recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O ARD exposto no ESTEC.
**Atmospheric Reentry Demonstrator**, coñecido abreviadamente como **ARD** foi un demostrador tecnolóxico da ESA deseñado para estudar a reentrada atmosférica. ARD foi lanzado nunha traxectoria suborbital por un Ariane 5 o 21 de outubro de 1998 ás 16:37 GMT desde o Centro Espacial de Kourou, na Güiana Francesa.

A nave tiña a mesma forma da cápsula de reentrada das naves do Proxecto Apollo pero cun tamaño un 20% inferior. A bordo levaba un equipo de comunicacións para establecer conexión cos satélites do sistema TDRS, un receptor GPS, o sistema de control de actitude alimentado por hidracina, o escudo térmico de 2,8 m de diámetro, tres paracaídas de 23 m de diámetro e unha baliza do sistema SARSAT para a recuperación da cápsula.

ARD foi levado ata o espazo por un Ariane 5, do que se separaou a 216 km de altura para alcanzar despois un apoxeo de 830 km e volver a caer a terra, amarando a 4,9 km do punto calculado no océano Pacífico tras 1 hora e 41 minutos de voo. O escudo térmico funcionou sen problemas, aguantando temperaturas de ata 900 °C e sendo recuperado en boas condicións.

ARD foi utilizado para probar tecnoloxías que puideran ser usadas nun posible vehículo de retorno de emerxencia da Estación Espacial Internacional.

Notas
-----

* Gunter Dirk Krebs (2018). Gunter's Space Page, ed. "ARD" (en inglés). Consultado o 3 de xuño de 2018.
* Mark Wade (2018). "ARD" (en inglés). Consultado o 3 de xuño de 2018.
* Claude Lafleur (2018). "ARD" (en inglés). Consultado o 3 de xuño de 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ariane 5
| Faaite |
| --- |
|  |
| Atol |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) | 366 hab. |
| Superficie | 8´9 km² |
| Superficie lagoa | 227 km² |
| Nº de illas |  |
| Coordenadas | 16°43′S 145°19′O﻿ / ﻿-16.717, -145.317 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
| Localización do atol |
|

**Faaite** é un atol de Tuamotu, na Polinesia francesa. Administrativamente é unha comuna asociada á comuna de Anaa, coas dependencias de Tahanea e Motutunga. Está situado entre dous atois máis grandes, Fakarava a 17 km ao noroeste e Tahanea a 11 km ao sueste. Anaa esta a 60 km ao sur.

Xeografía
---------

A superficie total é de 9 km². A lagoa interior, de 227 km², ten un paso navegable ao océano, situado no noroeste e chamado Teporioha.

A poboación total era de 202 habitantes no censo do 2002. A vila principal é Hitianau, situada ao oeste.

Historia
--------

Foi descuberto polo inglés John Turnbull, o 1803, o primeiro comerciante do Pacífico que facía a ruta de Hawai a Tahití. En 1820 foi visitado por Fabian Gottlieb von Bellingshausen que o chamou *Miloradovich*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q989899
* WorldCat
* VIAF: 45144647639399173338
* GEC: 0511331
* GeoNames: 4034555

 |
**Begoña Errazti Esnal,** nada o 22 de agosto de 1957 en Barakaldo (Biscaia, País Vasco) é unha política vasca residente en Navarra.

Biografía
---------

### Traxectoria profesional

Begoña Errazti é licenciada en Xeografía e Historia Contemporánea. Cursou tamén un máster en xestión empresarial.

Foi directora da Escola-Taller Río Arga, proxecto europeo para a formación de mozas no tratamento de ríos e ribeiras, con varias especialidades; profesora en ensinos medios de historia e éuscaro; e profesora de éuscaro en cursos da Universidade de Deusto e outros. Tamén foi xerente da federación de ikastolas navarras.

### Traxectoria política

Errazti caracterízase, segundo os seus simpatizantes, pola súa defensa dos dereitos do éuscaro combinando as súas ideas independentistas e progresistas.

Durante as lexislaturas 1995-1999 e 1999-2003 foi a portavoz do grupo parlamentario de Eusko Alkartasuna (EA) no Parlamento de Navarra. Tras as eleccións forais de 2003, a pesar de ser a cabeza de lista cedeu a portavocía ao seu compañeiro de partido e actual presidente de EA en Navarra, Maiorga Ramírez.

Formou parte da executiva nacional de EA desde 1995 até 2007 ocupando desde 1999 a presidencia do partido.

Tras o achegamento de EA á esquerda abertzale e a súa inclusión na coalición Euskal Herria Bildu, deixou a súa militancia en EA para achegarse ao Partido Nacionalista Vasco, asistindo a actos públicos do mesmo en apoio á candidatura a lehendakari de Iñigo Urkullu.

Notas
-----

1. ↑  Mikel Ormazabal.
2. ↑  Juanma Velasco.
Albrecht Dürer, 1507
De acordo co Libro da Xénese da Biblia, **Adán** (en hebreo **אדם ’Ādhām** *Adam* "Po; humanidade") foi o primeiro home criado por Deus. A súa compañeira, tamén criada por Deus, chamada **Eva** ou **Hawa**, a primeira muller, fora formada dunha costela de Adán mentres este durmía.

Adán e Eva foran colocados no Xardín do Edén para que alí vivisen e enchesen a Terra cos seus descendentes. Ámbolos dous, primeiramente Eva e despois Adán, comeron o froito prohibido da árbore da ciencia (do coñecemento do ben e do mal) creada por Deus, e despois do ocorrido, de acordo co relato bíblico, toda a humanidade ficou privada da perfección e da perspectiva de vida infinda. Xurdiría aquí para os xudeus, musulmáns e cristiáns a noción do pecado herdado e a necesidade dun rescate da humanidade condenada á morte. Deus expulsounos do Xardín do Edén e deulles roupas provenientes de peles animais.

Adán e Eva foron pais de Caín, Abel, Sete, entre outros fillos e fillas. Segundo a Xénese 5:5, Adán viviu 930 anos, alcanzando até Lameque, pai de Noé, a oitava xeración da súa descendencia.

