recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Roca** é unha multinacional de orixe catalá que opera en máis de 135 países. É líder mundial en porcelana sanitaria e ten 72 fábricas e filiais por todo o mundo.

Historia
--------

W+W (Washbasin+Watercloset) por Roca
A empresa fundouse en Barcelona como *Compañía Roca Radiadores S.A.* adicada á fabricación de radiadores de ferro fundido para vivendas. En 1925 fabricaron as primeiras caldeiras de fundición e en 1929 iniciouse a produción de bañeiras de ferro fundido. En 1936 introducíuse no sector da porcelana sanitaria e en 1954 empezou a fabricar tamén billas. Unha segunda fábrica de porcelana inaugurouse en Madrid en 1962.

En 1963, constrúe unha fábrica en Barcelona adicada á produción de aparatos de aire acondicionado, cando pasou a ser unha das primeiras empresas españolas en entrar no mercado da climatización. En 1968, púxose en marcha a terceira fábrica de porcelana, en Sevilla, e en 1974 inaugurouse a fábrica de bañeiras de aceiro.

A entrada da empresa no sector da cerámica para a construción fíxose nos oitenta. Cerámicas do Foix, pasou a ser unha sociedade filial. En 1989 mercou en Portugal unha fábrica de material sanitario.

No ano 2002, Compañía Roca Radiadores S.A. iniciou un proceso de reestruturación societaria co obxectivo de ordenar as diferentes áreas de negocio en sociedades independentes. O proceso de reestruturación da sociedade culmina en 2005 coa venda dos negocios de calefacción e aire acondicionado co obxectivo de concentrar os esforzos da corporación no negocio do baño. En 2006 Roca pasou a ser líder mundial no sector.

Notas
-----

1. ↑  "Traballamos en todas as franxas horarias e comunicámonos en decenas de idiomas". Arquivado dende o orixinal o 15 de xaneiro de 2013. Consultado o 18 de setembro de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Televés *(en varias linguas)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2629194
* WorldCat
* VIAF: 262173396
* GEC: 0282397

 |
Coordenadas: 43°37′15″N 22°41′6″L﻿ / ﻿43.62083, -22.68500

Rochas de Belogradchik.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

As **rochas de Belogradchik** (en búlgaro: *Белоградчишки скали*, *Belogradchishki skali*) son un conxunto de formacións rochosas de arenita e conglomerado que se atopan na zona occidental dos Balcáns (*Stara Planina*), preto da vila de Belogradchik, no noroeste de Bulgaria. As rochas varían de cor dende o vermello até o amarelo e algunhas delas chegan até os 200 m de altitude. Algunhas das rochas teñen asociadas lendas por mor das súas orixinais formas. Adoitan levar os nomes dos obxectos ou das persoas ás que se parecen. As rochas de Belogradchik foron declaradas espazo natural polo goberno búlgaro e son un dos principais destinos turísticos da rexión. Son o único hábitar por unha especie de planta endémica de Bulgaria, *Hieracium belogradcense*, que está seriamente ameazada.

Notas
-----

1. ↑  "Hieracium belogradcense". *Red Book of Bulgaria, vol. I*. Arquivado dende o orixinal o 23 de febreiro de 2017. Consultado o 22 de febreiro de 2017.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rochas de Belogradchik Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Richas de Belogradchik Arquivado 13 de maio de 2018 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3042478
* WorldCat
* VIAF: 62148570498324310804
* GeoNames: 733306

 |
KDE 4.1
GNOME 2.20
Xfce 4.4
**X Window System**, ou máis habitualmente **X11** ou **X** é un sistema de fiestras que implementa o **X Protocol Display** e ofrece un sistema de fiestras producido en bitmap. Ofrece a tecnoloxía necesaria coa que contruir interfaces gráficas (GUIs) na meirande parte dos sistemas Unix-Like, coma Linux ou BSD, e en OpenVMS. Foi portado a moitos outros sistemas operativos contemporáneos.

X ofrece a framework necesaria, ou as bases, para construír contornos GUI: debuxar e mover fiestras pola pantalla e interactuar cun rato ou teclado. X non determina a interface de usuario - outros programas encárganse disto. X constrúese coma unha capa adicional por riba do kernel do sistema operativo.

X orixinouse no MIT no ano 1984. A versión actual do protocolo, X11, apareceu en setembro do 1987. A función X.org lidera o proxecto X. O servidor X.org está dispoñible baixo a licenza MIT

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* AfterStep

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178481
* GEC: 0281376
* LCCN: sh88005219

 |
**Richard Mentor Johnson**, nado en Louisville (Kentucky) o 17 de outubro de 1780 e finado en Frankfort (Kentucky) o 19 de novembro de 1850, foi un político dos Estados Unidos, que foi vicepresidente dos Estados Unidos durante o mandato de Martin Van Buren (1837–1841), foi o único vicepresidente elixido polo Senado dos Estados Unidos.

Traxectoria
-----------

Johnson entrou na Cámara de Representantes en 1806 polo Partido Demócrata-Repúblicano por Kentucky, aliouse con Henry Clay como membro da facción dos falcóns, partidarios da guerra co Gran Bretaña, e cando se declarou a Guerra de 1812, Johnson foi enviado como coronel no exército so o mando de William Henry Harrison no Alto Canadá e participou na Batalla do Thames. Despois da guerra volveu á Cámara de Representates e en 1819 a lexislatura nomeouno para o Senado para cubrir o escano que deixara vacante John J. Crittenden. Johnson matiña abertamente unha relación interracial con Julia Chinn, unha escrava mulata a quen trataba como a súa dona, recoñecendo legalmente aos dous fillos que tiñan en común, o que non era común na época e foi unha das causas da perda da relección en 1828. Pero ao ano seguinte volveu á Cámara de Representantes. En 1836 foi o candidato Demócrata á vicepresidencia na lista de Martin Van Buren, resultando gañadores pero a delegación de Virxinia no colexio electoral negouse a apoiar a Johnson, e tivo que ser o Senado o que o elixira vicepresidente. Non foi elixido para remudar o seu posto nas eleccións de 1840 e Van Buren fixo a campaña sen candidato á vicepresidencia, e Johnson presentouse á reelección en solitario pero ao igual que Van Buren non logrou revalidar o seu posto e volveu a Kentucky, foi deputado na Cámara de Representantes estatal en 1841-1843 e de novo en 1850 pouco antes de morrer.

