recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 42°21′09″N 8°28′55″O﻿ / ﻿42.35245, -8.48205

Encoro de Eiras.
O **encoro de Eiras** é un encoro situado no río Oitavén, entre os concellos de Fornelos de Montes e Ponte Caldelas, na provincia de Pontevedra. Abastece de auga ao concello de Vigo, ademais doutros limítrofes como Mos, O Porriño, Redondela e Salceda de Caselas.

Historia
--------

Debido ao incremento da poboación de Vigo, o caudal de auga para abastecer a cidade non era suficiente, a pesar da construción do encoro de Zamáns. En 1973 o pleno do concello de Vigo aprobou un empréstito para financiar parte das obras. En outubro de 1973 comezaron as obras, tras un proceso de expropiación de predios. Inaugurouse o 21 de marzo de 1977 coa presenza do ministro de Obras Públicas, Leopoldo Calvo-Sotelo, e mais do alcalde de Vigo, Joaquín García Picher.

Situación
---------

Aproveitouse o leito do río Oitavén, cunha extensión de 149 hectáreas. Tamén recibe augas dos ríos Parada e do Barragán, ademais doutros regatos. Adoita recibir auga ocasional do río Verdugo. A auga transpórtase mediante a Canle de Eiras, que pasa polos Valos e polo túnel da Madroa.

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
*

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Máxica, Galicia (2016-06-01). "Embalse de Eiras". *Galicia Máxica. Turismo* (en castelán). Consultado o 2023-10-19.
2. 1 2  "El río Oitavén sacia la sed de Vigo y su entorno". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2022-03-15. Consultado o 2023-10-19.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Encoro de Eiras Modificar a ligazón no Wikidata*** |
**Leung Ping-kwan**, nado o 20 de abril de 1949 en Xinhui e finado o 5 de xaneiro de 2013 en Hong Kong, foi un escritor hongkonés coñecido tamén co sobrenome literario de **Ye Si**.

Traxectoria
-----------

Nado na provincia de Guangdong criouse en Hong Kong, onde recibiu unha educación bilingüe (inglés/chinés). Estudou inglés na Universidade Baptista de Hong Kong e realizou o doutoramento en literatura comparada na Universidade do Sur de California en San Diego. Comezou a escribir poesía na década de 1960 e publicou un total de once volumes líricos, ademais escribiu novelas, ensaios, relatos e traducións e mais ensinou literatura comparada na Universidade de Lingnan en Hong kong. Entre os seus libros salientan *Dao yü dalu*, unha colección de relatos curtos publicado en 1987; *Dong xi*, un poemario de 2000 e *Xiang gang wen hua* , ensaio dedicado á cultura de Hong Kong publicado en 1992.

Notas
-----

1. ↑  *Tod des Lyrikers Leung Ping-kwan* in Neue Zürcher Zeitung vom 10.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2688128
* WorldCat
* VIAF: 146688588
* BIBSYS: 14028179
* BNF: 13755266h
* DeutscheBio: 124296564
* FAST: 1483324
* GND: 124296564
* ISNI: 0000 0000 8188 9999
* LCCN: n88611510
* NLA: 36614192
* SUDOC: 060254793

 |
Ma Boyong nunha intervención pública en Hong Kong
**Ma Boyong** (chinés simplificado: 马伯庸; *pinyin*: *Mǎ Bóyōng*), nado en Chifeng, Mongolia Interior en 1980, é un autor chinés de ciencia ficción, baixo o pseudónimo de **Ma Li** (chinés simplificado: 马力; *pinyin*: *Mǎ Lì*).

Traxectoria
-----------

Escritor, ensaísta, profesor, redactor en Internet e prolífico blogueiro moi coñecido no ámbito chinés, conta con preto de 7 millóns de seguidores en Weibo. O seu traballo mestura a ucronía, a ficción histórica, o wuxia (fantasía de artes marciais) as fábulas e outros elementos característicos da ciencia ficción e da fantasía.

Estudou mercadotecnia e comunicacións na Universidade de Waikato.

As súas novelas son unha complexa xustaposición de elementos históricos chineses e da cultura pop moderna. Por exemplo, o seu thriller, en formato de relato curto, Chang'an ambientado na época da dinastía Tang utiliza o formato da moderna serie norteamericana 24. Tamén é autor de dúas novelas curtas *wuxia* nas que aparece Xoana de Arco. *Os xogos do Primeiro Emperador* parte da premisa de que Qin Shihuang, primeiro emperador da China, era un grande afeccionado aos videoxogos. 

En *Planetas Invisíbeis* pódese atopar outro relato de Ma Boyong.

Obra
----

### Libros

* 寂静之城, Pinyin *jìjìng zhī chéng* [„Cidade Silenciosa"], publicado en maio de 2005
* *Os xogos do Primeiro Emperador* ; 秦始皇的假期 ; publicado en xuño 2010
* 风雨 〈洛神赋〉, [„Vento e Chuvia"]; publicado en setembro 2010;
* *The City of Silence* parte da antoloxía *Invisible Planets*, ISBN 978-1-78669-278-8.

Notas
-----

1. ↑  Liu, Ken (11 de novembro de 2023). Runas, ed. *Estrellas Rotas*. pp. 339–. ISBN 978-84-9181-924-0.
2. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9375395
* WorldCat
* VIAF: 309828364
* BNF: 177726049
* IMDb: nm10362354
* ISNI: 0000 0004 3610 2551
* LCCN: n2014047214
* NLA: 59548275
* NTA: 38025722X
* TESF: ma\_boyong
* TMDb: 2360572

 |
**Ioannina**, **Ioánnina, Iánina** ou **Ianina** (en grego: Ιωάννινα) é unha cidade grega no noroeste de Grecia, no distrito de Ipiros.

Xeografía física e humana
-------------------------

Lago de Ioannina
### Orografía

Arredor de Ioannina hai moitas montañas altas. Ao lado da cidade está a montaña Mitsikeli. No leste de Ioannina atópase a serra de Pindos. Ioannina está construída na beira do lago Pamvotida.

### Lago de Ioannina

Ioannina está construída xunto a un lago chamado Pamvotida, ou tamén lago de Ioannina. 

#### Porto do lago

O lago ten un pequeno porto que conecta Ioannina coa illa do lago. 

#### Illa do lago

A illa do lago é unha pequena illa con monumentos e edificios importantes, construídos durante o período otomán e o período bizantino.

