recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Chevrolet Camaro** é un automóbil deportivo producido polo fabricante estadounidense Chevrolet. O Camaro xurdiu como resposta de General Motors ó seu rival máis digno durante esta época: o Ford Mustang. No 1970, en plena era dos *muscle cars* e *pony cars*, Chevrolet presentou este modelo en tres versións, o 350, o Z-28 e o Super Sport (SS). Este último contaba cun motor gasolina de 5,7 litros similar ó do Chevrolet Corvette pero con denominación menor xa que estaba feito para a clase de norteamericano apaixonado pola velocidade, coa idea de *corre o domingo e vende o luns*. Esta tradición continuou a pesar da gran decadencia a mediados dos anos 70, coa subida do prezo dos combustibles.

Este modelo fíxose famoso nas carreiras IROC-NASCAR, a NHRA (National Hot Rod Association) e os tradicionais cuartos de milla.

A súa produción fíxose máis en serie converténdoo nun automóbil corrente para 1990, a lenda resucitou co seu pintoresco 30 aniversario e despediuse no 2002 cunha gran historia.

Chevrolet Camaro de 1967

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Chevrolet Camaro Concept
* Anuncio de produción para 2009 Anuncio de prensa oficial.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Chevrolet Camaro*** |
O **Museo Naval Torre del Oro (Sevilla)**, está localizado dentro da defensiva Torre del Oro, símbolo da cidade, as beiras do río Guadalquivir e xunto á praza de touros da Real Maestranza en Sevilla.

Historia
--------

Antes de ser museo, o monumento foi usado como capela, almacén de pólvora, oficinas da capitanía do porto, prisión etc. O museo en si foi creado por orde ministerial de 21 de marzo de 1936, sendo filial do Museo Naval da Armada, pero por mor da guerra civil foi inaugurado no ano 1944, estando dividido en dúas plantas de pequenas dimensións, a baixa, de 85 m², e a primeira, de 127 m², en total 623 m² entre os que se reparten todos os elementos que se mostran ao visitante.

Contido
-------

Entre os seus obxectos pódense observar restos mariños fosilizados, mecanismos de artes náuticas, compases, mascaróns de proa, cadros e gravados con temática mariñeira, cartas mariñas antigas e documentos históricos.

De entre as vitrinas que conteñen estas maquetas de barcos cabe destacar especialmente un barco a vapor de pasaxeiros, o "Real San Fernando", de construción española que realizou o seu primeiro servizo o 16 de xullo de 1817.

Galería de imaxes
-----------------

* FósilFósil
* Vapor de rodas "Real Fernando"Vapor de rodas "Real Fernando"
* CanónCanón
* EscafandroEscafandro
* Bergantín "San Ignacio de Loyola"Bergantín "San Ignacio de Loyola"
* TelégrafoTelégrafo

Notas
-----

1. ↑  "Cultura de Defensa - TORRE DEL ORO (SEVILLA)". *www.defensa.gob.es*. Arquivado dende o orixinal o 19 de agosto de 2022. Consultado o 2022-04-23.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Museo Naval de Sevilla Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* PULIDO, Ildefonso; DELGADO, Melquíades (1992). *Museo Marítimo Torre del Oro*. Madrid. Editorial: Museo Naval, Servizo de Publicacións da Armada.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q32823
* WorldCat
* VIAF: 265645201
* BNE: XX90655
* LCCN: n97073555

 |
O **perfil HE** é un tipo de perfil laminado correspondente á normativa europea cuxa sección transversal ten forma de dobre T, con ás máis anchas que un perfil dobre T de tipo IPN ou IPE. As caras exterior e interior das ás son paralelas entre si e perpendiculares á rede, polo que as ás teñen un grosor constante. As unións entre as caras da alma e as caras interiores das ás son redondeadas. Ademais, as ás teñen bordos exteriores e interiores afiados.

 Sección transversal dun HEB-100.

Series
------

Os perfís *HE* comprenden as seguintes tres series:

* Serie normal: *HEB* -perfil base
* Serie lixeira: *HEA* - máis lixeiro que HEB
* Serie pesada: *HEM* - máis pesada que HEB

Estes perfís desígnanse coas letras HEB, HEA ou HEM, seguidas dun número que indica a altura total nominal (*h*) do perfil base HEB, expresada en milímetros. Para perfís cunha altura nominal do perfil HEB igual ou inferior a 300 mm, a anchura das bridas (b) é igual á altura *h*. Para perfís *h* > 300 mm, o ancho das ás é igual a 300 mm.

Normativa
---------

Os perfís HE defínense segundo os seguintes estándares:

* UNE 36524:1994 - Produtos de aceiro laminados en quente. Perfís HE con ás anchas e caras paralelas. Medidas.
* UNE-EN 10034:1994 - Perfís estruturais de aceiro I e H. Tolerancias dimensionais

Propiedades
-----------

Aínda que os perfís HE teñen un rendemento {\displaystyle \eta } algo máis baixos que os perfís IPE ou IPN, teñen un mellor comportamento torsional e tamén teñen unha carga crítica significativamente maior debido a que teñen os dous momentos de inercia seccionais máis equilibrados. Isto significa que en vigas con certa flexión ou columnas con compresión moderada, prefírese un perfil HEB a un perfil IPE ou IPN.

Notas
-----

1. 1 2  "Construmatica". *www.construmatica.com*. Consultado o 2024-03-05.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Piar
* Viga

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12314814
* GND: 4146538-6

 |
**Drive Like Jehu** é unha banda estadounidense de post-hardcore procedente de San Diego (California). Formárona en 1990 o guitarrista e vocalista Rick Froberg e o guitarrista John Reis tras a separación do seu grupo Pitchfork, e nela tamén estaban o baixista Mike Kennedy e o batería Mark Trombino. A súa música caracterizábase por composicións multiseccionadas, patróns de guitarra entrelazados, construcións orquestradas e melodías elípticas que producían un distintivo son entre outros grupos de post-hardcore e tivo efecto na evolución do hardcore punk cara ao emo.