Notas
-----

1. ↑  Mark O. Hatfield, with the Senate Historical Office. *Vice Presidents of the United States, 1789- 1993* (Washington: U.S. Government Printing Office, 1997), pp. 121-131

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q109463
* WorldCat
* VIAF: 45777050
* CERL: cnp01276750
* EBID: ID
* FAST: 196145
* GND: 142818895
* ISNI: 0000 0001 0677 0418
* LCCN: n86025565
* NNDB: 000050100
* OL: OL439819A
* SNAC: w6mx36kz
* USCongress: J000170
* WikiTree: Johnson-5003

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Vilameán.

**Vilameán** é un lugar da parroquia de San Fiz de Nigrán no concello pontevedrés de Nigrán, na comarca de Vigo. Segundo o IGE en 2022 tiña 1.472 habitantes (736 mulleres e 736 homes), o que supón un aumento respecto do ano 1999 cando tiña 865 habitantes. É o maior núcleo de poboación do concello.

Linda cos seguintes lugares da parroquia: Coa Angustia ao norte, coas Telleiras ao leste e con Canido ao suroeste; co lugar de Rans da parroquia de San Pedro da Ramallosa ao sur e coa Area Alta e co Carregal da parroquia de Panxón ao oeste e ó noroeste respectivamente.

En Vilameán atópase a casa do concello de Nigrán, como tamén o colexio público de primaria, CEIP Humberto Juanes.

Toponimia
---------

A orixe do topónimo é o latín Villam Medianam, un composto do substantivo *villa* (en galego *vila*) cun adxectivo derivado de *medium* (en galego *medio*).

O adxectivo *meán*, *meá* é o resultado galego do latín *medianus* –*a*, –*um*, derivado á súa vez do substativo *medium* ou do adxectivo *medius*, –*a*, –*um*. Segundo podemos observar nos textos medievais, as formas patrimoniais galegas *meán*, *meao*, *meá*, o mesmo ca *meo* e *mea*, tiveron competencia dende moi cedo cos cultismos *mediano*, *mediana* e *medio*~*médeo*, *media*~*médea*.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Nigrán

| Lugares da parroquia de Nigrán no concello de Nigrán (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| A Angustia | A Barxa | Canido | O Ceán | A Devesa | Grolos | A Igrexa | A Lagoíña | O Lugar do Monte | Nigrán | A Nogueira | O Outeiro | Paradellas | A Pateira | O Río do Cabalo | A Tarela | As Telleiras | Vilameán |

### Parroquias de Nigrán

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Nigrán |  |
| --- | --- |
| Camos (Santa Baia) | Chandebrito (San Xosé) | Nigrán (San Fiz) | Panxón (San Xoán) | Parada (Santiago) | Priegue (San Mamede) | A Ramallosa (San Pedro) |

Notas
-----

1. ↑  Nomenclátor Arquivado 16 de abril de 2014 en Wayback Machine. Xunta de Galicia.
2. ↑  "Instituto Galego de Estatística, consulta do nomenclátor". Xunta de Galicia. Arquivado dende o orixinal o 20 de febreiro de 2023. Consultado o 24 de febreiro de 2023.
3. ↑  edu.xunta.gal (ed.). "Apuntes de Toponimia (Latín II)" (PDF) (en castelán). Consultado o 5 de setembro de 2022.
4. ↑  Navaza, Gonzola. *Homenaxe á profesora Camiño Noia*.
**Segundo Ventín Cerviño**, nado en Monteagudo (Codeseda, A Estrada) en 1936, e finado en Combarro (Poio) o 21 de xullo de 2016, foi un mestre e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Naceu nunha familia labrega. En decembro de 1936 o seu pai e dous irmáns, canteiros, foron fusilados en Zamora pola súa militancia socialista. Aos oito anos comezou a ir á escola no Codesal, no colexio de Miguel Sieiro e Manuel Iglesias Cabada (curmán de Xosé Manuel Cabada). Rematou os estudos na Estrada, e na revista do centro publicou o seu primeiro poema.

Comezou a estudar Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, pero logo de dous anos deixouno e estudou Maxisterio en Pontevedra. En 1956 montou unha academia privada na casa de Vilas, e tras aprobar as oposicións públicas en 1960 comezou a dar clase na escola mixta de Armonda (Moimenta, Campo Lameiro). Logo de dous anos alí estivo cinco cursos en Anllares del Sil (Páramo del Sil, provincia de León) e despois pasou á escola mixta de Chacente (O Campo, Campo Lameiro), onde foi director do centro. Participou na vida social de Campo Lameiro, e foi secretario de Cámara Agraria, correspondente do INSS, tenente de alcalde, secretario da sociedade de caza e do club de fútbol. Pasou a dar clase no CP Isidora Riestra de Poio e despois foi profesor de lingua castelá no IES dese mesmo concello até a súa xubilación en 2001.

Obra
----

* *O rei de Ovisterre* (conto infantil, 1992)
* *Instantes de sentimiento* (poesía en castelán e galego, 1993)
* *Biografía da primavera en catro tempos* (teatro, inédito)
* *A fuga a Exipto* (teatro, inédito)
* *A nova mestra* (teatro, inédito)
* *O coelliño* (relato, inédito)
* *A deusa do mar* (relato, inédito)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20536034
* WorldCat
* VIAF: 86621991
* BNE: XX1041432
* ISNI: 0000 0000 6025 8426

 |
**Seiland** (saami setentrional: *Sievju*) é a oitava illa máis grande de Noruega, situada na parte continental no condado de Finnmark. A illa ten 559 km² e divídese entre os municipios de Alta, Hammerfest, e Kvalsund.

As escavacións arqueolóxicas demostraron que Seiland leva habitada por máis de 7000 anos. Hoxe en día, con todo, as únicas persoas que viven nela viven nalgunhas áreas relativamente illadas, desde Altneset ata Hakkstabben no extremo sur da illa, Kårhamn no lado noroeste e as áreas de Hønseby, Eidvåxene, Fiskebukta, Survika na parte norte da illa. En 2006, a maioría do centro de Seiland foi designado como Seiland National Park.

