recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Anatomía do ano e do recto do ser humano.
A **defecación** é o proceso biolóxico de eliminación das feces.

Proceso
-------

Despois de pasar polo intestino delgado e groso, o quimo xa é materia fecal, polo que se vai almacenar no colon para logo desbotarse. Hai varias "válvulas" para manter as feces até a hora da defecación. Xa acumulada a materia suficiente, o sistema parasimpático relaxa o esfínter interno do ano (involuntario), que vai traer como reflexo a constrición do esfínter externo (voluntario) e a tensión do músculo elevador do ano. Xunto con iso vén a necesidade de defecar.

O músculo elevador do ano produce un ángulo entre o recto e o mencionado orificio, que é como cando se dobra unha mangueira (péchase o paso da materia ao pechar o conduto). No momento de defecar, o esfínter externo relaxa voluntariamente e o músculo elevador do ano reláxase dando lugar a un cambio de 90° a 15° entre o recto e ano. Isto permite a evacuación das feces. Para todo isto, debe de haber algo que empurre, e é do que se encarga a presión intraabdominal. Ao tensar os músculos das paredes abdominais (puxar) increméntase a presión abdominal e remátase evacuando.

A regulación débese á actuación de varios compoñentes do sistema nervioso. Nun primeiro momento é o sistema nervioso entérico o que ante a distensión do recto pola chegada das feces estimula os movementos peristálticos en masa do intestino groso. Tamén se estimula ao sistema parasimpático para a relaxación do esfínter interno, a través do nervio sacro. Finalmente é a codia cerebral de forma voluntaria a través dos nervios pudendos a que relaxa o esfínter externo. Se conscientemente se reprime o reflexo da defecación, os sinais do parasimpático cesan, e non se repiten até que non volvan producirse máis movementos en masa, especialmente despois das comidas. Os animais que carecen de control voluntario teñen un reflexo gastrocólico.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q204015
* BNCF: 41710
* EBID: ID
* GND: 4202003-7
* JSTOR: defecation
* LCCN: sh85036416
* MAG: 108797546
* NKC: ph134739

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D003672
* MeSH: G10.261.165

 |
**Elaine Brown**, nada en Filadelfia (Pensilvania) o 2 de marzo de 1943, é unha activista política, escritora e cantante afroamericana. Formou parte do Partido Pantera Negra, liderándoo entre 1971 e 1974. É a fundadora da asociación Mothers Advocating Juvenile Justice. A súa última participación política foi como candidata á presidencia polo Green Party, á que renunciou a finais do ano 2007. Actualmente vive en Atlanta.

Traxectoria
-----------

Nacida nunha familia de clase baixa de North Philadelphia, recibiu clases en distintos centros da cidade, incluído o Conservatorio de Philadelphia, e a Temple University, unha universidade pública. Na súa mocidade comeza a interesarse polos movementos sociais, comezando a colaborar tamén co xornal Harambee, de tendencia esquerdista.

Ingresa nas Panteras Negras no ano 1967. En 1974 convértese na primeira muller en ostentar a presidencia do mesmo, cargo que ocupa até a disolución do partido, no ano 1977. A súa influencia política na organización pasa por un achegamento do movemento ás teses do feminismo contemporáneo, desterrando comportamentos sexistas que até entón foran habituais no conxunto do movemento do Black Power.

Elaine Brown aspirou á alcaldía de Oakland no ano 1973. O antigo membro dos Panteras Negras, David Horowitz ten acusado á Elaine Brown de estar involucrada no asasinato da tamén asociada Betty Van Patter, acontecido en 1974. Segundo Horowitz, Van Patter pretendía facer públicas unha serie de irregularidades económicas acontecidas dentro da organización que podían prexudicar as aspiracións de Elaine Brown como candidata á alcaldía de Oakland.

Como cantante, Elaine Brown gravou dous traballos: *Seize the Time!* (Vault, 1969) e *Elaine Brown* (Motown Records, 1973). Seize the Time inclúe a canción "The Meeting", himno dos Panteras Negras. Tamén é autora dos libros *A Taste of Power: A Black Woman's Story* (Doubleday, 1992), e *The Condemnation of Little B: New Age Racism in America* (Beacon, 2002).

Como candidata do Green Party, presentouse á alcaldía de Brunswick, Xeorxia no 2005 pero tivo que retirar a súa candidatura ao non poder demostrar que residía na cidade.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3395025
* WorldCat
* VIAF: 69813317
* AllMusic: mn0001742875
* BIBSYS: 90086665
* BNE: XX4992779
* BNF: 13181658m
* Discogs: 647127
* FAST: 284104
* Genius: Elaine-brown
* GND: 122555406
* IMDb: nm1104277
* ISNI: 0000 0001 0913 170X
* LCCN: n91034094
* LibraryThing: brownelaine-1
* MusicBrainz: ID
* NTA: 433845910
* OL: OL718164A
* SNAC: w6wr0wr3
* SUDOC: 035323922
* TMDb: 1696842

 |
**Emilio Amor Rolán**, nado en Ourense e finado na mesma cidade o 19 de maio de 1937, foi un avogado, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Nunha homenaxe a Marcelo Macías en 1917, de pé (de esq. a der.): Losada Diéguez, José Osorio Martínez, Julio A. Cuevillas, Emilio Vázquez Pardo e Jesús Soria. Sentados: Manuel Cambón Fraga, Antonio Gaite Lloves, Benito Fernández e Emilio Amor.
Estudou dereito, pero non exerceu. Foi catedrático de Escolas Normais, e logo de dar clase na Coruña e León dirixiu a Escola Normal de Ourense. Na ditadura de Primo de Rivera foi deputado provincial e Gobernador civil de Huesca (1924-1927) e Murcia (1927-1929). O 6 de setembro de 1924 recibiu unha homenaxe en Maside.

Colaborou en *Heraldo Orensano* e en *Galicia. Diario de la mañana*, onde en 1930 publicou o artigo "¿Hacia la unificación de la ortografía gallega?", comentando a proposta ao respecto de Antonio Couceiro Freijomil. Fixo o epílogo do libro *Del Orense antiguo* de José Adrio Menéndez (1935).