Tras publicar o seu epónimo álbum de estrea en 1991 a través dos selos locais Cargo Music and Headhunter Records, Drive Like Jehu asinou un contrato con Interscope Records xunto coa outra banda de Reis, Rocket from the Crypt. O seu segundo traballo, *Yank Crime* (1994), conseguiu un seguimento de culto, pero o grupo separouse pouco despois. Reis continuou con Rocket from the Crypt e Trombino converteuse nun exitoso produtor discográfico e enxeñeiro de son, mentres que Froberg e Kennedy seguiron carreiras fóra da músia. Dende 1999 a 2005 Reis e Froberg reuníronse en Hot Snakes, e Reis reeditou *Yank Crime* a través do seu selo Swami Records. No ano 2014 Drive Like Jehu reuniuse para realizar varios concertos.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Drive Like Jehu* | 1991 | Cargo, Headhunter |
| *Yank Crime* | 1994 | Interescope |

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Huey, Steve. Allmusic, ed. "Drive Like Jehu". Consultado o 17 de febreiro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1089650
* WorldCat
* VIAF: 167918412
* AllMusic: mn0000166558
* Discogs: 321936
* ISNI: 0000000122004043
* LCCN: n2002076179
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 401310

 |
Estación fluvial en Mülheim an der Rhein
O **Ruhr** é un río da Alemaña, afluente do Rhin pola súa beira dereita. Ten unha lonxitude de curso de 221,2 km, cun caudal medio de 79 m³/s preto da súa foz en Duisburgo, o que o torna no quinto afluente do Rhin polo seu fornecemento de augas. Tal caudal é semellante ao do inglés río Támese.

Percorrido
----------

O **Ruhr** ten un curso de sentido leste - oeste. Nace na rexión montañosa do Sauerland, na Renania do Norte-Westphalia (Nordrhein-Westphalen), a unha altitude de 670 m. Logo dun percurso de máis de 100 km a través do Sauerland, recibe o seu tributario principal, o Lenne, ao sur da cidade de Dortmund. De seguido forma o límite meridional da coñecida rexión industrial do Ruhr, densisimamente poboada (posto 42º na lista des megalópoles, con máis de 6 millóns de habitantes).

### Navegabilidade

O Ruhr é navegábel en 41 km, desde Mülheim an der Ruhr até Essen-Rellinghausen.

### Conca

A conca ou bacía do Ruhr cobre 4.485 km².

Afluentes
---------

O máis importante dos seus tributarios é o río Lenne, que recibe pola marxe esquerda, e que alcanza 121,2 km de longo.

Cidades que atravesa
--------------------

O Ruhr baña primeiro as cidades de Meschede, Arnsberg, Wickede, Fröndenberg, Holzwickede, Iserlohn e Schwerte.

Logo o seu curso marca o límite meridional da área do Ruhr area, pasando polas cidades de Hagen, Dortmund, Herdecke, Wetter, Witten, Bochum, Hattingen, Essen, Mülheim e mais Duisburgo, onde se xunta co Rhin.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Ruhr*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1664
* WorldCat
* VIAF: 239445365
* BNF: 11941612k
* EBID: ID
* GEC: 0057307
* GeoNames: 2843202
* GND: 4050923-0
* LCCN: sh85115789
* NKC: ge139167
* OSM: 364754

 |
O **Alberche** é un dos importantes afluentes da beira dereita do río Texo, ao cal tributa as súas augas logo dun percorrido de 177 km e de atravesar as comunidades autónomas españolas de Castela e León, Madrid e Castela-A Mancha.

Curso
-----

O río Alberche nace na paraxe denominada *Fuente Alberche*, sita na lomba de Cuarenta Pinos, a 1.800 m.s.n.m. na provincia de Ávila. No seu curso alto, no que circula moi encaixado, acaba por tomar unha dirección oeste-leste para dirixirse cara a provincia de Madrid, atravesando unha fractura da serra de Gredos, entrando polo concello de San Martín de Valdeiglesias, no sueste da provincia.

No curso medio, no municipio de Aldea del Fresno, recibe o río Perales, e efectúa un grande meandro, que o vira en sentido suroeste. Isto débese ao efecto de captura, pois orixinariamente o Alberche era un tributario do río Guadarrama. A confluencia do Perales e o Alberche forma un extenso areal, coñecido popularmente como a "Praia de Madrid". O río abandona a provincia madrileña polo concello de Villa del Prado.

Pasa logo a fluír pola provincia de Toledo, para finalmente desembocar na beira dereita do Texo, uns 5 km antes da cidade Talavera de la Reina, na paraxe denominada *El Cristo*.

Afluentes e conca
-----------------

Son, en xeral de percorrido curto. Destacamos:

* Perales, 35 km, que incorpora pola marxe dereita.
* Cofio, 56 km, pola beira esquerda.

A conca do Alberche ocupa cerca de 4.108 km²; o seu caudal medio é de 14, 7 m³/s.

Explotación
-----------

Construíronse no río varios encoros. No seu curso alto, na provincia de Ávila están os encoros de El Burguillo e Charco del Cura. No tramo medio, xa en Madrid, os de San Juan; Picadas, do que parte a canle do transvasamento Picadas-La Sagra, que serve esa comarca toledana; e xa na provincia de Toledo o encoro de Cazalegas.

No seu tributario, o río Cofio, está localizada a presa de Robledo de Chavela, que abastece de auga a esa localidade, cunha capacidade de 0,2 hm3.

Protección ambiental
--------------------

A *garganta de Iruela* no curso alto do Alberche está declarada ZEPA.

Localidades que atravesa
------------------------

* El Tiemblo, Ávila.
* Toledo.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Alberche*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16513
* WorldCat
* VIAF: 243904621
* BNE: XX455314
* GEC: 0001745
* GeoNames: 2522223
* OSM: 1618483
* TGN: 1121083

 |
Coordenadas: 4°17′14″N 74°47′43″O﻿ / ﻿4.28722222, -74.79527778

O **río Bogotá** é un dos ríos máis importantes do departamento de Cundinamarca e da cidade de Bogotá, no centro de Colombia. É a principal canle fluvial da sabana de Bogotá. Non é navegable nin caudaloso. Desemboca no Magdalena, que chega até o mar Caribe. Na súa conca viven unhas 9.000.000 de persoas, dos cales 8.500.000 viven en Bogotá. Ten unha lonxitude aproximada de 380 km. Presenta altísimos niveis de contaminación. Aínda que está contaminado dende moi preto do seu nacemento, o groso dos tóxicos e refugallos industriais e urbanos débellos a Bogotá. Dende hai varias décadas desenvolvéronse proxectos e iniciativas para descontaminalo.

