O escudo de armas da familia von Bülow co característico vichelocrego, *loriot* en francés, sobre o helmo.
**Bernhard-Viktor Christoph-Carl von Bülow**, coñecido como **Vicco von Bülow** ou **Loriot**, nado o 12 de novembro de 1923 en Brandenburg an der Havel e finado o 22 de agosto de 2011 en Ammerland, foi un caricaturista e humorista alemán.

Traxectoria
-----------

Lorient procedía dunha antiga familia da nobreza de Mecklemburgo, os Bülow que tiñan a súa orixe en Rehna. Seu pai era o oficial de policía Johann-Albrecht Wilhelm von Bülow (1899–1972) e súa nai Charlotte Mathilde Louise (co apelido de solteira von Roeder 1899-1929). Divorciáronse en 1928 cando el tiña cinco anos.

Von Bülow foi vivir dende 1927 co seu irmán máis novo cas da súa avoa e bisavó en Berlín ata que en 1933 se fai cargo deles seu pai, que casara de novo un ano antes. Entre 1934 e 1938 foi a un instituto de Zehlendorf, nas proximidades de Berlín. En 1938 o pai coa familia foi residir a Stuttgart, e Bernhard continuou os seus estudos nun instituto local ata o deixar en 1941. Neses anos tamén actuou como extra en ópera e teatro, e ademais apareceu no filme de 1940 *Friedrich Schiller – Der Triumph eines Genies*.

Seguindo a tradición familiar escolleu a carreira militar como oficial e estivo tres anos coa terceira división Panzer na Fronte Oriental e polas súas accións distinguírono coa Cruz de Ferro de segunda e primeira clase, chegando a acadar o grao de tenente primeiro.

Logo da guerra traballou durante un ano como leñador en Solling para ter acceso á cartilla de racionamento e en 1946 completou nun instituto de Northeim os estudos secundarios. Seguindo o consello de seu pai estudou entre 1947 e 1949 pintura e artes gráficas na Universidade de Belas Artes de Hamburgo.

### Humorista gráfico

Tras graduarse Bülow traballou como artista comercial e comezou a deseñar o que despois se converterían nos seus personaxes característicos. A partir de 1950 traballou como humorista gráfico, primeiro para a revista de Humburgo, *Die Straße* e despois para o semanario *Stern*, foi entón cando adoptou o pseudónimo artístico de *Loriot*.

A súa primeira serie regular en *Stern* foi *Auf den Hund gekommen* en 1953, no que troca o papel de homes e cans. A serie provocou reaccións contrarias por parte de moitos lectores, ameazando con cancelar as súas subscricións. Henri Nannen, o entón redactor xefe puxo fin á serie logo de nove entregas. Logo da súa cancelación ningún editor alemán estaba interesado en imprimir a serie como libro, mais por consello dun amigo enviou os debuxos ao editor suízo Daniel Keel, propietario da editorial Diogenes e que ata entón só publicara unha obra, que o editou en 1954 so o título de *Auf den Hund gekommen: 44 lieblose Zeichnungen*. Así comezou unha colaboración duradeira, Loriot publicou ao longo da súa vida case en exclusiva con Keel.

En 1953 *Stern* lanzou un suplemento infantil, *Sternchen* e Loriot colaborou coa serie *Reinhold das Nashorn*, inicialmente cunha duración prevista de dous meses pero que durou 17 anos.

En decembro de 1953 comezou a colaborar coa revista ilustrada *Weltbild*, pero as súas contribucións a miúdo non eran ben recibidas, quedando sen publicar ou duramente criticadas polos lectores e en agosto de 1955 o director Diedrich Kenneweg despediuno.

A partir de xaneiro de 1956 traballou para o semanario *Quick*, alí publicou entre outubro de 1956 e decembro de 1957 a serie *Der Gute Ton*, que se publicou como libro en 1957 co título *Der gute Ton: Das Handbuch feiner Lebensart in Wort und Bild*. Dende setembro de 1957 publicou alternativamente co seu amigo Manfred Schmidt a columna *Der ganz offene Brief*, na que se presentaban satiricamente os temas de actualidade, novas curiosas e abominacións privadas acompañadas dun debuxo e que se mantivo ata que en agosto de 1961 ao se referir na súa centésima carta (*brief*) a unha nova aparecida en *Spigel* que informaba que o viño se podía tratar en Alemaña con auga azucrada, dióxido de carbono e ferrocianuro de potasio e Loriot comentou que seguindo a antiga tradición familiar tamén se ía engadir unha uva no bocoi. A redacción encheuse de cartas de irados viticultores e Loriot anunciaba o remate da súa colaboración na 102ª carta, ademais participou nunha campaña da Haus des Deutschen Weines .

Loriot en 1971
Dende mediados da década de 1950 co aumento da súa popularidade realizou diversas campañas publicitarias protagonizadas por el ou polos seus personaxes. En 1962 deseñou a portada do primeiro número da revista satírica *pardon*.

