recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Semperoper** ou **Sächsische Staatsoper Dresden** (en galego **Ópera Estatal Saxona de Dresde**) é un teatro de ópera situado na cidade de Dresden (Alemaña). Trátase do edificio da ópera do estado de Saxonia e a sede da Sächsische Staatskapelle Dresden (Orquestra Estatal Saxoa de Dresde). Está situado á beira do río Elba, en pleno centro da cidade alemá.

Foi orixinalmente construído en 1841 polo arquitecto Gotfried Semper e é considerado unha das xoias da arquitectura teatral mundial. Foi destruído durante o masivo Bombardeo de Dresden na segunda guerra mundial en 1945, aínda que foi reconstituído ata o último detalle e reaberto exactamente 40 anos despois da súa destrución, o 13 de febreiro de 1985, sendo reinaugurado coa mesma ópera que se representara antes de ser destruída, *Der Freischütz* de Carl Maria von Weber.

Neste teatro tiveron lugar as estreas dalgunhas das máis importantes óperas alemás, incluíndo tres óperas de Richard Wagner (*Rienzi*, *Der fliegende Holländer* e *Tannhäuser*) e a meirande parte das de Richard Strauss.

Directores musicais
-------------------

No Semperoper actuaron destacados directores como:

* Johann Adolph Hasse
* Carl Maria von Weber
* Carl Gottlieb Reißiger
* Richard Wagner
* Ernst von Schuch
* Fritz Reiner 1914-1921
* Fritz Busch 1922-1933
* Karl Böhm 1934-1942
* Karl Elmendorff 1943-1944
* Joseph Keilberth 1945-1951
* Rudolf Kempe 1949-1952
* Otmar Suitner 1960-1964
* Kurt Sanderling 1964-1967
* Herbert Blomstedt 1975-1985
* Hans Vonk 1985-1990
* Giuseppe Sinopoli 1992-2001
* Semyon Bychkov 2001-2002
* Bernard Haitink 2002-2004
* Fabio Luisi 2004-2012
* Christian Thielemann dende 2012

Notas
-----

1. ↑  Sights and Culture, Germany - Dresden, Semper Opera House

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Ópera*** |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Semperoper*** |

### Ligazóns externas

* www.semperoper.de - Página oficial *(en alemán)*.
* Semperoper Stadt-Panorama - Vista de 360º interactiva *(en alemán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q127097
* BRE: 2631668
* GeoNames: 6698680
* GND: 1054565813
* MusicBrainz: ID
* Structurae: 20016269

 |
Transmisor de Doordarshan
**Doordarshan** é a cadea pública de televisión da India que forma parte do ente público de radiotelevisión Prasar Bharati.

Inicios
-------

Doordarshan comezou a emitir experimentalmente o 15 de setembro de 1959 transmitindo para a zona de Delhi a través dun pequeno transmisor. As emisións regulares principiaron en 1965 como parte de All India Radio, en 1972 o servizo espallouse por Mumbai) e Amritsar e aínda en 1975 o servizo de televisión só estaba dispoñible en sete cidades. En 1976 separáronse o servizo de radio e o de televisión.

Emisións en toda a India
------------------------

Ata 1982 todas as emisións eran locais pero a partir dese ano comezan a se transmitir emisións para toda a India, nese ano tamén comezaron as emisións en cor co discurso da primeira ministra Indira Gāndhi no Día da Independencia (15 de agosto) e nas transmisións dos Xogos Asiáticos que se celebraban en Deli.

Canles
------

Doordarshan opera múltiples canles, dúas emiten para toda a India, **DD National** e **DD News**, 11 canles por satélite en linguas rexionais, varias canles rexionais en estados de lingua hindi, unha canle deportiva, unha canle internacional e dúas canles para emisións de debates parlamentarios.

* + DD National, primeira canle e a máis vista no país, transmite maioritariamente en hindi porén ten desconexións en diferentes linguas do país.
	+ DD News, canle de noticias en hindi e inglés.
	+ DD Sports, canle deportiva en hindi
	+ DD Bharati, canle educativa e cultural en hindi
	+ DD India, canle internacional emite principalmente en hindi e inglés, con programas urdú, punxabi, telugu, támil, kanarés, malayalam, guxarati e marata
	+ DD Urdu, en urdú
	+ DD North East, canle en asamés, inglés e outras linguas do nordeste da India
	+ DD Oriya, canle en oriya
	+ DD Podhigai, canle en támil
	+ DD Punyabi, canle en punxabi
	+ DD Sahyadri, canle en marata
	+ DD Saptagiri, canle en telugu
	+ DD Gujarati, canle en guxarati
	+ DD Chandana, canle en kanarés
	+ DD Kashir, canle en caxemir
	+ DD Malayalam, canle en malayalam

Ligazóns externas
-----------------

* Web oficial de Doordarshan *(en inglés)*
* Web oficial de noticias de Doordarshan *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1763315
* EBID: ID

 |
**Emilio Gutiérrez de la Cámara**, nado en Aguilar de la Frontera o 21 de xullo de 1836 e finado en Madrid o 5 de marzo de 1899, foi un militar e político español.

Traxectoria
-----------

Fillo dunha familia de propietarios agrarios cordobeses. En 1853 ingresou como cadete no Colexio de Cabalaría, en 1856 ascendeu a alférez e despois a tenente. Permaneceu en distintas guarnicións e en 1868 participou na batalla de Alcolea baixo as ordes do xeneral Antonio Caballero de Rodas. Fixo a primeira campaña de Cuba co xeneral Caballero de Rodas. Chegou a xeneral de división. Na Restauración foi elixido deputado polo distrito da Estrada nas eleccións de 1876 e polo de Caldas de Reis nas eleccións de 1879. Foi elixido senador en 1886 pola provincia de Puerto Príncipe (Cuba). Nas eleccións de 1891 foi elixido deputado polo distrito de Sancti-Spíritus (Cuba). Foi secretario do Consello Supremo de Guerra e Mariña (1895-1898). Finou en Madrid en marzo de 1899.

Vida persoal
------------

Casou en 1871 con Matilde de la Torre Perovani, filla de Elvira Perovani della Torre, neta do pintor italiano Giuseppe Perovani.

Notas
-----

1. ↑  *La Correspondencia de España*, 7-3-1899, p. 3.
2. ↑  
Expediente personal del Senador D. Emilio Gutiérrez de la Cámara, por la provincia de Puerto Príncipe (Cuba).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Biografía na Real Academia da Historia.

