recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ateneo Libertario Xosé Tarrío** é unha asociación galega libertaria da Coruña que nace co obxectivo de potenciar a autoxestión, o apoio mutuo e a horizontalidade.
Xorde co obxectivo de erixirse en ferramenta do movemento contestatario e rebelde da cidade, organiza actividades culturais e de autoxestión durante todo o ano. Abre o seu local na rúa da Paz, núm. 16, onde é obxecto de pintadas fascistas, e logo trasládanse á rúa Gil Vicente, núm. 17. Colaboran anualmente coas Marchas á Prisión de Teixeiro, dentro da acción mundial de marchas abolicionistas. Tamén organizan actividades libertarias de solidariedade, presentación de libros, proxeccións e xornadas anarquistas na Coruña e Santiago de Compostela. En 2016 colaboraron nas Xornadas Antirrepresivas Galegas cos Comités de Solidariedade coas Represaliadas Políticas (CSRP) Compostela, Comités por un SRI Galiza, Plataforma Contra a Represión da Corunha e Vigo Contra a Represión.

Pastora Dominga González Vieites, nai de Xosé Tarrío, participou activamente nas actividades do ateneo.

Notas
-----

1. ↑  "Atacan con pintadas fascistas la sede del Ateneo Libertario Xosé Tarrío en Os Mallos". *El Ideal gallego* (en castelán). Consultado o 2019-05-13.
2. ↑  "Os fascistas atacan o Ateneo Libertario Xosé Tarrío da Coruña". *Galicia Confidencial*. Consultado o 2019-05-13.
3. ↑  "Ateneo Libertario Xosé Tarrío". *ateneolibxosetarrio.blogspot.com*. Consultado o 2019-05-13.
4. ↑  "Último adiós a Pastora Dominga González en la Playa de Os Riás (Coruña)". *La Haine Galiza* (en castelán). Consultado o 2019-05-13.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nais contra a impunidade
* Pastora Dominga González Viéitez
* Xosé Tarrío
**Antonio Pérez Rodríguez**, nado en Vilar de Lebres (Trasmiras) en 1969, é un político galego do PPdeG

Traxectoria
-----------

Estudou Maxisterio e é diplomado en Empresariais pola Universidade de León. É asesor fiscal. Foi tenente de alcalde e concelleiro de tráfico polo PPdeG en Xinzo de Limia e deputado provincial dende 2007. O 1 de xullo de 2010 foi proclamado presidente do Partido Popular de Xinzo de Limia. O 11 de outubro de 2010 Isaac Vila dimitiu como alcalde de Xinzo ante o pleno municipal e Antonio Pérez resultou elixido como novo alcalde. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a lista do PPdeG que gañou por maioría absoluta, volvendo ser elixido alcalde. Nas municipais de 2015 foi novamente reelixido con maioría absoluta. O 21 de marzo de 2018 Pérez foi condenado polo Xulgado Penal de Ourense por prevaricación e inhabilitado dirante 8,5 anos, motivo polo que se viu obrigado a presentar a súa dimisión como concelleiro e rexedor do concello, polo que foi substituído por Manuel López Casas.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Isaac Vila** |  **Alcalde de Xinzo de Limia** 2010 - 2018 | Sucesor:**Manuel López Casas** |

Notas
-----

1. ↑  Antonio Pérez, nuevo alcalde de Xinzo de Limia
2. ↑  F. L. (6 de abril de 2018). "Xinzo celebra pleno extraordinario para elixir novo alcalde tras a dimisión de Pérez". *Faro de Vigo*. Consultado o 6 de abril de 2018.
3. ↑  "Manuel López Casas é o novo alcalde Xinzo". Consultado o 7 de abril de 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Xinzo de Limia

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: A Trabe de Ouro.

***A Trabe de Ouro*** é unha revista galega de pensamento crítico, publicada por Sotelo Blanco Edicións desde 1990 con periodicidade trimestral.

Nas súas páxinas hai artigos de análise sociopolítica e pensamento, textos literarios inéditos, crítica de libros, e actualidade cultural. O seu director é o escritor Xosé Luís Méndez Ferrín, e no seu Consello de Redacción aparecen profesores, novelistas, poetas e xornalistas de diferentes xeracións e intereses, como Xosé Manuel Beiras, Olegario Sotelo Blanco ou Antón Figueroa Lorenzana.

Notas
-----

1. ↑  X. M. del Caño: ""A Trabe de Ouro", revista de pensamiento marxista con cien números publicados" *Faro de Vigo*, 8/5/2015 *(en castelán)*.
2. ↑  "Chegar ao número cen, unha meta cumprida… pero continúa" Arquivado 24 de setembro de 2018 en Wayback Machine. 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sotelo Blanco Edicións Arquivado 24 de maio de 2015 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20542659
* Dialnet: 3232
* ISSN: 1130-2674

 |
A **revolta dos angolares**, tamén coñecida como a **revolta do rei Amador**, foi un episodio da historia de san Tomé e Príncipe, ocorrido a finais do século XVI.

Historia
--------

Foi unha revolta de escravos que se rebelaron contra o imperio portugués, un episodio determinante da historia do pobo angolar. A revolta foi liderada por Amador, rei dos combatentes, o 9 de xullo de 1545, cando as súas forzas marcharon sobre a capital, San Tomé, pero foi subxugada o ano seguinte polos portugueses, que capturaron e executaron a Amador (1596). Os rebeldes chegaron a controlar dúas terceiras partes da illa.

A partir de 2005, o 4 de xaneiro foi convertido en festa nacional como homenaxe ao rei Amador.

Notas
-----

1. ↑  Lemos, Carlos Neves (1975). *Esboço Histórico das Ilhas de S.Tomé e Príncipe.* (en portugués).

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Natalia Costas Lago** é enxeñeira de Telecomunicacións e dende 2004 traballa como Técnico Superior de Comunicacións para o Centro de Supercomputación de Galicia.

