recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Debuxo dun pé de pataca
En botánica, **tubérculo** refírese ao caule arredondado que algunhas plantas verdes desenvolven por baixo do chan como órganos de reserva de enerxía (en xeral amidón e inulina). O exemplo mais coñecido é a pataca.

As plantas úsanos para sobrevivir ao inverno ou aos meses máis secos, fornecendo enerxía e nutrientes durante a próxima estación de crecemento. Alén diso serven coma un medio de reprodución asexuada. Posúe pequenas follas escamosas e xemas minúsculas coñecidas como "ollos". Eses "ollos" agroman, dando orixe a novas plantas, que retiran o seu alimento do tubérculo, até que as propias raíces e follas se formen.

A reprodución deste tipo de plantas faise por semente, aínda que tamén se pode facer por plantación do mesmo tubérculo, como se fai case sempre coa pataca.

Exemplos
--------

* Pataca;
* Begonia tuberosa;
* Cará/Iñames, xénero Dioscorea;
* Taioba, xénero *Xanthosoma*;
* Taro (*Colocasia esculenta*);
* Ciclamino;
* *Anredera cordifolia*;
* Plectranthus esculentus (un tipo de mentaLamiaceae);
* Trufas;
* *Oxalis tuberosa*;
* *Caladium*;
* *Sinningia*;
* Tupinambo (*Helianthus tuberosus*);
* Chufa (*Cyperus esculentus*).

Raíces tuberosas e bulbos
-------------------------

Os tubérculos son diferentes das **raíces tuberosas** como a pataca doce (*Ipomoea batatas*), a beterraba (*Beta spp.*), a cenoria ou a mandioca (*Manihot utilissima*), que almacenan os seus nutrientes na propia raíz, moito máis desenvolvida que a dos tubérculos. Tamén se diferencian dos bulbos como cebolas e allo, que a pesar de usaren parte do caule, tamén usan follas modificadas, coñecidas como catafilos para almacenar nutrientes.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 27 de novembro de 2012. Consultado o 06 de febreiro de 2013.
2. ↑  Rooting cuttings of tropical trees, London: Commonwealth Science Council, 1993, pp. 11, ISBN 978-0-85092-394-0
3. ↑
4. ↑

Véxase tamén
------------

* Rizoma
* Raíz tuberosa
* Plantas bulbosas
* Bulbo

### Ligazóns externas

* Cal é a diferenza entre raíz tuberosa, bulbos e tubérculos (*en portugués*)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q183319
* AAT: 300251432
* BNCF: 39045
* BNF: 123063723
* EBID: ID
* JSTOR: tubers
* LCCN: sh85138451
* MAG: 2909479284
* Treccani: tubero

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D035281
* MeSH: A18.400.625
* Uberon: 4200132
* UMLS: C1136058

 |
**Ventura García Rivera**, finado en Cerdido o 19 de abril de 1911, foi un médico, xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, non exerceu a súa profesión até a vellez, dedicándose ao xornalismo, a literatura e a investigación histórica. Colaborou en *Diario de Avisos*, foi redactor de *El Clamor del País* e dirixiu *El Liberal Coruñés*. En 1887 marchou a Sevilla como secretario particular do Gobernador Antonio del Moral López. Dirixiu *La Voz de Galicia* en 1890 como suplente. En 1896 foi director de *La Mañana*. En 1899 foi nomeado médico titular do concello de Cambre, traballou como médico nos buques da compañía Linea Arreti, e en 1906 foi nomeado médico do concello de Cerdido, onde morreu o 19 de abril de 1911.

Notas
-----

1. ↑  *Gaceta de Galicia*, 23-8-1899, p. 2.
2. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 28-5-1906, p. 2.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 21-4-1911, p. 1.
4. ↑  *Noticiero de Vigo*, 26-4-1911, p. 2.
Logo do *Toronto Star*.
***Toronto Star*** é un xornal canadense en formato standard diario. É o xornal de maior circulación do Canadá en circulación semanal; aínda que sexa o segundo despois do *The Globe and Mail* en circulación diaria en días de semana e os sábados, el supera o *Globe* en circulación semanal porque publica unha edición de domingo, mentres o outro non. A Toronto Star Newspapers Ltd. unha división da Star Medea Group, unha subsidiaria da Torstar Corporation, é quen controla a publicación.

O *The Star* (orixinalmente coñecida como *Evening Star* e despois, como *Daily Star Toronto*) foi creado en 1892, batendo o *Toronto News* en circulación e lectores. Era entón liderado polo futuro prefecto de Toronto e reformador social Horatio Clarence Hocken, que se converteu no fundador do xornal, xuntamente con outro futuro prefecto, Jimmy Simpson.

Notas
-----

1. ↑  "Circulation Report: Daily Newspapers 2015" Arquivado 30/11/2016, en Wayback Machine.. *Newspapers Canada*, xuño de 2016.
2. ↑  Bloomberg (ed.). "Toronto Star Newspapers Ltd.". Consultado o 8 de marzo de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1067299
* EBID: ID
* GND: 7759992-5
* ISSN: 0319-0781
* NLM: 101086552
* OCLC: 137342540

 |
Montaxe dun desvío secundario sobre travesas de eucalipto, en Tacuarembó (Uruguai).
As **travesas** ou **dormentes** son os elementos transversais ao eixo dunha vía férrea que serven para manter unidos e á vez a unha distancia fixa (ancho de vía) aos dous raís que conforman a vía, así como mantelos unidos ao balastro, transmitindo o peso do material rodante ao balastro e, por intermedio deste, ao chan. Tamén cumpren a función de dar peso ao conxunto, de maneira que a xeometría inicial do trazado mantéñase na maior medida posible. Fabrícanse de diversos materiais, entre eles madeira, ferro e formigón. As travesas de formigón poden ser monobloque ou bibloque, as primeiras están formadas por unha soa peza de formigón armado, mentres que as travesas bibloque constan de dúas pezas de formigón unidas por unha barra de ferro.

Ademais, as travesas de formigón monobloque poden ser *polivalentes* se os raís pódense fixar en dúas posicións distintas para permitir a instalación de vías de diferentes anchos.

