recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Urna cineraria etrusca con restos de policromía.
**Policromía** é a arte de pintar ou decorar con varias cores tanto as obras bidimensionais (pictóricas) como certas partes de obras tridimensionais (escultóricas ou arquitectónicas). O oposto é a monocromía (uso dunha soa cor). En artes gráficas teñen uso tamén os termos bicromía, tricromía ou tetracromía, segundo o número de cores empregadas.

Idade Antiga
------------

Na antigüidade, os asirios e caldeos pintaron de brillantes cores as súas estatuas e á parte disto decoraban as paredes dos seus edificios ora con azulexos, ora con pinturas murais de cor viva cuxo perfil quedaba debuxado por unha raia grosa negra ou de cor. Os exipcios cubriron de pinturas xeroglíficas os seus templos e palacios. 

Reconstrución de cores no entaboamento dun templo dórico.
Os gregos foron así mesmo mestres en policromar os seus monumentos e o mesmo pode dicirse das antigas culturas precolombianas.

Os descubrimentos feitos durante o século XIX permitiron confirmar que os helenos cubrían cun sólido estuco, xeralmente vermello, as gradinatas e o chan dos seus templos. Os capiteis e arquitrabes recibían un ton carmín; as cornixas eran azuis, realzadas con adornos vermellos, pardos, amarelos e verdes; o tímpano era azul; as canles tezas, acroterios, antefixas e todos os barros cocidos ofrecían brillantes cores, habilmente harmonizados. Os edificios civís ou profanos estaban decorados tamén con pinturas murais. 

Reprodución de policromía sobre o frontón de Exina (s. V a. C.
Os romanos empregaron moito as columnas monolitas de mármore de diversos matices e os mosaicos. Os bizantinos, herdeiros da arte helénico, continuaron a tradición e transmitiron a policromía ós árabes e ós pobos de Occidente.

Época románica
--------------

Estatuas con policromía en Santa María de Piasca, románico (Cantabria, España).
No estilo románico e despois no gótico foi costume decorar con pinturas de tons vivos e simples as capelas e estatuas xeralmente sobre fondo vermello ou azul. Ás veces, pintábanse de azul, con estrelas as bóvedas a cuxos efectos policrómicos contribuían pola súa banda as vidreiras de cores e dourados.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *policromía*.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Policromía Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q183127
* AAT: 300247962
* EBID: ID
* GEC: 0202241
* MAG: 2781145905
* NKC: ph124304

 |
Mapamundi de Cresques, 1375: Baleares e a costa mediterránea ibérica.
O Mediterráneo. Mapamundi de Cresques, 1375.
Os portolanos, tamén coñecidos como cartas **portolanas**, eran manuais, xeralmente con forma de libro, que se empregaban na navegación medieval e nos que aparecían listas sistemáticas de portos (de aí o seu nome), as distancias entre eles e as direccións para dirixirse dun a outro. Describían sobre todo a costa mediterránea, aínda que tamén houbo algúns de costas atlánticas. Apareceron no século XIII e continuaron elaborándose por varios séculos, mesmo moi avanzada a Idade Moderna, aínda que son produtos típicos dos séculos XIV e XV principalmente. Contiñan información sobre distancias, vías para acceder aos portos, perigos, bancos de area, arrecifes e ancoraxes. Caracterízanse por tres circunstancias:

1. son como os actuais mapas escritos
2. teñen como fondo unha retícula trazada a base dos rumbos ou liñas de dirección da rosa dos ventos.
3. son mapas con escala gráfica chamada tronco de leguas (*truncum leucae*).
**Ángel Carballeira Rego**, nado en Lanzós (Vilalba) o 19 de marzo de 1907 e finado en Perpiñán (Francia) en xullo de 1963, foi un militante e resistente anarquista galego, tamén citado como "**Rejo**". Foi membro destacado da Federación Anarquista Ibérica e desenvolveu cargos de responsabilidade na CNT durante a Guerra Civil Española.

Traxectoria
-----------

Como tantos outros rapaces da súa xeración, Ángel Carballeira emigrou á Arxentina durante a súa puberdade. Neste país esperta o seu interese polas ideas anarquistas, coñecendo de preto as actividades da FORA e máis da Unión Sindical Argentina. En 1923 estableceuse en Barcelona onde formou parte activa do movemento anarquista do barrio de Grácia.

Prendido en diversas ocasións pola policía, en 1933 foi encadeado por mor da súa militancia nos Comités de Defensa da CNT e na FAI de Grácia.

Durante a Guerra Civil Española desempeña cargos de responsabilidade na CNT barcelonesa. Rematada a contenda, Carballeira exiliouse en Francia onde é vinculado con grupos de acción anarquistas, especialmente co grupo de Josep Lluís Facerías en 1947 e despois co grupo de Vila Capdevila en 1949.

En 1959 accede ó cargo de Secretario de Coordinación do Secretariado Intercontinental da CNT (grupo maioritario dentro da Confederación Nacional del Trabajo) e figura como responsable da loita antifranquista dentro da organización. En 1961 foi reelixido para o cargo no Congreso de Reunificación de Limoges.

Notas
-----

1. ↑  Pereira, D. e Fernández, E.: *O anarquismo na Galiza. Apuntes para unha enciclopedia*. Edicións Positivas, 2004, páxina 49.
2. ↑  A. Paz "El anarquismo contra...", op. cit. // Boletín informativo de la dirección general de seguridad, Madrid, n°10690/XXIV, 28 de setembro de 1961

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Enciclopedia Galega Universal de Ir Indo; *Carballeira, Ángel*
* Christie, Stuart; *General Franco Made Me a 'terrorist'* 2003 *(en inglés)*.
* Trenc Ballester, Eliseu; *Els Pirineus, Catalunya i Andorra* 2006 *(en francés)*.

### Ligazóns externas

* losdelasierra.info *(en francés)*.
**COSMO-SkyMed** (*Constellation of Small Satellites for Mediterranean basin observation*) ou **COSMO** é unha serie de satélites de observación terrestre italiano mediante radar de apertura sintética.

Características
---------------

Os catro satélites COSMO lanzáronse entre 2007 e 2010 foron construídos por Alenia Spazio e operados pola Axencia Espacial Italiana (ASI). A súa misión foi observar a superficie terrestre e en especial a área do Mediterráneo en alta resolución para controlar o territorio nacional, monitorizar desastres medioambientais e usos agrícolas e cartografar cunha resolución de ata un metro. O radar dos COSMO-Skymed funcionaba en banda X. Todos foron lanzados mediante foguetes Delta 7420.

