recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Vespa parasita (*Cotesia congregata*) en verme do tabaco (*Manduca sexta*).
O **control biolóxico** é un método de control de pragas, enfermidades e doenzas que consiste en utilizar organismos vivos con obxecto de controlar as poboacións doutro organismo.

Características
---------------

Hai que ter en conta que o seu uso tivo significados diferentes ao longo do tempo; así, os fitopatólogos tenderon a usar o termo para denotar métodos de control que inclúen rotación de cultivos, alteracións do pH do chan, uso de emendas orgánicas etc; outros investigadores diferencian un control biolóxico clásico do control biolóxico moderno onde se inclúen as técnicas de control por interferencia. Con todo, a definición máis aceptada na actualidade é a que utilizaron tradicionalmente os entomólogos: É un método agrícola de control de pragas (insectos, ácaros, malezas, enfermidades das plantas etc.) que usa depredadores, parasitos, herbívoros ou outros medios naturais. Pode ser un compoñente importante do control integrado de pragas e é de grande importancia económica para a agricultura.

Notas
-----

1. ↑  Baker, 1985; Schrot & Hancock, 1985

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Métodos de control biolóxico *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q116890
* BNCF: 34132
* EBID: ID
* GEC: 0241207
* LCCN: sh85066646
* MAG: 104727253
* NDL: 00570277
* Treccani: lotta-biologica

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D010572
* MeSH: N06.850.780.200.650.650

 |
***Box of Secrets*** é o primeiro álbum de estudio da banda inglesa de rock alternativo Blood Red Shoes, publicado o 14 de abril de 2008 a través do selo Mercury Records. O disco foi filtrado á internet no mes de novembro de 2007.

Varios dos temas foron lanzados anteriormente como sinxelos en edición limitada, incluído "I Wish I Was Someone Better", "ADHD", "It's Getting Boring By the Sea" e "You Bring Me Down". O último deles foi regravado e reeditado antes do lanzamento do álbum. "Try Harder" foi unha cara b do lanzamento orixinal do sinxelo "You Bring Me Down". Todos os sinxelos apareceron como versións regravadas en *Box of Secrets*, coa excepción de "I Wish I Was Someone Better". O sinxelo "Say Something, Say Anything" foi publicado o 7 de abril de 2008 para coincidir co lanzamento do álbum.

A canción título non aparece no álbum. "Box of Secrets" foi unha cara b do sinxelo "It's Getting Boring by the Sea" e tamén aparece no recompilatorio *I'll Be Your Eyes*. O título procede dunha frase entre os dous membros para describir cousas que poden dicirse entre eles, pero non a outros.

A canción de peche, "Hope You're Holding Up", é o primeiro tema de Blood Red Shoes en contar con outra persoa que non fose membro do grupo, neste caso con Harriet de Los Campesinos! tocando o violín.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Blood Red Shoes. 

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Doesn't Matter Much"   | 3:25 |
| 2. | "You Bring Me Down"   | 3:42 |
| 3. | "Try Harder"   | 3:50 |
| 4. | "Say Something, Say Anything"   | 3:12 |
| 5. | "I Wish I Was Someone Better"   | 3:48 |
| 6. | "Take the Weight"   | 4:38 |
| 7. | "A.D.H.D"   | 3:17 |
| 8. | "This Is Not for You"   | 4:32 |
| 9. | "It's Getting Boring by the Sea"   | 2:56 |
| 10. | "Forgive Nothing"   | 3:10 |
| 11. | "Hope You're Holding Up"   | 5:12 |

Notas
-----

1. ↑  "this is our blood red shoes site : About". *web.archive.org*. 2008-04-11. Archived from the original on 11 de abril de 2008. Consultado o 2019-11-02.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2321770
* Discogs: 47766
* MusicBrainz: ID

 |
Coordenadas: 42°36′00″N 8°38′35″O﻿ / ﻿42.6, -8.6430555555556

Panel con arco duplo.
Na parede interior da **igrexa de Santa María** de Caldas de Reis hai dous paneis dun baldaquino que se supón constitúe a primeira representación gráfica en Galicia do descubrimento de América, segundo a hipótese de Filgueira Valverde. Foi estudado e descrito en 1930 por López Ferreiro e está datado nos últimos anos do século XV.

Está formado por dous paneis, un deles con dobre arco, que forman un conxunto de 4,46 m de longo por 50 cm de alto, e estivo situado no exterior ata que se trasladou ó interior da igrexa a mediados da década de 1980.

Iconografía
-----------

No panel máis longo represéntanse tres santos (San Francisco de Asís -franciscano-, San Domingos -dominico- e San Telmo) entre os arcos. Námbolos extremos do campo sobre os arcos figuran dúas carabelas con cunchas de vieira nas velas, que se supón poden representar as de Cristovo Colón. No espazo entre as carabelas hai o que semella unha serea e un peixe ou monstro mariño, un cabaleiro que parece ter na man un azor, varias rosetas e un escudo dos Ribadeneira. A imaxe da serea pode facer mención á liñaxe dos Mariños. Para Filgueira, estas familias ben puideron ser os que costearon o monumento.

No panel menor, sun só arco, hai representados dous anxos músicos nos extremos e motivos florais no campo.

Historia
--------

Parece ser que este baldaquino non tivo a misión de protexer o altar, como era habitual nestes elementos escultóricos relixiosos, senón que se trata dun semibaldaquino esquinado (o panel largo na fronte e o curto no lateral) para amparar un sepulcro. Segundo Hipólito de Sá, en 1667 acollía os restos dos descendentes de Jorge Varela e Inés Mariño, fundadores da Capela de San Xurxo. Engade que en 1670 se ordenou "*retirar los doseletes de piedra que cubrían las capillas de San Ildefonso y San Jorge*", e que os da primeira son os linteis do baldaquino existente na capela de San Roque, tamén en Caldas de Reis .

Notas
-----

1. ↑  Filgueira Valverde escribiu en 1987: "*Estuvieron colocados hasta hace tres años en el atrio de la iglesia románica de Santa María; hoy, en el interior, de donde proceden*".
2. ↑  Neste consta unha inscrición que recolle o autor e a data: "*Joan Rico me lavrou. Foi esta capela feita. Era de MILL CCCCIXXXII/AN(N)OS*".

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Filgueira Valverde, Xosé; Ramón Fernández-Oxea, Xosé (1987). *Baldaquinos gallegos*. A Coruña: Fundación Pedro Barrié de la Maza. pp. 68–70.

