recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **Illa do Príncipe Carlos** (Prince Charles Island) é unha illa canadense, de gran tamaño e moi pouca altitude, que cunha superficie de 9.521 km².

Atópase na Conca Foxe, fronte á costa oeste da Illa de Baffin, na Rexión Qikiqtaaluk do territorio de Nunavut, Canadá. A pesar do tamaño da illa, a primeira noticia da mesma foi en 1948, realizada por Albert-Ernest Tomkinson voando nun FARC Avro Lancaster, aínda que probablemente fose coñecida polos Inuit desde moito tempo antes.

A illa recibiu o nome de Príncipe Carlos, que naceu o mesmo ano. A illa está deshabitada e as súas temperaturas son extremadamente frías. 

Mapa da Conca Foxe

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa do Príncipe Carlos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Illas Árticas do Canadá

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q837267
* GEC: 0052748
* GeoNames: 6113351
* OSM: 3958587

 |
O **F/A-18 Hornet** é un cazabombardeiro todo-tempo. É un avión táctico multi-misión dotado de dous motores e á media. As versións A, C e E son monoprazas mentres que as B, D e F son biprazas, estas últimas serven principalmente para roles de ataque e intercepción.

O monopraza orixinal F/A-18 Hornet foi o primeiro avión de ataque e caza dos Estados Unidos. Deseñado para os roles tradicionais de ataque, interdición aérea e apoio aéreo próximo, sen comprometer as súas capacidades como caza. En modo de ataque, úsase para protexer ás tropas, dándolles apoio aéreo próximo e profundo, tamén neutralizando posicións de defensa dende grande altitude. En modo de caza, o F/A-18 é usado como escolta, como interceptor para a defensa da frota nos portaavións da Mariña estadounidense complementando ou substituíndo ao F-14 Tomcat, e como caza Dog Fight no modo de combate próximo. Os F/A-18 tamén son utilizados dende 1986 polos Blue Angels, a patrulla acrobática da Mariña dos Estados Unidos, que son coñecidos en todo o mundo polas súas espectaculares manobras acrobáticas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q46397
* EBID: ID
* GND: 4343117-3
* LCCN: sh85062049
* NKC: ph116988

 |
**Jaime Rey de Roa**, nado en Arzúa o 29 de xullo de 1942 e finado en Santiago de Compostela o 25 de xuño de 2016, foi un naturalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Emilio Rey Sánchez. Licenciado en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e na do Escorial. Foi conselleiro de Agricultura, Gandería e Montes (1982-1983) e de Agricultura, Pesca e Alimentación (1983-1984). Foi presidente da Xunta Reitora do Parque Natural do Complexo Dunar de Corrubedo e Lagoas de Carregal e Vixán, secretario de Adena / WWF en Galicia e presidente da Asociación Nacional Frisona. Coordinou o suplemento medio ambiental Ozono publicado por *El Correo Gallego*. Recibiu o Premio Xunta de Galicia de Medio Ambiente e Conservación da Natureza e o Premio Bandeira Europea do Medio Ambiente.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**-** |  **Conselleiro de Agricultura** 1982 - 1984 | Sucesor:**Fernando Garrido Valenzuela** |

Notas
-----

1. ↑  "Falleció Jaime Rey de Roa, exconselleiro con Albor y naturalista gallego". Arquivado dende o orixinal o 26 de xuño de 2016. Consultado o 25 de xuño de 2016.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cascón Rodríguez, Armando F. (2005). *Arzúa na memoria. Espello histórico dunha terra*. Deputación da Coruña. p. 210. ISBN 84-9812-018-7.

### Ligazóns externas

* Noticia Arquivado 09 de marzo de 2016 en Wayback Machine. en *El Correo Gallego*

* Noticia en Revista Frisona de Confederación de Asociaciones de Frisona Española - CONAFE
**Jairo Iglesias**, nado en Santiago de Compostela o 8 de xullo de 1986, é un director de cine galego.

Traxectoria
-----------

Realiza a súa primeira montaxe dixital no colexio de La Salle, en 2001, a partir da cal interésase polo cine. Tres anos máis tarde ingresa na Escola de Imaxe e Son da Coruña onde realiza os estudos de imaxe (2004-2006) e realización audiovisual e espectáculos (2006 - ).

En 2005, roda, xunto co actor Tamar Novas, a curtametraxe *Retrato*; reunindo no equipo a outros actores de prestixio coma María Castro, Sara Casasnovas, César Goldi, Estíbaliz Veiga e Sergio Suárez. A partir da experiencia, funda, xunto con Sara Horta unha pequena produtora homónima á súa primeira curtametraxe.

En 2006, estrea *Cicatrices*, a súa segunda curtametraxe, onde toca a temática social con nomes no elenco como Isabel Blanco, Estíbaliz Veiga e Xabier Deive. A curta gañou o galardón a Mellor Curtametraxe de Ficción na 5ª edición dos Premios Mestre Mateo da Academia Galega do Audiovisual.

En maio de 2007 estreou unha nova curta, esta vez rodada integramente en galego, *Rosa dos ventos*. En 2010 dirixiu o videoclip do tema "Buratos" de Ruxe Ruxe, protagonizado polos membros do grupo así como por Markinhos Drinkin, de Medomedá.

Filmografía
-----------

* *Rosa dos ventos*. Director, guionista (2007)
* *Cicatrices*. Director, guionista (2006)
* *Retrato*. Director, guionista (2005)

Premios
-------

* *CICATRICES*. Mellor curtametraxe de ficción Mestre Mateo 2006 (2007)
* *Claustrofilia*. Premio AVID non te curtes. Curtocircuíto (2006)
* *Llámame*. Premio Acción Boiro (2006)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Jairo Iglesias en AVG de Culturagalega.org
* Páxina Oficial
* Producciones Retrato
* Rosa dos ventos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394429
* WorldCat
* VIAF: 314851042
* BNE: XX5465346
* IMDb: nm2505262
* TMDb: 1426042

 |


1. ↑  "Os Ruxe-Ruxe adiantan o seu disco na web e presentan vídeo". *Vieiros*. 3 de febreiro de 2010. Consultado o 20 de febreiro de 2020.
Un xaguar negro é un exemplo clásico de melanismo.
O **melanismo** é un exceso de pigmentación escura nun animal, poboación ou grupo, o cal se traduce nun ennegrecemento da pel. Un exemplo típico é a 'pantera negra': un leopardo ou un xaguar con pelame completamente negra.

