recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Matías María Escariz Méndez**, nado en Buenos Aires o 12 de decembro de 1881 e finado en Cangas o 8 de febreiro de 1945, foi un sacerdote e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Francisco Escariz Canosa, natural de Denle (San Vicente de Duio) e María Méndez Gundín, da Catuxa (Santiago de Arteixo), emigrados na Arxentina. Cando Matías ten pouco máis de cinco anos a familia regresou a Galicia, desembarcando no porto de Vigo o 10 de abril de 1887. Marcha a Santiago de Compostela cursar a carreira eclesiástica. Foi diácono en abril de 1906. O 20 de xuño dese ano foi nomeado ecónomo de San Xoán de Bardullas e unidos e en 1914 foi destinado a Santa Cristina de Vea. En febreiro de 1921 foi pasou ás parroquias de San Vicezo e de San Martiño de Duio. En outubro de 1930 foi para Santiago de Compostela como capelán do Asilo das Oblatas. En xuño de 1932 envíano para Betanzos como capelán do Asilo de Ancianos Desamparados García Hermanos. En 1936 foi ecónomo de San Cibrán de Vilastose e en 1940 era capelán das monxas de Meirás, para pasar despois a ser capelán da Comunidad de Hijas de Nuestra Señora de Cangas do Morrazo, onde morreu.

Publicou 150 poemas, 104 en galego e 46 en castelán, e tres contos breves en galego, que apareceron en *Finisterre*, *El Compostelano*, *Vida Gallega*, *Céltiga*, *Boletín Oficial de la Sociedad Nueva Casa de Galicia*, *Revista Oficial del Centro Gallego de Avellaneda*, *Betanzos. Centro Cultural Betanzos*. Tamén apareceron colaboracións súas na revista madrileña *España Marítima*, *El Eco del Condado*, *La Zarpa* e *La Voz de Galicia*.

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 16-2-1945, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rei Lema, Xosé María (2011). *Dicionario de escritores e escritoras da Costa da Morte*. Seminario de Estudos Comarcais para a promoción do patrimonio cultural da Costa da Morte.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)

### Ligazóns externas

* Nos 75 anos da morte de Matías Escariz, poeta fisterrán nacido na emigración
* «O cerro d'o Pindo», un poema de Matías M. Escariz Méndez na revista Finisterre (1928)
A **igrexa de San Bieito** é un templo católico localizado na praza de Fefiñáns, Cambados, a carón do Pazo de Fefiñáns.

Características
---------------

O edificio actual foi edificado entre o 1618 e o 1634 sobre as ruínas dunha capela románica, por instancia de Gonzalo de Valladares (1583-1659), primeiro vizconde de Fefiñáns. Posúe dúas torres de estilo churrigueresco levantadas a finais do século XVIII. No lateral, de cara á praza, existía unha escalinata actualmente suprimida, se ben a Consellería de Vivenda anunciou un plan para reconstruíla, co ánimo de que a praza recuperase o seu aspecto orixinal .

No seu interior atópanse os sepulcros de Gonzalo de Valladares e a súa muller.

Galería de imaxes
-----------------

*Artigo principal**:* Galería de imaxes da igrexa de San Bieito de Fefiñáns.
* Inscrición na fachadaInscrición na fachada
* Un dos BalboasUn dos Balboas
* 
*

Véxase tamén
------------

### Notas

1. ↑  "*A Galicia*". Arquivado dende o orixinal o 29 de decembro de 2008. Consultado o 24 de novembro de 2008.
2. ↑  "*La Voz de Galicia*". Arquivado dende o orixinal o 11 de marzo de 2016. Consultado o 24 de novembro de 2008.
Bilobol, un alquilresorcinol que se encontra na árbore *Gingko biloba*.
Os **lípidos fenólicos** son unha clase de produtos naturais compostos por longas cadeas alifáticas e aneis fenólicos. Derivan de mono e dihidroxifenois. Nos lípidos fenólicos naturais adoitan ter un grupo fenólico alterado de fenol, catecol, resorcinol (algúns derivan de hidroquinonas), e unha cadea alifática que varía en lonxitude e insaturación. Os lípidos fenólicos encóntranse principalmente en plantas, fungos e bacterias.

Debido ao forte carácter anfipático que teñen, os lípidos fenólicos poden incorporarse aos eritrocitos e membranas de liposomas. A capacidade destes compostos de inhibir o crecemento de bacterias, fungos e protozoos parasitos parece que depende das súas interaccións con proteínas e da súa capacidade de alterar as membranas.

A síntese de lípidos fenólicos feita polas policétido sintases de tipo III é esencial para a formación de quistes na bacteria *Azotobacter vinelandii*, formados principalmente por alquilresorcinois. Tamén se encontraron alquilresorcinol sintases en plantas como o *Sorghum bicolor* e *Oryza sativa*.

Algúns alquilfenois prodúcense por síntese industrial para fabricar deterxentes polietoxilados (surfactantes, emulsificantes) e pesticidas.

Tipos
-----

* Alquilcatecois
* Alquilfenois (nonilfenol, cardanol)
* Alquilresorcinois
* Ácidos anacárdicos, cun grupo COOH unido ao anel (ácido ginkgólico).

Notas
-----

1. 1 2  Baerson, S. R.; Schröder, J.; Cook, D.; Rimando, A. M.; Pan, Z.; Dayan, F. E.; Noonan, B. P.; Duke, S. O. (2010). "Alkylresorcinol biosynthesis in plants: New insights from an ancient enzyme family?". Plant Signaling & Behavior 5 (10): 1286. doi:10.4161/psb.5.10.13062.  Arquivado 31 de maio de 2014 en Wayback Machine.
2. ↑  Stasiuk, M.; Kozubek, A. (2009). "Biological activity of phenolic lipids". Cellular and Molecular Life Sciences 67 (6): 841–860. doi:10.1007/s00018-009-0193-1. PMID 20213924.
3. ↑  Funa, N.; Ozawa, H.; Hirata, A.; Horinouchi, S. (2006). "Phenolic lipid synthesis by type III polyketide synthases is essential for cyst formation in Azotobacter vinelandii". Proceedings of the National Academy of Sciences 103 (16): 6356–6361. doi:10.1073/pnas.0511227103. PMC 1458882. PMID 16597676.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16978028
* MAG: 2776037025

 |
**Trinidad** é unha illa do mar Caribe, a maior de Trinidad e Tobago e das Antillas Menores, e aproximadamente a unha decena de quilómetros de distancia da costa oriental de Venezuela. A capital da illa e do país é Porto España, situado no noroeste, no Golfo de Paria. A segunda cidade máis importante, San Fernando, atópase situada no suroeste.

