recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**EMC Corporation** (NYSE: **EMC**), forma parte da Financial Times Global 500 é unha empresa americana que integra a American Fortune 500 e S&P 500 fabricante de software e sistemas para a administración e o almacenamento de información. A súa casa matriz está en Hopkinton, Massachusetts, Estados Unidos. EMC desenvolve produtos para almacenamento para o segmento empresarial, incluídos hardware para RAID e software para administrar almacenamento de datos. O seu produto principal é o Symmetrix, o cal é parte das redes de almacenamento de moitos centros de cómputos. A liña CLARiiON foi adquirida cando mercou a Data General.

Historia
--------

Comezou a súa actividade o 23 de agosto de 1979, fundada por Richard (Dick) Egan (ex xerente de Intel) e Roger Marino, a E e a M no nome da compañía (EMC non adoptou EMC² referíndose á famosa ecuación E=mc² de Albert Einstein). A primeira C refírese a un terceiro integrante que deixou a compañía despois de fundala e a segunda refírese a Corporation. Nos seus comezos adicábase a fabricar placas de memoria, expandíndose despois a manexadores de disco. O 4 de abril de 1986 comeza a cotizar en bolsa, na que forma parte do NASDAQ e o 22 de marzo de 1988 integra o NYSE.

Co traballo de Moshe Yanai (que traballa actualmente para XIV Storage), medrou ata converterse na empresa máis importante en innovacións e plataformas de almacenamento. Joseph Tucci é o actual CEO dende 2001, remplazando a Michael Ruettgers que continuou como presidente ata 2006. En almacenamento de datos, os seus principais competidores son IBM, NetApp, Hewlett-Packard, Hitachi Data Systems e Agami Systems (competidor en crecemento).

A compañía transformouse dunha compañía de hardware a unha compañía mestura de hardware, software e servizos profesionais. O grande impulso para o futuro é o desenvolvemento de produtos para a virtualización que inclúen VMware, Invista, e Rainfinity.

Contorno de traballo e cultura corporativa
------------------------------------------

Na actualidade, EMC é unha empresa global con máis de 47.000 empregados en todo o mundo. EMC sitúase no número 3 da lista World’s Most Admired Computer Companies (Empresas informáticas máis admiradas do mundo) da revista Fortune. No ano 2010 foi recoñecida por un dos seus proxectos (IT Proven Project), galardoado co CIO 100 Award, que recoñece as compañías que están creando novo valor de negocio a través da innovación e da tecnoloxía.

Notas
-----

1. ↑  "NYSE Euronext". Arquivado dende o orixinal o 15 de outubro de 2012. Consultado o 14 de xuño de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de EMC

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q877536
* WorldCat
* VIAF: 139550957
* GRID: grid.467131.6
* ISNI: 0000 0001 2034 3228
* LCCN: n80050443
* LEI: KDMDXRWU7UTJ30FC8R59
* MAG: 1293923725
* NKC: ko2011639607

 |
O **didgeridoo** (tamén coñecido como **didjeridu** ou **didge**) é un instrumento de vento desenvolvido polos indíxenas australianos do Territorio do Norte hai aproximadamente 1.500 anos. Hoxe en día segue a ser empregado tanto en Australia como no resto do mundo.

Historia
--------

Son dun didgeridoo.
Non existen fontes fiábeis que indiquen a antigüidade exacta do didgeridoo. Os estudos arqueolóxicos de arte rupestre no norte de Australia indican que os habitantes da rexión de Kakadu levan empregando o didgeridoo polo menos dende hai 1.000 anos. Estes estudos baséanse na datación das pinturas nas paredes das covas e refuxios deste período.

Características
---------------

Home tocando o didgeridoo
Un didgeridoo é xeralmente de forma cilíndrica ou cónica, e pode medir de 1 a 3 m de lonxitude. A maioría son de 1,2 m de longo pero todos teñen a particularidade de ter só un orificio de saída do aire. O son do didjeridoo é producido pola vibración dos beizos e por outros sons emitidos polo instrumentista.

Adoita facerse de madeira de eucalipto, pero tamén se fan con bambú. Os didgeridoos tradicionais dos aborixes adoitan ser decorados con símbolos e motivos da pintura aborixe australiana.

Técnica
-------

Músico tocando un didgeridoo ao carón da catedral de Santiago de Compostela.
O didgeridoo é tocado coa continua vibración dos beizos para producir o son mentres que a vez se emprega unha técnica especial de respiración chamada respiración circular. Esta esixe a respiración a través do nariz e ao mesmo tempo a expiración débese facer pola boca usando a lingua e as meixelas. Para un músico experimentado, a técnica da respiración circular permítelle renovar o aire dos seus pulmóns mantendo unha nota todo o tempo que desexe.

Notas
-----

1. ↑  Neuenfeldt, Karl (1997). Perfect Beat Publishers, ed. *The Didjeridu: From Arnhemland to Internet*. p. 89–98. ISBN 1-86462-003-X.
2. ↑  Fletcher, N.H. (1996) The didjeridu (didgeridoo). *Acoustics Australia* 24, 11-15.
3. ↑  Taylor R. Cloake J, and Forner J. (2002) Harvesting rates of a Yolgnu harvester and comparison of selection of didjeridu by the Yolngu and Jawoyn, *Harvesting of didjeridu by Aboriginal people and their participation in the industry in the Northern Territory* (ed. R. Taylor) pp. 25–31. Report to AFFA Australia. Northern Territory Parks and Wildlife Service, Department of Infrastructure, Planning and Environment, Palmerston, NT.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Aborixes australianos
* Búmerang
* Weet-weet
* Alphorn
* Erke

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189388
* AAT: 300266581
* EBID: ID
* GND: 4330081-9
* JSTOR: didgeridoos
* LCCN: sh88001808
* MIMO: 4391
* MusicBrainz: ID

 |
**Cirith Ungol** (pr.: */kiriθ ungol/*, é un lugar ficticio do legendarium de J. R. R. Tolkien. Significa "a fenda da araña" en sindarin e é o paso a través de Ephel Dúath, as montañas occidentais de Mordor e o único camiño ata esta terra dende o oeste. O paso era gardado pola Torre de Cirith Ungol, construída polos homes de Gondor trala Guerra da Última Alianza.

Descrición
----------

Chegábase a el atravesando o muro de pedra que rodeaba o camiño a Minas Morgul e seguindo un sendeiro que se abría ó sueste por un desfiladeiro que contornaba unha elevación, ata chegar a unha angosta abertura desa elevación.

