| Alvinella pompejana |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Annelida |
| Clase: | Polychaeta |
| Orde: | Terebellida |
| Familia: | Alvinellidae |
| Xénero: | *Alvinella* |
| Especie: | ***A. pompejana*** |

 |
| Nome binomial |
| *Alvinella pompejana*Desbruyères e Laubier, 1980 |

***Alvinella pompejana***, chamado verme de Pompeia, é unha especie de verme anélido poliqueto de augas profundas. É un extremófilo que se encontra só en fontes hidrotermais mariñas do océano Pacífico, descuberta a inicios da década de 1980 nos fondos das illas Galápagos por biólogos mariños franceses.

Nome
----

O verme de Pompeia recibe ese nome pola cidade de Pompeia do Imperio Romano, que foi destruída durante unha erupción volcánica do monte Vesubio no ano 79 d. C. O seu nome xenérico e de familia (*Alvinella* e Allvinellidae) derivan do nome do vehículo submerxible de grandes profundidades *Alvin*, que leva tres tripulantes e foi utilizado durante o descubrimento de chemineas hidrotermais e a súa fauna a finais da década de 1970. A familia Alvinellidae contén outras oito especies, en dous xéneros, pero ningunha é quen de igualar o límite de tolerancia á calor ao que chega *A. pompejana*.

Introdución
-----------

En 1980 Daniel Desbruyères e Lucien Laubier, uns poucos anos despois do descubrimento do primeiro sistema de chemineas hidrotermais, identificaron un dos animais máis tolerantes á calor da Terra, *Alvinella pompejana*, o verme de Pompeia. Foi descrito como un poliqueto de augas profundas que reside nos tubos próximos ás chemineas hidrotermais, do leito mariño. En 1997, o biólogo mariño Craig Cary e colegas atoparon os mesmos vermes nunha nova sección do océano Pacífico, preto de Costa Rica, tamén asociado ás chemineas hidrotermais. O novo descubrimento e os traballos seguintes supuxeron importantes progresos no coñecemento científico destes vermes especiais.

Poden alcanzar os 13 cm de lonxitude e son grises claros, con branquias parecidas a tentáculos vermellos nas súas cabezas. Quizais o máis fascinante desta especie é que o extremo da súa cola está a miúdo exposto a temperaturas de ata 80 °C, mentres que a súa cabeza plumosa sobresae fóra dos tubo en auga que está proporcionalmente moito máis fría, a 22 °C. Os científicos intentan comprender como o verme de Pompeia pode soportar temperaturas tan extremas estudando as bacterias que forman unha cuberta pelosa no seu dorso. Como vive nunha relación simbiótica coas bacterias, o verme segrega mucus por pequenas glándulas do seu dorso cos que alimenta as bacterias, e estás á súa vez, protéxenos con certo grao de illamento. As bacterias son quimiolitótrofas, contribuíndo á ecoloxía da comunidade do respiradoiro hidrotermal. Investigacións recentes suxiren que as bacterias poderían xogar tamén un importante papel na alimentación dos vermes.

Estes vermes viven adheridos ás chemineas negras e prosperan a temperaturas constantes de 45 a 60 °C e mesmo de ata 105 °C durante un certo tempo, o que fai que o verme de Pompeia sexa o animal complexo máis tolerante á calor coñecido pola ciencia despois dos tardígrados, que poden sobrevivir a temperaturas de 150 °C.

Bioloxía
--------

Alcanzan unha lonxitude de 13 cm, e teñen dorsos "peludos"; estes "pelos" son en realidade colonias de bacterias, como *Nautilia profundicola*, que se cre que lle dan ao verme certo grao de illamento da calor. As glándulas do dorso do verme segregan un mucus do cal se alimentan as bacterias, o que é unha forma de simbiose. Os vermes de Pompeia forman grandes colonias agregadas encerradas en delicados tubos finos como o papel.

Este verme ten unha cabeza con aspecto plumoso. As plumas son estruturas con forma de tentáculo, que son as branquias, coloreadas de vermello pola hemoglobina.

Bacterias simbióticas
---------------------

Aínda que non se sabe con exactitude como o verme de Pompeia pode sobrevivir nas severas condicións reinantes nos respiradoiros hidrotermais, sospéitase que a resposta está na capa de bacterias de aspecto peludo do dorso do animal; esta capa pode ser de ata 1 cm de grosor. As bacterias poden posuír proteínas especiais, "encimas euritérmicos", que proporcionan ás bacterias, e por extensión aos vermes, protección fronte a un amplo rango de temperaturas. As bacterias poden tamén proprocionar illamento térmico. Os estudos están dificultados polas dificultades de tomar mostras; ata agora non se conseguiu que estes vermes sobrevivan á descompresión.

O estudo dos vermes de Pompeia e as súas bacterias simbióticas podería levar a significativos avances nas industrias bioquímica, farmacéutica, téxtil, papeleira e dos deterxentes.

Notas
-----

1. ↑  D.Desbruyères, L. Laubier - *Alvinella pompejana* gen.sp. nov. Ampharetidae aberrant des sources hydrothermales de la ride Est-Pacifique - Oceanologica Acta, 1980
2. ↑  NSF-OLPA - Scientists Succeed at First-Ever Attempt to Sequence DNA at Sea (2001)
3. 1 2 3  Grime, J. Philip; Pierce, Simon (2012). *The Evolutionary Strategies that Shape Ecosystems*. John Wiley & Sons. pp. 121–123. ISBN 978-1-118-22327-7.
4. ↑  Grzymski, J. J.; et al. (2008). "Metagenome analysis of an extreme microbial symbiosis reveals eurythermal adaptation and metabolic flexibility". *PNAS* **105** (45): 17516–17521. Bibcode:2008PNAS..10517516G. PMC 2579889. PMID 18987310. doi:10.1073/pnas.0802782105.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Riftia pachyptila*

### Ligazóns externas

* Exploratorium: The worm that boasts the world's hottest lifestyle
* Mission to the Abyss: includes an interactive 3D rendering of a Pompeii worm
* National Geographic article about the Pompeii worm

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 2912652
* GBIF: 2324365
* iNaturalist: 706669
* IRMNG: 11786330
* NCBI: 6376
* SeaLifeBase: 102406
* WoRMS: 336171

 |