***Liturxia do corpo***, publicado por Ediciós do Castro -na colección 17 de maio Poesía- en 1976, é un libro de poemas de Arcadio-López Casanova. En 1983 Ediciós do Castro fixo unha segunda edición con prólogo de Xesús Alonso Montero.

Contido
-------

Seguindo a edición de 1983

Dedicatoria: *Adico iste libro á miña aboa Manuela, xa corpo de memoria, na terra sua e miña do Páramo lugués*.

### Limiar de Xesús Alonso Montero

*PARA ACHEGÁRMONOS Á POESÍA DE ARCADIO LÓPEZ-CASANOVA*

### *Limiar*

* *Herdo do canto.* Dedicado a Xesús Alonso Montero.

> 
> 
> ...   
>  certa nos ollos toda orfandá,   
> luz toda da acordanza, miseria túa,  
> corpo abenzoado de morte,   
> seña eisío canto que quixeches abrir como pazo de horas,   
>   
> palabra do silencio  
> na **liturxia do corpo**
> 
> 

### *Canto primeiro: Da vida esgarecida*

*Poisque é a túa vida a que abala hora  
de señardá, poisque é a túa morte ora  
que vai e ven, que vai e ven, (...)*(A. L.-C.)

#### *A) Caeira dos días*

(5 Sonetos)

* *I. Corpo sen luz*
* *II. Corpo insente / ausente.* Dedicado a Mercè e César A. Molina.

> 
> 
> ...   
>  A luz da Nada ennovelada ó olvido,   
> corpo de rosas fúnebres, maldito,  
> ¡Ai!, ardido no afán de craridá  
> ...
> 
> 

* *III. Corpo daquel desvelo*
* *IV. Sen herdanza*
* *V. Tempo de ningures*

#### *B) Cadro con figuras*

> 
> 
> Fillo de nada na orfandá   
>  non soupo nunca o que era ter;   
> a Noite foi o seu saber,  
> o día que quixo preguntar.  
> ...
> 
> 

* *VI. (Fillo da orfandá)*. Soneto.
* *VII. (IL da señardá)*. Soneto.
* *VIII. (Doncel de primavera)*. Soneto.
* *IX. (Dama da noite).* Dedicado a Mary Luz.

> 
> 
> Dama das noites en amparo,   
>  seixo de frío dos teus ollos;   
> non saberei, non saberei  
> quén eres nunca, ónde te atopo.  
> ...
> 
> 

* *X. (Dona da luz)*. Soneto.

### *Canto segundo: Da vida delongada*

*laz de sono de morte que esperara,  
rama de luz na luz xa tebrecida*(A. L.-C.)

#### *A) Laz do sono*

(5 Sonetos)

* *I. Ánseas que foron.* Dedicado a Conchita e Xosé A. Gómez Segade.
* *II. Alento seu que ardeu*
* *III. Mala anada*
* *IV. Vida de arraiar*
* *V. Do lecer perdido*

> 
> 
> ...   
>  De alento que se esvai, lecer perdido,   
> e que vai, e que vai -¿por quén rendido?-,  
> lume de mámoas no solpor luarento.
> 
> 

#### *B) Un abalo de escuridá*

(6 Sonetos)

* *VI. Tecer de sombra.* Dedicado a Luís María.

> 
> 
> ...   
>  Tece e destece vida, i a esgarece,   
> nebra sempre de frío solermiña,  
> ti, tecelá, coa Morte na fiada.
> 
> 

* *VII. O sono amaro*
* *VIII. Cega incertidume*
* *IX. Forte na luz*
* *X. Orfandá de horas.* Dedicado a Darío Villanueva.

> 
> 
> Tentas ista choída luz que orballa,   
>  fío do frío, coas maus de alto desvelo;   
> tentas flairas de soño, poisque abeiro  
> non tées, dura orfandá de horas levadas.  
> ...
> 
> 

* *XI. Vida sen abeiro*

### *Epílogo*

*Ríos da vida, ¿Ónde estades?* (Rosalía de Castro)

* *Sombra da eternidá.* Dedicado a Basilio Losada.

> 
> 
> ...   
>  Non sabías que a herdanza era ista cega   
> sombra de esternidá;  
> (quen torre de luir pon contra a vida,  
> da Vida non será  
> ... 
> 
>

Características
---------------

Para Basilio Losada:

> 
> 
> Os tres libros -*Mesteres, Memoria dunha edá, Liturxia do corpo*- forman unha unidade, un só poema en diversas entregas, un universo lírico perfectamente artellado arredor dun tema básico: eisilio-morte... Dende o desacougo, a lírica de López-Casanova atinxe unha mística da inanidade -mundo futil sen patria; vocación de morte, final acougo, consciencia da imposibilidade do eu soñado, ca morte por fronteira e o eisilio por patria.
> 
> 

Segundo o propio autor:

> 
> 
> "Litruxia do corpo", si, porque é o momento en que desaparece toda a paisaxe: a da Galicia pantasmal, a da Galicia dos mortos, a paisaxe valenciana. Entón, a "Liturxia do corpo" que é un canto ensimismado da morte, volveu o galego. ¿Que fale do libro? Ten unha esctructura de dous cantos de íntima meditación sobre a morte. No canto primeiro esa meditación caracterízase por estar no "eu", e está proxectada sobre unhas determinadas figuras humanas que representan unhos determinados xeitos de vivir e xeitos de morrer. O segundo canto proxéctase sobre unha especie de galería de experiencias do eu sobre a morte. E o libro ábrese cun limiar que é unha referencia ó herdo do canto e o herdo do canto -é dicir, o herdo do poeta- é o herdo da morte (La Voz de Galicia, 11-2-1982)
> 
>

Notas
-----

1. ↑  López-Casanova, Arcadio (1983). *Liturxia do corpo*. 17 de maio Poesía. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-175-9.
2. ↑  López-Casanova 1983, p. 19.
3. 1 2  López-Casanova 1983, p. 26.
4. ↑  López-Casanova 1983, p. 36.
5. ↑  López-Casanova 1983, p. 47.
6. ↑  López-Casanova 1983, p. 51.
7. ↑  López-Casanova 1983, p. 55.
8. ↑  López-Casanova 1983, p. 61.
9. ↑  Losada, Basilio (xulio, agosto, setembro 1983). "LITURXIA DO CORPO, por Arcadio López Casanova". *Grial* **XXI** (81): 384–386.
10. ↑  López-Casanova 1983, p. 11-12.