recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 45°25′N 11°52′L﻿ / ﻿45.417, -11.867

A cidade de **Padua** (en latín *Patavium*, en italiano *Padova*, en véneto *Padoa*) é o centro económico e de comunicacións da rexión do Véneto, no norte de Italia. É así mesmo a capital da provincia homónima, sobre o río Bacchiglione, a 40 km ao oeste de Venecia e a 29 km no sueste de Vicenza, cunha poboación de 211.985, en 2004.

A comuna de Padua esténdese por unha área de 92 km²2 e ten límites cos concellos de Abano Terme, Albignasego, Cadoneghe, Legnaro, Limena, Noventa Padovana, Ponte San Nicolò, Rubano, Saonara, Selvazzano Dentro, Vigodarzere, Vigonovo, Vigonza e Villafranca Padovana.

Padua é unha cidade cunha vinculación moi importante coa vida universitaria, dado que un terzo da súa poboación é estudante. A universidade, fundada en 1222, é unha das mes antigas de Europa e do mundo. Entre os seus profesores máis celebras destacan Galileo e William Harvey.

Monumentos
----------

En Padua hai moitos monumentos e lugares de interese artística. Entre eles destacan *Prato della Valle*, praza de época napoleónica coñecida pola súa amplitude, e a capela dos Scrovegni, polos frescos de Giotto, que constitúe unha das obras máis importantes deste pintor. Ademais, resultan agradables para unha visita: a *Basílica de San Antonio*, patrón da cidade; o *Palazzo della Ragione*, sede do Goberno da cidade na Idade Media, que separa a *Piazza delle Erbe* (praza das Herbas) da *Piazza della Frutta* (praza da Froita); a igrexa dos Eremitani; o *Palazzo Moroni*, actual localización da casa do concello e a catedral.

Universidade
------------

Padua é famosa, tamén, pola súa universidade, unha das máis antigas de Europa e do mundo. Fundouse en 1222 e nas súas aulas ensinaron científicos tan célebres como Galileo ou William Harvey. Actualmente ten máis de 60.000 estudantes.

Notas
-----

1. ↑  *Diciopedia do século 21* **3**. Isaac Díaz Pardo, Víctor F. Freixanes, Antón Mascato (edición). Do Cumio, Galaxia e do Castro. 2007. p. 1546. ISBN 9788482893600.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xardín Botánico de Padua, o xardín botánico máis antigo do mundo.
* Capela dos Scrovegni, pequena igrexa nomeada Patrimonio da Humanidade polos seus frescos de Giotto.

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de Padua *(en italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q617
* WorldCat
* VIAF: 137588063
* BLBNB: 000063300
* BNE: XX456455
* BNF: 119330068
* BRE: 2312676
* CiNii: DA18555581
* DARE: 10647
* EBID: ID
* FAST: 1204701
* GEC: 0048170
* GeoNames: 6542281
* GND: 4044295-0
* HDS: 006603
* LCCN: n79027122
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge130358
* OSM: 44836
* Pleiades: 393473
* PTBNP: 471044
* SUDOC: 027245470
* TGN: 7003085
* Treccani: padova

 |
Coordenadas: 55°51′N 13°39′L﻿ / ﻿55.850, -13.650

|  |
| --- |
| **Concello de Hörby***Hörby kommun* |
|  |
| Casa do concello |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Skåne |
| **Condado** | Escania |
| **Capital** | Hörby |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 15 768 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 433,07 km² |
| **Densidade** | 37,61 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | horby.se |

**Hörby** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Escania. A súa capital é Hörby, que tamén é a área urbana máis grande do municipio. O concello limita cos municipios de Eslöv ao oeste, Höör ao noroeste, Hässleholm ao norte, Kristianstad ao leste, Tomelilla ao sueste e Sjöbo ao sur. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 15 768 habitantes.

Administración histórica
------------------------

A área do concello correspóndese coa das parroquias de Fulltofta, Hörby, Lyby, Långaröd, Svensköp, Södra Rörum, Västerstad, Äspinge, Östra Sallerup e Östraby. Nelas fundáronse concellos rurais co mesmo nome durante a reforma municipal de 1862.

A localidade municipal de Hörby estableceuse o 20 de decembro de 1894 e disolveuse en 1900 cando naceu o köping de Hörby como unha escisión do concello rural de Hörby.

Coa reforma municipal de 1952 fundáronse, a través de fusións de concellos rurais, os novos municipios rurais de Bjärsjölagård e Östra Frosta, así como unha extensión do concello rural de Långaröd. O köping permaneceu sen cambios.

En 1969 os concellos rurais de Östra Frosta e Långaröds incorporáronse ao köping de Hörby. O concello de Hörby fundouse coa reforma municipal de 1971 a través da reorganización do köping do mesmo nome. En 1974 uniuse unha parte do concello de Bjärsjölagård (Västerstad e Östraby).

Dende o seu nacemento ata o 15 de abril de 2002 o concello pertenceu ao partido xudicial de Eslöv, e dende entón ao de Lund.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-09-11.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 31 mars 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 31 mars 2022. Totalt". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-09-11.
3. ↑  Andersson, Per (1993). *Sveriges kommunindelning 1863-1993*. Mjölby: Bokförlaget Draking. ISBN 91-87784-05-X. OCLC 33359784.
4. ↑  "Eslövs tingsrätt". *bebyggelseregistret.raa.se*. Consultado o 8 de outubro de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q504619
* GeoNames: 2705046
* ISNI: 0000 0004 0433 9212
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-1108
* OSM: 935623

 |
illustration of an early Victorian basqueUnha lencería basque moderna
photo of a modern lingerie basqueUn corpiño basque, de Godey's Lady's Book, xaneiro 1857
Un **basque** é unha peza de roupa feminina. O termo, de orixe francés, referíase orixinalmente a tipos de corpiño ou chaqueta con colas longas, e no seu uso posterior un corsé longo, caracterizado por un cierre, axuste contorneado e que se estende máis aló da cintura sobre as cadeiras. Chámase así porque a moda francesa orixinal das chaquetas longas das mulleres foi adoptada da vestimenta tradicional dos vasco. No uso contemporáneo refírese só a unha peza longa de lencería, en efecto un apertador que continúa cara a abaixo, parando arredor da cintura ou da parte superior das cadeiras, a parte inferior esencialmente decorativa en lugar de proporcionar soporte ou verdadeiramente calor.

