recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Foro pola Memoria de Galicia** é unha asociación de carácter federal que ten por obxecto recuperar e divulgar a memoria histórica de todos/as aqueles/as que loitaron contra o fascismo, o nazismo e o franquismo no territorio galego desde o golpe militar do 18 de xullo de 1936 ata a instauración da democracia, incluíndo o período denominado da transición democrática.

Obxectivos
----------

O presidente da asociación, con data de xaneiro de 2003 expresa os obxectivos que pretenden acadar co seu labor:

> 
> 
> *Foro pola Memoria é unha organización que nace, dende unha perspectiva claramente vinculada á esquerda, pero aberta a tódalas persoas de boa fe, coa firme convicción de loitar contra o esquecemento dos perdedores, pola defensa da súa dignidade, pero sen ánimo de revancha, mirando cara ao futuro, buscando a incorporación das esencias vitais e dos principios políticos e éticos que fixeron nacer á esquerda, ás loitas actuais. Mediante a localización, sinalización e escavación de fosas comúns para devolver os restos mortais dos caídos ás familias que así o desexen, a axuda e o recoñecemento a expresos, represaliados, exiliados, excombatentes, exguerrilleiros e aos seus familiares, así como a organización de actos de divulgación e homenaxes a tódolos que sufriron como consecuencia do alzamento fascista do 18 de xullo de 1936, propoñémonos recuperar esta memoria co obxectivo de chegar á verdade do ocorrido e que a nosa sociedade poida mirar ao futuro sen complexos e sen máis mentiras.*
> 
> 

> 
> 
> *Foro pola Memoria é unha aposta pola construción dun futuro de paz e respecto aos dereitos humanos apoiándose na memoria dos que loitaron por estes mesmos principios.*
> 
>

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Foro pola Memoria *(en castelán)*
**Chuza!** foi unha rede social de promoción de novas, que funciona maioritariamente nun ámbito galego. Foi creada por Berto Yáñez e comezou a funcionar o 20 de febreiro de 2006 e o 25 de xullo de 2010 foi pechada temporalmente polo seu autor, quen alegou esgotamento. O proxecto pasou entón a mans da comunidade de usuarios, que reabriron a rede social ás poucas semanas e constituíronse en asociación cultural o 16 de outubro do mesmo ano.

Historia e descrición
---------------------

O sistema é un fork do software orixinal de Menéame desenvolvido por Ricardo Galli coma un clon de Digg.

> 
> 
> "*Chuza! é un sitio de novas galegas que emprega un control editorial non xerárquico. Calquera pode enviar historias e a comunidade de internautas é quen as valora, as comenta e decide se publicalas na páxina principal, de forma que non intervén nunca a figura do editor*"
> Sitio web de Chuza!.
> 

Os usuarios, rexistrados ou non, filtran, valoran e comentan historias que proveñen de diferentes fontes de información tanto galegas como internacionais. En xullo de 2010, no seu peche había 5.710 usuarios rexistrados, 76.257 historias enviadas, e as historias recibiran 231.231 comentarios.

Final da primeira etapa de Chuza! no fedello.
O 22 de marzo de 2010 mudou o dominio de chuza.org a chuza.gl. O 24 de xullo de 2010 anunciou o seu peche, que se materializaría o día seguinte, o 25 de xullo. Uns meses despois, un grupo de antigos usuarios recuperou o dominio e creou unha asociación coa finalidade de recuperar a web.

Funcionamento
-------------

Os usuarios rexistrados envían historias a Chuza! desta forma:

* A fonte orixinal ten que ter unha URL que é enviada a Chuza! por medio dun proceso de envío de 3 pasos onde se describe a nova mediante título, tags, resumo e categorías.
* Ao final do envío da nova esta pasa a unha lista de pendentes, onde outros usuarios a votan positiva ou negativamente, de forma que a nova vai aumentando o seu "karma".
* Un proceso de cálculos matemáticos recorrentes en base a unha serie de algoritmos de análise social decide se as novas teñen suficientes votos para pasar á portada da web. Eses procesos tamén fan unha repartición do karma entre os usuarios aumentando ou diminuíndo ese valor que indica a "importancia" dun usuario na comunidade.

Notas
-----

1. ↑  Chuza comezará a renacer este sábado, Galicia Confidencial (13/10/2010), consultado o 19 de maio de 2011
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 25 de febreiro de 2008. Consultado o 24 de xaneiro de 2007.
3. ↑  ""chuza.org é agora chuza.gl"". Arquivado dende o orixinal o 25 de marzo de 2010. Consultado o 22 de marzo de 2010.
4. ↑  ""Chuza pecha"". Arquivado dende o orixinal o 26 de xullo de 2010. Consultado o 24 de xullo de 2010.
5. ↑  Chuza! prepara a súa volta Arquivado 20 de outubro de 2010 en Wayback Machine. *Xornal de Galicia*, 17/10/2010.
6. ↑

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web de Chuza!
O **Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia** (**COAG**) é o colexio profesional oficial de arquitectos de Galicia. Forma parte do Consello Superior de Colexios de Arquitectos de España.

Sede de Vigo, obra dos arquitectos Jesús Irisarri e Guadalupe PiñeraSede de Vigo, obra dos arquitectos Jesús Irisarri e Guadalupe Piñera

Traxectoria
-----------

Esta Corporación de Dereito Público foi creada por Decreto de 2 de maio de 1973, mediante segregación do antigo Colexio de Arquitectos de León, Asturias e Galicia, contando nese momento con 120 colexiados. O 16 de novembro de 1999 a Consellería de Xustiza, Interior e Relacións Laborais aprobou os seus estatutos.

A sede central do COAG está en Santiago de Compostela, e ten delegacións en Coruña, Ferrol, Santiago de Compostela, Lugo, Ourense, Pontevedra e Vigo.

Delegación provincial en Pontevedra.
Dende 2023 ostenta o cargo de decano-presidente Luciano González Alfaya e ao 31 de decembro de 2022 contaba con 2958 colexiados. Foron decanos: Andrés Fernández-Albalat Lois (1973-1977); Xosé Bar Boo (1977-1979); Juan José González-Cebrián Tello (1979-1981); Xabier Suances Pereiro (1981-1983); Miguel Silva Suárez (1983-1986); Arturo Conde Aldemira (1986-1989); José Manuel Rey Pichel (1989-2003); Teresa Táboas Veleiro (2003-2005); (2005-2011) Celestino García Braña; (2011-2013) Jorge Duarte Vázquez; (2013-2019) Antonio Maroño Cal; (2019-2023) Elena Ampudia Aixendri.

