recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Leónidas.

**Leônidas da Silva**, nado o 6 de setembro de 1913 no Río de Xaneiro e finado o 24 de xaneiro de 2004 en Cotia, (San Paulo), foi un dos principais xogadores brasileiros de fútbol.

Traxectoria
-----------

Coñecido como o "Diamante Negro" ou o "Homem de borracha", Leônidas da Silva comezou a súa carreira en equipos locais no Río de Xaneiro. Despois de facer dous goles na súa estrea vestindo a camisola amarela da selección brasileira, foi xogar para o Peñarol do Uruguai en 1933. Despois dun ano, volveu ao Brasil para xogar no Vasco da Gama, ao cal axudou a gañar o Campionato Carioca de 1934. Despois de xogar o seu segundo mundial, en 1934, foi xogar co Botafogo e gañou outro Campionato Carioca en 1935. No ano seguinte, foi para o Flamengo, onde ficou ata o 1942. En 1938, foi o máximo anotador da Copa do Mundo con 8 goles, incluíndo catro marcados contra a Polonia. Iso fixo del o primeiro xogador da historia en marcar catro goles nun único encontro da Copa do Mundo. Na semifinal, contra a Italia o adestrador brasileiro reservou a Leônidas para a final. Brasil perdeu ese encontro por 2-1. Remataría a súa carreira xogando para o Sao Paulo.

Segundo se di, moitas xogadas populares hoxe en día partiron da súa imaxinación, coma a tesoira ou a bicicleta, aínda que el mesmo só se consideraba o perfeccionador desta última, xa que o inventor sería Petronilho de Brito.

Está enterrado no Cemitério da Paz en São Paulo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q311739
* WorldCat
* VIAF: 47847760
* BRE: 2140413
* EBID: ID
* FAST: 437969
* GND: 129656755
* IMDb: nm0196268
* LCCN: n99900226
* Munzinger: 01000006487
* TMDb: 1181196
* FIFA: 63829
* FootballDatabase: 47931
* NFT: 17990
* Thefinalball: 5755
* Transfermarkt: 151261

 |
Localización de Kimberly.
A **rexión de Kimberley** é unha das nove rexións de Australia Occidental (Western Australia). Abrangue o sector norte de Australia Occidental e está limitada: ó oeste, polas costas que baña o océano Índico; ó norte, polo mar de Timor; ó leste, co Territorio do Norte; e nó sur, atópanse os desertos Gran Deserto Areoso e Tanami.

A rexión foi denominada na honra de John Wodehouse, 1.er Conde de Kimberley, quen foi Secretario de Estado para as Colonias dende 1870 a 1874 e dende 1880 a 1882.

Historia
--------

Kimberley foi unha das primeiras rexións en ser colonizadas en Australia; os primeiros desembarcos remóntanse a hai 41 000 anos, probablemente dende as illas que hoxe forman parte de Indonesia.

En 1837, co apoio da Royal Geographical Society, os tenentes George Grey e Franklin Lushington, cun grupo de 12 homes navegaron no schooner *Lynher* dende Cidade do Cabo chegando á baía de Hanover o 2 de decembro de 1837. O grupo internouse terra dentro o 19 de xaneiro de 1838. Tanto os líderes como os homes carecían por completo de experiencia, o avance viuse demorado por inundacións na rexión, deberon abandonar numerosas provisións, e o grupo dividiuse numerosas veces a pesar da presenza de gran cantidade de aborixes que lles eran hostís. O 11 de febreiro, Grey enfermou de gravidade, pero logo de dúas semanas continuou a exploración. O grupo descubriu e nomeou o río Gairdner, o río Glenelg, as cordilleiras Stephen e Whately e o monte Lyell antes de regresar á baía Hanover en abril. Foron recollidos polo *Beagle* e o *Lynher* e levados a Mauricio para recuperarse.

Notas
-----

1. ↑  Room, Adrian. *Placenames of the world: origins and meanings of the names for 6,600 countries, cities, territories, natural features, and historic sites*. McFarland. ISBN 978-0-7864-2248-7.
2. ↑  "Excavations revealing 40 000 years of occupation at Mimbi Caves, south central Kimberley, Western Australia" (51). Arquivado dende o orixinal o 27 de xuño de 2013. Consultado o 24 de xullo de 2018.
3. ↑  "Arts and Sciences - Royal Geographical Society" (1139).
4. ↑  "Grey, Sir George (1812–1898)". National Centre of Biography, Australian National University.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q672805
* EBID: ID
* GeoNames: 2068482

 |
**Henri Léon Lebesgue** (ɑ̃ʁi leɔ̃ ləbɛɡ), nado en Beauvais o 28 de xuño de 1875 e finado en París o 26 de xullo de 1941, foi un matemático francés.

Traxectoria
-----------

Naceu en Beauvais, Oise, Picardie, Francia. Estudou na Escola Normal Superior e no período 1899 - 1902 impartiu clases no Liceo de Nancy. En 1910 recibiu unha cátedra na Universidade da Sorbona.

### Achegas matemáticas

*Leçons sur l'integration et la recherche des fonctions primitives*, 1904
Lebesgue é fundamentalmente coñecido polas súas achegas á teoría da medida e da integral. A partir dos traballos doutros matemáticos como Émile Borel e Camille Jordan, Lebesgue realizou importantes contribucións á teoría da medida en 1901. Ao ano seguinte, na súa disertación *Intégrale, longueur, aire* (*Integral, lonxitude, área*) presentada na Universidade de Nancy, definiu a integral de Lebesgue, que xeneraliza a noción da integral de Riemann estendendo o concepto de área baixo unha curva para incluír funcións descontinuas. Este é un dos logros da análise moderna que expande o alcance da análise de Fourier.

Tamén fixo achegas en ramas como a topoloxía, a teoría do potencial e a análise de Fourier. En 1905 presentou unha discusión sobre as condicións que Lipschitz e que Jordan utilizaran para asegurar que *f(x)* é a suma da súa serie de Fourier.

A partir de 1910 non se concentrou máis na área de estudo que el iniciara, debido a que o seu traballo era unha xeneralización, e el era temeroso das mesmas. Nas súas propias palabras: *Reducida a teorías xerais, as matemáticas serían unha forma fermosa sen contido. Morrerían rapidamente.* A pesar de que desenvolvementos posteriores demostraron que o seu temor non tiña fundamento, este permítenos entender o curso que seguiu o seu traballo.

