recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Esta enfermidade tamén se coñece como febre aftosa pero é diferente da Febre aftosa humana que afecta sobre todo ós meniños.

|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

Lesións da glosopeda na boca dunha vaca
Lesións nas patas dun porco
A **glosopeda** ou **febre aftosa** é unha enfermidade vírica altamente contaxiosa, que afecta o gando doméstico, especialmente bóvidos, óvidos e porcos, e algúns animais salvaxes como elefantes e mesmo os ratos. Outras especies, como o cabalo, can, gato ou as aves non sofren síntomas pero poden actuar como reservorios e vectores.[]

Tamén o home pode resultar contaxiado polo virus, por contacto con animais enfermos ou consumo de carne ou leite procedente de animais enfermos, pero non é habitual e, cando contrae a enfermidade, cursa cun cadro clínico leve.[]

O virus da febre aftosa foi o primeiro en ser descuberto, en 1897. A última grande epidemia de glosopeda ocorreu no Reino Unido no ano 2001, as autoridades víronse obrigadas a sacrificar entre 6,5 e 10 millóns de cabezas de gando vacún, ovino, caprino e porcino.

Patoxenia
---------

No gando susceptible trátase dunha enfermidade aguda, febril, que se manifesta pola aparición de vesículas ou aftas nas mucosas da boca, suco interdixital do pezuño e zonas cutáneas non recubertas de pelo. Nos animais adultos non reviste gravidade pero nos becerros pode resultar mortal, ó complicarse cunha miocardite secundaria.[]

Recibe tamén as denominacións populares de *gripo* ou *mal da boca e dos pezuños*.

Notas
-----

1. ↑

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Glosopeda***  |

### Ligazóns externas

* Oficina Internacional de Epizootias: Foot and Mouth Disease

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q152401
* BNCF: 26335
* BNF: 11983713h
* BRE: 4921153
* EBID: ID
* GEC: 0112304
* JSTOR: foot-and-mouth-disease
* LCCN: sh85050400
* MAG: 2779070877
* PSH: 12589

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 31707
* DOID: DOID:11261
* ICD-9: 078.4
* ICD-10: B08.8
* MeSH: D005536
* MeSH: C02.782.687.484

 |
*Hiodon tergisus*
Os **Hiodóntidos** (Hiodontidae) son a única familia da orde Hiodontiformes, peixes teleósteos pertencentes á superorden Osteoglosomorfos (Osteoglossomorpha). Contan unicamente con dúas especies vivas e numerosas fósiles. Son peixes de augas doces distribuídos nos ríos de Norteamérica.

Características
---------------

Alcanzan unha lonxitude máxima de 50 cm. Teñen unha aleta anal moderadamente longa, cuns 20 radios, e separada da aleta caudal, bifurcada.

Clasificación
-------------

Divídense en catro xéneros, tres deles extinguidos:

* Xénero *Eohiodon* (extinto)
* Xénero *Hiodon*
	+ *Hiodon alosoides* (Rafinesque, 1819)
	+ *Hiodon tergisus* (Lesueur, 1818)
* Xénero *Plesiolycoptera* (extinto)
* Xénero *Yanbiania* (extinto)

FishBase non dá ós Hiodontiformes categoría de orde senón que coloca a familia Hiodontidae dentro da orde Osteoglossiformes.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Hiodóntidos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Hiodóntidos*** |

* Taxonomía ITIS
* Taxonomía FishBase

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14027709
* EBID: ID

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Hiodontidae
* EOL: 5391
* Fossilworks: 180145
* GBIF: 4230
* iNaturalist: 49241
* IRMNG: 114755
* ITIS: 161903
* NCBI: 31090
* WoRMS: 154642

 |
Corte dunha rosa (flor epixínea) onde se aprecia o **hipanto** a arrodear os ovarios. Externamente podería semellar un só ovario. Ese hipanto formará o falso froito da roseira.
**Hipanto** (do latín *hypanthium*, e este do grego *ύπό* hipo, debaixo e *άνθος* antos, flor) é o receptáculo cóncavo das flores con ovario ínfero sobre o que aparentemente nacen o cáliz, a corola e mais os estames. Case sempre está formado pola fusión das bases dos verticilios florais inferiores —sépalos, pétalos e androceo (estames)— entre si.

A súa presenza é un carácter de diagnóstico en moitas familias, incluíndo as rosáceas, grosulariáceas e leguminosas.

Nalgúns casos pode ser tan profundo que fai semellar que a flor tivese un único ovario ínfero. A súa formación prodúcese a partir do receptáculo acopado, coma o pseudofroito ou cinorrodón da roseira, formado por agrandamento do receptáculo cupular que porta no seu interior aos aquenios.

En ocasións é chamado erroneamente «tubo calicino». No xénero *Eucalyptus* esta estrutura é comunmente coñecida coma «útero de goma».

Notas
-----

1. ↑  Font Quer, P. (1982)

Bibliografía
------------

* Font Quer, P. (1982). *Diccionario de botánica*. Barcelona: Editorial Labor, SA. p. 1244.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q887231
* EBID: ID
* MAG: 50568095

 |
**Gonzalo Pintos Reino**, nado en Santiago de Compostela e finado nas Palmas de Gran Canaria o 18 de novembro de 1926, foi un xuíz e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Estudou dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi xuíz de primeira instancia de Xinzo de Limia, Lalín, A Estrada (1898-1905), e Noia. Despois foi nomeado Tenente fiscal da Audiencia de Lugo, presidente das audiencias provinciais de Pontevedra, da Coruña e despois da Audiencia Territorial de Las Palmas. Finou en Las Palmas o 18 de novembro de 1926.

Obras
-----

* *El Rey D. Pedro de Castilla. Vindicación de su reinado*, 1929.

Vida persoal
------------

Casou con Antonia García García-Lozano, filla de Matías García Lozano e irmá de Luciano García García-Lozano, que finou en Compostela en 1960.

Notas
-----

1. ↑  A Estrada
2. ↑  *El Compostelano*, 19-11-1926, p. 2.
3. ↑  *La Noche*, 2-12-1960, p. 15.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q113675291
* BNE: XX1401009

 |
A rexión do Pool Malebo (antes Stanley Pool) foi dende antigo un importante lugar de intercambio comercial entre o alto Congo e a costa. Sinala o punto a partir do cal o río Congo é navegable augas arriba cara a selva e impracticable (polas cataratas Livingstone) augas abaixo cara a súa foz no Atlántico.

