recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Simone Arianne Biles**, nada en Columbus (Ohio) o 14 de marzo de 1997, é unha ximnasta artística estadounidense.

Traxectoria
-----------

Biles foi medallista de ouro nos Xogos Olímpicos de 2016 nas probas individuais xeral, de salto e chan. Tamén formou parte do equipo gañador do ouro nos xogos de Río de Xaneiro. Tamén gañou unha medalla de bronce na barra de equilibrios durante os Xogos. Biles é tres veces campioa do mundo en ximnasia xeral (2013–15), tres veces campioa na proba de chan (2013–15), dúas veces campioa do mundo na barra de equilibrios (2014, 2015), catro veces campioa dos Estados Unidos na proba xeral de ximnasia (2013–16).

Cun total de dezanove medallas entre os Xogos Olímpicos e os Campionatos Mundiais, converteuse ximnasta estadounidense máis condecorada, superando a Shannon Miller, quen mantiña o récord dende 1996. Coa súa vitoria en Río, Biles converteuse na sexta muller en conseguir a vitoria na proba xeral de ximnasia tanto nos Mundiais coma nos Xogos. Foron campioas antes ca ela Larisa Latynina, Věra Čáslavská, Ludmilla Tourischeva, Elena Shushunova e Lilia Podkopayeva.

Simone Biles non tivo unha vida sinxela. Non coñece o seu pai e non ten ningunha relación coa nai. Foi adoptada polo seu avó materno cando a súa nai caeu nas drogas e o alcol e non puido coidar de Simone.

Notas
-----

1. ↑  "GymDivas.Us | Online Resource for Gymnasts in the United States". *Web.archive.org*. Arquivado dende o orixinal o 13 de outubro de 2014. Consultado o 7 de xullo de 2016.
2. ↑  "El infierno de la mejor gimnasta del mundo: Simone Biles, familia rota y abusos sexuales". *El Español* (en castelán). 2019-08-19. Consultado o 2021-06-04.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Simone Biles Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7520267
* WorldCat
* VIAF: 2644147425853745040002
* BIBSYS: 1533887354461
* BNF: 17890100n
* BRE: 4068577
* CiNii: DA18701231
* EBID: ID
* FAST: 1941724
* FemBio: 31977
* GND: 1205004432
* IMDb: nm6721217
* ISNI: 0000 0004 8641 3753
* LCCN: n2016046681
* Munzinger: 01000008877
* SUDOC: 25034338X
* WikiTree: Biles-261
* FIG: 22571
* OCID: simone-biles
* Sports Reference: simone-biles-1

 |
**Distribuciones Froiz, S.A.** é unha empresa galega adicada ao sector da distribución alimenticia. Ten máis de 300 tendas en España (Galicia, Castela e León, Castela-A Mancha e Madrid) e Portugal, zona norte.

Historia
--------

O fundador da empresa, Magín Alfredo Froiz, comezou a traballar nunha empresa construtora. Deixou o posto para traballar como autónomo na carnizaría dun pequeno supermercado na rúa Cobián Roffignac de Pontevedra. Dous anos despois, canto contaba con 24 anos, fíxose cargo de todo o supermercado con 12 traballadores. En 1968 remodelou o local de 300 metros cadrados co nome de Supermercado Froiz. En 1979 abriu o segundo local. En 1990 construíron almacén loxístico en Lourido, Poio.

### Expansión

Tamén na década dos 90, comezou a expansión do grupo con tendas por toda Galicia, Portugal e Castela-León. En 2005, entra en Castela-A Mancha e, en 2008 na Comunidade de Madrid.

En 2022, está a erguer outro centro loxístico no polígono de Barro, onde conta con máis de 80.000 metros cadrados.

Notas
-----

1. ↑  Magín Alfredo Froiz, el tendero que es libre en el mar *La Voz de Galicia*, 8/4/2018 *(en castelán)*.
2. 1 2 3 4  Redacción (10 de marzo de 2022). "Muere el empresario pontevedrés Magín Froiz a los 78 años". *atlantico.net* (en castelán). Consultado o 12 de marzo de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Froiz Modificar a ligazón no Wikidata*** |
**Han Wudi** nado o 156 a. C. e finado o 29 de marzo de 87 a. C. foi o sexto emperador da dinastía Han de China.

Nomes
-----

**Han Wudi** literalmente significa "emperador **Wu** -*guerreiro*- dos Han", en chinés tradicional **漢武帝**, chinés simplificado **汉武帝**, pinyin *Hànwǔdì*, Wade-Giles **Wu Ti**); tamén era chamado **Wu de Han**, nado como **Liu Che** (**劉徹**). 

O uso de "Han" (漢) como parte do nome é unha referencia á dinastía Han da que foi parte.

Poesía yuefu
------------

Han Wudi foi un mecenas da literatura e hai varios poemas atribuídos a el. Facilitou un renacemento do *Chu ci*, a poesía no estilo do antigo reino de Chu na primeira metade do seu reinado, en parte debido ao seu parente Liu An. Empregou poetas e músicos para escribir letras e compoñer melodías e patrocinou coreógrafos e xamáns para organizar movementos de danza e coordinar o espiritual e o mundano. As actuacións resultantes eran rituais de luxo, algúns nocturnos onde cantantes, músicos e bailaríns actuaban coa iluminación proporcionada por miles de fachos. 

Unha das principais contribucións do emperador foi a través da Oficina de Música Imperial (*yuefu*), creada ou ampliada por el. As súas tarefas eran recoller cancións populares, adaptalas e orquestrarlas, así como elaborar material novo. A institución non só recolleu cancións e baladas chinesas, senón tamén cancións baseadas en melodías de Asia Central, con letras novas. Desenvolveuse a transmisión dun estilo particular de poesía, que pasou a ser coñecido como yuefu.

