recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Gobernacións de Bahrein

A **Gobernación da Capital** (árabe: *محافظة العاصمة*) é unha das catro gobernacións de Bahrain. A gobernación inclúe Manama, a capital de Bahrain. É a rexión administrativa máis poboada do país, cunha poboación de máis de medio millón de habitantes en 2020.

Formación
---------

A gobernación da capital creouse por real decreto o 3 de xullo de 2002. A actual gobernación incorpora os municipios de Al Manamah, Jid Ali, Ras Rumman e partes de Jidd Haffs.

Demografía
----------

Segundo un censo realizado en 2010, hai 329.510 persoas que viven na Gobernación da Capital, que é a máis alta das catro gobernacións; 261.921 cidadáns non bahreinís e 67.589 nacionais de Bahrain. A gran maioría das vivendas na Gobernación da Capital son pisos, con preto de 34.000 pisos. As vilas privadas é a segunda forma de vivenda máis común, representando 7.284 vivendas na gobernación.

en 2020, a poboación total da provincia é de 534.939 habitantes nunha superficie terrestre de 90 km2, cunha densidade de poboación de 5.927.

Notas
-----

Referencias

1. 1 2  "Annual Report 2020" (PDF). *Capital Governorate*. Consultado o 14 de xullo de 2021.
2. ↑  "Decree Law No. (17) of 2002" (PDF). Capital Governorate. Consultado o 10 de agosto de 2012.
3. ↑  "Population by Governorate" (PDF). Census 2010. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 2013-10-25. Consultado o 10 de agosto de 2012.
4. 1 2  "Census results". Census2010. Arquivado dende o orixinal o 2012-03-20. Consultado o 10 de agosto de 2012.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gobernación da capital, Bahrain Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

### Ligazóns externas
**Gabriel Abad**, nado en Ferrol, foi un obreiro fogueiro anarquista e despois socialista galego emigrado na Arxentina.

Traxectoria
-----------

En 1885 colaborou no periódico anarquista *La Unión Obrera* editado en Ferrol. En 1888, xa en Buenos Aires, militou no anarquismo xunto a Rafael Roca, o autor en outubro de 1889 do *Manifiesto de Barracas*. Detido xunto con outros militantes, exiliouse en Montevideo onde editou con Rafael Roca o periódico *La Voz del Trabajador*.

Retornou a Buenos Aires e militou no socialismo, fixo unha disertación na reunión de constitución da Sociedad de Obreros Gasistas, Hojalateros y anexos, no Centro Socialista Obrero o 22 de xullo de 1894, impartiu unha conferencia o 11 de novembro de 1894 en memoria dos "mártires de Chicago" e falou no acto do 1° de maio de 1895 no salón do Club Vorwarts.

Foi cofundador do Centro Socialista de Barracas en 1895 e candidato a deputado nacional pola Capital Federal nas eleccións do 8 de marzo de 1896, as primeiras ás que se presentou o Partido Socialista. No Congreso constituiente do Partido Socialista do 28 e 29 de xuño de 1896 foi delegado pola Sociedad de Mecánicos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Tarcus (director), Horacio (2007). *Diccionario biográfico de la izquierda argentina*. Buenos Aires: Emecé Editores S.A. p. 1. ISBN 978-950-04-2914-6.
Templo de Santa Prisca, principal representación do barroco novohispano en Taxco.
**Taxco de Alarcón** (náhuatl: *tlachtli* e *co*, 'xogo de pelota, lugar' 'lugar onde se xoga pelota ou lugar do xogo de pelota') é unha cidade mexicana situada no estado de Guerrero. É un dos centros turísticos máis importantes do devandito estado. Pola súa beleza arquitectónica é considerado pola Secretaría de Turismo de México unha vila máxica. Taxco é o centro mineiro máis antigo do continente, motivo polo cal é coñecido polas súas minas de prata, as cales existen dende a época da colonia. A cidade de Taxco aínda preserva gran parte do seu estilo colonial, como tamén o Templo de Santa Prisca, consagrado en 1759, construída no estilo barroco novohispano.

Segundo os resultados publicados no *II Censo de Poboación e Vivenda*, efectuado polo Instituto Nacional de Estatística e Xeografía de México (INEGI), no ano 2005, a cidade de Taxco de Alarcón tiña até ese momento unha poboación total de 50.415 habitantes; 24.362 correspondente a homes e 26.053 mulleres.

Notas
-----

1. ↑  Elisa Vargaslugo *La iglesia de Santa Prisca de Taxco*.UNAM, 3ª ed, 1999, páxina 88

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q990095
* WorldCat
* VIAF: 159579989
* EBID: ID
* GeoNames: 3516225
* GND: 4128940-7
* LCCN: n91028796
* NKC: ge369178
* SUDOC: 15064521X

 |
Coordenadas: 40°10′N 63°40′L﻿ / ﻿40.167, -63.667

A **provincia de Bukhara**, **provincia de Buxara** ou **provincia de Buxoro** (en uzbeko Бухоро вилояти, *Buxoro viloyati*) é unha división administrativa (*viloyati*) de Uzbekistán, que se atopa no suroeste do territorio uzbeko, con capital na cidade de Bukhara.

Xeografía
---------

A provincia de Bukhara cobre unha superficie de 39.400 km², e atópase no suroeste de Uzbekistán. Fai fronteira con Turkmenistán polo suroeste, así como coa provincia de Navoi polo leste, Jizzakh polo sueste, Corasmia polo noroeste e a República de Karakalpaquistán polo noroeste. O deserto de Kyzyl Kum ocupa gran parte do seu territorio.

O territorio da provincia é rico en depósitos de gas natural e petróleo. Do seu solo extráese ademais grafito, mármore, granito, xeso, xofre, cal, así como outros materiais usados para a manufactura de materiais de construción.

Demografía
----------

A poboación da provincia de Bukhara é de 1.534.900 habitantes, dos cales o 68% vive en áreas rurais, e o 32% en áreas urbanas. Na provincia conviven uzbekos e taxicos, sendo estes últimos maioría na poboación. A convivencia de ambos grupos étnicos na provincia foi pacífica, en contraste co Val de Fergana, onde se rexistraron conflitos étnicos e sociais. As comunidades, que adoitan ser na súa maioría mixtas, saben ser bilingües, fálase tanto o persa como o uzbeko, e incluso é fenómeno común a mestizaxe. Ambos grupos exhiben unha cultura en común e unha organización económica similar. É común a expresión na provincia de "un pobo con dous idiomas".

