recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**María Teresa Ferrari de Gaudino**, nada en Bos Aires o 11 de outubro de 1887 e finada o 30 de outubro de 1956, foi unha médica arxentina, a primeira muller catedrática de universidade no seu país e en América Latina.

Traxectoria
-----------

Obtivo o título de mestra en 1903. En 1904 obtivo o título de graduada no Colexio Nacional de Buenos Aires, sendo unha das primeiras mulleres en facelo. Ingresou na Facultade de Medicina e na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade de Buenos Aires. Ao ano seguinte ofrecéronlle ser mestra na Escola Normal No. 3 e permaneceu no cargo corenta e tres anos.

En 1911 recibiu a súa licenciatura en medicina. Tres anos despois conseguiu ingresar na cátedra de clínica obstétrica da Facultade en 1914. Competiu durante tres anos por unha praza de profesora e finalmente conseguiuna en 1927. 

Realizou estudos de posgrao en Europa, onde asistiu ao curso de Marie Curie en París. O seu tema de tese de profesorado foi o tratamento dos tumores xenitais mediante o radio.

En 1925 creou a maternidade do Hospital Militar Central e en 1936 a Federación Arxentina de Mulleres Universitarias e presidiu durante dez anos.

Participou como membro en varias asociacións médicas do país e do estranxeiro.

En 1952 xubilouse pero non definitivamente. Continuou exercendo a súa profesión e viaxando ao estranxeiro ata a súa morte en 1956.

Notas
-----

1. ↑  "Federacion Argentina de Mujeres Universitarias". 21 de xuño de 2014. Archived from the original on 21 de xuño de 2014. Consultado o 23 de novembro de 2019.
2. ↑  ""Una inteligencia bien disciplinada llega a todo lo que la voluntad se propone"".
3. ↑  "Semana de la Mujer: Dra. María Teresa Ferrari" (en castelán). 2020-03-06. Arquivado dende o orixinal o 17 de maio de 2022. Consultado o 2021-05-31.
4. ↑  "El nombre de qué mujer llevará la nueva calle de Palermo" (en castelán). 2019-07-02. Consultado o 2021-05-31.
5. ↑  "Una académica entre tantos hombres". Arquivado dende o orixinal o 02 de xuño de 2021. Consultado o 2021-05-31.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6004655
* WorldCat
* VIAF: 301658669

 |
**María Teresa Barge Bello**, nada en 1961, é unha política galega. É alcaldesa da Bola dende 2003, pero con tres partidos distintos, entre o 2003 e 2007 con Iniciativa por A Bola, entre o 2007 e 2014 co BNG e dende o 2015 co PPdeG.

Traxectoria
-----------

Secretaria municipal, conseguiu a praza no concello da Bola, onde era alcalde seu pai, Luis Barge. Este, que primeiro fora da UCD, logo de Centristas de Galicia e despois do PPdeG, faleceu en novembro de 2001. Teresa Barge tentou seguir o camiño de seu pai, pero o candidato escollido polo PP foi Antonio Fernández.

Nas eleccións municipais de 2003 presentouse co partido Iniciativa por A Bola, obtivo 4 escanos e foi elixida alcaldesa grazas ao apoio do BNG. Nas municipais de 2007 presentouse polo BNG e acadou a maioría absoluta con 7 escanos, converténdose na primeira muller alcaldesa nacionalista na provincia de Ourense. Nas municipais de 2011 volveu gañar cos mesmos resultados.

Nas eleccións municipais de 2015 preséntase de novo, pero volvendo a trocar de partido, do Bloque Nacionalista Galego ó Partido Popular, e consegue unha nova vitoria, desta volta con seis concelleiros. Nas eleccións municipais de 2019 consegue unha cuarta maioría absoluta, con 7 escanos.

Notas
-----

1. ↑  "La alcaldesa de A Bola deja el BNG, al que ve "radicalizado"". *www.laregion.es*. Consultado o 2019-10-24.
2. ↑  Xabier R. Blanco (17 de maio de 2007). "Del PP al BNG en cuatro años". *El País* (en castelán).
3. ↑  "El PP presenta como candidata en A Bola a Teresa Barge, la acaldesa que hace dos semanas dejó el BNG". *El Progreso* (en castelán). 29 de novembro de 2014.
4. ↑  "Teresa Barge gana las elecciones, como con el BNG, pero se deja un escaño". *La Voz de Galicia* (en castelán). 28 de maio de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Bola

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Demetrio Fernández Freire** |  **alcaldesa da Bola** 2003 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
Antonio Salieri (1750-1825) foi mestre de capela
O **mestre de capela** (en francés: *maître de chapelle*, en italiano: *mestre dei cappella* e en alemán: *Kapellmeister*) é un músico de experiencia e prestixio, sempre compositor, que forma, xestiona e dirixe ó grupo de cantores e instrumentistas responsable da música sacra nos oficios das igrexas, ou da música profana nas festas cortesás. Tanto ó grupo musical mesmo como ó lugar onde o grupo ensaiaba e recibía clase do mestre, denominábaselle en séculos pasados, sobre todo durante o Renacemento e o Barroco, *capela de música*, tanto se o grupo era relixioso coma se era cortesán, aínda que o primeiro foi moito máis adoito, particularmente no Renacemento. Nalgunhas catedrais e palacios, a capela de cantores podía diferenciarse da de menestreis. Esta última, a capela de menestreis, chegaba en ocasións a ter o seu propio mestre.

Durante a Idade Media e o Renacemento, a organización gremial do traballo artístico e a súa posición na sociedade (que era a de artesán) determinaban a vida dos músicos: ingresaban de nenos como cantores (chamados *seises* en España, por ser ese un número frecuente de cantores infantís), quedando dende entón a disposición do mestre, co que vivían. Del aprendían canto chan, contrapunto, a tañer un instrumento (frecuentemente órgano) e quizais composición. De adultos, a súa carreira era de cantores se non perdían a voz, de organistas ou menestreis (músicos de vento) se adquiriran dominio de instrumentos, e de mestres de capela se eran os máis dotados, quen de gañar os concursos que convocaban as igrexas cando había vacantes, ou de ter suficiente prestixio como para ser reclamados por catedrais e capelas cortesás.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Chantre

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q215793
* GEC: 0166735
* GND: 4398802-7

 |
Un **mestre** ou **mestra de cerimonias,** (en inglés: *master of cerimonies*) abreviado **MC** ou **emcee** (pronunciado [em'sii]), é o anfitrión oficial dunha cerimonia, evento organizado, conferencia, convención ou actuación similar. O termo úsase a miúdo para connotar a unha persoa que presenta aos demais artistas, fala co público, entretén á xente e, en xeral, mantén o evento en movemento, por exemplo en referencia aos anfitrións de programas de televisión. Na cultura hip hop aplicábase ás persoas que se dedicaban a animar ó público nas sesións dos disc-jóckeis, concepto que foi evolucionando para referirse aos rapeiros.

