recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Bellver de Cerdanya** é unha vila e concello da rexión deCerdanya.

Bellver de Cerdanya

Entidades de poboación
----------------------

Anes

Baltarga

Beders

Bor

Coborriu de Bellver

Cortariu

Cortàs

Éller

Nas

Nèfol

Olià

Ordèn

Pedra

Pi

Riu de Santa Maria

Sant Martí dels Castells

Santa Eugènia de Nerellà

Santa Magdalena de Talló

Talló

Talltendre

Vilella

Historia e demografía
---------------------

O 1553 incorpora o Nas e Ordèn; en 1717, Bor e Nèfol; en 1787, Beders e Santa Eugènia de Nerellà; en 1857, Baltarga, Cortàs, Olià, Pi, Pedra e Coborriu de Bellver; en 1965, Éller e Talltendre; en 1975, o Río de Pendís; e, en 1997, é discriminado Río de Pendís que leva o nome oficial de Río de Cerdanya.

A poboación do municipio, en xaneiro de 2011, foi de 2.260 habitantes, 1.175 homes e 1.085 mulleres, incluíndo os habitantes da cidade de Bellver e a de todos os áridos.

Lugares de interese
-------------------

Igrexa de Santa María e Sant Jaume
* Anes
* El barri antic
* Església de Santa Eugènia de Nerellà
* Capella de Sant Pere
* Capella de Sant Roc
* Cova d'Anes
* Les muralles
* Museu del Bosc
* Museu de la Ferreria de Pi
* Salzeda de Bellver de Cerdanya
* L'església de Sant Julià de Pedra
* L'església de Santa Eulàlia d'Éller
* Santa Maria de Talló
* L'església de Sant Iscle i Santa Victòria de Talltendre
* L'església de Sant Policarp de Cortàs
* L'església de Santa Maria i Sant Jaume
* La Torre de Cadell

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  AADD.
3. ↑  Inauguración do Museo do Ferretería de Pi

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13732
* WorldCat
* VIAF: 150294472
* código INE: 25051
* GEC: 0008920
* GeoNames: 6358808
* LCCN: n2003038975
* OSM: 344261

 |
**Santa Eugènia de Nerellà** é unha entidade de poboación do concello de Bellver de Cerdanya (Cerdanya). A aldea atópase na vegueria de l'Alt Pirineu i Aran.

As vilas de Olià, Nas e **Santa Eugènia de Nerellà** son vilas irmás.

Entrada

Demografía
----------

No ano 2016, Santa Eugènia de Nerellà, tiña 12 habitantes.

Igrexa de Santa Eugènia de Nerellà
----------------------------------

Torre da campá da Igrexa
A Igrexa
A **Igrexa de Santa Eugènia de Nerellà**, é a principal atracción turística da aldea. Está datada do Século XI e aparece citado na ACCU para os S.IX-XX (*Neriniano*). Formou parte do *pagus Tollonensis.*

A torre da campá de catro niveis ten dezaoito metros de altura. A inclinación da campá forzou unha consolidación urxente. Ten o alcume de *"Torre de Pisa de la Cerdanya".*

Declarado Histórico-Artístico Monumento Nacional (MHAN) en 1984.

Notas
-----

1. ↑  "Santa Eugènia de Nerellà | enciclopedia.gato".  www.enciclopedia.gato.
2. ↑  "".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9333734
* GEC: 0059016

 |
**Kano** é unha cidade africana, situada ao norte de Nixeria e capital do estado homónimo.

Historia
--------

Berce do pobo hausa do Sahel, a *Crónica de Kano* relata a súa longa e rica historia. Os achados arqueolóxicos permiten asegurar a presenza dun asentamento que traballaba o ferro no outeiro Dala da cidade dende o século VII.

No 999 comeza a cronoloxía dos reis de Kano, que axiña arrodearon a vila cunha gran muralla (case 20 km na súa máxima expansión). A islamización progresiva tivo o seu cénit co goberno de Muhammad Rumfa (1463-1499) quen reformou a cidade ampliando o Pazo do Emir. No século XIX o emirato de Kano pasou a seres tributario do califato fulani de Sokoto. En 1903 Kano caeu no poder colonial británico.

Hoxe a urbe creceu ata se converter na segunda metrópole máis importante do país tras Lagos, centro comercial da súa rexión agrícola e gandeira e foco do islamismo nixeriano (fonte de periódicos estalidos de violencia relixiosa). A poboación, que o goberno central cifra en máis de dous millóns de habitantes (censo de 2006), seica podería mesmo duplicar esa cantidade.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q182984
* WorldCat
* VIAF: 140751330
* BRE: 2041684
* EBID: ID
* GEC: 0035322
* GeoNames: 2335204
* GND: 4097622-1
* MusicBrainz: ID
* Treccani: kano

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Axman** (Árabe:**عجمان**) é a capital do Emirato de Axman, nos Emiratos Árabes Unidos.

Poboación
---------

A cidade ten unha poboación de 238.000 habitantes (2010 estimado), o que representa máis do 90% da poboación do emirato. A área urbana conéctase directamente coa cidade de Sharjah ao longo da costa cara ao suroeste, que á súa vez se atopa xunto a Dubai, formando unha área urbana continua.

Comercial
---------

Axman é a base de oficinas, empresas, mercados comerciais da Regra, e preto de 50 tendas retallistas locais e internacionais. Os bancos inclúen: Ajman Bank, Arab Bank PLC, Banco Saderat de Irán, e o Banco Comercial de Dubai. Axman é tamén a base da industria de importación e exportación pesqueira e de mariscos nos Emiratos Árabes Unidos.

Turismo
-------

Axman continúa o desenvolvemento que se estancou pola crise financeira de 2007-08, e unha superada segue un período de crecemento. As atraccións turísticas no emirato, inclúen hoteis, os destinos de compras e culturais están crecendo rapidamente. As atraccións turísticas inclúen o Museo Nacional de Axman situado no Forte Axman, o Forte Vermello e o museo no enclave no interior de Manama.

A cornixa de Axman é un destino de noite e fin de semana para familias e conta cun gran número de restaurantes de comida rápida, cafeterías e postos de venda. É a base da 'Inn Outside', un bar popular entre os expatriados, así como a unha serie de hoteis, incluíndo o Ramada, Ajman Palace, o Kempinski e o luxoso Ajman Saray.

