recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Ángel Camino Copa**, nado en Laiosa (O Incio) o 24 de febreiro de 1944, é un político galego do PPdeG

Traxectoria
-----------

Emigrou a Barcelona ao cumprir a maioría de idade. Durante 19 anos traballou na SEAT. Retornou ao Incio e presentouse ás municipais de 1983 na candidatura de Alianza Popular. Nas eleccións municipais de 1987 presentouse á alcaldía do Incio encabezando a candidatura de AP e foi elixido alcalde co apoio do CDS. Volveu ser alcalde polo PPdeG con maioría absoluta nas sucesivas eleccións ata 2011, cando perdeu a maioría absoluta e a alcaldía en favor da socialista Laura Celeiro García. Foi elixido deputado do Parlamento de Galicia nas autonómicas de 2012.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José García Díaz** |  **Alcalde do Incio** 1987 - 2011 | Sucesor:**Laura Celeiro García** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais no Incio

### Ligazóns externas

* Ficha no Parlamento de Galicia Arquivado 02 de abril de 2015 en Wayback Machine.
* Entrevista en *El Progreso*.
* Noticia[*Ligazón morta*] en *El Progreso*.
**José María González Barcia**, nado en Burela en 1956, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

En 1991 encabezou a candidatura do PPdeG en Cervo e foi o portavoz deste grupo na oposición. Trala segregación de Burela en decembro de 1994 pasou a ser vogal na comisión xestora do novo concello. Formou parte da candidatura do PPdeG en Burela en 1995 e foi elixido concelleiro, asumindo responsabilidades de goberno baixo o mandato do alcalde Manuel Mon Rouco. O PPdeG revalidaría o goberno en 1999 e 2003, polo que continuou formando parte do goberno loca. Trala dimisión de Manuel Mon Rouco o 8 de marzo de 2005 foi elixido novo alcalde na súa substitución. 

Nas eleccións municipais de 2007 encabezou a candidatura do PPdeG e perdeu a maioría absoluta, polo que cedeu a alcaldía tras un pacto entre PSdeG e BNG. Nas eleccións municipais de 2011 recuperou a alcaldía tras lograla maioría absoluta. Nas municipais de 2015 volveu perdela alcaldía tras logralo PSdeG-PSOE a vitoria con maioría absoluta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Mon Rouco** |  **Alcalde de Burela** 2005 - 2007 | Sucesor:**Alfredo Llano García** |
| Predecesor:**Alfredo Llano García** |  **Alcalde de Burela** 2011 - 2015 | Sucesor:**Alfredo Llano García** |

Notas
-----

1. ↑  "El popular Manuel Mon deja la alcaldía de Burela alegando razones de tipo personal" Arquivado 12/03/2016, en Wayback Machine. artigo en *La Voz de Galicia*, 9 de marzo de 2005.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Burela

### Ligazóns externas

* Entrevista en *El Progreso*
**Manuel Ramil**, nado en Ares o 8 de marzo de 1978, é un músico galego.

Traxectoria
-----------

O seu primeiro contacto coa música é aos 12 anos cando comeza a recibir clases de solfexo e piano clásico. Pronto sente interese por outras músicas e comeza unha época de grande influencia de Yngwie J. Malmsteen, Cacophony, WhiteSnake... Despois de pasar por varios grupos bastante inestábeis, no ano 1996 forma o grupo heavy "Torquemada", co cal un ano despois gravaría a súa primeira maqueta: "Santa Inquisición". A pesar de permanecer case seis anos nesta banda, as cousas non marcharon ben, polo que en setembro de 2001 decide pechar este episodio e abandona o grupo. Nesta época colabora de maneira esporádica con algunhas bandas: co grupo Thánatos realiza a gravación de diversas intros para os seus concertos, e participa co grupo Trashnos na gravación do seu primeiro disco: "Tiempo".

En xulio de 2002 comeza a súa época máis coñecida á fronte da banda Warcry, periplo que remataría a mediados do ano 2008, cando anuncia que se une ao grupo Sauze xunto cos tamén ex integrantes de Warcry: Alberto Ardines (batería) e Fernando Mon (guitarra) e Toni Amboaje (Hard Spirit). No 2010 intervén como produtor e arranxador do segundo traballo do grupo Infamia titulado: "La cuenta atras".

Dende xuño de 2017 forma parte da banda asturiana Avalanch e dende 2020 tamén de Alderaan e Adventus.

Discografía
-----------

### Torquemada

* *Santa Inquisición* (1997)

### WarCry

* *El Sello de los Tiempos* (2002)
* *Alea Jacta Est* (2004)
* *¿Dónde está la luz?* (2005)
* *Directo a la luz* (2006)
* *La Quinta Esencia* (2006)

### Sauze

* *Nada tiene sentido* (2008)
* *El mejor momento* (2009)

### Avalanch

* *El secreto* (2019)

### Adventus

* *Morir y renacer* (2021)

Notas
-----

1. ↑  "AVALANCH: Manuel Ramil, ex-WARCRY/SAUZE será el nuevo teclista de la banda" (en castelán). 26 de xuño de 2017. Consultado o 30 de xaneiro de 2021.
2. ↑  "Alderaan: Txus, Patricia Tapia y Manuel Seoane (Mägo de Oz), Pablo García (Warcry), Niko del Hierro (Saratoga) y Manuel Ramil (Avalanch) forman un supergrupo" (en castelán). 6 de novembro de 2020. Consultado o 30 de xaneiro de 2021.
3. ↑  "Nuestro redactor Alfonso Díaz Cazorla entrevista a Víctor García y Manuel Ramil, días antes de la publicación de "Morir Y Renacer"" (en castelán). 10 de xaneiro de 2021. Consultado o 30 de xaneiro de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial de WarCry
* Manuel Ramil

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q385389
* WorldCat
* VIAF: 87266748
* BNE: XX1539765
* Discogs: 3877979
* Europeana: ID
* ISNI: 0000 0000 6076 1267
* MusicBrainz: ID

 |
**José Giráldez Maneiro**, coñecido como **Seso Giráldez**, nado no Carril (Vilagarcía de Arousa) o 24 de setembro de 1936 e finado en Vilagarcía de Arousa o 14 de maio de 2016, foi un político galego e fundador do PSOE en Vilagarcía.

