recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Beiginis vista dende a Illa de Gran Blasket.
**Beiginis** (ás veces tamén coñecida como **Beginish** na súa forma inglesa). É unha das illas que forman o arquipélago irlandés das Illas Blasket no condado de Kerry. En lingua irlandesa *Beiginis* significa "illa pequena".

É unha illa de baixa altitude (14 metros) localizada no estreito chamado Blasket Sound, entre a Illa de Gran Blasket e o continente. Ten unha gran colonia de carráns do Ártico e é unha importante zona de cría da foca gris. Ó igual que o resto das Illas Blasket, Beiginis non está habitada.

Hai polo menos outra illa no Condado de Kerry chamada Beginish, que se atopa na foz do río Ferta a un quilómetro da Illa Valentia.

| * v
* c
* e
Illas Blasket |
| --- |
| Illas | Beiginis ·  Illa de Gran Blasket ·  Inis na Bró ·  Inis Tuaisceart ·  Inis Mhic Uileáin ·  An Tiaracht |
| Xente | Tomás Ó Criomhthain ·  Muiris Ó Súilleabháin ·  Peig Sayers |
| Lista de illas de Irlanda |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2594737
* GeoNames: 3298495

 |
Coordenadas: 18°1′N 77°54′O﻿ / ﻿18.017, -77.900

**Black River** é unha vila de Xamaica, capital da parroquia de Saint Elizabeth. Atópase na foz do río do mesmo nome, no suroeste do país. De ser un próspero porto, actualmente é un polo turístico, con Treasure Beach e Crane Beach ao sueste e Luana Beach ao oeste. No 2010 tiña unha estimación de 4276 habitantes.

Algunhas construcións que serviron para almacenar materiais a carón do río, agora úsanse no sector do turismo.

Historia
--------

Black River é unha das máis antigas poboacións da illa, mostrado no mapa de John Sellers de 1685. Foi deseñado polo irmáns Leyden de Inglaterra, tres homes ricos que tiñan en propiedade vastos terreos da área.

Nos séculos XVIII e XIX, foi un porto importante polo pau de campeche, aínda que tamén exportaba outros produtos como ron, pemento e pel de gando das veciñas Holland, Vineyard e Fullerswood Estates. O campeche traíase a través do río para o porto, para logo embarcalo cara a Inglaterra para fabricar as tinturas. Traíanse escravos e puxábanse en Farquharson Wharf (orixinalmente Town Wharf).

En 1773 substituíu Lacovia como capital da parroquia de St. Elizabeth.

Notas
-----

1. ↑  "World Gazetteer". Arquivado dende o orixinal o 04 de xuño de 2011. Consultado o 17 de setembro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Vista satélite
* Jamaica National Heritage Trust, Black River

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q880512
* GeoNames: 3491355
* WOEID: 108379

 |
*Para outras moedas coa denominación de "real", véxase a páxina de homónimos **Real**.*
**Real Venezolano** cuñado en Caracas polo Goberno republicano en 1810
O **real** foi a moeda de curso legal de Venezuela ata 1843, cando foi substituída polo peso venezolano.

Historia
--------

### O real español

*Artigo principal**:* Real español.Ata 1821, o real de prata español circulaba normalmente polo territorio da República de Venezuela. En 1802, as autoridades españolas abriran a Real Casa de Moeda de Caracas, na que se cuñaron moedas coa denominación en reais ata 1821. Os realistas emitiron en prata moedas de 1, 2 e 4 reais entre 1817 e 1821. Durante ese período, Venezuela foi parte da Gran Colombia.

Entre 1813 e 1817, as provincias de Güiana e Maracaibo, que permanecían fieis á monarquía española, emitiron moedas con denominacións en reais e as súas fraccións.

### O real venezolano

Paralelamente ás cuñaxes dos realistas, os insurxentes emitiron en Venezuela as súas propias moedas con valores en reais venezolanos, coa mesma paridade que o real español. Desde os primeiros momentos da guerra de independencia (1810-1823), cuñáronse moedas de prata de 1 e de 2 reais, inicialmente a imitación das moedas españolas "macuqinas", cuñadas a martelo.

En 1812, o Goberno republicano emitiu, en cobre, moedas de 1/8 e de 1/4 de real, e moedas de prata de 1/2 e de 1 real. Estas moedas amosan no reverso o número 19 entre estrelas, en alusión ao día da revolución que deu inicio ao proceso de independencia: 19 de abril de 1910.

A partir de 1821, coa integración de Venezuela na Gran Colombia, o real colombiano foi distribuído por Venezuela e algunhas desas moedas (1/4 real e 1/2 real) foron cuñadas na ceca de Caracas.

En 1837, o real colombiano foi substituído polo peso colombiano (subdividido en 8 reais) e, pola súa vez, en 1843 o real venezolano, que tiña paridade co real de Colombia, foi substituído polo peso venezolano (subdividido en 10 reais).
  
  



|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Real español** | **Real venezolano**1821 - 1843 | Sucesor:**Peso venezolano** |

Notas
-----

1. ↑  "La Triste Historia de la Casa de Moneda de Caracas (Parte I) Arquivado 08 de novembro de 2020 en Wayback Machine.". *Monedas de Venezuela*.
2. ↑  "Caracas. Real (1802-1830)". *Numista.com*
3. ↑  "Guayana. Real (1813-1817)". *Numista.com*
4. ↑  "Maracaibo. Real (1813-1814)". *Numista.com*
5. ↑  Primeiras moedas republicanas "macuquinas": 1 real e 2 reais. *Numista.com*
6. ↑  Emisións do Goberno republicano (1812): 1/8 real, 1/4 real, 1/2 real e 1 real. *Numista.com*
7. ↑  "1/4 real. Gran Colombia (1821). Caracas". *Numista.com*
8. ↑  "Historia Numismática. Época de la Gran Colombia (1821-1830)". *Monedasdevenezuela.com*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Economía de Venezuela

### Bibliografía

* Krause, C. L.; Mishler, C. (1991). *Standard Catalog of World Coins: 1801–1991 (18th ed. ed.)*. Krause Publications. ISBN 0873411501
* Pick, A. (1994). *Standard Catalog of World Paper Money: General Issues. (7th ed.)*. Krause Publications. ISBN 0-87341-207-9
A **alerxia** (do grego: *αλλεργία*, *reacción estraña*) é unha hipersensibilidade a unha substancia en particular que se inhala, inxire ou toca, producindo uns síntomas característicos e unha reacción patolóxica do corpo de tipo inmunolóxico. A alerxia é, xa que logo, o efecto prexudicial de hipersensibilidade do organismo.

