recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Skinny Girl Diet** é unha banda inglesa de punk rock, descrita a miúdo como riot grrrl, formada en Londres. O grupo está composto por dúa irmás, a guitarrista, compositora e vocalista Delilah Holliday e a batería Ursula Holliday.

Historia
--------

Delilah Holliday
As irmás Delilah e Ursula Holliday tocaran xuntas nun dúo chamado Typical Girls antes de formar Skinny Girl Diet coa súa curmá Amelia Cutler ao redor do ano 2010 ao principio da súa adolescencia. O nome é unha referencia ao feminismo pro obesidade. Amelia deixou o grupo en 2017, deixando ás irmás Holliday como un dúo.

Skinny Girl Diet realizou a súa primeira actuación como abreconcertos da antiga guitarrista de The Slits Viv Albertine. Dende entón a banda vén sendo coñecida polo seu enfoque actualizado dos ideais feministas e do punk asociados co movemento riot grrrl dos anos 90. A súa compoñentes teñen falado sobre a falta de músicas femininas na industria musical actual, así como sobre outros temas de igualdade nun contexto feminista contemporáneo.

O grupo tamén colaborou coa exposición "Female Matters" para conseguir fondos e sensibilizar sobre a loita contra a ablación do clítoris.

En 2015 a revista *Billboard* incluíu a Skinny Girl Diet na súa lista das "20 bandas de mulleres que necesitas coñecer", e tamén apareceu na portada no número de primavera de *The Beat*.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Heavy Flow* | 2016 | Fiasco Recordings, HHBTM Records |
| *Ideal Woman* | 2019 | Fiasco Recordings, HHBTM Records |

Notas
-----

1. 1 2  MacWilliam, Kat Aileen & Keenan (2017-04-05). "Skinny Girl Diet Is the Punk Trio Making Feminist Music for 'Freaks and Weirdos'". *Vice* (en inglés). Consultado o 2020-01-04.
2. ↑  "Ursula Holliday of Skinny Girl Diet | Tom Tom Magazine" (en inglés). Consultado o 2020-01-04.
3. ↑  "Aesthetic: Skinny Girl Diet". *Crack Magazine*. Consultado o 2020-01-04.
4. ↑  Diet, Skinny Girl (2015-04-28). "Skinny Girl Diet: "Riot Grrrl Was a Movement, Not a Fashion Fad"". *Vice* (en inglés). Consultado o 2020-01-04.
5. ↑  Garland, Emma (2014-11-06). "How Has Riot Grrrl Informed Modern Feminism and Punk?". *Vice* (en inglés). Consultado o 2020-01-04.
6. ↑  Weinstock, Tish (2015-05-22). "ovaries are stronger than balls: in conversation with delilah holliday". *i-D* (en inglés). Consultado o 2020-01-04.
7. ↑  "20 All-Female Bands You Need To Know". *Billboard*. Consultado o 2020-01-04.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da banda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q21585381
* Discogs: 2854157
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 3753306

 |
Escultura de Aditia (Suria), e os *navagraha* (‘nove astros’); do período Gupta, foi atopada en Garhwa (Allahabad). Fotografía dos anos 1870.
**Suria** ou **Surya** en sánscrito सूर्य (sūrya) é o Deus do Sol, adorado nos Vedas, as Escrituras Sagradas da India.

Fillo de Aditi (Espazo), a Nai de todos os deuses.

Esposo de Sañjñā (Conciencia Espiritual).

Os seus seguidores eran coñecidos como Sūryabhaktas.

Habitaba a esfera solar (Sūryaloka) e o seu Reino estendíase ata Sūryamaṇḍala, a extensión do espazo ata onde chegan os raios do Sol.

Segundo a lenda Suria báñase todas as postas de sol nos sagrados ríos Ganxes e Iamuna.

Epítetos
--------

Dina-kara (Criador do Día); Arha-pati (Señor do Día); Loka-cakṣus (O Ollo do Mundo); Karma-Sakchî (Testemuña dos actos dos homes); Sahasra-kiraṇa (O Provisto de Mil Raios) e Graha-rājā (Rei das Constelacións)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Suria Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Râma Prasâd
* Vedas The Teosophical Glossary - 1892 - Ed. G. R. S. Mead (Glosario Teosófico) - Helena Petrovna Blavatsky

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q204418
* WorldCat
* VIAF: 263831686
* BMT: 14622
* BRE: 4174697
* CERL: cnp00546077
* EBID: ID
* GEC: 0064683
* GND: 119054809
* LCCN: n2017066130

 |
**Suria Bai** (ou Surya Bai) é un personaxe feminino mitolóxico e lendario da cultura hindú.

Suria Bai, personaxe mitolóxico
-------------------------------

Suria Bai é o aspecto feminino de Suria, o Sol, polo tanto é unha deusa solar, filla do deus sol tamén chamado Savitri. Suria Bai é esposa ou amante de Soma ou Chandra, o deus lunar. Nalgúns relatos é a esposa dos Ashvin, deuses xemelgos da luz, con eles atravesa o ceo nun carro e xuntos representan a luz da mañá, do mediodía e do atardecer. Cando é Suria-Savitri representa a alba.

Suria Bai, personaxe lendario popular
-------------------------------------

Suria Bai tamén é a protagonista dunha lenda india onde é a filliña dunha leiteira, mais un día é secuestrada por unha aguia, que coa súa parella a cría na copa dunha árbore. Un día as aguias auséntanse á procura dun anelo co que obsequiar á cativa e déixana na árbore protexida tras sete portas de ferro. Unha Raksha (demo antropófago) aproveita esa oportunidade para tentar caza-la cativa, mais cando trata sen éxito de violar as portas, unha das súas unllas velenosas fica adherida á porta. Máis tarde, cando Suria Bai abre as portas, crávase a unlla na man e morre. As aguias retornan, mais contristadas pola morte da súa filla adoptiva marchan para sempre. Finalmente, un raxá que está cazando no bosque divisa o niño das aguias. Cando sobe e chega ata Suria Bai ela revive. A doncela casa co raxá, mais el ten unha madrasta quen a odia. Cando o raxá se ausenta, a madrasta bótaa nun encoro e a moza, en canto de afogar, transfórmase nunha flor de loto. O raxá, sen entende-la desaparición da súa esposa, fica abraiado perante a flor, entón a madrasta manda arrincala e queimala. Das cinzas xorde unha mangueira que dá un froito. Un día a leiteira senta para descansar baixo a árbore e o froito cae nunha das súas vasillas. Na casa da leiteira, do froito sai unha muller pequena, que é acollida pola familia. Un día o raxá ve a mulleriña e recoñece nela a Suria Bai. Ela finalmente conta a súa historia e así se revela que a madrasta do raxá é unha criminal e que ela é a filla que a leiteira perdera. O raxá decide a morte pública da súa madrasta: proxecta axustizala en aceite fervente mais finalmente execútaa botándoa nun pozo cheo de serpes.

Notas
-----

1. ↑  Coulter, Charles Russell e Turner, Patricia. *Encyclopedia of Ancient Deities*. McFarland & Company, 2000. ISBN 0-7864-0317-9. ISBN 978-0-7864-0317-2. P. 444.
2. ↑  A lenda foi difundida en Occidente pola escritora inglesa Mary Frere, quen reproduciu o relato oral da india Anna Liberata de Souza e o publicou en *Old Deccan Days or, Hindoo Fairy Legends Current in Southern India. Collected From Oral Tradition*. Cap VI, Little Surya Bai. Londres, J. Murray, 1868. Dispoñible en liña en ).
Coordenadas: 42°21′09″N 3°31′06″O﻿ / ﻿42.3525, -3.518333

A **Serra de Atapuerca** é un pequeno conxunto montañoso da provincia de Burgos, en Castela e León, situado entre a Cordilleira Cantábrica e o Sistema Ibérico, e que recibe o seu nome da pequena localidade e concello de Atapuerca. Cunha anchura de 5.000 metros e unha lonxitude de 1.300 metros, o seu punto de maior altitude está a 1.085 metros sobre o nivel do mar.

A Serra de Atapuerca foi declarada Espazo de Interese Natural, Ben de Interese Cultural e Patrimonio da Humanidade por mor dos sitios arqueolóxicos e paleontolóxicos que acolle no seu interior, nos que se atoparon os restos fósiles de catro especies de homínidos e dunha nova especie de oso das cavernas, así como múltiples ferramentas de pedra das culturas olduvaiense, acheulense e musteriano, correspondentes cos períodos do paleolítico inferior e paleolítico medio.

En 2004 descubríronse diversos instrumentos líticos datados no Plistoceno Superior, que constituíron a primeira proba da presenza dos Neandertais en España. Nunha serie de escavacións aínda en curso, descubríronse ricos depósitos fósiles e ferramentas de pedra que se atribúen aos primeiros residentes hominina coñecidos en Europa Occidental. Esta reserva excepcional de datos depositáronse durante a extensa presenza no paleolítico inferior, xa que as montañas Atapuerca serviron como a residencia preferida do *Homo erectus*, *Homo antecessor* (ou *Homo erectus antecessor*), *Homo heidelbergensis* e *Homo neanderthalensis*. O exemplar máis antigo desenterrado e datado ata o momento con confianza confirma unha idade entre 1´2 millóns e 630.000 anos. Algúns achados expóñense no próximo Museo da Evolución Humana, en Burgos. O sitio foi designado pola UNESCO como Patrimonio da Humanidade, baixo o nome de "Sitio Arqueolóxico de Atapuerca".

Notas
-----

1. ↑  Calendario 2014 MUNCYT.
2. ↑  "*Homo heidelbergensis*: Evolutionary Tree information". Smithsonian National Museum of Natural History. Consultado o 26 de xaneiro de 2017.
3. ↑
4. ↑  "Archaeological Site of Atapuerca - UNESCO World Heritage Centre". Whc.unesco.org. Consultado o 26 de xaneiro de 2017.
5. ↑  "Landforms And Geomorphological Processes In The Duero Basin. Pleistocene Geoarcheology Of Ambrona And Atapuerca Sites" (PDF). Geomorfologia.es. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 12 de setembro de 2016. Consultado o 27 de xaneiro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Homo antecessor
* Homo heidelbergensis
* Homo sapiens

### Ligazóns externas

* Páxina web da Fundación Atapuerca *(en castelán)*
* Sitio Arqueolóxico de Atapuerca na UNESCO *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q48782131
* BNE: XX5362470
* LCCN: sh91006357
* TGN: 7593237

 |
O **Tratado de Pinckney** é un tratado entre España e os Estados Unidos. Tamén se coñece como **Tratado de San Lorenzo** ou **Tratado de Madrid** **de 1795**.

Historia
--------

O tratado foi presentado ao Senado dos Estados Unidos o 26 de febreiro de 1796 e despois de varias semanas de debate foi ratificado o 7 de marzo de 1796. Foi ratificado por España o 25 de abril de 1796 e nesa data intercambiáronse as ratificacións. O tratado foi proclamado o 3 de agosto de 1796.

### Contido

Definía os límites dos Estados Unidos coas colonias españolas e garantiu os dereitos de navegación dos Estados Unidos no río Mississippi. O título completo do tratado é ***Tratado de amizade, límites e navegación entre España e os Estados Unidos*** (en inglés *Treaty of Friendship, Limits, and Navigation Between Spain and the United States*). Thomas Pinckney negociou o tratado para os Estados Unidos e don Manuel Godoy representou a España. Entre outras cousas, puxo fin á primeira fase da Controversia da Florida Occidental, unha disputa entre as dúas nacións polos límites da colonia española de Florida Occidental.

Notas
-----

1. ↑  "Pinckney's Treaty". *George Washington's Mount Vernon* (en inglés). Consultado o 2022-06-26.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tratado de Pinckney Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Alabama
* Florida, Estados Unidos
* Florida española
* Luisiana, Estados Unidos
* Luisiana, Nova Francia

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2095499
* EBID: ID

 |
O **Torneo Lipstick** (en finés *Lipstick-turnaus*) foi un torneo non oficial de hóckey sobre xeo feminino disputado en Finlandia entre 1978 e 1982. O equipo campión do torneo era considerado o campión non oficial de Finlandia.

Historia
--------

O hóckey sobre xeo feminino comezou a desenvolverse en Finlandia a principios da década de 1970, cando se crearon os primeiros equipos femininos, que carecían dunha competición organizada e era frecuente que os equipos de mulleres disputaran partidos contra equipos júnior masculinos, como ocorría no caso do Ilves.

En 1978 creouse o Torneo Lipstick, un torneo sen carácter oficial no que competían os mellores equipos femininos de Finlandia e algúns equipos invitados procedentes de Norteamérica. O primeiro equipo campión foron as Mississauga Indians do Canadá. O torneo funcionou como campionato de Finlandia non oficial e celebrou a súa derradeira edición en 1982. Un ano despois naceu a Naisten SM-sarja, o campionato oficial de Finlandia organizado pola Federación Finlandesa de Hóckey sobre Xeo.

