Mapa do Tratado de Meerssen (870)
O **Tratado de Meerssen** foi asinado na localidade do mesmo nome o 8 de agosto do 870 entre Carlos o Calvo (rei da *Francia Occidentalis*, xermolo da actual Francia) e Lois o Xermánico (rei da *Francia Orientalis*; hoxe Holanda, Alemaña, Suíza e Austria*)* e consagrou a división de Lotarinxia o reino do sobriño de ámbolos dous, Lotario II. 

Meerssen, hoxe, é unha cidade holandesa Meerssen preto de Maastricht, e por mor da inexistencia de documentos orixinais, non se pode afirmar taxativamente que fose o lugar onde se asinou o tratado, nin tampouco a data exacta, pois tan só hai noticias do feito por fontes de tipo secundario que sinalan esa cidade e esa data.

Contexto
--------

O tratado de Verdún , en 843, decidiu a repartición do Imperio Carolinxio entre os tres fillos de Lois o Piadoso. O máis vello, Lotario I, recibiu a *Francia Oriental*, que á súa vez dividiuse pouco antes da súa morte, en 855 (no Tratado de Prüm), entre os seus tres fillos Lois II (Reino de Italia e o título imperial), Lotario II (Lorena ou Lotarinxia) e Carlos da Provenza (Reino da Provenza ou reino da Baixa Borgoña). Carlos da Provenza morreu en 863 e, ao non ter fillos, a súa parte foi repartida entre os seus dous irmáns Lotario II e Lois II.

Na entrevista de Metz, en maio de 868, os seus tíos Carlos o Calvo e Lois o Xermánico, decidiron un plan para dividir a terra do ex emperador Lotario I, daquela en posesión dos seus fillos Lois II e Lotario II.

A repartición
-------------

Á súa vez, Lotario II morreu no 869. Seu irmán Lois II, que debería herdar o seu reino, estaba ocupado loitando contra os musulmáns en Benevento e non puido acceder á súa herdanza. A situación, foi aproveitada polos seus dous tíos para apropiarse de Lotarinxia: por unha banda, Carlos o Calvo fíxose coroar rei da Lotarinxia en Metz, a capital de Lotario II, que provocou a ameaza de Lois o Xermánico dunha declaración de guerra. Para evitala, Carlos mais Lois chegaron ao acordo da repartición mediante o Tratado de Meerseen, no que se reparten a Lotarinxia e pasaron a ter fronteira común. 

Fixouse o curso do Mosa e o seu afluente o río Ourthe como fronteira: 

* Carlos o Calvo adquire a rexión até o Mosa e as terras de Frisia, agás Utrecht (que posteriormente se convertirán no ducado de Brabante e o condado de Hainaut); así como as rexións ao longo do Ródano e o Saona; no sur, fíxose con gran parte de Borgoña, incluíndo Besançon (o resto do Varais pasou Lois), do Lyonnais, do Viennois, do Sermorens, do Vivarais, e do Uzège. É dicir, gran parte da propiedade de Carlos da Provenza, que recaera en Lotario II en 863. Aínda que cedeu Aix - la - Chapelle e Metz no norte, a posesión de Besançon e Grenoble abriulle o camiño cara a Italia.
* Lois o Xermánico, obtivo dous terzos de Frisia con Utrecht e Maastricht, as terras da beira dereita do Mosa o leste de Ourthe, e do Mosela con Metz, e ao longo do Rin (Aquisgrán, Sarre, Alsacia) e ao norte do Xura, restos da Alta Borgoña ou Borgoña Tranxurana.

A pesar das súas protestas e apoio do papa Hadrián II, Lois II non puido impedir que cos dous se repartisen a Lotarinxia e non conseguiu recuperar a súa herdanza cando morreu en 875.

Consecuencias
-------------

O acordo non houbo durar máis de dez anos, pois ao morrer Lois o Xermánico no 876, o seu irmanastro Carlos o Calvo, invadiu tamén a Lotarinxia oriental máis aló do río Ourthe, pero foi derrotado preto de Andernach por un exército moito menor baixo o mando de Lois III o Mozo, herdeiro de Lois II o Xermánico. 