### Administración

Ioannina é a capital da prefectura de Ioannina e da periferia de Ipiros. 

### Demografía

En Ioannina viven 67.384 persoas. O custe da vida é algo superior ao da media do sur de Europa.

Sitios de interese
------------------

Ioannina ten moitos lugares de interese, como o castelo onda o lago, as igrexas antigas e as construcións na illa do lago.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ioannina Modificar a ligazón no Wikidata*** |

1. ↑  "Vivir en Ioannina; Precios actualizados 2021". *Costo de Vida ; Actualizado Marzo 2022* (en castelán). 2020-10-09. Consultado o 2022-04-29.
2. ↑  "¿Cuánto cuesta vivir en Ioannina, Grecia?". *¿Cuánto cuesta vivir en Ioannina?* (en castelán). 2018-07-30. Consultado o 2022-04-29.
Bandeira de Vepsia
Chámase **Vepsia** (en vepsio: **Vepsänma**) á área na que habita o pobo vepsio. O territorio actual onde habitan os vepsios está entre os lagos Ladoga, Äänisjärv e Valgjärv, onde viven en tres grupos separados. O primeiro, os Äänis- ou grupo do norte está situado en Carelia, preto de Äänisjärv, ao sur de Petroskoi. Estes chámanse así mesmo *lüdinik* ou *lüdilainen*. Os vepsios centrais, o grupo máis numeroso, viven na rexión de San Petersburgo da Federación Rusa, no río Oyat. Os vepsios do sur viven na parte máis oriental da rexión de San Petersburgo, no extremo noroccidental da provincia de Vologda, no río Leedjõgi. Os vepsios centrais e do sur teñen contacto infrecuente, e os vepsios do norte están separados deles polo río Süväri e por asentamentos rusos interpostos.

A división xeográfica e administrativa é a razón pola cal tan só uns poucos vepsios (o 0.7 % deles) teñen algunha idea do número e localización dos seus compatriotas. Dende 1928, algúns vapsios do sur, tentando escapar da colectivización, emigrasen á Siberia, onde viven nun pobo na rexión de Kemerovo (85 familias en total). Hai tamén outros grupos de vepsios dispersos polos países da extinta Unión Soviética, sendo Ucraína o país no que máis vepsios habitan, logo de Rusia.

| * v
* c
* e
Pobos de fala ugrofinesa |
| --- |
| Pobos finopérmicos |  Estonia •  Finlandia •  Carelia •  Laponia •  República dos Maris •  Mordovia •  Udmurtia •  Komi •  Vepsia •  Livonia •  Votia •  Ingria Võromaa
 |
|  Hungría •  Xanti-Mansi |
*Para a plataforma de streaming, véxase **Twitch***

Pong video game screenshot that is a stylized representation of a game of table tennis. Pong é un dos primeiros videoxogos de arcade comerciais que dependen do xogo de reflexos.
O *Pac-Man* é un tipo de xogo baseado en resposta rápida ou reflexos.
A **xogabilidade de reacción rápida**, **xogabilidade baseada en reflexos** ou **xogo *twitch*** é un tipo de escenario de videoxogo que proba o tempo de resposta dun xogador. 

Os xogos de acción como shooters, deportes, campo de batalla en liña multixogador e xogos de loita adoitan incluír elementos de xogo de contracción. Por exemplo, os xogos de tiro en primeira persoa como *Counter-Strike* e Call of Duty requiren tempos de reacción rápidos para que os xogadores disparen aos inimigos, e xogos de loita como *Street Fighter* e *Mortal Kombat* requiren tempos de reacción rápidos para atacar ou contrarrestar un opoñente. Outros xéneros de videoxogos tamén poden implicar un xogo de contraccións. Por exemplo, o videoxogo *Tetris* vaise acelerando gradualmente a medida que o xogador avanza. 

Os **xogos baseados en respostas rápidas** mantén os xogadores comprometidos activamente con respostas rápidas sobre as súas accións, en oposición aos xogos por quendas (*turn-based games*) que implican esperar o resultado do curso de acción elixido. O **xogo de *twitch*** pódese usar para ampliar as opcións tácticas e xogar probando a habilidade do xogador en varias áreas (normalmente respostas reflexivas) e en xeral engadir dificultade (relacionada coa intensidade de "contracción" necesaria, en inglés "***twitching***").

O xadrez rápido, que se xoga con curtos límites de tempo entre movementos, é un exemplo de engadir un elemento de xogo de contracción a un xogo por quendas. Pola contra, os puntos de control e as vidas extra son mecánicas de xogo comúns nos xogos de contracción que tentan reducir a penalización por erros no xogo, engadindo un elemento de xogabilidade por quendas. Tradicionalmente, con todo, o termo "**xogo de contracción**" aplicouse a xogos de arcade, consola e ordenador simples que carecen dun elemento de estratexia e están baseados unicamente no tempo de reacción do xogador.

Un uso temperán do termo foi usado por Vern Raburn de Microsoft en 1981.

Notas
-----

1. 1 2  Inc, InfoWorld Media Group (1981-04-13). *InfoWorld* (en inglés). InfoWorld Media Group, Inc.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *Pac-Man*
* *Quake*
* *Resident Evil 4*
* *Space Invaders*
* *Warcraft*
* *Twitch*
* *Twitch* en galego

### Ligazóns externas

* Investigación en tecnoloxía educativa en liña Arquivado 16 de agosto de 2019 en Wayback Machine.
**Xosé Eduardo López Pereira**, nado en 1954 en Trasalba, Ourense, é un catedrático de Filoloxía Latina.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en Filoloxía Clásica pola Universidade de Salamanca, e acadou o doutoramento en Filoloxía Latina pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi bolseiro do *Deutscher Akademister Austauchsdienst* na Academia de Baviera, dedicándose aos textos latinos medievais. É catedrático da Universidade da Coruña.

Foi secretario xeral da UdC durante seis anos, foi director xeral de universidades da Xunta de Galicia durante oito anos, e é director da Axencia para a Calidade do Sistema Universitario de Galicia.

Especializouse na cultura da Gallaecia romana e no Reino Suevo de Galicia, así como en persoeiros da Historia de Galicia como Prisciliano, Exeria, Paulo Orosio, Hidacio ou Martiño Dumiense. Foi director xeral de ordenación universitaria durante o mandato de Manuel Fraga Iribarne. Dirixiu entre 1994 e 2019 o equipo de investigación *Corpus documentale latinum Gallaeciae*, ligado ao Centro de Investigación Ramón Piñeiro, que recolle e analiza tódolos documentos galegos dende o ano 850 a 1250.

