recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Manuel Brea Porto**, nado na Estrada o 21 de marzo de 1942, é un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Brea Vilas. Mestre en Forcarei, foi concelleiro de Forcarei dende 1967, foi primeiro tenente alcalde con Francisco Filgueiras Gulías dende 1970. Foi nomeado alcalde de Forcarei en 1974. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura da Agrupación Electoral de Forcarei (AEF) e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1983 encabezou a candidatura de Converxencia de Independientes de Galicia e volveu ser elixido alcalde por maioría absoluta. Nas municipais de 1987 encabezou a candidatura de Independentes de Galicia e volveu repetir a maioría absoluta. Nas municipais de 1991 e 1995 encabezou a candidatura do PPdeG e foi elixido alcalde por maioría absoluta. Foi deputado provincial (1979-1983).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Francisco Filgueiras Gulías** |  **Alcalde de Forcarei** 1974 - 1999 | Sucesor:**David Raposeiras** |

Recoñecementos
--------------

Foi nomeado alcalde honorario de Forcarei en 2000.

Vida persoal
------------

Casou con María Luz Sofía Constenla Garrido.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Lalín-A Estrada, 29-7-2000, p. 6.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Forcarei
A **Universidade Pontificia da Santa Cruz** é unha institución universitaria situada en Roma, inaugurada o 15 de outubro de 1984. Está a cargo da Prelatura da Santa Cruz e Opus Dei. 

O 9 de xaneiro de 1990, foi creado o Ateneo Romano da Santa Cruz, autorizado para impartir os estudos en teoloxía e filosofía. En 1998, tras cumprir os requisitos, o papa Xoán Paulo II outorgoulle o título de *universidade pontificia*. En 2021 ofertaba tamén as licenciaturas de Dereito canónico e *Comunicazione istituzionale* (en galego, Comunicación institucional). Os graos académicos de licenciatura e doutoramento teñen validez canónica completa.

O Instituto Superior de Ciencias Relixiosas de Apolinar (ISSRA), creado en 1986 e que depende da Facultade de Teoloxía, concede o título de Licenciado en Ciencias Relixiosas co primeiro ciclo, e de Licenciado Maxistral en Ciencias Relixiosas cando se acaba o bienio da especialidade. Ten tamén un Centro de Formación Sacerdotal e un Departamento de Idiomas. 

En 2005 tiña 1 400 estudantes de 97 países e en 2009, 7 000 estudantes de 102 procedencias. Algúns deles reciben anualmente sostemento económico por parte do Centro Académico Romano Fundación (CARF) para realizar os seus estudos eclesiásticos.

Notas
-----

1. ↑  Pontificia Universidad de la Santa Cruz (ed.). "Cronologia". Arquivado dende o orixinal o 20 de decembro de 2013. Consultado o 13 de septiembre de 2013.
2. ↑  "La Universidad Pontificia de la Santa Cruz celebra 20 años". *Zenit.org*. 11 de enero de 2005. Consultado o 13 de septiembre de 2013.
3. ↑  "University of the Holy Cross celebrates 25th anniversary". *Rome Reports* (en inglés). 6 de noviembre de 2009. Consultado o 22 de abril de 2018.
4. ↑  "Un sacerdote por 73.000 euros". *ABC* (España).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Universidade Pontificia da Santa Cruz Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da universidade *(en italiano)*
* Instituto Superior de Ciencias Relixiosas de Apolinar *(en italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q548435
* WorldCat
* VIAF: 137282768
* BNF: 13617019x
* Dialnet: 3953811
* GND: 5506428-0
* GRID: grid.449321.9
* ICCU: CFIV175314
* ISNI: 0000 0001 2109 7639
* LCCN: n2001109205
* MAG: 99332240
* NKC: ko20181017552
* SUDOC: 079113834

 |
Coordenadas: 42°08′00″N 0°24′34″O﻿ / ﻿42.1333, -0.4095

A **estación de Huesca** é unha estación de ferrocarril de Adif de carácter terminal situada na cidade española de Huesca, en Aragón. É un recinto intermodal que alberga tamén a estación de autobuses da cidade cuxas dársenas están situados nos laterais deste.

En 2010 os seus servizos de Longa e Media Distancia foron usados por preto de 130.000 viaxeiros.

Situación ferroviaria
---------------------

A estación atópase no punto quilométrico 88,536 da liña férrea de ancho ibérico que une Zaragoza con Francia por Canfranc, e no mesmo punto da liña de ancho internacional que une Zaragoza con Huesca, a 458 metros de altitude.

Historia
--------

Foi inaugurada no ano 2001, substituíndo á antiga estación, a primeira edificada na cidade con motivo da apertura da liña Zaragoza-Huesca en 1864. A estación antiga, que carecía de interese arquitectónico e artístico, foi derrubada pouco despois da construción da nova.

A estación
----------

A estación actual é de planta cadrada, co vestíbulo a nivel de rúa. Sobre el levántanse dúas torres de catro alturas que corresponden a un hotel e a salóns para banquetes.

A estación ten dúas plataformas ademais da cabeceira propia das estacións terminais e seis vías, dúas de ancho internacional e catro de ancho ibérico.

