recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **Asemblea Nacional das Estudantes Galegas** (**ANEGA**) é un sindicato estudantil galego de carácter asembleario, que ten como obxectivo traballar en defensa dun ensino nacional, popular, científico, democrático e feminista. Pretende ser unha ferramenta "ampla, aberta, plural e participativa que aposta por un ensino público e galego de calidade". 

III Asemblea Nacional de ANEGA

Historia
--------

Foi fundada o 30 de abril de 2016, como cumio dun proceso aberto a todo o estudantado galego denominado Asembleas de Base. A súa asemblea constituínte foi celebrada na Facultade de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela, baixo o lema "Ensino galego para as maiorías sociais".

Desde a súa creación, ANEGA participou de movementos de carácter aberto como a folga estudantil galega do 9 de marzo de 2017 ou a do 19 de abril de 2018, así como en diferentes asembleas abertas en centros de ensino de todo o territorio galego.

O 4 de maio de 2016, ANEGA entra por primeira vez no Claustro Universitario da Universidade de Santiago de Compostela, integrada na Candidatura Unitaria Estudantil (CUE), que será a candidatura maioritaria na representación estudantil tanto nesa ocasión como no seguinte proceso electoral. En 2021 ANEGA preséntase en solitario, sendo o sindicato estudantil con maior representación, mentres que unha escisión tomou o nome da CUE, obtendo resultados máis cativos. No curso 2021-2022, o sindicato paraliza a súa actividade.

Notas
-----

1. ↑  "Los estudiantes constituyen una nueva organización". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2016-05-03. Consultado o 2020-03-16.
2. ↑  "A CUE, gañadora das eleccións estudantís, reclámalle ao novo reitor cambios na USC". *Praza Pública*. 2018-04-25. Consultado o 2022-04-26.
3. ↑  "Eleccións 2020 - Secretaría General - USC". *www.usc.gal*. Consultado o 2022-04-26.
4. ↑  "https://twitter.com/anegaestudantes". *Twitter*. Consultado o 2022-04-26.  Ligazón externa en `|title=` (Axuda)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* ANEGA no Twitter
* ANEGA no Facebook
* ANEGA no Instagram
Coordenadas: 43°18′41.71″N 8°16′47.41″O﻿ / ﻿43.3115861, -8.2798361

**Bricoking** é unha empresa galega con sede en Bergondo dedicada á comercialización de produtos e servizos de bricolaxe.

Historia
--------

Bricoking tivo a súa orixe na Coruña en 1994 cando se iniciou o proxecto de establecementos con dúas pequenas ferreterías de barrio.

O negocio evolucionou no sector coa experiencia e a empresa apostou por un centro de maiores dimensións adicado en exclusiva ao bricolaxe, a decoración e o xardín. Tomando como base a bricolaxe noutros países europeos adaptado ao mercado español.

En 1996 Bricoking abriu o primeiro centro na Coruña, tres anos despois abriu en Ourense. Agora ten tendas en Galiza, Castela e León, Castela-A Mancha, Cataluña, Comunidade Valenciana, Andalucía, Cantabria, Murcia, Madrid, Navarra e Illas Canarias. En total conta con 33 establecementos, tanto en réxime de franquía como propios.

A sede de Bricoking está dende o 2005 no edificio Utande de Bergondo, construído no ano 1974 e dende entón abandonado. O edificio de formigón e cristal ía ser a sede dunha empresa de novas tecnoloxías que crebou. En 2013 o grupo belga Hubo deixou a empresa en mans do fundador .

A finais de 2016 Bricoking declarábase en suspensión de pagos cunha débeda de 24,3 millóns de euros, superior ao seu patrimonio.

Produtos e servizos
-------------------

* Cociña
* Decoración
* Electricidade
* Ferraxaría
* Ferramentas
* Iluminación
* Xardín
* Madeiras e revestimentos
* Moble kit
* Pintura
* Sanitario

Notas
-----

1. ↑  "A empresa Bricoking instala a súa sede nacional no edificio Utande" Arquivado 10/06/2015, en Wayback Machine.; artigo en *La Voz de Galicia*, 5 de xullo de 2005.
2. ↑  Lemos, Gabriel. La Voz de Galicia, ed. "La belga Hubo sale de Bricoking, cuyo capital vuelve a ser 100 % gallego". Consultado o 15 de novembro de 2013.
3. ↑  L. Costas - La Opinión A Coruña (10-12-2016). "Bricoking suspende pagos con una deuda de 24,3 millones, superior a su patrimonio". Consultado o 2017-05-01.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Bricoking *(en castelán)*
Unha botella de calvados Pays D'Auge
O **brandy** (apócope de *brandewijn*; holandés: viño queimado) é o termo en xeral usado para o viño destilado, case sempre cun 40-60% de volume en etanol. Ademais de viño, este alcohol tamén pode ser feito de polpa de uva ou de zume de fruta fermentado. A menos que se diga o contrario, o brandy está feito de viño de uva.

Historia
--------

A orixe do brandy non é clara pero está ligada ó desenvolvemento da destilación. Bebidas de alcohol concentrados coñecéronse na Grecia e Roma antigas, e poden ter unha historia aínda máis antiga, desde a antiga Babilonia. O brandy como se coñece hoxe, apareceu no século XII e fíxose popular no século XIV.

Inicialmente o viño era destilado como un método de conservación para facer máis fácil o seu transporte polos comerciantes. A intención era agregar de novo a auga separada ó brandy na destilación pouco antes do seu consumo. Logo descubriuse que se se almacenaba en barricas de madeira, o produto resultante melloraba considerablemente comparado co viño orixinal.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Brandy Modificar a ligazón no Wikidata*** |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre gastronomía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q146470
* BNCF: 23037
* BRE: 1883213
* EBID: ID
* GEC: 0085901
* GND: 4189458-3
* JSTOR: brandy
* LCCN: sh85016414
* NDL: 00561059
* NKC: ph316205

 |
**Austur-Skaftafellssýsla**| 

|  |
| --- |
|  |
|  |

 |
| Mapa |
|  |
| Información |
| País |  Islandia |
| Rexión | Austurland |
| Subdivisións | 1 municipios |
| Superficie | 3.041 km2 |
| Poboación | 2.089 hab. (2009) |
|

**Austur-Skaftafellssýsla** é un dos vinte e tres condados de Islandia. Está situado no sueste de Islandia e o seu principal núcleo de poboación é Brunnhólskirkja, que conta con 156 habitantes, mentres que con catro habitantes menos o segue Bjarnanes (152 habitantes).