Economía
--------

A industria enerxética é de fundamental importancia na economía da provincia. Existen importantes depósitos petrolíferos como os de Kandim, Okkum e Parsonkul, dos cales se calculan 10 millóns de toneladas de reservas de petróleo e 220 mil millóns de metros cúbicos de gas natural.

Outra industria importante é a do téxtil, a cal xira arredor do algodón e a seda. Tamén a provincia se caracteriza pola produción de artesanías tradicionais uzbekas, das cales destacan os cerámicos e o bordados con ouro.

A produción agrícola baséase no algodón e o trigo, mentres que a gandaría se centra no gando ovino de Astrakhán e na crianza do verme da seda.

| * v
* c
* e
Subdivisións de Uzbekistán |
| --- |
| 
Andizhan ·  Buxara ·  Fergana ·  Jizzax ·  Namangan ·  Navoiy ·  Qashqadaryo ·  Samarqand ·  Sirdaryo ·  Surxondaryo ·  Tashkent ·  Xorazm · 
República autónoma: Karakalpaquistán ·  Cidade capital: Tashkent
 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q487372
* EBID: ID
* GeoNames: 1114929

 |
Coordenadas: 40°47′N 72°20′L﻿ / ﻿40.783, -72.333

**Andijon** (en uzbeko e oficialmente; en ruso: *Андижан*, tr. *"Andizhan"*) é unha cidade de Uzbekistán, capital da provincia homónima. En 2012 tiña 580.619 habitantes, e está localicada no val de Ferghana, preto da fronteira con Quirguisia.

Historia
--------

Andijon foi unha importante parada na ruta da seda, a medio camiño entre Kashgar e Khodjend. É o lugar de nacemento de Zahiruddin Babur, o fundador da dinastía mongol da India, en 1483. Rusia tomou a cidade en 1876, durante a campaña que o Xeneral Slobelev efectou para suprimir unha insurrección contra o Khan de Kokand. En 1898 a rexión de Andijon sublevouse contra Rusia, a gornición rusa da cidade conseguiu sufocala con moi poucas baixas. En 1902 un terremoto derrubou a maioría dos edificios da cidade.

Economía
--------

Andijon é un centro industrial nunha área de regadío que produce froitas, algodón e seda.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q487656
* BRE: 1822438
* EBID: ID
* GEC: 0003851
* GeoNames: 1514588
* GND: 4212102-4
* NKC: ge526300

 |
Mapa de Argyll.
**Argyll** (en escocés: *Earra-Ghàidheal*), é unha rexión da zona oeste de Escocia e correspondente á antiga Dalriada. Este termo pode empregarse para facer referencia a toda a liña costeira entre Mull of Kintyre e o cabo Wrath. O autor de principios do século XIII, que escribiu *De Situ Albanie* explica que "o nome *Arragathel* significa o límite dos escoces ou irlandeses, porque eles eran xeralmente denominados *Gattheli* [=Gaels], dende os seus tempos antigos polo seu caudillo *Gaithelglas.* Argyll foi tamén un bispado durante a Idade Media, coa súa catedral en Lismore, pero despois foi convertido en *Earldom* (parecido a un "ducado" na tradición anglosaxoa e escandinava) e máis adiante en Ducado de Argyll.

No presente Argyll é un condado. Outrora, foi unha rexión no sentido político da palabra, mais no presente forma parte da área condal unitario de Argyll e Bute.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Rexións e distritos de Escocia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q652539
* EBID: ID
* GEC: 0005102
* GeoNames: 2657088
* NKC: ge730425

 |
**Midea** ou **Mideia**, en grego: *Μιδέα*, é un antigo municipio de Grecia na periferia do Peloponeso de 6.724 habitantes segundo os datos do censo de 2001.

Porta Leste de Midea

Prehistoria
-----------

 Tumba de Tholos en Dendra
No territorio do municipio existen dous importantes sitios arqueolóxicos da Idade do Bronce, a fortaleza de Midea (segundo o mito foi fundada por Perseo e alí creceu Atreo, pai de Agamenón e Menelao e o seu irmán Tiestes) o outeiro domina a cidade 2 km ao sur, e Dendra, unha aldea micénica cunha gran necrópole nobre.

Achados de cerámica micénica
A cidadela de Midea era máis pequena que as de Micenas e Tirinto, e foi construída no século XV a. C. ou un pouco antes (o lugar estivo habitado, de forma descontinua, desde finais do Neolítico), sitúase aproximadamente a medio camiño entre ambos (3 horas de camiñada desde Micenas, a pouco menos de 2 horas e media de Tirinto), pero aínda é relativamente grande e ben conservada. Foi escavado pola misión arqueolóxica sueca en Grecia a partir de 1939 (despois dunha exploración sumaria da escola alemá en 1907), as escavacións non están rematadas (sempre por esta escola, á que se suma o goberno grego desde 1963), mesmo se xa non se realizan campañas sistemáticas de escavación. Parece que a cidadela foi parcialmente destruída por un terremoto no século XIII a. C. sen ser totalmente reconstruída.

Historia
--------

A zona habitada foi escasamente frecuentada até a idade bizantina, augas abaixo da acrópole a partir da idade moderna xurdiu o centro habitado moderno.

O municipio foi suprimido tras a reforma administrativa coñecida como Programa Calícrates en vigor desde xaneiro de 2011 e agora está incluído no concello de Nauplia.

