recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **etimoloxía popular** é o establecemento da orixe dunha palabra baseándose nas crenzas e nas opinións de xente non especializada na ciencia da etimoloxía. As etimoloxías populares danse na maioría de idiomas.

Características
---------------

Armas do rei de *Galyce* no *Armorial Segar* (século XIII).
As etimoloxías populares adoitan ser falsas etimoloxías. Con todo, algunha delas queda recollida ou mesmo establecida oficialmente. De feito, o escudo de Galicia pode ter a súa orixe nunha destas etimoloxías populares: a súa primeira aparición, nun armorial do século XIII, débese talvez a unha falsa interpretación de Galicia como Calice (cáliz). Outra posible etimoloxía popular ten a ver co topónimo de Santiago de Compostela, interpretado falsamente como *Campus Stellae* cando a súa orixe está no máis que probábel *Compositella*.

En lingüística histórica, a etimoloxía popular refírese á variación en pronuncia ou en transliteración dunha palabra ao longo do tempo.

Fonte e influencia das etimoloxías populares
--------------------------------------------

Son diversas as razóns que explican a existencia de etimoloxías populares. Algunhas son interpretacións razoábeis de evidencias que resultan falsas, como cando noutros tempos se asociaba *Galicia* á *Galia*. Outras veces, son intentos de oficializarlle unha orixe distinguida a un lugar ou liñaxe (*Galegos* < *Gálatas* ou *Galileos*; de aí tamén procede o uso medieval de "corónica" por *crónica*, por ser relativa á "coroa [e ó rei]", non á "cronoloxía"). En moitos casos a orixe dunha palabra está nunha lingua que os falantes actuais descoñecen. Mesmo os especialistas adoitan propor orixes plausíbeis para palabras que co tempo se demostran falsas.

Notas
-----

1. ↑  Cabeza Quiles, F.: *Toponimia de Galicia* (2008). Páx. 119.
2. ↑  Sihler, Andrew L. (2000). *Language History: an introduction*. John Benjamins. pp. 86–88.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Anatoly Liberman (2005). *Word Origins ... and How We Know Them: Etymology for Everyone*. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-516147-2.
* Adrian Room (1986). *Dictionary of True Etymologies*. Routledge & Kegan Paul. ISBN 0-7102-0340-3.
* David Wilton (2004). *Word Myths: Debunking Linguistic Urban Legends*. Oxford University Press. ISBN 0-19-517284-1.
* Ghil'ad Zuckermann (2003). *Language Contact and Lexical Enrichment in Israeli Hebrew*. Houndmills: Palgrave Macmillan. (Palgrave Studies in Language History and Language Change, Series editor: Charles Jones). ISBN 1-4039-1723-X.

### Ligazóns externas

* *(en inglés)* Folk etymologies
* *(en inglés)* Richard Lederer, Etimoloxías orais e populares en Internet
* *(en inglés)* Etimoloxías populares para orixes de frases
* *(en inglés)* EtymologyOnLine - Exemplos de etimoloxías falas e verdadeiras

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q109964
* BRE: 2249536
* EBID: ID
* GEC: 0182145
* GND: 4400308-0
* MAG: 2779643390

 |
**HIVToolbox** é unha aplicación de Internet que axuda ós científicos a identificar e desenvolver novas hipóteses e facilita a interpretación de experimentos, co obxectivo de axudar ós científicos a comprender mellor o VIH, o virus que causa a SIDA, e identificar novos obxectivos potenciais de medicinas.

A información sobre o VIH inclúe as diferentes partes das proteínas do VIH, moitas veces referidas como dominios. As rexións máis pequenas das proteínas chamadas minimotivas tamén están presentes nas proteínas do VIH. Estes minimotismos, tamén chamados motivos lineais curtos, codifican diferentes funcións moleculares nas proteínas do VIH. HIVtoolbox é unha aplicación de Internet que sae dunha base de datos MySQL deseñada para integrar datos do VIH para secuencias de proteínas derivadas de diferentes illados, estruturas de proteínas, dominios de proteínas, interaccións proteína-proteína, elementos funcionais en proteínas e minimotos coñecidos e previstos da base de datos Minimotif Miner. Tamén se inclúen outros aminoácidos implicados en funcións moleculares como a catálise, a dimerización, etc. A base de datos para o programa tamén contén a conservación de aminoácidos calculada para todas as proteínas do VIH. Isto axuda a identificar as rexións do virus que non cambian, polo que se cre que representan rexións importantes. O segundo lanzamento de HIVToolbox, HIVToolbox2 tamén contén información sobre a localización das proteínas nas que se unen diferentes medicamentos contra o VIH e a súa relación espacial coas mutacións que xorden no VIH e fan que o virus sexa resistente á medicina.

Notas
-----

1. ↑  Sargeant, David; Deverasetty, Sandeep; Luo, Yang; Baleta, Angel V.; Zobrist, Stephanie R.; Rathnayake, Viraj; Tusso, Jacqueline C.; Vyas, Jay; Muesing, Mark A.; Schiller, Martin R. (2011). "HIVToolbox, an integrated web application for investigating HIV". *PLoS ONE* **6** (5): e20122. Bibcode:2011PLoSO...620122S. PMC 310207. PMID 21647445. doi:10.1371/journal.pone.0020122.
2. ↑  
Kadaveru, Krishna; Vyas, Jay; Schiller, Martin R. (2008). "Viral infection and human disease - insights from minimotifs". *Frontiers in Bioscience* **13** (13): 6455–71. PMC 2628544. PMID 18508672. doi:10.2741/3166.
3. ↑  
Rajasekaran, Sanguthevar; Balla, Sudha; Gradie, Patrick; Gryk, Michael R.; Kadaveru, Krishna; Kundeti, Vamsi; MacIejewski, Mark W.; Mi, Tian; Rubino, Nicholas (2009). "Minimotif miner 2nd release: a database and web system for motif search". *Nucleic Acids Research* **37** (Database issue): D185–90. PMC 2686579. PMID 18978024. doi:10.1093/nar/gkn865.
4. ↑  
Balla, Sudha; Thapar, Vishal; Verma, Snigda; Luong, ThaiBinh; Faghri, Tanaz; Huang, Chun-Hsi; Rajasekaran, Sanguthevar; del Campo, Jacob J; Shinn, Jessica H; Mohler, William A; Maciejewski, Mark W; Gryk, Michael R; Piccirillo, Bryan; Schiller, Stanley R; Schiller, Martin R (2006). "Minimotif Miner, a tool for investigating protein function". *Nature Methods* **3** (3): 175–177. PMID 16489333. doi:10.1038/nmeth856.
**Taras Senkiv**, O.M. (en ucraíno: *Тарас Сеньків*), nado o 3 de xullo de 1960 en Bilobozhnytsia (distrito de Chortkiv, rexión de Ternopil, RSS de Ucraína), é un relixioso grecocatólico ucraíno da Orde dos Mínimos, bispo de Stryi dende o 2 de abril de 2014.

