recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ismael Rego González**, nado en Cangas de Foz o 23 de maio de 1951, é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Traballador de Alcoa. Militante da UXT desde 1977 e do PSdeG-PSOE desde o 1978. Foi elixido concelleiro en Cervo en 1983, permanecendo na oposición ata que en 1987 o seu grupo logrou a alcaldía da man de Roberto Álvarez Fernández, pasando a ser o seu primeiro tenente de alcalde. En setembro de 1986 tomou posesión como deputado no Parlamento de Galicia dende setembro de 1986 en substitución de Manuel Guillermo Varela Flores, posto que revalidou tralas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 1989. Desta forma compaxinou as súas labores como parlamentario e tenente de alcalde.

Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 1993 perdeu o seu escano tralos malos resultados do PSdeG. Porén, trala dimisión de Fernando Salgado en setembro de 1994 volveu acceder ao Parlamento. Tras consumarse a segregación de Burela do concello de Cervo en decembro de 1994, renunciou á súa acta de concelleiro en Cervo e pasou a formar parte da comisión xestora do novo concello burelense ata as eleccións municipais de maio de 1995, sendo o portavoz do grupo socialista. Formou parte do goberno encabezado polo nacionalista Manuel Parga Núñez, o cal recibiu o apoio dos socialistas en busca dun candidato de consenso entre PSdeG e PPdeG, se ben os populares non o chegaron a apoiar. Foi candidato do PSdeG-PSOE á alcaldía de Burela en 1995 perdendo fronte ó PPdeG que logrou a maioría asboluta, polo que se situou na oposición.

Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 1997 revalidou a súa acta de deputado. Nesa lexislatura situouse como un dos principais apoios do novo Secretario Xeral do PSdeG Emilio Pérez Touriño. Revalidou a súa acta tralos comicios de 2001, 2005 e 2009. Foi Presidente do Grupo Parlamentario Socialista de 1997 a 2005, e Portavoz de 2005 e 2009.

Retirouse da política de cara ás Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2012, nas cales non concorreu nas listas. Desta forma, volveu ó seu traballo en Alcoa ata a súa xubilación.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia*. Ir Indo Edicións. 2010-2011.
* Barrera, F. ed. (2002). *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Cervo

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
*Las Claustrillas*, no mosteiro de Las Huelgas
O **mosteiro de Las Huelgas** é un mosteiro cisterciense feminino, fundado en 1189 polo rei Afonso VIII de Castela e a súa esposa, a princesa de Inglaterra Leonor Plantagenet, filla de Leonor de Aquitania e de Henrique II de Inglaterra.

Situación
---------

Está situado ao occidente da cidade de Burgos (España), algo retirado do río Arlanzón, nun terreo chan que antigamente estaba ocupado por hortas e prados e que era coñecido como "Las Huelgas", debido a que as xentes do lugar acudían alí para folgar, isto é, distraerse e pasar o seu tempo de lecer.

Historia
--------

Na Idade Media, foi o máis importante mosteiro feminino de Castela, albergando raparigas pertencentes á alta nobreza e da familia real castelá. Está composto por unha biblioteca, onde as freiras gardaban libros de diferentes e numerosos temas, algúns até prohibidos pola Igrexa católica.

O mosteiro tivo numerosas abadesas (todas pertencentes á familia real castelá), entre os cales a infanta Constanza de Castela, filla de Leonor e de Afonso VIII, que foi abadesa de Las Huelgas de 1219 a 1243 e a infanta Berengaria, filla de Beatriz da Suavia e de Fernando III de León e Castela (1201-1252) e, por tanto, irmá de Afonso X o Sabio, rei de Castela e León.

Na música
---------

* O grupo de música antiga Martín Códax ten editado cancións medievais dos códices deste mosteiro de freiras.

Véxase tamén
------------

* Códex Las Huelgas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1539949
* WorldCat
* VIAF: 140219949
* BAV: ADV12564376
* BNE: XX97901
* BNF: 121098480
* EBID: ID
* GND: 5040671-1
* ISNI: 0000 0001 2291 9382
* JCyL: 1748
* LCCN: n86130231
* NLA: 35975185
* OSM: 2411110
* SUDOC: 02948023X
* WHC: 669-1005

 |
Coordenadas: 53°20′54″N 6°15′26″O﻿ / ﻿53.348333333333, -6.2572222222222

O **Abbey Theatre** ou **Amharclann na Mainistreach** en irlandés (en galego *Teatro da Abadía*), tamén coñecido como **Teatro Nacional de Irlanda** ou **Amharclann Náisiúnta na hÉireann**, é un teatro da cidade de Dublín, Irlanda. Abriu por primeira vez as súas portas ao público o 27 de decembro de 1904, e a pesar de perder o seu edificio orixinal logo dun incendio en 1951, continuou presentando obras con máis ou menos continuidade ata o presente. O Abbey foi o primeiro teatro subsidiado polo estado no mundo angloparlante; dende o ano 1925 recibiu un subsidio anual do Estado Libre Irlandés.

Nos seus primeiros anos, o teatro estaba fortemente asociado aos escritores do renacemento celta, moitos dos cales se involucraron na súa fundación, e a meirande parte deles presentaron as súas obras alí. O Abbey Theatre foi a escola de moitos dos escritores irlandeses destacados do século XX. Ademais, a través do seu extenso programa de xiras e a súa gran visibilidade no estranxeiro, particularmente de audiencias norteamericanas, converteuse nunha parte importante da industria turística de Irlanda.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Abbey Theatre Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web do Abbey Theatre

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q306434
* WorldCat
* VIAF: 127456253
* BNF: 11937333z
* EBID: ID
* GND: 5532414-9
* IBDB: 93688
* ISNI: 0000 0001 0656 928X
* LCCN: n80020304
* SUDOC: 027301540
* Treccani: abbey-theatre

 |
Panorámica dos niveis do proscenio no Tibbits Opera House, construído en Míchigan en 1882.
O **proscenio** é a zona do escenario dun teatro máis próxima ao público. No espazo que ocupa na estrutura teatral pode tomar os nomes de **anteescena**, **gravata** e **gloria**.

A palabra provén literalmente do termo latino *"proscaenium"* que, á súa vez, é a transposición do grego *προσκήνιον* formado por *προ-* (diante) e *σκηνή* (escena). Nos teatros da antigüidade, tanto gregos como romanos, chamábase *proscenio* á zona ou muro situado entre a escena (onde oficiaban os actores) e a *orchestra* (espazo onde se situaban coro, danzantes e músicos), creando en conxunto unha especie de escaleira descendente cara ao público.

