recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Peter Eisenman**, nado en Newark (Nova Jersey) o 11 de agosto de 1932, é un arquitecto estadounidense coñecido por amosar un certo parelelismo entre os seus proxectos e as súas ideas filosóficas e teorías literarias. Englóbase, especialmente grazas aos seus últimos traballos, dentro do estilo arquitectónico desconstrutivista.

Traxectoria
-----------

### Educación

Cidade da Cultura en Santiago de Compostela.
Fixo os seus estudos de secundaria no *Columbia High School*, Maplewood. Xa na universidade obtivo o grao en arquitectura pola Universidade de Columbia e un máster e doutoramento na Universidade de Cambridge. Dende o ano 2003 recibiu un total de catro títulos de *Doutor honoris causa*, pola Università La Sapienza (Roma), a University of Illinois (Chicago), o Pratt Institute (Nova York) e Syracuse University (tamén en Nova York).

### Carreira

Memorial do holocausto en Berlín.
A finais dos anos cincuenta foi colaborador de Walter Gropius, e no 1975 foi un dos integrantes dos Five Architects. En 1982 fundou o Institute for Architecture and Urban Studies, de Nova York.

Peter Eisenman, descendente de inmigrantes xudeus alemáns de Estrasburgo, é internacionalmente recoñecido pola súa visión provocadora da arquitectura. Construíu unha serie innumerable de proxectos a grande escala incluíndo o Wexner Center para as Artes na Ohio State University, o Greater Columbus Convention Center en Columbus, Ohio, e o Aronoff Center for Design and Art na Universidade de Cincinnati.

Como resultado do concurso de ideas que gañou, constrúe en Santiago de Compostela a Cidade da Cultura, un conxunto de edificios destinados a actividades culturais. Unhas obras que lle levaron a completar un deseño orixinal da cidade de John Hejduk e a colaborar cos arquitectos españois Andrés Perea e Andrés Jaque. As obras foron obxecto de polémicas públicas pola súa xestión económica e polas dúbidas sobre a súa utilidade posterior.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de *Eisenman Architects* *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q317164
* WorldCat
* VIAF: 54297401
* BIBSYS: 90339370
* BLBNB: 000192409
* BNF: 13481332m
* CANTIC: a19191042
* CiNii: DA01895905
* DeutscheBio: 118895834
* EBID: ID
* FAST: 83193
* Filmportal: ID
* GEC: 0247455
* GND: 118895834
* ICCU: CFIV036144
* IMDb: nm2170946
* ISNI: 0000 0001 2133 6425
* LCCN: n81139667
* Munzinger: 00000020816
* NDL: 00685181
* NKC: ola2009531593
* NLA: 35764230
* NLG: 321645
* NTA: 070464669
* Persée: 459329
* SELIBR: 184723
* SNAC: w6rf61xx
* SUDOC: 033233411
* ULAN: 500025316

 |
**Pedro Payo Piñeiro**, nado na Coruña o 15 de novembro de 1814 e finado en Manila o 1 de xaneiro de 1889, foi un relixioso galego.

Traxectoria
-----------

Catedral de Manila tralo terremoto de 1880
Entrou no convento de San Domingos con dezasete anos. En 1837 foi enviado ás Filipinas, onde estudou na Universidade de Santo Tomás de Manila. En 1839 ordenouse sacerdote.

Entre 1863 e 1866 foi nomeado procurador das misións en Hong Kong antes de volver ás Filipinas, onde ocupou diferentes cargos. En 1872 faleceu o bispo de Cebú, entón a máis grande do mundo, e tres anos despois Payo foi elixido para sucedelo. Porén, non chegou a asumir o cargo porque foi nomeado arcebispo de Manila en 1876. Durante o seu bispado ordenou realizar un censo nas illas, estableceu un vapor por mor do conflito con Alemaña sobre as illas Carolinas e consagrouse a nova catedral de Manila.

Recoñecementos
--------------

Recibiu as Cruces de Isabel a Católica, de Carlos III e do Mérito Naval. En 1966 o concello da Coruña nomeou unha rúa na súa honra en Eirís.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Real Academia de Historia
2. 1 2 3  Gutiérrez, José Manuel (01-10-2009). "Fray Pedro Payo Piñeiro: Tan lejana como las misiones". *La Opinión A Coruña* (en castelán). Consultado o 17-05-2021.
3. 1 2 3  Naya, Juan. *Calles y plazas coruñesas. Volumen II* (en castelán). A Coruña: Grafinsa. p. 55-56.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***A Coruña*** |

### Bibliografía

* Huetz de Lemps, Xavier. *La controversia de las sepulturas en Filipinas. Finales del siglo xviii – finales del siglo xix* (en castelán). Consultado o 17-05-2021.

### Ligazóns externas

* Dialnet

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2860225
* BNE: XX1526095
* Catholic-Hierarchy: papi
* DBE: pedro-payo-pineiro

 |
**Pedro Salinas y Serrano**, nado en Madrid en 1891 e finado en Boston en 1951, foi un poeta español, membro da Xeración do 27.

Traxectoria
-----------

Doutor en dereito e en letras, entre 1914 e 1917 foi lector de castelán na Sorbona, ao regresar a España ensina nas universidades de Sevilla, Murcia. En 1922 marcha para dar clases en Oxford e dende 1923 estará nos Estados Unidos, volverá en 1926 e colabora co Centro de Estudos Históricos que fundara Ramón Menéndez Pidal, en 1932 edita a revista literaria *Índice Literario* e en 1933 funda a Universidade Internacional de Santander, trala guerra civil española ten que se exiliar e traballa en numerosas universidades dos Estados Unidos e Porto Rico.

A obra poética de Salinas adoita dividirse en tres etapas. a inicial, a da plenitude e a do exilio:

A etapa inicial (1923-1932) está marcada pola influencia da poesía pura de Juan Ramón Jiménez e caracterízase pola idea de depuración e perfección poética e o protagonismo dos temas amorosos. Entre as obras desta etapa destacan *Presagios* (1923), *Seguro azar* (1929) e *Fábula y signo* (1931).

A etapa de plenitude abrangue ata 1939 e fórmana a trloxía amorosa *La voz a ti debida* (1933), *Razón de amor* (1936) e *Largo lamento* (1939).

A etapa do exilio está formada por *El contemplado* (1946), extenso poema no que dialoga co mar de San Xoán de Porto Rico; *Todo más claro y otros poema*s (1949) e a obra póstuma *Confianza* (1955), afirmación gozosa da realidade vivida.

