recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ramón Souto González**, nado na Pobra do Caramiñal en 1900 e finado en Ferrol o 16 de agosto de 1936, foi un carpinteiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Carpinteiro de profesión, traballou nunha fábrica de baldosas en Perlío. Formou parte da sociedade agrarista La Necesaria e foi militante do PSOE. Na República foi concelleiro de Fene e candidato do PSOE pola Coruña nas eleccións xerais de 1933, pero non foi elixido. Logo da dimisión do alcalde José Pita Cortés en xuño de 1936 por razóns de idade e saúde, foi elixido alcalde de Fene. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 1 de agosto na Casa do Concello e asasinado no espigón do Arsenal de Ferrol, xunto con outros 15, por aplicación da Lei de fugas.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Pita Cortés** |  **Alcalde de Fene** 1936 | Sucesor:**José Vargas Fernández** |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sanfiz, Henrique (29/7/2012). "Nunca lle fixen mal a ninguén". *Radiofusiòn*. Arquivado dende o orixinal o 08/05/2016. Consultado o 7/5/2016.  *(en galego)*
* Ramón Souto González na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24287672
* DSBE: 7281\_souto-gonzalez-ramon

 |
Coordenadas: 41°48′54″N 03°01′51″L﻿ / ﻿41.81500, -3.03083

Rúa de Castell d'Aro.
**Castell d'Aro** é unha entidade de poboación do concello de Castell-Platja d'Aro, na provincia de Xirona. Tiña en 2015 unha poboación de 1.925 habitantes.

Trátase dunha localidade de interior situada a uns 2 km de Platja d'Aro, o núcleo principal do concello, na Costa Brava. Antigamente, Castell d'Aro era a capital municipal e o núcleo máis importante do Val de Aro. En 1858 segregáronse as catro parroquias que conformaron o concello de Santa Cristina d'Aro e na década de 1960 o crecemento turístico da zona fixo crecer a localidade de Platja d'Aro, a onde se trasladou a capital municipal.

É unha vila medieval construída arredor do castelo de Benedormiens e da igrexa de Santa María, principais atractivos da vila.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Castell d'Aro Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Sitio web do concello

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q799888
* GEC: 0016023

 |
Localización de Moravia dentro da Unión Europea
Moravia en relación á República Checa
Escudo de Moravia
Bandeira de Moravia
Bandeira de Moravia
**Moravia** (*Morava* en checo e eslovaco) é unha das tres partes que conforman a República Checa, xunto con Bohemia e a Silesia checa. Limita ó O con Bohemia, ó S con Austria (estado de Baixa Austria), ó SL, L e NL coas rexións eslovacas de Trnava, Trenc(ín e Žilina respectivamente, ó NL e N coa Silesia checa, e ó N coa Silesia polaca.

O seu nome vén do río Morava, preto do cal se estableceu un grupo de eslavos pouco antes do ano 600. Os habitantes de Moravia falan diversos dialectos do checo.

Actualmente Moravia está dividida nas rexións de Moravia Meridional, Zlín, e parte das rexións de Moravia-Silesia, Olomouc, Pardubice, Vysoc(ina e Bohemia Meridional. A súa capital e principal cidade é Brno.

Historia
--------

Poboada polos moravos, un pobo eslavo, dende o século V. A finais do século VI foi invadida polos ávaros, que estableceron un imperio entre o Elba e o Dniéper.Tras varios intentos de se desembarazar do xugo ávaro, estes son finalmente derrotados por Carlomagno a fins do século VII, e Moravia pasa a ser tributaria do Imperio Franco. A principios do século IX Mojmir crea o Reino de Moravia, que se converterá, baixo os seus sucesores Rotislav e Svatopluk (rei entre 870-894), no Grande Imperio Moravo ou *Gran Moravia*, incluíndo a Moravia, Bohemia, Eslovaquia, o sur de Polonia e o oeste de Hungría. Nese período prodúcese a conversión ó cristianismo do territorio. No 863 arriban os monxes Cirilo e Metodio, enviados polo emperador de Bizancio, quen adaptan a liturxia da Igrexa ortodoxa grega ó idioma eslavo e fan oficial o alfabeto cirílico en todo o reino.

Tras ser derrotado polos maxiares no ano 906, os reinos veciños disputáronse Moravia. A partir do século XI, Moravia uniuse a Bohemia e en 1526 ambas quedaron baixo o dominio dos Habsburgo, introduciuse unha minoría de lingua alemá que no século XIX constituía o 29% da poboación.

Notas
-----

1. ↑  Svoboda, Zbyšek; Fojtík, Pavel; Exner, Petr; Martykán, Jaroslav (2013). "Odborné vexilologické stanovisko k moravské vlajce" (PDF). Brno: Česká vexilologická společnost. pp. 3319, 3320. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 24 de setembro de 2019.
2. ↑  Pícha, František (2013). "Znaky a prapory v kronice Ottokara Štýrského" (PDF). Brno: Česká vexilologická společnost. pp. 3320–3324. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 24 de setembro de 2019.

  



|  |  |
| --- | --- |
|   Rexións históricas na actual República Checa |  |
| 

|  |
| --- |
|  |
|  |  |  |
| **Bohemia** | **Moravia** | **Silesia** |
|  |  |  |

 |



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q43266
* WorldCat
* VIAF: 131280017
* EBID: ID
* GeoNames: 3070359
* GND: 4074432-2
* LCCN: n81033397
* NKC: ge130070

 |
A **Comunidade Francesa de Bélxica** (en francés: *Communauté française de Belgique*) é unha das tres comunidades lingüísticas de Bélxica. A súa sede atópase en Bruxelas e opera dentro das rexións belgas de Bruxelas-Capital e Valonia.

A Comunidade non designa a un territorio, senón á comunidade de persoas que se comunican en lingua francesa e que viven nas áreas onde a Comunidade ten competencias. A Comunidade francesa dispón de institucións propias: parlamento e goberno, e exerce as súas competencias nos ámbitos de educación, cultura, política lingüística, medios de comunicación, investigación, saúde, mocidade e deportes.

Descrición
----------

A Comunidade Francesa agrupa a 4,2 millóns de cidadáns francófonos, dos cales 3,3 millóns (78,6 %) viven na Rexión Valoa e 0,9 millóns (21,4 %) na Rexión de Bruxelas-Capital. Os valones residentes na área de fala alemá dos Cantóns do Leste, os flamengos de Bruxelas, e os francófonos residentes na periferia flamenga de Bruxelas non forman parte da Comunidade Francesa.

Institucións
------------

A cidade de Bruxelas é a sede do Parlamento e do Goberno da Comunidade Francesa.

