recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Manuel Maseda Cadórniga** foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Pastor Maseda Vázquez de Parga. Cursou estudos eclesiásticos que despois abandonou. En 1925 obtivo a concesión da liña de transporte Lugo-Monforte-Escairón, que co tempo sería a Empresa Monforte. En febreiro de 1930 foi nomeado concelleiro de Monforte de Lemos pola cota de maiores contribuíntes. Nas eleccións municipais do 12 de abril de 1931 que trouxeron a Segunda República foi elixido concelleiro de Monforte de Lemos como agrario. Foi elixido alcalde de Monforte de Lemos en febreiro de 1933. Foi destituído polo gobernador civil xunto con toda a xestora por irregularidades na xestión económica do concello en febreiro de 1935.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Justo Mazaira Noguerol** |  **Alcalde de Monforte de Lemos** 1933 - 1934 | Sucesor:**Rosendo Vila Fernández** |

Vida persoal
------------

Casou con Filomena Losada Álvarez en 1912.

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 30-5-1925, p. 2.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 1-3-1930, p. 6.
3. ↑  "El 14 de abril en Monforte", *La Voz de Galicia*, Monforte, 28-10-2006, p. l5.
4. ↑  *El Progreso*, 28-4-1912, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Alcaldes del siglo XX en Monforte (1933-1936)

* Pazos y casas señoriales de O Incio (V)
Os **Micro Audio Waves** son un grupo musical portugués de música electrónica.

Traxectoria
-----------

Orixinalmente un dúo formado por Flak (guitarrista dos Radio Macau) e C. Morgado (instrumentos electrónicos) o grupo apareceu en 2000, e comezou por desenvolver composicións cunha orientación minimalista e experimental. Ese primeiro estilo pode ser ouvido no seu primeiro álbum *Micro Audio Waves*, lanzado en 2002.

### 3º Elemento

Coa entrada de Claudia Efe (voz) como membro efectivo do grupo, o proxecto asume unha nova dirección. A electrónica máis purista foi substituída por cancións electro-acústicas de estrutura máis clásica, sen traizoar a compoñente experimental. O álbum "No Waves", lanzado en 2004, foi considerado como un dos máis excitantes álbums do ano por John Peel da BBC Radio One, e gañou o *Qwartz Electronic Music Awards* en París (mellor álbum e mellor videoclip).

O logro principal foi a canción "Fully Connected", na cal as instrucións de montaxe dun aparello de estudo (lixeiramente alteradas, por exemplo "until the cable is fully connected" pasou a "until the body is fully connected") son cantadas dunha maneira moi sexy por Claudia Efe. O mesmo tipo de letra aparece na canción "sold out" (instrucións dun procesador de son).

Outro álbum, *Odd Size Baggage* foi posto á venda en abril de 2007. Dúas cancións, "down by flow" e "odd size baggage" xa foran presentadas. A canción "odd size baggage" mantén a tradición de letras baseadas en folletos de instrucións, neste caso as dun servizo de protección anti-roubo, StopTrack.

### Zoetrope

En 2009, os ***Micro Audio Waves*** xúntanse ao coreógrafo Rui Horta para crearen "Zoetrope", un espectáculo multimedia so a forma de concerto encenado, híbrido entre a música, o vídeo, o movemento e a poesía. Tras estrea mundial en Moscova, "Zoetrope" ten percorrido varios escenarios nacionais e internacionais. Unha edición en DVD está prevista para outubro de 2009.

Discografía
-----------

### Álbums

* Micro Audio Waves (2002)
* No Waves (2004)
* Odd Size Baggage (2007)

### DVD

* Zoetrope (2009)

Notas
-----

1. ↑  Disco Dixital *Micro Audio Waves traballan con Rui Horta*
2. ↑  Blitz.pt[*Ligazón morta*]

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Micro Audio Waves no Myspace
* Sitio web OficialArquivado 01 de febreiro de 2011 en Wayback Machine.
* Last.Fm *Biografía na Last.fm*
* Magic Music
* Down by Flow
* Fully Connected
* 2night

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3391890
* WorldCat
* VIAF: 151619551
* Discogs: 363923
* LCCN: no2004043684
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 135741

 |
**Manuel Magariños Castaños**, nado en Valga o 18 de novembro de 1871 e finado en Montevideo o 16 de xullo de 1941, foi un xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou de mozo ao Uruguai onde traballou como dependente de comercio, empregado de rematador e máis tarde rematador por conta propia. Marchou ao Brasil onde traballou no diario *A Actualidade* e en *La España*. Despois afincouse no Uruguai e fundou en 1906 o periódico *El Diario Español*, co obxectivo de manter informada á colonia española e en especial á galega da actualidade de España e Galicia.

A Administración Nacional de Correos do Uruguai dedicoulle un selo en 2006, con motivo do centenario de *El Diario Español*.

Notas
-----

1. ↑  "Administración Nacional de Correos de Uruguay" Páxina dedicada á emisión do selo conmemorativo

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores* (en castelán) **II**. Bibliófilos Gallegos. p. 366.

### Ligazóns externas

* "Manuel Magariños Castaños". *Álbum da Emigración* do Consello da Cultura Galega.
* "El periódico más antiguo de Montevideo nació en Cesures". *La Voz de Galicia*, 9/10/2004.
Un **microclima** é un clima local de características distintas ás da zona en que se sitúa. É un conxunto de patróns e procesos atmosféricas que caracterizan unha contorna ou ámbito reducido.

Os factores que o compoñen son a topografía, temperatura, humidade, altitude-latitude, luz, a cobertura vexetal e as obras humanas (arquitectura urbana, industria ou procesos económicos, entre outros) que poden incidir nas variables atmosféricas (meteorolóxicas máis que climáticas) e que serven para suavizar os valores extremos (aire acondicionado en época de calor, calefacción en épocas de frío) dun lugar xeralmente urbano e que terminan por modificar a escala moi local o clima normal dun lugar.

Ademais dos microclimas naturais, existen os microclimas artificiais, que se crean principalmente nas áreas urbanas debido ás grandes emisións de calor e de gases de efecto invernadoiro destas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q215108
* AAT: 300225207
* BNCF: 28702
* BRE: 2212531
* EBID: ID
* GND: 4039221-1
* JSTOR: microclimates
* MAG: 32957820

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D008834

 |
**Manuel María García Castro**, nado na Órrea (Riotorto) en 1873 e finado no mesmo concello en 1949, foi un agrarista, escritor e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Estudou no Seminario de Mondoñedo. Labrego propietario. Foi redactor e colaborador do periódico *El Agricultor* onde escribiu versos en galego e castelán utilizando os seudónimos **Feliciano** e **Xan Paga**. Foi concelleiro de Riotorto dende 1912. Foi Xuíz municipal suplente de Riotorto (1916-1919). Foi de novo concelleiro e 2º Tenente alcalde en 1923.

