recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **pazo das Figueiras** é un pazo situado na parroquia de Folladela, Melide.

Características e historia
--------------------------

Este pazo é unha completa edificación palaciana, xa que recolle o conxunto de elementos que definen a este tipo de arquitecturas señoriais, xunto co de Tarrío, na parroquia de Xubial, os únicos que poden considerarse como tal no termo municipal de Melide, aínda que existen bastantes Casas Grandes con blasóns, pero que non respostan ós parámetros estruturais que definen un pazo, senón a casas solariegas. dos únicos que poden considerarse como tal no termo municipal de Melide, aínda que existen bastantes Casas Grandes con brasóns, pero que non respostan aos parámetros estruturais que definen un pazo, senón a casas solariegas.

Neste pazo naceu o bispo Xoán Varela Fondevila no ano 1721, que finou no ano 1785 en Santiago de Compostela, prelado que foi bispo auxiliar do arcebispo compostelán Bartolomé de Raxoi e Losada. Ademais foi xuíz eclesiástico, vigairo xeral, xuíz metropolitano e bispo de Tanes. Tamén naceu neste paso seu irmán Pedro Varela Fondevila, quen foi alcalde e xustiza ordinario da cidade compostelá.

Do conxunto do pazo destácanse varias edificacións: a Casa do Pazo e o seu engadido, a Casa de servidume ou dos caseiros, o hórreo, a palleira, o pombal e, sobre todo. a súa capela. Da casa, artellada en dúas alturas e cunha planta en forma de T, sobresaen as súas pedras armeiras e a súa rexa cheminea. O máis destacado é o escudo situado na fachada leste; un escudo de grandes dimensións, en perfecto estado de conservación grazas a estar situado nunha parede resgardada das inclemencias do tempo, que aparece timbrado por un helmo de perfil mirando cara á dereita e está distribuído en catro cuarteis: no primeiro vese un anxo e dúas filas de tres flores de lis (emblema dos Fondevila); no segundo cinco varas verticais (do apelido Varela); no terceiro un brazo de cabaleiro flexionado sostendo na man unhas ramallas ou espigas; e no cuarto unha aguia (do apelido Aguiar). Na fachada principal, orientada cara ao norte e aberta ao patio, ábrese a porta principal á que se accede mediante unha escaleira de deseño piramidal, composta de cinco chanzos moldurados. Sobre o lintel desta porta principal aparece unha pedra armeira rectangular que contén un anxo e seis flores de lis (do apelido Fondevila), e mesmo o lintel está provisto dun motivo decorativo consistente nunha venera sobre voluta.

Notas
-----

1. ↑  Pazo das Figueiras en *abeancos.gal*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Broz Rei, Xosé Manuel (1990): "A nobreza da Terra de Melide". Boletín nº 5 do Centro de Estudios Melidenses-Museo da Terra de Melide.
* Broz Rei, Xosé Manuel (1993): "As igrexas de Melide". Boletín nº 8 do Centro de Estudios Melidenses-Museo da Terra de Melide.
* Taboada Roca, Antón (1933): "Notas Históricas", en *Terra de Melide*. Seminario de Estudos Galegos.

### Outros artigos

* Pedro Varela Fondevila
* Xoán Varela Fondevila
Circuncisión

A ilustración máis antiga sobre a circuncisión, achada en Exipto.
Á dereita, representación da circuncisión de Xesús Cristo nun baldaquino de Ventosa (Agolada).
A **circuncisión** é a extirpación ou amputación do prepucio do pene, o que deixa ao descuberto a glande. As causas máis frecuentes de circuncisión son os motivos relixiosos, culturais ou médicos. En 2006, segundo estimacións da OMS, o 30% dos homes do mundo eran circuncisos .

Historia, razóns e características
----------------------------------

A Organización Mundial da Saúde (OMS) e o Programa da ONU contra a Sida (ONUSIDA) recomendaron o 28 de marzo de 2007, por primeira vez, a circuncisión masculina como unha intervención importante adicional para reducir o risco de contaxio do virus da Sida por vía heterosexual.

### A circuncisión ao longo da historia

A Biblia hebrea (ou Antigo Testamento dos cristiáns) ordenaba que todo neno hebreo fose circuncidado antes dos oito días de vida, polo que os xudeus máis ortodoxos continúan con ese costume atávico.

Na Alemaña nazi era común que a policía obrigase os alemáns homes a expor en público os seus xenitais para demostrar que non eran xudeus e evitar a detención, dándose o caso de xente detida debido a que se lles practicara unha operación de fimose sen razóns relixiosas.

Nos Estados Unidos a circuncisión séguese realizando sistematicamente (tamén nos cativos) por motivos hixiénicos discutibles: no século XIX médicos de mentalidade puritana puxeron de moda a idea de que o esmegma podía producir infeccións. A finais do século XIX demostrouse que ese dato era falso: mesmo un pene mal lavado e co lado interno do prepucio cuberto de esmegma non se infecta nin transmite infeccións.

A partir dunha premisa certa (que coa circuncisión a glande perde sensibilidade) os médicos vitorianos deduciron dous conceptos erróneos: que os estadounidenses terían menor tendencia á sexualidade e que iso automaticamente os volvería máis relixiosos e traballadores. Dende os anos 1980 nese país estase loitando —mediante campañas de educación para pais— contra o flaxelo da circuncisión sistemática aos cativos.