Notas
-----



---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q530171
* WorldCat
* VIAF: 157104777
* GeoNames: 292932
* LCCN: n80082068

 |
**Ahvaz** (en persa: اهواز Āvāz) é a capital da provincia de lingua tradicional árabe de Khuzestán, Irán, situada a carón do río Karun. En 2002 tiña 2 504 804 habitantes.

O rei sasánida Ardashir I reconstruíu a antiga cidade de **Taryana** dándolle o nome de **Hormozd-Ardashir**, a cidade prosperou e chegou a se converter na capital do Khuzestán. Cando a cidade pasou a poder dos árabes, Hormozd-Ardashir cambiou o nome a **Soq-ol-Ahvaz** (mercado dos Khuzis). Durante a dinastía abásida a cidade converteuse no centro do cultivo da cana de azucre. As invasións mongois do século XIII e XIV destruíron a cidade. A construción da canle de Suez deulle un novo pulo á actividade comercial da cidade. O descubrimento de petróleo preto da cidade en 1980 fixo que a cidade se convertera no centro dunha ampla rexión produtora de petróleo, ao tempo que a guerra irano-iraquí danou seriamente a estrutura da cidade.

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
* 
* 
*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ahvaz Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial Arquivado 20 de abril de 2013 en Wayback Machine. *(en persa)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q170366
* BRE: 1842199
* EBID: ID
* GEC: 0001269
* GeoNames: 144448
* GND: 4324220-0
* MusicBrainz: ID

 |
Vista de Aavasaksa ao fondo
Vista desde Aavasaksa
**Aavasaksa** é un outeiro de Finlandia que se localiza na provincia de Laponia, no concello de Ylitornio preto do río Torne que fai fronteira con Suecia e a 70 quilómetros da vila de Tornio. A súa altitude é de 242 metros destacando sobre o resto do territorio circundante e conformando desde 1994 un dos Paisaxes Nacionais de Finlandia elixidos polo Ministerio de Medio Ambiente.

O lugar foi unha das principais etapas da expedición enviada por Lois XV e dirixida por Pierre Louis Moreau de Maupertuis (1736-1737) co obxectivo de medir a lonxitude dun grao do arco de meridiano á altura do círculo polar para determinar con máis precisión a forma da Terra, e que confirmou a teoría de Isaac Newton de que era aplanada nos polos como unha mandarina. Tamén deixou constancia do seu paso a expedición do explorador italiano Giuseppe Acerbi mentres observaba o sol de medianoite dirixíndose ao Cabo Norte. Aavasaksa tamén foi elixido en 1845 como un dos vértices do sistema de medicións xeodésicas coñecido como Arco Xeodésico de Struve.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q303806
* GeoNames: 662065
* WHC: 1187-010

 |
A **Praza Stanislas**, coñecida coloquialmente como **praza Stan**, é unha gran praza peonil de Nancy, Lorena, Francia. Dende 1983, o conxunto arquitectónico que comprende a Praza Stanislas, a Praza de la Carrière e a Praza d'Alliance, están incluídas na lista da UNESCO de lugares Patrimonio da Humanidade.

Características
---------------

Os arquitectos Emmanuel Héré e Jacques-François Blondel foron os encargados do seu deseño. Ten unhas proporcións de (106 x 124 m) e está rodeada polas súas esquinas dunha ferrería monumental recuberta de follas de ouro obra do escultor Jean Lamour. No seu centro, onde outrora se erguía a estatua de Luís XV, hoxe está a estatua en bronce de Stanislas Leszczyński.

A praza é o centro neurálxico e histórico de Nancy, e está rodeada por importantes edificios que ademais forman parte do seu conxunto, como:

* L’Hotel de Ville
* O Hotel da raíña
* O Teatro da Ópera
* O Museo de Belas Artes

Panorama após a renovación de 2004-2005.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Praza Stanislas na UNESCO *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q426064
* WorldCat
* VIAF: 247390492
* GND: 4627173-9
* Mérimée: PA00106099
* Structurae: 10000671

 |
Un mil raias de liñas verdes e brancas.
David Woodard cun vestido de mil raias.
O **mil raias**, tamén chamado *seersucker* ou *anarruga*, é un tecido estampado de algodón de orixe hindú.

Descrición
----------

O mil raias consiste nunha alternancia de liñas azuis lisas e de liñas brancas estampadas, que se obteñen ao aplicaren diferentes tensións sobre o tear. Adoita empregarse para a confección de vestidos nos cales o tecide favorece a perda de calor e a circulación do aire.

O nome **mil raias** fai referencia ás numerosas liñas que posúe. O seu nome en inglés (*seersucker*) provén do persa «*shir o shekar*», isto é, «leite e azucre», en relación a unha probable semellanza cos devanditos alimentos, xa que un é liso e o outro áspero.

Historia
--------

É orixinario da India, onde se leva nos hábitos de cerimonia xunto coa seda ondulada, co ouro e coa prata. Foi importada a Europa cara ao 1750 e estivo de moda na corte do rei Luís XV de Francia. Os ingleses reintrodúceno no século XX para fabricar a vestimenta de beiramar. Axiña se converteu nun elemento importante no sur dos Estados Unidos e, de feito, hoxe en día, cada segunda ou terceira cuarta feira de xuño, os senadores oriúndos do sur dos Estados Unidos celebran o «*Seersucker Thursday*», e asisten ás cámaras lexislativas con roupa elaborada con este tecido.

Galería
-------

* Primeiro plano dun milraias (gingham).Primeiro plano dun milraias (*gingham*).
* Camisa de milraias verde e branco.Camisa de milraias verde e branco.
* Unha chaqueta de milraias verde e branco.Unha chaqueta de milraias verde e branco.
* Condutor dunha locomotora de vapor cunha camisa elaborada de mil raiasCondutor dunha locomotora de vapor cunha camisa elaborada de mil raias
* David Ferriero na Wikimania 2012 cun vestido de milraias.David Ferriero na Wikimania 2012 cun vestido de milraias.

