Sagrado Corazón de Xesús no Santuario das Aparicións, en Pontevedra.
O **Sagrado Corazón de Xesús** é unha devoción católica referida ao corazón de Xesús Cristo, como un símbolo de amor divino. A devoción ao Sagrado Corazón tivo a súa orixe nunha corrente mística centrada na persoa de Xesús Cristo, que concibía o corazón como centro vital e expresión da súa entrega e amor total. En tal sentido, a devoción ao Sagrado Corazón refírese en particular aos sentimentos de Xesús, e en especial ao seu amor, segundo o resume o Evanxeo de San Xoán:

> 
> 
> Antes da festa da Pascua, sabendo Xesús que chegara a súa hora de pasar deste mundo ao Pai, amando os seus que estaban no mundo, amounos ata o extremo.
> Evanxeo de Xoán 13:1
>

Historia da devoción ao Sagrado Corazón de Xesús
------------------------------------------------

Esta devoción tivo unha gran divulgación no século XIII. San Boaventura de Fidanza, franciscano italiano e doutor da Igrexa, foi un gran devoto do Sagrado Corazón de Xesús. Outro devoto foi o dominico e doutor da Igrexa Santo Alberte Magno. A mística e estigmatizada belga Santa Lutgarda de Tongres foi a primeira persoa en reportar ter visións do Sagrado Corazón a finais do século XII, cinco séculos antes das visións de Santa Margarita María Alacoque. Esta devoción foi divulgada polas monxas cistercienses alemás Santa Matilde de Hackeborn e Santa Xertrude de Helfta e estivo presente na espiritualidade da terciaria franciscana Santa Ángela de Foligno.

No século XIV, foron grandes devotos do Sagrado Corazón a dominica e doutora da Igrexa Santa Catarina de Siena e o dominico beato Enrique Suso.

San Xoán Eudes foi un gran devoto do Sagrado Corazón de Xesús e do Inmaculado Corazón de María. É o autor do primeiro oficio litúrxico en honra do Sagrado Corazón de Xesús, cuxa festa solemne se celebrou por primeira vez, co beneplácito de moitos bispos franceses, o 20 de outubro de 1672. En 1681 publicouse a súa obra titulada «A devoción ao Sagrado Corazón de Xesús».

Escudo da Orde da Visitación.
Francisco de Sales (séculos XVI-XVII) tamén foi devoto do Sagrado Corazón e a Orde da Visitación, que fundou en 1625, fíxose tamén para propagar esta devoción. O escudo da orde é o Sagrado Corazón de Xesús con dúas frechas.

Santa Margarita María de Alacoque entrou no convento das visitandinas de Paray-lle-Monial o 20 de xuño de 1671. Tomou o hábito o 25 de agosto, día de San Lois, rei de Francia. A partir do 27 de decembro de 1673 tivo unha serie de revelacións de Xesús para promover esta devoción. O xesuíta beato Claude a Colombiere axudoulle a difundila.

En 1917, nas aparicións de Fátima, o anxo e a Virxe ensinaron aos nenos a como rezar e responder os designios dos Corazóns de Xesús e María.

A través das xesuítas, o culto e devoción ao Sagrado Corazón chega a España e á América española.

Véxase tamén
------------

* Parroquias de Galicia baixo a advocación do Sagrado Corazón de Xesús.

Notas
-----

1. ↑  Schwaiger 1998, p. 440.
2. ↑  Mazariegos 2006, p. 28.
3. ↑  Croisset 1741.
4. 1 2 3  Pío XII (15 de maio de 1956). "Encíclica "Haurietis aquas"". Vaticano.
5. ↑  "BENEDICTO XVI. AUDIENCIA GENERAL. Plaza de San Pedro". Vaticano. 29 de setembro de 2010.
6. ↑  Isaac Vázquez O. F. M. "4 de enero. Beata Ángela de Foligno (1249-1309)". Franciscanos.org. Consultado o 23 de xaneiro de 2020.
7. ↑  Jean Rémi Côté C. J. M. (Marzo de 1995). "La dévotion au Sacré Coeur de Jésus. Le premier Traité de cette dévotion" (PDF). Liberius.
8. ↑  "Visitandine". Enciclopedia Británica. Consultado o 24 de xaneiro de 2020.
9. ↑  Ángel Peña O. A. R. "Santa Margarita María de Alacoque y el Corazón de Jesús" (PDF). Autores Católicos. Consultado o 24 de xaneiro de 2020.
10. ↑  Margarita María Alacoque (1993). Saint-Paul, ed. *Sainte Marguerite-Marie Alacoque - Sa vie par elle-même - Su vida por sí misma*. Paris-Fribourg: Saint-Paul. ISBN 2-85049-153-5.
11. ↑  "Blessed Claude La Colombière". Enciclopedia Británica. Consultado o 24 de xaneiro de 2020.