En 2021 foi escollido presidente da Fundación Otero Pedrayo.

Recoñecementos
--------------

En 1994 obtivo o Premio Xesús Taboada Chivite.

Obras
-----

### Ensaio

* *O primeiro espertar cultural de Galicia* (1989, Universidade de Santiago de Compostela).
* *Exeria* (1991, Edicións Xerais de Galicia).
* *Guía do peregrino. Códice Calixtino* (1993, Edicións Xerais de Galicia).
* *Cultura, relixión e superstición na Galicia Sueva* (1996, Universidade da Coruña).

Notas
-----

1. ↑  Elisa Álvarez (15 de novembro de 2017). "Eduardo López Pereira: «Ahora hay un exceso de proximidad entre profesor y alumno»". *La Voz de Galicia*.
2. ↑  Elisabet Fernández (25 de abril de 2021). "Buciños recolle o Trasalba: "Grazas a don Ramón fago escultura que comunica"". *La Región*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12402789
* WorldCat
* VIAF: 121596553
* BAV: ADV10940409
* BNE: XX1137355
* BNF: 135294097
* Dialnet: 48195
* GND: 1055776664
* ISNI: 0000 0001 1701 7544
* LCCN: n86136538
* NTA: 069317763
* SUDOC: 050429531

 |
Coordenadas: 48°46′18″N 5°10′02″L﻿ / ﻿48.77167, -5.16722

**Bar-le-Duc** é unha cidade e comuna do nordeste de Francia, no departamento de Mosa, rexión do Gran Leste.

Foi, noutros tempos, a sede do Condado, e máis tarde, Ducado de Bar.

É a localidade natal, entre outros, do presidente da República Raymond Poincaré.

A *Ville Haute* (parte alta da cidade), conserva numerosos edificios renacentistas que lle confiren carácter. Na igrexa de St. Étienne (Praza de St. Pierre), está a famosa estatua "*Le Transi*", de Ligier Richier. No presbiterio e do mesmo autor áchase o gran grupo escultórico do Calvario: Cristo crucificado entre os dous ladróns.

A confitura de grosellas de Bar-le-Duc, na que se eliminaron as sementes dos froios manualmente mediante unha pluma de ganso, é unha famosa especialidade ancestral coñecida como *caviar de Bar*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bar-le-Duc Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Web oficial do Concello de Bar-le-Duc
* Web da Oficina de Turismo

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q185721
* WorldCat
* VIAF: 138419570
* BNF: 152646978
* EBID: ID
* GEC: 0007800
* GeoNames: 6449768
* GND: 4080265-6
* LCCN: n83317531
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge485417
* OSM: 2106627
* SUDOC: 027250229
* TGN: 7008983

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Enfesta.
Igrexa da parroquia da Enfesta.
**A Enfesta** era un antigo concello de Galiza pertencente a comarca de Compostela. Como moitos outros municipios galegos, creouse en 1836.

Etimoloxía
----------

O topónimo *Enfesta* é un orónimo que indica un terreo irregular con bastante pendente.

Historia e características
--------------------------

O 14 de agosto de 1854, ao principio do Bienio Progresista, o Concello de Enfesta foi suprimido e integrado no de Santiago de Compostela. Foi nomeado no seu lugar un denominado *alcalde de parroquia*, cuxa responsabilidade abranguía toda a chamada «*parroquia de Enfesta*». Esta situación debeu durar pouco tempo.

O 29 de decembro de 1962, a entidade municipal foi suprimida e anexionada a Santiago de Compostela, sendo alcalde da capital galega Ángel José Porto Anido. O último rexedor municipal da Enfesta foi Manuel Balado, quen abandonou o cargo unha semana antes da anexión.

O concello da Enfesta estaba formado polas parroquias da Barciela, Busto, O Carballal, Cesar, A Enfesta, Fecha, Grixoa, Marantes, Nemenzo, Sabugueira, Santa Cristina de Fecha e Verdía.

Poboación
---------

Censo| 1842 | 1857 | 1860 | 1877 | 1887 | 1897 | 1900 | 1910 | 1920 | 1930 | 1940 | 1950 | 1960 | 1970 | 1981 | 1991 | 2001 | 2011 |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Poboación de Feito | .. | 4206 | 4189 | 4320 | 4159 | 3920 | 4192 | 4268 | 4332 | 4823 | 5875 | 6299 | 5801 | .. | .. | .. | .. | .. |
| Poboación de Dereito | 2939 | .. | .. | 4433 | 4410 | 4034 | 4237 | 4703 | 4768 | 5218 | 6093 | 6503 | 6209 | .. | .. | .. | .. | .. |
| Fogares | 618 | 815 | 816 | 834 | 980 | 1033 | 1004 | 1048 | 1080 | 1343 | 1096 | 1414 | 1032 |  |  |  |  |  |

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *enfesto*.
2. ↑  *Libro Índice de Consistorios (AHUS, A.M.-483)* (en castelán). Santiago de Compostela. 18-9-1837 a 28-12-1868. p. 239v.
3. ↑  "A fronteira non divide o sentimento", artigo en *La Voz de Galicia*
4. ↑  "INEbase. Alteraciones de los municipios". *ine.es*. Consultado o 2021-12-30.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Concello de Conxo

### Ligazóns externas

* Concello de Oroso - Guía histórica en imaxes
Distrito de Braga
O **distrito de Braga** é un distrito portugués, pertencente á provincia tradicional do Miño. Limita ao norte co distrito de Viana do Castelo e con Galiza, ao leste co distrito de Vila Real, ao sur co distrito do Porto e ao oeste co océano Atlántico. Ten unha área de 2.673 km² (15º maior distrito portugués). Poboación residente (2001): 831.368. Capital do distrito: Braga.

