Os dous **Teoremas da incompletude** foron demostrados por Kurt Gödel en 1931.

Primeiro teorema
----------------

O primeiro teorema da incompletitude, un dos mais loubados resultados da lóxica matemática, afirma dunha forma simplificada:

*En calquera formalismo matemático consistente suficientemente robusto para definir os conceptos de números naturais (da aritmética), existirá a posibilidade de formar unha afirmación indecidible, ou sexa, que non poida ser demostrada como verdadeira ou falsa.*
Dun xeito mais formal, Gödel postulouno inicialmente como:

*Para calquera teoría formal na que se poden demostrar uns feitos aritméticos básicos, é posible construír unha afirmación aritmética na que, se a teoría é omega-consistente, é verdade, mais non é demostrable ou refutable nesa teoría.*
Aquí, "teoría" significa un conxunto de afirmacións pechadas baixo unhas certas regras de inferencia lóxica. A teoría é consistente se non contén contradicións.
Omega-consistente é un termo técnico, mais estrito do que "consistente" a secas.

Segundo teorema
---------------

O segundo teorema da incompletude de Gödel, é consecuencia do primeiro, é demostrado por formalización do propio primeiro teorema en si, e enunciase como:

*Ningún sistema consistente se pode utilizar para demostrar a súa propia consistencia*.
Dun xeito mais formal, Gödel demostra que:

Para calquera teoría formal T na que os feitos aritméticos básicos son demostrables, T demostra a súa propia consistencia se e soamente se T é inconsistente.
Hai unha sutileza técnica no segundo teorema: ata que punto de exactitude imos expresar a consistencia de T na propia linguaxe T. Hai moitos camiños para facelo, e non todos eles levan ao mesmo resultado. En particular, diferentes formalizacións da afirmación de que T é consistente pode ser inequivalente en T, e algúns poden incluso ser demostrables.

Consecuencias
-------------

A seguinte reescritura do segundo teorema é perturbadora para os fundamentos das matemáticas:

Se para un sistema axiomático se pode demostrar, baseándose nel mesmo, que é consistente e completo, entón é inconsistente.
O resultado xeral dos dous teoremas foi devastador para unha abordaxe filosófica da matemática coñecida como Programa de Hilbert. David Hilbert propuxo que a consistencia dos sistemas máis complexos, como análise real, poderían ser probados en termos de sistemas máis simples. Así, a consistencia de toda a matemática sería reducida á aritmética básica. O segundo teorema da incompletude de Gödel mostra que a aritmética básica non pode ser usada para probar a súa propia consistencia, e polo tanto non pode ser usada para probar a consistencia de nada máis forte.

### Interpretacións simples

O teorema de Gödel é quizais o máis sorprendente e comentado resultado matemático do século XX. De seguro, é o máis incomprendido e un dos únicos teoremas que se presta a acaloradas discusións filosóficas.

* O ser humano nunca poderá chegar a comprenderse a si mesmo por unha vía racional (dedución discutible, proposta polo autor desta páxina).
* Unha explicación xamais chega a ser totalmente autoexplicativa.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Hofstadter, Douglas: *Gödel, Escher, Bach: An Eternal Golden Braid*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q200787
* BNCF: 33340
* BNF: 119412145
* EBID: ID
* GND: 4021417-5
* LCCN: sh85055601
* MAG: 180937797
* NKC: ph920022

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---