recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **bandeira de Malta** (en maltés: *Bandiera ta' Malta*) foi adoptada o 21 de setembro de 1964.

Descrición
----------

A bandeira está composta por dúas franxas verticais do mesmo tamaño, de cores branca (a máis preta ao mastro) e vermella. No cuadrante superior máis preto ao mastro, na franxa branca, figura a Cruz de Xurxo perfilada en vermello. Esta é unha condecoración británica (creada durante o reinado de Xurxo VI), formada por unha cruz grega de prata coa figura de San Xurxo matando un dragón representada na súa parte central e rodeada por un listón no que figura o lema en inglés "*For Gallantry*" ("*ao heroísmo*") que sinala o motivo polo cal se outorgaba. Na cruz figuran tamén as iniciais en inglés, "*G-VI*", do monarca que a fundou e lle deu nome.

A Cruz de Xurxo, que só fora concedida de xeito individual a persoas e nunca colectivamente, foilles outorgada de xeito especial aos habitantes e defensores da illa fortaleza, polo seu heroico comportamento durante a segunda guerra mundial e quedou incorporada tanto na bandeira como no escudo nacional de Malta. As dúas cores (branco e vermello) que figuran na bandeira teñen sido as das armas de Malta dende a Idade Media. Nun relato tradicional non verificado sobre a orixe do escudo, afírmase que este foi entregado a Malta por Roxerio I de Sicilia no ano 1091.

Outras bandeiras
----------------

* Pavillón civil Pavillón civil
* Bandeira presidencialBandeira presidencial
* Bandeira marítimaBandeira marítima
* Bandeira de Malta entre 1943 e 1964Bandeira de Malta entre 1943 e 1964

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Malta en Flags of the World *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Bandeiras dos estados de Europa |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Albania
* Alemaña
* Andorra
* Armenia
* Austria
* Belarús
* Bélxica
* Bosnia e Hercegovina
* Bulgaria
* Casaquistán
* Chipre
* Croacia
* Dinamarca
* Eslovaquia
* Eslovenia
* España
* Estonia
* Finlandia
* Francia
* Grecia
* Hungría
* Irlanda
* Islandia
* Italia
* Letonia
* Liechtenstein
* Lituania
* Luxemburgo
* Macedonia do Norte
* Malta
* Moldavia
* Mónaco
* Montenegro
* Noruega
* Países Baixos
* Polonia
* Portugal
* Reino Unido
	+ Escocia
	+ Gales
	+ Inglaterra
	+ Irlanda do Norte
* República Checa
* Romanía
* Rusia
* San Marino
* Serbia
* Suecia
* Suíza
* Turquía
* Ucraína
* Vaticano
* Xeorxia

 |
| 
* Bandeiras de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Kosovo
* Norte de Chipre
* Osetia do Sur
* Transnistria

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131469
* EBID: ID

 |
A **bandeira de Corea do Norte** (en coreano: 람홍색공화국기, *ramhongsaek konghwagukki*) foi adoptada oficialmente o 8 de setembro de 1948.

Descrición
----------

A bandeira de Corea do Norte Está composta por cinco franxas horizontais de cores azul, branca, vermella, branca e azul. As proporcións destas franxas son de 1/6 do ancho cada franxa azul e 4/6 do ancho para o resto, que se dividen en: 1/24 para cada unha das franxas brancas e 22/24 para a franxa vermella central. Centrado a 1/3 ao longo da bandeira aparece un círculo branco, que inclúe no seu interior unha estrela vermella de cinco puntas.

### Cores

A cor azul representa o desexo do pobo de paz, o vermello simboliza o espírito revolucionario da loita polo socialismo e o branco (cor tradicional de Corea) representa a pureza dos ideais de Corea do Norte e a súa soberanía nacional. A estrela vermella de cinco puntas simboliza o liderado do Partido dos Traballadores de Corea. O círculo branco lembra ao símbolo do yin e o yang, o cal é un símbolo tradicional da cultura coreana.

Outras bandeiras
----------------

* Comité Provisional Popular de Corea do Norte (1946–1948)Comité Provisional Popular de Corea do Norte (1946–1948)
* Bandeira do Partido dos Traballadores de CoreaBandeira do Partido dos Traballadores de Corea
* Bandeira do exércitoBandeira do exército
* Bandeira da armadaBandeira da armada
* Bandeira das Forzas AéreasBandeira das Forzas Aéreas

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Escudo de Corea do Norte

### Ligazóns externas

* 

* Corea do Norte en Flags of the World *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Bandeiras dos estados de Asia |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Afganistán
* Arabia Saudita
* Armenia
* Bahrain
* Bangladesh
* Brunei
* Bután
* Camboxa
* Casaquistán
* China
* Chipre
* Corea do Norte
* Corea do Sur
* Emiratos Árabes
* Exipto
* Filipinas
* Iemen
* India
* Indonesia
* Irán
* Iraq
* Israel
* Kirguizistán
* Kuwait
* Laos
* Líbano
* Malaisia
* Maldivas
* Mongolia
* Myanmar
* Nepal
* Omán
* Paquistán
* Qatar
* Rusia
* Singapur
* Siria
* Sri Lanka
* Tailandia
* Taxiquistán
* Timor Leste
* Turkmenistán
* Turquía
* Uzbekistán
* Vietnam
* Xapón
* Xeorxia
* Xordania

 |
| 
* Bandeiras de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Norte de Chipre
* Palestina
* Taiwán
* Osetia do Sur

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q103064
* EBID: ID

 |
A **bandeira de Sark** é un dos símbolos da illa de Sark. Componse dun fondo branco coa cruz de San Xurxo vermella e un cantón vermello que contén os dous leóns amarelos (ou en termos heráldicos "leopardos") da bandeira de Normandía. A diferenza dos clásicos estandartes brancos, os leóns da bandeira de Sark sobresaen fóra do cantón e desbordan a cruz vermella.

Foi deseñada por Herbert Pitt en 1938 e foi adoptada ese mesmo ano como estandarte persoal do Señor de Sark antes de converterse na bandeira da illa en 1987. O cantón é semellante ás armas de Normandía, da que historicamente forman parte as Illas da Canle.

Bandeiras de Sark nas fiestras dunha tenda.

Notas
-----

1. ↑  "The Flag of Sark". *BBC news Guernsey*. 2008-04-03.
2. ↑  "Flag of Sark". *Flag Institute*.
3. ↑  "Bailiwick of Guernsey, Channel Islands".

