recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **negación do Holocausto** é un pensamento detrás da teoría que nega o xenocidio dos xudeus no Holocausto durante a segunda guerra mundial. A negación do Holocausto baséase nas seguintes afirmacións: que o goberno da Alemaña nazi non tiña ningunha política de Solución final ou a intención de exterminar os xudeus; que as autoridades nazis non usaron campos de exterminio ou cámaras de gas para o asasinato en masa dos xudeus; e que o verdadeiro número de xudeus asasinados é significativamente menor que a historicamente aceptada cifra de 5 a 6 millóns.

Os negacionistas do Holocausto non aceptan o termo "negacionismo" como unha descrición axeitada das súas actividades, e empregan o termo "revisionismo" no seu canto. Os estudosos empregan o termo "negacionismo" para diferenciar a negación do Holocausto dos lexítimos revisionistas históricos, que empregan metodoloxías fundamentadas. As metodoloxías dos negacionistas do Holocausto son contrarias á realidade, e están baseadas nunha conclusión predeterminada que nega a inmensa cantidade de probas históricas que o evidencian.

Notas
-----

1. ↑  Donald L Niewyk, *The Columbia Guide to the Holocaust*, Columbia University Press, 2000, p. 45: "O Holocausto é comunmente definido como o asasinato de máis de 5.000.000 de xudeus a mans dos alemáns na Segunda Guerra Mundial."
2. ↑  "Holocaust denial - The IHR's Questions & Answers, and Nizkor's Responses". *Nizkor Project*. Arquivado dende o orixinal o 02 de decembro de 2013. Consultado o 28 de setembro de 2013.
3. ↑  "How many Jews were murdered in the Holocaust? How do we know? Do we have their names?" Arquivado 31 de xullo de 2020 en Wayback Machine. The Holocaust Resource Center Faqs, Yad Vashem website. Consultado o 17 de febreiro de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q151296
* BNF: 12349126x
* GND: 4261660-8
* LCCN: sh96009499
* MAG: 2777309396
* NKC: ph125550

 |
**Nicole Le Douarin**, nada en Lorient o 20 de agosto de 1930, é unha investigadora francesa en bioloxía e embrioloxía.

Traxectoria
-----------

Licenciada en ciencias naturais e doutorada no 1964, comezou a súa carreira como mestra entre 1954 e 1960. Investigadora no CNRS nos anos 1960-1965 e máis tarde catedrática até 1971, foi seguidamente profesora titular dunha cátedra na Universidade de Nantes.

Directora do Instituto de embrioloxía do CNRS e do Colexio de Francia (1975), foi ascendida a directora do Instituto (1976-1988) e logo profesora do Colexio de Francia. Recibiu a rara honra de ser elixida membro da National Academy of Sciences americana.

Hoxe en día é profesora de honra do Colexio de Francia e secretaria perpetua da Academia das Ciencias Francesa. Nicole Le Douarin ten recibido moitos premios e honras, como o premio da Academia das Ciencias en 1965 e a Medalla de Ouro do CNRS en 1986. Nomeada membro estranxeiro da Royal Society en 1989, dende o 2004 pertence ao «Conseil de surveillance de la Fondation pour l'innovation politique» e da Academia Pontificia das Ciencias.

Contribucións científicas
-------------------------

A área de investigación de Nicole Le Douarin é a embrioloxía e o desenvolvemento fetal. Contribuíu dun xeito importante á mellor comprensión da formación da crista neural, co desenvolvemento en 1969 dunha técnica orixinal de visualización da diferenciación e migración dos polos de paspallás. Esta aproximación permitiu avances cruciais no coñecemento dos sistemas nerviosos e inmunolóxicos e supúxolle un recoñecemento científico internacional.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Dr. Le Douarin videos of chick-quail embryos at Developmental Biology Online
* Homenaxe á Dr. Le Douarin por Lewis Wolpert

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q457343
* WorldCat
* VIAF: 36956316
* BNB: ID
* BNF: 121568380
* FAST: 460744
* GND: 140867635
* ISNI: 0000 0001 2128 1487
* LCCN: n2001001601
* NKC: skuk0003632
* NTA: 069394245
* ORCID: 0000-0003-4071-9418
* SNAC: w6h863cp
* SUDOC: 030079705

 |
**La Gaceta**|  |
| --- |
| Fundación | 1989 |
| Xénero | Información xeralista |
| País | España España |
| Cidade | Madrid |
| Ámbito | Nacional |
| Lingua | Castelán |
| Periodicidade | Diaria |
| Prezo | Luns a sábado: 1,20 €Domingo: 2,50 € |
|

***La Gaceta*** é un xornal español de tendencia conservadora e difusión xeralista, fundado en 1989 por José Antonio Martínez Soler coa cabeceira ***La Gaceta de los Negocios***. Pertenceu ao grupo *Negocios de Ediciones y Publicaciones SL* ata agosto de 2009, cando foi comprado polo grupo Intereconomía. A súa sede central está en Madrid, aínda que o diario conta con delegacións en Barcelona, Bilbao, Valencia e Valladolid.

Notas
-----

1. ↑  Intereconomía (21 de xullo de 2010). "Orgullosos de ser de Dereitas". Arquivado dende o orixinal o 22 de xaneiro de 2011. Consultado o 19 de febreiro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web de La Gaceta.es *(en castelán)*
* Sitio web de Negocios.com *(en castelán)*
Efecto "lens flare" nunha fotografía.
**Lens flare** é unha aberración óptica causada pola dispersión da luz que entra na lente a través das súas extremidades. Ese defecto causa certas manchas de luz en formas circulares ou hexagonais. Isto provoca unha diminución de contraste da imaxe final e, xeralmente, o asunto está na sombra, o que torna difícil de enfocar.

Este tipo de "defecto" óptico fíxose popular no medio cinematográfico, sendo considerado un "efecto" que inclusive conta con plugins para Photoshop e outros *softwares* de edición de vídeo.