### Ligazóns externas

* O baldaquino de Santa María de Caldas
**Control Machete** foi un grupo mexicano de música hip hop con orixe en Monterrey. Estaba integrado polo DJ e tecladista DJ Toy Selectah, o vocalista Pato Machete e o vocalista Fermín IV.

Historia do grupo
-----------------

Baixo a produción de Jason Roberts, e con influencias de Cypress Hill, gravaron o seu primeiro álbum *Mucho Barato*; considerado un precursor do hip hop mexicano, xa que con el o xénero chegou a un nivel máis alto de popularidade. O seu sinxelo "¿Comprendes Mendes?" foi o que lles deu popularidade inmediata e soou intensamente por moito tempo sendo a súa canción máis coñecida.

Logo do éxito de Mucho Barato, Control Machete volveu entrar nos estudos, esta vez para producir un disco máis elaborado que o anterior: *Artillería pesada presenta...*. Este álbum incluía grandes éxitos como *"Sí Señor*", e ata se empregou como fondo para un comercial de televisión de Levi's para a Super Bowl, o que lles outorgou éxito internacional.

Discografía
-----------

### Álbums

* *Mucho Barato* (1996)
* *Artillería Pesada presenta* (1999)
* *Solo Para Fanáticos* (2002)
* *Uno, Dos: Bandera* (2003)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Control Machete Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Fermín IV Facebook oficial
* Pato Machete Facebook oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1129179
* WorldCat
* VIAF: 139759550
* Discogs: 309062
* Europeana: ID
* ISNI: 0000 0000 9487 5481
* LCCN: n2004070093
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 458451

 |
O **billón** (do francés *billon*, tronco de árbore —e diñeiro en *argot*—; do latín medieval *billia* tronco da árbore) é unha aliaxe de prata e cobre.

Tipos e usos
------------

A aliaxe utilizouse principalmente para facer moedas e medallas en épocas con escaseza de metais nobres e de desvalorización monetaria.O uso máis extenso do billón foi na antiga Grecia e na Idade Media. Por exemplo, durante os séculos VI e V a. C. algunhas cidades da illa de Lesbos utilizaban moedas feitas dun 60 % de cobre e un 40 % de prata, mais no medievo o contido de prata baixaba a entre un 25 % ou un 20 %.
En períodos de inflación, como no século III na Roma ou durante as revoltas de 1620 no imperio dos Habsburgo, as moedas de prata, a causa da redución constante e gradual do contido de prata, acaban sendo moedas de billón.

Xeralmente en numismática utilizouse o termo billón para referirse directamente ao anaco de metal empregado para cuñar a moeda independentemente da súa composición. Distínguese entre billón rico se o metal que predomina é a prata, e billón pobre se predomina o cobre.

Notas
-----

1. ↑  *bille*2 no TLF.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *billón*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Metais e aliaxes de cuñaxe

* Real de billón

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q911380
* AAT: 300194590
* GEC: 0084471
* GND: 4466372-9
* MAG: 68032545

 |
**Balbino Fernández Vázquez**, coñecido como **Noe**, nado na Pobra do Caramiñal en 1914 e finado na Coruña o 10 de abril de 1997, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Irmán máis novo de José Fernando Fernández Vázquez, mariñeiro, foi directivo da Casa do Pobo da Pobra do Caramiñal. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e refuxiouse na serra do Barbanza permanecendo alí co seu irmán e un grupo de homes armados. Cando rematou a resistencia permaneceu agochado ata que foi detido e posteriormente xulgado en Santiago de Compostela por rebelión e condenado a 20 anos de prisión. Saíu en liberdade condicional con liberación do desterro en 1941. Instalouse na Coruña, onde foi inspector dunha compañía de seguros. Finou na Coruña o 10 de abril de 1997.

Vida persoal
------------

Casou con María Teresa Rosende Queiruga e foi pai de Juan, María Balbina e María Francisca Fernández Rosende.

Notas
-----

1. ↑  "Un hermano del comandante Sotomayor conoció su paradero al leer un reportaje en La Voz de Galicia", *La Voz de Galicia*, 2-2-1979, p. 20.
2. ↑  *El Compostelano*, 31-7-1941, p. 2.
3. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 11-4-1997, p. 48.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Balbino Fernández Vázquez na páxina web *Nomes e Voces*.
A **ecuación de van't Hoff** en termodinámica química relaciona a variación da temperatura absoluta (T) coa variación da constante de equilibrio (K) dado pola diferenza de entalpía (ΔH). Esta ecuación foi proposta inicialmente polo químico neerlandés Jacobus Henricus van 't Hoff (1852-1911) en 1884.

Isto é:

> 
>  \frac{d \mbox{ ln K}}{dT} = \frac{\Delta H^\circ}{RT^2} 
> 
> 
> 

Se se asume que a calor de reacción non varía coa temperatura, a resolución desta ecuación diferencial leva ao seguinte:

> 
> \ln \left( {\frac{{K\_2 }}{{K\_1 }}} \right) = \frac{{ \Delta H^\circ }}{R}\left[ {\frac{1}{{T\_1 }} - \frac{1}{{T\_2 }}} \right]
> 
> 
> 

onde:

* \ K\_1 é a constante de equilibrio á temperatura absoluta \ T\_1,
* \ K\_2 é a constante de equilibrio á temperatura absoluta \ T\_2,
* \ \Delta H^\circ  é a variación de entalpía.
* \ R é a constante dos gases.

Considerando as relacións entre a enerxía libre de Gibbs e a constante de equilibrio ( \Delta G^\circ = \Delta H^\circ - T\Delta S^\circ  e  \Delta G^\circ = -RT\*lnK ), a ecuación tamén se podería escribir do seguinte xeito:

> 
> \ln \left( K \right) = - \frac{{\Delta H^\circ }}{R}\left[ {\frac{1}{{T }}}\right] + \frac{{\Delta S^\circ }}{R} 
> 
> 
> 

Polo tanto, ao representar valores de logaritmo natural da constante de equilibrio medidos para certo equilibrio versus o inverso da temperatura obtense unha liña recta, cunha pendente negativa que é igual á variación da entalpía dividida entre a constante dos gases, e a ordenada na orixe é igual á variación de entropía \ \Delta S^\circ  dividida entre a constante dos gases.

Notas
-----

1. ↑  Biography on Nobel prize website. Nobelprize.org (1911-03-01). Retrieved on 2013-11-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q574862
* MAG: 204589371

 |
| East Anglia Array |
| --- |
| 

EAA

 |
| 

 |

***East Anglia Array*** (tamén chamado **Offshore-Windpark East Anglia**) é un parque eólico mariño proxectado en varias xeiras. Estará situado a 30 millas da costa de East Anglia, no Mar do Norte inglés. Está a ser desenvolvido polas empresas Scottish Power Renewables e Vattenfall. Como socios tecnolóxicos están a traballar na construción Iberdrola e Siemens AG (Gamesa).