Palmarés
--------

| Tempada | Campión |
| --- | --- |
| 1978 |  Mississauga Indians |
| 1979 | Espoo Jäähonka |
| 1980 | Tampere Ilves |
| 1981 | Tampere Ilves |
| 1982 | Tampere Ilves |

Notas
-----

1. ↑  Panel de información da liga feminina de Finlandia no Museo finlandés do hóckey sobre xeo na primavera de 2023 (consultado o 30 de abril de 2023).
2. ↑  Wacklin, Matti (2006). *Sydämenasiana Ilves* (en finés). Tampere: Ilves. p. 114. ISBN 952-92-0783-2.
3. ↑  Panel de descrición da copa do Torneo Lipstick na exposición do Museo finlandés do hóckey sobre xeo na primavera de 2023 (consultado o 30 de abril de 2023).
4. ↑  "Jääkiekon Naisten Liiga 40 vuotta" (en finés). Leijonat.fi. Consultado o 30 de abril de 2023.

* Portal:Hóckey sobre xeo
* Portal:Muller
**Sergei Artemovich Agababov**, nado en Makhachkala o 25 de outubro de 1926 e finado en Moscova o 23 de outubro de 1959, foi un compositor soviético daguestaní.

Traxectoria
-----------

Estudou teoría musical con Gotfrid Hasanov na escola de música do Daguestán, graduándose en 1951 e compoñendo as súas primeiras cancións. En 1952 entrou no Conservatorio de Moscova, estudando composición con Anatoli Alexandrov, durante eses anos compuxo inspirándose no folclore da súa terra natal o que deu como resultado a suite sinfónica e vocal "Canción do Daguestán" en seis partes así como outras obras orquestrais e para piano. Despois de se graduar compuxo cantatas e cancións baseadas en poemas, e algunhas tornáronse en populares e mais tamén cancións para nenos. En 1958 e 1959 publicou en periódicos da rexión un traballo sobre a música popular daguestaní, que se editou postumamente en libro en 1960 tras a súa morte nun accidente aéreo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3329780
* WorldCat
* VIAF: 18805659
* FAST: 239533
* GND: 1203336934
* ISNI: 0000 0000 4025 0734
* LCCN: n88670948
* OL: OL2175783A
* SUDOC: 243819862

 |
O **símil**, tamén chamado *comparación poética*, é un recurso estilístico, concretamente unha figura retórica de pensamento.

Nel establécese unha relación de semellanza entre un termo real (TR) e un termo imaxinario (TI), enaltecedor ou degradante, co que se compara o primeiro. Debe estar expreso o nexo comparativo *como* ou *coma* (ou outro que o substitúa: *o mesmo que*, *semellante a*, *tal que*, *parece*, *cal*...). O símil diferénciase da metáfora en que o TR non se identifica co TI; cada un mantén a súa identidade. Para algúns tratadistas o símil indica unha relación de igualdade, mestres que a comparación implica superioridade ou inferioridade dun termo respecto doutro.

Exemplos
--------

* Do poema "Aires, Airiños Aires" de Rosalía de Castro (*Cantares Gallegos*):

*Fun n-outro tempo encarnada*
*como o color d'a sireixa;*
*son hoxe descolorida*
*como os cirios d'as igrexas,*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q199714
* AAT: 300379888
* EBID: ID
* JSTOR: similes
* MAG: 2780139471

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Sergei Alekseevich Chukhrai** (en ruso: *Чухра́й Серге́й Алексе́евич*) nado o 31 de maio de 1955 en Belogorsk, Óblast de Amur, é un ex-piragüista soviético, que competía na modalidade de augas tranquilas. Competiu en dous Xogos Olímpicos, nos que gañou tres medallas de ouro: unha en Montreal 1976 (no K-4 1000 m) e dúas en Moscova 1980 (en K-2 500 m e K-2 1000 m).

Gañou ademais nove medallas no Campionato do Mundo de Piragüismo: tres ouros, tres pratas e tres bronces.

Traxectoria
-----------

En 1974 entrou na selección nacional da Unión Soviética e ese mesmo ano proclamouse subcampión do mundo no Campionato Mundial celebrado en Cidade de México, onde quedou segundo no K1 4x500 m de remudas, por detrás do equipo romanés.

Dous anos despois competiu nos Xogos Olímpicos de 1976 en Montreal, nos que participou no K4 1000 m, xunto a Aleksandr Degtiarev, Iurii Filatov e Vladimir Morozov. Foron segundos na primeira serie e primeiros na semifinal. Xa na final, lograron a medalla de ouro ao superar por menos de tres décimas á embarcación española formada por José María Esteban Celorrio, José Ramón López Díaz, Herminio Menéndez e o lucense Luis Gregorio Ramos Misioné.

En 1978 logrou o seu primeiro título mundial, no campionato celebrado en Belgrado. Foi no K2 1000 m, formando parella con Uladzimir Tajnikaŭ. Ao ano seguinte logrou un novo ouro mundial en Duisburgo, xunto a Vladimir Parfenovich no K2 500 m.

En 1980 en Moscova disputou os seus segundos Xogos Olímpicos, participando esta vez en dúas probas, K2 500 e K2 1000, formando parella nas dúas con Parfenovich e logrando o ouro nas dúas. En 1982 sumou o seu terceiro ouro mundial, no K4 10000 m, e en total acumulou nove medallas nos Campionatos do Mundo.

Trala súa retirada foi adestrador da selección soviética e acudiu aos Xogos Olímpicos de 1988 e 1992.

Notas
-----

1. ↑  "Resultados de Montreal 1976" (PDF). *la84foundation.org* (en inglés). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 27 de setembro de 2007. Consultado o 13 de agosto de 2021.
2. ↑  "Resultados de Moscova 1980" (PDF). *la84foundation.org* (en inglés). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 27 de setembro de 2007. Consultado o 13 de agosto de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do piragüista no sitio web oficial do Comité Olímpico Internacional *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1370776
* BRE: 4689263
* OCID: sergei-chukhrai
* Sports Reference: serhiy-chukhrai-1

 |
En matemáticas e física, os **símbolos de Christoffel**, así nomeados por Elwin Bruno Christoffel (1829 - 1900), son expresións en coordenadas espaciais empregadas para describir unha conexión sobre unha variedade. Principalmente son usadas para describir a conexión de Levi-Civita derivada do tensor métrico dunha variedade riemanniana ou pseudo-riemanniana. É moi habitual empregar os símbolos de Christoffel cando se fan cálculos teóricos que implican xeometría. Ademais, a notación formal (sen índices) para a conexión de Levi-Civita, é elegante e permite que os teoremas sexan establecidos dun modo breve, pero resultan pouco prácticos, en xeral, para realizar cálculos.

