recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***The Woods*** é o sétimo álbum de estudio da banda de punk rock estadounidense Sleater-Kinney, editado o 24 de maio do 2005 a través do selo Sub Pop Records. O álbum foi producido por Dave Fridmann, que traballara anteriormente con artistas como The Flaming Lips e Mercury Rev. O traballo foi aclamado pola crítica e representa un cambio estilístico con respecto aos seus lanzamentos anteriores, fusionando elementos dun álbum orientado cara ao rock co son punk rock caracteríatico do trío, mentres que continuaban cos mesmo temas líricos como o consumismo e as relacións persoais.

*The Woods* tamén está dispoñible como drobre vinilo. Algunhas copias foron deitas co típico vinilo negro, pero outras foron coloreadas. Nesta últimas o primeiro disco é dun verde xaspeado claro e o segundo e dun marrón avermellado, coa cara D impresa para asemellarse ao corte horizontal dun tronco.

A revista musical en liña Pitchfork Media colocou a *The Woods* no número 127 da súa lista dos 200 mellores álbums da década do 2000. *Rolling Stone* situouno no número 70 dos seus 100 mellores álbums desa década. Tiny Mix Tapes elixiuno o 89 na lista *Favorite 100 Albums of the 2000s*. Ademais, a revista *Time* incluíuno na súa lista dos 10 mellores álbums do ano 2005.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Sleater-Kinney. 

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "The Fox"   | 3:25 |
| 2. | "Wilderness"   | 3:40 |
| 3. | "What's Mine Is Yours"   | 4:58 |
| 4. | "Jumpers"   | 4:24 |
| 5. | "Modern Girl"   | 3:01 |
| 6. | "Entertain"   | 4:55 |
| 7. | "Rollercoaster"   | 4:55 |
| 8. | "Steep Air"   | 4:04 |
| 9. | "Let's Call It Love"   | 11:01 |
| 10. | "Night Light"   | 3:40 |

Notas
-----

1. ↑  Pitchfork Media - The Top 200 Albums of the 2000s: 150-101
2. ↑  Tiny Mix Tapes - Favorite 100 Albums of 2000-2009: 100-81
3. ↑  "*Time* - Best of 2005: Music". Arquivado dende o orixinal o 13 de setembro de 2006. Consultado o 10 de outubro de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3311214
* AllMusic: mw0000655167
* Discogs: 64414
* EBID: ID
* Metacritic: sleater-kinney
* MusicBrainz: ID

 |

| * v
* c
* e
Sleater-Kinney |
| --- |
| 
* **Carrie Brownstein**
* **Corin Tucker**

Misty Farrell  ·  Toni Gogin  ·  Lora McFarlane  ·  Janet Weiss
 |
| Álbums de estudio | 
* *Sleater-Kinney*
* *Call the Doctor*
* *Dig Me Out*
* *The Hot Rock*
* *All Hands on the Bad One*
* *One Beat*
* *The Woods*
* *No Cities to Love*
* *The Center Won't Hold*
* *Path of Wellness*

 |
| Recompilatorios | 
* *Start Together*

 |
| Artigos relacionados | Discografía |
**Selyf ap Cynan** (ou **Selyf Sarffgadau**) (morto en 616) aparece na xenealoxías galesas antigas como un antigo rei de Powys no século VII e como fillo de Cynan Garwyn.

Traxectoria
-----------

O seu nome é a forma galesa de Salomón, e aparece nas antigas xenealoxías como *Selim*. O seu alcume era *Sarffgadau*, que significa *serpente de batalla*.

Segundo os Anais do Ulster e os Anais galeses, en 616 morreu na Batalla de Chester, loitando contra Æthelfrith de Northumbria. Os Anais do Ulster chámano Rei dos britanos, se cadra porque guiaba unha forza combinada de máis dun reino britónico na batalla contra os do reino de Northumbria (o rei de Gwynedd, Iago ap Beli, tamén morreu nela segundo os Anais galeses).

Na tradición das Tríades galesas, aparece Arofan como o seu bardo de corte.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Kari Maund (2000) *The Welsh Kings: The Medieval Rulers of Wales* (Tempus)

| Rei de Powys |
| --- |
| *Segue a:* Cynan Garwyn | **Selyf ap Cynan**(-616) | *Precede a:* Manwgan ap Selyf |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2426687
* ODNB: 51405
* PASE: 13674
* WikiTree: Ap\_Cynan-8

 |
**Gilbert Vincent Gerard**, máis coñecido como **Gil Gerard**, nado en Little Rock (Arcansas) o 23 de xaneiro de 1943, é un actor estadounidense. É famoso polo seu papel de Capitán William "Buck" Rogers na serie de televisión *Buck Rogers no século XXV* (1979-1981).

Traxectoria
-----------

Gil Gerard actuou no seu instituto (Little Rock Catholic High School for Boys) ao tempo que traballaba nun establecemento da cadena Kroger. Estudou no Arkansas State Teachers College pero abandonouno antes de se graduar.

Traballou como químico industrial, aos poucos anos, converteuse en director rexional dunha importante compañía química dirixida por Winthrop Rockefeller. Pero ambicionaba actuar, trasladouse a Nova York en 1969, estudaba arte dramática polo día e conducía un taxi pola noite, actuou en obras como *Oklahoma* ou *Carousel*. Presentouse a unhas probas para *Love Story*, que se estaba a rodar en Nova York e foi elixido para un pequeno papel, aínda que finalmente cortado non saíu en pantalla.

Durante os seguintes anos actuou en anuncios de televisión ata conseguir un papel importante na serie *The Doctors* (1974-1976). Gerard formou a súa propia produtora e filmou o filme *Hooch* como vehículo para relanzar a súa carreira, chamado a California coprotagonizou con Yvette Mimieux *Ransom for Alice!* e fixo de mozo de Lee Grant en *Airport '77*. Unha aparición en *Little House on the Prairie* impresionou a Michael Landon, quen lle deu un papel importante nunha ambiciosa teleserie, *Killing Stone*. Pero a actuación máis coñecida de Gerard foi o de capitán Buck Rogers na serie de televisión *Buck Rogers no século XXV* que se transmitiu de 1979 ata 1981. Logo apareceu en programas e series de televisión, tales como *Sidekicks* e *E.A.R.T.H. Force*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gil Gerard Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1350588
* WorldCat
* VIAF: 163232657
* Allmovie: p26518
* AlloCiné: 151305
* BNE: XX4952844
* BNF: 14181032d
* GND: 141292628
* IBDB: 22079
* IMDb: nm0001266
* ISNI: 0000000117849105
* LCCN: no00074045
* NNDB: 000024376
* NTA: 073609323
* TMDb: 33848

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Logos (homónimos).

