recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
"Muller espida". Escultura de Borrajo. Alameda de Ourense.
"Encontro cardinal". Escultura que se amosa na avenida Xoán XXIII, de Santiago de Compostela, deseñada por Julio Camba e esculpida por Luís Borrajo en 1998.
**Luís Borrajo Vázquez**, nado en Ourense en 1950 e finado o 15 de decembro de 2005, foi un escultor galego que levou a cabo toda a súa produción nun estudio situado na localidade ourensá de Vilardevós.

Traxectoria
-----------

Formado en Madrid na tradición construtivista das vangardas históricas. Nos inicios amosa puntos de encontro cos aceiros de Anthony Caro e Eduardo Chillida. Porén, a partir dos anos 80 comeza a empregar a madeira, creando imaxes e aveños da antropoloxía material do labrego galego. O finais dos anos 80 volve ao aceiro industrial.

Borrajo cultivou especialmente a escultura monumental de obra pública. Del salientaron os críticos o seu rigor técnico no dominio da fundición, o corte e a soldadura dos metais. Cualificárono como "un dos representantes da escultura como construción e espazo social, herdeiro dunha tradición que iría de Malevich a Oteiza e Chillida, pasando por Caro, que incorpora o aceiro industrial asociado á estrutura xeométrica da madeira". Salienta o interese de Borrajo polo concepto espacial e a pluralidade de ángulos, o achegamento e o acoplamento de láminas de aceiro oxidado.

Notas
-----

1. ↑  *La escultura como espacio social Arquivado 20 de setembro de 2016 en Wayback Machine.*. En *La Voz de Galicia*. 16 de decembro de 2015.
2. ↑  Castro, Antón. *Proxecto editorial Galicia.* Hércules Ediciones. A Coruña.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Luís Borrajo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Fernández Cid, Miguel; Castro, Xosé A*. Pintores e Escultores Galegos na EXPO 92*. Xunta de Galicia, 1992. Catálogo de exposición.

### Ligazóns externas

* *Fallece el escultor ourensano Luis Borrajo, autor de importantes obras públicas y privadas*. La Voz de Galicia, 16 de decembro de 2005.
* Gallego Esperanza, Mercedes. *Las esculturas de Luís Borrajo*. En *www.mercedesgallego.es*
* Luís Borrajo na Colección Afundación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534968
* WorldCat
* VIAF: 169667382
* BNE: XX4764691
* ISNI: 0000 0001 1852 5428

 |
**Google AdWords** é o método que emprega para facer publicidade patrocinada, conta con enormes cantidades de clientes con webs de todo tipo e de todas partes do mundo. Son anuncios que amosan de forma relevante nos resultados da busca do usuario (por exemplo: se o usuario buscou "coches", a dereita ou arriba das páxinas indexadas por PageRank aparecerán anuncios referentes a "coches"). Google cobra ao cliente por cada clic feito sobre o seu anuncio. AdWords non só aparece no buscador de Google, senón tamén nas páxinas patrocinadas por Google AdSense, se o contido de ditas webs se relaciona co da web do cliente, e en Gmail.

AdWords é basicamente o corazón da facturación de Google, ofrecendo un método de publicidade intelixente para o cliente, posto que o custo será "un espello" do tráfico gañado na web grazas a Google.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q271982
* GND: 7612005-3
* NKC: ph526562

 |
Galgo inglés.
**Galgo inglés** (en inglés: *Greyhound*) é unha raza de can orixinaria do Reino Unido, tamén coñecida por ser a máis rápida do mundo, chegando a atinxir os 72 km/h. A súa orixe é antiga e aínda incerta: os seus devanceiros, entre eles a probábel presenza do pharaoh hound, vivirían no Oriente Medio e na Asia arredor do 7 000 a.C. Estabelecida como raza na Gran Bretaña durante o período saxón, é unha raza que foi inicialmente usada para cazar lebres, agora coñecida internacionalmente como atlética en virtude do seu físico aerodinámico. Bastante usados nas carreiras de poxas, moitos cans son abandonados cando son incapaces de correr. Fisicamente os seus exemplares poden chegar a pesar 32 kg e medir 76 cm; a súa pelaxe é descrita como fina e sedosa, variando entre o negro, o branco, o vermello e o tigrado, alén das formas bicolores. A súa personalidade é cualificada como calma, o que o converte nun apreciado can de compaña, aínda que o seu adestramento sexa clasificado como de dificultade moderada.

Notas
-----

1. 1 2  Fogle (2009), páx 166
2. ↑  "Greyhound Ingles - Galgo Inglês". Cães e filhotes. Arquivado dende o orixinal o 12 de xuño de 2012. Consultado o 26 de maio de 2011.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fogle, Bruce (2009). *Cães* (1ª ed.). Brasil: Jorge Hazar. ISBN 9788537801338.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q38571
* EBID: ID
* LCCN: sh85057325
* Treccani: greyhound

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
***Luzes*** é unha revista mensual en lingua galega. Comezou a publicarse en papel e en dixital no ano 2013. Está dirixida por Manuel Rivas e Xosé Manuel Pereiro.

No seu manifesto *Prendamos as luzes* defínese como situacionista, inconformista e disidente. O 22 de decembro de 2016 organizou o debate arredor do feminismo *A nación das mulleres. Do teito de cristal ao cantil de cristal*, producido por Nós televisión no complexo cultural Matadoiro Compostela e que reuniu a catro mulleres políticas do momento: Alexandra Fernández Gómez, Ana Pontón, Carmela Silva e Marta Lois.

Notas
-----

1. ↑  "Luzes". Consultado o 26 de outubro de 2017.
2. ↑  "Luzes. Crítica de la Cultura" (en castelán). Consultado o 26 de outubro de 2017.
3. ↑  "Prendamos as luzes". Consultado o 26 de outubro de 2017.
4. ↑  "A nación das mulleres: do teito de cristal ao cantil de cristal". *Matadoiro Compostela*. Arquivado dende o orixinal o 09 de marzo de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da revista impresa
**Louise Joy Brown** nada o 25 de xullo de 1978 na cidade inglesa de Oldham sendo filla de Lesley e John Brown, é a primeira persoa que naceu a partir dunha fecundación in vitro.