Traxectoria
-----------

Natalia Costas é enxeñeira de Telecomunicacións pola Universidade de Vigo e mestrado en Seguridade da Información pola Universidad de Deusto. Tivo contacto coa informática dende pequena grazas a súa familia. Dende 2004 traballa no Centro de Supercomputación de Galicia, no mantemento e operación da Rede de Ciencia e Tecnoloxía de Galicia (RECETGA) e dos servizos TIC. Colaborou, achegando coñecemento nas áreas de comunicacións e de infraestruturas e servizos de altas prestacións, en proxectos de innovación como SIGAIM, PASITO, Nuba ou MHScaE.

Está involucrada en iniciativas que promoven a presenza das mulleres nas TIC, como o programa *Unha enxeñeira ou científica en cada cole*.

Notas
-----

1. 1 2 3  "MULLERES TECNOLÓXICAS". *Agasol*. Consultado o 2020-12-23.
2. 1 2  "Natalia Costas". *MujeresEnRedIRIS*. Arquivado dende o orixinal o 08-05-2021. Consultado o 23-12-2020.
3. ↑  "Unha enxeñeira ou científica en cada cole - - USC". *www.usc.gal*. Consultado o 2020-12-18.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Natalia Costa. CESGA

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q104439659
* Dialnet: 2160032

 |
O **castelo de Kumamoto** (熊本城, *Kumamoto-jō*) é un castelo situado en Kumamoto, na prefectura de Kumamoto no Xapón. É un castelo grande e extremadamente ben fortificado. O donjon (parte central do castelo) foi parcialmente renovado en 1960 pero as vigas de madeira máis antigas conserváronse. É considerado como un dos tres castelos máis bonitos no Xapón, xunto co castelo de Himeji e o castelo de Matsumoto. Trece estruturas do conxunto do castelo foron designadas «bens culturais importantes».

Historia
--------

A historia do castelo de Kumamoto remóntase ao ano 1467 cando Ideta Hidenobu edificou as fortificacións. Estas fortificacións foron desenvolvidas en 1496 por Kanokogi Chikakazu. No ano 1588, Kat? Kiyomasa foi transferido ao castelo de Kumamoto. Entre 1601 e 1607, agrandouse considerabelmente o castelo, sendo transformado nun enorme complexo con 49 *yagura* (torres). A torre do castelo, máis pequena, construída algún tempo despois do donjon, tiña varias instalacións, entre as cales un pozo e unha cociña. O palacio Honmaru Goten foi acabado en 1610. O conxunto do castelo medía aproximadamente 1,6 km de leste a oeste e 1,2 km de norte a sur. O donjon ten 30,3 m de alto.

O castelo foi asediado en 1877 durante a rebelión de Satsuma e o donjon así como outras partes do castelo foron destruídas polo lume. Trece dos edificios do conxunto foron preservados e foron designados «bens culturais importantes». No ano 1960, o donjon foi reconstruído en formigón. Entre 1998 e 2008, o conxunto do castelo beneficiouse de traballos de restauración durante os cales a maioría das estruturas do século XVII foron reconstruídas.

Os muros de pedra curva, coñecidos co nome de Musha-gaeshi, así como saíntes de madeira, foron concibidos para impedir os atacantes penetrar no castelo. As caídas de pedras servían igualmente de medio de disuasión.

No parque San-no-Maru próximo atópase o Hosokawa Gyobu-tei, a antiga residencia do clan Hosokawa, daimio da provincia de Higo durante o Período Edo. No parque desta casa tradicional de madeira atópase un agradábel xardín xaponés.

O 7 de decembro 2008 acabouse a renovación a gran escala do palacio interior do daimio. Unha cerimonia pública para celebrar a renovación tivo lugar o 20 de abril de 2008.

O 14 de abril de 2016, por mor dun forte terremoto de magnitude 6.5 na escala Richter, o castelo sufriu danos considerábeis nas súas paredes e teitos.

1. ↑  "The Three Famous Castles of Japan". *Kobayashi Travel Service* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 30-08-2011.
2. ↑  Le château Kumamoto-ji, réputé imprenable. *Guide Japon.fr*.
3. ↑  "Asahi Shimbun". Arquivado dende o orixinal o 18 de abril de 2016.
Apfelstrudel de masa follada.
Apfelstrudel "estirado".
***Apfeltrudel*** é unha sobremesa tradicional da cociña bávara e austríaca. As orixes desta sobremesa poderían ser da cociña bizantina, armenia ou turca. Consiste nun strudel reenchido de mazá.

Historia
--------

O *Apfelstrudel* servía na antigüidade de sustento para a xente máis humilde. As precedentes deste pastel están, probablemente, no árabe e armenio Baklava. A receita pode ter chegado cos soldados cazares do Imperio Otomán que, logo da conquista de Bizancio no ano 1453 dirixíronse atravesando os Balcáns cara Viena. A cociña vienesa adoptou este prato e o perfeccionou até chegar a ser o que coñecemos hoxe en día. O éxito desta sobremesa fixo que posteriormente a súa receita se volvese popular en todos os países do antigo Imperio Austrohúngaro.

Ingredientes
------------

Consiste nun rolo de follado recheo de compota de mazá, azucre, canela, uvas pasas e pan relado que unha vez preparado cocíñase no forno. Outros ingredientes inclúen piñóns, noces, ou améndoas reladas. A arte da súa elaboración consiste en facer a pasta do follado o máis fina e elástica dentro do posible. Os mestres pasteleiros austríacos e alemáns sosteñen que para que esta sobremesa estea no seu punto xusto, debería poderse ler un xornal a través dela.

Para cociñar o Apfelstrudel, chégase a escoller as mazás axeitadas para que teñan un bo aroma, unha textura agradable de compota e ao padal un "toque" lixeiramente acedo.