Na vitoriana, *basque* refírese a un corpiño ou chaqueta pechada que se estende máis aló da cintura sobre as cadeiras, dependendo da época, pode levarse sobre unha saia de aros (era vitoriana anterior) ou polisón (era vitoriana posterior). Un corpiño basque (é dicir, cando se considera un compoñente de vestido, para levar cunha saia específica) tamén se pode denominar "corsé cintura", debido ao seu axuste estreito.

O uso moderno da lingua francesa é completamente diferente, moito máis próximo ao orixinal histórico e adoita usarse en plural.

Torsolette
----------

No século XX e na vestimenta contemporánea, o termo utilízase para referirse a certos artigos de lencería, particularmente un tipo de corsé coñecido como *torsolette*, ou alternativamente unha camisola que abraza o torso que se asemella a un corsé (normalmente presenta detalles decorativos de cordón na parte frontal ou traseira), pero de construción máis delicada e que ofrece pouca ou ningunha compresión para moldear a figura. Pola contra, o basque moderno adoita salientar o encanto, con detalles como encaixes con volantes e recortes, deseños "peekaboo" e ás veces ligas para unir ás medias.

A roupa interior é semellante a un corsé da época vitoriana, pero con menos compresión das costelas. O torso moderno ten peche con cordóns ou ganchos e ollos, así como varillas ou costuras verticais para estrutura e soporte. Normalmente, aínda que non sempre, ten copas de apertador e distínguese do bustier pola súa lonxitude. En inglés de Norteamérica, ás veces coñécese como "Corselet" (ou "viúva alegre").

### Variacións e parentes

* Un torsolette suave é como un bandeau alongado
* Un torsolette longo é un corselette

Notas
-----

Referencias

1. ↑  Anonymous (agosto 1874). "Fashions for August". *Arthur's Lady's Home Magazine* **42** (8): 531.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Basque Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

* Lencería

### Ligazóns externas

* Modelo:Commons category-inline
Coordenadas: 44°48′00″N 10°20′00″L﻿ / ﻿44.80000, -10.33333

Piazza Garibaldi
**Parma** é unha cidade e comuna da rexión de Emilia-Romaña, capital da provincia de Parma, con cerca de 178.718 habitantes (31-12-2007). Ten unha área de 260 km2.

Ten lindes cos concellos de Collecchio, Felino, Fontanellato, Fontevivo, Gattatico (RE), Langhirano, Lesignano de' Bagni, Mezzani, Montechiarugolo, Noceto, Sala Baganza, Sant'Ilario d'Enza (RE), Sorbolo, Torrile, Traversetolo, Trecasali.

É famosa polo seu queixo, o parmesano.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2683
* WorldCat
* VIAF: 143792095
* BNF: 11945625w
* BRE: 2321336
* DARE: 1448
* EBID: ID
* GEC: 0049095
* GeoNames: 6540120
* GND: 4115856-8
* LCCN: n79021799
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge259400
* OSM: 43452
* TGN: 7004942

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 57°10′N 16°02′L﻿ / ﻿57.167, -16.033

|  |
| --- |
| **Concello de Högsby***Högsby kommun* |
|  |
| Estación de tren de Berga |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Småland |
| **Condado** | Kalmar |
| **Capital** | Högsby |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 5 643 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 799,06 km² |
| **Densidade** | 7,52 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | hogsby.se |

**Högsby** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Kalmar. A súa capital é Högsby. O municipio limita ao sur co de Nybro, ao leste co de Mönsterås e ao norte co de Hultsfred. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 5 643 habitantes.

Administración histórica
------------------------

A área do concello correspóndese coa das parroquias de Fagerhult, Högsby e Långemåla. Nesas parroquias fundáronse municipios rurais co mesmo nome durante a reforma muncipal de 1862. En 1889 naceu o concello rural de Fågelfors ao separarse do de Högsby.

A localidade municipal de Ruda estableceuse o 24 de setembro de 1948 e disolveuse a finais de 1959.

Coa reforma municipal de 1952 Fågelfors e Långemåla uníronse ao municipio rural de Högsby.

En 1969 o municipio rural de Fagerhult incorporouse ao de Högsby. O concello de Högsby nacería coa reforma muncipal de 1971 a través dunha reorganzación.

Dende a súa fundación ata 2005 pertenceu ao partido xudicial de Oskarshamn, e dende entón pertence ao de Kalmar.

Demografía
----------

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-09-10.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 31 mars 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 31 mars 2022. Totalt". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-09-10.
3. ↑  Andersson, Per (1993). *Sveriges kommunindelning 1863-1993*. Mjölby: Bokförlaget Draking. ISBN 91-87784-05-X. OCLC 33359784.
4. ↑  "Domsagohistorik - Oskarshamns tingsrätt". *bebyggelseregistret.raa.se*. Consultado o 30 de setembro de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q510233
* WorldCat
* VIAF: 1897151247935544270000
* GeoNames: 2705716
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-0688
* OSM: 935487

 |
**Cadaloh** (*Kadaloch*, *Kadolach*, *Cadolah*, *Cadolach*, *Chadolah*, *Chadalhoh*, *Chadolt*, latinizado como *Cadalaus*), finado o 31 de outubro de 819, foi duque de Friúl desde 817 ata a súa morte. Era fillo dun conde Bertoldo (Pera[h]told) e unha muller da familia dos Alaholfingas.

Traxectoria
-----------

Era o patrón ou protector do mosteiro de San Gall. Co seu irmán Uuagón (Wago), deu propiedades na vila de Wanga en favor do mosteiro, por carta do 23 de outubro de 805. Tamén doou a 17 de novembro de 817, na época na que levaba o título de conde *(comes)* e onde ordenou ao seu fillo, Berthold, facer doazóns no seu nome tras a súa morte.

