recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Everest (homónimos).

**Everest** foi unha editorial leonesa, con máis de 3 000 referencias publicadas e cincuenta anos de historia, extinta en 2015, en 2018 foi mercada pola asturiana Ediciones Nobel.

Descrición
----------

Especializada en libros de texto, literatura infantil e xuvenil, gastronomía, dicionarios e guías turísticas; posuía os seguintes selos: *Editorial Everest*; *Aizkorri* (en éuscaro); *Edicions Cadí* (en catalán); *Everest Galicia* e *Everest Editora* (en portugués).

### Everest Galicia

Everest Galicia, que tiña sede na Coruña, publicou libros de Manuel María, Xabier Docampo, Juan Farias, Francisco Fernández Naval, Fina Casalderrey, Agustín Fernández Paz, Manuel Uhía, María Canosa e outros autores.

Notas
-----

1. ↑  "La histórica editorial Everest firma la extinción laboral definitiva de su plantilla..." *Público*, 9/10/2015.
2. ↑  "Catálogo de Everest Galicia" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 16 de xaneiro de 2017. Consultado o 15 de xaneiro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "La histórica editorial Everest, al borde del abismo" Infolibre.es, 20/1/2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28324222
* WorldCat
* VIAF: 140693991
* BNE: XX143443
* ISNI: 0000 0001 0943 6589
* LCCN: n50080091
* NKC: xx0252628

 |
Elementos principais da **esfera celeste**.
A **esfera celeste** e unha esfera ideal, sen radio definido, concéntrica no globo terrestre, na cal se moven aparentemente os astros.

Características
---------------

 Debuxo da **esfera celeste** cos puntos e lugares xeométricos máis importantes.
Permite representar as direccións nas que se atopan os obxectos celestes; así coma o ángulo formado por dúas direccións será representado por un arco de círculo maior sobre a esfera. Teoricamente confúndese co da Terra: o Eixo do mundo e o de rotación da esfera celeste que e coincidente co eixo de rotación da Terra, polo que se atopa practicamente centrada no ollo do observador. Os astrónomos fundan as súas medicións na existencia, nesa esfera, de puntos, círculos e planos convencionais: o plano do horizonte e o do ecuador celeste; o polo e o cénit; o meridiano, que serve de orixe para a medición do acimut. Resulta fácil atopar un astro ou situalo respecto a eses planos fundamentais.

Cando o horizonte do espectador é oblicuo con respecto ao ecuador, a esfera celeste é cualificada de *oblicua*. Para un observador situado nun dos polos, a esfera é *paralela* (o seu horizonte conserva paralelismo co ecuador). Fálase de que a esfera é *recta* para o observador situado na liña equinoccial (alí o horizonte corta perpendicularmente o ecuador).

A esfera celeste é un concepto non un obxecto; é a superficie virtual na que vemos proxectados os astros como se todos estivesen a igual distancia da terra.

Tres puntos da esfera celeste (cénit, polo elevado e astro (Z,P e S)) definen un triángulo esférico e mediante a súa resolución os mariños poden localizar a súa posición na navegación marítima.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Esfera celeste Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Vertical
* Horizonte Astronómico
* Círculos horarios
* Ceo nocturno
* Coordenadas horizontais
* Coordenadas horarias
* Contaminación lumínica
* Ecuador celeste
* Efemérides
* Meridiano celeste
* Meridiana
* Observación do ceo
* Planisferio celeste
* Polo celeste

### Ligazóns externas

* Esfera celeste instrumento, un soporte para a navegación astronómica *(en portugués)*

| * v
* c
* e
Glosario de astronomía |
| --- |
| 
* Acimut
* Afelio
* Albedo
* Bóveda celeste
* Burato negro
* Cénit
* Corpo celeste
* Clasificación estelar
* Diagrama de Hertzsprung-Russell
* Eclíptica
* Eclipse
* Efeméride
* Ecuador celeste
* Equinoccio
* Esfera celeste
* Estrela
* Fondo cósmico de microondas
* Gravidade
* Hemisferio celestial norte
* Hemisferio celestial sur
* Luminosidade
* Intensidade de radiación
* Magnitude absoluta
* Magnitude aparente
* Magnitude bolométrica
* Nadir
* Órbita
* Perihelio
* Planeta
* Precesión
* Solsticio
* Tránsito
* Trópico
* Universo
* Variacións orbitais
* Zodíaco

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12134
* BNCF: 19025
* BRE: 2650971
* EBID: ID
* GEC: 0180677
* JSTOR: celestial-sphere
* MAG: 186467627
* PSH: 347
* UAT: 214

 |
O **Apollo 14** foi a oitava misión tripulada do programa Apollo (denominada oficialmente AS-509), lanzado en dirección á Lúa o 31 de xaneiro de 1971 mediante un foguete do tipo Saturn 5. 

Conseguiu aluar co módulo de descenso (LM) bautizado «Antares» na zona de Fra Mauro a 3,7º S 17,5º W levando como tripulantes a Alan B. Shephard e Edgar D. Mitchell, mentres Stuart A. Roosa permanecía no módulo de mando e servizo (CSM), chamado «\*Kitti Hawk».

Durante os seus dous EVAs, ou paseos pola superficie da Lúa, (de 4,8 e 4,6 horas de duración, dun total de 33 horas e media de aluaxe), Shepard e Mitchell instalaron unha estación científica, chamada ALSEP, e recolleron 43 kg de rochas e po lunar, empregando o vehículo manual MET, e deixando sobre a superficie lunar un paquete contendo a Biblia en microfilm, así como o primeiro versículo do Xénese en 16 linguas. 

Para estudar as características do interior da Lúa, fíxose chocar contra ela a terceira fase do foguete Saturn, para que o impacto fose rexistrado polos Sismógrafos deixados alí polas diferentes misións Apollo, ademais de facer estourar sobre a súa superficie 13 cartuchos de explosivo dun total de 21 previstos. Do estudo das ondas producidas por estas explosións, logrouse coñecer mellor o interior da Lúa. Durante o regreso efectuaron varios experimentos de mesturas no baleiro, conseguindo novos compostos inexistentes anteriormente. 

