recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Carnivàle*** é unha serie de televisión estadounidense ambientada na Gran Depresión e no Dust Bowl. Conta a historia das vidas de dous disparatados grupos de persoas, o tempo que trata os temas da loita entre o ben e o mal, e o dilema do libre albedrío e do destino. Tamén aparecen mesturados a teoloxía cristiá co gnosticismo e a masonería, particularmente a da Orde dos templarios. A serie foi filmada en Santa Clarita (California), e noutras localización do sur de California.

*Carnivàle* foi producida pola HBO e tivo dúas tempadas entre o 14 de setembro de 2003 e o 27 de marzo de 2005.
Foi creada por Daniel Knauf, que tamén foi o seu produtor executivo canda Ronald D. Moore e Howard Klein. A música foi composta por Jeff Beal. Nick Stahl e Clancy Brown interpretan ós protagonistas Ben Hawkins e Justin Crowe, respectivamente.

A crítica louvou o estilo de *Carnivàle* pero cuestionou o enfoque e a execución da historia. O seu primeiro episodio acadou un récord de audiencia para unha serie orixinal da HBO, pero a serie non foi quen de manter os espectadores na segunda tempada. *Carnivàle* foi cancelada despois de 24 episodios, acabando con catro das seis tempadas pretendidas. Gañou cinco premios Emmys no 2004, foi nomeada a outros dez, e recibiu outros moitos nomeamentos entre 2004 e 2006.

Notas
-----

1. ↑  Oei, Lily (16 de setembro de 2003). "Solid 'Carnivale' start after HBO's hot 'Sex'". *Variety*. Consultado o 5 de agosto de 2007.
2. ↑  Internet Movie Database (ed.). "Awards for "Carnivàle"". Arquivado dende o orixinal o 24 de marzo de 2008. Consultado o 27 de agosto de 2007.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na IMDb *(en inglés)*
* Ficha en Tv.com Arquivado 05 de outubro de 2011 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q839715
* AlloCiné: 181
* EBID: ID
* Epguides: Carnivale
* IMDb: tt0319969
* LUMIERE: 167739
* Metacritic: carnivale
* OFDb: 41363
* Rotten Tomatoes: carnivale
* TMDb: 185
* TVcom: carnivale

 |
**Francisco Garmendia Agirrezabalaga**, nado en Azpeitia, en 1946 e finado en Zumaia o 3 de decembro de 2015, foi un sociólogo, catedrático universitario e político vasco.

Traxectoria
-----------

Cursou os seus estudos en Teoría Política na Universidade de Múnic, onde se doutorou, e en Ciencias Políticas na Universidade Complutense de Madrid. Desenvolveu o seu labor educativo na Universidade de Deusto (1977-2011) onde foi catedrático de Socioloxía, director do máster sobre Xestión do Coñecemento e decano da Facultade en dúas ocasións. Tamén dirixiu a Escola de Maxisterio. No edito político, foi o primeiro director xeral de Política Lingüística do Goberno vasco, sendo lehendakari Carlos Garaikoetxea.

Foi autor de diversas publicacións sobre a situación social e política do País Vasco como *Pueblo vasco y soberanía: aproximación histórica y reflexión ética*, *La democracia a debate.* *Democracia y participación* ou o libro *La soberanía en relación al pueblo vasco: dos siglos de confrontación 1802-2002, aproximación histórica*; ademais colaborou en obras colectivas como *Debate sobre economía.* *La crisis anunciada* ou *Política y valores en Vasconia*.

Notas
-----

1. 1 2  Universidade de Deusto (ed.). "Fallecimiento de Francisco Garmendia Agirrezabalaga (Azpeitia, 1946 – Zumaia, 2015)". Arquivado dende o orixinal o 19 de abril de 2016. Consultado o 14 de novembro de 2016.
2. 1 2 3  "Fallece el sociólogo Francisco Garmendia, integrante del primer Gobierno Vasco".
3. ↑  "Los puentes de Deusto. Actas de un debate universitario". *La convivencia en la sociedad vasca*. Universidad de Deusto. ISBN 978-84-9830-606-4.
4. 1 2  Etor-Ostoa (ed.). *Debate sobre economía La crisis anunciada* (PDF). ISBN 978-84-96288-77-5.
5. ↑  Biblioteca Nacional de España. "Garmendia, Francisco (1946-)".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q21624067
* WorldCat
* VIAF: 67034903
* BNE: XX1653080
* Dialnet: 579055
* GND: 1145392881
* ISNI: 0000 0000 8147 2464
* LCCN: n82071692
* NTA: 068381344
* SUDOC: 147798434

 |
A **fame negra** ou **gran fame** é unha situación que se dá cando un país ou zona xeográfica non posúe suficientes alimentos e recursos para prover de alimentos á poboación, elevando a taxa de mortalidade debido á fame e á desnutrición.

Segundo o *Proxecto Fame* das Nacións Unidas, ao redor de 24 000 persoas morren cada día de fame ou de causas relacionadas coa fame. Tendo en conta que o total de mortes diarias por calquera causa é de aproximadamente 150 000 persoas, as mortes por fame alcanzan o 16 % do total. Un 75 % dos falecidos son nenos menores de cinco meses. O Instituto de desenvolvemento e política alimentaria afirma que a fame negra e as guerras causan só un 10 % das mortes por fame. A maioría das mortes por fame débense a desnutrición crónica. As familias non conseguen suficientes alimentos debido a diferentes causas, como pobreza, guerras ou catástrofes naturais. A Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e a Agricultura (FAO) estima que entre 2011 e 2013 a fame crónica afectou a 842 millóns de persoas no mundo.

En Europa houbo un longo período de fames negras a principios do século XVII. Naquela época as cidades estaban a crecer con rapidez e, nos anos de malas colleitas, os habitantes dos núcleos urbanos con maior poder adquisitivo, podían comprar alimentos mentres gran parte da poboación, entre ela os propios agricultores, non podían.

Organizacións de loita contra a fame negra
------------------------------------------

* FAO
* ONGs

Notas
-----

1. ↑  Definición de fame no *Dicionario de Galego* de Ir Indo e a Xunta de Galicia.
2. ↑  gran fame no bUSCatermos
3. ↑  "Proxecto Fame". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2009. Consultado o 30 de abril de 2017.
4. ↑  "Hunger Portal". *Organización das Nacións Unidas para a Alimentación e Agricultura* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q168247
* AAT: 300380101
* BNCF: 37000
* BNF: 133188531
* EBID: ID
* GND: 4160816-1
* HDS: 016226
* JSTOR: food-shortages
* LCCN: sh85047075
* MAG: 2778589402
* NDL: 00565784
* Treccani: carestia

 |
**Chocolate Starfish and the Hot Dog Flavored Water** foi o terceiro álbum de estudio de Limp Bizkit.