Traxectoria
-----------

Taras Senkiv naceu nunha familia de grecocatólicos clandestinos de Ucraína Occidental. Aos 17 anos se uniu a un seminario teolóxico clandestino, ao tempo que traballaba en varias ocupacións.

O 28 de maio de 1982 foi ordenado sacerdote en segredo polo bispo Pavlo Vasylyk, e exerceu o seu ministerio entre os fieis da "Igrexa das Catacumbas" até 1989, principalmente no occidente ucraíno. Entre 1989 e 1992 foi deán de Chortkiv, e entre 1992 e 2000 ampliou os seus estudos teolóxicos no Seminario Teolóxico de Olomouc (en Chequia) e na Universidade Palacký. Entre 2001 e 2002 foi sincelo da eparquía de Buchach. O 15 de febreiro de 2002 ingresou na Orde dos Mínimos en Italia, facendo os seus votos o 1 de outubro de 2006. 

O 22 de maio de 2008 foi nomeado bispo auxiliar de Stryi, recibindo o 20 de xullo a consagración episcopal de mans do arcebispo maior de Lviv Liubomyr Huzar. O 20 de xaneiro de 2010 foi nomeado administrador apostólico da eparquía, e o 2 de abril de 2014 bispo diocesano da mesma.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2393957
* Catholic-Hierarchy: senkiv

 |
**Lucidio Vimaraniz**, finado c.922, foi un nobre galego-portugués e o segundo conde de Portucale, dende 873 ata a súa morte.

Traxectoria
-----------

Á morte do seu pai Vímara Pérez, o rei Afonso III confírelle o goberno do condado. Case non se sabe nada sobre o goberno de Lucidio, o que quizais indique a súa escasa participación na loita contra os mouros, que nesta zona estaba sendo protagonizada por Hermenexildo Gotérrez. 

Nun documento, chámaselle "señor dos colonos de Negrelos", sobre o que os historiadores conclúen que o conde continúa coa política colonizadora do seu pai.[]

Suponse que cara ao 895, Afonso III transfire o goberno do condado ao conde da recentemente conquistada Coímbra, Hermenexildo, quen capturara ao duque de Galicia rebelde Vitiza en 894. Hermenexildo gobernou Portucale ata polo menos o 7 de maio de 899, cando se emite a última carta asinada por el. Existe tamén a teoría de que o goberno do condado fose conxunto entre ámbolos condes.

Lucídio gobernou como tenente de parte do territorio de Lugo no 910, e no 911 aparece como *previsor* en Dume. Lucídio era membro da corte e como tal confirmou varias cartas reais entre o 887 e o 917.

Nunha carta de 927 firmada por Sancho I Ordóñez, Lucidio é mencionado como o antigo propietario de terras na diocese de Santiago de Compostela, pero non deixa claro se Lucidio xa estaba morto ou seguía vivo.[]

Familia
-------

Aínda que o seu parentesco non está confirmado tódolos historiadores coinciden en que, debido ao seu pratonímico pouco común, foi o fillo de Vímara Pérez.

Casou con Gudilona Menendiz, aínda que o seu parentesco tampouco está confirmado o historiador António Fernandes Almeida cre que probablemente fose a filla de Hermenexildo Gotérrez e Hermesinda Gatóniz, pero José Mattoso puntualiza que non hai probas suficientes para sustentar esa relación. Os dous aparecen xuntos en 915 donando *Fermoselhe* á Catedral de Coímbra. Foron pais de:

* Tedón Lucídiz.
* Vermudo Lucídiz.
* Aloito Lucídiz, esposo de Munia Díaz.
* Rodrigo Lucídiz.
* Sueiro Lucídiz.

Notas
-----

1. 1 2 3  Sáez, Emilio (1947). "Los ascendientes de San Rosendo: notas para el estudio de la monarquía astur-leonesa durante los siglos IX y X". *Hispania: revista española de Historia*. OCLC 682814356.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Mattoso, José (1981). "As famílias condais portucalenses dos séculos X e XI". *A nobreza medieval portuguesa, a família e o poder* (Editorial Estampa). OCLC 8242615.
3. ↑  Herculano, Alexandre (1868). "Portugaliae Monumenta Historica: Diplomata et chartae" **1**. Academia de Ciencias de Lisboa. OCLC 504624362.

|  |
| --- |
| Lucidio Vimaraniz **Casa de Portucale****Nacemento:** c.840  **Falecemento:** c.922 |
| Aristocracia galega |
| Precedido por**Vimara Pérez** | **Conde de Portucale**873 – 895 ou c.922 
 | Sucedido  por**Hermenexildo Gotérrez** |
|
**Mark Garrow**, M.I.C. nado o 2 de abril de 1955 en Wilbraham e finado o 19 de outubro de 2007 en Stockbridge, foi un sacerdote católico latino estadounidense, xeneral da Congregación dos Padres Marianos entre 1999 e 2005.

Traxectoria
-----------

Despois da súa ordenación sacerdotal o 29 de decembro de 1984, foi mestre superior de novizos en Brookeville, Maryland, e prefecto de formación da provincia de Santo Estanislau Kostka.

Entre os anos 1993 e 1999 foi membro do Consello Xeral da Congregación dos Padres Marianos, e foi o prefecto xeral de formación. Entre os anos 1999 e 2005 foi o xeneral superior da súa congregación. Mentres exercía como xeneral, dirixiu o proceso de fusión das dúas provincias americanas da orde.

