recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Isidoro Bugallal Araújo**, nado en Ponteareas o 3 de setembro de 1854 e finado en Madrid o 14 de abril de 1914, foi un avogado, político e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Ramón Bugallal Muñoz e neto do xornalista Isidoro Araújo. Estudou o bacharelato en Pontevedra e licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. En 1883 trasladouse a Madrid e ingresou no corpo de Rexistradores da Propiedade.

Foi deputado provincial, foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Ponteareas nas eleccións de 1903, 1905, 1907 e 1910 e polo distrito de Ourense nas eleccións de 1914. Colaborou en *Faro de Vigo*, *La Correspondencia Gallega* e *El Universo* e foi elixido académico correspondente da Real Academia Galega.

Placa en Ponteareas.
Grazas a súa xenerosidade construíuse o edificio das Escolas Graduadas de Ponteareas, que ocupou o Museo Municipal e agora ocupa o Conservatorio Municipal.

Vida persoal
------------

Casou en primeiras nupcias con María Pérez de Castro Martínez, filla de Evaristo Pérez de Castro Brito, e foi pai de Javier Bugallal Pérez de Castro. María faleceu en 1892 e Isidro casou en segundas nupcias con Pilar Marchesi Buhigas (1894); deste matrimonio tivo como fillo ao xornalista José Luis Bugallal Marchesi.

Obras
-----

* *Dos semblanzas de Cánovas*, 1898.
* *Suiza española. Paseando por Galicia*, 1903.
* *Notas políticas. Antes y después del Desastre*, 1908.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo Edicións. 2010-2011.
* López Morán, Beatriz; Mínguez-Goyanes de la Rica, José Luis (2003). Real Academia Galega, ed. *Parlamentarios de Galicia, biografías de deputados e senadores (1810-2001)*. A Coruña. ISBN 978-84-87987-27-4.
* Candeira Mosquera, Francisco (1990). *Caciquismo e poder local na Galicia da restauración (distrito de Ponteareas, 1881-1894)*. Ponteareas: Galicia - Sur. ISBN 84-404-8088-1.

### Outros artigos

* Gabino Bugallal Araújo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390750
* WorldCat
* VIAF: 4849162368005225790007
* BNE: XX1213580
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 17480

 |
**Isidoro Sánchez Salgués**, nado en Santiago de Compostela o 11 de abril de 1828 e finado na mesma cidade o 18 de agosto de 1890, foi un médico e profesor galego, catedrático de Historia Natural e Cabaleiro da Orde de San Xoán de Xerusalén.

Traxectoria
-----------

Doutorouse en Medicina e Cirurxía o 20 de xaneiro de 1854 logo de ler no acto de investidura o discurso *De la abnegación en el Médico*. Exerceu a docencia e investigación na Universidade de Santiago de Compostela e nos Institutos de Bacharelato de Ourense, Salamanca e da súa cidade natal.

No período en que foi catedrático atenddeu as tres seccións do Gabinete de Historia Natural, especialmente Zooloxía e Mineraloxía, preocupandose de recoller e mercar fondos para fornecer a colección da Universidade. Incluíu unha sección de entomoloxía e abriu un apartado de anatomía comparada con esqueletos de animais vertebrados.

En 1882 ampliouse o gabinete, construíndose novas vitrinas e aumentando os andeis para a mostra de pezas pequenas como minerais ou moluscos. Amais, nesa época iniciouse a sección de botánica, cunha colección de madeiras galegas. Conseguiu para a Biblioteca do centro obras de Bowles e relacionadas coa Expedición do Pacífico.

Estivo casado con María de la Concepción Álvarez Astray, con quen tivo catro fillos: Isidoro, Benito, Leopoldo e Carmen.

Obra
----

* *Dictamen referente a la conveniencia de propagar el cultivo del Avellano común en Galicia* (Sociedade Económica de Amigos do País de Santiago, 1881)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bugallo Rodríguez, A.: *O ensino da Historia Natural no Instituto de Santiago (1850-1903). Profesorado e recursos, dependencias e influencias*. Universidade de Santiago.
* *Instituto Xelmirez. Pasado e Presente*. Deputación da Coruña. 1997.
* *Isidoro Sabell Salgués*. UNED. Pontevedra. 2013

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16579840
* BNE: XX1431323

 |
**Isidoro Araújo Alcalde**, chamado **Isidoro Araujo de Lira**, nado en Bouzas o 3 de xaneiro de 1816 e finado na Habana o 7 de maio de 1861, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Estudou humanidades en Tui e filosofía no mosteiro beneditino de Samos. En 1835, cando ten efecto a desamortización coa exclaustración dos bieitos, marcha a Madrid onde comeza a traballar no Ministerio de Gobernación. Posteriormente trasládase a traballar ao goberno civil de Salamanca, onde permanece ata 1839.

Nese ano emigra a Cuba e establécese como mestre na Habana. Alí comeza de cheo a escribir. Primeiro redacta a novela por entregas *Ana Mir* no xornal *Noticioso y Lucero*, que publica entre 1840 e 1841. No xornal tamén comeza a escribir artigos de opinión, co pseudónimo de Lira, e conseguindo máis cotas de poder no medio. Tanto é así que cando o xornal se refunda co nome de *Diario de la Marina*, en 1844, Araújo faise copropietario e primeiro director.

Araújo participou en lobbies de empresarios cubanos na España peninsular, onde realizou varias viaxes. Nunha delas, en 1854 participou na fundación en Madrid do *Diario Español*. Regresado á illa, exerceu de xornalista e de voceiro dos intereses dos comerciantes españois na illa. Faleceu como consecuencia das feridas recibidas nun duelo.

O seu neto foi o tamén xornalista Isidoro Bugallal e o político e presidente de España Gabino Bugallal.

Obra
----

* *Ana Mir*, novela por entregas.
* *Memoria sobre el estado político y administrativo de Cuba*, ensaio.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, A. (1951). "ARAUJO DE LIRA, Isidoro". *Diccionario bio-bibliográfico de escritores* (en castelán) **I**. Santiago de Compostela: Bibliófilos Gallegos. p. 79.

