recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Handley Page Halifax** foi un bombardeiro pesado británico usado na segunda guerra mundial. O seu deseño procedía dunha especificación de 1936 que levaría tamén ao Manchester. Voou por primeira vez o 24 de setembro de 1939 e entraría en servizo en novembro de 1940. Non foi tan famoso como o seu contemporáneo Lancaster, pero tamén foi un bombardeiro nocturno moi importante para a RAF. Permaneceu en servizo ata o final da guerra facendo máis labores ademais do bombardeo e operou tamén coa Royal Australian Air Force, Royal Canadian Air Force, Royal New Zealand Air Force, Royal Pakistan Air Force e a Polish Air Force.

A produción total de Halifax foi de 6.178 exemplares, sendo oderradeiro avión entregado en abril de 1945. Ademais de Handley Page, os Halifax foron fabricados por English Electric, Fairey Aviation e Rootes Motors en Lancashire e polo London Aircraft Production Group. No seu momento máis álxido de produción chegouse a completar un avión por hora.

Servizo operacional
-------------------

O Halifax entrou en servizo co escuadrón Núm. 35 da RAF na base RAF Linton-on-Ouse en novembro de 1940, e a súa primeira incursión operacional foi contra Le Havre na noite do 11 ao 12 de marzo de 1941.

En servizo co Mando de Bombardeiros da RAF, o Halifax realizou 82.773 operacións, lanzando 224.207 toneladas de bombas e perdendo 1.833 avións. Ademais das misións de bombardeo, o Halifax serviu como remolcador de planadores, avión de guerra electrónica para o No. 100 Group RAF, e en operacións especiais como lanzar en paracaídas a axentes ou armas na Europa ocupada. Os Halifax tamén operaron no Servizo Costeiro da RAF en guerra anti-submarina, recoñecemento ou como avión meteorolóxico. Tras a guerra, o Halifax permaneceu en activo co Servizo Costeiro e o Mando de Transporte da RAF, na Real Forza Aérea Exipcia e na Armée de l'Air ata principios de 1952. A Forza Aérea Paquistaní, que herdou os avións da RAF, continuou usándoos ata 1961.

Varios Halifax C.8 da RAF foron vendidos en 1945 e usados como cargueiros por algunha aeroliñas, principalmente británicas. En 1948, o mercado aéreo de carga estaba en declive, pero 41 avións foron usados na ponte aérea de Berlín, realizando 4.653 saídas de carga e 3.509 levando gasóleo a granel. Nove aparellos perdéronse durante a ponte aérea, e a medida que os avións regresaban a Inglaterra fóronse descartando. O último Halifax civil retirouse do servizo a finais de 1952.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q502034
* EBID: ID
* GND: 4724761-7
* LCCN: sh85058446

 |
A **gnoseoloxía**(do grego γνωσις *gnosis* 'coñecemento' ou 'facultade de coñecer' e λόγος *logos* 'razoamento' ou 'discurso') é unha rama da filosofía que estuda a natureza, a orixe e o alcance do coñecemento.

Historia e características
--------------------------

A gnoseoloxía non estuda os coñecementos particulares, como poden ser o coñecemento da física, da matemática ou dos arredores inmediatos, senón o coñecemento en xeral, aínda que pode falar sobre os límites e o fundamento doutros coñecementos particulares; por exemplo, ao dilucidar que valor ten unha "medida" usada pola física.

Os problemas en torno ao coñecemento son centrais na filosofía e a súa consideración iníciase coa filosofía mesma, especialmente con Platón, en especial no seu diálogo titulado Teeteto. Practicamente todos os grandes filósofos contribuíron á gnoseoloxía.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Teoría do coñecemento

### Ligazóns externas

* Epistemoloxía da complexidade *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2560959
* BNCF: 9651
* GEC: 0112371
* MAG: 2780136987
* Treccani: gnoseologia

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Marmelo.
Marmelo.
O **marmelo**, tamén chamado **doce de marmelo**, é un doce preparado a partir da froita do marmeleiro (*Cydonia*). É típico de Galicia, onde se acostuma tomar principalmente de sobremesa acompañado de queixo (Queixo de tetilla especialmente). Tamén é común en España e Portugal (neste país coñécese co nome de *marmelada* de onde xorde a verba galega marmelada, con diferente significado). En Latinoamérica recibe os nomes de *dulce de membrillo*, *membrillate*, *ate* ou *codoñate*, e consómese principalmente na Arxentina, no Uruguai, Chile e México. En Italia cultívase o marmeleiro e se prepara a *cotognata* en Sicilia, Lombardía, Trentino, Abruzos e Puglia. Existen tamén variantes de marmelo que se elaboran en Francia, Grecia e Turquía.

Etimoloxía
----------

Provén do latín vulgar *melimēlum* ‘mazá moi doce’, voz de orixe grega *μελίμηλον*, formada a partir de *meli* ‘mel’ e *melon* ‘mazá’.

Historia
--------

O marmeleiro é orixinario de Asia Menor e o Cáucaso. Gregos e romanos levaron este froito á Península Ibérica, comíano cocido e adozado con mel. Os romanos utilizábano tamén para elaborar un licor con augardente, viño tinto e marmelo. O doce prepárase simplemente cocendo polpa de marmelo con igual cantidade de azucre, obtendo un bloque de doce que pode ser cortado para acompañar ou reencher distintas preparacións culinarias. O marmelo popularizouse no século XII grazas ao seu abundante uso na cociña sefardí.

Usos
----

Pódese empregar en diferentes doces tales como as galletas, como ingrediente dalgunhas tortas, ou en bocadillo. 

En Galiza o común é acompañalo con queixos, principalmente de tetilla.

Notas
-----

1. ↑  "Marmelo". *Portal das Palabras*. Consultado o 1 de setembro de 2016.
2. ↑  Angel Berenguer Amador, (2010), *Dinim en ladino sobre la comida*, La mesa puesta: leyes, costumbres y recetas judías : XVI curso de cultura hispanojudía y sefardí de la Universidad de Castilla-La Mancha : en memoria de Iacob M. Hassán / coord. por Uriel Macías, Ricardo Izquierdo Benito, ISBN 978-84-8427-746-0, págs. 51-68

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Marmelo Modificar a ligazón no Wikidata*** |
**Manuel Enrique Villar Cimadevila**, nado en Vila de Cruces en 1896 e finado en Gondomar o 6 de outubro de 1936, foi un político e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Instalouse en Vigo traballando como empregado no comercio "La innovación" da Porta do Sol. Foi candidato ás municipais de 1931 pola ORGA e dirixente provincial do Partido Republicano Gallego e despois de Izquierda Republicana. Foi detido en xaneiro de 1935 acusado de pertencer ao Socorro Rojo Internacional. Foi promotor e logo director do semanario *Clarín* de Pontevedra. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido e trasladado ao Frontón de María Berdiales. Foi paseado na Volta da Matanza, en Vichicáns (Vincios) o 6 de outubro, con Fernando Costas Iglesias e Emilio Comesaña Sobreira. Foron soterrados no cemiterio de Mañufe.

Vida persoal
------------

Casou en Vigo con Enriqueta Villar Montes.

Notas
-----

1. ↑  Socorro Rojo Internacional en Vigo.
2. ↑  A volta da Matanza

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Vítimas da represión franquista en Vila de Cruces
* 

* Manuel Villar Cimadevila na páxina web *Nomes e Voces*.
**Lokesh Ohri** é un antropólogo, historiador, escritor e activista cultural indio de Dehradun, Uttarakhand, que fixo campaña para a preservación do patrimonio natural e cultural do val de Doon. É o fundador de Been There Doon That, unha iniciativa educativa que traballa para concienciar sobre a historia natural, social e cultural do val de Doon a través de paseos, conferencias e obradoiros. É convocante do capítulo Dehradun do Indian National Trust for Art and Cultural Heritage.

Traxectoria
-----------

Ohri naceu en Dehradun e asistiu á St Joseph's Academy e ten un máster en socioloxía. Doutorouse en antropoloxía cultural pola Universidade de Heidelberg. Ohri leva tempo facendo unha campaña contra o desenvolvemento rápido e insensible en Uttarakhand, particularmente na capital do estado, Dehradun, o que provocou unha redución da cuberta verde do estado, a perda parcial ou total de canles e leitos fluviais debido á contaminación ou á construción de estradas; tamén loita contra a restauración de baixa calidade de monumentos históricos. En 2013 fundou Been There Doon That, unha iniciativa que destaca o patrimonio cultural, natural e social do val de Doon a través de conferencias públicas, conferencias e paseos polo patrimonio.

Notas
-----

1. ↑  "'A walkable city keeps us close to our real selves': Heritage revivalist Lokesh Ohri". 15 de maio de 2019.
2. ↑  "Learning about Dehradun's food history, one bite at a time". 1 de maio de 2016.
3. ↑  "Intach".
4. ↑  Heidelberg University-Lokesh Ohri, M.A.
5. ↑  "Planting trees better than setting up fountain at Clock Tower".
6. ↑  "Doon heritage walks a grand success | Dehradun News - Times of India".
7. ↑  "'Been There, Doon That?' features 10 walks to explore Doon heritage".
**Manuel Viturro Posse**, nado en Rianxo e finado na Coruña o 13 de marzo de 1936, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Viturro Rivera. Foi alcalde de Noia a finais do século XIX, cargo do que foi suspendido a principios de 1893. Foi secretario da Deputación da Coruña dende 1896. Líder do Partido Liberal en Rianxo, logo de que en 1907 Ramón Tojo Pérez pasase ás filas conservadoras do Marqués de Figueroa, converteuse no home de confianza da familia Gasset. Aparece caricaturizado como cacique por Castelao en *El Barbero Municipal*. En 1923 foi cesado como secretario da Deputación.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Noia** 1891 - 1893 | Sucesor:**José Souto Chás** |

Recoñecementos
--------------

Foille concedida a gran cruz de Isabel la Católica en 1920.

Vida persoal
------------

Casou con Elena Somoza Hartley e foi pai de Manuel Viturro Somoza.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 14-3-1936, p. 5, 7.
**Manuel Villanueva de Castro**, nado en Marín en 1957, é un xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Colaborador en medios de xornalismo escrito e radiofónico (Radio Pontevedra, Radio 80 Pontevedra), na década de 1980 comezou a traballar na Radio Galega e despois na TVG, onde foi asistente do director de programas ata 1989, e finalmente director de programas e emisións ata 1990. De aí trasladouse a Madrid, onde levou a dirección de programación de Telecinco. Uns anos despois, en 1996, foi nomeado director de programación e de antena de Canal +, onde permanecería até 2000.

Estivo durante dous anos (2000-02) como director de contidos de Antena 3 Televisión, e nese ano volveu a Telecinco como director xeral de contidos de Mediaset España.

Tamén foi docente en distintos programas universitarios en Cuba, na Universidade Complutense de Madrid e na Universidade de Salamanca.

Como xornalista, realiza contribucións a distintos medios especializados en gastronomía, así como a *Diario de Pontevedra, La Voz de Galicia* ou *La Región*.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Manuel Villanueva, elegido Gallego del Mes de Febrero". *www.elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 2023-06-25.
2. 1 2  "Manuel Villanueva, Director general de contenidos de Telecinco y Mediaset España, recibirá la insignia de oro de las XOCIVIGA". *Concello do Carballiño*. Arquivado dende o orixinal o 30 de novembro de 2021. Consultado o 2021-01-07.
3. ↑  CLM, Objetivo (2019-04-11). "El periodista Manuel Villanueva: "Aprendí de mi abuelo que hacer vino es curtir una pasión"". *Objetivo Castilla-La Mancha Noticias* (en castelán). Consultado o 2021-01-07.

Enlaces externos
----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q104712963
* WorldCat
* VIAF: 4329166360575707070002
* BNE: XX4798453

 |
As **Illas Virxes** conforman un arquipélago no mar Caribe, ao leste da illa de Porto Rico. As illas están divididas en dúas zonas de soberanía: 

Mapa.
* As **Illas Virxes Británicas** (*British Virgin Islands*, en inglés) que son un territorio dependente do Reino Unido organizado coma un Territorio Británico de Ultramar
* As **Illas Virxes Estadounidenses** (*United States Virgin Islands* en inglés) que son un territorio dependente dos Estados Unidos de América organizado como un "Territorio non incorporado".

Historia
--------

Panorama das illas.
Foron descubertas en 1493 por Cristovo Colón, que as chamou *Santa Úrsula y las Once Mil Vírgenes* (quedando despois o nome en *Las Vírgenes)*. En 1672, os ingleses chegaron á rexión e anexionaron o arquipélago, expulsando á poboación holandesa de Tórtola ese mesmo ano, e a de Anegada e Virxe Gorda en 1680. Os británicos introduciron a cana de azucre nas illas, que se converteu no principal cultivo, e fonte de ingresos polo comercio exterior. Os escravos foron traídos de África para traballar nas plantacións de cana de azucre. As illas prosperaron economicamente ata o aumento da colleita de colleita de remolacha azucreira en Europa e Estados Unidos, cando a produción de cana de azucre viuse considerablemente reducida.

Ingleses, holandeses, franceses, españois e daneses disputan o control do arquipélago durante os seguintes douscentos anos; os holandeses son expulsados e o Reino Unido reconquista definitivamente Virxe Gorda e Tórtola.

A finais do século XVII Inglaterra posuía Tórtola, Virxe Gorda, Anegada e outras illas que conforman actualmente as Illas Virxes Británicas, e Dinamarca tiña o resto do arquipélago: (San Xoán, San Tomé e Santa Cruz).

En 1917, os Estados Unidos compraron San Xoán, San Tomé e Santa Cruz aos daneses por dezasete millóns de dólares estadounidenses, cambiáronlle o nome polo de "United States Virgin Islands". Posteriormente, os británicos tamén lle cambiaron o nome ás súas illas polo de "British Virgin Islands".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q26262
* WorldCat
* VIAF: 247183797
* BRE: 1915809
* EBID: ID
* GEC: 0070135
* GeoNames: 3577322
* GND: 4073124-8
* LCCN: sh85068598
* NKC: ge212909

 |
Coordenadas: 49°56′10″N 6°19′22″O﻿ / ﻿49.93611, -6.32278

Illas Scilly dende o espazo.
Illas Scilly en Cornualla.
As **Illas Scilly** (en córnico: Syllan) son un arquipélago do suroccidente de Cornualla. Unha das illas, St Agnes, é o punto máis meridional de Inglaterra, estando 6,4 km máis ó sur que o punto máis meridional da illa de Gran Bretaña, en Lizard Point.

Segundo o censo de 2011, a poboación das illas era de 2 203 persoas. Scilly forma parte do condado cerimonial de Cornualla, e algúns dos seus servizos convínanse cos de Cornualla. Porén, dende 1890, as illas teñen unha autoridade local separada da do condado. Dende a orde das Illas Scilly de 1930, esta autoridade ten o status de consello de condado e hoxe é coñecido como Consello das Illas Scilly.

O adxectivo en inglés "Scillonian" é empregado ás veces para referirse ós habitantes do arquipélago. O Ducado de Cornualla é propietario vitalicio das illas. O turismo é a principal actividade económica local, xunto coa agricultura de flores de corte.

Notas
-----

1. ↑  UK Census Data (ed.). "UK Census Data 2011". Arquivado dende o orixinal o 02 de abril de 2015. Consultado o 9 de xuño de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illas Scilly Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Council of the Isles of Scilly *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q180209
* WorldCat
* VIAF: 129267021
* BAV: ADV12387153
* BNF: 119594601
* CANTIC: a11698792
* DARE: 41733
* EBID: ID
* FAST: 1333781
* GEC: 0061498
* GeoNames: 2638384
* LCCN: nb2008023910
* MusicBrainz: ID
* OSM: 158039
* Pleiades: 79684
* SUDOC: 027586391

 |
MAN Roland press
A **impresión Offset** é un método de reprodución de documentos e imaxes sobre papel ou materiais similares.

Características
---------------

A impresión offset realízase mediante pranchas (xeralmente de aluminio) tratadas e fixadas sobre cilindros, de modo que hai unha prancha por cada cor que se queira representar, ou no caso da fotocromía, por cada unha das catro cores (negro, maxenta, ciano e amarelo). Deste modo obtense papel impreso con imaxes a toda cor.

Para que a prancha se impregne de tinta unicamente naquelas partes con imaxe, sométese á prancha a un tratamento fotoquímico, de tal maneira que as partes tratadas repelen a auga (zonas hidrófobas). Así, a prancha pásase primeiro por un mollador, impregnándoa de auga, e seguidamente por un tinteiro. Como a tinta é un composto graxo, é repelida pola auga, e deposítase exclusivamente nas partes tratadas, ou sexa, con imaxe. Finalmente as imaxes xa entintadas transfírense a un caucho que forra outro cilindro, sendo este caucho o que entra en contacto co papel para imprimilo, axudado por un cilindro de contrapresión, ou platina.

Vantaxes
--------

* Obtense unha imaxe de alta calidade consistente, máis clara e definida que con outros sistemas de impresión.
* Pódese utilizar nunha gran cantidade de superficies á parte de en papel liso (madeira, roupa, metal, coiro, papel rugoso...).
* As láminas son de rápida e fácil produción.
* A duración das láminas é maior que en imprentas de litografía directa, porque aquí non hai contacto directo entre o caucho e a superficie de contacto.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Imprenta
* Artes gráficas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190408
* AAT: 300053279
* BNCF: 9305
* BNF: 119688305
* BRE: 2699724
* EBID: ID
* GEC: 0127387
* GND: 4133335-4
* JSTOR: offset-printing
* LCCN: sh85094211
* MAG: 135125338
* NDL: 00568795

 |
***Imperivm: Great Battles of Rome*** (comercializado en España como ***Imperivm III: Las grandes batallas de Roma*** é un videoxogo da serie Imperivm para PC, producido por FX Interactive, baseado en feitos históricos ocorridos en Europa e o Norte de África. O xogador pode revivir acontecementos como as campañas de Marco Aurelio en Xermania, a conquista de Exipto e Britania, a batalla de Alesia ou a batalla de Zama. Ademais, o xogador pode poñerse ó mando dos exércitos de sete importantes civilizacións antigas: Romanos, exipcios, xermanos, britanos, iberos, galos e cartaxinenses. A estas civilizacións engádenselle grandes personaxes como Xulio César, Cleopatra, Marco Aurelio, Aníbal, Vercinxetórix, Arminius...

### Iberos

As unidades dos iberos son: Miliciano, arqueiro, fondeiro balear, defensor, xinete ibero, garda de elite, guerrilleiro e sacerdotisa.

### Cartago

As unidades dos cartaxineses son: Infante númida, lanceiro libio, loitador mauritano, guerreiro con maza, tuareg, nobre, elefante de guerra e xamán.

### Galos

As unidades dos galos son: Guerreiro, arqueiro, guerreiro con hacha, lanceiro, xinete, guerreira, guerreiro de Fand e druída.