No ano 2010 o Proxecto Terra, un proxecto educativo posto en marcha polo COAG, recibiu o Premio Nacional de Urbanismo. e, no 2011, o premio da Crítica Galicia de Iniciativas Culturais.

Notas
-----

1. ↑  Ministerio de Vivenda. Decreto 1025/1973 , de 2 de maio, polo que se crea o Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia
2. ↑  Decreto 293/1999 , do 28 de outubro, polo que se aproban os estatutos do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia; modificados parcialmente pola Consellería de Presidencia, Administracións Públicas e Xustiza, a través do Decreto 254/2008 , do 23 de outubro.
3. ↑  "Documento BOE-A-2011-11158". *Boletín oficial del Estado* (en castelán) (153): 68879. 28 de xuño de 2011. Consultado o 16 de abril de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Premio COAG de Arquitectura
* Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8347699
* WorldCat
* VIAF: 131953269
* BNE: XX254211
* GND: 1082072-3
* ISNI: 0000 0001 1089 4587
* LCCN: n78009156
* PTBNP: 1287597
* Structurae: 20048128
* SUDOC: 14961621X
* ULAN: 500235566

 |
O **Alfonso XIII Foot-Ball Club** foi un equipo de fútbol da cidade de Pontevedra.

Historia
--------

Partido Alfonso XIII - Acero Club de Olabeaga, 31-III-1924, no campo do Progreso.
Fundouse en 1920, e inscribiuse no Rexistro de Asociacións da provincia o 12 de febreiro de 1921 tras a pertinente presentación do seu regulamento. O seu uniforme era zamarra a listas brancas e vermellas e pantalón negro e xogaba os seus encontros como local no Campo do Burgo. O club militou na Serie B do Campionato de Galicia, e ao longo da década de 1921-30 foi tres veces campión da Serie B.

Coa chegada da Segunda República Española no ano 1931 o club cambia o seu nome polo de **Pontevedra Sport Club**. Co comezo da guerra civil española suspendéronse as competicións oficiais, aínda que en Galicia seguiu celebrándose con normalidade o Campionato Galego e o equipo pontevedrés seguiu en activo e se reorganizou tralo remate da contenda. Pasou a competir na Segunda Categoría do Campionato Galego en 1939/40 e estreouse na categoría rexional da liga española en 1940/41, quedando 3º no Grupo Sur galego tras Club Vigués e Club Arosa.

A comezos de 1941, en aplicación do decreto gubernativo de prohibición de nomes de orixe estranxeira nos rótulos e negocios, a FEF obrigou aos clubs que tivesen termos desas características (Sporting, Foot-Ball Club, Racing, Athletic, Sport Club, Sportivo/a, Stadium, etc.) a trocalos antes do 1 de febreiro de 1941 baixo pena de sanción. O club alfonsista, dese modo, pasou a chamarse **Alfonso XIII Club de Fútbol**.

Na cidade de Pontevedra tamén existía outro club, o Eiriña CF, que nacera en 1921, pouco despois do Alfonso XIII. O cadro eiriñista competía case sempre en Primeira Categoría do Campionato de Galicia xunto aos grandes do país (Celta, Deportivo da Coruña e Racing de Ferrol). Dese xeito, o equipo alfonsista foi o "segundo" da cidade dado que o Eiriña tiña un maior nivel deportivo.

O 16 de outubro de 1941 levouse a cabo a fusión dos dous equipos para dar lugar ao actual Pontevedra CF, cun uniforme granate con pantalón branco como indumentaria (o pantalón logo pasou a ser azul). Fernando Ponte Conde foi o primeiro presidente da nova entidade.

Palmarés
--------

* **Campionato de Galicia da Serie B (3)**: 1923-24, 1924-25, 1927-28

Notas
-----

1. ↑  "El Alfonso XIII vence al Acero". *El Pueblo Gallego*. 1 de abril de 1924. p. 12.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

Historia do Pontevedra CF
Coordenadas: 43°13′05″N 8°41′46″O﻿ / ﻿43.218077, -8.696181

O **CEIP Bergantiños** é un centro pertencente á rede pública de colexios da Xunta de Galicia, situado en Carballo. Nel impártense clases de educación infantil (de 3 a 5 anos) e de educación primaria (de 6 a 12 anos). Leva o nome da comarca de Bergantiños. Está situado na rúa Carballo Calero, e inaugurouse o 25 de maio de 1980.

Información
-----------

O centro ten 630 alumnos e alumnas. Conta cunha biblioteca, cunha aula de lingua inglesa, aula de relixión católica, ximnasio, secretaría, aula de orientación, comedor, conserxería, dúas aulas do profesorado e aula de música, ademais das aulas do alumnado. Recentemente foi ampliado ao ser incluídas no centro as aulas de educación infantil.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* www.edu.xunta.es/centros/ceipbergantinhos/

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre Galicia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Emir Sulejmanović**, nado o 13 de xullo de 1995 en Žepa, República Serbia (Bosnia e Hercegovina) é un xogador profesional de baloncesto internacional bosníaco con pasaporte finlandés que xoga no Surne Bilbao Basket da Liga ACB. Formado na canteira do Kaarina Ura e da Union Olimpija, cunha altura de 2,05 metros xoga na posición ala-pivote.

Traxectoria
-----------

Emir Sulejmanović naceu o 13 de xullo de 1995 durante o Masacre de Srebrenica nas fragas arredor de Žepa, localidade situada ao suroeste da propia Srebrenica. A súa familia, ao igual que miles de bosníacos, tivo que escapar de Žepa debido á ofensiva do Exército da República Serbia na área. Así, en 1997 migrou a Finlandia coa súa familia, morando primeiro en Jyväskylä e, desde o ano 2000, en Kaarina. Nesta última localidade Sulejmanović formouse como xogador de baloncesto júnior no Kaarina Ura. No ano 2011 asina pola academia júnior da KK Union Olimpija, asinando un contrato por catro anos, chegando ao primeiro equipo un ano despois. Debutou en Euroliga en decembro de 2012 ante o Real Madrid. En xullo de 2013 asina polo FC Barcelona, aínda que xoga principalmente para o filial do equipo barcelonés. En abril de 2015 é cedido á Orlandina Basket da Serie A italiana. Tras tres anos en Barcelona, o 4 de agosto de 2016 asina polo KK Cibona croata, onde xoga na A-1 Liga, na Liga do Adriático e na FIBA Europe Cup. Tras acabar a temporada asina por dous ano co Montakit Fuenlabrada, saíndo cedido ao CB Breogán nos dous anos. Após finalizar a súa etapa no club lucense, Sulejmanović asina polo Bilbao Basket, onde permanece unha temporada. En 2020 asina polo Lenovo Tenerife, onde permanece até 2022, ano no que regresa a Bilbao.

