recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 42°41′57″N 0°56′48″L﻿ / ﻿42.699166666667, 0.94666666666667

**Baqueira Beret**| O val de Arán desde BaqueiraO val de Arán desde Baqueira |
| Situación | Pireneo Catalán |
| País | España |
| Información:  - Cota mínima - Cota máxima - km. fondo - km. esquiáb. |  1 500 metros2 510 metros7120 |
| Pistas de esquí:   Verdes   Azuis   Vermellas  Negras   -  De fondo | 6362971 circuíto |
| Remontes: - Telesquís  - Telecadeiras - Telecabinas - Cintas |  5  20  1  7 |
| Neve artificial:  - Canóns  - Superficie |  546 36 km |
| Contacto:  - Páxina web  - Correo-e  - Teléfono  - Fax |  Baqueira.es viajes@baqueira.es 973 639 000 973 644 488 |

**Baqueira Beret** (en occitano aranés: *Vaquèira-Beret*) é unha estación de esquí situada no Val de Arán (Lleida), no Pireneo Catalán, España. A partir da creación da estación, orixinouse ao redor un núcleo urbano de nova formación, Vaquèira, con todo tipo de servizos (hoteis, apartamentos, farmacias...)

A estación está dividida en tres zonas: Vaquèira, Beret e La Bonaigua. As tres suman 110 km de pistas, sendo a estación con máis quilómetros esquiables de Cataluña e a terceira dos Pireneos (sendo Aramón, en Aragón, a primeira e Grand Valira, en Andorra, a segunda). Ten un dominio esquiable de 1 922 hectáreas, o máis grande dos Pireneos.

A estación foi fundada en 1964 por Jorge Jordana de Pozas e Luis Arias.

Descrición
----------

Está situada nas zonas máis elevadas das comarcas do Val de Arán (concello de Naut Aran) e do Pallars Sobirà (Vales de Àneu).

A orientación atlántica e de vertente norte da estación fai que dispoña durante toda a tempada de abundantes precipitacións e de baixas temperaturas que aseguran grandes espesores de neve.

Servizos
--------

Ademais dos servizos habituais (escola de esquí, alugueiro de material, restaurantes e cafeterías, atención médica etc.), dispón dunha importante oferta de aloxamento en hoteis e apartamentos, así como pista de xeo, piscina climatizada, tendas de deporte e comerzo en xeral, discoteca etc. A oferta gastronómica desta zona turística é unha mestura da tradición da cociña francesa coas especialidades locais.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Baqueira Beret Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1502252
* GEC: 0407493
* GeoNames: 3106380

 |
Nota da Irmandade Nazonalista onde se critica fortemente o centralismo e o caciquismo.
A **Irmandade Nazi Galega** foi unha organización galeguista dirixida por Vicente Risco como Conselleiro Supremo. Antón Losada Diéguez foi o seu primeiro Conselleiro de Espallamento ata que en 1923 foi substituído por Xaime Quintanilla. Partidaria dun purismo ideolóxico nacionalista centrado no espallamento das teses galeguistas mais contraria á participación electoral e con vontade de controlar o movemento agrarista. Houbo intentos de crear un voceiro oficial que non callaron máis alá duns poucos números, como o mensual *Rexurdimento* e foi o xornal *Galicia*, dirixido por Valentín Paz-Andrade, o que se converteu na súa voz oficiosa .

Historia
--------

Escisión das Irmandades da Fala logo da IV Asemblea Nacionalista de 1922, organizativamente actuaba como un partido político, con rexa disciplina e de perfil autoritario e elitista, centrado na figura de Vicente Risco, denominado "O xefe". En 1923 tiña 16 delegacións, pero no principal foco do galeguismo, A Coruña, a ING non conseguiu crear un núcleo numeroso, a sección local dirixida por Antón Villar Ponte non superou os 10 afiliados. Celebrou a V Asemblea Nacionalista na Coruña en 1923.

A ING colaborou nun primeiro momento coa Ditadura de Primo de Rivera, aceptando algúns postos en concellos e deputacións, esperando a creación dunha mancomunidade galega e un programa rexeneracionista, cesando o colaboracionismo en 1925. Así e todo, a ING cesou as súas actividades contra o inicio de 1926. Ao final da ditadura só se mantiña a Irmandade de Ourense e en 1929 volveu de novo ás Irmandades da Fala.

Notas
-----

1. ↑  Beramendi González, J.; Núñez Seixas, X. M. (1996). *O nacionalismo galego*. Vigo: A Nosa Terra. pp. 132–133.
2. ↑  Ínsua López, E. X.; Martínez González, X. (2018). *Común temos a patria. Biografía dos irmáns Villar Ponte*. Vigo: Xerais. p. 272.
3. ↑  Beramendi González, J. (1981). *Vicente Risco no nacionalismo galego. Tomo 2. Escisión-unidade-escisión*. Santiago de Compostela: Eds. do Cerne. p. 28.
4. ↑  Maceira Fernández, X. M. (2007). *O nacionalismo cívico. Interpretación do contributo da Irmandade da Fala da Coruña*. Ames: Laiovento. p. 42.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Partido Galeguista
| Deutschsprachige Gemeinschaft Belgiens |
| --- |
| Bandeira da Comunidade Xermanófona |
| Información |
| **Capital**: | Eupen |
| **Poboación** (2004) - Total  - Densidade | 71.300 83,49 hab./km² |
| **Superficie** | 854 km² |
| **Presidente** | Karl-Heinz Lambertz |
| **Lingua oficial** | Alemán |
| Mapa da Comunidade Xermanófona de Bélxica |
| Mapa dos municipios xermanófonos |

A **Comunidade Xermanófona de Bélxica** (en alemán: *Deutschsprachige Gemeinschaft Belgiens*) é unha das tres comunidades lingüísticas de Bélxica, con competencias ós nove municipios do leste de Valonia, na provincia de Liexa, que formaron parte de Prusia até 1918. A capital é Eupen.

Non se debe confundir coas tres rexións federais nin coas catro rexións lingüísticas. A pesar do seu nome, a Comunidade Xermanófona de Bélxica é unha institución, e non un grupo de persoas. No seu territorio viven 70.400 dos 110.000 falantes de alemán de Bélxica.

