recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Feás.

**San Pedro de Feás** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Cariño. Segundo o IGE en 2010 tiña 201 habitantes (102 mulleres e 99 homes), distribuídos en 14 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 264 habitantes.

Toponimia
---------

Feás é un fitónimo que indica un lugar onde abunda o feo, do latín Fēnales, de Fenu ("feo") + o derivativo de abundancia -ales.

Xeografía
---------

**Feás** está situada no extremo sur do concello sobre a enseada de Susavila onde desemboca o río Seixo que atravesa esta pequena parroquia. Linda polo norte e polo oeste coa parroquia de Landoi dende a Punta do Cepo na beira da ría até o curso alto do río Seixo, polo sur limita coa parroquia de Veiga dende o monte da Franca até o rego do Mallo na enseada de Susavila e polo leste o límite e a Ría de Ortigueira, dende a Punta do Cepo até o rego do Mallo.

A estrada de Mera a Cariño cruza a parroquia de Sur a Norte pasando polos lugares de Susavila, A Rúa, Outeiro, Barral e Piñeiro.

Patrimonio
----------

A igrexa parroquial, anexa da de Veiga, é de construción moderna. Ten planta de cruz latina e ao seu carón pegado ao adro está o cemiterio. Celébrase a romaría da Virxe dos Remedios.

O Castro da Cancela é un poboado castrexo de chaira, formado por unha croa superior e terraza. Está rodeado parcialmente por unha muralla que desaparece no lado norte e un foxo que segue en dirección leste.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Feás

| Lugares da parroquia de Feás no concello  coruñes de Cariño |  |
| --- | --- |
| A Adega | O Barral | Casanova | Condomiña | Esteiro de Abaixo |  Esteiro de Arriba | A Lamestra | A Lavandeira | As Leiras | O Outeiro | O Penso | O Plantío | A Rega | Rúa de Abaixo | Rúa Nova | San Pedro | San Roque |

### Parroquias de Cariño

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Cariño |  |
| --- | --- |
| Cariño (San Bartolomeu) | Feás (San Pedro) | Landoi (Santiago) | A Pedra (Santa María) | Sismundi (Santo Estevo) |

Notas
-----

1. 1 2  DECRETO 189/2003, do 6 de febreiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia da Coruña.
2. ↑  Navaza Blanco, A. (2006). *Fitotoponimia galega* (PDF). A Coruña: Fundación Barrié. p. 258. ISBN 84-95892-53-7.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Cariño

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11015665
* código INE: 15901020000

 |
***Drácula*** é unha novela de Bram Stoker, publicada en 1897. É un clásico entre os libros de terror, e unha das representacións máis famosas do concepto de vampiro. O libro deu lugar a unha longa serie de versións para o cine, o teatro, a televisión e a banda deseñada.

Trama
-----

O libro conta a historia de como a vida de varias persoas, entre elas o estudoso Van Helsing, foi afectada polo vampiro Conde Drácula. Interesante na obra é o pequeno retrato que o autor fai dalgúns conceptos do século XIX, como a posición da muller na sociedade e a influencia da relixión na vida das persoas.

O castelo do conde Drácula fica en Bran, na Transilvania, unha rexión da Romanía, no leste europeo.

O conde Drácula ten como inspiración a figura histórica do voivoda valaco Vlad III Draculea, alcumado Tepes (o Empalador) polos seus severos métodos de xustiza e a súa crueldade cos seus inimigos. O vampiro de Bram Stoker, non obstante, presenta algunhas diferenzas importantes, pois é un nobre sículo, non valaco e o seu castelo está situado no Paso do Borgo, en Transilvania, non en Valaquia, onde gobernou Vlad Draculea.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bram Stoker: Drácula. Tradución de Xela Arias (2000), 448 pp. Edicións Xerais de Galicia. ISBN 978-84-8302-469-0.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41542
* WorldCat
* VIAF: 194144783017853134071
* BiTraGa: 943
* BNE: XX2197462
* BNF: 12312986p
* EBID: ID
* GND: 4304823-7
* Gutenberg: 345
* ISFDB: 2072
* LCCN: n93100050
* LibraryThing: 883
* MusicBrainz: ID
* NKC: aun2015869282
* OCLC: 1447002
* OL: OL85892W

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: A Cruz.
Coordenadas: 42°06′22.4″N 8°46′58.6″O﻿ / ﻿42.106222, -8.782944

```
**Cruz** é un lugar da parroquia de Mañufe, no concello de Gondomar na comarca do Val Miñor. Segundo o INE en 2019 tiña 19 persoas empadroadas (8 homes e 11 mulleres). Esta entidade de poboación sitúase a 1,5 km do centro da vila de Gondomar e a 40 metros de altitude sobre o nivel do mar.
```

Descrición
----------

Unha ducia de vivendas constitúen no século XXI o espazo urbanizado deste lugar que fora un cruzamento de estradas atravesado polo antigo camiño real entre Tui e Baiona.

Patrimonio
----------

**Taberna ou Venta da Cruz**. O microtopónimo figura como Taberna da Cruz ou A Casa de Faustino do Estanco na lista da recollida realizada polo Instituto de Estudos Miñoranos e o Concello de Gondomar en 2015. O arquitecto Antonio Soliño Troncoso engade A Venta da Cruz, como outro nome da mesma casa, pois así é nomeada como referencia dun marco xurisdicional entre as parroquias de Mañufe e Donas no catastro de Ensenada de 1753.