Notas
-----

1. ↑  "D\_diairesi.xls". *ypes.gr*. Consultado o 22 de febreiro de 2023.
2. ↑  "Midea-Dendra ;: World Heritage Journeys of Europe". *visitworldheritage.com*. Consultado o 2023-02-22. [*Ligazón morta*]
3. ↑  "N\_KALLIKRATIS" (PDF). *ypes.gr*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Grecia*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Grecia antiga*** |

### Outros artigos

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Midea Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Dendra
* Micenas
* Tirinto
* Cerámica grega

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19862796
* OSM: 11744629

 |
Coordenadas: 26°04′34″N 119°18′23″L﻿ / ﻿26.07611, -119.30639



|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Fuzhou** é unha cidade da República Popular da China, capital da provincia suroriental de Fujian. Situada na foz do río Min no estreito de Taiwán do Mar do Leste da China é un porto importante dende época antiga. Conta cunha poboación metropolitana de preto de 3 500 000 de habitantes (2010 censo; 7 115 370 na municipalidade de 12.177 km2).

Nunha área poboada dende o neolítico e posteriormente polos pobos Yue (Min Yue), foi fundada no 202 antes da nosa era, na época Han, coma cidade amurallada co nome de **Ye** e renomeada coma Fuzhou no 725. Aberta ao mercado exterior en 1842 despois da primeira guerra do opio converteuse no principal porto da exportación do té. Trala independencia de Taiwán a cidade declinou ata o seu desenvolvemento industrial despois da conexión ferroviaria co norte do país (1958). Dende 1984 coa súa declaración coma zona económica aberta os investimentos estranxeiros estase a converter nunha moderna metrópole.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q68481
* WorldCat
* VIAF: 129019373
* BNE: XX6069732
* EBID: ID
* FAST: 1313300
* GEC: 0028566
* GeoNames: 1810821
* GND: 4505044-2
* LCCN: n81129548
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00645968
* NKC: ge1024408
* OSM: 3263977
* Treccani: fuzhou

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Ramón Toimil Saavedra**, nado en Mugardos en 1943 e finado no mesmo concello o 8 de febreiro de 2020, foi un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Operario de Bazán. Afiliado do PSdeG-PSOE dende 1981, foi concelleiro en Mugardos tralas eleccións municipais de 1983 e 1987, cando encabezou a candidatura Rosa Gómez Limia. Foi candidato á alcaldía nas municipais de 1991 e foi elixido alcalde co apoio do PPdeG, feito polo cal foi expulsado do partido xunto cos demais concelleiros, dado que se lles indicara que debían favorecer a investidura de Esquerda Unida, que fora a candidatura máis votada. Porén, dita suspensión foi levantada por Ferraz en decembro de 1994, e en xaneiro de 1995 volveron formar parte do PSdeG, sendo de novo candidato á alcaldía por esta formación nas eleccións municipais dese mesmo ano. Nestas, foi reelixido alcalde como cabeza da candidatura máis votada, gobernando en minoría. Tralas municipais de 1999 volveu ser elixido, pero nesta ocasión mediante un pacto con Esquerda de Galicia e o BNG. Nas municipais de 2003 perdeu a alcaldía en favor do BNG, co que gobernou en coalición ata setembro de 2005. Non se presentou de novo en 2007 e retirouse da primeira liña política.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Fariña Doval** |  **Alcalde de Mugardos** 1991 - 2003 | Sucesor:**Xosé Fernández Barcia** |

Notas
-----

1. ↑  Entrevista en *La Voz de Galicia*, Ferrol, 13-5-1993, p.45.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 20-6-1991, p.24.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, Ferrol, 31-1-1995, p.34.
4. ↑  El PSOE de Mugardos romperá su pacto con el BNG

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Mugardos

### Ligazóns externas

* Fallece el histórico exalcalde socialista de Mugardos Ramón Toimil
**Herat** é unha cidade de Afganistán duns 477.500 habitantes (2015), situada no oeste do país, no val do río Hari. Capital da provincia homónima, está nunha zona fértil coñecida dende hai séculos polo viño. A poboación é principalmente de etnia farsi, pastún, hazara ou uzbeka, de relixión musulmá e lingua persa.

Historia
--------

A historia da cidade remóntase a máis de 2500 anos. Nos tempos do imperio aqueménida era coñecida como *Aria*. Heródoto chamouna o graneiro de Asia Central. No 330 a.C foi conquistada por Alexandre Magno ó seu paso polo leste das terras persas. Despois diso reconstruíuna engadindo a cidadela. Pasou polas mans do imperio seléucida, do imperio parto e do imperio sasánida, sufriu os ataques do hunos, converteuse ó islam no século VII, e pasou ó califato Abbasí. Despois de ser capturada polos mongois en 1221, foi destruída por Xenxis Kan. Foi novamente destruída por Tamerlán en 1381. No século XIX estivo no centro dos conflitos entre os británicos e os rusos. O bombardeo soviético de 1979 destruíu a cidade. En 1995 foi capturada polos talibáns e caeu despois nas mans da Alianza do Norte.

Na actualidade acolle as forzas pacificadoras da OTAN, cun destacamento do exército español.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Galería de imaxes de Herat en flickr
* Herat nunha edición antiga da Enciclopedia Británica *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45313
* WorldCat
* VIAF: 130198044
* BRE: 2353766
* EBID: ID
* GEC: 0032436
* GeoNames: 1140026
* GND: 4024442-8
* LCCN: n81108322
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge329251
* SUDOC: 027718603
* Treccani: herat
* WOEID: 1935285

 |
*Véxase tamén**:* Geostationary Operational Environmental Satellite.

**Goes** é un concello e unha cidade ao suroeste dos Países Baixos, na provincia de Zelandia. A cidade de Goes conta con aproximadamente 27.000 habitantes.

Historia
--------

Goes foi fundada no século XX á beira dun río: o Korte Gos. A vila medrou rapidamente e a comezos do século XII houbo un mercado e unha igrexa adicada á Virxe María. En 1405 Goes recibiu os dereitos de cidade, e en 1417 permitíuselle construír unha muralla ao redor da vila. A prosperidade da cidade baseouse na tea de industria e na produción de sal. No século XVI Goes minguou, a conexión co mar empantanouse e en 1544 as lapas destruíron unha gran parte da cidade.

En 1577 os soldados españois que ocuparon Goes fixeron que fose impulsada de novo polo príncipe Maurits de Nassau, construíndo un muro defensa ao redor da cidade, que aínda está en pé parcialmente. Nos vindeiros séculos Goes non desempeñan un papel importante, excepto como un centro agrícola. En 1868 chegou o ferrocarril, mais isto non deu lugar a unha industrialización. A industria agrícola segue sendo hoxe en día a actividade máis importante.

