recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Domingo Costas Baamonde**, nado en Padrón cara a 1904 e finado en Pontevedra o 9 de outubro de 1936, foi un tipógrafo e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Asentado e Pontevedra como tipógrafo, foi vocal obreiro do Comité Paritario Interlocal de Artes gráficas de Pontevedra en 1930 e elixírono presidente da Asociación Tipográfica de Pontevedra en 1935. Vinculado ao PCE, foi elixido secretario da Sociedad Obrera de Cultura de Pontevedra en xuño de 1932, participou no mitin anti-imperialista organizado polos comunistas vigueses en agosto de 1931. Colaborou en *¡¡Revolución!!*. Foi secretario do Congreso de Unidad Sindical celebrado en Pontevedra en novembro de 1932. Foi detido en xullo de 1933 por organizar un boicot. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e paseado o 9 de outubro.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 8-7-1930, p. 2.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 11-5-1935, p. 14.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-6-1931, p. 8.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 2-8-1931, p. 6.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 3-11-1932, p. 7.
6. ↑  *El País*, 10-7-1933, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Domingo Costas Baamonde na páxina web *Nomes e Voces*.
**Caprera** é unha pequena illa de 15´5 km² na costa de Sardeña, Italia, situada no Arquipélago da Maddalena. Situada no Estreito de Bonifacio, é un destino turístico famoso por ser o lugar en que se atopa a casa e a tumba de Giuseppe Garibaldi.

Características
---------------

É a segunda illa máis grande do arquipélago e ten unha superficie de 16 km² e 45 quilómetros de costa. Monte Teialone é o punto máis alto (212 m). No lado sur-occidental hai un centro de vela moi importante, as numerosas calas e as ancoraxes que se poden atopar ao longo da costa fan o desmbarco fácil. Non hai hoteis, só un complexo con bungalows. Os fondos mariños son unha atración para os naturalistas e os seguidores da arqueoloxía submarina. Foron atopados alí moitos restos de buques de carga romanos, así como a nave de Garibaldi.

Esta illa foi declarada reserva natural das especies de aves mariñas que viven nela (a gaivota real, o corvo mariño e o falcón peregrino). Caprera está unida á illa da Maddalena por unha calzada de 600 metros de longo.

Historia
--------

A illa foi bautizada probablemente debido ás numerosas cabras salvaxes que viven nela (*capra* significa cabra en italiano).

A historia di que logo da ocupación romana Caprera permaneceu deserta durante séculos antes de ser habitadas por grupos de pastores. Máis tarde, en 1855 o Heroe de Dous Mundos (Garibaldi) decidiu instalarse alí e plantou as primeiras árbores do bosque de piñeiros, que cobre a illa na actualidade. Un século despois da morte de Garibaldi, a illa foi liberada das numerosas restricións militares existentes e agora está totalmente aberta ao público.

Giuseppe Garibaldi
------------------

A illa está ligada a Giuseppe Garibaldi, un patriota italiano e loitador que viviu no século XIX e foi un dos pais da independencia italiana. Comprou a illa en 1855 e morreu en 1882. A súa casa é agora un museo, hai unha capela conmemorativa e toda a illa é un monumento nacional.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Caprera Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

### Ligazóns externas

* Parco Nazionale dell'Arcipelago di La Maddalena

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q845310
* WorldCat
* VIAF: 143276019
* BNF: 14008908w
* DARE: 41661
* EBID: ID
* GeoNames: 3180633
* LCCN: sh91001523
* OSM: 6646451
* TGN: 1006716

 |
**Marina Concepción Castaño López**, nada na Coruña o 14 de marzo de 1957, é unha xornalista, escritora e xestora cultural galega, durante moitos anos presidenta da Fundación Camilo José Cela.

Traxectoria
-----------

Estudiou no colexio Liceo da Coruña. Membro dunha familia coruñesa, a súa nai rexentaba un salón de peiteado na cidade herculina; traballou como xornalista para a radio e para a televisión. Na radio ten colaborado con emisoras como Radio Cadena Española, Radio 80, Ondas Galicia, Onda Cero, Cadena Cope, en xornais como o ABC onde durante un tempo mantivo unha columna, e en cadeas de televisión como Telecinco. Na TVG presentou o programa de entrevistas nos anos noventa chamado *Ágora, agora*, e que foi obxecto de polémica, ao gravarse na sede da Casa de Galicia de Madrid, e emitirse practicamente na súa totalidade en castelán.

Con todo, a súa sona pública veulle do papel que como xestora cultural desempeñou ao lado do seu segundo home, o escritor padronés Camilo José Cela. Casada de primeiras cun mariño mercante en 1975, divorciouse en 1991 para casar con Cela ese mesmo ano en El Espinar (Segovia). Á morte do seu home en 2002 ocupou a presidencia da Fundación Cela e unha vogalía da Universidade Camilo José Cela, pero viuse envolta nun preito pola herdanza do escritor, que se estendeu ata 2014, e que a enfrontou ao fillo máis vello Camilo José Cela Conde.

Obra
----

* *Toda la soledad*, 1991, novela.

Notas
-----

1. ↑  TVG paga 13 millones a la mujer de Cela por una polémica tertulia
2. ↑  Marina Castaño, sin honores ni fortuna, El País, 11/10/2014.
**Die Welle** (*A onda* en alemán) é un filme alemán realizado no 2008. Tivo un éxito satisfactorio nas grandes pantallas xermanas, pois despois de 10 semanas en cartel, 2'3 millóns de persoas vírano. A película está dirixida por Dennis Gansel.

Baséase en *The Wave*, novela de Morton Rhue de 1981, que á súa vez sacara a idea do experimento real da Terceira onda, feito por Ron Jones en 1967, profesor dun instituto de Palo Alto (California).

Sinopse
-------

Durante un proxecto semanal, o profesor Rainer Wenger ensínalle aos alumnos da súa clase o tema da autocracia como forma de goberno. Os estudantes ven imposible a idea de que puidese volver unha ditadura como a do Terceiro Reich na Alemaña, pois a pesar do tempo pasado, hai arrepentimento, e a actual política e as tecnoloxías arbitrarían o proceso dun mandato novo autocrático. O profesor Rainer Wenger decide empezar un experimento cos seus alumnos para demostrar o fácil que é manipular as masas. A través do seu lema: "forza mediante a disciplina, forza mediante a comunidade, forza a través da acción, forza a través do orgullo", e seguindo o profesor un liderado grupal, cada día os alumnos crean unha nova norma. Por exemplo, o profesor logra que todos eles ao entrar na aula, en menos de 30 segundos, estean sentados con actitude atenta, resoltos a iniciar a clase. O interese da forma de como se executaban as clases creceu, facendo que alumnos doutros cursos se cambiaran para este. O popular curso votou chamarse "A Onda", e a medida que pasaban os días, esta comezou a facerse notar mediante fóra das aulas, por detrás do profesor Wenger, que acaba perdendo o control da situación.

