recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Julián Carballo Gómez**, nado en Pontevedra en maio de 1894 e finado na Coruña o 11 de maio de 1938, foi un barbeiro e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Monumento en Oza ós ocupantes da embarcación "La Libertaria", obra de Jorge Pastor.
Instalado na Coruña como barbeiro. Delegado da Confederación Regional Galaica e da Federación Local Obrera da CNT. Militante do Sindicato de Barbeiros e socio do Centro de Estudios Sociales Germinal. Foi detido en Ferrol por orden gobernativa en febreiro de 1932 como consecuencia dunha folga. Cando se produciu o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou na resistencia armada ao golpe, despois agochouse e contactou con outros militantes dispersos que non foran capturados. Grazas á colaboración dos militantes do Sindicato El Despertar Marítimo, logrou fuxir da Coruña a principios de xaneiro de 1937, na embarcación La Libertaria, coa que chegaron ao porto de Xixón o 7 de xaneiro de 1937. Loitou co Batallón Galicia na fronte do Norte. Logo da caída de Asturias, foi detido o 4 de novembro de 1937 a once quilómetros de Tineo cando retornaba a Coruña. Xulgado na Coruña en consello de guerra por rebelión militar o 19 de febreiro de 1938, foi condenado a morte. Foi executado na Coruña o 11 de maio de 1938.

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 17-2-1932, p. 1.
2. ↑  Pereira, Dionisio (2011). *Loita de clases e represión franquista no mar (1864-1939)* (PDF). Vigo: Xerais. p. 408. ISBN 978-84-9914-182-4.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 20-2-1936, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela: Positivas. p. 49, 50. ISBN 84-87783-79-1.
* Fernández Prieto, Lourenzo; et al. (2011). *A represión franquista na comarca da Coruña*. Santiago de Compostela: Edicións Laiovento. pp. 60–61. ISBN 978-84-8487-288-7.
* Lamela, Luis (2002). *A Coruña, 1936. Memoria convulsa de una represión*. Sada: Do Castro. p. 145.

### Ligazóns externas

* Julián Carballo Gómez na páxina web *Nomes e Voces*.
A **Teoloxía da Luz** é unha teoloxía que se desenvolve na arquitectura gótica, guiando a concepción das catedrais góticas en toda Europa.

Historia e características
--------------------------

O prototipo é a basílica de Saint-Denis, concibida no século XII por Suger, conselleiro próximo ó rei Luís VI.

Georges Duby, no seu libro *Le temps des cathédrales* (1975) (O tempo das catedrais), describe desde o ángulo artístico a teoloxía da Luz.

Consonte Vitellion, intelectual do século XIII, diferéncianse dous tipos de luz : a luz divina (Deus) e a luz física (a manifestación de Deus).

Na teoloxía da Luz, a luz está cargada dunha forza simbólica. As vidreiras das igrexas representan escenas do Antigo Testamento e do Novo Testamento, da vida dos santos ou ben da vida cotiá. Eran o equivalente das ilustracións do catecismo moderno. Na Idade Media, este era un dos medios de ensinar ás xentes, que moi a miúdo eran iletradas.

Cando a luz do ceo (física) pasa a través das vidreiras, cárgase simbolicamente de manifestación divina. As vidreiras son as encargadas de transformar a luz física en luz divina, dito doutro xeito son as encargadas de facer entrar a presenza divina na igrexa.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Símbolo
* Arquitectura gótica
* Arte gótica
* Basílica de Saint-Denis
* Catedral

### Bibliografía

* Georges Duby, *Le temps des cathédrales. L'art et la société: 980 - 1420*. París. 1975.
* ----------------, *Saint Bernard : L'art cistercien*. París. 1976.
Coordenadas: 39°28′19.67″N 0°21′32.89″O﻿ / ﻿39.4721306, -0.3591361

Non confundir con Estadio de Mestalla.
Situación do barrio na cidade de Valencia.
**Mestalla** é un barrio da cidade de Valencia (España), pertencente ao distrito do Pla del Real. Está situado no centro da cidade e limita o norte con Ciutat Universitària, ao leste con Amistat, Albors, Camí Fondo e Penya-roja, ao sur co Pla del Remei e Gran Via e ao oeste con Exposició. A súa poboación en 2009 era de 15.235 habitantes.

Nel atópase o Estadio de Mestalla, no que xoga os seus partidos o Valencia Club de Fútbol.

Notas
-----

1. ↑  "Districte 06. El Pla del Real Barri 2. Mestalla" (PDF). *Oficina d'Estadística. Ajuntament de València* (en valenciano e español). 2009. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 07 de xuño de 2015. Consultado o 17 de outubro de 2010.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mestalla*** |

* Plano de Mestalla na web do Concello de Valencia *(en castelán)*
**María Carme da Silva Méndez**, nada en Pontevedra o 26 de decembro de 1966, é unha política galega do Bloque Nacionalista Galego.

Traxectoria
-----------

É licenciada en química pola Universidade de Santiago de Compostela.
En 2012 foi deputada da VIII Lexislatura do Parlamento de Galicia. Concelleira do BNG en Pontevedra e tenenta de alcalde dende 2015, en 2016 foi elixida membro da Executiva Nacional do BNG.

É co-autora do libro *Pontevedra, outra mobilidade, outra cidade. A experiencia de transformación 1999-2015* da Fundación Pons.

Nas Eleccións xerais de abril de 2019 foi candidata do BNG número un ao Congreso dos Deputados pola Provincia de Pontevedra e menos dun mes despois foi de número 6 na lista do BNG ao concello de Pontevedra nas eleccións municipais do mesmo ano. De novo no mesmo ano, foi candidata número un do BNG nas Eleccións xerais de novembro e repetiu candidatura e posto na lista do BNG nas Eleccións xerais do 23 de xullo de 2023. Ao igual que nas anteriores convocatorias estatais, non tivo os suficientes votos para obter escano, porén, aos poucos días dos comicios, foi nomeada senadora por designación autonómica do Parlamento de Galicia.