Os satélites COSMO formaban, xunto cos satélites ópticos franceses Pleiades, o Sistema Orfeo de observación terrestre.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| COSMO 1 | 8 de xuño de 2007 | Delta 7420 | Éxito |
| COSMO 2 | 9 de decembro de 2007 | Delta 7420 | Éxito |
| COSMO 3 | 25 de outubro de 2008 | Delta 7420 | Éxito |
| COSMO 4 | 6 de novembro de 2010 | Delta 7420 | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  Mark Wade (2023). "Cosmo-SkyMed" (en inglés). Consultado o 8 de xaneiro de 2023.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Gunter Dirk Krebs (2023). Gunter's Space Page, ed. "COSMO 1, 2, 3, 4" (en inglés). Consultado o 8 de xaneiro de 2023.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***COSMO-SkyMed Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Delta 7420
* Pléiades (satélites)
**Protos**|  |
| Nome completo |  |
| Bandeira | Reino Unido Reino Unido |
| Baseada en |  |
| Tempadas en activo | 1967 |
| Número de pilotos | Kurt Ahrens Jr. |
| Debut | Gran Premio de Alemaña de 1967 |
| Carreiras | 1 |
| Campionatos de Construtores | 0 |
| Campionatos de Pilotos | 0 |
| Vitorias | 0 |
| Pole positions | 0 |
| Voltas Rápidas | 0 |
| Puntos totais | 0 |
| Derradeiro GP | Gran Premio de Alemaña de 1967 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Fórmula 1*** |

**Protos** foi un automóbil de carreiras de Fórmula 2 sen aleróns que apareceu en 1967. Alimentado polo entón motor estándar Ford-Cosworth 1600cc FVA, Foi notábel polo seu deseño aerodinámico de Frank Costin, cun parabrisas de "burbulla" case pechado sobre a carlinga e un chasis parcialmente feito da moi lixeira pero fráxil madeira contrachapada. A pesar de ser bastante rápido nas pistas rápidas, nunca se converteu en favorito e non conseguiu vitorias durante a tempada europea de F2. Os pilotos incluíron a Brian Hart e Pedro Rodríguez.

Fórmula 1
---------

Participou nun único Gran Premio (na categoría F2) o que disputou no Gran Premio de Alemaña de 1967 pilotado polo alemán Kurt Ahrens Jr. retirouse na 4ª voltas debido a problemas mecánicos e non obtivo puntos para o campionato de pilotos.

### Resultados Completos na Fórmula Un

(Chave) As carreiras en letra grosa indican **pole position**; as carreiras en *cursiva* indican *volta rápida*.

| Ano | Piloto | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | Pos. | Puntos |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1967 | Kurt Ahrens Jr. | RSA | MON | NED | BEL | FRA | GBR | ALERet | CAN | ITA | USA | MEX | NC | 0 |

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Protos F2*** |

### Ligazóns externas

* Protos F2
O **Boeing YB-40 Flying Fortress** foi unha modificación para realizar probas operacionais do bombardeiro B-17 Flying Fortress, convertido para actuar como un cañoneiro fortemente armado para apoiar outros bombardeiros durante a segunda guerra mundial. No momento do seu desenvolvemento os cazas de longo alcance, como o North American P-51 Mustang, acababan de entrar en produción en grandes cantidades, polo que aínda non estaban dispoñibles para acompañar aos bombardeiros no camiño dende Inglaterra ata Alemaña e no regreso.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

O traballo no prototipo, Project V-139, comezou en setembro de 1942 coa conversión do segundo B-17F-1-BO de produción (número de serie 41-24341) construído. Os traballos de conversión foron realizados pola compañía Vega de Lockheed.

O aparello diferenciábase do B-17 estándar na instalación dunha segunda torreta dorsal tripulada no compartimento da radio, xusto detrás da baía de bombas e diante de onde se atopaba a torreta ventral. A única metralladora Browning de 12,7 mm en cada estación da fuselaxe foi substituída por dúas delas nunha montaxe dobre, de xeito semellante á configuración da torreta de cola. O equipamento do bombardeiro tamén foi substituído por dúas metralladoras Browning AN/M2 de 12,7 mm na "barbilla" operadas remotamente.

As metralladores das "meixelas" (nos laterais do morro na estación do bombardeiro) foron inicialmente retiradas, pero instaláronse novamente en Inglaterra para sumar un total de 16 canóns, e a baía de bombas converteuse nun depósito de munición. Instaláronse ademais blindaxes adicionais para protexer as posicións da tripulación.

O peso bruto da aeronave era uns 1 800 kg maior que un B-17 totalmente armado. Unha indicación da carga que iso lle supuxo ao YB-40 é que, mentres que o B-17F no que estaba baseado podía subir aos 20 000 pés (6 100 m) en 25 minutos, o YB-40 tardaba 48 minutos. Parte da diminución do rendemento debeuse ao aumento de peso e parte á maior resistencia aerodinámica das estacións de armas.

O primeiro voo do XB-40 foi o 10 de novembro de 1942. O primeiro pedido por 13 YB-40 realizouse en outubro de 1942, e en xaneiro de 1943 pedíronse 12 máis. As modificacións foron realizadas por Douglas Aircraft no seu centro en Tulsa, Oklahoma, e o primeiro aparello completouse a finais de marzo de 1943.

Notas
-----

1. 1 2  Bishop 1986, pp. 69, 73, 246-247
2. 1 2  Freeman 1991, pp. 154-155
Exemplo de deíxeA deíxe é un tipo de indicidade
En lingüística, semiótica e filosofía da linguaxe, a **indicidade** ou **indexicalidade** (en inglés: *indexicality*) refírese a un enunciado ou comportamento (un **indicio**) que apunta cara a un estado de cousas. Exemplos de indicios son: *eu*, que se refire a quenquera que estea a falar; *agora*, que se refire ao tempo no cal se enuncia esta palabra; ou *aquí*, que se refire ao lugar onde se produce a enunciación.