Elenco
------

Instituto MarieCurie en Dallgow-Döberitz, onde se gravou a película.
* Jürgen Vogel: *Rainer Wenger*
* Frederick Lau: *Tim*
* Max Riemelt: *Marco*
* Jennifer Ulrich: *Karo*
* Christiane Paul: *Anke Wenger*
* Elyas M'Barek: *Sinan*
* Cristina do Rego: *Lisa*
* Jacob Matschenz: *Dennis*
* Maximilian Vollmar: *Bomber*
* Max Mauff: *Kevin*
* Ferdinand Schmidt-Modrow: *Ferdi*
* Tim Oliver Schultz: *Jens*
* Amelie Kiefer: *Mona*
* Odine Johne: *Maja*
* Fabian Preger: *Kaschi*
* Teresa Harder: *Madre*
* Jaime Ferkic: *Bobby*
* Liv Lisa Fries: *Laura*
* Dennis Gansel: *Martin*
* Johanna Gastdorf: *Nai de Tim*
* Gerald Alexander Held: *Pai de Tim*
* Thomas Sarbacher: *Karos Vater*

Banda sonora
------------

A banda sonora da película publicouna a EMI alemá o 25 de maio do 2008, e contén cancións de The Subways, Kilians, Johnossi, Digitalism e The Hives, como tamén unha versión de EL\*KE do clásico "Rock 'n' Roll High School" dos Ramones. A canción titulada "Garden Of Growing Hearts" foi feita pola banda berlinesa Empty Trash. A música orixinal da película foi composta por Heiko Maile, membro do grupo musical Camouflage.

Notas
-----

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q157973
* Allmovie: v426715
* AlloCiné: 134390
* CineRessources: 107333
* FilmAffinity: 695239
* Filmportal: ID
* IMDb: tt1063669
* LUMIERE: 30493
* OFDb: 142909
* OMDB: 7735
* Rotten Tomatoes: the\_wave\_2008
* TheNumbers: Welle-Die
* TMDb: 7735
* TVcom: the-wave-2011

 |
| Era | Período | Millóns de anos |
| --- | --- | --- |
| Paleozoica | Permiano | 299,0 ±0,8 |
| Carbonífero | Pensilvaniano | 318,1 ±1,3 |
| Misisipiano | 359,2 ±2,5 |
| Devoniano | 416.0 ±2,8 |
| Silúrico | 443,7 ±1,5 |
| Ordovícico | 488,3 ±1,7 |
| Cámbrico | 542,0 ±1,0 |
|

O **Permiano** é un período da escala de tempo xeolóxico, correspondente á era Paleozoica do eón Fanerozoico que comezou hai 299,0 ± 0,8 millóns de anos e acabou hai 251,0 ± 0,4 millóns de anos.

Como coa maioría dos períodos xeolóxicos, os estratos que definen o principio e o final do período están ben identificados, pero a data exacta do inicio é incerta por uns poucos millóns de anos. O final do período está marcado por unha grande extinción que está datada con maior exactitude.

O permiano segue ao carbonífero e precede ao triásico, e debe o seu nome aos extensos xacementos na rexión ao redor da cidade de Perm, en Rusia. Os xacementos permianos consisten principalmente en estratos vermellos continentais e exposicións mariñas pouco profundas.

Fósiles permianos.
No Permiano houbo importantes cambios climáticos cunha tendencia xeral de climas tropicais a condicións máis secas e áridas. Produciuse unha contracción dos pantanos. Extinguíronse gran cantidade de fieitos arborescentes (*Lycopodiophyta*) e anfibios, que requirían condicións húmidas. Os fieitos con semente, os réptiles e os réptiles mamiferoides herdaron a Terra. Os glaciares do carbonífero sobre a rexión polar do sur de Gondwana retrocedeeron durante o Permiano.

Neste período desenvolveuse a oroxenia herciniana, que levou á formación do gran supercontinente chamado Panxea.

Notas
-----

1. ↑  As cores corresponden aos códigos RGB aprobados pola Comisión Internacional de Estratigrafía. Dispoñíbel no sitio da *International Commision on Stratigraphy*, en «Standard Color Codes for the Geological Time Scale».
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *permiano*.
3. ↑  Global Boundary Stratotype Section and Point (GSSP) of the International Commission of Stratigraphy, Status on 2009.
4. ↑  International Stratigraphic Chart, 2008.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Tectónica de placas. Pérmico *(en castelán)* Consultadsa o 14/01/2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q76402
* AAT: 300391470
* BNCF: 37514
* BRE: 2332028
* EBID: ID
* GEC: 0050388
* GND: 4173820-2
* JSTOR: guadalupian-epoch
* LCCN: sh2004001334
* MAG: 83365034
* NDL: 00568589
* NKC: ph117508
* PSH: 4619

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeoloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
| Helicidae |
| --- |
| *Cepaea nemoralis* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Mollusca |
| Clase: | Gastropoda |
| Orde: | Pulmonata |
| Suborde: | Stylommatophora |
| Superfamilia: | Helicoidea |
| Familia: | HelicidaeRafinesque, 1815 |

 |
| Subfamilias |
| * Ariantinae
* Helicinae
 |

Os **helícidos** (**Helicidae**) son unha familia de gasterópodos terrestres que inclúe a maioría dos caracois comúns de Europa.

Moitas especies son comestibles e cóllense e críanse activamente; entre elas destacan: *Helix aspersa*, *Helix pomatia*, *Otala punctata*, *Otala lactea*, *Iberus gualtieranus alonensis*, *Theba pisana*, *Cepaea nemoralis*, etc.