Xeografía
---------

Austur-Skaftafellssýsla esá situado no sueste do país, na rexión de Austurland. Este condado limita ao oeste co condado de Vestur-Skaftafellssýsla, ao norte co condado de Norður-Múlasýsla e ao nordeste co de Suður-Múlasýsla. O territorio do condado abrangue unha superficie total de 3.041 quilómetros cadrados.

Demografía
----------

Nos 3.041 quilómetros cadrados que ocupa o condado residen un total de 2.089 habitantes, polo que a súa densidade de poboación é de 0,33 habitantes por quilómetro cadrado.

### Municipios

Austur-Skaftafellssýsla conta cun só municipio:

* Hornafjörður

### Localidades

Austur-Skaftafellssýsla comprende as seguintes localidades:

| Localidade | Altitude (msnm) | Poboación (2004) |
| --- | --- | --- |
| Bær | 3,9 | 5 |
| Bjarnanes | 16,7 | 152 |
| Borgarhöfn | 0,9 | 10 |
| Brunnhólskirkja | 9,7 | 156 |
| Höfn | 0 | 24 |
| Kálfafellsstaður | 16,7 | 12 |
| Knappavellir | 20,7 | 16 |
| Sandfell | 93 | 17 |
| Skaftafell | 94 | 18 |
| Stafafell | 27,7 | 5 |
| Svínafell | 394,7 | 16 |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q783984
* WorldCat
* VIAF: 2426152140026211100000

 |
Mattin Treku, (1916-1981) improvisando versos en Sara en 1960.
**Bertsolari** (plural **bertsolariak**do éuscaro *versificador*) son os que se dedican a compoñer, cantar e/ou improvisar versos en éuscaro (*bertsoak*). Os *bertsolariak* improvisan no momento os seus versos segundo unhas regras de rima e métrica específicas.

O bertsolari como o suxeito activo da poesía oral
-------------------------------------------------

O bertsolari é considerado "*suxeito activo da poesía oral*", aínda que outros autores como Bernardo Atxaga exprésano doutro xeito:

> 
> 
> "Aínda que prefiro esta definición, a do *bertsolari* como *falante especial*, non podo deixar de lado outras que o equiparan co *poeta popular* ou co *autor da literatura oral*; un autor quen dunha elaboración artística na que -ó ser a estrofa unha improvisación- a invención, a disposición dos elementos e a expresión realízanse simultaneamente."
> 
>

Tarefa do bertsolari
--------------------

O poeta e estudoso da bertsolaritza Juan Mari Lekuona, sobriño de Manuel Lekuona, describiu a tarefa do poeta, do seguinte xeito:

> 
> 
> *Nun prazo escaso de segundos o bertsolari intuíu e ordenou materiais da súa composición, elaborou o seu borrador mental; pero -e aquí reside unha das particularidades máis singulares e raras deste proceso inventivo, formativo e expresivo- el concibirá a súa estrofa comezando non polo seu principio senón pola súa terminación final, polo derradeiro verso, subindo logo do comezo ó medio. Diríamos en éuscaro que monta a súa estrofa "atzekoz aurrera" (de atrás adiante), cumpríndose exactamente o axioma filosófico escolástico de que o fin é o primeiro na intención aínda cando sexa o último en execución.*
> 
>

Historia
--------

Manuel Lekuona, no congreso de Eusko Ikaskuntza en Bergara en 1930, co seu coñecido discurso, levou a orixe da bertsolaritza até o neolítico, sendo os primeiro bertsolaris os pastores euskalduns do neolítico, unha tradición de improvisación que se mantería na Chaira Arabesa ata o final do século XIX. Aínda que a maioría das contribucións dos Lekuona, tío e sobriño, teñen preservado a súa validez ata hoxe, algúns entenden que a referencia á orixe do neolítico na bertsolaritza é unha esaxeración con ningunha base documentados.

Bertsolaris
-----------

* Xabier Silveira
* Txirrita
* Xabier Euzkitze
* Maialen Lujanbio
* Unai Iturriaga

Notas
-----

1. ↑  Extraído do **Alfabeto sobre la cultura vasca.** Bernardo Atxaga. Egin. La Navarra

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bertsolari Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Bertsolaritza
* Pello Joxepe

### Ligazóns externas

* Asociación de Amigos do Bertsolarisme.
* *El arte del bertsolarismo: Realidad y claves de la improvisación oral vasca*,

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q630993
* BNE: XX5368632
* BNF: 16694240n
* GEC: 0084121
* GND: 4429426-8
* SUDOC: 170808904

 |
**Awan** foi un reino na rexión de Elam, ao sur de Susa. A dinastía de Awan reinou desde sobre o -2500 ao -2100 e foi contemporánea de Sargón I de Akkad (sobre -2334 – -2279); o seu último rei, Puzur-Inshushinak reinaría ao mesmo tempo que Urnamu de Ur (sobre -2110 – -2094). As fontes sumerias deixaron indicacións das campañas militares que axudan a comprender a historia e xeografía de Elam.

Os reis de Awan dominaron Elam e a súa dinastía foi hexemónica ata preto do -2325, en que foi sometido a imposto por Sargón I de Akkad. Dos sete primeiros reis non se sabe nada e son só unha lista de reis.

O país rebelouse contra o sucesor de Sargón, o seu fillo Rimush, sobre o -2281, baixo a dirección do rei Lukhkhishshan, auxiliado polo rei de Warakshe (tamén sublevado) Sidgau, pero a rebelión foi acorada. Os reis oitavo e noveno son mencionados (en orde inversa) nas informacións das campañas de Sargón e o seu fillo Rimush, campañas que tiñan unha finalidade económica (busca de materiais que non existían en Sumer) e non de conquista permanente.

O rei de Akkad Manishtushu (sobre -2275 – -2260) continuou as loitas ao sur de Elam chegando á zona do golfo Pérsico, que cruzou para establecer unha alianza coas 32 cidades da costa de Arabia. En tempo do rei Naramsin de Akkad (sobre -2260 – -2223) fíxose un tratado entre o rei de Susa, vasalo de Naramsin e o rei de Awan, Khita ou Hita, probabelmente tamén tributario, tratado que é o primeiro texto elamita en caracteres cuneiformes que se coñece pero que ten unha interpretación moi complexa.