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Bandeira de Guernsey
* Bandeira de Jersey

### Ligazóns externas

* 

* Bandeira de Sark en Flags of the World *(en inglés)*
O **rawon** (en xavanés: *ꦫꦮꦺꦴꦤ꧀*) é unha sopa indonesia de carne de vitela. Orixinaria do leste da illa de Xava, o rawon conta con noz keluak negra como condimento principal, o cal dá unha cor escura e un sabor a noces á sopa.

Ingredientes
------------

Especias, herbas e condimentos que se usan habitualmente para facer *rawon*: azucre, allo, chalotas, *keluak/pucung*, *Aleurites moluccanus*, coandro, pementa, *Cymbopogon*, xenxibre, *kencur*, galangal, azucre de palma, follas de lima e follas de loureiro.
A sopa está composta por unha mestura moída de allo, chalotas, keluak, xenxibre, *Aleurites moluccanus*, cúrcuma, pementa vermella e sal salteada con aceite. Despois bótase a mestura salteada no caldo de vitela cocido con talladas de vitela en dados.

A continuación engádense como condimento as follas de limón, galanga, loureiro, lima kaffir e azucre. A cor escura ou negra especial do rawon provén do keluak como especia principal. A sopa adoita ser adornada con cebola verde e chalota fritida, e sérvese con arroz. Outras coberturas inclúen brotes de soba, ovo de pato en salgadura, *krupuk* e feixóns fritidos.

Historia
--------

O Rawon é un dos pratos máis antigos da cociña antiga de Xava. Mencionouse como *rarawwan* nunha antiga inscrición xavanesa Taji (ano 901) da época do Reino de Mataram.

Variantes
---------

Hai varias variantes de rawon, sendo a máis popular o rawon de Surabaya. Unha versión chamada *rawon setan* ("rawon do demo") véndese como comida nocturna nos postos de comida indonesia abertos desde a media noite ata o amencer, supostamente as horas durante as que os demos vagan.

Na cociña balinesa, o rawon non usa ningún keluak; polo tanto, a cor é marrón no canto de negra. Ademais, como os balineses son na súa maioría hinduístas, prefiren a carne de porco sobre a carne de vitela.

Notas
-----

1. ↑  Indofood corporate website. See "Bumbu Rawon" Arquivado 2011-06-24 en Wayback Machine.
2. ↑  Wright, Clifford A. (2009). *The Best Soups in the World*. John Wiley and Sons. p. 64. ISBN 9780470180525.
3. ↑  "Menguak Fakta Menu Lalapan Sunda Lewat Prasasti Taji". *beritasatu.com* (en indonesio). Consultado o 2017-12-23.
4. ↑  Gross, Matt (6 de maio de 2011). "Lost in Java". *New York Times*.
5. ↑  "1 resep rawon babi enak dan sederhana". *Cookpad* (en indonesio). Consultado o 2018-01-17.
A **Biblioteca Nacional dos Países Baixos** (en neerlandés: *Koninklijke Bibliotheek*, tamén coñecida como **KB**), con sede na Haia, foi fundada en 1798. O rei Lodewijk Napoleón deulle o seu nome actual en 1806. A institución independizouse do Estado en 1996, aínda que está financiada polo Departamento de Educación, Cultura e Ciencia.

Colección
---------

 Logo
A misión da KB, tal como se amosa no sitio web da biblioteca, «é proporcionar acceso ó coñecemento e a cultura do pasado e o presente, proporcionando servizos de alta calidade para a investigación, o estudo e a experiencia cultural». Con ese fin, en 2012 comezouse un proxecto de colaboración con Google para o escaneo e difusión de fondos libres de dereitos de autor, téndose escaneado uns 160.000 documentos pertencentes ós séculos XVIII e XIX.

O KB contén 3.300.000 artigos (2004), o que equivale a 67 quilómetros de andeis. A maioría deles (2.500.000 ou 48 km) son libros. A colección contén case toda a literatura dos Países Baixos, desde os manuscritos medievais ás modernas publicacións científicas. A colección é accesible para os membros. Calquera persoa maior de 16 anos pode converterse en membro da biblioteca.

Entre as súas xoias posúe os Evanxeos de Egmond, elaborados en 975 e manuscritos en español con poesías do Século de Ouro.

Interior da Biblioteca

Notas
-----

1. ↑  «actualidadgoogle.com».
2. ↑  «multilingualarchive.com».
3. ↑  «casadellibro.com».

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Biblioteca Real dos Países Baixos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en neerlandés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1526131
* WorldCat
* VIAF: 102145970121932251120
* BAV: ADV10173210
* BIBSYS: 90886046
* BLBNB: 000589307
* BNE: XX124092
* BNF: 11987395j
* CANTIC: a10109481
* CiNii: DA07281917
* EBID: ID
* GND: 2016385-X
* GRID: grid.425631.7
* ISNI: 0000000123699000
* LCCN: n79130800
* NKC: ko2003164738
* NLA: 36189008
* OpenCorporates: 27377634
* PTBNP: 84070
* SUDOC: 027938743
* ULAN: 500307428

 |
Un prato de fårikål, cos seus cachelos.
O **fårikål** é unha receita tradicional norueguesa, que consiste basicamente nun cocido de año e repolo.

Preparación
-----------

O fårikål é un cocido de pezas de año con óso, normalmente o lombo, con repolo, pementa negra e un pouco de fariña triga, que se fai durante varias horas nunha pota. A pementa non se bota directamente sobre o año, senón dentro dunha bolsiña, como se fose té. Sérvese con cachelos, cocidos á parte coas súas paras.

O nome
------

Fårikål significa literalmente "ovella no repolo". "Får" porén non é o termo máis usual en noruegués nin tampouco en nynorsk para chamarlles aos años ou ás ovellas, senón un termo dinamarqués, que se usa habitualmente en Noruega para as comidas e para frases feitas, como "sort får" (*ovella negra*).

Costumes
--------

O fårikål é unha comida típica de comezos de outono, cando se matan os años dese ano. Algunha xente prefire a carne de ovella para este prato.

O fårikål era na súa orixe unha comida do Vestlandet, a zona máis occidental de Noruega, pero na actualidade pódese xantar por todo o país. En 1970 foi escollido como prato nacional noruegués por un programa de radio. O último martes de setembro está considerado como o día nacional do fårikål en Noruega.

Ligazón externa
---------------

Vídeo da súa preparación, en inglés
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Doris.
A oceánide **Doris** montada nun hipocampo
Na mitoloxía grega, **Doris** (en grego antigo: Δωρίς *Dōrís*, "a que regala") era unha oceánide de "fermosos cabelos", filla, por tanto, de Océano e da súa irmá e esposa Tetis.

Seu nome alude á xenerosidade do mar. Unida con Nereo, o anciano do mar, Doris alumbrou a Glauco e ás nereidas, cincuenta fillas "expertas en obras intachébeis".

Hesíodo, na *Teogonía*, di que dúas das nereidas, Tetis e Psámate, fixeron a Doris avoa dos heroes Aquiles e Foco. Outra delas, Galatea, refírese á súa nai nunha ocasión.

Curiosamente, unha da súas fillas tamén leva o nome de Doris.

Eliano o Táctico engade que da unión entre Nereo e Doris tamén naceu Nerites, e que este foi o fillo máis novo de Doris.

Adóitase describir a Doris con epítetos como "salobre", "azul" ou "que envolve de espuma as cavernas cristalinas", pero sempre recalcando a súa natureza mariña.

Doris apenas é mencionada nos textos mitográficos, que adoitan facer fincapé no seu papel como nai das nereidas. Nas *Metamorfoses* menciónase até tres veces, pero nunha das pasaxes fálase acerca dos númenes mariños. 

> 
> 
> As augas teñen os seus deuses de cor azul verdoso, o canoso Tritón, o cambiante Proteo, Egeón, que apreta cos seus brazos o dorso inmenso das balenas, Doris e as súas fillas, que aparecen unhas nadando, outras sentadas nas rochas secándose os verdes cabelos, e outras cabalgando sobre un peixe; non teñen todas a mesma cara, nin tampouco caras distintas, como convén ás irmás.
> Ovidio: *Metamorfoses* II. 9-14.
>

Notas
-----

1. ↑  Esta etimoloxía aparece en *Hesíodo: obras e fragmentos*, volume 13 da Biblioteca Clásica Gredos.
2. ↑  Hesíodo: *Teogonía*, p. 350
3. 1 2  Eliano o Táctico: *Sobre a natueza dos animais*. XIV, 28.
4. ↑  Pseudo-Apolodoro: *Biblioteca* I 1, 2.
5. ↑  Hesíodo: *Teogonía*, pp. 240-264.
6. ↑  Apolodoro: *Biblioteca* I 2, 6.
7. ↑  Hesíodo: *Teogonía*, pp. 1004-1008.
8. ↑  Ovidio: *Metamorfoses*, XIII, 742.
9. ↑  Hesíodo: *Teogonía*, p. 250.
10. ↑  Ovidio: *Metamorfoses* XII. 742.
11. ↑  Virxilio: *Bucólicas* X, 1.
12. ↑  Estacio: *Silvas* III, 2, 1

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O fío de Ariadna - Doris Arquivado 28 de decembro de 2016 en Wayback Machine.
* O Proxecto Theoi - Doris

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q726279
* BMT: 132170
* GEC: 0022826
* Theoi: NympheDoris

 |
**Hieronymus Wolf**, nado en Oettingen in Bayern o 13 de agosto de 1516 e finado en Augsburgo o 8 de outubro de 1580, foi un humanista e historiador alemán famoso sobre todo pola introdución dun sistema de historiografía que se converteu en estándar para as moitas obras de historia grega medieval. Dedicouse sobre todo ás crónicas do Imperio bizantino.

Traxectoria
-----------

Nado na Alemaña meridional, nun pequeno centro de Baviera, foi educado segundo os ideais do nacente movemento humanista e estudou en profundidade a Xesús e as obras latinas. Traduciu moitas obras greco-romanas do latín ou do grego ao alemán, volvendo accesíbeis así tales obras aos estudosos alemáns. Publicou un texto de Isócrates en 1551 en París. Traballou na Biblioteca de Augsburgo, que se converteu en famosa a nivel europeo pola súa rica recolleita de manuscritos antigos traducidos ao alemán.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Vinte e un textos dixitalizados de Hieronymus Wolf no sitio MDZ, Münchener DigitalisierungsZentrum Digitale Bibliothek. URL visitado o 09/05/2013

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q61631
* WorldCat
* VIAF: 4938504
* BAV: ADV11329868
* BIBSYS: 90800809
* BLBNB: 000257767
* BNCHL: 000249880
* BNF: 11930475g
* CERL: cnp01318801
* CiNii: DA05993633
* DeutscheBio: 100706460
* FAST: 168015
* GND: 100706460
* ICCU: SBLV320534
* ISNI: 0000000108643914
* LCCN: n85143354
* NKC: mzk2008468979
* NLA: 35857880
* NLG: 137271
* NTA: 069910464
* OBP: ID
* OL: OL1141775A
* openMLOL: 96559
* PTBNP: 970635
* SELIBR: 259852
* SUDOC: 027213889

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: A Quintá.

**A Quintá** é un lugar da parroquia de Cenlle, no concello ourensán de Cenlle, na Comarca do Ribeiro. Segundo o IGE, en 2022 tiña 8 habitantes (4 homes e 4 mulleres), o que supón unha diminución respecto do ano 1999 cando tiña 15 habitantes.

O lugar está situado a escasos metros do núcleo de poboación de Cenlle e a medio camiño entre este e Roucos. Trátase dun pequeno grupo de 5 a 10 casas que domina un conxunto de terras moi fértiles.

Historia
--------

Xa no ano de 1479 os veciños e o reitor de Santa María proceden a denunciar os abusos por parte do Conde de Ribadavia, segundo consta nun documento depositado no Arquivo da S.I. Catedral de Ourense, do que se extrae o seguinte texto: 

> 
> 
> "*En Consecuencia, ante la denuncia de Alfonso Laguna, racionero de la catedral de Ourense y rector de la Iglesia Parroquial de Santa María de Cenlle, en nombre propio y de los demás perjudicados, contra Bernaldino Xarmento (Sarmiento), conde de Ribadavia, Juan Xarmento, merino de Roucos, Fernan de Sousa, escudero, Juan de la Cancela, mayordomo en el Chao de Castela y Judá Perez mayordomo del conde y judio infiel, por los tributos impuestos, los daños causados a eclesiásticos y religiosos etc, y en especial por haberse apoderado del lugar de **Quintaa** y haber deshonrado a dicho racionero y al Canónigo Garcia de Deza, el juez eclesiástico con autoridad apostólica [...] excomulga a los dichos y manda que tal sentencia sea fijada en las gradas de hierro entre el coro y el altar de la Catedral de Orense, después de haber sido leída en la procesión solemne, lo cual fue ejecutado al día siguiente y dos meses más tarde"*
> 
>

