recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 64°48′N 23°47′O﻿ / ﻿64.800, -23.783

Vista do volcán Snæfellsjökull.
O **Snæfellsjökull** é un estratovolcán situado no oeste de Islandia. Estímase que ten unha antigüidade de 700.000 anos e ten unha altitude de 1.446 msnm. O seu cumio está cuberto por un glaciar.

En realidade o nome da montaña é Snæfell, pero é máis coñecido como "Snæfellsjökull" para distinguilo doutras dúas montañas homónimas (*jökull* significa glaciar en islandés). Sitúase na parte máis occidental da península de Snæfellsnes. Ás veces, nos días despexados pódese divisar dende a cidade de Reiquiavik a unha distancia de 120 quilómetros.

O volcán é un dos lugares de Islandia máis coñecidos, principalmente debido á novela *Viaxe ao centro da Terra* (1864) de Jules Verne, na que os protagonistas atopan unha entrada ó centro da Terra a través do Snæfellsjökull.

A montaña inclúese dentro do **Parque Nacional Snæfellsjökull** (*Þjóðgarðurinn Snæfellsjökull* en lingua islandesa), fundado no 2001.

Galería de imaxes
-----------------

* Snæfellsjökull visto dende o mar.
* Igrexa de Hellnar, co volcán ó fondo.
* Cumio do Snæfellsjökull.
* O volcán visto dende a base.
* Imaxe satélite.

Notas
-----

1. ↑  Þjóðgarðurinn Snæfellsjökull (ed.). "Flash map of Snæfellsjökull". Arquivado dende o orixinal o 01 de xullo de 2007. Consultado o 17 de agosto de 2013.
2. ↑  "Parque Nacional Snæfellsjökull". Arquivado dende o orixinal o 29 de novembro de 2004. Consultado o 17 de agosto de 2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Snæfellsjökull*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do parque nacional *(en inglés)* *(en islandés)*

| * v
* c
* e
Parques Nacionais de Islandia |
| --- |
| Parques actuais | Snæfellsjökull ·  Vatnajökull ·  Þingvellir |  |
| Antigos parques | Jökulsárgljúfur ·  Skaftafell |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1315012
* GEC: 0488890
* GeoNames: 3413201
* VOGRIPA: 2305

 |
***Os xirasoles*** (francés: *Les Tournesols*, neerlandés: *Zonnebloemen*) é unha serie de cadros ao óleo realizados polo pintor holandés Vincent van Gogh. Da serie hai tres cadros semellantes con catorce xirasoles nunha xerra, dous con doce xirasoles, un con tres e outro con cinco.

Van Gogh pintou os primeiros catro cadros en agosto de 1888, cando moraba en Arles, no sur de Francia, e outros tres semellantes en xaneiro do ano seguinte. As pinturas están todas executadas en lenzos de arredor de 90 x 70 cm. Disque en Arles, o pintor "descubriu" o sentido da cor e da luz ***Doce xirasoles nunha xerra*** é considerada unha das mellores e máis famosas obras do pintor e considérase o culminar de todo este efecto na súa obra. É unha das teas máis famosas do mundo e está hoxe exposta na Neue Pinakothek, en Múnic (Alemaña).

Usou un pigmento nos seus xirasoles, o amarelo de cromo ou cromato de chumbo, ao que deben a súa *misteriosa e enigmática* cor.

A descomposición do cromato de chumbo polo efecto da exposición á luz converteu o amarelo brillante orixinal nun ton pardo averdado.

Galería de imaxes dos Xirasoles de Van Gogh
-------------------------------------------

* *Vaso con tres xirasoles* (agosto de 1888). Colección particular, Estados Unidos de América.
* *Vaso con cinco xirasoles* (agosto de 1888). Destruído polo lume durante a Segunda Guerra Mundial o 6 de agosto de 1945.
* *Vaso con quince xirasoles* (agosto de 1888). National Gallery, Londres, Inglaterra.
* *Vaso con doce xirasoles* (xaneiro de 1889). Philadelphia Museum of Art, Filadelfia, Estados Unidos de América.
* *Vaso con quince xirasoles* (xaneiro de 1889). Museo Van Gogh, Ámsterdam, Países Baixos.
* *Vaso con quince xirasoles* (xaneiro de 1889). Sompo Japan Museum of Art, Toquio, Xapón.

Notas
-----

1. ↑  WALTHER, Ingo F. (1990). *Vincent Van Gogh*. Taschen. ISBN 3-8228-0480-0.
2. ↑  Doerner 2005, p. 51.
3. ↑

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sunflower: Información da serie completa dos xirasoles (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q157541
* GND: 7643174-5

 |
**Snorri Sturloson**, nado en Hvamm contra o ano 1179 e finado en Reykjaholt o 23 de setembro de 1241, foi un xurista, poeta, historiador e escritor islandés.

Traxectoria
-----------

Fillo dun caudillo local, chamado *Sturla Zórdarson*,Snorri Sturloson casou aos vinte anos cunha muller adiñeirada, anos despois separouse, deixándolle dous fillos. Aos 35 anos foi elixido xefe da Allthing ou Asemblea Lexislativa de Islandia. No ano 1218 viaxou a Noruega. Na corte do rei Hákon recibiu o título de "lenderman" ou barón. Snorri comprometeuse co rei noruegués a que os islandeses aceptasen a dependencia de Noruega. Ao regresar a Islandia, enviou a un dos seus fillos a Noruega en calidade de refén. Debido a estas circunstancias foi declarado traidor de Islandia. E posteriormente en Noruega foi declarado traidor por non ter cumprido a súa promesa de anexión.

No ano 1224 contraeu matrimonio por segunda vez, o que o converteu no home máis rico de Islandia. Trala guerra civil en Islandia, Snorri foi asasinado por Gizur Thorvaldsson, enviado por Hákon.

