recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Celso Collazo Lema**, nado en Vimianzo o 15 de novembro de 1921 e finado en Guadalix de la Sierra o 4 de xullo de 2014, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Celso Collazo Álvarez, colaborador de Castelao, que foi paseado en Ponteareas en 1936. Estudou o bacharelato no Instituto de Pontevedra. Trasladado a Compostela, iniciouse como xornalista en *La Noche*, Manuel Blanco Tobío ofreceulle un emprego en Madrid na Dirección General de Prensa en 1951. Alí comezou a súa carreira xornalistica. Ao ano seguinte casou coa pintora María Antonia Dans. En 1957 foi enviado especial en Londres do diario *Pueblo* e foi o primeiro delegado da Axencia Efe en Moscova, Nova York e Londres. Colaborou na fundación da editorial SEPT. Escribiu traballos de crítica literaria e investigou sobre as obras de Lamas Carvajal, Curros Enríquez e outros escritores galegos. Publicou na revista *Ínsula* o artigo "El argot en la novela" e cultivou a poesía, recibindo un premio polo poema "Cantigas ao mar do Ferrol" nos Juegos Florales de la Marina.

Obras
-----

* *A Virxe do Cristal*.
* *Ensaio crítico*.
* *A Bretaña de Renán*.

Notas
-----

1. ↑  Celso Collazo: "Un corresponsal internacional ten que estar no miolo do queacontece"

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Celso Collazo, xornalista
O **Club de Futbol Gavà** é un equipo de fútbol español da cidade de Gavà, na provincia de Barcelona. Fundouse en 1922, federouse en 1929 e actualmente compite na Segunda División B Española.

Historia
--------

O 26 de maio de 1921 fúndase o Atlètic Gavà CF, que levaba camiseta e pantalón azul e con raíces en 1916. Ingresa na Federación Catalá de Fútbol en 1922. Empezou xogando en La Rambla e en 1924 no Campo da Roca. En 1926 desapareceu.

En novembro de 1928 nace o FC Gavà e fedérase o ano seguinte. O club viste camisa branca con pescozo e pantalón azuis e xoga no Campo das Colomeres. En 1941 as autoridades franquistas obrigaron a cambiar o nome a CF Gavà. En 1948 adopta o uniforme azulgrana con pantalón azul.

Uniforme
--------

* **Uniforme títular**: Camiseta azulgrana, pantalón azul e medias azuis.
* **Uniforme visitante**: Camiseta amarela fluorescente, pantalón negro e medias amarelas fluorescentes.

Datos do club
-------------

* **Tempadas en 1ª:** 0
* **Tempadas en 2ª:** 0
* **Tempadas en 2ª B:** 9
* **Tempadas en 3ª:** 32

Palmarés
--------

* **Terceira División** (1): 2000-01.
* Subcampión da Terceira División (2): 2001-02, 2015-16.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2506877
* WorldCat
* VIAF: 316874622

 |
O **compresor pneumático** é un tipo de compresor de pistón que colle aire da atmosfera e o comprime.
Existen dous tipos de compresores pneumáticos de pistón:

* **Compresor de pistón monofásico**. Grazas á súa estrutura biela-manivela-émbolo, o movemento circular do eixo do motor transfórmase nun rectilíneo alternativo. Dispón dunha válvula de admisión e outra de escape. Ao descender o émbolo, a válvula de admisión ábrese, debido á presión, e péchase a de escape.

Ao ascender o émbolo, péchase a válvula de admisión e ábrese a de escape.
Debido á compresión do aire, a súa temperatura aumenta, podendo chegar ata os 180 °C.
* **Compresor de pistón bifásico**. O aire entra en dúas fases. Na primeira comprímese entre 3 e 8 bar e, na segunda, pode chegar ata 25 bar.

Ao ser a presión á que se comprime o aire maior que no caso anterior, a calor do aire comprimido é superior.
Para evitar que se deteriore o compresor, é necesario refrixeralo, razón pola que se empregan refrixeradores.
Estrutura e imaxe de microscopio de forza atómica do deshidrobenzo[12]annuleno, onde os aneis de benceno están unidos por enlaces triplos.
Un **enlace triplo** en química é un enlace químico entre dous átomos no que están implicados seis electróns de enlace en lugar dos máis usiais dous dun enlace covalente simple. Os enlaces triplos máis comúns entre dous átomos de carbono poden encontrarse nos alquinos. Outros grupos funcionais que conteñen un enlace triplo son os cianuros e os isocianuros e os nitrilos. Algunhas moléculas diatomicas, como o dinitróxeno e o monóxido de carbono, teñen tamén enlace triplo. Na fórmula esquelética o triplo enlace debúxase como tres liñas paralelas (≡) entre dous átomos conectados.

Os enlaces triplos son máis fortes que os seus equivalentes enlaces simples ou dobres, cunha orde de enlace de tres. Isto dálle grande estabilidade a compostos que os levan; por exemplo o N2 (N≡N) do aire é moi difícil de separar nos seus átomos, o cal é importante no ciclo do nitróxeno na natureza, e que só unhas poucas bacterias teñen encimas con capacidade de romper este enlace e realizar unha significativa fixación do nitróxeno.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |
| acetileno, H−C≡C−H | cianóxeno, N≡C−C≡N | monóxido de carbono, C≡O |
| **Exemplos de compostos químicos con enlace triplo** |

Enlaces
-------

Os tipos de enlace poden explicarse pola hibridación de orbitais. No caso do acetileno cada átomo de cabono ten dous orbitais sp e dous orbitais p. Os dous orbitais sp son lineares con ángulos de 180° e ocupan o eixe X (do sistema de coordenadas cartesianas). Os orbitais p son perpendiculares aos eixes Y e Z. Cando dous átomos de carbono se aproximan, os orbitais sp solápanse e forman un enlace sigma sp-sp. Ao mesmo tempo os orbitais pz achéganse e xúntanse formando un enlace pi pz-pz. Igualmente, o outro par de orbitais py forma un enlace pi py-py. O resultado é a formación dun enlace sigma e dous enlaces pi, que conforman o triplo enlace.

No modelo de enlace flexionado o triplo enlace pode formarse tamén polo solapamento de tres lobos sp3 sen necesidade de que haxa un enlace pi.