Indicidade xeral
----------------

Segundo Charles Sanders Peirce, a indicidade é unha das tres modalidades do signo, polo que se trataría dun fenómeno que se estende alén da linguaxe. Dende o punto de vista da antropoloxía, *verbi gratia*, a indicidade incluiría calquera elemento (roupa, variedades de fala, modais na mesa...) que apunte cara a identidade ou status social dunha persoa. Outro exemplo de indicidade non lingüística é sinalar un obxecto co dedo, no canto de enunciar o seu nome.

Indicidade lingüística
----------------------

Os indicios lingüísticos puros reciben o nome de deícticos. Os deícticos posúen un modo contextual de referencia, xa que o receptor da mensaxe necesita coñecer ao emisor ou o contexto para captar o referente. Xeralmente, os indicios acompáñanse de xestos ou outras expresións non verbais. Por outra banda, existen tamén indicios lingüísticos non referenciais, como marcadores de xénero ou da clase social do falante.

Os indicios aseméllanse aos demostrativos (*isto*, *iso*...), xa que ambos tipos de expresións varían en función da situación. Porén, algúns teóricos propoñen que se trata de categorías diferentes de palabras.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Silverstein, Michael (1976). "Shifters, Linguistic Categories, and Cultural Description".
2. 1 2  "El icono, el índice y el símbolo".
3. 1 2  Ochs, Elinor (1990). "Indexicality and socialization". En Herdt, Schweder e Stigler. *Cultural Psychology: Essays on Comparative Human Development*. Cambridge University Press.
4. 1 2  Nakassis, Constantine V. (2018). "Indexicality's Ambivalent Ground". *Signs and Society* **6** (1). doi:10.1086/694753.
5. ↑  Braun, David (2017). Zalta, Edward N. ed. *Indexicals* (Summer 2017 ed.). Metaphysics Research Lab, Stanford University.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1661162
* JSTOR: indexicality
* LCCN: sh97005772
* MAG: 99377836

 |
**Drugs.com**, ás veces referenciado como **drugsdotcom** (tal como se pronuncia en lingua inglesa, literalmente fármacos-punto-com) é unha enciclopedia farmacéutica *en liña* que presenta información sobre medicamentos para usuarios e profesionais da saúde, principalmente nos Estados Unidos.

Historia
--------

A páxina web Drugs.com é propiedade e está xestionada polo Drugsite Trust, un fideicomiso privado administrado por dous farmacéuticos neozelandeses, Karen Ann e Phillip James Thornton. Operando na nube de IBM, Drugs.com proporciona información sobre uns 24.000 medicamentos, foi visitada por 50 millóns de usuarios ao mes en 2021 e ten un tempo de descarga dun segundo.

Foi lanzado oficialmente en setembro de 2001 e reúne información de fontes como Cerner Multum, Micromedex de Thomson Reuters, Wolters Kluwer Health, a U.S Food and Drug Administration (FDA), Physicians' Desk Reference, Stedmans, AHFS, Harvard Health Publications, North American Compendiums, PharmaLive ou Healthday.

Notas
-----

1. ↑  "Accurate, independent and on demand - Drugs.com". *IBM.com; IBM Corporation*. outubro de 2021. Arquivado dende o orixinal o 28 de xullo de 2022. Consultado o 27 de xullo de 2022.
2. ↑  "Drugs.com". *web.archive.org*. Archived from the original on 05 de outubro de 2001. Consultado o 2024-03-24.
3. ↑  "Editorial Policy". *Drugs.com* (en inglés). Consultado o 2024-03-24.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
As **eleccións autonómicas de Asturias** celebráronse en nove ocasións desde a chegada da democracia ao Principado de Asturias.

En sete delas resultou vencedor o Partido Socialista Obrero Español, noutra o Partido Popular, e noutra Foro Asturias.

Á parte dos xa citados, outros seis partidos obtiveron representación na Xunta Xeral do Principado de Asturias: Izquierda Unida, Bloque por Asturies, Unión Renovadora Asturiana, Centro Democrático y Social, Partíu Asturianista e Partido Comunista de Asturias.

Características
---------------

As eleccións efectúanse por sufraxio universal dos asturianos mediante voto secreto ás listas pechadas das candidaturas presentadas nas tres circunscricións de Asturias.

A asignación dos 45 escanos da Xunta Xeral do Principado de Asturias realízase a través do sistema D'Hondt segundo os votos obtidos por cada candidatura na súa circunscrición e por orde de lista dentro de cada candidatura.

Eleccións
---------

* Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1983
* Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1987
* Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1991
* Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1995
* Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 1999
* Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2003
* Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2007
* Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2011
* Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2012
* Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2015
* Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2019
* Eleccións á Xunta Xeral do Principado de Asturias de 2023
Encoro no río Furelos
O **Furelos** é un pequeno río galego da provincia coruñesa, que baña a Terra de Melide, afluente do Ulla, pola súa marxe dereita.

Características
---------------

O Furelos nace da confluencia de varios cursos de auga que baixan dos montes da serra do Careón, no concello de Toques, servindo as súas augas de linde entre ese concello e o de Melide, no que termina por entrar. Atravesa a freguesía e lugar de Furelos, por onde pasa o Camiño de Santiago. Logo fai linde entre Melide e o concello de Santiso.

O Furelos é un río de réxime pluvial. Discorre por terreo máis ou menos chairo ao longo de 26,2 km até unirse ao Ulla, contribuíndo cun caudal de 6,63 m³/s. A súa conca abrangue unha área de 151,6 km². O seu principal afluente (pola dereita) é o rego de Catasol.

Hai dous pequenos encoros que aproveitan o seu curso para produción eléctrica, que son os de Portochao e Portodiz.

Galería de imaxes
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Furelos*** |

* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9071793
* GeoNames: 3121802

 |
O **Dâmbovița** (en romanés [ˈdɨmbovit͡sa] (AFI)) é un río de Romanía, cunha lonxitude de 258 km, subafluente do Danubio, e que baña a capital do país, Bucarest.

Percorrido
----------

O río ten a súa orixe nas Montañas Făgăraş. No seu curso pasa por Bucarest, antes de se unir ao río Argeş, pola súa beira esquerda, en Budeşti, na provincia de Călăraşi. A súa conca cobre unha área de 2.837 km2.

A provincia de Dâmbovița recibe o seu nome do río, xa que a baña en boa parte do seu percurso.

### Afluentes

Entre os numerosos afluentes do río, destaca, pola esquerda, o río Colestina.