Traxectoria
-----------

Fillo dun mestre republicano que foi represaliado sen poder gañar unha praza definitiva, pasou a súa infancia seguindo á familia por Vilaxoán, Baión, Carballeda de Avia e Crecente ata que o pai conseguiu unha permuta co mestre do Carril. Traballou de oficial de xulgado en Vila de Cruces, Rianxo, Cambados, Bata (Guinea Española) e Villa Cisneros (hoxe Dakhla). Foi un dos fundadores do PSOE en Vilagarcía en 1976 e o primeiro secretario xeral. Foi candidato á alcaldía de Vilagarcía nas municipais de 1983. Foi elixido parlamentario pola provincia de Pontevedra nas eleccións autonómicas de 1985 polo PSdeG. Volveu ser elixido parlamentario autonómico nas autonómicas de 1989 e 1993. Finou en Vilagarcía de Arousa o 14 de maio de 2016.

Notas
-----

1. ↑  Muere en Vilagarcía José Giráldez Maneiro, uno de los pilares del socialismo de Arousa y de Galicia

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Entrevista en *Faro de Vigo*
* El PSOE homenajea a uno de sus fundadores, Seso Giráldez
* Entrevista en *La Voz de Galicia*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17415360
* DSBE: giraldez-maneiro-jose

 |
A **semana** é un período de tempo de sete días consecutivos. Este período correspóndese coa cuarta parte dun ciclo lunar, de 28 días, que desde antigo serviu como base para o calendario lunar.

Nomenclatura
------------

En lingua galega hai dúas formas para denominar os sete días da semana. Dunha banda consérvase a asociación de cada día cun dos planetas (que eran deuses pagáns), agás o domingo (*Domenicus dies*, día do Señor, de orixe cristiá) e mais o sábado, (*Sabbatum*, "día do sabá", que ten orixe xudaica) e coincide coa nomenclatura noutras linguas romances. Doutra banda consérvase a nomenclatura imposta a partir do século VI pola Igrexa católica cun papel destacado de S. Martiño de Dumio, nomenclatura que combateu os nomes pagáns, mais a campaña só tivo éxito no continente europeo en Portugal e Galiza, onde se adoptaron as formas baseadas na forma *feira* (día de festa, "día santo" en latín).

* luns / segunda feira (dedicado á Lúa)
* martes / terceira feira (dedicado a Marte)
* mércores / cuarta feira (dedicado a Mercurio)
* xoves / quinta feira (dedicado a Xúpiter)
* venres / sexta feira (dedicado a Venus)
* sábado
* domingo

Estrutura
---------

Nos países tradicionalmente cristáns obsérvase o descanso laboral no domingo, nos musulmáns no venres e nos xudeus (e polo tanto en Israel) no sábado. En case todos os países do mundo a semana comeza o luns/ na segunda feira, agás en Portugal e nalgúns países anglosaxóns (como os Estados Unidos), onde a semana comeza o domingo.

| * v
* c
* e
Unidades de tempo |
| --- |
| 
* femtosegundo
* picosegundo
* nanosegundo
* microsegundo
* milisegundo
* segundo

 |
| 
* minuto
* hora
* día
* semana
* mes
* ano
* lustro
* década
* século
* milenio
* cron
* eón

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23387
* AAT: 300379243
* EBID: ID
* GEC: 0142251
* GND: 4480313-8
* LCCN: sh85145925
* Treccani: settimana

 |
| *Elasmosaurus*Rango fósil: Cretácico Superior (Campaniana) |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Sauropsida |
| Orde: | Plesiosauria |
| Familia: | Elasmosauridae |
| Xénero: | ''***Elasmosaurus''***Cope, 1868 |

 |
| Especies |
| * *E. platyurus*
 |

***Elasmosaurus*** é un xénero de plesiosauros que viviu en América do Norte durante a etapa Campaniana do período Cretáceo Superior, hai uns 80,5 millóns de anos.

Descubrimento
-------------

O primeiro exemplar descubriuse en 1867 preto de Fort Wallace, Kansas, EUA, e enviouse ao paleontólogo estadounidense Edward Drinker Cope, quen o chamou *E. platyurus* en 1868. O nome xenérico significa "réptil de placa delgada" e o nome específico. significa "cola plana". Cope reconstruíu orixinalmente o esqueleto de *Elasmosaurus* co cranio ao final da cola, un erro que o paleontólogo Othniel Charles Marsh descartou e pasou a formar parte da Guerra dos Ósos. Só se coñece definitivamente un esqueleto incompleto de *Elasmosaurus*, composto por un cranio fragmentario, a columna vertebral e as cinturas pectoral e pélvica, e hoxe recoñécese unha única especie; outras especies agora considéranse inválidas ou foron trasladadas a outros xéneros.
Con 10,3 metros (34 pés) de lonxitude e 2 toneladas métricas (2,2 toneladas curtas) de masa corporal, *Elasmosaurus* tería un corpo aerodinámico con extremidades en forma de pa, unha cola curta, unha cabeza pequena e un pescozo extremadamente longo. Só o pescozo tiña uns 7,1 metros (23 pés) de longo.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
Real provisión de 1775 que autorizaba fábricas de lenzos no Reino de Galicia
O **proletariado** (do latín *proles*, liñaxe ou descendencia) é un termo empregado para identificar unha clase social máis baixa.[] Un membro de tal clase é chamado un **proletario**. Orixinalmente identificábase como aquelas persoas que non teñen outra riqueza que os seus fillos. O termo era utilizado inicialmente nun sentido despectivo, ata que Karl Marx o empregou nun sentido positivo para identificar o que el chamou a clase obreira.

### O proletariado na teoría marxista

Na teoría marxista, o proletariado é aquela clase da sociedade que non ten a propiedade dos medios de produción. Polo tanto, a única fonte de ingresos para os proletarios é a venda da súa forza de traballo.

O marxismo ve o proletariado e a burguesía (a clase propietaria) como inherentemente hostís, dado que, por exemplo, os traballadores de fábrica desexan que os salarios sexan tan altos como sexa posible, mentres que os donos desexan que os custos, e polo tanto os salarios, sexan tan baixos como sexa posible.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q132603
* AAT: 300055486
* BNCF: 8435
* EBID: ID
* GEC: 0153770
* JSTOR: proletariat
* LCCN: sh85107393
* MAG: 15553842
* Treccani: proletariato

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre política é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Enrique Nóvoa López**, nado en Cudeiro (Ourense) en 1953, é un empresario e político galego, coñecido popularmente como Poly.

