recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Mapa de Cuba.
Os fieitos arborescentes abundan neste territorio: Compárese a altura destes coa estatura das persoas na imaxe.
A **Sierra Maestra** é unha cadea montañosa situada na rexión suroriental de Cuba principalmente nas provincias de Granma e Santiago de Cuba.

O seu punto máis alto é o Pico Turquino con 1974 msnm o cal se sitúa no corazón da Serra.

Descrición
----------

Esta serra constitúe a maior cordilleira do país con forma dun verde bastión que bordea a costa sur oriental de Cuba desde Cabo Cruz até a baía de Guantánamo, ten ao redor de 250 km de longo por 35 de ancho. A súa altura media está entre os 300 e 1500 msnm, tamén o Pico Cuba destácase pola súa altura con 1872 m e o Pico Suecia, con 1734 msnm.

A Sierra Maestra é un dos escenarios naturais máis destacados de toda Cuba. Nela atópanse magníficos parques naturais como o Parque Pico Turquino, Parque Desembarco do Granma, Parque Santo Domingo-la Sierrita ou o Parque Marea del Portillo. Isto fai que a Sierra Maestra sexa un gran destino ecoturístico na Illa de Cuba. En 1980 unha parte foi declarada parque nacional.

A *Gran Piedra* na Sierra Maestra.

Valor natural
-------------

Entre os atractivos naturais de Sierra Mestra atópase a *Gran Piedra*, unha roca de 70 000 toneladas situada a 1225 metros de altura. Trátase da terceira roca máis grande do mundo e atópase rexistrada no Libro Guinness dos Récords.

Fervenza en río Brazo de Buey, Sierra Maestra.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Wikimedia Commons alberga unha categoría multimedia sobre **Sierra Maestra**.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  "La Gran Piedra, Sierra Maestra". Arquivado dende o orixinal o 17 de febreiro de 2007. Consultado o 17 de febreiro de 2007.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q654527
* WorldCat
* VIAF: 237433426
* EBID: ID
* GEC: 0062642
* GeoNames: 3548525
* ISNI: 0000 0001 1519 8564
* LCCN: sh00001406

 |
Un sistema lineal de tres variables determina unha colección de planos. O punto de intersección é a solución.
En matemáticas, un **sistema de ecuacións lineais** (ou **sistema lineal**) é unha colección de ecuacións lineais que levan o mesmo conxunto de variables. Por exemplo,

{\displaystyle {\begin{alignedat}{7}3x&&\;+\;&&2y&&\;-\;&&z&&\;=\;&&1&\\2x&&\;-\;&&2y&&\;+\;&&4z&&\;=\;&&-2&\\-x&&\;+\;&&{\tfrac {1}{2}}y&&\;-\;&&z&&\;=\;&&0&\end{alignedat}}}
é un sistema de tres ecuacións das tres variables x, y e {\displaystyle z}. Unha **solución** a un sistema lineal é unha asignación de números ás variables de xeito que tódalas ecuacións sexan simultaneamente satisfeitas. Unha solución ao sistema anterior é dada por

{\displaystyle {\begin{alignedat}{2}x&=&1\\y&=&-2\\z&=&-2\end{alignedat}}}
xa que fai que as tres ecuacións sexan válidas.

En matemáticas, a teoría de sistemais lineais é unha rama da álxebra lineal, unha materia fundamental das matemáticas modernas. Os algoritmos computacionais para atopar solucións son unha parte importante da álxebra lineal numérica e, tales métodos, xogan un rol moi importante na enxeñería, a física, a química, a informática e as ciencias económicas. Adoito, un sistema de ecuacións non lineais pódese aproximar por un sistema lineal (ver linealización), unha técnica útil para facer un modelo matemático ou unha simulación computerizada dun sistema relativamente complexo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eliminación de Gauss

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11203
* GEC: 0241441
* GND: 4035826-4
* MAG: 94523830

 |
**Stonehenge, Avebury e sitios relacionados** son sitios Patrimonio da Humanidade (WHS) da UNESCO situados en Wiltshire, Inglaterra. O sitio cobre dúas grandes áreas de terreo separadas por aproximadamente 24 km. en lugar dun monumento ou edificio específico. Os xacementos inscribíronse como co-listados en 1986. Algúns dos grandes e coñecidos monumentos do sitio están listados a continuación, pero a área tamén ten unha densidade excepcionalmente alta de xacementos arqueolóxicos a pequena escala, particularmente do período prehistórico. Identificáronse máis de 700 elementos arqueolóxicos individuais. Hai 160 Monumento planificado que abarcan 415 elementos ou característica.

Stonehenge e monumentos relacionados
------------------------------------

 Stonehenge
A área do sitio de Stonehenge está no sur de Wiltshire. Ten unha superficie de 26 km cadrados e está centrado no monumento prehistórico de Stonehenge. A propiedade compártese entre o English Heritage, o National Trust, o  Ministerio de Defensa, RSPB,  Wiltshire Council, particulares e agricultores.

### Monumentos no sitio de Stonehenge

* Stonehenge
* Avenida Stonehenge
* Cursus de Stonehenge
* Cursus Menor
* Cursus Barrows
* Muros de Durrington
* Woodhenge
* Pedra de cuco
* Coneybury Henge (foi arado plano)
* King Barrow Ridge
* Winterbourne Stoke Barrows
* Normanton Down Barrows, incluído Bush Barrow
* Campamento de Vespasiano
* Robin Hood's Ball (un monumento asociado ao norte do límite do sitio)
* West Amesbury Henge, tamén coñecido como Bluestonehenge

Avebury e monumentos asociados
------------------------------

Avebury Henge e aldea
* Avebury Henge
* Avenida Kennet Oeste
* Avenida Beckhampton
* West Kennet Long Barrow
* O Santuario
* Silbury Hill
* Windmill Hill

Coleccións de museos e arquivos
-------------------------------

Os principais museos son o  Alexander Keiler Museum en Avebury, Salisbury Museum, e Wiltshire Museum en Devizes.

Outros museos con material de Stonehenge e Avebury inclúen o British Museum, National Museum of Wales, Cambridge University Museum of Archaeology and Anthropology e o Ashmolean Museum. Outros arquivos inclúen o Historic England Archive de Swindon, o Wiltshire and Swindon History Center de Chippenham e a Bodleian Library de Oxford.

