berkeley e Santa Bárbara, na Universidade de Nova York e en Harvard. Cavarero é amplamente recoñecida en Italia, Europa e no mundo de fala inglesa polos seus escritos sobre feminismo e teorías da diferenza sexual, sobre Platón, sobre Hannah Arendt, sobre teorías narrativas e sobre unha ampla gama de temas de filosofía política e literatura. .

Traxectoria
-----------

Cavarero estudou na Universidade de Padua, onde escribiu unha tese sobre filosofía e poesía, en 1971, e pasou os primeiros anos da súa carreira académica. En 1983 deixou Padua para ir á Universidade de Verona, onde cofundou *Diotima*, un grupo dedicado á filosofía feminista como compromiso político. Formada en filosofía antiga -con especial atención aos escritos de Platón- e inspirada na filósofa feminista, Luce Irigaray, Cavarero espertou unha grande atención co seu libro, *A pesar de Platón,* que presenta dous temas entretecidos: engádese nunha deconstrución da filosofía antiga. textos, principalmente Platón, pero tamén Homero e Parménides, para liberar catro figuras femininas gregas (unha *criada tracia*, *Penélope*, *Deméter* e *Diotima* ) do discurso patriarcal que durante séculos as encarcerara nun papel doméstico. En segundo lugar, trata de construír unha orde feminina simbólica, reinterpretando estas figuras desde unha nova perspectiva. Ao contaminar a teoría da diferenza sexual con cuestións arendtianas, Cavarero demostra que, mentres a morte é a categoría central na que se baseou todo o edificio da filosofía tradicional, a categoría do nacemento proporciona o fío condutor co que se pode rastrexar. desde a crítica feminista para establecer unha nova forma de pensar.

O interese de Cavarero pola intersección da filosofía política e o pensamento feminista desenvolveuse aínda máis en *Cuerpos majestuosos* (Corpos señoriais) que examina a metáfora do corpo no discurso político e nas representacións ficticias da política, incluíndo a *Antígona* de Sófocles *,* o Timeo de Platón, o de William Shakespeare. Hamlet, *Leviatán* de Hobbes, *A tumba de Antígona de* María Zambrano e *Undine Goes* de Ingeborg Bachmann .

Notas
-----

1. ↑  "Cavarero, Adriana nell'Enciclopedia Treccani". *www.treccani.it* (en italiano). Consultado o 2022-08-30.
2. 1 2  "Adriana Cavarero". *Political Theology Network* (en inglés). 2021-09-28. Consultado o 2022-08-30.
3. ↑  "Adriana Cavarero". *Institut d'Humanitats de Barcelona* (en catalán). Consultado o 2022-08-30.
4. ↑  "Cavarero, Adriana - Icaria Editorial". *icariaeditorial.com*. Consultado o 2022-08-30.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3605651
* WorldCat
* VIAF: 114034472
* BNE: XX1219829
* BNF: 12179396x
* CANTIC: a10678566
* DeutscheBio: 129740152
* Europeana: ID
* GND: 129740152
* ICCU: CFIV048110
* ISNI: 0000 0001 1033 0781
* LCCN: n80128605
* NKC: jo2017965972
* NTA: 067490581
* openMLOL: 449317
* SELIBR: 294767
* SNAC: w62w4wpn
* SUDOC: 030363462
* Treccani: adriana-cavarero

 |
Sala da Biblioteca Nacional da República Checa
A **Biblioteca Nacional da República Checa** (checo: *Národní knihovna České republiky*) é a biblioteca central da República Checa, dirixida polo Ministerio de Cultura dese país. O seu edificio principal localízase no edificio histórico Clementinum, en Praga, onde se garda aproximadamente a metade dos libros da biblioteca, mentres que a outra metade da colección atópase no distrito de Hostivař. É a maior biblioteca do país, cun catálogo duns 6 millóns de documentos e uns 60 000 lectores rexistrados. A biblioteca posúe tanto textos checos como material máis antigo procedente de Turquía, Irán e a India. Tamén acolle libros para a Universidade Charles en Praga.

No 2005 recibiu o Premio Jikji outorgado pola UNESCO a través do programa *Memory of the World Programme*, polo traballo realizado na dixitalización de textos antigos. A biblioteca comezou este traballo no ano 1992, chegando a dixitalizar uns 1700 documentos nos seus primeiros 13 anos de execución.