En 2006 foi elixido primeiro provincial da Provincia da Santísima Virxe María, Nai da Misericordia, establecida en 2005 nos Estados Unidos de América. Mantivo este cargo ata a súa morte por cancro en 2007.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Przełożeni Generalni Zgromadzenia Księży Marianów" [Superiores Xenerales da Congregación dos Padres Marianos]. *Congregación dos Padres Marianos (padrimariani.org)* (en polaco). Arquivado dende o orixinal o 05 de outubro de 2018. Consultado o 18 de xaneiro de 2021.

| Dignidades da Igrexa católica |
| --- |
| Predecesor:**Adam Boniecki** |  **Xeneral da Congregación dos Padres Marianos** 1999 - 2005 | Sucesor:**Jan Rokosz** |
A **mostraxe polarizada**, ás veces tamén chamada **nesgo de mostraxe** ou **erro de mostraxe**, é unha distorsión que se introduce debido á forma de seleccionar a mostra. Refírese á distorsión dunha análise estatística, debido ao método de recollida de mostras. Se non se ten en conta o nesgo da mostraxe, é posíbel que algunhas conclusións propostas sexan erróneas. En estatística, o nesgo de mostraxe é un nesgo no que se recolle unha mostra de tal xeito que algúns membros da poboación prevista teñen unha probabilidade de mostraxe menor ou maior que outros. Resulta unha mostra nesgada, unha mostra non aleatoria, dunha poboación (ou factores non humanos) na que non todos os individuos, ou casos, tiñan a mesma probabilidade de seren seleccionados. Se isto non se ten en conta, os resultados poden atribuírse erroneamente ao fenómeno estudado en lugar do método de mostraxe.

Un exemplo é dicir que "o comunismo é o réxime máis aceptado", cando a enquisa só se realiza entre membros dos partidos comunistas. O resultado non ten ningunha base e, polo tanto, é falso. As enquisas efectuadas en varios sitios de Internet son outro exemplo de investigación que corre o risco de polarizarse. As persoas que responden a estas enquisas son principalmente persoas que estaban interesadas no tema e decidiron responder, e non unha cantidade significativa da poboación total.

Outro exemplo. En medicina, un erro na elección dos individuos ou grupos para participaren nun estudo. O ideal sería que os suxeitos dun estudo sexan moi similares entre si e coa poboación máis numerosa da que se derivan (por exemplo, todos os individuos coa mesma enfermidade ou condición). Se hai diferenzas importantes, é posible que os resultados do estudo non sexan válidos.

Notas
-----

1. ↑  Tao Le, Vikas Bhushan, Juliana Tolles & Neil Vasan (2009): *First Aid for the USMLE Step 1, 2010*. Nova York: McGraw Hill Professional. ISBN 978-0-0716-3340-6.
2. ↑  Medical Dictionary – 'Sampling Bias' Arquivado 10 de marzo de 2016 en Wayback Machine. Consultado o 11 de xaneiro de 2021.
3. ↑  TheFreeDictionary – biased sample Consultado o 11 de xaneiro de 2021.
4. ↑  selection bias en NCI Dictionaries. Cinsutado o 11 de xaneiro de 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2725298
* JSTOR: sampling-bias
* MAG: 75917345

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La Raza.
***La Raza*** foi unha revista editada en Santiago de Compostela en 1918.

Historia e características
--------------------------

Apareceu o 5 de febreiro de 1918, cunha periodicidade quincenal. Foi continuadora de *Maruxa*. Revista literaria, cada número constaba de vinte páxinas e imprimíase na tipografía de *El Eco Franciscano*. O seu director foi Marino López Blanco e posteriormente José Gómez Posada-Curros, e entre os seus colaboradores estivo Jaime Solá. Centrada na defensa da relixión e a patria, no primeiro número definíase: "Nuestros ideales: religión, belleza, patria. ¡Queremos un regionalismo sano y puro dentro de la gran unidad española!". Publicou artigos, información, notas de sociedade, poesías, contos e publicidade en seccións fixas como "De sociedad", "Dardos" ou "Información". Estaba financiada polos alemáns para facer propaganda da causa xermanófila.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pérez Pais, M.ª del Carmen; et al. (2005). "Raza, La". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
**Andrew Boylan**, C.SS.R. nado o 1 de agosto de 1842 no condado de Cavan (Irlanda) e finado o 27 de marzo de 1910, foi un relixioso redentorista católico latino irlandés, bispo de Kilmore dende 1907 até o seu pasamento.

Traxectoria
-----------

Naceu o 1 de agosto de 1842 en Tonylion ou en Kilnalec, localidades da parroquia de Crosserlough, ou na parroquia de Kilmore; as dúas parroquias no condado de Cavan. O 31 de marzo de 1867 foi ordenado sacerdote diocesano, e durante algúns anos foi ecónomo do seminario de Maynooth. O 15 de outubro de 1888 profesou como membro da Congregación do Santísimo Redentor en Dundalk.

En 1898 foi nomeado primeiro superior da nova provincia de Irlanda dos redentoristas. En 1906 dirixiu a fundación da primeira casa dos redentoristas en Filipinas, na cidade de Opon.

En 1907 foi nomeado bispo de Kilmore. Recibiu a consagración episcopal o 19 de maio do mesmo ano, de mans do cardeal e arcebispo de Armagh Michael Logue, e tendo como co-consagradores principais ao bispo de Ardagh Joseph Hoare e ao bispo de Down e Connor Henry Henry. Finou no cargo o 25 de marzo de 1910.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Boland, S. J. (1987). *A Dictionary of the Redemptorists*. Roma: Collegium S. Alfonside Urbe. pp. 47–48.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16043450
* Catholic-Hierarchy: boylana

 |
**Ēmmanowel Dabaġyan**, I.C.P.B. (en armenio: *Էմմանուել Դաբաղյան*), nado o 26 de decembro de 1933 en Alepo (República Siria) e finado o 13 de setembro de 2018 en Beirut (Líbano) foi un relixioso siro-armenio, arcebispo católico armenio de Bagdad entre 2007 e 2017.

Traxectoria
-----------

Naceu o 26 de decembro de 1933 en Alepo (República Siria). Entrou no Instituto do Clero Patriarcal de Bsumar, completou os estudos de Filosofía e Teoloxía na Pontificia Universidade Gregoriana, e o 25 de decembro de 1967 foi ordenado sacerdote. Posteriormente exerceu diversos encargos como director dun orfanato, reitor dos seminarios menores de Bsumar e Alepo, párroco en Beirut, e párroco en Skhvilisi (Xeorxia). En 2003 foi nomeado párroco de Tbilisi, responsable do seminario, e *synkellos* para Xeorxia do ordinariato católico armenio de Europa oriental.

O 13 de setembro de 2006 foi elixido arcebispo de Bagdad polo Sínodo da Igrexa católica armenia, sendo confirmado no cargo o 26 de xaneiro de 2007 polo papa Bieito XVI. Recibiu a ordenación episcopal de mans do patriarca Narsés Pedro XIX Tarmouni o 4 de agosto do mesmo ano.

Permaneceu no cargo até que se retirou o 9 de outubro de 2017. Volveu entón ao convento do seu instituto en Beirut, no Líbano, onde finou o 13 de setembro de 2018.

Notas
-----

1. ↑  Tamén *Emmanuel Dabbaghian*.
2. 1 2 3 4 5  Sala Stampa della Santa Sede, ed. (26 de xaneiro de 2007). "RINUNCE E NOMINE". *Bollettino della Sala Stampa della Santa Sede* (en italiano).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q123837
* Catholic-Hierarchy: dabb

 |
**eBiblio** é un servizo que fai posible o préstamo de contidos dixitais a todos os usuarios con carné das bibliotecas públicas. Pódese acceder a estes contidos a través de diferentes dispositivos dixitais: ordenadores persoais, *e-books*, tabletas ou teléfonos intelixentes. O servizo promoveuno o Ministerio de Educación, Cultura e Deporte, en colaboración coas comunidades autónomas e ofrece a posibilidade de prestar libros electrónicos, así como prensa diaria, publicacións periódicas e audiolibros.

Servizo e requisitos de funcionamento
-------------------------------------

En canto ao servizo, é accesible 24 horas ao día, 365 días ao ano. Require dispor dun dispositivo de lectura compatible cos formatos de publicación e acceso a Internet, ademais de carné de biblioteca, así como correo electrónico.

Facilita o acceso no catálogo de títulos para escollelos para o préstamo en formato dixital (ePUB e PDF), para ser lidos en calquera dispositivo electrónico.

A través da páxina web de eBiblio de cada comunidade o usuario pode navegar entre unha variada oferta de contidos ou proceder á busca dunha obra por título, autor, materia, ISBN, etc. Unha vez localizada a obra escollida, pode acceder á información sobre a mesma e coñecer a súa dispoñibilidade (inmediata ou en reserva).

Este servizo permite as opcións de devolución normal, rápida, renovación e cancelación de reserva. Respecto á devolución, disponse dun prazo de 21 días naturais. Unha vez prestado, permítese restituír o préstamo en dúas horas, sen consumir a licenza. Despois de consumir os días de licenza, o libro electrónico deixa de estar accesible nos dispositivos. Cada usuario obtén unha conta na cal se lle facilita o seguimento dos seus libros prestados e reservas.

O 8 de outubro de 2015 houbo algúns cambios na plataforma tecnolóxica de préstamo de libros electrónicos cunha app propia para Android e para iOS.

Notas
-----

1. ↑   «eBiblio: servicio de préstamo de libros electrónicos».
2. ↑  "Guía de uso de EBiblio Galicia" (PDF). *rbgalicia.xunta.gal*. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 20 de abril de 2023. Consultado o 20 de abril de 2023.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* GaliciaLe

### Ligazóns externas

* eBiblio de Galicia
* eBiblio en distintas comunidades autónomas, Ministerio de Educación, Cultura e Deporte.
* eBiblio en Google Play
* Rede de Bibliotecas Públicas
* GaliciaLe
* Rede de Bibliotecas Públicas de Galicia
Coordenadas: 60°26′32″N 22°17′23″L﻿ / ﻿60.44222, -22.28972

O **Kupittaan monitoimihalli** coñecido dende 2022 como **Rajupaja Areena** por motivos de patrocinio, é un pavillón multipropósito situado no distrito de Kupittaa da cidade de Turku (Finlandia).

O pavillón foi inaugurado no outono de 2006 no lugar onde se encontraba un estadio de hóckey sobre xeo anterior, inaugurado en 1973 e con capacidade para unhas 5 500 persoas. O Kupittaan monitoimihalli ten capacidade para 2 985 persoas. e nel xogan os seus partidos como locais o TuTo da liga Mestis, o equipo feminino do TPS que compite na Naisten Liiga, entre outros. Ademais no antigo estadio xogou os seus partidos como local o principal equipo de hóckey sobre xeo da cidade, o TPS dende 1973 ata o seu traslado ao Gatorade Center en 1990.

Notas
-----

1. ↑  "Kupittaan monitoimihallista Rajupaja Areena". *aamuset.fi* (en finés). 4 de agosto de 2022. Consultado o 26 de novembro de 2022.
2. 1 2  "TUTO Hockey" (en finés). Mestis.fi. Consultado o 26 de novembro de 2022.
3. 1 2  "Rajupaja Areena" (en finés). rajupajaareena.fi. Consultado o 26 de novembro de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Kupittaan monitoimihalli Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en finés)*

* Portal:Hóckey sobre xeo
* Portal:Finlandia
O **Ilyushin I-21**, tamén coñecido como **TsKB-32**, foi un caza monomotor dun só asento producido na URSS en 1936-37 en resposta a unha especificación do goberno.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

O era un monoplano en voladizo totalmente metálico de á baixa con tren de aterraxe retráctil e cabina pechada. As ás estaban marcadamente afiadas con bordos de saída rectos, o que introducía un certo grao de frecha no bordo de ataque. Dous motores V-12 refrixerados por líquido Mikulin AM-34RNF (tamén escritos AM-34FRN) modificados especialmente proporcionaban a potencia a través dunha caixa de cambios non redutora, que se usaba só para elevar a liña de pulo e permitir o uso de patas máis curtas do tren de aterraxe.

A refrixeración do motor do primeiro prototipo utilizaba un sistema evaporativo que prescinde de radiadores e usaba condensadores integrados na superficie da sección central da á. O segundo prototipo estaba equipado cun sistema de refrixeración convencional que utilizaba refrixerante de etilenglicol e un radiador retráctil. As probas de voo comezaron pero pronto demostraron que o sistema de refrixeración por evaporación era inadecuado, e tanto o motor como a sección central da á sobrequentábanse. Ilyushin tamén era moi consciente da vulnerabilidade do sistema a danos de combate, pero o GUAP ordenoulle utilizar este sistema. O desenvolvemento detívose en 1939 e a designación I-21 foi reutilizada para o Pashinin I-21.

Variantes
---------

*Datos de:'*OKB Ilyushin

TsKB 32
(primeiro prototipo do I-21) con refrixeración por evaporación
TsKB 52
(segundo prototipo do I-21) cun sistema de refrixeración convencional que utilizaba refrixerante de etilenglicol, non completado debido a problemas coa entrega do motor.

Notas
-----

1. 1 2 3  Gordon, Yefim. (2004). *OKB Ilyushin*. Londres: Ian Allan. pp. 13-14
2. 1 2  Gunston, Bill (1995). *The Osprey encyclopedia of Russian aircraft: 1875 - 1995*. Londres: Osprey Aerospace. ISBN 978-1-85532-405-3.
O **de Havilland DH.114 Heron** foi un pequeno avión de pasaxeiros catrimotor británico que voou por vez primeira o 10 de maio de 1950. Desenvolveuse a partir do bimotor de Havilland Dove, cunha fuselaxe alongada e dous motores máis. Deseñouse como un monoplano de á baixa convencional resistente con tren de triciclo que podía ser usado en rutas rexionais e de proximidade. Fabricáronse un total de 149 aparellos e exportouse a uns 30 países. O Heron posteriormente foi a base para varias conversións, como o Riley Turbo Skyliner e os Saunders ST-27 e ST-28.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

Nas últimas etapas da segunda guerra mundial, o fabricante aeronáutico de Havilland comezou o desenvolvemento dun novo avión bimotor de pasaxeiros pequeno, o DH 104 Dove, destinado a substituír o anterior Dragon Rapide e que pronto resultou ser un éxito. Como desenvolvemento adicional, a empresa basicamente ampliou o Dove; alongouse a fuselaxe para conseguir espazo para máis pasaxeiros ou carga, e incrementouse a envergadura para instalar dous motores máis. O Heron tiña unha construción totalmente metálica, e foi presentada como un deseño convencional; a aeronave resultante podería usar moitas das pezas deseñadas orixinalmente para o Dove, simplificando así a loxística das compañías aéreas que usaban os dous tipos.

Fíxose énfase na robusta simplicidade para producir un avión económico para rutas de etapas curtas a medias en áreas illadas e remotas que non posuían aeroportos modernos. O Heron foi deseñado cun tren de aterraxe fixo e motores Gipsy Queen 30, que carecían de engrenaxes e sobrealimentadores potencialmente pouco fiables.

O prototipo Heron, co rexistro G-ALZL, realizou o seu primeiro voo con Geoffrey Pike nos controis o 10 de maio de 1950. O avión non estaba pintado nese momento, e despois de 100 horas de probas presentouse ao público o 8 de setembro de 1950 no Salón Aeronáutico de Farnborough, aínda brillando no seu estado de metal pulido. En novembro, o prototipo recibiu o seu certificado formal de aeronavegabilidade británico e voou a Khartún e Nairobi para probas tropicais. 

O prototipo foi entón pintado e equipado como demostrador da compañía, e foi probado pola British European Airways en 1951 nas súas rutas escocesas. Tras a conclusión exitosa das probas do prototipo como avión rexional, comezou a produción en serie do Heron. As primeiras entregas foron para NAC, a New Zealand National Airways Corporation (máis tarde parte de Air New Zealand).

O prezo básico dun novo Heron en 1960 era de 60 000 libras esterlinas, sen contar a radio.

Notas
-----

1. ↑  "De Havilland DH114 Heron". *BAE Systems* (en inglés). Consultado o 2020-12-04.
2. ↑  Jackson, A.J. *British Civil Aircraft Since 1919, Volume 2*. London: Putnam & Company, 1973. ISBN 0-370-10010-7
3. ↑  "D.H.I 14 Heron 1 and 2". *Flight Global*. Archived from the original on 12 de maio de 2013. Consultado o 4 de abril de 2024.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q176111
* LCCN: sh85060450

 |
O **Club Deportivo Universidad de Granada** é unha entidade polideportiva vencellada á Universidade de Granada con seccións de rugby masculino e feminino, de voleibol masculino e feminino, de balonmán feminino e de natación. Entre as súas instalacións conta cun campo de rugby e un pavillón no Campus Universitario de Fuentenueva, e cun pavillón no Campus Universitario de Cartuja.

Balonmán
--------

A sección feminina de balonmán do CDU compite na segunda división nacional, a División de Honra Prata.

Natación
--------

A sección de natación do CDU Granada naceu en 1996 e ó pouco tempo uniuse coa Asociación Cultural y Deportiva Estrella de las Nieves, dando como resultado o Club Deportivo Estrella de las Nieves. Coas instalacións da universidade e uns 100 deportistas é un dos clubs de natación de referencia en Andalucía.

Rugby
-----

Campo de rugby de Fuentenueva.
A sección de rugby do CDU Granada naceu en 1969 e ten competido na máxima categoría a nivel nacional durante cinco tempadas: 1978/79, 1979/80, 1980/81, 1998/99 e 1999/00. Así e todo, a maioría da súa historia ten competido na segunda categoría do rugby español. Na tempada 2015/16 o equipo sénior masculino descendeu a categorías rexionais, de xeito que en 2016/17 tanto a sección masculina como a feminina participarán na primeira división andaluza. O CDU Granada Rugby xoga os seus encontros como local no Campo de rugby de Fuentenueva, sito no centro da cidade, a carón da estación de ferrocarril de Granada. O campo carece de bancadas agás nun dos fondos.

Voleibol
--------

As seccións masculina e feminina de voleibol do CDU Granada estiveron situadas nas primeiras categorías a nivel nacional nos últimos anos. O equipo feminino xogou na Superliga entre 1994/95 e 2005/06 acadando dous subcampionatos de liga (1998 e 2001) e tres terceiros postos. O equipo masculino tamén xogou na Superliga até 2008, ano no cal a universidade tomou a decisión de renunciar a todo tipo de profesionalismo dentro do club, apostando por un modelo formativo. Malia iso, a sección feminina compite no grupo B da Superliga 2, e dicir, na segunda división do voleibol feminino nacional.

Notas
-----

1. ↑  Web do CDU Granada Natación *(en castelán)*
2. ↑  Lodeiro desmantela el Club Deportivo Universidad, artigo en Granada Hoy. *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial CDU Granada *(en castelán)*
**Nieuport & General Aircraft Company Ltd** foi un fabricante de avións británico, establecido durante a primeira guerra mundial para construír avións franceses Nieuport baixo licenza, que pechou en 1920.

Historia
--------

O 16 de novembro de 1916, Samuel Waring, o propietario do fabricante de mobles Waring & Gillow, estableceu a Nieuport & General Aircraft Company en Cricklewood, Londres, para construír o caza francés Nieuport 11 baixo licenza. A compañía fabricou 50 cazas Nieuport 17bis antes de cambiar a produción cara o máis capaz Sopwith Camel, construíndo 400 Camels, e con 100 Sopwith Snipes sendo entregados tras a guerra.

En 1917, unha investigación oficial (o Informe Burbidge) sobre as actividades da Royal Aircraft Factory levou a deter o deseño e construción de avións en Farnborough e a separación dos equipos de deseño da fábrica. Nieuport & General aproveitouse desta situación para contratar a Henry Folland, o deseñador do caza S.E.5, como deseñador xefe. Folland deseñou unha serie de avións, e o caza Nieuport Nighthawk foi ordenado para a produción en agosto de 1918, pero o fallo do motor escollido para alimentalo xunto co final da primeira guerra mundial, fixo que a produción finalizase e o Nighthawk non entrase en servizo.

Nieuport & General deixou de operar en agosto de 1920, xunto coas outras compañías de aeronaves propiedade de Waring, British Aerial Transport (BAT) e Alliance Aeroplane Company. Folland foi contratado pola Gloster Aircraft Company, continuando o desenvolvemento do Nighthawk.

Avións
------

* Nieuport B.N.1
* Nieuport Nighthawk
* Nieuport London

Notas
-----

1. 1 2  Gunston 2005, p. 33
2. ↑  *Flight* 16 de novembro de 1916, p. 1016
3. ↑  Bruce 1976, p. 152
4. ↑  Bruce 1957, pp. 591-592
5. ↑  Bruce 1965, p. 168
6. ↑  Mason 1992, p. 150
7. ↑  Bruce 1957, p. 32
8. ↑  *Flight* 19 de agosto de 1920, p. 907
9. ↑  James 1971, pp. 7-9

Bibliografía
------------

* Bruce, J.M. *British Aeroplanes 1914–18*. London:Putnam, 1957.
* Bruce, J.M. *War Planes of the First World War: Volume One:Fighters*. London:Macdonald, 1965.
* Bruce, J. M. "Those Classic Nieuports". *Air Enthusiast Quarterly*, Number Two, 1976. Bromley, UK:Fine Scroll. pp. 137–153.
* Gunston, Bill. *World Encyclopedia of Aircraft Manufacturers*. Stroud, UK:Sutton Publishing, 2nd Edition, 2005. ISBN 0-7509-3981-8.
* James, Derek N. *Gloster Aircraft since 1917*. London:Putnam, 1971. ISBN 0-370-00084-6.
* Mason, Francis K. *The British Fighter since 1912*. Annapolis, Maryland: Naval Institute Press, 1992. ISBN 1-55750-082-7.
* "New Companies Registered". *Flight*, 16 November 1916. p. 1016.
* "Our Designing Staffs and Their Future: A Word of Warning". *Flight*, 19 August 1920. p. 907.
* Robertson, Bruce. *Sopwith—The Man and His Aircraft*. Letchworth, UK:Air Review, 1970. ISBN 0-900435-15-1.
O **Dicionario de dicionarios da lingua galega**, ou só **Dicionario de dicionarios** (**DdD**), é unha ferramenta lexicográfica dixital que recompila obras lexicográficas da lingua galega dos séculos XIX e XX. Desenvolvido e mantido polo Instituto da Lingua Galega (ILG) da Universidade de Santiago de Compostela, baixo a coordinación do profesor Antón Santamarina, o DdD foi publicado orixinalmente en CD-ROM, e súa versión web ampliou significativamente o seu contido.

Historia e desenvolvemento
--------------------------

Antón Santamarina, coordinador do proxecto orixinal.
A primeira versión dixital do **DdD** publicouse en formato CD-ROM,[*cando?*] recollendo 345.742 entradas de 25 obras distintas. Esta iniciativa buscaba preservar e facilitar o acceso ao patrimonio lexicográfico galego. 

En 2006, a colaboración entre o ILG e o Seminario de Lingüística Informática da UVigo culminou na creación dunha versión web ampliada. 

A nova edición en liña inclúe 392.768 entradas documentadas en 32 obras, e está enlazada na web da Real Academia Galega.

Notas
-----

1. ↑  "RILG". *sli.uvigo.gal/RILG/*. Arquivado dende o orixinal o 25 de novembro de 2018. Consultado o 29 de marzo de 2024.
2. ↑  "Dicionario de dicionarios". *ilg.usc.gal*. Consultado o 2024-03-29.
3. ↑  "Dicionario". *Real Academia Galega*. Consultado o 2024-03-29.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* bUSCatermos
* Dicionario da Real Academia Galega
* Diccionario da Real Academia Galega
* Diccionario galego de termos médicos
* Historia da lingua galega
* Normativa oficial do galego
* Reintegracionismo

### Ligazóns externas

* Dicionario de dicionarios (usc.gal)
**Andrés Feal Varela**, nado en 1959, é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Empregado nos estaleiros da ría de Ferrol. Nas eleccións municipais de 1987 foi elixido alcalde de Monfero. Presentouse ás municipais de 1991 encabezando a candidatura do PSdeG-PSOE e foi elixido alcalde por maioría absoluta. Volveu ser elixido alcalde nas sucesivas eleccións ata 2011, sempre con maioría absoluta. Nas eleccións municipais de 2011 Feal perde a alcaldía ao pasar o PSdeG-PSOE a ser a segunda forza por detrás de Independentes do Concello de Monfero. No 2015 Feal volve a ser elixido alcalde tras ser de novo o PSdeG-PSOE o partido máis votado nas eleccións municipais dese ano, gobernando desta vez en minoría. Nas eleccións municipais de 2019 acadou de novo a alcaldía, conseguindo a maioría absoluta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Antonio Varela Espiñeira** |  **Alcalde de Monfero** 1987 - 2011 | Sucesor:**Benjamín Rodríguez Abad** |
| Predecesor:**Benjamín Rodríguez Abad** |  **Alcalde de Monfero** 2015 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  Concello de Monfero na FEGAMP