Están en estudo ata sete proxectos individuais, zonas de explotación cunha capacidade total de 7,2 GW.

East Anglia ONE
---------------

Jackets en Navantia Fene.
East Anglia ONE está situado ao sur da zona, aproximadamente a 43 km da costa. O proxecto inicial será para instalar 1,2 GW de potencia eólica, con 102 torres. A electricidade producida chegará á costa por un cable que conectará coa rede nacional inglesa.

42 dos soportes para estes muíños de vento estanse a construír en España por Navantia Fene, contratista de Windar Renovables e Iberdrola, e outros 60 por Lamprell UK. Son estruturas de tres patas, 65 metros de altura e un peso de 850 toneladas. As pas dos xeradores son construídas pola fábrica que Gamesa ten nas Somozas. A subestación eléctrica é construída en Navantia Cádiz, Puerto Real.

O material é enviado ao porto holandés de Vlissingen, onde Iberdrola ten unha base loxística. O inicio dos traballos foi en xuño de 2018 coa instalación dos soportes para os muíños polos buques Bokalift 1 e Olympic Taurus.

Galería de imaxes
-----------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| Catro primeiras torres eólicas East Anglia ONE en Astano. |
| Catro primeiras torres eólicas East Anglia ONE en Astano.  |

 |

Notas
-----

1. ↑  "La obra eólica de Navantia Fene emplea ya a 700 trabajadores", artigo en *La Voz de Galicia*, 24 de novembro de 2017 *(en castelán)*.
2. ↑  "Navantia y Windar entregan las primeras «jackets» para el mayor parque eólico marino de Iberdrola", artigo en *La Voz de Galicia*, 5 de marzo de 2018 *(en castelán)*.
3. ↑  Navantia completa el embarque de las «jackets» a la espera de su envío lavozdegalicia.es
4. ↑  Reportaje | Iberdrola inicia la instalación de las jackets locales en las profundidades del Mar del Norte

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Iberdrola Renovables (web oficial)
* Planificación do proxecto: East Anglia ONE
**César Barja Carral**, nado en Trasparga (Guitiriz) o 1 de outubro de 1890 e finado nos Ánxeles o 17 de xuño de 1951, foi un escritor e crítico literario galego.

Biografía
---------

Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela e logo na de Madrid, onde se licenciou en 1912 e onde se doutorou en 1915. A Junta para Ampliación de Estudios e Investigaciones Científicas outorgoulle unha bolsa para estudar filosofía na Universidade de Leipzig (1912-1914) e logo doutorouse na de Harvard (1916-1917). Ó seu remate aceptou unha oferta como profesor de español no Connecticut College e despois como profesor da mesma lingua na Universidade de Míchigan (1920-1921). Despois foi profesor auxiliar do Smith College (1921-1924) e lector da Universidade de California, e pasou a profesor asociado en 1927 e titular en 1930. Recibiu a nacionalidade norteamericana en 1931. Foi tamén catedrático de italiano entre 1941 e 1942. Elixido membro correspondente da Real Academia Española en 1947, en 1949 tamén foi elixido membro correspondente da Real Academia Galega.

Obra
----

Escribiu tres libros de crítica literaria que constitúen, de feito, unha historia da literatura española en tres tomos desde os seus inicios: *Libros y autores clásicos* (1922), *Libros y autores modernos* (1925) e *Libros y autores contemporáneos* (1935). En 1926 publicou *En torno al lirismo gallego del siglo XIX*. Tamén colaborou en revistas con numerosos artigos e dirixiu a revista *Modern Language Forum* de 1934 a 1937. Publicou dous modestos volumes de poesía. Tamén traduciu obras de dereito de alemán, por exemplo de Viktor Cathrein.

### Títulos

* *Rosas y espinas místicas* (Madrid, 1921).
* *Libros y Autores Clásicos* (1922).
* *Rosalía de Castro* (Nova York, 1923)
* *Libros y Autores Modernos* (1925).
* *Libros y Autores Contemporáneos* (1935).
* *En torno al lirismo gallego del siglo XIX* (1926).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* H. Corbató, C. Epling, M. A. Zeitlin, *Obituary of César Barja, Spanish and Portuguese: Los Angeles*, pp. 1–5.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q74997
* WorldCat
* VIAF: 54520530
* BNE: XX1198871
* GND: 1073307360
* ISNI: 0000 0000 6630 0269
* LCCN: no95036600
* NTA: 075194961
* PTBNP: 955396
* SUDOC: 078903750

 |
Estatua dedicada a Atalo II
**Atalo II Filadelfo** ( en grego: **Ἄτταλος Β' ὁ Φιλάδελφος**), nado ca. 220 a.C. e finado no 138 a.C. foi rei de Pérgamo e o fundador da actual cidade turca de Antalya.

Familia
-------

Foi o segundo fillo de Atalo I Sóter e da raíña Apollonis, ascendeu ao trono primeiro como cogobernante co seu irmán máis vello Eumenes II no 160 a.C. ao morrer este casou coa súa viúva Estratonice de Pérgamo no ano 158 a.C.

Traxectoria
-----------

Antes de se converter en rei, Atalo, xa camandou tropas, en 190 a.C. fixo fronte á invasión dos seléucidas e o ano seguinte (189 a.C.) liderou as forzas de Pérgamo que loitaron co exército romano baixo Cneo Manlio Vulsán en Galacia. No ano 182 a.C. loitou de novo contra os seléucidas, encontrándose con éxito co exército de Farnaces I do Ponto. Finalmente, axudou aos romanos unha vez máis no 171 a.C. uníndose a Publio Licinio Craso en Grecia durante a Terceira Guerra Macedonia.

Atalo II realizou frecuentes visitas diplomáticas a Roma, logo de se converter en rei, axudárono no conflito con Prusias II (156 a.C. – 154 a.C.) e ao seu lado axudaron ao pretendente Alexandre Balas a tomar o trono seléucida fronte a Demetrio I no 150 a.C. e a Nicomedes II Epifanes a tomar o trono de Bitinia fronte ao seu pai Prusias II o ano seguinte.

Atalo expandiu o seu reino coa axuda de Ariarates V de Capadocia, e fundou as cidades de Philadelphia e Atalia. Mecenas das artes e das ciencias, foi o inventor dun novo tipo de bordado.

Notas
-----

1. ↑  Polibio, 22.20
2. ↑  Estrabón, 13.4.2

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q312431
* WorldCat
* VIAF: 13098237
* BMT: 86496
* BNF: 179477600
* CERL: cnp00542974
* DeutscheBio: 118504908
* EBID: ID
* FAST: 1805669
* GND: 118504908
* ISNI: 0000 0004 5438 4337
* LCCN: n87867590
* ULAN: 500356585

 |
**Balbino Álvarez Rodríguez**, nado en 1957 e finado en Ourense o 14 de decembro de 2008, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Aínda que profesionalmente foi profesor de instituto en Ourense, Balbino Álvarez fíxose coñecido pola súa participación política no Ourense dos anos oitenta e noventa. En 1987 presentouse ás eleccións municipais nesa cidade na lista do Centro Democrático y Social, e saíu elixido concelleiro. O seu grupo abstívose na investidura favorecendo o acceso á alcaldía de Jorge Bermello, de Alianza Popular, como cabeza da lista máis votada.

Aos cinco meses Balbino Álvarez votou en contra dos orzamentos presentados polo grupo de goberno e forzou a dimisión de Bermello, así como a disolución do comité local do seu partido. A seguir, apoiou a investidura de Manuel Veiga Pombo (PSdeG-PSOE) como alcalde, e asumiu no novo goberno municipal a concellería de Cultura. Tres anos máis tarde, en setembro de 1990, unha moción de censura encabezada polo independente José Luis Mondelo volveu cambiar o alcalde de Ourense. Nas eleccións municipais de 1991 presentouse nas listas do PSOE, formación que accedeu de novo ao goberno, e volveu ser concelleiro de Cultura.

En 1994 abandonou o Partido Socialista, encabezando a agrupación ADEI-O en 1995 sen lograr representación, con menos do 1% dos votos, ante o cal abandonou a actividade política. Faleceu como consecuencia dunha pneumonía, desencadeada durante o tratamento dunha hepatite C.
---

|  |  |
| --- | --- |
| Falta algunha imaxe que ilustre o artigo |  **Este artigo non contén imaxes.** Pode axudar cargando imaxes, na Galipedia ou na Wikimedia Commons, relacionadas co contido do artigo, ou incluíndo unha xa existente. Debe ter en conta as políticas de uso de imaxes e o respecto polos dereitos de autoría. |

---

**Eej Khad**, ou **Eej Khald** (*Eej* significa "Nai", *Khad* significa "Pedra") é unha deusa que recibe adoración baixo a forma dunha pedra granítica localizada en Sergelen Soum a 50 quilómetros de Ulán Bátor, Mongolia.

Historia
--------

Esta deusa encarna a fertilidade, debido a que é antropomorfolito (rocha con forma humana). Está situada en plena estepa mongol, dentro dun modesto santuario de madeira. Mide 2 metros de alto por 4 de ancho e o aspecto antropomorfo fai que sexa adorada pola xente tódolos días do ano, ofrecéndolle galletas, caramelos e vodka da marca "Chinghis Khan"(nome en mongol de Xenxis Kan).

Está vestida como unha muller nativa cun amplo saial de cor crema e panos votivos(*khatags* de seda ó estilo mongol), algúns poñen billetes no cinto da deusa e logo a tocan coas mans ou coa fronte e piden desexos concretos. O santuario de Eej Khald foi construído a principios do século XX para distinguila dos *ovó*(montículos de pedras como os milladoiros en Galicia). Os soviéticos tentaron destruír o seu santuario e á mesma rocha sen ningún éxito[].

O culto asóciase a outras litolatrías polo mundo adiante e outras épocas, como as pedras Bal-Bal de Kirguizistán, o betilo de Cibeles, as pedras "tiki" de Polinesia, as *inukshuk* dos inuit no Ártico,a *Pedra Negra* da Kaaba, o *Irminsul* dos saxóns, as pedras casadas (Meoto Iwa) dos xaponeses e moitos penedos de Galicia relacionados aínda hoxe con santuarios (*Torre da Moa* en Corme, a *pedra das serpes* en Gondomil, a *barca da Virxe* en Muxía, a cama de pedra de San Xiao no Monte Aloia ou *Pena dos Namorados* en Ponteareas).

Notas
-----

1. ↑  *The history of Eej Khad, mother espirit of the Earth and her children*, Ethan Gohen, ed Sit Study Abroad, 2007, Mongolia
2. ↑  *Los Dioses increíbles*, Luis Pancorbo, ed Siglo XXI de España, 2011

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Amilladoiro (túmulo)
* Stonehenge
* Menhir
* Cibeles
**Bernard King**, nado o 4 de decembro de 1956 en Brooklyn, Nova York, é un ex xogador profesional de baloncesto estadounidense que xogou durante 14 temporadas cos New Jersey Nets, Utah Jazz, Golden State Warriors, New York Knicks e Washington Bullets da National Basketball Association (NBA). Fóra do baloncesto, é coñecido pola súa labor humanitaria. Desde o 8 de setembro de 2013 é membro do Basketball Hall of Fame.

Traxectoria
-----------

### Universidade

Xogou durante 3 tempadas cos *Volunteers* da Universidade de Tennessee, onde fixo unha media de 25,8 puntos e 13,2 rebotes por partido. Foi nomeado Mellor Baloncestista Masculino do Ano da Southeastern Conference en 1976.

### Profesional

Foi elixido na sétima posición do Draft da NBA de 1977 por New Jersey Nets, e non tardou en demostrar a súa valía, xa que ese mesmo ano fixo unha media de 24,2 puntos e 9,5 rebotes, o que lle valeu ser elixido no mellor quinteto de rookies do ano.

O 31 de xaneiro de 1984, xogando xa cos New York Knicks, fixo historia ao converterse no primeiro xogador desde 1964 en anotar en dous partidos consecutivos 50 ou máis puntos. Na tempada seguinte, o Día de Nadal de 1984, anotou 60 puntos ante os New Jersey Nets, sendo o décimo xogador na historia que conseguía esa cifra de puntos nun partido. Esa mesma tempada acabaría como máximo anotador da NBA, tras facer unha media de 32,9 puntos por partido. Ao finalizar a temporada 1992−93, King anunciou a súa retirada das pistas con 36 anos de idade, sendo nese momento o 16º máximo anotador da historia da NBA.