Características
---------------

Gravouse en varias localizacións: Larabee Studios East, Westlake Audio e Larabee Studios West, os tres en distintas áreas da cidade dos Ánxeles; Studio Litho, Seattle, Washington e, finalmente, en South Beach Studio, Miami, Florida.

Chocolate Starfish and the Hotdog Flavored Water é o disco máis vendido da banda de Jacksonville, con 12 millóns de copias. O disco cosechou tanto éxito a nivel mundial e de vendas como de detractores críticos.

Neste disco destacan os superventas Take a Look Around, incluída na banda sonora de Misión: Imposible II, e My Generation.

Lista de cancións
-----------------

1. "Intro" – 1:18
2. "Hot Dog" – 3:50
3. "My Generation" – 3:41
4. "Full Nelson" – 4:07
5. "My Way" – 4:32
6. "Rollin' (Air Raid Vehicle)" – 3:33
7. "Livin' It Up" – 4:24
8. "The One" – 5:43
9. "Getcha Groove On" (con Xzibit) – 4:29
10. "Take a Look Around" – 5:22
11. "It'll Be OK" – 5:06
12. "Boiler" – 7:00
13. "Hold On" (con Scott Weiland de Stone Temple Pilots) – 5:47
14. "Rollin' (Urban Assault Vehicle)" (con Method Man, Redman, DMX e Swizz Beats)– 6:22
15. "Outro" con Ben Stiller – 9:49

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q847915
* AllMusic: mw0000544330
* Discogs: 65448
* Metacritic: limp-bizkit
* MusicBrainz: ID

 |
Localización da Carniola Branca en Eslovenia.
Vista do río Kolpa, na Carniola Branca.
A **Carniola Branca** (en esloveno *Bela Krajina*, en alemán, *Weißkrain*) é unha rexión tradicional de Eslovenia, situada no sueste do país, na fronteira con Croacia.

As súas cidades máis importantes son Metlika, Črnomelj e Semič, e o seu principal río é o Kolpa, que fai de fronteira entre Eslovenia e Croacia.

Nesta rexión hai algúns outeiros baixos, con bosquetes de bidueiros.

É unha importante rexión vitivinícola e os seus viños son moi apreciados.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alta Carniola
* Baixa Carniola
* Carniola
* Carniola Interior
* Eslovenia

### Ligazóns externas

* Bela Krajina Arquivado 13 de marzo de 2016 en Wayback Machine. *(en inglés)* Consultada o 31/1/2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q425767
* WorldCat
* VIAF: 315125527
* BNF: 16976219d
* FAST: 1240624
* GeoNames: 3204345
* NKC: ge134055
* SUDOC: 175169594

 |
A casa do comisario (1704), a máis antiga construción naval británico aínda en pé.
A **estaleiros navais de Chatham** (en inglés: *Chatham Dockyard*) situados na desembocadura do río Medway en Chatham, en Kent no Reino Unido, son un dos máis antigos estaleiros de Gran Bretaña.

Historia
--------

### Os inicios

A construción dos estaleiros en Chatham data do período da reforma inglesa, período durante o cal as relacións de Inglaterra, cos países europeos, daquela ligados á igrexa católica romana, estaban moi deterioradas. Estas relacións tensas resultou na obriga de Inglaterra para aumentar a súa capacidade militar, especialmente en termos de defensa marítima.

Por máis de 400 anos, a partir da 1550, estiveron na vangarda en termos de construción naval, industrial e desenvolvemento de arquitectura naval para a Royal Navy. Máis de 500 barcos foron construídos, e no auxe da súa historia, empregaron máis de 10.000 traballadores especializados nun sitio de máis de 400 acres.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1068204
* WorldCat
* VIAF: 135320704
* SUDOC: 142637483

 |
Logo de Dior

**Christian Dior, S.A.** (máis coñecida como **Dior**) é un minorista de roupa francés, baixo control do grupo LVMH. A compañía foi fundada polo deseñador de moda Christian Dior.

Christian Dior, S.A. en si controla o 42% dos activos de LVMH, que leva outras marcas de roupa como Kenzo, Givenchy e Louis Vuitton.

A unidade operativa da compañía, Christian Dior Couture, deseña e elabora parte da máis codiciada alta costura do mundo, así como moda prêt-à-porter, roupa de cabaleiro e accesorios. Christian Dior funciona a través de cerca de 160 *boutiques* de todo o mundo con plans de seguir abrindo máis. A súa sede atópase en París, rue François 1er.

No 1996, John Galliano foi nomeado deseñador xefe de Christian Dior polo propietario da compañía, o grupo de luxo LVMH. Galliano foi primeiro suspendido e logo despedido en marzo de 2011 debido a un incidente que tivo lugar nun café parisiense no que o deseñador, ebrio, insultou a unha parella de xudeus, facendo afirmacións como "Amo a Hitler" ou "A xente como vostedes debería estar morta (...) todos deberían ter sido gaseados".

No 1998 adquiriu Gerbe Paris, un fabricante francés de calcetería arruinado. É unha das maiores partes do imperio de negocios de Bernard Arnault, unha das persoas máis ricas do mundo.

Películas
---------

A roupa de Dior foi utilizada en moitas películas. En *Stage Fright*, de Alfred Hitchcock, o vestiario do personaxe interpretado por Marlene Dietrich é da casa francesa. Tamén no 1963, Marisol luciu un deseño da firma Dior3 no filme *Marisol rumbo a Río* (cantando *"Guajiras"* na cuberta dun barco rumbo a Brasil). O deseño orixinal do traxe de Marisol, estilo flamenco, en realidade era branco. Posteriormente coséronlle un mantel vermello a cadros (de estampado de Vichy) para simular o mandil flamenco.  