A misión finalizou o día 9 de febreiro tras efectuar un total de 34 órbitas lunares e 216 horas, 1 minuto e 56 segundos de voo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Apollo 14*** |

### Outros artigos

* Proxecto Apollo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178871
* GND: 4776874-5
* WorldCat
* LCCN: no2001053678
* NSSDC ID: 1971-008A
* SCN: 04900

 |
Chifre de metal usado na samba.
O **chifre** ou **pito** é un instrumento de vento utilizado tanto para a música como para a sinalización deportiva e de tráfico. O son é producido pola vibración do ar ao pasar forzadamente. Era tradicionalmente feito de madeira, aínda que hoxe se usan chifres feitos de metais como o bronce. Algúns chifres teñen buratos nos lados que son cubertos cos dedos para producir diferentes tons. O executante pode controlar aínda a duración e a intensidade do son.

Chifre metálico usado na sinalización deportiva e do tráfico.
Na música, é utilizado principalmente na samba. O chifre é usado tanto para tocar padróns rítmicos así como para anunciar unha nova sección, o comezo, ou o final dunha música. Nunha escola de samba o mestre de batería é o responsábel deses sinais. Para el, o chifre (xunto co repenique) funciona como a batuta dun mestre de ópera. O chifre é capaz de producir sons fortes e agudos, longos e curtos, abertos e pechados, e todos son usados para engadir variedade e cores aos padróns tocados. Tamén pode tocar un padrón repetitivo que funciona como parte do conxunto do grupo rítmico.

Polo seu grande volume sonoro, o chifre pode ser usado en diversas funcións de sinalización. Os gardas de tráfico, tamén poden ser usados en ferrocarrís, navíos e ambientes industriais ruidosos, como forma de sinalización de seguridade a longa distancia.

Outro uso é na marcación e sinalización de faltas e erros ou para autorizar o inicio de xogadas en deportes de campo ou cancha, voleibol, fútbol, fútbol sala etc). A duración, a altura e o número de asubíos indican e sinalizan os erros.

Existen aínda chifres capaces de imitar o canto de diversos paxaros. En xeral son chamados de **píos** e son utilizados para atraer paxaros para observación ou na caza.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q204917
* AAT: 300042706
* EBID: ID
* GEC: 0151837
* GND: 4045493-9
* LCCN: sh85048136
* MIMO: 4101
* MusicBrainz: ID

 |
Paisaxe do val de Hunter.
**Wendy Bowman**, nada en Sidney, c. 1934 e finada o 26 de xullo de 2023, foi unha agricultora e ambientalista australiana de Nova Gales do Sur. Grazas á súa campaña, puido evitar que a empresa carboeira chinesa Yancoal Australia desenvolvese a minería do carbón na rexión do val de Hunter. Non só conseguiu manter a súa granxa familiar, senón que protexeu a comunidade local dos efectos da contaminación e a degradación ambiental. En recoñecemento aos seus esforzos, en abril de 2017 foi unha dos seis ecoloxistas, e a única muller, en recibir o Premio Ambiental Goldman.

Traxectoria
-----------

Nada na década de 1930 en Sidney, Wendy Bowman pertencía a unha familia que, por parte do seu pai, chegou a Australia en 1798, e que por parte da súa nai se instalou no val de Hunter no século XIX. Despois de graduarse en arte, casou co granxeiro do val de Hunter, Mick Bowman. Cando el morreu en 1984, ela fíxose cargo da granxa. Tivo que mudarse en 1988 como consecuencia das explotacións mineiras ao descuberto.

En 1988, os seus cultivos fracasaron cando a minería contaminou con metais pesados a auga que irrigaba o seu campo. Como consecuencia do po de carbón na herba, o seu gando negouse a comer. Desde 1990, primeiro a través de MineWatch e logo a través do Hunter Environment Lobby, axudou os agricultores locais a emprender accións políticas en Nova Gales do Sur. Despois de mudar a súa granxa unha vez, en 2005 déronlle seis semanas de prazo para recolocarse co fin de dar paso a outra mina. Instalouse en Rosedale en Camberwell.

A propia granxa de Bowman, Rosedale, viuse ameazada en 2010 cando a compañía chinesa Yancoal proxectou unha ampliación da mina Ashton South East Open Cut até un dos principais afluentes do río Hunter. A maioría dos agricultores da zona venderan a súa propiedade a principios de 2015. Bowman, cuxas terras abarcaban máis da metade do carbón na mina proposta, negouse a vender mentres buscaba protexer a zona da devastación. En decembro de 2014, o Tribunal de Terras e Medio Ambiente ditaminou que Yancoal só podía continuar coa mina se Bowman accedía a vender. A pesar das ofertas de millóns de dólares, continuou negándose, o que puxo fin aos esforzos de Yancoal.

En recoñecemento aos seus esforzos, en abril de 2017 recibiu o Premio Ambiental Goldman.

Notas
-----

1. ↑  Award-winning Hunter Valley environmentalist and farmer Wendy Bowman dies aged 89 *(en inglés)*
2. ↑  Elcacho, Joaquim (2017-04-24). "Estos son los seis ‘premios Nobel’ del medio ambiente de 2017". Consultado o 2021-04-25.
3. ↑  Dasgupta, Shreya (24 de abril de 2017). "Meet the winners of the 2017 Goldman Environmental Prize" (en inglés). Consultado o 2021-04-24.
4. 1 2 3  "Wendy Bowman: 2017 Goldman Prize Recipient" (en inglés). Abril de 2017. Consultado o 2021-04-24.
5. 1 2  "Q&A with Wendy Bowman" (en inglés). 21 de novembro de 2017. Consultado o 2021-04-24.
6. ↑  Gómez Wagner, Celeste (2017-04-24). "Esta mujer de más de 80 años ganó el Premio Ambiental Goldman por defender su granja". Consultado o 2021-04-25.
7. ↑  ""Están expulsando a la población local y no les importa"". 25 de maio de 2017. Consultado o 2021-04-25.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos hebraicos. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Inon Zur** (en hebreo: *ינון צור*), nado o 4 de xullo de 1965, é un compositor israelí-estadounidense. Orixinalmente compoñía para filmes e producións de televisión, e máis tarde comezou a compoñer para videoxogos. Foi descrito por ser "internacionalmente recoñecido como un dos compositores orquestrais A-list da industria dos videoxogos". Zur compuxo a música de máis de 50 videoxogos, 15 producións de televisión e 10 filmes, así como tráileres de filmes. Foi nomeado a numerosos premios, gañando tres galardóns, un premio Telly en 1997 á mellor banda sonora en *Power Rangers: Turbo*, un premio Game Audio Network Guild en 2004 á mellor composición instrumental orixinal por *Men of Valor*, e un premio Hollywood Music in Media en 2009 á mellor canción orixinal nun videoxogo por *Dragon Age: Origins*.

