recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 43°23′14″N 6°49′26″O﻿ / ﻿43.38722222, -6.82388889

O **encoro de Doiras** é un encoro español situado na Terra Eo-Navia do Principado de Asturias, sobre o leito do río Navia. Inaugurouse en 1934 e ten unha capacidade de 114,6 hm³. Constitúe o segundo encoro construído no Navia, augas arriba do de Arbón e augas abaixo do de Salime e estruturalmente é un encoro de gravidade con 89 metros de altura, localízase na parroquia de Doiras no concello de Boal. A superficie do encoro, de 450 ha esténdese tamén polos concellos de Eilao e Pezós. Aproveitase, fundamentalmente, para enerxía hidroeléctrica ao alimentar as centrais de Doiras e Silvón, cunha produción anual media de 324 GWh.

Os ríos Augüeira e Ourubio flúen ao Navia no encoro de Doiras.

Central hidroeléctrica de Doiras
--------------------------------

Vista xeral da central de Silvón.
A **central de Doiras** atópase nas proximidades da presa do encoro de Doiras. Conta con tres grupos xeradores, dous de 21MW e un de 18 MW, que entraron en explotación comercial no ano 1944. Pertencía á empresa Viesgo ata que a mercou Repsol en 2018 e evacua a súa enerxía a través dunha rede de 132 kV.

Central hidroeléctrica de Silvón
--------------------------------

Vista xeral da central de Doiras.
A **central de Silvón** atópase tamén nas proximidades do encoro de Doiras. Conta con dous grupos xeradores, Silvón I e Silvón II, de 40 MW cada un, que entraron en explotación comercial en 1959 e 1964, respectivamente. Pertenceu á empresa Viesgo ata a súa merca por Repsol en 2018.

Notas
-----

1. ↑  "Ficha de presa: Doiras*"*. *Geo Portal*.
2. ↑  "Embalse:Doiras". *SNCZI-IPE*.
3. ↑  "Repsol, segunda mayor eléctrica en Asturias tras culminar la compra de activos a Viesgo". *La Nueva España*. 3 de novembro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8775319
* SNCZI-IPE: 1408

 |
**Foton M** é o nome dunha serie de satélites soviéticos e posteriormente rusos adicados á investigación de materiais e sucesores dos satélites Foton. O programa Foton foi desenvolvido para estudar o efecto da exposición ás condicións do espazo de diversos materiais. Os Foton M están formados en realidade á súa vez por dúas familias de satélites, os modelo 34KS e os 34 KSM.

Foton-M 34KS
------------

Os Foton M 34KS son unha versión mellorada dos Foton, con baterías melloradas, un mellor control térmico e melloras na telemetría e nas telecomunicacións para mellorar a capacidade de transmisión de datos para pasar ata 15 días no espazo. Lanzárose tres entre 2002 e 2007, todos a bordo de Soiuz U, co primeiro non chegando a órbita pola explosión do foguete durante o lanzamento. Tiñan unha masa de 6410 kg.

Foton-M 34KSM
-------------

Os Foton M 34KSM sustitúen o módulo de propulsión típico dos Foton por un módulo Yantar que permite misións máis longas, de ata seis meses, para o cal, a diferenza dos modelos anteriores, necesitan usar paneis solares. A carga útil que poden levar a bordo incrementouse en 100 kg. A masa total deste modelo é de 6840 kg.

Misións Foton M
---------------

| Misión | Data de lanzamento | Data de regreso | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| Foton M 1 | 15 de outubro de 2002 | N/A | Modelo 34KS. Destruído pola explosión do foguete lanzador. |
| Foton M 2 | 31 de maio de 2005 | 16 de xuño de 2005 | Modelo 34KS. |
| Foton M 3 | 14 de setembro de 2007 | 26 de setembro de 2007 | Modelo 34KS. |
| Foton M 4 | 18 de xullo de 2014 | 1 de setembro de 2014 | Modelo 34KSM. Regresou antes de tempo por problemas técnicos. |

Notas
-----

1. ↑  Mark Wade (2020). "Foton" (en inglés). Consultado o 9 de abril de 2020.
2. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Foton-M 1, 2, 3 (34KS)" (en inglés). Consultado o 9 de abril de 2020.
3. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Foton-M 4, 5 (34KSM)" (en inglés). Consultado o 9 de abril de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Foton M*** |

### Outros artigos

* Bion
* Foton (satélites)
Coordenadas: 41°45′49″N 8°12′32″O﻿ / ﻿41.76351389, -8.20896111

Encoro de Vilarinho das Furnas.
O **encoro de Vilarinho das Furnas** está situado no concello de Terras de Bouro, alimentado polo río Homem.

Foi inaugurado o 21 de maio de 1972, cunha altura de 94 m, está situado na conca hidrográfica do río Cávado. Foi principalmente co CPE/EDP cando se popularizou o nome de Vilarinho das Furnas, cando debería ser Vilarinho da Furna. Ten un volume de 294.000, unha capacidade máxima de descarga de 280 m³/s, unha capacidade de 118 hm3, situada nunha superficie de 346 hectáreas.

Trátase dunha presa cun muro de 385 m e é de tipo arco.

Notas
-----

1. ↑  Manuel de Azevedo Antunes, *Vilarinho da Furna, memórias do passado e do futuro*, CEPAD/ULHT, Lisboa, 2005.
2. ↑

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Encoro de Vilarinho das Furnas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Datos da presa
* Debuxos da presa
* Barragem de Vilarinho das Furnas
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Eanmund.
**Eanmund** foi un caudillo viquingo, príncipe dos suións (suecos) da dinastía dos Ynglings na Era de Vendel (século VI). A diferenza dos seus parentes do clan familiar, só aparece mencionado no poema épico *Beowulf.* Eanmund era fillo do rei Ohthere e irmán de Eadgils, de Svealand, Suecia.

Etimoloxía
----------

O nome procede do protonórdico \**Aiwamunduz* (nórdico antigo oriental *Ēmund*) ou *Āmunduz* (Āmund).

Vida
----

Á morte de Ohthere, o seu irmán máis novo Onela usurpa a coroa sueca, polo que Eanmund e Eadgils escapan e buscan refuxio entre os gautas. Isto provoca que Onela ataque Götaland pois tamén existía unha débeda de sangue (Hygelac, o pai do rei Heardred matara a Ongentheow, pai de Onela). No campo de batalla, Eanmund e Heardred morren loitando contra o campión Weohstan. Eadgils, sobrevive e busca a axuda de Beowulf para vingar a morte do seu irmán e do rei, feito que tamén aparece noutras fontes escandinavas.

No relato, Weohstan tomou a espada do defunto Eanmund e cedeuna en herdanza ao seu fillo Wiglaf quen a usaría para loitar contra o dragón xunto a Beowulf.

Notas
-----

1. ↑  (*suna Ohteres*) *Beowulf* verso 2613.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

Nerman, B. *Det svenska rikets uppkomst.* Stockholm, 1925.

### Ligazóns externas

* **Beowulf** *Old English edition* ed. James Albert Harrison e Robert Sharp
* **Beowulf** *Modern English translation* por Francis Barton Gummere
* **Beowulf** *Modern English translation* por John Lesslie Hall
Coordenadas: 43°23′46″N 7°10′52″O﻿ / ﻿43.396111111111, -7.1811111111111

Escala de salmóns do encoro do Pé da Viña no río Eo.
O **encoro de Pé da Viña** foi construído no 1907, no río Eo, entre as comunidades de Asturias (concello de Santiso de Abres) e Galicia (concello de Trabada). Recibe o seu nome do lugar do Pé da Viña, da parroquia de Vilaformán, e alimenta a central hidroeléctrica de Pé da Viña.

Historia
--------

Central eléctrica do Pé da Viña.
En maio de 2022, co encoro e central pertencendo a ENEL Green Power España, a Audiencia Nacional ordenou derribar as instalacións, despois de que o Ministerio para a Transición Ecolóxica o decidise en xuño de 2019. A decisión vén argumentada por quedar 'acreditados os motivos de protección medioambiental que aconsellan a demolición das instalacións e a súa adecuación paisaxística'. As instalacións están nun LIC dentro da Reserva da Biosfera río Eo, Ozcos e Terras de Burón, ó pé da Ruta da antiga vía do ferrocarril Vilaoudriz - Ribadeo.

Notas
-----

1. 1 2  "Exigimos la demolición inmediata de Pé da Viña". *La Comarca del Eo*. 14/5/2022.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
2. 1 2  "La Audiencia ordena demoler la presa de Pé da Viña en el Eo". *La Comarca del Eo*. 14/04/2022.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Eduardo Acevedo.

**Eduardo Acevedo Vásquez**, nado en 1857 en Buenos Aires e finados en 1948 en Montevideo, foi un avogado, historiador e político uruguaio.

Familia
-------

Fillo de Eduardo Acevedo Maturana e de Joaquina Vásquez Fernández, foi ademais dobre curmán de Alfredo Vásquez Acevedo e cuñado de José Pedro Varela. Casado en 1888 con María Manuela Álvarez Susviela, tiveron catro fillos: Eduardo (parlamentario, director do diario *El Día* e dúas veces ministro de Facenda), Manuela, Carmen e Miguel Alberto.

Carreira
--------

Eduardo Acevedo Vásquez alternou múltiples profesións como avogado, director do xornal *El Siglo* e catedrático de Economía Política á vez que foi un notable historiador. Así mesmo ocupou varios cargos públicos de relevancia, como o de reitor da Universidade da República (1904-1906), ministro de Industrias (1911-1913), director do Banco da República Oriental do Uruguai (1914-1924), director xeral de Ensinanza Primaria (1925-1929) e primeiro presidente de ANCAP (1931-1933).

Notas
-----

1. ↑  "GeneAll.net - Eduardo Acevedo y Maturana" (en castelán).
2. ↑  "Los notables Acevedo.". Arquivado dende o orixinal o 14 de setembro de 2008. Consultado o 16 de setembro de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3327985
* WorldCat
* VIAF: 5175724
* Autoresuy: 1536
* BAV: ADV10218743
* BNE: XX877029
* BNF: 14575801s
* BVMC: 14543
* FAST: 240318
* ISNI: 0000 0000 8076 1838
* LCCN: n88068028
* NLG: 121435
* NTA: 141152605
* OL: OL130564A
* PTBNP: 1778902

 |
**Daniel Pedrosa Loureiro**, coñecido como **Dani Pedrosa** nado en Ribadeo (A Mariña) o 4 de setembro de 1996, é un futbolista galego que actualmente xoga de dianteiro no Bergantiños, da Segunda División RFEF.

Traxectoria
-----------

Nado en Ribadeo, formouse nas categorías inferiores do Club Deportivo Lugo. Debutou co primeiro equipo o 16 de outubro de 2013, tras saír en substitución do seu tamén compañeiro do xuvenil Keko Vilariño na derrota do club galego por 1-0 ante o Recreativo de Huelva nun encontro de Copa do Rei no Nuevo Colombino. Algo máis dun ano despois debutou na Segunda División, saíndo ao Anxo Carro o 31 de maio de 2015 como titular ante o Albacete, nun encontro que remataría con empate 1-1. 

O 27 de xaneiro de 2016 foi cedido até final de temporada ao Somozas da Segunda División B. Disputou 11 partidos co club de Ferrolterra, e a súa cesión foi ampliada á tempada 2016/17, na que xogou 27 encontros, descendendo ao remate da competición. Para a seguinte campaña saíu outra vez cedido, desta volta ao Cerceda, tamén de Segunda B, onde marcou 6 goles en 33 partidos e viviu un novo descenso.

En 2018 desvencellouse do Lugo e asinou contrato co Valladolid B, filial do Real Valladolid. No equipo castelán xogou 34 encontros, marcando un gol ante o Fabril. Na seguinte tempada xogou coa UD Ourense na Terceira División, ata que en 2020 fichou polo Racing Vilalbés, da mesma categoría. Militou dúas tempadas no equipo da Terra Chá, sendo na segunda delas o máximo goleador do grupo galego da Terceira División RFEF, empatado a 14 goles con David Rojo e Davo.

En xuño de 2022 foi anunciado como novo xogador do Bergantiños, equipo da Segunda División RFEF.

