recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
En encimoloxía, unha **proteína receptora serina/treonina quinase** (EC 2.7.11.30) é un encima que cataliza a reacción química

ATP + [proteína receptora] \rightleftharpoons  ADP + [proteína receptora] fosfato
Así, os dous substratos deste encima son o ATP e unha proteína receptora, mentres que os produtos son o ADP e unha proteína receptora fosfato.

Este encima pertence á familia das transferases, concretamente ás que transfiren grupos que conteñen fosfato proteína-serina/treonina quinases. O nome sistemático desta clase de encimas é **ATP:[proteína receptora] fosfotransferase**. Outros nomes de uso común que se lles dan son **receptor de activina quinase**, **receptor tipo I serina/treonina proteína quinase**, **receptor tipo II serina/treonina proteína quinase**, **STK13**, **TGF-beta quinase** e **receptor serina/treonina proteína quinase**. Este encima participa en 7 vías metabólicas: vía de sinalización da MAPK, interacción citocina-receptor de citocina, vía de sinalización de TGF beta, así como na unión adherente, cancro colorrectal, cancro pancreático e leucemia mieloide crónica.

Estudos estruturais
-------------------

En 2007, resolvéranse cinco estrcturas de encimas desta clase, que en PDB tiñan os códigos de acceso PDB 2GOO, PDB 2H62, PDB 2H64, PDB 2HLQ e PDB 2HLR.

Notas
-----

* Wrana JL, Attisano L, Wieser R, Ventura F, Massague J (1994). "Mechanism of activation of the TGF-beta receptor". *Nature* **370** (6488): 341–7. PMID 8047140. doi:10.1038/370341a0.
* Massague J, Chen YG (2000). "Controlling TGF-beta signaling". *Genes Dev.* **14** (6): 627–44. PMID 10733523.
* Lechleider RJ; Hemmati, P; Larisch-Bloch, S; Ajmera, R; Roberts, AB; Lechleider, RJ (1997). "Characterization of functional domains within Smad4/DPC4". *J. Biol. Chem.* **272** (21): 13690–6. PMID 9153220. doi:10.1074/jbc.272.21.13690.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7302369
* MAG: 79830323

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* EC: 2.7.11.30

 |
A **protolingua** ou lingua reconstruída, é a reconstrución probábel da lingua orixe dun grupo de linguas, sexa unha rama ou unha familia; sobre a base das coincidencias e trazos comúns a dita familia de linguas que non constitúan innovacións ou préstamos.

Dita reconstrución realízase mediante a comparación de linguas ou método comparativo do devandito grupo aplicando os métodos da lingüística histórica. Normalmente o proceso de reconstrución empeza reconstruíndo o **nivel fonético-fonolóxico** da lingua nai. Isto faise en tres etapas:

1. Establécense listas de cognados é dicir, palabras con significado idéntico ou moi semellante e que teñen formas fonéticas próximas ou relacionábeis mediante leis fonéticas.
2. Establécense correlacións regulares entre sons en forma de leis fonéticas.
3. Para cada correlación regular conxectúrase o fonema ou fonemas que podían ter sido os orixinais na protolingua e que, por diferentes evolucións regulares, deron lugar a diferentes sons (a regularidade da evolución é o que explicaría a ocorrencia de correlacións regulares e leis fonéticas).

Naturalmente, este proceder non pode facer esquecer a existencia de leis fonéticas que relacionan sons ou segmentos moi distintos entre si, como os famosos casos (Meillet) existentes entre o armenio e as restantes linguas indoeuropeas. É máis, este tipo de correspondencias inexplicábeis por mera casualidade son as preferidas polos comparatistas para o seu labor neste apartado, ao igual que en morfoloxía son moi relevantes as irregularidades compartidas.

A reconstrución do **nivel morfosintáctico** e outros é bastante máis complexo e non é sinxelo sistematizalo nun conxunto de pasos.

É importante entender que habitualmente a **reconstrución** aplícase a unha lingua que deixou de falarse hai tempo, e xeralmente é descoñecida na súa maioría, é dicir, non existen inscricións ou referencias escritas. Dito proceso de reconstrución pretende conxecturar cal foi o camiño seguido na evolución da lingua, e percorrelo en sentido inverso. Historicamente a primeira protolingua reconstruída foi o protoindoeuropeo ou indoeuropeo, lingua nai que daría lugar ás linguas romances, xermánicas, gregas, eslavas e indoiranias. Isto realizouse a finais do século XIX, e entón o método comparativo adquiriu un carácter plenamente científico (indución + dedución), desde entón fixéronse decenas de reconstrucións doutras protolinguas. Con todo, a reconstrución interna pode e debe ás veces aplicarse ao resultado da comparación (i.e. á protolingua de primeiro grao) ou a diferentes etapas da prehistoria das linguas particulares, non só para descubrir novos procesos ou formas senón para establecer cronoloxías relativas entre estes.

Protolinguas propostas
----------------------

* Lingua protoindoeuropea.
* Lingua protomunda.
* Lingua protoxapónica.
* Lingua protoxermánica.
* Lingua protoquechua.
* Lingua protosemítica.
* Lingua protovasca.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q206577
* EBID: ID
* GEC: 0135234
* GND: 4233569-3
* MAG: 54369085

 |
A **poesía árabe** (en árabe: الشعر العربي *ash-shi'ru al-'Arabīyyu*) é a forma máis antiga da literatura árabe. O coñecemento actual da poesía en árabe data do século VI, pero crese que a poesía oral é anterior.

A poesía árabe clasifícase en dous tipos principais, rimada ou medida e prosa, sendo a primeira moi anterior á segunda. A poesía rimada encádrase dentro de quince metros diferentes recollidos e explicados por al-Farahidi en *The Science of 'Arud*. Al-Akhfash, un estudante de al-Farahidi, engadiu máis tarde un metro máis para facerlles dezaseis. Os metros da poesía rítmica coñécense en árabe como "mares" (*buḥūr*). A unidade de medida dos mares coñécese como "*taf'īlah*", e cada mar contén un certo número de *taf'ilas* que o poeta ten que observar en cada verso (*bayt*) do poema. O procedemento de medición dun poema é moi rigoroso. Ás veces, engadir ou eliminar unha consoante ou unha vogal pode cambiar o *bayt* dun metro a outro. Ademais, na poesía rimada, cada *bayt* ten que rematar coa mesma rima (*qāfiyah*) ao longo do poema.