Historia
--------

O termo está documentado por primeira vez na Igrexa católica desde o século V, onde o mestre de cerimonias é un funcionario da casa Pontificia responsable da correcta e fluída realización dos elaborados rituais que implican o Papa e a sagrada liturxia. Tamén se refire ao oficial de protocolo durante unha función oficial do estado, especialmente nas monarquías. Ademais, o termo tamén existe en varias ordes cabaleirescas e fraternais.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cultura hip hop
* Música hip hop
* Disc-jóckey

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q497240
* GND: 4649342-6

 |
As **mesquitas de estilo sudanés no norte de Costa do Marfil** son un conxunto de oito mesquitas de adobe que se atopan en Costa do Marfil, e que dende o ano 2021 son Patrimonio da Humanidade da UNESCO.

Descrición
----------

As oito pequenas mesquitas de Tengréla, Kouto, Sorobango, Samatiguila, M'Bengué, Kong (ten dúas) e Kaouara caracterízanse por vigas saíntes, contrafortes verticais coroados con cerámica ou ovos de avestruz e minaretes estreitos. Presentan unha interpretación dun estilo arquitectónico que se pensa que se orixinou ao redor do século XIV na cidade de Djenné, daquela parte do Imperio de Malí, que prosperou a partir do comercio do ouro e ascendeu a través do deserto do Sáhara até o Norte de África. Particularmente a partir do século XVI, o estilo estendeuse ao sur dende as rexións desérticas ata a sabana sudanesa, facéndose máis curtas e desenvolvendo contrafortes máis resistentes en resposta ao clima máis húmido. As mesquitas son as mellor conservadas dos 20 edificios deste tipo que se conservan en Costa do Marfil, onde existían centos a principios do século XX.

O distintivo estilo sudanés das mesquitas, específico da rexión da sabana de África Occidental, desenvolveuse entre o século XVII e o século XIX a medida que os comerciantes e estudosos se estenderon polo sur do Imperio de Malí, ampliando as rutas comerciais transaharianas cara á zona forestal. Presentan probas moi importantes do comercio transahariano que facilitou a expansión do islam e a cultura árabe e reflicten unha fusión da arquitectura islámica e as formas locais que se mantivo ao longo do tempo.

Notas
-----

1. 1 2  "Sudanese style mosques in northern Côte d’Ivoire" (en inglés). Consultado o 14 de agosto de 2021.
2. ↑  Tradución do sitio da UNESCO onde o text ten licenza como CC-BY-SA.

| * v
* c
* e
Patrimonio da Humanidade en Costa do Marfil |
| --- |
|  | Reserva Natural Integral do Monte Nimba\* (1981)  ·  Parque Nacional de Taï (1982)  ·  Parque Nacional do Comoé (1983)  ·  Cidade histórica de Grand-Bassam (2012)  ·  Mesquitas de estilo sudanés no norte de Costa do Marfil (2021)

1 Compartido coa Guinea |  |
| Patrimonio da Humanidade  ·  Lista do Patrimonio da Humanidade en Perigo  ·  Patrimonio da Humanidade en África |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q65725484
* WHC: 1648

 |
O **Messerschmitt Bf 110**, ás veces chamado erroneamente **Me 110**, foi un caza pesado bimotor (*Zerstörer* - destrutor en alemán) e caza nocturno (*Jagdbomber* ou *Jabo*) desenvolvido pola Alemaña Nazi nos anos 30 e usado pola Luftwaffe e outros durante a segunda guerra mundial. Hermann Göring foi un defensor do Bf 110. Estaba armado con dous canóns MG FF de 20 mm, catro metralladoras de 7,92 mm MG 17, e unha metralladora de 7,92 mm MG 15 ou MG 81Z para defensa. Os traballos de desenvolvemento dun modelo mellorado para substituír o Bf 110, o Messerschmitt Me 210, comezaron antes de que se iniciase a guerra, pero problemas coa súa aerodinámica facendo que o Bf 110 loitase ata o final da guerra en varios roles, xunto cos seus sustitutos, o Me 210 e o significativamente mellorado Me 410 *Hornisse*.

O Bf 110 actuou cun considerable éxito inicial nas primeiras campañas, a polaca, a norueguesa e a batalla de Francia. A principal debilidade do Bf 110 era a súa falta de axilidade no aire, aínda que este feito podía mitigarse con tácticas axeitadas. A súa debilidade foi utilizada cando voaba como escolta próxima dos bombardeiros alemáns durante a batalla de Inglaterra. Cando os bombardeiros británicos comezaron a atacar territorio alemán pola noite, algunhas unidades de Bf 110 foron retiradas e despregadas como cazas nocturnos, un rol para o cal o avión estaba ben adaptado. Tras a batalla de Inglaterra o Bf 110 gozou dun exitoso período como caza de superioridade aérea e avión de ataque noutros teatros, e defendeu Alemaña dos ataques estratéxicos diúrnos da 8ª Forza Aérea da USAAF, ata que un gran cambio nas tácticas dos cazas estadounidenses fíxoos cada vez máis vulnerables aos avións aliados a comezos de 1944.

Durante a campaña dos Balcáns, a campaña no Norte de África e a Fronte Oriental, prestou un valioso apoio ao exército alemán en terra como un potente cazabombardeiro. Posteriormente converteuse nun formidable caza nocturno equipado con radar, sendo o principal avión deste tipo da *Luftwaffe*. A meirande parte dos ases alemáns de cazas nocturnos voaron o Bf 110 nalgún momento das súas carreiras, e o quinto maior as deste tipo de todos os tempos, o maior Heinz-Wolfgang Schnaufer, voou unicamente neste avión e reclamou 121 vitorias en 164 misións de combate.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q155642
* EBID: ID
* GND: 4331245-7
* LCCN: sh85083982
* NKC: ph550377

 |
A **mesquita de Quba** (**Quba' Masjid** ou **Masjid al-Quba**; en alifato árabe: مسجد قباء), sita nas aforas de Medina, Arabia Saudita, é a máis antiga das mesquitas do islam, e unha mesquita nacional de Arabia Saudita.

