**Carl** (ou **Karl**) **Ludwig von Reichenbach**, nado en Stuttgart o 19 de xaneiro de 1869, e finado o 19 de xaneiro de 1869 en Leipzig, foi un químico, xeólogo, metalúrxico, naturalista, industrial e filósofo, e membro da Academia de Ciencias de Prusia, que é máis coñecido polos seus descubrimentos de varios produtos químicos de importancia económica, extraídos do alcatrán, como a eupiona, a parafina cerosa, o pitacal (a primeira tintura sintética) e o fenol (un antiséptico). Tamén dedicou os seus últimos anos a investigar un campo da enerxía non probado daquela, que combina a electricidade, o magnetismo e a calor, emanado de todos os seres vivos, ao que chamou **forza ódica**.

Traxectoria
-----------

### Vida

Reichenbach, á idade de 16 anos concibiu a idea de establecer un novo estado alemán nunha das illas dos Mares do Sur e, durante cinco anos, dedicouse a este proxecto.

Estudou na Universidade de Tubinga, onde obtivo o grao de Doutor en Filosofía. Posteriormente, dirixiu a súa atención á aplicación da ciencia ás artes industriais, visitou fábricas de varios tipos, e metalúrxicas en Francia e Alemaña, e estableceu a súa primeira empresa metalúrxica moderna, con forxas propias en Villingen e Hausach, na rexión da Selva Negra, no sur de Alemaña e, máis tarde, en Baden, na Baixa Saxonia, preto de Bremen.

Contribucións científicas
-------------------------

Reichenbach realizou investigacións científicas orixinais en moitas áreas. A primeira monografía xeolóxica que apareceu en Austria foi a súa *Geologische Mitteilungen aus Mähren* (Viena, 1834).

A súa posición como xefe das grandes fábricas químicas, fornos de ferro e talleres de máquinas da gran propiedade do conde Hugo garantiulle excelentes oportunidades para realizar investigacións experimentais a grande escala. De 1830 a 1834 investigou produtos complexos da destilación de substancias orgánicas como o alcatrán de hulla e de madeira, descubrindo unha serie de valiosos compostos de hidrocarburos, entre eles a creosota, a parafina, o eupione e o fenol (antisépticos), o pitacal e o cidreret (colorantes sintéticos), o picamar (unha base de perfume), o assamar, o capnomor e outros. Baixo o nome de **eupione**, Reichenbach incluíu a mestura de aceites de hidrocarburos que agora se coñecen como aceites de parafina cerosa ou de carbón. No seu artigo no que se describe a substancia, publicado por primeira vez no *Neues Jahrbuch der Chemie und Physik*, detívose na importancia económica desta e das súas parafinas asociadas, sempre que se establezan os métodos para separalas de forma barata dos compostos betuminosos naturais.

### O magnetismo terrestre

Reichenbach ampliou o traballo de científicos anteriores, como Galileo Galilei, quen cría que o eixe da Terra estaba conectado magneticamente a unha forza central universal no espazo, ao concluír que o magnetismo terrestre provén do ferro magnético, que se pode atopar nos meteoritos. O seu razoamento foi que os meteoritos e os planetas son iguais, e non importa o tamaño do meteorito, a existencia polar pódese atopar no obxecto. Isto foi considerado concluínte pola comunidade científica no século XIX.

A forza ódica
-------------

En 1839 Von Reichenbach retirouse da industria e entrou nunha investigación sobre a patoloxía do sistema nervioso humano. Estudou a neurastenia, o somnambulismo, a histeria e a fobia, acreditando informes de que estas condicións estaban afectadas pola Lúa. Despois de entrevistar a moitos pacientes, descartou moitas causas e curas, pero concluíu que tales enfermidades tendían a afectar a persoas cuxas facultades sensoriais eran infrecuentemente vivas. A estes chamou "sensíbeis".

Influído polos traballos de Franz Anton Mesmer formulou a hipótese de que a condición podía verse afectada polo electromagnetismo ambiental, pero finalmente as súas investigacións levárono a propoñer unha nova forza imponderábel liagda ao magnetismo, que pensaba que era unha emanación da maioría das substancias, unha especie de "principio de vida" que impregna e conecta todos os seres vivos. A esta manifestación vitalista deulle o nome de forza ódica.