Notas
-----

Referencias

1. ↑  Stonehenge Management Plan, 2009, English Heritage, p.22
2. ↑  Hicks, Dan (24 February 2017). "Why are England's heritage bodies supporting the Stonehenge Bypass?". Apollo Magazine. Consultado o 11 July 2017.
3. ↑  King Barrow Ridge Research report Arquivado 2015-12-22 en Wayback Machine. English Heritage, 2011

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Stonehenge, Avebury e sitios relacionados Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Stonehenge

### Ligazóns externas

* UNESCO: Stonehenge, Avebury and Associated Sites
* Website of Stonehenge & Avebury World Heritage Site
* Alexander Keiller Museum website
* Salisbury Museum website
* Wiltshire Museum website

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q587584
* WHC: 373

 |
***Spain and the World,*** foi o nome dunha publicación anarquista, de tirada quincenal, iniciada como resposta á Guerra Civil española e á loita da CNT-FAI, que ofrecía unha análise dos acontecementos.

Traxectoria
-----------

A publicación, *Spain in the World* comezara, en 1936, das mans do Dr. Galasso e Vernon Richards para competir con *News Chronicle* e *New Statesman* que eran defensores da política soviética en España. A publicación quincenal, *Spain and the World,* fora iniciada polo Dr. Galasso e Vernon Richards en 1936, co obxectivo de competir con News Chronicle e con New Statesman que apoiaban a política da Fronte Popular e a política soviética en España.

Daquela, en Gran Bretaña, o xornal *Freedom*, de *Freedom Press*, comezara a esmorecer e Thomas Keell tentara pecha-la cabeceira como mostra da mala situación do movemento anarquista británico. Segundo Donald Rooum, un debuxante inglés de ideoloxía anarquista, "despois do seu primeiro número, *Spain and the World*, converteuse nunha publicación de *Freedom Press*, con Tom Keell e Lilian Wolfe". O periódico continuou renovando os éxitos do xornal Freedom co apoio de activistas importantes como Marie-Louise Berneri e Frank Leech.

Aínda así houbo unha breve disputa entre as dúas cabeceiras "ceibes" que se publicaban a principios da década de 1930. Cara a 1939, *Spain and the World* cambiaría o nome da cabeceira a *Revolt*! e, finalmente en 1945, converteríase en *War Commentary*, antes de regresar á publicación do semanario *Freedom,* en 1951.

Notas
-----

1. ↑  Graham (2009), p. 192
2. 1 2 3  Ward, Colin (4-2-2002). "Vernon Richards". *theguardian.com* (en inglés). Consultado o 29-3-2020.
3. ↑  Graham (2009), p. 17

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Becker, Heiner (1986). *Freedom: a Hundred Years, October 1886 to October 1986* (en inglés). Londres: Freedom Press. ISBN 0-900384-35-2.
* Goodway, David (2011). *Anarchist Seeds Beneath the Snow: Left-libertarian Thought and British* (en inglés). Oakland, CA: PM Press. ISBN 978-1604862218.
* Graham, Robert (2009). *Anarchism: A Documentary History of Libertarian Ideas* (en inglés) **2**. Montreal /Nova York /London: Black Rose Books. ISBN 978-1-55164-311-3.
* Meltzer, Albert (1996). *I Couldn't Paint Golden Angels* (en inglés). Edimburgo / San Francisco: Editado por: Juan Conatz. ISBN 1873176937.

### Ligazóns externas

* Exemplares do xornal entre 1937-1938, nos arquivos da colección dixital da Universidade de Warwick.
* Sitio oficial de Freedom Press

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17021318
* WorldCat
* VIAF: 177606427
* BIBSYS: 3003014

 |
Spacehab 01 na misión STS-57.
**Spacehab** foi unha serie de módulos habitables utilizados a bordo de varias misións dos transbordadores espaciais da NASA.

Características
---------------

Os módulos Spacehab foron deseñados, desenvolvidos e comercializados pola empresa do mesmo nome, hoxe Astrotech Corporation. Spacehab Inc. foi fundada por Bob Citron en 1982 en Houston, Texas e considérase a única compañía privada en desenvolver con éxito un módulo espacial comercial habitable.

O primeiro módulo desenvolveuse a partir do módulo Spacelab da Axencia Espacial Europea e tiña unha masa de 5000 kg e un volume presurizado de 28,3 m3 para acomodar experimentos e tripulación. Debido aos acordos da NASA coa ESA o primeiro módulo Spacehab non voou ata 1993, na misión STS-57.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2021). "Spacehab" (en inglés). Consultado o 6 de setembro de 2021.
2. 1 2 3  Gunter Dirk Krebs (2021). Gunter's Space Page, ed. "Shuttle" (en inglés). Consultado o 6 de setembro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Spacehab Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Transbordador espacial
* Spacelab
Maffeo Barberini, Papa Urbano VIII.
***Quod non fecerunt barbari, fecerunt Barberini*** é unha expresión latina que, traducida literalmente, significa: *Aquilo que non fixeron os* *bárbaros*, fixérono os *Barberini*.

Esta frase fai referencia a unha denuncia pública moi famosa feita polo pobo de Roma (aínda que se atribúe ao mantuano Carlo Castelli) e que foi fixada sobre a estatua do Pasquino, a máis famosa das estatuas parlantes de Roma, contra o papa Urbano VIII (Maffeo Barberini) e a súa familia e na que se criticaban os seus excesos e a súa política de destrución da antiga Roma Imperial en pos da construción da nova e maxestosa Roma Barroca de Bernini, sendo un dos episodios máis tristemente lembrados aquel no que o Papa fixo retirar os casetóns de bronce da cúpula do Panteón para ser utilizada na construción do Baldaquino de San Pedro e nos canóns do Castelo de San'Angelo.

Varios autores atribúen o famoso pasquín acusatorio ao mantuano monseñor Carlo Castelli, embaixador do duque de Mantua. Segundo o crítico de arte, Sandro Barbagallo, no diario do propio Urbano VIII revelábase o seguinte:

> 
> 
> "(...) o axente do duque de Mantua, quen foi o responsable de ter colocado os carteis dese infame pasquín da familia Barbera como Barberina, enfermou gravemente e na cama pediu perdón ao papa Urbano VIII".
> 
> 

Porén, o autor tomara en consideración unha nota que circulou na corte papal, na que o médico persoal de Urbano VIII, Giulio Cesare Mancini expresou, bromeando, nos *Avvisi di Roma*, o 20 de setembro de 1625: "os bárbaros non fixeron o Barberini".