Historia
--------

Foi descuberta por Cristovo Colón o 31 de xullo de 1498 na súa terceira viaxe. En 1530 foi conquistada por España baixo a dirección de Antonio Sedeño, quen é tamén o seu primeiro gobernador, cargo que asume en 1532, pero debido á tenaz resistencia dos nativos é abandonada dous anos máis tarde.

Un século máis tarde, España estableceu misións de cristianización con pais Capuchinos. Durante o período colonial español a illa, coñecida por Trinidad de Barlovento, é dependente da Real Audiencia de Santo Domingo, á súa vez dentro da xurisdición do Vicerreinado da Nova España.

No ano 1640 a illa rexeita un intento de invasión dos Países Baixos e en 1677 outro de Francia.

En 1797, durante unha de guerra entre España e o Reino Unido, unha frota inglesa ataca a illa e obtén a rendición do seu Gobernador. Tras o Tratado de Amiens en 1802 anéxase a illa, e a cal unirá posteriormente á illa de Tobago nunha soa colonia denominada Trinidad e Tobago.

Notas
-----

1. ↑  "Railroad Map of Trinidad". *World Digital Library*. 1925. Consultado o 2013-10-25.

Véxase tamén
------------

* Trinidad e Tobago

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Trinidad Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q128323
* WorldCat
* VIAF: 157635668
* GeoNames: 3573592
* GND: 4060906-6
* LCCN: n81008541
* MusicBrainz: ID
* OSM: 5176042
* SELIBR: 159734

 |
**Manuel Fuentes Canal**, nado en Ourense e finado en Celanova o 16 de agosto de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Empregado do Hispano-Americano en Ourense. Membro da Irmandade da Fala de Ourense, traballou na transcrición das cantigas de Nuno Eanes Cerzeo no cancioneiro da Biblioteca Nacional. Publicou tres artigos na revista *Nós*, entre eles "Unha nova vía romana", escrito xunto a Manuel Fernández Costas (1926) e "A eirexa de Santa María de Mixós e as súas aras romanas" (1928), escrito xunto a Fermín Bouza-Brey e Xosé Ramón Fernández-Oxea e considerado o seu traballo de ingreso no Seminario de Estudos Galegos.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 22 de xullo. Foi sacado da prisión e asasinado na Ponte Pequena de Paradela de Viveiro (Celanova) o 16 de agosto de 1936 con 35 anos, xunto co seu irmán Emilio.

Notas
-----

1. ↑  Fuentes Canal, M. (1923). "Cantigas de Nuneannes Cerseo do cançoneiro Colocci-Barncuti". *Nós* (15): 10–11.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Manuel Fuentes Canal na páxina web *Nomes e Voces*.
**Manuel Fernández Valle**, coñecido como **Portafondón**, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a Cuba onde tomou contacto co sindicalismo. Ao seu retorno organizou a sociedade agraria de Palas de Rei. Foi detido en outubro de 1934 e coñeceu na prisión a Benedicto Fuentes Díaz. En maio de 1935 Antón Villar Ponte recolleu nun artigo unha súa denuncia sobre os acaparadores de millo da comarca. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 integrouse na III Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia, no grupo de Marrofer, que se encargaba das zonas de Melide e Alto Ulla e colaborou con Ramón Rodríguez Varela "Curuxás". Logrou fuxir de Galicia e exiliouse na Arxentina.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 30-10-1934, p. 6.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 19-5-1935, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Parrado, Carlos (2009). *Curuxás, o guerrilleiro que non cazou Franco*. Vigo: A Nosa Terra. pp. 124–131. ISBN 84-87783-79-1.
**MAU (Man And Unable)** é un grupo electro-pop portugués resultado de cooperación entre parceiros europeos e formado na Dinamarca en 2004.

Traxectoria
-----------

O grupo está formado por Luís F. de Sousa, Pablo Camp, Nuno Lamy, António Soares e César. A banda lanzou o primeiro álbum (*Man And Unable*) en 2006, con distribución en Portugal pola *Universal Music*.

O álbum "Man and Unable" foi producido por Flak e C-Morg dos Micro Audio Waves, e masterizado por Tó Pinheiro. Os temas "Plastic Love" e "No Beat Can Break" mereceron atención, pola súa inclusión na banda sonora d'*O Crime do Padre Amaro*.

Entre as actuacións de MAU, destacan algúns concertos con bandas internacionais como Vive la Fête, Iggy Pop, Tricky, Eagle Eye Cherry, Jay Jay Johansen, Schneider TM ou Rinôcerôse.

Discografía
-----------

* *Man And Unable* (2006)
* *Tales of Wonder, Fur and Deception* (2008)
* *Backseat Love Songs* (2010)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficialArquivado 12 de xuño de 2007 en Wayback Machine.
* Backstageforum

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12392542
* Discogs: 74761
* IMDb: nm4471145
* ISNI: 0000 0004 9137 9481
* MusicBrainz: ID

 |
**Manuel Fernández Trigo**, nado o 30 de maio de 1932 na Coruña e finado o 21 de marzo de 2011 en Madrid, foi un adestrador e directivo deportivo galego.

Traxectoria
-----------

Xornalista de oficio, Fernández Trigo traballou na Voz de Galicia, onde asinaba os seus artigos como Mafertri. Converteuse en xerente do equipo de fútbol do Deportivo da Coruña no ano 1969, ao tempo que adestraba ao baloncesto no equipo feminino do Medina A Coruña. En 1978, o presidente do Real Madrid, Luis de Carlos, fichouno como xerente, posto onde permaneceu baixo as presidencias de De Carlos, Ramón Mendoza e parte da de Lorenzo Sanz, co que chegou a ser director xeral.

Xubilouse en 1999 e fundou un club masculino de fútbol, o Gandarío Sanse, en San Sebastián de los Reyes. Deste club, que leva o nome da praia de Gandarío, en Bergondo, foi o presidente e mais o adestrador durante unha década, e con el chegou a Preferente Autonómica. A presidenta do equipo é a súa viúva, a tamén galega Maribel Gómez Frutos.

Notas
-----

1. ↑  "Fallece Manuel Fernández Trigo, El 'Gerente' del Real Madrid - MARCA.com". *www.marca.com*. Arquivado dende o orixinal o 08 de novembro de 2017. Consultado o 2017-11-07.
**Lorenzo Jerald Patterson** (**MC Ren**), nado o 14 de xuño de 1969 en Compton (California), é un rapeiro e produtor estadounidense.

