Feofitina *a*. É unha clorofila *a* sen o ión Mg2+.
A **feofitina** é un composto químico que funciona como primeiro transportador de electróns intermediario na cadea de transporte de electróns do fotosistema II nas plantas e tamén no centro de reaccion de tipo II fotosintético (RC P870) atopado nas bacterias púrpuras. Tanto no fotosistema II coma no centro de reacción P870, a luz arranca electróns do centro de reacción a través da feofitina, que despois pasa os electróns a unha quinona (QA) nos centros de reacción P870 e P680. Os mecanismos globais e funcións das moléculas de feofitina nas dúas cadeas de transporte son análogos.

Estrutura
---------

Bioquimicamente a feofitina é unha molécula de clorofila á que lle falta o ión Mg2+ central. Pode sintetizarse a partir da clorofila sometida a un tratamento cun ácido débil, producindo un pigmento azulado escuro ceroso. A etimoloxía probable procede desta descrición, de *pheo* 'escuro' e *phyt* 'planta'.

Historia e descubrimento
------------------------

En 1977 os científicos Klevanik, Klimov e Shuvalov realizaron unha serie e experimentos para demostrar que era a feofitina e non a plastoquinona a que funcionaba como aceptor de electróns primario no fotosistema II. Por medio de varios experimentos, incluíndo a resonancia paramagnética de electróns (EPR), puideron demostrar que a feofitina era reducible e, por tanto, o aceptor electrónico primario entre o P680 e a plastoquinona (Klimov, Allakhverdiev, Klevanik, Shuvalov). Este descubrimento atopou unha forte oposición, xa que moitos científicos crían que a feofitina era só un subproduto da degradación da clorofila. Porén, máis experimentos probaron que a feofitina era realmente o aceptor de electróns primario do fotosistema II, que actuaba entre o P680 e a plastoquinona (Klimov, Allakhverdiev, Shuvalov). Os datos que obtiveron foron os seguintes:

1. Observouse a fotorredución da feofitina en varias mixturas que contiñan os centros de reacción do fotosistema II.
2. A cantidade de feofitina estaba en proporción directa co número de centros de reacción do fotosistema II.
3. A fotorredución da feofitina ocorría a temperaturas de só 100 K e observábase despois da redución da plastoquinona.

Estas observacións son todas características de fotoconversións de compoñentes de centros de reacción.

Reacción nas bacterias púrpuras
-------------------------------

A feofitina é o primeiro transportador de electróns intermediario no centro de fotorreacción (RC P870) das bacterias púrpuras. A súa intervención neste sistema pode desglosarse en 5 pasos básicos. O primeiro paso é a excitación das bacterioclorofilas (Chl)2 (ou o par especial de clorofilas), tal como se ve na seguinte reacción:

* (Chl)2 + 1 fotón → (Chl)2\* (excitación)

No segundo paso a (Chl)2 pasa un electrón á feofitina (Pheo), producindo un radical cargado negativamente (a feofitina) e un radical cargado positivamente (o par especial de clorofilas), o cal orixina unha separación de cargas.

* (Chl)2\* + Pheo → ·(Chl)2+ + ·Pheo− (separación de cargas)

O terceiro paso é o movemento rápido de electróns á menaquinona QA fortemente unida, que doa inmediatamente os electróns a unha segunda quinona (QB) debilmente unida. Dúas transferencias de electróns converten QB na súa forma reducida (QBH2).

* 2·Pheo− + 2H+ + QB → 2Pheo + QBH2 (redución da quinona)

O quinto paso final implica encher o "oco" no par especial por medio dun electrón procedente dun hemo do citocromo *c*. Isto rexenera os substratos e completa o ciclo, permitindo que teñan lugar as seguintes reaccións.

Participación no fotosistema II
-------------------------------

No fotosistema II a feofitina exerce un papel moi similar. De novo actúa como transportador de electróns intermediario do fotosistema. Despois de que o P680 se excita a P680\*, transfire un electrón á feofitina, o cal converte a molécula nun radical cargado negativamente. Dous radicais de feofitina cargados negativemente pasan rapidamente os seus electróns extra a dúas moléculas de plastoquinona consecutivas. Finalmente, os electróns pasan pola molécula de  citocromo *b6f* e abandonan o fotosistema II. As reaccións indicadas arriba no capítulo sobre as bacteria púrpura dan unha imaxe xeral do movemento real dos electróns a través da feofitina e do fotosistema. O esquema global é:

1. Excitación.
2. Separación de cargas.
3. Redución da plastoquinona.
4. Rexeneración dos substratos.

Notas
-----

1. ↑   Merriam-Webster Medical Dictionary definition of Pheophytin
2. ↑   Definition of pheo in The American Heritage Stedman's Medical Dictionary
3. ↑  phyt. CollinsDictionary.com. Collins English Dictionary - Complete & Unabridged 11th Edition. Consultado o 19 de outubro de 2012.
4. ↑  Klimov VV (2003). "Discovery of pheophytin function in the photosynthetic energy conversion as the primary electron acceptor of Photosystem II". *Photosyn. Res.* **76** (1–3): 247–53. PMID 16228584. doi:10.1023/A:1024990408747.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Fotosíntese
* Fotosistema
* Clorofila
* Centro de reacción
* P680
* Biosíntese da clorofílida *a* (precursor da feofitina)

### Bibliografía

* McWilliams, Margaret (1982). *Illustrated Guide to Food Preparation* (4th ed.). Redondo Beach, CA: Plycon Press.
* Nelson, David L.; Cox, Michael M. (2005). *Lehninger Principles of Biochemistry* (4th ed.). New York: W. H. Freeman.
* "Photosynthetic Molecules Section." *Library of 3-D Molecular Structures*. 22 de abril de 2007
* Xiong, Ling, and Richard Sayre. "The Identification of Potential Pheophytin Binding Sites in the Photosystem II Reaction Center of Chlamydomonas by Site-Directed Mutagenesis." (2000). *America Society of Plant Biologists*. 22 de abril de 2007.

| * v
* c
* e
Tipos de tetrapirrois |
| --- |
| Bilanos(Linear) | 

|  |
| --- |
| 
* Bilirrubina
* Biliverdina
* Estercobilinóxeno
* Estercobilina
* Urobilinóxeno
* Urobilina

 |
| Fitobilinas | 

|  |
| --- |
| 
* Fitocromobilina

 |
| Ficobilinas | 
* Ficoeritrobilina
* Ficocianobilina
* Ficourobilina
* Ficoviolobilina

 |

 |

 |
| Macrociclo | 

|  |  |
| --- | --- |
| Corrinoides | 
* Adenosilcobalamina
* Cianocobalamina
* Metilcobalamina

 |
| Porfirinas | 

|  |  |
| --- | --- |
| Protoporfirinas | 
* Hemo (*b*, *c*, *a*, *o*)
* Protoporfirina de magnesio
* Protoporfirina IX
* Pterobilina
* Protoporfirina de cinc

 |
| Fitoporfirinas | 
* Clorofila *c*
* Protoclorofílida

 |

 |
| Porfirinasreducidas | 

|  |  |
| --- | --- |
| Porfirinóxenos | 
* Uroporfirinóxeno (I, III)
* Coproporfirinóxeno (I, III)
* Protoporfirinóxeno IX

 |
| Clorinas | 
* Clorofílida (*a*, *b*)
* Clorofila (*a*, *b*)
* Feofitina (*a*, *b*)
* Bacterioclorofila *c*

 |
| Bacterioclorinas | 
* Bacterioclorofila *a*

 |
| Isobacterioclorinas | 
* Sirohemo
* Sirohidroclorina

 |
| Corfinas | 
* Cofactor F430

 |

 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q115237
* EBID: ID
* MAG: 2778538331

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ChEBI: 8108
* KEGG: C05797
* MeSH: D010674
* MeSH: D03.383.129.578.840.374.700

 |