recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Manuel Candocia Ramos**, nado en Cedeira en 1945 e finado na Igrexa (As Somozas) o 19 de xaneiro de 2014, foi un político galego, alcalde das Somozas durante máis de tres décadas.

Traxectoria
-----------

Foi elixido alcalde das Somozas nas primeiras eleccións democráticas por UCD. Continuou no posto despois dos comicios de 1983 e 1987 ao encabezar as candidaturas de Coalición Galega e Coalición Progresista Galega. Nas eleccións municipais de 1991 presentouse polo PPdeG e obtivo de novo a maioría absoluta, que repetiu nas seguintes eleccións. Durante os seus mandatos construíuse o polígono empresarial das Somozas.

Propietario dun bar nas Somozas, foi tamén o presidente do club de fútbol Unión Deportiva Somozas dende 1984 ata o seu falecemento, trinta anos despois.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde das Somozas** 1979 - 2014 | Sucesor:**Juan Alonso Tembrás** |

Vida persoal
------------

Era fillo de solteira. Faleceu na tarde do 19 de xaneiro do 2014 mentres presenciaba o partido que enfrontaba a UD Somozas e o CCD Cerceda, a causa dun infarto.

Notas
-----

1. ↑  Falece o alcalde das Somozas, Manuel Candocia, mentres presenciaba un partido de fútbol Noticia en *La Voz de Galicia*
2. ↑  "Pesar en Cedeira por la muerte de su abuela, María Candocia, a los 105 años". *COPE Ferrol* (en castelán). 2021-11-15. Consultado o 2021-11-25.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais nas Somozas

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*, 6 de novembro de 2008.
* Reportaxe en *El País*, 19 de maio de 2011 *(en castelán)*.
As Torres de Oeste foron declaradas BIC.
Os **monumentos do patrimonio histórico de España** son unha serie de realizacións arquitectónicas, de enxeñería ou esculturaIs españolas que polo seu interese e valor gozan dunha protección xurídica específica recollida na Lei 16/1985, do 25 de xuño de 1985, do Patrimonio Histórico Español para a súa preservación, enriquecemento e exhibición. Os monumentos son unha categoría dentro da declaración máis ampla de bens de interese cultural.

Descrición
----------

O catálogo de monumentos é xestionado pola Dirección Xeral de Belas Artes e Bens Culturais a través da Subdirección Xeral de Protección do Patrimonio Histórico mediante o Rexistro Xeral de Bens de Interese Cultural no que tamén participan as distintas comunidades autónomas españolas.

Pola súa banda, o Instituto do Patrimonio Cultural de España ten a misión e funcións de restauración, investigación, documentación, formación e asesoría na conservación do patrimonio histórico.

O Rexistro Xeral de Bens de Interese Cultural de España inclúe máis de 13.000 monumentos que veñen identificados co número **51** no primeiro lugar do código de BIC.

Notas
-----

1. ↑  BOE de 29 de xuño de 1985, dispoñible en mcu.es
2. ↑  A data 23 de febreiro de 2011 a consulta á base de datos de bens inmobles daba unha cifra de 13.797 rexistros ao buscar «Monumento» na cela «Xeral».

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Monumento.

### Ligazóns externas

* Consulta á base de datos de bens inmobles do patrimonio histórico español.
* Páxina web oficial do Instituto do Patrimonio Cultural de España.
* "Monumentos galegos" en *Top 10*, TVG.
**Manuel Canabal Fiestra**, nado en Nercellas (Forcarei) o 10 de novembro de 1974, é un exfutbolista galego. Xogaba de dianteiro.

Traxectoria
-----------

Despois de pasar polo Pontevedra CF e o CD Leganés, fichou polo CP Mérida en 1995. Esa tempada formou parte do equipo filial, debutando na primeira división en marzo de 1996 contra o Sporting de Gijón. Logo doutro ano en Mérida en segunda división, o Real Madrid fichouno por 800 millóns de pesetas. Porén, non chegou a debutar en partido oficial co equipo branco, adestrado por Jupp Heynckes. Foi cedido ao Real Valladolid, e ao ano seguinte fichou polo Deportivo Alavés.

En 1999 fichou polo Rayo Vallecano, anotando 11 goles en 33 partidos, rematando o equipo en novena posición. Xa no ano 2000 foi fichado polo Málaga CF, onde estivo catro tempadas, gañando a Copa Intertoto en 2003.

En 2004 regresa ao Pontevedra CF, retirándose ao ano seguinte por unha lesión nas costas.

Palmarés
--------

Málaga
* Copa Intertoto da UEFA: 2003

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3393506
* BDFutbol: 1829
* Transfermarkt: 7791

 |
**Mojito Lite** é un grupo musical colombiano de Pop Latino e Soul que debutou na industria musical no ano 2011. A agrupación está integrada por Laura Mayolo (Voz), Juan Manuel Medina (Voz) e (Guitarra), Dayhan Díaz (Trompeta), (Flugelhorn) e (Teclados) e Juan Pablo Renteria (Piano).

No 2012, lanzaron o seu primeiro álbum *Versos y Versiones* co cal acadaron recoñecemento nacional. No 2013, estrearon o seu segundo álbum *Una Historia Para Todos* do cal lanzaron o seu exitoso sinxelo *Si Te Molesta* que ocupou a primeira posición en Colombia durante 4 semanas consecutivas, sendo unha das cancións máis exitosas dese ano, e recibiron un nomeamento ó Grammy Latino ademais doutros recoñecementos nacionais.

Discografía
-----------

* *Versos y Versiones* (2012)
* *Una Historia para Todos* (2013)

Notas
-----

1. ↑  Mojito Lite. "Biografia". Arquivado dende o orixinal o 26 de xuño de 2014. Consultado o 15 de xuño de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17274713
* MusicBrainz: ID

 |
**Melba Hernández Rodríguez del Rey**, nada o 28 de xullo de 1921 e finada na Habana o 9 de marzo de 2014, foi unha política cubana e diplomática. Foi embaixadora cubana en Vietnam e Camboxa.

Traxectoria
-----------

Nada en Cruces, Las Villas, Hernández era filla única dunha familia mulata conservadora que residía nos modernos apartamentos da rúa Jovellar en Vedado, distrito da Habana. Graduouse en dereito pola Universidade da Habana en 1943. Hernández traballou como avogada de Aduanas para o goberno de Carlos Prio. Foi unha das dúas mulleres (xunto a Haydée Santamaría) que participaron en 1953 no Asalto ao Cuartel de Moncada. A pesar de que fora avogada durante unha década no xuízo de Moncada elixiu non defenderse a si mesma, foi representada por Jorge Paglieri Cardero. Sentenciada a 7 meses de cárcere será máis tarde declarada "Heroína do Moncada". A principios da década de 1960 foi responsable das prisións de mulleres en Cuba.