É frecuente que por mor dun incremento da actividade industrial, e con ela dos fondos escuros, aumenten as formas escuras ou melánicas e diminúan as formas claras, debido á mellor camuflaxe que ofrecen as primeiras. Este fenómeno chámase melanismo industrial. En bettas o melanismo é común, tendo unha cor negra anormal.

Xenética do melanismo
---------------------

Mutacións en diversos xenes, como *MC1R* ou *Agouti*, poden provocar o melanismo.

Crese que os xenes responsables do melanismo contribúen a causar unha maior resistencia contra virus, debido a que se observou un incremento significativo de melanismo en poboacións de leopardos onde se rexistraron pandemias.

Cómpre sinalar que o melanismo pode ser de grande utilidade, debido a que a melanina serve para obter enerxía captando fotóns de radiacións electromagnéticas.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *melanismo*.
2. ↑  Super Cat Documentary, National Geographic Channel
3. ↑  Publicación de Arturo Solis Herrera

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Melanismo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Kettlewell, Bernard (1973). *The Evolution of Melanism*. Clarendon Press. ISBN 0-19-857370-7.
* Majerus, Michael (1998). *Melanism: Evolution in Action*. Oxford University Press. ISBN 0-19-854982-2.
* Melanism and disease resistance in insects
* Fryer, G. 2013. How should the history of industrial melanism in moths be interpreted? *The Linnean*. **29** (2): 15 - 22.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q725450
* GEC: 0122563
* MAG: 2780143047

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: José Pombo.

**José Pombo Varela**, coñecido como **Rulo**, nado en Malpica de Bergantiños, foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Armador de Malpica de Bergantiños. Foi o primeiro patrón maior da confraría de pescadores de Malpica, constituída en 1923. Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro e en marzo de 1930, alcalde, tomando posesión a principios de abril Na II República foi elixido concelleiro monárquico de Malpica de Bergantiños o 12 de abril de 1931 e volveu ser alcalde o 9 de marzo de 1935.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Malpica de Bergantiños** 1930 | Sucesor:**Ramón Castro Iglesias** |
| Predecesor:**Constantino Longueira Morales** |  **Alcalde de Malpica de Bergantiños** 1935 | Sucesor:**José Sande Lois** |

Notas
-----

1. ↑  *El Eco de Santiago*, 25-3-1930, p. 1.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 18-6-1930, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Redondo Abal, Francisco Xavier (2011). *O mar e a memoria. O expediente Armesto*. A Coruña: Laiovento. ISBN 978-84-8487-221-4.
**Illa do Trocadero** é unha illa da baía de Cádiz, en Andalucía, España.

Situación
---------

A illa ten unha superficie de 525 ha.. Está separada do continente polo caño do Trocadero. Está localizada na parte sur da Baía de Cádiz, ao suroeste de Puerto Real.

Polo norte, a illa é cruzada pola Estrada Nacional N-443, que vai de Puerto Real a Cádiz. O polígono industrial do Trocadero e a rampla da estrada nacional chamada "O Trocadero" levan devandito nome pola proximidade á illa.

As mareas cóbrena en gran parte, por isto resulta imposible manter algo construído alí.

Parque Natural
--------------

A Illa do Trocadero pertence ao Parque Natural da Baía de Cádiz, cunha extensión de 10,000 ha. A zona é unha marisma onde paran numerosas aves migratorias.

Acceso á illa
-------------

A illa é accesible desde Puerto Real e Matagorda. É de particular interese para os afeccionados á **observación de aves**: corvo mariño, gaivota, garza real, flamengo, focha, pola de auga...

Historia
--------

A illa foi desde antigo unha importante zona de tráfico comercial. Tamén se usaba para reparar barcos. Para rematar, o Forte de San Luís, no extremo sur da illa, era parte das defensas da **Baía de Cádiz**.

O Forte, hoxe en día en ruínas, foi tomado por tropas francesas o 30 de agosto de 1823, durante a Batalla de Trocadero.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1648964
* GEC: 0067714

 |
**Mayreau** é a illa habitada máis pequena das Granadinas e politicamente forma parte do país de San Vicente e as Granadinas. Ten unha superficie de ao redor de 4 km² e unha poboación de ao redor de 271 habitantes. A poboación céntrase basicamente na localidade de *Old Wall* localizada en Hill Station, un outeiro no suroeste da illa. É unha comunidade illada, accesible só por barco.

O servizo de electricidade é algo recente sendo apenas instalado a partir do ano 2002, provista por un xerador central situado en Saline Bay. As principais actividades económicas son o turismo e a pesca.

A illa conta con 3 fontes de auga doce na súa parte oriental, unha serve o complexo en Saltwhistle Bay e as outras dúa serven á vila. Salina Bay é chamada así por mor da pequena lagoa de auga salgada, que se atopa xusto ao leste da praia. O sal foi un dos recursos da illa que chegouse a exportar algunha vez, pero agora serve nada máis que para a demanda local.

Hai un camiño de cemento dun só carril que vai desde o peirao en Saline Bay ata a vila en Bay Saltwhistle. A parte superior da illa coroase coa pequena escola primaria, o edificio de telecomunicacións, unha igrexa católica, e unha igrexa pentecostal. Desde a cima do outeiro detrás da Igrexa Católica, hai un miradoiro desde o que se ven os Caios de Tobago, Canouan e Illa Unión.

Fotos
-----

* Descenso á baía Salinas
* Ponton de Baía Salinas
* Cemiterio de Mayreau

Notas
-----

1. ↑  "St Vincent and the Grenadines, Population and Housing Census Preliminary Report". The Census Office, SVG Government. Consultado o 30 de decembro de 2015.

Ligazóns externas
-----------------

* Páxina coa información sobre a Illa

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mayreau***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1914529
* GeoNames: 3577874
* OSM: 2719305

 |
**Milne Land** ou **Milneland** é unha grande illa de 3.913 km², no fiorde de Scoresby Sund no leste de Groenlandia. É a terceira illa máis grande de Groenlandia, logo da illa principal de Groenlandia e da illa de Disko. O seu nome (*Terra de Milne*) débese ao almirante británico David Milne. A máxima elevación da illa é de 2.200 m.

Esta illa é popular entre os alpinistas.