Municipios da Comunidade Xermanófona
------------------------------------

* Amel (*Amblève*)
* Büllingen (*Bullange*)
* Burg-Reuland
* Bütgenbach (*Butgenbach*)
* Eupen
* Kelmis (*La Calamine*)
* Lontzen
* Raeren
* Sankt Vith (*Saint-Vith*)

Administración
--------------

Componse dun *Consello da Comunidade Xermanófona* de 25 membros e un *Deutschesprache Kulturat*, de carácter princupalmente cultural, pero está previsto que nun futuro recibirá máis competencias. Polo de agora contan cunha emisora de radio, e en canto a escola, o ensino primario é principalmente en alemán, e o francés comeza a introducirse na secundaria. O principal xornal é *Grenz Echo*, publicado en Eupen.

Ligazóns externas
-----------------

* Deutschsprachige Gemeinschaft Páxina Oficial da Comunidade Xermanófona de Bélxica. *(en alemán)*

| * v
* c
* e
Comunidades, rexións e provincias de Bélxica |
| --- |
| Comunidades | 
* Comunidade Francesa de Bélxica
* Comunidade Flamenga de Bélxica
* Comunidade Xermanófona de Bélxica

 | Bandeira de Bélxica |
| Rexións e provincias | 
* **Flandres**
	+ Antuerpen
	+ Flandres Oriental
	+ Brabante Flamengo
	+ Limburgo
	+ Flandres Occidental
* **Valonia**
	+ Hainaut
	+ Liexa
	+ Luxemburgo
	+ Namur
	+ Brabante Valón
* **Rexión de Bruxelas-Capital**

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q90027
* WorldCat
* VIAF: 145273217
* BNF: 14620756q
* FAST: 1499406
* GND: 5175930-5
* ISNI: 0000 0001 1702 7777
* LCCN: n91037040
* OSM: 2425209
* SUDOC: 237489619

 |
Greg Brockman, 2019
**Greg Brockman**, nado o 29 de novembro de 1987 en Thompson, Dacota do Norte, é un informático teórico estadounidense. É cofundador e foi presidente de OpenAI, unha é unha institución de investigación de intelixencia artificial (IA) sen ánimo de lucro, que ten como obxectivo promover e desenvolver unha IA amigable de xeito que beneficie á humanidade no seu conxunto.

Traxectoria
-----------

Brockmann estudou matemáticas e informática na Universidade de Harvard desde 2008 e tamén en informática no Instituto Tecnolóxico de Massachusetts en 2010. Despois traballou no servizo de pagos en liña Stripe antes de cofundar OpenAI en 2015. Foi o número dous no liderado da compañía detrás do CEO Sam Altman e foi co-responsable do desenvolvemento de programas como ChatGPT e Dall-E. Brockman foi recentemente presidente da organización.

En novembro de 2023, Brockman deixou a compañía despois de que OpenAI despedira previamente a Altman.

Notas
-----

1. ↑  *Start-up statt Schule – Greg Brockmans Weg zu OpenAI.* 17. April 2023
2. ↑  "Inside OpenAI, Elon Musk's Wild Plan to Set Artificial Intelligence Free Free Summary by Cade Metz". *getAbstract* (en inglés). Consultado o 2023-11-20.
3. ↑  Fung, Brian (2023-11-18). "OpenAI drama continues: Sam Altman reportedly may be mulling a return to the company ; CNN Business". *CNN* (en inglés). Consultado o 2023-11-20.
4. ↑  "twitter.com/gdb/status/1725667410387378559". *X (formerly Twitter)*. Consultado o 2023-11-20.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Greg Brockman

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q100604534
* DBLP: 10715
* LinkedIn: thegdb

 |
A **Medalla Eckhel** (en alemán: *Eckhel Medaille*), outorgada desde 1958 pola Sociedade Numismática Austríaca (*Österreichische Numismatische Gesellschaft –ÖNG–*), é un dos recoñecementos máis prestixiosos do ámbito numismático en Austria, que premia os servizos destacados á numismática no seu aspecto científico por parte dos seus receptores.

Creación
--------

A data oficial de creación desta condecoración é o 13 de xaneiro de 1957, día en que se celebrou o 220 aniversario do nacemento de Joseph Hilarius Eckhel (1737-1798), numismático austríaco que lle dá nome. No entanto, non foi formalmente instituída ata a correspondente resolución tomada na asemblea xeral da ÖNG que tivo lugar o día 26 de marzo de 1958.

Galardoados
-----------

Esta é a lista dos numismáticos galardioados coa medalla Eckel:

* 1958: Franz Wolny.
* 1959: August Loehr e Karl Pink.
* 1960: Amtsrat Josef Beisser.
* 1962: Günther Probszt von Ohstorff.
* 1967: Eduard Holzmair.
* 1970: Fritz Dworschak.
* 1971: Robert Göbl.
* 2001: Franz Leypold.
* 2004: Günther Dembski.
* 2008: Wolfgang Szaivert.
* 2011: Franziska Schmidt-Dick.
* 2012: Heinz Tursky.
* 2013: Bernd Kluge.
* 2017: Michael Alram.
* 2021: Helmut Rizzolli, Bernhard Prokisch e Wolfgang Hahn.
* 2023: Hubert Emmerig.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Die Eckhel Medaille". Sitio web da OENG.
**Göbekli Tepe** é un sitio arqueolóxico do inicio do neolítico, contra o IX milenio a. C. situado ao sueste da actual Turquía, preto da fronteira con Siria.

Historia
--------

O asentamento, actualmente escavado por arqueólogos xermanos e turcos, foi descuberto no 1963. Tívose que agardar ata mediados dos anos 1990 para que científicos alemáns do *Deutsche Archäologische Institut (DAI)* iniciasen a exploración do lugar. O DAI considera a Göbekli Tepe como o lugar de culto relixioso máis antigo do mundo[].

### Composición e características

O conxunto está composto principalmente por columnas de tres metros de altura escavada a partir da rocha da cima. As prospeccións xeomagnéticas indican que debe de haber unhas 200 delas. Estes monólitos están cubertos de relevos gravados con figuras de animais. En moitos dos relevos descubríronse signos abstractos e xeométricos.

Göbekli Tepe puido ser un espazo dedicado ao culto funerario. Non lle encontraron ningún vestixio de ser habitado. Este lugar nunca foi destruído, simplemente foi enterrado premeditadamente, con terra e pedras. A DAI prognostica que a exploración se estenderá durante máis de dúas décadas.