Notas
-----

1. ↑  "VIII Lexislatura" (PDF). Parlamento de Galicia.
2. ↑  "Ana Pontón encabeza una candidatura al BNG que renueva a menos de la mitad de sus caras" *Faro de Vigo*, 21/2/2016 *(en castelán)*.
3. ↑  "Pontevedra. Outra mobilidade, outra cidade.". *www.ponseditorial.com* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 18 de outubro de 2019. Consultado o 2019-03-09.
4. ↑  *Pontevedra, outra mobilidade, outra cidade : a experiencia de transformación, 1999-2015* (1ª ed.). Pontevedra: Concello de Pontevedra. 2015. ISBN 9788494280948. OCLC 937793370.
5. ↑  Galego, BNG-Bloque Nacionalista. "[Congreso] Candidatura por Pontevedra". *BNG - Bloque Nacionalista Galego* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 31/03/2019. Consultado o 9/3/2019.
6. ↑  G. X. (28 de xullo de 2023). "El Parlamento elige a José Manuel Baltar, José Manuel Rey y Carme da Silva senadores por designación autonómica". *lavozdegalicia.es* (en castelán). Consultado o 28 de xullo de 2023.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Carme da Silva*** |

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición
Flor de lis.
A **flor de lis** é unha flor de azucena estilizada que é empregada como un deseño decorativo ou como símbolo. Moitos dos santos cristiáns son representados a miúdo cunha azucena, sendo o máis destacado san Xosé. Como Francia foi orixinalmente unha nación católica, a flor de lis converteuse "ó mesmo tempo, nun obxecto relixioso, político, dinástico, artístico, emblemático e simbólico", especialmente na heráldica francesa.

En heráldica é moi común e simboliza a pureza, polo que adoita representar a Nai de Deus. A lenda di que un anxo lle deu unha flor de azucena de ouro a Clodoveo I, monarca franco da dinastía merovinxia, que se convertera ó cristianismo. Séculos máis tarde, no século XII con Luís VI, a flor de lis é empregada como distintivo no escudo da casa real francesa. 
A flor de lis proveniente da casa real de Francia aparece no escudo de moitas cidades deste estado, na bandeira do Quebec e no escudo de España, entre outros. A flor de lis é tamén o emblema da cidade de Florencia.

Galería
-------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| Escudo antigo dos reis de Francia. |
| Escudo antigo dos reis de Francia.  |

|  |
| --- |
| Escudo do Reino de Francia (dende o século XIV). |
| Escudo do Reino de Francia (dende o século XIV).  |

|  |
| --- |
| Escudo de Florencia |
| Escudo de Florencia  |

|  |
| --- |
| Escudo de Gaià. |
| Escudo de Gaià.  |

|  |
| --- |
| Escudo de Senan. |
| Escudo de Senan.  |

|  |
| --- |
| Escudo de Montuïri. |
| Escudo de Montuïri.  |

 |

Notas
-----

1. ↑  Michel Pastoureau, *Heraldry: Its Origins and Meaning*, Francisca Garvie trans. (Thames and Hudson 1997), ISBN 0-500-30074-7, p. 98.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Flor de lis Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q211568
* AAT: 300009966
* EBID: ID
* GEC: 0184250

 |
**Margaret W. "Hap" Brennecke**, nada en 1911 en Emmaus (Pensilvania) e finada en 2008, foi unha química especialista en metalurxia e a primeira muller enxeñeira soldadora que traballou no Laboratorio de Materiais e Procesos do Centro de Voo Espacial Marshall da NASA, contribuíndo ao programa de foguetes Saturno.

Traxectoria
-----------

Brennecke licenciouse en química na Universidade Estatal de Ohio e posteriormente estudou metalurxia no Instituto Tecnolóxico Carnegie, a Universidade de Pittsburgh e a Universidade de California, Os Ánxeles. Posteriormente, traballou durante 22 anos na Aluminum Company of America, onde, como investigadora metalúrxica, identificou materiais para vehículos militares e proxectos de enxeñaría utilizados na segunda guerra mundial.

En 1961, Brennecke incorporouse á NASA, onde traballou no programa de foguetes Saturno como experta en soldadura, achegando a súa experiencia centrada nos procesos de soldadura por arco de tungsteno con gas e gas inerte metálico. As responsabilidades de Brennecke incluían a selección de materiais e técnicas para a construción dos foguetes, especialmente os depósitos de combustible crioxénico. Máis adiante na súa carreira, desempeñou un papel similar na elección de materiais e técnicas para o Spacelab e os foguetes impulsores do transbordador espacial.

O alcume de Brennecke, "Hap", foi elixido en parte pola súa neutralidade de xénero, e como un "termo medio entre a cortesía dos tempos e a informalidade" do equipo de enxeñeiros da NASA.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Margaret "Hap" Brennecke: The woman who welded Apollo's rockets". xullo 11, 2019.
2. ↑  "These Amazing Women Made NASA's Apollo Moon Missions Possible". xullo 24, 2019.
3. ↑  Lorenzo, Nieves; Iglesias, Encina Calvo (2020-04-18). "Ellas nos llevaron a la Luna". *Ciencia, Técnica y Mainstreaming Social* (en castelán) **0** (4): 61–68. ISSN 2530-7924. doi:10.4995/citecma.2020.12764.
4. 1 2  "Margaret W. ‘Hap’ Brennecke". marzo 13, 2019. Consultado o outubro 8, 2019.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lorenzo, Nieves; Calvo, Encina (2020-04-18). "Ellas nos llevaron a la Luna". *Ciencia, Técnica y Mainstreaming Social* (en castelán) **0** (4): 61–68. ISSN 2530-7924.
* Elas, levarónnos ao espazo 2022 978-84-8158-952-8

### Outros artigos

* Mulleres na NASA

### Ligazóns externas

* Exposición "As mulleres que nos levaron á Lúa"

* Portal:Muller
* Portal:Estados Unidos de América
Coordenadas: 42°49′42″N 1°37′52″O﻿ / ﻿42.82833, -1.63111

Situación do barrio de Txantrea en Pamplona.
A **Txantrea** (en castelán: *Chantrea* e oficialmente *Chantrea/Txantrea*) é un barrio de Pamplona (Navarra, España) situado ao norte da cidade xunto ao río Arga. Limita ao norte co barrio de Ezkaba, ao sur coa Zona Vella de Pamplona, ao leste con Burlata e o oeste con Antsoain, Arrotxapea e Arantzadi.