***Logos***, subtitulada *Boletín católico mensual*, foi unha revista mensual editada en Pontevedra de 1931 a 1936.

Historia e características
--------------------------

Creada por Antón Iglesias Vilarelle e Xesús Ferro Couselo, foi unha revista innovadora na prensa católica polo uso do idioma galego e a disparidade de criterios dos seus colaboradores. Xunto aos temas teolóxicos, trataba aspectos históricos e literarios, e a súa liña política está marcada por un certo aperturismo cara aos problemas sociais do momento.

Saíron un total de 49 números, xa que a edición se suspendeu entre agosto e decembro de 1934; en 1935 só se editaron catro números, asumindo un ritmo trimestral, e en 1936 empeza editándose a ritmo bimensual, pero só saen dous números, o 48 de xaneiro-febreiro, e o 49 de marzo-abril.

Na revista colaboraron os sacerdotes Paulino Pedret, Avelino Gómez Ledo, Ramón María Aller, Fernando Quiroga Palacios; os frades Mercedarios de Poio: Guillermo Vázquez, Gumersindo Placer, P. Miguélez, Emilio Silva, Santiago Crespo e Xosé Vallejo; os Franciscanos de Santiago Atanasio López Fernández, P. Aldegunde e Lino Gómez Canedo; e os monxes de Samos Maximino Arias e Victoriano González. A imaxe do profeta Daniel que aparecía na portada foi debuxada por Alfonso Daniel Rodríguez Castelao.

Despois da guerra, Iglesias Vilarelle e Xosé Luís Fontenla Méndez intentaron volver publicar a revista, pero as autoridades franquistas esixíronlles unha declaración de adhesión ao Movemento e decidiron non continuar co proxecto.

En 1983 Sotelo Blanco Edicións editou a colección completa en edición facsímile, cun limiar de Xosé Filgueira Valverde.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pérez Pais, María del Carmen (2005). "*Logos*". *Gran Enciclopedia Galega* (DVD). El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
* Vilavedra, D. ed. (1997). *Diccionario da Literatura Galega*. II. Publicacións Periódicas. Galaxia. pp. 288–290. ISBN 84-8288-137-X.

### Outros artigos

* *Encrucillada*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12392066
* Galiciana: 7722

 |
Imaxe da NASA da illa Anvers.
A **Illa Anvers**, (**Anvers Island** ou **Antwerp Island** ou **Antwerpen Island** ou **Isla Amberes**) é a maior do Arquipélago Palmer, a 10 Km da costa oeste da Península Antártica, atópase na parte máis austral do arquipélago, ao suroeste da Illa Brabante.

Anvers, unha illa de tipo continental, é alta e montañosa. Ten uns 61 Km de lonxitude, cunha área de 2.432 Km² e unha lonxitude de costas de 379 Km.

O seu nome débese á expedición belga, en 1898, ao mando de Adrien de Gerlache en homenaxe á cidade de Antuerpen, en Bélxica.

A Arxentina inclúe á illa dentro do Departamento Antártida Arxentina que forma parte da provincia de Terra do Fogo, Antártida e Illas do Atlántico Sur, para Chile forma parte do Territorio Chileno Antártico e para o Reino Unido do Territorio Antártico Británico, pero estas reclamacións están suspendidas en virtude do Tratado Antártico.

Base Palmer
-----------

A Base Palmer na Illa de Anvers atópase na costa suroeste da illa e é a única base estadounidense ao norte do círculo antártico. A construción terminou en 1968. Ao redor de 50 persoas poden habitar a Estación de Palmer ao mesmo tempo. A estación chámase así por Nathaniel Palmer, probablemente foi unha das tres primeiras persoas en ver a Antártida. Hai laboratorios de ciencias na base, así como un peirao.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q612965
* WorldCat
* VIAF: 313251309
* GeoNames: 6620715
* GND: 1063925541
* OSM: 2986744
* SummitPost: 456650
* TGN: 1006305

 |
Tranvía do Mont Blanc
O **tranvía do Mont Blanc** (francés: *Tramway du Mont-Blanc*) ou **TMB** é unha liña de ferrocarril cremalleira do macizo do Mont Blanc, no departamento de Alta Savoia en Francia.

As espectaculares vistas do Mont Blanc proporcionadas polo tranvía fano moi popular entre os turistas. Ademais, os montañeiros e excursionistas utilizan o tranvía porque as súas paradas serven de punto de partido para moitas rutas, incluíndo a ruta normal francesa do Mont Blanc, que comeza na terminal do tranvía, *Nid d'Aigle*, e continúa cara ao refuxio de Tête Rousse.

Localización
------------

A liña une desde a conexión coa SNCF na estación de *La Fayet* en Saint-Gervais-les-Bains coa estación de *Nide d'Aigle* no glaciar de Bionnassay, a 2.372 metros. A intención inicial era que a liña alcanzase a Aiguille du Goûter (3.863 m.).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da Compagnie du Mont Blanc *(en francés)* *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1577318
* WorldCat
* VIAF: 49144647640445232372
* OSM: 14626388

 |
Copa de labios do oleiro Xenocles.
 Copa con bandas dun artista ático descoñecido, arredor do 540 a. C. Museo do Louvre.
 Droop Cup dun artista ático descoñecido, *ca.* 530 a. C. Museo do Louvre.
 Copa Kassel dun artista ático descoñecido, *arredor* de 540 a. C. Louvre.
As **copas** ou **cuncas dos pequenos mestres** na investigación en inglés coñecidas como *Little-Master cup,* son un tipo de cunca de cerámica de figuras negras áticas, producidas entre mediados e terceiro cuarto do século VI. a. C. O seu nome baséase na súa fina decoración e pequeno formato.

Son a orixe das copas de Siana, aínda que entre ambos tipos houbo un longo período de tempo. Os *pequenos mestres* pintaban só o pequeno friso superior sobre a cariña da copa, ás veces tamén as zonas dos labios ou do mango. Pode que algúns dos pintores de copas de Siana fosen tamén pequenos mestres. Un dos primeiros artistas en introducir este tipo de copas en Atenas foi Critias. O cambio de decoración foi da man dun alongamento do talo da copa. Os pintores deste estilo raramente pintaban pezas máis grandes. Considerando principalmente pintores especializados en vasos grandes, tamén se sabe que pintaban vasos dos pequenos mestres. A comparación estilística entre os formatos máis grandes e máis pequenos da época é difícil.