Proceso
-------

A substancia á que se é alérxico denomínase "alérxeno", e os síntomas provocados son definidos como *reaccións alérxicas*. Cando un alérxeno penetra no organismo dun suxeito alérxico, o sistema inmunitario deste responde producindo unha gran cantidade de anticorpos. A sucesiva exposición ao mesmo alérxeno producirá a liberación de mediadores químicos, en particular a histamina, provocando a aparición dos síntomas típicos da reacción alérxica.

Tipos
-----

As alerxias son, segundo Gell e Coombs, de catro tipos:

1. Inmediatas: Baseadas sobre a reacción aos anticorpos.
2. Citotóxicas.
3. De complexos inmunes.
4. Retardadas.

Notas
-----

1. ↑  *Diciopedia do século 21*, volume 1. Galaxia, 2007, páxina 92.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alerxia alimentaria
* IgE

### Ligazóns externas

* Ministerio de Sanidad y Política Social

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q42982
* AAT: 300255420
* BNCF: 8963
* BNE: XX524903
* BNF: 119308689
* BRE: 1813854
* EBID: ID
* GEC: 0076880
* GND: 4001257-8
* JSTOR: allergies
* LCCN: sh85003662
* NDL: 00560318
* NKC: ph118341
* PSH: 12689
* SUDOC: 027218864
* Treccani: allergia

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 33481
* eMedicine: 136217
* ICD-9: 995.3
* ICD-10: T78.4
* MedlinePlus: 000812
* NCIt: C3114
* UMLS: C1690571

 |
**Sorbeira** (Surbeira no dialecto ancarés) é unha parroquia do concello leonés de Candín, na bisbarra do Bierzo. Segundo o INE en 2012 tiña 38 habitantes.
A poboación minguou como os demais do val. A principal actividade económica é a agricultura de subsistencia e a gandaría, aínda que o turismo está a empezar a ter auxe debido a algunhas casas rurais. Os habitantes de Sorbeira falan un dialecto do galego chamado ancarés

Patrimonio
----------

Na praza hai dous monumentos de interese: a fonte e a Igrexa de Santo Estevo, de estilo tradicional ancarés, encóntrase en bo estado de conservación. O interior da igrexa hai un adro e un retablo singulares e moi belos. Na parte alta, na zona das eras, encóntranse unhas cantas pallozas rodeadas de castiñeiros, dende onde se pode ver boa parte do val. Sorbeira tamén conta cun muíño hidráulico antigo en bastante en bo estado e unha ponte que conecta ao centro co exterior.

Sorbeira é un dos lugares máis apartados do val dos Ancares, o que o converte nun dos lugares menos coñecidos. O lugar encóntrase a final dunha pendente coñecido coma A Barreira nun ámbito montañoso, onde abundan os bosques de castiñeiros.

Festas
------

As principais festas do lugar son as do Carmen o 16 de xullo e a de Santo Estevo 26 de decembro.

Notas
-----

1. ↑  Todopueblos.com
2. 1 2  "Candin.ccbierzo.net". Arquivado dende o orixinal o 05 de febreiro de 2015. Consultado o 21 de xullo de 2013.
3. ↑  "Pueblos-espana.org". Arquivado dende o orixinal o 29 de maio de 2013. Consultado o 21 de xullo de 2013.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Falta algunha imaxe que ilustre o artigo |  **Este artigo non contén imaxes.** Pode axudar cargando imaxes, na Galipedia ou na Wikimedia Commons, relacionadas co contido do artigo, ou incluíndo unha xa existente. Debe ter en conta as políticas de uso de imaxes e o respecto polos dereitos de autoría. |

---
**Budva** é unha cidade da costa de Montenegro, con cerca de 10.918 habitantes. É a capital do concello homónimo.

Budva está situada á beira do mar Adriático, nunha zona de gran densidade turística, coñecida como a "Riviera de Budva" (*Budvanska rivijera*). É famosa polas súas praias areosas, clima agradábel e viva vida nocturna. Ao tempo é unha localidade con rico patrimonio histórico.

Xeografía
---------

Budva. En primeiro plano a Cidade Vella; ao fondo a baía.
A cidade está sita no sur da costa montenegrina, colocada nunha pequena península na parte setentrional dunha pequena baía (Baía de Budva), que cerra enfronte a localidade de Sveti Stefan. Na mesma baía érguese a illa de San Nicolao (Sveri Nikola), dita popularmente Havaj (Hawai), que é a maior das costas de Montenegro. Ao contar con dúas excelentes praias de area, *Mogren* e *Becici*, o que non adoita ser corrente nas costas adriáticas, impulsaron a demanda turística de Budva, que ademais está sita a curta distancia de importantes localidades históricas, aínda que non sempre as estradas son as axeitada. Budva dista 26 km de Kotor, outro importante centro turístico, uns 30 km de Cetinje, a antiga capital de Montenegro, e 123 de Dubrovnik (Croacia). O lago de Skutari, o maior dos Balcáns está a uns 38 km, como tamén a fronteira con Albania.

Patrimonio monumental
---------------------

As vellas rúas da Cidade Vella mostran o influxo da arquitectura veneciana nos seus elementos construtivos e ornamentais. Entre os monumentos máis salientes cómpre sinalar:

* Catedral de San Xoán (*Sveti Ivan krstiteli*), católica, que remonta ao século VII.
* Santa María da Punta, católica, igrexa fundada no século VIII.
* Igrexa da Santísima Trindade, ortodoxa, que data de 1804.
* Cidadela veneciana.
* A 5 km o antigo pazo real da antiga monarquía iugoslava.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Budva Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q174237
* WorldCat
* VIAF: 129648426
* BRE: 1886853
* DARE: 23269
* EBID: ID
* GeoNames: 3203106
* LCCN: n79125141
* NKC: ge214111
* Pleiades: 481770

 |
**Condado de Dublín**  
 **Contae Bhaile Átha Cliath**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bandeira | Escudo |

 |
| Mapa |
|  |
| Información |
| País |  República de Irlanda |
| Provincia |  Leinster |
| Capital |  Dublín |
| Superficie | 921 km2 |
| Poboación | 1,122,821 (2002) |
| Código | D |
| dra.ie |

O **Condado de Dublín** (en irlandés: *Contae Bhaile Átha Cliath*, en inglés: *County Dublin*) é unha antiga subdivisión administrativa de Irlanda que existiu na provincia de Leinster dende a formación dos condados de Irlanda, pasando polo seu recoñecemento oficial en 1898, ata a súa extinción e o desmembramento do seu territorio polo Dáil Éireann en 1994.

