recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Wardell Stephen Curry**, nado o 25 de xuño de 1964 en Harrisonburg, Virxinia, é un ex xogador de baloncesto estadounidense que disputou dezaseis tempadas na NBA. Con 1,96 metros, xogaba na posición de base. Agora traballa como comentarista nos partidos de Charlotte Bobcats.

Traxectoria deportiva
---------------------

### Universidade

Xogou durante catro tempadas cos *Hokies* do Instituto Politécnico e Universidade Estatal de Virginia, nos que fixo 19,0 puntos, 4,8 rebotes e 3,2 asistencias por partido. En 2006 foi honrado como *lenda da Atlantic Coast Conference*.

### Profesional

Foi elixido no posto 15 do Draft da NBA de 1986 por Utah Jazz, onde só xogou unha tempada, con moi poucos minutos de xogo. Foi traspasado a Cleveland Cavaliers, onde, a pesar de mellorar ostensiblemente as súas estatísticas, foi incluído no draft de expansión da seguinte tempada, sendo elixido por Charlotte Hornets. alí transcorreu a maior parte da súa vida profesional. a pesar de saír desde o banco, as súas cifras eran o suficientemente boas como para ser elixido en 1994 como Mellor Sexto Home da NBA.

En 1999, xa con 34 anos, ficha por Milwaukee Bucks, onde só permanece unha tempada, xogando o seu tres últimos anos como profesional en Toronto Raptors. En 16 tempadas como profesional tivo unha media de 11,7 puntos e 2,4 rebotes, cun 40,2% en tiros de tres, figurando entre os 20 máximos anotadores desde esa distancia na NBA.

#### Equipos

* Utah Jazz (1986-1987)
* Cleveland Cavaliers (1987-1988)
* Charlotte Hornets (1988-1998)
* Milwaukee Bucks (1998-1999)
* Toronto Raptors (1999-2002)

Logros persoais
---------------

* Mellor Sexto Home da NBA en 1994.
* Máximo anotador e triplista histórico de New Orleans Hornets, a data de 2010.
* Incluído no Virginia Sports Hall of Fame en 2004.

Notas
-----

1. ↑  Ficha de De o Curry
2. ↑  "Looking Back... Virginia Tech's Dell Curry". Arquivado dende o orixinal o 29 de xuño de 2012. Consultado o 29 de xuño de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en nba.com/historical
* Estatísticas de Del Curry como xogador
* Vídeo de Dell Curry

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1184381
* BaseballCube: 76054
* Basketball-Reference: curryde01
* ESPN: 175
* NBA: 209

 |
| «Que me quiten lo bailao» |
| --- |
|  |
|  de Lucía Pérez |
| Lanzamento | 2011 |
| Formato | {{{formato}}} |
| Gravada |  |
| Xénero musical |  |
| Lingua(s) | {{{lingua}}} |
| Duración |  |
| Discográfica |  |
| Produtor(es) |  |
| Escritor(es) | Rafael Artesero |
| Miscelanea | {{{miscelanea}}} |

"**Que me quiten lo bailao**" é unha canción da cantante galega Lucía Pérez e composta por Rafael Artesero. Foi a canción representante de España no LVI Festival de Eurovisión, que tivo lugar en Düsseldorf (Alemaña). España entrou directamente na final do certame, o día 14 de maio, onde quedou en 23º posto.

O tema foi seleccionmado de entre máis de 1.000 cancións por TVE e finalmente foi un dos nove temas finalistas. Na final de *Destino Eurovisión*, celebrada o 18 de febreiro de 2011, de entre os tres temas que interpretou Lucía Pérez, o xurado escolleu *Que me quiten lo bailao*. Posteriormente os votos dos telespectadores elixiron esta candidatura co 68% dos votos fronte ao 20% da segunda opción, e o 12% da terceira.

O tema gravouse o 25 de febreiro de 2011 e o videoclip oficial da canción rodouse o 6 de marzo, durante a celebración do entroido, na vila de Sitges (Barcelona).

No verán, Lucía Pérez fixo unha versión en galego titulada "Que me quiten o bailao".

Listas
------

| País | Clasificación | Primeira semana | Posición de ingreso | Mellor posición | Semanas na mellor posición | Semanas na clasificación | Última semana |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Europa** |
| España España | Top 50 cancións | 15/05/2011 | 19 | 19 | 1 | 3 | 05/06/2011 |
|

Notas
-----

1. ↑  "Lucía Pérez - Que me quiten lo bailao". *spanishcharts.com* (en castelán). 2011. Consultado o 22 de outubro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial de Lucía Pérez Arquivado 05 de decembro de 2012 en Archive.is
* Escoitar en youtube.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**"Algo pequeñito"Daniel Diges** | **España no Festival de Eurovisión**2011 | Sucesor:**"Quédate conmigo"Pastora Soler** |
**Stig Svante Stockselius**, nado o 31 de decembro de 1955, é un xornalista sueco e executivo de televisión, que foi Supervisor xefe dos Concursos de Cancións da Unión Europea de Radiodifusión (UER). Foi o supervisor executivo do Festival da Canción de Eurovisión (ESC) e do Festival de Eurovisión Júnior (JESC).

Traxectoria
-----------

Svante Stockselius creceu en Ockelbo, unha pequena cidade no centro de Suecia. Alí comezou a súa carreira como xornalista. Cando tiña 16 anos, traballou para o xornal baseado en Estocolmo "Expressen".

Foi xefe da división de entretenimiento da Axencia Sueca da televisión pública, Sveriges Television desde de finais da década dos 90, traballou no Festival de Eurovisión 2000, celebrado en Estocolmo. El tamén foi o que propuxo modernizaciones para a preselección sueca do Festival da Canción de Eurovisión, Melodifestivalen, en 2002, presentando catro semifinais e unha repesca anterior á final.

Logo da vitoria de Estonia no Festival de Eurovisión 2001, a televisión pública estoniana, ETV, ofreceulle participar nos preparativos do Festival de Eurovisión 2002. En 2002 pasou a traballar para a canle comercial de televisión sueco TV4. No ano 2003 ofrecéuselle o posto de traballo como Supervisor Executivo do Festival da Canción de Eurovisión, onde traballou desde entón  ata o 31 de decembro de 2010, cando Jon Ola Sand foi elixido para sucedelo no cargo.

