recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
*David en mármore* de Donatello.
O ***David de mármore*** de Donatello é unha escultura da etapa de mocidade deste grande artista. Data de 1408-1409, é de mármore branco e mide 191 de altura, cunha base de 57,5 x 32 cm. Consérvase no Museo Nazionale del Bargello en Florencia, no mesmo cuarto que o famoso *David de bronce*, o traballo de plena madureza do artista.

Historia
--------

O traballo é un dos primeiros atribuíbeis con certeza a Donatello, que nese momento, tiña pouco máis de trinta anos, a miúdo traballou para a Opera do Duomo de Florencia. O encargo era para a galería do coro, unha estrutura octogonal, en torno ao altar central, que agora xa non existe, foi desmantelado no século XIX.

En calquera caso, a estatua xa non se atopaba na Catedral dende 1416, cando foi comprada pola Signoria, para trasladalo ao Palazzo Vecchio. Importante é o significado político que se atribúe a David, como un símbolo de carácter indomable e libertario da República de Florencia, que, como é lóxico, tamén encargou a principios do século XVI, o famoso David de Michelangelo. Ten unha inscrición ao pé da escultura:

*«PRO PATRIA FORTITER DIMICANTIBUS ETIAM ADVERSUS TERRIBILISSIMOS HOSTES DII PRAESTANT AUXILIUM».*
*«Os deuses dan soporte á patria con audacia contra os combatentes inimigos máis temíbeis».*

Descrición
----------

Detalle da cabeza de Goliat.
David está representado no momento da vitoria e inmediatamente despois da derrota do xigante Goliat, cuxa cabeza se atopa aos seus pés, coa pedra inda no medio da fronte.

Os brazos son desproporcionadamente longos, pero xa se incorporaron elementos do repertorio clásico, coma algún detalle anatómico realista: as mans, o torso, a súa cabeza coroada de amaranto (símbolo profano). A expresión do rostro é un pouco inexpresiva, pero a pose e a actitude parecen expresar o orgullo da súa conciencia divina. O desprazamento do peso sobre a perna dereita co torso torcido cara ao lado oposto, indica a intención para crear un maior dinamismo co clásico contrapposto.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Wirtz, Rolf C. (1998). *Donatello 1386-1466* (en inglés). Könemann. ISBN 3-8290-0244-0.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3703074
* EBID: ID

 |
A **cuprita** é un mineral do grupo dos óxidos. Quimicamente é un óxido cuproso de cor vermella que adoita estar alterado superficialmente en malaquita verdosa. A variedade calcotriquita toma aspecto de agregado de cristais capilares alongados, semellante a unha cabeleira.

Foi descrita por primeira vez en 1845 e o seu nome provén do latín *cuprum*, polo seu alto contido en cobre, e calcotriquita do grego *chalcotrichite*, significando *cobre melenudo*.

Ambiente de formación
---------------------

A cuprita é un mineral secundario, que se forma na zona de oxidación dos depósitos doutros minerais de cobre, polo que frecuentemente aparece asociado ao cobre nativo, azurita, crisocola, malaquita, tenorita e a unha gran variedade de minerais de óxido de ferro.

Localización
------------

É un importante mineral extraído nas minas como mena do cobre. Áchase en moitas minas importantes por todo o mundo, xa que abunda en calquera sitio onde haxa minerais de cobre.

Usos
----

A pesar da súa bela cor, non se emprega na xoiería debido á súa baixa dureza e ao seu escaso tamaño. Aínda que en 1970 descubriuse un depósito en Suráfrica que sacudiu ao mundo xemolóxico ao producir cristais de gran tamaño e tallables, producindo pedras de máis dun quilate.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cuprita*** |

### Bibliografía

* Hurlbut, Cornelius S.; Klein, Cornelis, 1985, Manual of Mineralogy, 20th ed. Wiley, ISBN 0-471-80580-7

### Outros artigos

* Lista de minerais

### Ligazóns externas

* Mindat *(en inglés)*
* Webmineral data *(en inglés)*
* Sitio Web con datos de Cuprita *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q407335
* BRE: 2122739
* EBID: ID
* MAG: 2779687552
* Mindat: 1172

 |
**Gonzalo Carré Alvarellos**, nado na Coruña o 24 de xaneiro de 1891 finado na mesma cidade o 18 de decembro de 1983, foi un deportista e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Uxío Carré Aldao e de Purificación Alvarellos Pena, foi irmán de Xosé, Uxío, Leandro e Lois Carré Alvarellos. Foi pai das escritoras María del Pilar Carré e May Carré.

Comezou a xogar como futbolista no Reina Victoria en 1905, e xogou tamén no FC Galicia e no María Pita. Desde 1908 foi comentarista deportivo no diario *El Noroeste*, e foi nomeado vicesecretario da Federación Galega de Fútbol. Foi un dos organizadores da primeira Volta ciclista a Galicia en 1933, e entre 1955 e 1972 estivo na directiva da Federación Galega de Atletismo.

Uxío Carré Aldao cos seus fillos, de esquerda a dereita Gonzalo, Leandro, Uxío, Lois e Carlos.
Recibiu a medalla de ouro ao mérito atlético da Federación Galega de Atletismo, a medalla de prata da Federación Española de Atletismo (1960) e a de bronce da Delegación Nacional de Educación Física y Deportes (1965). Foi xuíz nacional e honorario da Real Federación Española Atlética.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 19-12-1983, p. 29, 47.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gran Enciclopedia Galega* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.

### Ligazóns externas

* Gonzalo Carré Alvarellos en *Galegos.info*.

| * v
* c
* e
Árbore xenealóxica Carré |
| --- |
| 

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
|  |  |  |  |  |  | Uxío Carré Aldao1859 - 1932 |  | Purificación AlvarellosPena |
|  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| Xosé Carré Alvarellos1884 - 1904 |  | Uxío Carré Alvarellos1885 - 1967 |  | Leandro Carré Alvarellos1888 - 1976 |  |  |  | Gonzalo Carré Alvarellos1891 - 1983 |  |  |  | Lois Carré Alvarellos1898 - 1965 |
|
|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  |  |  |
|  |  |  |  | Uxío Carré Naya1915 - 1936 |  | Leandro Carré Brandariz1913 - 1937 |  | María del Pilar Carré1921 - 2000 |  | May Carré1922 - 1990 |
|

 |
A **herpetoloxía**, palabra orixinaria dos termos gregos ἑρπετόν *herpetón*, 'animal esvaradío', e λόγος *lógos*, 'comunicación' (no sentido de 'coñecemento'), é a rama da zooloxía que se dedica ao estudo dos anfibios e réptiles, incluídas a súa taxonomía, ecoloxía, comportamento, fisioloxía, anatomía e paleontoloxía.

