recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**STS-1** (acrónimo de **Space Transportation System 1**) foi a primeira misión dun transbordador espacial (o Columbia) da NASA e foi lanzado o 12 de abril de 1981 desde a rampla 39A do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral para levar a cabo as primeiras probas coa nova nave.

Características
---------------

STS-1 foi a única misión na que unha nave que xamais antes voara foi lanzada con tripulación a bordo, asumindo o risco da perda de vidas en caso de que surxira algún problema durante o lanzamento ou o regreso. Os tripulantes, John W. Young e Robert L. Crippen, fixeron probas da nave e os seus sistemas durante o lanzamento, en órbita e durante o regreso. O conxunto de nave e foguetes lanzadores engalou a unha órbita máis elevada do planeado. O transbordador separouse sen problemas do tanque principal aos 10 minutos do lanzamento, converténdose na nave máis pesada en chegar a órbita e na primeira con ás. O voo en total durou 2,26 días (54 horas, 20 minutos e 53 segundos) e o Columbia aterrou na Base Edwards da Forza Aérea, en California, sen incidentes.

A nave levaba a bordo as cargas DFI (*Developmental Flight Instrumentation*) e ACIP (*Aerodynamic Coefficient Identifications Package*) para rexistrar parémetros de voo (aceleración, temperaturas, presións...) e estudar o comportamento do orbitador e os foguetes lanzadores. Durante o lanzamento 16 losetas térmicas do escudo contra o calor se perderon e 148 resultaron danadas, pero o escudo estaba deseñado para soportar unha reentrada con certo número de losetas faltantes. Rexistráronse tamén danos menores debido á sobrepresión da saída dos gases dos foguetes aceleradores SRB durante o lanzamento, o que levou a utilizar un sistema de auga para suprimir as ondas de choque dos gases de escape en posteriores lanzamentos. A misión estaba planificada orixinalmente para ser lanzada o 10 de abril, pero foi atrasada por problemas co ordenador de a bordo.

Notas
-----

1. ↑  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "STS 1 (OFT-1)" (en inglés). Consultado o 22 de decembro de 2017.
2. 1 2  "Note verbale dated 3 August 1981 from the Permanent Representative of the United States of America to the United Nations addressed to the Secretary-General" (PDF) (81-21044). 18 de agosto de 1981: 2. Consultado o 22 de decembro de 2017.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  NASA (21 de marzo de 2017). "STS 1" (en inglés). Consultado o 22 de decembro de 2017.
4. ↑  Claude Lafleur (2010). "STS-1 / OFT-1" (en inglés). Consultado o 22 de decembro de 2017.
5. 1 2 3 4  Gunter Dirk Krebs (2016). Gunter's Space Page, ed. "Shuttle" (en inglés). Consultado o 22 de decembro de 2017.
6. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2011). "STS-1" (en inglés). Consultado o 22 de decembro de 2017.
7. 1 2  Gabriel Okolski (31 de marzo de 2006). NASA, ed. "STS-1 History" (en inglés). Consultado o 24 de outubro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***STS-1*** |

### Outros artigos

* Transbordador espacial
* Transbordador espacial Columbia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q217543
* NSSDC ID: 1981-034A
* SCN: 12399

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Forth (homónimos).

O **río Forth** (en gaélico escocés: *Uisge For* ou tamén *Abhainn Dhubh*, que significa *augas negras*), é un curto río costeiro da vertente do mar do Norte do Reino Unido que discorre integramente por Escocia. Nace no lago Ard no val de Trossachs, a uns 30 km ó oeste da cidade de Stirling. Corre en dirección leste cruzando a localidade de Aberfoyle. Pouco despois recibe as augas dos ríos Duchray e Kelty e entra na zona pantanosa coñecida como Flanders Moss, onde recibe os ríos Teith e Allan antes de atravesar a cidade de Stirling. Nesa cidade o río ensancha e empeza a estar afectado as mareas do próximo mar. Cruza as localidades de Cambus, onde recibe ao río Devon, Alloa, Fallin e Airth. Ó chegar á localidade de Kinkardine, o río ensancha e ábrese o estuario de Forth.

Durante a Idade Media, o río era navegable até Stirling. Porén, no presente é moi raro o tráfico fluvial máis aló de Kinkardine, debido á colmatación do leito do río e o aumento do tamaño das embarcacións.

Até a apertura de modernas pontes nos séculos XIX e XX, o lugar máis ó leste no que o ancho do río permitía cruzalo era Stirling, onde existiu unha ponte dende o século XIII. Sobre devandita ponte tivo lugar a Batalla da ponte de Stirling en 1297 na que as forzas escocesas de Andrew de Moray e William Wallace derrotaron ás tropas inglesas enviadas por Eduardo I de Inglaterra dentro do contexto das Guerras de independencia de Escocia.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Forth Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Scottish Parliament: Forth Crossing Bill Committee Report Arquivado 05 de outubro de 2010 en Wayback Machine. marzo de 2010.
* River Forth Crossing: House of Commons debates, 18 de maio de 2009.

* Portal:Escocia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2421
* WorldCat
* VIAF: 315942896
* DARE: 43858
* EBID: ID
* GEC: 0027812
* GeoNames: 2649177
* GND: 4223277-6
* LCCN: sh2003008913
* OSM: 9493111

 |
Coordenadas: 15°44′10.8″N 80°55′12.1″L﻿ / ﻿15.736333, -80.920028

O **río Krishna** (en marathi: कृष्णा नदी; en kannada: ಕೃಷ್ಣಾ ನದಿ ; en telugu: కృష్ణా నది) é un dos principais ríos da India, un río da vertente do golfo de Bengala que discorre polos estados de Maharashtra, Andhra Pradesh, Telangana e Karnataka.

Ten unha lonxitude aproximada de 1400 km (o terceiro do país), un caudal medio de 2213 m³/s e drena unha ampla conca de 258 948 km² (a sexta do país).

Xeografía
---------

O río Krishna nace nos outeiros de Mahabaleswar, no estado de Maharashtra, atravesa a cidade de Sangli e desemboca no golfo de Bengala na cidade de Hamasaladeevi no estado de Andhra Pradesh. Ademais deses estados atravesa tamén o estado de Karnataka.