Hai dous glaciares en Seiland: Seilandsjøkelen e Nordmannsjøkelen. Con 1.078 m. de alto Seilandstuva é a montaña máis alta da illa. Hai varios fiordes situados na illa, incluídos Lille Kufjorden, Store Kufjorden, Nordefjorden e Jøfjorden.

Notas
-----

1. ↑  "Seiland". Arquivado dende o orixinal o 28 de xullo de 2011. Consultado o 5 de agosto de 2010.
2. ↑  "Seiland National Park". VisitNorway.com. Arquivado dende o orixinal o 28 de setembro de 2011. Consultado o 5 de agosto de 2010.
3. ↑  Store norske leksikon. "Seiland" (en Norwegian). Consultado o 2013-01-15.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Seiland Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Map of Seiland

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3245106
* GEC: 0471579
* GeoNames: 777826
* OSM: 7668228

 |
**Robert John Ouko**, nado en Nyahera o 31 de marzo de 1931 e asasinado en Koru o 12 de febreiro de 1990, foi un político kenyano, ministro varias veces nos gobernos de Daniel arap Moi entre 1979 e 1990.

Primeiros anos
--------------

Robert Ouko naceu no seo da tribo luo, e recibiu a súa educación primaria na na escola de Ogada Primary School e na de Nyang’ori. Estudou logo na Siriba Teachers Training College converténdose en mestre de primaria.

En 1955 logrou o posto de inspector de finanzas públicas de Kisii no distrito de Nyanza Sur, asemade estudaba por correspondencia para obter o certificado en educación na Cambridge School, o que lle permitu estudar entre 1958 e 1962 na Universidade de Adís Abeba en Etiopía un mestrado en administración pública, ciencias económicas e ciencia política. En 1962 obtivo un diploma en relacións internacionais e diplomacia na Universidade Makerere de Uganda.

Vida política
-------------

Pouco antes da independencia de Kenya en 1963, traballou como secretario adxunto do gobernador británico Patrick Muir Renison e en decembro converteuse en secretario permanente no novo ministerio de traballo kenyano. En 1969 accedeu ao posto de ministro de finanzas e da administración da Comunidade da África Oriental e despois e ata a disolución desta última en 1977 o de economía e mercado común. En 1978 converteuse en membro designado do parlamento kenyano e ministro de economía e asuntos sociais no goberno de Daniel Arap Moi

Elixido como deputado nas eleccións de 1979, converteuse no novo ministro de asuntos exteriores. Reelixido en 1983 e designado ministro de traballo. Tras dunha viaxe oficial a Washington, Ouko entón ministro de exteriores, desapareceu a noite do 12 de febreiro de 1990 na súa propiedade de Koru, preto de Muhoroni. Atopouse o seu corpo sen vida no outeiro próximo de Got Alila o 16 de febreiro. O seu corpo estaba mutilado con signos de tortura. O seu asasinato nunca se resolveu.

Notas
-----

1. ↑  Henry Louis Gates, Jr. Emmanuel Akyeampong, Steven J. Niven (2012) *Dictionary of African Biography* OUP USA, p. 60

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q982715
* WorldCat
* VIAF: 52783790
* BNF: 15697634d
* DeutscheBio: 130000760
* Dodis: P54201
* FAST: 423547
* GND: 130000760
* ISNI: 0000 0000 5471 5395
* LCCN: nr98035593
* Munzinger: 00000015878
* NTA: 288575245
* SUDOC: 084651717

 |
Coordenadas: 53°27′N 3°02′O﻿ / ﻿53.45, -3.03

Pontes de Runcorn sobre o Mersey.
O **río Mersey** é un curto río costeiro do Reino Unido na vertente do mar de Irlanda que transcorre polo noroeste de Inglaterra e ten unha lonxitude de 112 km. 

O seu nome procede da palabra anglosaxoa *Mǽres-ēa* que significa "río da fronteira", xa que durante séculos formou a fronteira entre os condados de Lancashire e Cheshire, e é probábel que tamén o fose entre os reinos anglosaxóns de Mercia e Northumbria.

O Mersey fórmase en Stockport pola confluencia de tres pequenos ríos: o Etherow (30 km), o Goyt e o Tame (40 km), en especial o Tame e o Goyt. Despois pasa cerca de Didsbury, Stretford, Urmston, Flixton e Irlam, onde o río se integra no canal navegábel de Mánchester, que até ese momento é a canalización do río Irwell. Desde ese lugar até Rixton (cerca de Warrington), o Mersey queda desdebuxado polo canal; en Rixton, o río Bollin desauga no canal polo sur, e o Mersey deixa o canal polo norte, describindo amplos meandros por Woolston e Warrington. En Howley Weir, en Warrington, o río xa sofre o efecto das mareas e logo ensánchase ao saír da vila, discorrendo cerca de Runcorn e Widnes, e de novo se ensancha até formar un estuario duns tres quilómetros de ancho. Finalmente estréitase un pouco entre Birkenhead e Liverpool antes de desembocar na baía de Liverpool, no mar de Irlanda.

O estuario do Mersey é accesíbel a barcos de todo tipo.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Mersey*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19724
* DARE: 43831
* EBID: ID
* GEC: 0042124
* GeoNames: 2642715
* OSM: 3224166
* TGN: 1127090

 |
**Rosa Pons i Fábregas**, nada en Barcelona o 17 de marzo de 1902 e finada en Parada de Sil en 1988, foi unha mestra e pedagoga catalá residente en Galicia.

Traxectoria
-----------

Destinada a Parada de Sil en 1925 como castigo da ditadura de Primo de Rivera polo seu catalanismo, acabou instalándose alí, casando en 1927 e tendo fillos. Alí puxo en práctica a pedagoxía da Escola Nova.

En 1932 e 1933 organizou as Misións Pedagóxicas, xunto co mestre Alfonso García Rojo. Xuntaron as dúas escolas, para tentar a graduación e a coeducación, como vantaxes pedagóxicas.

