recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Blue Dragon*** é un anime adaptado do videoxogo do mesmo nome, dirixido polo Yukihiro Matsushita e animado polos Estudios Pierrot.

O anime lanzouse ó ar o 7 de abril do 2007 (no Xapón) con diferentes actores de dobraxe no que o videoxogo. En Galiza, a serie de debuxos animados fixo a súa estrea na canle TVG o 17 de outubro do 2009.

Trama
-----

A historia de Blue Dragon comeza moito tempo atrás, cando tivo lugar unha gran batalla entre a luz e a escuridade. Cada unha delas posuía gran poder, sobre todo a sombra. Con gran coraxe, os Sete Soldados da Luz derrotaron as forzas da escuridade e afastaron o seu poder para sempre. Pero agora o poder da sombra rexorde, combinando a súa forza co poder das máquinas. Blue Dragon baséase nun videoxogo co mesmo nome para Xbox 360. O protagonista desta grande historia é un mozo chamado Shu, que ten por sombra a un dragón azul, que repite os movementos que o rapaz realiza. Cheo de curiosidade por descubrir o significado deste dragón que o segue a todas partes, Shu emprende unha viaxe para atopar respostas ás súas preguntas. No camiño atoparase con outros que comparten a súa sombra particular, pero representando criaturas diferentes, como un tigre ou un morcego. Estas criaturas danlles poderes ós seus acompañantes, o cal espertará aínda máis a súa curiosidade e ganas por descubrir a orixe deste misterio.

Dobraxe
-------

| Personaxe | Voces xaponesas | Voces galegas |
| --- | --- | --- |
| *Shu* | Keiko Nemoto | Daniel Lema |
| *Zola* | Romi Paku | Nora Abad |
| *Kluke* | Erino Hazuki | Consuelo Díaz |
| *Jiro* | Daisuke Namikawa | Oscar Fernández |
| *Marumaro* | Sakiko Uran | Isabel Vallejo |
| *Bouquet* | Saki Nakajima | Montserrat Davila |
| *Blue Dragon* | Masaya Takatsuka | Luís Iglesia |
| *Nene* | Shiro Saito | César Cambiero |
| *Logi* | Kentarou Itou | Andrés Bellas |
| *Legolas* | Ken'yū Horiuchi |  |
| *Delphinium* | Akiko Kimura | Carolina Vázquez |
| *Noi* |  | Teresa Santamaría |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de *Blue Dragon* (en *inglés*)
* *Blue Dragon* en Anime News Network (en *inglés*)

* Portal:Xabarín Club
* Portal:Xapón

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2408681
* AlloCiné: 5865
* IMDb: tt1238937
* Metacritic: blue-dragon
* MyAnimeList: 2142
* OFDb: 153320
* TMDb: 36210

 |
A sede principal do Banco de Inglaterra
O **Banco de Inglaterra** (en inglés, oficialmente, ***Governor and Company of the Bank of England***) é o banco central do Reino Unido, e é o encargado de ditar a política monetaria do estado a través dun Comité de Política Monetaria. Funciona como o Banco Central do Goberno do Reino Unido e entre outras, a súa principal función é a de emitir e controlar a circulación da libra esterlina.

A súa sede atópase en Londres, na rúa Threadneedle, coñecida como a *The Old Lady of Threadneedle Street* ou *The Old Lady* (en galego, *A dama vella da rúa Threadneedle* o *A dama vella*). O actual gobernador do Banco de Inglaterra é Mervyn King, que substituíu o 30 de xuño de 2003 a Sir Edward George no cargo.

Pertence ao Sistema Europeo de Bancos Centrais, mais, como o Reino Unido non adoptou o euro, non cedeu as súas competencias en materia de política monetaria ao Banco Central Europeo.

Historia do Banco
-----------------

O Banco de Inglaterra, ao igual que o banco de Francia e Alemaña, non comezou como banco estatal nin como empresa da coroa, senón como banco privado, controlado pola dinastía banqueira europea que se instalara en Inglaterra, Francia, Alemaña, Austria e Italia: o clan Rotschild, canda os asociados Khun, Loeb, Lehman, Warburg etc.
A familia Rotschild posuía un enorme poder financeiro en toda Europa pero desexaban aumentalo e así estabelecer as políticas financeiras nos principais países europeos. O Banco foi fundado en 1694, sería nacionalizado o 1 de marzo de 1946 a consecuencia da segunda guerra mundial, e volveu ser privatizado no 1997.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Banco de Inglaterra *(en inglés)*
* 1694 Acta fundacional do Banco *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q183231
* WorldCat
* VIAF: 127518706
* BMT: 103538
* BNB: ID
* BNF: 12093999d
* EBID: ID
* GEC: 0007308
* GND: 39169-4
* GRID: grid.465255.5
* ISNI: 0000 0004 0425 9300
* LCCN: n80020301
* MAG: 46860202
* NDL: 00628233
* NKC: ko2009549561
* SUDOC: 030659345

 |
***Blue Sunshine*** é o único álbum de estudio do supergrupo británico de post-punk The Glove, publicado o 23 de agosto de 1983 a través dos selos Wonderland Records e Polydor. Este disco serviu principalmente como unha distracción para Robert Smith e Steven Severin cando os dous estaban baixo un forte estrés nas súas respectivas bandas, The Cure e Siouxsie and the Banshees. Como a Smith a súa discográfica non lle permitía cantar noutra banda, el e Severin recrutaron á bailarina de Zoo Jeanette Landray (unha antiga moza do batería dos Banshees Budgie) para cantar na meirande parte das cancións do lanzamento orixinal; Smith só cantou en "Mr. Alphabet Says" e "Perfect Murder". Outros músicos involucrados no proxecto foron Andy Anderson (que posteriormente se uniu a The Cure), Martin McCarrick (que despois tocou cos Banshees), Ginny Hewes e Anne Stephenson.

Severin escribiu as letras de todos os temas agás "Like an Animal", "Sex-Eye-Make-Up", "Perfect Murder", escritas por Smith, e "Punish Me with Kisses", na cal colaboraron os dous.

Publicáronse dous sinxelos do álbum, "Like an Animal" e "Punish Me with Kisses".

En 2006 o álbum foi remasterizado dixitalmente e reeditado por Rhino Records, contando cun disco extra con Smith cantando en demos de estudio de todas os temas en vez de Landray.

En 2013 o disco foi reeditado polo Record Store Day por Polydor (en Europa) e Rhino (nos Estados Unidos) como unha edición de 3 500 copias numeradas en vinilo azul veteado.