Notas
-----

1. ↑  "Need for new library intensifies". *The Prague Post* (en inglés). 28 de maio de 2008. Arquivado dende o orixinal o 09 de maio de 2014. Consultado o 8 de maio de 2014.
2. 1 2  "National Library's rare prints and manuscripts at the click of a mouse". *Radio Prague* (en inglés). 24 de novembro de 2005. Consultado o 8 de maio de 2014.
3. ↑  Tucker, Aviezer (18–24 de febreiro de 2009). "Opinion" (PDF). *The Prague Post* (Prague). p. A4. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 09 de maio de 2014. Consultado o 8 de maio de 2014.
4. ↑  "National Library wins UNESCO award for pioneering digitisation work". *Radio Prague* (en inglés). 7 de setembro de 2005. Consultado o 8 de maio de 2014.
5. ↑  "2005 - The National Library of the Czech Republic". *UNESCO* (en inglés). Consultado o 9 de maio de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* NKC - Electronic Catalogue of the National Library of the CR

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1967876
* WorldCat
* VIAF: 265219579
* GND: 5245820-9
* GRID: grid.425387.f
* ISNI: 0000 0001 1956 5296
* LEI: 315700XYK5270GOLF955
* NKC: kn20010709069
* SELIBR: 303024
* SUDOC: 13149466X

 |
| Calocera viscosa |
| --- |
| Cornos de veado amarelos no parque nacional de Durmitor (Montenegro) |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Fungi |
| División: | Basidiomycota |
| Clase: | Dacrymycetes |
| Orde: | Dacrymycetales |
| Familia: | Dacrymycetaceae |
| Xénero: | *Calocera* |
| Especie: | ***C. viscosa*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Calocera viscosa'**(Pers.) (1794) |

*Calocera viscosa*

A ***Calocera viscosa*** ((Persoon) Fries, 1827; sin. *Calocera flammea*), os cornos de veado amarelos, é un pequeno cogomelo da clase Dacrymycetes, orde Dacrymycetales.

Caracterízase pola súa estrutura coraloide, pouco ramificada, diferente da típica dos cogomelos basidiomicetos; as últimas ramificacións rematan en puntas arredondadas, como dedos. É de cor laranxa brillante, avermellada, pero tamén amarelo ou branco, que destaca sobre a cor do substrato. A base é abrancazada e introdúcese varios centímetros no substrato. A textura é xelatinosa e viscosa ó tacto, así como a carne; sen olor nin sabor apreciables. O himenio recobre toda a superficie do corpo frutífero.

É relativamente común ó longo de todo o ano, pero especialmente no verán e outono. Crece sobre madeira en descomposición (tocóns, ramas e piñas) de coníferas, pero tamén sobre a procedente doutras árbores, en individuos illados ou formando grupos. Pode acadar os 3–5 cm de altura.

Non é comestible se ben non se ten certeza de que conteña principios tóxicos. En ocasións foi cultivada como planta decorativa.

Pódese confundir con *Clavulinopsis corniculata*, que crece sobre o chan e é de consistencia fráxil, mentres que a *Calocera viscosa* faino sobre madeira e é viscosa e xelatinosa.

Notas
-----

1. ↑   Mycobank, retrieved 16th August 2012

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* MARCOTE, J. M. C. POSE, M. e TRABA, J. M.: *Cogomelos de Galicia*, Xunta de Galicia, 2009.

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Calocera viscosa*** |

* Ficha en Mycobank *(en inglés)*
* Ficha en Index Fungorum *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q256970
* MAG: 2776393771

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 59825
* Dyntaxa: 3185
* EOL: 1016693
* EPPO: CALCVI
* Fungorum: 327252
* GBIF: 2512982
* iNaturalist: 63405
* IRMNG: 10646730
* MycoBank: 327252
* NBN: NHMSYS0001476591
* NCBI: 63146
* Soortenregister: 122691
* TAXREF: 41755

 |
**Caios de Morant** é un grupo insular en mar a fóra a 51 km ao SSE fronte a Morant Point, Xamaica. Son un dos grupos insulares exteriores pertencentes a Xamaica, os outros son os Caios de Pedro. Están situados en 17°24′N 75°59′O﻿ / ﻿17.400, -75.983 e constan de catro pequenos illotes agrupados moi xuntos ao longo do bordo sueste de Morant Bank, un banco de forma crecente relativamente extenso de coral de máis de 7 km de lonxitude, que ascende desde 1000 m. A superficie de Morant Bank é de aproximadamente 100 km. A superficie sumada dos catro caios é de só 16´0 hectáreas. Os caios de Morant son baixos, na súa maioría deshabitados, visitados estacionalmente polos pescadores e en fronte de arrecifes moi expostos sobre os que o mar rompe constantemente.

Historia
--------

As caios foron anexados en 1862 polo Reino Unido e anexados a Xamaica en 1882.