Servizos ferroviarios
---------------------

### Longa distancia

*Actualizado a 8 de xullo de 2016.*

| Tren | Orixe | Paradas intermedias | Destino | Observacións |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **AVE** | Madrid-Puerta de Atocha | Guadalaxara-Yebes · Calatayud · Zaragoza-Delicias · Tardienta | Huesca | 2 trens diarios por sentido |

### Media distancia

*Actualizado a 8 de xullo de 2016.*

| Liña MD | Trens | Orixe/Destino |  | Destino/Orixe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|
| ' | **Intercity** | **Valencia-Estació del Nord**  **Murcia del Carmen** |  | **Huesca** |
|
| **38** | **Rexional**  **Rexional Exprés** | **Zaragoza-Delicias** |  | **Lleida-Pirineus** |
|
| **56** | **Rexional** | **Zaragoza-Delicias** |  | **Canfranc**  **Jaca** |
|

Notas
-----

1. ↑  Huesca (Est.) *Euroferroviarios*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Estación de Huesca Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Información da estación na páxina de Adif Arquivado 27 de maio de 2015 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8779900
* GeoNames: 7536053

 |
Mapa do arquipélago Malaio coa localización das catro principais illas (en vermello) das Illas maiores da Sonda.Mapa do arquipélago Malaio coa localización das catro principais illas (en vermello) das Illas maiores da Sonda.
As **illas maiores da Sonda** son un grupo de illas na parte occidental do Arquipélago Malaio. As illas no grupo inclúen Borneo, Xava, Célebes e Sumatra. O grupo está dividido politicamente entre Brunei, Indonesia e Malaisia. Xunto coas illas menores da Sonda, ao leste, conforman as illas da Sonda.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q165481
* WorldCat
* VIAF: 243848094
* BRE: 1876879
* EBID: ID
* GeoNames: 1643789
* GND: 4449877-9
* LCCN: sh92004612
* NKC: ge320710

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Xavier Pousa Carrera**, nado en Goián (Tomiño) o 13 de abril de 1931 e finado en Vigo o 8 de decembro de 2000, foi un pintor impresionista galego, cuxas obras plasman, principalmente, as paisaxes da contorna do Baixo Miño. Cultivou un impresionismo lírico e evocador centrado no paisaxismo, malia que tamén realizou retratos, destacando polas súas cores intensas e delicadas.

Traxectoria
-----------

Panel con retrato de Carballo Caleto, obra de Pousa, nunha exposición co gallo do Día das Letras de 2020.
Con trece anos comezou a recibir clases do pintor Antonio Fernández Gómez, que estaba retirado en Goián, onde nacera, logo de pasar a maior parte da súa vida no estranxeiro. Pousa foi instruído durante dous anos no debuxo a lapis e carbonciño antes de comezar a pintar os seus primeiros cadros ao óleo.

Durante os anos seguintes, viaxa por España ollando a obra de artistas como El Greco, participando en varios concursos e certames artísticos, ata que recibiu unha bolsa da Deputación de Pontevedra e do concello de Tomiño, grazas ás cales marchou estudar arte a Madrid. En 1951 ingresa na Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando, asistiu a clases no Círculo de Bellas Artes, e organizou, xunto con Francisco Góngora, unha exposición de pintura en Madrid, e outra en Pontevedra.

Tras unha viaxe a Francia, en 1953 recibe o Premio Carmen del Rocío, e partirá a Italia para coñecer a obra dos grandes mestres do Renacemento, e tamén aos Países Baixos e outros países para observar as obras flamengas. Remata os seus estudos en 1956, e en 1963, expón en Ourense, onde coñece a Carmela, a súa futura muller.

Tras moitos anos de viaxes e exposicións, formou parte dun grupo de artistas que Vicente Risco denominou Os Artistiñas (a comezos dos anos 60), foi membro do xurado na Bienal de Pontevedra, estivo no comité asesor de arte de Caixavigo (institución á que fixo importantes doazóns), e en 1996 foi elixido académico da Real Academia Galega de Belas Artes.

Notas
-----

1. ↑  de San Ildefonso Rodríguez, B.: "Xavier Pousa Carrera", no *Diccionario Biográfico Español*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* XavierPousa.org
* Xavier Pousa Carrera na Colección Afundación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17415196
* WorldCat
* VIAF: 87915722
* BNE: XX945957
* DBE: xavier-pousa-carrera
* MNCARS: pousa-xavier

 |
A **Universidade Autónoma do Iucatán** (**UADY**) é unha institución pública e autónoma de educación superior que se atopa en Mérida, Iucatán, México. A Universidade Autónoma do Iucatán imparte 45 carreiras a nivel de licenciatura, 17 a nivel diplomado, 28 a nivel especialización, 27 a nivel mestría e 4 a nivel doutoramento nas áreas de: Ciencias Biolóxicas e Agropecuarias; Ciencias Exactas e Enxeñarías; Ciencias da Saúde; Ciencias Sociais, Económico-Administrativas e Humanidades; e Arquitectura, Hábitat, Arte e Deseño. A Universidade conta co *Centro de Investigacións Rexionais Dr. Hideyo Noguchi*, o cal se divide en dúas áreas: Unidades de Ciencias Biomédicas e Unidades de Ciencias Sociais. Salineta por ser a principal universidade pública do sueste de México ademais de contar co máis alto nivel académico da rexión.

Notas
-----

1. ↑  Universidad Autónoma de Yucatán (3 de maio de 2012). "Indicadores Institucionales" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 04 de marzo de 2016. Consultado o 13 de xuño de 2012.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Universidade Autónoma do Iucatán Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial Arquivado 01 de xullo de 2012 en Wayback Machine. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2684607
* WorldCat
* VIAF: 153663744
* Google Maps: 227275820416848789
* GRID: grid.412864.d
* ISNI: 0000 0001 2188 7788
* LCCN: n85020224
* MAG: 23878562
* NKC: ko2009297648
* SUDOC: 150696760
* THE: ID

 |
A **Universidade Técnica de Moldavia** (coa súa sigla: **UTM**, en romanés: *Universitatea Tehnică a Moldovei*, en ruso: Технический университет Молдовы) é unha institución de educación superior técnica situada en Moldavia; o único instituto deste tipo no país en ser acreditado polo Estado.

A Universidade Politécnica de Moldavia fundouse en 1964 baixo o nome de Instituto Politécnico de Chisinau, como un centro de enxeñaría e especialidades económicas da Universidade Estatal de Moldavia.

Desde 1964, a universidade xa crece enormemente, producindo 66.000 especialistas e converténdose nun importante centro da educación, científico e cultural.

