**Carlos Montenegro Rodríguez**, nado na Pobra do Caramiñal o 27 de febreiro de 1900 e finado en Miami o 5 de abril de 1981, foi un escritor galego-cubano.

Traxectoria
-----------

Fillo de Ramón Montenegro Domínguez, que fora oficial do exército colonial español en Cuba e Mercedes Rodríguez Pacheco, natural da Habana. A ruína do negocio pesqueiro do pai levou á familia a emigrar en 1907. Marchan a Cuba instalándose en Guanabacoa, onde Carlos estudou no colexio da orde de San Vicente de Paúl, do que foi expulsado por unha falsa acusación de malos tratos.

En 1914 a familia trasladouse á Arxentina, instalándose na provincia de San Luis, onde vivía un irmán do pai. A experiencia arxentina só durou once meses. De volta en Cuba, Carlos alistouse como grumete nun barco de cabotaxe. Desempeñou varios oficios en México e nos Estados Unidos. En México sufriu o seu primeiro ingreso na cadea ao verse implicado nunha pelexa.

En 1918, nunha das súas visitas á Habana, viuse implicado nun asasinato e foi condenado a 14 anos de prisión. Cumpriu a condena no Castelo do Príncipe, onde coñeceu ao poeta José Zacarías Tallet que traballaba alí como funcionario. Na prisión publicou en 1929 o libro *El renuevo y otros cuentos*. Nese ano casou coa poeta Emma Pérez Téllez.

En 1931, tras saír en liberdade, dedicouse ao xornalismo. En 1933 afiliouse ao Partido Comunista e comezou a traballar no diario *Hoy*, vinculado a este partido do que chegou a ser xefe de redacción en 1936. En 1934 publicou o libro de relatos *Dos barcos*. Foi tamén coeditor da revista *Mediodía*, e tivo problemas coa xustiza cubana, pois en 1936 foi xulgado por pornografía logo da publicación na revista dun capítulo da súa novela *Hombres sin mujer*. Foi correspondente de *Mediodía* en España nos anos da Guerra Civil. As súas experiencias como correspondente de guerra son a fonte das novelas *Aviones sobre el pueblo* e *Tres meses con la fuerza de choque (División campesino)*.

En 1938 publicou en México a novela *Hombres sin mujer*, a partir das súas experiencias en prisión. Ese mesmo ano formou parte da Unión de Escritores y Artistas de Cuba. En 1945 por disputas internas abandonou a redacción do xornal *Hoy* e a súa vinculación co Partido Comunista.

Na década dos corenta foi un dos escritores que estimularon a narrativa cubana baseada nas xestas independentistas, sobre todo a de 1895. En 1944 foi galardoado co premio Hernández Catá polo seu conto "Un sospechoso". En 1953 viaxou á Pobra do Caramiñal; froito da súa visita escribiu o relato "El regreso".

Logo do triunfo da Revolución en 1959 marchou primeiro a México e despois a Costa Rica. En 1963 estabeleceuse en Miami, onde viviu ata a súa morte.

Obras
-----

* *El renuevo y otros cuentos*, 1959.
* *Dos barcos*, 1934.
* *Aviones sobre el pueblo*, 1937.
* *Tres meses con la fuerza de choque (División campesino)*, 1938.
* *Hombres sin mujer*, 1938.
* *Los héroes*, 1941.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Viveiro Mogo, Purdencio. "Carlos Montenegro Rodríguez". *Álbum da Emigración* do Consello da Cultura Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4302082
* WorldCat
* VIAF: 54282830
* BIBSYS: 90542562
* BNF: 13060282j
* DBE: carlos-montenegro
* FAST: 1717460
* GND: 136788157
* ISNI: 0000 0000 5512 5899
* LCCN: n81061436
* NKC: xx0187959
* SUDOC: 070755000

 |