Das súas relacións con Antonia Díaz Díaz naceu Avelino Díaz, aínda que non recoñeceu ao neno. Casou en 1912 con Dominica Carballeira Ramallal. Viúvo, casou en segundas nupcias con María Rivas López.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández Salgado, Benigno (2007). Sociedade Anónima Xestión do Plan Xacobeo, ed. *"El Agricultor: agrarismo solidario e rexionalismo lingüístico" en El Agricultor. Edición Facsimilar*. Santiago de Compostela. pp. 7–166.
**Origin** é un software desenvolvido por Electronic Arts que permite xestionar os videoxogos mercados a devandita compañía a través dunha conta de usuario, polo que permite xogar en calquera computador prescindindo do DVD-ROM ou CD-ROM. O sistema funciona coa maioría dos xogos actuais, pero non está habilitado para algúns xogos máis antigos.[] Ofrece ademais actualizacións de xogos e inclúe extras para os xogos, entre outras cousas.[]

Anteriormente Origin coñecíase como "*EA Download Manager*", "*EA Downloader*" e "*EA Link*".[]

Compoñentes
-----------

### Tenda

A tenda de Origin permite buscar e adquirir títulos de Electronic Arts. No canto de recibir un DVD e un CD-Key, o título adquirido é automaticamente asociado ao cliente de Origin. Origin garante que a descarga estará dispoñible, como mínimo, ata un ano despois da compra.

### Cliente

O cliente de Origin é un software autoactualizable que permite aos usuarios descargar xogos, expansións, parches, etc de Electronic Arts. Este cliente é moi similar ao seu opoñente Steam. O predecesor a Origin causou problemas con xogos como Battlefield 2 e Spore Creature Creator dando a lugar a crasheos do xogo.

### Origin Mobile

Electronic Arts planea lanzar Origin para dispositivos móbiles (por exemplo dispositivos iOS e Android) e que os logros sexan sincronizados en ambas as plataformas.

Historia
--------

EA Downloader foi lanzado en 2005. Este foi substituído por EA Link en 2006, engadindo trailers, demos e contido especial. En 2007, foi substituído, outra vez, por unha mestura de EA Store e EA Downloader Manager. Os usuarios compraban a través de EA Store e logo descargaban o contido con EA Downloader Manager. A tenda e o cliente reabriron co nome de Origin o 3 de xuño de 2011.[]

Notas
-----

1. ↑  "Origin Frequently Asked Questions". Electronic Arts. Consultado o 22 de xuño de 2011. [*Ligazón morta*]
2. ↑  "Why is Spore Creature Creator Crashing?". Electronic Arts UK Forum. Arquivado dende o orixinal o 11 de xuño de 2009. Consultado o 1 de xullo de 2008.
3. ↑  "Origin for mobile FAQs". Electronic Arts. Arquivado dende o orixinal o 14 de xullo de 2011. Consultado o 10 de xullo de 2011.
4. ↑  "EA soft-launches Link". GameSpot. Consultado o 1 de xullo de 2008.
5. ↑  "Electronic Arts Closes EA Link Service, Unveils EA Store". GamaSutra. Consultado o 24 de setembro de 2007.
6. ↑  "EA Store". Electronic Arts. Arquivado dende o orixinal o 11 de outubro de 2007. Consultado o 18 de xullo de 2007.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial de Origin

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q31708
* GiantBomb: 3015-7040

 |
**Natimorto** ou **nado-morto** son denominacións dadas ao feto que morreu dentro do útero ou durante o parto, ou sexa, cando ocorre óbito fetal. Óbito fetal é a morte dun produto da concepción ocorrida antes da expulsión ou da extracción completa desde o corpo materno, independentemente da duración da xestación.

A indicación do óbito fetal é dada polo feito de que, após a separación do corpo materno, o feto non respire ou mostre qualquer outra evidencia de vida, tales como: latexar do corazón, pulsación do cordón umbilical ou movemento efectivo dos músculos de contracción voluntaria. Os termos son comunmente empregados para distinguir esta ocorrencia da dos nacidos con vida e dos abortos espontáneos.

Antes da vixésima semana de xestación se o feto morre ocorre un aborto espontáneo, en caso de que ocorra con posterioridade ao feto dáselle o nome de *natimorto* ou *nado-morto*. Outras interpretacións médico-legais estabelecen o límite cronolóxico na 24ª semana de gravidez.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q745832
* BNCF: 10694
* BNF: 119712123
* EBID: ID
* GND: 4140081-1
* JSTOR: stillbirth
* LCCN: sh85128116
* NDL: 00571313

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 6890
* ICD-10: P95
* MedlinePlus: 002304
* MeSH: D050497
* MeSH: C13.703.223.650
* NCIt: C49151
* OMIM: 614389

 |
**Nicanor Alvarado Casanova de Sotomayor**, marqués de Trives, nado na Pobra de Trives (A Pobra de Trives) o 12 de xaneiro de 1830 e finado en Madrid o 16 de xullo de 1896, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Pazo do Marqués na Pobra de Trives.
Fillo de Buenaventura Alvarado Núñez e Jacinta Casanova Domínguez de Losada. Estudou dereito na Universidade de Salamanca e inglés e francés en ámbolos dous países. Dedicouse dende moi novo á política, militando no Partido Moderado. Foi elixido deputado a Cortes polo distrito da Pobra de Trives nas eleccións de 1858, 1863 e 1871. Na Restauración volveu ser elixido deputado polo distrito da Pobra de Trives nas eleccións de 1876, 1879, 1884 e 1891. En 1887 foi elixido senador pola provincia de Ourense e en 1891 foi nomeado senador vitalicio.

O 17 de maio de 1875 Afonso XII concedeulle o título de Marqués de Trives.

Vida persoal
------------

Casou con Carlota Barroeta-Aldamar, coa que tivo unha única filla, Jacinta Alvarado Barroeta-Aldamar que foi a segunda Marquesa de Trives.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos DeputadosArquivado 24 de setembro de 2015 en Wayback Machine.
* Ficha no Senado
* Marquesado de Trives

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533378
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 4510
* Senadores de España (1834-1923): 2969

 |
Pastel escocés preparado en Glasgow.
Un **pastel escocés** (**scotch pie** en inglés e en escocés) é unha especie de empanadilla de carne de año orixinaria de Escocia. Neste país tamén se lle chama simplemente *pastel* (*pie*), e na cidade de Dundee coñécese co nome de *pastel de carne picada* (*mince pie*). É tamén moi popular en Inglaterra.

Descrición e receita
--------------------

O pastel escocés é unha sorte de empanadilla de carne de año, desfeita e pastosa, a miúdo bastante especiada con pementa negra e algúns outros ingredientes secundarios, que se presenta nunha forma cilíndrica, como de tortiña, de renxente masa de fariña triga. A tortiña ten uns 8 centímetros de diámetro e uns 4 centímetros de altura. Ademais, déixase un cornecho ou corrosco duro polo bordo, dun centímetro de altura, para poderlle engadir ao pastel puré de patacas, fabas cocidas, mollo de vinagre ou mollo de carne.

O pastel escocés sérvese normalmente quente, xusto ao sacalo do forno. Cando se merca en postos ambulantes ou en tendas de fritidos rápidos, pode ser que se elabore mergullándoo en aceite fervendo. 

Todos os anos, o Scotch Pie Club acolle o Campionato Mundial de pasteis escoceses. Carniceiros e panadeiros presentan os seus pasteis á testaxe dun xurado. Os campións en 2007 foron Alan e Keith Stuart de Buckhaven.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Unha receita clásica, en inglés
* Información do Campionato Mundial de pasteis escoceses

* Portal:Escocia
**Nikkei 225** comunmente denominado **índice Nikkei**, é o índice bolsista máis popular do mercado xaponés.

Características
---------------

Compóñeno os 225 valores máis líquidos que cotizan na Bolsa de Toquio (TSE). Desde 1971, calcúlao o xornal *Ninhon Kei zai Shinbun*, (*Diario Xaponés dos Negocios*), das súas iniciais provén o nome do índice.

Estes valores caracterízanse pola súa elevada liquidez. Ten a súa base 100 o 16 de maio de 1949. Alcanzou un máximo de 38957,44 o 29 de decembro de 1989.

Os valores do índice Nikkei ponderan por prezos e non por capitalización, aínda que este cálculo difire dunha media simple xa que o divisor é axustado.

A lista dos seus compoñentes é revisada anualmente e os cambios fanse efectivos a principios de outubro, aínda que poden introducirse en casos excepcionais, cambios noutras datas.

Historia
--------

O Nikkei publicouse por primeira vez o 16 de maio de 1949.

Composición
-----------

O índice Nikkei 225 está composto polas 225 maiores empresas seleccionadas dos 450 valores máis líquidos do Primeiro Mercado (First Section) da Bolsa de Toquio (TSE), e a lista renóvase cada ano.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Índice nikkei en tempo real *(en xaponés)*
* Empresas constituíntes do índice Nikkei *(en xaponés)*
**Anna *Lisbeth* Christina Palme**, nada **Beck-Friis** en Estocolmo o 14 de marzo de 1931 e finada na mesma cidade o 18 de outubro de 2018 , foi unha psicóloga infantil sueca, presidenta da UNICEF (1990-1991) e muller do primeiro ministro, Olof Palme dende 1956 ata a súa morte en 1986.

Traxectoria
-----------

Lisbeth e Olof Palme durante a súa viaxe de noivos en 1956
Procedía dunha familia da nobreza sueca, os Beck-Friis. Seu pai era o enxeñeiro civil Christian Beck-Friis e súa nai Anna-Lisa, de solteira Bollíng. Tras rematar os seus estudos na *Nya Elementarskolan för flickor* en 1950 cursou estudos na Universidade de Estocolmo ata licenciarse en 1955. Ao ano seguinte casou co político Olof Palme o 9 de xuño de 1956, que se converteu en primeiro ministro sueco, primeiro entre 1969 e 1976 e de novo de 1982 a 1986. con quen tivo tres fillos: Joakim, Mårten e Mattias.

Lisbeth Palme traballou como psicóloga infantil, durante un tempo para o Consello do Condado de Estocolmo e despois na Administración social de Estocolmo. Foi presidenta do Comité da UNICEF sueca entre 1987 e 1999 e presidenta internacional de UNICEF de 1990 a 1991. Entre outras tarefas internacionais, foi membro do Comité das Nacións Unidas para os Dereitos do Neno en 1998 e formou parte do comité da Unión Africana que investigou o xenocidio de Ruanda e que presentou as súas conclusións no ano 2000. Lisbeth Palme tamén estivo implicada na expansión dos xardíns de infancia suecos. 

No asasinato de Olof Palme en 1986, Lisbeth Palme foi a testemuña do asasinato, o 28 de febreiro de 1986, do seu marido máis próxima e durante unha dilixencia de recoñecemento, sinalou que fora Christer Pettersson o asasino. Mais, segundo un detective presente, tamén comentou que era evidente que Pettersson era alcólico  o que se podería interpretar que xa se informarara previamente e sabía que esa persoa tiña problemas co alcol mais as drogas o que se consideraba que deterioraba a credibilidade do seu testemuño. Ao longo dos anos, diversos expertos, apuntaron a posibilidade que Lisbeth identificara o home errado.

Notas
-----

1. ↑  "Lisbeth Palme har avlidit". *SVT Nyheter*. 18 de outubro de 2018.
2. ↑  "Bilden Palme helst hade sluppit vara med på". *Svenska Dagbladet*. 12 de febreiro de 2016.
3. ↑  "Who Murdered Olof Palme?". *Observer*. 16 de novembro de 2016.
4. ↑  "Sönerna: "Olof Palme var en gladlynt och positiv person"". *Dagens Nyheter*. 26 de febreiro de 2016.
5. ↑  "Lisbet Palme, widow of murdered Swedish PM, dies aged 87". *The Local*. 18 de outubro de 2018.
6. 1 2  "LEDARE: Lisbet Palme har skäl att vara kritisk". *Aftonbladet*. 25 de outubro de 2001.
7. ↑  "Palmeexpert: Lisbet hade fel i vittnesmålet". *Aftonbladet*. 28 de febreiro de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2741142
* WorldCat
* VIAF: 36900113
* GND: 1211977315
* ISNI: 0000 0000 5132 6861
* LCCN: no2016083516
* SELIBR: 276296
* SUDOC: 24374675X
* WikiTree: Beck-Friis-5

 |
**Agapito Francisco Nicasio Pajares Ojeros**, coñecido como **Nicasio Pajares**, nado na Trabanca (Padrón) o 11 de decembro de 1881 e finado en Madrid o 26 de abril de 1956, foi un escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo dun militar. Emigrou a Uruguai con 14 anos xunto do seu tío Vicente Pajares, coronel do exército uruguaio. Regresou ao ano seguinte e estudou teneduría de libros. Emigrou a Buenos Aires e empregouse nun comercio, até que decidiu estudar literatura en Rosario. Colaborou no periódico *El Despertar Hispano*. En 1906 volveu a Galicia para visitar a súa familia, pero foi detido en Vigo o 3 de agosto por facer manifestacións anarquistas no barco. De volta na Arxentina foi futbolista no River Plate, e dedicouse ao xornalismo colaborando nas revistas *Mundo Argentino* (da que foi xefe de redacción), *Fomento de la Instrucción Gallega* e *Fray Mocho*.

En 1919 regresou de xeito definitivo a España dedicándose a escribir novelas de tema americano e ton humorístico. Tamén colaborou nas revistas *La Esfera*, *Nuevo Mundo*, *Mundo Gráfico*, *Alfar* e *España*. Casou en Madrid en 1920 con María Escolano.
Foi enterrado no cemiterio da Almudena de Madrid. En xullo de 2004 as fundacións Rosalía de Castro e Camilo José Cela tentaron recuperar a súa obra.

Obras
-----

* *Teatro de la emigración*, 1922.
* *El conquistador de los trópicos*, 1923.
* *El pensador de la selva*, 1924.
* *Atorrántida*, 1929.
* *Don Quijote y el tío Sam*, 1930.
* *Como pervirtieron a Palleiros*, 1931.

Notas
-----

1. ↑  *El Noroeste*, 4-8-1906, p. 1.
2. ↑  *Noticiero de Vigo*, 4-8-1906, p. 2.
3. ↑  Camilo José Cela (31 de xaneiro de 2000). "Nicasio Pajares" (PDF). *ABC*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, A. (1954). "Pajares, Nicasio". *Diccionario bio-bibliográfico de escritores* (en castelán) **III**. Santiago de Compostela: Bibliófilos Gallegos. p. 11.

### Ligazóns externas

* 

* "Nicasio Pajares". *Álbum da Emigración* do Consello da Cultura Galega.

* Nicasio Pajares (1881-1956) *(en catalán)*
* Silvia R. Pontevedra (14 de xaneiro de 2010). "El escritor que Cela quiso salvar". *El País*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12393905
* WorldCat
* VIAF: 24525765
* BNE: XX1388744
* ISNI: 0000 0000 5269 2548
* LCCN: nr2001005443
* OL: OL2486126A
* SUDOC: 129548197

 |
Vista lateral do cranio.
O **parietal** é un óso par que forma parte do teito e as paredes laterais do cranio, de forma cuadrangular, convexo por fóra e cóncavo por dentro. Os dous parietais articúlanse entre si a través dos seus bordos saxitais (ou mediais) formando a **sutura saxital**; co óso occipital a través dos seus bordos posteriores, formando a **sutura lambdoide**; e co óso frontal a través dos seus bordos anteriores, formando a **sutura coronal**. Os seus bordos inferiores articúlanse co óso temporal e coas ás maiores do esfenoide, formando as suturas esfenoparietal, parietoescamosa e parietomastoidea.

O punto de unión da sutura saxital coa lambdoide chámase *Lambda*, e o punto de unión da sutura saxital coa sutura coronal chámase *Bregma*. Estes dous puntos son interesantes porque permanecen sen osificar ata os dous anos de vida polo que se empregan como fiestras ecográficas para estudos cerebrais.

Véxase tamén
------------

* Lista de ósos no esqueleto humano

Galería de Imaxes
-----------------

* Superficie externa do parietal
* Superficie interna do parietal


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16298
* EBID: ID
* GND: 4406675-2
* JSTOR: parietal-bone
* MAG: 2780322005

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 9613
* MeSH: D010294
* MeSH: A02.835.232.781.651
* NCIt: C12766
* TA: A02.1.02.001
* Uberon: 0000210
* UMLS: C0030558

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Nó (homónimos).

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

Espectáculo teatral de Noh en Itsukushima Shrine, Miyajima, Hatsukaichi, Prefectura de Hiroshima.
**Nō**, **Nô**, **Nou** ou **Noh** (xaponés: 能) é unha das formas máis importantes do drama musical clásico xaponés, executado desde o século XIV. Evolucionou doutras formas teatrais, aristocráticas e populares, incluíndo o Dengaku, Shirabyoshi e Gagaku. Un dos seus máis importantes dramaturgos foi Zeami Motokiyo. Por outra banda, deu orixe a outras formas dramáticas, como o Kabuki. O Noh é caracterizado polo seu estilo lento, dunha graza espartana, ríxida, sutil, ben como polo uso de máscaras típicas.

As pezas Noh discorren nun palco bastante despoxado, feito de *hinoki* liso (alcipreste xaponés). O escenario é, invariabelmente, constituído apenas polo "kagami-ita," un piñeiro pintado, no fondo do palco, mesmo que a peza se desenvolva noutros locais. Hai varias explicacións para o uso desta árbore, sendo moi común a interpretación que se refire aos rituais xintoístas, polos cales os deuses descenden á Terra por este medio. Outro aderezo inconfundíbel é a ponte estreita (a "Hashigakari"), situada á esquerda, que os principais actores utilizan para entrar en escena. É esta a orixe do Hanamichi, no Kabuki.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Giroux, Sakae (1991): *Zeami: Cena e Pensamento Nô*. São Paulo: Perspectiva.
* Greiner, Christine (2000): *O Teatro Nô e o Ocidente*. São Paulo: Fapesp/AnnaBlume.
* Kusano, Darci (1984): *O Que é o Teatro Nô*. São Paulo: Brasiliense.
* Pronko, L. C. (1986): *Teatro: Leste Oeste*. São Paulo: Perspectiva.
* Suzuki, Eiko: *Nô Teatro Clássico Japonês*. São Paulo: Editora do Escritor.