Ademais da cidade de Dublín, que xa tiña *status* administrativo especial dende 1898 e se lle pode considerar un condado de pleno dereito (*county-borough*), foron creados tres novos condados para fins administrativos en 1994: Fingal ó norte, Dublin meridional ó suroeste e Dun Laoghaire-Rathdown ó sueste.

O condado de Dublín permanece como un condado tradicional, a pesar de non posuír funcións administrativas, é xeralmente respectado para outros fins, principalmente culturais e deportivos.

| * v
* c
* e
Condados de Irlanda |
| --- |
|  Connacht | 
* Galway
* Leitrim
* Mayo
* Roscommon
* Sligo

 |
|  Leinster | 
* Carlow
* Dublín
* Kildare
* Kilkenny
* Laois
* Longford
* Louth
* Meath
* Offaly
* Westmeath
* Wexford
* Wicklow

 |
|  Munster | 
* Cork
* Clare
* Kerry
* Limerick
* Tipperary
* Waterford

 |
|  Ulster | 
* Antrim
* Armagh
* Cavan
* Donegal
* Down
* Fermanagh
* Londonderry
* Monaghan
* Tyrone

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q173500
* WorldCat
* VIAF: 173788371
* BNF: 119518381
* EBID: ID
* GEC: 0023043
* GeoNames: 2964573
* GND: 4091279-6
* LCCN: n83210208
* MusicBrainz: ID
* OSM: 282800

 |
**San Pedro de Trones** é unha localidade do municipio da Ponte de Domingos Flórez, na provincia de León. En 2011 tiña 369 habitantes.

Xentilicio
----------

O seu xentilicio é **troneiro** ou **pedrelo**.

Xeografía
---------

Atópase próximo á estrada CL-536 (antiga N-120) e ás localidades da Ponte e Castroquilame. Situado no límite leste de Galicia, ten un clima oceánico con tendencias mediterráneas. A temperatura media é duns 13 °C (xaneiro 5 °C, agosto 22 °C). Con precipitacións máis frecuentes no inverno, o verán segue sendo moi seco. O sol loce unha media de 2100 horas por ano.

Os seus barrios son La Cruz, Acebreiro, Pandela, Penelas, Carballal, Carballeda, Outeiro, Chao de San Miguel, La Torre, El Poulo e El Soto.

Economía
--------

Posúe unha grande industria louseira. Antes deste século destacou polos teares de lenzo e no seu primeiro cuarto contaba con fábrica de electricidade, muíños de fariña, carpintarías, ferrarías, fábricas de gasosas e augardente, etc.

Historia
--------

En 1890 iníciase a explotación das primeiras canteiras de lousa nas proximidades de San Pedro; o seu transporte facíase en carros de bois, pagándose catro pesetas polo porte de cada carro até a estación de Sobradelo; posteriormente unha barca permitiu achegar a mercadoría á estación de Quereño. A primeira vez que se cita esta vila é en 1182 cando pertencía ao mosteiro de Montes. Pertenceu despois ao Marquesado de Vilafranca, e a súa abadía a igrexa de San Pedro.

Monumentos
----------

O Museo da Lousa recolle elementos relacionados coa industria extractiva da lousa ao longo da historia. Serie de pezas etnográficas e de artes decorativas e instrumental e obxectos relativos á explotación antiga da lousa. Exponse unha colección arqueolóxica, na que destaca, a magnífica espada de Vilafranca, así como unha serie de pezas etnográficas e de artes decorativas. Instrumental e obxectos relativos á explotación antiga da lousa.

S ermida da Virxe da Estrela, de estilo neorrománico con forma de estrela octogonal, foi construída sobre outra do século XI. A imaxe que garda no seu interior da virxe da Estrela é unha talla de madeira que imita a outra do século XIII da catedral de Plasencia.

Evolución demográfica
---------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 |
| 495 | 486 | 466 | 453 | 436 | 434 | 421 | 408 | 387 | 382 | 378 | 369 |

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  "Xentilicios\_0.pdf" (PDF). p. 27. Consultado o 22 de xullo de 2021.
3. ↑  "Xentilicios\_0.pdf" (PDF). p. 29. Consultado o 22 de xullo de 2021.

Localidades da Ponte de Domingos Flórez
---------------------------------------

| Castela e León | Provincia de León | Parroquias da Ponte de Domingos Flórez |  |
| --- | --- |
| Castro | Eres | A Ponte de Domingos Flórez | Robledo | Salas | San Pedro de Trones | As Veigas |
**County Louth**  
 **Contae Lú**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bandeira | Escudo |

 |
| Mapa |
|  |
| Información |
| País |  República de Irlanda |
| Provincia |  Leinster |
| Capital | Dundalk |
| Superficie | 820 km2 |
| Poboación | 110.894 (2006) |
| Código | LH |
| louthcoco.ie |

O **condado de Louth** (en gaélico irlandés *An Lú*) é un condado da provincia de Leinster, na costa occidental de Irlanda. É o condado máis miúdo da illa irlandesa con 820 km² de área (317 millas cuadradas). A súa capital é Dún Dealgan (en irlandés) / Dundalk (en inglés). Contaba cunha poboación de 101.821 habitantes no 2002.

Louth ten como veciños os condados de Armagh e Down (ambos na Irlanda do Norte) polo norte, o Mar da Irlanda polo leste, Meath polo sur e o suroeste e Monaghan polo noroeste.

No condado áchanse unha ruínas chamadas Monasterboice, que posúen grandes cruces celtas entre as que destaca a cruz de Muiredach.

Orixe do nome
-------------

O nome de Louth provén dun pobo deste condado de nome homónimo, polo deus celta Lugh, cuxa festividade se celebraba no Lúnasa. Actualmente o nome moderno é An Lú, que non ten nada que ver co comparativo/superlativo *lú* que significa "menor" ou "o menor" nalgunha construcións lingüísticas da lingua irlandesa.