Traxectoria
-----------

Naceu e medrou en Compton, e logo de rematar o último ano no instituto Domínguez de Compton, formou parte do grupo de gangsta rap N.W.A.. Contribuíu contundentemente no álbum *Straight Outta Compton* (1989), e converteuse nun membro moito máis importante tras deixar o grupo Ice Cube en 1989.

N.W.A. converteuse no primeiro grupo de gangsta rap en conseguir éxito comercial. Con todo, como o álbum *Efil4zaggin* foi Nº1 nas listas de Billboard en 1991, o conflito financeiro entre Dr. Dre e Ruthless Records conduciu á disolución do grupo. MC Ren posteriormente gravaría o seu álbum debut coa axuda de Eazy-E en 1992, titulado *Kizz My Black Azz*. Sorprendentemente, con pouca promoción comercial, o disco foi platino. O que ía ser o seu seguinte álbum, Life Sentence, non foi lanzado e MC Ren converteuse ao islam orientado por DJ Train, o seu DJ. En 1993 lanzou o álbum *Shock of the Hour*.

Chegarían tempos difíciles para Ren tras a morte de DJ Train pouco antes do lanzamento do disco *The Villain in Black* en 1996. Antes de abandonar Ruthless Records, Ren gravou *Ruthless For Life* en 1998, demostrando unha digna reaparición. Apareceu no tema "Some L.A. Niggaz" do álbum 2001 de Dr. Dre, aínda que soamente falou na *intro* e en realidade non chegou a rapear na canción.

Nesta época, Ren pasou desapercibido na escena, aínda que aparecendo en cancións de artistas coma Ice Cube, Kurupt, Snoop Dogg, Paris ou Cypress Hill entre outros. Tamén deixouse ver no álbum de 2006 de Public Enemy, titulado *Rebirth of a Nation*.

En 2009, MC Ren finaliza o seu quinto álbum de estudio titulado *Renincarnated*, que foi lanzado baixo o seu propio selo discográfico *Villain Entertainment* o día 31 de outubro de 2009.

Discografía
-----------

* *Kizz My Black Azz* (1992) [Ruthless]
* *Shock of the Hour* (1993) [Ruthless]
* *The Villain in Black* (1996) [Ruthless]
* *Ruthless for Life* (1998) [Ruthless]
* *Lost In The Game* - BSO (2004) [Villain Entertainment]
* *Renincarnated* (2009) [Villain Entertainment]

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* All Music Guide Biografía *(en inglés)*
* NNDB entry for MC Ren *(en inglés)*
* MC Ren Letras *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q348615
* WorldCat
* VIAF: 256758956
* AllMusic: mn0000401512
* BNF: 13998251c
* Discogs: 100748
* GND: 135003741
* IMDb: nm1059294
* ISNI: 0000 0003 7905 8119
* LCCN: no2004121959
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0203794
* NNDB: 000095677
* Songkick: 71173
* TMDb: 1069290

 |
**Manuel López Outeiral**, nado en Boiro o 27 de outubro de 1962, é un político e mestre galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Filoloxía Xermánica pola Universidade de Santiago de Compostela e profesor de ensinanza secundaria por oposición dende 1990. Exerce como profesor de ensino secundario no IES Félix Muriel de Rianxo dende o ano 1990. No ámbito profesional cabe destacar que foi Director Xeral da empresa familiar PAQUITO S.L. (1995-2009) e fundador das sociedades ULTRAMARINE S.L. (2013) e IBERFOODS S.L. (2020), todas elas relacionadas coa importación, transformación e comercialización de produtos do mar.

No ámbito político e como membro do Partido Popular de Galicia, formou parte das listas ás eleccións xerais do ano 1989. Foi concelleiro na súa localidade natal dende 1987 ata 2007, sendo primeiro tenente de alcalde (1995-2003), así como concelleiro de Cultura e Interior en diferentes períodos, así como portavoz municipal na oposición dende decembro de 2003 ata setembro de 2005. No ano 1993 é elixido deputado no Parlamento de Galicia, cargo que renovaría en dúas eleccións máis ata 2005. Como deputado autonómico foi voceiro de Industria e Comercio, presidente da Comisión de Educación e Cultura, e membro de diversas comisións parlamentarias, entre elas a de Pesca e a Comisión Permanente, sempre polo Grupo Parlamentario Popular, sendo presidente do mesmo Manuel Fraga Iribarne. 

En canto á política municipal, amais de ser concelleiro durante 20 anos, foi presidente electo do Partido Popular (1992-2012) dimitindo en favor do Secretario Xeral Local, Juan José Dieste Ortigueira, alcalde de Boiro naquel momento.

Vida persoal
------------

Está casado e ten 3 fillos. É fillo de Francisco López Silva, industrial e anterior alcalde de Boiro.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, F. ed. (2002). *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.
**MAN SE** (acrónimo en alemán de **Maschinenfabrik Augsburg-Nürnberg SE**) é unha empresa alemá adicada ao deseño e fabricación de camións, motores e equipamento industrial e naval.

Historia
--------

Forxa en St. Antony.
A orixe de MAN remóntase a 1758, cando en Oberhausen nos inicios da siderurxia St. Antony, como primeira empresa da industria pesada na rexión do Ruhr. En 1808 as tres fundicións St. Antony, Gute Hoffnung (en galego: Boa Esperanza), e Neue Essen (en galego: Nova Forxa) se xuntaron para crear Hüttengewerkschaft und Handlung Jacobi (en galego: Jacobi Unión de Traballadores do Ferro e Aceiro e Comercializadora), Oberhausen, que máis tarde pasou a chamarse Gute Hoffnungshütte (GHH).

En 1840, o enxeñeiro alemán German Ludwig Sander fundou en Augsburgo a primeira empresa predecesora de MAN no sur de Alemaña: "Sander'sche Maschinenfabrik". En primeiro lugar converteuse en "C. Reichenbach'sche Maschinenfabrik", que foi nomeado en honor ao pioneiro das máquinas de impresión Carl August Reichenbach, e máis tarde en "Maschinenfabrik Augsburg". A marca Süddeutsche Brückenbau A.G. (MAN-Werk Gustavsburg) fundouse cando a compañía en 1859 foi premiada co contrato para a construción da ponte do ferrocarril sobre Rhine at Mainz.

