| Gaivota patiamarela*Larus michahellis* |
| --- |
| Gaivota patiamarela en Roma, Italia |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante (LC)Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Aves |
| Orde: | Charadriiformes |
| Familia: | Laridae |
| Xénero: | *Larus* |
| Especie: | ***L. michahellis*** |

 |
| Nome binomial |
| ***Larus michahellis***Naumann, 1840 |
| Sinonimia |
| *Larus argentatus michahellis* Naumann, 1840
*Larus cachinnans michahellis* Naumann, 1840
*Larus cachinnans atlantis*
*Larus cachinnans lusitanius* |

A **gaivota patiamarela** (*Larus michahellis*) é unha gaivota grande de Europa, Oriente Medio e África do norte. Foi considerada por algúns autores a mesma especie que a gaivota do Caspio, coa que formaría a especie *Larus cachinnans*.

Descrición
----------

Subespecie *L. m. michahellis*, Illa de Elba
Os adultos son semellantes á gaivota arxéntea (*Larus argentatus*), pero teñen as patas amarelas. Teñen o lombo gris, máis escuro que a gaivota arxéntea. Os adultos teñen unha penca vermella no bico. En outono a cabeza é moito máis branca que a da gaivota arxéntea e o negro das puntas das alas, máis extenso. Ó redor de cada ollo teñen un anel vermello.

Os exemplares de primeiro ano teñen a cabeza e a zona inferior máis pálidos que os da *Larus argentatus*. O bico e os ollos son máis escuros, as patas son de cor gris rosada e teñen unha banda negra ben definida na cola. No segundo inverno son semellantes ós adultos, aínda que manteñen algunhas diferenzas no deseño das plumas exteriores das alas.

A chamada e unha especie de gargallada máis forte e nasal cá da gaivota arxéntea.

Clasificación
-------------

A taxonomía da especie é complexa. O grupo *Larus* está distribuído ó redor do hemisferio norte e as diferenzas entre especies adxacentes son moi pequenas. Actualmente acéptase que a gaivota patiamarela é unha especie independente, pero ata non hai moito as discrepancias eran importantes. Algunhas clasificacións considerábana unha subespecie da gaivota arxéntea (*Larus argentatus*), mentres que outras a separaban desta para incluíla, coa gaivota do Caspio, noutra especie. Estudos recentes sobre o seu ADN amosan que a gaivota do Caspio non pertence ó mesmo grupo que a patiamarela.

Hai dúas subespecies:

* *Larus m. michahellis* que cría no mar Mediterráneo.
* *Larus m. atlantis* das costas atlánticas próximas ó Mediterráneo.

Os exemplares que crían en Portugal e Galicia son ás veces considerados unha terceira subespecie (*Larus m. lusitanus*).

As formas atlánticas teñen as alas e o lombo máis escuros cás mediterráneas.

Distribución
------------

Gaivota adulta con xoves
A área de cría está centrada no mar Mediterráneo. No norte de África en común en Marrocos, Alxeria e Tunisia. Recentemente comezou a reproducirse en Libia e Exipto. Cría en pequenas cantidades en Israel e Siria e máis abundantemente en Chipre e Turquía. En Europa hai colonias todo ó longo da costa mediterránea e cría tamén no lado oeste do mar Negro, onde se solapa coa gaivota do Caspio da que a separa o hábitat, escollendo a gaivota patiamarela os cantís mariños. Nas derradeiras décadas están a espallarse cara á Europa central. En 1995 detectouse a súa presenza como ave de cría na Gran Bretaña. É común tamén nas illas Canarias, Madeira e as illas Azores.

Moitos exemplares son sedentarios, pero outros emigran en inverno cara ás áreas máis mornas do oeste de Europa ou cara a África, onde chegan ó Senegal, Gambia e ó mar Vermello. Exemplares errantes foron detectados en Norteamérica e Nixeria.

Alimentación
------------

Son omnívoras como as demais gaivotas do xénero *Larus* e buscan alimento nas moreas de lixo, presas pequenas na costa ou nos campos e mesmo rouban as súas presas a outras aves.

Reprodución
-----------

Crían en colonias. Os niños son a miúdo unhas poucas plantas que poñen no chan ou nun cantil. Nalgunhas áreas están a afacerse a criar nos tellados dos edificios, constituíndo unha praga urbana. Poñen os ovos, uns 3, entre mediados de marzo e primeiros de maio e deféndenos con forza de calquera inimigo. Chocan os ovos entre 27 e 31 días e os polos poden voar despois de 35 ou 40 días de naceren.

Galería de imaxes
-----------------

* Imaturo de L. m. michahellis preto de MarsellaImaturo de *L. m. michahellis* preto de Marsella
* Immaturo de 1 anoImmaturo de 1 ano
* Subadulto L. m. michahellis (exemplar duns dous anos)Subadulto *L. m. michahellis* (exemplar duns dous anos)
* Adulto, Portugal (L. m. atlantis/lusitanius)Adulto, Portugal (*L. m. atlantis/lusitanius*)
* Adulto L. m. michahellis, BarcelonaAdulto *L. m. michahellis*, Barcelona
* OvoOvo

Notas
-----

1. ↑  BirdLife International (2013). "*Larus michahellis*". *Lista Vermella de especies ameazadas. Versión 2016.2* (en inglés). Unión Internacional para a Conservación da Natureza. Consultado o 9 de novembro de 2017.
2. ↑  Avibase
3. ↑  Ficha de *Larus michahellis* en SEO Birdlife

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gaivota patiamarela*** |

### Bibliografía

* "National Geographic": *Field Guide to the Birds of North America*, ISBN 0-7922-6877-6
* Peter Harrison (1983). *Seabirds, an Identification Guide*, ISBN 0-7470-1410-8
* *Handbook of the Birds of the World* Vol 3, Josep del Hoyo editor, ISBN 84-87334-10-5
* "National Audubon Society": *The Sibley Guide to Birds*, by David Allen Sibley, ISBN 0-679-45122-6
* D.W. Snow e C.M. Perrins (1998): *The Birds of the Western Palearctic*, Concise Edition (Vol. 1), Oxford University Press, Oxford.
* Alan Harris, Laurel Tucker e Keith Vinicombe (1994): *The Macmillan Field Guide to Bird Identification*, Macmillan Press.
* Lars Svensson e Peter J. Grant (1999): *Collins Bird Guide*, HarperCollins, Londres.

### Ligazóns externas

* Gaivotas patiamarelas no Atlántico e Mediterráneo(inglés)
* Gaivota patiamarela nos Midlands occidentais(inglés)
* Gaivota patiamarela na illa de Madeira

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Avibase: E074D7069AE1303C
* BioLib: 96467
* BirdLife: 62030970
* DORIS: 1490
* Dyntaxa: 205663
* eBird: yelgul1
* EUNIS: 100926
* FE: 96939
* FE-New: ID
* GBIF: 4352366
* GNAB: yellow-legged-gull
* IBC: ID
* iNaturalist: 59202
* IRMNG: 11127249
* ITIS: 824076
* IUCN: 62030970
* NBN: NHMSYS0001688279
* NCBI: 119627
* SeaLifeBase: 171350
* Soortenregister: 139328
* TAXREF: 199374
* WoRMS: 232052
* Xeno-canto: Larus-michahellis

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1057369

 |