Un dos principais afluentes do Krishna é o río Tungabhadra, formado á súa vez polos ríos Tunga e Bhadra que nacen na zona coñecida como Ghats occidentais. O río conta con dúas importantes presas, unha en Srisailam e a outra nos outeiros Nagarjuna. Esta última, coñecida como Nagarjuna Sagar, é unha das maiores presas de toda Asia.

Como moitos dos ríos da India, as beiras do Krishna están poboadas de templos. O de Sangli, dedicado ao deus Ganesha é un dos máis coñecidos. Preto desta cidade atópanse tamén diversos templos, destino de moitos peregrinos hinduístas.

O seu longo percorrido por zonas altamente industrializadas provocou que o río sufrise un alto índice de contaminación. A pesar de que en 2001 o goberno elaborou un plan para a conservación do Krishna, o certo é que o índice de contaminación do río non diminuíu.

Mitoloxía
---------

Segundo a mitoloxía hinduísta, o deus Brahma realizou un ritual relixioso coa súa segunda esposa Gāiatrī preto das montañas Sahyadri xa que a súa primeira esposa Saraswati non podía chegar a tempo. Ao decatarse diso, Saraswati entrou en cólera. Ordenou a todos os que estivesen presentes, Vishnu, Shiva e outros deuses, que se convertesen en ríos. Vishnu converteuse no río Krishna, Shiva no río Veni e Brahma no río Kumudmati. O resto dos presentes convertéronse nos diversos regatos que nacen nos Ghats occidentais.

Cada doce anos celébrase o festival do río coñecido como *Pushkarams*. Durante o período de duración o festival, os fieis realizan diversas ofrendas para conseguir que os seus antepasados falecidos alcancen o ceo.

Notas
-----

1. ↑  "Map of Krishna River basin" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 06 de agosto de 2017. Consultado o 27 de marzo de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***India*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193499
* WorldCat
* VIAF: 239633911
* BRE: 2113732
* EBID: ID
* GEC: 0036004
* GeoNames: 1265868
* GND: 4478193-3
* LCCN: sh86006177

 |
Localización do río Kolyma.
O **río Kolyma** é un dos grandes ríos de Rusia, localizado no extremo nordés de Siberia e que desemboca no golfo do Kolyma, un tramo de costa na parte central do mar de Siberia Oriental. Ten 2.513 km de lonxitude e verte nunha conca de 679.934 km² (maior que países como Birmania, Afganistán ou Francia). Afluentes seus son entre outros o río Omolon. Administrativamente, o río discorre pola república de Saxa e o óblast de Magadán, aínda que a súa conca comprende tamén partes do distrito autónomo de Chukotka.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Kolyma***  |

### Ligazóns externas

* *«Watersheds of the World: Asia and Oceania - Kolyma Basin»* Arquivado 08 de abril de 2005 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q78879
* WorldCat
* VIAF: 24148570486324310726
* BRE: 2621091
* EBID: ID
* GEC: 0035863
* GeoNames: 2124398
* GND: 4321334-0
* NKC: ge118014

 |
O río Cinca nos arredores de Aínsa
O **río Cinca** é un curso fluvial aragonés, o segundo máis caudaloso da comunidade autónoma. É un afluente do Segre pola súa beira dereita, e polo tanto un subafluente do Ebro.

Percorrido
----------

O Cinca nace nos Pireneos, no lago de Pineta a uns 2.500 msnm, baixo o pico de Tres Sorores, na comarca do Sobrarbe. O seu curso toma unha dirección N-S, aínda que vai devalando lixeiramente cara a oriente. Durante o seu curso medio atravesa localidades como Fraga, Monzón e Barbastro. Desauga no Segre á altura da Granja d'Escarp, poucos quilómetros antes da confluencia deste río co Ebro.

### Afluentes

Pola dereita:

* Ara.
* Vero.
* Alcanadre (cos subafluentes Flumen, Isuela e Guatizalema).

Pola esquerda:

* Cinqueta.
* Esera (co Isábena).
* Sosa.

Límite lingüístico
------------------

O curso baixo do Cinca marca, actualmente, a fronteira lingüística entre o catalán e o castelán (no pasado co aragonés). Atravesa localidades importantes da Franja del Ponent (a zona lingüística catalá occidental) como son Fraga e Massalcoreig, a única poboación administrativamente catalá do seu curso.

Explotación
-----------

No curso alto do Cinca están situados os encoros de *Lo Grau* e *Mediano*

Protección ambiental
--------------------

No seu curso alto nace dentro do Parque Nacional de Ordesa e Monte Perdido. No lado catalán, a contorna do sistema Segre-Cinca está protexido como Espazo de Interese Natural.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23152
* WorldCat
* VIAF: 246324894
* GEC: 0017792
* GeoNames: 3125022
* LCCN: sh86000683
* OSM: 2127488

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Lambre.

O **Lambre** é un pequeno río galego da provincia da Coruña, que verte as súas augas na ría de Betanzos.

Percorrido
----------

O Lambre nace a 600 m de altura no monte da Pena da Uz (705 m), no concello de Monfero. Atravesa este concello e os de Vilarmaior, serve de linde entre este e o de Irixoa, e logo entre os de Miño e Paderne, para acabar desembocando na Ponte do Porco, novamente no municipio de Miño, na beira dereita da ría de Betanzos, despois dun percurso de 15 km.

Afluentes
---------

Os afluentes deste río son pequenos regos de curto percorrido. Cabe citar na cabeceira, e pola beira dereita, o Lambruxo.

Réxime hídrico
--------------

O Lambre é un río de réxime pluvial, do tipo oceánico.

Explotación
-----------

Sobre o Lambre, no concello de Vilarmaior, sitúase o encoro de Guimil, propiedade de Gas Natural Fenosa.