Notas
-----

1. ↑  "Hall of Famers: Bernard King". *Basketball Hall of Fame* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 12 de decembro de 2015. Consultado o 4 de novembro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Estatísticas en Basketball Reference Arquivado 09 de maio de 2012 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q822531
* WorldCat
* VIAF: 9259556
* FAST: 1622680
* LCCN: n2005068604
* NNDB: 000166836
* BasketballHoF: bernard-king
* Basketball-Reference: kingbe01
* NBA: 77264

 |
A batalla da Montaña Branca por Pieter Snayers
A **batalla da Montaña Blanca** (en checo : *Bílá hora*) desenvolveuse o 8 de novembro de 1620, preto da cidade de Praga. Foi unha das primeiras e das máis importantes da guerra dos Trinta Anos.

Nela trabaron encontro un exército de arredor de 15 000 homes ao mando de Christian I de Anhalt-Bernburg, ao servizo de Frederico V do Palatinato, coas forzas do Sacro Imperio romano xermánico guiadas polo conde de Bucquoy, combinadas con tropas da Liga católica, ás ordes do conde deTilly, cun total de 25 000 homes, que lograron unha brillante vitoria. Esta batalla marcou o final do primeiro período (período bohemio) da guerra dos Trinta Anos.

Antecedentes
------------

O inicio da revolta dos protestantes en Bohemia foi exitoso, permitíndolles rachar a política de illamento, elixindo como rei o elector palatino Frederico V. Mais a situación mudou con rapidez, cando Maximiliano I, duque de Baviera reagrupou as forzas da Liga católica, enviando o conde de Tilly directamente a Praga.

Batalla
-------

O comandante protestante, Christian de Anhalt-Bernburg, despregou as súas tropas nas ladeiras dun outeiro, *a montaña blanca* (en checo : *Bílá Hora*, en alemán : *Weissenberg*), bloqueando dese xeito a ruta para Praga. As tropas ocupaban unha posición sólida: o flanco dereito estaba cuberto por un pavillón de caza, e o flanco esquerdo por un rego. Había outro rego e algúns lameiros por diante da posición.

Tilly observando a posición inimiga enviou os seus mellores homes contra unha pequena ponte que cruzaba o rego e mandou atacar o centro, con apoio de fogo artilleiro moi nutrido. Logo de dúas horas de combates encarnizados, a rotura do centro das liñas inimigas, puxo fin aos combates.

Consecuencias
-------------

O exército checo ficou destruído. Tilly entrou en Praga. A liberdade de relixión ficou suprimida. 27 dos xefes da insurrección foron executados no mesmo centro de Praga. Os protestantes escaparon do país. Frederico V, elixido rei aínda o 4 de novembro de 1619, tamén fuxiu. A brevedade do seu reinado, apenas dun ano, valeulle o alcume de *rei do inverno* (*Winterkönig*).

A sorte da batalla coutou a independencia de Bohemia durante un período de 300 anos. As tropas españolas, tentando cercar as provincias holandesas rebeldes, ocuparon o Palatinado. O protestantismo quedou ameazado con ser desbordado na Alemaña, polo que Dinamarca entrou no conflito.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Guerra dos Trinta Anos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4373
* EBID: ID
* LCCN: sh85145993
* NKC: ph117419

 |
**Damir Džumhur**, nado en Saraxevo o 20 de maio de 1992, é un tenista bosníaco, o número un do seu país, forma parte do equipo de Copa Davis de Bosnia e Hercegovina dende 2010 e competiu nas olimpíadas de 2016.

Traxectoria
-----------

Como xuvenil, chegou a ser o número tres do mundo e bronce nas olimpíadas da xuventude de 2010. Foi o primeiro xogador bosníaco en participar nun torneo da ATP e mais tamén o primeiro en chegar a unha final. Ao gañar o aberto de San Petersburgo de 2017 en individuais, converteuse o primeiro xogador do seu país en lograr un título ATP e o primeiro a situarse no Top 50, xa que logo está recoñecido como o mellor tenista bosníaco de todos os tempos.

Notas
-----

1. ↑  "Damir Dzumhur". *ATPWorldTour.com*. Consultado o 1 de xuño de 2018.
2. ↑  "Damir Dzumhur". *DavisCup.com*. Consultado o 1 de xuño de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1158544
* WorldCat
* VIAF: 311677146
* AlloCiné: 203944
* DeutscheBio: 1061998606
* Filmportal: ID
* GND: 1061998606
* IMDb: nm2791635
* ATP: D923
* ITF: 100130758
* Scoresway: 6582
* Sports Reference: damir-dzumhur-1

 |
A **costa**, **beiramar** ou **mariña** é o lugar onde a terra se une co mar. Ten unha paisaxe inestábel, onde ás veces a terra pode crecer debido ao depósito de sedimentos e noutros casos pode diminuír polos procesos de erosión mariña. Mais as costas tamén mudan por outros factores, como o clima, a xeoloxía costeira, o vento, as ondas e as actividades humanas.

A enerxía do mar
----------------

Costa irlandesa
As mareas e correntes achegan á zona costeira parte da enerxía do mar, mais as ondas son o principal factor na formación das costas, ao entregar a maior parte da enerxía que erosiona, transporta e deposita os sedimentos. As ondas que percorreron longas distancias teñen unha enerxía considerábel como modeladoras das costas.

### Corrente costeira

En zonas onde predominan os ventos e as ondas nun só sentido, a capacidade do mar para transportar materiais ao longo da costa, nun sentido determinado, produce un proceso chamado *corrente costeira*.

O problema que se vai resolver é o de encontrar a forma que adopta a superficie libre dunha capa de auga que cobre toda a Terra, cando consideramos as forzas de atracción que exercen o Sol e a Lúa.

Praias
------

As praias son o resultado dos depósitos de ondas construtivas, en xeral en zonas costeiras de escasa enerxía. Poden ser de sedimentos finos, como limo e area, ou de materiais máis grosos, como cantos rodados ou tamén como combinación destes tres elementos. O tipo de sedimento, a enerxía das ondas, a amplitude da marea e o efecto do vento determinará a forma da praia.

Costas erosivas
---------------

A erosión prodúcese nas costas que están expostas a ondas que percorreron unha gran distancia, ou con ventos mariños que traen moita enerxía. Estas costas están dominadas por acantilados, en cuxa base prodúcese unha plataforma erosionada polas ondas.

A erosión costeira é producida a través da acción hidráulica (a presión das ondas que rompen aos pés do acantilado) e do proceso polo cal os sedimentos da auga son lanzados contra a superficie rochosa.

Porén, vento e ar non son o mesmo: o vento é o movemento do ar. Os ventos globais xéranse como consecuencia do desprazamento do ar desde zonas de alta presión a zonas de baixa presión, determinando os ventos dominantes dunha área ou rexión. 
Ar: é o nome que recibe a combinación de gases que forma a atmosfera da Terra.

Paisaxes costeiras
------------------

Ademais de depender dos procesos de sedimentación e da erosión, as paisaxes costeiras dependen da estrutura da xeoloxía costeira e da natureza.

Os seres humanos tamén afectan a paisaxe. Entre as accións máis importantes está a construción de defensas costeiras, tanto para reducir o perigo das inundacións nas zonas baixas e tamén para controlar a erosión. As terras gañadas ao mar como no caso dos Países Baixos, constitúen 2.227 km².

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q93352
* BNCF: 6150
* BRE: 3147319
* EBID: ID
* GND: 4033469-7
* JSTOR: coasts
* LCCN: sh85027443
* NDL: 00564542

 |
Doas de cores e formas diversas.
Moedeiros bordados con abelorios de cores (s. XIX).
Denomínanse **doas**, **abelorios** ou **contas**a diversos tipos de elementos confeccionados en múltiples formas, materiais, cores e deseños utilizados para confeccionar colares, pulseiras ou outros obxectos para decoración persoal.

Algúns descubrimentos arqueolóxicos suxiren que xa se utilizaban na antiga Mesopotamia así como tamén na India, en forma de contas de ouro. En Exipto, os nobres regalaban colares con contas de pedras preciosas de cores, así como tamén de cristal ou cerámica. Os nobres mongois e os cortesáns de Bizancio levaban consigo colares de perlas. En Norteamérica, algúns indíxenas e tribos africanas utilizaban colares de doas pequenas. Os aztecas utilizábanos como parte da súa vestimenta principal chamada Maxtlatl; sobre os ombreiros portaban unha manta á que chamaban tilmatl e que os nobres decoraban con plumas e abelorios.

As doas poden ser de distintos materiais, cores, formas e calidades. Dentro da inmensa cantidade de materiais susceptibles de englobarse no termo salientan os cristais, entre os que destacamos varios tipos: o austríaco, o de Bohemia ou "cristal checo" e o de Murano. Á parte destes tipos, tamén salientan os cristais fabricados en Asia.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *doa*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *abelorio*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1053956
* AAT: 300234006
* BRE: 1868646
* EBID: ID
* MAG: 109386097
* NKC: ph121883

 |
**Daisy** (*Daisy Duck* no orixinal en inglés, coa tradución de *Pata Margarida*), é unha das personaxes de banda deseñada e debuxos animados da Disney. Foi creada como a namorada do Pato Donald, e apareceu por primeira vez na historieta *Mr. Duck Steps Out* en 1940.

Daisy fala en galego no filme de 1988: *Quen enganou a Roger Rabbit?*.

Daisy ten o temperamento de Donald, mais ten un gran control sobre este, e tende a ser máis sofisticada que o seu namorado. Ela xeralmente non usa pantalóns nin vestido. Amósase xeralmente a súa grande afinidade con Donald.

Daisy substitúe (ou, segundo algunhas fontes, representa unha forma posterior de) un interese amoroso antigo chamada Donna Duck, que apareceu por vez primeira nos debuxos animados *Don Donald* en 1937. Nunha tira de 1951, Donna volveu, por continuidade retroactiva como unha parrula mexicana, que funcionaba coma rival de Daisy para facer as beiras de Donald.

Daisy é a tía das trixéminas April, May e June (coñecidas en Galicia cos nomes casteláns: *Abril*, *Mayo* e *Junio*[]), que serven como contraparte de Huey, Dewey, e Louie (coñecidos en Galicia cos nomes casteláns: *Juanito*, *Jorgito* e *Jaimito*), os sobriños de Donald.

Nalgunhas aparicións, Daisy preséntase coma amiga íntima de Minnie Mouse.

Ademais dos debuxos animados, Daisy é unha personaxe habitual na banda deseñada nos cómics do Pato Donald. Tivo incluso as súas propias historietas.

Tódalas curtametraxes
---------------------

* Don Donald(1937)
* Mr.Ducks Steps Out (1940)
* A Good Time For A Dime (1941)
* The Nifty Nineties (1941)
* Donalds Crime (1945)
* Cured Duck (1945)
* Donalds Double Trouble (1946)
* Dumb Bell of the Yukon (1946)
* Sleppy Time Donald (1947)
* Donald Dilemma (1947)
* Donald Dream Voice (1948)
* Crazy Over Daisy (1950)
* Donald Diary (1954)

Tódolos filmes
--------------

* Mickey's Christmas Carol (1983)
* Mickey Mouse Works
* House of Mouse
* Mickey, Donald, Goofy: The Three Musketeers
* Mickey's Once Upon a Christmas
* Mickey's Twice Upon a Christmas
* Quen enganou a Roger Rabbit? Versión dobrada a galego (1988)
* Mickey's House of Villains

Series infantís
---------------

* Mickey Mouse Clubhouse
* Mickey Mouse (serie de televisión)

Actrices de dobraxe
-------------------

* Gloria Blondell  
Kath Soucie  
Tress MacNeille  
Clarence Nash  
Ruth Clifford  
June Foray  
Patricia Parris  
Tony Anselmo  
Diane Michelle

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pato Donald

### Ligazóns externas

* Esquiloscans: Daisy
* Inducks *(en inglés)*
* Imaxes de Daisy na Galería de personaxes
* Capas das edicións de Daisy no Brasil (banda deseñada) *(en* *portugués)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q715763
* WorldCat
* VIAF: 308229532
* Discogs: 3078038
* FAST: 887087
* GND: 1021410861
* IMDb: ch0000629
* INDUCKS: DA
* LCCN: n2014021683
* MusicBrainz: ID

 |
**César Augusto Cisneros Luces**, nado en Muros o 22 de setembro de 1849 e finado en Buenos Aires o 4 de xaneiro de 1897, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

*El Gallego. Todo por España y para Galicia*; a. I.; n. 5.
Con trece anos de idade emigrou á Habana, onde comezou traballando de dependente nun comercio. Pronto comezou a publicar novas no *Diario de la Marina* da Habana, incorporándose á súa redacción cando comezou a adicarse por completo ao xornalismo. Logo trasladouse a Saguas onde dirixiu *La Voz de Sagua*. En 1868 regresou a Galiza enfermo e conseguiu a praza de profesor de Instrución Xeral da Escola Naval Flotante de Ferrol. En 1873 embarcou para Montevideo, fundou en La Unión unha escola de ensino primario e ingresou como levador de libros na oficina do Ferrocarril central do Uruguai. En Montevideo fundou o xornal *La Carta Blanca*, no que atacaba ao ditador Lorenzo Latorre, o que o levou a ter que fuxir a Buenos Aires en 1877. En 1879 fundou o primeiro Centro Gallego de América en Buenos Aires, colaborou en *El Correo Español* e creou o primeiro xornal galego de América: *El Gallego*. Posteriormente, trasladouse de novo a Montevideo, onde colaborou en *El Pampero*, *La Unión Gallega*, *Montevideo Noticioso* e *El Gallego*.

Obras
-----

Ademais da súa actividade xornalística, César Cisneros escribiu o libro *La insurrección de Ferrol*, no que narra os acontecementos da sublevación republicana que tivo lugar o 11 de outubro de 1872, que o levou ao cárcere. Tamén cultivou a poesía, "Na Ausencia" é un dos seus poemas máis coñecidos.

Notas
-----

1. ↑  "Cisneros Luces, César Augusto". *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. pp. 258–259.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, A. (1951). "CISNEROS LUCES, César Augusto". *Diccionario bio-bibliográfico de escritores* (en castelán) **I**. Santiago de Compostela: Bibliófilos Gallegos. p. 282.
* Vilanova Rodríguez, ALberto (1966). *Los gallegos en la Argentina*. v. II. Ediciones Galicia.
* Vilavedra, D. ed. (1995). *Diccionario da Literatura Galega*. I. Autores. Galaxia. p. 139. ISBN 84-8288-019-5.

### Ligazóns externas

* "César Cisneros". *Álbum de Galicia* do Consello da Cultura Galega.
* "César Cisneros". *Álbum da Emigración* do Consello da Cultura Galega.
* Ficha en galegos.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8353139
* BVMC: 31402
* DBE: cesar-cisneros-luces

 |
**Robert Nastanovich**, nado o 27 de agosto de 1967 en Rochester, Nova York, é un músico estadounidense coñecido por ser membro da banda de indie rock Pavement, ademais de ter tocado en Silver Jews, Ectoslavia, Pale Horse Riders e Misshapen Lodge.

Biografía
---------

Bob Nastanovich naceu en Rochester, Nova York, e cando estaba na escola a súa familia mudouse a Richmond, Virxinia. Foi alumno da Universidade de Virxinia onde coñeceu a Stephen Malkmus de Pavement e ao futuro líder de Silver Jews David Berman. Os tres mudáronse a Jersey City, Nova Jersey, vivindo e traballando xuntos como gardas de seguridade en galerías de arte. Nastanovich tamén traballou como condutor de autobuses e encargado de terminal en Nova York e Hoboken. Durante ese período Malkmus reuniuse co seu vello amigo Scott Kannberg para crear o primeiro álbum de Pavement, *Slanted and Enchanted*, no estudio caseiro do batería Gary Young. Tamén nesa época plantouse a semente para o nacemento de Silver Jews (Nastanovich, Malkmus e Berman). 

Nastanovich, tras entrar na banda en 1990, realizou distintas funcións: coros, percusión, harmónica e teclados. Inicialmente o seu rol principal era o de axudar a marcar os tempos, concentrando eficazmente os esforzos do distraído e excéntrico Young. Nastanovich permaneceu como membro do grupo tras a saída de Young, aínda que Steve West converteuse no novo batería. 

Nastanovich foi o vocalista principal en directo nas cancións "Debris SLide", "Conduit for Sale", e "Unfair". É coñecido pola súa presenza no escenario e pola súa forma característica de berrar.

Nastanovich tamén tocou en varios discos de Silver Jews. Foi *tour manager* con Stephen Malkmus and the Jicks, The Frogs, Huggy Bear, Fila Brazillia (*road crew*) e Silver Jews. Ademais tocou en discos de Palace Brothers, Tall Dwarfs e Pale Horse Riders. Nastanovich tamén é membro da banda de improvisación post-rock Misshapen Lodge, formada en Kingston upon Hull, Inglaterra, nunha das súas visitas á cidade.

Bob xuntouse a Pavement para a súa xira de reunión no ano 2010.

No presente é co-presentador do 3 Songs Podcast con Mike Hogan e dirixe Broker's Tip Records, un selo que edita sinxelos de 7 polgadas.

Notas
-----

1. ↑  Pappademas, Alex (2012-06-20). "‘It Hasn’t Been a Disaster’". *Grantland* (en inglés). Consultado o 2020-10-11.
2. ↑  Montgomery, James. "Pavement Reunion Tour Confirmed For 2010". *MTV News* (en inglés). Consultado o 2020-10-11.
3. ↑  "3 Songs Podcast". *Twitter*. Consultado o 2020-10-11.
4. ↑  "Brokers Tip Records". *Brokers Tip Records* (en inglés). Consultado o 2020-10-11.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3641327
* AllMusic: mn0000775490
* Discogs: 403608
* EBID: ID
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID

 |
Arroz basmati integral.
**Basmati** (hindi: *बासमती*, punjabi: *ਬਾਸਮਤੀ*, bengalí: *বাসমতী*, támil: பாஸ்மதி, en oriá: ବାସୁମତୀ, telugu: బాస్మతి, en cingalés: බාස්මතී) é unha variedade de arroz, de gran longo, de orixe india.

Sabor
-----

O arroz basmati posúe un típico sabor a folla de *Pandanus* (planta tropical africana), debido ao aroma a 2-acetyl-1-pyrroline. Úsase moito para a preparación de pratos coma biryani, pilaf, e, ás veces, kheer. Actualmente é moi popular tamén na cociña occidental e pode atoparse en calquera supermercado galego.

Variedades e propiedades
------------------------

Existen diversas variedade de arroz basmati. Tradicionalmente, úsase o *basmati 370*, *basmati 385*, e *basmati Ranbirsinghpura*.

Científicos do Indian Agricultural Research Institute, en Delhi, modificaron xeneticamente o arroz basmati para producir unha especie híbrida, que posúe a maioría das características boas do basmati normal (alongamento do gran, fragrancia, entre outros). Esta planta híbrida chámase *Pusa Basmati-1* ( tamén chamada *Toda*); os cultivos teñen o dobre de produtividade que as variedades tradicionais.

Existen tamén variedades non aromáticas ou rcendentes.

De acordo coa Canadian Diabetes Association, o basmati posúe un índice glicémico medio (entre 56 e 69)

Notas
-----

1. ↑  *(en inglés)*S. Wongpornchai, T. Sriseadka, S. Choonvisase (2003). "Identification and quantitation of the rice aroma compound, 2-acetyl-1-pyrroline, in bread flowers (*Vallaris glabra* Ktze)". *J. Agric. Food. Chem.* **51** (2): 457–462. PMID 12517110. doi:10.1021/jf025856x.
2. ↑  *(en inglés)*foodstandards.gov.uk Arquivado 31 de maio de 2014 en Wayback Machine.
3. ↑  *(en inglés)*"Sugandh" set to take on Thai Jasmine rice Arquivado 22 de maio de 2009 en Wayback Machine.. The Hindu. Monday, October 13, 2003.
4. ↑  *(en inglés)*Two new aromatic rice for North-western plains Arquivado 11 de xuño de 2008 en Wayback Machine.. The Hindu. Thursday, October 2, 2003.
5. ↑  *(en inglés)*"The Glycemic Index" (PDF). *Canadian Diabetes Association*. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 25 de novembro de 2011. Consultado o 04 de abril de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***India*** |

### Ligazóns externas

* "China: India's new basmati export destination".
A **década de 1890** foi o período de tempo que transcorreu dende o 1 de xaneiro de 1890 até o 31 de decembro de 1899. Forma parte da época cultural máis coñecida como *fin de siècle* (en francés "fin de século"), ou *Belle Époque*. En lingua inglesa tamén se lle chamou posteriormente como *Gay Nineties* ou *Naughty Nineties*, especialmente no Reino Unido, referíndose á relaxación de moral e costumes que acompañaron os movementos artísticos e filosóficos en Europa como o decadentismo. Nos Estados Unidos considérase parte da "Gilded Age", seguindo o termo de Mark Twain, quen destacou a proliferación de novas fontes de riqueza e un aumento da criminalidade, e relaciónase coa forte depresión económica que xurdiu co Pánico de 1893 e o comezo das revoltas obreiras. No ámbita da moda coñécese como a "década malva" por mor da paixón que houbo pola tinguidura desta cor fabricada por primeira vez por William Henry Perkin. O 17 de xuño de 2015 aínda había 2 persoas vivas que naceran durante a década de 1890.

Notas
-----

1. ↑  Definición no Dicionario Collins
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 03 de marzo de 2016. Consultado o 30 de outubro de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Década de 1890 Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q38971
* LCCN: sh97005488

 |
**Daniel Álvarez Carnero**, coñecido como **Pepe de Villastrille**, nado en Lugo en 1903 e finado na mesma cidade o 29 de decembro de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Veciño de Proendos e militante do PSOE. Foi concelleiro e tenente de alcalde na corporación municipal de 1936. En xullo foi elixido alcalde gubernativamente. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 4 de agosto, pasou polas prisións de Monforte de Lemos e Lugo. Foi xulgado por rebelión militar, por organizar partidas armadas, e condenado a pena de morte e indemnización con todos os bens. Foi executado en Lugo o 29 de decembro. Enterrado nun nicho en Lugo grazas á amizade dun militar, o seu corpo foi perdido cando o cemiterio desapareceu, no lugar que hoxe ocupa o Gran Hotel de Lugo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Pérez García** |  **Alcalde de Sober** 1936 | Sucesor:**?** |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Daniel Álvarez Carnero, "Pepe de Villastrille", executado
* 

* Daniel Álvarez Carnero na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo
A *Batalla de Alclud Ford* foi librada ao redor de 580 nun vao descoñecido preto de Alt Clut, o nome orixinal do Castelo de Dumbarton que puido tamén usarse para todo o Reino de Strathclyde na actual Escocia. Coñécese por dous poemas do Libro de Taliesin.

Segundo Taliesin o rei anglo *Ulph* "veu con violencia cara aos seus inimigos" e foi atopado en batalla e asasinado por Urien map Cynfarch, rei de Rheged (probabelmente Cumbria e/ou Galloway), e o seu fillo Owain mab Urien, como se cita en dous poemas distintos. O ataque de Bernicia sería enfrontado por cabaleiros armados con lanzas e xavelinas, que representaban o groso dos guerreiros de Rheged, mentres que o exército de Bernicia consistiría basicamente en infantaría, tal como era o estándar dos guerreiros anglosaxóns dese período. Ulph era probablemente un dos fillos do rei Ida de Bernicia, moi posibelmente Theodulf, que batallou ao redor de 574 ou 590, ou potencialmente Frithuwald, tamén coñecido como Freothulf, que sometería Alclud Ford ao redor de 580.

A batalla ocorreu nun período de supremacía de Rheged, e os exércitos baixo Urien e Owain eran os máis poderosos do norte.
Coordenadas: 43°28′58″N 8°13′26″O﻿ / ﻿43.482779679559, -8.2237583823528

| Escola Universitaria de Deseño Industrial de Ferrol |
| --- |
| [[Ficheiro:|200px]] |
| Universidade: | Universidade da Coruña |
| Localización: | Ferrol |
| Campus: | Esteiro |
| Enderezo: |  |
| Ano de fundación: |  |
| Decano: |  |
| Docentes: |  |
| Estudantes: |  |
| Teléfono: |  |
| Correo electrónico: |  |
| Páxina web: |  |

A **Escola Universitaria de Deseño Industrial de Ferrol** ou **EUDI** é un centro universitario da cidade de Ferrol, dependente da Universidade da Coruña. Está situada no campus de Esteiro.

Titulacións
-----------

Impártense dúas titulacións:

* Grao en Enxeñaría de Deseño Industrial e Desenvolvemento do Produto
* Mestrado Universitario en Enxeñaría en Deseño Industrial

Historia
--------

O edificio no que se atopa a escola fora un dos edificios construídos no Proxecto Tollet no 1894 (Casimir Tollet) destinado a ser un pavillón de medicina, denominado pavillón número dous que aínda conserva como número dous do Centro de Investigacións Tecnolóxicas.

No ano 2000 fíxose a reforma e rehabilitación do edificio pola Universidade da Coruña, conseguindo o Premio de Arquitectura Rodolfo Ucha Piñerio 2001 por obra de rehabilitación.

Notas
-----

1. ↑  "EUDI". *eudi,udc,es* (en castelán). Consultado o 2022.
2. 1 2  "Centros, Departamentos e Servizos". *udc.es/gl*. Consultado o 2022.
3. ↑  "Facultade de Humanidades e Documentación". *proxectoarga.com*. Arquivado dende o orixinal o 05 de decembro de 2022. Consultado o 2022.
4. 1 2  "Campus de Esteiro, Deseño Industrial". *udc.es/gl*. Consultado o 2022.