recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Benigno Lameiro Bermúdez**, nado na Veiga cara a 1911 e finado en Buenos Aires nos anos sesenta, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Curmán de José Lameiro Bermúdez. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse con Clemente Vidal e o seu curmán, e cando a Garda Civil rodeou a súa casa para detelo en setembro, enfrontouse con eles e logrou fuxir. Pasou a Portugal, colleu un barco e chegou a Marsella e de alí pasouse ao exército republicano onde combateu na guerra civil. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en febreiro de 1937. Ao rematar a guerra pasou a Francia e exiliouse en Chile. Despois instalouse na Arxentina. Finou en Buenos Aires nos anos sesenta, vítima dun accidente de tráfico.

Notas
-----

1. ↑  *La Región*, 6-2-1937, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Ortega Prada, Alfonso (2007). *Memorias*. Fundación Luís Tilve. ISBN 84-95773-03-1.

### Ligazóns externas

* 

* Benigno Lameiro Bermúdez na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego como Benigno Lameira Bermúdez.
* Benigno Lameiro: El izquierdista de A Veiga que acabó vendiendo chicles en Buenos Aires
**Atenulfo II** (tamén *Atenolf*, *Atenolfo*, *Atinolfo*, *Adenolfo*, *Atenulfo*, ou *Adenulfo*; morreu en 940) foi o irmán máis novo do príncipe Landulfo I de Benevento, quen o asociou ao trono en xuño de 910 ou 911 (como o seu pai, Atenulfo I, asociara a Landulfo unha década antes).

Traxectoria
-----------

En 909, Landulfo foi a Constantinopla para recibir os títulos de *antipatos* e *patrikios* e Atenulfo ficou na casa, pero recibiu parella investidura. Atenulfo tomou parte na Batalla de Garigliano en 915 e na campaña contra os bizantinos en 921 en Apulia, chegando ata Ascoli. Continuou a guerra contra Bizancio, mesmo chamando mercenarios maxiares ao mando dun capitán chamado Szovard (italianizado como *Salardo*). En 929, con Landulfo, Guaimaro II de Salerno e Teobaldo de Spoleto, invadiu Apulia e Calabria outra vez. Desta vez fallaron todos e a vella alianza rompeu.

Morreu en 940. coa súa anónima esposa tivo dous fillos: Landulfo, que se apoderou de Salerno en 973-974, e Atenulfo, gastaldo de Aquino.

Fontes
------

* Caravale, Mario (ed). *Dizionario Biografico degli Italiani: IV Arconati – Bacaredda*. Roma, 1962.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2664214
* DBI: ID

 |
O **Bisons Loimaa** (até 2011 chamado **Loimaan Korikonkarit**, abreviado **LoKoKo**), é un club de baloncesto profesional finés da cidade de Loimaa, Finlandia Propia. O club foi fundado en 1964 e na tempada 2023-24 competirá na máxima categoría do baloncesto finlandés, a Korisliiga, da cal posúe dous campionatos. Os Bisons teñen competido en competicións europeas, así como na VTB United League, unha liga internacional integrada principalmente por equipos rusos.

Os seus xogadores visten un uniforme que consiste nunha camiseta cor vermella e cun pantalón da mesma cor. Xoga os seus partidos como local no Loimaan liikuntahalli, pavillón con capacidade para 1 300 espectadores.

Pavillón
--------

Os Bisons xogan os seus partidos como locais no Loimaan liikuntahalli.
Os Bison xogan os seus partidos como locais no Loimaan liikuntahalli, un pavillón construído en 2005 e con capacidade para 1 300 persoas. Con todo, nos seus enfrontamentos europeos o equipo empregou outros pavillóns de maior capacidade como Energia Areena de Vantaa ou o Helsingin jäähalli da capital finlandesa, onde os Bisons reuniron a audiencias superiores ás 6 000 persoas. Durante o seu período na VTB United League os Bisons tamén chegaron xogar no Gatorade Center de Turku, un pavillón con capacidade para 11 000 persoas, vendendo 9 000 entradas dous meses antes do seu partido fronte o Zenit de San Petersburgo.

Palmarés
--------

**Liga de Finlandia**
* **Campión (2)**: 2012, 2013
	+ Subcampión: 2015
	+ Medalla de bronce: 2014

Notas
-----

1. ↑  "Loimaan liikuntahalli" (en finés). bisons.fi. Consultado o 28 de maio de 2023.
2. ↑  "Bisonsin seuraavat Eurocup-ottelut Vantaan Energia Areenalla" (en finés). basket.fi. 31 de outubro de 2013. Consultado o 28 de maio de 2023.
3. ↑  "Bisons B€€F: Basketball business in Finland" (en inglés). vtb-league.com. Consultado o 28 de maio de 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bisons.fi *(en finés)*
* Sitio web do LoKoKo *(en finés)*
* Nilan Bisons[*Ligazón morta*] en basket.fi *(en finés)* *(en inglés)*
* Nilan Bisons en eurobasket.com *(en inglés)*
***Barato, barato*** é unha novela negra escrita por Manuel Forcadela publicada en novembro de 1991 por Edicións do Cumio. É a segunda entrega das aventuras de Toni Barreiro.

Trama
-----

A acción desenvólvese en Vigo. Toni Barreiro é un ex-lexionario e ex-boxeador (alcumado "O Touro do Calvario") que traballa para unha xestoría, encargándose de lograr que a xente pague débedas pendentes.

É verán, e Toni xa leva unhas semanas sen que lle encarguen choio algún. Un día coincide nun bar con Norberto, co que traballara anos atrás. Pouco despois, tras informar ó xefe de Toni de que corre perigo e pedirlle un favor, aparece morto con seis disparos.

A partir de aí, vaise desenmascarando o misterio, no que aparecen un concelleiro de urbanismo, dúas empresarias xemelgas, un coñecido escultor e outros maleantes. De novo coa axuda do seu compañeiro Elvis, resolve o entramado, no que aparece envolto o comisario Valiñas, que intentara dificultarlles a investigación.

Ó igual que en *Sangue sobre a neve*, faise un profundo retrato da cidade olívica. Desta volta ambientada en verán, os edificios grises e o tráfico contaminante volven ser personaxes propios xunto coa paisaxe urbana.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na páxina da editorial
**Bernhard Meyer**, nado o 24 de agosto de 1767 en Hanau, Hesse (Alemaña), e finado o 1 de xaneiro de 1836 preto de Offenbach am Main (literamente, "Offenbach do Meno"), foi un médico, botánico e zoólogo (ornitólogo e teriólogo) alemán.