Os símbolos de Christoffel úsanse para realizar cálculos en coordenadas. Por exemplo, para derivación (covariante) de vectores ou tensores en xeral. En particular, o tensor de curvatura (riemanniano) pode expresarse en termos dos símbolos de Christoffel e das súas primeiras derivadas parciais.

En relatividade xeral, as conexións xogan un papel nos campos de forzas gravitacionais onde o potencial gravitacional actúa como tensor métrico.

Definición
----------

Sexa {\displaystyle (M,\nabla )} unha variedade diferenciable cunha conexión {\displaystyle \nabla } e sexan {\displaystyle (x^{1},\dots ,x^{n})} coordenadas locais en M. Se denotamos a derivada parcial na dirección de {\displaystyle x^{i}} por {\displaystyle \partial x^{i}}, definimos os símbolos de Christoffel da conexión {\displaystyle \nabla } como as funcións {\displaystyle \Gamma \_{ij}^{l}(x^{1},\dots ,x^{n})} tales que

```
{\displaystyle \nabla \_{\partial {x^{i}}}\partial {x^{j}}=\Gamma \_{ij}^{\ell }{\partial x^{\ell }}}.
```

Ademais esta definición é independente do criterio de singo que se elixa para a curvatura.

Xeometría riemanniana (e pseudo-riemanniana)
--------------------------------------------

Sexa {\displaystyle (M,g)} unha variedade (pseudo-)riemanniana e sexan {\displaystyle (x^{1},\dots ,x^{n})} unhas coordenadas locais de M. Así, o tensor métrico {\displaystyle g} exprésase en coordenadas como{\displaystyle g(x^{1},\dots ,x^{n})=g\_{ij}(x^{1},\dots ,x^{n})dx^{i}\otimes dx^{j}}.

Definimos os símbolos de Christoffel de primeira especie en p por:

```
{\displaystyle \Gamma \_{ijl}={\frac {1}{2}}\left({\frac {\partial g\_{lj}}{\partial x^{i}}}+{\frac {\partial g\_{li}}{\partial x^{j}}}-{\frac {\partial g\_{ij}}{\partial x^{l}}}\right).} 
```

A partir dos anteriores, definimos os símbolos de Christoffel de segunda especie por:  

```
{\displaystyle \Gamma \_{ij}^{k}=g^{kl}\Gamma \_{ijl}.}
```

Deste xeito, verifícase que {\displaystyle \nabla \_{\partial {x^{i}}}\partial {x^{j}}=\Gamma \_{ij}^{\ell }{\partial x^{\ell }}}, onde {\displaystyle \nabla } denota a conexión de Levi-Civita de {\displaystyle (M,g)}.

Notas
-----

1. ↑  Lee, John M. *Riemannian Manifolds - Springer* (en inglés). doi:10.1007/b98852.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q847816
* MAG: 77850982

 |
**Sordello da Goito** ou **Sordel de Goit** (tamén **Sordell**) foi un trobador italiano da escola poética provenzal do amor cortés. Nacido en Goito, preto de Mantua, no século XIII.

Traxectoria
-----------

Estivo na Península Ibérica entre 1237 e 1242, nas cortes de Afonso IX de León, Fernando III de Castela e Xaime I de Aragón. Pasou á corte de Carlos de Anjou, a quen acompañou na expedición a Italia (1265) para tomar posesión do Reino de Sicilia, e formar parte das batallas de Benevento e de Tagliacozzo.

Foi recompensado con varios feudos e castelos en pago dos seus "grandia, grata et acepta servitia".

Descoñécese a data da súa morte, pero estes feudos pasaron a poder doutro cabaleiro da corte en 1269, polo que puido se falecer nese ano.

Obras
-----

É autor dun longo poema didáctico, *Ensenhamen* (ou *Documentum honoris*) e dunhas corenta composicións menores, entre elas *Planh per Blancata*, que é unha crítica e sátira de varios soberanos contemporáneos.

Aparicións en obras doutros autores
-----------------------------------

Sordello ten unha notable aparición no canto sexto do *Purgatorio* da *A Divina Comedia*, a obra do poeta florentino Dante Alighieri.

Tamén aparece en *Molloy* e *Malone morre*, dúas novelas do autor irlandés Samuel Beckett, nos Cantos de Ezra Pound e na novela *Nocturno de Chile* de Roberto Bolaño.

Protagoniza a ópera *Sordello*, de Temistocle Soleira e Antonio Buzzi.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Litterator.it. "Sordello da Gioto en la Divina comedia" (en italiano). Litterator.it. Arquivado dende o orixinal o 11 de xuño de 2010. Consultado o 27 de maio de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q665165
* WorldCat
* VIAF: 49246538
* ARLIMA: 7202
* BNF: 120594582
* CERL: cnp01323044
* DBE: sordel-de-goito
* DBI: ID
* Discogs: 5422710
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1848351
* GEC: 0063673
* GND: 118798057
* ICCU: UFIV048997
* ISNI: 0000 0000 8127 3174
* LCCN: n86091936
* MusicBrainz: ID
* NTA: 173643345
* OL: OL5976238A
* openMLOL: 132476
* SUDOC: 029090490
* Treccani: sordello

 |
Aeronave involucrada no secuestro, nunha foto tomada en 2010.
O **secuestro do voo MS181** da compañía aérea EgyptAir foi un episodio que tivo lugar o 29 de marzo de 2016. Seif Eldin Mustafa, un pasaxeiro do voo que orixinalmente había de cubrir a ruta entre os aeroportos exipcios de Alexandría e O Cairo, ameazou con facer estoupar o aparello se os pilotos non aterraban en Larnaca, na illa de Chipre. Tras dunhas horas, todos os pasaxeiros foron liberados, quedando ceibes todos os reféns. O secuestrador foi arrestado á saída do avión, ao entregarse el mesmo sete horas máis tarde, sen que ninguén resultase ferido no incidente. Posteriormente comprobouse que o explosivo era falso.

A aeronave en cuestión tiña 12 anos desde que foi fabricada. Tratábase dun Airbus A320-200, rexistrada como SU-GCB, MSN 2079. O seu primeiro voo foi o 8 de xullo de 2003, e foi entregado a EgyptAir o 31 de outubro do mesmo ano.

