**Jacques René Hébert**, nado en Alençon o 15 de novembro de 1757 e finado en París o 24 de marzo de 1794, foi un político, revolucionario e xornalista francés. Era editor do xornal radical *Le Père Duchesne* (O Pai Duchesne) durante a Revolución francesa. Os seus seguidores eran coñecidos como hebertistas. El mesmo era chamado algunhas veces *Pai Duchesne*, como o seu xornal.

Traxectoria
-----------

### Inicios

Fillo do xoieiro Jacques Hébert (morto en 1766) e de Marguerite Beunaiche da Houdrie (1727-1787). Nado en Alençon e membro dunha familia burguesa, fundou o diario Le Pére Duchesne (1790), o cal acabou dous anos despois por representar aos intereses revolucionarios máis radicais de esquerda.

### Ingreso ao Club dos Cordeliers

En 1791, ingresou no Club dos Cordeliers onde exerceu notable influencia, e, dous anos máis tarde, resultou nomeado substituto do procurador da Comuna de París. O 22 de decembro de 1792, noméase segundo substituto do Fiscal da comuna de París. Durante abril e maio de 1793, Hébert é dos que acusan aos Xirondinos de traidores ao pobo. O seu renome e popularidade refórzanse notablemente, e logra transformarse nun dos xefes da Revolución en marcha.

De ideoloxía anticlerical, antinobiliaria e antimonárquica, logra o apoio dos sectores máis esquerdistas. A pesar de ser hostil ao catolicismo, mencionou a Xesús como "o mellor xacobino", por militar, segundo Hebért, a favor da "beneficencia, a fraternidade, a liberdade, a igualdade, o menosprezo das riquezas".

Tempo despois, pasou a ser o xefe da facción radical dos montagnards (membros do á esquerda do partido coñecido como *A Montaña*) desde xuño de 1793, logo de ser arrestado polos seus ataques aos xirondinos.

### Radicalización

Tras a morte de Jean-Paul Marat, a súa ideoloxía tende a radicalizarse cada vez máis. Os días do 4 e 5 de setembro de 1793, onde os sans-culottes invaden a Convención e impoñenlle a aplicación do Terror, son un éxito persoal para Hébert. De setembro de 1793 a xaneiro de 1794, inflúe continuamente na Asemblea para a sanción de distintas leis (Lei dos sospeitosos, Lei do máximo xeral).

Foi un militante convencido a favor da condena a morte de María Antonieta, por distintos delitos. A virulencia das súas propostas políticas alarmaron ao propio Robespierre, a quen Hébert acusaba de conservador. O seu descontento con Robespierre acentuouse cando este último decretou a liberdade de culto sobre o ateísmo.

### Matrimonio

O 7 de febreiro de 1792, Hébert contraeu matrimonio con Marie Marguerite Françoise 
Hébert (nada Goupil), exrelixiosa do convento da Concepción (rue Saint Honoré). Tiveron unha filla entre ambos, Scipion - Virginia (7 de febreiro de 1793-13 de xullo de 1830).

### Morte

Foi arrestado o 14 de marzo de 1794 e, tras ser condenado a morrer na guillotina, foi executado dez días máis tarde en París. A súa esposa tamén foi guillotinada.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q209901
* WorldCat
* VIAF: 64113449
* BAV: ADV10241338
* BNE: XX1322809
* BNF: 12520097x
* BRE: 4938694
* CERL: cnp00404827
* DeutscheBio: 119231859
* EBID: ID
* FAST: 106740
* GEC: 0032303
* GND: 119231859
* ISNI: 0000 0001 1572 6996
* LCCN: n82254840
* MusicBrainz: ID
* NNDB: 000095705
* NTA: 070540411
* OL: OL1423058A
* SNAC: w6k377fh
* SUDOC: 034445773

 |