Notas
-----

1. 1 2  TV4.se. "Svante Stockselius till TV4". Arquivado dende o orixinal o 24-12-2012. Consultado o 29-01-2007.
2. 1 2  YLE. "Svante Stockselius är chef för hela ESC". Arquivado dende o orixinal o 08-12-2012. Consultado o 29-01-2007.
3. ↑  Gylleneskor.se. "Melodifestivalen 2002". Arquivado dende o orixinal o 14-05-2005. Consultado o 29-01-2007.
4. ↑  Sundsvalls Tidning. "Stockselius blir schlagerchef". Arquivado dende o orixinal o 26-09-2007. Consultado o 29-01-2007.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2095344
* IMDb: nm2652579

 |
**Ada Neretniece**, nada en Leningrado en 1924 e finada en Riga en 2008, foi unha directora de cine letoa.

Traxectoria
-----------

Ada Neretniece, nome de nacemento de Armidne Neretniece, foi a filla dun comisario militar letón, antigo soldado de infantaría lixeira durante a primeira guerra mundial, tralo que se adicou a diversas posicións administrativas até que en 1937 foi represaliado polo réxime soviético e deportado a Siberia. A nai de Ada traballou como contábel. 
Durante o comezo da Gran Guerra Patria Ada Neretniece traballou no Hospital militar de Kirov. En 1942 gradúase na Escola Secundaria de Leningrado No. 24. En 1949 pola Facultade de Cine e Televisión na especialización en Dirección dentro do Instituto dos Estados da Unión para a Cinematografía. Durante ese período recibe clase de Sergei Guerassimov e Tamara Makarova.
É a partir de 1949 cando comeza a traballar no Riga Film Studio, até 1954 traballa como directora de curtametraxes de ficción e documentais. Foi en 1957 cando estrea a súa primeira longrametraxe, "Rita". A película resulta premiada no Festival de Kíiv no ano 1959.

A súa gran variedade de filmes explora, entre outros, desde os ocultamentos de perseguidos polo nazis, investigacións de asasinatos, dramas ou aventuras de supervivencia na tundra.

Ocasionalmente actuou nas súas propias longrametraxes.

Ada Neretniece foi soterrada no Cemiterio da Fraga de Riga.

Filmografía
-----------

### Longametraxes de ficción

* 1957 — "Rita"
* 1958 — "Svešiniece ciemā"
* 1960 — "Tava laime"
* 1961 — "Pieviltie"
* 1963 — "Viņš dzīvs"
* 1965 — "Hipokrāta zvērests"
* 1966 — "Ciklons" sāksies naktī"
* 1968 — "Ilgās dienas rīts"
* 1970 — "Vārnu ielas republika"
* 1972 — "Kapteinis Džeks"
* 1974 — "Pirmā vasara"
* 1976 — "Nāve zem buras"
* 1978 — "Lielā Jaungada nakts"
* 1981 — "Izmeklēšanā noskaidrots"
* 1984 — "Pēdējā vizīte"
* 1985 — "Pēdējā indulgence"
* 1988 — "Zīlēšana uz jēra lāpstiņas"
* 1991 — "Suns, kas mācēja dziedāt"
* 1992 — "De Granšānu ģimenes noslēpumi"

### Documentais

* 1964 — "Pārliecinoši fakti"
* 1969 — "Esiet sveicināti Latvijā!"

### Longametraxes de encargo

* 1963 — "Izniekotā jaunība"
* 1963 — "Viņi ir jūsu draugi"
* 1969 — "Latvijas PSR. Centrālais ekonomiskais rajons"

### Segunda dirección

* 1955 — "Uz jauno krastu"

Notas
-----

1. ↑  Ada Neretniece*(en letón)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ada Neretniece en IMDb *(en inglés)*
Hammershus
**Hammershus** é a meirande fortificación medieval do Norte de Europa, situada a 74 metros sobre o nivel do mar sobre Hammeren, o extremo noroeste da illa dinamarquesa de Bornholm, no Mar Báltico.

Historia
--------

Foi erixido no século XIII. Pensouse durante moito tempo que o castelo fóra construído en 1255 como residencia privada para Jakob Erlandsen, o arcebispo de Lund. Non obstante, novas probas atopadas nas ruínas do castelo suxiren que era construído nun primeiro momento como residencia real para Valdemar II de Dinamarca e como base para as cruzadas dinamarquesas, segundo a versión de Kjeld Borch Westh, comisario do Museo Nacional de Dinamarca.

Notas
-----

1. ↑  Breve historia de Hammershus Arquivado 22 de xullo de 2012 en Archive.is *(en dinamarqués)*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Hammershus*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q700384
* WorldCat
* VIAF: 240545507
* GeoNames: 2620817
* GND: 4640946-4
* LCCN: sh2021003951

 |
**Manuel Fernández López**, nado na Coruña en 1908 e finado na mesma cidade o 11 de xullo de 1937, foi un médico galego.

Traxectoria
-----------

Médico municipal de hixiene da Pasaxe. Cuñado de Luís Seoane. Afiliado ao Partido Galeguista. Organizou mitins en Perillo, O Burgo e a contorna. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochou na súa casa a republicanos que se atopaban en perigo e colaborou na organización de fugas a territorio controlado polo goberno republicano, sobre todo Asturias. Foi detido o 24 de febreiro de 1937 e a súa casa rexistrada, por axudar ao deputado socialista Luis Rufilanchas que estaba fuxido. Foi procesado xunto con outras 24 persoas polo delito de rebelión militar e xulgado en consello de guerra do 17 ao 19 de maio. Foi condenado a morte con Luis Rufilanchas, Genaro Ruano Sanjurjo, Domingo Rey Lago, Francisco González Agilda, Rotilio Naya Rodríguez, Conrado Naya Rodríguez, Manuel Rúa Losada, Delfino Liñeira Fraga, Juan Sánchez Serantes, Argimiro Aradas Leiro, Francisco Meizoso Veiga, Carlos Ponte Patiño, Nicolás Veiga Núñez, José Santiago García Rey, Manuel Martínez Piñó, Emilio Zufia Moreno, José Méndez Serantes, José Santiago Temprano e Ramón Lea García. Foron executados o 11 de xullo de 1937 na Coruña, excepto Conrado Naya, Juan Sánchez, José Santiago, Manuel Martínez, Emilio Zufia, José Méndez e Ramón Lea aos que se lles conmutou a pena por cadea perpetua; Carlos Ponte foi condenado a 15 anos. Emilia Pérez Pazos e Generoso Rumbo Lafuente foron condenados a 20 anos; Enrique Sardinero Rey a 15 anos; José Lombardía Bargos e Luis Duro de La Iglesia foron absoltos.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 19-5-1937, p. 2.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 20-5-1937, p. 2.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 13-7-1937, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *A represión franquista na comarca da Coruña. Vidas na memoria*. A Coruña: Laiovento. 2011. ISBN 978-84-8487-288-7.

