recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Val do Ebro.
O **val do Ebro** ou **depresión do Ebro** é unha ampla rexión do nordés da Península Ibérica por onde discorre o río Ebro. O Ebro nace no Cordal Cantábrico e desemboca no mar Mediterráneo. O val do Ebro está limitado pola cordilleira dos Pireneos ao norte, o Sistema Ibérico ao sur e as Cordilleiras Costeiras Catalás ao leste.

Espazo físico
-------------

A depresión do río Ebro está situada na contorna de devandito río, é dicir, no nordés da Península Ibérica. Desde a serra de Híjar ata Tortosa ten unha superficie aproximada de 40.000 km² e unha lonxitude de 840 km. Esténdese de oeste a este polas comunidades autónomas de Cantabria, leste de Castela e León nas provincias de Burgos e Soria, sur do País Vasco en Áraba, A Rioxa, Navarra, Aragón, Cataluña e norte da Comunidade Valenciana na provincia de Castelló, acabando no mar Mediterráneo. No seu límite norte están os Pireneos, no leste limita coas Cordilleiras Costeiras Catalás, e no sur e oeste co Sistema Ibérico. A depresión ten unha altura media de 200 metros sobre o nivel do mar, o que destaca coas grandes elevacións que a rodean. Na desembocadura do río está o delta do Ebro, un espazo protexido co Parque natural do Delta do Ebro. Ten depósitos de conglomerados mariños e continentais, de gran grosor nos bordos montañosos e de menor espesor no centro da depresión. A variedade na dureza dos materiais e o clima árido deron lugar a diferentes formas de relevo. O río Ebro está situado sobre a falla entre a Península Ibérica e o continente europeo coincidindo co leito dun antigo mar, posteriormente convertido en lago, que intermitentemente separaba a illa ibérica, e a Península Ibérica unida a África, de Europa.

Na primeira parte do seu curso e na cabeceira dos seus afluentes, a vexetación asociada son pastos, faiais e carballeiras, plantas que necesitan moita humidade. Cando os ríos deixan os altos cumes para entrar na Depresión, o clima vaise facendo progresivamente máis continental e xa que logo máis seco e extremo nas súas temperaturas; e finalmente cando excede Mequinenza e entra na área catalá o clima convértese en mediterráneo.

Véxase tamén
------------

* Río Ebro
* Delta do Ebro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q337410
* EBID: ID
* GEA: 4838
* TGN: 7298450

 |
A **bandeira de Angola** está dividida horizontalmente en dúas metades, unha franxa superior vermella e unha parte inferior negra. A cor vermella simboliza o sangue caído polo pobo durante a loita pola independencia e o negro simboliza ó continente africano.

O símbolo do centro, en cor amarelo, componse dunha roda dentada entrecruzada cun machete e unha estrela. A roda dentada representa ós traballadores industriais, o machete ós campesiños agricultores, e a estrela o progreso e a solidariedade internacional.

Baseada na bandeira do Movemento Popular de Liberación de Angola (MPLA), os símbolos son reminiscencias da fouce e martelo da Bandeira da Unión Soviética.

Nova bandeira proposta
----------------------

No 2003 propúxose unha nova bandeira nacional para Angola. Está composta por 5 franxas horizontais en tons azul, branco e vermello. As dúas franxas azuis, nos extremos superior e inferior, representan a xustiza, a solidariedade e a liberdade; as dúas franxas en branco, contiguas ás anteriores, simbolizan a paz, a unidade e a harmonía, mentres que a franxa central en vermello representa o sacrificio, a tenacidade e o heroísmo. No centro, sitúase o debuxo dun Sol de 15 raios e tres círculos non concéntricos, similar ós debuxos atopados na cova de Tchitundo-Hulu, na Provincia de Namibe, e que representa o patrimonio cultural angolano.

O 28 de agosto daquel ano foi aprobada pola *Comisión Constitucional*. Porén, existe un movemento popular en contra desta bandeira, a cal só poderá ser oficializada cando se estableza unha Asemblea Constituínte.

Outras bandeiras
----------------

* Bandeira de Angola como provincia marítima de Portugal (proposta) (1967)Bandeira de Angola como provincia marítima de Portugal (proposta) (1967)
* Bandeira do movemento militar e novo goberno MPLABandeira do movemento militar e novo goberno MPLA
* Bandeira de Angola proposta (2003)Bandeira de Angola proposta (2003)

Notas
-----

1. ↑  *Flags of the world* (2nd ed.). Buffalo, Nova York: Firefly Books. 2012 [2003]. p. 26. ISBN 978-1-77085-157-3.
2. ↑  *Flags: The visual guide to more than 300 flags from around the world*. Nova York: Dorling Kindersley. 1998. p. 96. ISBN 0-7894-4224-8.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bandeira de Angola en Flags of the World

| * v
* c
* e
Bandeiras dos estados de África |
| --- |
| 
* Alxeria
* Angola
* Benín
* Botswana
* Burkina Faso
* Burundi
* Cabo Verde
* Camerún
* Chad
* Cimbabue
* Comores
* Congo
* Costa do Marfil
* Djibuti
* Eritrea
* Eswatini
* Etiopía
* Exipto
* Gabón
* Gambia
* Ghana
* Guinea
* Guinea-Bissau
* Guinea Ecuatorial
* Kenya
* Lesoto
* Liberia
* Libia
* Madagascar
* Malaui
* Malí
* Marrocos
* Mauricio
* Mauritania
* Mozambique
* Namibia
* Níxer
* Nixeria
* República Centroafricana
* República Democrática do Congo
* Ruanda
* San Tomé e Príncipe
* Senegal
* Seychelles
* Serra Leoa
* Somalia
* Sudán
* Sudán do Sur
* Suráfrica
* Tanzania
* Togo
* Tunisia
* Uganda
* Zambia

 |
| 
* Bandeiras de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Sáhara Occidental
* Somalilandia

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q124329
* EBID: ID

 |
***Tzatziki*** (grego : τζατζίκι), tamén coñecido como ***cacık***, é unha clase de salsa ou sopa que se atopa nas cociñas do sueste de Europa e do Oriente Medio. Está feito de iogur colado salgado ou iogur diluído mesturado con cogombro, allo, sal, aceite de oliva, ás veces con vinagre ou zume de limón, e herbas como aneto, menta, perexil e tomiño.  Sérvese como aperitivo frío (*meze*), como guarnición e como salsa para bocadillos *souvlaki* e *gyros* e outros alimentos.