| Christian Dior |
| --- |
| Fundación | 1947 |
| Sede | París |
| Propietario | LVMH Moët Hennessy • Louis Vuitton |
| Produtos | Roupa, maquillaxe, gafas, perfumes, bolsos de man, lencería, zapatos, calzado deportivo, roupa interior, jeans. |
| Tipo de roupa | Prêt-à-porter |
| Desfila en | París |
| Deseñadores | Christian Dior (1946-1957)
Yves Saint Laurent (1957-1958), Marc Bohan (1958-1989), Gianfranco Ferré (1989-1997), John Galliano (1997-2011), Raf Simons (2012-2015), Maria Grazia Chiuri (2016) |
| Christian Dior Couture |
| Tipo de ropa | Couture |
| Desfila en | París |
| Deseñadores | Christian Dior (1946-1957)
Yves Saint Laurent (1957-1958), Marc Bohan (1958-1989), Gianfranco Ferré (1989-1997), John Galliano (1997-2011), Raf Simons (2012-2015), Maria Grazia Chiuri (2016) |
| Dior Homme |
| Tipo de roupa | Cabaleiro |
| Desfila en | París |
| Deseñadores | Hedi Slimane (2001-2007)
Kris Van Assche (2008-2018), Kim Jones (2018) |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Christian Dior, S. A. Modificar a ligazón no Wikidata*** |
Idade do fondo oceánico. En vermello o máis novo, xunto ás dorsais, por exemplo na centroatlántica. En azul o máis antigo, por exemplo, xunto ás costas norteafricana e norteamericana.
Placas nas que se divide a superficie terrestre, segundo a teoría da tectónica de placas.
A **expansión dos fondos oceánicos** ocorre nas dorsais oceánicas, onde se forma unha nova cortiza oceánica mediante a actividade volcánica e o movemento gradual do fondo afastándose da dorsal. Este feito axuda a entender a deríva continental explicada pola teoría da tectónica de placas.

Teorías anteriores (por exemplo, a de Alfred Wegener) sobre deríva continental supuñan que os continentes eran transportados a través do mar. A idea de que o propio fondo mariño móvese (e arrastra aos continentes con el) mentres se expande desde un eixo central foi proposta por Harry Hess da Universidade de Princeton na década de 1960. A teoría acéptase amplamente na actualidade, e crese que o fenómeno é causado por correntes de convección na parte débil e plástica da capa superior do manto (denominada astenosfera na definición clásica). As maiores probas da mencionada teoría son as fosas oceánicas, as dorsais oceánicas, o magma saínte cara á superficie, o novo fondo mariño.

Expansión incipiente
--------------------

A expansión do fondo mariño sempre comeza como un rift nunha placa continental, similar ao val do Rift existente na actualidade en África Oriental, entre o mar Vermello e os Grandes Lagos Africanos. O proceso comeza cun quecemento na base da placa continental que a converte nun material máis plástico e menos denso. Xa que os obxectos menos densos "flotan" sobre os máis densos, como prevé a isostasia, a área que se quenta abúltase, transformándose nunha ampla bóveda ("domo" ou cúpula). A medida que se alza, prodúcense fracturas que gradualmente se converten en rifts. O sistema de rifts típico consiste en tres brazos diverxentes, separados cada un por 120º de circunferencia. Estas grandes áreas denomínanse "encrucillada tripla" (*triple junction, en inglés*) e poden acharse en varios lugares do mundo na actualidade, sendo facilmente identificables nos mapas; por exemplo: mar Vermello-golfo de Adén-val do Rift, ou val do Níxer-costas africanas do Golfo de Guinea onde se abriu o Atlántico, separándose América do Sur.

Notas
-----

1. ↑  Strahler, Arthur N. (1992). "10". *Geología física* (en castelán). Barcelona: Omega. pp. 272–6. ISBN 84-282-0770-4.
2. ↑  Anguita Virella, Francisco; Moreno Serraño, Fernando (1991). *Procesos geológicos internos* (en castelán). Madrid: Rueda. pp. 18–26. ISBN 978-84-7207-063-9.
3. ↑  Agueda Villar, José A.; Anguita Virella, Francisco; Araña Silvestre, Vicente; Lopez Ruiz, José; Sanchez de la Torre, Luis. "8. Tectónica de placas". *Geología* (en castelán). Madrid: Rueda. pp. 208–12. ISBN 84-7207-009-3.  `|data-acceso=` require `|url=` (Axuda)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tectónica de placas
* Paleomagnetismo
* Dorsal oceánica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q215920
* BRE: 4160650
* EBID: ID
* JSTOR: sea-floor-spreading
* MAG: 117485682
* PSH: 3858

 |
**Charles-Marie-Christian de Chergé**, nado en Colmar (Haut-Rhin) o 18 de xaneiro de 1937 e finado en 1996, foi un relixioso francés da Orde Cisterciense da Estrita Observancia. Foi un dos sete monxes trapistas do Mosteiro de Nosa Señora de Atlas secuestrados e asasinados en 1996.

Traxectoria
-----------

Naceu nunha familia militar. Coñeceu Alxeria primeiramente na infancia e durante 27 meses de servizo militar durante a Guerra da Independencia. Durante o servizo un amigo musulmán salvoulle a vida, o que tivo unha grande influencia sobre a súa vida máis tarde.

Tras os seus estudos no seminario des Carmes de París, foi capelán de Sacre-Coeur, en Montmartre. Entrou na vida monástica no mosteiro de Aiguebelle e despois en Tibhirine, en 1971. Estudou en Roma 1972-1974, estando moi implicado no diálogo interrelixioso. Máis tarde, tivo importancia no grupo cristián-islámico "Ribat es Salaam" (Lugar de Paz). En 1984 foi elixido prior da comunidade. Tras unha primeira visita dun grupo armado islamita ao mosteiro, escribiu o coñecido como *Testamento Espiritual de Christian de Chergé.*

Á 1:45 da noite do 26 ao 27 de marzo de 1996, un grupo de 20 homes armados do Grupo Islámico Armado entrou no mosteiro. Levaron sete monxes prisioneiros, incluíndo o Irmán Bruno, un visitante de Fez, en Marrocos. Dous monxes non foron localizados polos captores. O 21 de maio de 1996 unha mensaxe do GIA anunciou que os sete monxes foran decapitados. A pesar da reivindicación da súa morte feita polo grupo islamita, as circunstancias da súa morte permanecen por aclarar, porque algunhas fontes afirman que foron mortos nun ataque aéreo da Forza Aérea Alxeriana.

Está aberto o proceso de beatificación, xunto cos outros monxes de Tibhirine e mais doce mortos en Alxreria durante os anos da revolta islámica. O proceso foi completado en 2018.