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos Deputados Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
* Expediente personal del Senador D. Emilio Gutiérrez de la Cámara, por la provincia de Puerto Príncipe (Cuba)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535300
* DBE: emilio-gutierrez-de-la-camara

 |
Coordenadas: 15°00′23″N 83°07′48″O﻿ / ﻿15.0064851, -83.1301235

Cabo Gracias a DiosCabo Gracias a Dios
O **Cabo Gracias a Dios** é un cabo de América Central na costa do mar Caribe, entre Honduras e Nicaragua, na desembocadura do río Coco, que constitúe a fronteira entre ambos países. Nicaragua ten forma de triángulo isóscele que apunta cara ao nordeste, sendo este cabo dito vértice, á vez que é o extremo oriental de Honduras.

Foi chamado así por Cristovo Colón, o primeiro europeo en visitalo, o 12 de setembro de 1502.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Departamento de Gracias a Dios, en Honduras

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1024890
* WorldCat
* VIAF: 186762885
* EBID: ID
* GeoNames: 3609584
* LCCN: no2011161287

 |
**José Carvajal Quiroga**, nado en Vigo cara a 1889 e finado en Moaña o 7 de abril de 1976, foi un militar e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Pedro Carvajal Rivera, funcionario da facenda en Pontevedra, e Clementa Quiroga Bárcena. Neto de José Carvajal Pereira e de Francisco Javier Quiroga. Capitán de Cabalaría. Propietario da casa e granxa do Foxón en Tirán. Nos anos finais da ditadura de Primo de Rivera foi elixido alcalde de Moaña logo da destitución de Manuel Pereira Molanes o 19 de febreiro do ano 1929. Cesou un ano despois. na República foi retirado pola Lei Azaña. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado delegado gobernativo de Moaña. Foi destinado ao servizo activo en novembro e abandonou a alcaldía. Mandou tropas en Palencia e Burgos como capitán. Nos últimos anos da guerra foi trasladado a Santander e Lugo. Cando rematou foi destinado a Castellón, Pontevedra e Ourense, onde se retirou en 1952.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Pereira Molanes** |  **Alcalde de Moaña** 1929 - 1930 | Sucesor:**Ernesto Carballo García** |
| Predecesor:**José Fandiño Pidre** |  **Alcalde de Moaña** 1936 | Sucesor:**Jesús Seoane López** |

Vida persoal
------------

Casou en Tetuán con África Pego en 1917, da que enviuvou aos poucos meses. Casou en segundas nupcias con Máxima Pujol de la Torriente en 1921.

Notas
-----

1. ↑  *BOP Lugo*, 2-11-1936, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* González Fernández, Xoán Miguel; Villaverde Román, Xosé Carlos (1999). *Moaña nos anos vermellos. Conflictividade social e política nun concello agrario e mariñeiro (1930-1937)*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-928-8.

### Ligazóns externas

* A casa e granxa do Foxón na parroquia de Tirán (Moaña), por Manuel Uxío García Barreiro e Gerardo Gayo Rodríguez
Actores durante unha representación.
Un **actor** ou unha **actriz**, é unha persoa que representa un papel nunha obra teatral, cinematográfica, radiofónica ou televisiva. O primeiro actor do que se ten noticias foi o grego Tespo que actuou no Teatro Dionisio no 534 a.C. e que narrou a historia en primeira persoa, ata entón as historias que se narraban contábanse en terceira persoa.

No século XX, os actores eran professionais da súa materia e formados en arte dramática. Coa aparición do cinema, o número de actores de sona multiplicouse.

Historia
--------

Actores interpretando persoas do pasado.
Semella que o primeiro actor que rexistra a historia, no 534 a.C. (probablemente o 23 de novembro, os cambios de calendario ao longo da historia fan que sexa difícil determinalo con exactitude), cando o grego Tespo actuou no *Teatro de Dioniso,* onde foi o primeiro que reproducía as palabras dos personaxes en primeira persoa*.* Antes da actuación de Tespo, as historias cantábanse e bailábanse nun estilo narrativo en terceira persoa. O mito teatral mantén que Tespo trouxo un espírito malicioso, e que ten a culpa dos desastres no teatro. Na Grecia clásica, só os homes podían ser actores e tapaban a cara con carautas grotescas. Continuaron deste xeito tamén durante o Imperio Romano.

Na Idade Media, o teatro esmoreceu. Os xograres son considerados actores por algúns expertos, xa que interpretaban as cancións dos trobadores.

O teatro moderno comezou cos autos sacramentais; como mostra deles pódese citar o Misterio de Elx, que aínda hoxe se representa cada ano na devandita cidade.

Durante o Renacemento e o Barroco, o teatro, xunto cos actores, volve medrar. Os actores comezaron a converterse en profesionais. Ademais, cando apareceu a ópera, precisábanse cantantes e actores ao mesmo tempo.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *actriz*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Actor, actriz Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Csapo, Eric, e William J. Slater. 1994. *The Context of Ancient Drama.* Ann Arbor: The U of Michigan P. ISBN 0-472-08275-2.
* Elam, Keir. 1980. *The Semiotics of Theatre and Drama*. New Accents Ser. Londres e Nova York: Methuen. ISBN 0-416-72060-9.
* Weimann, Robert. 1978. *Shakespeare and the Popular Tradition in the Theater: Studies in the Social Dimension of Dramatic Form and Function.* Ed. Robert Schwartz. Baltimore e Londres: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-3506-2.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q33999
* AAT: 300025658
* BNCF: 1666
* BNE: XX524522
* BNF: 133184428
* GEC: 0074697
* GND: 4052154-0
* JSTOR: actors
* LCCN: sh85000744
* NDL: 00562827
* NKC: ph117199

 |
O **voo 498 de Crossair** era un servizo dende Zúric, Suíza e Dresden, Alemaña, que se esnafrou dous minutos despois de engalar no municipio suízo de Niederhasli o 10 de xaneiro de 2000. Os sete pasaxeiros e tres tripulantes a bordo do Saab 340B morreron no impacto. Foi o primeiro accidente con vítimas mortais da aeroliña rexional suíza Crossair nos seus 25 anos de historia.

O informe oficial atopou que o accidente foi debido a unha perda de control debido a múltiples erros humanos.

