recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
| Erebia epiphron |
| --- |
| *Erebia epiphron*, Andorra. |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Lepidoptera |
| Familia: | Nymphalidae |
| Xénero: | *Erebia* |
| Especie: | ***E. epiphron***Knoch, 1783 |

 |
| Sinonimia |
| *Papilio epiphron* Knoch, 1783 |

A ***Erebia epiphron*** é un lepidóptero ropalócero da familia Nymphalidae.

Distribución
------------

Zonas montañosas de Europa excepto centro e sur de España, Fenoscandia, centro e sur de Grecia e illas mediterráneas. Na península ibérica atópase na cordilleira Cantábrica, serra de la Demanda, Serra Cebollera e Pireneos. Ao leste dos Pireneos habita a subespecie *fauveaui* mentres que no resto atópase a subespecie *pyrenaica*. Localmente pode ser abundante.

Hábitat
-------

Barrancos e pendentes con herba, con abundantes gramíneas de altura moderada. A eiruga aliméntase de *Nardus stricta*.

Período de voo e hibernación
----------------------------

Univoltina, unha xeración ao ano entre xuño e agosto. En España xeralmente, entre xuño e xullo. Hiberna como eiruga dous anos seguidos.

Conservación
------------

Considérase extinguida en Irlanda e Ucraína. O número de exemplares da especie está a diminuír.

Notas
-----

1. ↑   Biodiversidad Virtual
2. ↑   European Butterflies (inglés)
3. ↑    IUCN Red List of Threatened Species (inglés)
4. ↑    Asturnatura
5. 1 2 3  Tolman
6. ↑  *Asturnatura.*
7. 1 2  [Consulta: 25 de xullo de 2012].

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biodiversidad Virtual
* European Butterflies (inglés)
* IUCN Red List of Threatened Species (inglés)
* Asturnatura

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 51701
* EOL: 134434
* EPPO: EREBEP
* EUNIS: 90706
* FE: 441335
* FE-New: ID
* GBIF: 5135201
* iNaturalist: 100282
* IRMNG: 10262237
* IUCN: 173284
* LepIndex: 139540
* NBN: NHMSYS0000519788
* NCBI: 242257
* TAXREF: 53467

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1492290

 |
**Bernardo García Cendán**, nado en Vilalba o 11 de abril de 1941 e finado en Lugo o 12 de xuño de 2012, foi un sacerdote, profesor e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fixo estudos eclesiásticos en Mondoñedo. Licenciado en Filosofía pola Universidade Católica de París e a Pontificia de Salamanca e en Socioloxía pola Universidade de París. Foi profesor no Seminario de Mondoñedo e despois párroco de Nosa Señora do Socorro de Ferrol ata 1987. Tamén foi profesor da Escola de Relacións Industriais de Ferrol, e profesor da Escola de Teoloxía da diocese de Mondoñedo. Logo foi profesor de Filosofía no Colexio Peleteiro de Santiago de Compostela e desde 1987 profesor de Socioloxía na Universidade de Santiago de Compostela.

Foi membro fundador da revista *Encrucillada* e da Asociación Irimia. Colaborou con artigos nas revistas *Lucensia*, *Guía dos Libros Novos*, *Tempos Novos* e *Irimia*.

Obras colectivas
----------------

* *Meudon, une approche pastorale* (París, 1970).
* *Catolicismo en España* (Madrid, 1985).
* "Ferrol, estructura e identidade" en *O Feito diferencial galego*, tomo III, Museo do Pobo Galego, 1991.

Notas
-----

1. ↑  "Morreu o escritor Bernardo García Cendán". Arquivado dende o orixinal o 10 de marzo de 2016. Consultado o 13 de febreiro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24287027
* WorldCat
* VIAF: 73130705
* BNE: XX1542627
* ISNI: 0000 0000 3210 3486
* LCCN: n96122255
* SUDOC: 070749795

 |
Australopithecus africanus.
A **arqueoloxía xenética** é como se denomina en bioloxía a aplicación á paleontoloxía das técnicas da bioloxía molecular, especialmente da reacción en cadea da polimerase, o que permite reconstruír parentescos entre individuos da mesma ou diferentes especies, así como recuperar secuencias de nucleótidos de organismos hoxe extinguidos.

Aplicación á paleoantropoloxía
------------------------------

A recuperación de moléculas de ADN mitocondrial (ADNmt) de mostras esqueléticas de diversa antigüidade permite estudar a variabilidade xenética dos grupos humanos do pasado. A análise do ADNmt en tecidos antigos presenta unha vantaxe fundamental fronte ao nuclear, debido ao seu alto número de copias por célula.

Os principais problemas metodolóxicos descritos neste tipo de análises puideron resolverse naqueles casos en que as mostras presentaban boas condicións de preservación. Estes foron fundamentalmente: 

1. Inhibición da amplificación.
2. Autentificación dos resultados, e
3. Detección e eliminación da contaminación.

A variabilidade no éxito da amplificación entre individuos dun mesmo asentamento arqueolóxico, indica que as condicións individuais de cada inhumación son máis importantes que a antigüidade. Por outro lado, as pezas dentarias demostraron ser o material máis adecuado para o estudo do ADNmt antigo.

A interpretación dos datos a nivel poboacional só é posíbel naqueles asentamentos que presentan un amplo número de individuos, dado o relativamente baixo rendemento da metodoloxía.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Durán, M. L.; Neskuts Izagirre Arribalzaga e Concepción de la Rúa Vaca (1988): "Genética y Arqueología: Análisis molecular de ADN procedente de restos esqueléticos" Arquivado 29 de outubro de 2017 en Wayback Machine.. *Munibe Antropologia - Arkeologia*, Nº 50, páxs. 3-14.
* "Arqueología molecular", en *Investigación y Ciencia*. Nº 155. Agosto 1989.
* "Reacción en cadena de la polimerasa", en *Investigación y Ciencia*. Nº 165. Xuño de 1990.