Circunstancias
--------------

O seu nacemento estivo rodeado de moita polémica debido a como foi concibida, ao ser o primeiro caso e xa que logo tivo que pasar múltiples revisións para comprobar a súa saúde e demostrar que a fecundación in vitro é tan segura como a natural.

Os seus pais intentaran concebila durante nove anos, pero sen éxito debido ao bloqueo das trompas de Falopio de Lesley. O 10 de novembro de 1977, Lesley Brown someteuse a tratamento nas mans dos doutores Patrick Steptoe e Robert Geoffrey Edwards (Premio Nobel de Medicina en 2010).  

Paradoxalmente, a pesar de que os Brown sabían que o procedemento era experimental, os médicos non lles anunciaron que nunca antes se concibiu unha criatura mediante a fecundación artificial, provocando con isto unha situación "delituosa" de esconder información ao paciente.

Nacemento
---------

Brown naceu ás 23:47h no Hospital Xeral de ldham, a través dunha cesárea xa prevista. A criatura pesou 2'608 kg. no momento do parto. O seu nacemento foi gravado en vídeo. Ten unha irmá, Natalie, tamén concibida a través da fecundación *in vitro*.

Actualmente é unha traballadora de correos e foi enfermeira en Bristol.

Tivo un fillo á idade de 28 anos, o 20 de decembro de 2006, de forma natural e sen recorrer á fecundación in vitro como os seus pais tiveron que facer.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q234027
* WorldCat
* VIAF: 25879467
* EBID: ID
* FAST: 34517
* FemBio: 4478
* IMDb: nm2095153
* LCCN: n79045705
* SNAC: w6rd03fv

 |
Dirixible de Goodyear.
**Goodyear Tire and Rubber Company** foi fundada o 29 de agosto de 1898 por Frank Seiberling. É unha das compañías máis grandes do mercado dos pneumáticos. A súa sede principal atópase en Akron, Ohio. O nome da compañía foi posto polo fundador como homenaxe ao inventor do proceso de vulcanizado do caucho, Charles Goodyear (1800/1860).

Historia
--------

Frank Seiberling, por aquel entón con 38 anos de idade, adquiriu a primeira fábrica da compañía cun desembolso inicial de 3.500 dólares estadounidenses utilizando diñeiro prestado por un cuñado. O caucho e o algodón que foron o corazón da súa industria debían ser transportados desde o outro lado do mundo, cara a un pobo sen saída ao mar e limitada por ter unicamente transporte férreo. Ata o home polo que a empresa leva este nome, Charles Goodyear, había morto pobre 38 anos antes a pesar de descubrir a vulcanización logo dunha longa e audaz procura.

Pero o momento non podería ser mellor. O furor polas bicicletas na década de 1890 estivo en pleno auxe. As carruaxes sen cabalos, ás que algúns se arriscaban a chamar automóbiles, foron un gran reto. Ata a depresión de 1893 comezara a desvanecerse. Entón, ese 29 de agosto de 1898, foi creada Goodyear cun capital accionario de U$S 100.000.

Na Arxentina, a compañía Goodyear iniciou as súas actividades en 1915 cunha sucursal de vendas que atendía desde alí a toda América Latina (The Goodyear Tire & Rubber Co. for South-America). Pero o paso definitivo deuno o 24 de xaneiro de 1931, cando inaugurou a planta de Hurlingham, nos arredores de Bos Aires, consolidándose así a compañía Goodyear Arxentina. Foi a primeira fábrica de pneumáticos no país, e a primeira de Goodyear en toda América Latina.

Actualmente, Goodyear iniciou a apertura de plantas renovadoras en México. A primeira, a nivel nacional, foi establecida na cidade de Celaya; proximamente inaugurarase unha renovadora máis na cidade de Veracruz.

Na Fórmula 1 foi onde obtivo os seus maiores éxitos, con 368 vitorias, fornecendo pneumáticos durante moitos anos a equipos como Ferrari ou McLaren

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Goodyear Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q620875
* WorldCat
* VIAF: 125361464
* BNF: 12405284r
* EBID: ID
* GEC: 0030536
* GND: 271087-0
* GRID: grid.467339.c
* ISNI: 0000 0001 2151 7250
* LCCN: n50052164
* LEI: 5493002BI0S2ZQUY3437
* MAG: 1290270558
* NKC: ntk20191042565
* openMLOL: 124335
* SUDOC: 033365997

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Galicia (homónimos).

Logo do web do Correo en 1999.
***Galicia Hoxe*** era un xornal dixital galego que, primeiramente en papel, se publicou en Santiago de Compostela editado pola Editorial Compostela, a mesma que edita *El Correo Gallego*. Foi o primeiro diario en lingua galega, apareceu o 6 de xaneiro de 1994 coa cabeceira ***O Correo Galego*** e cunha tirada inicial de 10.000 exemplares, e en maio de 2003 cambiou para o seu nome definitivo. O derradeiro número en papel saíu o 28 de xuño de 2011. As razóns do peche da edición en papel hai que buscalas, segundo o propio medio, no recorte de axudas económicas que habitualmente recibía da Xunta de Galicia. Durante uns anos mantivo a súa cabeceira como diario dixital.

Notas
-----

1. ↑  Helena Goyanes Vioar et al. *A información en galego*. Edicións Lea, 1996, páxina 19.
2. ↑  "Pecha Galicia Hoxe" Arquivado 21 de febreiro de 2014 en Wayback Machine. 28/6/2011.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* M. Barreiro, Manuel; Pérez Pena, Marcos (2013). "A crise dos medios en galego: informe" (PDF). *Colexio Profesional de Xornalistas de Galicia*.

### Ligazóns externas

* O diario en Internet Arquivado 26 de decembro de 2010 en Wayback Machine.
* Almodóvar, María (13 de xuño de 2020). "O espírito do galeguismo, dentro da filosofía do Grupo Correo Gallego". *El Correo Gallego*.
Un **haplogrupo** é, no estudo da evolución molecular, un grupo grande de haplotipos, que son series de alelos en lugares específicos dun cromosoma.