Pacto de prezos dos fabricantes
-------------------------------

En 2016 a Comunidade Europea multou con tres mil millóns de euros aos seis maiores fabricantes europeos de camións: Scania multada con 880 millóns de euros, MAN, Daimler multada con 1.008 millóns, DAF multada con 752,7 millóns, Iveco multada con 494 millóns e Volvo/Renault multada con 670,5 millóns por fixar prezos dende 1997 e ata 2011, e limitar a competencia. MAN librou por ter colaborado nas investigacións e denunciado os feitos.

A organización acordaba os prezos de fábrica dos camións medianos, entre seis e 16 toneladas, e os superiores. Despois acordaban o prezo en cada país. Tamén manipulaban os controis de emisións contaminantes e coordinaban as novidades tecnolóxicas nos controis de emisións. O sobreprezo dos camións calcúlase nun 20% e afectaría a 200 000 camións.

Notas
-----

1. ↑  MAN SE - The MAN Group's History - Industrial Pioneering". MAN.de 23 de novembro de 2009
2. ↑  "El cártel de los camiones cierra su último capítulo: Scania recibe un multazo de 880 millones de euros", *Motor Pasión* *(en castelán)*.
3. ↑  "Bruselas multa a Scania con 880 millones por el cartel de los camiones", *El País*, 27 de setembro de 2017 *(en castelán)*.
4. ↑  "El cártel de los camiones hizo que los precios subieran un 20%", *El Mundo*, 11 de maio de 2017 *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q35953
* WorldCat
* VIAF: 146059906
* GND: 16061747-9
* GRID: grid.425426.3
* ISNI: 0000 0001 0790 8060
* LCCN: n83010180
* LEI: 52990018UPG26YRFSM46
* MAG: 920736824
* NKC: osa2014804264
* SUDOC: 029144116

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Primo de Rivera.

**Miguel Primo de Rivera e Urquijo**, nado en San Sebastián o 17 de agosto de 1934, III Duque de Primo de Rivera e, ata 1985, V Marqués de Estella, é un avogado e político español.

Traxectoria
-----------

Fillo de Fernando Primo de Rivera y Sáenz de Heredia, irmán máis novo do fundador da Falange, e neto do xeneral Miguel Primo de Rivera que tralo golpe de Estado en 1923 gobernou España ata 1930. Tivo dous irmáns de pai, Rosario, falecida en 2005, e Fernanda, falecida en 2004, e outros catro irmáns (Alfredo, Macarena, Teresa e Guillermo) nados do segundo matrimonio da súa nai Rosario Urquijo con Alfredo Álvarez Pickman.

No seu adolescencia educouse co entón príncipe e hoxe rei de España, Juan Carlos I. Estudou a carreira de dereito en Madrid. Tralo seu paso polo Senado ocupou a Presidencia de Endiasa ata 1982. Desde entón ocupou cargos de resposabilidade en Banco de Jerez, Banco Urquijo, Renda 4, Banco Santander, Torreal e outras empresas.

Casado e divorciado de María Oriol Díaz de Bustamante, filla de Antonio María de Oriol y Urquijo, tivo nove fillos, chamados Fernando actual Marqués de Estella, Pelayo, Miguel, Rocío, Bosco, María, Cosme, Damián e Inés. Actualmente está casado con Reis Martínez-Bordiú de Ochoa.

Entre as súas afeccións destacaron a caza e o golf. Chegou a ser campión de mundo de tiro ao pombiño, campión de España afeccionado de dobres de golf e un dos tiradores con escopeta de máis prestixio en España.

Franquismo
----------

Ocupou distintos cargos na época franquista. Foi alcalde de Xerez da Fronteira desde 1965 a 1971. Procurador en Cortes durante o franquismo, conselleiro nacional do Movemento e conselleiro do Reino.

Na Transición española foi quen presentou nas Cortes a Lei para a Reforma Política, sendo de grande influencia en convencer aos procuradores (deputados na época franquista) a apoiar esa reforma.

Foi designado senador polo Rei Xoán Carlos nas Cortes Constituíntes de 1977.

Notas
-----

1. ↑  Miguel Primo de Rivera en la ciudad inicia una nueva fase de 'Jerez en sus Fuentes'

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Memoria de la Transición. El País SA. 1995. Dep Legal B 30.728-1995.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Miguel Primo de Rivera y Sáenz de Heredia** |  **Duque de Primo de Rivera**Desde 1964 | Sucesor:***Actual titular*** |
| Predecesor:**Miguel Primo de Rivera y Sáenz de Heredia** |  **Marqués de Estella**1964 - 1985 | Sucesor:**Fernando Primo de Rivera y Oriol** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6014969
* WorldCat
* VIAF: 49373640
* BNE: XX866787
* BNF: 134791036
* CiNii: DA13819201
* FAST: 396448
* GND: 12109653X
* ISNI: 0000 0004 5079 0450
* LCCN: no97050142
* NTA: 252362985
* SUDOC: 073265195
* WikiTree: Primo\_de\_Rivera\_y\_Urquijo-2
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 91790

 |
**Manuel López Arias**, nado en Monforte de Lemos o 12 de maio de 1936, é un exfutbolista galego, máis coñecido como **Manolín**. Xogaba na demarcación de gardameta.

Traxectoria
-----------

Formouse futbolisticamente xogando nos equipos de Monforte, o Arenas e o Lemos, este xa na Terceira División.

Na tempada 1953/54 fichou polo Celta de Vigo, porén sería cedido ao Cultural Leonesa, xa que a portería estaba moi ben cuberta con Adauto, Dauder e Padrón.

Finalmente debutou en Primeira División o 19 de febreiro de 1956 substituíndo a Padrón.

Trala marcha en anos consecutivos de Adauto e Dauder comezou a contar con oportunidades a partir da tempada 1957/58.

Tras asentarse como titular na tempada 1958/59, ano no que o equipo descendeu a Segunda División, o Sevilla FC fixase nel e fichao en 1959.

En Sevilla compite durante seis anos a moi bo nivel sen chegar nunca a ser titular indiscutíbel.

En 1965 ficha polo CF Badalona e un ano despois polo Granada CF, onde se retirou do fútbol en activo en 1969.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12392764
* BDFutbol: 7604

 |
Coordenadas: 12°35′37″N 81°42′19″O﻿ / ﻿12.59361, -81.70528

| San Andrés |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bandeira | Escudo |

 |
| Localización |
| San Andrés e as illas Providencia.San Andrés e as illas Providencia.  |
| Datos |
| Capital | San Andrés |
| País | Colombia |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) |  |
| Superficie | 25 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 12°33′N 81°43′O﻿ / ﻿12.550, -81.717 |
| Maior Altura |  |

  

A **Illa de San Andrés** forma parte do Arquipélago de San Andrés, Providencia e Santa Catalina pertence politicamente a Colombia desde o ano de 1803 cando España a anexionou política e administrativamente ao entón vicerreinado da Nova Granada por medio da Real Orde de San Lorenzo, de tal xeito que cando este territorio independizouse cara a 1819, as illas anexáronse de inmediato por vontade propia á actual Colombia.