Al-Kʰalīl b. ˀAḫmad al-Farāhīdī (711 – 786 d.C.) foi o primeiro erudito árabe en someter a prosodia da poesía árabe a un estudo fonolóxico detallado. Non conseguiu producir unha teoría coherente e integrada que satisfaga os requisitos de xeneralidade, adecuación e sinxeleza; en cambio, limitouse a enumerar e categorizar os datos primarios, producindo así unha formulación meticulosamente detallada pero incriblemente complexa que moi poucos son capaces de dominar e utilizar.

Os investigadores e críticos da poesía árabe adoitan clasificala en dúas categorías: poesía clásica e poesía moderna. A poesía clásica escribiuse antes do renacemento árabe (*An-Nahḍah*). Así, toda a poesía que se escribiu en estilo clásico chámase "clásica" ou "poesía tradicional" xa que segue o estilo e a estrutura tradicional. Tamén se coñece como "poesía vertical" en referencia á súa estrutura paralela vertical das súas dúas partes. A poesía moderna, pola súa banda, desviouse da poesía clásica no seu contido, estilo, estrutura, rima e temas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* El-Rouayheb, Khaled (2005). "The Love of Boys in Arabic Poetry of the Early Ottoman Period, 1500–1800," *Middle Eastern Literatures*. Volume VIII.
* Kennedy, Philip F. (1997). *The Wine Song in Classical Arabic Poetry: Abu Nuwas and the Literary Tradition*. Clarendon Press. ISBN 978-0198263920.
* Stetkevych, Suzanne Pinckney (1993). *The Mute Immortals Speak: Pre-Islamic Poetry and the Poetics of Ritual*. Cornell University Press. ISBN 978-0801480461.
* Athamneh, Waed (2017). *Modern Arabic Poetry: Revolution and Conflict*. University of Notre Dame Press.
* Abdel-Malek, Zaki N. *Towards A New Theory of Arabic Prosody: A Textbook For Students and Instructors.*
**Suzanne Duchamp**, nada o 20 de outubro de 1889 en Blainville-Crevon (Normandía) e finada o 11 de setembro de 1963 en Neuilly-sur-Seine, foi unha pintora dadaísta francesa.

Traxectoria
-----------

Suzanne Duchamp foi a cuarta de seis fillos, dunha familia adiñeirada con temperamento artístico. O seu avó materno era o pintor Émile Frédéric Nicolle. Suzanne era irmá máis nova de:

* Jacques Duchamp, coñecido como Jacques Villon (1875-1963), pintor e gravador
* Raymond Duchamp, coñecido como Raymond Duchamp-Villon (1876-1918), escultor
* Marcel Duchamp (1887-1968), pintor, escultor, escritor e xadrecista

Con 16 anos entrou na Escola de Belas Artes de Rouen. As súas primeiras obras eran de inspiración impresionista e cubista. Casou en 1919, con 21 anos, co pintor Jean-Joseph Crotti, a quen influíu considerabelmente, mais logo divorciáronse. Trasladouse entón ao barrio parisiense de Montparnasse para estar máis preto do seu irmán Marcel e desenvolver a súa carreira artística.

Malia as dificultades que tiñan as mulleres pintoras para obteren pleno recoñecemento, a fama artística dos seus irmáns máis vellos permitiulle realizar a súa primeira grande exposición aos 22 anos no parisiense Salón dos Independentes. Máis adiante participou no Salon des Tuilleries, no Salón de Outono e na Unión de Mulleres Pintoras e Escultoras. Tamén fixo varias exposicións individuais na Galerie Paul Guillaume (1922), na Galerie René Zivy (1928) e na Galerie Le Portique (1929).

Durante a Primeira guerra mundial traballou como enfermeira en París. A primeira das súas obras dadaístas, *Multiplication brisée et rétablie* (*Multiplicación rota e restaurada*) apareceu despois da guerra, rematada en 1919.

En 1967, o seu irmán Marcel axudouna a preparar unha exposición en Ruán titulada *Les Duchamp: Jacques Villon, Raymond Duchamp-Villon, Marcel Duchamp, Suzanne Duchamp*. Parte desta exposición familiar foi presentada no Museo Nacional de Arte Moderna do Centro Georges Pompidou de París.

Notas
-----

1. ↑  René Édouard-Joseph, *Dictionnaire biographique des artistes contemporains*, tome 1, A-E, Art & Édition, 1930, Modelo:P.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q435558
* WorldCat
* VIAF: 2743494
* AGORHA: 110968
* BNF: 149731550
* Bridgeman: 29045
* Europeana: ID
* FAST: 114492
* GND: 118527738
* ISNI: 0000 0000 6659 8843
* LCCN: n83131288
* NTA: 069739595
* RKD: 24518
* SNAC: w61c306r
* SUDOC: 138462690
* ULAN: 500030274

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Placa.
Unha **placa** é un elemento estrutural construtivo que se caracteriza por un sólido tridimensional cuxo espesor é moi pequeno en comparación con outras dimensións.

Os efectos das cargas que se prevén aplicar sobre el só xeran esforzos cuxos resultantes son, na práctica, exclusivamente normais ao espesor do elemento. A súa mecánica é o tema principal da teoría de placas.