Notas
-----

1. ↑  Arnold, Johann Christoph (10 de xaneiro de 2015). "Christian de Chergé. A Story of Forgiveness". *plough.com* (en inglés). Consultado o 7 de novembro de 2021.
2. ↑  "*La Théologie de Christian de Chergé*, S. Salenson, Session DIM Aiguebelle 2006". Arquivado dende o orixinal o 05 de setembro de 2014. Consultado o 31 de xaneiro de 2016.
3. ↑  CNA. "Algerian martyrs to be beatified in Oran this year". *Catholic News Agency* (en inglés). Consultado o 2021-11-07.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q331080
* WorldCat
* VIAF: 54285619
* BNF: 131688004
* FAST: 445062
* GND: 120600994
* ISNI: 0000 0001 2133 6310
* LCCN: nr00007232
* OL: OL5479795A
* SUDOC: 035125497

 |
En ciencia política, denomínase **centroesquerda** ao espectro político onde se sitúa a formacións políticas comprendidas entre o centro e a esquerda revolucionaria ou rupturista.

A centroesquerda por tanto oponse non soamente á dereita e á extrema dereita, senón tamén ás ideoloxías e posicionamentos de extrema esquerda. 

As ideoloxías de centroesquerda máis comúns en Occidente son o progresismo, a socialdemocracia e o socioliberalismo.

Na maioría de países occidentais, o electorado esencial de centroesquerda compono sectores da clase traballadora urbana, membros da clase media intelectual académica e mesmo a poboación rural en determinados lugares. A diferenza doutros países, nos Estados Unidos os políticos e as propostas políticas de centroesquerda son denominados liberais.

O estudo dos sistemas políticos, mostrou unha tendencia de amplos sectores sociais a autodefinirse no centro ou centroesquerda, xa que ao ser unha posición definida segundo o contexto, a súa ideoloxía varía desde posicións progresistas a outras que algúns consideran neoliberais.

Referencias
-----------

1. ↑  "Palabras Clave: centroizquierda". *Fundéu*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q737014
* GEC: 0089972

 |
Caixa de marfil con escenas de romances. Posiblemente un agasallo de cortexo.
O **cortexo** é a escolla e atracción dunha persoa a outra co fin de estabelecer unha relación íntima, a cal adoita implicar amor, sexo, compromiso, cohabitación, matrimonio ou reprodución. O cortexo sexual é levado a cabo por moitas especies animais; tamén inclúe ó home, e a súa durabilidade é moi variada entre as mesmas.

Tradicións
----------

Mentres que a cita adoita ser algo netamente ocasional na maioría das culturas occidentais, en moitas sociedades tradicionais, o cortexo é unha actividade estruturada con regras moi específicas e formais. Nalgunhas sociedades, os pais ou a comunidade elixen potenciais compañeiros para os seus fillos ou membros de devanditas comunidades respectivamente. No Xapón, existe un tipo de cortexo chamado «ommiada» con esas características, no cal os pais pagan a un experto para axudarlles a elixir compañeiros potenciais para os seus fillos. Se a parella acepta, realízase un encontro formal no que o experto e frecuentemente os pais están presentes. Despois duns poucos encontros, a parella debe decidir se casar ou non.

Nalgunhas culturas, o cortexo é abolido pola práctica do matrimonio arranxado, no que os compañeiros para as persoas novas son elixidos tipicamente polos seus pais.

Notas
-----



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q376596
* AAT: 300250452
* BNCF: 3094
* BNF: 11953258g
* EBID: ID
* GND: 4134014-0
* JSTOR: courtship
* LCCN: sh85033596
* MAG: 2776453541

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D003380
* MeSH: F01.145.802.279

 |
Centro de gravidade
O **centro de gravidade** é o punto de aplicación da resultante de tódalas forzas de gravidade que actúan sobre as distintas porcións materiais dun corpo, de tal forma que o momento respecto a cualquer punto desta resultante aplicada no centro de gravidade é o mesmo que o producido polos pesos de tódalas masas materiais que constitúen ese corpo.

Propiedades
-----------

A resultante de tódalas forzas gravitatorias que actúan sobre as partículas que constitúen un corpo poden reemprazarse por unha forza única M\mathbf g, que é o propio peso do cuerpo, aplicada no centro de gravidade do corpo. Isto equivale a que os efectos de tódalas forzas gravitatorias individuais sobre as partículas poden contrarrestarse por unha soa forza -M\mathbf g mentres se aplique no centro de gravidade do corpo.

Cálculo do centro de gravidade
------------------------------

O centro de gravidade dun cuerpo dase polo único vector que cumpre:

> 
> 
>   
> 
> 
> 
> 
> M\mathbf{g}(\mathbf{r}\_\text{c.g.}) = 
> \int\_V \mathbf{g}(\mathbf{r})\rho(\mathbf{r})dV
> 
> \mathbf{r}\_\text{c.g.}\times M\mathbf{g}(\mathbf{r}\_\text{c.g.}) =
> \int\_V \mathbf{r}\times \mathbf{g}(\mathbf{r})\rho(\mathbf{r})dV
> 

onde *M* é a masa total do corpo e \times denota o produto vectorial.

* Nun campo gravitatorio uniforme no que o vector de campo gravitatorio \mathbf{g} é o mesmo en tódolos puntos, a definición anterior redúcese á definición do centro de masas:

> 
> 
> \mathbf{r}\_\text{c.m.} = 
> \frac{1}{M}\int\_V \mathbf{r} \, \rho(\mathbf{r})dV
> 
> 
> 

* No campo gravitatorio creado por un corpo material cuxa distancia ao obxecto considerado sexa moi grande comparado coas dimensións do corpo e do propio obxecto, o centro de gravidade do obxecto calcúlase da forma:

> 
> 
> \frac{\hat{\mathbf{u}}\_\text{c.g.}}{r\_\text{c.g.}^2} = 
> \int\_V \frac{\hat{\mathbf{u}}\_r}{r^2}\ dV
> 
> 
> 
>

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Baricentro
* Centro de masa

### Bibliografía

* Ortega, Manuel R. (1989-2006). *Lecciones de Física (4 volúmenes)* (en español). Monytex. ISBN 84-404-4290-4, ISBN 84-398-9218-7, ISBN 84-398-9219-5, ISBN 84-604-4445-7.
* Resnick,Robert & Krane, Kenneth S. (2001). *Physics* (en inglés). New York: John Wiley & Sons. ISBN 0-471-32057-9.
* Tipler, Paul A. (2000). *Física para la ciencia y la tecnología (2 volúmenes)* (en español). Barcelona: Ed. Reverté. ISBN 84-291-4382-3.

### Ligazóns externas

* Barycenter fold by Paul Niquette. *(en inglés)*
* Center of Gravity Encyclopaedia Britannica. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q114084
* EBID: ID
* GEC: 0168158
* JSTOR: center-of-gravity
* PSH: 2948

 |
Mapa das elevacións do chan de Marte, MOLA, con círculos brancos amosando os oito lugares de descenso propostos para a misión ExoMars 2018: Mawrth Vallis (2 propostas), Oxia Planum (2 prop.), Coogoon Valles, Hypanis Vallis, Simud Vallis, Oxia Palus e Isidis sur.Mapa das elevacións do chan de Marte, MOLA, con círculos brancos amosando os oito lugares de descenso propostos para a misión ExoMars 2018: Mawrth Vallis (2 propostas), Oxia Planum (2 prop.), Coogoon Valles, Hypanis Vallis, Simud Vallis, Oxia Palus e Isidis sur.
**ExoMars** (**Exobiology En Marte**) é un proxecto de astrobioloxía para investigar a habitabilidade do ambiente marciano no pasado e probar novas tecnoloxías cara a unha futura misión a Marte nos anos 2020. Hai que lembrar que na actualidade, Marte ten unha superficie árida, exposta a radiación ó ter unha débil atmosfera.

ExoMars é un proxecto conxunto entre a ESA e a Corporación Estatal Rusa do Espazo (Roscosmos), que segue o camiño de Mars Express (ESA), que comezou a súa andaina no 2003.

A misión constará dun robot explorador e unha plataforma científica de superficie. O robot da misión a despregar no 2021 leva o nome de Rosalind Franklin. Poderá recoller mostras ata dous metros de profundidade.

Desenvolvemento da misión
-------------------------

Xa no 2020, os test da misión sofren atrasos debido á pandemia da COVID-19.

Notas
-----

1. ↑  "The ExoMars Programme 2016-2018". *European Space Agency (ESA)*. 2015. Arquivado dende o orixinal o 22 de xuño de 2017. Consultado o 2016-03-16.
2. ↑  esa. "Huellas de antiguos cauces en Marte". *European Space Agency* (en castelán). Consultado o 2019-02-22.
3. ↑  esa. "ESA’s Mars rover has a name – Rosalind Franklin". *European Space Agency* (en inglés). Consultado o 2019-02-07.
4. 1 2  "Disinfection for planetary protection". *www.esa.int* (en inglés). Consultado o 2020-04-02.

Ligazóns externas
-----------------

Páxina de ExoMars na ESA.
Logotipo do CIS
Sede do CIS na rúa Montalbán de Madrid.
O **Centro de Investigacións Sociolóxicas** (**CIS**, en castelán: *Centro de Investigaciones Sociológicas*) é un organismo autónomo español que depende do Ministerio da Presidencia e que ten como obxectivo o estudo científico da sociedade española a través da realización de enquisas periódicas, por iniciativa propia do centro ou por petición doutros organismos.

Ademais da realización e arquivo de enquisas e algunhas investigacións cualitativas, o CIS edita unha revista de investigación, a Revista Española de Investigacións Sociolóxicas (Reis) e varias coleccións de libros especializados en distintas materias das ciencias sociais. Ademais, anualmente organiza un curso de posgrao de formación de especialistas en investigación social aplicada.

O CIS é o herdeiro do Instituto da Opinión Pública (IOP) que foi fundado en 1963 e remodelado en 1977. O CIS é un organismo autónomo dende 1990 e, dende 1995, réxese por estritas condicións legais de transparencia dos seus traballos e a difusión dos resultados.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2672274
* WorldCat
* VIAF: 146546278
* BNE: XX121381
* BNF: 120793497
* CANTIC: a10463422
* GND: 112966-1
* ISNI: 0000 0001 2337 2585
* LCCN: n78078159
* NKC: ko2003198421
* NLA: 36353244
* SUDOC: 029096642

 |
**Celestina Penabad García**, nada o 2 de agosto de 1907 no Burgo (Muras) e finada o 13 de setembro de 2018, foi unha labrega e supercentenaria galega que en decembro de 2017 se converteu na persoa máis vella de Galicia.

Traxectoria
-----------

Celestina Penabad García foi unha labrega galega. Logo de casar mudouse a vivir a Roupar (Xermade), e nos últimos anos trasladouse á cidade da Coruña, onde vive cunha das súas fillas se ben seguía a pasar as vacacións en Roupar.

Logo do pasamento de Avelina Mouzo nos últimos días de 2017, Celestina Penabad converteuse na galega viva máis vella e, ademais, na única persoa supercentenaria, é dicir, a única que daquela superaba os 110 anos, en toda a comunidade de Galicia. Ó falecer quedoulle a remuda de supercentenaria e "avoa de Galicia" a Concepción Pichel Sampayo.

Vida persoal
------------

Casou con Antonio Pardo, que foi alcalde de Xermade durante uns meses durante a Segunda República. Tivo dúas fillas, Teresa e Olga.

Notas
-----

1. 1 2  "Con 111 años, a la peluquería y de cafés". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2018-08-03. Consultado o 2018-08-03.
2. ↑  Lugo, El Progreso de. "Once décadas con salud". *El Progreso de Lugo* (en inglés). Consultado o 2018-01-02.
3. ↑  La Voz de Galicia, 16 de setembro de 2018, páxina L9
4. ↑  "De veraneo en Terra Chá con 109 años". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2016-08-03. Consultado o 2018-01-02.
**Félix Barros**, nado en Vilagarcía de Arousa en 1908 e finado na República Dominicana, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

Dono dunha tenda de roupa e tecidos en Vilagarcía de Arousa. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado en Lobeira. Logrou marchar a Casablanca desde onde chegou a Francia e de alí pasou a Barcelona para loitar no bando leal. No porto de Barcelona dirixiu o traslado de barcos cargados con bombas de profundidade ao porto de Rosas e evacuou colonias de escolares. Coa derrota republicana pasou a Francia, onde estivo en dous campos de concentración. Exiliouse na República Dominicana, onde creou a empresa Mercantil Antillana C por A.

Vida persoal
------------

Casou na República Dominicana con Teresa Tei e foi pai de Félix Juan, Juan Antonio, Eduardo e María Teresa Barros Tei.

Notas
-----

1. ↑  "No soportaba las injusticias", *La Voz de Galicia*, 1-10-1993, p. 44.
2. ↑  Memorias de don Juan Gil Argelés: Exiliados Españoles de la Guerra Civil en Rep. Dominicana (Revisado 09-12-2010)
**Fátima Hamed Hossain**, nada en Ceuta en 1978, é unha avogada e política española. É deputada da Asemblea de Ceuta desde 2015 polo partido Movimiento por la Dignidad y la Ciudadanía (MDyC). Foi a primeira muller musulmá á fronte dun grupo político con representación en España.

Traxectoria
-----------

O Movimiento por la Dignidad y la Ciudadanía é un partido político español de ámbito ceutí formado en outubro de 2014 por un grupo de membros escindidos de Coalición Caballas, liderados por Hamed. Nas eleccións ceutíes de 2015 o MDyC obtivo 3.264 votos (11,19 % do total) e tres escanos. Deste xeito, Hamed converteuse na primeira muller musulmá en liderar un grupo político na Asemblea de Ceuta. Nas eleccións ceutíes de 2019, Hamed volveu liderar a candidatura. Desta volta, os resultados empeoraron respecto aos anteriores comicios e perderon un deputado dos tres cos que contaban na lexislatura anterior.

O sábado 13 de novembro de 2021, Fátima Hamed Hossain participou nun acto no Teatro Olympia de Valencia. Nese evento tamén estaban Yolanda Díaz (vicepresidenta segunda do Goberno de España e Ministra de Traballo e Economía Social), Ada Colau (alcaldesa de Barcelona), Mónica Oltra (vicepresidenta primeira e conselleira de Igualdade da Generalitat Valenciana), e Mónica García (voceira de Más Madrid na Asemblea de Madrid).

Notas
-----

1. ↑  "Fatima Hamed, diputada en Ceuta: "Vox es lo más antipatriota que puede existir"". Público. 2 de xuño de 2021.
2. ↑  «Hamed da forma al Movimiento por la Dignidad y la Ciudadanía.» *El Faro de Ceuta*, 1 de novembro de 2014
3. ↑  "Fatima Hamed, la primera musulmana que lidera un grupo parlamentario en Ceuta.". Arquivado dende o orixinal o 03 de agosto de 2015. Consultado o 23 de marzo de 2022.
4. ↑  "¿Quién es Fatima Hamed Hossain? La quinta invitada del acto de Díaz, Colau, Oltra y García". El Periódico de Aragón. 5 de novembro de 2021.
**Fernando Manuel Silva Couto**, máis coñecido como **Fernando Couto**, nado o 2 de agosto de 1969 en Espinho (Portugal) é un exfutbolista que xogaba na demarcación de defensa.

Traxectoria
-----------

Formouse nas categorías inferiores do FC Porto, debutando co primeiro equipo no ano 1988. Os dous anos seguintes pasounos cedido, primeiro no FC Famalicão e despois no Académica de Coimbra. No ano 1990 volveu a Porto, onde se fixo cun oco no equipo titular nas seguintes tempadas.

En 1994 fichou polo Parma FC, co que gañou a Copa da UEFA en 1995. En 1996 fichou polo FC Barcelona, onde militou dúas tempadas.

En 1998 voleu a Italia, ao fichar polo SS Lazio. Xogando no equipo romano deu positivo nun control antidopaxe por nandrolona, polo que foi sancionado con entre catro e nove meses de inhabilitación.

No verán de 2005 remata contrato coa Lazio e ficha outra vez polo Parma FC, club no que se retirou en 2008.

Despois de deixar o fútbol en activo ocupou o posto de director deportivo do Sporting de Braga.

### Coa selección

Debutou coa Selección de fútbol de Portugal no ano 1990 e disputou un total de 110 encontros. Coa selección disputou as Eurocopa de Fútbol de Inglaterra 1996, Bélxica/Países Baixos 2000 e Portugal 2004.

Tralo certame de Portugal, no que o equipo se proclamou subcampión, Couto retirouse da selección

Palmarés
--------

### Co FC Porto

* Primeira División de Portugal: 1987/88, 1991/92 e 1992/93.
* Copa de Portugal: 1988, 1991 e 1994.
* Supercopa de Portugal: 1991 e 1994

### Parma FC

* Copa da UEFA: 1995.

### FC Barcelona

* Primeira División Española: 1997/98.
* Copa do Rei: 1997 e 1998.
* Supercopa de España: 1996.
* Recopa de Europa: 1997.
* Supercopa de Europa: 1997.

### SS Lazio

* Serie A: 1999/00.
* Copa de Italia: 2000 e 2004.
* Supercopa de Italia: 1998 e 2000.
* Copa da UEFA: 1999.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Edu Casado (25 de outubro de 2010). "Qué fue de… Fernando Couto". *20 Minutos* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q313468
* Munzinger: 01000006048
* BDFutbol: 784
* EUfootballInfo: 3912
* FIFA: 177672
* FootballDatabase: 472
* ForaDeJogo: 196908020001
* NFT: 5289
* Thefinalball: 2089
* Transfermarkt: 5831
* UEFA: 4393
* Worldfootball: fernando-couto

 |
**Fallout 3** é un videoxogo, un RPG de acción, o terceiro da serie Fallout e o primeiro desenvolvido por Bethesda Game Studios, publicado nos Estados Unidos o 28 de outubro de 2008, en Europa e Australia o 30 de outubro para Microsoft Windows, PlayStation 3 e Xbox 360. Tras o seu lanzamento, Fallout 3 recibiu moi boas críticas en particular polo seu final aberto e o seu carácter flexible. NPD Group estima que o xogo vendeu 610.000 unidades no seu primeiro mes.

Características
---------------

O xogo ten un sistema de combate típico e os atributos típicos dos xogos RPG de acción pero tamén incorpora elementos dos xogos de acción de primeira persoa e dos xogos de supervivencia. Unha característica importante é que Fallout 3 a diferenza dos xogos anteriores da serie, que tiñan un 3D isométrico, é un auténtico 3D en primeira persoa grazas ó motor de Oblivion.

Argumento
---------

Fallout 3 ten lugar no ano 2277, 36 anos despois de Fallout 2 e 200 anos despois da guerra nuclear entre os Estados Unidos e a China que devastou o mundo nunha Guerra fría alternativa. O xogo pon ó xogador no papel dun habitante de Vault 101, un refuxio subterráneo designado para protexer da chuvia radioactiva un pequeno número de humanos superviventes. Cando o pai do xogador despararece en circunstancias misteriosas, o xogador debe escapar de Vault e viaxar ás ruínas de Washington, D.C. na súa busca. Ó xogador asísteno un certo número de humanos superviventes da catástrofe e debe loitar contra un amplo número de mutantes inimigos que agora habitan ese páramo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q221164
* BNF: 166332138
* EBID: ID
* GameRankings: 939932
* GameSpot: fallout-3
* Gaming-History: 103954
* GiantBomb: 3030-20504
* HowLongToBeat: 3340
* Humble Bundle: fallout-3
* IGDB: fallout-3
* IGN: fallout-3
* IMDb: tt1073664
* Metacritic: fallout-3
* MobyGames: fallout-3
* MusicBrainz: ID
* MusicBrainz: ID
* PCGW: Fallout\_3
* Redump: 13326
* Steam: 22300
* VGG: 68430

 |
**Fernando Clavijo Batlle**, nado en San Cristóbal de la Laguna, Tenerife, o 10 de agosto de 1971, é un político español, membro de Coalición Canaria, presidente do Goberno das Illas Canarias dende 2015.

