**Henry Saint Clair Fredericks**, coñecido polo alcume **Taj Mahal,** nado o 17 de maio de 1942 en Harlem na cidade de Nova York, é un músico de blues, cantautor e compositor de música de cine estadounidense. Taj é un multi-instrumentista (toca a guitarra, o piano, o baixo, o órgano, mandolina, chelo, salterio, piccolo, a harmónica, kalimba, vibráfono, dobro...).

A miúdo incorporou elementos das músicas doutras culturas nas súas obras e pulou por reformular a definición e forma do blues durante toda a súa carreira musical buscando a mestizaxe con formas non tradicionais, incluíndo sons do Caribe, África e o sur do Pacífico como o jazz, reggae, calypso, zydeco e música hawaiana creando un estilo propio.

Traxectoria
-----------

### Traxectoria persoal

Aínda que naceu en Harlem, criouse en Springfield, Massachusetts, nun ambiente musical pois a súa nai era membro dun coro local de gospel e seu pai era pianista de jazz de orixe xamaicana. A súa familia era propietaria dunha radio de onda curta que recibía transmisións de música de todo o mundo, o que o puxo en contacto coa música mundial dende unha idade temperá. Interesouse tamén polo jazz, gozando das obras de músicos como Charles Mingus, Thelonious Monk e Milt Jackson. Seus pais fixéronse maiores de idade durante o denominado "Rexurdimento de Harlem", e inculcaron a seus fillos un sentido de orgullo pola súa ascendencia caribeña e africana a través das súas historias. É irmán da cantante Carole Fredericks e pai da tamén cantante Deva Mahal.

Seu pai, Henry Saint Clair Fredericks Sr. era era músico, e foi chamado "o Xenio" por Ella Fitzgerald antes de formar a familia. Daquela, a súa casa frecuentada por outros músicos do Caribe, de África e dos Estados Unidos. Ao principio, Henry Jr. desenvolveu un grande interese pola música africana, que estudiou asiduamente cando era novo e o seu talento musical foi alentado polos seus pais que o mandaron a clases de piano clásico. Estudou tamén clarinete, trombón e harmónica.

Mais cando Mahal contaba con 11 anos, sufriu unha experiencia traumática pois seu pai morreu nun accidente na súa empresa de construción ao envorcar o tractor e ser esmagado. Súa nai casou de novo e o padrastro tiña unha guitarra que Taj comezou a usar con 13 ou 14 anos, recibindo as primeiras leccións dun novo veciño de Carolina do Norte, da súa mesma idade e que tocaba a guitarra acústica de blues. O seu nome era Lynwood Perry, sobriño do famoso músico de blues Arthur "Big Boy" Crudup.

Durante un tempo, penso en adicarse á agricultura en lugar da música, cando con 16 anos comezou a traballar nunha granxa leiteira en Palmer, preto de Springfield. Con 19 anos xa era capataz, e se tiña que erguer as 4 da mañá para ordeña-las vacas e cultivar millo, trevo e alfalfa. Daquela época, aínda permanece a idea de manter unha granxa familiar na cal cultiva-la comida propia: "Hai toda unha xeración de rapaces que pensan que todo sae dunha caixa e dunha lata, e non saben que podes cultiva-la maior parte da túa comida". Por mor diso, colabora regularmente nos concertos de "Farm Aid".

#### O alcume

Taj Mahal, o seu nome artístico, chegoulle soñando con Gandhi, a India e a tolerancia social. Comezou a empregalo a partir de 1959, aproximadamente, ao mesmo tempo que empezou a asistir á Universidade de Massachusetts. A pesar de ter asistido a unha escola de agricultura vocacional, converterse en membro da Organización Nacional de FFA e especializarse en crianza de animais e especialización en veterinaria e agronomía, Mahal decidiu toma-la ruta da música en lugar da agricultura. Na universidade, dirixiu unha banda de rhythm and blues, chamada Taj Mahal & The Elektras e, antes de marchar á costa oeste dos Estados Unidos, tamén formou parte dun dúo con Jessie Lee Kincaid.