Características
---------------

A herpetoloxía estuda os tetrápodos poiquilotermos (ou, mellor, ectotermos), o que inclúe os réptiles e anfibios, pero non os peixes. O estudo dos anfibios beneficia o noso coñecemento do estado do ambiente, porque son moi sensibles ás perturbacións dos ecosistemas, especialmente a contaminación, en parte porque o seu primeiro desenvolvemento se produce en ambientes acuáticos frecuentemente pouco extensos ou temporais. Algúns velenos e toxinas producidas polos réptiles e os anfibios son útiles nos medicamentos humano. Por exemplo, o estudo dos velenos de certas serpes investígase en busca de fármacos anticoagulantes.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Asociación Herpetológica Española *(en castelán)*
* Revista Herpetarium
* Base de datos de réptiles *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Zooloxía |
| --- |
| Ramas | 
* Antropoloxía
* Antrozooloxía
* Apioloxía
* Aracnoloxía
* Artropodoloxía
* Batracnoloxía
* Cetoloxía
* Coleopteroloxía
* Conquilioloxía
* Entomoloxía
* Etoloxía
* Helmintoloxía
* Herpetoloxía
* Ictioloxía
* Lepidopteroloxía
* Malacoloxía (Teutoloxía)
* Mirmecoloxía
* Nematoloxía
* Neurotoloxía
* Ornitoloxía
* Paleozooloxía
* Planctoloxía
* Primatoloxía
* Terioloxía
* Zooarqueoloxía
* Zoosemiótica

 |
| Zoologos | 
* Karl Ernst von Baer
* Richard C. Banks
* Georges Cuvier
* Charles Darwin
* Jean-Henri Fabre
* William Kirby
* Carl von Linné
* Konrad Lorenz
* Thomas Say
* Jakob von Uexküll
* Alfred Russel Wallace
* *máis...*

 |
| Historia da zooloxía |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q174416
* AAT: 300379433
* BNF: 11978133g
* BRE: 2355917
* EBID: ID
* FAST: 955655
* GEC: 0113984
* GND: 4159629-8
* JSTOR: herpetology
* LCCN: sh85060464
* MAG: 60700586
* PSH: 895

 |
**Disturbio 77** é un grupo de punk nado en Vigo a mediados dos 90. É un grupo feito en Sonoro Terapia. Durou cinco anos, nos que gravaron unha maqueta "No te salgas del rebanho", un cd "Vuelven otra vez", participaron no recompilatorio galego "Estado de sitio" con cinco temas inéditos, e un último cd publicado *postmortem* titulado "Escupiendo flemas y alterando el sistema", no que tamén se inclúen os cinco temas do "Estado de sitio". Nestes anos tocaron nuns 50 concertos.

No ano 2011 volven outra vez, nun principio para dar algún concerto esporádico e gravan un DVD en directo que non editan, na sala inferno de Vigo o 28 de abril de 2011. Por esas datas tocan outro concerto en Vigo e un mais en Bilbao.

Discografía
-----------

* *No te salgas del rebanho*
* *Vuelven otra vez*
* *Escupiendo flemas y alterando el sistema*

### Colaboracións

* *Estado de Sitio* - 2001 Achegan cinco temas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Facebook

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387131
* Discogs: 3510290
* MusicBrainz: ID

 |
**Gonzalo Concheiro Coello**, nado en Ordes en 1963, é un médico e político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Fillo de Antonio Concheiro Carro e neto de Antonio Concheiro Iglesias. Irmán de Antonio Concheiro Coello. Nas eleccións municipais de 2003 concorreu como número dous da candidatura do PPdeG en Boimorto encabezada por Luís Verea e foi elixido concelleiro. Nas municipais de 2015 presentouse como cabeza de lista do PPdeG que obtivo cinco concelleiros e foi a lista máis votada, pero non foi alcalde porque houbo un pacto entre o PSdeG e o BNG. En agosto de 2015 presentou unha moción de censura e foi elixido alcalde co apoio do concelleiro non adscrito José Balado, que se presentara ás eleccións como número tres do PSdeG. En maio de 2016 dimitiu como alcalde e concelleiro debido á súa implicación nunha suposta estafa a compañía de seguros ligada a accidentes de tráfico.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Xosé Luís Rivas Cruz** |  **Alcalde de Boimorto** 2015 - 2016 | Sucesor:**María Jesús Novo Gómez** |

Notas
-----

1. ↑  "O PP quítalle a alcaldía ao BNG en Boimorto co voto dun tránsfuga do PSOE nun tenso pleno". *Praza.gal*. 14 de agosto de 2015. Consultado o 14 de agosto de 2015.
2. ↑  "Dimite o alcalde de Boimorto nove meses despois de desbancar a 'Mini' cun tránsfuga". *Praza pública*. Arquivado dende o orixinal o 12 de maio de 2016. Consultado o 12 de maio de 2016.
3. ↑  Dimite el alcalde de Boimorto por su implicación en una investigación como médico

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Boimorto

### Ligazóns externas

* «É fundamental o polígono para evitar a perda de habitantes». Entrevista en *La Voz de Galicia*
**iTunes** é un reprodutor de medios e unha tenda de contidos multimediais desenvolvido por Apple Inc. É usado para reproducir, descargar e organizar son e vídeo dixital en ordenadores co sistema operativo OS X e os dispositivos baseados en iOS iPod, iPhone e iPad, con edicións tamén para Microsoft Windows.

A través da iTunes Store, os usuarios poden mercar e descargar música, vídeos musicais, programas de televisión, xogos para o iPod, audiolibros, podcasts, películas (tamén alugalas nalgúns países) e tons para os móbiles. A aplicación para iPhone, iPad e iPod Touch pode ser descargada dende a App Store. iTunes ten sido criticado por non ser capaz de transferir música dun dispositivo portátil a outro.

iTunes 12.7 é a versión máis recente de iTunes, dispoñible para Mac OS X v10.6.8 ou posterior, ademais de para Windows XP ou posterior. Foi lanzada o 6 de decembro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9589
* EBID: ID
* GEC: 0517949

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Homo.
Diagrama do HOMO e LUMO dunha molécula. Cada círculo representa un electrón nun orbital; cando se absorbe luz dunha frecuencia o bastante alta por un electrón no HOMO, salta ao LUMO.
Modelo 3D do HOMO no CO2
Modelo 3D do LUMO no CO2
En química, **HOMO**, **LUMO** e **SOMO** son tipos de orbitais moleculares. Estes acrónimos son as siglas en inglés de *highest occupied molecular orbital* ("orbital molecular ocupado máis alto" -en enerxía-), de *lowest unoccupied molecular orbital* ("orbital molecular desocupado máis baixo") e de *singly occupied molecular orbital* ("orbital molecular ocupado por un só electrón"), respectivamente.