Xeografía
---------

Atópase localizada no mar Caribe, ao leste de Nicaragua, nordés de Costa Rica e 480 quilómetros ao noroeste da costa de Colombia. Ten 25 km². **North End** (Cidade de San Andres) é o principal núcleo urbano, onde se atopa a administración departamental, o comercio, os bancos, varios hoteis e o aeroporto. Na contigua baía de San Andrés, funciona o porto do Cove. **A Loma** é outro núcleo urbano, habitado pola poboación raizal, atópase no centro da illa caracterizado por unha cadea de outeiros (Flowers, Orange, Shingle e Lion's Hill). Ao sur da illa está **San Luís**, un poboado raizal, que agora tamén inclúe establecementos turísticos.

San Andrés.

San Andrés e as illas Providencia.San Andrés e as illas Providencia.
* Portal:Colombia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131051
* WorldCat
* VIAF: 129179071
* GeoNames: 3670212
* LCCN: n97088907
* OSM: 2287617

 |
**Manuel Vázquez Ouro**, nado en Maceda (Palas de Rei), foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Foi alcalde de Palas de Rei en 1922. Volveu ser nomeado alcalde de Palas de Rei en abril de 1930. Na Segunda República foi elixido concelleiro en 1931 e alcalde. Foi vicepresidente da Sociedad de Agricultores Oficios y Profesiones de Palas de Rei en 1932. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 5 de agosto de 1937. Xulgado en consello de guerra en Lugo o 9 de marzo de 1938, acusado de rebelión, foi absoluto e quedou a disposición do delegado de Orde Pública. Saíu en liberdade o 23 de marzo. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Andrés Moreiras Blanco** |  **Alcalde de Palas de Rei** 1922 - 1923 | Sucesor:**José González Cabana** |
| Predecesor:**Alfonso Viña Ouro** |  **Alcalde de Palas de Rei** 1930 - 1936 | Sucesor:**Manuel Rojo Moreira** |

Vida persoal
------------

Casou con María Boedo e foi pai de Delia, Lydia, Roberto, María Victoria e María Luz Vázquez Boedo.

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 13-10-1922, p. 4.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 4-4-1930, p. 2.
3. ↑  *El Progreso*, 10-3-1938, p. 4.
4. ↑  *BOE*, 21-4-1941, p. 1556.
5. ↑  *El Progreso*, 4-10-1949, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pardo de Neyra, Xulio (2017). *Da fidalguía á República. Achegamento histórico aos estratos fidalgo e labrego da Ulloa através das familias Arias-Somoza e Ouro*.

### Ligazóns externas

* 

* Manuel Vázquez Ouro na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo

* «Na Ulloa hai devoción pola familia dos Ouro»
**Manuel Vidán Torreira**, nado en Santiago de Compostela o 21 de febreiro de 1924 e finado na Coruña o 29 de xullo de 2019, foi un filólogo e historiador galego.

Traxectoria
-----------

*La Saudade*, Galaxia, 1953, inclúe artigos en galego e castelán de Ramón Piñeiro, Domingo García-Sabell, Lois Tobío Fernández, Xoán Rof Carballo, Francisco Elías de Tejada, Xesús Alonso Montero, Manuel Vidán e Francisco Fernández del Riego.
Catedrático de latín de ensino medio. Formou un grupo con outros mozos do seu tempo como Xosé Luís Franco Grande, Ramón Lugrís, Gonzalo Rodríguez Mourullo, Baldomero Cores ou Francisco Otero Guldrís, que deu orixe á Xeración das Festas Minervais. Colaborou na tradución ao galego da Biblia e traduciu textos de Platón. Publicou traballos académicos e de investigación sobre a historia da lingua galega. Colaborou en *La Voz de Galicia* nas seccións "A nosa fala" e "Verbalia".

Notas
-----

1. ↑  Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Vidán Torreira, Manuel". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. p. 593. ISBN 84-8064-113-4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia*. Ir Indo Edicións. 2010-2011.
* *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.

### Ligazóns externas

* "«Non teño dúbida de que a miña interpretación é correcta», di Vidán", *La Voz de Galicia*, 11 de novembro de 2005.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q21816273
* BNE: XX1372421
* Dialnet: 3035838

 |
A **illa Pitt** é unha illa da Columbia Británica, Canadá, localizada no estreito de Hecate, a través do canle de Greenville, é parte do Paso Interior do continente. O único poboamento é dos Chino Hat, unha das Primeiras Nacións do Canadá, sobre a costa occidental. A actividade económica principal é a explotación dos recursos naturais, a extracción mineira de magnesita e ferro, e a industria madeireira.

A **illa Pitt** ten unha área de 1368 km² , é duns 90 km de longo, e de 8 a 23 quilómetros ancho. O seu punto máis alto está a 962 m de altitude.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Pitt Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Pitt Island. *The Columbia Gazetteer of North America*. Columbia University Press, 2000.

### Outros artigos

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1572826
* GeoNames: 6105802
* OSM: 2144805

 |
A **Igrexa de Irlanda** é unha provincia autónoma da Comuñón anglicana. Ten xurisdición sobre a totalidade da illa de Irlanda, e é a segunda crenza en número de fieis por detrás do catolicismo. Como outras igrexas anglicanas, mantén elementos anteriores á reforma protestante, en particular o goberno episcopal. Porén, en materia teolóxica e litúrxica, incorpora moitos dos principios da reforma inglesa. A igrexa considérase ao mesmo tempo "católica e reformada", como a maioría de igrexas anglicanas, é acolle tanto membros máis próximos ao catolicismo (coñecidos como *high church*) como outros máis achegados ao protestantismo (*low church* ou evanxélicos). Na República é a segunda tradición relixiosa, e a terceira en Irlanda do Norte.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Irlanda*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q875668
* WorldCat
* VIAF: 122581431
* EBID: ID
* GND: 81675-9
* ISNI: 0000 0004 0524 2463
* LCCN: n86074795
* OL: OL920998A

 |
**Roca Partida**, é a illa mais inhóspita do Arquipélago de Revillagigedo, México. É realmente un illote cunha altitude máxima de 35 msnm que se localiza aos 190º00' de latitude norte e 112º05' de lonxitude oeste. Presenta unha lonxitude máxima de 245.56 m e un ancho de 73.37 m, cunha superficie de 1´4 ha. A roca foi descuberta en 1542 por Ruy López de Villalobos.

