recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Martini**|  |
| Nome completo | Automobiles Martini |
| Bandeira |  Francia |
| Baseada en |  |
| Tempadas en activo | 1 1978 |
| Número de pilotos | René Arnoux |
| Debut | Gran Premio de Suráfrica de 1978 |
| Carreiras | 7 (4 saídas) |
| Campionatos de Construtores | 0 |
| Campionatos de Pilotos | 0 |
| Vitorias | 0 |
| Pole positions | 0 |
| Voltas Rápidas | 0 |
| Puntos totais |  |
| Derradeiro GP | Gran Premio de Holanda de 1978 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

**Cars Martini** é unha empresa francesa construtora de coches de Fórmula, fundada por Renato "Tico" Martini en 1965, cando Martini e o seu socio Bill Knight fundaron o Winfield Racing School no Circuíto de Nevers Magny-Cours. O primeiro coche de Martini foi o MW3, un coche de Fórmula 3 construído en 1968.

Aínda que máis coñecido polos seus exitosos esforzos en Fórmula 3, Fórmula Renault e outras fórmulas máis baixas durante os anos 1970 e 1980, tamén se lles coñece por participar nas oito carreiras da tempada de Fórmula Un de 1978 co chasis MK23, o que proporciona René Arnoux (máis tarde, piloto de Renault e Ferrari), o seu debut na Fórmula 1.

Mantivo unha presenza tenaz no campionato de F3 francesa durante a década de 1990, ata que Tico Martini finalmente vendeu o equipo a Guy Ligier en 2004.

### Resultados completos na Fórmula 1

(Chave) As carreiras en letra grosa indican *pole position*; as carreiras en *cursiva* indican volta rápida.

| Ano | Equipo | Chasis | Motor | Pilotos | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | Pos | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1978 | **Automobiles Martini** | **Martini** MK23 | Ford Cosworth DFV |  | ARX | BRA | RSA | USW | MON | BEL | ESP | SWE | FRA | RU | ALE | AUT | HOL | ITA | USA | CAN | **NC** | **0** |
| Francia René Arnoux |  |  | NSC |  | NSCP | 9 |  |  | 14 |  | NSCP | 9 | Ret |  |  |  |
**Martin Schmitt**, nado o 29 de xaneiro de 1978 en Villingen-Schwenningen, é un saltador de esquí alemán.

Carreira
--------

Medrou en Tannheim, na Selva Negra. Comezou a súa carreira competitiva no club de esquí de Furtwangen, practicando esquí de fondo e salto de esquí, seguindo o camiño do seu irmán, Thorsten, especializándose en salto de esquí; o seu primeiro éxito internacional chegoulle en 1997 ó conseguir o bronce nos Campionatos de Esquí Nórdico en Trondheim. A tempada seguinte, gañou a prata en trampolín grande por equipos nas Olimpiadas de Nagano.

En 1998/99 Schmitt gañou a Copa do Mundo por equipos e triunfou nos Campionatos de Esquí Nórdico de 1999 en Ramsauó gañar no trampolín grande tanto individual como por equipos.winning the individual and team large hill events. Gañou a Copa do Mundo en 1999 e en 2000.

Na tempada 2000/2001 rematou segundo na Copa do Mundo detrás de Adam Małysz. Nos Campionatos de Esquí Nórdico de 2001 en Lahti gañou as competicións en trampolín grande, tanto individual como por equipos e levou prata en trampolín curto individual e bronce por equipos, converténdose no primeiro saltador de esquí en levar catro medallas nuns Campionatos de Esquí Nórdico.

Na tempada 2001/2002 unha lesión de xeonllo restoulle capacidade de competir, así e todo nos Xogos Olímpicos de Inverno de 2002 Salt Lake City gañou unha medalla de ouro por equipos. Nos Campionatos de Esquí Nórdico de 2005 en Oberstdorf conseguiu a medalla de prata en trampolín curto por equipos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q44713
* WorldCat
* VIAF: 30152380038401760955
* DeutscheBio: 121838552
* GND: 121838552
* Munzinger: 01000005097
* FIS: 54682
* FIS: 54682
* Sports Reference: martin-schmitt-1

 |
**Martin Wegelius**, nado o 10 de novembro de 1846 en Helsinqui e finado na mesma cidade o 22 de marzo de 1906, foi un compositor e pedagogo finlandés. Foi o fundador do Conservatorio de Helsinqui (actualmente coñecido como Sibelius-Akatemia), tendo nesta institución como alumno destacado a Jean Sibelius entre 1885 e 1888.

Traxectoria
-----------

Martin Wegelius naceu en Helsinqui, no Gran Ducado de Finlandia (daquela pertencente ao Imperio Ruso), o 10 de novembro de 1846. Fillo dun funcionario da Helsingin yliopisto, Martin iniciouse na música recibindo clases particulares. Posteriormente cursou literatura e filosofía na universidade da súa cidade natal, graduándose en 1869.

En 1870 trasladouse a Europa Central cunha bolsa de estudos do goberno finlandés, estudando primeiro en Viena co organista Rudolph Bibl, e dende 1877 en Leipzig. Ao seu regreso a Finlandia en 1878 gañou o posto de director da Ópera Finlandesa en Helsinqui, e catro anos despois fundou o Conservatorio da capital finlandesa, institución que dirixiría ata a súa morte. Wegelius era un gran entusiasta da música de Richard Wagner, cuxa música introduciu e difundiu no seu país, e no inverno de 1898 a 1899 fundou xunto cuns amigos unha sociedade wagneriana na capital finlandesa.

Durante os últimos anos do século XIX Martin Wegelius só foi superado en popularidade en Finlandia polo director de orquestra Robert Kajanus, co que acabou mantendo unha forte rivalidade. En 1904 foi nomeado membro da Kungliga Musikaliska Akademien (Real Academia de Música) en Suecia.

Obra
----

Wegelius escribiu unha serie de libros para o uso no Conservatorio, e pasou a maior parte do seu tempo buscando novas e mellores ferramentas educativos. Isto fixo que a súa produción musical non fora moi extensa, reducíndose a algunhas páxinas orquestrais, unha peza concertante para orquestra e piano, algunhas cancións, unha cantata, e diversas pezas instrumentais.

