recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Exposición no Palacio de María Pita, en 1917. De esq. a der. de pé: Tella, Abelenda, Barreiro, Sobrino, Palacios, Seijo, Sotomayor, Lloréns, Castelao, Concheiro, Francés, Madariaga (co chapeu nas mans), González del Villar e dúas persoas sen identificar. Sentados: a muller de Francés, a Pardo Bazán e Picadillo.
**Alfredo Tella Comas**, nado na Coruña en 1873 e finado en Madrid o 12 de outubro de 1927, foi un xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Irmán de Mercedes Tella. Xornalista xocoso, foi redactor de *El Noroeste* e despois de *El Orzán*, e colaborou en *El Correo Gallego*.

O 17 de febreiro de 1903 na súa crónica de *El Noroeste* fixo un comentario sarcástico sobre os mozos que se vestían de "madamas" no Entroido, solicitando que o alcalde tomase medidas para evitar equívocos. Ao día seguinte, o alcalde Argudín Bolívar publicou o bando de entroido, cun artigo no que prohibía que os homes se disfrazasen de muller. *La Voz de Galicia* ironizou con que a medida prexudicara aos homes, e non ao revés. Ao ano seguinte, Francisco Mariño, o sucesor no cargo de Argudín Bolívar prohibiu tamén que as mulleres se disfrazasen de home.

Recoñecementos
--------------

O Concello da Coruña dedicoulle unha rúa en 1966.

Notas
-----

1. ↑  *El Orzán*, 13-10-1928, p. 1.
2. ↑  Xosé Alfeirán (6-3-2017). "Prohibido vestirse de mujer". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 08-04-2020.
3. ↑  "Sección Coruñeses Ilustres del barrio: ¿Quién fue Alfredo Tella?". *Blog del Ventorrillo* (en castelán). 1-8-2009. Arquivado dende o orixinal o 11-10-2016. Consultado o 18-07-2016.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores* (en castelán) **3**. Bibliófilos Gallegos. p. 401.
**Alexandre Alberto da Rocha de Serpa Pinto**, nado o 20 de abril de 1846 e finado o 28 de decembro de 1900, foi un explorador e administrador colonial portugués.

Traxectoria
-----------

Ingresou no Colexio Militar con dez anos e aos dezasete tornouse no seu primeiro Comandante de Batallón de alumnos.

Serpa Pinto viaxou ata África oriental en 1869 nunha expedición ao río Zambeze. En 1877 explorou a zona entre a costa oeste de Angola e a costa leste de Mozambique, conducindo unha expedición que partiu de Benguela (Angola) e na que figuraban tamén Hermenegildo Capelo e Roberto Ivens. A expedición terminou en 1879 e atravesou as cuncas do río Congo e do Zambeze, Angola e partes das actuais Zambia, Zimbabwe e Suráfrica; era a cuarta travesía africana entre o Atlántico e o Índico. De novo entre 1884 e 1885, outra vez con Capelo, cruzou de Angola a Mozambique.

A expedición de Serpa Pinto tiña como obxectivo facer o recoñecemento do territorio e efectuar o levantamento do mapa do interior do continente africano, para demarcar a zona que Portugal reclamaría para si a través do chamado "mapa cor-de-rosa"; esta intención fallou despois do ultimato británico de 1888.

Foi nomeado cónsul-xeral para o Zanzibar en 1887 e gobernador-xeral de Mozambique en 1889. No desempeño do cargo, a continuación de actividades colonizadoras a prol de Portugal, abriu un conflito co Reino Unido.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q921705
* WorldCat
* VIAF: 64790090
* BIBSYS: 2037889
* BMT: 156520
* BNE: XX1400962
* BNF: 13631207f
* CANTIC: a11257696
* DeutscheBio: 117656976
* EBID: ID
* FAST: 73991
* GEC: 0061972
* GND: 117656976
* Gutenberg: 9346
* ISNI: 0000 0001 1067 9633
* LCCN: n81063114
* NTA: 073955655
* Nupill: 21467
* OL: OL1556294A
* openMLOL: 40960
* PTBNP: 32584
* SUDOC: 074166905
* WikiTree: Da\_Rocha\_de\_Serpa\_Pinto-1

 |
Aale Tynni en 1948
**Aale Tynni**, nada o 3 de outubro de 1913 e finada o 21 de outubro de 1997, foi unha poeta e tradutora finlandesa.

Traxectoria
-----------

Aale Tynni naceu nunha pequena aldea ingria filla de Kaapre Tynni, profesor, xornalista e un dos líderes da causa ingria que en 1919 tivo que se refuxiar en Finlandia coa súa familia. Aale estudou literatura na Universidade de Helsinqui pasando ao se licenzar a ensinar lingua finlandesa. Aínda que comezou a escribir xa de nena, o seu primeiro poemario apareceu en 1938 co título de *Kynttiläsydän*. Durante a segunda guerra mundial traballou axudando ás vítimas de bombardeos e en 1940 casou co historiador Kauko Pirinen e seguiu publicando poesía, onde reflicte os sentimentos da maternidade, *Lähde ja matkamies* (1943), *Lehtimaja* (1946), *Soiva metsä* (1947). En 1960 divorciou e casou co poeta Martti Haavio. Publicou literatura infantil como *Kultainen aapinen* (1957) pero sobre todo Tynni é coñecida polas súas traducións de poesía ao finlandés, en especial pola antoloxía *Tuhat Laulujen Vuotta* (1957) onde traduce poesía europea desde a Idade Media ata a época contemporánea, pero publicou moitos outros libros de tradución: poesía moderna francesa en *Tulisen järjen aika* (1962), eddas en *Eddan sankarirunot* (1980) e *Eddan jumalrunot* (1982), escolma poética de 21 premios nobel *Kaksikymmentäyksi Nobel-runoilijaa* (1976) e os sonetos de William Shakespeare (1965) e libros de poesía de William Wordsworth e William Butler Yeats.