Awan recuperou a plena independencia sobre o -2221 e tivo a hexemonía de Elam durante case un século. Na segunda metade do século -XXI os gutis ocuparon o país e o -2116 o rei Utukhengal de Uruk derrotou ao rei guti Tiriqan nunha batalla entre Kish e Nippur, e derrocou ao novo rei guti Sium corenta días despois, apoderándose dos seus dominios. O último rei de Awan, Puzur-Inshunshinak conquistou Susa e despois Anshan e estableceu por primeira vez unha confederación elamita forte que se consolidou co sometemento dos reis de Simashki. Pero os seus sucesores perderon Susa e a dinastía dos Simáshquidas (xurdida do reino de Simashki) estableceu o seu poder en Elam.

Lista de reis
-------------

* Tres reis de nome descoñecido (século -XXVI).
* Peli, sobre -2500.
* Tata, sobre -2400.
* Ukku-Takhesh, sobre -2380.
* Khishur, sobre -2360.
* Shushun-Tarana, sobre -2350.
* Napil-Khush, sobre -2330.
* Kikkusiwe-Temti, sobre -2325.
* tributario de Akkad, sobre -2325.
* Lukhkhishshan ou Lukh-Ishshan, sobre -2300.
* Khishep-Ratep ou Khishepratep, sobre -2300.
* Khelu, (século -XXIV, sobre –2300 - -2280).
* Khita, (século –XXIII, quizais sobre -2280 – -2240).
* Aos guti.
* Kutikhkhinshushinnak (Puzurinshushinnak), antes do -2100.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1077960
* EBID: ID

 |
**Agiprand** foi por pouco tempo duque de Spoleto entre 742 e 744.

A finais de 741, Transamundo II de Spoleto rexeitou devolver ao papa Gregorio III as cidades que lle prometera a el e ao seu sucesor , Zacarías, devoltas pola axuda ao rei Liutprando. Zacarías doou un exército romano para axudar aos longobardos e tomaron Spoleto, e Liutprando instalou ao seu propio sobriño, Axiprando, como duque.

Axiprando xa era duque de Clusium cando foi investido co título de duque de Spoleto. Axiprando escoltou a Zacarías de volta a Roma desde Interamna e restituíu as cidades que pedía.

O reinado de Axiprando non sobreviviu á morte de Liutprando, momento en que foi apartado do poder por Transamundo.

Fontes
------

* Paulo Diácono. *Historia Langobardorum*. Traducido por William Dudley Foulke. University of Pennsylvania: 1907.
* Hartmann, Ludo Moritz. *Geschichte Italiens im Mittelalter*. Gotha, 1903.
* Hodgkin, Thomas. *Italy and her Invaders*. Clarendon Press: 1895.
* Pabst, H. "Geschichte des langobardischen Herzogthums." *Forschungen zur deutschen Geschichte* Vol. II, p. 405. Gottingen, 1862.
Na teoría da probabilidade matemática defínese a probabilidade P dun evento E, escrito {\displaystyle P(E)} como un valor que satiface os tres **axiomas de Kolmogorov**.

No que segue, asúmese que {\displaystyle (\Omega ,F,P)} é un espazo métrico con {\displaystyle P(\Omega )=1}. Entón {\displaystyle (\Omega ,F,P)} é un espazo de probabilidade, con espazo muestral \Omega , espazo de sucesos F e medida de probabilidade P

Axiomas de Kolmogorov
---------------------

### Primeiro axioma

A probabilidade dun suceso A é un número real entre 0 e 1.

{\displaystyle 0\leq P(A)\leq 1\qquad \forall A\in F}.
### Segundo axioma

A probabilidade de que ocorra un suceso do espazo de sucesos \Omega  é 1. 

{\displaystyle P(\Omega )=1\!}.
Este axioma pode interpretarse como a condición de que tódolos sucesos elementais están incluídos no espazo de sucesos.

### Terceiro axioma

Se A1, A2 ... é unha secuencia de sucesos disxuntos, 
entón:

{\displaystyle P(A\_{1}\cup A\_{2}\cup \cdots )=\sum P(A\_{i})}.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q974605
* MAG: 753383

 |
Mar Bertrand Piccard en 1982.
**Mar Bertrand Piccard**, nado en Lausana o 1 de marzo de 1958, é un aeronauta suízo.

Traxectoria
-----------

Psiquiatra e psicoterapeuta de profesión, é un experimentado piloto de ultralixeiros e globos de aire quente. Obtivo a súa primeira plusmarca en acrobacia aérea con 16 anos de idade, e tempo despois gañou o campionato europeo de ala delta.

Dirixe o proxecto de avión impulsado por enerxías renovables Solar Impulse. Preside "Winds of Hope", unha fundación humanitaria. Así mesmo, é embaixador de boa vontade das Nacións unidas.

É neto de Auguste Piccard, inventor do batiscafo, e fillo de Jacques Piccard, quen logrou a plusmarca de maior distancia de inmersión no fondo mariño dentro dun batiscafo.

### Volta ao mundo en globo

Canda o piloto británico Brian Jones, o 21 de marzo de 1999, completou a primeira volta ao mundo en globo aerostático sen escalas, batendo a plusmarca de permanencia en voo (19 días, 21 horas e 47 minutos) e percorrendo unha distancia aproximada de 46.759 quilómetros a bordo do globo Breitling Orbiter 3, guiado polo centro de control no aeroporto de Xenebra. Despois de engalar en Château D'Oex o 1 de marzo de 1999, aterrou no deserto exipcio, a 300 km ao oeste do Cairo, no oasis Bawiti.

El e mais Brian Jones completaron a volta ao mundo ao pasaren polo meridiano 9 W en Mauritania, no norte de África.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial de Bertrand Piccard *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q366255
* WorldCat
* VIAF: 2636278
* BNF: 13555805m
* DeutscheBio: 121596214
* EBID: ID
* FAST: 437791
* GND: 121596214
* IMDb: nm2127850
* ISNI: 0000 0000 7837 1478
* LCCN: n99256683
* Munzinger: 00000024977
* NKC: hka2009552142
* NTA: 188857338
* SUDOC: 050830333

 |
Estatua na honra de Mattin Treku en Ahetze.
*Revista Bertsolariya.*
**Bertsolaritza** é a arte de conversar ou pronunciar un discurso cantado de xeito improvisado, rimando e cunha métrica establecida. É dicir, un *bertso*.

A bertsolaritza ten unha gran tradición en toda Euskal Herria; é moi anterior a calquera manifestación escrita do éuscaro, xa que xorde dunha literatura oral espontánea. É unha arte emparentada co sean-nós de Irlanda, a regueifa galega, a payada de América do Sur, o trovo de Alpujarras e o repentismo cubano. Este tipo de "discusión dialéctica" responde a un patrón que estivo presente nun gran número de culturas e forma part da tradición asiática, das culturas grega e romana, e da Historia do Mediterráneo musulmán.

Na maioría das festas populares está presente no festexo.

O estudoso e bertsolari Xabier Amuriza defíneo do seguinte xeito:

> 
> 
> *Neurriz eta errimaz  
> kantatzea hitza   
> horra hor zer kirol mota   
> den bertsolaritza.*
> ‘Con métrica e rima   
> cantar a palabra   
> velaquí que deporte   
> é a bertsolaritza’
> 
>

Notas
-----

1. ↑  R. Fernández Manzano y otros: *El trovo de la Alpujarra*. Ed. Centro de Documentación Musical de Andalucía, 1992, pág. 27.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Andoni EGAÑA, Joxerra GARZIA e Jon SARASUA: *Bat-bateko bertsolaritza: gakoak eta azterbideak* (2001).
* *(en inglés)* *Oral Tradition Journal*, 22-2 (2007): "Basque Special Issue"

### Ligazóns externas

* A Asociación De Amigos Dos
* "Que o verso na lingua da escola", artigo no diario de Luz (2009-06-21)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q631621
* BNF: 16691831m
* EBID: ID
* GND: 4406979-0
* SUDOC: 170168077

 |
O primeiro blockbuster cinematográfico normalmente admitido como xénero cinematográfico é *Tiburón* de Steven Spielberg.
Un ***blockbuster***, bombazo ou éxito de vendas, son termos que se aplican ós filmes, ó teatro e ás veces tamén ós videoxogos, que denotan que son populares ou exitosos, normalmente cunha produción que leva un grande orzamento e que logran os mellores resultados en venda de billetes nun tempo marca.

*Blockbuster* (en inglés, literalmente 'que fai estoupar un bloque -de edificios-') era nun principio un termo do argot teatral estadounidense que cualificaba unha peza que lograba un éxito importante. Polo tanto, un blockbuster sería unha peza que levaría todos os outros teatros da veciñanza á quebra.

O termo blockbuster foi sacado probablemente do vocabulario militar: *blockbuster* era o nome do tipo de bomba máis poderosa utilizada polos exércitos británico e estadounidense durante a segunda guerra mundial. O termo *blockbuster* foi reutilizado no cinema para cualificar os filmes de alto orzamento e de grandes ingresos, producións excepcionais no plano financeiro, material e humano.

Orixe do termo
--------------

A orixe do concepto, quizais se sitúa a mediados ou finais dos anos 70 e tivo a súa época dourada nos 80. Os filmes *Tiburón* (1975) e *A guerra das galaxias* (1977) foron os primeiros exemplos como filmes. O director Steven Spielberg fíxose famoso na década dos 80 producindo blockbusters como *Gremlins* (1984), *Os Goonies* (1985), *Back to the Future* (1985), *Young Sherlock Holmes* (1985) ou *Innerspace* (1987), e na década de 1990 *Men in Black* (1997) ou *A máscara do Zorro*.

Notas
-----

1. ↑  "Google Ngram Viewer". *books.google.com*. Consultado o 9 de xaneiro de 2018.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Bursa (homónimos).
Articulación do xeonllo onde se poden observar dúas **bolsas sinoviais**, unha superior e outra inferior á rótula.
Unha **bolsa sinovial** ou ***Bursa*** (nome científico)  é un saco cheo de fluído e revestido pola membrana sinovial, cunha capa capilar interior de fluído viscoso (similar á clara dun ovo).

Esta bolsa proporciona un coxín entre os ósos, tendóns e/ou músculos ao redor dunha articulación. Isto axuda a reducir calquera fricción entre os ósos permitindo libre mobilidade.

As *bursae* están cheas de fluído sinovial e encóntranse ao redor de case todas as principais articulacións do corpo. Cando inflaman, a afección denomínase bursite. As bolsas sinoviais poden ter que ser extirpadas debido a unha bursite crónica ou a unha infección, proceso que se denomina **bursectomía**.

O número de bolsas sinoviais no cuerpo humano pode superar as mil; porén, a maioría delas non son constantes. Algunhas, as principais ou constantes, adoitan recibir o seu nome particular de acordo coa súa situación, por exemplo; subacromial, rotuliana, olecraniana etc.

Notas
-----

1. ↑  Do latín *bursa*, "bolsa".
2. ↑  *Bursa*. General Practice Notebook Arquivado 04 de decembro de 2011 en Wayback Machine. *(en inglés)* Consultada o 28/1/2012.
3. ↑  *Bolsa Sinovial*. Diagnostico Médico Arquivado 27 de decembro de 2009 en Wayback Machine. *(en castelán)* Consultada o 28/1/2012.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Bursite

### Ligazóns externas

* Imaxe

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1431311
* BNCF: 40885
* EBID: ID
* GEC: 0164433
* GND: 4710102-7
* MAG: 2780197037

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 9692
* MeSH: D002061
* MeSH: A02.835.583.156
* TA: A03.0.00.039
* Uberon: 0003668

 |
Diagrama dunha bolsa de suicidio.
Unha **bolsa de suicidio**, chamada tamén **bolsa de saída**, é un dispositivo que consiste nunha bolsa de plástico cun cordón, utilizado para efectuar suicidios. En xeral, úsase xunto cun gas inerte, como o helio ou o nitróxeno, o que evita o pánico, a sensación de afogamento e a loita, mesmo en estado de inconsciencia (resposta de alarma hipercápnica), causados pola privación de osíxeno en presenza de dióxido de carbono. Tamén fai que o método de suididio sexa difícil de descubrir se a bolsa e a lata de gas son retirados antes de chegar a morte. É mencionado por primeira vez no libro de Derek Humphry *Final Exit* (1991), onde é descrito como unha bolsa de plástico resistente e transparente, cunhas dimensións de 22 X 36 polgadas (560 X 910 mm), que se coloca na cabeza e é asegurada "cunha cinta pequena, que se amarra ao redor do colo e se suxeita con velcro nos extremos, ou unha cinta grosa, que se amarra ao redor do colo con velcro cosido nos extremos, ou mesmo [con] lazos que se poidan amarrar con facilidade. Cunha goma elástica grande ou uns pantis ligados ao redor do colo firmemente, pero sen apertar, é suficiente. Non ten que ser completamente hermética".