Taxonomía
---------

*Helix aspersa*.
*Iberus gualtieranus alonensis*.
Segundo Fauna Europaea e Taxonomy Browser,
os helícidos inclúen as seguintes subfamilias, tribos e xéneros:

**Subfamilia Ariantinae**

*Arianta*
*Causa*
*Chilostoma*
*Cylindrus*
*Drobacia*
*Faustina*
*Helicigona*
*Isognomostoma*
*Vidovicia*
**Subfamilia Helicinae**

* Tribo Euparyphini

*Theba*
* Tribo Helicini

*Allognathus*
*Assyriella*
*Cantareus*
*Cepaea*
*Codringtonia*
*Cornu*
*Eobania*
*Helix*
*Hemicycla*
*Iberus*
*Idiomela*
*Lampadia*
*Leptaxis*
*Levantina*
*Otala*
*Pseudotachea*
*Tyrrhenaria*
* Tribo Murellini

*Macularia*
*Marmorana*
*Tacheocampylaea*
*Tyrrheniberus*

Notas
-----

1. ↑  Fauna Europaea
2. ↑  Taxonomy Browser

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Helícidos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Helícidos*** |

* *El rincón de los caracoles*; foro sobre taxonomía de pulmonados *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1418257
* EBID: ID
* MAG: 2780988828
* NKC: ph503007

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Helicidae
* Dyntaxa: 2000686
* EOL: 2640
* EPPO: 1HELIF
* FE: 11479
* FE-New: ID
* Fossilworks: 94483
* GBIF: 6540
* iNaturalist: 47484
* IRMNG: 113631
* ITIS: 77903
* NBN: NHMSYS0001702031
* NCBI: 6533
* Plazi: ID
* Soortenregister: 137751
* WoRMS: 153968

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C0323955

 |
Na famosa obra de Munch *O Grito,* represéntase a ansiedade e angustia. Esta fobia pode provocar este síntomas.
A **hipopotomonstrosesquipedaliofobia** é o medo irracional ou fobia á pronuncia de palabras longas ou complicadas; e a calquera conversa que poida implicar o uso destas palabras ou palabras que non sexan de uso coloquial. Segundo o DSM-5 (*Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition*) é unha fobia social. Adoita empregarse o termo **sesquipedaliofobia** como abreviatura da orixinal.

Causas e síntomas
-----------------

Xeralmente preséntase en persoas que sufriron un trauma infantil relacionado con palabras longas como un problema de ansiedade social ou pánico escénico.

|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médicoAviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

* Aumento do ritmo cardíaco
* Hiperventilación
* Exceso de suor
* Ansiedade e angustia
* Boca seca
* Pensamentos catastróficos
* Perda da concentración e desorientación
* Ansiedade social
* Malestar estomacal
* Dor de cabeza e tensión muscular

Etimoloxía e pronunciación
--------------------------

O termo **hipopotomonstrosesquipedaliofobia** ([i.po.po.to.mons.tɾo.ses.ki.pe.da.ljoˈfo.bja]) procede do grego *hipopoto* (de hippopotamus, cabalo do río, para indicar que é unha palabra monstruosamente grande, coma un hipopótamo) + do latín *monstro* (de monstrum, "monstruoso") + *sesquipedalio* (do latín sesquipedalian, "dun pé e medio") + *phobos* (do grego, "medo").

En lingua galega contén dezasete letras distintas (a, b, d, e, f, h, i, l, m, n, o, p, q, r, s, t, u) e dous ditongos.

Notas
-----

1. ↑  "What Is Hippopotomonstroses-quippedaliophobia?". *Healthline* (en inglés). 2021-03-18. Consultado o 2022-11-04.
2. ↑  "Hipopotomonstrosesquipedaliofobia: el miedo irracional a las palabras largas". *psicologiaymente.com* (en castelán). 2017-05-06. Consultado o 2022-11-04.
3. ↑   etimologias.dechile.net *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Fobia
* Pánico
**Hugo de Xabala** (ou *Hugo de Jableh*) foi a mediados do século XII un bispo de Xabala (hoxe Jableh) no Principado de Antioquía.

Despois de que Zengi en 1144 conquistara o Condado de Edesa, o príncipe Raimundo de Antioquía enviou Hugo a pedir axuda ao papa Uxío III na súa residencia de Viterbo. Hugo chegou a Italia en novembro de 1145. Despois diso, Uxío emitiu, o 1 de decembro de 1145, a bula papal *Quantum praedecesores*, na que chamou a Segunda Cruzada, a cal se uniu o rei de Francia. Hugo tamén dixo aos cronistas e ao bispo Otón de Frisinga que se esperaba que o Preste Xoán, un mítico rei sacerdote de fe cristiá nestoriana, gobernante dun reino alén de Persia, apoiaría os Estados Cruzados na loita contra os sarracenos. Otón contou esta historia na súa *Chronica sive Historia de duabus civitatibus*. A crónica é a primeira mención documentada da lenda do Preste Xoán.

Notas
-----

1. 1 2  Wollschläger, S. 60
2. 1 2 3  Silverberg, S. 3–7
3. ↑  Paul Halsall: Otto of Freising. Arquivado 13 de setembro de 2007 en Wayback Machine.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Robert Silverberg: *The Realm of Prester John*. Ohio University Press, 1996. ISBN 1-84212-409-9
* Hans Wollschläger: *Die bewaffneten Wallfahrten gen Jerusalem.* Wallstein 2003. ISBN 3-89244-659-8, S. 60
**Finlandia** é un país cunha forte tradición literaria, cunha literatura popular que se expresaba nos dialectos rexionais do finés e cunha tradición literaria actual en dúas linguas o finés e o sueco, ademais da recente chegada da literatura saami.

Literatura oral
---------------

Finlandia conta cunha longa tradición de literatura oral, a súa base era unha poesía popular que se recitaba cantada polos cantores populares, os bardos que as cantaban con diferentes melodías, ás veces acompañándose do kantele, nas rexións do norte eran dous cantores os que recitaban as poesías mentres no sur era un só, xeralmente unha muller, á que acompañaba un coro. A transmisión dos textos era unicamente oral pero non se recitaban de forma idéntica de cada vez, senón que se deixaba lugar para a inspiración e a improvisación. Coñecidos como Arhippa Perttunen e Larin Paraske tiñan un repertorio de milleiros de versos. A partir do século XVI comézanse a recoller por escrito estes poemas pero no século XIX cando comezou a interesar a literatura popular, a Sociedade de Literatura Finesa recolleu milleiros de pezas populares e Elias Lönnrot partindo de poemas recollidos por el e por outros entusiastas redactou a epopea *Kalevala* que foi a base sobre a cal se asentou a literatura escrita finesa.