Étimo
-----

Ponte medieval sobre o Lambre, entre Miño e Paderne.
O hidrónimo correspóndese coa denominación de tres lugares nos concellos de Irixoa e Paderne, que en principio parecen deber o seu nome ao do río. A fins do século XI (circa 1092) é citado xa como *flumen Lambre*. A partir de aí a cuestión está aberta. Luís Monteagudo propuxo un étimo \**Lamaris*, que evoluiría como *Tamaris* a Tambre (habería que supor desde un acusativo \**Lamare*, como para *Tamare*). Mais *Schmoll* supón que é comparábel ao *Lambro*, un afluente do Po, en Italia, para o que *Krahe* sostivo unha orixe iliria. O nome tamén se ten comparado á Flavia Lambris, unha cidade de época romana sita ás beiras do Cantábrico e mais outra denominada, con lectura insegura, Lambriaca ou Lambrica.

Galería de imaxes
-----------------

*Artigo principal**:* Galería de imaxes do río Lambre.
* Río Lambre.
* A Ponte do Porco na desembocadura
* Praia da Alameda na marxe dereita da desembocadura.
* Desembocadura do río Lambre.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9071861
* GeoNames: 3119437

 |
**Shorin-ryu** (kanji: 小林流) é un dos dous estilos modernos de karate, o outro é Shorei-ryu. En verdade, é un estilo intermedio que foi resultado da fusión dos estilos clásicos Tomari-te e Shuri-te e das formas de loita chinesas, que son a orixe de seu nome, pois "Shorin" é como se pronuncia "Shaolin" no Xapón.

Despois acabou por dar orixe a outros estilos máis recentes, como Shotokan, Wado-ryu e Shito-ryu.

Alén de estilos de karate independentes, o shorin acabou por se dividir en catro escolas principais, que pretenden preservar os seus conceptos e técnicas: Shobayashi-ryu, Kobayashi-ryu, Matsubayashi-ryu e Shorin-ryu Matsumura Seito. O estilo caracterízase por posturas altas e relaxadas e por desprazamentos circulares.

Notas
-----

1. ↑  Graham Noble; Ian McLaren; Prof. N. Karasawa. "Masters of The Shorin-ryu" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 16 de novembro de 2014. Consultado o 14 de febreiro de 2014.
2. ↑  "History of the Matsubayashi-Ryu School and It's Divisions" (en inglés). Consultado o 14 de febreiro de 2014.
3. ↑  Karate Shorinkan (ed.). "History" (en inglés). Consultado o 14 de febreiro de 2014.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Xaén (homónimos).

O **reino de Xaén** foi unha xurisdición territorial da Coroa de Castela desde a súa incorporación no século XIII até a División territorial de España en 1833. Coñecido como o "Santo Reino", comprendeu un territorio que coincide aproximadamente coa actual provincia de Xaén e foi un do catro reinos de Andalucía.

Tras a reconquista do territorio, a primeira idea da monarquía foi crear un reino ao redor de Baeza, o que dese continuidade á Taifa de Baeza e servise para restaurar a desaparecida diocese de Cástulo-Baeza. Con todo, finalmente elixiuse Xaén, que anteriormente fora capital da Taifa de Xaén. Os principais concellos do reino de Xaén foron Andújar, Úbeda, Baeza, Martos, Cazorla e Alcalá la Real.

Desde o punto de vista xurisdicional o territorio do reino de Xaén era tanto de reguengo como señorial, existindo nel señoríos tanto laicos como eclesiásticos. Entre os primeiros atopábanse os territorios da Casa de Santisteban del Puerto, a Casa de Alburquerque, a Casa dos Cobos e da Casa de Arcos. Entre os segundos estaban o Adiantamento de Cazorla e a Encomenda de Martos, propiedade do Bispado de Toledo e da Orde de Calatrava respectivamente, así como Albanchez, da Orde de Santiago.

O Reino de Xaén posuía dous enclaves territoriais situados no Reino de Córdoba, que eran Bélmez e Villafranca de Córdoba. Pola contra, o Reino de Granada tiña un enclave no Reino de Xaén, formado por Bélmez de la Moraleda e Solera.

No século XVIII en territorios do reino de Xaén fundáronse algunhas das Novas Poboacións de Andalucía e Serra Morena.

O Real Decreto de 30 de novembro de 1833 creou a provincia de Xaén, que se formou unindo as localidades do reino homónimo, algunhas localidades do reino de Murcia, e dúas poboacións que até entón pertencían á Mancha: Beas de Segura e Chiclana de Segura. Os lugares do reino de Murcia que se incorporaron a Xaén foron Benatae, Génave, Orcera, Santiago de la Espada, Segura de la Sierra (cos agregados da Porta e de Bujaraiza), Siles, Torres e Villarrodrigo. Así mesmo a nova provincia incorporou os dous enclaves do reino de Granada que existían no reino de Xaén: Bélmez de la Moraleda e Solera, que era un municipio independente (hoxe integrado no de Huelma). Actualmente a provincia ten os seguintes municipios.

Galería de imaxes
-----------------

* O Reino de Xaén segundo as Respostas Xerais do Catastro de Ensenada (1750-54).
* Os catro reinos de Andalucía.
* Reinos (e máis principado e señoría) que compoñían a Coroa de Castela.
* Os catro reinos de Andalucía no contexto xeral das provincias da Coroa de Castela.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1617495
* BNF: 155559144

 |
O concepto de **Revolución científica** da sociedade occidental de medieval en moderna, iniciada no século XVI por Nicolás Copérnico. Esta transformación foi o resultado dun cambio de mentalidade cara á natureza, dun novo pensamento científico. En tempos de Galileo, a física adquiriu o status de modelo de ciencia, modelo que debería seguir todo saber que quixese alcanzar a categoría de coñecemento científico. A tarefa da ciencia do século XVII foi atopar técnicas precisas para ter o control racional da experiencia e mostrar como conceptos matemáticos pódense utilizar para explicar os fenómenos naturais.

Esencialmente, o éxito de Galileo debeuse á capacidade para combinar as funcións de erudito e artesán. Para iso aceptou as técnicas dos artesáns - as lentes, o astrolabio, as bombas - e o razoamento lóxico-matemático desenvolvido polos gregos e a escolástica medieval. A partir de datos repetibles, ordenados baixo principios matemáticos Galileo formulou a lei da caída dos corpos, as leis de movemento dos proxectís e a lei do péndulo. É dicir que reduciu a leis os diversos feitos observados utilizando un razoamento indutivo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q214078
* EBID: ID
* JSTOR: scientific-revolution

 |
O río Jarama ao seu paso por Titulcia.
O **río Jarama** é un curso fluvial español, un dos afluentes máis importantes do río Texo. Nace na beira da Peña Cebollera, tamén coñecida como Pico de las Tres Provincias), na serra de Ayllón, Sistema Central), xusto na confluencia entre as provincias de Madrid, Guadalaxara e Segovia, xunto ao faial de Montejo.

