recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 59°34′30″N 10°43′55″L﻿ / ﻿59.57500, -10.73194

**Vestby** é un concello do condado de Akershus, Noruega. O concello está localizado no sur do condado, no distrito de Follo, limitando cos concellos de Mossi, Hobøl e Valero do condado de Østfold e os de Ås e Frogn en Akershus. As localidades máis importantes son Vestby, o centro administrativo, Son, Hølen, Hvitsten e Garder. Hølen incorporouse ó concello en 1943, decisión que foi confirmada polo goberno noruegués ó remate da ocupación da segunda guerra mundial A decisión foi confirmada despois da invasión durante a segunda guerra mundial rematou. Son incorporouse en 1965 pese a realizarse unha consulta local en Son que deu a vitoria por maioría abafadora ós partidarios de manter a Son como concello independente.

Igrexa de Vestby
Praza do Mercado en Hølen

Personalidades
--------------

* Svend Wam, director de cine
* Johan Herman Wessel, poeta
* Bård Vegar Solhjell, político

| * v
* c
* e
Concellos de Akershus |
| --- |
| 
* Ås
* Asker
* Aurskog-Høland
* Bærum
* Eidsvoll
* Enebakk
* Fet
* Frogn
* Gjerdrum
* Hurdal
* Lørenskog
* Nannestad
* Nes
* Nesodden
* Nittedal
* Oppegård
* Rælingen
* Skedsmo
* Ski
* Sørum
* Ullensaker
* Vestby

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57918
* GEC: 0472951
* GeoNames: 3132050
* MusicBrainz: ID
* OSM: 406133

 |
**Oppegård** é un concello do condado de Akershus, en Noruega. O concello sitúase na parte oriental do Bunnefjorden, un brazos do fiorde de Oslo, e limita ó norte con Oslo, ó oeste con Ski, ó sur con Ås, e ó oeste con Nesodden. As principais localidades son Oppegår, Svartskog e Kolbotn, esta última o centro administrativo do concello

Igrexa de Oppegård

Xeografía e comunicacións
-------------------------

O lago Gjersjøen divide de norte a sur o concello en dúas partes. A liña ferroviaria de Østfoldbanen que chegou o concello en 1879 constituía o esqueleto do sistema de comunicacións da antiga Oppegård con paradas en Kolbotn, Solbråtan, Myrvoll, Greverud e Oppegård.

Economía
--------

No concello estableceron a súa sede varias grandes compañías, incluíndo a IBM, Norgesbuss, Kodak, Volvo, DFDS Transport e Jernia.

Historia
--------

Oppegård fixo parte do Nesodden ata 1915, cando se separadou para constituír o seu propio concello. Os 17 triángulos do escudo da comuna representas as explotacións agrícolas históricas do concello: Oppegård, Grønmo, Bålerud, Sjødal, Ormerud, Li, Kullebunden, Ekornrud, Greverud, Sætre, Kurud, Dal, Vasbunden, Hvitebjørn e Fløisbonn.

Personalidades
--------------

* Roald Amundsen, explorador
* Jan Petersen, político

| * v
* c
* e
Concellos de Akershus |
| --- |
| 
* Ås
* Asker
* Aurskog-Høland
* Bærum
* Eidsvoll
* Enebakk
* Fet
* Frogn
* Gjerdrum
* Hurdal
* Lørenskog
* Nannestad
* Nes
* Nesodden
* Nittedal
* Oppegård
* Rælingen
* Skedsmo
* Ski
* Sørum
* Ullensaker
* Vestby

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57868
* GEC: 0472864
* GeoNames: 3143498
* GND: 10189620-7
* GRID: grid.458788.e
* ISNI: 0000 0004 0460 4880
* MusicBrainz: ID
* OSM: 406131

 |
CIM Alto Tâmega.
O río Támega e a ponte romana de Traxano na cidade de Chaves.
O **Alto Tâmega**, tamén designado como **Comunidade intermunicipal do Alto Tâmega** ou **CIM Alto Tâmega**, é unha comunidade intermunicipal constituída o 15 de outubro de 2008.

Situación e municipios que a compoñen
-------------------------------------

É unha subrexión estatística do nivel III (NUTS III) da Rexión Norte de Portugal, situada no curso superior do río Támega, no seu percorrido portugués,  e está rexida pola Comissão de Coordenação e Desenvolvimento Regional do Norte.

Limita ao oeste coas subrexións de Cávado e de Ave, ao norte con España (Galicia), ao leste coa subrrexión das Terras de Tras os Montes e ao sur coa subrexión de Douro. 

Agrupa os municipios do val superior do río Tâmega (Chaves, Montalegre e Ribeira de Pena), da subrrexión Barroso (Boticas e Montalegre), e da zona da meseta de Valpaços, na serra da Padrela (Valpaços e Vila Pouca de Aguiar). 

O seu principal centro administrativo é a cidade de Chaves.

Estes seis municipios abarcan unha superficie de 2 921,92 km² e contaban, en 2011, cunha poboación de 94 143 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 32,2 hab./km².

Municipios
----------

Castelo de Montalegre.

| Municipio | Superficie (en km²) | Poboación(censo de 2011) |
| --- | --- | --- |
| Boticas | 322,0 | 5 750 |
| Chaves | 591,2 | 41 243 |
| Montalegre | 805,5 | 10 537 |
| Ribeira de Pena | 217,5 | 6 544 |
| Valpaços | 548,7 | 16 882 |
| Vila Pouca de Aguiar | 437,1 | 13 187 |
| **Total** | **2 921,92** | **94 143** |
|

Notas
-----

1. 1 2  Assembleia da República, Lei nº 75/2013 de 12 de setembro - Establece o réxime xurídico das autarquías locais, aproba o estatuto das entidades intermunicipais, estabelece o réxime xurídico da transferencia de competencias do Estado ás autarquías locais e ás entidades intermunicipais e aproba o réxime xurídico da asociación autárquica.
2. 1 2   INE de Portugal. Censos.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Rexión Norte, Portugal