Historia
--------

*Tarator* era o nome dun prato feito de noces moídas e vinagre no Imperio Otomán. Adquiriron o nome pratos de diversas preparacións da rexión, incluíndo salsas e ensaladas. No Levante , *o taratur* é unha salsa a base de tahini, mentres que en Turquía e os Balcáns pasou a significar unha combinación de iogur e cogombro, ás veces con noces. Converteuse nunha parte tradicional do meze.

Notas
-----

1. ↑  "TÜRK DİL KURUMU". *tdk.gov.tr*. Arquivado dende o orixinal o 2014. Consultado o 2015.
2. ↑  Grigson, Jane (2007). *Jane Grigson's Vegetable Book*. University of Nebraska. pp. 239–40. ISBN 978-0-8032-5994-2.
3. ↑  Hoffman, Susanna; Wise, Victoria (2004). *The Olive and the Caper: Adventures in Greek Cooking*. pp. 466–467. ISBN 1563058480.
4. ↑  Marks, Gil (2010). *Encyclopedia of Jewish Food*. HMH. ISBN 9780544186316.
A **cochinita pibil** (en maia iucateco: *píibi’k’éek’en*) é un guiso correspondente á gastronomía do Iucatán, que se basea en carne de porco adobada en achiote, envolta en folla de plátano e cocida dentro dun forno de terra usando unha técnica prehispánica coñecida como píib. Segundo receitas de comezos de 1900, o porco enteiro (eviscerado e co pelo queimado) era cocido no forno de terra. A cochinita pibil acompáñase con cebola morada en laranxa aceda e chile habaneiro, moi común na rexión. 

Adóitase preparala como ofrenda en importantes celebracións como o Día dos Mortos, coñecido en maia como *Hanal Pixán*. 

Sábese polos códigos dos primeiros exploradores, que nun inicio utilizábase carne de faisán, xabaril ou veado e cocíase no forno de terra chamado *pib*. Coa conquista española substituíuse esa carne pola de porco.

O pibil
-------

Proceso de envoltura e atado con folla de plátano.
A palabra maia *pibil* refírese xenericamente a un alimento que foi preparado nun forno de terra coñecido como pib (lingua maia). Esta é unha técnica prehispánica na que orixinalmente se cociñaban pecarís, veados e diversos faisánidos abondosos na zona maia.

Tradicionalmente, un *pib* faise escarbando un furado rectangular na terra, onde se fai arder leña seca (usualmente de madeira *catzín* ou *chuk'um*) até obter brasas. Sobre estas brasas colócanse pedras planas e no momento en que estas se quentan, colócase o guiso a cociñar, para despois cubrir todo con ramas, unha lámina metálica de zinc e por último unha capa de terra, procedemento que sela o forno, evitando que escapen os líquidos e vapores da cocción. 

No caso específico da cochinita pibil, a carne de porco (unha vez condimentada) é depositada nun recipiente metálico rectangular (coñecido localmente como "lata") sobre unha cama de follas de plátano previamente asadas, as mesmas que serven para envolver o guiso a enterrar. O tempo de cocción varía coa cantidade de carne e o tamaño do *pib*, pero usualmente ao cabo de 3 ou 3 horas o prato xa está listo.

Por tradición, este prato consómese na península do Iucatán os domingos nas mañás e os días festivos.

Notas
-----

1. ↑  "Cochinita Pibil,Delicacy" (en castelán). Consultado o 12 de xullo de 2017.
2. ↑  www.comida-mexicana.org -- Iniciativa para la preservación de las recetas tradicionales de México *(en castelán)*
3. ↑  La historia de la cochinita pibil - noticieros televisa  *(en castelán)*
4. ↑  El Pib y Lo Pibil - Yucatán Today
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La Opinión.
***La Opinión*** foi un semanario editado en Monforte de Lemos entre 1903 e 1905.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Semanario defensor de los intereses locales*, apareceu o 1 de febreiro de 1903. Estivo dirixido por José Ramón Lence ata xaneiro de 1904, despois sucedeuno Manuel Hermida Vázquez. Afín aos intereses do deputado polo distrito Guillermo de Osma Scull. Dedicou moito espazo ás informacións da cidade de Monforte e á bisbarra. Publicou unha sección titulada Crónica europea. Cesou a súa publicación en novembro de 1905.

Notas
-----

1. ↑  *El Noroeste*, 3-2-1903, p. 1.
2. ↑  *El Norte de Galicia*, 7-11-1905, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Baamonde, Miguel Ángel (1994). Deputación Provincial, ed. *Medio siglo de periodismo monfortino*. Lugo. p. 100. ISBN 84-8192-024-X.
* Teijeira Fanego, Mari Paz; Torre Rioyo, María de la (1997). Deputación Provincial, ed. *A prensa en Lugo: dous séculos de historia*. Lugo. p. 219. ISBN 84-8192-110-6.
**Claudio Williman**, nado en Montevideo o 10 de outubro de 1861 e finado o 9 de febreiro de 1934, foi avogado, docente e político uruguaio. Militante do Partido Colorado exerceu a Presidencia da República durante os anos 1907 a 1911.

Traxectoria
-----------

Fillo de emigrantes galegos, naceu en 1861 en Montevideo. O seu pai, José Williman, era veciño de Arteixo aínda que natural de Maianca (Oleiros) e descendente dun francés de orixe alsaciana; a súa nai, Antonia González era de Caión, onde casaron.

Revolucionario do Quebracho, gradúase como Doutor en Xurisprudencia no ano 1888. En outubro de 1904 combateu militarmente o levantamento branco encabezado por Aparicio Saravia.

Durante o su mandato, de marcado signo conservador, reforzou o poder xudicial, creou os ministerios de Obras Públicas e Industria e logrou que o país retomara a senda constitucional.

Logrou acordar coa Arxentina os límites do Río da Prata e co Brasil os límites da Lagoa Merín.

Foi Reitor da Universidade da República (UdelaR) dúas veces (1902-1904 e 1912-1916), antes e despois de exercer coma Presidente. En 1915 renuncia como senador para ser nomeado Presidente do Banco da República, cargo que exerceu durante dous períodos consecutivos (1916-1924).

Notas
-----



1. ↑  "Claudio Williman: abogado y físico, presidente de Uruguay en 1907 y natural de Caión". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2020-10-10. Consultado o 2023-07-01.

| Presidente do Uruguai |
| --- |
| *Segue a:* José Batlle y Ordóñez | **Claudio Williman**(1907-1911) | *Precede a:* José Batlle y Ordóñez |
| *Partido Colorado* |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q887389
* WorldCat
* VIAF: 100211439
* Autoresuy: 15168
* BNE: XX1495637
* ICCU: RMGV088187
* ISNI: 0000000118163623
* PTBNP: 92875

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre unha personalidade é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A **bandeira de Letonia** (en letón: *Latvijas karogs*) foi adoptada o 27 de febreiro de 1990. O seu deseño foi declarado oficialmente polo Parlamento como bandeira nacional o 15 de xuño de 1921. Letonia declarouse independente en 1918 e foi usado ata a perda da súa soberanía en 1940.

Deseño
------

A bandeira de Letonia está composta por tres franxas, a superior e a inferior son de cor granate e a central, branca. As proporcións das franxas son de 2:1:2. Desta xeito, as franxas de cor granate posúen un grosor equivalente ao dobre da central. A relación entre o longo e o ancho da bandeira é de 1:2. A cor vermella é de tonalidade escura, granate, definido en sistema Pantone como 1807, e é denominado vermello letón.

Historia
--------

Está documentado desde a segunda metade do século XIII o uso en tribos letoas de estandartes de cor vermella cunha banda central de cor branca. Estas probas documentais foron localizadas por Jekabs Lautenbahs-Jusmins, un investigador do folclore letón, na *Crónica da Orde de Livonia* (*Reimchronik*), obra na que se relatan diversos acontecementos que tiveron lugar en terras letoas ata 1290. O artista Ansis Cirulis, baseándose nas descricións do estandarte das tribos letoas que se recollen na obra mencionada, elaborou o deseño da bandeira que foi presentado en maio de 1917.

Outras bandeiras
----------------

* Pavillón navalPavillón naval
* Estandarte presidencialEstandarte presidencial
* Estandarte do Primeiro MinistroEstandarte do Primeiro Ministro
* Estandarte do Ministro de DefensaEstandarte do Ministro de Defensa
* Bandeira de proaBandeira de proa

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Letonia en Flags of the World *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Bandeiras dos estados de Europa |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Albania
* Alemaña
* Andorra
* Armenia
* Austria
* Belarús
* Bélxica
* Bosnia e Hercegovina
* Bulgaria
* Casaquistán
* Chipre
* Croacia
* Dinamarca
* Eslovaquia
* Eslovenia
* España
* Estonia
* Finlandia
* Francia
* Grecia
* Hungría
* Irlanda
* Islandia
* Italia
* Letonia
* Liechtenstein
* Lituania
* Luxemburgo
* Macedonia do Norte
* Malta
* Moldavia
* Mónaco
* Montenegro
* Noruega
* Países Baixos
* Polonia
* Portugal
* Reino Unido
	+ Escocia
	+ Gales
	+ Inglaterra
	+ Irlanda do Norte
* República Checa
* Romanía
* Rusia
* San Marino
* Serbia
* Suecia
* Suíza
* Turquía
* Ucraína
* Vaticano
* Xeorxia

 |
| 
* Bandeiras de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Kosovo
* Norte de Chipre
* Osetia do Sur
* Transnistria

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q130449
* EBID: ID

 |
**Claire Elise Boucher**, nada o 17 de marzo de 1988, e mellor coñecida polo seu nome artístico **Grimes**, é unha artista, músico, e directora de videoclips canadense. Procedente de Vancouver, Grimes comezou a gravar música experimental mentres asistía á McGill University en Montréal, onde se involucrou na escena musical underground electrónica e industrial.

No ano 2010 publicou o su álbum de estrea, *Geidi Primes*, a través do selo Arbutus Records, ao que lle seguiu *Halfaxa* nese mesmo ano. A finais do 2011 anunciou que asinara un contrato con 4AD, que se asociou con Arbutus Records para lanzar o seu terceiro álbum, *Visions* (2012). *Visions* foi aclamado pola crítica e *The New York Times* falou del como "un dos álbums máis impresionantes dese ano ata a data".

Os críticos e xornalistas destacaron a música de Grimes pola súa atípica combinación de elementos vocais, ademais dun amplo espectro de influencias, que van dende a música industrial e elecrónica ata o pop, hip hop, R&B, noise rock e incluso a música medieval.

No ano 2013 foi premiada co Webby Award á Artista do ano. Ese mesmo ano Grimes gañou o premio Juno ao álbum de electrónica do ano.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Geidi Primes* | 2010 | Arbutus Records |
| *Halfaxa* | 2010 | Arbutus Records |
| *Visions* | 2012 | Arbutus Records, 4AD |
| *Art Angels* | 2015 | 4AD, Eerie Organization, Roc Nation |
| *Miss Anthropocene* | 2020 | 4AD |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q117970
* WorldCat
* VIAF: 211761738
* AllMusic: mn0002290007
* BIBSYS: 1523345891910
* BNF: 16632095n
* Discogs: 1993487
* Europeana: ID
* Genius: Grimes
* GND: 1033775290
* IMDb: nm4568245
* ISNI: 0000000356358936
* LCCN: no2011181141
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 705029
* TMDb: 1481406

 |
Francesinha en Vila Nova de Gaia
* *Este artigo trata sobre un tipo de sándwich, para o cogomelo do xénero "Amanita" véxase o artigo "Francesiña".*

A **Francesinha** é un tipo de sándwich típico da cociña lusa moderna. A máis coñecida é a da cidade de Porto.

