recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A compañía **Teatro Avresno** é un grupo de teatro afeccionado con sede en Moaña.

Historia do grupo
-----------------

Esta agrupación moañesa foi creada no outono de 1997 por cinco actores afeccionados. A primeira estrea prodúcese en agosto de 1998 coa obra *O triciclo* de Fernando Arrabal. Entre as diferentes representacións desta obra, destacan a do Ciclo de Teatro Afeccionado de Moaña e de Cangas.

Despois desta primeira experiencia representan a obra *As árbores morren en pé*, do español Alejandro Casona, cun elenco que aumenta ata os doce actores, ao longo dos anos 2001 e 2002. Participan no Ciclo de Teatro Afeccionado de Cangas ou na Semana Cultural das Letras Galegas da Universidade de Vigo. A finais do 2002 Teatro Avresno convértese en asociación sen fin de lucro.

O seguinte proxecto foi *A súa maxestade a moda*, do valenciano Eduardo Quiles, estreada en maio de 2004 e que foi representada en Portugal dentro do II Festival de Teatro Amador de Benedita (Alcobaça) en abril de 2005. En inverno de 2006 recuperan a comedia *Historias íntimas do Paraíso* de Jaime Salom, estreada a principios de xaneiro de 2008.

Os traballos de dirección, tradución dos textos ao galego e creación de vestiarios e decorados son propios.

Obras representadas
-------------------

* *O triciclo* de Fernando Arrabal (1998)
* *As árbores morren en pé* de Alejandro Casona (2000-2002)
* *A súa maxestade a moda* de Edurado Quiles (2001-2005)
* *Historias íntimas do Paraíso* de Jaime Salom (2006-2008)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* FEGATEA

### Ligazóns externas

* Web de Teatro AvresnoArquivado 07 de xaneiro de 2020 en Wayback Machine.
O **Grupo de Teatro Airiños** é unha compañía de teatro de afeccionados da parroquia de Asados (Rianxo), sendo a compañía de teatro máis veterana das actuais galegas.

Historia
--------

Foi creado en 1933 por uns curmáns de Castelao, vinculado ao Centro Galeguista da parroquia. A primeira obra representada foi *A retirada de Napoleón*, de Xavier Prado Lameiro.

Trala guerra civil española retomouse a actividade, procurando representar obras en lingua galega. En 1960 representaron a peza *A fiestra valdeira* de Rafael Dieste, cando o autor aínda estaba no exilio. 

Trala fin do franquismo a compañía representou *Os vellos non deben de namorarse* de Castelao, e ao pouco a compañía asentouse no local do Centro Cultural Simón Varela, fundado neses anos. 

O seu director dende os anos 40 foi Ramón Pimentel Castaño. Dende finais dos anos 90 pasou a ser axudado nas labores de dirección polo mestre Xesús Santos, o cal quedaría á fronte do grupo trala progresiva retirada do seu antecesor.

En 2008, coincidindo co 75 aniversario, recibiu un premio da Asociación Alexandre Bóveda da Coruña «pola súa defensa do idioma e a cultura galega durante máis de tres cuartos de século». Nese mesmo ano publicouse o libro *Cadro Artístico Airiños: 75 anos*, que recibiu os premios de edición Anuaria e Desing & Desing no 2009. Tamén no 2009 a compañía recibiu o premio do Sereno de Bronce de Barbantia na sección de iniciativa cultural no Barbanza.

No ano 2010 a directora da compañía pasou a ser Esther F. Carrodeguas. No ano 2012 recibiu o premio Ángel Velasco Montoya da Asociación Amigos del Teatro de Valladolid. En novembro de 2012 recibiu o Premio Cultura Galega das Artes Escénicas polo traballo desenvolvido desde a súa creación. No 2013 inaugurouse a exposición 75 anos do Cadro Artístico Airiños, con pezas, vestiario e textos da historia da compañía. Nese mesmo ano recibiu o Pedrón de Ouro.

No 2018 a súa directora pasou a ser Amantia Coello. Nesta época interpretou as obras *Unha Primavera para Aldara* (2019), *República Sideral* (2022) e *As vellas non deben namorarse* (2023, adaptación da obra de Castelao). Ao longo de 2023 o grupo celebrou o seu 90 aniversario coa publicación dun libro de toda a súa historia, unha exposición e unha romería.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do Grupo de Teatro Airiños
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Escola Dramática Galega.

A **Escola Dramática Galega** foi unha institución literaria que existiu entre 1922 e 1926.

Historia
--------

No teatro galego da época pódense atopar tres tendencias que, malia coincidiren todas na idea de impulsar o teatro galego, non perseguían uns mesmos obxectivos. Unha delas procuraba simplemente divertimento ou a afirmación dunha mensaxe de ton rexionalista; outra disporíase a potenciar un teatro nacional baseado na posta en escena de textos de contrastada calidade; e, por último, atopamos unha tendencia que aposta pola dignificación da escena galega, a procura da mellora artística do vello teatro rexionalista e unha escolla máis axeitada das pezas. Esta última tendencia foi a que se seguiu nas Irmandades da Fala da Coruña e na Escola Dramática Galega. Máis concretamente, esta Escola, dirixida por Leandro Carré Alvarellos, tiña como obxectivo a formación dos axentes envolvidos na escena e a investigación, a cal permitiría difundir o coñecemento do pasado ao pobo para funcionar como un muro ante a ameaza do sistema español.

Ten as súas orixes no Conservatorio Nacional de Arte Galega. Nos seus catro anos de existencia a Escola Dramática Galega fico camiñar o teatro polos vieiros do costumismo e do ruralismo. De todas as maneiras, o *Decreto de Separatismo* publicado en 1923 polo xeneral Miguel Primo de Rivera, só permitía a utilización das chamadas neste documento legal "linguas rexionais" en representacións de tipo ruralista e folclórico, polo que non permitía unha vía diferente á que estaba a promover Leandro Carré Alvarellos. As obras que escapaban destas tendencias podían ser publicadas, mais non levadas sobre o taboado, debido a que a súa difusión no papel era moito menor que na escena, posto que estas pezas serían lidas por minorías cultas xa convencidas do ideario galeguista. Alén disto, este decreto pouco ou nada puido afectarlle á Escola Dramática Galega posto que esta deixou de realizar representacións co inicio do réxime ditatorial de Primo de Rivera.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Tato Fontaíña, Laura (1999). *Historia do teatro galego (das orixes a 1936)*. A Nosa Terra. ISBN 84-89976-98-8.
Non confundir con Pachi Vázquez.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Manuel Vázquez.
**Manuel Vázquez Fernández**, coñecido como **Casalta**, nado en Punxín en 1941, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Punxín e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 2015 volveu a ser reelixido con maioría simple. Nas municipais de 2019 e 2023 volveu a sela forza máis votada e foi elixido alcalde co apoio de Ciudadanos, na primeira ocasión, e de Compromiso por Galicia na segunda.

Vida persoal
------------

Casou con Rosa Diz Vázquez, falecida en 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Alfredo Cruz Gago** |  **Alcalde de Punxín** 2011 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  Manuel Vázquez "Casalta" optará a un novo mandato como candidato do PP en Punxín
2. ↑  "Fallece la mujer del alcalde de Punxín tras caer en un pozo de regadío". *La Voz de Galicia* (en castelán). 4 de xullo de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Punxín
**The Replacements** é unha banda estadounidense de punk rock formada en Minneapolis, Minnesota en 1979, e consideradas unha das pioneiras do rock alternativo. O grupo estivo composto polo guitarrista e vocalista Paul Westerberg, o guitarrista Bob Stinson, o baixista Tommy Stinson e o batería Chris Mars durante a meirande parte da súa carreira. Tras varios álbums con moi boas críticas, como *Let It Be* e *Tim*, Bob Stinson deixou a banda en 1986 e esta experimentou varios cambios na súa formación; Slim Dunlap uniuse como guitarra solista e Steve Foley substituíu a Mars en 1990. Cara ao final da carreira do grupo, Westerberg fíxose coa meirande parte do control creativo. The Replacements separouse en 1991, dedicándose os seus membros a outros proxectos. Porén, anunciouse unha reunión o 3 de outubro de 2012. The Replacements nunca tiveron éxito comercial, pero foi unha grande influencia para varios artistas do rock alternativo.

A música de The Replacements estivo influenciada por artistas como The Rolling Stones, Faces, Big Star, Slade, Badfinger, Lou Reed e The Beatles, ademais de bandas de punk rock como The Ramones, Johnny Thunders, Dead Boys e The Clash.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Sorry Ma, Forgot to Take Out the Trash* | 1981 | Twin/Tone Records |
| *Hootenanny* | 1983 | Twin/Tone Records |
| *Let It Be* | 1984 | Twin/Tone Records |
| *Tim* | 1985 | Sire Records |
| *Pleased to Meet Me* | 1987 | Sire Records |
| *Don't Tell a Soul* | 1989 | Sire Records, Reprise Records |
| *All Shook Down* | 1990 | Sire Records |

Notas
-----

1. ↑  Billboard (ed.). "The Replacements Reuniting for Covers Set". Consultado o 20 de maio de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficialArquivado 28 de maio de 2014 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1066024
* WorldCat
* VIAF: 145563450
* AllMusic: mn0000422405
* Discogs: 268769
* EBID: ID
* Genius: The-replacements
* GND: 10290395-5
* IMDb: nm2612682
* ISNI: 0000000109442153
* LCCN: n85247349
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0140900
* RocksBackpages: replacements-The
* Songkick: 547836

 |
Os termos **seguridade** (do latín *securĭtāte*) ou **seguranza** refírense a unha acción que non presenta risco ou a prevención del. Tamén pode representar confianza cara a alguén ou algo.

Coma prevención de riscos
-------------------------

Referíndose á seguridade como prevención de riscos podémonos referir a varios tipos, por exemplo:

### Laboral

Traballador cumprindo coas medidas de seguridade laboral.
A seguridade laboral ten como obxectivo evitar os riscos no traballo mediante medidas de protección como cascos, luvas, sinais de advertencia etc.

### Social

*Artigo principal**:* Seguridade social.
A seguridade social consiste nun conxunto de políticas sociais cuxo fin é amparar e asistir o cidadán e a súa familia en situacións como a vellez, a doenza e o desemprego.

### En Internet

A seguridade en Internet refírese á protección dos teus datos nun sitio web. Para que calquera persoa que entre nun sitio web saiba o uso dos seus datos os sitios web están obrigados a ter unha política de privacidade e a avisar aos que entren no sitio web deses termos mediante un banner.

Coma probabilidade
------------------

A seguridade coma probabilidade refírese a ter claro algo, por exemplo, a resposta a unha pregunta.

Coma confianza
--------------

*Artigo principal**:* Confianza.
A seguridade coma confianza refírese á crenza en que unha persoa ou grupo será capaz e desexará actuar de xeito adecuado nunha determinada situación. Tamén se pode referir a crer que a calidade dun produto será satisfactoria.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *seguranza*.
2. ↑  "Definición de seguridade". *Digalego*. Consultado o 1 de xullo de 2020.
3. ↑  "Seguridad laboral". *Preventiam* (en castelán). Consultado o 1 de xullo de 2020.
4. ↑  "Seguridad Social - Qué es: definición y concepto". *Economipedia* (en castelán). Consultado o 1 de xullo de 2020.
5. ↑  "¿Qué es la seguridad en internet?". *GCF Global* (en castelán). Consultado o 1 de xullo de 2020.
6. ↑  "Definición de confianza". *Digalego*. Consultado o 1 de xullo de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Seguridade*** |

### Outros artigos

* Seguro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2526135
* BNCF: 3189
* BNF: 133190265
* GND: 4054790-5
* JSTOR: security-systems

 |
Coordenadas: 43°05′38″N 8°49′13″O﻿ / ﻿43.093854, -8.820252

Entrada ao xacemento central.
Foto da mina na década de 1950.
As **minas de Varilongo** é un conxunto de explotacións mineiras situadas en Varilongo (Santa Sabiña, Santa Comba)

Historia
--------

As minas de Varilongo comezaron a explotarse en 1914, coa extracción de ferro e cuarzo. En 1941 comezou a extraerse volframio, e durante a segunda guerra mundial as minas pasaron a estar xestionadas polas autoridades alemás. En 1943 o párroco de Cances (Carballo) e os Abelenda de Carballo denunciaron a situación laboral á Xefatura de Minas. José Parga Moure mercou a explotación e despois asociouse co grupo Fierros de Madrid, que pasou a dirixir a mina co 51 % do capital. Durante esta época existiu, en paralelo, o contrabando de volframio.