Desde hai anos, coa aparición dos distintos tipos de bloqueos eléctricos a travesa debe estar illada eléctricamente con respecto aos raís.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q220229
* AAT: 300387561
* BNCF: 25793
* BNF: 11977811v
* EBID: ID
* GEC: 0215118
* GND: 7669188-3
* JSTOR: railroad-ties
* LCCN: sh85111057
* NDL: 00567422
* NKC: ph216742
* PSH: 1097

 |

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *traveso*.
Apicultores vestidos cos seus traxes
Ventás de ventilación dun traxe de apicultor

Traxe do apicultor
------------------

Na historia da apicultura moderna non variou moito. Hainos enteiros tipo mameluco e medios traxes onde atopamos separado o pantalón da careta, máscara ou buzo. 
É un traxe de protección, e xa que logo as características principais das teas utilizadas é que son grosas. Xeralmente son de cor branca. Na actualidade déixanse fiestras de ventilación en diversas zonas do peito e costas, por medio de tecidos plásticos dobres.

A máscara
---------

A cabeza e cara do apicultor é protexida por unha máscara en cuxa parte anterior normalmente hai tecido mosquiteiro, que pode ser de diferentes materiais: metálico, poliéster, plástico etc. A finalidade é a protección e separación da cara ante o ambate de abellas. Adoitan armarse con chapeus ou non, dependendo do deseño do fabricante. Na actualidade únense ao mergullador superior por medio de peches, podendo tamén atarse por medio de cordóns.

As luvas
--------

Construídas normalmente de coiro ou cuerinas, co fin de que os aguillóns non poidan traspasalos. Estas teñen adheridos nos seus extremos unha sobremanga de tea de traxe, con elástico para que non poidan entrar abellas.

O calzado
---------

Hai quen utilizan botas de tea especialmente deseñadas, outros calzados normais con polainas para que as abellas non piquen a zona dos nocellos. Pódense utilizar dobre par de medias e os pantalóns metidos no interior do segundo par.
Inscrición que lembra o tratado
O **Tratado**, **Xura ou** **Concordia dos Touros de Guisando** son denominacións historiográficas para o acordo ratificado o 19 de setembro de 1468 no cerro de Guisando (xunto aos Touros de Guisando, un conxunto de touros de pedra de orixe prerromana, na actual localidade abulense de El Tiemblo), entre o rei de Castela, Henrique IV e a súa medio irmá Isabel. Por mor do tratado, Isabel foi proclamada princesa de Asturias e recoñecida como herdeira da Coroa de Castela.

Historia
--------

Os primeiros enfrontamentos que conduciron á Guerra de Sucesión Castelá comezaran en 1464, cando un grupo de nobres rebelouse coa intención de facer abdicar ao rei e depor ao seu valido, Beltrán de la Cueva. Os nobres rebeldes chegaron a realizar unha cerimonia, coñecida como a Farsa de Ávila de 1465, na que depuxeron de xeito simbólico a Henrique IV e entronizaron no seu lugar ao seu medio irmán Afonso de Castela. Tras a morte do infante Afonso en xullo de 1468, a outra medio irmá de Henrique, Isabel de Castela, pasou a ser a candidata dos nobres rebeldes.

Con todo, a infanta Isabel preferiu pactar co seu medio irmán, utilizando como mediador ao nuncio do Papa, Antonio de Véneris. Tras unhas vistas realizadas en Castronuevo no mes de agosto de 1468, ambos irmáns chegaron a un acordo preliminar, polo que finalizaría a guerra. Chegouse a ese acordo o 18 de setembro e formalizouse polas dúas partes ao día seguinte, ante os Touros de Guisando. Segundo o tratado, todo o reino volvía á obediencia do rei; a cambio Isabel pasaba a ser princesa de Asturias e, por tanto, herdeira do trono de Castela. Ademais, recibía un amplo patrimonio. 

O tratado estipulaba tamén que o matrimonio da princesa Isabel debía realizarse só co consentimento previo do rei. Por outra banda, Xoana, a filla de Henrique IV, quedaba desprazada da posible sucesión, ao declararse que o matrimonio dos seus pais, o rei Henrique IV e a raíña Xoana de Portugal, oficiárase sen a bula papal necesaria, dada a súa condición de curmáns.

Con todo, a voda de Isabel con Fernando, o herdeiro do trono aragonés, celebrouse o 19 de outubro de 1469 en Valladolid sen contar coa aprobación do rei. Este enlace motivou o repudio da Concordia por Henrique IV, quen recoñeceu novamente os dereitos da súa filla Xoana na Cerimonia do Val do Lozoya, o 25 de novembro de 1470.

Notas
-----

1. ↑  Belenguer Cebrià (2019), p. 49

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Belenguer Cebrià, Ernest (2019). *Los Trastámara. El primer linaje real de poder político en España* (en castelán). Barcelona: Pasado & Presente. ISBN 9788494970603.

### Outros artigos

* Guerra civil castelá
* Farsa de Ávila
* Guerra de Sucesión castelá

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2656396
* GEC: 0031737

 |
Fresco estragado de Andrea Mantegna da capela Ovetari.
O **tratteggio** é un tipo de reintegración cromática empregada na conservación e restauración para proporcionarlle ao ben patrimonial a súa lexitimidade e facilitala súa lectura evitando que a atención se centre na falta de material en vez de na obra.

Características
---------------

Esta técnica, creada en 1939 polo Istituto Centrale dei Restauro en Roma, pretende cubrir a lagoa ou falta de capa pictórica dunha obra para que resulte imperceptible desde lonxe pero que sexa visible ao aproximarse a obra e observala de preto. O que se pretende é mostrar que se trata dunha intervención actual e que, polo tanto, non forma parte de orixinal.

A metodoloxía consiste na creación dun xogo visual (teorías da Gestalt) coa interpolación das cores mediante o emprego de trazos ou liñas unhas por riba das outras, isto é, mesturadas cromaticamente na superficie, crean unha trama pictórica para ser observada a certa distancia. As cores empregadas son primarias e aplícanse con acuarela sobre un fondo branco (estucado ou preparación que se aplicaba encima do lenzo). Esta técnica, a diferenza do rigattino, non utiliza cores aproximadas senón primarias e, as liñas que son paralelas no rigattino son liñas entrecruzadas.