En xuño de 1933 decidiu trasladarse a Barcelona, no Ramón Llull, primeiro, e no Isaac Albéniz, máis tarde, onde chegou a xubilarse como directora. Consérvanse uns cadernos de aulas, escritos en catalán polo seu alumnado durante os anos 1934 e 1936.

Durante o franquismo traballou aqueles aspectos que o réxime non acada a ver como perigosos: o teatro.

Unha vez xubilada en 1967, regresou a Parada de Sil e fixo traballo comunitario. Xuntou a veciñanza para a preservación das festas e tradicións populares a través do Teleclube.

Recoñecementos
--------------

En 2009 recibiu unha homenaxe do Concello de Parada de Sil, que lle deu o seu nome a unha praza e promoveuse a edición dunha biografía.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestras de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 32.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cid, Xosé Manuel (2009). *Rosa Pons i Fábregas, unha mestra europea en Parada de Sil*. Nova Escola Galega. ISBN 978-84-613-2482-8.

### Ligazóns externas

* "Rosa Pons i Fábregas". *Álbum de Mulleres* do Consello da Cultura Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12399253
* BNE: XX4930097

 |
O Servais Stradivarius no *Smithsonian Institute*.O **Servais Stradivari** e un violonchelo fabricado por Antonio Stradivari en 1701, considerado, pola súa magnífica conservación e a súa restauración non invasiva, o instrumento máis orixinal do mestre de Cremona.

Historia
--------

O seu máis famoso propietario, e de quen recibe o seu nome, foi o violonchelista belga Adrien François Servais, quen o adquiriu probablemente na Rusia, da princesa Youssopov, contra o 1848. Trala morte do chelista foi herdado polo seu fillo Joseph e, tras moitas dificultades, foi adquirido polo Smithsonian Institute en 1981. Dende decembro de 1987 está exposto xunto ao *Cuarteto Stradivarius* de Herbert R. Axelrod na *Sala de Instrumentos Musicais* do Museo Smithsoniano en Washington DC.

A súa característica principal é a especial proporción do instrumento. O tamaño da caixa dos violonchelos Stradivarius é variable, entre 72,3 e 78,7 cm, e este exemplar de 1701 ten o tamaño máximo, cun mastro proporcionado, fronte ao resto dos chelos da época, que adoitaban ter menor tamaño, achegándose ao tamaño medio da viola da gamba.

Este instrumento é cedido polos Museos Smithsonianos para a celebración de diversos concertos na súa sede, e a determinados solistas para concertos e gravacións, entre as que destacan as seis suites para violoncello só de J. S. Bach (1992), interpretadas polo holandés Anner Bylsma.

Propietarios
------------

| Propietario | Dende | Probado en | Ata |
| --- | --- | --- | --- |
| Jean-Marie Raoul |  |  | 1837 |
| Famille Raoul | 1837 |  | 1841 |
| Jean-Baptiste Vuillaume | 1841 |  |  |
| Prince Nicholas Youssoupov |  |  |  |
| Adrien-François Servais |  | 1857 | 1866 |
| Joseph Serais | 1866 |  | 1885 |
| Auguste Couteaux | 1885 |  | 1893 |
| W.E. Hill & Sons | 1893 |  | 1895 |
| Prince de Caraman-Chimay | 1895 |  |  |
| Caressa |  |  |  |
| Ferdinand Pollain |  |  | 1928 |
| W.E. Hill & Sons | 1928 |  |  |
| Wurlitzer Collection |  |  | 1929 |
| Charlotte Bergen | 1929 |  | 1981 |
| Smithsonian Institute Museum | 1981 |  |  |

### Intérpretes

| Intérprete | Dende | Probado en | Ata |
| --- | --- | --- | --- |
| Adrien-François Servais |  |  | 1866 |
| Anner Bylsma |  |  |  |
Sacerdote anglicano.
O **sacerdote** é unha persoa que se dedica profesionalmente, en exclusiva ou a tempo compartido, a realizar actos de intermediación entre os seus conveciños e supostos seres superiores. O termo pode variar pero, en xeral e desde un punto de vista cultural, o sacerdote é aquel que exerce como intermediario entre o ser humano e a divindade.

Chámaselle *sumo sacerdote* a quen exerce a máxima autoridade relixiosa nalgunhas confesións, normalmente como herdeiro dalgunha tradición histórica non comprobada (así os católicos chaman *sumo pontífice* á súa máxima autoridade, como herdeiro dos secretos construtivos).

En case todas as culturas, a casta sacerdotal constituíu unha clase social dominante.

O corpo de sacerdotes adoita recibir diferentes nomes segundo a cultura. En Galicia recibe popularmente os nomes de *crego*, *cura*, *párroco* ou, debido á influencia dos frades bieitos, *abade*.

Definición e características
----------------------------

O sacerdote é sempre un intermediario entre o ámbito da divindade ou da transcendencia, e o ámbito terreal. A súa formación, nomeamento ou autoridade da que está investido autorízano a un contacto moi próximo cos distintos deuses, que lle está vedado ao resto da poboación.

O sacerdote caracterízase por:

* Pertence a unha relixión organizada e institucionalizada, o que o diferencia doutras figuras similares como o xamán.
* Forma parte dun grupo restrinxido e xerarquizado.
* O acceso á condición de sacerdote implica o cumprimento dunha serie de requisitos, que poden ir desde o coñecemento do corpo doutrinal da relixión correspondente ata a pertenza a unha determinada caste, coma os brahmanas da India, ou a pertenza a un determinado xénero, coma os sacerdotes católicos, que deben ser homes.
* Ten un réxime de vida distinto do resto da poboación, o que se reflicte, por exemplo, no feito de levar vestimentas propias ou en determinadas obrigas especiais.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Os cregos na cultura popular galega