Notas
-----

1. ↑  Nationalencyklopedin (ed.). "Martin Wegelius" (en sueco). Consultado o 21 de agosto de 2014.
2. ↑  sibelius.fi (ed.). "Studies in Helsinki 1885-1888" (en inglés). Consultado o 21 de agosto de 2014.
3. 1 2 3 4  allmusic.com (ed.). "Martin Wegelius. Artist Biography by Blair Johnston" (en inglés). Consultado o 21 de agosto de 2014.
4. ↑  Matti Huttunen. "Martin Wegelius: Founder of The First Wagner Society in Finland (1846-1906)" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 21 de agosto de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Projekt Runeberg *(en sueco)*
* Martin Wegelius: Founder of The First Wagner Society in Finland (1846-1906) Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1905242
* WorldCat
* VIAF: 60197073
* AllMusic: mn0001679589
* DeutscheBio: 130841153
* Europeana: ID
* FAST: 333230
* GND: 130841153
* ISNI: 0000 0000 5337 2255
* LCCN: nr93051965
* MusicBrainz: ID
* NTA: 250271524
* OL: OL1702613A
* SELIBR: 211985
* Treccani: martin-wegelius

 |
**Matthew Spangler** é un dramaturgo, director e profesor estadounidense.

Traxectoria
-----------

Os escritos de Matthew Spangler foron publicados en *Theatre Journal, Text and Performance Quarterly, The James Joyce Quarterly, The New Hibernia Review, Theatre Survey, Nineteenth-Century Literature, SIAR: The Journal of the Western Institute of Irish Studies, The* South Atlantic Review*, The Biographical Dictionary of Southern Writers, The Art of Elizabeth Bishop,* e *Performing the Crossroads: Critical Essays in Performance Studies and Irish Culture.*

O seu libro *Staging Intercultural Ireland: New Plays and Practitioner Perspectives,*[*cando?*] (co-editado con Charlotte McIvor) sobre a inmigración e as artes en Irlanda, foi publicado por Cork University Press.

A súa obra *The Kite Runner*,[*cando?*] baseada na novela *O cazador de papaventos* de Khaled Hosseini, foi publicada por Bloomsbury no Reino Unido e por Penguin nos Estados Unidos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6791252
* WorldCat
* VIAF: 46485860
* ISNI: 0000 0000 4921 3462
* LCCN: no2005000190
* SUDOC: 188166807

 |
**Marcelino L. Fernández Mallo**, nado na Coruña en 1961, é un economista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Marcelino Fernández Mallo é un economista e escritor cunha fonda preocupación pola situación económica e social de Galicia. Licenciado en Ciencias Económicas e Empresariais pola UNED, obtivo o seu MBA na IMD Business School de Lausana (Suíza). Desenvolveu a meirande parte da súa carreira profesional no sector financeiro galego desenvolvendo labores executivas. Entre elas, creou e dirixiu o Departamento de Estudos de Caixa Galicia onde empezou a afondar no coñecemento da economía galega. Dende 2011 exerceu como consultor independente en sectores como a automocíón, o téxtil, o software ou a alimentación. 

Colabora como articulista en Radio Galega, *Vieiros*, *Xornal de Galicia*, *Economía digital*, *Galicia Confidencial* e *Nós Diario*. Fondamente preocupado polo medio rural galego, a necesidade de aplicar outra política de desenvolvemento agrario constitúe unha das súas constantes chamadas e reclamacións como se reflicte, por exemplo, en "SOS Rural Galego" (*Vieiros*, 2007) ou en "Galicia, de paisaje natural a inmenso eucaliptal" (*Mundiario*, 2017).

Obra
----

### En galego

* *Cabilia* (Editorial Primera Persona, 2005; relatos)
* *A trenza* (Ézaro Edicións, 2008; novela)
* *Klásicos* (Morgante Edicións, 2009; novela)
* *Pallarega* (Toxosoutos, 2012; novela)
* *O bolseiro de Ingatex* (Edicións do Peirao, 2018; novela)

### En castelán

* *De la peseta al euro* (Editorial Pirámide, 1998; ensaio)
* *El Danubio no pasa por Buenos Aires* (Ézaro, 2015; novela)
* *El émulo de Reginald Perrin* (Ediciones Dauro, 2017; novela)
* *Un cuervo azul* (Malbec Ediciones, 2020; novela)

### En inglés

* *The Wrong Manager* (LID Business Media, 2022; ensaio)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Marcelino Fernández Mallo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Blog do autor

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12392877
* WorldCat
* VIAF: 4222490
* AELG: 270
* BNE: XX4749350
* ISNI: 0000 0000 4253 2129
* LinkedIn: marcelino-fernandez-mallo

 |
**Marcelino Losada Loureiro**, nado en Maceira (Covelo) en 1901 e finado en México en 1979, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela en 1926. Foi médico de Maceira. Foi nomeado axente executivo de contribucións do concello de Covelo en febreiro de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado na corte do gando polo crego Jesús Domínguez Cambra, párroco de Melón, coa colaboración do seu primo José María Alonso Cambra pasou a Portugal e despois á zona republicana. Na guerra civil foi alférez, tenente e finalmente capitán médico (en setembro de 1938) na Escola Popular de Guerra de Cataluña. Pasou a Francia, e logo puido exiliarse co seu irmán Hermenegildo en México, chegando a Veracruz no buque Ipanema en xullo de 1939. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1938, e foi sancionado en 1940 con seis anos de inhabilitación e a perda total dos bens embargados. En México exerceu a súa profesión co seu irmán e abriron unha clínica médico-cirúrxica na cidade de México. Tamén estivo en contacto co grupo dos socialistas galegos no exilio.

Notas
-----

1. ↑  *Vida Gallega*, 29-2-1936, p. 43
2. ↑  Lembrando aqueles que se foron...
3. ↑  *Diario Oficial del Ministerio de Defensa Nacional*, 22-9-1938, p. 1143
4. ↑  *El Compostelano*, 3-8-1938, p. 2.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-10-1940, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Simón Lorda, David (2010). "Os nomes do exilio (médico, republicano, galego)" (PDF). *Cadernos de Atención Primaria* **17**: 264–270. Consultado o 12 de marzo de 2018.

### Ligazóns externas

* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego
**Marcelino Vaquero González del Río**, coñecido como **Marcelo Campanal** ou **Campanal II**, nado en Xixón o 13 de febreiro de 1931 e finado en Avilés o 25 de maio de 2020, foi un futbolista español. Xogaba de defensa e foi internacional coa selección española.