As súas primeiras pedras foron colocadas polo profeta Mahoma durante a súa Héxira ou emigración desde A Meca a Medina e foi acabada polos seus compañeiros. Mahoma agardou máis de 20 noites nesta mesquita, rezando *qasr* (un rezo curto), mentres chegaba Ali, que tiña a casa xusto detrás desta mesquita.

Durante un século, a mesquita de Quba sufriu transformacións, que fixeron imposíbel a conservación da vella estrutura. Actualmente comprende un conxunto que inclúe, entre outras, áreas residencias, espazos para as ablucións, e mesmo dúas bibliotecas.

As mesquitas Masjid-al-Haram (A Meca), Masjid al-Nabawi (Medina) e Masjid-al-Aqsa (Xerusalén), son os lugares máis santos do islam.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mesquita de Quba Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q276569
* WorldCat
* VIAF: 154947169
* LCCN: n97908290
* Structurae: 20035797

 |
Esquema dun malacostráceo. No céfalon, móstranse (en cor rosa) as mandíbulas, as **maxílulas** e as maxilas.
Chámase **maxílula** a cada un dos membros do primeiro par de maxilas dos crustáceos.

Son cada un dos dous cuartos apéndices cefálicos dos crustáceos, situados no somito maxilar, birrámeos, provistos no lado interno de varias láminas mastigadoras e forma de follas flexíbeis.

Etimoloxía
----------

O termo maxílula é unha adaptación do latín científico *maxilla*, coa adición do sufixo diminutivo *-ula*. Literalmente: 'maxila pequena'.

Notas
-----

1. 1 2  maxillula no *Merriam-Webster Dictionary*.
2. ↑  maxillula no *Collins English Dictionary*.
3. ↑  **maxílula** (Arthopoda:Crustacea), en Garrido, Carlos (1997).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Garrido, Carlos (1997): *Dicionário terminológico quadrilíngue de zoologia dos invertebrados*. A Corunha: Associaçom Galega da Língua. ISBN 84-8730-512-1.

### Outros artigos

* Pezas bucais
* Mandíbula (artrópodos)
* Maxila

### Ligazóns externas

* maxillula en *Academic Dictionaries and Encyclopedias* *(en inglés)*
* maxillula en encyclopedia.com *(en inglés)*
**Maximino Montero Barreiro**, nado en Zas en 1883 e finado no mesmo concello o 12 de xaneiro de 1970, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Montero Torreiro. Foi nomeado alcalde de Zas en 1914 sucedendo ao seu pai. Mantívose no cargo ata a ditadura de Primo de Rivera. Coa II República foi elixido alcalde o 21 de marzo de 1931, permanecendo no cargo até o 21 de febreiro de 1936, cando foi destituído logo do triunfo da Frente Popular. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado novamente alcalde o 20 de outubro de 1936, permanecendo no cargo até o 30 de setembro de 1959. Volveu ser alcalde do 5 de febreiro de 1961 ao 8 de xaneiro de 1968.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Montero Torreiro** |  **Alcalde de Zas** 1914 - 1923 | Sucesor:**Francisco Moreira Varela** |
| Predecesor:**José María Pose González** |  **Alcalde de Zas** 1931 - 1936 | Sucesor:**Manuel Romero Blanco** |
| Predecesor:**Jorge Varela Rial** |  **Alcalde de Zas** 1936 - 1959 | Sucesor:**Maximino Manuel Montero Romero** |
| Predecesor:**Maximino Manuel Montero Romero** |  **Alcalde de Zas** 1961 - 1968 | Sucesor:**Maximino Manuel Montero Romero** |

Vida persoal
------------

Casou con Manuela Romero Muñiz e foi pai de Maximino Manuel Montero Romero.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 13-1-1970, p. 13.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 21-10-2001, p. L10.
**Maximiliano Linares Rivas**, nado en Santiago de Compostela e finado na Coruña o 3 de marzo de 1932, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Jacobo Linares de la Peña e irmán de Aureliano Linares Rivas. Comezou os seus estudos no Seminario, chegando ata o primeiro ano de Filosofía. Saíu do Seminario e fixo a carreira de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela, que rematou con 22 anos. Instalouse en Ferrol e despois pasou á Coruña. Foi avogado do Banco de España e da Compañía do Norte. Afiliado ao Partido Conservador, en xullo de 1890 foi designado Gobernador civil da Coruña, permanecendo no cargo até novembro de 1892. Nas eleccións de 1891 foi elixido deputado polo distrito da Fonsagrada. Foi senador pola provincia da Coruña en 1893 e 1894. Nas eleccións de 1896 foi elixido deputado polo distrito de Betanzos. Volveu ser elixido senador pola Coruña en 1899 e 1900. Dirixiu o Partido Conservador na provincia da Coruña.

Vida persoal
------------

Casou con Fanny Amil-España Camino e foi avó de Maximiliano Asúnsolo Linares-Rivas.

Notas
-----

1. ↑  *El Compostelano*, 3-3-1932, p. 2

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso do Deputados
* Ficha no Senado
* Xenealoxía Linares-Rivas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28355643
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 60760
* Senadores de España (1834-1923): 1594

 |
Unha **mensaxe**, no senso máis xeral, é o obxecto da comunicación, a secuencia que prové información, e que pode referirse tamén a esa información en si e ao seu formato.

Máis precisamente, na Teoría da Comunicación, unha mensaxe é unha información conformada por unha secuencia de sinais que corresponden a regras de combinación precisas, que é enviada por un emisor a un (ou varios) receptores, por medio dunha canle que serve de soporte físico á transmisión. A forma de transmisión varía conforme a natureza do sistema de comunicación e o código usado: ondas sonoras, luces, movemento, impulsos mecánicos ou eléctromagnéticos etc.