Notas
-----

1. ↑  "Inkeri.com". Arquivado dende o orixinal o 18 de outubro de 2012. Consultado o 24 de decembro de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q300874
* WorldCat
* VIAF: 91686245
* BIBSYS: 90327263
* BNF: 121909499
* Discogs: 740086
* FAST: 1899343
* FemBio: 27469
* GND: 1049220307
* ICCU: UFIV106845
* IMDb: nm3392552
* ISNI: 0000 0000 6645 7709
* LCCN: n80146144
* MusicBrainz: ID
* NLA: 35177205
* NTA: 132321491
* SUDOC: 030509548
* Sports Reference: aale-tynni-1

 |
**Anaxímenes de Mileto** (en grego Άναξιμένης), nado cara ao 585 a.C. e finado no 528 a.C. foi un filósofo presocrático.

Traxectoria
-----------

Concordaba con Anaximandro en relación ao ápeiron, e coas características dese principio apuntadas por Anaximandro. Non obstante Anaxímenes postulou que ese ápeiron fose o ar.

El di que as cousas sólidas son ar condensado e que as menos densas son ar máis raro (así como a auga para Tales, o ar debería ser soamente unha metáfora do ar, para Anaxímenes). E dá como exemplo o ar que sae da boca: se sopramos cos labios máis apertados (facendo beizo) o ar sae frío, mentres que se sopramos coa boca aberta, sae quente.

"A variación cuantitativa de tensión da realidade orixinaria dá orixe a todas as cousas" é unha forma de dicir que todas as cousas son diferentes "formas" de ar orixinal. Iso é semellante á teoría das supercordas, que di que os quarks (partículas que forman todas as outras, inclusive electróns, protóns e neutróns) son como que vibracións de enerxía: as diferentes partículas serían máis ou menos como frecuencias diferentes da vibración da enerxía (máis ou menos como as notas musicais son vibracións diferentes dun fío; a cuarta corda do violón, tócase mentres se aperta na primeira casa, fai un dó, na segunda casa, un re, e así sucesivamente, porque canto máis próxima a casa estiver do corpo da cítola, maior vai ser a frecuencia da vibración da corda).

Se a teoría das supercordas fose certa, Anaxímenes tamén estaba no certo, pois, se chamarmos o ar de enerxía, e sabendo que "quente" e "frío" son estados producidos pola vibración dos electróns (canto máis vibran os electróns, máis quente está o que eles compoñen), el describiu a teoría hai moito tempo, utilizando expresións e imaxes diferentes, como nunha analoxía.

| * v
* c
* e
Filósofos presocráticos |
| --- |
| Escola milesia | Tales de Mileto - Anaximandro - Anaxímenes |
| Escola pitagórica | Pitágoras - Alcmeón de Crotona - Filolau de Crotona - Arquitas de Tarento - Timeo de Tauromenio |
| Escola de Éfeso | Heráclito |
| Escola eleática | Xenófanes - Parménides de Elea - Zenón de Elea - Meliso de Samos |
| Escola pluralista | Anaxágoras - Empédocles |
| Escola atomista | Leucipo - Demócrito |
| Sofistas | Protágoras - Pródico de Ceos - Gorxias - Hipias de Élide - Critias - Trasímaco |
| Escola xónica | Dióxenes de Apolonia |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q80612
* WorldCat
* VIAF: 146054053
* BAV: ADV11985258
* BLBNB: 000455205
* BNA: 000046389
* BNF: 125246219
* BRE: 1819907
* CANTIC: a10040134
* CERL: cnp00397349
* CiNii: DA08201287
* DeutscheBio: 118649043
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 337109
* GEC: 0003773
* GND: 118649043
* ICCU: RAVV079736
* ISNI: 0000 0004 1999 3620
* LCCN: n94027413
* NKC: js20050418001
* NLG: 44491
* NNDB: 000087528
* NTA: 069747776
* SUDOC: 079115101
* Treccani: anassimene-di-mileto

 |
Coordenadas: 42°33′58.33″N 7°40′36.11″O﻿ / ﻿42.5662028, -7.6766972

**Adegas Moure** é unha empresa galega produtora de viños e licores con sede en Escairón, na provincia de Lugo.

Historia
--------

As orixes da adega son unha abadía mercada pola familia Moure en 1936. Adegas Moure foi fundada en 1958 pola familia Moure en Escairón. Os viñedos da adega baixan polas ladeiras do río Miño, nunha volta coñecida como O Cabo do Mundo. Dende entón a adega gañou 120 premios nacionais e internacionais.

En 1982 construíronse unhas novas adegas. Produce na Ribeira Sacra viño Mencía, Albariño e Godello. A adega produce 320.000 botellas de viño e unhas 300.000 de augardente ao ano, tamén produce xenebra.

Marcas da adega
---------------

* Abadía da Cova
* Fuga
* Moure de Autor
* ANA London DRY GIN

Notas
-----

1. ↑  Evaristo Rodríguez Socio da adega Abadía dá Cova, do Saviñao
2. ↑  "Premios". Arquivado dende o orixinal o 12 de xuño de 2013. Consultado o 13 de febreiro de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Adegas Moure *(en varias linguas)*
* Adegas Moure - Vídeo Corporativo 10'05"
Demostración da APD no centro de Bangkok en agosto.
A **Alianza do Pobo para a Democracia** (en tailandés: พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย) é un movemento político establecido en Tailandia en 2005 que aglutinaba aos opositores ao goberno do entón primeiro ministsro Thaksin Shinawatra. Os seus principais líderes son Sondhi Limthongkul e Chamlong Srimuang e a Alianza xogou un papel fundamental na crise política tai de 2005-2006 que se resolveu cun golpe de estado do exército e a marcha ao exilio do primeiro ministro. A Alianza disolveuse dous días despois ao declarar que se cumpriran todos os seus obxectivos pero volveu á actividade logo da vitoria do Partido do Poder do Pobo nas eleccións xerais de 2007 e a elección de Samak Sundaravej, un antigo colaborador de Shinawatra como primeiro ministro en xaneiro de 2008. En maio comezaron as protestas na rúa e en agosto tomou a Casa do goberno para conseguir a dimisión do goberno. Tras a decisión en setembro de 2008 do Tribunal Constitucional que obrigaba ao primeiro ministro a cesar e a elección dun novo primeiro ministro, Somchai Wongsawat cuñado de Shinawatra, a oposición intensificouse. O 25 de novembro membros da APD tomaron o aeroporto internacional de Bangkok impedindo o tráfico aéreo e atrapando nel a milleiros de viaxeiros e turistas nacionais e estranxeiros.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1103943
* EBID: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Aberración.
Aberración cromática
En óptica, a **aberración cromática** é a imposibilidade que unha lente ten para enfocar todas as cores no mesmo punto, débese á variación do índice de refracción coa lonxitude de onda, o que fai que as distintas cores de luz non queden enfocados no mesmo lugar, polo que a imaxe formada pola lente presenta os bordos coloreados.