Traxectoria
-----------

Electricista de profesión e propietario dunha empresa de montaxes eléctricas entre outras , foi elixido concelleiro nas municipais de 1995 na candidatura de Manuel Cabezas, sendo sucesivamente Concelleiro de Perímetro Rural, Medio Ambiente e Urbanismo baixo o seu mandato. Logo da renuncia de Cabezas no ano 2007 foi nomeado alcalde e tralas eleccións dese mesmo ano cedeu o mando ao socialista Francisco Rodríguez. Continuou como concelleiro portavoz do grupo municipal do PPdeG, exercendo como deputado provincial e vicepresidente da Deputación Provincial de Ourense.
En 2009, nas eleccións ao Parlamento de Galicia, foi elixido deputado pola circunscrición de Ourense.

Foi ademais presidente local do PP en Ourense dende o ano 2007 até o ano 2010.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Cabezas** |  **Alcalde de Ourense** 2007 | Sucesor:**Francisco Rodríguez** |

Notas
-----

1. ↑  , *El País*, 16/03/2007.
2. ↑  , *El País*, 03/02/2007.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ourense
* Alcaldes de Ourense

### Ligazóns externas

* Ficha no Parlamento de Galicia Arquivado 02 de abril de 2015 en Wayback Machine.
Chámase **lingua vernácula** a lingua local comunmente falada no seo dunha comunidade. Este termo emprégase a miúdo en oposición co termo lingua vehicular.

Por exemplo, cando a liturxia católica romana era en latín, era a mesma no mundo enteiro: o latín servía de lingua litúrxica vehicular. Ao mesmo tempo, o ensino da relixión facíase na lingua local, a lingua vernácula.

Atópase tamén esta dicotomía nos intercambios económicos e comerciais de hoxe, onde o inglés serve de lingua vehicular fronte á multitude das linguas vernáculas.

A palabra **vernácula** vén do latín e significa «relativo aos escravos nados na casa». Designaba todo o que lles era propio a estas persoas, por oposición á lingua e aos costumes dos amos. O seu senso aproximouse ao das palabras *autóctono* ou *indíxena*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* lingua viva e lingua morta;
* lingua litúrxica;
* Lingua vehicular;
* koiné;
* crioulo;
* pidgin;
* sabir
* lingua indíxena

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1036511
* EBID: ID
* GEC: 0217325
* JSTOR: vernacular-language
* MAG: 2780386941
* NKC: ph1055127

 |
**Falange Española** (**FE**, en galego: *Falanxe Española*) foi un partido político fundado o 29 de outubro de 1933 no Teatro da Comedia de Madrid por José Antonio Primo de Rivera (fillo de Miguel Primo de Rivera) durante a campaña para as eleccións lexislativas de 1933. Na súa dirección figuraban Julio Ruiz de Alda e Alfonso García Valdecasas.

Historia e características
--------------------------

FE recollía os intentos realizados durante o comezo da Segunda República Española para crear un partido fascista español, así do pequenísimo Frente Español (FE) colleu as siglas e os seus estatutos mais tamén as súas ideas orteguianas: a nación como comunidade de destino e a necesidade de vertebrar España. A Falange tamén mantivo boas relacións cos monárquicos de Renovación Española e cos carlistas. Contaba cunhas milicias do partido dirixidas por Ricardo de Rada.

O partido non se presentou ás eleccións de 1933 pero José Antonio Primo de Rivera presentouse como deputado por Cádiz nunha lista monárquica, saíndo elixido cun 18,5% dos votos.

Desde o primeiro momento a Falange intentou integrar ás JONS de Ramiro Ledesma Ramos pero este era remiso a pactar con Primo de Rivera, con todo ao final chegouse a un acordo e o 15 de febreiro de 1934 fusionábanse as dúas organizacións dando lugar á Falange Española de las JONS.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16481760
* WorldCat
* VIAF: 128511114
* BNE: XX94693
* BRE: 2024458
* GEA: 13401
* ISNI: 0000 0001 0789 3663
* LCCN: n81038540
* NKC: olak2008460261

 |
**José Jesús Ramos Ledo**, nado en Taboada o 28 de abril de 1944, é un mestre, e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Mestre, foi director do CPI de Taboada durante 32 anos. Foi tamén director da Cooperativa A Medela e Presidente do Taboada C.F. cargos que ostentaba simultaneamente (xunto co de director do colexio) e que abandonou cando accedeu por primeira vez á alcaldía. 

En 1983 presentouse ás eleccións municipais en Taboada encabezando a lista de Coalición Galega, que foi a máis votada conseguindo seis concelleiros, pero unha coalición entre Alianza Popular e o PSOE facilitou a alcaldía para Alianza Popular. En 1987 presentouse por Alianza Popular, obtendo oito concelleiros, a maioría absoluta e a alcaldía. Repetiu a maioría absoluta nas sucesivas eleccións presentándose polo PPdeG. Foi deputado provincial encargado de Educación e Deporte durante máis de oito anos. 

En 2002 foi denunciado polo voceiro socialista no consistorio por falsidade documental e ocultación de información, sendo xulgado en 2006.

En xullo de 2009 renunciou á alcaldía para ser Xefe territorial da Consellería de Educación na provincia de Lugo, sendo sucedido por Ramiro Moure. En xuño de 2013 abandonou a presidencia da agrupación local do PP e en 2014 xubilouse.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio García Fontao** |  **Alcalde de Taboada** 1987 - 2009 | Sucesor:**Ramiro Moure Ansoar** |

Premios
-------

* 2021: Billó de Ouro

Notas
-----

1. ↑  Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Ramos Ledo, José Jesús". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. p. 477. ISBN 84-8064-113-4.
2. ↑  "El alcalde de Taboada se cree atrapado en una campaña para judicializar la política". 1/7/2002. Consultado o 1/3/2021.
3. ↑  "Juzgado el alcalde de Taboada por falsedad y ocultación de información". 11/1/2006. Consultado o 1/3/2021.
4. ↑  "Ramiro Moure fue elegido nuevo alcalde de Taboada tras la renuncia de José Ramos en un pleno emotivo". 7/7/2009. Consultado o 1/3/2021.
5. ↑  "Ramos Ledo deja paso a una nueva directiva del PP local el 29 de junio". 11/5/2013. Consultado o 1/3/2021.
6. ↑  "Comida de despedida para Ramos Ledo". 2/10/2014. Consultado o 1/3/2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Taboada

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*
Obradoiro de luthiers en Cremona.
Aplicación do berniz.
Un **luthier** ou **lutier** é unha persoa que constrúe, axusta ou arranxa instrumentos de corda fretada e pulsada. Isto inclúe a violíns, violas, violoncellos, contrabaixos e violas da gamba, alén de todo tipo de guitarras (acústica, eléctrica, electroacústica ou clásica).