As placas delgadas son inicialmente elementos estruturais planos limitados por dous planos paralelos, chamados caras, e unha superficie cilíndrica, chamada bordo ou límite. Os xeradores da superficie cilíndrica son perpendiculares ás caras planas. A distancia entre as caras planas chámase grosor (h) da placa. Suporase que o grosor da placa é pequeno en comparación con outras dimensións características das caras (lonxitude, ancho, diámetro etc.). Xeometricamente, as placas están limitadas por límites rectos ou curvos. As cargas estáticas ou dinámicas que soportan as placas son predominantemente perpendiculares ás caras das placas.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *placa*.
2. 1 2  Reddy, J. N.; Reddy, J. N. (2007). *Theory and analysis of elastic plates and shells* (2nd ed ed.). Boca Raton, FL: CRC Press. ISBN 978-0-8493-8415-8.
3. ↑  Ventsel, Eduard; Krauthammer, Theodor (2001-08-24). *Thin Plates and Shells: Theory: Analysis, and Applications* (en inglés). CRC Press. ISBN 978-0-203-90872-3.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cuncha (estrutura)
* Lámina
**Suídas** (*Suidas*, en grego Σουΐδας) ou a **Suda** (Σοῦδα, *Suda*) é unha grande enciclopedia bizantina sobre o mundo antigo, escrita en grego sobre o século X. Foi probabelmente escrita por varios eruditos, malia que a miúdo se considerou o nome de Suídas como o do autor, pero Suídas ou Suda é tamén unha palabra grega que quere dicir *fortín*, *guía* e por iso tanto se pode falar da Suda como de Suídas.

Características
---------------

A enciclopedia ten trinta mil entradas e moitos debuxos, unha parte dos cales se perderon; está ordenada alfabeticamente con algunhas irregularidades. A mesma obra menciona como fonte a *Onomatologion* de Hesiquio de Mileto, e outras fontes como os resumos de Constantino VII Porfiroxénito, a crónica de Xurxo o Monxe, as biografías de Dióxenes Laercio, e as obras de Ateneo e Filóstrato.

Non se sabe moita cousa da súa compilación. Xa o menciona Eustaquio de Tesalónica no século XII, e di que o autor foi Suídas, un compilador que tratou de recoller todo o saber da época e que viviu entre 976 e 1028. Estrabón menciona un Suídas que escribiu unha historia de Tesalia pero non podería ser o mesmo compilador pola diferenza cronolóxica.

A Suda está a medio camiño entre un dicionario e unha enciclopedia; explica a orixe e a derivación das palabras segundo os coñecementos da época. Os artigos máis valiosos son os da historia da literatura posto que dá datos de autores cuxa obra se perdeu.

Nas edicións da Suda aparece a seguinte nota: Τὸ μὲν παρὸν βιβλίον Σοῦδα, οἱ δὲ συνταξαμἐνοι τοῦτο ἄνδρες σόφοι seguida dunha lista de doce nomes.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Suídas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* *Suda* On Line Arquivado 06 de marzo de 2007 en Wayback Machine.. Unha edición online da edición de Ada Adler con tradución ao inglés e comentario.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q216299
* WorldCat
* VIAF: 183457730
* BMT: 47726
* BNF: 124679147
* BRE: 4171357
* EBID: ID
* GEC: 0064410
* GND: 4579463-7
* LCCN: n42015268
* SUDOC: 033865434
* Treccani: suida

 |
**Umberto Tozzi**, nado en Turín o 4 de marzo de 1952, é un cantante italiano.

Biografía
---------

Nado en Turín, os seus pais eran emigrantes orixinarios de Rodi Garganico. É o irmán máis novo de Franco Tozzi, cantante de discreta popularidade dos anos 60, co que comezou a dar os seus primeiros pasos a nivel musical, facendo de guitarrista do grupo que o acompañaba nas xiras.

En 1968, ós 16 anos, formou parte de Off Sound, un grupo rockeiro de Turín. En Milán coñeceu a Adriano Pappalardo e forman un grupo de 13 persoas que recorren toda Italia co seu espectáculo musical.

Os anos setenta
---------------

En 1974 obtivo o seu primeiro éxito co tema "Un corpo un'anima", escrita con Damiano Dattoli, que despois foi interpretada por Wess e Dori Ghezzi, que ese ano gañaron o concurso "Canzonissima". Co mesmo Dattoli e Massimo Luca formou o grupo I Data, que iniciou o seu camiño co álbum *Strada bianca* (o seu único disco) lanzado pola casa discográfica de Lucio Battisti, que logrou vender moi poucas copias.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q365060
* WorldCat
* VIAF: 85632745
* Allmovie: p552112
* AllMusic: mn0000217761
* BNF: 139005324
* DeutscheBio: 134541693
* Discogs: 176185
* Europeana: ID
* Filmportal: ID
* Genius: Umberto-tozzi
* GND: 134541693
* ICCU: CFIV155277
* IMDb: nm0870372
* ISNI: 0000 0000 8035 0377
* LCCN: no98019715
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0051803
* Songkick: 514351
* SUDOC: 086912690
* Treccani: umberto-tozzi

 |
**The Codename** é unha banda de Funk Metal de Santiago de Compostela, formado en 1998.

Traxectoria
-----------

En 2005 gravaron unha Demo con catro cancións con letras en inglés, chamada *Demo ´05*. No ano 2009 publicouse o seu primeiro disco, *Ciudadano Zero*. Gravado e producido nos estudios *PousadaSon* conta con 10 temas en castelán que conforman unha obra conceptual. *Ciudadano Zero* supuxo para *The Codename* seren seleccionados, con dous dos seus temas, para a final do concurso "MúsicaXove'09", organizado polo Concello de Santiago e que abrangue a todos os grupos de locais de *Ensaio* de Galicia, resultando vencedores do concurso na final en directo.

No 2008 foron votados como o mellor directo na rede social Metalicia.

The Codename compartiron escenario con grupos coma Barón Rojo, Mägo de Oz, Warcry, El último ke Zierre, Def con Dos ou Aphonnic.

Membros
-------

* Pablo (batería).
* Jano: (baixo).
* Ferny: (voz).
* Tuco: (guitarra rítmica e solista).

Discografía
-----------

* *Ciudadano Zero* (2009).

### Presenza en compilatorios

* *Gallaecian metal compilation* (2006).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do grupo en myspace.
* Páxina oficial do grupo.
Placa dunha matrícula da provincia de Pontevedra en Galiza.
A **placa da matrícula**, tamén chamada sinxelamente **matrícula** ou **placa**, é unha placa de metal ou plástico fixada a un vehículo autómobil co fin da súa identificación oficial. Estas placas teñen unha serie de caracteres numéricos e alfabéticos.

Na maioría dos países, os automóbiles, así como os demais vehículos dunha cilindrada de motor mínima, deben levar suxeita unha placa na parte frontal e outra na parte traseira, aínda que nalgúns lugares ou nalgúns tipos de vehículos só se exixe a placa traseira.

Hai dous sistemas de matriculación. Un primeiro no que as placas as fabrican e as entregan as autoridades, como ocorre en Suíza, Alemaña, a meirande parte dos países americanos etc... e outro no que as autoridades asignan a matrícula ao vehículo e a placa debe comprarse en lugares autorizados, que é o caso de España ou Francia. Nalgúns países existen placas provisionais mentres non se completaron os trámites de matriculación.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *placa*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Placas da matrícula de España

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q22706
* AAT: 300248796
* GND: 1060408449
* JSTOR: license-plates
* LCCN: sh85010163
* NDL: 00574687
* NKC: ph398846

 |
**Teófilo Mejuto Leis**, nado en Cee en 1909 e finado na Coruña o 9 de decembro de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Oficio do 8 de xullo de 1936 do Coronel-Gobernador Militar da Coruña ao xuíz permanente, relativo aos despois chamados Mártires de Brens.
Chofer en Cee. En xaneiro de 1931 foi detido xunto co seu irmán Vicente acusados de agredir a Francisco Casais Costa, empregado da Empresa de Automóviles Guillen. Afiliado á UGT. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido xunto co seu irmán Vicente e outros sindicalistas da Costa da Morte. Foi procesado e xulgado por rebelión militar na Coruña e condenado a pena de morte. Foi fusilado na Coruña o 9 de decembro de 1936 con Norberto Recamán Lago, José Lago Fernández, Perfecto Trasmonte Costa, Jesús Chouza Figueiras, Florentino Canosa Barreiro, Manuel García Castiñeira, Domingo López Domínguez, Obdulio López Acea, Antonio Varela Sanjurjo, Ricardo López Acea, Antonio Barbeito Espiñeira, Máximo López Acea e Ramón López Amado.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 8-1-1931, p. 7.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 10-12-1936, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Mártires de Brens

### Ligazóns externas

* 

* Teófilo Mejuto Leis na páxina web *Nomes e Voces*.
| «Rehab» |
| --- |
|  |
| Música de Rihanna |
| do Álbum *Good Girl Gone Bad* |
| Lanzamento | 6 de outubro do 2008 |
| Formato | {{{formato}}} |
| Gravada | Xaneiro do 2007 |
| Xénero musical | R&B |
| Lingua(s) | {{{lingua}}} |
| Duración | {{{duración}}} |
| Discográfica | Def Jam · SRP |
| Produtor(es) | Timbaland · Hannon Lane · Justin Timberlake |
| Escritor(es) | Justin Timberlake · Timothy Mosley · Hannon Lane |
| Miscelanea | {{{miscelanea}}} |

"**Rehab**" é unha canción gravada pola cantante barbadense Rihanna para o seu terceiro álbum de estudio, Good Girl Gone Bad (2007). Estreada por parte de Def Jam Recordings nas emisoras de radio dos Estados Unidos o 6 de outubro de 2008, daría nome ó sinxelo, oitavo e derradeiro daquel álbum, que sería lanzado en formato CD no Reino Unido o 8 de decembro do 2008.

Rihanna comezou a traballar na canción mentres acompañaba a Timbaland na xira do FutureSex/LoveShow de Justin Timberlake en 2007. Escrita por Timberlake en colaboración cos seus produtores, Hannon Lane e Timbaland, "Rehab" é unha canción de R&B de ritmo medio cun estribillo conmovedor e melancólico; nela reflíctense as lembranzas cheas de dor do seu antigo amor, do cal fala coma se dunha enfermidade se tratase.

"Rehab" logrou meterse nas dez primeiras posicións das listas de sinxelos en Austria, Alemaña, os Países Baixos e Noruega. Acadou o número 16 na do Reino Unido, e nos EUA o número 18 nos Hot 100 da revista Billboard. Obtivo o certificado dobre platino da Asociación de Industria Discográfica de América. Anthony Mandler dirixiu o vídeo musical, o cal gañou o Premio de Música Urbana ó mellor Vídeo de musical. Rihanna interpretaría "Rehab" na xira de Good Girl Gone Bad (2007–09), e ocasionalmente na de Last Girl on Earth (2010–11).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1164769
* MetroLyrics: ID
* MusicBrainz: ID
* MusicBrainz: ID

 |
Coordenadas: 41°52′49″N 12°29′34″L﻿ / ﻿41.880264, 12.492764

Ruínas das Termas de Caracalla.
As **Termas de Caracalla** foron uns baños públicos construídos en Roma entre o ano 212 e o 216 durante o reinado do emperador Caracalla. Eran as termas máis grandes de Roma, con máis de 9 hectáreas, con capacidade para 1600 persoas, con 64 cisternas de 80 000 litros cada unha. As ruínas das termas constitúen unha popular atracción turística.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre arquitectura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q502098
* WorldCat
* VIAF: 169274945
* EBID: ID
* GEC: 0014739
* GeoNames: 8015033
* GND: 4131683-6
* MusicBrainz: ID
* OSM: 13476232
* Pleiades: 322942899
* Structurae: 20048917

 |
***Pla de les Bruixes*** en lingua catalá (**Chairo das bruxas** en galego), é unha paraxe con restos neolíticos e que soporta gran número de lendas de bruxaría. Está situado no municipio de Arenys de Munt, Cataluña (España).

Historia
--------

O lugar denominado actualmente *Pla de les Bruixes*, é un chairo dunha altitude de 409 m de a cabalo entre os municipios de Arenys de Munt e Vallgorguina na comarca do Maresme, era coñecido historicamente como ***Plana de les Pedres de Bitera*** na xurisdición da antiga Quadra de Goscons, polo gran número de megálitos que albergaba. A día de hoxe aínda poden apreciarse un par de menhires tombados, e un espectacular megálito con diversas incisións rituais do período neolítico, segundo o historiador local Dr J.M. Pons i Guri.

En prospeccións arqueolóxicas na primeira década do século XXI, no devandito xacemento, apareceron elementos do período ibérico e romano de gran interese.[cita *requirida]*

Lendas
------

As lendas ancestrais recollidas en diversos tratados costumistas aseguran que as bruxas da zona iniciaban os seus rituais bañándose espidas co mesmísimo diaño na escuridade das augas do salto Gorg Negre de Gualba (Vallés Oriental), antes de reunirse baixo o resplandor da lúa na devandita catedral megalítica, desde onde aterrorizaban a toda a comarca. A tradición popular tamén afirma que nas profundidades dunha cova do *Pla de les Bruixes* un pastor achou unha virxe negra que pasou a ser considerada baixo a advocación de Santa María de Goscons, e venerada na capela románica da Força de Goscons (actualmente casa Arquer de Goscons).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6077162
* GEC: 0289176

 |
**Third Man Records** é un selo discográfico independente fundado polo músico Jack White en Detroit, Míchigan, no ano 2001. Third Man fundou a súa primeira localización física (unha combinación de tenda de discos, local de concertos e sede do selo) en Nashville, Tennessee, en 2009. A discográfica inaugurou unha nova localización en Detroit en 2015, que incluíu unha planta de prensado (Third Man Pressing) en 2017. O lema do selo é "O teu tocadiscos non está morto".

Historia
--------

Jack White fundou Third Man Records en Detroit, Míchigan, no ano 2001. White orixinalmente mercou o edificio para almacenar o seu equipo e tiña plans para reeditar os primeiros traballos de The White Stripes. Third Man, que publica álbums e sinxelos principalmente en vinilo, creou a súa primeira localización física en Nashville, Tennessee, o día 11 de marzo de 2009. O local de Nashville serve como unha tenda de discos, a sede do selo e local de concertos. Inclúe a The Blue Room (un local para actuacións e proxeccións para The Light and Sound Machine, unha serie de proxeccións mensual de filmes en colaboración con The Belcourt Theater), un estudio de fotografía, espazo de almacenamento para cintas máster, e o almacén da discográfica. The Blue Room é o único local do mundo en gravar actuacións directamente a acetato, producindo un máster en vinilo a tempo real. Para celebrar a apertura de Third Man Records en Nashville, White estreouse co seu novo proxecto, The Dead Weather, realizando un pequeno concerto para uns 100 convidados. 

O nome do selo incorpora varios elementos de importancia persoal para White. A súa afección polo número tres está ben documentada. O nome refírese ao filme de Carol Reed *The Third Man*, protagonizado por Joseph Cotten e Orson Welles. A antiga empresa de tapicería de White chamábase Third Man Upholstery, e tamén xiraba ao redor das cores amarela e negra. Nunha entrevista con Conan O'Brien dixo que o número tres tamén provén do número mínimo de peches que se precisan para tapizar. White tamén se refire a si mesmo como o "terceiro home" dunha muller na canción "Ball and Biscuit" do álbum de The White Stripes *Elephant*.

Notas
-----

1. ↑  "Jack White interview: 'I'm like Larry David, Alan Partridge and Chris Rock in one person'". *the Guardian* (en inglés). 2014-06-01. Consultado o 2020-09-24.
2. ↑  Paulson, Dave. "Third Man Records: 10 defining moments at Jack White's Nashville headquarters". *The Tennessean* (en inglés). Consultado o 2020-09-24.
3. 1 2  "The White Stripes Play Us a Little Number". *pastemagazine.com* (en inglés). 2007-08-08. Consultado o 2020-09-25.
4. ↑  "Jack White: Your Furniture Is Not Dead". *Believer Magazine* (en inglés). Consultado o 2020-09-25.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do selo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q377453
* EBID: ID
* MusicBrainz: ID

 |
Teresa del Riego nunha estampa de 1843.
**María Teresa del Riego y Bustillos**, nada en Tinéu, Asturias en 1800 e finada en Londres o 19 de xuño de 1824, foi unha viúva e sobriña do Xeneral Rafael del Riego.

Traxectoria
-----------

Teresa contraeu matrimonio por poderes co seu tío, 16 anos maior que ela, en Cangas del Narcea, en outubro de 1821. En 1822, o matrimonio estabeleceuse en Madrid onde Rafael del Riego era deputado electo por Asturias. Trala invasión dos Cen Mil Fillos de San Luís en 1823, Teresa fuxiu a Xibraltar e posteriormente exiliaríase en Little Chelsea, preto de Londres, onde tería novas do apresamento, proceso e execución do seu esposo.

Durante o seu exilio, Teresa mantívose cunha pensión de 25 libras anuais que ofrecía o goberno británico ós exiliados españois sempre que demostrasen non dar apoio ós franceses durante a guerra da independencia. 

Faleceu o 19 de xuño de 1824, tras unha penosa doenza, sendo enterrada na capela de Moorsfield en Londres.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pla, Carlos: *El testamento de la viuda de Riego* Arquivado 24 de decembro de 2015 en Wayback Machine. *La Ilustración Liberal*. Libertad Digital *(en castelán)*.
* Ramírez, Pedro, J. (2014). *La desventura de la libertad: José María Calatrava y la caída del régimen*. La Esfera de los Libros *(en castelán)*.
***Unha vida violenta*** é unha novela en lingua italiana escrita por Pier Paolo Pasolini e publicada en 1959 polo selo editorial Garzanti co título orixinal de ***Una vita violenta***.

Foi traducido ao galego por Gonzalo Vázquez e foi publicado pola Editorial Hugin e Munin no ano 2012.

Características
---------------

Pier Paolo Pasolini.
Pasolini comezara a traballar na obra en 1955, coa intención de continuar o proxecto iniciado con *Ragazzi di vita*, é dicir, seguir a explicar as condicións de vida da mocidade na emerxente periferia urbana de Roma. Por consello do editor, o autor suprimiu algún feito escabrosos e conflitivos politicamente.

A obra quedou finalista do premio Strega de 1959, entregado a *Il Gattopardo* de Giuseppe Tomasi di Lampedusa.