Goberno
-------

Gobernou entre o 141 e o 87 a. C. É lembrado principalmente pola grande expansión territorial que tivo lugar baixo o seu reinado, así como polo potente e centralizado Estado confuciano que organizou. É citado na historia chinesa como un dos máis grandes emperadores xunto co emperador Taizong da Dinastía Tang e o emperador Kangxi da Dinastía Qing.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jing de Han** | **Emperador da China**141 – 87 a. C. | Sucesor:**Zhao de Han** |

Notas
-----

1. ↑  Paludan, 36
2. ↑  Rexroth, Kenneth (1970). *Love and the turning year; one hundred more poems from the Chinese*. [New York, New Directions Pub. Corp.] ISBN 978-0-8112-0179-7.
3. ↑  Pollard, Elizabeth (2015). *Worlds Together Worlds Apart*. 500 Fifth Avenue, New York, N. Y. 10110: W. W. Norton & Company, Inc. p. 238. ISBN 978-0-393-91847-2.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Dinastía Han
* Pobo han
* Escrita chinesa
* Historia da China
* Poesía chinesa
	+ Formas da poesía clásica chinesa
	+ *Yue fu*

### Bibliografía

* Paludan, Ann (1998). Chronicle of the Chinese Emperors: The Reign-by-Reign Record of the Rulers of Imperial China. New York, New York: Thames and Hudson. ISBN 0-500-05090-2

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Han Wudi*** |

* Portal:China
* Portal:Historia
A **igrexa de Santo André** é un templo católico que se atopa na localidade de Aguilar de Campos (provincia de Valladolid).

Descrición
----------

De estilo gótico mudéxar, foi construído en pedra de cachotaría e ladrillo a mediados do século XIV por Fadrique Enríquez, almirante de Castela e conde de Benavente, cuxo escudo adorna o capitel dos piares dun antigo pórtico que enmarcan a porta do templo.

A planta consta de tres naves separadas por piares cruciformes que soportan arcos apuntados.

Unha bóveda de cruceiro cobre a cabeceira poligonal, outra de canón con lunetos a nave central mentres que bóvedas de aresta fan o propio coas naves laterais, cuxos albeiros descansan sobre modillóns decorados de estilo románico.

O presbiterio conta cun retablo maior de estilo neoclásico. O altar data de 1820 e foi costeado polo arcebispo de Burgos Manuel Cid Monroy.

Características
---------------

A igrexa parroquial de Santo André é un edificio gótico mudéxar de mediados do século XIV. Está realizada con pedra de cachotaría e ladrillo sobre unha planta de tres naves separadas por piares cruciformes que soportan arcos apuntados. A porta principal está escoltada por dous piares dun antigo pórtico. Os seus capiteis mostran escudos dos Enríquez, fundadores do templo. Comezando polo presbiterio, o retablo maior é unha obra neoclásica, ó igual que dúas esculturas que mostran e que representan o Pai Eterno e Santo André, a quen está consagrado o templo. A decoración do altar se complementa con dous escudos e dúas pinturas. Foi costeado en 1820 por Manuel Cid Monroy, arcebispo de Burgos. O chan do presbiterio acolle varias lápidas sepulcrais. A pila bautismal, po-la súa parte, está decorada a base de flores de lis en relevo. O rolo é dos mais interesantes da provincia. Tratase dunha obra gótica, de finais do século XV e ornamentado, con varias bolas de pedra.

Notas
-----

1. 1 2  "Aguilar de Campos". Arquivado dende o orixinal o 06 de outubro de 2014. Consultado o 03 de outubro de 2014.
2. 1 2 3  "Igrexa de San Andrés e rollo gótico-mudéxar de Aguilar de Campos (Valladolid)". Arquivado dende o orixinal o 06 de outubro de 2014. Consultado o 03 de outubro de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5909821
* JCyL: 14325

 |
A ***Rana temporaria parvipalmata*** Seoane, 1855, é unha subespecie da *Rana temporaria*.

Características
---------------

É semellante a *R.temporaria temporaria*, pero de menor tamaño. Acostuma a ter cor avermellada, presenta poucas manchas negras. Posúe unha membrana interdixital reducida, trazo que lle dá o seu nome (palma pequena).

Distribución xeográfica
-----------------------

Esta denominación corresponde ás poboacións de Galicia, que presentan as devanditas características. Non obstante, as poboacións das serras de España acadan un tamaño maior cás de terras baixas, e as R.temporaria da serra dos Ancares teñen unha morfoloxía semellante ás doutras zonas de altitude de España, polo que poderían pertencer á especie tipo *Rana temporaria temporaria* Linneaus, 1758.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ra
* Anfibios

### Ligazóns externas

* (en castelán)
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Amphibiaweb: 9142
* GBIF: 11691106
* IUCN: 173103952
* NCBI: 212802

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Attu (homónimos).

**Attu** é a illa máis oriental do grupo Near das Illas Aleutianas, en Alasca, representa o punto máis oriental dos Estados Unidos, localizado a 1700 km da Alasca continental e a 1200 km das illas Kuriles.

Historia
--------

O nome Attu é unha transliteración do nome aleutiano da illa, o explorador ruso Aleksei Chirikov deulle o nome de San Teodoro en 1742
Os aleutianos viviron na illa durante xeracións, pero no transcurso da segunda guerra mundial, o 7 de xuño de 1942 os xaponeses invadiron a illa, xunto á illa veciña de Kiska o día anterior. Os xaponeses trasladaron aos 42 habitantes a un campo de concentración preto de Otaru, en Hokkaido, alí morreron 16 deles.

O 11 de maio de 1943, o exército americano lanzou unha ofensiva para reconquistar Attu e Kiska, durante a Batalla das Illas Aleutianas morreron 549 americanos e 2351 xaponeses, ao final a vitoria foi para os americanos.

Logo da guerra, os superviventes do campo de prisioneiros de Otaru foron repatriados a outras illas das Aleutianas ou ao interior da Alasca, e o goberno dos Estados Unidos construíron unha estación militar no sur de Attu.

O 1 de agosto de 2010, a estación LORAN da Garda Costeira dos Estados Unidos en Attu deixou definitivamente de funcionar. O 27 de agosto de 2010, a estación foi desarmada e retirouse o persoal da Garda Costeira, deixando a illa sen poboación residente.

O 7 de xuño de 2012, no 70º aniversario da invasión xaponesa, a senadora Lisa Murkowski e o almirante Thomas Ostebo da Garda Costeira dos Estados Unidos dedicaron un monumento a Attu Village, aos residentes que morreron en cativerio xaponés e os sobrevivientes que non puideron regresar.

Illas de Agatu e Attu.
Paisaxe da Illa de Attu.

Notas
-----

1. ↑  Paulin, Jim. "Memorial placed in Attu honoring villagers". *The Bristol Bay Times*. Arquivado dende o orixinal o 29 de outubro de 2017. Consultado o 6 de abril de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa de Attu Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Aleutianas
* Attu, Alasca

### Ligazóns externas

* Attu Homepage
* Red White Black & Blue – feature documentary about The Battle of Attu
* Soldiers of the 184th Infantry, 7th ID in the Pacific, 1943–1945
* Suicidal Banzai charge in Attu : The 1st *Gyokusai* ordered *(en xaponés)* Suicide for the Emperor?
* *"Attu: North American Battleground of World War II"*, a National Park Service Teaching with Historic Places (TwHP) lesson plan
* Aviation: From Sand Dunes to Sonic Booms, a National Park Service *Discover Our Shared Heritage* Travel Itinerary

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q758260
* WorldCat
* VIAF: 246297623
* GEC: 0425991
* GeoNames: 4045501
* GND: 4702932-8
* GNIS: 1416084
* LCCN: sh85009424
* NDL: 00628089
* NRHP: 85002729
* OSM: 1283883

 |
**José Ríos Gómez**, nado en Poulo (Ordes) cara 1912 e finado en Ordes o 9 de agosto de 1947, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Domiciliado en Parada. Enlace da guerrilla antifranquista. Foi detido e torturado pola Garda Civil no cuartel de Ordes. Morreu a consecuencia das torturas.

> 
> 
> «Cuando entró Candal en la cárcel de Ordes, lo metieron en la misma celda en donde estaba Ríos, y lo encontró deshecho por la tortura. Tenía hematomas por toda la cara y por el tórax. Los pies machacados por los golpes con la culata de los mosquetones. Las uñas arrancadas. Se hallaba en una situación límite (...). Candal le prestó toda la ayuda que pudo (...). Ríos, temblando, le dijo que ya no aguantaba más (...). Se dirige hacia el retrete y, al llegar al centro del patio, gira repentinamente hacia la derecha y va directo a tirarse al pozo de agua, que tenía el brocal abierto (...) de donde lo sacaron cadáver»
> M. Astray Rivas, *Síndrome del 36*, p. 200.
>

Vida persoal
------------

Casou con Jesusa del Río Veiras e tiña dous fillos: Manuel e Dosinda.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pazos Gómez, Manuel (2011). *A guerra silenciada. Mortes violentas na comarca de Ordes 1936-1952*. p. 62.

### Ligazóns externas

* Censo das mortes violentas na comarca de Ordes (1936-1952) Arquivado 03 de xuño de 2018 en Wayback Machine.
Na teoría de números, a **aproximación diofántica**, (chamada así polos traballos do matemático Diofanto de Alexandría), é unha rama das matemáticas que traza os números reais para realizar a súa aproximación cos números racionais. Para que isto suceda, é necesario reducir os números reais, e aproximalos (en valor absoluto) ao concepto de números racionais, para que se realice a aproximación. Un significado sutil considera o fácil que é esta aproximación, comparando o tamaño do denominador.

Os temas poden verse como ben fundamentados, como resultado do traballo de Joseph Liouville na área, principalmente en números alxébricos (o lema da materia pódese ver na *Álxebra de Liouville*), pero antes destes avances a teoría das fraccións continuas xa se coñecía, como se aplicaba a raíces cadradas enteiras, e algunhas que deron como resultado números irracionais.

Os resultados foron perfeccionados por Axel Thue e outros, levando ao final do teorema de Roth: o expoñente do teorema reduciuse de *n*, os graos dos números alxébricos a calquera número maior que dous (é dicir, '2+ε'). En consecuencia, Schmidt xeneralizou este caso a unha aproximación simultánea. As probas son difíciles, e non efectivas, debido á desvantaxe das aplicacións.

Notas
-----

1. ↑  "Aproximação diofantina / Approximation diophantienne / Diophantische Approximation". Consultado o 16 de novembro de 2019.

Véxase tamén
------------

* Matemáticas
* Matemáticas e arte
* Matemáticas recreativas
* Historia das matemáticas
* Teoría de números

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---

Modelo:Esboço-matemática
**Streaming** (fluxo de información multimedia, en galego) é unha forma de distribución de datos, polo xeral datos multimedia, nunha rede a través de ordenadores. O termo *streaming* provén do inglés e refírese a unha corrente continua, que flúe sen interrupción.

A tecnoloxía *in streaming* funciona mediante un búfer de datos que van sendo almacenados a medida que se van descargando na estación do usuario para despois amosarlle o material descargado. Isto contraponse ao mecanismo tradicional de descarga de ficheiros, no que se requiría que o usuario descargase na súa totalidade o arquivo para poder acceder ao contido.

O termo aplícase habitualmente á difusión de son ou vídeo. O streaming precisa dunha conexión de polo menos a mesma amplitude de banda que a taxa de transmisión do servizo.

O streaming popularizouse na década dos 2000, cando a velocidade de Internet se fixo accesíbel economicamente á meirande parte da poboación.

Plataformas de transmisión populares
------------------------------------

### Vídeo

A transmisión en streaming é popular nestes días e agora é a maior fonte de entretemento para os usuarios finais. Hai moitas plataformas de transmisión dispoñibles agora. Abaixo amósanse algúns deles:

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| * Netflix
* Amazon Prime Video
* Hulu
* Vimeo
 |  | * Youtube
* HBO
* Cyberflix
* Crunchyroll
 |  | * Disney +
* Sling
* Crackle
* Tubi
 |  | * Pluto TV
* Vudu
* Kodi
 |

### Música

Ademais, existen aplicacións de transmisión de música. Usando as mesmas, os usuarios poden transmitir música nos seus dispositivos compatibles. Estes servizos inclúense cun plan gratuíto e de pago. Co plan gratuíto, obtés anuncios e acceso limitado ás funcións, mentres que os plans de pago ofréceche transmisión de música de alta calidade, sen anuncios e todo o acceso premium da aplicación. Embaixo amósanse as aplicacións de transmisión de música máis sonadas:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Spotify
* Amazon Prime Music
* Deezer
* SoundCloud
 |  | * Youtube Music
* TuneIn Radio
* Apple Music
* Tidal
 |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Podcast
* Televisión

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q220499
* AAT: 300310110
* BNCF: 69832
* EBID: ID
* GND: 4614855-3
* LCCN: sh99000996
* NDL: 01046394
* Treccani: streaming

 |
**Guillermo Salgueiro Abad**, nado en Area (Viveiro) cara a 1932 e finado no mesmo concello o 21 de agosto de 2023, foi un empresario e político galego do PPdeG

Traxectoria
-----------

Empresario de hostalería; no 1967 abriu un dos primeiros equipamentos turísticos na Mariña, un motel que foi inaugurado por Manuel Fraga, daquela ministro de Información e Turismo.

