recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***A Adoración dos Magos*** é un tríptico realizado polo pintor alemán Hans Memling. Está realizado en óleo sobre táboa, e foi pintado en 1479-80. A táboa central mide 147,5 cm de ancho e 96 cm de alto. As táboas laterais ou ás, miden 63 cm de ancho e 98 cm de alto. Exhíbese no Museo do Prado de Madrid.

A este tríptico da Adoración dos Magos coñéceselle tamén como «tríptico do Prado». Está formado por tres partes: a á esquerda é unha *Natividade*, o panel central unha *Adoración dos Reis Magos*, a á dereita é unha *Presentación no Templo*. Debido á elección dos temas, así como pola súa representación, este tríptico achégase ó de Jan Floreins e ó *Políptico Hulin de Loo*.

Descrición
----------

Perdeuse o rastro das caras exteriores das ás. Tamén se lle chama «Tríptico de Carlos V» porque se conservou no «oratorio de Carlos V» no Palacio Real de Aranjuez. Trátase dunha das obras máis coñecidas de Memling, aceptada pola totalidade dos autores.

Notas
-----

1. ↑  *Tout l'œuvre peint de Memling*. Les Classique de l’Art. Flammarion.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Baldass, Ludwig von (1942). *Hans Memling*. Viena: Anton Schroll & Co.
* Friedländer, Max J. (1928). *Die altniederländische Malerei*. V.Memling und Gerard David. Berlín: Cassirer y compañía.
**William Wesley Peters** nado o 12 de xuño de 1912 en Terre Haute, Indiana e finado o 17 de xullo de 1991 en Madison, Wisconsin, foi un arquitecto e enxeñeiro estadounidense.

Traxectoria
-----------

### Formación e familia

Peters foi o maior de dous fillos que naceron de Frederick Romer Peters e Claire Adelaide Peters. A súa irmá, Margedant Peters, foi a esposa de SI Hayakawa, o noveno presidente da Universidade Estatal de San Francisco, que máis tarde representou ao estado de California no Congreso. Peters foi ao Evansville College e logo asistiu ao Massachusetts Institute of Technology durante dous anos.

### Carreira

Peters uniuse á Taliesin Fellowship, dirixida por Frank Lloyd Wright. Entre outras cousas, axudou a Wright na construción de Fallingwater e a sede de Johnson Wax. Tamén foi responsable do deseño estrutural do Museo Solomon R. Guggenheim. Deseñou o Palacio das Perlas e o Colexio Damavand, ambos construídos en Irán. Tamén deseñou a Lincoln Income Life Insurance Tower en Louisville, Kentucky.

En 1935, Peters casou coa fillastra de Wright, Svetlana Hinzenberg Wright (1917–1946), coa que tivo dous fillos. Svetlana morreu cun dos fillos nun accidente de tráfico en 1946. Despois da morte de Wright en 1959, Peters converteuse en presidente de Taliesin Associated Architects. En 1970 casou con Svetlana Alliluyeva, filla de Joseph Stalin. A parella tvo unha filla, Olga. O matrimonio divorciouse en 1973. En 1985, Peters converteuse en presidente da Fundación Frank Lloyd Wright, cargo que ocupou até a súa morte en 1991.

Notas
-----

1. ↑  Secrest, Meryle (1998): *Frank Lloyd Wright: A Biography.* University of Chicago Press. ISBN 978-0-226-74414-8, 402.
2. ↑  Staff. "WILLIAM PETERS DIES; ARCHITECT, ENGINEER". *Buffalo News* (en inglés). Consultado o 2023-03-05.

Véxase tamén
------------

* Arquitectura moderna estadounidense
* Organicismo arquitectónico

### Ligazóns externas

* William Wesley Peters en *Datenbank WorldCat*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6616173
* WorldCat
* VIAF: 1222153596621351900003
* LCCN: n88051045
* WikiTree: Peters-3755

 |
**Willy DeVille**, nado en Stamford (Connecticut) o 25 de agosto de 1950 e finado en Nova York o 6 de agosto de 2009, foi un cantante e compositor estadounidense.

Primeiro coa súa banda Mink DeVille (1974-1985) e, máis tarde por libre, ao longo de 35 anos de carreira creou cancións enteiramente orixinais malia estaren enraizadas no estilo musical tradicional americano.

Traxectoria
-----------

DeVille traballou con colaboradores de todo o espectro da música americana, incluíndo Jack Nitzsche, doc Pomus, Dr John, Mark Knopfler, Allen Toussaint, Eddie Bo, Brenda Lee, Los Camperos de Nati Cano, e David Hidalgo. A típica canción de Deville en calquera das súas músicas está chea de anhelos románticos. Os ritmos latino, *riffs* de *blues*, doo-WOP, música caxún, aires de cabaré francés, e ecos do principios dos 60 atópanse nas súas obras.

Mink DeVille foi a banda do histórico club neoiorquino CBGB, no que naceu o punk rock a mediados da década dos 70. Deville axudou a axustar o son de Brill Building, e despois da súa mudanza a Nova Orleáns en 1988, axudou a desencadear o renacemento da música tradicional da cidade, o *rithm & blues*. As súas letras sentimentais e a exploración dos ritmos e sons americanos axudaron a definir un novo estilo musical, ás veces chamado "hispano-americano." Jack Nitzsche dixo de DeVille que era o mellor cantante co que chegara a traballar. Maila ser unha estrela en Europa, non foi moi coñecido nos Estados Unidos.