Traxectoria
-----------

Naceu en San Cristóbal de la Laguna, concello no que segue residindo desde entón e no que viviu en diversos barrios e vilas como San Roque, Los Baldíos, Bajamar ou o Barrio del Timple. Cursou o Bacharelato no Instituto Vise y Clavijo, e máis tarde licenciouse en Ciencias Económicas e Empresariais na Universidade de La Laguna. Traballou na empresa privada, tamén mentres estudaba, e foi asesor do Organismo de Actividades Musicais do Concello de San Cristóbal de la Laguna, así como concelleiro de Seguridade Cidadá dende 2003 até 2007 e alcalde entre 2008 e 2014.

No eido político, Fernando Clavijo afiliouse a ATI (hoxe Coalición Canaria) en 1992, e dende entón ocupou diferentes cargos de responsabilidade interna no partido, entre os que salientan o de Secretario Xeral dos mozos de ATI na Laguna dende 1997 a 2003, e o mesmo cargo a nivel insular dende 2001. Dende ese ano até o seu nomeamento como alcalde (o máis novo da historia do concello) foi primeiro tenente de alcalde e concelleiro de Urbanismo. Está en política dende 1992, sendo secretario xeral das mocidades ATI-CC e, posteriormente, presidente da Agrupación Local de Coalición Canaria na Laguna, ademais de pertencer á Executiva Nacional do partido. Dende 2012 é Secretario Xeral de Coalición Canaria en Tenerife.

Durante a súa alcaldía, a cidade cultivou varios premios internacionais, entre eles, os entregados polo Ministerio de Cultura, á xestión do Plan Especial de Protección do Centro Histórico, e o Ministerio de Industria, Turismo e Comercio ao modelo de Zona Comercial Aberta. Asemade, La Laguna obtivo o Premio Reina Sofía contra as Drogas.

Foi o candidato de Coalición Canaria para a Presidencia do Goberno das Canarias nas eleccións autonómicas de 2015, tras derrotar a Paulino Rivero no Consello Político do seu partido celebrado o 12 de setembro de 2014. Tras esas eleccións, nas que a súa coalición obtivo 18 deputados, e, tras unha coalición co PSOE (15 deputados), accedeu á presidencia do Goberno da comunidade autónoma o 9 de xullo de 2015.

Notas
-----

1. ↑  "'Nuevo alcalde, nueva generación'". Arquivado dende o orixinal o 05 de novembro de 2011. Consultado o 09 de outubro de 2018.
2. ↑  "BREVE HISTORIA DE LOS PREMIOS REINA SOFÍA CONTRA LAS DROGAS".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5859396
* WorldCat
* VIAF: 222145541815596601394
* LCCN: no2016013172

 |
Coordenadas: 36°36′21″S 72°06′13″O﻿ / ﻿-36.60583, -72.10361

Catedral de Chillán
**Chillán** é unha cidade, municipio e comuna de Chile. En termos da súa poboación, segundo o censo INE de 2002, a comuna tiña un total de 161.953 habitantes, ten unha superficie de 511 km2 e unha densidade de poboación de 317 hab/km². Foi fundada no ano 1580 como municipio. Forma unha conurbación coa comuna veciña de Chillán Viejo. Sitúase na altitude de 124 metros sobre o nivel do mar. O xentilicio coloquial da comuna é chillanejo/a.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Chillán*** |

### Ligazóns externas

* O Concello de Chillán *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3774
* WorldCat
* VIAF: 125577438
* BNF: 12377374g
* EBID: ID
* GEC: 0017576
* GeoNames: 3895088
* GND: 7792517-8
* LCCN: n86826506
* MusicBrainz: ID
* WOEID: 349863

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Unha **falsificación** é un acto consistente na creación ou modificación de certos documentos, efectos, bens ou produtos, co fin de facelos parecer como verdadeiros, ou para alterar ou simular a veracidade.

As falsificacións poden ser realizadas, entre outros, respecto de documentos públicos ou privados, moedas, billetes ou outros valores, e produtos de marcas comerciais.
Nos primeiros casos é un delito que afecta a fe pública, podendo chegar a ser unha modalidade de fraude, mentres o último enténdese que é unha vulneración da propiedade industrial (ao ser copias sen licenzas, para ser vendidas coma se fosen orixinais).

Falsificacións de produtos
--------------------------

Usualmente as falsificacións de produtos comerciais son dunha menor calidade que o orixinal e custan menos. Diferénciase da denominada "piratería" (infraccións ao Dereito de autor), en que nestas se copian obras ou traballos facilmente reproducibles, como libros, música e software.

Case calquera produto comercial é susceptible de ser falsificado e a súa produción converteuse nunha verdadeira industria especializada. O avance da tecnoloxía permite facer falsificacións máis difíciles de detectar pola súa semellanza ao orixinal. Existen algúns mecanismos que incorporaron os fabricantes orixinais para evitar a falsificación dos seus produtos: holografías, marcas á auga, certificados de orixinalidade. As falsificacións ameazan os intereses económicos e morais dos fabricantes e prexudican a economía, seguridade e estrutura social.

Falsificacións máis comúns
--------------------------

* **Documentos e valores:** falsificación de moeda metálica, fichas de casinos, papel moeda (billetes), diplomas e títulos, entradas ou billetes a espectáculos, boletas electorais ou votos, documentos de identidade, cartóns de crédito, fotografías, cheques, pasaportes, selos postais, filmaciones, marcas, documentos históricos.
* **Artigos de luxo e obras de arte:** cadros, esculturas, fósiles.
* **Roupa e accesorios:** lapis, carteiras, perfumes, reloxos, zapatillas, teléfonos celulares.
* **Partes e pezas:** repostos, pilas, artigos electrónicos, armas.
* **Xoguetes**
* **Alimentos, bebidas e medicamentos:** licores,

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q502918
* BNCF: 25215
* EBID: ID
* GEC: 0183060
* GND: 4016247-3
* JSTOR: counterfeiting
* LCCN: sh85033440
* MAG: 2779356469

 |
Espremedor de cítricos manual.
Un **espremedor** é un utensilio de cociña que serve para espremer froitos, en especial o limón e a laranxa, co obxectivo de lles extraer o zume. 