Foi Deputada na Asemblea Nacional do Poder Popular até 1993 (ela anteriormente foino de 1976–1986) representando o municipio de 10 de Octubre. Hernández era membro do Comité Central do Partido Comunista de Cuba desde 1986. Tamén foi Secretaria Xeral de OSPAAAL (Organización de Solidariedade dos Pobos de Asia, Latinoamérica & de África).

Morreu por complicacións de diabetes o 9 de marzo de 2014.

Notas
-----

1. ↑  "Melba Hernández Rodríguez del Rey". Arquivado dende o orixinal o 29 de outubro de 2013. Consultado o 25 de marzo de 2021.
2. ↑  Universidad de Prensa de Carolina del Sur, 2007, p. 34
3. ↑  "Melba Hernandez, 92, confident of Castro, from first volley, is dead". 16 de marzo de 2014.
4. ↑  "Melba Hernandez, a ‘heroine of the Cuban Revolution,’ dies at 92". 10 de marzo de 2014. Consultado o 12 de maio de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6811664
* WorldCat
* VIAF: 13957911
* EBID: ID
* FAST: 1502786
* ISNI: 0000 0000 3265 2952
* LCCN: n91128276
* SUDOC: 109366972

 |
**Manuel García Sánchez**, máis coñecido polo sobrenome literario de **Manuel García-Galano**, nado en Tapia de Casarego o 24 de maio de 1922 e finado en Siero o 28 de agosto de 2016, foi un escritor asturiano en galego.

Traxectoria
-----------

Natural do lugar de El Pico da parroquia tapiega da Roda foi de novo músico afeccionado e formou parte da Banda de Música de Salave tras a súa reconstitución logo da Guerra Civil española e ata a súa disolución en 1944 e logo pasou a colaborar coa Filharmónica de Tapia, localidade na que se aveciñou en 1948 ao aprobar as oposicións a funcionario e alí tamén colle afección ao teatro, colaborando como actor en grupos afeccionado da vila e en 1950 escribiu as pezas *El casado casa quer* en colaboración con Joaquín Pérez Núñez e *Americano del pote* con Ramón Santamarina. Entre 1979 e 1991 dirixiu o grupo Ameicer que estreou once das súas pezas, de carácter costumista recolléronse no volume *Mareaxes tapiegos* en 1993 e logo escribiu sainetes para o grupo Pico de Faro da localidade da Roda que se publicaron no ano 2000 no tomo *Erguendo el telón*. Outras pezas recolléronse en 2014 en edicións de difusión limitada.

Como narrador publicou en 1984 so o título *Parzamiques* un conxunto de cinco contos. En 1991 gañou o I Premio Xeira co relato *A terra é a terra* que incluíu na segunda edición, canda outro texto máis, de *Parzamiques* en 1993 ata totalizar un total de sete relatos. En 2010 recolleu en *Faraguyas* un total de 23 relatos curtos. Foi colaborador da revista *Entrambasauguas* dende a súa aparición en 1996 e deu ao prelo *Vento d'outono* en 2005 cos vinte textos da súa autoría ata daquela.

Con Jacinto Díaz López recompilou un *Vocabulario d'A Roda (Tapia)* que publicou en 1994 e nunha segunda edición mellorada en 1996. Non obstante, na maioría da súa produción empregou as formas propias de Tapia (l- inicial fronte ao ll- da Roda; l intervocálico en formas como tolo fronte ao tollo da Roda; unha fronte ao úa da Roda). A Academia de la Llingua Asturiana (ALLA) nomeouno membro de honor en 2006 e malia aceptar as normas elaboradas polas institucións asturianas amosouse partidario de chegar a un estándar de consenso entre os expertos asturianos e mailos galegos.

Notas
-----

1. ↑  García-Galano, Manuel (2001). "A Banda de Música de Salave". *Entrambasaugas* (15): 19–20.
2. ↑  Palomino Arjona, Manuel (2018). *Dramaturgia Asturiana Contemporánea*. edición de autor. p. 130.
3. ↑  "García Sánchez, Manuel "Manuel García-Galeano"". *Biografías de Asturias*.
4. 1 2 3  Babarro, Xoán. "Lembranza de Manuel García-Galano". *Real Academia Galega*.
5. ↑  Fernández Acevedo, Suso (2008). *A herdade que nós temos. Historia e escolma da prosa en galego do Eo-Navia*. Servizo de Publicacións da Universidade de Vigo. p. 95.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q113687772
* WorldCat
* VIAF: 68178163
* BNE: XX882090
* Dialnet: 1968774
* ISNI: 0000 0000 5950 7376
* LCCN: n95066309

 |
**Manuel García Portela**, nado nas Vendas da Barreira (Riós) o 6 de xuño de 1905 e finado en Guadarrama o 11 de maio de 1966, foi un médico galego.

Traxectoria
-----------

Rematou a carreira de Medicina en Madrid en 1928, e foi axudante de cirurxía de Laureano Olivares Sexmilo. Bolseiro da JAE, perfeccionou coñecementos en Heidelberg e Tubinga. Estaba alí cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e ofreceuse ao bando sublevado en Verín, aínda que foi rexeitado ao non existir praza de cirurxián. Insistiu en Burgos e foi destinado ao Hospital Militar de Griñón (Madrid), alcanzando o grao de capitán. Logo duns anos en Madrid, foi cirurxián nas institucións de Beneficencia
da Deputación de Lleida. O 30 de xaneiro de 1942 foi nomeado cirurxián-xefe do Hospital provincial de Palencia. Dende o 20 de outubro de 1943 foi cirurxián-xefe do Hospital provincial Santa María de Lugo. Foi director do Hospital Provincial e decano da Beneficencia, numerario da Real Academia de Medicina e Cirurxía de Galicia, da Sociedade de Cirurxía de Galicia é da Sociedade Internacional de Cirurxía. Foi presidente da xestora do aeroclub de Lugo.
Finou nun accidente de tráfico en Guadarrama o 11 de maio de 1966 xunto co seu sobriño político Dositeo Bal Piñeiro.

Recoñecementos
--------------

Unha rúa de Lugo leva o seu nome.

Vida persoal
------------

Casou con Esther Díaz López, e foi pai de Francisco Javier, María e Esther García Díaz.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 13-5-1966, p. 11.
2. ↑  *El Progreso*, 13-5-1966, p. 2, 4, 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gurriarán, Ricardo (2006). *Ciencia e conciencia na Universidade de Santiago (1900-1940)*. USC. p. 497. ISBN 978-84-9750-644-1.
* Vilanova, Alberto (2005). "García Portela, Manuel". *Gran Enciclopedia Galega* (DVD). El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.

