recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Localización de Taraba dentro de Nixeria.
Coordenadas: 8°00′N 10°30′L﻿ / ﻿8.000, -10.500
**Taraba** é un dos estados da República Federal de Nixeria, creado en 1991. A súa capital é a cidade de Jalingo.

Posúe unha extensión duns 54.473 km². A poboación cífrase en 2.774.083 persoas (datos do censo do ano 2007), o que dá unha densidade de poboación de 50,9 habitantes por cada quilómetro cadrado. Ten fronteiras polo leste con Camerún.

Os ríos Benue, Taraba, Donga e Ibi son os principais ríos do estado, que nacen nas montañas camerunesas, e atravesan o estado de Taraba en dirección norte a sur para desembocar no río Níxer.

Áreas de goberno local
----------------------

Este estado subdivídese internamente nun total de dezasete áreas de goberno local:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Ardo-Kola
* Bali
* Donga
* Gashaka
* Gassol
* Ibi
* Jalingo
* Karim-Lamido
 |  | * Kumi
* Lau
* Sardauna
* Takum
* Ussa
* Wukari
* Yorro
* Zing
 |

| * v
* c
* e
Estados de Nixeria |
| --- |
| 
* Abia
* Territorio da Capital Federal
* Adamawa
* Akwa Ibom
* Anambra
* Bauchi
* Bayelsa
* Benue
* Borno
* Cross River
* Delta
* Ebonyi
* Edo
* Ekiti
* Enugu
* Gombe
* Imo
* Jigawa
* Kaduna
* Kano
* Katsina
* Kebbi
* Kogi
* Kwara
* Lagos
* Nasarawa
* Níxer
* Ogun
* Ondo
* Osun
* Oyo
* Plateau
* Rivers
* Sokoto
* Taraba
* Yobe
* Zamfara

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q463959
* WorldCat
* VIAF: 236113947
* EBID: ID
* GeoNames: 2597366
* GND: 4559249-4
* MusicBrainz: ID
* TGN: 7015049

 |
Coordenadas: 12°00′N 11°30′L﻿ / ﻿12.000, -11.500

Localización de Yobe dentro de Nixeria
**Yobe** é un dos estados da República Federal de Nixeria. A súa capital é a cidade de Damaturu. Ten unha superficie de 44.880 km². A súa poboación cífrase en 2.609.566 persoas (datos do censo do ano 2007), o que dá unha densidade de poboación de 57,3 habitantes por cada quilómetro cadrado.

Limita polo norte coa República de Níxer, polo leste co estado de Borno, polo sur co estado de Gombe e polo oeste cos estados de Jigawa e Bauchi.

Este estado pode subdividirse en dezasete áreas de goberno local, a saber:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * Borbari
* Damaturu
* Fika
* Fune
* Giedam
* Gogharam
* Guiba
* Gularu
* Jakusko
 |  | * Karaguwa
* Machina
* Nangere
* Nguru
* Potiskum
* Tarmuwa
* Yuriubari
* Yusufari
 |

| * v
* c
* e
Estados de Nixeria |
| --- |
| 
* Abia
* Territorio da Capital Federal
* Adamawa
* Akwa Ibom
* Anambra
* Bauchi
* Bayelsa
* Benue
* Borno
* Cross River
* Delta
* Ebonyi
* Edo
* Ekiti
* Enugu
* Gombe
* Imo
* Jigawa
* Kaduna
* Kano
* Katsina
* Kebbi
* Kogi
* Kwara
* Lagos
* Nasarawa
* Níxer
* Ogun
* Ondo
* Osun
* Oyo
* Plateau
* Rivers
* Sokoto
* Taraba
* Yobe
* Zamfara

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q682777
* EBID: ID
* GeoNames: 2597367
* TGN: 7015050

 |
Diagrama dunha pata de insecto típica. Neste caso o tarso (azul escuro) ten 5 segmentos.
A **fórmula tarsal** é o número de segmentos dos tarsos da pata dos insectos. O tarso é a parte da pata que está ao final (parte distal), despois da tibia, e cada segmento de que consta denomínase tarsómero. A fórmula tarsal consta de tres números, a-b-c, empezando polo número de segmentos no tarso da pata anterior (a), seguindo pola pata media (b) e rematando coa pata posterior (c). Por exemplo, unha fórmula tarsal de "5-5-4", como a que teñen os escaravellos Trictenotomidae, significa que teñen tarsos de 5 segmentos na pata anterior, de 5 segmentos na media e de 4 na posterior. Este carácter é especialmente útil na categoría taxonómica de familia e nas superiores. Os Protura e Diplura e as larvas de certos insectos teñen tarsos cun só segmento e crese que esa era a condición ancestral nos primeiros insectos. Na parte final do tarso está o pretarso, que adoita levar garras.

Notas
-----

1. ↑  "Glossary of Terms | VCSU Macro-Invertebrate Lab". *www.waterbugkey.vcsu.edu*.
2. ↑  "tarsus, tarsi, tarsomere, tarsal formula - BugGuide.Net". *bugguide.net*.


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Rebola.

**Rebola** (en bubi *Rebola*) é unha pequena cidade de Guinea Ecuatorial, na provincia de Bioko Norte, unha das dúas en que se divide administrativamente a illa de Bioko, da que é a súa capital.

Xeografía
---------

Situada a poucos quilómetros ao sueste da capital do estado, Malabo, a unha altitude de 318 msnm, segundo o censo de 2001, contaba cunba poboación duns 8 289 habitantes.[]

Rebola ten bastante popularidade entre a poboación ecuatoguineana debido ás vistas da localidade desde varios puntos dos seus arrededores. É unha localidade pequena, pero que destaca polo seu encanto particular. Unha parte de Rebola érguese sobre un pequeno outeiro, onde destacan as típicas casas ecuatoguineanas coas fachadas amarelas e os tellados de cores avermellados e marróns e, no cumio do outeiro hai unha igrexa, desde onde se pode ver toda a pequena cidade.

Clima
-----

Segundo a clasificación climática de Köppen o seu clima é tropical (Am). A precipitación é de en torno a 2000-2300 mm en 110 días, aínda que no resto da illa supéranse os 3000 mm. Entre decembro e febreiro chove menos, e caen máis de 200 mm en maio-xuño e en setembro, cun máximo de 340 mm, e en outubro.  
A temperatura oscila entre os 19 °C das mínimas medias en xaneiro e os 32 °C das máximas en febreiro, pero oscilan moi pouco ao longo do ano.