Brecha HOMO–LUMO
----------------

A diferenza de enerxía entre o HOMO e o LUMO denomínase banda prohibida ou *brecha HOMO–LUMO*. O HOMO e LUMO denomínanse ás veces *orbitais fronteirizos* na teoría dos orbitais moleuclares fronteirizos. As diferenzas de enerxía entre estes dous orbitais fronteirizos poden utilizarse para predicir a forza e estabilidade de complexos de metais de transición, así como as cores que producen en solución.

Semiconductores
---------------

O nivel HOMO é en semicondutores orgánicos aproximadamente o mesmo que o máximo da banda de valencia en semicondutores inorgánicos e os puntos cuánticos. Pode facerse a mesma analoxía entre o nivel LUMO e o mínimo da banda de condución.

Química organometálica
----------------------

En química organometálica, o tamaño do lobo LUMO pode servir para predicir onde ocorrerá unha adición a ligandos pi.

SOMO
----

Un SOMO é un tipo de orbital, como un HOMO medio cheo nunha molécula dun radical. A sigla procede do inglés *singly occupied molecular orbital* (orbital molecular ocupado por un só electrón). Esta sigla pode significar tamén orbital molecular semiocupado.

Notas
-----

1. ↑  Griffith, J.S. and L.E. Orgel. "Ligand Field Theory". *Q. Rev. Chem. Soc.* 1957, 11, 381-383
2. ↑  Bredas, J,-L. "Mind the gap!". *Mater. Horiz.* 2014,1, 17-19
3. ↑  "SOMO". *Compendium of Chemical Terminology (the "Gold Book")* (2ª ed.). IUPAC.  (2006–) [1997].

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Reacción de Diels–Alder
* Configuración electrónica
* Ecuación de Klopman-Salem
* Teorema de Koopmans
* Ligando (química inorgánica)
* Semicondutor orgánico

### Ligazóns externas

* OrbiMol - base de datos de orbitais moleculares

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q899637
* EBID: ID
* MAG: 14158195

 |
**HP-UX** (**H**ewlett **P**ackard **U**ni**X**) é unha versión de Unix desenvolvida e mantida por Hewlett-Packard (HP) desde 1983, executable tipicamente sobre procesadores HP PA RISC e nas súas últimas versións sobre Intel Itanium (arquitectura Intel de 64 bits); a pesar de estar baseada en boa parte en System V, incorpora importantes características BSD. Na actualidade a última versión do sistema operativo é a 11.23, aínda que existen numerosas instalacións de sistemas máis antigos, especialmente HP-UX 10.x ou incluso 9.x.

HP-UX é, como a maior parte de Unixs comerciais, unha contorna de traballo flexible, potente e estable, que soporta un amplo abanico de aplicacións que van desde simples editores de texto a complicados programas de deseño gráfico ou cálculo científico, pasando por sistemas de control industrial que inclúen planificacións de tempo real.

Durante os últimos anos Hewlett-Packard, como moitos outros fabricantes, parece que se interesou bastante pola seguridade en xeral, e en concreto polos sistemas de protección para os seus sistemas; proba disto é a gama de produtos relacionados con este campo desenvolvidos para HP-UX, coma o sistema de detección de intrusos IDS/9000 para HP-UX 11.x correndo sobre máquinas HP-9000 ou a utilidade Security Patch Check, similar ó PatchDiag de Sun Microsystems. Tamén é importante destacar as grandes melloras en canto a seguridade do sistema se refire entre HP-UX 9.x, HP-UX 10.x e moi especialmente HP-UX 11.x.

Este sistema é bastante utilizado para ordenadores científicos, coma os do Centro de Supercomputación de Galicia.

Características
---------------

A versión HP-UX 11i v2 pode controlar:

* 128 procesadores (expansible a 256)
* 1 Terabyte(TB) de memoria RAM
* Particións do disco duro de 32 TB
* Ficheiros de 2 TB de tamaño

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio de HP-UX
**Criteria** é unha banda de indie rock estadounidense procedente de Omaha, Nebrasca. Formouse en 2003 cando o ex-membro de Cursive Steve Pedersen regresou á súa cidade natal tras graduarse na Duke University School of Law. Steve pasou seis meses no sotano dun amigo onde compuxo os dez temas do álbum de estrea do seu novo proxecto. Para completar o grupo recrutou a algúns vellos amigos: A.J. Mogis (de Presto! Recording Studios e Lullaby for the Working Class) no baixo, Aaron Druery na guitarra, e Mike Sweeney (de Beep Beep) na batería. O seu primeiro disco, *En Garde*, foi publicado en 2003 a través de Initial Records, selo da súa anterior banda.

Steve Pedersen conseguiu un traballo como avogado, o que complicou á banda saír de xira para promocionar o seu disco. Initial Records entrou en bancarrota uns cinco anos despois e deixou a Criteria sen selo. Saddle Creek Records aceptounos e realizou tres edicións da banda en 2005: unha reedición de *En Garde*, o seu novo sinxelo "Prevent the World", e o seu segundo traballo *When We Break*. Despois de ser contratados por Saddle Creek, Pedersen deixou o seu traballo para dedicarse a tempo completo á música.

Tras dous anos de intensa xira despois de editar *When We Break*, os membros da banda foron facendo as súas vidas fóra da música. Durante 2007 e 2008 Criteria estivo case desaparecida e posteriorente continuou tocando esporadicamente. A partir de 2013 a actividade da banda fíxose máis intensa e comezarían a escribir o que será o seu terceiro traballo, aínda non editado.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *En Garde* | 2003 | Initial Records |
| *When We Break* | 2005 | Saddle Creek Records |
| *Years* | 2020 | 15 Passenger |

Notas
-----

1. ↑  Omaha World Herald (ed.). "Criteria delivers rock without the pressure". Consultado o 16 de febreiro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Criteria en Saddle Creek Records
* Criteria en 15 Passenger

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5186556
* AllMusic: mn0000107683
* Discogs: 406865
* ISNI: 0000 0004 6957 8943
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 379673

 |
***Dedalus en Compostela*** é un relato de Vicente Risco, publicado por vez primeira en 1929 na revista *Nós*.