### Parlamento

O Parlamento componse de 94 membros (os 75 membros do Parlamento valón e 19 membros elixidos entre os cargos electos francófonos do Parlamento da rexión de Bruxelas capital).

### Goberno

O Parlamento elixe ao Goberno. Un dos seus membros pertence polo menos á rexión de Bruxelas capital.

Desde o 20 de marzo de 2008, o Goberno da Comunidade Francesa está presidido por Rudy Demotte, membro do Partido Socialista (PS) e ministro-presidente do goberno valón.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Comunidade Francesa de Bélxica Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Francés de Bélxica

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

| * v
* c
* e
Comunidades, rexións e provincias de Bélxica |
| --- |
| Comunidades | 
* Comunidade Francesa de Bélxica
* Comunidade Flamenga de Bélxica
* Comunidade Xermanófona de Bélxica

 | Bandeira de Bélxica |
| Rexións e provincias | 
* **Flandres**
	+ Antuerpen
	+ Flandres Oriental
	+ Brabante Flamengo
	+ Limburgo
	+ Flandres Occidental
* **Valonia**
	+ Hainaut
	+ Liexa
	+ Luxemburgo
	+ Namur
	+ Brabante Valón
* **Rexión de Bruxelas-Capital**

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q89959
* WorldCat
* VIAF: 127701332
* GND: 301343-1
* GRID: grid.468013.8
* ISNI: 0000 0004 0576 6080
* NKC: kn20100208031
* OSM: 78967

 |
**Amador Díaz Penín**, nado en Hannover en 1972, é un labrego e político galego.

Traxectoria
-----------

Agricultor. Propietario de Patatas Ama, traballa nunha empresa de produtos agrícolas. É presidente da Asociación de Produtores de Pataca da Limia e presidente da Comunidade de Regantes Alta Limia. Nas eleccións municipais de 1999 foi candidato número 5 do BNG ao concello de Xinzo de Limia, foi elixido concelleiro e foi concelleiro de Cultura. Nas municipais de 2003 encabezou a lista do BNG e foi elixido concelleiro. Volveu encabezar a candidatura do BNG nas municipais de 2007 e 2011, e volveu ser elixido concelleiro. En marzo de 2012 abandonou o BNG e cesou como concelleiro. Nas municipais de 2019 encabezou a candidatura de Alternativa por Xinzo de Limia (AXIL) que obtivo 2 concelleiros e apoiou a candidata do PSdeG-PSOE Elvira Lama Fernández. Nas municipais de 2023 volveu encabezar a candidatura de Alternativa por Xinzo de Limia (AXIL) e obtivo tres concelleiros, pero foi elixido alcalde Xinzo de Limia grazas ao apoio dos catro concelleiros do PPdeG.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Elvira Lama Fernández** |  **Alcalde de Xinzo de Limia** 2023 - actuaalidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  "Los concejales de Xinzo consuman su adiós", *La Voz de Galicia*, Ourense, 16-5-2012, L6
2. ↑  Amador Díaz, novo alcalde de Xinzo co apoio dos votos do PP

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Xinzo de Limia

### Ligazóns externas

* "Pactar co PP? Faremos o mellor para Xinzo", entrevista en DiariodoLimia.
* Entrevista a Amador Díaz Penín Arquivado 17 de xuño de 2023 en Wayback Machine.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

A **Asociación de Belarusos en Gran Bretaña** (en belaruso *Згуртаваньне беларусаў у Вялікай Брытаніі*, tr. *Zhurtavańnie bielarusaŭ u Vialikaj Brytanii*) é unha organización no Reino Unido que agrupa a membros da diáspora belarusa neste país.

Historia
--------

Cando rematou a segunda guerra mundial, varios centos de belarusos chegaron a Gran Bretaña; moitos deles eran antigos soldados do exército de Anders.

En 1946 foi estabelecida a asociación, con seccións en Londres, Manchester e Bradford, e posuíu varios edificios como a Belarusian House de Londres.

Co apoio da asociación, foi creada en 1954 a Sociedade Anglo-Belarusa co fin de promover o contacto entre británicos e belarusos.

Véxase tamén
------------

* Páxina web oficial Arquivado 12 de marzo de 2016 en Wayback Machine. *(en belaruso)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3918722
* WorldCat
* VIAF: 133693010
* LCCN: n80138688

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Yu-Gi-Oh! Duel Monsters*** (遊☆戯☆王デュエルモンスターズ, *Yūgiō Dyueru Monsutāzu*?) é un anime xaponés animado por Studio Gallop. Baséase na serie de manga *Yu-Gi-Oh!*, escrito por Kazuki Takahashi. É a segunda adaptación anime da serie manga, despois da serie de 1998 producida por Toei Animation e comeza coa historia arco do Reino de Duelistas. Ó igual que o manga e a primeira serie anime, conta a historia dun rapaz chamado Yugi Mutou, quen loita contra rivais en diferentes xogos. Nesta versión anime, o principal xogo é o xogo de cartas Duelo de Monstros.

A serie emitiuse orixinalmente no Xapón na canle TV Tokyo dende abril de 2000 até setembro de 2004, cun total de 224 episodios. Unha versión remasterizada, que se centra principalmente nos duelos, comezou a emitirse no Xapón en febreiro de 2015. A serie expandiuse cunha miniserie spinoff titulada *Yu-Gi-Oh! Capsule Monsters,* ambientada entre o *Grand Championship* e o *Dawn of the Duel* na tempada 5, e que só foi estreada na versión inglesa, así como outras cinco series spinoff: *Yu-Gi-Oh! GX*, *Yu-Gi-Oh! 5D's*, *Yu-Gi-Oh! Zexal*, *Yu-Gi-Oh! Arc-V* e Yu-Gi-Oh! VRAINS. Baseándose no éxito da serie, 4Kids (agora Konami Cross Media NY) tamén encargou tres filmes animados: *Yu-Gi-Oh! The Movie: Pyramid of Light*, *Yu-Gi-Oh!: Bonds Beyond Time* e *Yu-Gi-Oh!: The Dark Side of Dimensions*.

Notas
-----

1. ↑  Wolf, Ian. "Yu-Gi-Oh! Volume 1". *Anime UK News*. Consultado o 2 de febreiro de 2019.
2. ↑  Ulstein, Stefan (13 de agosto de 2004). "Yu-Gi-Oh!". Christianity Today. Consultado o 2 de febreiro de 2019.
3. ↑  "2016 Yu-Gi-Oh! Film Teaser Recaps 20 Years of Manga, Anime". *animenewsnetwork.com*.
4. ↑  "Yu-Gi-Oh! The Movie Pyramid of Light". *YuGiOh! World* (en inglés). Consultado o 16 de decembro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1186025
* IMDb: tt0247902
* LUMIERE: 131173
* MyAnimeList: 481
* TMDb: 902

 |
**Francisco Dopazo Rodríguez**, coñecido como **Protasio**, nado en Rairo (Ourense) o 31 de outubro de 1902 e finado na mesma parroquia o 4 de novembro de 1980, foi un carpinteiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Protasio Dopazo González e Manuela Rodríguez. Carpinteiro cunha forte implicación nos movementos de esquerdas e sindicais. Presidiu o Sindicato da Madeira na Casa del Pueblo de Ourense, foi concelleiro do socialista de Amoeiro (1931-1936) e deputado polo PCE na Deputación de Ourense dende o 21 de marzo de 1936 ata o 20 de xullo. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, escondeuse tras unha parede da casa da súa moza Lola. Despois escondeuse en minas e pozos secos. En xullo de 1937 decidiu marchar cara Portugal xunto ao deputado Alfonso Pazos Cid e o xuíz de Amoeiro, contando cuns amigos de Dolores que tiñan aceas en Untes, que os pasaron na súa barca ao outro lado do río, e logo marcharon a pé ata o país veciño. Estiveron durante meses en Portugal, onde foron finalmente detidos polos gardas e enviados a prisión. Grazas a unha carta ao cónsul británico saíron do cárcere ao cabo de 61 días, e foron levados a un barco con destino a Francia. Logo de facer escala en Casablanca, decidiron desembarcar en Barcelona para axudar ao exército leal. Cando caeu Cataluña pasaron a Francia. Francisco foi internado no campo de concentración de Argelès-sur-Mer. Coa invasión xermana de Francia converteuse nun fuxido que andou escapado ata que retornou De Gaulle e o país foi liberado. Despois dedicouse a construír presas para producir electricidade durante 11 anos. Finalmente afincouse en Tolosa e estivo case 20 anos traballando nese departamento e no de Alta Garona.

Vida persoal
------------

Casou en Tolosa con Dolores Villamarín Otero o 5 de outubro de 1967, e regresaron á súa casa de Rairo en 1968.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fundación Luís Tilve, ed. (2014). *A barbarie silenciada. Amoeiro 1936*. Santiago de Compostela. pp. 93–94. ISBN 978-84-95773-27-2.

### Ligazóns externas

* Persoeiros da Corporación de Amoeiro na II República: Protasio e a súa dona Lola
**Fernando López Mantiñán**, nado en Rutis (Culleredo) o 13 de febreiro de 1909 e finado na Coruña o 17 de febreiro de 1978, foi un carpinteiro e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Carpinteiro. Afiliado á CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Posto en liberdade pouco despois, foi detido novamente en marzo de 1937 no intento de fuxida do Portiño no Monte de San Pedro. Xulgado en consello de guerra na Coruña o 5 de xuño, foi condenado a cadea perpetua. Concedéronlle a prisión atenuada en xuño de 1940. Militou na clandestinidade na CNT, formou con Juan García Durán e Félix Álvarez Arganzúa o primeiro comité clandestino da CNT da Coruña do que foi secretario. Logo foi nomeado tesoureiro do primeiro comité rexional galego da CNT. Foi reclamado polo Xulgado Militar da Coruña en novembro de 1945, e polo Xulgado Militar de Vigo en xullo de 1947. Logrou escapar da onda de detencións e marchou a Cádiz, onde embarcou para Tánxer. Nos primeiros anos cincuenta estaba no Senegal e cara a 1953 emigrou a Australia, instalándose en Camberra e deixando a militancia na CNT. Retornado a Galicia en 1969, foi arrestado en Tui, pero foi liberado ao pouco tempo.

Vida persoal
------------

Casou con Felicidad Monroy Ramos e foi pai de Fernando e Ricardo López Monroy.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 18-2-1978, p. 16.
2. ↑  "Se ahogan en San Pedro varios marxistas", *Hoja Oficial del Lunes*, 8-3-1937, p. 6.
3. ↑  *El Ideal Gallego*, 9-3-1937, p. 4.
4. ↑  *El Correo Gallego*, 9-3-1937, p. 2.
5. ↑  *El Ideal Gallego*, 6-6-1937, p. 2.
6. ↑  *BOP A Coruña*, 28-11-1945 p. 4.
7. ↑  *La Voz de Galicia*, 10-8-1947, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *A fuxida do Portiño. Historia, memoria e vítimas*. Vigo: A Nosa Terra. 2009. ISBN 978-84-8341-306-7.
* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela: Positivas. ISBN 84-87783-79-1.

### Ligazóns externas

* Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (L)
* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego Arquivado 23 de setembro de 2015 en Wayback Machine.
* Ficha en Los de la sierra Arquivado 27 de xuño de 2021 en Wayback Machine. *(en francés)*
* Fernando López Mantiñán na páxina web *Nomes e Voces*.
**Juan Zunzunegui Guimeráns**, nado en Vigo o 31 de marzo de 1976, é un ex-remeiro e adestrador galego. Participou en dous Xogos Olímpicos (Sydney 2000 e Atenas 2004), logrando un diploma olímpico.

Traxectoria
-----------

Comezou no remo ós 12 anos e especializouse na modalidade de *scull* lixeiro. Formou parte do Real Club Náutico de Vigo, e en 1995 foi subcampión do mundo sub-23 no catro *scull*, e quinto no Mundial absoluto. En 1996 acudiu aos Xogos Olímpicos de Atlanta como suplente do equipo español de catro sen temoneiro. A continuación foi campión de España de dous sen temoneiro e en 1998 acadou o quinto posto na proba do Mundo de Múnic e o sexto posto no Campionato do mundo de Colonia na categoría de catro sen lixeiro.

A cidade de Vigo ós seus atletas.
Participou nos Xogos Olímpicos de Sidnei no ano 2000, acabando en noveno lugar na categoría de dobre *scull* lixeiro, xunto a Rubén Álvarez. Nese mesmo ano gañou a medalla de bronce do Campionato do Mundo en Zagreb na categoría de catro *scull* lixeiro.

No ano 2001 conseguiu unha nova medalla de bronce nos Xogos Mediterráneos de Tunes na categoría de dobre *scull* lixeiro. Participou tamén na clase de dobre *scull* lixeiro nos campionatos mundiais de Sevilla, en 2002, e Milán, en 2003, acadando nos dous o sétimo posto. En 2003 conseguiu o primeiro posto da Regata Internacional de Essen. Ó ano seguinte participou nos Xogos Olímpicos de Atenas, obtendo a oitava praza en dobre *scull* lixeiro e con ela un diploma olímpico. Obtivo tamén o subcampionato do Mundo na categoría de *skiff* peso lixeiro celebrado en Eton.

Dende o ano 2000 compite no Campionato de España de Remoergómetro, que gañou en sete ocasións. Ademais dende 2014 adestra o Club de Remo Zierbena.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Entrada "Zunzunegui Guimeráns, Juan" na GEG.
2. ↑  ""Llegaremos a las finales"". *La Voz de Galicia* (en castelán). 15 de xullo de 1996. p. 29.
3. ↑  "Vigo rende homenaxe aos seus olímpicos e paralímpicos cun monumento". *VigoÉ*. 13/10/2016.
4. ↑  "Campionato do Mundo de Remo 2000". *Federación Internacional de Remo* (en inglés). Consultado o 4 de agosto de 2021.
5. ↑  "Juan Zunzunegui renueva con Zierbena". *Mundo Deportivo* (en castelán). 15 de setembro de 2020. Consultado o 4 de agosto de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do remeiro no sitio web da Federación Internacional de Remo *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q26328555
* Sports Reference: juan-zunzunegui-1

 |
**Ángel Ferrín Moreiras**, finado en Ourense o 30 de xaneiro de 1947, foi un mestre e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

En 1892 optou á praza de mestre de Manzaneda. Abriu a academia Colexio Modelo na rúa de Reza de Ourense en 1903 e cara a 1920 trasladouna á rúa do Alba (hoxe Cardeal Quiroga). Foi director de *El Maestro Orensano*. Foi nomeado membro da xestora municipal do concello de Ourense en novembro de 1935 como representante de Renovación Española.

Vida persoal
------------

Casou con Felisa Nóvoa Fernández, que finou en 1929. A súa filla María Ferrín Nóvoa foi a nai de Xosé Luís Méndez Ferrín. Amais foi tío da matemática e astrónoma Antonia Ferrín, filla do seu irmán Antonio.

Notas
-----

1. ↑  "II Aniversario del señor Ángel Ferrín Moreiras". *La Región*. 29 de xaneiro de 1949. p. 3.
2. ↑  "Sección de noticias". *El Magisterio Gallego*. 15 de agosto de 1892. p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 12-11-1935, p. 15.
4. ↑  *La Zarpa*, 24-8-1929, p. 5.
5. ↑  Salgado, X. M. e Casado, X.-M. (1989): *X. L. Méndez Ferrín*. Santiago de Compostela, Sotelo Blanco Edicións. ISBN 9788478240209. Páx. 16

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* As academias aurienses
*Non confundir co **Sentimentalismo (movemento galego)***
Frontispicio de *Fanny und Julia* (1801), de Sophie de La Roche.
O **sentimentalismo** é unha corrente de pensamento que prioriza os sentimentos por diante do intelecto e que foi desenvolvido no século XVIII como reacción ao racionalismo da Ilustración.

Historia e características
--------------------------

No ámbito da literatura, foi un movemento precursor do Romanticismo, que influíu fortemente en autores como François-René de Chateaubriand; entre as novelas sentimentalistas adoitan encadrarse as británicas *Pamela* (1740) de Samuel Richardson e *Sense and Sensibility* de Jane Austen. No teatro está vencellado ao melodrama.

Conviviu co pietismo, movemento fundado por Philipp Jakob Spener que tivo especial significación en Alemaña. Na orixe, abordada sobre todo textos de temática relixiosa[]. Pouco e pouco introduciu outros temas, a miúdo moralizantes, que foron desprazando os eclesiásticos i relixiosos.

### Persoeiros

Entre os teóricos do sentimentalismo destaca Jean-Baptiste Dubos. Algúns poetas sentimentalistas foron Friedrich Gottlieb Klopstock (1724-1803), Christian Fürchtegott Gellert (1715-1769), Johann Timotheus Hermes (1738-1821) ou Sophie von La Roche (1730-1807).

Notas
-----

1. ↑  Gustavo Quiroz, *Hacia una teoría de la significación: El caso del melodrama*, Universidad Nacional Autónoma de México, 1980 *(en castelán)*.
**Acarnas** (en grego Αχαρνές, en katharevousa Αχαρναί, tamén coñecido como Μενίδι Menidi) é un municipio de Grecia que está situado na área metropolitana de Atenas. É o máis poboado da Ática oriental. Gran parte da zona norte está ocupada por bosques de Parnitha. O municipio está situado ao norte do Gran Anel de Atenas, a 10 km ao norte.

Historia antiga
---------------

Na Grecia antiga, Acarnas (en grego Ἀχαρναί, *Akharnaí*, plural) era o máis extenso dos demos do Ática situado ao pé do monte Parnés, a 60 estadios ao norte de Atenas. É o territorio da tribo Enea.

Acarnas é citado por Píndaro na súa *Segunda Nemea* (v. 16–17), dedicada a Timodemus, orixinaria desta demo e gañadora dun concurso de pancración. Terra fértil, Acarnas producía cereais, viño e aceite de oliva. Durante a Guerra do Peloponeso, o demo proporcionou 3.000 hoplitas, é dicir, unha décima parte do exército cívico. Foi arrasada en 431 a. C. no transcurso da invasión do Ática polas tropas espartanas dirixidas polo rei Arquídamo II.

Foi un dos escenarios dun combate entre as tropas do demócrata Trasíbulo e os lacedemonios que apoiaron aos Trinta Tiranos durante a Guerra Civil ateniense.

Fíxose famosa pola comedia de Aristófanes *Os acarnienses* (425 a. C. primeiro premio das Leneas), que pon en escena a un cidadán apaixonado pola paz, Dicéópolis, en desacordo cos belicosos acarnianos, representados burlonamente como carboeiros.

Pausanias menciona o culto en Acarnas de Apolo Agieus, Heracles, Atenea Hygiea, Atenea Hipica, Dioniso Melpómeno e Dioniso Kisón. Tamén sinala a tradición de que foi o primeiro lugar no que Dioniso creou a hedra.

Unha inscrición de finais do século IV a. C. é posíbel que mencionase a existencia dun teatro en Acarnas. En febreiro de 2007, os traballos desenterraron unha parte do antigo teatro, concretamente as bancadas de *koilon*.