Francesinha con patacas fritidas
Consiste dunha torrada de pan branco rechea con diversos tipos de embutidos e carne: xamón cocido, chourizo, mortadela, filete de tenreira ou porco, recuberta de lonchas de queixo gratinado e regado por un mollo picante (feito a partir de cervexa e tomate). O bocadillo inventouno supostamente un cociñeiro emigrante que retornou de Francia. Existen moitas variantes acerca da súa orixe. Trátase dun prato contundente e que se adoita tomar antes ou logo dunha noite de esmorga (tanto de cea tardía como de almorzo contundente).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Francesinha Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Irmandade da Francesinha *(en portugués)*
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras xeorxianas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Chacha*** (xeorxiano: ჭაჭა), é un licor tradicional de Xeorxia, popularmente chamado "vodka de viño", "vodka de uva" ou "vodka xeorxiano". Está feito de bagazo de uva. O termo *chacha* é utilizado en Xeorxia para referirse a calquera tipo de licor feito de froitas, aínda que máis comunmente refírese ao destilado de uvas. Prodúceno tamén con uvas verdes. Outras froitas comúns que se utilizan son figos, mandarinas, laranxas, ou amoras.

Orixinalmente soamente era unha bebida caseira de granxeiros xeorxianos, pero hoxe prodúceno destiladores profesionais. Unha das marcas de *chacha* máis famosas é o *Binekhi Estragon*, que obtivo a medalla de prata nos premios *Mundus Vini* 2007.

A torre Chacha
--------------

O 18 de outubro de 2012 abriu en Batumi a fonte de "Torre Chacha", onde cada noite ás 7pm, flúe *chacha* gratis durante 10 minutos.

Notas
-----

1. ↑  "List of silver medals awarded during Mundus Vini 2007" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 14 de maio de 2011. Consultado o 26 de agosto de 2013.
2. ↑  "Chacha Tower" with unique spirit fountain opened in Batumi
**Thekla (Tekla) Johanna Virginia Hultin**, nada en Jaakkima (Rusia) o 18 de abril de 1864 e finada en Helsinqui o 31 de marzo de 1943, foi unha política e xornalista finesa, a primeira muller en obter un doutoramento no seu país. Foi deputada do Partido Fennoman Constitucional na Dieta de Finlandia, xornalista e militante feminista. Ata a independencia de Finlandia, mostrouse contraria ás políticas de rusificación promovidas polas autoridades rusas e en contra da influencia sueca.

Traxectoria
-----------

### Primeiros anos

Tekla Hultin foi unha das cinco fillas nadas do matrimonio formado por Julius Hultin e Katarina Sivander. Tekla estudou en escolas privadas para nenas, primeiro en Sortavala entre 1874 e 1878, e despois en Hamina entre 1878 e 1881. Entre 1883 e 1885 estudou na Escola Finlandesa de Helsinqui (en finés: *Helsingin suomalainen jatko-opisto*) En 1886 ingresou na Universidade Imperial Alexandre, hoxe coñecida como Universidade de Helsinqui, onde obtivo a súa licenciatura en filosofía en 1891, o máster de filosofía en 1894 e defendeu o seu doutorado en filosofía o 11 de decembro de 1896, converténdose na primeira muller en obter un doutoramento no Gran Ducado de Finlandia.

Os seus primeiros traballos estiveron relacionados co mundo do periodismo e coa ensinanza. Mentres cursaba os seus estudos universitarios, Tekla traballou como redactora do xornal Helsingin Sanomat. Tamén traballou como mestra en Hämeenlinna nunha escola para nenas.

### Actividade política

Entre 1901 e 1904 foi a secretaria do comité central da comisión industrial de finlandesa..

En 1907 foi unha das candidatas do Partido Fennoman Constitucional ao Parlamento de Finlandia, aínda que non saíu escollida. A súa entrada no parlamento finlandés tivo tras as eleccións xerais de 1908, cando Tekla foi elixida deputada polo distrito occidental da provincia de Vyborg.

Entre 1924 e 1930 foi membro do Concello de Helsinqui.

Notas
-----

1. ↑  Venla Sainio (22 de maio de 2000). Suomalaisen Kirjallisuuden Seura , ed. "Hultin, Tekla" (en finés).
2. 1 2 3  Sainio 2000.
3. ↑  Sainio 2004.
4. 1 2  Eduskunta.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tekla Hultin Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Finlandia*** |

### Bibliografía

* Sainio (2000). Suomalaisen Kirjallisuuden Seura, ed. *Hultin, Tekla (1864—1943)* (en finés). Helsinqui. ISSN 1799-4349.
* Sainio (2004). *Текла Хултин (1864—1943)*. *Сто замечательных финнов* (en ruso).
* Eduskunta (ed.). "Tekla Hultin" (en finés). Arquivado dende o orixinal o 2018-02-12. Consultado o 12.02.2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4955054
* WorldCat
* VIAF: 57881241
* FAST: 30109
* ISNI: 0000000051781493
* LCCN: n79006424
* OL: OL2427512A
* SELIBR: 318972
* WomenWriters: ID

 |
Gravado en madeira representado a Huangfu Mi
**Huangfu Mi** (chinés tradicional: 皇甫謐; chinés simplificado: 皇甫谧; *pinyin*: *Huángfǔ Mì*; Wade-Giles: *Huang2-fu3 Mi4*), nome de cortesía **Shi'an** (士安), nado no 215 a. C. e finado no 282 a.C. foi un erudito e médico chinés que viviu durante o período final da dinastía Han, o dos Tres Reinos, e o comezo da dinastía Jin.

Traxectoria
-----------

Naceu nunha familia de agricultures pobres de Chaona, na actual provincia de Gansu. Sufriu apoplexía e decidiu estudar medicina. Entre 256 e 260, cara á fin do estado de Cao Wei, compilou un tratado de acupuntura *Zhenjiu jiayi jing*, unha obra en 12 volumes divididos en 128 capítulos e que incorporaba as partes máis importantes dos considerados tres clásicos da época, *Huangdi Neijing*, *Zhenjing* e *Mintang Kongxue Zhenjiu Zhijao* , converténdose un dos primeiros traballos sistemáticos sobre acupuntura e moxibustión, e tamén un dos máis influentes. Compilou tamén diversos tratados sobre fórmulas médicas  Para alén das súas obras médicas tamén compilou dez libros nunha serie denominada *Diwang shiji* no que recolle fragmentos históricos dunha multitude de fontes, e no que traza a orixe de varias casas reinantes ao pasado remoto; escribiu ademais biografías de personalidades eminentes que agrupou en *Gaoshi zhuan*, un dos primeiros exemplos de biografía colectiva. En *Shiquan lun* filosofa sobre a obriga moral de servir nun posto, en particular se o gobernante é un tirano.