Vida persoal
------------

Foto da tumbaLápida da tumba no Cemiterio de San Francisco
Fillo de Juan Manuel Amor Pereira. Casou con Obdulia Vázquez García, de Maside.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-5-1937, p. 9

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Amor Rolán, Emilio". *Diccionario enciclopédico galego universal* **3**. *La Voz de Galicia*. 2003-2004. p. 124. ISBN 84-7680-429-6.
* "Amor Rolán, Emilio". *Enciclopedia Galega Universal* **1**. Ir Indo. 1999-2002. p. 468. ISBN 84-7680-288-9.
* "Amor Rolán, Emilio". *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 54.
* Couceiro Freijomil, A. (1951). "Amor Rolán, Emilio". *Diccionario bio-bibliográfico de escritores* (en castelán) **I**. Santiago de Compostela: Bibliófilos Gallegos. p. 66-67.
***El Salto*** é un xornal de actualidade, investigación, debate e análise con formato diario web e revista mensual en papel editado en España. É un medio de información independente fundado en 2017 a partir da converxencia de varias decenas de medios de comunicación.

Historia
--------

*El Salto* xurdiu en 2016 por iniciativa do periódico Diagonal co fin de cooperar con outros medios españois de comunicación crítica e independente.

O 1 de marzo de 2017 lanzou o seu primeiro número en papel.

Edicións rexionais
------------------

*El Salto* conta cunha edición impresa de tirada nacional (*El Salto*). Ademais nalgunhas autonomías españolas incorpora contidos rexionais redactados por medios locais asociados. As edicións rexionais edítanse en Andalucía, Aragón, Galiza (***O Salto***), A Rioxa, Navarra (*Hordago*) e Valencia.

Notas
-----

1. ↑  "Qué es el Salto.". Arquivado dende o orixinal o 14 de setembro de 2017. Consultado o 16 de setembro de 2017.
2. ↑  Más de 20 medios de comunicación se encuentran para dar El Salto. Diagonal. 11 de novembro de 2016.
3. ↑  El Salto, una apuesta por el periodismo alternativo e independiente. La Marea. 8 de decembro de 2016.
4. ↑  El Salto despega… Llega el número cero. Arquivado 16 de setembro de 2017 en Wayback Machine. Saltamos. 1 de marzo de 2017.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 
* *Diagonal (periódico)*
* *eldiario.es*
* *Infolibre*

 | 
* *La Directa*
* *La Marea*
* *Nodo50*

 | 
* *Pikara Magazine*
* *Público*
* *Viento Sur*

 |

### Ligazóns externas

* El Salto
A **Feira Internacional de Galicia** (nas súas iniciais, **FIG**) é un recinto feiral situado entre as parroquias de Silleda e Ponte, no concello pontevedrés de Silleda. Nel celébranse unha serie de certames e eventos como a Semana Verde de Galicia.

Historia
--------

Dende o século XVIII, en Silleda viña celebrándose unha feira no lugar que ocupa actualmente a praza da Feira Vella. Os días 6 e 23 de cada mes acudían xentes dos arredores con gando vacún ou porcino e produtos da horta. O desenvolvemento da agricultura e da gandaría propiciou a creación da Central Agropecuaria de Galicia, encargada das transaccións de gando vacún. Así, arredor de 1976 cambiouse de localización a feira, trasladándose uns centos de metros ao norte, onde se construíron varias edificacións. Ademais, desde 1978, celebrábase a chamada Semana Verde de Galicia, unha feira multisectorial.

En 1996, o rei Xoán Carlos I foi o encargado de inaugurar as novas instalacións feirais, que se converteron nese momento no maior recinto feiral do noroeste da Península Ibérica. Dende entón, celébranse neste recinto certames de maquinaria, alimentación, automoción e exames de oposición.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Devasa.

Devasa no monte Eretza en Biscaia.
Unha **devasa** é unha franxa cumprida sen vexetación que se deixa entre as sementeiras e os bosques, ou por en medio dos bosques, para evitar a propagación dos incendios forestais.

Nas rexións poboadas de especies pirófitas, coma os eucaliptos ou os piñeiros, os bosques deben estar provistos dunha rede de devasas que comprende:

* unha devasa perimétrica, que illa o macizo forestal das masas contiguas,
* unha devasa diametral, que se estende dun ao outro extremo seguindo o eixo maior.
* unha serie de devasas secundarias, habitualmente trazadas de xeito perpendicular aos ventos máis frecuentes durante a estación seca.

Nas rexións accidentadas, as devasas adoitan situarse nas cristas, entendendo que dado que a propagación monte arriba é moi rápida o esforzo debe concentrarse en que non se estenda o lume polo outro lado da montaña.

As devasas necesitan rozas e limpezas periódicas e é aconsellábel escoltalos de especies caducifolias, máis resistentes á acción do lume.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q898256
* GEC: 0144836
* MAG: 114422330

 |
Viñeta, obra de Junceda, aparecida no semanario satírico *¡Cu-Cut!* que provocou a ira dos militares. O pé di:  
AO FRONTÓN CONDAL  
-¿Que se celebra aquí que hai tanta xente?  
-O Banquete da Vitoria.  
-¿Vitoria? Ah, ben, serán paisanos.
Denomínanse **Feitos do ¡Cu-Cut!**, tamén coñecidos como ***La Cuartelada***, os incidentes que tiveron lugar en Barcelona o 25 de novembro de 1905, cando oficiais do exército español asaltaron e destruíron a redacción e os talleres do semanario satírico *¡Cu-Cut!* e, posteriormente, tamén os do xornal *La Veu de Catalunya.*

***¡Cu-Cut!*** era unha revista satírica de ideoloxía catalanista de comezos do século XX.

O 25 de novembro de 1905 un centenar de militares asaltou a redacción desta revista e a de *La Veu de Catalunya* como reacción a unha caricatura antimilitarista de Joan Junceda que aludía á vitoria da Lliga Regionalista nas eleccións municipais. O presidente do goberno, Eugenio Montero Ríos, dimitiu e ó ano seguinte aprobaríase a lei de xurisdicións, polo que os delitos contra a patria ou o exército serían xulgados pola xustiza militar.