As dúas tipoloxías máis habituais fanse en función da reconstrución do tecido pictórico. Por un lado, o tratteggio de liñas cruzadas que adoita ser empregado en lagoas de grandes dimensións ou pola ausencia de referencias formais imitables. Mentres que, por outro lado, o tratteggio direccional procura reproducir a dirección das pinceladas ou de volumes (en caso de escultura policromada).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* VILLARQUIDE, A.: *Alteraciones, materiales y tratamientos de restauración*. Nerea, 2005. P. 366 - 376

### Ligazóns externas

* Vídeo do proceso de tratteggio
* *Diccionario de restauración y diagnóstico* (es)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18601602
* AAT: 300264560

 |
**Vicente Engonga Maté**, nado en Barcelona o 20 de outubro de 1965, é un exfutbolista español. Xogaba de centrocampista e foi internacional coa selección española. É irmán do tamén exfutbolista e adestrador Oscar Engonga.

Traxectoria
-----------

### Como xogador

O seu pai, natural da Guinea Ecuatorial, chegou a España para xogar no Rayo Cantabria e no Gimnástica de Torrelavega, entre outros equipos.

Comezou a xogar como alevín na Gimnástica de Torrelavega pasando despois pola SD Amistad e no Juvenil CD Sniace. Fichou finalmente pola Gimnástica con que debutou en Liga o 20 de maio de 1984.

Ao final da tempada 1984-85 ten que trasladarse a Ferrol para realizar o servizo militar, o que aproveita para xogar na SD O Val no fútbol rexional. Tras licenciarse fichou polo Sporting Mahonés en 1986 ao igual que o seu irmán Julio. Militou no equipo cinco tempadas, nas que conseguiu o ascenso a Segunda División B

Na tempada 1991/92 fichou polo Real Valladolid, en Primeira División. Tras un excelente ano fichou polo Celta de Vigo, onde xogou dous anos ás ordes de Txetxu Rojo. No segundo ano o equipo conseguiu chegar á final da Copa do Rei ante o Real Zaragoza.

Este bo traballo en Vigo levouno a fichar polo Valencia CF. Tres anos despois ficha polo RCD Mallorca, ascendido ese ano a Primeira División. Militaría no equipo cinco tempadas, nas que chegou a disputar unha final da Copa do Rei (1998), unha final da Recopa de Europa (1999), gañar a Supercopa de España (1998) e a disputar a Liga de Campións (2001), anotando o primeiro tanto do equipo mallorquín nesta competición.

Xogando no RCD Mallorca foi convocado coa Selección de fútbol de España, coa que disputou 14 encontros e coa que participou na Eurocopa de Fútbol Bélxica/Países Baixos 2000.

Tras non renovar co Mallorca no 2002 ficha polo Real Oviedo de Segunda División, tras seis meses ficha polo Coventry City da Second Division inglesa, equipo no que se retirou.

### Como adestrador

Tras retirarse pasou a formar parte do organigrama técnico do Mallorca, sendo o adestrador do filial ata 2006. O 4 de agosto de 2008 foi nomeado adestrador de da Selección de fútbol de Guinea Ecuatorial, sendo substituído por Carlos Diarte.

| * v
* c
* e
Selección de España - Eurocopa de 2000 |
| --- |
| 
* 1 Cañizares
* 2 Míchel Salgado
* 3 Aranzábal
* 4 Guardiola
* 5 Abelardo
* 6 Hierro (c.)
* 7 Helguera
* 8 Fran
* 9 Munitis
* 10 Raúl
* 11 Alfonso
* 12 Sergi
* 13 Casillas
* 14 Gerard
* 15 Engonga
* 16 Mendieta
* 17 Etxeberria
* 18 Paco
* 19 Velasco
* 20 Urzaiz
* 21 Valerón
* 22 Molina
* Adestrador: Camacho

 | España |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2442188
* BDFutbol: 2580
* EUfootballInfo: 5484
* FootballDatabase: 9041
* NFT: 14899
* SoccerBase: 16353
* Transfermarkt: 150748

 |
Non confundir con Vicente Feijoo Ares.
**Vicente María Feijoo-Montenegro y Arias**, nado en Allariz o 19 de febreiro de 1813 e finado en Baiona o 14 de outubro de 1854, foi un médico e poeta galego, que Ricardo Carballo Calero sitúa entre os precursores de Rosalía.

Traxectoria
-----------

Vicente María Feijoo-Montenegro y Arias foi o cuarto neto do señor da Granxa do Mato, don Antonio Feixoo-Montenegro, pai de Frei Bieito Feixoo. Licenciouse en Medicina en 1837.

Foi amigo de Neira de Mosquera e tamén de Saco e Arce, quen o fixo figurar na pequena antoloxía da súa *Gramática* unha composición de Vicente Feijoo: *Á boa memoria de Azara*. Con motivo da publicación das obras completas de Azara (1771-1804) preparouse unha "corona poética" con poemas nas diferentes linguas do estado. A composición é un himno escrito en 1851 e composto en hendecasílabos formados por tres anapestos e unha sílaba final. Comeza e remata con serventesios, o resto consta de nove oitavas italianas, cos versos 1º e 5º non libres. O vocabulario é enxebre. Vicente Feijoo tamén é autor de lendas en verso e algunha novela histórica en castelán .

Morreu en Baiona, vítima do cólera

Notas
-----

1. ↑  Saco Arce, Juan A (1868). *Gramática Gallega*. Imprenta de Soto Freire. p. 303-305.
2. ↑  Carballo Calero, Ricardo (1975). *Historia da literatura galega contemporánea*. Editorial Galaxia. p. 118. ISBN 84-7154-227-7.
3. ↑  Vilavedra, Dolores (Coord.) (1995). *Diccionario da literatura galega I*. Galaxia. p. 201. ISBN 84-8288-019-5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández del Riego, Francisco (1990). *Diccionario de escritores en lingua galega*. Sada: Ediciós do Castro. p. 118.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Turles** (ターレス?) é un personaxe exclusivo do filme da serie *Superbatalla na Terra* de *Dragon Ball Z*. É un guerreiro do espazo que traballa pola súa conta conquistando planetas. Ten unha aparencia case igual á de Son Goku pero cunha pel máis escura, isto débese, segundo explica el mesmo, a que ambos son guerreiros de clase baixa, os cales contan con poucos fenotipos (variedade en aparencia física). En cada planeta que conquistaba plantaba unha semente, a cal xermolaba na coñecida como "Árbore da vida", e ó comer o seu froito, o seu poder de pelexa foi aumentando notablemente.

Turles chega á Terra para plantar unha semente da súa árbore sagrada. Logo de que a enerxía da Terra comezase a ser drenada, Goku e os Guerreiros Z acoden a combater a Turles e ós seus Guerreiros. Despois dunha terrible batalla na que Gohan se converte nun Ōzaru e Goku o despoxa do seu rabo, Turles é derrotado á fin por Goku empregando unha Genkidama coa enerxía da propia árbore.