### Obras

Ademais de aproximadamente 50 artigos, escribiu dous libros: *Leçons sur l'intégration et la recherché des fonctions primitives* (1904) e *Leçons sur les séries trigonométriques* (1906).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Henri Léon Lebesgue Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Teorema de Heine-Borel (ou Teorema de Borel-Lebesgue)

### Ligazóns externas

* Biografía de Lebesgue *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q206005
* WorldCat
* VIAF: 7392947
* BIBSYS: 90830906
* BNF: 119118653
* BRE: 2134738
* CERL: cnp01497355
* CiNii: DA00700476
* DeutscheBio: 118779117
* EBID: ID
* FAST: 14615
* GEC: 0036757
* GND: 118779117
* ICCU: CUBV088582
* ISNI: 0000 0001 0866 4934
* LCCN: n50042567
* MGP: 86693
* MR: 224312
* NDL: 00447139
* NKC: jx20050615012
* NLA: 35322256
* NTA: 068403003
* OL: OL1695869A
* openMLOL: 113112
* PTBNP: 1761764
* SELIBR: 237550
* SUDOC: 026975726
* Treccani: henry-leon-lebesgue
* zbMATH: lebesgue.henri

 |
Lago Baringo
O **lago Baringo** é, despois do lago Turkana, o lago máis ao norte do Gran Val do Rift kenyano. Situado a 975 m de altura, cobre unha área de 108 km², vertendo no lago varios ríos: El Molo, Ol Arabel, Perkerra... Non ten saídas, e suponse que as súas augas se filtran a través dos sedimentos das físgoas do leito volcánico do lago. É un dos dous lagos de auga doce do Gran Val do Rift en Kenya, o outro é o Lago Naivasha.

Nas súas ribeiras habitan máis de 470 especies de paxaros, así como tamén aves migratorias, nun territorio no que habitan os pobos camus, rendille, turkana e kalenjin, lonxe dos circuítos turísticos, aínda que é unha zona explorada por antropólogos e arqueólogos, pois posúe diversos sitios arqueolóxicos e paleontolóxicos do Mioceno e o Plistoceno.

Notas
-----

1. ↑  Vexa o apartado "Kenya designates freshwater lake in Great Rift Valley," en Ramsar 2009 - 2002 *(en inglés)*.
2. ↑  e.g. Ward, Steven; Hill, Andrew (1987). "Pliocene Hominid Partial Mandible from Tabarin, Baringo, Kenya". *American Journal of Physical Anthropology* **72** (1): 21–37.  Resumo Arquivado 16 de abril de 2014 en Wayback Machine.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lago Baringo*** |

* MSN Map

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q790453
* WorldCat
* VIAF: 315530283
* EBID: ID
* GEC: 0007783
* GeoNames: 200574
* NKC: ge185138

 |
***Lightning Bolt*** (tamén coñecido como ***The Yellow Record*** ou ***The Yellow Album***) é o álbum de estrea da banda de noise rock Lightning Bolt, publicado en 1999 a través do selo Load Records. Orixinalmente cinco dos temas do disco foron gravados no estudio, porén, coa excepción dunha canción, a banda descartounos e no seu lugar puxo versións lo-fi ao vivo dos temas no álbum. Un "casete de acompañamento" de 50 minutos titulado *Zone* estivo dispoñible por tres dólares a través dos pedidos por correo cando o disco foi editado. Este material aparece como dúas cancións extra no lanzamento en CD.

A edición orixinal en vinilo estaba limitada a 750 copias. O CD tiña unha portada lixeiramente diferente.

Listaxe de cancións
-------------------

1. "Into the Valley" – 10:46
2. "Murk Hike" – 3:04
3. "Caught Deep in the Zone" – 3:13
4. "Fleeing the Valley of Whirling Knives" – 10:37
5. "Mistake" – 4:04

### Temas de *Zone*

1. Zone – 32:46
2. And Beyond – 14:22

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6546423
* Discogs: 20733
* MusicBrainz: ID

 |
**Modesto López Novoa**, coñecido como **Modesto I**, nado en Ourense o 21 de xaneiro de 1965, é un exfutbolista galego. Xogaba de defensa central.

Traxectoria
-----------

Iniciouse no CD Ourense na tempada 1983–84 en Segunda B, permanecendo até a tempada 1985–86.

Na tempada 1986–87 fichou polo Deportivo da Coruña, co que debutou en Segunda División. No club branquiazul estivo até a tempada 1990–91, co ascenso do club coruñés á Primeira División, sen xogar ningún partido na súa última campaña.

Na tempada 1991–92 fichou polo SD Compostela, sendo titular indiscutible, e logrando o ascenso á Primeira División na tempada 1993–94. Debutou na máxima categoría o 23 de outubro de 1994, nun partido fronte ao Real Madrid no estadio Santiago Bernabéu que rematou con empate (1–1).

Na tempada 1995–96 foi contratado polo CD Ourense, ascendendo á Segunda División nesa campaña. Co club ourensán descendeu á Segunda División B na tempada 1998–99. Logo de xogar varias campañas en terceira división e preferente, retirouse aos 38 anos co equipo de Nogueira de Ramuín. Despois traballou na escola deportiva do Concello de Celanova.

Notas
-----

1. ↑  Silvia Castiñeiras (1 de xuño de 2019). "Modesto López: se retiró con 38 años en Nogueira de Ramuín". *El Correo Gallego* (en castelán).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Modesto II

| * v
* c
* e
Deportivo da Coruña – Tempada 1990–91 |
| --- |
| *8.º ascenso a Primeira División* |
| 
* 1 Yosu
* 2 Sabin Bilbao
* 3 Antonio Doncel
* 4 Albistegi
* 5 Lasarte
* 6 Fran
* 7 Gil
* 8 Aspiazu
* 9 Kanatlarovski
* 10 Joaquín Villa
* 11 Uralde
* 12 Jorge
* 13 José Ramón
* 14 Stojadinović
* 15 Albis
* 16 Mujika
* 17 Ares
* 18 Đukić
* 19 Molinos
* 20 Manuel
* 21 Gustavo
* 22 Modesto
* 23 Santi Francés
* 24 Busto
* 25 Arturo Patiño
* 26 Juanito
* Adestrador: Arsenio

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11937159
* BDFutbol: 2052
* FootballDatabase: 32351
* Transfermarkt: 303932
* Worldfootball: modesto

 |
O **fang** é unha lingua africana central falada por preto de 1 millón de persoas do pobo fang no Camerún, Gabón, Guinea Ecuatorial, San Tomé e Príncipe e a República do Congo. É a lingua bantú dominante de Gabón e Guinea Ecuatorial. Está relacionada coas linguas bulu e ewondo do sur do Cameroon. Baixo o goberno do presidente Macías Nguema, entre 1970 e 1979, o fang foi a lingua oficial de Guinea Ecuatorial.