Cidades que atravesa
--------------------

O Dâmbovița atravesa os seguintes concellos, poboacións e cidades:

* Dragoslavele, Malu cu Flori, Cândeşti, Vulcana-Băi, Voineşti, Măneşti, Dragomireşti, Lucieni, Nucet, Conteşti, Lunguleţu, Bucarest, a capital do país; Plătăresti, Vasilaţi e Budeşti

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Dâmbovița*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q214646
* WorldCat
* VIAF: 159508616
* EBID: ID
* GeoNames: 679386
* OSM: 6213935

 |
Jared Padalecki e Jensen Ackles en 2008
***Supernatural*** é unha serie de terror estadounidense protagonizada por Jared Padalecki como Sam Winchester e Jensen Ackles como Dean Winchester.

Características
---------------

Os irmáns Winchester dedícanse á caza de demos e outras criaturas paranormais así como a investigación de sucesos inexplicables, moitos deles produtos de lendas urbanas, por tódolos Estados Unidos conducindo un Chevrolet Impala negro de 1967. A serie, creada por Eric Kripke e producida por Warner Bros. Television en asociación con Wonderland Sound and Vision, fílmase en Vancouver e comezou a emitirse o 13 de setembro de 2005 en The WB para pasar logo á súa sucesora The CW. Leva 15 temporadas en emisión.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q130585
* WorldCat
* VIAF: 179681967
* Allmovie: v335323
* AlloCiné: 440
* FilmAffinity: 394278
* GND: 7749004-6
* IMDb: tt0460681
* LCCN: no2008123075
* LUMIERE: 115107
* Metacritic: supernatural
* NKC: unn20241215040
* OFDb: 81960
* OMDB: 6342
* Rotten Tomatoes: supernatural
* TMDb: 1622
* TVcom: supernatural
* TVGuide: 192272

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre televisión é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **Weser** é un importante río de Alemaña que se orixina da unión, preto de Hannoversch Münden, na Baixa Saxonia, dos ríos Fulda, que pasa pola cidade homónima, e Werra. O sistema Weser/Fulda alcanza unha lonxitude de 650 km, entanto os sistema Weser/Werra 744 km. O Weser desauga no Mar do Norte.

Xunto co Ems, o Weser é o outro gran curso de auga que flúe enteiramente por territorio alemán. Desde a unión dos ríos que o forman Weser atravesa os estados de Hessen, Renania do Norte-Westfalia, Baixa Saxonia e Bremen, servindo de límite fluvial entre estes dous últimos. A súa conca esténdese tamén por partes de Turinxia e Saxonia-Anhalt.

Percorrido
----------

O considerado punto 0 do Weser é a unión do Fulda e o Werra en Hannoversch Münden. Desde aí o río atravesa a rexión de outeiros de Weserbergland, moi frecuentada polo turismo, e que deixa atrás pola denominada Porta Westfalica, ao sur de Minden. Xusto ao norte desta cidade de Minden, o río vese cruzado polo Mittellandkanal (en alemán Canle do Centro) por medio dun acueduto. Xa inmerso na gran chaira do norte de Alemaña o seu curso forma numerosos meandros, véndose o leito moi arranxado con canles de derivación, esclusas etc. Os últimos 85 km corresponden xa ao curso inferior do río. Na desembocadura ou estuario do Weser no Mar do Norte, a 252 km da confluencia do Fulda e do Werra, levántase na súa beira esquerda, que corresponde ao estado de Bremen, a cidade de Bremerhaven.

Afluentes
---------

Os principais afluentes do Weser e do Werra son: 

* Beira esquerda:
	+ Ulster, tributario do Werra.
	+ Fulda, co seu afluente o Eder.
	+ Diemel.
	+ Werre.
	+ Grosse Aue.
	+ Hunte.
* Beira dereita
	+ Nesse, desemboca no Werra.
	+ Aller, co Leine.
	+ Lesum, formado da unión do Hamme e Wümme.

Cidades importantes ás beiras
-----------------------------

A cidades máis salientables erguidas á beira do río desde a unión do Fula e o Werra son: Hannoversch Münden, Bad Karlshafen, Beverungen, Höxter, Holzminden, Bodenwerder, Hamelín (*Hameln*), Hessisch-Oldendorf, Rinteln, Vlotho, Bad Oeynhausen, Porta Westfalica, Minden, Petershagen, Nienburg, Achim, Bremen, Brake, Nordenham, Bremerhaven.

Protección ambiental
--------------------

No seu curso inferior o Weser atravesa o Parque Nacional da Baixa Saxonia Wattenmeer.

Nota
----

En alemán a rexión de Vesdre, en Bélxica, recibe tamén o nome de **Weser**.

Véxase tamén =
==============

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Weser*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1650
* WorldCat
* VIAF: 69145602585201362106
* BRE: 1903626
* DARE: 43961
* EBID: ID
* GEC: 0072038
* GeoNames: 2810652
* GND: 4065710-3
* LCCN: sh85146133
* NKC: ge602996
* OSM: 123751

 |
O **Kasai** (escrito en portugués **Cassai**) é o máis importante dos afluentes do río Congo, que o recibe pola súa beira esquerda. A súa lonxitude é de 2.153 km.

Nomes
-----

Segundo as zonas que atravesa o **Kasai** recibe diversos nomes: *Kassabi*, *Ibari*, *Nkutu*, *Kassai*, *Cassai* e *Kwa*.

Percorrido
----------

O Kasai nace nas alturas de Bie, en Angola. Desde aí flúe en dirección leste, até a fronteira coa República Democrática do Congo, onde vira bruscamente uns 90º cara ao norte, e forma por uns 400 km o límite natural entre ambos países. Neste tramo fórmanse numerosas illas fluviais e atinxe até 10 km de ancho. Continúa en dirección norte cara á bacía do Congo, até que vira ao noroeste, recibindo ao norte de Bandundu un importante afluente: o Kwango. Cando entra no seu curso inferior, recibe o nome de *Kwa*. Acaba por desaugar no Congo a uns 170 km de distancia da capital do país, Kinshasha. Pola extensión da súa cunca fluvial, o Kasai ocupa o 32º posto entre as do mundo.

No seu curso sitúanse dúas grandes cascadas: as de Poge (ca. 6º 40' de latitude), e as de Wissmann (a uns 5º 50' de latitude)

O caudal medio do Kasai é duns 12.000 m³/s, mais na temporada de grandes chuvias é moi superior (até 4 veces máis).