Situada sobre o Camiño Real Tui – Baiona, a estrutura de granito segue en pé. Salienta Soliño Troncoso que "na cara exterior do lintel da porta de entrada dende o que foi patio e logo quizais ampliación cuberta existe unha inscrición baixo a data 1790, posiblemente a correspondente a obras de ampliación e mellora, con cuxa aplicación o pousadeiro sempre saía gañando; di: "OI NO SE FIA A MANA SI" (HOY NO SE FIA, MAÑANA SI)"

Notas
-----

1. ↑  "Parroquia de Mañufe". *Concello de Gondomar*. Consultado o 09/05/2020.
2. ↑  "Toponimia de Gondomar". *Concello de Gondomar*. Arquivado dende o orixinal o 26/05/2020. Consultado o 09/05/2020.
3. 1 2  Soliño Troncoso, Antonio (2018). *Percorrido polo Patrimonio Cultural da vila e concello de Gondomar de Miñor*. Deputación de Pontevedra. ISBN 978-84-09-06595-0.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Mañufe

| Lugares da parroquia de Mañufe no concello de Gondomar (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| O Barco | O Campo das Bestas | A Costa | Cristillón | A Cruz | Fontán | Galisteo | A Goldra | O Lameiro | A Moreira | Nande | Penalba | Piquetes | A Ponte | A Portavedra | Pousada | O Rapadouro | San Brais | San Sebastián | Santo André | Seidóns | A Sequiña | A Texosa | O Verdeal |

### Parroquias de Gondomar

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Gondomar |  |
| --- | --- |
| Borreiros (San Martiño) | Chaín (Santa María) | Couso (San Cristovo) | Donas (Santa Baia) | Gondomar (San Bieito) | Mañufe (San Vicente) | Morgadáns (Santiago) | Peitieiros (San Miguel) | Vilaza (Santa María) | Vincios (Santa Mariña) |
Proba de carreira en péntatlon moderno.
O **péntatlon moderno** é unha disciplina deportiva olímpica, instaurada polo Barón Pierre de Coubertin, creador das Olimpíadas Modernas, nos Xogos Olímpicos de 1912.

O péntatlon moderno está baseado nas peripecias dun oficial do exército francés, e consta de 5 probas, que deben realizarse nun só día: **tiro con pistola, esgrima, natación 200 metros libres, equitación de obstáculos e carreira a campo-travesa**. Cada un dos catro primeiros eventos asigna unha puntación ao deportista segundo o seu rendemento.

No primeiro evento, tiro con pistola, os competidores disparan 20 tiros cunha pistola de aire comprimido sobre un branco de 155 mm de diámetro, a unha distancia de 10 metros.

No segundo evento, esgrima, os competidores enfróntanse nun combate de esgrima con espada, dunha duración de 1 minuto a tocado único. O branco válido nos combates de espada é todo o corpo; isto mantén a veracidade histórica da orixe do moderno péntatlon.

O terceiro evento, quizais o máis esgotador, é a natación de 200 metros estilo libre, onde non importa o lugar de chegada, senón o tempo empregado na proba.

O cuarto evento é a competición de equitación, modalidade de obstáculos, onde os competidores deben percorrer unha cancha de 12 obstáculos cun cabalo previamente sorteado ao azar. A cancha debe obrigatoriamente ter un obstáculo dobre e un triplo.

Ao final destes catro eventos os deportistas son ordenados pola puntuación obtida. Así, para iniciar a carreira, o deportista coa maior puntación parte primeiro, e os seguintes parten con 1 segundo de diferenza por cada 4 puntos. Este sistema de saída chámase *starting list*.

O gañador da proba é aquel pentatleta que logra cruzar en primeiro lugar a meta da proba de campo-travesa.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Péntatlon moderno*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q32485
* BRE: 3589813
* EBID: ID
* NDL: 00565809

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ferreiro (homónimos).
Os **ferreiros** son persoas que crean obxectos de ferro ou aceiro por forxa-lo metal, ou sexa, a través da utilización de ferramentas como fol, engra e martelo, dobra e corta, e moldea noutra forma o metal. Xeralmente o metal é quecido ata que brilla vermello ou laranxa, como parte do proceso de forxamento. Os ferreiros producen cousas como portóns de ferro forxado, grelladores, grades, lustres, luminarias, mobiliario, esculturas, ferramentas, implementos agrícolas, relixiosos e obxectos decorativos, utensilios de cociña, ferraxe e armas.

Ferreiro traballando

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ferreiro, ferreira Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Abraira Pérez, Miguel A.; Bartolomé Abraira, Roberto; Pol Fernández, José M. (2006). "Un aspecto perdido do traballo tradicional do ferro no val do Eo: o mazo hidráulico". *Murguía. Revista Galega de Historia* (Santiago de Compostela) (10): 37–58. ISSN 1696-9197.

### Ligazóns externas

* Anvilfire.com Blacksmithing and Metalworking Reference
* Modern Blacksmithing By J.G. Holmstrom 1901 Arquivado 08 de novembro de 2008 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1639825
* AAT: 300025313
* BNCF: 14416
* BNF: 119412501
* EBID: ID
* GiantBomb: 3015-4337
* GND: 4052907-1
* JSTOR: blacksmithing
* LCCN: sh85014713
* NKC: ph361984

 |
**Lino García Salgado**, nado en Baltar (A Pastoriza) o 23 de abril de 1967, é un escritor galego.

Traxectoria
-----------

É técnico especialista en automatismos pneumáticos e oleohidráulicos e enxeñeiro técnico agrícola. Actualmente reside na Coruña. Traballou en distintas organizacións e agora mesmo é corresponsable da axenda cultural de *Nós Diario*.

Ten publicado poemas na revista *A Xanela*, da A. C. Eira Vella de Betanzos, e colaborou tamén na revista *Terra e Tempo* e na web da Asociación A.D.A.N. con recomendacións literarias e críticas de libros. En 2015 formou parte do libro recompilatorio *Dez anos na porta. Antoloxía poética*, editado pola Porta Verde do Sétimo Andar. No ano 2018 participou na expresión colectiva de poemas pendurados das farolas en Guitiriz baixo o lema Lumes Nunca Máis, iniciativa do colectivo Nova Poesía Guitirica. No 2019 participou no libro dixital colectivo homenaxe a Rosalía de Castro *150 Cantares para Rosalía de Castro*, iniciativa de Suso Díaz. 

Participou na exposición colectiva Ela en Plural que se mostrou no NH Hotel Coruña, no Museo Provincial de Lugo e na Casa Museo Casares Quiroga da Coruña, entre os anos 2011 e 2012.

Obra publicada
--------------

### Poesía

* *Meliflua moradía* (2012). A porta verde do sétimo andar.
* *Kamikazes* (2021). Medulia. 110 páxs. ISBN 978-84-124173-5-7.

