**Mana Sitti Habib Jamaladdin** (árabe: *مانا ستي حبيب جمال الدين*), nada en Barawa cara a década de 1810 e finada o 15 de xullo de 1919, foi unha poeta, mística e estudante do islam, máis coñecida como **Dada Masiti** ("Avoa Masiti"). Compuxo a súa poesía no dialecto bravanés da lingua suahili.

Traxectoria
-----------

A súa familia, tanto por vía materna como paterna, tiña ascendencia do clan *Ashraf* Mahadali. A avoa materna da súa nai tamén pertencía á *Ashraf* de Ali Naziri, que tiña maior influencia na zona e era o maior dos dous subclans. Os *Ashraf*, cuxa liñaxe proviña do profeta Mahoma, establecéranse en Barawa a comezos do século XVII.

O que se coñece dos primeiros anos de Dada Masiti sábese por tradición oral. Segundo os seus parentes máis próximos, sendo adolescente foi raptada e levada a Zanzíbar co seu consentimento por un home que a familia dela rexeitara como posible pretendente. Fuxiron e casaron na illa Pate. A relación rompeuse pouco despois, e ela sufriu escravitude durante uns dez anos. Finalmente logrou escapar, e o seu curmán materno Omar Qullatten, que por entón residía en Zanzibar, rescatouna. A propia Dada Masiti parece confirmar esta versión dos acontecementos na súa poesía, xa que alude a que se deixara levar por atraccións mundanas e manifesta contrición e desexo de expiar as súas accións. Os seus poemas tamén mencionan a Omar Qullatten polo seu nome e solicitan repetidamente que Deus o bendiga. Dada Masiti nunca volveu casar e non tivo fillos.

Dada Masiti comezou os seus estudos relixiosos co xeque Mohammed Janna al-Bahluli. Seguidora da Qadiriyya, a súa poesía demostra unha comprensión detallada do Corán e a Sunna. A poesía dedicada aos seus contemporáneos demostra que era respectada. O xeque Qasim Muhyiddin al-Barawi referiuse a ela como "un tesouro que debía ser celosamente preservado".
O seu poema máis famoso foi "Despois da vida, vén a morte: cando o xeque morre, ninguén debe chorar", composto para o seu amigo, o xurista e xeque Nureni Mohammed Sabir. Tamén compuxo "Shaikhi Chifa isiloowa", unha euloxía para o xeque Nurein Ahmed al-Sabir al-Hatimy. Moitos dos seus contemporáneos comprometéronse a recordar a súa poesía, especialmente as mulleres. Os seus versos aínda figuran de xeito destacado nos anais poéticos de Barawa.

Despois da súa morte, foi soterrada a carón da súa pequena casa en Barawa. Cada ano celébrase na súa memoria unha *ziyārah* a modo de homenaxe.

Notas
-----

1. ↑  Mohamed Kassim cita o seu ano de nacemento en 1219H (1804) e a súa data de defunción o 17 de shawal de 1339H (24 de xuño de 1921); véxase Kassim, M. (2001). "Dhikr Will Echo from All Corners: Dada Masiti and the Transmission of Islamic Knowledge". *Bildhaan: International Journal of Somali Studies* **2**. pp. 104–120.
2. 1 2 3 4 5 6 7  Vianello, A. (2012). "Dada Masiti". *Dictionary of African Biography*. Oxford University Press. pp. 150–151. ISBN 978-0-19-538207-5.
3. ↑  John O. Hunwick; Rex Seán O'Fahey. *The writings of the Muslim peoples of northeastern Africa*. p. 68. ISBN 9789004109384.
4. ↑  Berge, Lars; Taddia, Irma (2013). *Themes in Modern African History and Culture*. p. 75. ISBN 9788862923637.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Declich, F. (2001). "Sources on Islam Composed in the Vernacular: Somali Women's Religious Poetry". *Islam in East Africa: New Sources*. Rome: Herder. pp. 297–330.
* "*Dhikr* will Echo from All Corners: Dada Masiti and the Transmission of Islamic Knowledge" *(en inglés)*.