Existen moitas variedades dialectais do fang en Gabón e o Camerún. Maho (2009) clasifica o fang do sur como unha lingua diferente. Os outros dialectos son o ntoumou, o okak, o mekê, o atsi (batsi), o nzaman (zaman), o mveni e o mvaïe.

Notas
-----

1. ↑  Entrada fang en Digalego

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bantulanyi
* Datos en *Ethnologue* sobre a lingua fang

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q33484
* AAT: 300388292
* BNF: 11947581k
* Ethnologue: fan
* Glottolog: fang1246
* LCCN: sh85047098
* Linguasphere: 99-AUC-ct
* SUDOC: 027433390

 |
Hibrenáculo artificial para lagartos
Un **hibernáculo** é un lugar no que un animal busca refuxio, como un oso que usa unha cova para hibernar. 

A palabra pódese usar para describir unha gran variedade de abrigos utilizados por moitos tipos de animais, incluíndo insectos, sapos, lagartos, serpes, morcegos, roedores e primates de varias especies.

Tamén se denominan así os refuxios artificiais que ás veces se constrúen para protexer a algúns animais.

Etimoloxía
----------

Hibernáculo e un termo da linguaxe científica tirado do latín *hibērnacŭlum*, plural *hibērnacŭla*, "tenda para os cuarteis de inverno das lexións romanas"). Neste sentido emprégase no inglés desde 1770.

Importancia para a conservación da natureza
-------------------------------------------

Un mellor coñecemento e protección destes hábitats particulares é de grande importancia para a bioloxía da conservación e a salvagarda de moitas especies en perigo de extinción. Por exemplo, algunhas comunidades saproxilófagas requiren grandes cantidades de madeiras mortas de diversas especies; este tipo de hábitat é cada vez máis raro nos bosques cultivados.

Bolboretas invernantes
----------------------

En alemán emprégase a palabra *hibernarium* para designar tamén o caso das follas e da seda que empregan algunhas eirugas de bolboretas para pasaren o inverno (antes de desenvolver o último estadio larvario).

Notas
-----

1. ↑  Knowles, Mark; Latham, Dorian (2008). "Assessing the use of artificial hibernacula by great crested newts *Triturus cristatus* and other amphibians for habitat enhancement, Northumberland, England". *Conservation Evidence* **5**: 74–79.
2. ↑  hibernaculum no *Merriam-Webster Dictionary*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hibernación

### Ligazóns externas

* "How insects survive cold weather". *Western Farm Press* (29 de marzo de 2012).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q960043
* EBID: ID
* LCCN: sh2006001546

 |
**June of 44** é unha banda estadounidense de post-hardcore formada en 1994 por exmembros de Rodan, Lungfish, Rex, e Hoover. O nome do grupo foi referencia ao período durante o cal os escritores Henry Miller e Anaïs Nin mantiveron correspondencia.

A banda xirou extensamente, chegando incluso a tocar en Australia. Foi un colectivo de 1994 a 2000, e reuniuse en 2018. O seu estilo ten unha base post-hardcore e math rock, aínda que os seus últimos traballos adentráronse no jazz experimental, ambient dub e post-punk angular.

O seu álbum de estrea, *Engine Takes to the Water* (1995), foi comparado tanto con Slint como con Will Oldham. Con *Tropics and Meridians* (1996) comparouse ao grupo con Tortoise e The For Carnation. O batería Doug Scharin iniciou HiM como proxecto paralelo, contando ás veces co baixista Fred Erskine, e Scharin tamén comezou despois a banda de vangarda Out in Worship. Meadows tamén ten un proxecto paralelo, formando Sonora Pine con Tara Jane O'Neill. June of 44 publicou tres álbums máis, incorporando máis influencias da electrónica e do jazz, antes de separarse en 1999, co vocalista e guitarrista Jeff Mueller formando Shipping News e o vocalista Sean Meadows formando Everlasting the Way e despois Letter E. Erskine uniuse a Abilene, mentres que Scharin continuou con HiM e traballou como invitado con varios outros grupos. A banda reuniuse en 2018 e lanzou un novo álbum titulado R*evisionist: Adaptations & Future Histories in the Time of Love and Survival* en 2020.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Engine Takes to the Water* | 1995 | Quarterstick Records |
| *Tropics and Meridians* | 1996 | Quarterstick Records |
| *Four Great Points* | 1998 | Quarterstick Records |
| *Anahata* | 1999 | Quarterstick Records |
| *Revisionist: Adaptations & Future Histories in the Time of Love and Survival* | 2020 | Broken Clover Records |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  "June of 44 Songs, Albums, Reviews, Bio & More". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2022-07-16.
2. 1 2  Strong, M. C. (2003). *The great indie discography* (2nd ed ed.). Edinburgh: Canongate. pp. 816–7. ISBN 1-84195-335-0. OCLC 52530784.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3811256
* WorldCat
* VIAF: 147953513
* AllMusic: mn0000258910
* Discogs: 264305
* ISNI: 0000 0000 9962 1368
* LCCN: n2004079309
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 334487

 |
***LGBT Health*** é unha revista científica bimensual revisada por pares que aborda cuestións de coidado da saúde LGBT.

Historia
--------

Fundada en 2014, é publicada por Mary Ann Liebert, Inc. e o seu editor-xefe é William Byne, da Escola de Medicina Monte Sinaí, Nova York.

Descrición
----------

Segundo o editor, os temas de *LGBT Health* inclúen a saúde de todas as minorías sexuais. Estes inclúen as desigualdades en saúde, o acceso á asistencia sanitaria, o impacto da discriminación e a violencia na saúde mental e unha comparación dos tratamentos. Ademais, a publicación trata sobre outros temas relevantes para a saúde, como a lexislación. Segundo o editor, investigadores, médicos e responsables políticos apoian a eliminación dos obstáculos que enfrontan as minorías sexuais e de xénero na asistencia sanitaria. A publicación espera artigos de todo o mundo. Non obstante, case todos os artigos publicados foron escritos nos Estados Unidos. Entre 2016 e 2018, 185 dos 218 artigos eran estadounidenses. A segunda fonte máis común de artigos neste período foi Canadá, con dez artigos.