### Carreira política

Nas eleccións municipais de 1987 encabezou a candidatura de Alianza Popular á alcaldía de Ourol e foi elixido alcalde de Ourol grazas ao apoio do concelleiro do CDS. Nas municipais de 1991 volveu encabezar a candidatura do PPdeG e obtivo a maioría absoluta. Volveu ser elixido con maioría absoluta nas seguintes eleccións até que en 2007 foi substituído por Marcial Sanjurjo Fernández. 

Residía en Viveiro, e na súa última etapa en Sevilla por razóns de negocios. Finou en Viveiro o 21 de agosto de 2023.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Euloxio Rubert Méndez** |  **Alcalde de Ourol** 1987 - 2007 | Sucesor:**Marcial Sanjurjo Fernández** |

Notas
-----

1. ↑  Delegación A Mariña (21 de agosto de 2023). "Fallece en Viveiro a los 91 años el empresario y exalcalde de Ourol Guillermo Salgueiro". *elprogreso.es* (en castelán). Consultado o 22 de agosto de 2023.
2. ↑  Adiós a un «empresario de raza», Guillermo Salgueiro, fundador del mayor complejo hotelero de A Mariña y excalcalde de Ourol

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Salgueiro Abad, Guillermo". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ourol
**Jules Henri Poincaré**, xeralmente coñecido como **Henri Poincaré**, nado en Nancy o 29 de abril de 1854 e finado en París o 17 de xullo de 1912, foi un prestixioso matemático, científico teórico e filósofo da ciencia francés. Poincaré é descrito a miúdo como o derradeiro «*universalista*» (logo de Gauss) capaz de entender e contribuír en todos os eidos da disciplina matemática. En 1894 descubriu o grupo fundamental dun espazo topolóxico.

Traxectoria
-----------

No campo da mecánica elaborou diversos traballos sobre as teorías da luz e as ondas electromagnéticas, e desenvolveu, xunto Albert Einstein e H. Lorentz, a Teoría da Relatividade restrinxida (tamén coñecida como Relatividade especial). A conxectura de Poincaré é unha das conxecturas (recentemente demostrada para a esfera tridimensional no espazo de catro dimensións polo matemático ruso Grigory Perelman) máis desafiantes da topoloxía alxébrica, sendo o primeiro en considerares a posibilidade do caos nun sistema determinista, no seu traballo sobre órbitas planetarias. Este traballo tivo pouco interese ata que comezou o estudo moderno da dinámica caótica en 1963.

En 1889 foi premiado polos seus traballos sobre o problema dos tres corpos, básico no ámbito da astronomía. Algúns dos seus traballos máis importantes inclúen os tres volumes de *Os novos métodos da mecánica celeste* (*Les méthodes nouvelles de la mécanique céleste*), publicados entre 1892 e 1899, e *Leccións de mecánica celeste* (*Leçons de mécanique céleste*, 1905). Tamén escribiu numerosas obras de epistemoloxía, propedéutica, metodoloxía e divulgación científica que acadaron unha gran popularidade, como *Ciencia e hipótese* (1901), *Ciencia e método* (1908) e *O valor da ciencia* (1904).

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galicitas posúe citas sobre:  ***Henri Poincaré*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q81082
* WorldCat
* VIAF: 51694558
* BAV: ADV11104448
* BIBSYS: 90229501
* BLBNB: 000323811
* BNA: 000048677
* BNCHL: 000377899
* BNE: XX1120946
* BNF: 119201089
* BRE: 3172392
* BVMC: 2051
* CANTIC: a10487694
* CiNii: DA00112718
* DeutscheBio: 118595407
* Discogs: 2948391
* EBID: ID
* EGAXA: vtls001650399
* FAST: 6529
* GEC: 0051725
* GND: 118595407
* Gutenberg: 5958
* ICCU: RAVV060427
* ISNI: 0000 0001 2132 6577
* LCCN: n50020168
* Léonore: [LH//2185/72 72]
* LibriVox: 4281
* MGP: 34227
* MR: 140565
* NDL: 00453011
* NKC: jn19990006614
* NLA: 35426628
* NLG: 139945
* NNDB: 000087097
* NTA: 068402775
* OBP: ID
* OL: OL4281084A
* openMLOL: 22428
* Persée: 49196
* PTBNP: 89771
* SELIBR: 238220
* SNAC: w6dz09rs
* SUDOC: 027943585
* Treccani: jules-henri-poincare
* UNZ: PoincareHenri
* WikiTree: Poincaré-7
* zbMATH: poincare.henri

 |
**Isabelle Stengers**, nada en Bruxelas en 1949, é unha filósofa, historiadora da ciencia e epistemóloga, de nacionalidade belga. Graduouse en química na Universidade Libre de Bruxelas.

Traxectoria
-----------

A profesora Stengers é quizás unha das pensadoras máis influentes e celebradas, debido sobre todo aos seus escritos acerca da filosofía da ciencia. Traballa como profesora asociada en filosofía da ciencia na Universidade Libre de Bruxelas, e recibiu, en 1993, o gran premio de filosofía que outorga a Academia Francesa. Stengers elaborou extensos textos achega do filósofo anglo-norteamericano Alfred North Whitehead, e outro dos seus traballos incluíu a filósofos franceses Michel Serres e Gilbert Simondon. 