Xeografía
---------

A illa ten 113 km. de lonxitude desde o punto de Moraene no suroeste ata o punto de Bregne no nordés e ata 45 km de ancho, e 3.913 km² de superficie. É parte dun arquipélago que inclúe Storo e Illa Sorte no Noroeste, Illa Denmark no sur, e as Illas Bjorne no nordés. Cape Leslie é a punta sueste de Milneland.

A illa está separada: da península de Renland, no norte, por øfjord (6 a 10 km de ancho), da península de Gåseland, no sur, por Fønfjord (4 a 6 km de ancho), e da costa continental, no oeste, por Rødefjord (4 a 14 km de ancho), da gran península no leste, Terra de Jameson atópase a máis de 40 km a través do Scoresby Sund.

|  |  |
| --- | --- |
| Mapa do NE de Groenlandia e Islandia. | Un espellismo superior de xeo mariño e terra preto de Milne Land. |

Notas
-----

1. ↑  Eventyr, Milne Land, Pt. 1,295m, North Pillar
2. ↑  "Milne Land". *Mapcarta*. Consultado o 27 de abril de 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Milne Land*** |

### Outros artigos

* Groenlandia

### Ligazóns externas

* Peakbagger
* The spectacular east face of Grundtvigskirchen

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q963317
* WorldCat
* VIAF: 315526289
* GeoNames: 3421886
* LCCN: sh85085434
* OSM: 9477537

 |
**José Alemañy Menéndez**, coñecido como **Pepín**, nado en Santiago de Cuba en 1910 e finado en Avilés en 2002, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

De ascendencia ourensán, aos cinco anos regresou a Galicia e foi criado en Vigo onde estudou comercio. Colaborou co misioneiro anglicano Edmundo Woodfor. Militante do Partido Comunista, cando se produciu a golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba en Asturias. Encargouse con Luís Soto de organizar un grupo armado que intentou infrutuosamente regresar a Galicia para artellar os grupos de fuxidos. Combateu na fronte de Asturias, onde alcanzou o grao de capitán. Exiliouse en Francia e despois o seu pasaporte cubano permitiulle asentarse en Camagüey e logo na Habana. Foi unha das figuras da Revolución castrista. Encargouse da dirección de hoteis e de cadeas de cine. Regresou do exilio en 1994 e instalouse en Avilés onde morreu en 2002.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Galicia Hoxe, ed. (2005). *Trasterrados. Dicionario do exilio galego*. Santiago de Compostela. ISBN 84-8064-151-7.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la sierra *(en francés)*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: José Pombo.

**José Pombo Grille**, nado en Bembibre (Val do Dubra) en 1943 e finado na mesma localidade o 4 de decembro de 2017, foi un mestre, empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Maxisterio e exerceu do CPI de Bembibre, do que chegou a ser o seu director. Así mesmo rexentou xunto á súa dona unha librería en Bembibre, e foi presidente e un dos fundadores do equipo de fútbol SD Dubra, a partir de 1970, onde destacaron futbolistas coma Juan Manuel Baleato Iglesias, que máis adiante lograría ser alcalde de Val do Dubra durante 20 anos.

Encabezou a lista do PSdeG-PSOE en Val do Dubra e no 1983 foi elixido alcalde, pese a lograr tan só un concelleiro, ó contar co apoio de AP do alcalde saínte Celestino Pais Puga fronte ós independentes que foran a lista máis votada. Durante este mandato destacou a posta en marcha da Festa do Emigrante, así como a colocación dunha estatua homenaxeando os emigrantes na entrada da vila. No 1987 volveu encabezar a lista socialista, volvendo lograr 1 concelleiro, pero sen conservar a alcaldía, que nesta ocasión logrou o líder do PNG, Manuel García Monteagudo (anterior líder independente), co apoio da CPG. Continuou como concelleiro na oposición, e no 1991 retirouse da primeira liña política.

Trala súa xubilación como mestre, volveu á primeira liña política no outono do 2006, asumindo o liderado orgánico dos socialistas dubreses e sendo proclamado candidato á alcaldía para as municipais de 2007. En dita convocatoria foi a terceira forza máis votada, tralo PPdeG e o BNG, logrando 1 concelleiro e mantendo o PPdeG maioría absoluta, polo que se situou na oposición, retirándose de novo da política no 2011.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Celestino Pais Puga** |  **Alcalde de Val do Dubra** 1983 - 1987 | Sucesor:**Manuel García Monteagudo** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Val do Dubra

### Ligazóns externas

* Falleció José Pombo, que fue alcalde de Val do Dubra, director de colegio y presidente del equipo *(en castelán)*
* El PSdeG-PSOE elige a José Pombo como nuevo secretario xeral *(en castelán)*
* Pombo será el número uno del PSOE dubrés *(en castelán)*
Pregamento ptigmático en migmatitas da illa Naissaar, Estonia
Migmatita na costa de Saaremaa, Estonia
Migmatita complexamente pregada de preto de Geirangerfjord, Noruega
Unha **migmatita** (do grego μιγμα, migma, 'mestura') é unha rocha composta atopada en zonas de metamorfismo de grao medio e alto, xeralmente en bloques cratónicos do Precámbrico. Consta de dous ou máis constituíntes, que a miúdo forman moitas capas alternadas: unha capa é dunha rocha metamórfica máis vella que foi reconstituída seguidamente por fusión parcial (o "**neosoma**"), e a outra capa alternante ten unha aparencia pegmatítica, aplítica, granítica ou plutónica xeneralizada (o "**paleosoma**"). Comunmente, as migmatitas atópanse baixo rochas metamólrficas deformadas que representan a base de cadeas montañosas erosionadas.

As migmatitas fórmanse baixo condicións extremas de temperatura e presión durante o metamorfismo progresivo ou prógrado, cando ocorre unha fusión parcial no paleosoma metamórfico. Os compoñentes exsolvidos por fusión parcial denomínanse neosoma (que significa ‘corpo novo’), os cales poden ser heteroxéneos ou non a escala microscópica ou macroscópica. As migmatitas adoitan aparecer como vetas pregadas estreitemente e incoherentemente (pregamentos ptigmáticos). Estes forman segregacións de **leucosoma**, compoñentes graníticos de cores claras exsolvidos no **melanosoma**, a parte escura rica en anfíbolos e biotitas. Algunhas veces presentan un mesosoma, de cor intermedia entre o leucosoma e o melanosoma, que forma un resto máis ou menos modificado do paleosoma metamórfico da rocha parental metamórfica. O compoñente de cores claras a miúdo ten a aparencia de que foi fundido e mobilizado.