Notas
-----

1. ↑  "Quod non fecerunt Barbari, Barbarini fecerunt". *treccani.it*. Consultado o 23-04-2019.
2. ↑  Puigverd, Antoni (12-12-2018). "Bárbaros y Barberinis". *lavanguardia.com*. Consultado o 23-04-2019.
3. ↑  "Barbari e Barberini: una "pasquinata" ingiusta e apocrifa". *storiainrete.com*. Arquivado dende o orixinal o 23-04-2019. Consultado o 23-04-2019.
4. ↑  Colonnelli, Lauretta (25-04-2012). "Si chiamava Carlo Castelli il Pasquino di Urbano VIII". *stmoderna.it*. (publicación orixinal en Corriere della sera). Arquivado dende o orixinal o 02-02-2018. Consultado o 23-04-2019.
5. ↑  De Renzi, Silvia; Sparti, Donatella L. (2007). "Mancini, Giulio". *treccani.it Dizionario Biografico degli Italiani*. (cita de L. von Pastor, Storia dei papi, XIII, Roma 1961, p. 868). Consultado o 23-04-2019.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bossi, Gaetano (1898). *La pasquinata Quod non fecerunt barbari fecerunt Barberin* (en italiano). Roma: E. Filiziani.
* Cirici Pellicer, A. (1963). *El barroquismo* (en castelán). Barcelona: Ed. Ramón Sopena.

### Outros artigos

* Baldaquino de San Pedrro do Vaticano
* Urbano VIII
**Roy Thomas Baker**, nado en Hampstead (Londres) o 10 de novembro de 1946, é un produtor musical, compositor e arranxador inglés. É directivo da Recording Academy e gañador de múltiples premios. Produciu diversos discos de rock e pop que chegaron a ser disco de ouro e disco de platino desde a década de 1970 ata hoxe.

Traxectoria
-----------

Baker comezou a súa carreira en Decca Records, en Inglaterra, aos 14 anos. Alentado polo produtor musical Gus Dudgeon, axiña cambiou a Trident Studios, onde traballou con grandes produtores musicais, como Gus Dudgeon, Tony Visconti, Mick Jagger e Keith Richards, e Frank Zappa, e con grupos como The Rolling Stones, David Bowie, The Who, Gasolin', Nazareth, Santana, Mothers Of Invention, Be Bop Deluxe, Free e T. Rex.

Logo de cofundar Neptune (compañía de gravación de Trident), Baker coñeceu un grup que sería coñecido como Queen. Comezou unha relación de traballo que acabou con cinco álbums e moitos premios, incluíndo un Grammy e o premio Récord Guiness ao mellor sinxelo: "Bohemian Rhapsody".

Vida persoal
------------

Baker vive nos Ánxeles e no seu estudio de gravación en Arizona. Está casado coa executiva do entretemento e exactriz Tere Baker.

Notas
-----

1. ↑  «Discogs.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q556032
* AllMusic: mn0000356868
* Discogs: 164557
* Europeana: ID
* IMDb: nm0048890
* MusicBrainz: ID
* TMDb: 224922

 |
**Roy Leonardo Barreras Montealegre**, nado en Cali o 27 de novembro de 1963, é un político, escritor e médico cirurxián de Colombia, que tamén exerceu como profesor de antropoloxía médica. Foi representante á cámara e senador, así mesmo foi membro da delegación do Goberno na mesa de negociación coas Forzas Armadas Revolucionarias de Colombia - Exército do Pobo (FARC-EP) en Cuba. Barreras iniciou a súa vida política nas mocidades galanistas do Novo Liberalismo, movemento disidente do Partido Liberal. No ano 2000, uniuse ao Partido Cambio Radical onde militou até o 2009 cando foi expulsado; o mesmo ano uniuse ao Partido de la U, onde chegou a ser codirector e militou até 2012 cando tamén foi expulsado. Dende 2021, vinculouse á coalición política coñecida como Pacto Histórico onde apoiou a candidatura que levou á presidencia a Gustavo Petro, e onde foi un dos coordinadores da creación da lista pechada que obtivo a maior votación nas eleccións lexislativas de 2022, e onde resultou elixido senador para o período 2022-2026.

Dende o 20 de xullo de 2022, é o presidente do Senado da República de Colombia e, por conseguinte, o presidente do Congreso da República de Colombia.

Notas
-----

1. 1 2  "Perfil de Roy Barreras". *La Silla Vacía*.
2. ↑  "Roy Barreras, el brujo mayor". *La Silla Vacía*. 2022.
3. ↑
4. ↑  "Roy Barreras y David Racero liderarán coalición del Pacto Histórico en el Congreso". *El Espectador*. 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Colombia*** |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Roy Barreras Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de Roy Barreras *(en castelán)*
* Ficha en Congreso Libre Arquivado 08 de xullo de 2013 en Wayback Machine. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6112985
* WorldCat
* VIAF: 58727905
* GND: 1056733802
* ISNI: 0000 0000 4167 9137
* LCCN: no2001024838
* SUDOC: 168540363

 |
**Santos Oujo Bello**, nado en Ribeira o 20 de xuño de 1943, é un enxeñeiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Comeza os seus estudos no Colexio de "El Pilar", na súa vila natal. Realizou o bacharelato no Colexio Peleteiro de Santiago e estuda Enxeñería Superior de Telecomunicacións, facendo o posgraduado no ICADE.

Foi director xeral do servizo de Autoestradas e Autovías. Foi deputado no Parlamento de Galicia por UCD (1981-1985), por Coalición Galega (1985-1993) e polo PSdeG-PSOE (1993-1999). Foi un dos fundadores de Coalición Galega e conselleiro de Industria, Comercio e Turismo entre 1987 e 1990. Foi membro do consello de administración da Compañía de Radio-Televisión de Galicia.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Luciano Asorey** |  **Conselleiro de Industria, Comercio e Turismo** 1987 - 1990 | Sucesor:**Juan Fernández García** |

Vida persoal
------------

Casou con Esperanza Canal Yubero.

Notas
-----

1. ↑  Porteiro, María X.; Perozo, Xosé A. (1981). *Quen é quen no primeiro parlamento galego*. Col. Montes e fontes nº23. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. p. 258. ISBN 84-7507-044-2.
2. ↑  Porteiro, María X.; Perozo, Xosé A. (1981). *Quen é quen no primeiro parlamento galego*. Col. Montes e fontes, nº 23. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. p. 260. ISBN 84-7507-044-2.
**Ramiro Ledo Cordeiro**, nado en Lugo o 5 de xuño de 1981, é un xornalista e director de cine galego. Despois de residir en Barcelona, na actualidade faino en Compostela.

Traxectoria
-----------

Estudou xornalismo na USC. En 2001 foi un dos fundadores do Cineclube de Santiago de Compostela. Dirixiu os tres primeiros números do boletín de cinema en galego *Ariel*. Forma parte do consello de redacción da revista virtual de cinema *Blogs & Docs*. É un dos fundadores do proxecto NUMAX.