Mapa da rexión de Kinshasa e do Estanque Stanley no s. XIX. Xa poden identificarse Kintambo, Lemba, Kalina (actual Gombe) e a aldea de Kinshasa.
Por todo iso as tribos Téké (Humbu e Mfinu) que a habitaban asentáronse nas súas beiras en varias aldeas-mercado.

Así, cando o explorador Henry M. Stanley chegou en 1878 ao lugar na súa travesía de África dende o leste existían xa na beira sur, xusto antes das cataratas, Nshasa (Kinshasa, 5000h), Ntambo (Kintambo, 3000h) e Lemba (capital política humbu, 300h) entre outras ata un total de 66 cunha poboación estimada duns 30000 h.

Stanley, co permiso dos indíxenas, decidiu establecer alí en 1881 un posto comercial con peirao, concretamente xunto a Kintambo, na baía de Ngaliema, que chamou **Leopoldville** polo rei belga Leopoldo II, para quen facía a expedición.

Seica Stanley fundou outro posto comercial ao carón de Nshasa, uns quilómetros ao leste, cara a onde no futuro a cidade se expandiría. Un avance decisivo para o crecemento foi a construción do ferrocarril entre Leopoldville e Matadi (1890-8), trescentos km augas abaixo onde o Congo volvía a seres navegable ata o mar, e que facilitaba enormemente o transporte de mercancías que ata o daquela facíase a pé.

De seguido, na segunda década do século XX a cidade crece no que será coñecido coma Leopoldville-Est, en torno a praza Leopold e ao longo do bulevar Alberto I. Entre 1920-30 convértese na capital do Congo Belga en substitución de Boma. As novas necesidades representativas levan a extensión urbana ao barrio de Kalina. completando o baleiro entre Leopoldville-Est e o vello Leopoldville (que será coñecido coma Leopoldville-Ouest). Todo iso será a cidade colonial porque os indíxenas residen en barrios segregados.

En 1966, trala independencia, os nomes coloniais son cambiados por outros autóctonos. Así a cidade toma ó da antiga aldea téké de Nshasa onde se sitúa agora o centro urbano (Leopoldville-Est). A capital do Zaire será chamada en adiante **Kinshasa**.

O crecemento dende entón ten sido enorme e en aumento na última década ata convertela nunha das maiores metrópoles de África. Resultado dunha continua emigración dende o rural e refuxiados dos permanentes conflitos bélicos do país, os problemas para aloxar a toda esa poboación inda non foron resoltos e Kinshasa ten unha interminable coroa de barrios de infravivenda rodeando a antiga capital colonial.

Notas
-----

1. ↑  "Dépôt légal du ministère de la Culture - Ministère de la Culture". *www.culture.gouv.fr* (en francés). Consultado o 2019-02-27.
2. ↑  "katembo.be - Diese Website steht zum Verkauf! - Informationen zum Thema katembo.". *ww5.katembo.be*. Consultado o 2019-02-27.
3. ↑
4. ↑
5. ↑  "Leopoldville". Arquivado dende o orixinal o 03 de marzo de 2012. Consultado o 21 de abril de 2009.
**L0pht Heavy Industries** (pronunciado "loft") foi un famoso colectivo hacker activo entre os anos 1992 e 2000 e localizado fisicamente en Boston, Massachusetts.

Nome
----

O símbolo "Ø" no seu nome representa un cero, rememorando os ceros tachados que eran usados nos antigos teletipos e que aínda se usan nalgunhas páxinas de caracteres, e tanto o seu nome online coma o seu nome de dominio é "l0pth" (con cero), non "lopth" (con O) ou "LØpht"(cun O tachado), que na actualidade non sería un nome de dominio válido.

Por suposto o nome non carece de significado. Algúns dos membros fundadores de L0pht compartiron un apartamento loft en Boston, dende onde se interconectaban e experimentaban tanto cos seus propios ordenadores persoais coma con equipos adquiridos de Flea no MIT, e outros equipos que eran recuperados do lixo.

Historia
--------

The L0pht fundouse en Boston no 1992 como cidade para os membros e para ter os seus equipos e traballar en varios proxectos. Co tempo os membros de L0pht deixaron os seus traballos para formar unha empresa chamada L0pht Heavy Industries. Esta *think tank* liberou diversos anuncios de seguridade informática e creou algunhas das aplicacións de auditoría máis usadas, como L0phtCrack (crackeador de contrasinais para Windows NT).

O 19 de maio de 1998 tódolos sete membros de L0pht (Brian Oblivion, Kingpin, Mudge, Space Rogue, Stefan Von Neumann, John Tan, Weld Pond) testificaron ante o Congreso dos Estados Unidos que poderían tirar abaixo Internet en menos de 30 minutos.

En xaneiro do 2000, L0pht Heavy Industries fusionouse coa nova *@stake*, transformando a esta organización *underground* nunha compañía de seguridade *White Hat* destinada a axudar ás empresas a resolver problemas de seguridade.

Symantec anuncióu a adquisición de @stake o 16 de setembro do 2004 e completou a transacción o 9 de outubro dese mesmo ano.

Membros
-------

### Fundadores

* Count Zero
* White Knight
* Brian Oblivion
* Golgo 13

### Últimos membros

* Brian Oblivion
* Kingpin
* Mudge
* Dildog
* Weld Pond
* Space Rogue
* Silicosis
* John Tan

### Notas

Dous dos últimos membros (Mudge e Dildog), así como dous dos fundadores orixinais (Count Zero e White Knight), son tamén membros de CULT OF THE DEAD COW.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina actual de L0pht
* "L0pht on Hackers" dende PBS.com
* U.S. Senate Press Release: Hearings Announced on Computer Security Failures in Government
Busto de Gordianus nunha moeda da súa época (sestercio)
**Marcus Antonius Gordianus Sempronianus**, nado cara a 192 e finado o 12 de abril do 238, foi un emperador romano, durante o reinado de Cómodo, fillo de Gordiano I e a súa esposa Fabia Orestilla.

Traxectoria
-----------

Recibe unha esmerada e coidada educación do seu amigo e preceptor Serenus Sammonicus,quen ademais lle legou unha importante biblioteca de preto de 60.000 volumes. Gordiano aproveitou para se facer un especialista en leis e publicar algún traballo en prosa e verso.

Foi cuestor con Heliogábalo, pretor e cónsul con Alexandre Severo e lugartenente co seu pai en África. A política de Maximino de recadar fondos a calquera prezo, levou a que o recadador enviado a África, onde o seu pai era procónsul, fora asasinado e a que a nobreza do país empurrase o seu pai a aceptar a púrpura imperial. Debido a idade avanzada de Gordiano I, o seu fillo Gordiano II foi xunguido ao trono e recoñecidos ambos os dous como *augustus*.

Pero Capeliano, destituído por Gordiano I como gobernador de Mauritania, non acepta isto e diríxese a Cartago cun importante exército. Ás portas da cidade desenvólvense os combates e Gordiano II morre nunha batalla. Gordiano I sabe da morte do fillo e suicídase desesperado.

Será Gordiano III, fillo da súa irmá Antonia Gordiana, o que levará a coroa imperial despois do asasinato de Maximino polas súas tropas e logo de que os pretorianos se desfixesen de Balbino e Pupieno. Foron estes os que nomearon a Gordiano III emperador, e o Senado aceptouno.

| Imperio Romano |
| --- |
| *Segue a:* Maximino Tracio | **Gordiano II**(238-238) | *Precede a:* Gordiano III |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1803
* WorldCat
* VIAF: 47565555
* BMT: 91490
* BRE: 2370236
* CERL: cnp00548977
* DBE: gordiano-ii
* DeutscheBio: 119166305
* EBID: ID
* GND: 119166305
* ISNI: 0000 0000 7994 395X
* LCCN: nb2010015085
* ULAN: 500355713

 |
**Manuel Humberto Cholango Tipanluisa**, nado nos Andes, Cangahua, Pichincha, en 1976, é un labrego, dirixente indíxena e político ecuatoriano de nacionalidade kichwa. Dende 2003 até 2009 foi presidente da organización kichwa ECUARUNARI.

Humberto Cholango participou na fundación da *Corporación de Organizacións indíxenas e Campesiñas de Cangahua* (COINCCA, antes UNOIN) e dirixiu a sección de educación. Foi tamén presidente do grupo de mozos *Intipa Churikuna* (do kichwa, "Nenos do Sol"), fundador da *Radio Intipacha* ("Tempo do Sol") e Primeiro Coordinador da Confederación do Pobo Kayambi.

Na ECUARUNARI foi dirixente da mocidade e de educación dende 2000 e foi elixido presidente de ECUARUNARI en 2003. En decembro de 2009 sucedeuno Delfín Tenesaca.

En maio de 2017 foi nomeado Secretario Nacional da auga polo presidente Lenín Moreno.

Notas
-----

1. ↑  "Nuevo gabinete ministerial: los funcionarios que se quedan y los que retornan". *Ecuavisa* (en castelán). 23 de maio de 2017. Arquivado dende o orixinal o 24 de maio de 2017. Consultado o 24 de maio de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Humberto Cholango Modificar a ligazón no Wikidata*** |
Triángulo ou ferriños
Un **idiófono** é un conxunto de instrumentos que producen sons por si mesmos ó seren tocados de moitos xeitos: raspados, pulsados, sacudidos, golpeados...

Hai dúas clases de idiófonos: os que teñen unha altura determinada e os que teñen altura indeterminada. Entre os primeiros encóntrase o glockenspiel, o xilófono, a marimba e o vibráfono. Entre os idiófonos de son indeterminado encóntranse as maracas, as castañolas, o triángulo, os axóuxeres, as claves etc.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Idiófono*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12639
* AAT: 300041646
* BNCF: 2096
* BNF: 16686536h
* BRE: 2000428
* EBID: ID
* GND: 4129454-3
* JSTOR: idiophones
* MusicBrainz: ID

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Héctor Homero Quiroga Lorenzo**, nado na Coruña o 16 de maio de 1933 e finado na mesma cidade o 5 de setembro de 2018, foi un biólogo mariño e oceanógrafo galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Domingo Quiroga Ríos. Licenciado en Ciencias pola Universidade Complutense de Madrid. Foi oceanógrafo-xefe de equipo no Centro Oceanográfico da Coruña, secretario da comisión técnica científica da consellería de Pesca, xefe do servizo da dirección provincial do Ministerio de Agricultura, Pesca e Alimentación e concelleiro na Coruña. Entre 1982 e 1985 foi o encargado de analizar e realizar o seguimento das baleas comúns cazadas pola frota galega, que eran levadas á factoría baleeira de Caneliñas (Cee). Foi un dos científicos que participou nas xuntanzas da Comisión Baleeira Internacional nas que se aprobou a moratoria da caza da balea.

Obras
-----

* *La riqueza marisquera de Galicia*, 1974.
* *Cetáceos de las costas ibéricas atlánticas*, 1996.
* *La caza de ballenas en aguas ibéricas*, 2002.

Vida persoal
------------

Casou con María Salomé Santos Vázquez e foi pai de Domingo Antonio, Ricardo e Salomé Quiroga Santos.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 6-9-2018, p. 47.
2. ↑  As raíces da investigación oceanográfica. Faleceu o científico e exconcelleiro de Medio Ambiente Hector Quiroga Lorenzo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17415363
* WorldCat
* VIAF: 50667420
* BNE: XX1080506
* Dialnet: 3419497
* ISNI: 0000 0000 7995 4149
* LCCN: n85204332

 |
**Julia Becerra Malvar**, nada en Salcedo (Pontevedra) o 9 de abril de 1892 e finada en Madrid o 27 de abril de 1974, foi unha nobre galega.

Traxectoria
-----------

Foi filla de Manuel Becerra Armesto, alcalde de Pontevedra e un dos nobres que agasallara a Afonso XIII de España a illa de Cortegada. Foi neta e sobriña de ministros da primeira e a segunda república española. Por parte materna foi filla de Josefa Malvar de la Maza Quiroga, enlazada co relixioso Sebastián Malvar Pinto e coa escritora Emilia Pardo Bazán. Tivo catro irmáns e irmás: Mercedes, Teresa, Josefina (casada con Eugenio Montero Villegas) e Joaquín.

Creceu no pazo da Carballeira de Gandarón e no pazo de Barrantes. Viviu en París entre os doce e os dezaoito anos, e alí estudou deseño de moda, piano e canto. En 1910 estaba previsto o seu debut no teatro della Scala de Milán, pero o seu pai fixo que regresase a Galicia porque non quería que fose cantante. En vinganza, ela casou co avogado valenciano Vicente Sagarriga Martínez de Pisón, catro anos maior ca ela, tres meses despois de coñecelo en Madrid.

O 9 de xuño de 1911 foi nai de Julia Sagarriga Becerra, e o 6 de setembro de 1920 naceu a súa filla Cristina. Logo de que nacese a súa primeira filla foron vivir a Santiago de Compostela porque Julia Becerra quería que esta fose galega. Julia Becerra foi defensora da lingua e a cultura galegas. Adoitaban vivir en Madrid e pasar os veráns en Barrantes, e en 1930 acolleu no seu pazo o pacto de Barrantes. A parella estableceuse alí en 1933 logo de que o seu marido enfermase de tuberculose. Enviuvou o 11 de maio de 1935.

Casou de novo con Frank Eric Arbenz, un home suízo delegado da Cruz Vermella en España. Durante a segunda guerra mundial foi enfermeira en hospitais e campos de refuxiados, e cantou para recadar fondos para caridade. En 1965 enviuvou de novo. En 1967 as súas dúas fillas e dous dos seus netos morreron nun accidente de tráfico. Por entón a súa neta Cristina Cebrián Sagarriga (filla de Jaime Cebrián, finado en 1962) estaba embarazada.
Doou os terreos onde se construíu unha escola, o actual CPI Julia Becerra Malvar. En maio de 2009 as súas cinzas foron trasladadas ao cemiterio de Barrantes.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Álvarez, Patricia (2000). "El pacto de Barrantes y su musa: Julia Becerra Malvar". *Historia de las Rías*. volume ?. [*cómpre nº de páxina*]. *Faro de Vigo*.
* Marco, Aurora (2007). *Dicionario de Mulleres Galegas [Das orixes a 1975]*. Edicións A Nosa Terra. p. 54. ISBN 978-84-8341-146-9.
* Vila Fariña, Xosé (2011). *El valor de una mujer : Julia Becerra Malvar : notas para su biografía* (1ª ed.). Vigo: Cardeñoso. ISBN 9788481906578. OCLC 796372804.

### Ligazóns externas

* Fernando Salgado Varela (15/4/2012): "Julia María Cleofás Lucrecia"
Non confundir con Larsa.

**LARSA** (acrónimo de **Láctea Agrícola Rodríguez Sociedad Anónima**) é unha empresa láctea e de derivados lácteos fundada polos irmáns Rodríguez López. Actualmente forma parte do Grupo Capsa.

Historia
--------

En 1933 os irmáns Rodríguez López comezaron a producir de xeito profesional queixo plano tipo Arzúa na Granxa Arxeriz. Co tempo abriron unha planta industrial en Chantada e despois da guerra civil fundaron a Central Leiteira de Vigo.

En 1947 naceu Larsa como marca, coa creación de Lacto Agrícola Rodríguez, S. A. con sede en Vilagarcía de Arousa. Alí fabricaban varios tipos de queixo e a partir de 1962 leite en bolsa e posteriormente tetra-pack. En 1964, abreu a Central Leiteira en Balaídos (Vigo) e ampliou a produción a leite pasteurizado, sobremesas e nata. Nos anos 70 xa vendía en toda España.

Na década de 1980 mercou a fábrica Arxeriz en Outeiro de Rei, Iberolacto en Ourense, Xeve en Pontevedra, Ilasa en Madrid e Vega de Oro en Meira. Larsa chegou a ter 1.200 empregados e 6.000 puntos de venda cunha facturación de 20.000 millóns de pesetas. A finais desa mesma década, Larsa participou na reestruturación do sector lácteo galego, integrándose no grupo Iberlat.

En 1991 foi adquirida por Union Laitière Normande (ULN). En 1992 modernizou a planta de Vilagarcía centrando alí a produción de Larsa. En 1992 modernizouse a planta de Outeiro de Rei pasando toda a fabricación en brik a Outeiro de Rei (planta de Arjeriz) e toda a fabricación de queixo a Vilagarcía. En 1994 pasou a mans de Central Lechera Asturiana (CLAS). En decembro de 1997 integrouse en CAPSA xunto con CLAS e Ato. CAPSA é un dos maiores grupos lácteos de España.

A empresa cumpre as normativas UNE-EN-ISO 9001:2008 de calidade en Vilagarcía e Outeiro de Rei. En Lugo tamén coa UNE-EN-ISO 14001:2004.

Produtos
--------

* Leite
* Iogures
* Sobremesas
* Queixo

Notas
-----

1. ↑  Larsa moderniza su fábrica de quesos y yogures de Vilagarcía foodretail.es
2. 1 2  *Diccionario Enciclopédico Galego Universal*. Ir Indo / La Voz de Galicia. 2003. ISBN 84-7680-429-6.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Leite Larsa
**José Antonio Vázquez Calviño**, finado en 1990, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Médico na Pobra do Brollón dende 1960. Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a candidatura da Agrupación de Electores Independiente da Pobra do Brollón e foi elixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1987 encabezou a candidatura de AP e volveu ser elixido alcalde con maioría absoluta. Nas eleccións xerais de 1986 foi elixido deputado no Congreso pola provincia de Lugo por AP na III lexislatura (1986-1989). A corporación municipal da Pobra do Brollón instaurou o Memorial Calviño na súa honra.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Gorgonio Maceda Torres** | **Alcalde da Pobra do Brollón**1983 - 1990 | Sucesor:**Antonio Arias Armesto** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
* Eleccións municipais na Pobra do Brollón

### Ligazóns externas

* Calviño, el impulsor de Os Medos en *La Voz de Galicia*
* Ficha no Congreso dos Deputados
**José Emilio Bacariza Mallo**, nado en Santiago de Compostela o 17 de abril de 1910 e finado en Madrid en outubro de 1976, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do médico Bernardino Bacariza Fandiño. Estudou medicina na Universidade de Santiago de Compostela. Pertenenceu ao Sindicato de Sanidade da CNT que funcionou en Santiago de Compostela de 1931 a 1936, sendo tesoureiro da súa directiva. Licenciouse en 1933. Traballou como médico libre en Portomouro, onde estaba destinada a súa nai Juana Mallo como mestra. En outubro de 1935 solicitou colexiarse en Ourense como médico libre no Pazo (Castrelo de Miño). Volveu solicitar colexiarse como médico libre en Ourense en 1944, trasladándose a Alcantud (Cuenca) en 1945. En 1956 era médico de Matillas (Guadalajara).

Vida persoal
------------

Casou con Carmen Franqueira Sabugueiro, e foi pai de Carmen Dolores Juana Bacariza Franqueira.

