O **Gran Premio dos Estados Unidos de 1980** foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 5 de outubro de 1980 no circuíto de Watkins Glen de Watkins Glen, Nova York. Foi a 14ª carreira da tempada de Fórmula Un de 1980. Esta carreira tamén se coñece como o **Gran Premio do leste dos Estados Unidos** co fin de distinguila da Gran Premio do oeste dos Estados Unidos, celebrada o 30 de marzo de 1980 en Long Beach (California).

Foi a última carreira da tempada 1980 de Fórmula Un. A carreira foi o 30 Gran Premio dos Estados Unidos, e o 20º e último durante nove anos, que se celebrou en Watkins Glen. A carreira disputouse sobre 59 voltas ao circuíto de 5´435 quilómetros para unha distancia total de carreira de 321 quilómetros.

A carreira foi gañada polo novo campión do mundo, o piloto australiano Alan Jones, pilotando un Williams FW07B. Foi a quinta vitoria de Jones da tempada oficial e o sexto dos sete Grandes Premios (incluíndo España e Australia) que ía gañar nesa tempada. Jones gañou por catro segundos sobre o seu compañeiro de equipo o arxentino Carlos Reutemann con piloto francés Didier Pironi terminando terceiro no seu Ligier JS11 / 15.

Resumo da carreira
------------------

A primeira tempada no Campionato de Frank Williams como escudaría e a undécima como propietario, terminou cunha nova vitoria do líder do equipo e novo campión do mundo de pilotos Alan Jones, este foi o último Gran Premio que se celebrou na histórica pista de Watkins Glen nos outeiros ao pé de Seneca Lake. A desaparición de Glen produciuse logo e que os intentos de rexurdir a pista demostraron non ser suficientes, as zonas de seguridade quedaron pequenas para as novas velocidades, e a asistencia non era a que fora, ata esta carreira estivera en dúbida ata xusto un mes antes.

Na fin de semana do último Gran Premio da tempada a gran sorpresa foi a clasificación do Alfa Romeo do italiano Bruno Giacomelli, que foi o máis rápido nas sesións do venres e sábado, cunha media de 208´502 km/h. O italiano logrou a única pole das súas 69 carreiras, e a primeira para Alfa Romeo desde 1951, logrouna por tres cuartos de segundo sobre un grupo formado por Nelson Piquet no Brabham, Carlos Reutemann no Williams, Elio de Angelis no Lotus e Jones no segundo Williams.

O día da carreira ameazaba choiva, pero non apareceu. Alain Prost, que completaba a súa primeira tempada de F1, sufría os efectos dun accidente na cualificación do sábado, e foi substituído despois da warmup polo holandés Jan Lammers. Ao comezo, Giacomelli saíu ben e lideraba na primeira curva. Jones pasou desde a quinta posición da grella ata a segunda posición entrando na curva un, pero non puido manter a súa progresión. Trompeou sobre a terra, recompúxose e continuou, terminando a primeira volta no décimo cuarto lugar.

Ao final da volta, Giacomelli abrira unha brecha con Piquet, seguido de Reutemann, Didier Pironi, de Angelis e Héctor Rebaque. En dúas voltas máis, o Alfa adiantouse dous segundos e medio. Mentres tanto, Jones estaba loitando para remontar, e na volta 7, xa estaba detrás do McLaren de John Watson, tratando de tomar o sétimo lugar. Watson mantívoo baixo control ata a décima volta, cando logrou pasalo, Jones foise a por de Angelis e Pironi.

Giacomelli seguiu marcando un ritmo uniforme, e a súa vantaxe era de dez segundos na volta 21, Reutemann ameazaba a Piquet, cuxos pneumáticos estaban empezando a desfalecer. Jones alcanzara a De Angelis, e na seguinte volta, estaba quinto.

A presión de Reutemann, e o aumento da falta de adherencia do Brabham, provocaron que finalmente Piquet, na volta 26, fixera un trompo na primeira curva. Na saída de pista danou un faldrón, e retirouse logo de chegar aos boxes. Tres voltas máis tarde, Jones pasou a Pironi poñéndose terceiro, o Ligier tamén sufría o desgaste dos pneumáticos.

O único coche entre Jones e o líder agora era o do seu compañeiro de equipo Reutemann, pero co campionato de pilotos xa en mans de Jones, non habería ordes de equipo. Pero o arxentino tiña subviraxe provocado polo desgastado pneumático dianteiro esquerdo, e Jones pasouno facilmente na volta 30 e puxo a súa mirada en Giacomelli, agora con 12 segundos de vantaxe. O Alfa Romeo vermello e branco correu ata deterse no inicio da volta 32 con problemas eléctricos. Unha vez á cabeza, Jones foi máis e máis rápido, para rematar facendo un 1:34.068 na volta 44, mellor que o seu tempo de cualificación.