Termos relacionados
-------------------

Unha definición máis sinxela, pero utilizando termos teatrais, describe o proscenio como a parte do escenario que hai entre o "pano de boca" e a platea (patio de butacas).

Teatro romano de Mérida. Detalle do proscenio.
Así mesmo, tomando o escenario como un espazo delimitado por tres planos ou paredes que conteñen e 'abrazan' a posta en escena, chámase cuarta parede ao espazo invisible que illa o escenario do público. A expresión "rompendo o proscenio" ou "rompendo a cuarta parede", úsase cando o actor se dirixe directamente á audiencia salvando o distanciamento e facendo o espectáculo máis participativo e cálido. Foi moi utilizada no chamado teatro épico de Konstantin Stanislavski e Bertolt Brecht e é unha das claves de cambio na formulación teatral desde o século XX.

### Partes do proscenio

Poden diferenciarse a **anteescena** ou proscenio avanzado; a **gravata**, parte comprendida entre a batería (liña luminosa dos focos do proscenio) e a cuncha do apuntador ou dosel de resonancia; a **gloria**, liña imaxinaria desde a que saúdan ao público os actores; e o palco de proscenio, veciño ao arco do escenario ou contiguo á escena.

Notas
-----

1. ↑  Gómez García, Manuel (1997). *Diccionario del teatro*. Madrid, Ediciones Akal. p. 684. ISBN 8446008270.
2. ↑  Diccionario Enciclopédico Abreviado. Espasa-Calpe, Madrid 1957; tomo VI, p. 799
3. ↑  Pavis, Patrice (1996). *Diccionario de teatro*. Barcelona, Paidós Ibérica. pp. 443–444. ISBN 8449306361.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q385348
* EBID: ID
* GEC: 0135055

 |
O **Antonov An-32** (designación OTAN: **Cline**) é un avión bimotor turbohélice utilizado como transporte militar. O An-32 ten excelentes características de engalaxe en condicións quentes e altas, e é axeitado para ser utilizado como transporte táctico medio e tamén para roles comerciais.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

O An-32 é esencialmente un An-26 remotorizado. Está deseñado para resistir mellor que o seu antecesor as condicións meteorolóxicas adversas. O An-32 anunciouse no Paris Air Show en maio de 1977, e distinguíase do An-26 por ter os motores elevados 1,5 m sobre a á co obxectivo de evitar danos producidos por obxectos estraños en pistas non preparadas.

O tipo conta con ás altas con slats no bordo de ataque automáticos, grandes flaps de tres rañuras, unha deriva agrandada, e un considerable aumento en potencia, conseguindo un mellor rendemento nas engalaxes e un maior teito de servizo. A situación alta dos motores sobre as ás perme hélices de maior diámetro, impulsadas por motores turbohélice Ivchenko AI-20 de 5 100 cabalos, case odobre de potencia que os motores AI-24 do Antonov An-26.

A produción na fábrica de avións do goberno en Kyiv incluíu 123 aparellos para a Forza Aérea da India, que mercou o modelo debido ás fortes relacións entre o entón líder da URSS, Leonid Brezhnev, e a líder da India, Indira Gandhi.
A meirande parte da produción foi para as forzas aéreas de Rusia e Ucraína, sendo fabricados uns 40 avións por ano entre finais dos 80 e principios dos 90. O prezo estimado dun An-32 modernizado e duns 15 millóns de dólares.

Notas
-----

1. 1 2 3  Allport, Dave (abril de 1996). "Military Transport Aircraft Directory (Part 2)". *Air International*. Vol. 50, no. 4. p. 239.
2. 1 2 3  "Ан нет, Ан есть. Украина «нашла» потерянные индийские Ан-32". *ФБА "Экономика Сегодня"* (en ruso). Arquivado dende o orixinal o 26 de xullo de 2017. Consultado o 2022-01-26.
Rolo de aceiro ó carbono.
O **aceiro ó carbono**, tamén coñecido como **aceiro de construción**, constitúe unha proporción importante dos aceiros producidos nas plantas siderúrxicas. Desta forma sepáranse respecto dos aceiros inoxidables, dos aceiros para ferramentas, dos aceiros para usos eléctricos ou dos aceiros para electrodomésticos ou partes non estruturais de vehículos de transporte. Cómpre sinalar que neste concepto de aceiro de construción pódense englobar tanto os aceiros para construción civil como para construción mecánica. Historicamente, un 90% da produción total producida mundialmente corresponde a aceiros ó carbono e o 10% restante son aceiros aleados. Porén, a tendencia é cara a un crecemento da proporción dos aceiros aleados en diminución dos aceiros ao carbono. Nesta tendencia ten importancia a necesidade de alixeirar pesos tanto para o caso das estruturas (co consecuente aforro nas cimentacións) como os requirimentos de menor consumo por peso nos automóbiles, unido neste caso á necesidade de reforzar a seguridade perante impactos sen incrementar o peso dos vehículos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Aceiro ó carbono Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Degarmo, E. Paul; Black, J T.; Kohser, Ronald A. (2003). *Materials and Processes in Manufacturing* (9th ed.). Wiley. ISBN 0-471-65653-4.
* Oberg, E.; et al. (1996). *Machinery's Handbook* (25th ed.). Industrial Press Inc. ISBN 0-8311-2599-3.
* Smith, William F.; Hashemi, Javad (2006). *Foundations of Materials Science and Engineering* (4th ed.). McGraw-Hill. ISBN 0-07-295358-6.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q967996
* AAT: 300010907
* BNCF: 39121
* BNF: 12139449v
* EBID: ID
* GND: 4164563-7
* JSTOR: carbon-steels
* LCCN: sh85020126
* MAG: 2778560533
* NDL: 00572689

 |
A gran mesquita.
A cidade de **Kairouan** (القيروان, a "cidade fortificada" en árabe), a 160 km ao sur de Tunes, tamén coñecida como "a cidade das 50 mesquitas", fundada en 670, floreceu durante a dinastía Aghlábida no século IX. O seu rico patrimonio arquitectónico inclúe a Gran Mesquita, con belas portas talladas en madeira e arabescos de estuco e as 400 columnas de mármore e pórfiro da sala de oracións, con inscricións fenicias, romanas e árabes e a Mesquita das Tres Portas, entre outras. A pesar da transferencia da capital política para Tunes no século XII, Kairouan permaneceu como capital espiritual do Magreb e en certa forma continúa a selo despois de 13 séculos de cultura islámica, sendo a terceira cidade de pelegrinaxe do islam tras Meca e Medina. A cidade foi inscrita pola UNESCO en 1988 na lista dos lugares Patrimonio da Humanidade.

A medina, coas súas murallas impoñentes e portas monumentais, alberga belas mesquitas, un antigo pozo e centenas de tendas onde as famosas alfombras de Kairouan, de pura lá, son tecidas e vendidas, así como o artesanado en cobre, latón e dos traxes tradicionais, a "jebba" e o "burnous", ornamentados ou naturais.

Mesquita das Tres Portas
O deseño típico das alfombras de Kairouan chámase "Alloucha" e faise coas cores naturais da lá, cunha bordadura de raias paralelas en padróns xeométricos. A avaliación das alfombras faise segundo a espesura do fío usado e polo número de nós por metro cadrado, sendo o "normal" de 10 a 40 mil nós, "fino" de 65 a 90 mil e "extra fino" de 160 a 500 mil. As alfombras de seda poden ter máis de 500 mil nós por metro cadrado.

En Kairouan tamén se produce unha alfombra tecida, sen nós, a "margoum", cos típicos deseños xeométricos da cultura bérber, máis leves e nunha multitude de cores.

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Notas
-----

1. ↑  "Kairouan". *Diciopedia do século 21* **2**. Edicións do Cumio, Galaxia e do Castro. 2006. p. 1164.
2. ↑  *Hutchinson Encyclopedia 1996 Edition*. *Helicon Publishing Ltd, Oxford*. 1996. p. páx.572. ISBN 1-85986-107-5.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Kairouan*** |

### Ligazóns externas

* UNESCO – Patrimonio Mundial - Kairouan
* Web oficial
* Universidade de Kairouan

| * v
* c
* e
Patrimonio da Humanidade en Tunisia |
| --- |
|  | Cartago (1979)  ·  Anfiteatro de El Djem (1979)  ·  Medina de Tunes (1979)  ·  Parque nacional de Ichkeul (1980)  ·  Cidade púnica de Kerkuane e a súa Necrópole (1985)  ·  Kairouan (1988)  ·  Medina de Sousse (1988)  ·  Dougga (1997) |  |
| Patrimonio da Humanidade  ·  Lista do Patrimonio da Humanidade en Perigo |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q179570
* WorldCat
* VIAF: 266992672
* BNF: 11938055p
* BRE: 2034206
* EBID: ID
* GeoNames: 2473449
* GND: 4029239-3
* LCCN: n82164827
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0127379
* WHC: 499

 |
Habitación de poxas en Londres (1808)
Unha **poxa**, **almoeda** ou **proia** adoita ser un proceso de compravenda de bens ou servizos baseado na competencia directa e, polo xeral, pública. O comprador que pague a maior cantidade de diñeiro ou de bens a cambio do produto. O ben poxado adxudícase ao ofertante que máis diñeiro ofrecese por el.

A poxa aberta de prezos ascendentes é, sen dúbida, a forma máis común de poxa utilizada ao longo da historia. Os participantes ofertan abertamente uns contra outros, sendo cada oferta superior á anterior. Un **poxador** pode anunciar os prezos, mentres que os ofertantes presentan ofertas de forma vocal ou electrónica.

As poxas aplícanse para o comercio en diversos contextos. Estes contextos inclúen antigüidades, pinturas, obxectos de colección raros, viños caros, mercadorías, gando, espectro de radio, coches usados, inmobles, publicidade en liña, paquetes de vacacións, comercio de emisións e moitos máis.

Notas
-----

1. ↑  "Poxa". *academia.gal*. Consultado o 2023.
2. ↑  "Almoeda". *academia.gal*. Consultado o 2023.
3. ↑  "Proia". *academia.gal*. Consultado o 2023.
4. ↑  Krishna, Vijay (2002). *Auction Theory*. Academic Press. ISBN 978-0-12-426297-3.
5. 1 2  McAfee, R. Preston (1987). *Auctions and Bidding*. Journal of Economic Literature. ISSN 0022-0515. JSTOR 2726107.
| Won norcoreano |
| --- |
| **조선민주주의인민공화국 원  en coreano** |
| Código: | KPW |
| Ámbito: |  Corea do Norte |
| Símbolo: | ₩ |
| Fracción: | 100 chon (전) |
| Moedas: | 1, 5, 10, 50 chon 1 won |
| Billetes: | 5, 10, 50, 100, 200500, 1000, 2000, 5000 won |
| Emisor: | Banco Central de R.D. de Corea |
| Taxa de troco:29-12-2011 | 1 EUR = 1166,4906 KPW1 USD = 900 KPW |
| *Troco actual* |

O **won norcoreano** (en coreano: 조선민주주의인민공화국 원, *Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk wŏn*) ou simplemente **won** (원) é a moeda oficial de Corea do Norte. Divídese en 100 chon (전). A entidade encargada de emitir o won norcoreano é o Banco central da República Democrática Popular de Corea.

Etimoloxía
----------

A palabra "won" é un termo cognado que deriva do iuan chinés e o ien xaponés. Este tres moedas teñen en común o mesmo símbolo chinés: 圓, que denota a propiedade redonda dun obxecto (as moedas). O won divídese en 100 chon ou *jeon*, que significa "diñeiro", o cal ten o mesmo orixe que en chinés para referirse ao bronce e o cobre, cos que estaban fabricadas as moedas chinesas.

Historia
--------

O won converteuse na moeda de Corea do Norte o 6 de decembro de 1947, substituíndo ao ien coreano que era aínda unha moeda en circulación. A taxa de cambio estableceuse en 100 yen por 1 KPW 1959.

O won norcoreano emítese exclusivamente para cidadáns norcoreanos, mentres que o Banco de Comercio (무역은행) emitiu unha moeda diferente para visitantes estranxeiros, como moitos outros estados socialistas fixeron no pasado. Con todo, Corea do Norte fixo dúas variedades de divisas: unha para visitantes de países socialistas que estaban coloreadas en vermello, e outra para visitantes de países capitalistas, que estaban coloreadas en azul e/ou verde. Con todo a práctica actual dos visitantes é pagar directamente con divisas fortes como o euro ou o dólar.

En 2001 o goberno norcoreano aboliu a taxa de cambio de 2,16 won por dólar (que se di que estaba baseada na data de nacemento de Kim Jong-il: o 16 de febreiro), e o tipo de cambio dos bancos norcoreanos achégase máis á tarifa do mercado negro. Unha taxa de cambio máis recente fixouse en 142,45 won = 1 USD. Con todo, a gran inflación que sofre o país ha erosionado o valor do won até o punto que se pensa que o seu valor real é parecido ao do won surcoreano.