En xenética humana, os haplogrupos máis comunmente estudados son os haplogrupos do cromosoma Y (ADN-Y) e os haplogrupos do ADN mitocondrial (ADNmt), os cales poden ser usados para definir poboacións xenéticas. O ADN-Y ten a vantaxe de ser transmitido soamente a través da liña patrilineal, mentres que o ADNmt é transmitido soamente a través da liña matrilineal.

As clasificacións dos haplogrupos humanos de calquera clase baseados en marcadores xenéticos, especificamente por medio de
polimorfismos por cambio dun só nucleótido, ou SNP polas súas siglas en inglés, evolucionaron rapidamente nos últimos anos, conforme se descobren novos marcadores.

Mediante a análise de polimorfismos de restrición encimática (RFLPs) pódense atopar estes SNPs: os haplogrupos defínense en función da presenza ou ausencia de dianas de corte por encimas de restrición debidas ós polimorfismos por cambio dun só nucleótido. Segundo se se empregan máis ou menos encimas para facer o estudo, obteranse análise de restrición de alta ou baixa resolución, respectivamente.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Haplogrupo***  |

### Ligazóns externas

* The Genographic Project

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q80686
* MAG: 201526758

 |
Grove na década de 1890

**George Grove**, nado en Clapham no sur de Londres o 13 de agosto de 1820 e finado en Sydenham o 28 de maio de 1900, foi un enxeñeiro e músico inglés.

Escribiu libros sobre compositores clásicos e é particularmente famoso polo seu gran dicionario musical *Grove's Dictionary of Music and Musicians*. Este dicionario continuou actualizándose e publicándose despois da súa morte. Xa pasou por sete edicións. A última edición está dispoñible en liña.

A vida
------

Sir George Grove naceu en Clapham, o seu pai vendía peixe. A súa nai adicábase aos musicais. Formouse como enxeñeiro e foi enviado a Xamaica para axudar a construír un faro.

Traballou na construción da ponte tubular *Britannia* sobre o estreito de Menai, xunto a Robert Stephenson. Casou coa filla dun crego e chegou a ser secretario da *Society of Arts* e pasou sete anos escribindo artigos para un dicionario da Biblia. Tivo a idea de facer algo semellante para a música. Foi membro tamén da *American Philosophical Society* 

Caricatura de Grove publicada en *The Punch*
Caricatura de Grove publicada en *Vanity Fair* en 1891
Grove foi a moitos concertos, mercou partituras e estudounas; fixo notas de programas para concertos, escribindo sobre a música que se tocaba, por exemplo de Beethoven, Schubert, Mendelssohn e Schumann.

Carreira
--------

Royal College of Music, fundado e dirixido por Grove
Escribiu ensaios detallados sobre as sinfonías de Beethoven e foi un bo amigo de Clara Schumann. Viaxou co compositor Arthur Sullivan a Viena onde coñeceu a grandes músicos, entre eles Brahms, e descubriu algunha música de Schubert que fora esquecida. Pasou varios anos escribindo o seu *Dicionario da música*, publicado en catro volumes.

Grove aforrou para fundar o Royal College of Music, inaugurado en 1883 polo Príncipe de Gales. Conseguiu que moitos músicos fosen ensinar alí, incluíndo a famosa cantante Jenny Lind, que estaba xubilada, Hubert Parry, Charles Villiers Stanford e outros.

O primeiro ministro William Gladstone deulle o título de cabaleiro polo seu labor na música.

A súa muller non estaba moi interesada no seu traballo, pero el chamaba aos alumnos os seus "fillos" e convenceunos para que tivesen unha educación ampla, animándoos a ler moito. Entre os seus estudantes estiveron Hamish MacCunn, Charles Wood e Edith Oldham, coa que tivo un apego emocional durante o resto da súa vida.

Foi director da RCM durante once anos, xubilándose en 1894, xusto despois de que a RCM se mudase a un novo edificio no Royal Albert Hall. A RCM, que segue aí hoxe, creou a bolsa *George Grove Memorial* na súa honra.

Notas
-----

1. ↑  "APS Member History". *search.amphilsoc.org*. Consultado o 2022-02-12.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***George Grove***  |

### Bibliografía

* *The New Grove Dictionary of Music and Musicians* ed. Stanley Sadie, 1980; ISBN 1-56159-174-2
**George Edward Stanhope Molyneux Herbert**, quinto conde de Carnarvon, nado en Highclere Castle (Hampshire) o 26 de xuño de 1866 e finado en O Cairo o 5 de abril de 1923, foi un aristócrata británico, famoso por ser quen financiou a escavación da tumba de Tutankhamon no Val dos Reis.

Traxectoria
-----------

Naceu nunha familia acomodada de Highclere Castle, Hampshire e era fillo único. O sei pai, Henry Herbert, cuarto conde de Carnarvon, formaba parte do partido conservador. Estudou en Eton e no Trinity College de Cambridge e sucedeu o seu pai como conde en 1890.

### Carreiras de cabalos

Carnarvon era extremadamente rico e posuía cabalos de carreiras e algúns dos primeiros modelos de automóbiles da historia, os cales conducía con temeridade. En 1901 sufriu un accidente de motocicleta en Alemaña que o deixou parcialmente discapacitado.

En 1902 dedicouse a criar cabalos de carreiras e en 1905 foi designado como xuíz para a carreira de cabalos de Newbury. A súa familia estivo vinculada a este hipódromo dende entón. O seu neto, sétimo conde de Carnarvon, foi xefe de equipo da raíña Isabel II dende 1969 e converteuse en íntimo amigo dela.

### Exiptoloxía

Lord Carnarvon era un afeccionado da exiptoloxía e, en 1907, decidiu financia-la escavación de tumbas de nobres en Deir el-Bahri (Tebas) á que se lle uniu Howard Carter como axudante de escavación. En 1914 o conde logrou a concesión para escavar no Val dos Reis, onde se atoparon tesouros como nunca se viran en toda a historia da arqueoloxía, entre eles, a tumba do famoso emperador Tutankhamon.

### Morte

O 19 de marzo de 1923, lord Carnarvon contraeu unha infección grave causada pola picadura dun mosquito, que se agravou ao cortarse cunha navalla. Morreu o 5 de abril no Hotel Savoy Continental de O Cairo. A súa morte levantou comentarios sobre a existencia da "maldición de Tutankhamon".