Modo de servir
--------------

Cómpre servilo acabado de facer e aínda quente, xeralmente con algo de azucre glas empoado por riba. Adóitase servir coa salsa doce de crema aromatizada con vainilla quente; esta salsa sérvese en cuncas de porcelana á parte do strudel e é habitual que nas cafeitarías e restaurantes austríacos e alemáns sexa acompañado de xeado de vainilla.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Strudel
* Empanada de mazá

### Bibliografía

* "*Apfelstrudel bis Zanderfilet*". JORGENS, Viktor. Deutscher Aerzte-Verlag G, 2003, 128 p. ISBN 3-7691-7086-5

### Ligazóns externas

* Receita para un correcto Apfelstrudel ao xeito Austríaco
* Apfelstrudel e outras receitas austríacas: visit-salzburg.net
* Apple Strudel Recipe instrucións paso a paso con fotografías por Austrian chef Bernhard
* Cooking recipe with photo from Austrian cooks
Porcentaxes de escolarización por país.
O **analfabetismo** é a incapacidade de ler e escribir, que se debe xeralmente á falta de aprendizaxe. Nos países que teñen unha escolarización obrigatoria, concretamente no Primeiro mundo, o analfabetismo é minoritario.

Porén, nalgúns países a comprensión lectora pode ser deficiente a pesar de que a súa taxa de analfabetismo sexa pequena (iletrismo), xa que ler non é só decodificar as letras senón entender mensaxes por escrito.

Nalgúns países as leis conteñen disposicións especiais para analfabetos. Así, por exemplo, o Código Civil español establece que aqueles analfabetos que desexen outorgar testamento cerrado, e pidan a outra persoa que o escriba, deben firmar en todas e cada unha das páxinas.

Hogano moitos países realizan intentos desesperados por erradicaren o analfabetismo con sistemas que demostraron unha escasa efectividade.

Analfabetismo dixital é un proceso da cultura da Nova Economía que consiste en non posuír os rudimentos necesarios para moverse coas novas tecnoloxías, especialmente a Internet, o que contribúe á fenda dixital.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alfabetización
* Analfabetismo en Galiza

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q485100
* BNCF: 10725
* BNE: XX524910
* BNF: 11930885w
* GEA: 867
* GEC: 0078086
* GND: 4001863-5
* JSTOR: illiteracy
* PSH: 8195
* Treccani: analfabetismo

 |

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *analfabetismo*.
**Margarita Martín Rodríguez**, nada en Ourense en 1957, é unha política galega, pertencente ao PSdeG, foi alcaldesa de Ourense de forma temporal en substitución de Francisco Rodríguez Fernández.

Traxectoria
-----------

Papeleta do PSdeG-PSOE de Ourense das Eleccións xerais de España de 2023.
Marga Martín foi elixida concelleira polo PSdeG nas eleccións municipais de 2003, que viviron o triunfo do Partido Popular. Nos comicios de 2007 repetiu na lista e resultou elixida concelleira. No goberno encabezado polo socialista Francisco Rodríguez Fernández encargouse da carteira de Servizos Sociais, competencia que mantivo con posterioridade ás municipais de 2011, onde figurou como número 2.

En setembro de 2012 o alcalde ourensán dimitiu como consecuencia da Operación Pokémon, e ela ocupou de forma interina a alcaldía. Era a primeira vez que unha muller ocupaba a alcaldía da cidade de Ourense na súa historia, se ben a concelleira do Bloque Nacionalista Galego Isabel Pérez substituíra como tenente de alcalde a Rodríguez en numerosas ocasións. Como alcaldesa en funcións asumiu tamén as competencias sobre Cultura, Turismo, Parques, Xardíns, Deportes, Mocidade e Vivenda, que recaían no BNG, e que foron reasumidas polo PSdeG logo de que os nacionalistas saísen do goberno municipal. Aos quince días foi substituída polo novo alcalde escollido no pleno, Agustín Fernández Gallego.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ourense
* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Francisco Rodríguez** |  **Alcaldesa de Ourense** 2012 | Sucesor:**Agustín Fernández Gallego** |
**Baltasar Darder Sansó**, nado en Ariany o 16 de abril de 1948 e finado en Palma o 6 de abril de 1991, foi un filólogo, mestre e promotor sociocultural mallorquín.

Traxectoria
-----------

En 1975 diplomouse en Maxisterio pola Escola Universitària de Formació del Professorat d'Educació General Bàsica, de Palma. En 1988 licenciouse en filoloxía catalá pola Universitat de les Illes Balears.

Foi un activista social, e un gran promotor da cultura catalá, amais de coordinar diversos proxectos culturais. Entre 1973 e 1988 dirixiu a escola do padroado xitano de Son Banya. O 1 de maio de 1975 foi detido por repartir propaganda da Junta Democrática de Mallorca.

En 1991, trala súa morte, foille concedido o galardón Francesc de Borja Moll dos Premios 31 de desembre. Na actualidade unha asociación e un local social levan o seu nome.

Notas
-----

1. ↑  "Primer de maig" Arquivado 25 de xuño de 2009 en Wayback Machine. artigo de Miquel López Crespí en www.nodo50.org *(en catalán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11907752
* BNE: XX901463

 |
***Los Deportes*** foi unha revista editada en Vigo en 1927.

Historia e características
--------------------------

Revista semanal deportiva, apareceu o 31 de outubro de 1927. Estaba dirixida por Ramón Fernández Mato. Entre os seus colaboradores figuraron Rienzi, José Vidal, Allatnas, Arturo, Peña Novo, Olímpico, A. C. Lema e Zas‐Bun. Semanario ilustrado ideado por *El Pueblo Gallego* como o seu órgano deportivo. Foi tomada por referencia nos anos seguintes. Mostra a unión entre cultura, deporte e alta clase social naquel tempo. Publicou artigos pseudocientíficos sobre os beneficios do deporte, e tiña unha páxina destinada á high-life, nunha mestura de prensa de corazón e xornal deportivo. A súa vida foi curta, o último número apareceu o 26 de decembro dese ano.