É coñecido por ser o autor de temas musicais para as sagas de videoxogos *Prince of Persia*, *Dragon Age: Origins* ou *Fallout*, ademais de ser autor da música do videoxogo de rol galego *The Waylanders*.

Notas
-----

1. ↑  "About". *Inon Zur*. Consultado o 16 de novembro de 2019.
2. ↑  "The Waylanders Main Theme by Inon Zur". *Youtube*. Consultado o 16 de novembro de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Inon Zur Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

* Portal:Israel
* Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q933777
* WorldCat
* VIAF: 69138417
* AllMusic: mn0000996973
* BNF: 141473665
* Discogs: 993129
* Europeana: ID
* GiantBomb: 3040-46828
* GND: 1144925479
* IMDb: nm0958735
* ISNI: 0000 0000 0133 824X
* LCCN: no2022112939
* MobyGames: 31026
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 083489312
* TMDb: 1116136
* VGMdb: 1411

 |
Factorías funcionando con carbón no Mánchester do século XIX, Inglaterra. As melloras tecnolóxicas permitiron ó carbón avivar a Revolución Industrial, aumentando enormemente o seu consumo.
O **paradoxo de Jevons**, denominado así polo seu descubridor, William Stanley Jevons, afirma que á medida que o perfeccionamento tecnolóxico aumenta a eficiencia coa que se usa un recurso, o máis probábel é que aumente o consumo dese recurso, no canto de diminuír. Concretamente, o paradoxo de Jevons implica que a introdución de tecnoloxías con maior eficiencia enerxética poden, finalmente, aumentar o consumo total de enerxía.

Na súa obra de 1865 titulada *The Coal Questio*n (a cuestión do carbón) Jevons observou que o consumo do carbón subiu en Inglaterra despois de que James Watt introducise a máquina de vapor alimentada con carbón, que melloraba en gran maneira a eficiencia do primeiro deseño de Thomas Newcomen. As innovacións de Watt converteron o carbón nun recurso con maior eficiencia en relación co custo, facendo que se incrementase o uso da súa máquina de vapor nunha ampla gama de industrias. Iso, á súa vez, fixo que aumentase o consumo total de carbón, aínda que a cantidade de carbón necesaria para cada aplicación concreta caese.

A observación de Jevons non é un paradoxo lóxico, mais segue a considerarse como un paradoxo pois oponse á intuición común de que a mellora da eficiencia implica unha redución no consumo dun recurso.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1474401
* MAG: 2777627550

 |
**Ricardo José Llovo Otero**, nado en Santiago de Compostela o 8 de abril de 1965, é un guionista, realizador e director galego.

Traxectoria
-----------

En 1989 incorpórase á TVG como parte do equipo de realización e ten traballado para programas tan coñecidos como o Xabarín Club. Esta faceta televisiva combínaa con traballos en cine desde comezos dos noventa. Ten realizado e dirixido curtametraxes de ficción, documentais e mesmo unha longa en formato vídeo.

Filmografía
-----------

### Director

* *A matanza caníbal dos garrulos lisérxicos*
* *Televapor*
* *Xinetes da tormenta*
* *Muxía, política na costa da Morte*
* *Pataghorobí*
* *Outro máis*

### Guionista

* *Muxía, política na costa da Morte*
* *Xinetes da tormenta*
* *Televapor*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ricardo Llovo na IMDb (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q21816271
* WorldCat
* VIAF: 160874853
* BNE: XX5030121
* IMDb: nm0515905
* TMDb: 563816

 |
O **pazo de Saa** é unha construción civil situada na aba de **Saa**, na parroquia de Sadurnín (concello de Cenlle). Foi unha das casas mais poderosas da comarca do Ribeiro.

Historia
--------

Considérase a don Gregorio Arias Mariño, familiar do Santo Oficio, como fundador do morgado e Casa de Saa (fonte **Pai Crespo**).

Descrición
----------

O pazo forma un conxunto arquitectónico rodeado de murallóns que en parte ten continuidade co edificio e en parte o illa dentro da leira.

A fábrica é de perpiaño, presentando unha planta en U coas coxías laterais desiguais e a máis curta formando un ángulo agudo coa central. Pechan os tres corpos un pequeno patio inscrito aberto nun dos lados. A fachada principal e a formada polos tres corpos en torno ao patio.

Nun deles presenta unha solaina de pedra apeada sobre un muro con vans no piso baixo e do que sobresae a repisa moldurada. A cuberta sostense por columnas ben labradas, con base moldurada, fuste liso e capitel formado por un touro. Estas sostéñense sobre pedestais que lles dan maior altura e esvelteza.

No ángulo que fan a fachada sur e a leste vese un garitón apoiado en dous canzorros de dobre moldura, caveto e cuarto bocel, con cornixa máis coidada que o resto do edifico, con seteiras e rica pedra armeira. Na fachada orientada ao nacente hai un gran solaina.

No patio, separada do edificio principal estaba a capela hoxe en día desaparecida.

No garitón escudo de difícil interpretación.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pazos de Galicia

### Bibliografía

* Rivera Rodríguez, M. T.: *Pazos Ourensanos*. Edilesa. Obra Social de Caixanova, 2000.
**Alicia Dorado Viso**, nada na Coruña a principios de decembro de 1911 e finada na mesma cidade o 10 de xullo de 1937, foi unha anarquista galega.

Traxectoria
-----------

Traballou na fábrica de tecidos La Primera Coruñesa da que foi expulsada pola súa actividade revolucionaria. Despois traballou como panadeira. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 pasearon ao seu home. Vivía de alugueiro no edificio Villa Rosalía e era amante do anarquista portugués Julio Acevedo Veiga. Foi enlace entre Julio Acevedo e Antonio Fournerakis para a reconstrución da FAI e tiña ocultos na súa casa estes dous dirixentes anarquistas. O 10 de xullo de 1937 a súa casa foi asaltada pola Garda Civil cando estaban agochados nela Acevedo e Fournerakis. No ataque mataron primeiro a Alicia Dorado e a Antonio Fournerakis, mentres Julio Acevedo logrou fuxirr polo tellado e saltar ao balcón do Camiño do Polvorín onde finalmente foi abatido.