Traxectoria
-----------

Sobriño do histórico futbolista do Sevilla Guillermo Campanal, este levouno para a capital hispalense despois de que comezase a destacar na canteira do Avilés. Na tempada 1950/51 debutou co Sevilla na Primeira División, nun partido contra o Athletic Club, e xa non abandonou a titularidade durante a seguinte década. Co equipo andaluz disputou a Copa de Europa e a Recopa de Europa, e sumou un total de 403 partidos en 16 tempadas, ata converterse no futbolista con máis partidos na historia do club naquel momento. Marcou só tres goles, fronte a Espanyol, Deportivo da Coruña e Valencia.

Na tempada 1966/67 fichou polo Deportivo da Coruña, no que participou en 16 encontros e anotou un gol. Ao remate da campaña o equipo descendeu a Segunda División. Na tempada 1967–68 permaneceu no club galego, campaña na que volveron a Primeira División como campións do Grupo I, participando en 22 partidos.

Na tempada 1968–69 xogou no Real Avilés, en Terceira División.

Palmarés
--------

Deportivo
* **Segunda División (1):** 1967–68

Notas
-----

1. ↑  "Marcelo Campanal, III Dorsal de Leyenda" (en castelán). Consultado o 28 de decembro de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en BDFutbol *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3845484
* WorldCat
* VIAF: 87372310
* BNE: XX1634595
* BDFutbol: 7740
* EUfootballInfo: 3109
* NFT: 40904
* Transfermarkt: 290303

 |
**Marcelino Martínez Morás**, nado na Coruña o 28 de novembro de 1895 e finado en Vigo o 9 de novembro de 1963, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

*Síntesis económica de Galicia*.
Profesor mercantil, foi caixeiro da casa Jáudenes Bárcena. Foi director da Escola Profesional de Comercio de Vigo (1954-1961). Foi cónsul honorario de Bolivia en Vigo, encargado do consulado de Cuba na mesma cidade e tesoureiro, secretario e decano do corpo consular de Vigo. Colaborou na prensa (*Faro de Vigo*, *El Pueblo Gallego*, *Industria Conservera*, *La Noche*, *La Voz de Galicia*, *Boletín da Real Academia Galega*, segunda época de *Vida Gallega*… ) usando ás veces os pseudónimos de **Emetrés** ou **Noezas**. É autor de *Síntesis económica de Galicia* (1958). Foi membro correspondente da Real Academia Galega.

Vida persoal
------------

Casou na Coruña con Juana Soria Rey en 1921. Moitos anos despois, en 1991, o seu fillo Andrés Martínez-Morás Soria foi socio fundador do Instituto de Estudios Vigueses e foi o seu primeiro director.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego,* 10-11-1963, p. 10.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Martínez Morás, Marcelino". *Dicionario biográfico de Galicia* **2**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 285.
* Martínez-Morás Soria, Andrés (2005). "Martínez Morás, Marcelino". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.

### Outros artigos

* Andrés Martínez Morás
* Fernando Martínez Morás

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23451692
* BNE: XX1358879
* Dialnet: 3386886

 |
**Mario López Rico**, nado en Ribadeo en 1949, é un arquitecto e político galego.

Traxectoria profesional
-----------------------

É profesor de Debuxo no IES A Sardiñeira. Antes de se dedicar á política traballou como arquitecto, profesor de debuxo e formou parte do consello de administración da Televisión de Galicia.

Traxectoria política
--------------------

Procedente do PSG, foi un dos dirixentes da Asemblea Popular Galega e un dos fundadores do BNG en 1982, formando parte do Colectivo Socialista.

Formou parte da oposición máis dura ao goberno de Francisco Vázquez, sendo sonada a retirada -xunto co seu compañeiro e líder do partido a nivel local Henrique Tello- dos arbustos que conformaban o "L" de "La Coruña" dun dos xardíns da Avenida da Vedra.

Pertenceu ao colectivo Encontro Irmandiño e foi concelleiro de Rehabilitación Urbana na Coruña entre 2007 e 2011 tralo pacto de goberno municipal do PSdeG-PSOE co BNG. Crítico coa posición da UPG dentro do Bloque non se presentaría como candidato ás seguintes eleccións municipais ao perder o liderado local Henrique Tello fronte a Xose Carril.

En 2012 integrouse en Anova-Irmandade Nacionalista e pertenceu á súa executiva como responsable de comunicación. En febreiro de 2014 dimitiu da executiva de Anova con outros nove membros da dirección, tras a escisión de Cerna.

En abril de 2017 entrou na dirección acabada de nacer de En Marea.

Notas
-----

1. ↑  Rubén García (2008-08-18). "Mario López Rico: "O PSOE non se atreve a criticar ao BNG porque sería facerlle o xogo ao PP"". *La Opinión A Coruña* (en castelán). Consultado o 2017-06-04.
2. ↑  "Orde do DOG nº 233 do 01/12/1998 - Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2017-06-04.
3. ↑  "Especial Elecciones Generales 2008. Entrevistas". *www.elmundo.es*. Consultado o 2017-06-04.
4. ↑  Xosé Manuel Pereiro (1995-08-21). "La ele de la discordia". *El País* (en castelán). Consultado o 2017-06-04.
5. ↑  La Opinión de A Coruña. "El exconcejal coruñés Mario López Rico dimite de Anova". Consultado o 2017-06-04.
6. ↑  Galicia Hoxe. "López Rico e outras dez persoas materializan o abandono de Anova tras a escisión de Cerna". Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2015. Consultado o 2017-06-04.
7. ↑  "Villares tamén será voceiro da coordinadora de En Marea". *Praza Pública*. Consultado o 2017-06-04.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*
**Mario Hernán Conejo Maldonado**, nado en Peguche, Otavalo, o 25 de xuño de 1959, é un dirixente indíxena, sociólogo e político ecuatoriano de nacionalidade kichwa-otavalo. É o alcalde do municipio de Otavalo dende maio de 2019.

Traxectoria
-----------

Mario Conejo foi un dos membros fundadores do movemento Pachakutik, e no ano 2000 foi elixido como o primeiro alcalde indíxena de Otavalo, sendo ademais un dos primeiros alcaldes indíxenas da historia ecuatoriana. Foi reelixido en 2005 e 2009. En 2006 deixou Pachakutik, e logo uniuse a Alianza PAIS e aos movementos Minga e Únete. Con Alianza PAIS foi candidato a alcalde en 2014, mais perdeu. En 2019 foi outra vez elixido alcalde co movemento Únete.