Obra
----

De gran erudición, coñecía ben a poesía, historia e mitoloxía nórdica. Foi o autor da *Saga de Egil Skallagrimson* e a *Heimskringla* (ou *Crónica dos reis de Noruega*) e a famosa *Edda prosaica*, un manual para poetas onde figura o *Gylfaginning* ou *Alucinación de Gylfi*, unha cosmogonía da mitoloxía nórdica.
Snorri é considerado un dos grandes literatos da Islandia medieval.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Manuscritos medievais islandeses, Universidade de Islandia.
* Snorri Sturluson, artigo de Jónas Kristjánsson en snorrastofa.is.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Snorri Sturluson*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q102323
* WorldCat
* VIAF: 89085541
* BAV: ADV10296101
* BIBSYS: 90118998
* BLBNB: 000357674
* BNA: 000034772
* BNCHL: 000088267
* BNE: XX998943
* BNF: 11925055r
* BRE: 3588271
* CANTIC: a10671699
* CERL: cnp00400619
* CiNii: DA01932761
* DeutscheBio: 118797816
* EBID: ID
* FAST: 97
* GEC: 0063177
* GND: 118797816
* Gutenberg: 312
* ISNI: 0000 0001 2142 9488
* LAC: 1013H2646
* LCCN: n50000553
* LibraryThing: sturlusonsnorri
* LibriVox: 11622
* MusicBrainz: ID
* NDL: 01145248
* NKC: jn19990008053
* NLA: 35509097
* NLG: 141037
* NTA: 069523592
* OBP: ID
* OL: OL115650A
* openMLOL: 36307
* PTBNP: 1053772
* SELIBR: 198267
* SNAC: w6q25d37
* SUDOC: 027142302
* WikiTree: Sturluson-5

 |
A **clasificación TNM de tumores malignos** é un sistema de estadiaficación de cancro, que describe a extensión do cancro no corpo do paciente.

* **T** describe a medida do tumor e se invadiu o tecido achegado.
* **N** describe os ganglios linfáticos rexionais afectados.
* **M** describe as metástases (diseminación do cancro dende unha parte do corpo a outra).

O sistema de estadificación TNM dos tumores sólidos foi ideado por Pierre Denoix entre 1943 e 1952, empregando a medida e a extensión do tumor primario, a súa afectación linfática e a presenza de metástase para clasificar a progresión do cancro.

O TNM está desenvolvido e mantido pola *Unión Internacional Contra o Cancro* (UICC) estabelecendo deste xeito un consenso sobre unha norma recoñecida a nivel mundial para clasificar o grao de diseminación do cancro. A clasificación TNM tamén é empregada polo *Comité norteamericano conxunto sobre o cancro* (AJCC) e a Federación Internacional de Xinecoloxía e Obstetricia (FIGO). En 1987, a UICC e sistemas de estadificación do AJCC fusionáronse nun só sistema.

Notas
-----

1. ↑  Denoix PF. Enquete permanent dans les centres anticancereaux. Bull Inst Nat Hyg 1946;1:70–5.
2. ↑  Páxina da International Union Against Cancer
3. ↑  Pàgina de l'American Joint Committee on Cancer (AJCC)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q668115
* BARTOC: 1667
* EBID: ID
* GND: 4122381-0
* MAG: 2776808855

 |
Catalogación segundo o criterio orográfico.
Catalogación segundo Strahler.
A **orografía** (do grego *όρος*, montaña, e *γραφία*, descrición) é a parte da xeografía física, e tamén da xeomorfoloxía, que estuda o relevo terrestre e a súa estrutura nunha rexión determinada.

En modelos xeocientíficos, coma os modelos xerais de circulación, a orografía define o límite inferior (agás onde houber océano). Coma a representación orográfica faise dende o espazo segundo a media das altitudes da célula considerada (por exemplo, a representación das coras das montañas do Himalaia) haberá depender da resolución horizontal coa que se traballa. Canto máis alta sexa a resolución horizontal, mellor representará a orografía do terreo real.

Cando os tributarios dun río ou a estrutura dunha cunca son catalogados en secuencia orográfica, os que teñen unha orde máis elevada son os que se atopan próximas aos nacementos do río, mentres que as de orde menor atópanse próximas á desembocadura. Este método de catalogar tributarios é inverso á Orde de Corrente de Strahler, onde os tributarios situados na cabeceira son catalogados na categoría 1.

Notas
-----

1. ↑  Orografía Arquivado 22 de xullo de 2013 en Wayback Machine. (do sitio web do Dicionario da Real Academia Galega)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Orografía*** |

### Outros artigos

* Efecto Föhn
* Xeoloxía

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q901704
* BNCF: 36549
* GEC: 0128278
* JSTOR: orography
* MAG: 194507410

 |
O **Sistema Integrado de Información Taxonómica** (SIIT), coñecido habitualmente pola súa sigla en inglés **ITIS** (***I**ntegrated **T**axonomic **I**nformation **S**ystem*), é unha sociedade deseñada para que sexa a fonte que subministre unha información fiábel e consistente sobre a taxonomía das especies biolóxicas.

O SIIT creouse orixinalmente en 1996 como o «Sistema Interaxencias de Información Taxonómica», un grupo dentro do Goberno Federal dos Estados Unidos con implicacións de varias axencias, desde o propio Departamento de Comercio até a Smithsonian Institution. Actualmente é un organismo internacional, con axencias partícipes dos gobernos canadense e mexicano, e que colabora con outras axencias internacionais.

O ITIS axuda a elaborar unha base de datos completa e accesíbel de información taxonómica para cada unha das especies e outros taxons recoñecidos, incluíndo tanto o seu lugar no sistema xerárquico da clasificación científica como as referencias ás autoridades na materia que o situaron na súa posición taxonómica. As súas prioridades iniciais son as especies de Norteamérica, pero utiliza os resultados das investigacións internacionais. A súa base de datos pódese consultar na páxina oficial da organización en Internet.

A taxonomía biolóxica non é inamovíbel, e as opinións sobre o correcto status dun taxon a todos os niveis, e sobre a súa correcta situación, son constantemente revisadas, como resultado de novas investigacións, e moitos aspectos da clasificación permanecen sempre en cuestión. A base de datos do ITIS está posta ao día tanto como é posíbel, contando coas novas investigacións, e a información que manexa é a máis aproximada para representar un claro consenso das opinións taxonómicas máis actualizadas. Esta información non é, obviamente, definitiva, e probabelmente é máis fiábel para algúns grupos que para outros. Debe, de todos os modos, contrastarse con outras fontes dispoñíbeis, e coa literatura científica primaria en todo o posíbel.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do ITIS *(en inglés)*
* Système d’information taxonomique intégré(SITI) na páxina do goberno do Canadá *(en francés)*
* Infraestrutura Mundial de información en Biodiversidade (GBIF) en España *(en castelán)* ou GBIF "Global Biodiversity Information Facility"  *(en inglés)*
* "Species 2000" *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q82575
* WorldCat
* VIAF: 124657605
* BARTOC: 17791
* GND: 10133360-2
* LCCN: no99011559

 |
Coordenadas: 51°30′28″N 0°05′57″O﻿ / ﻿51.507777777778, -0.099166666666667 e Coordenadas: 51°30′27″N 0°05′58″O﻿ / ﻿51.507595, -0.099356{{#coordinates:}}: Non pode haber máis dunha etiqueta primaria por páxina

Tate Modern.
**Tate Modern** é o nome polo que se coñece o **Museo Nacional Británico de Arte Moderna**. Atópase situado no centro de Londres e forma parte do grupo de museos Tate xunto con Tate Britain, Tate Liverpool e Tate St Ives, estes dous últimos situados fóra de Londres.