Notas
-----

1. ↑  *El Correo de Galicia*, 20-4-1910, p. 2.
2. ↑  *El País*, 20-10-1976, p. 35.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 15-7-1934, p. 10.
4. ↑  *Boletín Oficial de la Provincia de Guadalajara*, 31-5-1956, p. 2.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 8-8-1934, p. 10.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "A labazada dos mortos" e Castrelo de Miño-Ourense.
**José Barreiro Álvarez**, nado en Baiona en 1878 e finado no mesmo concello o 19 de decembro de 1937, foi un farmacéutico, empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Barreiro e Juana Álvarez de Blas, dunha acomodada familia baionesa. Estudou farmacia. En 1908 xa formara parte da primeira directiva da Sociedade de mariñeiros e pescadores A Anunciada. Foi nomeado xuíz de paz en xullo de 1911. Foi un dos propietarios do forno de cal situado na praia da Ladeira de Baiona. Chegou á alcaldía por primeira vez no bienio 1921 a 1923. Anos despois tivo distintos cargos de asociacións baionesas, entre elas o de vicepresidente do Liceo Recreativo con Ulpiano Nogueira como presidente. En outubro de 1933 era o contador na Unión Regional de Derechas do Val Miñor. Logo da sublevación do 18 de xullo de 1936, o 25 de xullo, foi nomeado presidente da Xestora Municipal de Baiona. Deixou o cargo de alcalde de Baiona en 1937 por problemas de saúde, sendo nomeado para o no seu posto Ricardo Agustí Sanjuán. Faleceu pouco despois, o 19 de decembro de 1937.

Notas
-----

1. ↑  *La Correspondencia Gallega* (16/9/1908). "Montepío en Bayona".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Montepío en Bayona" 16/9/1908 *(en castelán)*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Benito San Claudio** |  **Alcalde de Baiona** 1918 - 1923 | Sucesor:**Manuel Barreiro Álvarez** |
| Predecesor:**Agustín Villafines González** |  **Alcalde de Baiona** 1936 - 1937 | Sucesor:**Ricardo Agustí Sanjuán** |
**Jaume Aiguader i Miró**, nado en Reus, Tarragona en 1882 e finado en Cidade de México en 1943, foi un médico, político e escritor republicano catalán que militou no nacionalismo. Estivo casado coa pintora Carme Cortès i Lladó.

Traxectoria
-----------

En 1923 afiliouse a Unión Socialista de Cataluña, sendo un dos seus dirixentes durante a ditadura de Primo de Rivera, período no que foi encarcerado dúas veces polas súas actividades de oposición ó réxime. Despois foi dirixente de Estat Català. Foi encarcerado en 1926, en 1928 e en 1934 debido a desordes públicas. En agosto de 1930 asinou o pacto de San Sebastián, en nome de Estat Català, e o ano seguinte, en marzo, xunto co seu irmán Artemi, foi un dos fundadores de Esquerra Republicana de Catalunya (ERC).

Nas eleccións municipais de abril de 1931, foi candidato de ERC en Barcelona, resultando elixido e sendo alcalde entre 1931 e 1933, e deputado ante as Cortes da República en todas as lexislaturas (elixido en 1931, 1933 e 1936). Mediou para pór fin á Folga Xeral de Barcelona de setembro de 1931. Trala proclamación do Estado catalán en outubro de 1934 foi encarcerado de novo. Durante a guerra civil foi ministro sen carteira no segundo goberno de Francisco Largo Caballero (entre novembro de 1936 e maio de 1937) e Ministro de Traballo e Asistencia Social baixo o mandato de Negrín entre maio de 1937 (tralas xornadas de maio de 1937) e agosto de 1938, sempre en representación do seu partido. Nesa data dimitiu (unha decisión na que foi acompañado polo representante do nacionalismo vasco, Manuel de Irujo, que se sumou por solidariedade con el), en protesta polas decisións do goberno sobre as industrias de guerra de Cataluña, as cales, en opinión do seu partido, invadían as competencias do goberno autónomo de Cataluña.

Exiliouse en 1939, trala vitoria do bando sublevado na guerra, primeiro en Francia e logo en México, onde faleceu en 1943.

Obras
-----

* *Nova tasca de l'ateneu. Cultura professional. Problema de l'habitació sana i a bon preu* (1922, Barcelona)
* *La fatiga obrera* (1929, Barcelona)
* *Les estadístiques de la mortalitat espanyola, catalana i barcelonina* (1935, Barcelona)
* *La lleialtat a l'època* (1929, Barcelona)
* *Amb Catalunya i per Catalunya* (1930, Barcelona)
* *Catalunya i la revolució* (1931, Barcelona)
* *Miquel Servet* (1945, México)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Josep M. Poblet. *Jaume Aiguader: Una vida "amb Catalunya i per Catalunya"*. Barcelona: Teide, 1977. ISBN 84-3078-327-X *(en catalán)*

* Portal:Cataluña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9010544
* WorldCat
* VIAF: 86772359
* BNE: XX1101688
* CANTIC: a10472800
* DBE: jaime-aiguader-miro
* GEC: 0001304
* GND: 1057577596
* ISNI: 0000 0000 8161 4864
* LCCN: no2010104947
* PARES: 116919
* SUDOC: 158038282
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 1070

 |
**Julio Sanjurjo López**, nado na Coruña cara a 1894, foi un sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Monumento en Oza ós ocupantes da embarcación "La Libertaria", obra de Jorge Pastor.
Fogueiro. Membro do SIP da Coruña. Foi procesado en maio de 1927 con Gumersindo Alonso Vale por coacción e roubo dunha embarcación. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse na casa de Manuel Montes Don e logrou fuxir da Coruña nunha pequena embarcación a vela que chegou a Brest en setembro de 1937. Foi xulgado en Ferrol por traizón na causa pola fuxida do "Conchita", e declarado en rebeldía. Cando chegou a Barcelona enrolouse nun petroleiro da CAMPSA co que puido marchar cara ao porto de Marsella, despois de que as tropas franquistas entraran na cidade. Rematada a guerra ficou en Marsella até mediados de 1941, que decidiu retornar á Coruña onde foi detido e procesado. Preso na Prisión Provincial da Coruña, saíu en liberdade provisional en abril de 1943.

O seu irmán Santiago Sanjurjo López foi asasinado en agosto de 1937. En abril de 1938 *Galicia Libre* recolleu a nova do asasinato de Manuel Montes Don e o seu fillo Carlos Montes Babío nun artigo no que Julio Sanjurjo (que asinaba co pseudónimo **Anatalio**) lembraba os catorce meses de persecución constante nos que conviviu cos falecidos.

Vida persoal
------------

Casou con Josefa Rilo Pérez e foi pai de Josefa, Manuela, Julio e Fernando Sanjurjo Rilo.

Notas
-----

1. ↑  *El Correo Gallego*, 4-5-1927, p. 2.
2. ↑  *BOE*, 17-4-1943, p. 2441.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira, Dionisio (2011). *Loita de clases e represión franquista no mar (1864-1939)* (PDF). Vigo: Xerais. p. 311. ISBN 978-84-9914-182-4.

### Ligazóns externas

* Apuntes para unha enciclopedia histórica do anarquismo galego (S)

* 

* Julio Sanjurjo López na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha no Centro Documental da Memoria Histórica
**Julio Wais Sanmartín**, nado na Coruña o 28 de agosto de 1878 e finado en Madrid o 16 de abril de 1954, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou dereito en Santiago e doutorouse en Madrid. Comezou a exercer a avogacía na súa cidade natal para trasladarse posteriormente a Madrid.

A carreira política iniciouna, na facción de Augusto González Besada, no Partido Conservador. Posteriormente pasouse á facción de Eduardo Dato. Ao morrer o deputado polo distrito electoral de Pontedeume José Lombardero, foi elixido deputado por este distrito en 1913 nunhas eleccións parciais. Continuou representando ao distrito en Cortes durante cinco lexislaturas ata 1923.

No seu labor parlamentario destacouse por loitar para que se rebaixasen os dereitos arancelarios do millo, moi prexudiciais para o labrego galego. Outras xestións súas son a concesión da carruaxe do correo para Ares e Mugardos, a construción da escola de Boebre, a reparación das igrexas de Centroña, Boebre e Ombre, a construción por parte do Estado do muro de contención da alameda de Raxoi en Pontedeume e os traballos para a transformación en pavillón escolar do edificio que ocupaba o hospital-asilo, tamén en Pontedeume. Por estas dúas últimas xestións, o concello de Pontedeume adicoulle unha rúa, a actual avenida da Coruña, en 1921.

Foi Director Xeral de Rexistros de Notarios (1917), Subsecretario do Ministerio de Gobernación (1920), Ministro de Graza e Xustiza do 7 de xullo ao 14 de agosto de (1921), Ministro de Economía Nacional do 3 de febreiro ao 20 de agosto de 1930 con Dámaso Berenguer, cesando neste ministerio para ocupar a carteira de Facenda ata o 18 de febreiro de 1931) co mesmo presidente.

Julio Wais Sanmartín no seu despacho en 1932.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Vicente de Piniés Pío** | **Ministro de Graza e Xustiza**1921 | Sucesor:**José Francos Rodríguez** |
| Predecesor:**Manuel Argüelles Argüelles** | **Ministro de Economía Nacional**1930 | Sucesor:**Luis Rodríguez de Viguri** |
| Predecesor:**Manuel Argüelles Argüelles** | **Ministro de Facenda**1930 - 1931 | Sucesor:**Juan Ventosa Calvell** |
| Predecesor:**José Lombardero Franco** | **Deputado por Pontedeume**1912 - 1923 | Sucesor:**Desaparece cargo** |

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *ABC*, 18-4-1954, p. 34 e 64

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Julio Wais Sanmartín Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Biografía Arquivado 20 de xuño de 2012 en Wayback Machine. no artigo de Carlos de Castro Álvarez, Nombres ilustres en las calles, plazas y jardines de Pontedeume. Revista Cátedra nº 11 (2004).
* Ficha de Julio Wais na web do Congreso dos Deputados.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9016573
* BNE: XX1485521
* DBE: julio-wais-sanmartin
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 121310

 |
**Julio Silva Vilas**, nado en Ribeira o 15 de xullo de 1909 e finado en Santiago de Compostela o 29 de xaneiro de 1937, foi un sindicalista, político e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Barbeiro. Secretario xeral da UGT de Ribeira. Foi membro da Juventud Cultural Republicana. Colaborou en *La Lucha*, *RAIG* e *Ser*. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Santiago de Compostela por rebelión militar o 21 de decembro con Manuel Fernández Sendón, Eugenio Rodríguez Bilbao, José Sieira González e José Lijó Louro, foi condenado a pena de morte. Foi executado no cemiterio de Boisaca de Compostela o 29 de xaneiro de 1937.

Vida perosal
------------

Casou con Carmen Pérez Martínez o 21 de outubro de 1935, coa que tivo un fillo.

Notas
-----

1. ↑  *El Eco de Santiago*, 21-12-1936, p. 2.
2. ↑  *El Eco de Santiago*, 29-1-1937, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Diarios de Julio Silva*. Ribeira: Comisión pola Recuperación da Memoria Histórica de Ribeira. 2019.

### Ligazóns externas

* Ve a luz un volume sobre a traxectoria do ribeirense Julio Silva
* 

* Julio Silva Vilas na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q65274742
* DSBE: 6987\_silva-vila-julio

 |
Coordenadas: 63°38′00″N 19°03′00″O﻿ / ﻿63.633333333333, -19.05

O **volcán Katla** é un dos volcáns máis poderosos do sur de Islandia, localizado baixo o glaciar Mýrdalsjökull. Desde o ano 930 documentáronse dezaseis erupcións do Katla, a última das cales tivo lugar en 1918.

Ten unha altura de 1450 m e a súa caldeira é de 10 km de diámetro. O seu período entre erupcións é de 40 – 80 anos. Dado que a súa última erupción tivo lugar en 1918, este volcán está estreitamente monitorizado. Forma xunto co canón Eldgjá un sistema volcánico.

Antes de que se construíse o Hringvegur (a estrada principal ao redor da illa), atravesar as chairas situadas fronte ao volcán era perigoso debido aos frecuentes jökulhlaups (inundacións glaciares) e os profundos ríos que había que cruzar. Especialmente perigosa foi a corrente glaciar tras a erupción de 1918, cando a liña de costa quedou ampliada en 5 km por depósitos de correntes laháricas. Os lahares desa erupción chegaron a cubrir unha superficie de 125 km² de extensión.

Katla desde Dyrhólaey.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Katla Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Cámara web do volcán (en islandés) Arquivado 05 de decembro de 2011 en Wayback Machine.
* Seguimiento da actividade dos volcáns en Islandia. Arquivado 15 de xaneiro de 2013 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q201914
* WorldCat
* VIAF: 249429280
* BRE: 2052789
* EBID: ID
* GeoNames: 2629403
* VOGRIPA: 2329

 |
**Joaquín Quiroga Espín**, conde de Quiroga-Ballesteros, nado en Madrid en 1880 e finado na mesma cidade en 1971, foi un avogado e político galego, benfeitor do concello de Sarria.

Traxectoria
-----------

Joaquín Quiroga Espín cos nenos da Cantina escolar de Lugo, 1920.
Fillo de Benigno Quiroga Ballesteros (da familia Quiroga da Casa Grande da Pobra de San Xiao) e de Julia Espín, era irmán do tamén deputado Luis Quiroga Espín. Casou con María Josefa Díaz Gutiérrez.

Adscrito ao Partido Liberal, foi deputado a Cortes polos distritos de Quiroga (1907-1914) e Lugo (1914-1923). Foi Subsecretario do Ministerio de Graza e Xustiza e director xeral de Obras Públicas. Primeiro Conde de Quiroga-Ballesteros por Real Decreto de 12 de marzo de 1931, Gran Cruz da Orde de Isabel a Católica.

### Fillo adoptivo de Sarria

O 1 de maio de 1918 inaugurouse a traída de augas para a vila de Sarria, despois de máis de dez anos de xestións. Desta maneira a antiga Fonte Ribeira e os escasos pozos de que se surtían as casas deron paso a un caudal que axiña foi insuficiente. Na sesión ordinaria do Concello celebrada o 27 de abril de 1918 o alcalde don Manuel Gutiérrez Castro di que "se aproximaba a satisfacción dunha grande necesidade, día arelado por todos". E como para a consecución de tal mellora interpuxera un grande valemento o Deputado pola circunscrición Joaquín Quiroga Espín, e grazas a el se verá realizado "o que se consideraba dificilísimo, senón imposible", e como só este feito é suficiente para que o pobo de Sarria deba eterna gratitude ó seu protector, o deputado Sr. Quiroga, quen xa noutras ocasións demostrou a súa predilección por esta vila, e aínda que é pouco para os seus merecementos e como prefacio do mais que se poida facer como bos agradecidos, propón que se declare fillo adoptivo e predilecto de Sarria, o que se aproba por unanimidade.

En sesión do Concello celebrada o 24 de novembro de 1919 acordouse pagarlle o gasto de 202,50 pts. a Cipriano Santos pola confección do título de fillo adoptivo e predilecto de Sarria a favor de Joaquín Quiroga Espín.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Un benefactor da comarca

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390909
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 93060

 |
**Joaquín Nieves López**, nado en Verín o 2 de abril de 1924 e finado en León o 25 de xuño de 2020, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Estudou o bacharelato en Ourense, no Colexio Labor de Vigo e na Academia Verinense. Foi correspondente dos diarios deportivos *Gol* de Madrid, *Meta* de Vigo e *Imán* da Coruña. Ingresou na Escola Oficial de Periodismo de Madrid e foi correspondente do diario portugués *Mundo Deportivo* e colaborou con *Marca*. Titulado en Xornalismo coa tese de fin de carreira *Periodismo en Verín* dirixida por José Altabella, e titulado polo Ministerio de Información e Turismo en Radio e Televisión.

Dirixiu *El Heraldo de Verín* na súa segunda época (1945-1946). En 1949 incorporouse á redacción do diario *Proa* de León, foi xefe da sección de internacional e da de sucesos e dirixiu as publicacións *Ayer y hoy* e *Corner* en León. Foi membro da Asociación da Prensa Ourensá, pertenceu á Asociación da Prensa Leonesa e foi delegado na provincia da Agrupación de Xornalistas Deportivos. Colaborou tamén en Radio León da Cadena SER.

En 1983 foi destinado ao Gabinete de Prensa da xefatura de protección Civil leonesa ata a súa xubilación. Finou en León o 25 de xuño de 2020.

Obras
-----

* *Bosquejo histórico de la comarca galaico-portuguesa del Támega*.
* *La cuna de Colón*.
* *Función del idioma en la Prensa*.
* *Folclore leonés*.
* *De ayer a hoy. Ráfagas leonesas*, 2010.

Notas
-----

1. ↑  *Diario de León*, 27-6-2020, p. 44.
2. ↑  Obituario. Joaquín Nieves López, la memoria del periodismo verinense

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía
* Ficha en galegos.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390902
* WorldCat
* VIAF: 140179457
* BNE: XX4971845

 |
**Joaquín Mariano de Mosquera-Figueroa y Arboleda-Salazar**, máis coñecido como **Joaquín Mosquera**, nado en Popayán o 14 de decembro de 1787 e finado na mesma vila o 4 de abril de 1878, foi un xurista, militar, estadista e político colombiano, que ocupou a Presidencia da República entre xuño e setembro de 1830. Tamén exerceu como Vicepresidente de Nova Granada.

Traxectoria
-----------

Foi o primoxénito do matrimonio de José María Mosquera y Figueroa e María Manuela Arboleda Arrachea. Pertencente a dúas das familias máis influentes e poderosas da súa rexión, outro tres dos seus irmáns destacáronse na vida pública de Colombia: Tomás Cipriano, Manuel María e Manuel José.

Á curta idade de 5 anos, xa sabía ler e ingresara na escola pública. Logo pasou ó Seminario da cidade e de alí á Universidade do Cauca, onde se graduou como avogado en 1805.

Carreira política
-----------------

En 1810 vinculouse á carreira das armas e participou en varias campañas, chegando a ser capitán. Gran Xurista, salientou como un gran dirixente civil na súa cidade durante as loitas de independencia, chegando a ocupar durante a época da Gran Colombia un escano no Congreso e responsabilidades ministeriais.

### Presidencia da República

Cando en 1830 Simón Bolívar renunciou á Presidencia, Mosquera foi elixido como o seu sucesor polo Congreso da República o 4 de maio, aínda que non puido asumir de inmediato e foi substituído polo seu vicepresidente Domingo Caycedo. Meses despois asumiu o mando, pero foi derrocado polo xeneral bolivariano Rafael Urdaneta ese mesmo ano.

Carreira posterior á Presidencia
--------------------------------

Entre 1833 e 1835 foi vicepresidente de Nova Granada; despois foi reitor da Universidade do Cauca e, en varias ocasións, profesor deste cadro de persoal.