Notas
-----

1. ↑  Schön CA, Ketterer T (2007). "Asphyxial suicide by inhalation of helium inside a plastic bag". *Am J Forensic Med Pathol* **28** (4): 364–7. PMID 18043029. doi:10.1097/PAF.0b013e31815b4c69.
2. ↑  Auwaerter V, Perdekamp MG, Kempf J, Schmidt U, Weinmann W, Pollak S (2007). "Toxicological analysis after asphyxial suicide with helium and a plastic bag". *Forensic Sci. Int.* **170** (2–3): 139–41. PMID 17628370. doi:10.1016/j.forsciint.2007.03.027.
3. ↑  Ogden RD, Wooten RH (2002). "Asphyxial suicide with helium and a plastic bag". *Am J Forensic Med Pathol* **23** (3): 234–7. PMID 12198347. doi:10.1097/01.PAF.0000022963.33157.9B.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q264692
* MAG: 2780084926

 |
**Blogger**, unha palabra creada pola Pyra Labs, é un servizo do Google, que ofrece ferramentas para edición e administración de blogs, de xeito similar ao WordPress.

Blogger permite a hospedaxe dun número ilimitado de blogs nos servidores do BlogSpot (un servizo equivalente a WordPress.com), ou nun servidor propio do usuario (vía FTP). Os blogs hospedados en BlogSpot inclúen unha barra de navegación do Blogger, que non pode ser removida, a través dalgunha opción da interface do Blogger.

Historia
--------

Lanzado en agosto de 1999, foi unha das primeiras ferramentas dedicadas a publicación de blogs e é coñecido por popularizar o formato. Máis especificamente, ao contrario de colocar as anotacións(**post**) á man en HTML e frecuentemente facer o *upload* de novas anotacións, o usuario podería crear posts para o blog a través do sitio web do Blogger. Isto era posíbel con calquera navegador, e o texto inmediatamente aparece no sitio web.

Blogger foi creado por Pyra Labs e, en 2003 foi comprado por Google. Máis adiante, funcións especiais, que tiñan a necesidade de seren pagadas para seren empregadas, tornáranse gratis coa entrada do Google.

En 9 de maio de 2004, Blogger foi relanzado cun novo aspecto visual en colaboración coas empresas de deseño de webs Adaptive Path e Stopdesign, ofrecendo novos modelos (templates), páxina propia para posts, comentarios, e publicación por correo electrónico. O mesmo ano, Google comprou Picasa e o seu servizo de intercambio de fotos Hello, que foi integrado ao Blogger, permitindo aos usuarios publicar as súas fotos nos blogs.

En agosto de 2009, en conmemoración ao 10º aniversario de Blogger, foron incorporados novos recursos ao sistema, como o "Jump Break", que serve para a páxina inicial dos blogs exhibiren só un fragmento das anotacións. Antes, para facer iso, era necesaria a edición do código HTML.

Notas
-----

1. ↑  Novo recurso Jump Break do Blogger

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Blogger***  |

### Ligazóns externas

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q171186
* EBID: ID

 |
Cartel dunha campaña de ACT-UP.
**ACT UP** é o acrónimo de ***AIDS Coalition to Unleash Power***, un grupo de individuos diverso e non "partisanos" enderezados cara a accións directas que rematen coa crise da SIDA.

Historia
--------

ACT UP formouse de facto o 10 de marzo de 1987 nos centro de servizos para a comunidade de gais e lesbianas de Nova York. Daquela, pedíraselle a Larry Kramer que participase nunha serie de roldas e a súa intervención, moi ben acollida, centrouse nas accións para previr a SIDA. Kramer criticou o colectivo GMHC (*Gay Men's Health Crisis*, "crise sanitaria dos gais"), que percibía coma politicamente inútil. El mesmo fundara a GMHC e acababa de dimitir do seu cadro de dirección. Segundo Douglas Crimp, Kramer propuxo unha pregunta ó auditorio: "Deberíamos comezar unha nova organización encamiñada á acción política?": a resposta foi unha afirmación clamorosa. Aproximadamente trescentas persoas xuntáronse dous días despois para formar ACT UP.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q343047
* WorldCat
* VIAF: 128989370
* EBID: ID
* LCCN: n94082898

 |
**Bjarne Riis**, nado o 3 de abril de 1964 en Herning, foi un ciclista profesional desde 1986 até 2000, alcumado *Mr 60%*, en alusión á súa alta taxa de hematocrito. Nos seus primeiros anos como profesional, Riis foi un corredor bastante discreto, sendo de salientar dúas tiradas no Giro de Italia. Foi na súa etapa máis madura, a partir dos 29 anos cando comezou a cegar e pasou a formar parte da elite do ciclismo mundial, chegando a ser o vencedor do Tour de Francia en 1996, xustamente no ano do final do reinado de Miguel Indurain. Con anterioridade fora 5º en 1993 e 3º e 1995.

No plano persoal, está casado coa ex xogadora de balonmán Anne Dorthe Tanderup.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Riis Cycling *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q310288
* WorldCat
* VIAF: 172629950
* BIBSYS: 12072058
* CANTIC: a11994411
* EBID: ID
* GND: 1013644492
* IMDb: nm1425894
* ISNI: 0000 0001 2272 4630
* LCCN: nb2013007792
* Munzinger: 01000004646
* NTA: 357280032
* CyclingArchives: 4452
* ProCyclingStats: 113406
* Sports Reference: bjarne-riis-1

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Castro.

**Baltazar Castro**, nado en Rancagua o 29 de xullo de 1919 e finado nesta mesma cidade o 10 de xaneiro de 1989, foi un político e escritor chileno.

Traxectoria
-----------

Traballou dende moi novo nas minas de cobre de El Teniente, preto de Rancagua, onde chegou a ser xefe da sección de estatística do camiño de ferro da mina. Deputado socialista por Rancagua durante dúas lexislaturas, entre 1949 e 1957, foi escollido coma o mellor parlamentario polos xornalistas políticos. En 1953, foi elixido presidente da Cámara de Deputados. En 1957 foi escollido senador pola súa circunscrición.

Como escritor, traballou sobre personaxes mineiros nos seus contos e novelas. Foi activo membro do grupo literario Los Inútiles, de Rancagua.