Flora e fauna
-------------

As illas teñen escasa vexetación e son unha zona de nidificación de tartarugas mariñas e tartarugas.
Os ovos de aves mariñas e o guano recóllense periodicamente.

illotes
-------

**Cay-North East**, en 17°25′N 75°59′O﻿ / ﻿17.417, -75.983, divídese ás veces en tres partes, o mar lévase a area que as conectan. Hai unha aldea de pescadores, establecida polo Ministerio de Agricultura xamaicano, con varias cabanas e un depósito de auga no lado sur do caio. Hai un faro en Breezy Point, o punto máis oriental do caio e de Xamaica.

**Cay noroeste**

**Cay South-East**, en 17°23′N 76°00′O﻿ / ﻿17.383, -76.000, atópase a 1´9 km ao SSW de Caio Nordés. As linguas de area, que se estenden dende os seus extremos, alteran a súa forma coas estacións do ano, no verán, a lingua SW é barrida e deposítase no lado oestedo caio.

**South-West Cay** (South Cay), en 17°23′N 76°01′O﻿ / ﻿17.383, -76.017, atópase a 1´6 km ao suroeste de South-East Cay. Unha cornixa rochosa que se estende desde o caio é usada como peirao.

Notas
-----

1. ↑  "noaa". Arquivado dende o orixinal o 21 de marzo de 2012. Consultado o 03 de setembro de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Caios de Morant*** |

### Ligazóns externas
**3M Company** (Minnesota Mining and Manufacturing Company) é unha empresa química estadounidense adicada á investigación, desenvolvemento, fabricación, distribución e comercialización de tecnoloxías, produtos e servizos innovadores en diversas áreas.

3M ten filiais en máis de 200 países. 3M vende recoñecidas marcas como scotch ®, post-it ®, Scotchgard ®, Nexcare ® e Thinsulate ®.

Historia
--------

O Post-it, un dos inventos de 3M.
A empresa foi fundada por cinco homes de negocios en Two Harbors, Minnesota en 1902. Nos seus inicios era un proxecto mineiro, co fin de extraer corindón, pero non tiveron éxito xa que a mina era de anortosita, sen valor comercial. O cofundador John Dwan solicitou fondos a cambio de accións e Ober Edgar e Lucius Ordway fixéronse cargo da compañía en 1905. A empresa trasladouse a Duluth e comezou a investigación e produción de produtos de papel de lixa, o seu primeiro produto. 
A compañía comezou a extracción de pedra das canteiras para o seu uso nas pedras de moer. Traballando na calidade e a comercialización dos seus produtos, a xestión de apoio aos seus traballadores para innovar e desenvolver novos produtos converteuse na súa actividade principal. Doce anos despois da súa fundación, 3M desenvolveu o seu primeiro produto exclusivo: a tea Three-M-ite. Outras innovacións neste tempo incluíron cinta adhesiva, papel de lixa resistente á auga e cintas de marca Scotch. En 1929, 3M fixo os seus primeiros movementos para a expansión internacional mediante a formación de Durex para facer negocios en Europa.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da empresa 3M

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q159433
* WorldCat
* VIAF: 141060449
* BIBSYS: 90531631
* BNE: XX5716851
* BNF: 12489595v
* EBID: ID
* GND: 504764-X
* GRID: grid.417536.2
* ISNI: 0000 0001 0695 6319
* LCCN: no2002111220
* LEI: LUZQVYP4VS22CLWDAR65
* MusicBrainz: ID
* NDL: 01075970
* NKC: kn20050612003
* NLA: 49127795
* SNAC: w66b10pg

 |
A **calorimetría** é a parte da física que estuda os cembios de enerxía entre corpos ou sistemas cando estes cambios se dan en forma de calor.

Calor significa *transferencia* de enerxía térmica dun sistema a outro, ou sexa, podemos dicir que un corpo *recibe calor*, pero no que *posúe calor*.

A calorimetría é unha rama da termoloxía.

A calorimetría permite, por exemplo, medir a calor desprendida ou absorbida nunha reacción química, ou nun cambio físico, usando un instrumento chamado calorímetro.

Pero tamén se pode empregar un modo indirecto calculando a calor que os organismos vivos producen medindo a produción de dióxido de carbono e de nitróxeno (urea, en organismos terrestres), e do consumo de oxíxeno.

*ΔU* = cambio de enerxía interna
Como a presión non se mantén constante, a calor medida non representa o cambio de entalpía.