Atópase aloxado na antiga central de enerxía de Bankside que foi orixinalmente deseñada por Giles Gilbert Scott e construída en dúas fases entre 1947 e 1963. A central eléctrica foi pechada en 1981 e o edificio foi reconvertido en museo polos arquitectos suízos Herzog & De Meuron, quen tras resultar vencedores nun concurso internacional, deron ao edificio a súa imaxe actual.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da Tate Modern Arquivado 08 de outubro de 2010 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193375
* WorldCat
* VIAF: 158340263
* BIBSYS: 1042204
* BLBNB: 000397291
* BNE: XX4592170
* BNF: 135582150
* CANTIC: a10446539
* EBID: ID
* GEC: 0262853
* GeoNames: 6619888
* GND: 5514913-3
* ISNI: 0000 0001 2375 5359
* LCCN: nr00020575
* MAG: 1311327854
* NDL: 00924591
* NKC: ko2007248426
* NLA: 42891327
* Songkick: 113187
* Structurae: 20018890
* SUDOC: 055317065
* ULAN: 500266826

 |
**Sisavang Vong**, nado en Luang Prabang o 14 de xullo de 1885 e finado na mesma cidade o 29 de outubro de 1959, foi o rei de Luang Prabang entre o 1904 e o 1945. Foi tamén rei de Laos, entre o 1946 e a súa morte, o 1959.

Traxectoria
-----------

Fillo do rei Sakarindra e da raíña Thongsy. Estudou no *Lycée Chasseloup-Laubat* en Saigón, despois na *École Coloniale*, en París. Era coñecido como un rei *playboy* que chegou a ter 15 esposas, sendo dúas delas súas medio irmás, ademais de 50 fillos. Catorce dos seus fillos morreron nun accidente de barco no río Mekong.

Logo da morte de Sakarindra, Sisavang Vong sucedeuno como rei de Luang Prabang o 25 de marzo de 1904. Luang Prabang era nese momento un protectorado francés na Indochina Francesa. Sisavang sempre apoiou o mandato francés en Indochina, e o 1945 rexeitou cooperar cos nacionalistas, sendo derrubado cando o país proclamou a súa independencia. En abril de 1946 os franceses ocuparon unha vez máis o país, e el foi reconducido ao trono.

Cando caeu doente, Sisavang Vong fixo do seu fillo, Savang Vatthana, rexente. Savang Vatthana sucedeuno no trono á súa morte, en 1959.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  King of Laos dies in palace at 74 - New York Times

| Rei de Laos |
| --- |
| *Segue a:* - | **Sisavang Vong**(1946-1959) | *Precede a:* Savang Vatthana |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q379794
* WorldCat
* VIAF: 1144928019254340379
* BMT: 163705
* BNF: 10713166h
* GND: 1198230347
* Munzinger: 00000008646

 |
Exemplo do anverso da tarxeta de crédito:
  

1. Logotipo do banco  

2. Chip EMV  

3. Holograma  

4. Número de tarxeta de crédito  

5. Empresa da tarxeta de crédito  

6. Data de caducidade  

7. Nome do propietario
Exemplo do envés dunha tarxeta de crédito:
  

1. Banda magnética  

2. Sinatura  

3. Número de seguridade (CSC)
Unha **tarxeta de crédito** é unha tarxeta de plástico cunha banda magnética, moitas veces acompañada por un microchip, e un número sobreimpreso que se emprega para facer pagos en todos os establecementos que aceptan o servizo, sen ter que usar cartos e ata un determinado límite estabelecido pola tarxeta do banco emisor. Unha tarxeta de crédito é diferente dunha tarxeta de cargos, na que se require que o saldo sexa pagado na súa totalidade cada mes.

Historia
--------

A tarxeta de crédito foi o sucesor dunha variedade de esquemas de crédito de comerciantes. Foi empregada por vez primeira na década de 1920, nos Estados Unidos, para vender combustible a un certo número de propietarios de vehículos. En 1938, varias empresas comezaron a aceptar as tarxetas doutros.

O concepto de usar unha tarxeta para facer compras xurdiu en 1887, por Edward Bellamy e descríbeo na súa novela *Looking Backward*. Bellamy usa o termo explícito "Tarxeta de crédito" once veces na súa novela (Capítulos 9, 10, 11, 13, 25 e 26) e 3 veces (Capítulos 4, 8 e 19) na súa secuela, *Equality*.

Notas
-----

1. ↑  O'Sullivan, Arthur; Steven M. Sheffrin (2003). *Economics: Principles in action*. Upper Saddle River, New Jersey 07458: Pearson Prentice Hall. p. 261. ISBN 0-13-063085-3.
2. ↑  Schneider, Gary (2010). *Electronic Commerce*. Cambridge: Course Technology. p. 497. ISBN 0-538-46924-2.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q161380
* AAT: 300026773
* BNCF: 14240
* BNF: 11973341f
* EBID: ID
* GND: 4032937-9
* JSTOR: credit-cards
* LCCN: sh85033865
* NDL: 00567024

 |
Tarxeta de Interface de Rede (NIC)
Unha **Tarxeta de rede** ou **NIC** (*Network Interface Card*) é un dispositivo electrónico que permite a un ordenador ou impresora acceder a unha rede e compartir recursos entre dous ou máis equipos (discos duros, cdrom etc). Hai diversos tipos de adaptadores en función do tipo de instalación de cables ou arquitectura que se utilice na rede (coaxial fino, coaxial groso etc.), pero, actualmente o máis común é do tipo Ethernet utilizando unha interface ou conector RJ45.

Características
---------------

As tarxetas de rede Ethernet poden variar en función da velocidade de transmisión, normalmente 10 Mbps ou 10/100 Mbps. Actualmente están comezando a se utilizar as de 1000 Mbps. Outro tipo de adaptador moi estendido até hai pouco era o que usaba conector BNC.

Cada tarxeta de rede ten un número identificativo único de 48 bits, en hexadecimal chamado MAC (non confundir con Apple Macintosh). Estas direccións hardware únicas son administradas polo Institute of Electronic and Electrical Engineers (IEEE). Os tres primeiros octetos do número MAC identifican provedores específicos e son designados pola IEEE.

Tamén se denomina **NIC** a un só chip da tarxeta de rede, este chip encargase de servir como interface de Ethernet entre o medio físico (por exemplo un cabo coaxial) e o equipo (por exemplo un PC).

É un chip usado en computadoras ou periféricos tales como as tarxetas de rede, impresoras de rede ou sistemas para conectar dous ou máis dispositivos entre si a través dalgún medio, xa sexa conexión sen fíos (por ondas electromagnéticas), cable UTP, cable coaxial, fibra óptica etc.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Informática
* Periférico de ordenador
* Sniffer

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q165233
* MAG: 171659815
* PSH: 12455

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  **Sa-t-i-mn *(Sitamón)*** Filla de Amón **en xeroglífico** |  |

Cadeira de Sitamón
**Sitamón** foi unha princesa real e raíña consorte da dinastía XVIII do Antigo Exipto, que viviu cara ao ano 1350 a.C.. Outras formas de nomeala: "Satamón", "Sitamen", "Satamun"...

Familia
-------

Descoñecemos a xenealoxía exacta de Sitamón, pero adóitana facer como a filla máis vella do faraón Amenhotep III e da súa primeira e máis importante Gran Esposa Real, a raíña Tiy. Outras fontes pensan que no canto de ser filla de Amenhotep III era a súa irmá (sería entón filla de Thutmose IV e da súa Gran Esposa Real Iaret), aínda que a versión máis estendida na actualidade é que fosen pai e filla.

Traxectoria
-----------

No ano 30º do reinado de Amenhotep III, cando se celebraba o xubileu do monarca (o soado festival *Heb Sede*), o monarca decidiu casar con Sitamón, que por entón debería de contar vinte anos, máis ou menos. Isto debeu de ser unha gran sorpresa, sobre todo para o pobo común, pois nunca antes se deran casos de incesto, ou polo menos iso se cría. O certo é que as causas de que Amenhotep III casase a esas alturas con Sitamón, cando a súa descendencia parecía asegurada xa polo futuro Akhenatón son un enigma. En teoría, e como xa se dixo antes, Sitamón estaba destinada a casar co seu irmán, e non co seu pai.

Tras este feito, Sitamón practicamente desaparece de escena, e non se volve a ter mención dela ata logo da morte do seu pai e marido, nove anos despois do seu matrimonio. A pesar de ser ascendida ao rango de Gran Esposa Real (cousa que non fixo Amenhotep III co resto das fillas coas que casaría), nunca tivo tanta importancia como a súa nai Tiy, nin ningún peso político coñecido.

Títulos de Sitamón
------------------

* Gran Filla Real (filla primoxénita).
* Gran Esposa Real (Esposa de Amenhotep III), no ano 30º do reinado de Amenhotep III (festa Sed).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sitamón*** |

### Outros artigos

* Dinastía XVIII de Exipto

### Ligazóns externas

* Sitamón
**Pedro II de Alençon** (Pedro II de Valois, conde de Alençon), nado en 1340 e finado en Argentan o 20 de setembro de 1404, foi conde de Alençon, Perche e Porhoët, fillo de Carlos II de Alençon, conde de Alençon e Perche, e María de La Cerda.

Traxectoria
-----------

Pedro II naceu en 1340, sendo o segundo fillo de Carlos II de Alençon, conde de Alençon e Perche, e de María de la Cerda. 

Armado cabaleiro en 1350, foi un dos reféns enviados a Inglaterra en 1360 a cambio do rei Xoán II de Francia, preso en Poitiers en 1356. Non volveu a Francia ata 1370. No mesmo ano, mercou o feudo de Châteauneuf-en-Thymerais a Roberto de Pont-Audemer. 

Alistouse ás ordes do duque Xoán I de Berry e loitou en Aquitania co seu segundo irmán Roberto, contra os ingleses; tomaron Limoges, pero fracasaron ante Usson (1371). Despois loitou en Bretaña con Du Guesclin, e foi ferido durante o asalto a Hennebont (actual Morbihan). 

Uns anos despois, en 1388, acompañou a Carlos VI de Francia nunha expedición contra Guillerme VI, duque de Gelderland e Juliers. 

Morreu en Argentan o 20 de setembro de 1404, sendo enterrado na cartuxa do Val de Deus, en Feings.

Matrimonio e descendencia
-------------------------

Casou o 10 de outubro de 1371 con María Chamaillard (ca. 1345 - Argentan, 18 de novembro de 1425), vizcondesa de Beaumont-au-Maine, Fresnay e Sainte-Suzanne, filla de Guillerme Chamaillard, señor de Anthenaise (arredor de 1320 - 1391) e María de Beaumont-Brienne (arredor de 1325 - 1372), ela mesma vizcondesa de Beaumont-au-Maine, Fresnay e Sainte-Suzanne, herdeira da familia Beaumont. Tiveron 8 fillos: 

* María (1373 - 1417), casou en París en 1390 con Xoán VII de Harcourt (m. 1452), conde de Harcourt e de Aumale e barón de Elbeuf.
* Pedro (1374 - 1375).
* Xoán (1375 - 1376).
* María (1377 - 1377).
* Xoana (1378 - 1403).
* Catarina, (1380 - 1462), casou en 1411 con Pedro de Évreux (1366 - 1412), infante de Navarra, conde de Mortain despois, xa viúva, casou en 1413 con Luís VII de Baviera (1365 - 1447).
* Margarida, monxa en Argentan, (1383, m. despois de 1400).
* Xoán III de Alençon o Sabio (1385 - Batalla de Azincourt 1415), conde (1404-1414) e despois Duque de Alençon (1414-1415).

Tamén tivo un fillo ilexítimo: 

* Pedro bastardo de Alençon, señor de Aunou, que morreu solteiro.

Notas
-----

1. ↑ . André Jean Marie Hamon, *Notre-Dame de France*, o, *Histoire du culte de la Sainte Vierge en France, depuis l'origine du christianisme jusqu'à nos jours*, a H. Plon, 1865, pàg. 115 Arquivado 07 de maio de 2021 en Wayback Machine..