### Ligazóns externas

* Cora, José de (3/3/2021). "Manuel García Portela" *El Progreso* *(en castelán)*.
**Manuel Gama Casalderrey**, nado en Lérez (Pontevedra) o 24 de xullo 1896 e finado no Grove o 11 de maio de 1950, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Faustino Gama. Foi un dinamizador político e un divulgador do marxismo entre a clase obreira pontevedresa dos anos trinta. Ligado dende moi novo á Sociedade de Agricultores de Lérez, impulsou a creación da Caja Rural de Lérez en 1925, da que sería o seu xerente até 1934. Foi un dos líderes máis significados da Federación Comarcal Agraria. No Congreso Provincial Agrario celebrado en abril de 1930 defendeu o relatorio "Estruturación económica do agrarismo". Colaborou en *Nueva Aurora*, *El Pueblo Gallego*, *Vida Agraria*, *El Campesino* e *¡¡Revolución!!*. Foi un dos fundadores de Juventud Lerezana, entidade de carácter cultural e recreativo. Na República foi elixido concelleiro na candidatura obreiro-agraria, controlada polos comunistas e formou parte da candidatura comunista nas eleccións xerais de 1933. En xuño de 1936 foi nomeado pola Deputación de Pontevedra administrador interino do Sanatorio da Lanzada "Miguel Gil Casares". Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido, ingresou en prisión o 26 de xullo, e foi posto en liberdade o 18 de xaneiro de 1938. Sufriu un arresto de tres meses polo non pagamento dunha multa de 3.000 pesetas imposta o 21 de outubro de 1937. Volveu ser detido o 9 de marzo de 1938, foi xulgado en consello de guerra o 13 de xullo de 1938, sendo condenado por auxilio á rebelión á pena de morte. Foille conmutada a pena pola de cadea perpetua e, máis tarde, a 12 anos de prisión maior. Padecía tuberculose ósea e recorreu varios cárceres. Pasou a prisión atenuada en 1943 residindo no Grove.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 21-6-1936, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santidrián Arias, Víctor Manuel (2003). *Historia do PCE en Galicia (1920-1968)*. Sada: Do Castro. pp. 105–106. ISBN 978-84-8485-079-3.

### Ligazóns externas

* Familias represaliadas: os Gama (e 3)

* O marxismo de Manuel Gama Casalderrey
* 

* Manuel Gama Casalderrey na páxina web *Nomes e Voces*.
**Claudio González Añel**, máis coñecido como **O Cuco de Velle**, nado en 1916 na parroquia de Santa Marta de Velle (Ourense) e finado na mesma aldea o 8 de marzo de 1993, foi un taberneiro e músico galego de recoñecida sona.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa andaina, nos anos trinta e corenta do século XX, tocando o acordeón polas festas da contorna ourensana, como Luintra, Vilar de Barrio ou Castro Caldelas. Participou durante cincuenta anos na Coral de Ruada onde foi solista de barítono. A fama chegoulle coa apertura da taberna *A Palleira* en Velle, rexentada por el mesmo, recibía todos os domingos grandes masas de persoas que se achegaban a degustar unha ración de polbo e unha cunca de viño da propia colleita do Cuco. Alí naceu a Charanga do Cuco de Velle, formación coa que levou a música tradicional por toda Galiza. A charanga estaba composta por doce ou quince compoñentes, que empregaban diversos instrumentos: gaitas, clarinetes, acordeóns, guitarras, tambores, bombos, pandeiretas, cunchas, botellas, etc..

Homenaxes
=========

Recibiu varias homenaxes, entre as que podemos salientar dúas: unha en vida do Cuco, no ano 1988; outra, xa unha vez finado, no ano 2005.

Na homenaxe do ano 1988 colocóuselle unha placa co nome del a unha rúa da aldea de Velle e no mesmo participaron numerosas autoridades e veciños da aldea.

Na homenaxe do ano 2005, que foi organizada pola Comisión de Festas da súa aldea natal, fíxose un certame coas Bandas de Músicas máis importantes da provincia, entre as que podemos destacar:

* Banda de Música de Vilanova dos Infantes.
* Banda de Música de Celanova.
* Banda de Música de Barbadas.

Discografía, coa Charanga do Cuco de Velle
------------------------------------------

* *Na Palleira* (1980, Dial Discos, producido por Suso Vaamonde).
* *San Saturniño*
* *Boa saúde* 1992
* *Rosiña*
* *A Porcona*
* *A La Habana*
* *Mamita*
* *San Benitiño*
* *Mexunxe*
* *Trullada da Vendima*
* ***O paraugas do Xosé*** (a máis destacada e coñecida de toda a súa obra).

Notas
-----

1. ↑  Región, La (2019-10-13). "Los amores que unió O Cuco de Velle". *La Región* (en castelán). Consultado o 2021-08-28.
2. ↑  Región, La (2015-10-13). "Inolvidable Cuco de Velle". *La Región* (en castelán). Consultado o 2021-08-28.
3. ↑  Ruidiaz, Armando Rodriguez. "La Rumba de Galicia" (en inglés).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Actuación da Charanga do Cuco de Velle en *Sitio Distinto*.
* A La Hábana
* A Porcona
* Inolvidable Cuco de Velle
* O Cuco de Velle recibirá mañá unha homenaxe cun certame de bandas de música.
* O Cuco de Velle recordaba as súas experiencias como músico dende "A Palleira".
**Manuel García Amoedo**, nado en Vilaboa, foi un canteiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Canteiro. Socialista, era membro da sociedade agraria de Vilaboa. Tocaba o fliscorno na banda de Paredes. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte da Costa con Emilio Conde Conde. Buscado pola garda cívica, a familia construíulle un tobo na corte da casa onde estivo agochado até o remate da Guerra civil. Coa publicación do bando do gobernador civil Manuel Gómez Cantos para que os fuxidos que non tivesen as mans manchadas de sangue se presentase para regular a súa situación, presentouse xunto con Antonio Vidal Vilas agochado en Paredes. Durante unha época tivo que presentarse cada quince días ante a Garda Civil. Finalmente, en outubro de 1940, foi detido en Marín xunto a Manuel Mata del Río, Juan Cal Conde, José Cerqueiro Regueira e Manuel Pérez Curra. Xulgado en Pontevedra, foi condenado a prisión. Cumpriu a condena na prisión de Pontevedra.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 17-10-1940, p. 6.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fajardo, Montse (2015). "Levaron o fiscorno". *Un cesto de mazás. Memoria das vítimas do 36 e do tempo que veu*. Vilagarcía: Autor-editor. pp. 15–29. ISBN 978-84-608-1274-6.

### Ligazóns externas

* 

* Manuel García Amoedo na páxina web *Nomes e Voces*.
O **Partido Comunista de España (reconstituido)**, tamén coñecido como **PCE(r)** foi un partido comunista español de ideoloxía marxista-leninista e maoísta. As autoridades xudiciais suspenderon a súa actividade no ano 2003 ao vinculalo cos GRAPO. O seu derradeiro secretario xeral foi Manuel Pérez Martínez, coñecido como *camarada Arenas*.

Historia
--------

Formouse en 1974, aínda que o seu Congreso Fundacional non se realizou ata o ano seguinte nunha xuntanza clandestina na Serra de Guadarrama, semanas antes da morte do ditador Francisco Franco, ao se disolver a Organización Marxista Leninista de España, nun primeiro momento o obxectivo do partido era a reconstrución do PCE, considerando que a dirección da época realizaba unha política revisionista pero nese ano formou os GRAPO como a súa fronte armada nun principio co obxectivo de procurarlle medios técnicos e económicos ao partido, mais deseguido a loita armada pasou a ocupar un lugar central no partido, actuando boa parte dos militantes tanto no partido como na fronte armada. Durante un tempo conservou como voceiro *Bandera Roja*, que tamén o fora da OMLE e despois pasou a denominarse *Resistencia*. En xuño de 1977 celebrou o seu segundo congreso, tamén na clandestinidade, no cal definen os GRAPO como o xermolo dun exército popular. En outubro a policía detén os compoñentes do comité central do PCE(r). Arredor do PCE(r) xiraban outras organizacións como Socorro Rojo, Grupo Pueblo y Cultura e as Juventudes Antifascistas.

As súas bases máis activas atopábanse en Vigo (onde moitos militantes de Organización Obreira confluíron no PCE(r) cara 1972), Cádiz e o barrio madrileño El Pozo del Tío Raimundo, de onde é orixinario Manuel Pérez Martínez.

A nivel internacional mostrou o seu apoio ao Irish National Liberation Army (INLA), despois dunha entrevista publicada en Internet a membros desta organización armada de Irlanda do Norte, operativa ata 2009.

Notas
-----

1. ↑  "Audiencia Nacional. Sala de lo Penal. Sección segunda (30 de junio de 2006). «Sentencia n.º 31/2006»" (en castelán).
2. ↑  "Entrevista ao Comando Central do INLA concedida os PCE(r)" (en castelán).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Grupos de Resistencia Antifascista Primero de Octubre

### Ligazóns externas

* Páxina web de *Antorcha* *arquivada en Wayback Machine o 4 de outubro de 2006*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3175770
* WorldCat
* VIAF: 195889443
* BNE: XX132010
* BNF: 12366692s
* LCCN: n2009015995
* SUDOC: 032684843

 |
**Manuel García Baliña**, nado en Burgueiros (Ames) o 9 de xuño de 1936 e finado en Santiago de Compostela o 10 de febreiro de 2008, foi un empresario galego.

Traxectoria empresarial
-----------------------

Licenciado en dereito pola Universidade de Santiago, traballou longos anos na empresa madeireira FINSA, da que era propietario e fundador o seu pai, Manuel García Cambón. En 1990, co falecemento deste, pasa a ocupar o posto de presidente da firma, así como o maior número de participacións da empresa a canda o seu irmán Santiago García Baliña, na maioría pertencentes a persoas vencelladas á mesma familia.

Durante a súa etapa á fronte da empresa, acadou a compra de varias empresas do sector e expandiu o seu mercado ata converterse na quinta empresa de Galicia e na sexta madeireira de Europa. dedicada á produción de taboleiro aglomerado, MDF e mobles de montaxe sinxela para grandes cadeas de distribución, como Ikea ou Leroy Merlin.

Notas
-----

1. ↑  "Conmoción en Compostela por el fallecimiento de Lolo Cambón". *www.elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 2021-03-17.
2. ↑  El gigante maderero ya es líder en muebles, El País, 23.09.07
**Manuel García Hermo**, nado na Pobra do Caramiñal cara 1899 e finado en Vilacova (Lousame) o 30 de agosto de 1936, foi un xastre e político galego.

Traxectoria
-----------

Instalouse como xastre en Ribeira en 1924. Home de esquerdas, afiliado á UGT, escribía na prensa local. Logo de golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, o 30 de agosto, un garda civil do posto de Ribeira enredouno pola tarde no Café Núñez, mentres un pistoleiro da Falange de Vilagarcía de Arousa e dous homes da Pobra do Caramiñal o esperaban preto do cine Colón. Metérono pola forza nun coche e trasladárono ao lugar de Comparada na parroquia de Vilacova onde o asasinaron. O cadáver apareceu nunha cuneta con varios impactos de bala no corpo e nas pernas e cos calcetíns ensanguentados nunha man. Os veciños soterrárono, xunto a outros seis represaliados, nunha fosa común no cemiterio de Vilacoba.

Vida persoal
------------

Casou con Carmen Neira Amado e tivo nove fillos.

Notas
-----

1. ↑  "Una ribeirense pretende exhumar el cadáver de su abuelo represaliado" *Faro de Vigo* 30/3/2006 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* García Neira, Perfecto: "Honrarás a tu padre y a tu madre" 'La Voz de Galicia *20/12/2001* (en castelán)*.*

### Ligazóns externas

* 

* Manuel García Hermo na páxina web *Nomes e Voces*.
O **Partido Comunista de Galicia** (**PCG**) constitúe a federación galega do Partido Comunista de España, forma parte de Esquerda Unida-Izquierda Unida e ten como única lingua oficial o galego, o seu himno é *A Internacional* e o seu órgano de expresión é *A Voz do Pobo* publicado desde agosto de 1969. As súas xuventudes organízanse na Xuventude Comunista.

Historia e características
--------------------------

O PCG constituíuse en 1968, o congreso constituínte celebrouse no exilio, en París. Xa o PCE fora o principal partido de oposición ao franquismo en Galicia e o PCG mantivo esa hexemonía, pero xa contestada polos partidos nacionalistas de esquerda e tamén por outros partidos de esquerdas escindidos do propio PCE. O seu primeiro secretario xeral foi Santiago Álvarez.

A actual secretaria xeral é Eva Solla, elixida no XIII Congreso do 4 de outubro de 2014 cun 95% dos votos dos delegados (a primeira muller na historia do PCG en desenvolver o cargo).