### Obras colectivas

* *A condicionalidade: caderno de interpretación das condicións de condicionalidade da Política Agraria Común nas explotacións agrarias*, con Óscar Fernández, 2007, Fouce.
* *Espertar*, poemas do autor con fotografías de Helena Robledo, 2010, A. C. Eira Vella.
* *150 Cantares para Rosalía de Castro* (2015, libro electrónico).
* *Dez anos na porta/Antoloxía poética* (2015, A porta verde do sétimo andar)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en *As escollas electivas*
* Perfil en *Terra e Tempo*
* Colaboracións en A.D.A.N.
**Enrique León Calviño**, nado en Verín o 1 de agosto de 1944, é un policía e político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Despois de facer o bacharelato aprobou as oposicións a policía, e logo de traballar durante dous anos en Barcelona, en 1970 foi destinado a Vilagarcía de Arousa. En 1995 ascendeu a comisario xefe e en 1999 asumiu a xefatura da brigada da Unidade de Drogas e Crime Organizado de Galicia. En 2001 foi destinado como comisario en Santiago de Compostela, onde permaneceu ata 2006. Nese momento, por motivos de idade, pasou á situación de segunda actividade sen destino, e aceptou a oferta de entrar en política. Presentouse como candidato socialista á alcaldía de Vilagarcía de Arousa, logo da retirada do anterior alcalde Joaquín Javier Gago López.

### Carreira política

Tras dos comicios do 25 de maio de 2007, Enrique León foi elixido alcalde co apoio do grupo nacionalista para dirixir un goberno en minoría. Só unhas semanas máis tarde, a Xunta Electoral Central estipulou que un policía en segunda actividade non pode ser elixido como concelleiro polo seu traballo (se ben na reserva). Porén, a Xunta Electoral declarouse incompetente para tomar decisións ao respecto. Despois de valorar a situación, decidiu dimitir o 9 de xullo de 2007, xaora o seu mandato non chegou aos dous meses.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Javier Gago** |  **Alcalde de Vilagarcía de Arousa** 2007 - 2007 | Sucesor:**Dolores García Giménez** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Vilagarcía de Arousa
O **Borussia Dortmund II** é un equipo de fútbol de Alemaña que milita na Regionalliga West, a cuarta liga de fútbol máis importante do país.

Historia
--------

Foi fundado na cidade de Dortmund e funciona como un equipo filial do Borussia Dortmund, polo que non pode xogar na 1. Bundesliga, pero si pode xogar a Copa de Alemaña e os seus xogadores poden integrar o primeiro equipo cando sexan necesarios.

Palmarés
--------

* **Regionalliga West**: 1

2011/12

Estadio
-------

O estadio no que xoga o Borussia Dortmund II como local é o Stadion Rote Erde ("Estadio Terra Vermella"), que conta cunha capacidade de 25.000 espectadores (3.000 sentados). Ademais de ser o estadio no que xoga o filial do Borussia Dortmund, é tamén usado por gran cantidade de equipos de atletismo. O estadio foi construído entre 1924 e 1926 cun custo de 1,8 millóns de marcos. O estadio foi inaugurado en 1926 cun partido que enfrontou á Cidade de Dormund e ao FC Wacker München.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en alemán)*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Antonio Taboada.

**Antonio Taboada Roca**, nado en Melide o 6 de febreiro de 1899 e finado en Madrid o 10 de maio de 1978, foi un farmacéutico e historiador galego.

Traxectoria
-----------

SEG en 1934: Entre outros: Otero Pedrayo, Iglesias Vilarelle, Parga Pondal, Ferreiro Panadeiro, Fernández Osorio, Fernández Cochón, Vicente Risco, González García-Paz, Antón Taboada Roca, Paulino Pedret, Xesús Carro, Antón Fraguas, Xohán Ledo, Isla Couto, Ferreirós Espinosa, López Cuevillas e Ramos Colemán
Licenciado en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela (1919), realizou investigacións históricas e heráldicas. En 1926 ingresou no Seminario de Estudos Galegos onde promoveu *Terra de Melide* (1933). Colaborou en *Arquivos do Seminario de Estudos Galegos*, *Nós*, *Boletín da Real Academia Galega*, *Cuadernos de Estudos Galegos* e *Boletín de la Comisión Provincial de Monumentos Históricos e Artísticos de Lugo*. Foi cronista da vila de Melide, académico correspondente da Real Academia Galega e membro de asociacións de estudos xenealóxicos e heráldicos.

Obras
-----

* *Cotos e xurisdicións de Galicia: pazo de Santa Mariña de Castro de Amarante*, 1929.
* *Don Juan Vázquez de Mella y Galicia*, 1963.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Antonio Taboada Roca Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* "Taboada Roca, Antonio". *Gran Enciclopedia Galega* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.

### Outros artigos

* Manuel Taboada Roca (irmán)
* Condado de Borraxeiros

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12383116
* BNE: XX1449263

 |




1. ↑  Necrolóxica *ABC*, 17/5/1978
Apófise coronoide
A **apófise coronoide** ou **proceso coronoide** é unha formación ósea pertencente ao cúbito. É unha apófise horizontal, situada de xeito perpendicular á apófise olecraniana. Ten forma de pirámide tumbada.

A base está soldada ao resto do óso, mentres que o vértice é libre en posición anatómica. En flexión máxima, a apófise coronoide é acollida pola fosa coronoide umeral.

A superficie superior é lisa e constitúe unha superficie articular para a articulación umerocubital do cóbado. A superficie inferior é irregular e serve para a inserción do músculo braquial anterior. No punto de unión ao resto do óso fórmase unha tuberosidade, denominada *tuberosidade cubital*, onde se insire parcialmente o músculo braquial anterior. No bordo lateral ou externo da tuberosidade é o lugar de implantación do ligamento oblicuo do cóbado. É posible atopar nesta superficie as febras de orixe do músculo flexor longo do polgar, aínda que é inconstante.

A superficie medial ou interna é o lugar de inserción do ligamento lateral interno do cóbado. Na parte máis anterior insírese o músculo flexor común fondo dos dedos da man e moi preto, sobre unha crista ósea, o músculo pronador redondo.