Notas
-----

1. ↑  "Zara". Consultado o 28 de marzo de 2018.
2. ↑  "O galego, lingua de moda: algunhas solucións terminolóxicas". Consultado o 29 de marzo do 2018.
3. 1 2 3  «God save le seersucker!», *Le Figaro Magazine*, semana do 19 de xuño de 2015, páxina 105.
**Melekeok** é unha localidade e un dos dezaseis estados das illas Palau. Desde o 7 de outubro de 2006, a localidade de Melekeok converteuse na sede do goberno das Palau, substituíndo a Koror como capital da nación.

Situación
---------

Melekeok está situada na costa oriental da maior das illas do arquipélago das Palau: Babeldaob. As súas coordenadas xeográficas son: 7º 30' N e 134º 37' L.

Demografía
----------

Segundo o censo de 2000, no estado de Melekeok viven 239 persoas, que se distribúen entre sete aldeas, entre as que está incluída Melekeok, a capital, e que son:

1. Melekeok
2. Ertong
3. Ngeburch
4. Ngeremecheluch
5. Ngermelech
6. Ngerubesang
7. Ngeruling

Melekeok ocupa unha área de 11 km², e está situada entre Ngchesar ao sur r Ngiwal ao norte.

O lago Ngardok de Melekeok é o maior depósito de auga de toda a Micronesia e esténdese por unha superficie de 4.93 km²; posúe unha pequena poboación de crocodilos de mar (*Crocodylus porosus*).

Galería de fotos
----------------

* O Estado de Melekeok nun mapa topográficoO Estado de Melekeok nun mapa topográfico

Ligazóns externas
-----------------

* *(en inglés)* Proxecto de ecoloxía mariña do Estado de Melekeok

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Melekeok*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q154002
* WorldCat
* VIAF: 206806435
* BRE: 2202520
* GeoNames: 1559804
* LCCN: no2015116251
* WOEID: 29389597

 |
Coordenadas: 59°14′N 17°59′L﻿ / ﻿59.233, -17.983

|  |
| --- |
| **Concello de Huddinge***Huddinge kommun* |
|  |
| Casa do concello |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Södermanland |
| **Condado** | Estocolmo |
| **Capital** | Huddinge centrum |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 114 350 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 140,5 km² |
| **Densidade** | 873,83 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | huddinge.se |

**Huddinge** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Estocolmo. A súa capital é Huddinge centrum. O concello limita ao norte co municipio de Estocolmo e a súa maioría está dentro da área urbana da capital sueca. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 114 350 habitantes.

Administración histórica
------------------------

Huddinge é un dos poucos concellos suecos que, dende a introdución das ordenanzas municipais de 1962, non se viu afectado significativamente polas reformas municipais levadas a cabo durante o século XX no país. Polo tanto, a actual área do concello correspóndese á da antiga parroquia de Huddinge onde se fundou o concello rural do mesmo nome en 1863.

Dentro do concello de Huddinge houbo unha serie de localidades municipais: Segeltorp (1924-1953), Hörningsnäs (5 de decembro de 1915-1947), Stuvsta (1924-1947), Fullersta (1924-1947), Snättringe (2 de novembro de 1928-1947). Os catro últimos fusionáronse en 1947 coa localidade municipal de Huddinge que se creara en 1924, formando un gran concello. Este disolveuse o 31 de decembro de 1952.

O 1 de xaneiro de 1963 Skärholmen e Vårberg, cunha superficie de 3,77 km², integráronse na cidade de Estocolmo.

O municipio rural de Huddinge reorganizouse en 1971 para formar o actual concello de Huddinge.

Dende a súa fundación ata o ano 2007 o concello pertenceu ao partido xudicial de Huddinge, e dende entón pertence ao de Södertörn.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-09-02.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 31 mars 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 31 mars 2022. Totalt". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-09-02.
3. ↑  Andersson, Per (1993). *Sveriges kommunindelning 1863-1993*. Mjölby: Bokförlaget Draking. ISBN 91-87784-05-X. OCLC 33359784.
4. ↑  "Huddinge tingsrätt". *bebyggelseregistret.raa.se*. Consultado o 8 de outubro de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q492575
* WorldCat
* VIAF: 133694997
* GEC: 0033126
* GeoNames: 2704619
* ISNI: 0000 0004 0433 2141
* LCCN: n81000928
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge893082
* OpenCorporates: 212000-0068
* OSM: 398567

 |
Coordenadas: 56°08′N 13°08′L﻿ / ﻿56.133, -13.133

|  |
| --- |
| **Concello de Klippan***Klippans kommun* |
|  |
| Casa do concello |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Skåne |
| **Condado** | Escania |
| **Capital** | Klippan |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 17 820 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 379,41 km² |
| **Densidade** | 47,61 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | klippan.se |

**Klippan** é un concello sueco (*kommun*) do condado de Escania. A súa capital é Klippan. En xuño de 2022 o concello tiña unha poboación de 17 820 habitantes.

No suroeste atópase o macizo tectónico de Söderåsen e ao sueste varios restos de volcáns. Os bosques caducifolios e de coníferas e os campos pequenos conforman a partes norte e leste do concello. A principios da década de 2020 a economía local estaba dominada por pequenas e medianas empresas.

Dende que se fundou o concello a súa poboación mantívose estable ao redor dos 16 000 habitantes. Apartir do ano 2015 a poboación medrou ata superar os 17 800 habitantes. Despois das eleccións da década de 2010 o municipio tivo gobernos de coalición cambiantes.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-10-01.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 30 juni 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 30 juni 2022". *www.scb.se*. Consultado o 2022-10-01.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q504614
* GeoNames: 2700483
* ISNI: 0000 0004 0432 8468
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-0928
* OSM: 935658

 |
**Jeffrey Nape**, nado en 1964 e finado o 8 de xullo de 2016, foi un político papuano que ocupou o cargo de Presidente do Parlamento de Papúa Nova Guinea desde o 28 de maio de 2004 até o ano 2012. Ao ocupar ese posto converteuse en dúas ocasións en Gobernador xeral interino, por estar este posto vacante concluído os mandatos de Bill Skate en 2004 e o de Paulias Matane en 2010.

Cesou como gobernador o 29 de xuño de 2004, ao ser nomeado Paulias Matane para o cargo. Despois das eleccións xerais de 2007, Nape volveu a ser elixido presidente do Parlamento o 13 de agosto do mesmo ano. Derrotou nunha votación ao candidato opositor, Bart Philemon, con 86 votos a favor e 22 en contra. Ese mesmo día foi confirmado no seu posto polo gobernador Matane.