Discorre polas provincias de Guadalaxara e Madrid. Os seus principais afluentes son, pola marxe dereita, os ríos Lozoya, Guadalix e Manzanares; e, pola esquerda, o Henares e o Tajuña.

No primeiro treito do seu percorrido, bordea o faial de Montejo, constituíndo o límite entre as provincias de Madrid e Guadalaxara. Intérnase na provincia de Guadalaxara á altura de La Hiruela, discorrendo por Colmenar de la Sierra, Matallana e El Vado, onde as súas augas son represadas no encoro que leva o nome da antiga poboación anegada (El Vado). Entra de novo na provincia de Madrid á altura de Patones de Abajo, recibindo o caudal do río Lozoya. A partir de aquí, segue unha dirección norte-sur, pasando por Talamanca de Jarama e, deixando á súa dereita o municipio de Madrid á altura do Aeroporto de Madrid-Barajas. O río tivo que ser levemente desviado durante a última ampliación do aeroporto, con obxecto de construír a pista 15R-33L.

Pasado o aeroporto recibe os seus principais afluentes: Henares, Tajuña e Manzanares. Finalmente desemboca no río Texo un pouco antes de chegar a Aranjuez, constituíndo alí a maior parte do seu caudal.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Información sobre o Jarama na web da Comunidade de Madrid *(en castelán)*
* Información sobre o Jarama en elsoto.org *(en castelán)*
* O Jarama na guerra civil española *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16508
* WorldCat
* VIAF: 245454925
* GEC: 0034357
* GND: 7681812-3
* LCCN: sh94006797
* OSM: 2197979
* TGN: 1125128

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Río Castro.

O **río Castro** é un río do noroeste de España, un afluente do río Tera que discorre pola provincia de Zamora.

Traxectoria
-----------

O río Castro nace na paraxe do Suspiro, situado entre Padornelo e Requeixo de Seabra, ámbolos dous situados no noroeste da provincia de provincia de Zamora. Recollen parte dos desxeos producidos nos cumios da Alta Seabra.

As súas augas toman dirección leste, atravesando a bisbarra de Sanabria, para tras un curto percorrido tributar no río Tera na veiga da localidade de Pobra de Seabra. Durante todo o seu traxecto, as súas augas discorren paralelas á N-525 e a A-52.

Dende o seu nacemento ata a súa desembocadura, percorre os termos das seguintes localidades: Requeixo de Seabra, Terroso, Pedralba de la Pradería, San Miguel de Lomba, Lobetos e Pobra de Seabra.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Dicionario xeográfico estatístico de España e Portugal

### Outros artigos

* Río Douro
**Ramón Baltar Cardona**, finado en Ribeira en maio de 1959, foi un industrial e político galego.

Traxectoria
-----------

Armador. Foi concelleiro de Ribeira na ditadura de Primo de Rivera. Membro da Derecha Liberal Republicana, foi elixido concelleiro nas eleccións municipais do 12 de abril de 1931. Foi elixido alcalde na sesión constitutiva da nova corporación o 22 de abril. Participou na Asemblea pro Estatuto Galego celebrada na Coruña o 4 de xuño de 1931. Foi alcalde de Ribeira até 1933, cando foi substituído polo tenente de alcalde José Fernández Bermúdez.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Vicente Colomer del Río** |  **Alcalde de Ribeira** 1931 - 1933 | Sucesor:**José Fernández Bermúdez** |

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 12-5-1959, p. 11.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 28-4-1931, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bravo Cores, Daniel M. (2000). *Riveira, alcaldes para un siglo (1860-1975)*. A Pobra do Caramiñal. ISBN 84-607-1245-1.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24013729
* FAST: 1660479

 |
**Ricardo Melero Pereira**, finado en Pontevedra en outubro de 1954, foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Dono dunha fábrica de alpargatas en Pontevedra. Foi presidente da patronal pontevedresa. Tamén foi directivo do Círculo Mercantil e Industrial, da Cámara de Comercio, da xunta do club de fútbol Alfonso XIII C.F. e representante da Asociación de Padres de Familia. En 1932 participou, xunto con Víctor Lis Quibén, Ramón Gómez, Tomás Abeigón Pazos, Enrique Paredes e Antero Marescot na articulación da Unión Regional de Derechas. Nas eleccións de 1933 presentouse como candidato polas dereitas. Tesoureiro da CEDA, foi detido en abril de 1936 con Benito Pardo, Secundino Esperón e José Outerelo, por consideralos relacionados con incidentes provocados por fascistas. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 integrou a comisión depuradora do maxisterio de Pontevedra en calidade de representante dos pais de familia.

Vida persoal
------------

Casou con Mercedes Cide Avendaño.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 16-10-1954, p. 2.
2. ↑  *Hoja oficial del Lunes*, 18-9-1944, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Comisión depuradora do maxisterio (e 2)
| Rum Cay |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital | Port Nelson |
| País | Bahamas |
| Localización | Océano Atlántico |
| Arquipélago |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2000) | 80 hab. |
| Superficie | 40 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 23°41′N 74°52′O﻿ / ﻿23.683, -74.867 |
| Maior Altura | 37 m. |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

**Rum Cay** é unha illa e distrito das Bahamas. Rum Cay, a 32 km. ao suroeste de San Salvador, Bahamas, ten moitos outeiros que se elevan a uns 37 m.. Cristovo Colón chamouno Santa María da Concepción. A illa crese que adquiriu o seu nome actual dun barco naufragado cargado de ron. O asentamento principal é Port Nelson, un pintoresco pobo que esténdese entre os cocoteiros.

Historia
--------

Primeiro coñecido como Mamana polos indios Lucaian, logo o caio tomou o nome de Santa María da Concepción por Colón. Exploradores españois, atoparon un solitario barril de ron quedou varado nunha beira e cambiou o nome de novo a Rum Cay.