Literatura escrita
------------------

A primeira lingua literaria escrita de Finlandia foi o latín, as obras eran na súa maioría de carácter relixioso, o *Missale Aboense* (1488), un misal do bispado de Turku e o *Manuale Aboense* (1522), un manual litúrxico. Jacobus Finno, autor das *Piae Cantiones* (1582) foi un dos primeiros autores fineses. Pero o primeiro poema que describía o país non vai ser escrito en latín, senón en grego, o *Magnus Principatus Finlandia* (1679), obra de Johan Paulinus.

*Artigo principal**:* Literatura sueca de Finlandia.
O establecemento da Academia de Turku en 1640 supuxo o nacemento dunha literatura que se expresaba na lingua que dominaba entón a administración e a vida cultural do país, o sueco; nun principio era unha literatura de carácter relixioso pero coa chegada da influencia da ilustración permitiu que no século XIX se desenvolvese unha literatura orixinal.

*Artigo principal**:* Literatura finesa.
Mikael Agricola, o primeiro bispo protestante finés, foi o primeiro autor de lingua finesa coñecido, autor de obras relixiosas. A literatura finesa pasará de ser unha literatura secundaria respecto á sueca a converterse a fins do século XIX na base da literatura de Finlandia.

A literatura saami de Finlandia ten unha longa tradición oral pero son poucos os autores saamis fineses, entre todos eles salienta Nils-Aslak Valkeapää.
***Cumes Torboentos*** (en inglés: *Wuthering Heights*), é a única novela de Emily Brontë, publicada en 1847 baixo o pseudónimo de Ellis Bell, co título orixinal en lingua inglesa de ***Wuthering Heights***. A súa irmá Charlotte Brontë preparou unha segunda edición póstuma.

Características
---------------

Aínda que a día de hoxe se considera un clásico da literatura inglesa, a súa acollida non foi demasiado boa. A súa estrutura innovadora, que adoita compararse cun conxunto de bonecas de matryoshka, desconcertou aos estudosos da literatura nun primeiro momento. Algúns críticos contemporáneos á autora mesmo pensaron que este era un traballo menor e menos maduro de Charlotte, que xa publicara Jane Eyre nese mesmo ano baixo o pseudónimo Currer Bell. Os críticos posteriores levaron a cabo unha revisión de *Cumes Torboentos* e coincidiron en que a súa orixinalidade excedía á dos traballos das irmás de Emily, Charlotte e Anne.

Existen moitas adaptacións desta novela, incluíndo varios filmes, dramatizacións radiofónicas e televisivas, un musical, telenovelas e mesmo cancións. Traduciuno ao galego Luís de la Torre Carballal e publicouno en 2023 Edicións Laiovento co título de *Cumes Torboentos*, se ben na publicacións feita co gallo dos Premios de relato, poesía e tradución da Universidade de Vigo de 2003 aparecía un anaco da obra traducida por Iván Sestay Martínez co título de *Curutos treboentos*

Notas
-----

1. ↑  "Cumes Torboentos". *Laiovento*. 2023.
2. ↑  "Wuthering Heights", de Kate Bush, en YouTube.
3. ↑  "Premios 2003 de relato, poesía e tradución da Universidade de Vigo". *Cultura Galega*. 2004.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Obra completa *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q202975
* WorldCat
* VIAF: 179440625
* BNF: 12034945g
* EBID: ID
* GND: 4136057-6
* Gutenberg: 768
* ISFDB: 1622405
* LCCN: no00002947
* LibraryThing: 1538
* MusicBrainz: ID
* OCLC: 71126926
* OL: OL15035771W
* SELIBR: 217405
* Theatricalia: 3k7

 |
**Katt Both**, nada en 1905 e finada en 1985, foi unha fotógrafa, deseñadora de mobles e arquitecta alemá.

Traxectoria
-----------

Estudou deseño de mobles na Bauhaus de 1924 a 1928, con László Moholy-Nagy. Despois diso traballou para os irmáns Hans e Wassili Luckhardt en Berlín.  En marzo de 1929 Otto Haesler en Celle contratouna, onde foi a primeira muller arquitecta. O seu traballo está incluído nas coleccións do Museo Getty, da Galería de Arte de Nova Gales do Sur, do Instituto de Arte de Minneapolis.

Galería
-------

* Cadeira para nenos (1927)Cadeira para nenos (1927)
* Armario para nenos (1927)Armario para nenos (1927)

Notas
-----

1. 1 2 3  "Atikah-cigarette, 1930-1931 by Katt Both". *artgallery.nsw.gov.au*.
2. 1 2 3 4  "We learned nothing". *deutschland.de*. Consultado o 2021.
3. ↑  "Katt Both (Getty Museum)". *getty.edu*.
4. ↑  "Atikah Cigarettes, Katt Both; Publisher: Rudolf Kicken Gallery ^ Minneapolis Institute of Art". *collections.artsmia.org*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Mulleres da Bauhaus
| Clonmel *Cluain Meala* |
| --- |
|
| St. Mary's Church |
| **Provincia** | Munster |
| **Condado** | condado de Tipperary |
|
|
| **Poboación** | 16.910 hab. |
|
|
|
| **Páxina web** | www.clonmel.ie |
| 

|  |
| --- |
| 52° 21' 14" N 07° 42' 42" O |

 |
| Cidade da República de Irlanda  |

**Clonmel** (**Cluain Meala** en irlandés) é unha cidade de Irlanda, capital e maior cidade de Tipperary Sur, con 16.910 habitantes. Tamén é a maior cidade do interior do Sur de Irlanda. A cidade está bañada polo Río Suir e está cercada por montañas e outeiros. Parte da cidade se encontra no Condado de Waterford (a parte que está despois de cruzar o Río Suir). É centro agropecuario e posúa industrias alimentarias, de calzado e unha importante fábrica de cervexa, a Bulmers (unha das maiores marcas irlandesas de cervexa), que ten sede na propia cidade de Clonmel.

Clonmel.

Historia
--------

Clonmel foi construída na Idade Media, e conserva moitos elementos que lembran o seu pasado, tales como parte da muralla que a rodeaba. Oliver Cromwell sitiou a cidade en 1650.

Clonmel foi sempre un centro importante de comercio. O Suir era xa navegable ata Clonmel contra 1760 e a realización dos traballos neste río durante o século XIX permitiu que barcos de maior calado acandaran os peiraos da localidade.