Subdivisións
------------

O distrito de Braga subdívidese nos seguintes 14 concellos:

* Amares
* Barcelos
* Braga
* Cabeceiras de Basto
* Celorico de Basto
* Esposende
* Fafe
* Guimarães
* Póvoa de Lanhoso
* Terras de Bouro
* Vieira do Minho
* Vila Nova de Famalicão
* Vila Verde
* Vizela

Na actual división principal do país, o distrito encóntrase integrado na Rexión Norte.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q326203
* WorldCat
* VIAF: 124378399
* BNF: 119492770
* GEC: 0011985
* GeoNames: 2742031
* GND: 4471748-9
* LCCN: n83228841
* MusicBrainz: ID
* OSM: 3738284

 |
**Polýaigos** (grego: Πολύαιγος) é unha illa grega das Cícladas preto de Milos e Kímolos. É parte da comunidade de Kimolos (Κοινότητα Κιμώλου). O seu nome significa "cabras", xa que está habitada só polas cabras.

Ao longo do seu eixo máis longo, ten 6 km e o máis curto 4,3 km de ancho. Ten unha superficie de aproximadamente 18 km² e unha lonxitude costeira de 22–27 km. Atópase moi preto da illa de Kimolos (2 km ao noroeste de Polyaigos) e a illa de Milos (6,2 km ao oeste de Polyaigos). Hai dous montes, Stroggylo que se eleva a 330 m e Psilo Vouno de 370 m.

A illa é en gran medida, de propiedade da igrexa ortodoxa grega, que a subarrenda partes dela aos pastores locais das próximas illas de Milos e Kimolos.

A súa poboación de cabras mantén Polyaigos como unha illa deserta. Ten, con todo, algunhas magníficas praias, principalmente na parte sur da illa, así como moitas covas de superficie, que serven de refuxio a unha poboación cada vez menor de foca monxe do Mediterráneo (*Monachus monachus*).

Datos demográficos de Polyegos| Censo | 1940 | 1951 | 1961 | 1971 | 1981 | 1991 | 2001 | 2011 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Habitantes | 10 | 14 | 006 | 004 | 001 | - | 0 | 002 |

Localización da illa

Referencias
-----------

1. ↑  Bevölkerungsentwicklung von Polyegos 1940–2011, Griechisches Statistisches Amt ELSTAT, Digitale Bibliothek *(en grego)*

Véxase tamén
------------

* Outras illas gregas

### Ligazóns externas

* Mapa de localización

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Polyaigos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1540206
* WorldCat
* VIAF: 3150202229403112793
* BNF: 15205472c
* DARE: 41500
* GeoNames: 254929
* OSM: 531972
* Pleiades: 590002

 |
*Para ver outros artigos co mesmo nome, vexa Hamlet (homónimos)*.

***Hamlet*** é unha traxedia escrita por William Shakespeare, unha das obras teatrais máis coñecidas e citadas do mundo. Shakespeare escribiuna entre 1600 e o verán de 1602, e publicouse por vez primeira en 1603. O soliloquio *To be or not to be* (ser ou non ser) é a pasaxe máis popular da obra.

Historia e adaptacións
----------------------

A historia da obra provén da tradición escandinava que fixo coñecida Saxo Grammaticus na súa obra *Gesta Danorum* a comezos do século XIII ó escribir a historia do príncipe Hamlet. Á súa vez, o Hamlet converteuse nun mito a explorar dentro do teatro e mais tamén do cinema de todos os tempos. Entre as versións e revisitacións sobre este tema destacaron *O incerto señor Don Hamlet, Príncipe de Dinamarca*, de Álvaro Cunqueiro (1958) e mais o *Hamlet Machine*, do alemán Heiner Müller (1979).
Existen numerosas adaptacións cinematográficas e televisivas de Hamlet. Algunhas das máis coñecidas son a de Laurence Olivier de 1948, a de Franco Zeffirelli, protagonizada por Mel Gibson en 1990 ou a de Kenneth Branagh de 1996.

Foi traducida ó galego por Miguel Pérez Romero (con revisión de Antonio Raúl de Toro Santos) e publicada polo Servizo Central de Publicacións da Xunta no ano 1993.

Galería de imaxes
-----------------

* Portada da edición de 1605Portada da edición de 1605
* Clásicos en Galego 10: HamletClásicos en Galego 10: *Hamlet*

Notas
-----

1. 1 2  *Hamlet*. Traducido por Miguel Pérez Romero (1ª ed.). Santiago de Compostela: Servizo Central de Publicacións da Xunta. 1993. ISBN 84-453-0743-6 – vía Biblioteca da Tradución Galega.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Hamlet Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galicitas posúe citas sobre:  ***Hamlet*** |

### Outros artigos

* Clásicos en Galego

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41567
* WorldCat
* VIAF: 176993890
* BiTraGa: 182
* BNE: XX2961793
* BNF: 11936813g
* GEC: 0032083
* GND: 4099350-4
* IBDB: 4172
* LCCN: n80008522
* LibraryThing: 2199
* MusicBrainz: ID
* OL: OL9170454W
* SUDOC: 027294773
* Theatricalia: 2

 |



---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre teatro é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Localización do Distrito de Portalegre
O **distrito de Portalegre** é un distrito portugués pertencente na súa maior parte á provincia tradicional do Alto Alentexo, completándose con algúns concellos pertencentes ao Ribatexo. Limita ao norte co distrito de Castelo Branco, ao leste con España, ao sur co distrito de Évora e ao oeste co distrito de Santarém. Abrangue unha área de 6065 km², que o converte no 6º maior distrito portugués. Conta cunha poboación residente de 119.543 habitantes (2006), sendo a súa capital a cidade de Portalegre.

O distrito de Portalegre subdivídese nos seguintes 15 concellos:

* Alter do Chão
* Arronches
* Avis
* Campo Maior
* Castelo de Vide
* Crato
* Elvas
* Fronteira
* Gavião
* Marvão
* Monforte
* Nisa
* Ponte de Sor
* Portalegre
* Sousel

Na actual división principal de Portugal en NUTS II, o distrito intégrase na rexión do Alentexo e todos os concellos, agás Sousel, pertencen á subrexión do Alto Alentexo. Pola súa parte, Sousel intégrase no Alentexo Central. En resumo:

* Rexión do Alentexo
	+ Alentexo Central
		- Sousel
	+ Alto Alentexo
		- Alter do Chão
		- Arronches
		- Avis
		- Campo Maior
		- Castelo de Vide
		- Crato
		- Elvas
		- Fronteira
		- Gavião
		- Marvão
		- Monforte
		- Nisa
		- Ponte de Sor
		- Portalegre

Patrimonio
----------

* Castelo, acueduto e muralla de Elvas
* Castelo e muralla de Marvão
* Castelo e catedral de Portalegre
* Castelo de Castelo de Vide
* Cidade romana de Ammaia