Notable pola súa propia obra filosófica, a profesora Stengers colaborou con intelectuais tan destacados como Leon Chertok, Ilya Prigogine e Bruno Latour.

Notas
-----

1. ↑  "The Invention of Modern Science" (en inglés). Consultado o 7 de maio de 2018.
2. ↑  Ver:  y

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q444852
* WorldCat
* VIAF: 108549044
* BIBSYS: 90502318
* BNE: XX1724961
* BNF: 11925506x
* EGAXA: vtls003921025
* FAST: 1994350
* GND: 115355839
* ICCU: CFIV091388
* IMDb: nm1995735
* ISNI: 0000 0001 2147 0253
* LAC: 0066A9414
* LCCN: n80037401
* NDL: 00457611
* NKC: xx0000381
* NLA: 49784055
* NLG: 67666
* NTA: 069023530
* openMLOL: 279627
* Persée: 395050
* PTBNP: 172734
* SUDOC: 027148378

 |
---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  **Este artigo non contén imaxes.** Pode axudar cargando imaxes, na Galipedia ou na Wikimedia Commons, relacionadas co contido do artigo, ou incluíndo unha xa existente. Debe ter en conta as políticas de uso de imaxes e o respecto polos dereitos de autoría. |

---

A **Festa da Castaña e do Cogumelo** celébrase no concello de Riós a primeira fin de semana de novembro. Esta festa lévase celebrando dende o ano 1994, durante dous días (sábado e domingo) en que se desfruta dos produtos típicos da zona. 

A festa comeza cun vídeo de promoción sobre o Concello de Riós, a continuación actúan diferentes grupos e tamén as pandeireteiras da banda de gaitas do concello e por último para rematar este primeiro día celébrase un magosto popular onde os pratos típicos a degustar son empanadas, pan, chourizos, castañas e bica.

O domingo a xornada comeza coa apertura das casetas onde hai produtos artesanais, xa sexan produtos gastronómicos da zona ou pezas feitas a man. Outra das actividades levadas a cabo este día é unha exposición que recolle a historia das mulleres do rural e do traxe tradicional do entroido. Toda a festa é amenizada tanto por unha charanga como pola banda de gaitas do concello. Estes son os encargados de acompañar as autoridades por toda a festa. 

Esta festa conta cunha degustación de produtos como son chourizos, castañas asadas e viño, esta está en todo momento amenizada por unha banda de música tradicional. Tamén os restaurantes teñen por costume preparar un menú de xantar tradicional.

Dende o ano 2008 esta festa está recoñecida como Festas de interese turístico de Galicia.

Dende o ano 2017 faise entrega da <<Castaña de Ouro>>. Ata este ano víñase facendo un tour ciclista polas aldeas que forman o Concello de Riós, cada ano ían por unhas diferentes para que non sempre fose a mesma ruta. Antes de ir a comer facíase a entrega de premios os tres participantes que chegaron primeiro a meta.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 30 de abril de 2019. Consultado o 30 de abril de 2019.
Non confundir con amidación.
A **aminación** é o proceso polo cal se introduce un grupo amina nunha molécula orgánica. Este tipo de reacción é moi importante dado o comúns que son os compostos organonitroxenados. As reaccións de aminación son levadas a cabo por encimas **aminases**.

Reaccións
---------

### Encimas aminases

Os encimas que catalizan as reaccións de aminación son as **aminases**. A aminación pode ocorrer de diversos modos incluíndo unha reacción co amoníaco ou con outra amina, como unha alquilación, unha aminación redutiva ou unha reacción de Mannich. Por exemplo, -CO2H → -CONH2.

### Hidroaminación catalizada por ácido

Moitas alquil aminas prodúcense industrialmente pola aminación de alcohois usando amoníaco en presenza de catalizadores ácidos sólidos (que non se disolven no medio de reacción). Un exemplo ilustrativo e a produción de *ter*-butilamina:

NH3 + CH2=C(CH3)2 → H2NC(CH3)3
### Reacción de Ritter

A reacción de Ritter do isobuteno co cianuro de hidróxeno non é útil neste caso porque produce demasiados residuos.

Na aminación electrofilica, a amina como nucleófilo reacciona con outro dos compostos orgánicos que fai de electrófilo. Este sentido de reactividade pode reverterse para algunhas aminas deficientes en electróns, como oxaziridinas, hidroxilaminas, oximas e outros substratos N–O. Cando a amina se usa como electrófilo, a reacción chámase **aminación electrofílica**. Entre os substratos orgánicos ricos en electróns que se poden usar como nucleófilos para este proceso están os carbanións e os enolatos.

### Métodos misceláneos

Os alfa hidroxiácidos poden ser convertidos en aminoácidos directamente usando unha solución acuosa de amoníaco, gas hidróxeno e un catalizador de rutenio metálico heteroxéneo.

### Hidroaminacion catalizada por metal

Na hidroaminación, as aminas engádense a alquenos.

Notas
-----

1. ↑   Eller, Karsten; Henkes, Erhard; Rossbacher, Roland; Höke, Hartmut (2000). "Amines, Aliphatic". Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. Weinheim: Wiley-VCH. doi:10.1002/14356007.a02\_001. ISBN 3527306730.
2. ↑   Deng, Weiping, et al. "Catalytic amino acid production from biomass-derived intermediates." Proceedings of the National Academy of Sciences 115.20 (2018): 5093-5098. doi 10.1073/pnas.1800272115
3. ↑  Liangbin Huang, Matthias Arndt, Käthe Gooßen, Heinrich Heydt, and Lukas J. Gooßen "Late Transition Metal-Catalyzed Hydroamination and Hydroamidation" Chem. Rev. 2015, 115 (7), pp 2596–2697. doi 10.1021/cr300389u

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alquilación, adición un grupo alquilo
* Acilación, adición dun grupo acilo (-C(O)R)
* Desamination

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q471635
* JSTOR: amination
* MAG: 198503264

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D000586
* UMLS: C0002505

 |
No ámbito da programación, **TODO** (do inglés *to do*, é dicir, "por facer") é unha etiqueta utilizada para indicar que hai unha tarefa pendente de realizarse. 
Xeralmente, utilízase nos comentarios en liña no propio código fonte, con vistas a salientar un aspecto que debe implementarse no futuro.