Avión e tripulación
-------------------

O Saab 340B de 33 asentos usado no voo 498 de Crossair Flight LX498 estaba arrendado a Moldavian Airlines dende o 1 de outubro de 1999. O avión tiña programada a súa saída de Zúric o luns 10 de xaneiro de 2000 ao redor das 6:00 p.m. O clima frío e chuvioso era normal para a zona e non había indicios de que houbese algo malo co avión,e , aínda que este avión tiña 24 000 horas dende o seu primeiro voo en novembro de 1990, este modelo tiña un bo rexistro de seguridade.

O capitán Pavel Gruzin, de 41 anos, tiña 8 100 horas de voo, 1 900 delas no Saab 340. O copiloto Rastislav Kolesár, de 35 anos, tiña unhas 1 800 horas de voo, 1 100 delas no Saab 340. O avión non levaba carga fóra do normal e a súa seguinte revisión sería en 21 días, o 31 de xaneiro.

Accidente
---------

Despois de que os sete pasaxeiros e tres tripulantes embarcasen o avión foi autorizado a engalar ás 5:54 p.m. (16:54 UTC). O aparello saíu da pista 28 dirixíndose cara ao oeste. Tras engalar o avión trepou con normalidade, pero despois de percorrer 7,2 km o aparello de súpeto comezou a perder altura e a xirar cara a dereita en vez de seguir a súa ruta de voo cara a esquerda. Cando os controladores de tráfico aéreo preguntaron ao piloto se quería virar á dereita ao que respondeu "en espera", seguido da perda de contacto por radio.

Ás 5:56 p.m. (16:56 UTC), un minuto e 56 segundos despois da engalaxe o avión desapareceu do radar. Os restos queimados quedaron esparexidos de 200 a 300 metros preto das casas en Niederhasli, a uns 5 km ao noroeste do aeroporto de Zúric. As dúas caixas negras foron recuperadas da escena do accidente, ámbalas dúas severamente danadas.

Notas
-----

1. ↑  Jan 10, CBC News · Posted:; November 11, 2000 8:17 PM ET | Last Updated:; 2000. "Zurich plane crash kills 10 | CBC News". *CBC* (en inglés). Consultado o 2018-12-15.
2. ↑  "Informe do accidente" (PDF). *BFU*. Archived from the original on 03 de decembro de 2012. Consultado o 2018-12-16.
*Galleria Vittorio Emanuele III*, en Messina.
Vista do xardín da Vila Médici en Roma, por Diego Velázquez.
**Serliana** é o nome dun recurso arquitectónico moi utilizado no Renacemento e posteriormente no período neoclásico, que consiste en combinar arcos de medio punto con vans alintelados. O seu nome provén do arquitecto manierista italiano Sebastiano Serlio, que foi o primeiro en teorizar sobre esta forma arquitectónica.

A *serliana* utilizouse, xeralmente, en portadas e *loggias* a xeito de arco de triunfo no que os laterais están alintelados e son máis baixos. Un exemplo desta forma pode verse sobre a portada do Palacio de Carlos V en Granada, realizada por Pedro Machuca en 1527. Tamén foi moi utilizada por Andrea Palladio.

Orixe
-----

O arco flanqueado polos dous vans alintelados apareceu orixinalmente na época imperial en Roma. Utilizouse na Vila Hadriana (125-134), en Tívoli, e no Templo de Hadriano (cara ao 130) en Éfeso, Turquía, e foi coñecido como "arco siriaco".

Recuperouno Bramante en Santa María do Popolo (1507-09) en Roma, aínda que foi Palladio (1508-80) quen máis o utilizou, polo que en Inglaterra, onde a arquitectura paladiana foi difundida por Inigo Jones (1573-1652) coñeceuse como arcada paladiana. No século XVIII, lord Burlington engadiulle un arco exterior para recoller o tres ocos.

En España, a primeira serliana aparece datada en 1510, cando artistas xenoveses o introducen no palacio valenciano de Jeromi Vich, daquela embaixador en Roma de Fernando o Católico.

Notas
-----

1. ↑  "serliana". *glosarioarquitectonico.com*. Consultado o 21-04-2019.
2. ↑  Marías, Fernando (1983). *La arquitectura del Renacimiento en Toledo (1541-1631)* (en castelán). Madrid: CSIC. ISBN 9788400058975.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Serliana Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Sebastiano Serlio

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10879487
* AAT: 300311053
* EBID: ID
* GND: 1060016389

 |
***El Faro Asturiano***, foi un periódico informativo e político publicado en Oviedo entre 1856 e 1873. Definíase na súa cabeceira como **Diario de intereses morales y materiales, de noticias y anuncios**. Foi o periódico máis importante de Asturias no século XIX.

Características
---------------

A primeira etapa comezou o 5 de maio de 1856, con periodicidade quincenal. Despois pasou a ser trisemanal, e o 1 de marzo de 1860 converteuse en xornal. Tiña un formato de 34 X 50 cm, con catro páxinas (a cuarta dedicada a anuncios comerciais) a cinco columnas.

Estaba editado polos irmáns Protasio (quen o dirixiu até 1868) e Gumersindo González Solís, que o substituíu no cargo. Procuraron que tivese as últimas novidades técnicas, e estaba á vangarda da prensa de España. Unha catalogación oficial da prensa de 1865 considerábao a cuarta publicación máis importante dos xornais españois de provincias.

Tiña tendencia conservadora e católica. Levou a cabo campañas para a mellora de estradas, escolas e a creación de industrias. Tamén participou en polémicas como a defensa da autenticidade do foro de Avilés, que en 1865 negara Aureliano Fernández-Guerra no seu discurso de ingreso na Real Academia Española. Tamén colaborou no periódico Ramón Álvarez-Valdés escribindo sobre a historia da guerra da independencia española en Asturias.

A revolución de 1868 trouxo a decadencia ao diario ao se separaren as tendencias políticas que convivían dentro del para fundar cada unha o so propio órgano de expresión. Os carlistas crearon o diario *La Unidad* e os demócratas amadeístas *El Eco de Asturias*, quedando *El Faro* como voceiro do liberalismo unionista.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cañada, S. (ed.) (1982): *Gran Enciclopedia Asturiana*. Xixón, tomo 6, pp. 217–219.
O río Kagera, na fronteira entre Ruanda e Tanzania
Localización do río Kagera (mapa de Ruanda)
O **río Kagera** é un río da África oriental, o maior tributario do lago Vitoria e un dos ríos da cabeceira do río Nilo. O río forma fronteira natural entre Tanzania e Ruanda e, tamén, entre Tanzania e Uganda. Ten unha lonxitude, sen incluír as súas fontes, de 400 km.

Xeografía
---------

O río nace no Monte Heha, en Burundi.
Nos seus inicios é coñecido como río Rukarara, aparecendo en Ruanda, cerca do extremo norte do lago Tanganica, no corazón do bosque tropical de Nyungwe, na provincia Occidental. O río cambia varias veces de nome segundo descende e vai incorporando afluentes: primeiro leva o nome de Mwogo, logo o de Nyabarongo; ao confluír o Nyabarongo co Akanyaru dá lugar ao nacemento do río Akagera, e, despois, ao recibir este pola dereita o río Ruvubu, dá lugar ao río Kagera.

O Kagera flúe cara ao norte, constituíndo durante a primeira metade do seu percorrido a fronteira natural entre Tanzania e Ruanda. Neste primeiro tramo, o río forma primeiro o límite occidental da reserva tanzana de Rusuma Falls-Burigi Game, e, máis adiante, durante un largo tramo, o límite oriental do ugandés Parque Nacional Akagera, que leva ese polo río.

Cerca de Kagitumba, o río cambia repentinamente de dirección cara ao leste, nun punto no que hai unha trifronteira entre Ruanda, Tanzania e Uganda. Segue cara ao leste, sendo a fronteira tanzano-ugandesa. Logo describe unha ampla curva cara ao sur adentrándose no territorio tanzano e de novo volve, xa no seu tramo final, a ser fronteira entre Tanzania e Uganda. Desemboca finalmente no lago Vitoria pola parte central da beira occidental, a uns 40 km ao norte da cidade de Bukoba.

A súa cabeceira é a fonte do río Nilo máis afastada do mar Mediterráneo.

Hidroloxía
----------

O río Kagera e os seus afluentes drenan a maior parte do territorio de Ruanda. Os principais afluentes do río son:

* pola marxe esquerda:

* río Muvumba;
* río Karangaza;
* río Kamiramugezi;

* pola marxe dereita:

* río Ruvubu;

Notas
-----

1. ↑  , Britannica Online Encyclopedia *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Kagera*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2750140
* WorldCat
* VIAF: 244265008
* BRE: 2031871
* EBID: ID
* GeoNames: 443771
* GND: 4363163-0

 |
**Virgin Records** é unha discográfica británica fundada polos empresarios británicos Richard Branson, Philip Newell e Nik Powell en 1972. Foi vendida a Thorn EMI en 1992 e as súas operacións estadounidenses foron fusionadas con Capitol Records no ano 2007, creando así o Capitol Music Group.

Historia
--------

Branson e Powell tiña inicialmente unha pequena tenda de discos chamada Virgin Records and Tapes en Notting Hill Gate, Londres, especializada en importacións de álbums de krautrock. Despois de que a tenda fora un éxito pensaron e crear un selo discográfico.

A súa primeira edición foi o álbum de rock progresivo *Tubular Bells*, do multi-instrumentista Mike Oldfield, publicado no ano 1973. Pouco despois seguíronlle destacadas edicións de krautrock, incluíndo o álbum *Phaedra* de Tangerine Dream, e *The Faust Tapes* e *Faust IV* de Faust.

A pesar de que Virgin foi inicialmente un dos selos clave para o rock progresivo inglés e europeo, o contrato en 1977 cos Sex Pistols fixo que se movese cara ao novo son que estaba xurdindo na época. Pouco despois, a tenda de Notting Hill record shop (sobre a que estaba situada a oficina do selo) foi asaltada pola policía por ter na súa fiestra un cartel de promoción do disco *Never Mind the Bollocks, Here's the Sex Pistols* dos Sex Pistols. Máis tarde asinaron con máis grupos de new wave como Boxer, Culture Club, Fingerprintz, Gillan, Holly and the Italians, Human League, Magazine, The Motors, Penetration, The Ruts Shooting Star, Simple Minds e XTC.

Despois de experimentar con varis deseños alternativos en 1975 e 1976, o actual logo de Virgin foi creado en 1978. Este foi usado por vez primeira no álbum de Mike Oldfield *Incantations*, no ano 1978. Pouco a pouco foise adoptando noutras empresas do grupo Virgin, como na súa aeroliña Virgin Atlantic Airlines.

### Venda a Thorn EMI

Virgin Records foi vendida por Branson a Thorn EMI en xuño de 1992 por 1 millón de dólares, cunha cláusula especial de non-competencia que impedía a Branson fundar unha nova discográfica nos seguintes cinco anos. Branson vendeu Virgin Records para financiar Virgin Atlantic Airways, que nese tempo tiña unha forte competencia por parte de British Airways.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do selo *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q203059
* WorldCat
* VIAF: 152381675
* EBID: ID
* LCCN: no2001030425
* MusicBrainz: ID
* VGMdb: 1355

 |
Parasitos *Trypanosoma* tratados con tinguidura de Giemsa.
A **tinguidura de Giemsa** é un método habitual para o exame de frotis sanguíneos, cortes histolóxicos e outro tipo de mostras biolóxicas. Este método ten utilidade sobre todo para manifesta-las rickettsias localizadas dentro da célula hóspede. A coloración Giemsa emprégase tamén para tinguir frotis de sangue no exame para protozoos, aínda que tamén se poden empregar outras coloracións como é a técnica de citoconcentración para parasitos sanguíneos, a cal ten un baixo custo e ofrece a posibilidade de illar e identificar no mesmo sedimento o parasito principal, con excepción dos trofozoitos máis novos e o *Plasmodium falciparum*. Tamén se emprega a modificación de Wright.

Fundamento
----------

Sección de *Myxobolus cerebralis* tinguido con Giemsa
Estes organismos adquiren unha coloración diferencial e vense dentro do citoplasma da célula hóspede. A técnica de Giemsa está formada por varios colorantes: as tinturas neutras empregadas combinan o azul de metileno como tintura básica e a eosina como tintura ácida, o que dá unha ampla gama de cores; o azul de metileno é un colorante metacromático, de aí que moitas estruturas se tingan de púrpura e non de azul. O pH da solución de coloración é crítico e débese axustar idealmente de acordo a diversos fixadores. A gama do pH debe estar entre 6.4 e 6.9.