Dependendo do contexto, o termo *mensaxe* pódese ver aplicado tanto ao contido transmitido como á forma no que se transmite. Na Teoría da Comunicación, o significado da mensaxe non se considera pertinente, xa que o que se transmite é unha forma e non un sentido. Esa substancia da mensaxe chámase información.

Diferenza entre código e mensaxe, e entre lingua e fala
-------------------------------------------------------

Do xa dito dedúcese que a lingua constitúe un código e que cada unha das expresións que os seus falantes formulan con ese código é unha mensaxe. Un código é un conxunto de símbolos ou signos con regras para a súa correcta utilización. A Mensaxe é o resultado de cada acto realizado polos usuarios dunha lingua empregando o código da mesma.

Moi semellante á distinción entre código e mensaxe, se ben máis empregada polos lingüistas, é a oposición entre lingua e fala: A lingua é o sistema, o código; a fala, a actualización da lingua en emisións concretas.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q628523
* EBID: ID
* GEC: 0194579
* GND: 4127996-7

 |
**Margalit Finkelberg**, nada en Minsk en 1947, é unha filóloga israelí especializada na cultura clásica.

Traxectoria
-----------

Finkelberg naceu en Minsk cando formaba parte da Unión Soviética. Estudou na Universidade de Moscova (1964-1969), e en 1975 realizou a aliyá co seu esposo Aryeh, tamén filólogo clásico. Continuou os seus estudos na Universidade Hebrea de Xerusalén.

Os seus campos de estudo inclúen a literatura da antiga Grecia, con particular énfase en Homero e a tradición épica grega, lingüística, prehistoria do Exeo, teoría da literatura, mitoloxía e relixión.

Estudou a prehistoria dos dialectos gregos, destacando o seu estudo do lineal A. Finkelberg puido demostrar que estaba relacionado co grupo anatólico das linguas indoeuropeas.

Na súa obra *Greeks and Pre-Greeks: Aegean Prehistory and Greek Heroic Tradition* (2005) centrouse no período de formación da cultural grega na idade de bronce. Combinando os seus coñecementos de diversas disciplinas, como análise literaria, lingüística, arqueoloxía e historia, estableceu a teoría xeralmente aceptada de que os antigos gregos non foron inicialmente un grupo unificado, senón unha amálgama de poboacións diversas.

É editora de *The Homer Encyclopedia*, unha obra de tres volumes sobre Homero que obtivo en 2011 o premio Outstanding Reference Sources da Reference and User Sources Association dos Estados Unidos.

Como tr*a*dutora destaca a súa versión da obra *Ἱστορία Ἰουδαϊκού πολέμου πρὸς Ῥωμαίους* ("a Guerra Xudaica contra os Romanos") de Flavio Josefo, ao ruso (1991), así como as súas traducións de Platón ao hebreo.

É membro da Academia Israelí de Ciencias e Humanidades desde 2005. En 2012 recibiu o premio Rothschild de Humanidades.

Notas
-----

1. ↑  "Margalit Finkelberg" (en inglés). p. Yad Hanadiv. Arquivado dende o orixinal o 25 de xuño de 2017. Consultado o 2017-12-16.
2. ↑  "Aryeh Finkelberg".
3. ↑  "Prof. Margalit Finkelberg". *Tel Aviv University* (en inglés). Consultado o 2017-12-16.
4. ↑  "Prof. Margalit Finkelberg".
5. ↑  "Rothschild Prize".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q21157702
* WorldCat
* VIAF: 76478924
* BIBSYS: 98044338
* BNF: 166364157
* CiNii: DA11537231
* FAST: 1539252
* GND: 143572431
* ISNI: 0000 0001 1675 5000
* LCCN: n97119675
* NTA: 168736497
* SUDOC: 050806475

 |
| *Minor Disturbance* |
| --- |
|  |
| EP de The Teen Idles |
| Data de edición: | decembro de 1980 |
| Lanzamento: | {{{lanzamento}}} |
| Datas de gravación: | setembro de 1980 |
| Estudio(s) de gravación: |  |
| Duración: | 9:20 |
| Xénero musical: | hardcore punk |
| Selo discográfico: | Dischord Records |
| Producido por: | Skip Groff |
| Cronoloxía |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *-* | *Minor Disturbance*  | *Teen Idles* |

 |

***Minor Disturbance*** foi a única edición de estudio da banda estadounidense de hardcore punk The Teen Idles. Publicouse en decembro de 1980 a través do selo Dischord Records. Formado por oito cancións, *Minor Disturbance* fai referencia a varios temas relacionados coa banda, dende ser rexeitados nos concertos debido á súa idade ("Too Young to Rock") ata que sentían como medraba a compracencia de moitas das primeiras bandas de punk rock ("Fleeting Fury"). Tras o seu lanzamento *Minor Disturbance*, a primeira edición de Dischord Records, recibiu críticas positivas de fancines locais e foi emitido en emisoras de radio da zona.

Listaxe de cancións
-------------------

Todas as letras escritas por Ian MacKaye, toda a música composta por The Teen Idles.

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Teen Idles"   | 0:45 |
| 2. | "Sneakers"   | 1:28 |
| 3. | "Get Up and Go"   | 0:52 |
| 4. | "Deadhead"   | 1:21 |
| 5. | "Fleeting Fury"   | 1:20 |
| 6. | "Fiorucci Nightmare"   | 0:44 |
| 7. | "Getting in My Way"   | 1:05 |
| 8. | "Too Young to Rock" (ao vivo no 9:30 Club o 6 de novembro de 1980) | 2:04 |
| 9:20 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1639721
* AllMusic: mw0000949875
* MusicBrainz: ID

 |
A **liberdade de pensamento**, tamén coñecida como **liberdade intelectual**, **liberdade de conciencia**, **liberdade ideolóxica** ou **liberdade de crenza**, é a capacidade de cada un, na súa conciencia, de adoptar, manter e cambiar calquera pensamento, opinión, ideoloxía ou crenza; e, no seu caso, manifestalos, o que pasaría a ser obxecto da liberdade de expresión, e no seu eido, da liberdade de cátedra, da liberdade científica e da liberdade artística ou liberdade de creación. Considérase un dos principais dereitos e liberdades; dos considerados dereitos civís e políticos ou dereitos humanos de primeira xeración. Historicamente está vinculada á liberdade relixiosa ou de culto, e á liberdade de opinión ou de prensa.