Galería de imaxes
-----------------

* Adán, na fachada da igrexa de San Francisco (Cambados)Adán, na fachada da igrexa de San Francisco (Cambados)
* Adán e Eva no Paraíso, ilustración dunha Biblia armenia do século XVIIAdán e Eva no Paraíso, ilustración dunha Biblia armenia do século XVII

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Adán e Eva Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q58701
* WorldCat
* VIAF: 62342107
* BRE: 1799739
* CERL: cnp00577340
* DeutscheBio: 118646907
* EBID: ID
* GND: 118646907
* MAG: 2781025968
* TESF: adam\_and\_eve

 |
Europa segundo Estrabón coa localización das Casitérides.
As **illas Casitérides** é o nome que na Grecia antiga se daba aos centros produtores de estaño (*kassiteros*) situados no Extremo Occidente. A súa localización exacta non está clara, aínda que é moi probable que o topónimo se fose desprazando cara ó norte, desde Galicia á Bretaña e de aquí a Gran Bretaña, conforme ían sendo descubertos novos centros extractores de estaño.

Historia
--------

Plinio o Vello na súa *Historia Natural* sinala que o primeiro grego que accedeu ás Casitérides foi Midácrito, personaxe do que non sabemos nada máis. Crese que os fenicios xa coñecían a ruta do estaño ou das Casitérides, unhas rutas que os cartaxineses manterían oculta até a época romana, pola súa importancia.

Heródoto (430 a.C.) xa chegara a coñecer algo sobre estas illas. Autores como Posidonio, Diodoro Siculo, Estrabón e outros defínenas como pequenas illas ó longo da costa nordés de Hispania nas que existían xacementos de estaño e, segundo Estrabón, tamén de chumbo. Segundo unha pasaxe de Diodoro o seu nome proviña da proximidade destas coa zona noroccidental de Hispania. Estas illas son nomeadas tamén por Tolomeo e Dionisio Periexeta: o primeiro refírese a 10 illotes na área noroccidental, lonxe das costas e que están dispostas de maneira simbólica en forma de anel; o segundo noméaas en relación coas illas Hespérides.

Notas
-----

1. ↑  "Casitérides, illas". *Diciopedia do século 21* **1**. Edicións do Cumio, Galaxia e do Castro. 2006. p. 453.
2. ↑  Plinio o Vello, Historia Natural VII,197
3. ↑  Estrabón (*Xeografía* III.5.11) chámaas "illas no mar oposto ó norte de Hispania" e dúas veces fai un excurso para enumeralas separadamente da Britania. (Xeografía, II.5.30; III.5.11).]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q656900
* WorldCat
* VIAF: 242760504
* GEC: 0015854
* GND: 4802989-0

 |
**Beggars Banquet Records** é un selo independente inglés que apareceu como unha cadea de tendas de discos dirixidas por Martin Mills e Nick Austin, e é parte do grupo de selos Beggars Group. En 1977, estimulados pola imperante estética "DIY" do movemento punk rock británico (entón na cima da súa popularidade), decidiron crear un selo independente e editar discos baixo a etiqueta Beggars Banquet. A primeira banda da discográfica foi o grupo inglés de punk The Lurkers; a primeira edición do selo sería o sinxelo desta banda "Shadow/Love Story". Posteriormente nesa década e a comezos dos 80, éxitos con Tubeway Army e Gary Numan aseguraron o futuro da discográfica. Dende entón publicaron música de Biffy Clyro, Buffalo Tom, The Charlatans, The Cult, The Go-Betweens, The National e Tindersticks. En 2008, Beggars Banquet deixou de contratar a novos artistas e os que pertenecían ao selo pasaron ao seu afiliado, 4AD.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q126039
* WorldCat
* VIAF: 127978397
* BNF: 13887289f
* Discogs: 2056
* MusicBrainz: ID

 |
IBM PCjr; conta con dúas rañuras para cartucho ROM baixo as rañuras para disquete.
Cartucho aberto para Game Boy con memoria volátil para gardar xogos.
Un **cartucho ROM**, ás veces denominado simplemente como **cartucho**, é unha carcasa extraíble que contén dispositivos de memoria de só lectura destinados a ser conectados a un dispositivo de electrónica de consumo, tales como un computador persoal ou unha consola de videoxogos. Os cartuchos ROM pódense utilizar para cargar *software*, tales como videoxogos, ou outros programas de aplicación.

A rañura do cartucho podería ser utilizada para engadidos de *hardware*, por exemplo sínteses de fala. Algúns cartuchos tiñan memoria estática de acceso aleatorio apoiada por batería permitindo ao usuario gardar información, como as puntuacións de xogos cada vez que se usaban.

Uso
---

Un cartucho é un recipiente que normalmente aloxa un tipo de memoria externa ríxida, que se conecta a un dispositivo electrónico como: un teléfono móbil, unha PDA, un computador, unha vídeo consola, unha cámara dixital, etc. A diferenza do formato disco óptico, o formato cartucho non ten partes móbiles.

Nun principio cada fabricante creaba un cartucho para o seu produto, até o nacemento dos estándares como EEPROM, memoria flash ou memory card. Existen varios estándares de encapsulados que conteñen tarxetas de memoria, promocionados e fabricados pola maioría das multinacionais dedicadas á produción de hardware.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* History of Home Video Games en Wayback Machine (archived 8 de abril de 2005)
**María Begoña Freire Vázquez**, nada na Coruña en 1968, é unha avogada e política galega do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Técnica xurídica de Urbanismo na Consellería de Medio Ambiente, Territorio e Infraestruturas. Militou desde os 20 anos en Novas Xeracións e despois no PPdeG.

Foi deputada do Parlamento de Galicia en 1999 substituíndo a Antonio Couceiro Méndez. Foi elixida concelleira da Coruña nas municipais de 2011 e foi concelleira delegada de Tráfico, Mobilidade, Uso e Utilización do Dominio Público. Volveu ser elixida concelleira nas municipais de 2015.

Presentouse nas listas do PPdeG ás eleccións autonómicas de 2020 e, aínda que non saíu elixida á primeira, entrou en setembro de 2021 na cámara galega logo da renuncia de varios conselleiros aos seus escanos.