### Traxectoria profesional

Foto do grupo Rising Sons (1966). Pola esquerda, Taj Mahal, Jesse Lee Kincaid, Gary Marker, Ry Cooder e Keven Kelley.
En 1964, mudouse a Santa Mónica, California, e formou a banda Rising Sons xunto co músico de blues rock Ry Cooder e Jessie Lee Kincaid, asinando pouco despois un contrato con Columbia Records. Foi unha das primeiras bandas interraciais do período o que, seguramente, fixo que fora inviable comercialmente, pois non conseguiron sacar un álbum, aínda que si un single, e acabaron separándose aínda que, en 1992, Legacy Recordings lanzou *The Rising Sons Featuring Taj Mahal and Ry Cooder*, con material desa época.

Mentres, Mahal traballou con outros músicos como Howlin 'Wolf, Buddy Guy, Lightnin' Hopkins e Muddy Waters e permaneceu con Columbia coa que comezou a súa carreira en solitario co disco titulado *Taj Mahal* (1968), e seguiu despois con *The Natch'l Blues* (1969) e *Giant Step / De Old Folks at Home*con (1969) no que participou o músico de sesión, Kiowa, Jesse Ed Davis de Oklahoma, que tocaba guitarra e piano. Con Columbia, gravaría na década dos sesenta un total de doce álbums.

#### Década de 1970

Nesta década o seu traballo foi especialmente importante pois incorporou, á súa música, o jazz e o reggae das Indias Occidentais e o Caribe. En 1972, actuou e escribiu a partitura da película *Sounder*, protagonizada por Cicely Tyson, e repetiría o papel e a composición na secuela, *Sounder, part 2* (1976).

En 1976, abandonou Columbia para asinar con Warner Bros. Records, coa que gravou 3 álbums, sendo un deles foi a banda sonora para a película *Brothers* (1977) que se publicou co mesmo nome. Despois da estadía en Warner intentou conseguir outro contrato a pesar de estar en pleno auxe do heavy metal e a música disco. 

Taj Mahal no festival de Montreux Suíza en 1978
#### Década de 1980

En 1981, coa carreira estancada, decidiu mudarse a Kauai, Hawai en 1981 e, de seguido, formou a banda Hula Blues. Inicialmente, só se xuntaban un grupo de amigos para pescar mais, de súpeto, empezaron a tocar regularmente e facer xiras. Estando en Hawai, permaneceu esquecido para a maioría dos medios até que gravou *Taj* (1988) para Gramavision, que supuxo o seu retorno, gravando diferentes traballos tanto con Gramavision como con Hannibal Records.

#### Década de 1990

Xunto con Ry Cooder, comezou a traballar cos Rolling Stones, cos que repetiría en varias ocasións, e actuou na película The Rolling Stones Rock and Roll Circus (1996). Pero, nesta década traballou, sobre todo, co selo Private Music, lanzando álbums de blues, pop, R&B e rock e colaborou, entre outros, con Eric Clapton e Etta James. En 1998, dentro do movemento Americana, gravou o disco Largo, baseado na obra de Antonín Dvořák, contando coa colaboración do compositor David Forman, o produtor Rick Chertoff e os músicos Cyndi Lauper, Willie Nile, Joan Osborne, Rob Hyman, Garth Hudson e Levon Helm de The Band, e de The Chieftains.

En 1997, gañou o Grammy ao Mellor Álbum de Blues Contemporáneo por *Señor Blues,* seguido doutro Grammy polo álbum en directo *Shoutin 'in Key.*

#### Década de 2000 e actualidade

Taj Mahal no Jazz Fest de Nova Orleáns en 2013
En 2002, Mahal apareceu no álbum recompilatorio *Red Hot and Riot* da Red Hot Organization en homenaxe ao músico nixeriano de afrobeat Fela Kuti. O álbum producido por Paul Heck foi moi aclamado e tódolos beneficios do disco doron doados a organizacións benéficas contra a SIDA.

En 2017, Mahal asociouse con Keb 'Mo' para lanzar un álbum conxunto *TajMo*. Neste álbum aparecen como invitados Bonnie Raitt, Joe Walsh, Sheila E. e Lizz Wright, e consta de seis composiciónss orixinais e cinco versións, de artistas e bandas como John Mayer e The Who. En xuño do mesmo ano, Mahal apareceu no recoñecido documental *The American Epic Sessions,* dirixido por Bernard MacMahon gravando o tema de Charley Patton, *High Water Everywhere*, para o que se empregou o primeiro sistema de gravación de son eléctrico da década de 1920, e apareceu, tamén, en varios momentos da serie documental que acompaña a *American Epic,* comentando sobre os artistas de gravacións rurais da década de 1920 que tiveron unha profunda influencia nos comezos da música estadounidense e nel persoalmente.

Estilo musical
--------------

Taj Mahal no Summerstage de Nova York en 2017
Mahal adoita emprega o polgar e o dedo medio en troques do uso do índice como a maioría dos guitarristas. "Toco con púa", afirma, "cando toco un feixe de pezas de blues". Cando principiou a súa carreira, estudou os diversos estilos dos seus cantantes de blues preferidos, incluídos músicos como Jimmy Reed, Son House, Sleepy John Estes, Big Mama Thornton, Howlin "Wolf", Mississippi John Hurt e Sonny Terry; tamén definiu o seu traballo en clubs como Club 47 en Massachusetts e Ash Grove, nos Ánxeles, como "bloques de construción básicos no desenvolvemento da súa música".

Aínda que é considerado un erudito da música blues, os seus estudos de etnomusicoloxía na Universidade de Massachusetts Amherst achegárono máis á música popular do Caribe e de África occidental. Co tempo, foi incorporando máis raíces africanas ao seu estilo, abranguendo e mesturando o reggae, calipso, zydeco, R&B, música gospel e blues country, cada un dos cales "sendo base fundamental desde estilo". Segundo *The Rough Guide to Rock*, "Tense dito que Taj Mahal foi un dos primeiros artistas principais, se non o primeiro, en buscar as posibilidades das música mundial. Mesmo o blues que tocaba a comezos dos 70 -*Recycling The Blues & Other Related Stuff* (1972) ou *Mo 'Roots* (1974)- amosaba unha grande aptitude para condimenta-la mestura con sabores que sempre o mantiñan como máximo a unha iarda de se un acérrimo intérprete de blues". En canto á súa voz, o autor David Evans escribiu que Mahal ten "unha voz extraordinaria que vai dende áspera e areosa a suave e sensual".

Taj Mahal opina que o seu álbum *Kulanjan (*1999) no que se acompaña do mestre de kora da tradición Griot de Malí, Toumani Diabate, "encarna o seu espírito musical e cultural pechando completamente o círculo". Para el foi unha experiencia que lle permitiu reconectarse coa súa herdanza africana, tendo a sensación de retonar a casa, chegando a muda-lo seu nome polo de Dadi Kouyate, o primeiro *griot*, como manifestación desta sensación de retorno.  Sobre a experiencia, e amosando a amplitude so seu eclecticismo, dixo que: 

> 
> 
> "Os micrófonos están a escoitar unha conversa entre un orfo de 350 anos e seus pais biolóxicos perdidos hai moito tempo. Teño outra moita música por tocar. Mais a cuestión é que, se despois de gravar con estes africáns, se non volvo toca-la guitarra no resto da míña vida, tampouco me importa... Con Kulanjan, pesno que os afroamericanos teñen a oportunidade non só de ve-los instrumentos e os músicos, senón que tamén ven máis cousas sobre a súa cultura e poden recoñecer as caras, os paseos, as mans, as voces e os sons que non son o blues. As audiencias afroamericanas tiveron os seus ollos abertos por primeira vez. Foi emocionante para eles facer esta conexión por primeira vez e prestar unha atención maior que antes a esta música".
> 
> 

Taj tamén ten afirmado que prefire tocar ao aire libre porque:

> 
> 
> "A música foi deseñada para que a xente se mova, e resulta difícil ter á xente sentada como se estivera a ve-la televisión. Gústame tocar en festivais ao aire libre por iso. Porque a xente simplemente bailará. O público do teatro bede preguntarse: "Que diaño está a pasar? Pedímoslles a estes músicos que veñan e se presentes e, daquela, sentámonos e extraemos toda a enerxía do aire". É por iso que despois dun rato preciso un descansiño. É demasiado agotador e , a miúdo, non permiten iso. Eu só toco para a deusa da música e sei que está a bailar".
> 
>