A novela narra a historia dun mozo, Tommaso Puzzilli, que vive na periferia romana de Pietralata. El, e tamén os seus compañeiros, sabe o que é pasar fame e coñece así mesmo a delincuencia, o crime organizado e a prostitución. Trata tamén da degradación cara a un comportamento violento e bárbaro.

Notas
-----

1. 1 2  *Unha vida violenta*. Traducido por Gonzalo Vázquez (1ª ed.). Santiago de Compostela: Editorial Hugin e Munin. 2012. ISBN 978-84-939647-6-4 – vía Biblioteca da Tradución Galega.
2. ↑  Editorial Hugin e Munin (ed.). "Catálogo da Editorial Hugin e Munin (actualizado o 1 de xaneiro de 2019)" (PDF). p. 10. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 28 de marzo de 2019. Consultado o 26 de marzo de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Máis información sobre a novela *(en italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4004489
* BiTraGa: 4942
* EBID: ID

 |
Termistor do tipo NTC.
Un **termistor** é un semicondutor sensíbel á temperatura. Existen basicamente dous tipos de termistores:

* NTC (do inglés *Negative Temperature Coefficient*) - termistores cuxo coeficiente de variación de resistencia coa temperatura é negativo: a resistencia diminúe co aumento da temperatura.
* PTC (do inglés *Positive Temperature Coefficient*) - termistores cuxo coeficiente de variación de resistencia coa temperatura é positivo: a resistencia aumenta co aumento da temperatura.

Conforme a curva característica do termistor, o seu valor de resistencia pode diminuír ou aumentar en maior ou menor grao nunha determinada franxa de temperatura.

Así algúns poden servir de protección contra o sobrequecemento, limitando a corrente eléctrica cando determinada temperatura é superada. Outra aplicación corrente, neste caso a nivel industrial, é a medición de temperatura (en motores por exemplo), pois podemos co termistor obter unha variación dunha grandeza eléctrica en función da temperatura á que este se encontra.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q175973
* BRE: 4189305
* EBID: ID
* GEC: 0145788
* GND: 4128535-9
* JSTOR: thermistors
* MAG: 66726788
* NDL: 00570083
* PSH: 1996

 |
Os **tiwi** (tamén chamados *tunuvivi*) son un pobo aborixe australiano. Arredor de 2 000 tiwi viven nas illas Bathurst e Melville, que compoñen as chamadas illas Tiwi. Os insulares tiwi son coñecidos pola súa música, arte e deportes. Algúns membros das xeracións roubadas foron levadas ás illas Tiwi.

Historia
--------

Os neerlandeses chegaron á illa de Melville en 1705, pero non a colonizaron. O seu illamento continúa até o presente, xa que teñen unha relación política diferenciada con respecto a Australia.

Lingua
------

A lingua tiwi, a máis polisintética de tódalas linguas autralianas, é unha lingua illada sen unha aparente conexión coas linguas veciñas da Terra de Arnhem no continente australiano.

Notas
-----

1. ↑  Tindale 1974, p. 236.
2. ↑  Dixon 2002, p. 82.
3. ↑  Dixon 2002, p. 251.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista dos pobos indíxenas de Australia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2933374
* GND: 4221069-0
* NKC: ph303241

 |
Logo de The Washington Post.
Sede do xornal.
***The Washington Post*** é o maior e máis antigo xornal de Washington, D.C. a capital dos Estados Unidos. Gañou fama mundial a principios dos 70, pola súa investigación sobre o caso Watergate, conducida por Bob Woodward e Carl Bernstein, que desempeñou un papel importante na caída de Richard Nixon como presidente. É xeralmente considerado un dos mellores diarios estadounidenses, xunto co *New York Times*, coñecido pola súa reportaxe xeral e cobertura internacional, e o *Wall Street Journal*, famoso no eido financeiro. O *Post* distinguiuse polas súas reportaxes sobre a Casa Branca, o Congreso, e outros aspectos do goberno estadounidense.

Por outra banda, a diferenza do*Times* e o *Journal*, o *Post* vese a si mesmo como un xornal estritamente rexional, e non imprime unha edición nacional para distribución máis aló da Costa leste dos Estados Unidos. A maior parte dos seus lectores son do Distrito de Columbia, xunto cos suburbios adiñeirados de Maryland e Virxinia.

A súa circulación diaria media, segundo datos de marzo de 2013, era de 474 767 e de 838 014 os domingos, o que o coloca no oitavo lugar dos xornais estadounidenses, detrás do *Wall Street Journal*, *New York Times*, *USA Today*, *Los Angeles Times*, *San Jose Mercury News*, *Daily News* e *New York Post*. Mentres que a súa circulación (como a de todos os diarios) foi en caída lenta, ten unha das taxas de penetración de mercado máis altas de todos os diarios metropolitanos.

Notas
-----

1. ↑  Circulación total de los periódicos estadounidenses, Alliance for Audited Media, 31.03.2013; acceso 06.08.2013

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q166032
* WorldCat
* VIAF: 189603300
* BIBSYS: 90671584
* BRE: 1902762
* EBID: ID
* GEC: 0244055
* GND: 4185034-8
* ISSN: 0190-8286
* NKC: unn2006375354
* NLM: 9877133
* OCLC: 2269358
* OL: OL7642215A
* SUDOC: 027587150

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cree.

Indio cree, Old Nemaska 2006 (Foto:André Perron).
Os **cree** forman un grupo nativo norteamericano de máis de 200.000 individuos, o que o converte nun dos maiores grupos do Canadá. Viven no Quebec, Ontario, Manitoba, Saskatchewan e Alberta. A maioría dos cree eran indios dos bosques orientais, mentres que os que viven en Saskatchewan e o sur de Alberta, eran indios das pradeiras.

Rapaza cree (1928).

Historia
--------

A banda do Grande Oso, en Saskatchewan, foi a última banda dos indios das chairas en entrar nunha reserva e o único grupo en manter un conflito violento coas autoridades canadenses. Moitos dos actuais caudillos canadenses nativos, como Ovide Mercredi, xefe da Asemblea das Primeiras Nacións do Canadá, son *cree*.

