Hemólise de *Streptococcus* spp.  
(esquerda) alfa;-hemólise (*S. mitis*);  
(no medio) β-hemólise (*S. pyogenes*);  
(dereit) γ-hemólise (= non hemolítico, *S. salivarius*)
En microbioloxía a **hemólise** é a rotura dos glóbulos vermellos do sangue. A capacidade das colonias bacterianas de inducir a hemólise cando crecen nunha placa de ágar utilízase para clasificar certos microorganismos. Isto é especialmente útil na clasificación das especies de *Streptococcus*, aínda que non son as únicas bacterias hemolíticas. Unha substancia que causa a hemólise denomínase hemolisina. As principais hemolisinas son as estreptolisinas de *Streptococcus*, que afectan aos esterois da membrana plasmática; outras son fosfolipases ou lecitinases (como as de *Clostridium perfringens*), que atacan aos fosfolípidos da membrana.

Tipos de hemólise
-----------------

### Alfa

Cando unha colonia bacteriana produce **alfa-hemólise** (α-hemólise), o ágar que está baixo a colonia é escuro e verdoso. A especie *Streptococcus pneumoniae* e un grupo de estreptococos orais (*Streptococcus viridans*) presentan alfa-hemólise. Esta denomínase ás veces *hemólise verde* pola cor á que cambia o ágar. Outros termos sinónimos son *hemólise incompleta* e *hemólise parcial*. A alfa-hemólise está causada polo peróxido de hidróxeno producido pola bacteria, que oxida a hemoglobina a metahemoglobina verde e a perda de potasio dos glóbulos vermellos.

### Beta

A **beta-hemólise** (β-hemólise), ás veces chamada *hemólise completa* consiste na lise completa dos glóbulos vermellos arredor do medio e debaixo de onde viven as colonias: a área aparece máis clara (amarela) e transparente. O causante desta hemólise é a exotoxina estreptolisina producida pola bacteria, un encima que causa a lise completa dos glóbulos vermellos. hai dous tipos de estreptolisina: Estreptolisina O (SLO) e estreptolisina S (SLS). A estreptolisina O é unha citotoxina sensible ao oxíxeno, segregada pola maioría dos estreptococos do grupo A (GAS), e interacciona co colesterol na membrana das células eucariotas (principalmente glóbulos vermellos e brancos sanguíneos, macrófagos, e plaquetas), e xeralmente dá lugar a unha β-hemólise baixo a superficie da placa de ágar sangue. A estreptolisina S é unha citotoxina estable co oxíxeno que tamén producen a maioría das cepas de estreptococos do grupo A, que orixina un aclaramento na superficie da placa de ágar sangue. A estreptoisina S afecta ás células inmunitarias, incluíndo os leucocitos polimorfonucleares e os linfocitos, e pénsase que impide que o sistema inmunitario elimine a infección. Os *Streptococcus pyogenes*, ou estreptococos beta-hemolíticos do grupo A presentan beta-hemólise.

Algunhas especies que son feblemente beta-hemolíticas causan unha intensa beta-hemólise cando crecen xunto cunha cepa de *Staphylococcus*. Isto denomínase a *proba CAMP*. O *Streptococcus agalactiae* mostra esta propiedade. *Clostridium perfringens* pode identificarse presumiblemente con esta proba. *Listeria monocytogenes* tamén é positiva con ágar sangue de ovella. A proba CAMP denomínase así polas iniciais dos investigadores que inicialmente a describiron: R. **C**hristie, N. E. **A**tkins, e E. **M**unch-**P**eterson.

### Gamma

Se un organismo non induce a hemólise, dise que presenta **gamma-hemólise** (γ-hemólise), que é o mesmo que dicir que non é hemolítico. Nestes casos o ágar de debaixo e arredor da colonia permanece inalterado. A especie *Enterococcus faecalis* (antes chamada estreptococo do grupo D) presenta gamma-hemólise.

Hemodixestión
-------------

Denomínase hemodixestión á morte non específica de células sanguíneas por causa de subprodutos metabólicos das bacterias. Pode observarse en placas de ágar sangue cando o sangue que rodea a parte confluente da estría de sementado se volve verde, pero á vez non hai cambio arredor das colonias. A hemodixestión pode verse nos cultivos de *Vibrio cholerae*.

Notas
-----

1. 1 2 3  Ray, C. George; Ryan, Kenneth J.; Kenneth, Ryan (2004). *Sherris Medical Microbiology: An Introduction to Infectious Diseases* (4th ed.). McGraw Hill. p. 237. ISBN 978-0-8385-8529-0. LCCN 2003054180. OCLC 52358530.
2. 1 2 3  M. Madigan, J. Martinko, J. Parker. Brock. Microbiología de los Microorganismos. Pearson- Prentice Hill. 2003. Páxina 400 e 735. ISBN 0-13-066271-2