Notas
-----

1. ↑  OMS:Novos datos sobre a circuncisión e a prevención do VIH (*en inglés*).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pene
* Fimose

### Ligazóns externas

* *Description of an adult circumcision* Arquivado 06 de xullo de 2010 en Wayback Machine. da *American Academy of Family Physicians*. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83345
* BNCF: 37600
* BNE: XX547510
* BNF: 11973407j
* BRE: 2674763
* EBID: ID
* GND: 4144874-1
* JSTOR: male-circumcision
* LCCN: sh85026074
* NDL: 00565234
* NKC: ph451663
* Orthodox Encyclopedia: 2578081

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* eMedicine: 1015820
* MedlinePlus: 002998
* MeSH: D002944
* MeSH: E02.218.085.170
* NCIt: C87068
* Patientplus: circumcision-pro
* UMLS: C0008819

 |
O termo **falogocentrismo** é un neoloxismo orixinado na corrente filosófica da deconstrución. Cuñado por Jacques Derrida, explícao no seu texto *La pharmacie de Platon.* Utilizado hoxe en lingüística e socioloxía, refírese ao privilexio da masculinidade na construción do significado. Deste xeito, o termo dá prioridade á importancia que se lle veu dando culturalmente á fala sobre a escrita, feito que, para Derrida, forma parte do falocentrismo. 

A deconstrución é considerada como unha filosofía das indeterminacións. É, xa que logo, aporética, en oposición á apodíctica. Para este último modo de facer filosofía, Derida tamén utiliza o termo "logocentrismo".

Derrida trata de expor que, o que hoxe se tornou nun asunto ou problema de xéneros, foi historicamente unha xeneralización do masculino. Esta asimilación histórica, non exenta de restricións, está expresada na amálgama do falocentrismo e logocentrismo, é dicir, o "falogocentrismo".

O feminismo compartiu esta terminoloxía, por exemplo, no caso de Catherine Clément e Hélène Cixous en *The Newly Born Woman* (1975). Estas teóricas mencionan figuras semellantes ás da colonización territoriall atribuídas neste caso ao xénero feminino. 

Wayne Borody, profesor de filosofía de Nipissing University, non está de acordo coas posturas anteriores, pois considera que o termo simplificou a historia occidental. Para el, o argumento falogocéntrico funciona do mesmo modo ca unha metanarrativa, é dicir, sostén unha actitude maniquea parecida á da colonización do chamado Novo Mundo, cando chamaban "salvaxes" ás culturas americanas.

Ver tamén
---------

* Deconstrución
* Différance
* Estudos de xénero
* Feminismo
* Lista de prexuízos cognitivos
* Machismo
* Patriarcado
* Testosterona
* Violencia contra a muller

Referencias
-----------

1. ↑  "Deconstrucción y machismo". Consultado o 2021-06-21.
2. ↑  Luis, Autores Juan; Artasánchez, Silvia; Balint, Michael; Batalla, Guillermo Bonfil; Campbell, Sergio; Mora, Juan Luis de la; González, Mauricio; Hernández, Manuel; Larrauri, Gibrán (2018-10-01). *Sur. El giro decolonial en psicoanálisis.: Litoral Psicoanálisis 47* (en castelán). Litoral Editores. ISBN 978-607-8738-12-0. Consultado o 2021-06-21.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3493035
* JSTOR: phallocentrism

 |
*Para o xornal, visita The Connoisseur.*
'A connoisseur' de DeScott Evans, 1887, óleo sobre lenzo. Colección privada.
Un **connoisseur** (do Fr. *connaisseur*, de *conoistre*, *connaître* que significa "saber de algo") é unha persoa que ten gran coñecemento de belas artes ou un experto en xulgar en temas de gusto.

Características
---------------

O connoisseurismo moderno vai unido ós museos, galerías de arte e "o culto á orixinalidade". Os connoisseurs avalían traballos de arte en termos de estética. O xuízo baseado na intuición é esencial, pero ten que ter alicerces nunha profunda comprensión do traballo en si mesmo. Baseándose nas evidencias empíricas, nunha percepción refinada da técnica e da forma e un disciplinado método de análise a responsabilidade do connoisseur é a de atribuír autoría, comprobar autenticidade e aprecia-la calidade. Estes datos pódense xuntar e organizar nun *catalogue raisonne* do traballo dun só artista o dunha escola.

Durante o século XVII, porén, o termo usouse a miúdo como sinónimo dunha persoa de vago gusto ou dun pretendido crítico.

En 1760, Oliver Goldsmith dixo: "A pintura converteuse nun obxecto único de coidado elegante. O título de connoisseur nesta arte é agora mesmo o pasaporte máis seguro en toda Sociedade elegante, unha programada dúbida, unha actitude admirábel e un ou dous toques exóticos de exclamación son suficiente para que homes de baixa circunstancia lamban cus."

En 1890, Giovanni Morelli escribiu: "Os connoisseurs de arte din dos historiadores de arte que eles escriben do que non entenden. Pola súa parte, os historiadores de arte menosprezan ós connoisseurs e miran para eles como escravos que recollen material para eles, pero que persoalmente non teñen nin o menor coñecemento da fisioloxía da arte."

No seu *Meaning in the Visual Arts* (1955), Erwin Panofsky explica a diferenza entre un connoisseur e un historiador de arte: "O connoisseur pode ser definido como un lacónico historiador de arte e o historiador como un locuaz connoisseur."

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* On Connoisseurship

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1126160
* AAT: 300264539

 |
Un ***blogroll*** é unha colección de ligazóns de blogs para atopar máis blogs. Os bloggers (autores dos blog) poden ter diferentes criterios á hora de engadir blogs ao seu blogroll, xeralmente engaden os blogs que visitan a miúdo. Os blogrolls tamén poden estar sindicados.

Os autores de *blogs* poden definir diferentes e variados criterios para incluír outros *blogs* nos seus *blogrolls*. Acotío, a lista doutros enderezos de *blogs* componse de enderezos que os propios autores visitan a miúdo ou, ás veces, sinxelamente de páxinas de *blogs* de amigos ou achegados.

Dende un punto de vista puramente intuitivo, *blogroll* pode ser un acrónimo resultante de dúas verbas de orixe, *blog* e *roll* (ou listaxe); entendéndose como "lista de *blog*".