Posteriormente na OVA Dragon Ball Z Gaiden: Saiyajin Zetsu Metsu (en galego "O plan para exterminar ós guerreiros do espazo") Gohan realiza un Kame Hame Ha onde é finalmente derrotado.

O seu nome é un anagrama da palabra en inglés para leituga, *Lettuce* (レタス, *Letasu*?).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de personaxes de Dragon Ball

| * v
* c
* e
Personaxes de Dragon Ball |
| --- |
| Guerreiros do espazo | Son Goku · Son Gohanda · Son Goten · Vexeta · Toranks · Pan · Bra · Raditz · Nappa · Barduck · Rei Vexeta · Turles · Brolin |
| Humanos | Bulma · Chichi · Mestre Mutenroi · Krilín · Yamcha · Yajirobe · Chaoz · Lunch · Ten Shin Han · Doutor Guero · Videl · Señor Satán · Oob |
| Namekianos | Piccoro · Kamisama · Piccoro Daimaō · Dende · Nail |
| Aliens | Freezer · Rei Cold · Máxico Boo · Babidi · Bebé |
| Androides | C-16 · C-17 · C-18 · C-19 · C-20 · Célula · Súper C-17 |
| Dragóns | Shenron · Polunga · Shenron vermello · Dragóns escuros |
| Outros | Señor Popo · Karín · Oolong · Puar · Pilaf |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2520289
* MyAnimeList: 14961

 |
Tubos xerminativos de *Candida albicans*
Un **tubo xerminativo** (en inglés:*germ tube*) é unha zona de excrecencia producida polas esporas dos fungos que liberan esporas durante a xerminación. Tamén recibe o nome de tubo xerminativo o producido polo crecemento do pole das plantas superiores.

O tubo xerminativo difernciase, medra e desenvólvese por mitose para crear hifas somáticas.

A *proba do tubo xermnativo* é unha proba de dignose na cal unha mostra de esporas de fungos póñense en suspensión no soro do sangue e examínase no microscopio para detectar os tubos xerminativos. Esta proba está particularmente indicada para colonias de cor crema en cultivos de fungos en laboratorio, nos cales unha proba positiva de tubo xerminativo é indicativa da presenza do fungo *Candida albicans*.

Notas
-----

1. ↑  Reference.com
2. ↑  C.J. Alexopolous, Charles W. Mims, M. Blackwell, *Introductory Mycology, 4th ed.* (John Wiley and Sons, Hoboken NJ, 2004) ISBN 0-471-52229-5
3. 1 2  Chapter IV. Germ Tube Test in YEAST IDENTIFICATION Arquivado 27 de setembro de 2011 en Wayback Machine. document at doctorfungus.org. Retrieved July 2011

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3774122
* EBID: ID
* MAG: 36755584

 |
Coordenadas: 40°45′27″N 73°59′09″O﻿ / ﻿40.7575, -73.985833333333

**Times Square** é unha importante intersección de Manhattan (Nova York). Está situada na esquina da Avenida Broadway e a Sétima Avenida. A zona de Times Square está formada polas mazás situadas entre a Sexta Avenida e Oitava avenidas que constitúen a parte occidental da zona comercial do centro de Manhattan.

Galería de imaxes
-----------------

* Times Square en 1921.Times Square en 1921.
* Na década de 1960.Na década de 1960.
* O Paramount Building.O Paramount Building.
* Times Square de noite.Times Square de noite.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Times Square*** |

### Ligazóns externas

* The Times Square.Com *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11259
* WorldCat
* VIAF: 3146708162600842281
* EBID: ID
* FAST: 1316237
* GeoNames: 5141023
* GND: 4295532-4
* GNIS: 967537
* Google Maps: 6132018978369701678
* LCCN: sh85135442
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge572717
* Songkick: 517491

 |
Unha muller en traxe de baño.
O **traxe de baño** é unha peza de roupa deseñada para homes, mulleres ou nenos para lugares como praias, ríos ou piscinas, ou tamén para deportes acuáticos como natación, surf, mergullo, Wáter-polo, esquí acuático, entre outros. Úsase en actividades de lecer como bronceado solar, así como en concursos de beleza e culturismo.

Hai unha gran variedade de estilos modernos de traxe de baño, que varían en material e cobertura corporal.

Historia
--------

Traxe de baño masculino de 1910 (MFFP).
Na antigüidade clásica a natación e o baño realizábanse espidos. Existen murais romanos que mostran mulleres xogando e facendo exercicios con traxes de dúas pezas nun estilo semellante ao actual bikini. Porén, non hai evidencia de que se empregasen para nadar, e todas as imaxes clásicas de nadadores amósanos espidos.

En varias tradicións culturais nádase se non totalmente espido, nunha versión axeitada para a auga dunha prenda usada na terra, como taparrabos ou os fundoshi xaponeses.

A finais do século XVIII naceu oficialmente o costume de bañarse no mar. O rei Xurxo III de Inglaterra foi quen máis favoreceu o baño na praia como un acto social. O primeiro baño oficial dunha muller foi o que realizou a francesa duquesa de Berry, nora de Carlos X, que se mergullou completamente vestida na praia de Dieppe (Francia).

En 1860 apareceu o primeiro traxe de baño, que consistía nunha camisola de manga curta, pantalón longo e medias, tanto para o home como para a muller. En 1914 desapareceron as medias da vestimenta de praia. Os homes bañábanse en bodys con mangas e pantalóns curtos e o traxe de baño feminino tamén se acurtara ata o xeonllo.

En 1920 xurdiu o primeiro traxe de baño feminino moderno, dunha soa peza, mais aínda de la, cun escote máis amplo, tirantes en lugar de mangas curtas e a parte inferior só cubrindo a metade das coxas. Cando estaba mollada pesaba máis de tres quilos. O enxeñeiro Louis Réard inventou en 1946 o traxe de baño de dúas pezas coñecido como bikini, aínda que non chegou a ser habitual ata 1960. Nesa época, coa invención da licra, chegaron os primeiros traxes de baño elásticos.

