recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Stable Diffusion** é un modelo de aprendizaxe automática de texto a imaxe publicado no 2022. Desenvolvido por StabilityAI, en colaboración con EleutherAI e LAION , para xerar imaxes dixitais a partir de descricións en linguaxe natural introducidas polo usuario. O modelo tamén se pode usar para outras tarefas, como xerar traducións de imaxe a imaxe guiadas por unha solicitude de texto.

Pode funcionar na maioría do hardware de consumo equipado cunha GPU modesta e PC World aclamaba como "a próxima *killer app* (*aplicación asasina*) para o teu PC".

Licenza
-------

A diferenza de modelos da competencia como DALL-E, Stable Diffusion fai que o seu código fonte estea dispoñible. A súa licenza prohibe certos casos de uso prexudicial. Os críticos expresaron preocupacións sobre a ética da IA, afirmando que o modelo pode usarse para crear *deepfakes* e tamén cuestionaron a legalidade de xerar imaxes cun modelo adestrado nun conxunto de datos que contén contido protexido por dereitos de autor sen o consentimento dos artistas orixinais.

Adestramento
------------

Stable Diffusion adestrouse nun subconxunto do conxunto de datos LAION-Aesthetics V2. Adestrouse usando 256 GPU Nvidia A100 cun custo de 600.000 dólares.

Nos primeiros meses as imaxes dun astronauta montando un cabalo foron moi icónicas, xa que o software non entendía os *prompts* (enunciados) de "un cabalo montado a un astronauta", e sempre o interpretaba como a imaxe máis obvia (o astronauta montando ao cabalo).

Notas
-----

1. ↑  "Stable Diffusion announcement". *Stability.Ai* (en inglés).
2. ↑  "Diffuse the rest". *huggingface.co*.
3. ↑  "Creating-AI-art-local-pc-stable-diffusion". *PCWorld*.
4. ↑  "Stable-diffusion-public-release". *Stability.Ai* (en inglés).
5. ↑  "Deep-fake-video-on-agt". *WashingtonPost.com* (en inglés).
6. ↑  "Stable Diffusion License". *huggingface.co*.
7. ↑  "Deepfakes-for-all-uncensored-ai-art-model-prompts-ethics-questions". *TechCrunch.com* (en inglés).
8. ↑  "AI art DALL-E-Midjourney-Stable-Diffusion-copyright". *Kotaku*.
9. ↑  "Laion-aesthetics". *Laion.ai* (en inglés).
10. ↑  "Status de TW @emostaque". *Twitter* (en inglés).
11. ↑  "La NUEVA MIDJOURNEY es SUPERIOR a DALL·E 2 y Stable Diffusion - Feat. @Jaime Altozano". Consultado o 2022-11-17.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Stable Diffusion Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Craiyon (DALL-E mini)
* DALL-E
* Imagen (Google Brain)
* Intelixencia artificial
* Midjourney
* Text-to-image
* Imaxes xeradas por ordenador

### Ligazóns externas

* Stable Diffusion en Reddit
* Demostración de Stable Diffusion
**Crates de Atenas** (en grego antigo Κράτης) foi un poeta cómico grego da comedia antiga.

Traxectoria
-----------

Foi un contemporáneo un pouco máis novo de Cratino de Atenas e foi actor nas súas comedias antes de que el mesmo comezase a escribilas, segundo Dióxenes Laercio. Floreceu despois do -449 e segundo Aristófanes morreu antes do -424. Tamén di que foi un dos escritores máis importantes da xeración anterior á súa, e que as súas comedias eran educadas e enxeñosas. Segundo outras fontes, buscou a alegría e a diversión nas súas obras, e mesmo introduciu personaxes borrachos na escena. O seu exemplo foi seguido por autores posteriores, e para os poetas da comedia nova era unha práctica habitual. Aristóteles di na *Poética* que foi o primeiro cómico ateniense que abandonou o estilo iámbico e compuxo obras de teatro cunha trama coherente, seguindo o estilo dos poetas cómicos sicilianos.

Hai moita confusión sobre os títulos e obras de Crates. *Suídas* mestura dous autores co nome de Crates, e fai deles un só. Outros gramáticos din que escribiu sete ou oito comedias, pero os títulos que se lle poden atribuír son catorce:

* Γείτονες ('Geitones', Veciños).
* Διόνυσος 1. ('Dionisos', Dioniso).
* Ἥρωες ('Heroes' Herois).
* Θηρία ('Theria').
* Θησαυρός 1. ('Thesauros' Tesouro).
* Λάμια ('Lamia' Lamia).
* Μέτοικοι 1. ('Metoikoi' Metecos).
* Ὄρνιθες ('Ornices' Paxaros).
* Παιδιαί ('Paidiai' Nenos, Rapaces).
* Πεδῆται 1. ('Pedetai' Cadeas).
* ᾽Ρήτορες ('Retores' Coñecidos, Célebres).
* Σάμιοι ('Samioi' de Samos).
* Τόλμαι ('Tolmai' Valentes).
* i Φιλάργυρος1. ('Filargyros' amante do diñeiro).

1. de adscrición incerta.

Estes oito poderían ser obra súa:

* Γείτονες
* Ἤρωες
* Θηρία
* Λάμια
* Παιδιαί
* Ρήτορες,
* Σάμιοι,
* Τόλμαι

O estilo e a linguaxe de Crates son sinxelos e elegantes, con poucas palabras eruditas e sen construcións elaboradas. Emprega unha peculiaridade métrica moi rara, xa que coloca un final en espondeo nun tetrámetro anapéstico.

Notas
-----

1. ↑  Crates a: William Smith (editor), *A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. Vol. I. Boston: Little, Brown & Comp. 1867, p. 833

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2618809
* WorldCat
* VIAF: 64395496
* CERL: cnp00283921
* DeutscheBio: 102385882
* EBID: ID
* GND: 102385882
* ICCU: PARV581875
* LCCN: no2019103666
* NTA: 069975752
* SUDOC: 254760139

 |
Un **galactósido** é un glicósido que contén galactosa. O H do grupo OH no carbono 1 da galactosa é substituído por un resto orgánico que non é outro azucre. Durante a súa hidrólise libérase galactosa.

Estrutura do ONPG, un exemplo de β-galactósido.
Dependendo de se o enlace está situado por "debaixo" ou por "riba" do plano da molécula de galactosa, os galactósidos clasifícanse como α-galactósidos ou β-galactósidos, respectivamente.