Obra
----

* *CCCV – Cineclube Carlos Varela* (2005). Longametraxe sobre a vida de Carlos Varela.
* Videoclip da canción de Ataque Escampe "Serafín" (*Galicia es una mierda*, 2008)
* Videoclip de "Menea o bullarengue!", tema orixinal de Siniestro Total versioneado por Ataque Escampe, Novedades Carminha e O Leo i Arremecághona! (2008).
* *O proceso de Artaud* (2010).
* *Vida extra* (2013).

Aparece como actor na curtametraxe *Berberecho* (Xosé Manuel Bazarra "Sepi", 2001), e realizou a montaxe de *Entre linguas* (2009) e *A cicatriz blanca* (Margarita Ledo, 2012). O seu artigo "Facer filmes contra o seu tempo", aparece no libro *Non conciliados. Argumentos para a resistencia cultural* (Cineclube Compostela, 2010).

Premios
-------

Premio Europa Cinemas Awards como empresario do ano 2020.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* www.ramiroledo.com
* Ficha en novocinemagalego.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12398567
* IMDb: nm2034504

 |
Un triángulo escaleno
Un triángulo é **escaleno** cando ten tres lados de diferente lonxitude.

Os tres ángulos internos dun triángulo escaleno son sempre diferentes.

Un triángulo escaleno é a forma máis xeral dun triángulo, polo que as consideracións que se poden facer sobre este tipo de triángulos son as que se poden facer sobre os triángulos en xeral. 

Un triángulo é un polígono pechado con tres segmentos. Cada un destes segmentos que forman o polígono é un **lado** do triángulo e o punto onde se cortan dous lados é un **vértice**. Os vértices noméanse con maiúscula no sentido antihorario: A, B, C. Os lados noméanse cunha letra minúscula igual á do vértice oposto: a, b, c. Os ángulos noméanse cunha letra grega na mesma orde que os vértices: 

{\displaystyle \alpha ,\;\beta ,\;\gamma .}

Os lados pódense denominar polos dous vértices que o delimitan:

{\displaystyle {\overline {AB}}=c\;,\quad {\overline {AC}}=b\;,\quad {\overline {BC}}=a}
Os ángulos pódense nomear tamén pola letra do vértice:

{\displaystyle {\widehat {A}}=\alpha \;,\quad {\widehat {B}}=\beta \;,\quad {\widehat {C}}=\gamma }
Un triángulo escaleno segundo os seus ángulos pode ser **acutángulo** (con todos os ángulos agudos), **rectángulo** ou **obtusángulo** (que ten un ángulo obtuso). 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  |  |

Notas
-----

1. ↑  "Termo "escaleno" no DRAG". *academia.gal*. Consultado o 6-1-2022.
Xangada de madeira no río Gállego
O **río Gállego** é un curso fluvial aragonés, afluente do Ebro pola beira esquerda, ao que se une preto de Zaragoza despois de 215 km de curso.

Percorrido
----------

O Gállego nace no Col de Aneu, ao norte de Sallent de Gállego, a 2.200 metros de altitude, cerca do colado do Portalet (Val de Tena), nos Pireneos oscenses.

No seu curso superior recibe xa os seus principais afluentes: o Aguas Limpias (regulado polo encoro de Sarra), o Caldares, o Escarra e máis o río Aurín, que son os que determinan en boa medida o caudal e as características do río Gállego.

Talla as serras prepirenaicas na foz de Santa Elena e pasa por Sallent, e cerca de Panticosa e Sabiñánigo. Desde este último lugar comeza a formar un amplo cóbado até a localidade de Triste, para desde aquí tornar outra vez ao seu sentido xeral de marcha N-S, que mantén até desaugar no Ebro. No curso medio e baixo recolle augas dos ríos Guarga, Asabón e máis o Sotón, que son de moi escaso caudal.

Encoros
-------

O Gállego está regulado polos encoros de Fornigal, Lanuza, Búbal, Encoro de Sabiñanigo, La Peña e máis o de Ardisa, os primeiros de produción hidroeléctrica e os dous últimos presas de regadío.

Nome
----

O Gállego foi denominado *Flumen Gallicum* na época romana, porque se coidaba que nacía na Gallia. En aragonés medieval documéntase xa como *Galleco*, e na época de repoboación con gascóns tamén foi coñecido como *Gareco*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23130
* WorldCat
* VIAF: 315128197
* GEA: 6055
* GEC: 0028807
* GeoNames: 3121716
* LCCN: sh86002120
* OSM: 1819354
* TGN: 7335364

 |
Coordenadas: 52°22′47″N 4°54′59″L﻿ / ﻿52.37976, 4.91642

Foto aérea do IJ coa Canle do Mar de Norte á esquerda e o IJmeer (Lago do IJ) á dereita
O **IJ** (ás veces nos mapas vellos escrito "Y" ou "Ye") é un río, antigamente estuario, situado ao norte de Holanda, nos Países Baixos. É coñecido por ser a "costa" de Ámsterdam. O seu nome deriva do termo xermánico para "auga". Garda semellanza con outros nomes de masas de auga destas linguas. En neerlandés o nome consiste no dígrafo *ij*, que é considerado unha única letra, e a súa forma con maiúsculas, como lle corresponde ós nomes de lugares, é IJ.

Historia
--------

O nome está etimoloxicamente entroncado con outros moitos ríos e encoros como Aa, Ae, Isar ou IJzer, e só quere dicir auga. Na Idade Media construíronse en Ámsterdam moitos diques a ambas beiras do brazo do mar, que paiseniño perdeu o seu carácter de estuario para pasar a ser un río encorado. No século XIX decidiuse secar aínda máis para crear pólderes e construír unha canle cara ao Mar do Norte, o Noordzeekanaal (1876), e un porto novo en IJmuiden (un topónimo que quere dicir foz do IJ). Nesta época tamén se construíron varias illas, para facer peiraos, estaleiros e para o ferrocarril e a estación de Ámsterdam. Isto pechou a cidade da súa "fronte de mar" (ou de río) e desprazou o porto. O IJ ten un rol importante para o abastecemento de auga potábel á área metropolitana de Ámsterdam.

Transbordadores no IJ
---------------------

Como o río rega unha rexión moi urbanizada, sempre houbo moitos transbordadores. Tras a construción de pontes e túneles, o seu rol minguou.

Transbordador cruzando o IJ

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río IJ*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q338137
* GeoNames: 2754261

 |
*Este artigo trata sobre o río, para a cidade vexa Río Gallegos, Santa Cruz.*

O **río Gallegos** é unha canle fluvial da provincia arxentina de Santa Cruz, en cuxo estuario se sitúa a cidade de Río Gallegos, capital provincial. Ten unha lonxitude duns 300 km. Nace na confluencia dos ríos Rubens e Penitentes, e recibe como afluentes os ríos Turbio, Cóndor e Zurdo. Nos seus primeiros tramos, cruza un profundo canón, no que destaca a presenza de géyseres. Corre cara ao leste, e logo de 180 km desemboca no mar.

O nome vén de Blasco Gallegos, un dos pilotos da expedición de Fernando de Magallanes de 1520.

Notas
-----

1. ↑  «Cuenca de los ríos Gallegos y Chico. Cuenca Nº 72». Documento do «Sistema Nacional de Información Hídrica», da Subsecretaria de Recursos Hídricos da Arxentina. Dispoñible en:  Arquivado 02 de setembro de 2011 en Wayback Machine..

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q474602
* WorldCat
* VIAF: 130210686
* EBID: ID
* GEC: 0450778
* GeoNames: 3855259

 |
Un pequeno sarubobo, feito para colgar do teléfono móbil
Un **sarubobo** é un amuleto xaponés, normalmente relacionado coa cidade de Takayama na prefectura de Gifu. Os sarubobos son bonecos con forma humana, sen trazos faciais e feitos e multitude de tamaños. Tradicionalmente as avoas fan sarubobos para os seus netos como xoguetes e para as súas fillas como feitizo de bo casamento, bos fillos e para asegurar un parella correcta.

O nome "sarubobo"
-----------------

A tradución literal do xaponés de sarubobo é "bebé mono". A palabra xaponesa para mono é "saru" e outra forma de decilo é "en".

Hai varias razóns polas que o amuleto ten este nome. O sarubobo asóciase con tres desexos;

* Protección perante as cousas malas.

En xaponés a palabra galega "marchar" tradúcese como "**saru**", po-lo que ter un sarubobo significa que as cousas malas "saru" (marcharán)

* Un fogar feliz, un acerto.

En xaponés un fogar feliz dise "kanai **e**man", un acerto é "ryo**en**"

* Ter un parto sinxelo.

O nacemento dos monos é sinxelo.

O rostro do sarubobo é tradicionalmente vermello, como o rostro dos bebés mono.

Por que o sarubobo non ten cara
-------------------------------

Os bonecos sarubobo e outros feitizos no teñen trazos faciais. As razóns son confusas, pero hai algunhas hipóteses. Unha destas hipóteses é que, orixinariamente, os sarubobos facíanse con retrincos sobrantes por parentes, polo que non había necesidade de que foran moi exactos.

Outra hipótese é que a ausencia de rostro permite ó posesor imaxinalo. Entón, cando o dono está triste, poden imaxinar o seu sarubobo triste tamén.

O sarubobo moderno
------------------

Na actualidade os sarubobos son un popular souvenir en Takayama e pódense conseguir en moi diferentes cores e formas nas tendas de recordos. Incluso hai unha boneca Hello Kitty vestida como un sarubobo.

As diferentes cores dos sarubobos están asociadas con diferentes desexos;

* Sarubobo azul - sorte nos estudos e no traballo
* Sarubobo rosa - sorte no amor
* Sarubobo verde - sorte na saude
* Sarubobo amarelo - sorte co diñeiro

Tamén hai un sarubobo cunha forma distinta chamado "tobibobo".
**Saturnino Álvarez Sotelino**, coñecido como **Saturnino de Goriño**, nado en Mondariz e finado en Guillarei (Tui) o 6 de agosto de 1936, foi un mecánico e político galego.

Traxectoria
-----------

Monumento aos asasinados na Volta da Moura.
Fillo do mestre de Mondariz Emilio Álvarez Táboas. Mecánico aveciñado no Porriño, onde o seu irmán José era propietario do Bar Derby. Na República foi detido en abril de 1934 con Félix González Ordóñez acusados do repartimento de follas clandestinas, pero foron amnistiados en xullo dese ano. En maio foi detido con Severiano Castillo Alonso, Modesto Martínez Lemos, Albino Fernández Castro, Camilo Fernández Castro, Ventura Fernández Castro, Manuel Rodríguez Sequeiros, Evaristo Freiría Fernández e Atilano Fernández Gamallo, polos sucesos do apedreamento e rotura de cristais da igrexa parroquial do Porriño o 1 de maio, que deribou nun conflito con folga xeral e carga dos gardas de asalto. Xulgados en Pontevedra ante o Tribunal de Urxencia, foron absoltos. Con Adriano González Docampo e José Gómez Gayoso promoveu en novembro de 1934 unha Comisión para a recollida de fondos para os nenos orfos con motivo da revolución de Asturias. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi asasinado na Volta da Moura o 5 de agosto de 1936 con Víctor Valverde Mayo e José Juan Teijeira Coto. A súa muller Carmen Torres foi detida; xulgada en Vigo por auxilio á rebelión foi condenada a 15 anos de prisión, posteriormente conmutados a 3 anos, saíndo en liberdade o 15 de decembro de 1942.

Vida persoal
------------

Casou con Marina Carmen Torres Carrera en xaneiro de 1935, coa que tivo dous fillos, Emilio e Carmen Álvarez Torres.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 16-1-1935, p. 10.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-4-1934, p. 10.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-5-1934, p. 11.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 26-5-1934, p. 13.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 21-11-1934, p. 11.
6. ↑  Carmen Torres na páxina web Nomes e Voces.
7. ↑  *El Pueblo Gallego*, 7-11-1934, p. 11.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Paz Antón, Xosé Ramón (2007). *O Porriño 1936*. Vigo: A Nosa Terra. p. 112. ISBN 978-84-8341-157-5.

### Ligazóns externas

* 

* Saturnino Álvarez Sotelino na páxina web *Nomes e Voces*.
En anatomía e bioloxía un **septo** é unha parede que divide de forma completa ou incompleta unha cavidade ou estrutura en partes máis pequenas.

Exemplos
--------

### En anatomía humana

En anatomía os septos (ou *septum*, plural *septa*) son as paredes ou tabiques que dividen órganos e cavidades ou partes de tecidos. Por exemplo, o septo ou tabique nasal ou os septos que separan os alvéolos pulmonares. Outros exemplos son: tabique interarticular (*septum atriorum*), septo do bulbo uretral, septo crural, septo pelúcido (*septum pellucidum*) do cerebro etc.