Notas
-----

1. ↑  Fernández, Ángela (4/6/2011). "Begoña Freire : ´Lo que ofrecemos es compromiso, trabajo y dedicación´" *La Opinión A Coruña* *(en castelán)*.
2. ↑  T, X. A. (2021-09-16). "Renovación en el PP gallego tras la renuncia al escaño de siete conselleiros". *La Opinión de A Coruña* (en castelán). Consultado o 2021-09-16.
O **Sevilla F.C. Andalucía Rugby** é a franquía de rugby de Andalucía que participa representando a esta comunidade na Liga Superibérica.

Fundación e primeiros anos
--------------------------

O equipo foi fundado en 2009 e nace aglutinando nun principio, pola meirande parte dos clubs andaluces de categoría nacional (División de Honra, División de Honra B e Primeira Nacional), que achegaron os seus xogadores para a formación deste equipo: o Helvetia, Club de Rugby Ciencias, Universitario e Club Amigos del Rugby sevillanos, o Universidade de Málaga, Granada 2004 de Granada, Jaén R.C. de Xaén, Costa de Almería e C.R. Atlético Portuense de El Puerto de Santa María (Cádiz). A súa intención é involucrar no proxecto a todos os clubs andaluces, nun futuro.

Nome e imaxe
------------

O nome da franquía foi elixido debido a que ao nome orixinal de Cartujanos sumóuselle o patrocinio auspiciado polo club de fútbol do Sevilla FC.

O Sevilla FC non é novo no mundo do rugby, na tempada 1969-70 constituíuse a sección de rugby do Sevilla FC. Aquela liga de División de Honra Andaluza desputárona os equipos seguintes: Club Pineda de Sevilla, Club Natación, Arquitectura, Macarena, Medicina, Dos Hermanas, Club Felipe II e Sevilla FC. O primeiro encontro do Sevilla FC foi dirixido por José María Ruiz Romero "Rosco" e rematou con vitoria contra Dos Hermanas por 60-0. A partir de aí o Sevilla FC comezou a fomentar a súa canteira, chegando incluso a ter varios equipos sénior ademais de todas as súas categorías inferiores. Centos de xogadores pasaron pola sección de rugby do Sevilla FC. Os éxitos deportivos máis importantes ao longo da súa historia foron:

-Sevilla FC sénior: campión Liga Nacional 1ª Categoría temporadas 1975-76, 1976-77 e 1981-82.

-Sevilla FC Cadete: Campión de España tempada 1977-1978.

O Sevilla FC contribuíu dun xeito moi importante ao desenvolvemento do rugby en Sevilla.

Finalmente, o logotipo da franquía é un cabalo que o seu pescozo alóngase para abrazar o escudo do Sevilla FC esvaecido.

Historia
--------

A historia da franquía andaluza comenza o 26 de abril de 2009 nun partido celebrado no estadio madrileño de Las Terrazas (Alcobendas), partido no que non conseguiron a vitoria fronte a uns Gatos que se mostraron intratables no seu campo. Durante a fase regular non conseguiron manter a regularidade no xogo e perderon moitos partidos, o cal lles condenou ao sexto e último posto da Liga, mais remataron a mesma cunha vitoria na casa fronte ao Almogàvers por 25-19, que lles deixou con bo sabor de boca. Nesta primeira edición xogáronse partidos en Sevilla, Armilla (Granada) e El Puerto de Santa María (Cádiz), facendo partícipe a toda a comunidade andaluza da franquía.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Liga Superibérica
* Sevilla Fútbol Club

### Ligazóns externas

* Elrugby.com *(en castelán)*
* Site oficial do club *(en castelán)*
O **adxectivo** é unha clase de palabra que funciona ordinariamente como adxacente do nome, é dicir, como complemento nominal adxunto que se sitúa diante ou despois do substantivo ó cal se refire.

Por significado, sinala unha calidade atribuída a un substantivo, ben abstracta (percibible pola mente, como en "libro *difícil*"), ben concreta (percibible polos sentidos, como en "libro *azul*").

En canto á súa morfoloxía, o adxectivo non posúe accidente de xénero ou número, senón que o adquire do substantivo ao que determina ou ben do artigo que o acompaña, cando se produciu unha metábase. Admite, ademais, afixos e morfemas de grao superlativo (os sufixos *-ísimo*, *-érrimo*). É determinado así mesmo por adverbios cuantificadores que lle confiren os outros graos, o comparativo de igualdade (*tan*), de superioridade (*máis*) e de inferioridade (*menos*), así como o grao superlativo analítico (*moi*, *ben* bo). Substantívano ou transfórmano en substantivo o artigo *o* ("o bo") e, ademais, a supresión do substantivo nunha lexia habitual: *o barco veleiro = o veleiro*.

morfoloxía do adxectivo
En canto á súa sintaxe, o adxectivo desempeña habitualmente tres funcións diferentes: adxacente dun substantivo ("*bo* libro *grande*), atributo dun substantivo a través dun verbo copulativo ("Pedro é, está ou parece *san*") e complemento predicativo ("o coche corre *rápido*")

Distínguese entre **adxectivos atributivos**, unidos asindeticamente ao nome: *noite escura* ou *escura noite* e **adxectivos predicativos**, ligados ao nome mediante un verbo copulativo: *a noite era escura*.

**Adxectivo substantivado** ou **absoluto**: é o que desempeña na frase a función de substantivo mediante transposición.

**Adxectivo verbal**: é o participio en función adxectiva cando non perdeu aínda a súa natureza verbal.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Adxectivo*** |

* Curso de lingua galega: o adxectivo, nos galilibros

| * v
* c
* e
Clases de palabras |
| --- |
| 
* Substantivo
* Adxectivo
* Pronome persoal
* Determinante
	+ Artigo
	+ Demostrativo
	+ Posesivo
	+ Indefinido
	+ Numeral
* Relativo
* Verbo
* Adverbio
* Preposición
* Conxunción
* Interxección

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q34698
* BNCF: 29447
* BNF: 11991760r
* BRE: 3167006
* EBID: ID
* GEA: 233
* GEC: 0155800
* GND: 4000497-1
* JSTOR: adjectives
* LCCN: sh85000888
* MAG: 2777683214
* NDL: 00577020
* PSH: 6853

 |
Na tradición relixiosa cristiá o **advento** é un período de tempo que é preparación da celebración do nacemento de Cristo, o Nadal, e para renovar a esperanza na segunda vida de Cristo

Tradición oriental
------------------

Nas igrexas ortodoxas comeza o 15 de novembro (o de 28 de novembro do calendario xuliano) ou ben máis minoritariamente o domingo anterior á festividade de santo André (30 de novembro) ata o día de Nadal.