Un **β-galactósido** é un tipo de galactósido no cal o enlace glicosídico está por riba do plano do residuo de galactosa. Un exemplo de β-galactósido é o ONPG, que é un β-galactósido sintetizado para ensaios bioquímicos. 

Nun **α-galactósido** o enlace glicosídico está por debaixo do plano do residuo de galactosa.

Notas
-----

1. ↑  Mosby (29 de abril de 2016). *Mosby's Medical Dictionary - E-Book*. ISBN 9780323414265.
2. ↑  Dictionary.com galactoside Arquivado 29 de agosto de 2022 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q137154
* JSTOR: galactosides
* MAG: 2776392439

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ChEBI: 24163
* MeSH: D005697
* MeSH: D09.408.320
* UMLS: C0016956

 |


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Debuxo orixinal de Thomas Young que mostra os efectos de interferencia de dous puntos de luz á esquerda.
O **experimento de dobre fenda**, ou **experimento de Young**, é un experimento realizado en 1801 polo físico inglés Thomas Young, co obxectivo de rexeitar a teoría corpuscular da luz vixente a finais do século XVIII. e apoiar a teoría ondulatoria da luz.

Procedemento
------------

Young dividiu un feixe de luz en dous e despois recombinounos nunha pantalla; sobre isto produciuse un patrón de interferencia, toda unha serie de franxas claras e escuras alternadas. Este resultado é inexplicable cunha teoría corpuscular porque só se debe observar un punto de luz, pero é facilmente interpretable asumindo a natureza ondulatoria da luz. A pesar da solidez do experimento, os científicos ingleses contemporáneos de Young non o aceptaron e houbo que agardar aos traballos posteriores dos físicos franceses Francesc Aragó e Augustin-Jean Frésnel para abandonar a teoría corpuscular. Posteriormente, considerouse un experimento fundamental para demostrar a dualidade onda-partícula, unha característica da mecánica cuántica. O experimento pode levarse a cabo con electróns, átomos ou neutróns, producindo patróns de interferencia similares aos que se obteñen cando se realiza coa luz, feito que amosa, polo tanto, o comportamento dobre onda-corpúsculo da materia.

Notas
-----

1. ↑  "Young’s experiment; Interference, Diffraction & Refraction". *www.britannica.com* (en inglés). 2023-08-11. Consultado o 2023-08-25.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Experimento de dobre fenda*** |

* Dualidade onda-partícula
* Efecto Compton
* Efecto fotoeléctrico
* Interferencia
* Luz
* Mecánica cuántica


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Escultura que mostra a Kupe (suxeitando un remo), con dúas criaturas mariñas aos seus pés
Na mitoloxía maorí, ***Te Wheke-a-Muturangi*** é un cefalópodo monstruoso destruído na baía de Whekenui, Canle Tory ou en Patea polo navegante Kupe.

O cefalópodo era unha mascota ou familiar de Muturangi, un poderoso tohunga de Hawaiki. Non obstante, o *wheke* era unha criatura salvaxe e un gardián.

Cando Kupe chegou a Nova Zelanda, atopou o monstro mariño en Castlepoint. O cefalópodo xigante fuxiu a través do estreito de Cook, e foi perseguido por Kupe a través da canle Tory. Alí tivo lugar unha gran batalla, e cando o polbo parecía estar a piques de fuxir, Kupe cortoulle os brazos coa súa aixola, matándoo (Tregear 1891: 184, 620).

Nas tradicións do pobo Ngāti Ranginui de Tauranga, *Te Wheke-a-Muturangi* foi asasinado polo seu antepasado Tamatea, e non está asociado con Kupe. O etnólogo neozelandés David Simmons suxeriu que esta pode ser a tradición máis auténtica, e que a asociación con Kupe só se atopa en fontes problemáticas (Simmons 1976).

Outra teoría para *Te Wheke-a-Muturangi* afirma que o nome en realidade refírese ás moitas rutas de navegación centradas en Raiatea con tentáculos que chegan polo Pacífico polo menos ata os bordos do Triángulo Polinesio (Tetahiotupa 2009). Na tradición oral da Polinesia Francesa este polbo tamén se coñece como "Taumata-Fe ʻ -Fa ʻ -Hau" (Gran Kraken da Prosperidade) e "Tumu-Ra ʻ -Fenua" (Comezo-do-Ceo-e-Terra).

Na cultura popular occidental
-----------------------------

* O Museo de Historia Natural de París expón un exemplar de lura xigante plastinizado chamado *Wheke*.

Notas
-----

1. ↑  Ferrière, Jacques Franc de. "Pourquoi le Triangle polynésien est... une pieuvre". *TAHITI INFOS, les informations de Tahiti* (en francés). Consultado o 2023-08-26.
2. ↑  "'Wheke', el calamar gigante 'plastificado'". *www.elmundo.es*. Consultado o 2023-08-26.

Véxase tamén
------------

* En Hawai ʻ, *Kanaloa* é simbolizado pola lura ou *heʻe* .
* Kupe
* Lura xigante
* A lura xigante na cultura popular
* Monstro mariño
* Polinesia

### Bibiografía

* DR Simmons, *The Great New Zealand Myth: a study of the discovery and origin traditions of the Maori* ( Reed Publishing : Wellington) 1976.
* ER Tregear, *Diccionario comparativo maorí-polinesio* ( Lyon e Blair: Lambton Quay), 1891, 184, 620.
**Juan Rodríguez Yuste**, nado en Jerez de los Caballeros (Badaxoz) o 4 de xuño de 1939 e finado en Pontevedra o 20 de agosto de 2023, foi un economista e político galego.

Traxectoria
-----------

Criouse en Sevilla e con 21 anos trasladouse a Pontevedra onde se instalou. É doutor en Ciencias Económicas. Foi profesor da Universidade de Vigo e da UNED. Foi subdirector xeral e director xeral da Consellería de Economía e Facenda (1986-1990), director xeral de Planificación Económica e Relacións coa Unión Europea da Consellería de Economía e Facenda (1991-1997), secretario xeral de Relacións coa Unión Europea e Acción Exterior da Xunta de Galicia (1997-1999) e director da Fundación Galicia-Europa. En 1999 foi nomeado conselleiro de Industria e Comercio, sendo a partir de 2003 conselleiro de Innovación, Industria e Comercio.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Couceiro Méndez** |  **Conselleiro de Industria e Comercio** 1999 - 2005 | Sucesor:**Fernando Blanco Álvarez** |

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Rodriguez Yuste, Juan". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.