Vista aérea da escavación en Göbekli Tepe.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Göbekli Tepe Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Gobekli Tepe: The World's First Temple.Arquivado 20 de abril de 2019 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Gobekli Tepe (9500 a.C.), el Stonehenge de Turquía.
* An early Neolithic mountain sanctuary in the foothills of the Taurus in southeast Turkey. (Deutsches Archäologisches Institut)
* Which came first, monumental building projects or farming? en Archaeo news.
* Frequently asked questions about Göbekli Tepe.
* Archaeology magazine: Göbekli Tepe.
* El Primer Templo - Göbekli Tepe. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q214944
* WorldCat
* VIAF: 247424754
* EBID: ID
* GEC: 0522798
* GeoNames: 8224899
* GND: 7616375-1
* NKC: ge1174260
* Pleiades: 245438984
* WHC: 1572

 |
**José Rodríguez Pavón**, finado en Ourense o 6 de xaneiro de 1941, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Asentado en Cudeiro, no concello de Canedo. Foi un dos asinantes do Manifesto de Ourense da Liga Acción Gallega (1912) con Basilio Álvarez, seu curman, Eugenio López Aydillo, Ramón Fernández Mato, Manuel Lustres Rivas e Javier Montero Mejuto, participou nalgúns mitins, como o do Carballiño de agosto de 1912, e foi presidente do Comité Ejecutivo Regional Agrario (1915). Foi militar, dirixiu a Panificadora cívico militar de Ourense (no parque de San Lázaro); concelleiro de Ourense en 1923 e mantivo o seu posto na ditadura de Primo de Rivera. Na Segunda República foi elixido presidente da Federación Republicana de Ourense.

Casou con Ramona Seijo Pérez.
Presionado dende 1934 deixa no 36 o uniforme e a casa refuxiándose
coa sua filla María Rolindes, mestra en Silleda.
A sua muller e a filla Raida foron rapadas e paseadas polo centro de Ourense.
Un dos fillos Álvaro, fuxiu e estivo en Francia nun campo de refuxiados. 1943 última carta e foto á familia.
Confiscaronlle as propiedades xunto as do tío Basilio Álvarez (la Región Hemeroteca).
O seu irmán menor José (Pepito) fusilado no campo de Ceares, Xixón. Apresado polos nacionais, acusado de mudar de bando.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Región*, 7-1-1941, p. 2.
2. ↑  *El Correo de Galicia*, 10-12-1915, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 6-4-1924, p. 9.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 1-9-1931, p. 10.
**María Magdalena Mabarak Pancardo**, nada en Tuxpan o 27 de maio de 1899 e finada en Cidade de México o 27 de xuño de 1983, tamén coñecida como **Magda Mabarak**, foi unha escritora, poeta, contista e conferenciante mexicana.

Traxectoria
-----------

Magda naceu en Tuxpan, Veracruz no ano de 1899, no seo dunha familia de orixe libanesa.

Foi principalmente autodidacta e colaborou con grupos teatrais. Durante unha estancia en Guatemala (1923-1927), publicou dous libros: enQuetzaltenango (1925), *Del jardín interior*, o seu primeiro libro de poemas en prosa e verso, e dous anos máis tarde, *Burbujas y libélulas*, observacións e reflexións sobre diversos asuntos. Durante 1925 a 1927 colaborou no xornal *Nuestro diario*, nunha sección titulada *Yo digo*.*..*

En 1927, en misións diplomáticas, viaxou a Santiago de Chile, onde viviu preto de cinco anos e publicou *Sándalo*, libro de vinte poemas en prosa inspirado nas culturas orientais, ilustrado por Roberto Montenegro.

Tras unha estadía en Europa, trasladouse á Habana, onde ditou conferencias sobre arte e poesía no Círculo de Amigos da Cultura Francesa e outro ciclo, auspiciado pola Embaixada de México, sobre a Revolución Mexicana.

Organizou exposicións de artesanía mexicana e colaborou no xornal *El Mundo* e en revístaa *Carteles*, até 1937, cando volveu definitivamente a México. De regreso, publicou en 1949 *Dátiles*, libro de contos provenientes da tradición oral e os costumes orientais, baseados nas narracións doutros emigrantes.
Formou parte do Ateneo Mexicano de Mujeres, do Club Internacional de Mujeres, do Consejo de Mujeres de México, da Unión Femenina Iberoamericana e Escritoras y Periodistas de México, entre outras asociacións. Foi tamén funcionaria e mestra no Instituto de Seguridad y Servicios Sociales de los Trabajadores del Estado (ISSSTE), e ditou conferencias en numerosos foros de América Latina.

Morreu na Cidade de México o 27 de xuño de 1983, e deixou orfo ao seu fillo, o compositor mexicano Carlos Jiménez Mabarak.

Obra
----

* *Burbujas y libélulas* (1927)

* *Sándalo, poemas de oriente* (1940)

* *Dátiles: Cuentos del Líbano* (1956)

Notas
-----

1. 1 2 3  Petit, Lorenza (09-01-2018). *El mahyar mexicano. Producción literaria y periodística de los inmigrantes árabes y de sus descendientes* (tese inédita). UAM. Departamento de Estudios Árabes e Islámicos y Estudios Orientales.
2. 1 2 3  Peredo, Roberto. "Mabarak Pancardo, María Magdalena".
3. ↑  Díaz de Kuri, Martha Macluf, Lourdes (1999). *De Líbano a México: crónica de un pueblo emigrante*. Gráfica, Creatividad y Diseño. OCLC 248116052. Consultado o 19 de xullo de 2019.
4. ↑  "Con ópera y ballet, la OSO rinde homenaje al dodecafónico Jiménez Mabarak" (en castelán). Consultado o 19 de xullo de 2019.
5. ↑  Mabarak, Magda. (1927 [i.e. 1928]). *Burbujas y libelulas.* [Union tipografica]. OCLC 41481694. Consultado o 19 de xullo de 2019.
6. ↑  Mabarak, Magda. (1940). *Sándalo : poemas de Oriente.* Cultura. OCLC 48295671. Consultado o 19 de xullo de 2019.
7. ↑  Mabarak, Magda. (1956). *Datiles : cuentos del libano*. Editorial Veracruz. OCLC 1087088380. Consultado o 19 de xullo de 2019.
Coordenadas: 43°16′30″N 2°58′22″O﻿ / ﻿43.27500, -2.97278

Situación do barrio na cidade de Bilbao.
**Zorrotza** (en castelán: *Zorroza*) é un barrio do distrito de Basurtu-Zorrotza da cidade de Bilbao. Ten unha poboación duns 16.000 habitantes (2006).