No Quebec, tras unha longa loita contra os gobernos provinciais e federais, os cree que viven na área da baía de James aceptaron unha compensación financeira pola confiscación da parte da illa que quedou inundada polo magno proxecto hidroeléctrico do norte do Quebec. Utilizaron parte dos fondos para mercar unha compañía aérea, sendo os cree o único pobo indio que posúa liñas aéreas propias. En 1980 opuxéronse con éxito á construción da segunda fase do proxecto hidroeléctrico da baía de James.

Debido ao gran número de falantes da lingua cree, esta ten actualmente un certo uso. En cree publícanse revistas, libros e xornais e incluso utilízase en programas informáticos.

Notas
-----

1. ↑  Definición de cree\* no *Dicionario de Galego* de Ir Indo e a Xunta de Galicia.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pobo cree*** |

### Outros artigos

* Pobos indíxenas de América
* Lingua cree

* Portal:Pobos indíxenas de América
* Portal:Canadá
* Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q117191
* AAT: 300017671
* BRE: 2110889
* EBID: ID
* LCCN: sh85033881
* NKC: ph929566
* Treccani: cree

 |
Os **taínos** foron un pobo arauaco procedentes da área de Venezuela, que ao longo dos séculos foron poboando as distintas illas do arco antillano. Cando os taínos chegaron ao Caribe, este xa estaba habitado por outros pobos como os igneris e os máis antigos aínda arcaicos. O nome taíno significa "bo ou nobre" en arauaco.

Figura taína
Cando os primeiros navegantes españois chegaron ás illas do Caribe, os taínos estaban en plena loita cunha etnia rival, os caribes, que xa conquistaran as Antillas Menores. Nese entón a sociedade taína dividíase nuns cinco reinos controlados por *caciques*, a quen se lles pagaba tributo. Frei Bartolomé de las Casas no seu libro *Historia Xeral das Indias* relata que no ano de 1508 quedaban uns 60.000 taínos na illa da Española. Para 1531 a explotación e as enfermidades reduciran o número a 600.

Notas
-----

1. ↑  Definición de taíno, -na no *Dicionario de Galego* de Ir Indo e a Xunta de Galicia.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pobo taíno Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Portal:Pobos indíxenas de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q210623
* BNE: XX4576533
* BNF: 121541346
* BRE: 4179266
* EBID: ID
* GEC: 0212438
* GND: 4213220-4
* LCCN: sh85131956
* SUDOC: 03004510X

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Polo.
Cabeza feminina levando un polo. Bronce da segunda metade do século VII a.C. de Creta.
O **polo** ou **polos** (do grego antigo πόλος, *pólos*, en plural *poloi*) é un gorro ou coroa cilíndrica que usaban as deusas mitolóxicas do Antigo Oriente Próximo e Anatolia, e adoptado polos antigos gregos para representaren ás deusas nai Rea, Cibeles e Hera.

A palabra tamén significaba, entre outras cousas, "eixe da esfera celestial", e "polo deste eixe". e deste termo é de onde derivan os polos celestes e, en cosecuencia, os xeográficos, os eléctricos e os magnéticos.

A miúdo estaba aberta pola parte superior cos cabelos caendo sobre os lados; outras, como un bonete alto e torreado, como unha coroa mural ou, simplemente, podía ter a forma dun anel alto.

Durante a época clásica, as mulleres mortais non parece que levaran polos (*poloi*), pero son comúns en estatuas de terracota de mulleres da época micénica, polo que a súa representación en estatuas de deusas pode ser visto como un arcaísmo deliberado.

Algúns polos parece que estaban feitos con tecido, aínda que o material usado non está claro. Non se encontrou ningún en escavacións arqueolóxicas, o que suxire que non estaban feitos de metal.

Notas
-----

1. ↑  Lidell e Scott definen πόλος como "unha peza de vesitario de cabeza usada polas deusas, como, por exemplo, Afrodita.". Henry George Liddell e Robert Scott (1940): *A Greek-English Lexicon*. Oxford: Clarendon Press.
2. ↑  Lidell e Scott, *Op. cit.*
3. 1 2 3  The Role of Women in the Art of Ancient Greece Arquivado 05 de outubro de 2010 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2067714
* AAT: 300210782

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Polo.
Un polo verde.
O **polo** é un xeado feito con auga, colorantes, saborizantes e azucre, de forma alongada e cun pau que o atravesa para tomalo.

Faise conxelando o líquido ao redor dun pau de maneira similar a unha piruleta.

*Polo* é unha marca rexistrada que pasou á linguaxe común nalgúns países, tamén ao galego.

Tamén existen *polos* elaborados a base de leite, os cales polo xeral van cubertos por unha capa de chocolate e, en ocasións, levan algún recheo (que pode ser leite condensado ou algún xarope), pero estes adoitan denominarse máis ben bombón xeado.

Notas
-----

1. ↑  Xeado de auga cun pau que lle serve de mango. Fonte: VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración*, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
2. ↑  Denominación en galego en *Dicionario de alimentación e restauración* Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xeado
* Sorbete
* Picado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q855373
* JSTOR: popsicles

 |
Muller nepalesa de Darap, Sikkim, na India.
Os **sikkimeses** son os habitantes do estado indio de Sikkim. A diversidade étnica de Sikkim está representada por 'Lho-Mon-Tsong-Tsum' que identifica a orixe de tres etnias diferenciadas dende o século XVII. O termo 'Lho' refírese ós bhutias (Lhopo) que migraron dende o sur do Tíbet, o termo 'Mon' refíree ós lepchas (Rong) que viven nos Himalaias orientais e o termo 'Tsong' refírese ós limbus (Tsong) outra tribo indíxena de Sikkim. Porén, os indios e nepaleses comezaron a asentarse en Sikkim dende o século XIX e despois comezou a aumentar a presenza de persoas da India continental.

Tribos
------

Tribos como os magar estiveron presentes en Sikkim dende a mesma época que os lepchas e son mencionados nos manuscritos do Maharaja Tashi Namgyal. A poboación actual componse dun 13% lepcha, un 16% bhutia e un 61% de sikkimeses nepaleses.