### Ligazóns externas

* "Isidoro Araújo de Lira". *Álbum da Emigración* do Consello da Cultura Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390748
* WorldCat
* VIAF: 86972709
* BNE: XX1204143
* ISNI: 0000 0000 5963 6266

 |
Igrexa Santa-María-de-Sion en Axum reconstruía por Haile Selassie en 1950
Capela da Arca da Alianza, no conxunto da Igrexa Santa-María-de-Sion en Aksoum.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras ge'ez. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

A **Igrexa de Santa María de Sión** (en amhárico: ርዕሰ አድባራት ቅድስተ ቅዱሳን ድንግል ማሪያም ፅዮን Re-ese Adbarat Kidiste Kidusan Dingel Maryam Ts’iyon) é unha célebre igrexa situada na cidade de Axum en Etiopía e un lugar de grande importancia para a Igrexa Etíope Tewahedo .

Destruída e construída varias veces, a nova igrexa foi levantada polo emperador Haile Selassie en 1950. Nunha capela próxima gárdase a Arca da Alianza coidada por un monxe gardián que é a única persoa con licenza para ver a reliquia. Segundo o libro sagrado Kebra Negast, a Arca foi levada hai 3000 anos de Xerusalén a Etiopía polo rei Ménélik I, fillo do rei Salomón e da Raíña de Sabá.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Igrexa Ortodoxa Copta

### Ligazóns externas

* *Keepers of the Lost Ark?*. *Smithsonian magazine*, Paul Raffaele, decembro 2007  Arquivado 10 de outubro de 2015 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1150986
* WorldCat
* VIAF: 8325150382226513500001
* EBID: ID
* Orthodox Encyclopedia: 63938

 |
Templo da Igrexa Cristiá das Illas Cook en Matavera
A **Igrexa Cristiá das Illas Cook** (**Cook Islands Christian Church**, coñecida tamén polas siglas **CICC**) é a principal denominación relixiosa das Illas Cook, conforma unha igrexa protestante de tradición congregacionalista que agrupa a arredor de 18.000 membros, incluíndo ao 56% dos residentes nas Cook. pero a igrexa tamén conta con congregacións en Nova Zelandia e Australia.

Historia
--------

A CICC ten a súa orixe no labor da Sociedade Misioneira de Londres (LMS), que comezou a traballar nas illas en 1821. En 1852, a LMS fundou a **Cook Islands LMS Church**. que se converteu en autónoma en 1968 ao aprobar o Parlamento das Illas Cook a Lei de constitución da Igrexa Cristiá das Illas Cook Cook.. En 1978 a igrexa formou a primeira congregación fóra das illas, en Auckland formada por naturais das Illas Cook residentes nesa cidade.

Organización
------------

A sede central da Igrexa está en Takamoa, o órgano de decisión da Igrexa é a Asemblea Xeral que se xunta cada dous anos, o órgano executivo é o Consello Executivo, formado por dez persoas que se elixen cada catro anos, encabezado polo presidente non obstante é o Secretario Xeral o responsable do Consello Executivo e da administración da Igrexa.
Cada igrexa local ou congregación, *ekalesia* en maorí das illas Cook é autónoma, en 2010 a igrexa contaba 23 congregacións nas Cook, 22 en Nova Zelandia e 15 en Australia. Os pastores, que en 2010 eran 70, fórmanse no Colexio Teolóxico de Takamoa en Rarotonga. A Igrexa Cristiá das Illas Cook é membro do Consello Mundial de Igrexas, e da Conferencia de Igrexas do Pacífico.

Notas
-----

1. 1 2 3  Cook Islands Christian Church Arquivado 21 de maio de 2011 en Wayback Machine. oikoumene.org, consultado o 13 de novembro de 2010.
2. ↑  Central Intelligence Agency, The World Factbook: Cook Islands Arquivado 27 de maio de 2016 en Wayback Machine. cia.gov, consutlado o 13 de novembro de 2010.
3. ↑  "Bill signals change for Cook Islands Christian Church" Arquivado 29 de marzo de 2008 en Wayback Machine. press release, 3 July 2003, cook-islands.gov.ck, consultado o 13 de novembro de 2010.
4. ↑  Pacific Conference of Churches[*Ligazón morta*]
A **Igrexa Presbiteriana de Gales** (*Eglwys Bresbyteraidd Cymru*),  tamén coñecida como **Metodistas Calvinistas** (*Methodistiaid Calfinaidd*) ou **Ordes Calvinistas de Gales** (*Trefnyddion Calfinaidd*), é unha denominación inconformista galesa.

Historia
--------

**Igrexa Presbiteriana** en Llandinam
A denominación desenvolveuse a partir da Reforma Metodista no século XVIII baixo o liderado de Howel Harris, Daniel Rowland e William Williams, Pantycelyn e máis tarde Thomas Charles. Neste período foi un movemento dentro da igrexa anglicana, e só en 1811 comezou a ordenar ministros. O proceso de separación completouse cando publicou a Confesión de Fe (*Gyffes Ffydd*) en 1823. 

A denominación creceu rapidamente na primeira metade do século XIX, dirixida por homes como Thomas Jones (Denbigh) (1756-1820), John Elias (1774-1841) e John Jones, Talysarn, até converterse na denominación inconformista máis grande de Gales. Era diferente da outra denominación inconformista que reclamou o nome de "Metodistas", é dicir, os Metodistas Wesleyanos que seguiron a John Wesley en Inglaterra e que máis tarde se espallaron en Gales. O calvinismo foi defendido polos metodistas en Gales e o calvinismo foi a teoloxía da denominación desde o principio. 

Houbo un maior crecemento despois da Reforma de 1904-1905, dirixida por Evan Roberts, pero desde entón o número de membros diminuíu significativamente. A 31 de decembro de 2005 a denominación tiña 33.363 membros con 69 ministros a tempo completo e 20 ministros a tempo parcial.