Os españois escravizaron e deportaron aos seus nativos e a illa quedou despoboada.

A illa foi repoboada polos realistas británicos que fuxían da Revolución Americana e os seus escravos no século XVIII. Durante o seu apoxeo no século XIX, a illa contou ata con 5000 habitantes. A illa vivía entón da industria do sal e da plantación de ananás.

En 1861, o buque HMS*Conqueror* o primeiro barco a hélice británico, afundiuse fronte ás costas de Caio Rum en 1861. Hoxe é un "museo subacuático" que os mergulladores poden ir visitar.

Hoxe en día a illa atópase practicamente deshabitada e a única cidade habitada da illa aínda é Port Nelson.

Xeografía
---------

Rum Cay está situado a unhas trinta millas ao suroeste da illa de San Salvador e o nordés de Long Island. É unha illa bastante plana, cuxo punto máis alto elévase a 37 m. Conta coa presenza dun gran lago de auga salgada , o *lago George*, ao leste da illa créase ao redor dos mangleiros.

A illa ten unha superficie preto de 40 km², mide 15 km de lonxitude, unha anchura máxima de 8 km. Está rodeada de arrecifes de coral.

A illa ten un pequeno aeroporto (IATA RCY).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* General information about Rum Cay
* 
* Recent photos of the Island and The People Arquivado 27 de novembro de 2021 en Wayback Machine.
* A special Photo Event by Under Water Photographer, Frazier Nivens
* Paradise Is Mine[*Ligazón morta*]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1859950
* GeoNames: 3571561
* OSM: 3776665

 |
**Shiro Saigo** (en xaponés 西郷四郎 Saigō Shirō), nado en Aizuwakamatsu (prefectura de Fukushima) o 4 de febreiro de 1866 e finado o 22 de decembro de 1922, foi un dos primeiros discípulos de judo. **Saigo**, xunto con Tsunejiro Tomita, foron os primeiros na historia do Judo en recibir o Shodan polo fundador de judo Jigoro Kano, quen estabeleceu o sistema de clasificación kyu-dan.

Traxectoria
-----------

Foi o terceiro fillo do samurai Shida Sadajiro. Durante a súa infancia, adestrou no estilo de loitar do Aizu clan, chamado *oshikiuchi.* En 1882, **Saigo** mudouse a Tokio e en agosto daquel ano, matriculouse no Kōdōkan, pasando a ser o segundo estudante to mestre Jigoro Kano. En 1883, xunto con Tsunejiro Tomita, converteuse nun dos primeiros en recibir o grao yudansha en calquera arte marcial. O mesmo día da súa graduación, asumiría o desafío de loitar contra Sakujiro Yokoyama, un loitador de jujutsu moito máis pesado, o que derrotou, situación que fixo que Yokoyama se unise a escola tamén. Pénsase que Takisaburo Tobari tamén foi derrotado por **Saigō** antes de unirse ao Kōdōkan.

Un home de axilidade extrema, **Shiro** era coñecido co alcume do "Gato" debido á súa habilidade para aterrar nos seus pés cando era derribado, unha habilidade que observou en gatos reais e que adestrou saltando do segundo piso dun edificio. Era tamén coñecido como "Pés de Polbo" pola súa habilidade para evitar perder a súa estabilidade. Desenvolveu unha técnica persoal a que chamou "yama arashi", posibelmente relacionada coa técnica de Judo moderna do mesmo nome, aínda que segundo Tsunejiro Tomita, o seu traballo perdeuse tras a súa morte.

**Saigō** foi responsable do aumento de popularidade do Judo Kodokan, cando demostrou a súa superioridade derrotando a adversarios moito máis grandes.

De xeito semellante, **Saigō** loitou representando ao Kodokan en 1884, cando tres loitadores da escola de jūjutsu Yōshin-ryū chamados Matsugoro Okuda, Daihachi Ichikawa e Morikichi Otake retaron os seus membros. Aínda que Kano non se atopaba no Kodokan nese intre, **Shiro** e os seus colegas Yokoyama e Tsunejiro Tomita, decidiron aceptar o desafío. O tres membros do Kodokan derrotaron os seus adversarios nos seus respectivos combates, con **Shiro** derribando a Okuda tres veces antes de rematalo co o seu yama arashi. Kano non aprobou o comportamento dos seus discípulos cando descubriu o que acontecera, pensando que se mostraran demasiado prestos para loitar, mais as súas vitorias axudaron a aumentar o renome do Kodokan no Xapón.

Cando Jigoro Kano empezou para desenvolver o judo a partir do Jujutsu, os seus esforzos atopáronse coa oposición dos practicantes de Jujutsu. Con todo, Kano conseguiu un grupo leal de seguidores que incluían loitadores excepcionais. De aí o nome dos "Catro Gardiáns do Kōdōkan", que se refire a **Shiro Saigo** xunto con Yamashita Yoshiaki, Yokoyama Sakujiro, e Tsunejiro Tomita.

Notas
-----



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2637587
* WorldCat
* VIAF: 72802507
* Europeana: ID
* FAST: 140484
* ISNI: 0000 0000 2563 5273
* LCCN: n84178309
* NDL: 00624597

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ricardo Varela.
**Ricardo Jacinto Varela Sánchez**, nado en Lugo o 26 de setembro de 1955, é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Diplomado en Relacións Laborais pola Universidade da Coruña, traballou de funcionario no Concello de Lugo e foi un destacado membro de UXT. Formou parte da candidatura socialista por Lugo nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 1997, se ben non resultou elixido. En marzo de 1998 foi designado coordinador provincial do PSdeG-PSOE en Lugo. Foi elixido deputado tralas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2001, encabezando a candidatura socialista por Lugo. Ocupou a Secretaría de Organización do PSdeG-PSOE dende o ano 2004 ata 2008, polo que deixou a coordinadora provincial, sendo membro tamén do Comité Federal do PSOE. Foi Conselleiro de Traballo durante o goberno bipartito de Emilio Pérez Touriño, de 2005 a 2009. Foi Vicesecretario Xeral do PSdeG dende o Congreso de xullo de 2008 ata a renuncia de Touriño trala derrota nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2009, tralas cales foi elixido Vicepresidente segundo da mesa do Parlamento.