Atópase no extremo noroccidental do concello de Bilbao, entre o río Cadagua, que o separa de Barakaldo, e a ría do Nervión, na que desemboca o primeiro nos límites de Zorrotza.

O nome procede do adxectivo éuscaro *zorrotz* que significa agudo ou afiado, en alusión á forma triangular aguda que colle o barrio coa desembocadura do río Cadagua na ría do Nervión, convertendo a Zorrotza nunha península.

| * v
* c
* e
Distritos e barrios de Bilbao |
| --- |
| Abando (6) | 
* Abando
* Indautxu

 | Escudo de Bilbao |
| Basurtu-Zorrotza (8) | 
* Altamira
* Basurtu
* Masustegi
* Olabeaga
* Zorrotza

 |
| Begoña (4) | 
* Begoña
* Bolueta
* Santutxu

 |
| Deusto (1) | 
* Arangoiti
* Deustuko Doneperiaga
* Elorrieta
* Ibarrekolanda
* San Ignazio

 |
| Errekalde (7) | 
* Ametzola
* Errekaldeberri
* Iralabarri
* Iturrigorri
* Uretamendi

 |
| Ibaiondo (5) | 
* Abusu
* Atxuri
* Bilbo Zaharra
* Iturrialde
* Miribilla
* San Adrian
* San Frantzisko
* Solokoetxe
* Zabala
* Zazpikaleak

 |
| Otxarkoaga-Txurdinaga (3) | 
* Otxarkoaga
* Txurdinaga

 |
| Uribarri (2) | 
* Arabella
* Gazteleku
* Lorategi-hiri
* Matiko
* Uribarri
* Zurbaran

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ferreira.

O río **Ferreira** é un afluente do Miño pola súa marxe dereita.  

Recibe seu nome do lugar de Ferreira de Pallares, no concello de Guntín, onde desde época medieval se asentou un mosteiro.

Percorrido
----------

Nace na Serra do Careón, a uns 750 m de altura, no concello de Palas de Rei, e despois de atravesar este, penetra no de Guntín, para finalmente, despois de cerca de 38 km de curso, unirse ao Miño, no límite entre entre os concellos de Guntín e Portomarín (aos que serve de linde natural durante bos tramos).

Como a meirande parte dos ríos galegos acolle nas súas augas á fermosa troita. Todo o seu curso é zona libre de pesca ata que en 2008 vedaron varios quilómetros no concello de Guntín.

A superficie da súa conca é de 383 km².

Réxime hídrico
--------------

O Ferreira é un río de réxime pluvial.

Afluentes
---------

A maior parte dos seus tributarios son ríos e regos de curto percorrido, destacando:

* Dereita: río Parada
* Esquerda: río Lavadoiro

Homonimia
---------

Hai outros ríos e regos galegos, denominados tamén *de Ferreira*, aínda que teñen entidade menor.

  


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre ríos de Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9071782
* GeoNames: 3122540

 |
Coordenadas: 15°06′N 90°16′O﻿ / ﻿15.100, -90.267

**Salamá** é unha cidade de Guatemala, no departamento de Baja Verapaz. É a capital do departamento.

Localízase no val de Urrán. Nel conviven dous grupos étnicos: achi'es e ladinos.

As súas principais fontes de economía son a agricultura, crianza de gado vacún, cabalar, porcino etc
Cultívase millo, fríxol, manía, tomate e cana.

A súa festa principal celébrase por San Mateo, do 17 ao 24 de setembro.

Os centros arqueolóxicos encontrados no lugar son Las Figuras, Pachalum, San Jacinto e Tzalcam.
Entre os seus atractivos naturais son importantes os ríos Salamá, Chilascó, San Isidro e as Flautas. Coa unión destes dous últimos confórmase a catarata Zacualpa, de aproximadamente 220m de altura.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1023655
* WorldCat
* VIAF: 159474442
* GeoNames: 3590615
* LCCN: n82151672

 |
Nacemento do Queiles
O río **Queiles** é un río español, afluente do río Ebro pola beira dereita, no cal desauga despois dun curso de 45 km.

Percorrido
----------

O Queiles nace na localidade de Vozmediano, preto do Moncayo, na provincia de Soria, a 920 m de altitude. Entra logo na provincia de Zaragoza, na cal atravesa as poboacións de Tarazona, Novallas e Los Fayos.

Finalmente, pasa pola Ribeira da Navarra, onde baña as localidades de Monteagudo, Tulebras e máis Murchante, para se xuntar, por último, coas augas do Ebro en Tudela.

Conca e caudal
--------------

A bacía de Queiles ocupa 509 km². Deita no Ebro 20 hm3 anuais.

Explotación
-----------

No seu curso hai unha piscifactoría e tres centrais hidroeléctricas. Parte do seu caudal é desviado para subministrar auga á cidade de Zaragoza.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Río Ebro
* Vozmediano

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3054057
* WorldCat
* VIAF: 316432376
* BNE: XX5207604
* GEA: 10549
* GeoNames: 3112606
* TGN: 7328784

 |
**Leo Varadkar** (pronunciado /ˈliː.oʊ vəˈɹædkəɹ/), nado en Dublín o 18 de xaneiro de 1979, é un médico e político irlandés de Fine Gael, actual Tánaiste da República de Irlanda. Anteriormente foi ministro de Protección Social e Teachta Dála por Dublín Occidental desde 2007.

Varadkar estudou medicina no Trinity College de Dublín. Traballou durante varios anos como residente antes de cualificarse como médico xeral en 2010. En 2004 pasou a ser membro do Consello do Condado de Fingal e foi tenente de alcalde antes da súa elección para o Dáil Éireann. Foi ascendido á dirección por Enda Kenny como portavoz de Empresas, Comercio e Emprego, permanecendo neste cargo até unha remodelación en 2010, cando pasou a ser portavoz de Comunicacións, Enerxía e Recursos Naturais.

Tras a formación do goberno de coalición en marzo de 2011, foi nomeado ministro de Transportes, Turismo e Deporte. Unha remodelación do gabinete en xullo de 2014 levou a Varadkar a ser nomeado ministro de Sanidade. 

Vardkar ten ascendencia india, é católico e representante democristiano. Durante o seu mandato converteuse no primeiro ministro abertamente homosexual do goberno irlandés (en oposición a postura católica). Despois de formar un goberno minoritario de Fine Gael en maio de 2016, foi nomeado ministro de Protección Social.