Naqueles días, xa estivera a cargo de Dalmacia, onde foi o gobernante local no momento en que unha embaixada de Constantinopla atravesou o país ata a corte de Luís o Piadoso (816). Algún tempo despois, probabelmente en 817, foi nomeado duque de Friúl. Exinardo cítao como *Cadolaum comitem et præfectum marcæ Foroiuliensis* ("Cadolah, conde e prefecto da marca Friúlana") o 818. Posteriormente chámao *Foroiuliensis Dux* cando recorda a súa morte logo de volver dunha campaña contra Ljudevit Posavski, duque dos croatas de Panonia, en 819. Segundo a *Vita Hludovici Imperatoris*, Cadolah foi substituído por Baldrico.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Tegano de Trier. Vita Hludowici Imperatoris
* Einhard, *Vita Karoli Arquivado 14 de maio de 2008 en Wayback Machine.*.
* Einhard: *Vita Karoli Magni. Das Leben Karls des Großen*; übersetzt von Evelyn Scherabon Firchow, Reclam Verlag, Stuttgart 1995. ISBN 3-15-001996-6 *(en latín)* *(en alemán)*
* Ludwig Ohngemach: *Zur Geschichte von Erbstetten und Unterwilzingen.* In: *Mitteilungsblatt der Großen Kreisstadt Ehingen (Donau)*, Ausgabe West, 2005. *(en alemán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1058646
* DBI: ID

 |
O **reino da Bretaña** (en bretón: *Rouantelezh Breizh*) foi un antigo e efémero reino da Idade Media, situado na homónima península da Bretaña, que existiu dende o ano 851 ata o 942.

Historia
--------

O reino da Bretaña (845-867).
Os bretóns continuarían a insurrección contra os francos, que suprimiran o Ducado da Bretaña ata lograr a independencia total. En 814, o caudillo Morvan Lez-Breizh, conde de León e máis tarde denominado *Leiz Breiz* (apoio da Bretaña), foi nomeado xefe bretón supremo polos condes de Bro Erec, Kerne e Domnonea. Cando foi nomeado rei dos francos Luís o Piadoso, que lles quería impoñer un tributo, revoltouse contra el, pero foi derrotado e morreu en 818. 

En 818 foi elixido como sucesor Gwiomarc'h, que tivo que se someter e render tributo. Pero iso non lle impediu ser destronado en 820. Luís o Piadoso nomeou conde da Bretaña ao seu protexido Nevenoe ou Nominoe, que antes fora leal aos francos. Non obstante, á morte de Luís o Piadoso, aproveitou as loitas dinásticas para se independizar, ao tempo que apoiou a Lotario I contra Carlos o Calvo. En 845 venceu ás tropas francas en Ballon e ocupou Roazhon, Naoned e Gwened, todo o territorio da antiga marca bretoa e nas súas incursións chegaría ata Anjou e aos Vendomois. Foi recoñecido como *Rex Britonorum*, e o país alcanzou a categoría de Reino da Bretaña (en bretón *Rouantelezh Breizh*). Os seus sucesores foron Erispoé (851-857), Salomón I (857-874) e Alan I da Bretaña (877-907). Todos conseguiron o recoñecemento dos francos e consolidaron o reino, a pesar das loitas internas. Alan I morreu no 907 sen fillos, o que provocaría que o ducado estivese dominado polos condes de Roazhon, Judicael e Juhel Berengario, e polo de Gwened, Gurmalion. 

En 914 o Reino da Bretaña sufriu unha forte incursión viquinga que asolou toda a costa, destruíu Naoned e saqueou as abadías de Redon e Landevennec. Ese mesmo ano foi nomeado sucesor o conde Mathuedoi de Poher, pero moitos dos outros condes non o recoñeceron e tivo que fuxir a Inglaterra, o que provocou a caída do país na anarquía. 

O seu fillo, Alan II Barbatorta, foi recoñecido como rei e gobernou dende o 936 ata o 952 co apoio dos anglosaxóns. Á súa morte foi nomeado como o último rei independente Conan ou Conan e Nacido, conde de Roazhon (952- 992), que acabaría de unificar o país baixo a autoridade nominal dos reis francos 987, pero o 990 abandonaría definitivamente o título de rei e sería recoñecido como duque da Bretaña polos francos, que recuperaron así a soberanía nominal sobre o país. O galó, lingua de oil da Bretaña, converteríase en lingua de corte e administración, así como dos nobres pola influencia anglo-normanda, facilitada polo establecemento de viquingos na veciña Normandía e substituiría aos poucos tanto ao bretón como ao latín como linguas literarias e de cultura.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Bretaña*** |
Coordenadas: 57°29′N 15°50′L﻿ / ﻿57.483, -15.833

|  |
| --- |
| **Concello de Hultsfred***Hultsfreds kommun* |
|  |
| Casa do concello |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Småland |
| **Condado** | Kalmar |
| **Capital** | Hultsfred |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 14 103 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 1 187,01 km² |
| **Densidade** | 12,58 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | hultsfred.se |

**Hultsfred** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Kalmar. A súa capital é Hultsfred. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 14 103 habitantes.

O municipio limita ao oeste co concello de Vetlanda e ao noroeste co de Eksjö, os dous no condado de Jönköping. Ao norte limita co municipio de Vimmerby, ao leste co de Oskarshamn e ao sur co de Högsby, no condado de Kalmar. E ao suroeste limita co concello de Uppvidinge, no condado de Kronoberg.

Administración histórica
------------------------

A área do concello correspóndese coa das parroquias de Gårdveda, Järeda, Lönneberga, Målilla, Mörlunda, Tveta, Vena e Virserum. Nestas fundáronse concellos rurais co mesmo nome durante a reforma municipal de 1862.

O köping de Hultsfreds fundouse en 1927 como unha excisión do municipio rural de Vena.

Coa reforma municipal de 1952 naceron os grandes concellos (*storkommun*) de Målilla (a partir da fusión dos concellos de Gårdveda e Målilla), Mörlunda (de Mörlunda e Tveta) e Virserum (de Järeda e Virserum), mentres que os concellos rurais de Lönneberga e Vena e o köping de Hultsfred permaneceron sen cambios.

O köping de Virserum fundouse en 1956 a través da reorganización do municipio rural de Virserum. Ao mesmo tempo disolveuse a localidade municipal de Virserum, creada o 9 de febreiro de 1917.

