Rabo de touro estufado
Rabo de touro cru
O **rabo de touro** é un prato típico cordobés consistente nun estufado de rabo de vaca ou touro. 

Trátase dun ragú (guiso de carne que adoita ir acompañado de verduras), que se cociña frecuentemente en diversas cociñas andaluzas.

Historia
--------

O consumo do rabo de touro coñécese desde a época romana. Marcus Gavius Apicius, gastrónomo do século I autor do libro *De re coquinaria*, que constitúe unha fonte para coñecer a gastronomía no mundo romano na época dos emperadores Augusto e Tiberio, mencionaba na súa obra un delicioso estufado *ao estilo de Ostia*, que ben pode tomarse como antecedente deste prato.

Porén, a súa orixe na cociña española sitúase no século XVI e en Córdoba en que, nos seus inicios, preparábase cos rabos de touros bravos, tras a corrida.

Pero é a finais do século XIX cando s receita tradicional comeza a cocerse nas casas cordobesas, nunha época de máximo esplendor do toureo.

Outros usos
-----------

Os rabos de touro e de vaca tamén é moi común usalos para elaborar sancochos en países como Colombia, Ecuador e Venezuela. Nos dous primeiros coñécese como *sancocho de cola*, mentres que en Venexuela se chama *sopa de rabo*.

Unha opinión foránea
--------------------

Sobre o rabo de touro a escritora de libros de cociña e antropóloga cultural británica de orixe sefardí Claudia Roden, dixo nas notas introdutorias á receita clásica deste famoso prato: «a forma en que se facía tradicionalmente coas colas de touro que se entregaban como trofeo aos toureiros, e o que se chaman *rabos de boi* nos Estados Unidos non teñen nada que ver, senón que son as do gando de carne común. Despois dunha cocción longa e lenta, a carne vólvese tenra como a seda, e a salsa é rica e xelatinosa, cos sabores embriagadores achegados polo viño e o brandy: este prato é un luxo».

Receita de rabo de touro
------------------------

#### Ingredientes (para 4 ou 6 persoas)

2 rabos de touro, 1 cebola grande, 2 tomates grandes, 5 ou 6 dentes de allo, 7 ou 8 grans de pementa, 4 ou 5 cenorias, 1 folla de loureiro, un vaso de viño branco, un chorriño de aceite de oliva e 2 culleriñas de sal.

#### Elaboración

Póñense os rabos tallados e lavados na ola a lume forte, cubertos de auga, quitándoselle a escuma. Pícase a cebola, o tomate pelado, os allos e tállanse as cenorias, engádese á ola todo o resto dos ingredientes e ponse a cocer a lume lento durante 3 ou 4 horas.

Notas
-----

1. ↑  ragú no *Dicionario da RAG*,
2. ↑  Alain Ducasse (2009): *El Gran Libro de cocina de Alain Ducasse*. Madrid: Akal. ISBN 978-84-4602-327-2, p. 502.
3. ↑  *Ostia Antica* era unha cidad na costa do mar Tirreno que funcionou como porto da antiga Roma.
4. ↑  *Tiempo de hoy*, números 1044-1046.
5. ↑  "El origen del Rabo de Toro".
6. ↑  "Sancocho de cola".
7. ↑  Janet Mendel (28 de abril de 2012). "Claudia Roden's *The Food of Spain*". *My kitchen in Spain*. Consultado o 6 de xaneiro de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rabo de touro*** |

### Bibliografía

* Cobos Ruiz, Manuel (2009): *Historia de la hostelería de Córdoba*. Córdoba: Editorial Almuzara. ISBN 978-84-92573-95-0.

### Ligazóns externas

* Una historia sobre el rabo de toro *(en castelán)*