recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 43°03′21″N 5°49′09″O﻿ / ﻿43.05575657, -5.81904275

Mapa parroquial de Ḷḷena.
**Piñera** é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. Atópase no centro do concello e linda ao norte coa parroquia de Sotieḷḷo, ao nordés coa de Erías, ao leste coa de Las Puentes, ao sueste coa de Chanos de Somerón, ao sur coa de Teyeo e ao oeste coa de Xomezana. 

Ten unha extensión de 7,78 km² e unha poboación de 57 habitantes (INE, 2010). Estes repártense entre os lugares de Carraluz (20 habitantes), Piñera Baxo (33 habitantes) e Piñera Riba (4 habitantes).

Piñera na cultura popular
-------------------------

Hai varios cantares que fan referencia aos *reniegos* ou *conceyones*, os alcumes polos que son coñecidos os habitantes de Piñera, e as xentes de Carraluz.

(Orixinal en lingua asturiana)

*Los mozos de Carraluz*  

*son pocos y valen menos,*  

*hay que llevalos a Faro*  

*y cambialos por tarreños.*  

*Los mocinos de Piñera*  

*gastan muncho ringo rango,*  

*un pañuelo en cada bolso*  

*y la moquita pingando.*

Notas
-----

1. ↑  "Topónimos oficiais do concello de Ḷḷena" (PDF). *sede.asturias.es*. Consultado o 6 de agosto de 2021.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* VV.AA. *Diccionario geográfico de Asturias*. Oviedo, Editorial Prensa Asturiana, 2000.
* Castañón, Luciano, *Diccionario geográfico popular de Asturias*. Oviedo, Servicio de Publicaciones del Principado de Asturias, 1990.

| * v
* c
* e
Asturias Parroquias de Ḷḷena  |
| --- |
| 
* Cabezón
* Campumanes
* Carabanzo
* Casorvía
* Castieḷḷo
* Columbieḷḷo
* Congostinas
* Chanos de Somerón
* Erías
* Felgueras
* Muñón Cimiru
* Muñón Fondiru
* Parana
* Payares
* Piñera
* La Pola
* Las Puentes
* Samiguel del Río
* Sotieḷḷo
* Teyeo
* Tuíza
* Viḷḷayana
* Xomezana
* Zurea

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13147890
* código INE: 33033150000

 |
Coordenadas: 59°22′N 16°31′L﻿ / ﻿59.367, -16.517

|  |
| --- |
| **Concello de Eskilstuna***Eskilstuna kommun* |
|  |
| Casa do concello |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Södermanland |
| **Condado** | Södermanland |
| **Capital** | Eskilstuna |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 107 708 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 1 250,48 km² |
| **Densidade** | 97,94 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | eskilstuna.se |

**Eskilstuna** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Södermanland. A súa capital e localidade máis grande é Eskilstuna. As outras áreas urbanas máis grandes son (en orde de tamaño) Torshälla, Skiftinge, Hällbybrunn, Skogstorp, Ärla, Kjulaås, Hållsta, Kvicksund e Hällberga.

O concello de Eskilstuna acadou a cifra de 100 000 habitantes o 4 de marzo de 2014, converténdose así no 15º concello sueco en chegar a esa cantidade.

Xeografía
---------

O municipio está no noroeste do landskap de Södermanland, entre os grandes lagos Mälaren ao norte e Hjälmaren ao oeste. Os dous lagos están conectados polo río Eskilstunaån, que no seu curso superior é coñecido como *Hyndevadsström* e no inferior ao redor de Torshälla como *Torshällaån*. A histórica parte de Rekarnebygden do noroeste de Södermanland correspóndese aproximadamente cos límites actuais do concello, e o nome Rekarne aínda aparece nalgúns nomes de lugares e organizacións locais.

O municipio de Eskilstuna limita ao leste co de Strängnäs, ao sur co de Flen e ao suroeste co de Katrineholm, todos no condado de Södermanland. Ao oeste limita co concello de Arboga, ao noroeste co de Kungsör e ao norte co de Köping, Hallstahammar e Västerås, no condado de Västmanland.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-08-17.
2. ↑  "Eskilstuna kommun - Kommun och politik - Eskilstuna 100 000". *web.archive.org*. 2016-04-02. Archived from the original on 02 de abril de 2016. Consultado o 2022-08-17.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q503144
* WorldCat
* VIAF: 144415127
* BNF: 119743661
* EBID: ID
* GeoNames: 2715951
* GRID: grid.451534.2
* ISNI: 0000 0004 0618 6758
* LCCN: n96051492
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-0357
* OSM: 935569

 |
Coordenadas: 43°01′26″N 5°54′29″O﻿ / ﻿43.0238567, -5.90810447

Vista do macizo de Ubiña.
Mapa parroquial de Ḷḷena.
**Tuíza** é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. De 23,32 km² de extensión, ocupa o extremo suroccidental do concello. Linda ao sur e ao oeste coa provincia de León, ao norte co concello de Quirós, ao nordés coa parroquia de Xomezana e ao leste e sueste coa de Teyeo. Ten unha poboación (INE, 2010) de 53 habitantes, que están repartidos entre os lugares de El Quempu, Tuíza Baxo e Tuíza Riba.

Actividades de montaña
----------------------

En Tuíza atópase a vertente asturiana do macizo de Ubiña. Sendo Pena Ubiña, de 2417 metros, a maior altitude dentro do concello. Neste macizo practícanse toda clase de actividades de alta montaña, dende sendeirismo até a escalada invernal. Na veiga do Meicín, a 1560 metros, hai un refuxio de montaña.

Notas
-----

1. ↑  "Topónimos oficiais do concello de Ḷḷena" (PDF). *sede.asturias.es*. Consultado o 6 de agosto de 2021.
2. ↑  "El refugio del Meicín será un centro de primeros auxilios para los accidentes de montaña". *El Comercio*. 20 de xullo de 2019.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* VV.AA. *Diccionario geográfico de Asturias*. Oviedo, Editorial Prensa Asturiana, 2000.

| * v
* c
* e
Asturias Parroquias de Ḷḷena  |
| --- |
| 
* Cabezón
* Campumanes
* Carabanzo
* Casorvía
* Castieḷḷo
* Columbieḷḷo
* Congostinas
* Chanos de Somerón
* Erías
* Felgueras
* Muñón Cimiru
* Muñón Fondiru
* Parana
* Payares
* Piñera
* La Pola
* Las Puentes
* Samiguel del Río
* Sotieḷḷo
* Teyeo
* Tuíza
* Viḷḷayana
* Xomezana
* Zurea

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3663211
* código INE: 33033210000

 |
Coordenadas: 43°03′47″N 5°50′35″O﻿ / ﻿43.06316468, -5.843145

Vista da vila de Xomezana.
Mapa parroquial de Ḷḷena.
**Xomezana** é unha parroquia do concello asturiano de Ḷḷena. Abrangue 18,57 km² da zona centrooccidental do concello e linda ao norte coas parroquias de Zurea e Sotieḷḷo, ao nordés coa de Erías, ao leste coa de Las Puentes, ao sueste coa de Chanos de Somerón, ao sur coa de Teyeo, ao suroeste coa de Tuíza e ao oeste co concello de Quirós. Os seus 153 habitantes (INE, 2010) repártense entre os lugares de Espineo, Xomezana Baxo, Xomezana Riba, Las Monas e Viḷḷarín.

Notas
-----

1. ↑  "Topónimos oficiais do concello de Ḷḷena" (PDF). *sede.asturias.es*. Consultado o 6 de agosto de 2021.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* VV.AA. *Diccionario geográfico de Asturias*. Oviedo, Editorial Prensa Asturiana, 2000.

| * v
* c
* e
Asturias Parroquias de Ḷḷena  |
| --- |
| 
* Cabezón
* Campumanes
* Carabanzo
* Casorvía
* Castieḷḷo
* Columbieḷḷo
* Congostinas
* Chanos de Somerón
* Erías
* Felgueras
* Muñón Cimiru
* Muñón Fondiru
* Parana
* Payares
* Piñera
* La Pola
* Las Puentes
* Samiguel del Río
* Sotieḷḷo
* Teyeo
* Tuíza
* Viḷḷayana
* Xomezana
* Zurea

 |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9012519
* WorldCat
* VIAF: 38146030643535862518
* código INE: 33033100000

 |
|  |
| --- |
| **Ang Thong** |
|   |
| **Capital** | Ang Thong |
| **Rexión** | Rexión Central |
| **Poboación** | 269.419 habitantes |
| **Censo** | abril de 2000 |
| **Área** | 968,4 km² |
| **Densidade** | 278,21 hab/km² |
| **Poboación estimada** | 290.423 habitantes (xullo de 2002) |
| **Localización da provincia** |
|  |

**Ang Thong** (en tailandés: อ่างทอง) é unha provincia da Tailandia. A súa capital é a cidade de Ang Thong.

Limita coas provincias tailandesas de, empezando polo norte e seguindo o sentido das agullas do reloxo, Sing Buri, Lopburi, Ayutthaya e Suphanburi.

Xeografía
---------

É un territorio chairego, atravesado polo río Chao Phraya e o Noi. Carece de montañas e bosques, e consiste principalmente en terras agrícolas. Os dous ríos, xunto con múltiples canles (khlongs), proporcionan suficiente auga para o cultivo do arroz.

Historia
--------

Ang Thong foi historicamente coñecida como *Wiset Chai Chan*, achantada na ribeira do río Noi. Formouse unha importante cidade fronteiriza no reino de Ayutthaya durante as guerras con Birmania, xa que o río Noi río servía como obstáculo natural para o avance de tropas.

Durante o reinado de Taksin, despois da caída de Ayutthaya, a principal cidade da provincia traladouse á beira do río Chao Phraya, e denominouse Ang Thong (*Cunca de ouro*) pola cor do arroz que se cultiva na zona.

Símbolos provinciais
--------------------

Selo provincial.
O emblema provincial amosa algunhas espigas douradas de arroz nunha cunca de auga. Simboliza a fertilidade da provincia como un dos principais produtores deste alimento. A árbore provincial é a *Diospyros malabarica*.

Distritos
---------

Distritos da provincia.
A provincia está subdividida en 7 distritos (*amphoes*). Os distritos son á súa vez divididos en 81 comunas (*tambons*) e estas en 513 poboados (*moobans*).

1. Ang Thong
2. Chaiyo
3. Pa Mok
4. Pho Tong
5. Sawaeng Ha
6. Wiset Chai Cahn
7. Samko

| * v
* c
* e
Provincias de Tailandia |
| --- |
| 
* Amnat Charoen
* Ang Thong
* Bueng Kan
* Buriram
* Chachoengsao
* Chainat
* Chaiyaphum
* Chanthaburi
* Chiang Mai
* Chiang Rai
* Chonburi
* Chumphon
* Kalasin
* Kamphaeng Phet
* Kanchanaburi
* Khon Kaen
* Krabi
* Lampang
* Lamphun
* Loei
* Lopburi
* Mae Hong Son
* Maha Sarakham
* Bangkok
* Mukdahan
* Nakhon Nayok
* Nakhon Pathom
* Nakhon Phanom
* Nakhon Ratchasima
* Nakhon Sawan
* Nakhon Si Thammarat
* Nan
* Narathiwat
* Nong Bua Lamphu
* Nong Khai
* Nonthaburi
* Pathum Thani
* Pattani
* Phang Nga
* Phatthalung
* Phayao
* Phetchabun
* Phetchaburi
* Phichit
* Phitsanulok
* Phra Nakhon Si Ayutthaya
* Phrae
* Phuket
* Prachinburi
* Prachuap Khiri Khan
* Ranong
* Ratchaburi
* Rayong
* Roi Et
* Sa Kaeo
* Sakon Nakhon
* Samut Prakan
* Samut Sakhon
* Samut Songkhram
* Saraburi
* Satun
* Sisaket
* Sing Buri
* Songkhla
* Sukhothai
* Suphan Buri
* Surat Thani
* Surin
* Tak
* Trang
* Trat
* Ubon Ratchathani
* Udon Thani
* Uthai Thani
* Uttaradit
* Yala
* Yasothon

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q243795
* WorldCat
* VIAF: 129060691
* GEC: 0004141
* GeoNames: 1621034
* LCCN: n84214997
* OSM: 1908765
* TGN: 7000906
* WOEID: 2347160

 |
**Pola de Siero**, **A Pola de Siero**[] (en asturiano e oficialmente **La Pola Siero**) é unha parroquia do concello asturiano de Siero, España, e unha vila de devandita parroquia. A vila é a capital do concello. No ano 2014 contaba cunha poboación empadroada de 12 755 habitantes.

Pola de Siero está situada no centro do municipio, estando este este no centro de Asturias, e en particular na área metropolitana da *Cidade Astur,* a cal conta con máis de 800.000 habitantes. Rodeada de importantes comunicacións como a autovía A-64 que a comunica coa capital do Principado en só 10 minutos (15 Km); tamén 45 minutos do oriente asturiano, cabendo destacar que se atopa moi preto de todos os polígonos industriais do centro de Asturias. Tamén pasa polo seu perímetro a AS-1 (Autovía mineira) que a comunica con Xixón noutros 15 minutos (dista 16 Km) e noutros 15 minutos das Concas do Nalón e do Caudal. 

Parque da Pola
É unha das poucas zonas de Asturias, xunto con Oviedo e Xixón, que segue a gañar poboación, a pesar da drástica caída da natalidade asturiana, deixando en niveis moi baixos a taxa de mantemento da poboación (aproximadamente, un terzo desta).

Entre as súas festividades destacan as do Carmín (luns seguinte á festividade da Virxe do Carmen, en xullo), Comadres (xoves previo ao mércores de cinza) e Güevos Pintos (martes seguinte ao domingo de Pascua). Ademais, a fin de semana previa ao martes de Pascua celébrase un Mercado Tradicional.

O casco antigo da Pola de Siero aínda conserva zonas arquitectónicas tradicionais que resultan atractivas para o turismo da vila.

Notas
-----

1. ↑  Biografía de Camilo González Suárez-Llanos, Academia.gal
2. ↑  "Decreto 104/2009, de 29 de julio, por el que se determinan los topónimos oficiales del concejo de Siero" (PDF). *BOA*. Oviedo. 11 de agosto. Consultado o 17 de xuño de 2011.
3. ↑  "Nomenclátor: Población del Padrón Continuo por Unidad Poblacional a 1 de enero. A Pola de Siero". Arquivado dende o orixinal o 03 de marzo de 2016. Consultado o 07 de agosto de 2016.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xeografía de Asturias
* Camiño de Santiago da Costa
* Demografía de Asturias
* Igrexa de San Pedro (A Pola de Siero)

### Ligazóns externas

Páxina do Concello de Siero

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1018362
* WorldCat
* VIAF: 316429556
* código INE: 33066220000
* EBID: ID
* MusicBrainz: ID

 |
Coordenadas: 43°33′31″N 6°04′18″O﻿ / ﻿43.558611, -6.071667

L'Arena.
Vista da vila de L'Arena.
**L'Arena** é a capital da parroquia costeira de Ranón, no concello asturiano de Sotu'l Barcu. Cunha poboación de 1 445 hab. (segundo datos de 2017), é a localidade máis poboada do concello.

Xeografía
---------

Atópase na beira dereita da desembocadura do río Nalón no mar Cantábrico, a 10 metros sobre o nivel do mar e a 3 km da capital do concello. Tradicionalmente, é famoso pola pesca do meixón e pola gastronomía arredor dela.

En L'Arena sitúase a praia dos Quebrantos, que xunto coa de Bayas, xa no concello veciño de Castrillón, forman un areal de máis de 3 km de lonxitude.

Festas
------

Celebra as súas festas arredor da festividade de San Xoán, o 24 de xuño. Ademais, e por mor da súa tradición mariñeira, celebra tamén a festa de San Telmo o último domingo de setembro.

Lugares
-------

* L'Arrabal
* El Barriu Chinu
* La Calea
	+ La Calea de Baxu
* El Charcu
* La Llama
	+ La Baxamar
* El Maumáu
* El Molinón
* El Parque
* El Picu
* Riulaveiga

Notas
-----

1. ↑  "Nomenclátor de entidades de poboación de Asturias". Consultado o 24 de setembro de 2021.
2. ↑  Páxina do concello de Sotu'l Barcu.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***L'Arena, Ranón, Sotu'l Barcu Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9073540
* WorldCat
* VIAF: 250932902

 |
Coordenadas: 41°45′33″N 8°11′42″O﻿ / ﻿41.75917, -8.19500

Ponte dos Eixões en Campo do Gerês, no Parque Nacional da Peneda-Gerês
**Campo do Gerês** é unha freguesía portuguesa do municipio de Terras de Bouro, distrito de Braga, tamén coñecida como **São João do Campo**.

Xeografía
---------

Esta antiga aldea está situada a oeste da Mata da Albergaria, en pleno corazón do Parque Nacional da Peneda-Gerês, a 15 km da capital do concello de Terras do Bouro.

A freguesía ocupa unha extensión de 62,38 km² e, no ano 2011, contaba cunha poboación e 162 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 2,6 hab./km². 

### Evolución demográfica


| Evolución da poboación da freguesía de Campo do Gerês (1864-2011). |
| --- |
| 1864 | 1878 | 1890 | 1900 | 1911 | 1920 | 1930 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1981 | 1991 | 2001 | 2011 |
| 352 | 363 | 388 | 380 | 398 | 394 | 410 | 410 | 489 | 437 | 835 | 226 | 193 | 187 | 162 |

Cultura
-------

Marco miliario XXIX da Vía Romana XVIII (Braga-Astorga). Campo do Gerês.
Campo do Gerês alberga o Museo Etnográfico Vilarinho das Furnas, para conservar a memoria do pobo do mesmo nome, que foi mergullado en 1971 debido á construción dun encoro.

Desde xuño de 2013 pódese visitar o Museu da Geira, que ten un programa museográfico sobre ás técnicas construtivas das vías romanas, así como do transporte empregado na época. 

O museo estrutúrase en catro salas temáticas, un auditorio e despachos para estudos arqueolóxicos. O concello de Terras de Bouro conserva actualmente un percorrido de 30 km desde a antiga *Geira* romana.

Patrimonio
----------

* Vía romana XVIII (*Geira*, desde o Lugar de Santa Cruz Souto até a Portela do Home), no seu trazado por Terras de Bouro, desde o miliario XIV (Santa Cruz) ao miliario XXXIV (Albergaria), incluíndo todas as estruturas arqueolóxicas asociadas a ela.
* Cruceiro de São João do Campo
* Marco miliario Covide e Campo

Notas
-----

1. ↑  "População residente, segundo a dimensão dos lugares, população isolada, embarcada, corpo diplomático e sexo, por idade (ano a ano)". Informação no separador "Q601\_Norte". Instituto Nacional de Estatística. Consultado o 22 de agosto de 2021. Copia arquivada o 4 de decembro de 2013 en Wayback Machine.
2. ↑  Instituto Nacional de Estatística (Recenseamentos Gerais da População) - INE. Publicacões.
3. ↑  Juan J. Moralejo (2009): "Toponimia de las vías romanas de Galicia". *Acta Palaeohispanica X. Palaeohispanica* '*9*: 189-202.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1031494
* GeoNames: 8014731
* OSM: 4168827

 |
***Il Decameron*** é un filme italiano de 1971 dirixido por Pier Paolo Pasolini. Baséase nalgúns contos do *Decamerón*, de Giovanni Boccaccio, e constitúe a primeira parte da *Triloxía da vida* do director.

Argumento
---------

No primeiro episodio Andreuccio de Perugia é enganado por un home, acabando nun mar de feces. No segundo un mozo é convencido por un grupo de monxas para que manteña relacións sexuais con elas. No terceiro, Peronella está co seu amante cando chega o seu marido.

No seguinte un comerciante dedicado ao pecado é castigado por Deus cunha grave enfermidade. Noutro episodio, dous amantes organízanse para enganar aos seus pais. En Sicilia, unha rapaza namórase de Lorenzo, empregado dos seus irmáns, que conspiran para asasinalo.

Máis adiante, un médico convence a un home de que o pode converter en cabalo. No último episodio, dous homes de Nápoles deciden que o primeiro que morra contará ao outro sobre o Paraíso ou o Inferno.

No final da historia, o pintor Giotto completou un fresco no que aparecen os sucesivos episodios.

Personaxes
----------

* Franco Citti - Ciappelletto
* Ninetto Davoli - Andreuccio de Perugia
* Vincenzo Amato - Masetto de Lamporecchio
* Angela Luce - Peronella
* Giuseppe Zigaina - Monxe
* Gabriella Frankel
* Vincenzo Cristo
* Pier Paolo Pasolini - Allievo di Giotto
* Giorgio Iovine
* Salvatore Bilardo
* Vincenzo Ferrigno - Giannello
* Luigi Seraponte
* Antonio Diddio
* Mirella Catanesi

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na IMDb *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q720159
* Allmovie: v12991
* AlloCiné: 2372
* CineRessources: 42339
* FilmAffinity: 711651
* Filmportal: ID
* IMDb: tt0065622
* WorldCat
* LCCN: n96047178
* LUMIERE: 17086
* OFDb: 13462
* OMDB: 36275
* Rotten Tomatoes: decameron
* Synchronkartei: 20243
* TMDb: 33583
* TVcom: the-decameron
* TVGuide: 129757

 |
***A aventura máxica de Merliño*** é un videoxogo educativo de aventura gráfica point and click desenvolvido polo grupo de investigación SINX, da Universidade de Vigo. *A aventura máxica de Merliño* está considerada como unha das primeiras producións de videoxogos en galego, da cal se fixeron 50 000 copias que foron repartidas de balde ós centros educativos galegos. Baséase en lendas e contos populares do país.

O videoxogo ten como obxectivo sensibilizar ós mozos adolescentes da importancia da lingua como un elemento de identidade. Subvencionado pola Dirección Xeral de Política lingüística, é un CD interactivo realizado por Xosé Luís Martínez Orge, Diego Fernández Goberna, David Ramos Valcárcel e Marcos Valiño García. Conta cun editor para xerar historias a través de 7 posibles localizacións e máis de 20 escenarios con personaxes e obxectos cos que interactuar.

Sinopse
-------

O xogo conta a historia de Merliño, un rapaz que pasa uns días na casa da súa avoa. Sen querer Merliño le un libro de conxuros que fai reaparecer a un antigo demo. Coa axuda dun trasno chamado Cipri, Merliño terá que facer unha viaxe pola Galicia máxica como Santo André de Teixido, Ribeira ou a Torre de Hércules da Coruña.

Notas
-----

1. ↑  "A Aventura Máxica de Merliño - Pc". *JuegosADN*. Consultado o 26 de setembro de 2016.
2. ↑  "Preséntanse un videoxogo e un xogo de mesa para potenciar o galego". CCG. Consultado o 26 de setembro de 2016.
3. ↑  Gómez Guinovart, Xavier (15 de decembro de 2010). "Por que os marcianiños non falan galego". *Terra e Tempo*. Arquivado dende o orixinal o 10 de xuño de 2020. Consultado o 26 de setembro de 2016.
4. ↑  Redacción (2 de xaneiro de 2002). "Docentes universitarios diseñan material escolar sobre cultura gallega". *La Voz de Galicia*. Consultado o 26 de setembro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A aventura máxica de Merliño na Rede de Bibliotecas de Galicia
Localización da subrexión do Douro.
**Douro** é unha subrexión (ou comunidade intermunicipal) da Rexión Norte de Portugal —unha rexión estatística de nivel III (NUTS III)— coordinada pola Comisión de Coordinación e Desenvolvemento Rexional da Rexión Norte de Portugal.

Xeografía
---------

Está constituída polos concellos pertencentes aos distritos de Braganza, Vila Real, Viseu e Guarda.

Limita ao norte coa subrexión de Alto Tras os Montes, ao leste con España, ao sur coas subrexións de Beira Interior Norte e Dão-Lafões, e ao oeste coa subrexión de Támega.

Ocupa unha extensión de 4 112 km² e en 2011 tiña unha poboación de 205 902 habitantes.

Concellos
---------

Comprende 19 concellos:

* Alijó
* Armamar
* Carrazeda de Ansiães
* Freixo de Espada à Cinta
* Lamego
* Mesão Frio
* Moimenta da Beira
* Murça
* Penedono
* Peso da Régua
* Sabrosa
* Santa Marta de Penaguião
* São João da Pesqueira
* Sernancelhe
* Tabuaço
* Tarouca
* Torre de Moncorvo
* Vila Nova de Foz Côa
* Vila Real

Vila Flor pasou a formar parte da subrexión de Alto Tras os Montes.

Notas
-----

1. ↑  Intituto Nacionall de Estatistica. Portugal.
Coordenadas: 43°28′9″N 3°45′58″O﻿ / ﻿43.46917, -3.76611

A península de La Magdalena.
A **península de La Magdalena** é unha península situada na entrada da baía de Santander, na cidade cántabra de Santander. Ten unha superficie de 28 hectáreas.

Foi un regalo da cidade de Santander ao rei Afonso XIII, que o utilizou como residencia de veraneo entre 1912 e 1929. Na actualidade a península é un parque público aberto durante o día. Nela atópanse o histórico Palacio de La Magdalena, un pequeno zoolóxico, tres carabelas e dúas praias.

Notas
-----

1. ↑  Concello de Santander, ed. (2002). "El Palacio de la Magdalena". Arquivado dende o orixinal o 01 de marzo de 2009. Consultado o 20 de xullo de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Península de La Magdalena*** |

### Outros artigos

* Palacio de La Magdalena

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3752020
* GeoNames: 3117690

 |
**Pāṇini** (en devanágari पाणिनि), probablemente do século V a.C. foi un gramático da India antiga célebre por formular os 3 959 sūtras ou regras da morfoloxía do sánscrito coñecidas polo nome de *Aṣṭādhyāyī*, tamén chamadas *Pāṇinīya*, e que fican aínda hoxe como a obra máis coñecida sobre a gramática desta lingua. É considerado como o fundador da literatura e da lingua sánscrita.

Gramática de Pāṇini
-------------------

A gramática de Pāṇini é fortemente sistemática e técnica. Os conceptos de fonema, de morfema e de raíz, inherentes á súa concepción analítica non serán tidos en consideración polos lingüistas occidentais ata dous milenios despois. As regras definidas por Pāṇini teñen a reputación de seren perfectas, é dicir que describen perfectamente a morfoloxía do sánscrito, e son consideradas tan claras que os informáticos as utilizaron para aprenderlles aos ordenadores a comprensión do sánscrito. Pāṇini emprega metaregras, transformacións e a recursividade, así como un sistema elaborado de abreviaturas. A forma de Backus-Naur, ou gramática BNF, utilizada para describir as linguaxes de programación modernas ten similitudes importantes coas regras da gramática de Pāṇini que pode ser tamén considerado como un dos pais da informática.

Non se coñece nada consistente a propósito da súa vida, nin sequera o século no que viviu (con certeza despois do século VII a.C. e antes do século III a.C.). Segundo a tradición india, Pāṇini nacería en Shâlâtula, preto do Indo, hoxe no territorio de Paquistán, e viviría do 520 ao 460 a.C. durante o período védico tardío. Pāṇini instituíu algunhas regras especiais, chamadas *chandasi* («nos himnos») para dar conta das formas das escrituras védicas caídas en desuso na lingua falada do seu tempo, indicando que o sánscrito védico era xa un dialecto arcaico, pero aínda comprensíbel. 

O concepto de *dharma* está testemuñado na súa frase de exemplo (4.4.41) *dharmam carati*, « el respecta a lei ». Un indicio importante para a datación de Pāṇini é a ocorrencia do *yavan-*, « xonio, grego » en 4.1.49, onde se discute a formación da palabra *yavanānī* (« muller grega » ou « escritura grega »). Non se sabe se o traballo orixinal de Pāṇini era en forma escrita, algúns pretenden que un traballo de tal complexidade sería imposíbel de compilar sen notas escritas. Outros enxergan a posibilidade de que Pāṇini puidese telo composto coa axuda dun grupo de estudantes cuxos traballos lle serviron de caderno de notas. Non obstante, como a escritura aparece na India baixo a súa forma brahmi no século V a.C. é posíbel que Pāṇini coñecese e utilizase un sistema de escritura.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189725
* WorldCat
* VIAF: 250882672
* BIBSYS: 90205704
* BNF: 12015126t
* BRE: 2702422
* CERL: cnp00399269
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1765158
* GND: 118739123
* ISNI: 0000 0003 7135 1660
* LCCN: n80062965
* NKC: jo2009479209
* NTA: 069017573
* OL: OL3095A
* SUDOC: 028283805
* Treccani: panini

 |
**La Condamine** é o segundo distrito máis antigo de Mónaco, logo de Monaco-Ville, actualmente é un dos dez barrios nos que se atopa dividido o Principado de Mónaco. Está situada ao noroeste do país, ao redor do porto de Mónaco, cuxo verdadeiro nome é Porto de Hércules.

Xeografía
---------

### Localización en Mónaco

Por definición ampla, é un dos catro *barrios* tradicionais. Pero, máis especificamente é un dos dez modernos "Distritos de Mónaco", a súa área tradicional incluía tamén os modernos distritos de Moneghetti, Les Révoires e La Colle.

Historia e características
--------------------------

Foi fundada en 1297 e o seu nome provén da Idade Media, facendo referencia á *terra cultivable* que se atopa aos pés dun pobo ou dun castelo. Hoxe en día o porto de Mónaco e un próspero distrito financeiro dos que 0.052 km² se atopan na Condamine, logo dunha recente ampliación do Porto de Hercules que se completou en 2010.

Ten 16.213 habitantes segundo o censo de 2000, e entre os seus atractivos atópanse o mercado municipal da Praza de Armas ou a rúa Princess Caroline, peonil e con grande actividade comercial. Tamén se destaca a capela de Santa Devota, construída no século XI e restaurada no século XIX, onde se celebran todos os 27 de xaneiro cerimonias na súa memoria.

O Gran Premio de Mónaco no Circuíto de Mónaco comeza na Condamine no bulevar Alberte I e entra en Monte Carlo antes de regresar ao distrito.

O iate que pertence ao Príncipe de Mónaco polo xeral atraca no gran porto da Condamine, Porto Hércules.

O complexo deportivo municipal da Condamine, o Estadio Náutico Rainiero III consiste nunha piscina olímpica climatizada de auga salgada, trampolíns, e un escorregadoiro. A piscina convértese nunha pista de xeo de decembro a marzo.

A única estación de tren de Mónaco, a Gare de Monaco-Monte-Carlo atópase na Condamine.



Panorama de La Condamine

Panorama de La Condamine

Notas
-----

1. ↑  "Rainer III Nautical Stadium". *Marie de Monaco - Rainier III Nautical Stadium*. Marie de Monaco. Arquivado dende o orixinal o 17 de maio de 2013. Consultado o 25 May 2013.
2. ↑  History of Monaco station from the official site Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine. *(en francés)*

| * v
* c
* e
Barrios de Mónaco |
| --- |
| Bandeira de Mónaco | 
* Montecarlo
* Saint Roman
* Larvotto
* La Condamine
* Monaco-Ville
* Fontvieille
* La Colle
* Les Révoires
* Moneghetti
* Saint Michel
* Le Portier

 | Escudo de Mónaco |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q55095
* EBID: ID
* GeoNames: 3009937
* OSM: 2221178
* TGN: 7017505

 |
**Lintzoain** é unha localidade do municipio de Erroibar da Comunidade Foral de Navarra, España, dentro da comarca de Auñamendi e o Meiriñado de Sangüesa. A localidade atópase a 35 km de Pamplona e en 2020 tiña 67 habitantes. É a capital administrativa do val, onde se sitúa o seu concello.

Topónimo
--------

O nome de Lintzoain significa probablemente *Pobo de Lindus* traducida do éuscaro.

Xeografía
---------

A localidade atópase en centro do val de Erroibar baixo o monte Tiratun (1200 msnm.), a 749 msnm. de altitude, na beira dereita do río Erro e a 35 km da capital de Navarra, Pamplona.

Administración
--------------

A localidade está constituída como unha localidade pertencente ao municipio de Erroibar. Na localidade tamén se atopa a sede do val de Erroibar.

Camiño francés
--------------

O Camiño de Santiago seguindo a ruta do camiño francés pasa por Lintzoain na súa segunda etapa partindo de Roncesvalles.

Notas
-----

1. ↑  "LINTZOAIN - Auñamendi Eusko Entziklopedia". *aunamendi.eusko-ikaskuntza.eus* (en éuscaro). Consultado o 2021-11-29.
2. ↑  "Lintzoain". Consultado o 2021-11-29.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Erroibar
* Navarra
* Camiño francés

### Ligazóns externas

* Datos de Zubiri - Goberno de Navarra: Información e datos de entidades locales de Navarra.
* Datos de Zubiri - Federación Navarra de Municipios e *Concejos*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Xerión (homónimos).
Un mosaico do Xerión no sentido de entrada da rúa Linares Rivas na Coruña.
Xerión na rúa Rexedor Somoza.
Xerión feito con cinta nun valo na rúa Atocha Alta.
Xerión no estadio de Riazor, posteriormente retirado polo concello
**Xerión** é un movemento de arte urbana que naceu na cidade da Coruña e que toma o mito que leva o seu nome como protagonista. Na biografía do seu perfil de Twitter figura o lema "O underground, literalmente, que sae de baixo a Torre".

Descrición
----------

Trátase dunha codificación da caveira do xigante Xerión que aparece na parte inferior do escudo da cidade. Esta caveira e tibias cruzadas toman forma de grella que se materializan en todo tipo de soportes como mosaicos, colaxes, cinta ou pintura.

Repercusión
-----------

O Concello da Coruña mostrou unha actitude crítica e persecutoria, tras manifestar que difundirían e respectarían estas manifestacións. Con posterioridade o concello continuou a eliminar xerións como o mosaico do estadio de Riazor ou o aparecido no parque de Santa Margarida Diversos medios fixéronse eco deste movemento, con forte base comunitaria e *faino ti mesmo*, dun xeito positivo dentro do campo da arte urbana, da manifestación identitaria local ou reseñado como un atractivo que mostra a vitalidade da cidade.

Premios e recoñecementos
------------------------

Este movemento de arte urbana foi nomeado ós Premios Gráffica 2023. Na candidatura definíase como "exemplo excepcional de deseño anónimo e colectivo que tivo un profundo impacto na cidadde da Coruña."

Notas
-----

1. ↑  "Xerión". *twitter.com*. agosto 2021. Consultado o 17 de outubro de 2023.
2. ↑  Carro, A. e Rodríguez, R. D. (14 de decembro de 2021). "Xerión, del destierro a símbolo coruñés. El Concello respetará y difundirá estos mosaicos que antes eliminaba". *La Opinión* (en castelán).
3. ↑  León, Carlos Ángel (28 de xullo de 2022). "Un «gran Xerión» se sienta en Santa Margarita en A Coruña". *La Voz de Galicia* (en castelán).
4. ↑  O. M. A. (17 de agosto de 2022). "Xerión, ás veces si, ás veces non". *La Opinión* (en castelán).
5. ↑  Xerión (3 de setembro de 2021). "TUTORIAL! Chega o esperadísimo tuto fai o teu Xerión!". *Thread Reader*.
6. ↑  Salgado, Daniel (9 de outubro de 2021). "Xerión, las calaveras de código abierto que se multiplican en A Coruña como un fenómeno de arte urbano anónimo". *elDiario.es* (en castelán).
7. ↑  Lezcano, Arturo (13 de decembro de 2021). "A Coruña y el jaleo de las calaveras". *El País Semanal* (en castelán).
8. ↑  Otero Mayán, Marta (17 de outubro de 2023). "Xerión, un fenómeno de premio". *La Opinion de A Coruña*. Consultado o 17 de outubro de 2023.
9. ↑  Premios Graffica (15 de setembro de 2023). "Xerión". *Premios Gràffica* (en castelán). Consultado o 17 de outubro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Tojo, Marga (30 de marzo de 2023). "Xerión e o control do espazo público". *Nós Diario*.
**Rodrigo Alfredo de Santiago Majó**, nado en Barakaldo (Biscaia) o 23 de setembro de 1907 e finado na Coruña o 30 de setembro de 1985, foi un músico español.

Traxectoria
-----------

Cursou estudos musicais no Conservatorio de Bilbao con Rafael Navarro (violín), Jesús Guridi (harmonía), José Sainz Basabe (composición) e Armand Marsik (orquestración e dirección). Aos dezaseis anos obtivo a praza de violinista na Orquestra Municipal de Bilbao.

Entre 1931 e 1936 foi director da banda de Mungia (Biscaia) e entre 1940 e 1947 da de Valencia de Don Juan (León). Entre 1947 e 1967 viviu na Coruña, dirixiu a Orquestra Municipal da Coruña e a Coral Polifónica El Eco. Durante estes anos desenvolveu o seu labor docente no Conservatorio coruñés de Música e Declamación como subdirector e catedrático de harmonía e composición.

Obra
----

O seu labor creativo inclúe dúas zarzuelas, catro ballets, tres sinfonías e catro concertos. Compuxo tamén varias obras sínfonico-corais (entre elas un réquiem) e obras para banda, para diversos conxuntos instrumentais e para coro.

Amais deixou numerosos escritos musicais, tanto sobre música galega como sobre música vasca.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* ERESBIL-Archivo Vasco de la Música, Fondo de *Rodrigo de Santiago*
* Historias de Erandio: Rodrigo Alfredo de Santiago

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2911992
* WorldCat
* VIAF: 58219410
* Auñamendi: 106593
* BNE: XX845797
* ISNI: 0000 0000 8137 3749
* LCCN: n89604191

 |
**Heinrich Rudolf Hertz**, nado en Hamburgo o 22 de febreiro de 1857 e finado en Bonn o 1 de xaneiro de 1894, foi un físico alemán. Na súa honra noméase hertz á unidade de frecuencia do SE.

En 1888, foi o primeiro en demostrar a existencia da radiación electromagnética construíndo un aparello para producir ondas de radio.

Traxectoria
-----------

Naceu no seo dunha familia xudía que se converteu ao cristianismo. O seu pai era conselleiro en Hamburgo, a súa nai a filla dun médico rico.

Mentres estudaba na Universidade de Berlín, demostrou aptitudes tanto para as ciencias como para as linguas, aprendendo árabe e sánscrito. Estudou ciencias e enxeñaría nas cidades alemás de Dresde, Múnic e Berlín. Foi estudante de Gustav Kirchhoff e Hermann von Helmholtz.

Obtivo o seu doutoramento en 1880 e continuou como pupilo de Helmholtz ata 1883, ano no que foi nomeado profesor de física teórica na universidade de Kiel. En 1885 fíxose profesor na universidade de Karlsruhe, onde descubriu as ondas electromagnéticas.

A partir do experimento de Michelson en 1881 (precursor do experimento de Michelson-Morley en 1887), que refutou a existencia do éter luminífero, Hertz reformulou as ecuacións de Maxwell para ter en conta o novo descubrimento. Probou experimentalmente que os sinais eléctricos poden viaxar a través do ar libre, como predeciran James Clerk Maxwell e Michael Faraday.

Tamén descubriu o efecto fotoeléctrico (explicado máis adiante por Albert Einstein) ao se decatar que un obxecto cargado perde a súa carga máis doadamente ao ser iluminado pola luz ultravioleta.

Morreu de septicemia con 37 anos. O seu sobriño Gustav Ludwig Hertz foi gañador do premio Nobel, e o fillo de Gustav, Carl Hellmuth Hertz, inventou a ultrasonografía médica.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Heinrich Rudolf Hertz Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41257
* WorldCat
* VIAF: 56711749
* BIBSYS: 90089575
* BLBNB: 000541624
* BNB: ID
* BNE: XX1150427
* BNF: 124810439
* BRE: 2356071
* CiNii: DA00814431
* DeutscheBio: 11855008X
* EBID: ID
* FAST: 120747
* GEC: 0032559
* GND: 11855008X
* ISNI: 0000 0001 2134 2542
* LCCN: n83210758
* MGP: 67546
* MR: 234751
* NDL: 00443175
* NKC: jn20000700701
* NLA: 35908879
* NNDB: 000072203
* NTA: 071756469
* OBP: ID
* OL: OL719311A
* SELIBR: 237442
* SNAC: w6vr3rjk
* SUDOC: 03401151X
* Treccani: heinrich-rudolf-hertz
* WikiTree: Hertz-182
* zbMATH: hertz.heinrich

 |
A **Xermania Inferior** foi unha provincia romana que ocupaba os territorios dos actuais Países Baixos e noroeste de Alemaña, sendo a súa fronteira oriental o río Rin (en latín *Rhenus*).

Historia
--------

Ata os tempos de Xulio César, ningún exército se chegara tan ó norte da Galia. No verán do 57 a.C. o xeneral romano derrotou ós nervios en Flandres no val do Mosa. Na primavera do 55 a.C. César acudiu a parlamentar cos caudillos dos usipetes e tencteri do Rin inferior, que desexaban establecerse na beira occidental do río. No medio da reunión, César capturounos e esmagou ás súas hostes. Despois construíu unha ponte sobre o Rin para intimidar ós xermanos que aínda desexaban cruzar, así como explorar a rexión, ata entón descoñecida.

Entre os anos 39 a.C. e 38 a.C. Agripa expulsou ós suevos da beira oeste do Rin e estableceu no seu lugar ós ubios, un pobo aliado de Roma. As continuas guerras deixaran esta rexión deserta, e os ubios fundaron a vila de *Ara Ubiorum*, a moderna Colonia. No -27, Octavio Augusto creou a provincia de Gallia Belgica, cuxa capital era Reims.

O gobernador Marco Lolio soubo en -17 que os sicambres, usipetes e tencteri, ó mando do sugambro Melón, cruzaran o Rin. O exército romano enfrontounos no val do Mosa, mais os xermanos rexeitaron a cabalería e logo ós lexionarios, e por último a aguia da V lexión foi roubada. Debido a que esta humillación debía ser vingada, Augusto enviou ós irmáns Tiberio e Druso a fornecer a fronteira do Rin. Ademais dividiu os territorios xermánicos conquistados en dous distritos militares romanos: Xermania Superior e Xermania Inferior. Para cuestións administrativas dependían do legado da Gallia Belgica, pero para cuestiones militares, os legados das lexións eran plenamente autónomos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xermania Inferior Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q152136
* EBID: ID
* GEC: 0029756
* GeoNames: 8378506
* GND: 4107441-5
* Pleiades: 981524
* TGN: 6002234
* Trismegistos: 16530

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Ilustración do Ashoka Chakra, tal e como se amosa na bandeira da India.
O **Ashoka Chakra** é unha representación do Dharmachakra, a Roda do Dharma (en sánscrito *cakra* significa *roda*).

Historia
--------

A roda ten 24 radios. O Chakra Ashoka foi amplamente inscrito en moitas reliquias do emperador Ashoka o Grande (que reinou entre 273 e 232 a. C.), o máis destacado de todos é o que se atopa na columna do León de Sarnath e o do Piar Ashoka.

Uso
---

O uso máis visible da Chakra Ashoka está no centro da bandeira nacional da República da India (aprobada o 22 de xullo de 1947), onde se pode visualizar en cor azul mariño sobre fondo branco, substituíndo o símbolo de Chakra (fiado de rodas) da versión anterior á independencia da bandeira. O Chakra Ashoka tamén pode verse na base da columna de León de Ashoka, que foi aprobado como o Emblema Nacional da India.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***India*** |

### Outros artigos

* Bandeira da India
* Escudo da India
Coordenadas: 7°01′34″N 71°25′38″O﻿ / ﻿7.02611, -71.42722

Localización de Araquita no departamento de Arauca.
**Arauquita** é unha vila e concello do departamento colombiano de Arauca. No ano 2020, a vila tiña unha poboación de 43 339 persoas.

Historia
--------

Foi fundado como *San Lorenzo* en 1675 por misioneiros xesuítas liderados por Bernabé González; durante a colonia adoptouse o nome de *El Guadual*, ata que en 1920 a poboación foi rebautizada como Arauquita. Constituíuse en concello no ano 1971.

Notas
-----

1. ↑  "Resultados y proyecciones (2005-2020) del censo 2005". Consultado o 12 de abril de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Arauquita Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial Arquivado 30 de agosto de 2018 en Wayback Machine. *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Concellos do Departamento de Arauca |
| --- |
| 
* Arauca
* Arauquita
* Cravo Norte
* Fortul
* Puerto Rondón
* Saravena
* Tame

 |

* Portal:Colombia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2320331
* WorldCat
* VIAF: 124517692
* GeoNames: 6194448
* LCCN: n98091432
* OSM: 11312106

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Seven Years in Tibet (homónimos).

***Sieben Jahre in Tibet. Mein Leben am Hofe des Dalai Lama*** é un libro autobiográfico escrito polo montañeiro austríaco Heinrich Harrer. Baséase na súa vida e experiencias no Tíbet entre 1944 e 1951, durante a segunda guerra mundial e a posterior invasión chinesa do Tibet en 1950 polo Exército Popular de Liberación.

O libro conta a fuxida de Harrer e o seu compañeiro Peter Aufschnaiter dun campo de prisioneiros británico na India. Harrer e Aufschnaiter viaxaron a través do Tíbet ata Lhasa, a capital. Alí permanecen durante varios anos, polo que Harrer describe con detalle a cultura tibetana da época. Harrer tamén se converteu en titor e amigo do décimo cuarto Dalai Lama, Tenzin Gyatso.

O libro foi traducido a 53 linguas, e converteuse en best-séller nos Estados Unidos en 1954, onde vendeu 3 millóns de copias.

Filmes
------

Fixéronse dous filmes baseados no libro: o primeiro en 1956, *Seven Years in Tibet*, un documental de 76 minutos dirixido por Hans Nieter, e o segundo en 1997, *Seven Years in Tibet*, dirixido por Jean-Jacques Annaud e interpretado por Brad Pitt no papel de Harrer e David Thewlis no de Aufschnaiter.

Notas
-----

1. ↑  "Heinrich Harrer, 93, Explorer of Tibet, Dies", artigo de Douglas Martin en *The New York Times*, 10 de xaneiro de 2006 *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1149325
* WorldCat
* VIAF: 225144928855954440157
* GND: 4482563-8
* ISBN: 978-0-87477-888-5
* OCLC: 222192717
* OL: OL15868481W

 |
Vista aérea de Snits, a capital municipal
Rúa de Boalsert
**Súdwest Fryslân** é un concello neerlandés da provincia de Frisia formado o 1 de xaneiro de 2011 ao se fusionaren os concellos de Boalsert, Nijefurd, Snits, Wûnseradiel e Wymbritseradiel. O novo concello ten 82.000 habitantes e conta con 69 entidades de poboación. A decisión de formar un só concello tomouse a finais de 2009 cando se xuntaron nun concello especial os concelleiros de todos os cinco municipios que adoptaron a decisión por ampla maioría.

Política
--------

Como en todos os concellos dos Países Baixos o goberno municipal deténtao o *College van burgemeester en wethouders* que está formado por concelleiros (*wethouders*) elixidos pola corporación municipal, o secretario do concello (*gemeentesecretaris*) elixido polo goberno municipal e o alcalde (*burgemeester*) nomeado polo goberno central e que preside o goberno municipal pero non dita a política municipal. Desde o 1 de xaneiro de 2010 o primeiro alcalde do concello é o exministro de agricultura Haijo Apotheker do partido Demócratas 66. A corporación municipal está composta por 37 concelleiros, celebrándose as eleccións en novembro de 2010 e deron a seguinte repartición de concelleiros: Chamada Demócrata Cristiá 10, Partido do Traballo 7, Partido Nacional Frisón 6, Partido Popular pola Liberdade e a Democracia 5, EsquerdaVerde 2, Unión Cristiá 2, GemeenteBelangen Súdwest Fryslân 2, Demócratas 66 1, Totaal Lokaal 1 e Verenigd Links - Feriene Lofts 1.

* Wethouders:
	+ A. Offinga (CDA)
	+ G. Akkerman-Wielinga (CDA)
	+ W. Sinnema (PVDA)
	+ A. Ekhart (PVDA)
	+ L.P. Stoel (VVD)

Lista das entidades de poboación
--------------------------------

* Abbegea
* Aldegea
* Loaiïngea
* Offenwier
* Ysbrechtum

Notas
-----

1. ↑  "verkiezingen.fusiesudwestfryslan.nl". Arquivado dende o orixinal o 28 de novembro de 2010. Consultado o 01 de xaneiro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial Arquivado 25 de setembro de 2017 en Wayback Machine. *(en neerlandés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1473276
* GeoNames: 8260049
* GND: 1073282910
* MusicBrainz: ID
* OSM: 1357943

 |
A provincia romana da **Gallia Belgica** (Galia Belga) do principio do período imperial correspondíase practicamente co conxunto territorial das tribos da antiga Federación belga, é dicir, os territorios situados entre o Rin e o Sena, aos que Xulio César lles daba o nome de *Belgium*. Ao principio, a capital da provincia foi Reims e despois, nunha data indeterminada (pero probabelmente non antes do final do Baixo Imperio Romano), a capital pasou para Tréveris. Na época de Octavio Augusto, a provincia de Bélxica incluía os seguintes territorios tribais ou *ciuitates*:

* Ciuitas Remorum, capital Durocorter (Reims)
* Ciuitas Siluanectum, capital Augustomagus(Senlis)
* Ciuitas Suessionum, capital Augusta Suessionum (Soissons)
* Ciuitas Bellouacorum, capital Caesaromagus (Beauvais)
* Ciuitas Ambianorum, capital Samarobriua (Amiens)
* Ciuitas Viromanduorum, capital Augusta Viromanduorum (San Quintín)
* Ciuitas Atrebatium, capital Nemetacum (Arrás)
* Ciuitas Neruiorum, capital Bagacum (Bavay)
* Ciuitas Leucorum, capital Tullum Leucorum (Toul)
* Ciuitas Treuerorum, capital Augusta Treuerorum (Tréveris)
* Ciuitas Mediomatricorum, capital Diuidorum (Metz)

As fronteiras da provincia belga, tanto coa Galia Lionesa como coa Xermania, non están claras a principios do período imperial. Parece que as tribos dos Tongres, Lingones, Sequanos e Helvecios fixeron parte da provincia de Galia Belga nos inicios do período imperial. 

O primeiro acontecemento que vén clarificar estes límites, aínda que na realidade se trata dunha mudanza dos mesmos, é a creación polo emperador Domiciano de dous novos distritos, que axiña pasan a ser as dúas provincias de Xermania: a Xermania inferior e a Xermania superior. Esta medida sitúase entre os anos 82 e 90. A creación destas provincias concrétase pola perda definitiva do territorio das tribos antes mencionadas.

A outra gran reforma territorial que afectou a Bélxica romana data, como no resto do Imperio, do 297: a reorganización territorial introducida por Diocleciano tivo como consecuencia a división da provincia en dúas. As dúas novas provincias toman os nomes de **Belgica Prima** e de **Belgica Secunda**, cuxos límites son ben coñecidos.

Notas
-----

1. ↑  Aguirre, Domingo de (1725). *Tratado historico-legal del real palacio antiguo y su quarto nuevo de la excelentisima ciudad de Barcelona*. Viena: Wosffgango Schwendimann, impresor de la academia. p. 175.
2. ↑  Riché (1993), p. 13

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Riché, Pierre (1993). *The Carolingians: A Family Who Forged Europe* (en inglés). Filadelfia: Penn / University of Pennsyilvania Press. ISBN 0-8122-3062-0.

### Outros artigos

* Gallia Aquitania
* Gallia Lugdunensis

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q206443
* EBID: ID
* GEC: 0008734
* GeoNames: 8378500
* HDS: 008416
* Pleiades: 981511
* TGN: 6000727
* Trismegistos: 23540

 |