As guerras mundiais non danaron moito a Goes. Durante a primeira guerra mundial, sete bombas alcanzaron a cidade e Kloetinge, pese a que os Países Baixos non participaron nesta guerra, debido a un erro dun avión británico. Unha casa na rúa Magdalenastreet foi destruída e unha persoa morreu a consecuencia. Na segunda guerra mundial Goes foi ocupada até 1944.

Goes non medrou nada até o decenio de 1970 e 1980, época na que creceu rapidamente por mor dos novos distritos como Goese Meer, Oostmolenpark, Overzuid ou Ouverturw, o que a converten agora no cuarto centro económico de Zelandia. Novos barrios están a erixirse como o Goese Schans, Mannee e Aria, onde estarán dispoñíbeis 3.000 novas casas.

Núcleos de poboación
--------------------

Porto de Goes
Torre da Televisión de Goes
* Eindewege
* Goes
* 's-Heer Arendskerke
* 's-Heer Hendrikskinderen
* Kattendijke
* Kloetinge
* Oud-Sabbinge
* Wilhelminadorp
* Wolphaartsdijk

Distritos
---------

* Centro de Goes
* Goes Oeste
* Novo Oeste
* Goes Leste
* Noordhoek
* Goese Meer
* Goese Polder
* Goes Sur
* Overzuid
* Ouverture
* De Goese Poort (centro de negocios)
* De Poel (I, II, III e IV, centro de negocios)
* Klein Frankrijk (centro de negocios)
* Marconi (centro de negocios)
* Aria (en desenvolvemento)
* Mannee (en desenvolvemento)
* Goese Schans (en desenvolvemento)

Transporte
----------

A cidade ten unha estación de ferrocarrís: Goes, da liña entre Vlissingen e Roosendaal.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
* Mapa

| * v
* c
* e
Concellos de Zelandia |
| --- |
| Bandeira de Zelandia | 
* Borsele
* Goes
* Hulst
* Kapelle
* Middelburg
* Noord-Beveland
* Reimerswaal
* Schouwen-Duiveland
* Sluis
* Terneuzen
* Tholen
* Veere
* Vlissingen

 | Escudo de Zelandia |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q81220
* WorldCat
* VIAF: 138359460
* BNF: 150505337
* GeoNames: 2755476
* GND: 4222346-5
* LCCN: n79022999
* MusicBrainz: ID
* OSM: 1379476
* WOEID: 729438

 |
Vista do barrio de Wazir Akbar Khan.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos paxtos. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Wazir Akbar Khan** (en paxto: وزیر اکبر خان) é un barrio do norte de Cabul, formando parte do distrito 10. Recibe o seu nome do emir afgán do século XIX Wazir Akbar Khan. É unha das zonas máis ricas de Cabul. Moitas das embaixadas estranxeiras atópanse alí, incluíndo as embaixadas dos Estados Unidos e do Canadá. O aeroporto Hamid Karzai atópase preto de Wazir Akbar Khan.

Na cultura popular
------------------

A primeira parte da novela *O cazador de papaventos* de Khaled Hosseini está ambientada neste suburbio.

Notas
-----

1. ↑  Foreign Affairs and International Trade Canada, ed. (22 de agosto de 2006). "The Embassy of Canada to Afghanistan". Arquivado dende o orixinal o 14 de xaneiro de 2008. Consultado o 15 de xaneiro de 2008.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7976929
* GeoNames: 7097979

 |
**Mytishchi** (en ruso: **Мытищи**, pronúnciase [mɨtʲiɕɕi] ), é a quinta maior cidade (segundo o censo de 2002) do Óblast de Moscova, Rusia, situada ao nordeste da capital rusa, adxacente ao río Iauza e á estación de Yaroslavl.

A cidade é o centro administrativo do distrito de Mytishchinsky e tamén é o maior centro industrial (construción de máquinas e industria de armamento, en particular) e centro educativo da rexión.

Historia e arquitectura
-----------------------

### Canalización

Mytishchi é famosa polo seu acueduto, construído no século XVIII por orde de Catalina II de Rusia. Foi o primeiro sistema de abastecemento de auga construído en Rusia e estaba destinado a abastecer ao Kremlin de auga potable. 

### Deporte

O Mytishchi Arena é un pavillón deportivo inaugurado en 2006 onde xoga o equipo de hóckey sobre xeo Atlant Moscow Oblast, pertencente á KHL, sede do Campionato do Mundo de hóckey sobre xeo masculino de 2007 xunto co Khodynka Arena.

Poboación
---------

159.900 (censo de 2002), 154.068 (censo de 1989), 125.000 (censo de 1973), 60.000 (censo de 1939).

Cidades irmás
-------------

* Chernigov, na Ucraína
* Nymburk, na República Checa
* Gabrovo, en Bulgaria
* Zhodino, Baránovichi, Barysaü e Smilovichi, en Belarús
* Panevėžys, en Lituania
* Płock, en Polonia

Galería
-------

* Estación de MytishchiEstación de Mytishchi
* Estadio MytishchiEstadio Mytishchi
* Centro comercial MytishchiCentro comercial Mytishchi
* Monumento ao primeiro gasoduto instalado en RusiaMonumento ao primeiro gasoduto instalado en Rusia

Notas
-----

1. ↑  "Mytishchi". *Mapcarta* (en inglés). Consultado o 2022-12-29.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mytishchi Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Ligazóns externas

* Portal oficial
* Mapa da cidade

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23185
* WorldCat
* VIAF: 152645912
* BRE: 2240933
* EBID: ID
* GeoNames: 523812
* GND: 4681140-0
* MusicBrainz: ID

 |
Coordenadas: 59°39′N 12°37′L﻿ / ﻿59.650, -12.617

|  |
| --- |
| **Municipio de Arvika***Arvika kommun* |
|  |
| Casa do concello |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Värmland |
| **Condado** | Värmland |
| **Capital** | Arvika |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 25 788 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 1 956,11 km² |
| **Densidade** | 15,64 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | arvika.se |

**Arvika** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Värmland. Cobre 1 956,11 km² e en 2022 tiña 25 788 habitantes, dos que 14 000 viven na cidade de Arvika, a súa capital. Está situada entre o lago Vänern e Noruega.

O 85% da superficie do concello está cuberta de bosque. A zona tamén é rica en lagos.

Historia
--------

A dez quilómetros ao oeste da cidade en Bergs Klätt, hai restos de asentamentos da Idade de Pedra e da Idade de Bronce.  

Arvika mantívose como unha pequena vila, en 1811 deuselle estatuto de cidade co nome de **Oscarsstad** para dinamizar economicamente a rexión, pero non tivo éxito e os privilexios de cidade foron revogados en 1821, permanecendo como köping (vila) co nome de Arvika, en 1911 outorgóuselle de novo o título de cidade.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial de Arvika (en sueco, inglés e alemán)

* Portal:Suecia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q654308
* WorldCat
* VIAF: 126823830
* GeoNames: 2725123
* LCCN: n94093915
* MusicBrainz: ID
* WOEID: 885131

 |


1. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 31 mars 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 31 mars 2022. Totalt". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-08-18.
Para o asteroide véxase: (460) Scania. Para o fabricante sueco véxase: Scania. Para o actual condado sueco véxase: Condado de Escania.
Bandeira non oficial de EscaniaMapa de Escania
**Escania** é unha provincia situada ó sur de Suecia, á cal pertence politicamente. Antigamente estivera baixo soberanía danesa. Formaba unha das provincias históricas de Suecia, fronteiriza coas de Halland, Småland e Blekinge. Actualmente forma parte do condado de Escania. A capital era Malmö. Pola súa riqueza na produción de cereais e a súa situación estratéxica á entrada do Mar Báltico foi tradicionalmente desexada polos suecos, pero non foi até o Tratado de Roskilde de 1658 que Suecia non acadou a súa adhesión, ratificada polos pactos de Copenhaguen (1660) e Lund (1679). A universidade de Lund, fundada en 1668, contribuíu a difundir a cultura sueca en Escania.

As principais cidades son Malmö, Helsingborg e Lund.

En Escania fálase o dialecto escanio do sueco. Este dialecto é considerado ocasionalmente como unha lingua propia (especialmente polos nacionalistas escanios), pero esta non é a opinión da maioría dos escanios. Este dialecto é basicamente unha variante do sueco con moitos trazos daneses.

A bandeira escania é unha mestura da bandeira sueca e a danesa. A bandeira adoita ser vista por Escania, pero non ten carácter oficial.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Escania*** |

### Ligazóns externas

* Skåne - Páxina turística
* Rexión Skåne
* Skåne län[*Ligazón morta*]

* Portal:Suecia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q180756
* WorldCat
* VIAF: 266506419
* BRE: 3623896
* GEC: 0024527
* GND: 4053191-0
* LCCN: n79085046
* OSM: 54409

 |
| Circuíto urbano de Las Vegas |
| --- |
|  |
| Plano do Circuíto |
|  |
| Datos |
| Carreiras |  |
| Localización |  Las Vegas, Estados Unidos |
| Lonxitude | 6,201 km |
| Curvas | 17 |
| Volta rápida |  |
| Piloto récord |  |
| Escudería récord |  |
| Coordenadas | Coordenadas: 36°06′36″N 115°09′43″O﻿ / ﻿36.110027777778, -115.16180555556 |
|  |
| Vista do Circuíto |
|  |
|

O **circuíto urbano de Las Vegas** é un circuíto urbano planificado para a Fórmula 1 en Las Vegas.

Desde a tempada de 2023, o Gran Premio de Las Vegas dispútase nun circuíto urbano, con forma de porco invertido, ten 6´201 quilómetros de lonxitude e 17 curvas. É máis ou menos o mesmo lugar que o circuíto urbano utilizado nos anos 80. O Gran Premio realizarase en sentido antihorario e comezará nun antigo aparcadoiro onde se construirá unha parte permanente do circuíto. A primeira curva é unha curva de forquita despois da cal o circuíto xira á esquerda e despois cun rápido xiro á dereita ata a parte da rúa do circuíto. Despois de 800 m por Koval Lane hai un xiro lento de 90 graos á dereita seguido dun longo xiro suave á esquerda ao redor do estadio MSG Sphere. Sands Avenue ten dous xiros rápidos seguidos por un xiro lento á esquerda cara a Las Vegas Boulevard, máis coñecida como Las Vegas Strip. Trátase dun longo tramo de 1.9 km (incluíndo unha lixeira curva á esquerda) no que se pode circular a todo gas. Despois dunhas curvas lentas e cerradas ata Harmon Avenue, unha recta de 800 m seguida dun xiro rápido á esquerda volve á parte permanente do circuíto.

Características
---------------

* Capacidade espectadores:
* Lonxitude do circuíto: 6´201 quilómetros.
* Distancia da carreira de Fórmula 1: - voltas = - quilómetros. 17 curvas en total.
* Configuración aerodinámica: alta. Velocidade máxima estimada - km/h con DRS, - km/h sen DRS
* Aceleración a fondo: -% do tempo de volta.
* Tempo de freado: % do tempo da volta.
* Total de combustible necesario para a distancia de carreira:
* Consumo de combustible: kg por volta.
* Cambio de marchas por volta:
* Número de zonas de freado:
* Desgaste dos freos:
* Desgaste dos pneumáticos:
* Distancia dos Boxes:
* Perda de tempo nunha parada en boxes:
* Tempo total necesario para a parada en boxes: - segundos (media)
* Efecto de combustible (custo en tempo por volta de 10 kg de combustible transportado): - segundos.
* Marca volta:

Notas
-----

Referencias

1. ↑  Modelo:Citeer web

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Circuíto urbano de Las Vegas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

### Ligazóns externas
**Cristina Alberdi Alonso**, nada en Los Rosales (provincia de Sevilla) o 22 de febreiro de 1946, é unha avogada e política andaluza.