Entre 1967 e 1981 o cadro de traballadores reduciuse de 1700 a 115. A Compañía Mineira Santa Comba era dirixida por José Barrera Mosteiro. En 1974 o Grupo Fierros mercou a Parga a súa parte por 18 millóns de pesetas, e a sociedade pasou a chamarse Grupo Minero de Santa Comba, explotándose así ata o ano 1980.En 1981 a empresa foi vendida ao Banco Nacional de París, e posteriormente a Coparex Minera. A inxección de capital francés permitiu pasar dunha explotación case artesanal a unha renovación tecnolóxica avanzada con importantes niveis de mecanización.

Na década de 1980 acadou o seu pico de produción, chegando a ser a maior de Europa. En 1984 acadáronse 250 000 toneladas de concentrado de volframio e case 20 000 toneladas de estaño. Porén, a mina pechou en 1985 pola baixada do prezo do volframio.

En 2016 a escritora Carmen Blanco Ramos publicou a obra *O volframio en Varilongo.Santa Comba de Xallas (1941-1963)*.

Notas
-----

1. ↑  "A obra "O volframio en Varilongo" narra a historia das minas en Santa Comba" Arquivado 27 de novembro de 2018 en Wayback Machine. reportaxe no programa *A Revista Fin de Semana*, 30 de abril de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A mina de Varilongo, na páxina web Santa Comba na memoria.
Coordenadas: 36°31′44″N 6°17′17″O﻿ / ﻿36.528888888889, -6.2880555555556

A **estación de Cádiz** é a estación central da cidade homónima incluída dentro da rede de estacións de Adif. É unha estación termo de trens situada xunto á Praza de Sevilla, no centro de Cádiz.

É cabeceira da liña C-1 de Proximidades Cádiz, de trens de Media distancia Renfe e de trens de longo percorrido. Pertence á zona 1 de Proximidades Cádiz.

Historia
--------

O edificio antigo da estación, pechado ao público dende que en 2002 fora inaugurado o novo, data da época en que se construíu a liña ferroviaria entre Cádiz e Sevilla, e localízase xunto ao porto de Cádiz e o edificio de aduanas.

Este edificio foi clausurado coas obras de soterramento da vía férrea en Cádiz entre 2000 e 2001 sendo construído un novo edificio que está algo máis afastado da Praza de Sevilla. A nova estación ten seis vías, dúas delas reservadas a trens de proximidades con acceso restrinxido para viaxeiros con títulos de transporte para os mesmos.

Durante as obras de soterramento a estación non prestou servizo, sendo terminal provisional a *estación de Cortadura*.

Servizos ferroviarios
---------------------

### Proximidades Cádiz e Media Distancia

| Liña | > | Destino |
| --- | --- | --- |
| **C-1** | San Severiano | San Fernando-Bahía SurXerez da Fronteira |
| **A-1** | Cádiz-Segunda Aguada | Sevilla-Santa Justa |
|  | San Fernando-Bahía Sur | Xaén |

### Longa Distancia

| Tren | Orixe/Destino | Paradas intermedias |
| --- | --- | --- |
| **Alvia** | Madrid-Puerta de Atocha | San Fernando-Bahía Sur · El Puerto de Santa María · Xerez da Fronteira · Sevilla-Santa Justa · Córdoba Central · Puertollano · Cidade Real-Central |
| **Trenhotel***Antonio Machado* | Barcelona-Sants | San Fernando-Bahía Sur · El Puerto de Santa María · Xerez da Fronteira · Sevilla-Santa Justa · Córdoba Central · Tarragona |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Estación de Cádiz Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q630752
* GeoNames: 8555794

 |
A **vontade** é a capacidade do ser humano que lle permite levar a cabo actos por decisión propia sen verse influenciado por axentes externos ao seu propio ser.

Etimoloxía
----------

A palabra deriva do latín, concretamente da palabra *voluntas* formada polo verbo *volo*, que significa poder, e engadíndolle o sufixo *-tas*; posteriormente esta forma latina rematou converténdose na palabra *vontade* que usamos hoxe.

A vontade na filosofía
----------------------

Para a filosofía a vontade é o que fai que o ser humano enprenda proxectos creativos. Para moitos filósofos a vontade e o que fai que os actos de cada persoa sexan propios dela non podendo ser promovidos por ningunha outra. Todas as accións que se levan a cabo grazas á vontade teñen que ter sido meditadas previamente. Dentro do campo da vontade aprecen os actos voluntarios e os actos involuntarios. Os actos voluntarios son aqueles dos que somos conscientes e polo cal son promovidos pola propia vontade, mentres que os actos involuntarios son aqueles dos que non somos conscientes e polo tanto escapan á nosa vontade (non se pode facer que o corazón deixe de latexar por vontade propia).

Aparición da vontade
--------------------

A vontade aparece cando se realizan plans para levar a cabo un proxecto, tendo así que meditalo previamente; é a vontade a que nos permite que todos eses pensamentos e ideas estean dirixidos cara ao cumprimento do plan orixinal.

A vontade no ámbito xudicial
----------------------------

Dentro deste campo a vontade expresase como a intención de realizar un acto. Debido a isto á hora de xulgar un delito tense en conta se o acusado tiña a intención de realizalo ou non.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Determinismo
* Intencionalidade
* Libre albedrío

### Ligazóns externas

* Vontade

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q364340
* BNCF: 22933
* BNE: XX528168
* BNF: 11933815f
* BRE: 1928407
* EBID: ID
* FAST: 1198525
* GEC: 0240028
* GND: 4317555-7
* LCCN: sh85146775
* NDL: 00564248
* NKC: ph127403
* PSH: 9363

 |
**Manuel Montes Don**, nado na Coruña en 1897 e finado na mesma cidade en febreiro de 1938, foi un sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fogueiro, foi un dos organizadores de El Despertar Marítimo na Coruña. Pertenceu a directiva do Centro de Estudios Sociales Germinal. Despois do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 organizou xunto co seu fillo Carlos Montes Babío a fuga de militantes da CNT desde a súa casa no barrio da Falperra, entre elas a de La Libertaria, primeiro cara Asturias e despois cara a Francia. Chegaron a axudar a unhas 900 persoas de todas as ideoloxías a escapar da represión. Foi detido en febreiro de 1938 xunto co seu fillo Carlos, e ambos foron asasinados.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 13-2-1938, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira, Dionisio (2011). *Loita de clases e represión franquista no mar (1864-1939)* (PDF). Vigo: Xerais. p. 311. ISBN 978-84-9914-182-4.