A raíz do rexeitamento desta lei os partidos catalanistas uniríanse no que sería Solidaritat Catalana. Desde entón o mapa electoral catalán cambiou substancialmente: foi a fin dos partidos dinásticos da Restauración borbónica e o triunfo dos partidos de oposición ó réxime. O xogo político repartiuse entre a Lliga Regionalista e os partidos republicanos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Arroyo, M. (1990). "Política y periodismo: la caricatura de ¡Cu-Cut! desencadenante de la ley de jurisdicciones". *Documentación de las Ciencias de la Información* (en castelán) (Universidad Complutense) **13**. ISSN 0210-4210.
* Claret, Jaume; Santirso, Manuel (2014). *La construcción del catalanismo. Historia de un afán político* (en castelán). Madrid: Los Libros de la Catarata. ISBN 978-84-8319-898-8.
* De Riquer, Borja (2013). *Alfonso XIII y Cambó. La monarquía y el catalanismo político* (en castelán). Barcelona: RBA. ISBN 978-84-9006-594-5.
* Juliá, Santos (1999). *Un siglo de España. Política y sociedad.* (en castelán). Madrid: Marcial Pons. ISBN 84-9537903-1.
* Moreno Luzón, Javier (2009). "Alfonso XIII, 1902-1931". *Restauración y Dictadura. Vol. 7 Historia de España dirixida por Josep Fontana e Ramón Villares* (en castelán). Barcelona: Crítica/Marcial Pons. ISBN 9788474239218.
* Tusell, Javier; García Queipo de Llano, Genoveva (2002 [2001]). *Alfonso XIII. El rey polémico* (en castelán) (2ª ed.). Madrid: Taurus. ISBN 84-306-0449-9.

### Outros artigos

* Tenientada
* Lei para a represión dos delitos contra a Patria e o Exército
A *Venus de Willendorf*, do Paleolítico Superior, que se estima que foi esculpida entre o -24 000 e o -22 000.
Unha **deusa nai** é unha deusa que serve como deidade de fertilidade xeral. Nalgunhas culturas ademais é representada como a Nai Terra, sendo a xenerosa personificación da Terra. Como tal, non tódalas deusas poden considerarse manifestacións da deusa nai.

Esta deusa é representada nas tradicións occidentais de moitas formas, desde as imaxes talladas en pedra desde *Cibeles* á *Dione* ("deusa") invocada no oráculo de Dodona, xunto con Zeus, ata finais da época clásica. Entre os himnos homéricos (séculos VII-VI a. C.) hai un dedicado á deusa nai chamado *Himno a Xea, Nai de Todo*. Os sumerios escribiron moitos poemas eróticos sobre a súa deusa nai Ninhursaga.

Notas
-----

1. ↑  Leick, G. (1994). *Sex and eroticism in Mesopotamian literature*. Londres, Nueva York: Routledge. ISBN 978-0-585-44873-2.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Deusa nai Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q334486
* BNCF: 19515
* BNE: XX5125023
* EBID: ID
* JSTOR: mother-goddess
* MAG: 2776244152
* NKC: jo2016908854

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre mitoloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Unha **célula mononuclear do sangue periférico** (**PBMC**, do inglés *Peripheral Blood Mononuclear Cell*) é unha célula do sangue que ten un núcleo arredondado (o que é o oposto dun núcleo lobulado). Son exemplos destas células os linfocitos, os monocito e os macrófagos. Estas células sanguíneas son un compoñente fundamental do sistema inmunitario que loita contra as infeccións e adaptación aos intrusos. A poboación de linfocitos consta de células T (CD4+ e CD8+ ~75%), células B e células NK (~25% en conxunto).

Estas células poden ser extraídas do sangue completo utilizando o composto *Ficoll*, que é un polisacárido hidrofílico que separa capas de sangue, e un gradiente de centrifugación, o cal separará o sangue nunha capa superior de plasma, debaixo unha capa de PBMCs e no fondo unha fracción de células polimorfonucleares (como neutrófilos e eosinófilos) e eritrocitos. As células polimorfonucleares poden ser despois illadas lisando os eritrocitos. Os basófilos encóntranse ás veces tanto na fracción máis densa coma na dos PBMC.

Os PBMCs son amplamente utilizados en aplicacións clínicas e de investigación.

Usos en investigación
---------------------

Moitos científicos que realizan investigacións nos eidos da inmunoloxía (incluíndo os trastornos autoinmunes), enfermidades infeciosas, cancros hematolóxicos, desenvolvemento de vacinas, inmunoloxía de transplantes, e cribado de alto rendemento usan con frecuencia os PBMCs. En moitos casos, os PBMCs obtéñense de bancos de sangue.

Os PBMCs críase que eran unha importante vía de vacinación. Os PBMCs de pacientes de cancro poden extraerse e cultivarse in vitro. Seguidamente, os PBMCs son expostos a antíxenos específicos de tumores, como pode ser un antíxeno de célula nai tumoral. Engádense xeralmente citocinas inflamatorias para contribuír na captación e recoñecemento de PBMCs.

Notas
-----

1. ↑  Delves, Peter, et al. Roitt's Essential Immunology, 11th Ed. ISBN 978-1-4051-3603-7
2. 1 2  Miyahira, Andrea (22 Nov 2012). "Types of immune cells present in human PBMC". *sanguinebio.com*. Arquivado dende o orixinal o 22 de xullo de 2016. Consultado o 23 Sep 2014.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Célula dendrítica plasmacitoide

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q736033
* JSTOR: peripheral-blood-mononuclear-cells
* MAG: 137061746

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 86713
* UNII: 1H9Q9Z1N8L

 |
**Denis López López**, nado en Caión o 5 de outubro de 1994, é un futbolista galego, que xoga como dianteiro no San Tirso, da Preferente Galicia.

Traxectoria
-----------

Formouse como futbolista na canteira do Deportivo da Coruña, no que ingresou en idade cadete. Aos 18 anos debutou na Terceira División, nas filas do Laracha, no que xogou un ano, antes de fichar polo Bergantiños. No club de Carballo militou durante as tempadas 2014/15 e 2015/16, ambas en Terceira. Durante a campaña 2016/17 xogou no Atlético Arteixo, de Preferente, e marcou un total de 19 goles, sendo o terceiro máximo goleador da liga, só por detrás de Miguel Taibo (Laracha) e Cuadrado (Polvorín).

A continuación xogou unha campaña no Polvorín, proclamándose campión de Preferente, e media de novo no Atlético Arteixo, antes de fichar en xaneiro de 2019 polo Racing Vilalbés, de Terceira. Posteriormente regresou ao Laracha e pasou polo Montañeros, recalando en 2021 no San Tirso. Na súa segunda campaña en Mabegondo chegou á derradeira xornada de Preferente como terceiro máximo goleador da liga con 18 goles, a cinco dianas de Pedro Beda (Boiro) e Juan de Dora (Betanzos). A pesar de que Beda anotou dous goles máis na última xornada, foi Denis quen acabou proclamándose máximo goleador do campionato, grazas aos seus oito goles na última xornada diante do Fisterra en Ara Solis, nun encontro que acabou 0-10.