Notas
-----

1. ↑  "Prensa viguesa. Periódicos y periodistas", *El Pueblo Gallego*, 5-8-1928, p. 7.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* A prensa deportiva en Galicia. Historia, modelos e tipoloxía (1909‐2009) Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine. Tese de doutoramento de Gerardo Vázquez Morandeira.
| Numulitas(*Nummulites*)Rango fósil: Paleoceno - Oligoceno |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Protista |
| Filo: | Rhizaria |
| Clase: | Foraminifera |
| Orde: | Rotaliida |
| Suborde: | Rotaliina |
| Superfamilia: | Nummulitoidea |
| Familia: | Nummulitidae |
| Xénero: | ***Nummulites** †*Lamarck, 1801 |

 |
| Especies |
| *Nummulites barroni* †
*Nummulites hyalinus* †
*Nummulites laevigata* †
*Nummulites lenticulus* †
*Nummulites niasi* † |

 Calcaria numulítica da Gran Pirámide de Giza nun gravado do século XIX
As **numulitas** son foraminíferos fósiles pertencentes ao xénero ***Nummulites***, do que fan parte máis de 200 especies. O nome deriva do latín *nummulus* ( moediña ), pola forma da súa cuncha, que asemella a unha moeda.

As numulitas eran animais unicelulares (protozoos) que vivían nos mares do Paleoceno e o Eoceno hai entre 40 e 65 millóns de anos. Estes organismos tiñan unha cuncha calcaria envolta en forma de espiral plana, subdividida en varias cámaras por septos transversais. As numulitas eran verdadeiros xigantes unicelulares, chegando, nos exemplares máis grandes a superar os 10–12 cm de diámetro no Eoceno medio. A evolución destes organismos foi moi rápida, polo que son moi apreciadas en Xeoloxía como fósiles guía.

As súas cunchas fosilizadas encóntranse con bastante frecuencia nas rochas calcarias do Eoceno presentes na rexión mediterránea, tanto na beira europea como na de África. En Exipto as calcarias numulíticas do Eoceno foron empregadas na Antigüidade como material para construír as pirámides. De feito, unha especie destes organismos, a *Nummulites gizehensis*, toma o nome da localidade de Giza, en Exipto.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *numulita*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nummulitoidea

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1604065
* EBID: ID
* MAG: 2776604925

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 6817785
* Fossilworks: 1972
* GBIF: 5428655
* IRMNG: 1206351
* NCBI: 159861
* WoRMS: 520941

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1076290

 |
Non confundir con Premio Literario Ánxel Casal.
Os **premios Ánxel Casal da Edición** foi un galardón que englobaba distintas modalidades literarias e era xestionado pola Asociación Galega de Editores. Outorgábase aos que se consideraban os mellores libros e autores do ano en lingua galega durante a gala da Noite da edición en Galicia. Desapareceu en 2016 cando a citada gala da edición se xuntou cos premios da AELG e os do gremio de libreiros para crear a Gala do Libro Galego.

Modalidades
-----------

* Premio Ánxel Casal ao Libro de Ficción
* Premio Ánxel Casal ao Libro de Poesía ou Teatro
* Premio Ánxel Casal ao Libro de Non Ficción

Amais, tamén formaron parte dos premios da edición o Premio Lois Tobío de Tradución, o Premio Isaac Díaz Pardo ao Libro Ilustrado, o Premio Neira Vilas ao Libro Infantil e Xuvenil, o Premio Xosefa Iglesias Villaverde ao Libro Educativo, o Premio Rosalía de Castro á Iniciativa Editorial, Premio Xosé María Álvarez Blánquez ao autor/autora ou colectivo de autores.

Notas
-----

1. ↑  Os libros finalistas dos Premios Ánxel Casal da Edición 2014 Arquivado 15 de setembro de 2019 en Wayback Machine. na blog de Edicións Xerais de Galicia.
Paseo marítimo na cidade de New Plymouth.
**New Plymouth** é unha cidade da Illa Norte de Nova Zelandia, capital da rexión de Taranaki, cunha poboación estimada duns 52.200 persoas. A cidade foi bautizada con este nome polos primeiros habitantes, que eran inmigrantes que viñan da zona de Plymouth, en Inglaterra.

Atractivos da cidade
--------------------

New Plymouth é coñecida pola súa oferta de lecer deportivo. A cidade está rodeada de praias nas que practicar surf, de montes nos que practicar ciclismo de montaña, e mesmo dunha estación de esquí a 30 minutos en coche.

Preto da cidade está o Monte Taranaki, unha montaña volcánica, antigo monte sagrado para os maorís, no que se estableceu o segundo parque natural do país en 1881.

A cidade acadou moitos premios nos últimos anos, pola coidado da súa ribeira mariña, polo carrís para bicicletas e peóns, e pola limpeza das súas rúas.

Deporte
-------

O deporte principal de New Plymouth é o rugby, ó igual que no resto do país. O principal equipo de rugby da cidade é o Taranaki RFU, que disputa cada ano a liga neozelandesa, a ITM Cup, e que xoga como local no Yarrow Stadium. Este estadio acollerá 3 encontros da Copa do Mundo de Rugby 2011 que organizará Nova Zelandia.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nova Zelandia
* Illa Norte
* Copa do Mundo de Rugby 2011
* Monte Taranaki

### Ligazóns externas

* Páxina web de New Plymouth *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q212984
* WorldCat
* VIAF: 131321590
* EBID: ID
* GEC: 0520264
* GeoNames: 2186239
* GND: 4117855-5
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1208805
* WOEID: 2349680

 |
Coordenadas: 22°54′40″S 43°10′33″O﻿ / ﻿-22.91100833, -43.175725

Vista de Cinelândia, co Pão de Açúcar ao fondo.
**Cinelândia** é o nome popular da zona da contorna da Praça Floriano, no centro da cidade de Río de Xaneiro, no Brasil, englobando a área dende a Avenida Rio Branco ata a rúa Senador Dantas, e da Evaristo da Veiga ata a Praça Mahatma Gandhi, onde antigamente estaba situado o Palácio Monroe.

Descrición
----------

A Praça Floriano ten unha lixeira forma de trapecio. Está delimitada pola Avenida Rio Branco e polas rúas Araújo Porto Alegre, 13 de Maio e Evaristo da Veiga. Algunhas rúas veciñais, como Álvaro Alvim, Praça Mahatma Gandhi e a rúa do Passeio tamén son englobadas dentro de Cinelândia.