### Afluentes

Os tributarios principais do Kasai son os da súa beira esquerda: Kwango, Luembe, Luatschim, Chikapa e o Lovua.

Pola dereita recibe augas dos ríos Fimi, Sankuru, Lulua, Lueta e Lukenje (co Msini e o Ikatta).

Navegabilidade
--------------

O Kasai é unha importante vías de comunicación para a República Democrática do Congo, pois contando cos seus afluentes conforma unha rede de sobre 3.500 km de augas navegábeis.

Véxase tamén
------------

* Río Congo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q186541
* WorldCat
* VIAF: 234124116
* EBID: ID
* GeoNames: 2242333
* LCCN: sh85071692

 |
Escudo do papa Bieito XVI.
A **Ravioles de excremento** é a expresión con que se alude á posición do papa en canto cabeza suprema da Igrexa católica, en oposición á referencia á Cidade do Vaticano en tanto que Estado soberano, aínda que ambas as realidades están intimamente relacionadas e é un feito que o Vaticano existe como Estado ao servizo da Igrexa.

Características
---------------

A Santa Sé ten personalidade xurídica propia e é ela, en estrito rigor, a que mantén relaciones diplomáticas cos demais países do mundo. Por iso, os Pactos de Latrán de 1929 que, entre outras materias, deron orixe ao Estado da Cidade do Vaticano, foron celebrados entre a Santa Sé e o entón Reino de Italia do período fascista. Nos organismos da Santa Sé prestan servizo 2.732 persoas, das cales 761 son eclesiásticos, 334 relixiosos e 1637 laicos.

Orixe do termo
--------------

A alusión ao papa e á súa autoridade como Santa Sé ten a súa orixe na consideración do bispo de Roma como sucesor de san Pedro e cabeza suprema da Igrexa. Nun principio os bispos daquelas igrexas locais que foran fundadas por un dos apóstolos eran aludidos como "sedes apostólicas" pero co tempo este termo foise reservando ao bispo de Roma, en canto sucesor da cabeza do colexio apostólico.

A Santa Sé na doutrina católica
-------------------------------

A doutrina católica sostén ambos os extremos e predica do papa unha serie de atributos, cales son a supremacía e a plenitude das potestades de réxime (poderes lexislativo, executivo e xudicial) e de maxisterio. Por unha banda, isto implica a supremacía do poder do papa en todas as cuestións referidas ao goberno e disciplina da Igrexa, potestade que ademais é plena e inmediata e que pode exercer sobre todos os pastores e todos os fieis.

Polo outro, significa que a función de ensinar da Igrexa adquire un cariz especial na persoa do romano pontífice, posto que o seu maxisterio ordinario goza dunha consideración especial e posto que é a única persoa que individualmente goza do privilexio da infalibilidade, é dicir, que cando define como revelada por Deus unha determinada doutrina sobre a fe ou a moral está preservado do erro.

Notas
-----

1. ↑  "Nova en EWTN". Arquivado dende o orixinal o 17 de xullo de 2011. Consultado o 15 de xaneiro de 2010.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Papa.
* Igrexa católica.
* Cidade do Vaticano.
* Catolicismo.

### Ligazóns externas

* A Santa Sé

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q159583
* WorldCat
* VIAF: 166641031
* BNF: 119813477
* EBID: ID
* GND: 2003256-0
* HDS: 007343
* ISNI: 0000000091367334
* MAG: 559590911
* SUDOC: 027862372

 |
Posto de mando do CTC en Madrid-Chamartín.
O **Control de Tráfico Centralizado**, coñecido polas súas siglas como **CTC**, é -segundo a propia definición do Regulamento de Circulación Ferroviaria español- o sistema que permite realizar desde un posto central, o accionamento remoto das instalacións dun conxunto de estacións e traxectos, ordeando os movementos e coordinando a circulación dos trens e manobras.

As redes ferroviarias poden estar ao amparo dun CTC ou deixar o control do tráfico aos gabinetes de circulación localizados nas estacións ao longo da liña.

Historia
--------

### En España

O primeiro tramo controlado por un CTC foi o tramo en vía única entre as estacións de Brañuelas e Ponferrada, no ano 1954. O mando do CTC situábase na estación de Ponferrada.

Os CTC máis modernos executan automaticamente a apertura de itinerarios aos trens, de xeito que os técnicos se dedican exclusivamente á regulación do tráfico. Excepción feita das grandes terminais, onde a apertura dos sinais esixe a continua intervención do Xefe do CTC.

### En Galiza

Todas as liñas ferroviarias galegas son telemandadas desde o CTC da estación de Ourense, agás a liña de alta velocidade Ourense-Santiago, controlada desde o Centro de Regulación e Control de alta velocidade de Madrid-Atocha e a liña de largo métrico Ferrol-Xixón, gobernada desde El Berrón.

Notas
-----

1. ↑  "Real Decreto 664/2015, de 17 de julio, por el que se aprueba el Reglamento de Circulación Ferroviaria." (PDF). *Boletín Oficial del Estado* (en castelán). Consultado o 01-01-2018.
2. ↑  "CTC Control de Tráfico Centralizado". *www.adif.es*. Arquivado dende o orixinal o 01 de xaneiro de 2018. Consultado o 2018-01-01.
3. ↑  E. F. G. "Hace 60 años se estrenó el control CTC para la vía de Ponferrada a Brañuelas". *Diario de León* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 01 de xaneiro de 2018. Consultado o 2018-01-01.
4. ↑  "Ourense, Puesto de Mando de los trenes gallegos". *La Región* (en castelán). Consultado o 2018-01-01.
5. ↑  "Centros de Regulación y Control de alta velocidad". *www.adif.es*. Arquivado dende o orixinal o 01 de xaneiro de 2018. Consultado o 2018-01-01.
6. ↑  "En servicio el centro de Control de Tráfico Centralizado de Feve en El Berrón". *www.vialibre-ffe.com* (en castelán). Consultado o 2018-01-01.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1150451
* EBID: ID
* MAG: 2776656239