### Clubs

* Eslovenia KK Union Olimpija (1. SKL / ABA Liga, 2011−2013)
* España FC Barcelona B (LEB, 2013−2016)
* Italia Orlandina Basket (Serie A, 2015)
* Croacia KK Cibona (A-1 / ABA Liga, 2016−2017)
* España Fuenlabrada (ACB, 2017−2019)
* España Breogán (LEB / ACB, 2017−2019)
* España Bilbao Basket (ACB, 2019−2020)
* España Canarias (ACB, 2020−2022)
* España Bilbao Basket (ACB, 2022−presente)

### Internacional

Sulejmanović xogou para as seleccións finlandesas sub-16 e sub-20. Porén, a nivel sénior xoga para a selección de Bosnia e Hercegovina.

### Palmarés

* **Copa de Eslovenia** (1): 2013
* **Liga LEB** (1): 2018
* **Copa Princesa** (1): 2018

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en acb.com *(en castelán)*
* Perfil en feb.es *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11857841
* ACB: 20210828
* Euroleague: 003992
* FIBA: 92644

 |
**Seteportas-Altair** é un agrupamento educativo nos tempos libres pertencente a asociación sen ánimo de lucro e de voluntariado Altair Galiza, entidade nacional galega de Altair que forma parte do Movemento Internacional Sociocultural e Educativo nos Tempos Libres Altair. Este agrupamento fundouse en 2014 en Santiago de Compostela formando parte do Proxecto Educativo Altair desde entón. O obxectivo do proxecto é educar nos tempos libres e promover a convivencia a través de valores como a igualdade social, a solidariedade ou o desenvolvemento sustentábel.

O equipo educativo do agrupamento está composto por persoas enteiramente voluntarias: estudantes, traballadoras, persoas desempregadas etc que comparten o seu interese e compromiso co mundo da educación nos tempos libres. Porén, a actividade de voluntariado está aberta a toda persoa que se recoñeza no proxecto e queira achegar a súa forza e experiencia. Desenvólvense actividades destinadas a nenos/as de entre 7 e 17 anos, organizándose en grupos de idade (Pícaras, Insurras, Aventureiras, Pioneiras e Argonautas). 

O proxecto Altair implica regularidade e unha periodicidade semanal, coa finalidade de crear un grupo estábel que se identifique a si mesmo como unha comunidade. Con esta intención, o grupo Seteportas-Altair reúnese todos os sábados pola mañá, de 11.00h a 14.00h, no seu local de Santiago de Compostela. Durante o curso en outono, inverno, primavera e verán realizan acampadas e campamentos pola contorna podendo durar até dúas semanas o campamento de verán. O agrupamento desenvolve as súas actividades tratando de cooperar e inserirse na comunidade, tecendo vínculos coa veciñanza e aprendendo dela e con ela.

Basea o seu método na pedagoxía do proxecto e na acción como método para educar en valores nos tempos libres, ademais de facer que as altaíres medren sentíndose parte dun grupo que camiña unido sen esquecer a súa individualidade; tomando o xogo como punto de partida na procura de educación integral das persoas.
A **Organización Avanzada para a Liberación de Saguia el Hamra e Río de Oro** (**Harakat Tahrir** en árabe) foi un movemento político nacionalista saharauí de carácter clandestino que xurdiu a partir de 1967 baixo o liderado de Mohamed Bassir.

Historia e características
--------------------------

Bassir aglutinou nun primeiro momento a un pequeno número de seguidores localizados en Smara que de aí foise esparexendo polo norte e centro do territorio, e máis escasamente polo sur, ata chegar a un total aproximado de 5.000 militantes, boa parte deles formado por suboficiais e soldados da Agrupación de Tropas Nómades, policías, funcionarios e algunhas autoridades tradicionais.

Cando as autoridades gobernativas do Sáhara español decidiron convocar unha manifestación para o 17 de xuño de 1970 no Aaiún contra os comunicados de Tlemcén e Casabranca redactados tras as xuntanzas de Hassan II con Hari Boumédienne e Moktar Uld Dadah sobre o Sáhara, a organización de Bassir decidiu convocar unha contramanifestación na barriada de Zemla coa intención de facer presión para entrevistarse co gobernador, quen diante á negativa a sumarse á manifestación oficial ou disolverse enviou a lexión para disolvela, o que provocou un masacre entre os manifestantes ao disparar os lexionarios contra da manifestación. Nos días seguintes detívose o seu líder, Bassir, do que non se volveu saber máis e a organización deixou de actuar.

O movemento pretendía a consecución de xeito pacífico dunha autonomía para o Sáhara Occidental que preparase o camiño cara á independencia do territorio. Tamén pretendía a supresión dos dirixentes tradicionais.
**Manuel Bibiano Fernández Redondo**, nado en Santiago de Compostela en 1842 e finado en Ourense o 28 de abril de 1907, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Creou en 1872 a imprenta que tirou do prelo *La Gacetilla de Santiago*. Co tempo modificou a súa denominación e adoptou os nomes das cabeceiras de *El Diario de Santiago* e *Gaceta de Galicia*, periódicos que dirixiu, este último ata que o 30 de xaneiro de 1892 pasou a dirección ao seu fillo Antonio Fernández Tafall. En 1876 promoveu a edición de *La Reforma* e en 1895 de *La Propaganda Industrial*. Organizou en xaneiro de 1888 unha reunión no Teatro-Circo en defensa dos ataques que algúns coruñeses dirixiran a Santiago e ao seu representante en Cortes Eugenio Montero Ríos. Publicou *Las prolongaciones del ferrocarril compostelano a Pontevedra y Tieira* (1895).