Septos alveolares.
Os septos histolóxicos aparecen na maioría dos tecidos do corpo, especialmente onde se necesita que os tecidos brandos sexan máis duros, e tamén proporcionan planos para a entrada de pequenos vasos sanguíneos. Como as densas fibras de coláxeno que forman os septos xeralmente se estenden aos tecidos adxacentes, os septos fibrosos microscópicos están peor definidos que os macroscópicos mencionados ao principio.

### En zooloxía

* Placas calcarias radiais que dividen internamente os corais.
* Paredes transversas que dividen as conchas dos moluscos en cámaras, como as dos náutilos, amonitas e belemnitas (aplícase tamén ás conchas de rizópodos como os foraminíferos).
* Paredes que dividen a cavidade corporal dun anélido.

### En micoloxía

* Parede que divide as hifas en células discretas nos fungos. Pode estar perforado.

### En botánica

* Parede que separa os lóculos dun froito, antera ou esporanxio.

### En bacterioloxía

* O septo é a parede divisoria que se forma durante a división celular bacteriana para separar as dúas células fillas.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *septo*.
2. ↑  Diccionario Terminológico de Ciencias Médicas. Masson. 13ª edición. (1999). Páxina 1109. ISBN 84-458-0095-7
**Sol Aparicio Rodríguez**, nado en Lourizán (Pontevedra) o 12 de decembro de 1899 e finado en Madrid o 9 de febreiro de 1982, foi un mecánico, militar e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do maquinista do ferrocarril de vía estreita que unía Pontevedra con Marín. Traballou como cobrador da Compañía Ybarra e aprendiz nunha
fundidora. Incorporouse como marino da Armada en Ferrol e ingresou no Corpo de Maquinistas da Armada. Fixo un curso para mecánicos de aviación e incorporouse ao aeródromo de Cuatro Vientos de Madrid. Trasladouse ás escuadrillas de Marrocos como técnico de aviación en 1921. Prisioneiro de Abd-el-Krim, sobreviviu e foi liberado en 1923. En 1927 gañou unha bolsa para perfeccionarse como mecánico de aeronáutica en París, onde viviu varios meses. Despois volveu ingresar como técnico na aviación militar. En 1930 foi nomeado sarxento xefe de mecánicos do aeródromo de Getafe. Ingresou no Partido Comunista de España en 1934.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 dirixiu o asalto ao cuartel de Artillaria de Getafe, onde se parapetearon os rebeldes, e foi ferido. Foi ascendido a tenente mecánico. En outubro de 1937 foi trasladado á escuadra de caza 11, no aeródromo de Caspe. Coa derrota da República cruzou a fronteira francesa. Foi internado nos campos de concentración de Le Boulou, Gours e Saint Cyprien. Recibiu un visado para Leningrado e embarcou no vapor soviético Maria Ullanova no porto de Le Havre. Traballou como técnico especializado na fábrica de metalurxia de Kramatorsk, na rexión do Donbas. Coa invasión alemá foron evacuados a Siberia. Foi guerrilleiro no Exército Vermello. Ao final da guerra instalouse en Moscova.

Trasladouse da Unión Soviética a México arribando ao porto de Veracruz o 13 de marzo de 1947. Instalouse en Monterrey. Permaneceu en México ata 1975, cando volveu a España. Foi membro da Asociación de Aviadores da República. Finou en Madrid o 9 de febreiro de 1982.

Obras
-----

* *Yo combatí en tres guerras*, 1973.

Recoñecementos
--------------

* Medalla de Sufrimentos pola Patria, 1927.

* Medalla da Vitoria sobre Alemaña na Guerra Patriótica, 1945.

Vida persoal
------------

Casou en 1930 con María Martín, con que tivo tres fillos.

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 16-2-1923, p. 2.
2. ↑  Ficha en Departamento de Migración de México
3. ↑  Necrolóxica en *El País*, 10-2-1982, p. 31.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Custodio, Álvaro (1978). "Sol Aparicio, un español de tres guerras" (PDF). *Tiempo de Historia* (39): 30–47.

### Ligazóns externas

* Ficha de Aparicio Rodríguez, Sol (1899-?)
* Aviadores gallegos en la URSS de Stalin

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q94537222
* WorldCat
* VIAF: 21257519
* FAST: 230400
* ISNI: 0000 0000 3058 9785
* LCCN: n88639863

 |
**Sebastiana Vitales Gascón**, nada en Ansó (Huesca) o 21 de marzo de 1902 e finada en Venezuela 
o 19 de novembro de 2000, foi unha militante libertaria española.

Traxectoria
-----------

En novembro de 1920 emigrou aos Estados Unidos con 18 anos. Instalouse en San Francisco e alí coñeceu ao seu compañeiro Francisco Ballón Pequeño. Retornaron a Coruña durante a República. Pertenceu á Vangarda Feminina da FAI, fundou Mujeres Libres na Coruña e colaborou en *Solidaridad Obrera*. Participou como oradora en varios mitins obreiros e a finais de 1935 na xira propagandística galega de Federica Montseny. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detida acusada de acoller na súa casa a Juan Díaz Lobelos e Justo Galán Barbero. Estivo unha tempada encarcerada na prisión provincial. Posteriormente estivo agochada, sobrevivindo facendo estraperlo de pan branco de Sada a Coruña e despois vendendo froita nas minas de volframio da Agualada en Coristanco. En 1954 emigrou a Venezuela coas súas dúas fillas. En Venezuela mantivo contactos co profesor Ángel Rama, co círculo anarquista de Tomás Germinal Gracia Ibars (Víctor García) e co grupo editor da revista anarquista *Ruta*.

Notas
-----

1. ↑  La historia es cruel con hombres como el fisterrán Francisco Ballón

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Sebastiana Vitales Gastón (1902-2000) *(en catalán)*

### Ligazóns externas

* 

* Sebastiana Vitales na páxina web *Nomes e Voces*.
**Seaxred**, **Sexred**, ou **Sexræd**, finado en 626?, foi un rei de Essex.

Traxectoria
-----------

Sexred era o fillo de Sæberht (finado en 616?), o primeiro rei cristián dos saxóns orientais, ao que sucedeu, reinando conxuntamente cos seus dous irmáns, Saeward e outro, cuxo nome adóitase citar como Sigebert, sen base ningunha de autoridade (Bromton, ap. Decem SS. col. 743) mais quizais o non situado Seaxbald, pai de Swithhelm. Seaxred rexeitou aceptar o cristianismo, e practicou abertamente o paganismo e deu permiso aos seus súbditos para que adorasen os seus ídolos.