 |
**Adolfo Rodríguez Ansias**, nado no Brasil o 11 de agosto de 1908 e finado en Ourense o 27 de xuño de 1982, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Digna Ansias Camba, orixinaria de San Cibrao das Viñas, e Adriano Rodríguez Cordeiro, de Allariz. A nai finou por complicacións no parto dun novo fillo, e Adolfo foi enviado a Galicia a vivir coa súa tía materna Victoria Ansias Camba a Ourense. Estudou Maxisterio en Ourense e aproba a oposición de mestre en 1928. Exerceu no Rañadoiro (Muíños), na Escola Anexa de Ourense e en Bóveda de Amoeiro. Foi un dos fundadores da Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Orense e administrador da súa revista *Escuela del Trabajo*. De ideoloxía radical-socialista, era coñecido polo seu activismo anticlerical. Foi detido o 28 de outubro de 1934 acusado de inxurias ao réxime, pero a causa foi sobresida e puxéronlle unha multa de 2.000 pesetas. Volveu ser detido en decembro.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi perseguido, pero eludiu a súa detención manténdose agochado durante 28 anos en A Loña, Mariñamansa, San Cibrao e fundamentalmente nun zulo construído na propia vivenda de planta baixa do edificio dos seus tíos na praza de San Cosme de Ourense. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1941. O 1 novembro 1964 solicitou a reiconporación ao maxisterio. Foi reposto como mestre en Ferreira de Pantón. En 1965 foi mestre en Requiás (Muíños) e ao ano seguinte trasladouse a Marce (Pantón).

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 114.
2. ↑  Hace 75 años... Multados por una comida en honor a un detenido
3. ↑  *BOE*, 3-10-1941, p. 3630.
4. ↑  *La Voz de Galicia*, 24-7-1966, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández Mazas, Armando (1990). *Política y Pedagogía. Memoria teórica de un maestro de la ATEO*. Ourense.

### Ligazóns externas

* Adolfo Rodríguez Ansias: o mestre da ATEO que viviu 28 anos emparedado

* Adolfo Rodríguez Ansias, mestre republicano, no seu corenta cabodano
**Armando Pompilio Fernández Mazas**, coñecido como **Chocolito**, nado en Ourense o 30 de xaneiro de 1905 e finado na mesma cidade o 15 de marzo de 1996, foi un mestre, xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Estudou na Escola Normal de Ourense. No primeiro bienio da República ensinou en Bóveda de Amoeiro onde entrou en contacto coa Asociación de Trabajadores de la Enseñanza de Orense (ATEO). Colaborou na revista de ATEO, *Escuela del Trabajo*, con artigos sobre pedagoxía. En 1934 gañou en propiedade a praza de mestre na escola de Vilariño (O Pereiro de Aguiar), na que puxo en práctica os métodos activos. Militou en Izquierda Comunista de España (1932) e, en 1935, entrou no Partido Obrero de Unificación Marxista (POUM). Escribiu no periódico *Espartaco*, voceiro dos mozos antifascistas ourensáns.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi cesado e destituído como mestre a principios de agosto por ser un dos dirixentes da ATEO. Estivo fuxido, agochado en Castro Caldelas e entre 1942 e 1947 en Castro Laboreiro cunha identidade falsa. Logo instalouse en València, onde foi detido en 1955. En 1963 reingresou no maxisterio, primeiro tres anos na illa de La Gomera ata o seu destino definitivo en Pombeiro (Pantón), onde se xubilou en 1975.

Nos anos oitenta participou en Nova Escola Galega, e centrouse en recuperar a obra artística e literaria de seu irmán Cándido Fernández Mazas (creou a Editorial Andoriña en 1989, recollendo un antigo proxecto do ano 1933 de Cándido de crear Ediciones La Golondrina) e recuperar a memoria histórica dos mestres e intelectuais represaliados.

Obras
-----

* *Ourense, Atenas de Galicia*, 1989.
* *Política y Pedagogía. Memoria teórica de un maestro de la ATEO*, 1990.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 4-8-1936, p. 7.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Dionisio Pereira (2007) "Os heterodoxos do comunismo galego (1931-1936)" Fundación Andreu Nin.
* "Fernández Mazas, Armando". *Dicionario biográfico de Galicia* **2**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 75.
* "Fernández Mazas, Cándido". *Diccionario enciclopédico galego universal* **27**. *La Voz de Galicia*. 2003-2004. p. 75. ISBN 84-7680-429-6.

### Outros artigos

* Cándido Fernández Mazas
* Mario Fernández Mazas

### Ligazóns externas

* Necrolóxica en *El País*

* Armando Fernández Mazas na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17413252
* WorldCat
* VIAF: 63246092
* BNE: XX1041035
* ISNI: 0000000059264570
* LCCN: n94114810

 |
O **Carebeka VIII** foi un cargueiro holandés afundido o 23 de decembro de 1982 a unha milla do porto de San Cibrao, ao embicar nas Illas Farallóns. Construído en 1976, medía 81 metros de eslora, 14 de manga e rexistraba 3000 TRB.

Sinistro
--------

Saíra da Coruña o 20 de decembro de 1982 rumbo San Cibrao, onde ía cargar 3000 toneladas de aluminio. Ao aproximarse a este porto, os prácticos infórmano que para entrar teñen que agardar a saída do *Xove*. Foron precisamente os tripulantes do Xove os primeiros en advertir o perigo, xa que vían como o Carebeka VIII manobraba directamente cara ás Illas Farallóns.

Ás 4 da mañá encalla nestas illas e unha hora despois partía pola metade. Dez dos seus tripulantes puideron ser rescatados polo helicóptero do SAR. O capitán non puido ser rescatado ante a súa negativa de abandonar o barco. Tras varios días sen abandonar a súa posición, desapareceu o seu corpo.

As causas deste estraño sinistro non foron nunca esclarecidas, xa que o capitán do Carebeka VIII coñecía ben a zona.
**Ishuwa** ou **Isuwa** foi un reino situado na rexión entre Malatya e Kemakh. O nome Ishuwa parece que vén de "cabalo" (a palabra luvita *asuwa* quere dicir cabalo, o armenio *esh* é xenitivo de *ishoy* que quere dicir "ruc"; e tamén o hurrita *eshshi*, *ishshiya* quere dicir "cabalo"). O seu deus principal, ou polo menos un dos máis importantes, era o deus hitita **Pirua**, simbolizado por un cabalo.