Tramos
------

Polas súas características físicas, pero tamén polos seus diferentes niveis de contaminación, adóitase dividir o percorrido do Bogotá no seguintes tres partes:

### Conca Alta

O río Bogotá nace no páramo de Guacheneque nas proximidades do municipio de Villapinzón ó norte de Cundinamarca a unha altura de 3.300 msnm, percorre a provincia de Almeidas e a sabana de Bogotá de norte a sur bañando coa súa auga os concellos de Cundinamarca e localidades de Bogotá: Villapinzón, Chocontá, Suesca, Sesquilé, Tominé, Gachancipá, Zipaquirá, Tocancipá, Cajicá, Chía, Cota, Suba, Engativá, Fontibón, Kennedy, Bosa, Funza, Mosquera e Soacha. Na conca alta o río ten un caudal medio de 10 m³/s.

### Conca Media

Na cidade de Bogotá recibe as augas dos ríos Salitre e o Fucha, así como a maior parte dos refugallos líquidos contaminantes (22 m³/s) e algúns refugallos sólidos que o converten nunha canle de augas negras moi contaminadas. Un dos seus principais afluentes é o río Tunjuelo, que nace no Páramo de Sumapaz na lagoa dos Tunjos, logo de fornecer coas súas augas os encoros de Chisacá e La Regadera desemboca no Bogotá.

Nas inmediacións das localidades de Engativá, e Bosa e o concello de Soacha recibe ademais as augas de diferentes fábricas. A auga do río úsase para a rega no distrito La Ramada abaixo da cidade de Bogotá.

### Conca Baixa

O salto do Tequendama.
Na metade do seu percorrido o río abandona a sabana de Bogotá, deixa atrás o seu caudal apracible e precipítase formando o encoro do Muña, no poboado de Chusacá no concello de Soacha, e despois ó salto do Tequendama, tamén en Soacha. Neste sitio, o río empeza o seu torrentoso descenso entre encañonados vales en busca do río Magdalena pasando polos concellos de San Antonio del Tequendama, Tena, La Mesa, El Colegio, Anapoima, Apulo, Tocaima, Agua de Dios e Ricaurte.

Desemboca a 280 msnm no río Magdalena, no concello de Girardot, tras descender 3.020 metros.

* Portal:Colombia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1278695
* WorldCat
* VIAF: 37148570658824311636
* FAST: 1250482
* GeoNames: 3688684
* SUDOC: 116532084

 |
"Todo é Vaidade" por C. Allan Gilbert, amosando unha entrevista coa vida e a morte.
A **vaidade** (chamada tamén **orgullo**, **presunción**) é o desexo de atraer a admiración das outras persoas, unha estima esaxerada que alguén ten de si mesmo, das súas cualidades e dos seus intereses. Unha persoa vaidosa crea unha imaxe persoal para transmitir ós outros, co obxectivo de ser admirada e envexada. A vaidade é máis utilizada tamén hoxe para estética, visual e aparencia da propia persoa. A imaxe dunha persoa vaidosa estará polo xeral en fronte dun espello, a exemplo de Narciso.

Nos ensaios de Montaigne hai un capítulo sobre *vaidade*. Un escritor brasileiro, Flávio Gikovate, dedicouse a analizar a influencia da vaidade na vida das persoas e os seus impactos na sociedade.

Unha abordaxe da vaidade na literatura foi feita por Oscar Wilde no libro *O retrato de Dorian Gray*, onde o principal tema é a vaidade da personaxe de Dorian, onde o rapaz é ó mesmo tempo vello, e o vello é ó mesmo tempo novo.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *vaidade*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Arrogancia
* Efecto Dunning-Kruger
* Hybris
* Orgullo
* Soberbia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1321250
* BNCF: 28051
* BNF: 119750266
* GND: 4257596-5
* JSTOR: vanity
* LCCN: sh85106629

 |
**Virgílio Gomes Delgado Teixeira**, máis coñecido como **Virgílio Teixeira**, nado o 26 de outubro de 1917 en Funchal (Madeira) e finado o 5 de decembro do 2010 na mesma localidade, foi un actor de cine e televisión portugués.

Traxectoria
-----------

Virgílio Teixeira actuou no cine entre as décadas de 1940 e 1960. Nos anos 40 participou en Portugal en diversos filmes, trasladándose a Hollywood na década seguinte. Ó longo da súa carreira participou en 92 producións cinematográficas, 150 programas de televisión e dúas pezas de teatro en España, Portugal e os Estados Unidos.

Ademais do seu traballo como actor, Virxilio Teixeira foi delegado da Sociedade Portuguesa de Autores en Funchal. Tamén ocupou a concellería de Cultura polo Partido Socialdemócrata de Portugal na Cámara Municipal de Funchal entre 1980 e 1983.

Casou catro veces e tivo catro fillos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Filmografía de Virgilio Teixeira en Internet Movie Database *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q505608
* WorldCat
* VIAF: 11619856
* Allmovie: p70199
* AlloCiné: 68502
* BNE: XX1091621
* BNF: 14232187b
* DeutscheBio: 1061846148
* FAST: 416515
* Filmportal: ID
* GND: 1061846148
* IMDb: nm0854149
* ISNI: 0000000078227556
* LCCN: n98037688
* SUDOC: 172017653
* TMDb: 103469

 |
**Juan Manuel Rodríguez Seijo**, nado na Estrada o 26 de novembro de 1866 e finado no mesmo concello o 4 de xullo de 1957, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Perito agrícola. Foi concelleiro agrario da Estrada en 1916 e volveu ser elixido concelleiro en 1922. Ao proclamarse a República foi nomeado presidente da xunta xestora da que formaban parte Perfecto Porto Fraiz, José Caramés Pazos, José Álvarez, José María Pena e Albino Chao Coro. Foi elixido concelleiro nas eleccións celebradas o 31 de abril de 1931 e nomeado alcalde da Estrada en maio de 1931. Presidiu a Corporación ata o 24 de xuño de 1933, cando foi incapacitado pola corporación. Foi reposto pola Audiencia Provincial. Cesou no cargo en agosto de 1934. Foi deputado provincial. Militante de Acción Republicana, foi elixido vocal do Consello provincial en agosto de 1933. Integrouse despois en Izquierda Republicana, e foi elixido membro do Consello provincial de Pontevedra pola Estrada en xaneiro de 1936.