Tradición occidental
--------------------

Na Igrexa católica latina, o advento comeza o cuarto domingo antes de Nadal e tecnicamente remata o 23 de decembro; a non ser que o 24 de novembro sexa domingo é o cuarto domingo de advento. O período de advento é de penitencia e os sacerdotes levan vestimentas púrpuras.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Advento***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83012
* AAT: 300192157
* BNCF: 18651
* BNF: 11933371j
* EBID: ID
* FAST: 797427
* GND: 4000537-9
* LCCN: sh85001060
* Orthodox Encyclopedia: 63488
* PSH: 7894

 |
| Bikar |
| --- |
|  |
|  |
| Datos |
| País |  Illas Marshall |
| Illa principal |  |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitado |
| Superficie | 0´5 km² |
| Superficie lagoa | 37´4 km² |
| Nº de illas | 7 |
| Coordenadas | 12°14′N 170°08′L﻿ / ﻿12.233, -170.133 |
| Maior Altura |  |
| Localización |
|  |
|

**Bikar** é un atol que está composto por 7 illas que abarca medio quilómetro cadrado, rodeando unha lagoa central de 37 km², nas Illas Marshall. O atol non está habitado. Os seus illotes principais son Bikar, Jabwelo e Almani.

Debido ao seu relativo illamento das illas principais do grupo, Bikar ten unha flora e fauna en gran medida intacta que existe nun estado relativamente primitivo.

Xeografía
---------

Atópase a 579 km. ao norte do atol de Majuro, a capital das Illas Marshall, 320 quilómetros ó SSE de Bokak, e 115 km. ao norte de Utirik, o atol máis próximo habitado. A superficie é de 0´5 km², cunha lagoa de ao redor duns 37´4 km².

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q697812
* GeoNames: 2080875
* GNIS: 1888524
* OSM: 5386664

 |
16°20′S 145°14′O﻿ / ﻿-16.333, -145.233

| Fakarava |
| --- |
|  |
| Atol |
| Datos |
| País | Francia |
| Illa principal | Rotoava |
| Linguas |  |
| Poboación (2007) | 855 hab. |
| Superficie | 16 km² |
| Superficie lagoa | 1.153 km² |
| Nº de illas | 41 |
| Coordenadas | 16°20′S 145°14′O﻿ / ﻿-16.333, -145.233. |
| Maior Altura |  |
| Localización |
| Localización do atol |
|

**Fakarava** é un atol das Tuamotu, na Polinesia Francesa. Está situado no centro e ao oeste do arquipélago, a 488 km ao nordés de Tahití.

Xeografía
---------

Fakarava é un atol rectangular de 60 km de longo e 25 km de ancho. É o segundo atol máis grande das Tuamotu, logo de Rangiroa, cunha superficie de 16 km²; e unha lagoa de máis de 1.000 km²;. O atol dispón de dous pasos ao interior, un ao norte e outro no sur. O paso do norte de Garuae é o máis grande da Polinesia Francesa. É moi rico en fauna mariña, con raias, mantas, barracudas, meros, tartarugas e golfiños. É un centro importante do mergullo deportivo.

A vila principal é Rotoava, situada ao nordés cerca do paso de Garuae. No paso sur está a vila de Tetamanu, antiga capital da illa e residencia do administrador das Tuamotu durante o século XIX. A poboación total era de 467 habitantes no censo de 1996. O desenvolvemento do turismo, coa construción dun hotel, incrementou a poboación nos últimos anos. Ademais do turismo ao redor do mergullo, a economía baséase na explotación da copra e o cultivo de nácara e perlas.

O atol conta cun aeroporto ao norte, e un porto.

Historia
--------

Antigamente era coñecido como Havaiki ou Havai'i, e Farea. O nome sacro Havaiki atópase noutros luigares como Savai'i, Raiatea e Hawai. Outro nome colonial era Wittgenstein. O atol foi descuberto por Bellinghausen en 1820. Foi evanxelizado polo católico Laval en 1849, e construíuse a primeira igrexa en 1850, en Rotoava. Ao final do século XIX foi o centro administrativo das Tuamotu.

Vista da lagoa de FakaravaVista da lagoa de Fakarava

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1346999
* WorldCat
* VIAF: 315528813
* GEC: 0511334
* GeoNames: 4034510
* OSM: 6062901

 |
**Advanced Photovoltaic Experiment**, tamén coñecido polo seu acrónimo **APEX**, foi un satélite artificial da Forza Aérea dos Estados Unidos lanzado o 3 de agosto de 1994 mediante un foguete Pegasus desde a Base Edwards da Forza Aérea, en California.

Características
---------------

A misión de APEX consistía en probar novas células solares e compoñentes electrónicos nun contorno de radiación para mellorar o deseño de futuros vehículos espaciais. A órbita altamente elíptica de APEX permitiu tamén investiga-lo efecto do plasma espacial en circuítos operando a alta voltaxe cando o satélite estaba no perixeo e o efecto da radiación espacial cando estaba no apoxeo.

O satélite levaba o experimento PASP (*Photovoltaic Array Space Power*) Plus para o estudo da forma en que o rendemento das células solares se degrada no contorno espacial. Probáronse doce tipos de células, incluíndo catro tipos de células de silicio, tres de arseniuro de galio, tres novos tipos de materiais (fosfuro de indio e outros dos tipos diferentes) e dous con deseños de concentrador.

APEX tamén levaba o experimento CRUX (*Cosmic Ray Upset Experiment*), patrocinado polo centro de voo espacial Goddard da NASA, e o experimento FERRO (*Thin-Film Ferroelectric Experiment*), desenvolvido pola Escola Naval de Posgraduados.

Durante a misión a nave sufriu dous incidentes, un relacionado co sensor da batería e outro cun chip de memoria, resolvéndose os dous sen maiores problemas.

A nave estaba baseada no bus PegaStar da empresa Orbital Sciences.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "APEX" (en inglés). Consultado o 17 de agosto de 2011.
2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9  NASA (8 de xullo de 2011). "Apex" (en inglés). Consultado o 17 de agosto de 2011.
3. ↑  "Note verbale dated 29 November 1994 from the Permanent Representative of the United States of America addressed to the United Nations (Vienna) addressed to the Secretary-General" (PDF). *COMMITTEE ON THE PEACEFUL USES OF OUTER SPACE* (94-28819T). 15 de decembro de 1994. Consultado o 17 de agosto de 2011.
4. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "APEX (P90-6)" (en inglés). Consultado o 17 de agosto de 2011.
5. 1 2 3 4  Mark Wade (2011). "APEX" (en inglés). Consultado o 17 de agosto de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15014
* NSSDC ID: 1994-046A
* SCN: 23191

 |
Coordenadas: 43°19′46.96″N 8°24′0.11″O﻿ / ﻿43.3297111, -8.4000306

**Begano** (acrónimo de **Bebidas Gaseosas del Noroeste**) foi unha empresa galega con sede na Coruña. Na actualidade é unha planta embotelladora de Coca-Cola Iberian Partners S.A. o embotellador internacional de Coca-Cola para España, Portugal e Andorra xurdido en febreiro de 2013 trala integración de oito embotelladoras da península. Begano fabrica, vende e distribúe refrescos carbonatados e non carbonatados, tés fríos, zumes, augas, produtos de nova xeración, bebidas para deportistas e bebidas enerxéticas.

Historia
--------

Edificio de Begano.
A fábrica de Begano na Avenida Alfonso Molina foi proxectada polos arquitectos Andrés Fernández-Albalat Lois e Antonio Tenreiro en 1960. O edificio está catalogado e protexido tanto polo Concello da Coruña como pola Xunta de Galicia.

Begano ten seis delegacións en Galiza nas cidades de Lugo, Ourense, Pontevedra, Ferrol, Santiago e Vigo.

A empresa ten as certificacións UNE-EN ISO 9001:1994 Certificado no 2001 o seu Sistema de Xestión Medioambiental segundo Norma ISO 14001:1996. No 2005 auditou a empresa conforme á nova versión da Norma de 2004.

En 2012 entrou no accionariado de Begano a embotelladora catalá Cobega facéndose cunha participación maioritaria da empresa. A empresa ten previsto o traslado da fábrica ao concello de Oza-Cesuras.

Desde febreiro de 2013 a planta integrouse xunto con outras sete embotelladoras en Coca-Cola Iberian Partners.

Produtos
--------

Acceso a Begano.
* Bebidas con gas
	+ Coca-Cola
	+ Fanta
	+ Sprite
	+ Nordic Mist
	+ Mare Roso
	+ Burn
* Bebidas sen gas
	+ Nestea
	+ Aquarius
	+ Limón&Nada / Naranja&Nada
* Augas e zumes
	+ Aquabona / Fontoira
	+ Minute Maid
	+ Dúo Frutas

Notas
-----

1. ↑  Los dueños de la "fábrica de la felicidad", *Público*, consultado o 26 de maio de 2014.
2. ↑  Quiénes somos Arquivado 02 de xullo de 2014 en Wayback Machine. páxina web de *Coca-Cola Iberian Partners*.
3. ↑  "La embotelladora catalana de Coca-Cola adquiere el 60 % de Begano" Arquivado 29 de xuño de 2012 en Wayback Machine.. *La Voz de Galicia*, 25 de maio de 2012 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***A Coruña*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web de Coca-Cola Iberian Partners Arquivado 30 de maio de 2014 en Wayback Machine.
**Benito Gallego Montero**, nado en 1900 e finado en Ourense o 9 de febreiro de 1937, foi un político galego, alcalde de Ribadavia ao final da Segunda República Española.

Traxectoria
-----------

Dedicábase a prestar diñeiro, converteuse en comisionista. Tamén fixo diñeiro dedicándose ao xogo. Formou parte do Comité Republicano de Ribadavia (1930). Na República foi elixido concelleiro en Ribadavia en 1931 e en 1933 actuou como alcalde. Foi destituído logo da revolución de Asturias. Militante de Izquierda Republicana. Coa vitoria da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado alcalde de Ribadavia a principios de marzo. Logo da sublevación do 18 de xullo trasladouse a Ourense, onde foi detido o 20 de xullo no edificio do Goberno civil. Xulgado en Ourense por rebelión militar, foi condenado a pena de morte e executado no Campo de Aragón xunto cos veciños de Ribadavia Celso González Rodríguez, Andrés Centrón Rodríguez e Fidel Blanco Leboso o 9 de febreiro de 1937.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Santiago García Rey** |  **Alcalde de Ribadavia** 1933 | Sucesor:**Santiago García Rey** |
| Predecesor:**Cesáreo Giráldez Diéguez** |  **Alcalde de Ribadavia** 1936 | Sucesor:**Teodomiro Andrés Sánchez** |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* La historia de Benito
* 

* Benito Gallego Montero na páxina web *Nomes e Voces*.
**Carmen "Carrie" Bradshaw** é a personaxe principal da serie de HBO "*Sex and the City*". É interpretado por Sarah Jessica Parker. Carrie Bradshaw é unha personaxe autobiográfico creado por Candace Bushnell, quen publicou un libro: *Sex and the City*, baseado na súa propia columna en *The New York Observer*. Carrie Bradshaw é unha escritora de Nova York, unha moza fiestera e adicta á moda. A súa columna semanal describe as aventuras e andanzas sexuais dela e as súas amigas, as cales serven de cúmulo á serie dando a pauta e a narración para o programa.

No 2005, Carrie Bradshaw foi listada N°11 no Bravo's *100 Greatest TV Characters* e está considerada como toda unha icona da moda.

Notas
-----

1. ↑  "Bravo > 100 Greatest TV Characters". Arquivado dende o orixinal o 08 de novembro de 2006. Consultado o 08 de novembro de 2006.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de Sex and the City *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q254678
* IMDb: ch0018417

 |
*Parambassis ranga*
Os **Ambásidos** (Ambassidae), ou *peixes de cristal*, son unha familia de peixes mariños e de auga doce, incluída na orde Perciformes. Segundo ITIS este nome de familia non é válido, e admite como correcto o nome máis antigo de Chandidae.

Características
---------------

Son peixes de tamaño pequeno (cun tamaño máximo duns 26 cm) e o seu trazo característico é que o corpo é semitransparente. A aleta dorsal ten 7 a 8 espiñas e 7 a 11 radios brandos; a aleta anal ten tres espiñas e 7 a 11 radios brandos; as aletas pelviana, unha espiña e 5 radios brandos.