Notas
-----

1. ↑   March, Jerry (1985), Advanced Organic Chemistry: Reactions, Mechanisms, and Structure (3rd ed.), New York: Wiley, ISBN 0-471-85472-7
2. ↑  *Organic Chemistry* 2nd Ed. John McMurry
3. ↑  Pyykkö, Pekka; Riedel, Sebastian; Patzschke, Michael (2005). "Triple-Bond Covalent Radii". *Chemistry: A European Journal* **11** (12): 3511–20. PMID 15832398. doi:10.1002/chem.200401299.
4. ↑  *Advanced Organic Chemistry* Carey, Francis A. Sundberg, Richard J. 5th ed. 2007

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q177033
* EBID: ID
* GND: 4150646-7
* MAG: 196099240

 |
Pratiño con compota de mazá.
A **compota de mazá** é unha compota elaborada con mazás xa peladas e adozada con azucre. É frecuente engadir algunha especia coma canela, vainilla etcétera. A facilidade de elaboración convértea nun prato caseiro común que se acostuma tomar como sobremesa. Atópase tamén envasada en supermercados. En Galicia era un prato típico da Noiteboa; ademais de canela adóitaselle engadir viño branco á auga de cocedura.

Usos
----

Ademais do seu uso coma sobremesa, a compota de mazá pode acompañar pratos salgados. Nas cociñas alemá e sueca, adoita atoparse cocida e aromatizada con vinagre suave, xunto con lombarda. O mesmo que en Galicia, é un prato típico de Nadal en Alemaña onde se serve co *Weihnachtsgans* (*ganso de Nadal*). En Francia acompaña tradicionalmente á morcilla de sangue e emprégase frecuentemente coma gornición de pratos de carne de porco, veado e aves de caza. Na cociña inglesa a compota ou puré de mazá sérvese acompañando a pratos de carne, xeralmente de carne de porco, mais non é un mollo malia o que suxestiona o seu nome en inglés, *apple sauce*.

Notas
-----

1. ↑  Eladio Rodríguez González (1958-1961): *Diccionario enciclopédico gallego-castellano*, Galaxia, Vigo

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Compota
* Empanada de mazá

### Ligazóns externas

* Paso a paso, como facer compota (Ilustrado) *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q618345
* JSTOR: applesauce
* LCCN: sh88005857

 |
Golden coast
**Chrissi** (grego: *Χρυσή*, "ouro", tamén Γαϊδουρονήσι - *Gaidouronisi* "illa burricán") é unha illa grega deshabitada aproximadamente 15 km ao sur de Creta preto de Ierapetra no mar de Libia. Aproximadamente a 700 m ao leste da illa está a illa de Mikronisi. Administrativamente estas illas atópanse dentro do municipio Ierapetra en Lasithi.

Turismo
-------

 Praia de Chrysi
É posible visitar Chrissi por mar desde Ierapetra e desde Myrtos. Hai unha praia nudista na costa norte da illa. O punto máis alto da illa chámase Kefala ("cabeza") e ten unha altitude de 31 m sobre o nivel do mar. Na parte occidental da illa atópase a capela de San Nicolás (estimase a data no século XIII). Tamén hai un salar, un antigo porto, algunhas ruínas minoicas, un faro e un cemiterio romano. Debido ás augas pouco profundas ao redor de Chrissi, o snorkel e o mergullo son dous pasatempos populares. As baías Belegrina, Hatzivolakas e Kataprosopo teñen unha ampla diversidade de cunchas.

É posible chegar á illa desde Ierapetra entre mediados de maio e finais de outubro.

Protección do medio ambiente
----------------------------

Chrissi está protexida como "área de intensa beleza natural". A illa ten o maior bosque natural de *Juniperus macrocarpa* en Europa. Non hai auga potable na illa. A maioría das árbores teñen unha idade media de 200 anos cunha altura media de 7 m, algunhas das árbores de 300 anos de idade teñen 10 m de altura. A densidade é aproximadamente 28 árbores por hectárea.

Referencias
-----------

1. ↑  Natura 2000 site GR 4320003 Arquivado 27 de setembro de 2011 en Wayback Machine. (Grego)

Véxase tamén
------------

* Outras illas gregas

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Chrysi, Grecia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1088543
* GeoNames: 10792529
* GND: 7514827-4

 |
A **compresibilidade** é unha propiedade da materia á cal se debe que todos os corpos diminúan de volume ao sometelos a unha presión ou compresión determinada, mantendo constantes outros parámetros.

Compresibilidade en sólidos, líquidos e gases
---------------------------------------------

Os sólidos a nivel molecular son moi difíciles de comprimir, xa que as moléculas que teñen están moi empaquetadas e existe pouco espazo libre entre elas como para aproximalas sen que aparezan forzas de repulsión fortes. Esta situación contrasta coa dos gases, os cales teñen as súas moléculas moi separadas polo que, en xeral, son altamente compresíbeis baixo condicións de presión e temperatura normais. Os líquidos baixo condicións de temperatura e presión normais son tamén bastante difíciles de comprimir, aínda que presentan unha pequena compresibilidade maior que a dos sólidos.

Compresibilidade en termodinámica
---------------------------------

En termodinámica defínese a compresibilidade dun sistema hidrostático como o cambio relativo de volume fronte a unha variación da presión. En principio, a magnitude da compresibilidade depende das condicións baixo as cales se leva a cabo a compresión ou descompresión do sistema polo que, a menos que se especifique o modo en que se realiza esa operación, a compresibilidade terá un valor ou outro segundo as cantidades de calor intercambiadas co exterior. Debido a esa dependencia da compresibilidade das condicións, distínguese entre a compresibilidade isoterma e a compresibilidade adiabática.

### Compresibilidade isoterma

É unha medida da compresibilidade dun corpo ou sistema termodinámico cando se somete a unha transformación cuase-estática de presión mentres que a súa temperatura se mantén constante e uniforme, e vén dada por:

> 
> {\displaystyle \beta \_{T}=-{\frac {1}{V}}\left({\frac {\partial V}{\partial p}}\right)\_{T}}
> 
> 
> 

Nun proceso de variación de presión a temperatura constante, o corpo terá intercambiado unha certa cantidade de calor co exterior polo que a súa enerxía total, que pode obterse como suma do traballo realizado sobre o corpo e da calor intercambiada polo mesmo, non permanecerá constante.