Os blogrolls existiron bastante antes de que alguén decidise asignarlles un alcume ou nome, e os primeiros dos que se ten constancia datan de 1997, da man do pioneiro do blogging, Chris Gulker.

No tocante á orixe da expresión, existen dúas posibles derivacións:

* os *bloggers* dos Estados Unidos sosteñen que o termo provén de *logroll*, que está relacionado co intercambio de información entre distintas persoas para acadar un obxectivo común;
* os *bloggers* do Reino Unido relacionan a palabra *blogroll* con *bog roll* (papel hixiénico), baseados na longa lista de enderezos e a dubidosa calidade de moitos blogrolls.

Grazas a formatos como OPML o autor dun *blog* pode permitir ós visitantes engadir o seu *blogroll* enteiro.

Notas
-----

1. ↑  Jorge Zanoletty. "Blogrolls; Orígenes y Terminología". *www.escribirunblog.com* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 09 de febreiro de 2016. Consultado o 31 de xaneiro de 2016.
**Frumario** (tamén: *Frumar* ou en latín: *Frumarius*) foi un xefe militar suevo que sucedeu a Maldras como líder do exército suevo de invasión a Lusitania*.* Competiu con Requimundo, o xefe militar que dirixía aos suevos na Gallaecia, ata a morte de ambos no 463 cando volve herdar o fillo de Maldras, Remismundo.

Traxectoria
-----------

Ante a ausencia de Remismundo, que cando morreu Maldras se atopaba nunha viaxe á Galia como embaixador, deuse un período de interregno de aproximadamente catro anos entre o 459 e o 463, cando volta Remismundo. Durante este tempo os suevos que antes recoñeceran a Maldras como rei foron dirixidos por Frumario e os que recoñeceran a Frantán seguiron a Requimundo mentres ambos os seus líderes loitaban polo trono.

### Diplomacia co Imperio

En 460, pola acción de dous nobres romanos, Ospinio e Ascanio, o exército visigodo que acosaba aos suevos de Frumario dáse a retirada. Máis tarde ese mesmo ano Frumario arrasou a cidade de *Aquae Flaviae* coa complicidade dos romanos. Capturou ao bispo e cronista Hidacio, manténdoo prisioneiro durante tres meses antes de ser liberado, grazas ás súplicas de Ospinio e Ascanio.

### Morte e volta de Remismundo

Tanto Frumario como Requimundo suponse que morren no 463. Remismundo, ao volver da Galia conseguiu que se lle recoñecera como rei de todo o pobo suevo. Isto ocorreu despois da morte de Frumario, pero os estudosos non están seguros do significado desa declaración. Conseguiu Frumario chegar a ser rei único? Ou Remismundo sucedeu inicialmente a Frumario só por unha parte da nación sueva? Ademais, para complicar as cousas, Remismundo ás veces é identificado como Requimundo.

Notas
-----

1. ↑  Thompson 1982, p. 167.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* López Carreira, Anselmo; Fernández Cal, T. (2003). *Os reis de Galicia*. Vigo: Edicións A Nosa Terra. ISBN 84-96203-27-1.
* Thompson, E. A. (1982). *Romans and Barbarians: The Decline of the Western Empire* (en inglés). Madison, WI: University of Wisconsin Press. ISBN 0-299-08700-X.

### Outros artigos

* Lista de monarcas de Galicia
* Reino Suevo
* Lista de reis suevos
* Suevos

|  |
| --- |
| Frumario **Descoñecida****Nacemento:**  ?  **Falecemento:** 463 |
| Títulos Reais
 |
| Precedido por**Maldras** | **Rei de GaliciaSó no sur**459-463 
 | Sucedido  por**Remismundo** |
|

| * v
* c
* e
Reis suevos de Galicia |
| --- |
| Primeira liñaxe real (409-456) | 
* (409-438): Hermerico
* (438-448): Requila
* (448-456): Requiario

 |
| Guerra Civil Sueva (456-469) | 
* (456-457): Frantán
* (456-457): Aguiúlfo
* (457-459): Maldras
* (459-459): Remismundo
* (459-463): Frumario
* (459-463)): Requimundo
* (463-469): Remismundo

 |
| Período Escuro (469-550) | 
* (pouco antes de 485): Hermenerico
* (cara 485): Veremundo
* (469-550): Teodemundo

 |
| Período final (550-585) | 
* (550-559): Carriarico
* (559-570): Teodomiro
* (570-583): Miro
* (583-584): Eborico
* (584-585): Andeca

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2291939
* DBE: frumario

 |
A **igrexa de Lokrume** (sueco: *Lokrume kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Lokrume, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia e arquitectura
-----------------------

A igrexa de Lokrume ten unha historia que se remonta ata polo menos o século XII. A parede norte da nave do presente edificio é dese século, e partes da parede norte do coro tamén son da mesma época. Porén, reconstrucións posteriores cambiaron a forma da igrexa e xa non queda nada da primeira igrexa románica que había no lugar. Durante o segundo cuarto do século XIII levantouse a meirande parte do coro actual, estando inspirado en igrexas de Visby. Pouco despois construíuse o resto da nave e a sancristía. A derradeira fase da reconstrución foi durante a década de 1270, cando a torre románica anterior foi substituída pola presente. A igrexa reconstruída inaugurouse no ano 1277.

Internamente, a igrexa está escasamente decorada por frescos da década de 1270. Durante unha restauración levada a cabo entre 1957 e 1962 atopáronse fragmentos de frescos do século XV baixo capas de pintura branca, pero estaban demasiado danados como para ser restaurados. Os frescos da sancristía son do século XVIII. O retablo é de 1707, mentres que o púlpito é da segunda metade do século XVII. A igrexa ten ademais unha cruz triunfal de ao redor do ano 1200 e unha pía bautismal de finais do século XII, realizada polo artista coñecido como Majestatis. No coro hai un banco feito de partes que datan dos séculos XIII e XVII. Tamén no coro atópase a tumba dun xuíz chamado Gervid Lauks, e que data do ano 1380.