Discografía
-----------

### Álbums

* 1968 – *Taj Mahal*
* 1968 – *The Natch'l Blues*
* 1969 – *Giant Step/De Ole Folks at Home*
* 1971 – *Happy Just to Be Like I Am*
* 1972 – *Recycling The Blues & Other Related Stuff*
* 1972 – *Sounder*
* 1973 – *Oooh So Good 'n Blues*
* 1974 – *Mo' Roots*
* 1975 – *Music Keeps Me Together*
* 1976 – *Satisfied 'n Tickled Too*
* 1976 – *Music Fuh Ya'*
* 1977 – *Brothers*
* 1977 – *Evolution*
* 1987 – *Taj*
* 1988 – *Shake Sugaree*
* 1991 – *Mule Bone*
* 1991 – *Like Never Before*
* 1993 – *Dancing the Blues*
* 1995 – *Mumtaz Mahal* (con V.M. Bhatt e N. Ravikiran)
* 1996 – *Phantom Blues*
* 1997 – *Señor Blues*
* 1998 – *Sacred Island* aka *Hula Blues* (con The Hula Blues Band)
* 1999 – *Blue Light Boogie*
* 1999 – *Kulanjan* (con Toumani Diabaté)
* 2001 – *Hanapepe Dream* (conThe Hula Blues Band)
* 2005 – *Mkutano Meets the Culture Musical Club of Zanzibar*
* 2008 – *Maestro*
* 2014 - *Talkin' Christmas* (con Blind Boys of Alabama)
* 2017 - *TajMo* (con Keb' Mo')

### Álbums en vivo

* 1971 – *The Real Thing*
* 1972 – *Recycling The Blues & Other Related Stuff*
* 1972 – *Big Sur Festival - One Hand Clapping*
* 1979 – *Live & Direct*
* 1990 – *Live at Ronnie Scott's*
* 1996 – *An Evening of Acoustic Music*
* 2000 – *Shoutin' in Key*
* 2004 – *Live Catch*
* 2015 – *Taj Mahal & The Hula Blues Band: Live From Kauai*

### Recompilatorios

* 1980 – *Going Home*
* 1981 – *The Best of Taj Mahal, Volume 1* – Columbia Records
* 1992 – *Taj's Blues*
* 1993 – *World Music*
* 1998 – *In Progress & In Motion: 1965-1998*
* 1999 – *Blue Light Boogie*
* 2000 – *The Best of Taj Mahal*
* 2000 – *The Best of the Private Years*
* 2001 – *Sing a Happy Song: The Warner Bros. Recordings*
* 2003 – *Martin Scorsese Presents the Blues - Taj Mahal*
* 2003 – *Blues with a Feeling: The Very Best of Taj Mahal*
* 2005 – *The Essential Taj Mahal*
* 2012 – *Hidden Treasures of Taj Mahal*

### Con outros artistas

* 1968 – *The Rolling Stones Rock and Roll Circus*
* 1968 – *The Rock Machine Turns You On*
* 1970 – *Fill Your Head With Rock*
* 1985 – *Conjure – Music for the Texts of Ishmael Reed*
* 1990 – *The Hot Spot (Banda Sonora Orixinal)*
* 1991 – *Vol Pour Sidney*- título e outras pistas por Charlie Watts, Elvin Jones, Pepsi, The Lonely Bears, Lee Konitz e outros.
* 1992 – *Rising Sons Featuring Taj Mahal and Ry Cooder*
* 1992 – *Smilin' Island of Song* por Cedella Marley Booker e Taj Mahal.
* 1993 – *The Source* by Ali Farka Touré (World Circuit WCD030 / Hannibal 1375)
* 1993 – *Peace Is the World Smiling*
* 1997 – *Follow the Drinking Gourd*
* 1997 – *Shakin' a Tailfeather*
* 1998 – *Scrapple Soundtrack*
* 1998 – *Largo*
* 1999 – *Hippity Hop*
* 2001 - "Strut" - Jimmy Smith, Dot Com Blues
* 2002 – *Jools Holland's Big Band Rhythm & Blues* (Rhino), colabora na versión de "Outskirts of Town"
* 2002 – *Will The Circle Be Unbroken, Volume III* entrada e primeiro verso da canción principal, con Nitty Gritty Dirt Band, Alison Krauss, Doc Watson
* 2004 – *Musicmakers with Taj Mahal* (Music Maker 49)
* 2004 – *Etta Baker with Taj Mahal (Music Maker 50)*
* 2007 – *Goin' Home: A Tribute to Fats Domino* (Vanguard), colabora na versión de "My Girl Josephine"
* 2007 – *Le Cœur d'un homme* (Johnny Hallyday), dueto en "T'Aimer si mal", escrita polo novelista francés de best-seller, Marc Levy
* 2009 – *American Horizon* con Los Cenzontles e David Hidalgo
* 2011 – *Play The Blues Live From Lincoln Jazz Center* con Wynton Marsalis e Eric Clapton, tocnado en "Just a Closer Walk With Thee" e "Corrine, Corrina"
* 2013 – "Poye 2" con Bassekou Kouyate e Ngoni Ba no álbum *Jama Ko*
* 2013 – "Winding Down" con Sammy Hagar, Dave Zirbel, John Cuniberti, Mona Gnader e Vic Johnson no álbum "Sammy Hagar & Friends"
* 2013 – Divided & United: The Songs of the Civil War, cunha versión de "Down by the Riverside"
* 2015 – "How Can a Poor Boy?" con Van Morrison no seu álbum *Re-working the Catalogue*
* 2017 – *Music from The American Epic Sessions: Original Motion Picture Soundtrack* colaborando na versión de "High Water Everywhere"