Notas
-----

1. ↑  "Eglwys Bresbyteraidd Cymru" (en galés). Consultado o 2023-01-30.
2. ↑  "Eglwys Bresbyteraidd Cymru". *Cristnogaeth Cymru* (en inglés). Consultado o 2023-01-30.
3. ↑  "Gweinidogion y Trefnyddion Calfinaidd yn Liverpool (1867)". *Peoples Collection Wales* (en inglés). Consultado o 2023-01-30.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Hanes Methodistiaeth Galfinaidd Cymru*, golygwyd dros Gymdeithas Hanes Eglwys Methodistiaid Calfinaidd Cymru gan Gomer Morgan Roberts. Cyfrol 1 : *Y deffroad mawr*; Cyfrol 2 : *Cynnydd y corff*; Cyfrol 3 *Y Twf a'r Cadarnhau*.(Caernarfon : Llyfrfa'r Methodistiaid Calfinaidd).
* R. Geraint Gruffydd*, Y Gair a'r Ysbryd: Ysgrifau ar Biwritaniaeth a Methodistiaeth*, gol. E. Wyn James (2019)

### Ligazón externa

* Sitio web da Igrexa Presbiteriana de Gales Arquivado 26 de xuño de 2007 en Wayback Machine. Arquivado

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre relixión é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1422268
* WorldCat
* VIAF: 138974495
* BNF: 13545237c
* CiNii: DA1930841X
* EBID: ID
* FAST: 533603
* GND: 45869-7
* ISNI: 0000 0001 1872 0338
* LCCN: n79063704
* NLA: 36101742
* SUDOC: 06710729X

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos armenios. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Iván Konstantinovich Aivazovsky**, en armenio *Հովհաննես Այվազովսկի*, en ruso *Иван Константинович Айвазовский*, nado en Teodosia o 29 de xullo de 1817 e finado no mesmo lugar o 5 de maio de 1900, foi un pintor ruso de orixe armenia famoso polas súas mariñas. 

Naceu na cidade de Feodosiya, Crimea, viviu a súa infancia na pobreza, pero grazas ao seu talento artístico conseguiu entrar no instituto e posteriormente pasar pola Academia de artes de San Petersburgo.

Comezou pintando paisaxes e fixo unha serie de pinturas de cidades costeiras crimeanas antes de facer unha viaxe por toda Europa. No final da súa vida, pintou escenas navais comisionado pola Mariña rusa.

Traxectoria
-----------

En 1833 ingresou na Academia Imperial das Artes de San Petersburgo, recibindo dous anos despois a medalla de prata nun certame artístico pola súa obra *Estudo aéreo sobre o mar*. Esta pintura foi elixida para decorar o Palacio de Inverno. En 1841 comezou unha viaxe de cinco anos que o levaría por distintos países, entre eles Italia, Portugal, España, Francia, Reino Unido e Holanda. En 1842 coñeceu ao célebre paisaxista Turner. Ao seu regreso a Rusia, en 1844, recibiu o nomeamento como académico da Academia Imperial das Artes de San Petersburgo. Dous anos despois foi nomeado profesor na mesma institución.

En 1848 celebrou a súa primeira exposición en Moscova. En 1853 participou nas escavacións arqueolóxicas realizadas en Teodosia, sacando á luz numerosos obxectos de arte que pasaron a formar parte das coleccións do Ermitage.

En 1857, tras unha brillante exposición das súas obras celebrada en París, Aivazovski foi condecorado coa Lexión de Honra. En 1869 visitou Exipto.

Galería de obras
----------------

* O Mercury atacado por dous barcos turcos, 1892*O Mercury atacado por dous barcos turcos*, 1892
* Tormenta, 1854*Tormenta*, 1854
* A novena onda*A novena onda*
* O Caúcaso*O Caúcaso*
* Batalla de ChesmaBatalla de Chesma
* Vista de TallinnVista de Tallinn
* Porto de Odessa no Mar Negro*Porto de Odessa no Mar Negro*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Ligazóns externas

* Iván Aivazovsky en www.artvibrations.com *(en inglés)*
* Iván Aivazovski. Fotos e Biografía *(en ruso)*


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q181568
* WorldCat
* VIAF: 29803213
* BIBSYS: 90094326
* BMT: 16985
* BNB: ID
* BNF: 14521467m
* BRE: 1805265
* Bridgeman: 13278
* CERL: cnp01378931
* CiNii: DA05552241
* DeutscheBio: 118501267
* Discogs: 3782022
* Europeana: ID
* FAST: 59082
* FNA: ID
* GND: 118501267
* ICCU: LO1V021905
* IMDb: nm1837302
* ISNI: 0000 0001 1049 6925
* LCCN: n80103821
* MusicBrainz: ID
* NKC: jn20011018808
* NLA: 36051069
* NTA: 070270465
* OL: OL418725A
* RKD: 769
* RSL: 000004534
* SELIBR: 403014
* SUDOC: 069045747
* Treccani: ivan-konstantinovic-ajvazovskij
* ULAN: 500021161

 |
**Humberto I de Maurienne e Belley** (máis tarde tamén de Chablais), chamado *Humberto das mans brancas*, nado no Reino de Borgoña cara ao 980 e finado en Hermillon, condado de Savoia, o 1 de xullo de 1048, foi o primeiro conde de Maurienne, que foi o embrión da futura Savoia (1032 - 1048) e o iniciador da posterior chamada dinastía Savoia no que se había converter no condado do mesmo nome.

Traxectoria
-----------

Naceu ao redor do 980 nunha aldea da actual Maurienne, daquela parte do Reino de Borgoña e agora parte de Savoia. Era descendente da nobreza saxoa, italiana, borgoñona ou provenzal. Chamárono "o das mans brancas" pola súa gran xenerosidade ao longo da súa vida.

Morreu na aldea de Hermillon, agora no departamento francés de Savoia, o 1 de xullo de 1048.

### Subida ao trono condal

Durante as guerras entre Rodolfo III de Borgoña e Henrique II do Sacro Imperio Romano Xermánico, Humberto apoiou a este cedendo provisións e soldados polos seus lazos familiares. Como resultado desta axuda, o emperador Henrique II nomeouno conde de Aosta, unha rexión montañosa do Reino de Borgoña e concedeulle o norte de Vienés. Pola súa situación nestas terras, Humberto protexeu o flanco do exército de Henrique durante a súa invasión da península italiana en 1004.

As terras de Humberto eran esencialmente autónomas á morte de Henrique II grazas á súa inaccesibilidade e importancia reducida. Así, en 1032, na desintegración do Reino de Borgoña pola morte de Rodolfo III sen descendentes dividiuse o condado de Viena no condado de Albon e Maurienne por Conrado II do Sacro Imperio Romano Xermánico.

### Matrimonio e descendentes

Casou con Ancilla de Lenzbourg, filla do mestre de cerimonias do Reino de Borgoña, con quen tivo catro fillos coñecidos:

* Amadeu I de Savoia (? - 1051 ), conde de Savoia.
* Bucardo de Savoia (? - 1068 ), arcebispo de Lión.
* Aimone de Savoia (? - 1055 ), bispo de Sion.
* Odón I de Savoia (V 1020 - 1060 ), conde de Savoia.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Humberto I de Savoia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

* Dinastía Savoia.
* Condado de Savoia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q451436
* WorldCat
* VIAF: 172692129
* CERL: cnp01201104
* DeutscheBio: 139581480
* GND: 139581480
* WikiTree: Savoie-278

 |
**Ivan Řehák**, nado en Bratislava o 2 de setembro de 1954, é un medallista e deseñador de moeda eslovaco.