Traxectoria
-----------

Meyer primeiro traballou como médico e, máis tarde, fundou unha empresa farmacéutica. Con este negocio fixo fortuna, e daquela dedicouse en exclusiva desde entón á historia natural. Meyer foi o coautor, xunto con Gottfried Gaertner e Johannes Scherbius, de *Oekonomisch-technische Flora der Wetterau* (1799), obra na que lle deu o nome científico a numerosas plantas. Tamén foi o coautor, xunto con Johann Wolf, de *Naturgeschichte der Vogel Deutschlands* (1805), e de *Taschenbuch der Deutschen Vogelkunde* (1810).

Entre os numerosaon taxon da súa autoría, foi o descritor da orde dos piciformes, da clase das aves.

Abreviaturas
------------

### Botánica

A abreviatura **B.Mey.** emprégase para indicar a Bernhard Meyer como autoridade na descrición e taxonomía en botánica.

### Zooloxía

A abreviatura **Meyer** emprégase para recoñecer a Bernhard Meyer como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.
​

Notas
-----

1. ↑  Meyer, Bernhard (1767-1836) no IPNI.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Bernhard Meyer*** |

### Bibliografía

* Erwin Stresemann (1975): *Ornithology, from Aristotle to the present*. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press. ISBN 0-6746-4485-9.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2662931
* WorldCat
* VIAF: 62329698
* Botanist: B.Mey.
* CERL: cnp00656331
* DeutscheBio: 117555835
* GND: 117555835
* ISNI: 0000 0001 1066 2137
* NKC: mzk2009510526
* NTA: 289331528
* OL: OL7228768A

 |
| Baratang |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | India |
| Localización | Océano Índico |
| Arquipélago | Illas Andaman |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) |  |
| Superficie | 238 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 12°07′N 92°47′L﻿ / ﻿12.117, -92.783 |
| Maior Altura | 366 m. |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

**Baratang** é unha illa das Illas Andaman, India, cunha superficie de aproximadamente 238 km². É unha das principais illas do grupo Gran Andaman, un conxunto cerca da Baía de Bengala, xunto ao Mar de Andaman. Andaman do Medio esta o norte, e Andaman do Sur ao sur. As illas do Arquipélago de Ritchie atópanse a uns 20 km ao leste. Port Blair, a capital das illas Andaman e Nicobar, está situada a uns 100 km ao sur.

Tamén coñecida como **Illa Baratang**, é máis comunmente coñecida simplemente como "Baratang".

Baratang contén os únicos exemplos coñecidos de volcán de lodo na India. Estes volcáns de lodo xurdiron de forma esporádica, con erupcións recentes en 2005 crese que estiveron asociados co Terremoto do Océano Índico 2004. A grande erupción anterior rexistrada foi o 18 de febreiro 2003.

Hai outros volcáns na zona, o volcán da Illa Barren que é o único volcán activo en Asia Meridional e o volcán Narcondum, que é considerado como un volcán potencialmente activo.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***India*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2338592
* GeoNames: 1277060

 |
**Bernardo Xosé Rodríguez Ortiz**, coñecido como **Bernardo Xosé**, nado en Bouzas (Vigo) en outubro de 1947, é un músico e cantante galego.

Traxectoria
-----------

Alternou os estudos coa asistencia ao Conservatorio de Vigo onde cursou dou anos de solfexo e un de piano. Organizou un conxunto de música pop que durou moi pouco e despois montou o grupo *Herva Nova*, que interpretaba temas galegos. Despois converteuse en cantante solista facendo a súa presentación no Festival da nova canción galega organizado polos alumnos da Escola de Comercio de Vigo. Marchou a Madrid e interveu en programas radiofónicos e en *Música 3* de TVE. Musicou poemas de Rosalía de Castro, Juan Ramón Jiménez e Gustavo Adolfo Bécquer e tamén creou temas propios. Debutou como cantante no Festival de Benidorm de 1972 con letra de Pedro Rodríguez e música de Aniano Alcaide, onde obtivo o premio á mellor letra. Posteriormente integrouse no grupo A Roda.

Notas
-----

1. ↑  "Bernardo Xosé. Maestro y cantante", *La Voz de Galicia*, 22-11-1970, p. 23.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bernardo Xosé
* El 'boom' del ritmo gallego

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q114895621
* WorldCat
* VIAF: 87693484
* BNE: XX855390
* Discogs: 3567973

 |
CX-1 (*Chuang Xin 1*, Innovación 1) é unha familia de satélites artificiais da China adicados ás comunicacións na modalidade "gardar e enviar": o satélite recibe información dunha estación, que garda e envía a unha segunda estación cando está ao seu alcance. Foron desenvolvidos pola Academia China de Ciencias, a Academia de Tecnoloxía Espacial de Shangai e Shanghai Telecomm.

Lanzáronse un total de catro unidades, denominadas CX 1-01, CX 1-02, CX 1-03 e CX 1-04, en 2003, 2008, 2011 e 2014 respectivamente, usando foguetes CZ-4B e CZ-2D. Trátase de pequenos satélites, de menos de 100 kg de masa, comezados a ser desenvolvidos en 1999 e que serven como demostradores para comunicacións nos campos do transporte, a protección da contorna, o transporte de petróleo e gas, o control de inundacións, a detección de lumes forestais e a monitorización de terremotos.

Notas
-----

1. 1 2  Gunter Dirk Krebs (2019). Gunter's Space Page, ed. "CX 1" (en inglés). Consultado o 23 de agosto de 2019.
2. 1 2  Mark Wade (2019). "CX-1" (en inglés). Consultado o 23 de agosto de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* CZ-4B
* CZ-2D
**Bernardo Pasquini**, nado en Massa o 7 de decembro de 1637, finado en Roma o 22 de novembro de 1710, foi un compositor italiano de ópera e música relixiosa.

Traxectoria
-----------

Bernardo Pasquini naceu en Massa, Val de Nievole, Toscana. Foi alumno de Antonio Cesti e de Loreto Vittori. De novo viaxou a Roma e entrou no servizo do Príncipe Borgia. Logo foi nomeado organista da Basílica Santa María Maggiore. Tivo a protección da raíña Cristina de Suecia, a quen lle compuxo en 1679 a ópera *Dov'é amore é pieta* ("Onde están o amor e a piedade").