Notas
-----

1. ↑  Rebola en GeoNames. 11-03-2020.
2. ↑  Rebola. Equatorial Guinea Page *(en inglés)*.
3. ↑  Clima.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2720928
* GeoNames: 2306824

 |
Coordenadas: 47°30′25″N 19°02′44″L﻿ / ﻿47.506944444444, 19.045555555556

Imaxe do parlamento húngaro xunto ó Danubio.
O **Parlamento húngaro** (en húngaro: *Országház*) é probablemente o máis coñecido edificio de Budapest. O edificio é o centro da lexislatura húngara e doutras institucións, como a biblioteca do Parlamento. O Parlamento atópase no distrito V da cidade, xunto á beira do Danubio, coa entrada principal atopada na Praza Kossuth.

O edificio foi construído entre 1885 e 1904, seguindo as plans de Imre Steindl.

O interior
----------

O interior está decorado con mármore e ouro. O edificio coa súa estrutura simétrica serve para albergar un parlamento bicameral. Na ala norte alberga as oficinas do Primeiro Ministro, mentres que na ala sur as do Presidente da República.

En ámbolos dous lados da escaleira exterior atópanse dúas estatuas de leóns, as columnas feitas de granito vermello con 6 metros de altura, pesan 4 toneladas cada unha. No teito pódense observar as pinturas alegóricas de Károly Lotz como a "Apoteose da lexislación" e a "Glorificación de Hungría".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Info Budapest
* Information portal about Budapest *(en inglés)*
* House of the Nation: Información da asemblea nacional húngara
* O novo parlamento húngaro

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11819
* WorldCat
* VIAF: 150640661
* GND: 1051591449
* LCCN: n50070364
* OSM: 3199085
* Structurae: 20004948

 |
**Balneário Camboriú**  
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |

 |
| Estado | Santa Catarina |
| Superficie | 46,5 km² |
| PoboaciónDensidade | 100 000 (2006) |
| Altitude | 18 m sobre o nivel do mar |
| Latitude | 26º59'26" S |
| Lonxitude | 48º38'05" O |
| Distancia de Florianópolis | 92 Km |
| Código postal (CEP) | 88330-000 |
| Administración local: | *Prefeitura Municipal de Balneário Camboriú*- Pça Papa João Paulo I, 320 |
| Internet: |  |
| Alcalde (*Prefeito*) | Rubens Spernau |
| Localización da cidade en Santa Catarina |
|  |

**Balneário Camboriú** é unha cidade costeira do estado brasileiro de Santa Catarina. É un destino turístico imporante para os habitantes dos países veciños, principalmente arxentinos, pero tamén uruguaios e paraguaios, así como por brasileiros dos estados do sur. É considerada *a praia dos arxentinos no Brasil* e, por conta deste fluxo de turistas de lingua castelá, moitos establecementos publican anuncios en castelán ademais do portugués.

A máis importante actividade económica é o turismo, pero tamén a construción civil, o mercado inmobiliario e o comercio e os servizos, que se benefician do gran movemento de turistas e de veraneantes que teñen inmobles na cidade.

Vista de Balneário Camboriú.
Praia das Laranjeiras, en Balneário Camboriú.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Balneário Camboriú*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q598016
* WorldCat
* VIAF: 141914758
* GEC: 0448191
* GeoNames: 6323064
* GND: 1147811342
* LCCN: n82061700
* OSM: 296508

 |
***Selbständige Gemeinde*** é un termo que se usa tanto nun sentido coloquial como legal. 

Pode ser traducido ao galego como **municipio separado** ou **municipio independente**.

Significado coloquial
---------------------

En Alemaña e Austria, ***Selbständige Gemeinde*** é o termo coloquial para un municipio, que representa unha autoridade local (*Gebietskörperschaft*) como o nivel máis baixo da xerarquía administrativa. En contraste con este é o distrito (*Ortsteil*) ou o lugar incorporado.

Exemplos:

* Zaisenhausen é un "municipio independente" no distrito (*Landkreis*) de Karlsruhe.
* Bahnbrücken é un distrito da cidade de Kraichtal desde 1971 e desde entón non é un "municipio independente".

Significado xurídico
--------------------

Na lei da Baixa Saxonia, un ***Selbständige Gemeinde*** é un municipio que pertence a un distrito ou a un municipio conxunto (*Samtgemeinde*) que, polo seu tamaño, asume algunhas das tarefas do distrito ademais das súas tarefas como municipio que pertence a un distrito.

No § 14 parágrafo 3 da Lei de Constitución Municipal de Baixa Saxonia (NKomVG), todos os municipios e municipios conxuntos con máis de 30.000 habitantes teñen a condición legal de "municipio independente", sempre que non sexan "grandes cidades independentes" segundo o § 14 parágrafo 5 NKomVG e non hai "cidades libres de condados" segundo § 14 parágrafo 6 da NKomVG.

Se o número de habitantes cae por debaixo do límite de 30.001, o municipio conserva a súa condición de municipio independente. Os municipios de 20.001 a 30.000 habitantes tamén poden ser declarados ***Selbständige*** previa solicitude do goberno estatal segundo o artigo 14 (3) frase 2 da NKomVG. Se o número de habitantes cae por debaixo do límite de 20.001, ese status pode ser revogado segundo § 14 parágrafo 4 frase 2 da NKomVG.

Na actualidade, as seguintes comunidades están xestionadas como comunidades independentes na Baixa Saxonia: 

Achim, Alfeld, Artland, Aurich, Bad Pyrmont, Barsinghausen, Bersenbrück, Bramsche, Buchholz in der Nordheide, Burgdorf, Buxtehude, Cloppenburg, Duderstadt, Einbeck, Friesoythe, Ganderbünse, Geest, Hansen, Harsefeld, Helmstedt, Holzminden, Isernhagen, Laatzen, Langenhagen, Leer, Lehrte, Melle, Meppen, Münden, Neustadt am Rübenberge, Nienburg/Weser, North, Nordenham, Nordenham, Nord-Horns, Omberdeck, North-Horn, Osterdeck Papenburg, Peine, Rinteln, Ronnenberg, Schortens, Seelze, Seesen, Seevetal, Sehnde, Springe, Stade, Stuhr, Uelzen, Uetze, Varel, Vechta, Verden (Aller), Wallenhorst, Walsrode, WeLuhedemark, WeLuhedemark Wolfenbuttel e Wunstorf.