Vida persoal
------------

Foi pai de Antonio e Mariano Fernández Tafall.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Palomares Ibáñez, Jesús María (1983). Universidad de Valladolid, ed. "Prensa y política en Galicia: la prensa periódica compostelana (1875-1936)". *Investigaciones históricas: Época moderna y contemporánea* (4): 391–430. Consultado o 8 de xullo de 2013.
O **equilibrio dinámico** ocorre cando dous procesos reversibles acontecen ao mesmo tempo. Moitos procesos (como algunhas reaccións químicas) son reversibles e cando están nun equilibrio dinámico, reaccións opostas acontecen ao mesmo tempo.Un exemplo do proceso pode ser imaxinado cun cubo acugulado de auga que se coloca nun cuarto pequeno. A auga do cubo evapórase, e o aire no cuarto comeza a se saturar do vapor de auga. Eventualmente, o aire no cuarto será completamente saturado e o nivel da auga no cubo parará completamente. Con todo, a auga no cubo segue a evaporarse. O que está pasando é que as moléculas de auga no aire de vez en cando chocan contra a superficie da auga e se volven a condensar. Isto ocorre ó mesmo paso o que a auga evapora do cubo. Este é nun exemplo do equilibrio dinámico porque o paso de evaporación é igual ó paso da condensación.

Outros conceptos
----------------

O concepto do equilibrio dinámico non se limita tan só os cambios de estado. Frecuentemente aplícase á análise da cinética química para obter información útil sobre a proporción de reactivos e produtos que formarán do equilibro. Débese ter en conta que nun equilibro as concentracións dos reactivos e as concentracións dos produtos son constantes.
Así e todo,a palabra equilibrio dinámico poder ter outros significados, como por exemplo, significados ecolóxicos. En ecoloxia o equilibrio dinámico significa acadar a homeostase, onde os diferentes compoñentes varían pero permanecen en equilibrio, dentro de certos límites baixo o control de bucles de retroalimentacion negativa.

Equilibrio dinámico na natureza
-------------------------------

A natureza está en equilibrio dinámico, exemplo; un fento que abre a súa espiral ó sol, un submarino que permanece na beira do mar,etc. Esta é a relación «áurea», exhíbese en plantas, animaiss, o corpo humano. Amosa as interrelacions de tódalas formas de enerxía, visibles e invisibles.

Aplicacións do equilibrio dinámico á física
-------------------------------------------

Tamén en física, existe equilibrio dinámico cando a suma das forzas que actúan sobre o sistema non provoca aceleración, de modo que a velocidade do sistema é constante.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre química é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q908074
* EBID: ID
* GEC: 0179876
* GND: 4154636-2
* MAG: 135136745

 |
|  |
| --- |
|  |
| **Nome** | **J'en ai marre** |
| **Artista** | Alizée |  |
| **Álbum** | Mescourants électriques |
| **Lanzamento** | febreiro de 2003 |
| **Xénero** | Pop |
| **Duración** | 03:45 |
| **Discográfica** | Polydor |
| **Produtor** | Laurent Boutonnat |
| **Escritor** | Mylène Farmer |
| **Director** | Laurent Boutonnat |
| **Sinxelo anterior** | "Gourmandises"(2001) |
| **Sinxelo posterior** | "J'ai pas vingt ans"(2003) |

**J´en ai marre** (en galego: *Estou farta!*) foi o primeiro sinxelo do álbum *Mes Courants Électriques* de Alizée, o cal destacou nas listas de vendas francesas, nas que chegou ao cuarto lugar. Vendéronse máis de 200.000 copias, polo que obtivo o disco de ouro. Porén, non tivo tanto éxito como outros sinxelos do álbum anterior, *Gourmandises*. A canción tivo éxito e por iso os deseñadores do xogo World of Warcraft utilizaron parte da coreografía para o baile dunha das razas, chamada Elfas da noite.

Vídeo
-----

No vídeo vese como Alizée non pode saír dos seus límites, atrapada en paredes de vidro. Ela goza coa auga. Logo rompe o vidro, co significado de que xa non se deixa manipular.

*J'en ai marre* contou cunha versión internacional en inglés titulada "I'm Fed Up!". No Xapón chamouse "Mon bain de mousse".

Versión 2008
------------

No ano 2008 Alizée sacou unha versión nova desta canción, que se cantou por primeira vez o 18 de maio. Esta versión foi a utilizada durante o Psychédélices Tour en Rusia e México.

Formatos
--------

### CD sinxelo en francés

1. *J'en ai marre* 4:35
2. *J'en ai marre (Instrumental Mix)* 5:05

### CD maxisingle en francés

1. *J'en ai marre (versión single)* 4:35
2. *J'en ai marre (Soft Skin Club Mix)* 7:40
3. *J'en ai marre (Bubbly Club Remix)* 7:50
4. *J'en ai marre (My Goldfish is Under me Remix)* 3:40

### Sixelo en vinilo de 12" en francés

Cara A:

1. *J'en ai marre (Soft Skin Club Mix)* 7:40

Cara B:

1. *J'en ai marre (Bubbly Club Remix)* 7:50
2. *J'en ai marre (My Goldfish is Under me Remix)* 3:40

Listas de éxitos e vendas
-------------------------

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

| Listas de éxitos (2003) | Mellorposición |
| --- | --- |
| Australia | 43 |
| Bélxica (Flandres) | 18 |
| Bélxica (Valonia) | 5 |
| Francia | 4 |
| Alemaña | 21 |
| Hungría | 40 |
| Italia | 23 |
| Suecia | 57 |
| Suíza | 5 |

 | Vendas

| País | Certificación | Vendas |
| --- | --- | --- |
| Francia | Disco de diamante | 256.000 |

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2633281
* AllMusic: mt0026799679
* Discogs: 54989
* MusicBrainz: ID

 |
Un BLDC nun ventilador de computador.
Os **motores de corrente continúa sen vasoiriñas**  ou BLDC (**Brushles DC**) son un tipo específico de motor eléctrico que ofrecen diversas vantaxes sobre os motores de corrente continua con vasoiras, as cales se poden destacar a confiabilidade mais elevada, o ruído reducido, a vida útil mais longa (debido á ausencia de desgaste da vasoira), a eliminación da ionización do conmutador, e a redución total de interferencia electromagnética (**EMI**).