Notas
-----

1. ↑  utm.md - Universitatea Tehnică a Moldovei Consultado o 19 de xullo de 2014 (en romanés),

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Universidade Técnica de Moldavia*** |

### Outros artigos

* Universidade

### Ligazóns externas

* utm.md

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1098106
* WorldCat
* VIAF: 155831953
* EUFP: 997958020
* GeoNames: 8410957
* GRID: grid.77354.32
* ISNI: 0000 0001 2215 835X
* LCCN: no2014009282
* MAG: 177823932
* U-Multirank: ID

 |
**Pablo Amo Aguado**, nado en Madrid o 15 de xaneiro de 1978, é un exfutbolista español. Xogaba de defensa.

Traxectoria
-----------

Entre 1999 e 2002 xogou no Sporting de Xixón. En 2002 chegaría ao Deportivo da Coruña, sendo cedido en dúas ocasións, ao Real Valladolid en 2006 e posteriormente ao Recreativo de Huelva (tempada 2006/2007). Na tempada seguinte, 2007/2008, destacou como xogador do Deportivo cando o adestrador deportivista Miguel Ángel Lotina fíxoo un fixo no seu esquema de cinco defensas, xogando 19 partidos como titular e marcando 3 goles.

Tras non renovar o seu contrato co Deportivo quedou libre ao finalizar a tempada e o 3 de agosto de 2009 foi fichado polo Real Zaragoza, co que debutou nun partido disputado o 29 de agosto no estadio de La Romareda contra o CD Tenerife, correspondente á primeira xornada de liga, no que disputou todo o partido e que rematou co resultado final favorable ao Real Zaragoza (1–0).

Recentemente foi contratado polo Panserraikos FC da liga grega.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q563105
* BDFutbol: 2149
* FootballDatabase: 6945
* Soccerway: 3058
* Transfermarkt: 7508
* UEFA: 69451
* Worldfootball: pablo-amo

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Eadwulf.

**Eadwulf**, finado en 717, foi rei de Northumbria desde a morte de Aldfrith en decembro de 704 até febreiro ou marzo de 705, cando o fillo de Aldfrith, Osred foi restaurado no trono.

Traxectoria
-----------

Osred era un neno cando o seu pai morreu, e suponse que Eadwulf usurpou o trono. A relación de Eadwulf, se é que a había, con calquera membro da dinastía gobernante, descendentes de Ida énos descoñecida, pero é bastante posíbel que fose de estirpe real, xa que dúas ou máis ramas dos *Eoppingas* aparecen como reis de Northumbria despois da extinción da liña principal.

Inicialmente Eadwulf parece contar co apoio do *ealdorman* Berhtfrith fillo de Berhtred, presumibelmente o señor da fronteira nororiental de Bernicia, en Lothian e ao longo do Forth. Con todo, pronto estalou a crise. O bispo Wilfrid, exiliado por Aldfrith, desexaba regresar a Northumbria, e Eadwulf tentou evitalo. No entanto, Berhtfirth era partidario do regreso de Wilfrid e isto provocou unha breve guerra civil que concluíu co asedio de Bamburgh. Berhtfrith, Wilfrid e os seguidores de Osred impuxéronse, e Osred foi restaurado no trono de Northumbria.

Eadwulf parece terse exiliado, ben a Dál Riata, ben a Pictavia e a súa morte aparece nos Anais do Ulster en 717. O seu fillo Earnwine foi asasinado por orde de Eadberht de Northumbria en 740. O bisneto de Eadwulf, Eardwulf e o seu fillo Eanred chegarían a ser reis de Northumbria.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Higham, N.J. *The Kingdom of Northumbria AD 350-1100.* Stroud: Sutton, 1993. ISBN 0-86299-730-5
* Marsden, J. *Northanhymbre Saga: The History of the Anglo-Saxon Kings of Northumbria.* Londres: Cathie, 1992. ISBN 1-85626-055-0
* Yorke, Barbara, *Kings and Kingdoms of early Anglo-Saxon England.* Londres: Seaby, 1990. ISBN 1-85264-027-8

| * v
* c
* e
Reis de Northumbria |
| --- |
| Reis de Deira e Bernicia604–642 | 
* Aethelfrith
* Eadwine
* Oswald

 |
| Reis de Northumbria642–867 | 
* Oswiu
* Ecgfrith
* Ealdfrith
* Eadwulf I
* Osred I
* Coenred
* Osric
* Ceolwulf
* Eadberht
* Oswulf
* Aethelwald Moll
* Ealhred
* Aethelred I
* Aelfwald I
* Osred II
* Osbald
* Eardwulf
* Aelfwald II
* Eanred
* Aethelred II
* Redwulf
* Osberht
* Aelle

 |
| Reis de *Jórvik*867–954 | 
* Ecgberht
* Ricsige
* Halfdan I
* Guthfrith I
* Siefredus
* Cnut
* Aethelwold
* Airdeconut
* Eowils
* Halfdan II
* Ingwaer
* Ragnall I
* Sitric I Caech
* Guthfrith II
* Olaf I Guthfrithson
* Sitric II
* Olaf II Cuaran
* Ragnall II Guthfrithson
* Eirík

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q880205
* PASE: 840

 |
---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---

 

A **Universidade de Harderwijk**, tamén chamada *Academia Guelders* ( latín: *Academia Gelro-Zutphanica* ), foi unha universidade holandesa que operaba na cidade de Harderwijk, na República das Sete Provincias Unidas (hoxe Países Baixos), na provincia do Ducado de Gelderland. Estivo activa entre 1648 e 1811.

Historia
--------

A Universidade foi pechada, xunto coas de Franeker e Utrecht, por un decreto de Napoleón en 1811, durante a ocupación francesa dos Países Baixos. Poucos anos despois, o rei Guillerme I tentou sen éxito restaurala. Na cidade, con todo, aínda sobreviven algúns dos antigos edificios universitarios, como o salón anatómico, o *Hortus* ou xardín botánico, e a famosa Torreta Linneo (*Linnaeustorentje*), que no seu día serviu de prisión para estudantes rebeldes e onde se colocou en 1869 un busto en homenaxe ao gran botánico sueco.