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
* 
* 
*

Notas
-----

1. ↑  DalBello, Erica. PhOtoPro, ed. "O que é o FLARE na fotografia?". Consultado o 21 de decembro de 2015.
2. ↑  "Lens Effect Flare (Video Post)". *tresd1*. Arquivado dende o orixinal o 22 de decembro de 2015. Consultado o 21 de decembro de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lens flare***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q105821893
* GiantBomb: 3015-763
* MAG: 116656444

 |
O **Nakajima B5N** foi un bombardeiro lixeiro e torpedeiro xaponés da segunda guerra mundial. Deseñouse en 1936 e o seu prototipo voou por primeira vez en xaneiro de 1937. Fabricáronse 1.149 unidades ata 1943 cando rematou a súa produción ao quedar obsoleto. Foi famoso pola súa participación no ataque a Pearl Harbour. Despois de 1943 moitos foron usados en tarefas antibuque e antisubmarino. Os aliados alcumárono "Kate".

Cando comezou a guerra contra os Estados Unidos o "Kate" era o mellor torpedeiro embarcado do mundo e durante os meses seguintes afundiría tres portaavións estadounidenses e apoiaría todos os desembarcos anfibios do Xapón. Porén cara ao ano 1944 era un avión obsoleto debido aos novos avances tecnolóxicos.

A pesar de se usar principalmente embarcado, tamén se utilizou como bombardeiro con base en terra. A tripulación do B5N estaba formada por tres homes: piloto, navegador/bombardeiro/observador e operador de radio/artilleiro.

Variantes
---------

* **Tipo K**: prototipo
* **B5N1**: primeiro modelo de produción
* **B5N1-K**: versión mellorada
* **B5N2**: conversión do B5N1 para avión de adestramento avanzado
**José Besada Domínguez**, nado no Grove en 1882 e finado no mesmo concello o 7 de xaneiro de 1971, foi un empresario, agrarista e político galego.

Traxectoria
-----------

Organista da parroquia, aos sete anos formaba parte da agrupación musical do Grove da que chegou a ser director aos catorce. En 1900 emigrou a Buenos Aires. Integrado na comunidade galega creou a Banda de Música de Avellaneda e foi director do seu orfeón. En 1905 retornou ao Grove, abriu unha carpintería e un ultramarinos, e tamén a Panadería Besada. En 1914 abriu a unha sala de espectáculos que denominou "Manuel Quiroga". Organizou novamente a banda de música da que foi outra vez director, e compuxo algunhas pezas musicais, "Vida Galega" é a máis coñecida. Agrarista, compuxo en 1914 un himno para a Unión Agraria do Grove. En 1921 abriu unha sala cinematográfica, o Teatro-Cine Besada, e amenizaba musicalmente as películas mudas tocando el mesmo o piano. Na Segunda República foi elixido alcalde do Grove nas eleccións de maio de 1931. Logo da folga xeral revolucionaria de 1934 foi cesado como alcalde. Logo da vitoria da Frente Popular foi reposto no cargo o 21 de febreiro de 1936, pero ao día seguinte presentou a dimisión, alegando as moitas dificultades para exercer o cargo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo fuxido e foi represaliado.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Francisco Otero Goday** |  **Alcalde do Grove** 1931 - 1934 | Sucesor:**Joaquín Álvarez Lores** |
| Predecesor:**Joaquín Álvarez Lores** |  **Alcalde do Grove** 1936 | Sucesor:**Baldomero Sanmartín González** |

Vida persoal
------------

Casou con Dolores Álvarez Gondar e foi pai de Peregrina, José, Dolores, Miguel e Fernando Besada Álvarez.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 8-1-1971, p. 4.
2. ↑  "Revista Sustansia". Arquivado dende o orixinal o 31 de maio de 2020. Consultado o 28 de setembro de 2013.
3. ↑  "Revista Sustansia". Arquivado dende o orixinal o 31 de maio de 2020. Consultado o 28 de setembro de 2013.
4. ↑  Una fotografía para la memoria y con mucha historia
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 26-2-1936, p. 10.
6. ↑  "Falleció D. José Besada Domínguez", *El Pueblo Gallego, 10-1-1971, p. 15.*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* José Besada, un 'meco' histórico
**Nicolaus Michael Oppel** (ás veces escrito o sen nome como **Nikolaus**), nado na vila de Schönficht, Alto Palatinado (hoxe no *Land* de Baviera) o 7 de decembro de 1782, e finado en Múnic o 16 de febreiro de 1820, foi un zoólogo especializado en herpetoloxía, taxónomo e ilustrador alemán.

Traxectoria
-----------

Oppel foi alumno e traballou como asistente de André Marie Constant Duméril (1774-1860) no Museo Nacional de Historia Natural de Francia de París catalogando e clasificando especies de réptiles. 

En 1811 publicou un libro titulado *Die Ordnungen, Familien und Gattungen der Reptilien, als Prodrom einer Naturgeschichte derselben* (As ordes, familias e xéneros dos réptiles, como un pródromo dunha Historia Natural dos mesmos) no que estableceu a orde dos *Squamata* (escamosos) e as familias dos *Cheloniidae* (queloníidos) e os *Colubridae* (colúbridos), e a subfamilia dos *Crotalinae* (crotalinos), así como varios xéneros que aínda usan os taxónomos na actualidade.

Con Friedrich Tiedemann (1781-1861) e Joseph Liboschitz (1783-1824), foi coautor de *Naturgeschichte der Amphibien* (Historia Natural dos anfibios), publicada en 1817.

Outras obras debidas a Oppel son:

* *Sur la classification des reptiles* (1811).
* *Calendarium anni millesimi quadringentesimi undecimi: ex laminis ligneis perantiquis in bibliotheca sua asservatis arte Lithographiae anno 1796 ab Aloisio Senefelder inventae descriptum* (1814). (Con Carl Erenbert Moll, Hermann Mitterer e Alois Senefelder).