Calorimetría a presión constante
--------------------------------

A calor medida é igual ao cambio na enerxía interna do sistema menos o traballo realizado:

{\displaystyle q=\Delta U-w\,}
Como a presión se mantén constante, a calor medida representa o cambio de entalpía.

{\displaystyle q=\Delta H=H\_{\mathrm {final} }-H\_{\mathrm {inicial} }\,}

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q634314
* AAT: 300214718
* BNCF: 31406
* BNF: 11944372b
* BRE: 2036755
* EBID: ID
* FAST: 844526
* GEC: 0087447
* GND: 4029367-1
* LCCN: sh89005787
* MAG: 202270520
* PSH: 3731

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D002151

 |
**Caio Antistio Veto** (en latín, *Gaius Antistius Vetus),* nado polo ano 50 a. C. finado no ano 1, foi un cónsul, ademais de senador e xeneral do Imperio romano.

Fillo d cónsul Caio Antistio Veto, no 16-15 a. C. empezou a súa carreira política como maxistrado monetario. Participou en Hispania nas Guerras cántabras entre 26 a. C.-24 a. C. onde se fixo cargo do mando en ausencia por enfermidade do emperador Augusto, quen acudira en persoa ao conflito. Realizou campañas vitoriosas en Amaya, Bergida, Monte Vindio e Aracillum e foi gobernador da Hispania Citerior.

No 6 a. C. foi nomeado cónsul ordinario, e máis tarde procónsul da provincia de Asia. Os seus dous fillos, Caio e Lucio, tamén foron cónsules.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cassio Dione Cocceiano, *Storia di Roma*, LV, prólogo; LV, 9, 1.
* Prosopographia Imperii Romani A 771

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Tiberio Claudio Nerón eCneo Calpurnio Pisón** |  
Cónsul do Imperio romanocon Décimo Lelio Balbo**6 a.C.** | Sucesor:**César Augusto  eLucio Cornelio Sila** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q548832
* BMT: 86271

 |
**Brian Finnegan**, nado o 20 de agosto de 1969 en Armagh, é un músico e frautista irlandés.

Traxectoria
-----------

Comezou a tocar o tin whistle con oito anos como estudante no Armagh Pipers Club. Acadou sona co grupo irlandés Upstairs in a Tent, e despois en 1993 lanzou un álbum en solitario chamado *When the Party's Over*, que foi gravado en Redesdale Studios En 1995 formou o grupo musical Flook. Orixinalmente formado por Sarah Allen e Michael McGoldrick con Brian Finnegan, posteriormente engadiron ao guitarrista Ed Boyd. Cando McGoldrick deixou o grupo en 1997, Kohn Joe Kelly uniuse ao grupo para tocar o bodhrán. Flook continuou a súa andaina facendo unha xira arredor do mundo e en 2006 foi galardoado como o mellor grupo musical nos BBC Radio 2 Folk Awards.

En 2010, Brian formou o seu propio trío musical co guitarrista Ian Stephenson e o percusionista Jim Goodwin. Logo fixeron o grupo Kan co violinista Aidan O'Rourke, até a disolución da banda en 2014.

Discografía
-----------

### Álbum en solitario

* *When the Party's Over* (1993)
* *The Ravishing Genius of Bones* (2010)

Notas
-----

1. ↑  Armagh Pipers Club Website
2. ↑  Brian Finnegan Band, Armagh Pipers Club website Arquivado 02 de decembro de 2009 en Wayback Machine..
3. ↑  Brian Finnegan, Paul McSherry website.
4. 1 2  Festivaldeortigueira.com (ed.). "Brian Finnegan big band". Arquivado dende o orixinal o 02 de febreiro de 2017. Consultado o 27 de xaneiro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Flook
* KAN
* Burwell Bash

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4484893
* AllMusic: mn0000102446
* Discogs: 1197928
* Europeana: ID
* ISNI: 0000 0003 7303 4538
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 173690

 |
Coordenadas: 41°27′35″N 8°31′24″O﻿ / ﻿41.45963405, -8.52332943

O **Castro do Monte das Ermidas**, tamén coñecido como **Castelo das Ermidas** é castro, un poboado fortificado da Idade de Ferro, quizais fundado no século IV a.C. pertencente á parroquia de Jesufrei do concello de Vila Nova de Famalicão.

Sitúase nun outeiro xunto ao lugar de Palhares, a carón do río Guizando. Pode que fora habitado até a Idade Media.