Este paso foi utilizado polo Rei Bruxo de Angmar, Señor dos Nazgûl, no ano 2000 da Terceira Idade do Sol, cando as súas forzas saíron de Mordor e puxeron sitio a Minas Ithil. No 2002, Minas Ithil caeu e foi rebautizada como Minas Morgul, «a torre da feiticería». Durante os seguintes mil anos, o paso permaneceu pechado, porque era aquí onde fixo o seu agocho a xigantesca araña maligna Ella-Laraña. Calquera que intentase pasar era devorado polo monstro.

Durante a misión do Anel, Frodo Bulseiro e Samsagaz Gamllí foron levados a este paso por Gollum ata a Gorida de Ella-Laraña.
**Cyril James Touff**, nado o 5 de marzo de 1927 en Chicago e finado o 4 de xaneiro de 2003 en Evanston, Illinois, foi un trompeta baixa de jazz, sendo un dos poucos músicos de jazz deste instrumento. Estivo asociado á West Coast Jazz, a pesar de que pasou a maior parte da súa vida en Chicago.

Empezou a estudar piano aos seis anos, para logo seguir co xilófono e o saxofón antes de chegar á trompeta. Estivo no exército estadounidense de 1944 a 1946, onde tocou o trombón. Despois da guerra púxose coa trompeta baixa e traballou con persoeiros tales como Woody Herman e Sandy Mosse entre outros. El e Mosse lideraron un octeto chamado Pieces of Eight a finais dos cincuenta durante unha década.

Discografía
-----------

| Título | Data de publicación | Artista | Selo |
| --- | --- | --- | --- |
| *I Love John Frigo...He Swings* | 12 de decembro de 1957 | Johnny Frigo | Mercury Records |
|

Véxase tamén
------------

* Biografía de Cy Touff en allmusic.com *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q357598
* WorldCat
* VIAF: 161650291
* AllMusic: mn0000121011
* BNF: 13952097v
* Discogs: 435081
* Europeana: ID
* ISNI: 0000 0003 7484 1155
* LCCN: n85106035
* MusicBrainz: ID
* NKC: ola2002158015

 |
Debuxo da chaira aluvial do Poyo, Valencia (España).
Unha **chaira aluvial** -ou veiga-, é a parte orográfica que contén un canle e que pode ser alargada ante unha eventual crecida das augas deste.

Moitas veces a topografía das chairas costaneiras dos ríos está en forma de conos, chamado abanico aluvial, o que significa que o leito do río podería desprazarse con bastante facilidade, alagando zonas afastadas do leito principal actual. Devanditas zonas constitúen zonas interesantes para o desenvolvemento da rega, debido á topografía favorable como para desviar auga do río cara a calquera punto da súa zona aluvial. Trátase entón de zonas vulnerables.

Os ríos están xeralmente canalizados, protexendo así as zonas agrícolas tal como as zonas urbanas. Ademais, para ter acceso máis fácil a auga, as cidades foron, moitas veces, construídas moi preto dos ríos, o que as torna máis vulnerables. Para reducir os riscos de cambio importante de leito durante crecidas fortes, débese tomar en conta a dinámica fluvial dos ríos asociada co transporte de sedimentos, controlando a evolución das canles e evitando erros graves tales como puntos de redución excesivos da sección do río (con presas derivadoras, bocatomas, pontes etc.).

Débese prever puntos de desborde dos ríos claramente identificados, coa realización de vertedoiros permitindo reducir os riscos de rotura incontrolada de diques, a fin de manexar no canto de sufrir as consecuencias de eventos excepcionais.

Algúns exemplos de chairas aluviales
------------------------------------

Algunhas civilizacións importantes, na antigüidade desenvolvéronse en chairas aluviales, por exemplo:

* Mesopotamia;
* No delta do Nilo;

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Río Mississippi

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q656586
* JSTOR: alluvial-plains
* LCCN: sh85003731
* MAG: 47568318

 |
No mundo de ficción dos Transformers, **Cybertron** é o planeta que constitúe o seu fogar. Nas series xaponesas é chamado **Seibertron**.

Comparativamente sería do tamaño de Saturno, aínda que en *Transformers:The Movie* **Cybertron** semella do tamaño da nosa Lúa.

O planeta consta de dúas lúas, as cales tamén teñen composición metálica. Nalgúns episodios dos cómics xaponeses, algúns transformers intérnanse por covas ata chegaren a zonas rochosas. Durante a guerra civil, as lúas quedaron como únicos refuxios dos Autobots (agás os que se perderon no Arca e chegaron á Terra).

Orixe
-----

No principio dos tempos, no transcurso da loita primixénea entre Primus e Unicron. Chegan a saltar á nosa realidade e ó estaren moi igualados, Primus usa toda a súa enerxía para atraparse con Unicron en pequenos asteroides. Os dous deuses, ó seren consciencias vivas, desenvólvense neses asteroides que fican afastados todo o Universo un doutro. Unicron tórnase nun planeta máquina, un comedor de mundos. Ten a capacidade de transformarse nun ser antropomórfico de tamaño planetario.

Mentres que Primus converte o seu asteroide nun planeta mecánico vivo, pero no que non ten control. Do chan do planeta, Primus crea os Transformers, quen teñen a obriga de defenderen **Cybertron** do definitivo ataque de Unicron.

Segunda orixe
-------------

Nos cómics americanos da Marvel, tras o combate de todos os Transformers unidos contra Unicron. Cybertron comeza un proceso autodestrutivo con tormentas eléctricas e a vida faise imposible no planeta. Os Decepticons rompen a alianza de posguerra cos Autobots e foxen. Nunha hábil estrataxema, os dinobots conseguen naves para perseguiren os Decepticons. Logo de loitar e de revelarse o Derradeiro Autobot. Volven a Cybertron que non se estaba a autodestruír, senón que pasaba un proceso de metamorfose e autocuración.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q680733
* GiantBomb: 3035-939

 |
Situación da chaira europea setentrional, en verde
A **chaira europea setentrional** (en alemán: *Norddeutsches Tiefland*; en polaco: *Niż Środkowoeuropejski*) é unha rexión xeomorfolóxica de Europa. Consiste principalmente en chairas entre as terras altas centroeuropeas ao sur e o mar do Norte e o Báltico no norte. Estes dous mares están separados pola península de Xutlandia. A chaira europea setentrional está conectada coa chaira europea oriental e xuntas forman a gran chaira europea.

