Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ecgberht.

**Ecgberht** (ou Ecgberhtus, Ecgberct, Ecgbriht, Ægbriht, Ecgbryht e **Ecgbyrht**), finado o 4 de xullo de 673, foi un rei de Kent que gobernou desde 664 até a súa morte, sucedendo ao seu pai Eorcenberht.

Traxectoria
-----------

### Familia

Ecgberht era un fillo do rei Eorcenberht e a súa esposa Seaxburh de Ely, unha filla do rei Anna de Anglia Oriental. Tiña dúas irmás, Eorcengota e Eormenhild, e un irmán, Hlothhere. Eorcengota converteuse en monxa da abadía de Faremoutiers no Reino franco e Eormenhild casou con Wulfhere (658-675), rei de Mercia. Eorcenberht tiña a Æthelred e Ethelberht, os fillos orfos do seu irmán Eormenred, baixo a súa protección.

Ecgberht e a súa esposa, cuxo nome se descoñece, tiveron dous fillos, Eadric (685-686) e Wihtred (690-725), quen máis tarde tamén foron reis. Talvez tamén Eormenhild ("Hermelinda"), a muller anglosaxoa do longobardo Cuniperto, fose filla de Ecgberht.

### Reinado

Eorcenberht involucrou no reino ao seu fillo Ecgberht, posibelmente despois da morte do seu irmán Eormenred.

Co fin de asegurar a súa propia posición, Ecgberht deixou que os seus curmáns Æthelred e Ethelberht, rivais potenciais ao trono, fosen asasinados, contratando ao asasino Thunor; estes máis tarde foron venerados como santos. A liña de Eormenred eliminouse así do trono e a loita dinástica polo poder chegou ao seu fin.

A lenda de Mildred informa que Ecgberht tivo que pagar como *wergeld* á irmá dos seus curmáns, Domne Eafe, as terras da Illa de Thanet, onde se construíu o Mosteiro dúplice de Minster-in-Thanet.

Eorcenberht morreu no ano 664, sendo Adeodato Arcebispo de Canterbury, cando se desatou unha praga en toda Gran Bretaña, que cobrou moitas vítimas. Ecgberht I sucedeu ao seu pai como único rei de Kent. A súa nai Sexburga retirouse a un mosteiro.

Unha carta recorda o seu padroado do mosteiro de Chertsey.

A corte de Ecgberht parece ter moitos contactos diplomáticos e eclesiásticos. Recibiu a Wilfrido de York e Bieito Biscop e proporcionou escoltas ao arcebispo Teodoro de Tarso e ao abade Hadrián de Canterbury para os seus desprazamentos na Galia.

Os seus contactos diplomáticos oscilaron entre Imperio Franco e probabelmente até os longobardos no norte de Italia.

Estaba relacionado coas casas reais de Mercia, Anglia Oriental, Northumbria e *Magonsæte* e parece gozar de gran reputación. Polo menos partes de Surrey estaban entre os dominios de Ecgberht. Ao redor de 666 pagou con terras a Eorcenwald, bispo de Londres, para que fundase Ceortesei (Abadía de Chertsey). En 669 Ecgberht perdeu a supremacía sobre Surrey co rei Wulfhere de Mercia.

Ecgberht foi sucedido polo seu irmán Hlothhere, quen á súa vez foi sucedido por Eadric e máis tarde por Wihtred.

Notas
-----

1. ↑  Simon Keynes: *Kings of Kent*.
2. ↑  Ecclesiastical History of the English People/Book 4#1
3. ↑  Beda: HE 3,8
4. ↑  Beda: HE 4,26
5. ↑  Mary Dockray-Miller: *Motherhood and Mothering in Anglo-Saxon England*, Palgrave Macmillan, 2000, ISBN 978-0-312-22721-0, S. 13.
6. ↑  Barbara Yorke: *Kings and Kingdoms of early Anglo-Saxon England*, Routledge, 2002, ISBN 978-0-415-16639-3, S. 35.
7. ↑  Historia Langobardorum V, 37
8. ↑  Ecgberht in Foundation for Medieval Genealogy; vgl.: Thomas Hodgkin, Italy and her Invaders Vol VI, S. 305
9. ↑  Richard North: *Heathen gods in Old English literature* (Cambridge Studies in Anglo-Saxon England No. 22), Cambridge University Press, Cambridge 1997, ISBN 978-0-521-55183-0, S. 320–321.
10. ↑  Crónica anglosaxoa do ano 640 Online en Proxecto Gutenberg (englisch); vgl.: Symeon von Durham, Historia regum Anglorum et Danorum
11. ↑  D. P. Kirby: *The Earliest English Kings*, Routledge, 2000, ISBN 978-0-415-24211-0, S. 37.
12. ↑  John Blair: *The church in Anglo-Saxon society*, Oxford University Press, Oxford 2005, ISBN 978-0-19-822695-6, S. 95.
13. ↑  Beda: HE 3,27 und HE 4,1
14. ↑  D. P. Kirby: *The Earliest English Kings*, Routledge, 2000, ISBN 978-0-415-24211-0, S. 35–36.
15. ↑  John Blair: *Chertsey*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Beda, Historia ecclesiastica gentis Anglorum.
* Kirby, D. P. (1991). *The Earliest English Kings.* Londres: Unwin Hyman. pp. 43–44. ISBN 0-04-445691-3.

| * v
* c
* e
Reis de Kent |
| --- |
| Orixes | 
* Hengest e Horsa
* Oisc
* Octa
* Eormenric

 |
| século VII | 
* Æthelberht I
* Eadbald
* Eormenred ?
* Eorcenberht
* Ecgberht I
* Hlothhere
* Eadric
* Mul
* Swæfheard
* Oswine
* Wihtred

 |
| século VIII | 
* Alric
* Eadberht I
* Æthelberht II
* Eardwulf
* Eadberht II
* Sigered
* Eanmund
* Heahberht
* Ecgberht II
* Ealhmund
* Offa de Mercia
* Eadberht III Præn
* Cuthred

 |
| século IX | 
* Coenwulf de Mercia
* Ceolwulf de Mercia
* Baldred
* Ecgberht de Wessex
* Aethelwulf de Wessex
* Aethelstan de Wessex
* Aethelberht de Wessex

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q880215
* ODNB: 54039
* PASE: 847
* WikiTree: Egbert-29

 |