O día 30 de marzo desde mesmo ano, fíxose viral unha selfie que un pasaxeiro tirou co secuestrador, Seif Eldin Mustafa. O autor da fotografía era un mozo de Leeds chamado Ben Innes, o cal afirmou que o motivo da selfie foi que *"ao pensar que a bomba era real, en calquera caso non tiña nada que perder"*.

Notas
-----

1. ↑  La Voz de Galicia (ed.). "Detenido el secuestrador del avión de Egypt Air, que actuó por motivos sentimentales.". Consultado o 31 de marzo de 2016.
2. ↑  "EgyptAir hijack: Suicide belt worn by the hijacker was fake". *DNA* (en inglés). Publicado e consultado o 31 de marzo de 2016.
3. ↑  "Egyptair SU-GCB (Airbus A320 – MSN 2079)". *Airfleets.net*. Consultado o 29 de marzo de 2016.
4. ↑  Levante-EMV (ed.). "El surrealista selfie de un pasajero del avión secuestrado en Chipre.". Consultado o 31 de marzo de 2016.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Voo 981 de Flydubai

### Ligazóns externas

* Un avión secuestrado en Chipre por amor? Reportaxe no xornal La Vanguardia *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23651626
* ASN: 20160329-0

 |
Sorbete de framboesa.
Un **sorbete** é un xeado que contén en masa, como mínimo, un 15% de froitas e un 20% de extracto seco total Tómase coma sobremesa xeada que, ao contrario do xeado, non contén nata (ou *crème fraîche*), leite ou xema de ovo. Prepárase cun puré de froita ao que se lle engade auga e xarope de azucre. Son sabores comúns de sorbetes: limón, laranxa, mandarina, framboesa, amora, manga, viño, cava, licores ou café.

Etimoloxía
----------

A palabra ten orixe no italiano *"sorbetto"*, a partir do turco*"şerbet"*, que á súa vez ten orixe no persiano *"šarbat"* ou "شربة" (bebida elaborada á base de auga e de zume ou xarope de froita azucrada).

Historia
--------

Disque os sorbetes foron as primeiras sobremesas xeadas. Os xeados tal e como son coñecidos hoxe en día, preparados con leite ou nata, non fixeron a súa aparición até o século XVII despois de que se fose transmitindo a receita tradicional dende China deica Italia a través da ruta da seda. Os sorbetes na súa orixe estaban compostos de xeo, mel e zumes de froitas xeadas.

Notas
-----

1. ↑  Definición en VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración*, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xeado
* Picado (gastronomía)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13302
* EBID: ID
* GEC: 0143503
* GND: 4254588-2

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Secuestro (homónimos).
O **secuestro** é o acto de privar ilicitamente a unha persoa ou grupo de persoas da súa liberdade de movemento, normalmente durante un tempo determinado, e co obxectivo de conseguir un rescate ou obter calquera tipo de rédito político ou dos medios. As persoas que levan a cabo un secuestro coñécense como secuestradores.

Os secuestradores, xeralmente, e previo ao secuestro da súa vítima, seguen os seus movementos cotiáns durante días anteriores ao evento, coa finalidade de coñecer as súas rutas de tránsito e horarios habituais para así lograr con maior éxito a súa empresa delituosa. Cando se trata de bandas organizadas para cometer este tipo de delitos, organízanse en células, é dicir, hai suxeitos que se encargan de realizar as negociacións telefónicas cos familiares da vítima para esixir o pago do rescate, outros se encargan de prover de alimentos e vixiar á persoa secuestrada durante o tempo que dura en cativerio, así como que outros interveñen ao momento de someter á vítima ao momento de interceptala e trasladala ao lugar onde se manterá en cativerio, lugar que en ocasións é cambiado co fin de distraer a atención das autoridades no caso de que se denuncie o feito.

Por regra xeral, a lexislación de todos os países teñen penas moi elevadas para este tipo de delitos, chegando nalgunhas ocasións á pena de morte. En Estados Unidos foron executados varios secuestradores ao longo da súa historia. Tamén en multitude de ocasións os secuestros terminan co asasinato da vítima do mesmo e, en calquera caso, un secuestro sempre carrexa graves secuelas psicolóxicas ás vítimas dos mesmos.

Un dos trastornos psicolóxicos que poden derivarse dun secuestro é o chamado síndrome de Estocolmo.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q318296
* AAT: 300379834
* BNCF: 49785
* BNF: 11952256j
* EBID: ID
* GEC: 0210044
* GND: 4121200-9
* JSTOR: kidnapping
* NDL: 00574453
* PSH: 8967

 |
Sorbitol
O **sorbitol** é un azucre de tipo poliol (fórmula empírica: C6H8(OH)6) que o organismo metaboliza lentamente. Emprégase como edulcorante e como espesante nos alimentos. Cualifícase como edulcorante nutritivo porque cada gramo proporciona catro calorías, ó mesmo que o azucre de mesa e o amidón.

Ten as mesmas vantaxes e inconvenientes ca frutosa e é o edulcorante máis habitual nas gomas de mascar "sen azucre". No fígado pode transformarse en glicosa e frutosa. Se se toma unha dose alta (máis de 50 gramos de sorbitol día), pode causar diarrea.

O sorbitol encóntrase de xeito natural nalgúns alimentos e tamén se produce industrialmente, por redución do monosacárido máis corrente, a glicosa, con hidróxeno. Tamén se forma no corpo humano. A retinopatía e a neuropatía diabética poderían estar relacionadas coa presenza de demasiado sorbitol nas células dos ollos e os nervios.

Atópase en cantidades apreciables nas algas pardas e, xunto coa frutosa, a glicosa e a sacarosa, en froitos como as peras, as mazás, as cereixas e os melocotóns.

É un sólido higroscópico que se utiliza na industria como humectante para manter diversos produtos cun grao de humidade apropiado. Utilízase na elaboración de alimentos, fármacos e produtos químicos. Utilízase tamén como acondicionador de papel, téxtiles, colas e cosméticos, e tamén como emulsiónante na fabricación de pasteis e doces co obxecto de impedir que se separen a fase acuosa e a fase graxa nestes alimentos.

Como aditivo alimentario, o seu código é o E-420-i. O E-420-ii é o xarope de sorbitol.