Poboacións
----------

* Baile Átha Fherdia/Ardee (cidade) - Annagassan
* Ballymascanlon - Blackrock
* Carlingford - Castlebellingham - Clogherhead - Collon
* Darver - Drogheda - Dromiskin - Dundalk - Dundalk- Dunleer
* Greenore
* Jenkinstown
* Kilsaran
* Louth
* Mansfieldtown
* Ó Méith/Omeath
* Termonfeckin - Tullyallen

Lingua irlandesa
----------------

A área de Omeath era gaélico parlante até principios dos século 20. Existía un dialecto do irlandés de Louth, mais xa está extinto dende polo menos o 1930 e agora só se pode escoitar en gravacións.

### Notas

1. ↑  O condado de Louth en www.ireland-guide.com *(en inglés)*
2. ↑  Un paisano de Louth falando en irlandés no Youtube

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Condado de Louth*** |

| * v
* c
* e
Condados de Irlanda |
| --- |
|  Connacht | 
* Galway
* Leitrim
* Mayo
* Roscommon
* Sligo

 |
|  Leinster | 
* Carlow
* Dublín
* Kildare
* Kilkenny
* Laois
* Longford
* Louth
* Meath
* Offaly
* Westmeath
* Wexford
* Wicklow

 |
|  Munster | 
* Cork
* Clare
* Kerry
* Limerick
* Tipperary
* Waterford

 |
|  Ulster | 
* Antrim
* Armagh
* Cavan
* Donegal
* Down
* Fermanagh
* Londonderry
* Monaghan
* Tyrone

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q183539
* WorldCat
* VIAF: 131825375
* BNF: 135612114
* EBID: ID
* GEC: 0038626
* GeoNames: 2962793
* GND: 4540248-6
* ISNI: 0000 0000 9032 2812
* LCCN: n83019025
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge484356
* OSM: 1763195

 |
*Flecha de Nueva Umbría*, vista desde o litoral.**Lepe** é unha cidade da provincia de Huelva, Andalucía, España. No ano 2008 tiña 25.041 habitantes. A súa extensión superficial é de 129 km² e ten unha densidade de 178,0 hab. /km². É o municipio máis poboado da provincia tras a capital.

As súas coordenadas xeográficas son 37º 15' N, 7º 12' Ou. Atópase situada a unha altitude de 18 msnm e a 41 km de Huelva, a capital provincial. Situada a 4 km do litoral atlántico e a 20 de Portugal.

Fundada polos fenicios nun pequeno val da terra chaira da actual provincia de Huelva, Lepe foi poboada por numerosos moradores, dos que garda vestixios (fenicios, romanos, árabes etc.)

A cidade caracterízase actualmente por ser unha localidade punteira en canto á solidez da súa economía, baseada principalmente no sector primario. A renda por habitante é bastante alta, e segue sendo unha das cidades con maior crecemento tanto económico, como demográfico. É por iso que nos últimos anos inténtase promover a capitalidade de Lepe na comarca da Costa Occidental de Huelva.

Debido á próspera economía, Lepe atraeu a moitos inmigrantes de nacionalidades distintas, isto leva a que a cidade sexa unha das localidades andaluzas con maior poboación inmigrante legal e ilegal, respecto da súa poboación nativa.

Do seu termo cabe mencionar os seus 24 km de praia (La Antilla, Nueva Umbría e a parte oriental de Islantilla), así como o porto pesqueiro de El Terrón, a Ermida da Nosa Señora da Bela o a Torre do Catalán.

| * v
* c
* e
 Andalucía  ·  Concellos da provincia de Huelva |
| --- |
| 
* Alájar
* Aljaraque
* Almonaster la Real
* Almonte
* Alosno
* Aracena
* Aroche
* Arroyomolinos de León
* Ayamonte
* Beas
* Berrocal
* Bollullos Par del Condado
* Bonares
* Cabezas Rubias
* Cala
* Calañas
* Campofrío
* Cartaya
* Castaño del Robledo
* Cañaveral de León
* Chucena
* Corteconcepción
* Cortegana
* Cortelazor
* Cumbres Mayores
* Cumbres de Enmedio
* Cumbres de San Bartolomé
* El Almendro
* El Campillo
* El Cerro de Andévalo
* El Granado
* Encinasola
* Escacena del Campo
* Fuenteheridos
* Galaroza
* Gibraleón
* Higuera de la Sierra
* Hinojales
* Hinojos
* Huelva
* Isla Cristina
* Jabugo
* La Granada de Río-Tinto
* La Nava
* La Palma del Condado
* Lepe
* Linares de la Sierra
* Los Marines
* Lucena del Puerto
* Manzanilla
* Minas de Ríotinto
* Moguer
* Nerva
* Niebla
* Palos de la Frontera
* Paterna del Campo
* Paymogo
* Puebla de Guzmán
* Puerto Moral
* Punta Umbría
* Rociana del Condado
* Rosal de la Frontera
* San Bartolomé de la Torre
* San Juan del Puerto
* San Silvestre de Guzmán
* Sanlúcar de Guadiana
* Santa Ana la Real
* Santa Bárbara de Casa
* Santa Olalla del Cala
* Trigueros
* Valdelarco
* Valverde del Camino
* Villablanca
* Villalba del Alcor
* Villanueva de las Cruces
* Villanueva de los Castillejos
* Villarrasa
* Zalamea la Real
* Zufre

 |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q501077
* WorldCat
* VIAF: 132533258
* código INE: 21044
* GEC: 0265759
* GeoNames: 6358220
* GND: 4111262-3
* MusicBrainz: ID
* OSM: 347722
* TGN: 1062161

 |
**Fernando Alfredo Pensado Barbeira**, nado na Baña o 5 de agosto de 1952, é un médico e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Estudou o bacharelato no Colexio Peleteiro de Santiago de Compostela e licenciouse en Medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Comezou a exercer como médico en Aranga en 1975. Tras facelo Servizo Militar estableceuse en Navia de Suarna ata que en maio de 1978 se trasladou a Palas de Rei, onde exerceu como médico ata a súa xubilación en agosto de 2022.