Entre a súa obra narrativa destaca *La bomba increible* (1950), novela sobre os horrores da bomba atómica, e *El desnudo impecable y otras narraciones* (1951).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q379789
* WorldCat
* VIAF: 44304992
* BIBSYS: 90261497
* BNA: 000049251
* BNE: XX1055262
* BNF: 119234750
* BRE: 3529032
* BVMC: 7530
* CANTIC: a10584274
* CiNii: DA02157852
* DBE: pedro-salinas-serrano
* DeutscheBio: 118794248
* Dialnet: 540867
* EBID: ID
* FAST: 45180
* GEC: 0058152
* GND: 118794248
* ICCU: RAVV029169
* ISNI: 0000 0001 0892 6498
* LCCN: n79127088
* NKC: jn19990007317
* NLA: 35472732
* NNDB: 000113433
* NTA: 068744854
* OL: OL6458603A
* Persée: 735503
* PTBNP: 73085
* SELIBR: 327875
* SNAC: w6377hp0
* SUDOC: 027120023

 |
A **pequena e mediana empresa**, coñecida tamén polo acrónimo **PEME**, é unha empresa con características distintivas, e ten dimensións con certos límites ocupacionais e financeiros prefixados polos estados ou rexións.

Segundo a Recomendación da Comisión Europea da Unión Europea de 6 de maio de 2003, baseándose na *Carta da Pequena Empresa* emitida no Consello europeo de Santa María da Feira en xuño de 2000, con entrada en vigor o 1 de xaneiro de 2005, é a unidade económica con personalidade xurídica ou física que reúna os seguintes requisitos:

| Tipo de empresa | Empregados |  | Facturación(Millóns de €) |  | Total de Balance(Millóns de €) |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Microempresa | < 10 | e | ≤ 2 | ou | ≤ 2 |
| Pequena empresa | < 50 | e | ≤ 10 | ou | ≤ 10 |
| Media empresa | < 250 | e | ≤ 50 | ou | ≤ 43 |

Características
---------------

As pemes son axentes con lóxicas, culturas, intereses e un espírito emprendedor específicos. Usualmente viuse tamén o termo MiPEME (acrónimo de "micro, pequena e mediana empresa"), que é unha expansión do termo orixinal, onde se inclúe á microempresa.

As pequenas e medianas empresas son entidades independentes, cunha alta predominancia no mercado de comercio, quedando practicamente excluídas do mercado industrial polos grandes investimentos necesarios e polas limitacións que impón a lexislación en canto ao volume de negocio e de persoal, os cales se son superados converten, por lei, a unha microempresa nunha pequena empresa, ou unha mediana empresa convértese automaticamente nunha grande empresa. Por todo iso unha peme nunca poderá superar certas vendas anuais ou unha cantidade de persoal.

Notas
-----

1. ↑  Comisión Europea da UE. "Recomendación 2003/361/CE da Comisión, de 6 de maio de 2003, sobre a definición de microempresas, pequenas e medianas empresas". Diario Oficial L 124 de 20.5.2003. Arquivado dende o orixinal o 11 de febreiro de 2012. Consultado o 14 de xaneiro de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Economía
* Capitalismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q622439
* BNCF: 13238
* BNF: 11934172k
* GEC: 0272528
* GND: 4031031-0
* MAG: 48879800
* NDL: 00573948
* NKC: ph115211

 |
O **Partido Republicano Radical Socialista** (**PRRS**), máis coñecido como **Partido Radical Socialista** foi un partido republicano xurdido en España en 1929 froito da escisión da tendencia de esquerdas do Partido Republicano Radical. Os principais líderes deste novo partido foron Marcelino Domingo, Álvaro de Albornoz e Félix Gordón de Ordás. O partido acadou un importante éxito nas eleccións de 1931, con 54 escanos. Nas eleccións de 1933 só obtivo cinco. A ideoloxía era republicana de esquerdas, defensora dun estado laico, fondamente anticlerical; reformista en aspectos fiscais, agrarios e do exército. O PRRS participou nos gobernos de esquerdas do Primeiro Bienio (1931-1933) so o liderado de Manuel Azaña, que incluía a republicanos de esquerda e a socialistas. Álvaro de Albornoz foi un dos principais ideólogos da lexislación laica da Segunda República desde o seu posto de ministro de Xustiza. 

O Partido Republicano Radical Socialista viuse afectado por numerosas crises ao longo da súa existencia. En 1932, Botella Asensi marchou do PRRS para fundar Izquierda Radical-Socialista (IRS). Ao ano seguinte, profundas discrepancias sobre a colaboración cos socialistas no seo do goberno abriron unha grave fenda no seo do partido, os sectores máis á esquerda, liderados por Marcelino Domingo e Álvaro de Albornoz, partidarios de manter a coalición co PSOE, enfrontáronse ao sector máis á dereita, encabezado por Félix Gordón de Ordás, defensor do achegamento ao Partido Radical de Alejandro Lerroux e que habería de confluír coa Izquierda Radical-Socialista e unha escisión da esquerda do Partido Radical na Unión Republicana. A finais dese ano, o sector progresista abandonou o partido para fundar o Partido Republicano Radical Socialista Independiente, que se fusionaría con Acción Republicana e a Organización Republicana Gallega Autónoma para dar lugar a Izquierda Republicana, o 3 de abril de 1934.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Partido Republicano Radical Socialista en Galicia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q617220
* WorldCat
* VIAF: 133023808
* BNE: XX189789
* GEA: 9838
* GEC: 0049223

 |
O **Partido Social Demócrata Foral** foi un partido político navarro activo durante a Transición.

Foi creado no verán de 1976 por Jaime Ignacio del Burgo a partir de dúas asociacións preexistentes, *Causa Ciudadana* e *Acción Social Democrática*, e inscrito no rexistro de partidos políticos do Ministerio de Interior o 21 de febreiro de 1977, presentándose en sociedade en marzo de dito ano. Formaban o seu comité executivo Jaime Ignacio del Burgo, presidente, Juan Cruz Alli, Javier Hervada, Marisa Abril e Jesús Tanco. Outro militante que posteriormente acadaría sona foi Javier Gómara.

O PSDF era membro federado do Partido Social Demócrata de Francisco Fernández Ordóñez e Rafael Arias Salgado e constituíu en Navarra, xunto co Partido Demócrata Liberal de Jesús Aizpún a coalición Unión de Centro Democrático, que se presentou ás eleccións xerais de 1977 obtendo tres escanos e tres senadores (entre eles, o presidente do partido, Del Burgo). Ao transformarse a UCD en partido político en 1978, o PSDF desapareceu.