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Monfero

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Opinión*
* Noticia en *La Voz de Galicia*
**Laureano Santiso Girón**, nado en Santiago de Compostela en 1899 e finado en Madrid o 7 de setembro de 1981, foi un avogado, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fixo o bacharelato no Instituto de Santiago de Compostela, que rematou en 1922. Traballou como avogado. Masón membro da loxa Libredón. Membro do Partido Radical Socialista, participou no pacto de Lestrobe. Na República foi concelleiro de Compostela, designado deputado provincial polo distrito de Santiago-Padrón, foi correspondente de *El Pueblo Gallego* en Santiago de Compostela e colaborou en *Galicia*. Foi nomeado gobernador civil de Salamanca por Portela Valladares o 21 de decembro de 1935, permanecendo no cargo ata o 22 de febreiro de 1936. Nas eleccións de febreiro de 1936 presentouse na candidatura portelista da Coruña pero non foi elixido. Representou ao Partido Republicano de Centro no Comité Central da Autonomía. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado, pero foi localizado pola policía nunha casa da Uceira, na parroquia do Eixo, o 17 de setembro de 1937, e foi detido e xulgado en Vigo co resultado de sobresemento provisional. En 1943 foi detido e encarcerado na prisión de Burgos. Volveu exercer a avogacía en Compostela a partir de 1949.

Vida persoal
------------

Casou con Consuelo Martínez Lamas, coa que tivo unha filla, Matilde.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 15-9-1981, p. 60.
2. ↑  *El Compostelano*, 16-6-1922, p. 1.
3. ↑  *El Eco de Santiago*, 18-9-1937, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* García Domínguez, Raimundo (2002). Universidade, ed. *O novelo dos anacos e outros exemplos (2000-2001)*. Santiago de Compostela. pp. 127–130. ISBN 84-9750-123-3. Consultado o 29 de xuño de 2013.
* Lamela García, Luis (2005). Do Castro, ed. *1936, la Cruzada en Compostela. La guerra civil y la represión franquista en los documentos policiales y militares*. Sada. ISBN 84-8485-186-9.

* Serrallonga i Urquidi, Joan (2007). "El aparato provincial durante la Segunda República. Los gobernadores civiles, 1931-1939" (PDF). *Hispania Nova* (7). Consultado o 1 de setembro de 2012.

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
* Laureano Santiso Girón na páxina web *Nomes e Voces*.
**Pedro Fernández Núñez**, nado en Campobecerros (Castrelo do Val) o 20 de decembro de 1945 é un empresario, economista e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Estudou economía en Bilbao, na Universidade do País Vasco. Ingresou por oposición no Corpo de Economistas AlSS do Estado e ocupou varios cargos como funcionario público, no Goberno Civil de Pontevedra, Autoridade Portuaria de Vigo e Ministerio do Interior. Deu clase en varios centros oficiais de Vigo como profesor de economía: no Instituto de Ensino Medio, Estudos Empresariais, Relacións Laborais e foi profesor universitario durante máis de 30 anos. Comentarista económico na cadea COPE e na Televisión Española. Asesor fiscal e empresario, ademais de articulista sobre temas económicos en *Atlántico Diario* e *Faro de Vigo*. Tras a publicación do seu ensaio, *Galicia, viaxe ó pasado* (2001), en 2017 publicou a súa primeira obra de ficción, *Maestro de Campobecerros*.

Obras
-----

### Ensaio

* *Galicia, viaxe ó pasado*, 2001, Deputación de Pontevedra.

### Narrativa

* *Maestro de Campobecerros*, 2017, Ed. Cardeñoso.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Pedro Fernández Núñez na páxina web da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega.
* Blog do autor
* Web persoal

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12397391
* AELG: 442
* BNE: XX1383736

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Appenzell (homónimos).
**Appenzell** (en francés *Appenzell* e en italiano *Appenzello*) é unha comuna e distrito suízo, capital do cantón de Appenzell Interior.

Centro da cidade e punto de interese turístico.

Xeografía
---------

A comuna-distrito de Appenzell atópase situada nos Prealpes appenzellenses, a 780 m, aos pés do macizo do Säntis, o monte máis alto de toda a cadea montañosa do cantón. Limita ao norte coa comuna de Schlatt-Haslen, ao nordés con Gais (AR), ao leste con Rüte, ao sur con Schwende, e ao oeste con Gonten.

O distrito inclúe as localidades de Kau, Mendle, Mettlen, Rinkenbach e Sammelplatz, así como a localidade de Appenzell, a cal se acha esparexida nos distritos de Appenzell, Schwende e Rüte, aínda que a maior parte se atopa no distrito de Appenzell.

Imaxes
------

* Fonte de auga da praza onde se reúne o pobo para o voto popularFonte de auga da praza onde se reúne o pobo para o voto popular
* Igrexa de San Mauricio (Sankt Maurizius) no centro da cidadeIgrexa de San Mauricio (Sankt Maurizius) no centro da cidade
* Casa do concelloCasa do concello
* A cidade de Appenzell na crónica de Johannes Stumpf do ano 1548A cidade de Appenzell na crónica de Johannes Stumpf do ano 1548

Historia
--------

En 1071 menciónase por primeira vez a vila baixo o nome de *Abbacella*. En 1223 menciónase como *Abbatiscella*, o que significa *a cela do abade*.

Casas de gandeiros de Appenzell.
Como o pobo está dividido en varios distritos, xa no século XVI se formou a Feuerschaugemeinde para unir os servizos públicos, como os bombeiros, a subministración de auga ou a electricidade, nunha institución común.

Turismo
-------

A pesar de ser un lugar afastado, o distrito está ben comunicado por ferrocarril e por estrada desde Gossau e Sankt Gallen. É un centro turístico, grazas á conservación do patrimonio arquitectónico que lle dá un aire pintoresco. Ademais, pódense atopar todo tipo de souvenirs dos Alpes. É un punto preferido para o comezo de excursións á rexión dos Grisóns e do lago de Constanza.

Ligazóns externas
-----------------

* Sitio oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q209270
* WorldCat
* VIAF: 156337782
* BNF: 131770822
* GEC: 0004549
* GeoNames: 2661740
* GND: 4002485-4
* ISNI: 0000000121815338
* LCCN: no2009059430
* NKC: ge327512
* SUDOC: 035253746

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Vilar de Santos (homónimos).

**San Xoán de Vilar de Santos** é unha parroquia do concello ourensán de Vilar de Santos. Segundo os datos do IGE, no ano 2007 tiña 496 habitantes (242 homes e 254 mulleres), o que supón un descenso de 18 persoas respecto ó ano anterior.

Patrimonio
----------

A igrexa parroquial é de estilo románico de transición ó gótico ou protogótico. Substitúe a cabeceira gótica con algunha figura da nobreza representados coma mecenas na portada. Por outra banda, na parte exterior do templo hai un exemplo de iconografía románica erótica nun dos canzorros, cunha parella masturbándose, (home e muller) así como outras simboloxías a ter en conta e descifrar, como a portada norte do templo cun tímpano onde se representa unha árbore caída. Preto da igrexa hai un museo etnográfico sobre a comarca da Limia.

Galería de imaxes
-----------------

* Igrexa de San Xoán de Vilar de Santos.Igrexa de San Xoán de Vilar de Santos.
* Portada lateral da igrexa.Portada lateral da igrexa.
* 
* Imaxe dun canzorro erótico de Vilar de Santos.Imaxe dun canzorro erótico de Vilar de Santos.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Vilar de Santos

| Lugares da parroquia de Vilar de Santos no concello de Vilar de Santos (Ourense) |  |
| --- | --- |
| O Barrio | As Casas da Veiga | Vilar de Santos |

### Parroquias de Vilar de Santos

| Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Vilar de Santos |  |
| --- | --- |
| Parada de Outeiro (Santa María) | Vilar de Santos (San Xoán) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 332/1996, do 26 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da Provincia de Orense.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Vilar de Santos

### Ligazóns externas

* reportaxe nun blog sobre a igrexa de Vilar de Santos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12402163
* código INE: 32090020000
* GeoNames: 3105014

 |
**Francisco José Millán Mon**, nado en Pontevedra o 8 de marzo de 1955, é un diplomático e político galego do Partido Popular.

Traxectoria
-----------

Sobriño do conde de Quirós, Millán Mon licenciouse en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela e despois diplomouse en Estudos Internacionais na Escola Diplomática de Madrid.

Ingresou na carreira diplomática en 1980 e en 1984 marcha traballar á embaixada de España na República Federal Alemá, que daquela estaba en Bonn. Despois regresou ao ministerio de Exteriores onde traballou entre outros postos na asesoría xurídica co ministerio e como director do gabinete do Secretario Xeral para as Comunidades Europeas. En 1993 volveu marchar, neste caso á embaixada en Rabat, e ao seu regreso a Madrid en 1996 volveu ao seu posto como director de gabinete na dirección xeral ocupada das relacións coa Unión Europea, pero desta vez xa cunha administración do Partido Popular. En 1998 foi nomeado director xeral de Política Exterior para Europa baixo o ministerio de Abel Matutes.

No ano 2000 pasou a ser asesor de política internacional do ministro de Presidencia Mariano Rajoy, e logo continuou no seu equipo cando este pasou ao ministerio do Interior. Ao perder o Partido Popular as eleccións xerais de 2004, Millán Mon pasou a compoñer a lista da súa formación ás eleccións ao Parlamento Europeo de 2004, e resultou elixido eurodeputado. Como parlamentario en Bruxelas centrouse sobre todo en aspectos de política exterior europea, e foi relator dun informe sobre as relacións cos Estados Unidos. Foi o voceiro do Partido Popular Europeo no proceso de adhesión de Romanía á Unión Europea. resultou reelixido nas eleccións de 2009. En 2010 pasou a presidir o intergrupo de parlamentarios para os Camiños de Santiago. Dende 2008 é ademais membro do Comité Executivo Nacional do PP.

Vida persoal
------------

É sobriño de Isidoro Millán González-Pardo e irmán do actual conde de Quirós, Isidoro Millán Mon. Casou con Mercedes Rajoy Brey, irmá de Mariano Rajoy, de quen é polo tanto cuñado.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3775015
* WorldCat
* VIAF: 761154257910124151698

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Illa Príncipe de Gales (homónimos).
A **Illa do Príncipe de Gales** é unha illa Ártica en Nunavut, Canadá, entre a Illa Victoria e Illa Somerset e ó sur das Illas da Raíña Isabel. É unha das máis grandes das Illas Árticas do Canadá.

A efectos administrativos, divídese entre as rexións Qikiqtaaluk e Kitikmeot. Non hai establecementos habitados permanentes.

Xeografía
---------

É unha illa baixa cuberta de tundra cunha irregular liña costeira. Os accidentes xeográficos principais son a baía Ommanney no oeste e a baía de Browne no leste. A baía de Ommanney noméase así polo Almirante Sir Erasmus Ommanney da mariña de guerra real que explorou a área como parte da procura para a expedición de Franklin. A súa superficie estimouse en 33.339 km². A illa do príncipe de Gales é a 40º na lista de illas máis grandes do mundo por superficie e a 10ª na lista de illas canadenses por superficie. O seu punto máis alto coñecido, se atopa a 424 metros de altura é un lugar sen nome en 73°48′26″N 97°50′14″O﻿ / ﻿73.80722, -97.83722﻿ (Unnamed peak (Prince of Wales Island))}} no extremo nordeste da illa, con vistas á Canle Baring, que a separa da illa Russell (Nunavut).

Historia
--------

Foi descuberta en 1851 por Francis Leopold McClintock durante a darradeira expedición de John Franklin. A illa foi nomeada así en honor o herdeiro da coroa británica, o futuro rei Eduardo VII.

Mapa da illa Príncipe de Gales, CanadáMapa da illa Príncipe de Gales, Canadá

Notas
-----

1. ↑  Por exemplo en "Putin aposta forte polo Ártico". *Galicia Hoxe*. Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2015. Consultado o 13 de marzo de 2015.
2. ↑  Peakbagger

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa do Príncipe de Gales, Canadá Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Illas Árticas do Canadá

### Ligazóns externas

* Prince of Wales Island in the Atlas of Canada - Toporama; Natural Resources Canada

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207925
* WorldCat
* VIAF: 187144783040233361476
* EBID: ID
* GEC: 0052749
* GeoNames: 6113390
* GND: 4310859-3
* OSM: 3958537

 |