### Ligazóns externas

* Traducións ao inglés de pezas Noh
* Maskaras de Noh - Shigeharu Nagasawa / 長澤重春能面集　*Japan*
* Palco Noh
* Máscaras de Noh
* Peças

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q226887
* BNCF: 66174
* BNF: 11961659n
* BRE: 2665306
* EBID: ID
* FAST: 1042537
* GEC: 0126477
* GND: 4131488-8
* JSTOR: noh-theater
* LCCN: sh85092129

 |
Esta é unha lista das estrelas coñecidas con menos masa. A lista está ordenada por masas solares e masas xovianas.

Esta lista inclúe ananas marróns e ananas vermellas. O fondo do nome de cada anana marrón esta en marrón, e os fondos dos nomes das ananas vermellas están en rosa para aquelas que teñan clase fría **M** ou clase morna **M**.

Pensase que as ananas marróns poden ter suficiente masa para inicia-la fusión do hidróxeno no seu núcleo cando teñen entre 75-87 masas de Xúpiter, dependendo da súa metalicidade), as estrelas realmente máis pequenas (ananas vermellas) poden ter temperaturas superficiais "frías" (por debaixo dos 4,000 K), o que as fai difícil de distinguir das ananas marróns.

A masa da estrela non pode ser menor de 13 masas de Xúpiter, por que por debaixo dese punto crítico o núcleo non ten suficiente presión gravitatoria para inicia-la fusión do deuterio, o cal require coma mínimo unha temperatura de 1500 a 4000 K (dependendo da metalicidade), en combinación dunha masa ó redor do 7% da masa Solar.
Así pois unha anana marrón é máis pesada cun xigante gasoso pero non o suficientemente masiva para ser unha estrela.

**Lista das estrelas menos masivas**| Nome da estrela | Masa Solar | Masa de Xúpiter |
| --- | --- | --- |
| Xúpiter (coma referencia) | 0.00096 | 1 |
| ---------------- | ----- | -- |
| OTS 44 | 0.013 | 15 |
| Oph1622 A | 0.014 | 15.5 |
| Oph1622 B | 0.016 | 17.5 |
| Gliese 229B | 0.021 | 25 |
| 2M1207 | 0.021 | 25 |
| Epsilon Indi BB | 0.024 | 28 |
| HD 98230B | 0.037 | 39 |
| Teide 1 | 0.041 | 43 |
| Epsilon Indi BA | 0.045 | 47 |
| Wolf 424B | 0.050 | 52 |
| Gliese 570D | 0.050 | 52 |
| Gliese 229A | 0.053 | 55 |
| LP 944-20 | 0.056 | 58 |
| 2MASS 0415-0935 | 0.060 | 63 |
| Wolf 424A | 0.060 | 63 |
| DENIS 1048-39 | 0.065 | 68 |
| 2MASS 1835+3259 | 0.070 | 75 |
| DENIS 0255-4700 | 0.070 | 75 |
| V1581 Cygni C | 0.074 | 79 |
| 2MASS 0532+8246 | 0.077 | 81 |
| LHS 3003 *(GJ 3877)* | 0.077 | 81 |
| Gliese 165B | 0.080 | 84 |
| Gliese 623B | 0.080 | 84 |
| LHS 1070B | 0.080 | 84 |
| LHS 1070C | 0.080 | 84 |
| Ross 614B | 0.080 | 84 |
| Estrela de Teegarden | 0.080 | 84 |
| Wolf 1055B | 0.080 | 84 |
| Gl 105C | 0.082 | 86 |
| LHS 292 | 0.083 | 87 |
| LP 731-58 | 0.083 | 87 |
| DX Cancri | 0.087 | 91 |
| Van Briesboeck 8 | 0.088 | 92 |
| AB Doradus C | 0.089 | 93 |
| OGLE-TR-122b | 0.091 | 96 |
| Wolf 359 | 0.1 | 105 |
| ---------------- | ----- | -- |
| Sol (coma referencia) | 1 | 1042 |
|

Nota:
O obxecto Cha 110913-773444 é algunhas veces mencionado coma a anana marrón máis pequena, pero a súa masa é demasiado baixa para ser catalogada coma tal (8 veces a masa de Xúpiter). É moito máis pequeno que algún planeta extrasolar coñecido. No canto sería mellor chamalo sub-anana marrón ou Planemo.

Véxase tamén
------------

* Lista das estrelas máis masivas
* Lista de estrelas
* Lista de ananas marróns
Os ***Monumenta Germaniae Historica*** (frecuentemente abreviado **MGH** nas bibliografías e nos elencos de fontes) é
unha serie completa de fontes escritas, desde os tempos do Imperio Romano ata o século XVI, atentamente preparadas e publicadas para o estudo da historia de Alemaña.

O instituto MHG
---------------

O instituto (*Deutsches Institut für Erforschung des Mittelalters*) que xestiona a serie fundouno o político e reformista prusiano Heinrich Friedrich Karl vom Stein en 1819 en Berlín, e o primeiro volume apareceu no 1826. Moitos eminentes medievalistas alemáns e doutros países levaron adiante o traballo de recoller e confrontar manuscritos e producir edicións de estudo. O lema escolleito por Stein, *Sanctus amor patriae dat animum* ("o santo amor pola patria fortifica o espírito") amosa a coincidencia do nacionalismo romántico coa erudición.

O instituto tamén publica a revista de historia *Deutsches Archiv für Erforschung des Mittelalters* (DA).

O instituto trasladouse a Múnic no ano 1949.

A serie dos presidentes é a seguinte:

* Georg Heinrich Pertz (1823-1873)
* Georg Waitz (1875-1886)
* Ernst Dümmler (1888-1902)
* Reinhold Koser (1906-1914)
* Michael Tangl (1914-1919)
* Paul Fridolin Kehr (1919-1935)
* Wilhelm Engel (1936-1937)
* Edmund Ernst Stengel (1937-1942)
* Theodor Mayer (1942-1945)
* Friedrich Baethgen (1947-1958)
* Herbert Grundmann (1958-1970)
* Horst Fuhrmann (1971-1994)
* Rudolf Schieffer (1994- )

A serie MGH
-----------

A colección articúlase en cinco grandes áreas: *Antiquitates*, *Diplomata*, *Epistolae*, *Leges* e *Scriptores*. Tamén existe unha sección *Necrologia*. Abríronse tamén moitas áreas subsidiarias, mesmo unha serie de volumes máis compactos para uso escolar (*Scriptores in usum scholarum*) e unha serie de estudos especiais (*MGH Schriften*).