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q592757
* WorldCat
* VIAF: 86121481
* CERL: cnp01172531
* DeutscheBio: 137961022
* GND: 137961022
* WikiTree: Valois-429

 |
**Pablo Und Destruktion** é o proxecto en solitario do músico asturiano **Pablo García Díaz** (Xixón, 20 de febreiro de 1984), cantautor cun estilo propio a medio camiño entre o folk, a psicodelia, o blues e a tonada.

Traxectoria
-----------

Ten cinco discos editados, *Animal con Parachoques* (2012), *Sangrín* (Discos Humeantes, 2014), *Vigorexia Emocional* (2015), *Canciones para Antes de una Guerra* (2016) e *Predación* (2017). Nos seus directos ás veces toca en solitario, coa súa guitarra, pedais de *loop*, *delay* e outros aparellos electrónicos, e ás veces toca acompañado doutros músicos.

Levou a cabo proxectos musicais con Fee Reega e Nacho Vegas, entre outros artistas.
En paralelo ao proxecto musical, baixo o pseudónimo de Pablo und Destruktion publicou a novela *La bestia colmena* (2018).

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

* *Animal con Parachoques* (2012)
* *Sangrín* (2014)
* *Vigorexia Emocional* (2015)
* *Predación* (2017)

### En directo

* *Canciones para Antes de una Guerra* (2016)

Notas
-----

1. ↑  Iván Marcos (Maio 2015). "Pablo Und Destruktion". *Mondosonoro* (en castelán) (228): 23.
2. ↑  "La Bestia Colmena". *Hurtado y Ortega* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 20 de febreiro de 2019. Consultado o 19 de febreiro de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pablo Und Destruktion Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17478192
* BNE: XX5639013
* Discogs: 3080313

 |
**Oromë** é un personaxe ficticio do *legendarium* de J. R. R. Tolkien, que aparece na súa obra O Silmarillion. É un dos Valar, os seres anxelicais que custodian e gobernan Arda (o mundo no universo de Tolkien).

O seu nome quere dicir "Toque de corno" ou "Son de cornos". Tamén é coñecido como *Araw* na linga ficticia do Sindarin, *Aldaron* ("Señor das Árbores" en Quenya), *Arum*, *Béma*, *Tauron* ("Señor dos Bosques" en Sindarin), *Arāmē*, *Araume*, *O Cazador dos Valar*, e *O Gran Xinete*. É o irmán de Nessa e o esposo de Vána.

Durante os Anos das Árbores, cando a maioría dos Valar marcharon da Terra Media para se ocultar en Aman, Oromë seguiu a cazar de cando en vez nas fragas da Terra Media. Así, atopou os Elfos logo destes espertaren en Cuiviénen (aínda que Melkor, o Vala maligno, descubríraos antes ca el), e foi o primeiro en darlles o nome de Eldar. Foi tamén quen levou consigo a tres deles para Valinor. Sendo un poderoso cazador, desempeñou un papel activo nas loitas contra Melkor.

Posuía un grande corno (o *Valaróma*) e un grande cabalo (*Nahar* ou *Nækhærra*). Era célebre pola súa carraxe, a máis terríbel entre os Valar. Oromë é un dos Aratar, Os Altos de Arda, os oito Valar máis poderosos, o que significa que o seu poder é moito maior có doutros espíritos anxelicais como os Maiar, e mesmo có da súa esposa e o da súa irmá.

Notas
-----

1. ↑  J.R.R. Tolkien (1977), Christopher Tolkien (ed.) The Silmarillion, Allen & Unwin, Suffolk ISBN 0-04-823139-8, Index, páx. 391
2. ↑  J.R.R. Tolkien (1977), Christopher Tolkien (ed.) The Silmarillion, Allen & Unwin, Suffolk ISBN 0-04-823139-8, "Valaquenta", páx. 31-32

| * v
* c
* e
Os Ainur do *legendarium* de J. R. R. Tolkien |
| --- |
| 
* Ainulindalë
* Valaquenta

 |
| Señores dos Valar | 
* Aulë
* Irmo (Lórien)
* Manwë
* Námo (Mandos)
* Oromë
* Tulkas
* Ulmo

 |
| Raíñas dos Valar (Valier) | 
* Estë
* Nessa
* Nienna
* Vairë
* Vána
* Varda
* Yavanna

 |
| O Inimigo | 
* Melkor (Morgoth)

 |
| Maiar | 
* Alatar e Pallando
* Arien
* Balrog
* Eönwë
* Gandalf (Olórin)
* Gothmog
* Ilmarë
* Istari
* Melian
* Ossë
* Radagast (Aiwendil)
* Salmar
* Saruman (Curumo)
* Sauron
* Tilion
* Uinen

 |
Coordenadas: 51°29′51″N 0°07′29″O﻿ / ﻿51.49751, -0.12486

*Os burgueses de Calais*, escultura de Rodin no porto francés de Calais.
***Os burgueses de Calais*** (en francés: *Les Bourgeois de Calais*) é unha escultura que representa os seis burgueses que en 1347, a comezos da Guerra dos Cen Anos (1337-1453), ofreceron as súas vidas para salvar os habitantes da sitiada cidade francesa de Calais. O escultor Auguste Rodin recibiu en 1885 o encargo de crear un monumento conmemorativo deses homes na cidade. Despois de case catro anos de traballar en bosquexos, a escultura estivo lista en 1888 para finalmente ser rematada e inaugurada en 1895.

Na actualidade hai varias copias desta famosa escultura en todo o mundo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Os burgueses de Calais***  |

### Ligazóns externas

* *Os burgueses de Calais* no Museo Rodin *(en inglés)* e *(en francés)*
* Australian National University
* Cidade de Calais - Les bourgeois de Calais *(en francés)*
* Metropolitan Museum of Art *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q978987
* BNF: 119438160
* EBID: ID
* GEC: 0085754

 |
**Pablo Vaamonde García**, nado na Baña en 1956, é un médico galego.

Traxectoria
-----------

Cursou estudos de Medicina na Universidade de Santiago de Compostela, realizando a especialidade de Medicina de Familiar e Comunitaria na Coruña. Foi fundador e director da revista médica *Cadernos de Atención Primaria* (1994-2005), e presidente da Asociación Galega de Medicina Familiar e Comunitaria (AGAMFEC) de 1996 a 2005. Entre 2005 e 2006 foi Director Xeral de Asistencia Sanitaria do Sergas. É coordenador xeral da Irmandade da Sanidade Galega (ISAGA), que pretende promover o uso do galego no ámbito sanitario. Actualmente exerce como médico de familia no Centro de Saúde de Labañou (A Coruña), tras ter traballado varios anos en Estepona.

Ten publicado artigos en El Ideal Gallego, El Correo Gallego e La Voz de Galicia, así como na revista *Tempos Novos*.

Iniciouse na literatura con dúas obras teatrais, estreadas nas Mostras de Teatro Abrente de Ribadavia polo Grupo de Teatro *Malveira* de Cariño: *A taberna* (1976) e *Agardando polo tren* (1977).

Obras
-----

### Narrativa

* *O fillo do emigrante*, 2002, 3C3 Editores.
* *O mes de abril*, 2004, Espiral Maior.
* *Luz Divina e outros retratos*, 2006, Espiral Maior.

### Ensaio

* *Pavillón de repouso* (2020). Xerais. 230 páxs. ISBN 978-84-120579-9-7. Ilustracións de Xosé Cobas.

### Obras colectivas

* *A saúde como negocio*, 2012, Laiovento.
* *A comercialización da saúde. O Hospital Álvaro Cunqueiro: a grande estafa*, 2016, Laiovento.

Premios
-------

* Premio *Lois Peña Novo* no 2005 polo seu compromiso na promoción e defensa da lingua de Galicia.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Blog do autor
* Pablo Vaamonde na Biblioteca Virtual Galega.
* Perfil do autor en *Praza Pública*
Un **organismo unicelular** é aquel organismo que está constituído por unha soa célula, como son todas as bacterias, os protozoos, paramecios, amebas, ciliados etc. Representan a inmensa maioría dos seres vivos que poboan actualmente a Terra. Porén, os seres vivos que nos resultan familiares están constituídos por un conxunto de células, son os chamados organismos pluricelulares, aínda que na súa orixe tamén estes organismos proceden dunha única célula. Todos os organismos pasan nun momento inicial da súa existencia por ser unha soa célula. Por exemplo as bacterias, protistas, arqueas e certas algas e fungos, malia que hai un bo número de casos de algas e fungos pluricelulares.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Organismo pluricelular

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q36468
* BRE: 2289230
* MAG: 2778015174

 |
A **Organización Anarquista da Rexión Española** (**OARE**) foi unha organización impulsada polos anarquistas colectivistas en Valencia en outubro de 1888, ao non querer secundar o acordo do congreso da Federación de Traballadores da Rexión Española celebrado en Barcelona en maio de 1888, onde os sectores máis sindicalistas crearon a Federación Española de Resistencia ao Capital (FERC), tamén chamada Pacto de Unión e Solidariedade (Pacte d'Unió i Solidaritat).

No congreso fundacional da OARE, foi disolto formalmente a FTRE e rexeitada a FERC, xa que deixaba de lado os principios revolucionarios. Tivo unha oposición frontal dos anarcocomunistas sevillanos, que non querían a transformación da FTRE. Disolveuse no ano 1889.

Notas
-----

1. ↑  Gómez Casas, Juan (2006). *Historia del anarcosindicalismo español: epílogo hasta nuestros días* (en castelán) (5ª ed.). Madrid: LaMalatesta editorial. p. 88. ISBN 978-84-934762-1-2.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
[

Retrete
A **Organización Mundial do Retrete** (*World Toilet Organization*), con sede en Singapur é unha organización sen ánimo de lucro estabelecida co fin de mellorar as condicións a nivel mundial tanto do retrete coma do resto de elementos sanitarios. OMT (*WTO*) é así mesmo unha das poucas organización centradas no retrete e non nas augas residuais, as cales reciben maiores atencións e prestacións baixo o termo global de saneamento. Fundada en 2001 por 15 membros, en 2009 conta con máis de 150 distribuídos en máis de 50 países, que traballan co obxectivo común de erradicar os tabús e facilitar a sostibilidade do mundo do retrete e por extensión do saneamento.

Cumio Mundial do Retrete
------------------------

A Organización comezou a facer cumios no 2001.

* 2009 - Singapur
* 2008 - Macau, China
* 2007 - Nova Delhi, India
* 2006 - Moscova, Rusia
* 2005 - Belfast, Irlanda do Norte
* 2004 - Pequín, China
* 2003 - Taipei, Taiwán
* 2002 - Seúl, Corea do Sur
* 2001 - Singapur

Día Mundial do Retrete
----------------------

No 2001, a Organización Mundial do Retrete delarou 19 de novembro como día mundial do retrete.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* worldtoilet.org *(en inglés)*
|  **Suráfrica** |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Cores do equipo | Cores do equipo | Cores do equipo |
| Cores do equipo |
| Cores do equipo |
| **Na casa** |

 | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Cores do equipo | Cores do equipo | Cores do equipo |
| Cores do equipo |
| Cores do equipo |
| **Fóra** |

 |

 |
| Federación | Southafrican Roller Hockey Federation |
| Confederación: | FARS |
| Adestrador: |  |
| Capitán: |  |
| **Títulos mundiais** |
| **Mundial "A"** | - |
| **Mundial "B"** | - |

A **selección de hóckey a patíns masculina de Suráfrica** é o equipo que representa a Suráfrica nas competicións internacionais de hóckey a patíns en categoría masculina organizadas pola FARS ou polo CIRH. A selección surafricana depende da Southafrican Roller Hockey Federation (en galego *Federación Surafricana de Hóckey a patíns*), organismo fundado a principios dos anos '70. Actualmente a selección de Suráfrica é unha das mellores seleccións africanas xunto con Angola e Mozambique. O hóckey a patíns surafricano está a experimentar un notable progreso que se viu reflectido no Campionato do Mundo "B" de hóckey a patíns 2010, cando conseguiu chegar ata a final e asegurarse un posto no Campionato do Mundo "A" no 2011 por primeira vez na súa historia, ata aquela o mellor posto colleitado polos surafricanos fora un cuarto posto no Campionato do Mundo "B" do 2008 disputado na súa casa, quedándose ás portas de disputar o Mundial "A". Tamén no 2010 acadou o 7º posto na Copa América.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da Federación Surafricana de hóckey a patíns *(en inglés)*
A **Sociedad del Folklore Gallego** foi unha sociedade creada en 1881 na cidade da Coruña para estudar a cultura tradicional galega, incluíndo a música, cantigas, danzas, crenzas, costumes e lendas. A sociedade foi creada en imaxe da *Folk-lore Society* de Inglaterra e constituíu o precedente para a creación da Real Academia Galega en 1906.