Durante a segunda estadía de Alessandro Scarlatti en Roma (1703-1708), Pasquini e Arcangelo Corelli xuntáronse frecuentemente con el para interpretar música, especialmente grazas á Academia Arcadia, da cal os tres eran membros.

É recordado como un vigoroso compositor de obras para clave. Durante os seus últimos anos de vida foi mestre de Domenico Zipoli. Pasquini expirou en Roma, e foi enterrado na igrexa de San Lorenzo in Lucina

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Recursos gratis de Bernardo Pasquini no Werner Icking Music Archive

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q355191
* WorldCat
* VIAF: 71578999
* AGORHA: 48057
* BNA: 000021652
* BNE: XX1637578
* BNF: 13898282g
* CERL: cnp00588958
* CiNii: DA05999607
* DBI: ID
* DeutscheBio: 118789791
* Discogs: 850540
* Europeana: ID
* FAST: 84488
* GEC: 0049334
* GND: 118789791
* ICCU: CFIV005222
* IMSLP: ID
* Isidore: pasquini\_bernardo\_compositeur
* ISNI: 0000 0000 8151 7060
* LCCN: n81149811
* MusicBrainz: ID
* NKC: jn20011018070
* NTA: 097077720
* OL: OL5099215A
* openMLOL: 55052
* SNAC: w6j67p6g
* SUDOC: 079206980
* Treccani: bernardo-pasquini

 |
Cabalgata do Rei Mago Baltasar en El Puerto de Santa María (Cádiz).
Cabalgata en Calatayud (Zaragoza).
A **Cabalgata dos Reis Magos** é un desfile de carrozas típico, nas cidades españolas e algunhas mexicanas, no que os Reis Magos (Melchor, Gaspar e Baltasar) e os seus paxes e axudantes lanzan caramelos e pelotas aos nenos que os observan desde a rúa.

Celébrase cada 5 de xaneiro pola tarde. Ao chegar a noite os nenos deben deitarse temperán e á mañá seguinte, no día da Epifanía, teñen os agasallos dos Reis Magos que solicitaron previamente nunha carta. Segundo a tradición os nenos que se portaron mal durante o pasado ano reciben carbón de caramelo.

Historia
--------

O primeiro rastro documentado sobre a orixe da cabalgata do día de Reis, remóntase ao 5 de xaneiro de 1855 no "Diario de Barcelona".

A Cabalgata dos Reis Magos de Alcoi pasa por ser a máis antiga de España e, por iso, do mundo, estando documentada desde 1866.

Así mesmo consta que, en 1876, empezouse a celebrar a Cabalgata dos Reis Magos de Ibi, localidade próxima a Alcoi, deixando de celebrarse algúns anos da década dos 30 e retomándose nos 40, da man de José Vicedo García e Pascual Rico Bellod.

En Galicia a primeira cabalgata dos Reis Magos realizouse na Coruña, organizada pola Liga de Amigos, en 1909 e non tivo continuidade; ao longo dos anos diversas asociacións organizaron esporadicamente outras en varias localidades galegas, como a de 1929 en Vigo pola Asociación da Prensa. Non foi ata 1938 coa cabalgata que organizou a Falanxe que a cabalgata comezou a ter continuidade na Coruña e logo noutras cidades galegas.

Desde 2009 hai tamén en Polonia cabalgatas dos Reis Magos.

Notas
-----

1. ↑  "La cabalgata empezó en 1909". *La Voz de Galicia*. 4 de xaneiro de 2023.
2. ↑  "La prensa creó la cabalgata de Reyes de Vigo". *Faro de Vigo*. 8 de xaneiro de 2023.
3. ↑  "Organizada por la Falange y con el «rey negro portando carbón»: así fue la primera cabalgata de Reyes de A Coruña". *La Voz de Galicia*. 4 de xaneiro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Reis Magos
* Roscón de Reis

### Ligazóns externas

* Cabalgata dos Reis Magos de Pamplona *(en castelán)*
* Envía a túa Carta aos Reis Magos Arquivado 30 de xaneiro de 2011 en Wayback Machine. *(en castelán)*
* Cabalgata de Reis en Varsovia *(en castelán)*
Grace Park é unha das intérpretes de Battlestar Galactica
**Battlestar Galactica** é unha serie de televisión británico-canadense-estadounidense de ciencia ficción que forma parte do universo Battlestar Galactica. David Eick e Ronald D. Moore creárona como reelaboración da serie de televisión de 1978, Battlestar Galactica creada por Glen A. Larson.

Características
---------------

A serie comezou como unha miniserie de tres horas en decembro de 2003 na canle Syfy dos Estados Unidos, por mor do seu éxito, foi un dos programas máis vistos na historia da canle, déuselle continuidade como serie durante catro tempadas. A primeira emisión da serie foi no Reino Unido o 18 de outubro de 2004 transmitida por Sky One, o último episodio emitiuse o 20 de marzo de 2009. Os protagonistas principais son Edward James Olmos e Mary McDonnell, contou coa aprobación da crítica, levando un Premio Peabody e o da Television Critics Association ó mellor programa do ano.

A serie tamén foi moi popular no Canadá, Europa e Australia. Do argumento da serie vaise emitir outra chamada Caprica prevista para se emitir en xaneiro de 2010 pero o episodio piloto xa saíu en DVD e para descarga directa.

Argumento
---------

A historia de Battlestar Galactica transcorre nunha parte afastada da galaxia, onde unha civilización de seres humanos viven nunha serie de planetas coñecidos como as Doce Colonias. No pasado, as colonias estiveran en guerra cunha raza cibernética coñecida como cylons. Coa axuda involuntaria dun ser humano chamado Gaius Baltar, os cylons lanzan un ataque por sorpresa sobre as Doce colonias, destruíndo os planetas, arrasando á súa poboación. Uns poucos sobreviventes humanos foxen para o espazo a bordo de calquera nave espacial que estea ó seu alcance. De todas as frota colonial, a Battlestar Galactica parece ser a única nave militar importante que sobreviviu ao ataque. Baixo o liderado do famoso líder militar comandante William "Bill" Adama, a Battlestar Galactica e a súa tripulación asume a tarefa de liderar a pequena frota dos superviventes no espazo en busca dun lugar lendario coñecido como Terra.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q237072
* WorldCat
* VIAF: 178507042
* Allmovie: v319610
* AlloCiné: 261
* Epguides: BattlestarGalactica\_2003
* FilmAffinity: 157422
* GND: 7601340-6
* IMDb: tt0407362
* LCCN: no2009062249
* Metacritic: battlestar-galactica-2003
* OFDb: 63768
* OMDB: 6576
* Rotten Tomatoes: battlestar-galactica
* TMDb: 1972
* TVcom: battlestar-galactica
* TVGuide: 191395

 |
***Badal Novas*** é o primeiro xornal dixital dos concellos das comarcas do Carballiño e O Ribeiro e cobre todo tipo de información de interese (política, cultural, social, deportiva etc.) que ocorre neste territorio. A maior parte dos seus beneficios vai destinada a institucións de carácter benéfico e social.

Historia
--------

É propiedade de Badal Novas S.L. e naceu en 2020 pola necesidade de *crear comarca*. Foi presentado o venres 14 de febreiro no Aparthotel Arenteiro  nun acto no que se deron cita numerosos persoeiros da comarca. Dende o seu nacemento prestou especial atención ás persoas da zona na emigración, co obxectivo de que estas poidan estar informadas de todo o que pasa nos seus lugares de nacemento e, así mesmo, ser coñecedores do que lle sucede e preocupa alí onde residen na actualidade.

Badal TV
--------

Ademais do portal web, Badal Novas tamén conta cunha canle de televisión local (Badal TV). Entre a súa variada programación destaca o informativo *Badal Novas,* presentado por Maiti Grande e que se emite ás 21:30 horas e comparten a través da súa canle de Youtube. Badal TV tamén retransmite os plenos e ten programas de entrevistas, faladoiro, infantís, de viaxes etc.

Notas
-----

1. ↑  "Badal Novas - Quen somos".
2. ↑  "Presentación do Grupo Badal Novas". Consultado o 2020.
3. ↑  "Badal TV - Youtube".

Ligazóns externas
-----------------

* Páxina de Badal Novas
Na imaxe:  
a) vese un meteoro moi brillante (bólido)  
b) a súa posterior fragmentación
En astronomía, un **bólido** é unha masa de material procedente do espazo que atravesa a atmosfera da Terra a gran velocidade, con gran brillo, e que pode estoupar e fragmentarse en pedazos.

Características
---------------

É un meteoro moi brillante, caracterizado por parecer unha bóla de fogo e crear unha pegada luminosa, producida pola entrada na atmosfera terrestre dun meteoroide cunha masa da orde das toneladas, que xeralmente explota antes de chegar ao solo e que produce un estrondo apreciábel.

Un bólido presenta a aparencia dunha esfera de fogo, e non un aspecto puntual ou estelar. O suo luminoso que deixa ao seu paso pola atmosfera persiste un tempo superior ás decenas de segundos, e pode chegar a ser de varios minutos e incluso de media hora. Chega acompañado de fenómenos acústicos como unha explosión e ás veces pódense encontrar no solo algúns fragmentos do meteoro que resisten á completa volatilización no seu paso pola atmosfera.

Clasificación
-------------

***Os fenómenos luminosos***| Nome | Masa | Altitude | Duración |
| --- | --- | --- | --- |
| Estrela fugaz | orde do g | 110-80 km | 1-2 s |  |
| Meteoro | orde do kg | 80-50 km | 2-5 s |  |
| Bólido | de 0,5 a 10 T | 50-13 km | 5-40 s |  |

Notas
-----

1. ↑  bólido no *Dicionario da RAG*.
2. ↑  Stephen P. Maran (2010). *Astronomy For Dummies*. Hoboken, Nova Jersey: John Wiley & Sons. p. 60. ISBN 978-1-1180-5456-7. Consultado o 23 de novembro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bólido Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Meteoro
* Meteorito
* Meteoroide

### Ligazóns externas

* Mapyourinfo.
* Bolide Events 1994-2013

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q317167
* AAT: 300264344
* BRE: 1876015
* JSTOR: bolides
* MAG: 193945104
* PSH: 510
* UAT: 172

 |
**Baduario** (morto en 576) foi un xeneral bizantino do Imperio de Oriente que viviu no século VI.

Traxectoria
-----------

Era xenro do emperador Xustino II. Podería ser que fose o fillo ou o neto do Baduario *magister militum* e *dux Scythiae*.

No 565 o seu sogro Xustino II, apenas chegado ao poder, nomeouno curopalata. O ano seguinte foi nomeado *magister militum* e enviado polo emperador en auxilio dos xépidos, cuxo reino fora invadido polos longobardos. Loitou nunha batalla preto de Sirmio e venceu nela. A batalla tivo lugar en 566 ou en 567. Tras esta batalla o rei dos xépidos Cunimundo rompe a alianza cos romanos de oriente que despois decidiron non o axudaren cando os xépidos foron invadidos aniquilados polos longobardos e os ávaros. Non se sabe con exactitude se Baduario foi un *magister militum per Illyricum* o máis ben un *magister militum uacans* ou un *quaestor exercitus*.

Despois nomeárono *comes stabuli*. O 6 de outubro de 573 el e o emperador Xustino II tiveron un litixio: o Augusto, que desde había un tempo daba signos de tolemia, insultouno e desterrouno; despois o emperador arrepentiuse e foi en persoa aos estábulos para se desculpar con Baduario.

No 576 Baduario foi enviado a Italia para intentar expulsar aos longobardos, que en 568 invadiran Italia e a someteran en gran parte. Morreu en batalla contra eles.

Notas
-----

1. ↑  PLRE, p. 64
2. ↑  Corippo, *Iust.*, II, 284-5. «*dispositorque nouus sacrae Baduarius aulae, successor soceri - factus mos curapalatii est.*»
3. ↑  Teofilacto Simocatta, VI, 10.12
4. ↑  Teófanes o Confesor, A.M. 6095.
5. ↑  Xoán de Biclaro, ano 576. «*Baduarius gener Iustini principis in Italia a Longobardis proelio uincitur et non multo post inibi uitae finem accipit*».

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *The Prosopography of the Later Roman Empire*, vol. II-III
**Arechis I** (tamén *Arigis*, *Aretchis*, en italiano Arechi) foi o segundo duque de Benevento desde o 591 ata a súa morte en 641, un reinado de medio século.

Traxectoria
-----------

Era orixinario de Friúl e era parente dos seus duques, se cadra era sobriño de Zotto, o seu predecesor. Foi nomeado polo rei Axilulfo na primavera de 591, tras da morde de Zotto. Era practicamente independente debido a que o seu territorio estaba separado dos territorios longobardos da Italia setentrional por unha franxa de territorio bizantino.

Conquistou Capua e Venafro na Campania e zonas da Basilicata e Calabria. Estivo a piques de conquistar Nápoles tras un cerco (tamén Zotto fracasara neste intento), pero tomou Salerno a finais das década de 620. Pasou os derradeiros anos do seu reinado establecendo boas relacións cos católicos do seu territorio e facendo sucesor ao seu fillo. Á súa morte, tras sobrevivir a varios reis, a súa independencia estaba asegurada e o seu dominio pasou ao seu fillo Aiulfo.

| Ducado de Benevento |
| --- |
| *Segue a:* Zotto de Benevento | **Arechis I de Benevento**(591-641) | *Precede a:* Aiulfo I de Benevento |
| - |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q547383
* DBI: ID

 |
**Camilo Cancio Quindós**, que asinaba como **Camilo C. Quindós**, nado en Vilaseca (Negueira, Negueira de Muñiz) o 6 de xaneiro de 1884 e finado en Vigo o 20 de maio de 1918, foi un escritor e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Criouse en Navia, colaborou en *Las Riberas del Eo*. Fixo o servizo militar en Ferrol, publicou poemas e artigos en *El Correo Gallego*. Instalouse en Ribadeo en 1907, participou na fundación do Ateneo e colaborou con Francisco Lanza e Celestino Pérez Andrade en *La Voz del Pueblo* e en 1912 en *El Eco Mercantil*. Estivo en Madrid, onde frecuentou os círculos literarios. Pasou unha tempada na Arxentina. Posteriormente regresou a España e ingresou no corpo de Policía. Colaborou en *Galicia* e *Suevia*. Deixou inéditas e en preparación varias obras.

Obra
----

### Poesía

* *La musa loca*, 1910.

* *Flor de mi senda*, 1912.
* *Alborear*, 1914.

### Teatro

* *Abrazo que redime. Diálogo representable, en verso, para niños*, 1913.

Notas
-----

1. ↑  LANZA ÁLVAREZ, Francisco
2. ↑  *La Noche*, 6-1-1951, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, A. (1951). "Cancio Quindós, Camilo". *Diccionario bio-bibliográfico de escritores* (en castelán) **I**. Santiago de Compostela: Bibliófilos Gallegos. p. 216.

### Ligazóns externas

* Autores ribadenses en lengua castellana
**Benigno Galego Castro**, nado en Cerdido en 1977, é un político e funcionario galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Funcionario do Ministerio de Defensa. Encabezou a candidatura do PSdeG-PSOE en Cerdido nas eleccións municipais de 2003 e foi elixido concelleiro da oposición. Nas municipais de 2007 repetiu candidatura e conseguiu pasar de 1 a 2 concelleiros. En 2011 mellorou os seus resultados con 3 concelleiros e un 35% dos votos, poñendo a maioría absoluta do PPdeG contra as cordas, de feito socialistas e nacionalistas lograron máis votos xuntos que os conservadores pese a que estes conservaron a maioría de concelleiros. Nas municipais de 2015 foi elixido alcalde con maioría absoluta, sendo o primeiro rexedor socialista de Cerdido en toda a democracia. Foi reelixido nas municipais de 2019 cunha maioría absoluta aínda máis ampla, con 7 concelleiros de 9. Non se presentou á reelección nas municipais de 2023, polo que abandonou a alcaldía ao remata-lo mandato.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ana Rodríguez Montero** |  **Alcalde de Cerdido** 2015 - 2023 | Sucesor:**Alberto Rey Paz** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Cerdido

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*
* Entrevista en *La Voz de Galicia*
**Cornelis George Boeree** (Badhoevedorp, Ámsterdam, Países Baixos, 15 de xaneiro de 1952 - Shippensburg, Pensilvania, Estados Unidos, 5 de xaneiro de 2021​) foi un psicólogo neerlandés, naturalizado estadounidense, e profesor emérito na Universidade de Shippensburg, especializado na teoría da personalidade e a historia da psicoloxía.

Biografía
---------

Recibiu o seu doutoramento en 1980 da Universidade estatal de Oklahoma.​ É o autor dos primeiros textos sobre psicoloxía en Internet,​ os cales están dispoñibles gratuitamente desde 1997. Foron traducidos ao alemán,​ o español,​ e o búlgaro.

Tamén é o inventor do idioma auxiliar lingua franca nova, aparecido en Internet en 1998.

En 1956 mudouse coa súa familia a Long Island, Nova York. En 1972 casou con Judy Kovarik, con quen tivo tres fillas.

Morreu o 5 de xaneiro de 2021 dun cancro de páncreas na súa casa en Pensilvania.

Notas
-----

1. ↑  "Cornelis G. Boeree". *legacy.com* (en inglés). Consultado o 2021-01-08.
2. ↑  Social Psychology Network
3. ↑
4. ↑
5. ↑  Boeree, C. G. and Gautier Roques, R. E. (translator) (2005). Teorías de la Personalidad. Santo Domingo, Dominican Republic: Universidad Iberoamericana.
6. ↑  .
7. ↑  Cornelis George Boeree (1952-2021)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2689090
* WorldCat
* VIAF: 7961155769101627880006
* GND: 1185607927
* LCCN: no2020142526
* SUDOC: 260030031

 |
O **Club Patí Calafell** é un club de hóckey a patíns e patinaxe artística catalán da localidade de Calafell, Baix Penedès (Provincia de Tarragona).

Historia
--------

O 9 de xuño de 1952, o cura da parroquia de Santa Creu de Calafell, Jaume Tobella i Llobet, aceptou a idea de poñer en marcha un equipo de hóckey a patíns na localidade como unha sección do *Centre Parroquial*. A idea naceu logo da celebración en Barcelona do Campionato do Mundo de 1951. O Centre Parroquial xa contaba con seccións de baloncesto, xadrez e tenis de mesa. O presidente do Centre era Vicenç Espinya.

O club debutou en competición oficial na tempada 1954-55. Xogou na pista da Rectoría ata a tempada 1964-65. A tempada seguinte comezou a xogar na *Pista del Litu*, na pista do cine da praia. Na tempada 1966-67 instalouse na pista de *Les Escoles*. Estes anos o club mudou a súa denominación pola de *Club Patí Calafell*. Na tempada 1963-64 o equipo proclamouse campión do Estado español e de Cataluña en segunda división e ascendeu á primeira división (actual división de honra).