Palmarés
--------

Polvorín
* **Preferente Galicia (1):** 2017/18.

San Tirso
* **Máximo goleador da Preferente Galicia (1):** 2022/23 (26 goles).

Notas
-----

1. ↑  "Máximos Goleadores". *lapreferente.com* (en castelán). Consultado o 30 de maio de 2023.
2. ↑  "O Vilalbés refórzase coas chegadas de Denis López e o defensa Castrín". *El Progreso* (en castelán). 4 de xaneiro de 2019. Consultado o 30 de maio de 2023.
3. ↑  Mendoza, Santi (28 de maio de 2023). "¡Locura en Fisterra! Denis marca ocho goles y termina pichichi". *DxT Campeón* (en castelán). Consultado o 30 de maio de 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en LaPreferente *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q118868715
* BDFutbol: 43200

 |
| Denis |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Seychelles |
| Localización | Océano Índico |
| Arquipélago | Seychelles |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) |  |
| Superficie | 1,31 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 3°48′S 55°40′L﻿ / ﻿-3.800, -55.667 |
| Maior altura |  |
|  |
| Localización |
|  |
|

**Illa Denis** é a segunda illa máis setentrional nas Seychelles. Está 60 millas ao norte de Mahé e atópase no extremo norte das illas Seychelles, xunto coa próxima Illa Bird, que é a máis setentrional das illas Seychelles. Os 1,31 km² da illa de coral foron bautizados co nome do explorador francés Denis de Trobriand, quen a visitou en 1773. Denis é unha illa privada de vacacións resort (complexo turístico) con 25 chalés de hóspedes.

Un faro construído en 1910 segue en pé no extremo norte da illa. Tamén hai unha capela chamada Capela de Saint Denis.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28920
* WorldCat
* VIAF: 162054564
* GEC: 0514074
* GeoNames: 241358

 |
**Oladele Muniru Ajiboye**, nado en Osogbo o 7 de agosto de 1990, é un futbolista nixeriano, que xoga de porteiro no Pontevedra CF. No mundo do deporte é coñecido como **Dele Ajiboye**.

Traxectoria
-----------

Ajiboye comezou a súa carreira no Prime F.C.. En setembro de 2008 fichou polo Wikki Tourists F.C. cos que xogou 14 partidos. O 16 de setembro de 2009 chegou a Pontevedra. Na tempada 2010-2011, na que xogou co dorsal nº 13, viuse afectado pola crise económica do club granate.

Foi internacional nas categorías inferiores da selección de fútbol de Nixeria, gañando o campionato sub-17 da FIFA celebrado en Corea do Sur en 2007. O 15 de decembro de 2008 recibiu a convocatoria da selección sub-20 para o Campionato da Mocidade de África de 2009, celebrado en Ruanda, e participou no campionato do mundo sub-20 da FIFA celebrado en Exipto en 2009.

Notas
-----

1. ↑  web Arquivado 07 de setembro de 2008 en Wayback Machine. dos Nigerian Eagles sub-17 *(en inglés)*.
2. ↑  "Nigeria Under-20 Goalkeeper Dele Ajiboye Joins Spanish Club Pontevedra", artigo en www.goal.com, 17 de setembro de 2009 *(en inglés)*
3. ↑  "Sen diñeiro e con comida ata xaneiro"[*Ligazón morta*], entrevista en *La Voz de Galicia*, 17 de decembro de 2010.
4. ↑  Artigo[*Ligazón morta*] en www.kickoff.com *(en inglés)*
5. ↑  FIFA Stats Arquivado 25 de febreiro de 2012 en Wayback Machine. *(en inglés)*
6. ↑  All Africa.com
7. ↑  Nigeria: Siasia Makes Up Mind

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5253576
* BDFutbol: 100377
* FIFA: 269087
* Transfermarkt: 127767

 |
| Epipogium Aphyllum |
| --- |
| Hábitat
Flores da *orquídea pantasma* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| (sen clasif.) | Angiospermae |
| (sen clasif.): | Monocots |
| Orde: | Asparagales |
| Familia: | Orchidaceae |
| Subfamilia: | Epidendroideae |
| Tribo: | Gastrodieae |
| Subtribo: | Epipogiinae |
| Xénero: | '**Epipogium'** |
| Especie: | '' ***E. aphyllum''*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Epipogium aphyllum'**Sw. |
| Sinonimia |
| *Satyrium epipogium* L. |

A ***Epipogium aphyllum*** é unha especie da familida das Orchidaceae.

Características
---------------

É unha especie difícil de observar pola súa bioloxía. Non ten follas verdes e vive normalmente en forma de rizoma subterránea, asociándose a fungos que lle proporcionan o alimento. Só en anos cunhas condicións ótimas de humidade e temperatura desenrola un pequeno tallo con flores que saen á superficie. Isto acontece en poucos lugares e cada varios anos. Así no Reino Unido, volveuse a citar no 2010, tras 23 anos de vida. Por todo isto recibe o sobrenome de *ghost orchid* (*orquídea pantasma*) en inglés.

Distribución
------------

Vive en rexións mornas e frías de Europa e Asia. Está moi ligada ós faiais e abetais. E considérase un indicador de masas forestais maduras e ben conservadas. Debido á regresión dos bosques nas que vive, considérase unha especie ameazada.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Aymerich Boixader P. (Decembro 2012). "Una orquídia fantasma al Parc" (en catalán) (22). El Picot Negre.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
**Lei de Joule** (tamén coñecida como **efecto Joule**) é unha lei física que expresa a relación entre a calor xerada e a corrente eléctrica que percorre un condutor en determinado tempo. O nome é debido a James Prescott Joule (1818-1889) que estudou o fenómeno en 1840.

Definición
----------

Ela pode ser expresa por:

{\displaystyle Q=i^{2}\cdot R\cdot t}
onde:

* *Q* é o calor xerado por unha corrente constante percorrendo unha determinada resistencia eléctrica por determinado tempo.
* *I* é a corrente eléctrica que percorre o condutor..
* *R* é a resistencia eléctrica do condutor.
* *t* é a duración ou espazo de tempo en que a corrente eléctrica percorreu ao condutor.