### Ligazóns externas

* CIM Alto Tâmega
A Caosfera é o símbolo máis popular na Maxia do Caos, outras variantes tamén existen.
O concepto de **maxia do caos** é relativamente recente, tendo orixe en West Yorkshire, en Inglaterra, nos anos 70 do século XX. Influenciada polas prácticas thelémicas de Aleister Crowley e Austin Osman Spare, a maxia do caos é primeiramente unha práctica abordada na práctica de maxia. A máxima central deste tipo de práctica é "se funciona, úsase a". A maxia do caos usa o estado de gnose, a través de prácticas como meditación, música, danza, uso de herbas, dor, ou orgasmos, como forma de incumbir en prácticas divinatórias. Os magos do caos cren que conseguen dar forma a realidade, accedendo a estes estados de conciencia e proxecto imaxes, pensamentos.
A pesar dalgunhas prácticas seren únicas á maxia do caos (como o uso de formas máxicas de nome sigils), este tipo de prácticas son normalmente baseados en sistemas de crenzas individuais, e de base adogmática. Algúns magos do caos cren que algunha desta práctica é unha forma de paradigma de piratería. Algunhas fontes comúns neste tipo de inspiración inclúen cousas diversas como ciencia ficción, teorías científicas, teorías da conspiración, shamanismo, filosofía oriental, relixións do mundo, e experiencias individuais. A pesar de enorme variación, os magos do caos frecuentemente traballan con paradigmas caóticos e humorísticos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Magia del Caos para escépticos, 2018. Carlos Atanes, ISBN 978-84-949113-4-7
* Ethos, Austin Osman Spare, ISBN 1-872189-28-8
* Liber Null y Psiconauta. Peter Carroll, ISBN 978-84-121831-2-2
* Liber Kaos, 1992. Peter Carroll, ISBN 0-87728-742-2
* PsyberMagick: Advanced Ideas in Chaos Magick, 1995. Peter Carroll, ISBN 1-56184-092-0
* Prime Chaos, 1993. Phil Hine, ISBN 1-56184-137-4
* Understanding Chaos magic, 1996. Jaq D. Hawkins, ISBN 1-898307-93-8
* Seidways, 1997. Jan Fries, ISBN 1-869928-36-9
* SSOTBME Revisado. Un ensayo sobre magia, 2019. Ramsey Dukes, ISBN 978-84-120303-0-3
**Jansemin**, nado como **Jacme Boèr** e oficialmente **Jacques Boé** en Agen o 6 de marzo de 1798 e finado na mesma cidade o 4 de outubro de 1864, foi un escritor occitano, precedente  de Mistral e do rexurdimento do Felibrige.

Traxectoria
-----------

Jansemin naceu no seo dunha familia humilde, seu pai era xastre e súa nai serventa. Estudou no seminario e logo aprendeu o oficio de barbeiro. En 1818 abriu na súa cidade natal unha barbería e mentres barbeaba comezou a recitar versos. A partir de 1822 comezou a compoñer para o entroido local, adquirindo certa fama local que se afirmou ao recitar a súa composición *Lo Charivari* en 1825. A súa consagración chegou máis tarde ao premialo a Academia de Agen polo seu poema *Lo tres de mai*, peza de circunscancias composta con ocasión da inauguración da estatua de Henrique IV en Nerac. En 1835 apareceu a primeira versión da súa grande obra *Las Papilhòtas*, que eloxiada por Charles Nodier en *Le Temps*  logrou o recoñecemento unánime, converténdoo nunha celebridade. Percorreu Occitania declamando os seus versos diante numeroso público, e mesmo diante do rei Luís Filipe I en 1842 do emperador Napoleón III en 1853. O diñeiro logrado nos seus recitais ía para os pobres. En 1852 a Acadèmia Francesa concedeulle unha pension e o papa Pío IX fíxoo cabaleiro de San Xurxo e Luís Filipe I outorgoulle o grao de cabaleiro da Lexión de Honra.

Obra
----

Gran narrador, foi capaz de revivir a poesía popular occitana e vai influír na maioría dos poetas da xeración posterior, considerándose un precursos do Felibritge. A súa obra recolleuse nos catro volumes de *Las Papilhòtas* (1835, 1842, 1854 e 1863). Un xénero que se fixo moi popular na literatura occitana da época foi a autobiografía en verso seguindo o seu "Mous soubenis" que gabaron Charles Nodier e Charles Augustin Sainte-Beuve. Escribiu a súa obra na variedade local de Agen, que é linguadociana malia que a localidade é historicamente gascona.

Notas
-----

1. ↑  Paul Fabre (2016) *1000 ans de renaissance occitane*. Gilbert Jaccon p. 69
2. ↑  Samuel Smiles (1891) *Jasmin Barber, Poet, Philanthropist* p. 256
3. ↑  "Jasmin, «Homère sensible et pathétique des prolétaires»" *La Depeche du Midi*, 25 de xullo de 2017
4. ↑  "Jasmin / Jansemin (1798-1864)" 1000 ans de littérature d’Oc. Université Paul-Valéry

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q960754
* WorldCat
* VIAF: 31998024
* BNE: XX4835261
* BNF: 11908643q
* CERL: cnp00339563
* CiNii: DA01352444
* DeutscheBio: 10309282X
* EBID: ID
* FAST: 105176
* GEC: 0010674
* GND: 10309282X
* ICCU: CUBV085140
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0001 1023 6517
* LCCN: n82222662
* Léonore: [LH//1356/30 30]
* NDL: 00620881
* NKC: mzk2014813838
* NLA: 57044774
* NNDB: 000101508
* NTA: 069567247
* OL: OL1422315A
* SUDOC: 026935961
* Treccani: jacques-jasmin

 |
*Véxase tamén**:* río Támega.
Tâmega  
Localización do Tâmega
O **Támega** (en portugués **Tâmega**) é unha subrrexión estatística portuguesa que forma parte da Rexión Norte. O seu núcleo principal intégrase no Distrito do Porto, mais inclúe concellos dos distritos de Vila Real, Viseu e Aveiro.

Limita ao norte coas subrrexións de Ave e Alto Trás-os-Montes, ao leste coa de Douro, ao sur coas de Dão-Lafões e Entre Douro e Vouga, e ao oeste coa de Grande Porto.

Ten unha superficie de 2 629 km² e unha poboación de 550 469 habitantes (censo de 2011).

Concellos
---------

Comprende 12 concellos:

* Amarante
* Baião
* Castelo de Paiva
* Cinfães
* Felgueiras
* Lousada
* Marco de Canaveses
* Celorico de Basto
* Paços de Ferreira
* Paredes
* Penafiel
* Resende

Cabeceiras de Basto e Mondim de Basto pasaron a formar parte da subrrexión de Ave. Ribeira de Pena pasou a formar parte da subrrexión de Alto Trás-os-Montes.