Traxectoria
-----------

Estudou Dereito, desde 1970 foi avogada do Colexio de Avogados de Madrid, en 1975 organizou un colectivo xurídico de carácter feminista. Foi vocal do Consello Xeral do Poder Xudicial (1985-1990), Ministra de Asuntos Sociais (1993-1996), deputada no Congreso dos Deputados (1996- 2003) e presidenta da Federación Socialista Madrileña (1997-2000).

No ano 2003 deixou o PSOE, onde militaba desde 1995, pola súa oposición ó pacto entre o PSC e ERC para goberna-la Generalitat de Cataluña, acusando ó seu partido de incluír reivindicacións nacionalistas. Actualmente é presidenta do Consello Asesor do Observatorio contra a Violencia de Xénero da Comunidade de Madrid, nomeada por Esperanza Aguirre. Mostrouse contraria ó Estatuto de Cataluña de 2006 e á negociación con ETA cunha posición política próxima á do Partido Popular.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cristina Alberdi Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Ficha na páxina web do Congreso dos Deputados Arquivado 14 de agosto de 2020 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3002877
* WorldCat
* VIAF: 74082645
* BNE: XX1061714
* BNF: 14500231d
* Dialnet: 81963
* FAST: 21994
* GND: 1206909528
* ISNI: 0000 0001 1672 6322
* LCCN: n78005100
* SUDOC: 083771255

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Manuel López Mosquera.

**Manuel López Mosquera**, nado en Monforte de Lemos en 1908 e finado o 14 de xullo de 1975, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Procurador dos tribunais. Instalouse en Quiroga. Foi xefe de Falange, sendo un dos asinantes da acta de integración. Participou na guerra civil co grao de alférez provisional. En xullo de 1937 era secretario de Falange Española Tradicionalista y de las JONS de Quiroga. No franquismo foi nomeado concelleiro de Quiroga e primeiro tenente alcalde. Foi nomeado alcalde de Quiroga a finais de febreiro de 1964. Foi deputado provincial, e presidente da Comisión de Repoboación Forestal da Deputación. Finou o 14 de xullo de 1975.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio González Regueiro** |  **Alcalde de Quiroga** 1964 - 1973 | Sucesor:**Francisco Teijeiro Fernández** |

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 23-7-1937, p. 2.
2. ↑  *El Progreso*, 28-2-1964, p. 7.
3. ↑  *El Progreso*, 19-4-1964, p. 11.
4. ↑  *BOP Lugo*, 29-10-1975, p. 4.
***El mago de los sueños*** é unha película española de animación tradicional de 1966 protagonizada pola familia Telerín, personaxes animados creados polos irmáns Santiago e José Luis Moro Escalona. A longametraxe foi realizada polo catalán Francisco Macián nos seus estudios de Barcelona, quen obtivo dos irmáns Moro a autorización para utilizar os seus personaxes.

Argumento
---------

O filme está baseado en contos de Hans Christian Andersen, así como en Polgariño, e presenta por primeira vez o personaxe chamado Mago dos Soños, unha especie de duende ou trasno con lentes que ten como obxectivo principal combater a Don Coco Quitasueños e lograr que os nenos consigan durmir e poder contarlles un soño. Cada un dos nenos da familia Telerín ten un soño, que intenta deixar unha mensaxe para o espectador infantil. As historias comenzan co soño de Cuquín, o máis pequeno dos Telerines e finaliza co soño de Colitas.

Produción
---------

A película conta con melodías interpretadas por Los 3 Sudamericanos, Teresa María, Andy Russell, Tito Mora e o cantante italiano Ennio Sangiusto.

No equipo de animación traballaron o catalán Jordi Gin, que anos despois sería director artístico do semanario de humor *El Jueves* e o chileno Vicar (Víctor Arriagada Ríos), que posteriormente traballaría para Disney como debuxante de historietas do Pato Donald.

Personaxes principais
---------------------

* El Mago de los Sueños
* Ring ring
* Cuquín
* Cleo
* Tete
* Pelusín
* Colitas
* Maripí
* Don Coco Quitasueños

Banda sonora
------------

Estruturadas e dirixidas polo mestre José Solá, os temas musicais do LP *El Mago de los Sueños* (Belter 22.064) son:

Cara A

1. Vamos a la cama
2. Soñarás (interpretada por Andy Russell)
3. Soy el Mago de los Sueños (interpretada por Andy Russell)
4. El twist de Cuquín
5. Cuento de la Caperucita
6. Colitas y el circo

Cara B

1. Tete Hood
2. Pelusín y la moneda
3. El guau de Maripí
4. Cleo y el marcianito (interpretada por "Los 4 de la Torre" e Teresa María)
5. Vamos a la cama

Máis adiante editouse un CD promocional (Hollywood Studios HSCD-188) coas mesmas pistas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *El mago de los sueños* na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2882616
* Allmovie: v595001
* FilmAffinity: 113167
* IMDb: tt0060651
* LUMIERE: 94467
* OFDb: 113547
* TMDb: 300908

 |
| Bryopsidales |
| --- |
| Dead man's fingers (*Codium fragile*) |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Dominio: | Eukaryota |
| Reino: | Plantae |
| División: | Chlorophyta |
| Clase: | Ulvophyceae |
| Orde: | **Bryopsidales**J.H. Schaffner |

 |
| Familias |
| Bryopsidaceae
Caulerpaceae 
Chaetosiphonaceae 
Codiaceae 
Derbesiaceae 
Dichtomosiphonaceae 
Halimedaceae 
Ostreobiaceae 
Pseudocodiaceae
Udoteaceae |
| Sinonimia |
| * Caulerpales
 |

**Bryopsidales** é unha orde de algas verdes, pertencente á clase Ulvophyceae. Caracterízanse por ter células xeralmente filiformes pero que forman unha maraña cunha forma global ben definida orixinando algas de formas moi curiosas, segmentadas, laminares, en forma de copa, forma de balón ou de arbusto. Unha característica destas algas é que están formadas por unha soa célula, xa que non existen tabiques entre os núcleos que se encontran dentro destes filamentos. Desta forma, tanto os núcleos como os orgánulos celulares poden desprazarse a través da alga. Algunhas destas algas, como certas especies do xénero *Caulerpa*, poden chegar a medir varios metros de lonxitude, mais están formadas por unha soa célula.

