O **CS** (**C**able **S**hip) ***Mackay-Bennett*** foi un barco británico encargado de arranxar os cables submarinos, pertencente á Commercial Cable Company. Tivo unha longa traxectoria no arranxo de cables no océano Atlántico norte. Aínda que con base en Halifax (Nova Escocia, Canadá), era utilizado con frecuencia para as operacións na zona europea. O seu porto de amarre era entón Plymouth en Inglaterra. É coñecido por ter sido contratado en 1912 para recuperar os corpos das vítimas do *Titanic*.

Historia
--------

O *Mackay-Bennett* foi construído en Glasgow (Escocia) en 1884 para a Commercial Cable Company, e foi bautizado cos apelidos dos dous fundadores da empresa: John W. MacKay e William G. Bennett, Jr. O barco fixo as súas probas o 21 de outubro de 1884; durante as seis horas de probas acadou os 12,4 nós. Foi posto en servizo pouco despois e utilizouse para a instalación e o arranxo de cables submarinos durante numerosos anos.

En abril de 1912, a White Star Line contratou os seus servizos para recuperar os corpos das vítimas do naufraxio do *Titanic*, pagando 550 dólares por día. O barco, baixo o mando do capitán Frederick Harold Larnder, partiu cun equipo de embalsamadores a bordo (dirixido por John R. Snow Jr.), e con importantes reservas de xeo, mortallas e cadaleitos. 

O *Mackay-Bennett* comezou as procuras o 17 de abril de 1912, chegou á zona o día 20 e en 10 días recuperou 306 cadáveres, incluíndo o do multimillonario John Jacob Astor e o de Wallace Hartley, director da orquestra do Titanic. Máis adiante, o barco foi axudado nas súas procuras polo *Minia*, o *Montmagny* e o *Algerine*. 

Dos 306 corpos recuperados polo *Mackay-Bennett*, 116 deles, principalmente de terceira clase, foron devoltos ao mar por mor do seu estado de descomposición avanzado. Na mañá do 30 de abril de 1912, o *Mackay-Bennett* chegou ao porto de Halifax con 190 corpos a bordo, a maioría deles eran de primeira e segunda clase.

Após rematar a procura dos corpos, o buque seguiu despois coas súas funcións de cableiro. O autor canadense Thomas Head Raddall serviu un tempo como operador de radio a bordo do *Mackay-Bennett*, e algunhas das súas novelas están baseadas na súa experiencia a bordo.

O *Mackay-Bennett* foi retirado do servizo en 1922, e após ser parcialmente despezado usouse como almacén flotante no porto de Plymouth (Inglaterra). Na segunda guerra mundial foi bombardeado e afundido polos alemáns durante o Blitz. Máis tarde foi reflotado, e o seu casco foi finalmente despezado en Gante (Bélxica) en 1965.

Referencias
-----------

1. 1 2 3 4 5  MacKay-Bennett (1884). *Maritimequest.com*.
2. ↑  History of the Atlantic Cable & Submarine Telegraphy - Commercial Cable Company 1886 (en inglés). *Atlantic Cable.com*.
3. 1 2 3 4 5 6  Mackay-Bennett (en inglés). *Encyclopedia Titanica*.
4. 1 2  La recherche des victimes (en francés). *Titanic.pagesperso-orange.fr*.
5. ↑  Mr Wallace Henry Hartley. *Encyclopedia Titanica*
6. ↑  El barco de la muerte (16/08/2018). *ABC.es*.
7. ↑  Thomas Head Raddall fonds Copia arquivada en Wayback Machine (en inglés). *Library.dal.ca*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***CS Mackay-Bennett Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* RMS Titanic