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Cenlle

| Lugares da parroquia de Cenlle no concello de Cenlle |  |
| --- | --- |
| Cenlle | Názara | A Pena | O Pereiro | A Quintá | A Torre |

### Parroquias de Cenlle

| Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Cenlle |  |
| --- | --- |
| A Barca de Barbantes (Santo Antonio) | Cenlle (Santa María) | Esposende (Santa Mariña) | 
Laias (Santa Baia) | Osmo (San Miguel) | A Pena (San Lourenzo) | Razamonde (Santa María) | Sadurnín (San Xoán) | Trasariz (Santiago) | Vilar de Rei (San Miguel) |

Notas
-----

1. ↑  Nomenclátor de Galicia. Busca directa (ed.). "Lugares da parroquia de Cenlle, Cenlle". Consultado o 18 de maio de 2023.
2. ↑  "Instituto Galego de Estatística, consulta do nomenclátor". Xunta de Galicia.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Cenlle
**Jesús Vázquez Gayoso**, nado en Vilaoudriz (A Pontenova) o 5 de abril de 1909 e finado en Cidade de México o 9 de maio de 1970, foi un avogado, escritor e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Jesús Vázquez Vázquez. Estudou Dereito na Universidade de Oviedo e doutorouse na Universidade Central de Madrid en 1931, especializouse en dereito indiano. Foi axudante de clases prácticas na Facultade de Dereito e técnico do Instituto de Reformas Agrarias. Colaborou en *Las Riberas del Eo*. Participou en política, militando no Partido Radical Socialista polo que se presentou ás eleccións de novembro de 1933 pola provincia de Lugo e figurando en 1934 entre os fundadores de Izquierda Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado secretario técnico de gobernación e alistouse voluntario no Corpo de Carabineros, no que chegou a comandante. Cando rematou o conflito atravesou os Pireneos a pé e pasou a Francia, desde onde marchou á Habana en xuño de 1939.

Comezou a colaborar no diario *Pueblo* (ás veces co pseudónimo **Antón D'Alence**), con Álvaro de Albornoz fundou a revista antifranquista *Nuestra España* e foi profesor de dereito na Universidade da Habana. En xaneiro de 1940 foi nomeado presidente de *Amigos de la República Española* e tamén foi profesor de dereito da Universidade de Panamá (1941-1945) e da de Caracas (1945-1951). En 1945 foi nomeado cónsul xeral en Caracas do goberno da República española no exilio, cargo que aproveitou para mellorar as condicións dos refuxiados españois en toda América Latina e conseguir os visados. Despois do golpe de estado contra Rómulo Gallegos en 1948 marchou a México, onde residiu ata a súa morte. A partir de 1959 formou parte do Consello Supremo da organización antifranquista España Errante. Foi ministro delegado no goberno republicano no exilio de Emilio Herrera Linares (1960-1962).

Obras
-----

* *Visión de un mundo nuevo: Mensajes de España*, 1941 (con prólogo de Álvaro de Albornoz).
* *Luz en el alma*, 1969 (publicado baixo o pseudónimo Antón D'Alence).

Notas
-----

1. ↑  "Jesús Vázquez Gayoso. Evocación y homenaje" por Alfonso Ayensa en *España Libre*, 1-5-1971, p. 3.
2. ↑  Historical Background
3. ↑  Exiliados, víctimas del olvido en progreso.es, 30 de maio de 2010

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Domingo Cuadriello, Jorge (2009). *El exilio republicano español en Cuba*. Madrid: Siglo XXI. pp. 520–521. ISBN 978-84-323-1387-5. Consultado o 7 de marzo de 2014.
* Domingo Cuadriello, Jorge (2002). *Los españoles en las letras cubanas durante el siglo XX. Diccionario Bio-Bibliográfico*. Sevilla: Renacimiento. p. 169. ISBN 84-8472-069-1. Consultado o 7 de marzo de 2014.

### Ligazóns externas

* Jesús Vázquez Gayoso na páxina web *Nomes e Voces*.
* Viaje de J. Vázquez Gayoso por Centroamérica
* Obras de Jesús Vázquez Gayoso no Catálogo Centroamericano

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11927530
* WorldCat
* VIAF: 78978187
* ISNI: 0000000055030603
* LCCN: no2009025617

 |
Vista desde o refuxio de Zygmuntówka, Góry Sowie
Bosque destruído en Wielka Sowa
A Rexión dos **Sudetes** foi un territorio, actualmente na República Checa, habitado maioritariamente por poboación de lingua e cultura alemá. Tiña unha superficie 28.943 km² e ocupaba parte dos territorios de Bohemia, Moravia e Silesia que facían fronteira con outros estados, e a pesar do seu nome só unha parte estaba situada propiamente na rexión xeográfica dos Sudetes. Coa independencia de Checoslovaquia en 1918 a rexión adquiriu entidade diferenciada, primeiro como provincia (que abranguía só unha parte da rexión dos Sudetes) e coa ocupación nazi como rexión de Alemaña. Tras a derrota da Alemaña nazi o territorio foille devolto a Checoslovaquia e a maior parte da poboación de etnia alemá deixou o territorio, hoxe o territorio carece de especificade propia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q152131
* WorldCat
* VIAF: 239935387
* BNF: 12050334m
* BRE: 4171909
* EBID: ID
* GEC: 0064442
* GeoNames: 3064720
* GND: 4118871-8
* LCCN: sh85129622
* NKC: ge192271
* Treccani: sudeti

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras xeorxianas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Khinkali** (en xeorxiano: ხინკალი) son pasteis de masa cocidos, típicos de Xeorxia; son especialmente consumidos en restaurantes chamados *sachinkle*, normalmente cunha cervexa.

A masa está feita con fariña de trigo, auga, sal e ovos enteiros (opcional) e amasada ata poderse tender; cóbrese e déixase repousar, en canto se prepara o recheo. Este pode ser de carne moída, cogomelos ou queixo. A carne pode ser de vaca, de año, de porco, ou dunha mestura de carnes. A carne mestúrase con cebola e allo, sal e pementa, engadindo auga ou caldo para poder mesturar. A salsa é opcional, así como a pementa vermella ou páprica.

A masa esténdese sen estar demasiado fina e nela córtanse redondeles, que se estenden de novo para facer unha cama fina. Colócase unha boa porción de recheo no centro de cada redondel e féchase en forma de pera, deixando no tope unha especie de "botón" de masa. Os pasteis son cocidos en auga con sal durante o tempo suficiente para cociñar o recheo. Sérvense quentes.