Notas
-----

1. ↑  Hoare, James; Pares, Susan (2005). *North Korea in the 21st century: an interpretive guide* (en inglés). Global Oriental. p. 145. ISBN 978-1901903966.
**Saikai-shi - 西海市**  
| 

|  |
| --- |
|  |
|  |

 |
| Mapa |
|  |
| Localización de Saikai na prefectura de Nagasaki |
|  |
| Localización da prefectura de Nagasaki no Xapón |
| Información |
| País |  Xapón |
| Illa | Kyūshū |
| Rexión | Rexión de Kyūshū |
| Prefectura | Prefectura de Nagasaki |
| Superficie | 241,95 km2 |
| Poboación | 31.782 (2009) |
| Densidade | 131 h/km² |
| Alcalde |  |

**Saikai** (西海市, さいかいし, *Saikai-shi*) é un concello da prefectura de Nagasaki no Xapón. Está situado ao noroeste da illa de Kyūshū e no centro da prefectura, na península de Nishisonogi. A súa superficie é de 241,95 km², a poboación é de 31.782 habitantes (2009) e ten unha densidade de poboación de 131 h/km².

A cidade de Saikai foi fundada pola fusión de 5 concellos de vilas do distrito de Nishisonogi (de *Seihi*, de *Ōseto*, de *Saikai*, de *Ōshima* e de *Sakito*) no ano 2005.

O concello de Saikai limita cos concellos de Nagasaki e Sasebo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da cidade de Saikai *(en xaponés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q520267
* GeoNames: 7418808
* GeoNLP: 55DRdI
* OpenCorporates: 7000020422126
* OSM: 4010755

 |
As medidas cautelares poden ser interpostas polos xuíces
As **medidas cautelares** son as ditadas mediante providencias xudiciais, co fin de asegurar que certo dereito poderá ser feito efectivo no caso dun litixio no que se recoñeza a existencia e lexitimidade de tal dereito. As medidas cautelares non implican un respecto da existencia dun dereito do proceso, pero si a adopción de medidas xudiciais tendentes a facer efectivo o dereito que eventualmente sexa recoñecido.

Por tanto, son todas aquelas actuacións ou decisións que, sen prexulgar do resultado final, de contido positivo ou negativo, que un órgano da Administración pública ou un xuíz ou maxistrado do poder xudicial, pode adoptar para que as resultas da resolución administrativa ou xudicial fornezan plenos efectos para os interesados ou para a parte procesual. Para iso, esíxese a concorrencia de dous requisitos: o *fumus boni iuris* ou aparencia de bo dereito e o *periculum in mora* ou perigo/risco polo paso do tempo.

Notas
-----

1. ↑  Calvet Botella, Julio. "Medidas cautelares civiles". *Ministerio de Xustiza* (en castelán). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 20 de outubro de 2013. Consultado o 14 de agosto de 2014.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Medida preliminar

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6495575
* BNCF: 7187
* EBID: ID
* GND: 4062818-8
* JSTOR: injunctions
* LCCN: sh85066451
* Treccani: misure-cautelari

 |
Nintendo 3DS.
Logo de Nintendo 3DS.
**Nintendo 3DS** é unha videoconsola portátil producida pola multinacional Nintendo. O seu principal atractivo é a capacidade de mostrar gráficos en 3D sen a necesidade do uso de lentes ou calquera accesorio adicionais, grazas á autoestereoscopia

A Nintendo 3DS presenta compatibilidade co software da Nintendo DS, incluíndo Nintendo DSi software. A compañía presentou oficialmente o aparello no ano 2010 no Electronic Entertainment Expo de 2010, levando videoconsolas de proba para os asistentes ao evento. A Nintendo 3DS é a sucesora da serie portátil Nintendo DS e as súas principais competidoras son a PlayStation Portable e a recentemente lanzada PlayStation Vita, ambas de Sony.

A Nintendo 3DS foi lanzada no Xapón o 26 de febreiro de 2011; en Europa o 25 de marzo; en América do Norte o 27 de marzo; en Australia o 31 de marzo e en Corea do Sur o 28 de abril. O 28 de xullo dese mesmo ano Nintendo anunciou unha caída importante dos prezos a partir 12 de agosto. Ademais, os consumidores que mecaran o sistema polo seu prezo de saída tiveron acceso a dez xogos do Nintendo Entertainment System desde 1 de setembro de 2011 e dez xogos da Game Boy Advance desde 16 de decembro de 2011, na Nintendo eShop.

O versión **Nintendo 3DS XL** é "gran formato" do Nintendo 3DS. O seu lanzamento foi anunciado na Nintendo Directo de 22 de xuño de 2012.

Este modelo foi lanzado en 28 de xullo de 2012 no Xapón e Europa, e 19 de agosto de 2012 ao Estados Unidos.

Software
--------

* Activity Log
* AR Games
* Download Play
* Face Raiders
* Internet Browser
* Mii Maker
* Nintendo 3DS Camera
* Nintendo 3DS Sound
* Nintendo eShop
* Streetpass Mii Plaza

Xogos
-----

* Asphalt 3D
* LEGO Star Wars III: The Clone Wars
* Mario Kart 7
* Nintendogs + Cats: French Bulldog
* Nintendogs + Cats: Golden Retriever
* Nintendogs + Cats: Toy Poodle
* PES 2011 3D
* Pilotwings Resort
* Pokémon Rumble Blast
* Rayman 3D
* Ridge Racer 3D
* Samurai Warriors: Chronicles
* Super Mario 3D Land
* Super Monkey Ball 3D
* Super Street Fighter IV: 3D Edition
* The Legend of Zelda: Ocarina of Time 3D
* The Sims 3
* Tom Clancy's Ghost Recon: Shadow Wars
* Tom Clancy's Splinter Cell 3D

Vexa tamén
----------

* Nintendo DS
* Nintendo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q203597
* GiantBomb: 3045-117
* IGDB: 3ds

 |
| Timanfaya |
| --- |
|  |
|
|
| Marco Legal |
| **Figura de Protección:** | Parque nacional |
|
| **Ano de constitución:** | 9 de agosto de 1974 |
| **Superficie:** | 5.107 ha |
| **Lexislación:** | Decreto 09-08-19174 |
|
| Datos de interese |
| **País:** | España España |
| **Provincias:** |  As Palmas |
|
| **Concellos:** | Yaiza e Tinajo |
| **Ríos:** |  |
| **Picos** |  |
|
| **Direccións de interese:** |  |
| **Teléfonos:** |  |
|

O **Parque Nacional de Timanfaya** atópase nos municipios de Yaiza e Tinajo da illa de Lanzarote, nas Illas Canarias.