Notas
-----

1. ↑  Sawyer, Edward (2008). *Atlas of Migmatites*. The Canadian Mineralogist Special Publication 9. Mineralogical Association of Canada.
2. ↑  Mehnert, Karl Richard (1971). *Migmatites and the origin of granitic rocks, Developments in Petrology*. Elsevier.
3. ↑  Recommendations by the IUGS Subcommission on the Systematics of Metamorphic Rocks, Part 6. Migmatites and related rocks, p2.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q744630
* BRE: 2211239
* EBID: ID
* GEC: 0123645
* LCCN: sh85085063
* MAG: 119073576
* Mindat: 50045
* NDL: 00567637

 |
**José Alberto Mato Pet**, nado en Ponteceso o 23 de novembro de 1943 e finado en Carballo o 2 de xullo de 2009, foi un futbolista galego. Xogaba de porteiro.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar ao fútbol no Galera, e máis tarde pasou ao equipo xuvenil do Orzán, no que xogaba de extremo. Un día, ante a ausencia do gardameta titular, colocouse el de porteiro, e dende entón ocupou esa posición.

En 1962 fichou polo Fabril, onde militou durante as seguintes tempadas, case sempre como suplente de Giráldez. O 16 de abril de 1967 debutou co Deportivo da Coruña na Primeira División, nun partido contra o FC Barcelona en Riazor, no que acabou lesionado e substituído no descanso. Formou parte do primeiro equipo tamén durante a tempada 1967/68, pero non chegou a disputar ningún partido oficial.

En setembro de 1968 saíu cedido ao Racing de Ferrol, da Segunda División. No equipo verde tampouco contou con protagonismo, sendo o porteiro titular Zumalabe. Xogou só un encontro oficial, unha derrota por 3-2 ante o Betis en Sevilla. En febreiro de 1969 foi operado do estómago e non volveu xogar durante meses.

No verán de 1969 rematou o seu contrato co Deportivo e asinou co Compostela, da Terceira División, co que xogou ata novembro. Máis tarde xogou no Ponteceso e nos veteranos do Bergantiños. Tras abandonar o fútbol rexentou unha zapataría en Carballo.

Notas
-----

1. ↑  "Mato Pet, el eterno suplente del Fabril, confía en sacar adelante la eliminatoria de Torrelavega". *La Voz de Galicia* (en castelán). 11 de xuño de 1964. p. 5.
2. ↑  "Matopet, cedido al Racing". *La Voz de Galicia* (en castelán). 6 de setembro de 1968. p. 19.
3. ↑  "El Racing necesita otro guardameta". *La Voz de Galicia* (en castelán). 19 de febreiro de 1969. p. 16.
4. ↑  "El ex portero del deportivo josé alberto mato pet falleció como consecuencia de...". 3 de xullo de 2009. Arquivado dende o orixinal o 18 de xullo de 2012. Consultado o 12 de xaneiro de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535048
* BDFutbol: 7748
* Transfermarkt: 308867

 |
**Iker Jiménez Elizari**, nado en Vitoria o 10 de xaneiro de 1973, é un xornalista vasco. É esposo da tamén periodista Carmen Porter, coa que colabora en numerosos proxectos profesionais.

Traxectoria
-----------

Desde os comezos da súa actividade profesional especializouse en programas radiofónicos de tema esotérico, máxico e pseudocientífico, simultaneándoos ou alternándoos ás veces con outros deportivos ou de sucesos. Publicou con grande éxito de vendas o seu primeiro libro, "Enigmas sin resolver", en 1999, e desde entón, contribúe regularmente á lista de libros máis vendidos.

Na actualidade, presenta e dirixe o programa de televisión *Cuarto Milenio*, en Cuatro, e o programa de radio *Milenio 3*, na Cadena SER, ambos espazos nocturnos, onde se abordan (a través de entrevistas e o que presenta como traballos de investigación) diversos fenómenos paranormais e outros enigmas sen resolver. Iker Jiménez apoda aos seus programas "Naves del misterio".

*Milenio 3*, con 776.000 oíntes, bateu os mellores rexistros de audiencia, situándoo nunha marca nunca antes vista na radio española no horario de madrugada. O libro do programa, "Milenio 3, El libro", estivo oito semanas entre os dez máis vendidos nas librerías españolas, e Cuarto Milenio consolidouse como unha das propostas de produción propia máis exitosas da canle de televisión Cuatro.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de Iker Jiménez *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q612005
* WorldCat
* VIAF: 78423831
* Auñamendi: 149033
* BNE: XX1386723
* CANTIC: a10357373
* GND: 129509949
* IMDb: nm2144328
* ISNI: 0000 0000 5940 1045
* LCCN: no2001012101
* NLG: 330984
* SUDOC: 115850600
* TMDb: 1381674

 |
**Miguel Suárez Arca**, nado en Mieres en xaneiro de 1993, é un político berciano que é procurador nas Cortes de Castela e León por Vox.

Traxectoria
-----------

### Formación e carreira profesional

Estudou xestión de hostalería turística na Universidade de Ciencias Aplicadas Haaga-Helia e dirección hoteleira e turística na Escola Universitaria de Hotelería e Turismo de Sant Pol de Mar. Traballou como cociñeiro e xefe de área en diferentes cadeas hoteleira e como director comercial na empresa familiar, un laboratorio de análise xenética.

### Carreira política

Residente en Ponferrada é coordinador de Vox no Bierzo. Nas eleccións ás Cortes de Castela e León de 2022, foi o número dous do seu partido pola provincia de León e resultou elixido procurador nas Cortes.

Notas
-----

1. ↑  "Inmaculada García (PSOE), Noemí Rojo (PP) y Miguel Ángel Suárez (Vox) formarán la mesa de edad en las Cortes". *Libertad Digital*. 8 de marzo de 2022.
2. ↑  "Vox se reune con Asaja en el Bierzo y pone en común los problemas del sector agrario". *El Bierzo Digital*. 24 de xuño de 2021.
**José Abascal y Carredano**, nado en Pontones o 1 de setembro de 1829, e finado en Madrid o 19 de febreiro de 1890, foi un político progresista español.

Biografía
---------

Retrato de José Abascal
Estudou humanidades e filosofía no colexio de Vicente Masarnau en Madrid, e despois medicina no colexio de San Carlos. En 1848, tras a morte do seu pai, Abascal fíxose cargo do taller de cantaría que aquel rexentaba.

