recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***Estudos Migratorios. Revista galega de análise das migracións***, anteriormente ***Estudios Migratorios***, é unha revista científica de publicación semestral do Consello da Cultura Galega e a Universidade de Santiago de Compostela.

Descrición
----------

Botou a andar en 1995 co nome de *Estudios Migratorios*, cesando en 2003. Reapareceu en 2008 co nome de *Estudos Migratorios. Revista galega de análise das migracións*, rematando en 2011.

Autores
-------

Na nova xeira publicou textos de José Antonio Aldrey Vázquez, Francisco José Armas Quintá, Andreu Bibiloni Amengual, Ana Cabana Iglesia, Luis M. Calvo Salgado, Antón Costa Rico, Nadia Andrea de Cristóforis, María Liliana Da Orden, Fernando J. Devoto, Ruy Farías, María José Fernández Vicente, Alejandro Fernández, Belén Fernández Suárez, Emilio Franzina, Isabel Gómez Rivas, Pilar González Bernaldo de Quirós, Marianne Helfer Herrera Erazo, Gustavo Hervella García, Carmen Lamela, Raúl Lardiés Bosque, Natacha Lillo, Marcela Susana Lippi, Antonio Luis López Martínez, Raquel Martínez Buján, Alberte Martínez-López, Lená Medeiros de Menezes, Pilar Montero Vilar, Fernando Carlos Moura, José C. Moya, Laura Oso, Julio Rafael Pereira Bernárdez, Nancy Pérez Rey, Antía Pérez-Caramés, Herminia Pernas Oroza, María Presas Beneyto, Franco Ramella, Jon Ander Ramos Martínez, Perfecto Ramos Rodríguez, María del Pilar Rojo Otero, Nydia Sarabia Ivars, Erica Sarmiento da Silva, María Seijas Montero, Ana Varela Lago, Alejandro P. Vázquez González, Iria Vázquez Silva, Rosa María Verdugo Matés, Manuel Vilar Álvarez, Joaquín Miguel Villa Álvarez, Miro Villar e María Villares Varela.

Notas
-----

1. ↑  *Estudios Migratorios* (1995-2006) en Dialnet.
2. ↑  *Estudos Migratorios* (2008-2011) en Dialnet.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Diáspora galega
* Álbum da Emigración

### Ligazóns externas

* Estudos Migratorios no sitio web do Consello da Cultura Galega. Mediateca

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q73054450
* Dialnet: 19957
* ISSN: 1889-9609
* OCLC: 833034989

 |
O **voo 015 de Korean Air Lines** era un servizo regular de pasaxeiros entre o aeroporto dos Ánxeles e o aeroporto de Kimpo en Seúl, cunha escala en Anchorage, Alasca. O día 19 de novembro de 1980 o Boeing 747 que operaba a ruta esnafrouse mentres intentaba aterrar en Gimpo. Dos 225 pasaxeiros e tripulantes 15 morreron no accidente.

Accidente
---------

O vento era calmado cunha visibilidade de 1 000 m na néboa cando o avión realizou a súa aproximación á pista 14 do aeroporto internacional de Kimpo. O piloto informou de problemas cos controis pouco antes de que o avión tocase terra 90 metros antes da pista e contactase na pendente dun terraplén. O compartimento de carga do aparello rompeu despois de que o tren de aterraxe principal fose empuxado contra el. O voo 015 deslizouse pola pista co seu ventre e iniciouse un incendio. O avión foi evacuado, pero seis tripulantes e nove pasaxeiros morreron.

Notas
-----

1. ↑  "12 die as jet crash-lands in Korea". *The Day*. Consultado o 2019-1-2.
2. ↑  Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Boeing 747-2B5B HL7445 Seoul-Gimpo (Kimpo) International Airport (SEL)". *aviation-safety.net*. Consultado o 2019-01-02.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11233547
* ASN: 19801119-1

 |
**Miguel Fernández Vázquez**, nado en Baralla, é un autor de banda deseñada galego.

Traxectoria
-----------

Estudou deseño gráfico na Escola de Artes Aplicadas Ramón Falcón en Lugo, ademais de realización de audiovisuais na Escola Superior de Imaxe e Son CES de Madrid, e cinema de animación e debuxos animados na Escola de Cinematografía e do Audiovisual da Comunidade de Madrid (ECAM). Colaborou na realización da curtametraxe de animación en 2D *Teatro mágico* e traballou para Animagic Studio nos filmes *Los tres Reyes Magos*, *O Cid* e *Jester Till*. No ano 2004 acadou o premio ao mellor cómic de xénero negro na sexta edición do Festival Internacional de Cinema Negre de Manresa (Fecinema), pola obra *Yo no trabajo gratis*. Colaborou nunha curta de ciencia ficción para a revista de fantasía *Cthulhu*.

Obra
----

* *Mamed Casanova: O Fillo da Furia* (novela gráfica, 2010; xunto a Manuel López Poy).
* *Os días do cometa* (novela gráfica, 2013; xunto a Manuel López Poy).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Blog oficial de Miguel Fernández
* Demoeditorial.blogspot.com
**Rugeiro**[] , **Ruggero** ou **Ruggiero** é un personaxe de Matteo Maria Boiardo en *Orlando Innamorato* e Ludovico Ariosto en *Orlando furioso*.

Boiardo cóntanos (introducíndolle ao comezo do seu segundo libro) que é un mozo guerreiro moi valente, descendente da liñaxe de Heitor (cuxo escudo, leva unha aguia branca nun campo azul) e de cuxos descendentes descenderá os Este, aos que vai dirixido o poema. 

Rugeiro, é o irmán xemelgo de Marfisa e fillo de Rugeiro II. Á morte dos seus pais, é recollido polo feiticeiro Atlas. O seu cabalo, que ten unha mancha branca na testa, chámase Frontino, mentres que a súa espada é fada e chámase Balisarda. 

Rugeiro, namorado da irmá de Rinaldo, Bradamante, promételle converterse ao cristianismo e unirse a Carlomagno para casar con ela, pero iso levaralle moito tempo, porque Rugeiro segue leal ao rei de África Agramante, a pesar de que o pai deste último, Troiano, é precisamente o que matara ao pai de Rugeiro en Aspramonte. A pesar das complicacións, debido a que Amone, o pai de Bradamante, estaba en contra do matrimonio, preferindo a Leone di Bisanzio, ao final os dous amantes conseguen casar e ser felices, unha vez que Rugeiro convértese en cristián. 

No *Cinque Canti de* Ariosto, Rugeiro e Bradamante están de feito casados e Rugeiro convértese en campión de Carlomagno.

Notas
-----

1. ↑  "La liberazione di Ruggiero dall'isola d'Alcina" (en italiano). 2023-09-29.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Ruggiero*** |
**José Bartrina Villanueva**, nado en Valencia en 1906 e finado en Burgos o 23 de decembro de 1956, foi un médico e político comunista español.

Traxectoria
-----------

Fillo de Jesús Bartrina Capella, catedrático de Anatomía da Facultade de Medicina de Valencia. Fixo a carreira de Medicina e especializouse en Uroloxía. Foi axudante de clases prácticas da Facultade de Medicina dende 1935. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 incorporouse como médico ao tren-hospital con base en Sarrión e despois en diversos postos da fronte de Teruel. Militante do Partido Comunista de España, logo da derrota da República foi detido coa súa muller no porto de Alacant. Trasladados ao campo dos Almendros (Alacant), foron separados. José foi internado no Campo de Albaterra, do que o conseguiu sacar a súa muller. Pasaron algún tempo en Benissa ata que foi detido pola Garda Civil. Saíu grazas ao alcalde, pero volvérono coller e trasladárono ao cárcere Modelo de Valencia. Saíu novamente coa axuda da familia e comezou a traballar para o PCE coa súa muller. Ao ser desmantelado o comité valenciano, en marzo de 1944, fuxiron a Madrid. En setembro de 1947 foi enviado polo PCE a Galicia. Na clandestinidade utilizou o nome de **José Moreno Borso**. Foi detido en 1948 encartado na causa 370/48 xunto con José Gómez Gayoso, Antonio Seoane Sánchez, Juan José Romero Ramos, Carmen Orozco Muñoz e outros. Xulgado en consello de guerra na Coruña, foi condenado a pena de morte, pero a sentenza foi conmutada pola de cadea perpetua. Ingresou na prisión de Burgos, onde morreu en 1956.