Filmografía
-----------

### **DVD's en vivo**

* 2002 – Live at Ronnie Scott's 1988
* 2006 – Taj Mahal/Phantom Blues Band Live at St. Lucia
* 2011 – *Play The Blues Live From Lincoln Jazz Center* con Wynton Marsalis e Eric Clapton, playing on *Just a Closer Walk With Thee* e *Corrine, Corrina*

### Filmes

* 1972 – *Sounder* – as Ike
* 1976 – *Sounder, part II* – as Ike
* 1977 – *Brothers*
* 1991 – *Bill & Ted's Bogus Journey*
* 1996 – *The Rolling Stones Rock and Roll Circus*
* 1998 – *Outside Ozona*
* 1998 – *Six Days, Seven Nights*
* 1998 – *Blues Brothers 2000*
* 1998 – *Scrapple*
* 2000 – *Songcatcher*
* 2002 – *Divine Secrets of the Ya-Ya Sisterhood*
* 2017 – *American Epic*
* 2017 – *The American Epic Sessions*

### Programas de televisión

* 1985 - Theme song *Star Wars: Ewoks*
* 1992 – New WKRP in Cincinnati – *Moss Dies* as himself
* 1999 – Party of Five – Filmore Street as himself
* 2003 – Arthur – *Big Horns George* as himself
* 2004 – Theme song *Peep and the Big Wide World*

Recoñecementos
--------------

### Premios Grammy

| Ano | Disco | Observacións |
| --- | --- | --- |
| 1997 | Señor Blues | Premio ao mellor disco de blues contemporáneo |
| 2000 | Shoutin' in Key: Taj Mahal & the Phantom Blues Band Live | Premio ao mellor disco de blues contemporáneo |
| 2017 | TajMo | Premio ao mellor disco de blues contemporáneo |

