***A cegoña*** é un relato de Ricardo Carvalho Calero publicado en 1957 en *Vida Galega*, nº 729, Lugo. Foi reeditado en 1982 en *A gente da Barreira e outras histórias* e en 1984 na *Narrativa completa*. Son unhas sete páxinas.

Trama
-----

Comeza describindo o país de Erika.

> 
> 
> No país de Erika, as altas penas de gasalto esparegidas pola chaira verde, coroan-se de abetos entre os que esbara, a asobiar decote, un vento azul. Se a esgrévia montaña adoza quizá a sua arela de ceu nunha donda aba, as fonges carballeiras, florecidas de rolas, agroman nas encostas, como bordados de ouro na faldra tépeda de unha carpozana lanzal.
> 
> 

Erika ten sete anos, ollos azuis, pequenas trenzas louras e dous irmáns máis noviños. Ela xoga cos animais pero bota moito de menos outra irmá coa que poder xogar. Súa nai está no cuarto pechada e o pai vai buscar a señora Dorothea que xa veu cando naceu o seu irmán. O pai déitaa e dille que esa noite vai vir a cegoña. No país de Erika os nenos son cousa da cegoña, están no fondo do río durmindo e cando os pais queren un neno pídenllo á cegoña. E ata se pode escoller, se se quere unha nena tres terróns de azucre a carón dos vidros da fiestra, se se quere un neno, dous. A cegoña vén, mira o azucre e vai buscar a criatura sen que a vexan. E a nena vai á cociña coller os tres terróns, déixaos na xanela e volve durmir, pois pensa que irmá nena está encargada. 

Á mañá o pai chámaos, xa hai meniño, é un neno e chámase Hans. A nena ve voar a cegoña, pero trabucouse, estará medio cega ou vella. Vai durmir e esperta mentres os pais dormen. Colle o sei irmanciño e vai cara ao río. Alí deposítao na auga para que durma ata que outros pais doutra granxa o pidan. Volve á casa e pon os tres terróns, e outros tres na outra banda por se a cegoña non ve ben. Erika ten sono e dorme feliz, todo se solucionará.

Características
---------------

Na edición de 1984 sinálase: 

> 
> 
> O ambiente do relato ("O lar de Clara") é o de "As pitas baixo a chúvia" e, se cadra, "A cegoña", contos de protagonista infantil
> 
> 

Henrique Rabuñal comenta:

> 
> 
> Parte o autor dunha historia acontecida a unha súa profesora de alemán polo que o mundo rural do texto non é de ambientación galega. Neste conto verificamos o drama que poden causar os enganos tradicionais de que son obxecto as crianzas. Estamos no país de Erika, unha cativa de sete anos que non ten con quen xogar e quere facelo con outra nena nun país onde os nenos son traídos polas cegoñas. Os nenos fican durmidos no fondo do río onde os colle a cegoña. Pódese pedir neno ou nena pondo 2 ou 3 terróns de azucre a carón dos vidros da xanela. Erika quer unha irmá pois xa ten irmáns varóns e de madrugada leva o neno (Hans) que acaba de ter a súa nai ao río. Olla como o río o leva. Volve á casa e repón esperanzada os 3 terróns para que non se confunda a cegoña. Dorme feliz convencida de que a cegoña vai rectificar traéndolle a irmanciña desexada. Hans, froito daquel erro, irá a outra granxa.
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Carballo Calero, Ricardo (1984). *A gente da Barreira e outras histórias*. Follas Novas: Santiago. Páxs. 143-149. ISBN 84-85385-26-8
2. ↑  Carballo Calero, Ricardo (1984). *Narrativa completa*. Ediciós do Castro. Páxs. 213-219. ISBN 84-7492-321-2
3. ↑  Carballo Calero 1984, p. 213.
4. ↑  Carballo Calero 1984, p. 11.
5. ↑  Rabuñal, Henrique (2020). *Ricardo Carvalho Calero. O anxo da terra*. Galaxia. p. 139-140. ISBN 978-84-9151-436-7.