Traxectoria
-----------

Ivan Řehák estudou Relevo de Escultura con Rudolf Pribiš na escola da Academia de Belas Artes e Deseño de Bratislava de 1973 a 1979.

Řehák é docente no departamento de Arquitectura da facultade de Enxeñaría Civil da Universidade Técnica Eslovaca en Bratislava, cidade esta na que reside.

Obra
----

Aínda que a súa obra abrangue tamén a pintura e o debuxo, o máis salientable das súas creacións está na medallística. Algunhas das súas medallas están dedicadas a personaxes como Rodolfo II de Habsburgo (2012), Galileo Galilei (2014), Arthur Conan Doyle (2014) ou Maximiliano II (2015), ou a temas como a capitalidade real de Praga (2013), a Ponte de Carlos (2014) ou a Catedral de San Vito (2014).

Nas súas creacións utiliza a modo de sinatura as súas iniciais IR superpostas e estilizadas.

Moedas dun euro eslovacas co anverso deseñado por Ivan Řehák
Como medallista participou nas exposicións internacionais da Federación Internacional da Medalla de Arte (FIDEM) en países como Francia, Portugal, os Estados Unidos, Finlandia ou o Reino Unido.

Řehák deseñou ademais varias moedas para a República Checa e para Eslovaquia. No primeiro caso é autor de senllas moedas conmemorativas de 200 coroas checas datadas en 2010, en tanto que para Eslovaquia foi o creador do anverso nacional das moedas dun euro e de dous euros circulantes, que comezaron a cuñarse en 2009, así como diversas emisións conmemorativas co valor facial en euros.

O seu anverso da moeda de dous euros cuñada pola Casa da Moeda de Eslovaquia foi galardoado por *Krause Publications* co Premio Moeda do Ano de 2011 á mellor moeda comercial emitida en 2009.

Notas
-----

1. ↑  "Ivan Řehák". *ABART*.
2. 1 2 3 4  "Ivan Řehák". *Mince na území Slovenska.*
3. 1 2 3  "Ivan Řehák". *Prazska Mincovna.*
4. ↑  Moedas deseñadas por Ivan Řehák. *Numista.com*
5. ↑  "Krause Publications Announces Coin of the Year Award Winners". En *Coins Weekly*. 17 de novembro de 2010.
6. ↑  Scarinci, D. (2015). *Coin of the Year: Celebrating Three Decades of the Best in Coin Design and Craftsmanship*. Krause Publications. ISBN 978-1-4402-4476-6

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de deseñadores das moedas de euro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q60202818
* WorldCat
* VIAF: 85349776
* NKC: xx0007209

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Evadne.
Capaneo, o home de Evadne, escala os muros da cidade pero es morto por un raio de Zeus (c. 340 a.C. Vila Getty, California)
Na mitoloxía grega, **Evadne** era a filla de Ifis, un dos heroes que protagonizaron a guerra dos Sete contra Tebas. 

Ifis casou con Capaneo , que tamén participou -e morreu- no fracasado intento de conquistar Tebas. Capaneo quixo entrar na cidade gabeando a muralla cunha escaleira pero Zeus matouno cun raio; isto fixo ver ós tebanos que Zeus estaba con eles, polo que se armaron de valor e saíron da cidade, facendo fuxir ós arxivos. 

Cando se organizaron os ritos fúnebres polos xefes mortos na batalla, todos foron incinerados nunha gran pira excepto Capaneo, pois a tradición esixía que, ó ser morto por un raio, fose enterrado separado dos demais, nunha tumba valada. Pero entón, Evadne, a muller de Capaneo, botouse sobre a pira común e queimouse viva .

Evadne e Capaneo tiñan un fillo, Esténelo, que formou parte da expedición coñecida como os Epígonos, formada polos fillos dos sete capitáns mortos na anterior campaña. Neste caso, a guerra rematou coa toma e destrución de Tebas. Este Esténelo herdou o reino de Ifis, que morreu sen fillos vivos .

Notas
-----

1. ↑  Outra tradición di que Ifis e Capaneo eran irmáns.
2. ↑  Outras fontes din que se queimou na pira do seu home.
3. ↑  Os deuses castigaron deste xeito a Ifis por haber aconsellado a Polinices que subornara á muller de Anfiarao, Erifile, co colar de Harmonía. Anfiarao, presionado pola súa esposa, accedeu a ir á guerra e morreu na mesma.
**Evangelista Torricelli**, nado en Faenza (Romagna) o 15 de outubro de 1608 e finado en Florencia o 25 de outubro de 1647, foi un físico e matemático italiano.

Traxectoria
-----------

Quedou orfo con moi poucos anos, polo cal, viviu co seu tío, Jacobo Torricelli, un frade que lle ensinou humanidades. En 1627 foi enviado a Roma para estudar ciencias xunto a Benedetto Castelli.

A lectura da obra de Galileo *Diálogo da nova ciencia* inspiroulle algúns dos seus principios mecánicos. Estes principios aparecen na súa obra *De motu*. En 1632 Castelli púxose en contacto con Galileo para amosarlle o traballo do seu pupilo e solictarlle que o acollese, e Galileo aceptou, polo que Torricelli trasladouse a Arcetri, onde foi aprendriz de Galileo. Este morreu nos primeiros meses do ano seguinte. Fernando II de Toscana nomeouno físico e matemático da corte, polo cal non ve cumprido o seu soño de volver a Roma e tense que trasladar a Florencia finalmente.

Tiña pleuresía, pola culpa desta enfermidade faleceu en Florencia cando só tiña trinta e nove anos. Dous séculos máis tarde fixéronlle unha estatua na súa cidade natal.

Descubrimentos de Torricelli
----------------------------

En 1643 descubriu o principio do barómetro, polo cal pasou a posteridade, xa que con este descubrimento demostraba a existencia da presión atmosférica, principio demostrado máis tarde por Blaise Pascal. Ademais de descubrir o principio do barómetro tamén enunciou o teorema de Torricelli, moi importante en hidráulica.