En outubro de 2009 foi elixido Secretario Provincial do PSdeG-PSOE de Lugo manténdose ata o Congreso de maio de 2012, no cal renunciou a presentarse. En 2011 concorreu ás eleccións xerais como número 1 do PSOE ao Senado e resultou elixido, renunciando aos seus cargos no Parlamento de Galicia. Nas xerais de 2015 e nas de 2016 volveu ser elixido senador, manténdose ata 2019, cando foi excluído das listas.

Tralo Congreso Nacional do PSdeG de decembro de 2021 foi elixido presidente da Comisión Nacional de Ética do partido.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Belén Prado** |  **Conselleiro de Traballo** 2005 - 2009 | Sucesor:**Beatriz Mato** |
| Predecesor:**José Blanco López** |  **Coordinador do PSdeG-PSOE da Provincia de Lugo** 1998 - 2004 | Sucesor:**Luis Ángel Lago Lage** |
| Predecesor:**Luis Ángel Lago Lage** |  **Secretario xeral do PSdeG-PSOE da Provincia de Lugo** 2009 - 2012 | Sucesor:**José Ramón Gómez Besteiro** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28843486
* WorldCat
* VIAF: 86976878
* BNE: XX1208987
* ISNI: 0000 0000 6039 6968

 |




1. ↑  Ricardo Varela, primer secretario provincial socialista en Lugo
2. ↑  Trece lucenses en la ejecutiva y Ricardo Varela al frente de ética
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Deva.

O **río Deva** é un curso fluvial da provincia de Pontevedra, afluente do Miño pola súa marxe dereita.

Percorrido
----------

O Deva nace a 800 m de altitude no sitio denominado Teso de Deva, marcando unha dirección de curso N-S. Percorre un total de 21 km, antes verter as súas augas no Miño. A súa conca ten uns 92,3 km². O caudal medio é de 3,70 m³/s.

Réxime hídrico
--------------

É un río de réxime pluvial, pois a pluviosidade media da súa conca calcúlase en 1.608 mm anuais.

Etimoloxía
----------

Algunhas teorías[*quen?*] sinalan unha orixe céltica para este nome, ao que relacionan co *deus* (indoeuropeo \*deiwos), con significado de "sagrado" ou "divino".[] O nome repítese na Galiza mesmo, no río Deva da Terra de Celanova. Hai outro Deva en Cantabria. Na Galia o antigo *Devona* ou o británico *Devon*.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre ríos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3399423
* GeoNames: 3123906

 |
**Ricardo Pérez Medín**, nado en Miño o 7 de setembro de 1908 e finado en Panamá o 20 de xullo de 2009, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Aos 15 anos comezou a traballar como albanel. En 1928 marchou facer o servizo militar e ao rematar estableceu o "Bar Miño" en Miño. Fundador da UGT de Miño en 1931, foi militante de Izquierda Republicana e en 1936 pasou ao PSOE. Co triunfo da Frente Popular en febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro, e en maio foi elixido alcalde de Miño. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 permaneceu en arresto domiciliario e tivo que pagar diversas multas gobernativas. Conseguiu fuxir na lancha pesqueira "La Golondrina" xunto coa súa muller Francisca López del Río e outros nove compañeiros. De Miño chegaron a Bordeos, atravesaron Francia e incorporáronse ao exército republicano en Valencia e Cataluña. Coa caída de Cataluña pasou a Francia e foi internado no campo de concentración de Beziers. O 6 de abril de 1940 saíu de Bordeos rumbo á República Dominicana, desde onde se trasladou a Panamá en 1941, establecéndose alí definitivamente. Traballou como chofer e albanel. En 1962 foi nomeado Delegado Diplomático da República no exilio. Volveu para visitar Miño en 1968, e a partir desa data todos os anos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rodrigo González Martínez** |  **Alcalde de Miño** 1936 | Sucesor:**?** |

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* García López, Xoán Xosé; López González, Rosa María (2009). *Memorias. Ricardo Pérez Medín*. Santiago de Compostela: Fundación Luís Tilve. ISBN 978-84-95773-16-6.

### Ligazóns externas

* Ricardo Pérez Medín na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28942277
* WorldCat
* VIAF: 107576656
* BNE: XX4913127
* DSBE: 10250\_perez-medin-ricardo
* ISNI: 0000 0000 7756 039X

 |
O Inn ao seu paso por Susch.
O **Inn** (latín: *Aenus*; romanche: *En*) é un río que atravesa Suíza, Austria e Alemaña. É un afluente pola dereita do Danubio e ten unha lonxitude de 517 km. O punto máis alto da súa bacía fluvial é Piz Bernina a 4049 metros de altura.

Xeografía
---------

O **Inn** nace a 2484 metros de altitude, en Lägh dal Lunghin, non lonxe de Col de la Maloja na Engadina nos Grisóns (Suíza), e percorre os lagos de Sils, de Silvaplana e de Saint-Moritz e os concellos de Samedan, Bever, Zuoz, Zernez e Scuol tras o que pasa a fronteira helvético-austríaca, entrando no Tirol austríaco, pasando por Innsbruck (literalmente "ponte do Inns). Entre Kufstein e Erl define a fronteira austro-alemá antes de entrar en Alemaña por Baviera. En Passau desauga no Danubio.

Notas
-----

1. ↑  Richard J.A. Talbert, ed. (2000). *Barrington Atlas of the Greek and Roman World: Map-By-Map Directory* **I**. Princeton, NJ and Oxford, UK: Princeton University Press. p. 171. ISBN 0691049459.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14369
* WorldCat
* VIAF: 235899524
* Bavarikon: ODB\_N00023724
* BRE: 2012216
* DARE: 43975
* EBID: ID
* GEC: 0033657
* GeoNames: 2775280
* GND: 4027046-4
* HDS: 008089
* LCCN: sh89006039
* NKC: ge369109
* OSM: 406437
* Pleiades: 118547

 |
Saimel (parte inferior do arco)
**Saimel** é en arquitectura, a primeira doela do extremo dun arco, que está en contacto coa imposta e que recibe o peso de todo el. Polo tanto é a primeira pedra dun arco alintelado, que deita de plano sobre o machón cuxa parte é e está con corte inclinado do lado do arco para recibir a primeira forra.