O crítico Robert Palmer escribiu sobre el en 1980:

> 
> 
> *O señor DeVille é un intérprete magnético, pero a súa actitude de machote agocha unha fina intelixencia musical; as súas cancións e arranxos son ricos en ritmos étnicos e en ecos* blues *(...). El encarna o feixe de contradicións culturais (de Nova York) (...)*
> 
> 

Doc Pomus, membro do Salón da Fama do Rock and Roll e co cal compuxo varias cancións, escribiu sobre el:

> 
> 
> *DeVille coñece a verdade das rúa da cidade e a coraxe dunha canción de amor de gueto (...)*
> 
> 

DeVille morreu de cancro pancreático durante a noite do 6 de agosto do 2009 nun hospital de Nova York.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q455762
* WorldCat
* VIAF: 40589392
* Allmovie: p18836
* AllMusic: mn0000678353
* AlloCiné: 38072
* BIBSYS: 5003957
* BNE: XX877527
* BNF: 139431348
* DeutscheBio: 134358287
* Discogs: 260258
* Europeana: ID
* Filmportal: ID
* GND: 134358287
* IMDb: nm0212151
* ISNI: 0000 0001 2024 449X
* LCCN: n91082956
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0101049
* NNDB: 000206575
* NTA: 071435506
* RocksBackpages: willy-deville
* Songkick: 247431
* SUDOC: 080565646
* TMDb: 24137

 |
Coordenadas: 4°51′40″N 74°02′01″O﻿ / ﻿4.86111, -74.0336

A **Universidade de La Sabana** (*Unisabana*) é unha universidade privada de Colombia. Foi fundada o 21 de setembro de 1979 pola Asociación para o Ensino Aspaen. A universidade é unha obra do apostolado corporativo da Prelatura do Opus Dei en Colombia. Obtivo a *Acreditación Institucional de Alta Calidade* do CNA por 8 anos. Na edición de ano 2017 da clasificación QS, a universidade situouse no rango 701-800 e entre as mellores 100 universidades de América latina.

A súa sede atópase no concello de Chía. A súa poboación estudantil ascende a 12.158 (2016), dos cales 8.808 son de pregrao, 23 de doutoramento, 1.717 de mestría, 1.399 de especialización e 211 de especialidades médico-cirúrxicas.

Está integrada por 14 unidades académicas divididas en 8 facultades, unha escola, tres institutos e dúas unidades con carácter especial que ofrecen 22 programas de pregrao. En posgrao, ofrece 3 doutoramentos, 49 especializacións, 17 especialidades médicas e 28 mestrías, para un total de 119 programas nesa modalidade. O persoal docente da universidade é de 1.936 profesores en total (2016). O corpo profesoral de planta está conformado por 378 docentes, dos cales, un 30% son doutoramentos, 56% con mestrías, 4% teñen unha especialización e 10% un pregrao-profesional. Os profesores de cátedra son 1.558.

Notas
-----

1. ↑  "Memoria Académica 2010" (PDF). Universidad de la Sabana. 2010. pp. 3–5. Arquivado dende o orixinal (pdf) o 07 de agosto de 2014. Consultado o 25 de novembro de 2011.
2. ↑  "Administración y directivos". Arquivado dende o orixinal o 09 de decembro de 2011. Consultado o 12 de novembro de 2011.
3. ↑  "La Sabana en cifras". *www.unisabana.edu.co* (en castelán). Consultado o 25 de marzo de 2017.
4. ↑  "Dirección de Curriculum: Acreditación". Arquivado dende o orixinal o 09 de decembro de 2011. Consultado o 10 de decembro de 2017.
5. ↑  "Memoria Académica 2010" (PDF). Universidad de la Sabana. Arquivado dende o orixinal (pdf) o 04 de marzo de 2016. Consultado o 10 de decembro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7895617
* WorldCat
* VIAF: 146723296
* Dialnet: 2450199
* GRID: grid.412166.6
* ISNI: 0000 0001 2111 4451
* LCCN: n92045176
* MAG: 157650460
* NKC: ko2009297714
* QS: ID
* THE: ID

 |
*Ritmo dunha danza rusa*, 1918.
**Christian Emil Marie Küpper**, coñecido como **Theo van Doesburg**, nado en Utrecht o 30 de agosto de 1883 e finado en Davos (Suíza) o 7 de marzo de 1931, foi un pintor, arquitecto e teórico da arte neerlandés.

Traxectoria
-----------

Fillo dun fotógrafo, iniciou a súa carreira como pintor colaborando cos arquitectos Oud e Wils. A súa primeira exposición de cadros foi na Haia en 1908. Busca representar a tridimensionalidade pictórica. No 1916 funda con Leyda e Oud o grupo Sphinx, practicando arte concreta. Un ano despois, en 1917, fundou xunto con Piet Mondrian, e outros, o movemento artístico denominado De Stijl.

En 1931, xunto a Antoine Pevsner, Naum Gabo, Auguste Herbin e Georges Vantongerloo, crearon o movemento Abstracción-Creación, en París.

No 1955 foi homenaxeado postumamente na Documenta 1 de Kassel.

Arquitecto e activista
----------------------

Van Doesburg exerceu outras actividades ademais da pintura e promover De Stijl: probou as súas forzas en arquitectura, proxectando casas para artistas; en colaboración conGeorges Vantongerloo, ambos dous deseñaron a decoración do Café Aubette en Estrasburgo, Francia. Xunto con El Lissitzky e Kurt Schwitters, van Doesburg buscou reunir unha Internacional das Artes en dous congresos celebrados en Düsseldorf e Weimar en 1922. Un alfabeto xeometrizado, creado por van Doesburg en 1919, ten sido revitalizado en formato dixital como Architype Van Doesburg.

Obra
----

A obra de van Doesburg pode ser ollada en: 

* Centraal Museum en Utrecht
* Guggenheim Museum e Museo de Arte Moderna, ambos en Nova York
* Gemeentemuseum Den Haag na Haia

Galería
-------

* Composición VIII (A vaca) ca. 1918. Óleo sobre lenzo, 37.5 x 63.5 cm. *Composición VIII* (A vaca) ca. 1918. Óleo sobre lenzo, 37.5 x 63.5 cm.
* Composición IX (variación de 'Xogadores de cartas', 1917. 116 x 106 cm, Gemeentemuseum Den HaagComposición IX (variación de 'Xogadores de cartas', 1917. 116 x 106 cm, Gemeentemuseum Den Haag

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q160422
* WorldCat
* VIAF: 39646290
* AGORHA: 110925
* BIBSYS: 90192225
* BNE: XX908600
* BNF: 121903814
* BPN: 27184844
* BRE: 1970921
* Bridgeman: 3429
* CANTIC: a10693944
* CiNii: DA04276998
* DeutscheBio: 118526405
* Discogs: 1489488
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 45889
* GEC: 0022610
* GND: 118526405
* ISNI: 0000 0001 2129 1941
* LCCN: n79133763
* NDL: 00465669
* NKC: ola2002161497
* NLA: 35039604
* NTA: 068701594
* OL: OL1010503A
* openMLOL: 210959
* RKD: 23481
* SELIBR: 183904
* SNAC: w67q0259
* SUDOC: 030491517
* Tate: 1017
* TePapa: 4132
* ULAN: 500007926
* UNZ: VanDoesburgTheo

 |
Os **Upanishads** son textos védicos escritos en sánscrito, parte fundamental da tradición metafísica e relixiosa do hinduísmo. Existe un grande abano cronolóxico na súa datación. Existen fragmentos que se remontan alén dos 1000 anos antes de Cristo. Pero as formas últimas deberon elaborarse uns 200 anos antes da nosa era.