En 1644 publicou o seu traballo sobre o movemento na obra *Opera geometrica*. A publicación desde principio máis outros traballos sobre as curvas cicloides, supúxolle unha loita contra Roberval, quen o acusou de plaxio. Aínda que parece ser que os dous chegaron a mesma conclusión por separado. A loita durou ata a morte de Torricelli.

Tamén tivo máis descubrimentos como por exemplo, o principio que di que unha serie de corpos que están conectados de modo que debido o seu movemento o seu centro de gravidade non pode baixar ou subir estes elementos están en equilibrio.

* Mellorou o método de Cavalieri.
* Realizou melloras nos telescopios e nos microscopios .
* Descubriu o corno de Gabriel, consistente nunha superficie infinita cun volume finito. Isto supuxo un paradoxo moi grande no seu tempo, que provocou unha polémica en torno a natureza do infinito.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q102490
* WorldCat
* VIAF: 24633476
* BAV: ADV11315811
* BIBSYS: 90408882
* BNCHL: 000411784
* BNE: XX1762491
* BNF: 12117674q
* BRE: 4198453
* CANTIC: a11403391
* CERL: cnp00396713
* CiNii: DA11598666
* DBI: ID
* DeutscheBio: 118623427
* E-Enlightment: torrievang003331
* EBID: ID
* FAST: 142544
* GEC: 0066955
* GND: 118623427
* ICCU: RAVV037977
* ISNI: 0000 0000 8076 6399
* LCCN: n85800789
* MGP: 154455
* MR: 195973
* NKC: mzk2003202318
* NLA: 35791203
* NLG: 246997
* NNDB: 000087344
* NTA: 128991682
* OL: OL1724985A
* openMLOL: 2811
* PTBNP: 1267092
* SNAC: w6k93ntz
* SUDOC: 029581206
* Treccani: evangelista-torricelli
* WikiTree: Torricelli-6
* zbMATH: torricelli.evangelista

 |
O **Evanxeo de Filipe** é un dos Evanxeos gnósticos, parte dos Evanxeos apócrifos. Datado entre 180 e 350 EC estivo perdido para os investigadores modernos ata que un exipcio o redescubriu por accidente, enterrado nunha cova preto de Nag Hammadi, en 1945.

O texto non está relacionado cos Evanxeos canónicos. Inda que o evanxeo poida parecer semellante ao Evanxeo de Tomé, non é un evanxeo propiamente dito, senón unha colección de ensinanzas e reflexións gnósticas, unha "antoloxía gnóstica", segundo o estudoso da relixión Marvin Meyer e Esther A. De Boer, que consideran que é un texto valentianista. Os sacramentos, en concreto o sacramento do matrimonio, son o tema principal. O texto é coñecido por ser unha das primeiras fontes da popular teoría de que Xesús estaba casado con María Madalena. O manuscrito en grego antigo describe a Xesús como o "koinonos" de María, ou "compañeiro", o que podería implicar unha relación sexual íntima ou un amigo ou compañeiro na fe. Inda que o texto orixinal do papiro está perdido algunhas traducións enchen os ocos suxerindo que "Xesús quería a María Madalena máis que aos outros discípulos e soia bicala na boca a miúdo."

A súa única relación co apóstolo Filipe é que este é o único apóstolo mencionado nos manuscritos (73, 8).> Doutra banda, un "Filipe evanxelista" é mencionado nos Feitos dos Apóstolos (21:8):

[...] *entrando na casa do evanxelista Felipe, un dos Sete, paramos onda el.*
Como parte da biblioteca Nag Hammadi o Evanxeo de Filipe atópase no Museo Copto do Cairo, Exipto, nunha biblioteca só aberta para investigadores.

Notas
-----

1. ↑  A relación entre o Antigo Testamento, Novo Testamento e textos gnósticos con o texto son discutidos por Grant, Robert M.. The Mystery of Marriage in the Gospel of Philip (en inglés). [S.l.]: Vigiliae Christianae, Setembro 1961. vol. 15.3:129-140..
2. ↑  "Rivals of Jesus," National Geographic Channel (2006).
3. ↑  Marvin Meyer, Esther A. De Boer, The Gospels of Mary: The Secret Tradition of Mary Magdalene, the Companion of Jesus, pp. 36-7 (HarperCollins, 2004) ISBN 978-0-06-083451-7
4. 1 2 3  Jane Schaberg (31 de agosto de 2004). The Resurrection of Mary Magdalene: Legends, Apocrypha, and the Christian Testament. Continuum International Publishing Group. pp. 152–. ISBN 978-0-8264-1645-2. Consultado o 15 de novembro de 2012.
5. ↑  A Biblia Galega, Feitos dos Apóstolos, Capítulos 21-25 Consultado o 19 de agosto de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q60867
* EBID: ID

 |
Representación esquemática dos resultados dunha electroforese de proteínas en xel do plasma sanguíneo.
As **gammaglobulinas** son un tipo de proteínas globulinas, identificadas pola posición que ocupan ao realizar unha electroforese de proteínas séricas. As proteínas globulares presentes no soro sanguíneo que migran á rexión gamma (por teren carga eléctrica positiva) nunha electroforese denomínanse gammaglobulinas. As gammaglobulinas máis importantes son as inmunoglobulinas (anticorpos), aínda que algunhas inmunoglobulinas non son gammaglobulinas (non se illan na fracción sérica das gammaglobulinas), e non todas as globulinas son inmunoglobulinas.

Uso como tratamento médico
--------------------------

As inxeccións de gammaglobulinas utilízanse xeralmente para intentar potenciar temporalmente a inmunidade dun paciente contra certas enfermidades. Utilizáronse contra a hepatite A (tratamento menos frecuente actualmente desde que hai vacina) ou sarampelo, como preparación antes dun transplante de riles, en pacientes con inmunodeficiencias (como os que teñen agammaglobulinemia asociada ao X ou síndrome de hiper-IgM) ou outras doenzas inmunolóxicas, como a púrpura trombocitopénica idiopática. Tamén na enfermidade de Kawasaki.

Patoloxía
---------

O exceso de gammaglobulinas denomínase hipergammaglobulinemia e a deficiencia hipogammaglobulinemia.

Unha doenza que afecta ás gammaglobulinas denomínase "gammopatía", por exemplo a gammopatía monoclonal de importancia indeterminada.