De igual xeito, coa morte de Carlos o Calvo ao ano seguinte, o seu fillo e herdeiro Lois II de Francia, o Tatexo, foi atacado por Lois III de Alemaña que invaidiu a Lotarinxia occidental no 879. Como morrera tamén nese ano Lois II de Francia, seus fillos Lois III e Carlomán II víronse obrigados a asinar o Tratado de Ribemont no 880 polo que cederon a Lotarinxia occidental a Lois II o Xermánico que, deste xeito, consegue facerse con toda a Lotarinxia. 

Durante a Idade Media, os límites occidentais de Lorarinxia marcaron a fronteira entre o Reino de Francia e o Sacro Imperio Romano Xermánico até a Idade Moderna, cando os mariscais de Henrique II e Lois XIV de Francia conquistaron o territorio da Alta Lotarinxia e Alsacia mediante guerras e demandas xurídicas producidas polas Cámaras de Reunión creadas polo Rei Sol.

Divisións sucesivas do Imperio Carolingio
-----------------------------------------

* Extensión do Imperio Carolinxio baixo Carlomagno (768-814).Extensión do Imperio Carolinxio baixo Carlomagno (768-814).
* Tratado de Verdún (843): O Imperio Carolinxio está dividido entre os tres fillos de Lois o Piadoso: Carlos, o Calvo (Francia occidental), Lotario (Francia central) e Lois (Francia oriental).Tratado de Verdún (843): O Imperio Carolinxio está dividido entre os tres fillos de Lois o Piadoso: Carlos, o Calvo (Francia occidental), Lotario (Francia central) e Lois (Francia oriental).
* Tratado de Prüm (855): a Francia central divídese entre os tres fillos de Lotario: Lotario II de Lotarinxia, Carlos da Provenza e Lois II de Italia.Tratado de Prüm (855): a Francia central divídese entre os tres fillos de Lotario: Lotario II de Lotarinxia, Carlos da Provenza e Lois II de Italia.
* Tratado de Meerssen (870): Carlos II o Calvo (Francia occidental) e Lois II o Xermánico (Francia oriental) divídense o reino do seu sobriño Lotario II: Lotarinxia (norte de Francia central).**Tratado de Meerssen** (870): Carlos II o Calvo (Francia occidental) e Lois II o Xermánico (Francia oriental) divídense o reino do seu sobriño Lotario II: Lotarinxia (norte de Francia central).
* Tratado de Ribemont (880): para loitar de forma máis eficaz contra o Bosón da Provenza, Lois III de Francia e Carlomán II conceden Lotarinxia a Lois III o Xove a cambio da súa neutralidade no conflicto.Tratado de Ribemont (880): para loitar de forma máis eficaz contra o Bosón da Provenza, Lois III de Francia e Carlomán II conceden Lotarinxia a Lois III o Xove a cambio da súa neutralidade no conflicto.

Notas
-----

1. ↑  Annales de Saint-Bertin-Annales de Metz (869-893)
2. ↑  Donado & Echevarría (2014), p. 200
3. ↑  Devisse (1975)
4. ↑  Martos Rubio, Ana (2008). *Papisas y teólogas: Mujeres que gobernaron el reino de Dios en la Tierra*. Col. Historia incógnita. Madrid: Nowtilus. p. 165. ISBN 978-84-9763-454-0.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Devisse, Jean (1975). *Hincmar. Archêveque de Reims 845-882* (en francés). Xenebra: Librairie Droz. ISBN 9782600039727.
* Donado Vara, Julián; Echevarría Arsuaga, Ana (2014). *Historia Medieval I: Siglos V-XII* (en castelán). Madrid: UNED / Editorial universitaria Ramón Areces. ISBN 978-84-9961-151-8.

### Outros artigos

* Imperio carolinxio
* Lista de monarcas de Francia
* Lista de emperadores do Sacro Imperio Romano

### Ligazóns externas

* Anales de Saint Bertin - Anales de Metz (869-893) (en *francés*)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q160205
* BRE: 2206072
* EBID: ID

 |