En 1969 os municipios rurais de Lönneberga e Målilla incorporáronse ao köping de Hultsfred. O concello de Hultsfred naceu coa reforma municipal de 1971 a partir dos köping de Hultsfred e Virserum, e dos concellos rurais de Mörlunda e Vena.

Dende a súa formación ata o ano 2005 o concello pertenceu ao partudo xudicial de Oskarshamn e dende entón pertence ao de Kalmar.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-09-03.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 31 mars 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 31 mars 2022. Totalt". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-09-03.
3. ↑  Andersson, Per (1993). *Sveriges kommunindelning 1863-1993*. Mjölby: Bokförlaget Draking. ISBN 91-87784-05-X. OCLC 33359784.
4. ↑  "Oskarshamns tingsrätt". *bebyggelseregistret.raa.se*. Consultado o 8 de outubro de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q512002
* WorldCat
* VIAF: 131938388
* GeoNames: 2704397
* ISNI: 0000 0004 0478 0673
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-0712
* OSM: 935677

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Alba.
A **Tierra de Alba** (*Terra de Alba*) é unha comarca natural e política situada no centro da provincia de Zamora, en España. Está formada por 25 concellos e a súa capital é Carbajales de Alba.

Conta con límites xeográficos marcados na súa maior parte por accidentes naturais, pois áchase bordeada polos ríos Esla polo leste e Douro polo sur. Polo norte limita coa comarca de Tábara e polo oeste con Aliste, formando con estas dúas comarcas a zona de Aliste-Tabara-Alba.

Trátase dunha comarca de gran riqueza natural, pois ten unha variada flora e fauna, grande interese paisaxístico e unha interesante e antiga historia. Tamén é refuxio de innumerables mostras de folclore e tradicións. O seu maior lastre na actualidade é a perda e o envellecemento da súa poboación.

Esta comarca, a pesar do seu gran sentido de identidade, con características xeográficas, económicas, sociais e históricas afíns, non conta co necesario recoñecemento legal para o seu desenvolvemento administrativo, o que levou aos seus municipios a organizarse en mancomunidades como única fórmula legal que lles permite a optimización da xestión dalgúns servizos públicos municipais.

Concellos
---------

* Carbajales de Alba
* Losacino
* Losacio
* Manzanal del Barco
* Olmillos de Castro
* Perilla de Castro
* Santa Eufemia del Barco
* Vegalatrave

Notas
-----

1. ↑  Art.46 do Estatuto de Autonomía de Castela e León
**Manuel del Río Botana**, nado en Sar (Ordes) o 20 de outubro de 1918 e finado no mesmo concello o 15 de maio de 1945, foi un enlace da guerrilla antifranquista galega.

Traxectoria
-----------

Domicialido en Sar. Cando estalou o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 era menor de idade, tomou parte na defensa de Santiago de Compostela e da Coruña armado cunha escopeta e foi detido o 30 de xullo. Foi procesado xunto aos de Ordes e condenado a 12 anos e 1 día de cárcere. Pasou polas cadeas de Ordes, Santiago de Compostela, A Coruña, Vitoria e os Talleres Penitenciarios de Alcalá de Henares. A condena foi conmutada á metade do tempo de reclusión e saíu en liberdade provisinal o 20 de xullo de 1941. Foi reclamado para cumprir o servizo militar obrigatorio e estivo destinado nun dos batallóns disciplinarios de soldados traballadores de Bilbao. De regreso a Ordes contactou co grupo de Manuel Ponte Pedreira. Morreu aos 26 anos a mans da Garda Civil o 15 de maio de 1945 no lugar de Queis, parroquia de Santa Cruz de Montaos (Ordes).

Na súa homenaxe, Manuel Ponte Pedreira creou en 1946 o destacamento que leva o seu nome, dentro da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia.

Notas
-----

1. ↑  *BOE*, 2-7-1941, p. 4901.
2. ↑  "Censo das mortes violentas na Comarca de Ordes (1936 - 1952)" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 03 de xuño de 2018. Consultado o 10 de novembro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Martínez, Lupe (2023). *Guerrilleir@s antifranquistas da provincia da Coruña*. Vigo: Galaxia. pp. 187–190. ISBN 978-84-1176-172-7.
* Pazos Gómez, Manuel (2011). *A guerra silenciada. Mortes violentas na comarca de Ordes 1936-1952*. Ordes: Asociación Cultural Obradoiro de Historia. pp. 58–59. ISBN 978-84-614-8181-1.

* Pazos, Manuel (2018). "Manuel del Río Botana". *Sermos Galiza* (283): 11.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)

### Ligazóns externas

* Ficha en los de la sierra
Coordenadas: 42°25′11″N 6°11′39″O﻿ / ﻿42.41972, -6.19417

A **Maragatería** é unha comarca española situada na zona central da provincia de León, na comunidade autónoma de Castela e León, que reúne varias subcomarcas denominadas a Alta e a Baixa Maragatería e, dentro destas, a vella zona tradicional da Somoza. A súa capital é Astorga.

Xeografía
---------

Limita ao norte coa comarca de La Cepeda, ao sur coa comarca de La Valduerna, ao oeste coa comarca do Bierzo e a da Cabreira, e ao leste con La Vega del Tuerto e La Valduerna.

Concellos
---------

Construcións típicas da Maragatería, en Valdespino de Somoza.
Os municipios que conforman a Maragatería son os seguintes:

* Astorga
* Brazuelo
* Lucillo
* Luyego
* Santa Colomba de Somoza
* Santiago Millas
* Val de San Lorenzo

A súa capital económica é a cidade de Astorga. A capital da Alta Maragatería actualmente está en Santa Colomba de Somoza, mentres que a capital da Baixa Maragatería está en Santiago Millas. A capital relixiosa está en Luyego de Somoza, lugar onde se encontra a patroa dos maragatos, a Virxe dos Remedios, se ben o bispado se encontra na cidade de Astorga.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Astorga e a Maragatería *(en castelán)*
* A comarca da Maragatería *(en castelán)*
Localización da cidade de Prato dentro da provincia de Prato.
**Prato** (*Praho* no dialecto toscano) é un concello italiano (*comune*) da rexión da Toscana, na provincia de Prato, con cerca de 185.603 habitantes (2008). Esténdese por unha área de 97 km².
Ten límites con Agliana, Calenzano, Campi Bisenzio, Carmignano, Montemurlo, Poggio a Caiano, Quarrata e Vaiano.