Entre o saimel e a doela de arranque (chamada en castelán *almohadón*) hai unha diferenza: que a doela de arranque é parte do arco e recíbeo sobre unha superficie inclinada oposta ao seu leito e o saimel é parte do machón e recibe o arco sobre unha superficie inclinada que está par do seu leito. Xeralmente decorado cunha imposta.

Expresións relacionadas
-----------------------

* *Mover de saimel*. Estar as dúas primeiras cuñas ou forras dun arco asentadas sobre un saimel.

Notas
-----

1. ↑  Nome galego en *Dicionario visual da construción*, Santiago de Compostela, Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, 2004
2. ↑  Definición proposta polo Servizo de Normalización Lingüística da USC

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Doela

### Bibliografía

* Diccionario de arquitectura civil, Benito Bails, 1802

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1461639
* GEC: 0209375

 |
O **río Caudal** é un curso fluvial que corre pola zona central de Asturias, no norte da Península Ibérica, e verte as súas augas no río Nalón, despois de apenas 18 km de percorrido. Ten sona por constituír unha das dúas grandes concas mineiras de Asturias, distribuíndose na súa contorna varios pozos mineiros.

Curso
-----

O Caudal nace en Sovilla, Mieres, a 256 metros de altura sobre o nivel do mar, da confluencia dos ríos Lena e Aller. O sentido xeral da súa marcha é sur-norte, pero cunha grande incurvatura cara oeste. Desemboca no Nalón á altura de Soto de Ribera.

### Afluentes

Os seus tributarios son pequenos regatos dos que se poden citar o *Duró*, *Turón*, *San Juan* e máis o *Valdecuna*, entre outros.

Localidades que atravesa
------------------------

A poboación máis importante que cruza é a cidade de Mieres.

Historia e curso do río
-----------------------

O río de Mieres, é dicir o Caudal, era denominado, até 1304, río Aller, polo que este semella ser o nome orixinal e o nacemento do río correspondería ao que hoxe se considera un confluente. A partir desa data pasou a denominarse Caudal pola abundante auga que levaba. Popularmente é denominado polos mierenses "río grande".
Porén durante o século XX a continuación do Caudal, río arriba, considerouse que era o río Lena, como se pode ver en atlas de uso corrente. Esta identificación aínda se mantén na actualidade por organismos oficiais, como a Confederación Hidrográfica do Cantábrico, que o expón así na súa cartografía.

Prolongado a través do Lena, o Caudal atinxe un total de 61 km de lonxitude e o seu nacemento viría a radicarse nos Montes de Val Grande, nas inmediacións do Porto de Payares, moi cerca das lindes coa provincia de León.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  Cfr. p.ex. *Atlas Medio Universal y de España*. Madrid. Ed. Aguilar. 1960, mapas das páxs. 82-83
3. ↑  CHCant  Arquivado 14 de decembro de 2009 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1051446
* WorldCat
* VIAF: 315527849
* LCCN: sh94003060

 |
O **río Cervañiña**, tamén coñecido como **río da Casela** ou **rego da Casela**, é un afluente pola esquerda do río Deza, que transcorre por varias parroquias de Silleda

Percorrido
----------

Nace nos montes da parroquia de Moalde e segue o seu percorrido bañando as parroquias de Cervaña, Lamela, Piñeiro e Abades, onde une as súas augas ao Deza. Convén destacar que a carón del, en Lamela, se construíu a estación depuradora de augas residuais da Bandeira, así como os numerosos muíños que se atopan en Abades.

Denominación
------------

O nome *Cervañiña* procede da propia Cervaña. As outras denominacións, *río ou rego da Casela*, fan referencia ao lugar da Casela, en Lamela, xunto ao cal transcorre este río.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

| * v
* c
* e
Ríos que percorren o concello de Silleda |
| --- |
| 
* Río Cervañiña
* Río Deza
* Río de Escuadro
* Río da Gouxa
* Río Toxa
* Río Ulla

 |

### Ligazóns externas

* Abades acondicionará un sendeiro próximo ao río da parroquia. La Voz de Galicia (Consultado o 06/11/2013).
* Silleda acadou acordos para sumarse ó Proxecto Ríos coa organización de dúas actividades Arquivado 15 de setembro de 2019 en Wayback Machine.. El Correo Gallego (Consultado o 06/11/2013).
* A Xunta de Galicia entrega ao concello de Silleda as obras rematadas dos colectores xerais e a nova depuradora de Bandeira. Consultado o 06/11/2013.
O **río Curaray** (tamén chamado **río Ewenguno**) é un río do Perú e do leste de Ecuador. É un afluente do río Napo, o cal forma parte da bacía do Amazonas. Ten unha lonxitude de 800 km, dos cales uns 414 km discorren polo territorio amazónico peruano do departamento de Loreto. Nas terras ao longo do río habitan varios pobos indíxenas, como os kichwa e os huaorani. O río é o fogar de caimáns e pirañas.

O caso Palm Beach
-----------------

*Artigo principal**:* Operación Auca.
O río é coñecido internacionalmente polo "Caso Palm Beach". En 1956, misións evanxélicas estadounidenses construíron un campamento no banco de area que foi chamado por eles "Palm Beach", no río Curaray. Cinco misioneiros foron asasinados por membros da tribo huaorani durante a operación Auca, un intento de cristianizalos. Hoxe en día, a comunidade cristiá evanxélica huaorani emprega a miúdo o río Curaray como un sitio para bautizos.

Notas
-----

1. ↑  *Las aguas continentales de América Latina*, de R. Ziesler y G.D. Ardizzone, publicación de la FAO de 1979. Dispoñible en: .
2. ↑  Compendio de estadísticas económicas y financieras. Fuente Instituto Geográfico nacional - Dirección de Geografía. Dispoñible en: .

* Portal:Perú

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3048453
* GeoNames: 3697571
* OSM: 4830815

 |
Un navío aportando a Ramsgate durante a Race of the Classics de 2007
**Race of the Classics** é unha regata de vela que se celebra nos Países Baixos para afeccionados e na que participan estudantes en veleiros clásicos, é a competición máis importante de Europa non profesional para navíos clásicos .