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Goberno Civil de Portalegre (en portugués)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q225189
* WorldCat
* VIAF: 140816811
* GEC: 0052201
* GeoNames: 2264507
* GND: 4116063-0
* LCCN: n87875639
* OSM: 5123448

 |
**Manuel Rivera Martorell**, máis coñecido como **Rivera**, nado na Graña (Ferrol) o 3 de outubro de 1904 e finado o en decembro de 1952, foi un futbolista galego que xogaba na demarcación de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Rivera, formado no equipo da Escola Noctura Obreira do Club Deportivo Ferrol, estivo vinculado case durante toda a súa carreira deportiva ao Racing de Ferrol, exceptuando media tempada que militou no Deportivo da Coruña, en 1933/34. Foi un dos grandes nomes da historia do Racing por talento deportivo e liderado no vestiario, e auténtico ídolo e referencia de varias xeracións de racinguistas. Estivo a piques de ser convocado pola selección española e foi pretendido por diversos clubs importantes do fútbol español, pero el sempre elixiu quedar en Ferrol e defender a camiseta verde agás o curto paso polo gran rival dos racinguistas. Considerado un dos mellores medios centros do fútbol galego de antes da Guerra Civil, abandonou o fútbol en 1938 por unha doenza do corazón. Co Racing foi tres veces campión de Galicia e formou parte do equipo que debutou na 2ª División en 1934/35. Tras a súa retirada como futbolista exerceu de delegado do club verde e tamén foi adestrador, tanto do cadro "reserva" como do primeiro equipo, neste último caso nas campañas 1943/44 e 1948/49.

Rivera faleceu en decembro de 1952 e, na súa memoria, o Estadio do Inferniño (construído en 1921 e remodelado entre 1949 e 1951) pasou a chamarse Estadio Manuel Rivera dende xaneiro de 1954.

Clubs
-----

| Club | País | Ano |
| --- | --- | --- |
| C.D. Ferrol | Galicia | 1920-1922 |
| Racing de Ferrol | Galicia | 1922-1938 |
| RC Deportivo da Coruña | Galicia | 1933−1934 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535992
* BDFutbol: 11249

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
*Non confindir con William Ogilby.*

**James Douglas Ogilby**, nado o 16 de febreiro de 1853 en Belfast, Irlanda e finado o 11 de agosto de 1925 en Brisbane, Queensland, Australia, foi un ictiólogo e herpetólogo australiano de orixe irlandesa.

Traxectoria
-----------

Fillo do naturalista William Ogilby (1808-1873), despois dos seus estudos no Winchester College e no Trinity College de Dublín, traballou no British Museum. Interesouse polas aves e os peixes e viaxou aos Estados Unidos de América.

En 1884 obtén un posto de axudante no Australian Museum de Sydney e casa, o mesmo ano, con Mary Jame Jameson.

James Douglas Ogilby publicou numerosos artigos sobre os réptiles, e describiu unha nova especie de tartaruga e varias novas especies de lagartos, entre elas:

* *Morethia boulengeri*, en 1890
* *Saltuarius cornutus*, en 1892
* *Strophurus intermedius*, en 1892
* *Uvidicolus sphyrurus*, en 1892

Tamén escribiu sobre os mamíferos e os peixes de Australia. Foi elixido membro da Sociedade linneana de Londres en 1887. Traballou no British Museum, despois no Australian Museum de Sydney, do que se retirou en 1890 a causa do seu alcoholismo. Il continue cependant d’étudier la faune australienne sur une base contractuelle.

Contra 1903 instalouse en Brisbane, onde traballou como ictiólogo no Queensland Museum. Poucos anos máis tarde chega a ser membro da Sociedade Real de Queensland. Asina numerosas publicacións co seu amigo Alan Riverstone McCulloch (1885-1925).

Ogilby faleceu o 11 de agosto de 1925 e está soterrado no *Toowong Cemetery*, en Toowong, Brisbane, Queensland, Australia.

Algunhas publicacións
---------------------

* 1887. *Catalogue of Fishes and Other Exhibits at the Royal Aquarium, Bondi*.
* 1892. *Catalogue of Australian Mammals*.
* 1893. *Edible Fishes and Crustaceans of New South Wales*.

Notas
-----

1. 1 2 3  Walsh, G. P. "Ogilby, James Douglas (1853 - 1925)". *Australian Dictionary of Biography*. Arquivado dende o orixinal o 25 de xaneiro de 2010. Consultado o 12 de maio de 2016.
2. ↑  Especies descritas por Ogilvy. En The Reptile Database.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1236897
* WorldCat
* VIAF: 34037346
* BIBSYS: 2097872
* GND: 117593613
* ISNI: 0000 0000 6399 4912
* LCCN: no94043942
* NLA: 35333280
* NTA: 202992500
* OL: OL2290297A
* SELIBR: 170530
* SNAC: w6c252xr
* SUDOC: 196214408
* TePapa: 15152
* UNZ: OgilbyJamesDouglas

 |
Coordenadas: 42°53′25″N 2°38′21″O﻿ / ﻿42.89028, -2.63917

Igrexa de Arroiabe
**Arratzua-Ubarrundia** é un concello de Áraba, no País Vasco. Pertence á cuadrilla de Zuia e tiña en 2015 unha poboación de 997 habitantes.

Este municipio xurdiu a raíz da fusión das antigas hermandades e municipios de Arratzua e Ubarrundia. Está composto por unha decena de pequenas localidades situados ao norte da capital provincial, Vitoria. Neste municipio atópase a presa de Ullibarri-Ganboa, que abastece de auga a Bilbao e Vitoria, e serve ademais para practicar deportes náuticos e bañarse.

Os dez *concejos* que compoñen o municipio son: Arroiabe, Arzubiaga, Betolatza, Dura (capital do municipio), Landa, Luko, Mendibil, Ullibarri Ganboa, Ziriano e Zurbao. Tamén forma parte do concello Langara Ganboa, pertencente antigamente a Gamboa, e que foi anexionado a finais da década de 1950, cando este municipio desapareceu a raíz da construción do pantano.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Arratzua-Ubarrundia*** |

* Sitio web oficial *(en castelán)*

| * v
* c
* e
País Vasco País Vasco  ·  Concellos de Áraba |
| --- |
| Agurain  ·  Aiara  ·  Amurrio  ·  Añana  ·  Aramaio  ·  Armiñón  ·  Arraia-Maeztu  ·  Arratzua-Ubarrundia  ·  Artziniega  ·  Asparrena  ·  Barrundia  ·  Berantevilla  ·  Bernedo  ·  Bilar  ·  Burgelu  ·  Donemiliaga  ·  Dulantzi  ·  Elciego  ·  Erribera Beitia  ·  Erriberagoitia  ·  Eskuernaga  ·  Gaubea  ·  Harana  ·  Iekora  ·  Iruña Oka  ·  Iruraiz-Gauna  ·  Kanpezu  ·  Kripan  ·  Kuartango  ·  Labastida  ·  Lagrán  ·  Laguardia  ·  Lantziego  ·  Lantarón  ·  Lapuebla de Labarca  ·  Laudio  ·  Legutio  ·  Leza  ·  Mañueta  ·  Moreda Araba  ·  Navaridas  ·  Okondo  ·  Oion  ·  Samaniego  ·  Urizaharra  ·  Urkabustaiz  ·  Vitoria  ·  Zalduondo  ·  Zambrana  ·  Zigoitia  ·  Zuia |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1368923
* WorldCat
* VIAF: 316735395
* código INE: 01008
* GeoNames: 6355248
* OSM: 348220

 |
Rúa Bissati en Alessandria.
**Alessandria** (**Lissändria**, en piemontés) é unha cidade do Piemonte, Italia, capital da Provincia de Alessandria. Centro ferroviario e industrial a carón do río Tanaro. No ano 2001 tiña 82.201 habitantes. Umberto Eco naceu na cidade.

Historia
--------

Fundada sobre un núclo urbano xa existente pola iniciativa da Liga Lombarda, como fortaleza antiimperial na fronteira do marquesado de Monferrato, principal aliado de Barbarossa, leva o nome actual dende o ano 1168 en honra do papa Alexandre III. Entre 1174 e 1175 foi asediada polos imperiais que non conseguiron vencela. Dende o 1198 é unha comuna libre, tivo constantes enfrontamentos coas comunas veciñas, en especial Asti.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Alessandria Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial da cidade *(en italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6088
* WorldCat
* VIAF: 143051370
* BRE: 1812010
* CERL: cnl00006731
* EBID: ID
* GEC: 0002333
* GeoNames: 6541464
* GND: 4207729-1
* LCCN: n79018701
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge671337
* OSM: 43747
* TGN: 7005125
* Treccani: alessandria

 |
O **Pays d'Auge** (Pronunciación francesa: ​[pei doʒ], literalmente *Terra de Auga*), **Auge** pe **Bro-Auge** en bretón, é unha zona de Normandía, situada entre os departamentos de Calvados e Orne (ademais dunha pequena parte do de Eure), unha antiga provincia do Reino de Francia. A cidade principal é Lisieux.

Xeografía
---------

O Pays d'Auge divídese nos seguintes cantóns : Cantón de Cabourg, Cantón de Dozulé, Cantón de Trouville Deauville, Cantón de Honfleur, Cantón de Troarn, Cantón de Cambremer, Cantón de Pont-l'Évêque, Cantón de Blangy-le -Château, Cantón de Mézidon-Canon, Cantón de Lisieux, Cantón de Saint-Pierre-sur-Dives, Cantón de Livarot, Cantón de Orbec, Cantón de Trun, Cantón de Vimoutiers, Cantón de Exmes e Cantón de Gacé.

Economía
--------

A paisaxe desta zona considérase típica de Normandía — agrícola e produtora de produtos lácteos e mazás. Destaca polos seus queixos, especialmente Camembert (denominado así por un lugar do Pays d'Auge), Livarot e Pont-l'Évêque, tamén nomes de vilas.

O Pays d'Auge recibiu o status de *appellation d'origine contrôlée*

(denominación de orixe) pola súa sidra e *calvados* (licor co nome do departamento de Calvados).

Cultura
-------

O dialecto normando do Pays d'Auge coñécese como Augeron. O Pays d'Auge está clasificado como Terra de Arte e Historia polo Ministerio de Cultura de Francia.

Notas
-----

1. ↑  Desan, Suzanne (2006-06-19). *The Family on Trial in Revolutionary France* (en inglés). University of California Press. ISBN 978-0-520-24816-8.
2. ↑  Planhol, Xavier de; Claval, Paul (1994-03-17). *An Historical Geography of France* (en inglés). Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-32208-9.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pays d'Auge*** |

* Paul Bunel

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1536316
* WorldCat
* VIAF: 315125684
* BNF: 11943094k
* GND: 4102936-7
* LCCN: sh85009505

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Jableh (árabe: *جبلة*: جبلة‎ *Ǧabla*), tamén soletreado Jebleh, Jabala, **Jablah** ou *Gabala*, é unha cidade costeira do mediterráneo en Siria, 25 km ao norte de Baniyas e 25 km ao sur de Latakia, con arredor de 80000 habitantes (2008).

A cidade alberga a tumba e a mesquita do sultán Ibrahim Bin Adham, un famoso místico sufí que renunciou ao seu trono e dedicouse á oración polo resto da súa vida.

Historia
--------

O teatro romano de Jableh
Jableh estivo habitado desde polo menos o segundo milenio a. C. A cidade foi parte do reino ugarita e foi mencionada como "Gbʿly" nos arquivos da cidade arredor de 1200 a. C. Na Antigüidade Jableh foi unha cidade romana importante. Un dos restos principais deste período é un teatro, capaz de aloxar arrdor de 7000 espectadores. Restos aínda máis antigos atopáronse preto da beiramar, datados na Idade de Ferro ou a Era fenicia.

No período medieval, Jableh foi parte do Principado de Antioquía, un dos Estados Cruzados, até que foi capturada por Saladino en 1189 durante a Terceira Cruzada. Un residente famoso foi Hugo de Xabala, o bispo da cidade, quen informou da caída de Edesa ao papa Uxío III, e foi a primeira persoa a falar do Preste Xoán.

A menos dun quilómetro do centro de cidade xace o sitio antigo de Gibala, hoxe coñecido como Tell Tweini. Esta cidade foi habitada desde o terceiro milenio a. C. até o período persa.

Economía
--------

A maioría da poboación Jableh depende da agricultura para subsistir, cultivan laranxas e limóns, olivas. No medio rural atópase un gran número de invernadoiros para o cultivo de hortalizas. No centro da cidade os habitantes traballan no comercio e hai pequenas fábricas de algodón e de zume de laranxa.

Residentes famosos
------------------

* O pioneiro sirio da poesía árabe moderna Adunis, quen foi un dos primeiros poetas árabes.
* O campión mundial de natación Firas Mouala, quen nadou desde Latakia a Chipre (case 90 km de distancia).
* Izz ad-Din al-Qassam, unha figura islámica famosa que loitou contra a colonización francesa en Siria, e despois mudouse a Palestina onde liderou unha rebelión armada contra as autoridades británicas e os colonos sionistas.
*Magna Carta Libertatum* de 1215
A **Carta Magna** ("Gran Carta" en latín), tamén coñecida como ***Magna Carta Libertatum***, é un documento inglés de 1215 que limitou o poder dos monarcas de Inglaterra, especialmente o do rei Xoán sen Terra, quen a asinou, impidindo así o exercicio do poder absoluto. Foi o resultado dos desencontros entre Xoán, o Papa e os nobres ingleses sobre as prerrogativas do soberano. De acordo ós termos da Carta Magna, Xoán debía renunciar a certos dereitos e respectar determinados procedementos legais, recoñecendo que a vontade do rei estaría suxeita á lei. Considérase á Carta Magna coma o primeiro capítulo dun longo proceso histórico que levaría ao xurdimento do constitucionalismo.

Por extensión, tamén se denomina Carta Magna á Constitución dun Estado, que é a norma suprema que forma todo o seu ordenamento xurídico.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Constitución

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12519
* WorldCat
* VIAF: 184258638
* BIBSYS: 90641762
* BNF: 150600212
* BRE: 1904753
* EBID: ID
* FAST: 1356211
* GEC: 0015447
* GND: 4168520-9
* Gutenberg: 10000
* JSTOR: magna-carta
* LCCN: n50064742
* NKC: unn2012713746
* SUDOC: 22996379X

 |
A **lenición** é un conxunto de transformacións que se dan no paso do latín aos romances formada polas mudanzas que sufriron as consoantes duplas (que simplificaron -tt->-t-), as consoantes simples xordas (perden tensión e adoitan sonorizar -t->-d-) e as consoantes simples sonoras (que se debilitaron até desaparecer). Son varias as hipóteses baralladas tanto nas orixes da lenición como a propia cronoloxía.

A explicación (neogramática) clásica afirma que os fenómenos se daban de xeito illado: simplificaron as xeminadas (consoantes duplas), sonorizaron as xordas simples e fricativizáronse as oclusivas sonoras.

Que motiva o cambio
-------------------

Téñense dado diferentes hipóteses: explicación articulatoria, explicación estruturalista baseándose nun proceso en cadea ou o propio rexeitamento a unha explicación conxunta do proceso lenitivo.

Mais a teoría máis coñecida é a do substrato, principalmente celta. Baséanse en dous argumentos: que o proceso lenitivo tense dado en territorios habitados por celtas e que as linguas celtas desenvolveron unha pronuncia feble (lenis) das consoantes simples intervocálicas. Logo, no período de romanización, os celtas xa coñecían a lenición e tivo que existir un tempo suficiente de bilingüismo que levase a que no latín falado se adoptasen as sonorizacións procedentes do celta.

Agora ben, hoxe en día discútese que a sonorización teña a súa orixe no celta pois pode ser máis remota. Autores como Lloyd cren que o fenómeno xa se daba na fala baixa mais non existía necesidade de representalo. A chamada Teoría da Continuidade Paleolítica de Alinei e Benozzo, está a revisar estas cuestións do substrato celta.

As teorías máis recentes do galego Alexandre Veiga son as que maior aceptación teñen. Posteriormente, dende a óptica da fonética acústica, Martínez Celdrán amosou a súa validez. As teses de Veiga baséanse na tensión articulatoria.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q935716
* EBID: ID
* MAG: 131892022

 |
Giuditta Pasta no papel de Anna Bolena.
**Giuditta Angiola Maria Costanza Pasta** (nada **Giuditta Angiola Maria Costanza Negri**), nada en Saronno (Italia) o 26 de outubro de 1797 e finada o 1 de abril de 1865 en Como, foi unha cantante italiana cun rexistro de mezzosoprano e soprano. É considerada, xunto con Maria Malibran, como a máis célebre cantante lírica do século XIX, sendo aclamada no seu tempo polo seu rango vocal e a súa expresividade.

Traxectoria
-----------

Filla de Carlo Antonio Negri e Rachele Ferranti, Giuditta Pasta naceu en Saronno, unha localidade italiana próxima a Milán, o 26 de outubro de 1797 como Giuditta Negri, e dende moi pequena mostrou interese pola música.

Pasta estudou inicialmente de xeito privado con B. Lotti e seu tío F. Ferranti, proseguindo despois os seus estudos con Bonifazio Asioli e Giuseppe Scappa no Conservatorio de Milán.

En 1815 realizou o seu debut profesional no Teatro Filodrammatici de Milán en *Le tre Eleonore* de Scappa, onde interpretou un papel de contralto. O 17 de xaneiro do ano seguinte casou co avogado e tenor Giuseppe Pasta, que se converteu no seu axente. En 1821 realizou unha interpretación brillante de Desdemona no *Otello* de Rossini no Théâtre-Italien de París, e en 1824 conquistou Londres cunha serie de papeis de óperas de Rossini entre os que incluía o de Semiramis en *Semiramide*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Ópera*** |


|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Giuditta Pasta*** |

### Ligazóns externas

* Giuditta Pasta en operanostalgia.be *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q240963
* WorldCat
* VIAF: 76494131
* AGORHA: 156620
* BIBSYS: 9051335
* BMT: 202614
* BNF: 137459787
* BRE: 2323135
* CERL: cnp00557977
* DBI: ID
* DeutscheBio: 119515164
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1515709
* FemBio: 21567
* GEC: 0049360
* GND: 119515164
* ICCU: INTV000704
* ISNI: 0000 0000 5199 6398
* LCCN: nr94006043
* NLA: 50278186
* NNDB: 000206227
* NPG: mp52415
* OEBL: ID
* SNAC: w69314wb
* SUDOC: 176918779
* Treccani: giuditta-pasta

 |
Coordenadas: 49°37′04″N 0°45′15″L﻿ / ﻿49.61778, -0.75417

O *Manoir du Fay*, Yvetot
**Yvetot** é unha cidade e comuna francesa, na antiga rexión da Alta Normandía (desde a reforma territorial de 2016, a Alta Normandía fusionouse coa Baixa Normandía para formaren a rexión Normandía), departamento de Sena Marítimo, no distrito de Ruan.