Foi declarado Parque Nacional o 9 de agosto de 1974. Ocupa unha extensión de 51,07 km² do suroeste da illa. Trátase dun parque de orixe volcánico. As últimas erupcións producíronse no século XVIII, entre os anos 1730 e 1736. Conta con máis de 25 volcáns, sendo algúns emblemáticos, tales como as *Montañas del Fuego*, *Montaña Rajada* ou a *Caldera del Corazoncillo*. Aínda presenta actividade volcánica, existindo puntos de calor na superficie que alcanzan os 100-120 °C e 600 °C a 13 metros de profundidade.

Este hábitat volcánico atópase nas primeiras etapas da sucesión ecolóxica (en total atópanse unhas 180 especies vexetais), polo que é un lugar excelente para o estudo dos procesos de colonización e sucesión.

En 1993, Unesco outorgoulle a cualificación de Reserva da Biosfera a toda a illa. Tamén é Zona de especial protección para as aves (1994).

Galería de imaxes
-----------------

* Charco de los Ciclos.*Charco de los Ciclos*.
* Vista xeral.Vista xeral.
* Boca do volcán.Boca do volcán.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Parque Nacional de Timanfaya Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Web oficial do Parque Nacional do Ministerio de Medio Ambiente *(en castelán)*
* Rincones de Canarias-Parque Nacional de Timanfaya *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Parques nacionais de España |
| --- |
| 
* Aigüestortes i Estany de Sant Maurici
* Arquipélago de Cabrera
* Cabañeros
* Caldera de Taburiente
* Doñana
* Garajonay
* Illas Atlánticas de Galicia
* Monfragüe
* Ordesa e Monte Perdido
* Picos de Europa
* Serra de Guadarrama
* Serra Nevada
* Tablas de Daimiel
* Teide
* Timanfaya

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1480521
* WorldCat
* VIAF: 246275839
* CDDA: 895
* GEC: 0267057
* GeoNames: 2510461
* GND: 4495839-0
* OSM: 1157737
* TGN: 7299767
* WDPA: 895

 |
Reconstrución do **perístilo** (*peristylum*) da Casa dos Vetis de Pompeia co *peristylium* porticado.
O **perístilo** (latín *peristylum*) é na arquitectura clásica unha serie de columnas que arrodean un patio ou un edificio e que marcaban unha separación respecto do pórtico. Tamén se usaban para circundar a estrutura central dos templos gregos. O espazo central delimitado polas columnas tamén se chama **perístilo** (do latín *peristylium*). Era principalmente usado na arquitectura do Antigo Exipto, na Grecia antiga e na Roma antiga, tendo esta última moita influencia no movemento neoclásico.

Co paso do tempo, a arquitectura relixiosa derivada das basílicas romanas vai dar lugar á aparición do claustro.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barbara McManus, "The Peristylium" Arquivado 27 de novembro de 2020 en Wayback Machine. *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Templo grego |
| --- |
| Áreas | Áditon ·  Naos ·  Opistódomo ·  Períbolo ·  Perístilo ·  Pronao |
| Ordes | Corintia ·  Dórica ·  Xónica |
| Elementos | Ábaco ·  Acroterio ·  Antefixo ·  Arquitrabe  ·  Atlante ·  Acanaladura ·  Capitel ·  Cariátide ·  Columna ·  Cornixa ·  Crepidoma ·  Entaboamento ·  Éntase ·  Equino ·  Estereóbata ·  Estilóbata ·  Friso ·  Frontón ·  Fuste ·  Métopa ·  Mútulo ·  Propileos ·  Tímpano ·  Tríglifo |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q725453
* AAT: 300080971
* BRE: 2331584
* EBID: ID
* GEC: 0131172
* GND: 4614435-3
* MAG: 2777044902
* Treccani: peristilio

 |
**Serov** é unha cidade rusa, do *oblast* de Sverdlovsk. Segundo o censo de 2002 tiña 99.804 habitantes.

Características
---------------

É un importante núcleo industrial, cultural e de transporte da rexión. Sitúase ó norte de Sverdlovsk, sobre a ladeira oriental dos montes Urais, na fronteira entre os Urais Medios e os do norte. Está atravesada polo río Kavka, afluente do río Sosva. Sitúase a 344 quilómetros por autoestrada de Ecaterimburgo, capital do *oblast*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Ligazóns externas

* páxina web *(en ruso)*

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189295
* BRE: 3658913
* EBID: ID
* GEC: 0061968
* GeoNames: 1492663
* MusicBrainz: ID

 |
**Braulio de Zaragoza**, tamén coñecido coa variante **Boulo**, nado en Zaragoza arredor do ano 590 e finado na mesma cidade en 651, foi un escritor e bispo visigodo de Zaragoza na Hispania posromana.

Traxectoria
-----------

Foi bispo de Zaragoza desde 631 a 651, en cuxa sede sucedeu ao seu irmán Xoán (619-631). Ademais, foi un dos intelectuais máis destacados da España visigoda. Tivo relación con Isidoro de Sevilla, de quen catalogou as súas *Etimoloxías*, ás que lle puxo títulos e dividiu en capítulos. Consérvanse numerosas epístolas que dan idea da fecunda comunicación que mantiveron.

Escribiu unha *Vida de San Millán de la Cogolla* (h. 640) e un valioso *himno* en loor do mesmo santo, que está considerado como un dos mellores poemas do período visigodo. Foi o seu discípulo Euxenio de Toledo que chegou a Zaragoza para pórse en contacto con Braulio, e soubo fundir os ensinos do seu mestre e de Isidoro de Sevilla.

Consérvanse 44 cartas do seu Epistolario que, entre outras cousas, ofrecen ampla documentación sobre a cultura do seu tempo e mostran a súa relación co papa Honorio I e cos reis visigodos Chindasvinto e Recesvinto. Tamén se lle atribúen a el as *Actas dos Mártires de Zaragoza*.

Acudiu aos concilios V (636) e VI (638) de Toledo. Morreu en Zaragoza o ano 651 e foi sucedido na diocese episcopal de devandita cidade por Samuel Tajón.