* Simón Lorda, David (2012). "Recuperando a Memoria (histórica) na sanidade galega (IV): GALENOS de GALICIA: Guerra Civil e represión polo franquismo" (PDF). *Cadernos de Atención Primaria* **18**: 356. Consultado o 10 de xuño de 2013.

### Ligazóns externas

* Manuel Fernández López na páxina web *Nomes e Voces*.
* No 80 aniversario do fusilamento de 12 antifascistas na Coruña
* Homenaxe ao médico activista da Pasaxe
**Isaac Vázquez Pardo**, finado en Santiago de Compostela o 15 de novembro de 1976, foi un practicante e militante antifascista galego.

Traxectoria
-----------

Combatiu no exército franquista na guerra civil. Estudo Maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela, rematando na convocatoria extraordinaria o 29 de xaneiro de 1942, e inscribiuse no SEN como mestre interino. Foi mestre interino de Trasfontáns (Laxe) en 1944. Iniciou os estudos de Medicina e fíxose practicante. Militante do PCE, foi dirixente do partido en Compostela. Mantivo contactos con Carmen Sierra e Carlos Díaz Rodríguez. Foi detido en 1947. Como consecuencia da represión contraíu unha doenza. Finou en Santiago de Compostela o 15 de novembro de 1976.

Vida persoal
------------

Casou en 1943 con Teresa Castro Faya, filla de Jesús Castro Castro, que finou o 10 de decembro de 1982.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 1-2-1942, p. 5.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 20-12-1942, p. 3.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 16-11-1976, p. 51.
4. ↑  *El Correo Gallego*, 16-11-1943, p. 2.
5. ↑  *La Voz de Galicia*, 11-12-1982, p. 55.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Marco, Aurora (2023). *Carmiña Sierra. A primeira muller do Seminario de Estudos Galegos*. Santiago de Compostela: Alvarellos. ISBN 978-84-18567-45-2.
* Suso de, Toro (2020). *Un señor elegante*. Vigo: Xerais. ISBN 978-84-9121-766-4.
**Xenaro Ruano Sanjurjo**, nado na Coruña en maio de 1910 e finado na mesma cidade o 11 de xullo de 1937, foi un dramaturgo e político galego.

Traxectoria
-----------

Dirixente das Irmandades da Fala. Dramaturgo, o 2 de decembro de 1935, o cadro artístico Apolo representou a súa comedia dramática *Contrabando en el alma* no Teatro Rosalía da Coruña, no marco dun festival benéfico-cultural. Colaborou en *A Nosa Terra*. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte dun operativo que tentou sacar da Coruña ao deputado socialista Luis Rufilanchas e foi detido con outras vinte e catro persoas a finais de febreiro de 1937. Foi procesado polo delito de rebelión militar e xulgado en consello de guerra do 17 ao 19 de maio. Foi condenado á pena de morte con Luis Rufilanchas, Manuel Fernández López, Domingo Rey Lago, Francisco González Agilda, Rotilio Naya Rodríguez, Conrado Naya Rodríguez, Manuel Rúa Losada, Delfino Liñeira Fraga, Juan Sánchez Serantes, Argimiro Aradas Leiro, Francisco Meizoso Veiga, Carlos Ponte Patiño, Nicolás Veiga Núñez, José Santiago García Rey, Manuel Martínez Piñó, Emilio Zufia Moreno, José Méndez Serantes, José Santiago Temprano e Ramón Lea García. Foron executados o 11 de xullo de 1937 na Coruña, excepto Conrado Naya, Juan Sánchez, José Santiago, Manuel Martínez, Emilio Zufia, José Méndez e Ramón Lea aos que se lles conmutou a pena por cadea perpetua; Carlos Ponte foi condenado a 15 anos. Emilia Pérez Pazos e Generoso Rumbo Lafuente foron condenados a 20 anos; Enrique Sardinero Rey a 15 anos; José Lombardía Bargos e Luis Duro de La Iglesia foron absoltos.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 30-11-1935, p. 7.
2. ↑  As redes de fuga da Galiza franquista promovidas polos nacionalistas
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 19-5-1937, p. 2.
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 20-5-1937, p. 2.
5. ↑  *La Voz de Galicia*, 13-7-1937, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *A represión franquista na comarca da Coruña. Vidas na memoria*. A Coruña: Laiovento. 2011. pp. 193–194. ISBN 978-84-8487-288-7.

### Ligazóns externas

* Xenaro Ruano na páxina web *Nomes e Voces*.
* No 80 aniversario do fusilamento de 12 antifascistas na Coruña
**Beauden John Barrett**, nado o 27 de maio de 1991 en New Plymouth (Nova Zelandia), é un xogador de rugby que xoga nas posicións de apertura e zagueiro na selección neozelandesa, os All Blacks, cos que foi campión do mundo en 2015.

Traxectoria
-----------

Natural de New Plymouth, na rexión de Taranaki, Barrett creceu cos seus sete irmáns nunha granxa de Pungarehu e comezou a xogar ao rugby desde a infancia, favorecido tamén polo feito de que o seu pai Kevin fora un xogador profesional nos Hurricanes entre 1997 e 1998; xunto con el, os seus dous irmáns, Kane e Scott Barrett, foron enviados aos equipos xuvenís da provincia de rugby de Taranaki.

En 2010 Beauden fixo o seu debut na liga de Nova Zelandia co equipo da rexión de Taranaki aos 19 anos e, ao final da tempada, a franquía profesional dos Hurricanes asegurou a súa incorporación despois de que o seu pai e o adestrador de Taranaki, Colin Cooper, convencérono de preferir a opción de Wellington a unha oferta dos Blues, que é a franquía profesional de Auckland.

En 2011 formou parte da selección nacional sub-20 que gañou o campionato do mundo xuvenil celebrado en Italia e, un ano despois, durante a xira irlandesa de 2012 en Nova Zelandia, debutou nos All Blacks. Desde entón sempre foi seleccionado en varios torneos e xiras de Nova Zelandia, sendo a miúdo usado como segunda opción detrás de Dan Carter ou Aaron Cruden.

Finalista do Super Rugby 2015 cos Hurricanes, foi convocado para a posterior Copa do Mundo en Inglaterra, converténdose en campión do mundo e marcando tamén, nos últimos minutos, o ensaio que pechou definitivamente o partido final contra Australia.

En 2016 Barrett acadou o título de campión do Super Rugby cos Hurricanes, sendo o máximo anotador do torneo con 223 puntos incluídos os obtidos cun ensaio na final gañada contra os Lions.