O Castelo do Emperador.
Catedral de Prato.
Atópase a uns 15 km de Florencia, e actualmente é un centro téxtil importante de Europa. Non obstante, a pesar da súa beira industrial, conserva un centro histórico medieval e unha catedral románica e gótica, que garda no seu interior frescos de Filippo Lippi.

Evolución demográfica
---------------------


Panorámica de Prato.

Panorámica de Prato.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Prato, Italia*** |

* Páxina web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13377
* WorldCat
* VIAF: 147739732
* BRE: 3174067
* EBID: ID
* GEC: 0052590
* GeoNames: 6540124
* GND: 4116092-7
* LCCN: n80001376
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge307212
* OSM: 280245
* TGN: 7006161
* Treccani: prato

 |
O **condado de Norfolk** (en inglés **Norfolk County**) é un condado do estado de Massachusetts. Segundo o censo do ano 2010 a súa poboación era de 670.850 habitantes. A súa capital atópase en Dedham. Foi chamado así polo condado inglés de Norfolk.

Historia
--------

O condado de Norfolk foi creado o 26 de marzo de 1793 pola lexislación asinada polo gobernador John Hancock. A maioría das cidades formaban orixinalmente parte do condado de Suffolk, Massachusetts. As cidades de Dorchester e Roxbury pertencían ao condado de Norfolk cando este se fundou, pero como Boston anexionounas pasaron a pertencer ao condado de Suffolk novamente. Hingham e Hull orixinalmente estaban dentro da lexislación do condado de Norfolk aínda que pediron quedar no condado de Suffolk e en xuño de 1793 dereougouse a súa eliminación de Norfolk. Posteriormente, en 1803, entrarían no condado de Plymouth, Massachusetts. O condado foi o lugar de nacemento de catro presidentes dos Estados Unidos (John Adams, John Quincy Adams, John F. Kennedy e George H.W. Bush), resultando no alcume "Condado de Presidentes".

Xeografía
---------

Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos o condado ten unha área total de 1.150 km², dos cales 1.030 km² é terra e 120 km² (11%) é auga. É o terceiro condado máis pequeno de Massachusetts en superficie total.

| * v
* c
* e
 Condados de Massachusetts |
| --- |
| 
* Barnstable
* Berkshire
* Bristol
* Dukes
* Essex
* Franklin
* Hampden
* Hampshire
* Middlesex
* Nantucket
* Norfolk
* Plymouth
* Suffolk
* Worcester

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q54079
* WorldCat
* VIAF: 130209935
* EBID: ID
* GeoNames: 4945455
* GNIS: 606937
* OSM: 1840539
* TGN: 1002724

 |
**Pordenone** (***Pordenon*** en friulano e véneto pordenonés) é un comuna de Italia de 51.512 habitantes (2009), capital da provincia homónima de Pordenone, na rexión do Friúl-Venecia Xulia.

Ten unha área de 38,23 km² e ten lindes cos concellos de Azzano Decimo, Cordenons, Fiume Veneto, Pasiano di Pordenone, Porcia, Prata di Pordenone, Roveredo in Piano, San Quirino e Zoppola.

Galería fotográfica
-------------------

* Chiesa di Santa Maria degli AngeliChiesa di Santa Maria degli Angeli
* Chiesa della Santissima Trinità da via San MarcoChiesa della Santissima Trinità da via San Marco
* Il Castello, sede carcerariaIl Castello, sede carceraria
* Vista di piazza della MottaVista di piazza della Motta

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Pordenone*** |

* Comune di Pordenone *(en italiano)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6606
* WorldCat
* VIAF: 157125230
* EBID: ID
* GEC: 0052141
* GeoNames: 6540112
* GND: 4116051-4
* LCCN: n82040172
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge980734
* OSM: 179205
* Treccani: pordenone

 |
Vía férrea en Dinamarca
Unha **vía férrea** é a parte da infraestrutura ferroviaria formada polo conxunto de elementos que conforman o sitio polo cal se desprazan os trens. As vías férreas son o elemento esencial da infraestrutura ferroviaria e constan, basicamente, de raís apoiados sobre dormentes que se dispoñen dentro dunha capa de balastro. Para a súa construción é necesario realizar movemento de chans e obras existentes (pontes, sumidoiros, muros de contención, drenaxes etc.)

Complétase a infraestrutura básica con sistemas de sinalización (antes manuais e agora automáticas) e, no caso de liñas electrificadas, co tendido eléctrico que prové de enerxía ás locomotoras.

Elementos da infraestrutura
---------------------------

* Aparato de vía
* Balastro
* Catenaria
* Circuíto de vía
* Desvío (agullas)
* Estación ferroviaria
* Raíl
* Sinalización de vías férreas
* Subestructura ferroviaria

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Vía férrea*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q160342
* BNCF: 25795
* BNF: 119316998
* BRE: 1980389
* EBID: ID
* GND: 4021250-6
* JSTOR: welded-rail
* LCCN: sh85111063
* MAG: 48247638
* NKC: ph629409
* Treccani: binario

 |
Escola Secundaria Walter Reed.
**Studio City** é un distrito de 10,3 km² situado no Val de San Fernando na cidade dos Ánxeles (California).

Orixe do seu nome
-----------------

Studio City debe o seu nome a Mack Sennett, quen durante os anos 20 levou os seus estudios cinematográficos, Mack Sennett Studios, neste barrio dos Ánxeles. Posteriormente, estes estudios serían rebautizados como Mascot Picture Studios, Republic Pictures Studios, MTM Enterprises Studios e, ó día de hoxe, coñecidos como CBS Radford Studios.

Poboación
---------

Segundo o almanaque de San Fernando Valley do ano 2000, Studio City tiña unha poboación de 25.841 habitantes e 13.086 casas. O prezo medio dunha casa é de 464.000 US $. A poboación é un 84% branca, cun 8% de hispanos, un 5% de asiáticos e un 3% de afroamericanos.