Vida persoal
------------

Casou con Presentación Campos Pérez.

Notas
-----

1. ↑  "Sentencia cumplida", *La Voz de Galicia*, 7-11-1948, p. 2.
2. ↑  Presentación Campos

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Mancebo, Mª Fernanda (1988). *La Universidad de Valencia en guerra. La FUE (1936-1939)*. Valencia: Ajuntament, Universitat.

* Marco, Aurora (2011). *Mulleres na guerrilla antifranquista galega*. A Coruña: Laiovento. pp. 306–310. ISBN 978-84-8487-211-5.

### Ligazóns externas

* Bartrina Villanueva, José
**Skárnio** foi un grupo de música galego formado no barrio do Calvario na cidade de Vigo. Defínense coma un colectivo político-musical, sendo a súa música ska con letras comprometidas e con carga política, sobre temas como o independentismo galego, a lingua ou a loita dos traballadores.

Traxectoria
-----------

Despois dous seus dous primeiros traballos comezaron a destacar, chegando a ofrecer numerosos concertos tanto dentro como fóra de Galiza. Tras este éxito editaron en 2008 un novo disco baixo Creative Commons, licenza copyleft que permite a copia, modificación ou distribución do disco de balde. O CD foi producido baixo o nome de Arredista produçons.

Ao longo da súa carreira nos seus discos teñen colaborado artistas como Juantxo de Skalariak, Almudena de Transilvanians, Mini da Quenlla, Senem de Xenreira, Àlex de Inadaptats ou Iñaki de Betagarri. En marzo de 2010 o grupo anunciou o seu "cesamento da actividade pública por tempo indefinido" nun vídeo-comunicado.

Discografía
-----------

* *A filosofia da acçom da guerrilha urbana* (1999)
* *Arredista* (2003)
* *O nosso caminho* (2008)

Notas
-----

1. ↑  "Skarnio". *Myspace*. Consultado o 2018-06-21.
2. ↑  "Skárnio - O nosso caminho". 2008. Arquivado dende o orixinal o 16 de agosto de 2011. Consultado o 21 de xuño de 2018.
3. ↑  "Skarnio: Novo disco xa á venda - Malmequer". *www.blogoteca.com*. Consultado o 2018-06-21.
4. ↑  "Vídeo-comunicado de Skárnio. Marzo de 2010". Arquivado dende o orixinal o 29 de abril de 2010. Consultado o 23 de Xuño de 2010.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Skarnio. Música de combate". Archived from the original on 21 de xuño de 2018. Consultado o 20 de xuño de 2018.
* Sitio web en myspace
| Posicións de Baloncesto |
| --- |
| 1. Base |
| 2. Escolta |
| 3. Ala |
| 4. Ala-pivote |
| 5. Pivote |
| Outras posicións |
| Sexto home |
|  |

**Ala-pivote** (en inglés: *power forward*), tamén denominado poste baixo, ou **4** na terminoloxía empregada polos adestradores, é unha das 5 posicións dun equipo nunha pista de baloncesto. Son, polo xeral, xogadores altos que xogan preto do aro, hábiles no rebote e con bo tiro en posicións dentro da zona.

A súa característica principal adoita ser a potencia, desempregando en ocasións funcións de pivote. A súa estatura adoita estar entre os 2,03 e os 2,08 metros, sendo case sempre grandes defensores.

Xogadores históricos
--------------------

Karl Malone, destacado **ala-pivote** na década dos 90.
### NBA

Ás-pivotes elixidos na lista dos 50 mellores xogadores da historia da NBA:

* Dennis Rodman (Detroit Pistons).
* Elvin Hayes (Washington Bullets).
* Jerry Lucas (Cincinnati Royals).
* Karl Malone (Utah Jazz).
* Kevin McHale (Boston Celtics).
* Bob Pettit (St. Louis Hawks).
* Nate Thurmond (San Francisco Warriors).
* Charles Barkley (Phoenix Suns).

\*Entre parénteses, o equipo no que cada xogador desenvolveu a maior parte da súa carreira.
Volante.

Volantes bailando.
O **Entroido Ribeirao** celébrase nas parroquias das ribeiras do río Miño, no concello de Chantada. No século XX facíase en Vilaúxe, Líncora, Nogueira de Miño e Santiago de Arriba. Nas primeiras décadas do século XXI só se mantén en Santiago de Arriba, organizado pola Asociación Entroido Ribeirao.

Outras manifestacións semellantes tiñan lugar en Ribeiras de Miño, parroquia do concello de Pantón situada na ribeira oposta do Miño. Tendo paralelismos cos entroidos rurais de Salcedo (A Pobra do Brollón) e da Provincia de Ourense (O Bolo, Verín, Xinzo de Limia ou Laza).

O tempo do Entroido comeza co **domingo lambedoiro**, segue o **domingo corredoiro**, e o **domingo de Entroido**, rematando co **luns** e **martes de Entroido**, co testamento, antes da desaparición da máscara.

Nos personaxes destaca o volante, vestido con faixas alternas de cores, amarelas e vermellas, e cun cinto que leva penduradas dúas ducias de campaíñas do gando. Na cabeza leva o pucho, unha estrutura cuberta de cintas e flores de papel, entre as que se coloca unha boneca. Acompañan o volante o peliqueiro, o meco e o maragato, personaxes descoidados na vestimenta, que tratan de protexer e abrir o camiño do volante.

No Entroido da ribeira tamén se representan pequenas pezas teatrais, coñecidas como oficios, obras satíricas realizadas polos propios veciños da ribeira.

Notas
-----

1. ↑  Vázquez, X. M. (2014). *Etnografía da Ribeira Sacra*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Antonio Piñeiro.

**Antonio Piñeiro Feijoo**, nado o 21 de decembro de 1959 en Celanova, é un funcionario, xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Estudou para enxeñeiro industrial, primeiro na Universidade Laboral de Xixón e logo na Universidade de Vigo (daquela aínda pertencente á Universidade de Santiago), se ben non se chegou a diplomar. En 1987 entrou a traballar como funcionario no concello de Celanova, onde permaneceu o resto da súa vida laboral, e onde ocupou diversos postos en asuntos culturais e de comunicación. 

Promotor de diversas actividades culturais na Terra de Celanova, foi secretario da Fundación Curros Enríquez e do Seminario de Estudios Celanovenses.

Como xornalista foi delegado na súa comarca do xornal *La Región* nas décadas de 1980 e 1990, onde adoito escribiu con regularidade columnas de opinión. Esas colaboracións estendéronse tamén ao longo das décadas posteriores. Tamén colaborou noutros medios locais e con revistas culturais, como *Auria* e *Raigame*, onde publicou artigos de etnografía e historia local.

Obra
----

* *140 anos da Historia da Banda de música municipal de Celanova*.
* *Pepe Velo, pensador, soñador e mestre revolucionario* (Xerais, 2000)
* *Celanova. Monasterio de San Salvador* (Edilesa, 2007, a canda Miguel Ángel González García).
* *Xosé Velo Mosquera. Poeta e soñador, político e pensador, revolucionario e mestre* (Ir Indo, 2008).
* *Anónimos* (Duen de Bux), publicación que recolle medio cento de relatos curtos elaborados a partir de fotografías de Xosé Vázquez Arias, o Rizo.

Notas
-----

1. ↑  "Antonio Piñeiro Feijoo". *Galegos*. Consultado o 2023-09-17.
**Francisco Xabier Iglesias López**, nado na Coruña en 1967, é un escritor, humorista gráfico e columnista galego.

Traxectoria
-----------

É traballador dunha empresa privada do eido da formación corporativa. Como humorista gráfico empezou colaborando na sección *Humor Galego* de *La Voz de Galicia* no 1991, baixo a dirección de Siro López.