A tempada 1975-76 comezou a construción do actual pavillón municipal e na 1980-81 o club proclamouse campión de primeira división e ascendeu á división de honra.

En 1981 púxose en funcionamento a sección de patinaxe artística do CP Calafell.

A tempada 2010-11 o club conseguiu o ascenso á OK Liga, máxima categoría do hóckey a patíns no Estado español, trinta anos despois de ter participado na máxima categoría por última vez, na tempada 1980-81.

Palmarés
--------

* **1 Copa do Príncipe** (2009-10)

Notas
-----

1. ↑  "Junta directiva del CP Calafell". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 24 de agosto de 2012.
2. ↑  Ferran López és el nou entrenador del Calafell Tot l’Any en L'Esportiu de Catalunya (19 de xuño de 2019)
3. ↑  "=Història del CP Calafell". Arquivado dende o orixinal o 03 de marzo de 2016. Consultado o 24 de agosto de 2012.
4. ↑  "Introdución áa sección de Patinaxe". Arquivado dende o orixinal o 17 de outubro de 2019. Consultado o 24 de agosto de 2012.
5. ↑  "El Club Patí Calafell tanca la temporada d’hoquei i les celebracions pels èxits esportius aconseguits (27 de xuño de 2011)". Arquivado dende o orixinal o 30 de agosto de 2011. Consultado o 24 de agosto de 2012.
6. ↑  A l'elit 30 anys més tard en Avui (30 de maio de 2011)
7. ↑  Un títol d'or per al Calafell en El 9 Esportiu

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial Arquivado 25 de agosto de 2012 en Wayback Machine. *(en catalán)*
|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

A **artrite reumatoide** (AR) é unha doenza autoinmune, caracterizada polo feito de provocar inflamación crónica nas articulacións, e que produce unha destrución paseniña con diferentes graos de deformidade e incapacidade funcional. Ás veces, o seu comportamento é extraarticular, de xeito que pode causar lesións noutros lugares anatómicos fóra da articulación, como pode ser as cartilaxes, os ósos, os tendóns ou os ligamentos das articulacións. Pode afectar a diversos órganos e sistemas, como os ollos, os pulmóns, o corazón ou os vasos sanguíneos.

Aproximadamente o 1% da poboación mundial está afectada pola artrite reumatoide, sobre todo as mulleres, que son 3 veces máis susceptíbeis ca os homes de padecer a doenza. A aparición adoita acontecer entre os 40 e os 50 anos de idade, malia que pode aparecer en calquera idade. A artrite reumatoide pode chegar a ser unha doenza dolorosa e altamente incapacitante. É diagnosticada fundamentalmente polos signos e síntomas clínicos, así coma certos exames de laboratorio, incluíndo o factor reumatoide (FR) e a radioloxía. Tanto o diagnóstico coma o tratamento da AR é levado por especialistas en reumatoloxía.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q187255
* BNCF: 21512
* BNF: 11944240f
* EBID: ID
* GND: 4076708-5
* JSTOR: rheumatoid-arthritis
* LCCN: sh85113649
* MAG: 2910632650
* NDL: 00564944

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 11506
* DOID: DOID:7148
* eMedicine: 331715
* HPO: HP:0001370
* KEGG: H00630
* MedlinePlus: 000431
* MeSH: D001172
* MeSH: C05.550.114.154
* NCIt: C2884
* OMIM: 180300
* Patientplus: rheumatoid-arthritis
* UMLS: C0003873

 |
**Carme Lluveras Puig**, nada en L'Hospitalet de Llobregat, é unha adestradora de baloncesto catalá.

Traxectoria
-----------

Non hai constancia publica do seu ano de nacenza. Na tempada 1979-80 xogou no CB Peter Pan Cibes e na tempada seguinte, en 1980, comezou a adestrar nas categorías inferiores do CB l'Hospitalet. En 1984 debutou na primeira división feminina á fronte do Natural Cusí del Masnou, equipo que dirixiu durante catro tempadas. Posteriormente adestrou os equipos femininos do Real Club Celta Baloncesto, Dorna Godella (1989/1990), CB Xerox Vigo (1991/1992), CD Reus Ploms (1992/1994) e Bàsquet Draft Gramenet. En 1995 pasou a adestrar equipos da categoría masculina logo de se incorporar ao CB Aracena (1995-99), que ascendeu da segunda categoría catalá á liga EBA e na súa tempada no equipo logrou o título da Liga Catalana EBA e o terceiro posto na fase final da categoría. Na tempada 1998-99 a ACEB elixiuna como a mellor adestradora afeccionada. En 2000 fichou pola Universidade de Barcelona BF, e logrou o título da liga feminina de 2003. En 2005 fichou polo Unicaja Málaga para integrar o corpo técnico de Sergio Scariolo, un fito no baloncesto español, e en xaneiro de 2006 incorporouse ao club Ros Casares de Valencia como directora xeral, cargo que ocupou ata a desaparición do club en 2012. Colabora habitualmente dende 2003 en diversos programas de Catalunya Ràdio como comentarista deportiva.

Palmarés
--------

* 1 Liga Española de Baloncesto Feminino: 2002-03
* 1 Copa Española de Baloncesto Feminino: 1984-85
* 4 Liga Catalá de Baloncesto Feminino: 1984-85, 2000-01, 2001-02, 2003-4

Notas
-----

1. 1 2  "Carme Lluveras: "Me he sentido un bicho raro"". *As*. 7 de xaneiro de 2005.
2. ↑  O equipo fichouna como adestradora mais a desaparición do equipo en agosto de 1988 impediu a súa participación na liga: Rey Lama, Luis Alberto (2011). *Charlas bajo la canasta. Bodas de platino +5*. PICA Galicia. pp. 360–361.
3. ↑  "Carme Lluveras, actriz por un día en ‘La Riera’". *Mundo Deportivo*. 12 de marzo de 2015.
4. ↑  "Lluveras: "En la situación económica actual, este proyecto es inviable"". *Marca*. 30/5/2012.
5. ↑  "Fer entendre el bàsquet a la ràdio". *ccma*. 17 de xaneiro de 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30337039
* IMDb: nm3899243

 |
**Carlos Álvarz Botana**, nado na Coruña o 17 de decembro de 1936 e finado na mesma cidade o 20 de xaneiro de 2007, foi un futbolista galego. Xogaba alternativamente de defensa ou centrocampista.