Estas algas reprodúcense xeralmente por fragmentación. Non obstante, ante certas condicións do medio, a alga pode transformarse en milleiros de células biflaxeladas, proceso chamado holocarpia. Durante este proceso, unha alga ben formada e completamente verde empeza a transformarse en células nadadoras e nunhas cantas horas non queda máis que un esqueleto branco de paredes celulares sen vida. Cando estas células nadadoras contactan entre elas fusiónanse formando un cigoto que migra ao fondo onde se fixa a un substrato e comeza a alongarse formando a única célula que orixinará a alga adulta.

A orde Bryopsidales encóntrase distribuída por todo o mundo, a maior diversidade dáse entre as barreiras de coral tropicais, abundando por exemplo no mar Caribe.

Notas
-----

1. 1 2  Guiry, M.D. & Guiry, G.M. (2007). "Order: Bryopsidales taxonomy browser". *AlgaeBase version 4.2* World-wide electronic publication, National University of Ireland, Galway. Consultado o 23 de setembro de 2007.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 
* 
* 
* 
* En Cataloge os life
Rexión Norte
A **Rexión Norte** de Portugal é unha rexión que comprende os distritos de Viana do Castelo, Braga, Porto, Vila Real e Braganza, así como parte dos distritos de Aveiro, Viseu e Guarda.

Limita ao norte con Galiza, ao sur coa Rexión Centro de Portugal, ao leste con Castela e León e ao oeste co Atlántico. Ten unha extensión de 21.278 km² (un 24 % do Portugal Continental) e no 2007, na rexión habitaban 4.196.354 persoas (un 37 % do Portugal continental).

Historicamente formaba parte da Gallaecia sur, constituíndo gran parte do Convento Bracarense con sé na vila de Braga. Formou tamén parte do Antigo Reino de Galiza. Cultura, costumes e paisaxe son aínda comúns con Galicia.

Subrexións
----------

Comprende 8 subrexións estatísticas: Alto Trás-os-Montes, Ave, Cávado, Douro, Entre Douro e Vouga, Grande Porto, Minho-Lima e Támega

Composición territorial
-----------------------

A Rexión Norte comprende 86 concellos, un 27,8 % da totalidade do estado.

  

* Rexión Norte, Portugal
* BragaBraga
* GuimarãesGuimarães
* PortoPorto
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27662
* OSM: 5396677

 |
**Shkodër** ou **Shkodra** é unha cidade do noroeste de Albania, capital do distrito de Shkodër e do condado co mesmo nome. Estímase que no ano 2004 contaba cunha poboación de 90.000 habitantes, o que a converte na cuarta cidade máis grande do país.

Historia
--------

No século III a.C. xa era capital da tribo iliria dos Ardeanos, cuxo último rei, Genthius, mantivo a súa independencia ata o 168 a.C. cando foi derrotado polos romanos baixo o mando do xeneral Paulo Emilio durante as terceiras guerras ilirias, pasando a ser a provincia romana de Praevalitania.

Coa división do Imperio romano entre occidente e oriente Shkodër sería asignada ao dominio bizantino.

Co comezo da chegada das tribos eslavas no século VII as fronteiras do Imperio Bizantino retroceden, quedando a zona baixo dominio serbio. Quen a manterán dende o ano 1040 ata 1396, cando cae en poder dos venecianos e no ano 1479 na do Imperio Otomán.

Coa caída do Imperio Otomán a raíz da primeira guerra mundial a zona de Shkodër queda baixo dirección do goberno sito en Tirana, que pouco duraría debido á conquista do mesma por parte de Alemaña no marco da segunda guerra mundial. Queda baixo autoridade xermana ata que a resistencia antifascista dirixida polo movemento comunista de Enver Hoxha libera o país no ano 1941 e instaura a República Popular de Albania, que se manterá ata 1992, trala morte do líder comunista un ao antes e a raíz do período convulso que sofre Europa do Leste.

No século XIX a cidade converteuse un importante centro industrial (principalmente industria mecánica e eléctrica), comercial e cultural, sendo sede dunha Universidade.

Xeografía
---------

A cidade aséntase a 25 quilómetros da costa, entre dous ríos e ao carón do lago do mesmo nome, o máis grande dos Balcáns, e rodeada de montañas. A parte montenegrina do lago Shkodër foi nomeado parque nacional no ano 1983. Do mesmo lago sae o río Buene, un dos poucos ríos navegábeis do país, que desemboca no Mar Adriático.

Monumentos
----------

Un dos principais monumentos de Shkodër é o Castelo de Rozafa, situado no promontorio que domina a cidade foi fundado polos Ilirios e dominado por tódalas civilizacións que pasaron pola convulsa zona, sendo particularmente famosa a resistencia que nel levaron a cabo durante a primeira guerra mundial os otománs baixo a dirección de Hassan Riza Pasha e Essad Pasha.

Deportes
--------

É a sede do equipo de fútbol Klubi Sportiv Vllaznia Shkodër, fundado en 1919 e que ao longo dos anos sufriu constantes cambios de nome, no seu palmarés ten 9 títulos da Liga albanesa de fútbol, 6 Copas e 2 Supercopas. O club participou na Copa de Europa 1978-79.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Shkodër Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web de Shkodër *(en inglés)*
* Ficha do Klubi Sportiv Vllaznia Shkodër[*Ligazón morta*]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131638
* WorldCat
* VIAF: 153683066
* BNF: 145239215
* DARE: 10948
* EBID: ID
* GeoNames: 3184081
* GND: 4325862-1
* LCCN: n85376118
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge305392
* Treccani: scutari

 |
Coordenadas: 51°11′35″N 7°00′47″L﻿ / ﻿51.19306, -7.01306

Antigo mercado de Haan
**Haan** é unha pequena cidade e un municipio situado no distrito de Mettmann, na rexión de Düsseldorf, no Land de Renania do Norte-Westfalia, Alemaña.

Xeografía
---------

Situado a unha altitude media de 168 msnm, o municipio ocupa unha superficie de 24,22 km².

Segundo o censo de 2019 contaba cunha poboación de 30 484 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 1 260,19 hab./km².