Notas
-----

1. ↑  S. Ramakrishnan (October 2004). *Textbook of Medical Biochemistry*. Orient Blackswan. pp. 157–. ISBN 978-81-250-2071-4.
2. ↑  Allan Gaw; Michael Murphy; Rajeev Srivastava, Robert A. Cowan, Denis St. J. O'Reilly (7 June 2013). *Clinical Biochemistry E-Book: An Illustrated Colour Text*. Elsevier Health Sciences. pp. 52–. ISBN 978-0-7020-5414-3.
3. ↑  Charles I. Leftwich. Prevention of infectious hapatitis by gamma globulin. Calif Med. 1954 Sep; 81(3): 226–229. PMCID PMC1532125.
4. ↑  Antibodies for preventing measles after exposure. Cochrane Database of Systematic Reviews: Plain Language Summaries. 
First published: April 1, 2014. PMID 24687262
5. ↑  "Multi-center Study Finds Therapy Boosts Kidney Transplants In 'Highly Sensitized' Patients".
6. ↑  Terry W Chin et al. Agammaglobulinemia Medication. Medscape.  Updated: May 06, 2014.
7. ↑  Arsinur Oral, Jacob Nusbacher, John B. Hill, Jessica H. Lewis. Intravenous gamma globulin in the treatment of chronic idiopathic thrombocytopenic purpura in adults. The American Journal of Medicine. Volume 76, Issue 3, Part 1, 30 March 1984, Pages 187-192
8. ↑  Harada K. Intravenous gamma-globulin treatment in Kawasaki disease. Acta Paediatr Jpn. 1991 Dec;33(6):805-10. PMID 1801561

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Proteínas sanguíneas

### Ligazóns externas

* gamma-Globulins *Medical Subject Headings* (MeSH) na Biblioteca Nacional de Medicina dos EUA.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5520338
* BNCF: 72069
* BRE: 2343288
* EBID: ID
* GEC: 0111148
* MAG: 79162176

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D005719

 |
**Francisco Cacharro Pardo**, nado en Guarromán (Xaén) o 16 de novembro de 1936 e finado o 8 de marzo de 2015, foi un político galego. Foi un dos homes fortes do Partido Popular de Galicia na provincia de Lugo durante boa parte do Fraguismo.

Traxectoria
-----------

Antes de entrar en política foi inspector xefe de ensino primario na provincia de Lugo (1973-1981). Omnipresente na política galega desde as posicións máis conservadoras de Galicia, é senador por Lugo desde 1977 a 2008, concelleiro de Lugo desde 1974 a 2007, foi conselleiro de Educación (1982-1983), presidente da Deputación de Lugo desde 1983 ata 2007. Para as eleccións municipais de 2007 Xosé Manuel Barreiro, vicepresidente do PPdeG e presidente do PP provincial de Lugo, anunciou que competiría nas eleccións internas do partido para ser o candidato á presidencia da Deputación Provincial de Lugo, o que se interpretou como unha desautorización da actual dirección do PP cara á súa política. Logo de deixar a presidencia da deputación luguesa mantivo enfrontamentos coa dirección do partido.

Home que non refusaba a polémica, chegou a desmarcarse dos dirixentes do PP galego nos seus últimos anos na Deputación. Mantivo enfrontamentos tanto con eles como co fiscal xefe de Lugo, Jesús Izaguirre, quen o 19 de maio de 2006 chegou a facer un rexistro na sede da Deputación polas presuntas irregularidades na contratación de obras, rexistro coñecido como 'operación Muralla'. En manifestacións realizadas en xaneiro de 2006 apoiou as declaracións do senador Carlos Benet no que equiparaba o entón presidente do goberno español José Luis Rodríguez Zapatero cun golpista.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**non existía** |  **Conselleiro de Educación** 1982-1983 | Sucesor:**Víctor Manuel Vázquez Portomeñe** |
| Predecesor:**Luís Cordeiro** |  **presidente da deputación de Lugo** 1983-2007 | Sucesor:**Xosé Ramón Gómez Besteiro** |

Vida persoal
------------

O seu fillo, Francisco Cacharro Gosende, tamén se dedicou á política activa.

Notas
-----

1. ↑  *Falece Cacharro Pardo, histórico barón do PP galego*, nova aparecida en *Praza Pública* o 8 de marzo de 2015.
2. ↑  Apoio de Cacharro ás declaracións de Carlos Benet. *20 minutos*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3397723
* WorldCat
* VIAF: 87529372
* BNE: XX1748159
* PACE: 1948

 |
**Francisco Botas Ratera**, nado en Ferrol en 1967, é un banqueiro galego.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Economía, Empresas e Dereito na Universidade Pontificia Comillas, e posteriormente especializouse en finanzas internacionais na Universidade de California, Berkeley. Comezou traballando como auditor e consultor na firma estadounidense KPMG, unda das catro maiores do mundo no seu sector, e despois na consultora francesa Capgemini.

En 1998 fichouno o Banco Etcheverría como director xeral, e despois como conselleiro delegado. Botas xestionou a entidade ata a súa compra por parte de Banesco, a entidade venezolana dirixida por Juan Carlos Escotet, en 2012. Continuou no posto trala venda, e iniciou o proceso de expansión ao abeiro de NCG Banco, entidade coa que xa compartía o Banco Etcheverría algunhas fases da súa operativa. Primeiro, en maio de 2013, mércalle o banco de Betanzos a NCG Banco 67 oficinas fóra de Galicia, e posteriormente toda a entidade, en decembro de 2013. 

En marzo de 2014, e á vista da dilación no proceso de fusión entre as entidades, pasou a ser o director xeral de NCG Banco. 

Hoxe en día[*cando?*] é o conselleiro delegado de Abanca.[]
**Francisco Caamaño González**, nado en Muros en 1908 e finado en Ferrol o 20 de abril de 2004, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Militar, foi oficial de Intendencia da Armada. Estivo destinado en Cádiz, Cartaxena, Madrid e Ferrol. Nos anos setenta foi presidente da Caixa de Aforros e Monte de Piedade de Ferrol. O 25 de abril de 1977 foi designado alcalde de Ferrol. Permaneceu no cargo até 1979, cando o deixou por razóns de saúde. Asemade, foi presidente do Racing Club de Ferrol entre 1953 e 1957. Finou en Ferrol o 20 de abril de 2004.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Joaquín González-Llanos Galvache** |  **Alcalde de Ferrol** 1977 - 1979 | Sucesor:**Julio Pisos Solmo** |

Vida persoal
------------

Casou en Ferrol e foi pai de María Dolores, Isabel, Pilar, Francisco, Vicente e Juan Caamaño Cebreiro.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 21-4-2004, p. 51.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* El alcalde de las compensaciones
**Francisco Cebreiro Barros**, nado en Ferrol o 27 de outubro de 1897 e finado en Neda o 29 de xullo de 1977, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela e licenciouse en 1923. Médico de Neda, onde era coñecido como o "médico dos pobres" e como "Don Paco da Merced" pois residía no Pazo da Merced. Na República foi elixido concelleiro de Neda en 1931 e pertenceu a directiva de Izquierda Republicana de Neda. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e internado uns meses no castelo de San Felipe. Nos anos corenta curou a varios guerrilleiros antifranquistas feridos e facilitoulles medicamentos, tamén os aloxou no pazo e chegou a impartirlles cursos de primeiros auxilios. Foi detido por iso. Foi alcalde de Neda no franquismo.