Listaxe de cancións
-------------------

Toda a música composta por Steven Severin e Robert Smith.

| N.º | Título | Letras | Duración |
| --- | --- | --- | --- |
| 1. | "Like an Animal"   | Smith | 4:44 |
| 2. | "Looking Glass Girl"   | Severin | 4:56 |
| 3. | "Sex-Eye-Make-Up"   | Smith | 4:24 |
| 4. | "Mr. Alphabet Says"   | Severin | 3:50 |
| 5. | "A Blues in Drag"   |   | 3:12 |
| 6. | "Punish Me with Kisses"   | Severin, Smith | 3:40 |
| 7. | "This Green City"   | Severin | 4:34 |
| 8. | "Orgy"   | Severin | 3:19 |
| 9. | "Perfect Murder"   | Smith | 4:28 |
| 10. | "Relax"   |   | 6:03 |

| Cancións extra de 1990 |
| --- |
| N.º | Título | Letras | Duración |
| 11. | "Mouth to Mouth"   | Smith | 5:35 |
| 12. | "The Tightrope"   |   | 3:12 |
| 13. | "Like an Animal" (12" Club What Club? mix) | Smith | 6:35 |

Notas
-----

1. ↑  "The Glove’s Jeanette Landray | Interview plus Artwork". *www.post-punk.com*. Consultado o 2020-01-18.
2. ↑  "The Glove (thegl0ve) on Myspace". *Myspace*. Consultado o 2020-01-18.
3. ↑  "Punish Me With Kisses". *stevenseverin.com*. 2002-08-14. Archived from the original on 14 de agosto de 2002. Consultado o 2020-01-18.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q509867
* Discogs: 32291
* MusicBrainz: ID

 |
Banda de Möbius.
Banda de Möbius
A **faixa de Moebius**, **banda de Möbius** ou **cinta de Möbius** (así denominada en homenaxe ao matemático alemán August Möbius) é un obxecto que ten unha soa cara e non é orientable. Para construíla pártese dunha cinta pechada de dúas caras, faise un corte, vírase un dos extremos e vólvese a pegar.

Este obxecto utilízase frecuentemente como exemplo en topoloxía. A banda resultante só ten unha cara, o que se pode comprobar tratando de pintar un lado dunha cor e o oposto doutro: chegarase ao momento en que as dúas cores choquen. Ademais esta única cara non é orientable. Se se parte cunha tríade de eixos perpendiculares, e desprázanse paralelamente ao longo da cinta, chegarase ao punto de partida coa orientación invertida.

Un análogo da banda de Möbius é a garrafa de Klein, que é un obxecto pechado que ten só unha superficie, non se pode diferenciar o "fóra" do "dentro". A diferenza da cinta de Möbius, que se pode construír facilmente, a garrafa de Klein non se pode construír na práctica. Isto último significa que mentres a banda encaixa en {\displaystyle {R}^{3}}, a botella non.

A banda de Möbius tamén é considerada como o espazo total dun fibrado (non trivial) tendo como **base** o círculo {\displaystyle {S}^{1}} e **fibra** un intervalo.

Notas
-----

1. ↑  Masa Vázquez, Xosé M.; Fortes López, Belén (1995). Servicio de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago de Compostela, ed. *Vocabulario de Matemáticas*. Santiago de Compostela. ISBN 84-8121-369-1.
2. ↑  Pérez Vázquez, Libia; Precedo Estraviz, Patricia; Seoane Bouzas, Nuria (2006). *Profesionaliza a túa lingua matemática*. Universidade da Coruña. ISBN 84-9749-226-9.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Banda de Möbius***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q226843
* EBID: ID
* GEC: 0043001
* GND: 1106880307
* JSTOR: mobious-strips
* MAG: 178186502

 |
Un bloque motor mostrando as aberturas dos cilindros.
O **bloque do motor** é unha peza fundida en ferro ou aluminio que aloxa os cilindros dun motor de combustión interna así como os soportes de apoio da cambota.

O diámetro dos cilindros determina a cilindrada do motor.

Funcións
--------

Ademais de aloxar os cilindros, onde se moven os pistóns, o bloque motor soporta outras dúas pezas: a cabeza do motor na parte superior e o cárter na parte inferior. A cabeza do motor é fixa ao bloque a través da xunta da cabeza que é atravesada por parafusos de fixación roscados no bloque.

No interior do bloque existen tamén cavidades tubulares a través das cales circula a auga de arrefecemento, ben como o aceite de lubrificación cuxo filtro tamén é xeralmente fixo á estrutura.

Cando a árbore de levas non está colocada na cabeza existen cavidades atravesadas polas hastas impulsoras das válvulas.

O bloque ten conexións e aberturas a través das cales varios outros dispositivos son controlados a través da rotación da cambota, especialmente a bomba de auga, bomba de combustíbel e distribuidor(nos vehículos que os posúen).

Material
--------

Bloque dun motor de catro cilindros de aluminio.
O material de que están construídos os bloques ten que permitir a moldaxe de todas as aberturas e pasaxes indispensábeis, como tamén soportar as elevadas temperaturas xeradas pola deflagración do combustíbel no interior do bloque e permitir a rápida disipación da calor.

Os materiais máis usados son o ferro fundido e o aluminio, este último máis lixeiro e con mellores propiedades disipadoras, mais de prezo máis elevado. Resistindo peor ao atrito dos pistóns os bloques de aluminio teñen os cilindros normalmente revestidos con camisas de aceiro.

Notas
-----

ARIAS-PAZ, Manuel: *Manual de Automóveis*, São Paulo: Editora Mestre Jou, 1970.

1. ↑  ARIAS-PAZ, Manuel, páx. 36.

| * v
* c
* e
Compoñentes do automóbil: Motor |
| --- |
| Cabeza | Xunta da cabeza ·  Cilindro ·  Inxector ·  Válvula ·  Balancín ·  Buxía ·  Colector |
| Bloque e Cárter | Veo de manivelas ·  Pistón ·  Distribuidor ·  Árbore de levas ·  Volante |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q953477
* EBID: ID
* MAG: 174262327

 |
**Atco Records** é un selo discográfico fundado nos Estados Unidos en 1955. É propiedade de Warner Bros. Records e na actualidade está operado por Rhino Entertainment.

Historia
--------

Atco Records foi fundada en 1955 por Herb Abramson, como un subselo de Atlantic Records, coa intención de cubrir aqueles grupos e artistas que Atlantic non podía contratar por mor do seu estilo musical, xa que ata 1968 Atlantic só asinaba con grupos e artistas de jazz, blues, soul e R&B. Ademais, Atco encargábase de contratar a todos os artistas non afroamericanos. O nome de Atco Records é simplemente unha abreviatura de **AT**lantic **CO**rporation.

En 1964, Atco editou sinxelo "Ain't She Sweet" de The Beatles nos Estados Unidos, que chegou ao posto 19 da lista do Billboard en agosto dese mesmo ano. Seguindo o tirón, publicou o disco *Ain't She Sweet* con cancións de The Beatles, Tony Sheridan e versións de cancións de grupos da invasión británica interpretados polos Swallows.

Na década de 1980, Atco funcionou como distribuidora dos selos RSO Records, Rolling Stones Records, Volt Records e Ruthless Records.

O último número un publicado por Atco Records foi "If Wishes Came True" de Sweet Sensation en 1990. Un ano despois, Atlantic fusionou Atco con Eastwest Records, quedando como Atco/Eastwest Records. En 1993 eliminouse "Atco", quedando simplemente como Eastwest Records. Dende aquela, o logo de Atco e o seu nome só se viron en reedicións de material antigo.

Con todo, no ano 2006 Atlantic recuperou Atco uníndoo con Rhino Entertainment, colocando como máximo mandatario da firma a Karen Ahmet, antiga directiva de Warner, e con base nos Ánxeles.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Discografía dos lanzamentos en LP de Atco

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q585643
* WorldCat
* VIAF: 129110772
* BNF: 138786914
* Discogs: 3820
* MusicBrainz: ID

 |
**Canu'r Bwlch** é o nome que se lle dá á poesía galesa da época que vai desde finais da *hengerdd* ata os comezos da época dos *Beirdd y Tywysogion*, ou Bardos dos Príncipes, máis ou menos entre os séculos VII e XI.

Restos
------

A diferenza dos bardos da *hengerdd*, descoñecemos a maioría dos nomes dos bardos que cantaron na época que chamamos *Canu’r Bwlch*.

Entre os poucos nomes que coñecemos están os de Afan Ferddig, Arofan, Meigan e Dygynnelw, pero non conservamos os seus textos. Acerca dos que se atribúen a Llywarch Hen e Heledd non hai acordo entre os estudosos.

Só a obra atribuída a Taliesin no Llyfr Taliesin pode ser relacionada cun personaxe histórico, pero Ifor Williams demostrou que eran versos compostos posteriormente (agás unha ducia de textos compostos por Taliesin con toda probabilidade) e que foron compostos sobre o século IX. En relación cunha tradición máis vella ca o bardo histórico están tamén os poemas que se lle atribúen a Myrddin no Llyfr Du Caerfyrddin.

Hai tamén outro grupo de poemas, incluíndo a antiga profecía *Armes Prydain*, poemas á natureza, poemas relixiosos, *englynion* sobre heroes (*Englynion y Beddau*) e poemas que falan sobre verdades recoñecidas (*gwirebau*). Nada sabemos acerca dos autores destes textos.

Como as escolmas de poemas breves coñecidas como *Trioedd Ynys Prydain* son máis recentes está claro que a súa orixe está tamén naquela época.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cynfeirdd.

| * v
* c
* e
Canu'r bwlch (ss. VII-XI) |
| --- |
| 
* Morfran
* Heugan
* Arofan
* Afan Ferddig
* Cynddylan ap Cyndrwyn
* Gildas ap Kaw
* Llywarch Hen

 |  |
O **Blue Monday** (literalmente, «luns azul» en inglés; tamén coñecido en galego como **luns triste**) é un termo dado xeralmente ao terceiro luns de xaneiro o cal é cualificado, falazmente ata a data, como o día máis triste do ano. O termo foi publicado por primeira vez en 2005 como parte dunha campaña publicitaria de Sky Travel, realizada pola empresa de comunicación Porter Novelli, pola diminución de reservas que sufrira en 2004. Sky Travel afirmaba naquel entón cuantificar dita data a través dunha ecuación.

O termo foi publicado nun comunicado de prensa por Cliff Arnall , quen entón era profesor no Centro De Aprendizaxe de Lifelong, adxunto á Universidade de Cardiff.[cita [] Ben Goldacre, columnista de *The Guardian*, informou que o comunicado de prensa, que relataba a ecuación, fora entregado, xa escrito, a varios académicos pola axencia de relacións públicas Porter Novelli, quen lles ofreceu diñeiro por engadir os seus nomes ao mesmo. Posteriormente *The Guardian* publicou unha declaración da Universidade de Cardiff na cal se distanciaban de Arnall, comentando que foi un antigo profesor a tempo parcial na universidade que se retirou en febreiro de 2006.

Notas
-----

1. 1 2  Goldacre, Ben (16 de decembro de 2006). "MS = media slut, but CW = corporate whore". *The Guardian* (en inglés). Consultado o 11 de xuño de 2015.
2. 1 2  Burnett, Dean (16 de xaneiro de 2012). "Blue Monday: a depressing day of pseudoscience and humiliation". *The Guardian* (en inglés). Consultado o 9 de xuño de 2015.
3. ↑  "Llega el Blue Monday" (en español). Consultado o 30 de marzo de 2020.
4. ↑  Jan 20, posabilitymagazine | (20 de xaneiro de 2020). "Blue Monday is bad and you shouldn't feel bad about ignoring it" (en inglés). Consultado o 20 de xaneiro de 2020.
5. ↑  Goldacre, Ben (18 de novembro de 2006). "How GxPxIxC = selling out to your corporate sponsor". *The Guardian* (en inglés). Consultado o 11 de xuño de 2015.
A expresión **defecto cuántico** e moi ambigua, tendo unha pluralidade de significados. O característico do defecto é que se refire a unha perda ou debilitamento na escala enerxética da luz: a do cuanto.

Defecto cuántico na ciencia láser
---------------------------------

Na ciencia láser, o termo **defecto cuántico** fai referencia ao feito de que a enerxía do fotón bombeado é xeralmente máis alta que a do *fotón sinal* (fotón da radiación de saída). A diferenza de enerxía vaise en calor; esta calor pode levar o exceso de entropía liberado co bombeo incoherente multimodal.

O **defecto cuántico** dun láser pódese definir como a parte da enerxía do fotón bombeado, que se perde (non se converte en fotóns na lonxitude de onda laserada) na ganancia media da laserada. Tendo como frecuencia determinada {\displaystyle ~\omega \_{\rm {p}}~} do bombeo, e a frecuencia {\displaystyle ~\omega \_{\rm {s}}~} da laserada, o defecto cuántico resulta ser {\displaystyle ~q=\hbar \omega \_{\rm {p}}-\hbar \omega \_{\rm {s}}~}. Como o **defecto cuántico** ten unha dimensión enerxética; para unha operatividade eficiente, a temperatura da ganancia media
(medida en unidades de enerxía) debe ser pequena comparada co **defecto cuántico**.