### Ligazóns externas

* Ficha en galegos.info
* Biografía como pregoeiro da Festa do Viño Tinta Femia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533256
* WorldCat
* VIAF: 87025131
* BNE: XX1260695
* Dialnet: 510150

 |
**Alberto Moreiras Fernández**, nado en Celanova e finado nos anos oitenta, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi elixido secretario da Juventud Católica de Celanova en outubro de 1912. Foi xuíz municipal suplente de Celanova en 1927 e 1928, e subcabo do Somatén da parroquia de Celanova en 1928. Na Segunda República foi nomeado alcalde de Celanova en 1933. Foi presidente do Padroado Curros Enríquez, e pronunciou un discurso na inauguración do munumento ao poeta na Coruña en 1935. Permaneceu como alcalde até marzo de 1936. Nos anos sesenta foi director da sucursal de Celanova da Caixa de Aforros Provincial de Ourense.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor: **José López Rodríguez** |  **Alcalde de Celanova** 1933 - 1936 | Sucesor:**Benito Cancela Rodríguez** |

Vida persoal
------------

Casou con Camila Álvarez Casais e foi pai de Cesáreo Moreiras Álvarez.

Notas
-----

1. ↑  *La Región*, 27-10-1912, p. 1.
2. ↑  *La Región*, 28-12-1928, p. 8.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 1-11-1934, p. 1.
4. ↑  *La Región*, 12-3-1969, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rodríguez Teijeiro, Domingo (2010). *O Concello de Celanova durante a Segunda República (1931-1936)*. Vigo: Ir Indo. ISBN 978-84-7680-657-9.
A **igrexa de Lummelunda** (sueco: *Lummelunda kyrka*) é unha igrexa medieval luterana en Lummelunda, na illa sueca de Gotland, pertencente á diocese de Visby.

Historia e arquitectura
-----------------------

A nave e a torre son as partes máis antigas da igrexa de Lummelunda, construídas ao redor do ano 1200. Orixinalmente, un coro construído no mesmo tempo formaba parte do edificio. Ese coro foi arrasado a mediados do século XIV e no seu lugar levantouse o presente, desproporcionadamente grande. A construción do novo coro pretendía ser o comezo dun completo proceso de reconstrución, pero só esta parte foi executada. Dende entón a igrexa permaneceu case intacta. A sancristía non se sabe en que data se construíu, sendo mencionada por vez primeira en 1739, e o chapitel é do ano 1636. Durante o século XVII engadíronse novas fiestras á nave, e a igrexa recibiu mobiliario novo e foi redecorada no seu interior. As fiestras foron alteradas novamente durante o século XIX. Entre os anos 1960 e 1961 a igrexa foi restaurada.

Arquitectonicamente, a igrexa caracterízase externamente polo gran coro gótico e a torre e nave románicas moito máis pequenas. Está construída en calcaria. O portal principal do sur está decorado con esculturas de pedra semellantes ás da igrexa de Martebo, pero cunha execución máis crúa. Internamente está decorada con frescos. Algúns deles datan do período de construción da igrexa, outros son do século XV e o resto do XVII. A igrexa alberga unha única escultura de madeira medieval tardía que representa a Santo Antón. A meirande parte do mobiliario é do século XVII.

Galería de imaxes
-----------------

* Vista dende o oesteVista dende o oeste
* Vista dende o aireVista dende o aire
* Interior da igrexaInterior da igrexa

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Lagerlöf, Erland (1973). Rabén & Sjögren, ed. *Gotlands kyrkor*. Uddevalla. pp. 204–206. ISBN 9129410355.
2. 1 2 3  "Lummelunda kyrka". Svenska Kyrkan. Consultado o 13 de agosto de 2018.

| * v
* c
* e
Igrexas en Gotland, Suecia |
| --- |
| 
* Akebäck
* Ala
* Alskog
* Alva
* Anga
* Ardre
* Atlingbo
* Barlingbo
* Björke
* Boge
* Bro
* Bunge
* Burs
* Buttle
* Bäl
* Dalhem
* Eke
* Ekeby
* Eksta
* Endre
* Eskelhem
* Etelhem
* Fardhem
* Fide
* Fleringe
* Fole
* Follingbo
* Fröjel
* Fårö
* Gammelgarn
* Ganthem
* Garde
* Gerum
* Gothem
* Grötlingbo
* Guldrupe
* Hablingbo
* Hall
* Halla
* Hamra
* Hangvar
* Havdhem
* Hejde
* Hejdeby
* Hejnum
* Hellvi
* Hemse
* Hogrän
* Hörsne
* Klinte
* Kräklingbo
* Källunge
* Lau
* Levide
* Linde
* Lojsta
* Lokrume
* Lummelunda
* Lye
* Lärbro
* Martebo
* Mästerby
* Norrlanda
* När
* Näs
* Othem
* Roma
* Rone
* Rute
* Sanda
* Silte
* Sjonhem
* Slite
* Sproge
* Stenkumla
* Stenkyrka
* Stånga
* Sundre
* Tingstäde
* Tofta
* Träkumla
* Vall
* Vallstena
* Vamlingbo
* Viklau
* **Catedral de Visby**
* Visborg
* Vänge
* Väskinde
* Västergarn
* Västerhejde
* Väte
* Öja
* Östergarn

 | Coat of armas do Gotland County |
|  **Commons** |
**Attu** é unha estación militar da Illa de Attu, Alasca, Estados Unidos.

Historia
--------

Despois da segunda guerra mundial o goberno dos Estados Unidos decidiu construír unha estación de radio navegación en Theodore Point, no sur da Illa. Posteriormente a base moveuse a Massacre Bay. Durante tempo, os 20 residentes da estación eran militares do servizo de radio navegación de United States Coast Guard. O 1 de agosto de 2010, a estación LORAN da Garda Costeira dos Estados Unidos en Attu deixou definitivamente de funcionar. O 27 de agosto de 2010, a estación foi desarmada e retirouse o persoal da Garda Costeira, deixando a illa sen poboación residente.

O 7 de xuño de 2012, no 70º aniversario da invasión xaponesa, a senadora Lisa Murkowski e o almirante Thomas Ostebo da Garda Costeira dos Estados Unidos dedicaron un monumento a Attu Village, aos residentes que morreron en cativerio xaponés e os sobreviventes que non puideron regresar.

Notas
-----

1. ↑  Paulin, Jim. "Memorial placed in Attu honoring villagers". *The Bristol Bay Times*. Arquivado dende o orixinal o 29 de outubro de 2017. Consultado o 6 de abril de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Attu, Alasca*** |

### Ligazóns externas

* Web da estación

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1837940
* GeoNames: 7262944
* GNIS: 2418783

 |
A **Batalla de Otford** tivo lugar en 776 entre Mercia, dirixida por Offa de Mercia, e os xutos de Kent. A batalla tivo lugar en Otford, no actual condado inglés de Kent.

A *Crónica anglosaxoa* rexistrou que os mercianos e o pobo de Kent se enfrontaron en Otford, sen dar o resultado, a pesar de que se considera significativo que Kent se converteu novamente nun reino independente tras a batalla. Os reis de Kent continuaron emitindo diplomas despois de 776, sen referencias a Offa, polo que os historiadores deduciron que Otford foi unha vitoria para Kent. Os diplomas S 35 (778), S 36 (779) e S 37 (765 x 785) están emitidos en nome de Ecgberht II, mentres que S 38 (datado 784) está emitido en nome de Ealhmund. O cambio entre Ecgberht e Ealhmund non pode ser datado máis precisamente que entre 779–784.

Kent loitaba para permanecer independente fronte ao poder crecente de Mercia. Na década de 770, os reis de Kent resistían á súa degradación a subreis. Segundo o cronista Henrique de Huntingdon, os mercianos venceron nunha batalla preto de Sevenoaks. O historiador Frank Stenton argumentou que Ecgberht de Kent derrotou a Offa e que a independencia de Kent foi restaurada durante algúns anos. A vitoria de Offa sobre Wessex en Bensington e o aumento da presión de Mercia concluíu na absorción de Kent. Henrque de Huntingdon escribiu que foron os mercianos os triunfadores.

Notas
-----

1. ↑  *The Blackwell Encyclopaedia of Anglo-Saxon England*. Blackwell. ISBN 0-631-22492-0.
2. ↑  ASC 773 Arquivado 26 de xullo de 2011 en Wayback Machine..
3. ↑  "Electronic Sawyer S.35". Kings College London. Arquivado dende o orixinal o 27 de xaneiro de 2018. Consultado o 26 de xaneiro de 2018.
4. ↑  "Electronic Sawyer S.36". Kings College London. Arquivado dende o orixinal o 26 de xaneiro de 2018. Consultado o 26 de xaneiro de 2018.
5. ↑  "Electronic Sawyer S.37". Kings College London. Arquivado dende o orixinal o 26 de xaneiro de 2018. Consultado o 26 de xaneiro de 2018.
6. ↑  "Electronic Sawyer S.38". Kings College London. Arquivado dende o orixinal o 18 de maio de 2015. Consultado o 26 de xaneiro de 2018.
Distribución de leptosois
Un **leptosol** é, na Base de Referencia Mundial para os Recursos do Solo, un tipo de solo de grosor inferior a 25 cm, limitado en profundidade por rocha continua, ou tamén outros solos pedrentos (menos do 20% de terra fina nos 75 cm superficiais).

Os leptosois ocupan aproximadamente 1.700 millóns de hectáreas da superficie terrestre, desde os trópicos ata as rexións polares, e desde o nivel do mar ata os picos máis altos. Son especialmente frecuentes en zonas de montaña, de Asia, América do Sur, norte do Canadá e Alasca, así como dos desertos do Sáhara e de Arabia.
En Galicia son moi frecuentes, e aparecen asociados a procesos de erosión recentes, sobre todo en zonas de maior altitude, en cumios e nos bordos das abas con forte pendente, e sobre materiais xeolóxicos de escasa velocidade de alteración (como granitos, cuarcitas, xistos...).

Os leptosois son en principio pouco atractivos para cultivos agrícolas que precisen solos húmidos, polas súas pobres cualidades á hora de reter auga.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Macías Vázquez, Felipe; Calvo de Anta, Rosa (2001). "Los suelos". *Atlas de Galicia*. Sociedade para o Desenvolvemento Comarcal de Galicia. pp. 173–217. ISBN 84-453-3088-8.
* IUSS Working Group WRB: *World Reference Base for Soil Resources, fourth edition*. International Union of Soil Sciences, Vienna 2022, ISBN 979-8-9862451-1-9. ().
* IUSS Working Group WRB: Base referencial mundial del recurso suelo 2014, Actualización 2015. Informes sobre recursos mundiales de suelos 106, FAO, Roma 2016. ISBN 978-92-5-308369-5. (PDF 2,8 MB).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1820181
* EBID: ID
* MAG: 2778390448

 |
Distribución de cambisois
Un **cambisol** é, na Base de Referencia Mundial para os Recursos do Solo, un grupo de solo que presenta polo menos un horizonte subsuperficial incipiente, o que se evidencia por cambios na estrutura ou na cor, polo contido de arxila ou carbonato etc.

Os cambisois ocupan unha área estimada de 1.500 millóns de hectáreas a nivel mundial, sobre todo en rexións temperadas e boreais que se viron afectadas por glaciacións durante o Plistoceno, aínda que tamén poden aparecer en rexións secas. Nas zonas tropicais e subtropicais húmidas son menos comúns porque nelas a meteorización e a formación de solo prodúcense con moita maior velocidade.
É o tipo de solo máis abundante en Galicia, e adoita aparecer en abas de pendente suave, presentando un horizonte A de máis de 30 cm de profundidade, rico en materia orgánica, que repousa sobre un horizonte B de tipo cámbico.

Os cambisois úsanse intensivamente como terras agrícolas pola súas boas propiedades.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Macías Vázquez, Felipe; Calvo de Anta, Rosa (2001). "Los suelos". *Atlas de Galicia*. Sociedade para o Desenvolvemento Comarcal de Galicia. pp. 173–217. ISBN 84-453-3088-8.
* IUSS Working Group WRB: *World Reference Base for Soil Resources, fourth edition*. International Union of Soil Sciences, Vienna 2022, ISBN 979-8-9862451-1-9. ().
* IUSS Working Group WRB. (2015). *Base referencial mundial del recurso suelo 2014, Actualización 2015 - Sistema internacional de clasificación de suelos para la nomenclatura de suelos y la creación de leyendas de mapas de suelos.* (PDF). Informes sobre recursos mundiales de suelos No. 106. Roma: FAO. ISBN 978-92-5-108369-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q901220
* EBID: ID
* MAG: 2776501588
* PSH: 13302

 |
Un póster dos Estados Unidos de América durante a segunda guerra mundial que foi empregado para informar á xente do que debían facer se sospeitaban de sabotaxes.
A **sabotaxe** é unha acción deliberada co obxectivo de debilitar o inimigo a través de subversion, da obstrución, da rotura ou da destrución de material. Ás veces, a sabotaxe é usada como unha forma de ineficiencia organizada polos traballadores para afectar negativamente no empregado ou para desligarse de responsabilidades por danos a terceiros.

Antecedentes históricos
-----------------------

Un *sabot*.
Dise popularmente que a palabra sabotaxe se orixinou a partir da palabra francesa *sabot*. En Francia as zocas (zapatos de madeira) son chamados *sabots* e dise que nunha ocasión, os traballadores dalgunhas fábricas empregaron os seus sabots para inutilizar a maquinaria, e así amosar o seu desacordo cos propietarios. É dicir, eles *sabotaron* as máquinas.

A verdadeira orixe da palabra tamén parece estar relacionada coa palabra francesa *sabot*.
Na era industrial, os traballadores empregaban *sabots* como zapatos, que os facía camiñar *de xeito ineficiente*. Por esta razón, a ineficiencia organizada denomínase *sabotaxe*.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *sabotaxe*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sabotaxe Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Émile Pouget, *Le sabotage; notes et postface de Grégoire Chamayou et Mathieu Triclot*, 1913; Mille et une nuit, 2004; English translation, *Sabotage*, paperback, 112 pp. University Press of the Pacific, 2001, ISBN 0-89875-459-3.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193518
* BNCF: 49787
* BNF: 13319024g
* EBID: ID
* GEC: 0235115
* GND: 4051131-5
* JSTOR: sabotage
* LCCN: sh85116210
* NDL: 00562834
* NKC: ph316286

 |
**Xenadio** (en latín *Gennadius* ) foi un presbítero de Marsella que viviu a finais do século V.

Traxectoria
-----------

Coñécese como autor dunha obra titulada *De Viris Illustribus*, cun centenar de biografías de escritores eclesiásticos que vai do 392 ao 495, continuación do tratado de Xerome de Estridón que leva o mesmo título. Todo o que se sabe del dío el mesmo, e incluíuno no colofón desta obra, que comeza: *Ego Gennadius, Massiliae presbítero...* Fala de que escribiu unha obra contra as herexías en oito libros, outra contra Nestorio en seis libros, contra Pelaxio en tres libros, un tratado sobre o milenarismo e sobre a *Apocalipse* de Xoán.

Morreu en 496. Escribiu outras obras que non se conservaron salvo a *Epistola de Fide mea*, tamén chamada *Libellus de Ecclesiasticis Dogmatibus*, que antes se atribuía a Agostiño de Hipona. Por unha lectura atenta das súas obras parece que, a pesar de ser considerado un defensor da ortodoxia, tivo unha tendencia ao semipelaxianismo.

Notas
-----

1. ↑  Gennadius a: William Smith (editor), *A Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology*. Vol. II Boston: Little, Brown & Comp. 1867, p. 242

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q373675
* WorldCat
* VIAF: 27422228
* BAV: ADV12278823
* BIBSYS: 90550432
* BNE: XX998765
* BNF: 12160582d
* CANTIC: a11565949
* CERL: cnp00165862
* DeutscheBio: 100942261
* EBID: ID
* FAST: 1820180
* GND: 100942261
* ICCU: BVEV052008
* ISNI: 0000 0000 8106 6343
* LCCN: n83008337
* NKC: jx20110106004
* NLA: 49014448
* NLG: 163701
* NTA: 070224889
* openMLOL: 306599
* PTBNP: 1592616
* SELIBR: 188113
* SUDOC: 030127386

 |
Mapa da rexión natural do Amazonas en Colombia.
A **Rexión Amazónica de Colombia**, ou **Amazonía**, atópase no sur do país, abrangue preto do 41% do territorio colombiano e é a zona menos poboada do país. Comprende os departamentos de Amazonas, Caquetá, Guainía, Guaviare, Putumayo e Vaupés. Forma parte da gran rexión suramericana da selva amazónica, a máis extensa zona forestal do mundo que é compartida por Venezuela, o Brasil, Colombia, Ecuador, o Perú, Güiana, Suriname e Bolivia. Por mor disto, a Rexión Amazónica de Colombia é a máis forestal, cunha superficie de 483.119 km².

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rexión Amazónica de Colombia Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* MACÍAS, Luis Felipe: *Antropometría indígena* o *Antropometría nutricional de los pueblos del tabaco, la coca y la yuca dulce*

| * v
* c
* e
Rexións naturais de Colombia |
| --- |
| 
* Amazónica
* Andina
* Caribe
* Insular
* Orinoquía
* Pacífico

 |

* Portal:Colombia
**Manuel Coto Chan**, nado en Couselo (Cuntis) en 1898 e finado na Estrada en 1946, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a Arxentina, onde traballou en diversos negocios e casou con Ramona Abal de Barrantes. Retornou en 1926 e instalouse na Estrada onde abriu unha carnizaría na Praza de Abastos. Militou no Partido Republicano Radical Socialista do que foi nomeado presidente do comité da Estrada en agosto de 1931, e despois pasou ao PSOE. Coa folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido xunto con Higinio Carracedo Ruzo, Manuel Vázquez Otero e Manuel Pereira Rial acusados de cortar os fíos telegráfico e telefónico a noite do 5 ao 6 de outubro, deixando incomunicada a vila da Estrada; xulgados en novembro polo Tribunal de Urxencia, excepto Manuel Pereira que foi absolto, foron condenados a un ano, catro meses e un día de prisión, e en decembro foron trasladados á colonia penitenciaria do Dueso. Logo do triunfo da Frente Popular en febreiro de 1936 foi indultado. En marzo de 1936 foi nomeado deputado provincial. Foi nomeado concelleiro da Estrada e elixido segundo tenente alcalde o 5 de maio de 1936 ao constituíuse a Comisión Xestora Municipal.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado delegado de Orde Pública desempeñando o cargo até o día 22, cando os republicanos se disolven pacificamente. Avisado de que figuraba na lista dos falanxistas e escapou polo monte de Ferreiros cara Couselo. A súa filla foi interrogada e acosada por falanxistas co fin de que confese o agocho do seu pai. O seu fillo ingresou no exército con 17 anos para tentar salvar ao pai. Manuel formou parte do Comité Popular Anti-fascista da Estrada ata que foi detido o 28 de novembro de 1938 con José Silva Rey na casa de Higinio Carracedo Ruzo na Somoza. Estivo preso na Estrada e foi xulgado en Pontevedra por rebelión militar e condenado a pena de morte, que foi conmutada por cadea perpetua. Ingresou na Prisión da Parda en Pontevedra, e despois pasou a El Dueso (Cantabria), e finalmente estivo no Campo de Concentración de Brunete, sometido a traballos forzados. Incoáronlle expediente de responsabilidades políticas en outubro de 1939. Foi indultado en outubro de 1945, e retornou á Estrada coa saúde moi deteriorada. Faleceu ao ano seguinte.

Notas
-----

1. ↑  *El Emigrado*, 16-8-1931, p. 4.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-11-1934, p. 13.
3. ↑  *El País*, 14-12-1934, p. 2.
4. ↑  *El País*, 18-3-1936, p. 1.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 13-5-1936, p. 12.
6. ↑  *El Pueblo Gallego*, 1-11-1939, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Manuel Coto Chan e o socialismo estradense
* Diario de Coto Chan

### Ligazóns externas

* A preguerrilla: de cando coller as armas.

* Manuel Coto Chan na páxina web *Nomes e Voces*.
**Antonio Severino Barros de Lis**, nado en Cerdedo-Cotobade en 1887 e finado en Madrid o 9 de maio de 1939, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Gañou a oposición á Xudicatura e á de Secretarios xudiciais. Foi xuíz en varias localidades españolas e secretario xudicial na Audiencia de Burgos. Finalmente desempeñou a secretaría da Sala Terceira do Tribunal Supremo de España. Xa en decembro de 1930 manifestou o seu propósito de presentarse como candidato a deputado polo distrito de Ponte Caldelas con carácter agrario-rexionalista. Foi elixido deputado pola provincia de Pontevedra nas listas da CEDA nas eleccións xerais de 1933 e 1936. O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 colleuno en Madrid, onde permaneceu agochado durante a guerra civil.

Vida persoal
------------

Primo de Manuel de Lis Varela. Casou con Carmen Gaspar e foi pai de Jesús Barros de Lis Gaspar.

Notas
-----

1. 1 2  Necrolóxica en *Faro de Vigo*, 15-5-1939, p. 2.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-12-1930, p. 3.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11949609
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 12610

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Rúa Figueroa.

**José Rúa Figueroa**, nado en Santiago de Compostela o 20 de maio de 1820 e finado en Madrid o 22 de maio de 1855, foi un xornalista, revolucionario e escritor galego. Foi un dos pais do movemento provincialista en Galicia.

Traxectoria
-----------

Estudou Medicina na Universidade de Santiago. Publicou alí o seu drama *El arzobispo don Suero* (1840), que a censura eclesiástica local impediu representar. Con Antonio Romero Ortiz fundou *Santiago y a ellos* (1842), periódico satírico de literatura e costumes, e xunto ó propio Romero Ortiz e Antolín Faraldo Asorey, *El Porvenir* (1845), que recollía os ideais do provincialismo galego. Participou na revolta de 1846, escribindo a súa historia en Madrid baixo o pseudónimo de Juan do-Porto.

En Madrid interveu na revolta de 1848, dirixíndose logo á Coruña, onde foi encarcerado. Na prisión escribiu o drama inédito *También por amor se muere*. De novo en Madrid dirixiu o periódico progresista *La Nación*, e desde 1854 *La Gaceta*. Colaborou no *Semanario Pintoresco Español* con artigos costumistas sobre Galicia, como "La cascada de Toja", "Monte Furado" ou "Paso del Ulla en San Juan de Cova". 

Interveu na revolución progresista de 1854, estando detido en diversos momentos. Resultou elixido deputado no Congreso en 1854 pola provincia da Coruña, morrendo no ano seguinte pouco despois de cumprir os trinta e cinco anos.

Obra
----

* *Reseña histórica de los últimos acontecimientos políticos de Galicia* (1846) Arquivado 26 de decembro de 2021 en Wayback Machine.

Notas
-----

1. ↑  Martínez González, Xurxo (2015). *La Oliva (1856-1857). Un xornal galeguista e progresista na soleira do Rexurdimento.* (PDF). Universidade de Vigo. p. 61.
2. ↑  Fraga, Xosé A. (2021-05-23). "A familia do enxeñeiro de minas Ramón Rúa-Figueroa, parentes distantes de Emilia Pardo Bazán". *La Opinión de A Coruña* (en castelán). Consultado o 2022-01-10.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***José Rúa Figueroa Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, A. (1951-54). *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores* (en castelán) **III**. Bibliófilos Gallegos. p. 253.
* Ricardo Navas Ruiz, *El Romanticismo Español*. Madrid: Cátedra, 1982 (3.ª ed.).

### Outros artigos

* Ramón Rúa Figueroa (irmán)
* Romanticismo

### Ligazóns externas

* Obras dixitalizadas de José Rúa Figueroa Biblioteca Digital Hispánica, Biblioteca Nacional de España.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11686185
* WorldCat
* VIAF: 771160245380952640009
* BNE: XX1519984
* Galiciana: 10554
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 100440

 |
A Bolsa de Valores de Nova York ou New York Stock Exchange.
**New York Stock Exchange** (ou **Bolsa de Valores de Nova York**), cuxa sigla é **NYSE**, é a bolsa de valores de Nova York, tamén coñecida como *Dow Jones*. Está localizada en Manhattan, na Wall Street.

A New York Stock Exchange foi creada en 1792. A bolsa está localizada en Manhattan, na Wall Street, no centro financeiro da cidade. Aliada aos bancos, axuda a financiar a maioría das empresas americanas.