### República Romana

As unidades da república romana son: Lexionario, arqueiro, gladiador, princep, equite, tribuno, carro de guerra, sacerdote de Xúpiter.

### Imperio Romano

Na Roma Imperial tódalas únidades son iguais ás da república romana agás algúns poucos cambios.

* Os tribunos cambian polos pretorianos.
* Os carros de guerra cambian polos liberatus.
* Os gladiadores cambian polos velites.

### Xermanos

As unidades xermanas son: Loitador xermano, arqueira, guerreiro con hacha, cazadora, xinete teutón, guerreiro con maza e valquiria.

### Exipto

As unidades exipcios son: Loitador exipcio, arqueiro, lanzador de hachas, guerreiro de Anubis, guerreiro de Horus, gardián do Nilo, carro de Osiris e sumosacerdote.

### Britanos

As unidades britanas son: Guerreiro britano, arqueiro britano, lanceiro britano, loitador caledonio, lanzador de xavelinas, highlander e xefe normando.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Imperivm (saga)
HP Thinkjet, unha dos primeiros modelos comerciais de impresoras de inxección (1984)
Unha **impresora de inxección** é un tipo de impresora que recrea unha imaxe dixital expelendo pingas de tinta en papel, plástico ou outros elementos. Son impresoras populares para o pequeno usuario pola súa capacidade de impresión de calidade a baixo custo, a súa baixa velocidade de impresión ou o alto custo do mantemento por desgaste non son factores importantes polo baixo número de copias realizadas nestes contornos.

Funcionamento
-------------

A impresión de inxección é un método sen contacto coa cabeza de impresión. Os filtros que se atopan na cabeza botan a tinta mentres percorre a páxina en franxas horizontais, usando un motor para moverse lateralmente, e outro para pasar o papel en pasos verticais. O papel móvese logo de imprimirse unha franxa listo para a seguinte. Para acelerar o proceso a cabeza non só imprime unha simple liña de píxeles en cada pasada, senón tamén unha liña vertical de píxeles á vez. A tinta procede duns cartuchos substituíbles. 
Algunhas impresoras utilizan dous cartuchos, un para a tinta negra e outro para a de cor, onde adoitan estar as tres cores básicas. Este sistema facilita a manipulación pero implica o cambio do cartucho en canto unha das cores estea esgotada. Pero a aparición no mercado de impresoras con cartuchos de tinta de cores individuais facilitou un maior rendemento ao ter só que cambiar a cor esgotada.

Notas
-----

1. ↑  Vocabulario de informática

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q108766
* AAT: 300168285
* EBID: ID
* GND: 4185529-2
* JSTOR: inkjet-printers
* PSH: 12424

 |
A **lumpectomía** é unha técnica cirúrxica para a eliminación dunha masa tumoral (benigna ou maligna) ou dun tumor localizado.

Lumpectomía mamaria
-------------------

É un tipo de cirurxía conservadora, é dicir, onde non se elimina a totalidade da mama (mastectomía). Esta cirurxía consiste en resecar todo o tumor que se identifica xa sexa por apalpada ou por estudos de imaxe, como mamografía ou ecografía. En calquera dos casos, nesta cirurxía débese quitar 1 cm de tecido mamario san arredor do tumor, para evitar que exista unha reaparición do mesmo. Cando non se logra quitar 1 cm de tecido san, e na revisión histolóxica hai 3 mm de tecido san son suficientes para considerar unha boa marxe de resección.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Lumpectomy: What to Expect , *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q542022
* EBID: ID
* JSTOR: segmental-mastectomy
* MAG: 2779572924

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* eMedicine: 1830086

 |
**Gustavo Daniel Cabral**, nado en Isidro Casanova, La Matanza, o 14 de outubro de 1985, é un futbolista arxentino. Xoga na demarcación de defensa central. Actualmente xoga no Club de Fútbol Pachuca.

Traxectoria
-----------

Debutou co Racing Club o 12 de decembro de 2003, e ao cabo de pouco tempo afianzouse no primeiro equipo, chegando a xogar máis de 100 encontros.

En xaneiro de 2008 ficha por River Plate, onde se proclamou campión do Torneo Clausura ese mesmo ano e co que disputou encontros da Copa Libertadores e a Copa Suramericana

En 2010 fíxose cos seus servizos o Arsenal Sarandí a custo cero, porén non chegou a debutar co equipo xa que se sucederon varias cesións, primeiro ao Club Deportivo Estudiantes Tecos e despois á Primeira División Española ao Levante UD na tempada 2011/12 e ao Celta de Vigo en 2012 por dúas tempadas.

### Coa selección arxentina

En 2005 formou parte da Selección de fútbol da Arxentina Sub-20 que gañou o Mundial de Fútbol Xuvenil e foi convocado coa Absoluta para un amigábel contra Chile aínda que non chegou a debutar.

Notas
-----

1. ↑

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gustavo Cabral Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2711913
* As: 19380
* BDFutbol: 13726
* FIFA: 233321
* FootballDatabase: 19270
* SoccerBase: 62195
* Soccerway: 15074
* Transfermarkt: 30677
* Worldfootball: gustavo-cabral

 |
**Llorenç Villalonga i Pons**, nado en Palma en 1897 e finado en 1980, foi un escritor mallorquín en lingua catalá.

Traxectoria
-----------

Fillo dun militar que procedía da oligarquía local, viviu en diferentes cidades seguindo os destinos dos seus pais, residindo en 1903 na Coruña. Estudou medicina en Barcelona e Zaragoza, facendo a especialidade de psiquiatría en París, onde coñeceu as obras de Marcel Proust. De volta a Mallorca instalouse como psiquiatra e foi subdirector do psiquiátrico provincial ata 1967, colaborando con publicacións literarias da illa e sendo director da revista literaria *Brisas* entre 1934 e 1936.

Trala guerra civil trasladouse a vivir a Binissalem e dedicouse a escribir. Redactou a primeira versión de *Bearn o La sala de les nines* en 1945, presentada ao Premio Nadal de 1955. Ao ano seguinte editouse por primeira vez, na súa versión en castelán, e ata 1961 non se publicou a versión catalá.

Boa parte das súas obras céntranse, nun ton pesimista, no conflito entre o mundo antigo e o da posguerra.

