Día Internacional da Muller, Londres, 2017.
A expresión **cuarta onda do feminismo** refírese ao renacemento do interese polo feminismo que empezou ao redor 2012 e está asociado ao uso de medios de comunicación sociais. Trala existencia dunha terceira onda do feminismo, segundo a académica feminista Prudence Chamberlain os obxectivos da cuarta onda concéntranse en obter xustiza para as mulleres e a oposición ó acoso sexual e á violencia contra as mulleres. A súa esencia, escribe, está na "incredulidade de que certas actitudes aínda poden existir".

A cuarta onda do feminismo está "definida pola tecnoloxía", segundo Kira Cochrane, e está caracterizada particularmente polo uso de Facebook, Twitter, Instagram, YouTube, Tumblr, e blogs, como por exemplo Feministing, para desafiar a misoxinia e tamén a igualdade de xénero.

Os problemas nos que se centra a cuarta onda do feminismo inclúen o acoso na rúa e no lugar de traballo, agresións sexuais nos campus e a cultura da violación. Os escándalos que implican o acoso, abuso, e o asasinato de mulleres e mozas galvanizou o movemento. Estes incluíron a cuadrilla de violación de Delhi de 2012, as acusacións contra Jimmy Savile de 2012, as acusacións contra Bill Cosby, os asasinatos de Illa Vista de 2014, o xuízo de Jian Ghomeshi de 2016, as acusacións contra Harvey Weinstein de 2017 e o subseguinte efecto Weinstein, e os escándalos sexuais de Westminster de 2017.

Exemplos de campañas da cuarta onda do feminismo son, por exemplo, Everyday Sexism Project, Ni una menos, No More Page 3, Stop Bild Sexism, *Mattress Performance*, *10 Hours of Walking in NYC as a Woman*, #YesAllWomen, a campaña *Free the Nipple*, One Billion Rising, a marcha das mulleres de 2017, a marcha das mulleres de 2018, e o movemento #MeToo. En decembro de 2017, a revista *Time* escolleu varias activistas femininas prominentes implicadas no movemento #MeToo, chamadas as "rompedoras do silencio", como Persoas do ano.

Historia
--------

A xornalista Pythia Peay defendeu a existencia dunha cuarta onda xa en 2005, que enfocaba a xustiza social e os dereitos civís, e en 2011 a activista da terceira onda Jennifer Baumgardner definiu o ano de 2008 como o inicio da cuarta onda. Twitter, a rede social máis popular entre as persoas con idades entre 18 e 29 anos, foi creada en 2006, tornando o feminismo máis accesíbel e dando inicio ó chamado "feminismo hashtag". En 2013 Kate Cochrane[*Cómpre clarificar*] afirmou que moitas dos liderados[*Cómpre clarificar*] da cuarta onda eran adolescentes ou tiñan 20 e poucos anos.

Por volta do ano 2013 xa semellaba obvio que unha nova onda de protestas feministas estaba acontecendo. Cando a senadora americana polo estado do Texas, Wendy Davis, obstruíu os traballos lexislativos por 13 horas para impedir a aprobación dun proxecto de lei antiaborto, diversas mulleres demostraron o seu apoio reuníndose arredor do Capitolio estatal de Texas, e aquelas que non puideron estar fisicamente presentes usaron o cancelo #StandWithWendy. De xeito semellante, as mulleres protestaron contra as preguntas sexistas dirixidas ás mulleres do medio artístico a través da *hashtag* #askhermore.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Cochrane, Kira (10 de decembro de 2013). "The Fourth Wave of Feminism: Meet the Rebel Women". *The Guardian*.
2. ↑  Chamberlain, Prudence (2017). *The Feminist Fourth Wave: Affective Temporality*. Cham: Springer. p. 115. ISBN 978-3-319-53682-8.
3. ↑  Solomon, Deborah (13 de novembro de 2009). "The Blogger and Author on the Life of Women Online". *The New York Times*. Consultado o 16 de marzo de 2016.
4. ↑  Zerbisias, Antonia (16 de setembro de 2015). "Feminism's Fourth Wave is the Shitlist". *NOW Toronto*. Consultado o 21 de abril de 2016.
5. ↑  Bennett, Jessica (10 de setembro de 2014). "Behold the Power of #Hashtag Feminism". *Time*.
6. ↑  Para Cosby, Ghomeshi, #MeToo, e a cuarta onda, consultar Matheson, Kelsey (17 de outubro de 2017). "You Said #MeToo. Now What Are We Going To Do About It?", *The Huffington Post*.
Para Savile e a cuarta onda, consultar Chamberlain 2017, pp. 114–115
Para a páxina tres[*Cómpre clarificar*], Thorpe, Vanessa (27 de xullo de 2013). "What now for Britain's new-wave feminists – after page 3 and £10 notes?", *The Guardian*.
7. ↑  Zacharek, Stephanie; Dockterman Eliana; e Sweetland Edwards, Haley (6 de decembro de 2017). "The Silence Breakers", revista *Time*.
8. ↑  Redden, Molly, e axencias (6 de decembro de 2017). "#MeToo movement named Time magazine’s Person of the Year", *The Guardian*.
9. ↑  Peay, Pythia (2005). Ogden Publications, ed. "Feminism's Fourth Wave". *Utne Reader* (Topeka, Kansas) (128): 59–60. Consultado o 25 de febreiro de 2018.
10. ↑  Brodzky, Brandon (18 de novembro de 2014). "Social Media User Statistics & Age Demographics for 2014". *LinkedIn Pulse*. Consultado o 16 de marzo de 2016.
11. ↑  Bennett 2014.
12. ↑  Chittal, Nisha (26 de marzo de 2015). "How Social Media is Changing the Feminist Movement". *MSNBC*.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cuarta onda do feminismo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Portal:Feminismo
* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25382187
* LCCN: sh2021008241

 |