Notas
-----

1. ↑  *El Eco de Galicia*, 8-12-1911, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* La Anarquista ALICIA DORADO VISO, organizadora de una "Casa Refugio", fue ASESINADA por la guardia civil golpista en A Coruña, en 1937

### Ligazóns externas

* 

* Alicia Dorado na páxina web *Nomes e Voces*.
***Resident Evil 2*** é un videoxogo pertencente á serie *Resident Evil*, producida por Capcom. Orixinalmente foi lanzado en 1998 para PlayStation. Uns meses despois do lanzamento, púxose á venda unha segunda versión, compatible coa vibración do mando Dual Shock. Un ano despois lanzouse en PC e game.com. No ano 2000 saíron as versións de Nintendo 64 e Dreamcast. Posteriormente, en 2003 foi lanzado para GameCube, en 2008 na PlayStation Store nipoa e cara a finais de 2009 será publicado para Wii, baixo o título Resident Evil: The Darkside Chronicles. Non obstante, esta última versión ten un renovado aspecto técnico, un estilo de xogo distinto e narra máis feitos co xogo orixinal.

Historia
--------

A historia comeza en xullo de 1998, cando Leon S. Kennedy e Claire Redfield chegan a Raccoon City, sen saber que a cidade está infestada de zombies e outras armas biolóxicas. Leon é un policía asignado a esta cidade. Claire busca ó seu irmán, Chris (que estivera implicado nos sucesos que narra o primeiro Resident Evil). Nada máis chegar, sepáranse por mor dun accidente dun trailer. Xa nas rúas, son atacados por zombies e refúxianse na comisaría de policía. Descobren que Chris marchou da cidade e deciden fuxir eles tamén. Mentres buscan unha ruta de saída achan un laboratorio de Umbrella e a verdade sobre a orixe do incidente. Coñecen ademais a Annette Birkin, doutora de Umbrella, implicada nas investigacións co virus T e G. Tras eliminar decenas de inimigos, foxen nun helicóptero.

Mecánica de xogo
----------------

Trátase dun xogo en terceira persoa, con cámaras fixas e ambiente angustiante. Antes de comezar a partida escollemos personaxe: Claire ou Leon. Se rematamos unha partida con cada un no rango A, poderemos xogar unha misión especial con Hunk, un mercenario que traballa para Umbrella.

Versión da game.com
-------------------

Todas as versións de Resident Evil 2 tiñan un bo nivel agás esta, debido ás especificacións técnicas desta consola. Ademais do apartado técnico pobre, a duración era moito máis curta cas outras versións.

Crítica
-------

No seu momento recibiu boas notas por parte da prensa especializada, acadando un 89 en Metacritic para PlayStation e Nintendo 64. A versión de Dreamcast acadou un 77, mentres que a de GameCube só obtivo un 59 .

Vendas
------

A versión de PlayStation vendeu 5.82 millóns de copias en todo o mundo.

Notas
-----

1. ↑  "Resident Evil 2". *Metacritic* (en inglés). Consultado o 2022-02-24.
2. ↑  "Resident Evil 2". *Metacritic* (en inglés). Consultado o 2022-02-24.
3. ↑  "Resident Evil 2". *Metacritic* (en inglés). Consultado o 2022-02-24.
4. ↑  "Resident Evil 2". *Metacritic* (en inglés). Consultado o 2022-02-24.
5. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q733992
* BNF: 16577747k
* GameRankings: 198458
* Gaming-History: 111476
* GiantBomb: 3030-9418
* HowLongToBeat: 7718
* IGDB: resident-evil-2
* IMDb: tt0161941
* Metacritic: resident-evil-2
* MobyGames: resident-evil-2
* MusicBrainz: ID
* PCGW: Resident\_Evil\_2
* Redump: 3383
* VGG: 71342

 |
Maqueta dunha nave Ranger.
O **Programa Ranger** foi un programa espacial dos Estados Unidos de América durante os principios da década de 1960 para enviar varias naves non tripuladas a impactar contra a Lúa e fotografala e obter datos científicos da mesma antes do choque.

Características
---------------

A finalidade do programa Ranger foi tomar imaxes de alta resolución da superficie lunar para realizar investigacións científicas e eventualmente axudar a seleccionar un sitio de aterraxe para as misións do programa Apollo.

O programa comezou a xestarse en 1959. As naves ideáronse como plataformas estabilizadas desde as que poder facer diversas observacións. Os modelos iniciais levaban un conxunto de instrumentos que ademais sobrevivirían ao impacto para transmitir datos desde a superficie. Tódalas cinco naves destes modelos fallaron e non cumpriron os seus obxectivos, o que motivou a decisión de simplificar o deseño e non levar o paquete de instrumentos post-impacto. As catro unidades do modelo simplificado cumpriron os seus obxectivos e fotografaron a superficie lunar en alta resolución.

As naves Ranger voaron en tres configuracións distintas:

* **Misións do Bloque I**: a este bloque pertenceron as Ranger 1 e Ranger 2. Foron lanzadas en 1961 para facer probas e tomar datos de enxeñería.
* **Misións do Bloque II**: formadas polas Ranger 3, 4 e 5, fallaron nos seus obxectivos, o que levou a simplificar o deseño da nave e eliminar o módulo de instrumentos que debía sobrevivir ao impacto.
* **Misións do Bloque III**: as misións definitivas do programa Ranger, formadas polas Ranger 6, 7, 8 e 9. Salvo a 6, o resto acadaron completamente os seus obxectivos.

Imaxe da superficie lunar tomada polo Ranger 8 cinco segundos antes do impacto.
As naves Ranger fotografaron a superficie lunar cun equipamento consistente en seis cámaras de televisión. Cada cámara do conxunto de seis en cada misión usaba variacións dos tempos de exposición, campo de visión, obxectivos e velocidade de exploración. Os campos de visión das cámaras solapábanse. As últimas imaxes tomábanse a alturas de entre 5 km e 600 m, con resolucións de tan só 0,3 m.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Mark Wade (2011). "Radsat" (en inglés). Consultado o 19 de novembro de 2016.
2. 1 2 3 4  Lunar and Planetary Institute, ed. (2016). "The Ranger Program" (en inglés). Consultado o 20 de novembro de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Programa Ranger Modificar a ligazón no Wikidata*** |

| * v
* c
* e
Programa Ranger |
| --- |
| 
* Ranger 1
* Ranger 2
* Ranger 3
* Ranger 4
* Ranger 5
* Ranger 6
* Ranger 7
* Ranger 8
* Ranger 9

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q466876
* BNF: 11935844h
* EBID: ID
* GEC: 0054269
* LCCN: sh85107354

 |
**Éric Moussambani Malonga**, nado o 31 de maio de 1978, é un nadador da Guinea Ecuatorial, que representou ó seu país nos Xogos Olímpicos de Sydney 2000.