Difusión
--------

A revista está indexada por MEDLINE, PubMed, PubMed Central, Current Contents®/Clinical Medicine, Current Contents®/Social & Behavioral Sciences, Science Citation Index Expanded, Social Sciences Citation Index®, Journal Citation Reports/Science Edition, Journal Citation Reports/Social Sciences Edition, Scopus, PsycINFO e Global Health.

Segundo o *Journal Citation Reports*, a revista tivo un factor de impacto de 2.053 en 2016.

Segundo o *Journal Citation Reports*, en 2017 tivo un factor de impacto de 2.514.

Notas
-----

1. ↑  *LGBT Health*, Mary Ann Liebert, Inc.
2. ↑  "2018 Journal Performance Data for: LGBT Health", *Journal Citation Reports* (2019). Clarivate Analytics. Luettu 2.7.2019. *(en inglés)*
3. ↑  "Sitio oficial" (en inglés).
4. ↑  Science, ed. (2016). "LGBT Health". *2015 Journal Citation Reports*.
5. ↑  "LGBT Health". *2017 Journal Citation Reports*. Web of Science (Science ed.). Thomson Reuters. 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Estudos transxénero trimestrais
* *International Journal of Transgenderism*
* Saúde transxénero
* *FTM Magazine*
* *Archives of Sexual Behavior*

### Ligazóns externas

* Sitio web

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27725194
* ISSN: 2325-8292
* NLM: 101616707
* OCLC: 949982837

 |
***Monster*** é o noveno álbum da banda estadounidense de rock alternativo R.E.M. publicado o 26 de setembro de 1994 a través do selo Warner Bros. Records. Coprodido pola banda e Scott Litt, *Monster* representou un cambio estilístico intencional con respecto aos anteriores traballos, *Out of Time* (1991) e *Automatic for the People* (1992), consistindo en arranxos sinxelos e guitarras altas e distorsionadas. As letras do vocalista Michael Stipe tratan sobre a natureza da fama, que canta mentres asume varias personaxes. Liderado polo sinxelo "What's the Frequency, Kenneth?", *Monster* estreouse no número 1 nos Estados Unidos. A banda promocionou o disco coa súa primeira xira dende 1989.

Listaxe de cancións
-------------------

Todos os temas compostos por Bill Berry, Peter Buck, Mike Mills e Michael Stipe.

Cara 1 – "Head side"
1. "What's the Frequency, Kenneth?" – 4:00
2. "Crush with Eyeliner" – 4:39
3. "King of Comedy" – 3:40
4. "I Don't Sleep, I Dream" – 3:27
5. "Star 69" – 3:07
6. "Strange Currencies" – 3:52

Cara 2 – "Tail side"
1. 
2. "Tongue" – 4:13
3. "Bang and Blame" – 5:30
4. "I Took Your Name" – 4:02
5. "Let Me In" – 3:28
6. "Circus Envy" – 4:15
7. "You" – 4:54

### Notas

As versións en casete e vinilo teñen outra versións dos nomes das caras. Os temas 1-6 foron etiquetados como 'C Side', mentres que os 7-12 como 'D Side'

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1457873
* AllMusic: mw0000119158
* Discogs: 21320
* MusicBrainz: ID

 |
Na física, **lonxitude de onda** é a distancia entre unidades repetidas dunha onda que se propaga cunha frecuencia determinada. Normalmente desígnase coa letra grega *lambda* (λ). Exemplos de fenómenos de tipo onda son a luz, ondas acuáticas e ondas sonoras.

Lonxitude de onda dunha onda sinusoide.
Nunha onda, a propiedade varía coa posición. Por exemplo, a propiedade pode ser a presión do aire para unha onda de son, ou a magnitude do campo eléctrico ou magnético para a luz. As lonxitudes de onda audibles para os oídos humanos (20 Hz – 20 kHz) son aproximadamente 17 m e 17 mm respectivamente. As lonxitudes de onda de luz visible van dende o vermello escuro, sobre os 700 nm ata uns 400 nm do violeta. Para máis exemplos, ver espectro electromagnético.

Relación coa frecuencia
-----------------------

A lonxitude de onda *λ* é proporcionalmente inversa da frecuencia *ν* (nu), o número de períodos de onda por unidade de tempo que atravesan un punto

{\displaystyle \lambda ={\frac {v\_{w}}{\nu }},}
onde {\displaystyle v\_{w}} é a velocidade de propagación da onda. No caso de radiación electromagnética, coma a luz, no baleiro esta velocidade é a velocidade da luz, 299,792,458 m/s ou sobre 10^{9} km/h. Para ondas sonoras no aire, a velocidade do son é de 344 m/s (1238 km/h) a temperatura ambiente. Cando se empregan unidades do SI, a lonxitude de onda exprésase en metros, a frecuencia en Hz, e a velocidade de propagación en metros por segundo.

### En medios non baleiros

A velocidade da luz ma maioría dos medios é inferior á que ten no baleiro, o que significa que á mesma frecuencia correspóndelle unha onda máis curta ca no baleiro. A lonxitude de onda no medio é

{\displaystyle \lambda '={\frac {\lambda \_{0}}{n}},}
onde *n* é o índice de refracción do medio. As lonxitudes de onda electromagnéticas normalmente danse en termos de lonxitudes de onda no baleiro, agás que se especifique "lonxitude de onda no medio".

Lonxitude de onda das partículas
--------------------------------

Louis de Broglie propuxo que todas as partículas con momento teñen lonxitude de onda

{\displaystyle \lambda ={\frac {h}{p}}}
onde *h* é a constante de Planck, e *p* é o momento da partícula. Esta hipótese baséase na mecánica cuántica. Esta lonxitude de onda é a lonxitude de onda asociada. Por exemplo, os electróns nun CRT teñen unha lonxitude de onda asociada duns {\displaystyle 10^{-13}} m.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Amplitude
* Frecuencia angular
* Cor
* Frecuencia
* Liñas de Fraunhofer
* Función periódica
* Vector de onda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41364
* BNCF: 63697
* EBID: ID
* GEC: 0192031
* GND: 4189549-6
* JSTOR: wavelengths
* LCCN: sh2005004676
* MAG: 6260449

 |
**José María Urquiola Iglesias**, coñecido como **Chema** ou **Pepe** ou **Tino**, nado en Mieres en 1906 e finado en Oviedo o 25 de novembro de 1979, foi un guerrilleiro antifranquista.