O 21 de febreiro de 1936 foi reposto como alcalde da Estrada xunto cos concelleiros cesados en 1934, e permaneceu no cargo ata o 5 de maio de 1936, cando se constituíu unha comisión xestora municipal presidida por Jesús Puente Fontanes. Finou na Estrada o 4 de xullo de 1957.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Mario de Silva Gómez** |  **Alcalde da Estrada** 1931 - 1934 | Sucesor:**Arturo Otero Ulloa** |
| Predecesor:**Severino Vila Caramés** |  **Alcalde da Estrada** 1936 | Sucesor:**Jesús Puente Fontanes** |

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 12-2-1922, p. 2.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-6-1933, p. 12.
3. ↑  *El Emigrado*, 16-8-1934, p. 2.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-1-1936, p. 13.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 7-7-1957, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Alcaldes estradenses
As **Pollock Halls of Residence** ou simplemente **Pollock Halls** cun complexo residencial da Universidade de Edimburgo, situado ao sueste do centro da cidade de Edimburgo (Escocia), nas proximidades do parque de Holyrood e do Asento de Arturo, unha característica montaña desa área da cidade.

Localización
------------

A residencia universitaria está situada ao sueste da cidade, a aproximadamente dous km do centro, ao lado da principal piscina da cidade, ao pé da estrada de Dalkeith (Dalkeith Road), que leva cara a Newcastle. Nas inmediacións da residencia atópase o parque de Holyrood, o pulmón máis importante da cidade, e dentro del o Asento de Arturo, o monte máis importante de Edimburgo e unha das principais atractivos turísticos e de lecer da capital escocesa.

Historia
--------

O recinto incorpora dous grandes pazos do século XIX, o edificio de St. Leonard e o Salisbury Green. O primeiro, que foi hospital da Cruz Vermella durante a primeira guerra mundial, escola feminina a partir de 1925, e instalacións de uso militar na segunda guerra mundial, ten agora usos administrativos. O segundo, iniciado en 1780, foi practicamente reconstruído durante o XIX e na actualidade funciona como hotel

Todo o conxunto era propiedade de Donald Pollock, reitor da universidade, que llo regalou á institución ao remate do conflito armado e esta construíu a súa principal residencia, que leva o nome do doador.

A partir dos anos sesenta comézase a construción e urbanización de todo o amplo territorio, que non se interrompeu ata os nosos días. Na actualidade as Pollock Halls teñen doce edificios, destinados a maior parte deles a hospedaxe de 1.900 universitarios, e que levan o nome de distintos reitores e homes de prol da universidade.

En 1970 a Pollock Hall acolleu os deportistas participantes nos Xogos da Commonwealth que se celebraron en Edimburgo. En 2008, a residencia volveu ser a sede dos mundiais de cross.

Pegada cultural
---------------

Crese que a escola feminina de St. Trinnean's, que funcionou nas Pollock Halls entre 1925 e 1939, foi o modelo de colexio para rapazas que usou Ronald Searle nas súas novelas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394698
* WorldCat
* VIAF: 108159032532401180442

 |
Coordenadas: 44°35′33″N 82°45′23″O﻿ / ﻿44.592584, -82.756293

O **lago Huron** é un dos cinco Grandes Lagos, localizado entre o estado norteamericano de Míchigan e a provincia canadense de Ontario. Cunha área de 59.600 quilómetros cadrados, o Lago Huron é o segundo maior dos cinco Grandes Lagos, e un dos maiores lagos do mundo. A súa superficie está localizada a 176 metros por enriba do nivel do mar e a súa profundidade máxima é de 230 metros. Como o Lago Superior, o Lago Huron está pouco densamente habitado, cando se compara ambos co Lago Ontario ou o Lago Michigan.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hidrografía

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1383
* WorldCat
* VIAF: 236375632
* BLBNB: 000067690
* BRE: 1936288
* EBID: ID
* FAST: 1333782
* GEC: 0033242
* GeoNames: 6048422
* GND: 4089306-6
* GNIS: 1624619
* Google Maps: 13793063058808550973
* LCCN: sh85063181
* NKC: ge269255
* OSM: 1205151

 |
Coordenadas: 51°00′00″N 98°50′00″O﻿ / ﻿51, -98.833333333333

O **Lago Manitoba** é un extenso lago (4.624 km²) da zona central de Norteamérica, na provincia canadense de Manitoba. Está a uns 75 km ao noroeste da capital da provincia, Winnipeg, a 51º0' Norte e 98º45' Oeste.

O lago, de forma irregular, ten arredor de 200 km de lonxitude, e é o máis pequeno dun grupo de tres lagos -os outros dous son o Lago Winnipeg (o de maior tamaño) e o Lago Winnipegosis-, os cales son restos do que antigamente foi o Lago Glacial Agassiz. Contén unha illa de certo tamaño e outras tantas menores.

Recibe achegas do Lago Winnipegosis polo noroeste a través do río Waterhen, e drena polo seu nordeste para o Lago Winnipeg a través do Río Dauphin. É parte da cunca hidrográfica do Río Nelson e da Baía de Hudson.

O extremo sur do lago, 24 km ao norte da localidade de Portage la Prairie, acaba no Delta Marsh, unha zona importante para as aves migratorias.

Algunhas das comunidades nas beiras do lago son Fairford, Steep Rock, St. Laurent, e Amaranth.

Historicamente as ribeiras do lago foron habitadas polos Assiniboine Cree, unha tribo algónquica. Foi dado a coñecer para os europeos aproximadamente a mediados da década de 1730 por Pierre Gaultier de Varennes. El, canda seus fillos, viaxaron desde Fort La Reine e exploraron a zona, o río Saskatchewan e as súas proximidades. Establecéronse diversos fortes tanto en Saskatchewan como no lago Cedar. Tamén foi parte da ruta de comercio de peles cara a Baía de Hudson

A verba provén da palabra da lingua cree *manitou-wapow*, ou da lingua anishinaabe *manitou-bah*, significando ambas "estreitos de Manitou", un topónimo referente ao que hoxe se lle chama The Narrows, no centro do lago. Os primeiros exploradores franceses denominaron o corpo de auga como "*Lac des Prairies*".

Existe a lenda de que no lago existiu o monstro Manipogo.

O lago é un dos principais lugares de Manitoba para a industria pesqueira.

Notas
-----

1. ↑  Pesca no Lago Manitoba Arquivado 25 de setembro de 2006 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q645901
* WorldCat
* VIAF: 6696155648133318330009
* BLBNB: 000077890
* BRE: 2182973
* EBID: ID
* GEC: 0039780
* GeoNames: 6048504
* OSM: 3119933
* TGN: 1117190
* Treccani: manitoba

 |
Coordenadas: 5°04′30″N 73°43′05″O﻿ / ﻿5.075, -73.71805556

Encoro do Sisga.
O **encoro do Sisga** é un encoro de formigón situado no curso do río Sisga, no concello de Chocontá, do departamento de Cundinamarca, no centro de Colombia. Atópase a 55 km sobre a estrada principal que conduce de Bogotá a Tunja.