### Ligazóns externas

* Manuel Montes Don na páxina web *Nomes e Voces*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Pedra da Arca.
Pedra da Arca.
Pedra da Arca.
A **Pedra da Arca**, tamén chamado **dolmen de Cerqueda**, é un monumento megalítico (entre os anos 3.000 e 2.500 a.C.), situado na parroquia de Cerqueda (Malpica de Bergantiños).

Descrición
----------

Trátase dun dolmen de corredor. Está orientado cara ao sueste (amencer do solsticio de verán). Aínda que o estado de conservación non é óptimo, chama a atención a magnitude das pezas que o compoñen. Na parte exterior dalgúns dos ortóstatos, se se observa atentamente, podemos apreciar petróglifos.

Lenda
-----

Conta a lenda que a Arca (nome tradicional atribuído a este tipo de construción na zona) foi construída por unha moura.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Carballo Arceo, Xulio (xullo de 2006). *Arqueoloxía de Galicia. Itinerarios polo pasado*. Nigra Trea. ISBN 84-95364-40-9.

### Outros artigos

* Lista de megálitos de Galicia

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Xanuli I da Coruña** foi o primeiro señor autónomo de Sifnos (ou Sifanto), unha illa do mar Exeo, entre 1307 e 1322, e fundador da dinastía da Coruña, que gobernou esta illa e parte da de Ceos durante un cento de anos.

Traxectoria
-----------

Como o seu nome revela, Xanuli da Coruña probablemente procedía da Coruña (denominada *Corusia* nas fontes orixinais), e foi un cabaleiro da Orde de Malta. Xanuli (ou *Januli* no orixinal) é unha corrupción do nome en italiano *Giovanni*, é dicir, de Xan. En 1307, apoderouse da illa de Sifnos, que estaba en mans dos duques de Naxos, renunciando a súa lealdade aos cabaleiros e declarándose o seu señor. Semella que erroneamente, algúns sosteñen que Xanuli pertencía ás compañías catalás que ocuparon parte de Grecia naquel tempo.

Como a maior parte das Cícladas, Sifnos caera baixo o poder do Ducado do Arquipélago da familia Sanudo, como consecuencia da Cuarta Cruzada. A continuación, recuperouna para o Imperio bizantino o aventureiro Licario na década de 1270, e mantívose baixo control bizantino ata a conquista de Xanuli. Os Sanudo, duques do Arquipélago, que consideraban a illa súa por dereito, protestaron a acción de Xanuli, pero foi en balde. Xanuli I mantívose no poder ata 1322, en que sucedeuno o seu fillo Otuli ou Antonio.

Xanuli I casou cunha filla de Federigo II Giustiniani *Belletto* de Ceos, señor dunha parte de Ceos, dunha parte de Serifos e de Sifnos. Con ela tivo ao seu sucesor e a unha filla que casou con Marino Barozzi de la Roche, da familia dos marqueses de Thirasia.

A familia Coruña continuou mantendo a illa como un señorío independente ata 1456, cando pasou á familia Gozzadini, que á súa vez a gobernou ata que foi anexada polo Imperio Otomán en 1617.

Notas
-----

1. ↑  Tiepolo, Maria Francesca (1996). "Public Documents and Notarial Praxis: Some Examples from Venetian Greece of the Early Fourteenth Century". *Intercultural Contacts in the Medieval Mediterranean: Studies in Honour of David Jacoby* (en inglés). Londres: F. Cass. pp. 302–321.
2. 1 2 3 4  Miller 1908, p. 584.
3. ↑  Hopf, Carlo; Sardagna, G. B. di (tradutor) (1886). Stabilimento Tipografico Fratelli Visentini, ed. "Di alcune dinastie latine nella Grecia. I Giustiniani di Venezia. I De Corogna". *Archivio Veneto* (en italiano) (Venecia) **XXXI**. Consultado o 8-4-2021.
4. 1 2  Freely 2006, p. 50.
5. ↑  Miller 1908, p. 141.
6. ↑  "Da Corogna Family". *Malta Genealogy* (en inglés). 29-11-2018. Consultado o 8-4-2021.
7. ↑  "El Ducado de Naxos (1207-1572) II: La Dinastía Crispo (1383-1572)". *Reyes y dinastías. Pueblos e Imperios de Tiempos Pasados. Blog dedicado a la Cronología y Genealogía de las Dinastías de todo el planeta y en todas las épocas* (en castelán). 9-11-2015. Consultado o 8-4-2021.
8. ↑  "Lord Januli da Corogna, I". *Geni Tree* (en inglés). Consultado o 8-4-2021.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Freely, John (2006). *The Cyclades: Discovering the Greek Islands of the Aegean* (en inglés). I.B.Tauris. ISBN 1845111605.
* Miller, William (1908). *The Latins in the Levant, a History of Frankish Greece (1204–1566)* (en inglés). New York: E.P. Dutton and Company.
**Sesostris III** (1878 adC.-1841 adC.). Fillo de Sesostris II. Faraón que levou ao Imperio Medio á súa máxima expansión territorial. Tamén é coñecido co nome de **Iakaura** ou **Senurset**.

Reformas
--------

Gran reformador, culminou unha política centralizadora facendo desaparecer o poder dos nomarcas, dividindo o pais en tres sectores (Alto, Medio e Baixo). Estableceu unha estruturada burocracia, recrutando funcionarios dos escribas, de clase media, ampliando a base social do poder. Reorganizou os gremios co fin de racionalizar a vida socioeconómica. Abriu rotas comerciais cara ao Sinaí, Punt, Creta e Biblos.
Comezou unha política de obras públicas coa construción de canles. Os seus derradeiros anos compartiu trono con Amenemhat III, seu fillo.

Campañas
--------

Emprendeu catro campañas contra Kush (Nubia) ata a súa total dominación, incluídas as importantes minas de ouro desa área. Construíu unha rede de fortes fluviais que facilitou o control militar a a consolidación da súa expansión. Combateu Siquem chegando a controlar o Sinaí e Palestina.

Mandou construír a Pirámide de Dashur de 105 metros de altura e outras sete pirámides adxacentes.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19248
* WorldCat
* VIAF: 141474370
* BMT: 55801
* BRE: 3656731
* CERL: cnp00587960
* DeutscheBio: 118764780
* EBID: ID
* FAST: 295588
* GEC: 0062267
* GND: 118764780
* LCCN: n91120610
* SELIBR: 271412
* SUDOC: 083207708

 |
**Jimmy Eat World** é unha banda estadounidense de rock alternativo procedente de Mesa (Arizona), formada no ano 1993. O grupo está composto polo vocalista e guitarrista Jim Adkins, o guitarrista e corista Tom Linton, o baixista Rick Burch e o batería Zach Lind.