Características
---------------

A desvantaxe principal do motor sen vasoiras é o custo mais elevado, a cal se debe a dous factores: primeiramente, estes motores requiren dispositivos MOSFET de alta potencia na fabricación do controlador electrónico de velocidade. Por outro lado, os motores de corrente continua con vasoiras poden ser regulados por un resistor variábel simple (potenciómetro ou reóstato), mesmo sendo ineficiente, tamén pode ser satisfactorio para algunhas aplicacións dependendo do custo-benefício. Os motores de BLDC necesitan dun máis caro circuíto integrado, chamado de controlador electrónico de velocidade para ofrecer o mesmo tipo de control variábel. En segundo, ao comparar técnicas de construción e manufactura entre BLDC e os motores escobados, moitos proxectos de BLDC requiren traballo manual, no caso de fixación da bobinas do estator. Por outra banda, os motores con vasoiras usan enrolamentos que poden ser bobinados automaticamente e son por tanto mais económicos.

Os motores BLDC son considerados mais eficientes do que os motores de corrente continua escobados. Iso significa que para a mesma potencia de entrada, os motores de BLDC converterán mais enerxía eléctrica en enerxía mecánica do que un motor de corrente continua con vasoiras A eficiencia é maior na rexión de "baixa-carga" e "a vacío" na curva característica do motor. So cargas mecánicas elevadas, os motores de BLDC e os motores escobados de alta calidade son equivalentes en eficiencia.

Aplicacións
-----------

Os motores sen vasoiras (BLDC) poden ser aplicados en toda función que sexa actualmente feita polos motores de C.C. con vasoiras. Porén o custo é o maior impedimento para que os motores sen vasoiras (BLDC) substitúan os motores con vasoiras, na maioría das áreas comúns de uso. Porén, estes motores de BLDC dominan moitas aplicacións existentes en computadores, tales como dispositivos de movemento dos HDs, CDs e DVDs, tamén se usa na refrixeración dos PCs por medio dos ventiladores que usan os motores BLDC case exclusivamente. Para baixa velocidade e baixa potencia, os motores sen vasoiras úsanse en xiradiscos.

Motores BLDC de alta potencia encóntranse en vehículos eléctricos e algunhas maquinarias industriais. Estes motores son esencialmente motores C.A. síncronos con rotores de imán permanente. Actualmente estúdase aplicar estes motores sen vasoiras en mecanismos como:

* Motores para inxección de combustíbeis;
* Motores de accionamento de fluídos, como bombas de auga;
* Motores de ventilación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q734949
* GND: 4164828-6
* LCCN: sh2003006123
* MAG: 2780232863

 |
**Slo Burn** foi unha banda de stoner rock de curta vida formada por John Garcia en 1996, meses despois da disolución de Kyuss, anterior banda de Garcia.

Traxectoria
-----------

Slo Burn naceu inicialmente como unha sesión de improvisación pero acabou transformándose nunha banda. O grupo editou unicamente un EP titulado *Amusing the Amazing*. Estaba composta polo líder e vocalista de Kyuss John Garcia (voz), Damon Garrison (baixo), Chris Hale (guitarra) e Brady Houghton (batería). Slo Burn estivo de xira co Ozzfest de 1997 pero separouse antes de que rematase, no mes de setembro dese ano.

Slo Burn ten unha sonoridade semellante á de Kyuss, debido á característica voz de John Garcia e ao traballo de produción de Chris Goss no uníco traballo que editaron, o EP *Amusing the Amazing*. Con todo, a súa música é máis directa e menos complexa que a da Kyuss, que en moitas ocasións alcanzaba a sicodelia.

Despois da disolución da banda John Garcia uniríase á igualmente banda de curta vida Unida antes de converterse no vocalista de Hermano, coa que editou dous álbums de estudio e un en directo. Damon Garrison tocou nas bandas Casino, Vega, Zoo, sendo membro no presente de Brave Black Sea, onde tamén toca Chris Dale e o batería Alfredo Hernandez. Brady Houghton tocou nos grupos The Ross Sea Party e Life Leone

No ano 2017 Slo Burn reuniuse e tocou en varios festivais europeos como o Desertfest de Londres e o Freak Valley en Alemaña. A banda tamén realizou un único concerto nos Estados Unidos no Psycho Las Vegas 2017.

Notas
-----

1. 1 2 3  Admin (2017-08-16). "The Return of Slo Burn". *Coachella Valley Weekly* (en inglés). Consultado o 2020-09-09.
2. ↑  Allmusic (ed.). "Slo Burn". Consultado o 3 de abril de 2018.
3. ↑  "John Garcia’s cult desert rock unit SLO BURN to reform for an exclusive U.K. performance at DESERTFEST LONDON – Purple Sage PR". *Purple Sage* (en francés). Consultado o 2020-09-09.
4. ↑  "FREAK VALLEY 2017: Slo Burn Added to Lineup". *The Obelisk*. 2016-11-18. Consultado o 2020-09-09.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2140414
* AllMusic: mn0001625569
* Discogs: 540049
* ISNI: 0000 0004 6890 1622
* Metal Archives: 17777
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 408148

 |
A **resolución 1 do Consello de Seguridade das Nacións Unidas**, adoptada sen votación o 25 de xaneiro de 1946, invitaba aos meembros permanentes a realizar os preparativos oportunos para celebrar a primeira reunión do Comité de Estado Maior que debía ter lugar o 1 de febreiro dese mesmo ano en Londres.

O comité debía estar composto polos Xefes de Estado Maior dos exércitos dos cinco membros permanentes do Consello de Seguridade. A resolución solicitou como primeira tarefa do mesmo a elaboración de propostas relativas á súa organización interna, persoal e funcionamento para presentalas posteriormente ante o Consello de Seguridade. A creación do Comité de Estado Maior estivo amparada baixo o Artigo 47 da Carta das Nacións Unidas:

> 
> 
> 1. Establecerase un Comité de Estado Maior para asesorar e asistir ao Consello de Seguridade en todas as cuestións relativas ás necesidades militares do Consello para o mantemento da paz e a seguridade internacionais, ao emprego e comando das forzas postas á súa disposición, á regulación dos armamentos e ao posible desarme.  
> 
> (...)
> 
>