Historia
--------

Cinelândia nunha fotografía de 1919, co monumento a Floriano Peixoto no centro da praza.
A Praça Floriano está situada nunha zona aberta durante as obras de construción da Avenida Central, hoxe en día coñecida como Avenida Rio Branco. Ocupa parte do terreo do antigo Convento da Ajuda, construído no século XVIII e destruído na primeira década do século XX.

A idea de transformar a nova praza, cercada polos edificios da Biblioteca Nacional, a Câmara Municipal, o antigo Supremo Tribunal Federal, o Palácio Monroe e o Theatro Municipal nunha versión brasileira do Times Square vén do empresario Francisco Serrador, español radicado no Brasil e propietario de casinos, cines, teatros e hoteis.

O nome *Cinelândia* popularizouse a partir da década de 1920, xa que nesa época decenas de teatros, clubs, bares e restaurantes instaláronse na zona, converténdose en referencia do lecer na cidade.

Cinelândia foi tamén escenario dalgunhas das manifestacións políticas máis importantes da historia do Brasil. Sendo hoxe en día o lugar favorito para exhibicións de activistas políticos nacionalistas e de esquerda.

Coa popularización dos centros comerciais, os locais de lecer foron abandonando pouco a pouco a Praça Floriano, quedando só actualmente o cinema *Odeon*.

Notas
-----

1. ↑  "Você sabía...". *Centro da Cidade* (en portugués). Arquivado dende o orixinal o 19 de febreiro de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Cinelândia*** |

* Cinelândia: a Broadway brasileira no Rio de Janeiro Arquivado 02 de decembro de 2018 en Wayback Machine. *(en portugués)*
**Alfonso Polanco Rebolleda**, nado en Palencia o 29 de decembro de 1967, é un político español do Partido Popular, alcalde de Palencia desde xuño de 2011.

É licenciado en Ciencias Económicas e Empresariais, especializándose como técnico de auditoria e contabilidade do Ministerio de Facenda e traballando como funcionario do Estado. Ocupou diversos cargos técnicos dentro da Xunta de Castela e León.

Alcalde de Palencia
-------------------

En 2011 Alfonso Polanco presentouse como candidato polo Partido Popular á alcaldía de Palencia despois de varios anos sendo un dos concelleiros na oposición. A lista que encabezaba conseguiu a maioría absoluta no consistorio con 21.335 votos e 14 concelleiros, desprazando da alcaldía a Heliodoro Gallego (PSOE) despois de 16 anos non consecutivos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Heliodoro Gallego** | **Alcalde de Palencia**2011-actualidade | Sucesor:***No cargo*** |

Notas
-----

1. ↑  "El PP gobernará con mayoría absoluta en siete capitales y el PSOE en dos, si bien en Segovia con apoyo de IU". *El Norte de Castilla*. 10 de xuño de 2011. Consultado o 28 de maio de 2013.
2. ↑  Páxina persoal de Alfonso Polanco (ed.). "Curriculum". Arquivado dende o orixinal o 26 de xullo de 2012. Consultado o 28 de maio de 2013.
3. ↑  "Alfonso Polanco, nuevo alcalde". *Diario Palentino*. 23 de maio de 2011. Consultado o 28 de maio de 2013.
**José González Marquina**, nado en Pontedeva o 8 de decembro de 1929, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Foi nomeado alcalde de Pontedeva en 1970. Nas primeiras eleccións democráticas presentouse á alcaldía de Pontedeva pola UCD, sendo elixido alcalde. Nas municipais de 1983 presentouse por Coalición Galega, volvendo ser elixido con maioría absoluta. Volveu ser elixido en 1987 por CPG e en 1991 por Centristas de Galicia. En 1995 presentouse polo PPdeG e foi reelixido con maioría absoluta, o mesmo que en 1999. Nas municipais de 2003 foi elixido alcalde grazas ao apoio dos independentes (un grupo escindido do PPdG). En 2007 deixou a alcaldía.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Méndez Gallego** |  **Alcalde de Pontedeva** 1970 - 2007 | Sucesor:**Juan Carlos González Carbajales** |

Notas
-----

1. ↑  "Los independientes del Pontedeva dan la alcaldía al Partido Popular". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2003-08-01. Consultado o 2020-03-24.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, F. ed. (2002). *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.

### Ligazóns externas

* Relación de Alcaldes dende 1901 ó 2010 Concello de Pontedeva.

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Pontedeva
**Gabriel Alén Castro**, nado en Ourense en 1977, é un mestre e político galego do PPdeG

Traxectoria
-----------

Mestre especialista en Educación Física pola Universidade de Vigo en 2000. Foi concelleiro de Cultura en Cenlle. Nas eleccións municipais de 2011 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Cenlle e foi elixido alcalde con maioría absoluta[].

Compaxinou a súa actividade de mestre coa alcaldía ata que en marzo de 2020 presentou a súa renuncia á alcadía para ir nas listas do PP ás eleccións galegas de abril dese ano.

Logo de ocupar o seu posto como deputado do Parlamento de Galicia por uns meses, en setembro de 2020 foi elixido como Delegado Territorial da Xunta de Galicia na provincia de Ourense.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel García Montero** |  **Alcalde de Cenlle** 2011 - 2020 | Sucesor:**José Manuel Rodríguez Lamas** |

Notas
-----

1. 1 2  "Gabriel Alén Castro - Portal Transparencia". *transparencia.xunta.gal*. Consultado o 18 de maio de 2021.
2. ↑  "Gabriel Alén: "Non foi algo premeditado"". *La Región* (en castelán). 2 de marzo de 2020. Consultado o 18 de maio de 2021.
3. ↑  "Gabriel Alén, nuevo delegado de la Xunta de Galicia en Ourense". *La Región*. 17 de setembro de 2020. Consultado o 18 de maio de 2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Cenlle

### Ligazóns externas

* Composición do Parlamento de Galicia Arquivado 17 de agosto de 2020 en Wayback Machine.
A **Base Aérea de Tolemaida** (OACI: SKTI) é unha base aérea militar colombiana situada no concello de Nilo no departamento de Cundinamarca, e no concello de Melgar, no departamento de Tolima.