Jimmy Eat World levga editados sete álbums de estudio, os seus últimos coa súa formación actúa. Orixinalmente tiñan un son punk rock e editaron a súa primeira demo en 1993, seguida polo seu EP *One, Two, Three, Four* en 1994. O seu álbum de estrea, *Jimmy Eat World* foi lanzado tamén en 1994, co seu actual guitarrista, Tom Linton, cantando na meirande parte dos temas. Jimmy Eat World lanzou o seu segundo e terceiro traballo polo selo Capitol Records. O aclamado *Clarity*, aparecido en 1999, contén o sinxelo "Lucky Denver Mint", que apareceu na película *Never Been Kissed*.

O éxito comercial chegoulle coa edición de varios sinxelos do seu álbum *Bleed American*, que acadaron o top 20 da lista *Hot Modern Rock Tracks*, chegando "The Middle" ao número 1. O seguinte álbum de Jimmy Eat World foi *Futures*, que conseguiu outro número 1 na lista *Modern Rock Tracks*, "Pain". O seu sexto traballo, *Chase This Light*, converteuse no que máis alto subiu nas listas, conseguindo chegar ao porto 5 da *Billboard 200*. O seu último disco ata o momento, *Invented*, foi lanzado o 28 de setembro do 2010 polo selo Interscope Records.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo | Observacións |
| --- | --- | --- | --- |
| *Jimmy Eat World* | 1994 | Wooden Blue |  |
| *Static Prevails* | 1996 | Capitol Records |  |
| *Clarity* | 1999 |  |
| *Bleed American* | 2001 | Dreamworks, Geffen | retitulado *Jimmy Eat World* despois dos ataques de 11 de setembro |
| *Futures* | 2004 | Interscope Records |  |
| *Chase This Light* | 2007 |  |
| *Invented* | 2010 |  |
| *Damage* | 2013 | RCA, Dine Alone |  |
| *Integrity Blues* | 2016 | RCA |  |
| *Surviving* | 2019 | RCA, Exotic Location |  |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Jimmy Eat World Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q642988
* WorldCat
* VIAF: 137426249
* AllMusic: mn0000852688
* BIBSYS: 6071251
* BNF: 140550092
* Discogs: 82079
* Genius: Jimmy-eat-world
* GND: 10326209-X
* IMDb: nm1454347
* ISNI: 0000000093523046
* LCCN: no00100716
* MusicBrainz: ID
* NKC: osa2014809069
* Songkick: 82317
* SUDOC: 083048375

 |
**Odilo Masid Masid**, nado en Piñor (Barbadás) en 1905, foi un sindicalista e militar galego.

Traxectoria
-----------

Monumento en Oza ós ocupantes da embarcación "La Libertaria", obra de Jorge Pastor.
Emigrado na Habana entre 1927 e 1930. Ao seu retorno participou na organización da Asociación de Campesinos de Piñor. Afiliado á CNT. Despois de participar na resistencia ao golpe militar en Barbadás, logrou chegar á Coruña e, desde alí, participou na fuga da motora La Libertaria en xaneiro de 1937. En Asturias militou na Agrupación Confederal Galaica, no Socorro Rojo Internacional e ingresou no Batallón Galicia, do que foi elixido Comisario político da 3ª Compañía. Foi ferido en combate en febreiro de 1937 na ofensiva contra Oviedo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela: Positivas. p. 171. ISBN 84-87783-79-1.

### Ligazóns externas

* El Batallón Galicia nº 19 Arquivado 13 de agosto de 2012 en Wayback Machine.
* Odilo Masid Masid na páxina web *Nomes e Voces*.
**Silvio Mendes Campos Junior**, coñecido como **Sylvinho**, nado en São Paulo o 12 de abril de 1974, é un exfutbolista brasileiro. Xogaba de defensa e foi internacional coa selección brasileira.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa carreira no Corinthians onde militou cinco tempadas, nas cales gañou dúas Ligas e unha Copa do Brasil. No ano 1999 deu o salto a Europa, sendo contratado polo Arsenal FC. No club inglés disputou a final da Copa da UEFA na que o Arsenal foi derrotado polo Galatasaray turco nos penaltis.

No ano 2001 chegou ao Celta de Vigo onde durante os anos que estivo en Vigo compartiu o posto de titular no lateral esquerdo con Juanfran. Sendo xogador do Celta, no ano 2002 formou parte da selección de fútbol do Brasil que se alzou co Mundial de Fútbol Corea/Xapón 2002.

Co Celta tamén viviu outros momentos moi bos, como a clasificación para disputar a Liga de Campións da UEFA na tempada 2002–03, pese a que foron eliminados en oitavos de final polo Arsenal. Porén o ano seguinte pasou do ceo ao inferno ao pasar de disputar encontros da Champións League a que se consumase o descenso a Segunda División.

Tralo descenso Sylvinho non chegou a debutar en Segunda División xa que foi fichado polo FC Barcelona por catro millóns de euros, unha cantidade moi inferior ao prezo real do xogador. No equipo catalán gañou dúas Copas de Europa e tres Ligas, conseguindo na tempada 2008–09 o primeiro triplete da historia do fútbol español.

No verán de 2009 non renovou o contrato co Barcelona e fichou polo Manchester City inglés, onde permaneceu até o 8 de xuño de 2010, abandonando o fútbol profesional.

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 2003-04 (debut na Liga de Campións) |
| --- |
| Cavallero  ·  Ángel  ·  Sergio  ·  Berizzo  ·  Sylvinho  ·  Luccin  ·  José Ignacio  ·  Jesuli  ·  Mostovoi  ·  Juanfran  ·  Milošević  ·  Gustavo López |
| Pinto  ·  Velasco  ·  Cáceres  ·  Vágner  ·  José Juan  ·  Edú  ·  Giovanella  ·  Méndez  ·  Saša Ilić  ·  Jandro  ·  Oubiña  ·  Catanha  ·  Contreras  ·  Pinilla |
| Adestrador: Miguel Ángel Lotina |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q312002
* BDFutbol: 2513
* FIFA: 179608
* FootballDatabase: 1683
* L'Équipe: 7811
* NFT: 997
* SoccerBase: 16824
* Soccerway: 2988
* Thefinalball: 814
* Transfermarkt: 3359
* UEFA: 51551
* Worldfootball: sylvinho

 |
**Everton Giovanella**, nado en Caxias do Sul (Río Grande do Sur) o 13 de setembro de 1970, é un exfutbolista brasileiro. Xogaba de centrocampista defensivo.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar no Lajeadense, de onde pasaría ao Porto Alegre na tempada 1992-93. Un ano despois daría o salto a Europa, concretamente a Portugal, para fichar primeiro polo Tirsense, pasando despois polo Estoril e Os Belenenses.