Na súa homenaxe adicóuselle unha rúa en Neda, que deu nome ao lugar de Médico Cebreiro.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:' |  **Alcalde de Neda** - | Sucesor:' |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 6-3-1986, p. 24.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santalla López, Manuela; Santalla Méndez, Rui (2018). *O médico Cebreiro, don Paco da Mercé*. ISBN 978-84-09-02875-7.

* Simón Lorda, David (2011). "Recuperando a Memoria (histórica) na sanidade galega (II): Médicos, Practicantes e "Maquis": O apoio á guerrilla e aos represaliados na posguerra" (PDF). *Cadernos de Atención Primaria* **18**: 166. Consultado o 6 de xuño de 2014.

### Ligazóns externas

* "Neda sufraga la escultura al «médico de los pobres»", artigo en *La Voz de Galicia*, 5 de agosto de 2002.
* Entrevista
**Francisco Bustelo Vázquez**, nado en Ribadeo en 1901 e finado en Madrid o 8 de marzo de 1987, foi un enxeñeiro de camiños galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Ramón Bustelo González. Enxeñeiro de Camiños, foi director de Energía e Industrias Aragonesas, que se encargaba da construción da planta petroquímica de Sabiñánigo no Pireneo oscense en 1936. No golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba en Madrid para axudar á súa irmá Mercedes. Foi denunciado polos falanxistas. A empresa axudou a Francisco e buscoulle refuxio na embaixada de Francia en Madrid e despois en Francia, desde onde pasou a Donostia cando xa remataba a guerra. Logo do seu matrimonio con Carlota García del Real foi copropietario da Banca Bengoechea, que despois se denominou Banca Bustelo. En 1955 concedéronlle a Gran Cruz da Orde do Mérito Civil.

Vida persoal
------------

Casou en Madrid con Carlota García del Real González en 1930, e foi pai de José Ramón, Francisco, Carlos e Carlota Bustelo García del Real.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *ABC*, 9-3-1987, p. 83.
2. ↑  Fuimos nosotras: Las primeras parlamentarias de la democracia
3. ↑  *El Correo Gallego*, 21-7-1955, p. 1.
4. ↑  *El Regional*, 13-10-1930, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Historia de La Guerra Civil contada por dos hermanas. Memorias de golpe, revolución y guerra

### Ligazóns externas

* Historia de la 'tía Carlota'
**Frutos Cerecedo Lapatza**, nado cara a 1894 e finado en Pontevedra o 22 de maio de 1975, foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Doutor en Dereito pola Universidade Central aos 20 anos, colaborou en *Galicia Nueva*. Avogado en Vilagarcía, rexentou a Academia Cerecedo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi encargado por Salvador Mujica Buhigas, Comandante Militar, de formar a Comisión xestora do concello de Vilagarcía de Arousa, que presidiu. O 9 de decembro de 1936 foi nomeado alcalde, ocupando o cargo ata o 15 de febreiro de 1937. O 21 de novembro de 1941 volveu ser nomeado alcalde de Vilagarcía, finalizando o seu mandato o 8 de maio de 1944. Foi alcalde novamente o 4 de marzo de 1948 cesando o 1 de febreiro de 1952. En marzo de 1952 foi designado deputado provincial. Seguiu pertencendo ao Consejo Local del Movimiento de Vilagarcía nos anos sesenta. Finou nunha clínica de Pontevedra o 22 de maio de 1975.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Valentín Briones Rey** |  **Alcalde de Vilagarcía de Arousa** 1936 - 1937 | Sucesor:**Juan Gil Sequeiros** |
| Predecesor:**Eduardo Miranda Lamas** |  **Alcalde de Vilagarcía de Arousa** 1941 - 1944 | Sucesor:**Juan Gil Sequeiros** |
| Predecesor:**Juan Gil Sequeiros** |  **Alcalde de Vilagarcía de Arousa** 1948 - 1952 | Sucesor:**Jacobo Rey Daviña** |

Notas
-----

1. ↑  *Galicia Nueva*, 4-10-1914, p. 3.
2. ↑  *La Noche*, 1-11-1965, p. 8.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 24-5-1975, p. 14.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O Alcalde Borruell
* Recuerdos del Dr. Moreira Casal por Enrique Lago Cid Arquivado 24 de setembro de 2015 en Wayback Machine.
O **Gasteiz Izotz Hockey Taldea** ou **Gasteiz IHT** (en galego *Club Hóckey Xeo Gasteiz*) tamén coñecido pola súa denominación en castelán CH Gasteiz (*Club Hielo Gasteiz*) é un club de hóckey sobre xeo vasco da cidade de Vitoria. Foi fundado en 1977 e competiu na Superliga española, na que acadou como mellor resultado na clasificación final dous terceiros postos en 2001 e 2004, tamén disputou a Copa do Rei, chegando en dúas ocasións ás semifinais 2004 e 2008. Deixou as súas actividades séniors no 2005 debido a dificultades económicas, polo que se adicou ao hóckey a patíns. Porén, o Gasteiz IHT conserva equipos de base, sendo un dos mellores clubs de formación do Estado español.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey sobre xeo*** |


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Gaspar Torrente**, nado en Campo (provincia de Huesca) en 1888 e finado en Barcelona en 1970, foi un político aragonés, líder do nacionalismo aragonés de comezos do século XX.

Biografía
---------

Quedou orfo de nai cando tiña un ano, pasou a infancia acompañando ao seu pai, xastre ambulante, ata que este faleceu en 1897. Marchou á casa dun irmán, que residía en Barcelona e encargouse unha familia catalá da súa educación.