Ó longo da súa carreira rexeitou o ofrecemento de varios cargos públicos como, por exemplo, a dirección do Crédito Público en Popayán en 1825. Mosquera pertenceu a diversas corporacións científicas e literarias e foi entusiasta da instrución popular. Distinguiuse como orador. Contraeu matrimonio coa súa curmá irmá María Josefa Mosquera Hurtado, con quen tivo cinco fillos: José María, Pedro, Rosa, Mariana e Eusebia. Dende 1858, perdeu a vista e morreu en Popayán en 1878, ós 92 anos de idade.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Joaquín Mosquera Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Arboleda, Gustavo (1962). *Diccionario biográfico y genealógico del antiguo Departamento del Cauca*. Bogotá: Editorial Guadalupe.
* Castrillón Arboleda, Diego (1979). *El general Tomás Cipriano de Mosquera*. Bogotá: Banco de la República.

### Outros artigos

* Presidentes de Colombia

* Portal:Colombia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1367274
* WorldCat
* VIAF: 28252351
* DBE: joaquin-mosquera-y-arboleda
* FAST: 124346
* ISNI: 0000 0000 8023 2522
* LCCN: n82268998

 |
**José Malcampo Monge,** nado en San Fernando (Cádiz) o 13 de xaneiro de 1828 e finado en Sanlúcar de Barrameda (Cádiz) o 23 de maio de 1880, foi un mariño de guerra e político español.

Traxectoria
-----------

Dende o seu posto de marino participou na Gloriosa, e, a partir de entón, tomou parte activa na vida política do país. Dentro da súa carreira política, foi nomeado Presidente do Consello de Ministros en 1871 sucedendo a Manuel Ruiz Zorrilla, sendo simultaneamente, responsable dos ministerios da Mariña e de Estado. En realidade, as Cortes Constituíntes déranlle os seus votos maioritariamente a Práxedes Mateo Sagasta, pero este negouse a aceptar o encargo de goberno e preferiu situarse como xefe do partido constitucional, fronte ao radical Ruiz Zorrilla.

O goberno de Malcampo só durou uns meses, pero, tras a súa caída, seguiu ocupando a carteira de Mariña no goberno encabezado por Sagasta. Neste mesmo ano foi nomeado capitán xeneral de Filipinas, onde reorganizou a loita contra os piratas. Fora tamén senador. Tiña os títulos de Marqués de San Rafael, conde de Joló e vizconde de Mindanao.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***José Malcampo y Monge Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Ficha na web da Presidencia do goberno Arquivado 01 de xuño de 2020 en Wayback Machine. (en castelán)
* Ficha no Senado.

| Amadeu I de España |
| --- |
| *Segue a:* Manuel Ruiz Zorrilla | **José Malcampo y Monge**(1871-1871) | *Precede a:* Práxedes Mateo Sagasta |
|  Presidente do Consello de Ministros de España |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q643252
* BNE: XX1657518
* DBE: jose-malcampo-y-monge
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 65640
* Senadores de España (1834-1923): 2648

 |
**LATAM Airlines Colombia**, primeiro coñecida como **Aerovías de Integración Regional S.A.** (AIRES) e despois como **LAN Colombia**, é unha aeroliña colombiana. Trátase da segunda aeroliña máis grande de Colombia tras Avianca.

A compañía opera voos regulares domésticos e internacionais de pasaxeiros, ademais de servizos domésticos de carga. A súa base principal está no aeroporto El Dorado, en Bogotá.

O 28 de outubro de 2010 anunciouse que o 98% das accións de AIRES foran mercadas pola aeroliña chilena LATAM Airlines. O 3 de decembro de 2011 comezou a operar como LAN Colombia. Converteuse nun membro afiliado da alianza Oneworld o 1 de outubro de 2013.

Frota
-----

Boeing 737-700
En agosto de 2017 LATAM Colombia estaba formada polos seguines avións:


Frota de LATAM Colombia| Avión | En servizo | Pedidos | Pasaxeiros | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Airbus A319-100 | 10 | — | 144 |  |
| Airbus A320-200 | 13 | — | 174 |  |
| Total | 23 | 0 |  |  |

Notas
-----

1. ↑  Air Transport World (ed.). "LAN Colombia to join oneworld Oct. 1". Consultado o 12 de maio de 2018.
2. ↑  "Global Airline Guide 2017 (Part One)". *Airliner World* (Outubro de 2017): 12.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da aeroliña
**LCD Soundsystem** é unha banda estadounidense de dance-punk formada en Nova York no ano 2001. Estivo liderada polo compositor, cantante e produtor estadounidense James Murphy, co-fundador do selo discográfico DFA Records. O grupo publicou tres álbums aclamados pola crítica, *LCD Soundsystem*, *Sound of Silver* e *This Is Happening*, entrando os dous últimos no *top 10* das listas da *Billboard*.

O 5 de febreiro do 2011 publicouse unha declaración na páxina web da banda que anunciaba a discolución tras un concerto de despedida, que tería lugar o día 2 de abril no Madison Square Garden. A derradeira actuación de LCD Soundsystem quedou documentada no vídeo *Shut Up and Play the Hits*.

Tras unha serie de rumores insinuando unha posible reunión da banda, LCD Soundsystem publicou o sinxelo "Christmas Will Break Your Heart" en decembro de 2015, sendo o seu primeiro sinxelo dende "Throw", lanzado en 2010. LCD Soundsystem posteriormente confirmou o seu regreso e anunciou unha longa xira, incluíndo aparicións nos festivais de Coachella, Lollapalooza, Outside Lands e Glastonbury. A banda tamén confirmou a gravación dun novo álbum de estudio que será publicado ao longo do ano 2016.

Discografía
-----------

LCD Soundsystem, 2016

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *LCD Soundsystem* | 2005 | DFA Records |
| *Sound of Silver* | 2007 | DFA/Capitol |
| *This Is Happening* | 2010 | DFA/Virgin |
| *American Dream* | 2017 | DFA/Columbia |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45752
* WorldCat
* VIAF: 139181146
* AllMusic: mn0000780005
* BNF: 139353808
* Discogs: 38948
* Genius: Lcd-soundsystem
* GND: 10337227-1
* IMDb: nm1912399
* ISNI: 0000 0001 0724 5674
* LCCN: no2005031234
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0076947
* Songkick: 241554
* SUDOC: 16307352X

 |