Notas
-----

1. ↑  Li Yaming 李亞明 (1996), "Huangfu Mi 皇甫謐" in Feng Kezheng 馮克正, Fu Qingsheng 傅慶升 (ed.), Zhuzi baijia da cidian 諸子百家大辭典 (Shenyang: Liaoning renmin chubanshe), p. 77.
2. ↑  Orixinalmente eran 10 mais posteriormente reordenouse en 12: "Huangfu Mi" en chinaculture.org
3. ↑  Hong Wuli (2008) "Huangfu Mi" in *Encyclopaedia of the History of Science, Technology, and Medicine in Non-Western Cultures* Springer pp 1081-1081
4. ↑  Cheng Xinnong *Chinese Acupuncture and Moxibustion*, 1987
5. ↑  Miranda Brown (2015)*The Art of Medicine in Early China: The Ancient and Medieval Origins of a Modern Archive* Cambridge University Press, p. 135
6. ↑  Wendy Swartz, Robert Campany, Yang Lu, Jessey Choo (2013) *Early Medieval China: A Sourcebook* Columbia University Press, 2013, p. 334

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Obras de Mi Huangfu no Proxecto Gutenberg

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1131968
* WorldCat
* VIAF: 54186385
* BNF: 121535102
* CBDB: 0135362
* CERL: cnp01327656
* CiNii: DA0946949X
* FAST: 1926037
* GND: 137352964
* Gutenberg: 26140
* ISNI: 0000000079755078
* LCCN: n81103172
* NDL: 00340401
* NKC: jo2009532280
* NLA: 36606812
* NTA: 174278055
* OL: OL777540A
* openMLOL: 179096
* SUDOC: 03003745X

 |
**Sandra Quintas Vázquez**, nada en Bande o 28 de decembro de 1982, é unha política e mestra galega, alcaldesa de Bande polo PPdeG.

Traxectoria
-----------

Estudou o bacharelato en Bande, e licenciouse en Psicopedagoxía e diplomouse en Maxisterio na Universidade de Sevilla. En 2007 comezou a traballar como mestra en distintos colexios da provincia de Ourense. Vinculada ao Partido Popular, en xaneiro de 2019 foi designada xefa territorial de Cultura e Turismo, ou sexa, coordinadora provincial da consellaría homónima. Concorreu ese ano tamén como número 3 da lista do PPdeG ás eleccións municipais de Bande, e saíu elixida concelleira.

En marzo de 2020 o alcalde de Bande, José Antonio Armada, renunciou para concorrer ás eleccións ao Parlamento de Galicia que estaban previstas para o 5 de abril dese mesmo ano, e que non se chegaron a realizar. Quintas pasou a ser alcaldesa en funcións. Cunhas semanas de atraso pola ocorrencia da epidemia de covid-19, o pleno municipal escolleu a Sandra Quintas como sucesora de Armada.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Antonio Armada** |  **Alcaldesa de Bande** 2020 - | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. 1 2 3  "Sandra Quintas Vazquez". *www.facebook.com*. Consultado o 2020-05-30.
2. 1 2  "Sandra Quintas, jefa territorial en Ourense de la nueva Consellería de Cultura e Turismo". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2019-01-23. Consultado o 2020-05-30.
3. ↑  Región, La (2020-03-01). "José Antonio Armada renuncia como alcalde de Bande". *La Región* (en castelán). Consultado o 2020-05-30.
4. ↑  Región, La (2020-05-30). "Sandra Quintas Vázquez: "Me gustaría fomentar el orgullo de ser banduense"". *La Región* (en castelán). Consultado o 2020-05-31.
***Are You Experienced*** é o álbum de estrea da banda anglo/estadounidense de rock The Jimi Hendrix Experience. Publicado o 12 de maio de 1967, foi o primeiro LP para o selo Track Records. O disco destacou a base R&B de Hendrix, a súa psicodelia, e o seu xeito de tocar a guitarra eléctrica con distorsión e retroalimentació, e converteuno nunha estrela internacional.

*Are You Experienced* vén sendo un éxito comercial e de crítica dende o seu lanzamento. O álbum acadou o número 2 no Reino Unido, tras o disco dos Beatles *Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band*. A versión estadounidense do traballo contén algunhas das cancións máis coñecidas de Hendrix, como "Purple Haze", "Hey Joe", "The Wind Cries Mary" e "Fire". No ano 1987, como parte do seu 20 aniversario, a revista *Rolling Stone* situouna no número 5 da súa lista dos "100 mellores álbums dos últmos vinte anos". No 2003 foi colocado no númeor 15 da lista dos "500 mellores álbums de todos os tempos" da mesma revista.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Jimi Hendrix agás onde se indique. 

| Cara 1 |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Foxy Lady"   | 3:22 |
| 2. | "Manic Depression"   | 3:46 |
| 3. | "Red House"   | 3:53 |
| 4. | "Can You See Me"   | 2:35 |
| 5. | "Love or Confusion"   | 3:17 |
| 6. | "I Don't Live Today"   | 3:58 |

| Cara 2 |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 7. | "May This Be Love"   | 3:14 |
| 8. | "Fire"   | 2:47 |
| 9. | "Third Stone from the Sun"   | 6:50 |
| 10. | "Remember"   | 2:53 |
| 11. | "Are You Experienced?"   | 4:17 |

Notas
-----

1. ↑  *Rolling Stone* - 500 Greatest Albums of All Time

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q640397
* AllMusic: mw0000537390
* Discogs: 24497
* MusicBrainz: ID

 |
**Agustín Peralta Panzano**, nado en Lalueza (Huesca) o 28 de maio de 1954, é un exfutbolista español. Xogaba de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Na tempada 1979–80 fichou polo CE Sabadell, en Segunda División. No conxunto catalán xogou un papel principal durante dúas campañas, participando en 76 encontros e logrando 11 goles.

Na tempada 1981–82 foi contratado polo Deportivo da Coruña, onde permaneceu 4 campañas. Cun papel principal durante as dúas primeiras, non xogou practicamente ningún encontro nas dúas últimas, relegado á suplencia coa chegada ao banquiño do técnico Arsenio Iglesias na tempada 1983–84 e a incorporación de centrocampistas como Fernando Muñoz ou a titularidade de Jaime Agulló. Durante a súa estadía no Deportivo participou en 68 partidos e marcou 6 tantos, quedando sempre o club galego na zona tranquila da clasificación.