Se a corrente non for constante:

{\displaystyle Q=R\int \_{t\_{1}}^{t\_{2}}i^{2}dt\,}

Termodinámica
-------------

Cando unha corrente eléctrica atravesa un material condutor, hai produción de calor. Esa produción de calor é debida aos choques e rozamentos dos electróns (as cargas) a través do material.

Potencia disipada
-----------------

Nos resistores eléctricos pódese calcular a potencia disipada utilizando a lei de Joule:

{\displaystyle P=Q/t=I^{2}\cdot R}

Aplicacións
-----------

* Diferentes tensións no transporte da enerxía eléctrica

É, principalmente, por causa do **efecto Joule** que a enerxía eléctrica é transportada en longas distancias en tensións máis altas. A maior tensión permite que a corrente sexa menor (para unha mesma potencia , P = V.i) e así menos enerxía desperdizada no efecto Joule (o outro motivo é o uso de cables de menor sección coa economía do material condutor e estrutura de sustentación).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q210009
* BRE: 1953199
* EBID: ID
* GEC: 0034908
* MAG: 117926987

 |
**Delfín Modesto Brandón** (na grafía portuguesa *Delfim Modesto Brandão*), nado en Tourém (Montalegre) en 1835, foi o penúltimo *Xuíz* ou *Alcalde* (Xefe de Estado) do Couto Mixto, de acordo coas súas memorias.

Traxectoria
-----------

Mudouse ó Couto Mixto e asumiu o cargo de *Xuíz* en xaneiro de 1863, sendo elixido para pór fin ós abusos continuos e violacións da soberanía por parte das autoridades portuguesas e españolas. Renunciou ó cargo cando a partición e anexión do territorio era inminente. Foi seguido por un último *Xuíz*, que rematou o seu mandato coa partición e anexión formal do territorio, entre España e o Reino de Portugal, o 23 de xuño de 1868.

Entre 1881 e 1885 serviu na administración postal española en Aguadilla, Porto Rico.

En 1904 completou un libro de memorias onde conta as últimas décadas do Couto Mixto ata a súa extinción. Estas memorias foron publicadas en castelán no 1907 como *Interesante Historieta del Coto Mixto*.

Notas
-----

1. 1 2  Delfin Modesto Brandón (1907). *Tierra Gallega*, ed. *Interesante Historieta del Coto Mixto* (en castelán). A Coruña. p. 21.
2. ↑  "Expte. p. de D. Delfín Modesto Brandon". *ArchivesPortalEurope* (en castelán). Consultado o 6-5-2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Delfín Modesto Brandón Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Couto Mixto
* Tratado de Lisboa (1864)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5253666
* Galiciana: 28084

 |
**Elena Estévez Freire**, nada en Bueu o 20 de abril de 1970, é unha política galega do PPdG.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Dereito, entrou a formar parte da corporación municipal de Bueu no ano 1999, tras unhas eleccións que lle deron unha maioría absoluta ao PPdG, sendo elixido alcalde Tomás Barreiro Sotelo. No período 1999-2003, Estévez ocupou responsabilidades en Educación e Persoal.

Nas eleccións municipais do ano 2003 os populares perderon a maioría absoluta, obtendo 7 dos 17 concelleiros. Félix Juncal (BNG), quen lograra 6 actas nas eleccións, foi elixido alcalde co apoio de IBueu e PSdG-PSOE. Dirixiu un goberno en minoría integrado polos concelleiros do Bloque e de Independentes.

A renuncia do candidato do Partido Popular, Santiago Barros, deixou a Estévez, que ocupaba o segundo posto nas listas, como portavoz do partido. O 19 de xullo de 2004, despois dunhas tensas relacións entre os socios de goberno, foi aprobada unha moción de censura que apartou a Juncal do mando municipal. Nomeada alcaldesa, Elena Estévez desempeñou o cargo cun goberno en minoría até o 2007, ano en que se retirou da política activa.

En novembro de 2018, foi elixida polo partido como candidata ás eleccións municipais de maio do 2019, regresando así á vida política. Nos comicios, o PPdG subiu de 1196 votos a 1957, pasando de 3 a 6 actas. Após estes resultados, Estévez obtivo acta de concelleira en Bueu (exercendo de líder da oposición), así como de deputada na Deputación de Pontevedra.

En novembro de 2022 confirmouse a súa candidatura á alcaldía do concello de Bueu ás eleccións municipais de maio de 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Félix Juncal** |  **Alcaldesa de Bueu** 2004-2007 | Sucesor:**Félix Juncal** |

Notas
-----

1. ↑  xornaldebueu (2022-11-13). ""É moi evidente o descontento da cidadanía co goberno e con Félix Juncal"". *Xornal de Bueu*. Consultado o 2023-02-07.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Bueu
**Fabio Casartelli**, nado en Como o 16 de agosto de 1970 e finado o 18 de xullo de 1995, foi un ciclista italiano, profesional desde 1993.

Traxectoria
-----------

Animado polo seu pai, Casartelli involucrouse no mundo do ciclismo aos 9 anos. Tras acadar unhas cantas vitorias como afeccionado, Casartelli conseguiu o seu maior logro nos Xogos Olímpicos de 1992, gañando a medalla de ouro na proba de ciclismo en ruta. Pasou a ser profesional en 1993, pero só conseguiu vitorias e posicións de honra en carreiras menores.

O 18 de xullo de 1995, durante a 15ª etapa do Tour de Francia, Fabio Casartelli sufriu un accidente durante o descenso do Col de Portet d'Aspet, nos Pireneos. Casartelli sufriu graves lesións de cranio e cara e perdeu a consciencia. Durante o seu traslado en helicóptero ao hospital, Casartelli perdeu a respiración e faleceu tras varios intentos de reanimación.

No momento da caída Casartelli non levaba ningún tipo de casco protector. A súa morte causou unha conmoción no ciclismo profesional e xurdiron diversos debates acerca da obrigatoriedade do uso do casco polos ciclistas.

A 16ª etapa do Tour foi neutralizada, aínda que non suspendida, pola organización. Os ciclistas rodaron en grupo durante toda a proba e, na chegada, o equipo Motorola ao que pertencía Casartelli cruzou a liña de meta en conxunto. Todos os premios da etapa foron doados á familia que deixaba o ciclista italiano, unha muller e un fillo de dous meses.

En 1997 erixiuse unha estela no lugar da traxedia, fronte á que os corredores do Tour de Francia se deteñen e gardan un minuto de silencio na súa memoria cada vez que o percorrido da ronda gala pasa polo Col de Portet d'Aspet.