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Oppel** emprégase para recoñecer a Nicolaus Michael Oppel como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas
-----

1. ↑  ADB:Oppel, Nikolaus Michael na *Allgemeine Deutsche Biographie*.
2. 1 2 3  WorldCat Identities (publicacións).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2306803
* WorldCat
* VIAF: 13076930
* CERL: cnp00388749
* DeutscheBio: 117135828
* GND: 117135828
* ISNI: 0000 0000 1333 9821
* NTA: 248266349
* OL: OL2514724A
* SUDOC: 231877056

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Nakajima J1N Gekko** (月光, luz de lúa) foi un caza bipraza xaponés usado durante a segunda guerra mundial. Foi deseñado en 1938 como caza pesado e de escolta afastada e voou por primeira vez en maio de 1941. Foi desenvolvida posteriormente unha versión de recoñecemento, denominada J1N1-C, pero cando a situación do Xapón comezou a empeorar varios avións foron reconvertidos en caza nocturno. A súa produción foi de 479 exemplares e foi alcumado como "Irving" polos aliados.

Deseño
------

A mediados de 1938 a Armada Imperial Xaponesa requiriu un caza bimotor para ser usado como escolta do seu principal bombardeiro na época, o Mitsubishi G3M "Nell". O alcance operativo do seu caza estándar, o Mitsubishi A5M "Claude", era de só 1.200 quilómetros, insuficiente en comparación cos 4.400 quilómetros que podía acadar o G3M. Por outra banda, o potencial do "Zero", que aínda estaba a ser desenvolvido nese tempo, aínda non fora evaluado, polo que se precisaba dun escolta de longo alcance.

En marzo de 1939 Mitsubishi e Nakajima comezaron a desenvolver o proxecto 13-Shi. O prototipo saíu da fábrica en marzo de 1941 equipado con dous motores Nakajima Sakae 21/22. Tiña unha tripulación de tres homes e estaba armado cun canón de 20 mm Tipo 99 e seis metralladoras Tipo 97 de 7,7 mm. Catro das metralladoras estaban montadas nunha torreta, e o peso da mesma reducía as prestacións do avión considerablemente. Debido á súa pouca manobrabilidade o seu uso como caza de escolta tivo que ser abandonado. Porén, autorizouse a produción da variante de recoñecemento lixeiro, o J1N1-C. Unha das primeiras variantes, a J1N1-F, tiña unha torreta esférica cun canón de 20 mm Type 99 Model 1 montado inmediatamente detrás do piloto.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q673413
* LCCN: sh85068320

 |
A **música chutney** ten como elementos base a música soca e as bandas sonoras de películas hindi. As letras son escritas en hindi ou inglés e transpostas para ritmos musicais típicos de música soca e de músicas de películas hindi. Entre os nomes dos artistas máis comúns atópanse Anand Yankaran, Rikki Jai, Adesh Samaroo e Terry Gajraj. Algúns exemplos de música chutney poden ser encontrados nas seguintes músicas: Poulaurie Beena Chutney, Dhal Belly Indian e Rum Till I Die. O xénero ou estilo de música chutney está popularizado e pode ser encontrado na comunidade indiana das illas Trinidad e Tobago, Güiana, Suriname, e por entre a comunidade indiana de Toronto no Canadá, e a comunidade de Nova York nos Estados Unidos de América.

As músicas chutney teñen características *uptempo*. Na lista dos instrumentos popularmente utilizados inclúense o *dholak*, o *harmonium* e o *dhantal*. As orixes deste xénero de música baséanse na natureza relixiosa, no entanto hoxe en día estas influencias son raramente encontradas fora do movemento Sai Baba. A pesar do chutney ter sido predominantemente executado por músicos do xénero feminino no inicio, hoxe en día é executado tanto por homes como por mulleres.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* What is Chutney music? *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1090048
* LCCN: sh99012892

 |
Joseph Aspdin
**Joseph Aspdin**, nado en 1778 en Leeds e finado o 20 de marzo de 1855 en Wakefield, foi un fabricante de cemento británico, que obtivo a patente do cemento Portland o 21 de outubro de 1824.

Traxectoria
-----------

Era o maior de seis fillos de Thomas Aspdin (ou Aspden), un albanel que vivía en Hunslet, distrito de Leeds, Yorkshire. Incorporouse ao negocio do seu pai e casou con Maria Fotherby o 21 de maio de 1811.

En 1817 instalou o seu propio negocio no centro de Leeds. Experimentou coa fabricación do cemento durante os anos seguintes, porque o 21 de outubro de 1824 concedéronlle a Patente Británica BP 5022 titulada *Unha Innovación no Modo de Producir unha Pedra Artificial*, a cal el designou co termo "Cemento Portland".

En 1825, en sociedade cun veciño de Leeds, Guillermo Beverley, construíu unha planta de produción para este produto en Kirkgate, Wakefield. Beverley permanecía en Leeds, pero Aspdin e a súa familia mudáronse a Wakefield (a 9 millas). 

Obtivo unha segunda patente, para un método de fabricar cal, en 1825. A planta de Kirkgate foi pechada en 1838 despois dunha expropiación de terras pola *Compañía Ferroviaria Manchester e Leeds*. Logo Aspdin moveu o seu equipo a un segundo sitio próximo, en Kirkgate.

En 1844 Joseph retirouse, transferindo a súa parte do negocio a seu fillo James. James moveuse para un terceiro sitio en Ings Road en 1848, e esta planta continuou en operación até 1900. Joseph Aspdin faleceu o 20 de marzo de 1855, na súa casa en Wakefield.

Notas
-----

1. ↑  Leeds Parish Church, Marriage register, Page No 208, for May 21, 1811

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* A. J. Francis, *The Cement Industry 1796-1914: a History*,David & Charles, 1977, ISBN 0-7153-7386-2
* P. C. Hewlett (Ed)*Lea's Chemistry of Cement and Concrete: 4th Ed*, Arnold, 1998, ISBN 0-340-56589-6, Chapter 1

### Outros artigos

* Formigón

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q121838
* ODNB: 37129
* WikiTree: Aspdin-1

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Nakajima Ki-84 Hayate** (四式戦闘機, よんしきせんとうき, *Yonshiki-sentōki*; 疾風, vendaval) foi un caza monopraza xaponés usado durante a segunda guerra mundial. Voou por primeira vez en marzo de 1943 e entrou en servizo no verán de 1944. A produción total foi de 3.514 exemplares, incluíndo os prototipos experimentais fabricados. Foi alcumado "Frank" polos aliados.