Xeografía
---------

A elevación está entre os 0 e os 200 m. Mentres que a maior parte é terra agrícola, a rexión contén tamén pantanos, uceiras e lagos. Na costa do mar do Norte, atópase o mar de Wadden, unha gran zona de marea. Na costa do mar Báltico, sitúase a lagoa de Pomerania, a lagoa do Vístula e a lagoa de Curlandia, unha serie de grandes lagoas de auga doce.

Localización
------------

A chaira europea setentrional localízase en Bélxica, os Países Baixos, Alemaña, Dinamarca e Polonia, ademais de tocar a República Checa. Partes da Inglaterra oriental poden tamén considerarse parte da chaira, xa que comparten o seu carácter de terra baixa e estivo conectada por terra durante a última idade de xeo.

Ríos
----

As principais concas hídricas son, de oeste a leste: Rin, Ems, Weser, Elba, Oder e Vístula.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Baltic Lagoons
* Lowlands-L, an international discussion community dealing with the North European Plain, its cultures, language varieties, history, etc.; also dealing with Lowlands-based heritage in Britain, North America, Australia etc.
* Mapa *(en ruso)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q560549
* BRE: 4161390
* EBID: ID

 |
**Chainsaw Records** é un selo discográfico independente estadounidense dirixido por Donna Dresch que se dedica a bandas de queercore. A discográfica está baseada en Portland, Oregón.

Historia
--------

*Chainsaw* comezou como un fanzine publicado por Donna Dresch a finais dos anos 80. Entre os músicos e escritores que apareceron no fancine atópanse Lois Maffeo, Jena von Brücker, Juliana Lueking, Candice Pederson, G.B. Jones e Larrybob. *Chainsaw* foi un dos fancines seminais do queercore que, xunto con *J.D.s* e *Homocore*, axudaron a definir o movemento.

"En 1991...Chainsaw evolucionou dun fancine cara un selo discográfico. Isto comezou sinxelamente cando ela fixo un recompilatorio en casete das súas bandas favoritas e comezou a vendelo mentres estaba de xira con Fifth Column", escribiu Amy Spencer no libro *DIY: The Rise of Lo-Fi Culture*. En 1994 Chainsaw comezou a publicar álbums e sinxelos, empezando con lanzamentos de The Fakes (con membros de Bikini Kill, The Need e Nation of Ulysses), The Frumpies e de Team Dresch. Posteriormente editou, xunto con Candy Ass Records, o recompilatorio editado como disco dobre *Free to Fight*. "O selo estableceuse como un elemento vital da escena queercore..." escribiu Spencer, cando Chainsaw comezou entón a lanzar discos dunha variedade de artistas queer principalmente mulleres. Bandas como Sleater-Kinney iniciaron as súas carreiras en Chainsaw Records. Ademais, a súa páxina web, en particular o seu taboleiro de mensaxes, fomentaron un sentido de comunidade e proporcionaron un vehículo para a expresión para queers e fans.

Artistas
--------

|  |  |
| --- | --- |
| * Davies vs. Dresch
* Excuse 17
* The Fakes
* The Frumpies
* Heartless Martin
* Heavens to Betsy
* Infinite Xs
* Kaia
 | * Longstocking
* The Need
* No. 2
* Show Me the Pink
* Sleater-Kinney
* Team Dresch
* Third Sex
* Tracy and the Plastics
 |

Notas
-----

1. 1 2  Spencer, Amy, 1979- ([2015]). *DIY : the rise of lo-fi culture* ([Revised and updated 2008. Reprinted 2015] ed.). London: Marion Boyars. ISBN 978-0-7145-3161-8. OCLC 219991791.

Bibliografía
------------

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1059115
* Discogs: 14714
* MusicBrainz: ID

 |
As **chairas abisais** son zonas chairas ou de pendente moi suave do fondo da conca oceánica profunda. Están entre as zonas da Terra máis chairas e suaves, e entre as menos exploradas. As chairas abisais supón aproximadamente o 40% do fondo do océano e a súa profundidade oscila entre os 2.200 e os 5.500 m. Adoitan quedar entre o pé do noiro continental e unha dorsal oceánica ou unha fosa.

Son as principais zonas de sedimentación do planeta; baixo a capa de sedimentos, atópase a codia oceánica, formada por silicatos magnésicos que compón rocas de tipo basáltico. Estas rocas teñen a súa orixe nas dorsais oceánicas, pola solidificación do magma que por elas aflora á superficie, e destrúense nas zonas de subdución, xunto aos continentes, onde se introducen de novo no magma.

Entre os escasos elementos destacados do relevo das chairas abisais atópanse:

-**Monte volcánico**: monte submarino formado pola acumulación de materiais provenientes dunha erupción volcánica.

-**Illa volcánica**: monte volcánico que, polas súas dimensións, chega a emerxer da superficie do mar formando unha illa.

-**Guyot**: estrutura tabular submarina cuxo orixe non está claro; considérase que poden tratarse de illas volcánicas que foron erosionadas ao estar emerxidas, quedando así a súa cima plana, e volveron afundirse no fondo do mar.

Á chaira abisal non chega a luz do sol; consecuentemente, apenas si alberga vida, esta está formada por bacterias quimiosintéticas (que non realizan a fotosíntese senón un proceso análogo desencadeado polos produtos gaseosos provenientes do subsolo en zonas volcánicas) e algúns animais invertebrados (p.ej. vermes) e vertebrados (algúns peixes).
Os peixes abisais están dotados de bocas grandes e, debido á falta de luz, non cazan senón que tenden trampas ás presas potenciais; para iso, moitos sérvense da bioluminescencia, posuíndo apéndices luminosos que chaman a atención das presas de modo que estas achéganse a eles, sendo atrapadas entón pola mencionada boca de gran tamaño.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q570554
* AAT: 300386923
* EBID: ID
* JSTOR: abyssal-plains
* MAG: 50944625
* NKC: ph534684
* PSH: 3828

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Fortaleza.
Fortaleza de Santa Teresa, no Uruguai.
Unha **fortaleza** ou **forte** é un tipo de fortificación de carácter permanente deseñada para a defensa en tempos de guerra e como base militar. O termo deriva do latín *fortis* ("forte") igual que fortificación.

A diferenza doutras fortificacións que complementan as funcións dunha construción (castelos como protección da residencia feudal, ou igrexas fortificadas per ter un lugar de abrigo da comunidade), as fortalezas teñen unha marcada función militar ó servir como base permanente dun destacamento militar.