Galería de imaxes
-----------------

* Vista dende o surVista dende o sur
* Interior da igrexaInterior da igrexa
* Portal da navePortal da nave
* Cruz triunfalCruz triunfal

Notas
-----

1. 1 2  Lagerlöf, Erland (1973). Rabén & Sjögren, ed. *Gotlands kyrkor*. Uddevalla. pp. 201–204. ISBN 9129410355.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1742915
* WorldCat
* VIAF: 9842149108521068780000
* Google Maps: 3803710121806843021

 |
Kazimir Malevich, '*Círculo Negro'*, 1913, Óleo en tea, Museo Ruso Estatal, San Petersburgo
Theo van Doesburg 1917, *Composición VII* (as tres grazas)
Teito da mesquita Umayyad, Damasco
*Obelisco roto* por Barnett Newman, en terreos da Rothko Chapel, Houston
**A abstracción xeométrica** é unha forma de arte abstracta baseada no uso de formas xeométricas en composicións non representativas. Esta arte non pretende representar o noso mundo visual cotián, senón que usa as formas da xeometría básica.

Wassily Kandinsky, un dos precursores da pintura puramente non-obxectiva, foi un dos primeiros artistas modernos en explorar este enfoque xeométrico na súa obra abstracta. Outros exemplos de abstraccionistas pioneiros como Kasimir Malevich e Piet Mondrian tamén adoptaron este enfoque cara á abstracción.

A abstracción xeométrica non é só un invento de artistas ou movementos de vangarda do século XX. Está presente en moitas culturas ao longo da historia tanto como motivos decorativos como como propias pezas de arte.

A arte islámica, no seu aniconismo, a prohibición de describir figuras relixiosas que se estendeu á menor representación figurativa doutros elementos animais ou vexetais, é un exemplo desta arte baseada en patróns xeométricos. Existiu séculos antes do movemento moderno en Europa, e en moitos xeitos influíron na arte occidental. Os patróns xeométricos eran a miúdo utilizados na arquitectura de civilizacións islámicas desde o século VIII ao XX, para conectar visualmente a espiritualidade coa ciencia e a arte. Anteriormente tamén as culturas clásicas da antiga Grecia, onde desenvolveron a xeometría euclidiana, e a Roma imperial utilizaron con profusión elementos decorativos sen referentes figurativos reconocíbeis na realidade.

A arte abstracta tamén se comparou historicamente coa música na súa capacidade para transmitir sentimentos e ideas emocionais ou expresivas sen depender nin facer referencia a formas obxectivas recoñecibles xa existentes na realidade. Wassily Kandinsky discutiu esta conexión entre a música e a pintura, así como sobre como a práctica da composición clásica influíra na súa obra, no seu ensaio fundamental *Concerning the Spiritual in Art* (Do espiritual na Arte).

A pintura abstracta expresionista, practicada por artistas como Jackson Pollock, é oposta á abstracción xeométrica.

Entre os artistas que traballaron intensamente na abstracción xeométrica atópanse Josef Albers, Theo van Doesburg, Wassily Kandinsky, Kasimir Malevich, Piet Mondrian, Barnett Newman, Kenneth Noland, Bridget Riley, Alexander Rodchenko e Sophie Taeuber-Arp, entre outros.

Notas
-----

1. ↑  *The Archives of American Art*, Smithsonian, Betty Parsons Gallery Papers, Reel 4087-4089: Exhibition Records, Reel 4108: Artists Files, last names A-B.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Suprematismo
* Construtivismo
* Arte abstracta

### Ligazóns externas

* Artes xeométricas Arquivado 17 de decembro de 2008 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2316866
* AAT: 300056509
* JSTOR: geometric-abstraction
* NKC: ph170417

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

os dous ideogramas que simbolizan "kanji", xunto coa súa transcrición á dereita, en pequeno, en furigana
**Kanji** (漢字, literalmente "carácter han") é o nome dos caracteres chineses utilizados na escrita da lingua xaponesa

Dentro do proceso de consolidación da linguaxe xaponesa, á par dun desenvolvemento de alfabeto silábico, adoptouse o sistema ideográfico chinés para expresar a lingua. O uso dos kanji é un dos tres principais xeitos de escrita xaponesa, os outros dous son hiragana e katakana, agrupados como kana.

Os kanji úsanse para expresar só conceptos, a diferenza do chinés, onde poden ser tamén utilizados no seu carácter fonético. Nunha mesma palabra poden convivir kanji con kanas: a un kanji corresponde un significado e usase como determinante da raíz da palabra, mentres que as derivacións, conxugacións e accidentes exprésanse mediante o uso de kana (en especial de hiragana) co nome de Okurigana, así conviven tanto o sistema de escrita autóctono e o sistema importado.

Unha pequena curiosidade é que o xaponés, ao adquirir a escrita Han no século VII, mantén case inalterados os símbolos que na China continental foron reformados (simplificados) durante a Revolución Cultural dos anos 60.

Lectura
-------

Un kanji pode ter diferentes pronuncias, ou "lecturas", dependendo do contexto, uso en combinación, e maila súa localización na oración. Algúns kanji comúns teñen dez ou máis posibeis lecturas. Estas lecturas son categorizadas nas derivadas do chinés, onyomi (音読み) ou na lectura nativa kunyomi (訓読み). Comunmente úsanse dúas lecturas, unha de kunyomi e outra de onyomi coas súas alteracións fonéticas accidentais.

O xeito de ler un kanji depende do contexto e de dúas xeneralidades (nas cales hai moitas excepcións):

* Unha palabra dun só kanji ou seguida de okurigana, lese como kun'yomi. Tal é o caso dos verbos, por exemplo *ver* (miru, 見る), ten un okurigana que lle dá lectura xaponesa.
* Unha combinación de kanji nunha palabra dá unha lectura on'yomi. É o caso do kanji do 'campo de arroz' (*ta*, 田), que cando se usa en combinación con outro, lese *da* (*honda*, 本田).