Mario Conejo Maldonado é irmán do poeta Ariruma Kowii e tamén de Roberto Conejo Maldonado, exdirector do Magap zona 1 Imbabura.

Notas
-----

1. ↑  Pachakutik se auto analiza luego de la crisis por la salida del alcalde Conejo. Explored.com, 24 de enero de 2006
2. ↑  "Mario Conejo vuelve a la Alcaldía de Otavalo". *La Hora Noticias de Ecuador, sus provincias y el mundo* (en castelán). Consultado o 2021-05-12.
3. ↑  "Análisis político del movimiento indígena en Otavalo y Cotacachi". Arquivado dende o orixinal o 23 de novembro de 2011. Consultado o 17 de decembro de 2020.

* Portal:Pobos indíxenas de América
Maruca
Área de distribución 
A **maruca** (*Molva molva*, Linnaeus 1758; antes *Gadus molva*) é un peixe mariño da familia Lotidae, da orde dos Gadiformes.

Morfoloxía
----------

Presenta un corpo longo e delgado, con talles usuais de entre 100 e 150 cm, e máximos de 200 cm de lonxitude e 45 kg de peso, sendo a especie de maior tamaño da súa familia. A cabeza é pequena (menos do 18% da lonxitude total) e aplanada, coa mandíbula superior prominente sobre a inferior; nesta, unha barba. Ten dúas aletas dorsais, a primeira curta e con 13 a 15 raios brandos, e a segunda moi longa, con 75-83 raios brandos. A anal é tamén longa pero menor que a segunda dorsal; con 58-64 raios brandos. As pélvicas estreitas e pequenas, con 6 raios. A caudal é arredondada.

A cor é marrón verdoso no dorso, como bronce, e abrancazada polo ventre. Son características unhas manchas escuras no bordo posterior das aletas dorsais e da anal. A liña lateral é case recta.

Hábitat e bioloxía
------------------

É unha especie propia do océano Atlántico norte, entre os 35º Norte (Marrocos ata os 75º Norte (Ártico), distribuíndose por toda a costa europea, Canadá e Groenlandia; presente pero pouco común no Mediterráneo e Mar Morto. Vive a profundidades de 100 a 1.000 metros (usualmente entre 100–400 m), sobre fondos rochosos, pero os exemplares novos achéganse á costa, manténdose a 15–20 m de profundidade. Non ten hábitos gregarios.

En Galicia, Ríos Panisse só atopou a denominación de *maruca* e mais a variante *meruca*.

Notas
-----

1. ↑  Véxase tamén a área de distribución estimada por FishBase.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* RÍOS PANISSE, M. Carmen: Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia (Invertebrados y peces). Anejo 7 (1977) de Verba.
* RODRÍGUEZ VILLANUEVA, X. L. e VÁZQUEZ, Xavier: *Peixes do mar de Galicia* III. Edicións Xerais de Galicia, Vigo 1995.

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Maruca Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Maruca*** |

* Ficha en FishBase
* Ficha en World Register of Marine Species

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q842406
* EBID: ID

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Molva\_molva
* DORIS: 3308
* Dyntaxa: 206180
* EPPO: MOLVMA
* EUNIS: 124013
* FishBase: 33
* GBIF: 5214880
* iNaturalist: 125291
* IRMNG: 10144692
* ITIS: 164760
* NBN: NBNSYS0000176510
* NCBI: 163112
* Soortenregister: 138687
* TAXREF: 68407
* uBio: 132160
* WoRMS: 126461

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1077829
* UNII: EOE51Z444X

 |
**Nordaustlandet** (literalmente, en noruegués, "Terra do nordeste") é unha illa do grupo das Svalbard situada ao nordeste do arquipélago, de aquí o seu nome, separada da illa principal (Spitzbergen) polo estreito de Hinlopen. Cunha extensión de 14.433 km², 11.009 km² de glaciares, é a segunda illa máis grande do arquipélago. Está deshabitada.

A súa superficie está esencialmente recuberta de glaciares, que se dividen en dúas zonas principais: Austfonna (é dicir, o "glaciar do leste", o máis grande de Europa polo seu volume e Vestfonna (o "glaciar do oeste"). Nordaustlandet está incluída dentro do Parque Natural do Nordeste de Svalbard.

Historia
--------

Nordaustlandet é un deserto ártico
Cazadores de morsas ingleses foron os primeiros en avistar a punta sur de Nordaustlandet en 1617. O descubrimento foi mostrado no mapa da "Compañía de Moscúvia" (1625, pero baseado en descubrimentos feitos en e antes de 1622), coa illa etiquetada como *Sir Thomas Smyth's Iland*. Tamén mostra o Cabo Norte (*Point Purchas*). Primeiro chamouse Oostlandt ("Terra Leste") nun mapa holandés de 1662, e ao ano seguinte outro mapa holandés marcou a súa liña de costa máis claramente, mostrando as súas costas oeste e norte, separando esta última das Sete Illas (Sjuøyane). Un mapa holandés de 1710 foi o primeiro en mostrar a illa con precisión, nomeándoa "Het Noord Ooster Land" ("Terra do nordeste").

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Nordaustlandet Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

### Ligazóns externas

* Western Nordauslandet on Svalbard Images. (URL consultado o 24 de xullo de 2006)
* Eastern Nordauslandet on Svalbard Images. (URL consultado o 24 de xullo de 2006)
* Mapa de Nordaustlandet
* Geology and landscape Arquivado 07 de outubro de 2011 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207374
* EBID: ID
* GEC: 0046329
* GeoNames: 607197
* NKC: ge1143893
* OSM: 5856703

 |
*Public Policy Institute* e *Masters of Business Administration* da Universidade de Georgetown.
Un **mestrado en administración de negocios**, **máster en administración de negocios**, abreviado **MBA** (*Master of Business Administrations* en inglés), é un título académico de mestrado, e polo tanto de posgrao, en negocios.

Características
---------------

Polo xeral ten unha duración dun a tres anos académicos e as escolas de negocio poden ofrecelo en formato tempo completo ou parcial para os profesionais que compatibilizan os estudos dos MBA coa súa actividade profesional. Para os de formato de dous cursos, o primeiro ano dun MBA está orientado a adestrar no coñecemento do contexto empresarial e nas funcións operativas da empresa. O segundo ano, é máis especializado e busca capacitar en temas económicos e administrativos.

Tuck Hall, edificio administrativo principal da Tuck School of Business.
Para os profesionais con máis experiencia empresarial, hai unha modalidade denominada *MBA Executivo* (*Executive MBA*, en inglés), que polo xeral é un posgrao a tempo parcial.

Algúns dos programas de MBA permiten ós estudantes especializarse ou concentrarse nunha área (finanzas, mercadotecnia, loxística, negocios sustentables, recursos humanos, exportacións etc.). Os MBA son impartidos por escolas de negocios.

Historia
--------

A primeira escola en ofrecer un MBA foi, no ano 1900, a Escola de negocios Tuck School of Business, situada en Nova Hampshire, Estados Unidos.

IESIDE (Instituto de Educación Superior Intercontinental de la Empresa) na Avenida de Madrid de Vigo.

Clasificacións
--------------

Existen múltiples clasificacións que valoran as escolas de negocios en función de diversos parámetros. Medios de comunicación especializados no mundo dos negocios como *Financial Times*, *The Economist*, *Fortune* ou *Business Week* valoran a calidade da ensinanza e os recursos empregados polas escolas mediante investigación propia, inquéditos ás escolas, ós alumnos e ós antigos alumnos.

Escolas de negocios sobranceiras
--------------------------------

Algunhas das Escolas de negocios que habitualmente aparecen nos postos altos na maioría de clasificación son a Harvard Business School, University of Chicago Booth School of Business ou a London Business School. Hai tres escolas de negocios españolas que, segundo a maioría de clasificacións están entre as mellores de Europa, son ESADE, IESE, EADA (esta non está destacada habitualmente nas clasificacións) en Barcelona ou o Instituto de Empresa en Madrid.

En Galicia durante os últimos anos houbo dúas escolas de negocios: Escola de Negocios Caixanova e ITE Caixa Galicia, ambas pertencentes a Novacaixagalicia, trala fusión entre Caixanova e Caixa Galicia está por determinar que pasará con ambas escolas de negocios.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Clasificación global dos MBA Arquivado 04 de maio de 2011 en Wayback Machine. *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191701
* JSTOR: mba
* LCCN: sh85081991
* NDL: 01078558
* NKC: ph1012837

 |
***Martín Fierro*** é un poema narrativo de José Hernández, obra literaria considerada exemplar do xénero gauchesco na Arxentina, Uruguai e Río Grande do Sur (Brasil). Publicouse en 1872 co título *O Gaucho Martín Fierro*, e a súa continuación, *A volta de Martín Fierro*, apareceu en 1879. Narra o carácter independente, heroico e sacrificado do gaucho. O poema é, en parte, unha protesta en contra da política do presidente arxentino Domingo Faustino Sarmiento de recrutar forzosamente os gauchos para ir á fronteira contra os indios.

> 
> 
> *Aquí me pongo a cantar,*  
> 
> *al compás de la vigüela*  
> 
> *que al hombre que lo desvela*  
> 
> *una pena estrordinaria,*  
> 
> *como el ave solitaria*  
> 
> 
> 
> *con el cantar se consuela.*
> José Hernández, primeira estrofa do *Martín Fierro*.
>

Tradución ao galego
-------------------

Foi traducido ao galego por Bernaldo Souto e publicado en Edicións Anxel Casal.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galifontes posúe textos orixinais acerca de:  ***Martín Fierro na súa lingua orixinal*** |

### Outros artigos

* Personificación nacional

### Ligazóns externas

* *Martín Fierro* na Biblioteca da Tradución Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q832330
* WorldCat
* VIAF: 217036067
* BiTraGa: 4900
* BNE: XX1940138
* GEC: 0040809
* GND: 4517231-6

 |
**Mauro García Juncal**, nado en Moaña o 21 de maio de 1971, é un exfutbolista galego, que xogaba en diferentes posicións na banda dereita.

Destacou principalmente no Pontevedra, no que xogou nove tempadas, e no Compostela, onde militou cinco anos, tres deles na Primeira División. Disputou 470 partidos oficiais entre os dous equipos e xogou tamén co Rayo Vallecano en Primeira e na Copa da UEFA.

Traxectoria
-----------

Formouse na canteira do Alondras, subindo ao primeiro equipo de Terceira División na tempada 1987/88. Na seguinte campaña foi fichado polo Pontevedra, que militaba na Segunda División B. Xogou seis tempadas na banda dereita do club pontevedrés, principalmente en funcións ofensivas, disputando máis de 200 partidos e marcando 23 goles.

A súa fichaxe en 1995 polo Compostela provocou un enfrontamento entre os presidente dos dous clubs, Ramón Crespo e José María Caneda, polo xeito no que esta se levou a cabo. Debutou co equipo santiagués na primeira xornada da tempada 1995/96 da Primeira División, no derbi contra o Celta de Vigo en Balaídos, onde entrou na segunda parte para substituír a Iñaki Eraña. Na primeira parte da tempada, a pesar de xogar case todos os partidos, fíxoo habitualmente saíndo dende o banco. Isto cambiou a partir de decembro, cando se fixo coa titularidade, colocándoo Fernando Vázquez en labores defensivos, no lateral dereito. Marcou o seu primeiro gol na máxima categoría nunha vitoria por 2-1 contra o Athletic Club en San Lázaro.

Foi unha das pezas máis habituais da defensa compostelanista durante os seguintes anos, xunto a Bellido, Villena e Nacho, e militou no club ata o ano 2000, sumando 190 partidos en cinco tempadas (tres en Primeira e dúas en Segunda). A continuación fichou polo Rayo Vallecano de Juande Ramos, na Primeira División. Militou tres tempadas no club madrileño, co que xogou a Copa da UEFA, perdendo a categoría na última delas.

No ano 2003 regresou ao Pontevedra, adestrado por José Aurelio Gay. Titular indiscutible, na súa primeira tempada contribuíu ao primeiro ascenso do club á Segunda División en case 30 anos. Xogou no club granate ata a súa retirada en 2006, alcanzando os 280 partidos oficiais co club.

Notas
-----

1. ↑  "El Pontevedra califica de impresentable a Caneda". *La Voz de Galicia* (en castelán). 22 de abril de 1995. p. 47.
2. ↑  "El Pontevedra apura la confección de la plantilla". *La Voz de Galicia* (en castelán). 22 de xullo de 2003. p. 33.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en BDFutbol *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11936252
* BDFutbol: 1957
* Transfermarkt: 172347
* Worldfootball: mauro\_5

 |
**Martín Sevilla Rodríguez**, nado en Xixón o 19 de decembro de 1948 e finado na mesma cidade o 16 de maio de 2013, foi un filólogo asturiano, especializado en indoeuropeo e en indoloxía.