Historia e características
--------------------------

A idea da creación da sociedade foi suxerida por Manuel Murguía quen, en varios artigos publicados ao longo de 1881, avogou pola creación dunha sociedade galega para a recompilación do saber e das tradicións populares, secundando así a idea do compostelán Antonio Machado Álvarez (pai do poeta Antonio Machado) creador e redactor das bases de El Folklore español. O 1 de febreiro de 1884 quedou inaugurada oficialmente baixo a presidencia da escritora Emilia Pardo Bazán, creándose un museo e unha biblioteca no antigo consulado da Coruña.

A condesa de Pardo Bazán fíxose cargo das actas e de dar a coñecer a sociedade no estranxeiro. Redactouse un cuestionario que constaba de oito apartados: Galicia y sus habitantes; Idioma y literatura populares de Galicia; Costumbres de Galicia; Fiestas y calendarios popular de Galicia; Creencias y supersticiones populares de Galicia; El trabajo y artes populares de Galicia; Conocimientos populares del jogar o ciencia del vulgo; e El mar.

Os membros da sociedade viaxaron por tódalas comarcas de Galicia, preguntándolle a xente ata as cousas máis triviais como a forma de cortar e peitear o cabelo. Pardo Bazán tomouse a sociedade moi en serio e dedicouse a anotar todo cando oia: os ditos, refráns, cantigas, lendas e tradicións. Como produto do seu entusiasmo e traballo e investigación naceu catro anos máis tarde en 1888 *De mi tierra*, escolma de artigos sobre o folclore galego.

O 25 de febreiro de 1894 ten lugar unha xuntanza na os membros da directiva e varios asociados, deciden refundar a sociedade baixo o nome de "Academia Gallega", constituíndo un antecedente da Real Academia Galega fundada no 1906.

Notas
-----

1. ↑  "A Academia Gallega e José Ruiz y Blasco, pai de Pablo Picasso". *Real Academia Galega*. Consultado o 2022-05-11.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Tolosana Lisón, Carmelo (2004): *Perfiles simbólico-morales de la cultura gallega*. Madrid, Akal.
* Carreño, Antonio (1991): *Actas do segundo congreso de estudios Galegos*. Vigo: Galaxia. ISBN 84-7154-805-4
* *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
A **ornitina** é un aminoácido que intervén no ciclo da urea. Contén un grupo amino na súa cadea lateral, e non é un aminoácido proteinoxénico, polo que non forma parte das proteínas. A ornitina acumúlase en cantidades anormais no corpo en casos de deficiencia de ornitina transcarbamilase.

No ciclo da urea
----------------

*Artigo principal**:* Ciclo da urea.
A función principal da ornitina no noso corpo é intervir no ciclo da urea, o cal elimina o exceso de nitróxeno do organismo. A L-ornitina é un dos produtos orixinados polo encima arxinase Este encima transforma a L-arxinina (un composto guanidinio) en urea e ornitina. Por tanto, a ornitina é un metabolito central no ciclo da urea. A ornitina recíclase e, en certa maneira, é un catalizador. No ciclo da urea o nitróxeno da ornitina permanece intacto, xa que os nitróxenos que incorpora a urea proceden do carbamoíl fosfato (fosfato-CONH2) e do aspartato.

Biosíntese de arxinina
----------------------

Lactamización da ornitina.
A ornitina non é un dos aminoácido codificados no código xenético, e, por tanto, non está implicada na síntese de proteínas. Porén, nos tecidos non hepáticos dos mamíferos, o principal uso que se lle dá á ornitina é a biosíntese de arxinina, o que fai que a ornitina sexa bastante importante como intermediario dos procesos metabólicos. Crese que non forma parte dos aminoácidos do código xenético porque os polipéptidos que contivesen ornitina desprotexida sufrirían unha lactamización espontánea.

Outras reaccións
----------------

A ornitina por acción da ornitina descarboxilase (E.C. 4.1.1.17), é o punto de partida para a síntese de poliaminas como a putrescina.

Nas bacterias, como *Escherichia coli*, a ornitina pode sintetizarse a partir do L-glutamato.

A ornitina é tamén o punto de partida para a biosíntese da cocaína, cando se descarboxila e despois é moi modificada polo citocromo P450.

Ciclo da urea. 1 L-ornitina  
2 carbamoíl fosfato  
3 L-citrulina  
4 arxininosuccinato  
5 fumarato  
6 L-arxinina  
7 urea  
 L-Asp L-aspartato  
CPS-1 carbamoíl fosfato sintetase I  
OTC Ornitina transcarbamilase  
ASS arxininosuccinato sintetase  
ASL arxininosuccinato liase  
ARG1 arxinase 1.

Notas
-----

1. ↑  PubChem compound Ornithine
2. ↑  ChemSpider L-Ornithine
3. ↑  Arthur L. Weber and Stanley L. Miller (1981). "Reasons for the Occurrence of the Twenty Coded Protein Amino Acids" (PDF). *J. Mol. Evol.* **17** (5): 273–284. PMID 7277510. doi:10.1007/BF01795749.
4. ↑  "Ornithine Biosynthesis". *School of Biological and Chemical Sciences, Queen Mary, University of London*. Arquivado dende o orixinal o 14-04-2012. Consultado o 20-05-2012. .

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q410198
* EBID: ID
* GEC: 0128247
* MAG: 2776796294

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 70-26-8
* ChEBI: 15729
* ChEMBL: CHEMBL446143
* ChemSpider: 6026
* DrugBank: 00129
* DTXSID: DTXSID00883219
* ECHA: 100.000.665
* HMDB: HMDB0000214
* IUPHAR: 725
* KEGG: D08302
* KNApSAcK: C00001384
* MeSH: D009952
* NCIt: C29611
* PubChem: 6262
* RxNorm: 7704
* UNII: E524N2IXA3

 |
**Ocean Software** foi unha compañía británica de software, un dos meirandes desenvolvedores europeos de software. Fundárona David Ward e Jon Woods a fins de 1983, tiña a súa sede na cidade de Manchester.