A teroría máis amplamente aceptada sobre a orixe do nome Sikkim é que é unha mestura de dúas verbas limbu: su, que quere dicir "novo" e khyim, que quere dicir "país" ou "fogar".

Notas
-----

1. ↑  Sikkim: Geographical Perspectives By Maitreyee Choudhury, Mittal Publications, 1 de xaneiro de 2006, Ethnology
2. ↑  Skoda, Uwe (2014). *Navigating Social Exclusion and Inclusion in Contemporary India and Beyond: Structures, Agents, Practices (Anthem South Asian Studies)*. Anthem Press. p. 137. ISBN 978-1783083404.
3. ↑  Sikkim People - People of Sikkim, Sikkim People and Lifestyle, Sikkimese People
***The Walking Dead*** (tamén coñecido como ***The Walking Dead: The Game***) é un videoxogo episódico de aventura gráfica baseado na serie de banda deseñada *The Walking Dead* de Robert Kirkman. O xogo foi desenvolvido por Telltale Games e era previsto que se estrease no 2011, pero demorouse ata o 2012. O xogo consta de cinco episodios, publicados entre abril e novembro de 2012. Telltale tamén publicou versións comerciais co xogo completo. O xogo é válido para Xbox 360, PlayStation 3, Microsoft Windows, iOS e sistema OS X, e para PlayStation Vita dende a gosto de 2013.

O xogo está ambientado no mesmo mundo ficticio que o cómic, e os eventos suceden pouco tempo despois da apocalipse zombi en Xeorxia, Estados Unidos. Porén, moitos das personaxes son orixinais do xogo, como asasino convicto Lee Everett, que rescata e coida á pequena Clementine. Kirkman colaborou na historia do xogo para estar certo de que se correspondía coa banda deseñada, pero permitiu a Telltale que xestionase o traballo de desenvolvemento e as particularidades da historia. Tres personaxes da serie de banda deseñada aparecen no xogo; Hershel Greene, Shawn Greene e Glenn.

Ó contrario que outras aventuras gráficas, *The Walking Dead* non se centra na resolución de crebacabezas, senón na historia e no desenvolvemento das personaxes. O devir da historia vese afectado polas eleccións nos diálogos do xogador e polas accións nos eventos. Isto pode provocar, por exemplo, que certos personaxes sexan asasinados, ou que a súa disposición de cara á personaxe principal sexa diferente. As eleccións feitas polo xogador consérvanse dun episodio a outro.

*The Walking Dead* foi louvado pola crítica, destacando o ton emocional da historia e a conexión empática establecida entre Lee e Clementine. O xogo gañou máis de 80 premios "Game of the Year", incluíndo premios do *USA Today*, GamesRadar, E! Online e Spike Video Game Awards. Máis dun millón de xogadores mercaron cando menos un dos episodios da serie, e a finais do 2012 foron vendidos 8,5 millóns de episodios individuais. O seu éxito interpretouse coma un gran pulo para o debilitado xénero de aventuras. En xullo de 2013, Telltale lanzou un episodio adicional descargable, *400 Days*, para estender a primeira temporada e facer unha ponte que conecte coa segunda temporada.

Notas
-----

1. ↑  Norris, Erick. "The Walking Dead: Episode 2 Available Today". CraveOnline. Arquivado dende o orixinal o 04 de xullo de 2012. Consultado o 28 de xuño de 2012.
2. ↑  "The Walking Dead: The Game – Episode 5: No Time Left Review". IGN. 19 de novembro de 2012. Consultado o 23 de novembro de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q939588
* GiantBomb: 3030-34205
* GOG: walking\_dead\_season\_1\_the
* HowLongToBeat: 10250
* IGDB: the-walking-dead-season-one
* IMDb: tt2006890
* Metacritic: the-walking-dead-a-telltale-games-series
* MobyGames: walking-dead
* PCGW: The\_Walking\_Dead:\_Season\_One
* Steam: 207610
* TESF: walking\_dead\_the\_game

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Polo.
Liñas de forza dun imán,  
 visualizadas mediante limaduras de ferro estendidas sobre unha cartolina.  
Os polos indícanse coas letras **N** e **S**.
Un **polo magnético** é un punto onde converxen as liñas dun campo magnético.

Fálase de **polo norte** (magnético) e **polo sur** (magnético) por analoxía cos polos xeográficos.

Un polo magnético, contrariamente a un polo eléctrico, non de pode separar do seu homólogo. Esta particularidde é unha consecuencia dunha ecuación de Maxwell ( {\displaystyle \scriptstyle {\rm {div}}\;{\vec {B}}=0} ), é dicir, que o campo magnétiico é de fluxo conservativo.

Falamos de **dipolo magnético** para designar un polo magnético e o seu homólogo inseparábel.

Son de grande interese os polos magnéticos terrestres.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Campo magnético
* Campo magnético terrestre
* Electromagnetismo
* Imán
* Magnetismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q206674
* EBID: ID

 |
Mapa dos Estados con parlamento ou congreso unicameral (en laranxa)
A **Unicameralidade** é a práctica de ter un parlamento ou congreso composto dunha soa cámara. Usualmente os países con asembleas unicamerais son pequenos e homoxéneos e consideran unha Cámara alta como innecesaria.

Características
---------------

Os unicameralistas sinalan que unha cámara alta non ten sentido nunha democracia senón que simplemente adícase a duplicar a participación existente na cámara baixa. Argumentan que as funcións dunha cámara alta, tales como revisar un proxecto de lei aprobado, poden ser levadas adiante por parte de comisións parlamentarias.

En moitas situacións, estes Estados tiveron unha segunda cámara e logo abolírona. Isto pódese deber a que a segunda cámara obstruía o paso da lexislación ou por que se probou que non tiña efecto algún.

Ocasionalmente o termo *unicameral* emprégano os países que optaron por un sistema bicameral, para designar a unha iniciativa, unha votación, ou un acontecemento, que se dá en só *unha* das cámaras que compón o poder lexislativo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Bicameralidade.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q140247
* BNCF: 50762
* MAG: 2776501828

 |