recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Kinshasa, capital da República Democrática do Congo.
A economía da República Democrática do Congo - nación dotada de vastos recursos naturais - segue en lenta recuperación logo de anos de decadencia. A corrupción sistémica desde a independencia o 1960, combinada cunha inestabilidade diseminada e un conflito iniciado nos anos 1990 que resultou en máis de 5 millóns de mortos produciron unha dramática redución da produción nacional e dos ingresos do goberno, e ampliaron a débeda externa.. Pouco poboada en relación ao seu territorio, a República Democrática do Congo é fogar dun vasta fonte de recursos naturais e abundancia mineiral.

Agricultura
-----------

Muller transportando bananas.
A agricultura é o apoio principal da economía, reunindo o 57,9% do PIB en 1997. Café, aceite de palma, caucho, algodón, azucre, té e cacao son algunhas das principais colleitas. As colleitas de alimentos inclúen mandioca, banana, millo, maní e arroz. En 1996, a agricultura empregaba ao 66% da forza laboral.A gran maioría da poboación da rexión dedícase a actividades agrícolas de subsistencia. Dado o limitado desenvolvemento do mercado de traballo en canto a especialización de man de obra, as estatísticas sobre actividades económicas da poboación provén información tamén limitada. Con todo, da análise destes datos pódese chegar a algunhas conclusións en canto á dispoñibilidade de recursos humanos para os proxectos de desenvolvemento económico a ser emprendidos.

Minería
-------

Rica en mineirales, a República do Congo ten unha historia complicada coa minería, que ocasionou moitos confrontos dentro do país por varias décadas, pero particularmente nos noventa.

A industria, especialmente a de explotación mineira, é unha gran fonte potencial de abundancia para o Congo. En 1997, a industria contaba co 16,9% do PIB. O Congo é o cuarto país de maior produción de diamantes desde os oitenta, e os diamantes continúan dominando as exportacións, sumando 717 millóns de dólares e o 52% das exportacións en 1997. Os intereses principais de cobre e cobalto son dominados pola compañía mineira estatal *Gecamines*. A produción da *Gécamines* cambaleou en anos recentes, en parte pola forte competitividade no mercado mundial do cobre.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  CIA. "The World Factbook". Arquivado dende o orixinal o 18 de maio de 2020. Consultado o 22 de marzo de 2013.
2. ↑  CIA. "Real GDP (purchasing power parity)". *The World Factbook* (en inglés).
Mariola ao máis alá, en Barcelona.
O **humor negro** é un tipo de humor que se exerce a propósito de cousas que suscitarían, contempladas dende outra perspectiva, piedade, terror, mágoa ou emocións similares. Cuestiona situacións sociais que xeralmente son serias mediante a sátira. O asunto máis recorrente no humor negro é a morte e todo o que está relacionado con ela. Incumbe os temas máis escuros e dolorosos para o ser humano e que, por norma xeral, adoitan resultar controvertidos e polémicos para a sociedade porque están relacionados coa moral. Algúns exemplos poden ser: as grandes traxedias, as normas sociais, o sexo, os asasinatos, o suicidio, as enfermidades, a pobreza, a tolemia, o terrorismo, as discapacidades, a guerra, a relixión, a política etc, representados sempre en forma cómica.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cinismo.
* Macabrismo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q53094
* EBID: ID
* GEC: 0233192
* GND: 4180343-7
* LCCN: sh85014576

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Mew** (ミュウ, *Miyuu*?) é unha das especies de Pokémon que aparecen na franquía *Pokémon*, unha serie de videoxogos, anime, mangas, libros, cartas coleccionables e outros medios que foi creada por Satoshi Tajiri e xerou miles de millóns de dólares en beneficios para Nintendo e Game Freak. Está considerado un Pokémon lendario tanto nos videoxogos coma nos mangas e no anime de *Pokémon*.

O seu creador, o programador de Game Freak Shigeki Morimoto, incluíu a Mew en *Pokémon Red* e *Blue* como un personaxe secreto. Isto fixo que a súa presenza estivese envolta de azueiras e lendas que contribuíron ó éxito da franquía *Pokémon*. Nestes xogos, Mew só se pode conseguir en eventos de distribución de Pokémon.

Mew (ミュー) foi a primeira marca rexistrada de Pokémon en ser solicitada (9 de maio de 1990) e rexistrada (31 de marzo de 1994), mesmo antes que Pocket Monsters (ポケットモンスター), que foi solicitada o 11 de setembro do 1995 e rexistrada o 26 de decembro de 1997.

Mew fixo a súa primeira aparición cinematográfica en *Pokémon: The First Movie*, que protagoniza xunto con Mewtwo. O filme revelou que un pelo fosilizado de Mew descuberto por un equipo de científicos na selva de Güiana foi empregado para crear a Mewtwo, un clon de Mew mellorado mediante enxeñería xenética. Mew volveu aparecer de novo en *Pokémon: Lucario and the Mystery of Mew*, onde tamén é un das personaxes principais, desta volta xunto con Lucario. A trama secundaria do filme xira arredor da misteriosa historia de Mew e como chegou a ser tan poderoso. Un dos protagonistas de *Pokémon: The Mastermind of Mirage Pokémon* é un Mew espellismo que axuda a Ash e os seus amigos a derrotar o Mirage Master ('Amo dos Espellismos').

Notas
-----

1. ↑  "Pokémon Franchise Approaches 150 Million Games Sold" (en inglés). Nintendo. PR Newswire. 4 de outubro de 2005. Arquivado dende o orixinal o 26-04-2007. Consultado o 26-08-2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de pokémons

### Ligazóns externas

* MewArquivado 08 de outubro de 2016 en Wayback Machine. en Internet Movie Database

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12342580
* GiantBomb: 3015-2015
* IMDb: ch0041358
* MyAnimeList: 8365

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ambiente (homónimos).
***Ambiente*** foi un periódico editado no Carballiño entre 1951 e 1954.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Órgano semanal de Acción Católica de Carballino*, apareceu en 1951. Publicación de carácter relixioso, pero que contén información local do Carballiño e colaboracións de opinión política, relixiosa e cultural. Entre os seus colaboradores estaban Luis Padrón, José María Calviño Mariño, Camilo de Nóvoa, José Fariña Jamardo, Ramón Otero Pedrayo, Tomás López Pinal, Manuel Ledo, Bautista Álvarez, Manuel R. Godás, Paulino Pedret Casado, Bernardino González, José Luís López Cid, M. Reaga, Jesús Ferro Couselo, José María González, Ánxel Sevillano e José Fumega Rodríguez. Publicábase aínda en 1954.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Valcárcel López, Marcos (1987). Deputación Provincial, ed. *A prensa en Ourense e a súa provincia*. Ourense. pp. 129–131. ISBN 84-505-5721-6.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-137-X.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20546279
* WorldCat
* VIAF: 148448599

 |
Exemplar do 12/11/1916.
***Ecos del Arenteiro*** foi un semanario editado no Carballiño entre 1915 e 1920.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Primer periódico de Carballino*, apareceu a principios de xaneiro de 1915. Dirixido por José María Beltrán Carbajal, editábase na imprenta Noticiero del Avia de Ribadavia. Era un órgano conservador (bugallalista) e fixo campaña polo deputado do distrito Leopoldo García Durán. Suspendeu a súa publicación por reformas en abril de 1918, para reanudala pouco despois. Algúns autores fixan a súa desaparición en 1920.

Notas
-----

1. ↑  *El Eco de Santiago*, 5-1-1915, p. 2.
2. ↑  *Centro Gallego*, 31-5-1918, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Valcárcel López, Marcos (1987). *A prensa en Ourense e a súa provincia*. Ourense: Deputación Provincial. pp. 129–131. ISBN 84-505-5721-6.

### Ligazóns externas

* Ficha e exemplares de *Ecos del Arenteiro* en Galiciana.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20549534
* Galiciana: 3863

 |
O **Albaicín** ou **Albayzín** é un barrio do leste da cidade de Granada, en Andalucía, que conserva a estrutura e aspecto que tiña na época musulmá medieval. Foi declarado Patrimonio Mundial pola UNESCO en 1948, xunto coa Alhambra e o Generalife.

Historia
--------

Inicialmente, a poboación situouse na chaira, na antiga cidade de Ilbira, pero no século XI, coa caída do Califato de Córdoba, a inseguridade xeral aconsellou o traslado a Albaicín.

A época nazarí foi a de máis esplendor e influencia do barrio do Albaicín. A trama urbana que se conserva actualmente é a desa época, cunha rede moi complicada de rúas estreitas, dende a parte máis alta (San Nicolás) ata a ribeira do río Darro (Carrera del Darro) e a rúa Elvira, que se unen na Praza Nueva.

O tipo tradicional de vivenda é o *carmen* que consiste nunha casa rodeada dunha pequena horta ou xardín e de muro alto que a separa da rúa. Era moi característica a canalización e distribución de auga potable a través de cisternas subterráneas (alxibe), das que se conservan unhas 28, a maioría aínda en funcionamento.

A situación do barrio sobre a aba da montaña diante da Alhambra propicia unha vistas espectaculares, especialmente, para os turistas, dende a igrexa de San Nicolás. Na zona pódense visitar tamén restos duns baños árabes, o Museo Arqueolóxico de Granada, e a igrexa de San Salvador, edificada sobre os restos dunha mesquita. Tamén se conservan algunhas casas mouriscas.

Actualmente, a afluencia turística e a inmigración dende Marrocos favoreceron, conxuntamente, a formación dunha rede de comercios e restaurantes de ambiente moi caracerístico norteafricano, recuperando, en parte, as orixes do barrio.

Galería de imaxes
-----------------

* Vista dende a AlhambraVista dende a Alhambra
* Vista da Alhambra por enriba das casas do AlbaicínVista da Alhambra por enriba das casas do Albaicín
* Vista parcial do AlbaicínVista parcial do Albaicín
* A estreita Calle del BesoA estreita *Calle del Beso*
* Cuesta de Alhacaba e Plaza Larga ao fondo*Cuesta de Alhacaba* e *Plaza Larga* ao fondo
* Bazares na rúa CaldereríaBazares na rúa *Calderería*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alhambra
* Generalife

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Albaicín Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Patrimonio da Humanidade *(en inglés)*
* O Albaicín na web oficial de Turismo de Granada *(en castelán)*
* Itinerarios culturais polo Albaicín *(en castelán)*
* Bazars marroquís e vistas da Alhambra *(en castelán)*

Coordenadas: 37°10′36″N 3°35′40″O﻿ / ﻿37.17667, -3.59444

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q576339
* WorldCat
* VIAF: 137376832
* BNE: XX450625
* EBID: ID
* FAST: 1323324
* GeoNames: 2518754
* GND: 4675759-4
* LCCN: n97043426
* NKC: ge754129
* TGN: 4012620
* WHC: 314-002

 |
**Komodo** é unha das 17.508 illas que compoñen a República de Indonesia. A illa é particularmente famosa como o hábitat do dragón de Komodo, o lagarto máis grande na terra, que leva o nome da illa. A illa de Komodo ten unha superficie de 390 quilómetros cadrados e unha poboación humana de máis de dous mil habitantes. O pobo da illa é descendente de ex convictos que foron exiliados á illa e que se mesturaron cos Bugis de Sulawesi.

Situación
---------

Komodo está no medio do arquipélago de Sonda, entre o arquipélago veciño de Sumbawa ao leste e o de Flores ao leste. (8.55° S, 119.45° E), ten unha extensión de 390 quilómetros cadrados.

Habitantes
----------

Os habitantes da illa, que suman 2000, descenden de antigos presos que foron exiliados, que se mesturaron cos Bugis de Célebes. A maioría da poboación practica o islam. Con todo tamén existe unha minoría cristiá e hindú.

Turismo
-------

Dragón de Komodo.
Pertence ao arquipélago das illas menores da Sonda e forma parte do Parque Nacional de Komodo. Ademais, a illa é un destino popular para o mergullo. Administrativamente, forma parte da provincia de Nusa Tenggara oriental.

