recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A 62º edición do **Trofeo Emma Cuervo** celebrouse en Ribadeo o 27 de xullo de 2013 a partido único entre o Club Deportivo Lugo e o Sporting de Gijón. O campión foi o Lugo. O torneo celebrouse poucos días despois do tráxico accidente ferroviario de Angrois, polo que ambos equipos vestiron durante o partido brazaletes negros, sendo precedidos ademais antes de entrar ao campo por uns nenos portando unha bandeira de Galicia cun crespón negro en sinal de loito.

Participantes
-------------

|  |  |
| --- | --- |
| España Sporting de Gijón | Equipo da Segunda División. |
| Galicia Club Deportivo Lugo | Equipo da Segunda División. |

Partidos
--------

### Final

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| **Sporting de Gijón** |  **1–2** | **Club Deportivo Lugo** | 27 de xullo de 2013, 19:30 (CET) – Estadio Pepe Barrera, RibadeoÁrbitro: Rubén Eiriz Mata |
| Álex Barrera Anotado no 43º minuto 43' | Informe | Bernando Anotado no 34º minuto 34' (p.m.)Sandaza Anotado no 57º minuto 57' |
|  |

| Trofeo Emma CuervoCampión 2013 |
| --- |
| **Club Deportivo Lugo****Segundo título** |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do torneo en rsssf.com *(en inglés)*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Trofeo Emma Cuervo 2012** |  **Trofeo Emma Cuervo** 2013 | Sucesor:**Trofeo Emma Cuervo 2014** |
***Todas las canciones hablan de mí*** é un filme español estreado o 10 de decembro de 2010 e dirixido por Jonás Trueba. O filme recibiu dous nomeamentos ós Premios Goya, o de mellor director novel e o de mellor actor revelación (Oriol Vila). Ademais de Vila, o filme está protagonizado por Bárbara Lennie, Bruno Bergonzini e Valeria Alonso.

Sinopse
-------

Ramiro (Oriol Vila) está tolamente namorado de Andrea (Bárbara Lennie), mais un día a relación remata. Ramiro non é quen de superar o acontecido aínda que se esforce por distraerse ou buscar outras relacións. O filme trata sobre o fermoso que é estar namorado, así como o difícil que é superar unha ruptura.

Notas
-----

1. ↑  Los finalistas: Todas las canciones hablan de mí
2. ↑  Días de cine - 'Todas las canciones hablan de mí'

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Todas las canciones hablan de mí* na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9088002
* AlloCiné: 187935
* FilmAffinity: 723245
* IMDb: tt1179927
* LUMIERE: 36721
* OFDb: 216344
* Rotten Tomatoes: todas\_las\_canciones\_hablan\_de\_mi
* TMDb: 89734

 |
**Todos Tus Muertos** (abreviado como **TTM**) é un grupo de música de Buenos Aires. Foi formada a mediados da década de 1980 e publicaron seis discos até a súa disolución en 2000. En 2004, tres dos integrantes orixinais retomaron o proxecto cunha xira de reunión, publicando un álbum en directo. Mesturan rock, punk e reggae, con letras influenciadas polo movemento rastafari e a crítica social.

Historia
--------

O grupo formouse arredor de 1985, con Félix Gutiérrez no baixo, Horacio Villafañe («Gamexane») na guitarra (anteriormente integrantes de Los Laxantes), Cristian Ruiz na batería e Fidel Nadal como cantante. En 1986 editaron o sinxelo «Noches agitadas de cementerio», cun son máis punk ca posteriormente.

En 1988 editaron o seu primeiro disco, *Todos Tus Muertos*, que lles permitiu comezar a tocar noutros países grazas a temas como "Gente que no". En 1992 tocaron con Mano Negra na súa xira pola Arxentina, tralo cal Fidel e Félix participaron na gravación de *Casa Babylon*. Despois Manu Chao colaborou na gravación do seu terceiro disco, *Dale aborigen*, no cal tamén participou Fermin Muguruza de Negu Gorriak e músicos de Los Fabulosos Cadillacs e Los Auténticos Decadentes.

Trala entrada no grupo de Pablo Molina nas percusións e os coros, saíron de xira por Latinoamérica e Europa, editando o disco en directo *Argentina te asesina*. Dous anos despois gravaron e editaron co selo TTM Discos un álbum de versións e remisturas, *Subversiones*.

En 1998 lanzaron novo material de estudio, *El camino real*, con videoclips como «Dignidad» (novamente con Fermin Muguruza) e «No te la vas a acabar». Pero ese mesmo ano separáronse. Nadal afondou na cultura rastafari e editou algúns álbums reggae coa participación de Molina, Gamexane volveu ao punk coa banda Responsables No Inscriptos, e Pablo Potenzoni participou noutros proxectos musicais en España.

En 2010 a banda reuniuse con Pablo Molina como cantante, gravando un novo disco titulado *Crisis Mundial*.

Membros
-------

### Formación actual

* Pablo Molina (voz)
* Félix Gutiérrez (baixo e coros)
* Horacio «Gamexane» Villafañe (guitarra e coros)
* Christian Fabrizio (batería)
* Germán Álvarez (teclado e coros)

### Formación anterior (1994-2000)

* Fidel Nadal (voz)
* Pablo «Dronkit Master» Molina (voz, teclados e percusións)
* Félix Gutiérrez (baixo e coros)
* Horacio «Gamexane» Villafañe (guitarra e coros)
* Pablo Potenzoni (batería)

Discografía
-----------

* *Todos Tus Muertos* (1988)
* *Nena de Hiroshima* (1991)
* *Dale aborigen* (1994)
* *Argentina te asesina* (1995)
* *Subversiones* (1996)
* *El camino real* (1998)
* *Re-unión en vivo* (2006)
* *Crisis Mundial* (2010)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web *(en castelán)*.
* www.todostusmuertos.com.ar *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3179668
* WorldCat
* VIAF: 147959045
* AllMusic: mn0000936315
* Discogs: 985330
* Europeana: ID
* ISNI: 0000 0000 9962 4868
* LCCN: n2005077126
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 474420

 |
A **turmalina** (da palabra cingalesa *turmali*, que significa pedra que atrae as cinzas) é un mineral da clase dos silicatos cuxa fórmula química é variable xa que forma unha serie isomorfa de minerais de diversa composición química.

Aspecto
-------

A turmalina cristaliza en forma de cristais prismáticos hexagonais ou de crecemento radiado ou acicular. Tamén aparece de forma amorfa e masiva.