Tras a xubilación de Enda Kenny, foi elixido líder de Fine Gael o 2 de xuño de 2017. Foi elixido Taoiseach polo Dáil Éireann o 14 de xuño, nomeamento aprobado polo presidente de Irlanda.

Notas
-----

1. ↑  "Politics". RTE. 8 de xuño 2017. Consultado o 6-2-2022.
2. ↑  "Varadkar-may-have-smaller-majority-as-Taoiseach-than-kenny". The Irish Times. 6 de xuño de 2017. Consultado o 6-2-2022.

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Leo Varadkar Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Leo Varadkar *(en inglés)* páxina web de Fine Gael

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1728820
* WorldCat
* VIAF: 315945535
* EBID: ID
* GND: 1135381577
* LCCN: no2020060569
* Munzinger: 00000031088
* Treccani: leo-varadkar

 |
O **Santuario da Nosa Señora da Escravitude** é unha igrexa mariana enclavado na Escravitude, aldea da parroquia de Santa María de Cruces, Padrón. A carón do templo pasa o camiño portugués do Camiño de Santiago.

Orixe
-----

A tradición recolle dous feitos que determinaron a construción do templo. O primeiro deles produciuse no 1582, cando Juan Pérez Mondragón, reitor da parroquia de Cruces, estivo a piques de morrer esmagado por unha árbore. Logo de librarse, en sinal de agradecemento á Virxe María, mandou esculpir unha imaxe da Virxe co neno, que foi situada sobre unha fonte que había no lugar, coñecida desde entón coma a Fonte Santa.

O segundo dos feitos tivo lugar no 1732, cando un salnesán que padecía hidropisía se dirixía xunto coa súa muller e a súa filla cara ao hospital de Santiago de Compostela. Ao seu paso pola Fonte Santa, bebeu a súa auga e pediulle axuda á Virxe, e ao cabo de tres días curouse da súa enfermidade. A lenda di que daquela exclamou o seu agradecemento á Virxe por curalo "da escravitude" do seu mal, de onde derivaría o nome do santuario. En sinal de gratitude, doou o carro e os bois. Ó espallarse a nova, a fonte comezou a atraer devotos en busca de curación, o que trouxo consigo tamén un aumento das doazóns.

Historia do edificio
--------------------

Con estas achegas construíuse unha capela onde se albergou a imaxe, chamada xa A Nosa Señora da Escravitude, e co paso do tempo ampliouse ata a actual igrexa. O documento notarial da pintura do retablo maior data a finalización das obras no 1743. No ano 1885, grazas ao financiamento dun galego enriquecido en América, construíuse unha segunda torre simétrica á que xa tiña o templo no 1743, sendo ese o aspecto do edificio que chegou aos nosos días.

Notas
-----

1. ↑  Fraguas, A. (1995). *Romarías e santuarios*. Galaxia. p. 55-67. ISBN 84-7154-963-8.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gran Enciclopedia Gallega*
Coordenadas: 16°42′58″N 88°39′39″O﻿ / ﻿16.7162, -88.6608

Fervenza nun afluente de South Stann Creek, no santuario de Cockscomb, en Belize.
O **Santuario de vida silvestre da conca de Cockscomb** é unha reserva de natureza no distrito de Stann Creek, en Belize. Foi estabelecido para protexer os bosques, a fauna e a conca fluvial de 400 quilómetros cadrados nas pendentes orientais dos montes Maia.

A reserva foi estabelecida no ano 1986 como a primeira área natural para a protección do xaguar (*Panthera onca*). É considerado como un dos principais lugares de conservación do xaguar en todo o mundo.

O nome 'Cockscomb' deriva da aparencia da cadea de montañas Cockscomb, que semellan a crista dun galo, a cal se atopa na franxa norte da reserva e é facilmente visible dende a chaira costeira do mar Caribe. A área foi habitada polos maias dende hai 10 000 anos. Porén, a primeira exploración moderna rexistrada na conca non se produciu até 1888.

Notas
-----

1. ↑  Weckel, M. Giuliano, W. and Silver, S. (2006). "Cockscomb revisited: jaguar diet in the Cockscomb Basin Wildlife Sanctuary, Belize". *Biotropica* **38** (5): 687–690.
2. ↑  Emmons, K. M. et al. (1996). *Cockscomb Basin Wildlife Sanctuary*. Producciones de la Hamaca, Belize and Orang-utan Press, Gays Mills, Wisconsin, USA.
3. ↑  Peter Dunham, *Memorandum to Osmany Salas* 23 de maio de 1995

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q672101
* WorldCat
* VIAF: 220067226
* EBID: ID
* GeoNames: 8695409
* SUDOC: 059442956
* WDPA: 10579

 |
**Vicente Sáez Ruiz**, nado en Cox (provincia de Alacant) o 25 de marzo de 1904 e finado en Marcón (Pontevedra) o 5 de decembro de 1936, foi un mestre e político español.

Traxectoria
-----------

Fillo dun panadeiro, a familia trasladouse a Totana. Estudou o bacharelato e fixo Maxisterio en Murcia. Ao aprobar a oposición de mestre en 1932, foi destinado a Galicia, á escola de nenos de Coiro en Cangas. Foi delegado da FETE-UGT para o concello de Bueu. Participou no Congreso Regional de Trabajadores de la Enseñanza en Vigo en maio de 1936. Foi presidente do Centro Radical e militante do PCE. Aficionado á natación, formou parte do Club Rodeiramar de Cangas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido na súa casa do Cruceiro o 25 de xullo, trasladado á prisión provincial de Pontevedra o 19 de setembro, á espera de que se celebrara o consello de guerra. O 23 de outubro foi trasladado á Colonia Penitenciaria da Illa de San Simón. Foi paseado o día 5 de decembro e o seu corpo apareceu na estrada da Parra, na parroquia de Marcón.

Notas
-----

1. ↑  Expediente académico de Vicente Sáez Ruiz

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Chillón Iglesias, Xoán C. (2018). *En lembranza dos mestres de Coiro, vítimas da represión franquista en 1936, Víctor Sánchez Mártil, Vicente Sáez Ruiz*. Cangas: Asociación Cultural A Cepa.