### Compresibilidade adiabática

É unha medida da compresibilidade dun corpo ou sistema termodinámico cando se somete a unha transformación cuase-estática de presión en condicións de illamento térmico perfecto, e vén dada por:

> 
> {\displaystyle \beta \_{S}=-{\frac {1}{V}}\left({\frac {\partial V}{\partial p}}\right)\_{S}}
> 
> 
> 

Nun proceso adiabático de variación de presión, o corpo experimentará algún cambio de temperatura.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8067817
* AAT: 300056194
* EBID: ID
* GEC: 0092424
* GND: 4199865-0
* JSTOR: compressibility
* MAG: 84655787

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos hebraicos. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

Os **celotes** eran grupos radicais no Israel do século I fundados por Xudas o Galileo pouco despois da nacemento de Xesús de Nazaret. O nome, en hebreo קנאים *Qannaïm*, fai referencia ó celo relixioso gardado polos seus membros. O seu obxectivo era unha Xudea independente do Imperio Romano mediante a loita armada tal como sucedeu na Gran Revolta Xudía do 66-70 durante a cal tomaron o control de Xerusalén e masacraron a gornición romana, ou durante o asedio de Masada.

Os celotes foron a facción máis radical do xudaísmo da súa época, e enfrontouse frecuentemente a outras faccións como os fariseos ou saduceos, razón pola que o termo *celote* pasou a ser sinónimo en diversas linguas de intransixencia ou radicalismo militante. Para algúns historiadores están considerados como un dos primeiros grupos terroristas da historia, xa que empregaban o secuestro e o homicidio de civís que ó seu entender colaboraban co goberno romano, para disuadir ós outros de facer o mesmo. Unha facción radicalizada coñecida como os sicarii distinguíronse pola súa particular virulencia e sectarismo.

No Novo Testamente é coñecido o capítulo no cal a liberdade de Barrabás, un líder celote preso, é preferida por unha multitude á liberdade de Xesús de Nazaret, testemuñando a popularidade deste movemento na súa época. Especulouse que dous dos apóstolos, Xudas Iscariote e Simón o celote podían ter participaso ou simpatizado con este movemento.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *celote*.
2. ↑  Tucker, Spencer C. (2010). *Battles That Changed History: An Encyclopedia of World Conflict* (en inglés). ABC-CLIO. pp. p.78. ISBN 1598844296.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189225
* BNCF: 27508
* BNF: 11979129g
* BRE: 1991916
* EBID: ID
* LCCN: sh85149691

 |
|  |
| --- |
| **Sinónimos*** Déficit de Vitamina B1
* Neuropatía Nutricional
* Polineurite Endémica
* Déficit de Tatiataminita
 |
| **Código CIE-9: 265.0** |

Traslado de doente con beriberi en Xava a mediados do século XX.
**Beriberi** é unha enfermidade producida por carencia de vitamina B1 (tiamina), presenta dous cadros clínicos distintos: un en nenos recentemente nacidos de nais con deficiencia en vitamina B1 e outro en adultos.

Aparición
---------

En nenos de sete anos aparece unha forma aguda con abdome brando e distendido, vómitos, cólico, insuficiencia cardíaca e convulsións.

En adultos hai dous tipos, o "seco", nervioso ou paralítico caracterizado por unha polineuropatía crónica, invalidante en maior ou menor medida e que pode estar ligada a trastornos no sistema nervioso central (encefalopatía de Wernicke-Korsakoff), e o tipo "húmido", caracterizado pola aparición de edemas progresivos causados por unha insuficiencia cardíaca de alto gasto, na que se observan poucas alteracións do ECG, adoita asociarse con outros déficits de vitaminas.

O beriberi foi, até o século XX, unha enfermidade endémica en moitas poboacións de Asia Oriental cuxa dieta -en gran medida motivada pola pobreza- restrinxíase a un elevado consumo de arroz, máxime se este arroz *non* é integral (é dicir, se carecía da súa cascarilla).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q184084
* BNCF: 40407
* BRE: 4009712
* EBID: ID
* JSTOR: beriberi
* LCCN: sh85143963
* MAG: 2776741159
* NDL: 00564727

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 14107
* DOID: DOID:13725
* eMedicine: 984721
* GARD: 9948
* KEGG: H01566
* MedlinePlus: 000339
* MeSH: D001602
* MeSH: C18.654.521.500.133.699.827.223
* NCIt: C34418
* Patientplus: beriberi
* UMLS: C0005122

 |
**Christopher Nolan**, nado o 6 de setembro de 1965 en Mullingar e finado o 20 de febreiro de 2009 en Dublín, foi un escritor irlandés.

Traxectoria
-----------

Por mor de complicacións durante o parto Nolan naceu con distonía e cunha parálise cerebral coa mobilidade reducida á cabeza e aos ollos, movemento que era a súa única forma de comunicación cos outros, a partir dos once anos tras aplicarlle unha medicina que lle relaxaba os músculos do pescozo puido comezar a escribir e para iso utilizaba un ordenador cun teclado especial que accionaba cun punteiro colocado na súa cabeza. Tras pasar a súa infancia na súa cidade natal a familia mudouse a Dublín para que Nolan puidese estudar. Aos quince anos publicou o seu primeiro libro, unha colección de poemas titulado *Dam-Burst of Dreams*. Tras rematar secundaria entrou no Trinity College e en 1987 publicou *Under the Eye of the Clock*, unhas memorias da súa infancia polas que gañou o Premio Whitbread Book. En 1999 publicou a novela *The Banyan Tree*.

Notas
-----

1. ↑  "Nolan, Irish Author, Dies at 43", *New York Times*, 24 de febreiro de 2009

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Necrolóxica en *The Economist* *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q224912
* WorldCat
* VIAF: 14797781
* BNB: ID
* BNF: 12093558q
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1731969
* GND: 132349345
* ISNI: 0000 0001 1438 2503
* LCCN: n81061892
* NTA: 069022186
* OL: OL1536642A
* SELIBR: 328026
* SUDOC: 029273684

 |
Clave de Sol.
A **composición musical** é o proceso de creación dunha obra musical, tanto na tradición occidental da música clásica, como tamén na música de cinema, de videoxogos ou calquera outra.