Aínda que existen dúbidas sobre a súa canonización formal, a Igrexa católica incorporouno ao Martiroloxio Romano e fixou a data da súa conmemoración o 18 de marzo, día que chegou a celebrarse até, polo menos, 1809. Posteriormente, a festividade trasladouse ao 26 de marzo.

Galicia
-------

En Galicia é padroeiro da parroquia de San Boulo de Caaveiro.

Notas
-----

1. ↑  Turismo, Turgalicia/Axencia Galega de (2015-05-04). "IGREXA IGREXA PARROQUIAL DE SAN BOULO DE CAAVEIRO EN A CAPELA A CORUÑA". *Turgalicia*. Consultado o 2023-12-02.
2. ↑  Gams, Pius Bonifacius (1957). *Series Episcoporum Ecclesiae Catholicae*. Graz: Akademische Druck- und Verlagsanstalt. p. 19. Consultado o 20 de noviembre de 2014.
3. ↑  "«Personajes de la España visigoda. Braulio.»". Arquivado dende o orixinal o 6 de septiembre de 2008. Consultado o 5 de julio de 2008.
4. ↑  ...hacia 639-640. (Trevijano 2004:355)
5. ↑  «La música en la Iglesia Romana. El Gregoriano».
6. ↑  Fatás 2009, pp. 11-12.

Véxase tamén
------------

* Categoría:Parroquias de Galicia baixo a advocación de san Boulo

Enlaces externos
----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Braulio de Zaragoza Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galifontes posúe textos orixinais acerca de:  ***Braulio de Zaragoza*** |

* *Braulio de Zaragoza* Copia arquivada en Wayback Machine en *Gran Enciclopedia Aragonesa* en línea.
* Texto de la *Vida de San Millán* de Braulio de Zaragoza.
* Cronología del obispado de Zaragoza.
Coordenadas: 27°22′S 55°54′O﻿ / ﻿-27.367, -55.900

**Posadas** é unha cidade da Arxentina, capital da provincia de Misiones e cabeceira do departamento Capital. Atópase na beira esquerda do río Paraná, ao suroeste da provincia e no noroeste do departamento Capital.

É a cidade máis poboada de Misiones e o seu centro administrativo, comercial e cultural. No seu albor forxouse arredor do porto sobre o río Paraná, e o seu crecemento tardou en concretarse por ser unha das últimas zonas do territorio arxentino en poboarse. Actualmente é unha das cidades con máis actividade e crecimiento de toda a rexión NEA. A súa influencia esténdese até a veciña cidade de Garupá, coa que conforma o Gran Posadas. A ponte San Roque González de Santa Cruz, tendida sobre o río Paraná únea coa cidade de Encarnación, na República de Paraguai.

O municipio de Posadas é o órgano administrativo encargado de rexer a cidade e zonas próximas. Ocupa a parte urbana da cidade máis unha zona rural situada ao sur e oeste da mesma, chegando até o límite coa provincia de Corrientes. Algunhas paraxes da zona rural (como o Centro Correntino, Itaembé Miní e Colonia Laosiana) foron absorbidas pola urbe no transcurso da década pasada.

Está localizada sobre a Ruta Nacional 12 e a Provincial 213. A cidade atópase a 98 km da cidade de Oberá, segunda cidade da provincia, a 310 km de Puerto Iguazú, a 350 km de Asunción, capital de Paraguai e a 1003 km da cidade de Buenos Aires (o acceso é directo con varias frecuencias diarias de coches).

Notas
-----

1. ↑  "Posadas, nuestra ciudad". *Gobierno de la Provincia de Misiones*. Arquivado dende o orixinal o 10/11/2013. Consultado o 2021-11-01.
2. ↑  Barreyro, Julio G. (1979). *Breve historia de Misiones* (en castelán). Plus Ultra.
3. ↑  "La ciudad de Garupá celebra sus 78 años de vida". *Municipios de Argentina*. Arquivado dende o orixinal o 01/11/2021. Consultado o 2021-11-01.
4. ↑  "Posadas, la ciudad que más se expandió en los últimos 30 años – Economis". *Economis* (en castelán). Consultado o 2021-11-01.
5. ↑  Paiva, Hernán Ramón (2015). "Ciudad, movilidad espacial y sectores populares: una aproximación al Sistema Integrado de Transporte Metropolitano del Gran Posadas, Misiones, Argentina". *Transporte y Territorio* (13): 149–169. ISSN 1852-7175.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Posadas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q44238
* WorldCat
* VIAF: 156015997
* BNF: 14554315f
* EBID: ID
* GEC: 0052382
* GeoNames: 3429886
* GND: 5035239-8
* LCCN: n85353391
* MusicBrainz: ID
* WOEID: 466882

 |
Coordenadas: 31°23′0″S 57°57′0″O﻿ / ﻿-31.38333, -57.95000

Vista desde o porto da cidade de Salto
**Salto**, antigamente chamada **Salto Oriental**, é a segunda cidade máis grande do Uruguai, con 100.572 habitantes (2006). Capital do departamento de Salto, localízase ao norte do departamento, nas beiras do río Uruguai, a 502 km da cidade de Montevideo.

Historia
--------

En 1756 un destacamento de 400 homes comandado polo gobernador de Montevideo, José Joaquín de Viana, estableceu nos arredores da actual cidade un forte ao que denominou **San Antonio del Salto Chico**. En 1763 abandonáronse as instalacións militares pero foron de novo acondicionadas en 1768 e serviu como cárceres para os xesuítas, continuou en funcionamento ata 1782. En 1817 o exército portugués estableceu un campamento militar para observar as evolucións das tropas de José Gervasio Artigas que se atopaban no Arapey.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q335506
* WorldCat
* VIAF: 124362429
* EBID: ID
* GeoNames: 3440714
* GND: 7693034-8
* LCCN: n82148919
* SUDOC: 256668760
* WOEID: 468056

 |
Praza de Armas de Bagua Grande
**Bagua Grande** é unha cidade do nororiente do Perú, capital da provincia de Utcubamba (Amazonas), (5º45'S e 78º26'O), situada a beiras do río Utcubamba a uns 450 msnm. Non debe confundirse coa cidade de Bagua na provincia homónima.

Converteuse de zona rural a zona urbana debido a unha forte migración a finais dos anos sesenta. Agora é un activo centro comercial transitorio e a cidade máis importante da rexión de Amazonas, cunha poboación de máis de 100 000 habitantes.