Obras
-----

### Novela

* *Mort de dama*, 1931
* *Bearn o La sala de les nines)*, 1956, a versión orixinal en catalán editouse en 1961
* *La novel·la de Palmira*, 1952
* *La gran batuda*, 1968
* *Desenllaç a Montlleó*, 1963
* *L'hereva de Donya Obdúlia*, 1964 (a primeira versión apareceu como *Mme Dillon* en *Brisas*,1937)
* *Les fures*, 1967
* *El misantrop*, 1972

### Teatro

* *Fedra*, 1932 *(en castelán)*
* *Faust*, 1956
* *Aquil·les o l'impossible*, 1964
* *Els desbarats*, 1965
* *Un estiu a Mallorca*, 1975

A súa peza breve *A Tuta e a Ramoneta* foi representada en 1983 polo grupo Sarabela Teatro, traducida por Xosé Luís Grande Grande en 1984, nos Cadernos da Escola Dramática Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3328249
* WorldCat
* VIAF: 76326662
* BAV: ADV11649364
* BIBSYS: 90353227
* BiTraGa: 1063
* BNE: XX1080396
* BNF: 12005460m
* CANTIC: a10459868
* CiNii: DA02247489
* DBE: llorenc-miquel-rossend-villalonga-pons
* FAST: 1754714
* GEC: 0071063
* GND: 119227584
* ISNI: 0000 0001 1029 6907
* LCCN: n80119391
* NKC: jn20030903007
* NLA: 35801276
* NTA: 069488398
* OL: OL5278658A
* PTBNP: 55301
* SUDOC: 028165462

 |
En economía, unha **importación** é calquera ben ou servizo recibido desde outro país, provincia, pobo ou outra parte do mundo, xeralmente para o seu intercambio, venda ou incrementar os servizos locais. Os produtos ou servizos de importación son fornecidos a consumidores locais por produtores estranxeiros.

A importación é o transporte lexítimo de bens e servizos nacionais exportados por un país pretendidos para o seu uso ou consumo no interior doutro país. As importacións poden ser calquera produto ou servizo recibido dentro da fronteira dun Estado con propósitos comerciais. As importacións son xeralmente levadas a cabo baixo condicións específicas.

As importacións permiten aos cidadáns adquirir produtos que no seu país non se producen, ou máis baratos ou de maior calidade. Ao realizarse importacións de produtos máis económicos, automaticamente estase librando diñeiro para que os cidadáns aforren, invistan ou gasten en novos produtos, aumentando a riqueza da poboación.

Existen tres formas de financiar as importacións:

1. Cun saldo comercial favorable; é dicir, exportando máis do que se importa.
2. Con ingreso de capitais ao país (turismo, investimento estranxeiro etc.).
3. Con endebedamento público.

Se un país importa sen recorrer ao endebedamento nin a un tipo de cambio fixo, a economía non se ve afectada, cousa que si ocorre cando o Estado intervén tomando débeda ou fixando tipos de cambio que non reflicten as preferencias dos cidadáns.

É un concepto reflexo do de exportación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q62955
* AAT: 300252720
* BNCF: 6629
* BNF: 119767042
* EBID: ID
* GEA: 7064
* GND: 4026665-5
* JSTOR: imports
* LCCN: sh87004893
* PSH: 1504

 |
Gustave Courbet. Fotografía de Félix Nadar
**Jean Désiré Gustave Courbet**, nado o 10 de xuño de 1819 e finado o 31 de decembro de 1877, foi un pintor francés.

Estilo e características
------------------------

*Enterro en Ornans* (1849), Coubet amósanos unha galería de tipos campesiños, auténticos e rudos que sorprende ó París burgués pola súa linguaxe vulgar
Courbet foi o principal creador do realismo, realizou as súas primeiras creacións en 1848. Ideoloxicamente republicano e socialista a súa participación na Comuna de París en 1871 levaríao ó cárcere e despois ó exilio. A súa pintura diríxese ó pobo, ó proletariado campesiño e obreiro, que é á vez o seu modelo. A súa pintura ademais do realismo caracterízase polas formas poderosas, a composición compacta, cromatismo austero, efectos sobrios do clarescuro, técnica densa e pastosa.

Traxectoria
-----------

Nun primeiro momento, pinta a paisaxe, especialmente os bosques de Fontainebleau e retratos, con algúns trazos románticos. Pero a partir de 1849 é decididamente realista. Courbet é o grande innovador do realismo. Escolle temas e personaxes da realidade cotiá, sen caer no "pintoresquismo". A súa técnica é rigorosa co pincel, co pincel plano e coa espátula. As súas referencias son os mestres do pasado como Velázquez, Zurbarán ou Rembrandt. O seu realismo convértese en modelo de expresión de moitos pintores, contribuíndo a enriquecer a obra de Cézanne.

Como os mestres antigos, Gustavo Courbet untaba a súa tea dun fondo sombrío e case negro, a partir do cal subía cara á claridade. Proudhon, o teórico socialista (e o home ao que admirou máis) querería facer dil un pintor proletariano pero excepto os rompedores de pedra, non hai obreiros sobre as súas teas e, en resumidas contas, ben poucos campesiños.

Courbet non herda de ninguén e non terá discípulo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Gustave Courbet*** |

### Outros artigos

* A orixe do mundo

### Ligazóns externas

* Biografía e obras de Gustave Courbet *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q34618
* WorldCat
* VIAF: 22160734
* AGORHA: 110781
* Belvedere: 293
* BIBSYS: 90263406
* BMT: 23806
* BNE: XX985701
* BNF: 120519068
* BRE: 2124809
* Bridgeman: 197
* CERL: cnp01432863
* CiNii: DA01700482
* DeutscheBio: 118522450
* Discogs: 2241937
* Dodis: P25475
* EBID: ID
* EGAXA: vtls001578981
* Europeana: ID
* FAST: 54767
* GEC: 0020420
* GND: 118522450
* HDS: 022259
* ICCU: CFIV016243
* ISNI: 0000 0001 2095 7430
* KulturNav: ID
* LCCN: n80057228
* Léonore: [LH//609/75 75]
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00436747
* NKC: jn20000700331
* NLA: 35031616
* NLG: 93657
* NNDB: 000084472
* NPG: mp82949
* NTA: 068851677
* OL: OL133002A
* openMLOL: 216232
* Pinakothek: gustave-courbet
* PTBNP: 112130
* RKD: 18743
* SELIBR: 182910
* SIKART: 4023343
* SNAC: w6r78hxd
* SUDOC: 028746074
* TePapa: 11375
* Treccani: gustave-courbet
* ULAN: 500010927
* WikiTree: Courbet-2

 |
O **Grinch** é un personaxe de ficción creado polo Dr. Seuss asociado coa época do Nadal.

Historia e características
--------------------------

A súa primeira aparición foi como antagonista no libro infantil de 1957, *How the Grinch Stole Christmas!* aínda que xa fora mencionado dous anos antes, en 1955. En 1966 reapareceu nun especial de televisión co mesmo nome baseado no libro, producido por MGM Animation/Visual Arts Studio e dirixido por Chuck Jones. En 1977, Seuss respondeu as peticións dos seus fans de crear máis historias sobre o Grinch, motivo polo que escribiu *Halloween Is Grinch Night*, un especial de Halloween para a CBS. Tal como a súa predecesora, esta secuela foi premiada cun Emmy. En 1982, Marvel produce a curtametraxe *The Grinch Grinches the Cat in the Hat*, o cal foi coproducido polo Dr. Seuss, baixo o seu verdadeiro nome, Ted Geisel. Esta terceira aparición do personaxe xerou outros dous premios Emmy.

Notas
-----

1. ↑  "Dr. Seuss – Redbook Magazine Original Stories » Collecting Childrens Books". *archive.wikiwix.com*. Consultado o 2022-12-26.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Grinch*** |

### Ligazóns externas

* Biografía do personaxe *(en inglés)*
**Josep Lluís Franco Rabell**, nado en Barcelona en 1954, e coñecido como **Lluís Rabell**, é un tradutor, activista e político catalán.

Traxectoria
-----------

Viviu na Ciutat Vella durante os seus primeiros catorce anos de vida, mudándose entón coa súa familia á Esquerra de l'Eixample. Durante dez anos viviu en Francia por traballo, volvendo a Barcelona en 1987 integrándose no asociacionismo veciñal. Militou en Revolta Global e mais en Esquerra Unida i Alternativa. Foi presidente da Associació de Veïns de l'Esquerra de l'Eixample e vicepresidente segundo da Federació d'Associacions de Veïns de Barcelona (FAVB), da que foi presidente desde finais de 2012 en substitución de Jordi Bonet ata mediados de 2015 substituído por Ana Menéndez. 

Na consulta sobre a independencia de Cataluña de 2014, foi un dos impulsores do manifesto de esquerda polo Si-Si. Nas eleccións ao Parlamento de Cataluña de 2015, encabeza a candidatura Catalunya Sí que es Pot, confluencia de Iniciativa per Catalunya Verds, Esquerra Unida i Alternativa, Podem e Equo.

Notas
-----

1. ↑  ESCALESBARCELONA, CARME (2013-01-02). "Lluís Rabell: «El model de ciutat està ara en joc»". *elperiodico* (en catalán). Consultado o 2022-11-22.
2. ↑  Blanchar, Clara (2015-07-23). "Un activista culte nascut al Raval de Vázquez Montalbán". *El País* (en catalán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2022-11-22.
3. ↑  Ortega, Maria (2015-07-25). "Lluís Rabell, un polític de carrer". *Ara.cat* (en catalán). Consultado o 2022-11-22.
4. ↑  "Ana Menéndez substitueix Lluís Rabell a la FAVB". *Ara.cat* (en catalán). 2015-07-24. Consultado o 2022-11-22.
5. ↑  González, Sara; Vicens, Laia.
6. 1 2  "Lluís Rabell encabezará la lista de Catalunya Sí que es Pot". *La Vanguardia* (en castelán). 2015-07-23. Consultado o 2022-11-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20726511
* IMDb: nm7625771

 |
Logo do gouren.
Combate entre 2 loitadores nun torneo en Guingamp.
O **gouren** ou **loita bretoa** (en bretón: *Gouren breizhek*) é un deporte individual practicado entre dous loitadores. Practícase na Bretaña, mais tamén en Cornualla, en Escocia e mesmo en Nova Orleáns, no sur dos Estados Unidos..

Existe na Bretaña unha federación de gouren que depende da Federación Francesa de Loita.

A loita bretoa ou gouren, é unha loita de pé. Ademais, se un dos loitadores toca o chan con calquera outra parte do corpo que non sexa os pés, a loita detense, os loitadores érguense de novo e retoman a loita.

A vitoria, ou *lamm*, proclámase cando un loitador consegue derrubar o seu opoñente nas costas, co chan en contacto cos dous ombreiros.

Galería
-------

* Paul Sérusier, 1890-1891Paul Sérusier, 1890-1891
* Gouel Breizh 2011Gouel Breizh 2011
* 
*

Notas
-----

1. ↑  "Celtic Wrestling : Bringing Gouren to North America - Gouren USA" (en inglés).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gouren Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Bretaña*** |

### Outros artigos

* Loita
* Loita Tradicional Galega

### Ligazóns externas

* Federación de gouren
* O xuramento dos loitadoresArquivado 25 de outubro de 2012 en Wayback Machine.
* Todos os clubs
* Páxina de presentación da práctica do Gouren
Un dos MER na superficie de Marte.
**Mars Exploration Rover** ou **MER** foron un par de róvers da NASA enviados a explorar Marte.

Características
---------------

A NASA deseñou e construíu dous vehículos de superficie para a exploración de Marte na ventá de lanzamento de 2003 aos que denominou xenericamente *Mars Exploration Rovers* ou *MER*, e denominando a un deles **MER 1** e ao outro **MER 2**. Eventualmente a MER 1 se lle coñecería como Opportunity e ao MER 2 como Spirit. De maneira un tanto confusa, a NASA denominou a conxunto de etapa de cruceiro e MER 2 durante a viaxe ata Marte como **MER A** e á etapa de cruceiro xunto con MER 1, **MER B**.

Cada MER tiña unha masa duns 130 kg estaban baseados no deseño do rover Athena pensado para a misión Mars 2001 Lander, que nunca chegou a levarse a cabo. A configuración de cruceiro, cunha etapa de entrada atmosférica protexendo ao róver correspondente e unha etapa de cruceiro, co sistema de control, enerxía e propulsión, estaba baseada na da misión Mars Pathfinder, e os MER aterraron en Marte usando o mesmo sistema que nesa misión: paracaídas e airbags.