Traxectoria
-----------

Estudou filoloxía clásica na Universidade de Salamanca e doutorouse na Universidade de Oviedo en 1980 coa tese *Toponimia indoeuropea prelatina de Asturias*, dirixida por Luis Michelena Elissalt, e impartiu docencia nesta universidade dentro do departamento de filoloxía clásica e románica.

Centrou os seus estudos na toponimia e nos estudos de indoloxía, onde destacou no estudo dos Vedas e da poesía amorosa india.

Notas
-----

1. ↑  García Trabazo, José Virgilio (2013). Trabe, ed. "Martín Sevilla Rodríguez". *Revista de Filoloxía asturiana* **13**: 149–158. ISSN 1578-9853.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Nota necrolóxica no Instituto de Indología Arquivado 12 de marzo de 2014 en Wayback Machine..
* Blog persoal do autor.
* A súa necrolóxica.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16591669
* Dialnet: 505666
* Scopus: 26037817300

 |
O **permission marketing** (**mercadotecnia permitida**) é un termo acuñado por Seth Godin e usado na mercadotecnia electrónica que consiste en que os vendedores lles piden permiso aos potenciais clientes antes de enviar anuncios publicitarios dos seus produtos. Así, é para eles unha forma eficiente de publicitárense xa que, ao pedir permiso anticipadamente, envían os seus anuncios só ás persoas que están interesadas no que ofrecen.

A efectividade deste tipo de publicidade permítelles aos anunciantes pagarlles unha pequena cantidade por recibiren correos electrónicos cos anuncios que lle interesan ao consumidor. Ademais se se conseguen amigos que tamén acepten recibir publicidade (referidos), o consumidor cobra polos correos electrónicos que estes lean. Isto é o que se denomina mercadotecnia viral.

Cómpre dicir que a cantidade de diñeiro que o consumidor recibe non é moi elevada, só conseguindo moitos referidos se pode chegar a unha cantidade aceptábel. Cando unha empresa di pagar cantidades moi elevadas por recibir publicidade, adoita tratarse dunha estafa.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q327243
* MAG: 167302904

 |
**Mauro Daniel Quiroga**, nado en Buenos Aires o 7 de decembro de 1989, é un futbolista profesional arxentino que xoga de dianteiro no Atlético de San Luis da Primeira División de México.

Traxectoria
-----------

Mauro Quiroga comezou a súa carreira no club arxentino de Gimnasia y Esgrima de Concepción del Uruguay, participando no Torneo Argentino A, (terceiro nivel da liga). En xaneiro de 2010 tenta dar o salto á liga española, realizando unha proba co Córdoba CF, pero foi rexeitado por non posuír pasaporte comunitario, volvendo ao seu antigo club na Arxentina.

O verán dese mesmo ano ficha pola UD Las Palmas, tamén na segunda española. O seu debut oficial prodúcese en copa fronte ao Real Valladolid, finalizando cun 5-3 contrario ao seu equipo, pero non é até a xornada 14 cando volve a xogar, debutando en liga no Estadio de Gran Canaria e anotando o seu primeiro gol, que contribuíu á vitoria local por 2-1 ante o Rayo Vallecano. Na tempada 2012-13 xogou no Club Deportivo Lugo tamén da Segunda División, onde se lesionaou de gravidade na terceira xornada, non podendo volver até os terreos de xogo até a antepenúltima xornada de liga ante o Guadalajara. Tras finalizar a campaña, logo dunha negociación, o Lugo decide non renovarlle o contrato, firmando posteriormente polo Deportivo Alavés.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com

| * v
* c
* e
Club Deportivo Lugo – 2012-13 |
| --- |
| 
* 1 - José Juan
* 2 - De Coz
* 3 - Fran Pérez
* 4 - Víctor Marco
* 5 - Pita
* 6 - Javi Rey
* 7 - Pablo Álvarez
* 8 - Seoane
* 9 - Óscar Díaz
* 10 - Airam
* 11 - Manu (c)
* 13 - Yoel
* 14 - Héctor Font
* 15 - Belfortti
* 16 - V. Díaz
* 17- Guayre
* 18 - Tonetto
* 19 - Quiroga
* 20 - R. Durán
* 22 - Pavón
* 23 - Iago Díaz
* 24 - Iván Pérez
* 25 - Tena
* Quique Setién (adestrador)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3327896
* As: 19277
* BDFutbol: 8633
* Soccerway: 65987
* Transfermarkt: 158770

 |
**Mauro José Scaloni**, nado en Pujato, Arxentina, o 25 de abril de 1976, é un ex futbolista arxentino que xogaba como centrocampista. 

A súa carreira discorreu á sombra da do seu irmán máis novo, Lionel Scaloni, formando parte sempre dos mesmos clubs que el, pero xogando nos equipos filiais. Cando Lionel deu o salto ao fútbol europeo, fichando polo Deportivo da Coruña, Mauro fixo o mesmo incorporándose ao Fabril, no que permaneceu durante 9 tempadas sen chegar a xogar ningún partido oficial.

Traxectoria
-----------

Naceu en Pujato e ten ascendencia italiana, pois un dos seus bisavós, Enrico Scaloni, foi un emigrante da provincia italiana de Ascoli Piceno que se instalara en Santa Fe.

Comezou nas categorías inferiores de Newell's Old Boys, sen chegar a debutar na Primeira División Arxentina. 

En 1996 foi fichado por Estudiantes de La Plata, xunto ao seu irmán Lionel, realizando dúas pretempadas co equipo profesional, pero xogando finalmente no filial. Foi neste equipo onde marcou o seu único gol, contra o filial de River Plate. 

Permaneceu en Estudiantes até 1997, cando foi traspasado xunto ao seu irmán ao Deportivo da Coruña. Foi asignado ao filial do club, o Fabril, onde permaneceu nove tempadas, aínda que sen chegar a xogar ningún partido oficial. Deixou o Deportivo e o fútbol en 2006, cando seu irmán marchou cedido ao West Ham inglés.

Palmarés
--------

### Fabril

* **Terceira división española (1):** 2005/06.