Estaría rodeado por uma muralla de paredes compostas de perpiaños graníticos asentados en seco, en aparello poligonal, constituída por dous paramentos paralelos enchidos con pedra miúda que, nalgúns lugares, chegaría aos 4 metros de altura e de espesor. No lado mais exposto, a muralla estaba reforzada por dous fosos. Apesares de non se atopar vestixios visíveis, foran atopadas na zona interior da muralha, construcións cun núcleo de casas predominantemente de planta circular, con indícios de que os arruamentos e, especialmente un patio central, estarían pavimentados con laxas de granito.

O Castro foi obxecto de varias campañas arqueolóxicas nas que se recolleron gran cantidade de fragmentos de cerámica indíxena datada na Idade de Ferro ademais de cerámica de"importación", (grega e campaniense) e que tería chegado ao castro na época da romanización, como as *imbrices* e *tegulae* (tipos de tellas) que testemuñan a importancia da romanización na historia deste castro.

Nos últimos anos o castro tense deteriorado significativamente pola erosión e polo abandono ao que foi condenado.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Matos, Fernando Mota de, *et al*. *Castro do Monte das Ermidas* en ***Portugal - Património, Guia - Inventário***, Volume I. 1.ª ed. Rio de Mouro: Círculo de Leitores, 2007, ISBN 978-972-42-3917-0.
* AMartins. "Castro do Monte das Ermidas". *IGESPAR*. Consultado o 19 de maio de 2007. [*Ligazón morta*]

### Outros artigos

* Castro
* Castros de Portugal
* Castros de Galicia
* Cultura castrexa
**Caccón** (ou **Cacón**) e **Tasón** (ou **Tasso** ou **Taso**) foron duques do Friúl entre o 610 e o 615-625 aproximadamente.

Traxectoria
-----------

Caccón e Tasón eran os fillos máis vellos do duque Xisulfo II de Friúl e de Romilda, aínda adolescentes cando o pai cae en batalla contra os ávaros e a nai comete traizón, entregando aos inimigos a capital Cividale que ata entón resistira o cerco. Feitos prisioneiros, leváronos como a todos os longobardos capturados polos ávaros a Pannonia; xuntos na terra que deixara o seu pobo nos tempos de Alboíno, coñeceron a intención dos seus inimigos de mataren todos os homes maiores de idade, tras térense repartido as mulleres e os nenos como escravos. Caccón, Tasón e o meirande dos seus irmáns aínda nenos, Radoaldo, tentaron a fuga dacabalo. un deles temía que o seu irmán máis novo, Grimoaldo, non estivese en condicións de aguantar a cabalgada e propuxo matalo, afirmando "que era mellor para el morrer pola espada que soportar o xugo da catividade". O pequeno Grimoaldo, en cambio, convenceuno para que desistise, demostrándolle que sabía cabalgar. Capturado novamente, deu matado o seu carcereiro e reuniuse cos seus irmáns.
Caccón e Tasón asumiron o goberno do ducado e expandírono a conta dos eslavos, que desde entón ficaron obrigados ata os tempos de Rachis a pagaren un tributo aos longobardos. os dous irmáns caeron nunha emboscada tendida na cidade de Oderzo polo bizantino Gregorio. Este prometéralle a Tasón adoptalo como fillo, co rito do corte da barba; o duque alcanzouno co seu irmán e unha pequena escolta. nada máis chegaren a Oderzo, Gregorio fixo pechar a s portas da cidade e enviou os seus soldados contra os longobardos. os irmáns comprenderon inmediatamente a situación, preparáronse a combater e déronse o bico da paz e os último saúdo. Dispersáronse pola rúas, matando calquera que lles saíse por diante e, escribe Paulo Diácono, "facendo gran masacre dos romanos; mais ao final tamén eles foron mortos". Porén Gregorio mantén a súa promesa: ordenou que lle levasen a cabeza de Tasón e cortoulle a barba.

Nesta época a cidade de Oderzo estaba dirixida polo bispo san Tiziano.

Notas
-----

1. ↑  Paulo Diácono, *Historia Langobardorum*, IV, 37 melius ducens eundem gladio perimere quam captivitatis iugum sustinere
2. ↑  O uso do corte da barba era moi sentida na sociedade longobarda, en canto que significaba idealmente o paso dos xoves á idade adulta; deste costume derivan os dous termos en lingua véneta *tosàt* e *tosa*, que significan respectivamente *rapaz* e *rapaza*.
3. ↑  Paulo Diácono, *Historia Langobardorum*, IV, 38

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Paulo Diácono, *Historia Langobardorum* (*Storia dei Longobardi*, Lorenzo Valla/Mondadori, Milano 1992).
* Biógrafa de san Tiziano, da páxina da Diocese de Vittorio Veneto *(en italiano)*

### Outros artigos

* Historia de Oderzo
|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

**AKT1**, do inglés **V-akt murine thymoma viral oncogene homolog 1**, é unha enzima que en humanos é codificada polo xene AKT1.