Notas
-----

1. ↑  INE de Portugal.
2. ↑  Decreto-Lei nº 68/2008 de 14 de Abril de 2008, Artigo 2º Arquivado 15 de novembro de 2011 en Wayback Machine..
***A dama das camelias*** (en francés: *La Dame aux camélias*) é unha novela escrita por Alexandre Dumas (fillo) publicada por primeira vez en 1848. Esta obra está inspirada nun feito real da vida de Alexandre relativo a un romance, que tivo lugar en 1847 segundo o propio autor, con Marie Duplessis, moza cortesá de París que mantivo distintas relacións con grandes personaxes da vida social. A novela pertence ó movemento literario que se coñecería como realismo, sendo unha das primeiras que formarían parte da transición do romanticismo.

A ópera *La traviata* (*A extraviada*), do compositor italiano Giuseppe Verdi, baseouse nesta novela cuxo personaxe principal, a cortesá, leva o nome da protagonista. Noutras adaptacións, esta historia tamén é coñecida co título de *Camille*.

Foi traducida ó galego por Antonia Vega Prieto e publicada pola Editorial Toxosoutos no ano 2005. Ese mesmo ano, foi publicada de novo cunha tradución de Vega Prieto dentro da colección Biblioteca Galega de Clásicos Universais.

Espazo e tempo
--------------

A novela está ambientada en París, e algúns lugares campestres próximos, como Bougival. Poderiamos situala arredor do ano 1840, durante a monarquía de Luís Filipe de Orleáns. A duración da trama é de aproximadamente tres anos, aínda que só durante un ano existe acción. A obra comeza cos funerais de Margarida Gautier, protagonista da obra.

Tema
----

Os principais temas da novela son a prostitución, reflectida na vida da protagonista Margarida Gautier, os seus costumes e amizades. Doutra banda, está presente a abnegación en diversos actos da protagonista, sobre todo con respecto ó seu amor por Armando Duval.

A obra tamén critica os prexuízos sociais, que radican no rexeitamento social de aceptar a Margarida, represéntanse no pai de Armando Duval, quen lle esixe sacrificios. Por último, aparecenen menor medida, os celos e a vinganza no personaxe de Armando Duval.

Coexisten dous narradores na novela, por unha banda un *narrador editor* quen coñece ó *narrador protagonista*, Armando Duval. Está escrita nunha linguaxe sinxela e estruturada en vinte e sete capítulos sen títulos.

Notas
-----

1. 1 2  *A dama das camelias*. Traducido por Antonia Vega Prieto (1ª ed.). Noia: Editorial Toxosoutos. 2005. ISBN 84-96259-46-3 – vía Biblioteca da Tradución Galega.
2. ↑  *A dama das camelias*. Traducido por Antonia Vega Prieto (1ª ed.). Arteixo: La Voz de Galicia. 2005. ISBN 84-9757-182-7 – vía Biblioteca da Tradución Galega.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***A dama das camelias Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Biblioteca Galega de Clásicos Universais

### Ligazóns externas

* Texto orixinal completo *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q898795
* WorldCat
* VIAF: 177130847
* BiTraGa: 2559
* BNE: XX1954905
* BNF: 12481891c
* GEC: 0095719
* GND: 4394240-4
* LCCN: n2001021459
* NLA: 35852832
* SUDOC: 034020977
* Theatricalia: 4ey

 |
Mapa de Nova Bretaña do Leste.
**Nova Bretaña Oriental** é unha das 19 provincias de Papúa Nova Guinea. Comprende o nordeste da illa Nova Bretaña, cunha superficie total de 15.816 km² e unha poboación de 220.133 persoas segundo o censo efectuado o ano 2000. A súa capital é Kokopo, cidade próxima a Rabaul, antiga capital, que foi destruída en 1994 a causa dunha erupción volcánica. A área Kokopo-Rabaul é unha das máis poboados da illa.

Economía
--------

A economía está baseada ou ben na agricultura, xeralmente de subsistencia, que en certos casos danse exportacións, especialmente de cacao e polpa de coco; ou ben no sector terciario ligado ao turismo.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q753702
* GEC: 0023359
* GeoNames: 2097853
* MusicBrainz: ID
* TGN: 1000846

 |
Mapa do sueste do Levante mediterráneo, cara 830 a. C. na cor       o Reino de Xudá
O **Reino de Xudá** foi un antigo reino nado da sucesión do primixenio Reino de Israel, a súa historia aparece relatada na Biblia, ocupaba o sur de Palestina e cronoloxicamente estendeuse entre o 930 a.C. e o 586 a.C. A súa orixe está na morte do rei Salomón, dez das tribos de Israel rebeláronse contra a liña de David, rexeitando aceptar a Roboam e elixindo a Xeroboam, que non era da estirpe de David, como rei. No sur dúas tribos mantivéronse fieis a Roboán, en torno a Xerusalén, formando o reino de Xudá. O reino desapareceu cando o rei de Babilonia Nabucodonosor II destruíu Xerusalén.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q48685
* WorldCat
* VIAF: 96144648432806058172
* BNF: 122422250
* BRE: 2028066
* NLG: 290953
* SUDOC: 03115090X

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Localización da provincia de Simbu no mapa de Papúa Nova Guinea.
Bandeira de Chimbu.
A **Provincia de Simbu**, tamén chamada **Chimbu**, é unha das provincias da Papúa Nova Guinea. A capital é a cidade de Kundiawa.
Cunha área de 6.100 km² posúe unha poboación de 259.703 habitantes (2000), dando unha densidade de poboación de 42,6 habitantes por quilómetro cadrado. O Monte Wilhelm, o punto máis elevado de Papúa Nova Guinea, áchase nos límites de Simbu.

Simbu, dito *Sipuuuu* no dialecto local, significa "grazas". Esta provincia encóntrase na cordilleira central das Terras Altas de Papúa Nova Guinea. Comparte fronteiras xeográficas con cinco provincias: Occidente, Eastern Highlands, Southern Highlands, Golfo e Madang.

Simbu é unha provincia con recursos naturais limitados e o terreo é montañoso e moi accidentado. O progreso económico da provincia é menos destacable que o doutras.
É unha fonte importante de café.

Hai tres escolas secundarias na provincia: a Escola Secundaria Kondiu Rosary, a Escola Secundaria Yauwe Moses e a Escola Secundaria Kerowagi.