Contra 1964 o estilista californiano Rudi Gernreich definiu o topless ou monokini. Nun principio era un traxe de baño negro sostido por dous tirantes que deixaba ao descuberto os seos. En 1974 naceu no Brasil o tanga, inventado polo xenovés Carlo Ficcardi e no século XXI a pareceron o trikini e o burkini, este último inventado pola australiana-libanesa Aheda Zanetti.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Traxe de baño***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q212989
* AAT: 300256685
* BNCF: 39131
* EBID: ID
* GEC: 0083093
* GND: 4231300-4
* JSTOR: bathing-suits
* NDL: 00576720

 |
Hanse Sail, Rostock
Vela latina na Illa de Cortegada
A **vela** é un deporte no que compiten embarcacións propulsadas polo vento. As competicións reciben o nome de regatas, ao igual que as que realizan outros barcos, propulsados a remo ou motor.

O obxectivo da competición é o de chegar o primeiro realizando un percorrido que se define por uns puntos de paso. Estes puntos de paso poden ser naturais, como no caso da Regata Fasnet ou artificiais como as boias que forman o percorrido da regata Copa América e as regatas de vela olímpica. Normalmente as regatas compóñense de varias probas nas que se obteñen puntos en función da orde de chegada, a suma deses puntos dá a clasificación final.

Dada a gran cantidade de modelos de barcos que podemos encontrar, desenvolvéronse multitude de procedementos para que se poida competir con todos eles. A maneira máis natural de competir é con barcos iguais, como ocorre nas competicións olímpicas. O caso extremo é aquel no que non hai ningunha limitación aos barcos, o exemplo máis chamativo disto foi a competición que se realizou con motivo do cambio de século, tratouse dunha regata ao redor do mundo.

Clases existentes
-----------------

Escola de vela Club Náutico de Sanxenxo
* 420 (vela)
* 470 (vela)
* 49er
* Cruceiros (vela)
* Dart catamarán
* Dingue
* Dragón (vela)
* Europe
* Funboard
* Hobie Cat
* Jeanneau One Design 35
* Laser (vela)
* L'equipe (vela)
* Mistral (vela)
* Modelos à Vela
* Optimist
* Sharpie 12 m²
* Snipe
* Star (vela)
* Tornado
* Vaurien

Competidores de vela famosos
----------------------------

* Robert Scheidt
* Torben Grael
* Marcos Soares

A vela é un deporte olímpico desde 1900.

As clases que participaron nos Xogos Olímpicos de Pequín 2008 foron as seguintes:

* Tornado (aberta)
* 49er (aberta)
* Yngling (dupla feminina)
* Star (dupla masculina)
* 470 masculina
* 470 feminina
* Finn (masculina)
* Laser (masculina)
* Laser Radial (feminina)
* Prancha á Vela masculina (Neil Pryde RS-X)
* Prancha á Vela feminina (Neil Pryde RS-X)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Vela*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14085739
* BNCF: 27801
* BNF: 11932605b
* BRE: 2322423
* GND: 7507024-8
* LCCN: sh85116532

 |
O Buque *Passat* en Travemünde.
**Travemünde** é unha pequena vila situada na desembocadura do río Trave ao Mar Báltico, a 13 km escasos de Lübeck. Porén, é o maior porto xermano de transbordadores do Báltico, con conexións a Suecia, Finlandia, Estonia e Letonia.

Historia
--------

Praia de Travemünde.
A historia de Travemünde está fortemente ligada a Lübeck desde os seus inicios, xa que no século XIII a capital da Liga Hanseática comprou a pequena vila para construír un importante porto comercial, que segue operativo hoxe en día.

Travemünde xurdiu a partir dunha praza forte fundada por Henrique, o León, Duque de Saxonia, no século XII, para gardar a foz do Trave, e os daneses reforzárona posteriormente.

Fíxose vila en 1317 e, en 1329 pasou a ser unha posesión da cidade libre de Lübeck, á cal pertence desde entón. As súas fortificacións foron demolidas en 1807.

Travemünde é unha antiga estanción balnearia (desde 1802) e o maior porto de ferris de Alemaña no mar Báltico. O faro data de 1539, e é o máis antigo da costa báltica alemá. Outra atracción de Travemünde é o navío *Passat*, un barco-museo ancorado na foz do Trave.

Na literatura
-------------

O balneario do século XIX foi evocado por Thomas Mann na súa obra *Buddenbrooks*. Na parte II / 5-12 nárranse as vacacións de Antonie Buddenbrook e, na Parte X / 3, un verán do pequeno Hanno. Travemünde é retratada por Mann como un lugar de liberdade, felicidade e, no caso de Antonie, amor. Tamén o escritor sueco Hjalmar Söderberg menciona esta "pintoresca vila" na súa obra *Den allvarsamma leken*.

Galería de imaxes
-----------------

* Hotel Kurhaus
* Foz do río Trave
* Casino
* Estación ferroviaria

Notas
-----

1. ↑  "Travemunde - Viajesaldia". Arquivado dende o orixinal o 06 de xaneiro de 2012. Consultado o 28 de decembro de 2011.
2. ↑  *Ab nach Travemünde.* In: Hamburger Abendblatt vom 17. Juli 2010, Magazin S. II

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Thorsten Albrecht: *Travemünde* (Kleine Hefte zur Stadtgeschichte, hrsg. vom Archiv der Hansestadt Lübeck, Heft 19). Lübeck 2005, ISBN 3795031184

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Travemünde*** |

* Travemünde *(en alemán)* Consultada o 28/12/2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q321792
* WorldCat
* VIAF: 147759158
* GeoNames: 2821480
* GND: 4099887-3
* LCCN: n81108827
* OSM: 367874

 |
*Highveld* ao norte de Johannesburgo.
Bushveld.
Gacela saltadora (*Antidorcas marsupialis*) no Etosha National Park, Namibia.
Co nome neerlandés e afrikaans de **Veld** coñécense as praderías 
da África meridional, particulartmente ás chairas cubertas de herba ou mato baixo, especialmente no norte e o nordeste de Suráfrica e en Lesotho, Eswatini, Zimbabue, Botswana e Namibia.

Os diferentes velds
-------------------

O Veld divídese en varias áreas diferenciadas:

* O Alto Veld ou Highveld, meseta que conforma a ecorrexión da pradería do Alto Veld.
* O Baixo Veld ou Lowveld.
* O Veld intermedio ou Middleveld.
* O Veld arborado ou Bushveld.
* O Veld espiñento ou Thornveld.

O bushveld, bosque subtropical do sur de África, foi definido oficialmente como ecorrexión polo World Wide Fund for Nature.