Traxectoria
-----------

Curmán de tamén deportivista Waldo Botana, Carlos formouse nas categorías inferiores do Deportivo da Coruña, e en 1954 foi ascendido ao primeiro equipo e cedido ao Deportivo Xuvenil. Ese mesmo ano proclamouse campión, xunto cos seus compañeiros da selección española, do Campionato Mundial Xuvenil que se celebraba en Alemaña.

Na tempada 1954–55 debutou co Deportivo Xuvenil en Segunda División, participando en 20 partidos e anotando un gol. Esa foi a única campaña do Xuvenil en Segunda División, descendendo a Terceira ao remate da mesma.

Na tempada 1955–56 volveu ao Deportivo da Coruña, co que debutou en Primeira División, participando en 17 partidos e anotando un gol. Ese ano o club branquiazul contou con tres adestradores, Vizoso, Pahiño e Ángel Zubieta. O seu primeiro (e único) gol en Primeira División produciuse na xornada 7, nunha vitoria en Riazor fronte o Sevilla FC (3–2), marcando Botana o primeiro tanto.

Na tempada 1956–57 fichou polo CD Castellón, de Segunda División, onde participaría en 35 partidos e anotaría 5 goles, pero sen lograr a permanencia na categoría.

Na tempada 1957–58 firmou co Real Murcia, de Segunda División, participando en 18 partidos e sen lograr ningún gol.

Na tempada 1958–59 fichou polo Cádiz CF, de Segunda División, onde permanecceu dúas campañas. No club andaluz participou en 21 partidos e logrou 5 goles.

Na tempada 1960–61 volveu ao Deportivo da Coruña, en Segunda División. No equipo coruñés participou en 3 encontros de cara ao final da campaña, sendo un dos defensas menos habituais, xunto con Juan Luis Igartua, do cadro adestrado por Juan Otxoantezana. Ese ano lograría o ascenso a Primeira División.

Na tempada 1962-63 fichou polo Racing Club de Ferrol, que estaba na Terceira División (a onde descendera dous anos antes), e no cadro verde participou só en 5 partidos.

Notas
-----

1. ↑  Martialay, Félix (1 de xaneiro de 2022). "España campeona del VII Torneo Juvenil de la FIFA (1954)". *Cuadernos de fútbol* (en castelán) (138). ISSN 1989-6379. Consultado o 2 de xaneiro de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en cadistas1910 *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Deportivo da Coruña – Tempada 1961–62 |
| --- |
| *Campión de Segunda División – 4º ascenso a Primeira División* |
| 
* 1 Pampols
* 2 Pegaso
* 3 Aurre
* 4 Lariño
* 5 Manín
* 6 Domínguez
* 7 Valentín
* 8 J. Blanco
* 9 Veloso
* 10 Amancio
* 11 Gento II
* 12 Emery
* 13 F. Mendonça
* 14 Revuelta
* 15 Ledo
* 16 Bellón
* 17 Moncho
* 18 Alonso
* 19 Igartua
* 20 Botana
* 21 E. Díaz
* 22 Antonio
* 23 Mella
* 24 Sanjuán
* 25 Loureda
* 26 Lamelo
* Adestrador: Otxoa

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12385384
* BDFutbol: 9862

 |
Angkor Wat, o mausoleo e templo que data do século XII, é unha das obras mestras da arquitectura khmer.
A **arquitectura khmer** é un estilo de arquitectura típica de hinduístas da India, de carácter relixioso. Un dos lugares no mundo que contén este estilo é a rexión de Angkor, en Camboxa, que se desenvolveu especialmente durante o período de Angkor.

Este período comezou probablemente no ano 802, cando o fundador do Imperio Khmer, Jayavarman II foi autoproclamar *chakravartin* (monarca universal) e declarou a independencia de Xava. O período rematou no ano 1431, cando os tailandeses de Ayutthaya saquearon Angkor e fixeron que a elite khmer emigrase a Phnom Penh.

A arquitectura de Angkor ten estruturas, elementos e motivos característicos. Xa que diferentes estilos arquitectónicos foron pasando durante o período angkoriano, non todas estas características son as mesmas durante o período. Os estudosos teñen usado a presenza ou ausencia destas características para datar os restos arqueolóxicos.
|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médicoAviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

**Benignidade** (voz derivada de *benigno*, do latín *benignus* "bo, amable", e este á súa vez de *bonus* "bo, boa" e *genus* "orixe, nacemento, familia, clase") é un termo médico que fai referencia a todo tipo de condición médica que non produce danos a longo prazo. Úsase para describir doenzas que evolúen de maneira media non progresiva. Como descritor de tumores non canceríxenos (non malignos) ou neoplasmas denota a benevolencia dunha enfermidade ou o seu curso (e.g. no caso de tumores ou crises epilépticas), pero pode referir outras condicións de saúde. Un tumor benigno respecta sempre a membrana basal cando medra de modo que non invade vasos ou tecidos adxacentes. Como resultado, esténdese menos rapidamente ca os tumores malignos. O oposto a benignidade é malignidade (ou virulencia en discurso médico).

En oncoloxía (o estudo do cancro)
* Tumor benigno (é xeralmente sinónimo de neoplasma benigno, ou neoplasia).

Fóra da oncoloxía
* Hipertensión intracraniana benigna
* Encefalomielite miálxica benigna
* Vertixe posicional paroxística benigna
* Hiperplasia prostática benigna
* Malaria benigna (malaria causada especificamente por *Plasmodium vivax* or *Plasmodium ovale*)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Premalignidade
Coordenadas: 33°30′N 119°30′O﻿ / ﻿33.500, -119.500

*Non confundir coas Illas do Canal (ou Illas Anglo-normandas)*.
**Localización das illas do Canal.**  
En cor verde escura, as cinco que forman parte do P. N. Illas do Canal
O **arquipélago das illas do Canal**, ou **arquipélago do Norte**, ou **illas do Canal** (en inglés, *Channel Islands of California*) é un conxunto de illas situadas fronte á costa de California. De facto son parte do estado de California, nos Estados Unidos desde 1852. 

Está formado por oito illas —San Miguel, Santa Rosa, Santa Cruz, Anacapa, Santa Bárbara, San Clemente, San Nicolás e Santa Catalina—, dous illotes —Prince e Sutil—, ademais de numerosos farallóns que se estienden ao longo da costa, desde San Diego até San Francisco. As illas setentrionais do grupo están separadas do continente polo canal de Santa Bárbara, e as meridionais polo canal de San Pedro.