A liberdade de pensamento restrínxese ou é obxecto de coacción a través de múltiples mecanismos, non só a represión a cargo do poder político, senón tamén a imposición de canons socialmente aceptados de corrección política ou pensamento único, que se interiorizan no propio individuo.

Notas
-----

1. ↑  Na formulación da Organización para a Seguridade e a Cooperación en Europa: *Libertad de pensamiento, conciencia, religión o creencia*, Consello Ministerial, Kiev 2013.
2. ↑  Distínguese a "liberdade do artista" (*Artistieke vrijheid* en neerlandés) da "liberdade da arte" (*Vrijheid van kunst* en neerlandés, *Kunstfreiheit* en alemán); artigo 5 da Lei Fundamental para a República Federal de Alemaña (fonte citada en Kunstfreiheit).
3. ↑  Enciclopedia Jurídica - Libertad de pensamiento

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q277569
* BNCF: 18956
* GND: 4276084-7
* JSTOR: freedom-of-conscience
* LCCN: sh85076483
* MAG: 2779759067
* PSH: 2705
* Treccani: liberta-di-manifestazione-del-pensiero

 |
| Fistulina hepatica |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Fungi |
| División: | Basidiomycota |
| Clase: | Agaricomycetes |
| Orde: | Agaricales |
| Familia: | Fistulinaceae |
| Xénero: | '**Fistulina'** |
| Especie: | ''***F. hepatica''*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Fistulina hepatica'**(Schaeff.) With. (1792) |
| Sinonimia |
| *Boletus hepaticus* Schaeff. (1774)
*Fistulina buglossoides* Bull. (1790)
*Boletus hepaticus* Vent. (1812)
*Hypodrys hepaticus* (Schaeff.) Pers. (1825) |

A **lingua de boi** ou **fígado de boi** (***Fistulina hepatica***), clasificado nos Agaricales, é un fungo propio do Reino Unido, tamén presente no resto de Europa e América do Norte. Posúe forma de carne crúa. Utilizouse como carne no pasado e aínda se pode encontrar en mercados. Ten un sabor amargo cun toque acedo. Para o seu consumo debe ser novo e ter unha cocción longa.

Detalles
--------

A súa forma é similar á da dunha lingua grande de cor castaña encarnada. As esporas libéranse de poros diminutos na parte inferior de cor branca crema do corpo da froita. Unha *Fistulina hepática* nova é de cor rubia- rosácea, e vai escurecendo coa idade. A parte inferior do corpo do froito, do cal se expulsan as esporas, é unha masa de túbulos. O seu nome é un diminutivo que provén da palabra latina fístula, e significa "tubo pequeno", mentres que o nome da especie hepática significa "como un fígado", en referencia á consistencia da súa carne.
A especie é bastante común, e pódese encontrar habitualmente en soutos e carballeiras, desde agosto até finais de outono, sobre madeira viva ou morta. Tende a tinxir de castaño arroibado a madeira viva dos carballos sobre os que medra, o que lle dá unhas características á madeira moi apreciadas. En Australia, encóntranse nas feridas dos eucaliptos, que fai que as árbores se infecten e apodrezan.

Notas
-----

1. ↑  "Dicionario de alimentación e restauración" (PDF). p. 145. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 11 de abril de 2016. Consultado o 16 de decembro de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lingua de boi*** |

* Description, bioactive compounds and medicinal properties
* Index Fungorum
Un sinal de tráfico trilingüe en hebreo, árabe e inglés.
Un cartel en hebreo, árabe, inglés e ruso.
Os **idiomas oficiais de** **Israel** son o hebreo e o árabe. Estes tamén son os idiomas máis falados (O 72% da poboación fala hebreo e o 21% fala árabe). O árabe é falado polos árabes israelís e por moitos dos xudeus de orixe mizrají. A outra lingua máis falada é o ruso, lingua nai de máis dun millón de inmigrantes procedentes dos territorios da antiga Unión Soviética. O inglés é unha lingua de central importancia nos asuntos diplomáticos, comerciais, turísticos e académicos. Ademais é a lingua nai de decenas de miles de inmigrantes dos países de fala inglesa.

O idioma español é falado polos máis de 100.000 membros das comunidades sefardís que conservan unha variedade, o xudeoespañol, con trazos do século XVI. Tamén falan español os máis de 100.000 inmigrantes de orixe española ou hispanoamericano. Actualmente moitos israelís novos aprenden español a través das telenovelas suramericanas e outros o aprenden nas súas viaxes a Suramérica (un destino de viaxes moi popular entre os mozos israelís). O español converteuse nunha lingua que goza unha alta popularidade. Outros idiomas moi comúns son o francés, falado polos inmigrantes de Francia e as súas antigas colonias, e o amárico, o principal dos idiomas dos xudeus inmigrantes de Etiopía.

Notas
-----

1. ↑  "Idiomas de Israel en Ethnologue (en inglés)".
A **lingua sariculiana** forma parte das linguas pamirianas aínda que se fala fóra da zona xeográfica común ás demais pois é falada no Condado Autónomo Taxico de Taxcurgán, na provincia Autónoma Uigur de Xinxiang na China, por un pequeno número de persoas (unhas 23.000).

Gramática
---------

O sariculiano perdeu o xénero gramatical. O plural sinálase neste grupo coa terminación **-ēn**. O sariculiano fai unha distinción entre o plural nominativo e oblicuo: **-xeul** (n.) e **-ef** (oblicuo). O xénero non se sinala especificamente no nome pero é identificable pola concordancia.

O caso desígnase por preposición e posposición; o sariculiano ten un caso oblicuo. A posesión exprésase por aposición.

A orde da frase é suxeito, obxecto e verbo (SOV).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* An Acoustic, Historical, and Developmental Analysis of Sarikol Tajik Diphthongs], Pamela S. Arlund, The University of Texas at Arlington.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q33873
* ELCat: 5413
* Ethnologue: srh
* Glottolog: sari1246

 |
**Luís Díez-Alegría Gutiérrez**, nado en Llanes o 1 de outubro de 1909 e finado en Alxeciras o 8 de setembro de 2001, foi un militar asturiano.