### Outros artigos

* ADN mitocondrial
* Bioloxía molecular
* Paleoantropoloxía
* Paleontoloxía
* Xene

### Ligazóns externas

* Nicholas Wade (2000): "El origen de dos europeos. Combinando genética y arqueología, los científicos sacan una historia de 50 000 años del continente" *(en castelán)*.
* La genética aplicada a la arqueología Arquivado 29 de outubro de 2017 en Wayback Machine. en Catalunya vanguardista *(en castelán)*.
* ¿Qué ha supuesto los avances en los estudios de ADN a la Arqueología? en Arqueoblog *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q636489
* GND: 1186017988
* MAG: 89858861

 |
|  |
| --- |
| Series de |
| Mitoloxía celta |
|  |
| * Politeísmo
* Deidades
 |
| 
Mitoloxía gaélica |
| * Irlandesa
* Escocesa
* Hébridas
* *Tuatha Dé Danann*
* *Ciclo mitolóxico*
* *Ciclo do Ulster*
* *Ciclo feniano*
 |
| 
Mitoloxía britónica |
| * Britana
* Galesa
* Bretoa
* Relixión da Idade de Ferro británica
* *Llyfr Du Caerfyrddin*
* *Libro Vermello de Hergest*
* *Mabinogion*
* *Libro Branco de Rhydderch*
* *Libro de Taliesin*
* *Dafydd ap Gwilym*
* *Tríades da Illa de Bretaña*
 |
| 
Relixión |
| * Druídas
* Bardos
* Vates
 |
| 
Festivais |
| * Samaín
* Calan Gaeaf
* Imbolc
* Gŵyl Fair
* Beltane
* Calan Mai
* Lughnasadh
* Calan Awst
 |
| * Categoría
 |
| * v
* c
* e
 |

Na mitoloxía celta, **Dana** ou **Danu**, tamén chamada Anu ou Ana, é o nome irlandés (Dôn en galés) da nai de Dagda (o Bo Deus), polo que por nacemento pertencía ós deuses da vida, a luz e o día. Era compañeira do Bile irlandés, que semella corresponderse co Dis Pater latino, deus do cal se consideraban descendentes os galos. Os seus seguidores eran coñecidos coma Tuatha Dé Danann, que significa *Fillos de Dana*.
O nome desta deusa pode ter relación cos nomes doutras deusas semellantes do territorio indo-europeo, coma pode ser Anna Purna na India.

Atinxíaselle o título de deusa da literatura.
Foi nai de: Govannon, Llud, Amaethon, Gwydion e da deusa Arianrod. Con todo, no cristianismo, é relacionada coa Santa Ana, a nai de María.

Notas
-----

1. ↑  "Deusas celtas" (en portugués). Consultado o 3 de marzo de 2017.
2. ↑  Faol 2011, pp. 48-50.

Véxase tamén
------------

* Cailleach

### Bibliografía

* Faol, Iolair (2011). *Hijas de Celtia* (en castelán). Lulu. ISBN 978-14466-2872-0.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q729771
* EBID: ID

 |
**Luís Martínez Nouche**, nado en Santiago de Compostela o 29 de setembro de 1902 e finado no mesmo concello o 3 de decembro de 1936, foi un funcionario e político galego.

Traxectoria
-----------

Inspector xefe de arbitrios de Santiago de Compostela. Afiliado ao Partido Federal. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi axente do Comité Executivo da Fronte Popular de Compostela, participando na requisa de armas. Foi xulgado no consello de guerra contra os doce membros do Comité da Fronte Popular o 19 de novembro e condenado á pena de morte. Fusilárono nas inmediacións do cemiterio de Boisaca o 3 de decembro de 1936 con Manuel Maroño Calvo, José Maroño Calvo, Modesto Pasín Noya, Fernando Domínguez Caamaño, Francisco Ponte Ces, Rafael Pardo Carmona, Rafael Frade Peña, Luis Rastrollo González e José Germán Fernández.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lamela García, Luis (2005). Do Castro, ed. *1936, la 'Cruzada' en Compostela. La guerra civil y la represión franquista en los documentos policiales y militares*. Sada. pp. 279–280. ISBN 84-8485-186-9.

### Ligazóns externas

* Luís Martínez Nouche na páxina web *Nomes e Voces*.
Entrada de La Maquinista.
Guindastre pórtico de Astano, construído por MTM en 1970-1971.
**La Maquinista Terrestre y Marítima** (tamén coñecida como **MTM**) foi unha empresa metalúrxica de orixe catalá adicada ao deseño e construción de infraestruturas. Foi fundada en Barcelona o 14 de setembro de 1855 por Nicolau Tous i Soler, Nicolau Tous i Mirapeix e Celedonio Ascacíbar, situados en el Raval de Barcelona. Dende 1989 pertence á multinacional francesa Alstom.

En Galicia construíu o guindastre pórtico de Astano entre 1970-71, deseño da empresa alemá PHB Junko, sendo a maior de toda Europa.

Notas
-----

1. ↑  Albert Pérez i Núñez, La Maquinista Terrestre y Marítima, una empresa pionera de la industrialització barcelonina

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***La Maquinista Terrestre y Marítima Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Barcelona*** |

### Ligazóns externas

* Páxina do Museo de La Maquinista Arquivado 23 de xuño de 2010 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3210519
* WorldCat
* VIAF: 169469301
* GEC: 0039945
* ISNI: 0000000122067693
* LCCN: n82088493

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: A gaita gallega.
*A Gaita Gallega*.
***A Gaita Gallega***, subtitulada ***Repinica muiñeiras, alboradas e fandangos unha vez ó mes***, foi unha publicación mensual galega, fundada por Manuel Lugrís Freire e Ramón Armada Teixeiro, editada na Habana dende o 5 de santiago de 1885 ata o 18 de decembro de 1887. Reapareceu o 20 de santiago de 1889 ata decembro dese mesmo ano como suplemento de *El Eco de Galicia*, revista dirixida por Waldo Álvarez Insua.

Historia e características
--------------------------

"¡Rousalía Castro morreu!", por Secundino Cora e "A rola de Galicia Rousalía Castro de Murguía" por Valentín Lamas Carvajal.
É a primeira revista da emigración escrita integramente en lingua galega. Os seus fundadores foron Roque d´as Mariñas (pseudónimo de Manuel Lugrís Freire) e Chumín de Céltegos (Ramón Armada Teixeiro). Lugrís estivo vinculado a esta empresa só nos primeiros números. Nos seus catro anos de vida editáronse 20 números ordinarios e un especial sobre a morte de Rosalía de Castro.

Publicou fragmentos do *Catecismo do labrego* e numerosos artigos de costumes.

Incluíu textos, entre outros, de Antonio de la Iglesia, Marcial Valladares Núñez, Francisco Lourido Sánchez, Manuel Amor Meilán, Lisardo Barreiro, Rosalía, Manuel Curros Enríquez, Valentín Lamas Carvajal, Alberto Camino, Andrés Muruais, Juan Barcia Caballero, Francisco Añón, Enrique Labarta Pose, Eduardo Pondal, Nicomedes Pastor Díaz, Rogelio Civeira, Alberto García Ferreiro, José García Mosquera, Francisco María de la Iglesia, Benito Losada Astray, Adolfo Mosquera, Roque Pesqueira Crespo, Xoán Manuel Pintos, Eladio Rodríguez González, Francisco Romero Blanco, Javier Valcarce Ocampo, Juan Manuel Rodríguez de Cea e Secundino Cora García.

Notas
-----

1. ↑  Vilavedra, D. ed. (1997). *Diccionario da Literatura Galega* **II**. Galaxia. p. 204-205. ISBN 84-8288-137-X.
2. 1 2  Neira Vilas, Xosé (2005). "Gaita Gallega, A". *Gran Enciclopedia Galega*. El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.
3. ↑  Alonso Girgado; Regueiro; Rodrigues e Pazo (1999). *A Gaita Gallega*. CRPIH. ISBN 84-453-4203-7. Arquivado dende o orixinal o 09 de abril de 2019. Consultado o 12 de maio de 2017.  Inclúe os facsímiles.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Alonso Montero, Xesús (1995). *Lingua e literatura galegas na Galicia emigrante*. Xunta de Galicia.
* Carballo Calero (1975) [1963]. *Historia da literatura galega contemporánea*. Galaxia. pp. 132 e 478. ISBN 84-7154-227-7.
* Hermida, M. (1995). *Narrativa galega: tempo do Rexurdimento*. Xerais. ISBN 84-7507-886-9.
* Neira Vilas, Xosé (1995). *A lingua galega en Cuba*. Consello da Cultura Galega.
* Neira Vilas, Xosé (2011). *A prensa galega de Cuba*. CIRP. ISBN 978-84-453-5020-1. Arquivado dende o orixinal o 22 de abril de 2018. Consultado o 21 de abril de 2018.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Outros artigos

* *O Tio Marcos d'a Portela*
* *A gaita gallega* (1853), libro de Xoán Manuel Pintos.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Dadín.

**San Pedro de Dadín** é unha parroquia do concello do Irixo na comarca do Carballiño, na provincia de Ourense. Segundo o IGE en 2011 tiña 114 habitantes, deles 52 eran homes e 62 eran mulleres, o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 152 habitantes.

Patrimonio
----------

Estrada OU-902 (Carballiño-O Irixo).
A igrexa parroquial é do século XVIII, e ten nave dun corpo con tribuna. O altar e a sancristía foron construídos en 1833, así como o arco de acceso. A fachada está adornada con pináculos nas esquinas, e ten espadana rematada en frontón.

O retablo maior é historicista (pseudo gótico), tamén de 1833, coas imaxes de San Pedro, San Ramón Nonato, Santo Antón e Santa Bárbara, todas elas do século XVIII e restauradas estas tres últimas en 1844. Hai tamén unha imaxe de San Roque de 1855. O retablo lateral esquerdo, con columnas salomónicas, é do século XVIII, cunha imaxe de San Xosé. O retablo lateral dereito, no mesmo estilo e data, ten unha imaxe da Virxe do século XIX.

Na igrexa hai un peto de ánimas de talla popular. Entre o mobiliario litúrxico destaca unha cruz procesional de prata do século XVIII e unha custodia da mesma data, varios cálices dos séculos XVIII e XIX e dúas coroas de prata. Preto do templo hai un cruceiro do século XIX.

En Pena da Sela hai unha ermida do século XVI, na que se celebra unha romaría. Ten capela maior, sancristía a man dereita e nave con tribuna sostida por dúas columnas de pedra. A capela maior, á que se accede por arco de medio punto, está cuberta por artesoado de madeira, a nave á súa vez por madeira a dúas augas. Na fachada hai unha inscrición nun fornelo cunha imaxe da Virxe. O retablo maior é neoclásico, de finais do século XVIII, coa imaxe da patroa. Preto da ermida hai un cruceiro do século XX, e nas proximidades hai un peto de ánimas.

No lugar de Saavedra hai unha eira con varios hórreos.

Galería de imaxes
-----------------

* Igrexa de San Pedro de Dadín.Igrexa de San Pedro de Dadín.
* Cruceiro en Dadín.Cruceiro en Dadín.
* Área de lecer O Reguiño.Área de lecer O Reguiño.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Dadín

| Lugares da parroquia de Dadín no concello do Irixo (Ourense) |  |
| --- | --- |
| A Bugalleira de Abaixo | A Bugalleira de Arriba | A Condomiña | Dadín | O Enfreado | Saavedra | A Seara |

### Parroquias do Irixo

| Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias do Irixo |  |
| --- | --- |
| Campo (Santa María) | Cangues (Santo Estevo) | A Cidá (Santa Mariña) | Corneda (Santiago) | Dadín (San Pedro) | Espiñeira (San Pedro) | Froufe (San Xoán) | Loureiro (Santa Mariña) | Parada de Labiote (San Xulián) | Reádigos (Santa Baia) | O Regueiro (San Pedro) | San Cosmede de Cusanca (San Cosmede) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 332/1996, do 26 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da Provincia de Orense.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares do Irixo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12386915
* código INE: 32035060000

 |
Mapa de Colombia onde se amosan os seus departamentos por poboación no 2012 segundo estimacións do DANE.
A poboación de Colombia concéntrase nas áreas andinas e na costa do Atlántico, onde se aprecian os núcleos demográficos da sabana de Bogotá, conformado por Bogotá e Soacha, do val de Aburrá, que abrangue a Medellín, Bello e Itagüí, do Valle del Cauca, composto por Cali e Palmira. O mesmo que as cidades da Costa Atlántica, Cartaxena, Barranquilla e Santa Marta. Ó igual que os centros demográficos de Bucaramanga e Cúcuta na zona dos Santanderes, o Eixo cafeteiro, Huila e Tolima.

En canto á súa demografía, Colombia caracterízase por ser o terceiro país máis poboado en Latinoamérica despois do Brasil e México. Experimentou un rápido crecemento de poboación como moitos países da rexión, cun lixeiro descenso nas últimas décadas. Arrededor de 3 millóns de colombianos viven fóra do país por mor do conflito armado. Porén, grazas a melloras económicas dende a década dos 2000, nos centros urbanos melloráronse os estándares de vida.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Colombia*** |

### Outros artigos

* Pobos indíxenas de Colombia
***Alborada*** foi unha publicación periódica que se editou en Barcelona de 1948 aos anos setenta.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Boletín de la Casa de Galicia*, apareceu en 1948. Publicación sen peridicidade fixa. Boletín societario creado co obxectivo de informar aos integrantes da Casa de Galicia de Barcelona das actividades societarias. Incluíu artigos sobre arte, literatura e foclore e entregou unha novela por capítulos. Entre os seus colaborades figuraron Augusto Casas, Fernando Neyra, P. Santalices, Antonio Quintela Ferreiro, Victorio Aguado e Carlos Martínez-Barbeito.

### Segunda época

A partir de 1952 pasou a ser voceiro oficial do Centro Galego de Barcelona, logo da fusión de ambas as dúas entidades.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Peña Saavedra, V. (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela: CCG. ISBN 84-87172-30-X.

### Ligazóns externas

* Repertorio da prensa da emigración galega Consello da Cultura Galega.
* Repertorio da prensa da emigración galega (2ª época).
| Cédric Vasseur |
| --- |
|  |
| Información persoal |
| Nacemento | Cédric Vasseur 18 de agosto de 1970 (53 anos) Hazebrouck, Francia |
| Nacionalidade |  Francia |
| Equipo |
| **Último equipo** | Quick Step |
| Equipo(s) Pro |
| 19941995-19981998-19992000-20012002-20052006- | NovemailGanCrédit AgricoleUS PostalCofidisQuick Step |
| Principais vitorias |
| * 2 vitorias no Tour de Francia
 |

**Cédric Vasseur**, nado o 18 de agosto de 1970 en Hazebrouck, é un ciclista francés profesional.

Carreira deportiva
------------------

Debutou como profesional en 1994 no equipo Novemail. A súa primeira vitoria profesional obtívoa no Tour de 1997, xa coa camisola do Gan, logo dunha escapada en solitario. Grazas a esa vitoria vestiu o maillot amarelo durante 5 días. Despois fichou sucesivamente polo Crédit Agricole (1998), polo US Postal (2000), e polo Cofidis (2002).

Correndo con este conxunto viuse envolto no caso Cofidis, na que se viron implicados en delitos de dopaxe diversos corredores. Vasseur nunca recibiu ningún positivo, pero foi investigado e posteriormente declarado inocente. Despois deste proceso, fichou polo Quick Step co que obtivo a súa segunda vitoria no Tour de Francia, no ano 2007, logo dunha escapada dun conxunto de 11 ciclistas que se resolveu ao esprín.

É o fillo de Alain Vasseur, un antigo ciclista francés que tamén conseguira unha vitoria no Tour de Francia (1970).

Principais éxitos
-----------------

No decurso da súa longa carreira, Vasseur conseguiu diversas vitorias, entre as que destacan:

* 2 tiradas do Tour de Francia (1997 e 2007)
* A París-Corrèze de (2003)
* A Volta ao Hesse de 2003
* A medalla de bronce no campionato de Francia de ciclismo en estrada en 1999.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q469617
* openMLOL: 416711
* CyclingArchives: 7890
* ProCyclingStats: 115955

 |
***El Orzán***, foi un xornal galego editado na Coruña entre 1918 e 1932.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Diario independente*, apareceu o 1 de febreiro de 1918. Estivo dirixido por José Pan de Soraluce, Leandro Pita Romero (desde o 1 de maio de 1924) e Victoriano Fernández Asís. Entre os seus colaboradores estaban Picadillo, Alfredo Tella, José Luis Bugallal Marchesi, Eduardo Pérez Hervada, Joaquín Freyre de Andrade, Sebastián Naya e Dámaso Calvo Moreiras. Formado por antigos redactores de *El Noroeste*, era un xornal de información local de tendencia monárquica e conservadora. Cesou a súa publicación o 17 de xullo de 1932. En febreiro de 1933 apareceu *El Día*, que se pretendeu o seu continuador.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 2-5-1924, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387470
* BVPH: 9004

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: El Orensano.
***El Orensano*** foi unha revista editada en Buenos Aires entre 1944 e 1945.

Historia e características
--------------------------

Órgano oficial do Centro Ourensán Buenos Aires, apareceu o 14 de novembro de 1944. Cando o Centro Ourensán se separou da Federación de Sociedades Gallegas, decidiu publicar o seu propio periódico. Publicación bilingüe de periodicidade irregular, estaba dirixida por Rodolfo Prada. Desde o primeiro número aparece explícita a posición republicana e galeguista do Centro. Contou coa participación de F. Portela, Francisco A. de Nóvoa, J. González Ledo, Manuel Linares Rivas, Vázquez da Xesta, Castelao, Antón Alonso Ríos, Emilio Pita, Fermín Bouza Brey, José Moreno Villa, Ken Keirades, Manuel Lugrís, Moisés da Presa, Ramón Otero Pedrayo, Xerardo Álvarez Gallego, Xosé Filgueira Valverde e Xosé Núñez Búa. Cesou a súa publicación co número 28 o 8 de decembro de 1945, foi continuado por *Opinión Gallega*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Peña Saavedra, Vicente (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela: CCG. ISBN 84-87172-30-X.

### Ligazóns externas

* Ficha no Consello da Cultura Galega
***Centro Gallego*** foi unha revista que se editou en Montevideo entre 1917 e 1931.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Órgano de la Colectividad Gallega en Uruguay*, apareceu o 12 de outubro de 1917. Despois pasou a denominarse *Publicación mensual ilustrada*. En 1925, co número 109, cambiou o título por ***Revista del Centro Gallego***. En 1929 volveu cambiar o título por ***Galicia***, cesando a súa publicación en 1931. Era o órgano do Centro Gallego de Montevideo. Entre os seus directores figurou Julio Sigüenza (números 164-166).

Publicou en 1929 un número extraordinario e conmemorativo do cincuentenario do Centro, e outros números extraordinarios en 1944, 1954 e 1979. Tamén en 1925 apareceu outro extraordinario coa cabeceira *Centro Gallego* con motivo da inauguración do Edificio Social.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Peña Saavedra, Vicente (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela: Consello da Cultura Galega. pp. 244–245. ISBN 84-87172-30-X.