Nas zonas musulmás de Xeorxia e Acerbaixán adóitase facer con carne de boi, xa que non poden comer carne de porco.

Notas
-----

1. ↑  *(en inglés)* "Georgian cuisine" no site GeorgianRecipe.com Arquivado 17 de decembro de 2014 en Wayback Machine.
2. ↑  *(en inglés)* Receita de "khinkali" no site GeorgianRecipes.net

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Receita de Khinkali (vídeo HD) en inglés
Hradčany dende a Torre Petřín.
**Hradčany** (ˈɦrat͡ʃanɪ), ou *Distrito do Castelo*, é un distrito da cidade de Praga, República Checa. Hradčany rodea o Castelo de Praga, a maior fortaleza do mundo cunha área de case 70.000 m², sendo 570 metros de lonxitude e unha media duns 130 metros de ancho. A meirande parte do distrito consiste en palacios históricos da nobreza, tamén está no barrio a Catedral de San Vito. Esténdese sobre 151 hectáreas.

Historia
--------

A historia do barrio remóntase ao século IX, nos primeiros anos de vida da cidade. Hradčany converteríase en veciñanza en 1784, cando os catro distritos que constituían Praga pasaron a ser unha única cidade. Os outros tres distritos eran: Malá Strana, Staré Město e Nové Město.

A entrada principal do Castelo de Praga está gardada por unha porta coroada con dous xigantes da loita. Hradcany está situado nun outeiro. Nel atópanse o Palacio Real, tres igrexas, unha catedral, un mosteiro e diversos xardíns. Os arcos escuros da Catedral de San Vito e o castelo dominan a cidade.

Galería
-------

* HradčanyHradčany
* Arquitectura de HradčanyArquitectura de Hradčany
* Vista do barrioVista do barrio
* Autobús por unha rúaAutobús por unha rúa

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 01 de abril de 2011. Consultado o 29 de marzo de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial de Praga
* Hradčany - Prague-wiki
* Percorrido virtual por Hradčany e o Castelo de Praga[*Ligazón morta*]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q744598
* WorldCat
* VIAF: 136214173
* GeoNames: 3074982
* LCCN: n97038872
* NKC: ge137103
* OSM: 429456

 |
A **zona fótica**, nos ecosistemas mariños e lacustres é aquela na que penetra a luz solar. A súa profundidade varía moito, dependendo do turba que sexa a zona.

Límite de profundidade
----------------------

É chamada *profundidade eufótica* ou nivel de profundidade eufótica aquela na que a intensidade luminosa é reducida a o 1% da que penetrou na superficie, o límite por debaixo do cal non hai espazo para a fotosíntese. Algunha luz pode rexistrarse ata 700 ou máis metros de profundidade[], pero o límite da zona eufótica, con luz suficiente para a fotosíntese pode ser localizado a uns poucos decímetros en augas moi turbas de ríos e pantanos, ou a 200 m, que é o valor típico das augas oceánicas tropicais[], moi transparentes.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q579649
* EBID: ID
* JSTOR: euphotic-zone
* MAG: 86839594

 |
**Charles Chamberland**, nado o 12 de marzo de 1851 e finado o 2 de maio de 1908, foi un microbioloxista francés procedente de Chilly-le-Vignoble, Borgoña-Franco Condado, que traballou con Louis Pasteur.

En 1884 desenvolveu un tipo de filtración coñecido actualmente como o filtro Chamberland ou filtro Chamberland-Pasteur, un dispositivo que fixo uso dunha barra de porcelana sen esmaltar. O filtro contaba cuns poros máis pequenos que as bacterias, facendo posible pasar unha solución bacteriana a través do mesmo e eliminando dita bacteria da solución. Tamén se lle recoñece ter comezada un proxecto de investigación que deu pé á invención, en 1879, do dispositivo coñecido como autoclave.

Chamberland traballou con Pasteur e deu, de xeito fortuíto, coa vacina para a cólera aviar. Ao irse de vacacións, esqueceuse inxectar o axente infeccioso nalgúns polos tal e como lle fora dito. Ao retornar atopárase co frasco das bacterias e pensou que, con todo, podería inxectalas nos polos. Para a súa sorpresa as aves non morreron. Informou do sucedido a Pasteur, quen lle dixo de inxectar unha mostra fresca aos polos. Novamente inxectou a solución bacteriana nas mesmas criaturas, que se mostraban inmunes aos seus efectos mortíferos. Ambos se decataron, en consecuencia, de que unha forma máis feble do axente infeccioso podía actuar como vacina.

Notas
-----

1. ↑  Horzinek MC (1997). "The birth of virology". *Antonie van Leeuwenhoek* **71** (1–2): 15–20. PMID 9049014. doi:10.1023/A:1000197505492.
2. ↑  Norn, Svend; Kruse Poul R; Kruse Edith (2006). "On the history of injection". *Dansk medicinhistorisk årbog* **34**: 104–13. ISSN 0084-9588. PMID 17526154.
3. ↑  "Charles Chamberland (1851–1908)". *Repères chronologiques* (en French). Arquivado dende o orixinal o 19 de decembro de 2006. Consultado o 2007-03-17.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Charles Edouard Chamberland and Louis Pasteur, PasteurBrewing.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1063929
* WorldCat
* VIAF: 57397840
* BNF: 13185013z
* GND: 117651087
* ISNI: 0000000078362280
* LCCN: n86841507
* Léonore: [LH//472/86 86]
* NTA: 170115720
* openMLOL: 420735
* SUDOC: 108839524
* WikiTree: Chamberland-249

 |
**Vicente García Temes**, nado en Pontevedra en 1870 e finado na mesma cidade o 7 de maio de 1937, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Francisco García Escudero, era sobriño de Valentín García Escudero e Matilde Temes Trujeda a súa dona. Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi concelleiro republicano en Pontevedra en 1897, 1899, 1900, síndico en 1901, concelleiro en 1902, 1906, 2º tenente de alcalde en 1909, concelleiro en 1912 e de novo 2º tenente de alcalde en 1914. Membro de «Helenes nº 7», o seu nome simbólico era Viriato e foi grao 1º. Dirixiu os periódicos *La Unión Republicana* (1898), *El Combate* (1899) e *La Acción* (1905) e foi redactor de *El Rebelde*, voceiros da prensa republicana. Pertenceu á directiva do Partido Republicano de Pontevedra. Foi un dos asinantes, pola Xunta municipal do Partido Republicano, que convocou a recibir a Alejandro Lerroux en Pontevedra o 26 de xullo de 1904. Participou na Confederación Regional de Agricultores Gallegos (CRAG) e interveu nas campañas antiforais e obreiristas. Foi desterrado a Lugo polo Gobernador civil. En 1918 presentouse ás eleccións para deputado provincial polo distito de Vigo como candidato republicando fronte a Benito Corbal, e non resultou elixido. Na Segunda República militou na Federación Republicana Gallega, vencellandose en 1931 ao Partido Republicano Radical Socialista. Elixido vocal da Comisión Xestora da Deputación de Pontevedra polo Colexio de Avogados en maio de 1931, foi presidente da Deputación o 1 de agosto de 1932.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Amancio Caamaño Cimadevila** |  **Presidente da Deputación de Pontevedra** 1932 - 1933 | Sucesor:**Joaquín Maquieira Fernández** |