Durante a súa vida política, formou parte da xunta revolucionaria de Madrid de 1868, foi deputado por Alacante e Alcalá de Henares en 1869, e novamente por Alacante en 1871, senador por Alacante en 1872, por Guadalaxara en 1877 e vitalicio en 1881 e alcalde de Madrid entre 1881-83 e 1885-89.

Notas
-----

1. ↑  La Ilustración española y americana (1890).
2. ↑  Congreso de los Diputados de España: Archivo histórico de diputados.
3. ↑  Senado de España: Expediente personal del Senador D. José Abascal Carredano
4. ↑  Ayuntamiento de Madrid: Alcaldes de Madrid, 1842-1900.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9013476
* BNE: XX1521106
* DBE: jose-abascal-y-carredano
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 220
* Senadores de España (1834-1923): 5

 |
Representación dun satélite Milstar.
**Milstar** (**Military Strategic and Tactical Relay**) é unha familia de satélites de comunicacións militares dos Estados Unidos.

Características
---------------

Milstar é unha familia de satélites de comunicacións militares deseñados para proporcionar comunicacións resistentes a interferencias. O programa Milstar está dirixido polo Centro do Espazo e de Mísiles da Forza Aérea dos Estados Unidos. Hai dúas series de satélites dentro da familia Milstar. A estrutura dos satélites das dúas series é similar, cunha forma característica de tres caixas unidas das que sobresaen antenas e os paneis solares. Os satélites Milstar foron sucedidos polos satélites AEHF.

Milstar 1
---------

Lanzáronse dous Milstar da serie 1 en 1994 e 1995. A carga útil permitía comunicacións seguras e robustas a baixa velocidade e manter conexión entre satélites para non ter que depender de estacións de comunicacións terrestres. Os satélites tiñan unha masa duns 4500 kg e foron lanzados mediante foguetes Titan 4 a órbitas xeoestacionarias.

Milstar 2
---------

Os Milstar 2 teñen unha masa e estrutura similar aos Milstar 1, pero amplían as súas capacidades para ofrecer ademais comunicacións a velocidades medias, de ata 1,5 Mbps. Lanzáronse catro Milstar 2, o primeiro deles errado, usando foguetes Titan 4.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| Milstar-1 1 | 7 de febreiro de 1994 | Titan 4 | Éxito |
| Milstar-1 2 | 6 de novembro de 1995 | Titan 4 | Éxito |
| Milstar-2 1 | 30 de abril de 1999 | Titan 4 | Fallo |
| Milstar-2 2 | 27 de febreiro de 2001 | Titan 4 | Éxito |
| Milstar-2 3 | 16 de xaneiro de 2002 | Titan 4 | Éxito |
| Milstar-2 4 | 8 de abril de 2003 | Titan 4 | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2020). "Milstar" (en inglés). Consultado o 20 de setembro de 2020.
2. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Milstar-1 1, 2 (Milstar 1, 2)" (en inglés). Consultado o 20 de setembro de 2020.
3. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Milstar-2 1, 2, 3, 4 (Milstar 3, 4, 5, 6)" (en inglés). Consultado o 20 de setembro de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Milstar*** |

### Outros artigos

* Titan 4
* AEHF

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1759462
* MAG: 72193611

 |
**José Antonio Novais Tomé**, nado en Madrid o 30 de abril de 1925 e finado en El Puerto de Santa María (provincia de Cádiz) o 25 de marzo de 1993, foi un xornalista e escritor español.

Traxectoria
-----------

O seu pai foi o tamén xornalista portugués Joaquim Novais Teixeira, que se establecera en España e que fora xefe de prensa de Manuel Azaña e posteriormente xefe de prensa e radio da Segunda República Española durante a guerra civil.

A famiia exiliouse a Francia e el, logo de estudar o bacharelato en Madrid fíxose xornalista na Francia posterior á segunda guerra mundial. Desprazado polo xornal *Le Monde* a España, foi o seu correspondente no réxime franquista e os seus artigos servían de fonte de información para a oposición interior española e tamén como a súa saída ao mundo. Tamén actuou como correspondente para o xornal paulista *O Estado* para o lisboeta, *Diário de Notícias* ou para Radio Luxembourg.

Na década dos sesenta o seu carné de prensa foi temporalmente anulado polo ministerio de Información e Turismo de España, que dirixía Manuel Fraga, e el detido en varias ocasións. En 1977, xa durante a transición democrática, recibiu unha malleira de parte dun grupo de Guerrilleros de Cristo.

Era socio de honra da Asociación de Correspondentes de Prensa Estranxeira.

Obra
----

### Ficción

* *Nocturnos* (1947)
* *La calle del reloj* (1950)
* *Las formidables señas* (1951, poesía)
* *El gallo y la tierra* (1952, teatro)
* *Miedo y hombre* (1955)
* *Poemas de Amsterdam* (1957, poesía)
* *Cristo-Federico* (1959, relatos)

### Non ficción

* *Asesinato de un héroe, general Humberto Delgado* (1974, con Mariano Robles)
* *¿Quién mató a Julián Grimau?* (1976, con Amandino Rodríguez Armada)

Galardóns
---------

* Creu de Sant Jordi
* Premio Francisco Cerecedo de xornalismo.

Notas
-----

1. ↑  Lo que debemos a Novais, *El País*, 26/3/1993.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390963
* WorldCat
* VIAF: 229699236
* BNF: 13749418z
* ISNI: 0000 0003 6685 4212
* SUDOC: 066999928

 |
**Monica Frassoni**, nada o 10 de setembro de 1963 en Veracruz (México), é unha política italiana de orientación ecoloxista, que pertenceu a diversos partidos verdes europeos.

Primeiros anos
--------------

Diplomada en Ciencias políticas, comeza a súa actividade política en 1983 no seo do Movemento Federalista Europeo, e en 1987 é elixida Secretaria-xeral europea dos JEF (Mozos Europeos Federalistas), a sección de mozos do movemento.

Traxectoria política
--------------------

Desde 1990 até xuño de 1999, Frassoni foi conselleira do Grupo dos Verdes no Parlamento Europeo onde se encargou dos temas institucionais, de regulamento interno e inmunidade.

En 1999 foi elixida eurodeputada por primeira vez polo partido francófono belga *Ecolo*.

