recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **escudo de Lituania** é un campo de goles no que figura un cabaleiro de prata con esporas de ouro, montado sobre un cabalo do mesmo metal, con cadeira e rendas de azur decoradas de ouro, e armado cunha espada (tamén de prata) con empuñadura de ouro que sostén co seu brazo dereito sobre a súa cabeza. O cabaleiro porta, na súa sinistra, un escudo de azur cargado cunha cruz dobre de ouro.

O escudo é denominado en lituano *Vytis* que significa cabaleiro branco. Está documentado o uso deste brasón polo menos desde o ano 1366, ano no que está datado un documento no que figura o selo do duque Algirdas de Lituania. O escudo do "cabaleiro branco" figurou desde entón, con algunhas variacións, nos selos e elementos heráldicos dos grandes duques de Lituania.

Foi usado como símbolo nacional pola República de Lituania desde 1918 ata 1940. En 1988 recuperouse como símbolo nacional e o 11 de marzo de 1990 foi declarado emblema estatal. O Consello Supremo da República de Lituania aprobou unha regulación sobre o seu uso oficial e descrición e o 4 de setembro de 1991 restablecéronse as antigas cores do selo do *Vytis*.

| * v
* c
* e
Escudos e emblemas dos estados de Europa |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Albania
* Alemaña
* Andorra
* Armenia
* Austria
* Belarús
* Bélxica
* Bosnia e Hercegovina
* Bulgaria
* Casaquistán
* Chipre
* Croacia
* Dinamarca
* Eslovaquia
* Eslovenia
* España
* Estonia
* Finlandia
* Francia
* Grecia
* Hungría
* Irlanda
* Islandia
* Italia
* Letonia
* Liechtenstein
* Lituania
* Luxemburgo
* Macedonia
* Malta
* Moldavia
* Mónaco
* Montenegro
* Noruega
* Países Baixos
* Polonia
* Portugal
* Reino Unido
	+ Escocia
	+ Gales
	+ Inglaterra
	+ Irlanda do Norte
* República Checa
* Romanía
* Rusia
* San Marino
* Serbia
* Suecia
* Suíza
* Turquía
* Ucraína
* Vaticano
* Xeorxia

 |
| 
* Escudos de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Kosovo
* Nagorno-Karabakh
* Norte de Chipre
* Osetia do Sur
* Transnistria

 |
**Fernando Balsa Antón**, nado en Mugardos cara a 1880 e finado nos anos cincuenta, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Irmán de Andrés Balsa Antón. Axente comercial, foi fundador e presidente da Federación de Axentes de Comercio e Industria da Coruña (UGT). Pertenceu á loxa Renacimiento Masónico da Coruña. Foi correspondente de *El Pueblo Gallego* en Sada. Foi un dos membros da comisión promotora do periódico *Adelante* en 1930. Foi presidente da Agrupación Socialista da Coruña en 1932 e secretario de actas en xaneiro de 1936. Coa folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido. En abril de 1936 foi elixido compromisario do PSOE pola Coruña para a elección do novo Presidente da República (Manuel Azaña). Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 6 de agosto, sendo posto en liberdade e autorizado a embarcar con rumbo á Habana o 8 dese mes. O Tribunal Especial de Represión da Masonería e o Comunismo procesouno en rebeldía, condenándoo a 12 anos de reclusión. Exiliado nos Estados Unidos de América, regresou a España en 1950. Finou nos anos cincuenta.

Vida persoal
------------

Casou con Amparo Casal Franco e foi pai de Fernando Balsa Casal.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 7-9-1928, p. 7.
2. ↑  Ficha de encausado de Fernando Balsa Antón
3. ↑  Fernando en la escuela

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na fundación Pablo Iglesias

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q89261379
* DSBE: 2189\_balsa-anton-fernando

 |
**Borgarfjarðarsýsla**| 

|  |
| --- |
|  |
|  |

 |
| Mapa |
|  |
| Información |
| País |  Islandia |
| Rexión | Vesturland |
| Subdivisións |  |
| Superficie | 1.786 km2 |
| Poboación | 7.924 hab. |
|

**Borgarfjarðarsýsla** é un dos vinte e tres condados de Islandia. Está situado ao oeste do país. A súa localidade máis importante é Sólmundarhöfði, con 4.288 habitantes.

Xeografía
---------

O condado de Borgarfjarðarsýsla está situado ao oeste do país, na rexión de Vesturland. Limita cos condados de Mýrasýsla ao norte, Árnessýsla ao leste, e Kjósarsýsla ao sur. O seu clima é frío, como en case todo o país. Conta cunha extensión total de 1.786 quilómetros cadrados. O seu fuso horario é o Atlantic/Reykjavik, o mesmo que emprega o resto do país.

Demografía
----------

Nos 1.786 quilómetros cadrados de extensión do condado de Borgarfjarðarsýsla residen un total de 7.924 habitantes, sendo polo tanto a súa densidade de poboación de 4,43 habitantes por quilómetro cadrado.

### Localidades

| Cidade | Altitude (pés) | Poboación |
| --- | --- | --- |
| Skipaskagi | 3 | 3070 |
| Stóri-Ás | 403 | 19 |
| Kelda | 134 | 113 |
| Hvanneyri | 65 | 55 |
| Innrihólmur | 0 | 114 |
| Leirá | 52 | 73 |
| Lundur | 127 | 53 |
| Miðsandur | 49 | 25 |
| Olíustöð | 0 | 25 |
| Reykholt | 108 | 65 |
| Saurbær | 0 | 24 |
| Sólmundarhöfði | 0 | 4288 |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q973388
* WorldCat
* VIAF: 132540523
* GND: 4431383-4
* TGN: 7017597

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Fernando Blanco.
**Fernando Xavier Blanco Álvarez**, nado en Lugo en 1959, é un político galego do BNG.