Cando el e os seus irmáns viron a  Melito (finado en 624), bispo de Londres, dando o eucaristía á xente na igrexa, dixéronlle, tal e como se cría no tempo do  Venerábel Beda, "Por que non nos ofreces o pan branco que adoitabas dar ao noso pai Saba, pois tal o chamaban, e que aínda lle dás á xente?" Melito contestou que se se lavaban na fonte o terían, mais que doutro non lles faría ben ningún. Pero eles dixeron que non habían entrar na fonte, pois non necesitaban lavarse, senón refrescárense. O asunto foilles explicado repetidas veces polo bispo, que persistiu en rexeitar a súa petición. Por fin acabaron de enfadarse e desterráronno do seu reino. Non moito tempo despois saíron para loitar cos saxóns occidentais, e faleceron, sendo destruído case todo o seu exército (Beda, Hist. Eccl. ii. c. 5). Nesta batalla enfrontáronse con Cynegils e Cwichelm de Wessex, os reis de Wessex que invadiron o seu territorio cunhas forzas máis grande das que os de Essex poderían ter sobre o 626. Sucedeunos Sigeberht I de Essex

Notas
-----

1. ↑  Yorke, Barbara.
2. ↑   Hunt, William (1900). "Pike, Samuel". En Sidney Lee. *Dictionary of National Biography* (en inglés) **63**. Londres: Smith, Elder & Co. OCLC 2763972. *sources:* [Mon. Hist. Brit. pp. 629, 637; Henry of Huntingdon, sect. 31, p. 57 (Rolls Ser.); Dict. Chr. Biogr. art. ‘Sexred,’ by Bishop Stubbs.] .

| * v
* c
* e
Reis de Essex |
| --- |
| Orixes | 
* Aescwine
* Sledd de Essex

 |
| século VII | 
* Saeberht de Essex
* Saeweard de Essex
* Seaxred de Essex
* Sigeberht *Parvus*
* Sigeberht *Sanctus*
* Swithhelm de Essex
* Sigehere de Essex
* Saebbi de Essex

 |
| século VIII | 
* Sigeheard de Essex
* Swaefred de Essex
* Offa
* Swaefberht de Essex
* Selered de Essex
* Swithred de Essex
* Sigeric I

 |
| século IX | 
* Sigered
* Ecgberht de Wessex
* Sigeric II
* Aethelwulf de Wessex

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q886977
* ODNB: 25152

 |
A **sinérese** é, en métrica, un recurso que permite ligar as vogais dun hiato desfacéndoo. Para isto, debilítase o timbre da vogal máis feble a fin de crear un ditongo artificial, co propósito de diminuír nunha unidade o cómputo total de sílabas do verso. É o contrario da diérese, pero, de forma distinta a esta, non se sinala con ningún signo gráfico especial.

En lingüística, a sinérese prodúcese con frecuencia nalgunhas linguas en que existe unha tendencia antihiática pronunciada, por exemplo o galego. Así, por exemplo, é bastante frecuente, nunha pronunciación relaxada, oír \**rialmente* no canto de *realmente*. O proceso non se detén aí, senón que continúa debilitando a vogal máis feble do antigo ditongo ata a súa desaparición total (aférese, síncope ou apócope) ou a modificación do seu timbre: \**Uropa* no canto de "Europa"; *induropeo* ou \**indouropeo*, no canto de "indoeuropeo", \**donme* en vez de *dóenme* etc.

| * v
* c
* e
Metaplasmos e figuras de dicción |
| --- |
| Aumento | Prótese - Epéntese - Anaptixe - Paragoxe |
| Acurtamento ou Elisión | Aférese - Síncope - Apócope |
| Transposición | Metátese |
| Amálgama | Contracción - Sinérese - Haploloxía - Sandhi - Sandhi tonal |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1783292
* GEC: 0142798
* MAG: 2776479628

 |
**Reebok International Limited** é unha das empresas máis famosas do mundo. 
Reebok é unha marca de roupa deportiva, fabrica zapatillas deportivas, chándales e outros accesorios.

Historia
--------

A compañía fundouse en 1895 en Bolton, Inglaterra. Foi fundada por Joseph William Foster baixo a súa compañía **J.W. Foster and Sons Limited**. co nome de Mercury Sports, non foi até 1960 que se renomaría a Reebok.

En 1988 creou o Premio Reebok de Dereitos Humanos, *Reebok Human Rights Award* *(RHRA),* que homenaxea a activistas menores de trinta anos que loitaron polos dereitos humanos a través de medios non violentos

En 1996 propuxo a Nike unha alianza para acabar co traballo infantil nas subcontratas de fábricas, maiormente asiáticas.

En xaneiro de 2006, Reebok foi adquirida por 3.100 millóns de euros por Adidas AG, coa intención de competir contra Nike, sobre todo no mercado estadounidense. En outubro do mesmo ano, Reebok saca o seu primeiro *Reebok I am what I am* (Eu son o que eu son). En 2007 deixou de entregar os RHRA.

En 2021 Adidas asinou un precontrato para vender a marca a Authentic Brands Group, e nese mesmo ano volveu dar os RHRA.

Logotipo
--------

Inspirado nun antílope africano chamado rhebok, o logo representa un antilope simplificado chamado "vector". A marca tamén simplificou o nome a Reebok.

* 2002-20062002-2006
* 2009-20122009-2012
* Desde 2012Desde 2012

Provedor
--------

Propaganda de Reebok en Basel
A empresa manexa exclusivamente os dereitos de fabricar e comercializar os uniformes da NFL desde 2002, a Canadian Football League desde 2004, e é a provedora oficial de calzado para a NFL e a Major League Baseball.

### Xogadores de Tenis

No circuíto de tenis profesional, algúns xogadores utilizan esta marca en todos os seus partidos, entre eles xogadores atópanse o peruano Luís Horna ou o español Nicolás Almagro

Notas
-----

1. ↑  Our Brands - adidas group Arquivado 19 de xullo de 2011 en Wayback Machine. *(en inglés)*
2. ↑  Reuters (1996-09-27). "Reebok propone a Nike una alianza para desterrar el trabajo infantil". *El País* (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2022-02-12.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q466183
* WorldCat
* VIAF: 159177323
* LCCN: nr94011700

 |
RefSeq é unha base de datos pertencente ao NCBI.
A base de datos **RefSeq** (*Reference Sequence*, Secuencia de referencia) é unha colección de acceso aberto, anotada e revisada de secuencias de nucleótidos (de ADN e ARN) dispoñibles publicamente e dos seus produtos proteicos. Esta base de datos está sendo desenvolvida polo NCBI (National Center for Biotechnology Information dos Estados Unidos), e, a diferenza de GenBank, proporciona soamente un só rexistro para cada molécula biolóxica natural (é dicir, ADN, ARN, ou proteína) para organismos que van desde os virus ás bacterias e os eucariota.