No ano 1996 chega a Liga española fichando pola UD Salamanca, onde militaría tres tempadas moi boas persoal e colectivamente, xa que conseguiría o ascenso a Primeira División.

Tralo descenso do equipo salmantino no ano 1999 Giovanella ficha polo Celta de Vigo. No Celta sería un xogador moi importante e con el alcanzaría unha final da Copa do Rei ademais de clasificacións para disputar a Copa da UEFA e a Liga de Campións.

A carreira futbolística de Giovanella veríase truncada cun control antidopaxe realizado o 19 de decembro de 2004, no que deu positivo por nandrolona. Foi sancionado polo Comité de Competición da Federación Española de Fútbol o 27 de setembro de 2005 a dous anos de suspensión e a unha multa de 1.502,53 euros. Dende entón Giovanella, que sempre defendeu a súa inocencia, viuse inmerso nunha serie de apelacións que pasaron por tódolos órganos da xustiza deportiva e ordinaria sen atopar solución. O seu último encontro do Celta foi o 21 de setembro de 2005 ante o Villareal CF no Madrigal, que rematou con vitoria do Celta (1–2).

Na tempada 2006-07 recibiu unha oferta do Celta de Fútbol Sala para competir na División de Honra, pero a Federación de Fútbol prohibiuno aducindo que a prohibición era extensíbel tamén a ese deporte.

Tras finalizar o periódo de suspensión, na tempada 2007–08 fichou polo Coruxo FC, de Terceira División, por aquel entón adestrado polo ex céltico Javier Maté.

Actualmente é o secretario técnico do Lejadense, colaborando tamén como olleador para o Celta de Vigo.

Palmarés
--------

### Copas internacionais

| Título | Club | País | Ano |
| --- | --- | --- | --- |
| Copa Intertoto | R. C. Celta de Vigo | Vigo (España)San Petersburgo (Rusia) | 2000 |

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 2000-01 (final da Copa do Rei) |
| --- |
| Cavallero  ·  Velasco  ·  Cáceres  ·  Berizzo  ·  Juanfran  ·  Jayo  ·  Giovanella  ·  Karpin  ·  Mostovoi  ·  Gustavo López  ·  Catanha  ·  Edú  ·  McCarthy |
| Đorović  ·  Pinto  ·  Vágner  ·  Jesuli  ·  Yago Yao  ·  Doriva  ·  Coira  ·  Tomás  ·  Couñago  ·  Manolo Sánchez  ·  Noguerol  ·  Sergio  ·  Berges |
| Adestrador: Víctor Fernández |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2735622
* BDFutbol: 710
* FootballDatabase: 1944
* ForaDeJogo: 197009130001
* Thefinalball: 816
* Transfermarkt: 7551
* Worldfootball: giovanella

 |
A **Torre do Bolo** é unha construción fortificada situada no concello ourensán do Bolo, preto da Serra do Eixe.

Historia
--------

Localízase posibelmente nun lugar noutrora ocupado por un antigo poboado castrexo, mais non foi antes do século XII que apareceron as primeiras referencias documentades ao castelo, documentos onde se relata a súa fundación real.

No século XIV, o rei Pedro I de Castela concedeu á vila foro de reguengo, en agradecemento á súa fidelidade na guerra civil que o opuña a Henrique de Trastámara. No século XV, o rei Xoán II de Castela confirmou os privilexios da vila, na altura en que concedeu a fortificación aos condes de Benavente.

A fortificación tamén pertenceu aos condes de Lemos, inimigos acérrimos dos de Benavente, que chegaran a posuír o título de condes do Bolo.

Características
---------------

O castelo medieval posuíu planta rectangular con sete cubos e a torre da homenaxe. A torre foi reedificada por Xoán Pimentel no século XV, seguindo o estilo oxival. A torre da homenaxe é de planta cadrada. Construída en granito ben labrado, alcanza unha altura de 18 metros e cerca de 10 metros de lado. Non conserva nin o ameado nin o beiril. Distribúese en 3 andares e un soto cuberto con bóveda de canón apuntado, reforzado por 3 arcos. Tense acceso á torre mediante unha porta de acceso en altura, aberta no primeiro andar. No interior, pódense apreciar a entrada do subterráneo, os alxibes e un cuarto.

Ábrese outra torre de arco apuntado que permite o acceso ao patio de armas. A partir da porta de entrada ao patio da honra, presenta un arco de medio punto. Xunto a esta porta consérvase unha torre cilíndrica e parte da cerca defensiva, cun grosor de 2 metros e 25 centímetros, que conserva varios sinais de canteiros.

Alén destes elementos, consérvanse outros como o alxibe e murallas co adarve.

Galería de imaxes
-----------------

* Torre do Bolo.Torre do Bolo.
* Torre do Bolo.Torre do Bolo.

| * v
* c
* e
Castelos de Galicia |
| --- |
| 
* Altamira
* Amarante
* Andrade
* Aranga
* Barcala
* O Bolo
* Borraxeiros
* Brandufe
* Broño
* Caldaloba
* Candaira
* O Carbedo
* Casón
* Castro de Ouro
* Castromaior
* Castroverde
* Celas de Peiro
* Cillobre
* Cira
* Doiras
* Doncos
* Fornelos
* Torre da Forxa
* Friol
* Frouxeira
* Gondomar
* A Lanzada
* Lobeira
* Lúa
* Luania
* Maceda
* Marce
* Maside
* Mens
* Mesía
* Milmanda
* Moeche
* Monforte de Lemos
* Monte Muralla
* Monte Vilar
* Monterreal
* Monterrei
* Naraío
* Navia
* Nogueira
* Os Novais
* Torres de Oeste
* A Palma
* Pambre
* A Pena
* A Penela
* Peroxa
* Picoña
* Pico Sacro
* Pluma
* Pontedeume
* Ribadavia
* Rocha Forte
* Salvaterra
* San Damián
* San Filipe
* San Paio de Narla
* San Sadurniño
* Sande
* Sandiás
* Santa Cruz
* Santo Antón
* Sarria
* Sobroso
* Soutomaior
* Tebra
* Torre de Teodomiro
* Viana do Bolo
* Vilalba
* Vilamarín
* Vilanova dos Infantes
* Vimianzo
* Vigo
* Vitres

 |
Mapa de Europa Occidental.
A diferenza que se fai de **Europa occidental** fronte a Europa oriental (ou mesmo central), é máis por motivos culturais e históricos que propiamente xeográficos (como acontece con outras rexións).