Historia e características
--------------------------

Ocean realizou ducias de xogos para unha gran variedade de ordenadores, ZX Spectrum, Commodore 64, Amstrad CPC, Atari ST, Amiga, PC e videoconsolas como NES e SNES.
Nos primeiros anos realizou sobre todo versións de xogos de máquinas recreativas para as que non precisaba licenza ao non ser copias exactas. Despois realizou conversións con licenza de xogos de máquinas recreativas de filmes. A fins de 1984 adquiriu a compañía Imagine Software xa que non podían lanzar tantos produtos como demandaba o mercado cunha única empresa. En 1998 Infogrames adquiriu Ocean por 100.000.000 de libras, o último programa en saír co nome de Ocean foi GT 64: Championship Edition para Nintendo 64

Videoxogos
----------

* The Chinese Juggler, 1984
* Hunchback, 1984, foi o primeiro arcade de salón en ser convertido ó ordenador baixo licenza
* Gilligan's Gold, 1984, versión de Bag-Man
* Eskimo Eddie, 1984, versión de Pengo
* Moon Alert, 1984, versión de Moon Patrol
* Daley Thompson's Decathlon, 1984
* Street Hawk, 1986
* Batman the Movie, 1989
* Addams Family, 1992
* Beach Volley, 1992

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1408498
* WorldCat
* VIAF: 149147268
* MusicBrainz: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ocelo.
Exemplar de *Mycalesis patnia* mostrando ocelos de distintos tamaños nas súas ás.
Exemplares de *Chaetodon capistratus* cun ocelo na cola para despistar predadores.
Un **ocelo** é unha mancha arredondada e moitas veces multicolor, con aparencia dun ollo, que presentan algunhas especies de peixes, bolboretas, réptiles e aves. A súa función biolóxica asóciase co mimetismo.

Desenvolvemento dos ocelos
--------------------------

O estudo do desenvolvemento dos ocelos foi un dos campos máis sobresalientes da bioloxía do desenvolvemento e a evo-devo. Fred Nijhout mostrou que a posición dos ocelos se decide no estadio de eiruga e que os patróns concéntricos son inducidos por un organizador (chamado foco) localizado no centro do ocelo en desenvolvemento.

Estudados desde as orixes da ciencia biolóxica, os fenómenos de asimilación de formas ou de enmascaramentos destinados á protección de individuos ou de especies quedaron englobados baixo o termo de mimetismo a raíz da publicación en 1817 dun compendio de entomoloxía dos británicos W. Spence e W. Kirloy.

Notábeis investigadores do século XIX, como Henry Walter Bates e Alfred Russel Wallace, realizaron posteriormente achegas que permitiron o desenvoilvemento dos estudos sobre o fenómeno.

O mimetismo é a propiedade de determinados organismos de reproduciren no seu aspecto e cor o doutras especies diferentes ou o do ambiente en que viven, o que lles proporciona unha vantaxe selectiva fronte ás especies que carecen deste mecanismo. Así, algúns insectos non picadores presentan unha coloración en bandas negras e amarelas típicas de certas avespas, feito que lles garante a protección fronte a un bo número de predadores que asocian ditos caracteres cromáticos cos dunha especie que resulta perigosa e á que é preferíbel non molestar.

O artificio non evita que unha determinada cantidade de individuos da especie que posúe mimetismo morra vítima dos predadores no período xuvenil destes últimos, cando aínda non aprenderon a diferenciar cales son as especies adecuadas para a súa alimentación e cales non convén atacar.

Galería
-------

* Ocelos da cola do pavón machoOcelos da cola do pavón macho
* Ocelos do lagarto arnalOcelos do lagarto arnal
* Lacerta agilis*Lacerta agilis*
* Astronotus ocellatus*Astronotus ocellatus*
* Sardinops sagax*Sardinops sagax*
* Junonia almana*Junonia almana*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ocelo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Mimetismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q760306
* EBID: ID
* MAG: 3408121

 |
|  **Suíza** |
| --- |
| A selección no mundial de 2007. |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Cores do equipo | Cores do equipo | Cores do equipo |
| Cores do equipo |
| Cores do equipo |
| **Na casa** |

 | 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Cores do equipo | Cores do equipo | Cores do equipo |
| Cores do equipo |
| Cores do equipo |
| **Fóra** |

 |

 |
| Federación | Fédération Suisse de Rink-Hockey (en francés)Schweiz Rollhockey-Verband (en alemán) |
| Confederación: | CERH |
| Adestrador: | Juan Antonio "Nene" Zabalia |
| Capitán: |  |
| **Títulos mundiais** |
| **Mundial "A"** | - |
| **Mundial "B"** | - |

A **selección de hóckey a patíns masculina de Suíza** é o equipo que representa a Suíza nas competicións internacionais de hóckey a patíns en categoría masculina. A pesar de ser a selección que máis veces participou no Campionato de Europa xunto con Inglaterra (47 participacións cada unha), e ter competido nos campionatos non oficiais de 1924 e 1925, disputados en Montreux (Suíza), a selección helvética non conseguiu nunca ningún título continental pese a ter xogado as finais de 1937 na que caeu fronte á gran dominadora durante os primeiros anos da competición, Inglaterra; e unha última final no 2006 na que caeu por 2 goles a 0 fronte á gran dominadora do hóckey europeo e mundial no novo milénio, España. Á parte destas dúas finais, o cadro helvético subíuse catro veces máis ao podio continental ao conseguir catro terceiros postos (1927, 1931, 1934 e 1950). Nos Campionatos do Mundo, tanto no A como no B, o seu mellor resultado foi o subcampionato, conseguindo no 2007 o do Mundial A fronte a España (perdendo por 8 a 1), e dous do Mundial B en 1988 e 1990 logo de perder as finais fronte a Colombia e Brasil respectivamente. Cómpre destacar tamén o terceiro posto logrado polos suízos no Mundial A de 1950.

Equipo
------

Estes foron os xogadores convocados para o Europeo de Wuppertal (Alemaña) de 2010:

| **Nº** | **NOME** | **POSICIÓN** |
| --- | --- | --- |
|
| 1 | Guillaume Oberson | Porteiro |
| 2 | Simon Von Allmen | Defensa |
| 3 | Jordi Ortola | Defensa |
| 4 | Ivan Ruggiero | Defensa |
| 5 | Andreas Munger | Defensa |
| 6 | Hanes Wegmueller | Dianteiro |
| 7 | Pascal Kissling | Dianteiro |
| 8 | Marzio Vanina | Dianteiro |
| 9 | Dominik Wirth | Dianteiro |
| 10 | Daniel Dietrich | Porteiro |

* **Adestrador:** Juan Antonio "Nene" Zabalia
* **Asistente:** Franziscio "Kiko" Mata Morales

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 28 de outubro de 2010. Consultado o 11 de febreiro de 2011.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da Fédération Suisse de Rink-Hockey / Schweiz Rollhockey-Verband *(en francés)* *(en alemán)*