Para cada organismo modelo, *RefSeq* pretende proporcionar rexistros separados e ligados do seu ADN xenómico, os transcritos dos xenes e as proteínas que se orixinan a partir deses transcritos. *RefSeq* está limitada a organismos para os cales hai datos suficientes (había datos de máis de 66.000 organismos especificamente "nomeados" en setembro de 2011), mentres que GenBank inclúe secuencias de calquera organismo do que se envíe información (aproximadamente 250.000 organismos especificamente nomeados).

Categorías de RefSeq
--------------------

| Categoría | Descrición |
| --- | --- |
| NC | Moléculas xenómicas completas |
| NG | Rexión xenómica incompleta |
| NM | ARNm |
| NR | ARNnc |
| NP | Proteína |
| XM | modelo de ARNm predito |
| XR | modelo de ARNnc predito |
| XP | modelo de proteína predito (secuencias eucariotas) |
| WP | modelo de proteína predito (secuencias procariotas) |

Para mís detalles e máis categorías ver Táboa 1 en Capítulo 18 do libro *The Reference Sequence (RefSeq) Database*.

Notas
-----

1. ↑  Pruitt KD, Tatusova T, Maglott DR (2005). "NCBI Reference Sequence (RefSeq): a curated non-redundant sequence database of genomes, transcripts and proteins.". *Nucleic Acids Res* **33** (Database issue): D501–4. PMC 539979. PMID 15608248. doi:10.1093/nar/gki025.
2. ↑  RefSeq Release 80 Statistics (Informe). National Library of Medicine. 2017. Consultado o 13 de xaneiro de 2017.

* Este artigo incorpora material en dominio público procedente do documento do National Center for Biotechnology Information: "NCBI Handbook".

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* GenBank
* Análise de secuencia
* Sequence profiling tool
* Motivo de secuencia
* UniProt

### Ligazóns externas

* RefSeq
* GenBank, RefSeq, TPA and UniProt: What’s in a Name?

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7307074
* MAG: 151810110

 |
**Ramón García-Malvar Mariño**, nado en Noia en 1932 e finado no mesmo concello o 24 de outubro de 2014, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Ramón García Malvar. Estudou o bacharelato cos xesuítas en Vigo. Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela, incorporouse á carreira fiscal en 1959. Foi fiscal da Audiencia Provincial de Valencia, e despois da de Xirona. En 1977 marchou á Audiencia de Ourense como fiscal xefe. O 31 de xullo de 1992 foi nomeado fiscal xefe do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, onde se retirou en 2004. Foi sancionado en 2003 con catro meses de suspensión pola suposta demora intencionada na tramitación dunha causa. A súa xestión foi criticada por PSOE e BNG, que o acusaron de actuar como parapeto xudicial da Xunta e do PP.

Bibliófilo, tiña unha importante biblioteca relacionada con Galicia e especialmente cos estudos históricos sobre Noia.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Couceiro Tovar** | **Fiscal Superior de Galicia**1992-2004 | Sucesor:**Carlos Varela García** |

Recoñecementos
--------------

* Concedéronlle a Cruz da orde de San Raimundo de Peñafort de primeira clase en 1985 e en 1996 a Cruz de Honra.
* Foi nomeado fillo predilecto de Noia en febreiro de 1999.

Notas
-----

1. ↑  "Malvar e Jiménez de Parga: polémicos antecesores". Arquivado dende o orixinal o 14 de decembro de 2014. Consultado o 06 de decembro de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Falleció Ramón García-Malvar, ex fiscal jefe del Tribunal Superior de Xustiza
**Ramón G. García Lago**, nado en Arecibo (Porto Rico) o 22 de decembro de 1893 e finado en Vilagarcía de Arousa en 1950, foi un xornalista, escritor e político galego.

Traxectoria
-----------

Regresou coa familia a Vilagarcía en 1898. Volveron a Porto Rico de 1901 a 1907. Foi director da revista *Ideal* (1918) e colaborou en *El Luchador* e *Galicia Nueva* e publicou crónicas en *Galicia* e *El Ideal Gallego*. Foi un poeta posmodernista. Foi nomeado alcalde de Vilagarcía de Arousa o 8 de marzo de 1938 e permaneceu no cargo ata o 6 de febreiro de 1941.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Gil Sequeiros** |  **Alcalde de Vilagarcía de Arousa** 1938 - 1941 | Sucesor:**Zoilo Trigo Sanchez** |

Obra
----

En 1995 a Xunta de Galicia publicou unha antoloxía poética co título *Poemas*, editada por José Luis Sánchez-Agustino López.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Vilagarcía en el porvenir Arquivado 07 de marzo de 2014 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533899
* WorldCat
* VIAF: 86622296
* BNE: XX1041590

 |
**José Ramón García Vázquez**, nado en Betanzos o 18 de marzo de 1952, é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Incorporouse á política brigantina nas eleccións municipais de 1987, como número 8 da lista do PSdeG-PSOE encabezada por Manuel Lagares Pérez. A vitoria do seu partido permitiulle ser investido como concelleiro e facerse cargo da área de acción rural. Volveu ser elixido concelleiro en todas as eleccións municipais, sempre nas listas do partido socialista, e ocupou diversos cargos na administración local.

Logo da perda da alcaldía polos socialistas nas municipais de 2007, e a posterior dimisión do seu cabeza de lista en novembro dese ano, asumiu a función de portavoz do seu partido na oposición, para posteriormente concorrer ás municipais de 2011 como cabeza de lista e candidato a alcalde. Os seis concelleiros obtidos, unidos aos dous do BNG e ao único logrado polos independentes Cidadáns por Betanzos, permitíronlle formar goberno en minoría e ser investido alcalde o 11 de xuño. Revalidou a alcaldía nas municipais de 2015, subindo a 7 concelleiros e gobernando en minoría.

O 17 de xullo de 2018 presentou a súa dimisión por motivos de saúde, polo que foi substituído pola súa número 2 María Barral Varela.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**María Faraldo** |  **Alcalde de Betanzos** 2011 - 2018 | Sucesor:**María Barral Varela** |

Notas
-----

1. ↑  "CxB devuelve al PSOE el gobierno de Betanzos". La Voz de Galicia. 12 de junio de 2011. Consultado o 31 de julio de 2011.
2. ↑  Ramón García Vázquez renuncia a su cargo por motivos de salud tras siete años como alcalde de Betanzos

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Betanzos

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*