En 2004 presentouse de novo ás eleccións europeas, esta vez en Italia xunto á Federación dos 200s (pertencente ao Partido Verde Europeo) pola circunscrición Noroeste. Durante esa lexislatura foi co-presidenta do grupo parlamentario Verdes/ALE xunto a Daniel Cohn-Bendit, até 2009. O 15 de xaneiro de 2007 foi candidata a presidir o Parlamento, quedando en segundo lugar con 145 votos, por detrás do candidato PPE-PSE Hans-Gert Poettering.

Desde 2010 forma parte do padroado da Fundación Equo en España. Actualmente os mozos verdes italianos piden a súa dimisión como copresidenta do partido verde europeo pola súa candidatura como independente con SEL, mentres que os Verdes italianos apostaron pola coalición Revolución Cívica.

Notas
-----

1. ↑  "JEF Europe: History". *jef.eu*. Arquivado dende o orixinal o 12 de abril de 2019. Consultado o 2017-10-02.
2. ↑  *El democristiano Hans-Gert Poettering, elegido presidente del Parlamento Europeo* El País, 16/01/2007. Consultado o 17 de decembro de 2007.
3. ↑  "Debates - Tuesday, 16 January 2007 - Announcement of the candidates for election to the office of President". *www.europarl.europa.eu*. Consultado o 12 de abril de 2019.
4. ↑  "Copia archivada". Arquivado dende o orixinal o 21 de xuño de 2012. Consultado o 19 de marzo de 2012.
5. ↑  LA MIA RISPOSTA ALLA RICHIESTA DI DIMISSIONI DAI VERDI EUROPEI

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Monica Frassoni Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Monica Frassoni: páxina persoalArquivado 18 de decembro de 2020 en Wayback Machine.
* *Europa y España, entre infraestructuras de transporte y desarrollo* El País. Tribuna Mónica Frassoni e Gianluca Solera, 17/12/2003. Consultado o 17 de decembro de 2009.
* *La Directiva de Retorno* El País, 27/06/2008. Consultado o 17 de decembro de 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q264802
* WorldCat
* VIAF: 74149717436410951077
* SUDOC: 199312001

 |
**Montserrat Vilà i Planella** nada en Figueres en 1965,  é unha ecoloxista que estuda principalmente os factores biolóxicos e ambientais que determinan a presenza e o éxito das plantas invasoras, así como os seus impactos ecolóxicos e económicos.

Traxectoria
-----------

Doutorouse na Universidade Autónoma de Barcelona, baixo a dirección de Jaume Terradas, e presentou a súa tese en 1993. Entre 1994 e 1996 traballou como investigadora posdoutoral na Universidade de California en Berkeley. Posteriormente, traballou como profesora investigadora asociada ao CREAF e ensinou na Universidade de Barcelona, mantendo unha estreita relación coa Universidade de Berkeley.  

En 2006 comezou a traballar na Estación Biolóxica de Doñana, onde é profesora investigadora dende 2010 e desde 2012 tamén é directora asociada.  En 2014 foi unha das 47 persoas de nacionalidade española escollidas por *Highly cited researcher*, a lista da axencia Thomson Reuters onde aparecen os 3.215 científicos máis citados dos últimos 10 anos.

Premios e recoñecementos
------------------------

En 2021 foi galardoada co Premio Nacional de Investigación Alejandro Malaspina na área de Ciencias e Tecnoloxías dos Recursos Naturais.

Notas
-----

1. 1 2  csic.es (ed.). "Montserrat Vilà, detective de plantas". Arquivado dende o orixinal o 29 de xaneiro de 2016. Consultado o 5 de abril de 2016.
2. 1 2 3  Montsevilla.org (ed.). "Montserrat Vilà" (en inglés).
3. ↑  Thomson Reuters (ed.). "Highly cited researchers" (en inglés).
4. ↑  20 minutos, ed. (29 de xuño de 2014). "47 españoles entran en la lista de los 3.000 investigadores más importantes del mundo".
5. ↑  "El Ministerio de Ciencia e Innovación otorga las diez modalidades de los Premios Nacionales de Investigación 2021". Consultado o 2021-11-23.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19288894
* WorldCat
* VIAF: 1378367
* Dialnet: 2898465
* GND: 13884187X
* ISNI: 0000 0003 8687 9468
* NKC: ntk20221155002
* ORCID: 0000-0003-3171-8261
* ResearchGate: Montserrat\_Vila
* ResearcherID: D-9339-2013
* Scholar: HTWItgUAAAAJ
* Scopus: 7103149928
* SUDOC: 152562753

 |
***It's A Big Big World*** foi un programa infantil que se emitu no bloque *PBS Kids* das estacións afiliadas á PBS entre 2006 e 2012. Orixinalmente formou parte, ata 2007, do espazo de *Miss Lori and Hooper*. Realizábase nos Wainscott Studios en Wainscott (Nova York)

Contido
-------

É un programa de monicreque que xira arredor dun grupo de animais na selva, o principal protagonista é *Snook*, un preguiceiro. Cada un dos episodios comezaba coa canción de apertura *It's a Big, Big World*, seguida por unha historia curta (10-12 minutos) na que participaban algúns ou todos os caracteres, logo viña outra canción, "Curve of the World", cantada por todos á que seguía unha segunda historia, que tiña relación coa primeira sen ser unha continuación, e para rematar, Snook cantaba o tema de peche, *Try to Touch the Sky*, ás veces seguida por un ou dos breves fragmentos nos que Snook remata algunha actividade ou dá algunhas noticias curiosas sobre as varias especies de animais que viven alí.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3234565
* IMDb: tt0497297
* LUMIERE: 306619
* Metacritic: its-a-big-big-world
* TMDb: 4254

 |
**Joaquín Caro del Arroyo**, II Conde de Peña Ramiro, nado o 1 de xullo de 1872 e finado o 24 de novembro de 1948, foi un político español.

Traxectoria
-----------

Fillo de Joaquín Caro Álvarez de Toledo, neto do XII Marqués de Vilafranca do Bierzo, e de María Manuela del Arroyo Moret, viúva de Gonzalo Ros de Olana Quintana, Vizconde de Ros. Casou en Madrid o 23 de xuño de 1927 con Blanca Rodríguez de Rivas de la Gándara, filla do conde de Castilleja de Guzmán.