Está situado ao noroeste do Estado, na rexión de Düsseldorf —máis concretamente na rexión do Ruhr—, cerca das cidades de Düsseldorf, Leverkusen e Colonia.

Galería
-------

* Antiga oficina de correos de 1851, hoxe quioscoAntiga oficina de correos de 1851, hoxe quiosco
* Localización de Haan no distrito de MettmannLocalización de Haan no distrito de Mettmann
* Mapa de HaanMapa de Haan
* BandeiraBandeira
* EscudoEscudo

Notas
-----

1. ↑  Germany: North Rhine-Westphalia population.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Haan*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2974
* WorldCat
* VIAF: 137305435
* BNF: 12007864k
* GeoNames: 2913195
* GND: 4022680-3
* LCCN: n87949464
* MusicBrainz: ID
* OSM: 66527
* WOEID: 656117

 |
**Ardóbriga, asociación cultural para a protección do patrimonio** é unha asociación cultural creada en Pontedeume o 24 de outubro de 2008 coa finalidade de protexer o patrimonio cultural en xeral, salvagardar as estacións arqueolóxicas existentes, e conservar o patrimonio toponímico.

A motivación principal do grupo de persoas que crearon a asociación foi, nas súas propias palabras, *a toma de conciencia do risco de desaparición do patrimonio cultural legado polas xeracións pasadas e do que a sociedade actual semella non ser quen de transmitir para uso e desfrute das vindeiras*.

O seu ámbito de acción é o do territorio que hoxe ocupan os concellos de Miño e Pontedeume. Estes dous municipios manteñen unha estreita relación desde tempos remotos manifestada na súa pertenza secular ao arciprestado de Pruzos; na espectacular estación arqueolóxica do castro de Centroña-Perbes, cuxo soar se espalla por ambos concellos e no que converxen catro límites parroquiais; e no santuario do monte de Breamo, de probables orixes precristiás.

Actividades
-----------

As actividades da asociación clasifícanse en dous tipos: as de comunicación coa sociedade e as de investigación. Entre as primeiras están as conferencias e charlas, excursións culturais, obradoiros e publicacións de artigos e estudos en revistas especializadas. No programa de investigación destacan os proxectos da toponimia dos concellos de Pontedeume e Miño, os dos castros de Centroña e da Insua, e o do Fondo documental e bibliográfico Ardóbriga.

Recursos
--------

Para levar a cabo as actividades mencionadas, a asociación conta cos seguintes recursos:

* Un capital humano formado por persoas de diversa orixe e formación, con experiencia en estudos históricos e documentalistas.
* Contactos co mundo académico e profesional da historia e da arqueoloxía, así como con empresas de recoñecido prestixio dedicadas á dinamización cultural e á divulgación e posta en valor de recursos patrimoniais.
* Intercambios de experiencias e recursos con outras asociacións similares.
* Promoción da catalogación e rexistro dos bens patrimoniais de tipo material.
* Colaboración coas institucións de goberno —concellos, Deputación e Xunta— para acadar obxectivos comúns, como poden ser a posta en valor dos bens do patrimonio cultural, a conservación do patrimonio inmaterial da toponimia, a divulgación e coñecemento do patrimonio cultural e, en xeral, o fomento na sociedade de actitudes positivas e valorativas de cara á conservación do patrimonio.

Véxase tamén
------------

* Blog da Asociación
* Páxina en Facebook
O **control de procesos** é unha disciplina baseada na enxeñaría e as matemáticas que procura manter o estado dun proceso nun rango específico. O estado de referencia é o valor ou o rango de valores desexado dunha ou varias variables que forman parte do proceso. Cando o proceso se desvía do estado de referencia, os controladores manipulan as entradas do proceso para corrixir a desviación.

Un exemplo
----------

Quentar unha sala cun radiador é un proceso que ten o obxectivo de achegarse e manter unha temperatura definida. A temperatura sería a **variable controlada**. A temperatura desexada, por exemplo 20 °C, sería a referencia ou máis comunmente o *setpoint*. O estado do radiador, por exemplo o grao de apertura da válvula que permite á auga quente fluír a través do radiador, é a **variable manipulada** xa que é a que recibe as accións de control.

### Lazo aberto

A maneira máis sinxela de levar a cabo o control da temperatura sería simplemente axustar a válvula a un grao de apertura, e polo tanto deixar pasar un caudal de auga quente fixo. Este tipo de control pode abondar se a temperatura do exterior non varía moito. Non obstante, se un día vai moito máis frío ou moito máis calor no exterior a temperatura da sala pode resultar demasiado baixa ou elevada. Este tipo de controlador chámase de **lazo aberto** (ou *open-loop*) xa que a medida da variable a controlar (a temperatura da sala) non inflúe na variable controlada (a válvula que determina o caudal de auga). Malia súa simplicidade, úsase raramente xa que non permite compensar os cambios que poden actuar na sala, como unha variación da temperatura do exterior.

### Lazo pechado

Nun sistema de **lazo pechado** (ou *closed-loop*), un sensor mide o estado do sistema (a temperatura da sala) e fornece a información ao controlador, que axusta o control (a posición da válvula) para manter a sala no estado desexado (achegar a temperatura da sala á temperatura de referencia). Agora cando a temperatura exterior baixa, a diminución consecuente da temperatura da sala é medida e a posición da válvula ábrese para deixar pasar máis auga quente. A retroalimentación ou **feedback** permite ao controlador compensar os cambios na temperatura da sala. Este *feedback* representa un paradigma central no control de procesos: o control afecta o estado do sistema que, ao mesmo tempo, é medido para alterar o control.

Lazo pechado e lazo aberto
--------------------------

Os controladores de lazo pechado presentan as seguintes vantaxes en comparación cos de lazo aberto:

* eliminación de perturbacións
* posibilidade de estabilizar procesos inestables
* sensibilidade reducida ás variacións de parámetros
* máis eficacia para se achegar ao estado de referencia

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Gramiano de controlabilidade

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6501221
* BNCF: 4960
* EBID: ID
* GEC: 0171756
* GND: 4032317-1
* JSTOR: control-theory
* LCCN: sh85031658
* MAG: 65244806
* NDL: 00570298
* NKC: ph116433

 |