O proxecto, un dos meirandes esforzos colectivos de estudos históricos, continúa no século XXI. No 2004 os MGH, co apoio da *Deutsche Forschungsgemeinschaft*, deron un paso adiante significativo: todas as súas publicacións que se editaran había máis de cinco anos poden lerse en liña nunha reprodución fotodixital, no sitio web dos MGH.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio do MGH *(en alemán)*.
* Sitio dixital do MGH *(en alemán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q316880
* WorldCat
* VIAF: 132068571
* BNF: 11868965x
* EBID: ID
* GEC: 0044173
* GND: 4170508-7
* GRID: grid.461726.0
* ISNI: 0000 0001 2159 8222
* LCCN: n80153859
* MAG: 2800855644
* NKC: ko2002149889
* SUDOC: 026443031

 |
A **partitocracia** ou **partidocracia** é o termo que define a burocracia dos partidos políticos. Designar o sistema de goberno no cal, aínda que teoricamente se vive en democracia, os actores principais e únicos do panorama político son os grandes partidos políticos. Estes a base dun sistema democrático de turnismo vanse pasando o goberno de forma consecutiva, coartando as posibilidades de que os cidadáns expresen a súa vontade real máis aló dos partidos xa existentes. Partindo da base de que os partidos son unha necesidade, os cidadáns vanse arredando deles e buscan outras canles para intervir, o que leva á creación dos chamados "grupos de presión". En moitas ocasións tamén vén asociado a sistemas bipartidistas.

> 
> 
> *"A partitocracia constitúe unha deformación sistemática da democracia. Cada partido ten sistematicamente que atacar o outro"*
> Gustavo Bueno, filósofo español
> 

.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Partidocracia*, de Rubén I. Zamora. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q376631
* GEC: 0518391
* GND: 4121451-1

 |
O **Partit Socialista del País Valencià** (**PSPV-PSOE**, en galego: *Partido Socialista do País Valenciano*) é a federación do Partido Socialista Obrero Español no País Valenciano, nada da confluencia da federación valenciana do PSOE e a federación valenciana do PSP co antigo Partit Socialista del País Valencià en 1978.

Foi o partido político máis votado no País Valenciano ata as eleccións xerais de 1993, nas que se viu superado polo Partido Popular, que gañou todas as eleccións celebradas desde entón. Conseguiu maioría absoluta nas Cortes Valencianas nas eleccións de 1983 (51 deputados) e 1991 (45 deputados). Na lexislatura 1987-1991 gobernou en minoría (42 deputados) co apoio parlamentario puntual da coalición EUPV-UPV e, nalgunhas ocasións, do CDS. Foi tamén a primeira forza municipal do País Valenciano ata 1995.

Actualmente nas Cortes Valencianas é a segunda forza con maior representación. Obtivo 23 deputados nas eleccións autonómicas de 2015, pero o seu líder Ximo Puig foi investido Presidente da Generalitat Valenciana, en coalición con Compromís e co apoio de Podemos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
**Marcial Maciel Degollado**, nado en Michoacán o 10 de marzo de 1920 e finado en Florida o 30 de xaneiro de 2008, foi un sacerdote mexicano, fundador da asociación segrar Regnum Christi e da congregación católica Legionarios de Cristo e un abusador de menores.

Traxectoria
-----------

Foi acusado como abusador sexual por algúns membros da congregación e estudantes dos establecementos dos lexionarios, particularmente a partir de 1997.[ En 2006, como resultado dun proceso canónico interrompido, o Vaticano indicou o retiro de Maciel do ministerio sacerdotal. En 2009 o Vaticano aceptou que Maciel era pai dunha moza española e posteriormente a Axencia EFE deu a coñecer que o sacerdote michoacano era adicto ao demerol e á morfina. A través dun comunicado en febreiro de 2010, a Lexión de Cristo recoñeceu as acusacións de abuso sexual a menores e desvinculouse do seu fundador.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Maciel, el depredador* *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q719825
* WorldCat
* VIAF: 120551
* BLBNB: 000285488
* BNE: XX1010823
* BNF: 125284989
* CANTIC: a11192975
* EBID: ID
* FAST: 1718783
* GEC: 0518158
* GND: 129860719
* ICCU: CFIV109067
* ISNI: 0000 0001 1436 2967
* LCCN: n92004759
* NTA: 374798575
* SELIBR: 335678
* SUDOC: 03453881X

 |
**Melbourne Victory** é un equipo de fútbol de Australia, situado na cidade de Melbourne no estado de Victoria, Australia. Foi fundado en 2004 e xoga na A-League, máxima competición profesional do país.

Melbourne é a franquía da liga con máis campionatos conseguidos desde que a nova liga foi creada, gañando o campionato da A-League en dúas ocasións. En 2008-09 obtiveron o título de liga regular e campionato.

Historia
--------

Cando a Federación de Fútbol de Australia anuncia o desmantelamento da National Soccer League, en 2003 un consorcio de empresarios decide formar unha sociedade que opte a unha praza no novo campionato profesional coñecido como A-League. A oferta, encabezada polo CEO de *Belgravia Leisure*, Geoff Lord, conseguiu facerse coa franquía correspondente no torneo. A diferenza doutros clubs da NSL con raíces baseadas na inmigración (como South Melbourne FC para os gregos ou Melbourne Knights para os croatas), Melbourne Victory está considerado como un equipo destinado a toda a cidade. Na súa primeira tempada contou con Ernie Merrick como adestrador, e Archie Thompson ou Kevin Muscat como principais figuras.

Na súa primeira tempada Melbourne terminou en penúltima posición, cunha campaña irregular. pero tras manter o bloque e fichar estrelas como Carlos Hernández ou Ljubo Milicevic logrou proclamarse campión da liga regular na 2006-07, para despois vencer na final do campionato a Adelaide United por 6-0. Ese ano Victory conseguiu tamén unha boa asistencia de público, superando os 20.000 espectadores de media no seu estadio. Tras quedar quinto en 2008, a tempada 2009 volveu ser unha das mellores do club ao lograr a Copa de pretempada, a liga regular e a final do campionato. Na seguinte tempada non puido revalidar o título, tras caer na final ante Sydney FC.

Uniforme
--------

* **Uniforme títular**: Camiseta azul con V branca, pantalón azul, medias azuis.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta branca con V azul, pantalón branco, medias brancas.

Palmarés
--------

### Torneos nacionais

* **A-League (2):** 2006-07, 2008-09

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial de Melbourne Victory
**Lorenzo Íñigo Granizo**, nado en Ledanca (Guadalaxara), en 1911 e finado en Madrid en 1991, foi un militante anarcosindicalista.