Notas
-----

1. ↑  "Übersicht über die kommunalen Körperschaften Niedersachsens ; Nds. Ministerium für Inneres und Sport". *www.mi.niedersachsen.de*. Consultado o 2022-08-24.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Alemaña*** |

* Distritos de Alemaña
* Municipios de Alemaña
**Município de Blumenau**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|

 |
| Estado | Santa Catarina |
| Superficie | 510 km² |
| PoboaciónDensidade | 304 162 (2007)574,4 hab./km² |
| Fundación | 2 de setembro de 1850 |
| Latitude | 26°55' S |
| Lonxitude | 49°03' O |
| Altitude | 21 msnm |
| Distancia de Florianópolis | 160 Km |
| Código postal (CEP) | 89000-000 |
| Administración local | Prefeitura Municipal de Blumenau - Praça Victor Konder, 2 - Centro |
| Alcalde (*Prefeito*) | João Paulo Kleinübing |
| Internet |  |
| Correo electrónico | gabext@blumenau.sc.gov.br |
| Mapa da cidade en Santa Catarina |
|  |

**Blumenau** é unha cidade brasileira situada no Estado de Santa Catarina, localizada no medio val do río Itajaí-Açu, que é o principal río da rexión. Blumenau fai divisas coas cidades de Jaraguá do Sul, Pomerode, Indaial e Gaspar.

Foi fundada en 1850 polo médico alemán Hermann Bruno Otto Blumenau, de aí a orixe de seu nome. O doutor Blumenau chegou á rexión nun barco veleiro acompañado doutros 17 colonos alemáns o 2 de setembro de 1850.

Vista da cidade de Blumenau.
Hoxe o municipio é famoso por manter os costumes xermánicos dos seus colonizadores. Tanto o turismo histórico como o ecoturismo son atractivos da cidade. A súa principal actividade económica continúa a ser a industria téxtil, responsábel por industrias de grande porte como a Cia. Hering, a Karsten, e a Teka. Non obstante, a cidade debe tornarse un pólo de informática, con algunhas empresas xa actuando nese ramo. Outro mercado en expansión é a produción de cervexas artesanais, como a marca Eisenbahn.

### Oktoberfest

En outubro de 1984, case un ano despois da cidade ter sido devastada por unha inundación debido ao transbordamento do río Itajaí-Açu, o entón alcalde decidiu facer unha grande festa para apagar a tristeza e o desánimo que aínda estaban presentes na poboación. Grazas á forte presenza de descendentes dos colonos alemáns, decidiuse bautizar a festa de *Oktoberfest*, nome dunha festa que ocorre na cidade alemá de Múnic no mes de outubro.

A festa pasou a repetirse todos os anos no mes de outubro, tornándose unha tradición que atrae turistas para ver danzas folclóricas alemás e beber cervexa e asistir concursos como o da *Raiña da Oktoberfest* ou o *campionato de bebida de chopp de metro* (gaña ese último quen beber máis rápido unha cantidade de cervexa contida nun tubo de 1 metro de comprimento). Hoxe a festa de Blumenau é a segunda máis grande *Oktoberfest* do mundo, despois de Múnic.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Prefeitura Municipal de Blumenau

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Blumenau*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q155557
* WorldCat
* VIAF: 153611830
* EBID: ID
* GEC: 0010567
* GeoNames: 6323074
* GND: 4007236-8
* LCCN: n81019552
* MusicBrainz: ID
* OSM: 296522
* WOEID: 455846

 |
Coordenadas: 47°30′08″N 19°02′05″L﻿ / ﻿47.50222, 19.03472

Estatua de bronce do rei Estevo I de Hungría
O ***Halászbástya*** ou **Bastión dos Pescadores** é un espazode estilo neogótico e neorrománico situada na beira de Buda do Danubio, no outeiro do castelo real de Budapest, Hungría, preto da igrexa Matías.

O bastión deseñouse e construíuse entre 1895 e 1902 segundo os planos de Frigyes Schulek. As sete torres representan ás sete tribos maxiares que se estableceron na conca carpatiana no ano 896. Recibe o nome do grupo de pescadores responsable de defender este enclave das murallas da cidade na Idade Media. Trátase dun miradoiro con numerosas escaleiras e paseos.

Entre o Bastión e a igrexa Matías álzase unha estatua de bronce de Estevo I de Hungría a cabalo, ergueita en 1906. O pedestal foi construído por Alajos Stróbl, baseándose no proxecto de Frigyes Schulek en estilo neorrománico e con episodios que ilustran a vida do rei.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bastión dos Pescadores *(en inglés)*
* Miradoiro Halaszbastya*(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q493117
* WorldCat
* VIAF: 239054786
* GND: 4201353-7
* Structurae: 20015216

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Penonomé** é a capital da provincia panameña de Coclé, ao oeste da provincia de Panamá Oeste, no centro xeográfico do país. Fundada en 1581 polos españois, para aglutinar a poboación aborixe dos predios de Natá e Antón. Inicialmente era un punto de paso no camiño de Natá de los Caballeros a Portobelo, no camiño histórico de Las Cruces.

Toponimia
---------

Todas as lendas sobre o nome de Penonomé viran ao redor dun cacique indíxena chamado Nomé. Hai tres versións: a primeira é a "pena de Nomé" ao morrer a princesa que amaba. A segunda di que un conquistador chamado Badajoz perseguiu a Nomé, e torturouno para sacarlle o segredo de onde tiña agochadas as súas riquezas, até matalo, e o seu sepulcro tiña unha lápida coa inscrición: "Aquí penou Nomé". E a terceira versión conta que o nome enteiro do cacique era "Be Nu Nomé".

Historia
--------

Foi fundada o 30 de abril de 1581 polo oidor da Real Audiencia de Panamá Diego López de Villanueva y Zapata, segundo o informe do oidor, a primeira misa foi celebrada o 12 de xuño de 1581.  A cidade funcionou como parada principal desde tempo coloniais para os comerciantes no camiño histórico das Cruces.

A finais en 1671, despois do saqueo de Henry Morgan da Cidade de Panamá (que nese entón era o actual Panamá Vello) Penonomé foi temporalmente a capital da provincia de Panamá, mentres se construía a nova capital (a actual Zona Vella). O auxe de Penonomé coincidiu co ocaso de Natá de los Caballeros ata que en 1886 adquiriu o rol de capital da provincia de Coclé.

En 1687, o pirata francés Exquemelin relatou na súa obra "*Historie des aventures*", que en Penonomé atopábanse os pobos, cidades, ríos e montañas máis importantes do istmo de Panamá. Cara ao 1735, Penonomé converteuse nun punto para o intercambio de comercio internacional cara a Lima, Perú; enviando produtos locais como hamacas, redes, bateas, sogas, vasoiras de palma, entre outros.