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q42603
* AAT: 300025774
* BNCF: 831
* BNE: XX525954
* EBID: ID
* GEC: 0134493
* GND: 4047233-4
* JSTOR: priests
* LCCN: sh85106637
* NDL: 00571243
* NKC: ph114940

 |
**María Salomé Peña Muñiz**, nada en Sisán, Ribadumia o 6 de agosto de 1974, é unha política galega do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Ciencias Químicas. Nas eleccións municipais de 1999 foi candidata número 3 na lista do PPdeG ao concello de Ribadumia, por detrás do alcalde José Ramón Barral (Nené Barral) e de Rafael Louzán, sendo concelleira de Educación, Deportes, Servizos internos e administrativos. O 1 de xuño de 2001 accedeu á alcaldía logo da dimisión do alcalde José Ramón Barral, trala súa detención pola súa presunta vinculación cun caso de contrabando de tabaco. Nas municipais de 2003 encabezou a candidatura do PPdeG e gañou por 2 votos aos Independentes por Ribadumia, partido encabezado polo seu antecesor trala súa expulsión do PPdeG por mor da súa detención. Desta forma, empatou a 5 concelleiros cos independentes fronte a 1 do BNG, polo que continuou gobernando en minoría. Nas municipais de 2007 logrou a maioría absoluta con 6 concelleiros, quedando os independentes de Nené Barral con 4. Nas 2011 volveu lograla maioría absoluta, ampliándoa con respecto a 2007, trala retirada dos independentes da carreira electoral. Durante esta etapa seguiu como número 2 a Rafael Louzán, presidente da Deputación de Pontevedra a partir do 2003. 

Nas municipais de 2015 encabezou de novo a candidatura popular, sendo a máis votada pero perdendo a maioría absoluta tralo regreso dos Independentes por Ribadumia, encabezados nesta ocasión por David Castro Mougán. Desta forma, logrou 6 concelleiros fronte a 5 independentes, 1 da marea Somos Ribadumia e outro do PSdeG, perdendo a alcaldía ante a formación dun tripartito entre os demais grupos, encabezado polo independente Castro Mougán. Paralelamente, Rafael Louzán perdeu a presidencia da Deputación en favor da socialista Carmela Silva. En setembro de 2015 tomou posesión como deputada provincial, trala dimisión de Louzán. En xaneiro de 2019 anunciou a súa retirada da primeira liña política. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Ramón Barral** |  **Alcaldesa de Ribadumia** 2001 - 2015 | Sucesor:**David Castro Mougán** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ribadumia

### Ligazóns externas

* Entrevista de cara ás municipais de 2011 en La Voz de Galicia
* Salomé Peña toma posesión como nueva diputada del PP en Pontevedra
* Salomé Peña confirma su retirada de la política tras décadas en el Partido Popular y ocupar los puestos de alcaldesa de Ribadumia y diputada provincial
Entrada do pazo de Topkapı, en Istambul, que dispón dun serrallo. 
Unha des estancias do serrallo.
*The Reception*, cadro de John Frederick Lewis.
Nunha mansión musulmá turca, un **serrallo** é unha estancia onde se confinaban as esposas e as concubinas. Nos pazos musulmáns correspóndese co harén.

O termo vén dunha variación en italiano do nome persa *saray*, que significa «pazo» ou «patio pechado». O pazo de Topkapı (en turco: *Topkapı Sarayı*) é o principal pazo de Istambul, que foi morada do sultán e que hoxe se converteu nun museo.

Outre accepciónn en Turquía refire aos pazos tradicionais e ás grandes mansións construídas no centro de patios amurallados.

En Irán, o termo **serrallo** designa un patio construído no seo dun bazar, destinado aos comercios e aos obradoiros.

Sobre todo no século XVIII foi un termo que despertara exóticas e luxuriosas fantasías dos europeos respecto á cultura do Imperio Otomán, tal e como fixera Mozart na súa ópera O rapto no Serrallo. Os grandes serrallos de Istambul están considerados como obras mestras da arquitectura otomá (por exemplo o antes referido Topkapi).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1170287
* AAT: 300004376
* GEC: 0142134

 |
**Wafa Mustafa**, nada en Masyaf o 4 de agosto de 1990, é unha xornalista e activista siria que fai campaña pola liberación dos detidos sirios. Como membro de Families for Freedom, meteu presión ó Consello de Seguridade das Nacións Unidas para pedir a liberación dos nomes e as localizacións de todos aqueles ós que as autoridades sirias teñen en cativerio. Mustafa citou que a motivación do seu activismo foi a desaparición do seu pai, Ali Mustafa, un activista dos dereitos humanos, que foi detido en xullo de 2013. Acosado xa en 2011 pola Seguridade do Estado, Ali foi arrestado co seu colega Hussam al-Dhafri por homes armados vestidos de civil ó comezo das protestas contra o réxime. Hoxe, Wafa Mustafa traballa para obter calquera información sobre o seu pai e outros refuxiados detidos.

Traxectoria
-----------

En 2011, foi arrestada por protestas en Siria. Porén, pronto foi liberada. Despois do seu arresto, non puido regresar á escola para continuar os seus estudos, xa que as escolas comezaron a rexeitar ós estudantes que participaron nas manifestacións.

Wafa Mustafa di que comezou o seu traballo de activismo despois da desaparición do seu pai Ali Mustafa (un defensor de dereitos humanos que foi detido en xullo de 2013).

Despois do arresto do seu pai, viuse obrigada a trasladarse a Alepo e despois a Turquía a un campo de refuxiados.

En 2016 foi para Alemaña.

O 30 de maio de 2020, realizou unha manifestación fronte a un xulgado en Koblenz (Alemaña), onde publicó 61 fotografías de persoas desaparecidas en Siria, incluída unha fotografía do seu pai.

Notas
-----

1. 1 2
2. 1 2
3. 1 2 3
4. ↑  "Wafa Mustafa: The Story Behind The Name • Page 2 of 2 • Die Bärliner". *Die Bärliner* (en inglés). 2017-04-04. Consultado o 2021-03-11.
**Saccharine Trust** é unha banda estadounidense de post-hardcore procedente dos Ánxeles e fundada en 1980 polo vocalista Jack Brewer e o guitarrista Joe Baiza.

O grupo tocou frecuentemente cos seus compañeiros en SST Records Minutemen e Black Flag. Porén, Baiza describiu a Saccharine Trust como a "ovella negra" do grupo de SST. O batería Rob Holzman apareceu no seu álbum de estrea de 1981 *Paganicons* pero deixou a banda para tocar en Slovenly, sendo substituído por Tony Cicero.