Como presidente do parlamento xogou un importante rol na crise constitucional de viviu Papúa Nova Guinea nos anos 2011 e 2012. O 2 de agosto de 2011 aceptou unha proposta da oposición para elixir un novo primeiro ministro ao considerar que o que había, Michael Somare, renunciara ao cargo ao ter que deixalo en mans de Sam Abal por unha enfermidade. Peter O'Neill foi elixido primeiro ministro, mais Sam Abal recorreu a decisión aos tribunais e a Corte Suprema deulle a razón en abril de 2012 ao considerar a votación parlamentaria ilegal, ordenando que Somare volvese ao cargo. Nape negouse a cumprir esta orde do tribunal supremo ao considerar que O'Neill era o lexítimo primeiro ministro do país. O gobernador xeral, Michael Ogio, si recoñeceu a Somare como primeiro ministro en cumrpimento da orde xudicial. Ante esta decisión, o parlamento suspendeu a Ogio do seu cargo o 14 de decembro, converténdose de forma automática Nape en gobernador xeral interino. Mais a raíña Isabel II non referendou a decisión e o parlamento finalmente acabou levantando a suspensión de Ogio o 19 de decembro. A crise non se solucionou até a celebración das eleccións de xuño de 2012, coas que logo O'Neill acabaría sendo referendado no seu cargo. Nape perdeu o seu escano nestas eleccións e deixou por tanto de ser presidente do Parlamento. Nestas eleccións foi acusado por un rival da súa circunscrición de tentar subornalo para que se retirara das eleccións e así Nape tivese máis opcións de gañar.

Notas
-----

1. ↑  "Former PNG Parliament Speaker Jeffrey Nape dies". *Papua New Guinea Today* (en inglés). Consultado o 9 de decembro de 2023.
2. ↑  "PNG's speaker of parliament re-elected" (en inglés). 13 de agosto de 2007. Consultado o 17 de maio de 2010.
3. ↑  "PNG chooses new prime minister". *The Sydney Morning Herald* (en inglés). 3 de agosto de 2011. Consultado o 9 de decembro de 2023.
4. ↑  "Rival prime ministers square off in PNG". *ABC News* (en inglés). 13 de decembro de 2011. Consultado o 9 de decembro de 2023.
5. ↑  "End of PNG's GG suspension weakens Somare bid for power". *RNZ* (en inglés). 20 de decembro de 2011. Consultado o 9 de decembro de 2023.
6. ↑  "Peter O'Neill elected as PNG Prime Minister". *RNZ* (en inglés). 3 de agosto de 2012. Consultado o 9 de decembro de 2023.
7. ↑  "PNG Speaker charged with bribery". *ABC News* (en inglés). 9 de xullo de 2012. Consultado o 9 de decembro de 2023.
**Bully** é unha banda estadounidense de rock alternativo formada no ano 2013 en Nashville, Tennessee. Ata a data o grupo leva publicados dous álbums de estudio: *Feels Like* (2015) e *Losing* (2017).

Historia
--------

Bully foi fundada pola nativa de Rosemount, Minnesota Alicia Bognanno, que realizou un grao de gravación de son na Middle Tennessee State University antes de conseguir unhas prácticas no estudio de Steve Albini Electrical Audio en Chicago. Bognanno comezou a gravar demos do seu propio material antes de mudarse a Nashville, Tennessee, onde traballou como enxeñeiro en Battle Tapes Recording e no local The Stone Fox. Formou a banda xunto co batería Stewart Copeland (non confundilo co batería de The Police).

Tras autoeditar un casete, o primeiro sinxelo propiamente dito da banda, "Milkman", publicouse en abril de 2014. O grupo fichou entón co selo de Columbia Records Startime International e lanzou o seu álbum de estrea, *Feels Like*, en xuño de 2015. O álbum foi gravado en Electrical Audio con Bognanno axudando nas tarefas de gravación.

No ano 2017 Bully fichou polo selo Sub Pop Records. O seu segundo álbum, *Losing*, tamén foi gravado no estudio de Albini, facendo Bognanno as labores de enxeñeiro. O disco foi editado en 2017 sendo precedido polo sinxelo "Feel the Same".

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Feels Like* | 2015 | Columbia Records |
| *Losing* | 2017 | Sub Pop Records |
| *Sugaregg* | 2020 | Sub Pop Records |
| *Lucky for You* | 2023 | Sub Pop Records |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  "Bully | Biography & History". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2020-01-10.
2. ↑  "Bully Sign To Sub Pop For LP2". *Stereogum*. 2017-07-12. Consultado o 2020-01-10.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da banda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20630351
* WorldCat
* VIAF: 128924638
* AllMusic: mn0001570441
* Discogs: 3582282
* Genius: Bully
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 158504

 |
O **Club Sal Lence de La Coruña** **de Fútbol Sala** foi un club de futsal feminino da cidade da Coruña, campión da Primeira División de Mulleres de fútbol sala e Copa da Raíña nos anos 90.

Historia
--------

Foi fundado en 1984 por Víctor Siero no colexio Sal Lence do barrio coruñés dos Castros. Formado por xogadoras coruñesas e dirixido por Manuel del Castillo, foi o primeiro club feminino que rexistrou o seu nome na lista da Real Federación Española de Fútbol. Nos seus primeiros anos comezou a gañar competicións locais e rexionais, a partir de 1987 comezou a participar en torneos nacionais como a liga nacional e a copa antes de ser organizado pola RFEF. Logrou os seus maiores éxitos entre 1994 e 1996, onde conseguiu ser bicampión de liga e un dobrete cunha Copa de España feminina de fútbol sala.

A partir de 1999, comeza o seu declive co descenso á liga rexional ata que desencadeou nunha fusión en 2005 -tras o descenso da liga rexional á provincial- co Viaxes Amarelle FSF, un equipo da localidade de Santa Comba. Trala fusión, o club perde o seu nome e Viajes Amarelle FSF cambia a súa sede á Coruña e xoga os seus partidos na cidade.

