Non confundir con Publio Licinio Craso (xeneral romano).
**Publio Licinio Craso**, orixinalmente en latín **Publius Licinius Crassus,** morto no 87 a. C. foi cónsul e un membro da respectada e destacada rama *Crassi* da plebea *gens Licinia*, así como o pai do famoso triúnviro Marco Licinio Craso.

Traxectoria
-----------

Foi o primeiro apoio económico da colonia *Narbonensis* (Narbona, Francia) o que fixo aos seu habitantes en leales clientes. Antes do seu consulado, probablemente cando era edil curul, propuxo unha lei reguladora dos gastos, a *lex licinia*, que limitaba o luxo das mesas romanas e que foi aprobada para sorpresa de certos senadores coñecidos polo estilo de vida epicúrea. A data da lei é incerta pero foi mencionada por Lucilio, quen morreu antes do consulado de Craso. A lei foi suprimida pola proposta de Duronio no ano 98 a. C.

Durante o seu período como edil tamén propuxo unha lei para limitar a extravagancia dos xogos que se fixeran excesivamente grandes.Converteuse en cónsul no 95 a. C. Durante o seu consulado, o Senado aboliu a práctica das artes máxicas e do sacrificio humano.

### Gobernador de Hispania Ulterior

Entre o 97 a. C. e o 93 a. C. serviu na Hispania Ulterior como gobernador e gañou unha batalla contra os lusitanos e os galaicos, pola que foi premiado e honrado cun triunfo. A súa intervención, que pretendía poñer fin na Lusitania e na Gallaecia aos sacrfiicos humanos e reprimir a axitación renovada nesta rexión, derivou nunha incursión cara terras máis septentrionais en enxploración da ruta fenicia do estaño, en particular os recursos mineiros das illas Casitérides:

> *Os habitantes das illas Casitérides viven xeralmente do seu gando, de xeito similar aos pobos nómades; Posúen minas de estaño e chumbo e cámbianas, así como as peles dos seus animais, por cerámica, sal e utensilios de bronce que lles traen os comerciantes; Nun principio este comercio só o explotaban os fenicios de Gadir, que ocultaban a outros as rutas que conducían a estas illas. Un certo navegante, ao verse perseguido polos romanos, que quería coñecer a ruta destes emporios, encallou voluntariamente por afán nacional a pouca profundidade, onde sabía que os romanos o perseguirían; Conseguido salvarse deste naufraxio, foi compensado polo Estado pola mercadoría que perdera. Os romanos, porén, despois de numerosos intentos, acabaron descubrindo o percorrido destas illas, sendo Publio Craso o que pasou primeiro e coñeceu a delgadez das ladeiras e o carácter pacífico dos seus habitantes.*
> 
> 

O xeógrafo Estrabón escribiu acerca dun tratado sobre as Casitérides, as semi-lendarias illas de Estaño que se consideran situadas nalgún lugar preto das costas occidentais de Europa, escrito por Publio Craso pero agora perdidas. Varios estudosos do século XIX e principios do XX, incluíndo Theodor Mommsen e T. Rice Holmes, pensaron que este traballo en prosa era o resultado dunha expedición durante a ocupación de Armórica polo neto de Publio, tamén Publio Licinio Craso. Os estudosos do século XX e principios do XXI mostráronse máis inclinados a asignarlle a autoría ao vello Publio, durante o seu proconsulado en Hispania nos anos 90 a. C.

Durante a Guerra Social do ano 90 a. C. foi legado do cónsul Lucio Xulio César.

### Censura

Serviu como censor no 89 a. C. prohibiu os viños e ungüentos estranxeiros e incluíu nas novas tribos a algúns latinos e itálicos, que foron recompensados coa cidadanía romana pola súa fidelidade á República Romana. Máis tarde converteuse nun funcionario do electorado dividindo novos cidadáns en distritos electorais.

O conflito entre os populares baixo Caio Mario e os optimates baixo Lucio Cornelio Sila intensificouse nos anos 80 a. C. Aínda que orixinalmente partidario de Mario, Publio adoptou unha posición máis neutral oposta aos métodos de Mario e Sila. Foi asasinado, ou suicidouse para evitar unha morte máis humillante, despois de que os marianos tomaran Roma no 87 a. C.

Familia
-------

Procedente da rama dos Craso da célebre *gens* licinia, o seu pai era Marco Licinio Craso Agelasto, a súa nai Tértula e o seu irmán, Marco Licinio Craso, que serviu como pretor no 107 a. C. Publio tiña unha casa pequena a pesar da súa inmensa riqueza. Os seus fillos, coa súa esposa Venuleia foron:

* Publio Licinio Craso, que morreu na Guerra Social;
* Lucio Licinio Craso, morto no 87 a. C.;
* Marco Licinio Craso Dives, o triunviro.

Permaneceu coa súa familia o resto da súa vida, vivindo o tempo suficiente para ver casar os dous fillos Publio e Lucio, así como o nacemento do seu primeiro neto.

Notas
-----

1. ↑  Gellius, Aulus. *Noctes atticæ*.
2. ↑  Maximus, Valerius. *Factorum ac dictorum memorabilium libri II*.
3. ↑  Tullius Cicero, Marcus. *De officiis*.
4. ↑  Osgood, Josiah (2018). *Rome and the Making of a World State 150 BCE - 20CE*. Cambridge University Press. p. 74. ISBN 9781139342698. doi:10.1017/9781139342698.
5. ↑  Plinius Secundus, Gaius. *Naturalis historia libri XXX*.
6. 1 2  "Vidas Paralelas: Marco Craso, por Plutarco". *imperivm.org*. Consultado o 2023.
7. ↑  Novillo López, Miguel Ángel (2012). "Cayo Julio César y la apertura del noroeste peninsular". *Università degli Studi di Trieste*.
8. ↑  Estrabón. "Book III Chapter 5". *Geographika*.
9. ↑  Mommsen, Theodor (1894). *Römische Geschichte* [*A Historia de Roma*] **4**. p. 63.
10. ↑  Rice Edward Holmes, Thomas (1907). "The Cassiterides, Ictis, and the British Trade in Tin". *Ancient Britain and the Invasions of Julius Caesar*. Clarendon Press. pp. 483–498.
11. ↑  Hawkes, Christopher (1977). "Britain and Julius Caesar". *Proceedings of the British Academy* **63**: 124–192.
12. ↑  S. Richardson, J. (2004). "Hispaniae: Spain and the Development of Roman Imperialism, 218–82 BC". *Cambridge University Press*.
13. ↑  Corey Brennan, Terry (2000). "The Praetorship in the Roman Republic". *Oxford University Press* **2**: 501.
14. ↑  Tullius Cicero, Marcus. "5.11". *Pro Archia Poeta*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Gens Licinia
* Estrabón
* Casitérides