A proteína quinase serina/treonina codificada polo xene AKT1 está cataliticamente inactiva en fibroblastos privados de soro e en fibroblastos imortalizados. AKT1 e o ATK2 son activados por factores de crecemento derivados de plaquetas. A activación é rápida e específica, non sendo anulada por mutacións no dominio de homoloxía a plecstrina da AKT1. Foi demostrado que a activación ocorre a través do Fosfoinosítido 3-quinase.

No sistema nervioso en desenvolvemento, o AKT é un mediador crítico da supervivencia neuronal inducida por factores de crecemento. Os factores de crecemento poden suprimir a apoptose dunha maneira independente de transcrición, por activación da quinase serina/treonina AKT1, que despois fosforila e inactiva compoñentes da apoptose.

Múltiples variantes de transcriptos, que sufriron *splicing* alternativo, foron encontrados para este xene.

Notas
-----

1. ↑  "Entrez Gene: AKT1 v-akt murine thymoma viral oncogene homolog 1".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17816452
* MAG: 154137905

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* Ensembl: ENSG00000142208
* Entrez: 207
* HGNC: 391
* HomoloGene: 3785
* OMIM: 164730
* RefSeq: NM\_001014431

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Carlos Abraira.

**Carlos Abraira Cela**, nado en Buenos Aires o 25 de marzo de 1936 e finado en Miami (Florida) o 18 de febreiro de 2017, foi un médico e galeguista da Arxentina.

Traxectoria
-----------

Ramón Otero Pedrayo e os membros das Mocidades Galeguistas de Buenos Aires en 1959.
Fillo do dirixente galeguista na emigración José Benito Abraira, foi o primeiro Secretario Xeral das Mocedades Galeguistas, membro do consello de redacción do periódico *Adiante* (1954-1955) e un dos promotores da organización Follas Novas (xullo 1957), divulgadora do libro galego. Licenciado en Medicina pola Universidade de Buenos Aires (1961), traballou no Michael Reese Medical Center de Chicago. Foi profesor na Loyola University e xefe da sección de Endocrinoloxía do Hospital Hines de Chicago. Colaborador na prensa galeguista de Buenos Aires. En 1999 trasladouse a Miami e foi profesor de Medicina na Universidade de Miami.

Obras
-----

* *Vixencia de Castelao nas novas xeracións galegas*, 1961.

Vida persoal
------------

Casou en Buenos Aires con Rosa María Saffier o 11 de xullo de 1963.

Notas
-----

1. ↑  Obituario
2. ↑  *Opinión Gallega*, 208, xuño-agosto-1963, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrevista ezaroediciones.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12385323
* WorldCat
* VIAF: 87415271
* BNE: XX1677220

 |
Calsphere 1.
**Calsphere** (*Calibration Sphere*) foi unha serie de satélites artificiais dos Estados Unidos lanzados entre 1962 e 1967.

Características
---------------

Os catro satélites Calsphere eran satélites pasivos de forma esférica construídos polo Laboratorio de Investigación Naval (*Naval Research Laboratory*, NRL) e de diferentes masas, desde os 1,4 kg de Calsphere 1 aos 5 kg de Calsphere 4. Foron usados como obxectivos para calibración dos radares militares terrestres.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| Calsphere 1 | 13 de decembro de 1962 | Thor Agena D | Fallo parcial |
| Calsphere 2 | 13 de agosto de 1965 | Thor Ablestar | Éxito. |
| Calsphere 3 | 31 de maio de 1967 | Thor Agena D | Éxito |
| Calsphere 4 | 31 de maio de 1967 | Thor Agena D | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2022). "Calsphere" (en inglés). Consultado o 27 de outubro de 2022.
2. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2022). Gunter's Space Page, ed. "Calsphere 1, 2, 3, 4" (en inglés). Consultado o 27 de outubro de 2022.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Thor Agena
* Thor Ablestar
O **canon televisivo** é unha taxa que hai que pagar en determinados países para ver a televisión, a súa finalidade é a de contribuír ao financiamento da televisión pública e evitar que esta teña publicidade ou sexa só residual, principalmente existe en Europa e nalgúns países africanos e de Asia. Tamén existe un canon semellante para a radio nalgúns países. Polo xeral cóbrase como unha recarga da factura da electricidade pero en países como o Reino Unido ou Noruega cóbrase á parte. A falta de pagamento pode dar como consecuencia o pago dunha multa, como en Italia, ou o procesamento penal, como no Reino Unido.