Notas
-----

1. ↑  *Linnaeus: The Compleat Naturalist*. ISBN 0711223629. , pp. 93-95

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Universidade de Harderwijk Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* (en holandés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1816221
* WorldCat
* VIAF: 145839363
* ISNI: 0000 0001 1307 8614
* LCCN: n80119794

 |
**Rosa Ramalho** OSE, de solteira, **Rosa Barbosa Lopes**, nada en São Martinho de Galegos (Barcelos) o 14 de agosto de 1888 e finada en decembro de 1977 foi unha oleira portuguesa.

Traxectoria
-----------

Filla dun zapateiro e dunha tecedeira, casou aos 18 anos cun oleiro e tivo sete fillos. Aprendeu a traballar o barro desde moi nova, pero interrompeu a actividade durante case 50 anos para coidar da familia. Soamente despois da morte do seu marido, e xa con 68 anos de idade, retomou o traballo co barro e comezou a crear as figuras que a tornaron famosa. As súas pezas á vez dramáticas e fantasiosas, denotando unha imaxinación prodixiosa, distinguíanse doutros barristas e oleiros e proporcionaran-lle unha fama que superou fronteiras.

O descubrimento de Rosa Ramalho por parte da crítica artística e a súa divulgación nos medios "cultos" débese ao pintor António Cadros. Foi a primeira barrista a ser coñecida individualmente polo seu nome e tivo o recoñecemento, entre outros, da Presidencia da República, que o 9 de xuño de 1980 lle atribuíu o grao de Dama da Orde de Sant'Iago da Espada. En 1968 tíñalle sido tamén entregado a medalla "As Artes ao Servizo da Nación".

Sobre a artista hai un libro de Mário Cláudio (*Rosa*, de 1988, integrado na *Triloxía da man*) e unha curtametraxe documental de Nuno Paulo Bouça (*Á volta de Rosa Ramalho*, de 1996). No presente dá nome a unha rúa da cidade de Barcelos e a unha escola EB 2,3 da parroquia de Barcelinhos. Hai tamén a posibilidade de que se veña a transformar a súa antiga taller, en São Martinho de Galegos, nun museo de olería co seu nome.

O seu traballo foi continuado pola súa neta Júlia Ramalho.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Rosa Ramalho, a artesã de Barcelos *(en portugués)*.
* A herança de Rosa Ramalho *(en portugués)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2706161
* WorldCat
* VIAF: 207229108
* Europeana: ID
* RKD: 319557
* SUDOC: 129729507

 |
Coordenadas: 42°11′11″N 1°44′53″O﻿ / ﻿42.186512, -1.747985

A **estación de Alfaro** é unha estación de tren de Adif situada na localidade de Alfaro, na Rioxa. Ten servizos de longa e media Distancia operados por Renfe.

Situación ferroviaria
---------------------

A estación atópase no punto quilométrico 5,2 da liña férrea de ancho ibérico que une Castejón con Bilbao por Logroño e Miranda de Ebro a 261 metros de altitude.

Historia
--------

A estación foi inaugurada o 30 de agosto de 1863 coa apertura do tramo Castejón-Orduña da liña férrea que pretendía unir Castejón con Bilbao. As obras correron a cargo da Compañía do Ferrocarril de Tudela a Bilbao creada en 1857. En 1865 a compañía declarouse en suspensión de pagos por non poder superar as dificultades económicas derivadas do investimento realizado na construción da liña e foi intervida polo Banco de Bilbao. En 1878, foi absorbida por Norte que mantivo a titularidade da estación ata a nacionalización do ferrocarril en España en 1941 e a creación de Renfe.

Dende o 31 de decembro de 2004 Renfe explota a liña mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

A estación
----------

Sitúase ao norte do núcleo urbano ao final da avenida da Vía. Como moitas das estacións deste tramo non conserva o seu edificio orixinal xa que foi substituído por un de corte funcional de planta rectangular e dúas alturas usado como vivenda no seu parte superior. Dispón de dúas vías principais (vías 1 e 2) e unha derivada (vía 4). Todas dispoñen de acceso a plataforma, ben a través da plataforma lateral ben a través da plataforma central a cal dispón dunha marquesiña metálica para protexer aos viaxeiros. Os cambios dun a outro se realizan a nivel. No exterior existe un aparcadoiro habilitado.

Servizos ferroviarios
---------------------

### Longa distancia

*Actualizado a 6 de xullo de 2016.*

| Tren | Orixe | Paradas intermedias | Destino | Observacións |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **Alvia** | Madrid-Puerta de Atocha | Guadalaxara-Yebes · Calatayud · Tudela de Navarra · Alfaro · Calahorra | Logroño | 6 trens semanais por sentido |
| **Alvia** | Barcelona-Sants | Camp de Tarragona · Lleida-Pirineus · Zaragoza-Delicias · Tudela de Navarra · Castejón de Ebro · Alfaro · Calahorra · Logroño · Haro · Miranda de Ebro | Bilbao-Abando | 2 trens diarios por sentido |

### Media distancia

*Actualizados a 6 de xullo de 2016.*

| Liña | Trens | Orixe/Destino | <> | Destino/Orixe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
|
| **22** | **MD****Rexional Exprés** | **Zaragoza-Delicias** |  | **Logroño****Salamanca** |

Notas
-----

1. ↑  Alfaro (Apt.) *Euroferroviarios*
2. ↑  "Castejón de Ebro á Bilbao (vía Logroño y Miranda de Ebro)". *Spanish Railway* (en castelán). Consultado o 2022-04-09.
3. ↑  Historia do Tudela-Bilbao Arquivado 23 de xuño de 2010 en Wayback Machine. *AFERioja*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Estación de Alfaro*** |

* Información na web de Adif Arquivado 09 de agosto de 2016 en Wayback Machine.
A **Universidade Brigham Young**  (**BYU**), é unha universidade privada e coeducacional estadounidense, con sede en Provo (Utah). Propiedade da Igrexa de Xesucristo dos Santos dos Últimos Días, traballa baixo os auspicios do seu Sistema Educativo da Igrexa.