Malia iso, a súa morte probablemente a causara a presenza de veleno no sangue trala picadura dun mosquito que o conde accidentalmente abriu ao afeitarse cunha navalla, provocando que a ferida se infectase con erisipela. Esta infección podería ter evolucionado a pneumonía e foi así como acabou a vida do lord inglés.

Como bo arqueológo, a súa tumba atópase nun antigo forte situado no monte dende onde se observan tódalas súas terras de Beacon Hill (Hampshire).

Notas
-----

1. ↑  "Lord Carnarvon y Howard Carter, inspeccionando la tumba de Tutankamon (1992)" Arquivado 08 de xaneiro de 2015 en Wayback Machine. *ABC*, 9/10/2014 *(en castelán)*.
2. ↑  "La maldición de Tutankamón" *La Razón*, 5/9/2010 *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q158765
* WorldCat
* VIAF: 69731878
* BLBNB: 000989910
* BMT: 53843
* BNB: ID
* BNF: 128193001
* Bridgeman: 38941
* EBID: ID
* FAST: 99253
* GND: 119104644
* Gutenberg: 44771
* IMDb: ch0034197
* ISNI: 0000 0001 2138 3985
* LCCN: n82127202
* Luminous-Lint: Lord\_\_Carnarvon
* NKC: xx0051323
* NLA: 50213334
* NPG: mp93242
* NTA: 103910816
* ODNB: 33830
* OL: OL4477254A
* PTBNP: 34993
* SUDOC: 081592833
* ULAN: 500291811
* WikiTree: Herbert-1438

 |
O **linfocito CD8+** ou **linfocito T citotóxico** é unha das células pertencentes ao sistema inmunitario. Procede da diferenciación tímica dun linfocito T.

Diferenciación a linfocito T CD8+ ou citotóxico
-----------------------------------------------

Cando o linfocito T inmaturo (procedente da medula ósea), chega ao timo, comeza a primeira maduración. Así, nos primeiros estadíos, a célula T comeza a producir o receptor de células T, de maneira asimétrica. Primeiro a subunidade β e logo a α. A gran maioría de TCRs expresados son o tipo αβ. Máis tarde comezan a expresar os complexos proteicos CD4 e CD8. Aqueles que produzan complexo CD8 serán os linfocitos CD8+ ou citotóxicos. Rematada a primeira fase de maduración, abandonan o timo e diríxense aos ganglios linfáticos.

Receptores de linfocito T
-------------------------

*Artigo principal*: Receptor de células T

Trátase de receptores específicos de linfocitos T, chamados TCR (T-cell receptor en inglés). Estes receptores son complexos proteínicos que constan de varias subunidades. Recoñecen complexos de histocompatibilidade I no caso dos linfocitos T citotóxicos.

Funcións
--------

A función primordial é a de inducir apoptose en células potencialmente tumorais e infectadas. Ten as posibilidades de:

* Empregar o ligando de Fas (FasL), uníndoo ao receptor Fas da célula diana
* Introducir na célula diana granzimas e activar directamente á caspase-3
* Perforar a membrana da célula diana e destruíla pola entrada masiva de calcio nela

Regulación da actividade
------------------------

O control destes linfocitos é múltiple:

* En primeiro lugar, o control propio da maduración tímica, que suprime linfocitos T potencialmente perigosos
* A súa activación depende:
	+ Da unión do complexo maior de histocompatibilidade tipo I (MHC I) co TCR
	+ Da activación vía interleucina-2 por parte dun linfocito Th2 ou dun macrófago.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q376266
* EBID: ID
* MAG: 154317977

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 70573
* MeSH: D013602
* MeSH: A11.118.637.555.283.875

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Galicia no Tempo.

***Galicia no Tempo*** é un álbum do grupo tradicional galego Milladoiro gravado no ano 1991 e, ao igual que gran parte da discografía do grupo, en Irlanda, nos Estudios Windmill Lane de Dublín e co técnico Brian Masterson. Consta de catro temas, tres de orixe tradicional e un de composición. É unha obra temática inspirada na exposición do mesmo nome que abarcaba toda a historia de Galicia, das orixes ao presente. Foi editado no mercado americano por Green Linnet e no xaponés por Marquee/Belle Antique.

Lista de cancións
-----------------

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "As raíces"   | 7:13 |
| 2. | "O camiño"   | 7:15 |
| 3. | "O esplendor"   | 14:12 |
| 4. | "O noso tempo"   | 14:47 |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do grupo
* Datos do álbum en itunes.apple.com *(en castelán)*
* Datos do álbum en discogs.com *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12389904
* MusicBrainz: ID

 |
Gavrilo Princip en Theresienstadt.
**Gavrilo Princip** (o seu apelido é ás veces transcrito *Prinzip* e *Printsip*), nado en Obljaj (Bosnia e Hercegovina) o 25 de xullo de 1894 e finado en Terezin o 28 de abril de 1918, foi un nacionalista serbio, coñecido por asasinar en 1914 o arquiduque Francisco Fernando de Austria.

Traxectoria
-----------

Membro da sociedade Xove Bosnia (*Mlada Bosnia*) desde 1912, asasinou o 28 de xuño de 1914 o arquiduque Francisco Fernando de Austria, herdeiro do trono austro-húngaro, e a súa esposa a duquesa de Hohenberg, de solteira condesa Sophie Chotek.

A *Bosnia Moza* propugnaba a unión dese país con Serbia, pois por entón aínda formaba parte do Imperio austro-húngaro. O atentado contou coa participación, ademais da de Princip, coa doutros cinco compañeiros. O grupo estaba armado con pistolas e bombas, fornecidas pola sociedade secreta Man Negra (*Crna Ruka*), que contaba con simpatizantes da oficialidade serbia e mesmo a austríaca. O obxectivo da *Man Negra* era modificar o xa vello imperio dual austro-húngaro ampliándoo nun imperio trilateral servo-austríaco-húngaro. A arma que usou Princip foi unha pistola semiautomática Browning M 1910, do calibre 7,65 mm. Só dous dos perpretantes do atentado foron detidos pola policía, Gavrilo e máis o seu amigo Nedeljko Čabrinović. O resto dos secuaces non puideron entrar en acción e refugaron darse a coñecer.