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Texto da resolución na páxina oficial da ONU*(en varias linguas)*
**Manuel Graña González**, nado en Cangas o 13 de decembro de 1878 e finado en  Madrid o 28 de novembro de 1963, foi un sacerdote e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Sacerdote e doutor en Teoloxía. Dirixiu unha revista católica en Italia. Despois regresou para estudar ciencias na Universidade de Madrid. Ingresou no consello de redacción de *El Debate* en 1918. O director, Ángel Herrera Oria tiña o proxecto de crear unha escola de xornalismo, e para a formación dos profesores, enviou aos Estados Unidos en 1925 a Manuel Graña e dous dos seus colaboradores, Francisco de Luis e Ricardo Oreja Elósegui, co obxectivo de estudar o funcionamento, métodos e programas das escolas de xornalismo máis avanzadas e a organización empresarial do xornalismo moderno. Foron enviados á Escola de Xornalismo da Universidade de Columbia (Nova York), onde Graña estivo dous anos. A Escola de Xornalismo de El Debate foi inaugurada o 10 de marzo de 1926 e Manuel Graña impartiu o cursiño de redacción previo á celebración do primeiro curso en outubro. Expuxo as técnicas documentais en xornalismo na su obra *La Escuela de Periodismo. Programas y Métodos*. A súa formación estadounidense tamén se reflectiu nos seus artigos de *El Debate*, como "Los días de Chicago".

Tamén foi redactor de *Ya*, da revista *España Pesquera* e de *El Ideal Gallego*. Foi correspondente en España da axencia católica New’s Service, para a que redactou crónicas sobre a campaña do Norte da Guerra Civil. Traduciu a obra do cardeal Newman, *Mi conversión al Catolicismo* en 1940 e publicou un libro sobre fauna mariña, *Mares y peces* (1953).

Obras
-----

* *La Escuela de Periodismo. Programas y métodos*, Madrid, CIAP, 1930.
* *¿Qué debe España a los religiosos? Artículos publicados en "El Debate" al discutirse en las Cortes la cuestión religiosa*, Madrid, Imprenta Juan Bravo, 1932.
* *Mares y peces*, Madrid, La Editorial Católica, 1953.

Recoñecementos
--------------

* Fillo predilecto de Cangas, 1949.
* Periodista de Honor, 1963, na XXI Asemblea da Federación de Asociacións de Prensa.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Manuel Graña González na Real Academia de la Historia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q57942519
* WorldCat
* VIAF: 2902162367999625790002
* BNE: XX1289956
* DBE: manuel-grana-gonzalez

 |
Planoise.
**Planoise** é un barrio da cidade francesa de Besançon, situada no departamento de Doubs, na rexión do Franco Condado. No ano 1999, o barrio contaba con 21.000 habitantes.

Historia
--------

Planoise foi construído durante a década de 1960 nunha paraxe anteriormente dedicada á agricultura. Durante ese período construíronse centos de edificios. Entre 1959 e 1999 a poboación pasou de 100 a máis de 20.000 habitantes. Hoxe, a área está pasando por problemas económicos e sociais.

Patrimonio
----------

### Lugares de culto

* Mesquita Al-Fath, construída en 2005, foi inaugurada en 2008 polo alcalde de Besançon.
* Igrexa Saint-François, construída por Maurice Novarina en 1972.
* Igrexa evanxelista Cépée, construída en 2000.

### Infraestruturas deportivas e culturais e outras construcións

* Hospital Jean-Minjoz, construído en 1983.
* Piscina Lafayette, construída en 1992-1995.
* Arquivos departamentais, construída en 1986.
* Teatro de Planoise.
* Exposición construción, construída en 1972,

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Besançon.
* Franco Condado.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Planoise*** |
O **xacemento de Xaiba** (en árabe: *حقل الشيبة*), descuberto no deserto de Rub al-Khalí no 1968, é un xacemento petrolífero situado en Arabia Saudita, aproximadamente a 40 quilómetros do límite norte do deserto de Rub al-Khalí e 10 quilómetros da fronteira sur de Abu Dabi (Emiratos Árabes Unidos).

Conta cunha área de operacións de 1,5 millóns de quilómetros cadrados, unha área superior á suma de Francia, España e Alemaña. Para poder aproveitalo, a compañía concesionaria Aramco construíu un complexo de máis de cen pozos e tres factorías separadoras de petróleo e gas, unha rede de oleodutos de 635 quilómetros ata a refinaría de Abqaiq e tres quilómetros de pistas de aterraxe grazas a 14.000 traballadores en ano e medio.

Notas
-----

1. ↑  Donovan Meister & George Steinmetz (2005) *Media luna vacía*. En: Revista *National Geographic* edición española de febreiro do 2005.
2. 1 2  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 08 de setembro de 2015. Consultado o 23 de outubro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Donovan Meister & George Steinmetz (2005) *Media luna vacía*. En: Revista *National Geographic* edición española de febreiro do 2005.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
**Cuniperto**, ou **Cunincperto** chamado *o Piadoso*, foi un rei longobardo de Italia que reinou entre 688 e 700.

Traxectoria
-----------

Fillo e sucesor do rei católico Perctarito, foi asociado ao trono de seu pai Perctarito a partir de 678, sucedeuno en 687. Combateu aos duques rebeldes arianos Alahis de Trento, a quen vence no Río Adda, e Ansfrid, duque usurpador do Friúl, e sométeos. Pon fin ao cisma de Aquilea que separaba a Igrexa de Italia en 698.

Foi destronado en 690 por Alahis de Trento e de Brescia; pero moi pouco tempo despois, reclamado polas súplicas dos seus súbditos, expulsou a Alahis e volveu tomar posesión dos seus dominios. Reinou en paz ata a súa morte, en 700. 

Moeda longobarda (*tremissis*) cuñada a nome de Cuniperto na ceca de Pavia. 
Foi o primeiro rei longobardo que cuñou moeda do Reino Longobardo coa súa efixie.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Reino longobardo
* Longobardos

### Ligazóns externas

* Moeda cuñada baixo o rei Cuniperto que ilustra dunha banda ao rei e da outra a san Miguel, o santo guerreiro protector dos longobardos.

  


| Reino longobardo |
| --- |
| *Segue a:* Perctarito | **Cuniperto**(688-690) | *Precede a:* Alahis |
|  |

| Reino longobardo |
| --- |
| *Segue a:* Alahis | **Cuniperto**(690-700) | *Precede a:* Liutperto |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q318095
* WorldCat
* VIAF: 171188841
* CERL: cnp01287750
* DBI: ID
* DeutscheBio: 101193731X
* GND: 101193731X
* WikiTree: De\_Lombardía-9

 |
Bradley Kahlefeldt antes de comezar a súa proba do mundial de tríatlon de Lausana, en 2006.
**Bradley Kahlefeldt**, nado en Temora (Nova Gales do Sur) o 21 de xullo de 1979, é un triatleta australiano.

Gañou tres medallas de bronce no Campionato do mundo de tríatlon entre os anos 2005 e 2010, unha medalla de ouro no Campionato do mundo de tríatlon por relevos de 2003 e unha medalla de prata no Campionato do mundo de tríatlon por relevos mixtos de 2009. Ademais obtivo unha medalla de prata no Campionato do mundo de ácuatlon do ano 2000.

Principais resultados
---------------------

### 2006

* Medalla de ouro nos Xogos da Commonwealth.
* Vitorias nas Copas do mundo de Doha, Richards Bay, Salford e Tiszaujvaros

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial do triatleta Arquivado 09 de agosto de 2006 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q896812
* ITU: 5711
* OCID: brad-kahlefeldt
* Sports Reference: brad-kahlefeldt-1

 |
**Vito Andolini Corleone** é un personaxe ficticio, protagonista do primeiro libro e película da saga *O padriño*, ademais de semi-protagonista en *O padriño II*. Encarna ao xefe da familia Corleone, unha mafia siciliana que se atopa na cidade de Nova York, entre os anos 1940 e 1950. Tamén é coñecido polo alcume máis íntimo de Padriño. Este personaxe é protagonista da novela de Mario Puzo titulada *O padriño* e, foi representado no cine por Marlon Brando en *O padriño* e por Robert De Niro en *O padriño II* entre 1972 e 1974.

Na novela o personaxe ten catro fillos: Santino, Constanzia, Frederico e Michael Corleone, ademais de Tom Hagen, que é adoptado. Na película, ten tamén catro fillos, que son Michael Corleone, Santino Corleone "Sonny", Fredo Corleone e Connie Corleone. Ademais de Tom Hagen, que é adoptado. No transcurso da historia só perde a Santino, que é tiroteado nunha casa de peaxe.

Diferentes mortes
-----------------

Vito Corleone falece o 29 de xullo de 1955 á idade de 62 anos, pero a causa da súa morte é diferente no libro e no filme:

* Na película: morre xogando co seu neto mentres coidaba as súas plantas.
* Na novela: morre dun ataque cardíaco nos brazos do seu fillo Michael.

Notas
-----

1. ↑  Francis Ford Coppola. *Vito Corleone Dies the Perfect Death*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Santino ''Sonny'' Corleone
* Fredo Corleone
Logo de Warner Bros.
**Warner Bros. Entertainment, Inc** ou **Warner Bros.** é unha produtora estadounidense e unha das meirandes produtoras de cinema e televisión do mundo.

Historia e características
--------------------------

O nome corporativo débese ao catro fundadores, os irmáns Warner: Harry, Albert, Sam e Jack Warner. En 1903, Harry Warner, o maior, incursionou no negocio do cinema cunha pequena sala de cinema para exhibir películas nas vilas mineiras de Pennsylvania e Ohio.

É actualmente (2010) unha filial do conglomerado WarnerMedia con sede en Burbank (California). Warner Bros. inclúe varias compañías subsidiarias, entre elas *Warner Bros. Studios*, *Warner Bros. Pictures*, *Warner Bros. Interactive Entertainment*, *Warner Bros. Television*, *Warner Bros. Animation*, *Warner Home Vídeo*, *New Line Cinema*, *Castle Rock Entertainment*, *Turner Entertainment*, *Dark Castle Entertainment*, *DC Comics*, e os remanentes de *Hanna-Barbera Cartoons, Inc.*, aínda que o antigo estudio da Hanna-Barbera é agora coñecido como *Cartoon Network Studios* e está baixo a *Turner Broadcasting*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q126399
* WorldCat
* VIAF: 146783345
* BMT: 100632
* Box Office Mojo: warnerbros
* Discogs: 97122
* EBID: ID
* FAST: 788250
* GEC: 0071853
* IBDB: 20982
* IMDb: co0026840
* ISNI: 0000 0001 2236 0507
* LCCN: n2004008760
* LEI: 549300U1JWW9SCOH3W56
* MusicBrainz: ID
* NKC: ko2003162232
* NLA: 64551057
* OL: OL2834649A
* OpenCorporates: 3578617
* openMLOL: 124461

 |
**Anthony Polite**, nado o 21 de xuño de 1997 en Lugano, no cantón de Tesino, é un xogador de baloncesto profesional suízo. Formado na Universidade de Florida State, actualmente xoga no Río Breogán da Liga ACB. Cunha altura de 1,98 m, ocupa a posición de ala.

Traxectoria
-----------

Anthony Polite naceu en Lugano, no cantón suízo de Tesino, onde o seu pai xogaba ao baloncesto profesionalmente. Alí medrou xogando ao fútbol. Cando chegou á ideade para acudir á escola secundaria, trasládase aos Estados Unidos para asistir ao Saint Andrew's School de Boca Raton, Florida. Como alumno de último ano, Polite fixo unha media de 20 puntos e 11,7 rebotes por xogo, gañando o galardón a Xogador do Ano. Após finalizar o instituto, comprometeuse a xogar ao baloncesto universitario para Florida State rexeitando unha oferta de Miami (Florida). Polite utilizou un ano de redshirt na súa primeira temporada en Florida State debido a lesións nos xeonllos. Como estudante de primeiro ano, tivo unha media de 2,7 puntos por partido. Na segunda temporada fixo unha media de 5,8 puntos por encontro, conseguindo o 22 de marzo de 2021, anotou unha marca persoal de 22 puntos na vitoria de 71-53 sobre Colorado na segunda rolda do torneo da NCAA. Como estudante de terceiro ano, Polite fixo unnha media de 10,1 puntos e 4,5 rebotes por partido, cunha porcentaxe de acerto do 43,6% nos lanzamentos de tres puntos. O 5 de abril de 2022, Polite declarouse elixíbel para o draft da NBA de 2022, renunciando á súa elegibilidade universitaria restante.

