A resposta bioluminescencia ao Ca2+ local despois da inxección intraperitoneal de tdTA recombinante nun rato anestesiado. Móstrase unha transparencia da imaxe de reflexión do rato (escala gris) e a bioluminescencia inducida polo Ca2+ (pseudocor vermella).

A **proteína fluorescente vermella**, (**RFP**, *red fluorescent protein*) é un fluoróforo que emite fluorescencia vermella-laranxa cando é excitado. Desenvolvéronse varias variantes usando mutaxénese dirixida. A proteína orixinal illouse do cnidario Discosoma e denominouse **DsRed**. Agora están dispoñibles outras que fluorescen en laranxa, vermello e vermello distante.

A RFP é dunha masa molecular de aproximadamente 25,9 kDa. O máximo de excitación é de 558 nm e o máximo de emisión é de 583 nm.

A primeira proteína fluorescente vermella que se descubriu, a proteína fluorescente verde (GFP), foi adaptada para identificar e desenvolver marcadores fluorescentes noutras cores. Variantes como a proteína fluorescente amarela (YFP) e a proteína fluorescente ciano (CFP) descubríronse en antozoos.

Un aspecto importante das proteínas fluorescentes é o tempo que hai que agardar entre a síntese de proteínas e a expresión da fluorescencia. DsRed ten un tempo de maduración de arredor de 24 horas, o cal fai que sexa inutilizable en moitos experimentos que teñen lugar nun intervalo de tempo máis curto. Ademais, DsRed ten forma tetramérica, o cal pode afectar o funcionamento das proteínas ás cales é ligada. Por medio da enxeñaría xenética mellorouse a utilidade da RFP ao incrementar a súa velocidade de desenvolvemento da fluorescencia e creando variantes monoméricas. Entre as variantes melloradas da RFP están as seguintes: mFruits (mCherry, mOrange, mRaspberry), mKO, TagRFP, mKate, mRuby, FusionRed, mScarlet e DsRed-Express.

DsRed é máis axeitada para obtención de imaxes ópticas que a EGFP.

Notas
-----

1. 1 2  Bevis, Brooke J.; Glick, Benjamin S. (2002). "Rapidly maturing variants of the Discosoma red fluorescent protein (DsRed)". *Nature Biotechnology* (en inglés) **20** (1): 83–87. ISSN 1546-1696. PMID 11753367. doi:10.1038/nbt0102-83.
2. ↑  Miyawaki, Atsushi; Shcherbakova, Daria M; Verkhusha, Vladislav V (outubro de 2012). "Red fluorescent proteins: chromophore formation and cellular applications". *Current Opinion in Structural Biology* **22** (5): 679–688. ISSN 0959-440X. PMC 3737244. PMID 23000031. doi:10.1016/j.sbi.2012.09.002.
3. 1 2  Remington, S. James (1 de xaneiro de 2002). "Negotiating the speed bumps to fluorescence". *Nature Biotechnology* (en inglés) **20** (1): 28–29. PMID 11753356. doi:10.1038/nbt0102-28.
4. 1 2 3  Piatkevich, Kiryl D.; Verkhusha, Vladislav V. (2011). "Guide to Red Fluorescent Proteins and Biosensors for Flow Cytometry". *Methods in Cell Biology* **102**: 431–461. ISBN 9780123749123. ISSN 0091-679X. PMC 3987785. PMID 21704849. doi:10.1016/B978-0-12-374912-3.00017-1.
5. ↑  Bindels, Daphne S; Haarbosch, Lindsay (2017). "mScarlet: a bright monomeric red fluorescent protein for cellular imaging". *Nature Methods* (en inglés) **14** (1): 53–56. ISSN 1548-7105. PMID 27869816. doi:10.1038/nmeth.4074.
6. ↑  Böhm I, Gehrke S, Kleb B, Hungerbühler M, Müller R, Klose KJ, Alfke H (2019). "Monitoring of tumor burden in vivo by optical imaging in a xenograft SCID mouse model: evaluation of two fluorescent proteins of the GFP-superfamily". *Acta Radiol* **60** (3): 315–326. PMID 29890843. doi:10.1177/0284185118780896.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* DsRed en FPBase