recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Picaraño*** foi un periódico publicado en Entrimo entre 1909 e 1910.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Periódico Republicano Radical Revolucionario*, apareceu o 1 de xuño de 1909. Tiña como lema "Su misión es zurrar la badana". Publicábase os días 15 e 30 de cada mes. O seu director e propietario era Vicente González. De contido anticlerical, asume como propia a tríade ideolóxica da Revolución Francesa, "libertad, igualdad, fraternidad". Tiña colaboradores correspondentes en Lisboa, Buenos Aires, Salamanca e Bande. Publicou poemas de Aureliano J. Pereira e Curros Enríquez.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Valcárcel López, Marcos (1987). *A prensa en Ourense e a súa provincia*. Ourense: Deputación Provincial. p. 161. ISBN 84-505-5721-6.
* "Entrimo tivo, a principios de século, un xornal de seu" (PDF). *Todo Entrimo* (Concello de Entrimo) (4): 5–6. 1993. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 13 de setembro de 2019. Consultado o 9 de xuño de 2014.

* "Picaraño, O". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.

### Ligazóns externas

* O 'Picaraño', periódico republicano, radical, revolucionario do Entrimo Arquivado 14 de xuño de 2014 en Wayback Machine.
San Fiz de Valois, cofundador dos trinitarios.
San Fiz de Xirona, na igrexa de San Fiz de Nigrán.
**Fiz** ou **Fins** é un nome propio masculino na súa variante en galego. Procede do latín: *Felix* (en grego: *Φήλιξ*) e significa «aquel que se considera feliz ou afortunado». Acepta as variantes Felicio, Feliciano e Félix; e os femininos: Felisa, Felicia e Feliciana.

Orixe
-----

Fiz é o nome dun personaxe bíblico do Novo Testamento:

* **Fiz** foi un dos libertos do emperador Claudio, e por el designado para ser procurador de Xudea no 51. Cando Paulo foi enviado preso a Cesarea, mostrouse perante Fiz. (Feitos 23:24, 26; 24:3-27; 25:14).

O nome en Galicia
-----------------

30 parroquias teñen San Fiz, ben Fiz de Xirona, ben Fiz de Nola, coma patrón, e outras 10 coa variante do nome San Fins. 

En xaneiro de 2016 existían 56 varóns en Galicia co nome Fiz, porén a variante Fins está polo de agora en desuso.

Equivalencias noutras lingua
----------------------------

| **Variantes noutras linguas** |
| --- |
| Alemán | Felix |
| Castelán | Félix |
| Catalán | Fèlix, Feliu |
| Checo | Felix |
| Esperanto | Felikso |
| Éuscaro | Peli |
| Francés | Félix |
| Galego | Fiz ou Fins |
| Grego | Φήλιξ (Félix) |
| Hebraico | פליקס |
| Holandés | Felix |
| Inglés | Felix |
| Italiano | Felice |
| Letón | Fēlikss |
| Lituano | Feliksas |
| Latín | Felix |
| Polaco | Feliks |
| Portugués | Félix |
| Ruso | Феликс (Feliks) |
| Xeorxiano | ფელიქს (Pheliks) |

Santoral
--------

A celebración do santo de **Fiz** corresponde a diferentes datas para a celebración da súa onomástica, porén as máis tradicionais son: o 14 de xaneiro (S. Fiz de Nola); o 18 de maio (S. Fiz de Cantalicio); o 29 de maio (S. Fiz ermitán español do século VIII nado en Zaragoza); o 30 de maio (S. Fiz I papa); o 5 de xuño (S. Fiz de Frizlar, monxe alemán); o 29 de xullo (S. Fiz II papa e mártir); o 1º de agosto (S. Fiz de Lión); o 22 de setembro (S. Fiz IV papa); o 6 de novembro (S. Fiz mártir africano e S. Fiz freire italiano do século VI); o 20 de novembro (S. Fiz de Valois); o 26 de novembro (S. Fiz de Ravena, bispo).

Personaxes célebres
-------------------

* **Fiz I** (\* Roma, ¿202? – † 30 de decembro de 274). Papa nº 26 da Igrexa católica de 269 a 274.
* **Fiz III**, (\* Samnio, ¿? – † Roma, 22 de setembro de 530). Papa nº 54 da Igrexa católica de 526 a 530.
* **Fiz de Bizancio**, bispo de Bizancio de 136 a 141.
* Fiz Vergara Vilariño, poeta galego do século XX.

Notas
-----

1. ↑  Xunta de Galicia (ed.). "Ímoslle chamar..." (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 04 de marzo de 2018. Consultado o 13 de xuño de 2017.
2. ↑  Nome Fiz na Web do Intituto Nacional de Estatística

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* San Fiz
* San Fins
* Fins
Caleta de Sebo.
**Caleta de Sebo** (tamén chamada *Caleta del Sebo*) é unha localidade situada na parte suroriental da illa canaria de La Graciosa, que pertence administrativamente ao concello lanzaroteño de Teguise, na provincia das Palmas, España. Situado a 1,2 quilómetros da illa de Lanzarote, Caleta de Sebo é o principal núcleo de poboación de La Graciosa e, por iso, é considerada a capital de facto da illa.

Historia
--------

A orixe da poboación remóntase ao século XIX. En 1861 o Goberno permite á empresa anglo-española Cappa y Maqueda o establecemento dunha factoría de salgadura de peixe. Este establecemento implicou a construción dos almacéns e as primeiras casas da illa. A finais do século XIX, co afán por establecer as pesqueiras canario-africanas na illa, formouse a aldea de Caleta de Sebo.​

Demografía
----------

Tiña unha poboación de 733 habitantes en 2019, o que representa a práctica totalidade da poboación da illa de La Graciosa, que contaba no mesmo ano con 737 habitantes.

**Variación demográfica de Caleta de Sebo**| 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 626 | 615 | 624 | 617 | 628 | 635 | 656 | 638 | 646 | 642 | 657 | 653 | 663 | 679 | 696 | 718 | 743 | 748 | 730 | 733 |

Economía
--------

As súas principais actividades económicas son a pesca e o turismo.

Comunicacións
-------------

Posúe un porto que comunica La Graciosa coa localidade lanzaroteña de Órzola, no concello de Haría.

Lugares de interese
-------------------

En arquitectura destaca a igrexa parroquial da localidade, a Igrexa da Nosa Señora do Carme, tamén chamada *Virxe do Mar*, patroa da illa de La Graciosa e de Caleta de Sebo. Cada 16 de xullo realízase a tradicional procesión marítima da Virxe.

Notas
-----

1. ↑  "Plan Rector de Uso y Gestión del Parque Natural del Archipiélago Chinijo" (PDF). *Goberno de Canarias*. 2005. Consultado o 18 de maio de 2016.
2. ↑  "Instituto Nacional de Estadística". Arquivado dende o orixinal o 22 de maio de 2011. Consultado o 31 de outubro de 2011.

Véxase tamén
------------

* Casas de Pedro Barba

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q999423
* WorldCat
* VIAF: 316736269
* GeoNames: 2520519
* OSM: 3083874

 |
***La Comarca del Eo*** é unha publicación semanal carácter informativo e cultural de Ribadeo.

Historia e características
--------------------------

Fundada por Francisco Lanza co nome de *La Comarca. Semanario Popular Independiente*, o primeiro número foi editado o 5 de outubro de 1919 reivindicando o obxectivo de 'defender con absoluta independencia de criterio os intereses da comarca astur-galaica". Cando Lanza emigrou a Arxentina en 1929 fixéronse cargo da publicación Ramón Fernández de Soto (director 1929-1959) e Juan Agustín Mejeras (director 1959-1991), quedando desde 1959 este último coa propiedade. En 1989 mercouno *El Progreso* de Lugo, pasando a imprimirse nos seus talleres e depender totalmente da infraestrutura da empresa 'El Progreso de Lugo S.L.'. Tras ser director Juan Soto Rodríguez (1991-2008), na actualidade (2019) ten como director a Javier Rivera Ponte e unha difusión arredor do milleiro de exemplares.

Entre outras cousas, no semanario publicouse o primeiro eloxio público a Castelao en Galicia tras o estoupido da guerra civil española, nun artigo de Dionisio Gamallo, ou se mantivo a publicación semanal dos datos meteorolóxicos da estación situada na actual 'Granxa-Escola Pedro Murias'

Notas
-----

1. 1 2  La Comarca del Eo (5/10/2019). "La comarca cumple hoy cien años y lo celebrará con un libro". *La Comarca del Eo* (5194): 1.
2. ↑  La Comarca (5/1/2019). "La comarca inicia su centenario fiel a su compromiso con los pueblos de la ría". *La Comarca del Eo* (5155): 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Comarca del Eo, La". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* Vilavedra, Dolores, ed. (2004). *Diccionario da literatura galega. Termos e institucións literarias* **IV**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-656-8.

### Outros artigos

* Grupo El Progreso
* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo
Castro de Moreira, *"A Coroa"*
O **Castro de Moreira**, situado na aldea de Moreira (parroquia de Lamas de Moreira, A Fonsagrada) está localizado na parte sur do monte Entrecotos a unha altitude de 633 metros. Coñécese comunmente na vila como *A Coroa*.

Características
---------------

Está conformado por un recinto interior (ou croa) de 75 metros de diámetro, arrodeado dun conxunto de parapetos e fosos (conta con tres parapetos na parte occidental e dous na oriental). A faldra norte corresponde a unha pendente do terreo da zona, que se considera coma unha defensa natural da localización. Na parte sur está o acceso que utilizan os veciños para chegar ao castro, polo que se considera esta ruta coma a entrada orixinal ao mesmo.

Desde este alto pódense divisar outros castros da zona. Esta boa visibilidade fai pensar que no seu día a fortificación puido ser utilizada coma unha base de control sobre o territorio. Pola contra, non se atopou polo momento neste recinto ningún tipo de resto arqueolóxico.

Notas
-----

1. ↑  Fernando Acuña; et al. (2008). "A comarca da Fonsagrada na antigüídade. Aproximación ao seu estudo: O Castro de Moreira". *Gallaecia* (27): 179–194.
***La Joven Galicia*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela entre 1860 e 1862.

Historia e características
--------------------------

Subtitulada *Revista de instrucción pública, ciencias, literatura y bellas artes*, apareceu o 1 de xaneiro de 1860. Periódico dominical editado por José Agra e José Rodríguez Ruibal, e dirixido por José Planellas Giralt; Manuel Ángel Corzo era o secretario de redacción, sendo substituído a partir do terceiro número por Guillermo Alonso. O seu obxectivo era mellorar o nivel cultural e técnico de Galicia. Dende finais de 1860 até 1862 tivo unha segunda época, na que modificou o seu subtítulo por *Revista de instrucción pública, ciencias, literatura y bellas artes e intereses materiales*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Zas, Margarita (ed.) (2002). *La Joven Galicia: Revista de Instrucción Pública, Ciencias, Literatura y Bellas Artes: 1860: Primera época*. Santiago de Compostela: Universidade. ISBN 84-9750-131-4. Consultado o 11 de xaneiro de 2015.

### Ligazóns externas

* Edición facsimilar
* Ficha na Hemeroteca da Deputación de Pontevedra
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: El Gallego.

***El Gallego*** foi un periódico editado en Pontevedra entre 1862 e 1863.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Agricultura, industria, comercio, ciencias, artes y literatura*, apareceu o 1 de decembro de 1862. En principio aparecía catro veces ao mes e despois tivo unha periodicidade decenal. Editado por Andrés Martínez López, estaba dirixido por Elisardo Ulloa Varela que tamén era o principal redactor. Entre os seus colaboradores figuraba Luís Rodríguez Seoane. Imprimiuse nos obradoiros de José Vilas. Defendeu o progreso e a instrución, e a modernización socioeconómica de Galicia, cunha especial énfase no ferrocarril. Incluíu información sobre temas culturais e composicións literarias. Cesou a súa publicación non antes do 10 de xuño de 1863.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Gallego, El". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* "Gallego, El". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-137-X.

### Ligazóns externas

* Ficha e exemplares na Hemeroteca Dixital da Biblioteca Nacional de España.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387432
* Galiciana: 6775
* HemBNE: 0004473969
* ISSN: 1577-614X

 |
***El Sensato*** foi un periódico editado en Santiago de Compostela entre 1811 e 1815.

Historia e características
--------------------------

Apareceu o 15 de agosto de 1811. Fundado por José de Bentín (frade dominico) e Francisco Cabrera (cóengo de Santiago), e o seu principal impulsor foi Antonio Javier Álvarez (catedrático de Teoloxía da Universidade). Comezou como posibilista e despois converteuse nun exaltado absolutista. Entre os seus redactores figuraron Bernardo Caamaño (párroco de Caldas de Reis) e Manuel Freire Castrillón. O número tiña xeralmente 16 páxinas (ás veces 20), con foliación seguida. Nalgún momento foi bisemanal (mércores e sábados), e saíu da imprenta de Juan Francisco Montero, pero tamén foi impreso na de Juan María de Pazos.

Dirixido "a los amantes de la religión y del orden", naceu para combater aos liberais, polemizando con *El Patriota Compostelano*, *El Cartel*, *Gaceta Marcial y Política de Santiago* e *El Estandarte*. Consta das seccións política (que despois denominará crítica), guerra, cortes, noticias, e variedades. Entre os artigos de opinión, destaca Benito María Sotelo de Novoa Niño que escribe os referidos á Constitución; tamén da cabida a artigos comunicados e de oficio, extractos de periódicos e doutros papeis, avisos, cartas de relixiosos e información sobre libros. Aínda se publicaba en xaneiro de 1815.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lorenzana, Salvador (abril - maio - xuño, 1988). "Breve historia da prensa periódica en Galicia". *Grial*: 210–222. ISSN 0017-4181.

### Ligazóns externas

* Ficha e exemplares na Hemeroteca Nacional
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Delicatessen.
Dúas *delicatessen* francesas: foie-gras e viño sauternes.
Unha ***delicatessen*** ou **delicia**, é un alimento exclusivo polas súas características especiais, por ser exótico, raro ou de elevada calidade na súa execución.

Trátase de produtos delicados de alta gama que, ás veces, alcúmanse como *etiqueta negra*, e que se venden en tendas especializadas ou en grandes superficies comerciais.

Orixe do termo
--------------

A palabra *Delicatessen* vén do alemán. É un termo composto por *delikat* ("delicado") e *Essen* ("comida").  
 Esta palabra alemá, plural de *Delikatesse* ("delicadeza"), deriva do francés *délicatesse*, e este probabelmente o italiano antigo *delicatezza*, de *delicato* ("delicado"), á súa vez tirado do latín *delicatus*.

Características
---------------

As tendas de delicatesen adoitan ofreceren diversas preparacións de orixe local, como viños, licores, vermús, cervexas, refrescos 100 % naturais, cafés, infusións, marmeladas, galletas, tortas, doces, xeados, produtos da chamada *quinta gama*, aceites, queixos, patés, carnes, congro seco, caracois, embutidos, xamóns, conservas, legumes, mollos e adobos, pans e empanadas, e moitas veces tamén especialidades gastronómicas foráneas.

Os alimentos preparados poden abarcar desde a preparación de salsas exóticas a sándwiches.

*Delicatessen* galegas
----------------------

Entre outras, pódese citar:

* *Gallaecia Delicatessen*.

Notas
-----

1. 1 2  A.m. (2 de novembro de 2018). "A feira do 'gourmet' galego". *Faro de Vigo*. Consultado o 2 de outubro de 2019.
2. ↑  delicatessen no *Merrriam Websters Unabriged Dictionary*.
3. ↑  "A Xunta apoia con 478.000 euros á nova empresa Gallaecia Delicatessen que, desde Monforte, aposta pola comercialización de carne de vacún selecta de orixe galega". *www.xunta.gal*. Consultado o 2020-04-26.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Delicatessen Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Chacinaría

### Ligazóns externas

* Produtos gourmet *online*.

*online* Arquivado 17 de febreiro de 2021 en Wayback Machine..

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3231410
* GND: 4300589-5
* JSTOR: delicatessens
* PSH: 8725

 |
**Bárbara Iglesias**, nada en Arcade (Soutomaior) en 1992, é unha piloto galega de bobsleigh. No ano 2012 converteuse na primeira muller española en participar nunha proba oficial da especialidade durante a disputa da proba correspondente a Copa de Europa en Igls, Austria.

Traxectoria
-----------

Bárbara comezou participando en deportes inercia como as carrilanas ou as gravity bikes. Javier Piquero propúxolle formar parte do primeiro equipo feminino español de bobsleigh da historia xunto coa asturiana Noemi Pérez. Sendo esta especialidade deportiva tan minoritaria tanto en Galicia como no resto de España, os medios cos que conta son escasos e a distancia cos países punteiros a nivel mundial é moi grande. Dende o ano 2013 a ex-piloto Oxana Tatchina uniuse ó equipo español como adestradora, achegando a Bárbara e ó resto do equipo a súa experiencia acumulada durante moitos anos representando a Rusia na elite do bobsleigh mundial.

En torno a historia de Bárbara xira o documental *O Tempo Futuro* (2017), que segue os pasos da deportista ao longo dunha tempada.

Notas
-----

1. ↑  "IBSF - International Bobsleigh and Skeleton Federation". *www.ibsf.org*. Arquivado dende o orixinal o 17 de outubro de 2019. Consultado o 2016-08-27.
2. ↑  "IBSF | Athletes". *www.ibsf.org*. Arquivado dende o orixinal o 18 de xaneiro de 2017. Consultado o 2016-08-27.
Escudo de Betanzos.
O **escudo de** **Betanzos** componse, en campo de azur, dunha torre de dous corpos de prata sostida por unha ponte de tres arcos de idéntico metal, sobre augas de río ao natural. Flanquean a torre, tres a cada lado, seis roeles de ouro. Por timbre, unha coroa real.

Historia
--------

O escudo representa unha das pontes medievais de entrada á cidade de Betanzos, caracterizadas no pasado por contar cunha torre defensiva situada no seu centro, denominada "Caramona". Porén, non está claro a cal de devanditas pontes corresponde: se á "Ponte Nova", que cruzaba o río Mendo e que foi derrubada en 1969 para ampliar o trazado da estrada N-VIN; ou á "Ponte Vella", que aínda na actualidade cruza o río Mandeo ao seu paso pola localidade. En canto aos roeles, representan o seis monterías que rodean a cidade.

O brasón máis antigo de Betanzos que se coñece data do século XV, e atópase esculpido nun dos arcosolios da Igrexa de San Francisco de devandita cidade. Descuberto en 1961, carece dos seis roeles que na actualidade, e dende polo menos o século XVI, flanquean a torre.
***Fene Solidario*** foi un periódico editado en Fene entre 1911 e 1912.

Historia e características
--------------------------

Apareceu o 2 de xullo de 1911 para substituír a *La Voz de Fene*. Periódico quincenal voceiro da sociedade agraria La Necesaria de Fene vencellada á Federación Agrícola Ferrol-Pontedeume. Estaba dirixido por Genaro Moreda Martínez e entre os seus colaboradores figurou Manuel Montero Corbeira. Reproduciu conferencias pronunciadas en Fene polo mestre Juan García Niebla e artigos de Rodrigo Sanz. Afín a Solidaridad Gallega, recolleu en galego as máximas do catecismo solidario e denuncias anticaciquís. Cesou co número 32, en outubro de 1912.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cabo Villaverde, Miguel (2003). Duen de Bux, ed. *Prensa agraria en Galicia*. Ourense. pp. 171–172. ISBN 84-932078-3-7.
* Sanfiz, Henrique (1999). "Apuntes verbo da federación agrícola Ferrol-Pontedeume. O agrarismo na comarca" (PDF). *Cátedra* (6): 33–38. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 09 de xuño de 2013. Consultado o 4 de marzo de 2014.
A **bandeira de Véneto** é un dos símbolos oficiais desta rexión de Italia. Deriva da bandeira histórica pola República de Venecia (697–1797), unha república marítima centrada na cidade de Venecia. A bandeira moderna foi adoptada pola *legge regionale* (lei rexional) *20 maggio 1975, n. 56* e emendada por *L.R. del 22 febbraio 1999*, que eliminou as palabras "Regione del Veneto".

Regione del Veneto tamén ten un estandarte (*gonfalone*), e o seu deseño é idéntico ao da bandeira agás na súa orientación vertical.

Deseño
------

A pintura de Jacobello del Fiore, unha fonte de inspiración para a bandeira, no Palacio Ducal de Venecia.
Mantívose o deseño xeral e o deseño do estandarte veneciano. O escudo da rexión sitúase nun cadrado no centro da bandeira: o león de San Marcos co evanxeo aberto (lendo o texto en latín: *Pax tibi Marce evangelista meus*, "Paz a ti Marcos, meu evanxelista") apoia as súas patas na paisaxe do Véneto: mar (o Adriático), terra (a chaira de Venecia) e montañas (os Alpes).

Ata o bordo da mosca hai sete colas. Cada unha leva no medio o escudo de armas dunha das sete capitais de provincia de Véneto, ordenadas por orde alfabética inversa:

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
|  |  | Provincia de Vicenza |
|  |  | Provincia de Verona |
|  |  | Provincia de Venecia |
|  |  | Provincia de Treviso |
|  |  | Provincia de Rovigo |
|  |  | Provincia de Padua |
|  |  | Provincia de Belluno |

Bandeira da República de Venecia
--------------------------------

* Bandeira da República de Venecia.Bandeira da República de Venecia.
* Bandeira ondeando.Bandeira ondeando.
* Bandeira ondeando.Bandeira ondeando.
* Bandeira ondeando.Bandeira ondeando.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Legge regionale 20 maggio 1975, n. 56 (BUR n. 22/1975)". *Consiglio regionale del Veneto official website* (en italiano). Arquivado dende o orixinal o 13 de decembro de 2017. Consultado o 14 de xullo de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bandeira de Véneto Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* 

* Bandeira de Véneto en Flags of the World *(en inglés)*
*Para o xénero de crustáceos vexase Palinurus*.
O cabo Palinuro.
Na mitoloxía romana **Palinuro** (en latín *Palinurus*) era o piloto da nave de Eneas desde a súa saída de Troia tras a destrución da cidade.

Na *Eneida*
-----------

**Cenotafio de Palinuro**. Gravado de W. Gmelin (1819).
Conta Virxilio na *Eneida* que, tras parlamentaren Venus e Neptuno, este prometeulle á deusa que os troianos arribarían ao Lacio con navegación segura a cambio dunha ofrenda humana. Durante a travesía nocturna, Somnus (equivalente romano de Hipnos) visitou a Palinuro e durmiuno; Palinuro caeu ao mar, chegou a unha praia e alí o mataron uns bandidos. Cumpriuse así a profecía neptúnica, aínda que aínda haberían de encontrar os troianos moitas dificultades por terra antes de chegaren a Italia.

Cando Eneas descendeu ao inframundo, encontrouse alí co espírito de Palinuro, que, ao ter quedado insepulto o seu corpo, carecía de descanso, e pediulle ao troiano que o axudase a pasar á outra beira. A Sibila de Cumas, que acompañaba ao heroe no seu descenso, foi tallante opoñéndose ao seu desexo, pois isto sería contrario ao designio dos fados. Porén, prometeulle que os seus propios verdugos, perseguidos por acontecementos prodixiosos, erixiríanllen un cenotafio e lle farían ofrendas, e que un cabo levaría o seu nome.

Outras citas
------------

Servio e Dionisio de Halicarnaso confirman narracións da morte de Palinuro anteriores á Eneida. Trataríase, pois, duna lenda que intentaría explicar algún accidente xeográfico, en concreto o cabo da costa da Campania que leva o seu nome.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Palinuro*** |

### Bibliografía

* Bulfinch, Thomas (2005): *Bulfinch's Mythology*. Nova York, NY, USA: Gramercy. ISBN 978-0-5172-2688-9.
* Kury, Mario da Gama (2009): "Palinuro". En: *Dicionário de Mitologia Grega e Romana* 8ª ed. Rio de Janeiro: Zahar. ISBN 85-7110-128-0.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q679636
* MAG: 2776709574

 |
Primeira portada da revista en 1933.
***Newsweek*** é unha revista de novas de aparición semanal. Publícase en Nova York e distribúese nos Estados Unidos.

Debido a problemas financeiros, Newsweek suspendeu as súas edicións impresas o 31 de decembro de 2012 e volveu retomalas o 7 de marzo de 2014.

Historia
--------

Orixinalmente denominada *News-Week*, foi fundada por Thomas J.C. Martyn o 17 de febreiro de 1933. Ese número contiña sete fotografías das novas da semana na súa portada. Co paso do tempo ampliou o concepto de revista de novas, dende historias persoais á análise e a crítica. En 1961 The Washington Post Company comprou a revista.

A data de 2003, calculábase que tiña unha distribución mundial de máis de 4 millóns de exemplares, incluíndo 3,1 millóns nos Estados Unidos. Tamén publica edicións en xaponés, coreano, polaco, ruso, español e árabe, ademais de *Newsweek International* en inglés.

Aínda que estea centralizada en Nova York, ten 22 oficinas: nove nos Estados Unidos e en Pequín, São Paulo, Río de Xaneiro, Buenos Aires, Cidade do Cabo, Frankfurt, Hong Kong, Xerusalén, Londres, Cidade de México, Moscova, París, Toquio e Varsovia.

Dende 2008, *Newsweek* atravesou varios problemas financeiros, que se viron reflectidos en reducións sucesivas. En agosto, o grupo The Washington Post vendeu esta revista ó empresario Sidney Harman por un prezo simbólico de 1 dólar. O editor Jon Meacham renunciou tras concretarse a venda. En novembro de 2010, *Newsweek* fusionouse co sitio web de opinión *The Daily Beast*. Newsweek é propiedade conxunta de Harman e IAC.

Notas
-----

1. ↑  Lloyd Grove. "How Newsweek Blew It". The Daily Beast. Arquivado dende o orixinal o 05 de agosto de 2010. Consultado o 14 de xuño de 2018.
2. ↑  "Audio Pioneer Buys Newsweek". *The New York Times*.
3. ↑  "Daily Beast, Newsweek to Wed!". *The Daily Beast*. Arquivado dende o orixinal o 12 de novembro de 2010. Consultado o 14 de xuño de 2018.
4. ↑  "The Daily Beast and Newsweek confirm merger". *The Spy Report* (Media Spy). Arquivado dende o orixinal o 16 de novembro de 2010. Consultado o 14 de xuño de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188413
* WorldCat
* VIAF: 152433724
* BRE: 2281132
* EBID: ID
* GRID: grid.467526.4
* ISNI: 0000000102207548
* ISSN: 0028-9604
* LCCN: n79110561
* NKC: unn20211118329
* NLM: 9877127
* OCLC: 840302866

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Galicia en América.
***Galicia en América*** foi un periódico galego editado na Habana en 1904.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Semanario de Ciencias, Artes, Literatura e Información. Defensor de los intereses de los gallegos en América*, apareceu o 3 de marzo de 1904. Fundado e dirixido por Eduardo Núñez Sarmiento. Eran os seus redactores Fernando González, Mercedes Vieito Bouza, José María Candia, J. Alegría, Baldomero Moreira, Agustín Martín e Justo Prada Pita. Tiña como obxectivo ser portavoz das comunidades galegas asentadas en América. Tivo curta duración. Volveu aparecer en 1908.

Notas
-----

1. ↑  *Gaceta de Galicia*, 2-4-1904, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Neira Vilas, Xosé (2011). *A prensa galega de Cuba*. Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades. ISBN 978-84-453-5020-1.
* Peña Saavedra, V. (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela: CCG. pp. 210–211. ISBN 84-87172-30-X.
***Melody Maker*** (en galego "Creador de melodías") era unha publicación do Reino Unido que, consonte a súa empresa editora, IPC Media, chegou a se converter na revista semanal de música máis antiga do mundo.

Fundouse en 1926, enfocada soamente aos músicos profesionais, e logo pasou a centrarse no mundo do jazz. Nos anos 50 comezou aos poucos a cubrir o mundo do rock, e aumentou a súa circulación ata ameazar o liderado do *New Musical Express* (NME). As vendas continuaron a subir e no comezo dos anos 70 chegou á marca de 250.000 copias por semana.

A publicación continuou a tratar só sobre rock e música indie, sacrificando o tratamento doutros temas como a música de baile, e incluía críticas de equipamentos musicais e de cintas de demostración enviadas polos lectores, dúas cousas que a diferenciaban do NME. As vendas comezaron a decaer e ao final dos anos 90 a MM foi relanzada no formato revista.

Deixou de publicarse en 2000, mesturándose oficialmente coa NME (publicada pola mesma empresa, a IPC Medía), que herdou algúns dos seus xornalistas e das súas seccións.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q580896
* EBID: ID
* ISSN: 0025-9012
* MusicBrainz: ID
* OCLC: 1606149

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O óso peneano dun can (*Canis lupus familiaris*).  
 A frecha sinala a situación do suco uretral.
O **óso peneano** ou **báculo** (en latín *baculum*), é un óso que se encontra no pene da maioría dos mamíferos, máis precisamente en insectívoros, roedores, carnívoros e nos primates (agás na especie humana). Entre as especies domésticas, encóntrase no gato e no can. Este óso permítelles a estes animais a penetración en ausencia de erección.

En latín chamábase *baculum* (vara), *os penis* (óso peneano) e *os príapi* (óso de Príapo).

Está ausente en humanos, marsupiais, hienas, lagomorfos (como coellos e lebres) e na familia dos équidos, entre outros.

A súa forma e o seu tamaño varían entre as diferentes especies, e a súa función é a de facer posíbel a erección. Nos seres humanos, ao non teren báculo, a erección lógrase cando o tecido eréctil do pene énchese de sangue.

O óso homólogo nas femias denomínase *os clitoridis* (óso clitorídeo) ou *baubellum*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Óso peneano*** |

### Bibliografía

* Clellan, S. & Frank A. Beach (1951). *Patterns of Sexual Behavior*. New York: Harper, & Paul B. Hoeber, Inc. Medical Books. ISBN 978-0-3132-2355-6.
* Gilbert, S. F. & Zevit, Z. (2001). "Congenital human baculum deficiency: the generative bone of Genesis 2: 21–23". *Am. J. Med. Genet.* **101** (3): 284–285. PMID 11424148. doi:10.1002/ajmg.1387.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre zooloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q835986
* EBID: ID
* MAG: 187041448

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* Uberon: 0006435

 |
***Pro-Galicia*** foi un periódico editado na Habana en 1912.

Historia e características
--------------------------

Editada polos colectivos La Unión Mañonesa, Sociedad Ferrol y su Comarca e El Progreso de Coles, que integraban a Federación Galaica. Baixo o mesmo título aparecían os diversos boletíns independentes de información de cada sociedade. Informaba das actividades e funcionamento interno aos socios e ofrecía artigos de exaltación dos lugares aos que pertencían as sociedades. Publicou poemas de Curros Enríquez e artigos en castelán sobre Rosalía de Castro, Manuel Murguía e Leiras Pulpeiro. Durou só uns meses e foi substituída ao ano seguinte por *Labor Gallega*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Neira Vilas, Xosé (2011). *A prensa galega de Cuba*. Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades. ISBN 978-84-453-5020-1.
* Peña Saavedra, Vicente (dir.) (1998). *Repertorio da prensa galega da emigración*. Santiago de Compostela: Consello da Cultura Galega. ISBN 84-87172-30-X.
* Vilavedra, D. ed. (1997). *Diccionario da Literatura Galega*. II. Publicacións periódicas. Galaxia. p. 386. ISBN 84-8288-137-X.
***Álbum Literario de Galicia*** foi unha revista editada en Santiago de Compostela en 1860.

Historia e características
--------------------------

Subtitulada *Revista semanal científica y literaria*, apareceu en 1860. Estivo dirixida probablemente por Félix Moreno Astray e os redactores eran os alumnos do seminario de Santiago de Compostela; outros autores sinalan como director a José Pérez Villaamil, que tivo unha presenza importante na publicación e asinou a "Introducción". Entre os seus colaboradores figuraron Manuel López Lorenzo, Luís Aguirre del Río e Camilo Pérez. Desapareceu aos tres meses.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Álbum Literario de Galicia". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). Do Castro, ed. *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada. ISBN 84-7492-489-8.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Galaxia. p. 35. ISBN 84-8288-137-X.

### Outros artigos

* *Álbum Literario*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533048
* Galiciana: 6451

 |
**John Boyd Dunlop**, nado en North Ayrshire o 5 de febreiro de 1840 e finado en Dublín o 23 de outubro de 1921, foi un veterinario escocés que reinventou o pneumático con cámara. Fundou a compañía que leva o seu apelido, Dunlop Tyres.

Traxectoria
-----------

Naceu nunha granxa en Dreghorn, no norte de Ayrshire (Escocia), e licenciouse como veterinario no Edinburgh Veterinary College (agora parte da Universidade de Edimburgo) con só 19 anos. Exerceu a profesión de veterinario en Edimburgo durante oito anos. En 1867 trasladouse a Belfast.

### Pneumáticos

En 1887, desenvolveu o primeiro pneumático con cámara de aire para o triciclo que o seu fillo de nove anos de idade usaba para ir á escola polas rúas bacheadas de Belfast. Para resolver o problema do traqueteo do triciclo, Dunlop inflou uns tubos de goma cunha bomba de aire para inflar balóns. Despois envolveu os tubos de goma cunha lona para protexelos e pegounos sobre as lamias das rodas do triciclo. Ata entón, a maioría das rodas tiñan lamias con goma maciza, pero os pneumáticos permitían unha marcha notablemente máis suave. Desenvolveu a idea e patentou o pneumático con cámara o 7 de decembro de 1888. Con todo, dous anos despois de que lle concedesen a patente, Dunlop foi informado oficialmente de que a patente foi invalidada polo inventor escocés Robert William Thomson, quen patentara a idea en Francia en 1846 e en Estados Unidos en 1847. Dunlop gañou unha batalla legal contra Robert William Thomson e validou a súa patente.

Dunlop fundou a compañía Dunlop Tyres que máis tarde sería coñecida como Dunlop Rubber Company. A produción comercial empezou a finais de 1890 en Belfast. Dunlop vendeu a súa patente e o nome da súa compañía a William Harvey Du Cros, que xa era propietario da Pneumatic Tire and Booth's Cycle Agency, a cambio de 1500 accións da compañía resultante e finalmente non fixo moita fortuna pola súa invención. Dunlop retirouse a Dublín, onde morreu o 12 de outubro de 1921, e foi enterrado no cemiterio de Deansgrange, un suburbio ao sur de Dublín.

O desenvolvemento do pneumático con cámara de Dunlop chegou nun momento crucial durante a expansión do transporte terrestre, coa construción de novas bicicletas e automóbiles.

Notas
-----

1. ↑  Biografía de Robert William Thomson Arquivado 29 de setembro de 2007 en Wayback Machine. (en inglés).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Pneumático

### Ligazóns externas

* RW Thomson - Tyre Invention *(en inglés)*

* Portal:Escocia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q222116
* WorldCat
* VIAF: 22949939
* BMT: 106941
* BNF: 423534395
* DeutscheBio: 119373424
* EBID: ID
* FAST: 1964797
* GEC: 0023166
* GND: 119373424
* ISNI: 0000000055373841
* LCCN: nb2008010560
* NKC: ola2002161228
* ODNB: 32935
* OL: OL2436001A
* SNAC: w6rj7gsx
* SUDOC: 061171433
* Treccani: john-boyd-dunlop
* WikiTree: Dunlop-97

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Palio.

*Antependium* da Catedral de Antuerpen
O **antependium** (traducíbel en galego como **antipendio**), do latín *ante*, "diante", e *pendere*, "colgar"), tamén chamado **fronte** ou **frontal de altar**, é unha estrutura decorativa das igrexas cristiás. 

É un paramento que serve para cubrir e decorar a parte inferior dos altares pola súa fronte e os seus lados, entre a mesa do altar e o solo, tendo en conta que nesa parte adoitaban custodiarse as reliquias.

Historia
--------

Frontal de altar español do século XIII, con escenas da vida de San Martiño e un Pantocrátor.
Con antecedentes nos sarcófagos esculpidos, utilizáronse nas igrexas paleocristiás desde o século IV, e a súa evolución posterior orixinou os retablos da Baixa Idade Media.

Ao principio eran cortinaxes de ricos tecidos (tapices ou estofas), pero de contado (no mesmo século IV) comezaron a empregarse algúns de metais preciosos, facéndose cada vez máis frecuentes na arte bizantina e en Italia. 

Desde o século X a século XIII prevaleceron os de prata e cobre esmaltado, segundo consta en documentos de doazóns e polos restos que chegaron até nós e a imitación súa, os de madeira pintada ou en relevo, que especialmente se produciron no Románico catalán. 

Nos séculos da arte Gótico usáronse con preferencia os de pezas de seda, bordadas con figuras ou escenas bíblicas.

E xa na arte da Idade Moderna, desde o século XVII, adáptanse á fronte do altar uns bastidores con teas de seda, o con lenzos pintados, que se cambian segundo a cor litúrxica da festa, sen que falten ás veces os de prata repuxada.

Outros usos
-----------

O antipendio tamén se pode usar para describir a parte frontal do propio altar, especialmente se está elaborado ou dourado. A famosa *Pala d'Oro* da basílica de San Marcos en Venecia orixinouse como antipendio, aínda que agora se usa como retablo.

Notas
-----

1. ↑  Lajo Pérez, Rosina (1990). *Léxico de arte*. Madrid - España: Akal. p. 15. ISBN 978-84-460-0924-5.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)
2. ↑  "Altar Frontal with Christ in Majesty and the Life of Saint Martin". The Walters Art Museum.
3. ↑  Francisco Naval y Ayerbe (1920-1922): *Tratado compendioso de Arqueología y Bellas Artes. Tomos I y II*. Madrid: Ruiz Hermanos Editores.
4. ↑  Giovanni Lorenzoni (1965): *La Pala d'oro di San Marco*. Firenze: Sadea editore.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***frontal*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Antependium*** |

### Bibliografía

* Cross, F. L. ed. (1957): *The Oxford Dictionary of the Christian Church*. Londres: Oxford University Press; p. 530.

### Ligazóns externas

* Frontal de altar de La Seu d'Urgell o de los Apóstoles *(en castelán)*.
* Altar Frontal na *Catholic Encyclopedia* *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q572024
* AAT: 300265255
* BNCF: 3149
* BNF: 165530985
* GND: 4142617-4
* LCCN: sh2002000506
* NKC: ph1020144

 |
***La Nueva Idea: periódico republicano federal*** foi un semanario editado en Santiago de Compostela en 1870 e en 1873, con saída en principio programada para todos os días 1, 8, 16 e 24 de cada mes e, a partir do terceiro número, cada xoves.

Historia e características
--------------------------

Periódico abertamente republicano, apareceu o 16 de outubro de 1870. Tivo curta duración e, despois de desaparecer, volveu ser editado por dous dos seus antigos redactores en febreiro de 1873, existindo aínda en maio do mesmo ano.

Tivo a súa primeira administración na rúa da Costa de San Paio número 7, pasando a partir do quinto número á rúa do Castro número 9. Era impreso na Imprenta de José M. Paredes, na rúa do Picho da Cerca número 12. Os articulistas asinaban os seus artigos coas súas iniciais, como "A.", "A.O.C.", "A.V." e "V.G.R.".

O nome do semanario obedece ao xeito en que, entre as filas republicanas, se denominaba tamén a este pensamento político, funcionando como sinónimo deste e como lema do cambio que se estaba a operar no país. É revelador neste sentido, por exemplo, a arenga que en 1872 un xornal federalista salmantino publicaba na portada dun dos seus números: «*¡Paso á República federal, símbolo da paz e do orde, emblema sagrado da xustiza e do dereito! ¡Paso á nova idea! ¡Paso ao Goberno do pobo polo pobo!*».

Existiron outras publicacións españolas que levaron o mesmo nome. En marzo de 1871, en Valladolid editouse un xornal así chamado, tamén republicano, e en xuño de 1873 existía en Cádiz unha revista literaria co mesmo nome. Por outra banda, a finais de século, sobre 1895, editouse no barrio de Gràcia de Barcelona outro xornal homónimo de tendencia anarquista.

Notas
-----

1. ↑  O número 2 ten data de 23 de outubro, o número 3 de 3 de novembro e o número 5 de 17 de novembro.
2. ↑  "Dentro de breves días (...)". *La Gacetilla de Santiago* (en castelán). 21-2-1873. Dentro de breves días reaparecerá en esta ciudad el periódico republicano semanal "La Nueva Idea" cuya redacción la compondrán dos de sus antiguos redactores con algunas personas más muy conocidas por sus ideas federales. Sea bien venido nuestro colega
3. ↑  Ramón A. Pérez Villamil (6-5-1873). "La República federal ¿es protectora de la instrucción primaria?". *El Eco de Galicia* (en castelán) (Lugo). p. 3 e 4.
4. ↑  "El día se acerca". *El Federal Salmantino* (en castelán) (Salamanca). 17-11-1872. p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega (1800-1986)*. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25510457
* Galiciana: 3945

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ebro (homónimos).

**Ebro** é unha aldea e concello do condado de Washington no estado estadounidense de Florida. No censo de 2010 tiña unha poboación de 270 habitantes e unha densidade poboacional de 20,56 persoas por km².

Xeografía
---------

Segundo a Oficina do Censo dos Estados Unidos, Ebro ten unha superficie total de 13,13 km², da cal 12,86 km² corresponden a terra firme e 2,09 % (0,27 km²) é auga.

Demografía
----------

Segundo o censo de 2010, había 270 persoas residindo en Ebro. A densidade de poboación era de 20,56 hab./km². Dos 270 habitantes, Ebro estaba composto por un 84,07 % de brancos, o 1,11 % eran afroamericanos, o 5,56 % eran amerindios, o 0,37 % eran asiáticos, e o 8,89 % pertencían a dúas ou máis razas. Do total da poboación o 2,59 % eran hispanos ou latinos de calquera raza.

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ebro, Florida*** |

1. ↑  Data.census.gov.
2. ↑  www.usgs.gov.
Foveola ou fosiña gástrica (na parte superior) na que desembocan dúas glándulas gástricas.
As **foveolas gástricas** ou **fosiñas gástricas** (na terminoloxía anatómica en latín *foveolae gastricae*) son unhas depresións ou invaxinacións con forma de funil ou pozo que se encontran por todo o epitelio superficial da mucosa gástrica. Estímase que existen uns 3,5 millóns destas fosiñas en toda a mucosa gástrica. Na súa zona profunda as foveolas gástricas continúanse con varias glándulas tubulares chamadas glándulas gástricas ou fúndicas, que se estenden máis profundamente. Normalmente desembocan 3 ou 4 destas glándulas en cada foveola. As foveolas da zona do cardias son máis superficiais e as da zona do píloro son as máis profundas. Nas foveolas gástricas vértese o zume gástrico procedente das glándulas gástricas de máis abaixo, o cal pasa á luz do estómago.

O interior das foveolas, igual que o resto da mucosa gástrica que tapiza a superficie que dá á luz do estómago, está revestida por un epitelio cilíndrico alto produtor de moco protector, formado polas células mucosas superficiais. Na zona profunda das foveolas están presentes tamén estas células, pero máis abaixo, onde empezan as glándulas gástricas (na zona do istmo e, sobre todo, no colo das glándulas gástricas), aparecen as células mucosas do colo, que tamén producen moco, se dividen por mitose e hai formas transicionais coas células mucosas superficiais da parte superior.

Notas
-----

1. 1 2  D. W. Fawcett. Tratado de Histología. 11ª edición. McGraw Hill-Interamericana. Páxinas 627-629. ISBN 84-7605-361-4.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* BUHistology 11103loa - "Sistema dixestivo: Canal alimentario: unións esófago/estómago"
* Diapositiva en ucsd.edu Arquivado 16 de xuño de 2019 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1634821
* MAG: 154046158

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 76583
* TA: A05.5.01.032
* Uberon: 0000424
* UMLS: C0227203

 |
**Adama Boiro Boiro**, nado en Dakar, o 22 de xuño de 2002, é un futbolista senegalés que xoga como extremo ou lateral esquerdo no Bilbao Athletic, da Segunda División RFEF.

Traxectoria
-----------

Nacido en Dakar o 22 de xuño de 2002, deixou a capital senegalesa sendo novo, instalándose en Navarra. Alí comezou a xogar ao fútbol no San Jorge, antes de ser fichado polo Ardoi de Zizur Nagusia. En 2020 recibiu a chamada de Osasuna, que o incorporou ao seu equipo xuvenil da División de Honra, no que xogou durante dous anos. Para a tempada 2021/22 foi subido ao filial do club, o Osasuna Promesas, equipo da Segunda División RFEF. Na súa primeira campaña no equipo dirixido por Santi Castillejo disputou 24 partidos, aínda que só un deles como titular. Marcou un gol e contribuíu a que o equipo se proclamase campión e ascendese de xeito directo á Primeira División RFEF. Na súa segunda campaña comezou a aparecer no once inicial con máis frecuencia e converteuse en titular indiscutible durante a primeira metade da campaña 2023/24. 

En xaneiro de 2024 o Athletic Club pagou os 2 millóns e euros da súa cláusula de rescisión e incorporou ao xogador, facéndolle ficha do filial, o Bilbao Athletic.

Notas
-----

1. ↑  Ciorda, Luca (13 de xullo de 2023). "Adama Boiro, la alternativa ofensiva" (en castelán). Consultado o 5 de decembro de 2023.
2. ↑  "Tres fichajes para Osasuna Promesas" (en castelán). 9 de xullo de 2021. Consultado o 5 de decembro de 2023.
3. ↑  "El Athletic ficha a Adama Boiro, canterano de Osasuna, pagando su cláusula de dos millones" (en castelán). 24 de xaneiro de 2024. Consultado o 25 de xaneiro de 2024.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en LaPreferente *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q120640538
* BDFutbol: 201935

 |
***La Perseverancia*** foi un periódico editado en Pontevedra en 1859.

Discurso de Benito Vicetto na portada do xornal no 24 de abril de 1859.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Periódico de Galicia, literario, científico, comercial, agrícola, industrial y de intereses materiales*, apareceu o 2 de marzo de 1859. Veu substituír a *El País*. Publicábase dúas veces por semana. Dirixido por Manuel Ángel Couto. Manuel Ángel del Villar foi o seu redactor, e entre os seus colaboradores estaban Luís Rodríguez Seoane e no eido literario Alberto Camino, o seu irmán Domingo Camino, Xoán Manuel Pintos e José Domínguez Izquierdo. Cesou a súa publicación o 8 de decembro de 1859.

Notas
-----

1. ↑  "La perseverancia. 24 de abril de 1859". *Galiciana. Biblioteca Dixital de Galicia*. Consultado o 19/01/2021.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Outros artigos

* Lista de publicacións impresas da provincia de Pontevedra

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24085166
* Galiciana: 9055

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

A **bandeira da República dos Maris** (en mari das pradeiras: *Марий Элын тистыже*) é unha bandeira étnica do pobo mari e un símbolo oficial da república federal rusa. Foi adoptada oficialmente o 1 de xuño de 2011.

Bandeiras históricas
--------------------

Dentro da República Socialista Federativa Soviética de Rusia, a bandeira adornaba a bandeira da RSFS rusa co nome da república na parte inferior. De 1992 a 2006, a República dos Maris usou unha bandeira diferente. Esta bandeira tiña as barras horizontais nunha relación 1:2:1, e debaixo da cruz dos Maris estaba escrito o nome da república

* RASS dos Maris (1937-1954)RASS dos Maris (1937-1954)
* RASS dos Maris (1954-1978)RASS dos Maris (1954-1978)
* RASS dos Maris (1978—1991)RASS dos Maris (1978—1991)
* República dos Maris (1992-2006)República dos Maris (1992-2006)
* República dos Maris (2006-2011)República dos Maris (2006-2011)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* República dos Maris en Flags of the World *(en inglés)*