recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Manuel Hurtado Sanjurjo**, nado en Lugo o 27 de xuño de 1984, é un atleta, adestrador deportivo e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en 2009 en xornalismo pola Universidade Complutense mentres residía no Centro de Alto Rendemento de Madrid e logo fixo maxisterio na Universidade de Santiago de Compostela (2012). Coñecido deportivamente como **Huracán Hurtado** é especialista de media e longa distancia, e antes de marcha atlética, acadou o 3º posto no Campionato de España de 10 km no 2010. 1º posto nos 10 000 m en 2012 no Campionato de España Universitario de Atletismo. No 2015 gañou nos 5000 m do Campionato Galego absoluto e quedou en terceiro lugar do Campionato de España de Carreira de Montaña. En 2017 volveu gañar o Campionato Galego en 5000 e 10 000 m. En 2018 proclamouse campión galego de cross curto, cross longo e medio maratón.

Dende o ano 2010 comezou a colaborar co seu primeiro club de atletismo nos labores de monitor, chegando a ter o título de adestrador nacional nivel II no ano 2015 e nivel III no 2018. Dende 2010 é adestrador de base nun colexio de Lugo e mais tamén dirixe a campioa de España sub-18 dos 3000 m, Sara López e a subcampioa sub-16 nos 600 m, Carmen Victoria González.

### Actividade pública

Realizou colaboracións con diversos medios xeneralistas e tamén especializados en información deportiva, e máis é tertuliano do programa *Voces de Lugo* de RadioVoz, dirixido por Félix Jorquera.
En agosto de 2018, anunciou publicamente o seu salto á política local, logo de presentar a súa candidatura a encabezar a lista de Compromiso por Galicia nas eleccións municipais de 2019.

Notas
-----

1. ↑  Pablo Díaz "Manuel Hurtado, un Huracán en continuo movimiento". Run Galicia
2. ↑  "Hurtado e Castaño, Campeones Gallegos de Cross". *Galicia Deportiva*. Consultado o 2018-09-14.
3. ↑  Lugo, El Progreso de. "Una joya con pundonor". *El Progreso de Lugo*. Consultado o 2018-09-14.
4. ↑  "Manolo Hurtado: «Quero un Lugo aberto e moderno»". *La Voz de Galicia*. 2018-07-30. Consultado o 2018-09-14.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q56612532
* IAAF: 268483

 |
**Manuel *Lalo* Ínsua Ínsua**, nado en Fisterra en 1959, é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Electricista de profesión. Nas eleccións municipais de 2003 foi o número 3 da candidatura do PSdeG-PSOE en Corcubión. Se ben non resultou elixido nun primeiro momento, a renuncia dun compañeiro no mes de xullo fíxoo acceder á corporación e ocupar responsabilidades no goberno dos independentes de AVIC cos socialistas. Nas municipais de 2007 AVIC e o alcalde Francisco Lema Fuentes integráronse no PSdeG, candidatura da cal foi número 4 e resultou sela máis votada. Porén un acordo entre BNG e o PPdeG privou ós socialistas do goberno, polo que pasaron á oposición. En abril de 2008 os socialistas recuperaron o goberno trala dimisión do alcalde Rafael Mouzo e a posterior ruptura do acordo entre nacionalistas e populares. Nas municipais de 2011 foi o número 2 da candidatura socialista, que obtivo de novo a vitoria e se mantivo no goberno en minoría. Nas municipais de 2015 encabezou a lista do PSdeG, trala retirada do alcalde Francisco Lema Fuentes, e foi elixido alcalde como cabeza da lista máis votada, gobernando en minoría. En marzo de 2018 foi elixido coordinador comarcal do PSdeG na Costa Atlántica. Nas municipais de 2019 revalidou de novo a alcaldía, sendo a forza máis votada e establecendo un pacto de goberno co Partido Autónomo de Corcubión, que se rompeu en outubro dese mesmo ano, gobernando de novo os socialistas en solitario. Nas municipais de 2023 foi derrotado polo BNG e renunciou a recollela acta de concelleiro.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Francisco Lema Fuentes** |  **Alcalde de Corcubión** 2015 - 2023 | Sucesor:**Xabier Domínguez Traba** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Corcubión

### Ligazóns externas

* El alcalde Lema dio el relevo a Lalo Insua al frente del PSOE corcubionés en *La Voz de Galicia*
* Lalo Insua, nuevo coordinador del PSOE de la Costa Atlántica en *La Voz de Galicia*
* Entrevista en *La Voz de Galicia*
**Manuel de Marcos Santos**, nado en Ribeira o 21 de febreiro de 1860 e finado no Carril, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Asentado da Pobra do Caramiñal onde traballou como curial no xulgado e foi correspondente de *El Motín*. Trasladouse á Coruña e foi redactor de *El Liberal Coruñés*, do que chegou a director en 1887. Foi Secretario do concello de Cee (1890) e do de Fisterra (1893). En 1881 Eduardo Riva editoulle en Noia o libro de poemas *Risas y lágrimas*, na imprenta do periódico *El Zumbido*, Manuel de Marcos engadiu na portada o sobrenome **El poeta de Santa Baya**. No libro hai seis textos en galego.

Vida persoal
------------

Casou na igrexa do Santiago do Deán con Perfecta Acuña-Valdivieso o 30 de setembro de 1889.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pastor Rodríguez, X. (2004). "Un poeta de Ribeira do século XIX edita un libro en Noia en 1881" (PDF). *Alameda* (17): 42–45. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 04 de marzo de 2016. Consultado o 1 de decembro de 2014.
**Marcela**, nada en Roma en 325 e finada na mesma cidade en 410, foi unha dama pertencente á aristocracia romana. Convertida ao cristianismo, fixo parte do círculo de Xerome de Estridón, quen lle dirixiu unha longa serie de epístolas: 23 a 29, 32, 34 e 37, escritas no ano 384; 38 e 40 a 44, escritas en 385; e ademais a epístola 59. Este corpo de epístolas evidencia a importancia que Xerome atribuíu a Marcela na comunidade de Roma. A epístola 127 *ad Principiam*, escrita por Xerome en 412 logo da morte de Marcela, constitúe unha das principais fontes acreditadas referidas á vida desta aristócrata.