Este barrio é coñecido polo seu carácter popular e reivindicativo. A palabra "auzolan" ("traballo de barrio" ou "entre veciños" en éuscaro) ten moito significado, xa que foi construído coa man de obra dos veciños.

Tiña en 2008 unha poboación de 20.785 habitantes.

O termo Txantrea ou Chantrea provén de chantre, que era a dignidade desempeñada por un cóengo da catedral que dirixía o coro. Os terreos onde se edificou o barrio pertenceron á catedral e por iso púxoselle o nome de Txantrea.

Notas
-----

1. ↑  "Poboación e estatística de Pamplona por Barrios - 22/09/2008". Arquivado dende o orixinal o 24/09/2015. Consultado o 15/07/2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Txantrea.net

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3015636
* OSM: 5326971

 |
Coordenadas: 42°49′11″N 1°38′55″O﻿ / ﻿42.81972, -1.64861

Escudo de Arrotxapea
Situación do barrio en Pamplona.
Arrotxapea
**Arrotxapea** (en éuscaro tamén: *Errotxapea*, en castelán: *Rochapea* e oficialmente *Rochapea/Arrotxapea*) é un barrio da cidade de Pamplona, na Comunidade Foral de Navarra. Está situado ao pé das antigas murallas, paralelo ao río Arga.

Historia e características
--------------------------

Foi o único barrio de Pamplona que xurdiu nos extras muros da cidade, xa que en Pamplona, ao ser "Praza Forte", se impedía a edificación nas súas proximidades por razóns de defensa, por ser "zonas polémicas" no argot militar. Por esta razón nesta zona podíase construír con certas condicións, como era que non superasen os 10 m de altura e con materiais de construción pouco resistentes como o ladrillo. A partir das Reais Ordes de 1900 e 1901 permitiuse construír sen límites nin en alturas nin en canto a materiais.

Por iso é o barrio máis antigo de Pamplona, exceptuando a Zona Antiga, fundada polos campesiños, que traballaban e vivían extras muros. Arrotxapea toma o seu nome da "torre da Rocha" que defendía o burgo de San Cernin na parte que hoxe ocupa o Museo de Navarra. Inicialmente coñecíase como "Jus la Rocha" que na lingua dos habitantes do burgo, occitano, significa debaixo da Rocha é dicir os terreos que se estenden "debaixo da Rocha". Posteriormente o nome euscarizouse a Arrotxapea, poñendo o sufixo -pea que significa debaixo, e polo tanto co mesmo significado.

Hai referencias ao longo da historia deste barrio. En 1773 durante a Guerra da Convención este foi arrasado por tropas francesas, deixando 1.500 persoas sen vivenda. A comezos do século XX edificáronse vivendas de clases populares sen unha orde urbanística e instaláronse fundicións e novas industrias, sen abandonar as hortas.

Para acceder á antiga Arrotxapea dende a cidade tíñase que atravesar o portal da Arrotxapea de 1533 que se encontraba ao final da costa de Santo Domingo. Este portal foi derrubado en 1914, cando o sistema defensivo das murallas se volvera ineficaz. Por esta porta saíase ao barrio de curtidores, xusto antes da ponte da Arrotxapea, formada por unhas cantas casas na beira do río. As hortas que se encontraban tomaban o nome do seu propietario.

En pleno desenvolvemento urbanístico, combina o barrio os edificios máis modernos e residenciais, con outros que superan os 60 anos de vida.

As súas festas oficiais son a segunda semana do mes de xuño.

Lugares de interese
-------------------

* Cruzamento de Cuatrovientos
* Igrexa do Ave María
* Bulevar do Río Arga
* Ponte de San Pedro
* Ponte de Santa Engracia
* Ponte Novo de Santa Engracia ou Ponte de Cuatrovientos
* Mosteiro Vello de San Pedro
* Residencia de Oblatas
* Fábrica Iwer
* Centro de Saúde
* Corralillos del Gas

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Varios autores (2005). *Historia de los barrios de Navarra*. Pamplona: Analecta edciones y libros SL. ISBN 84-95283-69-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2944629
* OSM: 3949395

 |
**Manuel Martínez-Risco Macías**, nado en Ourense o 1 de decembro de 1888 e finado en París o 3 de maio de 1954, foi un científico e político galego.

Traxectoria
-----------

Era sobriño de Marcelo Macías, curmán de Vicente Risco e irmán de Sebastián Martínez-Risco. Logo de facer o bacharelato no Instituto de Ourense foi a estudar Ciencias Físicas á Universidade Central de Madrid. Con 21 anos desprazouse ao Natuurkundig Laboratorium da Universidade de Amsterdam, cabo de Pieter Zeeman e nesta institución permaneceu case dous anos estudando Óptica-física. De volta incorporouse á rede primaria de formación da JAE e foi profesor auxiliar na Facultade de Ciencias de Madrid. En 1911 presentou a súa tese de doutoramento e en 1914 sacou a cátedra de Acústica e Óptica da Universidade de Zaragoza, á que se incorporou ao ano seguinte. En 1918 retornou á Facultade de Ciencias de Madrid, por traslado. Estivo tamén agregado un tempo no Observatorio Astronómico

Finalizando a ditadura de Primo de Rivera asinou manifestos contra o réxime, en compañía doutros docentes galegos en Madrid como Nóvoa Santos e Varela Radío. Nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931 foi elixido deputado por Ourense por Acción Republicana, actuando como un gran defensor da autonomía de Galicia nas Cortes. Nas eleccións xerais de 1936 volveu ser elixido por Ourense por Izquierda Republicana (foi proclamado pola Cámara xa que non fora proclamado pola Xunta de escrutinio). Durante a Guerra civil dirixiu a fábrica de instrumentos ópticos creada polo Goberno republicano. Ao rematar a contenda exiliouse en Francia, onde exerceu como *Maître de Recherches* do CNRS, continuando as súas investigacións sobre as ondas luminosas.

Vida persoal
------------

Estivo casado con Fernanda Pérez Colemán, finada en 1951, e irmá de Jaime Pérez Colemán.

Obras
-----

* *La asimetría de los triples de Zeeman*, Madrid, 1912 e 1914.
* *Estudios Generales sobre aberración esférica de orden superior*, Madrid, 1927.