Para mostras histolóxicas, os mellores resultados obtéñense en mostras fixadas con formol, incluídas en parafina e cortadas entre 3 e 6 microns.

Procedemento
------------

1. Desparafinar e hidratar.
2. Aplicar solución de traballo de Giemsa durante 10 minutos.
3. Deshidratar con alcohol absoluto, 3 cambios.
4. Aclarar con xilol, 3 cambios.

Os resultados obtidos son os seguintes:

1. Citoplasma: rosa.
2. Núcleos: azul.
3. Eritrocitos: vermello.
4. Gránulos das células cebadas: púrpura.
5. Bacterias: azul.
6. Parasitos: azul.

Esta técnica presenta multitude de variantes, pero as diferenzas baséanse no emprego ou non de diferenciador, o tempo de permanencia do colorante, o uso de alcohois en diferente graduación etc.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* ARP, ed. (1992). *Métodos Histotecnológicos*. *Instituto de patología de las Fuerzas Armadas de los EEUU (AFIP)*.
* Sheehan, Dezna; Hrapchak, Barbara (1980). *Theory and practice of Histotechnology*. *The C.V. Mosby Company* (2 Ed ed.).

### Ligazóns externas

* 
* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1412684
* EBID: ID
* MAG: 154488023

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* NCIt: C85598
* UMLS: C0523205

 |
O **twee pop** é un subxénero do indie pop que se orixinou a partir do recompilatorio de 1986 da revista *NME* compilation *C86*. Caracterizado pola súa sinxeleza e inocencia percibida, algúns dos trazos que o definen son harmonías rapaz-rapaza, melodías pegadizas e letras sobre amor. Durante moitos anos os selos discográficos independentes máis asociados co twee pop foron Sarah Records (no Reino Unido) e K Records (nos Estados Unidos).

Características
---------------

A definición de twee é algo "excesivamente ou afectosamante pintoresco, bonito, ou sentimental", supostamente nada dunha mala pronunciación infantil da palabra "sweet" (doce). Mentres que os termos "twee" ou "twee pop" son considerados pexorativos no Reino Unido, unha fascinación retrospectiva co xénero nos Estados Unidos viu aos estadounidenses defendéndose ansiosamente a eles mesmos como twee. Segundo Paula Mejia de *The A.V. Club*:

> A diferenza entre "twee" e "indie pop" é leve pero polarizante. Ámbolos dous estilos de música transcenderon o xénero, convertéronse nun estilo de vida de comercio de cintas, e tiveron influencias semellantes, sacadas das estruturas minimalistas de tres acordes dos Ramones e das harmonías pop picantes de The Jesus and Mary Chain. Todos varían lixeiramente nas súas orixes ...O propio twee comezou como unha vasta colección de sons, reunindo os fíos onde as luminarias se quedaron, e creando avenidas diverxentes ao seu paso.
> 
> 

AllMusic di que o twee pop é "quizais máis parecido ao bubblegum indie rock - é música cun espírito de desafío DIY na gran tradición do punk, pero cunha simplicidade e inocencia non vista ou escoitada dende os primeiros días do rock & roll". O autor Marc Spitz suxire que as raíces do twee proceden da música de posguerra dos anos 50. Se ben a cultura categorizouse a si mesma co nome de "indie", moitos dos principais puntais do twee conseguiron a aclamación crítica do mainstream polas súas contribucións ao movemento twee.

Movementos relacionados
-----------------------

O **cuddlecore** é un movemento que xurdiu como consecuencia do twee pop e que foi brevemente prominente a mediados dos anos 90. Esta etiqueta describe un estilo marcado polas harmonías vocais e as melodías pop sobre un acompañamento musical de estilo punk. As bandas de cuddlecore foron normalmente, aínda que non sempre, bandas de mulleres e representaban esencialmente unha variación máis orientada cara ao pop da escena riot grrrl contemporánea.

Notas
-----

1. ↑  "Indie Pop Music Genre Overview". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2020-02-02.
2. 1 2  "Twee Pop Music Genre Overview". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2020-02-02.
3. ↑  "BBC Radio 2 - Paul Morley's Guide to Musical Genres, TWEE". *BBC* (en inglés). Consultado o 2020-02-03.
4. 1 2  "A wistful walk through the precious world of twee pop". *Music* (en inglés). Consultado o 2020-02-03.
5. ↑  "Twee as Fuck". *Pitchfork* (en inglés). Consultado o 2020-02-03.
Gravación do filme *Dream* de Theodor Hoidekr.
Imaxe do espectáculo *The Painted World*.
O **Teatro Negro** (en checo: *černé divadlo*) é un tipo de representación escénica caracterizada polo uso dun escenario na escuridade ou cunha iluminación estratéxica para facer un xogo de luz e sombras. A pesar de que o formato está diseminado por todo o mundo, é predominante en Praga (República Checa) onde é considerado unha auténtica manifestación, existindo na capital bohemia nove compañías en actividade.

Formato
-------

Distínguese doutros tipos de representación teatral co uso de cortinas negras, un escenario escuro, lanternas negras e traxes fosforescentes. A técnica denominada "caixa negra" foi desenvolvida por Georges Méliès e polo innovador Constantin Stanislavski. A danza, as representacións mímicas e as acrobacias teñen, así como os demais recursos, unha importancia recoñecida dentro do Teatro Negro.

Historia
--------

Unha técnica anterior xurdiu na China e estendeuse cara ao Xapón no século XVIII, onde un boneco teatral, o Bunraku, era utilizado. O moderno teatro negro xurdiría con George Lafaille, que abertamente se denomina "o pai do teatro de luz negra".

Un formato cunha nova linguaxe e cores, co uso da luz ultravioleta, xurdiu en Praga durante o réxime ditatorial como forma de expresar opinións e ideas, especialmente nun contexto totalitario en que era necesario usar a creatividade contra a represión. O escenario escuro e o espectáculo mudo serían referencias ao réxime.

A primeira compañía teatral, o Teatro Negro de Praga, xurdiu en 1961 co director artístico Frantisek Kratochvíl e Jiri Smec, introdutor de elementos innovadores no antigo teatro chinés. O teatro Image dende o ano 1990 acadou éxito non só no escenario de Praga senón tamén o exterior. Segue buscando novas formas de expresión tratando de superar os límites da tecnoloxía do teatro negro, baile contemporáneo, pantomima e deseños de vestimenta.

