**Bankim Chandra Chattopadhyay** ou **Bankim Chandra Chatterjee**, nado en Kanthalpara o 27 de xuño de 1838 e finado en Calcuta o 8 de abril de 1894, foi un escritor bengalí, autor da letra da canción patriótica india *Vande Mataram*, trece novelas e varias outras obras en bengalí.

Traxectoria
-----------

Naceu no seo dunha familia brahmana ortodoxa, nunha aldea preto de Naihati. O seu pai era un funcionario do goberno e dos seus irmáns, Sanjib Chandra Chattopadhyay foi tamén novelista. Educouse no Hooghly Mohsin College fundado polo filántropo bengali Muhammad Mohsin e despois no Presidency College de Calcuta e foi un dos primeiros graduados na Universidade de Calcuta. De 1858 ata a súa xubilación en 1891 traballou como funcionario para o goberno da India Británica.

Chattopadhyay está considerado unha figura clave no renacemento literario bengalí así como no subcontinente Indio. Algúns dos seus escritos, dende novelas, ensaios e comentarios arredáronse dos tradicionais escritos indios, orientados cara ao verso e constituíron unha inspiración para autores de toda a India.

Actividade literaria
--------------------

Comezou a súa actividade literaria como poeta publicando versos no semanario de Ishwar Chandra Gupta, *Sangbad Prabhakar* pero axiña virou cara á prosa. O seu primeiro intento foi unha novela curta en bengalí que presentou a un premio literario e que nunca se publicou mentres a primeira obra que tirou do prelo foi a novela, *Rajmohan's Wife*, considerada a primeira novela india en inglés , con escaso valor literario e nulo impacto na súa época . Volveu ao bengalí con *Durgeshnondini* (1865) que foi a primeira novela de certo relevo publicada en bengalí. Non obstante, a que se considera a súa primeira obra importante foi *Kapalkundala* (1866), a protagonista da novela, que leva o mesmo nome que a esmoleira do *Malatimadhava* de Bhavabhuti ten como modelos a Shakuntala de Kālidāsa e a Miranda de Shakespeare, é unha rapaza dun remoto bosque que só coñece a vida con seu pai e ao casar con mozo Nabakumar vai á cidade pero non consegue adaptarse á súa nova vida. A novela permanece como unha das máis populares do autor .

A súa seguinte novela, *Mrinalini* (1869), marca o seu primeiro intento de definir a súa historia nun contexto histórico máis amplo. En abril de 1872 comezou a publicar unha revista literaria mensual co título de *Bangadarshan*, o primeiro número escribiuno case enteriamente el mesmo. Nesa revista publicou serializada a novela *Vishabriksha* (1873)

*Chandrasekhar* (1877) foi a seguinte novela importante, contén dous argumentos que transcorren en paralelo sen estar relacionados. *Rajani* (1877) presenta unha trama autobiográfica, cunha nena cega como protagonista principal. En *Krishnakanter Vai* (1878) realizou unha trama complexa que constitúe unha brillante representación da India contemporánea, o seu estilo de vida e a corrupción. *Rajsimha* (1881, reescrita e ampliada 1893) é unha novela histórica mentres *Anandamath* (1882) é unha novela política que retrata a época da rebelión sannyasi contra os británicos, e constitúe un chamamento á irmandade nacionalista hinduísta. Neste texto é onde aparece o poema Vande Mataram (no que mestura palabras en sánscrito con outras en bengalí) e que con música de Rabindranath Tagore pasou a ser a canción dos nacionalistas indios, e máis tarde converteuse na canción nacional da India, Aínda así na novela o autor aceptou que non se podería derrotar os británcos, intuíndo no seu argumento que o verdadeiro inimigo eran os musulmáns que non tiñan lugar na rexeneración de Bengala .

En 1884 publicou *Devi Chaudhurani* e en 1886 a súa última novela, *Sitaram* que conta a historia dun señor local hinduísta dividido entre o amaor á súa dona e á muller que desexa pero que non pode ter e que toma unha serie de decisión erróneas, arrogantes e autodestrutivas e finalmente debe enfrontarse consigo mesmo e motivar os poucos soldados que lle son leais para defenderse dun exército do nabab musulmán.

Tamén son moi coñecidos os seus contos humorísticos que publicou no volume *Kamalakanter Daptar* (1875; ampliada como *Kamalakanta*, 1885) e os seus comentarios ao *Bhagavad Gita* que se publicaron oito anos despois da súa morte e chega ata o verso 19 do capítulo 4. Nestra obra afirmou que tan só un hinduísmo reformado, rexenerado e purificado podía levar ao progreso da India.

Notas
-----

1. ↑  "Bankim Chandra Chatterjee". *Encyclopædia Britannica*. Consultado o 2 de setembro de 2017.
2. ↑  Gajendra Kumar (2002) *Indian English Novel: Text and Context* Sarup & Sons, p.22
3. ↑  Meenakshi Mukherjee, "In Search of Critical Strategies," in M. Butchered (1983) *The Eye of the Beholder* London Commonwealth Institute, p. 49
4. 1 2  Bandyopadhyay, Asit Kumar (2007) [1998]. *Bangla Sahityer Itibritta'. VIII (3ª ed.). Kolkata: Modern Book Agency Pvt Ltd. pp. 493–502*
5. ↑  Peter Ward Fay (1995) *The Forgotten Army: India's Armed Struggle for Independence, 1942-1945* University of Michigan Press, p. 230

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q377881
* WorldCat
* VIAF: 46770296
* BIBSYS: 90900259
* BNE: XX5439839
* BNF: 11995720g
* CANTIC: a11216207
* CiNii: DA05237029
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 19915
* GEC: 0017441
* GND: 118675680
* Gutenberg: 7399
* ICCU: CUBV012020
* IMDb: nm1260317
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0001 2130 9718
* LCCN: n50083202
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00661888
* NKC: jo2012688765
* NLA: 35027567
* NNDB: 000116110
* NTA: 08041818X
* OL: OL2803A
* openMLOL: 28652
* SELIBR: 262582
* SUDOC: 028042174
* UNZ: ChatterjiBankimChandra

 |