Loriot realizando unha lectura pública de *Loriots dramatische Werke* en Dormund
### Televisión

Entre 1967 e 1972 presentou o programa de televisión *Cartoon* da Süddeutscher Rundfunk dedicado á emisión de debuxos animados pero na que Loriot foi asumindo cada vez máis protagonismo. En 1971 creou Wum unha mascota para Aktion Sorgenkind no programa concurso da ZDF, *Drei mal Neun* , á que tamén lle daba voz, e que acabou por se converter nunha figura moi popular, ocupando un lugar destacado as súas cancións, e así no Nadal de 1972 o sinxelo "Ich wünsch mir 'ne kleine Miezekatzee" encabezou as listas de éxitos alemás durante nove semanas. A partir de 1974 Wum apareceu no programa sucesor *Der Große Preis*, que se mantivo ata 1993, e tamén en 1974 realizou para a Süddeutsche Rundfunk un programa especial por mor da visita da raíña Isabel a Alemaña, que anticipou moitas das características que logo apareceron nos sketchs dos seis episodios da serie *Loriot* producida para Radio Bremen e que se emitiu entre 1976 e 1978 e que contaba con Evelyn Hamann como copresentadora e que ademais incluía debuxos animados. A serie foi moi popular en Alemaña, con múltiples redifusións.

### Actividade musical

Amante da música clásica e da ópera, realizou unha versión narrativa da suite musical O carnaval dos animais de Camille Saint-Saëns que presentou co Scharoun Ensemble, grupo de música de cámara composto por músicos da Berliner Philharmoniker. Como director dirixiu as óperas *Martha* (Stuttgart, 1986) e *Der Freischütz* (Ludwigsburg, 1988). En 1992 realizou unha versión narrativa do ciclo de Wagner Der Ring des Nibelungen, co título de *Der Ring an 1 Abend* e que tivo estrea no Nationaltheater Mannheim.

### Cine

Ligado ao mundo do cine con pequenos papeis nos filmes de Bernhard Wicki *Die Brücke* (1959) e *Das Wunder des Malachias* (1961); así como no filme bélico de Andrew Marton *The Longest Day* (1962), que contou tamén coa participación de Bernhard Wicki. 
Loriot tamén escribiu, dirixiu e protagonizou dous filmes, o primeiro foi *Ödipussi* en 1988 ao que lle seguiu en 1991 *Pappa ante portas*. Os dous tiveron como protagonista feminina a Evelyn Hamann e contaron coa produción de Horst Wendlandt. O primeiro filme foi un grande éxito de público, con 4.612.801 espectadores só na República Federal e estrea o mesmo día, 9 de marzo, en Berlín Oriental (ás 17:00) e en Berlín occidental (ás 20:00). O segundo filme foi tamén un éxito, con 3.544.377 entradas vendidas.