Aproximadamente o 98 % dos 34.000 estudantes en BYU son membros da Igrexa mormoa. Ademais, dous terzos dos estudantes estadounidenses proveñen de fóra do estado de Utah. Preto de 70% do custo de operacións de BYU é financiado polos fondos de décimo da Igrexa mormoa, facendo que o custo de educación sexa relativamente máis baixa que os doutras universidades privadas semellantes. O foco primario da universidade está na educación de pregrao, pero tamén ofrece programas de posgrao (68 programas de máster e 25 programas de doutoramento, incluíndo o programa de doutor en dereito). A universidade ofrece tamén unha gran variedade de clases de idiomas estranxeiros.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q332498
* WorldCat
* VIAF: 127156005
* BNF: 12148491m
* CiNii: DA03079051
* EBID: ID
* GeoNames: 5771972
* GND: 35653-0
* Google Maps: 13780649426539240524
* GRID: grid.253294.b
* ISNI: 0000 0004 1936 9115
* LCCN: n79022921
* MAG: 100005738
* MusicBrainz: ID
* NKC: ko2002149472
* openMLOL: 125127
* QS: ID
* SUDOC: 031995047
* THE: ID
* U-Multirank: ID

 |
A **Universidade de Kore Enna** (UKE) (en italiano: '**Università degli Studi di Enna "Kore"'**; en latín: '**Studiorum Universitas Hennae'**), é unha universidade de Enna, no centro de Sicilia.

É a cuarta de Sicilia, despois das universidades de Catania, Messina e Palermo, e unha das poucas universidades non gobernamentais de Italia. Forma parte do Grupo Compostela de Universidades.

Historia
--------

A Universidade naceu dunha iniciativa da Fundación Kore en colaboración coas Universidades de Catania e Palermo, que tamén realizaran cursos en Enna en 1995. Desde o día 15 de setembro de 2004, a Universidade de Enna foi establecida como institución independente por decreto do Ministerio de Educación, Universidades e Investigación italiano.

### Alumnado

De 140 estudantes no primeiro ano, o número de estudantes aumentou até os 7000.

### Nome

O seu homónimo é a deusa grega *Kore*, tamén coñecida como Perséfone, filla da deusa da fertilidade Deméter (en latín Ceres). O nome foi elixido porque o Consorcio Municipal Libre de Enna da Sicilia Central recibe o alcume de "Provincia de Ceres" *(Provincia di Cerere)* debido ao seu solo fértil e á importancia da agricultura. 

### Centros

A universidade ten cinco facultades:

* Bens culturais (Arquitectura e Arqueoloxía)
* Negocios
* Dereito
* Enxeñaría
* Humanidades

Notas
-----

1. ↑  "Ateneo". *Università degli Studi di Enna "Kore"* (en italiano). Consultado o 2022-07-31.

Véxase tamén
------------

 

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Universidade Kore de Enna Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1481995
* WorldCat
* VIAF: 142300472
* EUFP: 973138339
* GND: 108682637X
* GRID: grid.440863.d
* ISNI: 0000 0004 0460 360X
* LCCN: no2009191917
* MAG: 246010334
* THE: ID
* U-Multirank: ID

 |
**Roberto Miguel Acuña Cabello**, nado en Avellaneda o 25 de marzo de 1972, é un futbolista arxentino nacionalizado paraguaio. Xoga de centrocampista e o seu actual equipo é o 12 de Octubre.

Alcumado *El Toro* debido á súa forza e presenza no centro do campo, pasou varios anos como profesional na Liga española, xogando no Real Zaragoza e no Deportivo da Coruña, sendo a segunda etapa desafortunada.

Traxectoria
-----------

De moi novo Acuña emigrou a Paraguai, onde comezou a xogar no Club Nacional en 1989. Despois de cinco anos, decidiu adquirir a cidadanía do país para xogar coa selección nacional, chegando a ser o segundo xogador que máis veces xogou na historia de Paraguai, só superado polo defensa central Carlos Gamarra.

Posteriormente, Acuña xogou catro tempadas na Arxentina, con Argentinos Juniors, Independiente e Boca Juniors, antes de trasladarse a Europa en 1997, onde foi contratado polo Real Zaragoza. Cos aragoneses foi un dos piares no centro do campo, axudando a conseguir a Copa do Rei en 2001 e anotando 20 goles en 5 tempadas, só en liga. Este mesmo ano conseguiu o premio ao Futbolista paraguaio do ano.

En consecuencia, Acuña chamou a atención do Deportivo da Coruña, que contratou ao xogador por cinco tempadas pagando 11 millóns de euros, a pesar de que tiña que cumprir unha sanción de cinco partidos da campaña anterior, na que o Real Zaragoza descendeu. Cos galegos, porén, nunca apareceu máis de 7 veces en liga durante a súa estadía, contando tamén coas lesións e as dúas cesións que sufriu (Elche CF e Al Ain).

Inicialmente Acuña retirouse en 2007, rematando a súa carreira en Paraguai xogando no Club Olimpia de Asunción. Porén, en 2009 saíu da inactividade firmando co Club Rubio Ñu.

### Selección nacional

Defensa como Gamarra, Acuña participou en tres Mundiais de fútbol, participando en 97 partidos e marcando 5 goles.

Apareceu en tódolos partidos durante as tres edicións e foi o primeiro paraguaio en ser expulsado dun Mundial, despois de darlle un codazo a Michael Ballack no derradeiro minutos dos dezaseisavos de final, expulsado por dobre tarxeta amarela.