Traxectoria
-----------

Traballador de Telefónica. Ocupou o cargo de Conselleiro de Innovación e Industria da Xunta de Galicia. Foi portavoz do BNG no concello de Lugo e na Deputación provincial de Lugo. Nas eleccións galegas celebradas o primeiro de marzo de 2009, encabezou a lista luguesa do BNG ao parlamento. O 5 de outubro de 2011 dimitiu como deputado logo de que Jorge Dorribo, propietario de Nupel, o vinculara con supostos pagos ilegais, no marco da Operación Campión. Blanco perdeu a condición de aforado para ser xulgado o antes posible e demostrar a súa inocencia. Ditas acusacións de Jorge Dorribo nunca foron demostradas. En 2018 foi arquivada a súa causa.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Rodríguez Yuste** |  **Conselleiro de Innovación e Industria** 2005 - 2009 | Sucesor:**Xavier Guerra** |

Notas
-----

1. ↑  "Dimite Fernando Blanco tras as acusacións pola operación *Campeón*". Arquivado dende o orixinal o 06 de outubro de 2011. Consultado o 05 de outubro de 2011.
2. ↑
A **enxeñaría xeotécnica** é a rama da enxeñaría xeolóxica que se encarga do estudo das propiedades mecánicas, hidráulicas e construtivas dos materiais provenientes da Terra. Os enxeñeiros xeotécnicos investigan o solo e as rochas por debaixo da superficie para determinar as súas propiedades e deseñar as cimentacións para estruturas tales como edificios, pontes, centrais hidroeléctricas etc

Usos e peculiaridades
---------------------

Os enxeñeiro xeotécnicos, ademais de entender os principios da mecánica e da hidráulica, necesitan un adecuado dominio dos conceptos básicos da xeoloxía. É de especial importancia coñecer as condicións baixo as cales determinados materiais foron creados ou depositados, e os posteriores procesos estruturais ou diaxenéticos (procesos metamórficos, de substitución, cristalización etc.) que sufriron.

Deseños para estruturas construídas por encima da superficie inclúen cimentacións superficiais (zapatas), cimentacións profundas (pilotes e muros de contención). Presas e diques son estruturas que poden ser construídas de solo ou rocha e que para a súa estabilidade e estanquidade dependen en gran medida dos materiais sobre os que están asentados ou dos cales se encontran rodeados. Finalmente os túneles son estruturas construídas a través do solo ou rocha e que dependen en gran medida das características dos materiais a través dos cales son construídos para definir o sistema de construción, a duración da obra e os custos.

Os enxeñeiros xeotécnicos tamén investigan o risco para os seres humanos, as propiedades e o ambiente de fenómenos naturais ou propiciados pola actividade humana tales como deslizamentos de terreo, afundimentos de terra, fluxos de lodo e caída de rochas.

Antes á xeotecnia identificábase como a mecánica de solos; pero o termo ampliouse para incluír temas como a enxeñaría sísmica, a elaboración de materiais xeotécnicos, melloramento das características do solo, interacción solo-estrutura e outros.

Considérase a Karl Terzaghi como o pai da enxeñaría xeotécnica e da mecánica de solos.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Recoñecemento xeotécnico
* Enxeñaría xeolóxica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1349130
* AAT: 300379880
* BNCF: 21049
* GND: 4156771-7
* JSTOR: geotechnical-engineering
* LCCN: sh2013000289
* MAG: 93907247
* NKC: ph120545
* PSH: 10393
* Treccani: geotecnica

 |
**Fernando Avecilla Porto**, nado na Coruña o 3 de marzo de 1964, é un ex xogador de hóckey sobre patíns e profesor e investigador do departamento de Química Fundamental de Universidade da Coruña.

Traxectoria deportiva
---------------------

Foi xogador internacional de hóckey sobre patíns. Pertenceu aos equipos Hockey Club Liceo da Coruña e A.A. Dominicos, proclamándose campión da Copa do Rei en 1990 con este último equipo, e marcando o primeiro dos dous goles do equipo coruñés na final ante o Reus Deportiu disputada en Alcobendas (Madrid). Formou parte da selección española absoluta en 45 ocasións, obtivo o título de campión do mundo (Arxentina 1989) e, nos campionatos de Europa, as medallas de prata en categoría absoluta (Italia 1990) e de bronce en categoría júnior (Bélxica 1983). Está en posesión do título de adestrador nacional de hóckey a patíns e da Orde ó Mérito Olímpico, que lle outorgou o Comité Olímpico Español en 1995.

Traxectoria profesional
-----------------------

No eido académico, obtivo o doutoramento en Ciencias Químicas pola Universidade da Coruña en 1998 e traballa no departamento de Química Fundamental (Sección Química Inorgánica).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |
**Eliseo Sastre Pérez**, nado en Chañe (provincia de Segovia) cara a 1858 e finado en Vigo en setembro de 1932, foi un xornalista e escritor español.

Traxectoria
-----------

Foi socio fundador da Casa Católica de Vigo e do semanario *Galicia Social*. Redactor de *La Integridad*, cando este desapareceu dirixiu o periódico *La Semana*. Colaborou en *La Raza* e publicou algúns poemas en *Vida Gallega*. Tamén foi secretario da Liga contra la corrupción del idioma castellano fundada en Vigo en xaneiro de 1924. Durante a Segunda República foi un dos fundadores da Unión Regional de Derechas e pertenceu a directiva de Acción Nacional de Vigo en 1932. Finou en Vigo en setembro de 1932 con 74 anos.

Vida persoal
------------

Casou con Petra del Blanco Cuevas e foi pai de Eliseo, Claudio, Francisco, Maximino, Felisa e Braulio Sastre del Blanco.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-5-1925, p. 11.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 27-1-1924, p. 17.
3. ↑  *La dinámica sociopolítica en Vigo durante la Segunda República Arquivado 24 de febreiro de 2014 en Wayback Machine.*, tese de doutoramento presentada por Manuel Fernández González na USC, 2005.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 9-9-1932, p. 2.
5. ↑  "Eliseo Sastre Pérez", *Galicia*, 11-9-1932, p. 2,.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20534292
* Galiciana: 155200

 |
**Emilio Valladares González**, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Avogado en Chantada. Foi secretario do Concello de Chantada, sendo suspendido polo alcalde en maio de 1907. Foi elixido alcalde de Chantada o 1 de abril de 1922. Foi deputado provincial. Cesou no cargo coa ditadura de Primo de Rivera. Na II República foi elixido alcalde o 21 de outubro de 1934, cesando no cargo o 26 de xaneiro de 1935.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Lorenzo Vázquez Macedo** |  **Alcalde de Chantada** 1922 - 1923 | Sucesor:**Celestino Noguerol Fernández** |
| Predecesor:**Celestino Noguerol Fernández** |  **Alcalde de Chantada** 1934 - 1935 | Sucesor:**Casimiro Míguez Regal** |

Vida persoal
------------

Casou en 1907 con Sofía Rodríguez Osorio, filla de Leopoldo Rodríguez Guerra.

Notas
-----

1. ↑  *El Norte de Galicia*, 27-5-1907, p. 1.
2. ↑  *El Norte de Galicia*, 17-7-1907, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Corporación municipal de Chantada Arquivado 07 de novembro de 2018 en Wayback Machine.
**Emilio Pérez Nieto**, nado en Ourense o 2 de xaneiro de 1942, é un empresario galego.

Traxectoria
-----------

Nado no seo dunha familia de empresarios e comerciantes locais, neto de José Ramón Pérez Cid e fillo de Ramón Pérez Rumbao. Estudou Ciencias Económicas na Universidade de Bilbao.

Fíxose cargo da empresa principal do grupo familiar, Pérez Rumbao, SA, que desenvolve operacións no sector do automóbil, dende a venda de turismos e camións, ata a construción de pezas e complementos do automóbil ou a venda de combustíbel.

Presidente da Confederación Empresarial de Ourense durante os anos da transición política, en 1982 fíxose cargo da presidencia da Confederación de Empresarios de Galicia. Estivo neste posto durante dous anos, ata 1984. Tamén foi presidente do Consello Social da Universidade de Santiago de Compostela, así como presidente da asociación empresarial do seu sector en Galicia dende 2009, a Asociación de Concesionarios de Automóbiles de Galicia (ACOAGA), e dende 2010 da Asociación Galega da Empresa Familiar.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Álvaro Rodríguez Eiras** |  **Presidente da CEG** 1982 - 1984 | Sucesor:**José Pablo Rodríguez-Martiñán** |

Galardóns
---------

* Insignia de ouro da Universidade de Santiago de Compostela.
**Eliseo de Silva Espinosa**, nado na Estrada en 1844, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Escribán do Xulgado da Estrada. Concelleiro e tenente de Alcalde, o 1 de xullo de 1881 fíxose cargo oficialmente da Alcaldía. En xuño de 1884 decretouse o procesamento e suspensión do alcalde e varios tenentes de alcalde polo xulgado do Partido e cesou o 13 de xuño. En marzo de 1886 o Gobernador Civil restituíu no cargo ao alcalde e concelleiros suspendidos e no pleno de 17 de marzo dese ano son repostos nos seus cargos, cesando o 6 de setembro de 1886. Foi secretario do Xulgado da Estrada até 1931, cando pasou a ser secretario do Xulgado de Arzúa.

Foi tío do tamén alcalde José Mario de Silva Gómez.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Gumersindo Otero García** |  **Alcalde da Estrada** 1881 - 1884 | Sucesor:**Juan García Fernández** |
| Predecesor:**Juan García Fernández** |  **Alcalde da Estrada** 1886 | Sucesor:**Gumersindo Otero García** |
| Predecesor:**Gumersindo Otero García** |  **Alcalde da Estrada** 1887 - 1888 | Sucesor:**José Otero Carbia** |

Notas
-----

1. ↑  *El Emigrado*, 7-8-1931, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Varela Castro, Pedro (1923). El Eco de Santiago, ed. *La Estrada*. Santiago de Compostela. Consultado o 15 de outubro de 2012.
* Alcaldes estradenses
**Eliseo Ruiz de Cortázar**, máis coñecido como **Cuco**, nado en Ferrol o 8 de marzo de 1931 e finado na mesma cidade o 23 de abril de 1978, foi un crego próximo ao movemento obreiro.

Traxectoria
-----------

Estudou a carreira de perito mercantil e comezou a traballar na empresa da súa familia no porto de Ferrol. Posteriormente licenciouse en Filosofía e Teoloxía na Universidade Pontificia de Salamanca. Ordenouse sacerdote o 15 de xullo de 1962 e volveu a Ferrol, onde exerceu en Santa Marta de Ortigueira e na concatedral de San Xiao de Ferrol.

En 1970 trasladouse a Madrid, onde se fixo cargo da Consellería Nacional da JOC, e regresou a Galicia en 1974. Exerceu principalmente en San Xiao, que era a súa parroquia natal e en San Pío X de Caranza, ata a súa morte por unha doenza hepática o 23 de abril de 1978, aos 47 anos de idade.

Notas
-----

1. ↑  La Voz de Galicia, ed. (2010-1-27). "Cuco Ruiz de Cortazar: profeta do Evanxeo". Consultado o 2012-12-22.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía de Eliseo Ruiz
**Carolyn S. Griner**, nada en Granite City (Illinois) en 1945, é unha enxeñeira aeroespacial  Foi Directora Suplente do Centro de Voo Espacial Marshall da NASA desde o 3 de xaneiro de 1998 até o 11 de setembro de 1998. Antes e despois do seu mandato como Directora en funcións, foi Directora Adxunta do Centro Marshall. Xubilouse da NASA o 11 de decembro de 2000.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en enxeñería astronáutica na Universidade Estatal de Florida, en Tallahassee, en 1967. Realizou estudos de posgrao en enxeñería industrial e de sistemas na Universidade de Alabama en Huntsville.

Griner incorporouse ao persoal de Marshall en 1964. Recibiu numerosos premios ao longo da súa carreira, entre eles a Medalla ao Servizo Excepcional da NASA en 1986, o Rango Presidencial de Executivo Meritorio en 1992 e o Rango Presidencial de Executivo Distinguido en 1995.

O 30 de xuño de 1999, Griner recibiu o máis alta honra da axencia espacial, a Medalla ao Servizo Distinguido, pola súa extraordinaria contribución ás misións da NASA.

Fotografías de Carolyn Griner,. Mary Helen Johnston e Ann Whitaker (no sentido das agullas do reloxo desde a parte dianteira) co equipo de mergullo en 1976.

Notas
-----

1. ↑  *Women in Space - Following Valentina*. 6 abril 2005. ISBN 9781852337445.
2. ↑  "Carolyn Griner, one of NASA's female pioneers, to retire from Marshall Center". Arquivado dende o orixinal o 28 de decembro de 2010. Consultado o 16 de abril de 2021. , NASA Press Release
3. ↑  "Marshall Center Managers, Retirees To Be Honored For Service at NASA Headquarters Ceremony". *www.webcitation.org*. Arquivado dende o orixinal o 08 de xuño de 2011. Consultado o 2021-04-16.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Mulleres na NASA

### Ligazóns externas

* División de Historia da NASA - Directores de Centro Arquivado 16 de abril de 2021 en Wayback Machine.

