**Hinotori** (denominado **ASTRO-A** antes do lanzamento) foi un satélite artificial xaponés que funcionou como observatorio espacial adicado ó estudo do Sol. Foi lanzado o 21 de febreiro de 1981 mediante un foguete Mu desde o Centro Espacial de Uchinoura (antes coñecido como Centro Espacial de Kagoshima), na prefectura de Kagoshima.

Características
---------------

Hinotori adicouse ó estudo das erupcións solares durante o máximo solar mediante raios X. Os seus obxectivos eran fotografar as erupcións solares no rango de enerxía entre 10 e 40 keV mediante a modulación duns colimadores rotatorios e facer espectroscopía das liñas de emisión de raios X do ferro altamente ionizado no intervalo de 1,7 a 2,0 ángstroms usando un espectrómetro de Bragg.

Hinotori levaba ademais tres monitores de raios X que rexistraban o perfil temporal e o espectro das erupcións solares no rango entre 2 e 20 keV, así como un detector de explosións de raios Gamma (rango de enerxías de entre 0,9 e 9,0 MeV), un detector de partículas para observar o fluxo de electróns por encima de 100 keV e sondas de plasma para a medición de densidade e temperatura de electróns.

Resultados
----------

Hinotori foi pioneiro na observación de erupcións solares mediante raios X duros. Atopou un novo tipo de erupción que emite raios X duros térmicos cunha forte emisión do Fe XXVI.

Hinotori observou tamén catro explosións de raios gamma entre febreiro de 1981 e xuño de 1982: unha o 21 de xullo de 1981, de 6 segundos de duración; outra o 21 de febreiro de 1982, de 16 segundos; o 26 de febreiro de 1982, de 32 segundos; e o 13 de marzo dese mesmo ano, cunha duración de 80 segundos. Dos catro estoupidos, o do 21 de febreiro e o do 21 xullo tamén foron detectados por PVO, o primeiro tamén polas sondas International Cometary Explorer e SMM, o terceiro por Venera 14 e o cuarto por Venera 13, Venera 14 e SMM.

Durante o ciclo solar 21, as explosións en raios gamma observadas por Hinotori e SMM mostraron unha periodicidade de entre 152 e 158 días. A análise dos espectros de potencia das áreas de manchas solares para o período entre 1980 e 1982 mostran un pico arredor de 159 días, similar ó das erupcións gamma por encima dos 300 keV, das de raios X (152 días), das de raios X duros (158 días) por encima de 30 keV, os datos de erupcións de hidróxeno alfa, e as erupcións en microondas (152 días) para o período entre 1966-1983, pero non mostran periodicidade no número de manchas, o que indica que as áreas de manchas deberían poder usarse como indicadores da actividade solar en lugar de usarse a cantidade de manchas solares.

Hinotori observou oito erupcións solares en raios gamma entre abril de 1981 e xuño de 1982 que contiñan liñas a 2,22 MeV e 4,44 MeV producidas por aceleración de partículas nas que o espectro de enerxía non variaba moito de erupción a erupción. A liña de 2,22 MeV indica fusión na superficie solar, mentres que a de 4,44 MeV prodúcese pola desexcitación de 12C tralas reaccións nucleares 12C(p,p'γ4,438 MeV)12C e 12C(p,2pγ4,444 MeV)11B.

Notas
-----

1. 1 2  N2YO (2011). Real Time Satellite Trackin, ed. "HINOTORI (ASTRO A)" (en inglés). Consultado o 13 de xullo de 2011.
2. 1 2 3 4  NASA (8 de xullo de 2011). "Hinotori" (en inglés). Consultado o 13 de xullo de 2011.
3. ↑  Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "Astro A (Hinotori)" (en inglés). Consultado o 13 de xullo de 2011.
4. ↑  Hudson H, Sato J, Takasaki H (2002). "Coronal hard X-rays and millimeter waves" (en inglés).
5. ↑  Watanabe T (1984). *A Review of HINOTORI Results - Part One - the Soft X-Rays Results In: Proc Japan-France Seminar Active Phenomena Outer Atmosphere Sun Stars*. *Publie avec le concours Centre National de la Recherche Scientifique et de l'Observatoire de Paris*.
6. 1 2  Yoshimori M, Okudaira K, Hirasima Y, Kondo I (1983). "Cosmic gamma-ray bursts observed by the HINOTORI satellite". *International Cosmic Ray Conference, 18th, Bangalore, India, 22 de agosto a 3 de setembro de 1983* **1**: 39–42.
7. 1 2  Verma, V. K.; Joshi, G. C.; Paliwal, D. C. (1992-03). "Study of periodicities of solar nuclear gamma ray flares and sunspots". *Solar Physics* (en inglés) **138** (1): 205–208. ISSN 0038-0938. doi:10.1007/BF00146205.
8. ↑  Kozlovsky B, Murphy RJ, Ramaty R (2002). "Nuclear Deexcitation Gamma Ray Lines from Accelerated Particle Interactions" (PDF). *Ap J Suppl Ser.* **141** (2): 523–541. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 22 de xullo de 2011. Consultado o 13 de xullo de 2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hinode
* Yohkoh

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q50017
* NSSDC ID: 1981-017A
* SCN: 12307

 |