Secretarios xerais
------------------

* Santiago Álvarez (1968–1979)
* Rafael Pillado (1979)
* Anxo Guerreiro (1979–1983)
* Julio Pérez de la Fuente (1983–1985)
* Anxo Guerreiro (1985–1995)
* Manuel Peña-Rey Bouzas (1995–2000)
* Carlos Dafonte (2000–2002)
* Carlos Portomeñe (2002–2014)
* Eva Solla (2014–*presente*)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial do PCGArquivado 24 de outubro de 2018 en Wayback Machine.
* Web oficial da Xuventude Comunista Arquivado 12 de maio de 2008 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3326258
* BNE: XX132012

 |
**Manuel Fernández Anidos**, nado en Narón o 9 de maio de 1972 é un exfutbolista galego máis coñecido como **Manel Fernández**, que xogaba na demarcación de centrocampista. Fillo do tamén futbolista Manuel Fernández Amado.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar a fútbol na escola *Os amigos d'A Malata*, de onde pasou ao equipo xuvenil do Racing de Ferrol e de aí ao filial do Celta de Vigo de Terceira División en 1991.

Tras dúas boas tempadas no Celta de Vigo B realiza a pretempada 1993/94 co primeiro equipo baixo as ordes de Txetxu Rojo, ese mesmo ano tamén debutaría coa Selección de fútbol sub-21 de España da man de Javier Clemente. Porén a súa experiencia co Celta en competición oficial limítase ao encontro de debut, ante o FC Barcelona, e catro encontros na Copa do Rei, torneo no que o equipo acadaría o subcampionato.

Ao remate desa tempada deixaría o Celta e volvería ao Racing de Ferrol, por aquel entón en Segunda División B. Dous ano despois probou sorte no Elche CF, co que conseguiu o ascenso a Segunda División, a pesar de que no seu segundo e último ano no equipo descenderon outra vez. Pasados eses dous anos volver ao Racing para xogar cinco tempadas, ao remate da segunda das cales o equipo acadou o ascenso á categoría de prata.

No ano 2003 fichou polo Centro Cultural e Deportivo Cerceda e ao ano seguinte polo Viveiro CF. Finalmente fichou en 2006 polo Narón Balompé Piñeiros, onde se retirou en 2008.

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 1993-94 (final da Copa do Rei) |
| --- |
| Cañizares  ·  Luis Dadíe  ·  Alejo  ·  Patxi Salinas  ·  Xurxo Otero  ·  Salva  ·  Engonga  ·  Vicente  ·  Ratković  ·  Andrijašević  ·  Gudelj  ·  Losada  ·  Gil |
| Berges  ·  Villanueva  ·  Agirretxu  ·  Oliete  ·  Paco Salillas  ·  Aguirre  ·  Atilano  ·  Luisinho  ·  Carlos Pérez  ·  Limperger  ·  Tito Vilanova  ·  Manel  ·  Jurić |
| Adestrador: Txetxu Rojo |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4887825
* BDFutbol: 1831
* Transfermarkt: 253655

 |
Oliver Twist, edición de 1838.
***Oliver Twist ou o progreso dun neno de hospicio***, coñecida popularmente coa forma abreviada ***Oliver Twist***, é a segunda novela do autor inglés Charles Dickens. Publicouse orixinalmente como novela por entregas de aparición mensual na revista *Bentley's Miscellany*, entre febreiro de 1837 e abril de 1839.

A obra traduciuna do inglés Moisés Barcia para Rinoceronte en 2021, ISBN: 978-84-17388-54-6.

Historia e características
--------------------------

Nun principio, o autor tiña a intención de que formase parte dunha obra máis extensa, *The Mudfog Papers*. Todas as entregas levaban como ilustración un gravado de George Cruikshank.

É a primeira novela en lingua inglesa que ten un neno como protagonista e é tamén destacable polo seu escasamente romántico tratamento do mundo dos criminais e as súas sórdidas vidas. O libro leva o subtítulo de *The Parish Boy's Progress*, unha alusión tanto a *The Pilgrim's Progress* de John Bunyan como a dúas populares caricaturas dieciochescas de William Hogarth, *A Rake's Progress* e *A Harlot's Progress*.

*Oliver Twist* é unha das primeiras novelas sociais da historia da literatura. Chama a atención aos seus lectores sobre varios males sociais da época, como o traballo infantil ou a utilización de nenos para cometer delitos. Dickens búrlase da hipocrisía da súa época tratando estes temas tan serios con sarcasmo e humor negro. A novela puido ser inspirada pola historia de Robert Blincoe, un orfo cuxo relato sobre a dureza da súa vida como traballador infantil nun muíño de algodón tivo unha gran difusión na década de 1830.

A novela foi adaptada en numerosas ocasións para o cine, a televisión e o teatro musical. Traduciuse a numerosas linguas, entre elas o galego.

Notas
-----

1. ↑  Traducida ao galego por Moisés Barcia e publicada pola Editorial Galaxia en 2006.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q164974
* WorldCat
* VIAF: 181459697
* BiTraGa: 2278
* BNE: XX3383662
* BNF: 12357817m
* EBID: ID
* GND: 4243817-2
* Gutenberg: 56586
* LibraryThing: 21003452
* MusicBrainz: ID
* OL: OL210220W
* SUDOC: 032574177
* Theatricalia: 27w

 |
**Osvaldo Dorticós Torrado**, nado en Cienfuegos o 17 de abril de 1919 e finado na Habana o 23 de xuño de 1983, foi un político cubano que foi presidente de Cuba entre o 17 de xullo de 1959 e o 2 de decembro de 1976. Foi o segundo presidente despois do triunfo da Revolución Cubana e foi substituído por Fidel Castro no cargo cando se ditou a nova Constitución de 1976.

Traxectoria
-----------

Foi un próspero avogado que participou no movemento revolucionario cubano, razón pola cal foi encarcerado en 1958. Escapou e refuxiouse en México, onde viviu para volver do exilio despois do triunfo de Fidel Castro. Desempeñou o cargo de Ministro de Xustiza, cargo desde o cal axudou a formular as políticas cubanas. Foi escollido presidente nese mesmo ano, esperando que fose máis leal a Castro que o seu antecesor Manuel Urrutia Lleó. Intelixente e competente, tivo considerable influencia no goberno. En 1976, cando o goberno cubano foi reorganizado, e Castro asumiu todos os poderes, Dorticós foi nomeado como membro do Consello de Estado de Cuba.