Este sucedido, no contexto tenso da época, tivo repercusións que conduciran ao estoupido da primeira guerra mundial.

Princip morreu, oficialmente, de tuberculose durante o seu encarceramento, mais probabelmente fose máis ben a causa da fame e do frío provocados pola actitude dos oficiais austríacos que o custodiaban.

Princip foi escollido entre os conxurados para disparar sobre o arquiduque, aínda que tamén é certo que a súa xove idade podía evitarlle as peores consecuencias en caso de ser detido; de xeito que a data do seu nacemento non era un feito secundario.

Princip morreu na fortaleza de Theresienstadt, hoxe en día denominada Terezin, na República Checa, que sería posteriormente utilizada como campo de concentración durante a segunda guerra mundial.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q80492
* WorldCat
* VIAF: 20592721
* BAV: ADV12407909
* BIBSYS: 90764416
* BNF: 145445958
* DeutscheBio: 123563895
* EBID: ID
* FAST: 142088
* GEC: 0052756
* GND: 123563895
* IMDb: nm1532728
* ISNI: 0000 0000 8205 1776
* LCCN: n84174594
* NKC: xx0087103
* NNDB: 000044079
* NTA: 073278041
* OEBL: ID
* OL: OL249909A
* SELIBR: 289539
* SNAC: w6vq6gg5
* SUDOC: 080187560
* Treccani: gavrilo-princip
* WikiTree: Princip-1

 |
A **mangerita** é unha rocha ígnea plutónica ou intrusiva, que é esencialmente unha monzonita que contén hiperstena. Está caracterizada pola presenza de mesopertita. Aparece con frecuencia en asociación coa norita, anortosita, charnockita e granito rapakivi en cintos metamórficos do Proterozoico. Tamén forman parte dos chamados plutóns AMCG (acrónimo de anortosita, mangerita, charnockita e granito). Deulle o seu nome Carl Fredrik Kolderup en 1903 pola localidade norueguesa de Manger.

Na mangerita poden aparecer os seguintes minerais: feldespato alcalino (mesopertita), plaxioclasio, cuarzo, hperstena, clinopiroxeno, biotita, olivina (faialita, raro) e anfíbolo.

Notas
-----

1. ↑  Le Maitre R.W.; Streckeisen A.; Zanettin B.; Le Bas M.J.; Bonin B.; Bateman P. (2005). *Igneous Rocks: A Classification and Glossary of Terms: Recommendations of the International Union of Geological Sciences Subcommission on the Systematics of Igneous Rocks* (2 ed.). Cambridge University Press. p. 108. ISBN 9781139439398.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeoloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6748986
* Mindat: 48202

 |
A ***Gauche divine*** ('esquerda divina' en francés) foi un movemento de intelectuais e artistas de esquerda que se estendeu por Barcelona durante os anos sesenta e comezos dos setenta. O grupo estivo ligado ao movemento cinematográfico denominado Escola de Barcelona. O escritor e periodista Joan de Sagarra foi quen bautizou ao grupo co nome de *Gauche divine* no xornal Tele/exprés en outubro de 1969, despois da festa de presentación de Tusquets Editores na sala Gran Price.[1]

Membros
-------

A maioría dos seus membros proviñan da burguesía e das altas clases da capital catalá. Entre eles atopábanse escritores e poetas como Félix de Azúa, José María Carandell, Ana María Moix, Terenci Moix, Jaime Gil de Biedma, José Agustín Goytisolo e Rosa Regàs; arquitectos e deseñadores como Óscar Tusquets, Ricardo Bofill, Oriol Bohigas e Elsa Peretti; cantantes como Guillermina Motta, Raimon e Serrat; fotógrafos como Colita, Xavier Miserachs ou Oriol Maspons; modelos como Teresa Gimpera ou Isabel Gil Moreno de Mora, coñecida como «*Belle Bel*» ou «*A nena Isabel*» e considerada a musa do grupo; editores como Jorge Herralde, Esther Tusquets ou Beatriz de Moura; xente do mundo do cine como Gonzalo Herralde e integrantes da Escola de Barcelona como Gonzalo Suárez, Román Gubern e Vicente Aranda e outros como El Perich, Oriol Regàs, Eugenio Trías e Serena Vergano.

Notas
-----

1. ↑  "*Gauche Divine*". *El Cultural* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 09 de novembro de 2018.
| Loaghtan manx |
| --- |
| Exemplares de loaghtan manx en Ramsey, na Illa de Man. |
| Estado de conservación |
| En perigoEn perigo |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Subfilo: | Vertebrata |
| Clase: | Mammalia |
| Orde: | Artiodactyla |
| Familia: | Bovidae |
| Subfamilia: | Caprinae |
| Xénero: | *Ovis* |
| Especie: | *Aries* |

 |
| Orixe da raza.Orixe da raza.Orixe da raza. |

A **loaghtan manx** é unha raza de ovellas que ten orixe na Illa de Man. Ás veces tamén se coñece como *loaghtyn* ou *loghtan*. A súa pel é de cor marrón escura e a súa característica máis recoñecíbel é que adoita posuír dous pares de cornos e ocasionalmente tres pares.

A loaghtan manx descende dunha raza de ovellas primitivas que no pasado se podían atopar en Escocia, nas Illas Hébridas e nas Illas Shetland. O seu nome provén das palabras en lingua manx *lugh dhoan*, que significan rato marrón e que describen a cor da ovella. Críase principalmente para a produción de carne, que se considera unha delicia. A súa carne obtivo recentemente o recoñecemento de Denominación de orixe protexida pola Unión Europea.

Nos anos 1950 só quedaban 43 espécimes vivos. Grazas aos esforzos levados a cabo para a súa recuperación, hoxe en día hai arredor de 1.500 femias reprodutoras rexistradas no Reino Unido. Aínda así, séguese a considerar como en risco de desaparición.

Notas
-----

1. ↑  "Loaghtan Manx". Consultado o 14 de marzo de 2015.
2. ↑  Dad.fao.org (ed.). "Loghtan Manx /Reino Unido". Consultado o 14 de marzo de 2015.
3. ↑  rbst.org.uk (ed.). "Loaghtan Manx". Arquivado dende o orixinal o 29 de agosto de 2009. Consultado o 14 de marzo de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Loaghtan manx Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Illa de Man*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web da ovella loaghtan manx Arquivado 21 de abril de 2015 en Wayback Machine.
* BBC: "Farming the Manx Loaghtan sheep"
**Luis Sánchez-Harguindey Pimentel**, nado en Santiago de Compostela o 28 de xullo de 1935 e finado en Madrid o 1 de xuño de 2003, foi un médico e político de orixe galega residente en Madrid, onde exerceu a súa actividade ata o seu falecemento.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Medicina na Universidade de Santiago de Compostela coa cualificación de sobresaínte. Xa en Madrid, e baixo tutela do doutor Carlos Jiménez Díaz, especializouse en Patoloxía Xeral e recibiu os títulos de médico especialista do aparato circulatorio e o de médico especialista en Medicina Interna.

Luis Sánchez-Harguindey obtivo a praza de xefe de Cardioloxía do Hospital Clínico San Carlos de Madrid por concurso nacional de méritos, cargo que exerceu ata o seu falecemento. Director do Colexio Maior de Graduados "Menéndez Pelayo" e vogal da Xunta de Goberno da Universidade Complutense, mantivo ligazón coa docencia como profesor asociado da Facultade de Medicina da Universidade Complutense. Foi autor de máis dun centenar de publicacións relativas á súa especialidade.

Foi membro da Sociedad Española de Cardiología e Correspondente da portuguesa. Tamén da Comisión Interministerial para a Reforma Sanitaria e da Mesa de Hospitales do Colexio de Médicos de Madrid. Ostentou, ata a súa morte, a presidencia do Instituto Cardiovascular do Hospital Clínico San Carlos.

### Política

Nos seus anos universitarios converteuse no primeiro xefe do Sindicato Español Universitario (SEU) non afiliado á Falange Española.

Posteriormente e xa co goberno de Adolfo Suárez, ocupou os cargos de gobernador civil de Granada, subgobernador civil de Madrid, secretario de Estado de Sanidade e subsecretario do Interior.

En 1981, durante o intento de golpe de estado do 23-F e co ministro de Interior, Juan José Rosón e o presidente do goberno retidos polo coronel Antonio Tejero no hemiciclo, Luis Sánchez-Harguindey, como subsecretario de Interior, e o entón Director da Seguridade do Estado, Francisco Laína, asumiron a responsabilidade de dirixir o goberno interino, a denominada Comisión de Subsecretarios, que xestionaría durante as seguintes horas a crise política aberta polos golpistas.

Galardóns
---------

* Gran Cruz do Mérito Civil de Sanidade.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Tratados médicos de Luis Sánchez-Harguindey en Google Scholar
* Reportaxe no diario El País nos días posteriores ó golpe de estado do 23-F
* Artigo no diario El Correo Gallego sobre o papel de tres dirixentes galegos no golpe de estado Arquivado 09 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
**Luan Rodrigues Azambuja** (coñecido como **Luan Rodrigues**), nado en Campo Grande o 16 de xullo de 1996, é un futbolista brasileiro, que exerce de dianteiro no Clube do Remo.

Traxectoria
-----------

### 2015

#### Esporte Clube Comercial

En 2015 incorporouse ao equipo do Esporte Clube Comercial.

### 2017

#### Novoperário Futebol Clube

En 2017 incorporouse ao equipo "Novoperário Futebol Clube", equipo Campo Grande.

### 2019

#### Luverdense Esporte Clube

En 2019 incorporouse ao equipo "Luverdense Esporte Clube" onde permaneceu ata 2020.

### 2020

#### Aquidauanense Futebol Clube

En 2020 incorporouse ao equipo "Aquidauanense Futebol Clube" que saíu en 2021.

### 2021

#### Sport Club São Paulo

En 2021 uniuse ao equipo "Sport Club São Paulo" onde xogou como camiseta de once e dianteiro e deixouse a finais de 2021.

### 2022

#### Club de Remo

En 2021 anunciou a súa contratación para o equipo do Clube do Remo onde xogará en 2022.

Notas
-----

1. ↑  "Luan Rodrigues :: Luan Rodrigues Azambuja :: Remo". *www.ogol.com.br* (en portugués). Consultado o 2022-01-02.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q108100516
* FootballDatabase: 355541
* Soccerway: 410768
* Thefinalball: 470713
* Worldfootball: luan-rodrigues

 |
As **glándulas de Littré**, tamén chamadas **glándulas uretrais** ou **glándulas periuretrais**, son glándulas do aparato reprodutor masculino que se bifurcan da parede da uretra do home e doutros mamíferos placentarios machos. Son máis numerosas na porción da uretra que percorre o pene (porción esponxosa). A misión destas glándulas é a producir unha secreción mucoide  coloidal que contén glicosaminoglicanos, que ten a misión de protexer o epitelio uretral da urina  e contribúen con *mucus* á composición do seme .

A superficie da mucosa que reviste interiormente a uretra masculina presenta moitos pequenos divertículos chamados lagoas de Morgagni, a partir dos que se orixinan túbulos máis profundos, que se ramifican e constitúen as glándulas de Littré, as máis grandes das cales están na uretra esponxosa. As glándulas de Littré están revestidas por un epitelio estratificado cilíndrico similar ao da mucosa da uretra, pero nalgunhas zonas forma grupos compactos de células de aspecto claro e contido mucoso. As glándulas discorren en dirección oblicua pola lámina propia en dirección á raíz do pene e poden penetrar profundamente no corpo esponxoso. Verten na uretra. En homes vellos poden conter concrecións similares ás que se observan na próstata.

Reciben o seu nome polo médico francés do século XVII Alexis Littré (1648-1726).

Notas
-----

1. ↑  "Male Reproductive System". University of Ottawa. Arquivado dende o orixinal o 07 de novembro de 2012. Consultado o 9 setembro 2012.
2. ↑  Human Microscopic Anatomy: An Atlas for Students of Medicine and Biology By Radivoj V. Krstić, page 382
3. ↑  Encyclopaedia Britannica urethral gland
4. ↑  D. W. Fawcett. Tratado de Histología. Editorial Interamericana-Mc. Graw Hill. 11ª edición. Páxina 798. ISBN 84-7605-361-4
5. ↑  WhoNamedIt|synd|1262|Littre's glands Littre's glands

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Diapositiva en uottawa.ca
* Imaxes Arquivado 16 de febreiro de 2013 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3323019
* EBID: ID
* MAG: 2780296077

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 19683
* TA: A09.2.03.013
* Uberon: 0001338
* UMLS: CL512949

 |
O **abrón** é unha lingua kwa, pertencente ao grupo akan falada en Ghana.

Distribución xeográfica
-----------------------

No suroeste de Ghana concéntrase case o 80% dos falantes de abrón, o 20% restante vive na rexión de Costa do Marfil fronteiriza con Ghana.

Escrita e usos sociais
----------------------

En 1962 tradúcese a Biblia e dende 1975 apareceron diversas obras didácticas para a aprendizaxe do abrón. En 1999 creouse a organización Sannbefa, coa pretensión de promover as linguas tradicionais de Costa do Marfil, especialmente o abrón, puxo en marcha catro centros de alfabetización para adultos en abrón e publicou diversos manuais didácticos e culturais en abrón (*Guide d'orthographe abron* (1999), *Je veux apprendre la langue abron* (2000) para facer fronte á perda lingüística en favor do francés nas vilas abrón de Costa do Marfil.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ethnologue

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q34831
* AAT: 300387769
* EBID: ID
* Ethnologue: abr
* Glottolog: abro1238
* LCCN: sh2006007963

 |
**Luis de Zulueta Escolano**, nado en Barcelona o 8 de abril de 1878 e finado en Nova York o 2 de agosto 1964, foi un escritor, mestre e político catalán.

Traxectoria
-----------

Tras estudar en Barcelona, Berlín e París, doutorouse en Filosofía na Universidade Central de Madrid en 1910, despois iniciou unha fugaz actividade como mestre e catedrático de Historia da Pedagoxía na Escola Superior de Maxisterio que abandonou para dedicarse á política ao ser elixido, como membro do Partido Republicano Reformista, deputado a Cortes por Barcelona na eleccións de 1910.

### Político

Foi elixido novamente deputado pola circunscrición de Madrid en 1919. Nas eleccións de 1920 presentouse polo distrito de Redondela co apoio dos agrarios, pero foi derrotado por José Barreras Massó. Volveu presentarse polo distrito de Redondela en 1923, obtendo a acta.

Na Segunda República foi elixido deputado por Badaxoz nas eleccións de 1931. Foi nomeado ministro de Estado no goberno que presidiu Manuel Azaña entre o 16 de decembro de 1931 e o 12 de xullo do 1933.

Embaixador en Berlín entre 1933 e 1934 pasou, en 1936, a representar o goberno da II República ante a Santa Sé pero no inicio da guerra civil e o recoñecemento por parte do Vaticano do goberno e do xeneral Franco, impulsárono a exiliarse en Colombia para despois pasar aos Estados Unidos onde permaneceu até a súa morte en 1964.

Obras
-----

* *La democracia educadora* (1905)
* *El alma de la escuela* (1910)
* *El maestro* (1914)
* *La edad heroica* (1916)
* *El ideal de la educación* (1921)
* *La nueva edad heroica* (1942)
* *El rapto de América* (1952)

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Procesos de nacionalización en la España contemporánea, Mariano Esteban de Vega, 2010, Universidade de Salamanca.
2. ↑  Ficha en Google Books

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Antonio de Zulueta

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos DeputadosArquivado 12 de setembro de 2019 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2739764
* WorldCat
* VIAF: 69059122
* Auñamendi: 152855
* BNE: XX1207506
* BNF: 128830993
* DBE: luis-de-zulueta-y-escolano
* Dialnet: 117646
* FAST: 420638
* GEC: 0073443
* GND: 122745736
* ISNI: 0000 0000 5932 6639
* LCCN: no98098433
* NTA: 136336574
* OL: OL2364223A
* PARES: 27369
* SELIBR: 353552
* SUDOC: 068936389
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 122730

 |
Captura de pantalla de GnuCash.
**GnuCash** é un sistema de finanzas persoal en software libre que utiliza a dobre entrada. Pretendía inicialmente desenvolver capacidades similares ás do programa comercial Quicken da compañía Intuit, é dicir xestión de finanzas persoais. A evolución actual está máis próxima a desenvolver ferramentas para pemes, ademais das finanzas individuais.

Características
---------------

GnuCash forma parte do proxecto GNU e funciona en moitas plataformas: en GNU/Linux (baixo GNOME), e tamén en Windows (Windows 2000 ou superior), VOS X, FreeBSD, Solaris e outras plataformas UNIX.

Desenvolveuse inicialmente en Linux, pero desde o 15 de xullo de 2007, versión 2.2.0, está tamén dispoñíbel unha versión directamente compilada para usar en Windows. A primeira versión directamente instalable en Mac foi a 1.8.

O programa serve tanto para levar unha contabilidade persoal ou familiar como de pequenas empresas. É facilmente configurábel, utiliza o sistema de contabilidade por partida dobre ou de dobre entrada, permite a creación e modificación dun plan contábel xerarquizado, e incorpora un módulo de facturación e de xestión das relacións con clientes/debedores e con provedores/acredores. Os diferentes estados para a presentación de resultados contábees pódense preparar en forma de informes, que poden acompañarse con gráficos. É fácil a adaptación aos réximes de impostos de diferentes países. Con todo, a súa ergonomía é mellorábel e non ofrece mecanismos de protección que teñen outros programas de contabilidade comerciais propietarios. É conveniente un bo coñecemento de contabilidade para un uso produtivo. É moi potente como ferramenta para fins didácticos.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***GnuCash*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial de GnuCash *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q123326
* Framalibre: gnucash
* GND: 1031313052

 |
**George Rrurrambu Burarrwanga**, nado en 1957 e finado o 10 de xuño de 2007, tamén coñecido como **George Rrurrambu** e **George Djilangya**, foi un músico yolngu orixinario de illa Elcho na Terra de Arnhem. Foi unha icona da música rock aborixe, e é coñecido por ser o carismático líder do grupo Warumpi Band.