Historia
--------

A orixe deste canon está no Reino Unido que adoptou en 1928 un modelo de subscrición pública obrigatoria para todos os fogares que tivesen un aparello de radio, coñecido como *radio licence*, o diñeiro recadado ía para a BBC. Moitos outros países que seguiron o modelo de radio pública da BBC adoptaron este canon. Coa chegada da televisión algúns países crearon un canon diferente para ela, mentres outros simplemente engadiron un suplemento para cubrir a televisión.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25821
* GND: 4178707-9

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cans.

**Santo Estevo de Cans** é unha parroquia do concello do Porriño, situada no Val da Louriña. Segundo o padrón municipal de 2010 tiña 458 habitantes (224 mulleres e 234 homes), distribuídos en 8 entidades de poboación, o que supón unha diminución dun habitante en relación ao ano 1999, cando tiña 459 habitantes.

Historia
--------

A parroquia creouse en 1904, segregada da de Atios. O 26 de febreiro de 1955 tivo lugar na parroquia un accidente dun autobús que ía desde O Porriño cara a Ponteareas, onde ese día había feira. O vehículo incendiouse logo de envorcar nunha curva, morrendo 31 das 44 persoas que nel viaxaban. No lugar da traxedia construíse un monólito conmemorativo.

A parroquia está atravesada pola autovía A-52 que une Vigo e Ourense, e que discorre paralela á estrada N-120. Entre os monumentos naturais e culturais máis sobranceiros destaca o seu famoso castelo, sitio medieval emprazado nun outeiro granítico que domina toda a contorna. No mes de maio celébrase nela o Festival de Cans de curtametraxes, coincidente co Festival de Cannes.

Galería de imaxes
-----------------

* Igrexa parroquial.Igrexa parroquial.
* Castelo de Cans, 358 m de altitude.Castelo de Cans, 358 m de altitude.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Cans

| Lugares da parroquia de Cans no concello do Porriño (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| Adroza | A Buraca | A Carreira | O Castelo | A Cavadiña | A Chandeiriña | Os Eidos do Medio | Os Eidos | A Graña | O Painzal | A Pedreira |

### Parroquias do Porriño

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias do Porriño |  |
| --- | --- |
| Atios (Santa Eulalia) | Cans (Santo Estevo) | Chenlo (San Xoán) | Mosende (San Xurxo) | Pontellas (Santiago) | O Porriño (Santa María) | San Salvador de Budiño (San Salvador) | Torneiros (San Salvador) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 219/1998, do 2 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia de Pontevedra.
2. ↑  "Cuando Cans fue Angrois", artigo de Alfonso Pato en *El País*, 5 de agosto de 2013 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares do Porriño

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5747622
* WorldCat
* VIAF: 150476624
* código INE: 36039030000

 |
En física, unha **caloría**, símbolo *cal*, é a cantidade de calor (enerxía) necesaria para elevar en 1 grao Celsius a temperatura de 1 gramo de auga (a calor específica da auga é 1).

Unha caloría é equivalente, polo tanto, a 4,18 Joule.

Uso equívoco
------------

Cando se usa **caloría** para referirse ao valor enerxético dos alimentos, en realidade expresa a cantidade de calor necesaria para elevar en 1 grao Celsius a temperatura de 1 quilogramo (equivalente a 1 litro) de auga. O correcto neste caso sería utilizar *kcal* (quilocaloría), porén o uso constante en nutrición fixo que se modificase a medida. Así, cando se di que unha persoa precisa de 2.500 calorías, en verdade son 2 500 000 calorías.

A modo de exemplo, un gramo de glicosa proporciona 4 kcal (16,7 kJ).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* caloría baldeira
* táboa de calorías

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q130964
* BNCF: 53072
* EBID: ID
* GEC: 0165920
* JSTOR: calories
* Treccani: caloria

 |
Desaparecido túnel número 20 na estación de Torre del Bierzo.
O **accidente ferroviario de Torre del Bierzo** tivo lugar o 3 de xaneiro de 1944 en Torre del Bierzo (provincia de León) ao chocaren dentro do túnel número 20 da liña Palencia-A Coruña un tren correo, unha locomotora en manobras e un tren de mercadorías. O número oficial de vítimas mortais foi de 78 segundo a autoridade xudicial, pero sempre se sospeitou que o Réxime franquista puido ocultar a magnitude real do accidente. Documentos posteriores elevaron a cifra a 200 falecidos, pero hai indicios e estudos que dan un saldo de ata 500 ou 800 mortos.