Distritos
---------

Esta provincia fracciónase en varios distritos:

* Chauve
* Gumine
* Karimui-Nomane
* Kerowagi
* Kundiawa-Gembogl
* Sina Sina-Yonggomugl

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q599448
* GEC: 0017585
* GeoNames: 2098593
* GND: 4090395-3
* TGN: 1000828

 |
Coordenadas: 49°52′54″N 1°07′37″L﻿ / ﻿49.88167, -1.12694

Castelo de Arques-la-Bataille
**Arques-la-Bataille** é unha comuna do departamento de Seine-Maritime, na rexión de Normandía, no noroeste de Francia.

Xeografía
---------

Arques está situada cerca da confluencia dos ríos Eaulne, Verenne e Béthune, a 6 km ao sueste de Dieppe.

A unha altitude de entre os 2 e os 129 msnm, o municipio ocupa unha superficie de 14,69 km2.

Segundo o censo do 1 de xaneiro de 2017, tiña unha poboación de 2 583 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 180 hab./km2. 

Vista aérea de Arques-la-Bataille
### Demografía

Serie de poboación histórica de Arques-la-Bataille   
(Fonte/s: INSEE)| Ano | 1962 | 1968 | 1975 | 1982 | 1990 | 1999 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Poboación | 2 729 | 2 807 | 2 646 | 2 734 | 2 539 | 2 528 |

Historia
--------

O centro da vila alberga un castelo que foi construído no século XI por Guillerme de Talou; o seu sobriño, Guillerme o Conquistador, considerándoo como unha ameaza para o seu poder, sitiouno e ocupouno. Tras cambiar de mans con frecuencia, pasou aopoder dos ingleses, que foron expulsados en 1449 tras unha ocupación de trinta anos. En 1589 o seu canón decidiu a batalla de Arques a favor do rei Henrique IV de Francia.

Desde 1869 o castelo é propiedade estatal. A primeira liña de fortificación foi obra de Francisco I; a segunda liña e a torre remóntanse ao século XI.

A igresxa de Arques, edificio do século XVI, conserva unha parede de pedra, estatuas, vidreiras e outros restos do Renacemento.

Xusto nas aforas da cidade encóntrase o cemiterio da *Commonwealth War Graves Commission* da primeira guerra mundial, deseñado por J. R. Truelove, lugar onde repousan os cadáveres de 377 homes do *South African Native Labour Corps*.

Galería de imaxes
-----------------

* Escudo de armasEscudo de armas
* Igrexa de Notre-DameIgrexa de Notre-Dame
* Casas dos séculos XV e XVI, de estilo flamengoCasas dos séculos XV e XVI, de estilo flamengo
* Ruínas do castelo, dominando a cidadeRuínas do castelo, dominando a cidade
* Hemrique IV na batalla de Arques. Cadro de Jacob Bunel (1585–1614)Hemrique IV na batalla de Arques. Cadro de Jacob Bunel (1585–1614)

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Chisholm, Hugh, ed. (1911): "Arques-la-Bataille". *Encyclopædia Britannica*. 2 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 642.
2. ↑  Populations légales 2017. Commune d'Arques-la-Bataille. INSEE.
3. ↑  "World War I and the South African Native Labour Contingent". *South African History Online*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Arques-la-Bataille*** |

### Ligazóns externas

* Web oficial de Arques-la-Bataille *(en francés)*.
* Galería de fotos de Arques
* The CWGC cemetery
* Historia detallada do castelo con fotos e ilustracións

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1059971
* WorldCat
* VIAF: 244282203
* BNF: 15274614z
* GeoNames: 6451072
* GND: 4534642-2
* LCCN: no2017062776
* MusicBrainz: ID
* OSM: 147446

 |
| *Parvovirus canino* |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Grupo: | II (Virus ADN monocatenario) |
| Familia: | *Parvoviridae* |
| Subfamilia: | *Parvovirinae* |
| Xénero: | ''***Parvovirus''*** |

 |
| Especies |
| * *Parvovirus canino*
* *Parvovirus avícola*
* *Feline panleukopenia virus*
* *Feline parvovirus*
* *HB virus*
* *H-1 virus*
* *Kilham rat virus*
* *Lapine parvovirus*
* *LUIII virus*
* *Mice minute virus*
* *Mink enteritis virus*
* *Mouse parvovirus 1*
* *Porcine parvovirus*
* *Raccoon parvovirus*
* *RT parvovirus*
* *Tumor virus X*
 |

A **parvovirose** ou **parvovirus canino** é unha doenza viral que afecta principalmente ós cachorros de can. É raro que afecte a cans adultos, sobre todo se están vacinados.

Características do parvovirus
-----------------------------

Os parvovirus son virus con cadeas de ADN tipicamente lineal, non segmentado monocatenario, cunha tamaña media do xenoma de 5000 nucleótidos.

Os parvovirus son algúns dos virus máis pequenos (de aí o nome, en latín, *parvus*, significa pequeno) e miden de 18-26 nm de diámetro.

Signos clínicos
---------------

A presentación máis adoita é a dixestiva, ó cursar cunha gastroenterite hemorráxica viral; o virus infecta as células intestinais (os enterocitos) e replícase producindo necrose e morte celular, mecanismo responsable da sintomatoloxía.

Notas
-----

1. ↑  Leppard, Keith; Nigel Dimmock, Easton, Andrew (2007). *Introducción a la moderna Virología*. Blackwell Publishing Limited. ISBN 1-4051-3645-6.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Parvovirose canina*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1553609
* EBID: ID

 |
Coordenadas: 48°44′11″N 2°57′06″L﻿ / ﻿48.73639, -2.95167

Igrexa de Lumigny.
**Lumigny-Nesles-Ormeaux** é unha vila e comuna francesa, da rexión de Illa de Francia, no departamento de Sena e Marne.

Xeografía
---------

A comuna ten unha extensión de 36,30 km² e, no ano 2015, albergaba unha poboación de 1 534 habitantes, o que daba nese ano unha densidade de 42,26 hab./km².

Demografía
----------

### Evolución da poboación (1962-2013)

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **Ano** | **1962** | **1968** | **1975** | **1982** | **1990** | **1999** | **2006** | **2013** |
| **Poboación** | 285 | 280 | 739 | 942 | 1178 | 1319 | 1494 | 1543 |
| Fonte: INSEE |

Historia
--------

Nesles aparece citada ao comezo do século IX (*Naslei*) como pertencente ao patrimonio dunha certa Gisle (*Gisla*). Esta doouna á abadía de Gembloux, que acababa de fundar o seu neto San Guibert, doazón ratificada en 946 por unha carta de Otón I do Sacro Imperio Romano Xermánico.

Galería de imaxes
-----------------

* Casa do Concello (Mairie)Casa do Concello (*Mairie*)
* Igrexa de Notre-Dame-de-l'Assomption de Nesles-la-GilberdeIgrexa de Notre-Dame-de-l'Assomption de Nesles-la-Gilberde
* Escudo da comunaEscudo da comuna
* Mapa da comunaMapa da comuna
* Evolución da poboación (1962-2008)Evolución da poboación (1962-2008)

Notas
-----

1. ↑  Carta editada e traducida ao francés polo *Corpus Etampois*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lumigny-Nesles-Ormeaux Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* *Le Patrimoine des Communes de la Seine-et-Marne.* París: Flohic Editions, Volume 2, 2001, ISBN 2-84234-100-7, pp. 1333–1338.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1460330
* BNF: 15275604w
* GeoNames: 6617680
* OSM: 1376328

 |
**Amelia Pérez Álvarez**, máis coñecida como **Meli Pérez**, nada en Moaña en 1970, é unha sindicalista galega, secretaria xeral de Comisións Obreiras de Galicia.

Traxectoria
-----------

Diplomada en turismo, traballou na cadea Zara, na tenda que Inditex ten no centro comercial Camelias de Vigo. Alí converteuse en delegada sindical en 1999, xa como sindicalista de Comisións Obreiras. En 2012 foi elixida na secretaria comarcal de Comisións Obreiras en Vigo, a primeira muller e a primeira que non era unha traballadora vinculada aos sectores do metal (automóbiles e estaleiros). Revalidou o seu cargo en 2017, pero en 2021 renunciou a seguir e substituíuna Montserrat Carrera. 

Foi elixida o 21 de maio de 2021 secretaria xeral de Comisións Obreiras de Galicia, en substitución de Ramón Sarmiento, tamén da comarca viguesa, pero empregado do estaleiro Barreras. A elección produciuse no XII Congreso da entidade, celebrado en Santiago de Compostela. Nesa cita electoral impúxose co 64,24 % dos votos, e foi a única candidatura. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ramón Sarmiento** |  **Secretaria xeral de CCOO de Galicia** Amelia Pérez Álvarez2021 | Sucesor:**no cargo** |

Vida persoal
------------

Vive en Moaña. Ten un fillo nado en 2014.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  "Amelia Pérez se convierte en la primera mujer que llevará las riendas de CC.OO. en Galicia". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2021-05-21. Consultado o 2021-05-22.
2. ↑  Atlántico (2021-05-22). "Amelia Pérez: "Liderar Comisiones Obreras en Galicia es un hito"". *Atlántico* (en castelán). Consultado o 2021-05-22.
3. ↑  Galicia, Economía en. "Amelia Pérez, nova secretaria xeral de Comisións Obreiras en Galicia". *Economía en Galicia* (en castelán). Consultado o 2021-05-22.
4. 1 2  "Amelia Pérez, nova secretaria xeral do Sindicato Nacional de CCOO de Galicia". *CCOO*. Arquivado dende o orixinal o 22-05-2021. Consultado o 28-5-2021.
5. ↑  "«Hai que ser pelexona e persistente»". *La Voz de Galicia*. 2021-05-29. Consultado o 2021-05-29.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* CCOO
* Sindicato Nacional de Comisións Obreiras de Galicia

### Ligazóns externas

* Web de CCOO de Galiza
Concellos pertencentes ao Consello Comarcal do Bierzo.
O **Consello Comarcal do Bierzo** (en castelán: *Consejo Comarcal del Bierzo*) é a institución pública local encargada do goberno e administración da comarca do Bierzo, a única recoñecida por Lei en Castela e León debido ás peculiaridades xeográficas, históricas, sociais e económicas que a diferencian do resto da comunidade autónoma.

Símbolos
--------

Os símbolos que representan ao Bierzo son a bandeira e o escudo do Bierzo, aprobados o 14 de abril do ano 2000 polo Pleno do Consello Comarcal do Bierzo.

Goberno
-------

Dende o 12 de xullo de 2015 preside a institución Gerardo Álvarez Courel (PSOE), concelleiro de Bembibre. A vicepresidenta dende xullo de 2019 é María del Carmen Doel Mato (PSOE), concelleira de Ponferrada. Precedéronlle no cargo Alfonso Arias (PP), José Luís Ramón (PSOE), Ricardo González Saavedra (PSOE), Jesús Esteban (PSOE), Rita Prada (PSOE) e Francisco Alfonso (PSOE).

O pleno está integrado por 27 conselleiros, representantes das seis áreas electorais da comarca. Logo das eleccións municipais de 2019 compoñen o pleno 14 conselleiros do PSOE, 9 do Partido Popular, 2 de Coalición por el Bierzo, 1 de Ciudadanos e 1 da Unión Social de Electores do Bierzo.

Notas
-----

1. ↑  Lei 1/91, de 14 de marzo B.O.C. e L. 20 marzo de 1991
2. ↑  El socialista Gerardo Álvarez Courel, nuevo presidente del Consejo Comarcal del Bierzo

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Consello Comarcal do Bierzo
Ruínas preto de Panxaquent.
**Panxaquent** (en taxico Панҷакент; en persa پنجکنت; en ruso Пенджикент), (pode que apareza escrito Panjakent ou Panjikent, pero estas formas son calcos doutras linguas) é unha cidade na provincia de Sogdiana (Sughd), Taxiquistán sobre o río Zeravxán (Zeravshan), con 33.000 habitantes segundo o censo do ano 2000.

Nome
----

**Panxaquent** capital do Distrito do mesmo nome na provincia de Sogdiana (**Sughd**), do taxico **Панҷакент** e este do persa **پنجکنت** (*Panjakent*). Pode aparecer coma a denominación rusa *Panjikent* que vén do uzbeko.

As ruínas da cidade de **Panxaquent** atópanse na periferia da cidade que conserva o seu nome actual no Taxiquistán, a uns 10 km ao oeste da actual fronteira entre o Taxiquistán e o Uzbekistán, bastante próxima á célebre cidade hoxe uzbeka de Samarcanda (58,5 km ao leste da mesma), co seu centro na marxe esquerda (sur) do mesmo río que atravesa a Samarcanda: o río Kara, no estreito val do mesmo río ao pé do somonte setentrional dos montes Zeravxán (montes Zeravshan). As coordenadas xeográficas de Panxaquent son: 39°29′00″N 67°36′00″L﻿ / ﻿39.48333, -67.60000 e a súa posición respecto á principal cidade de Taxiquistán, Duxambé, é de 144 km en liña recta ao NO, pero as rutas terrestres son moito máis prolongadas debido a que diversas cordilleiras separan a Panxaquent de Duxambé.

**Nota Bene**: A denominación máis frecuente que aparecen en moitas enciclopedias é *Panjikand* (en uzbeko) aínda que en taxico é máis usual a forma **Panjakent**, e desta lingua pois por tradición e cultura taxico-persa é de onde se toma a palabra en galego.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Panxaquent*** |

### Bibliografía

* Belenitzky Alejandro. *Archeologia Mundi, Asia Central* (Barcelona, Ed.Juventud) 1972

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q630805
* WorldCat
* VIAF: 125625295
* BRE: 2710049
* EBID: ID
* GeoNames: 1220798
* GND: 4286695-9
* LCCN: n91077056

 |
Logo da consola.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

Nintendo Switch en "modo manual".
Nintendo Switch en "modo TV".
A **Nintendo Switch** (en xaponés: ニンテンドースイッチ; *Nintendō Suitchi*) é unha videoconsola desenvolvida por Nintendo e lanzada internacionalmente na maioría de rexións do mundo o 3 de marzo de 2017. A consola é unha tableta que pode acoplarse para funcionar como unha consola caseira ou un dispositivo portátil, o que a converte nunha videoconsola híbrida. Os seus controladores sen cable Joy-Con, con botóns estándar e joystick analóxico direccionais, detección de movemento e retroalimentación táctil, pódense conectar a ámbolos dous lados da consola para poder xogar en estilo portátil. Tamén se poden conectar a un accesorio de agarre para desfrutar unha forma de consola doméstica tradicional gamepad, ou poden usar individualmente na man como o Wii Remote e Nunchuk, permitindo modos multixogador.

Como consola de oitaba xeración, Nintendo Switch compite no mercado coa Xbox One de Microsoft e a PlayStation 4 de Sony. Case tres millóns de consolas foron vendidas durante o primeiro mes após o lanzamento, superando a proxección inicial de Nintendo de dous millóns de unidades, e superando no primeiro ano máis de 14 millóns de unidades vendidas en todo o mundo, superando tamén as vendas totais de Wii U. A comezos de 2018, a Switch converteuse na consola caseira que máis rapidamente se vendeu no Xapón e nos Estados Unidos. Ata o mes de decembro de 2020, a Nintendo Switch e Nintendo Switch Lite vendeu máis de 79 millóns de unidades en todo o mundo. As vendas de Switch estiveron fortemente vinculadas ás vendas de seis títulos de Nintendo, *The Legend of Zelda: Breath of the Wild*, *Mario Kart 8 Deluxe*, *Super Mario Odyssey*, *Super Smash Bros. Ultimate*, *Pokémon Sword* e *Shield* e *Animal Crossing: New Horizons*, cada un deles vendendo máis de vinte millóns de unidades.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Nintendo Switch Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Xapón*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19610114
* GiantBomb: 3045-157
* IGDB: nintendo-switch

 |
Proclamada o 9 de xullo de 1830 despois das chamadas Tres Gloriosas *Trois Glorieuses*, a **Monarquía de Xullo** 1830 - 1848 sucedeu en Francia á Segunda Restauración. A rama menor dos Borbóns a dinastía de Orleáns accede ao trono a mans de Luís Filipe I como *rei dos franceses*. O seu reinado comeza co problema da Revolución de 1830 e se atopara con outros varios que acaban por instaurar a Segunda República. A *Monarquía de Xullo*, marca á fin da monarquía en Francia.

A crise da monarquía
--------------------

Luís Filipe I de Francia.
En 1846, as colleitas son moi malas. O aumento do prezo do trigo, base da alimentación, provoca a escaseza. O poder adquisitivo baixa. O consumo interior non progresa, provocando unha crise industrial de superprodución. Inmediatamente os patróns se adaptan recorrendo ao despedimento. Inmediatamente, se asiste a unha retirada masiva dos aforros populares, o sistema bancario está en crise. As quebras multiplícanse, os cursos da Bolsa caen. O Estado reacciona importando trigo ruso, o que volve a balanza comercial negativa. Os grandes traballos paran. As manifestacións sucédense. En 1847 prodúcense os motins de Buzançais. En Roubaix, un 60% dos obreiros están en paro. Os asuntos de corrupción (asunto Teste-Cubières) e os escándalos (asunto Choiseul-Praslin) manchan o réxime.
As asociacións que se encuadran e as reunións públicas prohibidas a partir de 1835 bloquean á oposición. Para pasar esta lei, os opositores seguen os enterros civís dalgúns deles, que se transforman en manifestacións públicas. As celebracións familiares e os banquetes serven tamén de pretexto ás reunións. A campaña dos banquetes, ao final do réxime, desenvólvese en todas as grandes cidades de Francia. Luís Filipe endurece o seu discurso e prohibe o banquete de peche o 14 de xaneiro de 1848. O banquete, aprazado ao 22 de febreiro, provoca a Revolución de 1848.

A caída do réxime
-----------------

Tras unha axitación, o rei substitúe ao ministro François Guizot por Adolphe Thiers que propón a represión. Recibido con hostilidade pola tropa colocada ao Carrusel, diante do palacio das Tullerías, o rei abdica en favor do seu neto Filipe e confía a rexencia a súa nora, Hélène de Mecklembourg-Schwerin, pero en van. A Segunda República foi proclamada o 24 de febreiro de 1848 fronte a columna da Bastilla.

