**Flavio Vetranio Augusto**, tamén denominado **Vetranión**, ou de xeito incorrecto **Vetranio ou Vetriano,** foi un militar romano que se converteu en emperador romano no 350, e morreu no 356. Pertenceu ao grupo de emperadores que se catalogan como "usurpadores do trono imperial".

Traxectoria
-----------

Vetranión, naceu na provincia romana de Mesia (actual Serbia) nalgún momento do século III. De moi novo alistouse no exército, onde ascendeu rapidamente até ser nomeado *magister militum* e posteriormente, gobernador de Iliria onde estivo durante moito tempo, polo emperador Constante.

Durante a diarquía de Constante e Constancio II (augustos ou emperadores da parte occidental e oriental do imperio, respectivamente), Vetranio estaba ao mando das lexións de Iliria e Panonia, cando no 350 Constante foi derrotado e o trono usurpado por Magnencio que se proclamou emperador de Occidente. Aínda que o seu primeiro impulso foi o de escribir a Constancio II para lle garanti-la súa fidelidade e pedir permiso para perseguir e castigar aos rebeldes, foi convencido por Constantina, a irmá máis vella de Constancio e filla de Constantino I, o Grande, para que se proclamara emperador. Probablemente pensaba que Vetranión, considerado un oficial prudente e reputado, podía protexela a ela e a súa familia contra o usurpador mentres Constancio estaba en campaña contra os persas; aínda que autores como Gibbon atribúen a súa ambición a un plan preconcibido. Finalmente, aceptou a púrpura a comezos de marzo de 350 en Sirmium, polo que é considerado un usurpador e, de seguido, cuñou moedas co seu nome e o título de Augusto en lugar do de César. De tódolos xeitos, mandou recado a Constancio de que se subordinaba á súa obediencia. Constancio que estaba en campaña contra os persas e deseaba recobrar a zona occidental en mans de Magnencio, non tivo máis remedio que acepta-la situación e finxiu crer no seu apoio e mandoulle recursos e un diadema. En realidade, a verdadeira importancia da súa pretención ao poder, foi impedir que Magnencio poidera conseguir o apoio das lexións que estaban nos Balcáns e que apoiaron a Vetranión.

A situación complicouse cando Vetranión se uniu a Magnencio e acordaron ofrecer a Constancio unha triarquía a condición do recoñecemento deles dous como augustos, do seu dominio das provincias occidentais e de que deixara as armas. Mais cando Constancio rematou a campaña, foise contra eles, rexeitou as condicións de Magnencio e acordou unha conferencia con Vetranión o 25 de decembro, preto de Sardica (na Mesia superior) para intentar atraelo ao seu bando. Alí, Vetranión, decidiu abdicar do poder que exercera durante pouco menos de dez meses a favor de Constancio, que o tratou con gran consideración e permitiu que se retirara a Prusa ad Olimpum (actual Bursa, Turquía) en Bitinia, onde pasou o resto da súa vida, en tranquilidade e profesando a relixión cristiá da que era adepto. Morreu en 356.  


| Imperio Romano |
| --- |
| *Segue a:* Constante | **Vetranión**(1 de marzo do 350-25 de decembro do 350) | *Precede a:* Constancio II |
| Época da Tetrarquía imperial |

Notas
-----

1. 1 2  Gibbon (1932), p. 589, nota 75
2. ↑  DiMaio, Jr, Michael. "Vetranio". *roman-emperors.org*. Consultado o 09-12-2018.
3. ↑  Bajo (1990). p. 26
4. ↑  Gibbon (1932), p. 589
5. ↑  Sayas & Abad (2013).
6. 1 2  "Roman Empire, Vetranio - Not so Loyal After All". *romanumismatics.com* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 09-09-2018. Consultado o 09-12-2018.
7. 1 2  Martínez del Romero (1843), p. 44
8. ↑  Ferreras (1725), p. 272
9. ↑  Collins (2000), p. 63
10. ↑  Bajo (1990), p. 27
11. ↑  Martínez del Romero (1843), p. 46

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Vetranión Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Bajo, F. (1990). *Constantino y sus sucesores. La conversión del imperio*. Col. Historia del mundo antiguo. Nº 59. Madrid: Akal. ISBN 84-7600-560-1.
* Collins, Roger (2000). *La Europa de la Alta Edad Media* (en castelán). Madrid: Akal. ISBN 84-460-1267-7.
* Ferreras, Juan de (1725). *Synopsis histórica chronologica de España*. Parte segunda. Madrid: Imprenta de don Antonio Pérez de Soto.
* Gibbon, Edward (1932). *The History of the Decline and Fall of the Roman Empire* (en inglés). Nova York: The Modern Library.
* Martínez del Romero, A. ed. (1843). *Historia universal antigua y moderna formada principalmente con las obras de el conde de Segur, Anquetil y Lesage* **XIII**. Madrid: Establecimiento Central.
* Sayas Abengoechea, Juan José; Abad Varela, Manuel (2013). *Historia antigua de la península ibérica*. II (Época tardoimperial y visigoda). (edición dixital). Madrid: UNED. ISBN 978-84-362-6534-7.

### Outros artigos

* Lista de emperadores romanos

### Ligazóns externas

* De imperatoribus Romanis (enciclopedia on-line dos emperadores romanos), (en inglés)
* Acuñacións de Vetranión (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q314828
* BMT: 100276
* Treccani: vetranione

 |