Trama
-----

A acción desenvólvese en Santiago de Compostela o venres da Ascensión de 1926 (14 de maio). Nas rúas da cidade coinciden o propio Risco e Stephen Dedalus, personaxe literario creado por James Joyce e *alter ego* do mesmo nas súas novelas *Retrato do artista cando novo* e *Ulises*. Risco informa de que xa coincidira con el en Ourense durante o inverno, no seu despacho da rúa de Santo Domingo. Porén, explica que o encontro se produce no mundo do imaxinable; di que cando coincidiran en Ourense Dedalus tiña 43 anos (a idade de Dedalus en *Ulises*), mentres que no encontro en Compostela ten 19 (a idade que ten en *Retrato do artista cando novo*).

Risco comeza un paseo desde un ultramarinos da rúa da Acibacharía van até a rúa Nova, a praza do Pan (praza de Cervantes), o Preguntoiro, a Caldeirería e Tras Salomé. Nunha librería a carón do pórtico atopa a Dedalus, co que bota a camiñar de novo polas rúas compostelás. Dedalus explícalle que foi a Compostela como peregrino para ser soterrado alí, como Guillerme de Aquitania. Risco faille a Dedalus tres preguntas de carácter persoal, que o irlandés responde. Van pola rúa Nova, a rúa da Conga, a praza da Quintana, e Dedalus propón ir ao bar Quiqui, sobre o cal discuten da estética da súa arquitectura. Seguen por Praterías, a praza do Hospital e a Acibacharía, e entran na catedral, onde visitan o sepulcro de Santiago o Maior.

Estilo
------

O narrador é o propio Vicente Risco, que escribe en primeira persoa. Entre outros, os temas tratados son o cristianismo (conceptos como o pecado ou o inferno) e a estética da arquitectura, que son os que marcan o propio antropónimo de **Stephen Dedalus** (chamado así por Estevo Mártir e por Dédalo). Amais, fálase do orientalismo de Risco, quen explica que por entón xogaba ao mahjong.

Edicións e adaptacións
----------------------

A obra apareceu en 1929 no número 67 da revista *Nós*, do 25 de xullo. Foi reeditado en 1961 por Editorial Galaxia, baixo supervisión do propio Risco, quen suprimiu varios anacos de texto.

En 2014 o relato foi levado á banda deseñada por Fernando Iglesias "Kohell" co título de *Dédalus en Compostela*, publicada pola Fundación Vicente Risco e a Deputación de Ourense, con prólogos de José Manuel Baltar Blanco e Arturo Lezcano Fernández.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Sánchez Ferraces, X. L. (1994): "Introducción á lectura de *Dedalus en Compostela*", en *Boletín Galego de Literatura* nº 12, páx. 47-59. Universidade de Santiago de Compostela. Servizo de Publicacións e Intercambio Científico.
* Kohell (2014): *Dédalus en Compostela*. Fundación Vicente Risco e Deputación de Ourense. ISBN 9788494272622
| *Diplonemea* |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Protista |
| (sen clasif.) | Excavata |
| Filo: | Euglenozoa |
| Clase: | Diplonemea |
| Orde: | Diplonemida |
| Familia: | Diplonemidae |
| Xénero: | ***Diplonema*** |

 |
| Especies |
|     *D. breviciliata*
    *D. nigricans*
    *D. papillatum*
    *D. ambulator*
    *D. metabolicum* |

***Diplonema*** é un xénero de protistas de vida libre do grupo dos Euglenozoa. Distínguese de *Rhynchopus* da clase Diplonemea pola ausencia dun estado dispersivo flaxelado completo.

Características
---------------

*Diplonema* presenta dous curtos flaxelos de igual lonxitude e dúas aberturas subapicais. A maioría son de vida libre, pero informouse de casos de infección en ameixas e a descomposición súbita de plantas de acuario nas que poden estar implicados estes microorganismos. Foi descrito inicialmente en 1914 e despois redescuberto na década de 1960 e chamado *Isonema*, clasificándoo incorrectamente entre os euglénidos (agora nos diplonémidos).

Notas
-----

1. ↑  W. Marande, J. Lukeš y G. Burger, Unique Mitochondrial Genome Structure in Diplonemids, the Sister Group of Kinetoplastids, Eukaryot Cell. 2005 June; 4(6): 1137–1146.

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* AlgaeBase: 45429
* Fungorum: 17516
* Fossilworks: 318985
* IRMNG: 1350241
* WoRMS: 146174

 |
O **Djurgården Hockey** é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Estocolmo (Suecia). Foi fundado en 1922 coa axuda de Wilhelm Arwe, e desde aquela converteuse no equipo máis laureado de Suecia, gañando a Liga en 16 ocasións, se ben dende que esta pasou á denominación de SHL (1975) tan só puido facerse con 6 títulos, estando por detrás do Färjestad BK con 9 e empatado co Brynäs IF, tamén se proclamou campión europeo en dúas ocasións )1991 e 1992). Deste equipo saíron algúns dos mellores xogadores suecos deste deporte. Actualmente participa na Hockeyallsvenskan, a segunda categoría do hóckey sobre xeo en Suecia. Xoga os seus partidos como local no Hovet un estadio con capacidade para 8.094 espectadores.

Palmarés
--------

* **16 Le Mat Trophy:** 1926, 1950, 1954, 1955, 1958, 1959, 1950, 1961, 1962, 1963, 1983, 1989, 1990, 1991, 2000, 2001
* **2 European Cup:** 1991, 1992
* **1 Europena Trophy:** 2009 (campionato sueco)

Xogadores
---------

### Númros retirados

* 2 Roland Stoltz
* 5 Sven Tumba
* 11 Jens Öhling
* 12 Lasse Björn
* 22 Håkan Södergren
* 27 Thomas Eriksson

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do Djurgården IF Hockey

* Portal:Hóckey sobre xeo
* Portal:Suecia
**Gyula Grosics** [ˈɟulɒ ˈɡroʃiʧ], nado en Dorog o 4 de febreiro de 1926 e finado en Budapest o 13 de xuño de 2014, foi un futbolista húngaro, que xogaba de gardameta. Xogou no lendario Equipo de Ouro que foi a Selección húngara nos anos 50. O seu alcume era "A panteira negra" (*A fekete párduc* en húngaro).

Está recoñecido como o primeiro gardameta en xogar de "porteiro-líbero", é dicir que actuaba coma un defensa máis cando era preciso. Participou en tres copas do mundo 1954, 1958 e 1962.

En canto á súa carreira nos clubs, estivo nas escuadras húngaras MATEOSZ, Budapest Honvéd FC e Tatabányai Bányász. Retirouse no ano 1962

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q371557
* WorldCat
* VIAF: 83497733
* EBID: ID
* GND: 1052370705
* IMDb: nm1670093
* ISNI: 0000 0000 7906 9756
* LCCN: n2009018104
* Munzinger: 01000006541
* EUfootballInfo: 7298
* FIFA: 174578
* FootballDatabase: 46927
* NFT: 21028
* Soccerway: 107613
* Sports Reference: gyula-grosics-1
* Thefinalball: 22241
* Transfermarkt: 136481
* Worldfootball: gyula-grosics

 |
**Gábor Ferenc Király**, nado o 1 de abril de 1976 en Szombathely, é un futbolista profesional internacional húngaro que xoga no Szombathely da OTP Bank Liga. A súa posición é a de porteiro.

Traxectoria
-----------

Király naceu en Szombathely e comezou a súa carreira nun equipo local, o Haladás Szombathely. En 1997 o club xermano Hertha Berlín fíxose cos seus servizos, e alí ficaría ata o ano 2004 coma titular indiscutible. A súa marcha ese ano supuxo unha decepción para moitos afeccionados do Hertha, mais segundo el mesmo declarou, quería probar sorte na liga inglesa e o Crystal Palace fíxolle unha boa oferta.

Así, no verán do 2004 ficha polo equipo inglés por tres anos, ata xullo do 2007. Tras comezar no banco dos suplentes a tempada pronto pasou a ser titular e a pesar das súas boas actuacións o equipo descendeu á 2ª división inglesa, chamada Championship. Houbo rumores todo o verán do 2005 acerca do seu posible traspaso a clubs como o Arsenal e o Newcastle United mais todo quedou en nada. Arestora segue como porteiro titular do Palace, que tenta volver á división de honra do fútbol inglés.

Gábor leva 104 encontros coa Hungría. Participou na Eurocopa 2016 e converteuse na persoa de maior idade en xogar unha Eurocopa.

Xoga cun pantalón de chándal gris, peza de roupa que o fai característico.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q547455
* Munzinger: 01000005376
* As: 3436
* EUfootballInfo: 10603
* FIFA: 168686
* FootballDatabase: 2605
* Fussballdaten: kiralygabor
* L'Équipe: 8195
* NFT: 3036
* SoccerBase: 17774
* Soccerway: 4704
* Transfermarkt: 342
* UEFA: 15457
* Worldfootball: gabor-kiraly

 |
Ronsel de Djet. Museo do Louvre
**Djet** ou **Uadye** "serpe", foi o cuarto faraón da dinastía I de Exipto, c. 2927-2914 adC (von Beckerath).

Manetón denomínao **Uenefes** e atribúelle 23 anos (Xulio Africano) ou 42 anos (Eusebio de Cesarea) de reinado. Segundo a versión armenia de Eusebio, **Vavenefis** reinou 42 anos.

En tempos de Djet vivía unha muller, Meritneit, coñecido pola súa tumba en Abidos. Posibelmente Meritneit era a esposa do faraón Djer e a nai de Djet e Den. Así ela sería rexente no primeiro período do reinado de Djet.

Manetón comenta que na súa época unha gran fame negra arrasaría a Exipto.

Fixo expedicións fóra de Exipto e atopáronse pegadas do seu paso polo deserto arábigo, no camiño que conduce ao mar Vermello.

### Construcións

Manetón (segundo Africano e Eusebio) di que ordenou construír unhas pirámides próximas a *Kokome*, localidade que se identificou con Saqqara.

O lugar da súa sepultura é a tumba Z na necrópole de Umm o-Qaab, en Abidos.

Testemuños da súa época
-----------------------

* Tumba Z en Abidos, a tumba do rei e o recinto para o culto do rei
* Impresións de selo da mastaba V en Giza (Petrie)
* Inscricións da tumba 3504 en Saqqara (Emery). A tumba puido ser a do alto oficial Sejemka, que serviu baixo do rei Djet (Emery)
* Ferramentas de cobre da tumba subsidiaria 387 do recinto de Dyet, Abidos.
* O seu nome atopouse impreso na tumba T de *Umm o-Qaab*, Abidos.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| **Predecesor:** Djer | **Faraón***Primeira Dinastía* | **Sucesor:** Den |
Konrad von Limpurg como un cabaleiro armado pola súa dama no Codex Manesse (principios do século XIV)
O **código de cabalaría** ou só **cabalaría**, é un código de conduta informal e variado desenvolvido en Europa entre 1170 e 1220. Foi asociado coa institución cristiá medieval de cabalaría, o comportamento dos cabaleiros e señores viñan gobernados por estes códigos. Os códigos ideais de cabalaría popularizáronse na literatura medieval, en particular os ciclos literarios coñecidos como a Materia de Francia, relacionados cos compañeiros lendarios de Carlomagno e os seus homes de armas, os paladíns, e a Materia de Bretaña, informada por Godofredo de Monmouth na *Historia Regum Britanniae*, escrita na década de 1130, que popularizou a lenda do Rei Artur e os seus cabaleiros da Táboa Redonda.

O código de cabalaría que se desenvolveu na Europa medieval tivo as súas raíces en séculos anteriores. Xurdiu no Imperio Carolinxio a partir da idealización dos cabaleiros, que implicaba valentía militar, adestramento individual e servizo aos demais, especialmente en Francia, entre os cabaleiros de Carlomagno. O termo "cabalaría" deriva do termo francés antigo *chevalerie*, que se pode traducir como "soldados a cabalo". Orixinalmente, o termo referíase só aos homes a cabalo, da palabra francesa para cabalo, *cheval*, pero posteriormente asociouse cos ideais de cabalaría.

Co paso do tempo, o seu significado en Europa foise perfeccionando para salientar virtudes sociais e morais máis xerais. O código de cabalaría, tal e como estaba na Baixa Idade Media, era un sistema moral que combinaba a ética do guerreiro, a piedade do cabaleiro e costumes corteses, todos combinados para establecer unha noción de honra e nobreza. 