Algunhas publicacións
---------------------

* *Das Kreosot: ein neuentdeckter Bestandtheil des gemeinen Rauches, des Holzessigs und aller Arten von Theer*. 1833
* *Geologische Mitteilungen aus Marhen*. 1834
* *Die Dynamide des Magnetismus*. 1840
* *Physikalisch-physiologische Untersuchungen über die Dynamide des Magnetismus, der Elektrizität, der Wärme, des Lichtes, der Krystallisation, des Chemismus in ihren Beziehungen zur Lebenskraft*. Tomo 1 + tomo 2. Braunschweig, 1850
* *Odisch-Magnetische Briefe*. Stuttgart 1852, 1856; Ulm 1955
* *Der sensitive Mensch und sein Verhalten zum Ode*. Stuttgart e Tibinga (tomo 1 1854 + tomo 2, 1855
* *Odische Erweiterungen*. 1856
* *Köhierglaube und Afterwissenschaft*. 1856
* *Wer ist sensitiv, wer nicht* Viena, 1856
* *Odische Erwiederungen an die Herren Professoren Fortlage, Schleiden, Fechner und Hofrath Carus* Viena, 1856
* *Die Pflanzenwelt in ihren Beziehungen zur Sensitivität und zum Ode* Viena, 1858
* *Odische Begebenheiten zu Berlin in den Jahren 1861 und 1862*Arquivado 14 de outubro de 2009 en Wayback Machine. Berlín, 1862
* *Aphorismen über Sensibilität und Od*. Viena, 1866
* *Die Odische Lohe und einige Bewegungserscheinungen als neuentdeckte Formen des odischen Princips in der Natur* Viena, 1867

Honores
-------

### Epónimos

* (Apiaceae) *Cnidium reichenbachii* Huter ex Nyman. ​
* (Asteraceae) *Centaurea reichenbachii* Hayek.​
* (Cyperaceae) *Carex reichenbachii* Kük.Pflanzenr. (Engler) Cyperac.-Caricoid. 138. 1909 (IK).</ref>

Abreviaturas
------------

A abreviatura **C.Rchb.** úsase para indicar a Carl Reichenbach como autoridade na descrición e clasificación científica en botánica.

A abreviatura **Reichenbach** emprégase para recoñecer a Carl Reichenbach como autotridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas
-----

1. 1 2 3  Reichenbach, Karl. En *The New American Cyclopedia*, 1863.
2. ↑  Odic-Magnetic Letters - 1859. *archive.org*. New York: C. Blanchard, 1860.
3. ↑  Gerry Vassilatos (2000): *Lost Science*. Adventures Unlimited Press. ISBN 978-0-9328-1375-6.
4. ↑  *Consp. Fl. Eur. Suppl¡. **2** (1): 140. 1889 (IK).*
5. ↑  *Denkschr. Kaiserl. Akad. Wiss. Wien. Math.-Naturwiss.`` Kl. lxx. 714. 1901.*
6. ↑  C.Rchb. – Carl (Karl) Ludwig von Reichenbach (1788-1869) no IPNI.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Carl Reichenbach*** |

### Ligazóns externas

* Mineralogische Schau und Lehrsammlung in Tübingen *(en alemán)*
* Estudos de Magnetismo, Electricidade, Calor e Luz nas súas relacións coas Forzas Vitais. Cornell University. *(en inglés)*
* Artigo de Freiherr Ritter Karl von Reichenbach Arquivado 02 de abril de 2015 en Wayback Machine. en *Polytechnisches Journal* *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q61147
* WorldCat
* VIAF: 74360304
* BAV: ADV11099583
* BNF: 146478265
* Botanist: C.Rchb.
* CANTIC: a11335294
* CERL: cnp01504445
* DeutscheBio: 107050978
* FAST: 189871
* GND: 107050978
* ISNI: 0000 0001 2321 0674
* LCCN: n87803177
* Leopoldina: 2502
* NDL: 00473630
* NKC: jn20010525194
* NLA: 35768904
* NLG: 242795
* NTA: 148648584
* OEBL: ID
* OL: OL1172289A
* SNAC: w64q89j7
* SUDOC: 128696850
* WikiTree: Reichenbach-294

 |