Características
---------------

Aberración cromática observada na imaxe inferior.
A aberración cromática pode ser lonxitudinal, cando varía a distancia da imaxe co índice de refracción e lateral cando as diferentes cores teñen diferentes tamaños. A aberración cromática preséntase nos sistemas ópticos que utilizan lentes ou prismas. Os lentes acromáticos, que son unha combinación de lentes simples de diferentes clases de vidros, corrixen este defecto. Chester Moor Hall en 1733 foi o primeiro en lograr corrixir o defecto, mais John Dollond foi o primeiro en patentar as lentes acromáticas en 1758, por canto Hall, un avogado, mantivera o seu método en segredo.

Notas
-----

1. ↑  James V. Watson *Introduction to Flow Cytometry*. Cambridge University Press, 1991, páxina 25
2. ↑  *Competition Science Vision*, Vol. 3, Nº 25, 2000, páxina 24
3. ↑  D. J. Lovell, *Optical anecdotes*, SPIE Press, 2004, páxina 39
4. ↑  Henry C. King *The History of the Telescope*. Courier Dover Publications, 2003, páxina 150

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1087688
* EBID: ID
* MAG: 87367554

 |
**Abertijne Malcourt** (coñecido tamén coas variedades **Albertinus**, no nome, e **Malcort**, no apelido), con data de nacemento descoñecida e finado antes de 1519, foi un cantante, copista musical e, probablemente, compositor do Renacemento, pertencente á escola francoflamenga e principalmente activo cara ao final do século XV, contemporáneo con Johannes Ockeghem. Considérase como un dos autores probables da famosa canción *Malheur me bat*, utilizada posteriormente como base para composicións de misas por Jacob Obrecht, Josquin des Prés, Alexander Agricola e Andreas Sylvanus.

Traxectoria
-----------

Da escasa documentación que se atopou sobre a súa despréndese que exerceu como cantante en Bruxelas entre 1475 e 1476, na catedral de San Miguel e Santa Gúdula, e que tamén estivo aí entre 1494 e 1498 como mestre de coro. Ademais diso, coñécese que recibiu unha pensión da devandita catedral en 1513 e que a primeira vez que se fai mención do seu falecemento é en 1519.

Ademais de ser un cantante, foi copista de música; a el débenselle copias de varios libros non só para San Miguel e Santa Gúdula, senón tamén para a igrexa de San Nicolás, tamén en Bruxelas. Os derradeiros traballos para esta última igrexa corresponden a 1486 a 1487.

A única atribución a Malcourt como compositor aparece nun manuscrito de Ferrara. Trátase do rondó *Malheur me bat**.* Con todo, este Malcourt podería non ser el, senón máis probablemente Hendrock Malecourt, que era cantante en Bergen op Zoom na mesma época e que traballou directamente con Obrecht e con Abertijne Malcourt.

Notas
-----

1. ↑  Haggh, Barbara H. "Malcourt (Malcort)". En *Grove Music On Line Arquivado 01 de xuño de 2013 en Wayback Machine.*. Ed. L. Macy. *(En inglés)*
2. ↑  Kisby, Fiona. *Music and Musicians in Renaissance Cities and Towns*. Cambridge University Press. 2001. Páxina 155.[ISBN 0-521-66171-4] *(En inglés)*
3. ↑  Sherr, Richard (Ed.). "Masses Based on Pliphonic Songs and Canonic Masses: the Missa Malheur me bat". En *The Josquin Companion*. Oxford University Press. 2000. Páxina 18. [ISBN 0-19816335-5] *(En inglés)*
4. ↑  Pódese escoitar esta composición *aquí*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Haggh, Barbara. "Crispine and Albertijne: Two Tenors at the Church of St Niklaas, Brussels". En *Music and Letters*. Oxford Journals. (1995) 76 (3): 325-344.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3603467
* WorldCat
* VIAF: 32263036
* BNF: 14827106j
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID

 |
|  A Historia de Arda |
| --- |
| Anos Valianos

---

Anos das Lámpadas
Anos das Árbores
Anos do Sol |
| 
Idades dos Fillos de Ilúvatar
Primeira Idade
Segunda Idade
Terceira Idade
Cuarta Idade e posteriores
 |
| Batalla Final |
|  |

No legendarium de J. R. R. Tolkien, os **Anos das Lámpadas** son o primeiro dos tres grandes períodos de Arda, o mundo no que se desenvolven a maioría dos acontecementos narrados na súa mitoloxía. Os dous períodos seguintes son os Anos das Árbores e os Anos do Sol, nesa orde.

Os Anos das Lámpadas comezaron pouco despois da creación de Arda. Cando os Valar descenderon ao mundo, Arda carecía de vida e de trazos xeográficos marcados: a forma orixinal de Arda, escollida polos Valar, era un enorme continente simétrico.

Aulë, o ferreiro dos Valar, creou a estrutura das lámpadas (e tamén dos piares que as sostiñan). Despois Varda encheunas concentrando a difusa luz que iluminaba Arda daquela, e Manwë consagrounas. A lámpada chamada Illuin foi situada no extremo norte de Arda, e a outra, Ormal, no extremo sur. No medio, onde confluía a luz de ambas, atopábase un gran lago que rodeaba a illa de Almaren, onde habitaban os Valar.

O período que seguiu á creación das lámpadas coñécese como a **Primavera de Arda**, na que os Valar organizaron o mundo como desexaron e repousaron en Almaren. Esta é a época na que apareceron os primeiros animais e na que medraron as primeiras fragas. Melkor, o Vala maligno, que até daquela asexara alén dos Muros da Noite, aproveitou o sono de Tulkas para entrar en Arda inadvertido, xunto coa súa hoste, e construíu no norte a súa primeira fortaleza, Utumno.