Compaxinou a medicina coa actividade política. Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a candidatura de Alianza Popular en Palas de Rei e foi elixido alcalde por maioría absoluta, sendo ademais designado nese mesmo mandato [Deputación de Lugo|deputado provincial]]. En 1985 foi elixido deputado no Parlamento de Galicia polo que abandonou a alcaldía, se ben se mantivo como concelleiro. Continuou como parlamentario autonómico pola formación popular, seguindo de concelleiro en Palas, ata que volveu ser elixido alcalde nas eleccións municipais de 1999 tras encabezala candidatura do PPdeG e lograla maioría absoluta. Volveu revalidala alcaldía por maioría absoluta en 2003 e foi designado deputado provincial para ese mandato. En 2007 foi novamente reelixido por maioría absoluta, se ben por tan só dous votos de diferencia sobre o PSdeG-PSOE tras sufrir unha considerable perda de apoios. En 2011 renunciou a concorrer como candidato á alcaldía, mais continuou na candidatura do PPdeG como número 2 do seu sucesor Pablo Taboada Camoira, o cal revalidou a alcaldía para os populares por maioría absoluta. Nese mandato volveu a ser deputado provincial. Continuou como concelleiro tralas eleccións de 2015, 2019 e 2023, continuando no goberno de Palas tras renovar Taboada a maioría absoluta á fronte do PPdeG. 

En maio de 2011 foi denunciado pola interventora municipal por acoso laboral, falsidade en documento oficial, falsificación de certificados, usurpación de funcións públicas, fraude na obtención e ou execución de subvencións públicas, prevaricación e inxurias. En xaneiro de 2019 o Tribunal Supremo revocou a condena por acoso, polo cal puido continuar como concelleiro.

Notas
-----

1. ↑  "Noticia en Xornal de Galicia". Arquivado dende o orixinal o 15 de maio de 2011. Consultado o 13 de maio de 2011.
2. ↑  Lois, Elisa (9/1/2019) "El Supremo revoca la condena por acoso del alcalde de Palas de Rei a la secretaria municipal" *El País*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, F. ed. (2002). *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Palas de Rei

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Manuel Pacín Vázquez** |  **Alcalde de Palas de Rei** 1983 - 1985 | Sucesor:**Manuel Santos Varela** |
| Predecesor:**Jesús María López Cordeiro** |  **Alcalde de Palas de Rei** 1999 - 2011 | Sucesor:**Pablo José Taboada Camoira** |
**Pablo José Taboada Camoira**, nado o 19 de setembro de 1971, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Estudou Empresariais na Universidade da Coruña. É funcionario do concello de Palas de Rei dende 1995 onde foi policía municipal. Foi Primeiro Tenente de Alcalde en Palas de Rei polo PPdeG a partir de 2007. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Palas de Rei] e foi elixido alcalde con maioría absoluta, ó igual nas seguintes eleccións de 2015.

En xullo de 2017 foi condenado, xunto co seu precedesor Fernando Pensado, a 15 meses de prisión e a 9 anos de inhabilitación por acoso acoso laboral á anterior secretaria municipal tras haber denunciado esta o caso en 2011. Tras recurrir ó Tribunal Supremo, en xaneiro de 2019 a condena foi revogada, polo que puido concorrer de novo como candidato do PPdeG nas municipais dese mesmo ano e volveu a ser reelixido alcalde por maioría absoluta. Nese mandato foi designado deputado provincial. Nas municipais de 2023 foi novamente reelixido por maioría absoluta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Fernando Pensado** |  **Alcalde de Palas de Rei** 2011 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  "Louzán repesca como candidata en Mos a la alcaldesa tránsfuga", artigo en *El País*, 5 de maio de 2011 *(en castelán)*.
2. ↑  "PABLO TABOADA ELEXIDO ALCALDE DE PALAS DE REI". *concellopalasderei.es*. Consultado o 14-9-2019.
3. ↑  El alcalde de Palas de Rei, inhabilitado por 9 años y condenado a 15 meses de prisión por el caso de la secretaria municipal
4. ↑  El Supremo revoca la condena por acoso del alcalde de Palas de Rei a la secretaria municipal
5. ↑  "Saúdo do Alcalde". *concellopalasderei.es*. Consultado o 14-9-2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Palas de Rei

### Ligazóns externas

* Noticia en *La Voz de Galicia*
Roquefort-sur-Soulzon.
**Roquefort-sur-Soulzon** (en occitano Ròcafòrt) é unha localidade e comuna francesa, situada no departamento de Aveyron, na rexión de Mediodía-Pireneos.

Esta pequena vila dá nome ao famoso queixo roquefort, elaborado nas covas próximas e principal motor económico da poboación, tanto pola súa produción como pola súa atracción de turistas.

Xeografía
---------

A vila atópase ancorada no Macizo Central francés, no bordo do altiplano de Larzac, onde se poden atopar as covas nas que se elabora o queixo. O apelido da vila vén do pequeno río Soulzon, que atravesa o seu termo municipal.

Historia
--------

Hai miles de anos, unha parte do cantil de Cambalou derrubouse, formándose así unha rede de covas con correntes de ar que fan que se renove constantemente, tendo unha humidade e unha temperatura constante durante todo o ano. Estas covas serviron de refuxio para os pastores de ovellas da zona, que construíron as súas casas nas zonas próximas.

As condicións das covas son propicias para a proliferación do fungo *Penicillium roqueforti*, responsábel da fermentación do queixo, polo que dende tempos moi antigos foi producido. Sábese que na antiga Roma xa coñecían o queixo roquefort.

No século XV o rei Carlos VI converteu as covas e a localidade de Roquefort en apelación de orixe, sendo a primeira constancia deste tipo de regulacións. A apelación de orixe actual data de 1925.

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Roquefort-sur-Soulzon*** |

1. ↑  Roquefort, el rey de los quesos. *www.emblematiquecot.com.ar*.
Coordenadas: 17°53′31″S 39°22′19″O﻿ / ﻿-17.89194, -39.37194

En primeiro plano, barcos de pesca en Nova Viçosa
Localización do concello no estado de Baía
**Nova Viçosa** é unha cidade e municipio do estado de Baía, na rexión nordeste do Brasil, no extremo sur do estado, a 814,2 km da capital, Salvador de Baía.

Xeografía
---------

Situada a unha altitude media de 11 msnm, o municipio ocupa unha superficie de 1317,39 km².

Segundo o censo de 2020, tiña unha poboación de 43 783 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 33,4 hab./km².

O municipio contén parte da Reserva Extractiva de Cassurubá, unha unidade de conservación de uso sustentábel de 100 768 ha que protexe unha zona de mangleiarais, río e mar onde se recolle marisco.

Historia
--------

Foi fundado en 1720 e pasou a ser municipio en 1962.