Notas
-----

1. ↑  *Faro de Vigo*, 23-12-1918, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira Martínez, Carlos (2004). "A Familia Poza: Un exemplo de republicanismo e librepensamento en Pontevedra" (PDF). *Anuario Brigantino* (27): 265–312. Consultado o 1 de setembro de 2012.
**Eduardo Rey Rodríguez**, nado en Vilariño (Cuntis), é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Mestre. Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a formación Socialistas Independentes de Cuntis (escisión socialista da localidade) e foi elixido alcalde de Cuntis grazas a un pacto co PSdeG-PSOE, formación á cal regresaría pouco tempo despois. Nas municipais de 1987 encabezou a candidatura do PSdeG e foi reelixido alcalde por maioría absoluta, de igual maneira que conseguiría nas municipais de 1991 e 1995. 

Nas municipais de 1999 gañou novamente, pero sen maioría absoluta, polo que foi reelixido como cabeza de lista máis votado. Nas municipais de 2003 recuperou a maioría absoluta, acordando co partido a súa retirada a metade de mandato. Finalmente, dimitiu o 21 de xuño de 2005. En agosto dese mesmo ano recibiu unha homenaxe por parte dos seus compañeiros de partido.

En abril de 2006 foi inhabilitado por 8 anos pola concesión dunha obra sen pasala polo pleno. Porén, a Audiencia Provincial absolveuno en setembro dese mesmo ano.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Moisés González Ameijeiras** |  **Alcalde de Cuntis** 1983 - 2005 | Sucesor:**Fátima Monteagudo Pereira** |

Notas
-----

1. ↑  El veterano alcalde de Cuntis dimite antes de ser juzgado por desobediencia
2. ↑  El ex alcalde Eduardo Rey recibe un homenaje de los socialistas locales
3. ↑  Inhabilitan al ex alcalde de Cuntis durante ocho años por una obra
4. ↑  La Audiencia absuelve al ex alcalde de Cuntis de prevaricación

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Cuntis
A xente reúnese arredor dunha fogueira na noite de Guy Fawkes en Inglaterra
A **Bonfire Night** ou **Noite das Fogueiras** é un evento dedicado á celebración con fogueiras e/ou fogos artificiais. Diferentes tradicións celebran a noite das fogueiras en diferentes días. En Gran Bretaña celébrase a noite de Guy Fawkes o 5 de novembro. Outras versións da Bonfire Night tamén se celebran nesta data noutros países da Commonwealth. Unha tradición similar das fogueiras celébrase en partes de Escandinavia e coñécese como a noite de Walpurgis. 

Unha fogueira de celebración de Noiteboa en Louisiana, Estados Unidos

#### Outras noites das fogueiras

En practicamente toda Europa, en particular en zonas costeiras, celébrase outra festa das fogueiras na véspera de San Xoán.

En Irlanda celébranse tamén no Samaín.

No entroido galego, no mércores de Cinsa, durante o enterro da sardiña, queima do momo etc. tamén se fan fogueiras e quéimanse os bonecos, e en algúns sitios tamén material das carrozas do desfile.

Comida
------

Hai moitos alimentos que están asociados coa noite de fogueira. *Toffee apples* (Mazás de caramelo), *treacle toffee* (caramelo de melaza), *black peas* (chícharos negros) e *parkin* (bolo), e mesmo a *jacket potato* (pataca de chaqueta), cómense tradicionalmente na noite das fogueiras en partes de Inglaterra. Ademais, algunhas familias comen sopas para se quentar nunha noite fría e brindan malvariscos ao lume.

Notas
-----

1. ↑  "is-it-anti-catholic-to-celebrate-guy-fawkes-night?". telegraph.co.uk. Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. )
2. ↑  "Public asked to keep environment in mind on Guy Fawkes night". *www.releases.gov.nl.ca*. Consultado o 2022-03-27.
3. ↑  "Guy Fawkes In South Africa, Where Kids Dress Up and Teens Play Pranks". *www.capetownmagazine.com* (en inglés). Consultado o 2022-03-27.
4. ↑  Wilson, C. BBC, ed. "A Northern Bonfire Night treat". Consultado o 11 de marzo de 2015.
5. ↑  "Traditional Bonfire Night Food". *Bonfire Night and Guy Fawkes Traditions* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 16 de abril de 2016. Consultado o 7 de decembro de 2015.
6. ↑  "Bonfire Night 2019 en Londres - Datas e mapa". *Rove.me*. Consultado o 21 de decembro de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Noite das fogueiras*** |

### Outros artigos

* Noite de San Xoán
* Noiteboa
* Nadal
* Samaín
* Festa dos maios
A **Biblioteca Municipal A. Castelao** é a Biblioteca Municipal da cidade de Betanzos. A biblioteca atópase no antigo mosteiro de Santo Domingo de Betanzos (século XVII-XVIII). Nese mesmo edificio atópanse o Arquivo Municipal de Betanzos e o Museo das Mariñas.

Na biblioteca, xunto co arquivo e o museo, edítase a publicación cultural *Anuario Brigantino*.

Historia
--------

A Biblioteca Municipal A. Castelao tivo a súa primeira sede no Colexio de Orfas de Betanzos, inaugurándose o 7 de marzo de 1946 cun fondo de 1.500 volumes. Dirixida nese momento por Francisco Carlos Seijo contaba con exposicións de arte, organizaba confernecias e celebraba a Fiesta Nacional del Libro Español o 21 de abril. 
Tras pasar por diferentes etapas, recobrará o seu esplendor nos anos setenta, ca participación de varios profesores e alumnos do Instituto Francisco Aguiar, que se farían cargo da súa xestión. A partir do ano 1974 e ata 1980 sería Purificación Calviño a encargada da súa xestión.
O 25 de marzo de 1980 o pleno municipal acorda honrar a memoria de Castelao outorgándolle o seu nome á biblioteca municipal.
En xaneiro de 1981 pasaría a estar dirixida por Alfredo Erias, contando no momento da súa incorporación con 871 socios e 4.972 volumes.
Co traslado ao antigo convento de San Domingos, coincidindo tamén ca inauguración do Museo das Mariñas, a biblioteca estableceríase na localización que aínda conserva na actualidade.

Actualidade
-----------

Dende o 1 de xullo do 2022 está dirixida por Ángel Arcay Barral, contando neste momento con algo máis de 1.000 socios e con máis de 23.000 volumes despois de facer un expurgo da colección e a migración ao sistema de xestión da Rede de Bibliotecas de Galicia.
Entre as actividades realizadas na actualidade destacan os clubes de lectura e as actividades de difusión lectora. Destaca, sobre todo, un club de lectura sobre a historia da cidade organizado para maiores de 65 anos e que foi recoñecido co Premio de Innovación Bibliotecaria de Galicia na edición do 2023.



|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Biblioteca Municipal A. Castelao de Betanzos*** |
**Alberto** "**Berto** "**González García** (nacido o 2 de abril de 1998), antes coñecido como **Bertín**,  é un futbolista español que xoga como lateral esquerdo na Cultural Leonesa. 

Formouse como futbolista nas canteiras do Avilés e do Sporting de Gijón e na tempada 2016/17 debutou co Sporting B na Terceira División. Co filial sportinguista conseguiu ese ano o ascenso á Segunda División B e militou nel nas seguintes catro campañas.

En novembro de 2019 debutou co primeiro equipo do Sporting na Segunda División, substituíndo a Aitor García nun empate sen goles ante Mirandés. Na campaña 2021/22 subiu definitivamente ao primeiro equipo, co que disputou 16 encontros.

En xullo de 2022 asinou contrato co Alcorcón, da Primeira División RFEF.

Notas
-----

1. ↑  [Berto and Gragera: two pearls that want to keep on shining] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
2. ↑   (en castelán) .  Falta o `|title=` (Axuda)
3. ↑  [Neither Mirandés nor Sporting get it right under the rain at Anduva] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
4. ↑  [Berto, addition for A.D. Alcorcón] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
***Ziggy*** é un personaxe de banda deseñada estadounidense. É un personaxe que sofre un sen fin de desgrazas e acontecementos diarios tristes mais simpáticos. Foi creado por Tom Wilson, un antigo executivo de American Greetings, e a serie de tiras cómicas foi distribuída por Andrews McMeel Syndication. En 1987, o seu fillo Tom Wilson II fíxose cargo de escribir e debuxar a banda deseñada.

Historia
--------

Ziggy, sen nome na súa concepción, foi visible dunha ou outra forma dende mediados dos anos 1960. O escritor de tarxetas de felicitación Tom Wilson debuxou primeiro un personaxe parecido a Ziggy como operador de ascensores que ofrece comentarios políticos en debuxos animados editoriais, mais ninguén o sindicou. Ziggy finalmente apareceu nun libro de agasallos de American Greetings, *When You're Not Around* (1968) que chamou a atención de Kathleen Andrews, unha fundadora da nova empresa Universal Press Syndicate, que necesitaba unha banda deseñada popular para mantela a flote. Chegouse a un acordo, deuse un nome e naceu Ziggy. A tira comezou en 15 xornais en xuño de 1971, e ese número chegou a superar as 600 publicacións. Unha tira dominical estreouse o 1 de abril de 1973.

En 1987, despois de anos de preparación, a tira foi tomada polo fillo de Tom Wilson, Tom Wilson II.

Tom Wilson I morreu o 16 de setembro de 2011, aos 80 anos. O seu fillo segue producindo a tira.

Notas
-----

1. ↑  "Pellegrino v. American Greetings Corp. 592 F. Supp. 459 (D.S.D. 1984)". *Justia*. Consultado o 9 de marzo de 2018.
2. ↑  "Hürriyet Daily News – Archive news detail". *Hürriyet Daily News – LEADING NEWS SOURCE FOR TURKEY AND THE REGION*. Consultado o 28 de agosto de 2017.
3. ↑  Shaw, Kurt. "Ziggy: Celebrating the 'Hug Life'," *TribLive* (13 de abril de 2012).
4. ↑  Holtz, Allan (2012). *American Newspaper Comics: An Encyclopedic Reference Guide*. Ann Arbor: The University of Michigan Press. p. 421. ISBN 978-0-472-11756-7.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ziggy en GoComics *(en inglés)*
* *Ziggy* en Don Markstein's Toonopedia *(en inglés)*
* Ziggy in Popular Culture *(en inglés)*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Galicia (homónimos).

***Xornal de Galicia*** foi un xornal de comunicación xeral e de ámbito galego, fundado o 9 de decembro de 2008, aínda que a súa edición dixital, xornal.com, levaba nove anos activa en Internet. A edición en papel deixou de publicarse o 4 de agosto de 2011 e a páxina web pechou o 19 de outubro do mesmo ano. As súas linguas de edición foron o galego e o castelán.

Características
---------------

O director e impulsor foi o xornalista de Brión José Luis Gómez Gómez, e a primeira subdirección ocupouna María Martínez Val. A súa sede principal estivo situada na Coruña, se ben contou orixinalmente con redaccións tamén en Vigo e Santiago de Compostela. Entre os membros da redacción orixinal atopáronse Alberto Ramos, Iago Martínez, ou sinaturas como as de Carme Adán, Rafael Cuíña ou Xesús Palmou.

O accionista principal foi Udramedios, a filial de comunicación do grupo de construción San José. Co seu lanzamento absorbeu o medio electrónico Xornal.com.

O presidente do consello de administración da empresa foi Domingos Docampo, ex reitor da Universidade de Vigo. O conselleiro delegado da empresa e xerente do xornal foi Miguel Barros Puente.

En marzo de 2011 o director José Luis Gómez Gómez foi destituído dous días despois da publicación dunha fotografía de Mariano Rajoy, daquela líder do PP, a bordo dun barco vencellado ao narcotráfico. A nova directora pasou a ser María Martínez Val. A edición en papel deixou de publicarse o 4 de agosto de 2011, sendo presidente do Consello de Administración Alfonso Paz-Andrade, continuando só a dixital. O 19 de outubro de 2011 pechou tamén esta edición, terminando completamente coa existencia do xornal.