Traxectoria
-----------

Gañou sona mundial nos Xogos Olímpicos de Sídney, celebrados no ano 2000, cando nadou a proba de 100 metros libres en 1 minuto 52,72 segundos, máis do dobre que os seus competidores máis rápidos e mesmo superior á plusmarca mundial de 200 metros.

Conseguiu participar nos Xogos Olímpicos sen alcanzar os tempos mínimos requiridos grazas a un sistema deseñado para permitir a participación de deportistas de países en vías de desenvolvemento. Nas eliminatorias competiu con outros dous nadadores, admitidos nos Xogos polo mesmo sistema, que foron descualificados por falsa saída, polo que nadou só.

Mentres que o gañador Pieter van den Hoogenband conseguiu a plusmarca mundial con 47,84 segundos, Moussambani empregou máis do dobre de tempo mentres era aclamado polo público asistente. Despois declararía: "Os últimos quince metros foron moi difíciles". Nos días e meses posteriores, converteuse nun heroe popular convidado a programas de televisión e outros eventos.

Antes de chegar ós Xogos Olímpicos, nunca vira unha piscina olímpica de 50 metros. Comezara a practicar natación só oito meses antes nunha piscina de 22 metros dun hotel, dada a falta de infraestruturas deportivas no seu país. Non puido participar nos Xogos Olímpicos de Atenas 2004, a pesar de baixar a súa marca persoal por baixo dos 60 segundos, debido a un problema co visado.

Trala súa participación nos xogos olímpicos de Atenas 2004, instalouse en Santa Cruz de Mudela (Cidade Real) para impartir clases maxistrais de natación ós nenos da localidade. En marzo de 2012 foi nomeado adestrador do equipo nacional de natación da Guinea Ecuatorial.

Notas
-----

1. ↑  Eric Moussambani nuevo entrenador del equipo nacional de natación Arquivado 16 de novembro de 2020 en Wayback Machine. guineaecuatorialpress, 10 de marzo de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q288305
* FINA: 1039569
* Sports Reference: eric-moussambani-1

 |
**Alberto Gracia**, nado en Ferrol en 1978, é un director galego de cinema.

Traxectoria
-----------

Estudou na Facultade de Belas Artes de Pontevedra, onde se especializou na materia de escultura.

A súa obra (composta por pinturas, debuxos, performances, vídeos ou instalacións) estivo exposta en distintos países do mundo. No seu primeiro libro ensaístico *Microfugas, teoría y juego de la profanación* (Editorial Aristas Martínez, 2010), materializa o seu interese pola estética, tema sobre o cal realizou conferencias e mesas redondas, e participou en proxectos de investigación como Grid Spinoza (2011).

O seu primeiro contacto co cinema foi coa curtametraxe *Microfugas*, rodada en 16mm no ano 2008. A súa primeira longametraxe foi *O quinto evanxeo de Gaspar Hauser*, baseada na figura de Kaspar Hauser e gañadora do Premio FIPRESCI do International Film Festival Rotterdam de 2013.

Notas
-----

1. ↑  "O quinto evanxeo de Gaspar Hauser". *Zeitun Films*. Consultado o 24 de setembro de 2016.
2. ↑  "Alberto Gracia. Ficha en IFFR". *International Film Festival Rotterdam*. Consultado o 24 de setembro de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27586755
* WorldCat
* VIAF: 170228179
* BNE: XX4670829
* CANTIC: a11572115
* IMDb: nm2004601
* TMDb: 1165500

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Emma González.

**Enma Rosa González Bermello**, nada en Ourense o 21 de setembro de 1931 e finada en Vigo o 14 de xaneiro de 2014, foi unha política galega.

Traxectoria
-----------

Pertencente a unha familia de pequenos empresarios e comerciantes do sector dos electrodomésticos, Enma González Bermello trasladouse a vivir a Vigo aos 3 anos. Nos últimos anos do franquismo escollérona concelleira nesa cidade polo terzo familiar, onde se ocupou de parques e xardíns. En xaneiro de 1976, e como consecuencia do cambio de réxime, prodúcese unha renovación das alcaldías: os alcaldes designados polo gobernador civil dimitían e uns días despois volvían ser elixidos polo conxunto da corporación. Nesa situación, Enma González Bermello foi a primeira alcaldesa dunha cidade de Galicia, en substitución de Joaquín García Picher, aínda que fose unicamente durante dúas semanas, do 15 ao 25 de xaneiro de 1976.

En 1978, trala dimisión de Joaquín García Picher, e antes das primeiras eleccións municipais democráticas, foi elixida alcaldesa entre os demais concelleiros. Volveu de novo a ocupar o asento de alcaldesa, poucos meses antes do que o fixese Berta Tapia na Coruña. Durante ese tempo a crispación política no concello de Vigo fora moi importante: sete concelleiros (un terzo da corporación), e viviuse unha folga de funcionarios municipais. González Bermello mantívose no cargo até as eleccións de 1979.

Nas primeiras eleccións galegas, Enma González concorreu na lista da UCD pola provincia de Pontevedra, e saíu elixida deputada. Foi unha das tres primeiras parlamentarias galegas canda Carmen Lovelle e Flora Veiga, e xurou o seu cargo vestida de traxe tradicional. Na segunda lexislatura foi reelixida, neste caso nas listas de Alianza Popular, mais en 1987 múdase a Coalición Galega. En 1989 abandonaría a vida política.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Joaquín García Picher** |  **alcaldesa de Vigo** xaneiro de 1976 | Sucesor:**Joaquín García Picher** |
| Predecesor:**Joaquín García Picher** |  **alcaldesa de Vigo** 1978-1979 | Sucesor:**Manoel Soto Ferreiro** |

Vida persoal
------------

Apartada da vida política, padeceu de alzheimer, morreu en 2014 aos 82 anos.