Os seus primeiros barrios foron Calle Chiquita, El Bajito e San Antonio.
Penonomé ten un plan urbano español estándar coñecido como "traza" onde a igrexa, oficinas gobernamentais e estación de policía están situados ao redor dun parque rectangular. Desde o parque central rectangular parten rúas paralelas que se dividen en bloques.

Notas
-----

1. 1 2  "Capital de la provincia de Coclé, Penonomé celebra sus 430 años de fundación". La Prensa. 30 de abril de 2011. Arquivado dende o orixinal o 29 de novembro de 2014. Consultado o 20 de novembro de 2014.
2. ↑  Castillero, Ernesto J. (Xuño de 1960). "Revista Lotería" (PDF) (55): 45–50. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 12 de marzo de 2022. Consultado o 14 de outubro de 2021.  `|capítulo=` ignorado (Axuda)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q654169
* WorldCat
* VIAF: 137246841
* BNF: 12649258b
* EBID: ID
* GeoNames: 3703068
* LCCN: n83188122
* WOEID: 159476

 |
Mapa de Irán cos *Zagros*
Os **Montes Zagros** (en persa رشته‌كوه‌های زاگرس} *Kuhha-ye Zāgros*) é unha cadea montañosa que se estende desde o Cáucaso até o Golfo Pérsico, cunha orientación xeral noroeste-sueste.

Xeografía
---------

Foto dos Zagros desde satélite, 1992
O Zard Kuh, tope dos Zagros
Os Zagros esténdense, cunha lonxitude aproximada de 1.500 km, desde a rexión do Curdistán, nas inmediacións do Cáucaso, seguindo a liña da fronteira irano-iraquí até o Estreito de Ormuz, onde o Golfo Pérsico apenas acada unha anchura de 50 km. O cordal mantense practicamente paralelo ao curso do Tigris, do que dista entre uns 50 a 100 km. A súa anchura máxima oscila entre 200 e 300 km. Ocupan unha área de aproximadamente 533.500 km², da cal, máis ou menos, un 83 % pertence a Irán e un 17 % a Iraq.

As maiores alturas dos montes, rozando os 4.500 m.s.n.m. érguense ao sur da cidade de Isfahán (Zard Kuh, 4.548 m; Monte Dena, 4.409 m) e ao leste da de Shiraz (Kush-e Hazaran, 4.429).

Xeoloxía
--------

Vista de Isfahán e os Zagros ao fondo
A cadea clasifícase xeoloxicamente dentro dos cordais alpinos do período Mioceno, que desde os Pireneos, pasando polos Alpes, Cárpatos, Balcáns, acada os Montes Elburz no norte de Irán. Ao leste dos Zagros este tipo de montañas continúa a través das cadeas do Hindukusch, do Karakorum e do Himalaia até Asia Oriental.

Historia
--------

Os Montes Zagros xogaron un papel decisivo na Revolución Neolítica. Aquí, en alturas entre os 700 e os 1.500 m, medraban, e medran, de forma espontánea as variedades salvaxes dos cereais (trigo, cebada) e dalgúns legumes (lentellas, chícharos) que logo foron domesticados polos humanos arredor do X e IX milenio a.n.e. en outeiros, ladeiras e planaltos de altura algo inferior, e onde se daban as condicións de pluviosidade, con choivas de inverno e primavera, apropiadas para as variedades que comezaron a ser cultivadas, Do mesmo xeito había as variedades salvaxes de cabras (*Capra higrus aegragus*) - exceptuado o can a primeira especie animal que foi amansada -, ovellas (*Ovis orientalis*), asno, e outros, que foron domesticados. O sitio arqueolóxico de Shanidar ostenta aínda a primacía cronolóxica do descubrimento da agricultura. Outros primixenios restos neolíticos como Ali Kosh, Ganj-i Dareh, Jarmo, Tepe Asyab, Tepe Sarab etc. sitos nos Zagros indican que este foi un dos centros no que se efectuou o paso dunha economía recolledora a outra produtora.

Véxase tamén
------------

* Oroxenia alpina

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q167021
* WorldCat
* VIAF: 240371582
* BRE: 1985417
* EBID: ID
* GeoNames: 111617
* GND: 4108915-7
* Pleiades: 29816

 |
**Zulema González González**, nada en Ourense o 8 de abril de 1992, é unha árbitra de fútbol de categoría internacional, galega.

Traxectoria
-----------

González comezou na arbitraxe cando nena, con doce anos. En 2015 ascendeu a categoría nacional, e arbitrou o seu primeiro encontro de Terceira División (masculina), e foi a primeira muller en facelo en Galicia. Dous anos máis tarde, en 2017, estivo entre as dúas primeiras árbitras galegas en arbitrar partidos de Primeira División Feminina.

En 2018 cumpriu os requisitos para chegar á internacionalidade, á que accederá formalmente en 2019, cando arbitre o seu primeiro encontro como tal. Cando o consiga será a primeira galega en chegar á categoría internacional como árbitra principal, se ben Yolanda Parga e Tania Fente xa o fixeron como árbitras asistentes. En 2019 recibiu o Premio Deporte Galego á mellor árbitra de 2018.

Vida persoal
------------

É sobriña de Bernardino González, quen tamén chegara a ser árbitro internacional de fútbol, e de Manuel González Vázquez, que fora árbitro asistente en Segunda división.

Practica o atletismo, o baloncesto e o tiro olímpico. É diplomada en Maxisterio.

Notas
-----

1. ↑  "Zulema González: *Ilusión por el arbitraje*". *MUNDO DEL ARBITRAJE* (en castelán). 23 de agosto de 2018. Consultado o 26 de febreiro de 2019.
2. 1 2  "Zulema González: "Siempre tuve un balón en los pies"". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2017-12-18. Consultado o 2018-12-13.
3. ↑  "Una gallega en la elite del arbitraje: "Ser internacional es un orgullo"". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2018-12-12. Consultado o 2018-12-13.
4. ↑  "Os premios Deporte Galego 2018 distinguen á atleta Ana Peleteiro e o piragüista Manuel Antonio Campos". *Galicia Confidencial*. 8 de novembro de 2019. Consultado o 8 de novembro de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Elena Casal Fernández, árbitra galega.
Coordenadas: 64°40′35″N 28°29′40″L﻿ / ﻿64.67639, -28.49444

**Hyrynsalmi** é unha localidade da rexión de Kainuu, Finlandia.

Xeografía
---------

Hyrynsalmi está situada no centro-norte de Finlandia, cubrindo unha superficie total de 1.521,37 km², dos cales 100,32 km² son de auga. O concello é alongado, cuns 65 km de longo por 20 a 25 km de ancho. Encóntrase no interior de Kainuu, na parte máis montañosa da rexión, e a altitude do territorio varía dende os 156 metros ata unha altitude máxima de 384 metros. O concello é atravesado polo río Emäjoki.

A cidade encóntrase a 69 km da capital da rexión, Kajaani, estando unida á mesma pola nacional 5, que tamén a une coa cidade de Kuusamo, situada a 176 km da cidade.

Limita cos concellos de Suomussalmi ao norte, Puolanka ao oeste, e con Kuhmo e Ristijärvi ao sur.

Poboación
---------

O concello de Hyrynsalmi leva a experimentar un importante descenso de poboación, a seguinte táboa mostra a evolución demográfica da localidade dende 1980:

Lingua
------

O concello de Hyrynsalmi é unilingüe en finés. En 2012 a repartición lingüística era a seguinte:

* Lingua finesa: 98,6 %%
* Outras: 1,4 %

Notas
-----

1. ↑  "Suomen asukasluvut kuukausittain – Kunnittain aakkosjärjestyksessä". Arquivado dende o orixinal o 28 de setembro de 2013. Consultado o 22 de decembro de 2013.
2. ↑  Väestö kielen mukaan sekä ulkomaan kansalaisten määrä ja maa-pinta-ala alueittain 1980 - 2012[*Ligazón morta*]
3. ↑  Väestö iän (1-v.), sukupuolen ja kielen mukaan alueittain 1990–2012, laaja alueluokitusryhmittely[*Ligazón morta*]

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Hyrynsalmi*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en finés)*

| * v
* c
* e
Concellos de Kainuu |
| --- |
| Concellos | 
* Hyrynsalmi
* Kajaani
* Kuhmo
* Paltamo
* Puolanka
* Ristijärvi
* Sotkamo
* Suomussalmi

 | Escudo de Kainuu |
| Antigos concellos | 
* Kajaanin maalaiskunta
* Vuolijoki
* Vaala

 |
| 
* **Kainuu**
* **Finlandia**

 |

* Portal:Finlandia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q984934
* GeoNames: 656951
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1173788

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Baliksi** (en kirguiz: *Балыкчы* ou *Balıkçı*) é unha cidade de 42.380 habitantes no censo de 2009. Está situada no oeste do Lago Issyk-Kul en Kirguizistán. Era un importante centro industrial e centro de transporte durante a Unión Soviética, perdeu a maior parte da súa economía despois do afundimento da Unión Soviética.

Historia
--------

A historia de Baliksi comeza cunha oficina de correos e unha granxa, establecido por M.I.Bachin, un soldado retirado do Forte Naryn, na área Kyzyl Tokoy en 1884. De 1909 ata 1993 o nome da cidade era *Rybachye* (lugar de pesca en ruso). A principios dos 1990, seguindo a desintegración da Unión Soviética, a cidade foi chamada como *Issyk-Kul*, collendo o nome do lago. Pouco despois da independencia de Kirguizistán, a cidade foi renomeada como *Baliksi* que significa *pescador* en kirguiz.

Demografía
----------

**Evolución demográfica de Baliksi dende 1939**

Notas
-----

1. ↑  *Иссык-Куль. Нарын:Энциклопедия* [*Encyclopedia of Issyk-Kul and Naryn Oblasts*] (en ruso). Bishkek: Chief Editorial Board of Kyrgyz Soviet Encyclopedia. 1994. p. 512. ISBN 5-89750-009-6.

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Kirguizistán*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q805876
* EBID: ID
* GeoNames: 1527004

 |
**El Saladillo** é un barrio tradicional da cidade de Maracaibo, estado Zulia, en Venezuela.

Historia
--------

O nome de El Saladillo ("*o salgadiño"*) orixinouse pola súa localización xunto a un par de salinas chamadas Salina Acha e Salina Angosta, depósitos de sal que ían dende a fronte do actual paseo marítimo (porto de Maracaibo) até Puente España na cidade de Maracaibo. Na primeira tentativa de fundar a cidade de Maracaibo menciónase unha mina de sal, e por iso algúns autores e cronistas populares supoñen que El Saladillo estaría moi ligado á fundación da cidade.

A primeira mención histórica do barrio remóntase a 1774, cando o bispo Mariano Martí realizou unha Visita Pastoral ao ser trasladado da diocese de San Juan de Porto Rico á diocese de Caracas - Venezuela. 

Durante os séculos XIX e XX desenvolveuse un estilo local de vivenda popular, adaptado ás condicións climáticas da cidade, que lle confireu un carácter autóctono e unha identidade propia moi arraigada. Dentro deste espazo desenvolveuse boa parte da actividade gobernamental, relixiosa e cultural da cidade.

Na década de 1970 (01/07/1970) baixo o Goberno de Rafael Caldera e patrocinado por el e avalado polo zuliano Hilarión Cardozo, un plan urbanístico destruíu boa parte deste barrio para crear e ampliar vías para o transporte automovilístico no centro da cidade. Na actualidade quedan poucos vestixios do barrio orixinario, pero consérvanse varios edificios históricos, especialmente no contorno da *rúa da Tradición* ou *rúa Carabobo*, declarada Zona de Valor Histórico da Nación e Patrimonio Histórico, Artístico e Cultural da cidade de Maracaibo.

Actualmente, atópase na rúa Carabobo, o centro turístico máis rechamante da cidade de Maracaibo.

Na cultura popular
------------------

*Caribe Concert* foi fundado por 'Augusto Pradelli', produtor da primeira produción en Maracaibo *Joligud*, xunto cun dos primeiros hoteis do Zulia 'Hotel Caribe', coa intención de proporcionar aos turistas venezolanos a sensación de alegría do Zulia.

Varias gaitas zulianas mencionan o Saladillo, entre elas *Gaita vieja del Saladillo*.

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
* 
* 
* 
*

Notas
-----

1. 1 2  Ocando Yamarte, Gustavo. *Historia del Zulia*. Editorial Arte, Caracas 1986, ISBN 980-6033-71-X
2. ↑  Graziano Gasparini y Luise Margolies *Arquitectura popular de Venezuela*, Armitano, Caracas 1986, ISBN 980-6017-04-8
3. ↑  Instituto de Patrimonio Cultural *Colección Cuadernos del Patrimonio Cultural. Serie Inventarios, 1: Zulia*, Caracas 1997. ISBN 980-6361-69-5
4. ↑  "GAITA VIEJA DEL SALADILLO". *YouTube*. Consultado o 2022-08-05.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***El Saladillo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Maracaibo
* Zulia
* Gaita zuliana
**Fraates V**, máis coñecido polo seu diminutivo **Fraataces**, foi o rei do Imperio parto entre os anos 2 a C. 4. Era o fillo pequeno de Fraates IV. Nalgunhas moedas represéntase asociado á súa nai Musa. Subiu ao trono tras esta envelenar a Fraates IV.

Traxectoria
-----------

Baixo o seu reinado tratou de romper a supremacía de Roma sobre Armenia e Media, pero cando Augusto enviou ao seu fillo adoptivo Caio César con orde de invadir Partia, Fraataces prefiriu concluír un tratado no ano 1, polo cal recoñecía, de novo, a Armenia como parte da esfera romana.

Pouco despois, sobre o ano 4, Fraataces e súa nai foron asasinados. Segundo Flavio Xosefo, Fraataces casara con súa nai, o que fora considerado inaceptable polos partos, que se rebelaron e o derrocaron, pasando logo a coroa a Orodes III.

Notas
-----

1. ↑  The Editors of Encyclopaedia Britannica (1 de xaneiro de 2023). "Phraates V". *britannica.com* (en inglés). Consultado o 9 de decembro de 2023.
2. ↑  Flavio Xosefo. *Antigüidades xudías*: XVIII, 2.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Fraataces*** |

### Bibliografía

* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Phraates". *Encyclopædia Britannica* (11ª ed.). Cambridge University Press *(en inglés)*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Fraates IV** | **Rei do Imperio Parto**2 a.C. - 4 d.C. | Sucesor:**Orodes III** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q314793
* BMT: 96737
* EBID: ID

 |
Batalla nos montes de Santa Margarida, extra muros da cidade da Coruña, acontecida o 15 de xullo de 1823.
O 7 de abril de 1823, Francia interveu militarmente en España, a solicitude do rei Fernando VII para apoialo fronte aos liberais e restablecer o absolutismo, en virtude dos acordos da Santa Alianza. O exército francés, denominado co nome dos **Cen Mil Fillos de San Luís**, foi encabezado polo duque de Angulema, fillo do futuro Carlos X de Francia.

O obxectivo fundamental da intervención francesa era rematar cos liberais no goberno desde tres anos antes. As forzas españolas leais enfrontáronse cos franceses en Cataluña ao mando de Francisco Espoz y Mina, pero non houbo apenas reacción popular de apoio e deberon retirarse. O exército francés ocupou Madrid sen resistencia e seguiron cara a Andalucía en persecución dos liberais que se refuxiaran en Cádiz con Fernando VII como refén.

Cádiz foi cercada e bombardeada. A resistencia foi moi forte e os franceses non puideron tomar a cidade. A situación dos asediados era desesperada pois non chegaban reforzos de parte algunha. Ao final realizouse un pacto: Fernando VII sairía e prometería defender a liberdade alcanzada polos españois coa Constitución de 1812, e a cambio renderíase a praza.

Acordado cos franceses, Fernando VII saíu da cidade, pero de forma inmediata uniuse ao invasor, e o mesmo 1 de outubro decretou a abolición de cantas normas xurídicas foran aprobadas durante os tres anos anteriores dando fin o Trienio liberal.

Notas
-----

* *Horitzó Història*. Segundo de Bachillerato. Editorial Vicens Vives. Quinta reimpresión. (2008)

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1450594
* GEC: 0016898

 |
**José Marcote Suárez**, nado en Fisterra o 28 de marzo de 1961, é un político e profesor galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Náutica pola Universidade da Coruña, foi xefe de máquinas, profesor naval e director da Escola Náutica de Ribeira. É concelleiro en Fisterra polo PSdeG-PSOE dende as municipais de 2007, nas que foi o número 2 da candidatura. En setembro de 2009, trala renuncia de Juan Boullosa Marcote, foi designado portavoz socialista no concello. Foi candidato á alcaldía nas municipais de 2011 conseguindo mellorar os resultados de 2007 e acurtando as distancias co PPdeG, pero sen que este perdese a maioría absoluta. Aínda así, socialistas e nacionalistas, sumaron máis votos que o PPdeG, mantendo este último a maioría por unha estreita marxe de votos, o cal sumado distintas irregularidades observadas polas forzas da oposición levou a que se recorresen os resultados, se ben finalmente se desestimaron ditos recursos.

Nas municipais de 2015 conseguiu empatar a 4 concelleiros co PPdeG, os cales sumados ós 2 do BNG lle deron a alcaldía, conformando un goberno bipartito. Nas municipais de 2019 consegue mellorar os seus resultados, quedando incluso a poucos votos de ser a forza máis votada, polo que puido manter a alcaldía e o goberno co BNG. Dende febreiro de 2022 forma parte da Executiva Provincial coruñesa do PSdeG como secretario de turismo. 

Nas municipais de 2023 pasou de 4 a 2 concelleiros e perdeu a alcaldía en favor da candidata de Alternativa dos Veciños Áurea Domínguez, quen irrompeu con 3 concelleiros e recibiu o apoio de socialistas e nacionalistas na investidura.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Manuel Traba Fernández** |  **Alcalde de Fisterra** 2015 - 2023 | Sucesor:**Áurea Domínguez** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Fisterra

### Ligazóns externas

* Juan Boullosa dimitirá el martes como concejal socialista en Fisterra
* El Superior rechaza los recursos electorales de Carballo y Fisterra
* PSOE y BNG cierran el acuerdo para gobernar en Fisterra
* Entrevista
Xohanesburgo, incluída Soweto, desde a Estación Espacial Internacional.
**Soweto** é unha área urbana próxima a Xohanesburgo, na provincia de Gauteng (Suráfrica). Soweto é unha da cidades con máis crecemento do país, con 1 098 094 habitantes no censo de 1996.

Historia
--------

O nome *Soweto* é unha abreviación silábica do inglés "*So*uth *We*stern *To*wnship" (Municipio do Suroeste).

Durante os tempos do apartheid, Soweto foi construída co fin de aloxar aos africanos negros que ata entón vivían en áreas designadas polo goberno para os brancos (como a área multirracial chamada Sophiatown). Hoxe en día, a poboación de Soweto segue sendo maioritariamente negra.

Soweto chegou ás noticias en 1976, cando se produciron disturbios ante a decisión do goberno de promover a educación en afrikaans no canto de inglés.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Historia de Suráfrica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q217426
* WorldCat
* VIAF: 140712506
* EBID: ID
* FAST: 1207195
* GEC: 0063859
* GeoNames: 953781
* LCCN: n79148068
* MusicBrainz: ID

 |
**Luís Antonio de Borbón e Savoia**, nado en Versalles o 6 de agosto de 1775 e finado o 3 de xuño de 1844, fillo primoxénito de Carlos X e María Tareixa de Savoia, foi Delfín e Rei de Francia (1830). Posteriormente, levou o título de **Duque de Angulema**.

Traxectoria
-----------

Abandonou Francia cos seus pais na nenez, debido á Revolución Francesa, e pasou gran parte da súa vida no exilio. Contraeu nupcias coa súa prima irmá María Tareixa de Francia, con quen non tivo sucesión, aínda que anos máis tarde a parella criou como fillo ao seu sobriño Henrique, Duque de Bordeos (Henrique V). A parella regresou a Francia cando caeu o imperio de Napoleón e o seu tío Lois XVIII ascendeu ao trono.

En 1823 correspondeulle encabezar o exército dos Cen Mil Fillos de San Luís, enviado a España para axudar a Fernando VII a restablecer a monarquía absoluta. A expedición non atopou ningunha oposición militar importante, salvo á hora de cercar Cádiz, e representou un considerábel éxito para os absolutistas.

En 1824, ao ascender o seu pai ao trono, converteuse en Delfín de Francia e herdeiro da coroa. Ao producirse a revolución de 1830, o seu pai abdicou no seu favor, aínda que co expreso propósito de que renunciase enseguida en favor do seu sobriño Henrique V, o que en efecto fixo. Porén, o Duque de Orleáns apoderouse do trono co nome de Lois Filipe e a familia real houbo de marchar ao exilio. Ao morrer o seu pai en Praga en 1836, moitos lexitimistas consideraron como novo rei de xure ao duque de Angulema, co nome de **Luís XIX**, por considerar inválidas as abdicacións de 1830. Con todo, mantívose apartado da política. Morreu no exilio en 1844. Actualmente, atópase enterrado na cripta da igrexa do mosteiro franciscano de Kostanjevica (Nova Gorica, Eslovenia).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Carlos X** | **Rei de Francia**1830 | Sucesor:**Henrique V** |

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Lois XIX de Francia*** |
Rúa de Rustemburg.
**Rustenburg** (do afrikaans: *cidade de descanso*) é unha cidade de 395.761 habitantes (censo nacional de 2001) situada ao pé das serras Magaliesberg na Provincia do Noroeste en Suráfrica. Preto da cidade están as dúas minas de platino máis grandes do mundo e a refinaría de platino máis grande do mundo, PMR (*Precious Metal Refiners*: Refinarías de Metais Preciosos), que trata ao redor do 70 % do platino do mundo.

Historia
--------

A cidade foi establecida en 1851 como un centro administrativo dunha zona fértil agrícola-gandeira, que produce cítricos, tabaco, cacahuete, sementes de xirasol, millo, trigo e gando. O 10 de febreiro de 1859, foi fundada a igrexa reformada neerlandesa en Rustenburg. Xusto no noroeste da cidade, o Presidente da República de Transvaal, Paul Kruger, comprou unha granxa de 5 km² en 1863.

Entre os primeiros residentes de Rustenburg estaban poboadores da orixe india. Unha das primeiras familias de orixe india foi a familia Bhayat, cuxa contribución á historia da cidade atópase marcada ao trocar o nome da súa rúa principal como Rúa Fatima Bhayat. Fatima Bhayat e o seu marido Abubakr Ahmed Bhayat, os primeiros residentes da orixe india, posuíron unha ferraxaría que forneceu o equipo a crédito a Paul Kruger durante a Segunda Guerra Anglo-Boer, polo que foron recompensados máis tarde con ouro.

### Sede do Mundial de fútbol de 2010

Rustenburg foi unha das cidades escollidas para ser sede da Copa do Mundo de 2010. O Royal Bafokeng Stadium, que foi unha das sedes da Copa do Mundo de Rugby de 1995, será reformado e terá capacidade para 40.000 espectadores para a primeira e a segunda fase da copa.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rustenburg Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da Rustenburg Local Municipality

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q182049
* WorldCat
* VIAF: 153590385
* EBID: ID
* GeoNames: 958724
* GND: 4307904-0
* LCCN: n79023004
* MusicBrainz: ID

 |
Rúa de Polokwane.
**Polokwane** (anteriormente chamada *Pietersburg*) é unha cidade, municipalidade e capital da Provincia de Limpopo en Suráfrica. Ten unha poboación aproximada de 150.000 habitantes.

Historia
--------

Na década de 1840, os Voortrekkers baixo o liderado de Andries Potgieter fundaron Zoutpansbergdorp, unha vila a 100 km ao sueste. Ese asentamento foi abandonado por mor dos enfrontamentos coas tribos locais. Fundaron unha nova vila en 1886 e chamárono *Pietersburg* en honra ao líder Voortrekker Petrus Jacobus Joubert. Os británicos construíron aquí un campo de concentración durante a Segunda Guerra Anglo-Boer para aloxar case 4.000 mulleres e nenos Bóer. A vila converteuse en cidade o 23 de abril de 1992 e o 11 de xuño de 2003 cambiou o seu nome a Polokwane.

Clima
-----

A pesar da súa localización no trópico de Capricornio, o clima é espléndido porque a cidade atópase nunha meseta a trescentos metros sobre o nivel do mar. As temperaturas media alcanzan unha máxima de 27 °C no verán e de 20 °C no inverno permitindo a vida ao aire libre durante todo o ano. As choivas no verán varían entre 400 – 600 mm por ano.

Municipalidade Polokwane
------------------------

A área da Municipalidade Local Polokwane alcanza o 3% da superficie total da Provincia de Limpopo e preto dun 10% da poboación de Limpopo reside na área Municipal. Sendo de feito o centro económico de Limpopo, Polokwane pose a maior densidade de poboación do Distrito Municipal Capricorn. A maioría da poboación de Polokwane é rural. Iso mostra que o maior sector da comunidade dentro do municipio reside nas aldeas tribais rurais seguido polos asentamentos urbanos.