* Portal:Muller
* Portal:Estados Unidos de América
Coordenadas: 39°35′N 2°38′L﻿ / ﻿39.59, 2.63

O **Estadi de Son Moix** (previamente coñecido coma *Ono Estadi* e máis tarde coma *Iberostar Estadi* por motivos de patrocinio) é un estadio de fútbol situado na cidade de Palma, nas Illas Baleares.

Son Moix foi construído para a celebración da Universiada en Palma en 1999. É o estadio onde disputa os partidos o RCD Mallorca desde o ano 1999, xa que o club conseguiu chegar a un acordo co concello da cidade para a súa explotación con fins deportivos por un período de 50 anos. Entre 2010 e 2017 levou o nome da cadea hoteleira Iberostar.

O estadio está situado no Camí dels Reis s/n no polígono industrial Can Valero de Palma, a uns 3 quilómetros do centro da cidade.

Instalacións
------------

Ten capacidade para 23.142 espectadores e ten unhas dimensións de 105 x 68 metros. O estadio dispón de 2000 focos de luces, zona de prensa de 150 metros cadrados e capacidade para albergar uns 300 xornalistas. A zona de aparcadoiros dispón de 1.500 m² para unidades móbiles de televisión, 40 prazas para prensa e 2700 para público en xeral. Nesta tempada construíronse unhas bancadas supletorias que están xusto debaixo da tribuna cuberta, e tamén agrandaron o palco presidencial.

Novo estadio
------------

O RCD Mallorca presentou o seu proxecto para a construción dun novo estadio de 40.000 espectadores para o club. Trátase dun proxecto do Estudo Lamela que inclúe, ademais do novo estadio, a construción de 3 rañaceos de 34, 22 e 16 plantas, chegando o maior deles a alcanzar os 160 metros de altura.

As torres terían un espazo total de 200.000 m² e contarían con centro de convencións, centro comercial e un gran aparcadoiro.

Aínda non se coñece cal podería ser a localización, xa que ademais do lugar que ocupa o actual estadio do club (propiedade municipal), a entidade propón outras 4 posibles localizacións. As institucións con todo prefiren que o estadio quede onde está, aínda que se que se mostran receptivas ao proxecto e as torres.

Notas
-----

1. 1 2  "Nace Iberostar Estadi". Arquivado dende o orixinal o 07 de decembro de 2013. Consultado o 24 de setembro de 2010.

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Estadi de Son Moix*** |

* O estadio no sitio web do Mallorca
* O estadio na páxina *The Stadium Guide*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q276163
* GEC: 0523020

 |
A **ermida de San Simón** ou **ermida de San Pedro** é unha ermida situada na illa de San Simón, pertencente á parroquia de Cesantes (Redondela). Era empregado pola orde do temple como lugar de retiro espiritual.

Estilo
------

Foi reconstruída no século XIX, após que quedase derruída nas invasións anglosaxoas. Nun dos saquexos acometidos polo pirata Francis Drake, as extremidades da estatua de San Pedro que se atopa no seu interior foron amputadas na busca de ouro no seu interior. Na restauración, deseñada por Alejo Andrade Yáñez, restaurouse a fachada seguindo un estilo neoclásico. A porta principal remata nun arco de medio punto, e foi construído un soportal na propia fachada coma refuxio aos visitantes. No proceso de restauración tamén foi eliminada a falsa bóveda para recuperar a cuberta orixinal.

A ermida na literatura
----------------------

O poeta e trobador medieval Mendinho fixo referencia á ermida de San Simón no único escrito do que se ten constancia deste autor, recoñecido co Día das Letras Galegas no ano 1998 (xunto con Johan de Cangas e Martín Codax). A cantiga está reproducida a continuación:

> 
> 
> Sedia-m'eu na ermida de San Simion  
> e cercaron-mi as ondas, que grandes son:  
> eu atendend'o meu amigo,  
> eu atendend'o meu amigo!  
>   
> Estando na ermida ant'o altar,  
> cercaron-mi as ondas grandes do mar:  
> eu atendend'o meu amigo,  
> eu atendend'o meu amigo!
> Mendinho
>

Notas
-----

1. ↑  Fundación Illa de San Simón. (ed.). "A Capela.". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 26 de outubro de 2015.
2. ↑  Sediam'eu na ermida de San Simion, Bibliotheca Augustana. José Joaquim Nunes, Cantigas d'amigo, n. 252, Lisboa 1928.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Enseada de San Simón
* Ría de Vigo

### Ligazóns externas

www.illadesansimon.org Fundación Illa de San Simón.
**Richard Andrew "Butch" Johnson**, nado o 30 de agosto de 1955 en Worcester, Massachusetts é un arqueiro norteamericano.

Traxectoria
-----------

Residente en Woodstock, no estado de Connecticut. Competiu nas olimpíadas cinco veces, e foi parte do equipo estadounidense que logrou a medalla de ouro nos Xogos Olímpicos de 1996 e a de bronce nos do ano 2000. Comezou a destacar en competicións nacionais en 1973 ao gañar o campionato nacional en pista cuberta.

### Olimpíadas de 1992

Participou por primeira volta nuns xogos olímpicos en Barcelona 1992 con 36 anos, acabou 18º na competición individual e competiu tamén co equipo norteamericano canda Rick McKinney e Jay Barrs que quedou na sexta praza.

### Olimpíadas de 1996

Nas olimpíadas de 1996 de Atlanta gañou na medalla de ouro por equipos, con Justin Huish e Rod White. Na competición individual finalizou en décimo primeira posición.

### Olimpíadas de 2000

Xa na tempada anterior ás olimpíadas lograra nos campionatos mundiais de 1999 celebrados na localidade francesa de Riom a medalla de bronce en equipos, con Jay Barrs, Vic Wunderle e Jason McKittrick. Xa nas olimpíadas volveu repetir posto, o terceiro, en equipos desta volta con Rod White e Vic Wunderle. Na competición individual foi décimo noveno.

### Olimpíadas 2004

No xogos Olímpicos de 2004 eliminouno por sorpresa Ron van der Hoff con 135-145 na rolda 64ª, situándose no 52ª da clasificación individual masculina de tiro con arco. Máis tarde, quedou 4ª como membro do equipo norteamericano.

### Olimpíadas de 2008

No Xogos Olímpicos de 2008 celebrados en Pequín Johnson rematou na rolda de clasificación cun total de 653 puntos, que lle deu 40 para a competición final contra Andrey Abramov na primeira rolda. Ámbolos dous marcaron 109 puntos e tiveron unha rolda extra, na que Abramov marcou 25 puntos, mentres Johnson pasou para á seguinte fase, con 26 puntos. Enfrontouse con Im Dong-Hyun, que o superou 115-106.

Xunto con Brady Ellison e Vic Wunderle tamén tomou parte na competición por equipos. Cos seus 653 puntos da rolda de clasificación combinados cos 664 de Ellison e os 652 de Wunderle os norteamericanos quedaron en 10ª posición tras a rolda de valoración. Na primeira rolda non foron quen de superar o equipo da China Taipei que gañou o enfrontamento por 222-218.

### Despois das Olimpíadas

Foi segundo no Campionato Nacional de Tiro con arco de 2012 e logrou unha medalla de prata no a no 2012 Hoyt World Open, perdendo só co número un mundial, Brady Ellison. Traballa como responsable dunha tenda de material de tiro con arco. Foi un dos colaboradores do libro *Archery. The Ultimate Resource for Recurve and Compound Archers* editado en 2012 por USA Archery.

Notas
-----

1. ↑  "Richard "Butch" Johnson". TEAM USA
2. ↑  "Lorig Fifth, Wunderle Sixth at 2008 Olympic Games".*USAArchery*. Outono 2008, p. 9
3. ↑  "History & Staff" hallsarrow.com
4. ↑  Ficha do libro en Worldcat

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2669744
* Sports Reference: butch-johnson-1

 |
***El otro barrio*** é un filme español dirixido por Salvador García Ruiz.

Sinopse
-------

Ramón Fortuna, orfo de pai, é un mozo de ten quince anos, que vive con súa nai e con súa irmá nun humilde piso no barrio madrileño de Vallecas. Unha tarde na que está só na casa invita ao seu amigo Valentín, que trae con el á súa noiva, Jessi, e dispóñense a ver unha película. Cando Ramón intenta abrir unha lata de conservas, sen querer, co gume da tapa da lata, ségalle o pescozo ao seu amigo que nese intre se atopaba ao seu carón, ficando sen sentido no chan. A noiva ponse histérica e acábase tirando polo balcón escapando do Ramón. Ademais, ao intentar irse do lugar é parado por un veciño que acaba matando dun golpe.

Logo intérnano nun centro canda outros rapaces con problemas, onde se fai amigo dun compañeiro chamado Anibal (Alberto Ferreiro).
O seu avogado é un antigo amigo da familia, Marcelo, quen se fai cargo do caso só por axudar, aínda que, para o avogado, retornar ao barrio onde se criou significa enfrontarse cun pasado que non lle gusta recordar, un amor perdido no tempo e o descubrimento dun segredo que debe saír a luz. Marcelo acababa de mudarse dende Barcelona coa súa dona e un fillo dun ano.

Ramón finalmente é declarado inocente.

Elenco
------

* Álex Casanovas ... Marcelo
* Jorge Alcázar ... Ramón
* Alberto Ferreiro ... Aníbal
* Pepa Pedroche ... Gloria
* Empar Ferrer ... Nai
* Mónica López ... Sara
* Guillermo Toledo ... Vicente
* Joaquín Climent ... Pai
* Ana Lucía Billate
* Rocío Calvo
* Cristina Camisón
* Dafne Fernández
* Ana Frau

Comentarios
-----------

* É a segunda película do director Salvador García Ruiz, tras *Mensaka*.
* Esta baseada nunha novela homónima de Elvira Lindo.
* Presentouse no Festival de Cine de San Sebastián 2000.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8773980
* Allmovie: v227074
* AlloCiné: 126251
* FilmAffinity: 464130
* IMDb: tt0263824
* LUMIERE: 16980
* OFDb: 72484
* Rotten Tomatoes: el-otro-barrio-the-other-side
* TMDb: 32278

 |
Estrutura dun lipopolisacárido.
A **endotoxina** é un composto tóxico que se atopa no interior dos axentes patóxenos, como poden ser as bacterias.

O prototipo das endotoxinas son os lipopolisacáridos (LPS) que se atopan nas paredes celulares de varias bacterias gramnegativas. Mesmo o termo LPS utilízase ás veces como sinónimo de endotoxina xa que se aplicou por primeira vez para se referir ao descubrimento que partes da bacterias gramnegativas podían causar toxicidade, os estudos que se efectuaron posteriormente revelaron que a endotoxina debíase aos lipopolisacáridos. Non obstante hai endotoxinas diferentes ao LPS como a de *Listeria monocytogenes*, que é unha bacteria grampositiva.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q319997
* EBID: ID
* GEC: 0102199
* JSTOR: endotoxins
* LCCN: sh85043104
* NDL: 01185641

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D004731
* MeSH: D23.946.123.329

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Coordenadas: 51°35′55″N 4°56′12″O﻿ / ﻿51.59861, -4.93667

Capela de San Govan.
A **Capela de San Govan** é unha capela localizada en St. Govan's Head, Pembrokeshire no suroeste de Gales.

Construída a carón dun cantil de rocha calcaria, o edificio mide 6,1 m × 3,7 m e as paredes foron construídas de pedra calcaria. A capela consta dunha soa cámara. A maior parte da capela foi construída no século XIII, aínda que algunhas partes poden remontarse ata o século VI, cando o monxe San Govan se mudou a unha cova localizada no sitio da capela. Unha lenda suexire que San Govan está enterrado debaixo do altar da capela, situada no extremo leste da construción. A entrada do edificio realízase a través dunha porta no lado norte, os bancos baixos de pedra están construídos aó longo dos muros norte e sur e unha campá en espadana localízase no extremo oeste. Crese que o tellado de lousa é unha adición moderna en comparanza co resto do edificio.

O edificio é accesible dende o cumio do cantil por un conxunto de 52 chanzos, aínda que os puntos de información turística narran que o número de chanzos é diferente cando se baixa que cando se sobe.

O edificio estaba na lista de monumentos clasificados do Reino Unido con Grado I, o 2 de agosto de 1996. Actualmente, está dentro da MOD's Castlemartin East Firing Range.

Notas
-----

1. ↑  *The Beauties of England and Wales, or, Delineations, topographical, historical, and descriptive, of each county, Volume 18*. 1815. p. 805.
2. ↑  "St Govan's Chapel". Arquivado dende o orixinal o 28 de setembro de 2013. Consultado o 24 de maio de 2014.
3. 1 2  "St Govan's Chapel". *Coflein*. Royal Commission on the Ancient and Historical Monuments of Wales. Arquivado dende o orixinal o 25 de maio de 2014. Consultado o 24 de maio de 2014.
4. ↑  *An Inventory of the Ancient Monuments of Wales and Monmouthshire: VII - Country of Pembroke*. His Majesty's Stationery Office. 1925. p. 21.
5. ↑  "St. Govan's Head - Walk 6" (PDF). Pembrokeshire Coast National Park. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 27 de setembro de 2013. Consultado o 24 de maio de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Capela de San Govan Modificar a ligazón no Wikidata*** |
**Carmen Montón Giménez**, nada en Burjassot (Valencia) o 9 de marzo de 1976, é unha política española, membro do PSOE e exministra de Sanidade, Consumo e Benestar Social do Goberno de España. É defensora da sanidade pública e universal.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Medicina pola Universidade de Valencia, aínda que non chegou nunca a exercer e máster en Estudos Interdisciplinares de Xénero, pola Universidade Rei Xoán Carlos. Afiliouse aos 16 anos ás Xuventudes Socialistas de España (XSE), organización á que pertenceu ata 2007.

Montón foi concelleira de Cultura no concello da súa localidade natal, Burjassot, de 1999 a 2004. Durante esta etapa tamén foi Secretaria de Movementos Sociais e ONG no PSPV-PSOE (2000-2004). Entre o 2 de abril de 2004 e o 30 de xuño de 2015 foi deputada no Congreso pola provincia de Valencia.

Entre 2014 e 2016 foi Secretaria de Igualdade do PSOE. Desde xuño de 2015 ata 2018 foi conselleira autonómica de Sanidade Universal e Saúde Pública da Generalitat Valenciana, no goberno de Ximo Puig. Durante o seu mandato tomou diversas medidas de relevancia política como o retorno á xestión pública do Hospital de la Ribera, hospital emblemático do coñecido como modelo Alzira, desde abril de 2018; a devolución do dereito á sanidade aos inmigrantes irregulares; a compensación do copago farmacéutico aos xubilados e o retorno aos tratamentos de reprodución a lesbianas e mulleres soas.

O 7 de xuño de 2018 tomou posesión como ministra de Sanidade, Consumo e Benestar Social do goberno de Pedro Sánchez, despois de prosperar a moción de censura contra Mariano Rajoy. O 11 de setembro dese ano presentou a súa dimisión logo de coñecerse un posible plaxio no seu traballo de fin de mestrado , e foi substituída por María Luisa Carcedo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Dolors Montserrat Montserrat(Sanidade, Servizos Sociais e Igualdade)** |  **Ministro de Sanidade, Consumo e Benestar Social de España** 2018 | Sucesor:**María Luisa Carcedo** |

Notas
-----

1. ↑  "Montón Giménez, Carmen". *congreso.es*. Consultado o 13-09-2018.
2. 1 2  Zafra, Ignacio (11-09-2018). "Carmen Montón, la ministra que en 100 días recuperó la sanidad universal". *elpais.com*. Consultado o 13-09-2018.
3. ↑  "La ministra Carmen Montón copió en 19 páginas de su TFM de artículos publicados en Internet" eldiario.es, 11 de setembro de 2018

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Carmen Montón Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Ficha persoal no Congreso dos Deputados: VIII Lexislatura
* Ficha persoal no Congreso dos Deputados: IX Lexislatura.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4890432
* Dialnet: 3618008

 |
**María del Carmen Estévez Eguiagaray**, nada en León o 9 de setembro de 1925 e finada o 23 de febreiro de 1996 en Roxos (Santiago de Compostela), foi unha personalidade pública galega, muller do ex presidente da Xunta Manuel Fraga.

Traxectoria
-----------

Embaixada de España en Londres onde residiu co seu marido.
Nicho de Carmen Estévez en Perbes.
Filla dun militar de Verín, seguiu o seu pai en diferentes traslados ata que en 1945 se estableceu na cidade de Madrid. Ese mesmo ano coñecía a Manuel Fraga e casaba con el o 17 de xaneiro de 1948 na capital de España. Estudante de Dereito na Universidade Complutense de Madrid, deixou a carreira coa voda e traballou a partir de aí no coidado da familia, pois tivo cinco fillos naturais e un adoptado.

Viviu en Madrid ata 1973, cando marchou a Londres acompañando o seu home no seu traballo de embaixador. En 1975 regresou a Madrid, onde permaneceu ata que Fraga accedeu á presidencia da Xunta de Galicia (1989). Posteriormente viviu en Santiago de Compostela ata o seu falecemento. Despois de sufrir un grave accidente de automóbil en 1993, en 1995 diagnosticáronlle un cancro, que lle acabaría por provocar a morte. Foi soterrada en Perbes.

O seu papel como muller do presidente da Xunta foi escasamente público, con escasas aparicións.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rosa Liaño** |  **Parella do Presidente da Xunta de Galicia** 1990–1996 | Sucesor:**Esther Cid** |
O **Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico** é un certame deportivo de fútbol gaélico. A súa primeira edición tivo lugar en 2015.

Abu Zabi 2015 World Cup
-----------------------

*Artigo principal**:* Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico 2015.
O campionato do mundo de fútbol gaélico de 2015 tivo lugar en Abu Zabi entre o 5 e o 7 de marzo, ao mesmo tempo que se celebrou a copa mundial de clubs. Competiron catro equipos masculinos e catro femininos nunha fase de grupos; nas semifinais xogan o primeiro fronte ao cuarto, e o segundo fronte ao terceiro, e os equipos gañadores pasan á final.

Na competición masculina gañou Arxentina, logo de vencer na final á selección de fútbol gaélico de Galicia. Na competición feminina venceu Canadá, mentres que Galicia quedou en cuarta posición.

Dublin 2016 World Cup
---------------------

*Artigo principal**:* Campionato do Mundo de Fútbol Gaélico 2016.
O campionato do mundo de fútbol gaélico de 2016 celebrouse entre o 9 e o 11 de agosto de 2016, en Dublín.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* GAA World Games

* GAA World Games no Facebook
Tres tipos de endocitose.
A **endocitose** é un proceso celular, polo que a célula introduce no seu interior moléculas grandes ou partículas, e faino englobándoas nunha invaxinación da membrana citoplasmática, formando unha vesícula que remata por se desprender e se incorporar ao citoplasma.

Cando a endocitose dá lugar á captura de partículas denomínase fagocitose, e cando son soamente porcións de líquido as capturadas, denomínase pinocitose.

A endocitose é por exemplo o método que utilizan as neuronas para recuperar un neurotransmisor liberado na brecha sináptica, para ser reutilizado. Sen este proceso, produciríase un fracaso na transmisión do impulso nervioso entre neuronas.

O proceso contrario á endocitose é a exocitose. Endocitose e exocitose son dous procesos que están regulados pola célula para manter constante a membrana plasmática, xa que permiten a súa rexeneración pois os fagosomas que conteñen as moléculas fagocitadas fórmanse a partir da membrana plasmática e cando o proceso de dixestión celular levado a cabo polos lisosomas finaliza lévase a cabo a defecación celular por exocitose recuperándose a membrana utilizada para a formación do fagosoma.

A vesícula formada chámase endosoma que fusionará cun lisosoma onde se produce a dixestión intracelular do contido desta.

As células que levan a cabo a pinocitose presentan unha rexión na membrana plasmática que está recuberta por unha proteína (a clatrina) na súa cara citosólica, de forma que, cando a molécula se deposita sobre esa rexión de membrana, se forma un capuchón revestido que a arrodea, posteriormente perderá ese revestimento para poder ser dixerida polos lisosomas.

As células fagocíticas especializadas presentan receptores de membrana que cando contactan con fragmentos celulares inducen a formación de pseudópodos que a recobren formando os fagosomas.

Posteriormente os lisosomas se fusionan coa parede dos fagosomas vertendo as súas enzimas hidrolíticas que actúan a pH ácido (próximo a 5) e levan a cabo a degradación dos fragmentos celulares. Aquela parte que non pode ser dixerida eliminarase ó exterior mediante exocitose no proceso coñecido como defecación celular.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Endocitose mediada por receptor
* Fagocitose
* Pinocitose

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189814
* EBID: ID
* GEC: 0268123
* JSTOR: endocytosis
* MAG: 28005876

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D004705
* MeSH: G04.417

 |
**Elidio Cortés Carballo**, nado en Xunqueira de Espadanedo o 8 de xaneiro de 1946 e finado o 13 de outubro de 2006, foi un futbolista e profesor galego. Xogaba de dianteiro.

Traxectoria
-----------

Naceu en Xunqueira de Espadanedo pero estudou no colexio dos salesianos de Ourense, onde comezou a practicar o fútbol, mentres que nos veráns xogaba no Maceda CF. Posteriormente fichou polo AD Couto, co que xogou en Terceira División a tempada 1965/66, e en 1966 pasou ao Ourense adestrado por Fernando Bouso. Na tempada 1967/68 foi un dos piares da dianteira do histórico equipo que conseguiu 30 vitorias nos 30 partidos da Terceira, logrando o ascenso a Segunda.

Antes do comezo da 1968–69 asinou polo Deportivo da Coruña por tres anos. Debutou en Primeira División na primeira xornada, incluído xa no 11 titular de Cheché Martín que perdeu fronte o Málaga a domicilio (3–1). Nesa campaña participou en 25 partidos e logrou cinco goles, anotándolle o primeiro deles a Andrés Mendieta na xornada 2, nunha derrota fronte ao Real Madrid en Riazor (2–4). Cortés, de 22 anos foi un habitual dos dianteiros titulares do Deportivo nesa campaña, xunto con Beci, Manuel Loureda e o paraguaio Joaquín Martínez. Na tempada 1969–70 o equipo descendeu a Segunda División, volvendo á máxima categoría logo da tempada 1970–71. Na tempada 1972–73 o equipo volveu descender, baixando na tempada 1973–74 a Terceira División por primeira vez na súa historia, momento no que Cortés se desvinculou do club coruñés. Foi un habitual do once titular nas 6 tempadas que pasou no Deportivo (4 en Primeira División e 2 en Segunda), nas que anotou 16 goles.

Na tempada 1974–75 fichou polo Real Oviedo, en Segunda División, co que logrou o ascenso ese ano. Na tempada seguinte o equipo descendeu novamente. Na tempada 1976–77 fichou polo Cádiz, tamén en Segunda División e co que tamén logrou o ascenso. A continuación xogou dúas tempadas xo Xerez CD en Segunda División B e unha co Jerez Industrial en Terceira.

Tras a súa retirada do fútbol foi profesor de educación física en varios institutos da provincia de Ourense.

Familia
-------

Elidio proviña dunha familia numerosa, a pesar de perder ao seu pai con curta idade, tiña 5 irmáns,eran 5 homes e unha muller. Á idade de 25 anos casou con Manuela Fernández Losada, coa que máis tarde tería unha filla, Marta Cortés Fernández. En 2007, un ano despois da súa morte, naceu o seu primeiro neto, Duarte Domínguez Cortés e no 2008 a súa neta Alicia Domínguez Cortés.

Notas
-----

1. 1 2  "Cortés". *La Voz de Galicia* (en castelán) (A Coruña ed.). 12 de xuño de 1994. p. 103.
2. ↑  Ron, Jorge (27 de setembro de 2014). "Victoria a victoria hasta la leyenda". *La Región* (en castelán). Consultado o 21 de xaneiro de 2021.
3. ↑  "Cortés, del Orense, fichó por el Deportivo". *La Voz de Galicia* (en castelán) (A Coruña ed.). 12 de xullo de 1968. p. 10.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
* Páxina sobre o xogadorArquivado 11 de xullo de 2011 en Wayback Machine. *(en castelán)*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Capital (homónimos).
Pazo de Raxoi en Santiago de Compostela, capital de Galiza.
Unha **capital** é unha cidade que desempeña un papel relevante na condución da política dun país. Na maioría dos casos a capital é a cidade onde está a sede do goberno, habendo no entanto excepcións. Algúns dos factores que determinan que unha cidade sexa considerada capital inclúen:

* A cidade é sede do goberno ou da residencia do xefe de Estado.
* A cidade é a sede do poder xudicial.
* A cidade é sede do parlamento.
* Nunha monarquía é frecuente que a capital sexa o lugar onde o monarca ten a corte, sendo normal que acuda con relativa frecuencia.
* A cidade é un importante centro de actividade para o país.
* Existencia de leis que determinen a localización da capital.

Un país (ou entidade política equivalente) pode ter máis que unha capital oficial ao mesmo tempo. Pode ser ou non a sede do goberno e pode mesmo mudarse periodicamente.