Desta illa provén o coñecido dragón de Komodo, un animal único no mundo que produce altos índices de turismo. Ademais, a illa é un destino popular entre os mergulladores. Administrativamente, forma parte de East Nusa Tenggara,

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q107640
* WorldCat
* VIAF: 166144649194609328313
* BNF: 120490860
* EBID: ID
* GeoNames: 1639691
* GND: 4202964-8
* LCCN: sh85072879
* NKC: ge874016
* OSM: 4633057
* SUDOC: 028710274

 |
Non confundir con Caradoc Freichfras.**Caratacus** (latín *Caratacus*, britónico \**Caratācos*, galés medio *Caratawc*; galés *Caradog*; bretón *Karadeg*; grego Καράτακος; variantes en latín *Caractacus* e grego Καρτάκης) foi un rei británico da tribo dos catuvelaunos (aínda que tamén liderou os siluros) que se impuxo como xefe supremo dunha coalición de xefes británicos que se formou no ano 42.

Traxectoria
-----------

Fillo de Cunobelino, fixo a guerra contra os romanos que o atacaron, pero despois trasladou as operacións ao territorio dos ordovices e escolleu unha posición óptima para a batalla. O propretor Publio Ostorio Escápula decatouse diso e non se atreveu a loitar, pero os seus oficiais obrigárono a combater, e a superior disciplina e armamento dos romanos lograron a vitoria na batalla de Caer Caradoc.

A muller e as fillas do rei caeron en mans dos romanos, e os seus irmáns rendéronse. Carataco buscou a protección da raíña Cartimandua dos brigantes, pero esta entregouno aos romanos que o levaron a Roma no ano 51.

Claudio fíxoo desfilar nas celebracións do triunfo. Carataco dirixiuse nobremente ao emperador e o emperador perdooulle a el, así como á súa familia e amigos, pero non regresou a Britania e tivo que permanecer en Italia.

Notas
-----

1. ↑  Cannon, John; Crowcroft, Robert (2015). *The Oxford Companion to British History* (en anglès). Oxford University Press. p. 161. ISBN 0199677832.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Carataco Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q335073
* WorldCat
* VIAF: 82669759
* BMT: 182601
* DeutscheBio: 1023065916
* EBID: ID
* FAST: 1811379
* GND: 1023065916
* LCCN: n81047584
* NLA: 65960378
* ODNB: 4601
* WikiTree: Catuvellauni-4

 |
**Khalid Skah** (en **árabe** خالد سكاه), nado o 29 de xaneiro de 1967 en Midelt, é un atleta retirado marroquí, gañador da proba dos 10.000 metros nos Xogos Olímpicos de Barcelona '92.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa carreira deportiva vencendo nos Campionatos Mundiais da IAAF na proba de "cross-country" no ano 1990 e 1991.

No Campionato do Mundo de Atletismo de 1991 gañou o bronce na proba dos 10.000 metros e finalizou sexto nos 5.000 metros. Isto resultou decepcionante para o corredor que anteriormente vencera na proba dos 10.000 m en Oslo nunhas condicións adversas para el, converténdose nun dos favoritos para Toquio. Porén, para a final dos 10.000 m Richard Chelimo e o finalmente campión Moses Tanui (ambos quenianos) empregaron unha táctica traballando coma un equipo.

Nos Xogos Olímpicos de Barcelona '92, Khalid Skah tiña unha longa loita co queniano Richard Chelimo nos 10.000 m. Cando ambos estaban dobrando a Hammou Boutayeb, este último interferiu con Chelimo e Skah pasou a gañar un segundo diante do queniano. Despois da carreira Skah foi acusado de recibir excesiva axuda de Boutayeb e foi descualificado, aínda que logo foi recualificado por un tecnicismo. Durante a cerimonia de presentación, o día seguinte, Skah foi apupado fortemente polo público e pola contra Chelimo recibía unha ovación permanente.

En 1993 Skah gañou na proba dos 5.000 m nun prestixioso encontro en Zúric. Non obstante, rematou quinto no Campionato do Mundo de Atletismo de 1993. Acadou o seu único récord mundial nas 2 millas (8:12.17) na mesma tempada. En 1994 gañou o Campionato do Mundo de Semi-Maratón e acabou segundo nos 10.000 m no Campionato do Mundo de Atletismo de 1995.

Un dos derradeiros torneos internacionais de Skah foron os Atlanta 1996, onde finalizou sétimo nos 10.000 m. En 1997, Skah solicitou a nacionalidade norueguesa, onde vivira coa súa dona Anna Cecelia e adestrara durante anos. Despois diso, a Asociación de Atletas Marroquís expulsouno das competicións internacionais. Skah foi readmitido no 2001 e tentou volver ás pistas coma un dos mellores corredores de longa distancia do mundo. Finalizou décimo no Campionato Mundial de Semi-Maratón dese ano.

Actualmente Skah vive en Noruega e a súa irmá está casada co corredor finés Janne Holmén.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil de Kahlid Skah.

| * v
* c
* e
**Campións olímpicos de 10 000 metros** |
| --- |
|  | 1906: Henry Hawtrey (5 millas) • 1908: Emil Voigt (5 millas) • 1912: Hannes Kolehmainen • 1920: Paavo Nurmi • 1924: Ville Ritola • 1928: Paavo Nurmi • 1932: Janusz Kusociński • 1936: Ilmari Salminen • 1948: Emil Zátopek • 1952: Emil Zatopek • 1956: Vladimir Kuts • 1960: Pyotr Bolotnikov • 1964: Billy Mills • 1968: Naftali Temu • 1972: Lasse Virén • 1976: Lasse Virén • 1980: Miruts Yifter • 1984: Alberto Cova • 1988: Brahim Boutayeb • 1992: Khalid Skah • 1996: Haile Gebrselassie • 2000: Haile Gebrselassie • 2004: Kenenisa Bekele • 2008: Kenenisa Bekele • 2012: Mo Farah. |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q96463
* Munzinger: 01000003348
* IAAF: 2682
* OCID: khalid-skah
* Sports Reference: khalid-skah-1

 |
Estatua do escritor Valle-Inclán, na cidade de Pontevedra
Unha **estatua** é a obra escultórica elaborada, polo xeral, a imitación do natural. A escultura é considerada unha das Belas Artes.

As estatuas teñen sido un elemento constante en moitas culturas e sociedades. Con elas, imitando modelos reais, inténtase evocar deuses, personaxes ou conceptos como a liberdade, a xustiza etc. Agrupadas, formando conxuntos escultóricos, poden representar escenas que conmemoran acontecementos históricos, mitolóxicos, relixiosos, ideas simbólicas ou escenas costumistas. Algunhas son creadas para embelecer lugares frecuentados polo público. O que o concepto da estatua inspira, foi incluído en obras creativas, dende o xogo infantil *as estatuas de marfíl*, até a ópera *Don Giovanni* de Mozart.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q179700
* AAT: 300047600
* BNCF: 17842
* BNE: XX527313
* BNF: 119333152
* GND: 4129665-5
* JSTOR: statues
* LCCN: sh85127595
* MAG: 2779104420
* NKC: ph125739
* PSH: 11720

 |
Os seis primeiros **números triangulares**.
Un **número triangular** é un número que é a suma de todos os números naturais até un número determinado. Cando se forman utilizando puntos espazados regularmente, tenden a formar unha forma de triángulo equilátero, de aí o nome.

Por exemplo, 10 é un "número triangular" porque é{\displaystyle 10=1+2+3+4} .

Os primeiros 25 números triangulares son: 0, 1, 3, 6, 10, 15, 21, 28, 36, 45, 55, 66, 78, 91, 105, 120, 136, 153, 171, 190, 210, 231, 253, 276, 300, 325, 351, e seguen.

Un número triangular calcúlase mediante a ecuación: {\displaystyle {\frac {n(n+1)}{2}}} .

Notas
-----

1. ↑  "Triangular number". *www.math.net* (en inglés). Consultado o 2024-01-14.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---

Modelo:Classes of natural numbers
**José Pérez Iglesias**, nado en Orega (Leiro) o 2 de xullo de 1952, é un profesor e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Estudou no seminario e despois pasou ao Colexio Cisneros. Fixo o bacharelato no IES Otero Pedrayo e a carreira de Xeografía e Historia na Universidade de Santiago de Compostela. Profesor de Xeografía e Historia no IES de Ribadavia, do que foi director entre 1986 e 1995. Militou no PNG. En 1995 encabezou unha candidatura independente, e entrou no goberno municipal de Ribadavia como concelleiro de Cultura con Jaime Dávila Sánchez (PPdeG), formación na que acaba integrándose. Foi alcalde de Ribadavia polo PPdeG entre 1999 e 2003 e presidente da Mancomunidade de Concellos do Ribeiro. Despois foi o portavoz do PPdeG na oposición ata 2011. En 2012 foi nomeado director do SEPE (Servizo Público de Emprego Estatal) en Ourense.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Jaime Dávila Sánchez** |  **Alcalde de Ribadavia** 1999 - 2003 | Sucesor:**Marcos Blanco Jorge** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Ourense, 17-6-2018, p. 12

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Pérez Iglesias, José". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ribadavia

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*.
* Noticia[*Ligazón morta*] en *La Región*.
**Christian Erland Harald von Koenigsegg**, nado o 2 de xullo de 1972 en Estocolmo, é un empresario sueco, fundador do fabricante de automóbiles deportivos Koenigsegg.

Traxectoria
-----------

Christian von Koenigsegg é fillo de Jesko von Koenigsegg, director J K Energiteknik, e da modista Brita. A familia von Koenigsegg procede de Suabia e Baviera dunha familia artistocrática que se remonta ao século XII. Christian medrou en Estocolmo e estudou en Lundsbergs skola e na Escola Escandinava de Bruxelas. En 1994 con 22 anos de idade, fundou a súa propia compañía Koenigsegg automotive AB con diñeiro que tiña aforrado e ao ano seguinte recibiu cartos de seu pai e 1999 logrou dous millóns de dólares dun grupo de 20 investidores, salientando Bård Eker que é o principal accionista da empresa, porén von Koenigsegg é o presidente.

O primeiro prototipo deseñouno o enxeñeiro David Crafoord, e logo de varios anos de desenvolvemento apareceu o primeiro modelo que se fabricou o Koenigsegg CC8S elaborado en Margretetorp en 2002. Despois de acadar unha velocidade de 388 quilómetros por hora o libro Guinness recoñeceuno como o coche fabricado en serie máis rápido do mundo.

Notas
-----

1. ↑  Ointroducerad Adels Förening (2014). *Ointroducerad Adel 2015*. Stockholm. ISBN 978-91-637-6651-0
2. ↑  Christian von Koenigsegg On His New $2 Million Supercar, *Forbes* 11 de maio de 2016
3. ↑  The Not-so-Small Koenigsegg Group AB Puts Saab Back in Swedish Hands, *Car and Driver* agosto de 2009
*La Gamba*, no Paseo de Colón de Barcelona.
***La Gamba*** ou ***Gambrinus*** é unha escultura de grandes proporcións deseñada polo español Javier Mariscal que representa unha cigala.

A obra, inaugurada en 1989, empezou sendo un elemento de reclamo para un dos varios restaurantes do Moll de la Fusta de Barcelona deseñado polo arquitecto Alfred Arribas, amigo de Mariscal.

Cando remataron os eventos dos Xogos Olímpicos do 92, varios bares e restaurantes da zona tiveron que pechar, incluído o restaurante que tiña a obra de Mariscal. Tras o peche do local e varios litixios posteriores, a obra quedou no mesmo lugar como propiedade do Concello de Barcelona, converténdose nun símbolo popular da remodelación que sufriu a zona costeira barcelonesa pouco antes dos Xogos Olímpicos.