Roca Partida é a cima dun estratovolcan submarino que deu lugar a traquiandesitas. Nos diagramas de variacións de estruturas, aparecen mais preto dos traquibasaltos e intermedias entre as rocas acidas de San Benedito e Socorro, en contraste coas estruturas basicas de Clarion. En xeral, as rocas da *Illa Roca Partida* ten o dominio de anfíboles e piróxenos sódicos onde dominan o sodio sobre o potasio, así como a escaseza de plagioclasa.

Roca Partida non mostra ningún substrato para o crecemento de vexetación terrestre, ademais de que non hai anfibios ou peixes de auga doce e non hai réptiles en Roca Partida. 

Sketch map of Roca Partida

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1539707
* GEC: 0425000
* GeoNames: 3988537
* WHC: 1510-004

 |
A **illa Renaud** é a maior das illas Biscoe na Antártida, adxacente á costa occidental da península Antártica. A illa sitúase entre as illas Pitt, cara ao norte; a illa Rabot ao sueste, separadas polo paso Covadonga; e a illa Lavoisier ao sur, separadas polo estreito Pendleton.

A illa ten 40 km. de longo por 17 millas de largo e destaca no seu litoral a baía Sobenes ao oeste e a punta Lively, chamada *cabo Aguirre Romeu* por Chile, no extremo sur. Áchase cuberta por un manto de xeo.

Foi cartografada e nomeada pola Expedición Antártica Francesa de 1908-1910, comandada por Jean-Baptiste Charcot.

Reclamacións territoriais
-------------------------

Arxentina inclúe á illa no departamento Antártida Arxentina dentro da Terra de Fogo, Antártida e Illas do Atlántico Sur; para Chile forma parte da comuna Antártica da provincia da Antártica Chilena dentro da Rexión de Magallanes e da Antártica Chilena; e para o Reino Unido integra o Territorio Antártico Británico. As tres reclamacións están suxeitas aos termos do Tratado Antártico.

Nomenclatura dos países reclamantes: 

* Arxentina: *isla Renaud*
* Chile: *isla Renaud*
* Reino Unido: *Renaud Island*

Notas
-----

1. ↑  SCAR Gazetteer Ref. No 12038

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Renaud*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3101950
* GeoNames: 6620727
* TGN: 1008759

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3101950
* GeoNames: 6620727
* TGN: 1008759

 |
***It's Beginning to and Back Again***, tamén coñecido como ***IBTABA***, é o sexto álbum de estudio da banda británica de post-punk Wire, publicado en maio de 1989 a través do selo Enigma Records. O seu título vén da letra do seu terceiro tema, "German Shepherds".

A metade do álbum está formado por reinterpretacións de actuacións ao vivo de material do seu anterior traballo, *A Bell Is a Cup... Until It Is Struck*. As gravacións están "baseadas en actuacións en Chicago, Portugal e Londres". Os temas ao vivo foron deconstruídos no estudio e remesturados por Wire. O álbum contén o sinxelo "Eardrum Buzz", que foi o sinxelo máis exitoso de toda a historia da banda, chegando ao número 2 da lista *Billboard Modern Rock Tracks* e ao número 68 no Reino Unido.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Bruce Gilbert, Robert Gotobed, Graham Lewis e Colin Newman.. 

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Finest Drops"   | 4:28 |
| 2. | "Eardrum Buzz"   | 4:16 |
| 3. | "German Shepherds"   | 4:39 |
| 4. | "Public Place"   | 6:05 |
| 5. | "It's a Boy"   | 3:59 |
| 6. | "Illuminated"   | 6:51 |
| 7. | "Boiling Boy"   | 8:17 |
| 8. | "Over Theirs"   | 9:24 |

Notas
-----

1. ↑  "eardrum buzz | full Official Chart History | Official Charts Company". *www.officialcharts.com* (en inglés). Consultado o 2020-02-07.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3803957
* AllMusic: mw0000200363
* Discogs: 50662
* MusicBrainz: ID

 |
A **Maltese Falcon Society** é unha organización para admiradores de Dashiell Hammett, a súa novela *The Maltese Falcon*, libros de misterio e escritores en xeral. Fundada en San Francisco en 1981, a organización xa non está activo nos Estados Unidos mais no Xapón permance activa dende 1982. A póla xaponesa da sociedade presenta o Premio Falcon, a honra máis alta do Xapón no eido de misterio, para honrar as mellores novelas de misterio publicadas no Xapón.

Orixes
------

A Maltese Falcon Society foi fundada en San Francisco o 20 de maio de 1981 por historiadores literarios, o biógrafo Don Herron e o investigador privado Jayson Wechter. A primeira reunión da sociedade celebrouse en "John's Grill", o restaurante onde comía Dashiell Hammett e que aparece en *The Maltese Falcon*. Os voceiros na primeira reunión foron David Fechheimer, un investigador de Hammett, e E. Hoffmann Price, un autor de ficción pulp.

A sociedade estabeleceu sedes en Nova York e no Xapón. No ano 1982, a sociedade tiña 110 membros en San Francisco, 55 no Xapón e 50 en Nova York. Como lema oficial, a sociedade adoptou o usado por Sam Spade no capítulo 2 de *The Maltese Falcon*: "Success to crime."

Notas
-----

1. 1 2 3  "donherron.com/falcon\_flyer". Arquivado dende o orixinal o 18 de novembro de 2008. Consultado o 18 de novembro de 2008.
2. ↑  "Shadowing Sam Spade". *The New York Times*. 25 de outubro de 1981. Consultado o 6 de novembro de 2013.
3. ↑  "The society that detects the mystique of mysteries" by Bethany Korwin-Pawlowska, *Oakland Tribune*, October 23, 1981, pp. C-1, C-5
4. ↑  "Maltese Falcon Society: Mystery lovers in spades", by Mike Hudson, *Oakland Tribune*, May 26, 1981, p. C-4
5. ↑  *The Dashiell Hammett Tour: Thirtieth Anniversary Guidebook*. By Don Herron. San Francisco: Vince Emery Productions, 2009. Páxina 199.
6. ↑  Herbert Mitgang (25 de xuño de 1981). "In footsteps of 'Thin Man'". *The New York Times*. Consultado o 6 de novembro de 2013.
7. ↑  "Ryan's Dope" by William H. Ryan, *San Francisco Appeal to Reason*, v. 1 n. 4, 1982, p. 10
**José Antonio Hernán Seijas**, nado en Ferrol o 27 de febreiro de 1937 e finado o 8 de marzo de 2001, foi un filatelista galego.