Colección de fotos da tumba abovedada micénica
----------------------------------------------

* O corredor e a entradaO corredor e a entrada
* A entradaA entrada
* Plan of tomb of Menidi.jpgPlano da tumba de Menidi
* Museo Arqueolóxico Nacional de Atenas. Achados da tumba abovedada micénicaAchados no Museo Arqueolóxico Nacional

Notas
-----

1. ↑  Tucídides, II, 19, 2.
2. ↑  Tucídides, II, 21, 2.
3. ↑  Tucídides, II, 10–23 e Plutarco, *Pericles*, XXXIII.
4. ↑  Diodoro Sículo XIV,32-33.
5. ↑  Pausanias I,31,6.
6. ↑  Inscriptiones Graecae II² 1206
7. ↑  "Αρχαίο θέατρο έφερε στο φως εκσκαφή για τη θεμελίωση πολυκατοικίας στο Μενίδι". *in.gr* (en grego). 2007-02-15. Consultado o 2022-07-12.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Acarnas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Grecia
* Grecia antiga
* Cerámica da Grecia antiga
* Pintura da Grecia antiga

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4670000
* GeoNames: 265488
* GND: 4842837-1
* Pleiades: 579843

 |
*Este artigo trata sobre a estrela situada na constelación de Ofiúco. Para a escritora e poetisa galega, ver Rosalía de Castro.*
**Rosalíadecastro**, anteriormente identificada como **HD 149143**, é unha estrela localizada en constelación de Ophiuchus que ten un clasificación estelar de G0 e que se atopa a unha distancia de 240 anos luz da Terra. A súa magnitude aparente é 7,9 (un obxecto binocular) e a magnitude absoluta é 3,9

Impresión artística do planeta Riosar orbitando Rosalíadecastro.
A estrela foi bautizada como "Rosalíadecastro" como parte do proxecto internacional NameExoWorlds, impulsado pola Unión Astronómica Internacional (IAU). A estrela e o seu planeta foron asignados a España para a escolla do nome. O nome de Rosalía de Castro foi proposto pola Agrupación Astronómica Coruñesa IO e foi elixido a través dunha votación en liña, conseguindo 13 413 votos en todo o estado, ou máis dun 39% do total. O seu planeta, HD 149143 b, foi bautizado como "Riosar" (en referencia ao río Sar).

Sistema planetario
------------------

Riosar ou HD 149143 b, foi descuberto polo N2K Consortium, durante a súa busca de planetas xigantes gasosos arredor de estrelas ricas en metais. O planeta foi descuberto de maneira independente por Elodie na busca sesgada da metalicidade dos Xúpiter quentes en tránsito.

Notas
-----

1. 1 2  da Silva, R.; et al. (2006). "Elodie metallicity-biased search for transiting Hot Jupiters I. Two Hot Jupiters orbiting the slightly evolved stars HD118203 and HD149143". *Astronomy and Astrophysics* **446** (2): 717–722. Bibcode:2006A&A...446..717D. arXiv:astro-ph/0510048. doi:10.1051/0004-6361:20054116.
2. 1 2  Fischer, Debra A.; et al. (2006). "The N2K Consortium. III. Short-Period Planets Orbiting HD 149143 and HD 109749". *The Astrophysical Journal* **637** (2): 1094–1101. Bibcode:2006ApJ...637.1094F. doi:10.1086/498557.
3. ↑  Redacción (2019-12-17). "Así podes ver no ceo a estrela de Rosalía". *GCiencia*. Consultado o 2019-12-22.
4. ↑   Arquivado 17 de decembro de 2019 en Wayback Machine. IAU100 NameExoWorlds: Get Involved
5. ↑   Arquivado 17 de decembro de 2019 en Wayback Machine. IAU100 NameExoWorlds: Spain
6. 1 2  "Rosalía de Castro e o río Sar xa alumean no ceo". *Sermos Galiza*. 17 de decembro de 2019. Arquivado dende o orixinal o 17 de decembro de 2019. Consultado o 17 de decembro de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rosalíadecastro Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* "A estrela de Rosalía emerxe no seu aniversario: así podes vela" GCiencia, 3/2/2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q844620
* SIMBAD: HD 149143

 |
Coordenadas: 38°5′N 20°43′L﻿ / ﻿38.083, -20.717
**Valerianos** (en grego Βαλεριάνος) é unha aldea e comunidade de Grecia, situada na illa de Cefalonia.

Xeografía
---------

En 2011 a súa poboación era de 154 habitantes na aldea, e de 302 na comunidade, que inclúe as aldeas Atsoupades (97 hab.) e Plateies (51 hab.)

Está situada ao pé do sueste do monte Enos, a uns 190 m de altitude. 

Encóntrase a 0,5 km ao noroeste de Chionata, a 3 km ao suroeste de Pastra, a 9 km ao suroeste de Poros e a 23 km ao sueste de Argostoli.

Evolución da súa poboación
--------------------------

| Ano | Poboación da aldea | Poboación da comunidade |
| --- | --- | --- |
| 1981 | - | 254 |
| 1991 | 142 | - |
| 2001 | 150 | 262 |
| 2011 | 154 | 302 |

Historia
--------

Juan de Fuca (1536–1602), piloto mariño grego ao servizo do rei español Filipe II naceu nesta aldea.

Valerianos foi devastado polo terremoto xónico de 1953.

Notas
-----

1. ↑  "Απογραφή Πληθυσμού - Κατοικιών 2011. ΜΟΝΙΜΟΣ Πληθυσμός" (en grego). Autoridade Helénica de Estatística.
2. ↑  "Ministerio do Interior de Grecia" (xls (Excel)). *www.ypes.gr*.
3. ↑  Επίτομο Γεωγραφικό Λεξικό της Ελλάδος (Dicionario Xeográfico de Grecia), Μιχαήλ Σταματελάτος, Φωτεινή Βάμβα-Σταματελάτου, εκδ. Ερμής, ΑΘήνα 2001
4. ↑  "Dictionary of Canadian Biography Online". Consultado o 8 de maio de 2020.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Valerianos at the GTP Travel Pages *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6270508
* GeoNames: 252337

 |
| Gareloi |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Estados Unidos |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago |  |
| Linguas | Inglés |
| Poboación (2010) | Deshabitada |
| Superficie | 67 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 51°47′08.6″N 178°47′56″O﻿ / ﻿51.785722, -178.79889 |
| Maior altura | 1.573 m. Monte Gareloi |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

**Gareloi** (Aleutiano:**Anangusix**) é un volcán nas Illas Delarof das Illas Aleutianas en Alasca. Atópase entre a Tanaga Pass e a Amchitka Pass.

A illa ten 9´7 km. de lonxitude)) e 8 km. de ancho. A súa superficie é de 67´2297 km², polo que Gareloi a illa máis grande no grupo de Delarof. O Volcán Gareloi, é un estratovolcán, que está situado no centro da illa, e alcanza unha altura de 1.573 m.. No outro lado atópase o outro pequeno pico da illa, con todo, non é igual á altura do monte Gareloi. A illa está deshabitada.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1494189
* WorldCat
* VIAF: 315528864
* GEC: 0437547
* GeoNames: 5862691
* LCCN: sh2001006632
* OSM: 3959025

 |
| Makrónisos - Μακρόνησος |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Grecia |
| Localización | Mar Mediterráneo |
| Arquipélago | Cícladas |
| Linguas | Grego |
| Poboación (2010) | Deshabitada |
| Superficie | 18´427 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 37°41′N 21°08′L﻿ / ﻿37.683, -21.133 |
| Maior Altura | 281 m. |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

**Makronisos** (grego: Μακρόνησος) é unha illa pertencente ao grupo das Cícladas situada ao oeste de Kea e ao sur do porto de Lavrio, en Cabo Sunión. Ten unha superficie de 15 km² e 28 km de litoral. De forma alargada mide uns 13 km en dirección N-S por tan só 400–500 m en dirección E-O.

Na antigüidade a illa era chamada Helena xa que segundo a lenda detívose nela este personaxe de camiño a Troia. Restos arqueolóxicos mostran que a illa foi habitada desde tempos prehistóricos.

Na canle que separa Makronisos de Kea afundiuse o barco hospital *HMHS Britannic*, xemelgo do *Titanic*, tras chocar cunha mina ás 08:21 h do 21 de novembro de 1916. 55 minutos máis tarde a nave foise a pique, repousando agora a 120 m de profundidade. 30 persoas faleceron no naufraxio e unhas 1.000 puideron ser salvadas polos pescadores de Koritsiá, a capital de Kea. O barco, que se dirixía aos Dardanelos, non transportaba feridos.

Durante a guerra civil grega e a ditadura dos coroneis, Makrónisos foi utilizado como lugar de deportación dos prisioneiros políticos, principalmente dos membros do partido comunista. Actualmente deshabitada, a illa é considerada un monumento conmemorativo da guerra civil.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q618600
* DARE: 41416
* GeoNames: 257895
* GND: 4605629-4
* OSM: 531998
* Pleiades: 579945

 |
Coordenadas: 47°15′00″N 09°32′00″L﻿ / ﻿47.25000, -9.53333

**Ruggell** é un concello situado no extremo norte do principado de Liechtenstein. Contaba en 2010 cunha poboación de 2.001 habitantes.

Xeografía
---------

Limita ao norte co municipio de Feldkirch (Austria), ao leste con Schellenberg, ao sur con Gamprin, e ao oeste con Sennwald (Suíza).

Lugares de interese
-------------------

* O famoso carreiro de Weg alp rohr (*Camiño ao tubo*) percorre todo o perímetro dunha montaña ata chegar de novo á cidade. Desde 2009 creouse unha estrada que percorre o citado camiño.
* A igrexa de St Fridloin's atópase no centro da cidade e é a parroquia oficial da cidade de Ruggell.
* O río Rin pasa pola cidade e por el só pasa unha ponte: a ponte Rheinstrasse, que comunica Ruggell cunha autoestrada.

Vista de Ruggell.

Comunicacións
-------------

Para chegar a Ruggell, basta con coller un autobús ou o tren que parte desde Schaan-Vaduz e que chega ata Schellenberg, a poboación máis próxima. Como a cidade é moi pequena, gran parte dela pódese realizar a bicicleta, xa que posúe múltiples carrís bici.

Deporte
-------

A cidade é famosa polo FC Ruggell, un dos mellores equipos de todo o país, aínda que milita na sexta división de Suíza. Noutros ámbitos deportivos destaca o ciclismo, o esquí, o hóckey sobre herba e outros deportes de inverno. Ademais, a cidade de Ruggell ten un dos catro pavillóns deportivos de Liechtenstein (os outros están en Schaan, Vaduz e Balzers).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ruggell*** |

* Sitio oficial do municipio de Ruggell *(en alemán)*

| * v
* c
* e
Concellos de Liechtenstein |
| --- |
| Bandeira de Liechtenstein | 
* Balzers
* Eschen
* Gamprin
* Mauren
* Planken
* Ruggell
* Schaan
* Schellenberg
* Triesen
* Triesenberg
* Vaduz

 | Escudo de Liechtenstein |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q49659
* WorldCat
* VIAF: 234706549
* GEC: 0057300
* GeoNames: 3042047
* GND: 4271115-0
* HDS: 007105
* MusicBrainz: ID
* OSM: 1155950

 |
Coordenadas: 47°14′00″N 09°33′00″L﻿ / ﻿47.23333, -9.55000

**Schellenberg** é un concello situado no norte do principado de Liechtenstein. Contaba en 2010 cunha poboación de 1.013 habitantes.

Xeografía
---------

Schellenberg é o municipio de menor altitude de Liechtenstein, e atópase situado a beiras do Rin. Ademais é o municipio máis pequeno en superficie de todo o principado. O municipio limita ao nordés e leste con Feldkirch (Austria), ao sur con Mauren, Eschen e Gamprin, e ao oeste con Ruggell.

Historia
--------

Vista de Schellenberg.
A zona foi habitada en principio polos celtas e logo polos réticos. Roma conquistou a zona no ano 15 a.C. converténdoa en parte da provincia de Recia. A provincia converteríase máis tarde nun condado baixo a rexencia de Carlomagno. O condado foise dividindo progresivamente debido á herdanza de pais a fillos.

O Señorío de Schellenberg foi comprado polos Condes de Vaduz en 1437 e ambos continuaron unidos na práctica desde entón. Logo da guerra suaba en 1499, os dous caeron baixo soberanía feudal de Austria. Varias dinastías de condes compraron e venderon estes territorios, ata que a comezos do século XVIII foron comprados pola dinastía de Liechtenstein, a cal recibira o recoñecemento de Principesca en 1706, pero necesitaba adquirir un territorio próximo á cabeza do imperio para poder participar nas votacións dos Príncipes do Imperio. O Emperador uniu formalmente os territorios de Vaduz e Schellenberg en 1719.

Lugares de interese
-------------------

* Concello de Schellenberg.
* Parroquia de Schellenberg.
* Museo de historia da cidade.
* Castelo de Schellenberg.
* Fortaleza de Eschellemberg.

Comunicacións
-------------

O medio de transporte máis empregado é o tren, xa que a estación máis próxima está en Ruggell, ao norte do municipio. Outro transporte importante é a bicicleta, xa que Schellenberg é o lugar máis chairo de todo o país. O autobús úsase para cubrir grandes distancias, por exemplo ir desde aquí ata Vaduz. O menos usado é o coche, xa que as rúas normalmente están desertas.

Deportes
--------

Aínda que en Schellenberg non hai un club de fútbol, gran parte da cidade anima ao FC Ruggell, do municipio veciño. Entre outros deportes, destacan os deportes acuáticos, como natación, remo, piragüismo e salto. Outros deportes numerosos son o ciclismo (en Schellenberg realízase unha carreira cada ano chamada *Schellenberg's Competition*), o tenis e balonmán.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Schellenberg*** |

* Sitio oficial do municipio de Schellenberg *(en alemán)*

| * v
* c
* e
Concellos de Liechtenstein |
| --- |
| Bandeira de Liechtenstein | 
* Balzers
* Eschen
* Gamprin
* Mauren
* Planken
* Ruggell
* Schaan
* Schellenberg
* Triesen
* Triesenberg
* Vaduz

 | Escudo de Liechtenstein |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q49655
* WorldCat
* VIAF: 126347660
* BNF: 15553230z
* GEC: 0061314
* GeoNames: 3042037
* GND: 4218266-9
* HDS: 007114
* LCCN: nr2005027146
* OSM: 1155946
* RKD: 70307
* WOEID: 856443

 |
Coordenadas: 40°56′48″N 5°39′58″O﻿ / ﻿40.946684789933, -5.6659876322697

O **Estadio Municipal Reina Sofía** é un estadio de fútbol situado na cidade española de Salamanca. Foi inaugurado no ano 2021 e ten capacidade para 4.895 espectadores. 

Disputan nel os seus partidos como locais o Unionistas de Salamanca e o Real Salamanca Monterrey.

Historia
--------

### Construción

Nos terreos do actual estadio existía un campo de fútbol no que xogaba o Real Salamanca Monterrey. Dito club chegou a un acordo co Unionistas de Salamanca para compartir o futuro estadio, cuxos custos serían sufragados principalmente polo Concello de Salamanca. As obras comezaron a finais de 2019 e aínda que o prazo de execución era de 6 meses, tanto a pandemia de COVID-19 como outros atrasos na obra fixeron que a data de inauguración se atrasase até o ano 2021. O Concello viuse obrigado a romper o contrato coa empresa adxudicataria debido ao incumprimento dos prazos, licitando de novo a obra. 

### Inauguración

Xa antes da finalización das obras, Unionistas de Salamanca decidiu iniciar a tempada 2020/21 xogando os seus partidos nas novas instalacións a porta pechada. O primeiro partido oficial disputado no renovado estadio foi un Unionistas - Santa Marta correspondente ás semifinais da fase rexional de Copa RFEF, o 26 de setembro de 2020 (encontro que rematou con vitoria do Unionistas por 1-0).

O público accedeu por primeira vez ao estadio durante a tempada 2021/22, aínda que a as obras non remataron ata o ano 2022. 

### Cambio de superficie

Seguindo os requisitos da RFEF para os campos da Primeira División RFEF, no verán de 2022 cambiouse a superficie do estadio, pasando de herba artificial a herba natural. O custo do cambio asumiuno o Unionistas de Salamanca ante a negativa do Concello da cidade a sufragar os gastos. Para isto, o club levou a cabo una campaña de financiamento a través de socios e simpatizantes que logrou recadar o importe necesario (300.000 €) en menos dunha semana, e na que participaron tamén seareiros doutros equipos, como os do Deportivo da Coruña.

Notas
-----

1. ↑  "Unionistas muestra el estado de la construcción del nuevo graderío del Reina Sofía" (en castelán). 26 de abril de 2020. Consultado o 23 de outubro de 2023.
2. ↑  Pérez, Jonás (4 de abril de 2019). "El Unionistas deja Las Pistas y se muda al estadio Reina Sofía". *As* (en castelán). Consultado o 23 de outubro de 2023.
3. ↑  Cuervo, Carlos (25 de setembro de 2020). "Unionistas y el Santa Marta se citan en el primer partido de la historia del Reina con una final de ..." (en castelán). Consultado o 23 de outubro de 2023.
4. ↑  "Unionistas recauda 300.000 euros en cuatro días entre sus aficionados y acaba así con la polémica del césped". *Marca* (en castelán). 25 de maio de 2022. Consultado o 23 de outubro de 2023.
5. ↑  "La ayuda del deportivismo al Unionistas: "Demuestran estar por encima de su categoría"" (en castelán). 25 de maio de 2022. Consultado o 23 de outubro de 2023.
**Costanza de Lancaster** ou **Costanza de Castela**, nada en 1354 en Castrojeriz e finada o 24 de marzo de 1394 no castelo de Lancaster, foi unha nobre castelá, duquesa de Lancaster desde 1371 até á súa morte.

Traxectoria
-----------

Costanza era filla lexítima de Maria de Padilla e de Pedro I de Castela. Descendía, por vía paterna, dos reis de Portugal, pois a súa avoa paterna, a infanta María de Portugal, era filla de Beatriz de Castela e de Afonso IV de Portugal, e o seu avó paterno, Afonso IX de Castela, era fillo da infanta Constanza de Portugal e de Fernando IV de Castela.

Tras a morte do seu irmán, o príncipe herdeiro Afonso, en 1362, tendo el só 3 anos, Costanza foi nomeada herdeira de seu pai, pois era a súa filla máis vella (máis aló dela, só había as súas irmás, Beatriz, e Sabela).

Coa morte do pai, asasinado polo medio-irmán Henrique, en 1369, o trono dos reinos da Coroa de Castela fica sen herdeiro.

Os pretendentes ao trono eran Costanza, con só 15 anos e o seu tío ilexítimo Henrique de Trastámara, medio-irmán de seu pai e bastardo de Afonso XI de Castela e de Leonor de Guzmán.

En 1371, Costanza casa con Xoán de Gante, duque de Lancaster ou *Lencastre* (nome dado en Galiza e Portugal), fillo de Eduardo III de Inglaterra e de Filipa de Hainaut, posteriormente, ela e o seu marido serían aférrimos pretendentes ao trono da Coroa de Castela, chegando temporalmente dominar o reino de Galiza que lle solicitara axuda contra o castelán Henrique de Trastámara.

Esta cuestión ficou resolta coa subida ao trono de Henrique, en 1372.

Do casamento de Costanza e de Xoán de Gante, naceron:

* Catarina de Lancaster ou Plantagenet (1372?1418), consorte de Henrique III de Castela.
* Xoán Plantagenet (1372-1375).

Costanza faleceu en 1394, con tan só 40 anos, precozmente, debido á peste.

Notas
-----

1. 1 2  "Guía de nomes galegos". *Real Academia Galega*. Consultado o 2023-11-29.
O **Complexo deportivo Rías do Sur** é un complexo deportivo situado en Pontemuíños (Pontevedra), e que destaca por contar cunha das catro piscinas olímpicas de Galicia xunto coa piscina municipal de Riazor (A Coruña), a piscina olímpica municipal de Lieiro (Cervo), e a piscina Rosario Dueñas (Ourense).

Historia
--------

A idea da creación dunha piscina olímpica na zona naceu da falta de espazo e recursos que experimentou o Club Natación Galaico (fundado no 1994) a finais dos anos 1990, que por aquel entón estaba a crecer moito en tamaño e seguía tendo que utilizar as rúas dispoñibles nunha piscina de 25 metros dun ximnasio en Pontevedra chamado Gimnasio Budo.

A conciencia da envergadura do proxecto levou a crear no ano 2000 a Asociación de Amigos de la Piscina Olímpica, composto por 150 asociados (a maioría familias). Esta asociación xunto co Club Natación Galaico e o Club Natación Rías Baixas (creado en 1996), que suman máis de 350 nadadores, integran o padroado da Fundación Rías do Sur. O esforzo económico da asociación, a cesión de terreos polo Concello e o concurso económico do Concello de Pontevedra, a Deputación de Pontevedra, a Xunta de Galicia e o Consello Superior de Deportes promoverá a construción da piscina olímpica coa colaboración de Ence cedendo a enerxía calorífica.

As obras leváronse a cabo entre outubro de 2003 e 2005, e inaugurouse o 3 de marzo de 2006.

Galería de Imaxes
-----------------

* Campionato de España Absoluto Open de Primavera de 2017Campionato de España Absoluto Open de Primavera de 2017
* Campionato de España Absoluto Open de Primavera de 2017Campionato de España Absoluto Open de Primavera de 2017
* Campionato de España Absoluto Open de Primavera de 2017Campionato de España Absoluto Open de Primavera de 2017
* Campionato de España Absoluto Open de Primavera de 2017Campionato de España Absoluto Open de Primavera de 2017
* Campionato de España Absoluto Open de Primavera de 2017Campionato de España Absoluto Open de Primavera de 2017
* Mireia Belmonte no Campionato de España Absoluto Open de Primavera de 2017Mireia Belmonte no Campionato de España Absoluto Open de Primavera de 2017

Notas
-----

1. 1 2  "Rías Do Sur – Galaico Sincro" (en castelán). Consultado o 2023-08-22.
2. ↑  ""Necesitamos una piscina de nivel para entrenar y competir"". *La Opinión de A Coruña* (en castelán). 2018-06-10. Consultado o 2023-08-22.
3. ↑  Coruña, Ayuntamiento de A. Coruña / Concello da. "Piscina Municipal de Riazor". *Ayuntamiento de A Coruña* (en castelán). Consultado o 2023-08-22.
4. ↑  "PISCINA OLÍMPICA DE LIEIRO | Cervo". *www.concellodecervo.com*. Arquivado dende o orixinal o 22 de agosto de 2023. Consultado o 2023-08-22.
5. ↑  "Piscina Rosario Dueñas (50 m) | Consello Municipal de Deportes". *www.deportesourense.com*. Consultado o 2023-08-22.
Coordenadas: 3°26′N 8°38′L﻿ / ﻿3.433, -8.633

As provincias de Guinea Eciatorial.  
En vermello, a de Bioko Sur
**Bioko Sur** é unha das 8 provincias que compoñen a República de Guinea Ecuatorial.

Xeografía
---------

A provincia localízase xeograficamente entre os 3º 25' N e os 8º 25' L, no golfo da Guinea, distando uns 50 km das costas do Camerún.

Ocupa a parte sur da illa de Bioko, limita ao norte coa provincia de Bioko Norte e ao oeste, sur e leste co océano Atlántico (golfo da Guinea). 

A súa capital é a cidade de Luba.

A provincia ten unha extensión de 1 241 km² e, no ano 2015, contaba cunha poboación de 34 674 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 28 hab./km2. 

Está dominada por dous picos volcánicos, o Pico Biao (2 009 m) e a Gran Caldeira de Luba (2 261 m).

Os principais ríos son o Ole ou Tudela, Moab, Iladyi, Ruma e Tiburones, ríos onde son frecuentes as fervenzas, mesmo na súa foz, e exercen uha forte acción erosiva que pode dar lugar a violentos movementos de terra cando o fluxo se multiplica coas primeiras chuvias.

División administrativa e demografía
------------------------------------

A provincia está constituída por dous municipios e os seus correspondentes distritos.

| Distritos | Total | Urbana | Rural | Superficie | Densidade |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Total | homes | mulleres | homes | mulleres | homes | mulleres | km² | hab./km² |
| Bioko Sur | 29 034 | 15 263 | 13 771 | 4 942 | 5 155 | 10 321 | 8 616 | 1 241 | 23 |
| Luba | 23 870 | 12 453 | 11 417 | 4 421 | 4 590 | 8 032 | 6 827 | 843 | 28 |
| Riaba | 5 164 | 2 810 | 2 354 | 521 | 565 | 2.289 | 1.789 | 398 | 13 |

| Demografía histórica |
| --- |
| Censosano | Poboación |
| 

---

 |
| 1983 | 10 969 |
| 1994 | 12 569 |
| 2001 | 29 034 |

### Poboacións

* Luba (*con 21 Consellos de Poboados*)
* Riaba (*con 14 Consellos de Poboados*)

Notas
-----

1. ↑  "Censo de población 2015–República de Guinea Ecuatorial" (PDF) (en castelán). INEGE. p. 7. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 08 de outubro de 2017. Consultado o 22 de xullo de 2012.
2. ↑  "Bioko - Geography e Geology". *Gulf of Guinea Conservation Group*. Arquivado dende o orixinal o 10 de outubro de 2007. Consultado o 22 de xullo de 2021.
3. ↑  Ministerio del Interior y Corporaciones Locales
4. ↑  Datos de poboación do censo de 2001.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Luba

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q845817
* GeoNames: 2566979

 |
Localización da rexión de Manyara en Tanzania.
**Manyara** é unha das 26 rexións nas que encontra dividida Tanzania. A súa capital é a cidade de Babati. Na súa zona norte atópase o Lago Manyara. Limita polo norte coa rexión de Arusha, polo nordeste coa rexión do Kilimanjaro, polo leste coa rexión de Tanga, polo sur coa rexión de Dodoma, polo suroeste coa rexión de Singida, e polo noroeste coa rexión de Shinyanga.

Posúe unha superficie de 45.820 km² e no 2002 tiña unha poboación de 1 040 461 habitantes.

Distritos
---------

Ten cinco distritos:

* Mbulu
* Babati
* Hanang
* Simanjiro
* Kiteto

| * v
* c
* e
Rexións de Tanzania |
| --- |
| 
* Arusha
* Dar es Salaam
* Dodoma
* Iringa
* Kagera
* Kigoma
* Kilimanjaro
* Lindi
* Manyara
* Mara
* Mbeya
* Morogoro
* Mtwara
* Mwanza
* Pemba Norte
* Pwani
* Rukwa
* Ruvuma
* Shinyanga
* Singida
* Pemba Sur
* Tabora
* Tanga
* Zanzíbar Central/Sur
* Zanzíbar Norte
* Zanzíbar Urbano/Oeste

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q331117
* GeoNames: 435764

 |