Notas
-----

1. ↑  Problemas en la actuación de partidos no legalizados *El País*, 22 de febreiro de 1977.
2. ↑  Archivo Linz de la Transición Española. Instituciones

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrada do **Partido Social Demócrata Foral** na Enciclopedia Digital Ilustrada del País Vasco - "Auñamendi".
Coordenadas: 33°26′46″S 25°44′45″L﻿ / ﻿-33.4461, 25.7458

O **Parque Nacional de Elefantes Addo** (afrikaans: *Addo Olifant Nasionale Park*, inglés: *Addo Elephant National Park*) está situado no distrito de Sarah Baartman, na parte oeste da provincia do Cabo Oriental en Suráfrica, 70 quilómetros ao nordeste de Porto Elizabeth no val do río Sundays. O parque nacional é, cos seus 1640 km², o máis grande do Cabo Oriental.

Historia
--------

O parque nacional foi establecido no ano 1931 para a protección dos once elefantes que inda sobrevivían na rexión, os últimos elefantes que até ese momento non caeran vítimas dos cazadores de marfil ou dos campesiños. A inauguración do parque fora precedida dunha caza de elefantes iniciada polo goberno, xa que os elefantes desolaban os campos e xardíns da zona na procura de alimento. Nun só ano abateu P. J. Pretorius, chamado "o último gran cazador branco", 130 elefantes. Tralas protestas públicas polas cazas masivas estableceuse a reserva natural, que foi dende entón ampliada en diferentes ocasións. No ano 1954, cando o parque contiña 22 elefantes, cercou o entón director do parque Graham Armstrong 270 hectáreas de superficie, un cerco que inda hoxe segue en uso. No ano 2004 vivían no parque uns 350 elefantes e poucos anos despois, no 2006, un pouco mais de 400. Con esta cantidade chegouse ao máximo de poboación ecoloxicamente sostible.
A longo prazo o Parque de Elefantes Addo converterase no terceiro máis grande de Suráfrica, chegando a unha superficie de 3600 km².

Flora e fauna
-------------

Ademais dos elefantes viven no parque nacional antílopes, búfalos africanos, eláns, alcélafos, Phacochoerus africanus, cebras, rinocerontes, hienas e leopardos. Nalgunhas zonas periféricas, como a zona do encoro de Darlington ou nas montañas Zuurberg , viven tamén ungulados típicos da zona do Cabo, como cebras de montaña, ñus negros, órix ou antidorcas marsupialis. No río Sundays viven hipopótamos. No ano 2003 foron introducidos leóns no parque.

O parque nacional alberga máis de 500 especies de plantas de 70 familias diferentes.

Turismo
-------

O parque recibe cada ano 120.000 visitantes, dos cales un 50% son estranxeiros, na súa maioría provindo de Alemaña, Países Baixos e o Reino Unido.

Animais no Parque Nacional de Elefantes Addo
--------------------------------------------

* ElefanteElefante
* Rabaño de elefantes no parqueRabaño de elefantes no parque
* Búfalo africanoBúfalo africano
* CebrasCebras
* AlcélafosAlcélafos
* LeónsLeóns
* Un elefante que defende un burato de auga contra un phacochoerusUn elefante que defende un burato de auga contra un phacochoerus

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Parque Nacional de Elefantes Addo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* *Addo Elephant National Park*. Sitio web do Parque Nacional www.sanparks.org (inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q353318
* WorldCat
* VIAF: 240533473
* EBID: ID
* GeoNames: 1023670
* GND: 4528686-3
* OSM: 2715959

 |
**Pequena Tobago** ou *Illa das Aves do Paraíso* (en inglés: **Little Tobago** ou **Bird of Paradise Island**) é unha pequena illa fronte á costa nororiental de Tobago, e parte da república de Trinidad e Tobago. A illa é de aproximadamente 1 quilómetro cadrado de superficie e está situada en latitude norte 11 ° 18 ' e 60 ° 31' lonxitude oeste, aproximadamente a 2,4 km de Speyside. O punto máis alto na illa está de aproximadamente a 37 m sobre o nivel do mar.

A illa posúe bosques secos, Trátase dun importante criadeiro de aves mariñas, Pequena Tobago é tamén un bo sitio para ver o proceso por medio do cal as aves reprodúcense nas pequenas illas veciñas.

O mar entre Tobago e Pequena Tobago é pouco profundo, é pódense ver atractivos peixes tropicais que habitan nos corais de vivas cores. É unha área popular para o mergullo, especialmente no arrecife "Angel" fronte á illa Goat.

Historia
--------

En 1909 Sir William Ingram introduciu a gran ave do paraíso (*Paradisaea apoda*) na illa, nun intento de salvar a especie da caza excesiva para o comercio das plumas na súa nativa Nova Guinea. Preto de 45 aves novas foron introducidas na illa. Logo da morte de Ingram en 1924 os seus herdeiros cederon a illa ao Goberno de Trinidad e Tobago como santuario de vida silvestre. As aves sobreviviron na illa ata polo menos 1958, cando foron filmados por un equipo de *National Geographic*. Non hai rexistros fiables logo de 1963, cando o ciclón Flora golpeou a illa e a poboación presúmese que se extinguiu.

Notas
-----

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Pequena Tobago*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2915498
* EBID: ID
* GeoNames: 3574275
* TGN: 1007885

 |
**Josefa González Clavijo**, nada en Los Barrios (provincia de Cádiz) o 2 de xuño de 1934, é unha escritora galega de orixe andaluza, máis coñecida como **Pepy G. Clavijo**.

Traxectoria
-----------

Filla de pai militar, de nena viviu en Assilah (Protectorado Español de Marrocos). Instalouse coa súa familia en Pontevedra en 1950. Estudou Maxisterio na Escola Normal de Pontevedra, e deu clase nas Academias Helenes e Minerva até que aprobou oposicións ao ensino público. Despois deu clase nos colexios de Vilalonga (Sanxenxo), Quintela (Moaña) e O Toural (Vilaboa) até a súa xubilación en 2004.

Comezou a publicar unha sección en *Diario de Pontevedra* sobre os nomes das rúas da vila pontevedresa. En 1996 unha escolma de 98 deses nomes foi publicada pola Deputación de Pontevedra, con ilustracións de Juan Carlos Vilar. En 2008 apareceu unha edición ampliada con 173 rúas Publicou tamén outros libros de poesía e relatos, así como un volume sobre as igrexas e mosteiros de Pontevedra.