Notas
-----

1. ↑  Sánchez Ron, J. M.. "Manuel Martínez-Risco Macías". *Diccionario Biográfico Español* (en castelán). Real Academia de la Historia.
2. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 8-5-1954, p. 7.
3. ↑  Freixeiro Mato, X. R. (2021): Notas en *Ao abeiro da amizade. Epistolario 1926-1976*, páx. 139.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Manuel Martínez-Risco". *Álbum da Ciencia* do Consello da Cultura Galega.
* Gurriarán, Ricardo. "Manuel Martínez-Risco". *Álbum da JAE* do Consello da Cultura Galega.
* Ficha no Congreso dos DeputadosArquivado 12 de setembro de 2019 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3390697
* WorldCat
* VIAF: 48277580
* BNE: XX1359059
* DBE: manuel-martinez-risco-macias
* GND: 1043347054
* ISNI: 0000 0000 3858 8840
* LCCN: n87134915
* OL: OL5646794A
* SUDOC: 170541428
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 69960

 |
Coordenadas: 36°50′00″S 73°07′00″O﻿ / ﻿-36.83333, -73.11667

Avenida *Pedro Aguirre Cerda* en San Pedro de la Paz.
**San Pedro de la Paz** é un municipio, unha cidade e unha comuna da provincia de Concepción, na rexión de Biobío, forma unha conurbación coa capital rexional e veciña de Concepción, a comuna sitúase a uns 8 quilómetros da mesma cidade, ao sur do río Biobío. O seu municipio foi fundado en 1995. Segundo o censo INE de 2002, en termos de poboación, a comuna tiña un total de 80.447 habitantes, unha área é de 112,5 km2 e unha densidade de poboación de 715,1 hab/km². O xentilicio da comuna é sanpedrino/a.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***San Pedro de la Paz Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Gran Concepción

### Ligazóns externas

* A Municipalidad de San Pedro de la Paz *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19344
* WorldCat
* VIAF: 160423776
* GeoNames: 6693571
* GND: 16089835-3
* LCCN: no2010150194

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
Coordenadas: 37°10′00″S 72°55′59″O﻿ / ﻿-37.16667, -72.93306

O escudo da comuna de Santa Juana.
A localización da comuna no mapa da rexión.
Forte Santa Juana de Guadalcázar.
**Santa Juana** é un municipio, unha cidade e unha comuna da provincia de Concepción na Rexión de Biobío, Chile. Segundo o censo INE de 2002, en termos de poboación, a comuna tiña un total de 13.147 habitantes, unha área é de 731 km2 e unha densidade de poboación de 17,98 hab/km². Sitúase na altitude de 6 metros sobre o nivel do mar. O xentilicio da comuna é santajuanino/a.

Nesta comuna atópase o Forte Santa Juana de Guadalcazar, unha antiga fortificación que foi declarada Monumento Nacional o 26 de outubro de 1977. O forte está rodeado por fosos e unha ponte de acceso, as paredes foron construídas con pedra hexagonal.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Santa Juana, Chile Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* O Municipio da comuna *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q187974
* WorldCat
* VIAF: 10145003627761341487
* GeoNames: 8261196
* LCCN: n2015068505
* OSM: 1622274

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
***O afundimento do Titán*** é unha novela en lingua inglesa do estadounidense Morgan Robertson, publicada en 1898 co título orixinal de ***Futility, or the Wreck of the Titan***. Foi traducida ao galego por Alejandro Tobar, publicada en 2013 pola editorial Hugin e Munin.

Características
---------------

A historia trata sobre o transatlántico *Titán* e o seu afundimento, o cal garda moitas similitudes co transatlántico *RMS Titanic*, que se afundiría catorce anos despois.

A primeira metade do libro introduce o protagonista, John Rowland, un ex-tenente da Mariña Real, que deveu un borracho e caeu aos niveis máis baixos da sociedade. Logo de ser despedido da Mariña, traballa no *Titán* como vixía. O barco afúndese pouco antes da metade da novela, que de seu ten apenas 100 páxinas. Na segunda metade Rowland salva unha nena ao que salta sobre un iceberg con ela. Despois dunha serie de aventuras, é finalmente rescatado por un buque. E aí comeza unha segunda historia relacionada co pagamento do seguro polo afundimento da embarcación.

Notas
-----

1. 1 2  *O afundimento do Titán*. Traducido por Alejandro Tobar (1ª ed.). Santiago de Compostela: Editorial Hugin e Munin. 2013. ISBN 978-84-941211-3-5 – vía Biblioteca da Tradución Galega.
2. ↑  Editorial Hugin e Munin (ed.). "Catálogo da Editorial Hugin e Munin (actualizado o 1 de xaneiro de 2019)" (PDF). p. 17. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 01 de abril de 2019. Consultado o 26 de marzo de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Texto orixinal *(en inglés)*
* Ficha na web da Editorial Hugin e Munin.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q685153
* BiTraGa: 5427

 |
Coordenadas: 41°18′28″S 72°56′12″O﻿ / ﻿-41.30778, -72.93667

Puerto Montt.
**Puerto Montt** é unha comuna, un municipio e unha cidade situada ao sur de Chile, tamén capital da Provincia de Llanquihue e da X Rexión dos Lagos. Segundo as estimacións do censo INE de 2012, a comuna tiña un total de 238.455 habitantes, unha superficie de 1673 km² e unha densidade de poboación de 138 hab/km². Puerto Montt forma xunto coa comuna de Puerto Varas a recentemente conceptualizada Conurbación Puerto Montt-Puerto Varas, unha área urbana tamén chamada o Gran Puerto Montt.

En termos xeográficos, atópase fronte ao Seno de Reloncaví; ten unha baía protexida polo seu costado occidental pola illa Tenglo. É a principal conexión co Arquipélago de Chiloé e as rexións australes de Aisén e Magallanes. Puerto Montt é situado ao final da depresión intermedia, afundido dentro do Seno de Reloncaví, onde inicia a Patagonia chilena, ao oeste limita coa Precordilleira.

Debido á súa localización estratéxica, a cidade é o punto inicial para o desprazamento ata a Patagonia chilena, tamén o seu importante porto fai conexións co resto do país e coas rexións máis austrais, ademais do seu aeroporto internacional chamado Base Aérea O Tepual, cos principais terminais aéreos do Chile.

Cidades irmandadas
------------------

* Puerto Madryn, Arxentina
* España Atapuerca, España
* Cidade do Quebec, Canadá
* República Popular da China Qingdao, China

Notas
-----

1. ↑  INE (2009). «Medio ambiente informe anual 2009» *(en castelán)* (pdf). Consultado o 5 de xaneiro de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Puerto Montt*** |

### Outros artigos

* Rexión de Los Lagos

### Ligazóns externas

* Páxina de Puerto Montt Arquivado 03 de maio de 2011 en Wayback Machine. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q36214
* WorldCat
* VIAF: 158340704
* EBID: ID
* GEC: 0266695
* GeoNames: 3874960
* GND: 4650456-4
* LCCN: n85137182
* TGN: 1023586

 |
Coordenadas: 43°07′S 73°37′O﻿ / ﻿-43.117, -73.617

**Quellón** é unha comuna da X Rexión dos Lagos de Chile, localizada no extremo sur da Illa Grande de Chiloé. É a comuna máis grande da provincia de Chiloé e a súa capital é a cidade de Quellón.

Actualmente é o principal porto da Illa de Chiloé, sendo a base da súa economía a industria salmoneira e a extracción de produtos do mar.
Á cidade de Quellón pode chegarse a través da Estrada Panamericana, que finaliza uns quilómetros despois de pasar a cidade, no balneario Punta de Lapas.

Etimoloxía
----------

O seu nome podería provir da palabra mapudungun *külon*, que é o nome que recibe o arbusto chamado maqui en español. Outra posibilidade é que proceda dalgunha palabra relacionada con *kellun*, "axudar" e así, en moitas obras que recollen etimoloxías de topónimos chilenos, indícase que a tradución de Quellón sería "lugar de auxilio".

Xeografía
---------

O territorio da comuna está no extremo sur da Illa Grande de Chiloé e abarca arredor dunha terceira parte da superficie insular, aínda que a poboación é escasa, pois a maior parte do terreo está cuberto de bosques moi densos e hai propiedades de gran tamaño, como o Parque Tantauco. Á parte de Quellón, onde residen a maior parte dos habitantes da comuna, atópanse os casaríos de Compu, Huildad, Chadmo, Coínco e Yaldad, como o asentamento de Inío, na desembocadura do río do mesmo nome, na costa sur da illa e sen vías de comunicación terrestre. Ademais pertencen á comuna as illas do grupo Cailín, Cailín, Coldita e Laitec; San Pedro, Guafo e as illas deshabitadas do grupo Esmeralda e do grupo Quilán.

Historia
--------

A zona estivo habitada por indíxenas chonos e posteriormente por payos. A finais da época colonial, entregáronse títulos reguengos a varios caciques huilliches que habitaban a zona.

O pobo de Quellón foi fundado en 1905 pola Compañía Destilatoria Quellón, que extraía alcohol da madeira dos extensos bosques existentes na época. Durante moitos anos estivo illado do resto da illa, comunicándose só por vía marítima. Mais desde hai máis de 40 anos quedou conectado co resto de América a través da Estrada Panamericana, transformándose, precisamente, no seu punto máis austral.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Quellón*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q51608
* GeoNames: 8261176
* OSM: 3076644
* TGN: 1023600

 |
**Trubia** é unha parroquia (Santa María), do concello de Oviedo, Asturias, contaba con 2.067 habitantes no ano 2011. Historicamente pertenceu antes ao concello de Grao, do que se separou oficialmente en 1885, xunto coas freguesías de Pintoria e Udrión, a petición dos propios veciños, para pasar a depender do da capital, Oviedo, da que dista unha ducia de quilómetros.
Trubia acadou certa notoriedade polas súas fábricas de armas. A posibilidade dun ataque francés, logo da Paz de Basilea, fixo que se decidise, polo goberno español, o traslado da industria militar das factorías guipuzcoanas de Eugui e Orbaiceta, demasiado próximas á fronteira gala, e que foran asaltadas na contenda anterior. Escolleuse Trubia, porque fornecía a posibilidade nos arredores de recursos básicos: auga, madeira, ferro e carbón. Supuxo o traslado de centenares de familias, que acompañaron, naturalmente aos operarios, desde o País Vasco a Asturias. Trubia converteuse así nun referente industrial, non só para Asturias senón para toda España.

Demografía
----------

Fontes: INE

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q624765
* WorldCat
* VIAF: 247451526
* código INE: 33044300000
* TGN: 7300370

 |
Un **hospital de sangue** é un hospital provisional que se sitúa nun punto conveniente cerca do lugar onde se dá unha acción bélica. Recibe moitas veces feridos de ambos bandos. Tamén se denomina así a algúns hospitais militares, aínda que se atopen dentro dunha poboación.

Características
---------------

A orixe destes estabelecementos foi a necesidade recoñecida de auxiliar de xeito inmediato e eficaz aos feridos dunha acción que morrían en gran número sen seren socorridos. Estes hospitais ambulantes foron respectados mesmo nos momentos de máis calor e intensidade do combate, xa que salvaron moitas vidas.

Os hospitais de sangue pertenceron posteriormente á administración militar. Esta debe cuidar de que se hallen bien abastecidos, dotados do número necesario de persoal médico, enfermeiro e de cirurxía, así como sacerdotes para o socorro moral dos doentes. As condicións locais destes estabelecementos deben axustarse á misión e destino que se lles dan, polo que estas non se poden graduar nin sinalar dun modo xeral e absoluto.

Historia en España
------------------

Nos escritos e documentos que se conservan no estabelecemento de El Buen Suceso consta que os Reis Católicos concibiron a fundación deste. Recoñecían a necesidade que tiña a corte nos seus continuos movementos e conquistas dun hospital ou enfermaría onde fosen asistidos os seus individuos e criados. Para os efectos pedíronlle bulas ao papa e agregáronlle ao hospital existente en Roma co título de *La Caridad*. Atopábase no sitio da cidade de Baza e a raíña fixo separar parte do seu aloxamento con camas para recibir nel os feridos. Asistíaos persoalmente con moitas das súas damas.

### Na Terceira Guerra Carlista

Hospital de sangue na igrexa de San Juan Muskiz durante a terceira guerra carlista
Durante a Terceira Guerra Carlista Concepción Arenal dirixiu persoalmente o hospital de sangue de Miranda de Ebro, onde se atendía aos feridos de ambos bandos.

### Na Guerra Civil

Na Guerra Civil Española funcionaron, entre outras moitas frontes, na defensa de Madrid. A maioría deles creáronse por consecuencia de que o ministerio de Sanidade e o Concello de Madrid aprobaron que diversos edificios como o Hotel Ritz e o Palace fosen destinados a albergar senllos hospitais de sangue. No Ritz morreu Buenaventura Durruti o 20 de novembro de 1936.

Ver tamén
---------

* Buque hospital

Notas
-----

1. ↑  Ayala Aracil, Mª Ángeles. "Biografía de Concepción Arenal". *Cervantes Virtual* (en castelán).
2. ↑  Montoliú, Pedro (2000). *Madrid en la Guerra Civil* (en castelán). I. «La Historia» (2ª ed.). Madrid: SILEX. p. 156. ISBN 9788477370727.
Vista parcial das instalacións de Os Irmandiños, S.C.G. na Devesa, RibadeoVista parcial das instalacións de Os Irmandiños, S.C.G. na Devesa, Ribadeo.
**Os Irmandiños, Sociedade Cooperativa Galega** é unha cooperativa de carácter agropecuario con base na parroquia da Devesa (Ribadeo). Foi creada en 1976 e comezou a súa actividade en 1978.

Historia
--------

En 1991 puxo en marcha os seus servizos técnicos, e o Parque de maquinaria no 1992. En 1993 superou os mil millóns de pesetas de facturación. En 2014 contaba con 87 empregados e 36 673 004 € de facturación.

En 2016 integrouse en CLUN -Cooperativas Lácteas Unidas, grupo económico integrado por Feiraco, Irmandiños e Melisanto- despois de ter participado noutros grupos cooperativos.

En 2017 ten máis de mil socios de 40 concellos de Galicia e Asturias.

Nas instalacións da Devesa dispón ademais de almacéns, unha tenda estilo gran superficie e unha estación de servizo inaugurada no 2017. A poucos quilómetros, en Vilamartín Grande (Cabarcos, Barreiros) sitúase o CAVI, Centro de Alimentación de Vacún Irmandiños. Na década de 2010 esta instalación é acusada reiteradamente de verquidos con influencia na calidade da auga recollida no encoro de Lexoso para Ribadeo.

Notas
-----

1. 1 2 3
2. ↑  "Copia arquivada" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 14 de xaneiro de 2014. Consultado o 24 de xuño de 2017.
3. ↑
4. ↑  "Oito anos despois,os vectores da economía ribadense". Cita de datos de ARDÁN. Consultado o 23706/2017.
5. ↑  "Nace CLUN, la nueva Cooperativa de segundo grado". Consultado o 24/6/2017.
6. ↑  "Novos vertidos ao río Grande - Novas. Concello de Ribadeo". *ribadeo.gal*. Arquivado dende o orixinal o 06 de marzo de 2019. Consultado o 2019-03-03.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web de Os Irmandiños.
* Web de CLUN.
* Ardán, base de datos empresarial de Galicia.
**Luís Escurís Batalla S.L.** fundada en 1996 na Pobra do Caramiñal (Ría de Arousa) é unha empresa dedicada á fabricación, comercialización e distribución de conservas de pescado e marisco no sector da alimentación e da hostalería.

A empresa leva a cabo un proceso de transformación manual e artesán co obxectivo de conseguir un produto de primeira calidade empregando unha materia prima inmellorable das rías galegas.

Distribución
------------

A compañía cobre todo o territorio nacional a través dunha estrutura de vendas propia en Galicia e traballa con axentes e mediadores que lle permiten distribuír o seu produto no resto de España, así como en Suíza, Alemaña, Reino Unido, Italia, Xapón e Portugal. Ademais dispón dunha páxina web dende a que os consumidores poden adquirir unha ampla gama de produtos.

Luís Escurís Batalla participa na marca Galicia Calidade promovida pola Xunta de Galicia co fin acreditar a súa calidade e dala a coñecer fóra da Comunidade.

Produtos
--------

A empresa comercializa dous tipos de produtos: "Lo bueno" e "Fuera de serie".

Baixo a gama "Lo bueno" enlatan:

* agulla en aceite de oliva
* ameixas ó natural
* anchoas en aceite de oliva
* atún en aceite de oliva
* bonito en aceite de oliva
* berberechos ó natural e ó allo
* xarda en filetes de aceite de oliva
* caviar de ourizos
* gulas ó allo
* xureliños en aceite de oliva
* mexillóns en escabeche, en salsa de vieira e picantes
* navallas ó natural e en aceite de oliva
* polbo en aceite de oliva e ó allo
* sardiñas en aceite de oliva e limón
* ventresca en aceite de oliva
* zamburiñas en salsa de vieira e ó natural

Os produtos pertencentes á gama "fuera de serie" son considerados para paladares máis exquisitos:

* berberechos
* luras
* mexillóns
* sardiñas
* polbo
* ventresca
* zamburiñas

Competidores
------------

Esta empresa, ó ser unha das máis grandes conserveiras galegas, ten como principais competidores o Grupo Calvo, Escuris SL, Jealsa-Rianxeira e Conserveira de Rianxo SA.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *luisescuris.com* *(en castelán)*.
**Uch** ou **Uch Sharif** (en urdú: اوچ شریف‎) é unha antiga cidade de Paquistán a uns 60 quilómetros ao sueste de Bahawalpur, na provincia de Punjab. Antigamente ficaba na confluencia dos ríos Indus e Chenab, mais na actualidade fica a uns 100 quilómetros da confluencia. No século XIIi constrúense a Tumba de Bibi Jawindi, a Tumba de Bahaal-Halim e a Tumba de Djalal al-Din Bukhari, consideradas pezas mestras da arquitectura musulmá e están incluídas na lista do Patrimonio da Humanidade da UNESCO. A poboación no 1901 era de 7.583 habitantes nun conxunto de tres pobos pequenos.

Historia
--------

### Época moderna

Unha inundación a principios do século XIX provocou danos importantes nas tumbas, incluíndo problemas estruturais e deterioracións. Como os problemas persistiron, o "Complexo Monumental de Uch" foi incluído na lista de observación da World Monuments Fund en 1998, 2000 e 2002.

Notas
-----

1. ↑  Colin Amery and Brian Curran, *Vanishing Histories,* Harry N. Abrams, New York, NY: 2001, p. 103.
2. ↑  World Monuments Fund - Uch Monument Complex

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tumba de Bibi Jawindi

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q532244
* GeoNames: 1163016

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Alberto Gende Díaz**, nado en Carballo en 1972 e finado o 9 de marzo de 2012, foi un pintor e deseñador gráfico galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Artes Plásticas e Deseño na Coruña e dedicouse profesionalmente ao deseño gráfico campo no que produciu a imaxe de eventos da súa comarca, como o Festival Internacional Outono de Teatro (FIOT) ou o Festival Sereas e Piratas, así como para campañas de promoción do galego ou comerciais. Comezou a expoñer pintura en 2005. As súas obras foron premiadas no X Certame de Artes Plásticas Isaac Díaz Pardo (en 2007) e no IX Certame de Pintura Comarca do Sar, de Padrón, entre outros galardóns e exposicións colectivas. Entre as súas influencias el mesmo sinalaba a Robert Rauschenberg. En 2012, unhas semanas antes do seu falecemento, inaugurou a súa primeira exposición individual, titulada *Pinturas ocultas*, na súa vila natal.

Notas
-----

1. ↑  A motivación que teño na pintura é a busca, entrevista de Xurxo Chapela a Alberto Gende, *Diario de Bergantiños*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web persoal[*Ligazón morta*], que inclúe o catálogo dalgunhas obras.
* Mostra dalgúns dos seus traballos gráficos
**Mashhad** (ou **Meshed**) é unha importante cidade do nordeste de Irán, segunda do país por poboación tras Tehrán e capital da provincia de Khorasán. Destacado centro relixioso e de peregrinación para os xiítas (tumba de Alí al-Rida, uns vinte millóns de visitantes cada ano), é ademais un núcleo comercial, industrial e de transportes para a rexión agrícola que a circunda. Conta con 2 907 316 habitantes (2006).

No comezo do século IX era a pequena aldea de **Sanabad** cando, de paso polo lugar, o califa Harum al-Rashid foi alí enterrado tras enfermar e morrer. Pouco despois, en 818, foi tamén enterrado ao seu carón o Imán Reza (Alí al-Rida), morto coma mártir na próxima Tus. Por iso Sanabad renomeouse **Mashhad al-Rida** ("lugar do martirio de al-Rida").

Acadou relevancia despois das destrucións mongois (século XIII), cando moitos refuxiados das cidades arrasadas da rexión (a mesma Tus antedita) asentáronse na vila, sendo xa unha das principais cidades da época timúrida e safávida, mesmo capital persa durante o breve período (1736-50) da dinastía afshárida.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q121157
* WorldCat
* VIAF: 137197011
* AAT: 300127068
* BRE: 2210828
* EBID: ID
* GeoNames: 124665
* GND: 4115118-5
* LCCN: n79112324
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge466514
* OSM: 5725142
* Treccani: mashhad

 |
**Gizeh** ou **Xizá** (en copto: ⲅⲓⲍⲁ, e en árabe exipcio: الجيزة) é unha cidade próxima ao Cairo, no suroeste da cidade, a poucos quilómetros na ribeira do Nilo. É capital da provincia (muhafazah) de **Al Jizah** e a terceira maior cidade do Exipto, con 2 443 490 habitantes (2005).

As pirámides da Necrópole de Gizeh.
Trátase dun importante centro comercial, industrial, cultural e administrativo. Conta cunha produción diversificada como a maquinaria, a industria química ou o tabaco.

A cidade posúe barrios musulmáns tradicionais así como luxosas urbanizacións ao longo do río e moitas embaixadas estranxeiras e sedes de órganos do goberno. As institucións educativas inclúen a Academia da Lingua Árabe, un Instituto de estudos de oftalmoloxía ou a Universidade do Cairo xa dende 1924.

Nela atópase a Meseta de Giza, na que se sitúa a famosa Necrópole de Gizeh, utilizada durante o Antigo Exipto, principalmente durante o Imperio Antigo.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *esfinxe*.
2. ↑  Anaír Rodríguez Rodríguez, Montserrat Davila Ventura. *Lingua galega: dúbidas lingüísticas* (PDF). Área de Normalización Lingüística da Universidade de Vigo. p. 103. ISBN 84-8158-266-2.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Gran Pirámide de Gizeh
* Grande Esfinxe de Gizeh
* Necrópole de Gizeh

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Gizeh*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q81788
* WorldCat
* VIAF: 246507214
* BNE: XX5434402
* BNF: 169430332
* BRE: 2359675
* EBID: ID
* FAST: 1210713
* GeoNames: 360995
* GND: 4021093-5
* LCCN: n80146419
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge129191
* SUDOC: 244949360
* Treccani: giza
* WOEID: 1522941

 |
O **Supermarine Scimitar** foi un avión de ataque naval deseñado e producido polo construtor aeronáutico británico Supermarine. Operado exclusivamente pola Fleet Air Arm da Royal Navy, foi o derradeiro avión en ser completamente deseñado e fabricado por Supermarine.

O Scimitar desenvolveuse a partir dun anterior deseño, designado internamente *Type 505*, un caza sen tren de aterraxe destinado a operar dende cubertas de goma. Gran parte das características do avión, incluído a súa pouco común cola en V (ou "cola bolboreta") e a súa delgada á recta, eran compartidas co seu antecesor; porén, o Almirantazgo reconsiderou os seus requisitos e especificou que se usase un tren de aterraxe convencional. Así, Supermarine produciu o estreitamente relacionado *Type 508*, equipado cunha á máis grande e tren de aterraxe retráctil. O 31 de agosto de 1951 o Type 508 realizou o seu voo de estrea, seguido pouco despois dos redeseñados *Type 529* e *Type 544*, servindo este último como prototipo directo para o modelo de produción e realizando o seu primeiro voo en xaneiro de 1956.

Durante 1957 entregáronse os primeiros avións de produción, permitindo que o Scimitar entrase en servizo coa Royal Navy o ano seguinte. O avión foi operado pola Royal Navy como un avión de ataque a baixa cota, o que incluía que puidese ser equipado con armas nucleares, e tendo sido superado como caza incluso antes da súa introdución pr outros avións como o de Havilland Sea Venom e o de Havilland Sea Vixen. Experimentou unha taxa de desgaste relativamente alta debido a unha serie de accidentes. Nos seus aderradeiros anos de operación o tipo usouse frecuentemente como avión de repostaxe en voo. Durante 1969 o Scimitar foi retirado, sendo substituído en servizo por avións máis novos e capaces como o Blackburn Buccaneer.

Notas
-----

1. ↑  Andrews e Morgan 1981, p. 297

Bibliografía
------------

* Andrews, C.F. and E.B. Morgan. *Supermarine Aircraft Since 1914*. Londres: Putnam, 1981. ISBN 0-370-10018-2.
**Erik Maell**, nado en Columbus, Ohio, é un ilustrador e deseñador de moedas estadounidense.

Traxectoria
-----------

Erik Maell cursou estudos superiores de Belas Artes no *Columbus College of Art and Design*, da súa cidade natal, no que se graduou en 1994, cunha dobre especialización en Belas Artes e Ilustración.

A súa obra pictórica foi obxecto de exposicións, tanto individuais como colectivas, en América e en Europa, e como ilustrador traballou en diversos ámbitos, como a industria editorial, o deseño publicitario, a creación de logotipos e o deseño de páxinas web.

Como ilustrador e deseñador gráfico independente, desenvolveu proxectos para clientes como Lucasfilm, Walt Disney Corporation, Universal Studios, Marvel Comics e DC Comics.

Ademais, Erik Maell foi elixido polo Banco Central de Chipre para deseñar, xunto coa ilustradora chipriota Tatiana Soteropoulos, os anversos nacionais dese país da serie completa de moedas do euro, desde a dun céntimo ata a de dous euros, que comezaron a emitirse en 2002.

En 2015, Maell publicou un libro titulado *Mona Lisa Reimagined*, no que compila unha serie de varios centos de recreacións desta mítica pintura.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "Mona Lisa Reimagined. Erik Maell". *Columbus College of Art & Design*.
2. 1 2 3 4 5  "Erik Maell". *cy.ikedin.com*
3. 1 2 3 4  "Special Guest: Erik Maell". *Cypruscomiccon.org*
4. ↑  Serie de moedas deseñadas por Erik Maell. *Numista.com*
5. ↑  "Cyprus: Euro and cent coins". *Deutsche Bundesbank. Eusosystem*.
6. ↑  Maell, E. (2015). *Mona Lisa Reimagined*. Goff Books. ISBN 978-1939621269

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de deseñadores das moedas de euro
A **Rexión Metropolitana do Delta do Río das Perlas** (en chinés: 珠江三角洲城市圈; pinyin: *Zhūjiāng Sānjiǎozhōu Chéngshìquān*) é un vasto conglomerado urbano do sur da China, que pola súa extensión, en torno ao esteiro do río Xi (das Perlas) entre Hong Kong no sueste e Macau no suroeste, e sobre todo polo seu rápido crecemento (un dos maiores do planeta en Shenzhen) está chamado a ser, se non o é xa (algúns[*quen?*] estudos dan a cifra de cincuenta millóns de habitantes), o maior da Terra nos anos vindeiros.

Trátase dunha rexión urbanizada con dous centros de maior importancia: ó principal é Hong Kong (Xianggang), porto e praza financeira de primeiro orde; ó outro é Cantón, no vértice norte do delta, capital da provincia de Guangdong e metrópole cultural histórica do sur da China. Outras cidades importantes serían as xa citadas Shenzhen, xusto ao norte de Hong Kong e que hai tres décadas[*cando?*] era unha pequena poboación pesqueira, pero tras ser elixida coma primeira "zona económica especial" da república popular en 1980, aberta polo tanto o investimento estranxeiro, converteuse nunha metrópole que se calcula posúe entre cinco e sete millóns de habitantes (a cifra exacta é difícil de saber pois a poboación flotante é enorme); Macau (Aomen), antiga colonia portuguesa e o seu carón, polo norte Zhuhai, cidade porto que tamén experimenta un gran crecemento.

Principais cidades da conurbación
---------------------------------

* Cantón (municipalidade): 12 700 000
* Shenzhen (municipalidade): 12 600 000
* Hong Kong (Rexión Administrativa Especial): 7 000 000
* Dongguan (municipalidade): 2 000 000
* Huizhou (municipalidade): 1 000 000
* Macau (Rexión Administrativa Especial): 682 800

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***China*** |

### Outros artigos

* Historia de Hong Kong
* Historia de Shenzhen

### Ligazóns externas

* Imaxe de satélite 1996.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1144286
* WorldCat
* VIAF: 315131368
* BNE: XX5017192
* BRE: 4685816
* EBID: ID
* GeoNames: 1783914
* LCCN: sh91001119
* SUDOC: 177568992

 |
O **municipio de Tērvete** (en letón, *Tērvetes novads*) foi un municipio de Letonia, pertencente á rexión histórica de Zemgale, situado no centro no país, a uns 74 quilómetros ao suroeste de Riga.

O 1 de xullo de 2021, baixo lexislatura de reordenación territorial aprobada pola Saeima, incluíuse dentro do municipio de Dobele, pasando a obter o rango de parroquia de Tērvete, co mesmo territorio pero agora dentro de Dobele. 

A súa capital é a cidade de Tērvete. As súas parroquias máis destacadas eran Augstkalne, Bukaiši e a propia Tērvete.

Poboación e territorio
----------------------

A superficie da parroquia de Tērvete é de 223,79 km² e antes da reordenación, como municipio propio, en 2009, tiña unha poboación de 4173 habitantes.

No territorio da actual parroquia Tērvete pódese visitar o castelo de Rundale deseñado por Bartolomeo Rastrelli, o pazo Elgavsky —tamén traballo de Rastrelli e o Parque Nacional de Tērvete— tamén coñecido como "Mammadaba".

Notas
-----

1. ↑  "División territorial administrativa". 2021. Consultado o 20 de decembro de 2023.
2. ↑

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Municipio de Tērvete*** |

### Outros artigos

* Organización territorial de Letonia
* Rexións de Letonia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2269685
* GeoNames: 454910
* MusicBrainz: ID

 |