Polas súas actuacións cos All Blacks en 2016 e 2017, Barrett foi galardoado dous anos seguidos co título de mellor xogador de rugby do mundo.

Palmarés
--------

* **Copa do Mundo de Rugby (1)**:
 All Blacks: 2015
* **Super Rugby (1)**:
 Hurricanes: 2016

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Beauden Barrett Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Beauden Barrett en AllBlacks.com *(en inglés)*
* Beauden Barrett en ItsRugby *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4877438
* WorldCat
* VIAF: 2397162422740032460008
* ItsRugby: 22923
* SCRUM: 120363

 |
Foto aérea da planta antes do accidente. Esta foto é de 1975, cando o reactor 6 estaba aínda en construción
Os **accidentes nucleares de Fukushima I** comprenden unha serie de explosións nos edificios que albergan os reactores nucleares, fallos nos sistemas de refrixeración ou liberación de radiación á atmosfera, rexistrados nas instalacións da central nuclear de Fukushima I, está localizado nos concellos de Ōkuma e de Futaba no distrito de Futaba na prefectura de Fukushima, a consecuencia dos danos ocasionados polo terremoto, e posterior tsunami, que afectou o nordés do Xapón o 11 de marzo de 2011.

Causas
------

Mapa mostrando o epicentro do terremoto e a posición das centrais nucleares afectadas (lendas en inglés).
Hai evidencias dunha fusión parcial do núcleo nos reactores 1, 2 e 3; producíronse explosións que destruíron o revestimento superior de hidróxeno dos edificios de aloxamento dos reactores 1, 3 e 4; unha explosión damnificou o confinamento dentro do reactor 2; e múltiplos incendios producíronse no reactor 4. Alén diso, as barras de combustíbel almacenado en piscinas de combustíbel irradiado das unidades 1-4 comezaron a sobrequentar os niveis de auga nas piscinas abandonadas.

Os traballadores da fábrica sufriron exposición á radiación e foron temporalmente evacuados en varios momentos. O 11 de abril as autoridades xaponesas designaron a magnitude do perigo nos reactores 1, 2 e 3 no nivel 7, considerando que a escala vai do 1 ao 7 na Escala Internacional de Accidentes Nucleares (INES). A enerxía foi restaurada para partes da central nuclear o 20 de marzo, mais máquinas damnificadas por inundacións, incendios e explosións permaneceron inoperantes.

Notas
-----

1. ↑  'Japan to Raise Alert Level of Nuclear Crisis'[*Ligazón morta*] BBC News online 18 March 2011.
2. ↑  Stricken Reactors May Get Power Sunday, *The Wall Street Journal*, 19 de marzo de 2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Terremoto de Sendai de 2011

### Ligazóns externas

* *Anatomy of a meltdown* *(en inglés)*
* *Modelización alemá da emisión e dispersión do iodo-131, cesio 137 e xenon 133* *(en alemán)*
* *Modelización francesa da emisión e dispersión do Cesio-137*  *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q171178
* BNF: 16500489j
* EBID: ID
* LCCN: sh2011003738
* NDL: 01228618

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D062406
* MeSH: K01.400.504.984.186
* UMLS: C3494312

 |
**Ferrari 375 America**   
| 375 America |
| Ferrari |
|  |
| Información |
| País |  Italia |
| Fabricante | Ferrari |
| Produción | 1953-1954 12 unidades |
| Sucesor |  |
| Carrozaría |  |
| Motor | V 12 de 60 graos e 4522 cc dianteiro lonxitudinal |
| Potencia | 300 hp a 6.500 rpm |
| Longo | 4.190 mm |
| Largo | 1.640 mm |
| Alto | 1.090 mm |
| Peso | 900 Kg. |
| Tracción | Traseira, caixa de cambios manual de 4 velocidades |
| Suspensión | Independente dianteira, traseira de follas semielípticas |
| Freos | Tambor nas 4 rodas |
| Prestacións | 270 Km/h. aceleración 0-100: 6.8 s. |
| Pneumáticos | Aros de 16" |
| Outros datos |  |
|  |

O **Ferrari 375 America** foi presentado no Salón de París no ano 1953 xunto ao 250 Europa. O 375 continuaba a serie de modelos "America" destinados ao mercado estadounidense. Estes modelos caracterizábanse polo seu gran tamaño, o uso de motores máis grandes e un baixo número de produción. Xeralmente, cada auto terminábase con detalles ou especificacións solicitadas polo cliente. 
A configuración do Ferrari 375 America contaba cun chasis tubular estándar de aceiro soldado, suspensións de elásticos con amortecedores con resortes e freos a tambor accionados hidráulicamente. En xeral, a posta a punto do chasis era bastante similar á do 250 Europa, contando con diferenzas especialmente destinadas a acomodar un motor máis grande e pesado. Unha das diferenzas era maior distancia entre eixos, de 2.800 mm.
O **RTECS** (**Registry of Toxic Effects of Chemical Substances**, **Rexistro de Efectos Tóxicos de Substancias Químicas**) é unha base de datos de información sobre toxicidade de substancias químicas compilado da literatrura científica aberta, sen que se fagan ulteriores comprobacións. Ata o ano 2001 foi mantida polo NIOSH (Instituto Nacional de Seguridade Ocupacional e Saúde) dos Estados Unidos como unha publicación libremente dispoñible gratuíta. Actualmente é mantida pola compañía privada Symyx Technologies e só está dispoñible pagando unha tarifa ou por subscrición.

Contidos
--------

En RTECS inclúense seis tipos de datos de toxicidade:

1. Irritación primaria
2. Efectos mutaxénicos
3. Efectos reprodutivos
4. Efectos tumorixénicos
5. Toxicidade aguda
6. Outras toxicidades de dose múltiple.

Tamén se indican os valores de toxicidade numéricos específicos como o LD50, LC50, TDLo, e TCLo e as especies estudadas e a ruta de administración utilizada. Para todos os datos indícase unha lista de fontes bibliográficas. Os estudos non se avalían de ningunha maneira.

Historia
--------

A creación de RTECS foi ordenada polo Congreso dos Estados Unidos e establecida pola Lei de Seguridade e Saúde Laboral de 1970 (PL 91-596). A edición orixinal, chamada "Lista de Substancias Tóxicas" publicouse en 1971, e incluía datos toxicolóxicos de aproximadamente 5.000 compostos químicos. O nome cambiou posteriormente ao que ten actualmente de "Rexistro de Efectos Tóxicos de Substancias Químicas" (*Registry of Toxic Effects of Chemical Substances*). En xaneiro de 2001 a base de datos contiña xa 152.970 compostos químicos. En decembro de 2001 RTECS foi transferido desde o NIOSH á compañía privada Elsevier MDL. En 2007 a compañía Symyx mercoulle MDL a Elsevier e a base de datos de toxicidade estaba incluída na compra. A base de datos de toxicidade só é accesible agora se se paga unha tarifa ou unha subscrición anual.