En decembro de 2004 foi restaurada.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Barcelona*** |

### Outros artigos

* Javier Mariscal

### Bibliografía

* Enciclopèdia Catalana (2006). *Enciclopèdia de Barcelona, Vol. 3* (en catalán). ISBN 84-412-1397-6.
Coordenadas: 36°27′21″S 148°15′49″L﻿ / ﻿-36.4558303, 148.2635105


| Monte Kosciuszko |
| --- |
| O Kosciuszko |
| Elevación: | 2.228 metros |
| Localización: | Australia |
| Cordilleira: | Alpes Australianos |
| Primeira acensión: | 1840, Paweł Edmund Strzelecki |
| Rota máis fácil: |  |
| Localización do Monte Kosciuszko en Nova Gales do Sur, Australia |

O **Monte Kosciuszko**, con 2.228 m.s.n.m. é a maior elevación da Australia continental, porén a maior altura do estado australiano sitúase no monte Mawson Peak, con 2.745 m, sito na illa Heard. O monte é citado, con frecuencia, como *Kosciusko*, porque este foi en realidade o nome oficial até 1997, cando a *Geographical Names Board of New South Wales* adoptou como oficial a grafía máis próxima á polaca.

Cambios de localización
-----------------------

Diversas medición demostraron que o pico que orixinariamente fora baptizado como Kosciuszko, era lixeiramente máis baixo que o seu veciño, o Monte Townsend, de xeito que, para manter a posición, os nomes foron transpostos por decisión do *New South Wales Lands Department*. Así o cadro de Eugene von Guerard, exposto na *National Gallery of Australia*, titulado "Northeast view from the northern top of Mount Kosciusko" (1863) (*Vista do nordeste desde a cima do Monte Kosciusko*), é actualmente desde o Monte Townsend.

Xeografía
---------

O Monte Kosciuszko érguese na cadea montañosa dos Alpes Australianos ou *Snowy Mountains*, no interior do Parque Nacional Kosciuszko.

Ascensións
----------

Ha motivos para crer que os primeiros en subir á cima do Kosciuszko foron aborixens, con anterioridade á chegada dos europeos.

A primeira escalada documentada foi realizada polo explorador polaco Paweł Edmund Strzelecki no ano 1840, que foi quen lle puxo o nome á montaña, impóndolle o do xeneral Tadeusz Kościuszko, heroe nacional da Polonia.

### Outros datos

No Territorio Antártico Australiano sitúase aínda o Monte McClintock, de 3.492 m, que supera as dúas cimas arriba citadas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Monte Kosciuszko Mt Kosciuszko Inc. Perth - Australia *(en inglés)*}

### Outros artigos

* Sete Cumios

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178167
* WorldCat
* VIAF: 315530488
* BRE: 2103162
* EBID: ID
* GeoNames: 2161031
* LCCN: sh2001007915
* Peakbagger: 11624
* SummitPost: 150910
* TGN: 1105272

 |
| Silhouette |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
| Vista de Silhouette |
| Datos |
| Capital | La Passe |
| País | Seychelles |
| Localización | Océano Índico |
| Arquipélago | Seychelles |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | 135 hab. |
| Superficie | 20 km² |
| Densidade | 6´75 hab./km² |
| Coordenadas | 4°29′S 55°14′L﻿ / ﻿-4.483, -55.233 |
| Maior Altura | 740 m (Mont Dauban) |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

A **Illa de Silhouette** áchase a 20 km ao noroeste de Mahé en Seychelles. É a terceira illa máis grande de Seychelles. Ten unha área de 20 Km² e unha poboación de 135. O asentamento principal é **La Passe**, onde hai un hotel para que os visitantes. O seu nome vénlle dado por Étienne de Silhouette (1709-1767), ministro francés de finanzas baixo o reinado de Lois XV.

Características
---------------

A illa é montañosa, con cinco picos de máis de 500 metros de altitude; *Mont Dauban* (740m), *Mont-Pot-a-Eau* (621m), *Gratte Fesse* (515m), *Mont Corgat* (502 m) e *Mont Cocos Marrons* (500 m). Isto fai que sexa a paisaxe máis agreste das illas.

Desde o século XIX ata 1960 a illa foi posuída pola familia **Dauban**, de Illa Mauricio, que plantaron árbores froiteiras e palmas de coco. A casa da plantación de Dauban restaurouse recentemente.

A Illa de Silhouette sitúase dentro dun Parque Nacional Marítimo-Terrestre, que se dedica á protección do medio. É un dos lugares máis ricos en biodiversidade do océano Índico occidental con moitas especies endémicas e ameazadas de plantas e do animais.

A illa ten un grande área de bosque primitivo, onde crían os morcegos das Seychelles. É, ademais, unha área importante para as aves e é considerada pola Alianza para a Extinción Cero como un sitio importante para a supervivencia de especies en perigo. O *Nature Protection Trust of Seychelles*, encargado da conservación nas illas, ten un centro de crianza para tartarugas xigantes de Seychelles e tartarugas xigantes de Arnold. En decembro de 2006, esta última especie foi reintroducida no medio natural.

Na illa circulan distintas historias e lendas, como a de conter antigos sepulcros medievais de mariñeiros árabes (aínda que se dataron en tan só uns 200 anos), ou a de ter enterrado o tesouro do pirata Jean-François Hodoul.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q40413
* WorldCat
* VIAF: 129232315
* EBID: ID
* GEC: 0514097
* GeoNames: 241163
* LCCN: n2008008744
* SUDOC: 136422594
* TGN: 1009161

 |

1. ↑  "Copia arquivada" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 29 de setembro de 2011. Consultado o 29 de xuño de 2009.
**Francisco Bustelo Bustelo**, nado en Arca (O Pino) e finado en Vigo o 5 de xaneiro de 1937, foi un médico galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Dolores Bustelo Freire. Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela en 1911. A mediados dos anos dez trasladouse a Vigo onde foi médico da prisión da cidade. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 organizou con Fernando Lago Búa, inspector das prisións provincias de Pontevedra, unha trama para extorsionar aos presos do campo de concentración de San Simón facéndolles crer que estaban nas listas para "pasear" e que se lles entregaban unha cantidade de diñeiro, influirían para evitalo. Denunciados polo médico vigués José Ramón de Castro Rodríguez a Severiano Martínez Anido, foron detidos o 14 de novembro de 1936 cun colaborador, Cándido Barros Martínez. Xulgados en consello de guerra o 21 de decembro, Francisco Bustelo foi defendido por José Queizán Hermida. Francisco e Lago Búa foron condenados a morte e executados o 5 de xaneiro de 1937.