Basicamente, os estados de Europa occidental comparten a tradición do anhelo democrático dende a Revolución francesa (1789) e posterior invasión napoleónica. Durante a primeira guerra mundial, eran estados occidentais os que defendían a vía democrática (Reino Unido, Francia, Benelux,...) fronte ás políticas imperiais (Imperio Alemán, Imperio Austrohúngaro). Durante a Guerra fría, as nacións de Europa occidental distinguíanse pola defensa da democracia e a economía de mercado fronte os sistemas de partido único e réxime económico socialista de Europa oriental. Durante esta época (1948-1989) o pano de aceiro -fortemente militarizado- dividía o continente europeo por Alemaña, Austria e Finlandia.

Actualmente os lindes de Europa occidental tenden a diluirse trala incorporación á OTAN de vellos países comunistas e a ampliación da Unión Europea. De feito, xa están na órbita occidental Grecia, Turquía, Malta, Chipre, países bálticos, Hungría, Polonia, República Checa, Eslovaquia e Eslovenia. Todos eles con excelentes relacións cos Estados Unidos e o Canadá e intricados lazos económicos e políticos cos veciños do oeste aínda que moitos non teñen tanto en común como os países históricos da Europa occidental.

Compoñen Europa occidental:

* Islandia, Noruega, Suecia, Finlandia e Dinamarca.
* Irlanda e o Reino Unido.
* Na Península Ibérica: España, Portugal e Andorra.
* Os países do Benelux.
* Francia, Mónaco, Alemaña.
* Suíza, Liechtenstein, Austria.
* Italia, San Marino, cidade do Vaticano.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27496
* WorldCat
* VIAF: 245653394
* GeoNames: 9408659
* GND: 4079215-8
* NKC: ge137883

 |
O **Día Internacional do Libro Infantil** ou **Día Internacional do Libro Infantil e Xuvenil** (*International Children's Book Day* **ICBD**) é un evento anual patrocinado pola International Board on Books for Young People (IBBY), unha organización internacional sen ánimo de lucro. Fundado en 1967, o día celébrase no día do aniversario de Hans Christian Andersen, o 2 de abril. As actividades inclúen concursos de redacción, anuncios de premios de libros e actos con autores de literatura infantil.

Historia
--------

En 1966, a escritora alemá, fundadora do IBBY, Jella Lepman, propuxo o 2 de abril para a celebración anual dun día internacional que conmemorase a literatura infantil e xuvenil, coincidindo coa da de nacemento do escritor danés de literatura para nenos, Hans Christian Andersen. A primeira celebración foi no 2 de abril de 1967 e Lepman pronunciou o discurso inaugural.

Cada ano, unha sección nacional diferente do IBBY ten a oportunidade de ser o patrocinador internacional do ICBD. Decide sobre un tema e convida a un autor destacado do país anfitrión a escribir unha mensaxe para os nenos do mundo e a un ilustrador coñecido para que deseñe un póster ou cartel. Estes materiais utilízanse de diferentes xeitos para promover os libros e a lectura. Moitas seccións do IBBY promoven o ICBD a través dos medios de comunicación e organizan actividades en escolas e bibliotecas públicas. 

### Actividades

Tere Marichal, narradora oral de Porto Rico, recitando o conto da tradición afro-caribeña *Anansi*, na Biblioteca Juvenil de Mayagüez durante unha actividade do International Children's Book Day.
Moitas veces, o ICBD está ligado a celebracións arredor dos libros infantís e outros eventos especiais que poden incluír encontros con autores e ilustradores, concursos de redacción ou anuncios de premios de libros.

Notas
-----

1. ↑  En inglés o nome oficial é International Children's Books Day, pero en linguas románicas é habitual acrecentar "infantil e xuvenil", tal como é anunciado por exemplo na páxina do Consello da Cultura Galega.
2. ↑  "Día Internacional do libro infantil e xuvenil". *consellodacultura.gal*. Consultado o 2024-03-18.
3. ↑  "Dia Internacional do Livro Infantil e Juvenil" (en portugués). Consultado o 2024-03-18.
4. ↑  "2 de Abril: Día Internacional del Libro Infantil y Juvenil - Imaginaria No. 99 - 2 de abril de 2003". *imaginaria.com.ar*. Consultado o 2024-03-18.
5. ↑  Babar (2015-04-01). "Día Internacional del Libro Infantil: 1967-2015". *Babar, revista de literatura infantil y juvenil* (en castelán). Consultado o 2024-03-18.
6. ↑  "ALO docView - International Children\'s Book Day (1967-2002) (2002)". *www.literature.at*. Consultado o 2024-03-18.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Día Internacional do Libro Infantil Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Asociación Galega de Profesionais da Ilustración
* Banda deseñada
* Bululú
* Conto de fadas
* Día do Libro
* Asociación Galega do Libro Infantil e Xuvenil
* IBBY
* Premio Hans Christian Andersen
* Premio Jules Verne
* Premio Memorial Astrid Lindgren
* Premio Merlín
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cabaleiro (homónimos).
Cabaleiro da Orde de Santiago.
O termo **cabaleiro** designa unha posición social no sistema feudal da Idade Media, caracterizado por servir militarmente montado a cabalo. Orixinouse na época carolinxia e foi evolucionando conforme aumentaba o seu poder, rexéndose polo código de cabalaría.

Co desenvolvemento das cruzadas, o cabaleiro deixou de ser simplemente o combatente a cabalo para se transformar no representante por excelencia da nobreza, ao que se lle atribuían ideais relixiosos e virtudes como a lealdade ao señor e a defensa dos débiles. Os novos cabaleiros tiñan que ser armados segundo uns ritos determinados pero previamente teñen que aprender o oficio actuando de escudeiro e demostrando que tiñan as cualidades físicas necesarias para o exercicio das armas e as virtudes cristiáns así como valor, sabedoría, siso, lealdade, misericordia, castidade e humildade; non é pois un título que se puidera herdar aínda que para ser cabaleiro era preciso ter nobreza de sangue, agás casos excepcionais.