Notas
-----

1. ↑  Franco, F (15/1/2014). "Fallece Emma González Bermello, primera alcaldesa de Vigo y Galicia". *Faro de Vigo* (en castelán). .
2. 1 2  "Emma González, primera alcaldesa nombrada en Galicia tras morir Franco". *La Voz de Galicia* (en castelán). 12/01/2021. Consultado o 12/01/2021.
3. 1 2  Vázquez Lorenzo, Alexandre (18/7/2011). "La autonomía, en femenino". *El País*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Porteiro, Mª Xosé; Perozo, Xosé A. (1981). *Quen é quen no primeiro Parlamento Galego*. Vigo: Xerais. pp. 179–183. ISBN 84-7507-044-2.

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Vigo
Coordenadas: 42°11′58″N 8°32′19″O﻿ / ﻿42.199527777778, -8.5385277777778

Estado actual[*cando?*] da caseta e dos penedos.
O **penedo** ou **caseta dos mouros** é unha peculiar formación situada na estrada que, no concello de Ponteareas, une os barrios da Lomba (Areas) e o Viveiro (Ribadetea). Trátase dunha construción artificial localizada entre uns penedos de grandes dimensións, moi comúns en todo o municipio.

A construción foi obra do primeiro gardamontes da Serra do Galleiro, que vivía na casa do Viveiro (agora en ruínas), empregando este lugar para gardar ferramenta de traballo.[]

Casa do Viveiro, antigo fogar do gardamontes da Serra do Galleiro.

Lenda
-----

Conta a lenda que Amador, o "canteiro de San Blas", barrio da veciña parroquia de Areas, non cría na lenda da caseta e no seu poder máxico, así como tampouco na existencia de ouro no seu interior. Decidiu facela voar polos aires como acostumaba co resto de pedras e penedos. Dise que cando se dispuña a introducir a dinamita na pedra, esta estourou, ferindo de gravidade ao canteiro, o cal perdeu un brazo e a visión dun ollo.

Notas
-----

1. ↑  Jzp (2015-03-22). "Ponteareas Historia Viva: A lenda do Penedo dos Mouros, Ribadetea". *Ponteareas Historia Viva*. Consultado o 2019-04-22.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* 
* A lenda do Penedo dos Mouros, Ribadetea (Ponteareas)
**Piratas de Galicia** (de siglas **PIRATA.GAL**) é un partido político español con ámbito en Galicia, herdeiro da ideoloxía do Partido Pirata de Suecia que procura a reforma das leis de propiedade intelectual e industrial, a inclusión da democracia directa no sistema político e a defensa dos dereitos humanos dentro e fóra da rede .

Historia
--------

O partido fundouse en decembro de 2011 e admítese oficialmente no Rexistro de Partidos Políticos do Ministerio do Interior de España o 26 de xaneiro de 2012 .

Preséntase por primeira vez ás Eleccións ao Parlamento de Galicia 2012, nas circunscricións de Ourense e Pontevedra, acadando 336 votos na primeira (0,18%) e 1.215 na segunda (0,24%).

Notas
-----

1. ↑  "Estatutos de Piratas de Galicia". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 08 de febreiro de 2012.
2. ↑  "Rexistro de Piratas de Galicia no Ministerio do Interior de España" (en español).
3. ↑  "Diario Oficial de Galicia: Resultados nas eleccións 2012 ao Parlamento de Galicia".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do partido Arquivado 30 de xaneiro de 2012 en Wayback Machine.
Peto dun pantalón vaqueiro.
Un **peto** ou **bolso** é un pequeno saquiño que está cosido á unha peza de vestir e serve para gardar obxectos; pode ter unha rañura simple ou estar protexido cunha lapela. Tamén pode proverse dun sistema de abertura e peche, como a cremalleira, un botón ou o seu análogo prehistórico, o corno, que impiden que saian con facilidade os obxectos gardados dentro.

Usos
----

A función principal do peto é gardar obxectos de pequeno tamaño de maneira que estean a man cando se necesiten; isto último está moi ligado ao propio concepto de peto, que adoita ter o tamaño de aproximadamente unha man, e estar ao alcance desta. Se fai frío, os petos tamén se usan para abrigar as mans.

Tipos
-----

Outro tipo de peto consiste nunha bolsa cosida á roupa por fóra, sen rañura na mesma. Este tipo de peto tipicamente é máis cómodo ao sobresaír da silueta, sen comprimir a tea da vestimenta ou o contido do peto contra o talle do seu dono. Tamén os hai de tamaño menor, co fin de aloxar unhas moedas, un chisqueiro etc.

Obxectos de peto
----------------

Reloxo de peto.
Existen multitude de obxectos denominados "de peto", por ter como características unhas dimensións e deseño orientados a gardalos nestes, caber na palma dunha man ou levalo un mesmo con facilidade. Entre outros están:

* Os computadores, calculadoras, radios de peto.
* Os libros, cadernos, axendas, calendarios de peto.
* Os reloxos, chisqueiros de peto.
* As armas, ferramentas de peto.

Notas
-----

1. 1 2  Peto no *Portal das Palabras*.
Coordenadas: 34°35′57″S 58°22′13″O﻿ / ﻿-34.59917, -58.37028

A **Televisión Federal**, máis coñecida como **Telefe** (pronunciado *Telefé*), é unha canle de televisión arxentina que ofrece programación en castelán. Tamén é unha empresa que explota a licenza LS 84 TV Canal 11 da Televisión arxentina, que transmite desde a cidade de Buenos Aires. O *Canal 11* foi fundado o 19 de decembro de 1957. A empresa é do Grupo Telefónica de España desde o ano 2000. Anteriormente era da empresa Televisión Federal S.A. que se fixo cargo do canal desde o 22 de decembro de 1989 chamándose *Telefe*, acrónimo da empresa.

Difusión
--------

Telefe transmite os seus programas en oito estacións no territorio arxentino: Canle 8 en Córdoba, Canle 13 en Santa Fe, Canle 5 en Rosario, Canle 11 en Salta, Canle 8 en Tucumán, Canle 7 en Neuquén, Canle 8 en Mar del Plata e Canle 9 en Bahía Blanca.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O Portal web oficial de Telefe Arquivado 05 de xuño de 2009 en Wayback Machine. *(en castelán)*
* A Páxina web oficial de Telefe Noticias *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1143518
* IMDb: co0037736

 |
Pai dándolle de comer á súa filla.
O **Día do Pai** é unha conmemoración para celebrar a paternidade e crianza por pais, como o Día da Nai celebra a maternidade e a crianza materna. Vendedores retallistas promoven que se regalen ferramentas e outros regalos entendidos como *masculinos* nese día.