Traxectoria
-----------

Viúva despois de menos de sete meses de matrimonio e sumamente rica, Marcela formaba parte das persoas máis adiñeiras e influentes da cidade. Ninguén se atrevía a criticala nin a enfrontala. Vivía nun palacio no monte Aventino e tiña o costume de reunir arredor dela outras damas aristocráticas, e todas, inspiradas por Xerome de Estridón, vivían unha vida evanxélica e activa, dando socorro aos pobres, curando os enfermos, defendendo todo tipo de escravos. A ese grupo incorporouse Fabiola de Roma quen, logo da súa conversión pública, fundou o primeiro hospital de occidente.

Cando en 410, os bárbaros traídos por Alarico I chegaron a Roma, todas as súas amigas (entre elas, Paula de Roma e a súa familia) partiron a Palestina para atoparse con San Xerome agás ela, que, dicindo que era moi vella, quedou naquel lugar.

Os godos torturárona para facela confesar onde agachaba as súas riquezas, mais xa dera todo aos pobres. Faleceu despois a causa das súas feridas.

A lenda conta que a súa tumba se atopa na Igrexa de Santa María Madalena, xunto á de Maximino de Aix e a da propia María Madalena. En devandita igrexa tamén se atopan os restos de San Camilo de Lelis.

Honras
------

Marcela é festexada o 31 de xaneiro pola Igrexa Católica e figura tamén entre os santos das igrexas orientais.

A obra de arte *The Dinner Party* inclúe un espazo para Marcela.

Notas
-----

1. 1 2  Xerome de Estridón (1993). *Epistolario de San Jerónimo. I: Cartas 1-85*. BAC Normal n.º 219. Edición bilingüe preparada por Juan Bautista Valero (1.ª ed.). Madrid: Biblioteca de Autores Cristianos. p. 936. ISBN 978-84-7914-080-9.
2. ↑  Stille, Darlene R. (1997). *Extraordinary Women of Medicine* (en inglés). Nova York: Scholastic Library Publishing. p. 10. ISBN 978-0-516-26145-4.
3. ↑  Place Settings. Brooklyn Museum. Consultado o 6 de agosto de 2015.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Kraemer, Ross S. ed. *Maenads, Martyrs, Matrons, Monastics: A Sourcebook on Women's Religions in the Greco-Roman World*. 1988; rev. ed. Oxford e Nova York: Oxford University Press, 2004.
* Wright, F. A. trans. *Jerome: Select Letters. 1933; reprint ed.*, Cambridge, Mass.: Harvard University Press, 1999.

### Ligazóns externas

* San Xerome. Letter 77 *(en inglés)*
* Catholic Online *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q267211
* WorldCat
* VIAF: 146165332
* BNF: 15019404q
* CERL: cnp00556546
* DeutscheBio: 119468832
* FAST: 392247
* FemBio: 18555
* GND: 119468832
* ISNI: 0000 0000 9860 6449
* SELIBR: 205890
* SUDOC: 175115249

 |
O **pentámetro iámbico** é un tipo de verso de cinco pés de iambo, cada un dos cales adoita estar composto de dúas sílabas, unha non acentuada e outra acentuada, e unha sílaba opcional non acentuada ao final. É unha métrica sen rima.

Escritores ingleses como William Shakespeare ou Christopher Marlowe e o norteamericano Allen Ginsberg compuxeron gran parte da súa obra dramática con esta métrica. O poeta Nicanor Parra investigou en maneiras de flexibilizala, para poder favorecer a fluidez na tradución de Shakespeare ao español chileno. Parte dos seus resultados poden lerse na súa tradución do rei *Lear*, comezada en 1990 e publicada en Lear, rey & mendigo(2004)

Exemplos
--------

Un pé iámbico é unha sílaba non acentuada seguida dunha acentuada. O seu ritmo pódese describir da seguinte forma:

|  |  |
| --- | --- |
| da | DUM |

Unha liña de pentámetro iámbico son cinco pés iámbicos nun mesmo verso:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| da | DUM | da | DUM | da | DUM | da | DUM | da | DUM |

Na métrica inglesa adoita representarse este ritmo cunha 'x' para a sílaba átona e cunha '/' para a sílaba tónica. Seguindo este criterio, o pentámetro iámbico represéntase da seguinte forma:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| x | / | x | / | x | / | x | / | x | / |

*A* liña 39 da segunda escena do primeiro acto na tempestade é un exemplo de pentámetro iámbico.

A time before we came unto this cell?
Podemos marcar a métrica desta liña como segue:

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| x | / | x | / | x | / | x | / | x | / |
| A | time | be- | fore | we | came | un- | to | this | cell? |

Marcamos a división entre os pés cunha |.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| x | / | x | / | x | / | x | / | x | / |
| A | time | | | be | fore | | | we | came | | | un | to | | | this | cell |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Iambo
* Trímetro iámbico
* Acento (métrica)
* Pé (métrica)

Notas
-----

1. ↑  Parra, Nicanor (2006). "Introducción, por Niall Binns". *Obras completas & algo + (1935-1972)*. Barcelona: Galaxia Gutenberg/Círculo de Lectores. pp. XXIX–LXXVI. ISBN 978-956-9105-01-2. OCLC 907005296.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2481042
* EBID: ID
* MAG: 78320373

 |
**Manuel de Pedre Prego**, nado en Caión (A Laracha) o 8 de xuño de 1869, foi un mestre, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Rosendo de Pedre Rodríguez. Foi mestre en Montemaior (1890). En 1893 aprobou as oposicións do Maxisterio e obtivo praza en Melide. Permutou para Viana do Bolo en 1895. Publicou algúns artigos en *El Magisterio Gallego*. Foi expedientado en 1900, sendo mestre en Viana do Bolo. Instalouse en Santiago de Compostela, onde foi propietario de *La Estaca*, interveu no mitin do 1 de maio de 1907 e foi presidente da Juventud Liberal de Santiago. En 1911 integrouse no Centro Republicano de Santiago e dirixiu o seu periódico *La República*. Tamén foi candidato republicano nas elección municipais de novembro dese ano, pero non foi elixido. Reintegrouse no Maxisterio e foi mestre interino en Arcos (1918) e Mañón (1920). En 1920 o Ministerio de Instrución Pública concedeulle o indulto que lle permitiu reingresar como propietario no Maxisterio. Foi destinado a Bóveda e en 1928 pasou a ser mestre de Barallobre. Integrouse na Liga de Amigos de Barallobre e en 1933 foi elixido tesoureiro da Asociación de Traballadores da Ensinanza de Ferrol e Comarca da UGT. Foi promotor xunto con Alfonso Piñón do Monumento ao camiñante descoñecido inaugurado en Barallobre o 1 de xullo de 1934.

Inauguración do monumento ao camiñante descoñecido.
Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido de emprego e soldo e aínda que foi reposto provisionalmente en decembro de 1938, foi separado definitivamente do servizo no verán de 1940.

Vida persoal
------------

Casou en 1893 en Santiago de Compostela con Ramona Casal Varela (que finou en 1919), e foi pai de Francisco, Juan, Cristina e Manuel de Pedre Casal.

Notas
-----

1. ↑  *Gaceta de Instrucción Pública*, 15-3-1900, p. 5.
2. ↑  *El Noticiero Gallego*, 7-5-1919, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Un mestre republicano: Manuel de Pedre Prego Arquivado 11 de setembro de 2019 en Wayback Machine.

### Ligazóns externas

* Manuel de Pedre Prego
**Jesús Primitivo Benedicto Rodríguez Otero**, nado en Mosteiro (Pol) o 31 de marzo de 1891, foi un sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi fundador da Sociedade Agraria Trabajadores de la Tierra, vinculada á UGT e integrante do Comité Socialista de Mosteiro. Foi nomeado concelleiro de Pol o 12 de marzo de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido pero logrou escapar. Estivo fuxido polos montes da parroquia de Luaces con Manuel Castro Tellado e Manuel Rivas, pero foi detido o 25 de maio de 1937 e xulgado en Lugo por adhesión á rebelión co resultado de sentenza a cadea perpetua. Concedéronlle a prisión atenuada o 23 de agosto de 1940.

Estaba casado con Silvina Castro Tellado, irmá do guerrilleiro Manuel Castro Tellado.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Botana Iglesias, Rocío (2012). Fundación Luís Tilve, ed. *O movemento obreiro socialista na provincia de Lugo (1902-11936)*. Santiago de Compostela. pp. 368–369. ISBN 978-84-95773-26-5.

### Ligazóns externas

* 

* Primitivo Rodríguez Otero na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en represión franquista en Lugo
O pazo das **Torres de Cereixo** é un conxunto monumental da vila de Cereixo, no concello de Vimianzo.

Descrición
----------

As torres do século XVI, flanquean o corpo do predio no que se abre unha porta, de arco semicircular, no que hai un grande escudo ovoide rodeado de dezaoito bandeiras floriseladas. O escudo está coroado e timbrado co M dos Montenegro. Entre os oito cuarteis pódense ver os brasóns dos Bermúdez, os dos Castro de Lemos, as faixas horizontais dos Soutomaior, as aspas e o Ave María dos Mendoza, as follas de figueira dos Figueroa e a banda engolada en dúas cabezas de dragón dos Andrade.

No lateral do edificio existen outros tres escudos empotrados entre os que se distinguen os emblemas dos posuidores máis antigos das torres: a cabeza de lobo dos Moscoso, as mans de Carantoña, o piñeiro dos Caamaño e a torre de Guisamonte.

Nas proximidades das portas das torres atópase un carballo centenario. Esta árbore cobre toda a praza coa súa arboradura xigantesca e para abranguelo precísanse unhas catro persoas.

O pazo foi declarado como Ben de Interese Cultural. É de propiedade privada e en 2011 foi posto á venda por 4,5 millóns de euros.

Ao carón deste pazo pasa a 6ª etapa do Camiño dos Faros.

Notas
-----

1. 1 2 3  "As Torres de Cereixo". Consultado o 03-08-2016.
2. ↑  "Las Torres de Cereixo están a la venta por 4,5 millones". *La Voz de Galicia* (en castelán). 01-05-2011. Consultado o 03-08-2016.
3. ↑  Camiño dos Faros. "CEREIXO". Consultado o 17 de xuño do 2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pazos de Galicia

### Ligazóns externas

* 

* Pazo das Torres de Cereixo na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.
Coordenadas: 51°59′56″N 4°46′12″O﻿ / ﻿51.9990, -4.7700

Vista lateral do Dolmen de Pentre Ifan.
Vista do portal.
Unha posible reconstrución.
**Pentre Ifan** é o nome dun antigo señorío da parroquia galesa de Nevern, Pembrokeshire. Nel, atópase o maior e mellor preservado dolmen neolítico de Gales.

Historia
--------

O dolmen data aproximadamente do -3.500 B.C. e, posiblemente, foi empregado como cemiterio comunal. As pedras conservadas forman o portal e a cámara principal da tumba, que orixinalmente puido estar cuberta cunha gran pedra de 36,6 m de longo e 17 m de ancho. Algunhas das pedras foron diseminadas polo lugar, pero sete delas están na súa posición orixinal. A pedra principal mide 5,1 m de longo, cun peso estimado de 16 toneladas, e érguese 2,4 m sobre a superficie do terreo. Está apoiada sobre as puntas de tres piares.

As escavacións arqueolóxicas fixéronse en 1936/1937 e 1958/1959, ámbalas dúas lideradas por William Francis Grimes. O dolmen e conservado por Cadw, a Axencia Galesa de Monumentos Históricos. Está localizado a 17 km de Cardigan.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Europa atlántica

### Ligazóns externas

* www.geograph.co.uk : fotos de Pentre Ifan
* O mellor preservado lugar megalítico de Gales - Extrageographic
* Artigo e fotos de Pentre Ifan

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1738425
* OSM: 7488562

 |
**Manuel Angel Rey Rodríguez**, nado en 1941, é un político e avogado galego.

Traxectoria
-----------

Avogado. Foi candidato de Alianza Popular á alcaldía de Melide nas primeiras eleccións democráticas, logrando 5 concelleiros e sendo a segunda forza máis votada tras UCD, que logrou a maioría absoluta. Non se presentou en 1983, volvendo a concorrer nas municipais de 1987 logrando 2 concelleiros, por detrás da CPG (6) e Unidade dos Veciños (5). Porén, foi elixido alcalde ó contar co apoio de Unidade dos Veciños, formando un goberno de coalición con esta forza. Non se presentou á reelección no 1991, retirándose da política e sendo substituído como candidato por Miguel Pampín Rúa, que logrou a alcaldía con maioría absoluta. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Javier Rodríguez Pampín** |  **Alcalde de Melide** 1987 - 1991 | Sucesor:**Miguel Pampín Rúa** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Santiago, 6-6-1987, p. 43.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Melide
**Primitivo Iglesias Sierra**, nado en Santo André de Loboso (A Pastoriza) o 18 de xullo de 1950, é un escritor, tradutor, mestre e político galeguista ligado ao PSdeG.

Traxectoria
-----------

É licenciado en Filosofía e Letras, pola rama de filoloxía moderna, na USC. Foi, até a súa xubilación en 2010, catedrático de Lingua e Literatura Galega no IES A Nosa Señora dos Ollos Grandes de Lugo. Pasara antes por Sarria, entre 1977 e 1979, e mais por Ourense, entre 1979 e 1989.

Participou no XIX Congreso Internacional de Lingüística e Filoloxía Románica en Santiago de Compostela en 1989, así como tamén no Congreso Internacional de Lingüística organizado en Lugo no ano 2000. 

Dende 2007 é alcalde da Pastoriza polo PSdeG, co apoio do BNG. Reelixido alcalde en 2011, 2015 e 2019.

Dende 2009 pertence a asociación cívica a prol da lingua galega *ProLingua*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Yáñez García** |  **Alcalde da Pastoriza** 2007 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Obras
-----

* *Vocabulario Gallego-Castellano* (Argos-Vergara, 1984)
* *Diccionario Xerais da Lingua* (Xerais, 1986)
* *Pequeno Diccionario Xerais da Lingua* (Xerais, 1989)
* *Diccionario Castelán-Galego* (Xerais, 1990)
* *Literatura Galega, 3º BUP* (Anaya, 1991)
* *Gran Diccionario Xerais da Lingua* (Xerais, 2000)
* *Novo Diccionario Xerais da Lingua (Xerais, 2002)*
* *Gran Dicionario Xerais da Lingua Galega (Xerais, 2009)*

Publicou artigos nas revistas *Grial*, *A Trabe de Ouro*, *Irimia*, *Encrucillada* ou *Verba*, e tamén columnas no diario lugués *El Progreso*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Pastoriza

### Ligazóns externas

* Pregón a cargo de P. Iglesias na romaría organizada pola asociación cultural *Pena de Rodas* en 1995. Arquivado 15 de setembro de 2019 en Wayback Machine.
* Perfil de Primitivo Iglesias en galegos.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12398224
* WorldCat
* VIAF: 87984225
* BNE: XX975990

 |
Reino de Italia na época de Lotario II.
O **condado** ou **marca de Turín** (tamén coñecida como **marca de Susa** ou ***marca Arduínica***), foi un territorio vasalo do reino de Italia e do Sacro Imperio Romano, creada para administrar o baleiro de poder xurdido co fin da dominación anscárica xunto con outras marcas das casas orbertenga e aleramica. Foi fundada no ano 941 por Hugo de Arlés (rei de Italia). O monarca colocou no cargo de marqués a Arduíno o Calvo. 

Este feudo, en principio denominado *marca Arduínica*, foi creado coa intención de cubrir o baleiro de poder existente no reino de Italia tras a desaparición da casa de Ivrea. A marca de Ivrea foi dividida en varias marcas que pasaron a mans de familias de orixe xermana (*marca Arduinica*, *marca Aleramica* e *marca Obertenga*, que pasaron a denominarse, respectivamente, marca de Susa-Turín, marca do Montferrato e marca de Xénova.

Durante este período, Arduíno combateu aos sarracenos que se instalaron no Val de Susa, anexándose estes territorios. No 962 Arduíno foi destituído do título de Marqués de Susa e Turín.

O marqués da casa arduínica máis importante foi Ulrico Manfredo II, que levou á marca á súa máxima extensión territorial e ao seu apoxeo político. A súa filla, Adelaida de Susa, casou con Otón de Savoia no ano 1046. Os fillos e netos de Adelaida cooperaron con Otón no goberno da marca, pero despois da súa morte no 1090, a autoridade condal paso a mans do bispo de Turín (1092), mentres que a propia cidade converteuse nunha comuna (1091). As terras e feudos da marca foron absorbidos pola casa de Savoia e engrosados no seu condado, do que Turín sería capital en séculos posteriores.

En 1076, o emperador Henrique IV, en oposición á nobreza local e a igrexa, nomeou o seu fillo Conrado margrave de Turín á idade de dous anos. Este poder nunca foi efectivo e o título foi puramente nominal, xa que se enfrontou ao seu pai e foi desherdado.

Marqueses
---------

* 962 – 977 Arduíno o Calvo.
* 977 – 1000 Ulrico Manfredo I.
* 1000 – 1034 Ulrico Manfredo II.
* 1034 – 1091 Adelaida de Susa.
* 1037 – 1038 Hermann IV de Suabia.
* 1041 – 1045 Henrique de Montferrato.
* 1046 – 1060 Otón I de Savoia.
* 1060 - 1078 Pedro I de Savoia.
**Marisol Gómez Domínguez**, nada en 1965 no Freixo (Crecente), é unha política galega, do PPdeG, que foi alcaldesa de Crecente entre 2014 e 2015.

Traxectoria
-----------

Concelleira na corporación municipal, entrou no concello nas eleccións de 2007, como número 5 da lista popular. Catro anos despois xa figuraba de número 2, e formou parte do equipo de goberno de Julio César García-Luengo Pérez coas responsabilidades de Asuntos Sociais, Educación, Cultura e Turismo. Cando o alcalde foi condenado a un ano de inhabilitación, propúxose o nome do concelleiro Servando Rodríguez Carpintero para a alcaldía. Mais discrepancias sobre o salario frustraron a operación, e foi escollida alcaldesa Marisol Gómez co apoio da maioría absoluta do PP.

Rematada a condena, García-Luengo volveu encabezar a candidatura popular ao concello nas eleccións de 2015, nunha lista onde Marisol Gómez figuraba de novo de número dous.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Julio César García-Luengo Pérez** |  **Alcaldesa de Crecente** 2014 - 2015 | Sucesor:**Julio César García-Luengo Pérez** |

.
**Martin Frobisher**, nado en Wakefield contra 1535 e finado en Plymouth o 22 de novembro de 1594, foi un mariño e militar inglés.

Traxectoria
-----------

Organizou tres expedicións (1576, 1577 e 1578) a Groenlandia, no curso da cales explorou as costas da terra da illa Baffin, o estreito de Hudson e a baía que leva o seu nome, intentando en balde descubrir o Paso do Noroeste cara a China. En 1576 volvería a casa co que el cría que era ouro pero resultou ser pirita, o que hoxe se coñece como «o ouro dos parvos».

Participou na expedición de piratería de Francis Drake a América (1585) e estivo no enfrontamento contra a Armada Invencible (1588). Morreu en Plymouth, días despois de ser ferido en Brest apoiando a Henrique IV de Francia contra a Liga Católica e os españois.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q80288
* WorldCat
* VIAF: 130714
* BAV: ADV10072692
* BMT: 190696
* BNB: ID
* BNE: XX1275168
* BNF: 12607130c
* CERL: cnp00952972
* CiNii: DA02107708
* DeutscheBio: 118703315
* EBID: ID
* FAST: 1819439
* GEC: 0028336
* GND: 118703315
* ISNI: 0000 0000 7357 0128
* LCCN: n83230256
* NKC: ola2011662398
* NLA: 36012655
* NPG: mp54600
* NTA: 070481105
* ODNB: 10191
* OL: OL6850294A
* SELIBR: 366721
* SNAC: w6932h9n
* SUDOC: 026875772
* Treccani: sir-martin-frobisher
* WikiTree: Frobisher-4

 |
A **liña de comandos** (*Command Line Interface*, "Interface de Liña de Comandos") é unha forma de interactuar cun ordenador a través de texto, é dicir secuencias de caracteres tecleados. 

Pantallazo dunha sesión Bash, tomada de Linux.
Os comandos dánselle ao ordenador utilizando liñas de texto (ou sexa, secuencias de caracteres introducidos por medio do teclado), e a resposta tamén se recibe como texto. As interfaces de liñas de comandos apareceron cando se conectaron os teletipos aos ordenadores na década de 1950. En termos de interacción e resposta inmediata supuxeron un avance en relación ao uso de cartóns perforados.

Co uso dos monitores como dispositivos de interface, foise evolucionando cara ás interfaces gráficas de usuario (GUI), como as coñecidas de Mac OS, X-Window e Windows a partir de 1984.

Porén, unha minoría significativa de usuarios informáticos aínda prefire o uso da liña de comandos, algúns debido a unha discapacidade visual, pero a maioría porque pensan que lles resultan máis produtivas. Utilízannas sobre todo os programadores e máis os administradores de sistemas, especialmente nos sistemas operativos baseados en Unix, así como na enxeñaría e na ciencia e moitos usuarios domésticos con coñecementos técnicos avanzados.

Na súa forma máis simple, unha liña de comandos mostra un indicador ou *prompt*, o usuario introduce un comando ou mandato e termina o comando coa tecla Enter; o computador executa o comando, fornecendo unha resposta ("saída") en texto. Un programa que fornece esta interface denomínase '*intérprete de liña de comandos*, *shell* ou "consola". Como exemplos, os varios *shells* de Unix (sh, ksh, csh, tcsh, bash etc.), o histórico CP/M e o command.com do DOS.

Algúns programas permiten utilizar tanto a GUI como a interface de liña de comandos, como o programa de CAD AutoCAD. Así, o Matlab, un programa de cálculo numérico para enxeñaría e ciencias ofrece unha interface gráfica para algúns cálculos, pero outros só son accesíbeis desde a liña de comandos.

Os comandos que se utilizan son habitualmente da forma:

```
[faiAlgo] [como] [nosFicheiros]
```

ou

```
[faiAlgo] [como] < [ficheiroDeEntrada] > [ficheiroDeSaída]
```

O "faiAlgo" pódese interpetar como un verbo, o "como" como un adverbio (por exemplo, executar o comando explicando todos os pasos ou só os importantes) e [nosFicheiros] como un obxecto. O '>' do segundo exemplo é un carácter de redirección, que lle indica ao intérprete de liña de comandos que envíe a saída do comando, non á pantalla, senón ao ficheiros que aparece a continuación. Outro carácter de redirección é a "canalización" (*pipe*, '|'), que indica que se use a saída dun comando como entrada do seguinte.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre informática é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189053
* JSTOR: command-line-interfaces
* MAG: 8550402
* NKC: ph433464

 |
Prismas de xeo en Inari, Finlandia. Humidade relativa: arredor do 80%, temperatura: ca. −16 °C.
Os **prismas de xeo**, tamén chamados **po de diamante**, están constituídos por cristais de xeo con forma de agullas ou láminas, tan pequenos que semellan estar suspendidos no aire. Estes cristais poden caer dunha nube ou do ceo despexado.

Este fenómeno meteorolóxico tamén se coñece simplemente como cristais de xeo e infórmase no código METAR como IC. O po de diamante fórmase xeralmente baixo ceos que doutra maneira estarían despexados ou case despexados, polo que ás veces chámaselle precipitación de ceo despexado. O po de diamante obsérvase con maior frecuencia na Antártida e o Ártico, mais pode ocurrer en calquera lugar cunha temperatura moi por debaixo o punto de conxelación. Nas rexións polares da Terra, o po de diamante pode persistir durante varios días sen interrupción.

Formación
---------

Estes cristais de xeo fórmanse xeralmente cando hai unha inversión de temperatura na superficie e o aire máis quente sobre o chan se mestura co aire máis frío preto da superficie. Xa que o aire mái quente contén a miúdo máis vapor de auga ca o aire máis frío, esta mestura tamén adoita transportar vapor de auga ao aire preto da superficie, o que fai que aumente a humidade relativa do aire preto da superficie. Se o aumento da humidade relativa preto da superficie é grande abondo, pódense formar cristais de xeo.

Notas
-----

1. ↑  Glossary of Meteorology (xuño de 2000). "Diamond Dust". American Meteorological Society. Arquivado dende o orixinal o 2009-04-03. Consultado o 2010-01-21.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xeo

### Ligazóns externas

* Descrición dos principais hidrometeoros *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1415650
* BRE: 2137245
* EBID: ID
* MAG: 2775849312

 |
O alto alemán subdivídese en alemán superior (verde) e alemán central (azul), que xa se distinguía do baixo alemán (amarelo). As isoglosas principais, a de Benrath e a de Speyer, están marcadas en negro.
En lingüística, denomínase **liña Speyer** ou **liña do Main** unha isoglosa que separa os dialectos baixoalemáns e centroalemáns (ao norte), que desenvolveron unha pausa xeminada en palabras como *Appel* "mazá"; dos dialectos do sur (alemán superior), que desenvolveron unha consoante africada (*Apfel*), seguindo a segunda mutación consonántica do idioma alemán.

A isoglosa discorre de leste a oeste e atravesa a cidade de Speyer, seguindo aproximadamente o percurso do río Main.

Límites da división humorística *Weißwurstäquator* ("Ecuador da salchicha branca"), próximos á **liña de Speyer**, que está representada con trazos verdes.En Alemaña a liña é tamén coñecida polo seu apelativo humorístico, *Weißwurstäquator*. Este nome, que se pode traducir como *"ecuador da salchicha bávara" ou "salchicha branca" (Weißwurst)*, emprégase para salientar as diferenzas culturais entre o sur (principalmente a rexión de Baviera) e o resto do país.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Liña de Benrath
Pin-up por Patrick Hitte.
Unha **pin-up girl** é unha modelo cuxas imaxes sensuais producidas en grande escala exercen un forte atractivo na cultura pop. Destinadas á exhibición informal, as pin-ups constitúen nun tipo leve de pornografía. As mulleres consideradas pin-ups son xeralmente modelos e actrices.

Betty Grable foi unha das máis populares de entre as primeiras "pin-ups". Un dos seus pósters tornou omnipresente nos armarios dos soldados estadounidenses durante a segunda guerra mundial. Outras pin-ups, como Bettie Page, representaban traballos artísticos, frecuentemente adoptando versións idealizadas do que algúns imaxinaban ser a representación dunha muller particularmente atraente. Un exemplo antigo do último tipo foi a *Gibson Girl* (garota de Gibson), deseñada por Charles Dana Gibson. O xénero tamén deu orixe a varios artistas especializados, tales como Alberto Vargas, George Petty e Art Frahm.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pin-up girl***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q151092
* LCCN: sh85102282

 |
**Manuel Álvarez Silva**, nado en Vigo cara a 1908 e finado en Vilagarcía de Arousa o 9 de novembro de 1938, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Albanel de Lavadores. Afiliado ao PCE, desempeñaba un cargo orgánico no partido en 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e refuxiouse en Abalo (Catoira), de onde era a familia da súa muller. Construíu un refuxio na palleira da casa familiar onde se agochaba. Sorprendido no Monte Lobeira, foi asasinado. Foi soterrado no cemiterio na parroquia de Cornazo xunto con Perfecto Allo Sabor tamén asasinado no monte Lobeira.

A Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica escavou a fosa no cemiterio de Cornazo e topou os seus restos en 2009.

Vida persoal
------------

Casou con Rosa Taibo Varela e foi pai de Carmen, Manuel e Elvira Álvarez Taibo.

Notas
-----

1. ↑  "La familia de un republicano muerto en Lobeira pide la exhumación de su fosa", *La Voz de Galicia*, Arousa, 9-12-2008, L3.
2. ↑  Homenaje póstumo al represaliado en Cornazo
3. ↑  "Hallan restos que podrían ser de un joven asesinado durante la Guerra Civil por los sublevados", *La Voz de Galicia*, Arousa, 16-9-2009, L10.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Manuel Álvarez Silva na páxina web *Nomes e Voces*.

* Memoria Histórica busca en el cementerio de Cornazo a un vigués ajusticiado en 1937
**María Amada Dopazo López**, coñecida como *María a Xuliana*, nada en San Martiño de Bueu en 1914 e finada no mesmo lugar en 1994, foi poxadora de peixe do concello de Bueu desde a década de 1940 até 1986.

Traxectoria
-----------

Naceu no lugar da Praia, na parroquia de San Martiño de Bueu en 1914, quinta filla da tamén poxadora Concepción López Conde e de Manuel Dopazo Martínez. Continuou co legado instaurado pola súa avoa Xuliana Conde González na década de 1860.

Aínda que o seu proxecto laboral de inicio foi a costura, para o que comezou estudos coas costureiras do lugar, a mediados da década de 1940 a nai comezou a solicitar a súa axuda revisando as contas. Deste modo, deixou o labor de costureira e colaborou co negocio familiar vendendo e poxando o peixe. Continuou con este oficio até mediados da década de 1980, cando lle pasou a testemuña á súa sobriña Luísa Agulla Dopazo.

De nova, namorou dun rapaz con ideas progresistas e de esquerdas, mais como o pai non llo quixo como mozo, decidiu non casar. Tivo unha única filla en 1947, con 33 anos, permanecendo solteira toda a vida.

Morreu en novembro de 1994 no Ramal dos Galos aos oitenta anos de idade.

Premios e recoñecementos
------------------------

En 2021, a Asociación Club Golfiños-Bueu rendeulle a IV Homenaxe Bueuesa Senlleira xunto coas súas descendentes. Ademais, dedicóuselle o número 3 do fanzine Aña en marzo dese mesmo ano. E en agosto saíu publicada unha pequena recensión na revista A Trabe de Ouro.

Notas
-----

1. ↑  Club Golfiños, Bueu (2021). "María Amada Dopazo López (1914-1994)". *Aña. Fanzine de (des)identidades femininas de Bueu* (3): 10–11.
Microscopio óptico.
 1-Ocular; 2-Revólver; 3-Obxectivo; 4-Parafuso macrométrico; 5-Parafuso micrométrico; 6-Platina; 7-Espello; 8-Condensador
O **microscopio** (das palabras gregas *micro*-, μικρο, pequeno, e *scopio*, σκοπεω, observar) é un aparello utilizado para visualizar estruturas minúsculas, demasiado pequenas para ser observadas a simple vista, como as células.

O tipo máis común, e o primeiro en ser inventado, foi o microscopio óptico. Trátase dun instrumento óptico que contén unha ou varias lentes que permiten obter unha imaxe aumentada do obxecto e que funciona por refracción.

A ciencia que investiga os obxectos pequenos empregando este instrumento recibe o nome de microscopia.

Crese que o microscopio foi inventado en 1590 por Hans Janssen e o seu pai Zacharias, dous holandeses fabricantes de óculos. Todo indica, porén, que o primeiro en facer observacións microscópicas de materiais biolóxicos foi o holandés Antoni van Leeuwenhoek (1632 - 1723).

Os microscopios de Leeuwenhoek estaban dotados dunha única lente, pequena e case esférica. Neses aparellos el observou polo miúdo diversos tipos de material biolóxico, como embrións de plantas, os glóbulos vermellos do sangue e os espermatozoides presentes no seme dos animais. Foi tamén Leeuwenhoek quen descubriu a existencia dos microbios, como eran antigamente chamados os seres microscópicos, hoxe coñecidos como microorganismos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Microscopio Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Microscopia
* Microscopio óptico
* Microscopio simple
* Microscopio de luz ultravioleta
* Microscopio de fluorescencia
* Microscopio petrográfico
* Microscopio de campo escuro
* Microscopio de contraste de fases
* Microscopio de luz polarizada
* Microscopio confocal
* Microscopio electrónico
* Microscopio electrónico de transmisión
* Microscopio electrónico de barrido
* Microscopio de efecto túnel
* Microscopio de forza atómica
* Estereomicroscopio binocular
* Microscopio de forza nuclear
* Microscopium

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q196538
* AAT: 300024594
* BNCF: 22139
* BNF: 122210609
* BRE: 2212779
* EBID: ID
* GEC: 0123573
* GND: 4039237-5
* JSTOR: microscopes
* LCCN: sh92003375
* MAG: 67649825
* NDL: 00565496
* NKC: ph263229
* PSH: 5679

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre ciencias é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Un personaxe xogador chamado "Contar Stoneskull" en *Legend of Grimrock*. Os cadrados conteñen iconas que representan os elementos que leva postos os que carrexa na súa aventura. Tamén se enumeran estatísticas como a súa saúde e experiencia.
O personaxe de Madeline (esquerda), controlado polo xogador, fala cun personaxe non xogable fóra dun edificio no xogo *Celeste.*
Un **personaxe xogador** é un personaxe ficticio dun videoxogo ou xogo de rol cuxas accións son controladas por un xogador e non polas regras do xogo. Os personaxes que non están controlados por un xogador chámanse personaxes non xogables (máis coñecidos polas súas siglas en inglés NPC: *non-player characters*). As accións dos personaxes que non son xogadores son normalmente xestionadas polo propio xogo nos videoxogos, ou segundo as regras seguidas por un mestre do xogo que arbitra os xogos de mesa de rol. O personaxe xogador funciona como un corpo alternativo ficticio para o xogador que controla o personaxe.

Os videoxogos adoitan ter un personaxe para cada persoa que xoga. Algúns xogos, como os de campo de batalla multixogador en liña, hero shooter ou os loita, ofrecen unha variedade de personaxes para que o xogador elixa, permitíndolle controlar un deles á vez. Cando hai máis dun personaxe xogador dispoñible, os personaxes poden ter habilidades e estilos de xogo diferentes.

Notas
-----

1. ↑  La Farge, Paul (setembro de 2006). "Destroy All Monsters". *The Believer Magazine*. Arquivado dende o orixinal o 2008-09-20. Consultado o 2008-12-25.
2. ↑  TSR Hobbies, Understanding Dungeons & Dragons, 1979. Quoted in Gary Alan Fine, Shared Fantasy: Role-Playing Games as Social Worlds (Chicago: U Chicago Press, 1983)
3. ↑  Waggoner, Zack (2009). *My Avatar, My Self: Identity in Video Role-Playing Games*. University of Michigan. p. 8. ISBN 978-0-7864-4109-9. Consultado o 2014-11-12.
*Para ver outras persoas chamadas Quique Costas, acuda á páxina de homónimos correspondente*.

**Enrique Álvarez Costas**, chamado **Quique Costas**, nado en Vigo o 16 de xaneiro de 1947 é un ex xogador de fútbol e adestrador galego.

Traxectoria
-----------

Comeza a xogar no equipo de afeccionados do Sociedade Deportiva Amanecer do Grove, logo pasa ás categorías inferiores do Celta de Vigo e en 1965, con 18 anos, debuta en segunda división co Celta. Estando neste equipo debuta na selección española de fútbol nun encontro o 11 de febreiro de 1970 contra a Alemaña do Leste, e tamén con el ascende a primeira división. En abril de 1971 ficha polo FC Barcelona, onde xogará nove temporadas, ata 1980.

Cando se retira adestrou o equipo filial do FC Barcelona B en diversas ocasións, a última ata 2007.

Palmarés
--------

### Como xogador

Barcelona
* **Primeira División (1):** 1973/74.
* **Copa do Rei (2):** 1970/71 e 1977/78.
* **Recopa de Europa (1):** 1978/79.

### Como adestrador

Barcelona B
* **Segunda División B (2):** 1990/91, 2001/02.

Vida persoal
------------

É pai dos tamén xogadores Quique Álvarez Sanjuán e Óscar Álvarez Sanjuán.

Notas
-----

1. ↑  Guardiola releva a Quique Costas como técnico del equipo filial, El Mundo, 21/06/07

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2435745
* BDFutbol: 5084
* EUfootballInfo: 3890
* NFT: 28651
* Transfermarkt: 250892
* UEFA: 38132

 |
**Mars** foi unha banda de No Wave estadounidense procedente de Nova York formada polo vocalista Sumner Crane en 1975. A el uníuselle China Burg (guitarra, voces), Mark Cunningham (baixo) e a artista Nancy Arlen (batería), e durante un breve período de tempo o guitarrista Rudolph Grey. A banda realizou un concerto baixo o nome China antes de cambialo a Mars. Tocaban unha mestura de improvisacións ambientais noise, con letras surrealistas. Todos os seus membros non tiñan coñecementos musicais antes da formación da banda.

Mars tocou en directo unhas 25 veces, todas en Manhattan. O seu primeiro concerto foi no club CBGB's en xaneiro de 1977; e o derradeiro no Max's Kansas City o 10 de decembro de 1978. A súa gravación de estrea foi o sinxelo de 7 polgadas "3-E"/"11,000 Volts", editado polos selos Rebel Records/ZE Records. A banda editou posteriormente un EP en directo despois da súa separación en 1978. Ambas gravacións foron compiladas polo selo de Lydia Lunch, Widowspeak Records, en 1986, co nome *78*.