* TurmalinaTurmalina
* Turmalina rubelitaTurmalina rubelita
* Turmalina verdelitaTurmalina verdelita
* Cuarzo e turmalinaCuarzo e turmalina

### Variedades da turmalina segundo a súa composición

O grupo da turmalina está formado por unha serie isomorfa de diversos minerais. Son os seguintes:

* **Elbaíta**, con sodio, litio e aluminio.
* **Dravita**, con sodio, magnesio e aluminio.
* **Chorlo**, con sodio, ferro2+ e aluminio.
* **Buerxerita**, con sodio, ferro3+ e aluminio.
* **Uvita**, con calcio, magnesio e aluminio.
* **Liddicoatita**, con calcio, litio e aluminio.

### Variedades da turmalina segundo a súa cor

Segundo sexa a súa cor. Podemos diferenciar entre:

* **Acroíta**, de cor branca.
* **Indigolita**, de cor azul.
* **Rubelita**, de cor rosa ou vermella.
* **Verdelita**, de cor verde.

Tamén podemos atopar turmalina incolora, amarela, parda e negra.

Lugares onde se topa
--------------------

Pódese atopar en granitos e gneises e, especialmente, nos filóns do tipo pegmatítico. Trátase dun mineral hidrotermal de altas temperaturas, procedente de fluídos profundos que escaparon ó final do proceso de cristalización. Aparece frecuentemente en asociación con cuarzos, feldespatos, micas e berilos.

Usos da turmalina
-----------------

Polas súas propiedades piezoeléctricas a turmalina utilízase para a fabricación de calibradores de presión.

É moi apreciada no coleccionismo e no mundo da xoiería.

Propiedades
-----------

A turmalina presenta propiedades piroeléctricas e piezoeléctricas. Nos seus extremos acumálanse cargas opostas tanto baixo presión como ó quentala. Estas cargas poden atraer pequenos obxectos.

Outros silicatos
----------------

Outros silicatos a destacar son o cuarzo, o feldespato, a mica e a olivina.

Véxase tamén
------------

* Isomorfismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q179911
* AAT: 300011163
* BRE: 4211307
* EBID: ID
* GND: 4242784-8
* JSTOR: tourmaline
* LCCN: sh85136270
* MAG: 2777980256
* Mindat: 4003
* NDL: 00577520
* NKC: ph538443

 |
**Todd Harry Rundgren**, nado o 22 de xuño de 1948, é un multiinstrumentista, cantante, compositor, artista multimedia, enxeñeio de son e produtor musical estadounidense que ten interpretado un diverso rango de estilos como artista en solitario e como membro da banda Utopia. É coñecido pola súa música sofisticada e pouco ortodoxa, os seus espectáculos ocasionalmente luxosos, e os seus posteriores experimentas con entretemento interactivo. Tamén produciu videos musicais e foi un "early adopter" e promotor de varias tecnoloxías informátias, como o uso de Internet como medio para a distribución de música a finais dos 90.

Nativo de Filadelfia, Rundgren comezou a súa carreira profesional a mediados dos 60, formando a banda psicodélica Nazz en 1967. Dous anos despois deixou Nazz para centrarse na súa carreira en solitario e inmediatamente conseguiu o seu prmeiro top 40 nos Estados Unidos con "We Gotta Get You a Woman" (1970). Entre as súas mellores cancións están "Hello It's Me" e "I Saw the Light" do álbum *Something/Anything?* (1972), que foron emitidas con frecuencia en radios de rock clásico, e o sinxelo de 1983 "Bang the Drum All Day", que aparece moito en estadios deportivos, anuncios e trailers de películas. Aínda que menos coñecida, "Couldn't I Just Tell You" (1972) foi uha canción influínte para moitos artistas do xénero power pop. O seu álbum de 1973 *A Wizard, a True Star* segue sendo unha influencia nas xeracións posteriores de músicos de lo-fi.

Rundgren é considerado un pioneiro nos campos da música electrónica, do rock progresivo, dos videos musicais, do software informático, e da distribución de música por Internet. Rundgren organizou o primeiro concerto interactivo por televisión en 1978, deseñou a primeira tableta gráfica a cor en 1980, e creou o primeiro álbum interactivo, *No World Order*, en 1994. Ademais, foi un dos primeiros músico en destacar tanto como artista comoprodutor. Destaca o seu traballo de producións nos álbums *Straight Up* (1971) de Badfinger, *We're an American Band* (1973) de Grand Funk Railroad, *New York Dolls* (1973) de The New York Dolls, *Bat Out of Hell* (1977) de Meat Loaf, e *Skylarking* (1986) de XTC. Foi incluído no Rock and Roll Hall of Fame en 2021.

Notas
-----

1. 1 2  "Todd Rundgren". *www.soundonsound.com*. Consultado o 2022-12-15.
2. ↑  *All music guide : the definitive guide to popular music* (4th ed ed.). San Francisco: Backbeat Books/All Media Guide. 2001. p. 464. ISBN 978-0-87930-627-4. OCLC 48223513.
3. 1 2  "Todd Rundgren: Something/Anything? / A Wizard, a True Star". *Pitchfork* (en inglés). Consultado o 2022-12-16.
4. ↑  "Todd Rundgren Biography, Songs, & Albums". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2022-12-16.
5. ↑  "Todd Rundgren". *Bohemian - Sonoma & Napa Counties* (en inglés). 1997-07-31. Consultado o 2022-12-16.
6. ↑  "Todd Rundgren". *Rock & Roll Hall of Fame*. Consultado o 2022-12-16.
Diagrama en corte dun tubo de raios catódicos usado en televisores e monitores en cor:  
**1.** Canóns de electróns  
**2.** Feixes de electróns  
**3.** Máscara frontal  
**4.** Capa de fósforo con pigmentos vermello, verde e azul  
**5.** Detalle da capa de fósforo
Un **tubo de raios catódicos** (**TRC**, coñecido tamén polas súas siglas en inglés **CRT** de *cathode ray tube*) é un sistema de presentación de imaxes que consiste nunha válvula termoiónica que contén un canón de electróns e unha pantalla fluorescente e os dispositivos internos ou externos, precisos para acelerar e desviar o raio de electróns e que se usa para crear imaxes de luz emitidas ao impactaren os electróns en puntos determinados da pantalla fluorescente. Emprégase en televisores, monitores, osciloscopios ou radares. Inventouno Ferdinand Braun en 1897, desde a primeira década do século XXI estase a substituír por pantallas de plasma e LCD.