Definición
----------

A definición da composición musical varía de forma significativa dentro dos distintos xéneros, xurdindo así novos ámbitos a ter en conta tales como os dereitos de autoría ou as interpretacións individuais dunha particular peza de música, as reversións. Por exemplo, no desenvolvemento da música clásica, a función de compoñer música nos comezos non tivo a importancia que tiña a execución. Conservar as composicións individuais recibiu pouca atención, e os músicos xeralmente non tiñan reparos en modificar as súas obras para a execución. Co tempo, non obstante, a notación escrita do compositor chegou a dar instrucións moi estritas, que os executantes non deberían abandonar sen unha boa razón. Este criterio, por outra banda, podía cualificarse nalgúns casos como *purista*. Por iso, o papel do compositor foi facéndose cada vez máis importante, unido xeralmente ao seu prestixio como intérprete: no clasicismo foi adquirindo unha crecente importancia. Co romanticismo, o compositor tornou unha personaxe case mítica -case un gurú-; velaí o exemplo de Ludwig van Beethoven.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Composición musical***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207628
* BNCF: 2657
* EBID: ID
* GND: 4133320-2
* JSTOR: music-composition
* MAG: 109568592

 |
O CV Murillo.
O **Club Voleibol Murillo** é un equipo de voleibol feminino, da localidade de Murillo de Río Leza (A Rioxa).

Historia
--------

O club foi fundado na tempada 2004-05 cun equipo xuvenil. Ese ano conseguiu o Campionato Territorial Xuvenil, gañando ao Haro no Play Off.

Na tempada 2005-06 creouse un equipo de 2ª Nacional, máis o equipo xuvenil e un infantil.

Durante dous anos, o equipo principal permaneceu en segunda, e na tempada 2007-08 conseguiu o ascenso a 1ª Nacional tras proclamarse campión da 2ª Nacional, mais por motivos de axuste de inscricións accedeu a unha praza libre na Liga FEV. Na primeira tempada na liga FEV (2008-09) finalizou subcampión e conseguiu o ascenso á Superliga 2. Dende aquela, o seu equipo sénior compite na segunda categoría do voleibol español, a Superliga 2. Na tempada 2009-10 o club levou ás súas vitrinas o seu primeiro título oficial, a Copa da Princesa, tras derrotar ao PDR Miranda na final disputada en Miranda de Ebro por 5 a 2 (21-25, 25-18, 25-17, 21-25 e 10-25). Porén, non puido ascender á máxima categoría do voleibol español ao finalizar 3º e non conseguir vencer no Play Off de ascenso.

Ata a tempada 2009-10 competiu baixo a denominación **Nuchar Tramek Murillo** polo patrocinio de **Nuchar** e de **Tramek**. Na tempada 2010-11 **Eurochamp** incorporouse como patrocinador e o club pasou a competir baixo o nome **Nuchar Eurochamp Murillo**.

A temporada 2010-11 comezou coa adxudicación do II Triangular Ciudad de Torrelavega, coa vitoria sobre os equipos de Superliga, Haro Rioja Vóley e Cantabria Infinita e do VII Memorial Lorena Ojeda coa vitoria sobre outros equipos da Superliga como o Haro Rioja Vóley e a Agrupación Deportiva A Pinguela..

Mantén ademais relacións con distintos colexios e institutos de Murillo e da capital rioxana, Logroño, para fomentar o voleibol e competir nas categorías inferiores.

Palmarés
--------

* **1 Copa da Princesa:** 2010

Notas
-----

1. ↑  Información oficial do club
2. ↑  Murillo vence ao Haro no 'Ciudad de Torrelavega'
3. ↑  Murillo gaña o 'Lorena Ojeda'

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Real Federación Española de Voleibol
* Sitio oficial do CV Murillo
Localización de Berinxia.
**Berinxia**, tamén chamada **Ponte Terrestre de Bering** - foi unha porción de terra firme, con aproximadamente 1600 km de norte a sur na súa máxima extensión, que xuntou Alasca e Siberia, onde neste momento se atopa o Estreito de Bering, durante as glaciacións.

Tanto o Estreito de Bering, como o Mar de Chukchi ao norte e o Mar de Bering ao sur, son mares de pequenas profundidades e durante as glaciacións a auga do mar concentrouse nos casquetes polares e nas xeeiras, facendo baixar o nivel do mar e expondo os fondos mariños de pequenas profundidades. Outras pontes terrestres se formaran e desapareceran nos períodos interglaciais: hai 14 mil anos Australia estivo unida a Nova Guinea e a Tasmania e as Illas Británicas estiveron unidas a Europa.

Mamut na Berinxia rusa.
A Ponte Terrestre de Bering foi importante porque permitiu a migración de seres humanos de Asia a América, así como varias especies de animais terrestres, incluíndo leóns e guepardos, que evolucionaron a especies endémicas de América do Norte, actualmente extintas, e exportando camélidos a Asia.

Extensión máxima.
A medida que o clima se altera, tamén as condicións ambientais cambian, determinando que plantas e animais poden sobrevivir – a masa de terra pode funcionar, tanto como unha ponte, como constituíndo unha barreira, unha vez que, en períodos menos fríos, a chuvia e os glaciares alteran o solo e a orografía.

Rexistros fósiles mostran que, en América do Norte, os abetos, bidueiros e chopos xa poboaran rexións ao norte da súa zona de distribución actual, indicando que esa rexión foi máis quente que actualmente.