Cando Watson entrou en boxes para substituír un amortecedor roto do seu McLaren, o favorito do público Mario Andretti entrou en posición de puntos. Un xogo de pneumáticos novos permitiu a René Arnoux capturar e pasar ao americano, pero unha faldrón roto freou o Renault, e Andretti foi capaz de recuperar o sexto posto para lograr o seu único punto da tempada.

O equipo Williams celebrou a culminación dun ano cun dobrete. A carreira viu non só o final das carreiras de Fórmula Un en Watkins Glen, tamén foi o último Gran Premio dos ex campións mundiais Emerson Fittipaldi e Jody Scheckter e a última carreira de Mario Andretti para Colin Chapman e Lotus.

Clasificación
-------------

### Cualificación

| Pos | Nº | Piloto | Construtor | Tempo | Difereza |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 23 | Italia Bruno Giacomelli | Alfa Romeo | 1:33.291 | - |
| 2 | 5 |  Nelson Piquet | Brabham-Ford | 1:34.080 | + .789 |
| 3 | 28 |  Carlos Reutemann | Williams-Ford | 1:34.111 | + .820 |
| 4 | 12 | Italia Elio de Angelis | Lotus-Ford | 1:34.185 | + .894 |
| 5 | 27 | Australia Alan Jones | Williams-Ford | 1:34.216 | + .925 |
| 6 | 16 | Francia René Arnoux | Renault | 1:34.839 | + 1.548 |
| 7 | 26 | Francia Didier Pironi | Ligier-Ford | 1:34.971 | + 1.680 |
| 8 | 6 |  Héctor Rebaque | Brabham-Ford | 1:35.166 | + 1.875 |
| 9 | 7 |  John Watson | McLaren-Ford | 1:35.202 | + 1.921 |
| 10 | 22 | Italia Andrea de Cesaris | Alfa Romeo | 1:35.235 | + 1.954 |
| 11 | 11 |  Mario Andretti | Lotus-Ford | 1:35.343 | + 2.052 |
| 12 | 25 | Francia Jacques Laffite | Ligier-Ford | 1:35.421 | + 2.130 |
| 13 | 8 | Francia Alain Prost | McLaren-Ford | 1:35.988 | + 2.697 |
| 14 | 21 | Finlandia Keke Rosberg | Fittipaldi-Ford | 1:36.332 | + 3.041 |
| 15 | 50 |  Rupert Keegan | Williams-Ford | 1:36.750 | + 3.459 |
| 16 | 31 |  Eddie Cheever | Osella-Ford | 1:36.908 | + 3.607 |
| 17 | 9 | Suíza Marc Surer | ATS-Ford | 1:37.001 | + 3.710 |
| 18 | 2 |  Gilles Villeneuve | Ferrari | 1:37.040 | + 3.749 |
| 19 | 20 |  Emerson Fittipaldi | Fittipaldi-Ford | 1:37.088 | + 3.797 |
| 20 | 29 | Italia Riccardo Patrese | Arrows-Ford | 1:37.405 | + 4.114 |
| 21 | 4 |  Derek Daly | Tyrrell-Ford | 1:37.923 | + 4.632 |
| 22 | 3 | Francia Jean-Pierre Jarier | Tyrrell-Ford | 1:37.966 | + 4.675 |
| 23 | 1 | Unión Sudafricana Jody Scheckter | Ferrari | 1:38.149 | + 4.858 |
| 24 | 30 | Alemaña Jochen Mass | Arrows-Ford | 1:38.526 | + 5.535 |
| 25 | 14 | Países Baixos Jan Lammers | Ensign-Ford | 1:38.532 | + 5.541 |
| NSC | 43 |   Mike Thackwell | Tyrrell-Ford | 1:51.102 | + 17.811 |
| NSC | 51 |  Geoff Lees | Williams-Ford | - | - |

### Carreira

| Pos | Nº | Piloto | Construtor | Voltas | Tempo/Retirada | Grella | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 27 | Australia **Alan Jones** | **Williams**-**Ford** | 59 | 1:34:36.05 | 5 | **9** |
| 2 | 28 |  **Carlos Reutemann** | **Williams**-**Ford** | 59 | +4.21 segs | 3 | **6** |
| 3 | 25 | Francia **Didier Pironi** | **Ligier**-**Ford** | 59 | +12.57 segs | 7 | **4** |
| 4 | 12 | Italia **Elio de Angelis** | **Lotus**-**Ford** | 59 | +29.69 segs | 4 | **3** |
| 5 | 26 | Francia **Jacques Laffite** | **Ligier**-**Ford** | 58 | +1 volta | 12 | **2** |
| 6 | 11 |  **Mario Andretti** | **Lotus**-**Ford** | 58 | +1 volta | 11 | **1** |
| 7 | 16 | Francia René Arnoux | Renault | 58 | +1 volta | 6 |  |
| 8 | 9 | Suíza Marc Surer | ATS-Ford | 57 | +2 voltas | 17 |  |
| 9 | 50 |  Rupert Keegan | Williams-Ford | 57 | +2 voltas | 15 |  |
| 10 | 21 | Finlandia Keke Rosberg | Fittipaldi-Ford | 57 | +2 voltas | 14 |  |
| 11 | 1 | Unión Sudafricana Jody Scheckter | Ferrari | 56 | +3 voltas | 23 |  |
| NC | 7 |  John Watson | McLaren-Ford | 50 | +9 voltas | 9 |  |
| Ret | 2 |  Gilles Villeneuve | Ferrari | 49 | Accidente | 18 |  |
| NC | 3 | Francia Jean-Pierre Jarier | Tyrrell-Ford | 40 | +19 voltas | 22 |  |
| Ret | 30 | Alemaña Jochen Mass | Arrows-Ford | 36 | Transmisión | 24 |  |
| Ret | 23 | Italia Bruno Giacomelli | Alfa Romeo | 31 | Eléctrico | 1 |  |
| Ret | 5 |  Nelson Piquet | Brabham-Ford | 25 | Trompo | 2 |  |
| Ret | 6 |  Héctor Rebaque | Brabham-Ford | 20 | Motor | 8 |  |
| Ret | 31 |  Eddie Cheever | Osella-Ford | 20 | Suspensión | 16 |  |
| Ret | 29 | Italia Riccardo Patrese | Arrows-Ford | 16 | Trompo | 20 |  |
| Ret | 14 | Países Baixos Jan Lammers | Ensign-Ford | 16 | Dirección | 25 |  |
| Ret | 20 |  Emerson Fittipaldi | Fittipaldi-Ford | 15 | Suspensión | 19 |  |
| Ret | 4 |  Derek Daly | Tyrrell-Ford | 3 | Trompo | 21 |  |
| Ret | 22 | Italia Andrea de Cesaris | Alfa Romeo | 2 | Accidente | 10 |  |
| NTS | 8 | Francia Alain Prost | McLaren-Ford |  | Lesionado | 13 |  |
| NSC | 43 |   Mike Thackwell | Tyrrell-Ford |  |  |  |  |
| NSC | 51 |  Geoff Lees | Williams-Ford |  |  |  |  |

Líderes por volta
-----------------

* Líderes por volta: Bruno Giacomelli 31 voltas (1-31), Alan Jones 28 voltas (32-59)

Posicións logo da carreira
--------------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Clasificación do campionato de pilotos

| Pos | Piloto | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 | Australia Alan Jones | 67 (71) |
| 2 |  Nelson Piquet | 54 |
| 3 |  Carlos Reutemann | 42 (49) |
| 4 | Francia Jacques Laffite | 34 |
| 5 | Francia Didier Pironi | 32 |

 | Clasificación do campionato de construtores

| Pos | Construtor | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 | Reino Unido Reino Unido Williams-Ford | 120 |
| 2 | Francia Ligier-Ford | 66 |
| 3 |  Brabham-Ford | 55 |
| 4 | Francia Renault | 38 |
| 5 |  Lotus-Ford | 14 |

 |

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 5 mellores resultados das 7 primeiras carreiras e os 5 mellores resultados das últimas 7 carreiras contan para o campionato de pilotos. Números sen paréntesis son puntos no Campionato; os números entre paréntesis son os puntos totais anotados.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Carreira anterior:**Gran Premio do Canadá de 1980** | **Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIATemporada 1980** | Carreira seguinte:**Gran Premio do oeste dos Estados Unidos de 1981** |
| Carreira anterior:**Gran Premio dos Estados Unidos de 1979** | **Gran Premio dos Estados Unidos** | Carreira seguinte:**Gran Premio dos Estados Unidos de 1989** |

Notas
-----

* Rob Walker (xaneiro de 1981). "22nd United States Grand Prix: Final Round". *Road & Track*, 110-113.

1. ↑  Weather information for the *1980 United States Grand Prix* at The Old Farmers' Almanac

### Bibliografía

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gran Premio dos Estados Unidos de 1980*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |