recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Justo Taladrid Catá**, nado en Magazos (Viveiro) en 1864 e finado na Coruña o 28 de marzo de 1938, foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Justa Catá Seara. Emigrou a Cuba con 16 anos. A principios do século XX era un próspero comerciante de sedaría e dirixía a empresa Taladrid Hermanos. Foi impulsor e dirixente da sociedade *Vivero y su Comarca* creada en 1910. Retornou a Viveiro en 1912. Ao ano seguinte fundou a Liga Agraria del Landro con outros habaneiros e promoveu a candidatura do deputado liberal albista José Soto Reguera polo distrito ata 1923. Na ditadura de Primo de Rivera foi deputado provincial en Lugo. Durante os primeiros tempos da Guerra Civil contribuíu ás colectas promovidas polas autoridades franquistas con xenerosos donativos.

Escribiu os folletos *Progreso del distrito de Vivero en los años 1910 a 1930* (Viveiro, 1931) e *Verdades como puños y consideraciones. Mis servicios al distrito de Vivero* (A Coruña, 1935), nos que se defendeu das críticas á súa traxectoria na Ditadura.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 29-3-1938, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A Sociedade de Instrucción "Vivero y su Comarca"
Maiúscula e minúscula da letra iota.
**Iota** é o nome da novena letra do alfabeto grego (ἰῶτα); equivale ao /i/ e ao /i:/. Minúscula ι, maiúscula Ι. Adoita transcribirse como *i*. Provén da letra do alfabeto fenicio *yōd*, que representaba unha semivogal soante prepalatal, son inexistente en grego, o que propiciou a adaptación do signo á vogal /i/. Como signo numérico representaba o dez. En maiúscula serve tamén para designar o noveno canto da Ilíada de Homero e en minúscula o noveno da Odisea.

En canto ao chamado **iota subscrito** ou **mudo** ver o apartado correspondente do artigo Diacríticos do alfabeto grego.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* **ɩ**, iota latino
* **J**, letra que existiu no galego medieval e que hoxe se utiliza en préstamos doutras linguas

| * v
* c
* e
Alfabeto grego |
| --- |
| letras | Alfa - Beta - Gamma - Delta - Epsilon - Dseta - Eta - Theta - Iota - Kappa - Lambda - Mi - Ni - Xi - Ómicron - Pi - Rho - Sigma - Tau - Ípsilon - Fi - Khi - Psi - Omega |
| letras suplementarias | Digamma - Stigma - Heta - San - Qoppa - Sampi - Sho |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14399
* GEC: 0117679
* MAG: 2779125852

 |
**Gerardo Fentanes Portela**, nado en Cerdido en 1887 e finado en Bordeos (Francia) o 10 de xuño de 1944, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi xuíz de Tinéu, Lalín, Úbeda e Sevilla e maxistrado da Audiencia Territorial de Sevilla. Militante de Acción Republicana, en maio de 1932 foi nomeado gobernador civil de Xaén, e en novembro dese ano da Coruña, posto no que permaneceu ata setembro de 1933. Foi maxistrado do Tribunal Supremo ata o final de Guerra civil. Exiliouse en Francia, onde morreu en 1944.

Vida persoal
------------

Casou en Santiago de Compostela con Laura Merino Simón en xuño de 1911.

Notas
-----

1. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 17-6-1911, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández Santander, Carlos (2000). Do Castro, ed. *Alzamiento y guerra civil en Galicia (1936-1939)*. Sada. ISBN 84-7492-953-9.
* Serrallonga i Urquidi, Joan (2007). "El aparato provincial durante la Segunda República. Los gobernadores civiles, 1931-1939" (PDF). *Hispania Nova* (7). Consultado o 20 de abril de 2011.

### Ligazóns externas

* El Tribunal Supremo durante la Guerra Civil
Tenda de haxix en Katmandú
Sebsi (Maroko)
O **haxix** (do árabe حشيش [hashish] "herba") é unha droga psicotrópica derivada do cánnabis. De aspecto sólido, faise maleable coa calor. A súa cor pode variar do marrón avermellado ao negro, verdoso e coloración dourada. Adóitase fumar en pipa e mesturado co tabaco ou agromos de *Cannabis*. O seu contido en aceites ricos en *cannabinoides* (Tetra-Hidro-Cannabinol=THC) faino altamente intoxicante, con efectos psicoactivos que clasifican a certas variedades de plantas de cánnabis como droga branda.

Produce un efecto distinto ó da marihuana e máis prexudicial para os pulmóns debido ao contido de alcatrán ó mesturalo co tabaco.

En realidade o haxix pode presentar varias tonalidades, formas e riqueza de THC. distintos (do 4% o 10%), dependendo do país de orixe; verde escuro tirando a marrón en Marrocos, negro do Líbano e Medio Oriente, negro como brea retorcida o nepalí. En ocasións o produto pode ser adulterado con pensos compostos ou esterco.

Ao haxix tamén se lle chama *chocolate* de maneira informal pola súa similitude. E, popularmente, segundo o seu contido de THC distínguense varios tipos de haxix, sendo máis activo canto máis tetrahidrocannabinol posúa. Así definimos logo: o *apaleado*, onde o haxix perde o seu nome; a *ficha*, ou *costo*, haxix de baixa calidade; o *pole*, diferénciase do *costo* en que é máis mol e oleoso, como a "*barriña*" (pola súa forma de elaborar despois, en barriñas que se enrolan cun papel canda o tabaco) e o "*oviño*" (pois encóntrase en forma de bóla oval), ambos moi maleábeis.

O haxix natural, fabricado tradicionalmente e que non leva aditivos nocivos, é como a marihuana, unha das drogas do OMS con menos dependencia física, mais si crea gran dependencia psicolóxica que en persoas psicopáticas leva a problemas de saúde graves.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Droga
* Cánnabis
* Psicotrópicos
* Kif

### Ligazóns externas

* Fenomenoloxía das drogas: *haschisch*. Antonio Escohotado. Historia Xeral das Drogas. Páx. 1317-1325. Ed. Espasa, 2005 (en español)

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Haxix*** |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre química é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q151980
* BNCF: 4067
* BNF: 11942208g
* EBID: ID
* GND: 4023575-0
* JSTOR: hashish
* LCCN: sh85059232
* MAG: 2780523958
* NDL: 00562994
* NKC: ph117198

 |
**Heart of a Coward** é unha banda inglesa de metal progresivo procedente da cidade de Milton Keynes e formada no ano 2007.

Historia
--------

### Formación

Heart of a Coward formouse en 2007 na cidade de Milton Keynes, Gran Bretaña. A formación orixinal era así: Tom Webb (batería), James Timphy (guitarra, coros), Ben Marvin (voz), Ross Conor (baixo) e Carl Ayers (guitarra).

### Demos e EP'S (2008-2010)

Inmediatamente despois da formación de Heart of a Coward lanzou o primeiro demo *Demo 2008*, que tiña tres pistas. No mesmo ano, lanzou o EP *Collisions*, que contén cinco pistas (dúas das cales foron reeditadas). En 2009 chegou o segundo EP *Dead Sea*, no que se reeditaron tres pistas. O batería Tom Webb deixou a banda. No seu lugar chegou Chris Mansbridge, batería da banda Fellsilent.

### Hope and Hindrance (2011-2012)

A principios de 2011, anunciouse que se retiraria do grupo o vocalista Ben Marvin. Supúxose que o novo vocalista sería o cantante da banda de thrash metal Sylosis, Jamie Graham. Co novo vocalista, Heart of a Coward foi ao estudio para gravar o seu álbum debut *Hope and Hindrance*, que foi lanzado en 2012. O djent sumouse ao estilo do grupo. O álbum contiña a canción "Shade", que lle deu popularidade á banda.

### Severance (2012-2015)

En 2012, despois do lanzamento de Hope and Hindrance o guitarrista da banda, James Thimphy, deixou a banda. No seu lugar veu Steve Haycock. Despois da renovación, a banda firmou un contrato co selo Century Media Records e comezou a gravar o segundo álbum titulado *Severance*, que foi lanzado en novembro de 2013. As cancións "Deadweight", "Psyhophant", "Nauseam", "Distance" lanzáronse en videoclips.

### Deliverance (2015-2017)

O 21 de febreiro de 2015, a banda anunciou que remataran de gravar o seu terceiro álbum. O 9 de xuño, lanzaron un vídeo para a canción «Hollow», que entrou no seu terceiro álbum de larga duración «Deliverance», que foi lanzado o 2 de outubro.

O 8 de marzo de 2017, o grupo na súa páxina de Facebook anunciou a saida do vocalista Jamie Graham, explicándoo desta maneira: "Preciso pasar máis tempo coa miña familia."

### Novo vocalista (2018- presente)

A principios de 2018, un novo vocalista chegou á banda, cuxo nome non foi revelado. A súa personalidade foi coñecida no videoclip "Collapse", lanzado o 25 de marzo de 2018, o novo vocalista chámase Kaan Tasan e completará a voz a futuro.

Membros
-------

* Kaan Tasan — Voz (2018-presente)
* Carl Ayers — Guitarra, coros (2008-presente)
* Steve Haycock — Guitarra (2012-presente)
* Vishal Khetia — Baixo (2010-presente)
* Chris Mansbridge — Batería (2010-presente)

### Membros anteriores

* Tom Webb — Batería (2008-2010)
* Ross Conor — Baixo (2008-2010)
* Ben Marvin — Voz (2008-2011)
* James Timphy — Guitarra (2008-2011)
* Jamie Graham — Voz (2011-2017)
**Heat Capacity Mapping Mission**, tamén coñecido polo seu acrónimo **HCMM**, como **Explorer 58** e como **AEM-A** (*Applications Explorer Missions-A*), foi un satélite científico da NASA lanzado o 26 de abril de 1978 desde a base Vandenberg da Forza Aérea a bordo dun foguete Scout F.

Características
---------------

A misión de HCMM foi facer unha exploración térmica precisa e a alta resolución da superficie terrestre. O satélite constaba de dous módulos:

* o módulo instrumental, que contiña o radiómetro e o seu soporte.
* o módulo base, co sistema de control, comunicacións, alimentación e comando.

HCMM estabilizábase mediante xiro, a unhas 14 revolucións por minuto, e foi inxectado nunha órbita heliosincrónica de 558 km de perixeo, 639 km de apoxeo, unha inclinación orbital de 97,6 graos e un período de 96,7 minutos. ideada para medir temperaturas superficiais cerca do máximo e o mínimo do ciclo diúrno.

O satélite non tiña capacidade de almacenamento de datos, polo que tiñan que emitirse e recibirse en tempo real nalgunha das sete estacións terrestres con capacidade para iso. O ciclo de repetición da comunicación coas estacións era de 16 días.

Entre o 21 e o 23 de febreiro de 1981 a órbita de HCMM foi baixada de 620 km a 540 km para evita-lo desplazamento do plano orbital a ángulos solares pouco favorables para os paneis solares. A misión finalizou o 30 de setembro de 1980.

Resultados
----------

Os datos de HCMM foron utilizados, entre outras cousas, para facer unha análise cuantitativa e construír un modelo de simulación de comportamento do solo respecto da auga con potencial uso en agricultura.

Notas
-----

1. 1 2  N2YO (2012). Real Time Satellite Tracking, ed. "HCMM" (en inglés). Consultado o 15 de marzo de 2012.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13  NASA (4 de novembro de 2011). "HCMM" (en inglés). Consultado o 15 de marzo de 2012.
3. 1 2  "Note verbale dated 28 July 1978 from the Permanent Representative of the United States addressed to the Secretary-General" (PDF). *COMMITTEE ON THE PEACEFUL USES OF OUTER SPACE* (78-17687): 4. 9 de agosto de 1978. Consultado o 15 de marzo de 2012.
4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12  Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "Explorer: HCMM (AEM 1)" (en inglés). Consultado o 15 de marzo de 2012.
5. ↑  Nieuwenhuis, G. J. A. "Application of HCMM satellite and airplane reflection and heat maps in agrohydrology". *Advances in Space Research* **1** (10): 71–86. Consultado o 16 de marzo de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Produtos de datos da misión HCMM no USGS

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q49981
* NSSDC ID: 1978-041A
* SCN: 10818

 |
O **Ionikos Nikaias B.C.** (en grego: Iωνικός Νικαίας K.A.E.), é un equipo de baloncesto grego en Nikaia, no Pireo. Actualmente xoga na A1 Ethniki, a máxima categoría do baloncesto heleno, tras conseguir o ascenso na temporada 2018−19. Disputa os seus partidos como local no *Platonas Gymnasium*, un pavillón con capacidade para 1.200 espectadores.