A construción comezou en 1948 e foi completada en 1951 pola empresa estadounidense *Raymond Concrete Pile and Wiston Bros Inc*. por petición da Caixa de Crédito Agrario, Industrial e Mineiro para regular os caudais do río Sisga e así evitar asolagamentos na cidade de Bogotá.

No lago xerado augas arriba desenvólvense diferentes actividades económicas como turismo, pesca e deportes náuticos.

Notas
-----

1. ↑  CAR. "Embalse del Sisga". Consultado o 11 de xaneiro de 2013.
2. ↑  "Represa del Sisga". *Sitios Turisticos Colombia*. Consultado o 21 de decembro de 2023.
3. ↑  Ciclopaseos. "Ciclopaseo Sisga". Arquivado dende o orixinal o 5 de marzo de 2012. Consultado o 11 de xaneiro de 2013.
4. ↑  Cicloaventureros. "Parque embalse el Sisga". Arquivado dende o orixinal o 21 de xullo de 2013. Consultado o 11 de xaneiro de 2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Encoro do Sisga Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Sistema Distrital de Prevención e Atención de Emerxencias *(en castelán)*

* Portal:Colombia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6105906
* GeoNames: 3667936

 |
**Alejandro Chao Fernández**, nado en Vigo e finado en Madrid o 8 de febreiro de 1894, foi un xornalista e editor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José María Chao Rodríguez. En 1856 fundou, en colaboración co seu cuñado José Ramón Fernández, o periódico *La Oliva*. Trasladouse a Cuba en 1859, fixou a súa residencia na Habana en 1864 onde creou un centro de publicacións, que máis tarde se converteu en librería e imprenta. En 1868 fundou, con Francisco de Armas Martínez, a revista *El Ateneo*. Despois publicou sucesivamente os semanarios *El moro Muza*, *D.Juanípero* e *Juan Palomo*, e o diario político *La Legalidad*. Tamén exercía de correspondente en Cuba de *El Heraldo Gallego*.

*Follas novas*, de Rosalía, editado por Chao.
Creou na Habana a empresa editorial La Propaganda Literaria, na que se editaron obras como *Follas novas* (1880), de Rosalía de Castro, *Aires da miña terra* (1880), de Manuel Curros Enríquez, e a curiosa *Menestra de tipos populares de Galicia/copiados al natural por F. Guisasola, salpimentada por varios distinguidos escritores del país* (Madrid, 1879). Tamén publicou a *Carta geográfica estadística de la isla de Cuba*, de González de las Peñas, e outras obras de educación, agricultura, administración e literatura. Contribuíu coa súa axuda económica á impresión da *Historia de Galicia* de Manuel Murguía. Culminou o seu labor co establecemento dunha sucursal en Madrid para publicar *La Ilustración Gallega y Asturiana*. Sostivo a revista a pesar do déficit que lle produciu e protexeu a Luís Taboada, a quen nomeou o seu administrador para que puidese vivir en Madrid. Pouco despois, enfermou na Habana e regresou a Madrid, onde morreu en 1894.

Casou con Josefa Sedano.

Notas
-----

1. ↑  Martínez, X.: "Alejandro Chao, o editor e amigo de Rosalía de Castro" Arquivado 01 de abril de 2017 en Wayback Machine. *Faro de Vigo*, 5/12/2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Alejandro Chao Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Vilanova Rodríguez, Alberto: "Chao Fernández, Alejandro" in *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*
* "Chao Fernández, Alexandre" in *Dicionario biográfico de Galicia*, t. 1. p. 248.

### Outros artigos

* Eduardo Chao (irmán)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20532977
* BVMC: 77580

 |
**Paul Tobin**, nado en Charles City en 1965, é un escritor estadounidense de banda deseñada que traballou regularmente para Marvel Comics dende 2000, e para Dark Horse Comics dende 2013. A novela gráfica *I Was the Cat*, que creou xunto co artista Benjamin Dewey, foi nomeada a un premio Eisner en 2015. *Bandette Volume 2: Stealers Keepers*, de Dark Horse Comics, foi finalista no Premio Oregon Book de Novela Gráfica de 2016.

Traxectoria
-----------

O primeiro traballo importante de Tobin foi a banda deseñada *Fringe* para Caliber Comics en 1990. Dende entón escribiu para *Marvel Adventures Fantastic Four*, *Marvel Adventures Super Heroes* e *Marvel Adventures Spider-Man*, entre outros. O seu traballo implica a miúdo escribir banda deseñada baseada en videoxogos, entre eles *Plants vs. Zombies*, *The Witcher* e *Angry Birds*. Tamén escribiu banda deseñada para *Adventure Time* e *Prometheus*.

En 2013, publicou a súa novela debut *Prepare To Die!*, na que se detalla un superheroe xubilado coñecido como Reaver que regresa á súa cidade natal para reconectar coa súa exmoza e a irmá dela tras a morte do seu compañeiro Paragon, que loitaba contra o crime e unha ameaza de morte. A súa novela de 2016 *The Genius Factor: How to Capture an Invisible Cat* é a primeira dunha serie de cinco libros de libros de grao medio.

Notas
-----

1. ↑  "Oregon Book Awards & Fellowships". Oregon Book Awards & Fellowships. Arquivado dende o orixinal o 22 de abril de 2016. Consultado o 17 de abril de 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Paul Tobin Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25189551
* WorldCat
* VIAF: 135287482
* BNB: ID
* BNE: XX5081384
* CANTIC: a11155437
* GND: 1179422317
* ISNI: 0000000119565405
* LCCN: no2010132766
* NKC: pna2015863343
* NTA: 40431807X
* SUDOC: 231884214

 |
**Isabel de Gloucester**, nada cara ao 1173 e finada o 14 de outubro de 1217, foi unha nobre inglesa que casou co príncipe Xoán de Inglaterra antes do seu ascenso ao trono.

Liñaxe
------

Isabel era filla de William Fitz Robert, e a súa esposa Hawise. O seu avó paterno, Robert, 1º Conde de Gloucester, era o fillo ilexítimo do rei Henrique I. O seu pai morreu en 1183, momento en que ela se tornou Condesa de Gloucester *suo jure*.

Matrimonio e anulación
----------------------

O 28 de setembro de 1176, o rei Henrique II noiva a Isabel co seu fillo máis novo, Xoán sen Terra. Xoán e Isabel eran medio curmáns segundos por ser bisnetos de Henrique I, e por tanto a súa unión estaba prohibida por mor dos graos de consanguinidade. No acordo da voda, o rei accedeu a atopar o mellor home posible para Isabel se o papa se negaba a conceder unha dispensa para o matrimonio. Henrique tamén declarou a Isabel a único herdeira de Gloucester, desherdando as súas dúas irmás.

O 29 de agosto de 1189, Xoán e Isabel casaron no castelo de Marlborough, en Wiltshire, e Xoán asumiu o título de Xoán de Gloucester de pleno dereito. Balduíno o arcebispo de Canterbury, declarou o matrimonio nulo por razón de consanguinidade e puxo as súas terras baixo interdito. O interdito quedou levantado polo papa Clemente III, quen concedeu á parella unha dispensa para casar, pero prohibiulles manter relacións sexuais.

Pouco despois de que Xoán subira ao trono en 1199, e antes de finais de agosto, obtivo unha anulación do matrimonio. A anulación foi concedida en razón do consanguinidade, polos bispos de Lisieux, Bayeux, e Avranches, sentado en Normandía. Xoán, con todo mantivo as súas terras, e Isabel non contestou á anulación.

Condado de Gloucester
---------------------

Trala anulación, Xoán concedeu o título de conde de Gloucester ao sobriño de Isabel, Amaury.  Isto compensou a Amaury pola perda dos seus títulos franceses, que perdeu polo Tratado de Le Goulet. Trala súa morte sen descendentes en 1213, Isabel, recuperou o título de Condesa de Gloucester.

Outros matrimonios
------------------

Isabel casou con Geoffrey FitzGeoffrey de Mandeville, o 20 de xaneiro de 1214. El morreu en 1216. Un ano despois Isabel casou Hubert de Burgh, máis tarde nomeado *justiciar* de Inglaterra, en setembro de 1217.

Morte e enterro
---------------

Isabel morreu só un mes despois de que o seu terceiro matrimonio, probablemente na abadía de Keynsham en Somerset, que foi fundada polo seu pai, e foi soterrada na Catedral de Canterbury.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Robert B. Patterson, 'Isabella, suo xure condesa de Gloucester (c.1160-1217)', *Oxford Dicionario da Biografía Nacional*, Oxford University Press, Setembro 2004; en liña edn, Outubro 2005 acceder 24 de Novembro de 2006
2. ↑  Weir 1999, p. 218.
3. ↑  Weir 1999, p. 252.
4. ↑  Weir 1999, p. 319.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Weir, Alison (1999). Eleanor of Aquitaine: A life. ISBN 0-345-43487-0.

### Outros artigos

* Xoán I de Inglaterra
* Condado de Gloucester

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q242636
* NPG: mp94409
* ODNB: 46705
* WikiTree: FitzWilliam-517

 |
O lago **Hjälmar** (en s. **Hjälmaren**, "O Hjälmar") é o cuarto lago máis grande de Suecia. Está situado nas terras baixas centrais suecas, ao lado do lago Mälaren, a través do que drena as súas augas cara ao mar Báltico ao oeste de Estocolmo. Está conectado ao Mälaren pola canle Hjälmare, unha vía fluvial de 13 quilómetros. O lago limita cos condados de Södermanland, Närke e Västmanland.

O Hjälmaren ten 63 quilómetros de longo e uns 20 de ancho. Ten unha profundidade media de 6,2 metros e unha superficie de 483 km². A cidade de Örebro está situado no extremo occidental do lago.

O rebelde Engelbrekt Engelbrektsson foi asasinado no ano 1436 en Engelbrektsholmen, un illote dentro do lago Hjälmaren.

Notas
-----

1. ↑  SMHI (ed.). "Vattenståndsmätningar i Hjälmaren" (PDF). Archived from the original on 29 de setembro de 2007. Consultado o 19 de xuño de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q211425
* GEC: 0032766
* GeoNames: 2706304
* TGN: 1116610

 |
**Jorge González-Redondo Serrano**, nado cara a 1892 e finado en Mondoñedo o 7 de abril de 1953, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

Propietario e comerciante. Foi presidente da Asociación Juventud Tradicionalista en 1912, concelleiro e deputado provincial, e un dos fundadores da Irmandade da Fala mindoniense en 1917. Foi líder local da Unión Patriótica e director do seu órgano de propaganda, *Renovación*. Foi vocal da Comisión Organizadora do somatén da 8ª Rexión no Partido de Mondoñedo e alcalde de Mondoñedo nos últimos anos da ditadura de Primo de Rivera. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e tras a destitución da corporación republicana, foi o primeiro alcalde de Mondoñedo nomeado pola autoridade militar dende o 23 de xullo. Posteriormente foi concelleiro de tenente de alcalde de Mondoñedo. Finou en Mondoñedo en 1953 con 60 anos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José María Álvarez-Mon Basanta** |  **Alcalde de Mondoñedo** 1923 | Sucesor:**Manuel Lage Castrillón** |
| Predecesor:**Manuel Lage Castrillón** |  **Alcalde de Mondoñedo** 1927 - 1930 | Sucesor:**José Cigarrán Cotilla** |
| Predecesor:**José Ramón Villamarín Pallín** |  **Alcalde de Mondoñedo** 1936 - 1944 | Sucesor:**Federico de la Peña Fernández** |

Vida persoal
------------

Casou con María Luisa Maseda Corbal e foi pai de Jorge, María Luisa, Vicente, María de los Remedios, José María, Emilia, María del Carmen, Antonio, Jaime, Victoriano, Luís, Ana María, Inmaculada e Alfonso Carlos González-Redondo Maseda.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Progreso*, 9-4-1953, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Centenario da Irmandade da Fala mindoniense
Vista posterior do Ferrari 512 S Modulo.
O **Ferrari 512 S Modulo** é un prototipo de automóbil deseñado por Pininfarina para a marca de automóbiles italiana Ferrari, que se presentou no Salón do Automóbil de Xenebra de 1970. O Modulo foi ben recibido polos críticos e gañou 22 premios polo seu deseño.

Deseño
------

O Ferrari 512 S Modulo ten unha carrozaría extremadamente baixa (só 93 centímetros de altura) cun deseño de teito con cuberta deslizábel cara a adiante para permitir a entrada ao interior (cunha única porta, denominada porta tipo cúpula). As catro rodas do vehículo están parcialmente cubertas. Outra característica especial do deseño é que consta de vinte e catro buracos na cuberta do motor situada na parte traseira, os cales permiten ver o motor.

