**Era hispánica**, en latín *Æra Hispanica,* ás veces chamada tamén **Era do César** ou **Era europea**, foi un sistema de numeración de anos usado nos estados da Península Ibérica desde o século V ata o XV, cando foi substituída polo sistema *Anno Domini*. A data de inicio da era hispánica é o 1 de xaneiro do 38 a.C. Que se coñeza, o primeiro en usar este sistema de datación foi Hidacio na súa crónica.

Descoñécense por que se elixiu o 38 a.C. como data de inicio. Suxeriuse que pode resultar dunha Pascua que comezou nese ano (en lugar da Encarnación). Isidoro de Sevilla no seu *Etymologiae* incluía unha explicación do significado do latín *aera*, plural de *aes* (bronce, latón, cobre). "Unha era", escribe Isidoro, "segundo a secuencia dos anos, foi creada por César Augusto cando cobrou por primeira vez un imposto xeral e mapeou o mundo romano [é dicir, no 38 a. C.]. Chamábase *aera* porque o mundo enteiro comprometeuse a entregar cobre ao estado." En realidade, o significado de "período de tempo" para *aera* provén do uso de contadores de bronce nos cálculos.

A era hispánica utilizouse durante o reino suevo e o reino visigodo. Incluso foi usado en partes do norte de África. Continuou en uso nestas rexións pero gradualmente desapareceu antes do final da Idade Media. O uso oficial da era cesou en diferentes partes da península en diferentes momentos: Cataluña abandonou a era no 1180, Aragón en 1349/1350, Valencia en 1358, Castela en 1382/1383, Portugal en 1420/1422 e Navarra a principios do século XV.

En Al-Andalus baixo o dominio musulmán, a era hispánica chamábase *taʾrīkh al-ṣufr*. Isto foi interpretado por Ignác Goldziher como "Era europea", de *taʾrīkh* (data, era, anais) e *aṣfar* (amarelo, pálido, vermello), unha palabra que chegou a ser aplicada aos gregos, despois aos romanos e na Idade Media aos europeos en xeral, os *Banuʾl-Aṣfar* ("fillos do amarelo"). Alternativamente, Giorgio Levi Della Vida interpretouno como "Era do bronce", con *ṣufr* correspondente á era latina, é dicir, "bronce". Esta derivación está apoiada nunha lenda rexistrada na *Chronica Gothorum Pseudoisidoriana* do século XII e interpolada na tradución árabe da *Historiae adversus paganos* de Orosio. Segundo esta lenda, Augusto no ano 38 a. C. tributou a todo o imperio en moedas de bronce ou cobre para fundilo e facer as placas coas que cubría as beiras do río Tíber.

Exemplo
-------

A cláusula de datación da acta de doazón do 11 de agosto de 1137 pola que o rei Ramiro II de Aragón comprometía á súa filla Petronila co conde Raimundo Berengario IV de Barcelona entregándolle o seu reino. O data dáse de dúas formas: *anno incarnationis Dominice CXXXVII post millesimum* ("ano da encarnación do Señor 1137") e *Era millesima centesima LXXVI* ("Era 1176").

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Robert Cheney, Christopher; Jones, Michael (2000). *A Handbook of Dates. For Students of British History*. Cambridge University Press. ISBN 9780521778459.
2. 1 2  Roth, Norman (2003). *Calendar*. Medieval Iberia: An Encyclopedia. Routledge. p. 190. ISBN 978-0-415-93918-8.
3. 1 2 3  Levi Della Vida, Giorgio (1943). *The 'Bronze Era' in Moslem Spain* **63**. Journal of the American Oriental Society. pp. 183–191. JSTOR 593870. doi:10.2307/593870.
4. 1 2  Merzbach, Uta C. (1983). *Calendars and Reckoning of Time* **3**. Charles Scribner's Sons. pp. 17–30.
5. 1 2  de Blois, F. C. (2000). *Taʾrīkh: I. Dates and eras in the Islamic world, 1* **10**. The Encyclopaedia of Islam, Second Edition. pp. 257–264. ISBN 978-90-04-11211-7.
6. ↑  Goldziher, Ignác (1960). *Aṣfar* **1**. The Encyclopaedia of Islam, Second Edition. pp. 687–688. OCLC 495469456.