O eixo fundamental é a fusión do *Atman* que se encontra en todos os seres co *Brahman* entendido como o Absoluto que escapa a toda categoría mental. Esta fusión é a realización do sentido da existencia, a finalidade da vida humana. Para iso débese realizar o distanciamento, acalar a apetencia polos seres, e non deixarse enganar pola ilusión da multiplicidade. A conciencia perceptiva apreixada nunha ignorancia metafísica é fonte de dor e turbación mental. Só a ascese do desapego e a cesación da actividade mental consegue a inmobilidade, a indivisión, a pacificación, ata a identificación con Brahman. Cando se chega a abandonar as modificacións pensantes obtense o estado supremo e se rahca co ciclo das reencarnacións.

> 
> 
> *O Atman que se encontra en todos os seres, e todos os seres se encontran nel; cando se lle ve, acádase a identidade co supremo Brahma, non existe ningún outro medio*
> 
> 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6113985
* WorldCat
* VIAF: 175788152
* BNE: XX3572577
* BNF: 12008286g
* EBID: ID
* GEC: 0068534
* GND: 4062067-0
* JSTOR: upanishads
* LCCN: n80020526
* MAG: 2781163239
* NDL: 00574036
* NKC: ph116540
* SELIBR: 352676
* SUDOC: 027413047

 |
Esquema de trnasicións e transversións.
En xenética, unha **transversión** é unha mutación puntual no ADN consistente na substitución dun nucleótido púrico (molécula de dous aneis) por outro pirimidínico (dun anel) ou viceversa. Só pode ser revertida por outra mutación espontánea.

O tipo de mutación alternativa (púrica por púrica ou pirimidínica por pirimidínica) denomínase transición. Aínda que hai o dobre de posibles tipos de transversións que de transicións, as transversións son menos frecuentes. Ademais, é menos probable que as transicións dean lugar a substitucións de aminoácidos (debido ao "cambaleo"), e, por tanto, é menos probable que persistan como "substitucións silenciosas" en poboacións como polimorfismos dun só nucleótido (SNPs). Unha transversión ten xeralmente un efecto máis pronunciado que unha transición porque o terceiro nucleótido dos codóns é o principal responsable da dexeneración do código xenético, que é máis tolerante ás transicións que ás transversións, polo que é máis probable que despois dunha transición o codón siga codificando o mesmo aminoácido.

As transversións poden ser espontáneas ou poden ser causadas pola radiación ionizante ou axentes alquilantes.

Notas
-----

1. ↑  Futuyma, D.J. (2013). *Evolution* (3rd ed.). Sinauer. ISBN 978-1605351155.
2. ↑  Diagram at mun.ca

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Transición

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Transversión*** |

* Carr, Steven M. "Transition versus Transversion mutations". Memorial University of Newfoundland.
* Nikolay's Genetics Lessons, 2014 Transition versus Transversion mutations (how to memorize) Vídeo de Youtube.

| * v
* c
* e
Mutacións |
| --- |
| Mecanismos de mutación | 
* Inserción
* Deleción
* Substitución
	+ Transversión
	+ Transición

 |
| Mutacións con respecto á estrutura | 

|  |  |
| --- | --- |
| Mutación puntual | 
* Mutación sen sentido
* Mutación con cambio de sentido
* Mutación conservadora
* Mutación silenciosa
* Mutación por desprazamento do marco de lectura
* Mutación dinámica

 |
| Mutacións a grande escala | 
* Translocación cromosómica
* Inversión cromosómica

 |

 |
| Mutación con respecto á fitness global | 
* Mutación prexudicial
* Mutación vantaxosa
* Mutación neutra
* Mutación case neutra
* Mutación sinónima
* Mutación non sinónima

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1361360
* MAG: 64872895

 |
**V-chip** é un termo xenérico que se usa nos Estados Unidos e o Canadá para se referir a unha tecnoloxía que se utiliza nos televisores para bloquear programas de televisión segundo a súa cualificación por idades.

Desenvolvemento
---------------

Nos Estados Unidos o seu uso está regulado pola Comisión Federal de Comunicacións e é obrigatorio en todos os receptores de televisión a partir das 13 polgadas de pantalla fabricados despois do ano 2000. A tecnoloxía V-chip usa o intervalo de borrado vertical do sinal de televisión, o sistema recibe un código especial no sinal de emisión que indica a cualificación do programa segundo un sistema numérico sinxelo segundo a violencia, sexo e linguaxe. Os sinais do programa codifícanse segundo a súa cualificación por idades na liña 21 do intervalo de borrado vertical usando o protocolo XDS para que o detecto o V-chip do televisor. Se a cualificación do programa está fóra do nivel configurado como aceptable nese aparello queda automaticamente bloqueada a súa recepción. O V-chip non bloquea as emisións que non teñen cualificación por idades como son os casos dos informativos ou emisións deportivas. O V-chip ten unha contrasinal numérica de catro díxitos para evitar que os nenos maiores muden a configuración.

No Canadá non é obritario que os televisores inclúan a tecnoloxía de V-chip pero si é obrigatorio que as canles cualifiquen por idades determinado tipo de programas, utilizando sistemas diferentes para as canles en inglés e francés, desenvolvéndose en 1997 o sistema das canles en inglés mentres as canles en francés utilizan o sistema de cualificación de filmes Régie du cinéma.

Notas
-----

1. ↑  FCC:V-Chip: Viewing Television Responsibly
2. ↑  Montgomery, Kathryn C. *Generation Digital:politics, commerce, and childhood in the age of the internet.* (2007) The Massachusetts Institute of Technology Press.
3. ↑  "V-Chip Canada". Arquivado dende o orixinal o 02 de novembro de 2009. Consultado o 12 de xaneiro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

V.chip.org *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q905846
* EBID: ID

 |
Vatnajökull, Islandia.
Lago Grímsvötn no glaciar Vatnajökull.
**Vatnajökull** é o maior campo de xeo de Islandia e un dos maiores de Europa.