As lámpadas foron destruídas nun ataque de Melkor, que supuxo a fin definitiva da Primavera de Arda, xa eivada en parte polo mal e o odio que manaban desde Utumno. Arda ficou unha vez máis ás escuras, e a caída das lámpadas estragou a perfecta simetría da súa superficie. Co cataclismo creáronse novos continentes: Aman no oeste, a Terra Media no medio, as terras inhabitadas (máis tarde coñecidas como a Terra do Sol) no leste, e a Terra Escura no sur. No lugar onde caeu Illuin formouse máis adiante o Mar Interior de Helcar, no que se atopaba a baía de Cuiviénen. A destrución das Dúas Lámpadas marcou a fin dos Anos das Lámpadas e o inicio dos Anos das Árbores.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Terra Media*** |
**Annonaria** era un antigo territorio bizantino na Italia nororiental, centrado en Rávena e que comprendía os territorios da Romaña, do Véneto, parte da actual Lombardía e as Marcas. Probabelmente o nome deriva da función de asegurar o aprovisionamento alimentario, ou anona, ás capitais de Milán e Rávena.

Co nome de Italia Annonaria coñecíase durante o tardo Imperio e despois no Imperio de Occidente, ata o tempo de Teodosio, a diocese que comprendía gran parte da Italia setentrional e que dependía da prefectura de Italia.
A función annonaria foi recuperada posteriormente por Teodorico o Grande.

Institución
-----------

A eparquía foi creada por Tiberio II (emperador de Oriente do 574 ao 582) sobre o ano 580, na reorganización dos territorios bizantinos de Italia, e que comprendía os territorios a oriente dos Montes Apeninos.

Historia
--------

A provincia de Annonaria, chamada en grego ἐπαρχία Ἀννοναρίας *eparkhía Annonarías*, tivo unha breve vida: ao cabo dalgúns anos o emperador Mauricio I (582-602) disolveuna no Exarcado de Italia, con capital en Rávena.

Notas
-----

1. ↑  teodorico

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Exarcado de Italia

| * v
* c
* e
Territorios bizantinos de Italia |
| --- |
| Eparquías (580-584) | 
Annonaria • 
Urbicaria • 
Emilia • 
Campania • 
Calabria
 |
| Exarcado e ducados (584-751) | 
Exarcado de Rávena • 
Pentápole • 
Ducado de Perugia/Corredor umbro • 
Ducado de Roma • 
Ducado de Nápoles • 
Ducado de Venecia • 
Provincia Maritima Italorum (Liguria) • 
Ducado de Calabria
 |
| Themata do Catapanato de Italia e ducados formalmente pertencentes ao Imperio bizantino (751-1071) | 
Thema de *Sikelia* (Sicilia) • 
Thema de *Langobardia* (Puglia) • 
Thema de *Lucania* • 
Ducado de Nápoles • 
Ducado de Amalfi • 
Ducado de Gaeta
 |
**Alfredo de Hildesheim** ou **Altfrid**, nado no ano 800 e finado o 15 de agosto do 874, foi un crego relevante do século IX. Foi bispo de Hildesheim e fundou a abadía de Essen, orixe da cidade actual de Essen. Amais da súa obra intelectual foi un conselleiro preto do rei de Francia Oriental, Lois o Xermánico.

A súa festa conmemórase o 15 de agosto. Foi o cuarto bispo de Hildesheim sendo consagrado cara ao ano 845, seguiu a regra de Santo Agostiño e gañou gran fama por pacificar as distintas faccións carolinxias enfrontadas naqueles momentos por controlar o imperio. Atribúeselle o comezo da construción da catedral dedicada á Virxe María de Hildesheim. Crese que morreu mártir.

Notas
-----

1. ↑  Santo Alfredo o Altfrid (en castelán)

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Altfrid*** |

* Biografía de Santo Alfredo (en castelán)
* Biografía de Santo Alfredo (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q440193
* WorldCat
* VIAF: 18015632
* CERL: cnp01467240
* DeutscheBio: 11864842X
* GND: 11864842X
* ISNI: 0000 0000 2056 5018
* NTA: 073565482

 |
**Anoeschka von Meck**, nada en Mariental en 1967, é unha escritora namibia en lingua afrikaans.

Traxectoria
-----------

Descendente de alemáns, viviu durante un tempo en Henties Bay. En 1983 mudouse aos Estados Unidos de América para rematar os estudos secundarios na Lynchburg Christian Academy en Lynchburg (Virxinia). Despois proseguiu os estudos no Saddleback College en Mission Viejo (California), e despois en San Francisco estudou bioloxía mariña e relixións comparadas. Mentres vivía nos Estados Unidos gañou o Golden Poet Award, concedido pola International Poetry Society.

Von Meck regresou a África e estudou arqueoloxía e relixión na Universidade de Cape Town, e Exiptoloxía na Universidade Stellenbosch. Traballou como matrona nunha casa infantil e como xornalista. Foi reporteira para o *Die Republikein*.

En 2994 publicou a súa primeira novela, *Vaselinetjie*, coa que gañou o premio Rapport/Jan Rabie a novas voces en afrikaans, o Premio MER para literatura nova, e o Premio M-Net a textos curtos en afrikaans. Se ben a novela acadou Premio MER, a intención da autora non era dirixir a obra ao público novo *Vaselinetjie* é a historia dunha nena abandonada atipada a carón das vías do tren na costa, e adoptada por unha parella de *Kleurling* ("xente de color"). A protagonista, Vaseline, recibe o seu nome pola súa pel brillante, debido a que os seus avós lle botaron vaselina na pel para evitar que ficase seca por mor do Sol. *Vaselinetjie* foi adaptada a teatro, estreada en Cape Town en 2010. En 2017 foi adaptada ao cinema.