Uso
---

Un exemplo do uso desta etiqueta sería o seguiente: O método *setToolTipText* queda bosquexado, e o comentario TODO indica que está pendente de rematarse e ser implementado. É habitual, coma neste caso, que ademais da tarefa que debe realizarse se engada información adicional sobre como debe levarse a cabo, a razón pola que non se realizou no momento en que se escribiu o comentario, etc.

```
public void setToolTipText(String text) {
 //TODO: Implementar este método de modo que se lea o valor adecuado dende base de datos
}

```

Ou tamén:

```
public double calcularTaxaImpositiva(double porcentaxeImpositivo) {
 //TODO: Controlar que a taxa impositiva sexa a correcta para cada tipo de pagador
}

```

  

O uso excesivo (ou o mero uso dos mesmos) de comentarios TODO é considerado por algúns autores unha forma de fomentar a débeda técnica

Referencias
-----------

1. ↑
2. ↑
O **cistosarcoma** ou **tumor filoide** é un tumor predominantemente benigno e raro que ocorre case exclusivamente no seo feminino. O seu nome deriva das palabras gregas *sarcoma* que é un tumor carnoso e *fío* que significa folla. O tumor ten a aparencia dun gran sarcoma maligno, toma a característica forma de folla cando está seccionado e exhibe espazos epiteliais quísticos cando se ve histoloxicamente. Debido a que son tumores benignos, o nome de sarcoma non se emprega con moita frecuencia, téndose preferencia pola terminoloxía *tumor filoide*.

Histopatoloxía
--------------

O tumor filoide é o neoplasia non-epitelial máis frecuente nas mamas, pero representa só un 1% de todos os tumores da mama. É un tumor de crecemento rápido, baixo o microscopio pode ser un tumor de poucos centímetros ou ben pode presentar lesións masivas de até 30 cm. O aspecto é carnoso, branco ou agrisado e firme, lobulado con hendiduras quísticas e áreas de necrose e hemorraxia. Ten certo parecido histolóxico ó fibroadenoma, pero loce con maior celularidade, o epitelio é benigno cun estroma que rodea o epitelio de características atípicas e hipercelular.

Notas
-----

1. ↑  American Cancer Society ¿Qué es? Cáncer de seno Arquivado 02 de decembro de 2008 en Wayback Machine. (en español). Septiembre de 2008.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1149070
* GEC: 0267850
* MAG: 2780567641

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 3396
* eMedicine: 188728
* GARD: 9514
* ICD-9: 217
* ICD-10: C50
* ICD-O: 9020
* MeSH: D003557
* MeSH: C04.557.450.795.650
* Orphanet: 180261

 |
Capitolio Estatal de Arcansas, sede da súa Asemblea Xeral, en Little Rock.
A **Asemblea Xeral de Arcansas** (en inglés, *General Assembly of Arkansas*) é o parlamento do estado de Arcansas, nos Estados Unidos. A Asemblea Xeral ten unha estrutura bicameral, sendo conformada pola Cámara de Representantes e o Senado. A súa sede está no Capitolio Estatal de Arcansas, en Little Rock.

Composición e funcións
----------------------

Selo postal coa bandeira de Arcansas
A Asemblea Xeral de Arcansas como órgano que exerce o poder lexislativo naceu en 1836 coa primeira constitución do estado. A actual constitución, a de 1871, determina no seu artigo 5 as súas facultades lexislativas e a súa organización. Deste xeito, a Asemblea Xeral de Arcansas está integrada por:

* O Senado: é a cámara alta da Asemblea, componse de 35 membros, electos cada catro anos. As eleccións organízanse de tal xeito que se renoven parcialmente cada dous anos. Os senadores non poden exercer o cargo máis de oito anos consecutivos.
* A Cámara de Representantes: é a cámara baixa da Asemblea, está conformada por 100 membros. A Cámara de Representantes renóvase cada dous anos mediante eleccións. Os electos teñen o límite de tres mandatos de dous anos (seis anos consecutivos).

O procedemento lexislativo é semellante ao seguido na maioría dos estados dos Estados Unidos. As leis propostas polos lexisladores, derívanse a unha comisión parlamentaria que as analiza e que logo remite ao plenario da cámara onde foi proposta. Alí é votada tras varias lecturas nas que se debatiron as diferentes emendas. Unha vez aprobada por unha cámara, remíteselle á outra para o seu estudo, debate e aprobación. A Asemblea Xeral ten capacidade de revogar o veto do gobernador por maioría simple dos seus membros.

Notas
-----

1. ↑  Convention, the Fifth Constitutional. *Arkansas Constitution of 1874*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Arcansas

### Ligazóns externas

* Páxina web da Asemblea Xeral de Arcansas (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2747168
* WorldCat
* VIAF: 155905626
* LCCN: n50003296
* SNAC: w6cp21wz

 |
**Silvio Torres Díaz**, nado en Ourense cara a 1913 e finado en Ourille (Verea) o 29 de agosto de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Irmán de Salud Torres Díaz. Chofer en Ourense, no Couto. Militante do PCE. Foi detido en abril de 1933 xunto con José Romualdo Iglesias por opoñerse a un desafiuzamento na rúa Dous de maio. Na folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido en outubro xunto coa súa irmá Salud por repartir panfletos instando aos soldados á rebelión. Volveu ser detido a principios de novembro como medida preventiva ante os rumores de folga. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi paseado o 29 de agosto con Julio González Álvarez, Amadeo López Bello e Eloy Romero Luis e o seu cadáver apareceu en Poza das Ras (Ourille).

Notas
-----

1. ↑  *Galicia*, 11-4-1933, p. 2.
2. ↑  *Galicia*, 21-10-1934, p. 1.
3. ↑  *Galicia*, 8-11-1934, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Silvio Torres Díaz na páxina web *Nomes e Voces*.
* Amadeo, Eloy, Julio e Silvio (Poza das Ras, 29.08.1936)
Medalla H.C. Andersen.
O **premio Hans Christian Andersen**, designado con frecuencia como o "Pequeno Premio Nobel" da narrativa infantil, é un galardón internaciónal que se concede, con frecuencia bianual, como recoñecemento a unha «contribución duradeira á literatura infantil e xuvenil». Concédese en dúas categorías: a escritores dende 1952, e a ilustradores dende 1966.

Escritores premiados
--------------------

1956 - Eleanor Farjeon (Reino Unido)
1958 - Astrid Lindgren (Suecia)
1960 - Erich Kästner (Alemaña)
1962 - Meindert DeJong (Estados Unidos)
1964 - René Guillot (Francia)
1966 - Tove Jansson (Finlandia)
1968 - James Krüss (Alemaña) e José María Sánchez Silva (España)
1970 - Gianni Rodari (Italia)
1972 - Scott O'Dell (Estados Unidos)
1974 - María Gripe (Suecia)
1976 - Cecil Bødker (Dinamarca)
1978 - Paula Fox (Estados Unidos)
1980 - Bohumil Riha (Checoslovaquia)
1982 - Lygia Bojunga Nunes (Brasil)
1984 - Christine Nöstlinger (Austria)
1986 - Patricia Wrightson (Australia)
1988 - Annie M. G. Schmidt (Países Baixos)
1990 - Tormod Haugen (Noruega)
1992 - Virginia Hamilton (Estados Unidos)
1994 - Michio Mado (Xapón)
1996 - Uri Orlev (Israel)
1998 - Katherine Paterson (Estados Unidos)
2000 - Ana Maria Machado (Brasil)
2002 - Aidan Chambers (Reino Unido)
2004 - Martin Waddell (Irlanda)
2006 - Margaret Mahy (Nova Zelandia)
2008 - Jürg Schubiger (Suíza)
2010 - David Almond (Reino Unido)
2012 - María Teresa Andruetto (Arxentina)
2014 - Nahoko Uehashi (Xapón)
2016 - Cao Wenxuan (China)
2018 - Eiko Kadono (Xapón)
2020 - Jacqueline Woodson (Estados Unidos)
2022 - Marie-Aude Murail (Francia)

Ilustradores premiados
----------------------

1966 - Alois Carigiet (Suíza)
1968 - Jiří Trnka (Checoslovaquia)
1970 - Maurice Sendak (Estados Unidos)
1972 - Ib Spang Olsen (Dinamarca)
1974 - Farshid Mesghali (Irán)
1976 - Tatjana Mawrina (Unión Soviética)
1978 - Svend Otto S. (Dinamarca)
1980 - Suekichi Akaba (Xapón)
1982 - Zbigniew Rychlicki (Polonia)
1984 - Mitsumasa Anno (Xapón)
1986 - Robert Ingpen (Australia)
1988 - Dusan Kállay (Checoslovaquia)
1990 - Lisbeth Zwerger (Austria)
1992 - Kveta Pacovská (República Checa)
1994 - Jörg Müller (Suíza)
1996 - Klaus Ensikat (Alemaña)
1998 - Tomi Ungerer (Francia)
2000 - Anthony Browne (Reino Unido)
2002 - Quentin Blake (Reino Unido)
2004 - Max Velthuijs (Países Baixos)
2006 - Wolf Erlbruch (Alemaña)
2008 - Roberto Innocenti (Italia)
2010 - Jutta Bauer (Alemaña)
2012 - Peter Sís (Estados Unidos)
2014 - Roger Mello (Brasil)
2016 - Rotraut Susanne Berner (Alemaña)
2018 - Igor Oleynikov (Rusia)
2020 - Albertine Zullo (Suíza)
2022 - Suzy Lee (Corea do Sur)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Hans Christian Andersen Award Exhibit *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q327154
* GEC: 0003823
* GND: 4280509-0
* LCCN: sh85058765

 |
Coordenadas: 43°12′50″N 7°15′37″O﻿ / ﻿43.21375, -7.2601944444444

Pedregal de Irimia.
Primeiras augas do Río Miño no Pedregal de Irimia.
O **Pedregal de Irimia** é o lugar onde nace o río Miño. Está na serra de Meira, a escasos quilómetros da vila de Meira.

O lugar de nacemento é disputado por dous concellos: Meira defende o nacemento no Pedregal e A Pastoriza na lagoa de Fonmiñá. Porén, e de forma especial nos últimos anos, o Pedregal de Irimia é considerada a fonte primaria do Miño.
No Pedregal realizouse a primeira Romaxe de Crentes Galegos organizada pola Asociación Irimia.

Hoxe en día atópase ameazado por plantacións de eucalipto que chegan case ata o propio pedregal

Notas
-----

1. ↑  Unidade 1 do CELGA4 Arquivado 21 de agosto de 2010 en Wayback Machine.. 
> **Irimia**. Nome tomado dun topónimo, o Pedregal de Irimia (Meira, Lugo), é de etimoloxía incerta. É un antigo glaciar que dará orixe ás primeiras augas do río Miño.

 Consultado o 9 de xullo de 2010
2. ↑  [ Noticia en El Progreso

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Jorge Domínguez Rosal**, nado en Meaño o 29 de xuño de 1959 e finado o 20 de novembro de 2012 en Pontevedra, foi un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Enxeñeiro técnico agrícola e técnico superior en Riscos Laborais de formación, logo de trece anos residindo en Sanxenxo volveu a Meaño en 1985 para ocupar unha praza de funcionario. Formou parte de Coalición Galega, sendo membro do seu comité local en Sanxenxo e candidato ao Congreso dos Deputados en 1986. Posteriormente pasaría a formar parte do PNG-PG, trala escisión destes de CG, e foi elixido secretario local da formación en Sanxenxo. 

Nas eleccións municipais de 1991 encabezou a candidatura de Independentes de Meaño e foi elixido alcalde da localidade por maioría absoluta. En 1995 foi reelixido alcalde ó lograr unha ampla maioría de 11 concelleiros de 13. Nese mandato foi vicepresidente da Mancomunidade do Salnés. En 1999 volveu a ser reelixido cunha maioría de 10 concelleiros. En decembro de 2001 incorpórase ó PPdeG, polo que nas municipais de 2003 encabezou a súa candidatura e volveu ser elixido alcalde por unha ampla maioría absoluta, de novo 10 concelleiros, mesma situación que se repetiu no 2007. Neses dous mandatos (2003-2011) foi presidente da Mancomunidade do Salnés. En 2011 foi reelixido alcalde, de novo cunha maioría absoluta de 10 concelleiros. Nese mandato foi elixido deputado provincial. 