> A fonte da idea cabaleiresca, é o orgullo que aspira á beleza, e o orgullo formalizado dá lugar a unha concepción de honra, que sería un dos piares da vida nobre.
> 
>

Notas
-----

1. 1 2  Keen, Maurice Hugh (2005). *Chivalry*. Yale University Press. ISBN 9780300107678.
2. ↑  Weatherly, Cecil (1911). "Knighthood and Chivalry". *Encyclopædia Britannica, Cambridge University Press*: 851–867.
3. ↑  Gautier, Léon (1891). *Chivalry*. ISBN 9780517686355.
4. ↑  Flori, Jean (1998). *La Chevalerie*. ISBN 978-2877473453.
5. ↑  Dougherty, Martin (2008). *Weapons and Fighting Techniques of the Medieval Warrior 1000–1500 AD*. Chartwell Books. p. 74. ISBN 9780785834250.
6. ↑  Huizinga, Johan (1919). *The Autumn of the Middle Ages*. ISBN 9780226359922.
Casco imperial ou gálea.
O **casco imperial romano** ou **gálea** (do latín clásico *galĕa*) é un tipo de casco militar romano, provisto de protectores das meixelas, empregado polas lexións romanas da época do Imperio. Substituíu o casco de Montefortino e o casco Coolus.

Era de coiro, no cal se diferenciaba do *cassis* (que era de metal); con todo os escritores, inda os militares, non sempre observan esta distinción. Sábese que no exército de Servio Tulio levaban gálea os cidadáns das tres primeiras clases, os cales ían armados á grega. Propercio (XIV, 10, 20) presenta a Rómulo levando unha *galea lupina* (casco de pel de lobo) e, en efecto, os vélites romanos levaban unha pel deste animal enriba do casco e os augures, por unha reminiscencia dun antigo costume, levaban na cabeza unha pel de animal.

A arte plástica puxo a certas figuras o casco metálico en forma de refugallo dun animal, como se ve no Hércules do frontón de Exina.

*Galearius*
-----------

O *galearius* era, segundo algúns, o servo encargado de levar a gálea durante as marchas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Gálea*** |

### Outros artigos

* Casco Coolus
* Casco de Montefortino
O **código postal** está composto por unha serie de caracteres que se inclúen nos enderezos postais para facilitar e axilizar o servizo de correos. Normalmente, os códigos son unha serie de díxitos, mais algúns estados tamén empregan letras.

Historia e características
--------------------------

A República Federal de Alemaña foi o primeiro país do mundo en introducir o sistema de códigos postais, a comezos dos 60. Pouco despois tamén seguiría o mesmo exemplo os estadounidenses.

A gran maioría de servizos postais estatais do mundo utilizan este método. Algúns lugares alleos a este sistema son Irlanda, Xibraltar ou Hong Kong.

Os códigos postais adoitan designar unha área xeográfica concreta, mais ás veces ese non é o caso, e pode referirse a unhas institucións, cadeas de televisións ou organismos oficias, que reciben grandes lotes de correo.

Códigos postais do mundo
------------------------

### Códigos postais alfanuméricos

A maior parte dos códigos postais son só numéricos. Mais, úsanse códigos alfanuméricos (de letras e números) en Andorra, Ecuador, Bermudas, Brunei, Canadá, Malta, Países Baixos, Perú, Reino Unido e Venezuela.

### Código postal en Portugal

Os códigos postais portugueses, dos Correios de Portugal, constan de 7 díxitos que forman dous grupos diferenciados, o primeiro de catro números, e o segundo de tres, separados por unha raia e seguidos dunha designación postal de 25 caracteres como máximo. É un sistema bastante eficaz, pois o propio código postal direcciónanos a un edificio concreto.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q37447
* BNCF: 1883
* BNF: 119596508
* EBID: ID
* GND: 4316292-7
* LCCN: sh99004086
* NKC: ph124483

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* NCIt: C25621

 |
**Herodes Arquelao** nado o ano 23 antes de Cristo e finado o ano 18, fillo de Herodes o Grande, foi un etnarca de Xudea, Edóm e Samaría.

Traxectoria
-----------

Educado en Roma, sucedeu a Herodes o Grande segundo disposición testamentaria deste no último momento postergando ao seu irmán Herodes Antipas a Galilea e Perea, e que inicialmente era o principal candidato. Ámbolos dous eran fillos de Malthace, samaritana de nación e unha das 10 mulleres de Herodes. O seu sangue samaritano supúxolle o rexeitamento de boa parte dos xudeus. O exército axiña recoñeceulle como rei, posteriormente Octavio Augusto concedeulle soamente o título de etnarca.

Esmagou unha rebelión de fariseos provocando unha matanza de miles de sublevados. A prolongación dunha política represiva espallou o descontento. Determinados grupos de xudeus e samaritanos solicitaron do Imperio a súa destitución. Finalmente Augusto acordou o seu exilio a Vienne na Galia no ano 6 e dispuxo o control romano directo de Xudea a través do gobernador de Siria.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q244345
* WorldCat
* VIAF: 37720107
* BMT: 92394
* CERL: cnp00548357
* EBID: ID
* GEC: 0005330
* GND: 119143380
* Orthodox Encyclopedia: 674085
* Treccani: archelao-erode

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Cunca (homónimos).
Cunca antiga procedente da antiga Roma.
Unha **cunca** é un recipiente. Este recipiente non só se emprega para conter tanto líquidos como grans, senón que tamén para beber. Algunhas cociñas internacionais, tal é así nas cociñas asiáticas coma a cociña xaponesa e a cociña chinesa, fan uso extensivo e intensivo da cunca como prato que pode conter unha sopa, infusión etc.

Historia
--------

Cunca con flan.
Sábese polas escavacións arqueolóxicas que as cuncas foron empregadas desde tempos inmemoriais. Os materiais máis empregados nas primeiras épocas eran de pedra ou madeira, e máis tarde de cerámica e finalmente vidro. Hoxe en día existen de plástico, porcelana, cerámica e metal.

Tamén hai cuncas que teñen unha soa asa que permite collelas con máis facilidade.

Galicia
-------

En Galicia son típicas as cuncas para beber o viño, xeralmente feitas de barro.