Historia
--------

O club polideportivo Ionikos foi fundado en 1965 con sección de fútbol e de baloncesto. O equipo xogou o seu primeiro xogo o 9 de agosto de 1966 contra o Α.Ο. Zografou participando no campionato da Clase A de Atenas-O Pireo. Xogou en categorías inferiores até que na temporada 1972−73 logrou o ascenso á segunda división nacional. En 1975, con Panagiotis Giannakis liderando ao equipo, logrou o ascenso á A1 Ethniki, a primeira división helena. En 1979 logran acceder por vez primeira a unha competición europea, a Copa Korać, caendo na primeira rolda.

Permaneceu na primeira división até a temporada 1986-87, na que descenderon á A2 Ethniki, comezando un longo período no que se moverían en diferentes niveis inferiores do baloncesto grego, chegando mesmo a descender até a quinta división. Xa na tempada 2017-18 fixéronse co campionato da B Ethniki, a terceira división, regresando á segunda categoría. No seu primeiro ano na A2 o equipo consegue facerse co campionato e regresar á elite do baloncesto heleno.

Xogadores
---------

### Destacados

* Grecia Panagiotis Giannakis
* Grecia Georgios Kalafatakis
* Grecia Kostas Alexandridis
* Grecia Marios Batis
* Grecia Dimitris Bogdanos
* Grecia Tasos Dimitriadis
* Grecia Andreas Kanonidis
* Grecia Vangelis Karampoulas
* Grecia Fotios Katsikaris
* Grecia Sotiris Katoufas
* Grecia Vassilis Kavvadas
* Grecia Dimitris Kompodietas
* Grecia Nikos Liakopoulos
* Grecia Vangelis Margaritis
* Grecia Iakovos Milentigievits
* Grecia Nikos Oikonomou
* Grecia Michael Paragyios
* Grecia Christos Petrodimopoulos
* Grecia Giannis Sachpatzidis
* Grecia Angelo Tsagarakis
* Grecia Fotis Vasilopoulos
* Países Baixos Roeland Schaftenaar

Notas
-----

1. ↑  "Α.Ο. Ιωνικός Νικαίας: Προσφορά στο Ελληνικό Μπάσκετ". *ionikosbc.gr*. Arquivado dende o orixinal o 27 de novembro de 2018. Consultado o 18 de xullo de 2019.
2. ↑  "B Season 2017-2018". *eurobasket.com*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

Sitio web oficial
**Julio González Fernández**, nado en Navia de Suarna cara a 1902, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

Na II República foi elixido concelleiro de Navia de Suarna en 1931. Militou na ORGA. Logo da vitoria da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado alcalde. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 22 de setembro de 1939. Xulgado na causa 810/38 foi condenado a 30 anos. Saíu en liberdade provisional o 28 de xaneiro de 1942. Sufriu expediente de responsabilidades políticas.

Nas eleccións municipais de 1983 presentouse á alcaldía de Navia de Suarna polo PSdeG-PSOE con 80 anos, e foi elixido alcalde. En maio de 1987 foi elixido presidente da agrupación comarcal do PSdeG-PSOE.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Navia de Suarna** 1936 | Sucesor:**?** |
| Predecesor:**Manuel Fernández Fernández** |  **Alcalde de Navia de Suarna** 1983 - 1987 | Sucesor:**Ángel José López Somoza** |

Vida persoal
------------

Casou con Amparo Fernández Madarro e foi pai de Carlos González Fernández.

Notas
-----

1. ↑  "Julio González aspira a volver a la alcaldía de Navia a sus 80 años", *La Voz de Galicia*, 28-3-1983, p. 35.
2. ↑  "El actual alcalde de Navia de Suarna elegido presidente de la agrupación comarcal del PSOE", *La Voz de Galicia*, 20-5-1987, p. 28.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Navia de Suarna

### Ligazóns externas

* Julio González Fernández na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo
**Justo Moure Giráldez**, nado na Cañiza o 19 de agosto de 1908 e finado en Vigo o 31 de outubro de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Propietario do bar O Paraíso. Militante do PSOE. Era concelleiro e tenente alcalde da Cañiza en 1936. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado, pero foi detido na Cañiza en setembro. Trasladado á prisión de Vigo, foi xulgado en consello de guerra por rebelión militar con María Gómez González, Jesús Eugenio Pérez Pérez, Tirso Gómez Freijido e Antonio Mojón Vázquez. Condenado a pena de morte, foi executado, ás 16 horas do 31 de outubro de 1936, nas inmediacións do castelo do Castro.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 1-11-1936, p. 10.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Pardo, Miguel (15/9/2016). "El nieto que ha cumplido el encargo de su abuelo fusilado en 1936" *elDiario.es* *(en castelán)*.
* Cañiza Republicana (16/8/2007).
* 

* Justo Moure Giráldez na páxina web *Nomes e Voces*.
**Justo Rodríguez Alba**, nado en Burgos o 27 de outubro de 1833 e finado en Mondoñedo o 24 de setembro de 1899, foi un enxeñeiro, xornalista e escritor español.

Traxectoria
-----------

Fillo de Pedro Rodríguez, natural de Ribadeo, e de Micaela de Alba. Crióuse en Mondoñedo, onde estudou Latín e Humanidades, Filosofía e Teoloxía no Seminario de Mondoñedo de 1845 a 1852. Estudou despois Enxeñería de Camiños, Portos e Canais na escola de axudantes de enxeñeiros. Foi representante da compañía inglesa Tharsis en Huelva. Foi funcionario do Estado desempeñándose como enxeñeiro en varias provincias de 1861 a 1865. Colaborou en *El Eco Mindoniense*. En febreiro de 1887 foi nomeado encargado da dirección técnica dos traballos da canle de Isabel II.

Obras
-----

* *¿Religión ó fanatismo? Drama en tres actos y en prosa*, 1886.
* *Un diente*, 1886.
* *Lucubraciones psico-físicas*, 1892.

* *Tipos originales. Pasacalle cómico en un acto y en verso*, 1892.

Notas
-----

1. ↑  El escritor y poeta don Justo Rodríguez Alba, *El Progreso*, 30-12-1949, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Un ayudante de obras públicas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q118131623
* BNE: XX1420452

 |
**Justė Arlauskaitė**, tamén coñecida polo sobrenome artístico de **Jazzu** e nada o 23 de abril de 1988, é unha actriz e cantante lituana, que se fixo coñecida como compoñente, co produtor Leon Somov do grupo de música electrónica Leon Somov & Jazzu (2005-2018) .

Justė Arlauskaitė durante a xira de Leon Somov & Jazzu en 2013

Traxectoria
-----------

  

Justė Arlauskaitė comezou como cantante de jazz con 14 anos. Como solista actuou con diversos grupos e en varios proxectos en Lituania e no estranxeiro e con 15 anos converteuse na vocalista do grupo electrónico lituano Pieno Lazeriai. Despois da súa graduación no conservatorio Juozas-Tallat-Kelpša de Vilnius marchou a Londres estudar canto na Universidade de Thames Valley. En 2005 coñeceu ao produtor Leon Somov e involucrouse na música electrónica formando o grupo Leon Somov & Jazzu que quitou oito álbums entre 2007 e 2018.

Dende 2015 é unha das xuízas do programa *X Faktorius*, a versión lituana de *The X Factor*. Tras algúns papeis menores interpretou un dos papeis principais, a poeta Salomėja Nėris na serie de 2017 *Laisvės kaina. Partizanai* na LRT.

Discografía
-----------

* *Aš skiriu tau šį lietų* (2018)
* *Apie tave* (2018)
* *Wild* (2019)
* *Dumblas* (2019)
* *Sliding Doors* (2019)
* *Karolis* (2019)

Notas
-----

1. ↑  "Justė Arlauskaitė-Jazzu švenčia 29-ąjį gimtadienį: išvaizda keitėsi, tačiau meilė muzikai išliko tokia pati". *Žmonės*. 23 de abril de 2017. Arquivado dende o orixinal o 23 de outubro de 2017. Consultado o 12 de setembro de 2020.
2. ↑  "Jazzu apie kritiką garsenybėms: mano charakteris yra sakyti tiesą į akis". *Delfi*. 6 de setembro de 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q54313595
* WorldCat
* VIAF: 60154381044030291845
* Discogs: 878758
* Genius: Jazzu
* IMDb: nm5349942
* ISNI: 0000 0000 7962 6516
* MusicBrainz: ID

 |
**Justo Rodríguez Pérez** foi un político galego, alcalde de Sada entre 1931 e 1932, inscrito na ORGA.

Traxectoria
-----------

Emigrante retornado dos EUA e mariñeiro de profesión. Foi elixido concelleiro de Sada en 1917 representando á Conjunción libertaria e Sociedad de pescadores. Foi elixido alcalde de Sada en 1931. Dimitiu o 12 de maio do ano seguinte. En 1932 formaba nas filas do Partido Republicano Radical Socialista, presidindo posteriormente, entre 1933 e 1936, o Grupo Local do Partido Galeguista en Sada. Foi membro do comité de propaganda para o referendo do Estatuto de autonomía. Tralo golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e agochouse en Miño onde permaneceu un tempo. Despois pasou á casa dunha familia amiga de Fontán que se ofreceu a gorecelo. Despois dun ano pasou a agocharse no faiado da súa casa onde montou unha máquina de coser para facer zapatillas e remendar roupas de auga. Permaneceu agochado ata comezos dos anos corenta. O seu fillo Manuel foi recrutado polos rebeldes e enviado á fronte, tentou pasarse ao bando leal pero foi abatido.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ángel López Vidal** |  **Alcalde de Sada** 1931 - 1932 | Sucesor:**Antonio Fernández Pita** |

Vida persoal
------------

Casou con María Varela Ramos e foi pai de Manuel, Alejandro, María e Juan Rodríguez Varela.

Notas
-----

1. ↑  *El Noroeste*, 17-11-1917, p. 1.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 12-6-1936, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Dans, Manuel (2006). "Justo Rodríguez na memoria histórica de Sada" (PDF). *A Xanela* (22): 21–22. Consultado o 19 de xullo de 2013.

### Fontes arquivísticas

* Arquivo do Reino de Galicia - Fondo Goberno Civil - G-2552 / G-2563

### Ligazóns externas

* Primer Alcalde de La República
**Kálamos** (grego: Κάλαμος), coñecida na antigüidade como **Karnos** (*Κάρνος*), é unha montañosa illa grega no Mar Xónico. Desde a reforma de 2011 dos gobernos locais forma parte do municipio de Lefkada, dos cales é unha unidade municipal. Ten unha poboación invernante de ao redor de 600 persoas, o que aumenta considerablemente no verán polos turistas. O nome de *Kalamos* significa carrizo en grego. **Kálamos** é tamén unha comunidade na prefectura de Lefkada. A súa poboación era de 543 habitantes no censo de 2001.

Xeografía
---------

A superficie terrestre é de 24´96 km², e o seu punto máis alto é de 754 m sobre o nivel do mar. O principal asentamento da illa é a cidade portuaria de **Kálamos** (483 habitantes), na costa leste da illa. Desde aquí, un servizo regular de transbordador conecta a illa con Mytikas no continente. Episkopi (60 habitantes) é a outra aldea habitada da illa. A aldea de Porto Leoa foi abandonado tras o terremoto de 1953, que destruíu a subministración de auga, pero a igrexa está aínda en uso.

Na década de 1990, o sistema de auga foi reconstruído e agora todos os fogares teñen auga corrente. Ademais, nos últimos anos, todos os camiños que eran de terra pavimentáronse. Kalamos, unha vez unha illa remota, sen electricidade nin sistema de auga corrente, ten agora todas as comodidades do continente.
Porto de Kalamos

Notas
-----

1. ↑  Kallikratis law Arquivado 12 de xullo de 2017 en Wayback Machine. Greece Ministry of Interior *(en grego)*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Kálamos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Outras illas gregas

### Ligazóns externas

* Información de Kalamos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q991274
* DARE: 44934
* GeoNames: 261570
* Pleiades: 530917

 |
O **Gymnastikos Syllogos Kymis** (en grego: Γυμναστικός Σύλλογος Κύμης), coñecido en inglés como **Kymis B.C.**, é un equipo profesional de baloncesto grego da localidade de Kymi, na illa de Eubea. Fundado no ano 2010, o club compite actualmente na máxima categoría do baloncesto grego, a A1 Ethniki. O emblema do equipo é a deusa grega Atenea.

Historia
--------

O Gymnastikos Syllogos Kymis foi fundado en 1893, estando considerado como o máis antigo club deportivo de Grecia. Aínda que a actividade da primeira sociedade ximnástica de Kymi non perdurou moito no tempo (1893-1907). No ano 2010, un grupo de propietarios de Kymi refundaron o club, buscando que fose unha continuación do antigo equipo, mantendo o emblema orixinal no que aparecía a deusa Atenea. Comezou en categorías rexionales, mais tardou pouco en asentarse no baloncesto nacional, e desde 2013 comeza a ascender ano tras ano de categoría, chegando no ano 2016 até conseguir o primeiro posto na liga regular da A2 Ethniki, o que lle deu o ascenso á máxima categoría do baloncesto heleno, a A1 Ethniki.

Palmarés
--------

* **Segunda División de Grecia**
	+ **Campión (1)**: 2016

Notas
-----

1. ↑  "Γ.Σ. ΚΥΜΗΣ - Ιστορία του Συλλόγου". *gskimis.gr* (en grego). Arquivado dende o orixinal o 07 de maio de 2018. Consultado o 06 de maio de 2018.
2. ↑  "A2. Season 2015-2016". *eurobasket.com* (en inglés).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
Kalki representado como un deus con cabeza de cabalo
Kalki cun cabalo branco
**Kalki** é no hinduísmo o avatar final de Vishnu que segundo o textos sagrados chegará no remate da era de Kali Yuga, a actual, montando un cabalo branco e brandindo unha espada para matar a toda a humanidade, que estará totalmente degradada, para iniciar unha nova satya yuga, a era da verdade, cos sabios que se conservaron puros no Himalaia. O seu nome emprégase como unha metáfora da eternidade ou tempo, a súa orixe é a palabra sánscrita *kalka* que significa impureza ou inmundicia, aínda que o nome tradúcese máis ben como 'destrutor da impureza' 'destrutor da escuridade" ou 'destrutor da ignorancia'. Na iconografía represéntase como vishnu cun cabalo ou ás veces como un deus con cabeza de cabalo.

Notas
-----

1. ↑  Ismaili.net (ed.). "The Kalki Purana". Consultado o 20 de xaneiro de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q476824
* WorldCat
* VIAF: 11046247
* EBID: ID
* GND: 133803708

 |
Mapa da bisbarra
**La Churrería** é unha bisbarra histórica castellá. Comprende maioritariamente localidades da provincia de Segovia, agás de Campaspero, na provincia de Valladolid. Sitúase no centro da Meseta Norte, na comunidade autónoma de Castela e León, España.

Está integrada por sete localidades, distribuídas en cinco municipios. Todas elas comparten trazos comúns, diferenciadores, que as distinguen do resto de localidades da zona.

Os seus concellos son:

* Adrados
* Campaspero, único de Valladolid.
* Hontalbilla.
* Olombrada, que comprende no seu concello as pedanías de Moraleja de Cuéllar e Vegafría
* Perosillo.

Non se debe confundir La Churrería histórica coa actual Mancomunidade de La Churrería, de distribución de auga, integrada por bastantes máis concellos sen ningún vencello coa devandita bisbarra histórica.

Os seus habitantes son coñecidos como *churros*, polo que é un xentilicio aplicado a xente de varias localidades e polo tanto, de distinta procedencia.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* José María Viloria García (2006). *Curiosidades Históricas (Campaspero-Bahabón-Cogeces del Monte-Torrescárcela-Aldealbar-Santibáñez de Valcorba) Personas e instituciones*. Diputación de Valladolid. ISBN 84-7852-182-8.
* José María Viloria García (2002). *Los pueblos del Sexmo de Valcorba*. Diputación de Valladolid. ISBN 84-7852-208-5.
***La Nueva España*** é o xornal máis difundido no Principado de Asturias, de tendencia liberal conservadora, e un dos dez periódicos con máis tirada de España. Publícase en Oviedo desde 1936 e é editado pola empresa Editorial Prensa Ibérica.

A redacción atópase en Oviedo e publica a diario seis edicións locais que cobren o Principado de Asturias: a xeral de Oviedo e as específicas para Xixón, Avilés, as Concas, o Occidente e o Oriente de Asturias.

É o máis importante en canto a tirada segundo a OXD de todos os xornais asturianos: tivo unha difusión media de 57 396 exemplares xullo 2009/xuño 2010 e de 91 626 durante os domingos do período xullo 2006/xuño 2007. A súa directora é Anxos Rivero.

Historia
--------

Comezou a publicarse en Oviedo o 19 de decembro de 1936 como *Diario da Falanxe Española das J.Ou.N.S.* Estábase en plena guerra civil e durante o asedio de Oviedo polas tropas leais ao goberno da República Española.

O novo diario falanxista incautouse das instalacións e maquinaria que na rúa Asturias de Oviedo tiña o diario socialista *Avance*, que fora dirixido polo xornalista Javier Bueno. Tras o decreto de unificación polo que se fusionaban Falanxe e os requetés, o xornal pasou a depender da nova formación política que se constituía en partido único do réxime de Francisco Franco: Falanxe Española Tradicionalista e das J.O.N.S. Un dos seus fundadores, Francisco Arias de Velasco Sarandeses, dirixiuno até o ano 1964.

Durante aqueles anos do franquismo pertenceu ao organismo estatal Prensa do Movemento, cumprindo o diario as funcións de portavoz do partido único: Órgano provincial da Falanxe Española Tradicionalista e das J.O.N.S.

Tras a restauración da democracia, o Estado desprendeuse dos seus medios de comunicación impresos, co que, como a maioría da "Prensa do Movemento", foi privatizado e adquirido en 1984 mediante poxa pública polo grupo Editorial Prensa Ibérica S.A. (presidido por Francisco Javier Moll de Miguel).

Nos últimos anos incorporou a impresión de numerosas páxinas diarias a cores, e tivo un gran crecemento na súa área de difusión, Asturias. Así pasou de vender uns 29 000 exemplares diarios de media en 1984 a máis de 60 000 no ano 2012. É o único xornal dunha Comunidade Autónoma uniprovincial española que se atopa entre o dez máis lidos de España, e segundo o Estudo Xeral de Medios ocupa o noveno posto entre os diarios españois cunha media de máis de 360 000 lectores diarios, mentres que a súa páxina web ten máis de 2 200 000 usuarios únicos mensuais (maio 2012).

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* La Nueva España
* Editorial Prensa Ibérica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2227240
* ISSN: 1131-8279
* NKC: unn2016914496
* OCLC: 802702897

 |
Paquirrín
**Francisco José Rivera Pantoja**, máis coñecido como **Kiko Rivera** ou **Paquirrín**, nado en Sevilla o 9 de febreiro de 1984, é un personaxe dos medios español, fillo da cantante Isabel Pantoja e do toureiro Francisco Rivera "Paquirri", que faleceu cando el tiña só 7 meses.

Converteuse nun personaxe coñecido polas súas aparicións na prensa rosa e en programas de televisión. Nos últimos anos iniciou a súa carreira como DJ e cantante, con éxitos como *Quítate el top* (2011), *Chica loca* (2013) con Dr.Bellido ou *Sangre caliente* (2016).

En 2011 participou na película *Torrente 4: Lethal Crisis*, dirixida por Santiago Segura.

Notas
-----

1. ↑  Terra «Kiko Rivera será o axudante de Santiago Segura en Torrente 4 Arquivado 15 de abril de 2014 en Wayback Machine.» Consultado o 21 de xullo de 2010

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en IMDb

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5959626
* WorldCat
* VIAF: 305243601
* BNE: XX5327146
* Discogs: 3447248

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La Voz.
***La Voz*** foi un xornal que se editou en Nova York entre 1937 e 1939.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Diario Democrático Avanzado*, tiña como lema "Pola xusticia social. Pola Democracia. Contra a Tiranía e o Fascismo.". Apareceu cun número de carácter especial o 19 de xullo de 1937 e despois comezou a publicarse con regularidade dende o 24 de agosto de 1937 ata o 1 de decembro de 1939. O seu director e propietario era o empresario galego Ceferino Barbazán Montes dono de The Spanish Newspaper Corporation, empresa editora do xornal. José Castilla Morales era o director asistente. Entre os seus redactores figurou Leocadio Lobo. Periódico prorepublicano "abiertamente antifascista" vinculado á Frente Popular Antifascista Gallego, publicou varios artigos de Castelao. Colaborou co periódico bimensual *Frente Popular*. O 24 de maio de 1939 Barbazán cedeu a dirección do xornal a Leocadio Lobo. A partir de decembro de 1939 cambiou o seu título por *La Nueva Voz*, do que só se conservan algúns exemplares dispersos.

Notas
-----

1. ↑  José Castilla Morales y "España Libre" (1939-1977)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Díaz Marcos, Ana María, "El periódico neoyorquino *La Voz* (1937-1939): Prensa y literatura frente al franquismo" en *Sesenta años después: el exilio literario asturiano de 1939: actas del Congreso Internacional celebrado en la Universidad de Oviedo, 20, 21 y 22 de octubre de 1999*.
* Miranda Barreiro, David (2015). "A Fronte Popular Antifascista Galega de Nova York: unha lembranza". *Praza Pública*.
* Rey-García, Marta (1994). "Los españoles de Norteamérica y la Guerra Civil (1936-1939)" (PDF). *REDEN: Revista Española de Estudios Norteamericanos* (7): 107–120. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 06 de maio de 2021. Consultado o 05 de maio de 2021.
* Varela-Lago, Ana (2008). "A emigración galega aos Estados Unidos: Galegos en Louisiana, Florida e Nova York (1870-1940)" (PDF). *Estudos Migratorios* **I** (2): 63–84.

### Ligazóns externas

* La Voz
* Ficha de *La Voz* na Biblioteca do Congreso
***Lamer*** (/ˈleɪmə/) é un termo usado no argot informático aplicado a unha persoa con falta de madurez, sociabilidade e habilidades técnicas ou intelixencia, un incompetente. No inglés é un termo coloquial usado en multitude de contextos, pero é pola proliferación da informática como chega ó noso vocabulario, sendo utilizada maioriatriamente en Internet.

Orixe
-----

Este termo provén do argot "skater" no que se denominaba *lame* (paralítico) a aqueles cuxas habilidades sobre a táboa eran perigosas para eles e para os demais. Isto non implica que estivesen realmente coxos, senón que tiñan poucas aptitudes. Este termo comezou a utilizarse máis comunmente para denominar a aqueles que eran "paralíticos" máis que fisicamente, intelectualmente.

Coa chegada dos boletíns electrónicos empezouse a estender o uso desta expresión para denominar ós incompetentes en chats, foros e grupos de novas, aparecendo tamén o termo oposto a lamer: elite ou *leet*. Deste modo lamer acabou sendo o nome estándar para aqueles cunha boca máis grande cás súas habilidades. Tipicamente isto inclúe ós que alardean de ser hackers e intentan utilizar programas de fácil manexo realizados por auténticos hackers sen obter os resultados que eles pretendían, incluso chegando a perxudicarse a eles mesmos.

### Internet

Aplicándoo aos usuarios de Internet, en particular ós usuarios de IRC, Usenet, listas de correo, e outros medios de comunicación electrónica, o termo *lamer* terá un dos seguintes significados:

* Aquel que di ser un entendido ou ter grandes coñecementos, sendo en realidade un necio na materia.
* Alguén con pouco respecto á autoridade e ós moderadores en chats e foros.
* Todo aquel con intención de molestar ós demais usuarios.
* Nos xogos on-line, aquel que arruína partidas de xogos multi-xogador como *Quake* ou *Counter-Strike*, por exemplo bloqueando a outros xogadores, matando ós compañeiros de equipo (*teamkiller*) ou utilizando trucos (*cheater*).
* Nas redes P2P, persoa que só descarga ficheiros e non comparte nunca (por exemplo, apagando o programa cando remataron as súas descargas), neste caso tamén se lle acostuma chamar leechers.

En Internet é habitual que se substitúa a palabra *lamer* por *llamah*, sen cambiar o seu significado. Tamén é estendido o uso da expresión Luser que vén de *loser*(perdedor) e *user* (usuarios).
**Windows Live Hotmail**, antes **MSN Hotmail** e correntemente denominado tan só **Hotmail** é un servizo de correo electrónico vía web propiedade de Microsoft e que non precisa dun cliente de correo electrónico; o seu acceso faise mediante navegador web ou ben co cliente específico Windows Live Mail. Fornece enderezos de correo do *nomedousuario@hotmail.com*, *@hotmail.fr*, *@live.com* ou *@live.it*

Historia e características
--------------------------

Jack Smith e Sabeer Bhatia establecérono o 4 de xullo de 1996 como un dos primeiros servizos webmail gratuítos. Microsoft mercouno en 1997 por unha cantidade estimada en 400 millóns de dólares e mudoulle o nome para **MSN Hotmail**. A versión actual, **Windows Live Hotmail** anunciouse o 1 de novembro de 2005 pero non saíu, e só no Países Baixos, ata o 9 de novembro de 2006 e houbo que agardar ata o 7 de maio de 2007 para o seu lanzamento internacional. Windows Live Hotmail na súa versión básica presenta 5 GB capacidade, medidas de seguridade patentadas, tecnoloxía AJAX e integración con Windows Live Messenger, Spaces, Calendar e Contacts. A súa interface está traducida a 35 linguas.
**Justino de Azcárate Flórez**, nado en Madrid o 29 de xuño de 1903 e finado en Caracas o 17 de maio de 1989, foi un avogado e político español.

Traxectoria
-----------

Do mesmo xeito que o seu irmán Pablo de Azcárate, estudou na Institución Libre de Enseñanza, de acordo coa tradición liberal e republicana da súa familia. Profesor de Dereito Político, nos anos vinte ingresou no Partido Reformista de Melquíades Álvarez. Formou parte, xunto a intelectuais como José Ortega y Gasset ou Gregorio Marañón da Agrupación al Servicio de la República, plataforma cuxo obxectivo principal era a implantación da República. Trala proclamación da Segunda República en 1931, presentouse ás eleccións polo Partido Reformista. O grupo obtivo 16 deputados, e Azcárate foi elixido deputado por León. Secretario do seu grupo parlamentario, foi Subsecretario de Xustiza no goberno de Manuel Azaña en 1931.

Tras a disolución do grupo en 1932, por diverxencias sobre a traxectoria do goberno do primeiro bienio republicano, participou nun novo proxecto político, o Partido Nacional Republicano, impulsado por Felipe Sánchez-Román. Esta organización rexeitou integrarse na Fronte Popular durante as eleccións de 1936 pola participación nesta do Partido Comunista de España.

Ao estourar a Guerra Civil, o 18 de xullo de 1936, Azcárate foi nomeado ministro de Estado, pero non chegou a tomar posesión do cargo, xa que se atopaba en León, que quedou inmediatamente en mans dos sublevados. Poucos días despois foi detido por un grupo de falanxistas en Burgos e trasladado a Valladolid, onde permaneceu encarcerado case ano e medio, ata que foi trocado polo falanxista Raimundo Fernández-Cuesta. En lugar de trasladarse á zona republicana, saíu a Francia, onde tratou de traballar por unha saída pacífica ao conflito a través do movemento Paz Civil en España.

Tras o fin da guerra, exiliouse definitivamente en Venezuela, de onde non volvería ata a morte de Franco. En 1977 regresou a España e foi designado senador polo rei nas primeiras Cortes que se elixiron durante a Transición. Integrouse no grupo parlamentario Agrupación Independente, composto exclusivamente por senadores de designación real e do que foi voceiro. En 1979 foi reelixido senador, nas listas da UCD, pola circunscrición de León.

Posteriormente, estivo involucrado na operación reformista. De 1980 a 1987 foi o presidente da asociación pola conservación do **Patrimonio Histórico español** Hispania Nostra.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Augusto Barcia Trelles** | **Ministro de Estado de España**1936 | Sucesor:**Augusto Barcia Trelles** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3391080
* WorldCat
* VIAF: 21012249
* DBE: justino-azcarate-y-florez
* Dialnet: 20452
* ISNI: 0000 0000 2446 2999
* LCCN: n81121534
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 10220

 |
**Lamissio** ou **Laiamicho** foi un rei dos longobardos na primeira metade do século V.

Traxectoria
-----------

Alumno e sucesor de Axelmundo, subiu ao trono na difícil circunstancia dun duro choque cos hunos: os longobardos opúñanse a que se instalasen nunha zona do curso medio do Danubio, parte da provincia romana do Nórico. O mesmo Axilmundo perdera a vida en combate e a súa filla convertérase en escrava. Lamissio soubo darlle a volta ao conflito e, segundo di a tradición longobarda, conseguiu unha vitoria que lles permitiu aos longobardos conservar a súa independencia e identidade.

Segundo a lenda, o mesmo Axelmundo salvara a Lamissio cando o atopara no estanque no que o botara a nai, xunto aos seus seis irmáns xemelgos

Notas
-----

1. ↑  Segundo a *Origo Gentis Langobardorum*, § 2
2. ↑  Paulo Diácono: Historia Langobardorum. I. 15.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Paulo Diácono, *Historia Langobardorum* (*Storia dei Longobardi*, Lorenzo Valla/Mondadori, Milano 1992).
* *Origo gentis Langobardorum*, ed. G. Waitz in *Monumenta Germaniae Historica* SS rer. Lang.
* Jörg Jarnut. *Storia dei Longobardi*. Torino, Einaudi, 2002. ISBN 8846440854.
* Sergio Rovagnati, *I Longobardi* (Milano, Xenia 2003).

| Reino longobardo |
| --- |
| *Segue a:* Axelmundo | **Lamissio**(século V-século V) | *Precede a:* Lethuoc |
|  |
**La Banda Trapera del Río** foi unha banda de punk rock nacida no barrio La Satélite (hoxe chamado Sant Ildefons) de Cornellà de Llobregat, (Barcelona). Precursores do punk en España e autores da primeira canción rock en catalán: «Ciutat Podrida» («Cidade podrecida», en galego). Estiveron activos desde 1976 a 1982. En 1992, con motivo da reedición dos seus dous primeiros LPs, o grupo volveuse xuntar. Gravaron dous discos máis e volvéronse a separar en 1994.

Forman parte da lenda urbana transgresora e esquecida da vida de arrabalde do cinto barcelonés, que viviu á marxe do rexurdir da cultura catalá e da transición democrática de entón.

O seu guitarrista, Modesto Agrearche, faleceu en 2004.

Traxectoria
-----------

O grupo formouse en 1976, xusto antes da explosión do movemento punk no Reino Unido. O estalido punk foi unha das súas principais influencias no sentido da provocación, xa que musicalmente, máis que ao punk, a súa música aproximábase ao rock duro, son co que o grupo estaba máis familiarizado (algúns dos seus membros proviñan de grupos de rock sinfónico ou progresivo).

Tras cambiar dúas veces de nome (foron "Al rojo vivo" primeiro e "4x3" despois) comezaron a tocar en directo, onde empezaron a gañar fama pola súa actitude provocadora tocasen onde tocasen. Comezaron a compoñer tamén as súas propias cancións, coa provocación como bandeira. De feito, Morfy Grey recoñeceu que a letra de «La regla» (tema presente no seu primeiro sinxelo) escribiuna unicamente con afán de provocar.

En 1978 recibiron varias ofertas para editar un álbum, decidíndose finalmente pola aposta de Belter. A relación coa discográfica non foi boa en ningún momento. Ese ano apareceu «La Regla» / «Rock Cloaca», considerado como unha das pedras fundacionais do punk en España. A publicación da Banda Trapera del Río atrasouse case un ano, malia que o álbum estaba gravado. Ademais o grupo sempre se queixou de que Belter os enganaba coas cifras de vendas e non lles pagaba as regalías.

Membros
-------

### Fundadores

* Morfy Grey (Miguel Ángel Sánchez): voz.
* Tío Modes (Modesto Agriarte): guitarra solista.
* Rockhita (1976-1979): guitarra rítmica
* Ray Ban (1976-1979): baixo
* Raf Pulido: batería

### Outros membros

* «El Montoya» (1976-1980): baixo.
* «El Subidas» (Jordi Pujadas, 1980-1982): baixo

Discografía
-----------

### Álbums

* *La Banda Trapera del Río* (Belter, 1979). LP. Reeditado en 1992 por Munster Records.
* *Guante de guillotina* (Munster, 1993). LP e CD.
* *Directo a los Cojones* (Munster, 1994). CD e duplo LP. Disco en directo.
* *Mentemblanco* (Munster, 1994). CD e LP.
* *1978/1982. Grabaciones Completas* (Munster, 2006). Duplo CD/LP cos dous primeiros álbums remasterizados e temas inéditos en directo e das súas maquetas.

### Sinxelos

* «La Regla» / «Rock Cloaca» (Belter, 1979). Reeditado en 2006 por Munster.
* «Tu pistola no me mola» (Discophon, 1983). Single promocional.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394814
* Discogs: 1177279
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 142738

 |
**Kuaizhou** é o nome dunha familia de satélites artificiais da República Popular da China adicados á monitorización de desastres naturais.

Kuaizhou 1
----------

Kuaizhou 1 foi lanzado o 25 de setembro de 2013 mediante un foguete homónimo, Kuaizhou 1. O satélite integrábase coa última etapa do foguete e era capaz de realizar manobras orbitais, orbitando a uns 300 km de altura. Reentrou na atmosfera terrestre o 1 de setembro de 2015.

Kuaizhou 2
----------

Kuaizhou 2 foi lanzado o 21 de novembro de 2014, tamén mediante un foguete Kuaizhou 1, e igualmente se integra coa última etapa do foguete. Tamén é capaz de facer manobras orbitais. Foi inxectado a uns 300 km de altura.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Mark Wade (2020). "Kuaizhou satellite" (en inglés). Consultado o 17 de agosto de 2020.
2. 1 2 3  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Kuaizhou 1" (en inglés). Consultado o 17 de agosto de 2020.
3. 1 2 3  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Kuaizhou 2" (en inglés). Consultado o 17 de agosto de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* KZ 1
**La Alcarria** é unha comarca natural castelá situada ao nordeste da Meseta Sur, que ocupa o centro e o sur da provincia de Guadalaxara, parte do noroeste da de Cuenca e do sueste da de Madrid.

É coñecida pola novela de Camilo José Cela *Viaje a la Alcarria* e polo seu mel con denominación de orixe.

Limita ao norte coa comarca de La Sierra Norte - Sigüenza, ao leste co Señorío de Molina e a Serranía de Cuenca, que tamén é o seu límite sur xunto coa Mancha, e ao oeste con La Campiña e a comarca de Aranjuez. Atravésana o río Texo e os seus afluentes Cifuentes, Guadamajud, Guadiela, Henares, Tajuña, así como outros de menor importancia.

As poboacións máis importantes son Brihuega, Cifuentes, Chinchón, Huete, Pastrana, Priego e Sacedón. A cidade de Guadalaxara, situada entre La Campiña e La Alcarria, é considerada a capital da comarca.

A meirande parte da poboación concéntrase na parte máis occidental, dentro da Comunidade de Madrid e no oeste da provincia de Guadalaxara, pola influencia da proximidade á capital. Estas zonas experimentaron maior desenvolvemento económico e urbanístico con grandes urbanizacións, habitadas fundamentalmente por poboación procedente da área metropolitana de Madrid. Por contra, as zonas máis orientais e meridionais de La Alcarria manteñen en maior grao a fisonomía rural, así como unha densidade de poboación moi inferior.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2386849
* BNE: XX4350353
* GEC: 0001995
* GeoNames: 3120023
* NKC: ge412159
* TGN: 1112043

 |
Coordenadas: 42°46′07″N 9°04′41″O﻿ / ﻿42.7686, -9.078

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Laxe (homónimos) e Rodas (homónimos).
Laxe das Rodas. Vista xeral.
A **Laxe das Rodas** é unha estación de arte rupestre ao pé do **Outeiro de Eiroa**, preto do lugar de Taxes da parroquia de Louro, en Muros.

Os gravados están feitos nun penedo de granito que sobresae pouco do terreo e constan de nove figuras, que inclúen dúas espirais e sete círculos concéntricos con coviñas grandes ou cazoletas no centro. A figura principal consiste nunha espiral que xira á dereita e outra menor que xira á esquerda; ambas as dúas teñen un suco radial que. Rodéanas 65 coviñas.

Outro grupo consta de tres círculos concéntricos arredor dunha coviña e arrodeados por 40 cazoletas, con seis máis fóra. Desde a coviña central parte unha liña que sae fóra do círculo exterior.

A Laxe das Rodas tense interpretado como almanaque laboral (as dúas espirais principais), mesa de ofrendas para propiciar as boas colleitas, conxunto de signos solares, a morte ou a fecundidade acuática e lunar.

Galería de imaxes
-----------------

* Laxe das Rodas.Laxe das Rodas.
* Laxe das Rodas.Laxe das Rodas.
* Grupo principal.Grupo principal.
* Círculos concéntricos con suco que parte do centro.Círculos concéntricos con suco que parte do centro.
* 
* Laxe das RodasLaxe das Rodas
* Laxe das RodasLaxe das Rodas
* Laxe das RodasLaxe das Rodas
* Estoutra Laxe das Rodas está en Cotobade.Estoutra *Laxe das Rodas* está en Cotobade.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Alonso Romero, Fernando (1981). "El Calendario ritual del Laxe das Rodas (Louro, Muros)". *Primera Reunión Gallega de Estudios Clásicos*: 32–45.
* Alonso Romero, Fernando (1983). "Nuevas consideraciones sobre el significado del petroglifo de Laxe das Rodas (Muros, Galicia)". *Zephyrus. Revista de prehistoria y arqueología.* **36**: 79–91.  (descarga do texto completo).
* Barciela Garrido, Pilar; Rey Seara, Eusebio (2000). *Xacementos arqueolóxicos de Galicia*. *Vigo: Edicións Xerais de Galicia*. ISBN 84-8302-484-5.
* Carballo Arceo, Xulio (xullo de 2006). *Arqueoloxía de Galicia. Itinerarios polo pasado*. Nigra Trea. ISBN 84-95364-40-9.