Os **Boeing F/A-18E/F Super Hornet** son cazas multirrol embarcados baseados no McDonnell Douglas F/A-18 Hornet. As variantes F/A-18E monopraza e F/A-18F bipraza sonderivados máis grandes e avanzados dos F/A-18C e D Hornet.

O Super Hornet ten un canón rotatorio interno de 20 mm M61 e pode levar mísiles aire-aire e armas aire-superficie. Pode levar combustible adicional en ata cinco tanques externos e pode ser configurado como unavi´n de repostaxe en voo engadíndolle un sistema externo de reabastecemento aire-aire.

Deseñado e producido inicialmente por McDonnell Douglas, o Super Hornet voou por vez primeira en 1995. A principios de 1997 iniciouse a súa produción a pequena escala, acadándose a fabricación a grande escala en setembro dese mesmo ano, tras a fusión de McDonnell Douglas e Boeing o mes anterior. O Super Hornet entrou en servizo coa frota da Armada dos Estados Unidos en 1999, substituíndo ao Grumman F-14 Tomcat, que foi retirado en 2006; o Super Hornet serviu xunto co Hornet orixinal. A Real Forza Aérea de Australia, que operou o F/A-18A como o seu principal caza dende 1984, pediu o F/A-18F en 2007 para substituír aus seus vellos General Dynamics F-111C. Os Super Hornets australianos entraron en servizo en decembro de 2010.

Desenvolvemento
---------------

### Orixes

O Super Hornet é un redeseño do McDonnell Douglas F/A-18 Hornet. A configuración das ás e da cola ten a súa orixe nun prototipo de Northrop, o P-530, que naceu como unha revisión do lixeiro Northrop F-5E (cunha á máis grande, dúas derivas e unha distintiva extensión da raíz do bordo de ataque, ou LERX). Posteriormente chamado Northrop YF-17 "Cobra", competiu no programa Lightweight Fighter (LWF) da USAF para producir un caza máis pequeno e sinxelo para complementar ao máis grande McDonnell Douglas F-15 Eagle; o YF-17 perdeu a competición contra o YF-16.

A Armada ordenou que o YF-17 fose redeseñado para chegar ao máis grande F/A-18 Hornet para cumprir cun requisito para un caza multirrol que complementase ao máis grande e caro Grumman F-14 Tomcat servindo nos roles de interceptor e superioridade aérea. O Hornet demostrou ser efectivo pero cun limitado radio de combate. O concepto dun Hornet agrandado propúxose por vez primeira anos anos 80, o cal foi comercializado por McDonnell Douglas como *Hornet 2000*. O concepto do Hornet 2000 era o dun F/A-18 avanzado cunha á máis grande e unha fuselaxe máis longa para levar máis combustible e motores máis potentes.

O final da guerra fría levou a un período de recortes no orzamento militar e a unha considerable reestruturación. Ao mesmo tempo a aviación naval estadounidense enfrontábase a varios problemas. O McDonnell Douglas A-12 Avenger II fora cancelado en 1991 despois de que o programa pasase por problemas serios; este tería que ser o substituto do obsoleto Grumman A-6 Intruder. A Armada considerou actualizar un deseño xa existente como un enfoque máis atractivo en vez dun deseño totalmente novo. Como alternativa ao A-12, McDonnell Douglas propuxo o "Super Hornet" (inicialmente "*Hornet II*" nos 80), unha mellora dos anteriores exitosos modelos F/A-18, que podería servir como substituto alternativo para o A-6 Intruder. O deseño do Hornet de nova xeración demostrou ser máis atractivo que a actualización Quick Strike de Grumman para o F-14 Tomcat, xa que se considerou un salto tecnolóxico insuficiente en comparación aos F-14 existentes.

At the time, o Grumman F-14 Tomcat era o principal caza de superioridade aérea e interceptor da Armada. O entón Secretario de Defensa Dick Cheney describiu o F-14 como tecnoloxía dos 60, e reduciu drasticamente a adquisición do F-14D en 1989 antes de cancelar totalmente a súa produción en 1991, en favor do actualizado F/A-18E/F. A decisión de substituír o Tomcat polos Hornet foi controvertida; o as da guerra de Vietnam e congresista Duke Cunningham criticou o Super Hornet como un deseño non probado que comprometía a superioridade aérea. En 1992 a Armada cancelou o programa Navy Advanced Tactical Fighter (NATF), que tería sido unha variante embarcada do Lockheed Martin F-22 Raptor da USAF. Como unha alternativa máis barata ao NATF, Grumman propuxo melloras substanciais ao F-14 máis aló do Quick Strike, pero o Congreso rexeitounas por ser demasiado caras e reafirmou o seu compromiso co máis barato F/A-18E/F.