Obras
-----

* *Piedra y nieve* (cuentos, 1956)
* *Sewell* (novela, 1946)
* *Un hombre en el camino* (novela, 1950, Premio Municipal de Literatura de Santiago)
* *Mi camarada padre* (novela, 1958)
* *Légamo* (novela, 1965).
* *Me permite una interrupción* (crónicas, 1963)
* *Doña Revolución* (ensaio, 1969).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8240972
* WorldCat
* VIAF: 268486938
* GND: 1056208295
* ISNI: 0000 0003 8335 2900
* LCCN: n83162495
* SUDOC: 081061552

 |
**José Baltasar Silveira Cañizares**, nado en 1938 en Helechosa de los Montes (Badaxoz), é un empresario vigués do sector da mariña mercante.

Traxectoria
-----------

De pai galego, naceu en Estremadura pero estudou bacharelato en Toledo e Náutica na Coruña, na especialidade de máquinas. Ao rematar a carreira, comezou a traballar como xefe de máquinas nalgúns dos buques pesqueiros de Pescanova. A principios dos setenta comeza a facer investimentos no sector inmobiliario, e en 1974 funda Remolcanosa, a primeira empresa do sector en Galiza e en España.

### Empresario navieiro

A primeira expansión da empresa foi a compra da portuguesa Tinita, que transforma en Remolcanosa Portugal. En 1997 adquire a empresa pública española Elcano, a maior navieira do estado naquel momento, dedicada fundamentalmente ao transporte de petróleo e derivados a granel. Múdalle o nome á empresa e chámaa Empresa Naviera Elcano, que integra no grupo empresarial Nosa Terra. Posteriormente merca a brasileira Docenave, que pasa a chamarse Elcano Brasil (2001), e crea Elcano Argentina.

En 1997 entra no negocio da sanidade coa compra da clínica viguesa Povisa, o maior hospital privado do estado. En 2002 merca tamén o sanatorio compostelán Nuestra Señora de la Esperanza.

É vicepresidente da cámara de comercio de Vigo e vicepresidente da aseguradora Aegón España.

Galardóns
---------

* Medalla de ouro do Club Financeiro de Vigo
* Medalla de prata de Galicia en 2002.

Notas
-----

1. ↑  Resolución no DOG.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Un extremeño es el magnate de los remolcadores gallegos *(en castelán)*.
Bicicleta de estrada.
Unha **bicicleta de estrada** ou **de carreiras** é un tipo de bicicleta especialmente deseñado para o seu uso sobre pavimento liso.

Características
---------------

Bicicleta con rodas lenticulares para uso en pista.
O deseño das bicicletas de estrada proporciónalles un peso menor do habitual. A xeometría dos cadros e o uso de guiadores de perfil caído determinan unha postura de pedaleo co torso entre 30º e 45º coa horizontal, especialmente axeitada para os recorridos longos sobre asfalto. A postura das mans obriga a levar os brazos e os cóbados nunha posición pouco forzada, apta para percorridos longos sen fatiga.

As bicicletas de estrada adoitan ter entre 14 e 16 velocidades. Esta relación e o talle das rodas, que normalmente son de 28", fana apta para desenvolver grandes velocidades. Os pneumáticos estreitos e as cubertas con pouco relevo proporcionan unha rodadura máis lixeira pero tamén menos segura, especialmente sobre pavimentos húmidos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bicicleta de estrada***  |

### Bibliografía

* CARMICHAEL, C. et alt. (1997). *Bicicleta: salud y ejercicio*. *Editorial Paidotribo* (en castelán). ISBN 8480192976.

### Outros artigos

* Bicicleta de montaña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q948482
* BNCF: 48461
* EBID: ID
* GND: 4136314-0

 |
Os **barbitúricos** son drogas que actúan como sedantes do sistema nervioso central e producen un amplo esquema de efectos, dende sedación suave ata anestesia. Algúns pódense usar como anticonvulsionantes.

Pertencen a dúas familias: os derivados do ácido barbitúrico, como o seconal, e as benzodiazepinas, entre as que se atopa o valium. Os barbitúricos poden presentarse baixo a forma de pastillas, pílulas, supositorios ou en forma líquida (ampolas).

Historia
--------

Descuberto en 1863, o ácido barbitúrico é utilizado na medicina desde 1903 polas súas propiedades sedativas no tratamento da epilepsia e dos trastornos do sono.

Efectos
-------

En doses baixas producen efectos moi parecidos ós dos ansiolíticos. En doses elevadas, os síntomas son moi similares ós da intoxicación con alcol, ademais de potenciar a euforia e a excitación que produce esta substancia. Con doses maiores pódese provocar perda de consciencia, coma e, en último caso, morte por paro respiratorio.

Producen sensación de relaxación e de tranquilidade, problemas motores e atranco para falar. Poden causar depresión cerebral. Dependendo da dose, a formulación presenta un efecto sedante (tranquilizante), hipnótico (indutor do sono) e anticonvulsivo. Outros efectos inclúen síndrome de abstinencia, crise convulsiva trala interrupción e, en tratamento prolongado, apatía. Están contraindicados no primeiro trimestre de embarazo, xa que poden provocar malformacións.

Consumo
-------

Os barbitúricos poden adquirirse de maneira completamente lícita, con ou sen prescrición médica, segundo o país. En España ou Francia, os barbitúricos están clasificados como substancias psicotrópicas e son vendidas en farmacias baixo prescrición médica.

| * v
* c
* e
Barbitúricos |
| --- |
| Allobarbital  ·  Amobarbital  ·  Aprobarbital  ·  Alphenal  ·  Barbexaclone  ·  Barbital  ·  Butabarbital  ·  Butalbital  ·  Butobarbital  ·  Butallylonal  ·  Cyclobarbital  ·  Cyclopal  ·  Ethallobarbital  ·  Hexethal  ·  Heptabarbital  ·  Hexobarbital  ·  Mephobarbital  ·  Metharbital  ·  Methohexital  ·  Methylphenobarbital  ·  Pentobarbital  ·  Probarbital  ·  Proxibarbital  ·  Propallylonal  ·  Reposal  ·  Secobarbital  ·  Talbutal  ·  Thialbarbital  ·  Thiamylal  ·  Thiobarbital  ·  Thiobutabarbital  ·  Thiopental  ·  Vinbarbital  ·  Vinylbital |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q206348
* BNCF: 23092
* JSTOR: barbiturates
* MAG: 2780077838

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D001463

 |
**Bonifacio IV** **Paleólogo**, nado o 21 de decembro de 1512 e finado o 6 de xuño de 1530, foi marqués de Montferrato entre 1518 e 1530.

