recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **xeocrítica** é un método de análise literaria e mais tamén unha teoría literaria que concentra o seu interese no estudo do espazo xeográfico. O nome débese a Bertrand Westphal quen no ano 2000 publicou o libro *La géocritique mode d'emploi* onde se insire o texto *Pour une approche géocritique des textes* que constitúe o manifesto fundacional da xeocrítica, aínda que estudos que abordaban temáticas relacionadas existen desde moito antes. No ano 2007 Westphal afondou no tema no libro *La Géocritique. Réel, fiction, espace* dándolle carta de natureza  e como director do equipo de investigación da Universidade de Limoges, Espaces Humains et Interactions Culturelles (EHIC) constituído no ano 2000, colaborou na publicación de diversos proxectos xeocríticos.

Teoría
------

A xeocrítica susténtase en tres premisas teóricas: a espazo-temporalidade, a transgresividade e a referencialidade. A idea que o espazo e o tempo forman un conxunto continuo débese á física moderna, o seu transplante ao dominio da teoría literaria permite propoñer un método de análise literaria interdisciplinaria. A análise non se centra xa que logo só en datos temporais, como a vida do autor, a historia do texto, que constitúe a crítica textual, ou da trama, que estuda a narrotoloxía, senón tamén sobre os datos espaciais, de aí a súa afinidade coa xeografía e con certos conceptos filosóficos como a deterritorialización. Na liña dos traballos de Michel Foucault, Henri Lefebvre e Mikhail Bakhtin recoñécese que as representacións do espazo caracterízanse pola transgresión xeral e consciente das normas establecidas, establecendo novas relacións entre as xentes, os lugares e os obxectos, e polo tanto xeocrítica ha ser multifocal, diferenciándose así da imagoloxía, xeralmente centrada na visión que o autor ten sobre un ou varios territorios procurando pola contra as intereacións entre os espazos humanos e a literatura.
A xeocrítica asume a referencialidade literaria entre o mundo e o texto, isto é entre o referente e a súa representación. Cuestionar a súa natureza e espazo permite á xeocrítica propoñer un estudo da ficción en literatura que reflicte tamén a teoría dos mundos posibles. A teoría do terceiro espazo, creado polo xeógrafo norteamericano Edward Soja permite postular un termo medio entre o espazo xeográfico e as súas diversas representacións.

Ademais de textos literarios a xeocrítica pódese aplicar a textos non literarios, como folletos turísticos, guías de viaxes ou mesmo publicidade

Véxase tamén
------------

### Notas

1. ↑  "*La géocritique au confluent du savoir et de l’imaginaire*. Laurence Dahan-Gaida, editorial de *épistémocritique*, vol. 9, 2011". Arquivado dende o orixinal o 05 de marzo de 2016. Consultado o 25 de febreiro de 2013.
2. ↑  Robert T. Tally Jr (2012)*Spatiality*. Routledge, p. 143

### Ligazóns externas

* *Pour une approche géocritique des textes*, Bertrand Westphal
* Web de EHIC

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1634735
* MAG: 2780136137

 |
O Teide, na illa de Tenerife, é o punto máis alto de España.
**España** localízase no suroeste de Europa e comprende o 84 % da Península Ibérica. A súa superficie total é de 504 782 km², deles 499 542 km² é terra e 5240 km² auga.

Das fronteiras de España, 4964 km (88 %) é costa e 1917,8 km terra (12 %). Comparte con Portugal unha fronteira de 1214 km, con Francia 623 km, con Andorra 63 km, con Marrocos 16 km e con Xibraltar 1,2 km. A costa mediterránea abrangue 1660 km, a atlántica 710 km. Os Pireneos esténdense ao longo de 435 km entre o Golfo de Biscaia e o Mediterráneo. O estreito de Xibraltar separa España e Europa de Marrocos, no norte de África.

Fóra do territorio peninsular, España exerce a soberanía sobre as illas Baleares, as Canarias, Ceuta, Melilla, as illas Chafarinas, Peñón de Alhucemas e Peñón de Vélez de la Gomera.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207461
* BNE: XX4575811

 |
Mapa do Paquistán
**Paquistán** posúe unha superficie de 804.000 km² e fronteiras comúns con Irán (900 km), ao suroeste, Afganistán (2.400 km), ao oeste e ao norte, a China (520 km), ao nordeste, e a India (2 900 km), ao leste. Ao sur, ten o Mar Arábigo ao longo de 1.050 km de costa.

O relevo está formado por altos picos no norte (como o monte K2 que, co. 8.611 m, é o segundo punto culminante do planeta), montañas áridas a oeste, un planalto inhóspito no suroeste, o deserto do Cholistán no sueste e planicies aluviais ocupadas pola actividade agrícola no restante do país.

É naquelas planicies (cerca dun terzo do territorio) que se encontra a maior parte da poboación do Paquistán.

O río Indo, que nace no Tíbet, corre por 2.500 km o país, no sentido norte-sur, e escoa no Mar Arábico, formando un gran delta.

O pico K2, con 8 611 m. é o segundo punto culminante do mundo.
O Paquistán está suxeito a terremotos, como demostrou o evento de 8 de outubro de 2005, ben como a inundación e a ciclóns tropicais. O país encóntrase dacabalo de dúas placas tectónicas, a da Asia Meridional e a eurasiática.

Os principais ríos do Paquistán son o Indo (2.900 km, no total), o Sutlej (1.550 km), o Chenab (1.200 km), o Ravi (900 km) e o Jhelum (800 km).

Os principais picos son o K2 (8.611 m), o Nanga Parbat (8.125 m), o Gasherbrum (8.068 m), o Broad Peak (8.047 m) e o Gasherbrum II (8.035 m).

Principais cidades
------------------

Karachi (13 millóns de habitantes), Lahore (6 millóns), Faisalabad (2,5 millóns), Rawalpindi (2 millóns), Multan (1,4 millóns), Hiderabade (1,4 millóns), Peshawar (1 millón), Quetta (600.000), Islamabad (570.000).
**San Martiño de Zaparín** é unha parroquia do concello de Cortegada, comarca do Ribeiro, provincia de Ourense. No ano 2007 tiña 31 habitantes, dos cales 9 eran homes e 22 eran mulleres.