Descrición
----------

Vatnajökull presenta unha área total de 8100 km². Situado ao sueste do país, cobre máis do 8% da súa superficie. É o maior glaciar de Europa en volume (uns 3000 km³) e o segundo en área, só superado por Austfonna en Nordaustlandet, Svalbard (Noruega).

As súas dimensións son aproximadamente duns 150 km de leste a oeste e duns 100 km de norte a sur.

O espesor medio do xeo é duns 400 m, chegando a un máximo de 1000 m. O volcán máis elevado de Islandia, Hvannadalshnjúkur (2100 m) está localizado na periferia Sur do campo de xeo, próximo ao Parque Nacional Skaftafell e exactamente por baixo do pequeno manto de xeo Öræfajökull.

As linguas glaciarias derivadas até ás marxes oeste, norte e nordeste alcanzan altitudes de 600 a 800 msnm, sendo o grosor do xeo duns 400 m de media e chegando ata aos 900 m.

O punto máis profundo baixo o glaciar alcanza os 300 m mbnm baixo a bacia glaciar do Skeidarajökull.

A precipitación nívea anual varía entre os 4 e os 70 dm, variando entre un mínimo de 4 m no extremo sur e diminuíndo drasticamente até ao norte.

Vulcanismo
----------

O rift volcánico de Islandia discorre desde o Suroeste ao Nordeste do país, aínda que a maior actividade geológica atópase justamente na rexión onde se asenta o Vatnajökull. En particular, os sistemas volcánicos baixo este campo de xeo estiveron activos en tempos históricos, dispoñéndose en consecuencia dun longo *corpus* de datos acerca da actividade eruptiva resultante.

Desta dinámica frecuentemente nacen os chamados lagos volcánicos, que adoitan ser fontes das relativamente comúns nacentes glaciares. O lago Grímsvötn por exemplo, foi en 1996 a orixe dunha das máis estudadas. O complexo volcánico subyacente causou tamén unha consideravel aínda que breve erupción a comezos de novembro de 2004.

Estado actual
-------------

Vatnajökull experimentou un continuo retroceso, posiblemente debido ao quecemento global e á recente actividade volcánica na área. En 1980 tiña 8300 km² mentres que en 1958, 8538 km².

Notas
-----

1. ↑  "Cloud-free Iceland". *www.esa.int* (en inglés). Consultado o 2020-08-30.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q179734
* WorldCat
* VIAF: 237468016
* BRE: 1902348
* EBID: ID
* GEC: 0069727
* GeoNames: 2625477
* GND: 4738056-1
* LCCN: sh89004617
* OSM: 406429

 |
A **Urna de San Cándido** (en catalán: *Urna de Sant Càndid*) é un relicario de madeira de autor anónimo, datada contra o ano 1292, que está recuberta por placas de relevos con escenas realizadas en estuco dourado. Tiña a función de gardar as reliquias de san Cándido. Procede do mosteiro de Sant Cugat e consérvase no Museo Nacional de Arte de Cataluña de Barcelona.

Na arqueta represéntase a escena do martirio a San Cándido baixo a goberno do emperador Maximiano no ano 300. A obra mantén a súa forma orixinal, aínda que lle faltan algúns anacos do estuco dourado e toda a ornamentación de pedras e cristais.

Historia
--------

A realización da urna fíxose por mor da descuberta do sepulcro co corpo de Cándido de Tebas, o cal se atopaba na ábsida da cabeceira no lado da Epístola da igrexa do mosteiro de Sant Cugat del Vallès. A descuberta tivo lugar durante o mandato do abade Guerau de Clasquerí (1277-1294). A urna, de carácter relixioso, construíuse nun taller catalán de autor anónimo para honrar as reliquias do mártir Cándido.

É probable que, dende a data da inscrición que se amorsa na urna (1292), o reliquario se mantivese no mosteiro de Sant Cugat até o 16 de abril de 1868, cando o bispo de Barcelona Pantaleó Montserrat i Navarro a cedeu ó museo que pertencía á Comisión Provincial de Monumentos Históricos e Artísticos. Finalmente, a urna ingresou en 1933 no Museo Nacional de Arte de Cataluña procedente do Museu Provincial de Antigüidades de Barcelona, onde estivera dende 1879.

### Descuberta do sepulcro

Co paso do tempo e as diversas construcións que padeceu o mosteiro de Sant Cugat perdéranse os datos da sepultura de dan Cándido. Segundo consta en documentos, a descuberta realizouse grazas a unha muller endemoñada que foi levada á igrexa do mosteiro para expulsar do seu corpo os espíritos malignos; durante este proceso, a muller sinalou o lugar onde se atopaba o corpo de san Cándido na capela de san Miguel. Diante da presenza do rei Xaime II de Aragón e dun gran número de acompañantes, abriuse o sepulcro e levaron os ósos para poñelos nun «lugar decente».

Notas
-----

1. ↑  Dalmases 1992: p. 206
2. ↑  Dalmases 1992: p. 205
3. ↑  Domènech 1602 (digitalizat 2010): pp. 91-93

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Urna de San Cándido***  |

### Outros artigos

* Mosteiro de Sant Cugat
* Arqueta de Sant Cugat

### Bibliografía

* de Dalmases, Núria; Barral i Altet, Xavier (1992). *Prefiguración del Museu Nacional d'Art de Catalunya* (en castelán). Barcelona: Museu Nacional d'Art de Catalunya/Lunwerg. ISBN 84-8043-004-4.
* Vicenç Domènec, Antoni (dixitalizado en 2010). *Historia general de los santos y varones ilustres en santidad del Principado de Cataluña* (en castelán). Emprenta de Gabriel Graells i Giraldo Dotil, 1602.


---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre arte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Xosé Manuel Budiño**, nado en Moaña en 1969, é un músico e gaiteiro galego.

Traxectoria
-----------

A comezo dos 80 vai á escola de gaitas "Semente Nova" de Moaña. Participa na banda de gaitas Xarabal e en 1991 funda o grupo Fol de Niu, colaborando posteriormente con bandas como Altan (Irlanda), Capercaillie (Escocia), Oskorri (Euskadi) ou artistas como Kepa Junkera e Uxía Senlle.

En 1996 presenta o seu proxecto en solitario *Paralaia*. Para as actuacións contou con Leandro Deltell (Batería, percusións), Xan Hernández (baixo), Pedro Pascual (bouzouki, mandola), Xabier Díaz (acordeón) e Pablo Alonso (clarinete baixo).

No seu álbum *Fulgor* (2019), Budiño interpreta por primeira vez coa súa voz as melodías das cancións. Neste álbum mestura elementos da música tradicional galega coa electrónica ou o pop.

A carreira musical de Budiño permitiulle levar a música galega polo mundo, con actuación en cidades como Shanghai, Damasco, Beirut, Casablanca, Frankfurt, Milán, Glasgow ou Cidade de México.

Discografía
-----------

* 1997 - *Paralaia*
* 2000 - *Arredor*
* 2004 - *Zume de Terra*
* 2004 - Colabora no disco do cantautor Xil Ríos *Vai e ven* como frautista no tema "Alalá o meu mare"
* 2007 - *Home* (coas colaboracións de Xoel López, Kepa Junkera, Mercedes Peón, Jorge Pardo e Jacky Molard)
* 2010 - *Volta*
* 2013 - *Sotaque*
* 2019 - *Fulgor*

Notas
-----

1. ↑  "«Fulgor», la brillante metamorfosis de Budiño". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2019-08-02. Consultado o 2023-02-22.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xosé Manuel Budiño Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do artista

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3396276
* Discogs: 1625898
* IMDb: nm1974197
* ISNI: 0000 0000 0141 8987
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 354140

 |
**Tierra Comunera** (TC) foi un partido político español de tendencia castelanista.

Fundación
---------

Foi fundado en decembro de 1988 en Soria, se ben tiña maior implantación política na cidade de Burgos, onde estaba localizada a súa sede central. O nome orixinal do partido no momento da fundación era *Tierra Comunera*, mais en 1991 pasou a denominarse *Tierra Comunera-Partido Nacionalista Castellano* (TC-PNC). Logo do seu VII Congreso Nacional, celebrado en Segovia no 2004, acordouse mudar de novo o nome do partido, eliminando o apéndice Partido Nacionalista Castellano e volvendo ao orixinario: **Tierra Comunera**.

Programa político
-----------------

TC esixía o recoñecemento de Castela como nacionalidade histórica e a súa unidade territorial, superando a fragmentación da "nación" castelá en cinco comunidades autónomas (Castela e León, Castela-A Mancha, Madrid, Cantabria e A Rioxa), aínda cando a súa representación nestas dúas últimas comunidades autónomas é inexistente. Politicamente, TC definíase como nacionalista, progresista e ecoloxista.

Resultados electorais
---------------------

Acto de **Tierra Comunera** en Toledo.
En 1999 obtivo os mellores resultados electorais da súa historia, atinxindo representación no concello de Burgos e mais nas Cortes de Castela e León. Mais nas seguintes eleccións municipais e autonómicas (2003) perdeu a representación nas Cortes, aínda que acrecentou a súa presenza en municipios de provincias castelás como Ávila, Segovia, Valladolid, Palencia, Guadalaxara e mais Cidade Real, sen contar a provincia de Burgos, na cal o partido ten decenas de cargos públicos.

Porén, nunca obtivo representación de nivel estatal.
Estudios onde se realiza o programa
***The Oprah Winfrey Show*** é un talk show estadounidense que se emite en sindicación producido e presentado por Oprah Winfrey. Desde que comezou en 1986 dominou durante máis de vinte anos os índices de audiencia da televisión en horario *daytime*.

Historia e características
--------------------------

O programa emíteno a maioría das canles afiliadas á ABC, outras emíteno a través da distribuidora CBS Television Distribution e ten un alto grao de influencia na cultura popular estadounidense. Así os libros que presenta nos seu *Book Club*, un segmento mensual do programa, adoitan ver aumentadas as súas vendas nas semanas seguintes; internacionalmente emíteno moitas canles de lingua inglesa en todo o mundo. O 19 de novembro de 2009 anunciouse que o programa rematará o 9 de setembro de 2011 para comezar un novo talk show nunha futura canle que levará o seu nome, OWN: The Oprah Winfrey Network. Segundo *TV Guide* é un dos 50 mellores programas da televisión estadounidense de todos os tempos.

Notas
-----

1. ↑  "TV Squad". Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2010. Consultado o 07 de outubro de 2010.
2. ↑  *Tolstoy's Translators Experience Oprah's Effect*, *New York Times*, 7 de xuño de 2004
3. ↑  "Oprah Will Have A Primetime Show Of Her Own". *Multichannel News* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 08 de setembro de 2012. Consultado o 07 de outubro de 2010.
4. ↑  "*TV Guide Names Top 50 Shows*". Arquivado dende o orixinal o 04 de setembro de 2012. Consultado o 07 de outubro de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q694106
* EBID: ID
* IMDb: tt0090493
* Metacritic: the-oprah-winfrey-show
* TMDb: 724
* TVcom: the-oprah-winfrey-show

 |
***Virunga*** é un filme documental británico de 2014 dirixido por Orlando von Einsiedel. O filme céntrase nos traballos de conservación dos gardiáns do Parque Nacional de Virunga, na República Democrática do Congo durante o alzamento do grupo armado M23 en 2012 e investiga a actividade da compañía pretoleira británica Soco International dentro do parque que é Patrimonio da Humanidade pola UNESCO. Soco International acabou explorando oficialmente as oportunidades petroleiras en Virunga en abril de 2014. O filme estreouse no Festival de Cinema de Tribeca o 17 de abril de 2014. Despois de estrearse a través de Netflix, foi nomeado ó Óscar ó mellor documental na 87ª edición dos premios.

Sinopse
-------

O documental conta a historia de catro personaxes que loitan por protexer o Parque Nacional de Virunga na República Democrática do Congo, fogar dos últimos gorilas de montaña do mundo, que está ameazado pola guerra, a caza furtiva e a ameaza de exploración petrolífera. Seguindo ó coidador de gorilas André Bauma, ó gardián do sector central Rodrigue Mugaruka Katembo, ó gardián xefe Emmanuel de Merode e á xornalista de investigación francesa Mélanie Gouby, o filme céntrase na beleza natural e na biodiversidade de Virunga, así como os complexos problemas políticos e económicos que rodean a exploración petroleira e os conflitos armados na rexión.

Notas
-----

1. ↑  "Virunga National Park". *World Heritage List*. UNESCO. Consultado o 20 de agosto de 2014.
2. ↑  Reuters Staff (23 de abril de 2014). "Oil firm Soco to begin seismic testing in Congo's Virunga park". *Reuters* (Thomson Reuters). Consultado o 20 de agosto de 2014.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Virunga* na IMDb *(en inglés)*.
* Ficha en RottenTomatoes *(en inglés)*
* Ficha en Metacritic *(en inglés)*

* Portal:Cine
* Portal:Reino Unido

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18395479
* Allmovie: v596685
* AlloCiné: 231507
* FilmAffinity: 744846
* IMDb: tt3455224
* LUMIERE: 181246
* Metacritic: virunga
* OFDb: 272118
* Rotten Tomatoes: virunga
* TMDb: 263614
* TVcom: virunga
* TVGuide: 757151

 |
***Tidal*** é o álbum de estrea da artista estadounidense Fiona Apple, publicado o día 23 de xullo de 1996 a través dos selos Work Records e Columbia Records. O disco acadou o número 15 da lista estadounidense *Billboard 200* e cara outubro do 2005 vendera 2,7 millóns de copias só nos Estados Unidos segundo Nielsen SoundScan. Foi certificado ouro pola RIAA en decembro do ano 1996, platino en xullo de 1997, dúas veces platino o seguinte outubro e tres veces en abril de 1999.

De *Tidal* editáronse seis sinxelos: "Shadowboxer", "Slow Like Honey", "Sleep to Dream", "The First Taste", "Criminal" e "Never Is a Promise". "Criminal", o máis popular de todos, gañou en 1998 o Grammy á mellor interpretación vocal de rock feminina e foi elixido sinxelo do ano na enquisa aos lectores da *Rolling Stone* do ano 1997. O vídeo musical para "The First Taste" nunca chegou a ser emitido nos Estados Unidos.

Listaxe de cancións
-------------------

Todos os temas compostos por Fiona Apple.

1. "Sleep to Dream" – 4:08
2. "Sullen Girl" – 3:53
3. "Shadowboxer" – 5:24
4. "Criminal" – 5:41
5. "Slow Like Honey" – 5:56
6. "The First Taste" – 4:46
7. "Never Is a Promise" – 5:54
8. "The Child Is Gone" – 4:14
9. "Pale September" – 5:50
10. "Carrion" – 5:43

Notas
-----

1. ↑  "nbcnews.com - Loyal fans helped free Fiona Apple’s CD". Arquivado dende o orixinal o 18 de outubro de 2012. Consultado o 28 de decembro de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q847595
* AllMusic: mw0000185578
* Discogs: 88829
* MusicBrainz: ID

 |
Coordenadas: 51°29′23″N 0°05′26″O﻿ / ﻿51.4898, -0.0905

Manor Place Baths.
**Walworth** é un barrio do centro da cidade de Londres, no distrito de Southwark. Probablemente o seu nome deriva do inglés antigo "Wealhworth", que significaba granxa galesa. Atópase a 3,1 km ó sueste de Charing Cross e preto de Camberwell e Elephant and Castle.

As rúas principais en Walworth son Old Kent Road e Walworth Road.

Historia
--------

Walworth aparece no Libro Domesday de 1086 como "Waleorde". Levado a cabo por Bainiard, o Arcebispo Lanfranc de Canterbury. Os seus activos segundo o Domesday foron: 3 ½ minifundios (hides), unha igrexa, catro arados , 8 acres (32.000 m 2 ) da pradeira.

A "John Smith House" está en Walworth Road, e foi chamada así na lembranza de John Smith, quen foi líder do Partido Laborista dende 1992 ata a súa repentina morte en 1994. Foi a antiga sede do Partido Laborista, vista a miúdo nos informes de prensa en tempos de eleccións.

Famosos ex-residentes
---------------------

* Charlie Chaplin
* Michael Caine
* Robert Browning
* John Ruskin
* Charles Upfold
* Charles Babbage
* Walworth Jumpers
* John Wemmick

Notas
-----

1. ↑  "Surrey Domesday Book". Arquivado dende o orixinal o 30 de outubro de 2007. Consultado o 09 de novembro de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1231883
* GeoNames: 2634821

 |
***The Open Door*** é o segundo álbum de estudio da banda americana Evanescence, coa discográfica Wind-Up Records. O primeiro país no que foi publicado foi Polonia o 25 de setembro de 2006, seguido os seguintes días dos outros países, sendo o último país Estados Unidos de América o 3 de outubro dese mesmo ano. Desde que saíu á venda leva vendidas máis de 6 millóns de copias en todo o mundo.

Características
---------------

Nun principio, esperábase que o álbum fose publicado a comezos do 2006, mais a folga do guitarrista Terry Balsamo e a saída dos membros da banda Ben Moody e Tim McCord, entre outros motivos, atrasou a data ata setembro de 2006. A maioría das cancións foron escritas por Amy Lee e Terry Balsamo. Caracterízase por estar composto por letras escuras, onde o estilo predominante é rock gótico, aprécianse influencias clásicas, e tamén outros estilos como heavy metal, opera ou pop. Destaca a colaboración con The Millennium Choir nas cancións "Your Star" e "Lacrymosa". A banda xa traballara con este coro no seu anterior álbum *Fallen*, en cancións coma "Whisper" e "Everybody's Fool".

Listaxe de cancións
-------------------

| Nº | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1 | Sweet Sacrifice | 3:05 |
| 2 | Call Me When You're Sober | 3:34 |
| 3 | Weight Of The World | 3:37 |
| 4 | Lithium | 3:44 |
| 5 | Cloud Nine | 4:22 |
| 6 | Snow White Queen | 4:22 |
| 7 | Lacrymosa | 3:37 |
| 8 | Like You | 4:17 |
| 9 | Lose Control | 4:50 |
| 10 | The Only One | 4:40 |
| 11 | Your Star | 4:43 |
| 12 | All That I'm Living For | 3:48 |
| 13 | Good Enough | 5:31 |

A edición xaponesa conta, cunha canción máis, que é unha versión acústica de "Call Me When You're Sober". Outras cancións escritas pero que non foron incluídas na versión final do álbum foron:

* The Last Song I'm Wasting On You
* If You Don't Mind
* Together Again ( publicada en 2012 co fin de recadar fondos para Haití, tralo terremoto sufrido)

Videografía e singles
---------------------

O primeiro single de presentación do álbum foi "Call Me When You're Sober". O 8 de xaneiro de 2007, publican o seu segundo single "Lithium", e o vídeo foi dirixido por Paul Fedor. O seu terceiro vídeo foi publicado o 25 de maio de 2007, e foi dirixido por Paul R. Brown para a canción "Sweet Sacrifice". O último single do álbum foi para a canción "Good Enough" , e foi publicado o 11 de setembro de 2007.

Ademais disto, en outubro de 2007, "Weight of The World" foi single promocional só en Colombia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q629989
* AllMusic: mw0000445527
* Discogs: 11018
* Metacritic: the-open-door
* MusicBrainz: ID

 |
Hiperinflación, onde o valor nominal sempre é menor que o efectivo
O **valor facial** dos selos, as moedas e os billetes é o valor que reciben estes, asignado pola entidade de emisión correspondente. Contrasta co valor nominal, que se refire xeralmente ao valor verdadeiro da moeda, do selo ou da acción (como coas moedas de curso legal).

No caso dos certificados comúns, o valor nominal é o valor nominal da acción. No caso da acción ordinaria, o valor nominal é en gran parte simbólico. No caso da acción preferida, os dividendos pódense expresar como porcentaxe do valor nominal.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Valor facial". *Wiki Filatélico* (en castelán). Filaposta. Foro de Filatelia y Amistad. Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 12 de xuño de 2009.
* "Valor facial". *MiMi.hu* (en castelán). Consultado o 12 de xuño de 2009.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre economía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q931754
* GND: 4638350-5
* MAG: 2777544581

 |
Oisín e Niamh viaxando a Tír na nÓg, ilustración de Stephen Reid no libro *The High Deeds of Finn* de T. W. Rolleston (1910).
**Tír na nÓg** (en irlandés antigo: *Tír inna n-Óc*), chamada en inglés de **Land of Eternal Youth** ("Terra da Eterna Xuventude") ou **Land of the Ever-Young** ("Terra dos Sempre Xoves"), é o máis popular dos Outros Mundos da mitoloxía irlandesa, quizais máis coñecido polo mito de Oisín e Niamh do Cabelo Dourado. Foi onde os Tuatha Dé Danann se estableceron logo de abandonar a superficie de Irlanda e iren vivir baixo os Sidhe, e foi visitado por algúns dos meirandes heroes irlandeses. Tír na nÓg é similar a outras terras míticas irlandeses tales coma Mag Mell e Ablach.

Características
---------------

Tír na nÓg era considerado un lugar máis aló dos bordos do mapa situado nunha illa lonxe cara ao oeste. Podería ser acadado por unha penosa viaxe ou unha invitación dunha das súas fadas residentes. A illa foi visitada por diversos heroes e os monxes irlandeses no echtrae (Aventura) e Immram (Viaxe), contos populares durante a Idade Media. Estoutro mundo era un lugar onde a enfermidade e a morte non existían. Era o lugar da eterna xuventude e a beleza. Aquí, a música, a forza, a vida, e tódalas actividades placenteiras uníronse nun só lugar. Aquí a ledicia durou sempre, ninguén pedía para comer ou beber. Era o equivalente irlandés do Elisio grego, ou o Valhalla da mitoloxía nórdica.

O Tír na nÓg desempeña un papel importante na historia de Oisín e Niamh. Para chegar a Tír na nÓg un aventureiro precisa da axuda dun guía, no caso de Oisín Niamh desempeña este papel. Viaxan xuntos nun cabalo máxico capaz de correr sobre a auga, ao Reino Bendicido e o heroe pasa algún tempo aló. Finalmente a nostalxia fai que Oisín queira regresar á súa terra natal. Queda desolado ao decatarse de que pasaran 300 anos en Irlanda dende que partira con Niamh. Vai á súa casa no cabalo máxico de Niamh, mais ela advírtelle de que non toque o chan, porque o peso de tódolos anos descendería sobre el nun momento. Cando Oisín axuda a dous homes a mover unha pedra, cae do cabalo e o peso dos anos caen de súpeto sobre el. Suxírese que Oisín caeu do cabalo na zona de Elphin, no Condado de Roscommon. Esta historia ten unha sorprendente similitude con moitos contos, entre eles o de Urashima Tarō.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Paraísos celtas
* Illas afortunadas
**Toho Co. Ltd.** (東宝株式会社, *Tōhō Kabushiki-kaisha*?) é unha compañía xaponesa de distribución de cine e teatro. A súa sede está en Yūrakuchō, Chiyoda, e é unha das compañías principais de Hankyu Hanshin Toho Group. Fóra do Xapón, é coñecida por ser a produtora e distribuidora de moitos filmes *kaiju* (monstro) e tokusatsu (efectos especiais), os filmes de Akira Kurosawa e os filmes de anime de Studio Ghibli. A súa creación máis famosa internacionalmente é Godzilla, coñecido como o "Rei de tódolos monstros", protagonista de 29 filmes. Godzilla, Mothra, Rei Ghidorah, Mechagodzilla e Rodan son descritos como os "Cinco grandes" de Toho debido ás numerosas aparicións destes monstros nas diferentes áreas da franquía, así como en spin-offs. As súas subdivisións son Toho Pictures Incorporated, Toho International Company Limited, Toho E. B. Company Limited, Toho Music Corporation e Toho Costume Company Limited. A compañía é o maior accionista (7.96%) de Fuji Media Holdings Inc.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en xaponés)*
* Toho Pictures *(en xaponés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q875920
* WorldCat
* VIAF: 132582580
* EBID: ID
* IMDb: co0013642
* ISNI: 0000 0001 2172 1948
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00305364

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Tea (planeta).