Teatro de luz negra hoxe en día
-------------------------------

Só se poden ver partes do corpo deste artista debido ao traxe especial.
Hoxe en día hai moitas compañías de teatro de luz negra fóra de Praga (Hungría, Ucraína, Alemaña, Estados Unidos) intentando facer espectáculos similares aos teatros de luz negra en Praga. A escena de Praga cambiou a súa cara ao estilo do século XX: a danza moderna estivo involucrada, os deseños de traxes tornáronse máis eficaces, os concertos de teatro de luz negra volvéronse máis musicais. Praga aínda é fogar do teatro de luz negra: centos de miles de turistas visitan os seus espectáculos cada mes.

Notas
-----

1. 1 2 3  Wow Show Prague. *History of The Black Light Theater*, acceso en 5 de xuño de 2010
2. ↑  Guia de Praga. *Cultura em Praga*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* HILT - Theodor Hoidekr – Teatro Negro de Praga
* Image Theatre – Teatro Negro de Praga
* Teatro Negro de Ucraína

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1555372
* NKC: ph1028638

 |
A **cavatina** (diminutivo da palabra italiana *cavata*, extracción) é a aria coa que se presentan en escena os personaxes, e polo tanto tamén os cantantes, nas óperas italianas. En voga sobre todo no século XIX, é coñecida tamén como *aria de saída*.

A estrutura en dous tempos da cavatina do século XIX, na que se quixo recoñecer un tratamento formal característico, é en realidade a forma típica da aria na ópera italiana da primeira metade do século. En todo caso, o que require unha cavatina é unha escritura vocal esixente, que permita ao cantante mostrar as súas habilidades ao público ante o que se presenta.

Ás veces, no século XVIII, o termo cavatina foi empregado como diminutivo de *cavata*, forma do século XVII de diverso significado.

Na ópera francesa do século XIX empregouse tamén, de xeito excepcional, o termo "cavatine"

Exemplos de cavatinas famosas
-----------------------------

* Cavatina de Figaro, en *Il barbiere di Siviglia* de Rossini, *Largo al factotum*
* Cavatina de Norma, en *Norma* de Bellini, *Casta diva*
* Cavatina de Lucia, en *Lucia di Lammermoor* de Donizetti, *Regnava nel silenzio*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Ópera*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41270
* BRE: 2031290
* EBID: ID
* NKC: ph224379

 |
**Deathrock** ou **deathpunk** é un termo usado para referirse a un subxénero do punk rock que incorpora elementos de terror e con atmosferas arrepiantes, que apareceu na costa oeste dos Estados Unidos cara ao ano 1979.

Características
---------------

As cancións deathrock usan acordes sinxelos, guitarras con eco, un baixo moi presente, baterías repetitivas, ritmos post-punk e tribais con tempos 4/4. As bandas do xénero adoitan a crear atmosferas con guitarras chirriantes, sintetizadores arrepiantes ou sinistros, e experimentan con outro tipo de instrumentación. As letras poden variar, pero adoitan ser introspectivas e surrealistas, e tratan temas escuros como o illamento, desilusión, perda, depresión, vida ou morte. As letras do deathrock e os outros elementos estilísticos adoitan incorporar temas de películas de terror e ciencia ficción, que á súa vez leva a a moitos grupos a adoptar elementos do rockabilly e o surf rock.

A pesar de ter un nome semellante, o deathrock non ten conexión co death metal (ademais de temas líricos en ocasións semellantes), que é un subxénero extremo do heavy metal. Porén, bandas como The Birthday Party influenciaron en estilos vocais usados polos segundos.

Etimoloxía
----------

O termo "death rock" foi usado por vez primeira nos anos 50 para describir un xénero temático relacionado co rock and roll que comezou en 1958 con tema de Jody Reynolds "Endless Sleep" e rematou en 1964 con "Last Kiss" de J. Frank Wilson". Estas cancións sobre adolescentes mortos destacaron pola súa visión romántica e morbosa da morte, polas súas pontes con voces faladas e os seus efectos de son. O tema de The Shangri-Las "Leader of the Pack" é posiblemente o mellor exemplo deses anos do uso do termo.

O uso de "deathrock" re-emerxeu 15 anos despois no ano 1979 para describir o son de varios grupos da costa oeste estadounidense. O termo chegou de tres fontes istintas: Rozz Williams, membro fundador de Christian Death, para describir o son da súa banda; a prensa musical, reusando o termo dos 50 para describir un emerxente subxénero do punk rock; e/ou a película de Nick Zedd de 1979 *They Eat Scum*, na que aparecía unha banda ficticia de "death rock" chamada "Suzy Putrid and the Mental Deficients".
**Ex Models** é unha banda de no wave estadounidense procedente de Brooklyn, Nova York.

Traxectoria
-----------

A banda, que xira ao redor dos irmáns Shahin e Shahryar Motia, fundouse cando aínda estaban no instituto. Editaron o seu primeiro álbum, *Other Mathematics*, no ano 2001 a través do selo Ace Fu Records.

O seu segundo álbum, *Zoo Psychology*, editouse dous anos despois. Colle ideas do seu anterior traballo, pero as cancións fanse máis sucias e ruidosas, con peculiares cambios de tempo. Nese tempo o baixista Mike Masiello deixou a banda e Zach Lehrhoff substituíuno, proporcionando tamén voces.

De cara 2005 a banda reducírase a un dúo formado por Shahin e Zach que editaron o seu terceiro álbum, *Chrome Panthers*, tomando unha nova dirección, máis repetitiva e minimalista. Kid Millions, da banda Oneida, axudou a gravar as baterías e tamén realizou algún concerto con Ex Models. Finalmente os ritmos fixéronse máis primitivos e a banda chegou a utilizar tres baterías sobre o escenario.