Cun excelente rendemento e unha alta manobrabilidade, o Ki-84 é considerado un dos mellores cazas xaponeses da guerra. Foi quen de enfrontarse a calquera avión aliado, e de interceptar ao B-29 Superfortress a gran altitude. O seu potente armamento, formado por dous canóns de 30 mm e dous de 20 mm, incrementou o seu éxito. Aínda que se viu obstaculizado pola pobre calidade de produción dos últimos exemplares, un motor que requiría demasiado mantemento, unha tren de aterraxe propensa a torcerse e a falta de pilotos experimentados, o Hayate demostrou ser un temible adversario.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q700719
* LCCN: sh85059422

 |
**Josep Maria Soler Vicens**, nado o 16 de novembro de 1943 en Mataró, Barcelona, e un ex xogador internacional e adestrador de baloncesto catalán que xogou durante a meirande parte da súa na Primeira División da Liga Española de Baloncesto. Internacional absoluto con España en 9 ocasións, estivo a piques de ser o primeiro xogador profesional do baloncesto español. O seu fillo, Jordi Soler, foi tamén xogador internacional de baloncesto. Cunha altura de 1,73 metros xogaba na posición de base.

Traxectoria
-----------

Josep Maria Soler comezou a súa carreira no mundo do baloncesto no Colexio Santa Ana do seu Mataró natal. Con quince anos, en idade xuvenil, é fichado pola canteira da UE Mataró. Dous anos despois, con dezasete, é subido ao primeiro equipo por Antoni Serra, famoso adestrador mataronés, xogando alí até o ano 1966, cando que ficha polo Picadero Jockey Club de Barcelona.

O equipo barcelonés, a base de talonario, conseguiu formar un gran cadro de xogadores, plantando cara aos equipos máis importantes da primeira división, como o Real Madrid e o Barcelona. No equipo presidido por Joaquín Rodríguez coincide con José María Soro, Chus Codina, Lorenzo Alocén e Miguel Albanell, entre outros, conseguindo nos cinco anos que estivo unha Copa do Rei en 1968 contra o Joventut, ademais multitude de subcampionatos.

En 1971 ficha polo FC Barcelona, xogando no equipo culé até os trinta anos. Despois xogaría co CB Breogán, dándose a curiosa circunstancia de que no ano que militou no equipo lucense, el seguía vivindo en Barcelona, desprazándose ata Lugo para xogar os partidos. Os seus últimos anos en activo foron unhas idas e vindas entre o Bàsquet Manresa e a UE Mataró, equipo onde finalizou a súa carreira sendo adestrador-xogador.

* UE Mataró (1958-1966)
* Picadero JC (1966-1971)
* FC Barcelona (1971-1974)
* ACB Breogán Lugo (1974–1975)
* Bàsquet Manresa (1975-1976)
* UE Mataró (1976-1977)
* Bàsquet Manresa (1977-1978)
* UE Mataró (Adestrrador-xogador, 1979-1981)

### Profesionalismo

En 1974, ano no que finalmente xogou no Breogán de Lugo, estivo a piques de converterse no primeiro xogador español en ser profesional, tras recibir unha oferta para xogar no Iberia Superstars, un equipo dunha liga europea profesional creada na época, a EPBL.

### Internacional

Josep Maria Soler foi 9 veces internacional coa selección de baloncesto de España absoluta. O seu fillo, Jordi Soler, chegou ser tamén internacional en dúas ocasión xogando no mesmo posto que o seu pai.

Notas
-----

1. ↑  Aquel trepidante estilo de Josep Maria Soler
2. 1 2  La enciclopedia de bolsillo de la Selección. Josep Maria y Jordi Soler
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Nakajima Ki-43 Hayabusa** (falcón peregrino) foi un caza monopraza xaponés usado durante a segunda guerra mundial. Foi numericamente o caza máis importante do Exército Imperial xaponés durante a guerra xa que se fabricaron 5.919 unidades. Voou por primeira vez en xaneiro de 1939 e entrou en servizo en outono de 1941. O seu alcume entre os aliados foi "Oscar".

O Ki-43 era máis manobrable que os seus opoñentes, pero apenas tiña bluindaxe e o seu armamento foi pobre ata a súa derradeira versión en 1944. A pesar diso o Ki-43 derrubou máis avións aliados que calquera outro caza xaponés, e case todos os ases da forza aérea xaponesa conseguiron derribos nel. Os pilotos aliados adoitaban dicir que este áxil avión era un obxectivo difícil, pero que ardía ou era derrubado doadamente con moi poucos impactos.

A produción total foi de 5.919 unidades, e moitos deles foron usados durante os últimos meses da guerra en misións *kamikaze* contra a frota estadounidense.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q700703
* LCCN: sh85059416

 |
**Josep Rull i Andreu**, nado en Terrassa o 2 de setembro de 1968, é un político e avogado catalán, membro do Partit Demòcrata Europeu Català (PDeCAT) e anteriormente de Convergència Democràtica de Catalunya.

Licenciado en dereito pola UAB, militou desde novo na Joventut Nacionalista de Catalunya e posteriormente en Convergència Democràtica de Catalunya (CDC), partido do que foi secretario entre 2014 e 2016. Foi deputado polo Parlament de Catalunya entre 1997 e 2018, cámara na que foi Secretario Terceiro baixo a presidencia de Núria de Gispert, entre 2010 e 2015. Foi conselleiro de Territorio e Sostenibilidade do executivo catalán entre xaneiro de 2016 e outubro de 2017, cando foi cesado tras a aplicación do artigo 155 da Constitución española en Cataluña.

Desde marzo de 2018 atópase en situación de prisión preventiva, acusado de presuntos delitos de rebelión, malversación e sedición en relación coa celebración do referendo de independencia de Cataluña do 1 de outubro de 2017. O xuízo comezou o 12 de febreiro de 2019 e en outubro dese mesmo ano foi condenado polo Tribunal Supremo de España a 10 anos e medio de prisión e inhabilitación polo delito de sedición.

