| Quenlla(*Prionace glauca*)Rango fósil: plioceno - actualidade |
| --- |
|  |
| Estado de conservación |
| Case ameazada (NT)Case ameazada |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Subfilo: | Vertebrata |
| Clase: | Chondrichthyes |
| Subclase: | Elasmobranchii |
| Superorde: | Selachimorpha |
| Orde: | Carcharhiniformes |
| Familia: | Carcharhinidae |
| Xénero: | ***Prionace***Cantor, 1849 |
| Especie: | ***P. glauca*** |

 |
| Nome binomial |
| *Prionace glauca*(Linnaeus, 1758)
Sinónimo: *Squalus glaucus* Linnaeus, 1758 |
| Distribución da quenllaDistribución da quenllaDistribución da quenlla |

A **quenlla** (*Prionace glauca*) é unha especie de elasmobranquio da orde dos carcarriniformes (*Carcharhiniformes*), familia dos carcarrínidos (*Carcharhinidae*).

É un tiburón peláxico e cosmopolita, que se distribúe por todos os océanos e mares do mundo.

Anatomía
--------

A quenlla é un tiburón de corpo alongado e estilizado, cun fociño comprimido, longo e cónico. Ten os ollos grandes que, ao igual que todos os carcarriniformes, están provistos dunha membrana nictitante, unha pálpebra semitransparente que se move de arriba a abaixo e protexe os globos oculares cando o animal loita coa súa presa.

Ten cinco fendeduras branquiais, dúas aletas dorsais, dúas pectorais, dúas anais e unha caudal. As aletas pectorais son moi longas e estreitas, en forma de gadaña, a primeira dorsal está situada moi atrasada e a aleta caudal está provista dun lóbulo superior moi alongado, presentando unha crista dérmica delgada nos lados do pedúnculo.

Os dentes, que caen e son substituídos constantemente, son triangulares, serrados nos bordos, recurvados no maxilar superior e máis estreitos no inferior.

A súa coloración é azul escura no dorso, cos costados de cor azul máis viva e branca na rexión ventral.

Ten unha lonxitude media de 2,5 m (máximo, 4 m, nas femias), cun peso medio de 80 kg, aínda que rexistraron casos de femias adultas de até 220 kg.

Como particularidade cabe destacar que, dada a lonxitude do seu nariz, a mandíbula adaptouse para poder morder sen problemas, polo que a parte superior da mandíbula pode proxectarse cara a adiante, de tal xeito que para morder o peixe no necesita levantar a cabeza.

Quenlla.

Hábitat e bioloxía
------------------

É unha especie peláxica de superficie, tanto de mar a fóra como das zonas costeiras, nadando só ou en grupos por augas frías, de entre 7 e 16 °C, aínda que tolera os 21 °C ou máis. Os individuos da poboación segréganse por idades e sexos. De costures nocturnos, é un migrante moi activo. Aliméntase principalmente de pequenas presas: peixes como xardas, arenques, pequenos meros, xurelos, bonitos, gádidos, e tamén de luras e aves mariñas.

Normalmente caza en parella ou en grupos pequenos para axudar a dispersar os cardumes. Na busca de alimento pode percorrer grandes distancias; estímase que pode peecorrer distancias de até 5 500 km.[]

Pode ser agresivo cos humanos se se sente ameazado. []

Reprodución
-----------

A quenlla é un peixe vivíparo. A madurez sexual alcánzase entre os 5 e 6 anos nas femias (cando miden de 1,73 a 2,21 m) e os 4 e 5 nos machos (ao alcanzaren uns 1,80 m) A fecundación ten lugar dentro do corpo da femia, á que o macho fecunda grazas a un par de aletas pélvicas especiais transformadas chamadas pterigópodos. As femias posúen dous úteros en lugar dun, dentro dos cales se desenvolven entre 4 e 135 crías que, ao naceren, miden aproximadamente de 35 a 44 cm de lonxitude.

A xestación dura entre 9 e 12 meses. As quenllas son completamente independentes ao naceren e instantaneamente buscan refuxio dos depredadores, entre eles os seus propios pais (aínda que ao igual que noutras especies de tiburóns vivíparos, as femias perden o apetito pouco antes de parir, para evitar devorar aos seus propios fillos). Cando as crías nacen aínda teñen o seu saco vitelino, que se vai reabsorbendo pouco tempo despois.

Poboación e estado de conservación
----------------------------------

Ao ser a quenlla un tiburón de costumes oceánicos e migratorios, calquera cálculo que se faga sobre a súa poboación é pouco fiábel. Aínda así, considérase, baseándose en estimacións sobre a súa pesca deportiva, que debe encontrarse nun risco baixo de extinción. Porén, a Unión Internacional para a Conservación da Natureza (IUCN) difire e incluíuna na súa lista vermella de especies ameazadas na categoría NT (*risco baixo*).

A pesar da non moi alta cualidade da súa carne (non así das aletas, moi estimadas; nos mercados asiáticos péscase activamente). A quenlla captúrase principalmente con palangres, pero tamén con artes de arrastre. As aletas aprovéitanse para facer a famosa sopa de aleta de tiburón e os esqueletos das mandíbulas véndense como ornamento.

*Véxase tamén**:* Tiburóns#Sobrepesca de tiburóns.
Poxa de quenllas no porto de Vigo.

Notas
-----

1. ↑  Sepkoski, Jack (2002): "A compendium of fossil marine animal genera" (entrada *Chondrichthyes*), in *Bulletins of American Paleontology*, **364**: 560. *Prionace glauca* Arquivado 10 de maio de 2012 en Wayback Machine. Consultada o 11 de novembro de 2012.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *quenlla*.
3. 1 2  Rodríguez Villanueva (1992), p. 66.
4. ↑  Stevens, J. (2005): *Prionace glauca* Lista Vermella da IUCN edición 2011.1 *(en inglés)* Consultada o 11 de novembro de 2012.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Quenlla Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Quenlla*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Quenlla*** |

### Bibliografía

* Compagno, Leonard J. V. (2002): *Sharks or the World. An annotated and illustrated catalogue of sharks species know to date*. Volume 2. Roma: FAO. *(en inglés)* Consultada o 28 de agosto de 2018
* Compagno, Leonard; Marc Dando & Sarah Fowler (2005): *Sharks of the World*. New Jersey: Princeton University Press. ISBN 0-691-12072-2.
* Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1992): *Peixes do mar de Galicia. (I) Lampreas raias e tiburóns*. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-654-8.

### Outros artigos

* Tiburóns

### Ligazóns externas

* FishBase *Prionace glauca*. *(en inglés)* Consultada o 10 de setembro de 2018
* Sistema Integrado de Información Taxonómica (SIIT) *Prionace glauca* TSN 160424 *(en inglés)* Consultada o 10 de setembro de 2018
* arkive.org Imaxes e vídeos da quenlla (*Prionace glauca*) *(en inglés)* Consultada o 10 de setembro de 2018

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q26337
* BNCF: 48035
* EBID: ID
* GEC: 0146395
* GND: 4262045-4
* LCCN: sh85015088

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Prionace
* CMS: prionace-glauca
* DORIS: 1660
* Dyntaxa: 206081
* EOL: 46559816
* EUNIS: 124172
* FishBase: 898
* GBIF: 2417940
* iNaturalist: 110361
* IRMNG: 11042178
* ITIS: 160424
* IUCN: 39381
* NBN: NBNSYS0000188591
* NCBI: 7815
* TAXREF: 66495
* WoRMS: 105801

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C0327663
* UNII: 0QH68H7L71

 |