Notas
-----

1. ↑  Centeno, Alexandre (6 de febreiro de 2001). "Scaloni y Pandiani acreditan su ascendencia italiana". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 22 de marzo de 2021.
2. ↑  "Copia archivada" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 05 de novembro de 2014. Consultado o 6 de julio de 2012.
3. ↑  "Construyó una carrera sin jugar un minuto en Primera a la "sombra" de su hermano: la historia de Mauro Scaloni". *Infobae* (en castelán). 26 de outubro de 2018. Consultado o 22 de marzo de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en BDFutbol *(en castelán)*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Mercedes Castro.

**Mercedes Castro Díaz**, nada en Ferrol en 1972, é unha escritora galega que escribe en castelán.

Biografía
---------

Licenciada en Dereito pola Universidade Autónoma de Madrid. Despois dunha década traballando no eido editorial, no que chegou a ser directora do departamento de narrativa dunha destacada editorial do Grupo Planeta, deixou o seu posto como editora para converterse en escritora. A súa primeira novela, *Y punto.* apareceu en 2008, e a autora declarou que lle levou nove anos escribila.

Con anterioridade, Mercedes Castro publicou diversos relatos en volumes colectivos, unha edición crítica da novela de Benito Pérez Galdós, *Trafalgar* (2001), o poemario *La niña en rebajas* (2001) e a primeira antoloxía poética bilingüe de Rosalía de Castro (2004) que saíu ó mercado.

Obras
-----

### Novelas

* *Y punto.* (Alfaguara, 2008).
* *Mantis* (Alfaguara, 2010).

### Poesía

* *La niña en rebajas* (2001).

### Como editora

* *Trafalgar*, de Benito Pérez Galdós (2001), edición e prólogo.
* *Antología poética de Rosalía de Castro* (2004), edición bilingüe (galego-castelá) e tradución.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía na web de Alfaguara *(en castelán)*
* Blog de Mercedes Castro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5787390
* WorldCat
* VIAF: 17152228
* BNE: XX1683244
* BNF: 162490668
* GND: 1057479063
* ISNI: 0000 0001 0797 3997
* LCCN: nr2001037470
* NTA: 31775050X
* SUDOC: 147143705

 |
Logo de ONO.
**ONO** (Vodafone Ono S.A.U.) era unha empresa filial de telecomunicacións de Vodafone España S.A.U. que opera en España desde 1998. Ofreceu servizos integrados de voz, televisión de pago e Internet a través da súa propia rede de cable de banda ancha.

ONO adquiriu diversas empresas de telecomunicacións, sendo a compra máis importante a de Auna en novembro de 2005, para converterse na empresa de cable máis importante de España[]. Úneselle ademais o servizo de telefonía móbil, e abrangue a licenza de OMV grazas a un acordo con Telefónica.

Presidida durante moitos anos por Eugenio Galdón, en 2008 foi substituído polo galego Xosé María Castellano. 
No ano 2014 tras comprar Vodafone España o grupo Ono por 7200 millóns de euros, Antonio Coimbra, conselleiro delegado de Vodafone España, converteuse en conselleiro delegado de Ono.

Notas
-----

1. ↑  Aviso Legal. Páxina web de Ono. Recuperada o 28 de xullo de 2015 *(en castelán)*.
2. ↑  Vodafone formaliza la compra de Ono y preparan ya sus primeras ofertas conjuntas. www.eleconomista.es, 23/07/2014 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina principal de ONO
* Blog oficial de ONO

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3106410
* WorldCat
* VIAF: 315534651
* ISNI: 0000 0004 0624 3564

 |
**ORS 3** (*Octahedron Research Satellite 3* ou *Octahedral Research Satellite 3*), tamén denominado **ERS 17**, foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 20 de xullo de 1965 mediante un foguete Atlas-Agena D desde Cabo Cañaveral.

Características
---------------

ORS 3 foi un dos membros exitoso da familia de satélites ERS (Environmental Research Satellites), pequenos satélites lanzados como carga secundaria xunto satélites máis grandes para facer probas tecnolóxicas e estudos do contorno espacial. ORS 3 foi lanzado xunto cos satélites Vela 5 e Vela 6 e levaba a bordo cinco detectores de radiación para medir partículas cargadas, raios X, raios gamma e raios cósmicos no contorno próximo á Terra. O satélite estabilizábase mediante xiro (6 r.p.m.) e devolveu datos ata o 3 de novembro de 1965, en que o transmisor deixou de funcionar. ORS 3 foi inxectado nunha órbita inicial de 112.694 km de apoxeo e 153 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 34,39 graos e un período de 2610,5 minutos. Reentrou na atmosfera o 1 de xullo de 1968.

Instrumentos
------------

Os detectores de raios X consistían en tres tubos Geiger tipo EON 6213 e montados ó longo de tres eixos mutuamente perpendiculares. Os datos obtíñanse durante 4,5 segundos en intervalos de 72 segundos e eran capaces de detectar fotóns de raios X con lonxitudes de onda entre 1 e 14 ángstroms. Deixaron de funcionar o 15 de setembro de 1965.

Para detectar raios gamma usaba un centeleador omnidireccional sensible fotóns con enerxías de entre 30 keV e 10 MeV, repartidos en cinco canais de enerxía. Os datos obtíñanse durante 4,5 segundos en intervalos de 72 segundos. Debido ao fallo do escudo de rexeitamento de partículas cargadas e á saturación do amplificador o 5 de agosto de 1965, os datos obtidos por este instrumento foron difíciles de interpretar.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "ERS 17" (en inglés). Consultado o 8 de xaneiro de 2013.
2. 1 2 3 4 5 6 7  NASA (14 de maio de 2012). "ERS 17" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 20 de outubro de 2012. Consultado o 8 de xaneiro de 2013.
3. 1 2  "Letter dated 28 September 1965 from the Permanent Representative of the United States of America addressed to the Secretary-General" (PDF) (65-24001). 8 de outubro de 1965: 2. Consultado o 7 de abril de 2020.
4. ↑  Claude Lafleur (2010). "ERS 17 / ORS 3" (en inglés). Consultado o 8 de xaneiro de 2013.
5. 1 2  Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "ORS Mk.3 (ERS)" (en inglés). Consultado o 8 de xaneiro de 2013.
6. 1 2  Mark Wade (2011). "ERS" (en inglés). Consultado o 8 de xaneiro de 2013.
7. 1 2  Jos Heyman (2005). "ERS" (en inglés). Consultado o 8 de xaneiro de 2013.
8. 1 2 3 4  NASA, ed. (26 de xuño de 2003). "ORS 3" (en inglés). Consultado o 8 de xaneiro de 2013.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Environmental Research Satellites

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2760076
* NSSDC ID: 1965-058C
* SCN: 01460

 |
**Norman Michael Clifford Maxwell**, nado o 5 de marzo de 1976 en Rawene, é un xogador de rugby neozelandés. Mide 1.98m e pesa 106kg. A súa posición habitual é de *lock* (segunda liña).