Notas
-----

1. ↑  Camps, Josep Maria (14 de outubro de 2019). 324.cat, ed. "Penes d'entre 13 i 9 anys de presó per al govern de l'1-O, la presidenta del Parlament i els presidents d'Òmnium i ANC". Consultado o 14 de outubro de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Josep Rull Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17036721
* GEC: 21506286
* IMDb: nm5624585

 |
**Lako Bodra**, nado en Paseya o 19 de setembro de 1919 e finado o 29 de xuño de 1986, foi un xamán e escritor do estado de Jharkhand (India), creador do alfasilabario varang kshiti para escribir a lingua ho.

Traxectoria
-----------

Bodra realizou a súa educación primaria na escola de Bachom Hatu e logo continuou na escola de Purueya ata completar o oitavo grao. Despois foi vivir cos tíos maternos en Chakradharpur e alí completou o noveno grao. Na Universidade de Jalandhar graduouse en homeopatía.

Despois de completar a súa educación volveu á casa, logrou un traballo nos ferrocarís indios, establecéndose en Danguwapasi. Por volta de 1950 inventou o alfasilabario varang kshiti como alternativa ao alfabeto latino usado polos misioneiros cristiáns para escribir a lingua ho. Non obstante Bodra afirmou que el rediscubriu unha escrita que inventara un xamán ho no século XIII e en 1954 fundou a organización Adi Samaj para difundir a escrita entre o pobo ho pero tamén cun compoñente de reforma social, de oposición ás castas, e de mantemento da relixión e tradicións ho. Escribiu varios libros nesa escrita, moitos con carácter esotérico e de reimpretación da historia ho como mantedores das tradicións védicas: *Ela Al Etu Uta*, *Sala Sule Sagen*, *Ba Buru Bonga Buru*, *Pompo* (sobre o seu alfasilabario), *Raghu Vansha*, *Hitahasa*, *Ho Bakana* (gramática ho), *Aida Hola Sevasala*, *Pitika* e *Kol Rule*. A súa obra máis ambiciosa *Sahar Hora*, en 8 volumes, trata sobre as crenzas relixiosas, a visión do mundo e os festivais do pobo ho. Bodra non escribía na variedade estándar do ho, facíao en ho hayam, a variedade empregada como lingua secreta polos xamáns ho e que desaxaba elevar ao status de lingua literaria ho, sen éxito. Tamén escribiu un dicionario trilingüe ho, inglés, hindi.

Notas
-----

1. ↑  Georg Pfeffer e Deepak Kumar Behera (1997) *Contemporary Society: Identity, intervention, and ideology in tribal India and beyond*. Concept Publishing Company, p. 32
2. ↑  Franz J. Hausmann, Oskar Reichmann, Herbert E. Wiegland e Ladislav Zgusta (1991) *Worterbucher - Dictionaries - Dictionnaires: Ein Internationales Handbuch Zur Lexikographie - An International Encyclopedia of Lexicography - Encyclopedie Internationale de Lexicographie*. Walter de Gruyter, páx. 2537
Traiñeira de Laredo (vermella) xunto á de Orio (amarela) na bandeira de Plentzia.
O **Laredo Remo Club** foi un club de remo da localidade de Laredo (Cantabria). Disputa regatas en tódalas categorías e modalidades do banco fixo (bateles, traiñeiriñas e traiñeiras).

Historia
--------

O club comezou participando na modalidade de traiñeiras nos anos 1975, 1976, 1977, 1978, 1979 e 1981 co nome de "La Pejinuca", logrando o seu mellor resultado na Copa de 1976, na que quedou terceira e na cuarta praza da I Bandeira Vila de Bilbao de 1978, ano no que tamén conseguiu o subcampionato Rexional por detrás de Astillero e segundo no Gran Premio de Astillero. A partir de 1981 non volve sacar a traiñeira, mais no 2003 conseguiu unha tripulación para competir.

No 2005, a traiñeira de Laredo foi a cuarta clasificada na liga Vasca (actual Liga ARC). En 2006, debido á expulsión da Liga San Miguel da Sociedad Deportiva de Remo Astillero por parte dos organizadores e segundo os estatutos debería subir o primeiro clasificado da mesma zona xeográfica do equipo que sae da liga. Polo tanto Laredo (situado un posto por riba do Club de Remo Ciudad de Santander) ascendeu á Liga San Miguel, ademais tamén gañara o play off da Liga ARC. Esa mesma tempada finalizou segunda na Bandeira de Santander.

Durante o 2006 os resultados non foron bos, polo que o equipo rematou penúltimo na liga e tivo que disputar o play off de descenso á Liga ARC. No play off enfrontábanse a San Pedro (Campión da Liga ARC, a Samertolameu, (Campión da Liga Galega e a Koxtape (clasificada no último posto da Liga San Miguel por detrás de Laredo). Na primeira regata do play off gañou San Pedro e na segunda posición e a 11 segundos situouse Laredo. Na segunda xornada decidíase todo e gañou outra vez San Pedro, obrigando a Laredo a finalizar segunda ou terceira no caso de que o segundo fose Koxtape, e así ocorreu, Koxtape foi segunda a 1 segundo de San Pedro e Laredo quedou na terceira posición a 7 segundos do primeiro. Así Laredo superou a Koxtape e Samertolameu e se mantivo na Liga San Miguel.

No 2007, o seu nivel foi superior ao da tempada anterior e non pasaron tantos problemas para manterse na máxima categoría do remo. Finalmente foron décimos e se salvaron de disputar o play off.

No 2008 quedaron duodécimos e no play off perderon o dereito a participar na Liga San Miguel. En outono o equipo foi disolvido por ser economicamente incapaz de afrontar as súas débedas.

Palmarés
--------

* **1 Bandeira Príncipe de Asturias:** 2003

Notas
-----

1. ↑  El Mundo Deportivo, consultado el 2 de julio de 2010
2. ↑  El Mundo Deportivo
**Josep Mercader Bosch**, nado en Vidreres (provincia de Xirona) o 6 de agosto de 1957, é un exfutbolista catalán que xogaba na demarcación de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Formouse nas categorías inferiores do FC Barcelona, chegando a debutar co filial do equipo catalán. Porén, foi cedido unha tempada ao CE Sabadell e finalmente traspasado en 1981 ao Celta de Vigo de Segunda División. No equipo galego trascorreu a maior parte da súa carreira.

No seu primeiro ano tivo un papel protagonista na tempada que rematou co ascenso do equipo a Primeira División. Porén, xa a comezos do ano de regreso lesionouse xunto con outro dos puntais do equipo, o brasileiro Ademir, o que levou ao equipo de novo a Segunda División.

Ao ano seguinte convértese no máximo goleador do equipo pero non acada o ascenso, obxectivo que si que se conseguiu na tempada 1984/85. Porén, Mercader foi perdendo peso no equipo en favor doutros xogadores.

En 1986 fichou polo Cartagena FC e ao ano seguinte volveu a Cataluña fichando polo Palamós CF. Retirouse xogando no Girona FC.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535199
* BDFutbol: 3334

 |
**San Martiño de Lariño** é unha parroquia situada ao sur do concello de Carnota. Segundo o IGE en 2018 tiña 444 habitantes (221 homes e 223 mulleres), distribuídos en 2 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 646 habitantes. Nos últimos anos, a natalidade está a baixar mentres que a poboación componse principalmente por persoas da terceira idade.

Patrimonio
----------

Faro de Lariño.
Ademais do seu patrimonio natural, como a súa praia de 1.870 m, ten diferentes construcións, tanto civís (pombais, cabaceiras, o faro de Lariño) como relixiosas (cruceiros e a igrexa parroquial). Dita igrexa levántase sobre os restos dunha antiga ermida. Presenta planta de cruz latina cunha nave principal dividida en tres espazos por arcos de medio punto cun coro de grandes proporcións.

Galería de imaxes
-----------------

*Artigo principal**:* Galería de imaxes de Lariño, Carnota.
* Faro de LariñoFaro de Lariño
* 
*

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Lariño

| Lugares da parroquia de Lariño no concello de Carnota (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| A Gándara | Lariño |

### Parroquias de Carnota

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Carnota |  |
| --- | --- |
| Lariño (San Martiño) | Lira (Santa María) | O Pindo (San Clemente) | San Mamede de Carnota (San Mamede) | Santa Comba de Carnota (Santa Comba) |

Notas
-----

1. 1 2  DECRETO 189/2003, do 6 de febreiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia da Coruña.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Carnota

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1805978
* código INE: 15020030000

 |
**José Benito Amado Boullosa**, nado en Marín o 19 de marzo de 1822 e finado en Pontevedra o 30 de marzo de 1886, foi un mariño, político e escritor galego.

*Álbum de la Caridad. Juegos Florales de La Coruña en 1861*.

Traxectoria
-----------

Procedente dunha familia de navieiros galegos, fixo estudos marítimos aínda que abandonou a profesión para se dedicar á política. Foi un activo xornalista, colaborou en *La Distracción*, e pertenceu a varias sociedades científicas e literarias. Foi elixido deputado por Pontevedra en 1854. En 1868 foi nomeado gobernador civil de Ourense e posteriormente de Pontevedra. Foi senador pola provincia de Pontevedra (1871-1872 e 1872-1873). Participou nos primeiros xogos florais de Galicia co poema "El canto de la negra", recollido no *Álbum de la Caridad*, que foi moi popular. Empregou ás veces o pseudónimo **Juan de Lérez**.
Unha súa irmá, Serafina, casou co tamén escritor Xoán Manuel Pintos.

Obras
-----

"Saudades", publicado en *O Tio Marcos d'a Portela* (1876).
### En castelán

* *Misterios de Pontevedra*, 1845.
* *Las rosas encantadas o las tres hermanas. Cuento fantástico tradicional*, 1859.
* *Charino o la conquista de Sevilla*.
* *El castillo de los Chuchurraos*.
* *Los Nodales*.
* *María o la Virgen del Valle*.
* *Elvira, Alfonso y Laura*.

### En galego

É autor de dúas composicións: "Saudades", publicado en *O Tio Marcos d'a Portela* (1876), e "A romería" (1882).

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 3-4-1886, p. 3.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***José Benito Amado Boullosa Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* "Amado Boullosa, Xosé Bieito". *Diccionario enciclopédico galego universal* **3**. *La Voz de Galicia*. 2003-2004. p. 88. ISBN 84-7680-429-6.
* Fernández del Riego, Francisco (1992). *Diccionario de escritores en lingua galega*. Sada: Ediciós do Castro. p. 29.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1995). *Diccionario da literatura galega* **I**. Editorial Galaxia. p. 51. ISBN 84-8288-019-5.

### Outros artigos

* Xoán Manuel Pintos

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390983
* BNE: XX1521407
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 5740
* Senadores de España (1834-1923): 157

 |
**Lara Rozados Lorenzo**, nada en Poio o 22 de outubro de 1982, é unha xornalista, profesora e escritora galega.

Lara Rozados en 2022.

Traxectoria
-----------

Viviu en Pontevedra até os seis anos, despois en Ferrol, e con sete trasladouse a Santiago de Compostela. Estudou xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela e doutorouse en Literatura en 2018 coa tese *Prácticas performativas nas poetas galegas contemporáneas. O corpo e a voz como espazos de resistencia*. Traballou en *Vieiros* e *A Nosa Terra* e despois na compañía de teatro Berrobambán. Fixo un mestrado en Teoría da Literatura e Literatura Comparada. Traballou en *Sermos Galiza* e na edición do Deza de *Faro de Vigo*. Traballa nas asociacións Itaca, Cineclub de Compostela e Histeria Teatro. Publicou nos libros *Non conciliados* e *Pirata* que editou o Cineclub de Compostela.
Exerce como docente de educación secundaria dende 2020.

Obras
-----

* *O caderno amarelo*, 2014.

### Obras colectivas

* *Verbo na arria. Homenaxe literaria a Xohan Xesus González*, 2016, Fervenza.

Premios
-------

* Premio de poesía Victoriano Taibo no 2014, por *O caderno amarelo*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía en Letra en obras
* "O caderno amarelo", de Lara Rozados Lorenzo gaña o VII Premio de Poesía Victoriano Taibo - Entidade Local de Morgadáns.
* Entrevista Arquivado 13 de setembro de 2014 en Wayback Machine. en *Sermos Galiza*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533473
* WorldCat
* VIAF: 43148947743554950002
* BNE: XX5359064
* Dialnet: 3216436
* SUDOC: 197994040

 |
**Lakshmi Narayan Mittal**, nado en Raxastán o 15 de xuño de 1950, é un multimillonario industrial indio.