En 1978 Mars apareceu no influente recompilatorio *No New York* producido por Brian Eno, xunto con DNA, Teenage Jesus and the Jerks e James Chance and the Contortions, que contribuíu ao nacemento do xénero No Wave.

Discografía
-----------

* "3-E" (b/w "11,000 Volts") - 7", 197\_ (Rebel)
* *No New York* - LP, 1978 (Antilles/ Island) (recentemente reeditado en CD)
* *Mars* - 12" EP (live), 1979 ou 1980 (Lust/Unlust/ Infidelity)
* *John Gavanti* - LP, 1980 (Hyrax) (CD reeditado por Atavistic)
* *78* - LP, 1986 (Widowspeak)
* *Live Mars 77-78* - CD, 1995 (DSA) (Francia)
* *78+* - CD, 1996 (Atavistic)
* *Mars LP: The Complete Studio Recordings, NYC 1977-1978* - CD, 2003 (G3G/ Spookysound) (España; edición limitada)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q31342
* AllMusic: mn0000298089
* Discogs: 277107
* ISNI: 0000 0001 0313 802X
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 544608

 |
Pavón durante o cortexo.
A **plumaxe** nas aves refírese ó conxunto de plumas que recobre o corpo destes animais. As plumas, ademais de formar a superficie sustentadora das ás e protexer o animal da auga e do frío, presentan outras funcións. Cando falamos de plumaxe en ornitoloxía, falamos dunha determinada característica nas distintas especies; de feito, cada especie e subespecie de ave presenta unha plumaxe diferente, atendendo a patróns tan concretos como o modelo de plumas, a disposición das mesmas sobre o animal e a cor destas. A plumaxe emprégase polo tanto para identificar, distinguir e estudar os paxaros, achegando moita información específica sobre cada individuo, xa que dentro de cada especie e subespecie a plumaxe tamén adoita variar entre as diferentes idades, sexos e estacións do ano, e mesmo pode ser indicador de doenzas.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *plumaxe*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3303665
* BNCF: 38363
* EBID: ID
* GEC: 0132759
* JSTOR: plumage
* MAG: 2779594111
* NKC: ph124069

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* Uberon: 0011810

 |
**Perry Farrell**, nado como **Peretz Bernstein** o 29 de marzo de 1959, é o líder da banda de rock alternativo estadounidense Jane's Addiction. Farrell creou o festival itinerante Lollapalooza como xira de despedida de Jane's Addiction en 1991; dende entón evolucionou cara a un festival anual. Farrell continúa traballando no Lollapalooza cos seus asociados William Morris Agency e C3. Farrell liderou tamén os grups de rock alternativo Porno For Pyros e Satellite Party.

Farrell é a única persoa que tocou nas doce edicións do Coachella, tendo aparecido baixo cinco nomes diferentes (Perry Farrell, Jane's Addiction, DJ Peretz, Satellite Party e con Hybrid). DJ Peretz e The Chemical Brothers son os únicos artistas que tocaron no festival máis de catro veces.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q918838
* WorldCat
* VIAF: 84212441
* AllMusic: mn0000312991
* BIBSYS: 5071482
* BNF: 14029683g
* Discogs: 27951
* EBID: ID
* FAST: 356069
* GND: 119426188
* IMDb: nm0268309
* ISNI: 0000 0000 7841 1740
* LCCN: n95048591
* MusicBrainz: ID
* NKC: js20020401005
* NNDB: 000023060
* RocksBackpages: perry-farrell
* Songkick: 96799
* TMDb: 102979

 |
***Pulp*** é unha novela de Charles Bukowski, publicada en 1994, pouco despois da súa morte. Toma o título do xénero das revistas pulps. O protagonista é o detective privado Nick Belane.

Trama
-----

Nick Belane é un detective privado de 55 anos residente nos Ánxeles. Logo de tres matrimonios e tres divorcios, leva unha vida de alcoholismo e xogo. Enfróntase a casos do máis variado e absurdo.

A "señora Morte" encárgalle que atope a Louis-Ferdinand Céline, malia que xa leva 32 anos morto. Un operario de pompas fúnebres pídelle que unha extraterrestre o deixe en paz. Un coñecido pídelle que atope o "Pardal Vermello". Un homiño pídelle probas de que a súa muller o engana. Como en obras de Raymond Chandler, os casos comezan a entrelazarse.

Axiña se ve envolto en pelexas, obrigado a sacar a pistola e usar os nocellos. Consome grandes doses de alcol, e alterna estados de ánimo bos con momentos depresivos. Vai ós hipódromos a relaxarse, pero nin alí logra desconectar de todo do traballo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2477322
* ISFDB: 1655935

 |
Recreación dun satélite Persona comparado cun humano.
**Persona** ou **Kvarts** é unha serie de satélites espía rusos.

Características
---------------

Os satélites Persona son satélites de recoñecemento electroóptico que usan un sistema óptica fabricado por LOMO denominado 17V321. Lanzáronse tres unidades Persona entre 2008 e 2015, todos mediante foguetes Soiuz 2-1b. O primeiro (denominado tamén **Kosmos 2441**), lanzado en xullo de 2008, fallou en febreiro de 2009. O segundo (**Kosmos 2486**), lanzado en xuño de 2013, fallou ao pouco por un problema na memoria do satélite. Foi reactivado en 2014 e actualizado cun software para evitar usar a memoria danada. O terceiro (**Kosmos 2506**) lanzouse en xuño de 2015 levaba como carga útil adicional un sistema de comunicación por láser.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| Persona 1 (Kosmos 2441) | 26 de xullo de 2008 | Éxito | Soiuz 2-1b |
| Persona 2 (Kosmos 2486) | 7 de xuño de 2013 | Éxito | Soiuz 2-1b |
| Persona 3 (Kosmos 2506) | 23 de xuño de 2015 | Éxito | Soiuz 2-1b |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2020). "Persona" (en inglés). Consultado o 31 de decembro de 2020.
2. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Persona (Kvarts, 14F137)" (en inglés). Consultado o 31 de decembro de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Soiuz 2-1b