No ano 2007, a formación clásica de Motias, Zach e o batería Jake Fiedler actuaron no East River Park de Nova York. Porén, a reunión con Fiedler foi curta, e os tres membros restantes comezaron a tocar como Knyfe Hyts, unha banda máis orientada cara ao metal.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Other Mathematics* | 2001 | Ace Fu Records |
| *Zoo Psychology* | 2003 | Frenchkiss Records |
| *Chrome Panthers* | 2005 | Troubleman Unlimited |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2276630
* WorldCat
* VIAF: 130552451
* Discogs: 125190
* ISNI: 0000000089568022
* LCCN: no2006011638
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 538825

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Andes (homónimos).
Edificio no Distrito Histórico de Andes
**Andes** é unha corporación municipal (*town*) do condado de Delaware do Estado de Nova York de 1234 habitantes. A principal entidade de poboación é a localidade homónima de Andes que ata 2003 contou, dentro da *town* de Andes, coa súa propia municipalidade, constituíndo xa que logo unha *village*, e que dende entón constitúe un *hamlet* .

Historia
--------

Granxa Jackson-Aitken (ca. 1850)
A rexión formaba parte do territorio dos lenape e tras da Guerra de independencia comezaron a se instalar na zona familias de orixe neerlandesa, alemá e escocesa. En 1819 estableceuse como unha entidade propia co rango de *town* ao se separar de Middletown, e como boa parte do condado de Delaware formaba parte da casa señorial Hardenbergh Patent, propiedade de membros da familia Livingston. O 7 de agosto de 1845, xa ao final da revolta coñecida como *Anti-Rent War*, cando as autoridades intentaban vender unha propiedade confiscada e ao negar o acceso o anterior propietario, numerosos veciños da zona vestidos coma indios dispararon, matando ao subshériff Osman N. Steele. Detivéronse a varios veciños e houbo tres sentenzas a cadea perpetua e dúas penas de morte, aínda que logo lles conmutaron a pena.

O 3 de xuño de 2002, os residentes da principal localidade, Andes, decidiron disolver a súa autonomía municipal (*village*) nunha elección por 81 a 63 votos, decisión que entrou en vigor o 31 de decembro de 2003.

Un total de 129 edificios da zona vella de Andes incluíronse en 1984 nun Distrito Histórico 
e a granxa Jackson-Aitken está tamén dende 2003 no Rexistro Nacional de Lugares Históricos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial de Andes

Notas
-----

1. ↑  Segundo a lexislación do Estado de Nova York *town* é unha corporación municipal. "New York Consolidated Laws, Town Law - TWN"
2. ↑  "Population and Housing Unit Estimates". Consultado o 9 de xuño de 2017.
3. ↑  No Estado de Nova York *village* fai referencia a unha corporación municipal integrada nunha *town* *Local Government Handbook*, p. 81 Arquivado 27 de maio de 2020 en Wayback Machine.
4. ↑  En Nova York, *hamlet* é unha entidade de poboación sen autonomía local
5. ↑  W.W. Munsell *The History of Delaware County*. The Town of Andes
6. ↑  "Undersheriff Osman N. Steele" Officer Down Memorial Page
7. ↑  Breakey, Patricia. "Andes residents begin life after end of village" Arquivado 16 de xullo de 2011 en Wayback Machine.. *The Daily Star* (Oneaonta). 9 de xaneiro de 2004.
8. ↑  NRHP
9. ↑  NRHP

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4754284
* WorldCat
* VIAF: 138568922
* GeoNames: 5107175
* GNIS: 978680
* LCCN: n2002068705
* OSM: 3301156
* WOEID: 2354629

 |
**Chatham** é unha vila e municipio do condado de Columbia no estado de Nova York, nos Estados Unidos de América.

Xeografía
---------

Situado a unha altitude media de 73 msnm, o municipio ocupa unha extensión de 138,7 km². Segundo o censo de 2010 tiña unha poboación de 4 128 habitantes, cunha densidade de poboación de 30,8 hab./km².[]

Demografía
----------

Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos, en 2000 os ingresos medios por fogar na localidade eran de 49 234 $, e os ingresos medios por familia eran de 60 097 $. Os homes tiñan uns ingresos medios de 40 067 $ fronte aos 26 452 $ das mulleres. A renda per cápita da localidade era de 28 599 $. Ao redor do 6,6 % da poboación estaba por debaixo do limiar de pobreza.

Historia
--------

O municipio foi fundado no ano 1795.[]

Notas
-----

1. ↑  Oficina do Censo dos Estados Unidos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3723184
* WorldCat
* VIAF: 130305618
* FAST: 1258056
* GeoNames: 5112340
* GNIS: 978814
* LCCN: n89146948
* OSM: 3160367

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Abd al-Rahman.

Estatua de Abderramán I. Almuñécar, España
**Abd al-Rahman I** (**Abderramán**, **Abd ar-Rahman** ou **‘Abd al-Rahmán**), nado en Damasco en 731 e finado en Córdoba en 788, foi un Califa andalusí.

Foi o fundador dunha dinastía musulmá que gobernou al-Andalus por case tres séculos, e membro da dinastía omeia, pois era neto de Hisham ibn Abd al-Malik, o décimo califa Omeia.

Traxectoria
-----------

Era coñecido como o *emigrante*, tivo que fuxir de Damasco cando os abásidas derrotaron aos omeias e procurou refuxio en Palestina e Siria. A través de Exipto chegou ao norte de África e despois de catro anos refuxiouse entre a tribo bérber dos Nazca (Mauritania) da cal proviña a súa nai. De aí pasa á Península Ibérica, onde contaba cun certo número de partidarios e se sentía máis a salvo da persecución dos axentes ao servizo dos abásidas, que pretendían acabar con todos os membros da dinastía omeia.

Desembarcou no porto de Almuñécar o 14 de agosto do 755, contando co apoio das tribos iemenís e sirias de al-Andalus. En marzo do 756 entrou en Sevilla e o 15 de maio derrotou ao emir Yusuf al-Fihri, entrou en Córdoba e foi proclamado emir.

Durante o seu reinado dedicouse a establecer un estado centralizado. Tivo que facer fronte a sublevacións e revoltas incluída a dalgúns membros da súa familia. Protexeu os artistas e poetas, e foi ele mesmo autor de poesías. Recibiu o alcume de *O Xusto*.

Tamén, baixo o seu reinado, iníciase a construción no ano 785 da Mesquita de Córdoba sobre a localización da Basílica visigoda de San Vicenzo Mártir, que foi construída no século VI. No mesmo terreo iníciase a edificación do oratorio ou *haram* no ano 786.

Morreu após trinta e dous anos de reinado, deixando o trono ao seu fillo Hicham, en detrimento de Solimán e de Abd-Alláh, seus irmáns mais vellos.