Notas
-----

1. ↑  "Southern Africa bushveld" *Terrestrial Ecoregions*. World Wildlife Fund.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Karoo

### Ligazóns externas

* Veld en *Academic Dictionaires and Encylopedias* (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1433901
* EBID: ID
* FAST: 1165065
* JSTOR: veld
* LCCN: sh85142564

 |
**Tatjana Aparac-Jelušić**, nada en 1948, é unha bibliotecaria e profesora de biblioteconomía croata. Retirouse deixando o seu posto como profesora no departamento de biblioteconomía da Facultade de educación da Universidade de Osijek. Tamén foi profesora no departamento de ciencias da información na facultade de Humanidades da Universidade de Zagreb e no departamento homólogo da Universidade de Zadar.

Traxectoria
-----------

Aparac-Jelušić naceu en 1948 en Osijek, onde rematou a educación básica. Mudouse a Zagreb, onde rematou a secundaria e graduouse na Facultade de Humanidades e Ciencias Socais da Universidade de Zagreb. En 1991 acadou o seu título de doutora en ciencias da información.

En 2006 gañou un premio para docentes en ciencias da información, o Thompson ISI's Outstanding Information Science Teacher of the Year, outorgado pola American Society for Information Science and Technology (ASIST). Foi a primeira non estadounidense que o recibía nos 26 anos de historia do premio.

É membro de numerosos comités organizadores de seminarios e conferencias a nivel nacional.Ten no seu haber máis de 60 publicacións profesionais publicadas e editou máis de 16 libros na área da biblioteconomía e a ciencia da información.

É editora da publicación: *Velimir Deželić:Visionary and the Leader of the Croatian Librarianship in the First Decades of the 20th Century in Croatian Librarians*.Vol. 3 (Hrvatski Knjižničari Knjiga 3.) escrita por Dora Sečić en 2014.

Notas
-----

1. 1 2  "Svjetsko priznanje i rad na dva fakulteta za 11.000 kuna". *Jutarnji list* (en croata). 23 November 2006. Arquivado dende o orixinal o 03 de abril de 2016. Consultado o 21 March 2016.
2. ↑  "Outstanding Teacher Award". Thomson Reuters. Arquivado dende o orixinal o 02 de febreiro de 2017. Consultado o 05 de agosto de 2018.
3. ↑  "Tatjana Aparac-Jelušić". Croatian scientific bibliography.
4. ↑  Publicada pola Universidade de Zadar , Facultade de Humanidades e Ciencias Sociais en Osijek. ISBN 978-953-331-089-3 (Zadar University) ISBN 978-953-314-082-7 (Faculty of Humanities and Social Sciences in Osijek)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7688155
* WorldCat
* VIAF: 228783160
* BIBSYS: 38817
* BNE: XX1744221
* DBLP: 587
* Dialnet: 5267847
* GND: 1126469149
* ISNI: 0000 0003 6499 3200
* LCCN: no95047889
* NTA: 31630736X

 |
O **timbre** (ou **cor tonal**) é a calidade do son que permite distinguir a mesma nota musical producida por dous instrumentos musicais diferentes. A través do timbre somos capaces de diferenciarmos dous sons de igual frecuencia fundamental (ou ton, a percepción de se é agudo ou grave), intensidade e duración temporal.

Os sons que escoitamos son complexos, é dicir, están compostos por varias ondas simultáneas, pero que nós percibimos como un. O timbre depende da cantidade de harmónicos que teña un son e da intensidade de cada un.

Un Do emitido por unha frauta é distinto ó Do que emite dunha trompeta aínda que estean a tocar a mesma nota, porque teñen distintos harmónicos. Na frauta, os harmónicos son pequenos en comparanza coa fundamental mentres que na trompeta os harmónicos teñen unha amplitude relativa maior, por iso a frauta ten un son suave, mentres que a trompeta ten un son estridente.

Fisicamente, o timbre é a calidade que os harmónicos que acompañan á frecuencia fundamental lle confiren ó son. Estes harmónicos xeran variacións na onda sinusoidal base.

Os sons simples ou tons puros son ondas sinusoidais dunha frecuencia determinada. Porén, na natureza, non existe ese son puro, libre de harmónicos.

O Teorema de Fourier demostra que calquera forma de onda periódica pode descompoñerse nunha serie de ondas (harmónicos) que ten unha frecuencia que é múltiplo da frecuencia da onda orixinal (frecuencia fundamental). Así, os harmónicos son múltiplos da frecuencia fundamental, á que acompañan.

O timbre vén determinado pola cantidade e intensidade destes harmónicos. Ás veces, como no caso do óboe, estes harmónicos poden ser máis os que da propia nota fundamental. Os harmónicos varían segundo a fonte, segundo o tipo de instrumento, segundo o deseño do propio instrumento, e, incluso, segundo a forma de tocar este instrumento.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q176501
* AAT: 300265849
* BRE: 4186745
* EBID: ID
* GND: 4164006-8
* JSTOR: timbre
* MAG: 2776539107

 |
Localización do tálamo.
O **tálamo** é unha estrutura neuronal que se orixina no diencéfalo (división do prosencéfalo no embrión), sendo a estrutura máis voluminosa desta zona. Áchase no centro do cerebro, encima do hipotálamo e separado deste polo suco hipotalámico de Monroe. A súa localización é moi importante posto que se esta sufrise algún dano non poderiamos recibir certos estímulos, por este motivo está no centro do noso encéfalo.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *tálamo*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O tálamo *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q184215
* BNCF: 12645
* BNF: 120076672
* BRE: 4180216
* EBID: ID
* JSTOR: thalamus
* LCCN: sh85134464
* MAG: 2777012852
* NKC: ph966375

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 62007
* MeSH: D013788
* MeSH: A08.186.211.200.317.826
* NCIt: C12459
* NeuroLex: birnlex\_954
* TA: A14.1.08.101
* Uberon: 0004703
* UMLS: C0039729

 |
**José María de Vasconcelos**, coñecido polo seu nome de guerra **Taur Matan Ruak**, nado en Baguia, Baucau o 10 de outubro de 1956, é un político e militar de Timor Leste e presidente do seu país. O seu nome de guerra significa *dous ollos vivos* en tetum. Foi presidente de Timor Leste dende 2012 até 2017. É o actual primeiro ministro de Timor Leste dende xuño de 2018.

Traxectoria
-----------

### Carreira militar no Falintil

Con tan só 19 anos, Taur Matan Ruak foi o líder da á militar de *Resistencia Timorense* (Falintil) durante a fase final da ocupación indonesia, levando a cabo diversas operacións no leste do país entre 1979 e 1980.