Evolución de Berinxia.
As flutuacións do nivel do mar expuxeron a Ponte Terrestre de Bering en varios períodos durante o período Plistoceno, tanto na glaciación que ocorreu hai 35 mil anos, como durante a máis recente, entre 22 mil e 7000 anos. Hai preto de 6000 anos, as liñas de costa de América e de Asia tiñan xa a súa configuración actual.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Berinxia*** |

### Bibliografía

* Pielou, E. C. 1992, *After the Ice Age: The Return of Life to Glaciated North America.*

### Outros artigos

* América
* Amerindio
* Estreito de Bering

### Ligazóns externas

* Bering Land Bridge National preserve
* Prehistoric Beringia, por D.K. Jordan Arquivado 25 de decembro de 2008 en Wayback Machine.
* Yukon Beringia Interpretive Centre

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190927
* EBID: ID
* FAST: 1242464
* LCCN: sh85013325
* MAG: 2781121177
* NKC: ge561088

 |
Unha compota de ruibarbo e mazá.
A **compota** (do francés *compote*, xurdido a partir do verbo latino *componere* ‘compor’) é unha preparación doce elaborada con froitas cocidas nun almibre. Adoita tomarse coma sobremesa caseira, e tradicionalmente se ten feito especialmente de mazá e de pera, mais que se fai igualmente de distintas froitas (pexego, albaricoque, marmelo, ruibarbo, froitas vermellas). É un alimento de consumo habitual en países como Francia e Alemaña, sendo tamén moi tradicional en Galicia. Consiste en cocer pouco tempo a froita enteira ou en anaquiños con azucre.

As compotas de froita esmagada empréganse frecuentemente nas dietas infantís (aínda que neste caso adoitan posuír menor contido de azucre, ademais de seren enriquecidas con vitaminas diversas, en especial a C). Tamén se emprega en caso de gastroenterite, por ser así a froita máis dixestíbel.

Definición industrial
---------------------

Segundo a Regulamentación Técnico-Sanitaria española para a elaboración e venda de conservas vexetais (R.D. 2420/1978), a compota defínese como "a conserva de froitas ou hortalizas, enteiras ou partidas en anacos, aos que se lles incorporou unha solución azucrada, cunha gradación final inferior a 14º Brix".

Por outra banda, segundo o Código Alimentario Español, compota é "a confección preparada con froita enteira ou partida en anacos regulares e con solución azucrada. Non conterá unha riqueza superior ao 15 por 100 de azucres, expresada en sacarosa". Segundo o mesmo Código Alimentario Español, dáse o nome xenérico de confeccións de froita a"os produtos obtidos a partir de froitas frescas ou dos seus zumes sometidos ou non a un proceso de preparación mecánica previo, tratadas, en todo caso, por cocción con ou sen materias azucradas, e que se conservan posteriormente mediante procedementos axeitados".

A compota en Galicia
--------------------

En moitas cidades, vilas e aldeas de Galicia, a compota é unha das sobremesas típicas da Noiteboa. Faise xeralmente de peras ou mazás, con azucre e canela en rama, e adóitaselle engadir viño branco á auga.

Na illa de Ons chámanlle *compota* a unha especie de pan feito con ovos batidos aos que se lles incorpora galleta de pan trigo esmiuzada, fariña, azucre, cravo, comiño, canela, pementa e outras especies; unha cebola picada, pirixel, touciño rustrido e unha pouca nébeda. Posto todo nunha pota, introdúcese no forno, coidando de que este estea ben quente, para que a compota se coza até ficar dura. Despois córtase coma se fose pan, cómese no xantar, e é propia dos días de Entroido e Pascua.

Notas
-----

1. ↑  Nome galego en *Vocabulario ortográfico da lingua galega* A Coruña, Real Academia Galega / Instituto da Lingua Galega, 2004
2. ↑  "Compota". *Portal das Palabras*. Consultado o 29 de agosto de 2016.
3. ↑  Definición en VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración*, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
4. ↑  Eladio Rodríguez González (1958-1961): *Diccionario enciclopédico gallego-castellano*, Galaxia, Vigo

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Compota de mazá
* Xelea
* Marmelada
**Cesare De Titta**, nado en Sant'Eusanio del Sangro o 27 de xaneiro de 1862 e finado o 14 de febreiro de 1933, foi un poeta italiano que compuxo en italiano, latín e abrucés.

Traxectoria
-----------

Fillo do notario Vincenzo e de Sofia Loreto, quedou ao pouco orfo de pai e, á idade de dezaseis anos, entrou no seminario de Lanciano para se converter en sacerdote. Instruíu linguas clásicas no seminario de Venosa desde 1881 ata 1889, foi tamén o seu reitor, neste o seu período lucano publicou *Saggi di traduzione* de Catulo (1890), esta obra valeulle un diploma honoris causa de ensinante de letras do Ministerio de Instrución Pública, que lle permitiu en 1891 obter a cátedra de grego. Escribiu tamén *Grammatica della lingua viva* e *Grammatica della lingua latina*.

En 1926 deixou o ensino, retirándose a unha casa que tiña na súa comarca natal para se dedicar enteiramente á produción literaria, basicamente en abrucés, nun estilo clásico con abondosos arcaísmos pero á vez musical e mitificante da natureza local  *Canzoni abruzzesi* (1919), *Nuove canzoni abruzzesi* (1923), *Gente d'Abruzzo* (1923), *Terra d'oro* (1925) e *Acqua, foco, vento* (1925), tamén escribiu teatro recollidos en catro volumes. A súa obra en italiano recolleuna no volume *Poesia* e en latín deixou tres volumes de *Carmina* aínda que só un publicou en vida, en 1922. Traduciu ao abrucés *La figlia di Jorio* (1923) e ao latín as *Elegie romane* (1905) de Gabriele D'Annunzio.

Notas
-----

1. ↑  Francesco Piga *La poesia dialettale del Novecento*, Piccin Vallardi, 1991, páxina 61

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Cesare De Titta *(en italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3665409
* WorldCat
* VIAF: 810440
* BAV: ADV11658047
* CANTIC: a11310005
* CiNii: DA16177665
* DBI: ID
* FAST: 31586
* GND: 118897438
* ICCU: CFIV011805
* ISNI: 0000 0000 6144 9080
* LCCN: n79021059
* openMLOL: 125767
* SUDOC: 071564292
* Treccani: cesare-de-titta

 |
A **cesura** (do latín caesura: "cortadura") é o espazo ou pausa dentro dun verso separando dúas partes chamadas hemistiquios.

Características
---------------

É posible atopar máis dunha cesura no mesmo verso, xa que hai algúns versos que aparecen divididos en máis dun hemistiquio, se o verso é de máis de once sílabas é obrigatorio que haxa polo menos unha cesura. O final dun hemistiquio considérase como o fin dun verso, e polo tanto, restaráselle unha sílaba métrica se a palabra final é esdrúxula, quedará igual se é grave, e sumaráselle unha sílaba métrica se é aguda. Pode haber unha rima interna entre versos contiguo.

A cesura non permite facer unha sinalefa entre os dous hemistiquios dun verso composto. Os versos de 12 ou máis sílabas sempre levan cesura.

> 
> 
> "Ó romper novo día, a barca milagreira  
> atracou antre as laxes dunha nova ribeira."
> *Na noite estrelecida*, Ramón Cabanillas
>

Notas
-----

1. 1 2 3  "Lírica galega". *www.edu.xunta.gal*. Consultado o 2021-09-20.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lázaro Carreter, Fernando (1980). *Diccionario de términos filológicos*. Madrid: Gredos. p. 379. ISBN 8424911113. &

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q247417
* EBID: ID
* MAG: 206568015

 |
Cartucho de trucos Game Genie para a Sega Mega Drive.
Un **cartucho de trucos** é unha unidade de disco que se conecta a unha videoconsola e permite introducir e habilitar certos códigos que manipulan un videoxogo en execución dun xeito diferente ó definido na programación orixinal do mesmo. Isto permite accións non previstas na programación orixinal do videoxogo, tales coma dispor de vidas ilimitadas, desbloquear niveis, descubrir segredos ocultos e, en xeral, obter calquera outro efecto que poida supor unha vantaxe no desenvolvemento da partida (ou mesmo unha desvantaxe, segundo o caso). Unidades equivalentes foron lanzadas e vendidas para o seu funcionamento en videoconsolas modernas que empregan discos ópticos no canto de cartuchos.

Funcionamento
-------------

O cartucho conéctase, na meirande parte dos casos, no mesmo porto no que se conectan os cartuchos de videoxogos estándar da videoconsola. O cartucho dispón doutro porto no que se conecta o videoxogo que se desexe empregar. Deste xeito, o cartucho do videoxogo fica conectado á videoconsola a través do cartucho de trucos.

Cando se inicia o sistema, a videoconsola executa o software almacenado no cartucho de trucos, que xeralmente dispón dun menú no que compre seleccionar o videoxogo axeitado e a continuación se visualizarán varios trucos que poderán ser activados. Tamén acostuma existir a posibilidade de que o propio usuario poida introducir novos códigos manualmente, e dese xeito empregar novos trucos que non conteña o cartucho por defecto. Cando se finalizou a selección dos trucos desexados, iníciase a execución do videoxogo, mantendo modificados os valores que foron previamente asignados no cartucho de trucos, conseguendo así que o videoxogo amose o efecto desexado polo usuario.
***Circe ou o pracer azul*** é unha novela en lingua galega escrita por Begoña Caamaño e publicada por Editorial Galaxia en 2009. A obra fai unha revisión da mitoloxía grega desde un punto de vista feminista, non só centrándose nas mulleres como personaxes principais, senón enfocando a súa feminidade.

Trama
-----

*As amigas*, de Gustav Klimt, imaxe usada na portada do libro.
Trala marcha de Ulises á guerra de Troia, Penélope agarda en Ítaca o seu regreso. Ao cabo de once anos recibe unha carta de Circe onde a deusa lle explica que Ulises está na illa de Eea e que son amantes. Comeza así unha relación epistolar entre Penélope e Circe na que se sinceran e abren os seus corazóns.

Circe explícalle o modo en que se rexe a illa de Eea e os feitizos con que enmeiga os homes con comportamento rudo. Penélope explícalle pola súa banda o seu papel como raíña de Ítaca, o modo en que goberna a mesma na ausencia de Ulises e como ten que facer fronte a outros homes que desexan casar con ela. Cóntalle tamén a súa relación con Laertes (pai de Ulises) Euriclea (nai de Ulises) e Telémaco, fillo de Ulises e Penélope.

Circe explícalle a Penélope que Ulises mudou a súa percepción sobre os homes, que o considera sensible e pouco vaidoso, e que o vai botar moito de menos cando marche de regreso a Ítaca. Porén, Penélope explícalle que non o poderá querer xamais, pois no escaso tempo que conviviu con el non sentiu o menor aprecio, amais de ser violada na noite de vodas.

Finalmente Ulises, que nada sabe da relación epistolar entre Circe e Penélope, marcha de regreso a Ítaca. Antes de marchar deixou preñada a Circe, aínda que el non sabe ren.

A obra remata cun final aberto; así, segundo a *Odisea* de Homero tardou aínda oito ou nove anos en chegar a Ítaca; segundo outra versión o fillo de Circe mataría o pai sen saber que o era, e que levaría a Penélope a Eea.

Narración
---------

Hai un narrador omnisciente en terceira persoa, pero conta con numerosas epístolas cruzadas entre as protagonistas. Hai un emprego dun vocabulario moi rico, con fórmulas de cortesía.

Hai unha intertextualidade coas obras clásicas mais tamén con textos contemporáneos. Así, segue o *leit motiv* "eu tamén navegar" expresado por Xohana Torres no seu poema "Penélope" (*Tempo de ría*, 1992), e que deu pé a obras de Chus Pato, Antía Otero e outras autoras da literatura galega na década de 1990.

Traducións
----------

* Ao castelán por Xosé Antonio López Silva co título de *Circe o el placer del azul* publicado en 2014 por Editorial Galaxia, Col. Mar Maior.
* Ao portugués por Valéria Gil Condé co título de *Circe ou o prazer do azul* publicado en 2016 por Mar Maior, PonteAtlántica

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 14 de marzo de 2018. Consultado o 14 de marzo de 2018.
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 14 de marzo de 2018. Consultado o 14 de marzo de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na web de Editorial Galaxia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20542096
* BiTraGa: 5154

 |
O **Club Polideportivo Granada 74** é un club de fútbol de España, da cidade de Granada. Foi fundado en 1974 e actualmente só ten en competición aos seus equipos de fútbol base.

Historia
--------

O **CP Granada 74** fundouse en 1974 no popular barrio de La Chana de Granada, pasando despois a Almanjáyar. Historicamente foi o segundo equipo da cidade, á sombra do Granada CF. Iniciou a súa traxectoria deportiva na tempada 1974-75 e tras 20 anos nas categorías rexionais, debutou en Terceira División na tempada 1994-95. Mantívose en devandita categoría 10 tempadas consecutivas, sendo campión en 2003 e disputando sen éxito varias promocións de ascenso a Segunda División B.

Volveu descender ás categorías rexionais na tempada 2004/05, aínda que conseguiu retornar a Terceira na tempada 2006/07.

En 2007, Carlos Marsá comprou o CF Ciudad de Murcia, que xogaba na Segunda División. Tras a compra, cambiou o nome de Ciudad de Murcia polo de Granada 74 Club de Fútbol, ocupando a praza en Segunda División, quedando o CP Granada 74, como equipo filial do "novo Granada 74".

No verán de 2009 o Granada 74, descende a Terceira División e, tras non pagar aos seus xogadores, descende a Primeira División andaluza desaparece. O primeiro equipo do CP Granada 74 non sae a competición, pero si os equipos de fútbol base.

Escudo
------

O escudo do club está formado por un círculo, co fío cheo de puntos vermellos e o interior branco. No interior do círculo, está a inscrición ***Granada 74***, escrita en tres liñas, de maneira que se pode ler ***GRAN-ADA-74.***.

Uniforme
--------

* **Uniforme titular**: Camiseta vermella, pantalón e medias brancas.
* **Uniforme alternativo**: Camiseta, pantalón e medias verdes.

Datos do club
-------------

* **Tempadas en 1ª**: 0
* **Tempadas en 2ª**: 0
* **Tempadas en 2ªB**: 0
* **Tempadas en 3ª**: 12
* **Mellor posto na liga**: 1º (Terceira tempada 2002-03)
* **Peor posto na liga**: 19º (Terceira tempada 2004-05)

Historial
---------

| Tempada | Categoría | Posición | Copa do Rei |
| --- | --- | --- | --- |
| de 1974/75a 1994/95 | Rexional |  |  |
| 1995/96 | 3ª División | 8º |  |
| 1996/97 | 3ª División | 10º |  |
| 1997/98 | 3ª División | 3º |  |
| 1998/99 | 3ª División | 8º |  |
| 1999/00 | 3ª División | 6º |  |
| 2000/01 | 3ª División | 4º |  |
| 2001/02 | 3ª División | 5º |  |
| 2002/03 | 3ª División | 1º |  |
| 2003/04 | 3ª División | 3º |  |
| 2004/05 | 3ª División | 19º  | 1ª Eliminatoria |
| 2005/06 | Rexional | - |  |
| 2006/07 | Rexional | -  |  |
| 2007/08 | 3ª División | 11º |  |
| 2008/09 | 3ª División | 18º |  |
| 2009/10 | - | - | - |
| 2010/11 | - | - | - |

Palmarés
--------

* **Terceira División Española** (1): 2002-03

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do clubArquivado 08 de xuño de 2007 en Wayback Machine.
*Aphanius mesopotamicus*
Os **Ciprinodontiformes** (Cyprinodontiformes) son unha orde de peixes de aletas radiais, da superorde dos Acantopterixios (Acanthopterygii). Comprenden principalmente pequenos peixes de auga doce.

Existen especies ovíparas, vivíparas e ovovivíparas.

Características
---------------

Son peixes de pequeno tamaño e formas variables, ás veces estrañas e caprichosas, moi populares para a cría doméstica nos acuarios. Entre as especies desta orde está o *Heterandria formosa*, de tan só 8 milímetros de lonxitude cando adultos.

A aleta caudal é simétrica. A liña lateral está formada por canais e poros na cabeza, mentres que ó longo do corpo é só unha liña de escamas apuntadas. Presentan un marcado dimorfismo sexual, estando os machos de moitas das especies brillantemente coloreados.

Distribución
------------

Habitan en ríos de América, África e Asia, e son quen de vivir en ambientes adversos, como augas salobres, moi cálidas, pouco osixenadas e, en xeral, en condicións ambientais ás que non se adaptan outros tipos de peixes. Adoitan ser omnívoros e vivir cerca da superficie, onde a auga é máis rica en osíxeno, o que compensa os inconvenientes ambientais.

Clasificación
-------------

Divídense en dúas subordes e dez familias:

* Suborde Aplocheiloidei:
	+ Familia Aplocheilidae
	+ Familia Nothobranchiidae
	+ Familia Rivulidae
* Suborde Cyprinodontoidei:
	+ Familia Goodeidae
	+ Familia Anablepidae
	+ Familia Poeciliidae
	+ Familia Cyprinodontidae
	+ Familia Fundulidae
	+ Familia Profundulidae
	+ Familia Valenciidae

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Ciprinodontiformes*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Ciprinodontiformes*** |

* Taxonomía ITIS
* Taxonomía Fish Base
* Ficha *Heterandria formosa*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q143748
* BNCF: 5225
* BNF: 15596840g
* BRE: 2048755
* EBID: ID
* GEC: 0090670
* LCCN: sh2005001366
* MAG: 2780072470

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Dyntaxa: 6011642
* EOL: 5513
* EPPO: 1CYPIO
* FE: 12049
* FE-New: ID
* Fossilworks: 83737
* GBIF: 547
* iNaturalist: 49333
* IRMNG: 10999
* ITIS: 553130
* NBN: NHMSYS0021199278
* NCBI: 28738
* Plazi: ID
* Soortenregister: 138702
* uBio: 4783079
* WoRMS: 10319

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D003532

 |
O **Club Santos Laguna S.A. de C.V.**, coñecido como **Santos Laguna**, é un club de fútbol profesional da Comarca Lagunera, México. Compite na Liga MX.

Historia
--------

O Santos Laguna foi fundado en 1983 e chegou á máxima división do fútbol mexicano tras comprar o Ángeles de Puebla, desaparecido en 2001. O club debutou na Primeira División na tempada 1988–89. Dende entón conseguiron seis campionatos: Inverno de 1996, Verán de 2001, Clausura de 2008, Clausura de 2012, Clausura de 2015 e Clausura de 2018. Chegou tamén ás finais na tempada 1993–94, no Verán de 2000, no Bicentenario de 2010, no Apertura de 2010 e no Apertura de 2011. Ademais gañou a copa mexicana no Apertura de 2014.

O Santos é o terceiro equipo de fútbol formado na rexión de Laguna, tras o Laguna Football Club e o Football Club Torreón. En 2018, o club celebrou o seu 35º aniversario cun cambio de escudo. En 2013 foi elixido coma o quinto equipo máis popular de México.

Patrocinadores
--------------

| Anos | Vestimenta | Patrocinador |
| --- | --- | --- |
| 1988–89 | Adidas | Coca-Cola |
| 1989–90 | Pepín | Martí |
| 1990–91 |  |
| 1991–92 | Topper | Quesos La Risueña |
| 1992–94 | Pony International | Coca-Cola |
| 1994–96 | ABA Sport | Corona Extra |
| 1996–00 | Corona Sport |
| 2000–02 | Soriana |
| 2002–10 | Atletica |
| 2011–2018 | Puma |
| 2018– | Charly |

Estadio
-------

### Estadio Corona

Football pitch after a goal was scoredAntigo Estadio Corona (1970-2009)
O Estadio Corona, en Torreón, Coahuila, foi un dos estadios máis pequenos de México, cunha capacidade para 20.100 espectadores. Coñecido coma o Estadio Montezuma, inaugurouse o 2 de xullo de 1970 cun amigable entre o CF Torreón e o Guadalajara. O estadio foi demolido o 2 de novembro de 2009.

### Novo Estadio Corona

O Santos Laguna xoga os seus partidos coma local no Estadio Corona, con capacidade para 30.050 espectadores. A construción comezou o 22 de febreiro de 2008 e rematou o 11 de novembro de 2009. Inaugurouse cun amigable entre o Santos Laguna e o Santos FC brasileiro, con vitoria por 2-1 do equipo local.

Football pitch during a game, seen from one endNovo Estadio Corona (2009-)

Palmarés
--------

| Competición | Títulos | Tempadas |
| --- | --- | --- |
| Liga MX | 6 | Inverno 1996, Verán 2001, Clausura 2008, Clausura 2012, Clausura 2015, Clausura 2018 |
| Copa MX | 1 | Apertura 2014 |
| Campión de Campións | 1 | 2015 |

Notas
-----

1. ↑  Chivas y América: los más populares (10 de marzo de 2013)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do Club

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q745246
* WorldCat
* VIAF: 7516151172710139210006
* LCCN: no2017150560

 |
***Compostellanum. Sección de Estudios Jacobeos*** (ou ***Compostellanum. Sección de Ciencias Eclesiásticas***) é unha revista católica en castelán, fundada polo cardeal Fernando Quiroga Palacios, publicada en Santiago de Compostela desde 1956, de periodicidade trimestral.

Descrición
----------

Único órgano do Centro de Estudos Xacobeos e do Instituto Teolóxico Compostelán. Comeza a publicarse en 1956 e publica ao ano catro volumes; dous de investigación teolóxica (*Sección de Ciencias Eclesiásticas*) e dous de estudos históricos (*Sección de Estudios Jacobeos*), preferentemente sobre o tema de Santiago na historia. Trata temas como a peregrinación cristiá, a igrexa católica, relixión ou arquitectura relixiosa. O primeiro número da revista foi publicado no primeiro trimestre de 1956, baixo a dirección do profesor Manuel Rey Martínez.

*Compostellanum* alterna temática, equipo de redacción (e cabeceira).
Esta revista foi fundada polo mesmo creador do Centro, o cardeal Fernando Quiroga Palacios, o cal dixo explicitamente no número 1 da publicación que *«a revista quería ser un vehículo portador das inquietudes e dos traballos e investigacións dos profesores do noso seminario e doutros estudosos, sacerdotes e segrares, no que se refire ás ciencias sagradas e ás profanas, en canto con aquelas se relacionan»*.

Trátase dunha publicación que mantivo vivo o estudo e espírito do fenómeno xacobeo nos últimos 50 anos. Nela, publicáronse traballos de gran calado científico sobre as investigacións torno o sepulcro de Santiago. Moitos destes traballos seguen a ser referencia obrigada para os estudosos do feito Xacobeo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Compostellanum". *Diccionario enciclopédico galego universal* **17**. *La Voz de Galicia*. 2003-2004. p. 60-61. ISBN 84-7680-429-6.
* "Compostellanum". *Enciclopedia Galega Universal* **6**. Ir Indo. 1999-2002. p. 77. ISBN 84-7680-288-9.
* "Compostellanum". *Gran Enciclopedia Galega* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.

### Outros artigos

* Instituto de Estudos Xacobeos
* Arquidiocese católica latina de Santiago de Compostela

### Ligazóns externas

* Índice de autores
* *Compostellanum* en xacopedia.com
* Rede de Bibliotecas Universitarias (REBIUN).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q55713831
* Dialnet: 2696
* ISSN: 0573-2018
* OCLC: 409932394

 |
O **Club Voleibol Playas de Benidorm** é un equipo de voleibol da localidade de Benidorm, Alacant (Comunidade Valenciana). O club naceu no 2010 como sucesor do Club Voleibol Benidorm e do Club Voleibol Finestrat tralos problemas económicos xurdidos neste último. Na tempada 2010-11 competiu na Superliga Femenina ocupando a praza que deixou o *Cala de Finestrat*. Xoga os seus partidos como local no Palau D´Sports L´Illa de Benidorm.

Historia
--------

O Club Voleibol Playas de Benidorm naceu en maio do 2009 coa idea de que os antigos xogadores da cidade puideran facer algún equipo para seguir a xogar ao voleibol esa tempada. Pouco tempo despois xurdiu a posibilidade de tomar o relevo do Club Voleibol Benidorm na xestión do Voleibol en Benidorm, e tras non poucas deliberaciones e dúbidas, asumiu o reto, pasando a competir na tempada seguinte (2010-11) na Superliga Feminina ocupando a praza que deixara o *Cala de Finestrat*.

Notas
-----

1. ↑  "Finestrat.tv". Arquivado dende o orixinal o 22 de xaneiro de 2011. Consultado o 25 de maio de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Real Federación Española de Voleibol - Superliga Femenina
* Sitio oficial do club *(en castelán)*