Está considerada unha das máis famosa institución financeira de Nova York. É a maior bolsa de valores dos Estados Unidos, e posibelmente a máis influente do mundo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* NASDAQ

### Ligazóns externas

* NYSE.com Páxina oficial con cotacións en tempo real. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13677
* WorldCat
* VIAF: 151220177
* BIBSYS: 90122665
* BNF: 11949451v
* CiNii: DA00261773
* EBID: ID
* FAST: 538383
* GEC: 0241611
* GND: 124897-2
* Google Maps: 11409755124894101533
* ISNI: 0000 0001 0672 5000
* LCCN: n79128010
* LibraryThing: nystockexchange
* NKC: kn20080910016
* NLA: 36232762
* OBP: ID
* OL: OL1386842A
* OpenCorporates: 3230916
* SNAC: w65t7kvj
* SUDOC: 02745777X

 |
*As mozas do radio* traballando nunha fábrica de *United States Radium Corporation* ca. 1922.
**As mozas do radio** (en inglés: *Radium Girls*) foi o nome outorgado a un grupo de traballadoras que sufriron envelenamento por radiación ao recubrir as esferas dos reloxos que fabricaban cunha pintura baseada no radio utilizada na fábrica United States Radium Corporation en Orange, Nova Jersey, no ano 1917. 

Miles de empregadas pasaron polas dependencias da fábrica durante a Primeira guerra mundial, xa que os reloxos luminescentes eran de grande utilidade porque os soldados podían consultar a hora tamén pola noite. Máis tarde, fixéronse moi populares entre a poboación civil, tendo a empresa que contratar máis persoal e sendo así máis a cantidade de persoas afectadas polo envelenamento.

As rapazas, ás que se lles dixo que a pintura era inofensiva e descoñecedoras do risco que corrían, tiñan como costume chupar as sedas dos pinceis que usaban para afinalos e así pintar con maior precisión, ademais á parte disto tamén se adoitaban pintar as uñas ou os dentes a modo de pequena broma para posteriormente apagar a luz e deixar sorprendida á xente coa luminiscencia que emanaba das súas bocas.

Problemática e solución
-----------------------

Máis tarde empezaron a chegar os problemas, unha das primeiras en advertilo foi Amelia Maggia cando anos despois de traballar para esa empresa empezáronselle a caer os dentes sen motivo aparente afectándose de terribles dores tamén na súa mandíbula. Varios médicos tras analizala estableceron unha clara relación entre os seus síntomas e o seu anterior emprego, co cal tentou localizar aos seus excompañeiras para informalas, pero non puido atopar máis que a tres xa que a maioría atopábanse na última fase da enfermidade ou xa falecidas.

Cinco das mulleres levaron a xuízo ao seu xefe, o que non lles resultou nada fácil xa que a empresa tiña moitos contactos con poder na xudicatura e estes afanáronse en atrasar todo o posible o asunto, pero ao final chegaron a un acordo por unha indemnización xusta para as súas doenzas. 

Despois destes sucesos no Congreso dos Estados Unidos votouse unha resolución a favor onde se estableceron os dereitos dos empregados que contraen enfermidades laborais. como as mozas de pouca prata non podían pagar un avogado, un dos avogados ofreceuse a axudalas sen cobrarlles, ninguén lles creu ata que por fin morreu un home. Decidiron inspeccionar o corpo da primeira morte e sorprendéronse ao ver que o seu corpo aínda estaba a brillar polo tóxico elemento.

Notas
-----

1. ↑  Alonso, Ismael (13 de marzo de 2013). "Las chicas del radio" (programa de radio). Madrid: Corporación de Radio y Televisión Española. Consultado o 28 de xullo de 2014.
2. ↑  Redacción (6 de setembro de 2011). "La historia de las 'chicas del radio'". *Voz de América*. Arquivado dende o orixinal o 28 de xullo de 2014. Consultado o 28 de xullo de 2014.

 Véxase tamén
-------------

### Ligazóns externas

* The Radium Girls no blog Mujeres con Ciencia
* Undark and the Radium Girls, por Alan Bellows.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1128589
* MAG: 2778813070

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Amálgama.
A **aglutinación** ou **amálgama** (raramente emprégase tamén o galicismo ***mot-valise***), é un termo en lingüística que se refire a unha palabra ou morfema resultante da fusión de dúas palabras, normalmente unha perdendo a parte final e o outros perdendo a parte inicial (composición por aglutinación). 

Por exemplo, é unha palabra formada por amálgama "*augardente*" que amalgama auga + ardente. Moitas veces estas palabras son neoloxismos.

* A amálgama é o xeito de formar as formas conxugadas dos verbos.

*Artigo principal**:* amálgama (conxugación).
* A aglutinación difire da composición, outro proceso de formación de palabras, na medida en que a composición combina palabras completas sen modificar as súas formas, mentres que a aglutinación implica a perda de partes das palabras que se combinan. Confróntese tamén *acrónimo*.

Noutras linguas
---------------

Noutras linguas, a aglutinación é moito máis común. Por exemplo, no alemán, é frecuente a formación de palabras longas a través da aglutinación, como *"Donaudampfschiffahrtsgesellschaft"*, que combina varias palabras para referirse unha "compañía de navegación de vapores do Danubio".

Llanfair Pwllgwyngyll unha vila da illa de Anglesey, en Gales, foi chamada por motivos publicitarios Llanfair­pwllgwyngyll­gogery­chwyrn­drobwll­llan­tysilio­gogo­goch, facendo uso da amálgama.

Do mesmo xeito,Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu é o topónimo maorí dun outeiro de Nova Zelandia, normalmente abreviado "Taumata". A tradución é: *O cumio do outeiro, onde Tamatea, o home cos xeonllos grandes, coñecido como o comedor de terra, baixou, subiu e enguliu as montañas, mentres tocaba a frauta para a súa amada*.

En galego hai amálgamas provenientes do inglés e doutras linguas, como *bit* - (*binary* + *digit*) ou *Spanglish.*

Notas
-----

1. ↑  "Dicionario". *Real Academia Galega*. Consultado o 2023-07-31.
2. ↑  "amálgama". *Dicionario Real Academia Galega*. Consultado o 2023-07-31.
3. ↑  "amálgama". *aplicacions.usc.es; bUSCatermos*. Consultado o 2023-07-31.
4. ↑  C.R. (15/05/2006). "Os conceitos de siglonimização e "mot-valise"". Consultado o 10/05/2011.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Amálgama (gramática)*** |

* Acrónimo
* Amálgama (conxugación)
* Contracción
* Crase
* Palabra composta
* Palabra derivada
* Flexión (lingüística)
* Infinitivo flexionado

Ligazóns externas
-----------------

* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q208674
* EBID: ID
* MAG: 45079736

 |
Coordenadas: 45°21′08″N 75°49′14″O﻿ / ﻿45.3523, -75.8205

Escenario para un Céilí, situado no parque
O **parque Andrew Haydon** é un parque situado no río Ottawa, nos arredores da cidade de Otava, a capital do Canadá.