Participou en numerosos recitais. Dirixe o grupo de teatro da Asociación de Amas de Casa e Consumidores de Pontevedra.

Vida persoal
------------

En 1952 casou con Fernando Estévez López (fillo da mestra Milagros López Blanco), e tiveron unha filla e dous fillos.

Obra
----

### Poesía

* *Poesías* (1996)
* *Poesías II* (1998)
* *Poesías III* (2005)
* *Poemas y relatos* (2008)
* *Vuelta... e volta* (2014; con Eva Rodríguez Ferreirós)

### Narrativa

* *Cuentos y... Contos e...* (2000; con Eva Rodríguez Ferreirós)
* *Reflejos* (relatos, 2002; con Ico Estévez)
* *Curiosidades* (2011)
* *Secuencias* (2014)

### Ensaio

* *Pontevedra, de los nombres propios de las calles* (1996; con ilustracións de Juan Carlos Vilar Pérez)
* *Las calles de Pontevedra* (2008; con ilustracións de Juan Carlos Vilar Pérez)
* *Templos de Pontevedra* (2008)

Notas
-----

1. ↑  "Pepy, redactora de su propia esquela para que se sepa lo feliz que fue", artigo de María Hermida en *La Voz de Galicia*, 10 de marzo de 2018 *(en castelán)*.
2. ↑  "Calles con nombre propio", artigo de Elena Larriba en *La Voz de Galicia*, 11 de febreiro de 2009 *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q50350664
* WorldCat
* VIAF: 18453918
* BNE: XX1182058
* ISNI: 0000 0001 1561 3879
* LCCN: n00031413
* SUDOC: 089450787

 |
Christian Wolff e un piano preparado, 2007.
Un **piano preparado** é un instrumento musical.

Durante os últimos anos desta década John Cage inventou o piano preparado, ao cal lle inseriu no encordado unha serie de parafusos, porcas e anacos de goma e madeira que dotaban ao instrumento dunha variedade nova de posibilidades sonoras. Seguramente a composición máis innovadora de entre as que compuxo para este piano preparado é unha suite que dura 69 minutos chamada Sonatas and Interludes (1946-1948).

Música
------

* John Cage - Sonatas og Interludes (1946-1948)
* Velvet Underground - „All Tomorrow's Parties" (1967)
* Alfred Schnittke - Concerto Grosso 1 (1976-1977)
* Arvo Pärt - Tabula Rasa (1977)
* Tori Amos - Bells for Her (1994)
* Aphex Twin - drukqs (2001)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Piano preparado Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q754186
* AAT: 300264908
* EBID: ID
* GEC: 0201008
* MusicBrainz: ID

 |
**Pia Merete Kjærsgaard**, nada o 23 de febreiro de 1947, é unha política dinamarquesa líder e cofundadora do Dansk Folkeparti, o *Partido Popular Dinamarqués*, un partido conservador e nacionalista con posicións de ultradereita en temas como a inmigración. Deveu un dos políticos máis coñecidos en Dinamarca durante a primeira década do século XXI, en parte por mor do seu apoio parlamentario ao goberno de centro-dereita liderado primeiro por Anders Fogh Rasmussen e máis tarde por Lars Løkke Rasmussen.

Traxectoria
-----------

Kjærsgaard comezou a súa carreira política como candidata do Partido Progresista Dinamarqués no distrito nominal de Ryvang, entre 1979 e 1981, máis tarde polo distrito de Ballerup e Gladsaxe até 1983, despois polo distrito de Hvidovre (1983-1984), e finalmente polo de Middelfart, dende 1984 até 1995.

En 1984, aínda no Partido Progresista, obtivo o seu primeiro escano no Parlamento de Dinamarca, en representación do antigo distrito de Copenhaguen (período 10 de xaneiro de 1984 - 8 de setembro de 1987). Despois diso representou ao distrito de Fionia até o 6 de outubro de 1995.

En 1995, cunha situación caótica no Partido Progresista, Kjærsgaard marchou para cofundar o Dansk Folkeparti. Como membro do DF foi candidata no distrito nominal de Glostrup en 1997, seguidamente do de Hellerup e Gentofte, até 2005. Tamén ocupou un escano no Parlamento, representando novamente ao distrito de Fionia, dende outubro de 1995 até o 11 de marzo de 1998.

Co descenso de apoio do Partido Progresista, o DF experimentou un significativo ascenso. En 2001 converteuse no terceiro partido con maior representación no Parlamento, aglutinando un 12% do total de votos.

Nas eleccións parlamentarias de 2005, o DF aumentou a súa porcentaxe até o 13,2%, e Kjærsgaard recibiu o 38,35% de votos persoais, sendo a segunda, detrás do Primeiro Ministro, Anders Fogh Rasmussen. En 2007, a formación acadou o 13.8%.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da Partido Popular Dinamarqués *(en dinamarqués)*
* Pia Kjærsgaard's homepage *(en dinamarqués)*


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q272924
* WorldCat
* VIAF: 73349514
* FAST: 430165
* GND: 128435682
* IMDb: nm1527933
* ISNI: 0000 0001 1447 7887
* LCCN: nb99023193
* Munzinger: 00000024123

 |
Proxecto orixinal do Plan Cerdà.
O **Plan Cerdà** (en catalán: *Pla Cerdà*) foi un plan de reforma e ensanche da cidade de Barcelona de 1860, que seguía criterios do plan hipodámico, cunha estrutura en cuadrícula, aberta e igualitaria. Foi creado polo enxeñeiro Ildefons Cerdà e a súa aprobación foi seguida dunha forte polémica por vir imposto dende o goberno do estado español en contra do plan de Antoni Rovira i Trias que gañara un concurso do Concello de Barcelona.
O ensanche contemplado no plan despregábase sobre unha grande superficie que estaba libre de construcións polo feito de ter sido considerada zona militar estratéxica.
Propoñía unha cuadrícula continua de quinteiros de 113,3 metros dende Besòs até Montjuïc, con rúas de 20, 30 e 60 metros e cunha altura máxima de construción de 16 metros. A novidade na aplicación do plan hipodámico consistía en que as mazás tiñan chafráns de 45° para facer posíbel unha mellor visibilidade.

A realización do plan durou case un século. Ó longo de todo ese tempo, o plan foise transformando e moitas das súas directrices non se aplicaron. Os intereses dos propietarios do solo e a especulación desvirtuaron finalmente o plan Cerdà.

Notas
-----

1. ↑  Eixample, 150 anys, páx. 67

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Barcelona*** |

### Outros artigos

* Historia de Barcelona

### Ligazóns externas

* Folleto de Turismo de Barcelona
* Web Any Cerdà*(en catalán)*
* Fundació Urbs i territori, Ildefons Cerdà*(en catalán)*
* Instituto Cerdà*(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q782766
* GEC: 0017027

 |
**Ramón García Hernando**, tamén coñecido co sobrenome de **Ramontxu**, nado en Sodupe (Biscaia) en 1961, é un xornalista vasco.

Traxectoria
-----------

Ramón García conta cunha ampla traxectoria televisiva, ligada case na súa totalidade a TVE, onde presentou multitude de espazos televisivos, principalmente concursos, nos anos 90 e 2000 (aínda que leva uns anos afastado da pequena pantalla, agás nas badaladas de Noitevella, que leva retransmitindo para TVE máis de 10 anos consecutivos), o que o converteu nun referente da televisión española,

Os seus comezos foron na radio, concretamente en Los 40 Principales, onde foi contratado tras presentarse a un concurso de DJs en Bilbao convocado pola Cadena SER do que resultou vencedor. Logo traballaría en Radio Euskadi.

Non sería ata 1989 cando dá o salto á pequena pantalla na autonómica vasca ETB.

En 1991 presenta o seu primeiro espazo en TVE, No te rías que es peor, ó que seguirían outros moitos destacando ¿Qué apostamos? (emitido entre 1993 e 1999), a raíz do cal formou con Ana García Obregón a que se converteu nunha das parellas televisivas máis famosas dos 90 (xunto a ela deu as badaladas en varias ocasións) e Grand Prix, programa estival en antena durante máis de 10 dez veráns consecutivos ata 2005 no que estivo acompañado de varias presentadoras nas distintas temporadas.

En TVE participou tamén en varias edicións de Telepasión.

O último espazo que estreou en TVE foi *Un domingo cualquiera*, en 2003, un formato que non acabou de callar e só estivo uns meses en antena. Despois disto, Ramón fichou en 2005 por Punto Radio, onde conduciu o magazine vespertino *La Tarde de... Ramón García*.

En 2002 foille concedida a Antena de Ouro de televisión e o TP de Ouro pola súa traxectoria persoal. A este último galardón tamén estivo nomeado na categoría de *Mellor Presentador* nas edicións de 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2000 e 2004.

Televisión
----------

* Tal para cual (ETB)
* La ruleta de la fortuna (1990) en Antena 3

### En Televisión Española

* No te rías que es peor (1991-1994)
* Ahora o nunca (1992)
* ¿Qué apostamos? (1993-1999)
* Grand Prix (1995-2005)
* Esto es espectáculo (1994-1995)
* El grand prix (1995-2005)
* La llamada de la suerte (1998)
* Todo en familia (1999)
* El gladiador (2002)
* Un domingo cualquiera (2003-2004)

Vida persoal
------------

En canto á súa vida persoal, está casado coa xornalista Patricia Cerezo, coa que ten dúas fillas, Natalia e Verónica, nadas en 2003 e 2006 respectivamente.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* IMDb
* Entrevista de 2005 Arquivado 11 de decembro de 2006 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3328374
* IMDb: nm1401013
* MusicBrainz: ID
* TMDb: 3024869

 |
En matemática, chámase **produto interno (ou interior)** a unha función de dous vectores que satisfai determinados axiomas. O produto escalar, comumente usado na xeometría euclidiana, é un caso especial de produto interno.

Definicións
-----------

Sexa **V** un espazo vectorial sobre un corpo **K**. En **V**, podemos definir a función binaria {\displaystyle \langle \cdot ,\cdot \rangle :V\times V\rightarrow K} (denominada **produto interno**), que satisfai os seguintes axiomas:

1. {\displaystyle \langle u,v\rangle ={\overline {\langle v,u\rangle }}}
2. {\displaystyle \langle u+v,w\rangle =\langle u,w\rangle +\langle v,w\rangle }
3. {\displaystyle \langle \lambda u,v\rangle =\lambda \langle u,v\rangle }
4. Se {\displaystyle v\neq 0}, entón {\displaystyle \langle v,v\rangle }> {\displaystyle 0}

onde *u*, *v* e *w* son vectores de **V**, e *λ* é un elemento de **K**.

A partir deses axiomas, é posíbel probar as seguintes consecuencias:

* {\displaystyle \langle u,v+w\rangle =\langle u,v\rangle +\langle u,w\rangle }
* {\displaystyle \langle u,\lambda v\rangle ={\overline {\lambda }}\langle u,v\rangle }
* Se v=0, entón {\displaystyle \langle v,v\rangle =0}
* Se {\displaystyle \langle v,v\rangle =0}, entón v=0

Outra definición que resulta de utilidade é a de semi-produto interno, que se define substituíndo a condición 4 da definición do produto interno pola seguinte:

* Se v é un vector tal que {\displaystyle \langle v,w\rangle =0,\forall w\in {\mathbf {V}}}, entón {\displaystyle v=0}.

Cando se cumpre tal condicón, dise que o produto é non dexenerado. Ademais, todo produto interno é un semi-produto interno, xa que a condición 4 implica que o produto é non dexenerado.

Exemplos
--------

O produto escalar sobre o espazo vectorial {\displaystyle \mathbb {R} ^{3}} satisfai os axiomas do produto interno e é definido por:

{\displaystyle \langle (x\_{1},y\_{1},z\_{1}),(x\_{2},y\_{2},z\_{2})\rangle =x\_{1}x\_{2}+y\_{1}y\_{2}+z\_{1}z\_{2}}
Se *f* e *g* son dúas funcións, é posíbel definir o produto interno:

{\displaystyle \langle f,g\rangle =\int f(x){\overline {g(x)}}\,dx}

Aplicacións
-----------

A partir do produto interno, é posíbel definir os conceptos de ortogonalidade, norma e distancia entre vectores.

Véxase tamén
------------

* Álxebra
* Produto externo

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23924662
* EBID: ID

 |
*Para outros usos deste termo, vexa o artigo: Prodemar (homónimos)*
A **escola de fútbol Prodemar** é unha escola deportiva de fútbol base subvencionada pola piscifactoría Stolt Sea Farm S.A.. Foi fundada no ano 2005 no concello de Carnota. A presentación oficial tivo lugar en abril de 2007.