### Clubs

| Club | Categoría | Tempada | PX | Goles |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Lugo | Segunda | 2014–2015 | 1 | 0 |
| Lugo | Segunda | 2015–2016 | 0 | 0 |
| Somozas | Segunda B | 2016 | 11 | 1 |
| Somozas | Segunda B | 2016−2017 | 27 | 0 |
| Cerceda | Segunda B | 2017−2018 | 33 | 6 |
| Valladolid B | Segunda B | 2018−2019 | 34 | 1 |
| UD Ourense | Terceira | 2019−2020 | 15 | 2 |
| Racing Vilalbés | Terceira | 2020−2021 | 23 | 5 |
| Racing Vilalbés | Terceira RFEF | 2021−2022 | 31 | 14 |
| Bergantiños | Segunda RFEF | 2022−2023 | 0 | 0 |

Notas
-----

1. ↑  "Keko e Dani Pedrosa, cedidos ao Somozas". *El Progreso*. 27 de xaneiro de 2016.
2. ↑  De Dios, Marta (15 de xuño de 2018). "Pedrosa: «Me gustaría seguir en Segunda B»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 10 de xuño de 2022.
3. ↑  "El Recreativo de Huelva y su relación de amor-odio con el gol" (en castelán). 05 de maio de 2022. Consultado o 10 de xuño de 2022.
4. ↑  "En marcha el nuevo Bergantiños". *La Voz de Galicia* (en castelán). 9 de xuño de 2022. Consultado o 10 de xuño de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en BD Fútbol *(en inglés)*
* Perfil en scoresway.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18350169
* BDFutbol: 16836
* Soccerway: 319515
* Transfermarkt: 300161

 |
**Daniel Lago Leirós**, nado en Vigo o 20 de abril de 1979, é un empresario e político galego, membro do Consello do Partido Demócrata Europeo e Secretario de Organización de Compromiso por Galicia.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa actividade política no mundo estudantil onde participou nos Comités Abertos de Faculdade. Posteriormente entraría a formar parte de Esquerda Nacionalista e do BNG ata o ano 2006, ano no que abandona a práctica política. No 2012, tornaría de novo á actividade política sumándose ao proxecto galeguista de Compromiso por Galicia.

Foi cabeza de lista nas Eleccións xerais de abril de 2019 para o Senado pola circunscrición de Pontevedra, obtendo 2.769 votos con Compromiso por Galicia. 

Partilla a través de varios medios de comunicación social opinión, xeralmente, sobre temas de análise internacional e xeopolítico.

É licenciado en Ciencias Políticas, especialidade en relacións internacionais e estudos políticos pola Universidade de Santiago de Compostela. Cursou tamén Estudos Europeos a través dunha bolsa Erasmus na Universidade Moderna de Porto.

Ligado de sempre ao mundo da lusofonía é vice-presidente do Centro Portugués de Vigo axudando nun novo rexurdimento da entidade. Desde o 2021 é membro fundador da Associação Impulsora Casa da Lusofonia que ten por obxectivo a creación da "Casa da Lusofonia" dentro da rede de casas do Ministerio de Asuntos Exteriores.

No mundo da empresa desenvolve o seu negocio na industria aseguradora e na consultoría de internacionalización e aceleración de empresas.

Notas
-----

1. ↑  Redacción (13 de abril de 2019). "Daniel Lago no Congreso do Partod Democrata en Liubliana: "A UE tem que liderar un "green deal" e levar un "plan Marshall" para Africa | Noticias Vigo". *Noticias de Vigo* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 16 de abril de 2021. Consultado o 16 de abril de 2021.
2. ↑  "Candidaturas presentadas elecciones generales 28A 2019". *elecciones.mir.es*. Consultado o 6 de abril de 2021.
3. ↑  Lago Leirós, Daniel. "O xornal da Galicia que vén". *Praza Pública*. Consultado o 4 de abril de 2021.
4. ↑  Lago Leirós, Daniel. "Nós Diario - Xornal de intereses galegos". *Nós Diario*. Consultado o 4 de abril de 2021.
5. ↑  Lago, Daniel. "Daniel Lago". *Adiante Galicia* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 16 de abril de 2021. Consultado o 16 de abril de 2021.
6. ↑  Méndez, Ó. (27 de agosto de 2018). "El Centro Portugués busca un local en la ciudad para abrir una biblioteca con 3.000 ejemplares". *Faro de Vigo* (en castelán). Consultado o 5 de abril de 2021.
7. ↑  Europa Press. "Impulsan la instalación en Ourense de la Casa da Lusofonía Ourense, tras firmar un acuerdo Diputación y asociación". *Galiciapress* (en castelán). Consultado o 4 de abril de 2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Bloque Nacionalista Galego
* Compromiso por Galicia
**Eduardo Cea Naharro**, nado en Pontevedra o 9 de outubro de 1843 e finado na mesma cidade o 2 de novembro de 1929, foi un político galego. Membro do Partido Conservador, foi deputado provincial en 1877 e 1880. Foi elixido deputado ao Congreso polo distrito de Mondoñedo en 1896 e elixido senador pola provincia de Pontevedra en 1901.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel de Cea Gándara e de Francisca Naharro, casou con Joaquina Varela de Luaces, descendente de Vicente Varela de Luaces, de Mondoñedo, coa que tivo dous fillos, Juan Jacobo (avogado de mariña), e Eduardo (escritor de *La Ilustración Gallega y Asturiana*), os cales morreron antes que seu pai.

Durante a Primeira República Portuguesa agochou ao monárquico portugués Paiva Couceiro nas súas casas do Telleiro (Sandiás), Santa María de Paradela (Meis), Pazo de Cea (Nigrán) e de Figueroa (Pontevedra, actual parador de Pontevedra). Por este motivo foi intensamente perseguido polos republicanos portugueses, sendo vítima de sucesivos rexistros nas súas casas.

Tiña o título de barón de Casa Goda. Restaurou o pazo pontevedrés que pertencera ao marqués de Figueroa e da Atalaia, actualmente coñecido como Parador do Barón. Foi nomeado Caballero da Real Maestranza de Sevilla e Socio Honorario da Asociación de escritores galegos.

Morreu por mor dun cancro.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso Arquivado 24 de setembro de 2015 en Wayback Machine.
* Ficha no Senado
* Xornal madrileño de 1913 onde Cea Naharro afirma que non deu acubillo a Paiva Couceiro e protesta polos rexistros da policía española
Gráficas de dúas funcións lineares.
En análise matemática e áreas relacionadas das matemáticas, unha **función linear** entre números reais é unha función cunha gráfica (en coordenadas cartesianas con escala uniforme) é unha recta do plano. A propiedade característica das funcións lineares é que cando se cambia o valor da variable independente, o cambio na variable dependente é proporcional.

As funcións lineares están relacionadas coas ecuacións lineares.

Propiedades
-----------

Unha función linear é unha función polinómica en que a variable *x* ten grao non superior a un:

{\displaystyle f(x)=ax+b}.
Estas funcións denomínanse lineares porque a súa gráfica, conxunto de puntos {\displaystyle (x,f(x))} do plano cartesiano, é unha recta. O coeficiente *a* denomínase pendente da función e da recta.

Se a pendente é {\displaystyle a=0}, é unha función constante {\displaystyle f(x)=b} que define unha recta horizontal, que algúns autores exclúen do conxunto de funcións lineares. Con esta definición, o grao dun polinomio linear sería exactamente un, a súa gráfica unha recta oblicua nin vertical nin horizontal. Con todo, neste artigo non se require {\displaystyle a\neq 0}, polo que as funcións constantes considéranse lineares.

O dominio natural dunha función linear {\displaystyle f(x)} é o conxunto de todos os números reais, {\displaystyle x\in \mathbb {R} }. Pódense tamén considerar funcións nun intervalo arbitrario.

A gráfica de {\displaystyle y=f(x)=ax+b} é unha recta non vertical que ten exactamente unha intersección co eixe *y*, a ordenada na orixe {\displaystyle (x,y)=(0,b)}. Se {\displaystyle a\neq 0}, á gráfica é unha recta non horizontal que ten unha intersección co eixe *x* {\displaystyle (x,y)=(-{\tfrac {b}{a}},0)}. O valor {\displaystyle x=-{\tfrac {b}{a}}} é a solución da ecuación {\displaystyle f(x)=0}, e tamén se denomina raíz ou cero de {\displaystyle f(x)}.

Notas
-----

1. ↑  Stewart 2012, páx. 23
2. ↑  Stewart 2012, páx. 24
3. ↑  Swokowski 1983, p. 34

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* James Stewart (2012), *Calculus: Early Transcendentals*, edition 7E, Brooks/Cole. 978-0-538-49790-9
* Swokowski, Earl W. (1983). *Calculus with analytic geometry* (Alternate ed.). Boston: Prindle, Weber & Schmidt. ISBN 0871503417.

### Ligazóns externas

* Understanding Linear Functions *(en inglés)*
* Common Core State Standards for Mathematics Arquivado 19 de outubro de 2013 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188597
* BRE: 2145510
* GND: 4744418-6
* JSTOR: linear-polynomials
* MAG: 150724458

 |
O **ekwele** (anteriormente **ekuele**) foi a moeda oficial da Guinea Ecuatorial entre 1975 e 1985. O seu código ISO 4217 é GQE. Está dividido en 100 céntimos, aínda que non se emitiron moedas desta denominación. A denominación *ekuele* utilizouse ata 1979 e a denominación *ekwele* (plural: *bipkwele*) utilizouse desde entón.

O ekwele substituíu a peseta da Guinea Ecuatorial mantendo a mesma paridade en 1975. En 1985 o Franco CFA substituíu o ekwele cunha taxa de cambio de 1 CFA = 4 GNE. As primeiras emisións do franco CFA na Guinea tiñan o nome do país propio no seu anverso (no canto de *États de l'Afrique Centrale*) e a denominación "francos" en castelán.

Moedas
------

As primeiras moedas emitíronse en 1975, coas denominacións de 1, 5 e 10 ekuele. En 1980 e 1981 saíron á circulación moedas de 1 ekwele e de 5, 25 e 50 bipkwele. Desta última serie Púxose en circulación un número moi reducido de pezas. A seguir, amósanse as características das moedas.

| Denominación | Emisión | Metal | Diámetro (mm) | Peso (g) | Anverso | Reverso |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| **1 ekuele** | 1975 | Cu + Ni | 19,00 | 2,40 | Francisco Macías Nguema
REPÚBLICA DE GUINEA ECUATORIAL
1975 | Picos, pas e aixadas |
| **5 ekuele** | 1975 | Cu + Ni | 21,00 | 3,40 | Francisco Macías Nguema
REPÚBLICA DE GUINEA ECUATORIAL
1975 | Labregos |
| **5 bipkwele** | 1980 | Cu + Ni | 23,50 | 4,80 | Francisco Macías Nguema
REPÚBLICA DE GUINEA ECUATORIAL
1980 |  |
| **10 ekuele** | 1975 | Cu + Ni | 24,00 | 5,20 | Francisco Macías Nguema
REPÚBLICA DE GUINEA ECUATORIAL
1975 | Galo |
| **25 bipkwele** | 1980 | Cu + Ni | 25,50 | 6,50 | Francisco Macías Nguema
REPÚBLICA DE GUINEA ECUATORIAL
1980 | Escudo de armas |
| **50 bipkwele** | 1980 | Cu + Ni | 29,00 | 10,10 | Francisco Macías Nguema
REPÚBLICA DE GUINEA ECUATORIAL
1980 | Escudo de armas |

Billetes
--------

Os billetes foron impresos polo Banco Popular en 1975, con denominacións desde 25 a 1.000 ekuele, entanto que o Banco da Guinea Ecuatorial imprimiu en 1979 billetes de 100 a 5.000 bipkwele.

Durante os primeiros anos en que entrou en vigor o ekwele, era normal atopar billetes con denominacións en antigas pesetas (nomeadament de 500 pesetas) selados polo Banco Central da Guinea indicando o seu valor correspondente en ekwele.

A continuación detállanse as características dos billetes:

**Series de 1975**| Denominación | Efixie | Cor predominante |
| --- | --- | --- |
| **25 ekwele** | Francisco Macías Nguema | Violeta |
| **50 ekwele** | Francisco Macías Nguema | Marrón |
| **100 ekwele** | Francisco Macías Nguema | Verde |
| **500 ekwele** | Francisco Macías Nguema | Azul |
| **1.000 ekwele** | Francisco Macías Nguema | Vermello |
| **5.000 ekwele** | Francisco Macías Nguema | Azul |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Peseta da Guinea Ecuatorial
**"Every Breath You Take"** é unha canción de The Police que describe unha relación de acoso. Forma parte do álbum Synchronicity de 1983 e acadou un grande éxito.

Orixe e composición
-------------------

A canción foi escrita por Sting no colapso do seu matrimonio con Frances Tomelty. Aínda que a simple vista pode parecer unha canción romántica, en realidade fala dunha persoa controladora e sinistra que está observando "cada respiración que tomas, cada movemento que fas" (*every breath you take; every move you make*).

> 
> 
> Espertei en metade da noite con esa liña na cabeza, sentei ao piano e escribíraa en media hora. A melodía en si mesma é xenérica, un agregado de centos doutras, mais a letra é interesante. Parece unha canción de amor reconfortante. Nese momento non me decatei do sinistra que era. Creo que estaba pensando no Grande Irmán, vixilancia e control.
> Sting
> 

Sting dixo máis tarde que quedara desconcertado ao ver canta xente tomaba a canción como moito máis positiva do que en realidade era. El insiste en que é acerca do amor non correspondido, sobre a obsesión co amante perdido, os celos e a vixilancia que lle seguen. "*Unha parella, díxome unha vez: 'Oh, encántanos esa canción; escollémola para que soase na nosa voda!' e eu pensei 'Ben, boa sorte.' Creo que é unha canción moi, moi fea e sinistra e que a xente a confundiu cunha pequena e doce canción de amor*."

Notas
-----

1. ↑  Campos, Rosa (2017). *Invisibles. Relatos do maltrato*. Edicións matriarcas. p. 219. ISBN 978-84-697-7284-3. Tamén é fermoso escoitar a Sting cantar *Every breath you take*, e non obstante é unha canción que describe claramente unha relación de acoso.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
2. ↑  "Interview Data: Maio 1993". Arquivado dende o orixinal o 24 de outubro de 2007. Consultado o 23 de abril de 2018.
3. ↑  "Song Library: Every Breath You Take". *BBC Radio 2*. Consultado o 8 de xullo de 2009.  (Spoken in the second Sting audio clip.)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1330171
* Discogs: 109091
* MetroLyrics: ID
* MusicBrainz: ID
* MusicBrainz: ID

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
A **Enciclopedia Libre Universal en Español** é un *fork* da Wikipedia en lingua castelá. Apareceu a comezos do ano 2002 cando se propuxo que a Wikipedia aceptara anuncios pagados (hai que ter conta que, naquel momento, a Wikipedia dependía dunha empresa privada, Bomis Inc. antecesora da Fundación Wikimedia). 

A Enciclopedia foi hospedada ata o momento de xeito físico na Universidade de Sevilla, motivo polo que aínda segue a ter un enderezo electrónico us.es. Nos seus primeiros tempos, a Enciclopedia Libre Universal en Español chegou a ter máis artigos que a versión en lingua española da Wikipedia, se ben dende maio de 2015 o número de artigos é vinte veces menor que a correspondente Wikipedia en castelán.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da Enciclopedia Libre Universal en Español Arquivado 29 de novembro de 2003 en Wayback Machine..
* Font, Silvia: "La rebelión contra la publicidad en Wikipedia se gestó en español" *Eldiario.es*, 20/5/2015 *(en castelán)*.
Treccani.
A ***Enciclopedia Italiana di Scienze, Lettere ed Arti*** (do italiano "Enciclopedia italiana de Ciencias, Letras e Artes"), máis coñecida como ***Treccani*** polo seu desenvolvedor Giovanni Treccani, ou ***Enciclopedia Italiana***, é unha enciclopedia en lingua italiana. A publicación *Encyclopaedias: Their History Throughout The Ages*, considéraa unha das meirandes enciclopedias, xunto coa *Encyclopædia Britannica* Undécima Edición e a *Enciclopedia universal ilustrada europeo-americana*.

Historia
--------

A primeira edición foi publicada entre 1929 e 1936. En total, 35 volumes foron publicados, máis un volume de índice. O conxunto contivo 60.000 artigos e 50 millóns de palabras. Cada volume ten arredor de 1.015 páxinas, e 37 volumes suplementarios foron publicados entre 1938 e 2015. O director foi Giovanni Gentile e o redactor en xefe Antonino Pagliaro.

Notas
-----

1. ↑  "Enciclopedia italiana di scienze, lettere ed arti."
2. ↑  Treccani Degli Alfieri, Giovanni.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Enciclopedia Treccani Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* 

* Páxina web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q731361
* WorldCat
* VIAF: 174306295
* BNF: 120372338
* EBID: ID
* FAST: 1362788
* GND: 4335072-0
* LCCN: n99011705
* SUDOC: 028561163

 |
**Ascensores Enor SA** é unha empresa galega fundada e con sede en Vigo adicada ao deseño, fabricación, venda, instalación e mantemento de equipos de elevación.

A empresa ten dous edificios en Vigo de 13.000 metros cadrados de superficie útil entre talleres de produción, almacéns, oficinas e garaxes.

Historia
--------

A empresa iniciouse na reparación e instalación de equipamentos eléctricos. Nos anos 60 pasouse á fabricación, instalación e mantenza de aparellos elevadores.

A finais dos anos 90 Enor ampliou o negocio aos ascensores para o sector naval.

En 2002, créase o Grupo de Empresas Ascensores Enor, integrado por Ascensores Enor, Electromecánica del Noroeste e Enor Elevaçao e Equipamentos Industriais de Portugal.
A empresa ten certificacións ISO 9000/2000 de AENOR e de TÜV.

En agosto de 2012 Zardoya Otis comprou Enor.

Produtos
--------

* Ascensores
* Escaleiras mecánicas
* Portas peonís
* Montacargas

Notas
-----

1. ↑  El fabricante de ascensores Zardoya Otis compra a su competidor Enor. expansión.com

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Enor *(en varias linguas)*
**Estrella Couso do Baño**, nada na Pedreira (Padrón) o 17 de outubro de 1846, foi unha moza galega que acadou sona en 1859 por unha posible posesión diabólica. Trasladada á Coruña e examinada polos médicos, chegouse á conclusión de que se trataba dun caso de epilepsia.

Traxectoria
-----------

Foi a sétima de oito irmáns, filla dun canteiro de Cuntis que se estabelecera en Padrón. Na primavera de 1859 apenas comía e tiña convulsións, polo que se comezou a sospeitar que a nena padecese unha posesión diabólica. O arcebispado de Santiago de Compostela autorizou a realización dun exorcismo, que se programou para o 27 de maio.

Ante as dúbidas de que se tratase dunha enfermidade mental e non dunha posesión, as autoridades civís interviñeron para favorecer que se suspendese o exorcismo. A nena foi traslada ao Hospital da Caridade da Coruña, onde evolucionou favorablemente e os médicos chegaron á conclusión de que se trataba dun caso de epilepsia. 

Juana de Vega, en calidade de presidenta da asociación de señoras da beneficencia da Coruña, visitou a enferma no hospital e encargouse da súa curación. Unha carta súa datada o 16 de xullo informa da recuperación da nena, que nesa altura continuaba na Coruña. Ademais, móstrase moi crítica con aqueles clérigos que seguían a defender a posesión diabólica.

O suceso mostra o conflito entre as crenzas relixiosas e a ciencia, e por extensión os conflitos entre o poder civil e o poder relixioso. Seis anos antes fora xulgado Manuel Blanco Romasanta, coñecido como o lobishome de Allariz. A mediados do XIX existía tamén unha gran tensión entre as tendencias liberais e a confianza na ciencia que caracterizaban o pensamento burgués e as ideas políticas reaccionarias que seguían conformando o pensamento de amplos sectores da Igrexa.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Neira Pérez, Juan Félix (2015). ""La endemoniada de Padrón": la razón vencedora de la superstición" (PDF). *Annuarium Sancti Iacobi* (en castelán) (4): 247–262. ISSN 2255-5161.
A **Estrela da Morte** (en inglés, Death Star) é unha estación espacial ficticia dentro do universo de A guerra das galaxias. Ó longo da saga, a Estrela da Morte apareceu en cinco ocasións. Por vez primeira en *A guerra das galaxias*, onde é destruída; a segunda en *O retorno do Jedi* (en fase final de construción); a terceira en *Star Wars Episode II: Attack of the Clones* (nun plano que ten o conde Dooku); a cuarta en *Star Wars Episode III: Revenge of the Sith* e por último en *Rogue One*, onde aparece en case toda a película como unha arma capaz de destruír planetas totalmente e onde Jyn Erso, xunto a outros compañeiros, buscan conseguir os planos da Estrela para poder entregarllos á Alianza Rebelde e encontrar unha forma de acabar coa arma máis poderosa do Imperio Galáctico.

Como detalle curioso, a vista dende certos ángulos aseméllase moito a Mimas, un dos satélites de Saturno, e a Iapeto, outro dos seus satélites que ten unha cordilleira ecuatorial semellante ó anel deste artefacto, o que é unicamente unha coincidencia, xa que a primeira película realizouse tres anos antes de que se fotografara Mimas por primeira vez.

Notas
-----

1. ↑  Mimas & Herschel Crater
2. ↑  "Tiny Moon is No Space Station". Arquivado dende o orixinal o 05 de febreiro de 2009. Consultado o 15 de xaneiro de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Estrela da Morte***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19907
* GiantBomb: 3035-205

 |
**Epic Games, Inc.** é un desenvolvedor e editor de videoxogos e software estadounidense con sede en Cary, Carolina do Norte. A empresa foi fundada por Tim Sweeney como **Potomac Computer Systems** en 1991, orixinalmente situada na casa dos seus pais en Potomac, Maryland. Despois do seu primeiro lanzamento de videoxogo comercial, ZZT (1991), a compañía converteuse en **Epic MegaGames, Inc.** a principios de 1992 e contratou a Mark Rein, quen foi o seu vicepresidente desde entón. Trasladando a súa sede a Cary en 1999, o nome do estudo simplificouse a **Epic Games**.

Epic Games desenvolve Unreal Engine, un motor de xogos dispoñible comercialmente que tamén alimenta os seus videoxogos desenvolvidos internamente, como Fortnite e as series Unreal, Gears of War e Infinity Blade. En 2014, Unreal Engine foi nomeado o "motor de videoxogos máis exitoso" polo Guinness World Records.

Epic Games posúe os desenvolvedores de xogos Chair Entertainment, Psyonix, Mediatonic e Harmonix, así como o desenvolvedor de software baseado na nube Cloudgine, e opera estudos en Seattle, Inglaterra, Berlín, Iocoama e Seúl. Mentres Sweeney segue sendo o accionista de control, Tencent adquiriu en 2012 unha participación en circulación do 48,4%, o que equivale ao 40% do total de Epic, na compañía, como parte dun acordo destinado a mover Epic cara a un modelo de xogos como servizo. Tras o lanzamento do popular Fortnite: Battle Royale en 2017, a compañía obtivo investimentos adicionais que permitiron ampliar as súas ofertas de Unreal Engine, establecer eventos de esports en torno a Fortnite e lanzar a Epic Games Store. En abril de 2022, a empresa tiña unha valoración de capital de 32.000 millóns de dólares.

Notas
-----

1. ↑  "Epic Games". *Epic Games*. Consultado o 2022. [*Ligazón morta*]
2. ↑  "Most successful game engine". *Guinness World Records*. Consultado o 2022.
Cátedra episcopal construída en estilo neoclásico, Igrexa Principal da Administración de Campos, no Brasil.
Unha **cátedra** (do latín *cathĕdra*, á súa vez do grego καϑέδρα, "cadeira") é unha peza de mobiliario que se configura nun asento de espaldar alto, poltrona ou trono, que vén dos tempos anteriores ó gótico, aínda que o seu uso se popularizara nesa época, e que servía para que as persoas máis ilustres sentasen nela, que podía ser cuberto por un baldaquino e ser colocado nun local estrado ou máis elevado dun recinto público onde podía ser vista á distancia.

Cristianismo
------------

No cristianismo, a cátedra é o símbolo do maxisterio episcopal e da alta autoridade eclesiástica. Desta acepción xorde a expresión latina *ex cathedra*, que denota unha manifestación feita a partir da autoridade revisada pola cátedra.

A denominación de igrexa catedral a un templo católico é atribuída en razón de alí se sentar o bispo na súa cátedra.

Ensino superior
---------------

*Artigo principal**:* Cátedra universitaria.
Por extensión de sentido, tamén se denomina cátedra a posición do profesor dunha institución de ensino superior ou universidade que ten carácter contratual permanente, destinada ó ensino e investigación nunha determinada disciplina científica nunha universidade e á coordinación dese ensino e investigación. O profesor universitario medieval ensinaba sentado na cátedra colocada nun plano superior.

Notas
-----

1. ↑  Cátedra, dicionário online de português
2. ↑  Dizionario Treccani, verbete "cattedra".

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cátedra Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Cátedra universitaria
* Cátedra de ensino secundario

### Ligazóns externas

* "Cathedra", *Catholic Encyclopedia*
* "Cathedra Petri", *Catholic Encyclopedia*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1138500
* AAT: 300125933
* BRE: 2053856
* EBID: ID
* GND: 4147392-9
* Treccani: cattedra

 |
Estrutura interna dunha estrela de neutróns.
Unha **estrela de neutróns** é o terceiro tipo de obxecto que se pode formar na fase final da evolución das estrelas, cando o núcleo restante ten entre 1,4 e 3 veces a masa do Sol. Neste caso a contracción detense debido á formación dunha 'sopa' de neutróns (aínda que diferentes modelos permiten a existencia de protóns e aínda quark illados), quedando un obxecto de masa maior á do Sol que ten o tamaño dunha cidade. Moitos emiten raios X e rotan a grande velocidade, polo que se detectan como fontes de pulsos de raios X, e se denominan púlsares.

A razón pola que as estrelas que colapsan en estrelas de neutróns rematan xirando a alta velocidade débese á conservación do momento angular da estrela matriz rotatoria (de xeito semellante a unha patinadora que aumenta a velocidade de xiro ao encollerse) ao colapsar e facerse mais pequeno o seu radio acelerará a súa rotación inicial ata xerar pulsos electromagnéticos.

O tamaño das estrelas rolda os 10 km de radio para unha masa de 1,4 veces a solar, segundo estimacións que pouco a pouco van facéndose máis precisas.

Notas
-----

1. 1 2  Francis, Matthew R. "How big is a neutron star?". *symmetry magazine* (en inglés). Consultado o 2020-09-03.

Véxase tamén
------------

* Evolución estelar

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4202
* BNCF: 51157
* BNF: 11979674p
* BRE: 2257123
* EBID: ID
* GND: 4171660-7
* JSTOR: neutron-stars
* LCCN: sh85091218
* MAG: 192887742
* NDL: 00573936
* PSH: 453
* TESF: neutron\_stars
* UAT: 1108

 |
*Este artigo trata sobre a rexión xeográfica do Cáucaso. Para a cordilleira vexa cordilleira do Cáucaso*
Seis estados que agochan un mosaico de culturas.
A rexión do **Cáucaso** atópase en Asia occidental, entre o mar Negro e o mar Caspio. Hoxe compoñen esta rexión as repúblicas independentes de Xeorxia, Armenia e Acerbaixán, con Rusia ó norte e Turquía e Irán ó sur. No entanto, son numerosas as nacións que viven dentro destes estados, moitas delas en territorios con grandes autogobernos, noutros casos con azos de alcanza-la independencia, o que fai desta rexión un punto quente de violencia a nivel mundial.

A cordilleira do Cáucaso na que se asentan Xeorxia, Acerbaixán e Armenia acotío é chamada **Transcaucasia**; hai maior intrincamento lingüístico e cultural na zona norte dependente da Federación rusa.

Repúblicas Caucásicas da Federación Rusa.
Á parte dos mencionados países, existen estoutras nacións non independentes:

* Alania (Osetia do Norte)
* Osetia do Sur
* Calmuquia
* Carachai-Circasia
* Cabardino-Balcaria
* Alto Karabakh (Nagorno Karabakh)
* Ingushetia
* Chechenia
* Daguestán

Así mesmo existen numerosas minorías entre as que se poden incluír: cumuquios, avaros, tátaros, bielorrusos, alemáns, ucraínos, e naturalmente rusos, que son unha importante minoría en todas estas repúblicas ex-soviéticas. No sur, sobre todo en Armenia, hai importantes grupos de presión turcománs, iranianos, curdos e árabes.

Notas
-----

1. ↑  López Martínez, María Cruz (2005). *Gran dicionario século 21 da lingua galega*. Editorial Galaxia. p. 1442. ISBN 9788482893419.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18869
* WorldCat
* VIAF: 255510449
* EBID: ID
* GEC: 0016592
* GeoNames: 615318
* NDL: 00566259
* Treccani: caucaso

 |
O "Encontro das Augas", preto de Manaus, é a confluencia do río Negro, de augas máis escuras, co río Solimões, de augas máis claras.
O **Encontro das Augas** é a confluencia do río Negro, de augas máis escuras case de cor negra, co río Solimões, como é chamado o río Amazonas no Brasil nese tramo, de augas máis claras con tonalidade arxilosa. Durante 6 km as augas dos dous ríos corren lado a lado sen mesturarse, e é unha das principais actividades turística de Manaus.

Este fenómeno é producido polas diferenzas de temperatura, velocidade e densidade da auga dos dous ríos. O río Negro ten unha velocidade próxima a 2 km por hora e unha temperatura de 22 °C, mentres que o río Solimões flúe entre 4 a 6 km por hora a unha temperatura de 28 °C.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Encontro das Augas***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q656597
* WorldCat
* VIAF: 130409566
* GeoNames: 9389387

 |


---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
A Ecole Supérieure de Commerce of Paris (hoxe ESCP Europe) é a escola de negocios máis vella do mundo.
Unha **escola de negocios** é unha institución de nivel universitario que ensina materias como contabilidade, economía, mercadotecnia, finanzas, estratexia, métodos cuantitativos e comportamento organizacional. Inclúen escolas de negocios, administración de empresas e *management*.

Orixe
-----

O movemento de creación das primeiras escolas de negocios comezou na segunda metade do século XIX. A primeira do mundo foi a ESCP Europe (París), fundada en 1819 polo famoso economista Jean-Baptiste Say. Tanto a Wharton Business School (Filadelfia) como HEC Paris (París) foron fundadas en 1881. HEC Liege en 1898 e a Tuck School of Business (Nova Hampshire) fundouse en 1900. Precisamente Tuck School of Business foi a pioneira en impartir o Master in Business Administration (MBA), e constituíu e consolidou o modelo de escola que foi seguido polo resto de escolas do mundo.

Hogano existen centos de institucións especializadas e as principais universidades do mundo contan coas súas propias escolas de negocios. INT Management en París, por exemplo, é unha famosa escola de negocios que forma parte do Institut National des Télécommunications de Francia. En Latinoamérica un dos centros máis importantes é o IPADE Business School de México.

Notas
-----

1. ↑  "Kaplan A.: A school is "a building that has four walls…with tomorrow inside": Toward the reinvention of the business school, Business Horizons, 2018".
2. ↑  "Kaplan A.: European Management and European Business Schools: Insights from the History of Business Schools, European Management Journal, 2014".

Ligazóns externas
-----------------

* *Financial Times* Arquivado 28 de agosto de 2008 en Wayback Machine. Ranking global de MBA
* *Asociación española de Escolas de negocios*
* Foro Europeo Escola de Negocios
* IPADE Business School

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1143635
* AAT: 300006535
* GND: 4343456-3
* JSTOR: business-schools
* LCCN: sh87005850
* NDL: 01111993

 |
Coordenadas: 43°20′18″N 8°24′58″O﻿ / ﻿43.338304, -8.415994

A **Escola de Imaxe e Son** da Coruña é unha institución de ensino que ten coma obxectivo formar a expertos en creación audiovisual.