O franquismo rapidamente censurou a dimensión desta catástrofe, dado que o pésimo estado das infraestruturas ferroviarias e a constante falta de mantemento eran en boa medida as responsables do accidente, debido a que se tivo que responder a escasezas de todo tipo e a necesidade da reconstrución dos danos producidos pola recente guerra civil, unha tarefa difícil pola presente escaseza de recursos económicos. Varias décadas despois, o accidente daría título a unha curtametraxe (*Túnel número 20*) dirixido por Ramón de Fontecha, que obtivo o Premio Goya á mellor curtametraxe documental en 2002.

Notas
-----

1. ↑  "55 años del accidente de Torre del Bierzo" Arquivado 14 de abril de 2011 en Wayback Machine. artigo na web da Asociación Berciana de Amigos del Ferrocarril, 1999 *(en castelán)*.
2. 1 2 3  "Torre del Bierzo conmemora la tragedia ferroviaria ocultada por el franquismo", artigo en *El País*, 4 de xaneiro de 1999 *(en castelán)*.
3. ↑  "Un corto rescata del olvido un trágico accidente de tren ocultado por el franquismo", artigo de Marifé Moreno en *El País*, 6 de xaneiro de 2003 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* **Accidentes ferroviarios en Galicia**

### Ligazóns externas

* TodoTren. "El gran accidente", artigo en *Todo tren* *(en castelán)*.
* "El accidente de Torre del Bierzo", artigo de Fernando Fernández Sanz na web Astorga.com, agosto de 1997 *(en castelán)*.
* "¿Qué pasó en el túnel número 20?", artigo de Gonzalo Garcival en *El Mundo*, 12 de xaneiro de 2003 *(en castelán)*.
Representación de Acaz no *Promptuarii Iconum Insigniorum* de Guillaume Rouillé.
**Acaz** foi segundo a Biblia rei de Xudá, fillo e sucesor de Iotam aos vinte anos e reinou outros vinte anos en Xerusalén. Segundo Edwin R. Thiele Acaz foi correxente con Iotam desde o 736/735 a.C. e o seu goberno en solitario comezou no 732/731 a.C. e rematou no 716/715 a.C. William F. Albright datou o seu reinado do 735 ao 715 a.C. Segundo conta a Biblia tivo unha vida de perversión e introduciu moitos costumes pagáns e idólatras, pechando o templo ignorando os profetas Isaías, Oseas e Miqueas. Chamou na súa axuda ao rei asirio Teglatfalasar III, para rexeitar os ataques de Israel, Aram e Edom, razón pola que Xudá quedou sometida durante moitos anos a Asiria.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Acaz*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30914
* WorldCat
* VIAF: 289115287
* CERL: cnp00544976
* EBID: ID
* GEC: 0000515
* GND: 11901601X
* Treccani: acaz

 |
A **ADN polimerase alfa** tamén chamada **DNA polimerase alfa** ou ***Pol α*** é un complexo encimático que se encontra en eucariotas, que está implicado na iniciación da replicación do ADN. O complexo da ADN polimerase alfa consta de 4 subunidades: POLA1, POLA2, PRIM1, e PRIM2.

A Pol α ten unha procesividade limitada e carece de actividade 3′ exonuclease para a corrección de erros. Deste modo, non é moi axeitada para copiar de forma precisa e eficiente longos moldes de ADN (a diferenza das Pol Delta e Epsilon). En lugar diso, ten un papel máis limitado na replicación. A Pol α é responsable da iniciación da replicación do ADN nas orixes de replicación (tanto na febra líder coma na retardada) e durante a síntese dos sucesivos fragmentos de Okazaki na febra retardada. O complexo da Pol α (complexo da pol α-ADN primase) consta de catro subunidades: a subunidade catalítica POLA1, a subunidade reguladora POLA2, e as subunidades primase pequena (PRIM1) e grande (PRIM2). Unha vez que a primase creou o cebador ou *primer* de ARN, a Pol α empeza a replicación elongando o cebador uns 20 nucleótidos.

Notas
-----

1. 1 2  Lehman IR, Kaguni LS (March 1989). "DNA polymerase alpha" (PDF). *J. Biol. Chem.* **264** (8): 4265–8. PMID 2647732.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* ADN polimerase

### Ligazóns externas

* DNA polymerase alpha *Medical Subject Headings* (MeSH) na Biblioteca Nacional de Medicina dos EUA.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18030639
* MAG: 2777664028

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* Ensembl: ENSG00000101868
* Entrez: 5422
* HGNC: 9173
* HomoloGene: 6802
* OMIM: 312040
* RefSeq: XM\_011545541

 |