O seu primeiro material era semi-improvisado e normalmente ruidoso (por exemplo, o álbum *Worldbroken* foi totalmente improvisado ao vivo, tanto a música como as letras), pero posteriormente centrouse máis e deixouse influenciar polo jazz.

Despois de dez anos de parón, de 1986 a 1996, o grupo reformouse e comezou a actuar pola costa oeste estadounidense.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Surviving You, Always* | 1984 | SST Records |
| *We Became Snakes* | 1986 | SST Records |
| *The Great One Is Dead* | 2001 | Hazelwood |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7396595
* WorldCat
* VIAF: 128000409
* AllMusic: mn0000828125
* Discogs: 315009
* Europeana: ID
* ISNI: 0000 0000 8807 1516
* LCCN: n95007578
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 364304

 |
**Robert E. Preston**, nado en Bean Station, Tennessee, en 1836, e finado o 24 de xuño de 1911, foi un alto funcionario estadounidense, director da Casa da Moeda dos Estados Unidos entre 1893 e 1898.

Traxectoria
-----------

Preston naceu na localidade de Bean Station, Estado de Tennessee, en 1836.

O 1 de abril de 1856, o secretario do Tesouro dos EEUU, James Guthrie, contratouno para traballar nun posto na oficina do primeiro auditor. Nesa oficina foi ascendendo de posto ata se converter en responsable das contas da Casa da Moeda dos Estados Unidos, dependente do Departamento do Tesouro.

Cando a Lei da Moeda de 1873 creou a Oficina da Casa da Moeda, o daquela director da *US Mint*, Henry Linderman, animou a Preston a ingresar nela. Alí traballou como contador de metais preciosos, empregado de ensaios, encargado das contas e examinador, e en varias ocasións actuou como director interino da institución, en ausencia de Linderman e, posteriormente, dos seus sucesores Horatio C. Burchard e James P. Kimball.

En 1893, o presidente Grover Cleveland nomeouno director da Casa da Moeda dos Estados Unidos, en substitución de Edward O. Leech. O nomeamento de Preston baseouse estritamente no seu mérito, xa que nunha época de efervescencia da cuestión da "prata libre", o presidente non quixo nomear un político como director da Casa da Moeda. Preston ocupou o cargo de director desde novembro de 1893 ata febreiro de 1898, logo do cal se reincorporou ao seu posto como examinador.

Vida persoal
------------

Robert E. Preston casou cunha muller chamada Ellen Louise, con quen tivo unha filla, Nannie M. Preston.

Preston morreu o 24 de xuño de 1911, aos 77 anos, e foi soterrado tres días despois no cemiterio de Oak Hill, en Washington.

Notas
-----

1. 1 2 3  Failor, K. M.; Hayden, E. (1972). Páxina 149.
2. 1 2 3  Johnson, A. S. et al. (1894). Páxina 499.
3. ↑  Evans, G. G. (1898).
4. ↑  "The New Mint Director" En *The New York Times.* 28 de setembro de 1893.
5. ↑  Failor, K. M.; Hayden, E. (1972). Páxinas 149-150.
6. ↑  "Miss Nannie M. Preston, only daughter of Robert E. Preston, former Director of the Mint...". En *The Washington Herald.* 13 de xuño de 1909.
7. ↑  Failor, K. M.; Hayden, E. (1972). Páxina 150.
8. ↑  "Lot 190 Arquivado 02 de marzo de 2022 en Wayback Machine.". *Oak Hill Cemetery, Georgetown, D. C. (North Hill).*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Robert E. Preston*** |

### Bibliografía

* Evans, G. G. (1898). *Illustrated history of the United States mint.*.. G. G. Evans, Filadelfia. Páxinas 87-88.

* Failor, K. M.; Hayden, E. (1972). "Robert Evan Preston". En *Medals of the United States Mint*. U.S. Government Printing Office. Páxinas 149-150.

* Johnson, A. S. et al.(1894). *The Cyclopedic Review of Current History.* Volume 3.

### Outros artigos

* Director da Casa da Moeda dos Estados Unidos


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Edward O. Leech** | **Director da Casa da Moeda dos Estados Unidos**1893 - 1898 | Sucesor:**George E. Roberts** |

* Portal:Estados Unidos de América
Peixe pelicano (*Eurypharynx pelecanoides*)
Os **Sacofarinxiformes** (Saccopharyngiformes) son unha orde de peixes teleósteos, dentro da superorde Superorde Elopomorfos (Elopomorpha). Comprende un pequeno número de especies abisais de estraño aspecto aínda que con certas semellanzas coas anguías.

Características
---------------

Perderon algúns ósos do cranio e do corpo. Carecer de escamas, aletas pélvicas e de vexiga natatoria. Teñen unhas mandíbulas proporcionalmente moi grandes, ata o punto de que algunhas especies son quen de consumir peixes de maior tamaño ca eles. A liña lateral non posúe poros senón uns grupos de túbulos.

Comen peixes, copépodos, camaróns e plancto. Utiliza a boca como unha rede, abréndoa mentres nada cara á presa e enviándoa enteira.

Clasificación
-------------

Divídese en catro familias:

* Familia Cyematidae
* Familia Eurypharyngidae
* Familia Monognathidae
* Familia Saccopharyngidae

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Sacofarinxiformes*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Sacofarinxiformes*** |

* Taxonbomía FishBase
* Taxonomía ITIS]
* Ficha do *Eurypharynx pelecanoides* *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q621582
* EBID: ID
* MAG: 2779178339