Directiva
---------

O seu presidente é Argimiro Castiñeira.

Equipos
-------

Na tempada 2007-2008 a E.F.B. Prodemar ten catro equipos federados: alevíns, infantís, cadetes e xuvenís, todos eles na modalidade de fútbol 11. A medio prazo, ten previsto ampliar os seus equipos a fútbol 7, nas categorías de alevíns de primeiro ano, benxamíns e pre-benxamíns e acabar co equipo de xuvenís.

Campo de fútbol
---------------

 Campo de Lombáns.
As instalacións deportivas oficiais da E.F.B. Prodemar son as municipais de Lombáns. Este campo de fútbol foi creado no 1969, e reformado no 1997. En breve,[*cando?*] o seu céspede pasará a ser de herba artificial. Nel tamén xogan o U.D. Carnota e O Pindo C.F.

Na tempada 2007/2008, mentres o campo de Lombáns está en obras, a E.F.B. Prodemar xoga de forma provisional nas instalacións deportivas de Portocubelo (Lira). Nelas, e grazas á colaboración da directiva do Lira CF, adestran e xogan os partidos os equipos, infantil, cadete e xuvenil.
A **produción de cinema**, **produción de cine** ou **produción cinematográfica**, na industria cinematográfica, é o cargo responsábel dos aspectos organizativos e técnicos da elaboración dun filme, complementando a actividade creativa da dirección. Está a cargo da contratación do persoal, do financiamento dos traballos e do contacto coas empresas distribuidoras para a difusión da obra.

En moitos aspectos a súa tarefa superponse estreitamente coa da dirección, en especial no control do elenco e da selección do equipo técnico e artístico (dirección de fotografía, montaxe, persoal de efectos especiais, dirección artística, composición etc.) que colaborarán na produción; estas atribucións significaron que durante os primeiros anos da industria cinematográfica de Hollywood a produción fose en gran medida a parte responsábel da estética e do contido dos seus produtos. Un caso famoso foi o de Howard Hughes, quen exerceu un férreo control sobre os directores que contrataba, aínda que este tipo de relación fose frecuente no chamado *sistema de estudos de Hollywood*, vixente até finais da década de 1950.

Coas crecentes necesidades de financiamento e mercadotecnia provocadas pola renovación da industria nos anos 1980, a produción volveu cobrar un papel importante, e algúns deles (como Jerry Bruckheimer) son figuras tan identificábeis como calquera director polas características das súas producións.[]

Os termos "produtor" e "produtora" utilízanse indistintamente para designar tanto a figura do empresariado cinematográfico como a das profesionais encargadas de liderar a produción dunha película. Nalgunhas ocasións estas dúas figuras son coincidentes na mesma persoa, pero noutros casos contrátase outra persoa, delegando nela a responsabilidade.

Os diferentes adxectivos que poden aplicarse á produción adoitan definir o seu status real na película. Segundo a nomenclatura anglosaxoa, produción executiva (*executive production*), produción de liña (*line production*), produción asociada (*associated production*) produción de consulta (*consulting production*) ou produtor a secas (*production*), definen as diferentes figuras. A produción executiva é a representación da empresa, mentres que a produción e produción de liña refírense aos profesionais a cargo da produción.

Segundo a nomenclatura galega, ao falar de produción adoita referirse ao empresariado, e cando se alude á persoa profesional adoita facerse baixo as denominacións de produción executiva ou dirección de produción.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q932586
* AAT: 300263841
* BNCF: 35974
* GND: 4124971-9
* MAG: 68389820

 |
Vista das montañas no inverno.
O **Parque nacional Altos Tatras** atópase en Eslovaquia.

Características
---------------

O hábitat predominante e a alta montaña. Existen varios cumios que superan os 2.000 metros coma o Kriván (2.494 mt), o Gerlachovsky Stit (2465 mt) e Lomnicky Stit (2.632 mt). Todos eles pertencentes ós Cárpatos. O parque foi creado no 1949 e conta cunha superficie protexida de 74.000 hectáreas.

Vexetación e Fauna
------------------

As forestas de coníferas son extensas. Existen especies tan singulares coma o sabugueiro vermello e o piñeiro mugo. Salientar tamén varias flores endémicas dos Cárpatos coma a *Soldanella carpatica*, *Dianthus nitidus*, *Delphinium oxysepalum* e *Cerastium strictum ssp. tatrae*. Fauna variada e de grande importancia ecolóxica. Dende os grandes depredadores, coma o oso pardo e o lobo ata pequenos mamíferos coma a marmota ou a toupa dos Tatras (*microtus tatricus*). As aves máis importantes son aquelas ligadas á alta montaña, coma a aguia real ou a pita do monte.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns de interese

* Web turística sobre o parque *(en* *inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1080683
* WorldCat
* VIAF: 140155250
* CDDA: 1975
* GeoNames: 757000
* NKC: ge546142
* OSM: 6757027
* SUDOC: 111069025
* WDPA: 1975

 |
En teoría da probabilidade e teoría de decisións, o **Paradoxo de San Petersburgo** é un paradoxo que mostra unha variábel aleatoria cuxo valor é, cunha probabilidade alta, moi baixo, mais cun valor agardado infinito. Nesta situación, a teoría de decisións parece recomendar unha acción que ningunha persoa racional seguiría. Esa aparencia desaparece cando se ten en conta a utilidade.

O paradoxo foi enunciado por Daniel Bernoulli en 1738.

Formulación
-----------

Proponse un xogo de azar no que pagas unha aposta inicial fixa. Consiste no lanzamento dunha moeda repetidamente ata que aparece a primeira "cara". Unha vez aparece, gañas 1 céntimo se a cara aparece no primeiro lanzamento, 2 céntimos se aparece no segundo, 4 céntimos se aparece no terceiro, 8 no cuarto etc. dobrando o premio en cada lanzamento adicional. Así, gañarías 2*k*−1 céntimos se a moeda debe lanzarse *k* veces.

¿Canto estarías disposto a pagar para xogar a este xogo?

Comentario
----------

A probabilidade de que a primeira "cara" apareza no lanzamento *k* é de:

{\displaystyle p\_{k}={\frac {1}{2^{k}}}.}
A probabilidade de que gañes máis de $10.24 (por exemplo, 210 céntimos) é menor que unha entre mil. A probabilidade de que gañes máis de $1 é menor que unha entre cen. A pesar diso ¡o valor agardado do premio é infinito!