Foi un dos dirixentes da Unión Aragonesista e escribiu no seu voceiro *El Ebro* en castelán e catalán, presidiu as súas mocidades entre 1920 e 1923. En 1928 trasladouse a Graus e alí fundou en xuño de 1930 *El Ideal de Aragón* e tentou dar pulo ao aragonesismo na zona coa constitución da Unión Regionalista de Graus en marzo de 1931, pero que tivo escaso éxito e a fins de 1931 volta a Barcelona, onde fundou e foi o presidente de Estado Aragonés, o primeiro partido político nacionalista aragonés, e en outubro de 1935 tirou á rúa a publicación *Renacimiento Aragonés*. Foi comisario da Generalitat en Oliana (provincia de Lleida) en 1938. Detido polas tropas franquistas en xaneiro de 1939. En 1940 conseguiu a liberdade.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Fundación Gaspar Torrente *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3324076
* WorldCat
* VIAF: 75417697
* DBE: gaspar-torrente-espanol
* FAST: 255945
* GEA: 12318
* GND: 1207293237
* ISNI: 0000 0000 2778 888X
* LCCN: n88234101
* SUDOC: 115604634

 |
**Fernando Roig Alfonso**, nado na pedanía de Poble Nou (Valencia) o 25 de xuño de 1947, é un empresario español. É o propietario e presidente de Pamesa e máximo accionista e presidente do Villarreal Club de Fútbol.

Traxectoria
-----------

Na súa faceta empresarial é propietario e presidente da industria cerámica Pamesa, con sede en Almassora (Castelló), e dono do 11% da cadea de supermercados Mercadona, que dirixe o seu irmán Juan. Tamén está presente no sector da enerxía eólica a través da sociedade Renomar.

A outra faceta pola que é coñecido Fernando Roig é a deportiva, xa que se trata do máximo accionista e presidente do Villarreal Club de Fútbol, e foino do Pamesa Valencia de baloncesto, ademais de ser un importante accionista do Valencia Club de Fútbol. Fernando Roig adquiriu a maioría das accións do equipo de Vila-real na tempada 1997-98, na que compaxinou a dirección tanto do Villarreal CF como do Pamesa Valencia. Baixo o seu mandato, o club de fútbol experimentou un gran crecemento, ascendendo á Primeira División e xogando competicións europeas, tanto a Copa da UEFA como a Champions League. Ademais creou equipos de fútbol base como o Villarreal B, destacando a construción da Cidade Deportiva. Finalmente delegou as súas funcións no Pamesa no seu irmán Juan Roig, aínda que nunca se desvinculou do club que patrocina.

En xaneiro de 2009 recibiu o premio ao "Mellor Dirixente Deportivo 2008" outorgado polo diario *Mundo Deportivo*, sendo a primeira vez que se facía entrega dese premio na categoría mencionada.

Vida persoal
------------

Fernando Roig está casado coa pintora Elena Negueroles, coa que ten dous fillos, un dos cales, Fernando, colabora co seu pai na xestión do Villarreal CF. O 22 de febreiro de 2006 foi nomeado Fillo Adoptivo de Vila-real polo Concello desta localidade, nun acto celebrado no auditorio municipal.

Notas
-----

1. ↑  "Fernando Roig, o ‘Mellor Dirixente Deportivo 2008’". Villarreal CF. 23 de xaneiro de 2009. Consultado o 24 de xaneiro de 2009. [*Ligazón morta*]
2. ↑  "Fernando Roig é nomeado fillo adoptivo de Vila-real". nostresport.com. Arquivado dende o orixinal o 08 de outubro de 2007. Consultado o 25 de agosto de 2007.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3780510
* FootballDatabase: 79771

 |
O receptor **GLIC** é unha canle iónica regulada por ligando da bacteria *Gloeobacter*. As siglas proceden do inglés *Gloeobacter Ligand-gated Ion Channel*. É un homólogo dos receptores de acetilcolina nicotínicos. É unha canle selectiva de catións (pasan a través dela ións positivos) regulada por protóns (a canle abre cando se une a ela un protón, ión H+  
). Igual que os receptores de acetilcolina nicotínicos, é un oligómero pentámero funcional (a canle funciona como unha ensamblaxe de cinco subunidades). Porén, mentres que os seus homólogos eucariotas son heterooligómeros (as unidades ensambladas son diferentes), todas as bacterias coñecidas ata agora que expresan estas canles codifican unha soa unidade monómera, o que indica que o receptor GLIC é funcionalmente un homooligómero (con todas as subunidades idénticas).

A semellanza na secuencia de aminoácidos cos canles iónicas reguladas por ligando (LGICs) eucariotas non está localizada en ningún dominio particular de estrutura terciaria, o que indica unha función dos receptores GLIC similar á dos seus equivalentes eucariotas. En calquera caso, a función de regular o limiar de excitación do potencial de acción na transmisión do sinal nervioso de organismos multicelulares non se pode trasladar a organismos unicelulares, o que fai que o propósito das canles iónicas reguladas por ligando bacterianas non sexa inmediatamente obvio.

Estrutura
---------

A estrutura da canle aberta foi resolta por dous equipos independentes de investigadores en 2009 a valores de pH baixos de 4-4,6 (co receptor GLIC sendo regulado por protóns).

Notas
-----

1. ↑  Tasneem A, Iyer L, Jakobsson E, Aravind L (2004). "Identification of the prokaryotic ligand-gated ion channels and their implications for the mechanisms and origins of animal Cys-loop ion channels". *Genome Biology* **6** (1): R4. ISSN 1465-6906. PMC 549065. PMID 15642096. doi:10.1186/gb-2004-6-1-r4.
2. ↑  Bocquet N, Nury H, Baaden M, Le Poupon C, Changeux JP, Delarue M, Corringer PJ (2009). "X-ray structure of a pentameric ligand-gated ion channel in an apparently open conformation". *Nature* **457** (7225): 111–114. Bibcode:2009Natur.457..111B. ISSN 0028-0836. PMID 18987633. doi:10.1038/nature07462.
3. ↑  Hilf RJ, Dutzler R (2009). "Structure of a potentially open state of a proton-activated pentameric ligand-gated ion channel". *Nature* **457** (7225): 115–U122. Bibcode:2009Natur.457..115H. ISSN 0028-0836. PMID 18987630. doi:10.1038/nature07461.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Receptor de bucle de cisteína
* Canle iónica
* Receptor (bioquímica)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17081224
* MAG: 2777309112

 |



  


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---