Uso de kanjis en Occidente
--------------------------

Á parte da escrita de idiomas do leste asiático, os kanji teñen pouco ou nulo uso en lugares onde domina o alfabeto latino. Popularmente, e pola complexidade dos seus trazos e o críptico que poden chegar a ser, utilízanse como ornamentos, os cales incluso alcanzan a cultura do tatuaxe. Con base na estética dos caracteres, tamén se usaron como proxectos de deseño nas escolas da materia.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* How to use KANJI 4 U
* Gunkan[*Ligazón morta*]
* Japanese language, en inglés.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q82772
* BNF: 11974966p
* EBID: ID
* GND: 4135854-5
* LCCN: sh94003737
* MAG: 83535845
* NDL: 00565007
* NKC: ph951043

 |
A **igrexa de Vallstena** (sueco: *Vallstena kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Vallstena, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia e arquitectura
-----------------------

A parte oeste da nave e a torre son as partes máis antigas desta igrexa asimétrica; estas datan de principios do século XIII. Un novo arco do presbiterio foi construído a mediados do mesmo século, e ao redor de 1300 construíuse o novo coro. A reconstrución da nave tamén comezou nesa época; o plan orixinal parece ser que era substituír toda a nave por unha nova maior, pero por algunha razón a obra detívose. De xeito semellante, as igrexas a medio reconstruír son relativamente comúns en Gotland. A sancristía tamén é dese tempo. O interior da igrexa está decorado con frescos do século XV. A parte máis vella da igrexa, a do oeste, é de estilo románico, mentres que a leste é gótica.

A igrexa e o seu cemiterio están rodeados por unha muralla baixa con tres portas (*stiglucka*). A máis antiga das tres data do século XIII e amosa algúns detalles esculpidos orixinais.

Mobiliario
----------

A pía bautismal é a peza máis antiga da igrexa, datando de mediados do século XIII. O retablo é do século XIV e foi adquirido cando se inaugurou o novo coro. Hai un crucifixo do mesmo século, así como un cofre para donativos ricamente decorado. Tamén dese século son as tumbas que hai a cada lado do altar e que teñen inscricións tanto en latín como en gutnish antigo; estas últimas en runas. Varias estatuas de santos de madeira da igrexa, tamén do XIV, están no presente no Museo de Gotland en Visby.

Galería de imaxes
-----------------

* LychgateLychgate
* RetabloRetablo
* Pía bautismalPía bautismal

Notas
-----

1. 1 2  Region Gotland (ed.). "Vallstena kyrka". Arquivado dende o orixinal o 09 de abril de 2018. Consultado o 9 de abril de 2018.
2. 1 2  Jacobsson, Britta; Johansson, Eva; Johansson, Per; Andersson, Rolf (1990). Klarkullens förlag AB, ed. *Våra kyrkor*. Västervik. p. 679. ISBN 91-971561-08.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1742965
* Google Maps: 8223200005512629873

 |
A **igrexa de Vall** (sueco: *Valls kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Vall, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia e arquitectura
-----------------------

A igrexa de Vall é unha grande igrexa de estilo románico que data do século XIII. Foi construída en tres fases. As partes máis antigas son o coro coa súa ábsida e a nave, de principios do século. A torre comezou a construírse a mediados de século e fíxose máis alta a finais.

A igrexa é un edificio románico relativamente ben conservado, cunha torre que é máis alta do normal en comparación con igrexas semellantes de Gotland. Todos os seus portais son románicos, e deles o portal norte da torre é o que máis destaca.

Internamente, as bóvedas da nave están soportadas por un único piar central, cunha decoración que lembra á decoración do coro da catedral de Visby. Na base da torre hai unha cámara separada cun hagioscopio aberto cara a nave. Cámaras semellantes poden atoparse nas igrexas de Bro e Martebo. Nunha das fiestras consérvanse restos de paneis de vidreiras medievais. Na parede sur da ábsida hai un nicho cun par de portas de ao redor do ano 1300. As portas están ricamente talladas e teñen inscricións rúnicas. O retablo é de 1684 e foi realizado en Burgsvik, mentres que a pía bautismal é do século XII e é un traballo do artista románico coñecido como Majestatis. O púlpito é un traballo de principios do século XVIII. No chan da igrexa está a tumba de Peter Harding, que liderou á facción dos labregos durante a guerra civil en Gotland en 1288. A máis antiga das súas campás data de 1443 e pertenceu á igrexa de Hogrän.

Galería de imaxes
-----------------

* Vista dende o lesteVista dende o leste
* RetabloRetablo
* Pía bautismalPía bautismal

Notas
-----

1. 1 2  Lagerlöf, Erland (1973). Rabén & Sjögren, ed. *Gotlands kyrkor*. Uddevalla. pp. 256–260. ISBN 9129410355.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1639879
* Google Maps: 12390904291233396784

 |
**Trae Bell-Haynes**, nado o 5 de setembro de 1995 en Toronto, é un xogador profesional de baloncesto canadense. Cunha altura de 1,88 m xoga na posición de base. Formado na Universidade de Vermont, actualmente xoga para o Casademont Zaragoza da Liga ACB.

Traxectoria
-----------

Nado en Toronto, Trae Bell-Haynes formouse na Escola Secundaria de Bill Crothers, situada ás aforas da cidade. Alí foi capitán do equipo e líder en anotación. Posteriormente ingresou na Universidade de Vermont. Cos Vermont Catamounts fixo unha media de 11,7 puntos, 3 rebotes e 4 asistencias por partido en catro temporadas, destancando a súa última, onde fixo unha media de 14,6 puntos, 4,3 asistencias e 4,1 rebotes. Durante esta etapa foi escollido habitualmente nos quintetos destacados da conferencia America East e nomeado mellor xogador nas dúas últimas temporadas. Após finalizador a súa estancia universitaria, tras non saír seleccionado no Draft da NBA, disputou a liga de verán da NBA cos Milwaukee Bucks.

A súa primeira experiencia como profesional sería en 2018 na Basketball Bundesliga alemá cos Skyliners Frankfurt. Alí fai unha media de 6,1 puntos e 2,6 asistencias por encontro. Ao ano seguinte, após pasar por ligas de desenvolvemento norteamericanas, regresa a Europa cos Helsinki Seagulls da Korisliiga, onde destaca con 12,8 puntos e 4,8 asistencias por encontro. Na temporada 2020−21 regresa á Bundesliga cos Crailsheim Merlins, onde consegue ser nomeado o Mellor Xogador Ofensivo da competición cunha media de 16,8 puntos e 7,2 asistencias e 3,8 rebotes por partido. O 16 de xullo de 2021 asina polo Río Breogán da Liga ACB, onde fai unha media de 12,9 puntos e 4,1 asistencias por encontro. Apos finalizar o seu contrato co Breogán, asina co Budućnost VOLI.

### Clubs

Ao longo da súa carreira, Bell-Haynes ten xogado para os seguintes equipos profesionais:

* Alemaña Skyliners Frankfurt (BBL / Eurocup, 2018–2019)
* Niagara River Lions (CEBL, 2019)
* Finlandia Helsinki Seagulls (Korisliiga, 2017−2018)
* Niagara River Lions (CEBL, 2020)
* Alemaña Crailsheim Merlins (BBL, 2020–2021)
* Galicia CB Breogán (ACB, 2021−2022)
* Budućnost VOLI (Prva A / Eurocup, 2022−2023)
* España Basket Zaragoza (ACB, 2023−presente)

Notas
-----

1. 1 2  "Trae Bell- Haynes, director de xogo do Río Breogán". *CB Breogán*. 16 de xullo de 2021. Consultado o 16 de xullo de 2021.
2. ↑  "Trae Bell-Haynes Player Profile". *Real GM* (en inglés). Consultado o 16 de xullo de 2021.
3. ↑  "Trae Bell-Haynes, Basketball Player". *Proballers* (en inglés). Consultado o 16 de xullo de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en basketball.realgm.com
Cubo OLAP
Un **cubo OLAP** é un conxunto de datos organizados e estruturados xerárquica e multidimensionalmente. A diferenza da base de datos relacional a base de datos estruturada como cubos OLAP é un modelo multidimensional lóxico que pode ter varias dimensións e niveis de datos. Usualmente, cada cubo deriva dun subconxunto do depósito de datos.

Estrutura
---------

Os datos dentro do cubo organízanse nun nivel xerárquico, en dimensións e medidas. As dimensións son datos agrupados en categorías naturais (por exemplo Cidades, Produtos, Tempo), estas dimensións poden ter diferentes niveis de agrupación (por exemplo, o tamaño dos niveis previstos por anos, meses, días). Os niveis organízanse nunha ou máis xerarquías, xeralmente comezando polos menos refinados (por exemplo, ano), e rematando no nivel máis detallado (por exemplo, día). Os valores individuais (2009 ou o 26 de agosto de 2009) chámanse membros.

As medidas son valores que están \*sumarizados e analizados. Exemplos de medidas pode ser o total de vendas e custos operativos. A información das medidas localízase nas células, e representa a intersección de cada membro coa dimensión.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2007722
* MAG: 2780512336

 |
Coordenadas: 9°35′00″N 75°40′00″O﻿ / ﻿9.5833, -75.6667
O **golfo de Morrosquillo** é un golfo que se atopa no sur do mar Caribe, na costa norte de Colombia, pertencente ós departamentos de Sucre e Córdoba.

Como particularidade cómpre mencionar que en Morrosquillo remata o oleoduto Caño Limón–Coveñas, onde se carga o petróleo procedente do piedemonte llanero. No extremo norte do golfo atópase o arquipélago de San Bernardo, un popular destino turístico que se estende en mar aberto uns 15 quilómetros e está composto polas illas Cabruna, Boquerón, La Palma, Mangle, Tintipán, Panda, El Islote, Múcura, Maravilla e Ceycén.

Notas
-----

1. ↑  Efraín Otero Álvarez, Lina Mosquera Aguirre, Gerardo Silva Castro, Julio César Guzmán Victoria. "Golfo de Morrosquillo". *Golfos y bahías de Colombia*. Banco de Occidente. ISBN 978-958-95504-2-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3110248
* WorldCat
* VIAF: 234805543
* GeoNames: 3674311
* LCCN: sh90002231
* TGN: 1112429

 |
**Laurent Jorio**, nado o 1 de xaneiro de 1973 en Bouaké, Costa de Marfil, é un deseñador francés, autor do anverso das moedas de 10, de 20 e de 50 céntimos de euro.

Traxectoria
-----------

Laurent Jorio diplomouse en 1990 do Bacharelato Internacional de Xenebra e en 1991 do bacharelato francés. Posteriormente cursou estudos superiores de Comercio Internacional e de Deseño e Comunicación Audiovisual na escola Créapole de París.

Moeda de 10 céntimos de euro francesa de 2001.
Durante a súa estadía como estudante en París, en 1999 creou o deseño do anverso das moedas divisionarias francesas da serie do euro con valores de 10, de 20 e de 50 céntimos, consistente nunha reinterpretación da clásica "sementadora", creada en 1897 polo escultor e medallista francés Oscar Roty (1846-1911).

A marca de gravador de Jorio nestas moedas consiste na inscrición da frase "L. JRIO d'ap. O. ROTY" ("Laurent Jorio a partir de Oscar Roty") en orientación vertical no seu anverso.

Notas
-----

1. ↑  "Laurent JORIO". *Verif.com*
2. 1 2  "Le concours de dessin pour les pièces de l'euro". *Monnaises-rares.com*
3. 1 2  Moedas creadas por Laurent Jorio. *Numista.com*

### Outros artigos

* Lista de deseñadores de moedas de euro

* Portal:Francia
**Carlos Manuel Pastor Regueira Méndez**, nado en Muros en 1957, é un profesor de saúde pública e investigador especializado en hórreos.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Química e Farmacia, e doutor en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela, traballou como profesor no departamento de psiquiatría, radioloxía e saúde pública. O seu campo de traballo profesional foi precisamente no ámbito da saúde pública, con investigación nos eidos da ocorrencia de determinadas enfermidades ou condicións, desde a catarreira á asma e á síndrome premenstrual. Tamén dirixiu dúas farmacias (unha en Baíñas) e mais un laboratorio de análises clínicas.

De maneira afeccionada dedicouse á micoloxía e á investigación dos hórreos. Froito desta última é a publicación en 2017 do *Atlas de hórreos de Galicia*.

Obra
----

* *Atlas de hórreos de Galicia* (2017), con prólogo de Xosé M. Lema Suárez.

Vida persoal
------------

Xubilado da Universidade de Santiago en 2019, reside no concello de Ames.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Carlos Regueira gañou o Certame de Investigación Condado de Pallares". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2020-11-08. Consultado o 2021-01-31.
2. ↑  "Horario do profesor. Carlos Regueira". *www.usc.es*. Consultado o 2021-01-31.
3. ↑  "Research Gate. Carlos Regueira-Méndez".
4. ↑  "«No hay que lanzarse sin más a por setas, puede ser peligroso»". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2005-11-01. Consultado o 2021-01-31.
**José Martínez Couselo**, nado en Poio o 30 de novembro de 1938 e finado en Santiago de Compostela o 28 de maio de 2021, foi un xornalista galego de prensa e televisión.

Traxectoria
-----------

Estudou o bacharelato na Academia Minerva de Pontevedra e logo fixo Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, pero non rematou. Na cidade de Santiago comezou a colaborar primeiro en publicacións universitarias e logo no xornal vespertino *La Noche*.

En televisión foi responsable dos servizos informativos de Televisión Española en Galicia en diversas ocasións, e a partir de 1986 director dos servizos informativos da Televisión de Galicia durante uns meses. Tamén foi xefe de prensa da Universidade de Santiago durante unha década. 

En prensa escrita estivo vinculado fundamentalmente como articulista e opinador con *El Correo Gallego*, aínda que tamén traballou con outros medios, desde o xa mencionado *La Noche* ou *Chan* (da comunidade galega de Madrid) ata *Faro de Vigo* ou *O Correo Galego*. Durante unha etapa da súa vida foi director de *Atlántico Diario* (1987-1989) e tamén da revista *Eco*, así como de correspondente de *La Vanguardia*. Ademais, foi redactor-xefe da Axencia Galega de Noticias.

Premios
-------

* Premio nacional de xornalismo gastronómico Álvaro Cunqueiro.

Vida persoal
------------

Casou con Raquel Casal, arqueóloga, e tivo catro fillos, entre eles Pepe Martínez, adestrador de baloncesto e Raquel Martínez Casal, xornalista. O seu xenro foi Rafa Sisto, alcalde de Teo.

Notas
-----

1. ↑  "Muere el periodista de Poio José Martínez Couselo". *Diario de Pontevedra* (en castelán). 28/5/2021. Consultado o 29/5/2021.
2. 1 2 3 4 5  V, R. (28/5/2021). "Muere el periodista gallego Martínez Couselo". *Faro de Vigo* (en castelán). Consultado o 29/5/2021.
3. 1 2  "Fallece el periodista José Martínez Couselo". *La Voz de Galicia* (en castelán). 28/5/2021. Consultado o 29/5/2021. (require subscrición (?)).
4. ↑  Atlántico (28/5/2021). "Fallece José Martínez Couselo, exdirector de Atlántico". *Atlántico* (en castelán). Consultado o 28/5/2021.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Martínez Couselo, José". *Dicionario biográfico de Galicia* **2**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. pp. 281–282.
**Miriam Ríos Barreiro**, nada na Coruña o 2 de decembro de 1987, é unha futbolista galega.

Traxectoria
-----------

Aos doce anos comezou a súa traxectoria como futbolista federada ós 11 anos, nun equipo de nenos, o Deportivo Ciudad. Tras esta primeira temporada fichou polo Antares de fútbol sala, no que xogou durante varios anos. Posteriormente firmou polo Orzán, onde compaxinaba o fútbol sala no Viaxes Amarelle co fútbol campo.

Na temporada 2007/2008, tras acadar o ascenso de categoría con ambos equipos, deixou o fútbol sala para centrarse na súa carreira no Orzán.. En 2010 tivo que abandonar o fútbol temporalmente tras sufrir unha grave lesión no seu xeonllo dereito, o cal provocou que pasase de xogar de dianteira a media defensiva.

Anos máis tarde sufriría outra lesión que a mantería sen xogar outra tempada. Volvería xogar no ano 2014.

En 2016, trala absorción por parte do Deportivo do Orzán, Miriam pasa a formar parte do Deportivo Feminino. Na temporada 2018-19 acadou o ascenso a Primeira División, aínda que perdeu o derradeiro partido da fase de ascenso por mor dunha lesión. Debido ás súas lesións leva sufrido 3 operacións de xeonllo, extracción do menisco externo.

Tras recuperarse da súa lesión o día 29 de setembro de 2019 debutou en Primeira División..

Equipos
-------

| Tempada | Equipo | País |
| --- | --- | --- |
| 2016-act. | Real Club Deportivo da Coruña | España |
| 2007-2016 | Orzán | España |

Palmarés
--------

* Campioa da Segunda División Feminina Grupo 1 en 2019.

