| Linguado, linguado común*Solea solea* |
| --- |
| 
 |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Subfilo: | Vertebrata |
| Clase: | Actinopterygii |
| Subclase: | Neopterygii |
| Infraclase: | Teleostei |
| Superorde: | Acanthopterygii |
| Orde: | Pleuronectiformes |
| Suborde: | Pleuronectoidei |
| Familia: | Soleidae |
| Xénero: | *Solea* |
| Especie: | ***S. solea*** |

 |
| Nome binomial |
| *Solea solea*(Linnaeus, 1758)  |

Liguado afectado de leucismo.
***Solea solea*** (Linnaeus, 1758) é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos soleidos, coñecida en galego como **linguado común**, ou **linguado** propiamente dito.

Adoita acadar até os 70 cm de lonxitude e até os 3 kg de peso, como máximo. A forma do seu corpo é ovoidal, alongada e aplanada por ambos os lados. Déitase nos fondos sobre o seu lado esquerdo. Durante a súa fase inicial de desenvolvemento, o seu ollo esquerdo comeza a virar cara ao seu lado dereito. Todo o seu corpo está protexido por pequenas escamas ctenoides, e é de cor marrón verdosa, aínda que poden alterar a súa cor para mimetizarse co leito onde se atopa a fin de cazar mellor. O lado esquerdo, que se atopa en contacto co fondo, é de cor branca.

A súa boca disponse en forma oblicua, con beizos protráctiles, e está provista de agudos dentes que concentran nun só dos bordos de ambos os maxilares. Cazador por excelencia, aliméntase de pequenos peixes, crustáceos e invertebrados bentónicos.

Reprodúcese durante a primavera. A femia deposita miles de óvulos no leito e o macho os fecunda. A femia pode pór entre dous e tres millóns de óvulos ao ano. Unha vez fecundado, o ovo, peláxico, flota na superficie, pero a medida que se van desenvolvendo os individuos, e despois da súa metamorfose para se coneverteren en peixes planos, migran cara ao fondo. As crías (larvas) nacen aos quince días da desova, e son peláxicas durante catro a seis semanas.

É un peixe de grande importacia comercial, sendo obxecto de activa pesca, e a súa carne é moi apreciada. Canda o rodaballo, é un dos peixes máis famosos na gastronomía de Galicia e doutras partes de Europa.

Taxonomía
---------

A especie foi decrita en 1758 polo naturalista sueco Carl von Linné (Linneo), na páxina 270 da 10ª edición do seu *Systema Naturae*, baixo o nome de *Pleuronectes solea*. Posteriormente foi reclasificado no xénero *Solea* cando este foi fundado, en 1806, por Conrad Quensel.

### Sinónimos

Ademais de polo nome orixinario de Linneo, *Pleuronectes solea*, e polo actualmente vixente, *Solea solea*, a especie coñécese tamén polos sinónimos:

* *Solea vulgaris* Quensel, 1806 (polo que é moi citado na bibliografía), e
* *Solea vulgaris vulgaris* Quensel, 1806

### Etimoloxía

O nome específico *solea*, que lle aplicou Linneo á especie, vén do termo latino *solea*, que era o nome que lle daban os romanos a unha certa especie de linguado, debido ao seu aspecto que recordaba a sola dunha sandalia (en latín clásico, *solea, -ae*).

Posteriormente, Quensel adoptouno para o xénero que el creara.

Características
---------------

O seu corpo é ovalado e longo, e pode alcanzar até os 70 cm de lonxitude, aínda que os espécimes apañados adoitan medir entre os 30 e os 50 cm. O seu peso máximo rexistrado foi de 3 kg. Os machos son algo máis pequemos que as femias.

Na cabeza cómpre destacar o seu fociño, arredondado e prominente, e os seus ollos, que están moi xuntos, o superior bastante afastado do bordo da cabeza. A abertuda bucal, pequena e curvada, está situada no lado cego.

A aleta dorsal orixínase da vertical que pasa pola base do tubo nasal anterior, é dicir, moi por diante do ollo superior. As aletas dorsal e anal case se unen coa caudal, deixando tan só un pequeno e estreito pedúnculo caudal. A aleta pectoral do lado pigmentado é arredondada, e presenta unha característica mancha escura, case negra, máis ou menos circular, na súa metade distal; a aleta pectoral do lado cego é algo menor que a pectoral. A aleta cuadal é pequena e arredondada.