Notas
-----

1. ↑  "Divisão Territorial do Brasil". Divisão Territorial do Brasil e Limites Territoriais, Instituto Brasileiro de Geografia e Estatística (IBGE). 1 de xullo de 2008. Consultado o 4 de decembro de 2022.
2. ↑  IBGE (10 out. 2002). Vila Viçosa «Área territorial oficial». Resolução da Presidência do IBGE de n° 5 (R.PR-5/02). Consultado o 4 de decembro de 2022.
3. ↑  Vila Viçosa IBGE 2020.
4. ↑  Reserva Extrativista do Cassurubá. Consultado o 4 de decembro de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial da Prefeitura Municipal de Nova Viçosa *(en portugués)*.
* Web oficial da Câmara Municipal de Nova Viçosa *(en portugués)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1794050
* GEC: 0453413
* GeoNames: 3456102
* OSM: 362416
* WOEID: 441667

 |
**Antonio Carracedo Sacedón**, coñecido como **Antón Carracedo**, nado en Laxe o 29 de xaneiro de 1955, é un político galego do PSdeG-PSOE, que foi alcalde de Laxe a principios do século XXI.

Traxectoria
-----------

Foi director do ISM en Laxe. Comezou a súa carreira política en Esquerda Galega encabezando a candidatura en Laxe en 1983 e logrando 1 concelleiro. En 1987 e 1991, xa como PSG-EG logrou 3 concelleiros e foi a segunda forza política. En 1995 integrouse con todo o seu equipo no PSdeG-PSOE, formación que encabezou e coa que logrou 5 concelleiros, quedándose a 1 de lograla maioría fronte ao PPdeG. En 1999 foi elixido alcalde de Laxe con maioría absoluta tras un empate inicial a votos co Partido Popular, pero finalmente terminou superándoo en votos trala anulación de 5 votos da emigración ó PPdeG, tras diversas irregularidades no voto emigrante ás que se lle sumou a aparición de dous sobres na papeleira. Nas eleccións municipais de 2003 foi reelixido alcalde por maioría absoluta. Continuou como alcalde nas municipais de 2007 tamén con maioría absoluta. Nas municipais de 2011 volveu acadar a alcaldía como cabeza da lista máis votada. Ao remate desa lexislatura deixou a primeira liña política.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Castro Lema** |  **Alcalde de Laxe** 1999 - 2015 | Sucesor:**José Manuel Mouzo** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia* Carballo, 21-7-1999 p.36

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Laxe

### Ligazóns externas

* Laxe, un paraíso en el Noroeste
**Município de Anápolis**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|

 |
| Estado | Goiás |
| Superficie | 918,4 km² |
| PoboaciónDensidade | 335 960 (2009)347,1 hab./km² |
| Latitude | 16º 15' S |
| Lonxitude | 48º 50' O |
| Altitude | 1017 m |
| Distancia de Goiânia | 54 km |
| Código postal (CEP) | 75100-000 |
| Administración local | Prefectura Municipal de Anápolis - Av. Presidente Vargas S/N - Vila Goiás |
| Internet |  |
| Alcalde (*Prefeito*) | Pedro Fernando Sahium |
| Mapa da cidade en Goiás |
|  |

**Anápolis** é unha cidade brasileira do estado de Goiás, a terceira en número de poboación. Sitúase a uns 54 km de Goiânia e a 160 km de Brasilia, as cales ligase por moderna estrada.

### Economía

O centro de Anápolis.
Anápolis posúe un expresivo parque industrial, con 760 establecementos, destacando as industrias farmacéuticas, químicas e agroindustria. O seu subsolo posúe depósitos de auga, minería de cromo, talco, gneis e micaxisto. A súa gandaría ten 867.000 bovinos e 77.830 suinos, e o seu comercio e servizos son compatíbeis cos dunha cidade do seu tamaño.

Anápolis á noite.
Para facilitar as exportacións a outros países, funciona na cidade un dos chamados *portos secos*, que consisten en grandes almacéns nos cales hai o acceso de funcionarios da Aduana brasileira. Estes funcionarios inspeccionan as mercadorías antes de poñelas en camións ou nos trens rumbo ós portos. Isto economiza tempo para as empresas nos trámites de exportación.

Pero Anápolis é máis coñecida por ser sede dunha base estratéxica da Forza Aérea Brasileira onde fican os xatos[*Cómpre clarificar*] do tipo Mirage III, de fabricación francesa, que son usados na defensa de Brasilia e do espazo aéreo brasileiro en misións de interceptación.[] Estes poden chegar aos puntos máis distantes do territorio brasileiro en pouco máis de dúas horas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Anápolis Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q223422
* WorldCat
* VIAF: 130191580
* EBID: ID
* GEC: 0003751
* GeoNames: 6324158
* GND: 1228670-9
* GRID: grid.472935.e
* LCCN: n81018593
* MusicBrainz: ID
* OSM: 334463

 |
Coordenadas: 60°41′N 13°44′L﻿ / ﻿60.683, -13.733

|  |
| --- |
| **Concello de Malung-Sälen***Malung-Sälens kommun* |
|  |
| Centro de Malung |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Dalarna |
| **Condado** | Dalarna |
| **Capital** | Malung |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 10 187 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 4 312,5 km² |
| **Densidade** | 2,49 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | malung-salen.se |

**Malung-Sälen** é un concello sueco (*kommun*) do condado de Dalarna. A súa capital é Malung. Ata o ano 2007 o municipio chamouse **Malung**, e trátase do único de Suecia con dous nomes de localidades. En setembro do ano 2022 o concello tiña unha poboación de 10 198 habitantes.

A montaña máis meridional de Suecia, Transtrandsfjällen, atópase no norte do municipio. As partes do sur do concello son máis baixas, con zonas de premontaña ricas en turbeiras moi accidentadas. Dende a década de 1980 o turismo domina a economía local, en particular o turismo relacionado co esquí na zona de Sälen.

Dende a fundación do concello en 1971 a tendencia de poboación foi negativa, coa excepción dalgúns anos. Porén, a finais da década de 2010 a tendencia comezou a cambiar.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-10-27.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 30 juni 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 30 juni 2022". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-10-28.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q504266
* WorldCat
* VIAF: 2318151247984144270004
* BNF: 119638210
* GeoNames: 2692868
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-2148
* OSM: 935398

 |
**Município de Cabo Frio**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|

 |
| Estado | Río de Xaneiro |
| Superficie | 400,7 km² |
| PoboaciónDensidade | 165 591 (2006)413,3/km² |
| Altitude | 4 msnm |
| Latitude | 22º52'46"S |
| Lonxitude | 42º01'07" O |
| Distancia de cidade do Río de Xaneiro | 155 Km |
| Código postal (CEP) | 28900-000 |
| Administración local: | *Prefeitura Municipal de Cabo Frio* - Pr. Tiradentes s/nº - Centro |
| Internet: |  |
| Alcalde (*Prefeito*) | Marquinho Mendes |
| Mapa da cidade en Río de Xaneiro |
|  |

**Cabo Frio** é unha cidade brasileira do estado do Río de Xaneiro situada no litoral, a 155 km da cidade do Río de Xaneiro.

