A ***Crónica de Afonso III*** é un documento histórico que se atribúe ao propio rei Afonso III, e que abarca un espazo de tempo que vai desde o reinado de Wamba até o final do reinado de Ordoño I. Existen dúas versións desta crónica, a Rotense e a Ovetense (Sebastiense, A Sebastián ou Erudita).

Historia e características
--------------------------

Foi redactada en Oviedo arredor do 888, xa que se fala da toma de Viseu. O documento é moi posterior os feitos relatados e ten unha clara intencionalidade política: remontar no tempo a xenealoxía do rei até facela enlazar cos últimos reis visigodos (neogoticismo) para así lexitimar a súa autoridade fronte a do resto dos señoríos existentes no territorio galego. Estes dous feitos reducen moito o seu valor como instrumento historiográfico.

A crónica comeza coa morte de Rescesvinto e a elección de Wamba, e continúa cos reis godos até Witiza. Pinta a estes reis como cheos de pecados, razón esta da perdición do reino. Esta crónica foi fundamental no establecemento do mito da Batalla de Covadonga:

> 
> 
> *No mesmo lugar morreron cento vinte e catro mil caldeos, e o sesenta e tres mil restantes subiron ao cume do monte Aseuva e polo lugar chamado Amuesa descenderon á Liébana. Pero nin estes escaparon á vinganza do Señor; cando atravesaban pola cima do monte que está a beira do río chamado Deva, xunto ao predio de Cosgaya, cumpriuse o xuízo do Señor: o monte, tronzando nos seus cimentos, botou ao río aos sesenta e tres mil caldeos e esmagounos a todos. Até hoxe, cando o río traspasa os límites da súa canle, mostra moitos sinais daquilo.*
> 
> 

Texto extraído da crónica:

> 
> 
> *22. No ano trixésimo do seu reinado entraron en Galicia dous exércitos de musulmáns; e á fronte deles estaban dous irmáns Alcureixíes, chamados Alabbas e Malik. Pero o un no lugar que se chama Narón, e o outro no río Anceo foron a un tempo derrotados até o exterminio. Polo demais, no seu tempo un home chamado Mahamud, cidadán de Mérida e muladí de berce, rebelouse contra o rei Abderramán, e dirixiu moitos ataques contra el e puxo en fuga aos seus exércitos. Cando xa non puido habitar naquela terra, dirixiuse ao rei Alfonso, e o rei acolleuno con honras. E el estivo a morar en Galicia durante sete anos con todo o seu séquito, e alí, encumbrado polo fasto da súa soberbia, conspirou vanamente en contra do rei e da patria. Reuniu aos seus camaradas, xuntou unha hoste, saqueou a terra. Cando o rei soubo de tal feito, reuniu o seu exército e correu a Galicia. Unha vez que o devandito Mahamud ouviu da chegada do rei, refuxiouse cos seus camaradas nun castelo moi forte. O rei perségueo, e el queda rodeado no castelo polo exército. Para que moitas palabras? O mesmo día establecen combate e matan ao devandito Mahamud; levan a súa cabeza cortada a presenza do rei. Ao momento rompen as formacións, entran no castelo; a máis de 50.000 sarracenos que viñeran con el desde as provincias de España dánlles morte. E o rei, en gran triunfo, volveuse a Oviedo. O devandito rei Alfonso levou por moito tempo unha vida chea de gloria, caste, púdica, sobria e inmaculada, e en boa vellez, tras 52 anos de reinado, deixou marchar ao ceo o seu santísimo espírito. E o que neste século levou santísima vida, ese descansa en Oviedo na súa tumba.*)
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Garcia Pérez, Guillermo (1994). "Covadonga, un mito nacionalista católico de origen griego" (PDF). *El Basilisco* (17): 81–94.
2. ↑  ALFONSO III: Crónica de .. Trad. de la segunda redacción. Edición original (latín). Zacarías Villada, S. 1. Madrid, 1918. Centro de Estudios Históricos, caps. 8 a 10, páginas 108-114.
3. ↑  RODRÍGUEZ MUÑOZ, J: Colección de textos y documentos para la historia de Asturias (I), Biblioteca histórica asturiana, Gijón, 1990, pp. 59 - 62

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Artigo na enciclopedia de Oviedo *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2982954
* WorldCat
* VIAF: 197712873
* BNE: XX3806283
* BNF: 12067436g
* FAST: 1388898
* LCCN: n84219156
* SUDOC: 028943422

 |