O **Gran Premio do Canadá de 1980** foi unha carreira de Fórmula 1, celebrada no Circuíto Île Notre-Dame, Montreal, Canadá o 28 de setembro de 1980. A carreira, foi a 13ª e penúltima carreira da tempada de 1980, o 19º Gran Premio do Canadá e o terceiro, que se celebrou en Montreal. A carreira disputouse sobre 70 voltas ao circuíto de 4´41 quilómetros de lonxitude para unha distancia total de carreira de 309 quilómetros.

Resumo da carreira
------------------

O piloto australiano Alan Jones, pilotando un Williams FW07B, gañou o seu segundo Gran Premio do Canadá consecutivo, que xunto coa retirada do Brabham BT49 do piloto brasileiro Nelson Piquet debido ao fallo do seu motor Cosworth DFV, permitiulle a Jones asegurar o campionato de pilotos de 1980. Jones converteuse no segundo australiano en lograr o campionato do mundo, un título que gañara por última vez Jack Brabham en 1966. O primeiro Campionato de pilotos para Williams Grand Prix Engineering, engadiuse ao seu primeiro campionato de construtores, logrado dúas semanas antes no Gran Premio de Italia.

A breve reaparición de Vittorio Brambilla, chegara ao seu fin coa retirada do veterano italiano da Fórmula Un. Alfa Romeo o substituíu polo mozo Andrea de Cesaris, que fixo o seu debut nun Gran Premio, como o fixo adolescente neozelandés Mike Thackwell. Thackwell subiu a bordo do terceiro Tyrrell 010 acadando a marca como o piloto máis novo da historia en iniciar un Gran Premio, unha marca que tiña desde había 19 anos o falecido mexicano Ricardo Rodríguez. O rexistro manteríase durante 29 anos ata que rompeuno Jaime Alguersuari en 2009.

Piquet logrou a pole por diante de Jones, usando un coche distinto ao da carreira cunhas especificacións distintas para a cualificación. Na saída Jones intentou pasar a Piquet pero tocáronse, desencadeando un choque múltiple en cadea. A colisión involucrou a Jean-Pierre Jarier (Tyrrell 010), Derek Daly (Tyrrell 010), Emerson Fittipaldi (Fittipaldi F8), Keke Rosberg (Fittipaldi F8), Mario Andretti (Lotus 81), Gilles Villeneuve (Ferrari 312T5) e Jochen Mass (Arrows A3). Piquet, Fittipaldi, Villeneuve, Andretti e Mass volveron a saír nos coches de reposto (muletto), no caso de Piquet co coche que usou na cualificación e Rosberg no mesmo coche reparado. Os Tyrrell de Daly e Jarier quedaron inutilizados polo que o terceiro Tyrrell 010 de Thackwell pasou a Jarier e Daly colleu o muletto. Aínda así Daly, non puido reiniciar a carreira. Emerson Fittipaldi tamén cedeu seu coche a Keke Rosberg, preferindo comezar co muletto. Na reanudación, 50 minutos máis tarde, Didier Pironi anticipouse na saída, polo que foi penalizado ao finalizar a carreira, Jones partiu primeiro ata que foi adiantado por Piquet logo de dúas voltas, Piquet era primeiro, seguido por Jones, Pironi, Watson, Reutemann e Laffite, pero na volta 23, Piquet veu esfumarse a esperanza de gañar o título, o motor Ford Cosworth do seu Brabham explotou. Dúas voltas máis tarde Jean-Pierre Jabouille estrelou o seu Renault RE20 fortemente, resultando gravemente ferido nas súas pernas. Jabouille tivo que ser excarcerado do coche.

Jones liderou de novo ata que Pironi logrou pasalo e gañar a carreira, pero Pironi foi sancionado con 60 segundos por saltarse a saída. Finalmente quedou terceiro por detrás de Jones e Reutemann. Alain Prost sería terceiro ou segundo de non ser por un fallo na suspensión que provocou un accidente no seu McLaren M30. Watson adiantou a Reutemann cando este fixo un trompo e terminou cuarto no seu McLaren. O heroe local Villeneuve logrou a quinta posición para Ferrari nun fin de semana triste que viu ao campión do mundo saínte Jody Scheckter incapaz de cualificar o seu Ferrari 312T5. O último punto foi para Héctor Rebaque no seu Brabham BT49 logo de que Jacques Laffite quedase sen combustible no seu Ligier JS11/15 nas últimas voltas.

O primeiro e segundo lugar do campionato decidiríanse no Gran Premio dos Estados Unidos de 1980 aínda por chegar, a terceira praza tamén estaba teoricamente aberta con Laffite oito puntos por detrás de Reutemann. O segundo lugar no campionato de construtores estaba por decidir con Brabham só cinco puntos por detrás de Ligier.

