**Kevin Carter**, nado o 13 de setembro de 1960 en Xohanesburgo e finado o 27 de xullo de 1994 no mesmo lugar, foi un reporteiro gráfico surafricano, membro do Bang-Bang Club, que gañou un Pulitzer en 1994 por fotografar un meniño sudanés famélico cun voitre detrás.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa carreira aos 23 anos (1983), cando poboacións periféricas como Soweto -preto de Xohanesburgo- estaban en guerra. Alí, sendo membro de *The Johannesburg Star*, fotografou os civís expectantes ante a situación que estaban vivindo.

Pero se Carter é famoso é por unha fotografía que realizou dez anos máis tarde, en 1993. O sudanés Kong Nyong, por aquel entón un neno famélico, encontrábase defecando nas aforas do seu poboado mentres un voitre estaba ao axexo. Carter, que observou a escena, fotografouno. Esperou para tomar unha foto mellor: co voitre abrindo as súas ás, pero non o conseguiu. Segundo el, conseguiu recuperarse e continuar co seu camiño. O 26 de marzo de 1993, *The New York Times* publicou a foto e gañou o Pulitzer. A opinión pública entendeu a foto como unha alegoría do que sucedía no Sudán: Kong era o problema da fame e a pobreza, o voitre era o capitalismo e Carter era a indiferenza do resto da sociedade. A crítica cebouse con el pola súa suposta indiferenza, e intentou xustificarse, alegando que o neno facía as súas necesidades, que a tribo se encontraba a 20 metros del e que o animal esperaba a súa ración de comida. Kong Nyong morreu por febre (dito polos seus pais) en 2008.

Tras isto, pasou de reporteiro a fotógrafo de natureza. Sufriu dous duros golpes: por un lado, a presión da crítica e por outro o asasinato do seu amigo Ken Oosterbroek o 18 de abril de 1994, mentres cubría un tiroteo en Tokoza (Xohanesburgo). Dise que anos antes xa intentara suicidarse, que fumaba "White Pipe" -unha mestura de marihuana, metacualona e barbitúricos-, que tiña graves problemas familiares e unha personalidade algo desordenada -perdía os seus carretes en avións e aeroportos-, que era depresivo e tiña unha vida caótica, cunha manchea de experiencias tráxicas.

O 27 de xullo de 1994, Carter foi a un lugar onde xogaba de pequeno e suicidouse mediante unha mangueira que enganchou no tubo de escape da súa camioneta. Morreu de intoxicación por monóxido de carbono aos 33 anos. Da súa nota de suicidio lese:

> 
> 
> "Estou deprimido [...] sen teléfono [...] cartos para o alugueiro [...] cartos para os nenos [...] cartos para as débedas [...] cartos!!! [...] Estou atormentado polos recordos vividos dos asasinatos e os cadáveres e a ira e a dor [...] do morrer de fame ou os nenos feridos, dos loucos do gatillo fácil, moitas veces policías, dos asasinos verdugos [...] Voume unir con Ken, se son eu o afortunado..."
> KC
>

Notas
-----

1. ↑  "Foto do meniño e o voitre de Kevin Karter".
2. ↑  "La verdadera historia del premio Pulitzer que ganó Kevin Carter". Consultado o 1 de decembro de 2012.
3. ↑  "El «buitre» de Kevin Carter, a escena". Consultado o 1 de decembro de 2012.
4. ↑

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Trabajo de investigación sobre la vida, obra y muerte de Kevin Carter - Por Matías Domínguez, Cecilia Morales y Nahuel Baglietto
* Gañadores Premios Pulitzer 1994 Detalle da fotografía gañadora.
* Reportaxe "Kong Nyong, el niño que sobrevivió al buitre" *El Mundo*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q262660
* WorldCat
* VIAF: 100773683
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1952968
* GND: 1059733005
* ISNI: 0000 0000 7116 3377
* LCCN: no2009143313
* Luminous-Lint: Kevin\_\_Carter
* NNDB: 000160677
* RKD: 393584

 |