Palmarés
--------

### Club

* **Independiente**:
	+ Supercopa Suramericana: 1995
* **Zaragoza**:
	+ Copa do Rei: 2000–01

### Individual

* Futbolista paraguaio do ano: 2001

Notas
-----

1. ↑  "Deportivo swoop for Acuña"
2. ↑  "Acuña despair for Deportivo"
3. ↑  "Deportivo return for 'Toro'"

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com
* Datos do xogador en national-football-team.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q353234
* BDFutbol: 2378
* FIFA: 157138
* FootballDatabase: 2816
* NFT: 5155
* Soccerway: 398
* Transfermarkt: 7495
* Worldfootball: roberto-acuna

 |
Coordenadas: 56°00′01″N 3°50′30″O﻿ / ﻿56.000277777778, -3.8416666666667

A nora de Falkirk
A **nora de Falkirk** (en inglés *Falkirk Wheel*) é unha obra de enxeñería que permite conectar a canle do Forth e do Clyde coa canle da Unión, nas proximidades da cidade de Falkirk, en Escocia.

Datos xerais
------------

A nora, de espectacular aspecto, forma parte dun recente proxecto para recuperar as dúas principais canles da Escocia central agora que o seu uso industrial pasou completamente á historia. O obxectivo era facer comunicábel por vía fluvial o país de leste ao oeste, pero para iso era necesario salvar os 24 metros (115 pés) de altura que existen entre os cursos das dúas canles, a do Forth e o Clyde e a da Unión.

O seu funcionamento baséase nun sinxelo sistema de enchido e baleirado de dous canxiróns, situados verticalmente un enriba do outro, e con capacidade para 600 toneladas de auga. A nora, de 35 metros de diámetro, permite desprazar verticalmente 4 barcos de 20 metros de eslora nun tempo que anda sobre os 4 minutos. Está construída en aceiro e formigón, e consome en facer unha viraxe completa 22.500 watts, o equivalente "ao que gastan oito torradoras".

Historia
--------

Dende a construción das dúas canles, importantes vías para o tráfico de mercadoría e o desenvolvemento industrial de Escocia, os navegantes que querían cruzar dun ao outro tiñan que seguir un complexo sistema de once comportas horizontais que levaba un día enteiro percorrer. Cando no século XX a importancia económica das canles deveceu, as instalacións quedaron en desuso, e en 1933 todo o sistema de comportas quedou cuberto de auga, inutilizándoo.

A nora actual contruíuna entre 2001 e 2002 a empresa Butterley Engineering, de Ripley (Inglaterra), cun custo total de 84,5 millóns de libras, dos que un terzo foi achegado pola lotaría británica. A nora de Falkirk inaugurouna a raíña Isabel II o 24 de maio de 2002, co gallo dos seus cincuenta anos no trono.

Características
---------------

A nora, que ten un diámetro total de 35 metros, consiste en dous brazos opostos que se estenden uns 15 metros a ambos lados dun eixo central. A súa forma é de inspiración céltica. En cada un deses brazos vai enganchado un tanque ou canxirón de gran capacidade, que ao tempo de virar no sentido da nora tamén vira sobre o eixo do brazo, de xeito que mantén sempre a horizontalidade. Os canxirós desprazan sempre 600 toneladas de masa, for con auga ou con auga e mais o barco que se queira transportar (vid. principio de Arquimedes).

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
* ..

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Nora de Falkirk*** |

### Ligazóns externas

* Web oficial da nora de Falkirk Arquivado 25 de xaneiro de 2010 en Wayback Machine.

* Portal:Escocia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q99327
* WorldCat
* VIAF: 315160891
* Google Maps: 3810406206846413913
* Structurae: 20010136

 |
***The Independent*** é un xornal británico publicado por Independent Print Limited, de Alexánder Lébedev. Ten o alcume de «the Indie», mentres que a edición dos domingos é alcumada «the Sindie». Lanzado en 1986, é o máis novo de todos os xornais de tirada nacional do Reino Unido, cunha circulación de arredor de 250.000 exemplares en 2004. Mentres que o xornal tenta xenuinamente representar e contrastar as opinións políticas do país, recentemente promoveu campañas de reforma electoral e ambientais, así como contra os carnés de identidade británicos. Probablemente, a política do xornal achégase á do Partido Liberal Demócrata, e o seu editorial é por iso considerada europeísta. *The Independent* foi galardoado co National Newspaper of the Year en the British Press Awards 2004.

Foi producido por Newspaper Publishing Ltd. e creado por Andreas Whittam Smith, Stephen Glover e Matthew Symonds. Os tres eran antigos xornalistas de *The Daily Telegraph* que fuxiron do réxime de Lord Hartwell. Marcus Sieff foi nomeado o primeiro director de Newspaper Publishing e Whittam Smith tomou o control do xornal.

O 12 de febreiro de 2016 anunciou que a partir de marzo, xunto coa súa edición dominical, deixará de ter unha edición impresa e producirase soamente en formato dixital.

Notas
-----

1. ↑  "Emol Internacional Diario británico The Independent dejará de publicarse en papel".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11149
* WorldCat
* VIAF: 206862173
* BNF: 124072967
* BRE: 2008579
* EBID: ID
* GND: 4415347-8
* ISSN: 0951-9467
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00628239
* OCLC: 185201487

 |
Campus da UVI en Santa Cruz.
A **Universidade das Ilas Virxes**, en inglés *University of the Virgin Islands* (UVI), é unha universidade pública situada nas Illas Virxes Estadounidenses.

Fundada en 1962 baixo o nome de *College of the Virgin Islands*, e tomou o seu nome actual en 1986. Desde esta data, é membro da Asociación das Universidadess historicamente negras. 

Ten dous campus, situados en Santa Cruz e en San Tomé. 

Conta actualmente (curso 2017-18) con 2 132 estudantes, un 67% dos cales son mulleres e un 33% varóns, e con máis dun cento de profesores.