En 1987/88 xogou no Racing Club de Ferrol, disputando 37 partidos e marcando 3 goles. Co cadro verde logrou o ascenso á 2ª División B nesa campaña.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
* Datos do xogador en ceroacero.es[*Ligazón morta*] *(en castelán)*
Salón oval do Hôtel de Soubise (actuais Arquivos Nacionais), París (1735–1740)
O **estilo Lois XV** ou ***Lois Quinze*** é un estilo de arquitectura e artes decorativas que apareceu durante o reinado de Lois XV. Desde 1710 ata aproximadamente 1730, un período coñecido como a *Régence*, foi en gran parte unha extensión do estilo Lois XIV do seu bisavó e predecesor, Lois XIV. Desde aproximadamente 1730 ata preto de 1750, fíxose máis orixinal, decorativo e exuberante, no que se coñeceu como estilo *Rocaille*, baixo a influencia da amante do rei, Madame de Pompadour. Supuxo o inicio do movemento rococó europeo. Desde 1750 ata a morte do rei en 1774, tornouse máis sobrio, ordenado e comezou a mostrar as influencias do Neoclasicismo.

Arquitectura
------------

O principal arquitecto do rei foi Jacques Gabriel desde 1734 ata 1742, e despois o seu fillo máis famoso, Ange Jacques Gabriel, ata o final do reinado. As súas obras principais incluíron a Ecole militaire, o conxunto de edificios que dominan a Praza Lois XV (agora Praza da Concordia ; 1761–1770) e o *Petit Trianon* de Versalles (1764). Ao longo do reinado de Lois XV, mentres os interiores estaban profusamente decorados, as fachadas foron gradualmente máis simples, menos ornamentadas e máis clásicas. As fachadas deseñadas por Gabriel estaban coidadosamente rimadas e equilibradas por filas de fiestras e columnas e, en grandes edificios como a Praza da Concordia, a miúdo presentaban grandes arcos ao nivel da rúa e frontóns ou balaustradas clásicas na liña do tellado. Os elementos ornamentais incluían ás veces balcóns curvos de ferro forxado con deseños de rocaille ondulados, semellantes á decoración de rocaille de interiores.

A arquitectura relixiosa da época tamén era sobria e monumental, e tendía, a finais do reinado, cara ao neoclásico. Exemplos principais inclúen a Igrexa de Saint-Genevieve (agora Panteón ), construída entre 1758 e 1790 segundo un proxecto de Jacques Germain Soufflot, e a Igrexa de Saint-Philippe-du-Roule (1765-1777) de Jean Chalgrin, que presentaba unha enorme nave con bóveda de canón.

Notas
-----

1. 1 2  Ducher, Robert (1988). *Caractéristique des Styles*. Flammarion. ISBN 2-08-011539-1.
O **Babel Fish** foi un servizo de traducións automáticas ofrecido polos motores de procura Altavista e Yahoo!.

Historia e características
--------------------------

O seu nome está inspirado no Peixe de Babel. Pode traducir calquera texto ou sitio a outras linguas. Era un dos tradutores en liña de Internet máis utilizados e o seu uso era gratuíto e estaba dispoñible nas linguas máis utilizadas. O seu rival máis directo era o tradutor de Google, chamado Google Translate. Así como Google Translate, o Babel Fish podía traducir páxinas web en tempo real conforme o usuario iba navegando. Nos últimos tempos, o Babel Fish era xestionado baixo a plataforma de Yahoo, porque o servizo foi absorbido despois da compra por parte deste último á empresa Overture Services Inc propietaria do sitio Altavista, que fora o creador do tradutor e cuxa plataforma baixo a que funcionaba ata 2006.

Como ocorre con todos os tradutores automáticos non sempre se conseguía unha boa tradución con este sistema. A tecnoloxía detrás de Babelfish foi desenvolvida pola Systran, que tamén creou un paquete de software comercial co mesmo nome.
**Habo** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Jönköping. A súa capital é Habo. No ano 2022 a poboación do concello era de 12 876 habitantes.

A paisaxe do concello caracterízase por grandes depósitos de area e grava. No suroeste atópase a área de Stråkensjö e no norte hai unha paisaxe cambiante con cristas, outeiros, chairas e profundos kettles. Habo é un municipio onde a industria manufactureira e a administración pública dominan a economía local.

Dende a fundación co concello a tendencia da poboación ven sendo positiva, duplicándose o número de habitantes dende a fundación ata o ano 2015.

Administración histórica
------------------------

A área do municipio correspóndese á das parroquias de Brandstorp, Gustav Adolf e Habo. Nesa parroquias fundáronse concellos rurais co mesmo nome coa reforma municipal de 1862.

Coa reforma municipal de 1952 o concello de Gustav Adolf incluíuse no de Habo e o de Brandstorp no entón fundado concello rural de Fågelås.

O municipio de Habo fundouse coa reforma municipal de 1971 a partir da reorganización do concello rural de Habo. En 1974 incorporouse parte do municipio de Fågelås (Brandstorp).

Antes da formación do condado de Västra Götaland o 1 de xaneiro de 1998, o concello foi transferido, ao igual que o veciño municipio de Mullsjö, do condado de Skaraborg ao de Jönköping despois de que os residentes votaran a favor nun referendo consultivo. O código municipal anterior era 1623.

O concello estivo incluído dende a súa fundación no partido xudicial de Falköping, pero dende 1998 pertence ao partido xudicial de Jönköping.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-09-09.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 31 mars 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 31 mars 2022. Totalt". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-08-25.
3. ↑  Andersson, Per (1993). *Sveriges kommunindelning 1863-1993*. Mjölby: Bokförlaget Draking. ISBN 91-87784-05-X. OCLC 33359784.
4. ↑  "Domsagohistorik - Falköpings tingsrätt". *bebyggelseregistret.raa.se*. Consultado o 9 de setembro de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q503198
* GeoNames: 2709492
* OpenCorporates: 212000-1611
* OSM: 935405

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Igrexa de San Bartolomeu.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos hebraicos. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

A **Igrexa de San Bartolomeu Apóstolo** (en hebreo: *כנסיית בית ברתולומאוס השליח*; en latín: *Ecclesia Sancti Bartholomei Apostoli*) é unha igrexa católica administrada pola orde Franciscana en Caná no actual Israel, construída en honra ao lugar onde a tradición indica que estivo algunha vez o apóstolo San Bartolomeu. A igrexa foi fundada en 1885.