Cunha frecuencia fixa de bombeo, maior resulta o defecto cuántico, e menor a cota superior para a eficiencia enerxética.

Defecto cuántico en átomos de Rydberg
-------------------------------------

O **defecto cuántico** do átomo de Rydberg refírese á corrección a aplicar nas ecuacións que gobernan o átomo de Rydberg para ter en conta o feito de que algúns electróns internos non teñen apantallada a súa carga asociada no núcleo.

O potencial ideal 1/*r* no átomo de hidróxeno conduce a enerxía de enlace do electrón, dada pola fórmula

{\displaystyle E\_{\text{B}}=-{\dfrac {Rhc}{n^{2}}}},
onde *R* é a constante de Rydberg, *h* é a constante de Planck, *c* é a velocidade da luz, e *n* é o número cuántico principal.

Para átomos con múltiples electróns en estados de Rydberg cun valor baixo do momento angular orbital, existe unha alta probabilidade de atopar un electrón excitado próximo ao núcleo, onde pódese polarizar ou incluso penetrar no núcleo inonizado, modificando o potencial. O resultado do cambio nos niveis de enerxía represéntase matematicamente como un momento angular dependente do defecto cuántico, δ*l*:

{\displaystyle E\_{\text{B}}=-{\dfrac {Rhc}{(n-\delta \_{l})^{2}}}}.

Notas
-----

1. ↑  Fan, T. Y. (1993-6). "Heat generation in Nd:YAG and Yb:YAG". *IEEE Journal of Quantum Electronics* **29** (6): 1457–1459. ISSN 0018-9197. doi:10.1109/3.234394.
2. ↑  "Rydberg Atoms and the Quantum Defect". *www.phy.davidson.edu*. Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2015. Consultado o 2019-02-04.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Fórmula de Rydberg
* Constante de Rydberg
**Biblos Clube de Lectores** é un club de lectura así como unha editorial galega con sede en Oza-Cesuras. Carmela González é a directora e Tucho Calvo o director literario.
Comezou a súa andaina en 2003 cun catálogo de obras en galego cunha tiraxe inicial de 278.000 exemplares, distribuído cos principais xornais de Galiza.

Ten habilitada unha plataforma de pagamento en rede dende a que se poden adquirir máis de 7000 títulos distintos. Funciona mediante subscricións, cuxo custo é de 15 euros anuais máis o compromiso por parte do lector de comprar cando menos un título cada dous meses. Esta empresa é a encargada de organizar o Premio Biblos-Pazos de Galicia, que premia unha narradora ou un narrador menor de 25 anos coa posibilidade de rematar a súa primeira novela coa axuda dun titor experimentado.

En agosto de 2013 inaugurou unha libraría en Betanzos.

Notas
-----

1. ↑  "Sitio web de Biblos Clube de Lectores". Arquivado dende o orixinal o 08 de xullo de 2012. Consultado o 20 de xullo de 2012.
2. ↑  Ficha de Biblos Arquivado 21 de outubro de 2016 en Wayback Machine. na páxina web da AGE.
3. ↑  "Entrevista con Tucho Calvo en LetraEnObras". Arquivado dende o orixinal o 04 de agosto de 2012. Consultado o 20 de xullo de 2012.
4. ↑  Redacción. Praza Pública, ed. "Biblos inaugura a súa libraría en Betanzos". Consultado o 14 de agosto de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina de BiblosArquivado 08 de xullo de 2012 en Wayback Machine.
A **deficiencia de 3-hidroxiacil-coenzima A deshidroxenase de cadea longa** (abreviada como deficiencia LCHAD, do inglés *Long-chain 3-hydroxyacyl-coenzyme A dehydrogenase*) é unha enfermidade que afecta a oxidación de ácidos graxos de cadea longa de orixe xenética autosómica recesiva rara que impide ao corpo obter enerxía de certas graxas. Pode converterse en mortal, especialmente en períodos de xaxún.

Esquema mostrando a beta-oxidación mitocondrial de ácidos graxos e os efectos da deficiencia de LCHAD

Sintomatoloxía
--------------

Tipicamente, os signos e síntomas iniciais desta desorde ocorrren na infancia ou na nenez temperá e poden incluír dificultades na alimentación, letarxia. hipoglicemia, hipotonía, problemas hepáticos e anormalidades na retina. Máis adiante na nenez pode presentarse dor muscular, rotura do tecido muscular, anormalidades no sistema nervioso que afectan a brazos e pernas (neuropatía periférica). Tamén existen riscos de complicacións como problemas cardíacos e respiratorios potencialmente mortais, coma e morte repentina e inesperada. A deficiencia de LCHAD pode dispararse en períodos de xaxún ou por causa de enfermidades como infeccións virais.

Xenética
--------

As mutacións no xene *HADHA* conducen a niveis inadecuados da enzima chamada 3-hidroxiacil-coenzima A deshidroxenase de cadea longa, que forma parte dunha proteína complexa coñecida como proteína trifuncional mitocondrial. Os ácidos graxos de cadea longa da comida e da graxa corporal non poden ser metabolizados e procesados se non hai niveis suficientes desta enzima. Como resultado, estes ácidos graxos non son convertidos en enerxía, o que leva aos signos característicos deste desorde, como a letarxia e a hipoglicema. Os ácidos graxos de cadea longa ou os ácidos graxos metabolizados parcialmente poden producirse nos tecidos e danar o fígado, corazón, retina e músculos, causando complicacións máis graves.

Prognose
--------

Un estudo de 2001 observou a 50 pacientes. Destes, 38% morreron na infancia mentres que os demais sufriron problemas de morbilidade.