Traxectoria
-----------

Estudou enxeñería naval, exerceu a súa profesión en Bazán, supervisor de instalacións radioactivas foi tamén funcionario do Ministerio de Economía e Facenda. Home fondamente relixioso foi membro do Opus Dei[] e presidente da Cociña Económica de Ferrol e da Asociación Cultural Valle Inclán. Colaborador de *La Voz de Galicia* e *Diario de Ferrol*. Especializado na filatelia temática a súa colección *A Áncora* levou diversas medallas de ouro en diversas exposicións españolas e internacionais.

Socio da Sociedade Filatélica da Coruña. Foi membro da Academia Hispánica de Filatelia, da comisión Temática da Federación Internacional de Filatelia e do seu corpo de xurados, directivo da FESOFI desde 1980. Director da revista *Temas Filatélicos* (1990-2001) e colaborador habitual de *Crónica Filatélica*. Autor de *Introducción a la Filatelia Temática*, *Educación del Coleccionista* e *La Filatelia Temática: una innovadora forma de coleccionar*.
Teclado de piano indicando a tesitura de mezzosoprano.
A **mezzosoprano** é a voz intermedia entre a soprano e a contralto. O termo emprégase tamén como sinónimo para a persoa que canta con esa voz. A mezzosoprano presenta maior extensión na rexión media-grave. Ao igual que as demais voces adoita denominarse co termo italiano. Salientar que independentemente do termo, mezzosoprano pode ter grandes extensións  e a tesitura é particular. Un bo exemplo é a lendaria María Malibrán que cantou papeis de soprano coloratura e de contralto, e acredítase que o seu rexistro abarcaba dende un **Re2** ao **Sol5**. Esta denominación vén da lingua italiana mezzosoprano (medio soprano ou máis alto).

É unha voz de timbre rotundo e algo máis grave que a da soprano. O seu rexistro esténdese dende un **La3** a un **Fa5** (segundo o New Harvard Dictionary of Music). Porén, a tesitura varía moito segundo o matiz individual de cada papel. Unha mezzosoprano pode cantar algúns papeis de soprano ou de alto, mais o que diferencia unha mezzo dunha soprano ou unha alto é a cor da voz.

Clasificación
-------------

Dentro da voz de soprano atopamos tres rexistros:

* Mezzosoprano lixeira.
* Mezzosoprano lírica.
* Mezzosoprano dramática.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 19 de febreiro de 2018. Consultado o 20 de xaneiro de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q186506
* BNCF: 65748
* BNF: 12524075k
* BRE: 2210562
* EBID: ID
* GEC: 0123395
* GND: 4425470-2
* LCCN: sh94003260

 |
O **melindre** é un doce característico da gastronomía de Galicia, cunha forma semellante á dunha rosquilla pero máis pequeno. Caracterízase polo seu menor tamaño e polo baño de xarope de azucre que levan por fóra e co que adquiren unha consistente capa abrancazada que os envolve.

Características xerais
----------------------

*Showcooking* de Xoán Crujeiras na festa do melindre e da repostaría tradicional de Melide.
Os ingredientes do doce son: manteiga de vaca, fariña, ovos, azucre e opcionalmente anís. 
Faise unha masa mesturando os ovos, a fariña e a manteiga, logo esa masa divídese en anacos e dáselle forma. Despois hai que metelas no forno ata que collan unha cor non moi escura. Hai que deixar que arrefríen ben e logo báñanse nun xarope de auga e azucre, e ese almibre que abrillanta o doce, que é o que lles da a súa aparencia característica. Poden durar un mes en boas condicións.

Son a peza central da festa anual do Melindre e da Repostaría Tradicional da Terra de Melide.

Feira do melindre de Melide
---------------------------

Recollendo o traballo das rosquilleiras que amasaban os melindres nas casas e os levaban a vender ás feiras, no 1991 creouse a festa do melindre e da repostaría tradicional de Melide, celebrada o segundo domingo de maio.

Notas
-----

1. ↑  D'Souza, Ajay. "Melindres ó xeito de Melide « A Biblioteca de Fillos de Galicia". Consultado o 2021-03-17.
2. ↑  Broz Rei, Xose Manuel; Coi Vazquez, Socorro (2017). *A Repostaría de Melide*. Asociación de Repostaría Tradicional Melide Terra Doce.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Rico
* Amendoados

### Ligazóns externas

* Feira do Melindre de Melide
* Receita
**Luminița Anghel**, nada en Bucarest o 7 de outubro de 1968, é unha cantante e presentadora romanesa.

Traxectoria
-----------

Con oito anos comezou o seu interese pola música, graduándose mais tarde na Escola de Arte Popular, onde tomou leccións na especialización en música lixeira.

En 2003 conseguiu o primeiro posto no festival *Mamaia* de Romanía. Nas edicións dos anos 1995 e 1996 quedaría no terceiro posto. Nese mesmo ano no festival *Voice of Asia* celebrado en Casaquistán acadou o premio á mellor cantante internacional.

Eurovisión
----------

No ano 2005, Luminița participou no festival de Eurovisión celebrado en Kíiv, Ucraína coa canción "Let Me Try" ("Déixame intentalo") onde quedou primeira na súa semifinal e terceira na gran final cunha puntuación de 235 puntos.

No ano 2010, xunto a Tony Tomas e Adrian Piper intentou volver a Eurovisión presentando a canción "Save Their Lives" ("Salva as súas vidas").

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q254558
* WorldCat
* VIAF: 59163707024029422433
* Discogs: 4503406
* Europeana: ID
* IMDb: nm1424261
* MusicBrainz: ID

 |
A **illa Revillagigedo** é unha das principais illas do arquipélago Alexander, pertencente ao Ketchikan Gateway Borough, na rexión sueste do estado de Alasca, nos Estados Unidos. Ten unha superficie de 2.754´8 km².

Xeografía
---------

Vista de Ketchikan, a principal cidade e a illa.
A illa Revillagigedo está separada da parte continental de Alasca, ao leste, pola canle de Behm; da Illa Príncipe de Gales, ao oeste, polas augas do estreito Clarence; da illa Annette, ao sur, pola canle de Revillagigedo e a pasaxe Nichols. Ten unha lonxitude duns 89 quilómetros, en dirección aproximada norte-sur e unha anchura duns 48 km, este-oeste.