Suicidouse en 1983, aparentemente aflixido pola morte da súa esposa e polas doenzas crónicas que sufría. Nos seus últimos anos, estivo practicamente apartado da vida política.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Urrutia Lleó** |  **Presidente da República de Cuba** 1959 - 1976 | Sucesor:**Fidel Castro** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q48690
* WorldCat
* VIAF: 4772798
* BRE: 1966484
* Dodis: P40128
* FAST: 1718430
* GEC: 0022847
* GND: 1056602279
* ISNI: 0000 0000 7909 8696
* LCCN: nr88000093
* Munzinger: 00000009392
* NKC: mzk2007400999
* SNAC: w6qq24rv
* SUDOC: 08464706X

 |
Manifestantes na praza da Quintana de Santiago de Compostela.
A **manifestación polo galego** acontecida en Compostela o 8 de febreiro de 2015 que levou por lema *Polas fillas dos nosos fillos* foi unha manifestación cívica que tivo por obxecto a reivindicación dos dereitos dos galegofalantes, en contra da actuación en materia de política lingüística da Xunta de Galicia e de denuncia da imposibilidade de facer vida normal en galego en Galicia. Segundo as fontes, reuniu un total de entre 10.000 e 25.000 manifestantes e nela congregouse a sociedade civil así como tamén diferentes representantes política de ANOVA, BNG, PSdeG-PSOE, Podemos ou Esquerda Unida. A entidade convocante foi Queremos Galego, da Mesa pola Normalización Lingüística, á que se adheriron diversos colectivos, tales que ProLingua, Nova Escola Galega ou os sindicatos STEG ou CIG-Ensino.

O acto foi presentado pola actriz galega Isabel Risco. Seis nenas e nenos leron o manifesto que criticaban o desleixo da Xunta cara a lingua galega e solicitiban remedios para deter isto. Remataron dicindo: "Polas fillas dos nosos fillos, queremos galego!" A continuación Mofa e Befa elaboraron a receita "lingua galega estofada". Varios camareiros e camareiras repartiron despois lambetadas. A continuación, Os Migallas cantaron o "Rap da lingua".

Notas
-----

1. ↑  Milleiros de persoas saen á rúa en defensa do galego, nova aparecida en *La Voz de Galicia* o 8 de febreiro de 2015.
2. ↑  Milleiros de persoas en defensa do futuro da lingua galega, nova aparecida en *Praza Pública* o 8 de febreiro de 2015.
3. ↑  Queremos Galego convoca manifestación en defensa da lingua o 8 de febreiro Arquivado 21 de decembro de 2014 en Wayback Machine. nova aparecida en *Sermos Galiza*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Manifestación polo galego en maio de 2009
***News and Tributes*** é o segundo álbum da banda inglesa de post-punk revival The Futureheads, editado o 29 de maio do 2006. O seu primeiro sinxelo, "Skip to the End", publicouse o 15 de maio. O álbum, ao igual que o da súa estrea, recibiu boas críticas, e destacaban a madurez do son da banda. Porén, ao contrario do seu anterior traballo, *News and Tributes* non tivo boas vendas, o que fixo que o grupe fose botado do seu selo, 679 Recordings.

Con este álbum The Futureheads foron comparados con Blur, particularmente co seu disco *Modern Life Is Rubbish*. Foi producido por Ben Hillier, que tamén traballou con Blur e Depeche Mode. O tema "News and Tributes" está adicado ás vítimas do accidente de Múnic, un accidente de avión en 1958 onde morreron varios xogadores do United players.

A edición estadounidense do álbum contén as catro cancións que aparecen no EP *Area*, "Area", "Help Us Out", "We Cannot Lose" e a remestura de Shy Child do tema "Decent Days And Nights".

Listaxe de cancións
-------------------

1. "Yes/No" – 3:00
2. "Cope" – 2:51
3. "Fallout" – 2:59
4. "Skip to the End" – 2:54
5. "Burnt" – 3:41
6. "News and Tributes" – 3:49
7. "The Return of the Berserker" – 2:36
8. "Back to the Sea" – 3:24
9. "Worry About It Later" – 3:38
10. "Favours for Favours" – 2:52
11. "Thursday" – 3:46
12. "Face" – 3:31

### Cancións extra na edición estadounidense

1. "Area" - 2:46
2. "Help Us Out" - 2:21
3. "We Cannot Lose" - 2:31
4. "Decent Days and Nights (remestura de Shy Child)" - 4:35

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3311523
* AllMusic: mw0000524695
* Discogs: 72715
* Metacritic: the-futureheads
* MusicBrainz: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Moldes.

**San Mamede de Moldes** é unha parroquia do concello de Boborás na comarca do Carballiño, na provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 180 habitantes (88 homes e 92 mulleres), a mesma cantidade que no ano anterior.

Patrimonio
----------

Nun pequeno outeiro está o castro de Moldes, aínda sen escavar, onde durante moitos anos se celebrou a feira do Castro, a cal foi indo a menos pola proximidade do Carballiño e a competencia das feiras celebradas alí. Sobre a súa croa érguese a igrexa de San Mamede de Moldes, de orixe románica e da orde do Temple. No seu interior atópanse os restos do escritor Antón Losada Diéguez. Ao seu pé está o templo parroquial, de estilo barroco e no que dúas veces ao ano se celebra a festividade de San Bieito. A carón da igrexa nova está o campo da feira, a escola municipal e a casa de Manuel Chamoso Lamas. Preto de alí atópanse dous pazos: o pazo de Moldes (onde viviu Antón Losada Diéguez) e o seu carón un pazo recentemente restaurado (pazo dos Tizón) onde se atopa a Adega Extramundi, de viño do Ribeiro.

Moldes ten máis mostras do seu pasado como as ruínas do castelo de Castro Cavadoso (derruído na Idade Media na revolta dos Irmandiños) e ao seu carón a ponte medieval do mesmo nome que permite cruzar o río Arenteiro. Na beira do río consérvanse restos dun muíño de auga, que aínda se utilizaba nos anos 40 e 50. Tamén, no lugar de Paradela, no que en aparencia é unha bodega, atópase unha antiga capela.