RTECS está dispoñible en versións en inglés, francés e castelán, que ofrece o Centro Canadense de Saúde e Seguridade Laboral. A subscrición á base de datos ofrécese en páxina web, en CD-ROM e en formato de Intranet. A base de datos tamén está dispoñible en liña desde a páxina NISC (National Information Services Corporation, RightAnswer.com, e ExPub (Expert Publishing, LLC).

Notas
-----

1. ↑  CDC NIOSH
2. ↑  Registry of Toxic Effects of Chemical Substances
3. ↑  Canadian Centre for Occupational Health and Safety

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Resumo de RTECS
* Páxina web de Accelrys
* Páxina web de RightAnswer
* Expert Publishing, Páxina web de LLC

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q754938
* MAG: 2779631480

 |
*Long Play*
O **LP** ou **Long Play** (en galego: *"Longa duración"*) é un disco musical de vinilo de 12 polgadas e que se reproduce a 33⅓ revolucións por minuto, co que pode albergar até unha hora de música. Lanzado en 1948, e dez anos despois na súa forma estéreo, a partir de 1967 converteuse no formato común para a edición de música até a chegada do CD.

A partir dese momento o disco de música popular comezou a considerarse como unha obra de arte [] e a ser tratado como un todo indivisible. Até entón os diferentes formatos eran só contedores nos que cabían diferente número de cancións e que seguían unha lóxica puramente comercial.

Así nos USA os compradores de LP e de sinxelos eran distintos (os xovéns e a xente con poucos cartos compraba singles e a xente con máis recursos LP), polo que as editoras agrupaban cancións que saíran en singles xunto con temas aparecidos en LP para faceren paquetes máis apetecíbeis (o comprador quería ter as cancións que soaban nas radios).

En Europa a situación era diferente. No Reino Unido os compradores que tiñan o single non querían LP *de refrito*, co que os produtos eran diferentes, incluíndo os LP só material novo. No continente o formato principal era o EP no que ou ben se empaquetaban dous singles ou se partía un LP en varios EPs.

Todos isto acabou co lanzamento conxunto dunha serie de discos en todo o mundo, o que levaría logo á desaparición dos outros formatos (excepto en Inglaterra, onde aínda perviven en forma de CD-single).

Notas
-----

1. ↑  Entrada no *Dicionario Galego da Televisión* (Xunta de Galicia/CRPIH, 2005), p.117.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *Long play*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q841983
* AAT: 300265802
* EBID: ID
* GEC: 0232327

 |
Coordenadas: 51°32′19″N 0°00′59″O﻿ / ﻿51.538611111111, -0.016388888888889

O **Estadio Olímpico de Londres** é un recinto deportivo da capital británica, sito no barrio de Stratford. A súa construción comezou o 22 de maio de 2008 e foi inaugurado o 5 de maio de 2012. O estadio naceu coa misión de ser a sede principal dos Xogos Olímpicos e Paralímpicos de Londres 2012, acollendo as probas de atletismo, así como as cerimonias de apertura e clausura.

Tralos eventos olímpicos, o estadio sufrirá unha reforma para reducir a súa capacidade dende os 80.000 asentos ós 60.000, e está previsto que o West Ham United pase a xogar nel os seus encontros de fútbol como local. O 11 de novembro de 2011 a IAAF anunciou que o Estadio Olímpico de Londres acollerá en 2017 a 16ª edición do Campionato do Mundo de Atletismo.

Notas
-----

1. ↑  El West Ham se va al Estadio Olímpico Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine. *(en castelán)*
2. ↑  London selected to host 2017 IAAF World Championships *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Información dentro da páxina web oficial dos Xogos Olímpicos de Londres 2012 *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q172190
* GeoNames: 7670538
* LCCN: sh2015000731
* MusicBrainz: ID
* OSM: 10266378
* Structurae: 20033135

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Tui (homónimos).
**TUI Airways**, acotío coñecida como TUI UK (anteriormente **Thomson Airways**), é a aeroliña chárter máis grande do mundo. Ofrece voos chárter e regulares dende o Reino Unido e Irlanda a destinos en Europa, África, Asia e Norteamérica. A compañía transportou 10,6 millóns de pasaxeiros no ano 2016, sendo a terceira maior aeroliña británica en número de pasaxeiros, tras easyJet e British Airways.

A oficina do seu rexistro está na TUI Travel House en Crawley, West Sussex, pero as súas oficinas principais atópanse en Luton, Bedfordshire. TUI Airways Limited ten un certificado de operación aérea da Autoridade de Aviación Civil británica de tipo A, o cal lle permite transportar pasaxeiros, carga e correo en avión de 20 ou máis asentos.

A aeroliña creouse tras a fusión da división de viaxes de TUI AG e de First Choice Holidays plc en setembro de 2007 para formar TUI Travel. As respectivas aeroliñas das dúas compañías, Thomsonfly e First Choice Airways, fusionáronse en maio de 2008 e pasaron a chamarse Thomson Airways en novembro dese ano. TUI Travel fusionouse con TUI AG para formar o TUI Group en decembro de 2014.

A compañía cambiou oficialmente o seu nome legal de Thomson Airways a TUI Airways o 2 de outubro de 2017. Este cambio realizouse para estar acorde coas súas compañías irmás TUI fly Belgium, TUI fly Deutschland, TUI fly Netherlands e TUI fly Nordic. Todas as aeroliñas do grupo, agás Corsair International, utilizan agora a marca TUI.