Na década de 1950 Studio City foi un lugar de residencia para unha importante poboación que profesaba o xudaísmo e que aínda mantén a súa presenza na zona. Igualmente, a zona é coñecida por unha reputada calidade gastronómica e pola cantidade de estrelas do mundo do cine e a televisión que residen nela.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  "San Fernando Valley". Arquivado dende o orixinal o 08 de febreiro de 2009. Consultado o 24 de xaneiro de 2009.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Studio City Chamber of Commerce Arquivado 19 de maio de 2006 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Ventura Blvd on the Web *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3143067
* WorldCat
* VIAF: 173331773
* GeoNames: 5399438
* GNIS: 1661516
* LCCN: n90723829
* MusicBrainz: ID

 |
**Florentino Menéndez Palacio**, coñecido como **Tino** ou **Asturiano**, nado en Los Cuarteles de Peñarrubia (Lada, Langreu) cara a 1922 e finado en Teo o 19 de maio de 1948, foi un guerrilleiro antifranquista.

Traxectoria
-----------

Antigo guerrilleiro do grupo **Os Caxigales** que operaba na zona central de Asturias. Desprazouse a Galicia como traballador nas minas de Fontao, onde se incorporou á dirección do PCE en Galicia que viña de reorganizar Víctor García García "Brasileño". Dende 1947 integrouse na V Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia liderada por Benigno Andrade "Foucellas" e José Remuiñán Barreiro "Ricardito". O grupo foi avistado pola Garda Civil en Loureiro (Luou) o 19 de maio de 1948. A benemérita incendiou a casa onde se refuxiaban os guerrilleiros e Florentino morreu polos disparos das metralladoras xunto a Manuel Agrasar Cajaraville, Vicente López Novo e Ricardo Fernández Carles; tamén morreu o garda civil Manuel Gardón Castro. "Foucellas" e "Ricardito" lograron fuxir.

Notas
-----

1. ↑  A batalla de Luou

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la sierra Arquivado 29 de maio de 2020 en Wayback Machine.
**María de los Remedios Gallego Abeledo**, coñecida como **Marita** ou **Lina**, nada en Vigo o 16 de xaneiro de 1928 e finada en Val do Oise en 1962, foi unha guerrilleira antifranquista galega.

Traxectoria
-----------

O seu pai Manuel Gallego Durán e o seu tío Antonio Gallego Durán foron asasinados polos franquistas en 1936. Xunto cos seus irmáns Josefa, Clementina, Guillermo e Juan Gallego Abeledo, coñecidos como Os Buzos, incorporouse á guerrilla. Comezou colaborando cos fuxidos facendo todo tipo de traballos. Cando a presión se fixo insoportable integrouse coa súa irmá Josefa na IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Foi a compañeira de Francisco Rey Balbís. Foi comisaria política do destacamento Enrique Líster da IV Agrupación. Pasou tempo agochada coa súa irmá Josefa e outros guerrilleiros no refuxio de Goente (As Pontes de García Rodríguez). Atravesou os Pirineus en 1950 co seu compañeiro Moncho e pasou a Francia. En 1951 regresou a Galicia coa consigna de trasladar a Francisco Martínez Leira a Francia, pero este negouse. En París fixo de enlace entre os comunistas franceses e españois. Morreu en Blanc-Mesil-Argenteuil (Val do Oise) en 1962 a consecuencia dun cancro.

Notas
-----

1. ↑  Martínez, Lupe (2008). "Francisco Martínez Leira, Pancho: A historia dunha fuxida sen retorno" (PDF). *Revista eumesa de estudios* (15): 7–17. ISSN 1133-9608. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 08 de xuño de 2013. Consultado o 20 de marzo de 2017.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Marco, Aurora (2007). *Dicionario de Mulleres Galegas*. Vigo: A Nosa Terra. pp. 179–180. ISBN 978-84-8341-146-9.

* Martínez, Lupe (2023). *Guerrilleir@s antifranquistas da provincia da Coruña*. Vigo: Galaxia. pp. 253–254. ISBN 978-84-1176-172-7.

### Ligazóns externas

* Guerrilleiras Arquivado 24 de agosto de 2016 en Wayback Machine.
* Ficha en Los de la sierra *(en francés)*
**Filipe I de Parma** (Madrid, 15 de marzo de 1720 - Alessandria 18 de xullo de 1765), foi duque de Parma (1748-1765), o primeiro da dinastía Borbón.

Era fillo de Filipe V, rei de España e da súa segunda muller Isabel de Farnesio e como tal infante de España, foi tamén conde de Chincón, con grandeza de España entre 1738 e 1754. En 1739 casou en Alcalá de Henares con Luísa Isabel de Francia (1727-1759), princesa de Francia, filla do rei Luís XV e María Leszczyńska.

Biografía
---------

En 1744, durante a Guerra de Sucesión Austríaca, o infante Filipe asumiu o mando do exército conxunto hispanofrancés durante a campaña contra Carlos Manuel III de Sardeña. En 1748 en virtude dos acordo da Paz de Aquisgrán convértese no duque de Parma, Piacenza e Guastalla, a coroación foi o 18 de outubro dese ano .

O duque Filipe desenvolveu unha política ilustrada, expansiva e xansenista, nomeou ministro a Guillaume du Tillot que introduciu reformas que sanearon as finanzas, reforzou o poder do Estado, creou escolas públicas. En 1768 decretou a expulsión dos xesuítas, a confiscación das propiedades da Igrexa Católica e a supresión dos tribunais eclesiásticos do ducado.

Filipe de Parma

Fillos
------

Filipe coa súa dona e fillos
Filipe de Parma deu orixe á póla Borbón-Parma da dinastía de Borbón, e tivo tres fillos

* María Isabel (1741 -1763), muller de Xosé II do Sacro Imperio Romano
* Fernando I (1751 - 1759), duque de Parma á morte do seu pai.
* María Luísa (1751 - 1819), esposa de Carlos IV de España

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q223293
* WorldCat
* VIAF: 261625373
* BMT: 107820
* BNF: 14922790w
* CERL: cnp01386403
* DBE: felipe-de-borbon-y-farnesio
* DBI: ID
* DeutscheBio: 137838573
* FAST: 1970341
* GEC: 0026347
* GND: 137838573
* ICCU: UBOV483978
* ISNI: 0000 0001 2120 4940
* LCCN: no2016042771
* SELIBR: 208880
* SUDOC: 087545683
* WikiTree: Bourbon-83

 |
**Álvaro Valiño**, nado na Coruña en 1977, é un deseñador gráfico galego de recoñecido prestixio no ámbito internacional.

