**Monique Ilboudo**, nada en Uagadugú en 1959, é unha escritora e activista polos dereitos humanos de Burkina Faso.

Traxectoria
-----------

Naceu en Uagadugú, cando o seu país era Alto Volta. Estudou Dereito na Universidade de Uagadugú, obtendo o grao en 1982 e un mestrado en Dereito Privado en 1983. En 1985 obtivo un diploma de estudos avanzados de Dereito Privado na Universidade Lille 2 de Dereito e Saúde, e en 1991 doutorouse pola Universidade París XII. Nese ano comezou como profesora asistente na Universidade de Ouagadougou.

En 1994 apareceu no documental *Femmes aux yeux ouverts* de Anne-Laure Folly. Nel explica que no seu país, así como noutras sociedades africanas, os homes manteñen o control sobre as relacións sexuales, nas que a reprodución é o factor principal por riba do amor. A poligamia coa meta da procreación e o sexo esporádico sen protección dos homes expoñen a muller a un alto risco de contaxio de VIH/SIDA.

En 2000 foi nomeada secretaria de estado para a promoción dos dereitos humanos, e en 2002 ministra para a promoción dos dereitos humanos, cargo de nova creación. Defende que a pobreza é unha violación dos dereitos humanos, e que non será posible superar a pobreza até que os dereitos económicos, sociais e culturais acadasen o mesmo nivel que os dereitos políticos e civís.

En 2012 era embaixadora extraordinaria e plenipotenciaria do seu país nos países nórdicos e bálticos, con residencia en Dinamarca.

Obra
----

Autora de numerosos libros e artigos, é unha das figuras principais da literatura francófona en África.

Entre 1992 e 1995 escribiu a columna "Féminin Pluriel" no xornal *L'Observateur Paalga*. Por entón estableceu *Qui-vive*, estudando as condicións das mulleres do seu país. Foi membro fundador do Consello Supremo de Información entre 1995 e 2000. Escribiu tamén no semanario *Le Regard*.
No prólogo ao terceiro volume de artigos escollidos de "Féminin Pluriel" escribiu:

> 
> 
> Se as mulleres escribisen un chisco máis, tomasen o micrófono ou a cámara, non estarían tan infrarrepresentadas nos medios, que se centran case en exclusiva en informarnos da vida diaria, pero a vida sen mulleres é a vida real? Os homes falan das mulleres, si, pero a imaxe que presentan delas non é sempre moi positiva, e por riba de todo, non é sempre unha imaxe da súa realidade: o obxectivo é só lexitimar a orde establecida na sociedade e a posición da muller dentro dela. Este é un verdadeiro perigo e serio obstáculo para mudar as actitudes en relación ao papel e condición actual das mulleres, e un impedimento para o logro de concesións do goberno para o cambio.
> 
> 

A súa novela *Le Mal de Peau* (1992) recibiu o premio nacional á mellor novela. O libro conta a historia dunha muller de Burkina Faso violada por un soldado branco. A filla froito desa violación viaxa a París á procura do seu pai, e namora dun rapaz branco. A novela fala da experiencia colonial, os prexuízos e a mestizaxe.

A novela *Murekatete*, de 2001, foi escrita dentro do proxecto "Rwanda,escribir como obriga para a memoria". Murekatete, "déixaa vivir", é o nome dunha muller que vive baixo o recordo do xenocidio de Ruanda. Intentando superar os seus complexos e retomar unha vida normal, ela e o seu marido visitan o memorial de Murambi, o que agrava o problema. O libro está escrito en primeira persoa.

* *Le mal de peau*. Imprimerie Nationale du Burkina. 1992. Consultado o 2013-02-08.
* "Féminin Pluriel, un an de chroniques sur les femmes". *Observateur Paalga*. 1992–1995.
* "La Liberté matrimoniale et l'Infraction d'excision". *Revue Burkinabé de Droit*. 1997–1999.
* Ilboudo, Monique; Djedanoum, Nocky (2000). *Nyamirambo: recueil de poésies*. Le Figuier. ISBN 978-2-84258-067-4. Consultado o 2013-02-08.
* *Murekatete*. Lille: Editions du Figuier. 2000. p. 75.
* *Le Mal de Peau*. Le Serpent à Plumes. 2001.
* *Droit de cité: être femme au Burkina Faso*. les Éd. du remue-ménage. 2006. ISBN 978-2-89091-244-1. Consultado o 2013-02-08.

Notas
-----

1. 1 2  Scott 1997, p. 92.
2. ↑  Curry 2004, p. 86.
3. ↑  Curry 2004, p. 128.
4. 1 2 3 4  Entretien avec Monique Ilboudo 2006.
5. ↑  Diplomatie : Monique Ilboudo 2012.
6. ↑  L’Ambassadrice Monique Ilboudo.
7. 1 2 3  Monique ILBOUDO - Africultures.
8. ↑  Scott 1997, p. 93.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Curry, Ginette (2004). *Awakening African Women: The Dynamics of Change*. Cambridge Scholars Press. ISBN 978-1-904303-34-3. Consultado o 2013-02-08.
* "Diplomatie: Monique Ilboudo, Premier Ambassadeur du Burkina Faso en Lettonie". *Le Stratege*. 24 de outubro de 2012. Arquivado dende o orixinal o 13 de abril de 2013. Consultado o 2013-02-08.
* "Entretien avec Monique Ilboudo: "La pauvreté c’est d’abord des droits qui sont bafoués".". *SHSregards*. UNESCO. 30 de novembro de 2006. Consultado o 2013-02-08.
* "L’Ambassadrice Monique Ilboudo a rencontré les Burkinabè du Danemark". *Le Faso*. 2 de outubro de 2008. Consultado o 2013-02-08.
* "Monique ILBOUDO". *Africultures*. Consultado o 2013-02-08.
* Scott, Joyce Hope (1997). "Daughters of Yennanga: *Le Mal de peau* and Feminine Voice in the Literature of Burkina Faso". *Women's Studies Quarterly*. Feminist Press at CUNY. ISBN 978-1-55861-169-6. Consultado o 2013-02-08.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6900355
* WorldCat
* VIAF: 56741205
* BNF: 12951897p
* GND: 1163977772
* ISNI: 0000 0000 7362 806X
* LCCN: no96004361
* NTA: 17069027X
* SUDOC: 055797709

 |