Ligazóns
--------

* Páxina oficial de Clonmel.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q217057
* WorldCat
* VIAF: 136183740
* EBID: ID
* GeoNames: 2965353
* GND: 1042745684
* LCCN: n92012419
* MusicBrainz: ID
* WOEID: 560362

 |
**Graciano Leivas Freire**, nado en Mondoñedo en 1909, foi un mecánico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Graciano Leivas Gallego, fundador dos Talleres Leivas. Militante socialista, na República foi tesoureiro da Agrupación Socialista de Mondoñedo (1932) e en 1936 secretario da mesma, que presidía Luís Trigo Chao. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido en Mondoñedo o 8 de agosto. Permaneceu no cárcere de Mondoñedo até o 3 de setembro de 1937, cando foi trasladado á Coruña. Xulgado na Coruña por auxilio á rebelión o 10 de abril de 1938 con José Sánchez Gacio, José Ramón Villamarín Pallín, Eloy Castro Dorrego, Guillermo Otero Villalba, Alfredo Martínez Martínez, Germán Fanego Salaverri, Patricio Vijande Villar, Constantino Sánchez Gacio e Emilio González Valoria, foi condenado a cadea perpetua. Nos anos corenta participou no intento de reorganización do PSOE en Lugo e na Coruña con Manuel Cobas Rodríguez, Luis Fernández del Valle, José Mateo Mariñas Ferrero, Antonio Vidal Vilas e outros. Foi detido con Manuel Cobas o 25 de xullo de 1945 acusado de actividades clandestinas de tipo socialista.

Notas
-----

1. ↑  "Reorganización y proceso de estructuración del sindicalismo socialista en Galicia" / Guillerme Pérez Agulla e Rogelio Pérez Poza, in *Análisis históricos del sindicalismo en España. Del Franquismo a la estabilidad democrática (1970‐1994)*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pedreira, Ricardo (2006). *Consejo de Guerra por Rebelión Militar. Mindonienses condenados en 1937*. Mondoñedo: Asociación Amigos da Cidade de Mondoñedo.

### Ligazóns externas

* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Graciano Leivas Freire na páxina web *Nomes e Voces*.
**Bernardo Fernández Piñeiro**, nado en Pontedeume en 1981, é un político galego. Membro do PSdeG-PSOE, é alcalde de Pontedeume tras acadar a maioría absoluta nas eleccións municipais de 2015. Ademais é o portavoz do Grupo Provincial Socialista na Deputación da Coruña e Secretario Xeral do PSdeG-PSOE na mesma provincia.

Traxectoria
-----------

Músico de profesión. Militante das Xuventudes Socialistas dende 2004. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou por primeira vez a candidatura do PSdeG-PSOE á alcaldía, e foi elixido concelleiro formando parte da oposición. Nas municipais de 2015 volveu encabezar a candidatura do PSdeG-PSOE e foi elixido alcalde de Pontedeume con maioría absoluta. No 2019 revalidou a maioría absoluta acadando 9 concelleiros dun total de 13, e convertendo ao PSdeG-PSOE eumés na formación política con maior representación na Corporación Municipal da historia democrática do municipio.

No ano 2023, revalidou novamente a maioría absoluta, acabado o mellor resultado do Partido Socialista na comarca de Ferrolterra e un dos mellores da provincia da Coruña, con 9 concelleiros dunha corporación de 13.

Así mesmo, no ano 2015 foi elixido deputado provincial polo partido xudicial de Betanzos, repetindo nese cargo no 2019. Actualmente ocupa o cargo de portavoz do Goberno e do Grupo Provincial Socialista na Deputación.

Dende febreiro do 2022 é Secretario Xeral do PSdeG-PSOE na provincia da Coruña, tras gañar as primarias o 30 de xaneiro cun 77% dos votos fronte a Noa Díaz Varela. Así mesmo, ostentou o cargo de Vicesecretario Xeral do PSdeG-PSOE na provincia (2018-2022), así como o de Secretario de Organización Provincial (2014-2018), baixo os mandatos de Valentín González Formoso e Julio Sacristán.

Tamén é membro do Comité Federal do PSOE presidido por Pedro Sánchez, máximo órgano de control político e de dirección do Partido Socialista a nivel do Estado.

Vida persoal
------------

É veciño de Centroña.

Notas
-----

1. ↑  Concello de Pontedeume na FEGAMP

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Pontedeume

### Ligazóns externas

* "Fernández Piñeiro: "Estoy abierto a un pacto de izquierdas para llegar a la Alcaldía"". *La Opinión de A Coruña* (en castelán). 10 de abril de 2011.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Gabriel Torrente Piñeiro** |  **Alcalde de Pontedeume** 2015 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
| Predecesor:**Valentín González Formoso** |  **Sectretario Provincial do PSdeG-PSOE da Coruña** 2022 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
| Fermoy *Mainistir Fhear Maigh* |
| --- |
|
| Lema: *Seasaigí Go Buan* |
|  |
| **Provincia** | Munster |
| **Condado** | condado de Cork |
|
|
| **Poboación** (2006) | 5.873 hab. |
|
| **Altitude** | 72 metros |
|
| **Páxina web** | www.fermoy.ie |
| 

|  |
| --- |
| 52° 08' 00" N 08° 17' 00" O |

 |
| Cidade da República de Irlanda  |

**Fermoy** (en inglés) ou **Mainistir Fhear Maigh** (en irlandés, ambas formas oficiais) é unha vila irlandesa situada ao sur da Illa, no condado de Cork (provincia de Munster).

Historia
--------

O nome da vila vén da lingua irlandesa e fai referencia á abadía cisterciense fundada no século XII. Coa disolución dos mosteiros durante o período Tudor, a abadía e tódalas súas terras pasaron sucesivamente a mans de Sir Richard Grenville, Robert Boyle e William Forward.

Durante a ocupación británica, o campamento militar de Fermoy foi o campamento máis grande da Illa, construíndose un hospital militar con 130 camas. A vila de Fermoy medrou a raíz da presenza do exército británico ata 1922, cando se estableceu o primeiro Estado Libre Irlandés. Durante a Guerra da Independencia, Fermoy foi o escenario do primeiro ataque do IRA a tropas británicas o que fixo que a vila sufrira os ataques máis violentos por parte das forzas británicas, queimando parte do centro da vila.

Hoxe en día, o monte no que se atopaba o campamento denomínase *Barrack Hill*.