Traxectoria
-----------

Bonifacio IV foi o penúltimo marqués de Montferrato pertencente á dinastía Paleólogo. Sucedeu ao seu pai Guillerme IX, aínda que baixo a rexencia da súa nai, Ana d'Alençon, e o seu tío Xoán Xurxo Paleólogo. En 1519 Bonifacio recibiu a lealdade dos fillos de Oddone de Incisa, herdeiros do marquesado homónimo, que estaba baixo dominio de Montferrato desde tempos de Guillerme IX.

Bonifacio introdúcese na complexa historia da época cando o marquesado de Montferrato foi invadido por Francisco II Sforza debido á alianza do marquesado con Francia, inimigos do Sforza. Bonifacio IV tamén estivo presente na firma da Paz de Cambrai. 

Durante anos a política montferrina gradualmente situouse cada vez máis en favor dos imperiais, até o punto de que o emperador Carlos V, o require en varias ocasións no seu séquito. 

En 1517, por outra banda, Guillerme IX entregou en matrimonio á súa nova filla María, irmá de Bonifacio, a Federico Gonzaga. Pero pronto Federico se arrepentiu e decidiu repudiar á súa esposa conseguindo que o propio Papa Clemente VII, procedese á súa revisión. Tras a morte de María, Federico casou coa outra irmá de Bonifacio, Margarita. 

Bonifacio IV morreu por mor dunha caída do seu cabalo o 6 de xuño de 1530, sen fillos que o sucedesen. Así que se fixo cargo do marquesado o seu tío Xoán Xurxo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Circolo Culturale I Marchesi do Monferrato.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1072631
* DBI: ID

 |
**Bizén Fuster Santaliestra**, nado en Naval, Huesca o 4 de decembro de 1959 é un político aragonés.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Xeografía e Historia, diplomado en Ciencias Políticas e mestrado en Xestión Ambiental; profesionalmente, é funcionario con praza como Secretario-Interventor de Concello. Foi un dos fundadores en 1986 da Chunta Aragonesista (CHA), da que foi vicepresidente de 1988 a 1995 e presidente dende 1995 até 2008, permanecendo no Consello Nazional, onde exerceu como Secretario de Infraestruturas e Urbanismo até 2012 e, como Secretario Territorial de Zaragoza, de 2012 a 2016.

Foi deputado pola provincia de Huesca nas Cortes de Aragón de 1999 a 2011, (eleccións a Cortes de Aragón de 1999, 2003 e 2007) e presidente do grupo parlamentario de Chunta Aragonesista. Tamén foi Secretario Primeiro das Cortes de Aragón de 1999 a 2003. Foi cabeza de lista por Zaragoza nas eleccións xerais de 2000, 2004 e 2008, xunto a José Antonio Labordeta.

Dende xuño de 2011 é voceiro de Chunta Aragonesista na Deputación Provincial de Zaragoza, onde ademais é Deputado Delegado de Arquivos e Bibliotecas dende 2011; e dende 2015, delegado de Turismo. Igualmente dende xuño de 2011 é voceiro de CHA no concello de Cuarte de Huerva.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía de Bizén Fuster *(en castelán)*
* Especial elecciones 2008: Bizén Fuster *(en castelán)*
|  |
| --- |
|  |
| Filosofía grega |
| Presocráticos |
| Sofistas |
| Sócrates |
| Platón |
| Aristóteles |
| Epicureísmo |
| Estoicismo |
| Escepticismo |
| Cinismo |

**Bión de Borístenes** c. 325 - 230 adC, filósofo grego nado na colonia grega de Olbia en Escitia, xunto ao estuario do río Borístenes (Dniéper).

Discípulo en Atenas do académico Crates (do que foi moi crítico), de Teodoro de Cirene e do peripatético Teofrasto, aproximouse aos cínicos, cuxo enxeño cáustico e as súas actitudes contrarias aos establecido compartía. Pasou a maior parte da súa vida indo dunha cidade a outra, dando conferencias e ensinando por diñeiro. Segundo Dióxenes Laercio (IV, 53), Bión de Borístenes —que fora escravo dun mestre de retórica— distinguíase pola súa habilidade literaria e especialmente polas súas brillantes parodias. Popularizou a diatriba («discurso falado») grega como obra escrita, de modo que puidese alcanzar a unha audiencia máis ampla, e a connotación algo ofensiva que a palabra ten en época actual deriva dos ataques humorísticos pero afiados de Bión contra os defectos e as debilidades humanas. Foi notable a súa influencia sobre a sátira latina de Lucilio e Horacio. Conserváronse fragmentos bastante amplos das súas obras.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* J. P. Rossignol, Fragmenta Bionis Borys-thenitae philosophi, Lutetiae, 1830,e F. W. A. Mullach, Fragmenta philosophorum Graecorum, II, 423 e segs.
* J. M. Hoogvliet, De vita, doctrina et scriptis Bionis, 1821. —Art. de H. von Arnim sobre Bion (Bion, 10) en Pauly-Wissowa.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q359231
* WorldCat
* VIAF: 106932431
* BIBSYS: 90299125
* BNE: XX1063362
* BRE: 1867498
* CERL: cnp00402628
* DeutscheBio: 118974246
* EBID: ID
* GND: 118974246
* ISNI: 0000 0000 7506 1319
* LCCN: no2010016071
* NKC: ola2002153198
* NLG: 176993
* NTA: 069873909
* OL: OL1732847A
* SUDOC: 03494110X
* Treccani: bione-di-boristene

 |
***90210*** é unha serie de televisión estadounidense ideado por Rob Thomas, Jeff Judah e Gabe Sachs. É a cuarta serie da franquía *Beverly Hills, 90210* creada por Darren Star. Está producida por CBS Television Studios para The CW Television Network que comezou a emitila nos Estados Unidos ó tempo que no Canadá pola Global Television Network, o 2 de setembro de 2008. Emitiuse unha tempada de 24 episodios e en agosto de 2009 confirmouse que renovou por unha tempada máis de 22 episodios.