Ó ter maior poder edulcorante que o azucre, obtense o mesmo sabor doce cunha cantidade inferior de sorbitol que a que sería necesaria empregando azucre común.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q245280
* AAT: 300380176
* BRE: 3637523
* EBID: ID
* GEC: 0143507
* MAG: 2776779347

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ATC: A06AD18
* CAS: 50-70-4
* ChEBI: 17924
* ChEMBL: CHEMBL1682
* ChemSpider: 5576
* DrugBank: 01638
* DTXSID: DTXSID5023588
* E: E420
* ECHA: 100.000.056
* HMDB: HMDB0000247
* IEDB: 114708
* KEGG: D00096
* KNApSAcK: C00001173
* MeSH: D013012
* NDF-RT: N0000146220
* PubChem: 5780
* RxNorm: 9945
* UMLS: C0037688
* UNII: 506T60A25R

 |
Versión da teteira
A **teteira de Utah** ou **de** **Newell** (en inglés *Utah teapot* ou *Newell teapot)* é un modelo de proba 3D que se converteu nun obxecto de referencia estándar e nunha broma interna na comunidade de gráficos por ordenador. É un modelo matemático dunha teteira común que parece sólida e parcialmente cilíndrica e convexa. Unha teteira de Utah considérase o equivalente a un programa "Ola mundo", como unha forma de crear facilmente unha escena 3D cun modelo algo complexo, que funciona como referencia xeométrica básica para a configuración da escena e da iluminación. Algunhas bibliotecas de programación, como OpenGL Utility Toolkit, inclúen funcionalidades dedicadas a debuxar teteiras.

O modelo de teteira foi creado en 1975 polo investigador de gráficos por ordenador Martin Newell, membro do programa gráfico pioneiro da Universidade de Utah.

Notas
-----

1. ↑  Kilgard, Mark (23 de febreiro de 1996). "11.9 glutSolidTeapot, glutWireTeapot" (en inglés).
2. ↑  Torrence, Ann (2006). *ACM SIGGRAPH 2006 Teapot* (en inglés). ISBN 1-59593-364-6. doi:10.1145/1180098.1180128. Artigo No. 29.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Teteira de Utah Modificar a ligazón no Wikidata*** |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Imaxe da teteira de Utah no Computer History Museum
* Esbozo da teteira de Newell's no Computer History Museum
* Historia e imaxes da teteira, de A Critical History of Computer Graphics and Animation Arquivado 12 de febreiro de 2012 en Wayback Machine.
* Demostración de teteira en WebGL
* A teteira máis famosa do mundo: Tom Scott conta a historia da creación dixital de Martin Newell (YouTube)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1416664
* EBID: ID

 |
Coordenadas: 43°9′12.17″N 8°1′18.01″O﻿ / ﻿43.1533806, -8.0216694

**Sidegasa** (Siderurgia de Galicia, S.A.) foi unha empresa siderúrxica galega con sede en Teixeiro (Curtis).

Adicada á recuperación de chatarra principalmente de importación por mar, vía porto da Coruña. Mediante forno eléctrico para a produción de aceiro en bruto e produtos laminados. 
A empresa foi fundada en 1979 como un proxecto de industrialización para o rural galego. Pechou en agosto de 1988.

Historia
--------

A fundición foi construída por Emesa nunha superficie de 400 mil metros cadrados nunha parcela de 2,5 millóns de metros cadrados. Os terreos que agora ocupa o Polígono industrial Curtis-Teixeiro. En 1978 foi construída unha liña eléctrica dende a subestación das Travesas no Mesón do Vento ata Teixeiro para Sidegasa A subestación eléctrica do polígono de Curtis-Teixerio chámase dende entón Sidegasa.

En 1981 Sidegasa suspendeu pagamentos, e entrada na CE supuxo a reconversión da empresa que non podía recibir subvencións. Despois de sete meses de folga e protestas o 17 de agosto de 1987 os traballadores entran no aeroporto de Alvedro impedindo que engalase o avión de Alfonso Guerra (entón vicepresidente do goberno). En agosto de 1988 as instalacións foron vendidas á siderúrxica catalá Celsa que a despezaría para vender a maquinaria. Durante dous anos saíu polo porto da Coruña a maquinaria. O tren de laminación foi para Torras en Cataluña. A maquinaria de fundición foi mercada por Lion Group e mandouse para Johor Bahru, Malaisia.

Notas
-----

1. ↑  "Emesa resucita el fantasma de Sidegasa". *La Opinión de A Coruña*. 2 de outubro de 2011.
2. ↑  Real Decreto 1728/1978, de 2 de junio, por el que se otorgan los beneficios de expropiación forzosa y urgente ocupación de bienes y derechos al objeto de imponer la servidumbre de paso para construir una línea eléctrica que enlazará las subestaciones tranformadoras «Mesón do Vento», de FENOSA, y la de la Factoría de SIDEGASA, en construcción en el lugar de Teixeiro, del Ayuntamiento de Curtis (La Coruña), por la Empresa «Siderúrgica de Galicia, S. A.» (SIDEGASA).
3. ↑  "El comité de empresa de Añón teme que Celsa cierre la planta como hizo con Sidegasa en 1988". *La Voz de Galicia*. 16 de maio de 2007.
4. ↑  Televisión de Galicia (17 de agosto de 1987). "Traballadores de Sidegasa zarandean o coche de Alfonso Guerra no aeroporto de Alvedro". *Pasou o que pasou*.
5. ↑  "Sidegasa resucita en Malasia". *El País*. 1 de marzo de 2009.
**Scott David Tingle**, nado en Attleboro, Massachusetts, o 19 de xullo de 1965, é un astronauta estadounidense que formou parte da misión Soiuz MS-07 e foi membro das expedicións 54 e 55 á Estación Espacial Internacional.

Traxectoria
-----------

Tingle graduouse en enxeñaría mecánica pola Universidade do sur de Massachusetts en 1987 e ten un máster na mesma materia con especialidade en mecánica de fluídos e propulsión pola Universidade Purdue en West Lafayette, Indiana, en 1988. Foi seleccionado como astronauta pola NASA en xullo de 2009, participando na misión Soiuz MS-07 e sendo membro das expedicións 54 e 55 á Estación Espacial Internacional. Pasou un total de 168,22 días no espazo.

Notas
-----

1. 1 2  Mark Wade (2022). "Tingle, Scott David" (en inglés). Consultado o 13 de febreiro de 2022.
2. 1 2  NASA, ed. (19 de maio de 2020). "Scott D. Tingle (Captain, U.S. Navy) NASA Astronaut" (en inglés). Consultado o 13 de febreiro de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Scott D. Tingle***  |

### Outros artigos

* Soiuz MS-07
* Expedición 54
* Expedición 55
* Estación Espacial Internacional

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3476196
* NASA: tingle

 |
**Skizoo** foi un grupo musical español de nu metal e metal alternativo, formado en Madrid en 2005 e disolto en 2009.