### Probas e produción

O Super Hornet foi pedido pola Armada estadounidense en 1992. A Armada retivo a designación F/A-18 para axudar a vender o programa ao Congreso como un "derivado" de baixo risco, aínda que o Super Hornet é en gran medida un avión novo. O Hornet e o Super Hornet comparten moitas características, incluído aviónica, asentos de exección, radar, armamento, software de misión, e procedementos de mantemento/operación. O F/A-18E/F inicial mantiña a meirande parte dos sistemas de aviónica dos F/A-18C/D da época. O deseño do Super Hornet ampliaríase cheganto a ter un peso en baleiro lixeiramente superior ao do F-15C.

O primeiro voo do Super Hornet foi o 29 de novembro de 1995. A produción inicial do F/A-18E/F comezou en 1995. As probas de voo comezaron en 1996 aterrando por primeira vez nun portaavións en 1997. A produción a baixo ritmo iniciouse en marzo de 1997, acadándose a produción a ritmo completo en setembro dese ano. Os voos de proba continuaron durante o ano 1999, rematando con probas no mar e de repostaxe en voo. No programa realizáronse 3 100 voos cunha duración de 4 600 horas. O Super Hornet underwent U.S. Navy operational tests and evaluations en 1999, e foi aprobado en febreiro de 2000.

Coa retirada do F-14 en 2006, todos os reactores de combate da Armada serían variantes do Hornet ata a entrada en servizo do F-35C Lightning II. O F/A-18E monopraza e o F/A-18F bipraza tomaron o lugar do F-14 Tomcat, o A-6 Intruder, o Lockheed S-3 Viking, e o KA-6D. Unha variante de guerra electrónica, o EA-18G Growler, substitúe ao EA-6B Prowler. Durante a época da guere de Vietnam, os roles dos Super Hornet eran realizados por unha combinación de avións A-1/A-4/A-7 (ataque lixeiro), A-6 (ataque medio), F-8/F-4 (caza), RA-5C (recon.), KA-3/KA-6 (repostaxe), e EA-6 (guerra electrónica). Anticipoiuse que se aforrarían 1 000 millóns de dólares anuais ao substituír todos os modelos polo Super Hornet. A Armada considera a compra do Super Hornet un éxito, cumprindo os requerimentos de custo, calendario e peso.

Notas
-----

1. ↑  "Northrop YF-17 Cobra". *www.joebaugher.com*. Consultado o 2022-03-13.
2. 1 2 3 4 5  Jenkins, Dennis R. (2000). *F/A-18 Hornet : a Navy success story*. New York: McGraw Hill. ISBN 0-07-134696-1. OCLC 43083275.
3. 1 2 3  "Boeing: fa-18-super-hornet". *www.boeing.com*. Consultado o 2022-03-13.
4. ↑  Donald 2004, p. 45
5. 1 2  "TOP GUN Day Special: The Super Tomcat That Was Never Built". *Jalopnik* (en inglés). Consultado o 2022-03-13.
6. ↑  "F-14 Tomcat - Military Aircraft". *man.fas.org*. Consultado o 2022-03-13.
7. ↑  *Warplanes of the fleet*. Norwalk, Conn.: AIRtime. 2004. ISBN 1-880588-81-1. OCLC 71539693.
8. ↑  "FUTURE OF NAVAL AVIATION -- HON.RANDY`DUKE'CUNNINGHAM (Extension of Remarks - May 07, 1991)". *man.fas.org*. Consultado o 2022-03-13.
9. ↑  Donald 2004, pp. 13, 15
10. ↑  Young, James; Anderson, Ronald; Yurkovich, Rudolph (1998-09-02). *A description of the F/A-18E/F design and design process*. Multidisciplinary Analysis Optimization Conferences. American Institute of Aeronautics and Astronautics. doi:10.2514/6.1998-4701.
11. ↑  Kopp, Carlo (2001-05-01). "Flying the F/A-18F Super Hornet Parts 1 and 2". *Australian Aviation* **2001** (May).
12. ↑  "Boeing: F/A-18E/F Super Hornet Approved For Low-Rate Production". *web.archive.org*. 2010-02-06. Archived from the original on 06 de febreiro de 2010. Consultado o 2022-03-13.
13. ↑  "Boeing: F/A-18E/F Super Hornet Enters Production at Boeing". *web.archive.org*. 2010-02-06. Archived from the original on 06 de febreiro de 2010. Consultado o 2022-03-13.
14. ↑  "Defense.gov News Transcript: DoD Special Briefing on "SUPER HORNET" Operation Evaluation Results". *web.archive.org*. 2011-06-08. Archived from the original on 08 de xuño de 2011. Consultado o 2022-03-13.
15. ↑  "The F/A-18E/F Super Hornet: Tomorrow's Air Power Today". *National Defense Industrial Association*. 2008-05-28. Archived from the original on 28 de maio de 2008. Consultado o 2022-03-13.
16. ↑  "The US Navy -- Fact File: F/A-18 Hornet strike fighter". *web.archive.org*. 2014-01-11. Archived from the original on 11 de xaneiro de 2014. Consultado o 2022-03-13.

Bibliografía
------------