Vida persoal
------------

Casou no Carballiño con Agripina Castro Fernández en xaneiro de 1912.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 9-7-1936, p. 5.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-12-1936, p. 2.
3. ↑  *El Ideal Gallego*, 6-1-1937, p. 2.
4. ↑  *Gaceta de Galicia*, 27-12-1911, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O caso Lago Búa.
* Epistolario (VII): Francisco Bustelo Bustelo.
O **Loimi-Kiekko**, tamén coñecido como **Rockets**, é un equipo de hóckey sobre xeo da cidade de Loimaa, Finlandia. Foi fundado en 1980 e compite na IV-divisioona, a sexta categoría do hóckey sobre xeo finlandés. Xoga os seus partidos como local no Loimaan jäähalli, un pavillón con capacidade para 500 persoas.

Os Rockets contaron cun equipo feminino que na tempada 2020-21 disputou a fase previa Naisten Mestis, segunda categoría do hóckey sobre xeo feminino no país nórdico, na que disputou 13 encontros pertencentes ao Grupo 1, finalizando na cuarta posición dun total de seis equipos cun rexistro de 7 vitorias no tempo regulamentario, 1 vitoria máis aló dos 60 minutos, e 5 derrotas, polo que non se clasificou para a liga regular.

Pavillón
--------

Exterior do Loimaan jäähalli.
Os Rockets xogan os seus partidos como local no Loimaan jäähalli, conhecido tamén como OP Areena por motivos de patrocinio. O pavillón foi construído en 1999 e ten capacidade para 500 persoas. Esta situado no centro de deportes da cidade de Loimaa.

Notas
-----

1. ↑  "Rockets" (en inglés). eliteprospects.com. Consultado o 1 de xuño de 2023.
2. ↑  *Jääkiekkokirja 2022* (en finés). Helsinqui: Suomen Jääkiekkoliitto. p. 251. ISSN 0784-3321.
3. ↑  "Tervetuloa Loimijokilaakson Jäähallin kotisivuille!" (en finés). loimaanjaahalli.fi. Consultado o 1 de xuño de 2023.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en finés)*

* Portal:Hóckey sobre xeo
* Portal:Finlandia
**Joaquín María José Dionisio Francisco de Borja de la Sagra Péríz**, nado na Coruña o 9 de outubro de 1784 e finado en Montevideo o 26 de maio de 1851, foi un xurista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Lorenzo Martínez de la Sagra (procedente dunha familia de Xaén, con intereses comerciais no río da Prata) e Antonia Rodríguez Perís, foi irmán de Ramón de la Sagra. Con dezaseis anos emigrou a Uruguai. Pertenceu á masonaría e introduciuse nos círculos masónicos do Uruguai, chegando a Mestre da loxa "Perfeita Amizade" e en 1827 pertencía tamén a "Les Amis de la Patrie". Foi membro e refundador en 1818 do Hospital de Caridad e Casa de Expósitos de Montevideo. En 1821 era Secretario da Hermandad de Caridad. Foi membro do Consello de Estado e da Asemblea de Notables. Contribuíu á independencia do Uruguai, durante o sitio grande de Montevideo creou un corpo de voluntarios que mandou el mesmo co grao de coronel.

O 13 de xullo de 1839 foi nomeado membro do Tribunal de Xustiza. En 1848 formou parte da Asociación Nacional.

Notas
-----

1. ↑  *Almanaque gallego 1906*, p. 95.
2. ↑  Segundo outras fontes finou o 26 de maio.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Joaquín de la Sagra". *Gran Enciclopedia Galega* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.

### Ligazóns externas

* Joaquín de la Sagra y Periz. Filántropo, jurista, político y masón. Hijo de Santistebeño y prohombre del Uruguay
* Joaquín De la Sagra y Periz
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: A Castellana.

**A Castellana** é un lugar da parroquia de Vilarraso no concello coruñés de Aranga na comarca de Betanzos. Tiña 141 habitantes no ano 2018 segundo datos do Instituto Nacional de Estadística, dos cales 67 eran homes e 74 eran mulleres.

A ponte da Castellana
---------------------

A ponte vella da Castellana é unha ponte do século XVI que cruza o río Mandeo, construída para o antigo Camiño Real entre A Coruña e Lugo. Foi reformada no século XVIII para proporcionarlle máis luz. Ten un só van, con bóveda de medio punto, e está feita en cadeirado de granito. A ponte foi escenario de combates durante a guerra da Independencia española e escaramuzas durante as guerras carlistas. Durante a guerra civil, os franquistas botaban ó río cadáveres de represaliados dende este lugar. A Ponte Nova construíuse na década de 1950, e entre finais da década de 1980 e comezos da de 1990 construíuse unha nova variante cun viaduto máis amplo, en diversas obras de reforma da estrada N-VI.

Notas
-----

1. ↑  Ponte vella da Castellana na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.
2. ↑  Monteoliva Díaz, Ángel L. (2013). PXOM de Aranga. Catálogo de patrimonio (PDF) (Informe). Concello de Aranga. p. 58.
3. ↑  Un colectivo de Aranga impulsa la recuperación de un puente del río Mandeo La Opinión A Coruña *(en castelán)*

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Vilarraso

| Lugares da parroquia de Vilarraso no concello coruñés de Aranga |  |
| --- | --- |
| O Apeadeiro de Orosa | A Carballeira | Carballo Torto | Os Carneiros | A Castellana | Castrobó | Os Ferreiros | Orosa | Penas do Porto | Santiso | Vilarraso | Vilourís |

### Parroquias de Aranga

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Aranga |  |
| --- | --- |
| Aranga (San Paio) | Cambás (San Pedro) | Feás (San Pedro) | Muniferral (San Cristovo) | San Vicente de Fervenzas (San Vicente) | Vilarraso (San Lourenzo) |
| Illa de San Ambrosio |
| --- |
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bandeira | Escudo |

 |
| Localización |
| Localización da illa de San Ambrosio  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Chile |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) |  |
| Superficie | 2´2 Km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 26°20′37″S 79°53′28″O﻿ / ﻿-26.34361, -79.89111 |
| Maior Altura | 479 m. |

A **illa de san Ambrosio** é unha illa situada no océano Pacífico, forma parte das Illas Desventuradas e está baixo soberanía chilena. Pertence á provincia e comuna de Valparaíso.

Localización
------------

Está situada fronte ao porto de Chañaral, e a uns 927 km do continente americano. A súa vexetación é pobre e escasa. Partes da illa están cubertas por fragmentos de escoura de lava volcánica.

Historia
--------

No ano 1850, comisionado polo seu goberno para explorar a illa San Ambrosio, o tenente Parkin, do buque de HMS Portland,desembarcou nunha roca ao lado norte daquela e, con gran dificultade e riscos, puido subir ata a cima da illa, cuxas ladeiras son case verticais. Alí non achou guano, aínda que si relatou que o cume atópase cuberta cunha especie de arbustos e brezos. Ata o ano 1869, en que arribou ás illas a corveta Chacabuco, nada se sabía en relación coa súa vexetación. Con todo, nesa ocasión colleitouse **unha especie en San Félix e sete en San Ambrosio**. O material respectivo foi analizado polo soado naturalista alemán, avecindado en Chile, Rodulfo Amando Philippi,quen emitiu un informe respecto diso.

Actualidade
-----------

En San Ambrosio nidifican aves mariñas e está habitada de forma temporal por pescadores de lagostas. Ten unha superficie de 2,2 km².

Bibliografía
------------

* Barros, Álvaro (1983). *La Tierra en que Vivimos: Una historia natural basada en un guion de Sergio Nuno escrita por Alvaro Barros*. Santiago de Chile: Antártica.
* Castilla, J.C.(ed.) (1987). *Islas oceánicas chilenas; conocimiento científico y necesidades de investigación:*. Santiago de Chile: Universidad Católica de Chile,.
* Chile. Departamento de Navegación e Hidrografía (1961). *Desde Arica hasta el Canal Chacao*. Derrotero de la costa de Chile (Instituto Hidrográfico de la Armada) (4ª. ed.). Valparaíso: Departemento de Navegación e Hidrografia.
* Vicuña Mackenna, Benjamín (1883). *Juan Fernández: historia verdadera de la isla de Robinson Crusoe*. Santiago de Chile: Rafael Jover.
* Vidal Gormáz, Ramón (1875). *Esploracion de las Islas Félix i San Ambrosio: por la cañonera Covadonga al mando del capitán graduado de fragata don Ramon Vidal Gormaz en Setiembre i Octubre de 1874*. Chile: Imprenta Nacional.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2142741
* WorldCat
* VIAF: 416145858097723021898

 |
**Martín Solar Ruiz**, nado en Santander o 30 de xaneiro de 2000, é un futbolista español que xoga como centrocampista na Cultural Leonesa, da Primeira División RFEF.

Traxectoria
-----------

Formouse na canteira do Racing de Santander e debutou co filial na Terceira División o 25 de agosto de 2019, nunha derrota por 1-3 ante o Siete Villas.

  

O 7 de xullo de 2020 debutou co primeiro equipo do Racing na Segunda División, substituíndo a Mario Ortiz na segunda metade dunha derrota por 0-1 ante o Fuenlabrada. Para a tempada 2020/21 subiu definitivamente ao primeiro equipo, xa na Segunda División B.

En agosto de 2021 fichou polo Recreativo Granada, da Segunda División RFEF, no que xogou durante dúas campañas. No verán de 2023 asinou coa Cultural Leonesa, da Primeira División RFEF.

Notas
-----

1. ↑  [Rayo Cantabria end up losing in their debut in Tercera División against Siete Villas] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
2. ↑  [*Fuenla* join the fight for the 'playoff'] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
3. ↑  [Marco Camus, Martín Solar, Íñigo Sainz-Maza, Álvaro Mantilla, Diego Ceballos and Pablo Torre promote to the first team] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
4. ↑  [*Recre* Granada sign the central midfielder Martín Solar] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
5. ↑  [Cultural y Deportiva Leonesa sign Martín Solar] `|title-trad=` require `|title=` (Axuda) (en castelán).
**Shangri-La** é unha extensa e escura rexión da lúa de Saturno, Titán, situada a 10° S 165° O. Recibiu o nome de Shangri-La, o mítico paraíso situado no Tíbet. Pénsase que esta rexión é unha inmensa planicie de materiais escuros e tamén se especula con que no pasado posuíse mares, aínda que hoxe en día esta rexión está seca, de feito foron detectadas dunas e coa axuda do radar da sonda Cassini estase a estuda-la dirección das mesmas e a posible influencia sobre estas dunas da gran rexión de Xanadu que esta situada o leste de Shangri-La.

Mapa cos nomes dos principais accidentes xeolóxicos de Titán.
Shangri-La é estudado con intensidade debido ás numerosas *faculae* que existen dentro da rexións, así coma pola existencia de cráteres no interior desta rexión coma Guabonito, a parte de ser fronteiriza con grandes rexións, Xanadu no leste, Adiri no oeste, e Dilmun no norte. No mapa de Titán que se pode atopar a esquerda, inclúese a localización exacta do lugar de aterraxe da sonda Huygens.

Notas
-----

1. 1 2  "Titan: Shangri-La". Consultado o 22-06-2014.
2. 1 2  The Smithsonian/NASA Astrophysics Data System (ed.). "Composition And Geometry Of Titan'S Dunes". Consultado o 24-04-2010.
3. 1 2  The Smithsonian/NASA Astrophysics Data System (ed.). "The Dunes of Shangri-La : New Cassini RADAR results on patterns of aeolian features and the influence of topography". Consultado o 24-04-2010.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Titán
* Xanadu
* Lista dos accidentes xeolóxicos de Titán

### Ligazóns externas

* Imaxe das rexións de Adiri e Shangri-La

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q115300
* GPN: 6990

 |
Cosplay de Donkey Kong.
**Donkey Kong**, tamén acurtado como **DK**, é un gorila ficticio das franquías de videoxogos *Donkey Kong* e *Mario*, creado por Shigeru Miyamoto. O Donkey Kong orixinal apareceu por vez primeira como antagonista e personaxe do título do xogo epónimo de 1981, un videoxogo de plataformas de Nintendo, o cal sería o inicio da serie *Donkey Kong*. A serie de videoxogos *Donkey Kong Country* lanzouse en 1994 cun novo Donkey Kong como protagonista (aínda que varias entregas céntranse nos seus amigos Diddy Kong e Dixie Kong). Esta versión do personaxe persiste como a principal ata hoxe. Mentres os xogos dos anos 80 Donkey Kong e o Donkey Kong moderno comparten o mesmo nome, o manual de *Donkey Kong Country* e os xogos posteriores retratan ao primeiro como **Cranky Kong**, o avó do segundo, coas excepcións de *Donkey Kong 64* e *The Super Mario Bros. Movie*, nos que Cranky é o seu pai, representando alternativamente ao Donkey Kong moderno como o Donkey Kong orixinal dos xogos de arcade. Donkey Kong é considerado un dos personaxes máis populares e icónicos da historia dos videoxogos.

| * v
* c
* e
*Donkey Kong Country* |
| --- |
| Franquía *Donkey Kong* |
| Serie principal | 
* *Donkey Kong Country* (1994)
* *2: Diddy's Kong Quest* (1995)
* *3: Dixie Kong's Double Trouble!* (1996)
* *Donkey Kong Country Returns* (2010)
* *Tropical Freeze* (2014)

 |
| Spin-offs | 
* *Diddy Kong Racing* (1997)
* *Donkey Kong Country* serie de televisión (1997–2000)
	+ episodios

 |
| Personaxes | 
* Donkey Kong
* Diddy Kong
* King K. Rool

 |
| Categoría |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12389
* GiantBomb: 3005-299
* IMDb: ch0008421

 |
**Landulfo II**, nado sobre 825 e finado en 879, foi bispo e gastald (conde) de Capua.

Traxectoria
-----------

Era o máis novo dos catro fillos de Landulfo I, Gastald de Capua. Cando era novo ingresou na igrexa e cando seu pai morreu, seu irmán máis vello, Lando, sucedeuno como Lando I.

Á morte de Paulino, Bispo de Capua, o conde Lando I nomeou ó seu irmán Landulfo bispo desa cidade. Lando morreu no ano 861 e o seu fillo máis novo, Lando II de Capou morreu uns meses despois, sendo sucedido polo seu tío e irmán máis vello de Landulfo, Pando de Capua. Pando tamén morreu pouco despois e estalou unha crise sucesoria. O fillo de Pandon, Pandenulfo, foi apartado da sucesión e Landulfo, a pesar da súa condición de bispo, apoderouse do trono de Capua no ano 863. Pronto foi recoñecido polo duque Lamberto I de Spoleto. No ano 866 o bispo-conde foi atacado polo emperador Lois II, pero posteriormente negouse a participar na rebelión contra el liderada por Adelchis de Benevento no ano 871. Á morte do emperador Lois (875), que establecera unha paz cos habitantes de Mezzogiorno, Landulfo aliouse cos sarracenos de Sicilia, pero no ano 877 o Papa Xoán VIII convenceuno de que abandonara esa alianza e se unise ós cristiáns contra os musulmáns. Pasou os anos seguintes defendendo a costa de Amalfi co seu navío persoal a cambio de tributo. Morreu no ano 879, sendo aínda conde de Capua, e coa súa morte estalou outra crise sucesoria. Na crónica de Erchemperto, de quen foi contemporáneo, é considerado un terrible vilán.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Principado de Capua
* Lombardos

### Bibliografía

* *Historia Langabardorvm Beneventarnorvm* en The Latin Library
* Caravale, Mario (ed). *Dizionario Biografico degli Italiani: LXIII Labroca – Laterza*. Roma, 2004.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2587965
* DBI: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La Región Gallega.

***La Región Gallega*** foi unha revista publicada na Habana entre 1913 e 1914.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Órgano Oficial de la Liga de Acción Gallega en Cuba*, apareceu en xullo de 1913 cunha periodicidade semanal. Fundada e dirixida por Enrique Zas Simó, entre os seus colaboradores figuraron Jesús Peynó Piñeiro, Roberto Blanco Torres e Eduardo Núñez Martínez. Incluíu información de Galicia e Cuba, e artigos sobre a problemática social galega. Blanco Torres foi multado por un artigo contra o directivo do Centro Galego Secundino Baños publicado na revista. Desapareceu pouco despois de abril de 1914.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Región Gallega, La". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* Neira Vilas, Xosé (2011). *A prensa galega de Cuba*. Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades. ISBN 978-84-453-5020-1. Arquivado dende o orixinal o 22 de abril de 2018. Consultado o 21 de abril de 2018.
* Domingo Cuadriello, Jorge (2002). *Los españoles en las letras cubanas durante el siglo XX. Diccionario Bio-Bibliográfico*. Sevilla: Renacimiento. p. 253. ISBN 84-8472-069-1.

### Outros artigos

* Lista de publicacións impresas da diáspora galega
**Aurelio Núñez Prieto**, nado en Vilamartín de Valdeorras cara a 1895 e finado na Rúa nos anos corenta, foi un ferreiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Ferreiro, instalouse na Rúa. Afiliado á Sociedad de la Tierra de Fontei da UGT e militante do PSOE. Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936, foi designado concelleiro e nomeado despois alcalde da Rúa. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e estivo agochado na casa da súa nai e na doutros veciños. Foi detido o 10 de febreiro de 1938 cando estaba agochado no faiado da súa casa no barrio da Estación da Rúa. Non foi procesado. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1938, do que resultou unha multa de 200 pesetas en 1941. Morreu de leucemia nos anos corenta.

Notas
-----

1. ↑  *La Región*, 16-2-1938, p. 3.
2. ↑  *BOP Ourense*, 23-3-1938, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Expediente de responsabilidades políticas de Aurelio Núñez Prieto.

* La mala suerte de don Aurelio

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde da Rúa** 1936 | Sucesor:**?** |