Funcionamento
-------------

O último ánodo da válvula recóbrese dun elemento capaz de emitir luz cando un feixe de electróns incide sobre el. Para poder controlar a intensidade do punto da imaxe, colócanse no camiño dos electróns uns terminais que fan o efecto de lente electrónica que permiten que todos os electróns do feixe incidan nun punto estreito da pantalla. Exteriormente colócanse unhas bobinas coas que se controla un campo magnético que despraza o feixe de electróns por toda a pantalla, iluminándoa en todos os seus puntos, controlando axeitadamente a intensidade do feixo en cada momento, xérase unha imaxe na pantalla.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Raios catódicos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83913
* GEC: 0215980
* GND: 4151899-8
* JSTOR: cathode-ray-tubes
* MAG: 51466007
* NDL: 00560921
* PSH: 2031

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D055984

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos tibetanos. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Travellers and Magicians*** (en dzongkha: ཆང་ཧུབ་ཐེངས་གཅིག་གི་འཁྲུལ་སྣང) é un filme butanés escrito e dirixido polo lama budista Khyentse Norbu, tamén coñecido como Dzongsar Jamyang Khyentse Rinpoche. O filme é a primeira longametraxe rodada e producida completamente no Reino de Bután, e está en lingua dzongkha. A maioría dos actores non eran profesionais, agás Tshewang Dendup, un coñecido actor de radio e produtor butanés. É un dos primeiros filmes en amosar unha perspectiva budista do Himalaia.

Sinopse
-------

Un mozo oficial do goberno de Bután chamado Dondup (interpretado por Tshewang Dendup) que está obsesionado cos Estados Unidos (xa que ten mesmo un gho denim) soña con fuxir da súa fermosa pero illada vila. A súa esperanza é obter unha visa na embaixada dos Estados Unidos e así poder saír do país. Porén, perde o autobús que o levaba á capital, Thimphu, e vese obrigado a facer autostop acompañado por un vendedor de mazás, un monxe budista cun dramyin, un bébedo, un fabricante de papel de arroz e a súa filla Sonam (interpretada por Sonam Lhamo). Para pasalo tempo, o monxe conta a historia de Tashi, un mozo de granxa que, ó igual que Dondup, soña con escapar da súa vila para ir na procura de mulleres fermosas.

Notas
-----

1. ↑  Clayton, Sue (abril de 2007). "Film-making in Bhutan: The view from Shangri-La". *New Cinemas: Journal of Contemporary Film* **5** (1): 79. doi:10.1386/ncin.5.1.75\_4.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Travellers and Magicians* na IMDb *(en inglés)*.

* Portal:Cine
* Portal:Bután

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2298281
* Allmovie: v295531
* AlloCiné: 54125
* Box Office Mojo: travellersandmagicians
* IMDb: tt0378906
* LUMIERE: 22260
* Metacritic: travelers-and-magicians
* OFDb: 50780
* Rotten Tomatoes: travelers\_and\_magicians
* TMDb: 37232

 |
**Tannhäuser** foi un cabaleiro e poeta alemán morto no 1265 que, segundo as lendas alemás, fundou o Venusberg, o fogar subterréneo de Venus e durante un ano estivo alí dándolle culto. Tras arrependirse peregrinou a Roma, onde o papa Urbano IV lle dixo que era tan imposible concederlle o perdón como ver reverdecer a súa caxata de peregrino. Algunhas versións contan que, durante o seu camiño de volta, a súa caxata se cubriu de follas; outras, que se arrepentiu e foi a parar a Terra Santa, onde morreu. A lenda fíxoa famosa a ópera Tannhäuser de Richard Wagner.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q810443
* WorldCat
* VIAF: 19872631
* BNF: 13959191r
* BRE: 4181585
* CERL: cnp00396656
* DeutscheBio: 118620746
* EBID: ID
* FAST: 159917
* GEC: 0065162
* GND: 118620746
* ICCU: CFIV242019
* ISNI: 0000 0000 0298 3195
* LCCN: n85042938
* MusicBrainz: ID
* NKC: jn20010525067
* NNDB: 000098133
* NTA: 069621616
* Songkick: 614725
* SUDOC: 027471632
* Treccani: tannhauser

 |
Bandeira de Galicia.
A **vexiloloxía** é o estudo das bandeiras, a súa forma, cor, creación, significado e simboloxía (integrándose así na semiótica), tipos de estandartes que amosa (escudos, iconas, mesturas) e uso (nacional, rexional, local, supranacional, civil, militar, institucional etc.).

Clasificación inicial
---------------------

Bandeira da II República Española.
As bandeiras poden ter franxas verticais (no caso de que o ancho da intermedia sexa o dobre das outras exteriores chámase *pau canadense* en referencia a que é a máis coñecida con esta característica) ou horizontais (iguais, por exemplo, na bandeira da Segunda República Española e con anchos nas proporcións correspondentes ó *pau canadense* no caso da actual bandeira constitucional de 1978 aprobada en 1981), unha cruz (en forma de +, chamada escandinava se está descentrada cara á esquerda) ou un aspa (en forma de X, tamén denominado co galicismo *saltire*), e unha diagonal de esquerda a dereita ascendente (chamada banda) ou descendente (nomeada faixa).

Tamén pode ter ornados (ou ornatos, "adornos", de moi diversos motivos, coma encaixe, flores, cadeas, coroas etc.) no bordo. Un lugar especial é o curruncho superior esquerdo, chamado cantón. A disposición de certos elementos repetidos adoita ter certa simetría na súa localización e/ou disposición (radial, horizontal ou vertical), dando lugar a distribucións en *cadrado*, en *rombo*, en *sotuer*, en *armiño*, en *casas*, en *punta*, en *pau*, en *arlequín*, enfrontados, nos extremos etc. No caso de animais, dúas posturas habituais son rampantes (a dúas patas en ataque) ou pasante (camiñando).

Véxase tamén
------------

* Heráldica
* Flags of the World

Ligazóns externas
-----------------

* Website de vexiloloxía de Galicia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q186083
* BRE: 1904061
* EBID: ID
* GEC: 0150568
* MAG: 193379284
* NKC: ph127065
* PSH: 5172

 |
O **turismo** é o acto de viaxar por pracer e as actividades que se realizan durante as viaxes e nun lugar de permanencia distinto do que se vive. Un turista é alguén que viaxa cando menos oitenta quilómetros dende a súa residencia por lecer por un período superior a 24 horas e inferior a un ano, tal como o define a Organización Mundial do Turismo.

O turismo deu nacemento a unha verdadeira industria para a provisión do turista, dende o sistema de transportes ata hostaleiros, tanto de provisión e restauración como de aloxamento.