Libros
------

* *Reinhold das Nashorn*. Blüchert, Stuttgart 1954
* *Auf den Hund gekommen*. Diogenes, Zürich 1954
* *Unentbehrlicher Ratgeber für das Benehmen in feiner Gesellschaft*. Bärmeier & Nikel, Frankfurt am Main 1955 .
* *Glücklich auf den Leim gegangen, 2 Fachleute verraten 20 bewährte Liebestricks*, con Egon Jameson. Bärmeier & Nikel, Frankfurt am Main 1956
* *Wie wird man reich, schlank und prominent? Ein reich bebildertes Lehrbuch*, con Egon Jameson, Corey Ford, Bärmeier & Nikel, Frankfurt am Main 1956
* *Wie gewinnt man eine Wahl? Ein erschöpfender Leitfaden f. Wähler u. Politiker aller Parteien*. Bärmeier & Nikel, Frankfurt am Main 1957
* *Der gute Ton*. Diogenes, Zürich 1957
* *Der Weg zum Erfolg*. Diogenes, Zürich 1958
* *Wahre Geschichten erlogen von Loriot*. Diogenes, Zürich 1959
* *Für den Fall …*. Diogenes, Zürich 1960
* *Umgang mit Tieren*. Diogenes, Zürich 1962
* *Nimm’s leicht*. Diogenes, Zürich 1962
* *Loriots Wegweiser zum Erfolg*. Ullstein, Frankfurt am Main / Berlin 1963
* *Der gute Geschmack*. Diogenes, Zürich 1964
* *Neue Lebenskunst in Wort und Bild*. Diogenes, Zürich 1966
* *Loriots großer Ratgeber*. Diogenes, Zürich 1968
* *Loriots Tagebuch*. Diogenes, Zürich 1970
* *Loriots kleine Prosa*. Diogenes, Zürich 1971
* *Loriots kleiner Ratgeber*. Diogenes, Zürich 1971
* *Loriots heile Welt*. Diogenes, Zürich 1973
* *Menschen, die man nicht vergisst*. Diogenes, Zürich 1974
* *Loriots Wum und Wendelin*. Diogenes, Zürich 1977, ISBN 3-257-00963-1.
* *Loriots Mini-Ratgeber*. Diogenes, Zürich 1980, ISBN 3-257-79024-4.
* *Die Ehe für Anfängerinnen*. Diogenes, Zürich 1981, ISBN 3-257-00676-4.
* *Loriots dramatische Werke*. Diogenes, Zürich 1981, ISBN 3-257-01650-6.
* *Möpse & Menschen. Eine Art Biographie*. Diogenes, Zürich 1983, ISBN 3-257-01653-0.
* *Peter und der Wolf. Ein musikalisches Märchen von Serge Prokofieff*. Con Bildern von Jörg Müller. Aarau, Frankfurt/M. Salzburg: Sauerländer 1985, ISBN 3-7941-2724-2.
* *Szenen einer Ehe*. Diogenes, Zürich 1986, ISBN 3-257-51008-X.
* *Loriots kleines Tierleben von B bis Z*. Diogenes, Zürich 1986, ISBN 3-257-79025-2.
* *Loriots kleines Buch der Katastrophen*. Diogenes, Zürich 1987, ISBN 3-257-79023-6.
* *Loriot*. Diogenes, Zürich 1988, ISBN 3-257-02045-7.
* *Loriots Ödipussi*. Diogenes, Zürich 1988, ISBN 3-257-01762-6.
* *Pappa ante portas*. Diogenes, Zürich 1991, ISBN 3-257-01886-X.
* *Herren im Bad*. Diogenes, Zürich 1997, ISBN 3-257-02060-0.
* *Enkel für Anfänger*. Diogenes, Zürich 1998, ISBN 3-257-00794-9.
* *Große Deutsche*. Diogenes, Zürich 1998, ISBN 3-257-02067-8.
* *Das Frühstücksei*. Diogenes, Zürich 2003, ISBN 3-257-02081-3.
* *Herzliche Glückwünsche. Ein umweltfreundliches Erzeugnis*. Diogenes, Zürich 2005, ISBN 3-257-51004-7.
* *Gesammelte Prosa*. Diogenes, Zürich 2006, ISBN 3-257-06481-0.
* *Bitte sagen Sie jetzt nichts. Gespräche.*. Diogenes, Zürich 2011, ISBN 978-3-257-06787-3.

Notas
-----

1. ↑  Leo Morsch: "„Vicco von Bülow, genannt Loriot, Nachruf auf einen ehemaligen Schüler"". 28 de marzo de 2019. Archived from the original on 17 de decembro de 2013. Consultado o 06 de xullo de 2019.
2. ↑  Hans-Michael Bock e Tim Bergfelder (2009) *The Concise Cinegraph: Encyclopaedia of German Cinema* New York:Berghahn Books, p. 249
3. ↑  Axel Gödecke: *Loriot drückte die Schulbank auf dem Northeimer Gymnasium Corvinianum*. In: *Hannoversche Allgemeine*, 23 de agosto de 2011.
4. ↑  Alexander Kühn: *Loriot: „Mein Arzt sagt: Sie haben gar nichts - Sie sind alt."*. *Stern*, 25 de abril de 2009
5. ↑  Kai Posmik: *Als Loriot auf die Hunde kam*.*eines Tages*, 23 de agosto de 2011.
6. 1 2  *Der ganz offene Brief*. Herausgeber: Susanne von Bülow, Peter Greyer, OA Krimmel. Hoffmann und Campe, Hamburg 2014, ISBN 978-3-455-40514-9, pp. 6–8.
7. ↑  *Der ganz offene Brief*. Herausgeber: Susanne von Bülow, Peter Greyer, OA Krimmel. Hoffmann und Campe, Hamburg 2014, ISBN 978-3-455-40514-9, pp. 211–229.
8. ↑  "Die erfolgreichsten deutschen filme seit 1963", insidekino
9. ↑  "Der Faun und sein Wunschtraum. Interview mit Loriot über Komik, Umgangsformen und Filme". *Der Spiegel*, 7 de marzo de 1988

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q44736
* WorldCat
* VIAF: 115289807
* Allmovie: p701810
* AllMusic: mn0001966101
* AlloCiné: 405186
* BIBSYS: 99002615
* BNB: ID
* BNF: 165766410
* CiNii: DA10347773
* DeutscheBio: 118729101
* Discogs: 491150
* Europeana: ID
* FAST: 1772866
* Filmportal: ID
* GND: 118729101
* ICCU: SBLV142234
* IMDb: nm0902086
* ISNI: 0000000120330283
* LCCN: n81072130
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 00000013418
* NKC: pna2008482450
* NTA: 071387595
* OL: OL286681A
* RKD: 226696
* Rotten Tomatoes: vicco\_von\_bulow
* SELIBR: 352746
* SNAC: w6sw12dh
* SUDOC: 082852170
* TMDb: 36992

 |