Lexicografía
------------

A verba francesa *lutherie*, empregada nunha gran variedade de linguas, fai referencia á arte de construír instrumentos de corda. O nome *luthier* relaciónase cos primeiros *luthiers*, e provén da palabra francesa *luth*, á súa vez procedente do árabe *al-`ūd* ('laúde'). Xenericamente *al-`ūd* significa 'madeira'; a variante alemá de *luthier* es *Luther*, termo que debeu en apelido (Martiño Lutero) e en nome (Martin Luther King).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Luthier Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Dicionario en liña de lutiers Arquivado 06 de febreiro de 2015 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Curiosidades sonoras e un poco de historia (Le-Criticón).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q762707
* AAT: 300025412
* GND: 4156341-4
* JSTOR: luthiery
* LCCN: sh85129117
* MAG: 2909679515
* NKC: ph120838

 |
**Leila Nachawati Rego**, nada en Santiago de Compostela en 1978, é unha escritora e activista sirio-galega. É profesora de Comunicación na Universidade Carlos III de Madrid e é especialista en temas de Oriente Medio e África. Colabora con varios medios de comunicación estranxeiros como Global Voices Online, Global Voices Advocacy ou a emisora catarí Al Jazeera, e tamén medios españois como *El Mundo* ou *Eldiario.es*.

Traxectoria
-----------

Filla de pai sirio e nai galega, estudou filoloxía inglesa na Universidade de Santiago de Compostela. Viviu tres anos en Kansas (Estados Unidos) onde estudou crítica literaria. Trasladouse a Granada, onde se licenciou en filoloxía árabe e fixo unha mestría en Cooperación Internacional ó Desenvolvemento que puxo en práctica en Tetuán (Marrocos). É profesora de Comunicación na Universidade Carlos III de Madrid, onde imparte clases de Xornalismo Internacional, Violencia nos Medios, e Comunicación e Participación Cidadá na Rede. Ademais comezou o seu doutoramento nesta mesma universidade. Nachawati fala galego, castelán, inglés e árabe.

Notas
-----

1. ↑  González Romero, Claudia (14 de febreiro de 2017). ""Siria es un espejo deformado de lo que se vive aquí: se es racista y fascista y nos lo tragamos"". *La Voz del Sur*. Arquivado dende o orixinal o 27 de novembro de 2018. Consultado o 28 de novembro de 2018.
2. ↑  Centre de Cultura Contemporània de Barcelona (ed.). "Leila Nachawati". *web*.

* Portal:Muller
* Portal:Galicia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24055284
* WorldCat
* VIAF: 1146822237507381783
* BNE: XX5616598
* BNF: 17750070j
* Dialnet: 3183675
* GND: 1125652985
* ISNI: 0000 0004 6806 4000
* LCCN: no2018094437
* SUDOC: 229793657

 |
**Kenneth Thomas Chee Chee**, nado en Temagami, Ontario, o 26 de marzo de 1944 e finado o 14 de marzo de 1977, coñecido como **Benjamin Chee Chee**, foi un artista ojibwa.

Traxectoria
-----------

O pai de Chee Chee morreu cando el era novo, e Chee Chee foi enviado a unha escola residencial cando era un neno, sendo separado da súa nai. Despois pasou moitos anos buscándoa. Mudouse a Montreal en 1965 onde desenvolveu o seu amor pola pintura, e mudouse de novo a Otava en 1973.

"Ganso en Voo", unha pintura orixinal de Chee Chee en "The Canadian Encyclopedia".
### Carreira profesional

A primeira exhibición da arte de Chee Chee celebrouse en 1973 na Universidade de Otava. Pouco despois gañou fama ao desenvolver o seu estilo único de liñas claras e graciosas e unha cor mínima, representando aves e animais. Aínda que a súa arte presentaba unha gran cantidade de iconografía usada a miúdo polos artistas das primeiras nacións canadenses, Chee Chee negou que a súa arte tivese un significado simbólico. En troques, referiuse aos animais que aparecen na súa arte como "criaturas do presente". Tamén se referiu especificamente a si mesmo como un artista ojibwa, no canto de clasificar na etiqueta de artista "indio".

Morte
-----

Despois de atopar á súa nai e acadar o éxito como artista, Chee Chee morreu suicidándose nun cárcere de Otava en 1977. Foi soterrado no ccemiterio de Notre Dame en Otava, Ontario. O traballo de Chee Chee foi exposto postumamente en todo o Canadá.

Notas
-----

1. 1 2  "Native artist Benjamin Cheechee". *www.native-art-in-canada.com*. Arquivado dende o orixinal o 12 de abril de 2019. Consultado o 2019-01-01.
2. 1 2  "Find-a-grave site". Arquivado dende o orixinal o 12 de abril de 2019.
3. 1 2  Phillips, Ruth B. "Benjamin Chee Chee". *www.thecanadianencyclopedia.ca*. Consultado o 10 de outubro de 2020.
4. ↑  Evans, Al (2004). *Chee Chee: A Study of Aboriginal Suicide*. McGill-Queen's Press - MQUP. ISBN 978-0-7735-7178-5.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Pobos indíxenas de América*** |

### Bibliografía

* Evans, Alvin L. (2004). *Chee Chee: A Study of Aboriginal Suicide*. McGill-Queens University Press. ISBN 978-0773526877.
* Lerner, Loren R.; Williamson, Mary F. (1991). *Art and Architecture in Canada*. U Toronto Press. ISBN 978-0802058560.
* Matuz, Roger (1998). *St. James Guide to Native North American Artists*. The University of Michigan. ISBN 978-1558622210.
* "Native artist Benjamin Chee Chee". *www.native-art-in-canada.com*. 2006.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4888390
* WorldCat
* VIAF: 20771057
* BIBSYS: 13045254
* Europeana: ID
* FAST: 336480
* GND: 129754773
* ISNI: 0000 0000 7373 0961
* LCCN: n94022578
* ULAN: 500126542

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Figueirido.