Equipos
-------

* Ceramiche Ariostea (1993)
* ZG Mobili-Bottecchia (1994)
* Motorola (1995)

Notas
-----

1. ↑  "La muerte coge a Casartelli en el kilómetro 34", artigo de Carlos Arribas en *El País*, 19 de xullo de 1995 (consultado o 18 de xullo de 2010) *(en castelán)*.
2. ↑  "La última victoria de Fabio Casartelli", artigo de Javier Olave en *El Mundo*, 20 de xullo de 1995 (consultado o 9 de agosto de 2009) *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* www.fondazionecasartelli.it *(en italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q436811
* CyclingArchives: 797
* OCID: fabio-casartelli
* ProCyclingStats: 113255
* Sports Reference: fabio-casartelli-1

 |
Portada da primira edición da primeira parte de *El ingenioso hidalgo Don Quixote de la Mancha*, libro de Miguel de Cervantes; publicado en Madrid, en 1605, na imprenta de Juan de la Cuesta. Esta obra é a *editio princeps*, do Quixote.
**Editio princeps** é unha locución latina que significa literalmente "primeira edición". Trátase da primeira edición impresa dunha obra, inmediatamente posterior aos manuscritos do autor. 

Normalmente emprégase para referirse a obras de prestixio que xa foron reeditadas varias veces, en especial, a obras clásicas greco-latinas. Por exemplo, á *editio princeps* de Homero é a de Demetrius Chalcondyles, que se cre que está datada en 1488. Os textos máis importante dos autores clásicos gregos e romanos foron, na súa maioría, producidos en *editiones principes* durante os anos 1465 a 1525, despois da aparición da imprenta en 1440.

Posteriormente, o termo tense estendido polos eruditos a obras que non forman parte das literaturas greco-latinas. Tamén se emprega para obras de tipo lega e documentos significativos.

Notas
-----

1. ↑  Tsuen-Hsuin (1985), pp. 158, 201.
2. ↑  Briggs & Burke (2002), pp. 15–23, 61–73.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Briggs, Asa; Burke, Peter (2002). *A Social History of the Media: from Gutenberg to the Internet* (en inglés). Cambridge: Politi Press. ISBN 0-7456-2374-3.
* Tsuen-Hsuin, Tsien (1985). "Paper and Printing". En Needham, Joseph. *Science and Civilisation in China* (en inglés). Vol. V (Chemistry and Chemical Technology). Nova York: Cambridge University Press. ISBN 0-521-08690-6.

### Ligazóns externas

* Checa Cremades, José Luis (7 de xaneiro de 2012). «Edición princeps». *Encuadernación y artes del libro*. Consultado o 24 de marzo de 2021

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1249682
* GND: 4322273-0

 |
**Delfín Fidalgo Fernández**, nado en Ourense en 1944, é un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Afincado en Ferrol. Foi presidente da Asociación Galega de Campings. Nas eleccións municipais de 1987 foi o número 2 da CPG en Ferrol, se ben esta formación non obtivo representación. Nas municipais de 1991 encabezou como independente a candidatura do PSdeG-PSOE en Valdoviño, empatando a 5 concelleiros co PPdeG e logrando a alcaldía co apoio do BNG, CDS e Esquerda Unida, cos cales estableceu unha coalición de goberno. En abril de 1992 rompeu o pacto co CDS e Esquerda Unida, e trala dimisión do único edil nacionalista en maio de 1993, estableceu un acordo de goberno co popular Miguel Ángel Pérez Quintela. Ao longo do mandato foise producindo un progresivo afastamento co grupo socialista, chegando incluso a plantexárselle a posibilidade de encabezala candidatura do PPdeG en 1995, pero finalmente optou por retirarse da política á fin do mandato.

Posteriormente, volveu centrarse na súa actividade profesional, chegando a ser conselleiro de Turgalicia e coordinador da Fundación Vicente Risco.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Miguel Ángel Pérez Quintela** |  **Alcalde de Valdoviño** 1991 - 1995 | Sucesor:**Elisa Garrido Cantarero** |

Vida persoal
------------

Casou e tivo 3 fillos.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Ferrol, 8-4-1992, p.39.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, Ferrol, 10-8-1993, p.39.
3. ↑  *La Voz de Galicia, Ferrol, 28-3-1995, p.37.*
4. ↑  Entrevista en *La Voz de Galicia*
5. ↑  Entrevista en *La Voz de Galicia*, Ferrol, 29-4-1993, p.45.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Valdoviño
O **efecto Haas**, tamén coñecido como *efecto de precedencia* ou *efecto de prioridade*, afecta á percepción humana do son, e describe como, a nivel de percepción, se varios sons independentes chegan ao noso cerebro nun intervalo inferior a 50 ms (milisegundos), este fusiónaos e interprétaos como un só. Isto débese a que o cerebro deixa de percibir a dirección e entende os sons posteriores como un eco ou reverberación do primeiro. 
Para que o o noso cerebro non interprete a dirección do son, o sinal atrasado debe ter máis volume que o primeiro.

* Se o retardo chega nun intervalo inferior a 5 ms, o cerebro localiza o son en función da dirección que tivera o primeiro estímulo, aínda que os outros proveñan de direccións diametralmente opostas.
* Se o retardo está entre os 5 e os 50 ms, o oínte escoita un único son, mais, na zona de fusión, entre 5 e 30 ms, elevando o segundo sinal máis de 10 dBs, percíbense son separados, e na zona de transición, entre 30 e 50 ms, xa se comezan a distinguir os sinais.
* Arriba de 50 ms percíbense as fontes separadas.

Emprégase a chamada curva Haas para indicar a intensidade (expresada en dB) necesaria para lograr unha equivalencia en canto ao retardo en milisegundos entre dous sinais. Esta curva de Haas emprégase en acústica, entre outras cousas, para controlar o son estéreo en recintos.