Por outra banda, cando se fala de fortaleza, enténdese como un lugar inexpugnable e inaccesible coa tecnoloxía militar do momento. Iso fai que un campamento romano, o un castelo medieval fosen considerados fortalezas no seu tempo e perdesen esta consideración cando a tecnoloxía militar evoluciona.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *forte*.
2. ↑  "fortalesa". *L'Enciclopèdia.cat*. Barcelona: Grup Enciclopèdia Catalana.
3. ↑  *Diccionario de Arte I* (en castelán). Barcelona: Biblioteca de Consulta Larousse. Spes Editorial SL (RBA). 2003. p. p.237. ISBN 84-8332-390-7.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Fortaleza Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Antonio Vasari. *Le vite dei più eccellenti pittori, scultori ed architetti*. Sansoni, Firenze, 1878.
* Leone Andrea Maggioratti. *Gli architetti militari*. Volume I: *Medio Evo*. Volume II: *Epoca moderna e contemporanea* Libreria dello Stato, Roma, 1932.
Río Vasiugan
Chaira de Siberia Occidental nun mapa de satélite
A **chaira de Siberia Occidental** (en ruso: *Западно-Сибирская равнина*) é unha gran chaira que ocupa a parte occidental de Siberia, que foi descrita como a maior extensión de terras baixas ininterrompidas do mundo: máis da metade da súa superficie está a menos de cen metros sobre o nivel do mar.

Cobre unha área de 2 700 000 km², a terceira parte de Siberia, e esténdese en dirección norte-sur por 2500 km, dende o océano Ártico ata o macizo de Altai, os montes Saian e as montañas Baikal, e en dirección leste-oeste 1900 km, dende o río Ienisei aos montes Urais.

A chaira ten oito rexións con vexetación diferente: tundra, bosque-tundra, taiga setentrional, taiga media, taiga meridional, bosques de subtaiga, bosque-estepa e estepa. O número de especies animais na chaira de Siberia Occidental vai dende unhas 107 na tundra a 278 ou máis na rexión de bosque-estepa.

Os principais ríos da chaira son o Obi, o Irtysh e o Ienisei. Dado que todos estes ríos desaugan en dirección norte cara ao Ártico, na primavera comezan a desxear as partes máis meridionais que non poden desaugar dado que as partes do norte aínda se manteñen xeadas; por iso todos estes ríos desbordan, anegando amplas zonas próximas e deixando grandes lagos e pantanos. É unha das zonas pantanosas máis grandes do mundo (considérase que o maior pantano individual do mundo son os pantanos de Vasiugan, cunha área de 51 600 km²), o que fai a rexión moi pouco apropiada para a agricultura. As principais cidades da rexión son Surgut e Nizhnevartovsk. Os invernos na chaira de Siberia Occidental son duros e longos, cun clima subártico ou continental. 

Existen grandes reservas de petróleo e gas natural. A maior parte da produción de petróleo e gas extraeuse desta zona durante as décadas de 1970 e 1980.

Notas
-----

1. ↑  Entrada «Russia». Encyclopedia Britannica. Consultada o 24 de outubro de 2006.
2. 1 2  Entrada, "Western Siberian Plain". Columbia Encyclopedia. Consultada o 24 de outubro de 2006.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Ligazóns externas

* NASA Images: West Siberian PlainArquivado 11 de outubro de 2006 en Wayback Machine.
* Topography and Drainage of Russia
* Peatlands of the World: Russia — Siberia Arquivado 27 de setembro de 2006 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191566
* WorldCat
* VIAF: 239494440
* BRE: 4138680
* EBID: ID
* GEC: 0062556
* GeoNames: 1485483
* GND: 4119091-9
* NKC: ge937382

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos armenios. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Daron Vartan Malakian** (en armenio: *Տարոն Մալաքյան*), nado nos Ánxeles (California) o 18 de xuño de 1975, é un músico estadounidense, guitarrista e segunda voz da banda System of a Down, na que compón a maioría das cancións.

Traxectoria
-----------

Malakian, de ascendencia armenia, foi á escola Rose & Alex Pilibos en Hollywood, onde coñeceu a Serj Tankian e Shavo Odadjian (baixista da banda). Foi tamén á Roosevelt Middle School e á Glendale High School (Glendale).

Co-produce os álbums de System of a Down con Rick Rubin e á vez producen The Ambulance And Band Ácid Trip (unha banda baixo o selo de Serj Tankian, Serjical Strike Records). Nunca lle gustou falar da súa vida privada.

Malakian é quen compón melodicamente case todas as cancións do grupo, a letra adóitaa escribir o vocalista, Serj Tankian. O pai de Daron, Vartan Malakian, fai todos os traballos artísticos do grupo, sobre todo nos dous últimos álbums, é dicir "*Mezmerize*" e "*Hypnotize*".

Vive en Glendale (California), non está casado e gústalle coleccionar artigos como esqueletos, candeas e persianas. foi elixido como o cuarto mellor guitarrista do ano na *Metal Edge Magazine*.

Ten dous álbums extra sen a banda.

Utiliza unha guitarra Ibanez comunmente con traballos artísticos de Vartan Malakian, amplificador Marshal e cordas Ernie ball, aínda que se lle viu en concertos cunha Gibson SG.

  


| * v
* c
* e
System of a Down |
| --- |
| 
* **Serj Tankian**
* **Daron Malakian**
* **Shavo Odadjian**
* **John Dolmayan**

* Andy Khachaturian

 |
| Álbums de estudio | 
* *System of a Down*
* *Toxicity*
* *Steal This Album!*
* *Mezmerize*
* *Hypnotize*

 |
| Sinxelos | 
* "Sugar"
* "Spiders"
* "Chop Suey!"
* "Toxicity"
* "Aerials"
* "Innervision"
* "B.Y.O.B."
* "Question!"
* "Hypnotize"
* "Lonely Day"
* "Kill Rock 'N Roll"

 |
| Outras cancións | 
* "Boom!"
* "Chic 'n' Stu"
* "I-E-A-I-A-I-O"
* "P.L.U.C.K."
* "Prison Song"
* "War?"
* "Metro"
* "Radio/Video"

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q486786
* WorldCat
* VIAF: 266891839
* AllMusic: mn0000670352
* Discogs: 282929
* Europeana: ID
* GND: 135431107
* IMDb: nm1412175
* ISNI: 0000 0000 5726 311X
* LCCN: nb2007005679
* MusicBrainz: ID
* NNDB: 000109673
* TMDb: 213556

 |
**EMI Group Ltd.** (siglas de **Electric and** **Musical** **Industries**, tamén coñecida como **EMI Records Ltd.** ou simplemente **EMI**) foi unha compañía discográfica multinacional que incluía ao selo EMI Music, con sede en Brook Green, no distrito londiniense de Hammersmith e Fulham, e a EMI Music Publishing, con sede en Charing Cross Road, tamén na cidade de Londres. *EMI Music* foi un dos catro grandes selos discográficos do mundo e *EMI Music Publishing* foi o maior produtor musical do mundo.