Historia
--------

O **Día do Pai** ten orixe na antiga Babilonia, hai máis de 4000 anos. Un mozo chamado Elmesu moldeou e esculpiu en arxila o primeiro cartón. Desexaba sorte, saúde e longa vida a seu pai.

Nos Estados Unidos, Sonora Luise resolveu crear o **Día do Pai** en 1909, motivada pola admiración que sentía por seu pai, John Bruce Dodd. O interese pola data difundiuse da cidade de Spokane para todo o Estado de Washington e de aí tornouse unha festa nacional. En 1972, o presidente americano Richard Nixon oficializou o **Día do Pai**. Nos Estados Unidos conmemórase no terceiro domingo de xuño.

En España dise que foi unha mestra, Manuela Vicente Ferrero, quen inventou esta celebración en Madrid, 1948, iniciativa apoiada comercialmente por Galerías Preciados .

Data
----

En gran parte do mundo, estabeleceuse un día do pai para honrar os pais ou devanceiros masculinos. Na tradición católica, o día do pai festéxase o día de San Xosé, (o 19 de marzo no santoral católico). Outras tradicións teñen outros días para celebrar os seus pais. Na actualidade, en moitos países tradicionalmente católicos tamén se festexa un día do pai máis "secular" ou "non relixioso".

* Australia e Nova Zelandia: o primeiro domingo en setembro
* Arxentina, Canadá, Colombia, Chile, Francia, Xapón, Países Baixos, México, Estados Unidos, Reino Unido e Venezuela: o terceiro domingo en xuño.
* Bélxica: o día de San Xosé (que é o 16 de marzo), e o segundo domingo en xuño ("secular")
* Brasil: o segundo domingo en agosto
* Bulgaria: 20 de xuño
* Alemaña: no Día da Ascensión
* Lituania: o primeiro domingo en xuño
* Taiwán: 8 de agosto
A palabra para o día, *ba ba*, (8/8) é un homófono da palabra para pai en mandarín, *baba*.
* Escandinavia (incluíndo Finlandia): o segundo domingo en novembro
* España, Portugal e outros países: 19 de marzo
* Tailandia: 5 de decembro, aniversario do rei Bhumibol Adulyadej

Notas
-----

1. ↑  *Elmesu, the Babylonian, Creates First Father’s Day Card* Arquivado 20 de marzo de 2018 en Wayback Machine. por Gary Levine en LeeHerald.com, 18 de xuño de 2016 *(en inglés)*.
2. ↑  "El Día del Padre lo inventó en 1948 una maestra madrileña que actualmente tiene 92 años", en *La Voz de Galicia* 19.03.1996.
3. ↑  *Hoxe celébrase o Día do Pai*, CRTVG, 19 de marzo de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Día do Pai Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Celebración do Día do Pai Arquivado 30 de maio de 2019 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q134847
* EBID: ID
* GND: 4417078-6
* LCCN: sh85047457

 |
**Amazon Alexa** é un asistente virtual desenvolvido por Amazon, utilizado por primeira vez nos altofalantes intelixentes Amazon Echo e Amazon Echo Dot creados en Amazon Lab126. Conta coa capacidade de interactuar a través da voz, reproducir música, crear listas de tarefas pendentes, establecer alarmas, reproducir podcasts, reproducir audiolibros e prover información en tempo real do clima, tráfico e noticias entre outros. Alexa pode tamén controlar varios dispositivos intelixentes tomando o rol de sistema de automatización do fogar (domótica). Os usuarios poden estender as habilidades de Alexa instalando "skills" (funcionalidades adicionais desenvolvidas por terceiros) que se asemellan a "apps".

A maioría dos dispositivos que incorporan Alexa permiten aos usuarios activar o sistema utilizando unha palabra de activación (por exemplo Alexa ou *Echo*); outros dispositivos (como a app de Amazon Alexa para Android e iOS) requiren que o usuario prema un botón en pantalla para activar o modo escoita de Alexa. Actualmente a interacción e comunicación verbal de Alexa só está dispoñible en inglés, alemán, francés, castelán e xaponés.

Cara a setembro de 2017, Amazon contaba con máis de 5000 empregados traballando en Alexa e produtos relacionados e constitúe un foco moi importante da estratexia de novos produtos da empresa.

Notas
-----

1. ↑  Griswold, Alison (27/9/2017). "Amazon says there are now 5,000 people working just on Alexa". *Quartz*. Consultado o 28/9/2017.
Papeleta dos candidatos do PP ao Congreso por Pontevedra, nas Eleccións Xerais de 2016.
**Irene Garrido Valenzuela**, nada en Madrid o 29 de marzo de 1960, é unha economista e política galega do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Aos dez anos trasladouse a Vigo. Licenciouse e posteriormente doutorouse en Economía pola Universidade de Santiago. Conseguiu a praza de profesora titular nesa mesma área, pero na Universidade de Vigo, onde foi directora do departamento de Economía financeira e Contabilidade. En 2010 foi designada como representante do Partido Popular no consello de administración de Caixanova.

En 2011 concorreu nas listas do PPdeG ao Congreso dos Deputados pola provincia de Pontevedra, onde resultou elixida. Logo de tres anos na cámara baixa foi designada presidenta do Instituto de Crédito Oficial, a primeira muller en ostentar ese cargo na historia da institución de financiamento público. Un ano despois dimitiu para presentarse de novo na candidatura do PPdeG pola provincia de Pontevedra, neste caso nas xerais de 2015, nunha lista que foi encabezada tamén por tres mulleres, Ana Pastor de número 1, Garrido de 2, e Pilar Rojo de 3.

Revalidou a posición nas listas nas eleccións xerais de 2016, e volveu saír deputada. A finais dese ano foi escollida para ocupar o posto de Secretaria de Estado de Economía e Apoio á empresa, no ministerio de Economía dirixido por Luis de Guindos.

Vida persoal
------------

É irmá de Fernando Garrido Valenzuela, quen fora deputado e conselleiro da Xunta, e que en 2011 era presidente do Padroado do Parque Nacional das Illas Atlánticas. Ademais é curmá de Alfonso Rueda e irmá de Javier Garrido Valenzuela, quen foi presidente dos promotores inmobiliarios de Galicia.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Irene Garrido Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición

### Ligazóns externas

* Ficha no sitio web do Congreso dos Deputados

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390717
* BNE: XX939534
* Dialnet: 2034448

 |
**Sergi García Calvo**, nado o 17 de febreiro de 1997 en Palma, é un xogador español de baloncesto internacional profesional. Formado nas categorías inferiores do Sant Josep Obrer, do CTE Illes Balears e do Basket Zaragoza, actualmente xoga para o Río Breogán da Liga ACB. Cunha altura de 1,93 m, xoga na posición de base.