Traxectoria
-----------

Militante do PCE. En xuño de 1943 foi o encargado de solicitar aos guerrilleiros da Federación de Guerrillas de León-Galicia reunidos en Ferradillo a súa incorporación á Unión Nacional, que nun principio foi rexeitada. Pero en setembro, no III Congreso da Federación, esta adheriuse. Foi o encargado de reconstituír os comités provinciais do PCE. En 1944 foi procesado con Antonio Paleo Saavedra, Severino González Guitián e outros no sumario 390/44 do Xulgado Militar Especial de Oviedo por un delito contra a Lei de Seguridade do Estado.

Foi detido o 7 de xaneiro de 1945 en Ourense, e como consecuencia caeron 79 persoas na provincia de Lugo e en Ferrol, o que provocou unha desfeita no Partido Comunista. Fuxiu cando era trasladado a Madrid, pero foi novamente detido na capital do Estado en 1945. Xulgado por rebelión militar na Coruña no proceso 75/1946, en consello de guerra celebrado o 18 de xullo de 1946, foi condenado a pena de morte, conmutada a reclusión perpetua e finalmente a trinta anos de prisión.

Notas
-----

1. ↑  *Boletín Oficial da Provincia de Oviedo*, 20-1-1945, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la sierra *(en francés)*
**José Mesa Suárez**, nado nas Palmas de Gran Canaria o 31 de marzo de 1915 e finado en Marbella o 16 de febreiro de 1974, foi un futbolista que xogaba na demarcación de defensa.

Traxectoria
-----------

En 1934 fichou polo Athletic Club de Madrid, que trala fusión co Aviación Nacional en 1939 pasou a chamarse Atlético de Madrid. Co club madrileño disputou 109 encontros en Primeira División, proclamándose campión de Liga en dúas ocasións

En 1945 fichou polo Celta de Vigo, dirixido por Károly Plattkó. Pepe Mesa militou catro tempadas en Vigo, das cales a de máis éxito foi a das vodas de prata do club, na que se proclamou subcampión da Copa de España e rematou a Liga no cuarto posto.

Ao remate da tempada 1948-49, Mesa deixa Vigo tras disputar 76 encontros en Primeira División.

### Campionatos nacionais

| Título | Club | Ano |
| --- | --- | --- |
| Liga española de fútbol | Atlético de Madrid | 1939-40 |
| Liga española de fútbol | Atlético de Madrid | 1940-41 |
| Copa Eva Duarte | Atlético de Madrid | 1940-41 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Marcos L. Bacariza (27 de agosto de 2009). "José Mesa". *Yo jugué en el Celta* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10816088
* BDFutbol: 10489
* FootballDatabase: 120554
* Transfermarkt: 513945

 |
**La Bullonera** é un dúo de música aragonesa, moi activo nos anos setenta. Destacaba facendo canción protesta e versións do folclore, con letras cheas de ironía. O seu nome inicial era *Vientos del Pueblo*, pero despois de varios cambios na formación, quedou formada baixo o nome aragonés de *La Bullonera* e composto por Javier Mestre e Eduardo Paz.

O 6 de marzo de 1973 participaron na 1ª Semana cultural aragonesa, xunto a outros artistas como Tomás Bosque, Labordeta ou Joaquín Carbonell. O 9 de maio de 1976 representaron a Aragón xunto con Labordeta no Festival dos Pobos Ibéricos.

Despois do seu álbum *Punto* de 1980 separáronse, aínda que se reuniron varias veces para actuaciónes ocasionais.

Discografía
-----------

* 1976: *La Bullonera*.
* 1977: *La Bullonera 2*.
* 1979: *La Bullonera 3*.
* 1980: *La Bullonera. Punto*.
* 1983: *Del folclore aragonés: homenaje a Arnaudas*.
* 2003: *La Bullonera: Discografía básica*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3331737
* Discogs: 1936107
* MusicBrainz: ID

 |
**La Caixa**, nome comercial da **Caixa d'Estalvis i Pensions de Barcelona** (en galego: *Caixa de Aforros e Pensións de Barcelona*), foi a caixa de aforros máis importante de Europa, España e Cataluña, cunha rede de máis de 5.500 oficinas, máis de 8.100 caixeiros automáticos, un persoal de máis de 27.000 empregados e máis de 10,7 millóns de clientes.

Desde 2010, no contexto da reestruturación das entidades de crédito españolas, la Caixa non ten actividade financeira nin bancaria, xa que segregou todos os seus activos comerciais nunha filial, denominada CaixaBank, da que é propietaria aproximadamente nun 65 %. Malia que a caixa de aforros xa non ten actividade bancaria, CaixaBank continúa usando o pseudónimo de "La Caixa" nas súas oficinas e na súa comunicación cos seus clientes, deixando a marca "CaixaBank" só para uso institucional.

O Grupo La Caixa xestiona un volume total de negocio bancario que ascende a máis de 411.522 millóns de euros (setembro de 2008), cuns recursos totais de clientes de máis de 238.404 millóns de euros.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial de "la Caixa" *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q287753
* WorldCat
* VIAF: 63145424575286830845
* EBID: ID
* GEC: 0013370
* GRID: grid.434613.7
* MAG: 45430082

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Frankenstein.

O **monstro de Frankenstein**, ás veces coñecido sinxelamente como **Frankenstein**, é un personaxe ficticio cuxo creador na ficción foi Victor Frankenstein. O monstro apareceu por vez primeira na novela de Mary Shelley de 1818 *Frankenstein ou o moderno Prometeo*. O título de Shelley compara a Victor Frankenstein co personaxe mitolóxico Prometeo que creou ós humanos con arxila e lume. Malia que a criatura da novela de Shelley non tiña nome, a criatura tomaría o nome de "Frankenstein" en anos posteriores.

Na historia gótica de Shelley, Victor Frankenstein construíu á súa criatura no laboratorio cun ambiguo método baseado na química e na alquimia. Shelley describe o monstro cunha altura de 2,4 metros, horriblemente feo, mais sensible e emocional. O monstro intenta encaixar na sociedade humana, pero é rexeitado, o cal o leva a vingarse contra o seu creador. Segundo o estudoso Joseph Carroll, o monstro atópase na "fronteira das características que definen normalmente a un protagonista dun antagonista".

Notas
-----

1. ↑  "'It's Alive'". Arquivado dende o orixinal o 07 de febreiro de 2017. Consultado o 02 de xaneiro de 2017.
2. ↑  Caroll, Joseph et al. *Graphing Jane Austen: The Evolutionary Basis of Literary Meaning*, p. 30 (Palgrave Macmillan, 2012).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2021531
* EBID: ID
* GiantBomb: 3005-4977
* IMDb: ch0002565
* TESF: frankenstein\_monster

 |
Un LMS (learning management system, **sistema de xestión da aprendizaxe**) é unha aplicación informática para a administración, documentación, documentación, seguimento, información e subministración de tecnoloxía electrónica orientada á educación (o chamado e-learning) cursos educativos ou programas de formación.

Considéranse LMS dende sistemas para xestión da aprendizaxe e repositorios educativos a programas para distribuír en liña cursos a medida ou híbridos con funcións de colaboración en liña. Institutos e universidades usan LMS para subministrar en liña cursos e complementar cursos presenciais. Os departamentos de formación corporativa usan LMS para impartir formación en liña tanto como para automatizar a recollida de información e rexistro dos empregados.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

*Artigo principal**:* Aplicación informática.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q694007
* GND: 4126464-2
* LCCN: sh2009101912

 |

1. ↑  Ellis, Ryann K. (2009). ASTD Learning Circuits, ed. *Field Guide to Learning Management Systems*. Arquivado dende o orixinal o 24 de agosto de 2014. Consultado o 02 de marzo de 2015.
**Kammamma** foi unha cidade do nordeste do Imperio Hitita, poboada por kaskas pero en territorio de dominio hitita.

Historia
--------

Mursilis III na súa primeira campaña combateu aos kaskas de Ishupitta, antes vasalos, e que se rebelaran. Derrotounos, pero permaneceron rebeldes. Na segunda campaña, ao ano seguinte, derrotounos outra vez, pero os líderes da revolta, Pazzanna e Nunnuta, puideron fuxir, e dirixíronse a Palhwisa (Palhwišša) onde tiveron que recrutar continxentes locais pouco experimentados, que non serían inimigo para o exército regular hitita, que os derrotou e o rei puido destruír a cidade polo lume e saqueouna; o exército dos kaskas fuxiu; entón o rei dirixiuse a Istahara, cidade hitita da zona, onde acampou e desde onde enviou gran á capital; os xefes rebeldes dirixíronse á cidade de Kammamma, e o rei pediu a súa entrega ou, en caso contrario, destruiría a cidade; a cidade colleu aos dous rebeldes e matounos e despois someteuse a Mursilis. Iso pacificou o país kaska e o rei pasou o inverno en Ankuwa.
**Longinos Rodríguez de la Iglesia**, nado en Muñogrande (Ávila) o 16 de agosto de 1897 e finado en 1936, foi un mestre español.

Traxectoria
-----------

Foi mestre da Allonca (A Fonsagrada) dende 1916, e vogal da asociación de mestres do partido da Fonsagrada. Durante a República foi mestre no Regueiro (Boborás). Era socio da Casa del Maestro. Participou no mitin organizado por Izquierda Republicana no Regueiro nas eleccións de febreiro de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi paseado. En 1937 iniciouse o seu proceso de depuración do maxisterio, decretándose a súa separación definitiva e baixa na escala en 1940.

Notas
-----

1. ↑  *El Noticiero Gallego*, 4-10-1916, p. 2.
2. ↑  *La Voz de la Verdad*, 20-7-1917, p. 2.
3. ↑  *El Noticiero Gallego*, 11-5-1936, p. 2.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 5-2-1936, p. 4.
5. ↑  *La Región*, 8-5-1940, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Longinos Rodríguez de la Iglesia na páxina web *Nomes e Voces*.
*Para o numismático suízo, véxase **Hans-Ulrich Geiger***.

**Johannes (Hans) Wilhelm Geiger**, nado en Neustadt, Alemaña, o 30 de setembro de 1882 e finado en Potsdam o 24 de novembro de 1945, foi un físico alemán. Xunto a Walter Müller desenvolveu o contador Geiger.

Traxectoria
-----------

En 1902, Geiger empezou a estudar física e matemáticas en Erlangen, onde se doutorou en 1906. En 1907 empezou a traballar xunto a Ernest Rutherford na Universidade de Manchester. En 1912 foi nomeado xefe do Instituto de investigación físico-técnica en Berlín. Alí desenvolveu, xunto a un dos seus estudantes graduados, o contador Geiger. Dende 1925 foi profesor da Universidade de Kiel ata o ano 1929, onde o seu primeiro estudante graduado foi precisamente Walter Müller.

Foi tamén membro do Club do Uranio na Alemaña nazi, un grupo de científicos alemáns que, durante a segunda guerra mundial, traballaron sen éxito na creación da bomba atómica alemá.

A súa lealdade ao Partido Nazi levoulle a traizoar a diversos colegas xudeus; algúns destes colegas axudaranlle nas súas investigacións antes de que se fixera membro do partido.

Morreu en Potsdam uns meses despois de que finalizara a guerra.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57189
* WorldCat
* VIAF: 110829329
* BNF: 135168845
* BRE: 2347939
* CiNii: DA04082925
* DeutscheBio: 118538144
* EBID: ID
* FAST: 112202
* GEC: 0029567
* GND: 118538144
* Isidore: geiger\_hans\_auteur\_du\_texte
* ISNI: 0000 0001 0935 0590
* LCCN: n83059890
* Leopoldina: 3337
* MGP: 127912
* Munzinger: 00000004287
* NKC: mub2011672324
* NLA: 36133490
* NNDB: 000099823
* NTA: 068589026
* ODNB: 51576
* SNAC: w67w95h5
* SUDOC: 129357553
* WikiTree: Geiger-1257
* zbMATH: geiger.hans

 |
***La muerte del decano*** é unha novela en lingua castelá de Gonzalo Torrente Ballester publicada en 1992 por Editorial Planeta.

Trama
-----

Facultade de Historia de Santiago de Compostela.
Federico Daoíz Perales é o decano da Facultade de Letras da Universidade de Santiago de Compostela, nos primeiros anos do Franquismo. Unha tarde de inverno fai falar cun frade franciscano, o padre Fulgencio, a quen confesa que está convencido de que vai morrer esa mesma noite. Légalle uns papeis co fin de que os saque a luz vinte anos despois, e dille que sabe quen vai ser o asasino. Despois vai cear con Don Enrique, discípulo seu e compañeiro de facultade. Despois de cear empanada de lamprea en casa Ramallo van á habitación do decano, que vive nun colexio maior na periferia da vila.

No seu cuarto comezan a falar, e o decano confésalle a Enrique que vai abandonar a súa carreira universitaria. Federico prepara un té e fai que Enrique saia do edificio e entre de novo pola ventá. Ao cabo, Enrique marcha e á mañá seguinte Federico aparece morto. O comisario comeza as investigacións, e cando chega o xuíz explícalle que hai indicios de que foi un asasinato. Enrique é levado a prisión, e a súa muller vai testificar ante o xuíz. Acusado formalmente, Enrique é levado á prisión da Coruña, e un avogado novo defenderao. Este esperta a posibilidade de que a morte fose un suicidio, pois non hai motivo ningún para o asasinato, a pesar de que Enrique mercara veleno -cianuro- a instancias do propio decano meses antes, e a pesar de que o decano lle dixese ao frade que estaba namorado da muller de Enrique.

Finalmente, Enrique é liberado ante a falta de probas concluíntes.

Narración
---------

A obra está narrada en terceira persoa por un narrador omnisciente. A primeira parte desenvólvese en Santiago de Compostela no día previo á morte do decano e nos dous días seguintes, e a segunda parte xa é durante o xuízo na Coruña, agás o último capítulo que ten lugar na estrada N-550 preto de Carral.

Os personaxes que aparecen son o decano, o frade, o bedel da facultade, o seu discípulo Enrique, a muller deste, o director do colexio maior, o reitor da universidade -farmacéutico-, os outros decanos, o comisario, o xuíz e o fiscal.

Torrente Ballester adicoulle a obra aos seus netos Josefina e Rodrigo, e á súa bisneta Clara.
**Hans Edmund Wolters**, nado o 11 de febreiro de 1915 en Duisburgo, e finado o 22 de decembro de 1991, foi un ornitólogo alemán.

Traxectoria
-----------

Desde 1960 traballou como membro asociado do *Zoologische Forschungsmuseum Alexander Koenig* (Instituto e Museo de Investigación Zoolóxica Alexander Koenig) de Bonn, do que foio o director do seu Departamento de Ornitoloxía do Museo desde 1973.

Wolters dirixiu as publicacións desta institución desde 1974 a 1979: *Bonner zoologische Beiträge* e *Bonner zoologische Monographien*.

En 1971 a Universidade de Bonn distinguiuno co título de doutor honoris causa.

Retirouse en 1980, aínda que continuou colaborando desinteresadamente. Wolters participou igualmente nos traballos da Comisión Ornitolóxica Internacional. 

Especialista da taxonomía dos paseriformes, Wolters foi un dos primeiros ornitólogos europeos en utilizar unha clasificación cladística, o que se reflicte na súa obra principal, *Die Vogelarten der Erde* (Os taxa das aves do mundo).

Wolters describiu por primeira vez numerosos taxons, entre outros, *Malimbus ballmanni*, *Pipromorphinae*, *Pygarrhichadini*, *Pygarrhichinae* e *Rauenia*. A el débese a descrición dunha nova (e discutida por algúns) suborde dos paseriformes, a dos Acanthisitti (acantisitos).

Algunhas publicacións
---------------------

* 1950: *Beiträge zur Gattungssystematik der Vögel* (con Hans von Boetticher)
* 1963: *Vögel in Käfig und Voliere: ein Handbuch für Vogelliebhaber: Prachtfinken*, vol. 2 (con Klaus Immelmann e Joachim Steinbacher)
* 1965: *Prachtfinken* vol, 1 (con Klaus Immelmann e Joachim Steinbacher)
* 1971: *Säugetiere und seltene Vögel in den Nationalparks Ostafrikas* (con John George Williams)
* 1973: *Die Vögel Ost- und Zentralafrika* (con John George Williams)
* 1975–1982: *Die Vogelarten der Erde: Eine systematische Liste mit Verbreitungsangaben sowie deutschen und englischen Namen*, 7 volumes
* 1983: *Die Vögel Europas im System der Vögel: eine Übersicht*

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Hans Edmund Wolters** emprégase para recoñecer a Hans Edmund Wolters como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía

Notas
-----

1. 1 2  Karl-L. Schuchmann, Walter J. Bock (1992). "In Memoriam: Hans Edmund Wolters, 1915–1991". *Auk* **109** (4): 907–908. doi:10.2307/4088168.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Hans Edmund Wolters*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q75399
* WorldCat
* VIAF: 92908019
* BIBSYS: 90246667
* BNF: 12388301q
* DeutscheBio: 136215556
* GND: 136215556
* ISNI: 0000 0001 1077 1958
* NTA: 072904127
* SUDOC: 032958676

 |
**José Fernando Carrillo Ugarte**, nado en Lima o 8 de marzo de 1949, é un profesor e político galego de orixe peruana.

Traxectoria
-----------

Naceu no distrito de Lince, na cidade de Lima, no Perú. Fillo do avogado Eduardo Carrillo León e de Alicia Vitoria Ugarte del Pino. En 1978 casou en Fisterra con Josefa Lago Lizancos, coa que ten 3 fillos.

Logo de facer os estudos primarios e secundarios no colexio Marista "San Luis" de Barranco, en 1967 ingresou na Casa de Formación da Congregación dos Irmáns Maristas no distrito de Santa Eulalia. Trasladouse a Peñafiel (provincia de Valladolid) para facer o postulantado e noviciado, e regresou a Lima para seguir os estudos na Escola Normal Superior Marcelino Champagnat, obtendo o título de Profesor de Educación Secundaria en Relixión e Filosofía. Deu clase nos Colexios Champagnat de Chosica, San Luis de Barranco e San José do Callao, ademais de realizar estudos en Orientación do Educando e de Historia do Perú na Pontificia Universidade Católica do Perú (Inst. Riva Agüero).