Historia
--------

Fundouse en 1931 pola incorporación da Columbia Gramophone Company e Gramophone Company. En 1957, para repor as perdas dos seus negocios licenciados coa RCA Victor e Columbia Records, ao final, a "Columbia EUA" rompera os acordos coa EMI desde 1951, a EMI entrou no mercado americano adquirindo o 96% das accións da Capitol Records.

Durante as décadas de 1950, 1960 e 1970, a gravadora EMI obtivo un grande éxito no campo da música popular a través das súas marcas subsidiarias, tales como: Parlophone, HMV, Columbia Records da Australia, Capitol Records e EMI-Odeon, Virgin Records , Apple Records e Copacabana Records. Iso fixo da EMI unha das discográficas mais coñecidas en todo o mundo, cunha lista dalgúns dos artistas mais famosos nas súas respectivas épocas.

En marzo de 2006 a "EMI Group" entrou en negociacións para a compra da Warner Music Group -este movemento no mercado fonográfico poderia reducir os 4 "xigantes" do ramo para 3 -mais de acordo coa páxina web da Warner, a proposta foi rexeitada. Entón, a Warner volveu á mesa de negociacións ofrecendo a compra da EMI, que rexeitou a proposta. Representantes de ambos os lados continúan mantendo encontros e decidindo quen compra quen.

Contratados
-----------

A EMI Music tiña contratados a artistas como:

* Capitol Records: Eiza, Anahí, Belinda, Katy Perry, Mýa, Lily Allen, Coldplay, Maite Perroni, Beastie Boys, Depeche Mode, Tiziano Ferro, Kylie Minogue, Corinne Bailey Rae, Christian Chávez, Interpol, Hockey, LeToya Luckett, LCD Soundsystem, Miyavi, Iron Maiden entre outros.
* Virgin Records: Eva Simons, Lenny Kravitz, 30 Seconds To Mars, The Rolling Stones, Gorillaz, Saosin, The Red Jumpsuit Apparatus, Ben Harper, Joss Stone, KT Tunstall, Iggy Pop, Alice in Chains, Sick Puppies, The Almost, Tristan Prettyman, We Are Scientists, Dave Gahan, Fat Joe entre outros.
* Wind-up: 12 Stones, Slash, Cartel, Civil Twilight, Creed, Seether, Evanescence, Alter Brige, Finger Eleven, Scott Stapp.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* [pt ]
* [en ]
* [en ]
* [en ]
* [en ]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q183412
* WorldCat
* VIAF: 153494571
* BNF: 121717456
* Discogs: 63404
* EBID: ID
* GND: 271278-7
* GRID: grid.480108.5
* ISNI: 0000 0004 0502 5178
* LCCN: no97009953
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 033475911

 |
**Eanfrith**, finado en 633 ou 634, foi temporalmente rei de Bernicia desde 633 até 634. Foi fillo de Æthelfrith, un rei de Bernicia que tamén foi rei de Deira, un reino ao sur de Bernicia, e morreu en batalla ao redor do ano 616 en contra de Raedwald de Anglia Oriental, quen dera refuxio a Edwin, un exiliado príncipe de Deira.

Traxectoria
-----------

Edwin converteuse en rei de Northumbria tras a morte de Æthelfrith, e Eanfrith, quen foi, segundo Beda, o fillo máis vello de Æthelfrith, foise en exilio cara ao norte. Na súa *Historia ecclesiastica gentis Anglorum*, Beda conta que "*Por todo o tempo que Edwin reinou, os fillos do xa mencionado Æthelfrith, quen reinara antes del, con moitos da nobreza, vivían en desterro entre os escoceses ou pictos, e foron instruídos de acordo á doutrina dos escoceses, e recibiron a graza do bautismo*."

Eanfrith casou cunha princesa picta e tivo un fillo, Talorcan, quen eventualmente se converteu en rei dos pictos (653–657). Edwin foi asasinado o exército de Cadwallon ap Cadfan do Reino de Gwynedd e Penda de Mercia na Batalla de Hatfield Chase en outubro de 633, e Eanfrith, tomando a oportunidade de regresar á súa patria, converteuse en Rei de Bernicia. Con todo, non reinou sobre Deira, o cal fora tomado por un parente de Edwin, Osric. Beda conta que axiña que Eanfrith tomou o poder, "renunciou e perdeu" a súa fe e retornou á "abominación" de relixión e os seus "ídolos anteriores".

É posíbel que Eanfrith estivese envolto nalgúns dos eventos que levaron á caída de Edwin, ou polo menos estaba inicialmente en bos termos con Cadwallon. O historiador D. P. Kirby especulou que puido existir "unha gran rede de alianzas" que incluían a Eanfrith. Se algunha vez houbo unha relación amigábel entre Eanfrith e Cadwallon ao principio, non durou por moito tempo xa que Beda reporta que Eanfrith foi até Cadwallon "con só doce soldados escollidos" nun intento de negociar a paz, pero Cadwallon mandouno matar.

O ano en que el e Osric reinaron foi subsecuentemente tan mal visto por haberse revertido ao paganismo que ese ano se lle engadiu ao reino do cristián Oswald de Bernicia (irmán de Eanfrith), nun intento de esquecer ese mal ano.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Historia ecclesiastica gentis Anglorum*, por Beda.
* *The Earliest English Kings*, por D. P. Kirby.

