**Sarah Parker Remond**, nada en Salem, Massachusetts, o 6 de xuño de 1815 e finada en Florencia o 13 de decembro de 1894, foi unha médica, conferenciante estadounidense, abolicionista e membro da Sociedade Antiesclavista Estadounidense. Realizou o seu primeiro discurso contra a escravitude cando tiña dezaseis anos. Viaxou a Inglaterra para reunir apoio para a causa abolicionista nos Estados Unidos e, despois do comezo da guerra civil estadounidense, para o apoio do exército da Unión e o bloqueo da Unión da Confederación.

De Inglaterra foi a Italia en 1866, onde estudou medicina. Exerceu a carreira durante case 20 anos en Florencia, casou alí e nunca volveu aos Estados Unidos.

Traxectoria
-----------

### Mocidade

Foi unha dos oito fillos de John Remond e Nancy Lenox. A súa nai Nancy naceu en Newton, filla dun veterano da Guerra Revolucionaria; o pai de Sarah, John Remond, era un afrodescendente que foi traído en 1798 a Massachusetts desde a illa holandesa de Curaçao á idade de dez anos. En Salem, os Remond construíron un exitoso negocio de comidas, abastecemento e barbaría. Prosperaron e valoraron a educación, alentando as ambicións dos seus fillos. Sufriron o racismo e os nenos asistiron a unha escola segregada. Remond era maioritariamente autodidacta, aprendeu asistindo a conferencias, lendo moitos libros, folletos e xornais prestados de amigos ou adquiridos da sociedade antiesclavista da súa comunidade, que vendía moitos títulos a un prezo barato. A familia Remond tamén recibiu a estudantes que estaban a estudar na academia local de mozas, incluíndo a Charlotte Forten Grimké.

A familia era comerciante. As súas tres irmás: Cecilia Remond, Maritchie Juan Remond, e Caroline Remond Putnam, «*posuían o salón de moda de cabelo para señoras*» en Salem, así como a maior fábrica de perrucas do estado. Tamén tiña unha irmá Nancy, a maior e esposa de James Shearman, un distribuidor de ostras. Os seus irmáns eran Carlos, abolicionista; e John Remond, quen casou con Ruth Rice.

### Activismo

A súa familia e os seus achegados incluían a moitos activistas da época. A casa dos Remond foi un refuxio tanto para abolicionistas brancos coma negros. Sarah asistiu regularmente a conferencias antiescravistas en Salem e Boston. Xunto co ensino de deberes domésticos de cociñar e coser, a súa nai ensinou ás súas fillas a buscar a liberdade legalmente. Criounos para participar na sociedade.

Salem na década de 1840 foi un centro de actividade antiescravista. Toda a familia estaba comprometida co movemento abolicionista. Recibiron a moitos dos líderes do movemento, incluíndo William Lloyd Garrison e Wendell Phillips, e a máis dun escravo fuxitivo que fuxía ao norte. O seu pai era membro vitalicio da Sociedade Antiescravista de Massachusetts. O seu irmán máis vello Charles Lenox Remond era o primeiro conferenciante negro da Sociedade Antiescravista Estadounidense e un destacado abolicionista negro. Xunto coa súa nai e as súas irmás, Sarah foi membro activo das sociedades antiescravitude do estado e do condado.

En 1853, comprou unha entrada para a ópera Don Pasquale, no Howard Athenaeum en Boston e cando se negou a aceptar asentos para negros, viuse obrigada a abandonar o teatro e foi empuxada polas escaleiras. Sarah demandou por danos e perdas e gañou o caso. Concedéronlle 500 dólares e o recoñecemento de que foi agredida.

As irmás de Remond entraron no negocio dos seus pais, converténdose en provedoras de comida, panadeiras e perruqueiras, pero ela elixiu un camiño diferente. Co apoio financeiro da súa familia, converteuse en profesora antiescravista. Abby Kelley Foster, unha destacada abolicionista en Massachusetts, animou a Remond cando viaxaron xuntas en 1857.