En 1975 deixou a Congregación Marista. Trasladouse a Madrid un ano despois cunha bolsa do Instituto de Cultura Hispánica para facer o Curso de Innovación de Sistemas Educativos, outros cursos de formación do profesorado no ICE da Universidade Complutense de Madrid, obtendo, finalmente, o Título de Licenciado en Filosofía e Letras: Sección de Filosofía.

Xa en Fisterra, deu clase en Primaria e Secundaria no Colexio da Nosa Señora do Carme.

Política
--------

En 1988 foi elixido concelleiro en Fisterra polo CDS. En 1991 foi elixido alcalde co apoio do PP, pero 9 meses despois asinou un pacto coas forzas políticas entón na oposición (PSdeG e BNG), que pasaron a formar parte do novo goberno.

En 1995, pasou a ocupar o cargo de 1º tenente de alcalde e responsable da área de Cultura e Deportes. Tralas eleccións de 1999 quedou como portavoz municipal do grupo do CDS, na oposición. En 2003 abandonou a política activa.

Escribiu numerosos artigos da historia de Fisterra e de análise política, que foron publicados nos diarios *La Voz de Galicia* e *O Correo Galego*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Valentín Castreje** |  **Alcalde de Fisterra** 1991 - 1995 | Sucesor:**Ernesto Ínsua Olveira** |

Notas
-----

1. ↑  Redacción (4 de setembro de 2017). "Desde Fisterra hasta Lima, Perú, para un 50.º aniversario". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 17 de marzo de 2022.
2. ↑  Redacción (2 de febreiro de 2014). "Una semana feliz para el incansable Fernando Carrillo". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 17 de marzo de 2022.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Fisterra
**Iago Negueruela Vázquez**, nado en 1980 en Santiago de Compostela, é un político balear de orixe galega, conselleiro do Goberno Balear na IXª lexislatura.

Traxectoria
-----------

Fillo do político e sindicalista Enrique Negueruela, licenciouse en dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e traballou despois como funcionario do Corpo Superior de Inspectores de Traballo e da Seguridade Social, e é membro da Unión Progresista de Inspectores de Traballo.

Figurou como independente nas listas do PSIB-PSOE ás eleccións ao Parlamento das Illas Baleares de 2015, sen saír elixido deputado. Non obstante, en xullo de 2015 entrou no goberno balear como conselleiro de Traballo, Comercio e Industria.

Notas
-----

1. ↑  "Iago Negueruela, o 'conseller' galego do Govern balear", *Praza Pública*, 8 de novembro de 2015
2. ↑  Candidats socialistes mallorquins al Parlament, *Ara Balears*[*Ligazón morta*]
3. ↑  Iago Negueruela, Conselleria de Treball, Comerç i Indústria del Govern als Debats de Palma-Nord na web do PSOE
4. ↑  El nuevo conseller de Trabajo promete medidas contra la explotación laboral, *Diario de Mallorca*, 5 de xullo de 2015
**José Felpeto Gómez**, **Felpeto**, nado en Merille (Ourol) e finado en Cerdido o 16 de abril de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 28 de xullo no Depósito de Viveiro. Xulgado en Lugo por rebelión militar, foi condenado a cadea perpetua. Estivo na Prisión da Coruña. Cando saíu en liberdade, botouse ao monte. Foi membro da III Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Despois pasou ao destacamento Eive-Carbón da IV Agrupación. Formou parte do grupo que acompañou a Manuel Fernández Soto en abril de 1949 á provincia de Ourense para reorganizar a guerrilla. Morreu o 16 de abril de 1949 nun enfrontamento coa Garda Civil preto da Vila da Igrexa (Cerdido), xunto cos outros membros do destacamento José Vilariño Fernández e Perfecto Castro Martínez e un enlace. No combate perdeu a vida o garda civil Ramón Pérez Casas.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 20-4-1949, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Martínez, Lupe (2007). *Coa man armada. "Ejercito Guerrillero de Galicia" -IV Agrupación- 1946 - 1948*. Vigo: A Nosa Terra. ISBN 978-84-8341-166-7.

### Ligazóns externas

* 

* José Felpeto Gómez na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo

* Ficha en Los de la Sierra*(en francés)*ç
Miguel Vladimirski ante o Khan Özbeg, visto por Vassili Verechtchaguine
**Miguel III o santo Vladimirski** Gran Príncipe de Vladimir de 1304 a 1318.

Biografía
---------

Fillo de Iaroslav III Vladimirski e de Xénia de Novgorod.

Foi grande duque de Tver de 1285 a 1304. Debido a que o principado de Vladimir se atopaba en loitas internas e tamén contra os mongois, o territorio de Tver foi protexido, feito que resultou influente, polo que pasou a se-lo herdeiro de André III Vladimirski.

Foi nomeado Gran duque de Vladimir grazas á protección do Grande Khan de Mongolia. En 1313 Iuri III Moskovski rebélase contra el e obtén a alianza do Khan Özbeg da Horda de Ouro casando coa súa irmá. Ambos asedian a Miguel en Tver. En 1317 Miguel captura a muller de Iuri. En 1318 sospeitoso de envelenala foi chamado á Corte du Khan en Saraï, para defenderse. Sometido a tortura foi ferido ao ser empalado e decapitado polo que morreu con moito sufrimento o 22 de novembro de 1318. Levado de volta a Rusia foi inhumado en Tver. Na Igrexa Ortodoxa é venerado coma un santo.

Unión e descendencia
--------------------

Do seu casamento do 8 de novembro de 1294 con Anna filla de Dimitri de Rostov e morta o 3 de outubro de 1368 naceron 6 fillos dos que:

* Dimitri II Vladimirski foi Gran Príncipe.
* Alexandre II Vladimirski foi Gran Príncipe.
* Constantin (1304-1345) duque de Tver de 1327 a 1338 e en 1339.
* Vassili (morto en 1368) Duque de Tver.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

(fr) Páxina da Wikipedia en francés Michel III le Saint Vladimirski, da que é tradución.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q380373
* WorldCat
* VIAF: 32808968
* BRE: 5777828
* CERL: cnp00558607
* DeutscheBio: 11953701X
* FAST: 380080
* GND: 11953701X
* ISNI: 0000 0000 4075 4780
* LCCN: no96044369
* NKC: js2018980273
* NTA: 251898113
* Orthodox Encyclopedia: 2563780
* SUDOC: 221311858
* WikiTree: Yaroslavich-1

 |