Traxectoria
-----------

Naceu no barrio de Buelna, pertencente á Parroquia de Pendueles, concello de Llanes. Estudou o bacharelato no Instituto Jovellanos de Xixón, e posteriormente ingresou na Academia de Enxeñeiros do Exército en 1925, na que ascende a tenente en 1930.

En 1936 participa na marcha que fixo o rexemento de trasmisiones para unirse ás tropas do xeneral Franco, e ascende a capitán durante a guerra civil. En 1941 ascende a comandante por méritos de guerra, e é destinado ao Servizo de Ferrocarrís e logo ao Servizo de Fortificacións da Zona Sur. Alístase como voluntario á División Azul, onde serve durante 20 meses.

Ao seu regreso a España tivo varios destinos, como profesor da Escola de Aplicación de Enxeñeiros, e xefe do Servizo de Ferrocarrís. En 1955 ascendeu a coronel, e en 1961 a xeneral de brigada. Foi nomeado xefe de enxeñeiros da VIª Rexión Militar en Burgos, onde ascendeu a xeneral de división, cando pasa a ser Gobernador militar de Asturias. Logo, ao ascender a capitán xeneral, o máis novo de España en alcanzar ese grao, foi nomeado Capitán Xeneral da VIIª Rexión Militar. Entre marzo de 1969 e xaneiro de 1972 ocupa o cargo de Director Xeral da Garda Civil. A continuación é nomeado Xefe da Casa Militar do entón Xefe do Estado, Francisco Franco, posto no que permanece ata 1975, e, posteriormente, Xefe do Alto Estado Maior. En outubro de 1976 substitúe no Consello do Reino e no Consello de Rexencia ao xeneral Angel Salas Larrázabal.

O rei de España, Xoán Carlos I desígnao senador, e senta no grupo Independente do Senado (os seus bancos máis conservadores) entre o 15 de xuño de 1977 e o 2 de xaneiro de 1979. Nese ano, ademais, pasa á reserva como militar.

Vida persoal
------------

Irmán do tamén militar Manuel Díez-Alegría e do sacerdote xesuíta José María Díez-Alegría.
Baixo o nome de **Luna E-1A**, **Luna E1A** ou **Luna Ye-1A** pola súa transliteración da lingua rusa atópase unha familia de sondas espaciais lunares soviéticas formada por dúas unidades.

Características
---------------

Houbo dúas sondas Luna E-1A: a primeira non chegou a órbita debido a un problema co foguete lanzador 8K72, pero a segunda, denominada formalmente *Luna E-1A 2* e máis coñecida como Luna 2, converteuse no primeiro obxecto artificial en impactar contra a superficie lunar. Ademais da instrumentación científica levaba a bordo emblemas metálicos coa bandeira e o escudo da Unión Soviética.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Voo | Data | Carga | Resultado | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 18 de xuño de 1959 | Luna 2 | Fallo | O sistema inercial fallou aos 153 segundos do lanzamento. O foguete foi destruído desde terra. |
| 6 | 12 de setembro de 1959 | Luna 2 | Éxito | Primeira sonda en impactar contra a superficie terrestre. |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Mark Wade (2011). "Luna E-1A" (en inglés). Consultado o 9 de xullo de 2013.
2. 1 2 3 4  Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "Vostok-L (8K72)" (en inglés). Consultado o 9 de xullo de 2013.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Luna E-1
* Luna E-3
* Luna E-6
* Luna E-6LF
* Luna E-6LS
* Luna E-6M
* Luna E-6S
* Luna Ye-8
* Luna Ye-8-5
* Luna Ye-8-5M
* Luna Ye-8-LS
**Lunar Orbiter 3** foi unha sonda espacial da NASA lanzada o 5 de febreiro de 1967 mediante un foguete Atlas SLV-3 Agena D desde Cabo Cañaveral cara a Lúa.

Características
---------------

Lunar Orbiter 3 foi unha sonda do programa Lunar Orbiter para fotografar a maior parte da superficie lunar cunha resolución de ata 1 metro de cara a facilitar o camiño para as alunizaxes do proxecto Apollo. Tamén levaba a bordo medidores de intensidade da radiación e de impacto de micrometeoritos.

Lunar Orbiter 3 foi inxectada nunha órbita cislunar, chegando á Lúa o 8 de febreiro e colocándose nunha órbita elíptica cun periapse inicial de 210,2 km (baixado ata os 55 km tras 25 órbitas) e un apoapse inicial de 1801,9 km, cunha inclinación de 20,9°.

O mecanismo de avance da película fotográfica mostrou algúns problemas, polo que decidiuse comezar a transmitir a terra as imaxes antes do previsto. O catro de marzo o motor do mecanismo de avance avariouse completamente, co que quedaron sen transmitir a cuarta parte das imaxes obtidas. En total a nave enviou 477 imaxes de alta resolución e 149 de media resolución. A nave foi estrelada contra a superficie da Lúa o 9 de outubro de 1967, usándose para probar técnicas de seguimento.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  N2YO (2023). Real Time Satellite Tracking, ed. "LUNAR ORBITER 3" (en inglés). Consultado o 30 de xuño de 2023.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10  NASA (28 de outubro de 2022). "Lunar Orbiter 3" (en inglés). Consultado o 30 de xuño de 2023.
3. ↑  "Letter dated 29 May 1967 from the Permanent Representative of the United States of America addressed to the Secretary-General" (PDF) (67-12422). 29 de maio de 1967: 2. Consultado o 30 de xuño de 2023.
4. 1 2 3 4 5 6 7  Gunter Dirk Krebs (2023). Gunter's Space Page, ed. "Lunar Orbiter 1, 2, 3, 4, 5" (en inglés). Consultado o 30 de xuño de 2023.
5. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2023). "Lunar Orbiter" (en inglés). Consultado o 30 de xuño de 2023.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lunar Orbiter 3*** |

### Outros artigos

* Programa Lunar Orbiter
* Atlas SLV-3 Agena D
* Lunar Orbiter 1
* Lunar Orbiter 2
* Lunar Orbiter 4
* Lunar Orbiter 5