Este fenómeno foi descrito polo médico alemán Helmut Haas, a quen se lle debe o nome pola súa tese doutoral en 1949.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1566648
* GEC: 0031920

 |
O **Embraer EMB 120 Brasilia** é un bimotor de pasaxeiros rexional fabricado pola construtora aeronoutica brasileira Embraer.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

Tras o éxito do EMB-110 Bandeirante, Embraer comezou a desenvolver un novo modelo de avión de pasaxeiros en 1974. A entón chamada Familia 12X estaba formada por tres modelos cun coceto de deseño modular: EMB-120 Araguaia, EMB-123-Tapajós e EMB-121 Xingu. O EMB-121 foi o único avión da familia 12X que finalmente se fabricaría. O nome de Araguaia cambiouse polo de Brasilia en 1979 co lanzamento oficial do proxecto, cando se recolleron varias suxestións de posibles operadores na convención da CAAA (Commuter Airline Association of America) que se incorporaron ao deseño do EMB-120. Polo tanto, presentouse un avión completamente novo, que xa non estaba relacionado coa familia 12X. Non seu usaron partes comúns co EMB 121 Xingu, e a súa capacidade pasou de 24 e 30 asentos. Orixinalmente deseñouse para usar o novo motor Pratt & Whitney Canada PW115, pero posteriormente usouse o mellorado PW118.

O Brasilia chamou a atención de varias aeroliñas rexionais, principalmente dos Estados Unidos, ao ser un probable substituto para os DC-3 cun 150% máis de velocidade. O seu tamaño, velocidade e teito de servizo permitían voos máis rápidos e directos nos Estados Unidos e Europaen comparación a avións semellantes. O primeiro exemplar entrou en servizo con Atlantic Southeast Airlines en outubro de 1985. O EMB-120RT básico foi mellorado dado como resultado o EMB-120ER, cun maior alcance (1.575 km).

| * v
* c
* e
Embraer |
| --- |
| Avións civís | 
* EMB 110 Bandeirante
* EMB 120 Brasilia
* EMB 121 Xingú
* CBA 123 Vector
* ERJ 145
* Embraer E-Jets

 |
| Executivos | 
* Lineage 1000
* Legacy 600
* Phenom 100
* Phenom 300

 |
| Avións militares | 
* EMB 312 Tucano
* EMB 314 Super Tucano
* AMX International AMX
* Embraer KC-390
* Embraer 145 AEW&C

 |
| Outros | 
* EMB 202 Ipanema

 |
Fabian Gottlieb von Bellingshausen
Selo soviético de 1965 emitido con ocasión do 145 aniversario da expedición xeográfica rusa de Bellingshausen e Lazarev
**Fabian Gottlieb Thaddeus von Bellingshausen** (en ruso, Фаддей Фаддеевич Беллинсгаузен ou *Faddei Faddeievich Bellinsgauzen*), nado o 20 de setembro de 1778 en Lahetaguse e morto o 13 de xaneiro de 1852 en Kronstadt), foi un almirante da frota imperial rusa e explorador do Antártico.

Traxectoria
-----------

Von Bellingshausen naceu nunha familia nobre xermanobáltica na illa de Saaremaa en Estonia, na época unha provincia do Imperio Ruso]. Ós dez anos entra como cadete na Mariña Imperial Rusa, graduouse na Academia Navl de Kronstadt ós 18 anos, é rapidamente promociona ó grao de capitán. Grande admirador das viaxes de Cook, embarcou, para a primeira expedición rusa arredor do mundo, a bordo do *Nadezhda* comandada por Adam Johann von Krusenstern en 1803 rematando en 1806. Ó longo da súa carreira comandou diversos navíos no mar Báltico e no mar Negro.

### Expedición ó Antártico

Expedición de Bellingshausen ó Antártico.
En 1819 o tsar Alexandre I autorizou unha expedición nos mares polares austrais dirixida por Bellingshausen. O 5 de setembro partiu desde Portsmouth con dous navíos, unha corveta de 600 toneladas, a *Vostok*, e un navío de sostén de 530 toneladas, o *Mirnii* (comandado por Mikhail Petrovich Lazarev) con destino a Xeorxia do Sur, aportando en decembro.

O 26 de xaneiro de 1820 converteuse no primeiro explorador en franquear o círculo polar antártico desde James Cook. O 28 de xaneiro a expedición descobre a Antártida, aproximándose a un punto nas coordenadas 69º21'28"S 2º14'50"W. Logo do seu regreso o 4 de agosto de 1821, Bellingshausen continúa a servir o tsar. Combateu na guerra ruso-turca de 1828-1829 e obtivo o grao de almirante. En 1839 foi gobernador de Kronstadt].

Toponimia
---------

O seu nome púxose a diversos lugares do Antártico: 

* Illa Bellingshausen nas Sadwich do Sur
* Mar de Bellingshausen, na Antártida
* Placa de Bellingshausen, antiga placa tectónica
* Base Bellingshausen, base rusa na Illa Rei Xurxo
* Illas Faddei, illas árticas rusas
* Baía Faddei en Rusia
* Bellinsgauzen, cráter da Lúa

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Ligazóns externas

* *(en inglés)* 70South.com - Información sobre Fabian von Bellingshausen
* *(en ruso)* Двукратные изыскания в Южном Ледовитом океане и плавание вокруг света... O libro de Bellingshausen cos detalles da súa expedición
* *(en ruso)* Biografía

  



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q76754
* WorldCat
* VIAF: 67658715
* BIBSYS: 4023664
* BNB: ID
* BRE: 1854101
* CERL: cnp01128574
* CiNii: DA0553521X
* DeutscheBio: 133531317
* EBID: ID
* FAST: 182488
* GEC: 0008819
* GND: 133531317
* ISNI: 0000 0001 1354 3811
* LCCN: n85242171
* NKC: mzk2005269744
* NLA: 35838548
* NTA: 073140201
* OL: OL4388550A
* SUDOC: 200762532
* WikiTree: Bellingshausen-1

 |
En xenética de poboacións, o **efecto Hill–Robertson** ou **interferencia Hill–Robertson**, é un fenómeno que identificaron Bill Hill e Alan Robertson en 1966. Proporciona unha explicación de por que a recombinación xenética pode ter unha vantaxe evolutiva.