Frota
-----

### Actual

En decembro de 2020 a frota de TUI Airways estaba formada polos seguintes avións:


**Frota de TUI Airways**| Avión | En servizo | Pedidos | Pasaxeiros | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| P | Y | Total |
| Boeing 737-800 | 31 | 8 | – | 189 | 189 |  |
| Boeing 737 MAX 8 | 6 | 3 | – | 189 | 189 | Almacenados debido aos problemas co modelo |
| Boeing 737 MAX 10 | – | 14 | TBA |  |
| Boeing 757-200 | 4 | — | — | 221 | 221 | Serán substituídos polos 737 MAX 10 |
| Boeing 767-300ER | 2 | — | — | 328 | 328 | Serán substituídos por Boeing 787-9 |
| Boeing 787-8 | 8 | — | 47 | 253 | 300 |  |
| Boeing 787-9 | 6 | — | 63 | 282 | 345 |  |
| Total | 57 | 25 |  |

### Histórica


**Frota histórica de TUI Airways**| Avión | Introducido | Retirado | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| Airbus A320-200 | 2008 | 2012 | Herdados de First Choice Airways |
| Airbus A321-200 | 2008 | 2013 |
| Boeing 737-300 | 2008 | 2012 | Herdados de Thomsonfly |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da aeroliña

Notas
-----

1. ↑  Civil Aviation Authority (ed.). "Airline data". Consultado o 11 de novembro de 2017.
2. ↑  Companies House (ed.). "TUI Airways Limited". Consultado o 11 de novembro de 2017.
3. ↑  "TUI Airways Fleet Details and History". *www.planespotters.net*. Consultado o 2020-12-07.
Minnie nunha insignia do portaavións de escolta da Mariña dos EEUU "USS *Mindoro*" de 1950.
**Minnie Mouse** é unha personaxe do mundo ficticio da Disney (estudios Walt Disney Pictures). Unha ratiña que pertence ao Universo de Mickey Mouse, o seu namorado. Creouse en 1928 polo mesmo Walt Disney.

*Steamboat Willie*
------------------

Fai todo polo seu namorado, o rato Mickey, co que estivo dende o comezo. Debutou en *Plane Crazy*, o 15 de maio de 1928, aínda que acadou o éxito xunto a Mickey no terceiro episodio de ambos os dous, *Steamboat Willie* (1928). No episodio, despois de discutir Mickey co gato Pete na ponte dun barco fluvial no que estaba empregado, avista a Minnie no peirao. Mickey consegue "pescar" a Minnie cun gancho e tráena a bordo. Ao chegaren a porto, desembarcan cos animais de granxa que o barco levaba, usándoos como instrumentos musicais e cos que improvisan a canción "Turkey in the Straw" (*O perú na palla*).

Minnie é tamén amiga da vaca Clarabela (*Clarabelle Cow*) e da parrula Daisy (a moza de Donald). E aparece como unha personaxe regular no programa de televisión **House of mouse**. Apareceu en diversos debuxos animados.

Primeira aparición
------------------

A súa primeira historieta en banda deseñada foi "*Lost on a Desert Island*", publicada en xaneiro de 1930, nos Estados Unidos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Minnie Mouse*** |

### Outros artigos

* Mickey Mouse

### Ligazóns externas

* Minnie Mouse Arquivado 20 de abril de 2014 en Wayback Machine.
* Relevopedia - Minnie Mouse

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11936
* WorldCat
* VIAF: 308229531
* BMT: 154831
* FAST: 1023061
* IMDb: ch0000681
* INDUCKS: MI
* LCCN: n2014021682
* MusicBrainz: ID
* NLA: 64320763
* SELIBR: 401462

 |
O **estilo APA** é un formato amplamente aceptado para escribir documentos técnicos e científicos, que establece convencións gráficas para a representación dunha serie de elementos, como cabeceiras, notas a rodapé, citas bibliográficas, etc. Foi elaborado pola American Psychological Association, que é a principal organización académica de estudo da psicoloxía nos Estados Unidos de América.

Características
---------------

O estilo APA está definido de xeito oficial en *The Publication Manual of the American Psychological Association*, un libro de preto de 500 páxinas en inglés do que se levan editadas seis edicións (ISBN 1-55798-791-2).

O estilo, como moitos autores suxiren, é imperfecto. Esquécese de autores para numerar o seu encabezado de sección, práctica común en revistas científicas que permite cruzar referencias. O estilo APA tamén require que os autores sexan citados para ser identificados unicamente polas súas iniciais, como en "J. A. Smith" no canto de "Joan A. Smith", facendo máis difícil para os lectores atopar as referencias. O "Manual" é longo e forza ós estudantes gastar moitas horas intentando adaptar as súas citas. Finalmente, o estilo APA estableceuse por un pequeno, non elixido, comité editorial, o cal non ofrece aos usuarios a posibilidade de achegar melloras ó estilo.

Cabeceiras
----------

Seguindo o estilo APA, as cabeceiras empréganse para organizar artigos e darlles unha estrutura xerárquica. O estilo APA prescribe un formato específico para as cabeceiras (dun a cinco niveis) dentro dun mesmo artigo. Están referidos na páxina 113 da 6ª edición do Manual usando o seguinte nivel de números:

* Nivel 5: CABECEIRA CENTRADA MAIÚSCULAS
* Nivel 1: Cabeceira Centrada Maiúsculas e Minúsculas
* Nivel 2: *Centrada, Cursiva, Cabeceira Maiúscula e Minúscula*
* Nivel 3: *Botada á esquerda, Cursiva, Cabeceira Maiúscula e Minúscula de lado*
* Nivel 4: *Concentrado, Cursiva, Parágrafo de Cabeceira Minúscula rematando cun punto.*

De acordo co estilo APA, se un artigo ten:

* Un nivel: usa nivel 1 de cabeceiras
* Dous niveis: usa o nivel 1 (supraordenado) e 3 (subordinado) de cabeceiras
* Tres niveis: usa nivel 1, *nivel 3* e *nivel 4* (de supraordenado para subordinado)
* Catro niveis: usa nivel 1, *nivel 2*, *nivel 3* e *nivel 4* (de supraordenado para subordinado)
* Cinco niveis: usa nivel 5, nivel 1, *nivel 2*, *nivel 3* e *nivel 4* (de supraordenado para subordinado)

Non se ofrecen directrices para artigos con seis ou máis niveis de cabeceiras. Decátese que o estilo APA non permite os números ou letras diante das cabeceiras.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* APA Style homepage *(en inglés)*
* Inflight Referencer - Commercial APA style bibliography software *(en inglés)*
* OWL APA Style Workshop *(en inglés)*
**Rdio** é un servizo de streaming musical. Permite escoitar cancións buscando por artista, álbums, cancións ou listas de reproducións feitas polos usuarios. Está dispoñíbel na súa plataforma online, en aplicacións clientes para sistemas operativos Microsoft Windows e Mac OS X e en aplicacións para móbiles iOS, Android, Windows Phone e BlackBerry que dispoñen tamén dunha función de caché para reprodución sen conexión á rede. Hai tamén servizos para Sonos e Roku. O servizo conta con máis de 20 millóns de cancións na súa biblioteca.

O servizo está dipoñíbel en 85 países entre os que se encontran países como: Portugal, Estados Unidos de América, Suecia, Alemaña, Francia, España, Brasil e Nova Zelandia.

Historia
--------

Rdio foi creada polos fundadores de Skype Niklas Zennström e Janus Friis o 3 de agosto de 2010. A esta data xa tiña competidores como Deezer, Spotify e Napster entre outros.