Traxectoria
-----------

É un deseñador que traballa no campo da infografía, a ilustración e o deseño gráfico. En 2011 traballaba no premiado departamento de infografía do diario de ámbito estatal *Público*. Anterioramente fixérao en *La Voz de Galicia*. En 2002 converteuse no primeiro deseñador dun medio galego en obter o premio internacional "*Award of Excellence*" que outorga a Society of Newspaper Design. Acadouno por un infográfico sobre crimes non resoltos.

Ten traballado para *National Geographic*, *The Guardian*, *Il Corriere della Sera* ou *The Washington Post*.

Notas
-----

1. ↑  *A sección de infografía que dirixe Álvaro Valiño en Público, premiada con sete Malofiej* Arquivado 05 de setembro de 2011 en Wayback Machine. nova na DAG.
2. ↑  Reportaxe *O trío do vector*, en Culturagalega.org.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrevista en vídeo con Valiño *(en inglés)*
* Entrevista no xornal ABC *(en castelán*)
* Portfolio profesional
* Tumblr
**Sri Jayawardenapura Kotte** (en támil: ஸ்ரீ ஜயவர்த்தனபுரம் கோட்டே, *srī jayavarttanapuram*), tamén coñecida como **Kotte** (කෝට්ටේ / கோட்டை) é a capital oficial e administrativa de Sri Lanka. Sri Jayawardenepura Kotte é unha cidade satélite dentro da área urbana da capital económica e lexislativa de facto de Sri Lanka, Colombo.

Historia
--------

Desde 1415 ata 1565 foi a capital do antigo reino de Kotte, do que recibiu o seu nome antigo (Cidade de Kotte).
Entre 1450 e 1477 foi a cidade que uniu toda a illa nunha soa autoridade.
En 1989 convirtíase na capital lexislativa e a sede do novo parlamento no país, debido á idea de promover a cidade como unha zona residencial para que non estea tan aglomerado o centro de Colombo.

Xeografía
---------

A cidade converteuse nunha rexión moderna, sofisticada e luxosa na illa, co nivel de vida máis caro do país, aínda que conserva nos arredores os tradicionais campos de cultivo de arroz, o que dificulta a súa relevancia a nivel internacional.

Notas
-----

1. ↑  "The Administrative Capital of Sri Lanka since 1982 is Sri Jayewardenepura Kotte.". *Official Sri Lanka government website*. Arquivado dende o orixinal o 20 de decembro de 2014. Consultado o 2015-01-07.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sri Jayawardenapura-Kotte Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Colombo

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de Colombo
Coordenadas: 41°34′16″N 8°26′02″O﻿ / ﻿41.571, -8.434

**Dume** foi unha freguesía portuguesa pertencente ao concello de Braga. Foi extinta en 2013 tras unha reforma administrativa nacional, pasando a formar parte xunto ás freguesías de Real e Semelhe unha nova freguesía denominada União das Freguesías de Real, Dume e Semelhe, con sede en Real.

Demografía
----------

Posúe unha área de 4,34 km² e unha poboación total de 3.251 habitantes (2011). A densidade de poboación ascende a 749,1 habitante por km².

Historia
--------

Na Hispania visigoda a *diocese de Dumio* foi sé episcopal da igrexa católica, sufragánea da arquidiocese de Braga que comprendía a antiga provincia romana de Gallaecia na diocese de Hispania.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Dume Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Web da freguesía de Dume

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1264965
* WorldCat
* VIAF: 235261013
* GeoNames: 8011043
* OSM: 4140525

 |
**Município de Araxá**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|

 |
| Estado | Minas Gerais |
| Superficie | 1.283 km² |
| PoboaciónDensidade | 87 722 (2007)73,6 hab./km² |
| Latitude | 19º 38' S |
| Lonxitude | 46º 56' O |
| Altitude | 973 msnm |
| Distancia de Belo Horizonte | 374 km |
| Código postal (CEP) | 38000-000 |
| Administración local | Prefeitura Municipal de Araxá - Rua Olegário Maciel 306, Centro |
| Internet | www.araxa.mg.gov.br |
| Alcalde (*Prefeito*) | Antônio Leonardo Lemos Oliveira |
| Mapa da cidade en Minas Xerais |
|  |

**Araxá** é unha cidade sitúada ó oeste do estado brasileiro de Minas Xerais, a uns 374 km da súa capital Belo Horizonte, 649 km de Brasilia (capital do Brasil), 830 km do Río de Xaneiro e a 581 km de São Paulo.

É famosa no país polas súas fontes térmicas e de auga mineral sulfurosas e radioactivas, procuradas para fins medicinais. Ademais é tamén unha cidade histórica, co construcións do período colonial. Ten boas opcións de hospedaxe para quen a visita e un comercio orientado ao turismo pero tamén á súa expresiva poboación (máis de 78.000 habitantes - para os padróns brasileiros, é unha cidade média).

Grande Hotel Araxá, inaugurado en 1944 polo entón gobernador Benedito Valadares, sendo o pioneiro na exploración de seu potencial turístico.
Ademais do turismo, outras actividades importantes son a gandería, a agricultura, a industria de lacticinios, a minería e o comercio.

Interior das Termas de Araxá, complexo para baños con 16.000 m².

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Prefeitura Municipal de Araxá páxina da alcaldía municipal

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q586057
* WorldCat
* VIAF: 168264433
* GEC: 0447933
* GeoNames: 6321142
* LCCN: n86107844
* MusicBrainz: ID
* OSM: 314838
* SUDOC: 13978859X

 |
Coordenadas: 48°00′10″N 37°48′19″L﻿ / ﻿48.00278, -37.80528

**Donetsk** é unha cidade de Ucraína, no extremo sueste do país, cabeceira da rexión minerometalúrxica e industrial de Donbass, unha das maiores de Europa, aínda que coma case todas deste tipo, en forte recesión. A poboación da cidade segundo ó censo do 2001 era de 1 016 194.

A orixe de Donetsk ten sido xustamente unha planta metalúrxica establecida no lugar polo británico John Hughes en 1869.

Historia
--------

A bisbarra onde se asenta a cidade era unha zona de granxas pertencentes a terratenentes, aldeas dos campesiños que as traballaban e, dende o século XVIII, explotacións mineiras do carbón espalladas polo territorio.

Yuzovka en 1912 dende a aceiría.
En 1869, o empresario galés John Hughes obtivo da administración tsarista a concesión para levantar uns altos fornos en terreos que mercou ao príncipe Sergey Kochubeem próximos á aldea de Aleksandrovka. Xunto a aceiría, unhas vivendas para os obreiros e pronto, ao norte, unha pequena poboación (entre o río Kalmius ao leste e un afluente menor ao oeste) e que recibiu o nome de Hughesovka (**Yuzovka** na transcrición fonética ao ruso)  Arquivado 11 de marzo de 2014 en Wayback Machine..

O crecemento do centro metalúrxico e a cidade (en retícula, privilexiando as rúas norte-sur) foron paralelos e espectaculares: de 164 habitantes en 1870 a 5.494 (1884), 29.000 (1897), 70.000 (1914-17).

En 1924, xa na época soviética coma parte de Ucraína, cambiou ou seu nome a **Stalino** (non por Stalin senón por aceiro en ruso).

Durante a segunda guerra mundial foi case que totalmente destruída, sendo reconstruída a grande escala no período posterior. En 1961 renomeouse coma Donetsk, polo río en cuxa conca esténdese unha das concentracións mineiras e industriais maiores do mundo (Donbass), da que a cidade é o centro máis importante.

Nos últimos decenios, coma o resto das áreas da industria pesada do planeta, sofre unha forte recesión e reconversión.

Notas
-----

1. ↑  "O Seminario de Onomástica aproba a adaptación dos nomes da capital e doutras cidades ucraínas". *Real Academia Galega*. 8 de marzo de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Donetsk Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Guía de Donetsk *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q43070
* WorldCat
* VIAF: 314807960
* BNF: 12267493n
* BRE: 1965654
* EBID: ID
* FAST: 1206964
* GEC: 0022758
* GeoNames: 709717
* GND: 4733006-5
* LCCN: n79135449
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge390073
* OSM: 1413957
* SUDOC: 031463797
* Treccani: doneck

 |
**Abel Reverter Valeiras**, nado en Ourense en 1988, é un deseñador visual galego.

Traxectoria
-----------

De familia vinculada á enxeñería, estudou Comunicación Audiovisual na Universidade Complutense de Madrid. En 2011 comezou a traballar como bolseiro nun estudo londiniense de deseño visual, o que o levou a contactar con outras empresas do sector e iniciar a súa carreira profesional como deseñador de gráficos en movemento.

Traballou para varios estudos de deseño gráfico e deseño visual no Reino Unido e nos Estados Unidos, como MPC, primeiro como freelancer e a partir de 2017 con postos xa sénior como director de arte para Monstro.TV ou Territory Projects. Os seus deseños visuais apareceron no filme *Blade Runner 2049*, e en distintas campañas publicitarias de nivel internacional para Apple, Spotify, Microsoft, Google ou *The New York Times*.

En 2012 coñeceu a deseñadora británica Katie Menzies, coa que iniciou unha relación sentimental e laboral e a canda ela fundou en 2018 o estudo Cabeza Patata en Londres.

Notas
-----

1. ↑  Ascón, Miguel (2022-12-26). "Abel Reverter: «La campaña gráfica de Apple para el Año Nuevo chino se hizo en la casa de mi abuela en Ourense»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 2023-04-03.
2. 1 2 3  Penelas, Sandra (2023-04-02). "Abel Reverter, el artista visual ourensano que trabajó para Google y Spotify". *Faro de Vigo* (en castelán). Consultado o 2023-04-03. (require subscrición (?)).
3. ↑  "Abel Reverter (perfil)". *LinkedIn*. Consultado o 3/4/2023. (require rexistro (?)).
**Município de Poços de Caldas**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|

 |
| Estado | Minas Xerais |
| Superficie | 544,4 km² |
| PoboaciónDensidade | 144 386 (2007)283,7 hab./km² |
| Fundada en | 6 de novembro de 1872 |
| Latitude | 21º50'20" S |
| Lonxitude | 46º33'53" O |
| Altitude | 1186 msnm |
| Distancia de Belo Horizonte | 468 Km |
| Código postal (CEP) | 37700-000 |
| Administración local | Prefectura Municipal de Poços de Caldas - R.Francisco Salles, 343 |
| Internet |  |
| Alcalde (*Prefeito*) | Sebastião Navarro Vieira Filho |
| Mapa da cidade en Minas Xerais |
|  |

**Poços de Caldas** é unha cidade do estado brasileiro de Minas Xerais famosa no Brasil polas súas fontes de auga mineral, usadas para varios tipos de tratamento medicinal. A súa fama vén dende finais do século XIX ata hoxe. Grazas á súa altura media (1168 m sobre o nivel do mar) o clima é tropical de altitude, con temperaturas un pouco máis amenas.

Vista do centro de Poços de Caldas.
Unha parte considerábel das actividades económicas da cidade xira en torno do turismo, grazas á fama das súas fontes e baños medicinais. Por estar a 260 km de São Paulo e a 169 km de Campinas (as cales únese por estradas modernas) e tamén a 468 km de Belo Horizonte e 470 km do Río de Xaneiro, o fluxo de turistas vindos destas grandes cidades é expresivo e, así, axuda a movimentar o comercio local, e tamén a produción de doces artesanais e de obxectos decorativos feitos de cristal e vidro fundidos que lembran os de Murano, en Italia. Para tornála máis agradábel ao turista, as súas prazas e avenidas son cuidadosamente arborizadas e floridas.

Vista das Termas Antônio Carlos, balneario de augas minerais da cidade.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Prefectura Municipal de Poços de Caldas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Poços de Caldas*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q817216
* WorldCat
* VIAF: 145442105
* BNF: 15623707c
* EBID: ID
* GEC: 0454358
* GeoNames: 6321685
* LCCN: n82122624
* OSM: 315315
* WOEID: 455984

 |