Notas
-----

1. ↑  Reference, Genetics Home. "LCHAD deficiency". *Genetics Home Reference* (en inglés). Consultado o 2020-01-17.
2. ↑  den Boer, Margarethe E. J.; Wanders, Ronald J. A.; Morris, Andrew A. M.; IJlst, Lodewijk; Heymans, Hugo S. A.; Wijburg, Frits A. (2002-01). "Long-chain 3-hydroxyacyl-CoA dehydrogenase deficiency: clinical presentation and follow-up of 50 patients". *Pediatrics* **109** (1): 99–104. ISSN 1098-4275. PMID 11773547. doi:10.1542/peds.109.1.99.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Deficiencia de acil deshidroxenase de cadea media (afecta a ácidos graxos de cadea media)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24963765
* MAG: 2776640120

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* GARD: 6867
* KEGG: H00489
* NCIt: C129929
* OMIM: 609016
* Orphanet: 5

 |
Santa Maria de Talló.
Castelo de Llívia de arquitectura románica.
Vista de Bellver de Cerdanya.
A **arte románic da Baixa Cerdanya** dáse principalmente na arquitectura relixiosa das súas igrexa. Tense constancia de moitas delas grazas á acta de consagración da catedral de la Seu d'Urgell, a finais do século IX, onde consta unha lista de sesenta e oito parroquias, igrexas e vilas da Cerdaña, que foron asignadas en dote a Santa Maria d'Urgell. A importancia da Seu enmárcase, sobre todo na súa condición de sede episcopal datada da época visigótica, e a fronteira eclesiástica tampouco se correspondía coa fronteira real establecida no Tratado dos Pireneos de 1659. Até 1802, do bispado de Urgell dependían as trinta e tres vilas daa Cerdanya baixo administración francesa. Máis tarde, a división provincial de 1833 dividiu administrativamente a comarca, dividida entre as provincias de Xirona (once concellos) e Lleida (seis concellos).

As características arquitectónicas principais das igrexas son a simplicidade estrutural e as dimensións reducidas. Esta arte arquitectónica desenvolvida en Cataluña arredor do século X foi chamada por Puig i Cadafalch como o primeiro románico con correntes artísticas procedentes de Francia e Italia.

O románico vese representado tamén en fortificacións como a de Sant Martí dels Castells en Bellver, documentado en 1050 como propiedade de Ramon I de Cerdanya, e o castelo de Llívia (Llívia), datado do século XII e do cal se conserban algúns restos.

Notas
-----

1. ↑  DDAA (2005). *La guia RACC de Catalunya*. Barcelona: RACC-Edicions 62. pp. páx.85. ISBN 84-96149-36-6.
2. ↑  Volum 5 (2004). *La Gran Enciclopèdia en català*. Barcelona: Edicions 62. ISBN 84-297-5433-4.
3. ↑  Figuera, Manel (2005). *Els 40 millors racons de la Cerdanya*. Barcelona: RACC-62 SL. ISBN 84-96149-39-0.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bertrán, Juan Antonio (1992). *La Cerdaña de siempre*. Barcelona, Editorial Juventud. ISBN 84-261-2660-X.
* Carbonell, Eduard - Sureda, Joan (1997). *Tresors Medievals del Museu Nacional d'Art de Catalunya*. Lenwerg Editores. ISBN 84-7782-462-2.
* Figuera, Manel (2005). *Els 40 millors racons de la Cerdanya*. RACC-62. ISBN 84-96149-39-0.
* Heilbronner, Tim: Ikonographie und zeitgenössische Funktion hölzerner Sitzmadonnen im romanischen Katalonien, Hamburg 2013, ISBN 978-3-8300-6809-9.
* Pladevall, Antoni (2001). *Guies Catalunya Romànica, La Cerdanya*. Barcelona, Pòrtic. ISBN 84-7306-691-X.
* Sànchez-Cid, Enric (2003). *Del Cap de Creus a la Franja, temples i ermites de muntanya*. Valls, Cossetània Edicions. ISBN 84-96035-93-X.
* Ventosa i Serra, Enric (2004). *Les esglésies romàniques de la Cerdanya*. Barcelona, Farell Editors. ISBN 84-95695-39-1.
* Ernesto Zaragoza (1997). *Catàleg dels monestirs catalans*. Publicacions de l'Abadia de Montserrat. ISBN 84-7826-887-1.
**Carlos Núñez Rodríguez**, nado en Ourense o 2 de agosto de 1941, é un publicista, deseñador e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do mestre Albino Núñez Domínguez. Militante do Partido Comunista de España, pertenceu ao seu comité central na clandestinidade, e logo da constitución do Partido Comunista de Galicia en 1968, tamén pertenceu ao seu comité central ata a súa legalización. Foi detido en varias ocasións, en tres delas pasou polo Tribunal de Orde Pública, e estivo un ano preso en Palencia, noutra ocasión catro meses en prisión e na última un mes. En 1972 o partido trasladouno a Italia e despois estivo en París. Coa legalización do PCE retornou a Vigo. Nas primeiras eleccións democráticas encabezou a candidatura do PCG á alcaldía de Vigo, que obtivo tres concelleiros. Volveu ser elixido concelleiro, agora en solitario nas eleccións municipais de 1983. Membro do Instituto de Estudios Vigueses, Fundación Gutenberg Mainz (Alemaña) e da Asociation Paleographique International (París). Formou parte de varios xurados de artes plásticas e visuais.

Obras
-----

* *Vigo a través da Historia* (1996)
* *Entra hoy en el Vigo de ayer (s. XVIII)* (1998)
* *Un día dentro de las murallas de Pontevedra (s. XVIII)* (1999)
* *Ó pé da Letra: A istoria da tipografía galega* (2000)
* *Entra hoy en el Ourense de ayer (s. XVIII)* (2000)
* *El Mundo del Área Metropolitana de Vigo* (2000)
* *Alfabetos Gallaecia Castelo e Gótica galega* (2001)
* *Diccionario Histórico de la Escritura y de las Artes e Industrias Gráficas* (2015)
* *Vigo metropolitano na Galicia céltica* (2017)

Vida persoal
------------

Casou con María Jesús Muñoz, é pai de Carlos Núñez Muñoz.

Notas
-----

1. ↑  "Carlos Núñez, del P.C.G. a la alcaldía", *El Pueblo Gallego*, 11-2-1979, p. 10.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do autor en Xerais
* "En París sabía de memoria las firmas de muchos comisarios para su falsificación", entrevista en *Faro de Vigo*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q112031523
* WorldCat
* VIAF: 34990439
* BNE: XX1731374
* ISNI: 0000 0001 2127 7357

 |
**Birgitta Haukdal Brynjasdóttir**, máis coñecida como **Birgitta**, é unha cantante islandesa. É coñecida internacionalmente por representar a Islandia no Festival de Eurovisión 2003 coa canción "Open your heart".

En 2003, Birgitta conseguiu a vitoria na preselección nacional do seu país para participar en Eurovisión coa canción "Segðu mér allt" ("Dimo todo"). No Festival de Eurovisión 2003 celebrado en Riga alcanzou a oitava posición coa versión en inglés do devandito tema, "Open your heart" ("Abre o teu corazón").

A comezos de ano, participou no Söngvakeppni Sjónvarpsins de 2006 (a preselección nacional islandesa para participar en Eurovisión) coa canción "Mynd Af Þér" ("Unha imaxe de ti"). Non obstante, non puido conseguir o billete para representar a Islandia en Atenas.

Referencias
-----------

1. ↑  Selección islandesa 2003
2. ↑  "Festival de Eurovisión 2003". Arquivado dende o orixinal o 12 de setembro de 2013. Consultado o 05 de setembro de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q262235
* WorldCat
* VIAF: 80108389
* BNF: 145421961
* Discogs: 1093214
* Europeana: ID
* GND: 135323134
* IMDb: nm1486825
* ISNI: 0000 0001 2264 4462
* MusicBrainz: ID
* TMDb: 1460198

 |
Coordenadas: 43°09′22″N 8°01′24″O﻿ / ﻿43.15612, -8.02325

**Bioetanol Galicia** é unha empresa galega do sector enerxético situada en Curtis fundada en 2002 por Abengoa que a vendeu en 2017. A súa produción emprégase como aditivo nas gasolinas sen chumbo.

Factoría
--------

A fábrica está situada no Polígono industrial Curtis-Teixeiro nunha superficie de 150.000 metros cadrados que ocupaba a antiga factoría siderúrxica Sidegasa. Investíronse 108,6 millóns de euros na súa construción.

O centro ten unha capacidade de produción de 196 millóns de litros anuais de bioetanol, 130.000 toneladas de gran soluble deshidratado para pensos, e 204 megavatios anuais de produción eléctrica. Anualmente consome 340.000 toneladas de cereais e uns 50 millóns de litros de alcohol vínico e outros.

En 2017 Abengoa vendeu o seu negocio de bioetanol a Trilantic Europe por 111 millóns de euros.

Condena
-------

En 2012 a empresa foi condenada polo Tribunal Superior de Xustiza de Galicia cunha sanción de 30.001 euros por unha denuncia do Consello da Xunta en 2010 por empregar a etiqueta *eco* nun dos seus produtos para fabricar penso.

Notas
-----

1. ↑  "La venta de Bioetanol Galicia y otras cuatro filiales aporta a Abengoa unos 111 millones".
2. ↑  "Bioetanol debe pagar una multa de 30.000 euros por usar la etiqueta ´eco´", artigo en *La Opinión de A Coruña*, 26 de abril de 2012 *(en castelán)*.
O **Bray Wanderers Association Football Club** (en irlandés **Cumann Peile Fánaithe Bhré**) é un club de fútbol irlandés da localidade de Bray, no condado de Wicklow (Leinster). Actualmente o club compite na League of Ireland Premier Division. O club foi fundado en 1942 e ascendeu á máxima categoría do fútbol irlandés en 1985.

Historia
--------

O club foi fundado orixinalmente en 1922, cando algúns membros do St. Kevin's Gaelic Football Club de Bray deixaron o club como resultado dunha disputa e formaron un club de fútbol chamado Bray Wanderers. O club destacou durante estes anos na categoría xúnior, na que gañou a Miller Cup na tempada 1927-28. A pesar deste éxito, o equipo desapareceu durante os anos '30 e '40, cando o principal club da cidade foi o Bray Unknowns F.C. que xogou a liga entre 1924 e ata mediados dos '40.

En 1942 o club foi refundado e ingresou na Athletic Union League (AUL), na terceira división, na tempada 1943-44. Na tempada 1950-51 gañou a FAI Junior Cup ao derrotant ao Drogheda United por 2-1. Repetiu título na 1953-54, a derrotar ao Ierne por 1-0 na final. A seguinte tempada deixou a AUL e afiliouse á Leinster Senior League (LSL).

Gañou a Intermediate Cup os anos 1955-56 e 1957-58 e a LSL os anos 1957-58, 1958-59 e 1960-61. Este último ano deixou a LSL e retornou á AUL, comezando un novo declive. En 1973, o Bray Unknowns disputaba a LSL e decidiu trocar o seu nome por Bray Wanderers nun intento de unir esforzos dos dous clubs. En 1985 foi escollido para ingresar na League of Ireland, na que se acababa de crear a First Division, da que finalmente se proclamou campión.

Rexistros europeos
------------------

**UEFA Cup:**

| Participacións | Partidos | Gañados | Empatados | Perdidos | A favor | En contra |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2 | 0 | 0 | 2 | 0 | 8 |

**Recopa de Europa:**

| Participacións | Partidos | Gañados | Empatados | Perdidos | A favor | En contra |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1 | 2 | 0 | 1 | 1 | 1 | 3 |

**Total:**

| Participacións | Partidos | Gañados | Empatados | Perdidos | A favor | En contra |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2 | 4 | 0 | 1 | 3 | 1 | 11 |

### Opoñentes

| Tempada | Competición | País | Equipo | Resultado |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 1990-91 | Recopa de Europa Rolda clasificatoria |  | Trabzonspor | 1-1, 0-2 (1-3) |
| 1999-00 | UEFA Cup Rolda clasificatoria | Suíza | Grasshopper Club Zürich | 0-4, 0-4 (0-8) |

Palmarés
--------

* **FAI Cups: 2**
	+ 1990, 1999
* **League of Ireland First Division:**
	+ **Campión:** 1985-86, 1995-96, 1999-00, 2001-02
	+ **Finalista:** 1990-91, 1997-98, 2003

Ligazóns
--------

* Site oficial do Bray Wanderers FC
* Web dos seareiros do Bray Wanderers

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**San Pedro de Campañó** é unha parroquia que se localiza no concello de Pontevedra. Segundo o padrón municipal de 2014 tiña 1892 habitantes (919 homes e 973 mulleres), 132 menos ca en 1999. Ten 31 entidades de poboación.

Sitúase ao pé do monte Castrove, a tres quilómetros da cidade de Pontevedra. Por ela pasa o río Rons e a estrada PO-531.

Patrimonio
----------

É unha parroquia rica en restos arqueolóxicos, tras o achado de petróglifos e cerámicas. Nela hai un poboado castrexo, o castro de Campañó. Moitos cruceiros espállanse polo seu territorio, a meirande parte situados no antigo sitio de Bartram, durante o século XVI. A comezos do século XVII certas terras da parroquia foron aforadas polo arcebispo de Compostela, Maximiliano de Austria.

O templo é de orixe románica, pero reformouse no século XVIII. No interior presenta variada decoración e un gran retablo coa figura de San Pedro ao fondo; hai unha imaxe da Virxe do gótico do século XIV.

Campo de Agüeiros.
Na parroquia está o CEIP Parada, cuns 100 alumnos e alumnas, e o colexio privado Los Sauces. Ten diversas industrias, e na parroquia está o polígono industrial do Vao, lindeiro co concello de Poio. O campo de fútbol de Agüeiro acolle os partidos do equipo Campañó SD (camiseta dourada, pantalón negro e medias negras), que na tempada 2022-23 xogaba en 2ª Rexional.

Festividades
------------

Ao comezo do verán celébranse as festividades de San Pedro (29 de xuño) e de San Paio (30 de xuño). A Virxe das Dores celébrase os días 17 e 18 de setembro. O 12 de outubro, polo día do Pilar, tamén hai festa na parroquia, sendo a única que se celebra no lugar de Sabarís.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Campañó

| Lugares da parroquia de Campañó no concello de Pontevedra |  |
| --- | --- |
| Altabón | Barragáns | O Bispo | A Boca | Cabaleiro | O Cachapal | Campañó de Arriba | Carballiños | O Casal de Rei | Casal do Mendo | O Cochón | A Corredoira | Ferreiros | O Freixo | A Galiana | Moldes | Os Muíños | Parada | Pedreira | Piñeiro | O Ribeiro | Sabarís | Soutonovo | O Vao |

### Parroquias de Pontevedra

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Pontevedra |  |
| --- | --- |
| Alba (Santa María) | Bora (Santa Mariña) | Campañó (San Pedro) | A Canicouva (Santo Estevo) | Cerponzóns (San Vicente) | Lérez (San Salvador) | Lourizán (Santo André) | Marcón (San Miguel) | Mourente (Santa María) | Ponte Sampaio (Santa María) | Pontevedra | Salcedo (San Martiño) | San Xosé (San Xosé) | Santa María de Xeve (Santa María) | Tomeza (San Pedro) | Verducido (San Martiño) | A Virxe do Camiño de Pontevedra | Xeve (Santo André) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 219/1998, do 2 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia de Pontevedra.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Pontevedra

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3396502
* código INE: 36038040000
* TGN: 7344046

 |
Unha calculadora científica convencional.

Definición
----------

Unha **calculadora** é unha dispositivo que se emprega para realizar cálculos aritméticos.

Aínda que as calculadoras modernas incorporan a miúdo un ordenador de propósito xeral, deséñanse para realizar certas operacións máis que para ser flexíbeis. Por exemplo, existen calculadoras gráficas especializadas en campos matemáticos gráficos como a trigonometría e a estatística. Tamén adoitan ser máis portátiles que a maioría dos computadores, se ben algunhas PDAs teñen tamaños semellantes ós modelos típicos de calculadora.

No pasado, empregábanse como apoio ó traballo numérico ábacos, comptómetros, ábacos neperianos, táboas matemáticas, regras de cálculo e máquinas de sumar. O termo «calculador» úsase para facer referencia á persoa que exercía este traballo, axudándose tamén de papel e lapis. Este proceso de cálculo semimanual era tedioso e proclive a erros. Actualmente, as calculadoras son electrónicas e son fabricadas por numerosas empresas en tamaños e formas variados. Pódense atopar dende modelos moi baratos do tamaño dunha tarxeta de crédito ata outros máis custosos cunha impresora incorporada.

Unha das primeiras calculadoras mecánicas é o mecanismo de Anticitera.

Historia
--------

As orixes da calculadora foron os ábacos, normalmente construídos de madeira e cordas deslizantes con arames. Foron empregados antes da adopción dos numerais árabes e hoxe en día seguen sendo empregados por mercadores e oficinistas de distintas partes do mundo.

No 1622 William Oughtred inventou a regra de cálculo, sendo revelada polo seu alumno Richard Delamain no 1630 e Wilhelm Shickard construíu a primeira calculadora automática. A primeira máquina sumadora foi unha estrutura mecánica inventada no 1642 por Blaise Pascal e só servía para sumar e restar. Estaba formada por rodas cos seus bordos mascados, cando a dereita que representaba as unidades daba unha volta completa engrenaba coa que estaba á súa esquerda que constituía as unidades e adiantaba unha moca. Patentou o seu produto no 1649, aínda que supuxo un fracaso comercial debido ao seu elevado custo.

Anos máis tarde no 1693 o alemán Gotfried Whilelm Leibniz (1646-1716) deseñou unha nova calculadora con mellores prestacións que a anterior, xa que a maiores podía multiplicar e dividir.

En 1865, tras unha breve estancia en Porto Rico, Ramón Verea transladouse a Nova York, onde traballou como tradutor. Alí, creou a "Agencia industrial para la compra de maquinaria y efectos de moderna invención" e enxeñou a súa máquina de calcular: a Verea Direct Multiplier, primeira que realizaba multiplicacións de forma directa, en vez de empregar múltiples voltas de manivela.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Calculadora Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q31087
* AAT: 300081382
* BNCF: 19016
* BNF: 119323808
* EBID: ID
* GND: 4059093-8
* JSTOR: calculators
* LCCN: sh85018798
* MAG: 2776836400
* NKC: ph508944
* PSH: 10319

 |
O Universo nun raio de 1.000 millóns de anos luz (307 Mpc) da Terra, móstrase o supercúmulo local e os baleiros
O Universo nun raio de 500 millóns de anos luz da Terra, móstrase o filamento de galaxias máis próximo
Un **baleiro** en astronomía é o espazo entre filamentos, a estrutura de maior escala do Universo, que contén moi poucas ou ningunha galaxia. Descubriuse en 1978 durante un estudo pioneiro realizado por Stephen Gregory e Laird A. Thompson no Observatorio Nacional de Kitt Peak. Os baleiros teñen normalmente un diámetro que varía de 11 a 150 Mpc. Os grandes baleiros, definidos pola ausencia de ricos supercúmulos, coñécensen como **superbaleiros**. Os baleiros que se atopan en contornas de alta densidade son máis pequenos que aqueles situados en áreas de baixa densidade do Universo.

Os baleiros formáronse por mor da oscilación acústica de barións no Big Bang, debido ao colapso de masas seguido por implosións de materia comprimida de barións. O exterior dos baleiros é o que queda dos choques frontais ocasionados por este proceso.

Referencias
-----------

1. ↑  Freedman, R.A. & Kaufmann III, W.J. (2008). *Stars and galaxies: Universe*. New York City: W.H. Freeman and Company
2. ↑  O. Lindner, J. Einasto, M. Einasto, W. Freudling, K. Fricke, I. Tago «The Structure of Supervoids I: Void Hierarchy in the Northern Local Supervoid The structure of supervoids. Arquivado 24 de maio de 2011 en Wayback Machine.

Ligazóns externas
-----------------

* Algunhas viastas dos baleiros e a súa distribución) de Hume Feldman e Sergei Shandarin, Dept. Física e Astronomía, Universidade de Kansas, Lawrence, KS, USA. (en inglés)
* Visualization of Nearby Large-Scale Structures Fairall, A. P. Paverd, W. R. & Ashley, R. P.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q845371
* GND: 4348297-1
* MAG: 84643079
* UAT: 1779

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Brath.

**Brath** é un grupo galego de folk fundado en 1980. Os seus inicios están marcados pola vontade de realizar música de raíz, pero cunha perspectiva aberta á fusión, e con especiais influencias do rock progresivo, dunha forma similar á outros grupos do momento como Taranis. Unha das características que marcaron a súa personalidade nos comezos foi a inclusión dun baixo eléctrico e unha batería, elementos pouco frecuentes por aquel entón. O seu debut discográfico foi co disco *Kalailia* no ano 1982.

Traxectoria
-----------

A súa primeira formación estivo composta por Xesús Álvarez (acordeón e teclados), Manuel Botana "Lito" (baixo), Eloi Caldeiro (batería e percusión), Xan Carballal (violinista), Xosén Antón García (gaita e frautas) e Pedro Prósper (guitarra e laúde). O grupo sofre diversas mudanzas nos seus compoñentes ao longo dos anos, aínda que mantén a súa actividade até os nosos días.

En 1987 participaron no Festival de Ortigueira.

No ano 2000 son nomeados aos Premios da Música co tema *Burka*, do seu álbum *Cinco*, na categoría de mellor canción en galego. Nos anos 2005 e 2006 o grupo fai diversos lanzamentos como conmemoración dos seus 25 anos de existencia. Así o recompilatorio *Bulevar Océano Vol. 1*, que inclúe temas gravados para o cinema e a televisión, así como outras vellas cancións versionadas nun estilo próximo ao *chill out*. No ano 2006 sae tamén o seu novo traballo *Intres*. Tamén se anuncia o lanzamento dun CD con poemas recitados e outros traballos máis próximos ao rap.

Discografía
-----------

### Discos oficiais

* *Kalaikia* (1982)
* *Viaxe alén de Fisterra* (1984)
* *Lembranza da auga* (1988)
* *Néboa infinda* (1993)
* *Cinco* (2000)
* *Rodeira* (2001)
* *O latexo do fogo* (2004)
* *Bulevar Océano. Vol. 1* (2005)
* *Intres* (2006)
* *Codex* (2013)

### Bandas Sonoras

* *XX séculos de noivado* (2002). Banda sonora dunha serie para a televisión.
* *O ladrón de reliquias* (2004). Banda sonora do filme homónimo.
* *Bulevar Oceano Vol. 1* (2005). Recompilatorio con versións de cancións feitas para filmes e outros temas antigos.

### Discos colectivos

* *Homenaxe a Celso Emilio Ferreiro* (1988)
* *Milenio Celta* (1988)
* *Vieiros* (2000)
* *Oceania* (2002)
* *Nunca Máis* (2002)
* *Tronantes Sonfolk* (2003)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial.
* Páxina non oficial sobre a historia do grupo entre 1980 e 1997.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12384643
* WorldCat
* VIAF: 169553981

 |
A irmá **Aïda Yazbeck** é unha monxa católica que é Directora do Centro Cultural Al-Mouna en Xamena, Chad. O seu traballo céntrase en educar grupos nacionais e internacionais e ONGs sobre os conflitos entre diferentes grupos no Chad. Ó capacitar ás persoas na resolución de conflitos, a súa organización busca promover o respecto entre grupos culturalmente diferentes e promover a paz en tódolos aspectos da vida.

Activismo
---------

A irmá Yazbeck e a súa fundación traballaron con grupos de fóra do Chad para promover a resolución de conflitos. Estes inclúen a Embaixada suíza no Chad e a Fundación Xenebra Córdoba, quen axudaron a capacitar ó persoal do Centro Cultural para entender os tipos de conflito e como resolvelos pacificamente.

En abril de 2020, a irmá Yazbeck cambiou os seus esforzos para axudar a combater a pandemia da COVID-19. Xunto cos voluntarios do Centro Cultural, Yazbeck axudou a distribuír desinfectante de mans, bebidas, e máscaras para a cara a quen as precisaba na capital. Ademais, axudou a organizar unha campaña virtual de concienciación sobre formas de mitigar o impacto da pandemia.

Notas
-----

1. 1 2
2. ↑
3. ↑
As **células dendríticas plasmacitoides** (pDCs) son células inmunitarias innatas que circulan polo sangue e se encontran nos órganos linfoides periféricos. Constitúen < 0,4% das células mononucleares do sangue periférico (PBMC). Nos humanos estas células expresan os marcadores de superficie CD123, BDCA-2 (CD303) e BDCA-4 (CD304), pero non expresan altos niveis de CD11c ou CD14, o cal as distingue das células dendríticas convencionais ou dos monocitos, respectivamente. As pDC de ratos expresan CD11c, B220, BST-2/Teterina (mPDCA) e Siglec-H e son negativas para o CD11b. 
Como compoñentes do sistema inmunitario innato, estas células expresan receptores de tipo Toll 7 e 9 intracelulares, que detectan ARN monocatenario e motivos CpG no ADN, respectivamente. Despois da estimulación e a subseguinte activación, estas células producen grandes cantidades de interferóns de tipo I (principalmente IFN-α e IFN-β), os cales son compostos antivirais pleiotrópicos fundamentais que median un amplo rango de efectos.

O número de pDCs circulantes diminúe durante a infección por VIH crónica e na infección polo virus da hepatite C.

Notas
-----

1. ↑  Tversky JR, Le TV, Bieneman AP, Chichester KL, Hamilton RG, Schroeder JT (May 2008). "Human blood dendritic cells from allergic subjects have impaired capacity to produce interferon-alpha via Toll-like receptor 9". *Clin. Exp. Allergy* **38** (5): 781–8. PMC 2707903. PMID 18318750. doi:10.1111/j.1365-2222.2008.02954.x.
2. ↑  Gill MA, Bajwa G, George TA; et al. (June 2010). "Counterregulation between the FcepsilonRI pathway and antiviral responses in human plasmacytoid dendritic cells". *J. Immunol.* **184** (11): 5999–6006. PMID 20410486. doi:10.4049/jimmunol.0901194.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12045567
* MAG: 2776051438

 |