Clasificación
-------------

| Pos | Nº | Piloto | Construtor | Voltas | Tempo/Retirada | Grella | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 27 | Australia **Alan Jones** | **Williams-Ford** | 70 | 1:46:45.53 | 2 | **9** |
| 2 | 28 |  **Carlos Reutemann** | **Williams-Ford** | 70 | +15.54 segs | 5 | **6** |
| 3 | 25 | Francia **Didier Pironi** | **Ligier-Ford** | 70 | +19.07 segs | 3 | **4** |
| 4 | 7 |  **John Watson** | **McLaren-Ford** | 70 | +30.98 segs | 7 | **3** |
| 5 | 2 |  **Gilles Villeneuve** | **Ferrari** | 70 | +55.23 segs | 22 | **2** |
| 6 | 6 |  **Héctor Rebaque** | **Brabham-Ford** | 69 | +1 volta | 10 | **1** |
| 7 | 3 | Francia Jean-Pierre Jarier | Tyrrell-Ford | 69 | +1 volta | 15 |  |
| 8 | 26 | Francia Jacques Laffite | Ligier-Ford | 68 | Sen combustible | 9 |  |
| 9 | 21 | Finlandia Keke Rosberg | Fittipaldi-Ford | 68 | +2 voltas | 6 |  |
| 10 | 12 | Italia Elio de Angelis | Lotus-Ford | 68 | +2 voltas | 17 |  |
| 11 | 30 | Alemaña Jochen Mass | Arrows-Ford | 67 | +3 voltas | 21 |  |
| 12 | 14 | Países Baixos Jan Lammers | Ensign-Ford | 66 | +4 voltas | 19 |  |
| Ret | 8 | Francia Alain Prost | McLaren-Ford | 41 | Suspensión | 12 |  |
| Ret | 16 | Francia René Arnoux | Renault | 39 | Freos | 23 |  |
| Ret | 15 | Francia Jean-Pierre Jabouille | Renault | 25 | Suspensión/Accidente | 13 |  |
| Ret | 5 |  Nelson Piquet | Brabham-Ford | 23 | Motor | 1 |  |
| Ret | 11 |  Mario Andretti | Lotus-Ford | 11 | Motor | 18 |  |
| Ret | 22 | Italia Andrea de Cesaris | Alfa Romeo | 8 | Motor | 8 |  |
| Ret | 31 |  Eddie Cheever | Osella-Ford | 8 | Sistema combustible | 14 |  |
| Ret | 20 |  Emerson Fittipaldi | Fittipaldi-Ford | 8 | Caixa de cambios | 16 |  |
| Ret | 23 | Italia Bruno Giacomelli | Alfa Romeo | 7 | Chasis | 4 |  |
| Ret | 29 | Italia Riccardo Patrese | Arrows-Ford | 6 | Accidente | 11 |  |
| Ret | 4 |  Derek Daly | Tyrrell-Ford | 0 | Accidente | 20 |  |
| Ret | 43 |   Mike Thackwell | Tyrrell-Ford | 0 | Coche cedido a Jarier | 24 |  |
| NSC | 9 | Suíza Marc Surer | ATS-Ford |  |  |  |  |
| NSC | 1 | Unión Sudafricana Jody Scheckter | Ferrari |  |  |  |  |
| NSC | 50 |  Rupert Keegan | Williams-Ford |  |  |  |  |
| NSC | 51 |  Kevin Cogan | Williams-Ford |  |  |  |  |

Líderes por volta
-----------------

* Alan Jones 49 voltas (1-2 e 24-70)
* Nelson Piquet 21 voltas (3-23)

Posicións logo da carreira
--------------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Clasificación do campionato de pilotos

| Pos | Piloto | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 | Australia Alan Jones | 62 |
| 2 |  Nelson Piquet | 54 |
| 3 |  Carlos Reutemann | 40 (43) |
| 4 | Francia Jacques Laffite | 32 |
| 5 | Francia René Arnoux | 29 |

 | Clasificación do campionato de construtores

| Pos | Construtor | Puntos |
| --- | --- | --- |
| 1 |  Williams-Ford | 105 |
| 2 | Francia Ligier-Ford | 60 |
| 3 |  Brabham-Ford | 55 |
| 4 | Francia Renault | 38 |
| 5 |  Tyrrell-Ford | 12 |

 |

* **Nota**: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os mellores 5 resultados das primeiras 7 carreiras e os 5 mellores resultados das últimas 7 carreiras contan para o campionato de pilotos. Números sen paréntesis son puntos no Campionato; os números entre paréntesis son os puntos totais anotados.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Carreira anterior:**Gran Premio de Italia de 1980** | **Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIATemporada 1980** | Carreira seguinte:**Gran Premio dos Estados Unidos de 1980** |
| Carreira anterior:**Gran Premio do Canadá de 1979** | **Gran Premio do Canadá** | Carreira seguinte:**Gran Premio do Canadá de 1981** |

Notas
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Jones, Bruce (1998). "The 1980s". *The Complete Encyclopedia of Formula One* (First ed.). London: Carlton Books. p. 52. ISBN 1 85868 515 X.
4. ↑  "Grand Prix Results: Canadian GP, 1980". *GP Encyclopedia*. Inside F1, Inc. Consultado o 2012-04-28.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gran Premio do Canadá de 1980*** |

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |