recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Parafina** é o nome común dun grupo de hidrocarburos alcanos de fórmula xeral **CnH2n+2**, onde *n* é o número de átomos de carbono.

Características
---------------

A molécula simple da parafina provén do metano, CH4, un gas a temperatura ambiente; en cambio, os membros máis pesados da serie, como o octano C8H18, preséntanse como líquidos. As formas sólidas de parafina, chamadas *cera de parafina*, proveñen das moléculas máis pesadas C20 a C40. A parafina foi identificada por Carl Reichenbach nesta forma, en 1830.

Parafina, ou hidrocarbono de parafina, é tamén o nome técnico dun alcano en xeral, aínda que na maioría dos casos refírese especificamente a un alcano lineal ou alcano *normal* se posúe ramificacións, os *iso*alcanos tamén son chamados *iso*parafinas.

O nome deriva do latín *parum* (= apenas) + *affinis* aquí utilizado co significado de "falta de afinidade", ou "falta de reactividade".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q177540
* AAT: 300014603
* EBID: ID
* GEC: 0129583
* GND: 4173263-7
* JSTOR: paraffin-wax
* LCCN: sh90001517
* MAG: 2778927798
* NDL: 00569042

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 8002-74-2
* DTXSID: DTXSID7027673
* E: E905
* ECHA: 100.029.375
* MeSH: D010232
* UNII: I9O0E3H2ZE

 |
**Luís Cancela Vecino**, nado en Vilanova de Santiso (Malpica de Bergantiños) en 1947 e finado en Carballo o 17 de maio de 2022, foi un mestre e político galego do BNG.

Traxectoria
-----------

Foi o menor de sete irmáns. Aos 10 anos enviárono ao Seminario Menor de Santiago de Compostela. Despois pasou ao Seminario Maior onde rematou os estudos de Teoloxía. Deixou o Seminario e fixo a carreira de Historia. Profesor do IES Monte Neme de Carballo, do que tamén foi director. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura de Unidade Galega á alcaldía de Malpica de Bergantiños, obtivo maioría absoluta e foi elixido alcalde. Nas municipais de 1983 presentouse como cabeza de lista polo BNG e volveu ser elixido alcalde por maioría absoluta, ó igual que nas municipais de 1987. Nas municipais de 1991 revalidou a alcaldía sen maioría absouta. En xullo dese último ano cando presentou a dimisión. Foi substituído de xeito provisional por Ricardo Seixo Fernández. Foi condenado por prevaricación pola Audiencia Provincial en 2001 a sete anos de inhabilitación especial por un delito de prevaricación.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Antonio Seoane Vázquez** |  **Alcalde de Malpica de Bergantiños** 1979 - 1991 | Sucesor:**Manuel Pardines Arcay** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 30-1-2010, p. L18
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 12-7-1991, p. 22
3. ↑  La Audiencia inhabilita al ex-alcalde del BNG de Malpica y a sus siete concejales

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Malpica de Bergantiños

### Ligazóns externas

* Luis Cancela, el profesor que iba para cura y echó tres mandatos de alcalde en Malpica en *La Voz de Galicia*
O **Paris Basketball** é un equipo de baloncesto profesional francés con sede na cidade de París. Fundado en 2018, por David Kahn e Eric Schwartz, o equipo disputa os seus partidos como local na Halle Georges Carpentier, un pavillón con capacidade para 5 009 espectadores. Desde a temporada 2021−22 o club compite na LNB Pro A, máxima categoría do baloncesto galo.

Historia
--------

O club comezou como un proxecto dirixido por David Kahn, antigo director deportivo dos Minnesota Timberwolves da National Basketball Association (NBA), para crear un gran club de baloncesto na cidade de París. A idea materializouse o 12 de xullo de 2018, data na que foi anunciada a creación do club profesional. No acto de presentación os fundadores declararon que a intención do club era a der ser un equipo da Euroliga para 2022. Tamén anunciaron que o futuro pavillón local do equipo sería un recinto en Porte de la Chapelle, construñido para os Xogos Olímpicos de 2024. Mentres tanto, o pavillón do club sería a Halle Georges Carpentier.

O equipo comezou a súa traxectoria directamente na LNB Pro B, a segunda categoría do baloncesto francés, após comprar a licenza do Hyères-Toulon Var Basket. Na temporada 202−21 o club acabou en segunda posición na Pro B por detrás do Fos Provence Basket. A diferenza doutras temporadas, por mor da pandemia de COVID-19, o club non tivo que disputar os playoffs de ascenso, obtendo directamente praza na máxima categoría. NA súa primeira temporada na LNB Pro A, o club acabou un posto por riba do descenso con 13 vitorias, tan śo unha máis das necesarias para acadar a salvación. Con todo, o club é invitado para disputar a EuroCup na temporada 2022−23.

Xogadores
---------

### Destacados

* Francia Victor Samnick
* Australia Daniel Dillon
* Canadá Kris Joseph
* Canadá Jevohn Shepherd
* Estados Unidos Kyle O'Quinn
* Estados Unidos Sheck Wes
* República Centroafricana Evans Ganapamo

Adestradores
------------

* Francia Jean-Christophe Prat (2018−2022)
* Estados Unidos Will Weaver (2022−presente)

Historial
---------

| Ano | Nivel | Liga | Pos. | V–D | Copa de Francia |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2018–19 | 2 | Pro B | 11º | 16–18 | Primeira rolda |
| 2019–20 | 2 | Pro B | 10º | 11–12 | Segunda rolda |
| 2020–21 | 2 | Pro B | 2º | 23–11 | Primeira rolda |
| 2021–22 | 1 | Pro A | 15º | 13–21 | Oitavos de final |
|

Notas
-----

1. ↑  "Basket - Pro B : Le projet du Paris Basketball dévoilé". *Sport 365* (en francés). 12 de xullo de 2018.
2. ↑  "C'est officiel, le HTV sans basket professionnel, Philippe Legname obligé de quitter la fédération". *Star Var News* (en francés). 6 de xullo de 2018. Arquivado dende o orixinal o 13 de abril de 2021. Consultado o 02 de agosto de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial *(en francés)*
Denominouse **Operativo Independencia** a actuación do Exército Arxentino en Tucumán para combater á guerrilla provincial e a militantes do ERP, presentes naquelas terras buscando crear un 'foco revolucionario' no monte tucumano.

O operativo foi autorizado pola entón presidenta María Estela Martínez de Perón, dispoñendo que 

> 
> 
> El comando general del Ejército procederá a ejecutar todas las operaciones militares que sean necesarias a efectos de neutralizar y/o aniquilar el accionar de los elementos subversivos que actúan en la provincia de Tucumán.
> 
> 

O presidente da Cámara de Deputados, Ítalo Luder, fixo extensivo o operativo a todo o país durante o seu breve período á fronte do PEN, mediante os decretos 2270/1975 e 2272/1975

Os militares utilizaron o territorio da máis pequena das provincias arxentinas para aplicar, no marco da Doutrina da Seguridade Nacional, a metodoloxía da chamada *guerra contrarrevolucionaria* que aprenderan dos franceses primeiro e dos norteamericanos despois. Os seus eixes centrais foron o terrorismo, o secuestro, a desaparición de persoas e os campos de concentración onde se torturou e asasinou a miles de guerrilleiros. A superioridade loxística e operativa do exército, ao mando do xeneral Acdel Vilas primeiro, substituído por Domingo Antonio Bussi en decembro de 1975, logrou decimar en poucos meses aos combatentes e crebar os vinculos entre o ERP e os tucumanos.

Notas
-----

1. ↑  Decreto do Poder Ejecutivo Nacional 261/1975.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Guerra sucia na Arxentina
**Nagata Kabi** (永田カビ *Nagata Kabi*), nada o 28 de maio de 1987, é unha mangaka xaponesa.

Nagata leva debuxando dende que ten uso de razón. Con todo, non comezou a ler manga até mediados da escola primaria, con *Slam Dunk*, de Takehiko Inoue, unha historia ambientada no mundo do baloncesto. Máis adiante seguiu con outras historietas publicadas na revista *Shukan Shōnen Jump*. Xa na escola secundaria, o seu manga favorito era *Rurouni Kenshin*, de temática samurai, do autor Nobuhiro Watsuki.

Obra
----

### *Sabishisugite Rezu Fūzoku ni Ikimashita Repo*

Inicialmente, Nagata publicou さびしすぎてレズ風俗に行きましたレポ (*Sabishisugite Rezu Fūzoku ni Ikimashita Repo*) no sitio web xaponés Pixiv. A versión revisada foi publicada en formato físico en 2016. Neste manga autobiográfico, Nagata trata cuestións relacionadas coa saúde mental e a súa homosexualidade. Nesta obra ficou consolidado o seu estilo visual propio, baseado en debuxos en branco e negro combinado con tons rosas. O título podería traducirse como "Sobre como me sentía tan soa que acabei nun prostíbulo lésbico".

### *Hitori kōkan nikki*

A secuela do manga anterior, 一人交換日記 (*Hitori kōkan nikki*), foi publicado en xaponés ese mesmo ano. Continúa a explorar os temas do volume anterior. Desta volta, baséase no concepto de entradas dun diario persoal ou de cartas que Nagata intercambia co seu "eu" pasado e futuro. O segundo volume, 一人交換日記2 (*Hitori kōkan nikki 2*) foi publicado en xaponés en 2017. Unha posíbel tradución do título ao galego sería "Diario de intercambio de impresións comigo mesma".

### *Genjitsu tōhi shitetara boroboro ni natta hanashi*

O cuarto volume da serie autobiográfica de Nagata titúlase 現実逃避してたらボロボロになった話 (*Genjitsu tōhi shitetara boroboro ni natta hanashi*). Esta entrega, en que Nagata fala do seu alcolismo e hospitalización, foi publicada no Xapón en 2019. Podería traducirse como "Como rachei en anacos cando fuxín da realidade".

Premios
-------

En 2018, Kabata gañou o Premio Harvey ao mellor manga e o Crunchyroll Anime na mesma categoría pola súa primeira obra, *Sabishisugite Rezu Fūzoku ni Ikimashita Repo*.

Notas
-----

1. 1 2  "Being a manga artist was my calling - Interview with Kabi Nagata". 31 de decembro de 2016.
2. ↑  "NAGATA KABI’S ‘MY SOLO EXCHANGE DIARY’ AND THE ALIENATED SELF". 2018-08-16.
3. ↑  "Seven Seas Licenses Nagata Kabi’s MY ALCOHOLIC ESCAPE FROM REALITY Manga". 2020-04-24.
4. ↑  "2018 Harvey Award Winners Announced". 10 de xuño de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57070676
* WorldCat
* VIAF: 29146997245618890907
* CiNii: DA19410573
* GND: 118552293X
* LCCN: no2017152275
* MyAnimeList: 41713
* NDL: 001237013
* SUDOC: 23175227X

 |
**Naftali Temu**, nado o 20 de abril de 1945 e finado o 10 de marzo de 2003, foi un atleta kenyano, que gañou o ouro olímpico e mailo bronce nas probas dos 10.000 e 5.000 metros nos Xogos Olímpicos de México.

Traxectoria
-----------

Nado no Distrito de Nyamira, Naftali Temu comezou a correr aos 14 anos de idade. Logo de rematar a súa etapa escolar uniuse á Armada Kenyana.

Temu competiu nos Xogos Olímpicos de Toquio, finalizando no posto 49 na proba de maratón.

Nos Xogos Panafricanos de 1965 obtivo a medalla de prata nos 5.000 metros, o ouro foi para Kipchoge Keino. Apareceu na escena internacional das carreiras de fondo nos Xogos da Mancomunidade (en inglés *Commonwealth Games*) de 1966 en Kingston, Xamaica gañando a medalla de ouro e batendo ao posuidor do récord mundial Ron Clarke nas 6 millas. Dous días despois Temu terminou cuarto nas 3 millas.

Nos Xogos Olímpicos de México, na final dos 10.000 metros, tan só o etíope Mamo Wolde puido aguantar o seu ritmo. Wolde foi superado por Temu a tan só 50 metros da meta facéndose este último co ouro olímpico.

Catro días despois, participou na final dos 5.000 metros, onde gañou a medalla de bronce, tan só batido de preto polo tunesino Mohammed Gammoudi e polo seu compatriota Kip Keino. Tamén participou na maratón, onde tivo outra grande batalla con Wolde, pero ao contrario que este último, despois de 30 km Temu estaba esgotado e só conseguiu finalizar no posto dezanove.

O resto da carreira deportiva de Temu foi pouco sobresaínte, non volveu acadar os primeiros postos en ningunha competición.

Retirouse en 1973. Morreu á idade de 57 anos dun cancro de próstata en Kenya. Naftali Temu non puido pagar os 600 dólares que requiría o seu tratamento médico.