A Praia do Forte, a principal da cidade.
Cabo Frio ten como principal actividade económica o turismo polas súas praias de augas quentes. Unha das máis coñecidas é a praia do Forte, urbanizada e próxima ó centro da cidade, que recibe ese nome debido ó Forte de São Matheus, construído polos portugueses en 1620 para protexer a rexión do ataque dos piratas. Pequenos paseos en barco para os turistas, a pesca e os mergullos para coñecer as belezas do seu mar son outros dos seus atractivos.

A cidade de Cabo Frio.
O seu comercio atende os seus moradores (máis de 150 mil persoas) e de cidades veciñas (Arraial do Cabo, Búzios, São Pedro da Aldeia) e tamén os turistas. Para estes últimos, destaca o comercio de roupas de baño, fabricadas na rexión por pequenos obradoiros de confeccións familiares. Tamén hai algún comercio de artesanías para os turistas.

Imaxes
------

* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cabo Frio Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q735025
* WorldCat
* VIAF: 131135328
* BNF: 12222619r
* EBID: ID
* GeoNames: 6322010
* LCCN: n83139867
* OSM: 2215541
* WOEID: 426480

 |
**Juan José Teijeiro Leira**, coñecido como **Macicos**, nado en Mugardos cara a 1896 e finado en Ferrol o 27 de xaneiro de 1938, foi un mariñeiro, funcionario e político galego.

Traxectoria
-----------

Durante a Segunda República Española foi secretario do concello de Mugardos. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, con Juan José Romero Ramos, Jesús Planas Rodríguez, José María Montero Martínez, Francisco Loureda Silvar, Ramón Díaz Pena, Agustín Veiga Hermida, Rogelio Casal Pérez, Juan Carnero Vázquez e José Rivas Fariña, asaltaron o pazo de Piñeiro na procura de armas o 21 de xullo; no tiroteo cos moradores morreron un dos donos e un crego. Foi detido o 25 de marzo de 1937 con Jesús Plana Rodríguez e procesado. Xulgado por un tribunal militar en Ferrol os días 1, 2 e 3 de decembro de 1937 acusado de rebelión polos sucesos do pazo do Piñeiro, foi condenado a pena de morte. Foi executado no castelo de San Filipe o 27 de xaneiro de 1938 canda Amada García, Antonio Eytor Canizo, Ángel Roldos Gelpi e José María Montero Martínez de Mugardos; Jaime González Pérez e Ramón Rodríguez López de Ares; e Germán López García de Cabanas. Abríronlle expediente de responsabilidade civil en xuño de 1938.

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 28-3-1937, p. 2.
2. ↑  *El Correo Gallego*, 1-12-1937, p, 1.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 4-12-1937, p. 5.
4. ↑  *El Eco de Santiago*, 29-1-1938, p. 2.
5. ↑  *El Ideal Gallego*, 10-6-1938, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Sanfiz, Henrique (1998). "Os sucesos do Pazo do Piñeiro en 1936". *Ferrol Análisis* (12): 116–119.

### Ligazóns externas

* Juan José Teijeiro Leira na páxina web *Nomes e Voces*.

* O Pazo do Piñeiro como excusa
**Condado de Londonderry**  
 **County Londonderry**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bandeira | Escudo |

 |
| Mapa |
|  |
| Información |
| País | Irlanda do Norte |
| Provincia | Ulster |
| Capital | Derry |
| Superficie | 2.074 km2 |
| Poboación | 213.000 (2002) |
| Código |  |
|  |

O **Condado de Londonderry** ou **Condado de Derry** (Doire, cuxo significado é "carballo" en irlandés) é un dos seis condados de Irlanda do Norte. Leva o nome da súa cidade máis importante. Derry, despois chamada Londonderry polos británicos. O condado ocupa unha superficie de 2.074 quilómetros cadrados e ten unha poboación de 213.000 habitantes.

O nome está suxeito á disputa política. Os nacionalistas irlandeses prefiren Derry, mentres que os unionistas prefiren Londonderry. Na República de Irlanda é empregado oficialmente o nome Derry, mentres que as autoridades británicas empregan Londonderry.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Subdivisións en Irlanda do Norte

| * v
* c
* e
Condados de Irlanda |
| --- |
|  Connacht | 
* Galway
* Leitrim
* Mayo
* Roscommon
* Sligo

 |
|  Leinster | 
* Carlow
* Dublín
* Kildare
* Kilkenny
* Laois
* Longford
* Louth
* Meath
* Offaly
* Westmeath
* Wexford
* Wicklow

 |
|  Munster | 
* Cork
* Clare
* Kerry
* Limerick
* Tipperary
* Waterford

 |
|  Ulster | 
* Antrim
* Armagh
* Cavan
* Donegal
* Down
* Fermanagh
* Londonderry
* Monaghan
* Tyrone

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192208
* EBID: ID
* GeoNames: 2643735
* MusicBrainz: ID
* OSM: 1959598

 |
**José María Montero Martínez**, coñecido como **Enterrador**, nado en Mugardos cara a 1898 e finado en Ferrol o 27 de xaneiro de 1938, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Veciño de Meá. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, con Juan José Romero Ramos, Jesús Planas Rodríguez, Juan José Teijeiro Leira, Francisco Loureda Silvar, Ramón Díaz Pena, Agustín Veiga Hermida, Rogelio Casal Pérez, Juan Carnero Vázquez e José Rivas Fariña, asaltaron o pazo de Piñeiro na procura de armas o 21 de xullo; no tiroteo cos moradores morreron un dos donos e un crego. Foi detido e procesado. Xulgado por un tribunal militar en Ferrol os días 1, 2 e 3 de decembro de 1937 acusado de rebelión polos sucesos do pazo do Piñeiro, foi condenado a pena de morte. Foi executado no castelo de San Filipe o 27 de xaneiro de 1938 canda Amada García, Antonio Eytor Canizo, Ángel Roldos Gelpi e Juan José Teijeiro Leira de Mugardos; Jaime González Pérez e Ramón Rodríguez López de Ares; e Germán López García de Cabanas. Abríronlle expediente de responsabilidade civil en xuño de 1938.