As illas encóntranse baixo a soberanía dos Estados Unidos de América desde 1852, pero grupos non oficiais mexicanos reclámanas para o seu país, pero non así o goberno de México, que non efectuou reclamación ningunha sobre elas. En 1972, os *Brown Berets* ou "Boinas cafés", un grupo de activistas latinos, chicanos e mexicanos residentes tomaron a illa Santa Catalina, invocando o Tratado de Guadalupe-Hidalgo, o cal non fai mención ningunha sobre as illas.

Desde 1980, cinco das illas integran o Parque Nacional Illas del Canal (*Channel Islands National Park*): San Miguel, Santa Rosa, Santa Cruz, Anacapa e Santa Bárbara.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Arquipélago das illas do Canal*** |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q306147
* WorldCat
* VIAF: 93144648454061285620
* EBID: ID

 |
Western City Gate, en Belgrado, Serbia. Exemplo de arquitectura brutalista.
O **brutalismo** é un estilo arquitectónico surxido do Movemento Moderno e que tivo o seu auxe entre as décadas de 1950 e 1970. Nun comezo estivo baseado no traballo do arquitecto suízo Le Corbusier e en Eero Saarinen. O nome ten a súa orixe no termo francés *béton brut*, en galego «formigón cru», termo usado por Le Corbusier para describir a elección dos seus materiais. Máis tarde, na década de 1960, o crítico de arquitectura británico Reyner Banham adaptou o termo e renomeuno coma «brutalismo» (en inglés: *brutalism*), que identificaba o estilo emerxente.

O estilo volveuse moi popular entre clientes gobernamentais e institucións, con numerosos exemplos en países de fala inglesa (como o Reino Unido, Estados Unidos, Canadá ou Australia), Europa Occidental (Francia, Alemaña ou Italia) e países do antigo Bloque comunista.

Exemplos
--------

* Biblioteca Nacional de Arxentina, en Bos Aires.
* Torre do complexo ministerial Cuzco, en Madrid.
* Torres Richter, en Zagreb, Croacia.
* Torre Trellick en Londres.
* Habitat 67, en Montreal, Canadá.
**Boletín Auriense** (abreviado Bol. Auriense) é unha revista científica galega editada polo Grupo Marcelo Macías e o Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense.

Traxectoria
-----------

Iníciase no ano 1971 co obxectivo de difundir os traballos científicos realizados tanto polos membros do grupo como por outros investigadores. É considerada continuadora do *Boletín del Museo Arqueológico Provincial de Orense* (1943 - 1953) e do *Boletín de la Comisión Provincial de Monumentos Históricos y Artísticos de Orense* (1898 - 1960).

Os catro primeiros números foron dirixidos por Ferro Couselo, que foi sucedido por Francisco Fariña Busto.

Características
---------------

Trátase dunha revista arbitrada cunha periodicidade anual que recolle artigos de arqueoloxía, arte, etnografía, botánica ou literatura. A súa redacción admite textos en galego, castelán e colaboracións espontáneas noutras linguas como francés ou inglés.

O número de páxinas varía entre 200 e 500. Ten unha tiraxe de 800 exemplares. [].

Desde 1982, publícanse anexos ó boletín que recollen traballos monográficos dos integrantes do grupo na súa labor de estudo e difusión da cultura galega, por riba de todo respecto de Ourense.

O director do boletín informativo e do Museo, Francisco Fariña Busto, explicou o 15 de decembro de 1982 que esta publicación foi o único órgano da resonancia cultural ourensá en toda Europa, convertendo a lingua galega nun medio de expresión científica .

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  "*El director del boletín y del Museo, Francisco Fariña, explicaba en el acto celebrado el 15 de diciembre de 1982 que esta publicación era el único órgano de expresión de la cultura ourensana con resonancia en toda Europa y algo en América, con un esfuerzo de difusión de la lengua gallega como medio de expresión científica*" (*La Voz de Galicia*, 15.12.2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Historia do Grupo Marcelo Macías Arquivado 28 de maio de 2016 en Wayback Machine. Museo Arqueolóxico Provincial de Ourense.
* «El Boletín Auriense se reivindica como divulgador cultural en Europa y América» *La Voz de Galicia*, 15/12/2015.
* El Boletín Auriense cumple 43 años de vida con un nuevo número *La Región*, 18/9/14.
* Presentación do Boletín Auriense número 46 *La Región*, 23/6/2017

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25512358
* Dialnet: 1742
* ISSN: 0210-8445

 |
Fortaleza Trongsa, en Bután.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos tibetanos. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Arquitectura dzong** (en tibetano: རྫོང་, en transliteración Wylie: *rDzong*) é o nome dado ó estilo no que se construíron unha serie de fortalezas-mosteiro nas rexións do sur do Himalaia, especialmente en Bután. Os espazos, patios e edificios, quedan definidos por unha construción masiva de muros pautados con torres. Estas fortificaciones construíronse con fins militares, relixiosos (servían de fogar a monxes budistas), e administrativos.
Os *dzongs* existen dende os primeiros séculos do segundo milenio, aínda que a súa época de esplendor foi o século XVII.

Características
---------------

Dzong de Punakha.
* Muros altos de ladrillo e pedra pintados de branco. Na súa base dispoñen de moi poucas ou ningunha xanela.
* Bandas avermelladas preto do tope dos muros, ás veces puntuadas por grandes círculos dourados.
* Chans dos templos de estilo chinés.
* Entradas masivas construídas de madeira e ferro.
* Patios interiores e templos profusamente decorados con motivos budistas.

Os dzongs en Bután
------------------

En Bután os dzongs forman parte da súa organización territorial, constituíndo un caso particular no mundo actual. Cada dzong está á cabeza dun distrito, e no seu interior están repartidos os tres poderes: executivo, lexislativo e xudicial. Ademais, é sede tanto do goberno político como do relixioso (budista).

Notas
-----

1. ↑  Royal Ark
2. ↑  Rennie, Frank, Robin, Mason; Bhutan: ways of knowing, p. 193. Ed. IAP (2008). ISBN 978-1-59311-735-1.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Arquitectura dzong Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Bután*** |

### Bibliografía

* Amundsen, Ingun B (Winter 2001). "On Bhutanese and Tibetan Dzongs" (PDF). *Journal of Bhutan Studies* **5**: 8–41.
* Bernier, Ronald M. (1997). *Himalayan Architecture*. Fairleigh Dickinson University Press. ISBN 0-8386-3602-0.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q386952
* EBID: ID

 |