Binchois (á dereita), con Guillaume Dufay.
**Gilles Binchois**, tamén coñecido como **Gilles de Binchois**, **Gilles de Binche** ou **Gilles de Bins**, nado na cidade belga de Mons (Bergen en flamengo) cara a 1400 e finado en Soignies (Zinnik en flamengo) o 20 de setembro de 1460), foi un compositor francoflamengo e un dos primeiros membros da escola de Borgoña.

Aínda que é frecuente situalo en importancia por detrás dos seus contemporáneos Guillaume Dufay e John Dunstable, os estudos máis recentes indican que a súa influencia foi maior que calquera dos outros dous, xa que as súas obras foron plaxiadas e adoito reutilizadas como material orixinal para crear outras obras. Xa que logo, hoxe considérase esta tríade de compositores como a máis importante da música do século XV.

Traxectoria
-----------

Nado na zona valoa de Bélxica, era fillo de Jean e Johanna de Binche, que poderían ser naturais da vila de Binche, de onde tomarían o apelido, ou dalgunha poboación próxima a ela. O seu pai era un concelleiro do duque Guillerme IV de Hainaut e tamén tivo unha posición nunha igrexa de Mons. Non se sabe nada sobre Gilles ata 1419, cando foi nomeado organista na igrexa de Santa Valdetrude, en Mons. En 1423 foise a vivir a Lille, xa en Francia. Cara a esta época é posible que servise como soldado ao servizo dos borgoñóns ou, talvez, no condado inglés de Suffolk, como se indica no motete *Déploration sur a mort de Binchois*, escrito por Johannes Ockeghem con ocasión da súa morte.

En varios momentos a finais da década de 1420 incorporouse á corte de Borgoña. Recibe instrución na catedral de Cambrai, da man de Guillaume Dufay. En 1424 entra ao servizo do primeiro duque de Suffolk, William de la Pole, e en 1430 de Filipe III de Borgoña, o Bo, ata que obtén o cargo de secretario honorario da corte en 1437. Polo seu motete *Nove cantum Melodie*, de 1431, parece evidente que foi tamén cantante, xa que este inclúe un texto cunha lista dos seus 19 cantantes orixinais.

Logo de chegar a ser director da colexiata de San Vicente, en Soignies, en 1452, retirouse finalmente logo de anos de servizo á corte borgoñoa, ata o seu falecemento o 20 de setembro de 1460. Foi enterrado nesa mesma igrexa.

A súa obra
----------

Gilles Binchois. *Dueil angoisseux*
Gilles Binchois. *Triste plaisir*
Gilles Binchois. *Virgo Rosa*
Gilles Binchois. *Nous vous verens bien*
Binchoisé considerado como un dos mellores melodistas do século XV. As súas cancións aparecen en varias copias décadas despois da súa morte, e utilízanse adoito *a posteriori* como fonte para a composición doutros autores. A maior parte da súa música, mesmo a súa música sacra, é sinxela e clara na súa estrutura, ás veces mesmo en extremo. Sería difícil imaxinar un contraste maior entre Binchois e a extrema complexidade da *ars subtilior*. A maior parte das súas cancións seculares usan a forma de rondó, a máis común dese século. Binchois, con todo, raras veces escribiu cancións estróficas, senón que fixo de xeito independente a melodía e a rima dos versos.

Binchois escribiu música para a corte, cancións de amor e de cabalarías, a preferida dos duques de Borgoña, o que lle fixo ser moi apreciado por eles.

Discografía
-----------

* Ense*mble Gilles Binchois. Guillaume Dufay - Gilles Binchois*. Dirección: Dominique Vellard. Harmonic. 1987.
* M*on souvenir desir. Gilles Binchois, chansons.* Dirección: Dominique Vellard. Virgin Veritas. 1997.

Notas
-----

1. ↑  Fallows, D. "Gilles Binchois". En *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*. Ed. Stanley Sadie. Londres, 1980. [ISBN 1-56159-174-2]
2. ↑  *Gilles Binchois*. En *Musicalics. The Classical Composres Database*.
3. ↑  Closson, E. *L'origine de Gilles Binchois"*. En *Revue de musicologie* (5) 1924. Páxinas 149 a 151.
4. ↑  *Gilles Binchois*. En *Biografías y Vidas*. *La enciclopedia biográfica en línea*.
5. ↑  *La cllégiale Saint-Vincent. Une collégiale très musicienne Arquivado 27 de novembro de 2016 en Wayback Machine.*. En *Collegialesaintvicent.be*. [En francés]
6. ↑  *Gilles Binchois. Discographie*. En *Musicologie.org.*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Kirkman, A.; Slavin, D. "Binchois Studies". En *Journal of the American Musicological Society*. Volume 57. Número 2. Verán de 2004. Páxinas 394 a 401.
* Gustave Reese. *La Música en el Renacimiento, I-II*, Madrid, Alianza. 2006. [ISBN 978-84-206-8943-2]

### Ligazóns externas

* Partituras de Gilles Binchois. En *Choral Public Domain Library*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q214964
* WorldCat
* VIAF: 2655463
* ARLIMA: 8314
* BAV: ADV12526258
* BIBSYS: 90111158
* BNE: XX1028925
* BNF: 13891522r
* BRE: 3362585
* CERL: cnp00401737
* DeutscheBio: 118884891
* Discogs: 1025298
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1808224
* GEC: 0010105
* GND: 118884891
* ICCU: MILV184190
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0001 0717 6701
* LCCN: n79115325
* MusicBrainz: ID
* NKC: ola2002153195
* NTA: 086607480
* OL: OL5696889A
* openMLOL: 50878
* SELIBR: 337669
* SNAC: w680512h
* SUDOC: 034578013

 |