Elixido deputado polo distrito de Becerreá en 1907 por influxo de Augusto González Besada. Volveu ser elixido deputado polo mesmo distrito entre 1914 e 1923. Gobernador civil da provincia de Sevilla. Foi Director Xeral de Belas Artes, Subsecretario do Ministerio de Instrución Pública e vogal do Real Padroado do Museo do Prado o 21 de xuño de 1917.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *ABC*, 22-11-1952, p. 39
2. ↑  Vallejo Pousada, Rafael; Pro Ruiz, Juan e Pan-Montojo, Juan (2005). Deputación Provincial, ed. *Cobián, González Besada e Bugallal: Tres ministros galegos na crise da Restauración*. Pontevedra. p. 163. ISBN 84-8457-255-2.
3. ↑  Fundación de Amigos do Prado

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos Deputados
**Miguel Sueiro Barreiro**, nado en Meaño, foi un industrial e político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a Arxentina e despois de varios anos retornou a Galicia nos anos vinte. En 1927 creou unha liña de transporte de viaxeiros que despois se denominou La Unión. Foi vogal do Centro Republicano de Meaño que presidía Víctor Trabazo Serapio en febreiro de 1931. Na II República foi elixido alcalde de Meaño. No seu tempo libre coidaba as súas cepas e elaboraba un viño albariño artesán.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Meaño** 1931 - 1934 | Sucesor:**?** |

Vida persoal
------------

Casou con Manuela Cornes Gondar en 1920.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 27-2-1931, p. 8.
2. ↑  *Boletín Oficial del Colegio Provincial de Médicos de Pontevedra*, 1-7-1931, p. 12.
3. ↑  *El Compostelano*, 15-11-1920, p. 9

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Más de 70 años elaborando el mejor Albariño artesano Arquivado 11 de xaneiro de 2020 en Wayback Machine.
**Miguel Vaquer Salort**, nado en Felanitx o 28 de agosto de 1923 e finado en Madrid o 1 de marzo de 2015, foi un rexistrador da propiedade e político español, que ocupou a gobernación civil da Coruña durante o franquismo.

Traxectoria
-----------

Formado no exército, aprobou oposicións a rexistrador da propiedade. En 1967 foi designado procurador en Cortes e foi nomeado gobernador civil da provincia de Palencia, cargo que ocupou ata 1972. Nese momento, en outubro, é trasladado como gobernador civil á Coruña, e permaneceu no cargo ata agosto de 1976. Durante o seu mandato como gobernador civil da Coruña tivo lugar o accidente de Montrove e o embarrancamento do *Urquiola*. Durante unha visita de Francisco Franco á Coruña, e no marco dun festival de baile, mandou interpretar o Himno galego.

Durante a democracia exerceu como rexistrador da propiedade e o seu último destino antes de xubilarse foi Orihuela. Foi vogal da Fundación Barceló.

Galardóns
---------

* Gran Cruz da Orde do Mérito Civil.
* Gran Cruz da Orde do Mérito Naval.

Notas
-----

1. ↑  Miguel Vaquer (1923-2015). Un servidor público

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30604509
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 117450

 |
**James Harris Simons**, nado en Newton, Massachusetts, en 1938 é un matemático, académico, financeiro, axente de fondos, corretor de bolsa, investidor, especulador e filántropo estadounidense.

En 1982, despois da súa carreira académica como matemático, Simons fundou Renaissance Technologies Corporation, unha firma de investimentos privada con sede en Nova York, con máis de 15 000 millóns de dólares en activos. Simons continúa a ser o seu presidente executivo, do que é un dos fondos de alto risco con máis éxito do mundo.

Traxectoria
-----------

James Simons é neto do propietario dunha fábrica de zapatos en Massachusetts. Obtivo o grao de Bachelor of Science (BS) en matemáticas no Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts (MIT) en 1958, e o grao de *Doctor of Philosophy* (Ph.D.), tamén en matemáticas na Universidade de California, Berkeley en 1961 aos 23 anos.

Entre 1964 e 1968, traballou na Communications Research Division do Institute for Defense Analyses (IDA). Simons foi profesor de matemáticas no MIT e na Universidade Harvard. En 1968, foi nomeado presidente do departamento de matemáticas na Universidade de Stony Brook.

En 1976, Simons gañou o Premio Oswald Veblen en xeometría da Sociedade Estadounidense de Matemáticas polo seu traballo no que revisaba as formas características das superficies mínimas, o que deu lugar á súa proba sobre a conxectura Bernstein e unha mellora dunha certa regularidade dos resultados de Wendell H. Fleming nunha xeneralización do problema de Plateau.

Entre as investigacións máis influentes nas que participou Simons inclúese o descubrimento e a aplicación de determinadas medicións xeométricas, as formas de Chern-Simons, tamén coñecidas como invariantes de Chern-Simons. En 1974, a súa teoría foi publicada en '*Characteristic Forms and Geometric Invariants* xunto con Shiing-Shen Chern. A teoría emprégase na física teórica e en particular na teoría de cordas.

En 1978, deixou a carreira académica para fundar Renaissance Technologies, un fondo de investimento constituído con fondos de investimento libre (*hedge funds*), materias primas e outros derivados financeiros.

Notas
-----

1. ↑  Teitelbaum, Richard (Xaneiro de 2008). "The Code Breaker". *Bloomberg Markets Magazine*. Bloomberg LP. Consultado o 7-1-2010.
2. ↑  Lux, Hal (1 de novembro de 2000). "The secret world of Jim Simons" (PDF) (en inglés). Institutional Investor. Consultado o 14 de abril de 2022.
3. ↑  [*Ligazón morta*]
4. ↑
5. ↑  "The Mathematics Genealogy Project - James Simons". Arquivado dende o orixinal o 14 de xullo de 2014. Consultado o 21 de abril de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q560847
* WorldCat
* VIAF: 226151302929248661346
* BIBSYS: 1579001846949
* GND: 1196832579
* LCCN: no2017167908
* MGP: 32049
* MR: 229385
* NKC: jo20201063765
* NNDB: 000132686
* SUDOC: 220253218
* WikiTree: Simons-2506
* zbMATH: simons.james

 |
**Joaquín Maquieira Fernández**, nado en Pontevedra cara a 1896 e finado en Montevideo, foi un farmacéutico e político galego.