Conferenciante contra a escravitude
-----------------------------------

En 1856, a Sociedade Antiescravista Estadounidense contratou a un equipo de profesores, entre eles Sarah, o seu irmán Charles, xa coñecido nos Estados Unidos e Gran Bretaña; e Susan B. Anthony, para percorrer o estado de Nova York tratando temas de antiescravitude. Durante os dous anos seguintes, ela, o seu irmán e outros falaron en Massachusetts, Ohio, Míchigan e Pennsylvania. A ela e outros afroamericanos a miúdo dábaselles mal aloxamento debido á súa raza.

Aínda que era inexperta, Sarah converteuse rapidamente nun orador eficaz. William Lloyd Garrison eloxiou a súa «*maneira tranquila, digna, o seu aspecto gañador e os seus chamamentos serios á conciencia e ao corazón.*» Co tempo, converteuse nunha das máis convincentes e poderosas conferenciantes da Sociedade Antiescravista Estadounidense.

Como boa oradora e recadadora de fondos, Sarah foi convidada a levar a mensaxe antiescravitude a Gran Bretaña, como o fixo o seu irmán Charles había dez anos. Acompañada por Samuel May, Jr. partiu de Boston para Liverpool o 28 de decembro de 1858, no vapor *Arahia*. Chegaron a Liverpool o 12 de xaneiro de 1859, despois dunha espantosa viaxe no inverno. O barco cubriuse de xeo e neve e moitos dos pasaxeiros estaban enfermos, incluíndo a Remond.

Antes da viaxe, díxolle a Abby Kelly Foster, que non temía «*o vento nin as ondas, pero sei que non importa como vaia, o espírito de prexuízo atoparame*». Pero, atopouse coa aceptación en Gran Bretaña. «*Fun recibida aquí como unha irmá polas mulleres brancas por primeira vez na miña vida*», escribiu, «*recibín unha simpatía que nunca se me ofreceu antes.*» Falou en contra da escravitude e a discriminación racial, facendo fincapé na explotación sexual das mulleres negras sometidas á escravitude. No Instituto Tuckerman, o 21 de xaneiro de 1859, deu a súa primeira conferencia antiescravista, sen notas, falou con elocuencia do trato inhumano dos escravos nos Estados Unidos e as súas historias sorprenderon a moitos dos seus oíntes. Tamén describiu os problemas que sofren os negros libres en todo Estados Unidos. Durante a súa xira por Irlanda, centrouse en comparar a difícil situación do escravo africano cos obreiros da clase obreira na súa audiencia, preocupando aos seus patrocinadores británicos de clase media e elite. Na súa breve autobiografía, escrita en 1861, escribiu que «*o prexuízo contra a cor sempre foi a única cousa, sobre todas as demais, que lanzou a súa sombra xigantesca sobre toda a miña vida*».

Deu conferencias a multitudes en cidades das illas británicas, recadando grandes sumas de diñeiro para a causa antiescravista. Unha vez que comezou a guerra civil nos Estados Unidos, traballou para conseguir o apoio en Gran Bretaña para o bloqueo da Unión da Confederación (que afectou á navegación británica) e a causa da Unión. Debido a que as fábricas téxtiles británicas dependían en gran medida do algodón americano cultivado por escravos, Sarah centrouse particularmente nisto nas súas conferencias. Nun discurso pronunciado en 1862, implorou á súa audiencia londiniense que «*non aceptase a diplomacia aos estadistas, nin a intimidación de escravistas, nin a escaseza de algodón, nin temese ás insurreccións de escravos, senón que mantivese a súa posición de amigo dos oprimidos negros.*» Ao final da guerra e coa emancipación dos escravos, deu conferencias en nome dos libertos, solicitando fondos e roupa para os ex escravos. Foi membro activo da London Emancipation Society e da Freedman's Aid Association en Londres. Unha conferencia que pronunciou en Londres, *O home libre ou o negro emancipado dos Estados do Sur dos Estados Unidos*, foi publicada en The Freedman (Londres) en 1867.

Educación e anos posteriores
----------------------------

Durante os seus anos en Gran Bretaña, tamén realizou extensos estudos no Bedford College for Women (parte posterior da Universidade de Londres e posteriormente fusionado co Royal Holloway). Estudou temas clásicos: francés, latín, literatura inglesa, música, historia e oratoria. Neste período, tamén viaxou a Roma e Florencia.

En 1866 á idade de 42 anos, trasladouse permanentemente a Florencia, onde ingresou no Hospital de Santa Maria Nuova como estudante de medicina. Despois de terminar os seus estudos e converterse en médica, quedou en Florencia. Practicou a medicina por máis de 20 anos, e nunca regresou aos Estados Unidos. Dúas das súas irmás fóronse a vivir con ela.

En Italia, casou co pintor de Sardeña Lazzaro Pintor Cabras (1833-1913) o 25 de abril de 1877. Morreu o 13 de decembro de 1894 en Florencia e está soterrada no Cemiterio Protestante de Roma.

Notas
-----

1. ↑  Darlene Clark Hine; Elsa Barkley Brown; Rosalyn Terborg-Penn (1993). "Sarah Parker Remond (1826-1894)". *Black Women in America: An Historical Encyclopedia*. vol II M-Z. Indianápolis: Indiana University Press. ISBN 0-926019-61-9. Arquivado dende o orixinal o 20 de xullo de 2008. Consultado o 20 de febreiro de 2018.
2. 1 2 3  Grimké, Charlotte Forten (1988). "People in the Journals". En Stevenson, Brenda E. *The Journals of Charlotte Forten Grimké*. Nova York: Oxford University Press. pp. *xli–xlix*. ISBN 0-19-505238-2.
3. ↑  Rooks, Noliwe M. (1996). *Hair Raising: Beauty, Culture and African-American Women*. Rutgers University Press. p. 24.
4. 1 2  Dorothy Sterling, *Ahead of Her Time: Abby Kelley and the Politics of Antislavery*, W. W. Norton & Company, 1994, p. 276.
5. ↑  Sterling, Dorothy, ed. (1984). *We are Your Sisters: Black Women in the Nineteenth Century*. W.W. Norton & Company. p. 176. Consultado o 7 de decembro de 2016.
6. ↑  Zackodnick, Teresa (2011). *Press, Platform, Pulpit: Black Feminist Publics in the Era of Reform*. Knoxville: University of Tennessee Press. p. 66.
7. ↑  Miller Sr. Connie A. (2008). *Frederick Douglass American Hero: and International Icon of The Nineteenth Century*. Xlibris. p. 343. Consultado o 7 de decembro de 2016.
8. ↑  Foner, Philip S.; Branham, Robert James, eds. (1998). *Lift Every Voice: African American Oratory, 1787–1900*. Tuscaloosa: University of Alabama Press. ISBN 978-0817308483.
9. ↑  James, Edward T.; James, Janet Wilson, eds. (1971). *Notable American Women: A Biographical Dictionary: 1607–1950* **3**. Harvard University Press.
10. ↑  "Lazaro Pintor Cabras pittore" (en italiano). Consultado o 7 de decembro de 2016.
11. ↑  "Notable Graves of the Non-Catholic Cemetery". *The Non-Catholic Cemetery in Rome*. Consultado o 7 de decembro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Salenius, Sirpa (2016). *An Abolitionist Abroad: Sarah Parker Remond in Cosmopolitan Europe*. University of Massachusetts Press.

### Ligazóns externas

* Sarah Remond no African American Registry *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4794162
* WorldCat
* VIAF: 103227421
* BNB: ID
* BNF: 16162215g
* CERL: cnp02130073
* DeutscheBio: 1076542794
* FAST: 298035
* FemBio: 23006
* GND: 1076542794
* ISNI: 0000 0000 7332 0022
* LCCN: n92006735
* ODNB: 100414
* SNAC: w6g196w2
* SUDOC: 251650111
* WikiTree: Remond-13

 |