### Ligazóns externas

* Galicia Revista do Centro Galego (Montevideo, 1929)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25508855
* Galiciana: 7258

 |
A **lusofobia** é o sentimento de odio cara a Portugal, os portugueses, ou cara á lingua portuguesa e a cultura portuguesa. É o contrario á lusofilia.

Historia
--------

No século XIX, a lusofobia era a miúdo utilizada para describir opinións nacionalistas no Brasil, no Imperio Portugués, con políticos liberais no Río de Xaneiro e Pernambuco que avogaban pola redución de participación portuguesa na economía brasileira, aínda que case todos eran de ascendencia portuguesa. En Río, oS "Xacobinos", un pequeno grupo radical nacional, eran os adversarios máis fortes dos "Galegos", os inmigrantes portugueses, que eran (e aínda é) a comunidade de etnocultural máis grande no Brasil.

Notas
-----

1. ↑  Mosher, Jeffrey C. "Political Mobilization, Party Ideology, and Lusophobia in Nineteenth-Century Brazil: Pernambuco, 1822-1850" Hispanic American Historical Review - 80:4, November 2000, pp. 881-912

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---



---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  **Este artigo non contén imaxes.** Pode axudar cargando imaxes, na Galipedia ou na Wikimedia Commons, relacionadas co contido do artigo, ou incluíndo unha xa existente. Debe ter en conta as políticas de uso de imaxes e o respecto polos dereitos de autoría. |

---
***Little Rope*** é o décimo primeiro álbum de estudio da banda estadounidense de rock alternativo Sleater-Kinney, publicado o 19 de xaneiro de 2024 a través do selo Loma Vista Recordings. Producido por John Congleton, o álbum foi precedido polos sinxelos "Hell", "Say It Like You Mean It", e "Untidy Creature".

Antecedentes e gravación
------------------------

O idea doutro álbum de Sleater-Kinney estivo inicialmente "no aire", xa que o video de introdución do seu anterior traballo *Path of Wellness* (2021) deu lugar a unha resposta vaga sobre se o dúo gravaría algún día outro álbum. Porén, despois do lanzamento do seu décimo álbum de estudio recorreron a John Congleton para producir o seu seguinte disco. Elas tiñan planeado traballar con Congleton moito tempo atrás, pero tiveron que esperar a que "as estrelas" se aliñasen. A gravación tivo lugar no estudio Flora Recording & Playback en Portland, Oregón.

O álbum completouse tras un accidente de coche no que morreron a nai e o padrastro de Brownstein a finais de 2022 en Italia. Afrontando este evento, o dúo tivo que facer fronte a preguntas sobre "como navegamos pola dor, con quen a navegamos e as formas en que nos transforma". Gran parte do disco xa estaba escrito ata ese momento, pero a banda regresou a el cun enfoque máis doloroso. Como resultado, *Little Rope* trata temas como "crise global e traxedia persoal". Descrito como "un dos máis finos e delicadamente estratificados" da súa discografía, o disco enriquécese a través dunha "instrumentación complexa e ambiciosa".

Listaxe de cancións
-------------------

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Hell"   | 3:14 |
| 2. | "Needlessly Wild"   | 2:51 |
| 3. | "Say It Like You Mean It"   | 3:44 |
| 4. | "Hunt You Down"   | 3:32 |
| 5. | "Small Finds"   | 3:07 |
| 6. | "Don't Feel Right"   | 3:50 |
| 7. | "Six Mistakes"   | 3:08 |
| 8. | "Crusader"   | 3:37 |
| 9. | "Dress Yourself"   | 3:28 |
| 10. | "Untidy Creature"   | 3:28 |
| 33:59 |

Notas
-----

1. ↑  "Little Rope, by Sleater-Kinney". *Sleater-Kinney* (en inglés). Consultado o 2024-01-19.
2. ↑  "Sleater-Kinney Announce New Album 'Little Rope': Listen To "Hell"". *Stereogum* (en inglés). 2023-10-03. Consultado o 2024-01-19.
3. ↑  Mier, Tomás (2023-10-03). "Sleater-Kinney Preview 11th LP 'Little Rope' With Single 'Hell'; Detail 2024 Tour". *Rolling Stone* (en inglés). Consultado o 2024-01-19.
4. ↑  Krol, Charlotte (2023-10-03). "Sleater-Kinney announce new album 'Little Rope' and share first single 'Hell'". *NME* (en inglés). Consultado o 2024-01-19.
5. ↑  "Sleater-Kinney announce eleventh studio album ‘Little Rope’". *DIY* (en inglés). 2023-10-03. Consultado o 2024-01-19.
6. ↑  "Sleater-Kinney Announce New Album Little Rope, 2024 Tour Dates" (en inglés). 2023-10-03. Consultado o 2024-01-19.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Mundo Gallego.

***Mundo Gallego*** foi unha revista editada en Buenos Aires entre 1951 e 1952.

Historia e características
--------------------------

Subtitulada *Revista de Galicia en América*, apareceu o 1 de outubro de 1951. Fundada por Teodoro Campos, José Conde Fernández e Eliseo Alonso, que foi o seu director, coa intención de promover a cultura galega. Constaba das seccións "Pincel gallego", "Papel y tinta", "Artistas de cine gallego" e "Libros gallegos". Entre os seus colaboradores figuraron Valentín Paz Andrade, Ramón Otero Pedrayo, Fermín Bouza-Brey, Victoriano Taibo, Eduardo Blanco Amor, Emilio Pita, José Castroviejo, Pura Vázquez, José Díaz Jácome, Salvador Lorenzana e Laxeiro. De periodicidade irregular, cesou a súa publicación co número 4, de outubro-decembro de 1952.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Peña Saavedra, Vicente (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela: Consello da Cultura Galega. pp. 161–162. ISBN 84-87172-30-X.
**Zhai Zhigang**, nado en Longjiang (República Popular da China) o 21 de novembro de 1966, é un astronauta chinés que formou parte das misións Shenzhou 7 e Shenzhou 13.

Traxectoria
-----------

Zhai Zhigang é piloto do Forza Aérea do Exército de Liberación Popular, acumulando 950 horas de voo. Foi seleccionado como candidato a astronauta en 1996, adestrando e pasando a formar parte do corpo de astronautas en 1998. Participou nas misións Shenzhou 7 (na cal converteuse no primeiro astronauta chinés en facer un paseo espacial) e Shenzhou 13, pasando 185 días no espazo.

Notas
-----

1. 1 2  Mark Wade (2022). "Zhai Zhigang" (en inglés). Consultado o 21 de abril de 2022.
2. 1 2  China.org.cn (ed.). "Zhai Zhigang" (en inglés). Consultado o 21 de abril de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Zhai Zhigang Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Shenzhou 7
* Shenzhou 13

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q197135
* EBID: ID

 |
*Non confundir con El Ideal Gallego da Coruña*.
***Ideal Gallego*** foi un periódico editado na Habana entre 1925 e 1930.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Paladín de la cultura, defensor de la colonia gallega de Cuba y órgano oficial del Comité Representativo de las Sociedades Gallegas de Instrucción* (do número 55 ao 101), apareceu en 1925. Foi decenal, e despois quincenal e semanal. Dirixido por José María Sánchez Brea, con Celso Enríquez Balsa como subdirector (no 93-102), o xefe de redacción era José Rodríguez Miranda, despois susbtituído por Rafael Romano Gracia, o director artístico Ramón González, substituído a partir do número 92 por U. Rodríguez Rivas, e o administrador Benjamín Martínez. Manuel Mariño foi un dos redactores. Entre os seus colaboradores figuraban: Enrique Zas, Jorge Mañach, Fuco Gómez, Mariano Roibás Cordero, Salvador Salazar, José Fradera, Arturo Doreste, Secundino Baños, Wenceslao Gálvez, Adolfo Anta Espino e Germinal Barral. A partir de agosto de 1928 pasou a ser revista mensual, na que se publicaba crítica musical e teatral, novas sociais e literatura. Cesou a súa publicación en maio de 1930.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Ideal Gallego". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* Domingo Cuadriello, Jorge (2002). *Los españoles en las letras cubanas durante el siglo XX. Diccionario Bio-Bibliográfico*. Sevilla: Renacimiento. p. 249. ISBN 84-8472-069-1.
* Neira Vilas, Xosé (2011). *A prensa galega de Cuba*. CIRP. ISBN 978-84-453-5020-1.
* Peña Saavedra, Vicente (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela: CCG. pp. 215–216. ISBN 84-87172-30-X.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-137-X.

### Ligazóns externas

* Ficha no Catálogo de publicacións periódicas do Arquivo da Emigración Galega

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390578
* Galiciana: 577343

 |
Terra de Francisco Xosé.
Localización da Terra de Francisco Xosé (mapa anotado en alemán).
**Terra de Francisco Xosé** (en ruso: Земля Франца-Иосифа, transliteración: *Zemlya Frantsa-Iosifa*) é un arquipélago ao norte de Rusia. Atópase no océano Ártico ao norte de Nova Cembla (Новая Земля, *terra nova* en ruso) e ao leste de Spitzbergen, e pertence á provincia (Oblast) de Arkángel (Архангельск). Consiste en 191 illas cubertas de xeo cunha área de 16.134 km² e están deshabitadas.

É o grupo máis ó norte de illas asociadas con Eurasia entre as latitudes 80,0º e 81,9º norte. O extremo máis ó norte é o cabo Fligely na Illa Rudolf, e está a só de 900 a 1110 km do Polo Norte. Este sería o punto que estaría máis preto do polo se non fose pola illa canadense de Ellesmere e Groenlandia.

O arquipélago foi posibelmente descuberto por primeira vez polos navegantes noruegueses Nils Fredrik Rønnbeck e Aidijärvi a bordo da goleta "Spidsbergen" en 1865 quen, de acordo a uns escasos informes, navegaron cara ó leste dende Svalbard ata que chegaron a unha nova terra que chamaron Nordost-Spitsbergen (Svalbard era o nome naquel tempo de Spitzbergen). Non se sabe se desembarcaron, e as novas illas rapidamente foron esquecidas.

A descuberta oficialmente recoñecida ocorreu no 1873 pola expedición austro-húngara ó Polo Norte liderada polos exploradores polares Payer e Weyprecht, que renomearon o arquipélago en honor ó emperador austro-húngaro Francisco Xosé I. Ó seren a expedición só sufragada por diñeiro privado e non oficial, estas illas nunca foron parte de Austria.

No 1926, as illas foron tomadas pola Unión Soviética, e unhas poucas persoas foron asentadas nelas para a investigación e por motivos militares. O acceso por mar é só posíbel durante unhas poucas semanas do verán e require un permiso especial.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Terra de Francisco Xosé Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q185018
* WorldCat
* VIAF: 430145424642286830595
* BRE: 4735980
* EBID: ID
* GEC: 0028032
* GeoNames: 562426
* GND: 4233566-8
* LCCN: sh85051604
* NKC: ge322330

 |
A **prevalencia (P)** é un termo empregado en epidemioloxía para definir a proporción de individuos dunha poboación que presentan un determinado evento con respecto do total de individuos de dita poboación. Adóitase expresar, polo xeral, en porcentaxe, fracción ou número de casos por cada mil, dez mil ou cen mil habitantes. En medicina emprégase para expresar o número de pacientes que presenta unha doenza con respecto do total da poboación ou dun subgrupo de poboación.

Igual que acontece con outros parámetros estatísticos ou epidemiolóxicos, coma a incidencia ou a taxa de incidencia, é unha eiva que permite identificar a frecuencia dun determinado fenómeno de saúde, así como xerar hipóteses que poidan explicar este evento. Son un dos parámetros empregados en Medicina preventiva e en Saúde pública.

Fórmula
-------

A prevalenza dunha doenza calcúlase dividindo o número total dos individuos que presentan un atributo ou enfermidade nun momento ou durante un período de tempo (evento), entre a poboación nese punto no tempo o na metade do período (número de individuos). Cuantifica a proporción de persoas nunha poboación que teñen unha doenza ou calquera outro tipo de suceso, nun determinado momento. Proporciona unha estimación da proporción de individuos de dita poboación que teñen a doenza nese momento.

{\displaystyle P={\frac {n{\acute {u}}mero\ de\ eventos}{persoas\ totais}}}
Por exemplo, a prevalenza de obesidade entre os adultos estadounidenses en 2001 foi estimada polos Centros para o Control de Enfermidades dos EE. UU. (CDC) en aproximadamente o 20,9%. Isto é, de cada 100 individuos que habitan nos Estados Unidos, case 21 son obesos.

Notas
-----

1. ↑  "Prevalencia.". *Digalego (Dicionario de Galego)*. Consultado o 12/01/2021.
2. ↑  "Medidas de frecuencia de enfermidade.". *Fisterra.com*. Arquivado dende o orixinal o 23/09/2020. Consultado o 12/11/2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Estatística
* Epidemioloxía
* Seroprevalencia
* Saúde pública

| * v
* c
* e
Medidas de enfermidade |
| --- |
| Ocorrencia | Prevalencia · Incidencia · Prevalencia de período · Incidencia acumulada · Densidade de incidencia |  |
| Asociación | Diferenza de risco · Número necesario a tratar · Número necesario a danar · Risco relativo · Odds ratio · Cociente de risco |
| Impacto poboacional | Fracción atribuíbel a expostos · Fracción atribuíbel para a poboación · Fracción preveníbel para os non expostos · Fracción preveníbel para a poboación |
| Outras | Virulencia · Mortalidade · Infectividade · Sensibilidade · Especificidade · Probabilidade pretest · Supervivencia |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q719602
* EBID: ID
* GEC: 0262070
* GND: 4632576-1
* MAG: 186079640

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D015995
* MeSH: E05.318.308.985.525.750
* UMLS: C0033105

 |
**John Blake Dillon**, nado en Ballaghaderreen o 5 de maio de 1814 e finado o 15 de setembro de 1866 en Killarney, foi un escritor e nacionalista irlandés e un dos fundadores do movemento Irlanda Nova.

En 1847 William Smith O'Brien, o líder do partido Irlanda Nova, converteuse nun dos fundadores da Confederación Irlandesa, e fixo campaña en contra da Acta de Unión de 1800, e clamaba polo fin das exportacións de gran e o peche dos portos. Ao ano seguinte, organizou unha resistencia de traballadores sen terra no Condado de Tipperary contra os propietarios das terras e os seus axentes.

Entre o 23 e o 29 de xullo de 1848, O'Brien, Meagher e Dillon apelaron á revolta a medida que viaxaban polos condados de Wexford, Kilkenny e Tipperary. A última gran reunión dos líderes de Irlanda Nova tivo lugar o 28 de xullo, ao día seguinte, O'Brien estaba nun local onde había barricadas, chamado "The Commons", tentando evitar a prisión refuxiándose nunha casa e facendo algúns reféns. O'Brien veuse obrigado a falar coa policía a través dunha xanela e afirmaría "Somos todos Irlandeses. Deixei as armas e serán libres". Porén, algo ocorreu que desencadeou nun tiroteo no que se rexistraron varios feridos. Varios líderes participantes na revolta foron acusados e condenados por sedición, o que implicaba a pena de morte. As súas sentenzas foron conmutadas despois por un desterro na Terra de Van Diemen (Tasmania), onde foron separados en varias colonias penais. Meagher e John Mitchel conseguiron escapar e emigraron para os Estados Unidos na década de 1850.

Notas
-----

1. ↑  O'Cathaoir, Brendan. "John Blake Dillon, Young Irelander." Irish Academic Press, 1990
2. ↑  Michael Doheny's The Felon's Track, M.H. Gill & Son, LTD, 1951 Edition
3. ↑  History of Ireland, from the Treaty of Limerick to the present time (2 Vol). John Mitchel James Duffy 1869. pg414
4. ↑  *Annual Register* James Dodsley, registo de 1849 em julgamento

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3297197
* WorldCat
* VIAF: 70571809
* BNF: 123041455
* EBID: ID
* FAST: 288727
* ISNI: 0000000029774051
* LCCN: n91069826
* ODNB: 7657
* SNAC: w61w59ms
* SUDOC: 086855905
* WikiTree: Dillon-4226

 |
Burritos ao estilo tex-mex
O **burrito** ou **taco de fariña** , é un prato típico mexicano, elaborado cunha torta de fariña triga (*tortilla*) enrolada e reenchida de diversos ingredientes, principalmente carne picada asada, queixo e legumes (normalmente feixóns refritidos), e cuberta con queixo fundido. Pola contra, un taco é xeralmente formado ao dobrar unha torta á metade ao redor da carne, deixando o perímetro semicircular aberto.Isto último describe a versión estadounidense (Tex-Mex) de taco; en México, o taco faise sempre enrolando a torta ao redor do recheo, mesmo que pode ser practicamente de calquera alimento ou guiso. 

Burrito pronto para preparar.

Desenvolvemento en México
-------------------------

A palabra "*burrito*" aparece en galego no *Dicionario de alimentación e restauración* (VV. AA. 2012, Santiago de Compostela, Termigal, Xunta de Galicia, Real Academia Galega). En castelán aparece no *Diccionario de Mexicanismos* de 1895, onde se identifica como un termo rexional de Guanajuato e é definido como unha "Torta enrolada, con carne ou outra comida dentro, que no Iucatán chaman *coçito*, e en Cuernavaca, *taco*". Esta data de publicación en 1895 desacredita unha etimoloxía apócrifa na que se di que a palabra "burrito" orixinouse durante o período da Revolución Mexicana (1910-1921) en referencia ao burro de Juan Méndez, un vendedor de burritos en Ciudad Juárez no barrio Bella Vista.

Así mesmo, nalgunhas rexións de México como é o estado de Tamaulipas, a este tipo de alimentos coñéceselles como **flauta**

O nome *burrito* posibelmente derívase da aparencia da torta de trigo enrolada, que vagamente parece a orella dun burro, ou polos fardos enrolados e paquetes que os burros carrexaban.

Notas
-----

1. ↑  Definiciónd e burrito en VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración,*Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
2. ↑  Bayless, Rick (2007). *Authentic Mexican: Regional Cooking from the Heart of Mexico*. HarperCollins. p. 197. ISBN 9780061373268. Consultado o 19 de xaneiro de 2012.
3. ↑  Ramos y Duarte, Féliz (1895). *Diccionario de Mejicanismos*. Imprenta de Eduardo Dublan.
4. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 18 de decembro de 2014. Consultado o 03 de agosto de 2016.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bayless, Rick and Deann Groen Bayless. (1987). Authentic Mexican: Rexional Cooking from the Heart of Mexico. Morrow Cookbooks. p. 142.ISBN 0-688-04394-1

### Outros artigos

* Fajita
* Quesadilla
* *Dürüm*
* *Wrap*

### Ligazóns externas

* Receita para cociñar burritos *(en* *castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q390823
* EBID: ID
* GND: 4544561-8
* LCCN: sh91002636

 |
*Tavuk dürüm* (*dürüm* de carne de polo), patacas frixidas e un vaso de *ayran* nun restaurante de Ancara.
***Dürüm*** é un rolo feito cun tipo de pan plano, coma o *yufka* ou o *lavash* que se enche de ingredientes (un xeito de presentar o *döner*). A verba significa 'rolo' en lingua turca, e consite nunha comida típica da rúa común tanto en Turquía e os países achegados, coma noutras partes de Europa e do Oriente Medio. Na cociña turca, o *dürüm* é a comida do almorzo, con ingredientes coma *çökelek* ou queixo branco, ou noutras horas coa versión *fast food* de moltos pratos de carne coma os kebabs, *döner*, *tantuni*, *kokoreç*, *ciğer şiş* e outros semellantes.

*Dürüm döner* é un elemento común da comida rápida na Alemaña.

Galería de imaxes
-----------------

* Dürüm kokoreç da cociña turca, nun restaurante de Istanbul.*Dürüm* *kokoreç* da cociña turca, nun restaurante de Istanbul.
* Un dürüm döner ou dürüm enchido de döner.Un *dürüm döner* ou *dürüm* enchido de *döner*.

Notas
-----

1. ↑  Ursula Heinzelmann (15 abril 2014). *Beyond Bratwurst: A History of Food in Germany*. Reaktion Books. pp. 347–. ISBN 978-1-78023-302-4.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Dürüm Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Burrito
* Fajita
* Kebab
Estación de Hidrobioloxía Encoro do Con. Cea, Vilagarcía de Arousa
A **hidrobioloxía**, ou **bioloxía acuática**, é a parte da bioloxía que se ocupa do estudo dos ambientes acuáticos.

Divisións
---------

Estes ambientes, dependendo do seu grao de salinidade, divídense en dous grandes apartados:

* Limnoloxía, que se encarga do estudo das augas continentais ou doces, que se caracterizan por teren unha baixa concentración de sais.
* Oceanografía, que estuda os ambientes acuáticos con alta concentración de sais (esteiros, mares e océanos).

Importancia
-----------

Marea vermella ocasionada por dinoflaxelados en California
Os ecosistemas acuáticos ocupan a maior parte do globo terrestre, e están encuentran constituídos por unha serie de elementos abióticos e bióticos que interactúan entre si de forma harmónica para optimizar a funcionalidade do conxunto. As comunidades biolóxicas acuáticas están formadas por diversos grupos de organismos asociados e relacionados de acordo con características biolóxicas comúns e que, na maioría dos casos, son particulares dos diferentes hábitats acuáticos presentes nunha rexión. Entre estas comunidades, as máis notorias ou de maior relevancia ecolóxica corresponden ao fitoplancton, zooplancton, bentos e necton (na súa maioría peixes). Estes organismos viven en estreita relación co medio físico acuático, do cal son dependentes en case a totalidade dos casos (con excepción delgunhas poucas especies). 

As comunidades acuáticas son xeralmente utilizadas como indicadores en diversas investigacións, xa que se converten en instrumentos moi útiles de medición para un gran número de impactos ambientais xerados por proxectos de diversa índole, ou polo aumento da biomasa dalgunhas especies.

Notas
-----

1. 1 2 3  Hidrobiología en *biologia.cimat.ues.edu.sv* *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Hidrobioloxía*** |

### Outros artigos

* Limnoloxía
* Oceanografía

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5728861
* BNF: 11944082t
* FAST: 811975
* GND: 4026300-9
* LCCN: sh85006231

 |
**Xosé Lois Piñeiro García**, nado na Pobra do Caramiñal o 7 de maio de 1971, é un político galego. Pertence o grupo de esquerdas Nós Pobra.

Traxectoria
-----------

Profesor do IES Espiñeira de Boiro. Exmilitante do Bloque Nacionalista Galego, foi elixido concelleiro na Pobra por esta formación en 2007, sendo a maiores deputado provincial a partir de 2011. En maio de 2014 abandonou o BNG e pasou a formar parte de Compromiso por Galicia, dimitindo como deputado provincial pero conservando a acta de concelleiro na Pobra como non adscrito. Nas eleccións municipais de 2015 encabezou a candidatura veciñal de confluencia de Nós Pobra á alcaldía da Pobra do Caramiñal e foi elixido alcalde co apoio do BNG e do PSdeG, gobernando en minoría. En 2016 abandonou CxG para integrarse definitivamente no proxecto de En Marea. Nas eleccións municipais de 2019 foi a candidatura máis votada, con 5 concelleiros, e revalidou a alcaldía como cabeza da lista máis votada e co apoio da única concelleira do PSdeG, gobernando ambos en minoría ata que en outubro de 2020 se incorporaron ao goberno os 2 concelleiros do BNG. Nas municipais de 2023 encabezou de novo Nós Pobra e baixou de 5 a 3 concelleiros, sendo superados polos 6 do PPdeG. Nesta situación a súa coalición de goberno perdeu a maioría para gobernar, polo que o árbitro da situación pasou a ser o único concelleiro da formación VIP (exmembro do PP), que podía equilibra-la balanza en favor dos populares ou da esquerda. O veto de VIP á súa continuidade como alcalde, ó cal se sumou o BNG, estendido posteriormente á súa número 2, supuxo que ambos renunciasen á alcaldía en favor do número 3 de Nós Pobra José Carlos Vidal, o cal finalmente foi elixido alcalde co apoio do BNG, PSdeG e VIP. Tras perder a alcaldía entra a formar parte de Sumar Galicia como promotor. 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Isaac Maceiras** |  **Alcalde da Pobra do Caramiñal** 2015 – 2023 | Sucesor:**José Carlos Vidal** |

Notas
-----

1. ↑  "Xosé Lois Piñeiro abandona o BNG". Arquivado dende o orixinal o 08 de marzo de 2016. Consultado o 18 de xuño de 2015.
2. ↑  Nós Pobra y BNG sellan el pacto para formar un tripartito con el PSOE

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Pobra do Caramiñal