MER A foi lanzado mediante un Delta 7925 o 10 de xuño de 2003 e MER B o 8 de xullo de 2003 cun Delta 7925H, os dous desde Cabo Cañaveral. Spirit chegou a Marte o 4 de xaneiro de 2004, aterrando no cráter Gusev. Opportunity tocou terra en Meridiani Planum o 25 de xaneiro dese mesmo ano. A misión principal dos vehículos tiña unha duración de 90 días, pero alongouse varios anos grazas á resistencia e bo deseño de ambos róvers. Spirit finalmente deixou de comunicarse coa Terra o 22 de marzo de 2010, mentres que Opportunity continúa enviando datos.

Instrumentos
------------

Os MER levaban os seguintes instrumentos a bordo:

* Unha cámara panorámica (Pancam).
* Unha ferramenta de abrasión de rochas (RAT) para estudar superficies recentemente expostas.
* Un espectrómetro térmico infravermello en miniatura (MiniTES).
* Un cámara con microscopio.
* Un espectrómetro Mössbauer.
* Un espectrómetro de protóns, raios alfa e raios X (APXS).

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Mark Wade (2020). "MER" (en inglés). Consultado o 13 de setembro de 2020.
2. 1 2 3 4 5  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Mars Exploration Rover A, B (MER A, B / Spirit / Opportunity)" (en inglés). Consultado o 13 de setembro de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mars Exploration Rover*** |

### Outros artigos

* Delta 7925
* Delta 7925H
* Spirit
* Opportunity

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q220827
* EBID: ID

 |
**Gustavo Freire Penelas**, nado en Lugo o 14 de setembro de 1885 e finado na mesma cidade o 4 de setembro de 1948, foi un compositor galego con afinidade galeguista.

Traxectoria
-----------

Da man do seu padrastro, en 1907 ingresa no conservatorio de música de Madrid. Anos máis tarde incorpórase como violinista na Orquestra Sinfónica Nacional de España. Compón daquela as rapsodias *Festa na Tolda* e *Airiños*. Tras a guerra regresa a Lugo, onde dirixe a orquestra do Círculo das Artes da cidade, amais de impartir clases. En 1943 compón unha das súas obras cumio: *Non chores, Sabeliña*, zarzuela galega con texto de Xosé Trapero Pardo. A súa música bebe da tradición do folclore galego.

O auditorio municipal de Lugo leva o seu nome.

Notas
-----

1. ↑  "Repentinamente ha fallecido Gustavo Freire". *El Progreso*. 4 de setembro de 1948.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Julio Fernández y Pardo de Neira (2005). "Freire Penelas, Gustavo". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. ISBN 84-87804-88-8.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533243
* WorldCat
* VIAF: 87880822
* BNE: XX933155
* MusicBrainz: ID

 |
Grises.
**Gris**, **cinsento** ou **cincento**, son as denominacións comúns das cores acromáticas cuxa luminosidade está comprendida entre a máxima (correspondente ó branco) e a nula (correspondente ó negro), aínda que se aplica especialmente ós de luminosidade media. O gris percíbese como consecuencia da fotorrecepción dunha luz de intensidade moderada constituída por todas as lonxitudes de onda do espectro visible, por tres lonxitudes de onda (longa, media e curta) ou por dúas lonxitudes de onda complementarias. Aseméllase á cor das nubes cumulonimbus cando son densas, baixas e sombrías, á cor da néboa e á cor da cinza.

A denominación de cor «gris» abarca as coloracións lixeiramente cromáticas semellantes ós grises neutros, denominadas **agrisadas**. Tamén se denomina «gris» ás coloraciones pardas, e especialmente ás que son claras.

A cor gris que se atopa estandarizada en catálogos de cores e inventarios cromáticos, servindo de referencia xeral para o gris, é acromático e de luminosidade media.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *gris*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *cinsento*.
3. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *cincento*.
4. ↑  *Diccionario Akal del color*. Akal. ISBN 978-84-460-1083-8.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gris Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q42519
* AAT: 300130811
* BNCF: 64810
* BNF: 124994159
* LCCN: sh85056573
* NKC: ph948618

 |
**Grimoaldo III** (morto en 806) foi o príncipe de Benevento longobardo desde a morte do seu pai, o primeiro duque independente, Arechis II, en 787 ata a súa morte.

Traxectoria
-----------

Era o segundo fillo. En 787, el e o seu irmán máis vello Romualdo foron enviados como reféns a Carlomagno que baixara á península italiana para conquistar o principado de Benevento. A cambio da paz, Arechis recoñeceu a soberanía de Carlomagno e entregou os seus fillos. Con todo, os de Benevento eran independentes de feito.

Grimoaldo volveu a Italia á morte do seu pai. De primeiras recoñeceu o poder franco, pero enfrontouse a unha invasión bizantina comandada por Adelchis, o fillo do derradeiro rei longobardo, Desiderio. Arechis II intentara reclamar o trono en 774, tras o desastre de Desiderio a mans de Carlomagno, pero abandonou a causa e, no seu canto, tomou o título de *princeps*. Adelchis pensou que tiña unha mellor pretensión para gobernar aos longobardos e consecuentemente reunir aliados gregos (inimigos dos francos) para retomar a única parte do territorio italiano que ficara independente. Un exército franco ás ordes de Winixiso e Hildeprando de Spoleto, uniuse a Grimoaldo e venceu a Adelchis na costa nada máis desembarcar.

Deseño dunha moeda longobarda co monograma de **Grimoaldo III** no anverso.
Logo, Grimoaldo tentou desfacerse da soberanía franca, pero os fillos de Carlomagno, o rei Pipino de Italia e o seu irmán máis vello o rei Carlos o Novo, forzárono a se someter en 792. Con todo, Benevento estaba no camiño para a súa completa independencia e a autoridade carolinxia foi sempre leve.

Fontes
------

* Gwatkin, H.M. Whitney, J.P. (ed) *The Cambridge Medieval History: Volume II—The Rise of the Saracens and the Foundations of the Western Empire*. Cambridge University Press, 1926.
* Oman, Charles. *The Dark Ages 476-918*. Londres, 1914.
* Hodgkin, Thomas. *Italy and her Invaders*. Clarendon Press: 1895.

| Principado de Benevento |
| --- |
| *Segue a:* Arechis II de Benevento | **Grimoaldo III de Benevento**(787-806) | *Precede a:* Grimoaldo IV de Benevento |
| - |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q608446
* WorldCat
* VIAF: 472159474313527662455
* DBI: ID
* EBID: ID
* GND: 1195469217

 |
Matías Corvino.
**Matías Hunyadi** ou **Matías I Corvino** (en húngaro **Corvín Mátyás / Hunyadi Mátyás**, en romanés **Matei/Mateiaş Corvin**), nado en Kolozsvár o 23 de febreiro de 1443 e finado en Viena o 6 de abril de 1490, foi rei de Hungría dende 1458 até a súa morte, gañándose os sobrenomes de "sabio", "bo" e "xusto"; tamén rei de Bohemia, en 1469, ademais de gobernar en Silesia, Moravia e Lusacia.