A poboación da illa era de 13.950 persoas no censo de 2000. As únicas cidades da illa son Ketchikan (7.368 hab. en 2007) e Saxman (431 hab.). As principais industrias son a pesca, consérvas, o corte de árbores e o turismo. Ademais das cidades fixas, hai varios barcos factorias destas comunidades que se moven cerca. Estes serven ao desconectado sistema de camiños forestais que salpican a illa.

Os residentes da illa non utilizan o nome completo de «Revillagigedo» e chámana simplemente «Revilla» (pronunciado:/rəˈvɪlə/).

Historia
--------

A illa foi explorada polos exploradores rusos, británicos e españois no século XVIII e foi nomeada por estes últimos en honra de Juan Vicente de Güemes Pacheco y Padilla, 2 º Conde de Revillagigedo, entón vicerrei de México, en 1793.

Ligazóns externas
-----------------

* Revillagigedo Island, The Columbia Gazetteer of North America.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1415130
* WorldCat
* VIAF: 315528087
* GEC: 0440016
* GeoNames: 5556719
* GNIS: 1424816
* LCCN: sh96007461
* OSM: 3956641

 |
**José Antonio Tejedor Sanz**, nado en Pedrajas de San Esteban (Valladolid) o 2 de novembro de 1943, é un exfutbolista español. Xogaba de dianteiro.

Traxectoria
-----------

Debutou en Primeira División na tempada 1967–68 co Real Zaragoza, onde estivo tres campañas. No seu primeiro exercizo, participou en 6 partidos e anotou 3 goles. Na tempada 1968–69 participou en 10 partidos e anotou 2 goles. Na campaña 1969–70 participou en 14 partidos, anotando un gol.

Na tempada 1970–71 fichou polo Deportivo da Coruña, en Segunda División. Ese ano, Tejedor participou en 13 partidos e anotou 2 goles, e o equipo ascendeu a Primeira División. Na tempada 1971–72, xogou tan só 2 partidos, sen anotar ningún gol. Na campaña 1972–73, xogou 5 partidos sen anotar ningún gol, descendendo o equipo a Segunda División.

Na tempada 1973–74 fichou polo Real Valladolid, en Segunda División. Ese ano participou en 17 partidos, sen lograr ningún gol.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
Abreviatura de *mezzoforte*.
***Mezzoforte*** (do italiano *mezzo*, "medio" e *forte*, "forte") é un termo que se emprega na notación musical para indicar un grao determinado de intensidad do son, é dicir, un matiz dinámico. A intensidade que sinala é moderadamente forte, situándose por enriba de *mezzopiano* e por embaixo de *forte*.

Representación gráfica
----------------------

Este matiz dinámico pode aparecer representado nas partituras ou partichelas mediante unhas indicacións especiais que adoitan colocarse por debaixo do pentagrama, concretamente baixo a nota onde comeza a dinámica.

Notas
-----

1. ↑  Gerou, Tom & Lusk, Linda: *Essential Dictionary of Music Notation*. L.A.: Alfred Music, 1996, pp. 133-142.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Localización da illa Rowett, no norte do arquipélago.
A **Illa Rowett** é unha pequena illa rochosa de 0.8 km de lonxitude, localizada ao sur do Cabo Lookout situado na veciña Illa Elefante, no arquipélago das Illas Shetland do Sur na Antártida. O lugar xa era coñecido polos cazadores de focas estadounidenses e británicos desde 1822 aínda que foi ao chegar unha expedición británica dirixida por Ernest Shackleton na tempada 1921-1922 cando recibiu o seu actual nome, por mor de John Quiller Rowett , quen financiaba a expedición. A illa caracterízase polas súas fragosas pendentes e pola presenza de varios picoutos irregulares .

Notas
-----

1. ↑  U.S. Board on Geographic Names
2. ↑  "Pub. 200, Sailing Directions (Planning Guide and Enroute) Antartica, Ninth Edition, 2011, páx. 126" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 04 de marzo de 2016. Consultado o 25 de maio de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q773301
* GeoNames: 6624442
* OSM: 4290301

 |
**José Antonio González-Santelices Cayón**, finado en 1936, foi un político republicano, escritor en lingua castelá, avogado e xornalista español.

Traxectoria
-----------

Foi redactor durante varios anos do xornal castelán *El Norte de Castilla* e, máis tarde, redactor xefe. Ocupou o cargo de secretario da Confederación Hidrográfica do Douro.

Foi defensor do labor da Sociedade de Estudos Casteláns, de León Corral y Maestro e Narciso Alonso Cortés, en 1928.

En marzo de 1931, con outros republicanos, formou parte da comitiva que se entrevistou co gobernador de Valladolid para pedir "que se concedese rapidamente unha ampla amnistía que comprenda a cantos españois, tantos civís como militares, que estean presos, procesados, condenados ou expatriados por delitos políticos e sociais e, de modo especial, como consecuencia dos sucesos de último decembro; e esixir as responsabilidades oportunas á forza pública polo proceder ante os sucesos estudantís de Madrid, e que se decrete, axiña, a destitución do director xeral de Seguridade Emilio Mola".

En 1931 militaba en Acción Republicana, partido do que era secretario primeiro en Valladolid. En 1934 era contador do Concello de Valladolid e foi Secretario da Comisión local executiva do V Congreso Nacional de Regas (Valladolid, 1935).

Cofundou e foi membro da Asociación de Escritores Rexionalistas Casteláns en maio de 1936.

Obras
-----

* Limiar de *El amor y el dolor en la tragicomedia de Calisto y Melibea: (notas al margen de la Celestina)* (Valladolid: Imprenta Castellana, 1927), de Teófilo Ortega.

Notas
-----

1. 1 2  *El Norte de Castilla*[*Ligazón morta*] (consulta: 17-5-2014)
2. ↑  *Heraldo de Zamora* nº 10547, 21 de decembro de 1928, p. 3
3. ↑  Artigo[*Ligazón morta*] en *El Norte de Castilla*, 29 de marzo de 2011 (consulta: 17-5-2014)
4. ↑  PALOMARES IBÁÑEZ, J. M. (1996): *La Segunda República en Valladolid: agrupaciones y partidos políticos*. Universidad de Valladolid: Secretariado de Publicaciones e Intercambio Científico, páx. 45.
5. ↑  V Congreso Nacional de Regas (Valladolid), p. 13
6. ↑  *ABC*, 27 de maio de 1936, p. 40