Faleceu de cancro o 20 de novembro de 2012, aos 53 anos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Germán Manuel Rodiño González** |  **Alcalde de Meaño** 1991 - 2012 | Sucesor:**Lourdes Ucha Varela** |

Notas
-----

1. ↑  *Falece Jorge Domínguez, alcalde de Meaño* en *Pontevedra Viva*
2. ↑  Jorge Domínguez accede a la Diputación y releva al secretario de organización del PP

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Meaño

### Ligazóns externas

* Entrevista[*Ligazón morta*] en *Diario de Pontevedra*
* Entrevista en *La Voz de Galicia*
p53.

|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médicoAviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

**p53** é unha proteína supresora de tumores. Na especie humana, o **xene p53** ou TP53, tamén chamado o "gardián do xenoma", atópase no brazo curto do cromosoma 17 (17p13) e codifica un factor de transcrición nuclear de 43.7 KDa. O seu nome fai referencia á súa masa molecular aparente: corre como unha proteína de 53 KDa nun SDS-PAGE (*sodium dodecyl sulfate polyacrylamide xel electrophoresis*, ou, en galego, electroforese en xel de poliacrilamida con sodio dodecil sulfato). Esta diferenza débese á gran cantidade de residuos de prolina que contén p53, o que a fai migrar máis lentamente nun SDS-PAGE, facendo que pareza máis pesada do que realmente é.

Resulta esencial para inducir a resposta da célula ante o dano do ADN, detendo o ciclo celular en caso de mutación. O xene p53 é un xene supresor tumoral que desempeña un papel importante en apoptose e control do ciclo celular. Un p53 defectuoso podería permitir que as células anormais proliferen dando por resultado cancro (arredor dun 50 % de tódolos tumores humanos conteñen mutacións en p53).

p53 pertence a unha familia de factores de transcrición, á cal pertencen tamén p63 e p73. Estas tres proteínas colaboran nunha complexa rede de interaccións que aínda non se coñece na súa totalidade. Porén, p53 é ubicuo (exprésase en todos os tecidos), mentres que p63 e p73 presentan especificidade tisular. Ademais, parece que todos eles presentan isoformas, algunhas das cales funcionan como activadoras, mentres que outras funcionan como negativas dominantes.

Notas
-----

1. ↑  "Nat Rev Cancer" (10). PMID 19776744.
2. ↑  Saunders (Elsevier) (ed.). "Molecular basis of cancer". *Robbins & Cotran Pathologic Basis of Disease* (8th ed.).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q283350
* MAG: 2910259412

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D016159
* MeSH: D12.776.157.687.650
* RefSeq: NP\_000537
* UMLS: C0146283
* UniProt: P04637

 |
O **pazo da Escola**, orixinariamente **Pazo de Mendoza** é unha casa grande galega da segunda metade do século XVIII fundada polo Policarpo de Mendoza. Está situada no lugar da Moreira, parroquia de Mañufe, concello de Gondomar. Existe outro pazo de Mendoza e tamén fundado por Policarpo de Mendoza en Baiona.

Historia
--------

Foi fundado por Policarpo de Mendoza, deán da catedral de Santiago, e a súa construción rematada no ano 1769. Existen indicios de que obra tivo lugar sobre os terreos dunha leira anterior coñecida como A Casa de Moreira, propiedade da nai do deán, María del Espíritu Santo Rodrigo. Sobre esta muller o arquitecto Antonio Soliño Troncoso, sinala a existencia dun erro na súa partida de bautismo, sendo o seu verdadeiro nome María Rodríguez Mendoza.

Na década de 1970 parte do edificio acolleu a Academia San Vicente, dirixida polos profesores José Casás e a súa dona Élida González, motivo polo cal se coñece como Pazo da Escola. A finais do XX foi sometido a obras de rehabilitación baixo supervisión do Servizo Provincial de Patrimonio, co obxecto de adecuar a construción como centro de hospedaxe e hostalería.

Arquitectura
------------

O edificio ten forma de U, posúe unha ampla solaina porticada "sobre soportal pétreo e gran lareira con forno e cambota rematada nunha das chemineas máis monumentais do Val de Miñor" segundo descrición do arquitecto Antonio Soliño Troncoso. Na fachada leste conserva un brasón coas armas do fundador.

Posúe bodegas e cortes, así como patio interior e soportais pétreos. Na primeira planta atopábanse as dependencias de vivenda. Toda o terreo está valado cun muro de 2 metros de alto aproximadamente; polo lateral sur, a carón do camiño, existen dúas portadas de acceso: unha de pequenas dimensións e a segunda, que é a principal, situada á dereita da anterior.

No exterior do edificio atopamos unha eira de pedra cercada e pavimentada para mallar o trigo e outros cereais. Así mesmo, posúe un hórreo de grandes dimensións, cun reloxo de sol na parte superior nun bo estado de conservación.

Teñen interese as edificacións adxectivas e o xardín tradicional de froiteiras.

Notas
-----

1. 1 2 3  Pérez Pérez, Carmen (2012). *Un percorrido pola historia do Val Miñor*. Deputación de Pontevedra. p. 39. ISBN 978-84-8457-383-8.
2. 1 2 3 4 5  "Historia Pazo da Escola casa rural". *Pazo da Escola*. Arquivado dende o orixinal o 02-11-2016. Consultado o 14-05-2020.
3. 1 2 3 4 5 6  Soliño Troncoso, Antonio. *Percorridos polo patrimonio cultural da vila e concello de Gondomar de Miñor*. Gondomar. ISBN 978-84-09-06595-0. OCLC 1126495195.
4. ↑  "Rutas Concello de Gondomar". *Wikiloc*. Consultado o 14-05-2020.
5. 1 2 3 4  Pazo da Escola na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* López-Chaves Meléndez, J. M.; Amor Moreno, G. E. (1988). *Inventario Pazos y torres de la provincia de Pontevedra* **I** (2ª ed.). Deputación de Pontevedra. p. 136-137.