Notas
-----

1. 1 2  University of the Virgin Islands US News *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial *(en inglés)*.
* University of the Virgin Islands US News *(en inglés)*.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7896780
* WorldCat
* VIAF: 149026208
* GeoNames: 4796752
* GND: 16104340-9
* GRID: grid.267634.2
* ISNI: 0000 0004 0467 2525
* LCCN: n88043674
* MAG: 17001226

 |
Imaxe origxnal da Virxe de Chiquinquirá, tal como se conserva na basílica do mesmo nome.
A **Feria de La Chinita** é o nome dunha festa de orixe relixiosa que ten lugar cada ano durante tres días, do 17 ao 19 de novembro, principalmente na cidade venezolana de Maracaibo, aínda que tamén cobre outras partes do Estado de Zulia. Nesta festa celébrase o milagre da Virxe de Chiquinquirá, patroa do estado de Zulia, cuxa festividade é observada pola Igrexa Católica cada 18 de novembro.

Tradición
---------

A tradición di que nas marxes do Lago de Maracaibo apareceu unha pequena placa que atopou unha vella muller que a levou para a súa casa. Transcorridos poucos días, o 18 de novembro de 1709, a vella escoitou varios golpes na parede da súa casa sobre a que colgara a pequena táboa. Nun principio ignorou estes golpes, pero como eran cada vez máis insistentes, decidiu achegarse ao lugar de onde proviñan e ao facelo decatouse de que que na superficie da táboa aparecera unha imaxe refulxente da Virxe de Chiquinquirá. En vista deste fenómeno, a vella saíu á rúa e comezou a berrar: "milagre, milagre."

A muller relatou a historia aos veciños locais, que comezaron a adorar esta advocación da Virxe. Posteriormente, decidiuse construír un monumento á Virxe no lugar exacto onde se atopaba a casa desa muller; fronte á Basílica de Nosa Señora de Chiquinquirá.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Feria en Internet *(en castelán)*
Coordenadas: 35°53′19″N 5°19′08″O﻿ / ﻿35.88861111, -5.31888889

Vista das murallas.
As **Murallas Reais de Ceuta** son un conxunto momumental da cidade autónoma de Ceuta, que data do ano 962 na súa parte máis antiga e a máis moderna do século XVIII.

O foso de San Filipe divide o conxunto monumental en dúas partes, á vez que divide tamén en dúas partes á cidade de Ceuta. Estas están unidas por tres pontes que o cruzan, dous no extremo norte e un no extremo sur da canle. Este foso caracterízase por ser navegable para pequenas embarcacións, o que acurta o camiño entre a baía norte e a baía sur da cidade, xa que de non existir este paso deberíase rodear a península de Almina.

Esta fortificación construíuse para defender o istmo que separa a península de Almina, onde se asentaba a antiga cidade, do continente africano.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Murallas Reais de Ceuta*** |

* Murallas Reais de Ceuta *(en castelán)*
O **Palacio de Velázquez** atópase situado no Parque do Retiro de Madrid (España). Foi construído entre os anos 1881 e 1883 con motivo da celebración da Exposición Nacional de Minería levada a cabo na cidade entre os meses de maio e novembro de 1883. O arquitecto Ricardo Velázquez Bosco, de quen toma o nome o palacio, dirixiu o proxecto entre os que participaron Alberto de Palacio, enxeñeiro, e Daniel Zuloaga, ceramista.

Características
---------------

Entrada principal do Palacio de Velázquez. Foto Paolo Monti.
Trátase dun edificio cuberto con bóvedas de ferro acompañadas de cristal que permiten iluminar as salas naturalmente, e está inspirado no Crystal Palace de Londres. Cunhas dimensións de 73,80 por 28,75 metros foi construído en ladrillos de dous tons, así como con azulexos da Real Fábrica da Moncloa.

O edificio foi concibido para que unha vez finalizada a exposición de 1883, puidese albergar outra actividade no canto de derribalo. En 1887 foi aproveitado para a Exposición de Filipinas que se celebrou no Retiro, e unha vez finalizada a exposición, ese mesmo ano, o goberno destinouno a Museo de Ultramar. Actualmente pertence ao Ministerio de Cultura, e atópase dedicado a sala de exposicións temporais do Museo Nacional Centro de Arte Raíña Sofía.

En 2005 pechouse para acometer obras de restauración e conservación. En 2010 reabriu as súas portas cunha exposición dedicada a Antoni Miralda.

Notas
-----

1. ↑  Díaz de Tuesta, M. José (24 de xuño de 2010). El País, ed. "El cristal del palacio vuelve a lucir". Consultado o 24 de xuño de 2010.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Palacio de Velázquez*** |

* Visita virtual en Google Art Project

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3891623
* WorldCat
* VIAF: 138110972
* BAV: ADV10093400
* BNE: XX5459629
* BNF: 121815199
* CiNii: DA08962807
* GND: 5132813-6
* ISNI: 0000 0001 2167 5902
* LCCN: n84179276
* NKC: kn20140905021
* NLA: 35717830
* SUDOC: 03039161X
* ULAN: 500302415

 |
A **igrexa de Fide** (sueco: *Fide kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Fide, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia e arquitectura
-----------------------

A igrexa de Fide data do século XIII. As súas partes máis antigas son a nave e o coro, mentres que a torre foi engadida pouco despois. Porén, a lanterna do teito, que lle dá á parte superior da torre a súa peculiar forma, é considerablemente posterior, do ano 1826.

A igrexa atópase nun infrecuentemente ben conservado cemiterio medieval que está rodeado por un muro baixo no cal hai aínda tres portas medievais. O material de construción da igrexa é arenita. O exterior da igrexa é bastante estéril, pero aínda conserva as fiestras orixinais, que nunca foron ampliadas.

No seu interior, a igrexa está decorada con frescos de dous períodos distintos. Os máis vellos son de principios do século XV e inclúe motivos relixiosos e unha inscrición en latín que foi interpretada como un lamento da batalla de Visby en 1361. O tradución do texto é: "O campo quimase e os homes choran, golpean e sofren baixo a espada". Os outros, un pouco posteriores, son un conxunto de frescos que representan escenas da Paixón de Cristo e foron atribuídos a un pintor de frescos anónimo coñecido como *Passionsmästaren* (Mestre da Paixón de Cristo). Entre o mobiliario destaca o retablo medieval, de principios do século XV. A igrexa ten tamén unha cruz triunfal da época da construción do edificio, e un dos púlpitos máis antigos de Gotland, do ano 1587.

Galería de imaxes
-----------------

* RetabloRetablo
* InteriorInterior

Notas
-----

1. 1 2 3  Lagerlöf, Erland (1973). Rabén & Sjögren, ed. *Gotlands kyrkor*. Uddevalla. p. 136. ISBN 9129410355.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q573048
* Google Maps: 11873248170644496461

 |
Coordenadas: 42°48′43″N 1°38′57″O﻿ / ﻿42.81194444, -1.64916667

Baluarte de Santiago da Cidadela de Pamplona
A **Cidadela de Pamplona** (en castelán: *Ciudadela de Pamplona*, en éuscaro: *Iruñeko zitadela*) ou **Castelo Novo** (en castelán: *Castillo Nuevo*, en éuscaro: *Gaztelu Berria*) é unha fortificación renacentista de antigo uso militar, construída entre os séculos XVI e XVII na cidade de Pamplona, capital da Comunidade Foral de Navarra, que na actualidade se mantén gran parte dela en pé como xardín e con actividades culturais nos seus edificios.

Filipe II ordenou a súa construción en 1571, dentro dun plan de renovación e fortalecemento xeral das fortificacións da cidade. Pódese dar por concluída en 1645, aínda así reforzouse con "medias lúas" exteriores en 1685 e na primeira metade do século XVIII, que reforzaban o sistema defensivo. En 1964 perdeu o seu carácter militar, converténdose nun parque moi frecuentado e con usos culturais nos antigos edificios castrenses.

Na actualidade localízase no centro da cidade, encontrándose rodeada por todas as partes polo parque coñecido como Vuelta del Castillo, a zona verde máis grande de Pamplona e que permaneceu durante séculos sen construír por motivos de defensa.

Galería de imaxes
-----------------

* Interior da CidadelaInterior da Cidadela
* Vista dende o parqueVista dende o parque
* Monólito en homenaxe aos fusiladosMonólito en homenaxe aos fusilados
* Planta da CidadelaPlanta da Cidadela
* Porta do SocorroPorta do Socorro

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cidadela de Pamplona Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Información na páxina de Turismo de Navarra *(en castelán)*
* Información na páxina de Turismo de Pamplona *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q206258
* WHC: 669-180

 |
A **Universidade de Hacettepe** é unha universidade localizada en Ancara é, con 36.112 estudantes e 3495 funcionarios académicos unha das maiores universidades de Turquía. Foi fundada o 8 de xullo de 1967.

Con base nos resultados académicos, é a universidade que ten a mellor facultade de Medicina do país. A Universidade ten 2 campus principais. O primeiro campus está situado na antiga cidade de Ancara, onde se atopa a Facultade de Medicina, e o segundo, o campus de Beytepe, o campus está a 13 km do centro da cidade e cobre 6.000.000 de metros cadrados de bosques e zonas verdes. Nel atópanse as Facultades de Ciencias Económicas e Administrativas, Dereito, Educación, Enxeñaría, Belas Artes, Letras e Ciencias. Ademais destes dous campus principais, a Escola de Traballo Social está situada en Keçiören e o Conservatorio Estatal de Ancara, onde esta última estaba afiliada á universidade desde 1982, está no campus de Serşevler.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1567050
* WorldCat
* VIAF: 173298354
* CiNii: DA07113730
* GRID: grid.14442.37
* ISNI: 0000 0001 2342 7339
* LCCN: n84069047
* MAG: 66514158
* NKC: ko2003182867
* QS: ID
* THE: ID
* U-Multirank: ID

 |
Coordenadas: 16°48′S 168°30′L﻿ / ﻿-16.8, 168.5

Illas Shepherd e os volcáns submarinos veciños
As **Illas Shepherd** ou Illas Pastor son un grupo de illas situadas entre as illas máis grandes de Epi e Efaté, en Shefa provincia de Vanuatu.

De norte a sur, as illas principais son: Laika, Tongoa (Kuwaé), Tongariki, Émaé (Mai), Makura (Emwae), Mataso (Matah), Monument (Étarik), Nguna, Émao, Moso, e Lélépa. Émaé e Tongoa son as illas máis grandes do grupo.

A rexión inclúe dous volcáns submarinos, Kuwae e Makura. As illas están principalmente nos contornos das caldeiras destes volcáns.

A maior das illas é Émaé, a 644 m sobre o nivel do mar, Tongariki tamén está por encima dos 500 m.

| Nome da illa | Superficie (km²) | Coordenadas |
| --- | --- | --- |
| Tongoa | 41,1 | 16°54′S 168°33′L﻿ / ﻿-16.900, -168.550 |
| Laika | 0,9 | 16°57′S 168°34′L﻿ / ﻿-16.950, -168.567 |
| Tongariki | 4,7 | 17°00′S 168°37′L﻿ / ﻿-17.000, -168.617 |
| Buninga | 1,2 | 17°01′S 168°35′L﻿ / ﻿-17.017, -168.583 |
| Émaé | 36,5 | 17°03′S 168°22′L﻿ / ﻿-17.050, -168.367 |
| Makura | 2,1 | 17°08′S 168°26′L﻿ / ﻿-17.133, -168.433 |
| Mataso | 1,5 | 17°15′S 168°25′L﻿ / ﻿-17.250, -168.417 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1520048
* WorldCat
* VIAF: 315130503
* GeoNames: 2134837

 |