Mecánica
--------

O motor do Modulo é un Type 261C DOHC de 12 cilindros en V a 60°, con 4994 cc (5,0 L) e unha potencia de 550 CV (410 kW) a 8500 rpm. Ten unha caixa de cambios manual con 5 velocidades.

Notas
-----

1. ↑  George, Patrick. "The Ferrari 512S Modulo Is The Weirdest Ferrari Ever By A Wide Margin". *Jalopnik* (en inglés).
2. ↑  "1970 Ferrari 512 S Modulo - Images, Specifications and Information". *Ultimatecarpage.com* (en inglés).
3. ↑  "www.pininfarina.it. Ferrari Modulo.". Arquivado dende o orixinal o 9 de febreiro de 2012.
**Frederick Cecil Bartholomew**, nado en Londres o 28 de marzo de 1924 e finado en Sarasota, Florida o 23 de xaneiro de 1992, foi un actor infantil británico-estadounidense, máis coñecido como **Freddie Bartholomew**. Está considerado como un dos actores infantís máis famoso de tódolos tempos, xa que se fixo moi coñecido en filmes que se fixeron nos anos 30 en Hollywood. Os seus filmes máis famosos nos que actúa como protagonista son *Captains Courageous* (1937) e *Little Lord Fauntleroy* (1936).

Traxectoria
-----------

Comezou actuando en pequenos papeis en obras de teatro e filmes británicos como *Lily Christine* (1932), mentres facía unha viaxe polos Estados Unidos viuno o produtor David O. Selznick e contratouno para o filme *David Copperfield* (1935), que se converteu nun éxito e fíxoo popular, Bartholomew seguiu actuando en numerosos filmes de grande éxito con algunhas das estrelas máis populares da época.

Filmes como *Anna Karenina* (1935) con Greta Garbo e Fredric March, *Professional Soldier* (1935) con Gloria Stuart, *Little Lord Fauntleroy* (1936) con Dolores Costello, *Lloyds of London* (1937) con *Madeleine Carroll* e Tyrone Power e *Captains Courageous* (1937) con Spencer Tracy.

Entre 1944 e 1947 serviu como soldado,[] logo de deixar Hollywood cara Nova York estableceuse como executivo nunha compañía de publicidade e morreu en Sarasota, Florida.

Filmografía
-----------

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Freddie Bartholomew Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q739522
* WorldCat
* VIAF: 34654928
* Allmovie: p4325
* AlloCiné: 85466
* BIBSYS: 99000073
* BNE: XX1297964
* BNF: 140077459
* EBID: ID
* FAST: 184980
* GND: 1147295107
* IMDb: nm0000861
* ISNI: 0000000063019607
* LCCN: n85151838
* NLA: 35061483
* NNDB: 000090595
* NPG: mp98335
* ODNB: 57356
* SNAC: w6dz3m9t
* SUDOC: 137763387
* TMDb: 80567

 |
Representación de SBIRS GEO-3 en órbita.
**SBIRS-GEO**, acrónimo de *Space Based Infra Red Sensor - Geostationary*, é un programa militar dos Estados Unidos. É a compoñente xeoestacionario do programa SBIRS-High.

Características
---------------

SBIRS-GEO, xunto co resto de compoñentes de SBIRS-High, sustitúen ao Defense Support Program de alerta temperá de lanzamento de mísiles balísticos intercontinentais. Os satélites SBIRS proporcionan maior flexibilidade e sensibilidade que os DSP e poden detectar sinais de onda curta e no infravermello medio, mellorando a precisión e podendo detectar maior cantidade de lanzamentos.

O programa comezou en 1996, decidíndose combinar satélites en órbita xeoestacionaria (os SBIRS-GEO), satélites en órbita altamente elípticas (SBIRS-HEO) e sensores noutros satélites. En total lanzáronse seis satélites SBIRS-GEO dos oito proxectados, cancelándose os dous últimos.

### SBIRS-GEO 1, 2, 3 e 4

Os SBIRS-GEO 1 a 4 son satélites duns 4500 kg que usan o bus A2100M e foron fabricados por Lockheed Martin. Levan dous sensores infravermellos a bordo, usan paneis solares para proporcionar enerxía eléctrica e teñen unha vida esperada de 12 anos en órbita. Lanzáronse entre 2011 e 2018, todos mediante foguetes Atlas 5.

### SBIRS-GEO 5 e 6

Os SBIRS-GEO 5 e 6 son satélites cunha masa parecida aos primeiros catro pero usando o bus LM-2100M. Tamén foron fabricados por Lockheed Martin e levan dous sensores infravermellos, cunha vida esperada similar. Lanzáronse en 2021 e 2022 mediante foguetes Atlas 5.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| SBIRS-GEO 1 | 7 de maio de 2011 | Atlas 5 | Éxito |
| SBIRS-GEO 2 | 19 de marzo de 2013 | Atlas 5 | Éxito |
| SBIRS-GEO 3 | 21 de xaneiro de 2017 | Atlas 5 | Éxito |
| SBIRS-GEO 4 | 20 de xaneiro de 2018 | Atlas 5 | Éxito |
| SBIRS-GEO 5 | 18 de maio de 2021 | Atlas 5 | Éxito |
| SBIRS-GEO 6 | 4 de agosto de 2022 | Atlas 5 | Éxito |
|

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2023). "SBIRS-GEO 1, 2, 3, 4" (en inglés). Consultado o 8 de novembro de 2023.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2023). "SBIRS-GEO 5, 6" (en inglés). Consultado o 8 de novembro de 2023.
3. 1 2 3 4 5 6 7 8  Gunter Dirk Krebs (2023). Gunter's Space Page, ed. "SBIRS-GEO 1, 2, 3, 4" (en inglés). Consultado o 8 de novembro de 2023.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8  Gunter Dirk Krebs (2023). Gunter's Space Page, ed. "SBIRS-GEO 5, 6" (en inglés). Consultado o 8 de novembro de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Atlas 5
* Defense Support Program
* Space Tracking and Surveillance System
**Viriato Lamas Fernández**, nado en Pontevedra en 1901 e finado en Ordes o 4 de abril de 1980, foi un director de coro galego.