Galería de imaxes
-----------------

* Cunca no século XX, de plástico.Cunca no século XX, de plástico.
* Detalle do Floreano de Gogue, por Lucas Míguez.Detalle do *Floreano* de Gogue, por Lucas Míguez.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *cunca*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q153988
* AAT: 300203596
* EBID: ID
* GEC: 0085223
* LCCN: sh85016169

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
Catedral de Niza.
A **Diocese de Niza** é unha diocese da Igrexa Católica de rito latino en Francia. A diocese abrangue o departamento dos Alpes Marítimos, e é sufragánea da arquidiocese de Marsella. O bispo actual é André Marceau, nomeado polo papa Francisco en 2014.

Historia
--------

Segundo a tradición, Niza foi evanxelizada por San Bernabé, enviado por San Paulo, ou por Santa María Magdalena, Santa Marta e San Lázaro. Pénsase que o primeiro Bispo de Niza foi San Bassus, martirizado baixo o reinado do emperador Decio. A Sé de Niza na Galia Narbonense existía xa en 314, cando o seu Bispo mandou delegados ao Concilio de Arles. O primeiro bispo coñecido é Armantius, que asistiu ao Concilio de Aquileia en 381.

Cimiez, preto de Niza, tamén foi unha sé episcopal arredor do 260, e que seguía a existir a mediados do século V cando tiña por bispo a San Valeriano. O papa León o Grande emitiu un rescripto pouco despois do 450 que uniu dita sé á nizarda, e que fou confirmado polo papa Hilario en 465. Esta nova sé quedou como sufragánea da de Embrun até a Revolución francesa.

San Anselmo, antigo monxe da abadía de Lérins, menciónase como Bispo de Niza entre os anos 1100 e 1107. Os bispos de Niza levaban tamén o título de Condes de Drap, facendo deles príncipe-bispos, dende a doazón de certas propiedades situadas en Drap no ano 1073 cedidas por Pierre, Bispo de Vaison e nativo de Niza, a Raymond I, o seu bispo, e aos seus sucesores.

Carlomagno, ao visitar a vila de Cimiez (que fora arrasada polos longobardos en 574), impulsou a San Siagrio a construír enriba das súas ruínas o mosteiro de San Poncio, a maior abadía dos Alpes da Idade Media.

A diocese foi restablecida polo concordato de 1801 como sufragánea da arquidiocese de Aix. Durante a época na que o condado de Niza foi parte dos Estados Sardos, entre 1818 e 1860, a sé pasou a ser sufragánea da de Xénova. Cando Niza foi anexionada a Francia en 1860, algúns territorios que permaneceron baixo dominio italiano foron engadidos á diocese de Vintimille. En 1862 a diocese volveu a depender de Aix.

Episcopoloxio
-------------

* Girolamo Recanati Capodiferro (1542 - 1544)
* François de Lambert (1549 - 1582)
* Jean Louis Pallavicino Ceva (1583 - 1598)
* François Martinengo (1600 - 1620)
* Pierre François Maletti (1622 - 1631)
* Giacomo Marenco (1634 - 1644)
* Didier Palleti (1644 - 1655)
* Giacinto Solaro di Moretta (1659 - 1663)
* Diegue della Chiesa (1665 - 1669)
* Henri Provana (1671 - 1706)
* Raymond Recrosio (1727 - 1732)
* Charles-François Couton (1741 - 1763)
* Jacques-Thomas Astesan (1764 - 1778)
* Charles-Eugène de Valperga de Maglione (1780 - 1801)
* Jean-Baptiste Colonna d'Istria (1802 - 1833)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web da diocese *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q873120
* WorldCat
* VIAF: 148870850
* BNF: 12527617s
* Catholic-Hierarchy: nice
* GND: 5150986-6
* LCCN: n85126687
* SUDOC: 027915034

 |
***Correo Literario***, foi unha revista editada en Buenos Aires entre 1943 e 1945.

Historia e características
--------------------------

Publicación quincenal, apareceu o 15 de novembro de 1943. Nos últimos números pasou a ter periodicidade mensual. Dirixida por Lorenzo Varela, Luís Seoane e Arturo Cuadrado. De temática cultural, literaria, artística, e sobre cine e teatro, tiña unha importante sección de libros. Tamén apareceu crítica política en defensa das liberdades e da democracia. Entre os seus colaboradores figuraron Rafael Dieste, Xosé Otero Espasandín, Rafael Alberti, María Teresa León, Francisco Ayala, Ernesto Sabato, Julio Cortázar e Vicente Huidobro. Prestou especial atención á cultura galega, e nela apareceu a primeira recensión da novela *Adolescencia* de Otero Pedrayo, de *Sempre en Galiza* de Castelao, e *Proceso a Jacobusland* de Emilio Pita. Publicáronse corenta números e cesou a súa edición en novembro de 1945. Foi continuada por *Cabalgata* editada por Luís Seoane e Lorenzo Varela.
Cumulus humilis, con cumulus congestus no horizonte.
Os **cumulus** ou **cúmulos**, abreviadamente Cu, son un xénero de nubes que, segundo a definición adoptada pola Organización Meteorolóxica Mundial, se caracterizan por seren nubes con contornas ben definidas, encopetadas e densas. Desenvólvense verticalmente a xeito de protuberancias, cúpulas ou torres. As súas zonas superiores aseméllanse con frecuencia a unha coliflor. As partes iluminadas polos raios do Sol teñen unha coración branca intensa, namentres que a súa base e plana e de cor escuro. Ás veces, aparecen esgazados polo vento.

Características
---------------

Son nubes de desenvolvemento vertical, que se forman a alturas entre 500 a 6.000 m, e adoitan atoparse espalladas en paquetes amontoados pola convección. As correntes de aire ascendentes, orixinadas polo desigual quecemento do aire, a unha altura onde a humidade do aire pode comezar a condensar, desenvólvendose os cúmulos verticalmente en vez de horizontalmente.

Os cúmulos de bo tempo medran no verán dende o mediodía ata a posta do Sol, cando se disipan. Se existe inestabilidade abonda, poden desenvolverse ata daren lugar a cumulonimbos, orixinando chuvascos e treboadas

Especies
--------

* Cumulus congestus.
* Cumulus fractus.
* Cumulus humilis.
* Cumulus mediocris.

Variedades
----------

* Cumulus radiatus.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Candel Vila, R. (1978), *Atlas de meteorología*, 8ªed, Ed. Jover.
* Martín León, F. e Quirantes, J. A. *Cazadores de nubes*, Ministerio de Educación y Ciencia, Gobierno de España.