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1066370
* NSSDC ID: 1967-008A
* SCN: 02666

 |
| *Lungs* |
| --- |
|  |
| EP de Big Black |
| Data de edición: | decembro de 1982 |
| Lanzamento: | {{{lanzamento}}} |
| Datas de gravación: | 1981 |
| Estudio(s) de gravación: |  |
| Duración: | 20:47 |
| Xénero musical: | punk rock, noise rock |
| Selo discográfico: | Ruthless Records, Touch and Go Records |
| Producido por: |  |
| Cronoloxía |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| *-* | *Lungs*  | *Bulldozer* |

 |

***Lungs*** é o primeiro EP da banda estadounidense de post-hardcore Big Black, publicado en decembro de 1982 a través do selo Ruthless Records. O disco sería reeditado en 1992 a través de Touch and Go Records. Un Steve Albini con 19 anos tocou case todos os instrumentos en *Lungs*, con saxos gravados polo amigo de Albini John Bohnen e baterías feitas por "Roland," unha caixa de ritmos Roland TR-606 que foi acreditada como membro da banda. O EP foi usado para recrutar ao resto dos membros de Big Black. *Lungs* foi gravado nun magnetófono de bobina aberta TEAC 3340 que lle prestaron a Albini a cambio dunha caixa de cervexas.

Algunhas copias do EP orixinal viña con varios obxectos, como pistolas de auga cargadas, pelo, anacos de papel con sangue, billetes de dólar, condóns, entradas de concertos de PIL, cromos de Bruce Lee, fotos de xente morta e petardos.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Steve Albini. 

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Steelworker"   | 4:15 |
| 2. | "Live in a Hole"   | 3:01 |
| 3. | "Dead Billy"   | 3:28 |
| 4. | "I Can Be Killed"   | 4:28 |
| 5. | "Crack"   | 3:55 |
| 6. | "RIP"   | 2:21 |

Notas
-----

1. ↑  "Big Black - Lungs (album review ) | Sputnikmusic". *www.sputnikmusic.com*. Consultado o 2019-11-11.
2. ↑  "Big Black - Lungs". *Discogs* (en inglés). Consultado o 2019-11-11.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3011578
* Discogs: 6390
* MusicBrainz: ID

 |
Ermida de San Cibrán en Tomeza (Pontevedra).
O **luns de Pascua** é o día seguinte ao Domingo de Resurrección. É o segundo día da Oitava de Pascua, popularmente coñecida como semana de Pascua.

Celebracións
------------

En Galicia, é festivo local no concello de Rois, e neste día celébrase a romaría de San Cibrán na parroquia de Tomeza (Pontevedra), a romaría da Virxe de Chamorro en Serantes (Ferrol), o Lance da Cruz en Sobrada (Tomiño), a romaría da Virxe dos Desamparados nos Vilares (Guitiriz), a romaría na capela da Virxe das Neves no monte da Peneda (Redondela), a romaría do San Bieito da Uceira en Cerredelo (Sandiás), a romaría da Virxe dos Remedios en Tirán (Moaña) e a festa de San Bieito en San Salvador de Asma (Chantada) e Penouta (Vilamartín de Valdeorras). Tamén se festexa en Esposende (Cenlle) e Circes (Touro).

En España é tamén festivo en Cataluña, Illas Baleares, Comunidade Valenciana, Navarra, País Vasco e A Rioxa, nalgunhas localidades da zona oriental de Aragón, de Asturias e de Estremadura. Nalgunhas partes de España neste día é habitual comer un doce típico coñecido como Mona de Pascua.

Ademais é festivo en moitos países e territorios de todo o mundo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Luns de Pascua***  |

| * v
* c
* e
 Días da Semana Santa |
| --- |
| Venres de Dores  ·  Sábado de Paixón  ·  Domingo de Ramos  ·  Luns Santo  ·  Martes Santo  ·  Mércores Santo  ·  Xoves Santo  ·  Venres Santo  ·  Sábado Santo  ·  Domingo de Pascua  ·  Luns de Pascua  ·  Martes de Pascua |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q209663
* BNCF: 45686

 |
**Maiao** (*Mai´ao* en tahitiano normalizado) é unha illa do grupo do Vento das illas da Sociedade, na Polinesia Francesa. Está situada a 75 km ao oeste da illa de Moorea, con quen forma a comuna de Moorea-Maiao.

Xeografía
---------

A formación consiste nunha illa alta, cun pico de 154 metros de altura e un motu que serpentea ao longo da base da illa alta.

A illa ten a particularidade de ter dous lagos interiores, ademais da lagoa exterior rodeada polos escollos de coral. Os tres están conectados por canles subterraneos pero teñen un alto grao de salinidade. A superficie total é de 9 km².

A illa é o fogar de 299 persoas (segundo o censo de agosto de 2007).

Historia
--------

O Dereito interno Maiao non acepta ós "estranxeiros", e polo tanto calquera persoa que non sexa orixinalmente da illa ten que ter unha invitación formal ou unha razón especial para desembarcar (parteira, médico, traballador social, funcionarios ... ). 
De onde vén esta prohibición de permanecer neste paraíso? Un inglés, Eric Trower, montou afinais dos anos 20 unha tenda de mercancías xerais. Abusando do gusto dos insulares dos produtos de fóra, apropiouse case do 80% da illa polos préstamos contraídos polos seus clientes! O Pastor Moreau, ao redor de 1935, incitou á xente para formar unha cooperativa para comprar o terreo ao Estado, que mentres tanto pagara a débeda das persoas ao inglés. De aí a sospeita sobre os estranxeiros que dura para sempre.

Galería de fotos
----------------

* Vista da illa
* Vista da praia
* Vista da praia en Maiao.
* Vista da vila de Taora O Mere.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1340728
* WorldCat
* VIAF: 278581472
* EBID: ID
* GEC: 0511355
* GeoNames: 4034300

 |

1. ↑  Institut Statistique de Polynésie Française (ISPF). "TABLEAU II Population des communes et communes associées de Polynésie française" (PDF) (en francés). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 29 de febreiro de 2008. Consultado o 2007-12-02.
| Mahé |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital | Port Victoria |
| País | Seychelles |
| Localización | Océano Índico |
| Arquipélago | Seychelles |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) | 72.000 hab. |
| Superficie | 155 km² |
| Densidade | 464 hab./km² |
| Coordenadas | 4°40′S 55°28′L﻿ / ﻿-4.667, -55.467 |
| Maior Altura | 905 m Morne Seychellois |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

**Mahé** é a illa máis grande (155 km²) de Seychelles, situada no nordeste da nación. A poboación de Mahé é de 72.000 habitantes. Nela está a capital, Port Victoria, e un 90% da poboación total do país. A illa foi chamada Mahé de Labourdonnais, o gobernador de Illa Mauricio.