Notas
-----

1. ↑  Domingo Docampo presidirá Xornal de Galicia SA Arquivado 07 de decembro de 2008 en Wayback Machine. *A Nosa Terra*, 5/12/2008
2. ↑  Jacinto Rey cede ante Rajoy, *Galicia Confidencial*, 1/4/2011.
3. ↑  Cierra la edición impresa de Xornal de Galicia Arquivado 27 de xaneiro de 2012 en Wayback Machine. *El Correo Gallego*, 2/8/2011.
4. ↑  *Los trabajadores de Xornal de Galicia se movilizan...*, *El Mundo* *(en castelán)*.
5. ↑  Xornal.com pecha tamén na rede Arquivado 29 de xuño de 2018 en Wayback Machine. *Galicia Hoxe*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* M. Barreiro, Manuel; Pérez Pena, Marcos (2013). "A crise dos medios en galego: informe" (PDF). *Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia*.

### Ligazóns externas

* Web do xornal (non dispoñible).
**Xie Daoyun** (chinés tradicional: 謝道韞; chinés simplificado: 谢道韫; *pinyin*: Xiè Dàoyùn; Wade-Giles: Hsieh4 Tao4-yün4), nada antes do 340 e finada despois do 399, foi unha poeta, escritora, erudita, calígrafa e polemista chinesa da dinastía Jin do Oeste. A súa obra ten influencias daoístas e confucianas.

Traxectoria
-----------

Naceu no condado de Yangxia (Henan), dentro do clan Xie. Descoñécese a identidade da súa nai, pero sábese que tivo outros cinco fillos. O seu irmán foi o xeneral Xie Xuan. Foi a sobriña favorita do primeiro ministro Xie An. Ao seu tío gustáballe pasar o tempo cos sobriños, poñendo a proba os seus coñecementos de literatura e filosofía. Xie Daoyun superou a todos os seus primos e irmáns durante estas sesións. Posteriormente, defendería ao tío contra as críticas de Huan Xuan.

Casou con Wang Ningzhi, fillo dun célebre calígrafo. A pesar de non amalo, tiveron xuntos varios fillos. A familia Wang tamén apreciaba os debates, e Xie saíu vitorioso de todos eles. Xie e o seu esposo trasladáronse xuntos a Jiangzhou, onde este obtivera un posto como inspector rexional. 

Durante a rebelión de Sun En, Wang e os seus fillos foron asasinados. Xie e as súas servas enfrontáronse máis tarde cos rebeldes, e dise que logrou matar a varios deles antes de ser detida como prisioneira. Cando Sun En ameazou con axustizar ao seu neto, Xie solicitou morrer no seu lugar, polo que o líder rebelde lles perdoou a vida.

Xie Daoyun regresou a Kuaiji para vivir os resto dos seus días na casa familiar dos Wang.

Recepción
---------

O *Jinshu* ten unha biografía detallada de Xie Daoyun. Segundo esta fonte, a súa obra tivo moita sona entre os seus contemporáneos. Foi considerada un símbolo do talento feminino durante as dinastías posteriores. O *Sanzijing* tamén narra a súa vida, e unha peza musical da dinastía Ming relata as reunións de Xie Daoyun con Xie An.

Notas
-----

1. ↑  Xiong, V. C. (2017). *Historical Dictionary of Medieval China* (en inglés). Rowman & Littlefield.
2. 1 2 3  Hong Lee, L. X.; Stefanowska, A. D. (2007). *Biographical dictionary of Chinese women: antiquity through Sui, 1600 B.C.E.-618 C.E.* (en inglés). M.E. Sharpe, Inc.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Hong Lee, L. X. e Stefanowska, A. D. (2007). *Biographical dictionary of Chinese women: antiquity through Sui, 1600 B.C.E.-618 C.E.* M.E. Sharpe, Inc.
* Xiong, V. C. (2017). *Historical Dictionary of Medieval China* (2nd ed.). Rowman & Littlefield.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8044361
* WorldCat
* VIAF: 8194958
* CBDB: 0134836
* CERL: cnp00552653
* GND: 119310791

 |
**Lezíria do Tejo** é unha subrexión estatística portuguesa que forma parte da Rexión do Alentejo, incluíndo varios municipios do Distrito de Santarém e un municipio do Distrito de Lisboa (Azambuja). Limita ao norte coas subrexións de Pinhal Litoral e Médio Tejo, ao leste coa de Alto Alentejo, ao sur co Alentejo Central e a Península de Setúbal, e ao oeste coa Grande Lisboa e o Oeste.

Concellos
---------

Comprende 11 concellos:

* Almeirim Cidade
* Alpiarça
* Azambuja
* Benavente
* Cartaxo - cidade
* Chamusca
* Coruche
* Golegã
* Rio Maior - cidade
* Salvaterra de Magos
* Santarém - cidade principal

Estes concellos subdivídense nun total de 91 freguesías, o que supón unha media de preto de 8 freguesías por concello. As freguesías teñen unha superficie media de 46,91 km² e unha poboación media de 2.647 habitantes, mais os valores exactos varían entre áreas de 346,30 e 3,54 km² e poboacións de 12.826 e 278 habitantes. A densidade de poboación das freguesías varia entre os 776,5 e 3,5 hab/km².

Notas
-----

1. ↑  Decreto-Lei n.º 68/2008

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1501301
* OSM: 5392549

 |
**Xosé Manuel Baamonde Silva**, nado en Ribeira en 1970, é un profesor e investigador galego. A súa traxectoria profesional estivo ligada á xestión da comunicación no eido empresarial e institucional. En 2015 foi elixido decano da Facultade de Ciencias Sociais e da Comunicación de Pontevedra.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Ciencias da Información pola Universidade Complutense de Madrid no 1993. Doutorouse en Ciencias da Información pola Universidade de Santiago de Compostela no ano 2007. É autor de varias obras, como *A comunicación no Sector Feiral. Estratexias de organizadores, expositores e visitantes*, ou *A xestión dun evento único. Crónica do Centenario*. Ten publicados artigos en revistas e participado en congresos do sector de comunicación e as relacións públicas. Foi Director de Comunicación da Feira Internacional de Galicia (1994-2004) e Xefe de Gabinete do Concello de Ribeira (2005-2007). Dende 2008, dedicase á docencia na Facultade de Ciencias Sociais e Comunicación da Universidade de Vigo. É profesor no Departamento de Comunicación Audiovisual e Publicidade. As súas áreas de especialización son as relacións públicas, a comunicación solidaria e a organización de eventos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina persoal na Universidade de Vigo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q31282927
* BNE: XX4792405
* Dialnet: 2297533
* Scopus: 56346735200

 |