Obra
----

* *Annerkant die Longdrop*, 1998
* *Vaselinetjie*, 2004
* *Essie Honiball - Die Ontwaking*, 2010

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Pilander, F. (29 de xuño de 2001). "Namibian Woman Excels As Film Writer". *The Namibian*. Arquivado dende o orixinal o 29 de setembro de 2008. Consultado o 28 de outubro de 2016.
2. 1 2 3 4  "Anoeschka von Meck". Tafelberg Publishers. Arquivado dende o orixinal o 09 de agosto de 2019. Consultado o 28 de outubro 2016.
3. 1 2  Beckett, S. L. (2010). *Crossover Fiction: Global and Historical Perspectives*. Routledge. p. 130. Consultado o 28 de outubro de 2016.
4. ↑  "Vaselinetjie (film review)". *Channel24*. Consultado o 15 de setembro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2852050
* WorldCat
* VIAF: 46974402
* BNF: 144023659
* ISNI: 0000 0000 4926 6521
* LCCN: n99007806
* NKC: xx0009148
* NTA: 185872638
* SUDOC: 181433036

 |
**Agustín Rodríguez González**, nado en Vilar de Carracedo (Carracedo, A Peroxa) a principios do século XX, foi un militar e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Agustín Rodríguez Incógnito. Marchou a Barcelona e despois a Francia. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estaba en Francia traballando como condutor de camión, e regresou a España coas Brigadas Internacionais convocado pola CNT. Combatiu na fronte de Aragón e participou na batalla de Teruel. Ao rematar a guerra foi detido en Pamplona. Despois da guerra instalouse en Cerdanyola del Vallès onde se dedicou ao straperlo co seu irmán Eulogio. Logo da morte do seu irmán Antonio e da detención de Eulogio en 1945, foi visitalo ao cárcere de Cuenca, onde foi detido. Marchou a Francia e de alí emigrou ao Uruguai. Deixoulle a súa documentación ao seu irmán Custodio.

Vida persoal
------------

Casou con Soledad en Cerdanyola durante a guerra civil

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* El guerrillero desconocido (1945, un maqui en la cárcel de Cuenca).
*Anomalops katoptron*
Os **Anomalópidos** (Anomalopidae) ou *ollos de lanterna* son unha familia de peixes mariños teleósteos, incluída na orde Bericiformes (Beryciformes). Distribúense por augas tropicais, principalmente do Índico e Pacífico.

Características
---------------

O trazo característico destes peixes é un órgano bioluminiscente situado baixo o ollo, dotado dunha cuberta cutánea que permite regular a cantidade de luz que emite e que serve para atraer o zooplancto do que se alimentan; a luz está producida por bacterias simbionte.

Teñen unha única espiña na aleta pelviana, 2 ou 3 espiñas na aleta anal e 2 a 6 na dorsal. Miden ó redor de 30 cm de lonxitude.

Viven en augas profundas pero durante e escuridade da noite a maioría de especies soben a augas superficiais para alimentarse do zooplancto.

Clasificación
-------------

Divídense en seis xéneros e oito especies:

* Xénero *Anomalops* (Kner, 1868)
* Xénero *Kryptophanaron* (Silvester e Fowler, 1926)
* Xénero *Parmops* (Rosenblatt e Johnson, 1991)
* Xénero *Photoblepharon* (Weber, 1902)
* Xénero *Phthanophaneron* (Johnson e Rosenblatt, 1988)
* Xénero *Protoblepharon* (Baldwin, Johnson e Paxton, 1997)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Anomalópidos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Anomalópidos*** |

* Taxonomía FishBase
* Órganos bioluminiscentes

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1346261
* EBID: ID
* MAG: 2779463904

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Anomalopidae
* BioLib: 15999
* EOL: 8241
* Fossilworks: 355326
* GBIF: 2969
* iNaturalist: 85582
* IRMNG: 114573
* ITIS: 166165
* NCBI: 8279
* Plazi: ID
* WoRMS: 151916

 |
O **ano sideral** é o tempo que tarda a Terra en colocarse outra vez na mesma situación da órbita en relación coas estrelas consideradas fixas. Un ano sideral equivale a 365,25636042 días solares medios. O ano sideral é 20 minutos e 24 segundos máis longo que o ano tropical ou trópico.

Proceso
-------

Dado que o Sol e as estrelas non se poden ver ao mesmo tempo, isto require pouca explicación. Ao mirar para o ceo de levante(de onde o seu nome, por onde se ergue o Sol) xusto antes do amencer, as últimas estrelas que se ven saír non son sempre as mesmas -nas latitudes medias-. Nunha semana pódese apreciar que se foron movendo para riba. Polo tanto, en xullo no hemisferio norte non se pode ver a constelación de Orión no ceo, mais esta comeza a ser visíbel en agosto. Nun ano, todas as constelacións do zodíaco ou liña de eclipses semellan rotar a través de todo o ceo desaparecendo polo oeste, para volver saír polo leste xusto antes da saída do Sol, uns seis meses despois, o que se chama **orto helíaco** .

Este movemento é máis notorio e máis doado de medir que a mudanza de norte a sur do punto do horizonte polo que se levanta o sol, que define o ano tropical no que se basea o calendario gregoriano. Por esta razón, moitas culturas comezaban os seus anos no primeiro día no que unha estrela especial determinada (por exemplo Sirio) aparecía no Leste no seu orto helíaco xusto antes do amencer. N' *Os traballos e os días* de Hesíodo, por exemplo, as épocas do ano para sementar, colleitar etc, danse con referencia a cando as estrelas se ven por vez primeira.

Até a época do astrónomo Hiparco, críase que os anos medidos polas estrelas (os anos siderais) eran igual de longos que os anos tropicais ou trópicos. De feito, os anos siderais son lixeiramente máis longos que os anos tropicais. A diferenza está ocasionada pola precesión dos equinoccios. Un ano sideral é aproximadamente igual a 1 + 1/26000 ou 1,000039 anos tropicais.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ano anomalístico
* Ano gausiano
* Ano xuliano
* Ano tropical

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2281928
* EBID: ID
* GEC: 0219544
* MAG: 52149851

 |
**Agustín Villafines González**, nado en Baiona, foi un político e anarquista galego do Partido Sindicalista.