| * v
* c
* e
Historia de Francia |
| --- |
| Antigüidade | 
* Galia
* Francos

 |  |
| Idade Media | 
* Dinastía Merovinxia
* Dinastía Carolinxia
* Dinastía dos Capetos

 |
| Época moderna | 
* Casa de Valois-Orleans
* Casa de Valois-Angoulême
* Dinastía Borbón

 |
| Época contemporánea | 
* Reino de Francia
* Revolución Francesa
* Reino de Francia (1791-1792)
* Primeira República
* Primeiro Imperio
* Restauración
	+ Imperio dos Cen Días
* Monarquía de Xullo
* Segunda República
* Segundo Imperio
* Terceira República
* Réxime de Vichy
* Goberno provisional
* Cuarta República
* Quinta República

 |
| Artigos relacionados | 
* Historia económica
* Historia militar
* Lista de monarcas de Francia
* Lista de presidentes de Francia

 |
| Cronoloxía de Francia |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q58202
* BRE: 2028659
* EBID: ID

 |
**Migel Joakin Eleizegi Ateaga**, máis coñecido como o **Xigante de Altzo** (en éuscaro: *Altzoko Handia*), nado en Altzo o 6 de xullo de 1818 e finado ibídem o 20 de novembro de 1861, foi un home vasco moi popular na súa época pola súa grande altura. Exhibiuse por media Europa sendo recibido, entre outros, pola raíña Isabel II de España, a raíña María II de Portugal, o rei Luís Filipe I de Francia ou a raíña Vitoria do Reino Unido. Despois da súa morte, a súa lembranza perdurou no País Vasco, onde a súa vila natal aparece sempre asociada coa figura do "Xigante".

Padecía a doenza de xigantismo, o que lle fixo medrar indefinidamente até a súa morte. Chegou a medir 2,42 metros de altura, a pesar 212 quilogramos e os seus zapatos medían 42 centímetros. As súas luvas medían 31 cm do dedo polgar ó maimiño e os sombreiros de copa 62 cm de circunferencia.

No 2017, estreouse o filme vasco *Handia*, inspirado na súa vida.

Notas
-----

1. ↑  Munibe. Autor: José Antonio Álvarez Oses
2. ↑  Auñamendi Eusko Entziklopedia Bernardo Estornés Lasa Fondoa Miguel Joaquín Eleicegui

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xigantismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3312838
* WorldCat
* VIAF: 8152079046507110546
* Auñamendi: 37804
* BNE: XX5725755
* DBE: miguel-joaquin-eleicegui-ateaga
* GND: 120183368X

 |
Unha rúa principal da cidade
**Mahdía** (árabe: ***المهدية***, *al-mahdīyah*), coñecida tamén como **Jemma**, **Aphrodisium**, **África** ou **Cabo Africa**, é unha cidade e comuna de Tunisia.

Xeografía
---------

Está situada nunha península ao sueste de Monastir, ao norte de Chebba e ao noroeste de El Djem, na costa do mar Mediterráneo.

É a capital da Vilaia (Gobernación) homónima.

O municipio ocupa unha extenensión de 645 km².

Segundo o censo de 2014 contaba cunha poboación de 51 833 habitantes, polo que a súa densidade de poboación, nese ano, era de 123,33 hab./km².

Notas
-----

1. ↑  Censo de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mahdia*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial *(en árabe)*, *(en francés)*, *(en inglés)*.
* Información sobre a ciddade *(en alemán)*.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q466054
* WorldCat
* VIAF: 151230560
* BNF: 12083851x
* EBID: ID
* GeoNames: 2473572
* GND: 4100010-9
* LCCN: n82078402
* TGN: 7001742

 |
**Lochmaddy** (escocés: *Loch nam Madadh*) é o centro administrativo da illa North Uist nas Hébridas en Escocia.

Topónimo
--------

### Étimo

O nome escocés: *Loch nam Madadh* pode ser traducido como "Lago de cans /lobos" ou "Mar/lago de mexillóns"

### Primeira mención

A primeira vez na historia en que Lochmaddy é nomeada foi nunha denuncia sobre a piratería e o asasinato nun relato de 1616: *"Lochmaldie na costa de Uist é un refugio de piratas".* As covas e calas que caracterizan a contorna da vila eran excelentes escondedoiros desde os que atacar barcos que transportaban valiosos bens destinados aos xefes de clan da época. Aquí realizáronse actividades de contrabando até os tempos modernos.

Prehistoria
-----------

*Hut of the Shadows* (Sombreiro das sombras)
### Brochs

Dun Torcuill situado no lado oeste do Lago *un Duin*, no noroeste de Lochmaddy. Ao sur está o Duns no Lago Hundair (*Na h-Eileanan un Iar)*, incluíndo Dun Ban.

Xeografía
---------

### Localización

Lochmaddy atópase ao final dunha enseada e é o único asentamento significativo na costa leste de North Uist debido á costa rochosa deste lado da illa. 

Duns no Lago Hundair

Sanidade
--------

O hospital de Lochmaddy pechou en marzo de 2001 e foi substituído polo recentemente inaugurado *Ospadal Uibhist agus Bharraigh* ("Hospital de Uist e Barra") en Baile a'Mhanaich.

Economía
--------

### Porto

Hoxe o mesmo porto da mención aos piratas fai de terminal de transbordador de Lochmaddy para North Uist. O *MV Hebrides* fai desprazamentos na ruta a Skye. O porto de ferris atraeu empresas e obras públicas, dando á cidade o único banco, xulgado, oficina de turismo e albergue xuvenil en North Uist.

### Pesca

Lochmaddy era unha importante cidade pesqueira antes do declive comercial da pesca do arenque. Durante o reinado de Carlos I situouse aquí unha *estación de pesca real*.

Notas
-----

1. 1 2  Colin, Mark (2003). *The Gaelic-English Dictionary*. Routledge. ISBN 0-415-29760-5.
2. ↑  "Topónimos K-O" (PDF). *external.parliament.scot*. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 27 de marzo de 2022. Consultado o 10 de maio de 2022.
3. ↑  Martin, Martin (1703). *A description of the Western Islands of Scotland*. Londres 1703, Páx. 54 (en inglés): "... ao sur da illa Hermetra en Harris atópase Loch Maddy, chamado así das tres rochas sen a entrada no lado sur. Chámanse Maddies pola gran cantidade de grandes mexillóns, chamados Maddies, que crecen sobre eles.".

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lochmaddy Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* North Uist
* South Uist
* Illas Hébridas Exteriores
* Dòmhnall Ruadh Chorùna

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Escocia*** |

### Ligazóns externas

* Dun Ban North Uuist

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1738877
* WorldCat
* VIAF: 150138014
* GeoNames: 2643811
* LCCN: n83194944
* WOEID: 27246

 |
Coordenadas: 56°00′00″N 5°26′00″O﻿ / ﻿56, -5.43333

Canle de Crinan, case na súa conexión co Loch Crinan
A **Canle de Crinan** é un canal en Argyll e Bute, no oeste de Escocia, duns 14 quilómetros de longo e que comunica o Loch Gilp co Loch Crinan.