Historia
--------

A regata comezou en 1989 ideada por un estudante de Ámsterdan, Luc van Laarhoven para promover as relacións sociais entre os estudantes, e que xunto cun amigo de estudos, Dirk-Jan de Graaff, desenvolveu o concepto do que sería a Race of the Classics, que se concretou, despois de varios meses de organización e planificación, nunha regata de cinco días na que participaron catro navíos que tiveron que facer o traxecto entre Scheveningen e Ramsgate e viceversa. O evento foi medrando nos anos anos seguintes, participando sempre non menos de 16 barcos. O comezo da carreira cambiouse cos anos a Ámsterdan e posteriormente a Rotterdam. En cada barco vai un equipo de 15 estudantes dunha facultade ou universidade acompañados polo capitán e unha tripulación experimentada.

Notas
-----

1. ↑  "*Race of the Classics 2006* Student". Arquivado dende o orixinal o 20 de novembro de 2008. Consultado o 09 de decembro de 2010.

Véxase tamén
------------

* Colin Archer Memorial Race

### Ligazóns externas

* Web oficial *(en neerlandés)*
Selo do Senado da República de Colombia.
O edificio do Senado no Capitolio Nacional de Colombia, en Bogotá.
O **Senado da República de Colombia** (en castelán: *Senado de la República de Colombia*) é a cámara alta do Congreso de Colombia, sendo a cámara baixa a Cámara de Representantes. O Senado da República é o corpo colexiado de representación directa do pobo e debe actuar consultando á xustiza e polo ben común.

A composición e poderes do Senado atópanse estipulados no Título VI da Constitución de Colombia de 1991 e na Lei 5ª de 1992. O Senado da República está composto por 108 senadores, 100 son elixidos por voto popular en todo o territorio nacional, cinco son senadores do partido FARC por mor do proceso de paz, dous en representación das comunidades indíxenas, a través de circunscrición especial, e un para o segundo candidato con maior votación nas eleccións presidenciais. O Senado da República elixe os seus membros en representación de toda o estado.

O Senado da República de Colombia cumpre coas funcións constituínte, lexislativa, de protocolo, electoral, xudicial, administrativa e de control político dentro do eido lexislativo.

Dende o 20 de xullo de 2020 o Senado está presidido por Arturo Char Chaljub do Partido Cambio Radical e o Secretario Xeral é Gregorio Eljach Pacheco.

Notas
-----

1. ↑  Palau, Ana María; et al. investigadores (2005). *La democracia CV: conozcamos y evaluemos el Congreso de la República* (1. ed.). Bogotá, D.C. Colombia: Universidade dos Andes, Facultade de Ciencias Sociais, Departamento de Ciencia Política, Programa Congreso Visible. ISBN 9586950654.
2. ↑  "Constitución política de Colombia 1991" (PDF). Banco da República de Colombia. 1991. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 14 de outubro de 2009. Consultado o 12 de novembro de 2010.
3. ↑  "LEY 5 DE 1992 - Reglamento del Congreso; el Senado y la Cámara de Representantes". Secretaría del Senado. 18 de xuño de 1992. Consultado o 30 de xaneiro de 2022.
4. ↑  "Historia del Congreso de la República de Colombia". Congreso da República de Colombia. 2010. Arquivado dende o orixinal o 8 de xaneiro de 2011. Consultado o 12 de novembro de 2010.
5. ↑  "Funciones del Congreso". Congreso Visible. 2010. Arquivado dende o orixinal o 17 de abril de 2011. Consultado o 12 de novembro de 2010.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Colombia*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en castelán)*
***Sen novas de Gurb*** é unha novela en lingua castelá de Eduardo Mendoza, co título orixinal de ***Sin noticias de Gurb***. Apareceu por entregas no xornal *El País*, e foi publicada en 1991 por Seix Barral. Foi traducida ao galego por Antón Lado e publicada en 2010 por 2.0 editora. Amais, traduciuse ao inglés, francés, alemán, italiano, dinamarqués, romanés, polonés, búlgaro e esperanto.

Trama
-----

Dous alieníxenas son enviados ao planeta Terra, e aterran preto de Barcelona. Un deles, Gurb, toma a aparencia da cantante galega Marta Sánchez e dedícase a investigar a vida humana. Porén, pérdese e non lle dá novas ao seu xefe (o narrador), que marcha explorar a cidade pola súa conta. Nun principio toma a imaxe do Conde-Duque de Olivares, e vai mudando a aparencia segundo as circunstancias, modificando de forma improvisada os obxectivos da misión.

Así, mentres anda na procura de Gurb, vai coñecendo a vida da cidade e dos seus habitantes. Nese momento a vila prepárase para os Xogos Olímpicos de 1992, a pesar do cal a cidade está organizada de forma caótica, facendo críticas veladas ás institucións como o Concello, a Generalitat de Cataluña e o Goberno de España. O alieníxena vaise integrando nas incomprensibles e absurdas actividades da vida cotiá. Analiza por exemplo as diferenzas sociais entre xente rica e xente pobre, diferenciando os barrios de San Cosme e Pedralbes. No seu proceso de socialización faise amigo dunha parella maior que rexenta un bar, e faille as beiras a unha veciña.

Atopa a Gurb e pensan en asentarse en Barcelona, pero os seus xefes encoméndanlles a misión de ir a un planeta en Alfa Centauro. Finalmente envían a nave cara a esa galaxia e quedan na cidade, mais Gurb volve desaparecer, rematando cun final aberto.

Narración
---------

A obra está narrada en primeira persoa, en forma de diario. Está escrita cun punto de vista satírico. O escenario é a cidade e a súa vida cotiá, cos seus paradoxos.

### Personaxes

* **Narrador**: ten vergoña e non lle gusta chamar a atención, o que lle causa problemas cando toma a aparencia de xente famosa co propósito de integrarse na vida social.
* **Gurb**: é moi diferente ao seu compañeiro, moito máis independente.
* **A veciña**: unha nai divorciada. O narrador intenta ligar con ela, pero non é correspondido.
* **Señor Joaquín e Señora Mercedes**: propietarios do bar onde o narrador adoita almorzar. Amigábeis e traballadores.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11703879
* BiTraGa: 4186
* ISFDB: 1506097

 |