Sinopse
-------

A serie desenvólvese arredor da familia Wilson, xunto con outros estudantes ricos no ficticio West Beverly Hills High, onde Annie Wilson (Shenae Grimes) e Dixon Wilson (Tristan Wilds) se establecen cando seu pai, Harry Wilson (Rob Estes), chega desde Kansas coa súa familia para coidar da súa nai, a antiga estrela da televisión Tabitha Wilson (Jessica Walter), que ten problemas coa bebida. Annie e Dixon loitan por asentar as súas vidas mentres fan novos amigos. En *90210* participan actores da serie orixinal e tamén actores convidados como Jennie Garth, Shannen Doherty, Tori Spelling e Joe E. Tata.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q276071
* WorldCat
* VIAF: 180126317
* AlloCiné: 3898
* Epguides: 90210
* IMDb: tt1225901
* LCCN: no2010011785
* LUMIERE: 154177
* Metacritic: 90210
* OFDb: 154625
* OMDB: 33545
* TMDb: 5917
* TVcom: 90210

 |
*Retrato de Ottheinrich, príncipe de Pfalz*, 1535.
Gravado do emperador Fernando, 1531
**Barthel Beham** (1502 – 1540) foi un gravador, miniaturista e pintor alemán.

O irmán máis novo de Hans Sebald Beham, naceu nunha familia de artistas de Nuremberg, aprendeu do seu irmán máis vello e de Albrecht Dürer e foi particularmente activo como gravador durante a década de 1520, creando pequenas obras dun magnífico detalle, foi un dos pequenos mestres. Fascinado coa antigüidade realizou moitas obras con Marcantonio Raimondi en Boloña e Roma.

En 1525, xunto co seu irmán e Georg Pencz, foi expulsado de Nuremberg por herexía, perdoado máis tarde non volveu á súa cidade natal e acabou establecéndose en Múnic en 1527 para traballar para os duques de Baviera, Guillerme IV e Luís X, converténdose nun dos principais retratistas da súa época.

Luís X de Baviera

Notas
-----

1. ↑  A. H. Keane, *Early Teutonic, Italian and French Masters*

Ligazóns externas
-----------------

* Barthel Beham en Artcyclopedia


|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Barthel Beham*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q499934
* WorldCat
* VIAF: 59357156
* AAG: 2025
* BAV: ADV11971379
* BNE: XX1307301
* BNF: 12391594m
* BRE: 1864993
* Bridgeman: 18437
* CERL: cnp00543686
* DeutscheBio: 118508318
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 291432
* FNA: ID
* GND: 118508318
* ISNI: 0000 0001 0327 7070
* KulturNav: ID
* LCCN: nr91026284
* NKC: jn20040218003
* NPG: mp85676
* NTA: 070260222
* Pinakothek: barthel-beham
* RKD: 5976
* SNAC: w62p25p4
* SUDOC: 033004765
* TePapa: 180
* ULAN: 500010818

 |
**Caito** foi un futbolista galego de comezos do século XX que xogaba na demarcación de defensa.

Traxectoria
-----------

Xa xogaba no Real Vigo Sporting Club antes da fúsión deste co Real Club Fortuna de Vigo para dar lugar ao Celta de Vigo en agosto de 1923, pasando a formar parte do cadro de xogadores deste. No Celta compartiría defensa con grandes xogadores como Otero, Juanito Clemente ou Pasarín.

Finalmente retirouse do fútbol en 1927 tras gañar o Campionato de Galicia en catro ocasións, unha co Vigo Sporting (1922/23) e tres co Celta (1923/24, 1924/25 e 1925/26)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Txema Ereaga (7 de febreiro de 2013). "Kaito: un "back" del Celta y del R. Vigo Sporting". *Fame Celeste* (en castelán).

| * v
* c
* e
Celta de Vigo – 1923 (primeira convocatoria de xogadores) |
| --- |
| 
* Isidro
* Lilo
* Rubido
* Otero
* Pasarín
* Juanito
* Daniel
* Caito
* Torres
* Balbino
* Queralt
* Hermida
* Pombo
* Cruces
* Córdoba
* Bienvenido
* Nolasco

 |
| 
* Máximo Costas
* Reigosa
* Chiarroni
* Posada
* Polo
* Correa
* Gerardito
* Ramón González
* Caride
* Pedro Pinilla
* Salvador
* Miguelito
* Casal

 |
| Caio Salt |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital | Balfour Town |
| País | Reino Unido |
| Localización | Mar Caribe |
| Arquipélago | Turks e Caicos |
| Linguas |  |
| Poboación (2001) | 120 hab. |
| Superficie | 6´74 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 21°19′30″N 71°12′30″O﻿ / ﻿21.32500, -71.20833 |
| Maior Altura | 14 m. |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

**Caio Sal** (en inglés: Salt Cay) é a segunda maior illa das Illas Turcas, un dos dous grupos de illas que forman o territorio británico das illas Turks e Caicos no mar Caribe. O seu tamaño é de 6,7442 km². O tamaño do distrito, que tamén inclúe algunhas illas despoboadas como Caio algodón (1´1252 km²), e outras próximas é en total, de 9,1 km². A poboación é de 186 (est. 2006), todos na capital do distrito, Cidade Balfour na costa oeste.

Caio Salt é unha illa pequena, plana e triangular duns 3´2 km dun lado dedicada principalmente á explotación de salinas que no seu día albergou a centos de persoas dedicadas á produción de sal en lagoas e estanques costeiros de desecamento de salmoira.

Historia
--------

Cando o conquistador español Juan Ponce de León chegou ás illas en 1512 algunhas estaban habitadas polos pobos arauacos. As illas quedaron deshabitadas como consecuencia das enfermidades traídas polos europeos.

Algúns escravos procedentes das Bermudas chegaron ás illas fuxindo da escravitude no século XVII e estableceron o que se convertería na principal forma de vida durante os seguintes 300 anos - a produción de sal. As illas foron sometidas á dominación colonial británica en 1766.

George Washington obtivo o sal necesario para conservar os alimentos para o seu exército durante a Guerra de Independencia dos Estados Unidos das Turks e Caicos, e de igual forma os canadenses e estadounidenses das frotas pesqueiras províanse de sal nas illas para as súas capturas.

Cara ás décadas de 1920 e 1930, unha combinación de incompetencia, os custos, a mala xestión e a falta dun porto de augas profundas fixeron que o sector do sal case desaparecese nas illas Turks e Caicos.

Existen ruínas de antigas salinas en Caio Salt. A illa é agora popular entre os turistas que buscan praias tranquilas e actividades como a observación de baleas, así como o mergullo e outros deportes acuáticos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q426843
* GeoNames: 3576939

 |