A **Fronte Obreira de Cataluña** (en catalán, **Front Obrer de Catalunya**), foi un movemento socialista da época franquista que formou parte da resistencia á ditadura franquista en Cataluña.

Traxectoria
-----------

### Ideoloxía

Foi fundada en 1961, como un grupo escindido da Asociación Popular Democrática de Catalunya (ADPC), que era a póla catalá do FLP, daqueles militantes que pretendían converterse en partido. Estaba diferenciado do comunismo catalán, o PSUC, como da organización que representaba, nese momento, o socialismo democrático, o Movemento Socialista de Cataluña polo que pretendía ser "a terceira forza" que respondese ás novas propostas que axitaban á esquerda europea xurdidas tanto dos procesos internos de reflexión sobre o socialismo (representado por exemplo por André Gorz ou Lelio Basso) como do impacto das revolucións que foron os seus referentes políticos: a revolución cubana de 1959, e a resistencia alxeriana de Ahmed Ben Bella.

### Militancia

Aínda que os seus membros eran de orixes diferentes, dende socialistas até católicos progresistas e comunistas disidentes da liña oficial, adoptou un socialismo de esquerdas antiimperialista. Definíronse como socialistas, populistas e federalistas. A militancia era moi nova e tendía a romper os patróns existentes. Non tiñan estatutos formais e, polo tanto, nunca se conformaron como partido. Entre os seus dirixentes figuraban Isidre Molas i Batllori, José Ignacio Urenda i Bariego, Pasqual Maragall i Mira, Alfons Carles Comín, Daniel Cando Cando, Josep Antoni González i Casanova, Josep Maria Vegara i Carrió e Miquel Roca i Junyent, entre outros.

Disolveuse en 1970 e os seus militantes estendéronse ás distintas organizacións de esquerdas da clandestinidade antifranquista (PSUC, COC, Movemento Comunista de Cataluña e Liga Comunista Revolucionaria), aínda que moitos acabaron participando na fundación de Convergència Socialista de Catalunya e, logo, do PSC.

### Órganos de difusión

Os seus órganos de expresión foron, sucesivamente, *Revolució* (1961-62), *Presencia Obrera* (1964-5) e *Poder Obrero* (1969).

### Relacións con outros partidos

Mantivo vínculos federais co Frente de Liberación Popular (FLP) e coa Euskadi Sozialisten Batasuna (ESB). Competiu co PSUC polo control do nacente movemento de Comisións Obreiras e o movemento universitario, e logrou dominar a súa coordinación local ata 1968 os comités de empresa de La Maquinista Terrestre e Marítima, AEG, Harry Walker e outras empresas do sector metalúrxico de Barcelona.

Notas
-----

1. ↑  "Front Obrer de Catalunya (FOC)". *marxists.org* (en catalán). Consultado o 17 de decembro de 2021.
2. ↑  Fuster Sobrepere (2017)
3. ↑  Balcells (1991), p. 152
4. 1 2  Martín Ramos (1994), p. 11
5. 1 2 3  "Front Obrer de Catalunya". *Gran enciclopèdia catalana* (en catalán). 1 de setembro de 1987. Consultado o 17 de decembro de 2021.
6. ↑  Martín Ramos (1994), p. 12

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Balcells, Albert (1991). *El nacionalismo catalán*. Colección: Biblioteca Historia 16 (en castelán). Madrid: Historia 16. ISBN 9788476791967.
* Martín Ramos, José Luis (1994). "Introdución". En Fundació Rafael Campalans. *El Front Obrer de Catalunya* (PDF) (en catalán). Barcelona: Fundació Rafael Campalans. ISBN 84-7809-752-X.
* Fuster-Sobrepere, Joan (2017). "La política es la gente". En VV.AA. *Pasqual Maragall. Pensamiento y acción* (ebook)`|format=` require `|url=` (Axuda) (en castelán). Barcelona: RBA Libros. ISBN 9788490568866.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4894482
* GEC: 0028365
* WorldCat
* LCCN: n96086494
* SUDOC: 063059401

 |