Asinan moitas pezas, sobre todo no beizo dos lentes. Moitas veces a firma incorporábase á decoración xeral. As firmas son principalmente de oleiros, moitas veces porque a cerámica era de mellor calidade que a pintura.

Tipos e formas relacionadas
---------------------------

Coñécense varios tipos de formas:

* Copas de banda
* Copas Droop
* Copas Gordio
* Copas de Kassel
* Copas de labios
* Esquifes de bandas

Notas
-----

1. ↑  "Terracotta Little Master cup". *www.metmuseum.org*. Consultado o 2023-01-21.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Grecia antiga*** |

* Cerámica de figuras negras
* Cerámica da Grecia antiga / Cerámica grega
* Pintura da Grecia antiga

### Bibliografía

* John Beazley : *Little-master Cups*, en: "The Journal of Hellenic Studies" 52 (1932) pp. 167-204.
* John D. Beazley: *Attic Black-figure Vase-Painting*, Oxford, 1956, p. 159-197.
* Dieter Metzler: *Eine attische Kleinmeisterschale mit Töpferszenen in Karlsruhe*, en: "Archäologischer Anzeiger "(1969) p. 138-152.
* John D. Beazley: *Paralipomena.* *dditions to Attic black-figure vase-painters and to Attic red-figure vase-painters*, Oxford, 1971, pp. 67-80.
* Joan Tarlow Haldenstein: *Little master cups. Studies in 6th century Attic black-figure vase painting*, dissertación da Universidade de Cincinnati, 1975.
* Heide Mommsen: *Kleinmeister-Schalen*, en: "Der Neue Pauly Vol. 6, 1999, Col. 563"
* Rudolf Wachter: *Drinking inscriptions on Attic little-master cups* *(AVI 3)*, en:*Drinking inscriptions on Attic little-master cups. Does size matter?*, en: Museum Helveticum 63 (2006) p. 44-62.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1746957
* AAT: 300198915

 |
Logotipo da canción.
"**Just Dance**" (en galego, "Só baila") é unha canción interpretada pola cantante estadounidense Lady Gaga, escrita por Gaga, Akon e producida por Nadir Khayat e incluída no seu álbum de estudio debut, *The Fame*.

Durante o mes de abril de 2008, "Just Dance" foi lanzada polo selo Interscope como o sinxelo debut de Gaga a nivel internacional.

A letra de "Just Dance" está centrada nunha temática festeira. A estrutura musical da canción, está creada en base a sintetizadores e ten influencias R&B. "Just Dance" contou cun recibimento positivo por parte dos críticos. Gaga cantou a canción en diversos países, como os Estados Unidos, o Canadá e o Reino Unido principalmente. Tamén promocionou a canción nas súas xiras internacionais, The Fame Ball Tour e The Monster Ball Tour.

O seu vídeo musical foi dirixido por Melina Matsoukas, e ao igual cá canción, baséase nunha temática festeira. A súa liña de historia mostra a Gaga con outras persoas nunha casa, bailando e cantando ao ritmo da canción.

O sinxelo tivo un grande éxito. Chegou ao Nº 1 en países como os Estados Unidos, Australia, o Canadá, Irlanda, os Países Baixos e o Reino Unido. Nos Estados Unidos, "Just Dance" foi un grande éxito, e o sinxelo tardou case cinco meses na lista Billboard Hot 100 antes de chegar ao cumio da táboa, en xaneiro de 2009.

Gaga recibiu un nomeamento aos Grammy no 2009 como Mellor Gravación Dance do Ano, pero perdeu ante Harder, Better, Faster, Stronger do dúo francés Daft Punk.

Notas
-----

1. ↑  Lil Wayne, Coldplay Lead Grammy Nominations, 21-05-10. Harris, Chris. MTV, MTV Networks.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Lady Gaga : Letra de Just Dance Interscope Records
* Lady Gaga : Vídeo de Just Dance Interscope Records

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189007
* AllMusic: mw0000804167
* EBID: ID
* MetroLyrics: ID
* MusicBrainz: ID
* MusicBrainz: ID

 |
O **estereopticón** (tamén chamado *biógrafo-estereopticón*) é un aparello proxector similar á lanterna máxica, aínda que proporciona maior claridade e tamaño na proxección. O dispositivo dispón de dúas lentes, que permiten fundir as imaxes.

O termo *estereopticón* foi habitualmente mal empregado para referirse ao estereoscopio. Con todo, un estereopticón non proxecta nin mostra imaxes estereoscópicas ou tridimensionais (3-D). As dúas lentes son usadas para fundir as imaxes cando son proxectadas. Así, todos os estereopticones poden ser clasificados como lanternas máxicas, pero non todas as lanternas máxicas son estereopticones.

Historia
--------

Estes aparellos remóntanse a mediados do século XIX e eran unha forma popular de entretemento e educación antes da chegada das imaxes en movemento e do cine propiamente dito.

Os americanos William e Frederick Langenheim introduciron a tecnoloxía de diapositiva do estereopticón (as exposicións de diapositivas de fotografías proxectadas sobre o cristal) en 1850. Por só dez centavos, a xente podía ver fotografías realistas sobre natureza, historia e temas científicos.

Ao principio, se mostraban as imaxes de forma aleatoria; pero co tempo empezáronse a colocar as diapositivas nunha orde lóxica, creando unha narrativa. Esta narración visual precedeu directamente ao desenvolvemento das primeiras imaxes en movemento.

Fabricado industrialmente pola empresa francesa Pathé Frères (dos irmáns Émile e Charles Pathé), o estereopticón acapararía a cinematografía mundial até a primeira guerra mundial, cando a produción norteamericana comeza a rexer.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3393433
* AAT: 300222115

 |
**Oliviero Migliore**, máis coñecido polo seu nome artístico **Holly One**, nado en Zúric o 12 de abril de 1965 e finado en Barcelona o 8 de setembro de 2006, foi un actor porno italiano aveciñado en España, caracterizado pola súa baixa estatura. Está considerado o actor porno máis baixo do mundo, con 120 cm.

