Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Solidaridad Obrera.
**Solidariedade Obreira** (en catalán orixinal *Solidaritat Obrera*) foi unha organización sindical formada en 1907 sobre as estruturas da "Unió Local de Societats Obreres de Barcelona" a fin de reorganizar os sindicatos cataláns moi debilitados a consecuencia do fracaso da folga xeral obreira de 1902 en reivindicación da xornada de 8 horas e o recoñecemento do dereito á folga.

Portada de *Solidaridad Obrera* (1907)
Houbo dúas reunións constituíntes da inicialmente "**Federació Local de Societats Obreres de Barcelona**" (xuño de 1907) tomándose a raíz delas o acordo de facer público un manifesto común e constituír a comisión organizadora formada por:

* Salvador Seguí, da Sociedade de pintores
* Antoni Badia, da Asociación da Dependencia Mercantil
* Bruguera, da Sociedade de pasteleiros e confiteiros
* Saví, da Sociedade de metalurxia
* Sedó, da Sociedade de tipógrafos

Seguidamente, no mes de xullo publicouse no semanario Tierra y Libertad o manifesto, do que se poden extraer frases como: 

> 
> 
> ...como clase obreira só podemos ter unha fin común: a defensa dos nosos intereses e só un ideal pode unirnos, a nosa emancipación económica, que transforma o réxime capitalista actual, baseado na explotación do home polo home, por un réxime social fundado sobre a base racional do traballo pola solidariedade humana....  
>   
> 
> ...Lembremos que a emancipación dos traballadores ha de ser obra dos traballadores mesmos; nós amosarémosvos o camiño, que é a asociación e a solidariedade obreira.
> Tierra y Libertad, xullo 1907.
> 

En agosto constituíuse formalmente Solidariedade Obreira, con ampla participación, podéndose citar a Antoni Fabra, Josep Prat ou Tomás Herreros, elixíndose formalmente á Xunta directiva e establecéndose como premisa que só se poderían adherir sociedades formadas exclusivamente por obreiros.  
Axiña adquiriu unha forza enorme entre a clase traballadora, afiliándose múltiples sociedades obreiras catalás no congreso de 1908, reconstituíndose como "**Confederació Regional de Societats de Resistència - Solidaritat Obrera**". Nese mesmo ano publicaron no periódico *Solidaridad Obrera* un manifesto rexeitando un Proxecto de Lei contra o Terrorismo elaborado polo goberno de Antonio Maura.  
Os sucesos da Semana Tráxica de Barcelona e posterior represión dos movementos obreiros significaron un paro das actividades en 1909.

Restablecida a Confederación, celebrou o seu segundo congreso en Barcelona de 1910 (30 e 31 de outubro e 1 de novembro), no que se debateu a ampliación territorial a nacional, punto crítico ó xa existir a UXT neste ámbito e con fundamentos sólidos no resto de España, aínda que non en Cataluña, onde era minoritario. Por ampla votación a favor tomouse o acordo de constituírse como confederación obreira a nivel estatal: a Confederación Nacional do Traballo (CNT).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Huertas Clavería, Josep Maria (1976). *Salvador Seguí "el noi del sucre"; materials per una biografia* (en catalán). Barcelona: Laia. ISBN 9788472226098.
* Autores varios. *Història de la cultura catalana*. Volume VI e VII. Barcelona, edicions 62.
* Ferran Aisa. *Solidaridad Obrera*. Barcelona, Ateneu Enciclopèdic Popular, 1988.
* *Almanaque de la "Revista Blanca" y "Tierra y Libertad"*. Madrid, Revista Blanca.

### Outros artigos

* Movemento obreiro español
* Anarquismo en España

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3106980
* GEC: 0063469

 |