Traxectoria
-----------

Mittal naceu no distrito de Churu de Raxastán, e reside nas proximidades do palacio de Kensington en Londres. Lakshmi Mittal é o sexto home máis rico do mundo segundo a lista de persoas máis adiñeiradas que publica a revista Forbes (2010), cunha riqueza de aproximadamente 28.700 millóns de dólares estadounidenses.

Lakshmi Mittal é o presidente e conselleiro delegado da Mittal Steel Company, a maior produtora de aceiro a nivel mundial. Actualmente, Mittal Steel Company ten sucursais en 14 países, entre eles Romanía, Polonia, Suráfrica, Indonesia, Bosnia e Hercegovina, Casaquistán, México, España e os Estados Unidos de América. En 2004 foi elixido o Empresario Europeo do Ano pola revista estadounidense *Fortune*.

En 2002, o magnate estivo implicado nun escándalo político, coñecido na prensa como Mittalgate xunto co Primeiro Ministro británico Tony Blair, posto que moitos consideraron que a doazón económica (3,4 millóns de dólares) que fixo ao Partido Laborista levou a Blair a intervir, en forma de carta ao Primeiro Ministro romanés, na compra dunha aceireira romanesa favorecendo a Mittal. O escándalo agravouse cando se descubriu que Mittal Steel non era tan británica como Blair defendía, dado que se atopa rexistrada nun paraíso fiscal das Antillas Neerlandesas e só 100 dos seus 146.000 traballadores están en Gran Bretaña.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***India*** |

### Ligazóns externas

* Información sobre o persoeiro *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191311
* WorldCat
* VIAF: 165115318
* EBID: ID
* FAST: 1915478
* GND: 13812812X
* IMDb: nm4697181
* ISNI: 0000 0001 1458 7146
* LCCN: no2008090665
* Munzinger: 00000025382
* NKC: js20060616011
* NNDB: 000094937

 |
**KulturNav** é un servizo dixital de almacenamento en nube orixinario de Noruega. O seu principal fin é que os seus usuarios poidan utilizar dita plataforma para crear e administrar un sistema de control de autoridades focalizado nas necesidades de museos e centros culturais. O proxecto foi creado e é dirixido polo Consello das Artes de Noruega. O proxecto iniciouse no 2013 e a páxina estivo completamente operativa o 20 de xaneiro de 2015. É utilizado por arredor de 130 museos de Noruega e Suecia.

Segundo o seu propio sitio web, KulturNav está deseñado para mellorar o acceso á información sobre o patrimonio cultural en arquivos, bibliotecas e museos, traballando con metadatos comúns. Así, distintas institucións poden colaborar para construír unha base de datos e terminoloxía estándar. Segundo o Centro de Arquitectura e Deseño *Skeppsholmen*, KulturNav posúe un rexistro bastante completo de arquitectos suecos.

Software
--------

KulturNav emprega a tecnoloxía KulturIT, un *software* desenvolvido e mantido en conxunto entre o Museo de Cultura Popular de Noruega e o Museo Lillehammer, un proxecto sen fins de lucro. KulturIT baséase no sistema de datos con ligazóns, o que o fai compatible con outras fontes que utilicen a mesma tecnoloxía.

A API soporta consultas con HTTP GET, as cales non teñen un sistema de autentificación e autorización, o que significa que só se pode consultar contido que sexa público. O sistema foi desenvolvido baseándose en Play Framework, xunto con Solr e jQuery.

Proxectos
---------

En marzo de 2015, o rexistro nacional de fotografía de Suecia iniciou o proceso de migración a KulturNav.

O proxecto de dixitalización do Museo de Historia Natural de Estocolmo, iniciado no 2016 e que se espera finalice no 2020, prevé subir o material obtido a KulturNav ou unha plataforma similar.

Notas
-----

1. ↑  "Welcome to KulturNav" (en inglés). Consultado o 7 de agosto de 2016.
2. ↑  CuteStat. "Web Analysis for Kulturnav" (en inglés). Consultado o 7 de agosto de 2016.
3. 1 2  Consello das Artes de Noruega (14 de xaneiro de 2015). "Seminar Lansering av KulturNav" (en noruegués). Arquivado dende o orixinal o 26 de xaneiro de 2018. Consultado o 7 de agosto de 2016.
4. 1 2  Ulf Bodin (11 de febreiro de 2014). "KulturNav" (PDF) (en sueco). Consultado o 7 de agosto de 2016.
5. ↑  "Vanlige spørsmål" (en noruegués). Consultado o 7 de agosto de 2016.
6. ↑  ArkDes. "Sök digitalt" (en sueco). Arquivado dende o orixinal o 2 de abril de 2015. Consultado o 7 de agosto de 2016.
7. ↑  "KulturNav API" (en inglés). Consultado o 7 de agosto de 2016.
8. ↑  "Per Steneskog: Senior Consultant at Altrusoft AB". *LinkedIn* (en sueco).
9. ↑  Museo nórdico. "Bidra med information till Nationella fotografregistret" (en sueco). Consultado o 7 de agosto de 2016.
10. ↑  Museo de Historia Natural de Estocolmo. "Digitaliseringsplan 2016-2020" (PDF).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16323066
* BARTOC: 1818

 |
***La Revista Social*** foi un xornal anarquista español publicado semanalmente dende o 16 de agosto de 1872 até 1884. Foi o órgano oficioso da Federación Rexional Española da Asociación Internacional de Traballadores (1870-1881). A partir de 1881 converteuse no xornal da Federación de Traballadores da Rexión Española (1881-1888), adoptando o nome de *Revista Social*.