Bartolomeu é un dos apóstolos que segundo a Biblia estaban presentes no milagre dos peixes: "Despois disto, novamente se apareceu Xesús aos seus discípulos na beira do lago Tiberíades. E fíxose presente como segue. Estaban reunidos Simón Pedro, Tomás o Xemelgo, Natanael de Caná de Galilea, os fillos do Zebedeo e outros dous discípulos." (Xoán 21, 1-2)

Fronte á igrexa hai catro pilastras e unha xanela redonda enriba da porta do templo. No centro hai unha inscrición en latín: "*DOM S NATHANAELIS BARTHOLOMAEI APOSTOLI*" (que quere dicir: o apóstolo Natanael Bartolomeu). O altar álzase sobre unha plataforma elevada, e en fronte, dous pares de columnas de pequeno porte teñen capiteis corintios, ademais un baixorrelevo representa a reunión de Natanael e Filipe o Apóstolo. Adxunto hai un cemiterio pequeno.

Galería
-------

* Fachada principal, cunha inscrición.Fachada principal, cunha inscrición.
* Parte superior da fachada principal.Parte superior da fachada principal.
* Altar na capela do apóstolo Bartolomeu (Natanael).Altar na capela do apóstolo Bartolomeu (Natanael).

Vista interna.

Notas
-----

1. ↑  "Kafr Kana". *goisrael.com*. Arquivado dende o orixinal o 2016-10-14. Consultado o 2016-10-14.
2. ↑  "Cana". *See The Holy Land* (en inglés). 2010-03-11. Consultado o 2016-10-14.
3. ↑  "Cana-galilee". *www.land-of-the-bible.com*. Consultado o 2016-10-14.
4. ↑  "Cana". *www.custodia.org*. Consultado o 2016-10-14.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Igrexa católica
***Estafeta de Santiago*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela entre 1813 e 1814.

Historia e características
--------------------------

Periódico político de carácter absolutista e noticioso que apareceu o 21 de abril de 1813. Fundado, dirixido e redactado por Manuel Freire Castrillón. Tamén foron redactores os dominicos servís José de Bentín e Nicolás de Castro e Íñigo García Jiménez. Foi censurado en dúas ocasions. Periódico bisemanal (publicábase mércores e sábados), constaba de oito páxinas. Até o número 15 (de 9 de xuño de 1813) editábase na Imprenta de Los Dos Amigos (Freire Castrillón e Pedro Rey Romero); até o 1 de novembro dese ano (números 16-59) na de Ignacio Aguayo; e a partir do número 60 na súa propia Imprenta de La Estafeta.

Estruturado en seccións: artigos doutrinais, de opinión e comunicados, noticias de España, noticias do estranxeiro, Cortes, avisos, etc. e deu conta das festas e tradicións relixiosas. Utilizou a inxuria para atacar as ideas liberais, a Constitución e as Cortes, pedindo o seu peche, e foi defensor do credo católico, apostólico e romano, da infalibilidade da Igrexa, da Inquisición e dos privilexios e estruturas políticas absolutistas.

Publicou números extraordinarios, e cesou a súa edición o 2 de setembro de 1814, cando desapareceron os liberais galegos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. p. 47. ISBN 84-7492-489-8.

### Ligazóns externas

* *Estafeta de Santiago* na hemeroteca virtual da Real Academia Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25510363
* HemBNE: 0004194979

 |
A **Unión Demócrata Independiente** (**UDI**) é un partido político chileno de dereita. O partido foi fondado no 24 de setembro de 1983 como un movemento político por o seu principal precursor chamado Xaime Guzmán, un avogado, político e un profesor universitario, quen establece os cimentos das políticas clave do réxime militar do país e tamén foi senador desde 1990 ata o seu asasinato no 1 de abril de 1991 polo Frente Patriótico Manuel Rodríguez. As súas orixes remóntanse ao movemento ideolóxico gremial nacido na Pontificia Universidade Católica de Chile no ano 1966, o partido caracterízase por fomentar a independencia e a despolitización dos corpos intermedios da sociedade do país. A UDI, en conxunto coa Renovación Nacional e outros movementos pequenos, conforman unha coalición dos partidos de dereita chamada *Coalición por el Cambio*, que é o sucesor da *Alianza por Chile* e subiu ao poder en marzo de 2010, tras a vitoria das eleccións presidenciais realizada en xaneiro de 2010. O partido é no presente o maior partido político no Congreso do país. O presidente do partido é Patricio Melero.

Candidatos presidenciais
------------------------

Lista dos candidatos presidenciais apoiados pola UDI.

* 1988 plebiscito: "Si" (perdida)
* 1989: Hernán Büchi (perdida)
* 1993: Arturo Alessandri Besa (perdida)
* 1999: Xoaquín Lavín (perdida)
* 2005: Xoaquín Lavín (perdida)
* 2009: Sebastián Piñera (gañada)
* 2013: Evelyn Matthei (perdida)

Logotipos do partido
--------------------

* 1983-19891983-1989
* 1989-20051989-2005
* 2005-20162005-2016
* Dende 2016Dende 2016

Notas
-----

1. ↑  EMOL, Unión Demócrata Independiente: Orígenes e ideología Consultado o 28 de decembro de 2013 *(en castelán)*
2. ↑  La Nación, Piñera: ¿cuál centroderecha? Consultado o 28 de decembro de 2013 *(en castelán)*
3. ↑  recollido do ficheiro das eleccións chilenas

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Unión Demócrata Independente*** |

### Ligazóns externas

* O sitio web oficial do partido *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q602131
* WorldCat
* VIAF: 138274141
* EBID: ID
* SUDOC: 117207470

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Galicia en Madrid.
***Galicia en Madrid*** foi unha revista editada en Madrid entre 1932 e 1936.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Órgano de Lar Gallego. Revista mensual*, apareceu en xaneiro de 1932. Dirixida por José Manuel Poyán, Manuel Castro Gil era o director artístico, José Vidal Lois o subdirector literario e José Díaz Andión o redactor xefe. Entre os seus colaboradores figuraron Victoriano García Martí, Marisa Villardefrancos Legrande, Manuel Blanco Otero, Enrique Peinador Porrúa, Gerardo Bugallo Barreiro, Manuel Fontán Medina e Juan Rof Codina; Miguel Bendamio Montero era o correspondente en Cuba.