Na mitoloxía grega, **Tía**, a Divina, **Tea** ou **Teia**  (en grego Θεία), tamén chamada **Eurifaesa** (Ευρυφαεσσα *Euryphaessa*, 'a de amplo brillo' , era unha Titánide, filla de Xea (a Terra) e Urano (o Ceo). Considerouse deusa da vista e a que dotaba ó ouro, á prata e ás xemas do seu brillo e valor .

Mitoloxía
---------

Uniuse a Hiperión, un dos seus irmáns, do que tivo tres fillos: Helios (o Sol), Eos (a Aurora) e Selene (a Lúa).

> 
> 
> "*Tea, dominada polo amor de Hiperión, procreou ó grande Helios, á brillante Selene e a Eos, que lucen para tódolos que habitan na Terra e para os inmortais deuses que ocupan o ancho ceo*".
> (Hesíodo: *Teogonía* 372-374)
> 

Noutras tradicións, Tía é o nome dunha ninfa que se uniu a Apolo, con quen tivo un fillo chamado Delfo. Outras fontes fana amante de Poseidón ou do mesmo Zeus, con quen tivo dous fillos: Magnes e Macedón.

Trala Titanomaquia, na que as Titánides permaneceron neutrais, foi vivir ó palacio do seu fillo Helios.

Notas
-----

1. ↑  Tamén escrito *Thea*, *Thia* ou *Theia*.
2. ↑  Segundo Homero no chamado *Himno homérico*.
3. ↑  Píndaro di de Tía: *Madre do Sol, Tea de moitos nomes, por ti os homes honran o ouro por riba de todo o demais*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tía*** |

### Bibliografía

* ELVIRA BARBA: Miguel Ángel: *Arte y mito. Manual de iconografía clásica*. Sílex, 3ª ed. 2017.
* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981.
* HESÍODO: *Teogonía. Trabajos y días. Escudo. Certamen*, Alianza Editorial, 3ª ed. 2013 [a numeración segue a utilizada neste texto]
* Hesíodo. *Teogonía*. Universidad de Salamanca. Curso 2009-2010. 11638: LUZ, MOLÉCULAS Y VIDA

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q184232
* Theoi: TitanisTheia

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Tímpano.
Vista frontal do tímpano.
O **tímpano** é unha delgada membrana que separa o oído externo do oído medio e que ten por función principal transmitir o son do aire aos osiños do interior do aparello auditivo.

Descrición
----------

O tímpano é unha membrana de forma case circular e de cor gris clara, ou case branca, de entre 8 e 10 mm de diámetro. Está situado ao remate do canal auditivo, xusto antes do martelo, sobre o que apoia, e que lle marca unha especie de catro cuadrantes cun punto central saínte chamado umbo timpánico ou simplemente umbo (ver imaxe, á dereita).

Estírase por medio de pequenos músculos, que fan que vibre reproducindo a presión das ondas sonoras. Esa vibración amplificada transmíteselles aos ósos do oído. Ademais, o tímpano ten unha función protectora, pois serve de barreira ao paso de bacterias cara ao oído medio.

Patoloxía
---------

O problema que máis a miúdo afecta o tímpano é a súa ruptura, que pode levar á xordeira. A ruptura pode producirse, ben pola agresión dalgún corpo estraño que o perfore, ben por un diferencial de presión entre as cavidades externa e interna do oído, como consecuencia dun impacto, dun troco brusco de presión, ou dunha infección interna.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q173801
* BNCF: 52301
* BNF: 124437191
* BRE: 861649
* EBID: ID
* GEC: 0146358
* GND: 4186292-2
* JSTOR: tympanic-membrane
* LCCN: sh85139082
* MAG: 2781404453
* Treccani: timpano

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 9595
* MeSH: D014432
* MeSH: A09.246.272.702
* NCIt: C12502
* TA: A15.3.01.052
* Uberon: 0002364
* UMLS: C0041445

 |
A **torre Montparnasse**, tamén coñecida coma **torre Maine-Montparnasse** é un rañaceos parisién, situado na Avenida de Maine Nº 33 e construído polo arquitecto Roger Saubot. É o segundo rañaceos máis alto de Francia con 210 metros de altura.

A renovación da torre AXA en La Défense quitoulle o primeiro posto, ao culminaren os traballos de comezos de 2011, cunha altura de 220 metros.

Historia e descrición
---------------------

Construíuse entre 1969 e 1972, sobre a localización da antiga estación Montparnasse e foi inaugurada en 1973; a estación Montparnasse actual atópase fronte a torre, un pouco máis ao sur. A *tour* Montparnasse mide 210 metros de altura e conta con 59 andares (incluída a terraza). Un restaurante ocupa o andar 56º. As varandas da terraza pódense desmontar en 120 segundos para transformala nunha plataforma de aterraxe de helicópteros. As oficinas ocupan 52 andares e unha superficie total de 90.000 m2. 5.000 persoas traballan alí por termo medio.

O panorama que se pode ollar dende o andar 56º e dende a terraza (ambos os dous abertos ao público) fan dela unha atracción turística que recibe aproximadamente a 600.000 visitantes ao ano.

A torre Montparnasse atópase no seo dun conxunto inmobiliario que comprende un centro comercial, unha tenda das Galerías Lafayette, así coma outras torres máis pequenas.

A presenza de amianto nalgúns lugares da torre, especialmente nos andares 15, 42, 57 e 58, foi revelada en marzo de 2005. Esta polución cómpre dunha limpeza coidadosa, por mor do grave risco para a saúde dos seus ocupantes.

Galería de imaxes
-----------------

* Terraza e heliporto.Terraza e heliporto.
* Restaurante gastronómico panorámico Le ciel de Paris no andar 56º.Restaurante gastronómico panorámico *Le ciel de Paris* no andar 56º.

* Puntos máis altos de París.Puntos máis altos de París.

Notas
-----

1. ↑   Arquivado 14 de novembro de 2008 en Wayback Machine. EPAD La Défense (en francés)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Torre Montparnasse*** |

### Ligazóns externas

* Web oficial da Torre Montparnasse Arquivado 18 de xuño de 2021 en Wayback Machine. (en francés)
* Tour Montparnasse 56 (en francés)
* Structurae: Detalles técnicos e fotos (en francés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q323767
* BNF: 16694583r
* CTBUH: 1487
* Emporis: 110509
* GeoNames: 6452893
* Songkick: 1550123
* Structurae: 20002172

 |