En 1981, é promovido a Xefe Adxunto do Estado Maior, facéndose cargo das operacións do Falintil tanto no leste, como o oeste do país, e posteriormente encárgase de todas as operacións, realizadas polo brazo armado. En 1992, ascende a Xefe do Estado Maior, logo en 1998, a Subcomandante das Forzas Armadas do Falintil, e en 2000, Comandante en Xefe do mesmo.

### Carreira política

Despois da independencia de Timor Leste, converteuse en Xefe de Estado Maior en setembro de 2011, cargo ó que dimitiu para converterse en candidato para as eleccións do 16 de abril de 2012.

Na elección presidencial convértese no candidato máis votado co 60,85 % dos votos, polo que se converte no presidente.

Notas
-----

1. 1 2  "Biografía del excelentísimo señor Taur Matan Ruak, presidente de la República Democrática de Timor-Leste - Internacionales - Juventud Rebelde - Diario de la juventud cubana". Consultado o 13 de febreiro de 2017.
2. ↑  "Taur Matan Ruak é o novo Presidente de Timor". 16 de abril de 2012. Arquivado dende o orixinal o 13 de xullo de 2012. Consultado o 17 de abril de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57519
* WorldCat
* VIAF: 308204821
* EBID: ID
* GND: 1050475852
* LCCN: no2017107421
* Munzinger: 00000029163
* PTBNP: 1635222

 |
Xilografía de Jost Amman mostrando un gravador
Baixo o concepto de **técnica de impresión** englóbase un conxunto de procesos de elaboración de obras de arte mediante impresión, na maioría dos casos sobre papel ou téxtil. Excepto no caso da monotipia, o proceso é capaz de producir múltiples copias dun mesmo documento ou imaxe.

Técnicas
--------

### Xilografía

*Artigo principal**:* Xilografía.
Xilografía de Hiroshige.
A xilografía é unha técnica de impresión sobre unha prancha de madeira cortada a febra, na que se labra o texto á man cun cicel ou buril.

### Gravado

*Artigo principal**:* Gravado.
"Melancholia I", gravado de Albrecht Dürer.
O gravado é unha das técnicas máis empregadas, tanto é así que ás veces se emprega como epónimo das técnicas de impresión, menciónase como as tarefas de elaboración de debuxos realizando incisións nunha "matriz", coa finalidade de aloxar nela a tinta para poder así reproducir o mesmo debuxo varias veces. A matriz acostuma ser de metal, empregándose xeralmente pranchas de Cobre ou Zinc.

#### Variantes

* Gravado a buril
* Gravado a punta seca
* Gravado á augaforte
* Verniz mol
* Gravado á augatinta
* Gravado a media tinta.

### Litografía

*Artigo principal**:* Litografía.
*A Goulue*, Póster litográfico de Toulouse-Lautrec.
Este técnica de impresión inventada en 1798 por Alois Senefelder emprega unha pedra calcaria previamente puída sobre a que se debuxa a imaxe en negativo a imprimir cunha materia graxa, ben sexa mediante lapis ou pincel.

#### Variantes litográficas

* A litografía offset. Trátase dunha variante que a foi descuberta no ano 1904 por Ira W. Rubel

### Augaforte

*Artigo principal**:* Augaforte.
As tres cruces, augaforte de Rembrandt.
O augaforte trátase dunha técnica realizada mediante pranchas ou láminas dunha aliaxe metálica, habitualmente de ferro e/ou zinc.

Posteriormente a prancha é esparexida con ácido, que corroe o metal non vernizado, facendo visíbel o motivo.

#### Artistas que empregaron a técnica de augaforte

Os artistas que empregaron esta técnica 
Albrecht Dürer,
Rembrandt,
Goya,
Whistler,
Jim Dine, 
JamesEnsor, 
Lucian Freud,
Paul Klee, 
Einar Hakonarson, 
Edward Hopper,
Horst Janssen, 
Käthe Kollwitz, 
Mauricio Lasansky,
Brice Marden, 
Henri Matisse, 
Giorgio Morandi, 
Pablo Picasso,
Peter Milton,
Paula Rego

### Serigrafía

*Artigo principal**:* Serigrafía.
Detalle dunha serigrafía.
A serigrafía é un método de reprodución de documentos e imaxes sobre case todos os materiais, que consiste en transferir unha tinta a través dunha gasa.

#### Artistas que empregaron a serigrafía

* Josef Albers
* Chuck Close
* Ralston Crawford
* Robert Indiana
* Roi Lichtenstein
* Julian Opie
* Robert Rauschenberg
* Bridget Riley
* Edward Ruscha
* Andy Warhol

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q271588
* AAT: 300131119
* BNCF: 9864
* BRE: 2374937
* EBID: ID
* GND: 4191438-7
* JSTOR: printmaking
* LCCN: sh85044020
* MAG: 105162683
* Orthodox Encyclopedia: 522141
* PSH: 11837

 |
| Tubuai |
| --- |
|  |
| Vista de Tubuai desde satélite |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal | Tubuai |
| Linguas |  |
| Poboación (2012) | 2170 |
| Superficie | 45 km² |
| Superficie lagoa | 85 km² |
| Nº de illas | 7 |
| Coordenadas | 23°27′S 149°30′O﻿ / ﻿-23.450, -149.500 |
| Maior Altura | 422 m. Monte Taita |
| Localización |
| Localización do atol |
|

A illa **Tubuai**, tamén chamada *Moutou*, é o centro administrativo e económico das illas Austrais, que tamén se chaman illas Tubuai. Está situada a 640 km ao sur de Tahití, 210 km ao sueste de Rurutu e a 180 km ao noroeste de Raivavae.

Xeografía
---------

De forma ovalada, a illa ten un relevo formado por dous volcáns, cunha altitude máxima de 422 metros no monte Taita, e unha superficie total de 45 km². Está rodeada dunha lagoa protexida por un círculo de illotes: Motu Toena, Motu Roia, Motu Motiha, Motu Ofai e Îlot de Sabre.

Dispón dun aeródromo aberto en 1972. Cultívanse produtos de horta, como patacas, cenorias, coles e taro, que provén o mercado de Tahití.

Historia e poboación
--------------------

As aldeas da illa son Mataura (a capital), Taahueia e Mahu e con 2.170 habitantes (censo 2012) é a illa máis poboada das illas Austrais.