Están distribuídos por océanos e ríos de Asia e Oceanía.

Clasificación
-------------

Divídense en oito xéneros con 49 especies:

* Xénero *Ambassis* (Cuvier, 1828)
* Xénero *Chanda* (Hamilton, 1822)
* Xénero *Denariusa* (Whitley, 1948)
* Xénero *Gymnochanda* (Fraser-Brunner, 1955)
* Xénero *Paradoxodacna* (Roberts, 1989)
* Xénero *Parambassis* (Bleeker, 1874)
* Xénero *Pseudambassis* (Bleeker, 1874)
* Xénero *Tetracentrum* (Macleay, 1883)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Ambásidos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Ambásidos*** |

* Taxonomía FishBase
* Ambassidae (ITIS)
* Chandidae (ITIS)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q676497
* EBID: ID
* MAG: 2781054299

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 5382
* Fossilworks: 266157
* GBIF: 4235
* iNaturalist: 85570
* IRMNG: 117136
* ITIS: 645303
* NCBI: 205120
* Plazi: ID
* WoRMS: 151432

 |
**Benito Hermida Cebreiro**, nado cara a 1935 e finado en Pontevedra o 16 de novembro de 2015, foi un profesor e político galego.

Traxectoria
-----------

Empregado de banca, traballou no Banco Gallego e Fidecaya. Profesor do colexio San Narciso. No franquismo foi nomeado alcalde de Marín en 1973, tomando posesión o 11 de abril. Cesou como alcalde en 1977. Moi implicado no Club de Atletismo San Miguel, do que foi presidente, e no impulso da Danza das Espadas. Finou en Pontevedra aos 80 anos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Alfonso Tomás Martín Suárez** |  **Alcalde de Marín** 1973 - 1977 | Sucesor:**Antonio Manuel Martínez Arias** |

Vida persoal
------------

Irmán de Jesús Hermida Cebreiro. Casou con María Luisa Meijueiro García.

Notas
-----

1. ↑  Marín despide al que fue su alcalde y conocido dinamizador deportivo Benito Hermida
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 13-4-1973, p. 15.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Alcaldes de Marín Concello de Marín.
O **castelo de Gormaz** é unha fortaleza de orixe musulmá situada ao carón do concello de Gormaz na provincia de Soria. Foi declarado Monumento Nacional en 1931, e foi restaurado recentemente[*cando?*]. A entrada é gratuíta.

Historia
--------

Fortaleza Califal de Gormaz.
A súa construción comezou no século IX, durante o Califato de Córdoba sobre os restos dun castelo anterior de orixe cristiá ou musulmá. A construción comezou no lado noroeste do outeiro, onde se levantou un pequeno castelo. A fortaleza foi conquistada polos cristiáns no 912 e volveu a mans musulmás durante o califato de Al-Hakam II quen ordenou a súa ampliación ao xeneral Galib, tarefa que se emprendeu entre o 955 e o 966.

O castelo de Gormaz converteuse así en peza clave da defensa musulmá contra os reinos cristiáns do norte e contribuíu a mantelos afastados de Medinaceli. O castelo de Gormaz chegou a ser a máis grande fortaleza europea da súa época: cun perímetro amurallado de 1.200 m, 446 m de longo, 28 torres e unha forma moi alongada en dirección leste-oeste. A súa situación e as súas excelentes condicións de visibilidade permitían controlar unha das rutas de acceso cara ao norte e o río Douro e foi unha das posicións estratéxicas máis cobizadas por musulmáns e cristiáns durante os séculos IX e X.

No 975 o conde García Fernández, aliado con Sancho de Pamplona e Ramiro III de León, asedia o castelo pero, mentres o fai, é atacado por un exército de rescate ao mando de Galib e sofre unha humillante derrota. Volve intentalo no 978 con éxito e manteno ata o 983, cando o toma Almanzor. Permaneceu en poder dos musulmáns ata a súa conquista definitiva polos cristiáns no 1060 por parte de Fernando I de León. Rodrigo Díaz de Vivar, o Cid, foi señor de Gormaz dende 1087. Foi nesa época cando se fundou a vila de Gormaz, aos pés do castelo. Con posterioridade a súa importancia estratéxica foi diminuíndo. Foi usado posteriormente como prisión ata o seu abandono definitivo.

Arquitectura
------------

O castelo consta de dúas partes diferenciadas separadas por un foso. Ao leste encóntrase o alcázar, a torre da homenaxe, a "torre de Almanzor", o alxibe e os apousentos califais. Na parte oeste atópase un estanque para dar de beber aos animais e unha grande explanada onde acampaban as tropas. Conta cunha gran porta que denota a súa orixe islámica, a *Porta Califal*. Na cara oeste da muralla hai tres estelas, unha de orixe romana e outra claramente islámica, que se colocaron alí para espantar os malos espíritos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Castillos de Soria

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q511688
* WorldCat
* VIAF: 316732729
* BNE: XX210968
* JCyL: 13141

 |
A agricultura itinerante é un tipo de agricultura de subsistencia. Os agricultores primeiro talan os matos e árbores, e posteriormente queiman a terra, empregando a cinza resultante coma fertilizante. Os campos son produtivos durante varios anos, e cando se esgotan os agricultores mudan de sitio e repiten o mesmo proceso. Na foto, terra queimada para a agricultura itinerante na rexión de Kampa, en Riau.
A **agricultura de subsistencia** é un tipo de agricultura na que os produtos colleitados que produce a terra están destinados soamente ao consumo da familia que os traballa. A agricultura de subsistencia non procura o beneficio económico que resulta da comercialización dos produtos da terra, senón que o obxectivo é o autoconsumo e a autosuficiencia alimentaria..

Os terreos adicados á agricultura de subsistencia adoitan ser de poucas hectáreas, e o volume de produción é escaso. A man de obra case sempre é a familia posuidora das terras, e os recursos agrarios son limitados, isto é, apenas se emprega maquinaria nin utensilios agrarios industriais.