Após non ser drafteado, o 13 de xullo de 2022 aina polo ASVEL Lyon-Villeurbanne da LNB Pro A e a Euroliga. Alí permanece sen moitos minutos de xogo até que o 14 de xaneiro asina polo Hamburg Towers da Basketball Bundesliga e a EuroCup. No equipo alemán destaca tanto na competición doméstica, con 13,2 puntos e 5,2 rebotes por partido, como na europea, con 15,6 puntos por xogo. Tras finalizar a temporada asina polo Río Breogán da Liga ACB e a Basketball Champions League.

### Clubs

Ao longo da súa carreira, Polite ten xogado para os seguintes equipos profesionais:

* Francia ASVEL (Pro A / Euroliga, 2022−2023)
* Alemaña Hamburg Towers (BBL / EuroCup, 2023)
* Galiza Río Breogán (ACB / BCL, 2023−presente)

Notas
-----

1. 1 2  "Anthony Polite, novo xogador do Río Breogán". *CB Breogán*. 20 de xuño de 2023. Consultado o 4 de xullo de 2023.
2. 1 2 3  "Anthony Polite, Basketball Player". *Proballers* (en inglés). Consultado o 4 de xullo de 2023.
3. ↑  Tully, Jonathan (22 de marzo de 2021). "FSU's Anthony Polite hits career scoring high as Seminoles begin pulling away". *Tallahassee Democrat*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en Proballers *(en inglés)*
* Perfil na páxina web da Euroliga *(en inglés)*
* Perfil na páxina web da EuroCup *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q100901734
* FIBA: 99169

 |
O **Neguri Gane** é un rañaceos da cidade de Benidorm, na provincia de Alacant. Con 145 metros de altura e 40 plantas é o quinto máis alto da cidade e un dos edificios de vivendas máis altos de España. O nome *Neguri Gane* ("Alto da Cidade de Inverno" en éuscaro) fai referencia ao barrio de Neguri do municipio biscaíño de Getxo.

Características
---------------

O rañaceos foi construído no ano 2002, o que lle deu a primeira posición nos rañaceos máis altos de Benidorm, pero isto durou tan só uns meses, xa que o Gran Hotel Bali foi construído nese mesmo ano, e mide 41 metros máis, 186. O Neguri Gane quitoulle o posto de máis alta de Benidorm á Torre Levante, de 120 metros de altura e en primeira liña de praia, que foi construída en 1985. Ten unha piscina na planta 26. Os seus arquitectos son Pérez-Guerras Arquitectos & Ingenieros e Julio Pérez Gegundez, e foi promovido polo biscaíño Jose Ignacio de la Serna.

A estrutura en formigón armado, foi calculada e deseñada polo Estudo de Enxeñaría Florentino Regalado & Asociados.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de rañaceos en Benidorm

### Ligazóns externas

* Fotos do Neguri Gane
* Florentino Regalado & Asociados Arquivado 16 de abril de 2013 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3757252
* CTBUH: 4108
* Emporis: 101160
* Structurae: 20024193

 |
**Raúl Rodríguez Canca** é un político berciano de Coalición por El Bierzo.

Traxectoria
-----------

É técnico superior en xestión e organización de recursos naturais e paisaxísticos. Como presidente da Asociación de Nais e Pais dun colexio de Ponferrada foi un dos fundadores e primeiro presidente a FAMPABI, a Federación de Nais e Pais do Bierzo, en 2017. En 2019 encabezou a lista de Coalición por El Bierzo ás eleccións autonómicas de Castela e León e en xullo de 2020 nun congreso extraordinario entrou na executiva do partido como secretario de organización. Nas eleccións autonómicas de 2022 recuncou como cabeza de lista de CB aínda que desta volta unido coa plataforma El Bierzo Existe.

Notas
-----

1. ↑  "Nace la federación de ampas del Bierzo con doce colegios". *La Nueva Crónica*. 9 de xuño de 2017.
2. ↑  "El presidente de las AMPAS del Bierzo, candidato de CB a la Junta". *Cadena Ser. Radio Bierzo*. 5 de abril de 2019.
3. ↑  "Coalición por El Bierzo renueva sus órganos ejecutivos en el Congreso Extraordinario". *Coalición por El Bierzo*. 18 de xullo de 2020.
4. ↑  "CB crea la figura del simpatizante para sumar nuevos miembros a la vida orgánica del partido". *León Noticias*. 13 de decembro de 2021.
5. ↑  "CB y El Bierzo Existe juntos en su candidatura a las elecciones de Castilla y León". *InfoBierzo*. 4 de xaneiro de 2022.
A **Unidade de Observación e Predición Meteorolóxica** (**MeteoGalicia**) é un organismo dependente da Consellaría de Medio Ambiente creada no ano 2000 froito dun convenio entre coa Universidade de Santiago de Compostela e que ten como obxectivos principais a realización dunha predición meteorolóxica de Galicia e a explotación e mantemento da rede de observación meteorolóxica e climatolóxica da Xunta de Galicia.

Descrición
----------

Co obxectivo de mellorar e optimizar o seu funcionamento, MeteoGalicia estrutúrase en catro áreas principais:

* Predición operativa
* Predición numérica
* Visualización
* Climatoloxía

MeteoGalicia desenvolve tamén modelos meteorolóxicos, oceanográficos e de ondaxe de moi alta resolución para mellorar as súas predicións meteorolóxicas. MeteoGalicia dispón dunha na que se poden atopar as distintas predición realizadas, as saídas dos modelos, datos meteorolóxicos e climatolóxicos, e máis información sobre as actividades do servizo. Hoxe en día ofrece unha das mellores predicións meteorolóxicas de Europa.

Desde 2001 realiza a previsión marítima xunto coa meteorolóxica. MeteoGalicia utiliza un sistema pioneiro de predición marítima e oceanográfica que permite predicir o estado do mar con catro días de antelación en dous tramos de día, de mañá e tarde; facilita así mesmo información específica sobre modelos de ondas costeiras e correntes, a dirección do vento, estado do mar, mar de fondo, altura de fondo, temperatura da auga, do ar e índice ultravioleta máximo.

As predicións marítimas fanse para cinco zonas: Costa Cantábrica, Ferrol - Bares, Ártabra, Costa da Morte e Rías Baixas, até 20 millas en mar aberto. Pódense ver as rías de forma independente.

Notas
-----

1. ↑  *A Xunta defende a continuidade de Meteogalicia*. *Praza Pública*, 22 de xuño de 2013.
2. ↑  "Predición marítima - MeteoGalicia". *www.meteogalicia.gal*. Consultado o 2018-12-25.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Meteogalicia