Ligazóns
--------

* Mainistir Fhear Maíghe, mosteiro de Fermoy
* Site sobre Fermoy
* Site de Fermoy

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1012470
* WorldCat
* VIAF: 123137086
* GeoNames: 2964320
* GND: 4415772-1
* LCCN: n78075734
* MusicBrainz: ID
* WOEID: 560855

 |
**Luis Pedro Vaccaro**, nado o 6 de novembro de 1898 en Buenos Aires, foi un futbolista arxentino que xogaba na demarcación de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa carreira futbolística no San Lorenzo, debutando o 10 de abril de 1921. En 1923 foi traspasado ao Argentinos Juniors.

No ano 1925 foi cedido ao Boca Juniors para competir na xira que o equipo xeneize realizou por Europa ese ano. Nesta xira disputou 15 encontros, todos de titular.

Ao seu regreso de Europa competiu en dous campionatos nacionais paralelos, un con Argentinos Juniors e outro con San Lorenzo co que disputou un encontro.

Tamén viviu a primeira tempada oficial da Liga Arxentina de Fútbol, na que se abandonaron definitivamente os equipos afeccionados.

Coa Selección de fútbol da Arxentina debutou o 30 de setembro de 1923 en Montevideo ante Uruguai. Con ela xogou un total de 17 encontros e proclamouse campión da Copa América de 1925, celebrada na Arxentina.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do xogador *(en castelán)*
* Ficha do xogador coa selección *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3840418
* Worldfootball: luis-vaccaro

 |
**María Elena Suárez Sarmiento**, nada en León o 30 de outubro de 1965, é unha política galega do PPdG, deputada no Parlamento de Galicia pola Circunscrición electoral de Pontevedra.

Papeleta das Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020.

Traxectoria
-----------

Foi secretaria de Novas Xeracións de Galicia e concelleira de Traballo, Benestar, Igualdade e Deportes de Vilagarcía de Arousa de 2011 a 2015. Foi candidata ao Congreso dos Deputados de número tres na papeleta do PP da Circunscrición de Pontevedra nas Eleccións xerais de abril de 2019 e de número catro na de novembro do mesmo ano. Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020 foi de número 10 da lista do Partido Popular pola Circunscrición electoral de Pontevedra, obtendo acta de deputada autonómica.

Notas
-----

1. ↑  "Resolución do 15 de xuño de 2020 pola que se fan públicas as candidaturas proclamadas…" Diario Oficial de Galicia n.º 117, do 16/6/2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Elena Suárez Sarmiento Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Parlamento de Galicia
* López, María (3/3/2020) "El PP prescinde de Marta Rodríguez y aúpa a Elena Suárez a la candidatura de las autonómicas" *Faro de Vigo* *(en castelán)*.
| Millstreet *Sráid an Mhuilinn* |
| --- |
|
|
|
| **Condado** | condado de Cork |
|
|
| **Poboación** | 1.500 hab. |
|
|
|
| **Páxina web** | www.millstreet.ie |
| Cidade da República de Irlanda  |

**Millstreet** (en inglés) ou **Sráid an Mhuilinn** (en irlandés, ambas formas oficiais) é un pobo no leste do Condado de Cork, Irlanda, cunha poboación de, aproximadamente, 1.500 habitantes. O Festival da Canción de Eurovisión celebrouse en Millstreet en 1993. O pobo sitúase na liña de Mallow-Killarney-Tralee da rede ferroviaria de Irlanda. A igrexa católica está dedicada a San Patricio.

En outubro do 2005, o pobo celebrou o vixésimo aniversario do seu irmandamento con Pommerit lle Vicomte na Bretaña, Francia.

En xullo de 2006, Millstreet celebrou a *XXIX Convención Europea de Malabarismo*. Máis de 2.000 malabaristas de máis de 40 países asistiron ao evento semanal.

Véxase tamén
------------

* Festival de Eurovisión
* Cork

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q659655
* WorldCat
* VIAF: 139696940
* GeoNames: 2962613
* LCCN: n92028485
* TGN: 1042927

 |
**Cesáreo Onzari**, nado o 1 de febreiro de 1903 en Buenos Aires e finado o 7 de xaneiro de 1964 na mesma cidade, foi un futbolista arxentino que xogaba na demarcación de dianteiro.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar profesionalmente no *Sportivo Boedo* e no *Club General Mitre*. No ano 1921 debutou no Club Atlético Huracán, onde transcorrería case a totalidade da súa carreira futbolística ata a súa retirada en 1933.

Coa Selección de fútbol da Arxentina disputou 14 encontros e marcou 5 goles.

Pese a que nunca pertenceu a Boca Juniors formou parte da xira europea do club bonaerense de 1925 e polo que foi nomeado *Campión de honra* do Campionato Arxentino a pesar de que numericamente quedara moi por detrás do vencedor.

O 2 de outubro de 1924 pasou á historia por marcar o primeiro gol de lanzamento directo dende o banderín de corner sen tocar en ningún xogador do que se ten constancia. Sucedeu nun encontro amigábel entre a Selección de fútbol da Arxentina e a de Uruguai vixente campión olímpico, de aí que este tipo de goles reciban o nome de *gol olímpico*. O gol foi válido grazas a un cambio no regulamento realizado ese mesmo ano, pois ata entón os saques dende o corner estaban regulados como lanzamentos indirectos, e polo tanto para ser legal debían tocar nalgún xogador.

Participación na Copa América
-----------------------------

| Ano | Sede | Resultado |
| --- | --- | --- |
| 1924 | Uruguai Uruguai | Subcampión |
| 1925 |  Arxentina | Campión |

Palmarés
--------

### Campionatos nacionais

| Título | Club | País | Ano |
| --- | --- | --- | --- |
| Primeira División da Arxentina | Club Atlético Huracán | Arxentina | 1921 |
| Primeira División da Arxentina | Club Atlético Huracán | Arxentina | 1922 |
| Primeira División da Arxentina | Club Atlético Huracán | Arxentina | 1925 |
| Primeira División da Arxentina | Club Atlético Huracán | Arxentina | 1928 |
| Copa da Arxentina | Club Atlético Huracán | Arxentina | 1925 |

### Campionatos internacionais

| Título | Club | País | Ano |
| --- | --- | --- | --- |
| Copa América | Selección de fútbol da Arxentina | Arxentina | 1925 |

Notas
-----

1. ↑   Arquivado 07 de outubro de 2012 en Wayback Machine. *O gol oímpico cumple 80 anos (02/10/2004)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

Biografía en historiadehuracan.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2062246
* NFT: 86392
* Thefinalball: 354336
* Transfermarkt: 820547
* Worldfootball: cesareo-onzari

 |
**Chimizapagua** foi un grupo colombiano de música andina popular a comezos da década de 1980.