Galería de imaxes
-----------------

*Artigo principal**:* Galería de imaxes de Boborás.
* Pazo de Moldes.Pazo de Moldes.
* Nicho de Manuel Chamoso Lamas no camposanto da parroquia.Nicho de Manuel Chamoso Lamas no camposanto da parroquia.
* Souto existente sobre o castro de Moldes.Souto existente sobre o castro de Moldes.
* Vista lateral da igrexa de San Mamede de MoldesVista lateral da igrexa de San Mamede de Moldes
* Igrexa barroca.Igrexa barroca.
* Grupo Escolar.Grupo Escolar.
* Campo da feira.Campo da feira.
* 
*

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Moldes

| Lugares da parroquia de Moldes no concello ourensán de Boborás |  |
| --- | --- |
| A Groba | Laxa |  Miandreiras | Moldes | Nonás |  Paradela |  Ponterriza | O Porto do Carro | Valiñas | Xesteira |

### Parroquias de Boborás

| Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Boborás |  |
| --- | --- |
| Albarellos (San Miguel) | Astureses (San Xulián) | Brués (San Fiz) | Cameixa (San Martiño) | Cardelle (San Silvestre) | Feás (Santo Antón) | Laxas (San Xoán) | Moldes (San Mamede) | Moreiras (Santa Mariña) | Pazos de Arenteiro (San Salvador) | O Regueiro (San Pedro) | Xendive (San Mamede) | Xurenzás (San Pedro) | Xuvencos (Santa María) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 332/1996, do 26 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da Provincia de Orense.
2. ↑
3. ↑

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Boborás

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12393457
* código INE: 32013120000

 |
**Malcolm Guthrie**, nado en Hove (East Sussex) o 10 de febreiro de 1903 e finado o 22 de novembro de 1972, foi un profesor e lingüista inglés especializado nas linguas bantús.

Traxectoria
-----------

Fillo de pai escocés e nai neerlandesa, é coñecido principalmente pola súa clasificación das linguas bantús, que, malia estar baseada máis en criterios xeográficos ca lingüísticos, segue a ser a máis usada na actualidade.

O seu traballo máis importante foi *Comparative Bantu*, publicado en catro volumes entre os anos 1967 (volume 1), 1970 (volumes 3 e 4) e 1971 (volume 2). Os catro volumes non só proporcionan unha clasificación xenética, senón tamén unha reconstrución do *proto-bantú* como a proto-lingua da familia das linguas bantús. Para a súa reconstrución, Guthrie tirou a información de 28 linguas escollidas máis ou menos ao chou. Tense criticado que a arbitrariedade da escolla fai que a reconstrución non sexa fiable, posto que as formas reconstruídas e, por tanto, a árbore xenealóxica, serían diferentes se mudásemos a selección de linguas.

Guthrie tamén publicou moitos traballos sobre unha ampla variedade de linguas bantús, entre as que están o lingala, o bemba, o mfinu e máis o teke.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *The classification of the Bantu languages* (1948). Londres: Oxford University Press for the International African Institute.
* *Comparative Bantu: an introduction to the comparative linguistics and prehistory of the Bantu languages* (1967-71). 4 vols. Farnborough: Gregg Press.
* Möhlig, Wilhelm J.G. (1974) ‘Guthries Beitrag zur Bantuistik aus heutiger Sicht’, *Anthropos*, 71, 673-715.

### Outros artigos

* Achilles Emile Meeussen

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q982687
* WorldCat
* VIAF: 57855098
* BNF: 121959663
* BRE: 2345672
* EBID: ID
* FAST: 1433346
* GND: 1037352785
* ISNI: 0000 0001 0905 0280
* LCCN: n50017528
* NTA: 071119965
* SNAC: w6zb4hxs
* SUDOC: 030570999
* Treccani: malcolm-guthrie

 |
| Serras de Cazorla, Segura e Las Villas |
| --- |
| Imaxe do Parque Natural |
|
|
| Marco Legal |
| **Figura de Protección:** | Parque natural |
|
| **Ano de constitución:** | 16 de marzo de 1986 Parque Natural, 1983 Reserva da Biosfera |
| **Superficie:** | 214.000 hectáreas |
| **Lexislación:** |  |
|
| Datos de interese |
| **País:** | España España |
| **Provincias:** |  Xaén |
|
| **Concellos:** | Beas de Segura, Benatae, Cazorla, Chilluevar, Genave, Hinojares, Hornos, Huesa, La Iruela, Iznatoraf, Orcera, Peal de Becerro, Pozo Alcon, La Puerta de Segura, Quesada, Santiago-pontones, Santo Tome, Segura de La Sierra, Siles, Sorihuela del Guadalimar, Torres de Albanchez, Villacarrillo, Villanueva del Arzobispo |
| **Ríos:** | Guadalquivir |
| **Picos** | Cabañas (2028 metros), Empanadas (2106 metros) |
|
| **Direccións de interese:** | Centro de Visitantes *Torre del Vinagre*. Estrada do Tranco, km 18 |
| **Teléfonos:** | 953 72 01 15 |
|

O **Parque Natural das Serras de Cazorla, Segura e Las Villas** atópase ao nordés da provincia de Xaén, en Andalucía, España. Está declarado coma reserva da biosfera pola UNESCO dende 1983, coma parque natural dende 1986 e coma zona de especial protección para as aves (ZEPA) desde 1987.

Conta cunha superficie de 214 300 ha, sendo o maior parque natural de España e o segundo de Europa.

Flora
-----

A formación forestal máis estendida é o bosque mediterráneo, dominado polo piñeiro negral e os xenebreiros. Existen interesantes endemismos coma o Xeranio de Cazorla (*Geranium Cazorlense*) e o *Erodium Cazorlanum*.

Fauna
-----

O mamífero máis común e salientable é a cabra montesa. Entre as aves, nomear o quebraosos. Actualmente é obxecto dun proxecto de reintrodución. Esta especie desapareceu do parque no 1986, tralas campañas de envelenamento promovidas pola Administración franquista dende as décadas 50 e 60 do século XX.
Entre os réptiles existe o endemismo da lagarta de Valverde (*Algyroides Marchi*).

Notas
-----

1. ↑  "El parque natural más grande de España cumple 35 años". *COPE*. Consultado o 9 de xuño de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web Oficial do parque *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1755523
* WorldCat
* VIAF: 312667992
* CDDA: 349404
* GND: 4744703-5
* LCCN: sh95007374
* WDPA: 349404

 |
***Malasartes. Cadernos de Literatura para a Infância e a Juventude***, coñecida tamén polo noma abreviado de ***Malasartes*** é unha revista portuguesa dirixida por José Antonio Gomes e editada inicialmente por Campo das Letras e máis tarde por Porto editora, co apoio da Universidade do Porto. A súa temática está centrada na literatura infantil e xuvenil e está orientada a "educadores, bibliotecarios, pais, profesores e estudantes do ensino superior e profesionais do libro".