A aleta dorsal está sustentada por de 73 a 86 raios, e a anal, por de 61 a 74 raios.

A coloración do lado pigmentado é apardazada, agrisada ou avermellada, con manchas irregulares máis escuras. A do lado cego é abrancazada.

Bioloxía
--------

### Hábitat e distribución

Hábitat
É un peixe que vive en augas mariñas e salobres, demersal, oceanódromo, a profundidades de entre os 0 e os 150 m, aínda que usualmente entre os 10 e os 60 m, case sempre sobre fondos lamacentos e areosos, se ben en inverno migra cara a maiores profundidades, de entre os 70 e os 180 m. Prefire as augas subtropicais, a temperaturas de entre os 8 °C e os 24 °C.

Distribución
Dsitribúese polo Atlántico nororiental, incluíndo o mar Mediterráneo, entre os 67° N e os 17° N, e entre os 17° W e os 37° E, desde o sur do fiorde de Trondheim (Noruega) polo norte, até o Senegal, polo sur, incluíndo o mar do Norte e o Báltico occidental e o Mediterráneo, até o mar de Mármara, o Bósforo e o suroeste do mar Negro e, no Atlántico, as illas do Cabo Verde.

### Nutrición

O linguado é un depredador que caza de noite apañando vermes, pequenos crustáceos e moluscos bivalvos de cuncha fina, que encontran coa axuda das pequenas papilas sensitivas filamentosas que rodean a súa boca, no lado cego.

### Reprodución

Os linguados alcanzan a madurez sexual entre os 3 e os 5 anos, cando miden entre 25 e 35 cm. A desova prodúcese principalmente durante os meses de febreiro a maio (por exemplo, fronte ás costas de Galicia); entre abril e xuño no sur do mar do Norte e nalgúns lugares do Skagerrak e o Kattegat, entre maio e xuño nas costas de Irlanda e do sur de Inglaterra e, en febreiro, en zonas máis cálidas, como no Mediterráneo. A desova ten lugar en augas pouco profundas, entre os 20 e 50 m de profundidade, e a temperaturas entre os 6 e os 12 °C.

Durante as migracións para a desova, os linguados encóntranse con frecuencia au augas peláxicas (de aí que se culifiquen como peixes oceanódromos). As femias producen entre os 100.000 e os 150.000 óvulos, de 3 a 4 mm de diámetro, que tras seren fecundados vagan libremente nas augas. Ao cabo duns 10 días eclosionan os ovos, dando lugar a larvass, así mesmo peláxicas, que minden 3,5 mm.

As larvas sofren a metamorfose para convertérense en peixes planos despois dunhas de 4 a seis semanas, cando miden entre 12 e 14 mm e, daquela, os peixiños xuvenís descenden cara ao fondo, en mares costeiros de augas pouco profundas. Os mares do Norte e de Wadden son as zonas de cría máis importantes. En inverno desprázanse cara a augas máis profundas e deixan de alimentarse.

Lonxevidade
A idade máxima rexistrada para a especie foi de 26 anos.

Pesca e usos
------------

Debido á súa carne, delicada e saborosa, é un dos peixes planos máis apreciados gastronomicamente en toda a Europa. péscase con artes de arrastre, de cerco, encanizadas e francadas. Tamén é unha importante captura adicional nas pescarías de cigala e solla.

As capturas anuais no Atlántico nororiental, nos anos 1990, oscilaron entre as 25.000 e as 50.00 t, incluídas unhas 10.000 t do Mediterráneo.

Comercialízase en fresco, ou en filetes. e consómese cocido ao vapor, frito, grellado, asados ao forno ou en microondas,

### Acuicultura

Ademais da pesca, nos últimos anos está incrementándose en gran medida en Galicia e noutras partes de España, o cultivo do linguado común, e mais do linguado do Senegal ou linguado branco. (Véxanse as ligazóns externas).

En Galicia
----------

O primeiro rexistro científico desta especie en augas galegas débese a Cornide, en 1788, que a cita como *Pleuronectes liguatula*, no seu *Ensayo de una historia de los peces y otras producciones marinas de Galicia, arreglado al sistema del caballero Carlos Linneo*. Xa no século XX rexístrana, co nome actual *Solea solea*, De Buen, en 1935, en "Fauna ictiológica. Catálogo de los peces ibéricos de la planicie continental, aguas dulces, pelágicos y de los abismos próximos, I parte", *Not. y Res.Inst. Esp. Ocean* **82**: 1-19, e, a partir desta data, aparece mencionada en numerosas obras.

### Nomes vulgares galegos

Ademais do nome "oficial" da RAG, **inguado**, ou de **linguado común** que lle dan moitos autores para distiguilo doutros linguados, a profesora e lingüista Ríos Panisse, na súa monumental obra *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galicia*, recolle para *Solea solea* os seguintes nomes vernáculos:

* *Lencuado*, en 10 localidades.
* *Lenguado*, en 19 localidades.
* *Lenguado manso*, en Bueu.
* *Lenguao*, en 2 localidades.
* *Lenghuado*, en 16 localidades.
* *Lerpa*, en Cangas, Foz.
* *Lincuado*, en 3 localidades.
* *Lirpa*, en 3 localidades (aos pequenos).
* *Lirpia*, en Mugardos (aos pequenos).
* *Lirpote*, en Sada (aos medianos)
* *Tapaconas*, en 3 localidades (aos pequenos).

### Gastronomía

O gastrónomo galego Jorge Víctor Sueiro opinaba que os andaluces queríano convencer de que os linguados do sur eran mellores que os galaicos, pero que:

> 
> 
> *Non podo deixar de poñer á par de (...) eles e en ocasións moi por riba a eses fermosos e rotundos linguados que se dan nas costas galegas e que frecuentemente pesan máis dun quilo. Fillos de mares broncos e batidos, a dureza da súa propia vida incorpórase á consistencia da súa carne e a especial alimentación mariña da zona noroeste —que é a clave recoñecida da calidade de tódolos produtos daqueles mares— sitúaos nuns vértices de sabor incomparables*.
> 
> 

Para este autor, o linguado hai que excluílo da caldeirada e, para o seu gusto, como mellor está é frito, á grella ou ao forno.

Para o gastrónomo madrileño José Carlos Capel:

> 
> 
> *O linguado é unha especie apreciadísima en toda a xeografía peninsular, que alcanza cotas de calidade suprema en dous cantos específicos do noso litoral: as costas galegas e o Golfo de Cádiz.  
> Os linguados de Galicia, fillos de mares broncos e batidos, caracterízanse pola dureza da súa carne, fiel reflexo do medio no que se desenvolven. Pola contra, os seus conxéneres gaditanos e onubenses, xelatinosos e de suave padal, denotan unha finura e unha delicadeza no tacto acorde coas augas máis temperadas e tranquilas do mesmo Océano Atlántico, mil quilómetros ó Sur.(...)  
> Desde o punto de vista gastronómico convén non olvidar que o mellor linguado non é o máis grande, senón o que, como máximo, alcanza vinte e cinco ou trinta centímetros.  
> En calquera caso, o seu sabor é moito máis fino cando se captura antes de desovar.(...)  
> A cociña do linguado é tan extensa e variada que algúns recetarios alén das nosas fronteiras superan o cento de fórmulas de condimentación. En peza, en filetes, ó forno, escalfado nun caldo curto, ou ó vapor, a ampulosidade e refinamiento da cociña francesa ofrece preparacións tan sofisticadas como á «duglère», á «bercy», á borgoñesa, en «vol-au-vent»... fórmulas todas elas pasadas de moda para aqueles que se deleitan cos produtos do mar. Porque, para gozar dun linguado, sen enmascarar o seu sabor, existen só tres fórmulas maxistrais: en fritura, se a peza é pequena; á prancha ou ó sal, se alcanza superior tamaño22.*
> 
> 

Pola súa parte, xa no ano 1929, o famoso periodista galego Julio Camba escribía:

> 
> 
> *O meu amor pasional pola sardiña, cuxa miseria recoñezo á vez que a súa grandeza, non bastaría, nin con moito, a facerme desprezar o linguado. O linguado é, quizais, o mellor de tódolos pescados do mar, pero ¡desconfiade das imitacións! Non é que eu comparta a opinión dun meu amigo, que sostén que na Coruña hai unhas máquinas apisonadoras coas que converten en linguados a tódolos peixes. Non. A falsificación faise no fondo mesmo do mar, loncxe de toda mirada humana, e a propia Natureza é quen nos dá o cambiazo. Visto o éxito enorme obtido polo saboroso acantopterixio, unha cantidade de peixes insignificantes adoptaron a forma extraplana, e cando o pescador bota a rede para pescar linguados, non é estraño que as sollas, os rapantes, etc. se metan fraudulentamente nela a ver se pasan de polisóns. ¿Quen non ten imitadores neste mundo, irmán linguado?  
> O linguado préstase a preparacións exquisitas. En calquera libro de cociña encontrará vostede, amigo lector, as recetas do linguado Marenguery, do linguado Joinville, do linguado Mornay, etc.; pero, por razóns que expoño noutra parte, non lle aconsellarei a vostede que ensaie ningunha delas. Nada diso. Colla vostede o seu linguado, un bo linguado dun quilo, cen gramos máis ou cen gramos menos, pero non moitos menos.(...) Rebóceo vostede cunha pouca farina —supoño, naturalmente, que o seu linguado xa está limpo— e fríao vostede en aceite: bo aceite e moito aceite. Teña vostede en conta que cando se trata de fritir, a cantidade de aceite é unha das súas cualidades.(...)  
> ¡Se en España se coñecese a arte da «grellada»!... Cando en Londres ou en París eu me atopaba cun bo linguado de Dover ou de Dieppe, solicitaba desprezar as habilidades do cociñeiro, por bo que fose, e dispoñía simplemente que me asaran o linguado á grella; pero a grellada, que parece o máis primitivo dos procedementos culinarios, é hoxe un dos máis difíciles*.
> 
> 

Receitas galegas
Unha boa colección de receitas galegas (e doutros países) para preparar este exquisito peixe, pódense encontrar en:

* Condesa de Pardo Bazán (1996): *La cocina española antigua*. O Castro. Sada. A Coruña: Academia Galega de Gastronomía. ISBN 84-600-9327-1. Edición facsímile da orixinal, autorizada pola Real Academia Galega. (4 receitas). *(en castelán)*
* Iglesias, Pepe (1995): *A cociña do inverno*. Vigo: Edicióna Xerais de Galicia, S. A. ISBN 84-7507-959-1. (3 receitas).
* *Picadillo* (2001): *La cocina práctica*. León (España): Editorial Everest Galicia, S. L. ISBN 84-403-0510-9. (9 receitas). *(en castelán)*
* Ortega, Simone (1982): *Mil ochenta recetas de cocina*, 12ª edición. Madrid: Alianza Editorial, S. A. ISBN 84-206-1428-9. (16 recietas). *(en castelán)*

Notas
-----

1. 1 2 3 4  *Solea solea* (Linnaeus, 1758) no WoRMS.
2. 1 2  Lahuerta e Vázquez (2000), p. 86.
3. ↑  **linguado** no dicionario da RAG.
4. 1 2 3 4 5 6 7  Rodríguez Solórzano *el al*. (1983), p. 189.
5. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  Rodríguez Villanueva *et al.* (1995), p. 316.
6. ↑  Linnaeus, C. (1758): *Systema Naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Editio decima, reformata*. Laurentius Salvius: Holmiae. ii, 824 pp.
7. ↑  Online Etymology Dictionary.
8. ↑  Quéro, J.-C.; M. Desoutter & F. Lagardère (1986): "Soleidae". p. 1308-1324. En P. J. P. Whitehead, M.-L. Bauchot, J.-C. Hureau, J. Nielsen & E. Tortonese, eds. *Fishes of the North-eastern Atlantic and the Mediterranean*. Vol. 3. Paris: UNESCO.
9. 1 2  Bristow, P. (1992): *The illustrated encyclopedia of fishes*. London: Chancellor Press.
10. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  Muus, Bent J. *et al.* (1998), pp. 272-273.
11. 1 2 3  *Solea solea* (Linnaeus, 1758) en FishBase.
12. ↑  Riede, K. (2004): *Global register of migratory species - from global to regional scales*. Final Report of the R&D-Projekt 808 05 081. Federal Agency for Nature Conservation, Bonn, Germany.
13. ↑  Muus, B. J. & J. G. Nielsen (1999): *Sea fish. Scandinavian Fishing Year Book*, Hedehusene, Denmark.
14. ↑  Muus, B. J. & P. Dahlstrøm (1989): *Havfisk og Fiskeri i Nordvesteuropa*. København: GEC Gads Forlag.
15. ↑  Moreira, F.; C. A. Assis, P. R. Almeida, J. L. Costa & M. J. Costa (1992): "Trophic relationships in the community of the Upper Tagus Estuary (Portugal: a preliminary approach)". *Estuar. Coast. Shelf-Sci*. **34**: 617-623.
16. ↑  FAO-FIGIS (2005): *A world overview of species of interest to fisheries*. Capítulo: *Solea solea*. FIGIS Species Fact Sheets. Species Identification and Data Programme-SIDP, FAO-FIGIS.
17. ↑  Desoutter, M. (1990): "Soleidae", pp. 1037-1049. En J. C. Quéro, J. C. Hureau, C. Karrer, A. Post & L. Saldanha, eds. *Check-list of the fishes of the eastern tropical Atlantic (CLOFETA)*. Lisboa: JNICT / Paris: SEI e UNESCO. Vol. 2.
18. ↑  Deniel, C. (1990): "Comparative study of growth of flatfishes on the west coast of Brittany". *J. Fish Biol*. **37** (1): 149-166.
19. 1 2  Frimodt, C. (1995): *Multilingual illustrated guide to the world's commercial coldwater fish*. Fishing News Books, Osney Mead, Oxford, England.
20. ↑  Hai unha reedición facsímile de 1982 deditada en O Castro-Sada, polo Seminario de Estudos Galegos.
21. ↑  Ríos Panisse, Mª del Carmen (1977): *Nomenclatura de la flora y fauna marítimas de Galici. I. Invertebrados y peces*. Santiago de Compostela: Verba, Anejo 7. Universidad de Santiago de Compostela, ISBN 84-7191-008-X, p. 431.
22. 1 2 3  Sueiro, Jorge-Víctor (1981): *Comer en Galicia*. Madrid: Penthalon Ediciones. ISBN 84-8537-32-8, p. 132.
23. ↑  Capel, José Carlos (1982): *Manual del pescado*. Madrid: Penthalon Ediciones. ISBN 84-85337-70-0, pp. 224-226.
24. ↑  Camba, Julio (1961): "El lenguado", en *La casa de Lúculo*. Madrid: Espasa-Calpe. Colección Austral, nº 343, sexta edición, pp. 108-110. Hai unha nova reedicón publicada en 2010 pola editorial Reino de Cordelia, S. A. ISBN 978-84-936929-7-1.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Linguado Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Linguado*** |

### Bibliografía

* Desoutter, M. (1990): "Soleidae", pp. 860–865, en C. Levêque, D. Paugy and G. G. Teugels, eds. *Faune des poissons d'eaux douces et saumâtres d'Afrique de l'Ouest Tome 2* PDF. Faune Tropicale n° 28. Musée Royal de l'Afrique Centrale, Tervuren, Bélxica e O.R.S.T.O.M. París, Francia.
* Lahuerta Mouriño, F. e Vázquez Álvarez, F. X. (2000): *Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos*. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8.
* Muus, Bent J.; Jørgen G. Nielsen; Preben Dahlstrøm e Bente O. Nyström (1998): *Peces de mar del Atlántico y del Mediterráneo*. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-1161-2.
* Nelson, Joseph S. (2006): *Fishes of the World*. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 0-471-25031-7.
* Rodríguez Solórzano, Manuel; Sergio Devesa Regueiro e Lidia Soutullo Garrido (1983): *Guía dos peixes de Galicia*. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-433-4.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1995): *Peixes do mar de Galicia. (III) Peixes óseos (continuación)*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-870-2.
* Solórzano, Manuel R[odríguez]; José L. Rodríguez, José Iglesias, Francisco X, Pereira e Federico Álvarez (1988): *Inventario dos peixes do litoral galego (Pisces: Cyclostomata, Chondrichthyes, Osteichthyes).* O Castro-Sada, A Coruña: Cadernos da Área de Ciencias Biolóxicas (Inventarios). Seminario de Estudos Galegos, vol. IV. ISBN 84-7492-370-0.
* van der Land, J.; Costello, M. J.; Zavodnik, D.; Santos, R. S.; Porteiro, F. M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W. N. & Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. *et al.*, eds.: *European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification*. Collection Patrimoines Naturels, **50**: 357-374. París: Muséum national d'Histoire naturelle. ISBN 2-85653-538-0.

### Outros artigos

* Pleuronectiformes
* Pleuronectoideos
* Pleuronéctidos
* *Solea*
* *Solea aegyptiaca*
* *Solea senegalensis*
* Os peixes na cultura popular galega
* Acuicultura

### Ligazóns externas

* *Solea solea* na EOL. Informacióins, numerosas imaxes e varios mapas de distribución *(en inglés)*
* *Solea solea* (Linnaeus, 1758) en DORIS *(en francés)*
* Fichas de diferenciación e recoñecemento de especies pesqueiras do mercado galego Xunta de Galicia.
* Xunta de Galicia (ed.). "Anuario de Pesca de Galicia 2017". *pescadegalicia.gal*. Consultado o 07 de decembro de 2018.
* A pesca do Linguado
* Acuicultura. Lenguado en Dibaq Acuicultura *(en castelán)*
* La industria gallega triplicó en 2010 la producción de lenguado de acuicultura Diario *Faro de Vigo*, 28-07-2011. *(en castelán)*
* El sector acuícola gallego apuesta por el lenguado para aumentar su producción Diario *La Opinión. Coruña*, 14-11-2011. *(en castelán)*
* Expertos consideran que hay buenas perspectivas para la expansión del lenguado en los próximos años en mispeces.com 15-12-2014. *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Principais especies comerciais da industria pesqueira |
| --- |
| Salvaxes | 

|  |  |
| --- | --- |
| Grandes peixes peláxicos | Xarda ·  Salmón ·  Quenlla ·  Peixe espada ·  Atún (de aleta amarela, patudo, vermello, bonito e listado) |
| Peixes de presa | Bocarte ·  Capelán ·  Arenque ·  Hilsa ·  Sábalo ·  Sardiñas ·  Alosa |
| Demersais | Peixe gato ·  Bacallau ·  Peixes planos (Acedía, Linguado, Fletán, Solla, Rapante e Rodaballo) ·  Fogueiro ·  Muxo ·  Peixe reloxo ·  Abadexo ·  Faneca ·  Silaxínidos ·  Pescada |
| Peixes de auga doce | Carpa ·  Esturión ·  Tilapia ·  Troita |
| Outros peixes | Anguía ·  Sanmartiño ·  Peixes menores ·  *máis...* |
| Crustáceos | Caranguexo ·  Krill ·  Lagosta ·  Camarón ·  *máis...* |
| Moluscos | Orella de mar ·  Mexillóns ·  Polbo ·  Ostra ·  Vieira ·  Lura ·  *máis...* |
| Equinodermos | Cogombro de mar ·  Ourizo de mar ·  *máis...* |

 |  |
| Cultivados | Carpa (testa grande, común, verde, herbívora, prateada) ·  Peixe gato ·  Gambas de auga doce ·  Mexillón ·  Ostra ·  Salmónidos (atlántico, troita arco da vella, coho, chinook) ·  Tilapia ·  Gambas ·  Rodaballo ·  Dourada |
| Pesca comercial ·  Produtos da pesca ·  Produción pesqueira mundial ·  Temas pesqueiros ·  Glosario pesqueiro |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27773
* EBID: ID
* GEC: 0119998
* LCCN: sh85124604
* MAG: 2778662190

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* DORIS: 135
* Dyntaxa: 206258
* EPPO: SOLASO
* EUNIS: 124184
* FishBase: 525
* Fossilworks: 302148
* GBIF: 5214139
* iNaturalist: 55396
* IRMNG: 10150800
* ITIS: 173002
* IUCN: 198739
* NBN: NBNSYS0000178017
* NCBI: 90069
* Plazi: ID
* Soortenregister: 138524
* TAXREF: 70648
* WoRMS: 127160
* ZooBank: ID

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1040148
* UNII: F31G5K5ZZR

 |