**Johann Friedrich Agricola**, nado o 4 de xaneiro de 1720 en Dobitschen (actualmente en Turinxia, Alemaña; daquela pertencente ao Sacro Imperio Romano Xermánico) e finado o 2 de decembro de 1774 en Berlín, foi un compositor, organista, cantante, pedagogo e escritor sobre música alemán. Ás veces escribiu baixo o pseudónimo **Flavio Anicio Olibrio**.

Traxectoria
-----------

Agricola naceu en Dobitschen, Turinxia. Cando era estudante de dereito en Leipzig, entre 1738 e 1741, estudou música con Johann Sebastian Bach e converteuse no seu xenro. En 1741 marchou a Berlín, onde estudou composición con Johann Joachim Quantz.

Pronto foi recoñecido como un dos máis recoñecidos organistas do seu tempo. O éxito da súa ópera cómica *Il filosofo convinto in amore*, estreada en Potsdam en 1750, levouno a ser nomeado compositor na corte de Frederico o Grande. En 1759, logo da morte de Carl Heinrich Graun, foi nomeado director da orquestra real. Casou coa destacada soprano operística Benedetta Emilia Molteni, a pesar da prohibición do rei de que os traballadores da corte casasen entre eles. Isto motivou a redución dos salarios combinados de Molteni e Agricola a un salario único anual de 1.000 táleros (O salario anual de Agricola só era antes de 1.500 táleros). Agricola morreu en Berlín aos 54 anos.

Obra
----

Durante a súa vida, Agricola escribiu numerosas óperas italianas, así como *Lieder,* preludios corais, obras variadas para teclado e música relixiosa, especialmente oratorios e cantata. A súa reputación reside, con todo, nos seus escritos teóricos e críticos sobre temas musicais. En 1754 foi coautor, xunto con Carl Philipp Emanuel Bach, dun obituario a J.S. Bach. O seu *Anleitung zur Singekunst* (*Introdución á Arte do Canto*) de 1757 é unha tradución do tratado de 1723 de Pier Francesco Tosi *Opinioni de' cantori antichi e moderni* con extensos comentarios do propio Agricola. Editou e engadiu extensos comentarios á edición de 1768 (póstuma) da obra de Jakob Adlung *Musica mechanica organoedi*. As súas anotación son consideradas unha importante fonte de información sobre os puntos de vista de J. S. Bach sobre os deseños do fortepiano de Gottfried Silbermann, o laúde-harpsicordio, e na construción de órganos. É tamén destacado nos estudos de Bach como un dos copistas de *Das Wohltemperierte Klavier* (*O cravo ben temperado*) e *Matthäus-Passion* (*A paixón segundo San Mateo*).

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Chisholm 1911.
2. ↑  Scherer, F. M. *Quarter Notes and Bank Notes: The Economics of Music Composition in the Eighteenth and Nineteenth Centuries.* Princeton: Princeton University Press, 2003.
3. 1 2  Jones, Richard D. P. (1999). "Johann Friedrich Agricola". En Boyd, Malcolm. *Oxford Composer Companion: J. S. Bach*. Oxford University Press. ISBN 0-19-866208-4.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Lista de obras copiadas Arquivado 31 de maio de 2020 en Wayback Machine. por Agricola en Bach Digital *(en alemán)*
* D-B Mus.ms. Bach P 202 en Bach Digital *(en alemán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q60965
* WorldCat
* VIAF: 17328243
* BIBSYS: 90172544
* BNF: 12505733d
* CANTIC: a11658071
* CERL: cnp00402054
* DeutscheBio: 118917382
* Discogs: 4662949
* Europeana: ID
* FAST: 227239
* GEC: 0001053
* GND: 118917382
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0001 0855 599X
* LCCN: nr88002629
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00998244
* NKC: jn19990000049
* NLA: 36536666
* NTA: 115292268
* OL: OL5382426A
* openMLOL: 52423
* SELIBR: 282862
* SNAC: w6ww90br
* SUDOC: 067032737

 |