A zona urbana está emprazada nunha ladeira, sendo unha cidade moi cálida e fértil, onde chove durante case todo o ano. A economía está baseada no comercio e a produción agrícola, en especial de arroz, millo e café. O comercio é activo coas cidades de Chiclayo, Jaén, e co veciño departamento de San Martín. Posúe industrias menores, de pilado e muíños de arroz, e embotelladoras de augas gasosas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* www.muniutcubamba.gob.pe

Coordenadas: 5°45′S 78°26′O﻿ / ﻿-5.750, -78.433

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q793765
* GeoNames: 3699484

 |
A **Gliptoteca de Múnic** é un museo situado na cidade alemá do mesmo nome que foi encargado polo rei bávaro Luís I para albergar a súa colección de esculturas gregas e romanas. Foi deseñado por Leo von Klenze no estilo neoclásico e construído entre 1816 e 1830. No presente, o museo forma parte do Kunstareal.

Historia
--------

A Gliptoteca foi encargada polo príncipe herdeiro (logo rei) Luís I de Baviera xunto con outros proxectos, como a veciña Königsplatz e o edificio que alberga a Colección Estatal de Antigüidades Gregas e Romanas, como un monumento á Grecia antiga. Luís tiña a visión dunha «Atenas alemá» na que se lembraría a antiga cultura grega, e fixo construíla fronte ás portas de Múnic.

A disposición do complexo da Königsplatz foi deseñada polos arquitectos Karl von Fischer e Leo von Klenze en 1815, ordenándoa este segundo o estilo dun foro, coa Gliptoteca no lado norte. As paredes do museo foron adornadas con coloridos frescos e estucos realizados por distinguidos artistas tales como Peter von Cornelius e Wilhelm von Kaulbach.

Nos poucos anos entre 1806 e a apertura do museo en 1830, Luís completou unha das mellores coleccións de esculturas grecorromanas da época. A través dos seus axentes logrou adquirir pezas tales como a Medusa Rondanini, o Fauno Barberini e, en 1813, as figuras do Templo de Afea en Exina.

A segunda guerra mundial non destruíu as obras de arte da Gliptoteca, aínda que desafortunadamente os frescos non sobreviviron e só uns poucos ladrillos pintados eran visibles tras a reapertura do museo en 1972.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q162077
* WorldCat
* VIAF: 156625362
* BAV: ADV10092580
* BIBSYS: 2092721
* BNE: XX92990
* BNF: 12091346p
* CANTIC: a19300499
* CiNii: DA04896289
* EBID: ID
* GeoNames: 6544561
* GND: 5238388-X
* ICCU: UFIV042903
* ISNI: 0000 0001 2369 7443
* LCCN: n50054181
* OSM: 532621
* Structurae: 20033027
* SUDOC: 029246504
* ULAN: 500303266

 |
Coordenadas: 38°58′01″N 76°51′43″O﻿ / ﻿38.96694, -76.86194

Igrexa de St. Matthias en Lanham
**Lanham** é unha pequena cidade do condado de Prince George do esdtado de Maryland, nos Estados Unidos.

Xeografía
---------

Situado a unha altitude media de 52 msnm, o municipio ocupa unha superficie de 9,19 km2.

Segundo o censo de 2020 dos Estados Unidos tiña unha poboación de 11 282 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 1 234,70 hab./km2. 

A estación de New Carrollton (terminal da liña laranxa do metro de Washington) así como unha estación de Amtrak atópanse ao longo da Capital Beltway en New Carrollton, Maryland.

O Doctors Community Hospital está situado en Lanham.

Demografía
----------

Dos 11 157 habitantes de Lanham en 2020, o 13,95 % eran brancos, o 65,58 % eran afroamericanos, o 0,4 % eran amerindios, o 3,14 % eran asiáticos, o 0,6 % eran insulares do Pacífico, o 14,43 % eran doutras razas, e o 2,43 % pertencían a dúas ou máis razas. Do total da poboación, o 22,34 % eran hispanos ou latinos de calquera raza.

Notas
-----

1. ↑  "Lanham". Geographic Names Information System. United States Geological Survey, United States Department of the Interior.
2. ↑  Lanham. *Geographic Names Information System*. United States Geological Survey, United States Department of the Interior.
3. ↑  "2020 U.S. Gazetteer Files". United States Census Bureau. Consultado o 30 de outubro de 2022.
4. ↑  "Doctors Community Hospital" Arquivado 30 de outubro de 2022 en Wayback Machine.. *Doctors Community Hospital* website.
5. ↑  "US Board on Geographic Names". Servizo Xeológico de Estados Unidos. 25 de outubro de 2007. Consultado o 30 de outubro de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lanham, Maryland*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial *(en inglés)*.

Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q755882
* GeoNames: 7258832
* GNIS: 2390033

 |
Coordenadas: 38°34′36″N 92°10′25″O﻿ / ﻿38.57667, -92.17361

**Jefferson City** é a capital do estado de Missouri, en Estados Unidos. Está situada no condado de Cole. Recibe o seu nome do presidente Thomas Jefferson.

Xeografía
---------

As coordenadas xeográficas son 38°38´58´´N, 92°12´52´´W

Segundo a Oficina de Censo dos Estados Unidos, en 2000 a cidade ten unha área total de 73.2 km². 70.6 km² deles son terra e 2.6 km² auga. A área total consiste de 3.61% de auga.

Demografía
----------

Segundo o censo de 2006, hai 39, persoas, 15,794 residencias e 9,207 familias que residen na cidade. A densidade da poboación é 561.6 km². Hai 16,987 vivendas nunha densidade mediana de 240.7 km². A constitución racial da cidade é 81.50% caucásicos, 14.70% de afroamericanos, 0.38% de nativos americanos, 1.23% de asiáticos, 0.05% de insulars do Pacífico, 2.14% doutras etnicidades. 1.55% da poboación é hispana ou latina de calquera etnicidad.

Na cidade a poboación está repartida con 20.9% menor de 18 anos, 11.0% de 18 a 24 anos, 32.1% de 25 a 44 anos, 22.0% de 45 a 64 anos, e 14.0% de 65 anos ou maior. A idade media é 36 anos. Por cada 100 mulleres hai 105.3 homes. Por cada 100 mulleres de 18 anos ou maiores, hai 106.6 homes.

Hai 15,794 fogares do cal 27.9% ten nenos menores de 18 anos que vive con eles, 44.4% son parellas casadas que viven xuntas, 10.8% ten a un xefe de fogar feminino sen a presenza de esposo, e 41.7% é individual. 36.1% de todas casas son construídas para individuos e 11.9% ten alguén que vive individualmente, maior de 65 anos ou máis. A media habitacional da casa é 2.21 e a media habitacional da familia 2.90.

O ingreso medio para un fogar na cidade son US$39,628, e os ingresos medios para unha familia son US$52,627. Os homes teñen un ingreso medio de US$35,050 e as mulleres US$25,521. Os impostos por habitante para a cidade son US$21,268. Preto de 11.5% da poboación e 7.3% de familias están debaixo da liña da pobreza. Fóra da xente total que vive na pobreza, incluíndo 17.1% menor de 18 anos e 7.1% de 65 anos ou maior.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Jefferson City, Missouri Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28180
* WorldCat
* VIAF: 264239222
* BRE: 1952243
* EBID: ID
* GEC: 0034444
* GeoNames: 4392388
* GND: 4232047-1
* GNIS: 758233
* Google Maps: 12891493785496246701
* LCCN: n79063986
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge946690

 |
**Paterson** é unha cidade do estado de Nova Jersey, nos Estados Unidos de América. É a sede e cidade máis poboada do condado de Passaic, con 146.199 habitantes segundo o censo do 2010. Paterson é coñecida como *Silk City* ("A cidade da seda") pola súa posición dominante na produción de seda a finais do século XIX.

Historia
--------

Durante a Segunda guerra mundial a economía revitalizouse grazas á fabricación de motores de avións, pero unha vez rematada a guerra, a crise que afectou a todo o país pasou tamén factura á cidade. Nos anos 70 o problema do desemprego era crítico, situación que non mellorou moito hoxe en día.

Xeografía
---------

Paterson atópase ao sur do condado de Passaic, dentro da área metropolitana de Nova York. Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos a área total da cidade é de 22,6 km², dos cales 21,9 km² son de terra e o resto, 0,8 km², é auga.

Demografía
----------

Segundo o censo do ano 2010, había 146.199 habitantes, 44.329 fogares e 33.353 familias residindo na cidade. Cunha densidade de poboación de 6.826,4/km², Paterson é a terceira cidade máis densa dos Estados Unidos entre as maiores de 100.000 habitantes, só por detrás de Nova York e San Francisco.

### Grupos étnicos

O 34,68% dos habitantes son brancos, o 31,68% afroamericanos, o 3,24% asiáticos, o 1,06% nativos americanos e o resto doutras etnias. A porcentaxe de hispanos é do 57,63%, a maior parte procedentes do Perú, Colombia, República Dominicana e Porto Rico.

Paterson na cultura popular
---------------------------

O filme de 2016 *Paterson*, dirixido por Jim Jarmusch, foi filmado na cidade. Conta a historia dun condutor de bus chamado Paterson que escribe poesía no seu tempo libre.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q138391
* WorldCat
* VIAF: 139491974
* BNF: 12648659j
* BRE: 2323697
* EBID: ID
* GEC: 0049410
* GeoNames: 5102466
* GND: 4442930-7
* GNIS: 885343
* ISNI: 0000 0004 0419 528X
* LCCN: n50056247
* MusicBrainz: ID
* OSM: 170726

 |
Localización de Bryan
**Bryan** é unha cidade, sede do condado de Brazos no estado de Texas, Estados Unidos. O lema da cidade é *The Good Life, Texas Style*.

Xeografía
---------

Bryan localízase preto do centro xeográfico do condado, a 150 km ao noroeste de Houston, 270 km ao nordeste de San Antonio e case á mesma distancia ao sur de Dallas. A cidade ten unha área total de 112,3 km², dos cales 0,2 km² corresponden a augas.

Comunicacións
-------------

Bryan enlaza coas autoestradas 6, 21 e 190 e as estradas 158, 1179, 1687 e 1688, tamén ten conexións co Missouri Pacific Railroad e co Southern Pacific Railroad.

Demografía
----------

Segundo o censo do ano 2000 vivían na cidade 65.660 persoas en 23.759 domicilios con 14.873 familias. A densidade de poboación era de 584,9 habitantes por km². A composición étnica da poboación era a seguinte, 64,65% brancos, 17,72% afroamericanos, 0,40% nativos americanos, 1,65% asiáticos, 0,08% polinesios e melanesios e 13,32% doutros grupos étnicos. Aproximadamente 2,17% eran de ascendencia mixta e 27,83% da poboación era hispana. Dos 23.759 domicilios, 32,3% tiñan nenos con menos de 18 anos que vivían no seo da familia. 44,2% eran casados ou en cohabitación. 14,0% eran nais solteiras e 37,4% non tiñan familia. O 26,1% de todas as familias estaban formadas por un só individuo e no 7,7% das familias vivían persoas con 65 anos ou máis. A media dos habitantes de cada casa era de 2,65 e a media do tamaño das familias de 3,27 persoas. O 27,0% da poboación era de menos de 18 anos, 18,1% de 18 a 24, 29,8% de 25 a 44, 15,8% de 45 a 64, e 9,3% nos 65 anos ou máis. A idade media era de 28 anos. Por cada 100 mulleres había 99,2 homes. Por cada 100 mulleres de máis de 18 había 95,7 homes. O rendemento medio anual de cada núcleo familiar era de 31.672 dólares, e a renda familiar media de 41.433 dólares. Os homes tiñan unha renda media de 29.780 dólares e as mulleres de 22.428 dólares. A renda per cápita ascendia a 15.770 dólares. 22,3% da poboación e 15,5% das familias vivían debaixo da liña da pobreza, destes, 27,0% eran nenos e adolescentes con menos de 18 anos e 11,7% tiñan 65 anos ou máis.

Historia
--------

Os primeiros colonos na zona establecéronse por volta de 1820 financiados por Stephen F. Austin, en 1865 cando se construía a Houston & Texas Central Railroad William Joel Bryan, sobriño de Austin, financiou a construción dunha nova cidade, á que lle deron na súa honra o seu nome en 1872. En 1884 tiña 3000 habitantes e en 1889 comezou a electrificación e a construción dunha rede de subministración de auga. En 1900 Bryan estaba conectada a un segundo ferrocarril, International-Great Northern Railroad e a poboación chegaba aos 3589 habitantes. Ao longo dos seguintes anos, o número de residentes continuou a aumentar: 4132 (en 1910), 6307 (en 1920), 7814 (en 1930) e 11.842 (en 1940).

Ligazóns externas
-----------------

* Web da cidade de Bryan (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q695556
* EBID: ID
* GEC: 0440435
* GeoNames: 4677008
* GNIS: 1353099
* MusicBrainz: ID
* TGN: 2102950

 |