| Rinoceronte laúdoRango fósil: Plistoceno - Plistoceno tardío |
| --- |
| Esqueleto do animal |
| Estado de conservación |
| Extinto |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Mammalia |
| Orde: | Perissodactyla |
| Familia: | Rhinocerotidae |
| Xénero: | *†*Coelodonta'**Bronn, 1831** |
| Especie: | *†***C. antiquitatis''** |

 |
| Nome binomial |
| '**Coelodonta antiquitatis'**(Blumenbach, 1807) |

O **rinoceronte laúdo** (*Coelodonta antiquitatis*) era un membro da familia dos actuais rinocerontes, que vivía en rexións glaciais e posuía un avantaxado manto de pelo, atinxindo cerca de 3,5 m de longo, 1,8 m de altura e 3,5 toneladas de peso. Alimentábase de gramíneas e musgos, utilizando o seu corno cando fose necesario para cavar na neve para obtelas. Viviu xunto ao mamut, ao oso das cavernas e grandes felinos prehistóricos, cos que disputaba alimentos e defendía as súas crías, pois un rinoceronte-laúdo adulto non posuía moitos depredadores naturais. O seu parente máis próximo vivo é o rinoceronte de Sumatra.

Historia natural
----------------

Reconstrución do rinoceronte.
Os cornos eran excepcionalmente longos, sobre todo o primeiro que podía alcanzar un metro de lonxitude, e aplanados, tan diferentes dos doutros rinocerontes que cando se descubriron os primeiros cornos illados e conxelados en Siberia no século XIX, foron clasificados inicialmente como gadoupas de aves xigantescas. Ademais de como defensa fronte aos carnívoros e arma na época de celo, servían para apartar a neve durante o inverno e acceder así á herba oculta baixo ela. Grazas a esta característica, os rinocerontes laúdos non tiñan que emigrar a outras rexións para conseguir alimento nos períodos invernais como si debían facer outros animais da súa contorna. Como tampouco se trasladaron a outros ambientes fóra da súa tundra-estepa glacial, estes animais non colonizaron áreas afastadas como Irlanda e América do Norte, cousa que si fixeron os mamuts e bisontes.

Os fósiles de rinocerontes laúdos son un claro indicador das condicións climáticas que caracterizaban a Europa e Rusia durante o Plistoceno, pois avanzaban ou retrocedían á par que os climas fríos e as estepas boreais, sendo substituídos nos períodos cálidos por outras especies de rinocerontes desprovistas de pelo, como o rinoceronte de Merck. A partir das estepas de Asia central onde se orixinaron fai pouco menos de medio millón de anos, os rinocerontes laúdos alcanzaron a súa máxima distribución durante o pico glacial de hai 30.000 anos, e minguaron posteriormente pouco a pouco ata súa extinción en Siberia occidental cara ao 8.000 a. C. As causas da súa desaparición son debidas a razóns puramente climáticas, pois as ocasións en que esta especie era cazada polos neandertales ou os membros de nosa propia especie eran pouco frecuentes, debido probablemente á perigosidade deste animal.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rinoceronte laúdo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Rinoceronte laúdo*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188949
* BRE: 1927329
* EBID: ID
* GND: 4333292-4
* MAG: 2780010503

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Fossiilid: 2799
* Fossilworks: 54847
* GBIF: 4969546
* iNaturalist: 627089
* NCBI: 222863
* TAXREF: 199730

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1486224

 |