Notas
-----

1. ↑  "Taj Mahal". *imdb.com*. Consultado o 18-03-2019.
2. 1 2  Evans (2005), XII
3. ↑  Komara (2006), p. 951
4. 1 2  DiCaire (2002), p. 9
5. 1 2  Tipaldi (2002), pp. 179-185
6. ↑  Montague, Tony (13-04-2006). "Deep African roots help shape Taj Mahal's blues". *straight.com*. Consultado o 18-03-2019.
7. ↑  Madsen (2006)
8. 1 2  George-Warren et alii (2005), p. 129
9. ↑  Strong (1998), pp. 493-494
10. ↑  Weismann (2005), p. 160
11. 1 2  Madsen (2006), pp. 60-73
12. 1 2  Buckley & Buckley (2003), p. 1050
13. ↑  "Sounder". *imdb.com*. Consultado o 20-03-2019.
14. ↑  "Sounder, Part 2". *imdb.com*. Consultado o 20-03-2019.
15. ↑  "Brothers (1977)". *imdb.com*. Consultado o 20-03-2019.
16. 1 2  "Taj Mahal... and the Hula Blues Band". *web.archive.org* (en inglés). (arquivado en WayBack Machine do orixinal en ). 08-03-2012. Archived from the original on 08-03-2012. Consultado o 20-03-2019.
17. ↑  "The Rolling Stones Rock and Roll Circus". *imdb.com*. Consultado o 20-03-2019.
18. 1 2  "Taj Mahal. Blues with a Feeling: The Very Best of Taj Mahal (créditos do disco)". *allmusic.com*. Consultado o 20-03-2019.
19. ↑  Erlewine, Stephen Thomas. "Taj Mahal / Keb 'Mo'". *allmusic.com* (en inglés). Consultado o 20-03-2019.
20. ↑  Cunningham, Scott (13-03-2017). "TajMo: Taj Mahal and Keb' Mo' team up for new album". *oregonmusicnews.com*. Consultado o 20-03-2019.
21. ↑  "Taj Mahal - High Water Everywhere". *bbc.co.uk*. 10-06-2017. Consultado o 20-03-2019.
22. ↑  Hautzinger, Daniel (06-06-2017). "The Performers in 'The American Epic Sessions'". *interactive.wttw.com* (en inglés). Consultado o 20-03-2019.
23. ↑  Weissman (2005), p. 117
24. ↑  Elam & Jackson (2005), pp. 301-302
25. ↑  Montague, Tony (13-04-2006). "Deep African roots help shape Taj Mahal's blues". straight.com. Consultado o 18-03-2019.
26. ↑  "Awards". *allmusic.com*. Consultado o 18-03-2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Taj Mahal Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Buckley, Peter; Buckley, Jonathan (2003). *The Rough Guide to Rock* (en inglés) (3ª ed.). Londres: Rough Guides. ISBN 1-84353-105-4.
* Dicaire, David (2002). *More Blues Singers: Biographies of 50 Artists from the Later 20th Century* (en inglés). Jefferson, N.C: McFarland. ISBN 0-7864-1035-3.
* Elam, Harry Justin; Jackson, Kennell (2005). *Black Cultural Traffic: Crossroads in Global Performance and Popular Culture* (en inglés). Ann Arbor (Michigan): University of Michigan Press. ISBN 0-472-09840-3.
* Evans, David (2005). *The NPR Curious Listener's Guide to Blues* (en inglés). Nova York: Berkley Publishing Group. ISBN 0-399-53072-X.
* George-Warren, Holly; Hoekstra, Dave; Natkin, Paul; Nelson, Willie (2005). *Farm Aid: A Song for America* (en inglés). Emmaus, PA: Rodale. ISBN 1-59486-285-0.
* Komara, Edward M. (2006). *Encyclopedia of the Blues* (en inglés). Nova York: Routledge. ISBN 0-415-92699-8.
* Madsen, Pete (Decembro 2006). "Taj Mahal - Exclusive Blues Lesson". *Acoustic Guitar Magazine* (6): 60–73.
* Strong, Martin Charles (1998). *The Great Rock Discography* (en inglés). Edimburgo: Canongate Books. ISBN 9780862418274.
* Tipaldi, Art (2002). *Children of the Blues: 49 Musicians Shaping a New Blues Tradition* (en inglés). San Francisco, CA: Backbeat Books. ISBN 0-87930-700-5.
* Weissman, Dick (2005). *Which side are you on? : an inside history of the folk music revival in America* (en inglés). Nova York: Continuum International Publishing Group. ISBN 0-8264-1698-5.

### Ligazóns externas

* Biografía de Taj Mahal
* Ficha en IMDb
* Páxina web oficial
* Taj Mahal en Allmusic (*en inglés*)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q353023
* WorldCat
* VIAF: 14958910
* Allmovie: p100772
* AllMusic: mn0000790604
* AlloCiné: 71610
* BNE: XX872041
* BNF: 13896953b
* CineRessources: 171534
* DeutscheBio: 123067480
* Discogs: 15158
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 134725
* Filmportal: ID
* Genius: Taj-mahal
* GND: 123067480
* IBDB: 76607
* IMDb: nm0536737
* ISNI: 0000 0001 1598 8398
* LCCN: n84016462
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0014079
* NLG: 253882
* NTA: 074604767
* SELIBR: 172347
* SNAC: w6d25crj
* Songkick: 541506
* SUDOC: 139707972
* TMDb: 94511

 |