En Suráfrica, por exemplo, a capital administrativa é Pretoria, a capital lexislativa é a Cidade do Cabo e a capital xudicial é Bloemfontein. Esta é unha herdanza deixada polo compromiso acordado entre a maioría das diferentes provincias cando foi creada a Unión de Suráfrica en 1910. Fronte a isto, unha forte cidade economicamente é Xohanesburgo, e turisticamente Durban xunto a Cidade do Cabo.

En Chile, o congreso nacional mudouse para a cidade de Valparaíso, manténdose no entanto Santiago de Chile como capital. Nos Países Baixos, o goberno, xefe de Estado e supremo tribunal están situados na Haia, mais a constitución determina que a capital oficial sexa Ámsterdan. Outro país con capitalidade múltiple é o Canadá, con Otava e Montreal.

Outras cidades poden ser consideradas capitais económicas ou culturais, pola súa enorme forza fronte á capital política, pero non ter recoñecemento oficial: é o caso do Río de Xaneiro ou São Paulo fronte a Brasilia ou Barcelona fronte a Madrid.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Capital Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Distrito Federal
* Lista de capitais nacionais

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5119
* AAT: 300008410
* BNCF: 1217
* BNF: 119523842
* BRE: 4167332
* GND: 4127960-8
* JSTOR: capital-cities
* LCCN: sh85019972
* NDL: 00572463
* NKC: ph114673

 |
***Eatin' Dust*** é o quinto álbum de estudio da banda estadounidense de stoner rock Fu Manchu, publicado o 19 de febreiro de 1999 a través do selo Man's Ruin Records. *Eatin' Dust* foi o segundo disco de estudio para os novos membros Brant Bjork e Bob Balch, que substituíron a Ruben Romano e a Eddie Glass en 1997. Os tres primeiros temas foron editados orixinalmente no EP *Godzilla*. Josh Homme, de Kyuss e Queens of the Stone Age, tocou percusións adicionais durante aquela sesión de tres cancións, e Mike Coopersmith (un alias de Scott Hill) tocou a guitarra principal no lugar de Bob Balch. O resto do álbum conta coa formación normal da banda. O primeiro tema, "Godzilla", é unha versión de Blue Öyster Cult.

Man's Ruin reeditaría o disco posteriormente en vinilo de 12" incluíndo o EP e bautizándoo como *(Godzilla's) Eatin' Dust*. No ano 2004 foi reeditado por Elastic Records. Esta versión ten diferente orde das cancións e unha portada distinta.

At The Dojo Records reeditou o disco novamente en 2010 tanto en vinilo como en CD, cunha portada lixeiramente ditinta e a mesma listaxe de cancións que a derradeira reedición.

Listaxe de cancións
-------------------

Todos os temas por Fu Manchu agás ode se indique.

### CD/LP (MR-157 cd/MR-163)

1. "Godzilla" - 4:31 (Donald Roeser)
2. "Module Overload" - 4:16
3. "Living Legend" - 5:08
4. "Eatin' Dust" - 3:08
5. "Shift Kicker" - 3:00
6. "Orbiter" - 3:13
7. "Mongoose" - 6:12
8. "Pigeon Toe" - 4:45

### Vinilo de 10" (MR-157)

1. "Eatin' Dust" - 3:08
2. "Shift Kicker" - 3:00
3. "Orbiter" - 3:13
4. "Mongoose" - 6:12
5. "Pigeon Toe" - 4:45

### CD 2004(ELS-023) CD/LP 2010(ATD004-2)

1. "Eatin' Dust" - 3:08
2. "Shift Kicker" - 3:00
3. "Orbiter" - 3:13
4. "Mongoose" - 6:12
5. "Pigeon Toe" - 4:45
6. "Module Overload" - 4:16
7. "Living Legend" - 5:08
8. "Godzilla" - 4:31

Notas
-----

1. ↑  Discogs (ed.). "Fu Manchu ‎– Eatin' Dust". Consultado o 3 de abril de 2018.
2. ↑  Discogs (ed.). "Fu Manchu ‎– (Godzilla's) Eatin' Dust (Elastic Records)". Consultado o 3 de abril de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5331272
* Discogs: 111816
* MusicBrainz: ID

 |
**Ernst Friedrich Wollweber**, nado o 29 de outubro de 1898 en Hannoversch-Münden (Baixa Saxonia) e finado o 3 de maio de 1967, foi Ministro de Seguridade Estatal da República Democrática Alemá entre os anos 1953 e 1957.

Membro da Kaiserliche Marine, Armada Imperial Alemá do Segundo Reich, serviu en submarinos durante a primeira guerra mundial. No ano 1918 participa no levantamento de Kiel, de inspiración bolxevique, a cargo da mariña alemá que sería o comezo da Revolución de Novembro e que remataría co derrocamento da Monarquía e o fin da primeira guerra mundial.

Comeza a militar no Partido Comunista de Alemaña no ano 1919, formando parte do seu Comité Central a partir de 1921 e o Secretario Político de Hesse. Tras unha breve detención en 1928 é escollido representante no Parlamento Federal de Prusia, cargo que ocupa ata 1932, e entre ese ano e 1933 no Reichtag.

Tras a vitoria do Nacionalsocialismo exiliase en Leningrado.

Entre os anos 1937 e 1939 participa na chegada a España de armas procedentes da URSS durante a Guerra Civil Española.

En 1940 é detido en Suecia e condenado a tres anos de prisión, pero grazas á súa nacionalidade soviética en lugar de ser deportado á Alemaña Nazi regresou a URSS en 1944.

Tralo fin da segunda guerra mundial regresa a Alemaña para militar no Partido Socialista Unificado de Alemaña. Tras varios cargos na República Democrática Alemá faise cargo no ano 1953 do Ministerio de Seguridade do Estado, a Stasi, substituíndo a Wilhelm Zaisser.

No ano 1957 é obrigado a dimitir do seu cargo tras enfrontamentos con Walter Ulbricht e Erich Honecker, ocupando o seu lugar Erich Mielke. Un ano despois abandona o Comité Central do Partido Socialista Unificado de Alemaña.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ernst Wollweber*** |

### Ligazóns externas

* Biografía de Ernst Wollweber
* 
* Artigo de El País

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q63201
* WorldCat
* VIAF: 4184738
* BNF: 13574129v
* DeutscheBio: 119182114
* GND: 119182114
* ISNI: 0000 0000 8569 964X
* Munzinger: 00000005449
* NTA: 147889103
* SUDOC: 053442768

 |