A superficie lateral posúe unha pequena faceta articular, a cavidade sigmoide menor, para artellarse co radio, na articulación radiocubital superior.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gray. Anatomy of the human body* *(en castelán)*. Edición de 1918 de dominio público.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3327889
* EBID: ID
* MAG: 2776599154

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 23616
* TA: A02.4.06.003
* Uberon: 0010994
* UMLS: C0223711

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Fontela.

**Fontela** é un lugar da parroquia de Goián, no concello pontevedrés de Tomiño, na comarca do Baixo Miño. Tiña 214 habitantes no ano 2014 segundo datos do Instituto Galego de Estatística, dos cales 77 eran homes e 102 mulleres. Orixinalmente este lugar pertencía á parroquia de Santiago de Tollo, anexionada en 1760.

Sitúase ó leste da parroquia, a carón do río Miño. O nome de Fontela vén de *fontanella*, un diminutivo de fonte, e fai refrencia ás moitas fontes que había no barrio.

No lugar dos Tornos, segundo a sabedoría popular, había unhas estacas que separaban as casas da parroquia de Tollo das do Couto. No
Outro lugar é O Padrón, que segundo M. Fernández Rodríguez debe o seu nome a unha pedra grade (pedrón) que estaba ó fondo de dito lugar, onde hai tempo amarraban os barcos. No catastro de Ensenada referente a Tollo, no apartado de propiedades di:

> 
> 
> "Sus Majestades no tienen mas propiedades en esta, que una a pinar cerrada de muro por todos los vientos en el lugar del "Padrón" (á marxe, un debuxo da mesma).
> 
> 

Outro dos lugares é As Fonteliñas, onde hai varios mananciais.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Goián

| Lugares da parroquia de Goián no concello de Tomiño (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| A Avenida do Brasil | 
A Avenida de Ordóñez | 
O Barrio Novo | 
A Calle | 
A Centinela | 
O Couto | 
Fontela | 
A Gándara | 
San Lourenzo |
Soutelo | 
Tollo |

### Parroquias de Tomiño

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Tomiño |  |
| --- | --- |
| Amorín (San Xoán) | Barrantes (San Vicente) | Currás (San Martiño) | Estás (Santiago) | Figueiró (San Martiño e San Campio) | Forcadela (San Pedro) | Goián (San Cristovo) | Piñeiro (San Salvador) | Pinzás (Santa María) | San Salvador de Tebra (San Salvador) | Santa María de Tebra (Santa María) | Sobrada (San Salvador) | Taborda (San Miguel) | Tomiño (Santa María) | Vilameán (San Bieito) |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: O Bouzón.

**O Bouzón** é un lugar da parroquia de Piñeiro, no concello pontevedrés de Tomiño, na comarca do Baixo Miño. Segundo o IGE, en 2013 tiña 144 habitantes (72 homes e 72 mulleres).

Neste lugar atópanse o centro cultural, a igrexa e a carballeira na que se celebran as festas, na cal hai árbores senlleiras.

Economía
--------

Nesta mesma carballeira antigamente celebrábase unha feira de gando todos os domingos, pero ao entrar en decadencia pasou a celebrarse o día dez de cada mes e finalmente só o día que se celebra a festa de San Lourenzo (o 10 de agosto), pola mañá faise esa feira de gando.

No monte do Bouzón hai unha plantación de kiwi que é a máis grande de toda a comarca. Aquí está situado o cemiterio e o campo de fútbol, xa que Piñeiro ten equipo de fútbol propio.

Festas
------

As festas son no mes de agosto, a de San Lourenzo o día 10 e a do Santo Cristo da Saúde a cuarta fin de semana de citado mes. A festa de San Lourenzo organízana os mozos solteiros do lugar e a do Santo Cristo da Saúde os casados.

No Centro Cultural a *A. C. e D. Raíces* celebra o Nadal Cultural cun tradicional festival no que se poden ver obras de teatro, bailes... e participan nenos de 4 a 17 anos aproximadamente. En reis os nenos reciben un agasallo dos Reis Magos de Oriente no centro cultural á saída da misa.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Piñeiro

| Lugares da parroquia de Piñeiro no concello de Tomiño (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| A Bouzada | 
O Bouzón | 
Riás | 
Tabordela |

### Parroquias de Tomiño

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Tomiño |  |
| --- | --- |
| Amorín (San Xoán) | Barrantes (San Vicente) | Currás (San Martiño) | Estás (Santiago) | Figueiró (San Martiño e San Campio) | Forcadela (San Pedro) | Goián (San Cristovo) | Piñeiro (San Salvador) | Pinzás (Santa María) | San Salvador de Tebra (San Salvador) | Santa María de Tebra (Santa María) | Sobrada (San Salvador) | Taborda (San Miguel) | Tomiño (Santa María) | Vilameán (San Bieito) |


1. ↑  Xunta de Galicia (ed.). "Instituto Galego de Estatística, consulta do nomenclátor". Arquivado dende o orixinal o 30 de decembro de 2020. Consultado o 26 de abril de 2021.
**Vénuste Niyongabo** nado o 9 de decembro de 1973 na cidade de Vugizo no Burundi, é un atleta burundiano especialista en probas de media distancia. En 1996, convertíase no primeiro campión Olímpico dese país gañando os 5.000 metros nos Xogos Olímpicos de Atlanta.

Traxectoria
-----------

Naceu en Vugino, localidade sita ao sur de Burundi, pertencente á etnia tutsi. Deuse a coñecer en 1992 cando foi 2º nos 1500 metros dos mundiais júnior celebrados en Seúl, tralo queniano Atoi Boru.

A súa primeira gran competición a nivel absoluto foi no Campionato do Mundo de Atletismo de 1993 en Stuttgart, onde foi eliminado nas semifinais de 1500 m.

Nos anos seguintes foi un dos mellores corredores de 1500 m do mundo, gañando a maioría de carreiras que disputou. En 1994 e 1995 acabou segundo no *ranking* mundial do ano nesa proba, só por detrás do alxeriano Noureddine Morcelli. No Campionato do Mundo de Atletismo de 1995 en Gotemburgo gañou a medalla de bronce, tras Morceli e o marroquí Hicham El Guerrouj.