> 
> 
> Se propone la exaltación de los valores sociales, la difusión de las imponderables bellezas de nuestra amada tierra, la compenetración y el mutuo apoyo de los gallegos residentes en la capital de España
> 
> 

Nunha primeira época estivo centrada na actualidade con misceláneas e recensións da vida social. A partir de 1933 incorporou textos poéticos de Aurelio Ribalta, Lamas Carvajal, Avelino Rodríguez Elías, Ramón Cabanillas e Juan López Medina; as seccións "Adiviñanzas" e "Sabiduría popular", feitas por Noriega Varela; biobibliografías de persoeiros galegos; e a reprodución dun vocabulario tirado do *Diccionario castellano-gallego*, de Vicente Llópiz Méndez. Cesou a súa publicación en abril de 1936.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Peña Saavedra, Vicente (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela: Consello da Cultura Galega. pp. 52–53. ISBN 84-87172-30-X.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. p. 225-226. ISBN 84-8288-137-X.

### Ligazóns externas

* Ficha e exemplares na Hemeroteca Nacional.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20541411
* HemBNE: 0026428186
* ISSN: 2172-6574

 |
***El Norte de Galicia*** foi un xornal que se editou en Lugo entre 1901 e 1923.

Historia e características
--------------------------

Apareceu o 31 de xaneiro de 1901 (II Época, Ano III, nº 1), tiña como subtítulo *Diario político y de información* que cambiou posteriormente por *Diario de información y el de mayor circulación de Lugo y su provincia*. Foi propiedade de Antonio Pardo Pardo-Montenegro, un empresario fillo de Manuel Pardo de la Vega.

Voceiro da política conservadora na provincia de Lugo, o seu primeiro director foi Emilio Tapia Rivas. Tivo como redactores a Antonio Couceiro Freijomil, Juan Ramón Somoza, Ramón Robles Neira e Manuel Molina Mesa e entre os seus colaboradores figuraron Manuel García Blanco e Antón Villar Ponte.

Cesou a súa publicación en xaneiro de 1923. Nos seus talleres pasou a imprimirse *La Provincia*, novo órgano conservador de Lugo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Norte de Galicia, El". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* 

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. p. 374. ISBN 84-7492-489-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387458
* Galiciana: 3943

 |
A **illa Nelson** (Qaluyaaq en lingua iupik de Alasca central) é unha illa na área censal de Bethel, ao suroeste de Alasca. Ten 68 km de longo e 32–56 km de longo. Cunha superficie de 2.183 km², é a 15ª illa máis grande dos Estados Unidos. Separada da parte continental de Alasca ao seu norte polo río Ningaluk, ao seu leste polo río Kolavinarak e da illa de Nunivak ao seu suroeste polo estreito de Etolin.

A illa Nelson ten tres aldeas, todas situadas na costa do mar de Bering na parte do suroeste da illa: Tununak no oeste, Toksook Bay, inclúe un tipo de barrio dormitorio suburbano chamado Umkumiut, nos límites da cidade de Toksook bay. Ao sueste de Tununak, por último atópase Nightmute no leste máis lonxe preto do bordo da illa.

Unha pista para motoneves conecta o Tununak e Nightmute no inverno. Estas tres comunidades comprenden toda a poboación da illa, 1.065 habitantes no censo de 2000. A comunidade máis grande é Toksook Bay. O resto da illa, máis do 77 por cento da súa superficie, está despoboada.

A vila de Newtok, no continente a través do río de Ningaluk ao norte da illa, está no proceso de pasar á illa Nelson, debido á erosión da capa freática na zona onde Newtok está actualmente situado.

Os nativos son do pobo yup'ik que manteñen unha dieta predominantemente tradicional, pescando e cazando boi almiscreiro e caribús.

A illa Nelson foi chamada así por Edward William Nelson, un naturalista do Instituto Smithsoniano que estudou a illa e a xente alí en 1878.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Nelson*** |

### Outros artigos

* Alasca

### Ligazóns externas

* Información sobre illa Nelson
* Informe sobre a reubicación de Newtok
* web da escola
* sobre a illa e o chan

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2468107
* GeoNames: 5869816
* OSM: 6203570

 |
**Consuelo Castro Rey**, nada o 27 de xullo de 1964 en Ourense, é unha avogada galega. Dende xuño de 2018 é Avogada Xeral do Estado-directora do Servizo Xurídico do Estado en Galiza.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid. ​Ingresou no Corpo de Avogados do Estado en 1989. Ten exercido como avogada no Ministerio de Sanidade e Consumo, na Avogacía do Estado da Coruña (2004-07) e na Axencia Estatal de Administración Tributaria en Galicia. Foi defensora do ex-director xeral da Mariña Mercante José Luis López Sors, no proceso do Prestige, sendo absolto .

É vocal do Consello de Administración e asesora xurídica da Autoridade Portuaria da Coruña e vocal da Comisión de Garantías de Vídeo vixilancia de Galicia. Forma parte, como representante de España, do Grupo de Traballo sobre dereitos humanos e migración do Comité de Dereitos Humanos do Consello de Europa, na vicepresidencia. É membro da Irmandade Xurídica Galega.

En xuño de 2018 foi nomeada avogada xeral do Estado-directora do Servizo Xurídico do Estado a proposta da ministra de Xustiza Dolores Delgado en substitución de Eugenio López.

O 2 de xullo do 2022 foi nomeada Xuíz Honoraria do Couto Mixto.

Notas
-----

1. ↑  Noutras fontes o seu segundo apelido tamén figura como **Rei**.
2. ↑  www.europapress.es *(en castelán)*
3. ↑  *Homenaxe a "un dos presidentes máis brillantes" da Academia*, RAG, 2 de febreiro de 2017.
4. ↑  *El Gobierno nombra a la gallega Consuelo Castro abogada general del Estado*, *La Voz de Galicia*, 29 de xuño de 2018 *(en castelán)*.