### Ligazóns externas

* Vicente Sáez, mestre do Pósito de Coiro

* Vicente Sáez Ruiz, maestro de escuela de Cox represaliado y fusilado en Galicia por el levantamiento militar de 1936
* Vicente Sáez Ruiz na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27586814
* WorldCat
* VIAF: 6582155769097927880008
* BNE: XX5863352

 |
***Rock transgresivo*** é o título do primeiro álbum de estudio da banda estremeña de rock Extremoduro, gravado e publicado por Avispa en 1989 e remezclado, producido por Iñaki "Uoho" Antón e republicado por DRO en 1994.

Antes de gravar en 1989 o seu primeiro disco, o grupo o "vende" entre os seus amigos e coñecidos en forma de vales ao prezo de 1.000 pesetas co fin de poder pagar a súa gravación; finalmente obteñen 250.000 pesetas. Cando o gravan na discográfica independente Avispa, co título de *Tú en tu casa, nosotros en la hoguera*, aparecen na contraportada os nomes de todos aqueles que contribuíron ó seu financiamento. Con todo, a discográfica os engana co contrato, tendo incluso que pagar o propio grupo o estudio, co que o ambiente non resulta moi bo.

Este primeiro disco conta cun son de pouca calidade (é producido polo propio grupo), e foi feito con medios escasos e bastantes presas, de modo que, co tempo, e unha vez que o grupo xa publicou algúns traballos máis e conta cunha popularidad e medios suficientes, engade novas tomas e mistura de novo o disco, que era practicamente unha maqueta. Todo isto ocorre xa en 1994, cando é producido por Iñaki "Uoho" Antón, de Platero y tú, e publicado por DRO co título de *Rock transgresivo*.

O álbum inclúe dez temas, todos eles con música e letra escritas por Roberto Iniesta, líder do grupo. Durante a gravación a formación de Extremoduro conta con Iniesta como voz e guitarra, Salo como baixo, Luis "Von Fanta" como batería e Iratze facendo os coros; nas remisturas incorpórase como segunda guitarra a do propio Iñaki Antón.

Entre o seu repertorio atópanse cancións como "Decidí" ou "Arrebato", e contén tamén un grande éxito como "Extremaydura" e o que é probabelmente o tema máis famoso de Extremoduro, "Jesucristo García".

Aínda despois de remisturado, o disco posúe un son cru, ao igual que as súas letras, que, a pesar de non estar aínda tan elaboradas, inician a tradición lírica a seguir por Iniesta nos álbums sucesivos.

Contido
-------

### Lista de cancións

|  |  |
| --- | --- |
|  | Rock transgresivo |
| **Nº** | **Título** | **Duración** |
| 01 | "Extremaydura" |  |
| 02 | "Emparedado" |  |
| 03 | "Decidí" |  |
| 04 | "Romperás" |  |
| 05 | "Adiós, abanico, que llegó el aire" |  |
| 06 | "Arrebato" |  |
| 07 | "Jesucristo García" |  |
| 08 | "La hoguera" |  |
| 09 | "Te juzgarán sólo por tus errores (Yo no)" |  |
| 10 | "Caballero andante (¡No me dejéis asíii!)" |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5217464
* Discogs: 447687
* MusicBrainz: ID

 |
Coordenadas: 13°05′11″N 14°49′05″O﻿ / ﻿13.08639, -14.81806

|  |
| --- |
| **Kolda** |
| **Capital** | Kolda |
| **Poboación** | 847.243 habitantes |
| **Censo** | decembro de 2002 |
| **Área** | 21.011 km² |
| **Densidade** | 40,32 hab/km² |
|
| **Mapa** |
|  |
|

**Kolda** é unha das catorce rexións que dividen o Senegal.

Fica situada na Alta Casamanza, facendo fronteira polo sur coa Guinea-Bissau.

Departamentos
-------------

A rexión de Kolda está dividida en tres departamentos:

* Kolda
* Médina Yoro Foulah
* Vélingara

En agosto de 2008, o departamento de Sédhiou que integraba esta rexión, pasou a constituír unha rexión administrativa separada.

| * v
* c
* e
Rexións do Senegal |
| --- |
| 
* Dakar
* Diourbel
* Fatick
* Kaffrine
* Kaolack
* Kédougou
* Kolda
* Louga
* Matam
* Saint-Louis
* Sédhiou
* Tambacounda
* Thiès
* Ziguinchor

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q738081
* GeoNames: 2249781
* MusicBrainz: ID
* OSM: 3405108
* TGN: 1001646

 |
| Hipparchia semele |
| --- |
| *Hipparchia semele* |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante (LC)Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Lepidoptera |
| Familia: | Nymphalidae |
| Xénero: | *Hipparchia* |
| Especie: | ***H. semele***Linnaeus, 1758 |

 |

***Hipparchia semele*** é unha especie de insecto lepidóptero pertencente á familia Nymphalidae. Foi descuberta por Linnaeus, quen a describiu en 1758.

Distribución
------------

Ampla distribución en toda Europa, desde Portugal a Fenoscandia, incluídas illas bálticas, de Francia a Bulgaria, sur de Inglaterra e Irlanda, Italia, ausente en Albania, Macedonia do Norte, e illas mediterráneas, fóra da parte norte de Sicilia. É unha especie presente en territorio español. É de distribución incerta ao leste de Europa por confusión con taxons afíns.

Período de voo
--------------

Univoltino de xuño a setembro segundo localización.

Hábitat
-------

É diverso: brezais, zonas de arbusto e herba, bosques abertos, mesmo dunas.

Bioloxía
--------

Plantas nutricias: *Festuca ovina*, *Festuca elegans*, *Koeleria pyramidata*, *Alpagrostis setacea*, *Bromus erectus*, *Vulpia myuros*, *Aira praecox*, *Eymus repens*, *Briza media*, *Lolium perenne*, entre outras.

Notas
-----

1. ↑   Hipparchia semele
2. ↑  Hipparchia semele, o seu ciclo biolóxico en imaxes

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Hipparchia semele* - de Jong, Y.S.D.M. (ed.) (2013). Fauna Europaea.

### Ligazóns externas

* *Hipparchia semele* - Biodiversity Heritage Library - Bibliografía

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q247983
* MAG: 2779995672

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 51771
* Dyntaxa: 201094
* EOL: 135550
* EPPO: HIPRSE
* EUNIS: 182
* FE: 441512
* FE-New: ID
* GBIF: 1918758
* iNaturalist: 102800
* IRMNG: 10771328
* IUCN: 173254
* LepIndex: 141184
* NBN: NHMSYS0000520428
* NCBI: 111912
* Soortenregister: 168200
* TAXREF: 53391
* Vlindernet: 1122

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1052842

 |
Coordenadas: 16°13′24″N 14°48′24″O﻿ / ﻿16.22333, -14.80667


|  |
| --- |
| **Saint-Louis** |
| **Capital** | Saint-Louis |
| **Poboación** | 688.767 habitantes |
| **Censo** | decembro de 2002 |
| **Área** | 19.044 km² |
| **Densidade** | 36,17 hab/km² |
|
| **Mapa** |
|  |
|

**Saint-Louis** é unha das catorce rexións que dividen o Senegal.

Até o 21 de febreiro de 2002, a rexión de Saint-Louis comprendía tamén a actual rexión de Matam, que representaba o antigo departamento de Matam.

Departamentos
-------------

A rexión de Saint-Louis está dividida en tres departamentos:

* Dagana
* Podor
* Saint-Louis

O 21 de febreiro de 2002, o departamento de Dagana foi desmembrado para crear o novo departamento de Saint-Louis.

| * v
* c
* e
Rexións do Senegal |
| --- |
| 
* Dakar
* Diourbel
* Fatick
* Kaffrine
* Kaolack
* Kédougou
* Kolda
* Louga
* Matam
* Saint-Louis
* Sédhiou
* Tambacounda
* Thiès
* Ziguinchor

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178872
* BNF: 119594156
* GeoNames: 2246451
* MusicBrainz: ID
* TGN: 1001670

 |
O cultivo de trigo *Yecoro* (á dereita) é sensible á salinidade, pero plantas resultantes dunha mestura híbrida co cultivo W4910 (á esquerda) mostran unha maior tolerancia a altas salinidades.
A **mellora vexetal** é a técnica para cambiar a xenética de plantas en beneficio da humanidade. Existen varias aproximacións á mellora xenética: a máis simple, consiste en seleccionar as plantas máis vigorosas a fin de que actúen de parentais durante cruces dirixidos, o que en principio transmitirá ese vigor á proxenie; no entanto, existen técnicas moleculares máis avanzadas que axudan a esta selección.

A mellora vexetal é unha disciplina de miles de anos de antigüidade, próxima á orixe da civilización. Hoxe en día, practícana granxeiros e xardineiros, así como melloradores vexetais empregados por institucións do goberno, universidades e industrias do sector.

O seu obxectivo, o desenvolvemento de variedades de maior produtividade, resistencia a patóxenos, resistencia a tensión ou de liñas adaptadas a condicións locais.

Notas
-----

1. ↑  Poehlman JM, Sleper DA. "Chapter 3". *Breeding Field Crops* (4th ed.). Iowa State Press. ISBN 0-8138-2427-3.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cultivar
* Cultixene

### Ligazóns externas

* FAO - GIPB - Iniciativa de colaboración mundial para o fortalecemento da capacidade de fitomelloramento
* Agrobase Arquivado 17 de xuño de 2021 en Wayback Machine.
* Bauble
* Seedorg

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q788558
* EBID: ID
* GND: 4045599-3
* HDS: 026225
* JSTOR: plant-breeding
* LCCN: sh85102702
* MAG: 155015343
* NDL: 00564026
* NKC: ph127830
* PSH: 13230

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D000069600
* MeSH: J01.040.227.500
* UMLS: C4042898

 |
***Senderos de traición*** é o segundo álbum de estudio do grupo de rock español Héroes del Silencio, publicado no 1990.

Foi gravado nos estudios Kirios, (Madrid) baixo a produción de Phil Manzanera para Sound & Management (Zúric, Suíza), sendo o enxeñeiro de son e mesturas Keith Bessey. Foi mesturado en Metropolis Studios (Londres, Inglaterra).

Moitas das cancións que aparecen neste disco xa as viñan a tocar na súa xira anterior; "Entre dos tierras" era xa un tema que non debía faltar no repertorio da banda.

O grupo considerou este o mellor disco da súa carreira, e onde a crítica comezou a apoiarlles máis. Era un disco completamente introspectivo e moi acorde á época, facendo unha fusión de sons entre o Rock Gótico, o Pop, e o Hard Rock. As maiores influencias serían The Mission e New Model Army.

Trátase dun disco onde non se preocuparon moito pola composición dos temas, só a darlles un arranxo ás composicións, varias cancións xa estaban presentes e coma se menciona con anterioridade, xa se tocaban nas súas presentacións.

As letras comezan a seren máis fondas, aquí explótanse máis a fondo os sentimentos, a ira, a frustración, a tristura, a melancolía; e os efectos causados polas drogas amósanse de maneira explícita, coma o é o tema "Hechizo".

Todos estes sentimentos e sensacións fanse presentes en tódalas cancións, "Entre dos tierras", "Maldito duende", "La carta", "Malas intenciones", "Oración", "Despertar", "Con nombre de guerra".

Foi o seu primeiro número un en España e o primeiro álbum que entrou nas listas de vendas en Alemaña.

Contido
-------

### Lista de cancións

|  |  |
| --- | --- |
|  | Senderos de traición |
| **Nº** | **Título** | **Duración** |
| 01 | "Entre dos tierras" | 06:04
  |
| 02 | "Maldito duende" | 04:14 |
| 03 | "La carta" | 03:05 |
| 04 | "Malas intenciones" | 03:46 |
| 05 | "Sal" | 00:17 |
| 06 | "Senda" | 03:50 |
| 07 | "Hechizo" | 04:37 |
| 08 | "Oración" | 04:06 |
| 09 | "Despertar" | 02:49 |
| 10 | "Decadencia" | 04:15 |
| 11 | "Con nombre de guerra" | 04:18 |
| 12 | "El cuadro II" | 04:02 |

| * v
* c
* e
Héroes del Silencio |
| --- |
| 
* **Enrique Bunbury**
* **Juan Valdivia**
* **Joaquín Cardiel**
* **Pedro Andreu**

* Alan Boguslavski
* Gonzalo Valdivia

 |
| Álbums de estudio | 
* *El mar no cesa*
* *Senderos de traición*
* *El espíritu del vino*
* *Avalancha*

 |
| EPs | 
* *Héroe de leyenda*
* *En directo*
* *Senda '91*

 |
| Directos | 
* *Parasiempre*
* *El ruido y la furia*
* *Tour 2007*
* *Live in Germany*

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1158690
* AllMusic: mw0000259110
* Discogs: 165929
* MusicBrainz: ID

 |
Pementos de Arnoia recheos de tortilla.
Concello da Arnoia.
O **pemento da Arnoia** é unha variedade de pemento (*Capsicum annuum* L.) con Indicación Xeográfica Protexida, orixinaria do concello ourensán da Arnoia e cultivada principalmente ao longo da comarca do Ribeiro. Unha cooperativa comezou a comercializalos no ano 1969, e aproveitando a concentración da oferta, celébrase dende entón a festa do pemento da Arnoia, declarada de interese turístico, a primeira fin de semana (de xoves a domingo) do mes de agosto.

Descrición
----------

Os pementos da Arnoia son dunha forma cónica e grandeira. A súa cor é verde-amarelenta clara cando son destinados ao consumo en fresco e de cor vermella intensa nos froitos maduros destinados principalmente á transformación. O seu sabor e arume é suave e senlleiro, a diferenza dos pementos de Padrón, carecen de comechón algunha.

Adoitan ter un peso de entre 50 e 90 gramos por unidade cando o froito é verde e entre 120 e 145 gramos cando o froito é maduro. A súa lonxitude é de entre 7,5 e 11 cm no froito verde e 11,5 e 13,5 no froito maduro, o espesor da súa parede ou carne é de entre 2,6 e 7,7 mm para o froito verde e de entre 2,8 e 9,5 mm no froito maduro.

Zona xeográfica
---------------

A zona de produción coincide coa de acondicionamento e envasado, estando constituída polo termo municipal da Arnoia e pola parroquia de Meréns, pertencente ao concello de Cortegada. A calidade do produto está avaliada por un consello regulador provisorio, presidido por Rodrigo Aparicio Santamaría.

Tradición culinaria
-------------------

Grazas ao seu tamaño, aínda que poden servir de acompañamento en calquera prato, asados, pelados ou fritidos na tixola, admiten recheos de diversas misturas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Gastronomía de Galicia

| * v
* c
* e
Denominacións de Orixe de Galicia e I.X.P. |
| --- |
| Bebidas espirituosas | 
* Augardente
* Augardente de herbas
* Licor café
* Licor de herbas

 |
| Carnes | 
* Ternera Gallega
* Lacón Gallego

 |
| Queixos e manteigas | 
* Arzúa-Ulloa
* Cebreiro
* Tetilla
* San Simón da Costa

 |
| Embutidos | 
* Lacón galego

 |
| Froitas | 
* Castaña de Galicia

 |
| Hortalizas | 
* Grelos de Galicia
* Pataca de Galicia
* Pemento de Padrón
* Pemento da Arnoia
* Pemento do Couto
* Pemento de Oimbra

 |
| Legumes | 
* Faba de Lourenzá

 |
| Mel | 
* Mel de Galicia

 |
| Peixes, moluscos e crustáceos | 
* Mexillón de Galicia

 |
| Panadería, pastelería, repostería | 
* Pan de Cea
* Pan galego
* Torta de Santiago

 |
| Viños | 
* Monterrei
* Ribeiro
* Rías Baixas
* Valdeorras
* Ribeira Sacra

 |
**Nación Reixa** foi un grupo vasco-galego da década dos 90.

O proxecto xurdiu da colaboración entre os músicos Kaki Arkarazo (M-ak, Negu Gorriak) e Antón Reixa (Os Resentidos). En 1997 incorporuse Mikel Abrego (Bap!!, Negu Gorriak, actualmente en Inoren Ero Ni, á batería. Publicaron dous discos: *Alivio Rápido* e *Safari Mental*.

Disolvéronse en 1997, pero a colaboración entre ámbolos músicos continuou na produción e colaboración activa por parte de Kaki no disco *Escarnio* de Antón.

Historia
--------

Todo comezou en 1993, cando o músico vasco Kaki Arkarazo produce o disco *Ya Están Aquí* (Gasa) do grupo galego Os Resentidos, no que cantaba Antón Reixa. Kaki e Antón propóñense gravar algo xuntos. Ese mesmo ano disólvense Os Resentidos e os dous músicos comezan a intercambiar material (textos e bases programadas) en cintas. Antón marcha a Donostia a gravar ao estudio caseiro de Kaki. Así conseguen publicar o seu primeiro disco para a multinacional DRO (*Alivio Rápido*), que aparece no mercado nunha dobre edición en castelán e galego. Kaki encárgase de tocar tódolos instrumentos, e Antón pon os textos. Xuntos traballan nas programacións e samplers. No disco mesturan rock, funk e acid jazz.

En 1997 aparece o segundo traballo de Nación Reixa, *Safari Mental*. Malia o bo trato recibido en DRO, deciden cambiar por unha compañía máis pequena para moverse máis cómodos. O disco termínao editando Esan Ozenki-Gora Herriak, discográfica que creou o grupo Negu Gorriak e da que, polo tanto, era socio Kaki. Coa incorporación de Mikel Abrego á batería, pasan de dúo a trío. O disco publicase exclusivamente en galego. Aparecen un puñado de colaboradores como Drake (baixista de Bap!!, tamén en Inoren Ero Ni), Javi P3Z (DJ, membro de Parafünk ou Instrümental), Izaskun Forkada e Mikel Kazalis, ambos no grupo de rock industrial 2 Kate, o segundo membro do grupo de thrash metal Anestesia, de Negu Gorriak e actualmente de Kuraia, e Mikel Azpiroz ao órgano. Os sons volven á mestura coa que gravaron o seu anterior álbum, profundizando no funk máis bailable. No disco aparece unha relectura do tema "Denok Gara Malcom X" que compuxeran Reixa e Arkarazo para *Borreroak Baditu Milaka Aurpegi*, de Negu Gorriak. Durante este ano dan máis de vinte concertos por España. Ademais, participan no recompilatorio pola oficialidade do idioma asturiano *L'asturianu muévese*, gravando o tema "Gripe" (de *Safari Mental*) nese idioma.

Membros
-------

* Antón Reixa: voz e samplers.
* Kaki Arkarazo: guitarra, baixo, programacións e samplers.
* Mikel Abrego: batería.

Discografía
-----------

* *Alivio Rápido* (DRO, 1994)
* *Safari Mental* (Esan Ozenki-Gora Herriak, 1997)

* Portal:Música rock
* Portal:Galicia
* Portal:Xabarín Club

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2884852
* MusicBrainz: ID

 |