Espremedor eléctrico moderno.
Existen varios tipos de espremedor, desde os máis simples, como o espremedor manual, aos eléctricos.

Relativamente ao espremedor manual, é necesario rodar e esmagar o cítrico, exercendo forza contra o mesmo, para que a fricción entre o froito e o espremedor resulte na expulsión do zume. No caso do eléctrico, o espremedor xira só ao apertar o froito na parte xiratoria, polo que non é necesaria forza por parte do usuario. Existen moitos tipos de espremedores eléctricos, desde os caseiros aos industriais, usados por restaurantes, ou outros estabelecementos comerciais. Este foi creado en 1926 por Madeline Turner.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *espremedor*.
2. ↑  Alfredo Aquino (10 de agosto de 2011). "Desenho anônimo". *Coluna Arte, sítio Uol*. Consultado o 21 de abril de 2012.
3. ↑  sítio M de Mulher (31 de xaneiro de 2012). "Objetos com design: aposte em uma decoração criativa para sua casa". Arquivado dende o orixinal o 10 de decembro de 2011. Consultado o 21 de abril de 2012.
4. ↑  SitedeCuriosidades.com (28 de decembro de 2009). "A Invenção do Liquidificador". Consultado o 21 de abril de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Da brasa ao microondas: a cozinha no brasil en Guía do Estudante *(en portugués)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14902
* AAT: 300207688
* GEC: 0119515
* GND: 4694928-8

 |
**Christian Levrat**, nado o 7 de xullo de 1970 en La Tour-de-Trême, é un sindicalista e político suízo, presidente do Partido Socialista Suízo desde o 1 de marzo de 2008.

Traxectoria
-----------

Licenciado en dereito pola Universidade de Friburgo, realizou o mestrado en ciencias políticas na Universidade de Leicester. Traballou na defensa do dereito de asilo en Cáritas de Suíza (1995-2000) e como xefe do servizo xurídico da Organización Suíza de Axuda aos Refuxiados.

Foi secretario central e presidente do Sindicato da Comunicación, e tamén vicepresidente da Unión Sindical Suíza (2003 - 2008). Entre 2000 et 2004 foi membro da Asemblea Constituínte de Friburgo. En 2003 entrou no Consello Nacional e reelixido en 2007. Tras a marcha de Hans-Jürg Fehr foi o único candidato a presidencia do Partido Socialista Suízo, resultando elixido nun congreso extraordinario celebrado en Basilea.

O 11 de marzo de 2012 nunhas eleccións parciais entrou no Consello dos Estados, substituíndo a Alain Berset, logrando o 54,2 % dos votos.

Publicacións
------------

* *Changer d'ère*, Lausanne, éd. Favre, 2007 (en colaboración con Alain Berset)

Notas
-----

1. ↑  « Un Gruérien au Conseil des Etats », sur *lagruyere.ch*,‎ 11 de marzo de 2012 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web de Christian Levrat *(en francés)*
* Perfil de Christian Levrat na Asemblea Federal Suíza.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q118308
* WorldCat
* VIAF: 88380482
* GND: 1154337782
* ISNI: 0000 0000 8005 9264
* LCCN: n2009027252
* Munzinger: 00000026572
* PACE: 8222
* SUDOC: 220215294

 |
**Francisco de Federico Martínez**, nado en Madrid o 15 de abril de 1846 e finado na mesma cidade o 13 de abril de 1910, foi un enxeñeiro e político español.

Traxectoria
-----------

Trasladouse a Pontevedra en 1886 para facer o estudo dun porto entre Pontevedra e Marín. Apadriñado polo marqués de Riestra e o marqués de la Vega de Armijo iniciou a súa carreira política no Partido Liberal sendo elixido deputado polo distrito de Redondela nas eleccións de 1893. Volveu ser elixido deputado polo distrito da Estrada en 1896. Nas eleccións de 1898 volveu ser elixido por Redondela, escano que volveu obter nas sucesivas convocatorias electorais que se celebraron ata 1910. Foi ministro de Fomento entre o 4 de decembro de 1906 e o 25 de xaneiro de 1907 nun un goberno presidido por Antonio Aguilar Correa.

Casou con Teresa Riestra López, filla de Francisco Antonio Riestra e irmá de José Riestra López. Foi pai de Francisco de Federico Riestra.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rafael Gasset Chinchilla** | **Ministro de Fomento** 1906 - 1907 | Sucesor:**Augusto González Besada** |

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *ABC*, 12-4-1911, p. 19

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Xenealoxía dos Marqueses de Riestra

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8962619
* WorldCat
* VIAF: 30146030500535861530
* BNE: XX5309211
* DBE: francisco-de-federico-martinez
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 36130

 |
Coordenadas: 43°28′55″N 8°07′16″O﻿ / ﻿43.481826636329, -8.1212224181162

Vista da fervenza.
Vista da fervenza.
A **fervenza do Belelle** é unha das grandes fervenzas de Galiza, no curso do río Belelle. Áchase moi achegada ás Fragas do Eume, no concello coruñés de Neda, preto da aldea do Roxal.

Descrición
----------

A auga precipítase nunha parede granítica dende 45 metros de altura, sendo unha das maiores de Galiza. Na base da fervenza existen pozas naturais.

A contorna é de gran beleza e alto valor ecolóxico e paisaxístico. Arrodéase de fragas e castañais.

Preto áchase unha central hidroeléctrica, polo que parte do ría conta cunha canle de auga. A central foi construída a comezos do século XX para dotar de electricidade á achegada cidade de Ferrol. Como o salto natural só tiña 45 metros de altura construíuse unha cal até o Monte Marraxón, onde se acadaban os 125 metros de caída actual. A central aínda opera na actualidade.

A fervenza é unha das máis espectaculares de Galiza. O río ten caudal todo o ano, mais no outono e no inverno aumenta, sendo a mellor época para ollar o abanqueiro. Nos arredores da fervenza existen algunha rutas de sendeirismo.

Situación
---------

Atópase preto da aldea do Roxal, en Neda. Dende O Roxal cóllese unha estrada estreita até a central hidroeléctrica. Dende aló cómpre ir a pé uns metros até chegarmos á freixa.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Galiciaenpie.com *(en castelán)*.