### Outros artigos

* Bernicia.
* Pictos.
* Edwin de Northumbria.
* Osric de Deira.
* Cadwallon ap Cadfan.

| * v
* c
* e
Reis de Bernicia |
| --- |
| 
* Ida (547–559)
* Glappa (559–560)
* Adda (560–568)
* Aethelric (568–572)
* Theodric (572–579)
* Frithuwald (579–585)
* Hussa (585–593)
* Aethelfrith (593–616)
* Edwin (616–632)
* Eanfrith (632–633)
* Oswald (634–641)
* Oswiu (642–670)

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q881239
* PASE: 7091

 |
Coordenadas: 43°11′09″N 9°10′12″O﻿ / ﻿43.18593, -9.17005

Cemiterio dos Ingleses.
O **Cemiterio dos Ingleses** é un cemiterio e un monumento ás vítimas de naufraxios na Costa da Morte, situado no concello de Camariñas, na baía leste do promontorio da Punta do Boi, onde en 1890 naufragou o buque de guerra inglés *HMS Serpent*.

Por esta praia pasa a 4ª etapa da ruta de sendeirismo do Camiño dos Faros.

HMS Serpent
-----------

Interior do mausoleo.
O 8 de novembro de 1890, o *HMS Serpent* con 175 tripulantes saíu do porto de Plymouth, con destino Serra Leoa. Aproximouse á terra con mal tempo, e a tenue luz do faro de Cabo Vilán levou á tripulación por mal camiño. Ao redor das 23:00 do 10 de novembro, o *Serpent* bateu contra os acantilados en Punta do Boi. O lugar do accidente chámase hoxe Baixos do Serpent. O capitán ordenou o lanzamento de cordas co canón, pero rebotaron contra as rochas. A tripulación subiu aos botes, pero as ondas rompéronos contra os acantilados. Tres mariñeiros foron arrastrados ao leste ata a praia do Trece. Foron os únicos superviventes do desastre.

Nos días seguintes foron chegando á costa máis de 100 corpos. O cura da parroquia de Xaviña mobilizou aos habitantes para recuperar e sepultar os restos. O cemiterio foi separado en dúas partes, unha para católicos e outra para protestantes.

A Royal Navy e a raíña Vitoria agradeceron o seu traballo aos habitantes de Camariñas cunha carta de gratitude e con varios agasallos para as autoridades como un reloxo de ouro para o alcalde, unha escopeta para o párroco de Xaviña e 30 libras para os que colaboraron no rescate. Durante medio século despois da catástrofe, os barcos de guerra ingleses que navegaban preto do lugar do accidente lanzaban salvas en honor aos seus compañeiros.

Naufraxios posteriores
----------------------

Monumento aos náufragos.
Incluíndo o *Serpent*, houbo oito naufraxios na zona cun total de 245 mortos. Unha inscrición nunha rocha lembra a todos os náufragos da Costa da Morte. 

O Cemiterio dos Ingleses está incluído na Ruta Europea de Cemiterios Singulares.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Cementerio de los Ingleses. La tragedia del Serpent". *www.turismocamarinas.net* (en castelán). Consultado o 26 de setembro de 2019.
2. 1 2  Jar Torres, Luis (Maio de 2006). "El naufragio del HMS "Serpent"". *Revista General de Marina* (en castelán).
3. ↑  "The English Cemetery (Camariñas, Spain)". *www.significantcemeteries.org* (en inglés). Consultado o 26 de setembro de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cemiterio dos Ingleses Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Camiño dos Faros
A **coprofilia** é unha parafilia considerada como unha clase de fetichismo, consistente na excitación sexual producida polas feces, e adoita combinarse con sadomasoquismo ou infantilismo.

Características
---------------

A coprofilia consiste na atracción por ulir, saborear ou ollar o acto de defecación como fonte de excitación sexual e pracer. Esta actividade erótica pódese practicar solitariamente ou en parella. Algúns coprófilos practican a coprofaxia, é dicir, inxiren feces, o que pode afectar a saúde debido aos riscos de infección de enfermidades.

Segundo Sigmund Freud, as tendencias coprofílicas son normais no neno, que, sobre todo na fase anal, non manifesta ningún desgusto polos excrementos e ata se sente orgulloso deles e os emprega como medio de autoafirmación en relación cos adultos. Sostén que o interese polos excrementos do neno non está divorciado do interese sexual, a separación entre ambos sobrevén despois pero permanece sempre incompleta, permanecendo eficaz durante a vida adulta unha parte das inclinacións coprófilas en forma de neuroses ou perversións.

Notas
-----

1. ↑  GALLIMBERTI, U. *Diccionario de psicología*. *Siglo XXI* (en castelán). ISBN 968-23-2618-4.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Coprofilia***  |

### Outros artigos

* Parafilia
* Sexualidade

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ICD-10: F65.8

 |
A **Didaqué**, ou **Doutrina** ou **Instrución dos doce apóstolos** é un catecismo cristián escrito entre 60 e 90 d.C. (talvez até antes da destrución do Templo de Xerusalén), probabelmente na Palestina ou na Siria.

Este opúsculo foi achado en 1875, transcrito nun códice do século XI en lingua grega. É considerado un texto apócrifo. Ao que parece, é froito da reunión de diversas fontes orais e escritas que retratan a tradición das primeiras comunidades cristiás. Os temas dos seus dezaseis capítulos son asuntos relevantes para os primeiros cristiáns. Os primeiros seis teñen unha procedencia xudaica clara e dan instrucións morais; os capítulos 7 a 10 están dedicados á liturxia; os capítulos 11 a 15 tratan problemas organizativos e disciplinarios e o último ten un carácter escatolóxico-apocalíptico.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Didaqué***  |

### Ligazóns externas

Texto da *Didaqué*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q210752
* WorldCat
* VIAF: 175439370
* BIBSYS: 90635231
* BNE: XX3607577
* BNF: 12008448g
* EBID: ID
* FAST: 1356558
* GEC: 0022473
* GND: 4149650-4
* LAC: 1019D8365
* LCCN: n87146193
* NKC: unn2006374870
* Orthodox Encyclopedia: 171988
* SELIBR: 303357
* SUDOC: 028201345

 |
Coordenadas: 53°27′14.04″N 2°46′29.28″O﻿ / ﻿53.4539000, -2.7748000

A Christ Church de Eccleston
**Eccleston** é unha vila e parroquia civil de Inglaterra, no distrito metropolitano de St Helens, no condado de Merseyside, Inglaterra.

Xeografía
---------

Segundo o censo de 2011, tiña nese ano unha poboación de 10 433 habitantes.

Eccleston é unha das sete parroquias civís do municipio de St Helens, e unha das máis grandes, que abrangue os barrios de Eccleston Park, Gillars Green, Eccleston Mere, Eccleston Village e unha zona ao redor da autorestrada A580 East Lancashire Road.