Traxectoria
-----------

Estrela da Sala Bagdad de Barcelona e de numerosos locais nocturnos de Eivisa durante os anos 80 e 90, a súa traxectoria no porno (de máis de 100 filmes) corre da man do actor Rocco Siffredi e Nacho Vidal. Foi unha estrela en Europa e mesmo foi galardoado cun premio ao mellor actor secundario no FICEB. Faleceu de infarto aos 41 anos de idade tras ingresar en coidados intensivos nun hospital de Barcelona, debido a un paro cardíaco provocado por unha enfermidade pulmonar

Notas
-----

1. ↑  "Muerte del actor porno enano de la sala Bagdad de Barcelona", artigo en *El Periódico*, 8 de setembro de 2006.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3291726
* AFDb: 19522
* IAFD: HGreat
* IMDb: nm1110391

 |
**Kelly Madison**, nada o 26 de agosto de 1967 é unha actriz e directora porno estadounidense, sendo ben coñecida dentro do mundo da pornografía polos seus grandes seos naturais. É fundadora, xunto co seu marido Ryan, da produtora 413 Productions.

Traxectoria
-----------

O pai de Madison era actor e figurante, e súa nai era contable; ten dúas irmás máis vellas. É curmá da tamén actriz porno Janine Lindemulder. Inspirada pola carreira pornográfica da súa curmá, comezaron en Internet o negocio pornográfico coa súa web persoal, vencendo os problemas iniciais porque ela comezou tarde na pornografía, e ademais nunca posara espida.

Kelly Madison coñeceu o seu marido con 33 anos, sendo vicepresidenta de vendas e el un mozo deseñador gráfico de só 22. A pesar da diferenza de idade e de que ela estaba a piques de casar con outro home, acabaron namorando, fuxindo para casar.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q242271
* AFDb: 38747
* IAFD: KellyMadison
* IMDb: nm1102727
* TMDb: 1501638

 |
*Anopheles stephensi* chuchando o sangue dunha vítima humana
A **hematofaxia** é o hábito de alimentación daqueles animais que chuchan o sangue a outros animais. Representa unha forma especializada de ectoparasitismo.

Características
---------------

Entre os casos máis notables de hematófagos están os mosquitos, dos que só as femias son hematófagas, as carrachas, as pulgas, piollos da cabeza, algúns morcegos (subfamilia *Desmodontinae*) aos que se chama vampiros, ou as sambesugas. Estas foron empregadas para a práctica de "sangrías", drenaxe controlada de sangue con fins médicos.

### Transmisión de enfermidades

Os hematófagos son frecuentemente vectores de enfermidades infecciosas, de xeito que a miúdo é sobre eles sobre os que se centran os esforzos de erradicación. Entre os casos máis notables están a malaria, transmitida por mosquitos do xénero *Anopheles* (ver fotografía); as tripanosomiases, como a enfermidade do soño, transmitida por moscas ou a enfermidade de Chagas, transmitida por chinches da familia *Reduviidae*; a enfermidade de Lyme, transmitida por carrachas; ou a leishmaníase (ou kala azar) transmitida por pequenos dípteros da familia Phlebotomidae.

### Parasitos hematófagos

Especies que se alimentan total ou parcialmente de sangue, de animais ou humanos: 
Sambesugas, chupasangres, carracha, piollo, ladilla, chinche, pulga, pulga humana, mosquito, Phlebotomus papatasi, tabán, mosco escavador da pel, arador da sarna, tenias intestinais, lamprea, morcego vampiro.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Parasito
* Parasitismo
* Parasitoloxía
* Mutualismo
* Vampiro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q939099
* MAG: 2779872804

 |
**Artemio Precioso García**, nado en Hellín en 1891 e finado en Madrid en 1945, foi un escritor, editor e político español.

Traxectoria
-----------

Creou varios periódicos en Hellín, fundou a Editorial Atlántida e dirixiu catro publicacións semanais. Dirixiu a colección "La Novela de Hoy" (1922-1932), que editou 526 novelas curtas. Tamén dirigió a revista de humor *Muchas Gracias*, onde publicaron humoristas gráficos e historietistas. O seu imperio editorial fundiu a consecuencia do conflito que o enfrontou con Miguel Primo de Rivera ao publicar un relato de Ramón María del Valle-Inclán no que satirizaba ao ditador. Este emprendeuna cos decadentistas españois: Artemio Precioso, Antonio de Hoyos Vinent, Álvaro Retana e Ramón María del Valle-Inclán. Os primeiros lograron fuxir a París, Valle-Inclán non. Coa proclamación da Segunda República afiliouse ao Partido Republicano Radical e foi nomeado gobernador civil de Toledo o 11 de febreiro de 1934, permanecendo no cargo até o 28 de xuño que pasou a ser gobernador civil de Lugo, permanecendo no cargo até o 27 de novembro. Foi nomeado novamente gobernador civil de Lugo o 1 de xaneiro de 1936 e cesado o 26 de febreiro.

Obra
----

Escritor republicano, combativo e de pluma fácil e certera, ideólogo volteriano, practicou un tipo de literatura de fácil consumo, polo xeral erótica e decadente. As súas novelas, case sempre superficiais, de reducida extensión, teñen pouco interese e fondura. Entre as novelas curtas que escribiu entre 1922 e 1936 están: *Rosa de carne*, *Vivir dos veces*, *La virgen casada*, *El doctor y su amiga*, *El crimen del otro*, *El hijo legal*, *El juego de la vida*, *Por qué engañan ellas*, *Pasión y muerte*, *Cuando el amor nace*, *El légamo de la tragedia*, *El millonario polígamo*, *El triunfo de Carmela*, *Judías verdes*, *Isabel Clara*, *La doble pasión*, *La muerte de un señorito juerguista*, *La que suiso ser libre*, *La tragedia del gordo*, *La verdadera mujer*, *La vida estéril (Tierra baldía)*, *El crimen de un celoso*, *Memorias de un médico*, *¡Lavó su honra!*, *Evas y manzanas*, *Los nuevos ricos de la moral* etc.

Traduciu do francés obras de Emmanuel Bove, Maurice Constantin Weyer, Joseph Kessel e André Maurois, e do inglés o *Volpone* de Ben Jonson.

Obras
-----

* *Españoles en el destierro. La vida en Francia de Santiago Alba, Blasco Ibáñez, Sánchez Guerra, Unamuno, E. Ortega y Gasset, Carlos Espía, López Ochoa y Manteca, con diálogos, anécdotas, cartas y semblanzas de estos ilustres perseguidos*. Madrid: Editorial Vulcano, 1930.
* *Flores de pasión. (Novelas y cuentos)*. Madrid: Editorial Atlántida.