A agricultura de subsistencia, que hoxe existe máis comunmente en áreas de África subsahariana, sueste asiático e partes de América do Sur e Central, é unha extensión do forraxeo primitivo practicado polas primeiras civilizacións. Historicamente, a maioría dos primeiros agricultores dedicáronse a algún tipo de agricultura de subsistencia para sobrevivir. Dentro das primeiras comunidades forraxeiras, como as sociedades de cazadores-recolectores, as pequenas comunidades só consumían o cazado ou recollido polos membros da comunidade. A medida que a domesticación de certas plantas e animais evolucionou, desenvolveuse unha sociedade agrícola de subsistencia máis avanzada na que as comunidades practicaban unha agricultura a pequena escala e de baixa intensidade para producir unha cantidade eficiente de bens para satisfacer as necesidades básicas de consumo da comunidade.

Tipos
-----

* Agricultura itinerante
* Agricultura extensiva de secaño
* Agricultura irrigada do arroz

Notas
-----

1. ↑  Agricultura de Subsistencia, por Wagner de Cerqueira e Francisco, en Xeografía Económica
2. ↑  "Subsistence Agriculture - an overview | ScienceDirect Topics". *www.sciencedirect.com*. Consultado o 2021-06-19.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Agricultura de Galicia

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2787508
* AAT: 300417680
* EBID: ID
* FAST: 1746153
* GEC: 0152279
* GND: 4058331-4
* JSTOR: subsistence-farming
* LCCN: sh2008003735
* MAG: 156005406

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ambroa.

**Ambroa** é un lugar da parroquia de Andoio no concello coruñés de Tordoia, da comarca de Ordes. Segundo o IGE, en 2022 tiña 49 habitantes (25 homes e 24 mulleres).

Etimoloxía
----------

A etimoloxía deste topónimo carece de consenso. Por un lado, unha das primeiras teorías sobre a súa orixe está relacionada co pobo prerromano dos *ambrones* que, segundo Menéndez Pidal, colonizou o noroeste da Península Ibérica, co que se trataría dun topónimo baseado nun xentilicio. Non obstante, Bascuas considera que esta teoría, baseada nas colonizacións indoeuropeas, está completamente superada e é inconsistente e contraria ao que hoxe en día se sabe da expansión deste pobo. Este lingüista considera que procede do celta *\*ambra* (*auga*), para o que argumenta que o lugar se localiza entre varias correntes de auga pequenas, habendo varios topónimos de orixe hidronímica na súa contorna.

Este topónimo aparece documentado en 1523, nun texto do Arquivo Histórico da Universidade de Santiago, en que participa *Alonso de Ambroa*, habitante da freguesía de Andoio.

Outros topónimos iguais ou similares son Ambroa (Irixoa) e Ambroa (Cabovilaño, A Laracha).

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Andoio

| Lugares da parroquia de Andoio no concello de Tordoia (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| Altiboa | Ambroa | Baldaio | Bouzarán | O Casal | O Castiñeiro | A Folgueira | Fornelos | O Lestido | Os Pazos | O Rego | Samede |

### Parroquias de Tordoia

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Tordoia |  |
| --- | --- |
| Andoio (San Mamede) | Anxeriz (Santa Mariña) | Bardaos (Santa María) | Cabaleiros (San Xián) | Castenda da Torre (Santa María) | Gorgullos (Santaia) | Leobalde (San Cristovo) | Numide (Santiago) | Tordoia (San Xoán) | A Vila de Abade (San Cibrán) |

Notas
-----

1. ↑  "IGE - Nomenclátor estatístico de Galicia". *www.ige.gal*. Consultado o 2023-06-26.
2. ↑  Martínez, Lidia Gómez; Méndez, Luz. "Toponimia de Tordoia". *Real Academia Galega*. Consultado o 2022-05-07.
**Benito Soto Linares**, nado o 17 de marzo de 1852 e finado en Chantada o 3 de xaneiro de 1914, foi un banqueiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Luis Soto Martínez. Comerciante en Chantada, intermediario na compravenda de terreos, cobraba efectos de comercio, pagaba xiros e prestaba diñeiro. Foi correspondente do Banco de España, representante da Compañía Trasatlántica, empresa relacionada co transporte marítimo de emigrantes a América, e representante da Compañía arrendataria de Tabacos en Chantada.

Foi nomeado alcalde de Chantada o 1 de xaneiro de 1902. Cesou o 1 de xaneiro de 1904.

Logo da súa morte, a súa muller Amadora Lemos e os seus fillos, para seguir nos negocios, formaron unha Comunidade de Bens co nome de Viuda de Benito de Soto. En 1925 asumiu a dirección o fillo Antonio de Soto Lemos ata o seu falecemento en 1931, pasando a dirección aos seus irmáns Jesús e José de Soto Lemos. En 1964 a familia Soto creou o Banco de Soto.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Estévez Vila** |  **Alcalde de Chantada** 1902 - 1904 | Sucesor:**Julio Guerra Díaz-Varela** |

Vida persoal
------------

Casou con Amadora Lemos e foi pai de Antonio, Jesús e José Soto Lemos.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *El Regional*, 6-1-1914, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Múgica Melgar, José Luis (2010). Bubok, ed. *Banco de Galicia, orígenes, evolución y extinción*. pp. 39–41. ISBN 978-84-9981-067-6. Consultado o 17 de maio de 2013.

### Ligazóns externas

* Corporación municipal de Chantada
**Alejandro Vázquez Palacio**, nado en Xixón o 4 de novembro de 1976, é un exfutbolista español. Xogaba de defensa.

Traxectoria
-----------

Na tempada 2003–04 fichou polo Pontevedra CF, de Segunda División B (Grupo 1). Debutou na primeira xornada, da man do adestrador José Aurelio Gay, nunha vitoria en Pasarón fronte o CD Ourense (2–0). Nesa campaña foi un habitual na defensa granate, xunto con Mauro García, David Casablanca e Fede Bahón, participando en 34 partidos e anotando 4 goles. Ese ano lograron o ascenso a Segunda División, tras vencer no Grupo 1 na liga regular e ser campións do Grupo B na liguiña de ascenso, no que estaban enfrontados a CD Mirandés, Lorca Deportiva e CD Badajoz.