Xeografía
---------

É a capital *(chef-lieu)* do cantón do seu nome, e até 1926 foi unha subprefectura.

A súa poboación (censo de 2008) era de 11 596 habitantes. (Fonte: INSEE)

O seu xentilicio é Yvetotais (en francés)

Historia
--------

A prosperidade da vila está ligada a un gran comercio desenvolvido no século XVII, grazas ao seu estatuto de paraíso fiscal, e á súa industria de fiado de algodón, en plena expansión desde 1794. No século XIX, a vila desenvolve a produción de tecidos.

Foi capital de distrito desede 1790 a 1795.

Practicamente arrasada en 1940 polos alemáns, na segunda guerra mundial, a cidade foi reconstruída nun estilo clásico.

Recuperou o seu esplendor a mediados do século XX, aínda que perdeu o seu estatuto de subprefectura en 1926.

Galería
-------

* A nova rexión NormandíaA nova rexión Normandía
* Mapa da comuna de YvetotMapa da comuna de Yvetot
* Escudo de YvetotEscudo de Yvetot
* Evolución da poboaciónEvolución da poboación
* Concurso de gando vacún en Yvetot(ano 2013)Concurso de gando vacún en Yvetot  
(ano 2013)

Notas
-----

1. ↑  Lei n° 2015-29 de 16 de xaneiro de 2015 .
2. ↑  Ministère de l'Intérieur.
3. ↑  Conseil Constitutionnel.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Yvetot Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* INSEE
* Unité urbaine d’Yvetot (76301)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q691278
* WorldCat
* VIAF: 168604783
* BNF: 15275340x
* GEC: 0264936
* GeoNames: 2967189
* GND: 4317732-3
* LCCN: n83800724
* MusicBrainz: ID
* OSM: 107974
* SUDOC: 026405806

 |
Coordenadas: 45°26′59″N 6°58′38″L﻿ / ﻿45.449722222222, 6.9772222222222

Vista de Lavâl
**Val d'Isère** (en francés) ou **Lavâl** en (francoprovenzal, non oficial), é un concello alpino francés, pertencente ao departamento de Savoia e á rexión de Ródano-Alpes.

Xeografía
---------

O concello de Lavâl está situado a unha grande altitude, entre os 1785 m e os 3599 m sobre o nivel do mar, o que o converte nun dos máis elevados de todo o continente. Escasamente poboado (1753 habitantes en 2006), e cunha extensión de 94,39 km², vive fundamentalmente do turismo de inverno. O núcleo principal de poboación sitúase no punto de cruzamento de tres vales, e ao pé do macizo da Sassière.

A estación de esquí de Val d'Isère conta con 47 remontes, 79 pistas de esquí alpino (150 km) e 8 pistas de esquí de fondo (20 km)

Historia, cultura, monumentos
-----------------------------

Ben pouco se coñece de Val d'Isère, pois ata o século XX era unicamente un conxunto de campos onde pacía gando de montaña, e onde vivía moi pouca xente, illada do resto durante boa parte do ano. Con todo, conserva unha pequena igrexa barroca do século XVIII. Nos anos trinta do século XX comeza a construción da estación de esquí, fundamentalmente grazas ao traballo dos labregos locais e dos burros, que facían o transporte de material a unha zona incomunicada. En 1932 inaugúrase a primeira telecabina, ao tempo que comezan a desenvolverse os recursos hostaleiros. En 1933 ábrese o primeiro remonte, o Rogoney. O 10 de febreiro de 1970 prodúcese unha avalancha na Sassière, a 3.206 m de altura, que sepulta 39 mozos.

Val d'Isère é un punto habitual de saída e chegada do Tour de Francia. Acolleu ademais diversas probas nos Xogos Olímpicos de Albertville 1992 e nela celebraranse os campionatos mundiais de esquí de 2009.

Notas
-----

1. ↑  INSEE

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web turística oficial de Lavâl
* Web oficial dos mundiais de esquí alpino de 2009

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207589
* WorldCat
* VIAF: 143752566
* BNF: 15274234g
* BRE: 1897646
* GEC: 0068889
* GeoNames: 2971074
* LCCN: n80104551
* OSM: 133944
* TGN: 1035965
* Trismegistos: 22460

 |
Coordenadas: 54°55′47″N 10°46′41″L﻿ / ﻿54.92972, -10.77806

**Langeland** é unha illa de Dinamarca localizada entre o Gran Belt (*Storebælt*) e a baía de Kiel.

Administrativamente é un dos 98 municipios daneses (*Kommune*) desde o 1 de xaneiro de 2007.

Xeografía
---------

A illa ocupa unha superficie de 285 km², e alberga unha poboación que supera os 13 000 habitantes. Está considerada como unha grande área recreativa. 

Unha ponte conecta Langeland con Tåsinge e a illa de Fionia. Hai así mesmo conexións por ferri con Lolandia, Ærø e Strynø.

O municipio de Langeland inclúe tamén as pequenas illas de Strynø e Siø. 

A capital administrativa é a localidade máis poboada, Rudkøbing, con 4 646 habitantes.

Localidades
-----------

|  |
| --- |
| **Localidades máis poboadas de Langeland** |
| Nº | Localidade | Poboación (2012) |
| 1 | Rudkøbing | 4 646 |
| 2 | Tullebølle | 781 |
| 3 | Humble | 631 |
| 4 | Bagenkop | 519 |
| 5 | Lohals | 487 |
| 6 | Snøde | 329 |
| 7 | Lindelse | 321 |
| 8 | Spodsbjerg | 210 |

Historia
--------

Antes de 2007 a illa dividíase en 3 municipios: Rudkøbing, Sydlangeland e Tranekær.

Referencias
-----------

* "*Departamento de Estatística de Dinamarca*" (en dinamerqués). Consultado o 22 de xullo de 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27524
* WorldCat
* VIAF: 243423046
* GEC: 0468911
* GeoNames: 2617956
* GND: 4034492-7
* LCCN: sh85074493
* MusicBrainz: ID
* OSM: 5175836

 |