Membros
-------

* Morti (voz)
* Jorge Escobedo (guitarras)
* Antonio Bernardini (guitarras)
* Iván Ramírez (batería)
* José Hurtado (baixo)

### Membros anteriores

* Daniel Criado (baixo, 2005)
* Dani Pérez (batería, 2005-2008)
* Edu Fernández (baixo e coros, 2006-2008)

Historia
--------

Despois de anunciarse a separación temporal de Sôber, unha metade do grupo formou Savia (Carlos Escobedo e Alberto Madrid), que se levou a parte máis melódica do grupo; e a outra, formada polos guitarristas Antonio Bernardini e Jorge Escobedo, prepararon o proxecto Skizoo, acompañados por Dani Pérez (batería de Saratoga e Stravaganzza), Daniel Criado (baixista de XXL) e Morti (voz en Bushido e Fantástico Hombre Bala, entre outros), levando o son de Sôber a cotas maiores de dureza e agresividade, dando lugar a un estilo característico da banda.

En 2005 gravan o seu álbum homónimo de debut, que lanzaran ao mercado en maio dese mesmo ano coa compañía El Diablo. Ao pouco tempo Daniel Criado abandona o grupo e substituelle Edu Fernández (baixista de Stravaganzza), que tamén se encargará dos coros nas actuacións en directo. Así deron coa formación definitiva. Cancións como "Renuncia al sol", "Arriésgate", Habrá que olvidar" ou "No todo está perdido" ábrenlles un oco importante e merecido no panorama nacional.

En 2006 firman con EMI e reeditan o seu primeiro álbum coa colaboración de Bunbury ás voces no tema "No todo está perdido" do EP *Habrá que olvidar*. Ademais engaden unha versión da canción "Entre dos tierras" de Héroes del Silencio, dous remixes e un DVD con imaxes da primeira xira. A finais dese mesmo ano gravan en Murcia o seu segundo álbum, *Incerteza*, lanzado o 19 de febreiro de 2007. Trátase do último álbum producido por Simón Echeverría (Big Simon), xa que morre antes da súa publicación. Este traballo é claramente máis duro e melódico que o anterior.

A principios de 2008 comunican a súa saída da multinacional EMI e en maio dese ano publican o seu terceiro traballo chamado *3*, coa compañía discográfica independente DFX, traballo no cal experimentan aínda máis o son da banda, pero sen afastarse do metal alternativo que lles caracteriza. No mes de xullo confírmase a saída da formación de Dani Pérez e Edu Fernández, aínda que a banda confirma a súa intención de continuar a xira de presentación de *3* como estaba previsto. O día 6 dese mesmo mes déronse a coñecer no sitio oficial os nomes dos novos integrantes de Skizoo: na batería, Iván Ramírez (dos desaparecidos Ebony Ark); e no baixo, José Hurtado (Coilbox).

O 17 de agosto de 2009 o grupo anuncia un parón na súa carreira mediante un comunicado aparecido na súa páxina web.

Discografía
-----------

* 2005: *Skizoo*
* 2007: *Incerteza*
* 2008: *3*
* 2008: *La cara oculta*

Ligazóns externas
-----------------

* Páxina oficial do grupo
* MySpace oficial do grupo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1546362
* AllMusic: mn0001899893
* Discogs: 2581619
* Genius: Skizoo
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 547421

 |
**Skinny Puppy** é un grupo de música industrial da cidade canadense de Vancouver formado en 1982. Nun principio non era máis que un proxecto experimental de cEvin Key mentres inda estaba no grupo Images In Vogue, tamén se unira na experiencia Nivek Ogre como vocalista e Skinny Puppy acabou por se converter na súa banda principal. Key e Ogre foron os únicos membros permanentes na vida do grupo, outros membros que pasaron pola banda foron Dwayne Goettel (1986–1995), Dave Ogilvie (1982-1995), Mark Walk (desde 2003) e como convidados pasaron polo grupo Bill Leeb (1985–1986, co nome de Wilhelm Schroeder), Al Jourgensen (1989) e moitos outros.

Skinny Puppy en Londres en 2005
Inspirada na música de grupos como Nocturnal Emissions, Portion Control e The Legendary Pink Dots os Skinny Puppy experimentaron con técnicas de gravación analóxica e dixital, compoñendo música con sintetizadores, caixas de ritmos, percusións acústicas, distorsións, samplers e instrumentos musicais convencionais da música rock. Tamén incorporaron pezas de filmes e de transmisións de radio nas súas cancións, aplicando amplamento o efecto de distorsión e outros efectos na voz de Ogre que grava frecuentemente como se recitase un monólogo interior. Os temas das súas cancións van desde os dereitos animais, a política, a relixión, a droga, a doenza á degradación ambiental ou ao terror.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q371535
* WorldCat
* VIAF: 135015458
* AllMusic: mn0000750970
* BNF: 13921950t
* Discogs: 11192
* IMDb: nm0700681
* ISNI: 0000 0001 2271 1266
* LCCN: n92037566
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0007484
* Songkick: 409329

 |
Festa do Santo Cristo (Laza)

No concello de Laza, ó sur provincia de Ourense, celébrase o primeiro fin de semana do mes de maio a Festa do Santo Cristo, o patrón da vila.Trátase dunha celebración relixiosa, aínda que porde ter unha orixe pagá.  A festa representa a loita entre os mouros e cristiáns e os seus protagonistas son os danzantes, Eva, Abrahán e Isaac.

A Eva
=====

A Eva é unha moza nativa da aldea que debe mostrar durante a celebración un tipo recatado mantendo a postura e sen acceder co mínimo xesto ás pretensións do Adán. O nome da elixida gárdase nun rigoroso segredo. Antes todas as mozas da aldea tiñan unha norma que debían cumprir todas si ou si; consistía en que mentres non chegue a hora da saída da Eva tiñan que manterse ocultas para que a xente non deducira quen podía ser. 
Dicíase que á moza que lle toca o papel de Eva casaría ao ano seguinte; isto debeuse cumprir anos atrás, pero a día de hoxe non é algo que ocorra. 

A vestimenta da Eva é de gala, o traxe dela semella o dunha noiva recuberto de encaixes e tamén conta con xoias e alfaias. Cunha man manexa unha roca coa que vai fiando o liño, mentres na outra porta un cesto con mazás. Ofreceralle a mazá ó Adán, símbolo de pecado.A día de hoxe o traxe segue sendo o mesmo deseño.

Os danzantes
============

Os danzantes son seis mozos da aldea. Van vestidos con pantalón,medias e camisa brancas, faixa vermella, gravata e unha banda azul. Antano estaba composta polas cores da bandeira española; coa recuperación da banda azul artéllanselle as da galega. Cada mozo leva unhas castañolas agás os dous primeiros danzantes (algo parecido aos capitáns) que soamente levan unha porque teñen que suxeitar na outra man a espada, arma coa que representarán a batalla entre mouros e cristiáns. 

Os danzantes interpretan en diversos lugares a danza da Santa Cruz nas súas distintas versións. Comenzan coa saída da Eva e remantan coa da súa entrega,ambas as dúas na Picota (Praza do pobo).

O Abrahán e Isaac
=================

O Abrahán ten barbas longas e leva unha túnica bordada e engalanada, tamén porta unha aixada ao lombo que lembra a condena do Xénese. O Isaac é un rapaz de non máis 10 anos cunha túnica menos pomposa e máis arabesca. O anxo é unha nena tamén de curta idade vestida cunha túnica branca e ás. 

Estes tres personaxes representan o sacrifico de Isaac. O acto represéntase na Praza da Picota onde se detería a procesión do Santo Cristo para darlle paso. O pregoeiro recita solemnemente a historia bíblica da proba á que Abrahán foi sometido por Iavé ao exisirlle o sacrificio do seu unixénito fillo.

Bibliografía
============

B,C,Xesús. (2000)*. Laza; O entroido enxebre. Ourense*: Deputación Provincial de Ourense.

Referencias
===========

 Arquivado 15 de setembro de 2019 en Wayback Machine.
**Son Trío** é un grupo independente de música galego formado en 2018 por Su Garrido Pombo, Susanna Blanco e Katerina Linke. Interpretan xeralmente cancións con composicións propias de Katerina sobre versos de poetas galegos como Rosalía de Castro, Celso Emilio Ferreiro, Xohana Torres e outros, ademais de tocar ás veces tamén adaptacións de temas populares galegos.

A súa instrumentación habitual está baseada en instrumentos clásicos como o piano e o cello, pero cun estilo actual, coa voz tamén de Su Garrido Pombo, que se move entre estilos como o folk, bossa ou jazz.

*Miña almiña*
-------------

Entre finais do ano 2019 e principios de 2020 autoeditan en formato físico e para plataformas dixitais o seu primeiro traballo discográfico, que gravan en Vila Angelina coa produción artística de **Gonso Pedrido**. 

O traballo está composto por nove cancións con música orixinal sobre letras do poemario *Follas novas* de Rosalía de Castro.

Discografía
-----------

* *Miña almiña* (2019)

Recoñecementos
--------------

* Premio 'Musicando a Rosalía' do Concello de Vigo
* II Premio Celso Emilio Ferreiro de poemas musicados
* Finalistas do VI Premios Martín Códax da Música na categoría de Clásica/Contemporánea
* Finalistas dos V Premios Martín Códax da Música na categoría de Clásica/Contemporánea
* Finalistas dos Premios MIN a mellor álbum en galego de 2019
**Skylab 2** foi a primeira misión tripulada cara a estación espacial Skylab. Foi lanzada o 25 de maio de 1973 mediante un foguete Saturno IB desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral.

Características
---------------

Durante o lanzamento a estación espacial Skylab perdeu un dos escudos antimeteoritos, un dos paneis solares e os restos do estrago bloquearon o desplegue do panel solar principal restante. Unha vez en órbita a estación tivo que funcionar en base ao panel solar do telescopio Apolo e soportar altas temperaturas no seu interior debido á falta do panel antimeteoritos que puxeron en risco o seu funcionamento. Como resultado, o primeiro voo tripulado cara a estación, a misión Skylab 2, pospúxose dez días para avaliar os danos, estudar como reparalos e adestrar aos tres astronautas da misión para levar a cabo as reparacións.

Skylab 2 consistiu nunha nave Apolo modificada e tripulada por Charles Conrad, Joseph Peter Kerwin e Paul Joseph Weitz e lanzada mediante un foguete Saturno IB. A misión engalou o 25 de maio de 1973 e atopouse coa estación unhas horas despois. A tripulación informou do estado da mesma tal como a veían mentres a nave Apolo se movía arredor para examinar os danos. A nave acoplouse á estación para planificar os seguintes movementos. A tripulación entrou na estación o día seguinte e fixo unha EVA para despregar un parasol no exterior e cubrir a zona na que faltaba o panel antimeteoritos, co que a temperatura no interior comezou a baixar. Os astronautas non conseguiron despregar o panel solar principal restante ata o 7 de xuño, deixando a estación en condicións adecuadas para traballar no seu interior e facer os experimentos e actividades planificados.

A misión Skylab 2 finalizou o 22 de xuño de 1973 cando o módulo de mando cos tres astronautas nos seu interior amarou no océano Pacífico. Os astronautas foron recollidos polo buque USS Ticonderoga e devoltos sans e salvos a terra.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Skylab 2*** |

### Outros artigos

* Saturno IB
* Skylab
* Skylab 3
* Skylab 4

Notas
-----

1. 1 2 3  N2YO (2017). Real Time Satellite Tracking, ed. "SKYLAB 2" (en inglés). Consultado o 22 de xullo de 2017.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8  NASA (21 de marzo de 2017). "Skylab CSM 1" (en inglés). Consultado o 22 de xullo de 2017.
3. 1 2 3 4  "Letter dated 19 September 1973 from the Permanent Representative of the United States of America to the United Nations addressed to the Secretary-General" (PDF) (73-18805). 25 de setembro de 1973: 2. Consultado o 22 de xullo de 2017.
4. 1 2 3  Claude Lafleur (2017). "Skylab 2" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 07 de setembro de 2012. Consultado o 22 de xullo de 2017.
5. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2017). Gunter's Space Page, ed. "Apollo 201, 202, 4 - 17 / Skylab 2, 3, 4 / ASTP (CSM)" (en inglés). Consultado o 22 de xullo de 2017.
6. 1 2 3  Mark Wade (2017). "Skylab 2" (en inglés). Consultado o 22 de xullo de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q684467
* NSSDC ID: 1973-032A
* SCN: 06655

 |