Na tempada 2004–05 debutou en Segunda División, no retorno do equipo pontevedrés á categoría de prata 27 anos despois da súa anterior participación (na tempada 1976–77). O seu primeiro partido en Segunda División produciuse na primeira xornada, nunha derrota en Pasarón fronte o Poli Ejido (0–1). Este ano participou en 29 partidos e marcou 1 gol, que chegou na xornada 13 nunha vitoria fronte o Xerez CD (2–1), sendo ademais o seu único gol en Segunda División. O equipo, que na xornada 22 mudaría o adestrador polo galego Alberto Argibay, non logrou manter a categoría e descendeu a Segunda División B como último clasificado, a 3 puntos da salvación.

Até a tempada 2009–10 permaneceu no Pontevedra CF, participando nun total de 206 partidos de liga e anotando 15 goles. Desde a tempada 2005–06 foi adestrado por Javi Gracia, Rafa Sáez, José Aurelio Gay (novamente), Roberto Aguirre e Pablo Alfaro.

Na tempada 2010–11 fichou polo CF Badalona, de Segunda División B (Grupo 3). Debutou na primeira xornada, nun empate a domicilio fronte o CE L'Hospitalet (1–1), da man do adestrador Manolo Márquez. Ese ano xogou 35 partidos e anotou 3 goles, logrando o segundo posto na clasificación. Na tempada 2011–12 participou en 30 partidos e marcou 2 goles, logrando o terceiro posto da táboa.

Ligazóns externas
-----------------

* Perfil do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
* Perfil do xogador en transfermarkt.com *(en castelán)*
* Perfil do xogador en ceroacero.es *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8194250
* Transfermarkt: 63708

 |
**Benito Rodríguez Rodríguez**, nado no Rial, en Sabucedo (Porqueira) o 22 de febreiro de 1895 e finado o 12 de agosto de 1966, foi un destacado médico ourensán e militante esquerdista.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela en 1921. Militou no Partido Republicano Radical. Consta que lle prestou axuda médica á partida de maquis de Casto Cabezas, activa na Baixa Limia e no Couto Mixto até a década de 1940. Carlos Casares, sobriño de Rodríguez, escribía isto a este respecto:

> 
> 
> "O Cabezas entregouse na casa de meu tío Benito, na galería, cando eu tiña oito ou nove anos. Foi un alivio, pois daquel xeito acabáronse os compromisos de sair de noite a curar feridos, xogándose ir ó cárcere se non facía a denuncia correspondente, que nunca fixo."
> Carlos Casares, na columna "Á marxe"
> 

De feito, foi na casa do doutor Rodríguez onde acabaría entregándose o guerrilleiro antifranquista Casto Cabezas.

Notas
-----

1. ↑  *Médicos y maquis gallego (I)*, Diario de un médico de guardia, 7 de febreiro de 2010 *(en castelán)*.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, páx. 9, 23 de marzo de 1996. Recollido tamén na compilación *Á marxe, Volume 5*, páx. 90 (Galaxia, 2007).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Recuperando a Memoria (histórica) na sanidade galega (II). Médicos, Practicantes e "Maquis". O apoio á guerrilla e aos represaliados na posguerra*, por David Simón Lorda. *Cadernos de atención primaria*, volume 18, pp. 164-171 (2011).
Coordenadas: 42°39′39.35″N 13°41′40.60″L﻿ / ﻿42.6609306, -13.6946111

O **Castello Della Monica** é un castelo italiano, reconstrución dun edificio da medieval no século XIX. Atópase en Téramo, no pequeno outeiro de San Venancio, preto da Piazza Garibaldi.

Historia
--------

Deseñado polo artista teramano Gennaro Della Monica, do que tomaría o nome, iniciouse en 1889 despois de obter o permiso da Deputación Provincial: "Vostede podo crear un casino... residencial, en paralelo á estrada por Bosco Martes".

O edificio foi erixido no lugar da antiga igrexa de San Venanzio (reducida a po polos franceses) da cal se reciclan os materiais de construción e elementos decorativos.

En 1890, segundo se desprende dun artigo de William Aurina (*Un día do Traballo*, no Corriere Abruzzese, do 13 de agosto de 1890), xa levantaran as paredes do organismo central e o teito estaba cuberto.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3642501
* Google Maps: 6177182327674616745

 |
**Begoña Lasagabaster Olazabal**, nada en Irún o 22 de setembro de 1962, é unha avogada e política vasca de ideoloxía independentista vasca e militante de Eusko Alkartasuna. Deputada do Congreso dende 1996 para tres lexislaturas consecutivas. Foi a representante do seu partido político, EA, no Congreso até o 1 de abril de 2008.

Licenciada en Dereito pola Universidade de Salamanca e diplomada en Altos Estudos Europeos, especialidade xurídica, polo Colexio de Europa (Bruxas, Bélxica), é avogada especializada en Dereito Comunitario, Dereito Civil e Dereito Internacional Privado.

Foi secretaria de Carlos Garaikoetxea cando este foi membro do Parlamento Europeo, entre 1987 e 1991.

Militante de Eusko Alkartasuna, foi responsable de relacións internacionais da súa *Executiva Nacional* e foi elixida deputada ao Congreso dos Deputados por Guipúscoa en 1996, 2000 e 2004. Foi Vicepresidenta do Consello Vasco do Movemento Europeo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4891269
* WorldCat
* VIAF: 2809147373407641580006
* BNE: XX5629044

 |
A **Asociación do Fútbol Arxentino (AFA)** (en castelán: *Asociación del Fútbol Argentino*) é a institución responsable de organizar e regular os campionatos oficiais de fútbol da Arxentina. Tamén organiza o Campionato de Futsal AFA e os torneos de fútbol praia dese país. Foi fundada por Alejandro Watson Hutton en Buenos Aires o 21 de febreiro de 1893 (129 anos) co nome de *Argentine Association Football League*, sendo a máis antiga do continente. Tras un proceso de cambio de nomes, castelanización e fusións, adoptou en 1934 a denominación *Asociación del Football Argentino* e posteriormente en 1946 a súa denominación definitiva de *Asociación del Fútbol Argentino*. Está afiliada á FIFA dende 1912 e á Conmebol dende 1916 (foi un dos seus membros fundadores). Tamén é responsable das distintas seleccións nacionais.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Selección de fútbol da Arxentina
* Mundial de fútbol Arxentina 1978

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q496548
* WorldCat
* VIAF: 265341861
* LCCN: n89667389

 |