Notas
-----

1. ↑  "Rdio music service throws open its doors". MacWorld. Consultado o 4 de abril de 2014.
2. ↑  Rdio (ed.). "Rdio - Availability". Arquivado dende o orixinal o 09 de abril de 2015. Consultado o 4 de abril de 2015.
**Maria Kondratyevna Gorokhovskaya** (en ruso: *Мария Кондратьевна Гороховская*, en ucraíno: *Марія Кіндратівна Гороховська*), nada en Yevpatoria o 17 de outubro de 1921 e finada en Tel Aviv o 22 de xullo de 2001 foi unha ximnasta soviética de orixe xudía. Nos Xogos Olímpicos de 1952 gañou sete medallas, máis que ningunha outra muller nuns únicos xogos.

Traxectoria
-----------

Competindo por Budivelnyk Kharkiv, Gorokhovskaya gañou o seu primeiro título da URSS na barra fixa en 1948 e acudiu aos Xogos Olímpicos de Helsinqui como dobre campioa nacional. As ximnastas soviéticas nunca participaran antes en torneos internacionais importantes, e foron os primeiros xogos nos que participou o país.

Os ximnastas soviéticos dominaron a competición, con Gorokhovskaya como líder. Nos catro aparatos individuais (barra, chan, salto e asimétricas), Gorokhovskaya acabou segunda. Eses resultados valéronlle a medalla de ouro na competición xeral, acabando por diante da súa compañeira de equipo Nina Bocharova por oito décimas.

Con sete das oito ximnastas soviéticas nos dez primeiros postos, era claro que a medalla de ouro por equipos sería para elas. Gorokhovskaya gañou a súa sétima medalla no desaparecido exercicio por equipos con aparatos portátiles, en que o equipo soviético rematou segundo despois de Suecia.

Gorokhovskaya fixo unha aparición internacional máis como parte do equipo gañador do campionato do mundo de 1954, e despois retirouse. Traballou entón como xuíza (internacional dende 1964) e como conferenciante.

En 1990, Gorokhovskaya, que era xudía, emigrou a Israel, onde traballou como adestradora de ximnasia ata a súa morte. En 1991 foi incluída no Salón Internacional da Fama dos Deportes Xudeus.

Notas
-----

1. ↑  "Leading Olympic Medalists". Arquivado dende o orixinal o 03 de xaneiro de 2013. Consultado o 15 de setembro de 2013.
2. 1 2 3  "Leading Olympic Medalists". Arquivado dende o orixinal o 03 de xaneiro de 2013. Consultado o 03 de xaneiro de 2013.
3. ↑  Uri Miller. *Jews in Sport in the USSR*. Yivo Encyclopedia. Arquivado dende o orixinal o 29 de abril de 2015. Consultado o 15 de setembro de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Complete list of competition results at Gymn Forum
* Gorokhovskaya na Federación Internacional de Ximnasia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q265749
* BRE: 2371989
* FIG: 716
* Sports Reference: mariya-horokhovska-1

 |
**Glen Thomas Jacobs** (nado o 26 de abril de 1967), máis coñecido por **Kane**, é un loitador profesional e actor. Traballa actualmente na World Wrestling Entertainment na súa marca *RAW*. É medio irmán de Mark Calaway.

Jacobs foi 2 veces Campión Mundial: 1 vez campión da WWE e outra da ECW. Tamén destacan os seus reinados como Campión Hardcore, dous como Campión Intercontinental e 9 como Campión Mundial en Parellas.

Carreira
--------

### Inicios

Jacobs comezou a súa carreira como loitador profesional en 1992. Primeiro foi coñecido como **Angus King**, ó debutar na zona de Saint Louis. Posteriormente trasladouse ó sur e comezou a loitar como **The Christmas Creature** e **Doomsday**, aparecendo na *United Stated Wrestling Association*. Tamén competiu no Xapón coa promoción *Pro Wrestling Fujiwara Gumi* baixo o seu nome real.

### Smokey Mountain Wrestling

Jacobs debutou na SMW utilizando o nome de **Unabomb**. O 7 de abril de 1995, Unabomb e Al Snow derrotaron a The Rock 'N Roll Express, gañando o Campionato en Parellas da empresa, o primeiro campionato na carreira de Jacobs..

O 12 de agosto de 1995, Al Snow e Unabomb foron derrotados por Tracy Smothers & Dirty White Boy, perdendo os Campionatos de Parellas. Como resultado da derrota, Unabomb foi despedido de Smokey Mountain Wrestling.

Glen Jacobs firmou un contrato coa WWF días despois de deixar a SMW.

### World Wrestling Federation/Entertainment

#### 1995-1996

Jacobs fixo o seu debut na World Wrestling Federation (WWF) como "Dr. Isaac Yankem DDS", o dentista privado de "Jerry "the King" Lawler". Jacobs loitou varias veces contra Bret Hart; durante o seu primeiro combate en SummerSlam perdeu por descualificación..

Participou como o falso Kevin Nash, cando Jim Ross o introduciu como o compañeiro do falso "Razor Ramon".

#### 1997-1998

O 5 de outubro de 1997 fixo o seu debut na WWF, baixo o nome de "Kane", no evento Bad Blood durante a loita Hell in a Cell na que estaban loitando Shawn Michaels e Mark Calaway. A súa aparición custoulle a derrota ó seu amigo "The Undertaker".. Kane retou a Undertaker a unha loita, pero este rexeitouna. Despois de varios meses, interferiu novamente nun combate de Mark Calaway, prendéndolle lume dentro dun ataúde. Undertaker fixo a súa volta en WrestleMania XIV, onde derrotou a Kane.. Esta serie de combates entre os dous culminou en Unforgiven nun Inferno Match, onde Undertaker novamente saíu victorioso..

Notas
-----

1. ↑  [ En maio de 1995 Unabomb perdeu unha loita con Robert Gibson, e en agosto outra con Mark Calaway
2. ↑  "Online World of Wrestling". Arquivado dende o orixinal o 29 de xuño de 2012. Consultado o 29 de xuño de 2012.
3. ↑  Online World of Wrestling
4. ↑  XIV Pro Wrestling History
5. ↑  pwwew.net

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q44354
* WorldCat
* VIAF: 29055765
* AlloCiné: 431832
* FAST: 1649315
* IMDb: nm0414417
* ISNI: 0000 0001 1469 9615
* LCCN: nb2006016107
* NNDB: 005159679
* TMDb: 61903
* TVcom: glen-jacobs

 |
Ray Wheeler comprobando un cultivo hidropónico de cebolas. NASA
O termo **hidroponía** refírese ó cultivo de plantas sen terra, pero en termos xerais é unha técnica de cultivo que consiste de proporcionar á planta todo o que necesite para o seu desenvolvemento, de maneira artificial.