Historia
--------

A necesidade dunha Escola de Imaxe en Galicia foi unha das reivindicacións permanentes nos encontros e debates sobre a imaxe celebrados dende 1984. O proxecto da Escola de Imaxe e Son da Coruña naceu en maio de 1988 coa constitución dun seminario permanente formado por Xosé Luis Mira, Pepe Coira Nieto, Manuel Abad Abad, Xosé Búa González, Manuel González Álvarez, Antonio Río, Félix Casado Nuñez , Víctor Algibay, Xosé Luis Moar Rivera e Félix Rodil.

En setembro de 1989 convocouse o concurso público de adxudicación das obras no recinto do IFP Someso. En xaneiro de 1990 publicouse no DOG o decreto de creación da Escola e o 23 de febreiro do mesmo ano aprobouse no BOE o regulamento do Módulo de operacións de imaxe e son. Ao longo de 1990 proseguiron as accións administrativas (equipamento, profesorado, etc.), ata a inauguración oficial da Escola o 14 de febreiro de 1991.

### Primeiros responsábeis

O seu primeiro director (1990-1998) foi Manuel González Álvarez. O equipo inicial estivo formado por:

* Daniel Domínguez Pérez (xefe de estudos),
* Ignacio Pardo Pedrosa (secretario),
* Xullo Xermade Barros (subdirector; logo director entre 2007 e 2020),
* Carlos Amil Serantes,
* Michel Canada,
* Xabier Iglesias Feijoo,
* Luis Miguel Quiroga Valcarcel,
* Angel R. Cañas,
* Carlos Luis Oro Claro,
* Angel Cordero (foi director de 2003 a 2006),
* Jose Francisco Barba Escribá (foi director de 1999 a 2002),
* José Antonio Pérez Paris.

Posteriormente incorporaríanse novos profesionais, como Fran Negreira, Gustavo Pernas Cora, Pepe Coira Nieto, Isabel Romero, Francisco Lodeiro Gómez ou Manuel Rial.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial

  


|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***A Coruña*** |
**Concepción López Piquer**, máis coñecida como **Concha Piquer**, nada en Valencia o 8 de decembro de 1906 e finada en Madrid o 12 de decembro de 1990, foi unha cantante e actriz española, unha das figuras máis sobranceiras da copla. Interpretou diversas composicións clave da canción española, case todas elas obra de Quintero, León e Quiroga, como *Ojos verdes*, *Tatuaje*, *Y sin embargo te quiero* ou *Suspiros de España*, entre outras.

Traxectoria
-----------

Con 11 anos fixo o seu debut no teatro Segueros de Valencia. Estudou canto co mestre Laguna. Actuou no Grau de Gandia, nos teatros valencianos Apolo e Kursaal. Foi descuberta polo mestre Penella, que preparaba a estrea da súa ópera *El gato montés* en Nova York. O 13 de setembro do 1922, nun entreacto desta estrea, interpretou a canción *El florero*, de Penella. Estivo cinco anos nos Estados Unidos, cantando en Broadway e en moitos teatros. No ano 1927 participou na primeira película sonora, *O cantor de jazz* (*The Jazz Singer*, 1927, Alan Crosland), con Al Jolson. Volveu a España, onde actuou no teatro Romea de Madrid e no Coliseum barcelonés, e rodou en París *El negro que tenía el alma blanca*, de Benito Perojo. Seguiu con *La bodega* (1930, Benito Perojo), *Yo canto para ti* (1935, Fernando Roldán), *La Dolores* (1940, Florián Rey), *Filigrana* (1949, Luis Marquina) e *Me casé con una estrella* (1951, Luis César Amadori).

En 1933 casou co toureiro Antonio Márquez. Coñeceu o poeta e letrista Rafael de León e xunto con Antonio Quintero e o mestre Quiroga crearon unha serie de espectáculos onde aparecían cancións que se fixeron moi populares, como a copla *La parrala*. Outras cancións súas son *Tatuaje*, *Cinco Farolas*, *Ojos verdes*, *La Maredeueta* (única canción na que inclúe algunhas frases en catalán, a súa lingua materna), *No te mires en el río*, *Los piconeros, La Lirio, Romance de la reina Mercedes, A la lima y al limón, Antonio Vargas Heredia, Cárcel de oro, La niña de la estación, No me quieras tanto, Yo soy ésa* e *Y sin embargo te quiero*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q270830
* WorldCat
* VIAF: 36021582
* BNE: XX863023
* BNF: 14216304x
* CANTIC: a10801376
* DBE: concepcion-piquer-lopez
* Discogs: 528859
* FAST: 1801403
* GEC: 0051120
* GND: 123770343
* IMDb: nm0685035
* ISNI: 0000 0001 1441 7657
* LCCN: n88261385
* MusicBrainz: ID
* NTA: 272761788
* SUDOC: 068692005
* TMDb: 1042120

 |
Unha escola primaria en Český Těšín, República Checa
Unha escola primaria pequena en Norfolk, Inglaterra
Unha Shōgakkō ou unha clase de escola primaria no Xapón.
Unha **escola primaria** é unha escola na que os nenos reciben educación primaria desde aproximadamente a idade de cinco a doce anos, o paso seguinte despois do preescolar e antes da escola secundaria (nalgúns países hai un paso intermedio de escola media entre a educación primaria e a secundaria). Na maioría do mundo, a educación primaria é o primeiro paso no ensino, e está normalmente dispoñible sen pagar, pero tamén se ofrecen escolas privadas independentes nas que cómpre pagar.

O termo *escola primaria* deriva do francés *école primaire*, que foi usado por vez primeira en 1802.

* *Escola primaria* é o termo preferido no Reino Unido e outras moitas nacións, e na maioría das publicacións da UNESCO.
* *Escola elemental* é o termo preferido nalgúns países, especialmente nos Estados Unidos e o Canadá.

Notas
-----

1. ↑  "Online Etymology Dictionary".
2. ↑  Primary school. Na *Encyclopædia Britannica*. Consultado o 12 de xuño de 2007, desde Encyclopædia Britannica Online:

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Escola
* Escola secundaria

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9842
* AAT: 300006597
* BNCF: 16063
* BNF: 119480327
* BRE: 2253760
* EBID: ID
* GEC: 0180398
* GND: 4022349-8
* JSTOR: elementary-schools
* LCCN: sh85042512
* NDL: 00572009
* NKC: ph116795
* PSH: 8248

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---