Traxectoria
-----------

Na súa farmacia tiña o enderezo postal a loxa «Helenes nº 7». Na rebotica reuníase o chamado Club Karepas, un parladoiro que conformaban Castelao, Losada Diéguez, Sánchez Cantón, Blanco Porto, Antón Iglesias Vilarelle, Octavio Pintos, Claudio Losada, Vicente Barreiro e Gamallo. Foi presidente da Sociedad Gimnástica de Pontevedra. Foi membro da Xunta Directiva fundacional do Centro Republicano de Pontevedra (4 de marzo de 1930). Foi un dos asinantes do manifesto fundacional da Federación Republicana Gallega en Lestrove, en marzo de 1930. Membro da Comisión Xestora da Deputación de Pontevedra, en xaneiro de 1933 foi designado para formar parte do Comité de Propaganda do Estatuto de Autonomía, e o 31 de maio dese ano foi elixido Presidente da Deputación. Integrouse en Izquierda Republicana e foi elixido membro do Consello provincial de Pontevedra en xaneiro de 1936. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, foi detido e estivo preso un tempo no campo de concentración da Illa de San Simón. Posto en liberdade, conseguiu marchar a Montevideo. Xulgado polo Tribunal de Responsabilidades Políticas, foi condenado en 1940 a oito anos de inhabilitación absoluta, oito anos de desterro a máis de douscentos quilómetros de Pontevedra e o pago de vinte e cinco mil pesetas. Cando o barco «Arxentina» no que viaxaba Castelao chegou a Montevideo en 1940, acudiu a recibilo con varios membros da colonia galega. Faleceu na capital uruguaia.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Vicente García Temes** |  **Presidente da Deputación de Pontevedra** 1933 - 1934 | Sucesor:**José Viñas del Monte** |

Notas
-----

1. ↑  *BOE*, 2-3-1940, p. 1106.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira Martínez, Carlos (2004). "A Familia Poza: Un exemplo de republicanismo e librepensamento en Pontevedra" (PDF). *Anuario Brigantino* (27): 265–312. Consultado o 1 de setembro de 2012.

### Ligazóns externas

* Ficha en Nomes e Voces
* Masonería en Pontevedra (I): Loxa no Burgo
**Miguel Luís Pinto Veloso**, nado en Coímbra o 11 de maio de 1986, é un futbolista portugués. Xoga de centrocampista e na actualidade[*cando?*] xoga polo FK Dynamo Kyiv.

Traxectoria
-----------

Formouse nas catgorías inferiores Sport Lisboa e SL Benfica, pero tiña problemas de peso o cal foi motivo de abandono. Despois do Sport Lisboa e Benfica ingresou no CAC onde xogou un ano para despois pasar ao Sporting Clube de Portugal. O club sportinguista cedeuno ao CD Olivais e Moscavide na tempada 2005/06, onde axudou ó club a subir á Liga de Honra. O seu debut foi o 9 de setembro de 2006 contra o Nacional de Madeira

O seu primeiro contrato profesional comezou na tempada 2005/06 e rematou en xaneiro de 2007, renovando por outros 6 anos. Asumiu unha posición de relevancia despois dunha excelente exhibición na vitoria 1-0 do Sporting sobre o Inter de Milán de Luís Figo na Liga de Campións.

O día 30 de xullo de 2010, o Sporting confirmou o traspaso de Miguel Veloso ao Genoa CFC, por un total de 9 millóns de euros e o traspaso de Alberto Zapater.

O 4 de xullo de 2012, o FC Dynamo Kyiv conseguiu a súa contratación, por un prezo en torno aos sete millós de euros, cun contrato de duración de catro tempadas.

Selección portuguesa de fútbol
------------------------------

Miguel Veloso participou no Campionato da Europa de sub-21 en 2007 nos Países Baixos anotando 2 goles, o que non evitou a eliminación da selección portuguesa na fase de grupos.

O 14 de agosto de 2007, Miguel Veloso foi chamado por primeira vez pola Selección absoluta, dirixida por Luiz Felipe Scolari para xogar un encontro contra Armenia.

Miguel Veloso foi un dos 23 convocados por Luiz Felipe Scolari para a Eurocopa de Fútbol 2008.

Marcou o seu primeiro gol coa Selección contra Malta o 14 de outubro de 2009.

Palmarés
--------

### Club

Olivais e Moscavide
* Segunda División Portuguesa: 2005–06

Sporting
* Taça de Portugal: 2006–07, 2007-08
* Supertaça Cândido de Oliveira: 2007, 2008

Dínamo de Kíiv
* Copa de Ucraína: 2013-14

### Selección

* Campionato Europeo Sub-17: 2003

### Individual

* Xogador revelación do campionato: 2006-07

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial de Miguel Veloso *(en portugués)*
* Historial de traspasos do xogador *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q244363
* As: 16495
* BDFutbol: 97605
* EUfootballInfo: 24759
* FIFA: 200201
* FootballDatabase: 17084
* ForaDeJogo: 198605110001
* L'Équipe: 25440
* NFT: 23196
* SoccerBase: 44632
* Soccerway: 16591
* Thefinalball: 10593
* Transfermarkt: 43848
* UEFA: 70090
* Worldfootball: miguel-veloso

 |
**José Gómez Sampayo**, nado no Pazo de Sande (Arbo) en 1903 en finado en Tenorio (Cerdedo-Cotobade) o 9 de novembro de 1936, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela (1926), en 1930 visitou Buenos Aires onde recibiu numerosas homenaxes, algunha compartida co Doutor Asuero. Durante a Segunda República Española foi médico en Arbo. En xuño de 1934 foi designado delegado sanitario no balneario de Salinillas de Buradón (Áraba). Trala sublevación do 18 de xullo de 1936 foi detido e trasladado á illa de San Simón, de onde o sacaron o 9 de novembro de 1936 xunto a outras dez persoas de Arbo e Lalín, para asasinalo na Volta do Couto, na parroquia de Tenorio (Concello de Cotobade).

Notas
-----

1. ↑  Palleiro, Verónica (17/12/2016). "Seis asesinados en el 36 salen del olvido". *Faro de Vigo* (en castelán).
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 19/6/1934, p. 12.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Simón Lorda, David (2012). "Recuperando a Memoria (histórica) na sanidade galega (IV): Galenos de Galicia: Guerra Civil e represión polo franquismo" (PDF). *Cadernos de Atención Primaria* **18**: 358. Consultado o 24/1/2013.

### Ligazóns externas

* O médico dos pobres, un intelectual comprometido: José Gómez Sampayo