Palmarés
--------

* Subcampión da Copa de España das tempadas 1989-1990 e 1990-1991.
* Campión da Copa de España da tempada 1991-1992.
* Subcampión da liga Nacional División de honra das tempadas 1990-1991 e 1991-1992.
* Campión da liga Nacional División de honra da tempada 1992-1993.
* Campión da Copa Ibérica das tempadas 1993-1994 e 1995-1996.
* Campión da Primeira División feminina de fútbol sala das tempadas 1994-1995 e 1995-1996.
* Campión de Copa da Raíña de fútbol sala feminino da tempada 1995-1996.
* Campión do trofeo internacional SuperBowl das tempadas 1996-1997 e 1997-1998.

Selección española
------------------

Tres xogadoras do club -Ana Silva, Beatriz Seijas e María Varela- formaron parte da primeira selección española feminina de fútbol sala. Selección que xogou o seu primeiro partido o 29 de decembro de 1990 en Narón cunha vitoria por 4-1 contra Portugal. Nuria e Celia Iglesias tamén foron internacionais.

Notas
-----

1. 1 2  "Coruñesas y pioneras" (en castelán). Consultado o 2021-04-23.
2. ↑  EllasTambiénJuegan (2012-06-06). "El Sal-Lence, un palmarés envidiable en el cinco contra cinco". Consultado o 2021-04-23.
3. 1 2  "«El mejor equipo de la historia»" (en castelán). 2016-11-07. Consultado o 2021-04-23.
4. ↑  "Ellas son el deporte de élite coruñés" (en castelán). 2018-09-13. Consultado o 2021-04-23.
5. ↑  "Nuestro club" (en castelán). Consultado o 2021-04-23.
6. ↑  "Pioneras del fútbol sala femenino" (en castelán). 2021-03-07. Consultado o 2021-04-23.
7. ↑  "PIONERAS | Así nació la Selección Española Femenina de Fútbol Sala" (en castelán). 2021-03-08. Arquivado dende o orixinal o 24 de abril de 2021. Consultado o 2021-04-23.
Localización de Singida en Tanzania.
**Singida** é unhas das 26 rexións nas que encontra dividida a Tanzania. A súa capital é a cidade de Singida.
Limita polo norte coa rexión de Shinyanga, polo nordeste coa de Manyara, polo leste coa de Dodoma, polo sueste coa de Iringa, polo suroeste coa de Mbeya e polo oeste coa de Tabora.
Posúe unha superficie de 49.341 km2 e segundo o censo do 2002 tiña unha poboación de 1.090.758 habitantes.

Distritos
---------

Ten catro distritos:

* Iramba
* Manyoni
* Singida Rural
* Singida Urbano

| * v
* c
* e
Rexións de Tanzania |
| --- |
| 
* Arusha
* Dar es Salaam
* Dodoma
* Iringa
* Kagera
* Kigoma
* Kilimanjaro
* Lindi
* Manyara
* Mara
* Mbeya
* Morogoro
* Mtwara
* Mwanza
* Pemba Norte
* Pwani
* Rukwa
* Ruvuma
* Shinyanga
* Singida
* Pemba Sur
* Tabora
* Tanga
* Zanzíbar Central/Sur
* Zanzíbar Norte
* Zanzíbar Urbano/Oeste

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q153326
* WorldCat
* VIAF: 152572953
* GEC: 0062885
* GeoNames: 149876
* LCCN: n90620559
* TGN: 1001752

 |
**Luis Plaza Rey**, nado en Santiago de Compostela en 1878, foi un ebanista e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Ebanista de ideario anarquista, empregado no obradoiro de Jesús Landeira, foi con José Pasín Romero un dos líderes da Sociedad de Carpinteros y Ebanistas de Compostela a finais do século XIX. Emigrou a Lisboa a principios de século XX, onde instalou un obradoiro de ebanistería e casou en 1905. Organizou o Centro de Sociedades Obreras en Vigo e en novembro de 1910 asistiu ao Congreso fundacional da CNT en Barcelona como delegado de tres sociedades de resistencia viguesas. En marzo de 1911, xunto con Juan Nó, foi un dos fundadores da Federación Sindical Solidaridad Obrera de Galicia. Volveu a Lisboa, foi detido e estivo preso en 1912, despois exerceu como director dun periódico anarquista. Dende Lisboa enviou colaboracións a *La Voz del Obrero*.

Notas
-----

1. ↑  Noticia en *Noticiero de Vigo*, 2-12-1905, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). Positivas, ed. *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela. p. 198. ISBN 84-87783-79-1.
**Joaquín Fernández Barcia**, coñecido como **El Negro**, nado en Mourente (Pontevedra) o 10 de agosto de 1906 e finado en Poio o 2 de decembro de 1936, foi un carpinteiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Ebanista, afiliado á Sociedade de Ebanistas afecta á UGT. Coa folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido e estivo preso. Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 refuxiouse en Vigo na casa duns parentes. O 25 de agosto foi recoñecido por un policía pontevedrés que estaba en Vigo para efectuar un servizo e foi detido. Acusado de participar na requisa efectuada na armería de Ruperto Santos e nos feitos revolucionarios de xullo, arengando e alentando os grupos rebeldes. O 20 de novembro foi xulgado en consello de guerra en Pontevedra por rebelión militar con Eduardo Muíños Búa, Manuel Dios Costado, Nemesio Laya Abal, Ciriaco Licer Cons e Ramón Rey Juncal, e condenado a pena de morte. Foi executado o 2 de decembro de 1936 no Km. 1 da estrada a Campañó con Eduardo Muíños Búa, Manuel Dios Costado, José Crespo Torres, Manuel Vázquez Cruz, José Gabriel Cespón Pazos, Ángel Cadavid Caamaño, José Prol Figueiro e Manuel Puente Iglesias.

Dous dos seus irmáns foron detidos nos anos corenta acusados de actividades subversivas: Antonio, detido en 1947 por recadar diñeiro para *Mundo Obrero*, foi posto en liberdade polo xuíz por non haber cargos probados, e Saturno, detido e procesado en 1948 por presuntas implicacións co PCE, foi absolvido.

Vida persoal
------------

Casou en 1932 con Dolores Corredoira González. que finou en decembro de 1934.

Notas
-----

1. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 21-11-1936, p. 2.
2. ↑  *El Progreso*, 6-12-1932, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 7-12-1934, p. 11.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Contra o esquecemento: Joaquín Fernández Barcia.