Historia
--------

Xa no tempo da República romana existían cidades destinadas ao pracer dos máis ricos como Baiae. A clase alta británica adoitaba facer viaxes de pracer por Europa dende o século XVIII para completar a súa educación, principalmente a Francia e Italia, que se chamaban *Grand Tour*. 

O termo turismo foi empregado oficialmente por primeira vez en 1937 pola Liga de Nacións. 

O día 27 de setembro celébrase o *Día Mundial do Turismo* , co obxectivo de concienciar a comunidade internacional sobre o valor social, cultural, político e económico do turismo.

Notas
-----

1. ↑  "Día Mundial del Turismo" (en castelán).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Turismo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q49389
* AAT: 300132466
* BNCF: 613
* BNF: 13318422n
* BRE: 4209944
* EBID: ID
* FAST: 1153142
* GEA: 12464
* GEC: 0239840
* GiantBomb: 3015-9368
* GND: 4018406-7
* JSTOR: tourism
* LCCN: sh85136255
* MAG: 18918823
* NDL: 01057087
* NKC: ph116506
* PSH: 9976

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D000085926
* MeSH: I03.883.694

 |
***Tubular Bells*** é o álbum de estrea do músico inglés Mike Oldfield, publicado o 25 de maio de 1973 a través do selo Virgin Records. Oldfield, que tiña 19 anos cando foi gravado, tocou case todos os instrumentos do disco case completamente instrumental.

Inicialmente o álbum vendeu pouco, pero fíxose coñecido en todo o mundo en decembro de 1973 cando o seu tema de apertura foi usado na banda sonora do filme de terror *O exorcista*. Isto levou a un aumento nas vendas que aumentou o perfil de Oldfield e desempeñou un papel importante no crecemento do grupo Virgin. O disco estivo no top 10 de álbums británico durante un an dende marzo de 1974, chegando ao número 1 durante unha semana. Chegou ao númeo 3 da lista estadounidense *Billboard 200*, e ao número 1 no Canadá e Australia. O álbum vendeu máis de 2,7 millóns de copias tan só no Reino Unido e uns 18 millóns en todo o mundo.

Unha versión orquestral producida por David Bedford foi editada en 1975 como *The Orchestral Tubular Bells*. Oldfield gravou tres secuelas: *Tubular Bells II* (1992), *Tubular Bells III* (1998), e *The Millennium Bell* (1999). Polo 30 aniversario do disco Oldfield regravou o álbum como *Tubular Bells 2003*. En 2009 lanzouse unha edición remasterizada. Recoñeceuse a súa contribución á música británica cando Oldfield tocoi extractos na cerimonia de inauguración dos Xogos Olímpicos de 2012 en Londres. En 2010 a de *Tubular Bells* foi unha das portadas de dez álbums clásicos de artistas británicos conmemoradas nunha serie de selos por Royal Mail.

Listaxe de cancións
-------------------

Toda a música por Mike Oldfield, agás "Tubular Bells, Part Two" que inclúe "The Sailor's Hornpipe".

**Cara 1**

1. "Tubular Bells, Part One" - 26:01

**Cara 2**

1. "Tubular Bells, Part Two" - 23:17

Notas
-----

1. ↑  "Tubular Bells". *www.officialcharts.com* (en inglés). Consultado o 2022-12-13.
2. ↑  Cabison, Rosalie (2013-01-02). "Billboard 200". *Billboard* (en inglés). Consultado o 2022-12-13.
3. ↑  "TUBULAR BELLS by MIKE OLDFIELD sales and awards". *BestSellingAlbums.org* (en inglés). Consultado o 2022-12-13.
4. ↑  "Royal Mail unveil classic album cover stamps". *The Independent* (en inglés). 2010-01-07. Consultado o 2022-12-13.
5. ↑  "Royal Mail puts classic albums on to stamps". *The Guardian* (en inglés). 2009-11-21. ISSN 0261-3077. Consultado o 2022-12-13.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q826224
* AllMusic: mw0000191174
* Discogs: 15016
* MusicBrainz: ID

 |
**The Teen Idles** foi unha banda estadounidense de hardcore punk formada en Washington, D.C. en agosto de 1979. Uns adolescentes Nathan Strejcek, Geordie Grindle, Ian MacKaye e Jeff Nelson foron os membros do grupo. A súa discografía consiste en dúas sesións demo e un EP, *Minor Disturbance*, editado antes da súa separación en novembro de 1980. The Teen Idles foi a primeira banda en asinar coa influente discográfica independente Dischord Records. Foron un dos primeios referentes tanto do movemento *straight edge* como do *D.C. hardcore*, e MacKaye e Nelson formarían posteriormente a banda seminal Minor Threat.

The Teen Idles estiveron entre os primeiros grupos de punk rock do movemento hardcore de principios dos 80 en saír da súa escena local e xirar por todos os Estados Unidos. Inspirados por outras bandas de punk estadounidense como The Cramps e Bad Brains, a música de The Teen Idles foi unha primeira versión do hardcore punk, e un intento, segundo palabras de MacKaye, "de escapar dunha música moi danada". Os seus directos, letras e estilo musical buscaron revivir un movemento punk que eles crian que perdera o seu entusiasmo orixinal.

Discografía
-----------

* *Minor Disturbance* - 1981 (Dischord)
* *Teen Idles* (demo de 1980) - 1996 (Dischord)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1416624
* WorldCat
* VIAF: 140338219
* Discogs: 271699
* IMDb: nm2902300
* ISNI: 0000 0000 9522 7187
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 431360

 |
| Tuberaria lignosa |
| --- |
| *Tuberaria lignosa* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| Subreino: | Tracheobionta |
| División: | Magnoliophyta |
| Clase: | Magnoliopsida |
| Subclase: | Dilleniidae |
| Orde: | Malvales |
| Familia: | Cistaceae |
| Xénero: | *Tuberaria* |
| Especie: | ''***T. lignosa''*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Tuberaria lignosa'**(Sweet) Samp. |

A **loitosiña** (***Tuberaria lignosa***) é unha especie de planta da familia das cistáceas.

Descrición
----------

Herba perenne rizomatosa de base leñosa pubescente na parte inferior. Talos de até 40 cm, ascendentes, ramificados. Follas sen estípulas; as basais de até 8,5 (-10) x 2,5 (-3,5) cm, espatuladas ou oblanceoladas, a maioría en roseta; as caulinares máis pequenas ou bracteiformes. Inflorescencia laxa, bracteada, con pedúnculos de 9-25 mm e reflexos na frutificación. Sépalos externos de (1,5-) 3-7,5 x (0,3-) 1-1,4 mm, lineares; os internos de 9-17 x 5-7 mm, ovado-lanceolados. Pétalos de 10-15 mm. Cápsula con valvas ovadas, híspidas no ápice.

Distribución e hábitat
----------------------

Mediterráneo occidental. Entre carrouchas e carrascas sobre chans silíceos. Florece e frutifica de primavera a verán.

Usos
----

Na primavera recóllense as rosetas de follas e as ramas florecidas, para secar á sombra nun lugar seco. Despois de seca, prepáranse infusións para tratar problemas de estómago e das vías urinarias. A decocción de toda a planta, usada soa ou mesturada con malva branca (*Malva neglecta*) e follas de nogueira (*Juglans rexia*) empregada como desinfectante tanto para as persoas como para os animais, Utilízase durante os coidados posparto.

Notas
-----

1. ↑  Santa-Bárbara Carrascosa, C.; Valdés Castrillón B. (2008). *Guía de la Flora y Vegetación del Andévalo*. Sevilla:Consejería de Medio Ambiente de la Junta de Andalucía. ISBN 978-84-96776-85-2.
2. ↑  Carvalho, A. M.; Telo Ramos M. (2012). *Etnoflora da Terra de Miranda, Cultibos, Yerbas i Saberes*. Picote:FRAUGA, e Instituto Politécnico de Bragança. ISBN 978-989-20-3436-2.

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* APDB: 135448
* EPPO: TUBLI
* EUNIS: 168512
* GBIF: 3595654
* iNaturalist: 341993
* IPNI: 169411-1
* NBN: NBNSYS0200003395
* NCBI: 1696188
* PlantList: kew-2431002
* POWO: ID
* Tela Botanica: 69934
* Tropicos: 7600139

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C4341744

 |
A **Unión Carlista** foi un partido carlista e tradicionalista español fundado en 1978 patrocinado pola Regencia Nacional y Carlista de Estella de carácter antifranquista. Á parte do sector sivatista que non se reintegrou en 1964 na Comunión Tradicionalista de Xavier de Borbón Parma, mantendo a Regencia Nacional y Carlista de Estella, logrou agrupar aos últimos octavistas vasco-navarros.

Un destacado militante da Unión Carlista foi o catalán Juan Casañas, que dende o falecemento en 1980 de Mauricio de Sivatte, exercía como voceiro da Regencia Nacional y Carlista de Estella. O seu presidente era Alfonso Triviño de Villalain.

No chamado Congreso de Unidade Carlista de 1986, a Unión Carlista fusionouse coa Comunión Tradicionalista e a Comunión Católico-Monárquica para constituír unha nova organización política denominada Comunión Tradicionalista Carlista.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre política é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Treixadura.
Acios de uva treixadura.
**Treixadura** é unha clase de uva branca, autóctona de Galicia, de gran calidade e resistente ás enfermidades. É unha uva alongada, dura e moi doce que se traduce en viños lixeiros, finos e cítricos. Frecuentemente utilizada nos viños da denominación de Orixe O Ribeiro e Rías Baixas (subzona Condado).

De pequeno tamaño e forma esférica, con pel grosa de cor amarela semellante á palla, brillante e irisacións douradas e verdes, en acios pequenos que agroman cedo e teñen unha maduración precoz; é a nosa caste máis resistente á botrite. De alto nivel de azucre e acidez, entre os seus aromas diferenciais destaca o pexego.

Etimoloxía
----------

Non se coñece con seguridade a súa orixe, para a que se suxire que estea relacionada con treixa, tomada dunha suposta forma latina \**tragella* ‘rede’.

Notas
-----

1. ↑  Sobre as castes de uva no Portal das Palabras da RAG.
2. ↑  Etimoloxía no Portal das Palabras para *treixadura*. Consultado o 25 de setembro de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q604569
* VIVC: 12629

 |
Fundación da Academia de Cracovia, pintura alegórica de Jan Matejko. No centro a Raíña Santa Eduvixes de Polonia, á súa esquerda o seu esposo, Ladislau II de Polonia e Lituania e á súa dereita seu tío Casimiro o Grande de Polonia, (morto tempo atrás).
Facha do *Collegium Novum*, Universidade Iaguelónica, na Zona Vella de Cracovia.
Castelo Przegorzały, (tamén *Villa Rotunda*), Instituto de Estudos Europeos da Universidade Iaguelónica.
A **Universidade Iaguelónica de Cracovia** (en polaco: *Uniwersytet Jagielloński*, *UJ*) (latín: *Universitas Jagellonica Cracoviensis*) localízase na cidade polaca de Cracovia, e ocupa a primeira posición da clasificación Times Higher Education Supplement como a mellor universidade de Polonia. Foi fundada en 1364 por Casimiro III o Grande co nome de *Academia de Cracovia* (*Akademia Krakowska*), nome que mantivo durante séculos até recibir a denominación actual (*Uniwersytet Jagielloński*) en 1817, para conmemorar a dinastía dos Iaguelón. Baixo o seu mecenado destacou entre as grandes universidades do renacemento e o humanismo.

Na actualidade (2004), con 41.086 estudantes e 3.407 científicos, é unha das universidades europeas máis importantes. Tamén conta cun Centro de Estudos Galegos baixo a dirección da doutora Maria Filipowicz-Rudek.

Biblioteca
----------

A Biblioteca da Universidade Iaguelónica (*Biblioteka Jagiellońska*) é unha das maiores do país, con cerca de 5,5 millóns de exemplares. Posúe unha gran colección de manuscritos medievais, por exemplo *De Revolutionibus* de Copérnico ou *Codex* de Balthasar Behem.

Tamén reúne a literatura prohibida (chamada *drugi obieg* ou samizdat) do período do goberno comunista (1945-1989).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Universidade Iaguelónica de Cracovia*** |

### Ligazóns externas

* Urbano V constrúe a Universidade de Cracovia (1364)
* Páxina oficial, en inglés
* Páxina do Centro de Estudos Galegos da Universidade Iaguelónica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189441
* WorldCat
* VIAF: 135493691
* BAV: ADV10207072
* BIBSYS: 90121143
* BLBNB: 000230906
* BNE: XX4785427
* BNF: 11868083c
* BRE: 4934041
* CANTIC: a11999895
* CiNii: DA00693993
* Dialnet: 4155873
* EBID: ID
* GND: 1012007-5
* Google Maps: 12666573484714088455
* GRID: grid.5522.0
* ISNI: 0000 0001 2162 9631
* LCCN: n80050401
* MAG: 126596746
* NKC: kn20010710053
* NLA: 36081650
* OSM: 7604621
* PTBNP: 85691
* QS: ID
* SELIBR: 134688
* SUDOC: 026432250
* THE: ID
* U-Multirank: ID

 |
Esquema dun turborreactor
O **turborreactor** é un motor de chorro de aire usado principalmente en aviación. Consiste nunha turbina de gas cunha tobeira. A turbina de gas ten unha entrada de aire, un compresor, unha cámara de combustión e unha turbina (que acciona o compresor). O aire entra comprimido na cámara, quéntase e espándese pola combustión do combustible e entón é expulsado a través da turbina cara a tobeira sendo acelerado a altas velocidades para proporcionar a propulsión. Dous enxeñeiros, Frank Whittle no Reino Unido e Hans von Ohain en Alemaña, desenvolveron o concepto de xeito independente cara motores prácticos a finais dos anos 30.

Os turborreactores foron substituídos nos avións máis lentos por turbohélices debido a que estes teñen un mellor consumo de combustible. A velocidades medias, cando a hélice xa non é eficiente, os turbohélices foron substituídos por turboventiladors. O turboventilador é máis silencioso e ten un mellor consumo que o turborreactor. Os turborreactores aínda son comúns en mísiles de cruceiro de alcance medio, debido á súa alta velocidade de escape, á súa pequena área fontal, e á súa relativa simplicidade.

Notas
-----

1. ↑  NASA (ed.). "Turbojet engine". Arquivado dende o orixinal o 02 de febreiro de 2017. Consultado o 26 de xaneiro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q723916
* BNCF: 23929
* BRE: 4423016
* EBID: ID
* GEC: 0148861
* JSTOR: turbojet-engines
* MAG: 2780549525

 |
O "**tucumanazo**" foi unha protesta social masiva ocorrida entre o 10 e o 14 de novembro de 1970 na cidade de Tucumán, capital da provincia do mesmo nome na rexión noroeste (NOA) da Arxentina. Formou parte de levantamentos similares sucedidos durante a ditadura militar coñecida como Revolución Arxentina como o rosariazo, cordobazo, mendozazo etc.

Os feitos
---------

Os feitos iniciáronse coa decisión do movemento estudantil de organizar un comida popular fronte ao clausurado comedor estudantil situado na rúa Muñecas ao 200, fronte á Escola Normal, da cidade de San Miguel de Tucumán.

O día 10 de novembro de 1970 uns 1.000 estudantes reuníronse alí para xantar. O movemento foi reprimido pola policía e desencadeou unha resistencia que se estendeu por toda a cidade e gañou o apoio do movemento sindical e a poboación, que en pouco tempo conseguiron tomar toda a cidade.

Durante 4 días, desde o martes 10 e ata o sábado 14 de novembro o movemento logrou manter a cidade tomada. A represión foi realizada por unha forza militar-policial conxunta dirixida por Jorge Rafael Videla, quen 6 anos despois encabezaría o golpe militar do 24 de marzo de 1976 e a violenta ditadura resultante coñecida como Proceso de Reorganización Nacional.

Con todo as protestas sociais en Tucumán comezaron moito antes de novembro de 1970, polo que algúns investigadores falan dun primeiro Tucumanazo ocorrido ata nos días previos ao Cordobazo en maio de 1969. As protestas por outra banda, non só se circunscribiron á capital tucumana, senón que o interior da provincia viuse convulsionado con manifestacións violentas por parte dos traballadores que buscaban defender a apertura dos enxeños azucreiros, motor da economía tucumana. 11 enxeños foran pechados en 1966, polo que as rebelións tiveron a súa orixe precisamente alí.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Crenzel, Emilio (1991). *El Tucumanazo (1969-1974)*. *Buenos Aires: CEAL*.

### Outros artigos

* Rosariazo.
* Cordobazo.
* Mendozazo.

### Ligazóns externas

* *El Tucumanazo*, O documental
Rousseau, famoso pola frase: "o home en estado de natureza é tímido".
A **timidez** é un estado de ánimo que afecta as relacións persoais. Considérase unha pauta de comportamento que limita o desenvolvemento social de quen o experimentan dentro da súa vida cotiá. Non é unha enfermidade, aínda que se non se controla ou modera pode chegar a ser patolóxico. Considérase incorrecto tipificar como enfermidade a timidez, chamándoa fobia social segundo a clasificación *DSM-IV.* Aínda que algúns malinterpretaron o *DSM-IV* asegurando que declara como trastorno o incumprimento terapéutico, en devandito manual unicamente inclúese nun anexo final, dentro dos «*Problemas adicionais que poden ser obxecto de atención clínica*».

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *timidez*.
2. ↑  Pérez Oliva M.: "Medicamentos en busca de enfermedad" *El País*, 9/7/2012.
3. ↑  Jara, Miguel (2009). *La salud que viene, nuevas enfermedades y el marketing del miedo*. Península.
4. ↑  DSM en liña Arquivado 02 de marzo de 2017 en Wayback Machine. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q913668
* BNCF: 29812
* BNF: 11959299h
* GEC: 0146336
* JSTOR: shyness
* LCCN: sh85135452
* MAG: 129573333

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* HPO: HP:0100962
* MeSH: D012792
* UMLS: C0037020

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: The Hours.

***The Hours*** é un filme baseada na novela de Michael Cunningham, a cal leva o mesmo nome. Trátase dunha película independente, de baixo orzamento e gañadora do Óscar á mellor actriz por Nicole Kidman no ano 2003 que trata sobre tres mulleres en diferentes tempos e xeracións, cuxas vidas son interconectadas coa novela de Virginia Woolf *Mrs. Dalloway*. Toda a película sucede ó longo dun mesmo día, que cambiará as vidas das tres coprotagonistas.

Sinopse
-------

*The Hours* é a historia de tres mulleres de diferentes épocas e lugares unidas polos seus anhelos e temores. Virginia Woolf (Nicole Kidman) vive nun suburbio londiniense a principios dos anos 20, onde loita contra a demencia mentres empeza a escribir a súa novela *Mrs. Dalloway*.

Laura Brown (Julianne Moore), é unha esposa e nai dos Ánxeles de finais da segunda guerra mundial que lendo *Mrs. Dalloway* empeza a considerar a posibilidade de dar un cambio á súa vida. Clarissa Vaughan (Meryl Streep) é unha "señora Dalloway" do século XXI, vive en Nova York e está namorada do seu amigo Richard (Ed Harris), que está morrendo de SIDA, a pesar de manter unha relación lésbica con Sally (Allison Janney). Finalmente, as historias das tres mulleres entrelázanse e atópanse nun sorprendente momento de recoñecemento compartido.

Enfoca o lesbianismo e o seu impacto social en tres épocas diferentes da historia. Para Virginia Woolf ter inclinación homosexual era algo impensable e horrendo; para Laura, ama de casa e seguidora fiel dos canons sociais da etapa da posguerra, foi unha decisión difícil aceptar que era lesbiana, pero non se escandaliza cando a súa amiga llo fai saber; e xa na época de Clarissa, o lesbianismo é algo normal e esta muller convive coa súa parella sen chamarlle a atención a ninguén.

Nicole Kidman interpreta a Virginia Woolf.

Premios
-------

### Óscar 2002

| **Categoría** | **Persoa** | **Resultado** |
| --- | --- | --- |
| Mellor película | Candidato |
| Mellor director | Stephen Daldry | Candidato |
| Mellor guión adaptado | David Hare | Candidato |
| Mellor actriz | **Nicole Kidman** | **Gañadora** |
| Mellor actor secundario | Ed Harris | Candidato |
| Mellor actriz secundaria | Julianne Moore | Candidata |
| Mellor vestiario | Ann Roth | Candidata |
| Mellor montaxe | Peter Boyle | Candidato |
| Mellor banda sonora | Philip Glass | Candidato |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q157044
* WorldCat
* VIAF: 316752089
* AFI: 54002
* Allmovie: v272631
* AlloCiné: 29157
* BNF: 16689033t
* Box Office Mojo: hours
* CineRessources: 83654
* EBID: ID
* FilmAffinity: 530432
* GND: 4794345-2
* IMDb: tt0274558
* LUMIERE: 20032
* Metacritic: the-hours
* OFDb: 21312
* OMDB: 590
* Rotten Tomatoes: hours
* SUDOC: 161920608
* Synchronkartei: 3813
* TheNumbers: Hours-The
* TMDb: 590
* TVcom: the-hours
* TVGuide: 135810

 |
O "**Viborazo**", tamén coñecido como "**segundo Cordobazo"** foi unha folga con protesta social masiva ocorrida en marzo de 1971 en Córdoba (Arxentina), en oposición ao gobernador militar da provincia pertencente á ditadura militar gobernante coñecida como Revolución Arxentina. Formou parte doutros levantamentos similares como o rosariazo, cordobazo, mendozazo etc.

Os feitos
---------

En marzo de 1971 o goberno militar do xeneral Roberto Marcelo Levingston designou como novo interventor da provincia de Córdoba ao dirixente conservador Camilo Uriburu.

A CGT declarou unha folga activa contra a intervención. Uriburu declarou entón publicamente que:

> 
> 
> confundida entre la múltiple masa de valores morales que es Córdoba por definición, se anida una venenosa serpiente cuya cabeza pido a Dios me depare el honor histórico de cortar de un solo tajo.
> 
> 

A CGT respondeu convocando a un novo paro xeral para o 12 de marzo que se transformou nunha insurrección xeral que tomou o control dunhas 500 mazás da cidade de Córdoba. Houbo manifestacións, barricadas, fogueiras, incendios, saqueos e enfrontamentos entre traballadores e estudantes con forzas represivas da Policía Provincial e da Policía Federal.

Pola noite, Uriburu felicitou aos efectivos da Policía Federal pola súa eficiencia na tarefa de *"desalojar a la víbora del barrio Clínicas"*, clásica area de residencia estudantil e un dos epicentros das loitas do período.

A gravidade dos feitos produciu a renuncia do interventor Uriburu ao día seguinte. Ese día o tradicional diario local, La Voz del Interior, publicou unha caricatura que mostraba unha víbora coméndose ao interventor Uriburu.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bonavena, Pablo; Mañón, Mariana; Morelli, Gloria; Nievas, Fabián; Pascual, Martín; Rebon, (1995). *El viborazo: ¿aislamiento de la clase obrera? en Del Rosariazo a la democracia del 83 / Antognazzi, Irma. comp; Ferrer, Rosa. comp*. *Rosario: Universidad nacional de Rosario. UNR, Escuela de historia*.
**Turghun Almas** (en uigur:تۇرغۇن ئالماس, en chinés simplificado: 吐尔洪•阿力马斯), nado en Kashgar o 30 de outubro de 1924 e finado en Urumqi o 11 de setembro de 2001 foi un escritor e historiador uigur.

Traxectoria
-----------

Realizou o estudos primarios na súa cidade natal e logo continuou en Yining para máis tarde estudar maxisterio en Urumqi. Traballou como profesor de ensino primario. Estivo na cadea entre xullo de 1947 e abril de 1949 polas súas actividades políticas. En 1950 converteuse en editor do xornal *Azadliq*. Turghun é sobre todo coñecido polo seu libro *Uyghurlar* publicado en 1990, o libro retirouse unha semana despois de porse á venda,, e queimáronse os exemplares restantes, non obstante seguiu a circular clandestinamente. Na obra, escrita en resposta á visión sinocéntrica da historia oficial, dábase unha visión nacionalista da historia uigur e databa en 6000 anos a existencia do pobo uigur. Criticado polas autoridades chinesas polo seu apoio ao "nacionalismo étnico separatista" estivo en arresto domiciliario ata a súa morte. A súa poesía recolleuna nos volumes  *Tarım Şamalları* e *Tang săhăr* (1982). "Pıçak" é a súa máis célebre peza teatral. Como historiador publicou tamén  *Hunlarning tarikhi* (1986) e *Qädimki uyġur ädäbiyati* (1987)

Notas
-----

1. ↑  Justin Jon Rudelson e Justin Ben-Adam Rudelson (1997) *Oasis Identities: Uyghur Nationalism Along China's Silk Road* Columbia University Press, p. 157
2. ↑  Gardner Bovingdon (2010) *The Uyghurs: Strangers in Their Own Land* Columbia University Press, p. 117
3. ↑  S. Frederick Starr (2025) *Xinjiang: China's Muslim Borderland* Routledge, p. 359-367

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4832992
* WorldCat
* VIAF: 311037263
* CiNii: DA19584020
* EGAXA: Balis463398159
* GND: 1058419455
* ISNI: 0000 0000 4228 1438
* LCCN: no99050991
* NDL: 001338552

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Timeo.