Notas
-----

1. ↑  Daily Nation, 11 de marzo de 2003: O heroe Kenyano da pista falece aos 58 anos
2. ↑  Maratón masculina, Olimpíada de Toquio 1964 - Mércores 21/10

| * v
* c
* e
**Campións olímpicos de 10 000 metros** |
| --- |
|  | 1906: Henry Hawtrey (5 millas) • 1908: Emil Voigt (5 millas) • 1912: Hannes Kolehmainen • 1920: Paavo Nurmi • 1924: Ville Ritola • 1928: Paavo Nurmi • 1932: Janusz Kusociński • 1936: Ilmari Salminen • 1948: Emil Zátopek • 1952: Emil Zatopek • 1956: Vladimir Kuts • 1960: Pyotr Bolotnikov • 1964: Billy Mills • 1968: Naftali Temu • 1972: Lasse Virén • 1976: Lasse Virén • 1980: Miruts Yifter • 1984: Alberto Cova • 1988: Brahim Boutayeb • 1992: Khalid Skah • 1996: Haile Gebrselassie • 2000: Haile Gebrselassie • 2004: Kenenisa Bekele • 2008: Kenenisa Bekele • 2012: Mo Farah. |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q435758
* WikiTree: Temu-1
* AllAthletics: 286934
* IAAF: 14349199
* Sports Reference: naftali-temu-1

 |
**Nouvelle Droite** ou *Nova Dereita* é unha escola de pensamento político baseada na súa maior parte nas obras de Alain de Benoist e no seu desenvolvemento polo Groupement de Recherche et d'Études pour la Civilisation Européene (GRECE). O termo empregouse por vez primeira en 1979 nunha campaña dos medios contra GRECE.

Historia e características
--------------------------

Consiste nunha síntese das ideas da dereita revolucionaria de Weimar (como Carl Schmitt, Oswald Spengler e Ernst Jünger) e da Nova Esquerda. Busca a fin da tradicional contraposición entre a dereita e a esquerda na procura dun novo paradigma político mais tamén se viu como unha nova forma de neofascismo. As súas orixes están na publicacion teórica francesa *Europe Action*, órgano de reflexión da estrema dereita francesa, creada tras o fracaso da OAS, o seu discurso exaltaba o nacionalismo e a loita da raza occidental contra o bolxevismo e o liberalismo.

Os eixos temáticos da ND proceden do neofascismo pero cunha formulación nova e cunha elaboración máis coidada, cun forte antiamericanismo considerando aos Estados Unidos como un colonizador cultural e económico de Europa, ve ao Terceiro Mundo como un aliado na loita contra o imperialismo. Oponse ao igualitarismo e aos principios democráticos e enfatiza o papel das elites. Contrario á desigualdade racial considera non obstante que as razas non se deben mesturar.

Rexeita a herdanza xudeu-cristiá e o cristianismo como unha ideoloxía foránea aos pobos indoeuropeos, posicionándose pagá, crenza de debe adoptar unha elite para conectar coas raíces europeas, en especial as greco-romanas.

As posicións da Nouvelle Droite atópanse na retórica de partidos da dereita radical e estrema europea, principalmente na Fronte Nacional francesa, a pesar de Alain de Benoist publicamente rexeitar calquera vincallo co FN ao que acusa de apoiar o sistema occidental americanocéntrico ademais de considerla liberal, moralista, integrista e racista.

Ten relacións con outras correntes semellantes como a Neue Rechte en Alemaña, a New Right do Reino Unido e a Nova Destra en Italia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4490015
* EBID: ID
* GND: 4120795-6
* MAG: 2777344808

 |
Escultura dunha Nióbida arrepiada ante Ártemis na Galería Uffizi de Florencia.
Sarcófago romano (160 - 170 d. C.) no que se representa a Apolo e Ártemis matando os fillos de Níobe. Arriba, os Nióbidas asasinados.
Os **Nióbidas**  eran, segundo a mitoloxía grega, os fillos e fillas de Anfión de Tebas e Níobe. O mito di que Níobe ousou fachendear ante Leto porque esta só tivo dous fillos (Ártemis e Apolo), mentres que ela tivo moitos máis, un exemplo clásico de *hybris*. Por este motivo, Apolo e Ártemis asasinaron os fillos de Níobe coas súas frechas. Apolo disparou aos varóns e Ártemis ás mulleres. Porén, segundo algunhas fontes houbo dous Nióbidas que suplicaron a Leto para salvarse: Apolodoro di que foron Melibea (Chloris) e Amiclas.

Os Nióbidas foron soterrados polos deuses en Tebas. Ovidio remarcou que tódolos homes lamentaron a extinción da liñaxe de Anfión, mais ninguén consolou a Níobe, agás o seu irmán Pélope.

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Nióbidas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

1. ↑  Robert Graves, *The Greek Myths*, 1960, §77.
2. ↑  "Melibea puxérase tan pálida polo medo que aínda era alcumada Cloris cando casou con Neleo anos máis tarde." (Graves 1960:259).
3. ↑  Ovidio *Metamorfoses*, VI.401-04.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2738502
* BMT: 59566
* SUDOC: 238372391

 |
**José Luís Chamorro Castro**, nado en Pontevedra en 1898 e finado en Tribomont (Bélxica) en 1969, foi un sindicalista e militante libertario galego.

Traxectoria
-----------

Monumento en Oza ós ocupantes da embarcación "La Libertaria", obra de Jorge Pastor.
Traballou como estibador no porto da Coruña. Militante da CNT, deuse a coñecer nunha folga no ramo do transporte en 1920. Na ditadura de Primo de Rivera estivo embarcado como enfermeiro marítimo e participou nas loitas sindicais da Arxentina integrado na FORA. Coa proclamación da República volveu a Coruña e destacou na CNT polo seu aliñamento coas posturas máis radicalizadas e as súas accións na FAI e nos Grupos de Defensa. Foi multado en xullo de 1933 como autor do texto duns panfletos repartidos polo Comité de Transportes da CNT. En setembro de 1935 foi xulgado na Coruña por tenencia de explosivos, sendo absolto. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado e logrou fuxir a Xixón na evasión de La Libertaria en xaneiro de 1937. Trasladouse a Bilbao, onde desempeñou postos de responsabilidade no Sindicato Nacional del Transporte Marítimo. Pasou despois a Cartagena, onde foi secretario de Defensa local e un dos fundadores da Agrupación de Gallegos Libertarios "Galicia Ceive". Coa derrota trasladouse a Casablanca, actuou na resistencia francesa e colaborou co Comité da CRG-CNT no exilio establecido en Tolosa. Finou accidentalmente nun Asilo de Anciáns exiliados próximo a Liége.

Vida persoal
------------

Casou na Coruña con María Rodríguez Rego en 1930.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 16-7-1933, p. 3.
2. ↑  *El Obrero*, 28-9-1935, p. 3.
3. ↑  *El Ideal Gallego*, 19-8-1930, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). Positivas, ed. *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela. pp. 60–61. ISBN 84-87783-79-1.

### Ligazóns externas

* Ficha no Diccionaire des militants anarchistes *(en francés)*
**María José Jiménez Cortiñas**, nada en 1977 en Ourense, é unha política galega.

Traxectoria
-----------

Comezou a estudar serodiamente, con 12 anos, na cidade de Ourense, no barrio das Lagoas. Despois de rematar a escola e o bacharelato nesa cidade marchou estudar a Salamanca, onde se diplomou primeiro en Traballo Social na Universidade Pontificia de Salamanca e posteriormente en Humanidades. Traballadora social no ámbito da integración de xitanos, desenvolveu o seu labor profesional, primeiro en Vigo e posteriormente en Salamanca.

Politicamente iniciou a súa traxectoria no Partido Popular, cando sendo nena en 1999 figurou nas listas desa formación ás eleccións locais na cidade de Ourense. Ocupaba o posto 21, un dos últimos, e non foi elixida concelleira. Afiliada anos máis tarde a Podemos, encabezou a candidatura desta formación pola provincia de Salamanca ás eleccións xerais en 2015.

Foi vicepresidenta da asociación Alikerando, de mulleres xitanas de Galicia, e na actualidade é presidenta da asociación Gitanas Feministas por la Diversidad, de ámbito estatal.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrevista a Jiménez Cortiñas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25509850
* Dialnet: 5004041

 |
**Masaki Kobayashi** (小林 正樹, **Kobayashi Masaki**?), nado o 14 de febreiro de 1916 e finado o 4 de outubro de 1996, foi un destacado director de cine xaponés.

Entre as súas películas está *Kwaidan* (1964), unha colección de catro historias sobre pantasmas extraídas do libro *Kwaidan: Stories and Studies of Strange Things* (1903) escrito por Lafcadio Hearn, cada unha das cales ten un sorprendente final.

Kobayashi tamén dirixiu *A Condición Humana*, unha triloxía acerca dos efectos da segunda guerra mundial sobre un xaponés pacifista e socialista. A duración total das tres películas é dunhas nove horas. Outras notables películas son *Harakiri* (1962) e *Samurai Rebellion* (1967). *Harakiri* deulle o premio do xurado no Festival Internacional de Cinema de Cannes.

Foi tamén candidato a dirixir as secuencias xaponesas de *Tora! Tora! Tora!* (1970), pero no seu lugar foron escollidos Kinji Fukasaku e Toshio Masuda.

Kobayashi, abertamente pacifista, foi recrutado polo exército imperial xaponés durante a segunda guerra mundial, mais negouse a combater ou a ser promovido a ningún rango maior que soldado.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Masaki Kobayashi na IMDb *(en inglés)*.

* Portal:Cine
* Portal:Xapón

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q445807
* WorldCat
* VIAF: 12501175
* Allmovie: p97736
* AlloCiné: 11539
* BIBSYS: 99029594
* BNE: XX1544501
* BNF: 13994165t
* CANTIC: a10573975
* EBID: ID
* FAST: 1720920
* GEC: 0035794
* GND: 118723901
* IMDb: nm0462030
* ISNI: 0000 0001 2276 5379
* LCCN: no95055912
* NDL: 00624108
* NKC: pna2007389360
* NLA: 35262519
* NTA: 071480471
* SNAC: w63k7j9x
* SUDOC: 066869048
* TMDb: 76978
* WikiTree: 小林-17

 |
Coordenadas: 33°51′46″N 35°29′54″L﻿ / ﻿33.8628, 35.4984

O **masacre de Sabra e Shatila** tivo lugar entre o 16 e o 17 de setembro de 1982, cando milicias falanxistas libanesas (cristiás) atacaron estes dous campos de refuxiados, matando entre 460 (estimación policía libanesa) e 800 (estimación do Mossad) civís palestinos e libaneses.

Israel, sabendo que ata 200 milicianos armados de grupos próximos á OLP agocháranse nos campos, deixou entrar ás milicias libanesas para os eliminar e finalmente cometeron o masacre. Os crimes foron cometidos en resposta ó atentado que acabara coa vida do presidente libanés Bashir Gemayel e 25 dos seus seguidores cristiáns.

A **Comisión Kahan de Investigacións** (israelí), atopou ó estado de Israel culpable indirecto polos masacres. Tralas deliberacións, o xefe do exército Raful Eitan foi inhabilitado e o ministro de defensa, Ariel Sharon, dimitiu.

En Israel, múltiples manifestacións pedían un endurecemento da sentenza e máis responsables, ata 300.000 chegaron a manifestarse en todo o país. Nos países árabes non houbo manifestacións. No resto do mundo, as manifestacións contra Israel multiplicáronse. Ese mesmo ano acabaría a guerra civil libanesa coa ocupación do sur do país por Israel. A ocupación remataría no 2000.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Masacres de Sabra e Shatila Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q208199
* GND: 4144379-2
* LCCN: sh2007010413
* NKC: ph519638

 |
**Nicias** (470 a.C. - 413 a.C.) foi un político e estratego ateniense.

Seu pai era un home rico, e el investiu parte da fortuna herdada nas minas de prata do monte Laurión. Nicias encabezou aos demócratas moderados en Atenas, fronte aos radicais de Cleonte, sucedendo a Pericles á morte deste en 429 a.C. De seguido asinou a paz con Esparta (Paz de Nicias) no 421 a.C. que puña fin de feito á Guerra do Peloponeso.

No ano 415 a.C. xunto con Lámaco e Alcibíades, conduciu a expedición militar ateniense a Sicilia, en resposta a unha petición de axuda dalgunhas cidades sicilianas acosadas por Siracusa. Despois de pedir reforzos á metrópole, a expedición acabou nun completo desastre no 413 a.C. perdendo Nicias a propia vida.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q315822
* WorldCat
* VIAF: 46743110
* BNE: XX5172529
* BRE: 2268098
* DeutscheBio: 118587641
* EBID: ID
* FAST: 87466
* GND: 118587641
* ISNI: 0000 0000 9785 3931
* LCCN: n82024043
* NTA: 071903844
* SELIBR: 275019
* SUDOC: 124114482
* Treccani: nicia

 |
**Mýrasýsla**| 

|  |
| --- |
|  |
|  |

 |
| Mapa |
|  |
| Información |
| País |  Islandia |
| Rexión | Vesturland |
| Subdivisións | 1 municipio |
| Superficie | 3.092 km2 |
| Poboación | 744 hab. |
|

**Mýrasýsla** é un dos vinte e tres condados de Islandia. Está situado ao oeste do país e a súa localidade máis importante é Stafholt, cunha poboación de 132 habitantes.

Xeografía
---------

O condado de Mýrasýsla está situado ao oeste de Islandia, na rexión de Vesturland. Limita cos condados de Borgarfjarðarsýsla ao sur, Austur-Húnavatnssýsla, Vestur-Húnavatnssýsla, Strandasýsla e Dalasýsla ao norte, e Snæfellsnes-og Hnappadalssýsla ao noroeste. O seu territorio abrangue unha superficie total de 3.092 quilómetros cadrados e a súa altitude media é de 184 msnm. O seu fuso horario, ao igual que o do resto do país é o Atlantic/Reykjavik.

Demografía
----------

Nos 3.092 quilómetros cadrados de extensión de Mýrasýsla residen un total de 744 habitantes, o que supón unha densidade de poboación de 0,24 habitantes por quilómetro cadrado.

### Localidades

O condado de Mýrasýsla está formado polas seguintes localidades:

| Cidade | Altitude (pés) | Poboación |
| --- | --- | --- |
| Akrar | 6 | 21 |
| Álftanes | 0 | 11 |
| Álftártunga | 193 | 76 |
| Borg | 3 | 35 |
| Borgarnes | 0 | 37 |
| Gilsbakki | 328 | 9 |
| Htarðarholt | 114 | 119 |
| Hvammur | 410 | 86 |
| Norðtunga | 314 | 37 |
| Siðmúli | 200 | 60 |
| Staðurhraun | 259 | 121 |
| Stafholt | 134 | 132 |
|

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Información de Mýrasýsla
Jimmy Page, quen traballou como músico de sesión, no Madison Square Garden nunha actuación con Led Zeppelin.
Un **músico de sesión** é un músico dispoñible para ser contratado, a diferenza dos que son membros permanentes dun grupo ou que se fixeron famosos. Aínda que o termo xeralmente refírese a músicos con experiencia en estilos de música contemporáneos como o rock, jazz, country ou pop, tamén se pode usar para describir a músicos de estilos máis tradicionais.

Aínda que os termos "músico de sesión" e "músico de estudio" úsanse indistintamente, o último xeralmente reservase para aqueles que traballan exclusivamente en estudios de gravación, ás veces para un único estudio ou selo discográfico.

A versatilidade é unha das características do músico de sesión. A maioría dos músicos de sesión teñen que ser capaces de traballar en distintos equipos, dándose a miúdo o caso de que non se coñecen uns a outros e proceden de distintas contornas.

Os músicos de sesión son utilizados en calquera situación na que se requiren habilidades musicais a curto prazo, desde unhas horas ata moitos meses. Exemplos típicos da utilización de músicos de sesión son:

* Nun estudio de gravación, proporcionando acompañamento para anuncios e música de películas, e programas de televisión.
* Para proporcionar acompañamento instrumental ou vocal a artistas ou grupos consolidados, tanto no estudio como en directo.
* Para actuar como substitutos temporais de membros dun grupo.
* Para proporcionar instrumentos ou voces adicionais cando un grupo os require.
* En grupos de teatro.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10666486
* Europeana: ID

 |
**Concepción Rof Carballo**, nada na Coruña en 1913 e finada en Barcelona en 2014, foi unha farmacéutica galega e profesora de Historia da Farmacia na Facultade de Farmacia da Universidade de Barcelona.

Traxectoria
-----------

Concepción Rof Carballo era flla de Juan Rof Codina, un dos principais impulsores da veterinaria en Galicia, e de Micaela Carballo. Estudou bacharelato no Instituto de Santiago. posteriormente cursou estudos de Farmacia e de Física en Santiago, Madrid e Barcelona. Foi socia da Sociedade Española de Física e Química (SEFQ).

Traballou no Instituto Nacional de Física e Química, na sección de Química-física dirixida por Enrique Moles. Doutorouse en Farmacia en 1971 co traballo "Biografía y labor docente de Francisco Carbonell y Bravo" na Universidade de Barcelona, e foi catedrática de Historia da Farmacia nesta universidade e membro da Real Academia de Farmacia de.Cataluña.

Notas
-----

1. ↑  "DOÑA MARÍA CONCEPCIÓN ROF CARBALLO : Fallecimiento". *enmemoria.lavanguardia.com*. Consultado o 2021-03-28.
2. 1 2  Pintos (2016)
3. ↑  Núñez Valdés, Juan; Carbonell Coronado, Carmen (2010). *100 años de derechos : la primera mujer española doctora en física*. Unidad para la Igualdad, Universidad de Sevilla. ISBN 978-84-693-7982-0.
4. ↑  Magallón Portolés, Carmen (1997). "Mujeres en las ciencias físisco-químicas en España: el Instituto Nacional de Ciencias y el Instituto Nacional de Física y Química (1910-1936)". *Llull: Revista de la Sociedad Española de Historia de las Ciencias y de las Técnicas* **20** (39): 529–574. ISSN 0210-8615.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pintos Barral, Xoana (2016). *As mulleres nos estudos experimentais na Universidade de Santiago: 1910-1960*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Margarida (homónimos).
*Leucanthemum vulgare*, Serra de Enciña de Lastra
**Margarida** é o nome popular común a unha gran variedade de plantas e flores. En realidade é un termo controvertido. Podería aplicarse só a planta herbácea das compostas (*Bellis perennis*), de follas dentadas ou fendidas e flores en capítulo, cun botón central amarelo e a corola branca; pero non existe gran concordancia entre os autores en canto á utilización deste nome, que presenta moitas variantes. Hai mesmo quen designa como "margarida" calquera planta da familia das Compositae ou compostas.

É habitual que se consideren margaridas:

* Calquera planta do xénero ***Bellis***, da familia das Compostas, entre as cales destacan:
	+ *Bellis perennis*, a margarida común ou europea.
	+ *Bellis sylvestris*.
	+ *Bellis annua*.
* As camomilas.
* A especie *Leucanthemum vulgare* ou *Chrysanthemum leucanthemum*.
* A especie *Chrysanthemum frutescens*.
* A especie *Callistephus chinensis*.
* A especie *Tibouchina aspera*.
* As especies de xerberas (xénero *Gerbera spp.*).

### Outras especies

* *Coreopsis lanceolata*
* *Chrysanthemum coronarium*
* *Montanoa bipinnatifida*
* *Wedelia paludosa*

Galería de imaxes
-----------------

*Vexa o artigo principal en Galería de imaxes de margaridas de Galicia*
* Piúgos, Lugo, LugoPiúgos, Lugo, Lugo
* 
* Vilarromarís, OrosoVilarromarís, Oroso

### Véxase tamén

* Flores
**Patrick Pierre Roger Baudry** foi un astronauta francés que participou na misión STS-51-G como especialista de carga. Pasou un total de 7,07 días no espazo.

Baudry naceu o 6 de marzo de 1946 en Douala (Camerún). Ten un máster en enxeñería aeronáutica obtido na Escola do Aire da Academía da Forza Aérea Francesa e o grao de Tenente Coronel. Completou a súa formación como piloto en 1970 e sirveu como piloto de combate en varios países de África. Cursou estudos na Escola Imperial de Pilotos de Proba en Boscomb Down, Gran Bretaña, en 1978, e foi premiado co Trofeo Río Patuxent ao acabar o curso. Foi asignado ao Centro de Voos de Proba de Bretigny-sur-Orge, en Francia, en 1979.

En xuño de 1980 pasou a ser astronauta do CNES, adestrándose durante dous anos na Cidade das Estrelas, cerca de Moscova. Voou na misión STS-51-G, levada a cabo polo transbordador espacial Discovery, etnre o 17 e o 24 de xuño de 1985.

Notas
-----

* Mark Wade (2018). "Baudry, Patrick Pierre Roger" (en inglés). Consultado o 10 de agosto de 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* STS-51-G

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q254058
* WorldCat
* VIAF: 24597470
* BNF: 118906277
* DeutscheBio: 131871234
* FAST: 98958
* GND: 131871234
* ISNI: 0000 0000 7828 6476
* LCCN: n82123861
* NASA: baudry-p
* NTA: 072784342
* SUDOC: 026710226

 |
**Patricia Conde Galindo**, nada en Valladolid o 5 de outubro de 1979, é unha actriz, cómica, modelo e presentadora española.

Traxectoria
-----------

É a mediana de tres irmáns e empezou a traballar como modelo aos 14 anos. En 1999, presentouse ó Certame de **Miss España** como **Miss Palencia**, e pouco despois empezou a traballar para a televisión. Comezou a destacarse no seus inicios como reporteira colaboradora do coñecido programa televisivo *El Informal*, denotando xa dende os seus inicios un gran sentido do humor e simpatía. Dende entón non parou a súa carreira na televisión, e tamén ten realizado traballos de actriz no teatro e películas. En 2007 recibe o premio *Antena de Oro*, xunto a Susanna Griso e Iñaki Gabilondo. Tamén recibe o premio como mellor presentadora de programas de entretemento nos Premios ATV 2007 xunto a Ángel Martín, co que presentou *Sé lo que hicisteis...* dende 2006 até 2011.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Patricia Conde Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q200512
* WorldCat
* VIAF: 169187586
* AlloCiné: 524371
* BNE: XX4666955
* IMDb: nm1358541
* ISNI: 0000 0003 7209 6059
* LCCN: nr2002028032
* TMDb: 941417

 |
**Nkosi Sikelel' iAfrika** é o nome popular do himno nacional de Suráfrica, aínda que en realidade está canción é só unha parte do ***Himno Nacional de Suráfrica***. Foi composto en 1897 por Enoch Sontonga, un mestre metodista.

A letra emprega cinco dos once idiomas máis falados no estado surafricano: o Xosa (primeira estrofa, primeiras dúas liñas), Zulú (primeira estrofa, últimas dúas liñas), Sesotho (segunda estrofa), Inglés (ligazón), Afrikaans (terceira estrofa) e lingua inglesa de novo (estrofa final).

Letra
-----

### Orixinal

*(en Xosa)*  

Nkosi sikelel' iAfrika  

Maluphakanyisw' uphondo lwayo,  

*(en Zulú)*  

Yizwa imithandazo yethu,  

Nkosi sikelela, thina lusapho lwayo.

*(en Sesotho)*
Morena boloka setjhaba sa heso,  

O fedise dintwa le matshwenyeho,  

O se boloke (O se boloke)  
 
setjhaba sa heso, Setjhaba sa.

*(en Inglés)*
South Africa, South Africa!

*(en Afrikaans)*
Uit die blou van onse hemel,  

Uit die diepte van ons see,  

Oor ons ewige gebergtes,  
 
Waar die kranse antwoord gee,

*(en Inglés)*
Sounds the call to come together,  

And united we shall stand,  

Let us live and strive for freedom,  
 
In South Africa our land.

### Tradución ao galego

Deus bendiga a África  

Que a súa gloria sexa erguida en alto  

Escoita as nosas peticións  

Deus nos bendiga, os seus fillos

Deus pedímosche que protexas a nosa nación  

Intervén e remata os nosos conflitos  

Protéxenos (Protéxenos),   

protexe a nosa nación, nosa nación

Suráfrica, Suráfrica!

Dende o azul do noso ceo,  

Dende as profundidades do noso mar,  

Sobre as nosas eternas cordilleiras,  

Onde os cantiles dan a resposta,

Soa a chamada a unirse,  

e imos estar unidos,  

imos vivir e loitar pola liberdade,  

En Suráfrica a nosa terra.

Ligazóns externas
-----------------

* Himno de Suráfrica en formato MP3 (só instrumental)
* O Himno Nacional Arquivado 31 de maio de 2013 en Wayback Machine. de info.gov.za Arquivado 06 de xuño de 2005 en Wayback Machine.
* Breve historia do himno
* Breve introdución ao himno e notación
| *Lyriothemis acigastra* |
| --- |
| Macho, en Kadavoor
Femia, en KadavoorFemia, en Kadavoor |
| Estado de conservación |
| Datos insuficientes |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Odonata |
| Familia: | Libellulidae |
| Xénero: | ***Lyriothemis*** |
| Especie: | ***L. acigastra*** |

 |
| Nome binomial |
| ***Lyriothemis acigastra***(Selys, 1878) |

***Lyriothemis acigastra*** é unha especie de libélula da familia Libellulidae presente na India. A Unión Internacional para a Conservación da Natureza tamén cita capturas moi antigas desta especie en Birmania, a China e o Tíbet.

O xénero *Lyriothemis* comprende 15 especies e está moi estendido por Asia. Tres especies deste xénero están presentes na India: *L. cleis*, *L. tricolor* e *L. acigastra*. Críase que as tres estaban restrinxidas á rexión noroeste do país, nos estados de Assam e Bengala Occidental, pero en 2013, *L. acigastra* foi rexistrada no estado meridional de Kerala. Pouco se sabe sobre a ecoloxía ou hábitat desta especie, o cal en boa medida se debe á súa rareza e natureza reservada. Os espécimes rexistrados en 2013 atopáronse en arbustos preto de pantanos de auga doce e regatos. Os individuos xeralmente son máis activos polo serán e pola mañá. Os machos descansan a unha altura de arredor de 8 a 10 m do chan, e depredan bolboretas Hesperiidae e avelaíñas.

A especie lembra moito á especie de Sri Lanka *L. defonsekai*, descrita en 2009.

Notas
-----

1. 1 2  Emiliyamma KG, Palot Md, Radhakrishnan C, Balakrishnan VC (2013). "*Lyriothemis acigastra*: a new addition to the odonata fauna of Peninsular India". *Taprobanica: The Journal of Asian Biodiversity* **5** (1): 73–4. doi:10.4038/tapro.v5i1.5672.
2. ↑
3. ↑  Poorten Nvd. "*Lyriothemis defonsekai* spec. nov. from Sri Lanka, with a review of the known species of the genus (Anisoptera: Libellulidae)". *Odonatologica* **38** (1): 15–27.

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 227730
* EOL: 131387
* GBIF: 1428366
* iNaturalist: 104927
* IRMNG: 11212763
* IUCN: 163701

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Nail** (ネイル, *Neiru*?) é o conselleiro do Gran Gurú (Saichōrō) dos namekianos. É un dos poucos namekianos da estirpe guerreira que quedan no planeta. En Dragon Ball Z, o Gran Gurú enviou a Nail a axudar a Krilín e a Son Gohanda na súa loita contra as Forzas Especiais, pero a medio camiño Nail decátase dun mal agoiro e da a volta. Atopouse con que Freezer encontrou ó Gran Gurú, e intentou protexelo, pero ó pelexar contra o tirano viuse en problemas pola diferenza de poder. Durante a súa batalla contra Freezer este humíllao e tortúrao arrincándolle un brazo, o cal fixo medrar de novo pero perdendo moita enerxía. Despois diso Freezer derrótao sen ningunha dificultade, pero Nail non morreu e, logo de que Piccoro o atopara, pediulle que se fusionaran para aumentar o seu poder. Piccoro aceptou despois de pensalo moito, pero coa condición de que el fora a base da fusión. Deste xeito, Piccoro aumentou o seu poder enormemente e, ademais, adquiriu a tranquilidade de espírito e a sabedoría de Nail. Nail é un personaxe xogable en Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi 3.

Nail era o máis poderoso dos habitantes de Namek, e mesmo superaba de sobra a Piccoro antes da súa chegada a dito planeta. O seu poder estímase nunhas 42.000 unidades de ki. Con esta forza, é derrotado sen dificultade por Freezer, quen tiña 530.000 unidades na súa última transformación. Con todo, tería podido vencer sen dificultade a calquera dos soldados de Freezer, a excepción de Xineu (cuxo poder era superior ó seu) e o resto dos membros das Forzas Especiais.

O seu nome provén dunha deformación da palabra caracol en inglés (Snail).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de personaxes de Dragon Ball

| * v
* c
* e
Personaxes de Dragon Ball |
| --- |
| Guerreiros do espazo | Son Goku · Son Gohanda · Son Goten · Vexeta · Toranks · Pan · Bra · Raditz · Nappa · Barduck · Rei Vexeta · Turles · Brolin |
| Humanos | Bulma · Chichi · Mestre Mutenroi · Krilín · Yamcha · Yajirobe · Chaoz · Lunch · Ten Shin Han · Doutor Guero · Videl · Señor Satán · Oob |
| Namekianos | Piccoro · Kamisama · Piccoro Daimaō · Dende · Nail |
| Aliens | Freezer · Rei Cold · Máxico Boo · Babidi · Bebé |
| Androides | C-16 · C-17 · C-18 · C-19 · C-20 · Célula · Súper C-17 |
| Dragóns | Shenron · Polunga · Shenron vermello · Dragóns escuros |
| Outros | Señor Popo · Karín · Oolong · Puar · Pilaf |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3323917
* MyAnimeList: 6868

 |
**Oscar Eduardo Alende**, nado en Maipú, Buenos Aires o 6 de xullo de 1909, e finado o 22 de decembro de 1996, coñecido co alcume de *Bisonte*, foi un médico e político arxentino, pertencente á Unión Cívica Radical, Unión Cívica Radical Intransixente e Partido Intransixente, do que foi fundador.

Traxectoria
-----------

Con Celestino Gelsi en 1965.
A súa infancia e estudos primarios transcorreron en Maipú (Buenos Aires), mudándose a Mar del Plata para asistir á escola secundaria.

Traballou dende os 17 anos. O seu primeiro traballo foi de escribiente na Dirección Xeral de Escolas da provincia de Buenos Aires, exercendo así dende temperá idade tarefas xornalísticas na revista de educación desa dirección.

Cursou os estudos secundarios en Mar del Plata e o tres primeiros anos de Medicina na Universidade Nacional de La Plata onde se adheriu ó movemento da Reforma Universitaria chegando a ser presidente do Centro de Estudantes de Medicina e vicepresidente da Federación Universitaria de La Plata. Trasladouse a Buenos Aires para rematar os seus estudos, converténdose en médico en 1933 na Facultade de Medicina da Universidade de Buenos Aires.

Exerceu sempre a súa profesión con gran recoñecemento, aínda durante o tempo que foi gobernador da provincia de Buenos Aires. Foi xefe de Cirurxía Gastrointestinal do Hospital Rawson da cidade de Buenos Aires, profesor da Escola Cirúrxica do Hospital Finocchietto e membro da Academia Arxentina de Cirurxía.

Faleceu en Buenos Aires o 22 de decembro de 1996.

Notas
-----

1. 1 2  "Alende, un Bisonte que supo hacerse escuchar en política". La Nación. 23 de decembro de 1996. Arquivado dende o orixinal o 06 de xullo de 2015. Consultado o 6 de xullo de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7105853
* WorldCat
* VIAF: 34498776
* BNA: 000026704
* BNF: 12173769p
* FAST: 1726933
* GND: 132860759
* ISNI: 0000 0000 6305 3012
* LCCN: n82059162
* Munzinger: 00000010251
* NTA: 130792403
* SUDOC: 030290341

 |
**Paula Rey Torreiro**, nada na Coruña o 14 de outubro de 1981, é unha cantante galega.

Traxectoria
-----------

Foi soprano dentro do coro da Orquestra Sinfónica de Galicia. Canta tamén no grupo de latin-funk Duplo Son. Estudou canto no Conservatorio de Valencia e completou a súa formación en diferentes centros europeos, tales como Viena.

O 3 de novembro de 2011 foi presentada en rolda de prensa, dende o Teatro Colón da Coruña, como nova vocalista do grupo de folk galego Luar na Lubre, substituíndo a Sara Louraço Vidal. No ano 2017 deixou o grupo sendo substituída por Belém Tajes.

Notas
-----

1. ↑  "Belem Tajes, nova vocalista de Luar na Lubre"

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Paula Sueiro Rodríguez**, nada en Corme (Ponteceso) o 27 de xullo de 1995 e finada na Agualada (Coristanco) o 8 de febreiro de 2016, foi unha artista e cantante galega.

Traxectoria
-----------

Sueiro deuse a coñecer como cantante en 2014 no programa *Luar* da TVG, na sección *Recanteiros*, onde se exploraban talentos comarcais. Nel participou varias veces representando a Costa da Morte. O programa tivo varias edicións anuais (2014 e 2015) e Sueiro integrouse no elenco habitual de presentadores do programa.

Ademais, Sueiro foi a impulsora dun concurso de busca de talentos musicais na comarca do comarca do Deza que chamou *#Escóitame*. Neste proxecto tamén participou a lalinense Nelly Portas, *recanteira* como Sueiro. Tamén colaborou co Concello de Lalín e a Xunta de Galicia na gravación dun tema musical, nunha campaña institucional contra a violencia de xénero, neste caso a canda Silvia Villanueva.

Vida persoal
------------

Nada en Corme, era filla dunha muller de Zas e dun home de Corme, mudouse cun só uns días a vivir a Lalín, mais mantivo relación persoal e profesional coa Costa da Morte toda a súa vida. No tempo da súa morte, estudaba o ciclo formativo de grado superior correspondente ao título de técnico superior en Anatomía Patolóxica e Citodiagnóstico.

Finou nun accidente de automóbil ao saír da estrada o vehículo que guiaba e bater contra un poste.

Notas
-----

1. 1 2  "Muere la cantante gallega Paula Sueiro en un accidente de tráfico". *Faro de Vigo* (en castelán). 8 de febreiro de 2016. Consultado o 9 de febreiro de 2016.
2. ↑  "«Escóitame é un proxecto no que darlle voz a quen canta»". *La Voz de Galicia*. 23 de xullo de 2015. Consultado o 9 de febreiro de 2016.
3. ↑  "Una canción desde Lalín contra la violencia de género". *La Voz de Galicia* (en castelán). 27 de xaneiro de 2015. Consultado o 9 de febreiro de 2016.

Véxase tamén
------------

* Canal de Paula Sueiro en YouTube.
**Paulino Lago Chouza**, nado en Porto do Son en 1941 e finado en Muros na primavera de 1999, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Mestre de EXB en Esteiro, tiña fortes lazos familiares co concello de Muros. Nas eleccións municipais de 1979 foi elixido concelleiro de Muros pola UCD, e accedeu a alcaldía trala dimisión do alcalde Manuel Fernández Lamela a finais do mes de maio dese ano, xunto co resto de compañeiros de lista da UCD, agás el, debido a discrepancias co partido. Desta forma asumiu a alcaldía no mes de setembro. Nas municipais de 1983 encabezou a lista do PGI, pero foi derrotado polo PSdeG-PSOE que obtivo 4 concelleiros fronte a 3 del, polo que perdeu a alcaldía en favor de Xosé Lago Hermida. En novembro dese mesmo ano repetíronse as eleccións tras ser anuladas, logrando os socialistas unha vantaxe aínda maior con 7 concelleiros fronte a 2. 

Faleceu na primavera de 1999. O 30 de outubro de 2008, el e mais Fernández Lamela foron proclamados fillos predilectos do concello de Muros de forma póstuma.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Fernández Lamela** |  **Alcalde de Muros** 1979 - 1983 | Sucesor:**Xosé Lago Hermida** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Santiago, 30-4-1983, p. 38.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 30-5-1979, p. 35.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Muros

### Ligazóns externas

* Lamela y Lago Chouza serán Fillos Predilectos
**Paulino Carballo del Río**, nado en Carballido (Cea, Vilagarcía de Arousa) o 17 de maio de 1903 e finado en Paradela (Meis) o 17 de xuño de 1937, foi un canteiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Veciño de Cea. Emigrado na República Arxentina, ao retornar foi canteiro en Cea. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 actuou co seu medio irmán José Gerardo del Río Villanueva como enlace cos fuxidos no monte Xiabre. O 14 de xuño de 1937 subiu ao monte con Gerardo para entregarlle un paquete e unha nota a José Torrado Herbón que lles fixera chegar a súa nai Rosario Herbón Galán, por medio da sobriña de Paulino, Carmen Carballo. Foron detidos por unha patrulla das milicias mandadas polo capitán Bernal que facían unha batida no monte Xiabre, con máis dun cento de efectivos entre militares, falanxistas e corpos de seguridade. Foron encarcerados no cuartel da Garda Civil de Vilagarcía de Arousa e torturados. Co pretexto do seu traslado a Pontevedra, foi asasinado co seu medio irmán Gerardo del Río polo sarxento da Garda Civil do posto de Vilagarcía, Desiderio Camacho, nas Raposeiras, preto de Vilanoviña na parroquia de Paradela o 17 de xuño de 1937. O párroco de Paradela non consentiu que fosen soterrados en sagrado e quedaron sepultados en paralelo ao muro de peche do adro. Na primeira década do século XXI os seus restos foron trasladados ao cemiterio de Cea.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abuín Duro, Marcelino (2018). *La primavera rota. Vilagarcía de Arousa, 1936-1941*. Abegondo: Sociedad Bibliográfica de Galicia. pp. 126–129. ISBN 978-84-09-02453-7.
* Gallego Rei, Mario; Milleiro Sánchez, Celso Xavier; Moreira Docampo, Xosé Manuel (2012). *Para despois do silencio. O Concello de Meis da II República a Guerra Civil*. Vigo: Ir Indo. pp. 90–91. ISBN 978-84-7680-692-0.

### Ligazóns externas

* Mortes en Paradela.
* 

* Paulino Carballo del Río na páxina web *Nomes e Voces*.