Notas
-----

1. ↑  "And al-Rahman". *Diciopedia do século 21* **1**. Edicións do Cumio, Galaxia e do Castro. 2006. p. 22.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q29000
* WorldCat
* VIAF: 44278756
* Auñamendi: 5936
* BIBSYS: 13061291
* BMT: 192725
* BNF: 12574658p
* BRE: 660467
* CANTIC: a11269467
* CERL: cnp00562879
* DBE: abd-al-rahman-i
* DeutscheBio: 121026019
* EBID: ID
* EGAXA: vtls001027910
* FAST: 1803096
* GEA: 99
* GEC: 0000138
* GND: 121026019
* ISNI: 0000000054903409
* LCCN: n84022378
* NTA: 235164275
* SELIBR: 259999
* SUDOC: 140466355
* ULAN: 500404059
* WikiTree: Umayyad-11

 |
O **Hunter**, que voou o 20 de xullo do 1951, foi un caza empregado por algunhas unidades da RAF, inda que en misións secundarias.

Características
---------------

Este caza lonxevo foi deseñado para substituír o Meteor, e chegou a substituír os Venom e Sabre dos escuadróns de ultramar. A aparición do Hunter revolucionou o Mando de Caza. Cando foi retirado o Hunter foi amplamente empregado en misións de ataque ó solo e entrou en combate en Indonesia e no Golfo Pérsico. Os derradeiros escuadróns, os nº 45 e 58, serviron coma reservas de pilotos para a frota de avións Jaguar e foron disoltos no 1976. O Hunter estivo en activo no unidade de Armas Tácticas de Brawdy ata o 1982, substituído polo BAe Hawk e o English Electric Lightning.

Especificacións
---------------

* **Tipo**: Caza diúrno monopraza Hawker Hunter F.Mk 6.
* **Construtor**: Hawker-Siddeley
* **Ano**: 1951
* **Principal usuario**: Royal Air Force e a Fleet Air Arm
* **Envergadura**: 10,26 m.
* **Lonxitude**: 13,98 m.
* **Altura**: 4,10 m.
* **Área alar**: 32,42 m².
* **Peso baleiro**: 6.405 Kg.
* **Peso cargado**: 8.050 Kg.
* **Planta motriz**: 1 Rolls-Royce Avon 200 de 10.000 libras de pulo.
* **Armamento**: 4 canóns de 30 mm a proa e bombas, foguetes e tanques lanzábeis subalares.
* **Velocidade máxima**: 715 millas/h
* **Alcance operacional**: 1.840 millas con tanques subalares.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q641943
* GND: 4504751-0
* LCCN: sh85063105
* NKC: ph305462

 |
A **revolta dos bátavos** ou **levantamento bátavo** tivo lugar na Xermania Inferior entre os anos 69 e 70, no século I. Os bátavos, habitantes dunha pequena pero militarmente poderosa poboación xermánica asociada cos chattos no delta do Rin, rebeláronse contra o Imperio Romano. Pronto á Gallia Belgica uníronse as tribos celtas belgas e algunhas tribos xermánicas.

Liderados polo suboficial romano Gaius Julius Civilis (Xulio Civilis) e o príncipe bátavo, os xermánicos venceron inicialmente o exército romano, derrotando dúas lexións. Porén, os romanos formaron un formidable exército e nomearon a Quintus Petilius Zerialus como o seu xeneral. Iso cambiou o destino da guerra e obrigou aos bátavos a negociar a paz. Os alemáns tiveron que aceptar a orde romana e ter unha lexión acuartelada en Noviomagus (actual Nimega).

Barco romano da *classis germanica* (a frota fluvial do Rin). A reconstrución baséase nos restos de cinco barcos descubertos en Maguncia nos anos 80. O da imaxe, coñecido como *Maguncia Tipo A*, foi deseñado para intervención en lancha rápida. Os remeiros serían tropas propias transportadas nel. Nótese tamén a localización dos escudos laterais, cuxo fin era a protección da tripulación dos proxectís lanzados dende as costas. No momento da rebelión dos batávos, a maioría destes barcos estaban tripulados por xentes desa etnia. *Museum für Antike Schifffahrt*, Maguncia, Alemaña.

Lexións que participaron no levantamento
----------------------------------------

* Legio V Alaudae
* Legio XV Primigenia
* Lexio I Germánica
* Lexio XVI Gallica
* Lexio VIII Augusta
* Legio XI Claudia
* Lexión XIII Gemina
* Lexio XIV Gemina
* Lexio XXI Rapax
* Legio II Adiutrix
* Lexio I Adiutrix
* Lexión VI Victrix
* Legio XVI Flavia Firma

Galería de imaxes
-----------------

* Medalla bañada en prata na que se cita a C. Aquilus Proculus, o primipylus que organizou a retirada das tropas romanas do Rin e foi traizoado polos seus auxiliares (Tácito). Historias IV-18). Esta medalla atopouse na meseta de Kops en Nimega.Medalla bañada en prata na que se cita a C. Aquilus Proculus, o primipylus que organizou a retirada das tropas romanas do Rin e foi traizoado polos seus auxiliares (Tácito). Historias IV-18).  
 Esta medalla atopouse na meseta de Kops en Nimega.
* Mapa do Imperio no ano 69, o ano dos catro emperadores. As rexións leais a Vitelio están en gris, as de Vespasiano en azul.Mapa do Imperio no ano 69, o *ano dos catro emperadores*. As rexións leais a Vitelio están en gris, as de Vespasiano en azul.
* Mapa da fronteira de Xermania e o Imperio no ano 70Mapa da fronteira de Xermania e o Imperio no ano 70
* Estela funeraria dun Corporis Custos batavo.Estela funeraria dun *Corporis Custos* batavo.
* "Bátavos vencendo aos Romanos no Rin", por Otto van Veen."Bátavos vencendo aos Romanos no Rin", por Otto van Veen.

Notas
-----

1. ↑  Yébenes, Sabino Perea. *[187] (Editor del libro colectivo:) RES GESTAE – GRANDES GENERALES ROMANOS (I). Madrid 2004. 211 pp. [ISBN: 84-933267-0-4].*
2. ↑  "Nijmegen, Kops Plateau - Livius". *www.livius.org*. Consultado o 2022-11-26.