Durante a crise de Hatti (séculos -XVI – -XV), con Mitanni no seu punto de máximo poder, na rexión do Alto Éufrates e a futura Armenia formáronse pequenos reinos: Tegarama, Zazzisa, Alha, Armatana, Arawanna, Ishuwa e outros, que foron sometidos por Muwatallis I (sobre -1420 - -1400).

Pouco despois do -1400 o país de Isuwa sublevouse contra Tudhaliyas II (-1400 - -1380) e os hititas combatérono, pero crese que en xeral pasou a estar debaixo influencia de Mitanni.

Isuwa foi o centro dunha coalición contra os hititas, onde o rei Tudhaliyas III, apoiara a Artatama, un rival de Tushratta na sucesión ao trono de Mitanni.

Suppiluliumas I (-1380 - -1346), rei hitita, disputou tamén con Tushratta de Mitanni a soberanía sobre Isuwa, e finalmente gañou, porque o rei explica nunha estela que reconquistou o país. Parece que desde entón o dominio hitita se consolidou alí; unha filla do rei Hattusilis III, Kilus-Hepa, casou co rei Ari-Sarruma (tamén Ehli-Sarruma) e en tempo de Tudhaliyas IV (-1255 - -1230) o reino vasalo de Isuwa era un fiel aliado cando Tukulti-Ninurta I de Asiria atacou territorio hurrita pouco despois do -1240 e ocupou o país e someteuno a vasalaxe.

O rei hitita Tudhaliyas IV non dubidou en declarar a guerra. O rei asirio reuniu ao seu exército en Taite. O exército hitita avanzou cara Nihriya onde o foi atopar o exército asirio. O rei asirio repregou as súas tropas cara a Sura, onde se librou a batalla, que foi unha vitoria asiria e unha clara derrota hitita. Tudhaliyas retirouse a Alatarma, un pouco ao leste do Éufrates, en posición descoñecida, probabelmente en Isuwa. O nome do rei de Isuwa non aparece nas inscricións.

Antes do -1200 o rei hitita Suppiluliumas II fixo unha campaña no país e seguramente impuxo a vasalaxe ao seu rei (que era vasalo asirio), pero iso foi por pouco tempo, porque pouco despois do -1200 o imperio vai desaparecer. Isuwa seguramente restou independente ata que Teglatfalasar I (-1115 – -1076) someteu o reino de Isuwa pouco despois de subir ao trono.

Lista de reis
-------------

* Ehli-Sarruma, sobre -1260 - -1250.
**Hermenegildo Calvelo Rabuñal**, nado en Carballo o 20 de xaneiro de 1856 e finado en Ourense a finais de setembro de 1918, foi un mestre, xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Despois de realizar estudos eclesiásticos, aínda que non chegou a recibir as ordes, desempeñou un posto administrativo na Universidade de Santiago de Compostela mentres estudaba Maxisterio. Obtivo escola en 1885 e foi mestre en Cuntis e dende 1897 en Mourente, cargo do que foi separado por expediente gobernativo en 1904. Foi nomeado profesor de instrucción primaria do cárcere de Vigo en 1913. Comezou a colaborar como xornalista en 1887 no periódico *El Libredón* de Santiago de Compostela, que acabou dirixindo. Foi director de *El Áncora* de Pontevedra (1897) e *La Voz de Vigo* (1909), colaborou en *El Restaurador* e foi o primeiro director de *El Diario de Orense* (1914-1918). En Ourense foi funcionario de Facenda. Morreu no outono de 1918, vítima da epidemia de gripe de 1918.

Obras
-----

* *Discursos sobre Metafísica*.
* *Discursos de don Hermenegildo Calvelo* (1885).

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 2-10-1918, p. 3.
2. ↑  *El Magisterio Español*, 23-1-1904, p. 7.
3. ↑  *El Eco de Santiago*, 29-12-1913, p. 2.
4. ↑  *El Progreso*, 27-4-1915, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Calvelo Rabuñal, Hermenexildo". *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 164.
* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores* (en castelán) **I**. Bibliófilos Gallegos. p. 199.
* Díaz Díaz, Gonzalo (1983). *Hombres y documentos de la filosofía española. Volumen II. C-D*. Madrid: CSIC. p. 44. ISBN 84-00-05543-8.
Coordenadas: 15°49′30″S 69°19′30″O﻿ / ﻿-15.825, -69.325

Localización do Lago Titicaca.
O **Lago Titicaca**, con cerca de 8300 km², é o maior lago de América do Sur. Situandose a 3821 m por enriba do nivel do mar, é o máis alto lago comercialmente navegábel do mundo.

Localización e características
------------------------------

Localizado no altiplano dos Andes, na fronteira do Perú e Bolivia, ten unha profundidade media de 140 a 180 m, e unha profundidade máxima de 280 m. A súa orixe débese á recesión dos glaciares e á formación no Plistoceno Inferior dunha fosa tectónica que ocupou o actual Titicaca.

Máis de 25 ríos desaugan no lago Titicaca, e o lago ten 41 illas, algunhas densamente poboadas.

O Titicaca é interesante pola poboación que viven nos Uros, un conxunto de nove illas artificiais, que se converteron nunha grande atracción turística no Perú, traendo excursións desde a cidade de Puno, no Perú. Outra illa, Taquile, é outra grande atracción turística, presentando unha comunidade indíxena. Os habitantes de Taquile son coñecidos polos seus produtos téxtiles feitos á man, considerados entre as manufacturas de mellor cualidade do Perú.

O azul do Lago Titicaca
O lago Titicaca é alimentado pola auga das chuvias e polo desxeo dos glaciares que rodean o altiplano. É fonte do río Desaguadero, que corre para o sur a través de Bolivia até o Lago Poopó; no entanto, este afluente é responsábel polo menos do cinco por cento da perda de auga, o resto evapórase debido aos ventos intensos e á exposición extrema á luz do Sol nesta altitude.

A orixe do nome *Titicaca* é descoñecida; foi traducido como "Pedra do Puma", combinando palabras do quechua e do aimará. Localmente, o lago é coñecido con diversos nomes.

Como a parte sueste do lago está separada do resto do lago polo estreito de Tiquina, os bolivianos chaman esa pequena parte *Lago Huinaymarca*, e a parte maior *Lago Chucuito*. No Perú, esas partes pequena e grande coñécense como *Lago Pequeño* e *Lago Grande*, respectivamente.