Explicación
-----------

Nunha poboación de tamaño finito que está suxeita á selección natural, produciranse desequilibrios de ligamento aleatorios. Estes poden ser causados por deriva xenética ou por mutación, e tenderán a retardar o proceso da evolución. Isto pode entenderse máis doadamente considerando o caso de desequilibrios causados pola mutación:

Consideremos unha poboación de individuos cuxo xenoma ten só dous xenes, *a* e *b*. Se un mutante vantaxoso (*A*) do xene *a* aparece nun determinado individuo, ese xene do individuo se fará por medio de selección natural máis frecuente na poboación co paso do tempo. Porén, se un mutante vantaxoso distinto (*B*) do xene *b* se orixina antes de que *A* chegue á fixación, e se orixina casualmente nun individuo que non porta *A*, entón os individuos que porten *B* e os individuos que porten *A* estarán en competición. Se está presente a recombinación, entón acabarán por orixinarse individuos que portan tanto *A* coma *B* (de xenotipo *AB*). Con tal que non haxa efectos epistáticos negativos por portar ambos, os individuos de xenotipo *AB* terán unha maior vantaxe selectiva que os individuos *aB* ou *Ab*, e os *AB* chegarán, por tanto, á fixación.
Porén, se non hai recombinación, os individuos *AB* só poden aparecer se a última mutación (*B*) ocorre casualmente nun individuo *Ab*. A probabilidade de que isto ocorra depende da frecuencia de aparición de novas mutacións, e do tamaño de poboación, pero é en xeral improbable a non ser que *A* estea xa fixado ou case fixado. Por tanto, debería esperarse que o tempo que pasa desde que se orixina a mutación *A* e a poboación queda fixada para *AB* será moito máis longo en ausencia de recombinación. Por tanto, a recombinación permite un avance máis rápido da evolución.

Joe Felsenstein (1974) mostrou que este efecto era matematicamente idéntico ao modelo de Fisher-Muller proposto por R. A. Fisher (1930) e H. J. Muller (1932), aínda que a súa argumentación verbal era substancialmente diferente.

Notas
-----

1. ↑  Hill, W. G. Hill, and A. Robertson, 1966 The effect of linkage on limits to artificial selection. *Genetical Research*. 8: 269–294.
2. 1 2  Hartl, D. L. & Clark, A. G. (2007). Principles of Population genetics, 4th ed. Sinauer Associates, Inc. Publishers, Sunderland, Massachusetts, USA.
3. ↑  Felsenstein, J. 1974 The Evolutionary Advantage of Recombination. *Genetics* 78: 737–756.
4. ↑  Fisher, R.A. 1930 *The Genetical Theory of Natural Selection*. Clarendon Press, Oxford.
5. ↑  Muller, H.J. 1932 Some Genetic Aspects of Sex. *American Naturalist* 66: 118–138.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Autostop xenético
* Interferencia clonal

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q900866
* MAG: 2775897602

 |
Editor de texto gVim
Un **"editor de texto"** é un Programa informático que permite escribir e modificar arquivos digitales compostos unicamente por texto sen formato, coñecidos comunmente como arquivos de texto.

Distínguense dos procesadores de textos en que se usan para escribir só texto, sen formato e sen imaxes.

Hai unha gran variedade de editores de texto. Algúns son de uso xeral, mentres que outros están deseñados para escribir ou programar nunha linguaxe. Algúns son moi sinxelos, mentres que outros teñen implementadas gran cantidade de funcións.

Algúns dos editores de texto máis usados son o Bloc de notas de Windows e o Emacs e o Vim de Unix.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131212
* BNE: XX554725
* BNF: 11931946h
* BRE: 4185695
* EBID: ID
* GND: 4013565-2
* JSTOR: text-editors
* LCCN: sh85134303

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre informática é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Discos Radioactivos Organizados** (DRO) é un selo discográfico español fundado en 1982 por Servando Carballar, líder do grupo de tecno pop Aviador Dro.

Nun principio creouse para autoeditar os seus discos, pero grazas ao éxito inicial do selo empezaron a editar discos a bandas como Parálisis Permanente, Siniestro Total, Glutamato Ye-Yé, Decibelios, Alphaville e a outros grupos da Movida. Deste xeito convértese na primeira compañía independente de España.

Cos anos integráronse na súa escudería bandas como Nacha Pop, Gabinete Caligari, Loquillo, Los Nikis, Los Locos, Extremoduro, Mojinos Escozíos, Marea, La Fuga, Fito & Fitipaldis e moitos outros.

Tras varias fusións con outros selos como GASA, Tres Cipreses ou Twins, en 1988 o grupo abandona a compañía, para máis tarde, en 1992, vendela á multinacional Warner Music International. Créase así a actual compañía Dro East West.

Véxase tamén
------------

* Aviador Dro

### Ligazóns externas

* Páxina sobre o selo DRO en Discogs.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3030172
* Discogs: 14207
* MusicBrainz: ID

 |
**EMW**|  |
| Nome completo | Eisenacher Motorenwerk |
| Bandeira | Alemaña Alemaña |
| Baseada en | Eisenach, Alemaña |
| Tempadas en activo | 1 (1953 |
| Número de pilotos | Alemaña Edgar Barth |
| Debut | Gran Premio de Alemaña de 1953 |
| Carreiras | 1 |
| Campionatos de Construtores |  |
| Campionatos de Pilotos |  |
| Vitorias |  |
| Pole positions |  |
| Voltas Rápidas |  |
| Puntos totais | 0 |
| Derradeiro GP | Gran Premio de Alemaña de 1953 |

**Eisenacher Motorenwerk (EMW)** foi un fabricante de automóbiles e motocicletas de Alemaña Oriental con sé en Eisenach. EMW tamén participou na Fórmula 1 como construtor en 1953, pero só participou nunha carreira, o Gran Premio de Alemaña de 1953.

EMW R1/53 Sport en 1954
Antes da segunda guerra mundial unha das fábricas de BMW atopábase en Eisenach, e logo da guerra pasou a mans dos soviéticos, Eisenach estaba na zona de ocupación soviética. A fábrica continuou a produción de automóbiles e motocicletas baixo a marca BMW, pero logo dun xuízo en 1952 tivo que cambiar o nome á EMW no seu lugar. O logotipo tamén era similar, pero en lugar do azul usado por BMW, EMW utilizou o vermello.

Máis tarde, a sección de automóbiles da EMW converteuse en VEB Automobilwerk Eisenach e construíu o Wartburg. A fabricación da motocicletas terminou na década de 1950.

### Resultados Completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Chasis | Motor | Pneu. | Piloto | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | Puntos | Pos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1953 | EMW | EMW L6 | **D** |  | ARX | 500 | NED | BEL | FRA | GBR | ALE | SUI | ITA | n/a | n/a |
| Alemaña Edgar Barth |  |  |  |  |  |  | Ret |  |  |

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Eisenacher Motorenwerk Modificar a ligazón no Wikidata*** |

BMW

Notas
-----

1. 1 2  O Campionato Mundial de Construtores non se disputo de 1950 a 1957

### Ligazóns externas