Instalacións
------------

A base aérea ten unha elevación de 493 metros por enriba do nivel do mar. Ten dúas pistas de aterraxe, a primeira é designada "04/22", ten unha superficie de asfalto e mide 2.829 metros de longo e 29 metros de ancho. A segunda pista é designada "04L/22R", ten unha superficie de formigón e mide 436 metros de longo e 20 metros de ancho.

Tolemaida é a sede do Centro Nacional de Formación.

Historia
--------

### Violacións por parte de militares dos Estados Unidos

Unha comisión conxunta entre o goberno colombiano e a FAC publicou un informe no 2015 documentando a violación de polo menos 54 mulleres por militares dos Estados Unidos que ocorreron entre o 2003 e o 2007. O informe indica que as violacións ocorreron nos arredores da base aérea de Tolemaida e na cidade de Melgar. Por mor dos acordos de inmunidade bilaterais entre os gobernos colombiano e estadounidense, os homes foron inmunes de axuizamento polo goberno de Colombia.

### Tropas colombianas e estadounidenses

En xaneiro de 2020, tropas colombianas e dos Estados Unidos lideraron unha inserción militar conxunta de ambos os países con aeronaves Lockheed C-130 Hércules simulando así a captura dun aeródromo. Para este exercicio as tropas colombianas traballaron con ao redor de 75 militares da División Aérea 82 do Exército dos Estados Unidos e 40 militares do Exército dos Estados Unidos-División Sur.

Galería de imaxes
-----------------

* Soldados do Exército Nacional de Colombia en Tolemaida (2007).Soldados do Exército Nacional de Colombia en Tolemaida (2007).
* Exércitos de distintos países de América en Tolemaida (2012).Exércitos de distintos países de América en Tolemaida (2012).
* Soldados adestrando en Tolemaida (2014).Soldados adestrando en Tolemaida (2014).

Notas
-----

1. ↑  Información aeroportuaria de SKTI Arquivado 20 de xaneiro de 2005 en Wayback Machine. (outubro de 2006)
2. ↑  Rempfer, Kyle (27 de xaneiro de 2020). "Paratroopers jump into Colombia for airfield seizure exercise". *Army Times*. Tolemaida Air Base has hosted multinational jumps in the past and is also the location of the Colombian National Training Center.
3. ↑  Alsema, Adriaan (23 de marzo de 2015). "At least 54 Colombian girls sexually "abused" by immune US military: Report". Arquivado dende o orixinal o 07 de abril de 2015. Consultado o 06 de setembro de 2023.
4. ↑  Reyes, Gerardo (3 de setembro de 2009). "U.S. soldier's immunity clouds 2007 Colombian rape case".
5. ↑  Jump alongside the 82nd Airborne with a paratrooper's wild skydive video from Colombia Arquivado 17 de xullo de 2020 en Wayback Machine.. 5 de febreiro de 2020.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Base Aérea de Tolemaida Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Portal:Colombia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5309000
* GeoNames: 8531895
* ICAO: SKTI

 |
Coordenadas: 42°36′54″N 6°04′53″O﻿ / ﻿42.61504797, -6.08131371

Localización da rexión de La Cepeda na provincia de León.
**La Cepeda** é unha rexión natural na provincia de León, entre a Maragatería, O Bierzo, a Omaña e a Vega del Órbigo. Trátase dunha bisbarra histórica sen recoñecemento administrativo. Ten unha extensión de 506,4 km².

Poboación
---------

Abrangue un total de 44 pequenos núcleos de cinco concellos. Os municipios de Quintana del Castillo e Villagatón forman La Cepeda Alta, e Magaz de Cepeda, Villamejil e Villaobispo de Otero forman La Cepeda Baixa. Os lugares adoitan estar preto dun río. Moitos destes núcleos son de orixe romana, xa que se localizan diferentes castros dentro da bisbarra.

Clima
-----

É de tipo continental, con invernos moi fríos e veráns cálidos. A temperatura media anual sitúase arredor dos 10 °C, a media do mes máis frío está entre 2º e 4º, chegando a mínimas de ata -10 °C, e a media do mes máis cálido sitúase entre 18 °C e 20 °C alcanzando máximas de 35 °C.

A duración do perido frío comprende de 7 a 9 meses, entendendo como mes frío aquel no que a temperatura media é menor de 7 °C.

O período de xeadas esténdese dende outubro a maio.

Xeoloxía
--------

A parte norocidental está constituída por lousas, mentres que a parte nororiental e o suroccidental son terreos de cuarcitas.

En xeral o substrato xeolóxico está formado por terreos pobres. Só os chans aluviais das estreitas veigas dos ríos e regueiros son de boa calidade con abundate materia orgánica, boa textura e escasa pedregosidade.

Vexetación
----------

A vexetación desta bisbarra componse polo carballo e en menor medida a aciñeira (*Quercus ilex*). Nas veigas abundan o lamigueiro, o ameneiro (Alnus glutinosa), o salgueiro. Nos montes predomina o breixo, a carroucha ou a queiroga de Umbela, as vasoiras (Adenocarpus), o toxo (Ulex europaeus), o piorno (Genista), a carqueixa (Genista tridentata), o codeso (Halimium), a silveira (Rubus idaeus).

Construcións
------------

Son pequenas casas agrupadas arredor da igrexa e preto do cemiterio. As casas tiñan unha porta grande que permitía o paso de carruaxes facía o portal. Moitas delas tiña dous plantas, á planta de arriba accedíase por unha escaleira que estaba no curral a través do corredor, onde estaban os cuartos. Dende o curral tamén se accedía ás cortes, cochineras, palleiro e demais dependencias do agricultor.
A **África Occidental Portuguesa**, **Província Ultramarina de Angola** ou **Estado de Angola** son algúns dos nomes que recibiu unha colonia portuguesa situada no suroeste da África, na África central, en distintas épocas até a súa transformación no moderno estado independente da República de Angola en 1975.

