O **Premio Galicia 1970** foi organizado polo Centro Gallego de Buenos Aires, principal institución galega na Arxentina, implicada en varias tarefas sociais, entre elas a cultural, tentando promover a cultura galega entre os emigrantes galegos. Neste ámbito, o Centro convoca certames en diferentes categorías, como por exemplo o premio de novela Galicia 1970, celebrado unicamente nese ano, cunha intención de consagración da gañadora.

Características
---------------

O certame estaba destinado a galardoar a composicións exclusivamente en prosa. Así, o xurado encargado de cualificar as doce novelas que se presentaron estivo constituído, segundo desexo da entidade promotora do mesmo, por representantes da Real Academia Galega, da editorial Castrelos e da editorial Galaxia. Este comité foi presidido por Sebastián Martínez-Risco y Macías. Reuníronse no salón de sesións da Academia e ditouse fallo o día 16 de outubro.

Segundo as fontes consultadas, algunhas das obras presentadas ao certame foron *Adiós, María* de Xohana Torrres, gañadora; *Xente ao lonxe*, de Eduardo Blanco Amor; *O silencio redimido*, de Silvio Santiago e *O mesón do birollo*, de José Fariña Jamardo.

Polémica
--------

En torno a este premio, que foi gañado por Xohana Torres coa obra *Adiós, María*, xeráronse varias polémicas. En primeiro lugar, Eduardo Blanco Amor, outro dos propostos, considerou inadecuada a elección da gañadora debido á falta de transparencia por parte do xurado, quen se sospeitaba que non lía na súa totalidade algunhas das novelas propostas. Como o propio Blanco Amor declarou, *"No, no fue finalista. Ni siquiera la consideraron. Envié cinco ejemplares, dos de ellos pegados, y me los devolvieron en las mismas condiciones. Creían que algunas cosas eran obscenas"*

Ademais, houbo outra controversia arredor das figuras de Perfecto Conde Muruais e Juan Soto. O primeiro escribe unha recensión, *Hacia el desarrollo de la novela gallega*, no número 484 da revista Triunfo do 8 de xaneiro de 1972, na cal afirmaba, a propósito do Premio Galicia e da galardoada Xohana Torres, que dita novela estaba sobrevalorada e consideraba que o premio debería ter sido outorgado a Blanco Amor. Como contestación a esta recensión, Soto enviou unha carta na cal critica a posición de Murais e mesmo cuestiona a existencia dunha novela galega. El considera que *Adiós, María* é unha obra presuntuosa que procura achegarse á nova literatura hispanoamericana do momento. Así mesmo, táchaa de tópica e banal, considerando que existían moitas outras obras merecedoras do recoñecemento, como por exemplo *O silencio redimido* de Silvio Santiago.

Notas
-----

1. ↑  "Centro Gallego de Buenos Aires". *www.centrogallegoba.com.ar*. Arquivado dende o orixinal o 22 de abril de 2016. Consultado o 2019-07-25.
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 09 de maio de 2016. Consultado o 18 de abril de 2016.
3. ↑  Rodríguez Alonso, Manuel (2018-04-23). "Bouvard e Pécuchet » No corenta aniversario de Xente ao lonxe" (publicado o 24 de marzo de 2012). Arquivado dende o orixinal o 23 de abril de 2018. Consultado o 2018-06-22.
4. ↑  "Unha polémica sobre narrativa galega na revista madrileña Triunfo". *web.archive.org*. 2016-04-26. Archived from the original on 26 de abril de 2016. Consultado o 2019-02-18.
5. ↑  "Hacia el desarrollo de la novela gallega". *www.triunfodigital.com*. Consultado o 2019-07-25.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* A novela «Adiós María», de Xohana Torres, entrégase hoxe con La Voz
* La novela gallega Arquivado 15 de setembro de 2019 en Wayback Machine. polémica na revista *Triunfo*.
* Un novelista gallego Arquivado 02 de xuño de 2020 en Wayback Machine. en *Triunfo*.