Deuse a coñecer como novelista no 2003 c' *O soño do falcón*, ficción histórica sobre a figura de Pedro Madruga. No 2008 publicou a súa segunda novela, *Daniel e a porta do ceo*. Ambientada na Galiza do século XII, narra a pescuda dun frade bieito das súas orixes, para o cal conta coa axuda do mestre Mateu no ano que finaliza o Pórtico da Gloria.

Como columnista colabora con artigos de opinión en *Xornal de Galicia* e *Vieiros*.

Obras narrativas
----------------

* *O soño do falcón* (2003), Ed. Toxosoutos.
* *Daniel e a porta do ceo* (2008), Colección Mandaio, Biblos Clube de Lectores.
* *O amante de Graza María* (2016), Ed. Toxosoutos.

Notas
-----

1. ↑  Ficha de *Daniel e a porta do ceo* na páxina web do Consello da Cultura Galega (consultado o 13 de febreiro de 2010).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Biblos Clube de Lectores, Revista de Información Literaria, n.os 5 (2003) e 34 (2008).

### Ligazóns externas

* Os libros de Ánxel Casal blog

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12402530
* WorldCat
* VIAF: 23987165
* AELG: 521
* BNE: XX1523196
* ISNI: 0000 0000 5935 3928
* LCCN: n2004024360

 |
**Maaja Ranniku**, nada en Abja-Paluoja o 1 de marzo de 1941 e finada en Talín o 24 de outubro de 2004, foi unha xadrecista estoniana que competiu baixo a bandeira soviética até 1991. Obtivo o título de Mestra Internacional Feminina en 1964.

Resultados destacados
---------------------

Ranniku gañou dúas veces o Campionato Feminino de Xadrez da URSS, en 1963 (despois de vencer a Tatiana Zatulovskaia por 4-2 no *tie break*) e en 1967.

Foi campioa feminina de Estonia en dez ocasións (1961, 1963, 1967, 1973, 1981, 1982, 1984, 1987, 1988 e 1991).

En 1964 participou no Torneo de Candidatas en Sukhumi. Quedou en sexto lugar dun total de 18 xogadoras.

Os seus mellores resultados en torneos internacionais foron o primeiro posto en Budapest (1969) e en Brașov (1971), o segundo lugar en Vrnjačka Banja (1973) e o terceiro lugar no torneo zonal feminino en Bixkek (1978).

En 1992 xogou coa selección de Estonia nas Olimpíadas de Xadrez de Manila. Marcou 6½ puntos en 11 partidos.

Notas
-----

1. ↑  "The chess games of Maaja Ranniku". *Chessgames* (en inglés).
2. ↑  "1964 Candidates Tournament: World Chess Championship (Women)". *Mark Weeks* (en inglés).
***Vacas*** é un filme dirixido por Julio Medem que se estreou en 1992. Protagonizada por Carmelo Gómez, Emma Suárez, Ana Torrent e Karra Elejalde. Conta a historia dunha inquietante saga familiar ambientada no País Vasco rural. O filme percorre a historia entrelazada de tres xeracións de dúas familias veciñas entre 1875 e 1936. É a primeira longametraxe de Julio Medem, coa cal gañou o Premio Goya ó mellor director novel en 1992. Contou na dirección artística coa colaboración do pintor Vicente Ameztoy.

Sinopse
-------

Ó longo de tres xeracións, dúas familias dun pequeno val guipuscoano manteñen relacións tortuosas, marcadas pola violencia e as paixóns. A historia comeza en 1875. Nunha trincheira carlista, durante a guerra, un aizkolari logra salvar a vida manchándose co sangue dun dos mortos, e deixándose amontoar cos cadáveres. A presenza dunha vaca prodúcelle unha estraña sensación, que o obsesionará.

Personaxes
----------

* Carmelo Gómez como Manuel/ Ignacio / Peru
* Emma Suárez como Cristina
* Ana Torrent como Catalina
* Karra Elejalde como Ilegorri / Lucas
* Txema Blasco como Manuel
* Kandido Uranga como Carmelo / Juan
* Klara Badiola como Madalen
* Pilar Bardem como Paulina

Galardóns e nomeamentos
-----------------------

* 1993: Goya ó mellor director novel.
* Premiada en Montreal e Toquio.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Vacas* na IMDb *(en inglés)*.