### Ligazóns externas

* Memoria do tío Joaquín. Artigo de Víctor F. Freixanes
* Joaquín Fernández Barcia na páxina web *Nomes e Voces*.
**Tombouctou** (en francés *Tombouctou* e na lingua Koyra Chiini *Tumbutu*; ás veces escrita *Timbuktu*) é unha cidade da rexión de Tombouctou, en Malí. Foi o centro intelectual e espiritual que favoreceu o espallamento do islam en África nos séculos XV e XVI. É a sede da prestixiosa Universidade Sankore, ademais doutras madrasas. As tres grandes mesquitas, Djingareyber, Sankore e Sidi Yahya, son os maiores expoñentes da idade dourada de Tombouctou, e aínda que foron restauradas en varias ocasións na actualidade corren risco de desertización.

Debido á súa situación a uns 15 km ao norte do río Níxer, no cruzamento das rutas comerciais transaharianas dende o Sáhara ata Araouane, foi historicamente importante polo comercio de rochas de sal procedentes de Taoudenni. Tamén foi o punto de encontro entre os pobos no oeste africano, nómades bérberes, pobos árabes do norte e comerciantes xudeus. Este feito deulle á cidade un halo fabuloso, sendo recoñecida en moitos lugares coma unha terra afastada e exótica. Na actualidade, Tombouctou ten unha poboación pertencente ás etnias songhai, tuareg, fulbe e mandé.

A maior contribución de Tombouctou á civilización mundial e ao islam foi a súa produción cultural. Arredor do século XIV escribíronse e copiáronse moitos libros, e a cidade comezou a considerarse coma un lugar importante da tradición escrita en África. Por esta razón, a Unesco declarou a cidade e a rexión como Patrimonio da Humanidade no ano 1988.

Cidades irmás
-------------

Tombouctou está irmandada coas seguintes cidades:

* Alemaña Chemnitz
* Gales Hay-on-Wye
* Tunisia Kairuan
* Marrakech
* Francia Saintes
* Tempe

Notas
-----

1. ↑  Entrada Tombouctou na Diciopedia do século 21
2. ↑  "Timbuktu 'twins' make first visit". BBC News. 24 de outubro de 2007. Consultado o 24 de maio de 2010.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tombouctou Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Tombouctou na páxina da Unesco *(en inglés)*
* Okolo Rashid. Legacy of Timbuktu: Wonders of the Written Word Exhibit - International Museum of Muslim Cultures  *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9427
* WorldCat
* VIAF: 145377145
* BNE: XX461023
* BRE: 4196385
* EBID: ID
* FAST: 1220600
* GEC: 0066391
* GeoNames: 2449067
* GND: 4119616-8
* LAC: 1020K6311
* LCCN: n82085135
* NDL: 00628823
* NKC: ge507331
* SUDOC: 027649938
* Treccani: timbuctu
* WHC: 119rev

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Antonio Manso Fernández**, nado en Ombre (Pontedeume) e finado na mesma parroquia o 14 de xaneiro de 1937, foi un carpinteiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi concelleiro de 1924 a 1925. Afiliado á UGT, era membro da Sociedade Agraria de Cabría, Ombre e os seus lugares e vicario da Confraría de Santo Antonio de Padua de Ombre. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte dos grupos que trataron de frear o golpe dedicándose a requisa de armas e dinamita. Logo fuxiu ao monte e agochouse en varias casas propiedade da súa familia. Foi detido o 13 de xaneiro de 1937 por un grupo de falanxistas ao mando de Nicolás Pardo Armas e levado ao cemiterio de Ombre, onde foi torturado e asasinado o 14 de xaneiro. Sufriu expediente de Responsabilidades Políticas en 1941 co resultado de 200 pesetas de sanción.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 6-1-1924, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Sobrino Ceballos, Juan; Domínguez Ferro, Manuel (2006). "Antonio Manso: crónica dunha morte ignorada". *Cátedra. Revista eumesa de estudios* (Monográfico 2006: II República): 73–92.

### Ligazóns externas

* Antonio Manso Fernández na páxina web *Nomes e Voces*.
**Cipriano Alvite Alonso**, nado en Porto do Son cara a 1907 e finado na Coruña o 9 de agosto de 1936, foi un carpinteiro, sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Carpinteiro. Socio do Centro de Estudios Sociales Germinal. Secretario do Sindicato Único da Construción da CNT. Foi delegado do Comité da Federación Local Obreira da CNT. Representou o Sindicato da Construción da Coruña no Congreso da CNT en Zaragoza en maio de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido canda outros dirixentes sindicais pola continuación da folga xeral. Aparece como un dos asinantes dun panfleto falso difundido polas autoridades desconvocando a folga xeral. Acusado dos delitos de desobediencia e incumprimento dos bandos de guerra, foi executado no Campo da Rata da Coruña o 9 de agosto canda Jaime Rodríguez García, Francisco Ballón Pequeño, Venancio Seoane García, Julio Sabio Sanmartín e José Quintas Pena.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 5-8-1936, p. 5.
2. ↑  *El Eco de Santiago*, 11-8-1936, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *A represión franquista na comarca da Coruña. Vidas na memoria*. A Coruña: Laiovento. 2011. p. 37. ISBN 978-84-8487-288-7.
* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2006). *O movemento libertario en Galiza (1936-1976)*. Vigo: A Nosa Terra. ISBN 84-8341-059-1.

### Ligazóns externas

* Cipriano Alvite Alonso na páxina web *Nomes e Voces*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Frederico I.

**Frederico I de Saxonia e IV de Meissen, o Pendenceiro** (en alemán: *Friedrich der Streitbare*, nado en Altenburg o 11 de abril de 1370, e finado na mesma cidade o 4 de xuño de 1428, foi margrave da Marca de Meissen-Lusacia entre 1381 e 1423 como Frederico IV, e conde palatino de Saxonia e príncipe elector de Saxonia entre 1423 e 1428.

Tracectoria
-----------

Frederico era fillo de Frederico III de Turinxia, o Severo, da casa de Wettin e de Catarina de Henneberg.

Sucedeu ao seu pai aos once anos, xunto aos sus irmáns Guillerme II de Meissen *o Rico* e Xurxo de Meissen, e ao seu primo Frederico IV de Meissen *o Pacífico*, fillo de Baltasar de Turinxia. Todos eles estiveron baixo a tutela do seu tío Guillerme I de Meissen *o Torto*.

