| Treponema pallidum |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Dominio: | Bacteria |
| Filo: | Spirochaetes |
| Orde: | Spirochaetales |
| Familia: | Spirochaetaceae |
| Xénero: | *Treponema* |
| Especie: | '**T. pallidum'** |

 |
| Nome binomial |
| '**Treponema pallidum'**Schaudinn & Hoffmann, 1905 |

***Treponema pallidum*** é unha especie de bacterias do tipo das espiroquetas que comprende varias subespecies que causan enfermidades como a sífilis, sífilis endémica, pinta e frambesia. Son anaerobias ou microaerófilas.

A forma do *Treponema pallidum* é ondulada e máis plana que outras espiroquetas, que son máis acusadamente helicoidais.
A célula está composta por entre oito e veinte espiras enroladas. Mide de 5 a 20 microns de longo e só 0,5 de diámetro, polo que é longa e delgada. A súa estrutura básica consiste nun filamento axial incluído nun cilindro helicoidal de citoplasma. O filamento é morfoloxicamente similar ao flaxelo bacteriano e é o que lle dá mobilidade mediante un movemento de rotación como o dun sacarrollas de toda a célula. Os treponemas, ademais da súa membrana plasmática, teñen unha membrana ou vaíña externa, e estes flaxelos discorren polo espazo periplásmico entre as membranas.

É unha bacteria bastante fráxil. Fóra do corpo, non soporta os climas secos ou as temperaturas superiores a 42°C. Non resiste a penicilina, que é o antibiótico que se utiliza contra ela.

Subespecies
-----------

Hai polo menos catro subespecies de *T. pallidum*, que son:

* *Treponema pallidum pallidum*, causante da sífilis.
* *T. pallidum endemicum*, causante da sífilis endémica non venérea ou *bejel*.
* *T. pallidum carateum*, causante da pinta.
* *T. pallidum pertenue*, causante do *pian* ou frambesia (enfermidade cutánea tropical).

Hai algunha discusión sobre cal destas debe considerarse subespecie e cal especie. Así, o axente causante da pinta é ás veces descrita como a especie *Treponema carateum* en vez de como unha subespecie de *T. pallidum*.

Identificación no laboratorio
-----------------------------

Micrografía na que se ve *Treponema pallidum* (negra e delgada) con tinguidura de Dieterle.
Utilizando o microscopio óptico os treponemas son visibles con iluminación de campo escuro. Esta bacteria pode detectarse utilizando tinguiduras especiais como a tinguidura de Dieterle.

*Treponema pallidum* tamén se detecta por seroloxía, por medio da proba VDRL non treponemal, reaxina plasma rápido (RPR), probas de anticorpos treponemais (FTA-ABS), reacción de inmobilización de *Treponema pallidum* (TPI) e proba TPHA da sífilis.

Non foi posible cultivala no laboratorio, pero algúns investigadores propuxeron o cultivo de *T. pallidum* en medios complexos (medio de Smith-Noguchi) en condicións anaerobias. A bacteria pode ser transmitida aos coellos por inoculacion nos seus testículos (un microorganismo semellante, o *T. cuniculi*, é un patóxeno natural dos coellos). Na práctica, o microorganismo non sobrevive moito tempo fóra do corpo. A 4 °C (temperatura dun banco de sangue) sobrevive durante catro días; á temperatura moderada dunha habitación só durante unhas poucas horas; e só unha hora a 41,5 °C.

Importancia clínica
-------------------

*Artigo principal**:* Sífilis.
*T. pallidum pallidum* é unha espiroqueta móbil que se contaxia xeralmente por contacto sexual, e entra no seu hóspede por brechas no epitelio escamoso ou columnar. O microorganismo pode tamén transmitirse ao feto por vía placentaria durante as fases finais do embarazo, dando lugar á sífilis conxénita. A forma helicoidal de *T. pallidum pallidum* permítelle moverse como un sacarrollas a través dos medios viscosos como o mucus. Chega á circulación sanguínea e sistema linfático dos seus hóspedes a través dos tecidos e membranas mucosas.

As subespecies que causan frambesia (*pian*), pinta, e sífilis endémica non venérea (*bejel*) son morfoloxicamente e seroloxicamente indistinguibles de *T. pallidum pallidum* (sífilis), pero a súa forma de transmisión non é de natureza venérea e o curso das enfermidades que producen é significativamente diferente.

Patoxenia
---------

*T. pallidum*.
Posúe como factor de virulencia a capacidade de fixarse ás células do hóspede da pel ou mucosas e chegar aos tecidos subepiteliais a través de lesións pouco aparentes ou quizais a través das células, dando lugar a unha lesión primaria. Disemínase polo sangue uníndose ao epitelio vascular segregando unha substancia similar ao mucopolisacárido dos tecidos do hóspede camuflando desta maneira os seus antíxenos e pasando así ao espazo perivascular, onde causa a destrución dos vasos, endoarterite obliterante, impide a circulación de sangue polo vaso, orixina necrose e ulceración, dando lugar ao chancro típico da sífilis, e espállase polos vasos sanguíneos por todo o corpo.

