Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Teodebaldo (homónimos).

**Teodebaldo I**, nado en ano descoñecido e finado no 746, (en alemán *Theudebald* ou *Theudowald*) foi un duque de Alamania da familia dos axilolfingos.

Traxectoria
-----------

Despois da morte do duque e, e pai, Gotfrido en 709, Teodebaldo e o seu irmán Lantfrido asumiron o cargo de duque dos alamáns. Ámbolos dous irmáns eran moi hostís aos mordomos de palacio francos. Probabelmente eran tamén irmáns de Odilón de Baviera, duque do Baviera.

O monxe Pirmino fundou a abadía de Reichenau no 724 baixo a protección do mordomo do palacio Carlos Martel no medio do ducado alamán, o que Lantfrido e Teodebaldo interpretaron como unha provocación. Teodebaldo expulsou entón ao abade Pirmino *ob odium Karoli* (por odio a a Carlos) no 727, e no 732 tamén expulsou ao discípulo de Pirmino e abade do mosteiro de Reichenau, Hedo.

No 730, Carlos Martel dirixiu unha campaña contra os duques Teodebaldo e Lantfrido. Lantfrido morreu ese mesmo ano durante unha campaña militar, e Teodebaldo converteuse entón no único duque. No 732, Teodebaldo foi deposto e expulsado de Alamania, pero á morte de Carlos Martel volveu para reclamar o seu ducado.

No ano 742 Teodebaldo rebelouse contra a autoridade nominal da monarquía merovinxia que entón exercían os dous mordomos de palacio Pipino o Breve e Carlomán. Os vascos, os bávaros (probabelmente comandados por Odilón e os saxóns subleváronse simultaneamente. Ese mesmo ano Teodebaldo invadiu o ducado de Alsacia, daquela gobernado polo duque Liutfrido I. O duque alsaciano foi probablemente morto xunto ao seu fillo loitando para os carolinxios. 

En 744, Pipino invadiu o Xura de Suabia e perseguiu a Teodebaldo ao seu reduto da montaña sendo derrotado en Alsacia polos guerreiros de Pipino. E ao ano seguinte, Carlomán marchou de novo sobre o duque, esta vez derrotándoo e executando a moitos nobres no masacre de Cannstatt polo que Alamania foi sometida de vez, e desde 746, Carlomán quedou como gobernante.

Sucesión
--------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Gotfrido** | **Duque de Alamania**709-732(Co seu irmán Lantfrido até 730) | Sucesor:***dominio franco*** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:***dominio franco*** | **Duque de Alamania**741-746 | Sucesor:***dominio franco*** |

Notas
-----

1. ↑  Hermann de Reichenau, *Chronicon*, a. 727.
2. ↑  Riché (1992) pp. 75 e 77
3. ↑   Geuenich (2005), p. 107

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bachrach, Bernard S. (1972): *Merovingian Military Organization, 481–751*. Minneapolis: University of Minnesota Press. ISBN 978-0-8166-0621-4.
* Dizionario storico della Svizzera (ed.). "Alemanni". *marcopolovr.it* (en italiano). Archived from the original on 29 de setembro de 2007. Consultado o 8 de febreiro de 2021.
* Geuenich, Dieter (2005). *Geschichte der Alemannen* (en alemán). Stuttgart: W. Kohlhammer Verlag. ISBN 978-3-1702-3217-4.
* Hermann de Reichenau: *Chronicon*. En: Rudolf Buchner & Werner Trillmich, eds. (2000): *Quellen des 9. und 10. Jahrhunderts zur Geschichte der Hamburgischen Kirche und des Reiches*. Darmstadt: Wissenschaftliche Buchgesellschaft. ISBN 978-3-5340-0602-1, pp. 615–707.
* Hummer, Hans J. (2005): *Politics and Power in Early Medieval Europe: Alsace and the Frankish Realm 600 – 1000*. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-5211-1448-6.
* Reuter, Timothy (1991): *Germany in the Early Middle Ages 800–1056*. Milton Park, Abingdon, Oxfordshire, Inglaterra, UK: Routledge. ISBN 978-0-5824-9034-5.
* Riché, Pierre (1992). *Die Karolinger. Eine Familie formt Europa* (en alemán). Múnic: Deutsche Verlags-Anstalt. ISBN 978-3-4210-6375-5.

### Outros artigos

* Francos
* Dinastía Axilolfinga
* Alamania
* Historia de Francia
* Historia de Alemaña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1398713
* WorldCat
* VIAF: 88340745
* CERL: cnp01175144
* DeutscheBio: 138302227
* GND: 138302227
* WikiTree: Etichonen-16

 |