Traxectoria
-----------

Foi o oitavo dos nove fillos de Víctor Lamas Lama e Matilde Fernández Villaverde. Traballou para Aquilino García Estévez. Foi detido en 1933 xunto con varios traballadores de comercio por un atentado contra os Almacenes Olmedo. Posteriormente foron exculpados. Participou no coro La Artística, na Polifónica de Pontevedra e foi actor afeccionado. Como membro do coro ía participar na Olimpiada Popular de Barcelona que se ía celebrar do 19 ao 26 de xullo de 1936. Saíu con outros galegos camiño de Barcelona o 16 de xullo. O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 impiediu a celebración. Ao rematar a guerra retornou a Pontevedra e foi apresado ao baixar do trén en abril de 1939 co seu irmán Víctor, Rogelio Pérez Hortas e Eugenio Urtaza Norat.

Instalouse en Ordes e en 1943 creou o primeiro Coro Gallego de Órdenes. Volveu crear o Coro Ordense que tivo unha vida máis longa. Volveu crear unha terceira asociación, A Masa Coral Polifónica que foi a máis duradoira. Foi socio fundador de Sementes do Arte en 1970.

Vida persoal
------------

Casou en 1925 coa mestra de Mondariz María García Calvo, e foi pai de Mª Elvira, Ángel, César, Rafael, Marina e Jesús Lamas García.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 19-4-1939, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Viriato Lamas Fernández, en Historias de Ordes.
**Marcos David Besada Pérez**, nado en Salceda de Caselas en 1975, é un político galego, alcalde de Salceda de Caselas desde 2007 ata 2019.

== Traxectoria ==El di ser enxeñeiro técnico industrial, pero só iniciou estes estudios en Vigo, sen completar sequera o créditos correspondentes ó primeiro curso , a súa candidatura polo BNG gañou as eleccións municipais de 2007 de Salceda de Caselas, deixando fóra do poder tras 31 anos na alcaldía a José Manuel Fernández do PPdG. Nas municipais de 2011 volveu ser elixido alcalde co apoio do PSdeG-PSOE. O 12 de abril de 2013 anunciou o seu abandono do BNG xunto cos cinco edís do seu grupo. Dende entón militou no grupo Movemento Salceda, co cal recuncou na alcaldía en 2015. Volveu presentarse en 2019 mais non chegou a recoller a acta de concelleiro após perder a súa formación a condición de forza máis votada. Dolores Castiñeira, seguinte na lista de Movemento Salceda, sucedeuno na alcaldía en virtude dun pacto cos socialistas.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Manuel Fernández Rodríguez** |  **Alcalde de Salceda de Caselas** 2007 - 2019 | Sucesor:**María Dolores Castiñeira Alén** |

Notas
-----

1. ↑  "Eleccións municipais 2011 no Faro de Vigo". Arquivado dende o orixinal o 07 de agosto de 2011. Consultado o 17 de xaneiro de 2014.
2. ↑  Marcos Bicada (sic) volverá ser o candidato de Movemento Salceda nos próximos comicios locais (fe de errores publicada o día seguinte)
3. ↑  "El alcalde de Salceda y sus cinco ediles dejan el BNG, que agrava su pérdida de poder local", artigo no *Faro de Vigo*, 13 de abril de 2013 *(en castelán)*.
4. ↑  El 90% de la militancia de Salceda (Pontevedra) deja el BNG y constituye, incluido el alcalde, 'Movemento Salceda'
5. ↑  Diario, Nós. "Renuncia o alcalde de Salceda Marcos Besada". *Nós Diario*. Consultado o 2021-11-15.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Salceda de Caselas
O **Acordo**, **Convenio** ou **Convención das Nacións Unidas contra a Corrupción** (**UNCAC**) é un tratado multilateral das Nacións Unidas co obxectivo de previr e combater a corrupción política.

Historia
--------

     Estados parte     Estados adheridos     Asinantes     Non ratificado, n/d     OutrosFoi adoptada o 31 de outubro de 2003 pola Asemblea Xeral das Nacións Unidas coa Resolución 58/4. A primeira conferencia de países signatarios tivo lugar en 2005.

Moeda conmemorativa de Rusia de 2015, en inglés e ruso, sobre a 6ª sesión da conferencia de países participantes.
### Ratificación

A data de maio de 2020, había 187 ratificantes, incluíndo 181 Estados membros das Nacións Unidas, máis as Illas Cook, Niue, a Santa Sé, o Estado de Palestina e a Unión Europea.

Esta convención foi promovida pola Oficina das Nacións Unidas contra a Droga e o Delito (UNODC).

Impacto e aplicación
--------------------

Desde a súa adopción en 2003, a **UNCAC** marcou un fito na loita global contra a corrupción. A través dela, países de todo o mundo comprometéronse a implementar medidas rigorosas para previr, detectar e castigar actos de corrupción. 

A convención estimulou reformas legais e institucionais significativas, aumentou a transparencia e fortaleceu a cooperación internacional para a recuperación de activos.

Con todo, a eficacia da convención variou, reflectindo desafíos como a falta de vontade política, recursos limitados e fraxilidades institucionais. Aínda que algúns países mostraron melloras significativas, outros aínda loitan por cumprir plenamente coas súas disposicións. O mecanismo de revisión da UNCAC destacou tanto os avances como as áreas que requiren mellora.

Aínda que a convención xerou un impacto positivo, recoñecendo que a corrupción continúa sendo un desafío global, reafírmase a necesidade dun compromiso constante e acción conxunta para lograr un cambio sostido, introducindo conceptos como a "riqueza inexplicábel" como ferramenta contra a cleptocracia.

Notas
-----

1. ↑  "Convenio, acordo, convención". *bUSCatermos*. Consultado o 4 de abril de 2024.
2. 1 2  "First global convention against corruption to come into force - News". *Transparency.org* (en inglés). 2005-09-16. Consultado o 2024-04-04.
3. ↑  Oficina das Nacións Unidas contra a Droga e o Delito (UNODC). "Estado da Corrupción: Implementación da UNCAC."
4. ↑  "Guide: Using UNCAC to Advance Anti-Corruption Efforts - Publications". *Transparency.org* (en inglés). 2013-03-18. Consultado o 2024-04-04.
5. ↑  "Fast-tracking the Implementation of the UN Convention against Corruption (UNCAC)". *United Nations : Office on Drugs and Crime* (en inglés). Consultado o 2024-04-04.
6. ↑  "Unexplained Wealth Orders: Toward a New Frontier in Asset Recovery" (en inglés). 2023-06-28. doi:10.1596/39942.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Convención das Nacións Unidas contra a Corrupción*** |

* Corrupción
* Corrupción política
* Fiscalía Europea
* Transparencia Internacional

### Ligazóns externas

* Texto do convenio