Notas
-----

1. ↑  Ficha da revista no sitio web da Universidade do Porto *(en portugués)*.
2. ↑  Fernando Azevedo, Armindo Mesquita, Ângela Balça, Sara R. Silva. *Globalização na Literatura Infantil. Vozes, Rostos e Imagens*, 2011 p. 86 *(en portugués)*.
3. ↑  ALMEIDA E PIÑO, Jorge. *A tradução para edição: Viagem ao mundo de tradutores e editores em Portugal (1974-2009)*, p. 222 *(en portugués)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Números do 15 ao 22 na páxina web da Universidade de Santiago de Compostela.
**Mary Lua Adelia Davis Treat**, nada o 7 de setembro de 1830 en Trumansburg, Nova York e finada o 11 de abril de 1923 en Pembroke, Nova York, foi unha naturalista e correspondente de Charles Darwin. As contribucións de Treat tanto á botánica como á entomoloxía foron amplas: catro especies de plantas e animais levan o seu epónimo, incluíndo unha amaryllis, *Zephyranthes treatae* , e unha especie de formiga, *Aphaenogaster treatae.*

Traxectoria
-----------

Nada nunha familia de clase media, creceu principalmente en Ohio, onde asistiu a escolas públicas e privadas de nenas. Davis casou, en 1863, co doutor Joseph Burrell Treat, abolicionista e profesor; viviron en Iowa, e en 1868 mudáronse a Vineland, Nova Jersey.

### Carreira e investigacións

 *Drosera anglica* cunha presa.
Despois de mudarse a Nova Jersey, Treat comezou estudos científicos; e colaborou co seu marido en artigos e investigacións sobre entomoloxía. O primeiro artigo científico de Treat publicouse en *"The American Entomologist"* cando tiña 39 anos. E, durante 28 anos, escribiu 76 artigos científicos e divulgativos, ademais de cinco libros. A súa investigación expandiuse rapidamente desde a entomoloxía ata a ornitoloxía e a botánica, detallando a vida de aves e plantas no sur de Nova Jersey. En 1874, despois da súa separación do seu marido, Treat mantívose publicando artigos de divulgación científica en revistas como *Harpers and Queen.* A partir de 1870, publicou artigos naturalistas populares en *Garden and Forest*, *Hearth and Home, Harper's* e *Lippincott's*.

O seu texto, *Injurious Insects of the Farm and Field,* publicado orixinalmente en 1882, foi reimpreso cinco veces. Coleccionou plantas e insectos para outros investigadores, un dos cales foi o eminente botánico de Harvard, Asa Gray. Foi Gray quen a presentou a Charles Darwin. Treat escribiu notas para conferencias botánicas e entomolóxicas, non só para Darwin e Gray, senón tamén para Auguste Forel e Gustav Mayr. Viaxou varias veces a Florida entre 1876 e 1878 para investigar máis plantas insectívoras. Nunha desas viaxes, descubriu o lirio *Zephyranthes treatae* (que recibiu o seu nome por Sereno Watson) e descubriu que outro lirio non estaba extinguido.

Notas
-----

1. ↑  Lorrain Abbiate Carruso & Terry Kohn, *Mary Lua Adelia Davis Treat 1830-1923*, p. 199-201 of *Past and promise: Lives of New Jersey women*, First Cyracuse University Press, 1997.
2. 1 2 3 4 5  *Ladies in the Laboratory? American and British Women in Science, 1800-1900: A Survey of Their Contributions to Research* (en inglés). Scarecrow Press. 1 de xaneiro de 2000. ISBN 9780585276847.
3. ↑  "Mary Treat | Harper's Magazine".

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mary Treat Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Mary Davis Treat y Charles Darwin: vínculos epistolares entre plantas maravillosas*(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6780853
* WorldCat
* VIAF: 72911370
* Botanist: Treat
* CiNii: DA05866942
* FAST: 1851602
* Gutenberg: 39464
* ISNI: 0000 0000 8264 3907
* LCCN: n87819407
* LibriVox: 14745

 |
| «Move It» |
| --- |
|  |
| sinxelo de Cliff Richard |
| do álbum '**Cliff'** |
| Lanzamento | 29 de agosto de 1958 |
| Formato | {{{formato}}} |
| Gravada | 1958 |
| Xénero musical | rock and roll |
| Lingua(s) | {{{lingua}}} |
| Duración | 4:55 |
| Discográfica | Columbia |
| Produtor(es) | Norrie Paramor |
| Escritor(es) | Ian Samwell,Aaron Schroeder,Sharon Gilbert |
| Cronoloxía |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| «» | «Move It» | «High Class Baby» |

 |
| Miscelanea | {{{miscelanea}}} |

"*Move It*" é un single de Cliff Richard e The Drifters (en UK como The Shadows). Foi editada o 29 de agosto do ano 1958 e publicada nun single co mesmo nome xunto a "*Schoolboy Crush*" baixo o selo Columbia. Esta canción foi un verdadeiro récord en vendas e todo un fito do autentico rock and roll procedente de Estados Unidos.

Intérpretes
-----------

Cliff Richard e the Drifters:

* Cliff Richard – cantante
* Ian Samwell – guitarra rítmica
* Terry Smart – batería

Outras versións
---------------

O grupo Suzi Quatro fixo unha versión de "*Move It*" en 1974 do álbum Quatro. O cantante Alvin Stardust realizou tamén unha versión do single. En decembro do ano 2006 a canción de Cliff Richard foi relanzado por Brian May de Queen, Brian Bennett de The Shadows e por Mo Foster.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q899267
* MetroLyrics: ID
* MusicBrainz: ID

 |
**Mia Amor Mottley**, nada o 1 de outubro de 1965, é unha política barbadense, presidenta do Partido Laborista de Barbados (BLP) e primeira ministra dende maio de 2018. É a primeira muller en ocupar o cargo.

Carreira
--------

Mottley foi membro do parlamento da circunscrición de Saint Michael North East dende 1994. De 1994 a 2008, ocupou unha sucesión de carteiras ministeriais, incluído o cargo de Fiscal Xeral de Barbados, converténdose na primeira muller nomeada como tal. Tamén é membro de Diálogo Interamericano.

Foi dúas veces Líder da Oposición na Cámara da Asemblea de Barbados: primeiro de 2008 a 2010 e logo de 2013 a 2018. En 2018, o BLP liderado por Mottley gañou cunha vitoria histórica nas eleccións xerais do 24 de maio, asegurando os 30 escanos na Cámara, sendo o primeiro partido en lograr esta fazaña, ademais de gañar o 74,6 % do voto popular; a porcentaxe máis alta alcanzado por un partido nunha elección xeral.

Notas
-----

1. ↑  Barbados elects Mia Mottley as first woman PM. BBC News, 25 de maio de 2018
2. ↑  "Inter-American Dialogue | Mia Amor Mottely". Arquivado dende o orixinal o 13 de abril de 2017. Consultado o 19 de febreiro de 2019.
3. ↑  "Barbados General Election Results 2018". Arquivado dende o orixinal o 12 de setembro de 2019. Consultado o 19 de febreiro de 2019.

* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6827147
* WorldCat
* VIAF: 2600159639255843290001
* GND: 1214843700

 |