Tubuai, así como Rurutu, foi poboado desde as illas da Sociedade cerca do ano 900 dC. O capitán Cook foi o primeiro europeo en explorala o 9 de agosto de 1777. 
Doce anos máis tarde, refuxiáronse os amotinados do *Bounty*, pero logo de participar nas guerras tribais, tiveron que fuxir.

En 1819 Tubuai recoñeceu a soberanía de Pomare II, rei de Tahití e a poboación converteuse ao protestantismo. En 1844 chegaron os mormóns, hoxe en día maioritarios. En 1881 foi anexionada por Francia.

Notas
-----

1. ↑  "Population". *Institut de la statistique de la Polynésie française* (en francés). Arquivado dende o orixinal o 29 de marzo de 2020. Consultado o 8 de xaneiro de 2015.

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tubuai Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* *(en francés)* Natural and cultural heritage of Tubuai on Tahiti Heritage with Google maps

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q514626
* WorldCat
* VIAF: 315527274
* EBID: ID
* GEC: 0511447
* GeoNames: 4033252
* MusicBrainz: ID

 |
| Turnix hottentottus |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Aves |
| Orde: | Turniciformes |
| Familia: | Turnicidae |
| Xénero: | '**Turnix'** |
| Especie: | ''***T. hottentottus''*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Turnix hottentottus'**Temminck, 1815 |

***Turnix hottentottus*** é unha especie de ave turniciforme da familia Turnicidae que habita na África subsahariana.

Distribución e hábitat
----------------------

Encóntrase na maior parte da África subsahariana fóra das rexións forestais ou demasiado áridas. O seu hábitat natural son as pradarías abertas. Aínda que algunhas poboacións son sedentarias, outras realizan migracións ao norte e á zona central da súa área de distribución para reproducirse.

Descrición
----------

Aínda que non están emparentadas, teñen aspecto semellante a unha paspallás coa cola curta. Esta especie ten as partes superiores de cor parda con veteado escuro e certo listado branco polos bordos das plumas, o peito de cor canela e o ventre claro. Como na maioría dos turnícidos, a femia é lixeiramente máis grande (15 cm de longo fronte aos 14 cm dos machos) e de coloración algo máis intensa que o macho.

A maior parte da súa área de distribución está ocupada pola supbespecie *T. h. nanus*, que ten o iris dos ollos castaño e o rabadilla negra. A subespecie nominal, *T. h. hottentottus*, que está confinada no fynbos costeiro de Suráfrica, ten o iris claro e a rabadilla tamén máis clara.

Notas
-----

1. ↑  BirdLife International (2012). "*Turnix hottentottus*". *Lista Vermella de especies ameazadas. Versión 2013.2* (en inglés). Unión Internacional para a Conservación da Natureza. Consultado o 10 de decembro de 2013.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Madge and McGowan, *Pheasants, Partridges and Grouse* ISBN 0-7136-3966-0
* Sinclair, Ian; Hockey, Phil; Tarboton, Warwick (2002). *SASOL Birds of Southern Africa*. Struik. ISBN 1-86872-721-1.

### Ligazóns externas

* Ficha da especie en Atlas of Southern African Birds.

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Turnix\_hottentottus
* Avibase: FE5E2530547C0339
* BirdLife: 22725519
* eBird: hotbut2
* GBIF: 2474971
* iNaturalist: 980032
* ITIS: 678964
* IUCN: 22725519
* NCBI: 94828
* Xeno-canto: Turnix-hottentottus

 |
**Tálero de convención** ou *konventionstaler* do Principado de Brunswick-Wolfenbuttel, cuñado en 1765
O **tálero de convención** (en alemán: ***Konventionstaler***) foi unha moeda de prata padrón do Sacro Imperio Romano Xermánico, entre 1754 e mediados do século XIX.

 

O exemplo máis sobranceiro de tálero de convención é o coñecido como Tálero de María Tareixa. 

Anverso dun tálero de María Tareixa de 1780, un dos tipos máis característicos de **tálero de convención**

Historia
--------

A súa creación supuxo un intento de unificar os diferentes táleros en circulación. Para tal efecto, os estados soberanos, entre os que destacaban Baviera e Austria, asinaron o 20 de setembro de 1753 un tratado monetario denominado *Konventionsfuß*.

O tálero de convención ou *konventionstaler* foi, xa que logo, sucesor de moedas como o *kronentaler* e sobre todo o *reichstaler*, que equivalía a 1/9 do marco de Colonia, o que supuña unha desvalorización.

Como consecuencia do novo tratado de unión monetaria asinado en 1837, Alemaña acabou por substituír, en 1838, o tálero de convención polo tálero prusiano (equivalente a 1/14 do marco de Colonia).

Pola súa banda, o Imperio Austríaco mantivo a súa produción ata 1857, pouco antes da adopción do *vereinstaler* e, posteriormente, do florín austrohúngaro.

Valor e equivalencias
---------------------

**Tálero de convención** de Bamberg de 1800
O *konventionstaler* instituíuse co peso e valor da décima parte dun marco de Colonia de prata, ou 23,39 gramos. Este é o motivo de que habitualmente luza a lenda X EINE FEINE MARK ou a súa abreviatura XEF MARK ("10 partes dun marco de prata fina")

* 1 tálero de convención = 2 floríns austrohúngaros = 40 groschen = 120 kreuzer.
* 1 tálero de convención = 2,4 floríns dos estados alemáns do Sur = 144 kreuzer.
* 1 tálero de convención = 11⁄3 do tálero de conta dos estados do Norte a = 32 groschen).

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "Konventionstaler". En *Münzen Lexikon.* Reppa.de.
2. 1 2 3 4 5  "Konventionsfuß". En *Münzen Lexikon.* Reppa.de.
3. ↑  "History of the Maria Theresa Thaler". En *www.theresia.name/en*
4. ↑  "Reichstaler". En *Münzen Lexikon.* Reppa.de.
5. ↑  "Kronentaler". En *Münzen Lexikon.* Reppa.de.
6. ↑  "Vereinstaler". En *Münzen Lexikon.* Reppa.de.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tálero de convención Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Tálero
* Tálero de María Tareixa
* Reichstaler
* Kronentaler
* Tálero de Prusia
* Vereinstaler

### Ligazóns externas

* "La evolución del Thaler o Taler Arquivado 27 de setembro de 2019 en Wayback Machine.". *Cervera Colecciones*.