Nos Xogos de Atlanta 1996 partía como un dos favoritos para gañar o ouro nos 1500 metros. Porén nun acto de xenerosidade, decidiu ceder a súa praza nesta proba ao seu compatriota Dieudonné Kwizera, que non puidera participar nos Xogos de 1988 e 1992 debido a que nesa época Burundi aínda non contaba cun Comité Olímpico Nacional. Ademais Kwizera só estaba en Atlanta como adestrador. Deste xeito Niyongabo inscribiuse na proba dos 5000 metros, que só correra anteriormente en dúas ocasións.

Pese a todo Niyongabo deu a gran sorpresa e acabou gañando a medalla de ouro grazas ao seu prodixioso sprint final con 13:07,96 por diante de Paul Bitok (prata con 13:08,16) e do marroquí Khalid Boulami (bronce con 13:08,37). Era a primeira, e até hoxe única, medalla olímpica na historia de Burundi.

Despois dos Xogos a súa carreira viuse afectada polas lesións, e nunca volveu recuperar o nivel exhibido anteriormente. Intentou defender o seu titulo olímpico na Olimpíada de Sidney, pero fallou estrepitosamente, acabando 15º na súa semifinal.

Ese mesmo ano retirouse do atletismo. Na actualidade (2005) traballa para a compañía de roupa deportiva Nike.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Os primeiros Xogos Olímpicos de Burundi terminan cunha medalla de ouro ", *New York Times*, 4 de agosto de 1996.

| * v
* c
* e
**Campións olímpicos de 5.000 metros.** |
| --- |
|  | 1912: Hannes Kolehmainen • 1920: Joseph Guillemot • 1924: Paavo Nurmi • 1928: Ville Ritola • 1932: Lauri Lehtinen • 1936: Gunnar Höckert • 1948: Gaston Reiff • 1952: Emil Zatopek • 1956: Vladimir Kuts • 1960: Murray Halberg • 1964: Robert Schul • 1968: Mohamed Gammoudi • 1972: Lasse Virén • 1976: Lasse Virén • 1980: Miruts Yifter • 1984: Said Aouita • 1988: John Ngugi • 1992: Dieter Baumann • 1996: Vénuste Niyongabo • 2000: Millon Wolde • 2004: Hicham El Guerrouj • 2008: Kenenisa Bekele • 2012: Mo Farah • 2016: Mo Farah |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q353988
* EBID: ID
* Munzinger: 01000004470
* IAAF: 9100
* OCID: venuste-niyongabo
* Sports Reference: venuste-niyongabo-1

 |
**Josep Ruaix Duran**, nado en Mataró o 22 de xullo de 1952, é un fotógrafo brasileiro de orixe catalá. Actualmente reside en São Paulo.

Historia
--------

No Brasil desde 1970 e con estudo montado en São Paulo, a partir de 1979, comezou a fotografar para revistas de moda como *Vogue* e *Elle Brasil*, e fixo nada menos que 115 capas da edición brasileira da revista *Playboy*. Ao mesmo tempo comezou a traballar para axencias de publicidade como DPZ, McCann, Thompson e Talent, para grandes clientes como Johnson & Johnson, General Motors, Volkswagen, Souza Cruz, British American Tobacco e outros.

En 1989 mudouse para os Estados Unidos, onde traballou para *Harper's Bazaar USA*, *Elle* (edicións francesa, inglesa, italiana e española), *Mademoiselle*, *Glamour*, *Tatler*, *Vogue* (alemá), así como para axencias de publicidade como Grey Advertising, Saatchi & Saatchi, DDB e outras.

No Brasil, realizou campañas para Intelig, cigarro Charm, cervexa Kaiser, Embratel, Telesp, Banco do Brasil, cigarro Free, Antarctica, Martini, Motorola, Lojas Riachuelo, Credicard, Hering, Banco Real, Banco do Brasil, Banco Itaú, Telefonica, Sadia e McCafé.

No 1995 volveu vivir no Brasil.

Exposicións
-----------

* En 1984 realizou súa primeira exposición, *Beixos Roubados*, na *Galeria Paulo Figueiredo*, en São Paulo.
* En 1994 realizou súa segunda exposición, *Pasaxeiro Distante*, na *Galeria São Paulo*.
* En 2003 inaugurou a exposición de fotografías *JRDURAN*, no Museo de Arte Brasileira da FAAP.

Premios
-------

Gañou sete premios *Abril* de Xornalismo. Foi capa da edición nacional da revista *Veja* en xaneiro de 1988, co titulo *O Mago das Lentes*.

Respecto ao seu traballo, publicáronse ensaios nas revistas *Forum* (alemá), *Zoom* (edicións francesa, italiana e xaponesa), *Man* (española) e *Photo* (francesa).

Libros
------

* *As melhores fotos* (1988)
* *18 Fotos* (1991)
* *Lisboa* (2000, novela)
* *Cadernos Etíopes* (2008)

Notas
-----

1. ↑  J. R. Duran[*Ligazón morta*]-*(en portugués)*
2. ↑  «O importante é terminar o dia com seis fotos impecáveis Arquivado 31 de maio de 2020 en Wayback Machine.» (entrevista)-*(en portugués)*
3. ↑  Destaques FAAP Arquivado 12 de febreiro de 2006 en Wayback Machine.-*(en portugués)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial-*(en portugués)*
* J. R. Duran-*(en portugués)*
* JR Duran: fotografando para o mundo-*(en portugués)*
**Kissy Chandiramani Ramesh**, nada o 8 de marzo de 1979 en Ceuta, é unha política española. Membro do goberno autónomo de Ceuta, formou parte brevemente do grupo parlamentar do Partido Popular (PP) no Congreso dos Deputados en 2019.

Traxectoria
-----------

É membro da comunidade hindú de Ceuta. Obtivo unha licenciatura en Dereito na Universidade San Pablo CEU e licenciouse en dereito da Unión Europea na Sorbona. Traballou nun bufete de avogacía e nunha oficina do BBVA. Despois de concorrer no posto 12 da lista do Partido Popular (PP) ás eleccións locais de 2003, entrou na Asemblea de Ceuta en 2003. Foi nomeada conselleira de Economía, Finanzas e Función Pública do Goberno Autónomo de Ceuta en 2017.

Tras ser Juan Bravo Baena nomeado Conselleiro de Economía da Xunta de Andalucía, Kissy tomou posesión do escano deste por Ceuta no Congreso dos Deputados o 12 de febreiro de 2019. Converteuse así na "primeira deputada do Congreso de orixe hindú". Tomou posesión de novo como conselleira de Economía, Finanzas e Función Pública en Ceuta en marzo de 2020.

Notas
-----

1. ↑  . Consultado o 10 de setembro de 2021.  Falta o `|title=` (Axuda)
2. ↑   (PDF). 2013. ISBN 978-84-9888-523-1 .  Falta o `|title=` (Axuda)
3. 1 2 . 11 de febreiro de 2019 .  Falta o `|title=` (Axuda)
4. 1 2 . 20 de novembro de 2018 .  Falta o `|title=` (Axuda)
5. 1 2 . 12 de febreiro de 2019 .  Falta o `|title=` (Axuda)
6. ↑ . 12 de febreiro de 2019 .  Falta o `|title=` (Axuda)
7. ↑  . Consultado o 10 de setembro de 2021.  Falta o `|title=` (Axuda)
8. ↑ . 12 de febreiro de 2019 .  Falta o `|title=` (Axuda)
9. ↑ . 4 de marzo de 2020 .  Falta o `|title=` (Axuda)
Coordenadas: 37°44′17″N 24°03′14″L﻿ / ﻿37.738028, 24.05375

O **Teatro de Thorikos** (grego: Αρχαίο Θέατρο Θορικού), situado ao norte de Lavrio, era un antigo teatro grego na demo de Thorikos en Ática, Grecia. É un dos teatros gregos máis antigos coñecidos e foi construído arredor do 525-480 a.C. O teatro é infrecuente no seu deseño, xa que é alongado en lugar do típico semicírculo.

Historia
--------

Teatro de Thorikos en 1819
O teatro de Thorikos foi construído en varias etapas. A primeira fase de construción remóntase ao final do período arcaico, arredor do 525-480 a.C. O teatro pode ser considerado unha construción grega moi antiga.

Teatro de Thorikos no 1840 é
A forma especial do teatro foi previamente explicada polo feito de que tería sido construído na súa totalidade cando a forma dos teatros aínda non estaba estabelecida. Máis recentemente, considérase que a forma se explica polo feito de que se fixeron expansións ao soporte do teatro en etapas sobre a parte máis antiga despois da súa construción. O teatro alongouse cando foi expandido no período clásico do século IV a.C. e xa se fixeron cambios neles no ano 300 a.C.

Notas
-----

1. 1 2  "THORIKOS Attica, Greece.". *perseus.tufts.edu* (en inglés). Consultado o 31 de xullo de 2023.
2. ↑  "Ancient Theater of Thoricus". *diazoma.gr* (en inglés). Consultado o 31 de xullo de 2023.
3. ↑  "The Theatre at Thoricus". *whitman.edu* (en inglés). 12 de outurbro de 2008. Consultado o 31 de xullo de 2023.
4. ↑  "Archaeological Site of Thorikos". *gtp.gr* (en inglés). Consultado o 31 de xullo de 2023.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q46812956
* DARE: 24238
* Pleiades: 375191030

 |
***White Witch Doctor*** é un filme de aventuras realizado pola 20th Century Fox, dirixido por Henry Hathaway e producido por Otto Lang cun guión de Ivan Goff e Ben Roberts, baseado na novela do mesmo título publicada por Louise A. Stinetorf en 1950. A música é de Bernard Herrmann, e é notable polo uso do serpentón, un instrumento obsoleto. A acción acontece no Congo Belga en 1907 cando unha enfermeira procedente dos Estados Unidos pretende chegar á consulta dun doutor branco no medio de África, un aventureiro ofrécese a levala, e no medio de múltiples aventuras chega o amor.

Produción
---------

Aínda que Henry Hathaway filmou en África, a maioría filmouse nun estudio da Fox. O xefe do estudio Darryl F. Zanuck pediu que lle engadisen á historia orixinal de Stinetorf, que fora misioneira en Palestina durante dous anos, unha trama con acción e unha historia de amor.

Notas
-----

1. ↑  Reid, John *These Movies Won No Hollywood Awards* Lulu.com, 2005, p. 206
2. ↑  VV.AA. *Indiana authors and their books, 1917-1966* Wabash College, 1974, p. 667
3. ↑  Behlmer, Rudy *Memo from Darryl F. Zanuck: The Golden Years at Twentieth Century-Fox* Grove Press, 1995, p. 208

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2311084
* AFI: 51104
* Allmovie: v116828
* AlloCiné: 52439
* CineRessources: 33074
* FilmAffinity: 295062
* IMDb: tt0046547
* OFDb: 40667
* Synchronkartei: 31097
* TMDb: 132269

 |
O **arco palmar arterial fondo da man** é un arco arterial do membro superior humano, pertencente á man. Deriva da arteria radial, que rodea a superficie lateral do pulso, pasa polo chan da tabaqueira anatómica e acada o plano fondo da man en dirección anterior dende o dorso da man. Pasa entre as dúas porcións do primeiro músculo interóseo dorsal e despois entre as dúas porcións do músculo adutor do polgar para acadar o plano máis fondo da man e constituír o arco palmar fondo da man. O arco cruza a man en sentido medial, entre os ósos metacarpianos e os tendóns dos músculos flexores longos dos dedos. Na zona medial da palma comunícase coa arteria palmar fonda, procedente da arteria cubital.

Pólas
-----

O arco arterial fondo dá lugar a dous tríos de arterias:

* tres arterias metacarpianas palmares, que se unen á arteria dixital palmar común do arco palmar arterial superficial da man.
* tres pólas perforantes que se dirixen cara atrás entre os músculos interóseos dorsais da man para anastomosarse coas arterias metacarpianas dorsais, procedentes do arco dorsal do carpo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gray. Anatomía para estudiantes. Miembro superior* (en castelán)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q638316
* MAG: 2777096690

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 22838
* TA: A12.2.09.038

 |
**Manuel Piñeiro Jáuregui**, nado en Moaña o 19 de marzo de 1906, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de defensa.

Traxectoria
-----------

Comezou xogando no Alondras CF de onde o fichou o Celta de Vigo para disputar o Campionato galego de 1930, titulo que gañou o club sen moitos problemas.

Na tempada 1931/32 o Celta disputou a Copa de España, onde caeu eliminado en Semifinais ante o FC Barcelona. Na tempada 1935/36 o equipo acadou o primeiro ascenso a Primeira División da súa historia. Porén tiveron que agardar para debutar xa que o 18 de xullo de 1936 o exército protagoniza un golpe de estado contra o goberno da República que desemboca na Guerra Civil Española. A liga retomouse en 1939 co Celta en Primeira División. Manuel Piñeiro debutou o 11 de febreiro de 1940 e xogou 11 encontros esa tempada, a última como futbolista profesional.

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 1939-40 (debut na Primeira División) |
| --- |
| 
* Burdas
* Rivas
* Varela
* Emilio
* Alvarito
* Pirelo
* Venancio
* Cons
* Nolete
* Edelmiro II
* Toro

 |
| 
* Alberty
* Chicha II
* Machicha I
* Agustín
* Labanda
* Piñeiro
* Ignacio
* Fuentes
* Nano
* Armando
* Sansón
* Machicha II

 |
| 
* Adestrador: Ricardo Comesaña

 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Txema Ereaga (3 de maio de 2012). "Piñeiro y su larga espera para debutar en primera con el Celta". *Fame Celeste* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17413353
* BDFutbol: 11245

 |
**Karmen Stavec**, nada en Berlín o 21 de decembro de 1973, é unha cantante eslovena de orixe alemá.

Traxectoria
-----------

Karmen naceu en Berlín Oeste, cando este aínda pertencía á República Federal Alemá, de pais eslovenos. Despois de graduarse, ela emigra a Domžale (Eslovenia), onde entra a formar parte do dúo 4 Fun. Comezou a estudar Filoloxía Alemá na facultade de Filosofía da Universidade de Liubliana. En 1998 empeza a súa carreira en solitario.

Participou catro veces no EMA, festival musical para a selección da canción eslovena para o Festival da Canción de Eurovisión. En 1998 a dúo con Patrik Greblo, cantou "Kje Pesem Je Domaen", quedaron na 7ª posición. En 2001, probou en solitario e cantou "Ostani Tu" (Queda aquí), foi 3ª. Un ano despois, en 2002, canta "Se in Se" (Máis e Máis) e consegue unha polémica 2ª posición, por detrás do trío travesti Sestre, o cal obtivera menos puntos no televoto. Tal polémica xerouse no país, que se daba por feito que en 2003, gañaría, levase o que levara, e así foi, presentou "Lep Poletni Dan" (Outra noite de verán) e gañou.

Participou no Festival da Canción de Eurovisión 2003 coa versión inglesa de *Lep Poletni Dan* co titulo *Nanana*, e malia que durante os ensaios foi subindo gradualmente nas apostas e a cantar en última posición, non cumpriu as expectativas e tívose que conformar con 7 puntos e unha 23ª posición. 

No 2008, Karmen anuncia a súa volta aos escenarios do EMA, e presentase ao EMA 2009 para representar a Eslovenia no Festival de Eurovisión 2010 coa canción *A si zelis*. Quedou de terceira na semifinal e décima na final do EMA quedando fóra de Eurovisión.

Discografía
-----------

### Álbums

* *Ostani Tu* (2001)
* *Karmen* (2003)

Notas
-----

1. ↑
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q269092
* WorldCat
* VIAF: 8676161938139339870004
* AllMusic: mn0000904074
* Discogs: 1093212
* Europeana: ID
* Genius: Karmen-stavec
* IMDb: nm1488422
* ISNI: 0000 0001 3136 1798
* MusicBrainz: ID

 |
**A Matraca Perversa** é un grupo musical galego, formado entre Compostela e A Estrada contra o ano 2002. A maior parte dos seus membros viñan doutras formacións, algunhas tan relevantes como Xenreira ou Nen@s da Revolta. O estilo da banda estivo dende o principio aberto á experimentación, pero cunha base máis próxima ao ská e aos ritmos latinos.

Traxectoria
-----------

A súa primeira formación estábel estaba formada por Marcos Payno (saxo alto e voz), Sevi (saxo tenor e coros), Iago (percusións), Mariano (baixo), Pablito (batería), Manu Payno (trompeta e coros), Jasper (guitarra e voz) e Alex Salgueiro (teclado).

A idea orixinal do grupo era a de facer música de festa e ao mesmo tempo servir como ferramenta de intervención social, cun compromiso político moi marcado. A aparición da banda e a súa primeira popularidade está moi vencellado ao momento social que estaba a vivir a Galiza, tras a catástrofe do Prestige. Nese tempo, A Matraca Perversa, colabora con distintos colectivos como Nunca Máis ou Burla Negra, denunciado a manipulación dos medios da catástrofe. Nesa liña de denuncia está o seu primeiro traballo *Mass Circus Media*, gravado no 2003 con poucos medios técnicos e distribuído gratuitamente a través da páxina web do grupo.

A principios do ano 2005 sacarán á luz o seu segundo traballo *Evolucionários*, autoproducido pero cunha perspectiva moito máis ambiciosa e colaboracións como as de Ugia Pedreira ou Xurxo Souto. A xira de presentación do disco lévaos por toda a Galiza e tamén a Euskadi.

Entre o ano 2005 e comezos do 2006 o grupo sofre diversos cambios na súa formación, sendo se cadra o máis destacábel a marcha de Marcos Payno. O grupo continúa a súa traxectoria, dando os seus primeiros concertos na outra beira do Atlántico e anunciando un novo disco para o 2007. Porén diversos factores levan a que a banda cese as súas actividades por un longo tempo, non volvendo a aparecer até mediados do 2007, cunha participación no concurso A polo ghit e unha colaboración na homenaxe *120 capadores* a Os Diplomáticos de Monte-Alto.

Discografía
-----------

* *Mass Circus Media* (Autoeditado, 2003).
* *Evolucionários* (Autoeditado, 2005).

Discos colectivos e recompilatorios
-----------------------------------

* *A perloca* (2006).
* *120 capadores* (2007).
|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  **Baylor Bears** |  |

 |
| **División** | División I da NCAA |
| **Subdivisión en fútbol americano** | Football Bowl Subdivision (FBS) |
| **Conferencia** | Big 12 Conference |
| **Alcume** | *Bears* |
| **Mascota** | *Joy* e *Lady* |
| **Estadio de fútbol americano** | Floyd Casey Stadium (50.000 espectadores) |
| **Pavillón de baloncesto** | Ferrell Center (11.528 espectadores) |
|  |

**Baylor Bears** é o equipo deportivo da Universidade de Baylor, en Waco, Texas. Os equipos dos Bears participan nas competicións universitarias organizadas pola NCAA, e forman parte da Big 12 Conference dende o ano 1996. Os programas deportivos femininos desta universidade son coñecidos coma **Lady Bears**.

Deportes
--------

Baylor compite en 16 deportes variados:

|  |  |
| --- | --- |
| **Masculino:*** Béisbol
* Baloncesto
* Campo a través
* Fútbol americano
* Golf
* Tenis
* Atletismo
 | **Feminino:*** Baloncesto
* Campo a través
* Equitación
* Golf
* Fútbol
* Softbol
* Tenis
* Atletismo
* Voleibol
 |

### Béisbol

O equipo de béisbol é un dos programas deportivos con máis éxito de Baylor. Dende a súa entrada na Big 12 Conference, Baylor ten a mellor marca de conferencia con 137-83 (.623) baixo o mando do adestrador Steve Smith.

### Baloncesto

Baylor Lady Bears gañou o campionato nacional de baloncesto feminino da NCAA en 2005, adestrados por Kim Mulkey-Robertson, e gañando na final a Michigan State Spartans por 84-62. Mulkey-Robertson converteuse na primeira adestradora de Baylor e na terceira adestradora da historia en gañar o campionato nacional coma adestradora e coma xogadora, xunto con Dean Smith e Bob Knight.

Os Baylor Bears gañaron cinco titulos da Southwest Conference, e alcanzaron a Elite Eight en 1946 e a Final Four en 1948 e 1950. En 1948 chegaron á final, pero perderon ante os Kentucky Wildcats por 58-42.

Xogadores de baloncesto notables coma David Wesley, Vinnie Johnson ou Darryl Middleton proceden desta universidade.

Ligazóns externas
-----------------

* Web Oficial dos Bears
Espello cóncavo

  

En xeometría, a **concavidade** dunha curva ou dunha superficie é a parte que se asemella á zona interior dunha circunferencia ou dunha esfera, é dicir, que ten a súa parte afundida dirixida ao observador. É o concepto complementario ao de convexidade.

Non é correcto dicir cóncavo cara arriba ou cóncavo cara a abaixo, pois isto designa unha dobre realidade inexistente, porén os valores numéricos son similares, posto que a calidade da convexidade depende do punto de vista do observador.

O termo é de aplicación en matemáticas, xeometría, xeografía, demografía, enxeñaría, óptica, arquitectura, etc.

Lente cóncavas (plano-cóncava e bicóncava)

Ángulos cóncavos
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Porén, a definición de ángulo cóncavo non se axusta intuitivamente á definición xeral, e é a seguinte: un ángulo é **cóncavo**, reflexo ou entrante se mide máis de 180° e menos de 360° (máis de {\displaystyle \pi \,} rad e menos de {\displaystyle 2\pi \,} rad). |

Figuras xeométricas cóncavas
----------------------------

Un polígono é cóncavo, se ao atravesalo unha recta pode cortalo en tres ou máis puntos. Posúe polo menos un ángulo interior cóncavo.

* Polígono simple, cóncavo, irregular.Polígono simple, cóncavo, irregular.
* Polígono convexo, regular (equilátero e equiángulo).Polígono convexo, regular (equilátero e equiángulo).

Funcións alxebraicas cóncavas
-----------------------------

*Artigo principal**:* Función cóncava.Unha función é cóncava cando dados dous puntos calquera, o segmento que os une queda por baixo da curva. Presenta a súa concavidade cara a abaixo.

A concavidade, como característica do gráfico dunha función, refírese á condición xeométrica da rexión situada baixo unha curva.

Dise que unha función f(x) é cóncava cando a rexión baixo a curva é convexa, en caso que a función sexa dúas veces derivable, esta é cóncava se, e só se f"(x) < 0.

Unha función cóncava, tamén se chama cóncava cara a abaixo, mentres que unha función convexa é chamada cóncava cara arriba.

Notas
-----

1. ↑  "Dicionario; concavidade". *Real Academia Galega*. Consultado o 2022-04-09.
2. ↑  DLE.
3. ↑  Def. cóncavo.
4. ↑  "bUSCatermos". *aplicacions.usc.es*. Consultado o 2022-04-09.
5. ↑  Concavidad en descartes.cnice.mec.es.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Concavidade*** |

### Outros artigos

* Polígono cóncavo
* Función cóncava
* Convexidade
* Función convexa

Ligazóns externas
-----------------

* Concavidade e convexidade en descartes.cnice.mec.es.
O **DOI** ou **identificación de material dixital** (en inglés, ***digital objet identifier***) é un sistema estándar para legalizar a propiedade intelectual de obras difundidas a través de calquera tipo de formato dixital, por exemplo Internet. É un sistema parecido aos identificadores URI. Unha forma común de empregar o sistema DOI é dar ás publicacións científicas un número específico que calquera pode utilizar para localizar a través da Rede o citado artigo. A diferenza do sistema URL, usado nas páxinas web, o sistema DOI non cambia co paso do tempo, aínda que o artigo sexa recolocado nun enderezo distinto posto que leva a información incorporada en forma de metadatos.

O sistema de control DOI foi elaborado pola *Corporación Nacional para Iniciativas de Investigación* (CNRI), unha asociación estadounidense non lucrativa destinada a promover o desenvolvemento das tecnoloxías da información e a comunicación no campo da investigación científica.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* The digital object identifier system *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25670
* BNF: 135461391
* GND: 7694956-4
* LCCN: sh99010374

 |