Vida persoal
------------

Foi pai de Artemio Precioso Ugarte.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Serrallonga i Urquidi, Joan (2007). "El aparato provincial durante la Segunda República. Los gobernadores civiles, 1931-1939" (PDF). *Hispania Nova* (7). Consultado o 5 de outubro de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5401054
* WorldCat
* VIAF: 28866280
* BNE: XX1203248
* BNF: 104495158
* FAST: 436677
* ISNI: 0000000115639083
* LCCN: n99055228
* NTA: 15149603X
* OL: OL5615996A
* SUDOC: 112184936

 |
**Stephen Semel** (ás veces coñecido como *Steve Semel* ou *Steven Semel*) é un director, produtor, editor e actor de cine e televisión.

Traxectoria
-----------

Foi nomeado aos premios Emmy. Traballou como editor principal en películas como *Fandango*, *License to Drive*, *Miracle Mile*, *Kuffs*, *Only The Strong*, *You So Crazy*, *Airheads*, *The Truth About Cats & Dogs*, *One Eight Seven*, *My Giant*, *Three to Tango*, *The Way of the Gun* e *The Count of Monte Cristo*. Semel tamén editou varios episodios de series de televisión, incluídos os oito episodios de *Tales from the Crypt*, *Dragnet* e *Century City*.
Tamén editou varios episodios de *Lost* e apareceu como Adam, un dos Os Outros na estrea da terceira tempada. Semel foi nomeado para dous premios Emmy en 2006 polo seu traballo nos episodios de Lost "One of Them" e "Live Together, Die Alone".

Semel foi asistente de editor na película *Apocalypse Now* (como Steve Semel). Tamén foi editor dun asistente de *Back to the Future*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3395451
* Allmovie: p110772
* AlloCiné: 69326
* IMDb: nm0002377
* TMDb: 48070

 |
O **Boeing KC-135 Stratotanker** é un avión militar de repostaxe en voo estadounidense fabricado por Boeing. O avión, ao igual que o Boeing 707, foi desenvolvido a partir do prototipo Boeing 367-80. O KC-135 foi o primeiro reabastecedor en voo da USAF impulsado por reactores e substituíu o KC-97 Stratotanker. O Stratotanker foi inicialmente destinado a recargar bombardeiros estratéxicos, pero foi usado amplamente na Guerra de Vietnam e en conflitos posteriores como a Guerra do Golfo para ampliar o alcance dos cazas e bombardeiros tácticos da USAF.

Leva servindo na Forza Aérea dos Estados Unidos dende 1957, e é un dos seis avións militares de á fixa con máis de 50 anos de servizo co seu operador orixinal. O KC-135 é complementedo polo maior KC-10. A pesar de incrementarse os custos de mantemento, varios estudos chegaron á conclusión de que podería voar ata o ano 2040. O avión será substituído polo Boeing KC-46.

Operadores
----------

####  Chile

* Forza Aérea de Chile - opera 3 KC-135E.

#### Estados Unidos de América Estados Unidos

* NASA - operouno ata 2004
* Forza Aérea dos Estados Unidos - en maio de 2017 operaba 398 KC-135 (156 en servizo activo, 70 no Comando de Reserva da Forza Aérea, e 172 na Garda Aérea Nacional).

####  Francia

* Forza Aérea de Francia - opera 11 C-135FR e 3 KC-135R que van ser substituídos por 15 Airbus A330 MRTT ata 2023.

#### Turquía Turquía

* Forza Aérea de Turquía - opera 7 KC-135R.

### Antigos operadores

####  Singapur

* Forza Aérea da República de Singapur - operou 4 KC-135R procedentes da USAF.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q829092
* GND: 7573067-4
* LCCN: sh85071830

 |
| Batalla de Armentières |
| --- |
| **Conflito**: primeira guerra mundial, parte da carreira cara ao mar |
| **Data**:13 de outubro ao 2 de novembro de 1914 |
| **Lugar**: Río Douve, Francia |
| **Resultado**: Inconclusa. |
| Combatentes |
|  Imperio Británico |  Imperio Alemán |
| Comandantes |
|  Sir Horace Smith-Dorrien |  Rupprecht de Baviera |
| Forzas en combate |
|  III Corpo Británico |  IV e VI Exército alemán |
| Baixas |
| Descoñecidas | Descoñecidas |
|  |
| Carreira cara ao mar (setembro-outubro de 1914) | Primeira batalla de Picardy – Batalla de Flirey – Batalla de Albert – Primeira batalla de Artois – Batalla de Bassée – Batalla de Messines – **Batalla de Armentières** – Batalla de Yser – Primeira batalla de Ypres – Primeira batalla de Champagne |

A **batalla de Armentières** foi unha batalla da primeira guerra mundial, que forma parte do conxunto da carreira cara ao mar, acontecida en outubro de 1914, que enfrontou a tropas británicas do III Corpo e as tropas alemás do IV e VI Exércitos. No norte, mestúrase coa batalla de Messines, e no sur coa batalla de Bassée. O 10 de outubro, as tropas británicas acadaron St. Omer e o día 12, adentráronse cara ao río Lys. O día 13 atoparon resistencia xermana nunha crista ben fortificada. O III Corpo atacou frontalmente as posicións, sen reforzos de ningún tipo. Tras un día de intensa batalla e 708 baixas, foron quen de forzar a retirada alemá.

O mesmo día, as tropas alemás conquistaron Lille, e os británicos comezaron a manobrar para recuperar a cidade. O III Corpo atacou de novo ás tropas do IV Exército alemán. Mentres tanto, o VI Exército atacaba Menin, participando na batalla de Yser e na primeira batalla de Ypres. O 15 de outubro, o III Corpo atacou Armentières, conquistando a poboación. O 17 acadaron o control completo da cidade e deuse a orde de despregar pontes sobre o río Lys, preparando o avance sobre Lille. Os días seguintes, os alemáns atacaron varias veces sen éxito. A primeiros de novembro, a cidade permanecía en mans británicas, pero a posición era máis inestable tras o inicio da batalla de Gheluvelt.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Rickard, J (26 de agosto de 2007), Battle of Armentières, 13 de outubro - 2 de novembro de 1914,
O **Metro de Helsinqui** (en finés: **Helsingin metro**, en sueco **Helsingfors metro**), é a rede de metro da cidade de Helsinqui, Finlandia. É a rede de metro situada máis ao norte do mundo, e actualmente é a única de Finlandia. A rede foi aberta ao público o 2 de agosto tras 27 anos de planificación. É operada pola Helsingin kaupungin liikennelaitos (HKL) para a Helsingin seudun liikenne (HSL) e é empregada por máis de 50 millóns de pasaxeiros cada ano.

A rede consiste nunha única liña bifurcada con dezasete estacións sobre unha lonxitude total de 21,1 km. Dá servizo principalmente aos suburbios de Helsinqui Leste, mais tamén pode ser empregado como medio de transporte na zona centro da cidade. A ampliación Länsimetro continuará a liña cara ao Helsinqui occidental e as zonas sur da veciña cidade de Espoo, actualmente comunicada só por autobuses.

A rede ferroviaria de proximidades local (de superficie) que dá servizo ao norte e noroeste non se cruza coa rede de metro, mais os pasaxeiros poden cambiar de tren na Estación Central de Helsinqui (estación de metro *Rautatientori*).

Notas
-----

1. 1 2  Metro transport and the environment Arquivado 25 de setembro de 2013 en Wayback Machine. HKL Metro Transport
2. 1 2  "Helsinki City Transport - About HKL - History - A brief history of the metro". Helsinki City Transport. 19 March 2012. Arquivado dende o orixinal o 12 de maio de 2015. Consultado o 2013-09-21.
3. ↑  "Metrokalusto, Helsinki Metro rolling stock". Arquivado dende o orixinal o 08 de xaneiro de 2010. Consultado o 09 de decembro de 2013.
4. ↑  "Helsinki City Transport - HKL Metro". Helsinki City Transport. 28 August 2013. Arquivado dende o orixinal o 17 de marzo de 2011. Consultado o 2013-09-21.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da HKL *(en inglés)* *(en finés)* *(en sueco)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207287
* Structurae: 10055332

 |
Europa II
Rolls-Royce*RZ-12*
*Coralie*
*Astris*
**ELDO** (*European Launcher Development Organisation*, en galego, *Organización Europea para o Desenvolvemento de Lanzadeiras*) foi unha organización europea fundada en 1964 por Alemaña, Australia, Bélxica, Francia, Italia, os Países Baixos e o Reino Unido.

A participación de Australia explicase porque esta nación ofreceu unha base de lanzamentos:o centro de Woomera. despois dunha serie de fracasos no desenvolvemento do foguete Europa, principalmente os lanzamentos dos foguetes **Europa I** e ***Europa II*** e o abandono do proxecto do foguete **Europa III**, de problemas presupostarios e da saída do Reino Unido da organización, decidiuse o traslado das probas ao Centro Espacial de Kourou (Güiana Francesa) a instancias de Francia. foi substituída, xunto coa ESRO, pola ESA.

Notas
-----

1. ↑  "ELDO/ESRO/ESA" (en inglés). Consultado o 28 de xuño de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q697744
* WorldCat
* VIAF: 136811982
* EBID: ID
* GEC: 0025575
* ISNI: 0000000121655768
* LCCN: n50079614
* SUDOC: 026631733

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **udon (うどん; 饂飩?)** é un tipo de fideo groso feito de fariña, popular na comida xaponesa. Foi inventado no Xapón no século VI. Este udon orixinal tiña de 6 a 8 mm de diámetro; era unha tortilla plana en forma de "fideo" engadido á sopa de miso.

Polo xeral, son servidos nun caldo a base de dashi, mollo de soia e mirin. Despois, engádeselles enriba un ou varios ingredientes. Segundo estes ingredientes diferéncianse os distintos tipos de udon. A maioría das variantes adoitan levar negi picado.

O sabor do caldo e os ingredientes adicionais varían de rexión en rexión. Os udon tamén varían de forma e grosor segundo a zona.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Udon Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Tsuji, Shizuo. (1980). *Japanese cooking: A simple Art*. Kodansha International/USA, Nova York. ISBN 1568363885

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q471861
* NDL: 00573962

 |
Thorn maiúsculo e minúsculo
O **thorn** ou **þorn** ( **Þ**, **þ** ) é unha letra suplementaria do alfabeto latino, substituída en varias linguas polo dígrafo *th*.

Historia
--------

O *þ* procede do alfabeto rúnico no que representaba os fonemas [θ] ou [ð]. O carácter mantívose no inglés e nas linguas escandinavas.

No inglés o seu uso comezou esmorecer cara ao século XIV. Nalgúns manuscritos desa época, coma *The Book of Margery Kempe* non se distingue o *Þ* do *Y*. O uso do *Y* con esta pronuncia mantense hoxe en expresións pseudo-arcaicas, como "ye olde", por "the old".

Uso
---

O islandés é a única lingua viva que continúa a empregar o carácter *þ*, chamado *þoddn*, [θ̠ɔtn̥] ou *þordn*, [θ̠ɔrtn̥]. É a trixésima letra do alfabeto islandés e nunca aparece no final dunha palabra. Representa o fonema [θ]. Cando non sexa posible reproducir o carácter tipograficamente pode ser substituído por *th*.

O talossan, lingua artificial creada por R. Ben Madison en 1980 para Talossa, micronación fundada por el mesmo, emprega *þ* para representar o fonema [θ], que pode ser substituído polo dígrafo *tg*.

Notas
-----

1. ↑  Oxford (ed.). "Advanced Learner’s Dictionary". Arquivado dende o orixinal o 03 de febreiro de 2014. Consultado o 31 de xaneiro de 2014.
2. ↑  "Icelandic". Consultado o 31 de xaneiro de 2014.
3. ↑  "Icelandic BGN PCGN 1968 Agreement" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 17 de xullo de 2013. Consultado o 31 de xaneiro de 2014.
4. ↑  El Glheþ Talossan (ed.). "Consonants". Consultado o 31 de xaneiro de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Þ*** |

### Outros artigos

* Sho

| * v
* c
* e
Letras suplementarias do alfabeto latino |
| --- |
| Letras suplementarias | Ɑɑ • Δẟ • Ɛɛ • Əə • Ɣɣ • Ɩɩ • λ • Ɔɔ • Ʃʃ • Þþ • ϴθ • Ʊʊ • Ʌʌ • Ʒʒ • Ɂɂ • ʻ • Ꞌꞌ • Ыы |
| Letras con diacríticos | Çç • Ðð • Ðɖ • Ññ • Ŋŋ • Øø |
| Ligaduras | Ææ • Œœ • Ȣȣ • ẞß |
| Letras non empregadas na actualidade | Ɐɐ • Ƣƣ • Κʻĸ • ſ • Ƿƿ • Ȝȝ |
| Dígrafos |
Tesco en Kingston Park, Newcastle upon Tyne, Inglaterra
**Tesco** é unha cadea de supermercados británico de ámbito internacional, a cuarta do mundo despois de Walmart, Carrefour e Home Depot. Orixinalmente especializada en alimentación agora tamén vende nos seus establecementos roupa, electrodomésticos e moitos máis servizos. Fundada en Londres por Jack Cohen no ano 1919. En 2006 tiña 1.879 establecementos no Reino Unido, 219 en Tailandia, 111 no Xapón, 105 en Polonia, 91 en Irlanda, 87 en Hungría, 62 en Corea do Sur, 39 na China e 35 na República Checa. Tesco.

L'azienda è attiva anche come operatore telefonico e anche in campo finanziario, in seguito alla joint-venture con Royal Bank of Scotland. 


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q487494
* WorldCat
* VIAF: 136016327
* BNF: 125553429
* GRID: grid.438687.6
* ISNI: 0000000405990189
* LCCN: n85105477
* LEI: 2138002P5RNKC5W2JZ46
* MAG: 67318391
* MusicBrainz: ID
* NKC: ko2008450284
* OpenCorporates: 00445790
* SUDOC: 034927840

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre economía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


1. ↑  «Tesco: Our History».  Arquivado 13 de setembro de 2008 en Wayback Machine..
2. ↑
3. ↑
**Pintor de Lisípides**, tamén grafado como **pintor de Lisippide** ou **pintor de Lysippides** (... – ...; ca. 530 a. C. / 510 a. C.) é o nome convencional asignado a un oleiro ático activo en Atenas.

Actividade
----------

O artista é coñecido por producir numerosas cerámicas de figuras negras. Con toda probabilidade foi alumno de Exekías e do pintor andocida en cuxos talleres se especializou na decoración de figuras negras sobre ánforas bilingües. Durante moito tempo a súa produción foi atribuída por John Beazley ao pintor de Andocides, posteriormente o mesmo estudoso considerou necesario atribuíla a unha personalidade diferente á que lle asignou o nome convencional de pintor de Lisípides en base a unha inscrición de kalos atopada. nunha das embarcacións que se lle atribúen.

A maioría dos vasos producidos polo pintor de Lisípides foron exportados á Península Itálica. Atopáronse cincuenta vasos en Etruria e algúns exemplares en Sicilia, Exipto e Turquía.

Obras
-----

O mito de Hércules é o tema decorativo que aparece con máis frecuencia na produción do ceramista . Os episodios máis recorrentes do mito nos 204 vasos catalogados nos arquivos de Beazley son *Hércules e o león de Nemea*, *Hércules no carro coa deusa Atenea*, *Hércules loitando contra as Amazonas* e *Hércules loitando contra os Xigantes* .

### Ánforas

 Figuras de Hércules e Atenea, nunha ánfora, atribuídas ao pintor Lisípides, 520/510 a. C. Procedentes de Vulci e hoxe na Staatliche Antikensammlungen de Múnic .
Dos 204 vasos atribuídos ao pintor de Lisípides por Beazley, 112 son ánforas grandes en moitas das súas variantes: tipo "A", "B", con pescozos distintos, ademais de catro exemplos de ánforas panatenaicas.

### Cuncas

Ao pintor de Lisípides atribúenselles 32 cuncas de varios tipos. Xeralmente son moi grandes e algúns teñen figuras de cabezas de Gorgonas. Este tipo de representacións son propias do taller de Nicóstenes, frecuentado ocasionalmente polo pintor de Lisípides.

### Outras cerámicas

Uns poucos exemplares de *cráteras de columna, oinochoai, psyktères e píxidos* con decoracións semellantes ás que aparecen nas ánforas son atribuídas ao **pintor de Lisípides**.

Notas
-----

1. ↑  Beazley, J.D. *The Development of Attic Black-Figure*. (pg. 63)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pintor de Lisípides Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Beazley, John (1986). *The Development of Attic Black-Figure*. University of California Press. ISBN 0520055934.

### Outros artigos

* Cerámica da Grecia antiga / Cerámica grega
* Cerámica de figuras negras
* Pintura da Grecia antiga

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Grecia antiga*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1878978
* WorldCat
* VIAF: 95757876
* AGORHA: 131816
* BMT: 59261
* Europeana: ID
* openMLOL: 325554
* ULAN: 500012587

 |
O **pintor de Berlín A 34** foi un pintor de vasos durante o período pioneiro da cerámica ática de figuras negras. Posto que o seu nome real é descoñecido, a súa identificación convencional na historiografía adoita facerse mediante a identificación do seu nome co vaso existente no Antikensammlung de Berlín. É o primeiro pintor individual de vasos do estilo en Atenas recoñecido polos académicos. As súas obras están datadas *ca.* 630 a. C. Dous dos seus vasos foron descubertos en Exina. Desde o século XIX, esas pezas estaban expostas en Berlín, pero desapareceron ou foron destruídas durante a Segunda guerra mundial .

Traxectoria
-----------

O artista é considerado un dos mellores representantes da pintura de vasos protoáticos. Seguindo a antiga tradición, executou os rostros das súas figuras como debuxos de siluetas. A súa roupa, así como os rosetóns decorativos foron aplicados en pintura branca e vermella. Utilizou patróns en zigzag e rosetas orientalizadoras. Nalgúns dos seus vasos, en lugar de utilizar a técnica convencional da silueta, aplicou pintura branca directamente sobre unha base negra (*slips*). A súa ornamentación é uniforme e aseméllase aos vasos corintios contemporáneos. A súa actividade probabelmente cesou no 620 a. C. xa que non se coñecen máis vasos del. Aínda que en xeral é considerado un pioneiro, o avance da técnica de figuras negras en Atenas probablemente só o conseguiron os seus sucesores.

As figuras humanas do pintor de Berlín A 34 atópanse dentro das tradicións de pintura de vasos de figuras pre-negras (xeométricas e orientalizantes), pero os seus animais están fortemente influenciados polas obras contemporáneas de Corinto, aínda que parecen máis ríxidas e estritas. O seu nome - vaso, *Berlin A 34*, representa unha procesión de varias mulleres, polo que inicialmente tamén se lle chamaba a muller Pintora, nome convencional que agora se lle dá a un pintor ático do estilo de figuras vermellas.