Localización
------------

Leva o nome da vila de Crinan, que está localizada no seu extremo oeste, na ribeira do Loch Crinan, pois xunta esta poboación coa vila de Ardrishaig no Loch Gilp (ao leste). O Loch Crinan é unha baía do estreito de Jura, e o Loch Gilp unha ría do Loch Fyne.

Historia
--------

Os traballos para construír a canle comezaron en 1794, e a canle abriuse en 1801 cun deseño orixinal de John Rennie, pero con numerosos erros nas comportas que foron reparados en 1816 por Thomas Telford. O seu propósito era facilitar o transporte comercial entre Glasgow e a foz do Clyde, e as Illas Hébridas, sen ter que dar a volta ao sur da península de Kintyre e en especial, polo cabo de Kintyre, un lugar de mar aberto e perigoso a unhas poucas millas da costa setentrional de Irlanda. O transporte facíase cunhas embarcacións características desta comarca, denominadas puffers.

A canle non presentaba limitacións de altura para os barcos.

Na actualidade a canle úsana embarcacións de lecer, que aforran xornadas de navegación entre a foz do Clyde e as illas occidentais escocesas.

Ligazóns externas
-----------------

* Web das canles escocesas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q752064
* WorldCat
* VIAF: 315142301
* GeoNames: 2651973
* LCCN: sh2003010071
* OSM: 8427106
* Structurae: 10000646

 |
O **M-Base** é un movemento artístico introducido polo saxofonista americano Steve Coleman durante o inicio da súa carreira en solitario como o acrónimo de "Macro-Basic Array of Structured Extemporizations". O movemento pretendía agrupar novas formas creativas de expresión centradas na improvisación co obxectivo de transmutar experiencias humanas en son.

Historia do movemento
---------------------

O movemento presentouse por Coleman como reacción aos novos intentos de estándarización do jazz na segunda metade dos anos 80, M-Base suxería, en oposición, unha deviación baseada nos principios estéticos da nova escena dos músicos negros americanos de vangarda. Os discos producidos baixo este movemento como *Motherland Pulse* (1985) ou *Point of View* (1986) cun identificábel son de funk descentrado levou á crítica a utilizar M-Base como unha etiqueta identificativa dun estilo de jazz en concreto, iniciativa combativa polo propio Coleman ao non compartir unha visión tan esencialista do movemento. No ano 1993 Coleman publica *Anatomy of Groove(DIW)* baixo o nome de M-Base, un disco con harmonías tinguileantes que moitos críticos viron como unha intelixente fusión de xéneros.

Artistas agrupados no colectivo M-Base
--------------------------------------

* O saxofonista Steve Coleman.
* O cornetista Graham Haynes.
* O saxofonista alto Greg Osby.
* O pianista Geri Allen.
* A cantante Cassandra Wilson.

Notas
-----

1. ↑  Chinen, Nate (2018). *Playing Changes, Jazz for the new century* (en inglés). Pantheon. pp. 77-9. ISBN 9781101870341.
2. ↑  Chinen, Nate (2018). *Playing Changes, Jazz for the new century* (en inglés). Pantheon. pp. 80-2. ISBN 9781101870341.

### Ligazóns externas

* Definición do movemento por Steve Coleman na páxina oficial do M-Base

Outros artigos
--------------

* Jazz galego
Coordenadas: 37°23′00″S 70°16′00″O﻿ / ﻿-37.38333, -70.26667

**Chos Malal** é unha cidade da Arxentina, localízase ao norte da provincia de Neuquén. Conta cunha poboación de 11.361 habitantes. Chos Malal está localizada entre o Río Neuquén e o Río Curi Leuvú na Cordilleira do Vento.

Historia
--------

Foi fundada o 4 de agosto de 1887 polo coronel Manuel Xosé Olascoaga. Chos Malal foi a capital do Territorio do Neuquén ata 1904, cando a capital foi trasladada a Neuquén capital do Departamento da Confluencia.

Clima
-----

O clima clasifícase como continental de altitude, con invernos fríos (frecuentes nevadas) e veráns con días quentes e noites frescas.

| Mes | Xan | Feb | Mar | Abr | Maio | Xuño | Xullo | Ago | Set | Out | Nov | Dec | Anual |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Temperatura media (°C) | 21.3 | 20.2 | 17.0 | 12.6 | 9.5 | 6.5 | 6.0 | 7.2 | 9.9 | 13.5 | 17.2 | 20.2 | 13.4 |
| *Fonte*: Worldclimate.com |

Cultura
-------

O Museo Histórico Xosé Olascoaga, situado na cidade, exhibe varias partes históricas da Conquista do Deserto como documentos, equipos dos Soldados e obxectos mapuche.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Chos Malal Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* A páxina oficial de Chos Malal *(en castelán)*
* Chos Malal *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q288993
* GeoNames: 3861262
* TGN: 1019312
* WOEID: 466931

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Bar.

**Bar** (**Бар**) é unha cidade de Montenegro, localizada na costa do Mar Adriático. Ten 13.719 habitantes (40.037 en todo o concello) e é o principal porto do país. A maioría dos habitantes é de nacionalidade montenegrina ou serbia, os albaneses constitúen o 12 % dos habitantes do concello.

Os arredores da cidade son coñecidos a nivel nacional e europeo polas súas infraestruturas turísticas. *Sutomore*, unha pequena localidade de 3.000 habitantes moi preto da cidade, é un dos meirandes destinos turísticos da zona grazas ás súas praias. O centro histórico da cidade é tamén un gran reclamo para turistas de todo o mundo, entre outras cousas, pola existencia da que é considerada a oliveira máis antiga do mundo (2.500 anos).

Historia
--------

Historicamente, estivo ligada a diferentes imperios e reinos da rexión, tales como o Imperio Romano, o Imperio Bizantino, Turquía, Venecia o o Imperio Austrohúngaro. A súa adhesión actual ó estado montenegrino tivo lugar en 1878 coa sinatura do *Tratado de Berlín*.

Cidades irmandadas
------------------

* Bor, Serbia
* Shkodër, Albania
* Ulcinj, Montenegro
* Italia Bari, Italia

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bar, Montenegro Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q115276
* WorldCat
* VIAF: 124419457
* EBID: ID
* GeoNames: 3204509
* GND: 4506896-3
* LCCN: n86092630
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge212949
* SUDOC: 13105161X
* TGN: 1064913

 |