Espazos
-------

### Concertos

O parque conta cun palco onde é habitual celebrar concertos ao vivo e céilís.

### Áreas infantís

En 2017 inauguráronse novas áreas infantís dentro do recinto do parque, que custaron aproximadamente 365.000 dólares canadenses.

Historia
--------

#### Problema dos gansos

Historicamente, os cans estaban prohibidos no parque e no veciño parque de Dick Bell. En 2009, a cidade permitiu cans con correa como proxecto piloto dun ano. Isto fíxose para solucionar o "problema dos gansos" que era provocado polo exceso de gansos do Canadá que no verán excretaban por toda a herba e camiños. Desde entón, esta norma foi prorrogada indefinidamente.

### Normativa

Están permitidos os cans con correa, pero está prohibido achegarse a menos de cinco metros de todas as zonas de xogo e piscinas infantís. 

### Fauna

Ademais dos gansos do Canadá, patos, gansos de cabeza negra e limícolas tamén frecuentan o parque.

### Sucesos

En 2013, un home duns 20 anos foi atopado ferido e espido no parque, o caso foi investigado pola policía.

Galería
-------

* Gansos do Canadá no parqueGansos do Canadá no parque
* Muíño de vento entre o Río Ottawa e un dos estanques do parque.Muíño de vento entre o Río Ottawa e un dos estanques do parque.
* 
*

Notas
-----

1. ↑  "Choose shipshape or marine theme for Andrew Haydon Park playground". *BramptonGuardian.com* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 10 de novembro de 2022. Consultado o 2022-11-10.
2. ↑  Ottawa East News (9 de abril de 2009). "Dogs to be allowed in Andy Haydon Park (Permitidos cans no AHP)" (en inglés). Metroland Media Group Ltd. Consultado o 3 de decembro de 2016.
3. ↑  "Dogs in parks (Cans nos parques)". City of Ottawa. Arquivado dende o orixinal o 26 de outubro de 2016. Consultado o 3 de decembro de 2016.
4. ↑  "Man found naked and injured in Ottawa park" (en inglés). 2013-11-18. Consultado o 2021-05-28.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Céilidh
* Árbore dos gansos
**Eloy Romero Luis**, nado en Vilardevós cara a 1908 e finado en Ourille (Verea) o 29 de agosto de 1936, foi un farmacéutico e político galego.

Traxectoria
-----------

Orfo de nai e pai, finados na gripe de 1918. Era o maior dos catro irmáns que foron acollidos polo seu parente Eloy Luis André. Eloi Romero estudou Farmacia, licenciándose en 1931. Farmacéutico en Leiro, foi presidente do Colexio de Farmacéuticos de Ourense dende o 22 de xaneiro de 1935, en substitución de Luis Fábrega Coello. En 1936 foi reelixido, pero renunciou ao cargo. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Foi procesado por excitación á rebelión na causa 217/36 xunto con Agustín Baladrón Carrera, Manuel Fernández Meira e Luis Gómez Giráldez, e xulgados en Ourense o 19 de agosto. Sobresido, foi posto a disposición gobernativa. Foi paseado con Julio González Álvarez, Amadeo López Bello e Silvio Torres Díaz o 29 de agosto e o seu cadáver apareceu en Poza das Ras (Ourille). Incoáronlle expediente de responsabilidades políticas en agosto de 1938.

Notas
-----

1. ↑  *Galicia*, 6-12-1931, p. 2.
2. ↑  *El Compostelano*, 4-8-1938, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Eloy Romero Luis na páxina web *Nomes e Voces*.
* Amadeo, Eloy, Julio e Silvio (Poza das Ras, 29.08.1936)
**Alfonso Senra Bernárdez**, nado en Tui en 1877 e finado en Madrid o 10 de decembro de 1951, foi un avogado, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Ricardo Senra Fernández. Estudou Dereito e trasladouse a Madrid. Colaborou nos xornais *El Imparcial*, *Diario Universal*, *La Época* e *La Nación*. Foi deputado na Deputación Provincial de Madrid representando o distrito de Hospital-Congreso, proclamado en sesión celebrada o 3 de maio de 1915. Subsecretario do Ministerio de Fomento de España, foi tamén Director Xeral de Minas, Metalurxia e Industrias Navais, cesando o 21 de setembro de 1923.

Nas eleccións de 1916 foi proclamado deputado polo distrito de Ordes. Nas eleccións de 1918 volveu ser elixido polo mesmo distrito e foi reelixido nas sucesivas eleccións ata 1923.

Avogado da Unión Patriótica, durante a Ditadura de Primo de Rivera foi membro da Asemblea Nacional Consultiva en dúas lexislaturas: 1927-1928 e 1928-1929. Foi vicepresidente primeiro do Ateneo de Madrid de 1926 a 1930, nomeado por Real Orde de 25 de xuño de 1926 na xunta presidida por José Soto Reguera.

No franquismo foi membro do Tribunal de Responsabilidades Políticas e asesor da Delegación Nacional de Xustiza e Dereito.

Obras
-----

* *Laicismo y neutralidad en los hospitales*, 1913.
* *Del 10 de Agosto a la Sala Sexta del Supremo*, 1933.

Recoñecementos
--------------

* É fillo predilecto de Ordes dende o 15 de agosto de 1923.
* A *rúa Real* de Ordes pasou a chamarse *Avenida Alfonso Senra*.

Notas
-----

1. ↑  Boletín Oficial da provincia de Madrid nº 9.[*Ligazón morta*]
2. ↑  Edición do sábado, 22 setembro 1923, p. 16 - Hemeroteca - Lavanguardia.es
3. ↑  Presidentes / El Ateneo / Inicio - Ateneo de Madrid
4. ↑  Necrolóxica. ABC (Madrid) - 11/12/1951, p. 25 - ABC.es Hemeroteca
5. ↑  "ALFONSO SENRA, Deputado a Cortes polo distrito de Santa María de Ordes". Arquivado dende o orixinal o 09 de marzo de 2016. Consultado o 07 de setembro de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sentenza do Tribunal Rexional de Responsabilidades Políticas de 28 de abril de 1941

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12382776
* BNE: XX1436995
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 108280

 |