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Saccopharyngiformes
* BioLib: 15512
* Fossilworks: 92058
* GBIF: 1312
* iNaturalist: 85542
* IRMNG: 12796
* ITIS: 553136
* NBN: NHMSYS0020420669
* Plazi: ID
* uBio: 113922
* WoRMS: 10296

 |
**Rosendo Luis Fernández Fernández**, nado Salvaterra de Miño o 23 de marzo de 1954, é un médico e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Medicina e Cirurxía pola Universidade de Santiago de Compostela e diplomado en Sanidade en Ourense, é máster en Administración e Xestión Sanitaria pola Universidade de Vigo. Presentouse ás eleccións municipais de 1987 na Merca encabezando a candidatura da CPG e foi elixido alcalde por maioría absoluta. Volveu ser elixido alcalde logo das eleccións de 1991 por Centristas de Galicia e 1995, xa polo PPdeG, sempre con maioría absoluta. Foi director de Atención Primaria en Ourense de 1992 a 1996. Dimitiu como alcalde en 1996 cando foi nomeado director provincial do SERGAS. En 2000 foi nomeado subdelegado do Goberno en Ourense permanecendo no cargo ata o 2004. Foi elixido deputado do Parlamento Galego nas eleccións autonómicas de 2009 e foi portavoz de Sanidade do Grupo Parlamentario Popular. Secretario xeral do Partido Popular de Ourense, dimitiu como deputado en 2011 para presentarse como candidato á alcaldía de Ourense. Foi elixido concelleiro e deputado provincial. Foi vicepresidente da Deputación de Ourense. Nas eleccións municipais de 2015 presentouse como número dous nas listas do PP ao concello da Merca, e volveu ser elixido vicepresidente da deputación.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Vázquez Outeiriño** |  **Alcalde da Merca** 1987 - 1996 | Sucesor:**Manuel Vázquez Outeiriño** |

Vida persoal
------------

Casou cunha filla de Elisa Nogueira Méndez.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Ourense, 25-7-1996, p. 36.
2. ↑  Rosendo Fernández opta a la Alcaldía de Ourense con un equipo renovado
3. ↑  Rosendo Fernández se asegura un puesto de edil para optar a la Diputación. www.laregion.es, 15/04/2015 *(en castelán)*.
4. ↑  Baltar renovará a Rosendo Fernández como vicepresidente da Deputación. www.lavozdegalicia.es, 05/03/2015.
5. ↑  Elisa Nogueira no teme perder el puesto por el alta del ex portavoz del PSOE

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Fernández Fernández, Rosendo Luis". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Merca
* Eleccións municipais en Ourense

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
* Rosendo Fernández: Control del gasto y crear empleo son nuestras prioridades
A fragata *Fregata magnificens* ten unha bolsa gular que pode inflar para atraer a unha parella.
Iguana con bolsa gular.
O **saco gular** ou **bolsa gular** é unha bolsa de pel inflable presente na rexión cervical nalgunhas especies de aves, mamíferos, réptiles e anfibios, utilizada para amplificar sons, almacenar alimentos ou o cortexo.

Esta bolsa é particularmente prominente nalgunhas aves mariñas como os corvos mariños e os pelicanos, nos cales forman un saco utilizado para almacenar alimento temporalmente. Nos corvos mariños esta bolsa é coloreada, o cal posiblemente teña unha función nas interaccións sociais e o cortexo. Isto é evidente nas fragatas, as cales ínflana durante os rituais de apareamento durante uns 20 minutos, lucindo como un gran globo vermello.

Como os corvos mariños son parentes máis próximos dos mascatos e *Anhinga* (que non teñen unha bolsa gular prominente) que de fragatas ou pelicanos, pode deducirse que neles a bolsa gular pode ser plesiomórfica ou adquirida por evolución paralela.

En mamíferos como as morsas, algunhas especies de xibóns e o siamang, os orangutáns machos e moitos anfibios (saco vocal), e réptiles (pregamento gular) esta bolsa pode inflarse para producir e amplificar os sons, advertir aos seus rivais e atraer ás femias. No dragón de Komodo funciona facilitando a respiración mientres corre.

Notas
-----

1. ↑  Manitoba Museum of Man and Nature (2008). "Glossary of Ornithology Terms". Manitoba Museum of Man and Nature. Arquivado dende o orixinal o 18 de xullo de 2011. Consultado o 17 de febeiro de 2016.
2. ↑  Ankel-Simons, F. (2007). *Primate Anatomy An Introduction* (en inglés) (3 ed.). Academic Press. p. 442. ISBN 0-12-372576-3.
3. 1 2  *Scienceray*, 2011. The Importance of Komodo Dragons Arquivado 15 de setembro de 2019 en Wayback Machine.. Consultado o 18 de agosto de 2011
4. ↑  Kentwood David Wells. The ecology & behavior of amphibians. Consultado o 18 de febreiro de 2016

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2743609
* MAG: 2777134257

 |
**Xosé Santiago Lago Hermida**, nado en Louro (Muros) en maio de 1940 e finado en Lira o 24 de abril de 1996, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Taxista. Concelleiro en Muros polo PSdeG-PSOE dende as eleccións municipais de 1979. Nas municipais de 1983 encabezou a candidatura socialista e foi elixido alcalde ó selo candidato máis votado, moi lonxe da maioría absoluta con 4 de 17 concelleiros. Porén, os resultados anuláronse e houbo unha repetición electoral en novembro de 1983, na que conseguiu pasar de 4 a 7 concelleiros e polo tanto mantela alcaldía. Foi deputado provincial trala renuncia de Jesús Díaz Fornas en 1986. Nas municipais de 1987 encabezou de novo a candidatura do PSdeG-PSOE e foi reelixido alcalde con maioría absoluta, a cal revalidaría nas municipais de 1991. Neste último ano volveu ser elixido deputado provincial. Foi candidato de novo á alcaldía no 1995, pero nesta ocasión perdeu a maioría absoluta e tivo que formar goberno co BNG para mantela alcaldía. Foi responsable comarcal do PSdeG no Barbanza. Foi candidato ó Congreso nas xerais de 1996, se ben non resultou elixido. 

Finou en accidente de tráfico o 24 de abril de 1996 en Lira, tralo que foi sucedido na alcaldía polo seu número 2 Celestino Formoso Vidal.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Paulino Lago Chouza** |  **Alcalde de Muros** 1983 - 1996 | Sucesor:**Celestino Formoso** |

Recoñecementos
--------------

Foi nomeado Fillo predilecto de Muros en 1996.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 25-4-1996, p. 30.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Muros
**Xosé Landeira Yrago**, nado en Santiago de Compostela o 23 de outubro de 1922 e finado en Vigo o 16 de abril de 1995, foi un xornalista e escritor galego pertencente á Xeración La Noche.