**Santo André de Figueirido** é unha parroquia que se localiza no concello pontevedrés de Vilaboa. Segundo o IGE, en 2022 tiña 770 habitantes (365 homes e 405 mulleres), distribuídos en 9 entidades de poboación. É a parroquia menos poboada do concello.

Xeografía
---------

Igrexa parroquial.
Limita ao norte con Santa Comba de Bértola, ao suroeste con Vilaboa, ao leste coa Canicouva (Pontevedra), e ao noroeste con Salcedo (Pontevedra). A parroquia está situada na Depresión Meridiana. Nela nace o río dos Gafos, que discorre cara ao norte. O curso forma un val polo que pasa a vía portuguesa do Camiño de Santiago, percorrendo un tramo da antiga vía XIX do itinerario de Antonino. Segundo o *Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar* de Madoz, na parroquia había un portádego no camiño de Pontevedra cara a Vigo e Tui.

Comunícase a través da estrada N-550, e pola autoestrada AP-9 (cunha estación de peaxe). Tamén pasa pola parroquia a vía de ferrocarril entre Pontevedra e Redondela. Antigamente existía o apeadoiro de Figueirido, pero o desvío do corredor atlántico para a liña do Eixe atlántico de alta velocidade provocou a construción dun túnel na zona.

Patrimonio
----------

A igrexa parroquial é barroca, do século XVII, se ben conserva parte da ábsida rectangular de estilo románico. Sobre o testeiro ten un *agnus dei*, e nun dos laterais ten unha seteira románica. Ten planta rectangular, co presbiterio cuberto con bóveda de canón. Unha das pedras do muro sur ten gravado un dameiro.

Na parroquia está a base militar da BRILAT.

Deportes
--------

Na parroquia está o Figueirido CF que xoga na 2ª División Rexional.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Figueirido

| Lugares da parroquia de Figueirido no concello pontevedrés de Vilaboa |  |
| --- | --- |
| O Alcouce | Balteiro | Bergunde | Borrateiros | A Boullosa | Canaval | Casfalcón | As Croas | O Pazo |

### Parroquias de Vilaboa

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Vilaboa |  |
| --- | --- |
| Cobres (Santo Adrán) | Figueirido (Santo André) | Santa Comba de Bértola (Santa Comba) | Santa Cristina de Cobres (Santa Cristina) | Vilaboa (San Martiño) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 219/1998, do 2 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia de Pontevedra.
2. ↑  "Instituto Galego de Estatística, consulta do nomenclátor". Xunta de Galicia.
3. ↑  Madoz, Pascual (1847). "FIGUEIRIDO (SAN ANDRES)". *Diccionario geográfico-estadístico-histórico de España y sus posesiones de Ultramar* (en castelán) **VIII**. Madrid. p. 84.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Figueirido, Vilaboa Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lugares de Vilaboa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12951635
* código INE: 36058040000

 |
O **Plistoceno** é unha época xeolóxica, comprendida entre hai aproximadamente 1.800.000 e uns 11.500 anos. Pertence ao período neoxeno, da era cenozoica, do eón fanerozoico. Sucede ao plioceno e precede ao holoceno, ambos os dous do seu período. Divídese nas idades do Plistoceno inferior, Plistoceno medio e Plistoceno superior, da máis antiga á máis recente.

Características
---------------

No Plistoceno ocorreron as glaciacións máis recentes. O clima e as temperaturas mudaron drasticamente, e o período é hoxe estudado por paleontólogos na tentativa de comprender os climas da Terra no pasado. Os fósiles deste período son abondosos, ben preservados, e a súa datación é precisa. Entre eles, os foraminíferos, diatomáceas e pole de plantas son moi informativos sobre os paleoclimas. Os paleontólogos estudan actualmente, a través destes rexistros, a influencia das mudanzas climáticas sobre as biotas.

Moitos dos xéneros e mesmo especies que viven hoxe xurdiron entón. Houbo, porén, naquel período, un bo número de animais de gran porte hoxe extintos, como o mastodonte ou o tigre dente de sabre. Camelos e cabalos nativos existían na América do Norte. Un dos maiores animais do Plistoceno, cuxas biotas eran moi semellantes ás actuais, foi o mamut.

Durante o Plistoceno ocorreu a extinción dos grandes mamíferos e a evolución dos humanos modernos. Unha das teorías sobre esa extinción baséase, en parte, á caza pola especie *Homo sapiens*.

Notas
-----

1. ↑  Real Academia Galega. "plistoceno". *Dicionario da Real Academia Galega*. Arquivado dende o orixinal o 18 de novembro de 2013. Consultado o 22 de agosto de 2012.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Xeoloxía
* Paleontoloxía

### Ligazóns externas

* The Pleistocene - Berkeley University *(en inglés)*

| Era Cenozoica |
| --- |
| Período Neoxeno |
| Mioceno | Plioceno | Plistoceno | Holoceno |
| Aquitaniano | Burdigaliano | Langhiano | Serravalliano | Tortoniano | Mesiniano | Zancleano | Piacenciano | Xelasiano | Inferior | Medio | Superior |   |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25546
* AAT: 300391279
* BNCF: 32658
* BNF: 11945805t
* EBID: ID
* GEC: 0051550
* GND: 4046350-3
* JSTOR: pleistocene-epoch
* LCCN: sh85097141
* MAG: 53570757
* NDL: 00566708
* NKC: ph134965
* PSH: 4628

 |
**Camilo Forján Seoane**, nado en Pazos de Iria (Iria Flavia, Padrón) o 3 de febreiro de 1954, é un mestre e político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

Estudou o bacharelato no Colexio Libre Adoptado Salas Pombo e logo fixo Maxisterio. Exerceu como mestre de Ciencias Sociais en Frións (Ribeira), Padrón, Muxía e no CPI Eusebio Lorenzo Baleirón de Dodro. Formou parte da candidatura do PSdeG-PSOE en Padrón en 1991, se ben non resultou elixido. Foi concelleiro socialista en Padrón tralas eleccións municipais de 1995 e de 1999, nas que foi o número 3 e 2 da candidatura encabezada por Julio Martín García. Foi o candidato do PSdeG-PSOE nas municipais de 2003, pasando de 2 a 3 concelleiros, reforzándose como a principal forza da oposición ao goberno do PPdeG. Nas municipais de 2007 volveu encabezar a lista do PSdeG-PSOE, mantendo 3 concelleiros e subindo votos. Trala contundente perda da maioría absoluta do PPdeG foi elixido alcalde en coalición coa formación independente CIPa, e co apoio do BNG e do Partido Galeguista na investidura.

Nas municipais de 2011 perdeu a alcaldía en favor do PPdeG, pese a mantela súa representación con 3 concelleiros, debido ao desplome do seu socio de goberno e quedar sen opcións de pacto, polo que o candidato conservador Antonio Fernández Angueira asumiu a alcaldía como forza máis votada. Encabezou de novo a candidatura socialista nas municipais de 2015 pasando a 2 concelleiros. Se ben se estudou un acordo de goberno alternativo ao PP, finalmente este volveu a asumila alcaldía en minoría. A finais de 2016 estudiouse a presentación dunha moción de censura que o devolvería á alcaldía, pero dita operación tampouco fructificou. Encabezou de novo a candidatura do PSdeG nas municipais de 2019 e conseguiu dobrala súa representación ata os 4 concelleiros, o mellor resultado da historia do partido en Padrón, se ben sigueu formando parte da oposición dado que o PPdeG logrou a maioría absoluta.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jesús Villamor Calvo** |  **Alcalde de Padrón** 2007 - 2011 | Sucesor:**Antonio Fernández Angueira** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Santiago, 17-6-2007, p. 6.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Padrón

### Ligazóns externas

* Biografía na web do PSdeG Arquivado 23 de xullo de 2021 en Wayback Machine.
**Agustín José Antuña Alonso**, nado en La Felguera (Asturias) o 19 de marzo de 1927, e finado en Xixón o 10 de marzo de 2012, foi un avogado e político asturiano da Unión de Centro Democrático (UCD).

Licenciouse en Dereito na Universidade de Oviedo.

Entre 1979 e 1983 foi cabeza de lista do concello de Xixón pola UCD sendo concelleiro e xefe da oposición, cargo que compaxinou co de Presidente da Deputación Provincial de Oviedo. Permanece nese posto até a aprobación do Estatuto de Autonomía asturiano o 6 de marzo de 1982, co cal a Deputación intégrase na Administración Autonómica converténdose na Xunta Xeral do Principado de Asturias e Agustín Antuña convértese no seu primeiro presidente provisional, posto que ocupa até o 14 de xaneiro de 1983.

Máis tarde desempeñou diversos cargos como o de decano do Colexio de Avogados de Xixón (1990-2000), conselleiro do Consello Xeral da Avogacía, vicepresidente da Cámara da Propiedade Urbana de Xixón e desde 1980 patrono-fundador da Fundación Príncipe de Asturias.

Concedéronselle varias distincións como a Gran Cruz de San Raimundo de Peñafort e a Insignia de Ouro do Colexio de Avogados de Xixón. É así mesmo, membro de honra da Academia de Medicina do Principado e é membro de número da Academia de Xurisprudencia do Principado.

Foi presidente da Fundación Foro Jovellanos do Principado de Asturias entre marzo de 1998 e o mesmo mes de 2002.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Luis de la Vallina Velarde** | **Presidente da Deputación Provincial de Oviedo**1977 - 1982 | Sucesor:***Ninguén*** |
| Predecesor:***Ninguén*** | **Presidente da Xunta Xeral do Principado de Asturias**1982 - 1983 | Sucesor:**Eugenio Carbajal Martínez** |

Notas
-----

1. ↑  "Michavila condecora a Agustín Antuña". *La Voz de Asturias*. Arquivado dende o orixinal o 29 de xuño de 2012. Consultado o 23 de maio de 2013.
2. ↑  ElComercio.es: Fallece Agustín Antuña, primer presidente de la Junta

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía de Agustín José Antuña Alonso[*Ligazón morta*], na Real Academia de Medicina del Principado de Asturias *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8191993
* WorldCat
* VIAF: 87924496
* BNE: XX949918
* DBE: agustin-jose-antuna-alonso

 |
**Vicente Segundo Eliseo Fernando Gómez Paratcha**, nado en Vilagarcía de Arousa o 8 de abril de 1893 e finado en Río Ceballos (Arxentina) o 8 de xullo de 1961, foi un avogado, xornalista e diplomático galego.

Traxectoria
-----------

Irmán de Laureano Gómez Paratcha. Alumno de Dereito da Universidade de Santiago de Compostela, titulado en 1917 foi presidente da da Juventud Maurista de Vilagarcía, e implicouse na Junta de Defensa desta cidade na que tamén militaba seu irmán Laureano. Fundou en Vilagarcía de Arousa a Agencia Arosa, colaborou en *Galicia Nueva* e foi redactor-xefe e despois director de *Heraldo de Arosa*. Foi membro fundador das Irmandades da Fala e participou nas campañas agraristas. Emigrou a Cuba nos anos vinte, onde se fixo famoso como letrado e asesor de varios consorcios azucreiros. Despois pasou a Perú, onde colaborou en *El Tiempo*, Ecuador, Panamá, Venezuela e, logo dun retorno fugaz a España, coincidindo coa proclamación da República foi director da revista de cinematografía *Sparta. Revista Técnica de la cinematografía* (1934) con Pedro Lagrava Laplaza de xerente. Despois foi nomeado agregado da embaixada no Perú.

Cando estalou a guerra civil foi expulsado de Lima, acusado de comunista. Instalouse na Arxentina, onde casou con Nelly Casco, viúva doutro matrimonio, adoptando as súas fillas, Delia e Susana Casale. Neste matrimonio tivo os seus fillos Vicente, María Mercedes e María Cristina. Traballou na compañía de seguros La Franco Argentina. Fundou e dirixiu a revista *Franco Viva*. Formou parte da Asociación Gallega de Universitarios, Escritores y Artistas (AGUEA) e da Agrupación de Intelectuales Demócratas Españoles. Pronunciou un discurso na Federación de Sociedades Galegas de Buenos Aires en 1956 no acto en conmemoración do Estatuto de Galicia de 1936. Formou parte da organización do I Congreso da Emigración Galega en xullo de 1956 e impartiu conferencias sobre a obra do Padre Feijoo e Sebastián Martínez Risco.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Vicente Gómez Paratcha Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* "Gómez Paratcha, Vicente". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.

### Ligazóns externas

* "El exilio en Argentina y el papel de su hermano Vicente" (3/2/2004). *La Voz de Galicia* *(en castelán)*.
* Paratcha, o primeiro galego que dirixiu unha revista de cinema
Juha Puhtimäki en 2023.
Partido entre o Manse PP e o KaMa en 2007.
O **Manse PP** é un equipo de pesäpallo da cidade de Tampere, Finlandia. O club naceu no ano 2005 e en 2023 conta con equipos masculino e feminino na máxima categoría, a Superpesis. Ademais Manse PP conta cunha escola de pesäpallo e varios equipos xuvenís. O presidente de Manse PP Edustus ry é Matti Helimo.

O predecesor do club, o Mansen Pesäpallo, xogou en 1988 a final da Suomen Cup e na tempada 1991 a Superpesis. O equipo feminino gañou varias medallas na década de 1980, así como o campionato finlandés en 1984.

O Manse PP xoga os seus partidos como local no estadio de pesäpallo de Kauppi.

Nome
----

*Manse* é un dos nomes co que se coñece á cidade de Tampere. O termo provén do nome da cidade industrial inglesa de Manchester, que foi modelo da cidade de Tampere, sendo coñecida como a "Manchester de Finlandia".

Estadio
-------

Exterior do estadio de pesäpallo de Kauppi.
Manse PP xoga os seus partidos como local no estadio de pesäpallo de Kauppi. A superficie do campo e o campo de adestramento foron renovados para a tempada 2020. Esperábase que a renovación do estadio de esquí e pesäpallo de Kauppi estivera lista para a tempada 2021, mais finalmente esta non se completou ata o 2022. O orzamento total do proxecto do estadio era de 10 millóns de euros. Nas eleccións municipais de 2021 Lauri Lyly e Kalervo Kummola, que competían pola alcaldía da cidade, salientaron polo seu apoio á construción do estadio de pesäpallo.

Palmarés
--------

Feminino
* **1 Superpesis:** 2017

2 medallas de prata: 2018, 2020 e 2022
1 medalla de bronce: 2021
Masculino
* **1 Superpesis:** 2021

1 medalla de prata: 2022

Notas
-----

1. ↑  "Superpesis kausi 2023 -opas" (en finés). summarum.fi. Consultado o 1 de xuño de 2023.
2. ↑  "Manse" (en finés). urbaanisanakirja.com. Consultado o 13 de xuño de 2022.
3. ↑  Lindfors, Jukka. "Tampere on Manse ja Nääsville" (en finés). Yle.fi. Consultado o 13 de xuño de 2022.
4. ↑  Saarela, Anni (2 de xullo de 2020). "Miesten huippupesäpallo saa vihdoin kaivatun kaupungin kartalle – suosikkiselostaja hekumoi: "Voi kasvaa dynastia"". *Iltalehti* (en finés). Consultado o 1 de xuño de 2023.
5. ↑  Arffman, Pekka (2 de maio de 2021). "Manse PP on röyhkeä ja aggressiivinen häirikkö, mutta pesäpallolle valtava mahdollisuus". *Elmo TV* (en finés). Consultado o 1 de xullo de 2023.
6. 1 2  "Mitalistit" (en finés). pesis.fi. Consultado o 1 de xuño de 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial de Manse PP
As **parias** (do latín *pariāre*: ‘igualar [unha conta]’, pagar) eran xuros ou tributos que pagaban os reinos de taifas (1031-1492) ós reis cristiáns para que non os atacasen e para que fosen protexidos dos propios enfrontamentos que se producían entre as taifas ou dos ataques doutros reinos cristiáns.

Cando, a partir do ano 1031 tivo lugar a desmembración do califato de Córdoba, comezou a desaparecer a inferioridade militar dos cristiáns ante os musulmáns. Con todo, hai que ter en conta que aínda que ao estar divididos en reinos de taifas o seu poder militar era menor que o dos reinos cristiáns. Naquela época os económica e culturalmente prósperos eran os musulmáns, feito que permitiu que puidesen asistir ás duras peticións cristiás de riquezas. Así, cando as conquistas cristiás se detiveron no século XI debido á escaseza de poboación para asegurar o control das zonas conquistadas, os reis cristiáns prefiren, pois, o diñeiro das parias á ocupación. Este diñeiro foi investido polos cristiáns no seu rearmamento, mentres que os musulmáns foron sufrindo, aos poucos, unha grave desmonetarización.

O diñeiro das parias foi moi importante na activación do Camiño de Santiago e na proliferación de monumentos románicos no norte dos reinos cristiáns. Gran parte dese monto serviu tamén para sufragar as obras da abadía de Cluny.

Os condados cataláns tiñan, ao oeste, o reino taifa de Lleida e, ao sur, o de Tortosa. As relacións con estes pequenos estados islámicos dirixíronos os condados de Barcelona e de Urgell, que eran os que tiñan fronteiras cos dous reinos e xa cobraban parias en 1044.

Notas
-----

1. ↑  Ibáñez de Segovia (1777), p. 168
2. ↑  Martínez Diez, Gonzalo. "Alfonso VI". *Real Academia de la Historia* (en castelán). Consultado o 12-10-2018.
3. ↑  García-Fitz (2002), p. 32

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* García Fitz, Francisco (2002). *Relaciones políticas y guerra: la experiencia castellano-leonesa frente al Islám. Siglos XI-XIII* (en castelán). Sevilla: Universidade de Sevilla. ISBN 9788447207084.
* Ibáñez de Segovia, Gaspar (1777). *Memorias historicas del rei d. Alonso el Sabio, i observaciones a su chronica* (en castelán). Madrid: Imprenta de Joaquín Ibarra.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3320488
* GEA: 20480

 |
Coordenadas: 16°29′40″S 68°08′06″O﻿ / ﻿-16.494376, -68.135136

O **Museo Nacional de Etnografía e Folclore** (Musef) (en quechua: *Mamallaqtap Llaqta Yachay Llaqta Kawsay Musiyun*) é un dos principais centros de difusión da etnografía de Bolivia. Os antecedentes previos á súa fundación remítense á creación do Museo Nacional fundado en 1925, cando nace o Departamento Científico de Etnografía como parte dos festexos do Centenario de Bolivia. O MUSEF abriu as súas portas o 23 de agosto de 1962 co nome de Museo de Artesanía e Arte Popular, situado no palacio dos Marqueses de Villaverde na esquina das rúas Ingavi e Jenaro Sanjinés, na cidade da Paz. O palacio foi nomeado monumento nacional en 1930. En 2004, o museo inaugurou unha subsede na cidade de Sucre no castelo de Francisco Argandoña. No 2005 fíxose unha ampliación na sede da Paz, coa cal o museo foi ampliado até os 7800 m² de infraestrutura. Segundo datos de 1007, recibe uns 70.000 ao ano.

Coleccións
----------

O museo posúe un patrimonio composto por 30.000 bens culturais, entre reliquias prehispánicas, coloniais e contemporáneas, máscaras, cerámica, tecidos, arte plumario e numismática do territorio boliviano. Ademais posúe unha das coleccións e fondos documentais máis grandes de Bolivia, aproximadamente 171.000 materiais de gravacións e audiovisuais de Congresos do COB, CSUTCB,FASOR, entre outros ademais, recentemente logrou adquirir as coleccións de Posnansky, Ponce Sanjinés, Albarracín, APCOB completándose estes documentos aos doados por Laguna Meave, Julia Elena Fortún e León M. Louza entre outros. A mostra da etnoloxía do país concéntrase no museo, onde ademais se levan a cabo diferentes eventos de importancia nacional como o debate académico e o impulso á investigación das ciencias sociais, o que permitiu a creación da Reunión Anual de Etnoloxía.

Notas
-----

1. ↑  "La expansión a la ciudad de Sucre". La Razón. Consultado o 5 de novembro de 2011.
2. 1 2  "El Museo Multicultural". La Razón. Consultado o 5 de novembro de 2011.
3. ↑  "El Musef es un museo que hace divertida la cultura". *O Caracol Radio*. 15 de xuño de 2007. Arquivado dende o orixinal o 1 de xaneiro de 2013. Consultado o 5 de novembro de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Museo Nacional de Etnografía e Folclore Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6033596
* WorldCat
* VIAF: 139267979
* GRID: grid.500565.3
* ISNI: 0000 0000 9459 8015
* LCCN: n83007409
* SUDOC: 029904064

 |
Andaina e recollida de lixo organizada pola AC O Carballo.
A **Asociación Cultural e Deportiva O Carballo** é unha asociación cultural fundada en Taboada en 1985.

Traxectoria
-----------

Foi fundada o 26 de novembro de 1985 por unha trintena de veciños e veciñas de Taboada. Desenvolveu importantes actividades, entre as que destaca a organización da I Festa do Caldo de Ósos en 1991, xunto cun grupo de hostaleiros e amigos da vila. A gama de actividades que levou a cabo foi, con todo, máis variada, incluíndose palestras e conferencias de diverso tipo e festas de temática natalicia. 

Tivo a única escola de música e baile tradicionais do concello até 2009, ano en que esta pasou ao grupo de nova creación Os D'eiquí, de onde sairía, por súa vez, o grupo Os Rechouchíos en 2015. 

Desde 2012, a vocación da asociación pasou a ser fundamentalmente deportiva, pondo en marcha a carreira popular "Entre pazos e carballos", que alcanzou en 2022 a súa novena edición. Desde 2020, organiza tamén rutas de sendeirismo, está a acondicionar unha zona de escalada deportiva e promove outras actividades culturais, como sesións de cinema ou teatro.

Desde o 2 de xullo de 2023 o seu Presidente é Fabricio Sampedro Viana.

Listado de Presidentes/as
-------------------------

* Antonio Rigueira Ramos (1985-1988)
* Ramiro Moure Ansoar (1988-1989)
* Hermitas Balseiro Oroso (1989-1990)
* José Luíz Vázquez Ulloa (1990-1994)
* Ramiro Moure Ansoar (1994-1997)
* José Manuel Dono Pacín (1997-2001)
* Ani Modia Ferreiro (2001-2006)
* Xosé Antón Ledo Pan (2006-2013)
* Fátima Valverde Ledo (2013-2019)
* Alexandre Varela Rubín (2019-2023)
* Fabricio Sampedro Viana (2023-actualidade)

Notas
-----

1. ↑  "Carreira popular e andaina ‘Entre Pazos e Carballos’". 21/9/2019. Consultado o 1/3/2021.
2. ↑  "Asociación Cultural O Carballo". *Facebook da Asociación Cultural O Carballo*. Consultado o 1/3/2021.
3. ↑  Libro de Actas da Asociación Cultural e Deportiva O Carballo
Un autochrome da I Guerra Mundial.
O **autochrome** é un procedemento fotográfico en cor. Patentado no ano 1903 polos irmáns Lumière e comercializado en 1907, resultou ser o único procedemento en cor dispoñible ata o ano 1935, que acabou abandonándose por resultar custoso e precisar de longos tempos de exposición.

O Autochrome supuña o emprego dun mosaico de microscópicos grans de amidón de pataca, sobre a base dunha película en branco e negro. Os grans eran tinguidos de cor laranxa, verde e morado, actuando desta forma como filtros de cor. Tras o procesado da placa xurdían as cores complementarias.

Un autochrome Lumière dun avión de combate Nieuport da I Guerra Mundial, c. 1917.
Unha vez concluídos o proceso de revelado e fixado é necesario inverter a imaxe para obter un positivo.

Os Autochromes eran placas de cristal ata a década dos anos 30 cando apareceu en formato película.

A película Autochrome foi gradualmente substituída por outros procesos como o Kodachrome e o Kodacolor.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Autochrome*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q355674
* AAT: 300053470
* GEC: 0082063

 |