Traxectoria
-----------

O grupo naceu en 1976 cando cinco estudantes do conservatorio da Universidade Nacional decidiron crear un conxunto de música folclórica grazas á orientación do profesor Guillermo Abadía. O nome da agrupación é unha palabra chibcha elixida polo director musical Omar Flórez que significa **Enviado de Deus**. En 1982 gravaron o seu primeiro LP *Subiendo la montaña*, que contén un dos temas clásicos do grupo *Ojos Azules*, tema tradicional dos Andes. Nese mesmo ano realizan unha xira por Ecuador, o Perú e Bolivia. En 1984 gravaron o seu segundo LP *Experiencia* que inclúe unha versión de La Guaneña. Tamén ese ano representan a Colombia no *Festival das culturas do mundo* organizado en París, Francia. A comezos da década de 1990 o grupo orixinal grava o último LP xa que en 1992 dous dos integrantes abandonan Chimizapagua para crear o dúo Madre **Tierra**. Para o disco *Canto americano* de 1992 substitúese a Luisa e Raúl polo músico José Dávila. En anos posteriores lánzanse algunhas recompilacións cos máis destacados temas do grupo.

En 1996 Ián Flórez, Omar Flórez e William Morales crearon o grupo **Atusa**, de curta duración.
| Dungarvan *Dún Garbháin* |
| --- |
|
| Lema: *Ni Maraide Go Stiurtoir* |
|  |
| **Provincia** | Munster |
| **Condado** | Condado de Waterford |
|
|
| **Poboación** | 7.813 hab. |
|
| **Altitude** | 1 metros |
|
| **Páxina web** | waterfordcoco.ie |
| 

|  |
| --- |
| 52° 05' 04" N 07° 38' 23" O |

 |
| Cidade da República de Irlanda  |

**Dungarvan** (en inglés) ou **Dún Garbháin** (en gaélico, ambas formas oficiais) é unha vila e porto da costa sur de Irlanda, na provincia de Munster.

Historia
--------

Dungarvan foi incorporada no século XV, foi representada por dous membros no Parlamento de Irlanda dende o Acto de Unión en 1801, e por un membro no Parlamento de Westminster dende 1885.

A emboscada de Burgery de 1921, un incidente da Guerra de Independencia Irlandesa, tivo lugar preto da vila.

Relacións internacionais
------------------------

En marzo de 2007, a vila converteuse en cidade irmá de Erie, Pensilvania. O Mercyhurst College, en Erie, é o anfitrión do Global Intelligence Forum, que se fai cada ano en Dungarvan.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Información de Turisimo Oficial de Dungarvan *(en inglés)*
* Concello de Dungarvan Town Arquivado 14 de agosto de 2009 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Waterford County Museum *(en inglés)*
* Dungarvan Museum: WWI e Irlanda *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q581790
* WorldCat
* VIAF: 142037491
* EBID: ID
* GeoNames: 2964528
* LCCN: n92013001
* MusicBrainz: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Manuel Mon.

**Manuel Mon Rouco** é un empresario e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

É o responsable do grupo empresarial da construción Mon. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura da UCD á alcaldía de Cervo e foi elixido alcalde. Foi o primeiro alcalde de Burela. Nas eleccións municipais de 1995 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Burela e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Volveu ser elixido por maioría absoluta nas municipais de 1999 e 2003. O 8 de marzo de 2005 presentou a súa dimisión.

Notas
-----

1. ↑  "El popular Manuel Mon deja la alcaldía de Burela alegando razones de tipo personal". Arquivado dende o orixinal o 12/03/2016. Consultado o 29/11/2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Cervo
* Eleccións municipais en Burela

### Ligazóns externas

* Construcciones Mon SL

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jaime Costas Rodríguez** |  **Alcalde de Cervo** 1979 - 1979 | Sucesor:**Marcelino Andía** |
| Predecesor:**-** |  **Alcalde de Burela** 1995 - 2005 | Sucesor:**José María González Barcia** |
**Topeka**| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| Bandeira de Topeka, KansasBandeira de Topeka, Kansas |
| Bandeira |

 |

 |
| The City of Topeka |
| Topeka |
| Información |
| País |  Estados Unidos |
| Estado |  Kansas |
| Superficie • Total | 147,6 km² |
| Poboación • Total | 122.113 (2006) |
| Densidade | 841,8 hab./km² |
| Altitude | 288 m |
| Alcalde | Bill Bunten (R) |
| [[Ficheiro:Topeka en Estados UnidosTopekaTopeka
Topeka en KansasTopekaTopeka|300px]]Localización de Topeka |
| Páxina oficial |

**Topeka** é a capital do estado de Kansas en Estados Unidos. É a cuarta cidade máis grande do estado de Kansas, por detrás de Wichita, Overland Park e Kansas City. Tamén é a capital do Condado de Shawnee, que é foi chamado así xa que era o territorio que orixinalmente ocupaban os indios Shawnee. Segundo o censo do ano 2006, conta cunha poboación de 122.113 habitantes.

O nome **Topeka** é unha palabra utilizada polos nativos americanos que significa "bo lugar para cultivar patacas". Tres barcos da Armada dos Estados Unidos foron nomeados **USS Topeka** en honra á cidade. O 1 de marzo de 2010, o Alcalde de Topeka, Bill Bunten emitiu unha proclama pedindo que Topeka fose coñecida durante todo o mes como "Google, Kansas" ou máis concretamente: "Google, Kansas, the capital city of fiber optics" (do inglés: *Google, Kansas, a capital da fibra óptica*). Isto foi unha estratexia para axudar a "apoiar os esforzos para introducir na cidade o experimento de Google coa fibra óptica", aínda que non foi un troco de nome legal. Avogados asesoraron ao consello de cidade e ao alcalde en contra do troco de nome.

