| Quagga*Equus quagga quagga* |
| --- |
| Exemplar no Zoo de Londres, 1870 |
| Estado de conservación |
| Extinto dende 1883 |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Subfilo: | Vertebrata |
| Clase: | Mammalia |
| Orde: | Perissodactyla |
| Familia: | Equidae |
| Xénero: | *Equus* |
| Subxénero: | *Hippotigris* |
| Especie: | *Equus quagga* |
| Subespecie: | ***E. q. quagga*** |

 |
| Nome trinomial |
| †Equus quagga quagga(Boddaert, 1785) |
| Antiga distribuciónAntiga distribuciónAntiga distribución |
| Sinonimia |
| 
Lista
* *E. q. isabellinus* Hamilton Smith, 1841
* *E. q. lorenzi* Lydekker, 1902
* *E. q. greyi* Lydekker, 1904
* *E. q. danielli* Pocock, 1904
* *E. q. trouessarti* Camerano, 1908

 |

O **quagga** (*Equus quagga quagga*) é unha subespecie de cebra de planicie (*Equus quagga*) extinta. Ó contrario que as subespecies hoxe existentes, o quagga era unha cebra de peluxe pardo-avermellado non raiado no lombo e cuartos traseiros, e salpicado de raias negras na cara, pescozo, costados e crinas. O bandullo e as patas eran enteiramente brancas. Estas diferenzas tan grandes en canto a coloración conduciron a que fora descrita inicialmente (1788) como unha especie á parte.

Os quaggas formaban mandas na zona sueste da actual Suráfrica, sendo especialmente abundantes na provincia do Cabo. O seu nome procede da lingua dos Khoi (Hotentotes) e ten unha orixe onomatopeico: é unha adaptación do ruído característico do propio quagga.

Ilustración dun QuaggaOs quaggas foron cazados desde a chegada dos primeiros colonos holandeses pola súa carne e a súa pel. A mediados do século XIX, a colonización do interior ocasionada polo éxodo dos bóers descontentos coa soberanía inglesa sobre a colonia conduciu á matanza de milleiros de cabezas dentro dun plan xeral de exterminio de animais salvaxes na zona. Esta política tiña como obxectivo o destinar as terras de pasto das grandes mandas ó gando doméstico. A poboación destes animais en liberdade descendeu drasticamente, até o punto de que a especie xa se extinguira en Suráfrica para 1870. O 12 de agosto de 1883 morreu o último quagga que vivía en catividade no zoo de Ámsterdam, extinguíndose definitivamente a subespecie.

O quagga é o único animal extinto cuxo ADN ten sido extraído, secuenciado e estudado na súa totalidade. Grazas a isto, os laboratorios da Smithsonian Institution de Washington, D.C. puideron probar finalmente e sen asomo de dúbida que o quagga era unha subespecie da cebra de planicie, que se definiu como raza entre 120.000 e 290.000 anos atrás.

A dispoñibilidade de ADN en perfectas condicións fai posible a teórica *resurrección* do quagga por medio da clonación. Porén, non se ten realizado ningún experimento neste sentido, pero si a formación de "novos" quaggas a partir de cebras de planicie do Parque Nacional Etosha de Namibia mediante un proceso de cría selectiva que potencie as calidades máis afíns ó extinto quagga en cada xeración. O chamado *Proxecto Quagga* comezou a traballar neste sentido en 1987 con nove cebras procedentes de Etosha, elixidas entre 205 candidatas. O proxecto está en marcha dende entón en Vrolijkheid, preto de Robertson, Suráfrica.

Notas
-----

1. ↑  Hack, M. A.; East, R.; Rubenstein, D. I. (2008). "Equus quagga quagga". *Lista Vermella da IUCN de Especies en Perigo* (en inglés). IUCN 2008. Consultado o 5 de xaneiro de 2008.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do Proxecto Quagga *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45969
* BNCF: 29101
* BNF: 14405886c
* BRE: 2055002
* EBID: ID
* LCCN: sh95001249

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Equus\_quagga
* EOL: 31999507
* Fossilworks: 236287
* GBIF: 5787161
* iNaturalist: 123564
* ITIS: 926245
* IUCN: 7957

 |