recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Howlin' Pelle Almqvist**, nado en Fagersta (Västmanlands län) o 29 de maio de 1978, é un músico sueco, vocalista da banda The Hives. Ao igual que o resto da banda, Almqvist procede de Fagersta, unha pequena vila do centro de Suecia duns 11.000 habitantes.

Traxectoria
-----------

Pelle e o seu irmán Nicholaus formaron a banda en 1993, e, segundo a biografía da banda, chamaron a atención do promotor e compositor Randy Fitzsimmons (que durante tempo se pensou que era unha personaxe ficticia), que impulsou á banda cara a fama.

Almqvist é coñecido pola súa enerxía sobre o escenario, e a súa posta en escena fíxolle gañar á banda o título de "mellor banda en directo do mundo" pola *Spin Magazine*, que tamén coloca a Almqvist na súa lista dos "50 mellores líderes de todos os tempos". Algunhas das súas postas en escena inclúen o mesturarse co público, subirse aos amplificadores ou a escaleiras e dicir parvadas entre as cancións. Por exemplo, durante o *Big Day Out Festival* en Sidney no 2005, Pelle díxolle á audiencia "Bad music is the devil and I will be your exorcising priest, helpin' you out!" (a mala música é o demo e eu serei o voso exorcista, axudando a expulsalo!). No final dun concerto, díxolle ao público, "Thank you for flying Hives Airlines. We hope you had a great flight and decide to return again soon!" (Grazas por voar nas aeroliñas Hives. Agardamos que tivésedes un bo voo e decidades volver cedo!).

Pelle Almqvist-The Hives-Philadelphia-2012.

| * v
* c
* e
The Hives |
| --- |
| 
* **Howlin' Pelle Almqvist**
* **Nicholaus Arson**
* **Vigilante Carlstroem**
* **Dr. Matt Destruction**
* **Chris Dangerous**

 |
| Álbums de estudio | 
* *Barely Legal*
* *Veni Vidi Vicious*
* *Tyrannosaurus Hives*
* *The Black and White Album*
* *Lex Hives*

 |
| Recompilatorios | 
* *Sounds Like Sushi*
* *Your New Favourite Band*

 |
| EPs | 
* *Oh Lord! When? How?*
* *A.K.A. I-D-I-O-T*
* *A Killer Among Us*
* *Tarred and Feathered*

 |
| Sinxelos | 
* "Hate to Say I Told You So"
* "Main Offender"
* "Supply and Demand"
* "Die, All Right!"
* "Die, All Right! / Supply and Demand"
* "Walk Idiot Walk"
* "Two-Timing Touch and Broken Bones"
* "Abra Cadaver"
* "A Little More for Little You"
* "Throw It on Me"
* "Tick Tick Boom"
* "T.H.E.H.I.V.E.S."
* "Won't Be Long"
* "A Christmas Duel"
* "Go Right Ahead"

 |

* Portal:Suecia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2166721
* WorldCat
* VIAF: 183447295
* AllMusic: mn0000772536
* Discogs: 325723
* Europeana: ID
* ISNI: 0000000356298419
* MusicBrainz: ID
* SELIBR: 347203

 |
**Jaime Urrutia Valenzuela**, nado en Madrid en 1958, tamén coñecido como Jaime de Urrutia, é un músico da chamada Movida madrileña.

Traxectoria
-----------

Foi membro de Ejecutivos agresivos, un dos grupos seminais da nova onda, da que xurdiron tamén grupos como Derribos Arias ou Décima víctima, e que iniciaron as hordas chamadas «sinistras» da movida, que tiñan por principais influencias a combos británicos como The Cure, Joy Division ou Bauhaus. Cando o grupo se disolveu, fundou xunto con Ferni Presas e Edi Clavo Gabinete Caligari, tirando o nome da famosa película do expresionismo alemán.

Tras unha primeira época escura —con temas como "Tren especial", "Olor a carne quemada" ou "Cómo perdimos Berlín"—, as composicións de Urrutia derivaron a outras máis eclécticas, recuperando temas alleos ó universo do rock en canto ás letras, como aquelas que son estupendos retratos do mundo do toureo —o seu pai fora crítico taurino— e aderezándoas con melodías influídas pola tarantela ou o pasodoble.

Tras Gabinete Caligari, o seu primeiro disco en solitario foi *Patente de corso*, do que destacaron temas como "Qué barbaridad" ou "Castillos en el aire". Posteriormente editou *El muchacho eléctrico*. Ambos discos ampliaron a paleta musical deste compositor madrileño que coqueteou coa bossanova e os ritmos latinos, se ben, debido en boa parte á situación do mercado musical, obtivo escasas vendas en comparación coa época de Gabinete Caligari. Porén, Jaime Urrutia mantén o pulso compositivo, creando letras moi próximas a certa época de Gabinete, pero moi afastadas do que é o patrón compositivo dos cantautores españois.

É curioso que a pesar de que Gabinete Caligari era un grupo solvente en vivo, xamais editou ningún concerto gravado, excepto algúns temas soltos nalgunhas reedicións posteriores dos seus discos. Pero o 20 de febreiro de 2007 Jaime Urrutia gravou *En Joy*, o seu primeiro disco en directo na sala Joy Eslava xunto con músicos da súa xeración como Ariel Rot ou Loquillo e outros tantos como Eva Amaral de Amaral, Dani Martín de El Canto del Loco ou o dúo Pereza, entre outros.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial de Jaime Urrutia *(en castelán)*.
* "Jaime Urrutia presenta su desidia irónica en Madrid", *El País*, 21 de febreiro de 2007 *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9010623
* WorldCat
* VIAF: 86738831
* BNE: XX1088190
* Discogs: 1346389
* IMDb: nm1516856
* ISNI: 0000000059630139
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 380270

 |
**Richard Zven Kruspe**, nado en Wittenberge (República Democrática Alemá) o 24 de xuño de 1967, é un músico alemán, guitarrista da banda alemá Rammstein e a neoiorquina Emigrate, na cal ademais canta en inglés.

Traxectoria
-----------

Naceu en Wittenberge, Alemaña Oriental, actual estado de Brandeburgo, e viviu alí cos seus pais e os seus tres irmáns. Durante a súa adolescencia practicou boxeo e recibiu formación profesional como cociñeiro. Aos 19 anos trasladouse ao distrito berlinés de Prenzlauer Berg, entón encadrado no Berlín Oriental. En 1989 escapou do país a través da fronteira entre Austria e Hungría, sendo o único compoñente de Rammstein que se atreveu a cruzar o muro de Berlín. Tras a reunificación alemá regresou ao Berlín Oriental, onde tocou en varios grupos como Dás Auxe Gottes, Orgasm death gimmick e Die Asina. En 1994 fundou Rammstein xunto a Till Lindemann, Paul Landers, Oliver Riedel, Christoph Schneider e Christian Lorenz (Flake)

Richard contraeu matrimonio coa actriz Caron Bernstein o 29 de outubro de 1999. A cerimonia foi xudía e Richard compuxo a música. Tomou o nome Richard Kruspe-Bernstein durante o tempo que durou o seu matrimonio. Ao separarse no 2004 recuperou o apelido 'Kruspe'.

A primeira filla de Kruspe naceu o 28 de febreiro de 1991 e chámase Khira Li Lindemann. Ten o apelido 'Lindemann' porque a súa nai estivo previamente casada co vocalista de Rammstein, Till Lindemann, cuxo apelido mantivo tras divorciarse del. Kruspe e a nai de Khira Li nunca chegaron a casar. En 1998, Khira Li apareceu na presentación da canción *Tier* de Rammstein en Live aus Berlin. Tamén colaborou nos coros de *Spieluhr*, do álbum *Mutter* (2001).

O 10 de decembro de 1992 naceu o seu fillo Merlin Esra Besson.

A segunda filla de Richard naceu o 28 de setembro de 2011, chámase Maxime Alaska Bossieux. A súa nai é Margaux Bossieux, a súa actual parella. Ela é baixista da banda punk "Dirty Mary" e actualmente da banda Emigrate, na cal tamén participa como corista.

Dende outono de 2005, o fabricante de guitarras ESP comercializa un modelo chamado *ESP RZK-1 Richard Kruspe Signature*.

Discografía
-----------

### Con Rammstein

Álbum de estúdio
* *Herzeleid* (1995)
* *Sehnsucht* (1997)
* *Mutter* (2001)
* *Reise, Reise* (2004)
* *Rosenrot* (2005)
* *Liebe Ist Für Alle Da* (2009)
* *Rammstein* (2019)

DVDs
* *Live Aus Berlin* (1999)
* *Lichtspielhaus* (2003)
* *Völkerball* - (2006)
* *In Amerika* - (2015)
* *Paris* - (2017)

### Co Emigrate

* *Emigrate* (2007)
* *Silent So Long* (2014)
* *A Million Degrees* (2018)
* *The Persistence of Memory* (2021)

Notas
-----

1. ↑  "Richard Kruspe". *Who's Dated Who?*. Consultado o 2022-04-11.
2. 1 2  "Richard Z. Kruspe" (en castelán). 2021-08-16.
3. ↑  "Richard Kruspe" (en portugués). 2021-11-28.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* rammstein.de (alémán e inglés)
* emigrate.eu (inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q77040
* WorldCat
* VIAF: 43055946
* AllMusic: mn0001704734
* Discogs: 506666
* Europeana: ID
* GND: 135479258
* IMDb: nm0472898
* ISNI: 0000000078803007
* LCCN: no2021050773
* MusicBrainz: ID
* NKC: js20091215013
* TMDb: 1515687

 |
**Maria Severa**, nada en Lisboa en 1820 e finada o 30 de novembro de 1846, foi unha cantante portuguesa de fado, considerada a mítica fundadora deste estilo[], caracterizada polos seus fados lisboetas.

Traxectoria
-----------

A Severa naceu en Lisboa, no barrio da Madragoa. Era filla de Severo Manuel e Ana Gertrudes. A súa nai era propietaria dunha taberna, e era alcumada *A Barbuda*, debido á barba que tiña na cara.

A Severa era unha prostituta alta e graciosa, que cantaba o fado (especialmente nunha taberna da Rúa do Capelão). Tivo varios amantes coñecidos, entre eles o Conde de Vimioso (Don Francisco de Paula Portugal e Castro), que ó parecer quedaba enfeitizado pola forma como cantaba e tocaba a guitarra, levándoa frecuentemente ós touros.

Morreu de tuberculose en 1846 na rúa do Capelão, na Mouraria (Lisboa), sendo sepultada no camposanto do Alto de São João nunha foxa común.

A súa fama débese en boa parte a Júlio Dantas, que escribiu a novela *A Severa*. A obra foi levada ó teatro en 1901, e foi adaptada para facer a primeira película sonora portuguesa, realizada por Leitão de Barros en 1931.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bibliografía sobre o fado *(en portugués)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q433222
* WorldCat
* VIAF: 16817624
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 375827
* GND: 1193493811
* ISNI: 0000000042944545
* LCCN: no96029695
* WikiTree: Onofriana-1

 |
O **Pemberton-Billing P.B.1**, tamén coñecido como o **Supermarine**, foi un hidroavión británico monopraza dos anos 1910 construído por Pemberton-Billing Limited, que despois se convertería en Supermarine Aviation Works. Só chegou a fabricarse un P.B.1 e non chegou a voar unha distancia máis grande que un salto.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

O P.B.1 era un biplano monopraza con cabina aberta impulsado por un motor rotativo Gnome de 50 cabalos (36 kW) que movía unha hélice de tres pas en posición "pusher". O motor estaba montado nunha góndola entre a á superior e a fuselaxe. Tiña un casco dun só chanzo deseñado polo arquitecto naval Linton Hope, cunha pel de abeto sobre unha estrutura de caoba e cuberto por tecido impermeable. Tiña ás de dous vans construídas en abeto e freixo, con aleróns na á superior e frotadores baixo as puntas da inferior. O piloto sentábase nunha cabina detrar do bordo de saída da á.

Descrito como "un barco que voará, [en lugar de] un avión que flotará", só chegou a construírse un P.B.1. O aparello foi exposto no Olympia Aero Show en marzo de 1914 e no mes seguinte foi reconstruído, movendo a cabina cara a adiante e colocando o motor sobre a fuselaxe. Tras as modificacións, o P.B.1 comezou a probarse, pero non foi capaz de voar durante as probas en Southampton Water o 30 de maio de 1914. Noel Pemberton Billing, o xefe de Pemberton-Billing Limited e deseñador do aparello afirmou que o avión fixera un pequeno salto en xuño, pero outras fontes din que o PB.1 nunca chegou a voar.

Tras a conclusión do intento de proba en voo, o P.B.1 foi desmantelado o 28 de xullo de 1914, sendo o seu motor usado no avión de exploración Pemberton-Billing P.B.9.

Especificacións
---------------

### Características xerais

* **Tripulación**: 1
* **Envergadura**: 9, 15 m
* **Superficie alar**: 27,2 m2
* **Peso baleiro**: 340 kg
* **Peso bruto**: 440 kg
* **Motor**: 1 × Gnome, 50 hp (37 kW)

Notas
-----

1. 1 2 3  "The Olympia Exhibition: The Supermarine P.B.1 (Pemberton Billing). (49.)". *Flight*. 21 de marzo de 1914. p. 301.
2. ↑  London 2003, p. 8
3. ↑  Jarrett, *Air Enthusiast*, Forty-eight, pp. 7-8
4. 1 2  Jarrett, *Air Enthusiast*, Forty-eight, p. 9
5. ↑  London 2003, pp. 8-9
6. ↑  Andrews e Morgan 1987, p. 15
7. ↑  Jarrett, *Air Enthusiast*, Forty-eight, p. 10

Bibliografía
------------

* Andrews, C.F.; Morgan, E.B. (1987). *Supermarine Aircraft since 1914*. London: Putnam. ISBN 0-85177-800-3.
* Bruce, J.M. (1969). *War Planes of the First World War: Volume Three: Fighters*. Londres: Macdonald & Co. ISBN 0-356-01490-8.
* Jarrett, Philip (decembro de 1992 - febreiro de 1993). "Supermarine Origins: Pemberton-Billing Flying Boats". *Air Enthusiast* (Forty-eight): 4–10. ISSN 0143-5450.
* London, Peter (2003). *British Flying Boats*. Stroud, UK: Sutton Publishing. ISBN 0-7509-2695-3.
Unha sandwicheira eléctrica aberta.
Unha sandwicheira manual.
Unha **sandwicheira** é un aparello de cociña que se usa para cociñar sándwichs.

Descrición e funcionamento
--------------------------

A sandwicheira xeralmente consiste en dúas placas unidas por un gonzo, e os sándwichs colocánse entre elas para preparalos. Existen tamén sandwicheiras manuais, que normalmente están feitas de ferro fundido ou aluminio e funcionan pola calor dunha cociña, o lume nunha lareira etc. A sandwicheira eléctrica funciona a base da electricidade; moitas delas non teñen interruptor para acendelas, xa que acenden en cando se enchufan e apáganse en canto se desenchufan.

Orixe
-----

Nos Estados Unidos, a Tostwich é posibelmente a primeira sandwicheira, datada de iñantes de 1920. Porén, non foi patentada até o 3 de marzo de 1925 (solicitada o 26 de maio de 1924). Foi inventada por Charles Champion, cuxas outras invencións inclúen unha máquina de flocos de millo.

A sandwicheira orixinal da marca Jaffle foi deseñada e patentada en 1949 polo Dr. Earnest Smithers de Bondi, Australia.

Referencias
-----------

1. ↑  "Sanduicheira elétrica ou manual? confira a diferença entre os aparelhos e saiba qual o melhor para você". *TudoGostoso*. 14/06/2023.
2. ↑  "Catlin's Own Inventor". Shirley Nesbitt, 2000.
3. ↑  "1949 Jaffle craze hits Australia". *Australian food history timeline*. 18/09/1940.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Sándwich
* Torradora
**Ángela María Fernández González**, coñecida co nome artístico de **Angy**, nada o 5 de setembro de 1990 en Palma, é unha cantante e actriz española. Saltou á fama grazas a ser finalista do programa de televisión *Factor X* de Cuatro.

Traxectoria
-----------

En febreiro de 2007 presentouse ao cásting do programa musical *Factor X* da canle española Cuatro, conseguindo chegar á parte final do programa dentro da categoría de entre 16 e 24 anos.

Publicou o seu primeiro álbum o 12 de febreiro de 2008 coa discográfica Sony BMG, co título de *Angy*. O disco, de doce cancóns, tivo o tema "Sola en silencio" como primeiro sinxelo. No álbum mestura de inéditos e versións interpretados en castelán e inglés, cun estilo pop-rock moi tradicional. É un reflexo da grande versatilidade e posibilidades de Angy, que xa o demostrou en Factor X, acadando o segundo lugar.

Dende finais do ano 2007 comezou tamén a súa faceta como actriz na serie *Física o química*, que se emitiu en Antena 3. En 2011 participou no novo talent show de Antena 3 *Tu cara me suena*, resultando a gañadora desa primeira edición.

Durante o ano 2012 Angy foi colaboradora do programa *Avanti ¡que pase el siguiente!* de Antena 3 presentado por Carlos Sobera onde realizaba probas musicais.

| Actuacións en Factor X |
| --- |
| Programa | Canción |
| 1 | "Serenade" de Dover |
| 2 | "Torn" de Natalie Imbruglia |
| 3 | "Duele el amor" de Aleks Syntek e Ana Torroja |
| 4 | "The Look" de Roxette |
| 5 | "We Will Rock You" de The Queen |
| 6 | "Fallin'" de Alicia Keys |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Angy Fernández Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q270264
* WorldCat
* VIAF: 169391995
* AlloCiné: 254625
* BNE: XX4667524
* Europeana: ID
* IMDb: nm2711345
* ISNI: 0000000372662700
* MusicBrainz: ID
* TMDb: 1149060

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Hottāman no Chitei Tanken*** (ホッターマンの地底探検?, lit. "Exploración Subterránea de Hottāman") é un videoxogo xaponés para Family Computer que se lanzou en 1986.

Modo de xogo
------------

Os xogadores poden desenterrar po debaixo da superficie, atopar chaves detrás de catro portas e despois atopar a porta ao seguinte nivel. O xogo máis obvio co que comparalo é *Dig Dug*, pero sen os bloques de pedra e con varios dispositivos como portas de teletransportación, velocidade, dinamita e un traxe acuático. Hai 15 niveis en todo o xogo; que se repiten despois de rematar o nivel 15.

A lava pode verterse nunha dirección vertical cara ao xogador e matalo; non se restabelece mesmo despois de que os xogadores perdan unha vida (pero si se restabelece despois dun game over) Os contrasinais actívanse premendo unha determinada combinación de botóns na pantalla de contrasinal. Varios contrasinais dan como resultado códigos trampa que fan certas cousas; como desactivar a lava en todos os niveis do xogo.

Algúns tipos de bloques valen diferentes puntos unha vez que son desenterrados; que van desde lixo común ata bloques destruíbles. O xogo inclúe unha cláusula de "morte instantánea" na que os xogadores morren dun só golpe. Os inimigos mortos reaparecen no mesmo lugar onde morreron a primeira vez.

Notas
-----

1. ↑  *Hottaman no Chisoko Tanken* en GameFAQs
2. 1 2 3  Additional information Arquivado 05 de marzo de 2016 en Wayback Machine. at UV List
3. ↑  Advanced information *(en* *xaponés)* at FC no Game Seiha Shimasho
4. ↑  Basic gameplay information *(en* *xaponés)* at GeoCities.jp

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Hottāman no Chitei Tanken* en MobyGames *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16267477
* GameRankings: 578339
* IGDB: hottaman-no-chisoko-tanken
* MobyGames: hottman-no-chitei-tanken

 |
**Demetrio Gómez Xunqueira**, nado en Pontevedra o 5 de xullo de 1967, é un profesor e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou no IES Sánchez Cantón e licenciouse en Filoloxía na Universidade de Santiago de Compostela.

Exerceu de profesor de secundaria en varios centros, como o instituto de Ponte Caldelas e o IES Torrente Ballester.

Co alcalde Miguel Anxo Fernández Lores, a escritora Fina Casalderrey, o editor David Cortizo Conde e a poeta María Lado nun acto oficial en Pontevedra en abril de 2024
Foi concelleiro polo BNG en Pontevedra de 2001 a 2003, de 2005 a 2007 e de 2009 en adiante. En 2024 era o coordinador e responsable da Área de dinamización social e cultural: Actividades culturais e sociais, Festas, Xestións das instalacións municipais socio culturais, Normalización lingüística e cultural, Memoria Histórica, Educación nos seus diferentes niveis e Xuventude. Antes fora Concelleiro de Mobilidade impulsando o Plan de Mobilidade Urbana Sostible (PMUS) de Pontevedra.

En 2017 foi nomeado responsable comarcal do BNG e en 2021 volveu encabezar o Consello Local do BNG con Sabela Bará. Forma parte do Consello Nacional do BNG.

Publicacións
------------

* "Noites abertas", en *Los jóvenes y la cultura del ocio: diversas perspectivas y experiencias en el ámbito local: I congreso sobre ocio juvenil, Elche, 3, 4 y 5 de mayo de 2001* (2002). ISBN  84-7784-885-8. Páxs. 321-344.

Notas
-----

1. ↑  "Gómez Xunqueira, Demetrio". *Ciudades Creativas Kreanta* (en castelán). Consultado o 2024-04-18.
2. ↑  "Grupo Municipal do BNG". *Concello de Pontevedra*. Consultado o 2024-04-18.
3. ↑  "La mejora de la movilidad en Pontevedra requerirá 82 millones de euros hasta el 2035". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2022-09-28. Consultado o 2024-04-18.
4. ↑  Pontevedra (2017-04-08). "Demetrio Gómez, nuevo responsable comarcal del BNG". *Faro de Vigo* (en castelán). Consultado o 2024-04-18.
5. ↑  "Demetrio Gómez e Sabela Bará encabezan o novo Consello Local do BNG de Pontevedra". *Pontevedra Viva*. 2021-12-24. Consultado o 2024-04-18.
6. ↑  Galego, BNG-Bloque Nacionalista (2016-08-04). "Consello Nacional". *BNG - Bloque Nacionalista Galego*. Consultado o 2024-04-18.
7. ↑  "Noites abertas". *dialnet*.
**Irma Sèthe**, nada en Bruxelas o 27 de abril de 1876 e finada en Nova York o 12 de maio de 1958, foi unha violinista e pedagoga belga.

Traxectoria
-----------

Nada en Bruxelas en 1876, filla de Gérard e Louise Frédérique Seyberth, tiña dúas irmás maiores e un irmán menor. Foi introducida no mundo musical pola súa nai e comezou a súa aprendizaxe con Ottomar Jokisch. Continuou as clases de violín co músico alemán August Wilhelmj.

En 1890 foi admitida no Conservatorio Real de Bruxelas. Entre os seus amigos daquela estaban Guillaume Lekeu e Mathieu Crickboom, cos que actuaba en concerto. A súa relación con Eugène Ysaÿe tocoulle moito cando realizou a súa primeira xira americana.

Desde 1898 instalouse en Berlín co seu marido e desde 1909 formou parte do *Berliner Kammerspiel Trio* co pianista Walther Lampe e o violonchelista Otto Urack. De 1894 a 1911 colaborou con moitos artistas: Marguerite Swale, Gustav Schreck, Alfred Reisenauer, Paul Ludwig, George Henschel, Henry Bird, Eleanor King, Louis Hillier, Waldemar Lütschg e Erna Klein.

Irma Sèthe deixou de actuar en público ao comezo da primeira guerra mundial, e despois da guerra trasladouse brevemente a Praga co seu marido. En 1922 regresaron a Berlín, pero en 1939 abandonaron Europa, embarcando en Lisboa para chegar a Nova York o 26 de marzo de 1941, onde xa vivía a súa filla máis nova.

Despois da morte do seu marido en 1944, Irma experimentou unha difícil depresión, afundíndose aos poucos na tolemia. Acollida pola súa filla máis vella Elisabeth en Nova York, morreu en 1958 aos 82 anos, deixando entre os seus efectos persoais o medio violín que usaba de nena, que entrou na colección da Biblioteca Real de Bélxica en xuño de 2022.

Familia
-------

En 1898 casou co filósofo ruso Samuel Saenger. O mesmo ano deu a luz á súa primeira filla, Elisabeth; a segunda, Magdalena, naceu en agosto de 1907.

Bibliografía
------------

* Volker Timmermann, Saenger-Sethe, Irma, Sophie Drinker Institut für muzikwissenschaftliche Frauen-und Geschlechterforschung, 2016
* Silke Wenzel, Irma Saenger-Sethe, Musik und Gender im Internet, 2017
* Marie Cornaz, *À la redécouverte d'Eugène Ysaÿe*, Turnhout, Brepols, 2019 (pp. 60-92, 286, 310)

Notas
-----

1. ↑  «*Irma Sethe: violoniste prodige, proche d’Eugène Ysaÿe*», Un jour dans l'Histoire, RTBF (7 de setembro de 2022).
2. ↑  Bibliothèque royale de Belgique, section de la Musique, Mus. Ms. 4998/7.
3. ↑  Comment Georgia, dix ans, a réveillé le petit violon d’Irma Sèthe

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Irma Sèthe Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* *Irma Saenger-Sethe*. *(en alemán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q63485763
* WorldCat
* VIAF: 2100151304648949460003
* FemBio: 23957
* GND: 1147709882

 |
**Gusztáv Sebes**, nado o 21 de xuño de 1906 e finado o 30 de xaneiro de 1986, foi un xogador e adestrador de fútbol húngaro.

Traxectoria
-----------

Sebes foi un xogador de fútbol de certo éxito na liga húngara, tanto no Vasas SC como no MTK Budapest. No ano 1949 converteuse no adestrador do equipo nacional e formou un conxunto baseado nos equipos do exército, o Honvéd e o MTK. Esta selección sería coñecida mundialmente coma *O equipo de Ouro*. Tacticamente introduciu bastantes novidades, atrasando a un dos dianteiros, e converténdoo no que hoxe no fútbol se denomina mediapunta. Tamén aplicou un sistema no cal todo o equipo participaba tanto no ataque coma na defensa. El chamaba a este estilo "Fútbol Socialista", lóxico nunha persoa cunhas fortes convicións políticas. Vinte anos despois os holandeses empregaron unha forma de xogar moi semellante que deron en chamar *Fútbol Total*.

Entre os éxitos coa selección está a medalla de Ouro nos Xogos Olímpicos de 1952 e o subcampionato no Mundial de 1954

Morreu en 1986 ós 79 anos de idade.

Véxase tamén
------------

Ligazóns externas
-----------------

* Datos na páxina da FIFA *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q381770
* WorldCat
* VIAF: 3853868
* LCCN: n83173273
* Munzinger: 01000001831
* EUfootballInfo: 18879
* FootballDatabase: 133850
* NFT: 63293
* Transfermarkt: 417251
* Worldfootball: gusztav-sebes

 |
**Daniël Robin Frederick de Ridder**, coñecido como **Daniel de Ridder**, nado en Ámsterdan o 6 de marzo de 1984, é un futbolista neerlandés. Xoga de centrocampista e o seu club actual é o Grasshopper-Club Zürich.

Traxectoria
-----------

Formado na prolífica canteira do Ajax de Ámsterdan, debutou no primeiro equipo do conxunto holandés o 21 de xaneiro de 2004, con 19 anos, nun partido ante o Roda JC. Nesa a súa primeira tempada co equipo laranxa (2003/2004) é nomeado mellor debutante da Liga.

Debutou na Liga de Campións en setembro de 2004, e dous meses despois marcou o seu primeiro gol na máxima competición europea de clubs ante o Maccabi Tel Aviv. Fichou polo primeiro equipo do Celta de Vigo na tempada 2005/2006, cun contrato por dous anos prorrogábeis por outros tres.

Vestiu a camisola celeste por primeira vez nun partido disputado en Balaídos ante o Sevilla CF o 25 de setembro de 2005 correspondente á quinta xornada de Liga, onde gañaron os vigueses por 2-1. Nesa primeira tempada como celeste case non xogou na primeira volta, mentres que na segunda, en troques, tivo unha participación moito maior e fíxose habitual nas aliñacións de Fernando Vázquez. Marcoulle o primeiro gol na xornada 30 ao Atlético de Madrid, na vitoria visitante do Celta por 0-3.

A tempada 2006-07 non comezou ben para De Ridder: unha tendinite no tendón rotuliano mantívoo apartado dos terreos de xogo durante varios meses. Cando o Celta descendeu a segunda división, fichou polo Birmingham City.

Características
---------------

Trátase dun centrocampista que xoga tanto no lado dereito como no esquerdo, pero tamén pode ocupar posicións máis avanzadas como dianteiro. É un extremo dun marcado carácter ofensivo que destaca pola súa calidade técnica e creatividade. Gústalle xogar pegado á banda e o seu punto forte é o un contra un, xa que dispón dunha gran variedade de caneos, e centra coa dereita. Aínda que é destro domina ben o balón e pode xogar indistintamente por ambas bandas.

Palmarés
--------

* En 2006 proclámase campión de Europa sub-21 coa selección neerlandesa.
* En 2007 proclámase campión de Europa sub-21 coa selección neerlandesa.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina sobre o xogador
* Datos do xogador en bdfutbol.com

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  | **Real Club Celta de Vigo** - **Tempada 2006-07** |  |
| Esteban |
Lucas |
Lequi |
Oubiña |
Areias |
Núñez |
Ángel |
Guayre |
Bamogo |
Gustavo López |
Tamas |
Placente |
Pinto |
J. Perera |
Contreras |
Paulo García |
Baiano |
Yago |
Iónatan Aspas |
Jorge |
De Ridder |
Nené |
Canobbio |
Iriney |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q370946
* BDFutbol: 483
* FootballDatabase: 10927
* SoccerBase: 39609
* Thefinalball: 9728
* Transfermarkt: 15894
* UEFA: 68452
* Worldfootball: daniel-de-ridder

 |
**Wayback Machine** (pronunciado [ˈwejbak maˈʃin]) é un servizo e unha base de datos que contén copias dunha gran cantidade de páxinas ou sitios de Internet. Se por algunha razón algún sitio non está dispoñíbel momentaneamente ou foi borrado do servidor de orixe, é posíbel consultar unha réplica vía "Wayback machine". Como consecuencia deste proxecto, tamén se pode consultar a historia ou modificacións das páxinas ao longo do tempo.

Características
---------------

O servizo Wayback Machine funciona dunha maneira simple: abonda con teclear a URL dunha páxina web para ver cal é a última copia que hai gardada no arquivo. Se se quere ver como era hai un tempo unha páxina en cuestión, entón Wayback Machine pediranos en que data e ano queremos visitar a páxina. Existe un calendario na parte superior da pantalla, que permite ver graficamente as capturas ao longo do tempo. A lonxitude das barras do gráfico indica en que meses se fixeron máis copias.

Notas
-----

1. ↑  Wayback Machine: la máquina del tiempo de las páginas web se renueva *(en castelán)*.
2. ↑  Ibáñez, Álvaro (29 de xaneiro de 2011). "Wayback Machine: la máquina del tiempo de las páginas web se renueva". *RTVES*. Arquivado dende o orixinal (html) o 30 de xaneiro de 2011. Consultado o 8 de xuño de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Wayback Machine Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Internet Archive

### Ligazóns externas

* Wayback Machine
* Wayback Machine Plugin: gardar posts de WordPress

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
**Bente Kahan**, nada en 1958 en Oslo, é unha actriz, cantante e guitarrista norueguesa, coñecida polo seu labor na revitalización da cultura yiddish en Europa.

Traxectoria
-----------

### Orixe e formación

A súa nai descendía de xudeus bálticos asentados en Noruega a comezos do século XX e o seu pai, establecido en Oslo despois do Holocausto, de xudeus de Hungría e Romanía.

Bente estudou interpretación dramática na Universidade de Tel Aviv e na American Musical and Dramatic Academy de Nova York. Logo da súa graduación en 1981 actuou en diversos teatros de Israel, entre eles o Teatro Habima, o teatro nacional. En 1983 realizou a súa primeira actuación profesional en Noruega e tamén a primeira en yiddish, *Over Byen*, un espectáculo de cabaret con cancións e contos en yiddish salferido con textos do dramaturgo inglés Julian Garner. Conxuntamente con Ellen Foyn Bruun escribiu tres monodramas, *Bessie - a Bluesical* sobre a cantante de blues Bessie Smith en 1986, *Letter Without a Stamp* en 1988 e *Stemmer fra Theresienstadt* en 1995 (a versión alemá estreouse en 1995 e a inglesa en 1997).

### A partir da década dos 90

En 1990 despois de actuar en diversas compañías norueguesas fundou a súa propia, Teater Dybbuk en Oslo, tamén dirixe *Jiddische Lieder*, un obradoiro internacional sobre música yiddish, e botou a andar en 20006 a Fundación Bente Kahan para preservar a herdanza xudía na Galicia polaca, editou varios CD de música xudía, *Yiddishkayt* (1991), *Farewell Cracow* (con cancións de Mordechai Gebirtig, 1992), *Di Gojim* (1998), *Home* (cancións en yiddish, sefardí e hebreo, 2001) e *Sing with us in Yiddish* (2005)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial de Bente Kahan *(en inglés)*
* Fundación Bente Kahan *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bente Kahan*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q457353
* WorldCat
* VIAF: 39578738
* BIBSYS: 90904596
* BNF: 14047494h
* Discogs: 998011
* Europeana: ID
* GND: 135036127
* IMDb: nm1024579
* ISNI: 0000000066543420
* LCCN: no99054673
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 19607
* TMDb: 1500400

 |
**David Regades Fernández**, nado en Vigo en 1973, é un político galego do PSdG-PSOE.

Papeleta das Eleccións xerais de 2023.

Traxectoria
-----------

É técnico especialista da rama Administrativa e Comercial na especialidade de Contabilidade e técnico en prevención de riscos laborais. Membro das XSG. Tralas eleccións municipais de 2007 foi o xefe de gabinete de Abel Caballero como alcalde de Vigo. Tralas municipais de 2011 foi elixido concelleiro e pasou a encargarse das áreas de Fomento (anteriormente Vías e Obras) e Contratación no goberno de Caballero. Seguiu á fronte de ditas áreas tralas municipais de 2015, pasando a ser tamén deputado na Deputación de Pontevedra, onde os socialistas lograron por primeira vez a presidencia e pasou a encargarse da área de Asistencia a Municipios. 

Foi elixido Secretario Provincial do PSdeG na Provincia de Pontevedra tras vencer nas primarias de decembro de 2017 ao redondelán Eduardo Reguera, sendo ratificado no correspondente Congreso. Foi nomeado Delegado do Estado no Consorcio da Zona Franca de Vigo o 6 de xullo de 2018 polo goberno de Pedro Sánchez, renunciando aos seus cargos no concello e na deputación. Dende a Zona Franca fixo diversas xestións para a dinamización económica non só de Vigo senón de municipios de toda a Provincia de Pontevedra. Compaxina este cargo coa Secretaría Provincial dos socialistas, á fronte da cal o partido gañou as eleccións xerais, municipais e europeas de 2019, quedando ademais a poucos votos de lograla maioría absoluta na Deputación de Pontevedra. No Congreso de febreiro de 2022 revalidou a Secretaría Provincial do partido. En xuño de 2023 abandonou Zona Franca para encabezala candidatura do PSdeG-PSOE pola provincia de Pontevedra ó Congreso dos Deputados nas Eleccións Xerais de 2023, sendo elixido deputado. En abril de 2024 volveu a ser designado presidente da Zona Franca de Vigo.

Notas
-----

1. ↑  "Real Decreto 837/2018, de 6 de julio, por el que se nombra Delegado Especial del Estado en el Consorcio de la Zona Franca de Vigo a don David Regades Fernández" *BOE* de 7/7/2018 *(en castelán)*.
2. ↑  Consorcio da Zona Franca de Vigo Organización. Comité.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***David Regades Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición

### Ligazóns externas

* David Regades Fernández na páxina web do PSdG-PSOE.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Santos Héctor Rodríguez** |  **Sectretario Provincial do PSdeG-PSOE da Provincia de Pontevedra** 2017 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
**Stans** é unha comuna suíza, capital do cantón de Nidwalden, localizada no centro do cantón. Limita ao norte con Stansstad, ao leste con Ennetbürgen, Buochs e Oberdorf, ao sur con Dallenwil, e ao oeste con Ennetmoos.

A localidade de Niederdorf tamén fai parte do territorio comunal.

Historia
--------

Stans foi mencionado por porimera vez en 1172. En 1798 foi atacado polas tropas francesas, logo de que Nidwalden non aceptase a nova constitución esixida por Napoleón. Foi nesta cidade onde Pestalozzi creou a súa primeira escola para orfos. A celebración da asemblea municipal (Landsgemeinde) foi celebrado ata 1997, data na cal foi abolida.

Industria
---------

Ten unha poboación de 7300 persoas, das cales o 12% é de nacionalidade estranxeira (2002). Hai 650 negocios locais que empregan a 6900 persoas. O 2% destes están no sector agrícola, o 37% en industria e comercio, e o 61% en servizos.

Stans é a sede do fabricantes de avións Pilatus Aircraft.

Paisaxes
--------

As vistas principais de Stans son: a montaña e centro turístico de Stanserhorn (1900m), a praza principal (Dorfplatz), e a parroquia San Pedro e San Paulo (construída entre 1641 e 1647) a cal ten unha torre de estilo romanesco, o mosteiro de Santa Clara, o monumento do heroe local Winkelried, o seu lugar do nacemento (Winkelriedhaus), un mosteiro de Capuchinos, unha casa de almacenaxe de sal, e unha vella ruela (Schmiedgasse).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Stans*** |

### Ligazóns externas

* Sitio oficial *(en alemán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q63931
* WorldCat
* VIAF: 158314334
* EBID: ID
* GeoNames: 2658504
* GND: 4056942-1
* HDS: 000755
* LCCN: n83136756
* MusicBrainz: ID
* OSM: 1683112

 |
**Victoriano Piñeiro Acosta**, nado en Vilagarcía de Arousa en 1920 e finado no mesmo concello o 9 de outubro de 1993, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Con estudos en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi procurador dos tribunais. Traballou como auditor e xestor en Vilagarcía de Arousa onde foi designado concelleiro en 1960. Cinco anos despois, en 1965 foi nomeado, pola ditadura franquista, alcalde da cidade, cargo que ocupou ata a súa dimisión en 1976. Tamén ocupou un escano de deputado provincial durante máis dunha década. Durante o seu mandato como alcalde, Vilagarcía coñeceu unha excesiva expansión urbana.
Adquiriu xudicialmente, sendo alcalde de Vilagarcía de Arousa, o pazo Quinteiro da Cruz, en Lois, onde conseguiu unha importante colección de camelias.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jacobo Rey Daviña** |  **Alcalde de Vilagarcía de Arousa** 1965 - 1976 | Sucesor:**José Luis Nogueira** |

Recoñecementos
--------------

Medalla de Ouro de Vilagarcía. Foi nomeado Alcalde Honorario Perpetuo e fillo predilecto de Vilagarcía.

Vida persoal
------------

Casou con Maruxa Lago, e foi pai de Carmen, Beatriz, Teresa e Pedro Piñeiro Lago.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Arousa, 10.10-1993, p. 45.
O **bankon** (tamén coñecido como **abo**, **abaw**, **bo** ou **boné**) é unha lingua bantú no departamento de Moungo (Provincia Litoral) do suroeste do Camerún. Ten unha semellanza léxica do 86% co rombi, que é falado no departamento de Meme, na Provincia do Suroeste.

*Bankon* é o endónimo. *Abo* é un nome administrativo.

Historia
--------

Segundo a tradición oral, os bankon e os barombi formaban un mesmo pobo orixinario do Congo, que emigraron cara ao sur hai séculos.

Distribución xeográfica
-----------------------

O territorio de lingua bankon está situado no departamento de Moungo (Provincia Litoral), ao norte do río Dibombari e do esteiro do río Wouri en dúas zonas separadas:

* Bankon norte, comprende 14 aldeas e 900 falantes
* Bankon sur, comprende 24 aldeas e 11.000 falantes.

Fóra do territorio bankon hai falantes, orixinados pola emigración, en Douala (varios centos), en Mbanga, vila de lingua balong, hai algunhas ducias, ao igual que en Yaundé. En Europa hai falantes esparexidos entre os diversos países.

Escrita e usos sociais
----------------------

Ata o de agora a lingua tivo un escaso uso escrito, publicáronse algunhas coleccións de historias tradicionais, traducións parciais da Biblia e editouse algunha publicación periódica de xeito irregular.

En 1996 Gratien Atindogbe editou o primeiro estudo sobre a lingua, *Esquisse phonologique du bankon (dialecte lombé)*. Con 1 300 falantes, o lombe é considerado unha variedade do bankon, co cal comparte un 83% de intelixibilidade mutua.
Hai dúas emisións semanais radiofónicas semanais e existe un grupo musical tradicional bankon en Douala.
A educación formal é en francés, case todos os bankon maiores de 13 anos poden falar en duala, lingua veciña amplamente empregada nos servizos relixiosos, o francés emprégase para o trato coa administración e nos actos oficiais, o pidgin camerunés (de base inglesa) úsase cos estranxeiros.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Bankon en Ethnologue". Consultado o 16 de xaneiro de 2023.
2. ↑  Moseley, Christopher e Nicolas, Alexandre. "Atlas of the world's languages in danger". *unesdoc.unesco.org*. Consultado o 11 de xullo de 2022.
3. 1 2 3  Binam Bikoi, Charles, ed. (2012). *Atlas linguistique du Cameroun (ALCAM)* [*Linguistic Atlas of Cameroon*]. Atlas linguistique de l'Afrique centrale (ALAC) (en francés). 1: Inventaire des langues. Yaoundé: CERDOTOLA. ISBN 9789956796069.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ethnologue

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q34860
* BNF: 15083329s
* ELCat: 5810
* Ethnologue: abb
* Glottolog: bank1256
* SUDOC: 106930729
* WALS: bnk

 |
Ian Gillan (2003)
**Ian Gillan**, nado o 19 de agosto de 1945 en Hounslow, Londres, é coñecido por ser o cantante da lendaria banda de hard rock británica Deep Purple.

Traxectoria
-----------

En 1970 interpretou o papel de Jesús de Nazaret no disco conceptual orixinal da ópera rock *Jesucristo Superstar*. Foi tamén, aínda que de xeito moi breve, vocalista de Black Sabbath, outra das grandes bandas do hard rock clásico.

Ian Gillan é considerado un dos cantantes de rock máis destacados e influentes da historia do xénero, pois posuía nos seus inicios un rango de voz moi extenso, no cal movíase sen aparente esforzo, e con moita precisión nos rexistros máis altos. O tema "Child in Time" de Deep Purple, e os seus famosos duelo voz/guitarra xunto a Ritchie Blackmore, son algunhas das mostras máis significativas e sorprendentes diso.

Grazas ás súas contribucións e transcendencia, Gillan é tido como un dos principais xestores do estilo de canto do Hard Rock, e do que a longo prazo sería o do Heavy Metal, e é citado como fonte de inspiración por cantantes como Bruce Dickinson (Iron Maiden), Rob Halford (Judas Priest), James LaBrie (Dream Theater), Sebastian Bach (ex Skid Row), Joe Elliott (Def Leppard) e Andi Deris (Helloween).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q205230
* WorldCat
* VIAF: 39575339
* AllMusic: mn0000087859
* BIBSYS: 62622
* BNF: 140195892
* CiNii: DA09090545
* Discogs: 349634
* Europeana: ID
* FAST: 306104
* GND: 119280116
* IMDb: nm0318775
* ISNI: 0000000063098480
* LCCN: no92014072
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00513450
* NKC: jn20010525395
* NLA: 35318030
* NNDB: 000109886
* NTA: 074896415
* Songkick: 82496
* SUDOC: 157332500
* TMDb: 238871
* VGMdb: 546
* WikiTree: Gillan-207

 |
**José Miguel Redín**, máis coñecido como **Joxemi**, nado en Pamplona o 25 de maio de 1969, é un músico español. É o guitarrista dos grupos Ska-P e No-Relax.

Biografía
---------

Nado en Pamplona, aínda que criado en Larraga, Joxemi comeza a súa afección pola música cando tiña 12 anos, momento no que chegou ás súas mans un disco de The Beatles. Logo comezou a escoitar grupos como The Ramones, Sex Pistols, The Clash, Dead Kennedys, e posteriormente comezoulle a gustar a música punk.

Máis adiante coñece aos integrantes de Ska-P e leva ao local de ensaio varios temas para tocar. Aquilo a el gustáballe moito, a música para o era o máximo, e en 1994 sacan o seu primeiro disco, *Ska-P*, onde comezan a tocar cancións con temas que caracterizarían ao grupo polos demais anos. As letras das súas cancións tratan xeralmente de problemas sociais, como a desigualdade, a antiglobalización, o racismo etcétera. Ademais, deixan unha mensaxe en favor da liberdade, non exento de polémica.

Durante o parón indefinido do grupo (2005-2007), adícase en exclusiva a traballar con No-Relax, grupo que fundara en 2003 xunto con Micky, ex-cantante do grupo italiano B.d.P.

Discografía
-----------

### Con Virus de Rebelión

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | *Skalerriapunk* | (1986) |

### Con Ska-P

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | *El vals del obrero* | (1996) |
| \* | *Eurosis* | (1998) |
| \* | *Planeta Eskoria* | (2000) |
| \* | *¡¡Que corra la voz!!* | (2002) |
| \* | *Incontrolable* | (2003) | En directo |
| \* | *Lágrimas y gozos* | (2008) |

### Con No-Relax

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| \* | *Gridalo!* | (2004) |

Ligazóns externas
-----------------

* Páxina de Joxemi en ska-p.com
* Páxina de No-Relax

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3399602
* Discogs: 2381850
* MusicBrainz: ID

 |
**Stian Arnesen**, máis coñecido como **Nagash** ou **Lex Icon** (Hamar, 7 de maio de 1978) é un músico de black metal noruegués. É vocalista e toca a guitarra, o baixo, a batería e o sintetizador en distintos grupos.

Traxectoria
-----------

Nagash nace en Hamar (Noruega) en 1978. En 1992 (con 14 anos), xunto con Fafnir e Glaurung, comeza a escribir música para un proxecto chamado Troll. Fafnir e Glaurung deixan pronto a banda, pero Nagash continúa o proxecto en solitario, tocando a guitarra e o teclado.

Un ano máis tarde funda outra banda chamada Covenant con Blackheart (agora coñecido como Psy Coma). Logo de sacar dous álbums, *In Times Before the Light* e *Nexus Polaris*, a banda ten que cambiar de nome, xa que existía unha banda en Suecia co nome de Covenant, polo que o trocan a The Kovenant.

A pouco foi gañando reputación na escena do black metal, que despois sería o baixista de Dimmu Borgir en 1996. En 1999 sae de Dimmu Borgir e concéntrase en The Kovenant, ao mesmo tempo cambia o estilo musical da banda, de black metal a black metal industrial.

En 2004, coñecido polo nome de Lex Icon, forma equipo con Shagrath nunha nova banda de heavy metal chamada Chrome Division, na que toca a batería. Lex termina saíndo de Chrome Division e dedícase ao traballo do seu novo disco con The Kovenant.

A primeiros de 2008, recruta unha nova banda para afrontar o seu vello proxecto Troll. Actualmente atópase gravando un novo álbum para este grupo.

Ligazóns externas
-----------------

* Biografía dos membros de Dimmu Borgir - Sitio oficial
* Entrevista con Lex Icon en MetalKings.com Arquivado 03 de outubro de 2011 en Wayback Machine.
* Chrome Division - Biografía na páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q679682
* Discogs: 272537
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID

 |
**Geoff Kresge** é un compositor, guitarrista e baixista que tocou con AFI durante gran parte dos seus primeiros anos de carreira, de 1992 ata 1997, e co-escribiu gran parte do primeiro material xunto co seu líder Davey Havok. Durante un hiato de AFI en 1993 mudouse por un breve período de tempo a Nova York para unirse a Blanks 77. Posteriormente tocaría co grupo The Forbidden Dimension e tamén con The Daggers, antes de unirse a Tiger Army. A pesar de que nas súas bandas anteriores tocou o baixo eléctrico, en Tiger Army elixiu o contrabaixo.

Cando deixou Tiger Army en setembro do 2004, Kresge formou a banda Viva Hate co seu vello amigo Matt "Wedge" Wedgley (antigo membro de The Force). Antes de que a formación definitiva de Viva Hate se consolidase, Kresge uniuse a HorrorPops coma guitarrista, pero continuou compoñendo con Wedge para Viva Hate. Finalmente Viva Hate comezou a actuar cando o calendario lle permitiu a Kresge debido aos seus compromisos con AFI.

En xullo do 2007 Kresge anunciou a súa saída de HorrorPops e tamén deixaba o seu selo Dead Body Records, afirmando que desexaba adicarse integramente a Viva Hate.

En xaneiro do 2008, na páxina oficial de Tiger Army, anunciouse que Kresge se unira novamente á banda despois da saída do seu baixista Jeff Roffredo.

Kresge está casado con Kamilla Vanilla (que tamén tocou con HorrorPops) e foi co-propietario de Dead Body Records, así coma o fundador do desaparecido selo Key Lime Pie Records, que editou algunhas das primeiras gravacións de AFI. Foi tamén produtor de varias bandas coma Tiger Army, Heckle, Graveyard Shift e 12 Step Rebels.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3395293
* AllMusic: mn0000638611
* Discogs: 443759
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID

 |