Para calculalo:

{\displaystyle E=\sum \_{k=1}^{\infty }p\_{k}2^{k-1}=\sum \_{k=1}^{\infty }{1 \over 2}=\infty .}
Esta suma diverxe a infinito. Así, de acordo á teoría tradicional do valor agardado, non importa canto pagues por entrar no xogo, porque sairás gañando a longo prazo (imaxina pagar 1 mil millóns cada vez, para gañar a maior parte das veces só un par de céntimos). A idea consiste en que as raras ocasións nas que gañes unha cantidade elevada pagarán sobradamente os centos de billóns que terás que pagar para xogar.

Se se aplica inxenuamente a teoría de decisións sen ter en conta a utilidade, obtense que pagaría a pena investir en calquera aposta inicial, sen importar a súa contía. Na práctica, ningunha persoa racional pagaría máis duns poucos céntimos para xogar.

Débese considerar ademais que ninguén ten nin o tempo nin o diñeiro necesario para xogar unha e outra vez para chegar ao *longo prazo*, ou aínda a unha aproximación boa do mesmo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bernoulli, Danel: 1738, "Exposition of a New Theory on the Measurement of Risk", *Econometrica* vol 22 (1954), pp23–36.

### Outros artigos

* Teoría de xogos
* Probabilidade

### Ligazóns externas

* *St Petersburg Paradox* - Stanford Encyclopaedia of Philosophy (en)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q874375
* EBID: ID
* MAG: 2776758771

 |
**Pedro Moreda Debén**, nado na Devesa (Ribadeo) en 1852 e finado na vila de Ribadeo o 27 de xullo de 1928, foi un industrial indiano adicado ó negocio tabaqueiro.

Traxectoria
-----------

Fillo de Juan Moreda Sarmiento e Etelvina Debén Colmenares, emigrou cedo xunto con outros dous irmáns a Cuba, onde conseguiu fundar unha próspera industrial tabaqueira. Fabricou puros coas marcas *Flor de Moreda* (a partir de 1882), *Cornelia*, *Imparcial* e *La Diligencia*. Os seus cigarros tiveron medalla de ouro nas exposicións de Bruxelas (1888 e 1897) e Antuerpen (1891). Suicidóuse disparandose un tiro en Ribadeo o 27 de xullo de 1928.

Á súa morte, a fabricación quedou en mans do seu irmán Bernardo e logo foi adquirida e trasladada ós EEUU. O seu éxito e as relacións con xentes da Devesa fixeron de tirón para a emigración da zona cara a Cuba.

Notas
-----

1. ↑  Pedro Moreda, el devesano que fabricó puros de fama mundial consultada o 9-11-2015.
2. ↑  *Las Riberas del Eo*, 4-8-1928, p. 6.
**Pedro Martul Rey**, nado en Santa Baia de Camba (Rodeiro) o 3 de xullo de 1909 e finado en Santiago de Compostela o 18 de maio de 1982, foi un profesor e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Realizou estudos universitarios en Santiago de Compostela. Casou con María de los Ángeles Tobío Fernández en 1931 e trasládanse a Madrid, onde traballou durante un tempo no Centro de Estudios Históricos. Gañou as oposicións a catedrático de ensino medio e trasladouse a Monforte de Lemos. Durante ese tempo tivo algunha actividade política participando en mitins. O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 colleuno en Madrid. Permaneceu uns meses na cidade, e despois trasladouse a Valencia e finalmente a Orihuela, onde foi profesor de ensino medio. En 1938 foi destinado á Escola de Xefes e Oficiais de Carabineiros de Caldes de Montbui. Dende alí cruzou os Pireneos por Le Perthus coa súa muller e o seu primeiro fillo, Pedro, en xaneiro de 1939.

Despois de pasar varios meses nos campos de refuxiados de Montpellier e Argelès sur Mer, reuniuse coa súa muller en Monte Limar e deciden marchar a América. Dende Bordeos embarcaron no *Ipanema* rumbo a México, chegando a Veracruz en xullo de 1939. En México foi director, fundador e profesor do Instituto Hispano-Mexicano Ruiz de Alarcón, establecendo tamén unha forte amizade co presidente mexicano Lázaro Cárdenas. Relacionouse ademais con outros intelectuais vinculados a institucións culturais, como Ventura Castro Leal, Silvia Herzog, Vicente Leñero, Espinosa Meireles ou outros de distinta significación como Lombardo Toledano ou Alfonso Reyes. Asistiu con frecuencia ás reunións que se organizaban na casa de Indalecio Prieto. Co peche do Instituto ao redor do ano 1943 pasou a ser profesor da Escola Superior de Guerra en México D.F.. Nos últimos anos do exilio comezou a dedicarse ao negocio dos seguros, actividade coa que seguiu cando regresou a Galicia en 1948.

Residiu na Coruña até 1955, ano no que se trasladou a Santiago de Compostela. Dende 1949 traballou na empresa de seguros Galicia S.A. ata que se reincorporou como profesor de Ensino Secundario no Instituto Xelmírez de Santiago en 1961. Neses anos publicou artigos nos xornais *La Voz de Galicia*, *El Correo Gallego* e *La Región*.

É pai de Luís Martul Tobío.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego
* 

* Pedro Martul Rey na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17413397
* DSBE: 12691\_martul-rey-pedro

 |
**Parisatis** (*Parysatis*) foi filla de Artaxerxes I de Persia Lonximano, e despois raíña da Persia aqueménida.

Traxectoria
-----------

O seu pai deulla en matrimonio ao seu irmán (tío de Parisatis) Darío II de Persia Ocus, que despois foi rei o -424 sucedendo a Xerxes II de Persia. Darío II tiña un carácter débil e Parisatis gobernou de feito o Imperio.

Na súa administración ocorreron unha serie de asasinatos: os irmáns de Darío, Sogdiano e Arsites foron executados, así como os ministros Artufio e Artoxares. A familia de Estátira, a muller do seu fillo Artaxerxes (futuro Artaxerxes II de Persia), foi tamén sacrificada e só se salvou a mesma Estátira.

Tivo polo menos trece fillos, pero só catro chegaron á idade adulta. O máis grande era Arsaces (nome que cambiou por Artaxerxes) que naceu antes de que o pai fose rei, e así Parisatis fixo valer os dereitos do segundo fillo Ciro, nacido xa cando o pai era rei, sen conseguir nada. Á morte de Darío impediu que Artaxerxes II executase a Ciro, e coa súa intercesión leste puido volver á súa satrapía de Lidia de onde o chamaran pola enfermidade do pai, e onde entón, ao volver, se sublevou.