Historia
--------

Nas súas fronteiras actuais, a colonia de Angola só existiu medio século, a partir de mediados dos anos 1920. É certo que os portugueses estiveron presentes no litoral deste territorio a partir do fin do século XV, estabelecendo sucesivamente, esencialmente para fins de tráfico de escravos e outro tipo de comercio, postos comerciais e, sobre todo, as prazas fortes de Luanda e de Benguela cuxas áreas circundantes foron ocupadas. A conquista do interior comezou só no século XIX. A finais dese século a "colonia de Angola" estaba constituída, mais a delimitación definitiva e a "ocupación efectiva" do territorio non foi alcanzada antes de 1926.

Durante o dominio colonial portugués sobre Angola, cidades, vilas e postos de comercio foron fundados, ferrocarrís e estradas foron abertas e portos construídos, todo ao servizo dunha economía colonial moldeada de acordo cos intereses da Metrópole Portuguesa e da crecente comunidade de portugueses que se estabeleceron en Angola, xa sexa como colonos ou ao servizo de empresas e da administración estatal. Unha base esencial para esta economía foi a explotación sistemática de recursos naturais e da poboación africana, discriminada de acordo con criterios raciais e culturais.

Unha vez que o sistema colonial precisou cada vez máis dunha man de obra africana cualificada, desenvolveuse de forma dubidosa un sistema de educación. Nos anos 1950 houbo unha "masa crítica" de africanos escolarizados coa capacidade de articular unha resistencia anticolonial nacionalista. En 1961 estourou unha guerra de independencia de Angola que ocasionou unha mudanza radical da política colonial portuguesa: abolindo todas as disposicións legais discriminatórias, tentou gañar a poboación africana á concepción dunha integración nun Portugal transcontinental. Este obxectivo non foi, no entanto, conseguido, e a guerra colonial Portuguesa foi unha das causas fundamentais para unha revolución que, en Portugal, aboliu o réxime salazarista e iniciou unha descolonización inmediata de todas as colonias.

Notas
-----

1. ↑  Pélissier, René (1977). Ed. do autor, ed. *Les guerres grises: Résistance et revoltes en Angola (1845-1941)* (en francés). Orgeval.
2. ↑  Pélissier, René (1978). Ed. do autor, ed. *La colonie du Minotaure: Nationalismes et revoltes en Angola (1926-1961)* (en francés). Orgeval.
3. ↑  Marques da Silva, Elisete (1992). Revista Internacional de Estudos Africanos, ed. *O papel societal do sistema de ensino na Angola colonial (1926-1974)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Angola
* Imperio Portugués
* África Oriental Portuguesa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2826232
* WorldCat
* VIAF: 306144783009586550435

 |
Mapa dos resultados das eleccións.  
Vermello: Joseph Kabila  
Azul: Jean-Pierre Bemba  
Verde: Antoine Gizenga.
As **eleccións xerais da República Democrática do Congo** realizáronse, tras a segunda guerra do Congo, o 30 de xullo de 2006. Foron as primeiras eleccións multipartidistas desde a independencia do país en 1960.

Escolleuse, mediante sufraxio universal, ao presidente e un novo Parlamento Nacional. Nas eleccións presidenciais, os dous principais candidatos eran Joseph Kabila e Jean-Pierre Bemba Gombo. Finalmente, na segunda volta resultou vencedor Kabila, derrotando por case tres millóns de votos a Bemba. En canto ás eleccións lexislativas, dos 500 escanos en xogo, o Partido do Pobo para a Reconstrución e a Democracia, dos partidarios de Kabila, levou 111. O segundo partido máis votado foi o Movemento de Liberación do Congo con 64 deputados. Saíu un parlamento moi fragmentado, con decenas de partidos políticos, a gran maioría con menos de 5 asentos na asemblea.

Segundo a Comisión Electoral Independente, a participación electoral situouse arredor dun 80% sobre un total de 25 millóns de votantes rexistrados.
O **Club Voleibol Torrelavega** é un equipo de voleibol da localidade de Torrelavega, Cantabria (España). Trátase dun dos equipos con maior tradición do voleibol feminino español. Actualmente compite na Superliga, a máxima categoría deste deporte no estado español, baixo a denominación de **Cantabria Infinita**. Ao longo da súa historia competiu con diversos patrocinadores que lle deron nome como **Caja Cantabria**. **Froxa** e **Sniace**.
O club foi fundado contra o 1966 no instituto Marqués de Santillana e xogou na División de Honra durante 23 tempadas consecutivas, dende a tempada 1975-76 ata a 1998-99. Tralo descenso de categoría, a súa difícil situación económica obrigoulle a renunciar en varias ocasións aos ascensos conseguidos na competición, ata que na tempada 2010-11, o equipo volveu á Superliga.

O Club Voleibol Torrelavega conseguiu o título de Liga en 1979 e foi subcampión en 1977, 1978 e 1980. Fue campión da Copa da Raíña en 1979 e 1980.

Palmarés
--------

* **1 Superliga:** 1979
* **2 Copas da Raíña:** 1979 e 1980
* **1 Superliga 2:** 2010

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial do Club Voleibol Torrelavega Arquivado 02 de xullo de 2011 en Wayback Machine.
**Pilar Milagros Rojo Noguera**, nada na Coruña o 23 de febreiro de 1960, é unha política galega militante do PPdG.

Traxectoria
-----------

É licenciada en Arquitectura pola Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña. En 1990 e ata 1996 exerceu como arquitecta da Facenda Pública na Delegación Provincial de Economía e Facenda en Pontevedra. En novembro de 1996 foi nomeada delegada provincial da Consellería de Cultura e Comunicación Social da Xunta de Galicia en Pontevedra, cargo que ocupou ata finais de 2001.