Historia
--------

Dentro dos límites do histórico condado de Lancashire, a historia temperá de Eccleston está marcada polo seu status como municipio, cunha superficie moito máis grande que a da parroquia civil moderna, que se estendía até o que hoxe é St Helens.

Parte do municipio uniuse con Parr, Sutton e parte de Windle para formaren o actual municipio de St Helens en 1868.

Educación
---------

Eccleston ten algunhas das mellores escolas primarias do municipio, incluíndo unha das tres principais escolas primarias, Eccleston Mere. Outras escolas son St. Julie e Eccleston Lane Ends. O instituto De La Salle tamén está situado en Eccleston. Os colexios da zona teñen boas instalacións ao aire libre, informática, necesidades especiais e restauración.

Notas
-----

1. ↑  "Civil Parish population 2011". Arquivado dende o orixinal o 11 de outubro de 2016. Consultado o 17 de febreiro de 2022.
2. ↑  "Eccleston: Historical Boundaries". A Vision of Britain Through Time. Consultado o 17 de febreiro de 2022. .
3. ↑  "St Julie's Catholic Primary Inspection Report" (PDF). Ofsted. July 2008. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 03 de marzo de 2016. Consultado o 17 de febreiro de 2022. .

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Eccleston, St Helens*** |

### Ligazóns externas

* Eccleston Parish Council
* Smithy Heritage Centre

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5332285
* GeoNames: 2650272
* OSM: 7582808

 |
**Federico Miraz Fernández**, nado en Ferrol en 1922 e finado en Córdoba o 5 de febreiro de 2005, foi un xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito e Xornalismo e con estudos de Maxisterio, comezou a súa carreira laboral no *Faro de Vigo* e en 1943, con só 21 anos, é nomeado redactor xefe do xornal *La Voluntad*, editado en Xixón. Alí permanece durante once anos, ata que en 1955 consegue o seu primeiro posto de director, no leonés *Proa*, e no seu corresponde Hoja del Lunes de León. Fundador da emisora *La Voz de León*, foi tamén presidente da asociación da prensa da capital leonesa, e vicepresidente da Federación Nacional de Asociacións da Prensa de España.

En 1961 regresa a *La Voluntad*, desta volta como director, cargo no que permanece ata 1973, cando se fai cargo da dirección do diario *Córdoba*, daquela vencellado estruturalmente ao Movemento Nacional. Dirixiu o xornal cordobés durante unha década, ata 1983, cando se retirou por motivos de saúde.
Crise ecolóxica provocada polo afundimento do petroleiro Prestige nas costas de Galiza, representado na fotografía por un animal morto e cuberto de fuel
**Crise** (do latín *crise*, á súa vez do grego κρίσις) é unha conxuntura de cambios en calquera aspecto dunha realidade organizada pero inestábel, suxeita a evolución; especialmente, a crise dunha estrutura.

Tipos e características
-----------------------

Os cambios críticos, aínda que previsibles, teñen sempre algún grao de incerteza en canto á súa reversibilidade ou grao de profundidade, pois se non serían meras reaccións automáticas como as físico-químicas. Se os cambios son profundos, súbitos e violentos, e sobre todo traen consecuencias transcendentais, van máis alá dunha crise e pódense denominar revolución.

As crises poden acontecer a un nivel persoal ou social. Poden designar un cambio traumático na vida ou saúde dunha persoa ou unha situación social inestable e perigosa no político, económico, militar etc. Tamén pode ser a definición dun feito ambiental a grande escala, especialmente os que implican un cambio abrupto. Dun xeito menos propio, refírense co nome de crise as emerxencias ou as épocas de dificultades.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q381072
* GND: 4033203-2
* HDS: 026214

 |
**Cayo Lara Moya**, nado en Argamasilla de Alba (Cidade Real) en 1952, é un político español, membro do Partido Comunista de España e coordinador xeral de Izquierda Unida.

Traxectoria
-----------

Agricultor de profesión, foi un dos impulsores do sindicato COAG. Foi alcalde de Argamasilla de Alba entre 1987 e 1999. Dende 2000 é coordinador xeral de IU de Castela-A Mancha. Como tal foi nunha ocasión, en 2007, candidato á presidencia da Xunta de Comunidades, sen obter escano. Destacou na rexión pola súa loita en defensa dunha lei electoral máis democrática e contra a especulación urbanística, en apoio do alcalde de Seseña fronte ao construtor Francisco Hernando, coñecido como El Pocero.

### Liderado de Esquerda Unida estatal

Na IX Asemblea Federal de Esquerda Unida, en novembro de 2008, foi candidato a coordinador xeral, avalado polo PCE e outros sectores, obtendo un 43 % dos votos dos delegados e sendo elixido membro do Consello Político Federal. Na xuntanza dese órgano celebrada o 14 de decembro de 2008, foi elixido como o sucesor de Gaspar Llamazares á fronte da organización, cun 55 % dos votos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrevista en *Público* *(en castelán)*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Gaspar Llamazares** | **Coordinador xeral de IU**2008 - | Sucesor:**no cargo** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q981471
* GEC: 0520958

 |
| Framboeseiro |
| --- |
| Framboesas vermellas |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| División: | Magnoliophyta |
| Clase: | Magnoliopsida |
| Orde: | Rosales |
| Familia: | Rosaceae |
| Subfamilia: | Rosoideae |
| Tribo: | Rubeae |
| Xénero: | *Rubus* |
| Subxénero: | *R. subg. Idaeobatus* |
| Especie: | *R. idaeus* |

 |
| Nome binomial |
| ***Rubus idaeus***L. |

O **framboeseiro** (***Rubus idaeus***) é unha planta rubideira que medra particularmente en claros de bosques ou prados, en especial onde o lume ou os cortes de árbores deixaron un espazo aberto para que medre esta colonizadora oportunista. É de fácil cultivo e ten tendencia a se estender a menos que se manteña baixo control. Prefire solos profundos e acedos, pois os calcarios producen clorose.

Características
---------------

O seu froito é a **framboesa**, unha polidrupa de sabor forte e doce, vermella, que sae durante o verán tardío ou o outono temperán. Esta froita do bosque é parecida á amora pero máis pequena e branda.

A framboesa negra (*Rubus occidentalis*) e a framboesa azul (*Rubus leucodermis*) son oriúndas de América. En Asia (desde India até China) existen ao redor de 180 tipos de framboesas aínda non catalogados.