Traxectoria
-----------

Obtivo o título de xornalista na Escola Oficial de Periodismo de Madrid. Formou parte da redacción de *La Noche*, do que foi redactor xefe, e foi secretario da primeira xunta directiva do Padroado Rosalía de Castro, fundado o 15 de novembro de 1947. En 1951 abandonou España e foi correspondente dos periódicos *Madrid* e *La Vanguardia* no Brasil, onde foi chanceler da Embaixada de España no Río de Xaneiro. Retornou en 1964 e foi xefe de redacción, subdirector (1965-1975) e director (1975-1979) de *Faro de Vigo*, e director da revista *Grial*. Foi vicepresidente da Asociación da Prensa de Vigo e xefe do Gabinete de Prensa do Tribunal Constitucional ata a súa xubilación.

Como xornalista tivo ao seu cargo páxinas literarias e realizou estudos centrados en aspectos literarios de escritores como Guimarães Rosa, Fernando Pessoa, Lima Barreto ou Camões.

Foi un dos maiores estudosos da vida e obra de Federico García Lorca en xeral e da súa relación con Galicia en particular.

Obras
-----

* *Elucidário de Camões: dicionário onomástico e alusivo*, 1963.
* *Antoloxía de poesía galega. Dos devanceiros ao dezaoito*, 1975.
* *Viaje al sueño del agua: el misterio de los poemas gallegos de García Lorca*, 1986.
* *Federico García Lorca y Galicia*, 1986.
* *Sobre las fugas de Cunqueiro. Otra vida de Álvaro entre el periodismo y la literatura*, 2012 [1991].

### Como tradutor

* *Auto da barca do inferno*, de Gil Vicente (1970), edición e adaptación ao galego.

Notas
-----

1. ↑  "José Landeira Yrago, periodista" *El País* 17/4/1995 *(en castelán)*.
2. ↑  "Auga Editora". Arquivado dende o orixinal o 28 de xullo de 2019. Consultado o 28 de xullo de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Armando Requeixo: "O Cunqueiro xornalista, por Landeira Yrago" Criticalia, 9/4/2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17414077
* WorldCat
* VIAF: 46797433
* BNE: XX952871
* BNF: 12144170v
* GND: 153389605
* ISNI: 0000 0000 6639 2511
* LCCN: n87904473
* NTA: 133474968
* PTBNP: 196321
* SUDOC: 029917794

 |
**WSDL** é o acrónimo da expresión inglesa *Web Services description language* (*Linguaxe para a descrición de Servizos Web* en tradución literal ó galego). Trátase dun estándar definido para facilitar a comunicación web entre sistemas informáticos.

Orixe
-----

O estándar WSDL foi definido pola organización W3C para facilitar a comunicación entre sistemas informáticos. Coa universalización do acceso á Internet por parte das diferentes plataformas surdiu unha nova necesidade: a de interconectar plataformas con diferentes sistemas operativos e a de facilitar o acceso universal ás aplicacións web fornecidas por diversos sistemas de comunicacións. En xuño do 2007, publicouse a versión 2.0, ata o de agora, a última publicada.

Características
---------------

Representación gráfica dos conceptos básicos dun documento WSDL 1.1
Para a utilización deste estándar, creánse arquivos coa extensión *.wsdl* en formato XML. Este arquivo, estruturado e seguindo as convención definidos pola *W3C*, é autocontido. É dicir, nel defínese con exactitude o servizo web en cuestión: como acceder a el, a información que se fornece, os tipos de variable empregadas, etc.
Cada arquivo WSDL estrutúrase en catro partes básicas, tamén coñecidas coma *Elementos* e que se delimitan por *<>*:

* <types>: nesta seción defínense as variables que se empregan no servizo web
* <message>: defínense os elementos de datos a empregar para cada unha das operacións que se realizan no servizo web
* <portType>: descríbense as operacións que se poden realizar no servizo web e as mensaxes a empregar para cada unha das operacións
* <binding>: descríbense o protocolo e o formato a seguir para cada unha das operacións do servizo web

Notas
-----

1. ↑  "Descrición da versión 2.0 do estándar WSDL no sitio web W3C". Consultado o 4 de novembro de 2017.  *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Resumo sobre o estándar WSDL no sitio w3schools *(en* *inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q623338
* MAG: 2778607256

 |
O **Rosenborg Ishockeyklubb** ou **Rosenborg IHK** é un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Trondheim, Noruega. Actualmente xoga na máxima categoría do hóckey sobre xeo noruegués, a GET-ligaen. Xoga os seus partidos como local no Leangen Ishall, un pavillón con capacidade para 3.311 espectadores.

Historia
--------

O Rosenborg IHK foi fundado en 1934 como sección de hóckey sobre xeo do Rosenborg BK. En 1991 mudou a súa denominación (Rosenborg BK Ishockey) para a actual (Rosenborg IHK). En marzo de 2010, o Rosenborg IHK ascendeu á GET-ligaen (máxima categoría do hóckey sobre xeo noruegués), onde compite dende aquela. O Rosenborg finalizou segundo na fase de grupos do *play-off* por detrás do Frisk Tigers para lograr este ascenso. Os Kongsvinger Knights e o Grüner foron 3º e 4º respectívamente no grupo, permanecendo na Primeira División para a seguinte tempada.

A causa do lockout de 2012 na NHL, Jack Skille dos Florida Panthers fichou polo RIHK. Skille non recibiu ningún salario do Rosenborg e foi o primeiro xogador da NHL en marchar a Noruega durante o lockout.

Galería de imaxes
-----------------

* Ilya Dubkov.Ilya Dubkov.
* RIHK vs Frisk Tigers en 2010.RIHK vs Frisk Tigers en 2010.

Notas
-----

1. ↑  Lillealtern, Randi (11 October 2012). "Jack Skille fra NHL til Rosenborg" (en noruegués). Norwegian Broadcasting Corporation. Arquivado dende o orixinal o 14 de outubro de 2012. Consultado o 9 de xuño de 2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey sobre xeo*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en noruegués)*