Traxectoria
-----------

Albanel, foi elixido contador da directiva da sociedade agraria La Reconquista para 1931. En xuño de 1936 foi nomeado tenente alcalde de Baiona trala dimisión de Manuel Godoy Agrelo como alcalde, sendo alcalde accidental de Baiona cando o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936; días despois presentouse de forma voluntaria ante as autoridades militares, que o detiveron. Ingresou no cárcere de Vigo o 1 de agosto, e foi condenado a trinta anos de reclusión na causa 88/36 por rebelión. Estivo preso no campo de concentración da Illa de San Simón, ata que en 1941 foi posto en liberdade polas autoridades. Tralo seu paso por prisión decidiu xunto co seu irmán José Villafines González exiliarse na Arxentina. Volveu en repetidas ocasións a Baiona antes de falecer.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Benito Ramallo Gómez** |  **Alcalde de Baiona** 1936 | Sucesor:**José Barreiro Álvarez** |

Notas
-----

1. ↑  *Vida Gallega*, 30-12-1930, p. 50.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Agustín Villafines González na páxina web *Nomes e Voces*.
**Alfredo Serantes Morais**, finado en Ourense en 1979, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do maxistrado e fiscal Adolfo Serantes Feijóo e de Modesta Morais. Xefe de Correos de Ourense. Foi nomeado alcalde de Ourense en setembro de 1944, permanecendo no cargo até 1948, foi procurador nas Cortes Españolas representante dos concellos da provincia de Ourense durante a primeira lexislatura do período franquista (1944-1946). Foi nomeado Administrador principal de Correos de Ourense en 1956. Xubilouse como xefe superior de Administración en xuño de 1959.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Eduardo Olano Fernández** |  **Alcalde de Ourense** 1944 – 1948 | Sucesor:**Eduardo Valencia Fernández** |

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 15-9-1944, p. 3.
2. ↑  *La Región*, 4-11-1956, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-6-1959, p. 10.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q137089
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 108470

 |
**Alfredo Lorenzo López**, nado en Lugo o 11 de setembro de 1873 e finado na mesma cidade o 10 de maio de 1943, foi un sacerdote e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

*Discurso leído en la apertura del curso académico de 1927 a 1928*.
Estudou o bacharelato no Instituto de Lugo e fixo a carreira eclesiástica no Seminario de Lugo, ordenándose presbítero en 1896. Estudou Dereito civil e canónico na Universidade Central. En 1905 foi nomeado cura ecónomo de San Nicolao de Portomarín, e dende 1907 foi catedrático de matemáticas e ciencias naturais do Seminario. Párroco de San Pedro de Lugo, foi beneficiado da Catedral de Lugo dende 1924 ata que en 1937 foi nomeado coéngo. Foi censor de *La Voz de la Verdad* do que tamén foi director en 1911 e 1927. Tamén foi redactor de *El Norte de Galicia* e colaborou en *El Progreso*. Fundou en 1917 o Museo Diocesano de Lugo e foi nomeado correspondente da Real Academia de Belas Artes de San Fernando. Tamén foi director da Caixa de Aforros e Monte de Piedade de Lugo.

Notas
-----

1. ↑  *El Regional*, 28-8-1913, p. 2.
2. ↑  *El Progreso*, 12-5-1943, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Lorenzo López, Alfredo". *Diccionario enciclopédico galego universal* **39**. *La Voz de Galicia*. 2003-2004. p. 18. ISBN 84-7680-429-6.
* "Lorenzo López, Alfredo". *Dicionario biográfico de Galicia* **2**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 254.
* "Lorenzo López, Alfredo". *Enciclopedia Galega Universal* **11**. Ir Indo. 1999-2002. p. 257. ISBN 84-7680-288-9.
* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario bio-bibliográfico de escritores* (en castelán) **II**. Bibliófilos Gallegos. p. 335.
* Rielo Carballo, Nicanor (2005). "Lorenzo López, Alfredo". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25510134
* Galiciana: 127624

 |
**Alfredo Pérez Gómez**, nado o 12 de xuño de 1949 en Madrid, España, é un ex xogador profesional de baloncesto español da década de 1970. Pasou case toda a súa carreira no Breogán de Lugo, onde foi dúas veces máximo anotador da Primeira División (hoxe ACB), sendo o último español en conseguilo até que na tampada 2006-07, trinta anos despois, o conseguise Juan Carlos Navarro. O seu fillo, Borja Pérez, foi tamén xogador profesional de baloncesto, chegando a xogar na ACB co Breogán.

Traxectoria
-----------

Alfredo Pérez Gómez comezou a xogar ao baloncesto no colexio Buen Consejo de Madrid, dende onde pasou a formar parte do Vallehermoso de Primeira División. O equipo acabou a liga na antepenúltima posición, tendo que xogar o playoff pola permanencia ante o Bosco da Coruña, saíndo o seu equipo derrotado. Con todo, o xogador chamou a atención dos coruñeses que se fixeron con el para a seguinte tempada. Ao ano seguinte xa no Bosco o equipo descende e ao finalizar a tempada recala no Mataró, onde non acabou de encaixar, volvendo ao ano seguinte a Galicia, esta vez ao recentemente ascendido Breogán de Lugo.

No seu primeiro ano en Lugo conseguiu ser o máximo anotador da liga con 589 puntos, o que supoñía unha media de case 27 por partido. Repetiu o fito dous anos despois, con 705 puntos e 23,5 de media. Pérez seguiu no Breogán até 1977, marchando do club para xogar un ano máis, esta vez no Bosco de Vigo. Finalmente retirouse en 1978 con trinta anos. Ao ano seguinte, en 1979 volveu o brevemente ao Breogán, esta vez como adestrador, estando no club durante cinco meses onde só se perderon dous encontros. Finalmente deixa o club por motivos de traballo.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Alfredo Pérez: o último cañoneiro español". Arquivado dende o orixinal o 03 de decembro de 2010. Consultado o 13 de maio de 2010.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Artigo sobre Alfredo Pérez en acb.comArquivado 03 de decembro de 2010 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10953256
* WorldCat
* VIAF: 131594996
* ISNI: 0000 0001 2159 0546
* LCCN: n2010068228

 |
A **Academia da Lingua Hebrea** (en hebreo: הָאָקָדֶמְיָה לַלָּשׁוֹן הָעִבְרִית, *ha-akademya la-lashon ha-ivrit*) foi fundada polo Goberno de Israel en 1953 como a «Institución Suprema para o Estudo da Lingua Hebrea».

Historia
--------

A Academia substituíu o Consello da Lingua Hebrea (*Vaʻad ha-lashon ha-ʻIvrit*) establecido en 1890 por Eliezer Ben-Yehuda, quen foi o seu primeiro presidente. Conforme o hebraico se converteu na lingua falada en Palestina e foi adoptada polo sistema educativo, o Consello da Lingua Hebrea publicou numerosos boletíns e dicionarios. Acuñou miles de palabras que están en uso diario actualmente.

A súa sucesora, a Academia da Lingua Hebrea, continuou con esta misión e é responsábel da creación de novas palabras en hebraico, a fin de adaptarse ás mutacións da propia sociedade contemporánea.

Embora o negocio da academia sexa crear novas palabras a partir de raíces e estruturas hebreas para substituír préstamos derivados doutras linguas, o seu propio nome é un préstamo, "akademya". Ela mesma aborda esta ironía na súa páxina web.[]

O obxectivo da academia, tal como se define na súa Constitución, é «dirixir o desenvolvemento da lingua hebrea de acordo coa súa natureza» (לכוון את דרכי התפתחותה של הלשון העברית לפי טבעה). A Academia é a encargada de establecer a variedade padrón do hebraico moderno baseada no desenvolvemento histórico do idioma; mais élle outorgada a última palabra no que respecta a asuntos relacionados con ortografía, gramática, transliteración e puntuación. Ademais, tamén redacta un Dicionario Histórico Hebreo.

Organización
------------

A Academia está integrada por 23 membros, entre eles lingüistas, profesores en estudos xadaicos e bíblicos, así como catedráticos doutras disciplicas, poetas, escritores e tradutores, entre outros. As decisións da Academia son de carácter obrigatorio para todas as reparticións oficiais israelís.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas:

* Páxina web da Academia da Lingua Hebrea (en inglés e hebreo)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190400
* WorldCat
* VIAF: 124624568
* ISNI: 0000 0001 2107 5499
* LCCN: n84023783

 |
Enócoe das Antesterias, c. -430 / -390, museo do Louvre
As **Antesterias** (grego Ἀνθεστήρια, *Anthestếria*, do grego antigo ἄνθος, *anthos*, flor, de aí «festa das flores») foi un festival grego ateniense, celebrado en honra de Dioniso, en Atenas. Tiñan lugar do undécimo ao décimo terceiro día do mes de *Antesterión*, oitavo mes do calendario ático, que corresponde no calendario gregoriano a finais de febreiro e ao principio de marzo.

Celebracións relixiosas
-----------------------

O primeiro día chamábase en grego Πιθοιγία, *Pithoigía*, é dicir «apertura de xerras». Os atenienses visitaban o santuario de Dioniso «nos pantanos» para abrir as xerras que contiña o viño novo, froito de vendimas precedentes.

O segundo día chamábase en grego Χόες, *Khóes*, é dicir «a festa das xerras». Servíanse xerras de viño novo e organizábase un concurso de bebida. O santuario de Dioniso Limnais (dos pantanos) nas marismas estaba entón aberto, sendo a única vez ao ano: tiña lugar alí unha hierogamia (unión sacra) da muller do arconte rei e de Dionisos.

O terceiro día chamábase en grego Χύτροι *Khýtroi*, é dicir «festa das marmitas». Estaba consagrada ao culto dos mortos. Hermes Ctonio recibía ofrendas de gran.

Concurso
--------

Nas Antesterias tiña lugar un concurso de comedia destinado aos actores, que Plutarco  atribúe ao orador Licurgo (século -IV). O vencedor do concurso tiña dereito a figurar *ipso facto* na lista de actores para as Dionisias urbanas. Este concurso tiña lugar probabelmente no teatro de Dionisos en Eléuteras.

Segundo Filóstrato , as Antesterias son tamén a ocasión, na época de Apolonio de Tiana (século I), de danzas lascivas acompañada polo aulos e dunha lectura dunha epopea órfica.

Notas
-----

1. ↑  *Vida dos dez oradores*, 841f
2. ↑  *Vida de Apolonio de Tiana*, iv, 21

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* (en alemán) Ludwig Deubner, *Attische Feste*, Berlin, 1932, réimpression Hildesheim, Nova York, 1969;
* (en inglés) Richard Hamilton, *Choes and Anthesteria.* *Athenian Iconography and Ritual*, University of Michigan Press, 1992;
* Jean-Charles Moretti, *Théâtre et société dans la Grèce antique*, Livre de Poche, coll. « Références », 2001

### Outros artigos

* Festas da Atenas antiga.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q339689
* EBID: ID
* GEC: 0004301
* JSTOR: pouring

 |
**Antonio Lorenzo Pérez**, nado en Leiro en 1914 e finado na Coruña o 25 de marzo de 2009, foi un banqueiro galego.

Traxectoria
-----------

En 1935 comezou a traballar para Fábricas Coruñesas de Gas y Electricidad, de onde pasou á Sociedad General Gallega de Electricidad coa súa absorción por esta, e posteriormente da Fenosa tamén como consecuencia dun proceso de absorción, onde se ocupa da dirección de persoal. Naquela altura ademais convértese en profesor de escola de Comercio.

En 1959 ficha pola que daquela era a Caixa de Aforros da Coruña e Lugo onde accede ao posto de director xeral en substitución de Manuel López Companioni. Ao mando desa caixa conduciu o proceso de fusión coas outras caixas do norte de Galicia, que deron lugar a Caixa Galicia: en 1978 coa Caixa de Aforros de Ferrol e en 1980 coa Caixa de Aforros de Santiago. Dese cargo dimitiu en 1981, cando foi substituído por José Luis Méndez López.

Vida persoal
------------

Foi director de Cáritas na cidade da Coruña e fundador de Aspronaga. Tivo dez fillos.

Notas
-----

1. 1 2  "Antonio Lorenzo Pérez, artífice de Caixa Galicia". *El País*. 28/03/2009.
2. ↑  "De Caixa de Aforros a Caixa Galicia". *La Opinión (A Coruña)*. 5/4/2009.
A acrópole
**Acrópole** (do grego *acro*:alto, elevado - *polis*:cidade) é a parte da cidade construída nas zonas máis altas do relevo da rexión. A posición ten tanto valor simbólico, elevar e ennobrecer os valores humanos, como estratéxico, pois desde alí podía ser mellor defendida.

Na acrópole das diversas cidades construíanse as estruturas máis nobres, tales como templos e os pazos dos gobernantes.