Traxectoria
-----------

*La Revista Social* ap*a*receu en 1872, durante o reinado de Amadeu I, como órgano xornalístico da "Unión de los Obreros Manufactureros de España", e os seus primeiros números imprimíronse en Manresa. En 1873 trasladouse a Gràcia e a Barcelona, sendo o seu secretario de redacción Francisco Abayá. Converteuse entón no portavoz da a sección española da Primeira Internacional, a FRE-AIT, fundada no Congreso Obreiro de Barcelona de 1870. Foi inclinándose cara ás posicións anarquistas e recolleu nas súas páxinas artigos do *Boletín do Xura* e máis tarde de *La Révolté*. Tamén publicou folletos de Bakunin como *Deus e o Estado*.

Cando a FRE-AIT foi prohibida en España en xaneiro de 1874, tralo golpe de Pavía, *La Revista Social* tamén foi suspendida, pero volveu reaparecer meses despois co subtítulo «Órgano da Federación Manufacturera da Nación Española», adoptando un ton moderado. Neses anos dirixiuna José García Viñas.

En 1881 converteuse no órgano xornalístico da recentemente creada Federación de Traballadores da Rexión Española, adoptando o título de *Revista Social* e o subtítulo de "eco del proletario", pasando a publicarse en Madrid. O seu director foi Juan Serrano Oteiza, dende 1881 até 1884, quen tivo amizade con Ricardo Mella e conseguiu que este colaborara coa revista.

Despois de publicar 154 números, en 1884 volveu publicarse en Cataluña. Desapareceu pouco despois como consecuencia da represión que seguiu ao asunto da Man Negra.

Notas
-----

1. ↑  "La Revista Social". *efemeridesanarquistas* (en castelán). 1-9-2012. Consultado o 26-5-2019.
2. ↑  Sánchez (2001), p. 180
3. 1 2 3  Íñiguez (2001), pp. 511-512
4. ↑  Sánchez (2001), p. 186
5. ↑  Sirvent (2001), p. 139

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Iñiguez, Miguel (2001). *Esbozo de una Enciclopedia histórica del anarquismo español* (en castelán). Madrid: Fundación de Estudios Libertarios Anselmo Lorenzo. ISBN 84-86864-45-3.
* Sánchez Sánchez, Isidro (2001). "Propaganda de ideas en la España del siglo XIX". En Ortiz Heras, Manuel; Ruiz González, David; Sánchez Sánchez, Isidro. *Movimientos sociales y Estado en la España contemporánea*. Col. Humanidades (en castelán). Cuenca: Ediciones de la Universidad de Castilla-La Mancha. pp. 153–202. ISBN 84-8427-137-4.
* Sirvent, Pere Gabriel (2001). "Anarquismo y anarcosindicalismo en la España del siglo XIX". En Ortiz Heras, Manuel; Ruiz González, David; Sánchez Sánchez, Isidro. *Movimientos sociales y Estado en la España contemporánea*. Col. Humanidades (en castelán). Cuenca: Ediciones de la Universidad de Castilla-La Mancha. pp. 127–154. ISBN 84-8427-137-4.

### Outros artigos

* Ricardo Mella
* Federación de Traballadores da Rexión Española

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18223905
* GEC: 0055132

 |
**Kültepe** (*Colina de cinzas* en turco, antigamente: Nesa, Kanesh) é unha cidade de Turquía en Anatolia. Fundada polos Hatti, foi o primeiro centro da cultura hitita, baixo o seu nome de **Nesa**; de aí que haxa quen denomina *nesita* á lingua hitita. Principal colonia asiria do século -XIX, co nome de **Kanesh**, Kültepe quedou como un centro hitita importante ata a caída do Imperio Hitita no século -XII.

O -1800 aparece baixo o goberno de Inara, seguido do seu fillo Warsama. Sobre o -1750 foi atacado por Anittas de Kushara, que a ocupou.

Baixo dominio hitita durante case 500 anos, foi atacada polos kaskas con centro en Pishuru, na expedición máis ao sur que fixo esta cidade, pouco despois do -1300.

Reis
----

* Inara, antes do -1800.
* Warshama (Warsama), despois do -1800.
* Descoñecido
* Ammuna (Amuna) sobre o -1750.
* Hattusilis I.
* Tudhaliyas I.
* Pusarrumas.
* Pawakhtelmakh.
* Tawananna (raíña).
* Labarnas I de Kushara.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q538605
* WorldCat
* VIAF: 147158672
* BRE: 2041372
* DARE: 22866
* EBID: ID
* GND: 4110418-3
* NKC: ge189078
* Pleiades: 58129442
* SELIBR: 230357

 |
**José María Fernández Colmeiro**, nado en Toxa (Silleda) o 21 de setembro de 1894 e finado en París o 10 de xuño de 1959, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Aos 18 anos emigrou a Uruguai, onde desempeñou diversos traballos, rematando de farmacéutico. En 1928 graduouse en Medicina na Universidade da República en Montevideo. Nos anos trinta foi representante da Liga contra o Fascismo, o Nacionalsocialismo e as persecucións raciais.

En 1935 foi nomeado agregado cultural da embaixada do Uruguai en Madrid. Traballou co xinecólogo Manuel Varela Radío. En xullo de 1936 enrolouse como médico no exército da República. Pasou a Xibraltar e colaborou na fuxida de republicanos desde Marrocos. Enviou unha serie de artigos para o xornal *El País* de Montevideo baixo o título xeral de "Guerra pola independencia de España" que foron moi difundidos en toda Latinoamérica.

Desde 1938 traballou na Fundación Curie de París, que chegou a dirixir. Foi tamén director do Instituto de Canceroloxía. Laureado co Premio Chevillon da Academia Nacional de París e co título de Científico estranxeiro insigne. Morreu en 1959 cando dirixía o Servizo de roentgenoterapia da Fundación Curie.

Homenaxe
--------

No ano 2009 o goberno municipal de Silleda aprobou o cambio de denominación do centro de saúde da capital, que desde entón se coñece como Centro de Saúde Doutor Fernández Colmeiro.

Notas
-----

1. ↑  "El callejero de Silleda modifica el nombre de 10 rúas y bautiza a otras 6". *Faro de Vigo* (en castelán). 26 de setembro de 2009. Consultado o 23 de novembro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
* Ficha na web do Concello de Silleda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535437
* WorldCat
* VIAF: 29868447
* BNF: 159098792

 |