Traxectoria
-----------

Naceu en Kolozsvár (actualmente Klausenburg, en Transilvania, Romanía), segundo fillo de Xoán Hunyadi, un nobre transilvano de orixe romanesa quen foi rexente de Hungría (e morreu nunha campaña contra os turcos en 1456) e de Sabela Szilágyi.

Antes de poder reinar tivo que lidar primeiro co rei Ladislau V *o póstumo*, quen foi tamén rei de Bohemia. Nestas liortas Ladislau capturou a Matías e ao seu irmán ao que decapitou en 1457. Nese mesmo ano o propio rei tamén morrería, posiblemente por envelenamento. Entón Matías apoiado pola baixa aristocracia e os baróns de Hungría (consideraban que era sabio e sería un gobernante franco), foi proclamado rei pola Dieta celebrada o 20 de xaneiro de 1458.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Drácula
* Empalamento

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188634
* WorldCat
* VIAF: 4938768
* BAV: ADV12210562
* BIBSYS: 90590937
* BLBNB: 000390730
* BMT: 112050
* BNE: XX1590491
* BNF: 11969220f
* BRE: 2194921
* CERL: cnp00973831
* CiNii: DA13350071
* DeutscheBio: 118579029
* Dodis: P34412
* EBID: ID
* FAST: 1711
* GEC: 0041386
* GND: 118579029
* ICCU: NAPV084074
* ISNI: 0000 0001 2118 5284
* LCCN: n50006566
* NKC: jn20000701187
* NNDB: 000096097
* NTA: 070740186
* OL: OL1093210A
* SELIBR: 194424
* SNAC: w6mp7nkf
* SUDOC: 027707210
* Treccani: mattia-i-corvino-re-d-ungheria
* WikiTree: Hunyadi-7

 |
***Historische Sprachforschung*** (HS) ("Investigación lingüística histórica") é unha revista alemá de lingüística histórica indoeuropea, fundada en 1852 por Adalbert Kuhn. O nome actual é recente: anteriormente a revista chamábase *Zeitschrift für vergleichende Sprachforschung* (*Revista de lingüística comparativa*) ou, máis simplemente, *Kuhn's Zeitschrift* (KZ). A denominación actual foi introducida en 1988 (en ocasión do volume n° 101). Pola súa antigüidade é a segunda revista de lingüística aínda activa, e substituíu os *Beiträge zur vergleichenden Sprachforschung* ("Contribucións de lingüística comparativa") ou *Kuhn-Schleichlers Beiträge* (KSB; 1852-74) e os *Beiträge zur Kunde der indogermanischen Sprachen* ("Contribucións de indoeuropeística") ou *Bezzenbergers Beiträge* (BB; 1877-1906).
Actualmente o director responsábel é Martin Kümmel (Universidade de Jena), e a editorial Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen. Normalmente saen dous números por ano.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

Índice dos números 1-100 da *Kuhns Zeitschrift* *(en alemán)*

* *Zeitschrift für vergleichende Sprachforschung*, números que se atopan online:
	+ 1 (1852), 1 (1852), 2 (1853), 2 (1853), 3 (1854), 3 (1854), 4 (1855), 5 (1856), 5 (1856) 6 (1857), 6 (1857), 7 (1858), 8 (1859), 8 (1859), 9 (1860), 10 (1861), 10 (1861)
	+ 11 (1862), (1863), 12 (1863), 12 (1863), 13 (1864), 13 (1864), 14 (1865), 14 (1865), 14 (1865), 15 (1865), 15 (1866), 15 (1866), 16 (1867), 16 (1867), 17 (1868), 17 (1868), 18.1 (1868), 19 (1870), 20 (1872)
	+ Gesamtregister 11-20 (1874), 21(1) (1873), 22(2) (1874), 23 (1877)
	+ 27(7) (1885)
	+ 32(17) (1900)
	+ 40(20) (1907), 41 (1907), 41 (1907)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q532243
* ERA: 7197
* ISSN: 0935-3518
* JSTOR: zeitvergspra
* OCLC: 237226312

 |
**Georgios Dedas** (en grego: Γιώργος Δέδας, tamén: *Giorgos Dedas*), nado o 2 de xaneiro de 1980, é un ex xogador profesional de baloncesto grego. Cunha altura de 2,00 metros, xogaba na posición de ala.

Traxectoria
-----------

Debutou como profesional nas filas do Ment da A2, división de prata de Grecia, o seu país natal. Na tempada 2003-04 asinaría polo Iraklis de Tesalónica da A1 Ethniki, onde permaneceu até que o Breogán Lugo da liga LEB Ouro o fichase en 2006 para substituír o lituano Zavackas. Antes, fora un dos integrantes da selección nacional grega nos Xogos Mediterráneos de 2005.

Na tempada 2007-08 ficha polo Beirasar Rosalía, tamén de LEB Ouro, equipo ao que axuda a chegar aos playoffs de ascenso á liga ACB. Unha tempada máis tarde, no mesmo equipo non pode evitar o descenso tras unha serie de malos resultados deportivos.

En xullo de 2009 chega a un acordo co Cáceres 2016 da mesma categoría para reforzar o perímetro acompañando a Lucio Angulo, Francis Sánchez e Xavi Forcada, onde se converteu no xogador máis efectivo do equipo máis aló da liña de 6,75. En agosto de 2010 confírmase o seu regreso ao baloncesto heleno tras acandar un acordo co PAOK Thessaloniki da A1 Ethniki.

### Equipos

* Grecia Ment (1999-2003)
* Grecia Iraklis Thessaloniki (2003-2006)
* Galicia Breogán Lugo (2006-2007)
* Galicia Beirasar Rosalía (2007-2009)
* España Cáceres (2009-2010)
* Grecia PAOK Thessaloniki (2010-2011)
* Grecia Rethymno B.C. (2011-2012)
* Grecia PAOK Thessaloniki (2012-2016)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en feb.es *(en castelán)*
* Perfil na web oficial do PAOK *(en grego)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3390389
* Euroleague: 002957

 |