Notas
-----

1. 1 2  Campeón, D. X. T. "El merecido sueño cumplido de Miriam". *DXT Campeón*.
2. 1 2  "Entrevista a Miriam Rios, capitana del Deportivo femenino". Consultado o 12 de abril de 2019.
3. ↑  "La central que se forjó siendo ariete". *La Voz de Galicia*. 22 de outubro de 2016.
4. ↑  "Míriam Ríos, capitana del Deportivo: «El fútbol me debía otra oportunidad»". *La Voz de Galicia*. 27 de maio de 2019.
5. ↑  "El Depor Abanca se proclama campeón de liga". 31 de marzo de 2019. Consultado o 11 de abril de 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q65275323
* Soccerdonna: 42249

 |
**Nicolás Camino Huertas**, nado en Pontedeume o 24 de decembro de 1941 e finado en Cacheiras (Teo) o 11 de setembro de 2021, foi un xornalista e locutor radiofónico galego.

Traxectoria
-----------

Como estudante estivo en Santiago de Compostela e Madrid. Durante un tempo foi profesor no instituto da Agra do Orzán, na Coruña.

Comezou en Radiocadena Española. Desde finais de 1984 Camino empezou a traballar no equipo de preparación da Radio Galega desde un piso na rúa Xeneral Pardiñas de Santiago.

Coa creación da Radio Galega, Camino formou parte do equipo inicial. De feito, foi súa a voz primeira en emitirse cando comezaban as emisións da radio, e foi el quen anunciou que, logo de se escoitar o himno galego, comezaban as emisións en probas da radio. Xefe de programas nos primeiros anos da cadea, continuou vinculado á empresa presentando programas musicais nos que era especialista, 'Así canta Galicia' (dedicado á música coral) e 'Concerto popular', dedicado ás bandas de música. Xubilouse en 2009.

Fundou a Asociación Galega da Radiodifusión, que quería agrupar os profesionais da radio en Galicia, e foi o seu primeiro presidente.

### Obra

* *Así canta Galicia* (Xerais, 2001). Con prólogo de Xesús Ferro Ruibal. Catálogo e historia das corais de Galicia.

Notas
-----

1. 1 2  "Falece Nicolás Camino, a primeira voz da Radio Galega". *www.crtvg.es*. Consultado o 2021-09-12.
2. ↑  "Nicolás Camino lembra os nervos dos inicios". *www.crtvg.es*. Consultado o 2021-09-12.
3. ↑  "Nicolás Camino Huertas". *Galegos* (en castelán). Consultado o 2021-09-12.
**Georgina Oliva i Pena**, nada en Barcelona o 19 de novembro do 1980, é unha socióloga e política catalá.

Traxectoria
-----------

É licenciada en Socioloxía pola Universidade de Barcelona. Ten estudos do segundo ciclo de Ciencias Políticas e da Administración na mesma universidade. Foi responsable da secretaría técnica da Fundación Josep Irla e asesora do Instituto Catalán das Mulleres en plans locais de políticas de mulleres. É técnica de Infancia e de mulleres do Consorcio de Servizos Sociais de Barcelona. A nivel político foi militante das JERC onde foi secretaria de formación (2001-2003) e de organización e finanzas (2003-2005) e é membro de Esquerra Republicana de Catalunya onde se ocupou da secretaría das mulleres e da de formación. Do 2006 ao 2008 foi deputada no Congreso dos Deputados (VIII Lexislatura) en substitución de Joan Puigcercós. Está afiliada no Intersindical-CSC e asociada a Dones.cat.

Notas
-----

1. 1 2 3  Congreso dos Deputados (ed.). "Georgina Oliva". Consultado o 29 de marzo de 2016.
2. ↑  Consorci de Serveis Socials de Barcelona (ed.). "Intervenció amb infants i adolescents en situacions de violència masclista des del sistema públic de serveis socials de la ciutat de Barcelona" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 03 de marzo de 2016. Consultado o 29 de marzo de 2016.

* Portal:Cataluña
* Portal:Muller
**Jago Geerts**, nado en Balen o 21 de abril de 2000, é un piloto belga de motocrós .

Carreira
--------

En 2015, Geerts comezou a competir no Campionato Europeo de 125cc, con KTM. Despois de perderse o comezo da tempada por lesión, fíxose cun segundo posto en Bélxica e conseguiu vitoria nos Países Baixos. Quedou 11º na clasificación final. En 2016, proclamouse campión europeo de 125cc con máis de cen puntos de vantaxe sobre o segundo, o francés Stephen Rubini. Dos oito Grandes Premios gañou tres, quedou tres veces segundo e dúas veces terceiro.

En 2017 Geerts participou no Campionato Europeo MX2. Subiu dúas veces ao podio e finalizou sétimo no campionato. Nese ano tamén tivo algunha participación no Campionato Mundial de Motocrós, no que acabou con 49 puntos na clasificación final.

En 2018, xa correu a tempo completo no Campionato Mundial MX2 con Yamaha, baixo a dirección de Marnicq Bervoets. Conseguiu subir ao podio no Gran Premio de Letonia, por detrás de Thomas Kjær Olsen e finalizou a tempada en 10ª posición.

Na tempada 2019 do Mundial, conseguiu o terceiro posto nos Países Baixos e Rusia e catro segundos postos en Trentino, Francia, Letonia e Turquía, todos eles por detrás de Jorge Prado. Rematou o campionato como terceiro clasificado.

Notas
-----

1. ↑  "Jago Geerts champion d’Europe 125cc !" (en francés). 31 de xullo de 2016. Consultado o 16 de xuño de 2019.
2. 1 2 3  "Estatísticas". *www.mxgp.com* (en inglés). Consultado o 16 de xuño de 2019.
3. ↑  "Jorge Prado logra la perfección en Letonia" (en castelán). 16 de xuño de 2019. Consultado o 17 de xuño de 2019.