Traxectoria
-----------

Emigrou cos seus pais e os seus oito irmáns a Madrid en 1916. Alí comezou a traballar con dez anos, tras quedar orfo de pai ós nove.

En 1931 entra no sindicato do Metal da Confederación Nacional do Traballo e nas Juventudes Libertarias, así como na Federación Anarquista Ibérica. Foi elixido Secretario Xeral da Federación Ibérica de Juventudes Libertarias no Congreso de Valencia de 1938, e conselleiro de Industria na Xunta de Defensa de Madrid.

Terminada a Guerra Civil española pasou por varios campos de concentración e prisións. En 1945 quedou libre, reincorporándose á loita clandestina. Desde marzo de 1946 foi Secretario Xeral da CNT no interior, ata abril dese mesmo ano, cando foi detido e condenado a 15 anos de prisión. Desde 1965 foi un dos animadores do chamado cincopuntismo, e como tal participou nas reunións con algúns xerarcas do sindicato vertical do franquismo. Mantívose nesa liña nos anos seguintes.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ángel Morales Vázquez** | **Secretario Xeral da CNT**marzo - abril 1946 | Sucesor:**Enrique Marco Nadal** |

Véxase tamén
------------

### Bibliografías

* Angel Herrerín, "La CNT y el Sindicato Vertical. La quimera de la libertad sindical con Franco", artigo en *Espacio, Tiempo y Forma*, Serie V, Historia Contemporánea, t. 13, 2000, páxs. 125-168

### Ligazóns externas

* Nota biográfica en páxinas de Ateneu Llibertari Estel NegreArquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine. *(en catalán)*
**Melchor Méndez Magariños**, nado en Pontevedra o 6 de novembro de 1885 e finado en Montevideo o 28 de novembro de 1945, foi un pintor e gravadista galego-uruguaio.

Traxectoria
-----------

Con catro anos de idade chegou coa familia ao Uruguai. Aos doce anos comezou os seus estudos de debuxo con Pío Collivadino e posteriormente ampliou os seus coñecementos na Escola de Belas Artes de Buenos Aires. Nesa cidade participou canda outros artistas na creación das pinturas murais do Teatro Colón, mentres que no Uruguai colaborou nas pinturas da Capela do Santísimo da Catedral de Montevideo. En misión oficial, realizou unha viaxe a Europa onde frecuentou o obradoiro de André Lhote, e recibiu as influencias de expresionistas do movemento fauvista como Raoul Dufy ou Othon Friesz. Nesa mesma viaxe realizou en Alemaña moitas das súas acuarelas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Melchor Méndez Magariños Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Breve biografía do artista *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3391282
* WorldCat
* VIAF: 169460165
* Autoresuy: 241
* BNE: XX4605269
* ISNI: 0000 0001 1837 5407

 |
**Melchor Sangro Rueda**, conde da Almina, nado na Coruña o 6 de xaneiro de 1841 e finado en Madrid o 30 de xaneiro de 1909, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e licenciouse na Universidade de Madrid en 1865. Foi elixido deputado a Cortes polo distrito de Santiago nas eleccións de 1865, volveu ser elixido deputado polo distrito de Carral nas eleccións de abril de 1872 e por Corcubión nas de agosto de 1872. Foi secretario e encargado de negocios das legacións de España en Berlín, Florencia e Berna. Na Restauración foi senador pola provincia de Pontevedra de 1877 a 1881, cando foi nomeado senador vitalicio.

Notas
-----

1. ↑  *La Ilustración Gallega y Asturiana*, 18-2-1880, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos Deputados
* Ficha no Senado

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Melchor Sangro Rueda*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534058
* WorldCat
* VIAF: 1073145857117722922389
* GND: 1089536739

 |
Panorámica de Melfi, co castelo no alto.
**Melfi** é un concello italiano de ao redor de 17.400 habitantes, situado na provincia de Potenza, rexión da Basilicata, na Italia meridional.

Historia
--------

Coa caída do imperio Romano de Occidente, Melfi comezou a adquirir importancia cando foi ocupada polos bizantinos e polos lombardos, pero foi coa chegada dos normandos cando a vila a empezou a desempeñar un papel importante na historia.

En setembro de 1042 Guillerme de Hauteville (coñecido como Guillerme Brazo de Ferro) despois da desfeita dos bizantinos repartiu o territorio de Melfi entre 12 baróns normandos. A cidade chegou a ser a capital do Condado de Puglia en 1059.

Aínda que máis tarde o título de capital foi transefrido a Salerno e posteriormente a Palermo, Melfi continuou sendo un importante centro das posesións normandas no sur de Italia, e foi a sede de cinco concilios ecuménicos.

Baixo os suabos, a cidade foi a residencia de verán de Federico II Hohenstaufen, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico, que tamén foi rei de Sicilia, de Chipre e de Xerusalén.

No castelo de Melfi, o emperador promulgou as chamadas Constitucións de Melfi, código de leis fundamental na historia do dereito. Foron promulgadas, para o Reino de Sicilia, o 1 de setembro de 1231, e recollidas no chamado *Liber augustalis*. Trátase dunha serie de leis e normas que rexen a convivencia. Esta norma estivo vixente no Reino de Sicilia, así como no seu territorio dentro do Reino de Nápoles e no das Dúas Sicilias até o ano 1816.

Baixo a dinastía Anxevina Melfi comezou o seu declive, aínda que o rei Carlos II do Reino de Nápoles e Sicilia (*Regnum Siciliae citra farum*) mandou restaurar o castelo, que foi a residencia real da súa esposa María de Hungría.

Notas
-----

1. ↑  Aurelio Musi (2003), p. 55.
2. ↑  VV. AA. (2006), p. 16.
3. ↑  Enrico Artifoni (1998), p. 336.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Melfi, Italia***  |

### Bibliografía

* Enrico Artifoni (1998): *Storia medievale*. Donzelli Editore. ISBN 88-7989-406-4.
* Alfredo Borghini (2000): *Itinerari di Federico II nella provincia di Potenza*. Alfagrafica Volonnino.
* Aurelio Musi (2003): *Napoli, una capitale e il suo regno*. Touring Editore. ISBN 88-365-2851-1.
* Franco Tardioli (2003): *Le costituzioni di Melfi di Federico II*. Melfi.
* VV. AA. (2004): *Basilicata*. Touring Editore. ISBN 88-365-2951-8.

