Embaixadas arxentinas no mundo.
A **Arxentina** foi antigamente un país de inmigración considerable, fundamentalmente no período comprendido entre as décadas de 1880 e 1930, onde inmigrantes principalmente españois e italianos protagonizaron o último achegue á composición étnica do país. Os arxentinos tiveron un aumento como emigrantes a partir do último terzo do século . A Organización Internacional para as Migracións (OIM) indicou en 2012 en 971.698 o número de arxentinos no exterior. Por lonxe, os dous destinos favoritos dos arxentinos son España (30,0 %) e Estados Unidos (23,3 %) no 1° e 2° posto, respectivamente, que xuntos concentran máis da metade do total de arxentinos no exterior (53,3%). Considerando datos a 2020 do Portal de datos mundiais sobre a migración, existen 1.1 millóns de emigrantes arxentinos no mundo (non se contan necesariamente os de segunda xeración e posteriores). Isto supón un incremento do 54.9% fronte aos emigrantes que había no 2010 e implica que os emigrantes representan o 2.5% do total de persoas nadas na Arxentina.

A emigración arxentina concentrouse sobre todo en varios períodos históricos, o primeiro despois do golpe de estado de 1966 que produciu unha emigración moi cualificada de técnicos e científicos, logo durante a ditadura militar de 1976 a 1983, despois durante o ano 1989 e 1991 durante un proceso de hiperinflación houbo unha masiva emigración ós Estados Unidos e Europa e o segundo durante a crise de decembro de 2001, que ocorreu no goberno de Fernando de la Rúa, a Arxentina converteuse nun dos países de maior emigración na América Latina, sendo a maioría dos arxentinos que emigran profesionais altamente cualificados.

A pesar disto, a Arxentina presenta un porcentaxe baixo de cidadáns residindo fóra do país en comparación co total da poboación, sendo este do 2,22% en 2017 segundo a Organización das Nacións Unidas (ONU). Isto é baixo se se compara con outros países da rexión; por exemplo, Paraguai, un país fronteirizo coa Arxentina, ten un 12,56% dos seus cidadáns vivindo no exterior, o cual é unha das taxas máis altas en toda América Latina.

Historia
--------

A primeira onda de emigración produciuse durante a última ditadura militar, tendo como destinos principais España, os Estados Unidos, México, Venezuela e Israel. Durante os anos 90, debido á supresión de vísalas entre a Arxentina e os Estados Unidos, miles de arxentinos emigraron cara alí. A última grande onda de emigración deuse durante a crise financeira do ano 2001, onde se dirixiron maiormente a Europa, en particular España tras a cal 800.000 arxentinos fóronse do país. En 2017, segundo datos do Instituto de Políticas de Migracións e Asilo da Universidade Nacional de Tres de Febreiro, a Arxentina converteuse nun dos países de maior emigración na rexión, sendo a maioría dos arxentinos que se van profesionais altamente cualificados.

En 2010, en resposta á crise, as medidas de axuste e os fortes niveis de desocupación que atravesan países previamente receptores de inmigrantes (como España), se revertio a migración, retornando á Arxentina gran cantidade dos que emigraran. Só en 2010, repatriáronse 12.237 arxentinos. Creceu a cantidade de emigrados chegando a un pico de 1 millón de persoas en 2019. 

A partir do 2019 e a posterior pandemia do COVID-19 observouse unha nova corrente emigratoria na Arxentina, esta vez composta na súa maioría por mozos formados profesionalmente e sen necesidades económicas básicas, en busca de maior estabilidade económica e financeira. En 2020 emigraron 17.902 persoas contra os 14.503 arxentinos que reingresaron ao país desde o exterior, en 2021 rexístranse 12.203 saídas e 9807 chegadas. Para o ano 2023 ao redor de 17.809 arxentinos saíron do país versus 7801 que chegaron. Repatriáronse 12.237 arxentinos.

Destino
-------

Os destinos de migración máis populares en América son: os Estados Unidos, Chile, Paraguai, o Brasil, o Uruguai, Bolivia e o Canadá, aínda que tamén hai outras colectividades de menor tamaño en Venezuela, México, o Perú, Colombia, Panamá, Ecuador e Costa Rica. En Europa, España e Francia concentran a maior cantidade de arxentinos, e tamén hai comunidades numerosas no Reino Unido, Italia e Alemaña. Ademais, hai importantes colonias en Israel e Australia. Segundo o último informe migratorio da OIM, para 2012 había un total de 971.698 emigrantes arxentinos. Calcúlase que os seus descendentes serían ao redor de 1.900.000.