Traxectoria
-----------

### Clubs

Xogou no Canterbury Rugby Football Union na NPC e tamén nos Crusaders no Super 12, formando parte do equipo que finalizou a liga imbatido no 2002. Actualmente xoga no equipo galego do Vigo Rugby Club da cidade olívica, equipo ao que chegou a finais da tempada 2010-11

### Nova Zelandia

Xogou no equipo de Nova Zelandia escolar en 1994, na sub-19 en 1995 e na sub-21 en 1996 e 1997. Maxwell xogou tamén no equipo de New Zealand Măori en 1997-98. Foi nomeado mellor xogador *Măori* en 1999. Debutou cos All Blacks o 18 de xuño de 1999 contra Samoa, ao longo da súa traxectoria na selección neozelandesa anotou cinco ensaios, incluído un ensaio no partido contra Tonga na Copa do Mundo de Rugby 1999. Xogou tamén para os Barbarians británicos fronte a Suráfrica. Xogou o seu último partido cos All Blacks fronte a Francia o 27 de novembro do 2004.

Estatísticas cos All Blacks
---------------------------

Primeira *cap*: 18 de xuño de 1999  

Última *cap*: 27 de novembro do 2004  

Total de partidos: 36 (0 como Capitán)  

Puntos totais: 25pts (5t, 0c, 0p, 0dg, 0m)  

Partidos cos All Blacks por ano: 11 en 1999, 9 no 2000, 10 no 2001, 4 no 2002 e 2 no 2004.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Estatísticas en stats.allblacks.com *(en inglés)*
* Norm Maxwell en AllBlacks.com *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q517519
* SCRUM: 13182

 |
O coeficiente, número ou módulo de **Reynolds** (abreviado como **Re**) é un número adimensional usado en mecánica de fluídos. O seu nome provén de Osborne Reynolds, un físico e enxeñeiro irlandés. 
O seu significado físico é un cociente de forzas: forzas de inercia(*vρ*) entre forzas de viscosidade(*μ/D*). Exprésase como {\displaystyle Re={\frac {\rho vD}{\mu }}}

Onde:

* *v* - velocidade media do fluído
* *D* - lonxitude característica do fluxo, o diámetro para o fluxo en tubo
* μ - viscosidade dinámica do fluído
* ρ - densidade do fluído

A grande importancia do número de Reynolds é que permite avaliar a estabilidade do fluxo e polo tanto, indicar se flúe en réxime laminar ou réxime turbulento. Para o importante caso técnico do fluxo nun tubo cilíndrico, admítense polo xeral os valores de 2100 e 10000 como fronteiras. Así, por debaixo de 2100 o réxime será laminar e por enriba de 10000 o réxime será turbulento. Entre estes dous valores o fluxo é de transición e pode pasar de laminar a turbulento.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178932
* EBID: ID
* GEC: 0055187
* GND: 4177959-9
* JSTOR: reynolds-number
* LCCN: sh85113557
* MAG: 182748727
* PSH: 3001

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **número CAS** é unha identificación numérica única para compostos químicos, polímeros, secuencias biolóxicas, preparados e aliaxes. Tamén se fai referencia a el como **CAS RN** (en inglés *CAS registry number*). O Chemical Abstracts Service (CAS) asigna estes identificadores a cada composto químico descrito. CAS tamén mantén unha base de datos dos compostos químicos, coñecida como rexistro CAS. O rexistro CAS contén máis de 71 millóns de substancias orgánicas e inorgánicas (incluíndo compostos, aliaxes, mesturas, compostos de coordinación, minerais, polímeros, sales). Engádense miles de rexistros novos cada día. Contén tamén máis de 64 millóns de secuencias de proteínas e ADN.

O número CAS asígnase conforme se descobre e rexistra a substancia, polo que non ten ningún significado químico, é dicir, por exemplo, non se pode saber a que familia química pertence unha substancia vendo os números que se lle asignaron. É simplemente un modo inequívoco de identificar unha determinada substancia nas bases de datos.

Notas
-----

1. ↑  CAS
2. ↑  CAS

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikidata ten a propiedade:  ***número de registo CAS (P231)*** *(Ver os seus usos)* |

### Ligazóns externas

* CAS Homepage  *(en inglés)*

#### Procura de números CAS

* NIH - ChemIDplus *(en inglés)*
* NIST's Chemistry WebBook *(en inglés)*
* Cambridge Soft's Chemfinder Arquivado 11 de abril de 2013 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q102507
* MAG: 182594692

 |
O **número de Sherwood**, {\displaystyle \mathrm {Sh} } (tamén denominado  **número de Nusselt másico**) é un número adimensional utilizado en operacións de transferencia de materia. Representa a relación entre o transporte difuso-convectivo e o transporte difusivo. Recibe o seu nome do enxeñeiro americano Thomas Kilgore Sherwood.

Defínese como:

{\displaystyle {\mathit {Sh}}={\frac {k\cdot L}{D}}={\frac {\mbox{Transporte convectivo e difusivo}}{\mbox{Transporte difusivo}}}}
onde 

* {\displaystyle L} é unha lonxitude característica (m)
* {\displaystyle D} é a difusividade (m2.s−1)
* k é o coeficiente de transferencia de materia (m.s−1)

Existen numerosas correlacións empíricas ou semiempíricas que permiten determinar o número de Sherwood a partir do número de Reynolds e do número de Schmidt. A importancia da determinación do número de Sherwood é que dá acceso ao coeficiente de transferencia de materia.
O número de Sherwood ten a mesma forma que o número de Biot másico. Porén, representan fenómenos físicos diferentes. No caso do número de Sherwood, a difusividade que aparece no denominador é a da substancia que se transfire nun fluído. Pola contra, no número de Biot, é a difusividade nun sólido. Deste xeito, o número de Biot compara o transporte externo (no fluído) co transporte interno (no sólido).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q901815
* MAG: 119103248

 |