### Outros artigos

* Constitucións de Melfi
* Reino de Sicilia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30565
* WorldCat
* VIAF: 146694469
* DARE: 29237
* EBID: ID
* GEC: 0041799
* GeoNames: 6537624
* GND: 4115088-0
* LCCN: n82222512
* MusicBrainz: ID
* OSM: 40961
* TGN: 7004230

 |
**Loris Sven Karius**, nado en Biberach an der Riss, Alemaña o 22 de xuño de 1993, é un futbolista alemán que xoga como porteiro. O seu club dende 2018 é o Beşiktaş JK, onde xoga cedido polo Liverpool FC da Premier League.

Traxectoria
-----------

Karius comezou a xogar ó fútbol na SG Mettenberg e uniuse en 2001 ás categorías inferiores do SSV Ulm 1846 Fußball. En xullo de 2005 trasladouse á canteira do VfB Stuttgart. En xullo de 2009 saíu da Sub-17 de VfB e trasladouse a Inglaterra para a Sub-18 do Manchester City Football Club.

Karius xogou o seu primeiro partido con reserva do Manchester City, contra a reserva do Wigan Athletic, o 13 de abril de 2010.

### Mainz 05

En agosto de 2011 Loris foi cedido polo 1. FSV Mainz 05. o 22 de xaneiro de 2012 Karius foi nomeado por primeira vez no partido do xuvenil, contra o Bayer 04 Leverkusen, pero non entrou ó campo de xogo.

Na tempada 2012/13 foi segundo porteiro despois da perda por lesión de Heinz Müller, detrás de Christian Wetklo. Despois da expulsión de Wetklo o 1 de decembro de 2012, no partido contra o Hannover 96 (2-1) Karius entrou dende o banco no minuto 52 e debutou na portaría do primeiro equipo do Mainz. Nos anos seguintes foi o porteiro titular.

O contrato de Loris con Mainz 05 estendeuse até 2018.

### Liverpool F.C.

O 24 de maio de 2016, foi presentado como novo reforzo para a portaría do Liverpool Football Club. Foi titular no equipo que xogou a final da Champions League 2018 celebrada en Kíiv, onde encaixou 3 goles na derrota do Liverpool contra o Real Madrid.

Selección nacional
------------------

O seu debut na selección nacional sub-16 o 16 de setembro nun partido amigable contra Bélxica (5-0). Xogou ademais outros dous partidos. Coa selección sub-17 Karius participou no Torneo de Catro Nacións en 2009, onde xogou contra Serbia (1-0).

Dende entón, Loris xogou partidos nas seleccións sub-18, sub-19 e sub-20.

Notas
-----

1. ↑  Premier League, ed. (1 de setembro de 2017). "Squads for 2017/18 Premier League confirmed". Consultado o 9 de setembro de 2017.
2. ↑  Premier League (ed.). "Loris Karius: Overview". Consultado o 6 de xaneiro de 2018.
3. ↑  Ian Doyle (27 de maio de 2018). Liverpool Echo, ed. "Liverpool will stand by Loris Karius despite Champions League horror show". Consultado o 27 de maio de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q339252
* WorldCat
* VIAF: 9016153126248424750006
* Munzinger: 01000008976
* As: 20556
* BDFutbol: 93507
* FootballDatabase: 151209
* Fussballdaten: loris-karius
* SoccerBase: 63894
* Soccerway: 205201
* Transfermarkt: 85864
* Worldfootball: loris-karius

 |
Escudo de armas da República de Malta que aparece no pasaporte.
O **pasaporte** é o documento de identidade de recoñecemento dos cidadáns da **República de Malta** para as súas viaxes fóra da Unión Europea e do Espazo Económico Europeo.

As embaixadas da República de Malta ó longo do mundo, teñen a obriga de asistir todas aquelas persoas que estean en posesión o devandito pasaporte, por significar que teñen a cidadanía maltesa

Caraterísticas
--------------

As cubertas do pasaporte maltés respectan os requirimentos da cor da Unión Europea en materia de pasaportes, son de cor vermella borgoña co escudo de Malta no centro, as palabras *UNJONI EWROPEA* en maltés (en galego *Unión Europea*) e debaixo *MALTA* enriba do emblema e a palabra *PASSPORT*, na parte inferior. Os actuais pasaportes son biométricos (e-passport) e poden recoñecerse por un determinado símbolo que aparece no pasaporte.

Este pasaporte non debe ser confundido co Pasaporte da Orde Soberana e Militar de Malta.

Obtención do pasaporte
----------------------

A obtención do pasaporte permítese só aos nacionais da República de Malta, aos seus descendentes, ás persoas nacionalizadas por casamento ou por adopción ou ben por compra.

Coa venda da nacionalidade aos non naturais da illa benefícianse de teren un pasaporte europeo, o que lles permite a entrada a tódolos países da Unión Europea e do Acordo de Schegen. Así mesmo, determinados cidadáns por parte dunha serie de países, benefícianse de pagaren menos impostos ao declaralos na illa en vez de nos seus respectivos países.

Os candidatos terán que pagar 650 000€, dos cales 10 000€ van para un depósito non reembolsable. Os cónxuxes e fillos menores de 18 anos de idade van pagar 25 000 € cada un; os fillos solteiros de 18 a 25 anos e os pais de máis de 55 anos van pagar 50 000€ cada un deles. Tamén se aplican outras taxas (7 500€ para o solicitante, 5 000€ para o cónxuxe, pai e menores de 18 anos, e 3 000€ para os menores de 18 anos) e as respectivas taxas de face-lo pasaporte e gravames bancarios de 500€ e 200€ por persoa respectivamente.

Esta petición de "compra-lo pasaporte" foi solicitada por unha media anual de 300 persoas, é dicir, que 300 novas persoas obtiveron a nacionalidade maltesa. O programa dará fin unha vez que se chegue á cota de 1 800 pasaportes. As solicitudes foron levadas a cabo por cidadáns de máis de 30 nacionalidades, en especial dos cidadáns da China, Rusia e Emiratos Árabes Unidos.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Malta
* Tratado de Schengen

### Ligazóns externas

* Oficina gobernamental de Pasaportes da República de Malta Arquivado 06 de novembro de 2014 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Rusos, Chinos desexan comprar pasaportes europeos grazas a Malta *(en inglés)*
* O pasaporte de ouro de Malta *(en inglés)*


1. ↑  "Resolution of the Representatives of the Governments of the Member States of the European Communities, meeting within the Council of 23 June 1981".