Poboación
---------

Segundo o censo do ano 2006, a cidade contaba con 122.113 habitantes, cuxo orixe étnica era o seguinte: 

* 78,52% Raza branca
* 11,71% Raza negra
* 8,86% Hispanoamericanos
* 3,26% Multiraciais
* 1,31% Nativos americanos
* 1,09% Asiáticos
* 0,04% Polinesios
* 4,06% outras orixes

Xeografía
---------

* Altitude: 288 metros.
* Latitude: 39º 02' 53" N
* Lonxitude: 095º 40' 40" O

As coordenadas xeográficas de Topeka son 39°03′N 95°41′O﻿ / ﻿39.050, -95.683.

| * v
* c
* e
 Alcaldes das cidades con máis de 100.000 habitantes en Kansas  |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|     | 
1. **Carl Brewer**(Wichita)

 | 
2. **Carl R. Gerlach**(Overland Park)

 | 
3. **Joe Reardon**(Kansas City)

 | 
4. **Larry E. Wolgast**(Topeka)

 | 
5. **Michael Copeland**(Olathe)

 |

 | Selo de Kansas |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41057
* WorldCat
* VIAF: 136034582
* EBID: ID
* GEC: 0066434
* GeoNames: 4280517
* GND: 4411436-9
* GNIS: 485477
* Google Maps: 13703301173537384432
* LCCN: n79148924
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1118346
* OSM: 130140

 |
***Nueva España*** foi unha revista cultural e política editada en Madrid entre 1930 e 1931.

Historia
--------

Dirixírona Antonio Espina, Adolfo Salazar e José Díaz Fernández. Ao primeiro apareceu quincenal e máis tarde fíxose semanal. O seu primeiro número é do 30 de xaneiro de 1930, e apareceu no período comprendido entre a caída da ditadura de Primo de Rivera e o inicio do Ditabranda de Berenguer, e contou con colaboracións de autores como Álvaro de Albornoz, Luis de Araquistáin, Manuel Azaña, Azorín, Marcelino Domingo, Julián Gorkin, Rodolfo Llopis, Ramón J. Sender, María Zambrano, Gregorio Marañón, Julián Zugazagoitia ou Ogier Preteceille entre outros moitos. A súa liña editorial era de  esquerda, defendendo ideas republicanas e socialistas. Tanto Victor Fuentes como Manuel Aznar Soler contextualizaron a súa aparición como unha resposta á dereitización da revista *La Gaceta Literaria* de Giménez Caballero. Publicou o seu último número en xuño de 1931, uns meses despois de establecerse a Segunda República.

Notas
-----

1. ↑  Aznar Soler 2014.
2. ↑  Aznar Soler 2014, p. 154.
3. ↑  Aznar Soler 2014, p. 158.
4. 1 2 3  Aznar Soler 2014, p. 155.
5. ↑  Preteceille 1930, p. 13.
6. ↑  Fuentes 2006, p. 57.
7. ↑  Aubert 2001, p. 203.
8. ↑  Fuentes 2006, p. 59.

Bibliografía
------------

* Paul Aubert e Jean-Michel Desvois, ed. (2001). "Les intellectuels et le journalisme en Espagne (1898-1936)". *Les élites et la presse en Espagne et en Amérique latine: des Lumières à la Seconde Guerre mondiale*. Casa de Velázquez. ISBN 84-95555-18-2.
* Aznar Soler, Manuel (2014). *República literaria y revolución (1920-1939)*. Editorial Renacimiento. ISBN 978-84-8472-913-6.
* Fuentes, Víctor (2006). *La marcha al pueblo en las letras españolas, 1917-1936*. Ediciones de la Torre. ISBN 84-7960-344-5.
* Preteceiller, Ogier (1930). "Un rebelde" (PDF) (5). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 22 de decembro de 2015. Consultado o 20 de maio de 2018.
***Flanagan Blues Band*** é un libro escrito en 1997 por Andreu Martín e Jaume Ribera. É o sexto da saga protagonizada polo detective xuvenil **Flanagan**.

Trama
-----

A trama discorre entre o sábado 4 de abril e o día 13, luns de Pascua. Flanagan coñece a Oriol Lahoz, detective privado. Ós dous días aparece morto o párroco do barrio, e Oriol Lahoz é detido como principal sospeitoso.

Polo medio están unhas xoias, propiedade da familia Garreta, que a vella matriarca da familia quere entregar a un pobre, o Taqui, ó sentirse culpable da súa situación. O seu marido convencera ó pai do pobre, que traballaba para el, para que fixese unha sabotaxe na fábrica, pero enganouno e mandou todo o persoal ó paro. No entanto irá descubrindo que na trama están involucrados un policía e un anticuario con antecedentes.

Noutro caso paralelo, unha muller encargoulle que lle tirase unha foto ó marido para ter probas de que non seguía a dieta. Para logralo conta coa colaboración de Martina, neta da vella Garreta que está namorada de Oriol Lahoz.

A súa relación con Blanca *Online* vai ben, pero sofre un ataque de celos, do que aprende que non serven para nada.

Para lograr roubar as xoias da caixa forte do anticuario, a Flanagan non se lle ocorre mellor cousa que facer un concerto no mesmo centro comercial. Vanesa, unha compañeira de clase, canta nun grupo, e a eles únense Blanca e Marina como bailarinas e Flanagan como cantante. O único tema que tocará a banda, a Flanagan Blues band, é "Suzie-Q", dos Creedence Clearwater Revival.

Narración
---------

Esta entrega das leas de Flanagan céntrase menos no crime e é máis cómica, sen moita violencia (agás unha batalla campal no concerto). Como ben explican os autores ó principio, introducen elementos experimentais. Así, o primeiro capítulo é o derradeiro por orde cronolóxica. Tamén introducen datos históricos, como a data da Batalla de Lepanto.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha Arquivado 06 de decembro de 2021 en Wayback Machine. na web da editorial.

| * v
* c
* e
Libros da saga de Flanagan, escritos por Andreu Martín e Jaume Ribera |
| --- |
| *No demanis llobarro fora de temporada* (1987) - *Tots els detectius es diuen Flanagan* (1991) - *No te'n rentis les mans, Flanagan* (1993) - *Flanagan de luxe* (1994) - *Alfagann é Flanagan* (1996) - *Flanagan Blues Band* (1997) - *Flanagan 007* (1998) - *Flanagan, só Flanagan* (2000) - *Els vampirs no creuen en Flanagans* (2003) - *O diario vermello de Flanagan* (2004) - *Eu tampouco me chamo Flanagan* (2006) - *Flanagan Flash-Back* (2009) - *Els bessons congelats* (2015) |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20545980
* BiTraGa: 2601

 |