Turismo
-------

Esta zona é considerada como un lugar de "mitos e lendas". Existen numerosas oportunidades de observación, facendo de Polokwane un popular destino para o eco-turismo no Sur de África. Limpopo está dividida en catro rexións de turismo, representando cada unha un microcosmos da variedade e interesantes culturas na zona.

Outras atraccións son:

* O Museo ao aire libre Sotho *Bakone Malapa Northern*, que describe o estilo de vida tradicional e moderno deste pobo.
* A *Polokwane Game Reserve*, que ten máis de 21 especies e ofrece camiñadas escénicas.
* O *Savannah Centre*, un moderno centro de compras.

O Estadio Peter Mokaba foi utilizado na Copa Mundial de Fútbol de 2010.

Notas
-----

1. ↑  República de Suráfrica (7 de xaneiro de 2005). "Departmento de Arte e Cultura: Aprobación de Topónimos Oficiais". *Government Gazette*. Arquivado dende o orixinal o 28 de marzo de 2014. Consultado o 28 de marzo de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Polokwane Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web de Polokwane
* Fist Mountain (Polokwane na literatura)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131662
* WorldCat
* VIAF: 237011326
* GeoNames: 965289
* GND: 4633540-7
* MusicBrainz: ID

 |
**Grimoaldo IV** (asasinado en 817), chamado **Falco**, foi un Príncipe longobardo de Benevento desde 806 ata a súa morte.

Traxectoria
-----------

Foi *thesaurarius* ou *stolesayz*/*stoleseyz* antes de se converter en príncipe á morte de Grimoaldo III, por riba do propio fillo de grimoaldo, Ilderico, outro *stoleseyz*.

En 812, viuse na obriga de pagar 25.000 *solidi* de tributo a Carlomagno. En 814, prometeu un tributo anual de 7.000 *solidi* a Luís o Piadoso. Estas promesas, con todo, nunca se cumpriron e o seu sucesor, Sico, deu as mesmas baldeiras garantías. Os de Benevento eran, na práctica, independentes e ata finais do século IX non habían recoñecer o poder franco. Grimoaldo foi asasinado en 817 por un complot de nobres cobizosos do seu trono.

Fontes
------

* Wickham, Chris. *Early Medieval Italy: Central Power and Local Society 400-1000*. MacMillan Press: 1981.

Notas
-----

1. ↑  Wickham, 160.
2. ↑  Ibid, 154. En 818 segundo os *Annales Beneventani*.

| Principado de Benevento |
| --- |
| *Segue a:* Grimoaldo III de Benevento | **Grimoaldo IV de Benevento**(806-817) | *Precede a:* Sico I de Benevento |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2447637
* BMT: 197275
* DBI: ID

 |
**Kerch** (ucraíno: Керч, ruso: Керчь, tártaro de Crimea: *Keriç*) é unha cidade portuaria do sur de Ucraína, situada na costa oriental da península de Crimea. A cidade áchase no estreito de Kerch que comunica o mar de Azov co mar Negro. Ademais de ser un porto pesqueiro, desenvolve unha intensa actividade manufactureira derivada da súa localización nunha rexión produtora de mineral de ferro e gas natural. Conta, polo tanto, con estabelecementos metalúrxicos (ferro e aceiro) e químicos, fábricas de maquinaria e de transformación do pescado.

Kerch
A cidade é sede dun instituto de investigacións oceanográficas. Entre os lugares de interese conta cun museo arqueolóxico e coa igrexa de San Xoán Bautista, que data do século VIII. A cidade foi fundada no século VI a. C. co nome de Panticapaea; era nas súas orixes unha colonia grega. Despois do século V a. C. e durante uns cantos séculos, a cidade e os seus arredores foron posesión do reino independente do Bósforo. A principios do século XIV era unha colonia de Xénova e en 1475 caeu en mans do Imperio Otomán. Rusia anexionouna en 1771 durante unha das contendas ruso-turcas. No transcurso da guerra de Crimea resultou seriamente danada, e o mesmo ocorreu durante a segunda guerra mundial. A súa poboación, segundo estimación de 1990 era de 176.000 habitantes.

| * v
* c
* e
 Cidades heroicas da Unión Soviética |
| --- |
| 
* Leningrado
	+ Rusia
* Odesa
	+ Ucraína
* Sebastopol
	+ Ucraína
* Stalingrado
	+ Rusia
* Kíiv
	+ Ucraína
* Brest
	+ Belarús
* Moscova
	+ Rusia
* Kerch
	+ Ucraína
* Novorossiisk
	+ Rusia
* Minsk
	+ Belarús
* Tula
	+ Rusia
* Murmansk
	+ Rusia
* Smolensk
	+ Rusia

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q157065
* WorldCat
* VIAF: 136052524
* BNF: 120489251
* BRE: 4007466
* EBID: ID
* GEC: 0035557
* GeoNames: 706524
* GND: 4110239-3
* LCCN: n81082043
* NKC: ge287714
* SUDOC: 028708067
* Treccani: kerc

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Robles de la Valcueva** é unha localidade pertencente ao concello de Matallana de Torío, na provincia de León e na comunidade autónoma de Castela e León.

Localización
------------

Atópase nun val atravesado polos regatos de Robles e o dos Molinos, afluentes do río Torío. Robles de la Valcueva limita coas localidades de Serrilla, Matallana de Torío e Villalfeide ao norte, Correcillas ao nordés, La Valcueva ao leste, La Cándana de Curueño, Sopeña de Curueño, Pardesivil, La Mata de Curueño e Santa Colomba de Curueño ao sueste, Pardavé e Fontanos de Torío ao sur, Naredo de Fenar e Robledo de Fenar ao suroeste, Llombera ao oeste e Orzonaga e Coladilla ao noroeste.

Historia
--------

Pertenceu ao antigo concello de Vegacervera.

Patrimonio
----------

Destaca a ermida de Santa María de Boinas, que aparece referenciada en 1752. Nela celébranse dúas festas, a Flor, o luns seguinte á Pascua de Resurrección e a da Nosa Señora de Boinas, que ten lugar cada 15 de agosto.

Galería de imaxes
-----------------

* Virxe de Boinas.Virxe de Boinas.
* Ermida de Santa María de BoinasErmida de Santa María de Boinas

Notas
-----

1. 1 2  "Robles de la Valcueva". *aytomatallanadetorio.es*. Arquivado dende o orixinal o 12 de agosto de 2022. Consultado o 29 de maio de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Robles de la Valcueva*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16466386
* GeoNames: 3111504

 |