Desde mozo distinguiuse como guerreiro, de onde procede o seu alcume, e participou na expedición dos Cabaleiros Teutónicos contra os lituanos e o rei Venceslau IV de Bohemia. 

Tamén foi un gobernante culto e, en 1409, fundou a Universidade de Leipzig, en beneficio dos estudantes alemáns que abandonaran a Universidade de Praga despois dos acontecementos relacionados co Cisma de Occidente. 

Uniuse ao bando do Emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico Sexismundo durante as guerras husitas. 

Polos seus servizos foi recompensado o 6 de xaneiro de 1423, co Ducado de Saxonia-Wittenberg e o condado Palatino de Saxonia, tras a morte do último ascanio, Alberte IV de Saxonia.

Con estas adquisicións, os territorios dos Wettin creceron en gran medida, e os seus Estados comezaron a seren dos máis poderosos dentro do Sacro Imperio Romano Xermánico. Frederico IV empezou a nomearse el mesmo Frederico I Duque e Elector.

Coa morte de seu irmán Guillerme II o Rico, Frederico converteuse no gobernante de todos os territorios da casa de Wettin, exceptuando o Landgraviato de Turinxia. Foi o primeiro Wettin enterrado na Capela Ducal da Catedral de Meissen, en 1428.

Matrimonio e descendencia
-------------------------

Ferderico contraeu matrimonio con Catarina de Brunswick-Lüneburg o 7 de febreiro de 1402, coa que tivo sete fillos:

* Frederico II de Saxonia o Apacíbel, Elector de Saxonia;
* Ana de Saxonia, esposa de Luís I, Landgrave de Hesse;
* Catarina, esposa de Frederico II de Brandeburgo;
* Henrique;
* Guillerme III de Turinxia *o Valente*, Landgrave de Turinxia;
* Sigmundo, bispo de Wurzburgo;
* Catarina (falecida a temperá idade).

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Alberte IV** | **Elector de Saxonia**1423 - 1428 | Sucesor:**Frederico II** |

Notas
-----

1. ↑  Biographie, Deutsche. "Friedrich I. - Deutsche Biographie". *www.deutsche-biographie.de* (en alemán). Consultado o 23 de xuño de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q704939
* WorldCat
* VIAF: 35268604
* CERL: cnp00406609
* DeutscheBio: 119536420
* EBID: ID
* FAST: 1685509
* GEC: 0028165
* GND: 119536420
* ISNI: 0000 0000 1170 7467
* LCCN: no2007109685
* NKC: jx20090622002
* SUDOC: 121316319
* WikiTree: Wettin-1

 |
**Manuel Torres Picón**, nado en Santiago de Compostela en 1902, foi un carpinteiro e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Felipe Torres e Marcedes Picón. Carpinteiro. Afiliado á CNT dende 1928, foi tesoureiro do seu sindicato por dous meses. Representou ao Sindicato de Zoqueros de Santiago no Pleno Regional de Santiago de febreiro de 1933. Foi elixido tesoureiro do Partido Sindicalista de Compostela en maio de 1935. Foi elixido vicesecretario da Unión Protectora de Artesanos de Compostela en setembro de 1939. Militante da CNT clandestina de Compostela, recibía propaganda dende Madrid e participou na organización dos comités de Vigo e Vilagarcía. En maio de 1947 intentou reorganizar a CNT de Compostela con Miguel Sangenís. Detido, foi procesado na causa 156/47. Xulgado en consello de guerra celebrado en Vigo o 1 de xuño de 1948, foi condenado a 3 anos de prisión.

Vida persoal
------------

Casou con Victoria García Meijide en 1932, e foi pai de Manuel (finado en 1943), Mercedes, Felipe, Antonio e Dolores Torres García.

Notas
-----

1. ↑  *El Compostelano*, 22-9-1939, p. 2.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 22-10-1932, p. 9.
3. ↑  *El Correo Gallego*, 15-1-1943, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (T)
* Ficha en Los de la sierra *(en francés)*
**Azov** (Азов en ruso) é unha cidade do Óblast de Rostov, Rusia, situada no río Don, a seis quilómetros do mar de Azov. Ten 81.700 habitantes (2002).  

No III a.C. os gregos fundaron a colonia de Tanais na foz do Don, no século III os godos destruíron a cidade, os restos localízanse a poucos quilómetros da cidade. No século X a área pasou ao principado eslavo de Tmutarakan, os turcos kipchaks fixéronse co control do territorio ao que denominaron *azak* (terras baixas) de onde deriva o nome da cidade. Os venecianos e xenoveses fundaron unha colonia no sitio onde actualmente está situdada Azov, a que deron o nome de Tana, en 1471 os turcos tomaron a cidade e construíron unha fortaleza en Azov. En 1637 os cosacos conquistaron a fortaleza, e en 1641 os cosacos resistiron un longo sitio dos otománs, en 1642 o tsar decidiu render a fortaleza. En 1774 pasou definitivamente a Rusia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q102762
* WorldCat
* VIAF: 151420582
* BRE: 1803836
* EBID: ID
* GeoNames: 580054
* LCCN: n93067132
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge559480
* OSM: 1118893
* WOEID: 2120126

 |
Acontecementos clave do Xurásicover • conversa • editar-205 —–-200 —–-195 —–-190 —–-185 —–-180 —–-175 —–-170 —–-165 —–-160 —–-155 —–-150 —–-145 —–**M  
e  
s  
o  
z  
o  
i  
c  
o****triásico****x  
u  
r  
á  
s  
i  
c  
o****cretáceo**T  
e  
m  
p  
e  
r  
á  
nM  
e  
d  
i  
oT  
a  
r  
d  
í  
oHettanxianoSinemurianoPliensbaquianoToarcianoAalenianoBaxocianoBathonianoCalovianoOxfordianoKimmeridxianoTitoniano    Escala de tempo aproximada dos eventos clave do xurásico.  
Eixe vertical: millóns de anos.  

O **Titoniano** é unha división da escala temporal xeolóxica, a última idade ou piso do período Xurásico. Esténdese desde 150,8 até 145,5 millóns de anos atrás, aproximadamente. O Titoniano sucede ao Kimmeridxiano e precede ao Berriasiano, do Cretáceo inferior.

Os dinosauros, plesiosauros e ictiosauros dominan o planeta.

O nome provén da mitoloxía grega. Titono foi o fillo de Laomedonte de Troia. Namorouse de Eos, a deusa grega do amencer e empregouse na estratigrafía porque esta etapa, o Titoniano, é o albor do Cretáceo.

É equivalente ao período Postlandiano de Inglaterra.

Galería de imaxes
-----------------

* Cranio de Allosaurus.Cranio de *Allosaurus*.
* Fósil de coral (Gyrodendron lobatum).Fósil de coral (*Gyrodendron lobatum*).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q855125
* EBID: ID
* GEC: 0066180

 |
Coordenadas: 55°09′00″N 61°24′00″L﻿ / ﻿55.15000, -61.40000

Teatro da cidade.
**Cheliábinsk** (en ruso: Челя́бинск) é unha cidade de Rusia, capital administrativa do óblast de Cheliábinsk. A poboación da cidade é duns 1 095 000 habitantes (2005) e foi fundada no 1736. A aglomeración urbana xa alcanzou os 1 330 000 habitantes. Tamén é uns dos principais centros de industrias pesadas de Rusia. Durante a segunda guerra mundial, Stálin decidiu mover unha produción de tanques T-34 e uns foguetes para lugares afastados e así a cidade gañou o apelido de "Tankograd".

A cidade converteuse en famosa o 15 de febreiro de 2013, tras o Bólido de Cheliábinsk estoupar sobre ela, lanzando bolas de lume na dirección da Terra, rompendo xanelas e danando 3000 edificios, causando máis de 1200 feridos.

Notas
-----

1. ↑  Meteoro impacta chegando a Rusia deixando máis de 1200 feridos Arquivado 06 de outubro de 2014 en Wayback Machine.. Consultado o 3 de novembro de 2014 *(en portugués)*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cheliabinsk*** |

### Ligazóns externas

* Páxina da cidade *(en ruso)*
* Páxina oficial Arquivado 15 de marzo de 2016 en Wayback Machine. *(en ruso)*

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q906
* WorldCat
* VIAF: 6219148574278824430008
* BRE: 4681553
* EBID: ID
* GEC: 0016796
* GeoNames: 1508291
* GND: 4122739-6
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge216888

 |
**José Mareque Santos**, nado en Cádiz o 14 de novembro de 1871 e finado en Madrid o 24 de maio de 1937, foi un político socialista español.

Foi pai de Ángel Mareque Cajaraville (nado en Santiago de Compostela en 1904 e finado en 1974 en Vigo), escultor, pintor, ilustrador e mestre de ourivería na Escola de Artes e Oficios de Vigo.

Traxectoria
-----------

Traballou de carpinteiro en Santiago de Compostela onde foi promotor da Sociedade de Carpinteiros (1894) e militou no PSOE, do que foi presidente da agrupación local de Compostela dende 1898. Foi elixido deputado do PSOE pola provincia da Coruña nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931.

Notas
-----

1. ↑  "Exposición: Ángel Mareque e a creación do taller de Ourivería na Escola de Artes e Oficios". *Biblioteca da EMAO: O blog da Escola Municipal de Artes e Oficios de Vigo*. Consultado o 16 Febreiro 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11035625
* DSBE: 12199\_mareque-santos-jose
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 66730

 |
**José Casal Fernández**, nado en Vilaboa o 24 de agosto de 1906 e finado o 18 de decembro de 1984, foi un carpinteiro, sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Carpinteiro de ribeira, dirixente das mocidades socialistas de San Adrián e directivo da Sociedad de Agricultores e da Sociedad de Obreros de Construción Naval, afecta á UGT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi obrigado a presentarse no cuartel da Garda Civil de Moaña. Detido o 8 de setembro de 1936 foi xulgado en Pontevedra por auxilio á rebelión co seu irmán Belarmino e o seu curmán Rogelio Calvar Casal, foron condenados a cadea perpetua. Preso primeiro en San Simón, foi trasladado á Prisión de San Cristóbal (Pamplona), onde permaneceu ata setembro de 1940, cando saíu en liberdade provisional. Deixou un diario manuscrito do seu paso por San Simón e Pamplona.

Vida persoal
------------

Casou con Casilda Rosendo, e foi pai de Democracia Casal Rosendo, que en 1936 foi bautizada como Lucrecia Casal Rosendo.

Notas
-----

1. ↑  *Diario de José Casal*
2. ↑  Luís Bará (31 de xaneiro de 2015). "O día que Democracia se chamou Lucrecia". *Non dés a esquecemento*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Blanco Casal, Alberte (2019). *Memorias da brétema*. Punto Rojo. ISBN 9788413049878.

### Ligazóns externas

```
José Casal Fernández na páxina web *Nomes e Voces*.
```
**Sara Inés Vega Núñez**, nada en Monforte de Lemos en 1960, é unha política galega do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Foi presidenta da Federación Provincial de Asociacións de Pais de Alumnos de Ourense. Auxiliar administrativa do concello de Castro Caldelas, foi despedida polo alcalde popular en 1997 e readmitiada logo de sentenza xudicial. Concelleira do PSdeG-PSOE en Castro Caldelas dende 1999, foi primeira tenente de alcalde en 2011. Logo da dimisión do alcalde Eladio Osorio Castro en novembro de 2014 foi elixida alcaldesa de Castro Caldelas. En 2015 encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE e revalidou a alcaldía con maioría absoluta. Volvería a ser reelexida alcaldesa por maioría absoluta en 2019. En 2023 concorreu novamente como candidata socialista e revalidou a maioría absoluta. Porén, un erro na custodia do voto emigrante supuxo que as eleccións se repetisen no mes de novembro, nas cales revalidou a maioría absoluta e aumentou apoios.

Notas
-----

1. ↑  Despedida por pasear con el "enemigo"
2. ↑  "Sara Inés Vega, nova alcaldesa de Castro Caldelas". Arquivado dende o orixinal o 23 de setembro de 2015. Consultado o 08 de novembro de 2014.
3. ↑  La socialista Sara Inés Vega mantiene la mayoría absoluta en la repetición electoral en Castro Caldelas

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Castro Caldelas

### Ligazóns externas

* Entrevista en *Faro de Vigo*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Eladio Osorio Castro** |  **Alcaldesa de Castro Caldelas** 2014 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |