O Gran Premio de Italia de Fórmula 1 de 1966 (formalmente o **XXXVII Gran Premio d'Italia**) celebrouse en Monza o 4 de setembro de 1966.

Foi a sétima rolda da tempada de Fórmula Un de 1966. A carreira foi a 37º Gran Premio de Italia e o 32º, que se celebraba en Monza. A carreira levouse a cabo sobre 68 voltas ao circuíto de cinco quilómetros cunha distancia de carreira de 391 quilómetros.

A carreira foi gañada polo piloto italiano Ludovico Scarfiotti pilotando un Ferrari 312 na súa única vitoria nun Gran Premio. Scarfiotti gañou ao seu compañeiro de equipo, o británico Mike Parkes por cinco segundos. Parkes bateu ao piloto neozelandés Denny Hulme no seu Brabham BT20, por menos de medio segundo.

O líder por puntos no campionato Jack Brabham detívose cunha fuga de aceite no seu Brabham BT19 na sétima volta, conseguiu o seu terceiro campionato mundial, sendo o único piloto en converterse en campión do mundo nun coche da súa propia marca, cando o seu único posible rival John Surtees detívose cunha fuga de combustible no seu Cooper T81 24 voltas máis tarde.

Informe da carreira
-------------------

Jack Brabham era o favorito con máis probabilidades para gañar o campionato, só John Surtees podía superalo, e só gañando as tres últimas carreiras. Non puido facelo por unha impresionante actuación dos pilotos de Ferrari no seu circuíto de casa. Honda trouxera un novo motor V12 de 3 litros e 370 CV para Richie Ginther, mentres que Dan Gurney tiña o seu motor Weslake e Graham Hill tiña o BRM H16. Lorenzo Bandini e Mike Parkes lideraron desde o inicio, o motor de Hill rompeu na primeira volta, seguido do abandono de Jackie Stewart na volta 5 cunha fuga de combustible, e logo de Brabham na volta 8 cun fallo de motor que recubriu o coche en aceite. Jim Clark no Lotus H16 movíase con forza a través da pista. Na volta 17, Richie Ginther tivo un terrible accidente, estrelándose fortemente contra as árbores e foi moi afortunado de saír con vida. Cando Clark entrou en boxes, Ludovico Scarfiotti, Parkes, Surtees disputaron o liderado ata que Surtees se retirou co tanque de gasolina roto que derramaba gasolina sobre os seus pneumáticos e poñía fin ás súas posibilidades no campionato. Denny Hulme avanzaba a través da pista no terceiro lugar. Pero a carreira foi para Scarfiotti, convertendose no primeiro italiano en gañar cun Ferrari en Monza desde Alberto Ascari en 1952. Parkes completou a ledicia de Ferrari, xa que superou a Hulme en 0´3 segundos, acadando o segundo lugar. No medio de todas as celebracións, Jack Brabham coroouse campión.

Clasificación
-------------

| Pos | Nº | Piloto | Construtor | Voltas | Tempo/Retirada | Grella | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 6 |  **Italia Ludovico Scarfiotti** | **Ferrari** | 68 | 1:47:14.8 | 2 | **9** |
| 2 | 4 |  **Mike Parkes** | **Ferrari** | 68 | + 5.8 | 1 | **6** |
| 3 | 12 |  **Denny Hulme** | **Brabham-Repco** | 68 | + 6.1 | 10 | **4** |
| 4 | 16 | **Austria Jochen Rindt** | **Cooper-Maserati** | 67 | + 1 volta | 8 | **3** |
| 5 | 42 |  **Mike Spence** | **Lotus-BRM** | 67 | + 1 volta | 14 | **2** |
| 6 | 40 |  **Bob Anderson** | **Brabham-Climax** | 66 | + 2 voltas | 15 | **1** |
| 7 | 48 |  Bob Bondurant | BRM | 65 | + 3 voltas | 18 |  |
| 8 | 24 |  Peter Arundell | Lotus-BRM | 63 | Motor | 13 |  |
| 9 | 20 | Italia Geki | Lotus-Climax | 63 | + 5 voltas | 20 |  |
| NC | 44 | Italia Giancarlo Baghetti | Ferrari | 59 | Non clasificado | 16 |  |
| Ret | 22 |  Jim Clark | Lotus-BRM | 58 | Caixa de cambios | 3 |  |
| Ret | 36 | Suíza Jo Siffert | Cooper-Maserati | 46 | Motor | 17 |  |
| Ret | 2 | Italia Lorenzo Bandini | Ferrari | 33 | Encendido | 5 |  |
| Ret | 14 |  John Surtees | Cooper-Maserati | 31 | Fuga gasolina | 4 |  |
| Ret | 18 |  Richie Ginther | Honda | 16 | Accidente | 7 |  |
| Ret | 10 | Australia Jack Brabham | Brabham-Repco | 7 | Fuga aceite | 6 |  |
| Ret | 30 |  Dan Gurney | Eagle-Weslake | 7 | Motor | 19 |  |
| Ret | 28 |  Jackie Stewart | BRM | 5 | Fuga gasolina | 9 |  |
| Ret | 38 |  Jo Bonnier | Cooper-Maserati | 3 | Acelerador | 12 |  |
| Ret | 26 |  Graham Hill | BRM | 0 | Motor | 11 |  |
| NSC | 34 |  Phil Hill | Eagle-Climax |  |  |  |  |
| NSC | 32 |   Chris Amon | Brabham-BRM |  |  |  |  |

Posicións logo da carreira
--------------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Clasificación no campionato de pilotos

|  | Pos | Piloto | Puntos |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 1 | Australia Jack Brabham | 39 |
|  2 | 2 | Austria Jochen Rindt | 18 |
|  1 | 3 |  Graham Hill | 17 |
|  1 | 4 |  John Surtees | 15 |
|  | 5 |  Jackie Stewart | 14 |

 | Clasificación do campionato de construtores

|  | Pos | Construtor | Puntos |
| --- | --- | --- | --- |
|  | 1 |  Brabham-Repco | 40 (43) |
|  | 2 | Italia Ferrari | 31 (32) |
|  | 3 |  BRM | 22 |
|  | 4 |  Cooper-Maserati | 20 |
|  | 5 |  Lotus-Climax | 7 |

 |

* **Notas**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 5 mellores resultados contan para o Campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gran Premio de Italia de 1966*** |

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Carreira anterior:**Gran Premio de Alemaña de 1966** | **Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIATemporada 1966** | Carreira seguinte:**Gran Premio dos Estados Unidos de 1966** |
| Carreira anterior:**Gran Premio de Italia de 1965** | **Gran Premio de Italia** | Carreira seguinte:**Gran Premio de Italia de 1967** |