**Timeo de Tauromenio**, nado en Tauromenio, a actual Taormina (Sicilia) sobre o -350 e finado en Siracusa sobre o -260, foi un historiador grego.

Traxectoria
-----------

Era fillo de Andrómaco de Tauromenio. No ano -316 a cidade foi conquistada polo tirano de Siracusa, Agatocles e Timeo viuse obrigado a se exiliar en Atenas, onde se familiarizou coa retórica de Filisco, un discípulo de Isócrates. Comezou alí a confección de obras históricas. Probabelmente regresou a Siracusa en torno ao ano -269, cando a cidade se atopaba baixo a tiranía de Hieron II, e se cadra morreu nesa cidade pouco despois do -260.

Obra
----

Timeo escribiu unha obra de trinta e oito libros sobre a historia dos gregos no Mediterráneo occidental, cuxos cinco primeiros libros estaban dedicados aos demais pobos da zona, entre eles aos romanos. Isto, xunto aos seus escritos sobre as guerras de Pirro, convérteno no primeiro historiador grego coñecido que profundou seriamente na historia romana

Notas
-----

1. ↑  Cornell, 1999, p. 25.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cornell, T.J. (1999) [1995]. *Los orígenes de Roma, c. 1000 - 264 a.C.: Italia y Roma de la Edad del Bronce a las guerras púnicas*. Barcelona: Editorial Crítica S.L. ISBN 84-7423-911-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q367298
* WorldCat
* VIAF: 266834057
* BAV: ADV11483613
* BIBSYS: 95005122
* BNE: XX5362194
* BNF: 12440598w
* CERL: cnp00975241
* DeutscheBio: 118802275
* EBID: ID
* FAST: 1851209
* GEC: 0066050
* GND: 118802275
* ISNI: 0000 0003 9686 1384
* LCCN: n84058439
* NLG: 165286
* NTA: 069965374
* OL: OL4794764A
* SELIBR: 345082
* SUDOC: 066912695
* Treccani: timeo

 |
**The Hold Steady** é unha banda estadounidense de rock alternativo procedente de Brooklyn, Nova York, formado no ano 2003. O grupo está composto por Craig Finn (voces, guitarra), Tad Kubler (guitarra), Galen Polivka (baixo), Bobby Drake (batería), e Steve Selvidge (guitarra). Destaca pola súa "densa narración lírica" e as influencias do rock clásico. O grupo adoita a falar de temas nas súas cancións como a adición ás drogas, a relixión e a redención, e acostuma recorrer a personaxes baseados na cidade de Minneapolis.

Formada catro anos despois da separación da anterior banda de Finn e Kubler, Lifter Puller, The Hold Steady publicou o seu álbum de estrea, *Almost Killed Me*, en 2004, e chegou á fama coa edición do seu terceiro traballo, *Boys and Girls in America*, en 2006. No ano 2010 o multiinstrumentista Franz Nicolay deixou o grupo antes da gravación dos seu quinto disco de estudio, *Heaven Is Whenever* (2010). Durante a seguinte xira da banda volveron a ser un quinteto coa inclusión do antigo guitarrista de Lucero Steve Selvidge. O conxunto lanzou o seu sexto traballo, *Teeth Dreams*, o 25 de marzo de 2014.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Almost Killed Me* | 2004 | Frenchkiss Records |
| *Separation Sunday* | 2005 | Frenchkiss Records |
| *Boys and Girls in America* | 2006 | Frenchkiss Records |
| *Stay Positive* | 2008 | Vagrant/Rough Trade |
| *Heaven Is Whenever* | 2010 | Vagrant/Rough Trade |
| *Teeth Dreams* | 2014 | Washington Square/Razor & Tie |

Notas
-----

1. 1 2  "LouFest Interviews: Craig Finn of the Hold Steady". Riverfront Times. Archived from the original on 03 de decembro de 2013. Consultado o 17 de setembro de 2018.
2. ↑  "The Hold Steady: America's Bar Band". NPR Music. Consultado o 17 de setembro de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1535768
* WorldCat
* VIAF: 123962923
* AllMusic: mn0000088395
* BIBSYS: 8018371
* Discogs: 491197
* GND: 10341881-7
* IMDb: nm2518909
* ISNI: 0000 0001 1009 5056
* LCCN: no2006028428
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 276806

 |
**Anthony Howard Wilson**, nado o 20 de febreiro de 1950 e finado o 10 de agosto de 2007, foi un empresario inglés, presentador de programas musicais, fundador do selo musical Factory Records, desde onde lanzou grupos como Joy Division, New Order ou Happy Mondays.

Traxectoria
-----------

Graduouse no 1971, e axiña comezou de reporteiro para a ITN, antes de volver a Manchester en 1973, cando se asegurou un posto en Granada Television. Presentou o programa cultural, musical e de divulgación *So It Goes*, onde falou do mítico concerto que deran os Sex Pistols no Manchester Lesser Free Trade Hall o 4 de xuño de 1976, o que asistiran entre 35 e 40 persoas, e que serviu ós membros de Joy Division para formar a banda.

Nos 80 Wilson dirixiu *The Other Side of Midnight*, outro programa semanal de Granada TV de cultura, música, literatura e arte en xeral. O seu programa dos domingos foi un dos primeiros experimentos da televisión nas late-night das fins de semana.

Abriu o club The Factory, que deu pé á fundación de Factory Records, para dar saída ás bandas que tocaban alí. Posteriormente dirixiu o mítico club nocturno The Haçienda en 1982.

É un dos principais catalizadores do son Madchester de finais dos 80 e comezos dos 90.

En 2002, o británico Michael Winterbottom dirixiu 24 Hour Party People, película que amosaba en forma de falso documental a historia de Factory Records, vista desde os ollos de Wilson, recreado polo actor Steve Coogan. Na película *Control* (2006), un biopic de Ian Curtis, é interpretado por Craig Parkinson.

Faleceu o 10 de agosto de 2007 dun ataque ó corazón no Hospital Christie de Manchester con 57 anos, debido a complicacións do cancro de ril que sufría.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q478601
* WorldCat
* VIAF: 5236396
* AllMusic: mn0001852009
* BNF: 15517063h
* Discogs: 331381
* EBID: ID
* FAST: 1937103
* GND: 133152545
* IMDb: nm0934240
* ISNI: 0000 0000 8352 8011
* LCCN: nb2010028032
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00909158
* NNDB: 000160564
* NPG: mp89430
* ODNB: 99052
* RocksBackpages: tony-wilson
* Songkick: 353747
* TMDb: 1241692

 |