Formas posibles
---------------

En medio líquido: as raíces están mergulladas en solución nutritiva co pH constantemente regulado, así como a aireación e concentración de sales. Esta técnica non é moi recomendable para principiantes. Unha variante é a recirculación constante da solución nutritiva en contacto coa parte baixa da raíz; esta é a chamada Técnica de Película Nutriente (NFT, en inglés). A planta é sostida por medios mecánicos.

En substrato sólido inerte: parécese en moitos aspectos ó cultivo convencional en terra e é o máis recomendado para quen se inicia. No canto de terra emprégase algún material denominado substrato, o cal non contén nutrientes e utilízase como un medio de sostén para as plantas, permitindo que estas teñan suficiente humidade, e tamén a expansión do bulbo, tubérculo ou raíz.

Aeroponía: as raíces se encontran suspendidas no aire, dentro dun medio escuro e son regadas por medio de nebulizadores, controlados por temporizadores. Tampouco é recomendada para principiantes.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191667
* BNCF: 22475
* BNE: XX524766
* BNF: 11942206s
* BRE: 2359000
* EBID: ID
* GEC: 0114300
* GND: 4026308-3
* JSTOR: hydroponics
* LCCN: sh85063484
* MAG: 199749930
* NKC: ph136994
* PSH: 13264

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D018527
* UMLS: C0242737

 |
Moeda bizantina dun follis de **Romano I**.
**Romano I Lecapeno** (*Romanos I Lakapenos*, 870 - 948), compartiu o trono do Imperio bizantino con Constantino VII, exercendo o poder total entre 919 e 944. Era o almirante da frota bizantina no Danubio cando, ao saber da derrota do exército na batalla de Anchialus (917), decidiu dirixirse a Constantinopla.

Traxectoria
-----------

Tralo matrimonio da súa filla Helena con Constantino, foi nomeado, por primeira vez na historia bizantina, *basileopator* ("pai do emperador") en 919, e pouco despois, coroado coemperador do seu xenro. Durante o seu reinado intentouse limitar a acumulación de latifundios por parte dos grandes terratenentes do Imperio. Os seus dous fillos, Estevo e Constantino, impacientes por ocuparen o poder e cansados da lonxevidade do seu pai, acabaron co seu reinado e poder case absoluto en 944, deportándoo ás illas dos Príncipes no mar de Mármara e obrigándoo a profesar como monxe. Pero no canto de facerse co poder, Constantino VII foi recoñecido como único emperador, sendo ambos deportados á mesma illa xunto ao seu pai. Romano morreu en 948.

| Imperio Bizantino |
| --- |
| *Segue a:* Constantino VII Porfiroxéneta | **Romano I**(919-944) | *Precede a:* Constantino VII Porfiroxéneta |
| Dinastía Macedonia |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41646
* WorldCat
* VIAF: 338149196535474792258
* BIBSYS: 90564235
* BMT: 97778
* BNE: XX1096339
* BNF: 13321403w
* BRE: 3513913
* CERL: cnp00589012
* DeutscheBio: 118791079
* EBID: ID
* FAST: 1844598
* GEC: 0056587
* GND: 118791079
* ISNI: 0000 0000 1350 4153
* LCCN: n87944154
* NKC: jx20101203019
* SUDOC: 035494484
* WikiTree: Lekapenos-1

 |
***Chelsea Girls*** é un filme experimental dirixido por Andy Warhol e Paul Morrisey en 1966. Foi o primeiro éxito comercial importante de Warhol despois realizar varios filmes de vangarda (tanto de curtas como de longametraxes). Foi rodada no Hotel Chelsea e outras localizacións de Nova York, e conta a vida de varias das mozas que vivían alí. Presentase nunha pantalla dividida, acompañada por bandas sonoras alternas en cada escena e unha alternancia entre branco e negro e cor. O filme orixinal ten pouco máis de tres horas de duración.

O cartel foi deseñado para a súa estrea en Londres polo artista gráfico Alan Aldridge. Warhol estaba completamente satisfeito co deseño e comentou que «desexaba que o filme fose tan bo coma o cartel».

Elenco
------

A maioría dos intérpretes do filme represéntanse a si mesmos:

* Brigid Berlin
* Nico
* Ondine
* Ingrid Superstar
* Randy Bourscheidt
* Angelina 'Pepper' Davis
* Christian Aaron Boulogne
* Mary Woronov
* Rona Page
* Rene Ricard
* Dorothy Dean
* Patrick Fleming
* Eric Emerson
* Donald Lyons
* Gerard Malanga
* Marie Menken
* Arthur Loeb
* Mario Montez

Recepción da crítica
--------------------

Malia que o filme foi o que máis éxito tivo dos dirixidos por Andy Warhol, as críticas foton mixtas.

Roger Ebert escribiu sobre o filme en xuño de 1967, e tivo unha resposta negativa da mesma, outorgándolle unha estrela de catro. Na súa revisión declarou «...lo que temos aquí son 3 horas e media de improvisación nunha pantalla partida mal fotografada, apenas editada, empregando perversión e sensación como a salsa de chile disfraza o recendo da comida. Warhol non ten nada que dicir e ningunha técnica para dicilo. Simplemente quere facer filmes, e faino: horas e horas de eles».

Kenneth Baker, da *San Francisco Chronicle* examinou o filme por mor da súa proxección na área da Baía de San Francisco en 2002, e deulle unha revisión positiva, comentando «a tiranía da cámara é a opresión aos rexistros de *Chelsea Girls* que impón. Non é unha sorpresa que aínda pareza radical, malia todo o que temos visto na pantalla e fora dende 1966».

Notas
-----

1. ↑  "The Chelsea Girls (1966)". *AllMovie* (en inglés).
2. ↑  "'Chelsea Girls', Andy Warhol". *Tate* (en inglés).
3. ↑  Baker, Kenneth. "Film flashes back to Warhol's '60s / Rarely seen movie a near overdose of artist's voyeurism". *SFGATE* (en inglés).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Andy Warhol

### Ligazóns externas

* *Chelsea Girls* en IMDb
* *Chelsea Girls* en FilmAffinity

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1973928
* Allmovie: v87082
* AlloCiné: 5814
* FilmAffinity: 563420
* IMDb: tt0061465
* LUMIERE: 231408
* OFDb: 30288
* OMDB: 1686
* Rotten Tomatoes: chelsea\_girls
* TMDb: 1686

 |