Impediu ao rei escoitar aos que o querían previr contra ela e contra Ciro o Mozo, e por iso foi acusada de ser culpable da guerra civil (-401). Á morte de Ciro o Mozo non dubidou a mostrar o seu loito pola morte do seu fillo preferido, cun enterro con grandes honores e mostras de simpatía cara ao xeneral dos mercenarios gregos, Clearco, ao que non puido salvar.

Continuou traballando despois ata que conseguiu eliminar a todos os autores da morte de Ciro. Finalmente as tensións con Estátira incrementáronse e Parisatis eliminou á raíña con veleno.

Artaxerxes estaba convencido da culpa da súa nai, pero contentouse co seu desterro a Babilonia, e ao cabo de pouco tempo volveuna chamar á corte, onde non tardou en recuperar a súa influencia. Conspirou contra Tisafernes, que fora o primeiro en advertir ao rei da traizón de Ciro o Mozo, e conseguiu finalmente a súa execución (-396).

Despois xa non volve ser mencionada e hai que supoñer que morreu algún tempo despois, malia que a súa morte non é mencionada por ningún autor.

Ctesias de Cnidos que vivía na corte neste tempo, escribiu un relato dos feitos, que foron recollidos por Plutarco na súa obra *Artaxerxes*. Un extracto do mesmo Ctesias conservado por Focio, relata os feitos de xeito máis breve.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q237851
* BMT: 150149
* EBID: ID

 |
O **Real Club Náutico de Sanxenxo** é un club náutico situado en Sanxenxo e fundado en 1951.

Historia
--------

Fundouse o 8 de xuño de 1951 para promocionar todas as posibilidades turísticas e deportivas que ofrece a ría de Pontevedra. Entre os seus 197 socios fundadores atopábanse entre outros o actor Manolo Morán e o físico Julio Palacios. Tras varias xestións e a mediación do ministro José Solís, conseguiuse a cesión de 343 metros cadrados de terreo no porto de Sanxenxo para a construción do edificio social. O 25 de xullo de 1961 inauguráronse as súas instalacións no porto pesqueiro.

En 1968 organizou o Campionato Galego da clase Vaurien e as probas puntuables para o Campionato de España de Motonáutica, e durante as seguintes décadas continuou organizando campionatos galegos e españois en diferentes modalidades. Varios dos seus deportistas proclamáronse campións de España, e en 1976 o regatista do club Pedro Campos conquistou o Campionato do Mundo de Vaurien. O propio Campos foi elixido novo presidente do club en 1999.

No 2001 foi galardoado co Premio Nacional de Vela como mellor club náutico de España. O 5 de novembro de 2005 organizou a regata costeira previa á saída da Volvo Ocean Race 2005-06.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "Historia do Real Club Náutico de Sanxenxo" (en castelán). Consultado o 2 de setembro de 2021.
2. ↑  "El regatista Pedro Campos es el nuevo presidente del Club Náutico de Sanxenxo". *La Voz de Galicia* (en castelán) (Pontevedra ed.). 21 de agosto de 1999. p. 46.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial
**Pedro Manuel Mamede Passos Coelho** nado en Coímbra o 24 de xullo de 1964, é un economista e político portugués, Primeiro Ministro do seu país de 2011, cando herdou o cargo de José Sócrates, a 2015, cando foi substituído por António Costa.

Traxectoria
-----------

Pasou a súa infancia entre Silva Porto (hoxe Kuito) e Luanda en Angola, onde o seu pai exerceu a medicina. Regresou a Portugal cando tiña 9 anos e estableceuse coa súa familia en Vale de Nogueiras e estudou no Liceo Nacional Camilo Castelo Branco, en Vila Real.

Ao catorce anos uniuse á Mocidade Social Demócrata, onde foi membro do Consello Nacional, entre 1980 e 1982, e chegou á presidencia da Comisión Política en 1990, ocupando o cargo até 1995. Foi deputado na Asemblea Nacional, pola circunscrición de Lisboa, entre 1991 e 1999, onde se uniu á Asemblea Parlamentaria da OTAN até 1995 e foi vicepresidente do Grupo parlamentario do Partido Socialdemócrata -PSD, desde 1996 a 1999. Presentouse como candidato para alcalde de Amadora e foi elixido rexedor entre 1997 e 2001.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Goberno de Portugal. "Biografía" (en portugués). Consultado o 14 de agosto de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Pedro Passos Coelho*** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Sócrates** |  **Primeiro Ministro de Portugal** 2011 - 2015 | Sucesor:**António Costa** |

| Primeiro Ministro de Portugal |
| --- |
| *Segue a:* José Sócrates | **Pedro Passos Coelho**(21 de xuño de 2011-26 de novembro de 2015) | *Precede a:* António Costa |
| PSD |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57615
* WorldCat
* VIAF: 263340957
* EBID: ID
* FAST: 1943656
* GEC: 0520758
* GND: 1078010846
* ISNI: 0000 0003 8218 6269
* LCCN: n2010035759
* Munzinger: 00000028725
* PTBNP: 128225

 |
Arriba, á dereita, con traxe escuro e gravata, Paulo Novás co alumnado do Instituto.
**Paulo Novás Souto**, nado en São Paulo o 16 de abril de 1899 e finado en Pontevedra o 12 de novembro de 1936, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Placa en Pontevedra en memoria dos fusilados o 12/11/1936.
Nado no Brasil, retornou coa familia a Galicia sendo novo. Fíxose mestre polo Plano de Estudos de 1914. Foi mestre da escola mixta de Sacos, Cotobade (1925-1927), e despois en Cobres, Vilaboa. Creada en 1931 unha sección de Escola Preparatoria de Ingreso no Instituto de Pontevedra, accedeu a esta praza. Pertenceu á comisión organizadora da Casa del Maestro de Pontevedra. Militou de Acción Republicana, e despois en Izquierda Republicana. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e xulgado en consello de guerra sumarísimo o 1 de novembro. Condenado a morte, foi fusilado na estrada de Campañó o 12 de novembro de 1936.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 46.
2. ↑  *Tribuna*, 6-8-1933, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Porto Ucha, Anxo Serafín (2011). "Paulo Novás Souto". *Hermes&Atenea* **I** (8): 30. Consultado o 28 de agosto de 2012.

### Outros artigos

* Represión franquista en Galicia

### Ligazóns externas

* 

* Paulo Novás na páxina web *Nomes e Voces*.