**Vitus Jonassen Bering**, nado en Horsens, Xutlandia, Dinamarca o 12 de agosto de 1681 e finado na illa de Bering (Rusia) o 19 de decembro de 1741, foi un mariño e explorador danés ó servizo de Rusia, que explorou a costa siberiana dando nome ó estreito de Bering. En Rusia era coñecido como **Iván Ivánovich Bering**.

Traxectoria
-----------

Naceu en Horsens, Dinamarca, e tras unha curta viaxe á India, e por diversos mares, en 1704, en Amsterdam, baixo a guía do almirante ruso de orixe norueguesa Cornelius Cruys, Bering alistouse na armada rusa, tomando o rango de subtenente, servindo na frota báltica durante a guerra do Norte. Entre 1710 e 1712 estivo destinado no Mar de Azov, en Taganrog, onde participou na guerra contra os turcos. Casou cunha rusa, e só regresou ó seu país natal en 1715, de forma breve. A exploración da costa norte de Asia, resultado do avance ruso en Siberia, ocupouno a partir de entón.

### Viaxes a Kamchatka

En 1725 viaxou a Kamchatka, desembarcando en Okhotsk e cruzando a península. Construíu entón o barco *Sviatoi Gavriil* (*San Gabriel* en ruso). Nel explorou o norte ata que deixou de avistar terra. Nos anos seguintes investigou o leste, redescubrindo as illas Diomede (en ruso Illas Ratmanov) que Dezhnev xa describira. No verán de 1730 Bering volveu a San Petersburgo. No longo traxecto a través das estepas, enfermou. Cinco dos seus fillos que o acompañaban morreron na viaxe.

Bering volveu á rexión de Kamchatka en 1735. Coa axuda dos artesáns locais Makar Rogachev e Andrey Kozmin construíu dous navíos: *Sviatoi Piotr* (*San Pedro*) e *Sviatoi Pavel* (*San Paulo*), cos que partiu en 1740. Fundou a cidade de Petropavlovsk en Kamchatka, e desde aí, liderou unha expedición a Norteamérica en 1741. Unha tormenta separou os barcos e Bering acabou na costa sur de Alasca, desembarcando cerca das illas Kayak. O segundo barco, capitaneado por Aleksei Chirikov, desembarcou na illa Príncipe de Gales do Arquipélago Alexander. Estas travesías son hoxe en día coñecidas como a Gran Expedición do Nordeste

Selo da URSS de 1957 cun mapa das exploracións de Vitus Bering.
As duras condicións da rexión obrigaron a Bering a volver. No traxecto descubriu parte do arquipélago das Illas Aleutianas, que chamou Illas Shumagin en honra dun mariñeiro do seu barco que morreu alí. Bering enfermou e tivo que refuxiarse nas Illas Kommander (*Komandorskiye Ostrova*), ó suroeste do mar de Bering. O 19 de decembro de 1741 Vitus Bering morreu de escorbuto nunha illa, preto de Kamchatka que despois recibiu na súa honra o nome de Illa de Bering, xunto a 28 membros da súa tripulación. Porén, no momento actual dubísase do escorbuto como causa da súa morte.

O *Sv. Piotr* naufragou por unha tormenta, e unicamente o carpinteiro S. Starodubtsev cos superviventes logrou regresar tras construír un novo navío, de 12,2 metros, tamén chamado *Sv. Piotr*. Dos 77 homes que partiron regresaron 46. O *Sv. Piotr* continuou navegando entre Kamchatka e Okhotsk ata 1755.

A importancia do traballo de Bering non foi recoñecido durante moito tempo, ata que James Cook probou a veracidade dos seus achados. Hoxe en día, o Estreito de Bering, a Illa de Bering, un glaciar en Alasca e o Mar de Bering levan o seu nome.

Notas
-----

1. ↑  A imaxe, durante moito tempo, foi tomada coma un retrato de Vitus Jonassen Bering. Tras levar a cabo a exhumación de Bering en 1991 e, posteriormente, unha investigación forense, chegouse a conclusión de que o máis probábel é que se trate dun retrato do escritor dinamarqués Vitus Bering Perdersen (finado en 1675) e tío do explorador
2. 1 2  Armstrong, Terence (1982 (publicación on-line 27-10-2009)). "Vitus Bering". *Polar Record*. Vol. 21 (nº 131): 161–163. doi:10.1017/s0032247400004538.
3. ↑  Frost (2003); p. 19-23.
4. 1 2  Bailón, Francesc (Outubro 2017). "Vitus Bering, el hombre que unió dos continentes.". *Historia. National Geographic* (nº 166): 16–20. ISSN 1696-7755.
5. ↑  A expedición ruso-dinamarquesa de 1991 que exhumou os restos de Bering tamén analizou os dentes e os ósos e concluíu que non morrera de escorbuto. Segundo as análises realizadas en Moscova e no informe orixinal de Steller, a causa probábel da morte foi unha insuficiencia cardíaca (Frost, 2003)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Vitus Bering*** |

### Bibliografía

* Cortés, Jordi (2011). *Bering, en busca de América*. Barcelona: Bambú editorial. ISBN 978-84-8343-177-1
* Frost, Orcutt William (2003).*Bering: The Russian Discovery of America.* New Haven, Connecticut: Yale University Press*,* ISBN  0-300-10059-0

### Outros artigos

* Illa de Bering
* Estreito de Berring
* Mar de Bering

### Ligazóns externas

* Informe de 1991 sobre a expedicións arqueolóxica ruso-dinamarquesa *(en dinamarqués)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q127641
* WorldCat
* VIAF: 4938639
* BIBSYS: 2002846
* BLBNB: 000613020
* BNE: XX1666548
* BNF: 11955697z
* BRE: 1860248
* CERL: cnp01319267
* DeutscheBio: 118656163
* EBID: ID
* FAST: 2070
* GEC: 0223117
* GND: 118656163
* ISNI: 0000000073586496
* KulturNav: ID
* LAC: 0040B3472
* LCCN: n50007501
* NDL: 00620358
* NKC: jn20000700158
* NLA: 59856868
* NNDB: 000094797
* NTA: 070277834
* OL: OL7606778A
* SELIBR: 178000
* SNAC: w65m8qkx
* SUDOC: 027537757
* WikiTree: Bering-63

 |