| Posto | País de inmigración | Poboación | Porcentaxe |
| --- | --- | --- | --- |
| 1.º |  España | 291 740 | 30,0 % |
| 2.º |  Estados Unidos | 224 952 | 23,3 % |
| 3.º |  Chile | 102 539 | 10,1 % |
| 4.º |  Paraguai | 59 115 | 6,1 % |
| 5.º |  Israel | 48 312 | 4,0 % |
| 6.º |  Bolivia | 45 424 | 4,7 % |
| 7.º |  Brasil | 27 700 | 2,9 % |
| 8.º |  Uruguai | 22 743 | 2,3 % |
| 9.º |  Canadá | 19 210 | 2,0 % |
| 10.º |  México | 18 171 | 1,4 % |
| 11.º |  Francia | 17 999 | 1,8 % |
| 12.º |  Australia | 14 190 | 1,5 % |
| 13.º |  Italia | 11 239 | 1,2 % |
| 14.º |  Reino Unido | 9 002 | 0,9 % |
| 15.º |  Venezuela | 8 533 | 0,9 % |
| 16.º |  Perú | 9 100 | 0,8 % |
| 17.º |  Alemaña | 7 391 | 0,8 % |
| 18.º |   Suíza | 5 706 | 0,6 % |
| 19.º |  Costa Rica | 4 292 | 0,5 % |
| 20.º |  República Dominicana | 3 940 | 0,4 % |
| 21.º |  Xapón | 3 893 | 0,4 % |
| 22.º |  Suecia | 3 220 | 0,3 % |
| 23.º |  Ecuador | 2 700 | 0,3 % |
| 24.º |  Países Baixos | 2 644 | 0,3 % |
| 25.º |  Colombia | 2 570 | 0,3 % |
| 26.º |  Bélxica | 1 835 | 0,2 % |
| 28.º |  Portugal | 1 465 | 0,2 % |
| 29.º |  Dinamarca | 1 302 | 0,1 % |
| 30.º |  Austria | 1 166 | 0,1 % |
| 31.º |  Panamá | 1 154 | 0,1 % |
| 32.º |  Nova Zelandia | 994 | 0,1 % |
| Outros países | 33 733 | 3,1 % |
| **TOTAL** | **971 698** | **100 %** |

Notas
-----

1. ↑  "Global Migration Data Portal" (en castelán). Consultado o 2021-05-02.
2. ↑  "Migración en Latinoamérica y el Caribe" (en castelán). Consultado o 2021-05-02.
3. ↑  "El golpe en números". El Destape. 24 de marzo de 2019.
4. 1 2  "Argentina se convirtió en un polo de emigración". Untref. 27 de novembro de 2017.
5. ↑  "Desde la crisis del 2001, 800.000 argentinos se fueron del país". Infobae. 12 de agosto de 2009.
6. ↑  "Copia archivada". Arquivado dende o orixinal o 2 de maio de 2014. Consultado o 4 de marzo de 2012.
7. ↑  "Copia archivada". Arquivado dende o orixinal o 25 de febreiro de 2015. Consultado o 4 de marzo de 2012.
8. ↑  "Copia archivada". Arquivado dende o orixinal o 29 de xullo de 2013. Consultado o 4 de marzo de 2012.
9. ↑  Perfil Migratorio en Sudamérica Cap. III Organización Internacional para las Migraciones. Nov 2023. p. 26. ISBN 978-92-9068-654-61.
10. ↑  "¿La única salida es Ezeiza?: los datos de cuántos argentinos se fueron a vivir a otro país en el último año" (en castelán). Consultado o 2023-01-23.
11. ↑  de 2020, Por Ximena Casas25 de Julio. "En la pandemia aumentó el deseo de emigrar de muchos argentinos: buscan estabilidad económica, desarrollo profesional y menos presión tributaria" (en castelán). Consultado o 2023-01-23.
12. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 02 de maio de 2014. Consultado o 13 de marzo de 2024.
13. ↑  "Copia archivada". Arquivado dende o orixinal o 25 de febreiro de 2015. Consultado o 4 de marzo de 2012.
14. ↑  de 2022, 11 de xaneiro. ""Fuga de cerebros sin precedentes": un informe de la TV suiza retrata la emigración argentina de jóvenes profesionales" (en castelán). Consultado o 2023-01-23.
15. ↑  Perfil Migratorio Argentino 2012
16. ↑  "La otra cara, los que se fueron". Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2015. Consultado o 14 de xullo de 2009.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Emigración arxentina*** |

### Outros artigos

* Inmigración na Arxentina