Na Península Ibérica o proceso que seguía un escudeiro antes de ser armado cabaleiro consistía en confesar e comungar, pasar o día anterior en xaxún, logo durante a misa debía ofrecerse ao presbítero e á orde de cabalaría e logo do sermón o príncipe ou señor que armaba ao novo cabaleiro cínguelle a espada, bícao e dálle un golpe no lombo. O novo cabaleiro montaba no cabalo coas armas que lle son propias: a espada símbolo da xustiza e a lanza símbolo da rectitude.

Galería de imaxes
-----------------

* Cabaleiro, fragmento do retablo O año místico de Jan van Eyck.Cabaleiro, fragmento do retablo *O año místico* de Jan van Eyck.
* Escultura do Cabaleiro de Almeiras, obra de Francisco Escudero.Escultura do Cabaleiro de Almeiras, obra de Francisco Escudero.

Notas
-----

1. ↑  Aínda que os plebeos que tiñan renda suficiente para manter un cabalo servían montados nel, coñecíanse como cabaleiros viláns ou coteifes

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Código de cabalaría
* Orde militar
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Condado de Luna.

Escudo dos Ferrench de Luna, da casa de Luna.
O **Condado de Luna** foi un título nobiliario aragonés, creado o 18 de agosto de 1348 polo rei de Aragón Pedro IV de Aragón, a favor de Lope de Luna, señor de Segorbe e IX señor de Luna, con motivo da vitoria na batalla de Epila contra a Unión de Aragón.

Páxina do Armorial de Gelre onde aparece o escudo da Casa de Luna.
A súa denominación fai referencia á localidade de **Luna** (provincia de Zaragoza), na comarca das Cinco Villas.

Quedou extinguido en 1430, cando Afonso V de Aragón desposuíu dos seus títulos e posesións, incorporándoas á coroa, a Fadrique de Aragón, por traizón.

Na actualidade está vixente o condado de Luna creado por Filipe II o 18 de agosto de 1598, a favor de Francisco de Aragón y Gurrea Borja, VI duque de Villahermosa, a cambio da súa renuncia ao Condado de Ribagorza.

Titulares do condado
--------------------

* Lope de Luna
* María de Luna
* Martiño o Mozo
* Federico de Luna

Notas
-----

1. ↑  La propiedad de la tierra y bienes de Luna Arquivado 27 de setembro de 2017 en Wayback Machine. *(en castelán)*.
2. ↑  Lope de Luna, I Conde de Luna y Señor de Segorbe Arquivado 27 de setembro de 2017 en Wayback Machine. *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Moxó y Montoliu, Francisco de (1990): *La Casa de Luna (1276-1348): factor político y lazos de sangre en la ascensión de un linaje aragonés*. Münster, Renania do Norte-Westfalia: Aschendorffsche Verlagsbuchhandlung. ISBN 3-4020-5825-1.

### Outros artigos

* María de Luna
* Condado de Luna (1462)
* Condado de Luna (1598)

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Condado de Luna*** |

* Los Martínez de Luna, ricos hombres de sangre y naturaleza de Aragón
***Teens of Style*** é o noveno álbum da banda estadounidense de indie rock Car Seat Headrest, publicado o 30 de outubro de 2015. Foi o seu primeiro disco gravado para Matador Records. Creado como un recompilatorio introductorio para novos oíntes, está formado por versións reelaboradas de temas do grupo editados orixinalmente entre 2010 e 2012, coa adición dunha nova composición.

Antecedentes e gravación
------------------------

Na descrición do video musical de "No Passion" defínese *Teens of Style* é unha colección de vellas cancións de Car Seat Headrest regravadas en 2015 para facer un novo lanzamento ampliado sonoramente.

En outubro de 2015 Will Toledo dixo nunha á revista Interview, "Cando gravei orixinalmente as cancións, non creo que as considerase as versións finais, [...] Só foron autogravadas e quería facelas correctamente nalgún momento".

Falando con Stereogum, Toledo comentou: "Tiven a idea durante un tempo, incluso cando as estaba gravando orixinalmente; parecía o mellor que podía facer nese momento, en lugar de algo co que sería feliz para sempre. Iso era parte do atractivo dos álbums dixitais, que podían sentirse menos ‘oficiais’, e eu podería meterme con eles moito despois da súa data de lanzamento técnico".

Entre os intérpretes da gravación inclúense a formación da banda ao vivo na época na que Car Seat Headrest fichou por Matador; Andrew Katz na batería e Jacob Bloom no baixo.

Listaxe de cancións
-------------------

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Sunburned Shirts" (de *My Back Is Killing Me Baby*) | 4:05 |
| 2. | "The Drum" (de *My Back Is Killing Me Baby*) | 3:57 |
| 3. | "Something Soon" (de *My Back Is Killing Me Baby*) | 4:20 |
| 4. | "No Passion" (de *My Back Is Killing Me Baby*) | 2:50 |
| 5. | "Times to Die" (de *Monomania*) | 6:50 |
| 6. | "psst, teenagers, take off your clo" (de *3*) | 1:00 |
| 7. | "Strangers" (de *My Back Is Killing Me Baby*) | 5:39 |
| 8. | "Maud Gone" (de *Monomania*) | 5:58 |
| 9. | "Los Borrachos (I Don't Have Any Hope Left, But the Weather is Nice)" (de *Monomania*) | 6:23 |
| 10. | "Bad Role Models, Old Idols Exhumed (psst, teenagers, put your clothes back o)"   | 1:54 |
| 11. | "Oh! Starving" (de *3* e *Starving While Living*) | 3:51 |

Notas
-----

1. ↑  "Teens Of Style, by Car Seat Headrest". *Car Seat Headrest* (en inglés). Consultado o 2023-10-15.
2. ↑  "Car Seat Headrest - No Passion (2015)". Consultado o 2023-10-15.
3. ↑  "Discovery: Car Seat Headrest". *Interview Magazine* (en inglés). 2015-10-30. Consultado o 2023-10-15.
4. ↑  "Band To Watch: Car Seat Headrest". *Stereogum* (en inglés). 2015-09-01. Consultado o 2023-10-15.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23838570
* Discogs: 906776
* Metacritic: car-seat-headrest
* MusicBrainz: ID

 |