Obras
-----

* Berlín, Antikensammlung

Krater A 34
* Atenas, Kerameikos-Museum

Crater 130; Skyphos-Krater 801

Notas
-----

1. ↑  "About: Painter of Berlin A 34". *dbpedia.org*. Consultado o 2023-01-23.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Grecia antiga*** |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pintor de Berlín A 34 Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* John D. Beazley: *Attic Black-figure Vase-painters*. Oxford 1956, páx. 1.
* John Boardman: *Schwarzfigurige Vasen aus Athen.* *Ein Handbuch*, von Zabern, 4. ed. Mainz 1994. ISBN 3-8053-0233-9, páx. 16.

### Outros artigos

* Cerámica grega / Cerámica da Grecia antiga
* Pintura da Grecia antiga

### Ligazóns externas

* O nome-vaso Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine. (*name vase*)
Logo de Disney+.
**Disney+** (pronunciado **Disney Plus**) é un servizo de vídeo baixo demanda en streaming que é propiedade e é xestionado pola división Media and Entertainment Distribution de The Walt Disney Company. O servizo distribúe principalmente filmes e series de televisión de The Walt Disney Studios e Walt Disney Television, achegando tamén contido das compañías Disney, Pixar, Marvel, *Star Wars*, National Geographic e Star. Os filmes e as series de televisión orixinais do servizo tamén son distribuídos en Disney+.

O servizo lanzouse ofialmente nos Estados Unidos de América, no Canadá e mais nos Países Baixos o 12 de novembro de 2019, e céntrase no contido de cinema e televisión de Walt Disney Studios.

Notas
-----

1. ↑  Nunan, Tom. "5 Reasons Why Disney+ Is Breaking Records While Making History". *Forbes* (en inglés). Consultado o 12 de decembro de 2020.
2. ↑  Lee, Wendy (19 de agosto de 2019). "Disney+ will come to U.S. Canada and Netherlands on Nov. 12". *Los Angeles Times*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q54958752
* IMDb: co0721120

 |
**Luis Alfonso Ledesma Galán**, coñecido como **Willy Ledesma**, nado en Torremejía (Badaxoz) o 23 de xaneiro de 1989, é un futbolista español que xoga como dianteiro no Lugo, da Primeira División RFEF.

Traxectoria
-----------

Formado na canteira do CF Extremadura, aos 17 anos debutou co primeiro equipo na Segunda División B, nun partido ante o Alcalá. En xaneiro de 2008 ingresou no equipo xuvenil do Rayo Vallecano.

Despois de xogar no Rayo B fichou polo Real Betis, e militou nos equipos C e B do club. En agosto de 2011 fichou polo Villanovense, de Segunda B, no que xogou durante os seguintes dous anos.

Na tempada 2013/14 xogou no Arroyo CP, pasando o ano seguinte ao Estremadura UD, da Tercera División. Na campaña 2015-16 anotou 32 goles liderando o ataque do equipo estremeño, que logrou o ascenso á Segunda B. Xogou no club de Almendralexo ata 2020, conseguindo un ascenso a Segunda e deixando o equipo como o seu máximo goleador histórico.

En xaneiro de 2020 asinou contrato co Córdoba, da Segunda División B, co que conseguiu un novo ascenso na campaña 2021/22, desta vez á Primeira División RFEF.

Notas
-----

1. ↑  [Rayo almost have an agreement with Willy, from Extremadura] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
2. ↑  [Willy stays at Villanovense] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
3. ↑  [Arroyo bolster with Willy (Villanovense) and Ezequiel (Linense)] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
4. ↑  [Willy Ledesma returns to Francisco de la Hera] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
5. ↑  [Willy, new player of Córdoba CF] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
O **pintor do touro cambaleante** (ou arrastrando os pés, referido na investigación en inglés como *Shambling Bull Painter*), foi un antigo pintor de vasos corintio no estilo de figuras negras; o seu verdadeiro nome é descoñecido; os *nomes pragmáticos* alundindo a elementos das pinturas, referidos a estes pintores da Grecia antiga eran comúns.

Biografía
---------

Estivo activo durante o período de transición entre a orientalización da pintura dos vasos e a pintura da cerámica de figuras negras propiamente dita (ca. 640 – 625 a. C.).

Pintou especialmente aríbalos ou *''aryballoi''*; o máis famoso deles, un que mostra unha escena de caza.

Notas
-----

1. ↑  "Biography of Shambling Bull Painter". *www.biographies.net*. Consultado o 2023-01-21.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Grecia antiga*** |

* Pintura da Grecia antiga
* Cerámica da Grecia antiga / Cerámica grega

### Bibliografía

* Thomas Mannack: *Griechische Vasenmalerei.* *Eine Einführung*. Theiss, Stuttgart 2002, p. 101 ISBN 3-8062-1743-2.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Nordés.
**Nordés** é un vento procedente do nordés que sopra en Galiza durante calquera época do ano.

Características
---------------

Xérase en calquera punto do país por mor dalgún anticiclón proveniente dalgún punto do oeste ou do noroeste, é dicir, cando se activa unha fronte de altas presións nalgunha das devanditas localizacións. Daquela, o nordés atravesa Galiza no sentido das agullas do reloxo.

No inverno, o nordés ofrece baixas temperaturas, ao contrario que no verán, xa que nesta época adoita ir vencellado a anticiclóns de tipo subtropical, de altas temperaturas. Nestes casos acostuma aumentar a súa velocidade.

### Triángulo dos 30

O nordés pode converterse nun factor de alto risco para os incendios forestais se coinciden as tres condicións meteorolóxicas coñecidas como o "triángulo dos 30": \* unha alta velocidade do aire (30 km/h ou máis), o que favorece a ignición forestal; unha baixa humidade (30% ou inferior); e unha alta temperatura (30 °C ou máis).

En Galiza, o nordés é especialmente perigoso na provincia de Pontevedra por estar situada ao sur do Macizo Central Galego, o que fai que normalmente sexa máis cálido e máis seco. O nordés favoreceu a vaga de incendios forestais de 2006 en Galiza.

### Afloramento

Boa parte da riqueza das rías occidentais galegas ven do nordés. Estes ventos empuxan as augas superficiais das rías cara ó Atlántico, facendo que as augas frías do fondo da ría, ricas en nutrientes, ascendan cara á superficie nun fenómeno chamado afloramento.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tramontana

### Ligazóns externas

"El viento del Nordés: el diablo cuando sopla"[*Ligazón morta*], artigo en *Xornal de Galicia*, 16 de agosto de 2009 (ligazón rota) *(en castelán)*.