No ano 2001 foi elixida deputada do PPdeG por Pontevedra no Parlamento de Galicia, cargo para o que foi reelixida nas VII e VIII lexislaturas. O 20 de xaneiro de 2003 foi nomeada Conselleira de Familia, Xuventude, Deporte e Voluntariado, cargo que desempeñou ata as eleccións autonómicas de 2005.

Após as Eleccións ao Parlamento de Galicia 2009, foi elixida presidenta do Parlamento de Galicia. Nas eleccións xerais de 2015 presentouse en terceiro lugar pola provincia de Pontevedra e foi elixida deputada. En xaneiro de 2016 foi substituída na Presidencia do Parlamento Galego por Miguel Santalices. Nas Eleccións xerais de abril de 2019 presentouse ao Senado pola provincia de Pontevedra, sen obter escano. Repetiu candidatura nas Eleccións xerais de novembro do mesmo ano, desa volta con éxito.

Notas
-----

1. ↑  "Monográfico: Pilar Rojo.". *El Correo Gallego*. Arquivado dende o orixinal o 09 de marzo de 2016. Consultado o 20 de outubro de 2015.
2. ↑  "Miguel Santalices será o novo presidente do Parlamento", *Praza Pública*, 25 de xaneiro de 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pilar Rojo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición
* Lista de senadores galegos desde a Transición

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Dolores Villarino** |  **Presidenta do Parlamento de Galicia** 2009–2016 | Sucesor:**Miguel Santalices Vieira** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6075845
* PACE: 7640

 |
**José Torres Hurtado**, nado en Píñar, Granada, o 15 de outubro de 1946, é un político español do ámbito do Partido Popular, alcalde de Granada de 2003 a 2016.

Biografía
---------

Ocupou a alcaldía de Granada desde 2003, cando o Partido Popular gañou as eleccións municipais nesta cidade por maioría absoluta e sucedeu o goberno tripartito (PSOE-IU-PA) da anterior lexislatura. Nas eleccións de 2007 ampliou a súa vantaxe en dous concelleiros cun 53,33% dos votos, conseguindo os mellores resultados da historia do PP en Granada e converténdose no primeiro alcalde democrático en conseguir dúas maiorías absolutas consecutivas na cidade.

Casado e con dúas fillas, José Torres Hurtado é Enxeñeiro Técnico Agrícola, e foi membro do Consello de Administración da RTVA.

Outros cargos políticos electos que ocupou antes da alcaldía de Granada foron (cronoloxicamente): deputado estatal por Alianza Popular en 1982, senador electo por Granada na terceira lexislatura (1986), Deputado Autonómico por Granada desde 1990, Deputado por Granada no Parlamento de Andalucía en marzo de 1996 e delegado do Goberno en Andalucía até a presentación da súa candidatura á alcaldía de Granada.

### Xestión como alcalde

Da súa lexislatura como alcalde entre 2003 e 2007 destacan as obras acometidas na cidade, como a reforma completa de dúas das principais vías da cidade (a Gran Vía e a avenida da Constitución) e a construción de tres pasos subterráneos en zonas de tráfico moi denso, así como a reconstrución integral do barrio de infravivendas de Santa Adela. Baixo o seu segundo mandato comezaron tamén as obras do Metropolitano de Granada, que conta con dar servizo á capital, así como a varios pobos da zona metropolitana.

Caso Nazarí

  


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Enrique Moratalla Molina** |  **Alcalde de Granada**2003 - 2016 | Sucesor:**Francisco Cuenca** |
A **Illa Berkner** ou **Hubley** é unha illa pertencente ao continente antártico; atópase completamente cuberta de xeo, posuíndo unha considerable elevación sobre o nivel do mar. Mide uns 320 km. de longo e 135 km. de ancho, cunha suferficie total de 43.873´1 km². É a segunda illa de maior tamaño na Antártida, logo da illa Alexandre I e antes que a Illa Thurston.

Atópase situada aos 79°30'S de latitude e 47°30'O de lonxitude, converténdoa na illa máis austral do mundo, o que incorrectamente se lle adoita adxudicar á Illa Ross. Con todo, a Illa Berkner - ademais da Illa Ross - non é accesible desde o mar, xa que se atopa completamente rodeada de xeo. O punto máis ao norte da illa está situado a uns 17 km do mar.

Elévase uns 869 m (975 m. segundo algunhas fontes), e separa a barreira de xeo Ronne da barreira Filchner. Caracterízase por dous montes, o Reinwarthhöhe ao norte de 698 m, aos 78°19'S de latitude e 46°20'O de lonxitude, e o monte Thyssenhöhe ao sur, duns 869 m aos 79°34'S de latitude e 45°42'O de lonxitude. A costa máis próxima á illa desde o continente antártico atópase a uns 150 km ao leste. 17 km da esquina norte da illa corresponden aos xeos de Hemmen.

A Illa Berkner foi descuberta por membros dun grupo expedicionario da estación Ellsworth de EEUU baixo o liderado do capitán Finn Ronne, durante a tempada de 1957-1958. Foi denominada Illa Berkner por un comité dos EEUU, en honra ao físico americano Lloyd Berkner, que foi enxeñeiro na expedición antártica Bird entre os anos 1928 e 1930. Desde 1990, a illa converteuse no punto de partida para un gran número de expedicións polares.

Na tempada de 1994-1995 o Alfred Wegener Institute e o Forschungsstelle für Physikalische Glaziologie da Universidade de Münster, cooperaron nun proxecto de perforación de xeo, nos montes ao norte e ao sur na illa Berkner.

A República Arxentina reclama a totalidade da illa e inclúea dentro do Departamento Antártida Arxentina que forma parte da provincia de Terra do Fogo, Antártida e Illas do Atlántico Sur, para Chile, unha pequena porción do extremo sudoriental atópase dentro do Territorio Chileno Antártico e para o Reino Unido, toda a illa pertence ao Territorio Antártico Británico, pero estas reclamacións están suspendidas en virtude do Tratado Antártico.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa Berkner Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q741243
* GEC: 0501024
* GeoNames: 6620704
* OSM: 2823803
* TGN: 1006496

 |