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 1-12-1937, p, 1.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 4-12-1937, p. 5.
3. ↑  *El Eco de Santiago*, 29-1-1938, p. 2.
4. ↑  *El Ideal Gallego*, 10-6-1938, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Sanfiz, Henrique (1998). "Os sucesos do Pazo do Piñeiro en 1936". *Ferrol Análisis* (12): 116–119.

### Ligazóns externas

* José María Montero Martínez na páxina web *Nomes e Voces*.
* O Pazo do Piñeiro como excusa
**Buri Ram** (en tailandés: บุรีรัมย์ - "Cidade da Felicidade") é unha poboación (*thesaban mueang*) de Tailandia, capital da Provincia Buriram, uns 410 km ao nordeste de Bangkok. Atópase no *tambon* Nai Mueang, do propio distrito de Buriram. No 2005 contaba cunha poboación de 28.333 habitantes.

A cidade atópase na liña nordeste de rede de ferrocarril tailandés, como tamén posúe un aeroporto, mais a súa economía é principalmente agrícola, cunha incipiente industria turística como no resto do estado. Os cultivos principais son o arroz e a mandioca.

Pola zona poden escoitarse as linguas tailandés, lao e khmer.

Historia
--------

Hai uns mil anos, a área estaba baixo dominio do Imperio Khmer, como atestemuñan moitas ruínas visibles actualmente. A máis importante atópase sobre un extinto volcán protexida no Parque histórico Phanom Rung, onde existe unha inscrición onde o gobernador da zona recoñecía obediencia ao rei khmer.

Até a creación de Bangkok, que foi a principios do século XIX, pouco se sabe desta zona. A cidade foi coñecida orixinalmente como Muang Pae, que se renomeou como 'Buriram' no século XIX, para logo acabar baixo goberno tailandés.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Buriram no Google Maps

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1026460
* GeoNames: 1611453
* WOEID: 1225090

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Parati**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|

 |
| Estado | Río de Xaneiro |
| Área | 933,8 km² |
| Poboación | 33 062 (2005) |
| Altitude | 5 msnm |
| Latitude | 23º13' 04" S |
| Lonxitude | 44º19' 05" O |
| Distancia de Río de Xaneiro | 261 Km |
| Código postal (CEP) | 23.970-000 |
| Administración local | *Prefeitura Municipal de Parati* - Alameda Princesa Isabel s/nº, Pontal |
| Internet: |  |
| Alcalde (*Prefeito*) | José Carlos Porto Neto |
| Mapa en Río de Xaneiro |
|  |

**Parati** é unha cidade brasileira no litoral suroeste do estado do Río de Xaneiro, xunto á divisa co estado de São Paulo.

Moi antiga para os padróns da América do Sur, a cidade foi poboada entre os anos 1533 e 1560. En 1667 tornouse vila por un decreto do rei de Portugal. Serviu de porto para a exportación do ouro producido en Minas Xerais ata ser substituída nesa función pola cidade do Río de Xaneiro.

As construcións preservadas do período colonial no seu centro histórico, ademais das súas praias e illas, atraen hoxe turistas do Brasil e do exterior, facendo do turismo unha das máis importantes actividades económicas da cidade. Outras actividades económicas son a agricultura (cana de azucre, mandioca e banana) e a produción de augardente de cana.

Gran parte da exuberante vexetación de *mata atlántica* da cidade está protexida no *Parque Nacional da Serra da Bocaina*, que se estende ata a cidade de Cunha, no estado de Sao Paulo, a cal se liga por unha estrada precaria. Parati ligase coas cidades litorais do estado de São Paulo e coas cidades de Angra dos Reis e Río de Xaneiro pola estrada BR-101 (coñecida como Rio-Santos), asfaltada dende 1973.

Igrexa de Santa Rita (1722) na cidade de Parati.
Porto de Parati.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Parati*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q926729
* GEC: 0453863
* GeoNames: 6322045
* OSM: 1277591

 |
Debuxo en perspectiva da cidade.
Mapa de Constantinopla.
**Constantinopla** (Nome romano: *Constantinopolis*; Grego: *Konstantinoupolis* ou *Κωνσταντινούπολις*) é o antigo nome da cidade de Istambul, na Turquía. O nome orixinal era Bizancio (Bυζάντιον en grego).

Constantinopla foi a capital do Imperio Bizantino, tamén coñecido como Imperio Romano de Oriente. Foi capturada e saqueada pola Cuarta Cruzada en 1204 e despois recapturada polas forzas de Nicea, baixo as ordes de Miguel VIII Paleólogo en 1261.

"Constantinopla" é unha adaptación de Konstantinoupolis, que significa "Cidade de Constantino". O nome é unha referencia ao emperador romano Constantino I o Grande que converteu esta cidade na capital do imperio romano, o 11 de maio de 330. Constantino chamouna "Nova Roma", pero o nome non prosperou. Posteriormente Constantinopla quedou como capital do Imperio Romano de Oriente e, tras a caída do Imperio Romano de Occidente, como capital do Imperio Bizantino.

Constantinopla e o Imperio Bizantino caeron finalmente ante o Imperio Otomán a 29 de maio de 1453. Nos tempos otománs, ambos os nomes Constantinopla e Istambul foron usados, a pesar dos occidentais invariabelmente usaron o nome Constantinopla. Istambul só se tornou o nome oficial en 1930. Cando a República da Turquía foi fundada en 1923, a capital moveuse de Istambul a Ancara.

En tempos bizantinos, os gregos chamaban Constantinopla "i Poli" (a cidade), unha vez que era o centro do mundo grego e durante a maioría do período bizantino a maior cidade de Europa.

O nome Istambul é unha tradución ao turco de "Constantinopla". A crenza de que vén da frase grega "is tin Poli" (*cara a cidade*) é apenas unha lenda folclórica.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Constantinopla Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Bizancio
* Caída de Constantinopla

### Ligazóns externas

* Constantinopla[*Ligazón morta*]
* Historia Xeral[*Ligazón morta*]
* Mapa de Constantinopla máis detalladoArquivado 11 de marzo de 2007 en Wayback Machine..

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16869
* WorldCat
* VIAF: 122641741
* BRE: 2092043
* GEC: 0019581
* GND: 4073697-0
* LCCN: n82089311
* Orthodox Encyclopedia: 2057122
* Pleiades: 520998
* SUDOC: 027277372
* Treccani: costantinopoli

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---