O *T. pallidum* aproveita as ulceracións da pel ou mucosas, que son a súa principal vía de entrada. Cando entra únese por medio das proteínas Tp155 e Tp483 á fibronectina presente na membrana do epitelio; e pola Tp751 á laminina tamén presente na membrana epitelial. Unha vez adherida empeza a colonizar e a penetrar nos tecidos por medio dunha metaloproteinase, a MMP-1, que degrada coláxeno e as unións endoteliais. *T. pallidum* non ten lipopolisacárido (LPS) a pesar de ser gramnegativa, e os chancros sifilíticos son causados en boa parte polo propio hóspede, en resposta á proteína principal da espiroqueta, a Tpn47, xa que desencadea unha resposta inmune xeneralizada que é moi pouco eficaz para eliminar o treponema, xa que este é moi pouco antixénico. Ademais a bacteria ten unha proteína chamada neelarredoxina que converte o O2 (liberado polos macrófagos) en H2O2, e unha hidroxiperoxidase de membrana convértea en H2O, evadindo así a acción das especies reactivas do oxíxeno das células do sistema inmunitario. O *T,. pallidum* é moi invasivo grazas aoa seus endoflaxelos (3-6) e a unha proteína MCP que detecta a histidina e a glicosa nos tecidos e serve como factor quimiotáctico para o treponema. Ademais, varía antixenicamente as proteínas de membrana TpK, dificultando a súa eliminación. Encontrouse actividade de beta-lactamase na Tpn47.

Tratamento
----------

O tratamento con penicilina pode matar á bacteria, pero non reverte os danos producidos. Durante a fase primaria e secundaria da sífilis, o tratamento con penicilina é doado. Na etapa terciaria, a penicilina é tamén efectiva, pero en formas g-sódicas, que permiten que se difunda polo líquido cefalorraquídeo, xa que a bacteria se localiza nesa zona na fase final. O tratamento da sífilis a tempo, non deixa secuelas. Pero esta doenza aumenta as posibilidades de contraer outras enfermidades de transmisión sexual.

Xenoma
------

En 1998 publicouse en *Science* a secuencia do xenoma de *T. pallidum*. A recente secuenciación de varios xenomas de espiroquetas permitiu unha análise exhaustiva das semellanzas e diferenzas entre as especies deste filo bacteriano. O *Treponema pallidum* subsp. *pallidum* ten un dos xenomas bacterianos máis pequenos, de 1,14 millóns de pares de bases (1,14 Mb), o que fai que a bacteria teña capacidades metabólicas limitadas, o que reflicte a súa adaptación evolutiva por redución xenómica no rico ambiente dos tecidos de mamíferos.

Vacina
------

Non hai vacina para a sífilis. A membrana externa de *T. pallidum* ten poucas proteínas de superficie, polo que os anticorpos non son efectivos, o que dificulta a elaboración dunha vacina. A prevención realízase mediante o uso de profilácticos.

Notas
-----

1. 1 2  P.V, Madigan, J.T. Martinko, J. Parker. Brock Biología de los Microorganismos. Pearson. Prentice Hall. 2003. Páxina 434. ISBN 84-205-3679-2.
2. ↑  Pinta
3. ↑  Antal GM, Lukehart SA, Meheus AZ (2002). "The endemic treponematoses". *Microbes Infect.* **4** (1): 83–94. PMID 11825779. doi:10.1016/S1286-4579(01)01513-1.
4. ↑  Fisher, Bruce; Harvey, Richard P.; Champe, Pamela C. *Lippincott's Illustrated Reviews: Microbiology (Lippincott's Illustrated Reviews Series)*. Hagerstown, MD: Lippincott Williams & Wilkins. ISBN 0-7817-8215-5.
5. ↑  *T. pallidum*. Estrutura antixénica
6. ↑  Fraser CM, Norris SJ, Weinstock GM; et al. (1998). "Complete genome sequence of Treponema pallidum, the syphilis spirochete". *Science* **281** (5375): 375–88. PMID 9665876. doi:10.1126/science.281.5375.375.
7. ↑  Tomson FL, Conley PG, Norgard MV, Hagman KE (2007). "Assessment of cell-surface exposure and vaccinogenic potentials of Treponema pallidum candidate outer membrane proteins". *Microbes Infect.* **9** (11): 1267–75. PMC 2112743. PMID 17890130. doi:10.1016/j.micinf.2007.05.018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Syphilis- CDC Fact Sheet." Centers for Disease Control and Prevention. Maio de 2004. Centers for Disease Control and Prevention. 7 de febreiro de 2006

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q156007
* BNCF: 29958
* BNF: 119623999
* EBID: ID
* JSTOR: treponemal-infections
* LCCN: sh88023353
* MAG: 2911203106

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 284906
* EOL: 973504
* EPPO: TREPPA
* GBIF: 3228214
* IRMNG: 11334176
* ITIS: 967471
* NCBI: 160

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D014210
* MeSH: B03.440.425.410.711.795.840
* UMLS: C0040840

 |