A acrópole grega orixinal de Atenas fíxose famosa pola construción do Partenón, suntuoso templo en honra á deusa Atenea, ricamente construído en mármores raros e ornado con esculturas de Fidias por orde de Pericles e con recursos orixinalmente destinados a patrocinar a guerra contra os persas.

A palabra acrópole tense usado en arqueoloxía e historia para designar os centros das cidades antigas ou sitios arqueolóxicos onde se sitúan as principais estruturas arquitectónicas.

Nas cidades maias é común e recorrente a acrópole con pirámides-templos, grandes prazas públicas, estadios e palacios e non poucos historiadores comparáronas coas formacións arquitectónicas da acrópole orixinal.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***category:Acropolis*** |

### Outros artigos

* Castelo de Monterrei.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131668
* AAT: 300000700
* BNCF: 17862
* BRE: 1807184
* EBID: ID
* GEC: 0074638
* GND: 4227479-5
* Treccani: acropoli

 |
**Antonio Pousada Pérez**, nado en Poio e finado en Cotobade o 28 de novembro de 1959, foi un practicante e político galego.

Traxectoria
-----------

Dependente. Veciño de Cotobade, foi nomeado fiscal de Cotobade en decembro de 1927. En febreiro de 1928 foi elixido contador da xunta directiva da Federación Agraria de Cotobade, e en 1929 foi nomeado presidente da Federación. Foi elixido presidente do Centro Republicano de Cotobade en 1930. Coa proclamación da República foi elixido concelleiro de Cotobade en 1931, nomeado primeiro tenente-alcalde e despois alcalde de Cotobade. Dimitiu do cargo de alcalde de Cotobade en decembro de 1932. Militante do Partido Republicano Gallego, foi nomeado deputado provincial polo distrito de Redondela-Pontecaldelas en 1933, sendo cesado en xaneiro de 1934. Militante de Izquierda Republicana, logo do triunfo do Frente Popular foi nomeado alcalde de Cotobade en marzo de 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e internado no campo de concentración da illa de San Simón. Foi xulgado en Pontevedra en consello de guerra co resultado de sobresemento provisional e a disposición da autoridade gobernativa. Incoado expediente de responsabilidades políticas en 1941, foi sobresido en 1944.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Cotobade** 1931 - 1933 | Sucesor:**?** |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Cotobade** 1936 | Sucesor:**?** |

Vida persoal
------------

Casou con Aurora Cerviño e foi pai de Manuel, José e Lucrecia Pousada Cerviño.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 29-11-1959, p. 8.
2. ↑  El Progreso, 30-12-1927, p. 1.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 3-2-1928, p. 2.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 8-12-1929, p. 14.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-7-1930, p. 10.
6. ↑  *El País*, 18-1-1933, p. 1.
7. ↑  *El Pueblo Gallego*, 30-5-1933, p. 11.
8. ↑  *El País*, 4-1-1934, p. 2.
9. ↑  *El Pueblo Gallego*, 26-6-1936, p. 2.
10. ↑  *El Compostelano*, 24-11-1941, p. 2.
11. ↑  *El Compostelano*, 21-11-1944, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Antonio Pousada Pérez na páxina web *Nomes e Voces*.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Aa!** (あぁ!,?) é un grupo xaponés feminino de J-Pop formado por dúas compoñentes de Hello! Project Kids e Reina Tanaka e máis outra de Morning Musume. O grupo unicamente lanzou un single, e unha das integrantes, Airi Suzuki tiña daquela só nove anos, o que a converteu na nena máis nova en aparecer como cantante principal nun single do Hello! Project. Natsuyaki converteríase en integrante do grupo Berryz Kobo en 2004, mentres que Suzuki uniríase a outro grupo do Hello! Project, °C-ute, o ano seguinte.

En 2004, Tanaka e Suzuki xunto con outro membro do Hello! Project Kid, Megumi Murakami, agruparonse para a canción "*Suki ni Naccha Ikenai Hito*", anha das caras B do single de H.P. All Stars "All for One & One for All!". A canción foi acreditada a cada unha das cantantes de forma individual, pero moitos fans refírense a elas como "*Aa! Version 2*". O status do grupo como unidade de gravación é descoñecido, xa que dende o 2003 non lanzan ningún traballo, pero a formación reformouse para as aparicións en directo en 2007.

Membros
-------

De Morning Musume:

* Reina Tanaka (田中 れいな?) - Líder

De Hello! Project Kids:

* Airi Suzuki (鈴木 愛理?) - °C-ute
* Miyabi Natsuyaki (夏焼 雅?) - Berryz Kobo

Discografía
-----------

### Sinxelos

| # | Título | Data de Lanzamento |
| --- | --- | --- |
| 1 | "First Kiss" | 29 de outubro, 2003 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *(en xaponés)* Perfil oficial Hello! Project
* *(en xaponés)* "Aa!" discografía en UP-FRONT WORKS.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1192312
* WorldCat
* VIAF: 128392538
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 178223

 |
Representación xeométrica do concepto da aberración da luz estelar.
Denomínase **aberración da luz** á diferenza entre a posición observada dunha estrela e a súa posición real, debido á combinación da velocidade do observador e a velocidade finita da luz.

A cuantía desa diferenza depende da velocidade do observador e da dirección do movemento. A aberración da luz debida ao movemento da Terra ao redor do Sol denomínase **aberración anual**; foi descuberta por James Bradley en 1728, constituíndo a primeira proba directa do movemento da Terra ao redor do Sol.

A diferenza máxima entre a posición observada e a posición real dun astro acada un máximo de 20.47 segundos de arco, denominándose constante de aberración. O fenómeno da aberración da luz utilízase para medir por trigonometría a distancia á que se atopa unha estrela próxima, denominándose entón paralaxe anual, e definíndose con esa base a unidade de distancia interestelar: o pársec, definido como a distancia á que está un astro que presenta unha paralaxe anual dun segundo de arco, e equivale a 3,2616 anos luz.

Por **aberración** tamén se coñece ao conxunto de defectos ópticos que pode presentar un sistema óptico. Pode ser cromática (dependente da lonxitude de onda) ou acromática. Entre as aberracións máis comúns están a aberración esférica, o coma e o astigmatismo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q211728
* BRE: 660839
* MAG: 40991368

 |