Actualmente existen dous cruzamentos de *R. idaeus* con especies americanas *R. occidentalis*. Destes cruzamentos obtivéronse diferentes variedades para mellorar a produción de froito, que chega ás dúas colleitas anuais (floración de primavera e estival).

Entre outros nutrientes, estas froitas conteñen cantidades considerábeis de ácido eláxico, unha substancia que segundo os actuais estudos[], podería ser beneficiosa na quimioprevención de certos tipos de cancro. As framboesas escuras (negras e azuis) conteñen cantidades considerábeis de antocianina -como o ácido eláxico, un biofenol- que se aplica contra os radicais libres de osíxeno que provocan a dexeneración de células e dos órganos en mamíferos e humanos. Estudos da Ohio State University dirixidos polo Prof. Gary Stoner levaron á presentación dunha solicitude de patente nos Estados Unidos respecto dos usos do ácido eláxico e a antocianina para combater a dexeneración de órganos e de diferentes tipos de cancro.

Galerías de imaxes
------------------

* FramboeseiroFramboeseiro
* 
* Framboesa negra. Acuarela (1893)Framboesa negra. Acuarela (1893)
* Framboesas vermellasFramboesas vermellas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12252383
* AAT: 300375425
* BNCF: 21583
* EBID: ID
* GEA: 13220
* GEC: 0111856
* NKC: ph500503
* Treccani: lampone

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* APNI: 85754
* BioLib: 39669
* Dyntaxa: 223156
* EOL: 625333
* EPPO: RUBID
* EUNIS: 179604
* FNA: 200011446
* FoC: 200011446
* GBIF: 2993094
* iNaturalist: 54436
* IPNI: 298089-2
* ITIS: 24947
* NBN: NBNSYS0000003322
* NCBI: 32247
* PlantList: rjp-310
* POWO: ID
* Soortenregister: 121267
* TAXREF: 119149
* Tela Botanica: 58196
* Tropicos: 27800177
* PLANTS: RUID
* VASCAN: 8933
* VicFlora: ID

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UNII: 7GOM628K2Z

 |
Replicación do ADN.
Un **fragmento de Okazaki** é un relativamente pequeno fragmento de ADN (cun *primer* de ARN no extremo terminal 5') formado na cadea retardada durante a replicación do ADN.

Características
---------------

Os fragmentos de Okazaki teñen entre 1.000 e 2.000 nucleótidos en *Escherichia coli* e entre 100 a 200 en eucariotas. Foron orixinalmente descubertos por Reiji Okazaki, Tsuneko Okazaki e o seu equipo, cando estudaban a replicación do ADN de bacteriófagos en *Escherichia coli*.

Notas
-----

1. ↑  Okazaki R, Okazaki T, Sakabe K, Sugimoto K. Mechanism of DNA replication possible discontinuity of DNA chain growth. Jpn J Med Sci Biol. 1967 Jun;20(3):255-60. *(en inglés)*
2. ↑  Ogawa T, Okazaki T, Discontinuous DNA Replication. *Annu. Rev. Biochem.* 49:421-457, 1980 *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Replicación
* ADN
* Garfo de replicación

### Ligazóns externas

* McGraw Hill Higher Education article discussing DNA synthesis

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q845661
* MAG: 11305352

 |
**Antonio Cayetano Rivera Ordóñez**, coñecido simplemente como **Cayetano**, nado en Madrid o 13 de xaneiro de 1977, é un toureiro español.

Biografía
---------

Pertence a toda unha gran dinastía de toureiros: fillo de Francisco Rivera, *Paquirri* e Carmina Ordóñez; irmán de Francisco Rivera Ordóñez; neto de Antonio Ordóñez e Antonio Rivera Alvarado, un tío avó é Luis Miguel Dominguín. Ten dous irmáns máis: un por parte de pai, Kiko Rivera, nacido da súa relación con Isabel Pantoja e un por parte de nai, Julián, nacido da súa relación con Julián Contreras.

Debuta con cabalos o 26 de marzo de 2005 no coso rondeño, cortando 4 orellas e un rabo. O 9 de setembro de 2006 toma a alternativa na *corrida goyesca* de Ronda, sendo o padriño o seu irmán máis vello Francisco, e cortando catro orellas. O touro da cerimonia chamábase: "Judicioso" de Zalduendo. Seis días máis tarde a confirma en Nimes.

A carreira diríxea o seu tío, o toureiro Curro Vázquez.

Na súa presentación de novillero en La Maestranza de Sevilla o 1 de maio de 2006, cortou unha orella a cada un dos seus touros.

Na tempada 2005 toureou en España 53 novilladas, sendo segundo da escala. Este ano R.N.E. concedeulle a Orella de Prata, ao mellor novillero. Na tempada 2006 toureou 48 novilladas e 6 corridas. Na tempada 2007 toureou 45 corridas. Na tempada 2008 toureou 53 corridas.

O 4 de xuño de 2008 confírmase como toureiro na praza de Las Ventas de Madrid sendo a súa testemuña de cerimonia José Mari Manzanares fillo e o seu padriño Morante de la Puebla, cun touro de Núñez del Cuvillo. Este touro brindouno ao rei Xoán Carlos I. Cortou unha orella do seu segundo touro, deixando un bo sabor de boca entre os afeccionados.

O 7 de outubro de 2012 emite un comunicado de prensa no que anuncia a súa retirada temporal das arenas.

Do 21 de abril ata o 10 de xullo de 2014 Cayetano realizou unha viaxe dando a volta ao mundo para recadar fondos para a súa fundación "yoniño".

Vida privada
------------

Casou en Xixón coa modelo Blanca Romero o 26 de outubro de 2001. Adoptou a filla biolóxica de Blanca, chamada Lucía. A principios de 2004 separáronse.

Dende 2009 e ata 2013 mantivo unha relación sentimental coa modelo e presentadora Eva González. Máis tarde retomaron a súa relación e o 6 de novembro de 2015 contraeron matrimonio na igrexa de Nuestra Señora de la Asunción de Mairena del Alcor.

Notas
-----

1. ↑  I. del Prado. La Razón, ed. "Cayetano adeus temporal ás arenas". Arquivado dende o orixinal o 09 de outubro de 2012. Consultado o 16 de outubro de 2012.
2. ↑  "Eva González e Cayetano Rivera rompen a súa relación". Arquivado dende o orixinal o 02 de febreiro de 2014. Consultado o 24 de xullo de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2943401
* BNE: XX5091937

 |