Xeografía
---------

Zaparín atópase nun pequeno socalco sobre o canón do río Arnoia estando situada no punto xeográfico máis alto do concello de Cortegada dominando todo o val do concello da Arnoia e parte dos de Gomesende e Cartelle. Limita ao norte con Cartelle, ao sur con Piñón e A Raíña, ao leste con Carballeda(abandonada dende os 80 ) e oeste con Louredo.

Historia e patrimonio
---------------------

No lugar de Zaparín hai unha ara romana adicada aos deuses *Ceceaigis*. A igrexa parroquial é do século XVII con engadidos posteriores, como a espadana de 1911. No lugar da Torre hai un peto de ánimas só decorado por un atrio cuberto por falsa bóveda.

En 1218, Pedro Fernandi "milite de Zaparín" foi nomeado polo rei Fernando III de Castela casteleiro das fortalezas de Sande (Cartelle) e santa Cruz (Quintela de Leirado), que máis adiante tería un preito posto polo abade do mosteiro de Celanova por mor da titularidade da torre de Sande. Xa durante o Antigo Réxime o lugar pertenceu ao couto do priorado de Refoxos.

A parroquia foi creada no ano 1893, segregándose os seus lugares da de Refoxos.

Ata mediados da década de 1990 tivo tenda de ultramarinos e foi lugar de paso cara ao Santuario do Val.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Zaparín

| Lugares da parroquia de Zaparín no concello de Cortegada (Ourense) |  |
| --- | --- |
| Cerdeiral | Fondevila | Piñón | A Raíña | A Torre | Zaparín |

### Parroquias de Cortegada

| Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Cortegada |  |
| --- | --- |
| Cortegada (Santa María) | Louredo (San Xoán) | Meréns (San Cibrán) | Rabiño (San Bieito) | Refoxos (San Breixo) | Valongo (San Martiño) | Zaparín (San Martiño) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 332/1996, do 26 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da Provincia de Orense.
2. ↑  "Reseña histórica". *Concello de Cortegada*. Arquivado dende o orixinal o 22 de febreiro de 2020. Consultado o 25 de xuño de 2020.  Arquivado 22 de febreiro de 2020 en Wayback Machine.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Cortegada

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12403005
* código INE: 32027070000

 |
**Xeira** foi unha organización política da mocidade comunista galega que se definiu como marxista-leninista e independentista. O seu partido de referencia foi a Frente Popular Galega. A organización foi disolta en 2021.

Historia
--------

Xeira foi fundada o 21 de decembro de 2013 tras a culminación do Proceso MIR que sucedeu á ruptura de Adiante o 11 de novembro do mesmo ano. En abril de 2017 celebrou o seu II Congreso Nacional.

A organización establecía as súas bases segundo "a Independencia Nacional en forma de República Galega, a superación do Patriarcado e a construción do Socialismo e do Comunismo no mundo".

No ano 2018 o seu secretario xeral Brais Borrajo foi acusado por parte dunha militante de violación o que levou a destapar numerosos casos de acoso cara militantes e exmilitantes desta organización.

En xaneiro de 2021, un sector da militancia abandonou a organización xuvenil, ficando na FPG ata a celebración do seu noveno congreso, no que intentaron conformar unha candidatura alternativa á lista proposta polo central da organización. Finalmente, esta última lista foi a gañadora do congreso, sendo elixida secretaria xeral da FPG Oriana Méndez. Xeira pasou a disolverse entón no seo da FPG.

Organización interna
--------------------

Xeira é unha organización marxista-leninista, baseada no centralismo democrático, que se organiza en grupos comarcais cuxo órgano de dirección é o Comité Central

Membros de Xeira na manifestación do 29N.

Notas
-----

1. 1 2  "II Congreso Nacional de Xeira". *www.xeiramocidade.org*. Arquivado dende o orixinal o 08 de maio de 2018. Consultado o 2018-05-07.
2. ↑  "Ex-secretário geral de Xeira, Brais Borrajo, acusado de agressom sexual a várias companheiras de organizaçom". *Galiza Livre* (en portugués). 2018-05-09. Consultado o 2022-11-11.
3. ↑  Diario, Nós. "A FPG chega dividida ao seu Congreso". *Nós Diario*. Consultado o 2022-03-23.
4. ↑  Diario, Nós. "Oriana Méndez, nova secretaria xeral da FPG: "A nosa aposta pola fronte popular era e é honesta"". *Nós Diario*. Consultado o 2022-03-23.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Frente Popular Galega
Yukihiro Matsumoto
**Yukihiro Matsumoto**, chamado ***Matz***, nado o 14 de abril de 1965, en Tottori, en Honshu occidental, é un científico da computación e programador de software libre, principalmente coñecido por ser o principal deseñador da linguaxe de programación Ruby.

Foi un programador autodidacta ata o final da secundaria. Graduouse en ciencias da información na universidade de Tsukuba, onde se meteu no departamento de investigación sobre linguaxes de programación e compiladores. Dende 2006 Matsumoto é o xefe do departamento de investigación e desenvolvemento no *Network Applied Communication Laboratory*, e nunha compañía de integración de sistemas de código aberto na prefectura de Shimane.

Está casado, ten catro fillos, e durante algúns anos moi misionero mormón.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ruby on Rails

### Ligazóns externas

* Matz's web diary (en xapones)
* Unha entrevista publicada o 24 de Novembro, 2005

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q92748
* WorldCat
* VIAF: 120742144
* BIBSYS: 1098243
* BLBNB: 000522340
* BNF: 14410671s
* CiNii: DA13857936
* DBLP: 9103
* GND: 139395970
* ISNI: 0000 0001 1701 4087
* LCCN: nr2001051123
* LinkedIn: yukihiro
* NDL: 00820729
* NKC: mub2011665580
* NNDB: 000030912
* NTA: 314381074
* SUDOC: 06162022X
* WikiTree: 松本-63

 |
| Órix beisa |
| --- |
| Beisa (*Oryx beisa beisa*) |
| Estado de conservación |
| Case ameazada |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Mammalia |
| Orde: | Artiodactyla |
| Familia: | Bovidae |
| Subfamilia: | Hippotraginae |
| Xénero: | *Oryx* |
| Especie: | ***O. beisa*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Oryx beisa'**Rüppell, 1835 |
| Subspecies |
| *O. b. beisa**O. b. callotis* |

O **órix beisa** (*Oryx beisa*) é unha especie de antílope da África oriental que presenta dúas subespecies, o *Oryx beisa beisa* que habita estepas e semidesertos no Corno de África e no norte do río Tana, e o *Oryx beisa callotis* que se localiza no sur do Tana no sueste de Kenya e en zonas de Tanzania. No pasado, algúns taxonomistas considerábana unha subespecie do *Oryx gazella* pero xeneticamente son diferentes.

*Oryx beisa beisa*
*O. b. callotis*

Descrición
----------

O órix beisa ten unha altura de pouco máis dun metro á altura do ombreiro, entre 110 e 120 cm nos exemplares adultos, variando o seu peso entre os 150 e os 200 kg. É facilmente recoñecible pola cor do seu pelame, gris co ventre branco, separado por unha banda negra que presenta tamén na unión da cabeza co pescozo, ao longo do fociño, e desde os ollos ata a boca, así como na testa. A súa coma é pequena e acastañada; e está dotado de dúas longas e finas cornas que presentan tanto machos como femias e que polo común miden entre 75 e 80 cm.

A especie vive en semidesertos e estepas alimentándose de herbas, follas, froitos e abrochos e é capaz de variar a súa temperatura corporal para minimizar a evaporación de auga, aumentando a súa temperatura polo día diminuíndo así a captación da calor ambiental e impedindo a perda da auga por evaporación e baixando a súa temperatura por radiación térmica durante a noite. Ademais os seus ouriños son pouco abundantes e moi concentrados. Viven en mandas de entre cinco e corenta animais, tipicamente as femias van por diante e un gran macho gárdalles as costas. Algúns machos son solitarios, aínda que con frecuencia están acompañados durante breves períodos por femias reprodutoras.

*O. b. callotis* no Parque Nacional do Tsavo Occidental
*O. b. beisa* no centro de Kenya

Notas
-----

1. ↑  IUCN SSC Antelope Specialist Group (2008). "Oryx beisa". *Lista Vermella da IUCN de Especies en Perigo* (en inglés). IUCN 2008. Consultado o 13 November 2008. Database entry includes a brief justification of why this species is of Near Threatened.
2. ↑  Oryx beisa en ultimateungulate

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Órix beisa***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q792143
* EBID: ID
* GEC: 0083859

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Oryx\_beisa
* EOL: 4447253
* Fossilworks: 235882
* GBIF: 5706393
* iNaturalist: 69991
* ITIS: 898240
* IUCN: 15571
* MSW: 14200953
* NCBI: 344753

 |
A raíña Vitoria no quincuaxésimo aniversario do seu ascenso ó trono.
A **época vitoriana** da historia do Reino Unido marcou a cúspide da súa Revolución Industrial e do Imperio Británico. Aínda que esta expresión úsase comunmente para referirse ó extenso reinado de Vitoria I (20 de xuño de 1837 - 22 de xaneiro de 1901), algúns académicos anticipan o comezo do período, caracterizado polos profundos cambios ocorridos nas sensibilidades culturais e nas preocupacións políticas, á promulgación da Acta de Reforma de 1832. Historicamente, esta etapa foi precedida pola Rexencia e continuada polo período eduardiano.

A raíña Vitoria, con 64 anos no trono, tivo o reinado máis longo até entón na historia dos monarcas británicos (logo superado polo da súa tataraneta Isabel II coroada en 1953), e os cambios culturais, políticos, económicos, industriais e científicos que tiveron lugar durante o seu reinado foron extraordinarios. Cando Vitoria ascendeu ó trono, Inglaterra era esencialmente agraria e rural; á súa morte, o país atopábase altamente industrializado e a maioría do seu territorio xa estaba conectado por unha rede ferroviaria que seguía expandíndose. A transición non foi suave. As primeiras décadas do reinado de Vitoria foron testemuñas de varias epidemias (especial gravidade revestiron as de tifo e cólera), serios problemas na produción e distribución de alimentos básicos e os consecuentes colapsos económicos. Tamén se produciron disturbios sociais causados pola inequidade da configuración do dereito de sufraxio e en protesta pola derrogación das leis agrícolas (*Corn Laws*), aprobadas durante as guerras napoleónicas.

Etapas
------

Esta época divídese en tres etapas:

* Vitorianismo temperán (1837-1851), co ascenso ó trono da raíña Vitoria, que conforma a fase de asentamento da sociedade nada trala Revolución Industrial.
* Vitorianismo medio (1851-1873). A Grande Exposición, celebrada no Crystal Palace de Londres, considérase o comezo dun longo período de estabilidade interna, propiciado pola hexemonía que obtivo o Reino Unido ó ser o primieiro estado que culminou exitosamente o proceso industrializador característico deste século en Occidente.
* Vitorianismo tardío (1873-1901). Agudízanse os problemas con Irlanda (territorio que non obtería a súa independencia ata o ano 1921), e coas colonias, e simultaneamente, radicalízase o movemento obreiro e sindical.

Notas
-----

1. ↑  Cortés Carmen 1985, p. 26

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q182688
* EBID: ID
* GEC: 0238225
* GND: 7503447-5
* JSTOR: victorians
* LCCN: sh85056823
* MAG: 200953241

 |
**Xesús Froiz Gómez**, nado en Lalín o 25 de agosto de 1903 e finado na Estrada o 9 de outubro de 1936, foi un escritor, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou no Seminario de Lugo, que abandonou por enfrontamentos coas autoridades eclesiásticas e retornou a Lalín. Colaborou en *La Zarpa* e *Verdad y Justicia* e publicou poemas en *Eco de Galicia* co pseudónimo **O cantor do bosque**. En 1928 fíxose correspondente de *Faro de Vigo* en Lalín. Colaborou cos republicanos dirixidos por Manuel Ferreiro nas súas primeiras campañas en 1930. Coa proclamación da República foi nomeado garda municipal. Seguiu colaborando na prensa local, dirixiu o periódico *La Nueva España* e formou parte da redacción de *Razón*, onde tamén asinou poemas co pseudónimo **RECAREDO**. Ingresou no Grupo Galeguista de Lalín en 1934 e colaborou en *A Nosa Terra* con poemas e artigos dirixidos ás Mocedades Galeguistas. Participou na campaña das eleccións de febreiro de 1936 e na do Plebiscito do Estatuto.

Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 4 de agosto. Torturado, permaneceu no cárcere ata que o 9 de outubro o sacaron da cadea xunto a Manuel Guillán Abalo e xunto con Ramón Muíños Lorenzo, a quen sacaron da Prisión de Silleda, foron asasínados preto da Estrada, no quilómetro 23 da estrada Chapa-Carril o 9 de outubro. Os cadáveres foron trasladados ao cemiterio da Estrada onde os soterraron.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Igrexas Rodríguez, Manuel (2005). "Asasinados por pensar e desexar para todos un mundo mellor. A represión franquista na Comarca do Deza" (PDF). *A represión franquista en Galicia. Actas dos traballos presentados ao Congreso da Memoria. Narón, 4 a 7 de decembro de 2003*. Asociación Cultural Memoria Histórica Democrática. pp. 417–542.
* Santorum, Gracia (2009). *Dicionario de escritores de Deza*. A Estrada: Edicións Fervenza. p. 33. ISBN 978-84-96368-00-2.

### Ligazóns externas

* Centenario de Xesús Froiz, galeguista, poeta e xornalista, artigo de Manuel Igrexas.
* Seis republicanos paseados na Estrada, artigo de Manuel Igrexas.

* 

* Xesús Froiz na páxina web *Nomes e Voces*.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***İl Gizüçe Bolğarda*** (en tártaro: *Ил Гизүче Болгарда*) é un filme soviético de 1989 escrito e dirixido por Vladislav Chebitarev. A música foi composta por Räşid Kalimullin baseándose no libreto de İldar Yüziev para a ópera clásica "Cuckoo's Cry". Foi rodado no Estudio de Televisión de Kazan baixo a Gosteleradio da USSR.

Sinopse
-------

Un grupo de rapaces visitan as ruínas históricas da cidade de Bolghar, o lugar sagrado dos seus devanceiros. Mentres soben e baixan as torres e minaretes en ruínas, comezan a ver algúns flashbacks, que simbolizan o regreso ás raíces e á identidade histórica. Así comeza a viaxe de regreso ó pasado e volta ó presente, cada paso seguido dunha ilustración musical diferente.

Elenco
------

* Venera Ganieva
* Damir Siraciev
* Alfred Kamilevsky

Notas
-----

1. ↑  Personal web-site of Räşid Kalimullin, "Work" section.  Arquivado 01 de xuño de 2019 en Wayback Machine.
2. ↑  Räşid Kalimullin on *Sofia Gubaidulina Centre of Contemporary Music.*  Arquivado 08 de agosto de 2007 en Wayback Machine.

* Portal:Cine
Mapa da área sanitaria de Ourense, Verín e O Barco de Valdeorras.
A **área sanitaria de Ourense, Verín e O Barco de Valdeorras** é unha das sete áreas sanitarias en que se divide o sistema público de saúde galego. O seu territorio coincide co da provincia de Ourense, e divídese en tres distritos sanitarios: o Distrito sanitario de Ourense, ao oeste da provincia, o Distrito sanitario do Barco de Valdeorras ao nordés da provincia, e o Distrito sanitario de Verín ao sueste.

O Distrito sanitario de Ourense abrangue os seguintes concellos: Allariz, Amoeiro, A Arnoia, Avión, Baltar, Bande, Baños de Molgas, Barbadás, Beade, Beariz, Os Blancos, Boborás, A Bola, Calvos de Randín, Carballeda de Avia, O Carballiño, Cartelle, Castrelo de Miño, Castro Caldelas, Celanova, Cenlle, Chandrexa de Queixa, Coles, Cortegada, Entrimo, Esgos, Gomesende, O Irixo, Leiro, Lobeira, Maceda, Maside, Melón, A Merca, Montederramo, Muíños, Nogueira de Ramuín, Ourense, Paderne de Allariz, Padrenda, Parada de Sil, O Pereiro de Aguiar, A Peroxa, Piñor, Pontedeva, Porqueira, Punxín, Quintela de Leirado, Rairiz de Veiga, Ramirás, Ribadavia, San Amaro, San Cibrao das Viñas, San Cristovo de Cea, Sandiás, San Xoán de Río, Sarreaus, Taboadela, A Teixeira, Toén, Trasmiras, Verea, Vilamarín, Vilar de Barrio, Vilar de Santos, Xinzo de Limia, Xunqueira de Ambía e Xunqueira de Espadanedo. Por outra banda, o Distrito sanitario do Barco de Valdeorras esténdese polos concellos do Barco de Valdeorras, O Bolo, Carballeda de Valdeorras, Larouco, Manzaneda, Petín, A Pobra de Trives, A Rúa, Rubiá, A Veiga, Vilamartín de Valdeorras e Viana do Bolo. Por último, os concellos do Distrito sanitario de Verín son Castrelo do Val, Cualedro, A Gudiña, Laza, A Mezquita, Monterrei, Oímbra, Riós, Verín, Vilardevós e Vilariño de Conso.

O Distrito sanitario de Ourense conta co Complexo Hospitalario Universitario de Ourense, que ofrece atención sanitaria a unha poboación de 240.820 cidadáns con tarxeta sanitaria. O Distrito sanitario do Barco de Valdeorras conta pola súa banda co Hospital Público de Valdeorras que dá servizo aos 30.229 cidadáns con tarxeta sanitaria do distrito. Por último, no Distrito sanitario de Verín, o Hospital Público de Verín ten adscritas 26.097 tarxetas sanitarias.

Notas
-----

1. ↑  "Lei do DOG nº 68 do 2018/4/9 - Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2021-03-20.
2. ↑  "Decreto do DOG nº 150 do 2011/8/5 - Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2021-03-20.
3. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-20.
4. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-20.
5. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-20.
Unha **xeodésica** é unha curva que une dous puntos tal que para pequenas variacións da forma da curva a súa lonxitude é estacionaria.
Do punto de vista práctico, na maioría dos casos a xeodésica é a curva de menor lonxitude que une dous puntos.

Nunha "xeometría plana" (espazo euclidiano), esa curva é un segmento de recta, mais en "xeometrías curvas" (xeometría riemanniana), moi utilizadas por exemplo na Teoría da Relatividade Xeral, a curva de menor distanza entre dous puntos pode non ser unha recta.

Para entender iso poñamos como exemplo de xeometría curva un globo. Se trazarmos unha liña ligando dous puntos distintos dese globo, percibiremos que esa liña non é recta, mais si unha curva.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xeodesia

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q213488
* EBID: ID
* GEC: 0185980
* GND: 4156669-5
* LCCN: sh85053967
* MAG: 165818556

 |
Mapa topográfico de Hungría
Hungría ocupa a chaira media do río Danubio, terra chá formada polos aluvións deste río e o seu afluente o río Tisza, coñecida como chaira húngara (*puszta*) e que tamén se estende polo norte de Serbia , sur de Eslovaquia e o oeste de Romanía. Ó oeste destaca o Lago Balaton un dos máis grandes de Europa. O segundo maior lago da bacía carpática (e probablemente o maior lago artificial de Europa) é o lago lago Tisza (Tisza-tó).

A chaira húngara ou *puszta*.
A paisaxe húngara consta das chairas chás e onduladas cara a bacía danubiana, dos outeiros e montañas baixas ó norte , ao longo da fronteira eslovaca, como os montes Bakony e os montes Mátra (nestes sitúase punto máis alto de Hungría: o Kékes, con 1.015 m), que son a prolongación meridional dos Cárpatos.

Os montes Matra vistos desde o Kékes.
O clima é continental, con invernos fríos, veráns quentes e precipitacións medias. En Budapest a media de xaneiro é de -1.0 °C, a de xullo de 21.9 °C. As precipitacións anuais medias son de 498 mm.
O **Ártabros de Oleiros** é un equipo de fútbol gaélico da localidade de Oleiros, A Coruña (Galiza) con filiación co Fillos de Breogán da Coruña.

Historia
--------

O equipo naceu no 2011 logo do acordo da xunta directiva do Fillos e Breogán para crear un novo equipo en Oleiros con filiación co Fillos de Breogán. A xunta directiva decidiu por maioría simple nomear ao novo club irmán como *Ártabros de Oleiros*. Os seus integrantes poden ser convocados polo adestrador dos Fillos de Breogán Carlos Seco, tamén adestrador do novo equipo, polo menos nos seus comezos. No caso de que o equipo oleirense contara con efectivos suficientes, o Ártabros de Oleiros pasaría a participar tamén nos torneos do Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico.

Nome
----

O nome do equipo tomouse da tribo dos Ártabros, de orixe celta, que se asentou na área comprendida entre as rías da Coruña e de Ferrol.

Escudo e cores
--------------

O escudo deseñouse tendo en conta o novo nome do club e tomando como referencia o brasón da vila. O fondo do escudo é de cor azul (ao igual que o de Oleiros) e na parte inferior matén as ondas do brasón da vila, na parte central aparece representado un tríscele espiral que fai referencia ás raíces célticas. Sobre as ondas aparece un balón de fútbol gaélico branco.

A cor do equipo é o negro. O uniforme é camiseta negra, pantalón azul e medias azuis.

Clasificación
-------------

### 2012

6º Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico

### 2013

3º Liga Galega de Fútbol Gaélico 7 contra 7 

7º Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico

### 2013/2014

6º Copa Galega de Fútbol Gaélico

10º Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico

### 2014/2015

7º Liga Galega de Fútbol Gaélico

5º Copa Galega de Fútbol Gaélico

11º Campionato Ibérico de Fútbol Gaélico

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Fútbol gaélico
* Fillos de Breogán

### Ligazóns externas

* Información do Ártabros de Oleiros en Fillos de Breogán
Logotipo de *Yu-Gi-Oh!*.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Yu-Gi-Oh!*** (遊☆戯☆王, *Yū-Gi-Ō!*?, lit. "Rei dos Xogos") é un manga xaponés escrito e ilustrado por Kazuki Takahashi. Foi publicado pola revista *Weekly Shōnen Jump* de Shueisha entre o 30 de setembro de 1996 e o 8 de marzo de 2004. Conta a historia dun rapaz chamado Yugi Mutou, quen resolve o antigo Millennium Puzzle. Yugi esperta un alter-ego no seu corpo que lle axuda a resolver conflitos nos duelos de cartas.

Producíronse dúas adaptacións de anime; unha realizada por Toei Animation, que se estreou dende o 4 de abril de 1998 até o 10 de outubro de 1998, e outra producida por NAS e animada por Studio Gallop título *Yu-Gi-Oh! Duel Monsters*, que se estreou entre abril de 2000 e setembro de 2004. A serie manga ampliouse en numerosos manga spin-off e serie de anime, un xogo de cartas e varios videoxogos. A maioría das recreacións da franquía implican un xogo de intercambio e duelo de cartas coñecido como *Duel Monsters*, onde cada xogador emprega as súas cartas para loitar en batallas de "monstros" de fantasía. Isto é a base do xogo real *Yu-Gi-Oh! Trading Card Game*. No ano 2018, *Yu-Gi-Oh* era unha das franquías de maior recadación de tódolos tempos.

Notas
-----

1. ↑  "番組表". TV Asahi. 23 de maio de 1998. Arquivado dende o orixinal o 23 de maio de 1998. Consultado o 1 de xuño de 2009.
2. ↑  Peters, Megan (23 de xuño de 2018). ComicBook.com, ed. "'Pokemon' Is The Highest-Grossing Franchise Of All-Time" (en inglés). Consultado o 13 de agosto de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192015
* EBID: ID
* IMDb: tt0249327
* OFDb: 33315

 |
**Vilborg Yrsa Sigurðardóttir**, nada o 24 de agosto de 1963 en Reiquiavik, é unha escritora islandesa.

Traxectoria
-----------

Estudou enxeñaría civil na Universidade de Islandia, completando en 1997 os seus estudos na Universidade Concordia en Montreal, traballou durante varios anos na empresa Fjarhitun e logo foi enxeñeira na construción do encoro de Kárahnjúkar. En 1998 publicou o seu primeiro libro, unha obra infantil, *Þar lágu Danir í því*. Ao que lle seguiu o ano seguinte *Við viljum jól í júlí* e que logrou o recoñecemento do consello do libro infantil de Islandia, a sección islandesa do IBBY. Nos anos seguintes publicou máis libros dirixidos ao público infantil  *Barnapíubófinn, Búkolla og bókarránið* (2000), *B 10* (2001) e *Bíóbörn* (2003), gañador do premio Íslensku barnabókaverðlaunin. As súas historias infantís están moi marcadas por un característico ton humorístico.

A súa primeira obra dirixida ao público adulto, a novela policial *Þriðja táknið* de 2005, converteuse nun éxito editorial no seu país e internacional, e deu orixe a unha serie de novelas protagonizadas pola avogada Þóra Guðmundsdóttir, que traballa con intuición e unha rigorosa lóxica, e que se traduciu a máis de 30 linguas. As súas novelas caracterízanse polas súas escenas particularmente escuras e a súa sutil afinidade polo sobrenatural.

Obra
----

### Infantil

* *Þar lágu Danir í því* (1998)
* *Við viljum jólin í júlí* (1999)
* *Barnapíubófinn, Búkolla og bókarræninginn* (2000)
* *B 10* (2001)
* *Biobörn* (2003)

### Þóra Guðmundsdóttir

* *Þriðja táknið* (2005)
* *Sér grefur gröf* (2006)
* *Aska* (2007)
* *Auðnin* (2008)
* *Horfðu á mig* (2009)
* *Brakið* (2011)

### Freyja e Huldar

* *DNA* (2014)
* *Sogið* (2015)
* *Aflausn* (2016)
* *Gatið* (2017)

### Fóra dunha serie

* *Ég man þig* (2010)
* *Kuldi* (2012)
* *Lygi* (2013)

Notas
-----

1. ↑  Mitzi M. Brunsdale (2016) *Encyclopedia of Nordic Crime Fiction: Works and Authors of Denmark, Finland, Iceland, Norway and Sweden since 1967* Jefferson: McFarland, p. 233
2. ↑  "Yrsa Sigurðardóttir" Icelandic Literature Center

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q262253
* WorldCat
* VIAF: 55301603
* BIBSYS: 6067646
* BLBNB: 000506228
* BNF: 16505468s
* BVMC: 66024
* CANTIC: a1212719x
* Europeana: ID
* GND: 132215519
* IMDb: nm2969464
* ISNI: 0000 0001 1934 7010
* LCCN: n2002095239
* LibraryThing: sigurdardottiryrsa
* MusicBrainz: ID
* NDL: 01222972
* NKC: xx0049638
* NLA: 43587432
* NTA: 29718945X
* PTBNP: 1422479
* SELIBR: 276456
* SUDOC: 154197491

 |
| Iuca de Moxave |
| --- |
| Planta a florear, Palm Canyon, California |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| Subreino: | Tracheobionta |
| División: | Magnoliophyta |
| Clase: | Liliopsida |
| Subclase: | Liliidae |
| Orde: | Asparagales |
| Familia: | Agavaceae |
| Xénero: | *Yucca* |
| Especie: | *Y. schidigera* |

 |
| Nome binomial |
| *Yucca schidigera*Roezl ex Ortgies |

A ***Yucca schidigera*** Roezl ex Ortgies , a **iuca de Moxave**, é unha especie de planta de flores pertencentes á familia Agavaceae. É nativa do Deserto de Moxave e do Deserto de Sonora, ao sueste de California, Baixa California, sur de Nevada e oeste de Arizona.

A iuca de Moxave é unha pequena árbore perenne que acada os cinco metros de altitude cunha densa coroa de follas dispostas cubrindo o final do tronco basal. A codia é de cor gris-marrón e está recuberto polas follas mortas preto da cima. As follas son de 30-150 centímetros de lonxitude e 4-11 centímetros de ancho na base, cóncavo-convexas, grosas, moi ríxidas e de cor amarela-verdosa a azul-verdosa.

As flores son de cor branca e algunhas veces con tonalidades púrpuras, acampanadas e de 3-5 centímetros de lonxitude que se producen en compactos grupos de 60-120 centímetros de altura ao final do talo. O froito é unha cápsula carnosa e verde que ao madura torna coriácea e marrón escuro de 5-11.5 centímetros de lonxitude a 3-4 centímetros de ancho a finais do verán.

Crece nos desertos rochosos e Creosota entre os 300-1200 metros de altitude, raramente sobre os 2500 m. Faille falta moito sol e unha excelente drenaxe. Está relacionado coa *Yucca baccata*, que se desenvolve nas mesmas áreas.

Sinónimos
---------

* *Sarcoyucca mohavensis* (Sarg.) Linding.
* *Yucca californica* Nutt. ex Baker
* *Yucca mohavensis* Sarg.
* *Yucca schidigera* en Catalogue of Life.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Foster S, Duke JA; *A Field Guide to Medicinal Plants: Eastern and Central North America*. Houghton Mifflin Co. Boston (1990).

### Ligazóns externas

* Flora of North America: *Yucca schidigera*
* Jepson Flora Project: *Yucca schidigera*
* Desert USA entry for Mojave Yucca
* A photo of Y. schidigera flowers by Keir Morse
* Mojave yucca, with several pics of plant and fruit
* Additional info on the Mojave Yucca

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1518712
* MAG: 2910997390

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 1089213
* EPPO: UCCSH
* FNA: 242102075
* GBIF: 2775710
* iNaturalist: 68400
* IPNI: 60445117-2
* IRMNG: 11220344
* ITIS: 505787
* IUCN: 117428515
* NCBI: 334597
* PlantList: kew-309930
* POWO: ID
* Tropicos: 18401448
* PLANTS: YUSC2
* WCSPF: 309930

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UNII: 08A0YG3VIC

 |
**Álvaro Puentes Antón**, finado en San Pedro de Eume o 27 de setembro de 1940, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Militante de Unión Republicana. Foi nomeado alcalde de Cabanas en febreiro de 1936 pola Fronte Popular. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 logrou fuxir e agocharse nun refuxio no Couce, nas fragas do Eume. Foi asasinado polas costas, por un infiltrado da Garda Civil no seu agocho no Couce xunto co seu compañeiro Eduardo Prieto Alvariño. Coa restauración da democracia, a Corporación municipal de Cabanas rendeulle unha homenaxe colocando unha placa co seu nome na escola das Viñas, que despois desapareceu.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Cabanas** 1936 | Sucesor:**?** |

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Vázquez Arias, Juan Carlos (2017). "Fuxidos de Soaserra y Regoela (Cabanas)" (PDF). *Cátedra. Revista eumesa de estudios* (24): 7–47. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 12 de setembro de 2019. Consultado o 16 de xaneiro de 2018.  Arquivado 12 de setembro de 2019 en Wayback Machine.

### Ligazóns externas

* Por la memoria y la libertad
Primeiro templo dórico de Hera, coñecido como a Basílica, en Paestum.
A **éntase** é a zona da columna grega cuxa sección posúe maior diámetro, xa sexa dórica, xónica ou corintia. A finalidade da éntase é conseguir unha mellor sensación estética e visual, xa que confire máis harmonía ó fuste e dá a impresión de maior esvelteza ás columnas.

O fuste das columnas gregas non se deseñaba con sección constante, esta aumentaba dende o capitel á éntase, volvendo a diminuír até a base. Polo tanto, a columna é máis ancha na zona situada na metade inferior. A éntase delimita dúas partes no fuste, unha inferior que se chama *imóscapo* e unha superior chamada *sumóscapo*.

A orixe deste tipos de correccións que se fixeron coa éntase está na busca da beleza ideal no mundo grego, nun intento de corrixir efectos ópticos que se producían ó ollar os templos na proximidade ou na lonxanía, xa que para o observador canta maior é a distancia, máis desvirtuadas se perciben as columnas e as liñas rectas e paralelas do edificio que tenden a presentar unha certa concavidade. O que consegue a éntase é corrixir esta sensación.

Notas
-----

1. ↑  Ocampo, Estela (1988). *Diccionario de términos artísticos y arqueológicos*. Barcelona: Icaria Editorial. p. 85. ISBN 84-7426-191-0.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Orde dórica
* Orde xónica
* Orde corintia

Diagrama dunha columna corintia. Éntase sinalada coa letra D.

| * v
* c
* e
Templo grego |
| --- |
| Áreas | Áditon ·  Naos ·  Opistódomo ·  Períbolo ·  Perístilo ·  Pronao |
| Ordes | Corintia ·  Dórica ·  Xónica |
| Elementos | Ábaco ·  Acroterio ·  Antefixo ·  Arquitrabe  ·  Atlante ·  Acanaladura ·  Capitel ·  Cariátide ·  Columna ·  Cornixa ·  Crepidoma ·  Entaboamento ·  Éntase ·  Equino ·  Estereóbata ·  Estilóbata ·  Friso ·  Frontón ·  Fuste ·  Métopa ·  Mútulo ·  Propileos ·  Tímpano ·  Tríglifo |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1146145
* AAT: 300056268
* EBID: ID
* MAG: 168712457

 |
Mapa da área sanitaria da Coruña e Cee.
A **área sanitaria da Coruña e Cee** é unha das sete áreas sanitarias en que se divide o sistema público de saúde galego. Divídese en dous distritos sanitarios: o Distrito sanitario de Cee, ao oeste da área, e o Distrito sanitario da Coruña ao leste.

O Distrito sanitario de Cee abrangue os seguintes concellos da provincia da Coruña: Camariñas, Cee, Corcubión, Dumbría, Fisterra, Muxía, Vimianzo e Zas. Pola súa banda, o Distrito sanitario da Coruña esténdese polos concellos de Abegondo, Aranga, Arteixo, Bergondo, Betanzos, Cabana de Bergantiños, Cambre, Carballo, Carral, Cerceda, Coirós, Coristanco, A Coruña, Culleredo, Curtis, Irixoa, A Laracha, Laxe, Malpica de Bergantiños, Miño, Oleiros, Oza-Cesuras, Paderne, Ponteceso, Sada, Sobrado, Vilarmaior e Vilasantar.

Os hospitais do Distrito sanitario da Coruña están integrados no Complexo Hospitalario Universitario A Coruña, que ofrece atención sanitaria a unha poboación de 510.459 cidadáns con tarxeta sanitaria. O Distrito sanitario de Cee conta pola súa banda co Hospital Público Virxe da Xunqueira, que dá servizo aos 37.216 cidadáns con tarxeta sanitaria do distrito.

Notas
-----

1. ↑  "Lei do DOG nº 68 do 2018/4/9 - Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2021-03-18.
2. ↑  "Disposición do Diario Oficial de Galicia- Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2021-03-18.
3. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-18.
4. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-18.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Área sanitaria da Coruña e Cee*** |

* Sitio web oficial
Mapa da área sanitaria de Lugo, A Mariña e Monforte de Lemos.
A **área sanitaria de Lugo, A Mariña e Monforte de Lemos** é unha das sete áreas sanitarias en que se divide o sistema público de saúde galego. O seu territorio coincide co da provincia de Lugo, e divídese en tres distritos sanitarios: o Distrito sanitario de Lugo, no centro da provincia, o Distrito sanitario da Mariña ao norte da provincia, e o Distrito sanitario de Monforte de Lemos ao sur.

O Distrito sanitario de Lugo abrangue os seguintes concellos: Abadín, Antas de Ulla, Baleira, Baralla, Becerreá, Begonte, Castro de Rei, Castroverde, Cervantes, O Corgo, Cospeito, A Fonsagrada, Friol, Guitiriz, Guntín, O Incio, Láncara, Lugo, Meira, Monterroso, Muras, Navia de Suarna, Negueira de Muñiz, As Nogais, Outeiro de Rei, Palas de Rei, Paradela, O Páramo, A Pastoriza, Pedrafita do Cebreiro, Pol, A Pontenova, Portomarín, Rábade, Ribeira de Piquín, Riotorto, Samos, Sarria, Taboada, Triacastela, Vilalba e Xermade. Por outra banda, o Distrito sanitario da Mariña esténdese polos concellos de Alfoz, Barreiros, Burela, Cervo, Foz, Lourenzá, Mondoñedo, Ourol, Ribadeo, Trabada, O Valadouro, O Vicedo, Viveiro e Xove. Por último, os concellos do Distrito sanitario de Monforte de Lemos son Bóveda, Carballedo, Chantada, Folgoso do Courel, Monforte de Lemos, Pantón, A Pobra do Brollón, Quiroga, Ribas de Sil, O Saviñao e Sober.

O Distrito sanitario de Lugo conta co Complexo Hospitalario Universitario de Lugo, que ofrece atención sanitaria a unha poboación de 205.737 cidadáns con tarxeta sanitaria. O Distrito sanitario da Mariña conta pola súa banda co Hospital Público da Mariña que dá servizo aos 65.567 cidadáns con tarxeta sanitaria do distrito. Por último, no Distrito sanitario de Monforte de Lemos, o Hospital Público de Monforte ten adscritas 41.992 tarxetas sanitarias.

Notas
-----

1. ↑  "Lei do DOG nº 68 do 2018/4/9 - Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2021-03-18.
2. ↑  "Decreto do DOG nº 66 do 2013/4/5 - Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2021-03-18.
3. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-18.
4. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-18.
5. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-18.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Black Joke.
Ilustración da *Burla Negra* perseguindo o *Morning Star*.
**A Burla Negra**, tamén coñecido na historiografía e na literatura pola súa tradución inglesa de **Black Joke**, foi un bergantín pirata capitaneado polo galego Benito Soto a principios do século XIX.

Historia
--------

O buque era un bergantín escravista, de bandeira brasileira, de principios do século XIX, con base en Río de Xaneiro. O seu nome era **O Defensor de Pedro**, en referencia a Pedro I, o primeiro emperador do Brasil, e pertencía á Armada brasileira. Logo foi vendido a mans privadas, que o dedicaron ao tráfico de escravos entre Suramérica e África.

A finais de novembro de 1827 produciuse a bordo do barco un motín, liderado polo galego Benito Soto, que se fixo co mando da nave. Unhas fontes din que o capitán foi asasinado e outras que o ceibaron nas costas de Guinea. A partir dese momento, o barco mudou o seu nome polo de *A Burla Negra*. *A Burla Negra* embarrancou nas augas da Baía de Cádiz entre decembro de 1829 e marzo de 1832.

Moitos anos despois, en 2002, a Plataforma contra a Burla Negra, unha asociación de artistas en protesta pola catástrofe de Prestige, recollería o seu nome.

Notas
-----

1. ↑  Papers: Secretary of State, 1827, escrito por Henry Clay, James F. Hopkins, M.W.M. Hargreaves, Robert Seager, (Universidade de Kentucky, 1959
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: A Barrosa.

**A Barrosa** é unha aldea situada no leste da parroquia de Adina, no concello pontevedrés de Sanxenxo. Segundo o IGE, no ano 2016 tiña 170 habitantes (87 mulleres e 83 homes), o que representa un case mantemento da poboación respecto ós anos 2009, cando tiña 174 habitantes, e 2008, cando eran 172.

Patrimonio
----------

Destaca o seu cruceiro centenario de dobre cara con catro chanzos, doado por Luís Domínguez Portela [], veciño do lugar.

É unha zona propiamente agrícola, destacando a produción de viño coma cultivo principal.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Adina

| Lugares da parroquia de Adina no concello de Sanxenxo (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| Baltar | Barbeito | A Barrosa | Canelas | O Catadoiro | Fabal | Forxán | A Igrexa | O Outeiro | Paxariñas | O Pombal | Portonovo | Rial | A Torre | O Vinquiño | Vista Alegre | A Xesteiriña |

### Parroquias de Sanxenxo

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Sanxenxo |  |
| --- | --- |
| Adina (Santa María) | Arra (San Amaro) | Bordóns (San Pedro) | Dorrón (San Xoán) | Gondar (San Tomé) | Nantes (Santa Baia) | Noalla (Santo Estevo) | Padriñán (San Xenxo) | Vilalonga (San Pedro) |
**Santo Estevo da Canicouva** é unha parroquia situada no sueste do concello de Pontevedra. Segundo o IGE no 2019 tiña 242 habitantes (129 mulleres e 113 homes), distribuídos en 3 entidades de poboación, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 306 habitantes.

Xeografía e comunicacións
-------------------------

A parroquia sitúase na zona sur do concello de Pontevedra, limitando ao norte con Tomeza e Marcón, ao sur e ao leste con Ponte Sampaio, ao leste con Xustáns (Ponte Caldelas) e ao oeste con Bértola, Figueirido e Vilaboa (Vilaboa). Pertence ao concello de Pontevedra desde 1960, pois antes formaba parte do entón anexionado concello de Ponte Sampaio xunto con esta parroquia, e que fora creado en 1833.

Dista 10 km da capital municipal, mentres que resulta máis próximo a núcleos como O Toural (Vilaboa) ou Arcade (Soutomaior), situados a 6 e 4 quilómetros, respectivamente. A principal vía de comunicación é a estrada provincial EP-0001. Por esta parroquia discorre o Camiño Portugués.

Demografía
----------

Segundo o nomenclátor do Instituto Galego de Estatística para o ano 2019, a parroquia tiña 242 habitantes (129 mulleres e 113 homes), distribuídos en 3 núcleos de poboación. Isto supón unha diminución dun 12,9% respecto a 2009, e dun 20,9% respecto ao ano 1999.

Patrimonio
----------

No outeiro das Forcadas hai un miradoiro desde o que se aprecia a ría de Vigo e o val de Soutomaior, formado polo río Verdugo.

No lugar do Coto das Saleiras está a Rocha dos Franceses. Segundo a lenda, debaixo dela xacen os soldados mortos na Batalla de Ponte Sampaio durante a Guerra da Independencia Española.

As festas patronais celébrase o día 26 de decembro (santo Estevo).

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares da Canicouva

| Lugares da parroquia da Canicouva no concello de Pontevedra |  |
| --- | --- |
| Cacheiro | A Canicouva |

### Parroquias de Pontevedra

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Pontevedra |  |
| --- | --- |
| Alba (Santa María) | Bora (Santa Mariña) | Campañó (San Pedro) | A Canicouva (Santo Estevo) | Cerponzóns (San Vicente) | Lérez (San Salvador) | Lourizán (Santo André) | Marcón (San Miguel) | Mourente (Santa María) | Ponte Sampaio (Santa María) | Pontevedra | Salcedo (San Martiño) | San Xosé (San Xosé) | Santa María de Xeve (Santa María) | Tomeza (San Pedro) | Verducido (San Martiño) | A Virxe do Camiño de Pontevedra | Xeve (Santo André) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 219/1998, do 2 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia de Pontevedra.
2. ↑  Instituto Nacional de Estadística (ed.). "Nomenclátor: Población del Padrón Continuo por Unidad Poblacional para A Canicouva" (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 13 de xaneiro de 2014. Consultado o 14 de xaneiro de 2014.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Pontevedra

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3396473
* código INE: 36038050000

 |