Traxectoria
-----------

A carreira musical de Burarrwanga comezou en Australia Central a finais da década de 1970, cando formou Warumpi Band a carón de Sammy Butcher, Gordon Butcher e Neil Murray. En 1983, lanzaron o sinxelo "Jailanguru Pakarnu" (*Fóra da cadea*), a primeira canción rock escrita nunha lingua aborixe australiana.

Lanzou tres álbums co grupo, *Big Name No Blanket* (1985), *Go Bush* (1988) e *Too Much Humbug* (1996), no cal aparecen as cancións "Blackfella/Whitefella" e "My Island Home", sendo esta última a de máis sona pola versión interpretada por Christine Anu en 1995.

Despois da separación de Warumpi Band, Burarrwanga comezou a súa carreira en solitario, facendo intepretación no Festival de Darwin, aparicións en televisión para Yeperenye Federation Festival en Alice Springs durante 2000. Lanzou un álbum de reggae, facendo xiras no Territorio do Norte e en Europa no ano 2002.

Notas
-----

1. ↑  "Former Warumpi Band frontman dies". ABC News. 10 de xuño de 2007. Arquivado dende o orixinal o 18 de xullo de 2007. Consultado o 18 de xullo de 2007.
2. ↑  "Father of Aboriginal rock remembered in traditional ceremony". ABC News. 11 de xuño de 2007. Consultado o 24 de marzo de 2020.
3. ↑  "Warumpi Band on australianscreen online". Consultado o 3 de marzo de 2011.
4. 1 2  "Lead singer of Warumpi Band dies". Sydney Morning Herald. 11 de xuño de 2007. Consultado o 18 de xullo de 2007.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5537420
* WorldCat
* VIAF: 1380148390865210830000
* Discogs: 1130085
* EBID: ID
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID

 |
**Galindo II**, finado en 922, foi conde de Aragón (893-922).

Traxectoria
-----------

Fillo do conde Aznar II e a súa esposa Onega de Pamplona, patrocinou no 905 o golpe de estado de Pamplona co que se mudou a dinastía Arista pola dinastía Ximena, moito máis favorábel aos intereses dos condes de Aragón. Casou en primeiras nupcias con Acibela de Gascuña, filla de García I de Gascuña e Aimena de Perigord. Desta unión naceron:

* O infante Redunto de Aragón, bispo.
* O infante Miró de Aragón.
* A infanta Toda de Aragón, casada con Bernardo I de Ribagorza.

Casou en segundas nupcias con Sancha Garcés de Pamplona, filla de García II de Pamplona. Desta unión naceu Andregoto Galíndez, finada en 972, condesa de Aragón, casada en 925 con García II Sánchez I de Navarra.

A súa morte no ano 922 comportou que a súa filla Andregoto Galíndez recibise o condado. Polo seu matrimonio co rei de Navarra o condado de Aragón se integrou na coroa navarra durante case un século.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2298546
* Auñamendi: 55806
* DBE: galindo-ii-aznar
* GEA: 6041
* GEC: 0028741
* WikiTree: Aragón-138

 |
**Glóin** é un personaxe ficticio das novelas *O hobbit* e *O Señor dos Aneis*, no mundo de fantasía da Terra Media creado por J. R. R. Tolkien. É un membro nobre da raza dos ananos, membro da casa de Durin. O seu fillo Gimli partiría como representante dos ananos na Irmandade do Anel.

Glóin naceu no ano 2783 T. E. e morreu no 15 C. E.. Foi un dos doce ananos compañeiros de Thorin e do hobbit Bilbo Bulseiro. Era fillo de Gróin, quen á súa vez era neto de Borin, o fillo máis novo do rei Náin II, e xa que logo de ascendencia directa co propio Durin I. Óin, outro dos compañeiros de Thorin, era o seu irmán. N' *O Señor dos Aneis* Glóin participou no Consello de Elrond como representante dos ananos da Montaña Solitaria.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3317969
* IMDb: ch0228968

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **Lokomotiv Kuban** (en ruso: **Локомотив-Кубань**) é un equipo de baloncesto ruso da cidade de Krasnodar, Krai de Krasnodar. O equipo xoga na Superliga rusa. Ata o ano 2009 xogaba na cidade de Rostov do Don coa denominación de **Lokomotiv Rostov**, trasladándose á súa actual sede por problemas financeiros.

Historia
--------

O club fundouse en 1946 na cidade de Mineralnye Vody, e estaba composto principalmente por estudantes de escolas de ferroviarios da localidade. No ano 2000 gañaron o seu primeiro e único título ata o momento, a Copa de Rusia, derrotando na final ao Ural Great Perm. No 2004 o equipo trasladouse á cidade de Rostov, pasando a denominarse Lokomotiv Rostov, ata o ano 2009, cando se trasladou á súa sede actual, a cidade de Krasnodar.

Denominacións
-------------

* **Lokomotiv Mineralnye Vody**: 1946–2003
* **Lokomotiv Rostov**: 2003-2009
* **Lokomotiv Kuban**: 2009-presente

Palmarés
--------

* **Copa de baloncesto de Rusia (2)**: 2000, 2018
* **EuroCup Challenge**: 2013

Notas
-----

1. ↑  sport-express.ru BASKETBALL: LOKOMOTIV RENAMED AS LOKOMOTIV-KUBAN Arquivado 19 de xullo de 2011 en Wayback Machine.
2. ↑  lokobasket.com About the club. Towards the sources

Ligazóns
--------

* Web oficial do Lokomotiv
A **lente de Fresnel**, chamada así polo seu inventor, Augustin Fresnel, é un deseño de lentes que permite a construción de lentes de grande apertura e unha curta distancia focal sen o peso e volume de material que cumpriría usar nunha lente de deseño convencional.

Características
---------------

Cando as lentes son grandes o seu grosor pódese facer excesivo, pois fan a lente moi pesada e cara. Por isto, pódese manter os raios de curvatura das lentes separándoas en aneis circulares. O grosor da lente en cada anel é diferente, eliminando o enorme espesor que tería a lente de seren continuas as súas superficies, mentres que a superficie presenta un aspecto escalonado.

Emprégase en lupas planas con formato de tarxeta de crédito, lanternas de faros, faros de automóbiles, semáforos etc.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lente
* Óptica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14672
* AAT: 300183233
* EBID: ID
* JSTOR: fresnel-lenses
* MAG: 2781358867

 |