### Ligazóns externas

* Atlas fotográfico de nubes *(en alemán)*

| * v
* c
* e
Tipos de nubes |
| --- |
| Xéneros | 
* Cirrus
* Cirrostratus
* Cirrocumulus
* Altocumulus
* Altostratus
* Nimbostratus
* Stratus
* Stratocumulus
* Cumulus
* Cumulonimbus

 |
| Especies | 
* Fibratus
* Uncinus
* Spissatus
* Castellanus
* Floccus
* Stratiformis
* Nebulosus
* Lenticularis
* Fractus
* Humilis
* Mediocris
* Congestus
* Calvus
* Capillatus

 |
| Variedades | 
* Intortus
* Vertebratus
* Undulatus
* Radiatus
* Lacunosus
* Duplicatus
* Translucidus
* Perlucidus
* Opacus

 |
| Trazos suplementarios | 
* Incus
* Mamma
* Praecipitatio
* Virga
* Arcus
* Tuba
* Pileus
* Velum
* Pannus

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Cumulus*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14189
* EBID: ID
* GND: 4166003-1
* JSTOR: cumulus-clouds
* LCCN: sh85034796
* PSH: 4158

 |

1. ↑  "cúmulo". *TERGAL*. Consultado o 28/03/2019.
**Hersey R. Hawkins, Jr.**, nado en Chicago (Illinois) o 29 de setembro de 1966, é un antigo xogador de baloncesto profesional estadounidense que xogou na National Basketball Association (NBA).

Traxectoria deportiva
---------------------

### Universidade

Hersey pasou catro tempadas na Universidade de Bradley. Na tempada 1987-1988, 36.6 puntos por partido, a marca máis alta na División I da NCAA, e foi escollido xogador universitario do ano do país. A súa carreira baloncestística na universidade foi moi exitosa. Antes de ser drafteado na NBA, foi membro da selección de baloncesto dos Estados Unidos nos Xogos Olímpicos de 1988 en Seúl xunto a outras once futuras estrelas da NBA, adestrados por John Thompson.

### NBA

#### Philadelphia 76ers

Foi elixido na 6ª posición no Draft da NBA de 1988 polos Los Angeles Clippers, pero os seus dereitos foron traspasados inmediatamente aos Philadelphia 76ers, a cambio dos dereitos do seu antigo compañeiro das Olimpiadas de 1988, Charles Smith. Nos Sixers, "Hawk" foi a segundo opción de anotación por detrás de Charles Barkley. Hawkins foi escollido no segundo equipo de Rookies da NBA en 1989. En 1991, acadou 22.1 puntos por partido, e xogou o NBA All-Star Game. Nun partido contra os Orlando Magic, anotou 43 puntos, a mellor marca da súa carreira.

#### Charlotte Hornets

En 1993, Hawkins foi traspasado aos Charlotte Hornets a cambio de Dana Barros, Sidney Green e eleccións do Draft. En 1994, colleu 14 rebotes, o maior número acadado na súa carreira, contra os Houston Rockets.

#### Seattle SuperSonics

Tras dúas tempadas produtivas en Charlotte, Hawkins e David Wingate foron traspasados aos Seattle SuperSonics a cambio de Kendall Gill. En 1996, xogou un papel importante no equipo, sendo un bo complemento de Gary Payton, Detlef Schrempf e Shawn Kemp, nos Sonics que chegaron ás Finais da NBA, pero perderon por 2-4 contra os Chicago Bulls.

Na súa derradeira tempada en Seattle, gañou o premio ao xogador máis deportivo da NBA.

#### Chicago Bulls

O 12 de agosto de 1999, Hawkins foi traspasado aos Chicago Bulls, pero a súa etapa dun ano en Chicago foi moi pobre debido ás lesións, e tan só fixo 7.9 puntos por partido en 61 encontros.

#### Regreso a Charlotte

Chegou de volta a Charlotte coma axente libre no ano 2000, e retirouse no ano 2001, cun total de 14.470 puntos anotados na súa carreira.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en NBA.com
* Estadísticas da súa carreira Arquivado 25 de abril de 2013 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2567451
* Basketball-Reference: hawkihe01
* FIBA: 93903
* NBA: 765
* Sports Reference: hersey-hawkins-1

 |
Os **dinobots** son un grupo dentro dos Autobots, nos cómics e nas series de televisión de Transformers.

Son o grupo máis novo e naceron na Terra, non en Cybertron.

Orixe
-----

Logo de estrelárense a Arca na Terra e de durmiren durante milleiros de anos. A computadora da Arca comeza a reactiva-los autobots. Estes con pouca enerxía, necesitan máis robots para atopa-lo seu combustible básico: o energón. Así, co oficial médico á cabeza (Ratchet), comezan a construír robots segundo os datos que a computadora rexistrara durante eses milleiros de anos. Polo que os robots terán a propiedade de transformárense en dinosauros.

Composición
-----------

O seu líder é Grimlock, un dos transformers máis fortes de tódolos tempos. Con mala capacidade de falar, autoproclamarase *Rei Autobot* nos cómics, na ausencia de Optimus Prime. Equilibrará entre o ben autobot e o mal decepticon, ata que trala destrución da matriz autobot do liderado e a morte de Unicron e Optimus Prime, será formalmente o novo líder Autobot (ata a chegada do Derradeiro Autobot, que volve unir a tódolos Transformers).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q628612
* IMDb: ch0003389

 |
Correfoc en Terrateig (Valencia) en 2007.
Correfoc dos Dimonis de l'Avern
O **correfoc** é unha manifestación cultural catalá que se fai nas rúas das cidades e pobos, onde o obxectivo é evitar a pirotecnia usada polos demos e polos seres imaxinarios e mitolóxicos que se representan. É un acto celebrado maioritariamente en Cataluña, pero tamén se estendeu pola Comunidade Valenciana, as Illas Baleares e a Cataluña do Norte. Ten as súas raíces no *Baile de demos* xa documentado no século XII, pero non foi ata o XX que tomou a súa forma actual.

O termo *correfoc* xurdiu en diferentes pasarrúas de festas maiores ou celebracións populares de Cataluña, como unha manifestación improvisada da xente, dragóns e os demos que actuaban correndo, saltando e bailando conxuntamente baixo o lume. Durante a década dos anos 80 e 90 foise esparexendo por outros territorios de fala catalá.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Correfoc*** |

* Federación de Dimonis i Diables del País Valencià *(en catalán)*
* Federación de Diables i Dimonis de Catalunya *(en catalán)*
* Portalfoc.net *(en catalán)*
* Dimonis de Campanar *(en catalán)* en Facebook

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2180970
* GEC: 0094263

 |