Traxectoria
-----------

Nado en Palma, García formouse nas categorías inferiores do Club Sant Josep Obrer de Palma e, posteriormente, no Centre de Tecnificació Esportiva Illes Balears. No ano 2013 asinaría co Basket Zaragoza, onde compaxinou o primeiro equipo co filial. O seu debut no baloncesto profesional produciuse o 3 de novembro de 2013 no Pavillón Príncipe Felipe de Zaragoza durante o partido correspondente á cuarta xornada da temporada 2013−14 da Liga ACB contra o La Bruixa d'Or Manresa, pasando a ser con nese momento, con 16 anos, 8 meses e 14 días, o xogador máis novo en debutar co equipo aragonés.

A súa seguinte campaña no conxunto zaragozano sería moi semellante á anterior. Alén da ACB, García debuta ese ano na Copa do Rei e na Eurocup. Nas seguintes temporadas foi mellorando o seu rendemento aos poucos. En 2017 antes de decembro fixo unha media de 9,6 puntos, 3,2 rebotes e 2,8 asistencias en 20 minutos na ACB, números que lle serviron para estar entre os tres primeiros xogadores españois en valoración da competición. Este rendemento chama a atención do Valencia Basket Club, equipo co que asina en decembro. Após dúas temporadas en Valencia, é cedido ao BAXI Manresa para xogar as últimas xornadas da ACB. En xullo é cedido ao SC Rasta Vechta alemán. Ás ordes de Pedro Cales disputou 9 partidos de liga con 8,3 puntos e 3,4 asistencias por partido en 19 minutos, con 11,5 puntos e 5,5 asistencias nos dous partidos que disputou da Basketball Champions League co cadro alemán. Así, foi chamado polo Kirolbet Baskonia para substituír as súas baixas na posición de base. En xullo de 2020, asina polo MoraBanc Andorra após desvincularse do Kirolbet Baskonia. En decembro de 2021 asina pola polo Gran Canaria. O 10 de xuño de 2022 asina polo Río Breogán.

### Clubs

Ao longo da súa carreira, García ten xogado para os seguintes equipos profesionais:

* España Basket Zaragoza (ACB / Eurocup, 2013–2017)
* España CB El Olivar (EBA / LEB Prata, 2013–2016)
* España Valencia Basket Club (ACB / Euroliga, 2017–2019)
* España BAXI Manresa (ACB, 2019)
* Alemaña SC Rasta Vechta (BBL / BCL, 2019)
* España Kirolbet Baskonia (ACB / Euroliga, 2019–2020)
* Andorra MoraBanc Andorra (ACB / Eurocup, 2020–2022)
* España Gran Canaria (ACB / Eurocup, 2022)
* Galicia CB Breogán (ACB / BCL, 2022−presente)

Notas
-----

1. 1 2  "Sergi García incorpórase ao Río Breogán". *CB Breogán*. 10 de xuño de 2022. Consultado o 10 de xuño de 2022.
2. 1 2  "Sergi García, Basketball Player". *Proballers* (en inglés). Consultado o 10 de xuño de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en acb.com *(en castelán)*
* Perfil en Proballers *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18888547
* ACB: 20210685
* FIBA: 100203

 |
A Inglaterra saxoa de acordo coa crónica saxoa
Os **saxóns** (en latín: Saxones, en inglés antigo: Seaxe, en saxón antigo: Sahson, en baixo alemán: Sassen, en alemán: Sachsen, en danés: Saksen) foron o pobo xermánico que invadiu e emigrou á illa de Gran Bretaña no século V xunto cos anglos e os xutos. Fortemente emparentados cos anglos, debían ó seu nome ás armas que usaban, unhas espadas curvas chamadas *sax*. Estaban fortemente relacionados cos anglos e os frisios.

Os saxóns vivían daquela nunha área que comprendía dende o leste dos actuais Países Baixos ata o itsmo da península de Xutlandia, abranguendo o que hoxe en día é o estado alemán de Baixa Saxonia. Do saxón antigo derivan o actual baixo saxón e o inglés.

Os saxóns que emigraron a Gran Bretaña estableceron tres reinos: Essex, Sussex e Wessex, este último o máis poderoso dos tres. Foron o pobo máis numeroso dos invasores, e tamén o máis cruel segundo as crónicas; crese que chegando a facer limpezas étnicas da poboación indíxena britano-romana.

Os saxóns que ficaron en Alemaña foron sometidos por Carlomagno séculos despois, para logo ser un dos estados importantes do Sacro Imperio Romano-Xermánico, xa ocupando o ducado de Saxonia, que abranguía o actual estado de Saxonia.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *saxón*.
2. ↑  Hervás y Panduro, Lorenzo (1802). *Catálogo de las lenguas*. p. 105.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q101985
* BRE: 3528616
* EBID: ID
* GND: 4076935-5
* NKC: ph536911
* Pleiades: 99035
* Treccani: sassoni

 |
**Ireland's Call** é unha canción irlandesa utilizada como himno nos partidos do equipo nacional de Rugby (Selección de rugby de Irlanda), e manter os dos demais equipos da illa de Irlanda.

Historia e características
--------------------------

Dende fai tempo xa foi adoptado tamén por outros deportes onde a Illa de Irlanda compite unida coma no hoquei e o crícket. A canción foi escrita por Phil Coulter en 1995 a partir dunha petición da Federación Irlandesa de Rugby.

O equipo de Irlanda de rugby reagrupa as dúas partes separadas da Illa (Irlanda do Norte e a República de Irlanda). Cando os partidos teñen lugar en Dublín os himnos soan xuntos: *Amhrán na bhFiann* (*A canción do soldado*, o himno de Irlanda) e o *Ireland's Call*. No estranxeiro só se canta o Ireland's Call antes dos partidos.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Amhrán na bhFiann

Ligazóns externas
-----------------

* Ireland's Call antes dun partido do *Seis Nacións* de YouTube


  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1419910
* MusicBrainz: ID

 |