O pico máis alto de Mahé é *Morne Seychellois* con 905 m. situado no *Parque Nacional de Morne Seychellois*. A maioría dos habitantes da illa e o aeroporto internacional (aberto en 1971) atópanse na parte norte e leste da illa. Na parte sur e oeste atópanse o *Parque Nacional Baie Ternay* e o *Parque Nacional Port Launay Marine*.

Mahé foi avistada por primeira vez polos británicos en 1609, e non volveu ser visitada polos europeos ata 1742. Mahé converteuse en posesión francesa ata 1814, cando pasou a ser colonia inglesa. Continuou sendo colonia ata 1976, cando Seychelles converteuse nunha nación independente.

Galería
-------

* Victoria capital de MahéVictoria capital de Mahé
* Victoria capital de MahéVictoria capital de Mahé
* MahéMahé
* PraiaPraia
* Le Roche Cochon, MaheLe Roche Cochon, Mahe
* Porto de MahePorto de Mahe
* Mahe, Praia de Porto LaunayMahe, Praia de Porto Launay
* Illa Eden, MaheIlla Eden, Mahe

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q219642
* WorldCat
* VIAF: 247218785
* EBID: ID
* GEC: 0039229
* GeoNames: 241274
* LCCN: sh2015002182
* OSM: 3442622
* TGN: 1007978

 |
**Mai Yamani** (árabe: ***مي يماني***), nada no Cairo o 6 de setembro de 1956, é uha antropóloga e profesora saudita.

Traxectoria
-----------

Filla de nai iraquí, de Mosul, e de pai saudita, da Meca, Ahmed Zaki Yamani, que foi Ministro de Petróleo durante a crise do petróleo de 1973. A familia paterna era do Iemen, de onde tomaron o apelido Yamani ("do Iemen").

Foi á escola en Bagdad e na Meca, e foi ao instituto Château Mont-Choisi en Losana, Suíza entre 1967 e 1975. Graduouse *summa cum laude* no Bryn Mawr College en Pensilvania, e fixo un mestrado en antropoloxía social no Somerville College da Universidade de Oxford. Despois doutorouse pola mesma institución.

Foi lectora universitaria en Arabia Saudita, e despois traballou en laboratorios de ideas no Royal Institute for International Affairs de Londres, a Brookings Institution de Washington, D.C. e no Carnegie Middle East Center de Beirut.

Fala árabe, inglés, francés e castelán, e entende o persa, o hebreo e o italiano.

Obra
----

* *هويات متغيرة : تحديات الجيل الجديد في السعودية* (*Changed Identities: The Challenge of the New Generation in Saudi Arabia*; Royal Institute of International Affairs, 2000)
* *Cradle of Islam: The Hijaz and a Quest for Arabian Identity* (I.B.Tauris, 2009)

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 
* Mai Yamani en *Project Syndicate*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4118045
* WorldCat
* VIAF: 172824
* BNF: 13536619k
* CiNii: DA10246153
* Europeana: ID
* GND: 115834676X
* ISNI: 0000 0000 8079 5018
* LCCN: n96040934
* NTA: 156345110
* Persée: 69189
* SUDOC: 050666517

 |
| «Little Lion Man» |
| --- |
|  |
| Sinxelo e canción de Mumford & Sons |
| do Álbum '**Sigh No More'** |
| Lanzamento | 11 de agosto de 2009 |
| Formato | {{{formato}}} |
| Gravada | 2009 |
| Xénero musical | Indie folk, bluegrass |
| Lingua(s) | {{{lingua}}} |
| Duración | 4:06 (versión do álbum)3:30 (edición para radio) |
| Discográfica | Island, Glassnote (EUA) |
| Produtor(es) | Markus Dravs |
| Escritor(es) | {{{escritor}}} |
| Miscelanea | {{{miscelanea}}} |

"**Little Lion Man**" é unha canción e o sinxelo debut do cuarteto londiniense de folk Mumford & Sons, extraído do seu álbum debut, *Sigh No More*. Publicouse no Reino Unido o 11 de agosto de 2009.

A canción foi candidata para Mellor Canción Rock na quincuaxésima terceira edición dos Premios Grammy, no 2011.

En outubro de 2011, *NME* colocouna de número 43 na lista das "150 mellores cancións dos últimos 15 anos".

A canción inclúe a verba "fucked" no seu refrán. Nalgunhas versión é substituída por "messed" mentres que noutras é eliminada.

Composición
-----------

O cantante Marcus Mumford dixo sobre a canción:

> 
> "É unha historia moi persoal, así que non a escarvarei moito. Chega con dicir que foi unha situación da miña vida da que non me sinto nin feliz nin orgulloso... e ás veces, cando non dás descrito un sentimento coas palabras, é case máis sinxelo expresalo cunha canción. E logo, cando me preguntas pola canción, éme bastante difícil explicala. É unha adiviña - non queres parecer autoindulxente explicándote a ti mesmo; é sempre incómodo. O cal é tamén estraño, pois non é nunca incómodo cantala. Supoño que a canción debería ser ela mesma e que a xente tire as súas propias interpretacións da letra. Pero para min, persoalmente, é a letra o que escoito unha e outra vez da canción. Doulle unha importancia específica a ela. Non podo escribir as letras a menos que as sinta e teñan sentido, o que, ás veces, é bastante frustrante..."
> 
> 
>

Notas
-----

1. 
2. ↑
3. ↑  Mumford & Sons 'Over The Moon' At Double Grammy Nod Arquivado 06 de decembro de 2010 en Wayback Machine. *Billboard* Consultado o 21 de xaneiro de 2012
4. ↑  BBC - 6 music News - Mumford's Grammy nod *BBC Radio* Consultado o 21 de xaneiro de 2012.
5. ↑
6. ↑  "Countdown: Hottest 100 - 2009" (en inglés). ABC Online. 27 de xaneiro de 2010. Consultado o 21 de xaneiro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Mumford & Sons - "Little Lion Man" | Glastonbury 2011 no YouTube.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2279438
* Discogs: 305152
* MetroLyrics: ID
* MusicBrainz: ID

 |