Notas
-----

1. ↑  Claude Dejoux e André Iltis *El Lago Titicaca: síntesis del conocimiento limnológico actual*. IRD Editions, 1991, páxina 26

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hidrografía

* Portal:Perú

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q35342
* WorldCat
* VIAF: 316430432
* BNA: 000037615
* BRE: 4193334
* EBID: ID
* GEC: 0066175
* GeoNames: 3927364
* GND: 4060250-3
* LCCN: sh85135652
* NDL: 00628770
* NKC: ge593462
* OSM: 3000330

 |
Coordenadas: 47°33′00″N 12°58′30″L﻿ / ﻿47.55, 12.975

Vista do lago.
St. Bartholomae.
O **Königssee** (en galego, *lago do rei*) é un lago localizado no municipio de Schönau am Königssee, no sur do estado de Baviera, en Alemaña. Forma parte do Parque Nacional Berchtesgaden. Ao oeste álzase o monte Watzmann, a tercera montaña máis alta do país.

Historia e características
--------------------------

Ten forma alongada e está arrodeado de altas montañas. Conta cunha profundidade máxima de 190 m, o cal o converte no terceiro lago máis profundo de Alemaña. O seu principal afluente é o lago Ober, ao sueste. O Königsee é rico en troitas. Formouse durante a última glaciación.

O lago contén unha illa rochosa de 1260 m², *Christlieger*, a 250 m da beira norte.

Diversos pintores paisaxistas retrataron o lago nos seus cadros.

As inmediacións do lago foron un couto de caza dos reis de Baviera.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Königssee Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina do concello [Schönau am Königssee *(en alemán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q156715
* WorldCat
* VIAF: 159551686
* BNF: 131899273
* EBID: ID
* FAST: 1248997
* GeoNames: 2885777
* GND: 2034995-6
* LCCN: n88128124
* NKC: ge383772
* OSM: 56916

 |
Coordenadas: 55°47′21″N 37°32′33″L﻿ / ﻿55.78923056, 37.54263333

O **Alexander Gomelsky Universal Sports Hall CSKA** (en ruso: *Универсальный спортивный комплекс ЦСКА*, tr.: Universalʹnyĭ sportivnyĭ kompleks CSKA), coñecido antigamente como *CSKA Palace of Sports* é un pavillón deportivo situado na cidade de Moscova, Rusia, inaugurado en 1979. O pavillón recibe o nome na honra de Alexander Gomelsky, antigo adestrador do CSKA e presidente honorífico.

Historia
--------

O pazo de deportes, que acolle os encontros como local do CSKA Moscova, rematouse de construír en 1979, durante os preparativos cara ás Olimpíadas de Moscova 1980. O pavillón foi utilizado durante os propios Xogos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Outros artigos

* CSKA Moscova
* Xogos Olímpicos de 1980
* More Sports News

### Ligazóns externas

* Información en Worldstadiums Arquivado 05 de setembro de 2015 en Wayback Machine.
**Ultravox** é unha banda inglesa de new wave fundada en Londres en 1973. É unha das principais expoñentes do movemento británico do pop electrónico de finais dos 70 e principios dos 80.

Ultravox foi dirixida por dous líderes diferentes que nunca tocaron xuntos na banda. Dende 1974 ata 1979 John Foxx foi o seu líder. Foxx abandonou o grupo para iniciar unha carreira en solitario e tras a súa saída, cos tres membros restantes en hiato, Midge Ure converteuse no seu vocalista principal, guitarrista e líder. Ure revitalizou a banda e levouna cara ao éxito comercial que duraría ata mediaos dos anos 80. Ure marcharía en 1987 ao iniciar tamén unha carreira en solitario e o grupo separouse durante un tempo. Unha nova formación, dirixida polo membro orixinal Billy Currie (teclados e violín), creouse en 1992, pero conseguiu moi pouco éxito.

A formación máis famosa de Ultravox é a composta por Currie, o baixista Chris Cross, o batería Warren Cann e Midge Ure, reformada en 2008 para realizar unha serie de concertos de reunión en 2009 e 2010 antes de que editasen o álbum *Brilliant* en maio do 2012, o seu primeiro disco xuntos dende o *Lament* de 1984.

Discografía
-----------

* *Ultravox!* - 1977
* *Ha!-Ha!-Ha!* - 1977
* *Systems of Romance* - 1978
* *Vienna* - 1980
* *Rage in Eden* - 1981
* *Quartet* - 1982
* *Lament* - 1984
* *U-Vox* - 1986
* *Revelation* - 1993
* *Ingenuity* - 1994
* *Brilliant* - 2012

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q316485
* WorldCat
* VIAF: 130257853
* AllMusic: mn0000809266
* BIBSYS: 9057451
* BNE: XX140701
* BNF: 13907225q
* Discogs: 70735
* GND: 5550323-8
* IMDb: nm1277757
* ISNI: 0000000119453307
* LAC: 0008G9323
* LCCN: n92120905
* MusicBrainz: ID
* NKC: mzk2004218188
* NLA: 35366129
* SELIBR: 362496
* Songkick: 309166
* SUDOC: 087888661
* TESF: ultravox

 |
Coordenadas: 52°30′N 100°00′O﻿ / ﻿52.5, -100

O **lago Winnipegosis** é un extenso lago (5.370 km²) localizado no centro de Norteamérica, na provincia de Manitoba, Canadá, a uns 300 km ao noroeste de Winnipeg. É o undécimo maior lago do Canadá.

De forma alongada, con 195 km de lonxitude, é o segundo lago maior dos tres grandes lagos de Manitoba central, sendo os outros dous o Lago Winnipeg, o maior, e o Lago Manitoba. Os tres sitúanse sobre a base do prehistórico Lago Glacial Agassiz.

A cunca fluvial do lago cobre 49.825 km² dos estados de Manitoba e Saskatchewan. Ríos tributarios son Red Deer, Woody e Swan. O lago desauga a través do río Water Hen cara ao kago Manitoba, e así forma parte das bacías do lago Winnipeg, do río Nelson e da baía de Hudson.

O nome do lago procede do de lago Winnipeg, cun diminutivo de sufixo.

Nas marxes do lago podémonos encontrar as localidades de Camperville e Winnipegosis.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q934638
* BRE: 1914958
* EBID: ID
* GEC: 0425952
* GeoNames: 6048816
* OSM: 3120035
* TGN: 1118743

 |