* Portal:Cine
* Portal:País Vasco

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2447932
* Allmovie: v147318
* AlloCiné: 10278
* FilmAffinity: 498989
* IMDb: tt0103186
* LUMIERE: 869
* OFDb: 30904
* OMDB: 2441
* TMDb: 2441

 |
O **voo 574 de Adam Air** era un servizo regular doméstico de pasaxeiros entre as cidades indonesias de Surabaia e Manado. O día 1 de xaneiro de 2007 o Boeing 737-4Q8 que operaba a ruta rompeuse no aire e esnafrouse no estreito de Makassar preto de Polewali, en Sulawesi. As 102 persoas a bordo morreron, sendo o accidente de aviación con máis vítimas dun Boeing 737-400. Tras o accidente iniciouse unha investigación nacional. O informe final, publicado o 25 de marzo de 2008, concluíu que os pilotos perderon o control do avión despois de que se preocupasen por problemas no sistema inercial de navegación e desconectasen sen decatarse o piloto automático. Foi o único accidente con vítimas mortais de Adam Air nos seus cinco anos de historia.

O sinistro foi un dos varios accidentes de transportes, incluído o posterior voo 172, que deron lugar a que os Estados Unidos rebaixasen a súa clasificación de seguridade da aviación indonesia, aí como a grandes reformas na seguridade do transporte en Indonesia. A todas as compañías aéreas indonesias prohibíuselles á vez voar na Unión Europea varios meses despois do accidente. Posteriormente o goberno indonesio prohibiu voar a Adam Air, e a compañía declarouse en bancarrota.

Avión
-----

O aparello implicado era un Boeing 737-4Q8, con número de serie 24070 e rexistro PK-KKW, fabricado en 1989. Antes de voar con Adam Air, o avión, propiedade de ILFC, fora arrendado a sete aeroliñas: Dan-Air, British Airways, GB Airways, Transaero, WFBN, Air One e Jat Airways. Equipado con dous motores CFM56-3C1, o aparello tiña ao redor de 50 000 horas de voo e fora avaliado e declarado en condición de voar por última vez o 25 de decembro de 2005 polo ministerio de transporte de Indonesia. Tiña que ser revisado novamente a finais de xaneiro de 2007.

Notas
-----

1. ↑  "Plane Carrying 102 Missing in Indonesia". *Forbes*. 2007-01-03. Arquivado dende o orixinal o 03 de xaneiro de 2007. Consultado o 2019-01-19.
2. ↑  "indahnesia.com - Events - Adam Air plane missing - Discover Indonesia Online". *indahnesia.com*. Arquivado dende o orixinal o 21 de decembro de 2018. Consultado o 2019-01-19.
3. ↑  Ionides, Nicholas (2008-03-25). "Final report: Adam Air 737 plunged into sea after pilots lost control". *Flightglobal.com* (en inglés). Consultado o 2019-01-19.
4. ↑  "Nasib 96 Penumpang, Pilot dan Kru Tidak Diketahui". *Kompas Cyber Media*. 2007-01-04. Archived from the original on 04/01/2007. Consultado o 2019-03-12.
5. ↑  "Accident AdamAir Flight 574 B737 PK-KKW | Airfleets aviation". *www.airfleets.net*. Consultado o 2019-03-12.
6. ↑  "AdamAir PK-KKW (Boeing 737 - MSN 24070) (Ex EI-CXH G-BNNL N112TR ) | Airfleets aviation". *www.airfleets.net*. Consultado o 2019-03-12.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q250439
* ASN: 20070101-0

 |
Didascalia nun mural de homenaxe a Mandela en Lisboa
Unha **didascalia** (do grego διδασκαλία, didaskalia = ensino) é, nun documento, un breve comentario ilustrativo colocado debaixo dunha táboa ou figura. O mesmo termo indica a parte non dialóxica dun texto teatral, o conxunto de indicacións e instrucións que un autor dramático entretece no diálogo, ou a breve descrición xeralmente colocada debaixo ou xunto a un diálogo (ou unha imaxe), en banda deseñada, películas ou guións, coa función de comentario.

Nos documentos
--------------

A didascalia ten a función de explicar o significado ou contexto dunha imaxe determinada. Por exemplo, nos libros de historia utilízanse a miúdo imaxes que representan cadros: a lenda indica o autor, o título e o ano dese cadro. No caso de fotografías de persoas, o pé de foto pode limitarse a indicar quen é a persoa ou pode resumir algúns datos biográficos que contén o texto.

Nos cómics
----------

Nas bandas deseñadas de principios do século XX, pero tamén nos de finais do século XIX, substitúen parcialmente (ás veces por completo) ás pequenas nubes ou globos de discurso, é dicir, aos diálogos dos personaxes. Isto tamén ocorre nas primeiras revistas de Mickey Mouse: os pés de foto conteñen poemas rimados que describen o que acontece na viñeta anterior. Aínda hoxe, con todo, atopamos didascalias nos cómics: a diferenza, con todo, reside en que se atopan na súa maioría na parte superior do debuxo animado, e describen o cambio de lugar ou mesmo o comezo dunha acción indefinida das imaxes.

Nas películas e no teatro
-------------------------

No contexto cinematográfico, trátanse de textos filmados coa cámara e introducidos no medio da película, xeralmente para proporcionar ao espectador liñas dos diálogos entre os personaxes, material narrativo, descritivo ou explicativo da rodaxe. Eran parte troncal do cine mudo. Nos textos teatrais serven para que o dramaturgo cite ou comente indicacións sobre o contexto dramático ou a actuación dos actores e actrices.

Notas
-----

1. ↑  "didascália". *Dicionário Estraviz*. Consultado o 2022-02-11.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Didascalia*** |

### Outros artigos

* Cine mudo
* Teatro
* Banda deseñada
Fachada do Palacio Municipal
O **Concello da Coruña** é o órgano de goberno e administración local do concello da Coruña, na provincia homónima. O concello existe polo desde o século XIII.

Está presidido polo alcalde ou alcaldesa da Coruña que, desde 1979, é elixido democraticamente. Actualmente ocupa o cargo Inés Rey, do PSG-PSOE, que tomou posesión en 2019, sucedendo a Xulio Ferreiro da Marea Atlántica.

Casa consistorial
-----------------

Placa coa situación do concello na rúa das Donas

*Artigo principal**:* Palacio de María Pita.
O concello tivo a súa sede en varios lugares da Cidade Vella, como a Casa Cornide ou o antigo colexio e convento de San Agustín, sendo este último a sede dende 1837 ata 1918. En setembro de 1918 inaugurouse a nova sede, o Palacio de María Pita, edificio de estilo modernista situado na praza de María Pita, obra do arquitecto municipal Pedro Mariño.

Notas
-----

1. ↑  Sedes
2. ↑  Fernández Caamaño, José Manuel (3 de xuño de 2018). "De convento a ayuntamiento, la agitada historia del caserón de San Agustín". *El Ideal Gallego* (en castelán). Consultado o 6 de agosto de 2021.
3. ↑  "Casa nueva, vida nueva". *La Voz de Galicia* (en castelán). 19 de setembro de 1918. p. 1.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alcaldes da Coruña
* Eleccións municipais de 2019 na Coruña

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Concello da Coruña Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Sitio web oficial
* Visita virtual ao Palacio de María Pita

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5714859
* WorldCat
* VIAF: 158340024
* BNE: XX145075
* LCCN: n85126801
* PTBNP: 256169

 |
Raio de nube a terra, un exemplo de plasma presente na superficie da Terra.
A **electricidade atmosférica** é a electricidade da atmosfera terrestre producida pola existencia dun campo eléctrico vertical e dirixido cara a abaixo.

O ar, por ser dieléctrico, pode ter electrizada toda a súa masa, mentres que a Terra ten electrizada toda a súa superficie. O campo eléctrico atmosférico trasládase cando dúas correntes de aire empuxan as nubes e tormentas. Nunha atmosfera estable, o campo de electricidade aparece dirixido cara a abaixo, e áchase sometido a flutuacións tanto locais coma temporais. Na veciñanza do chan, o potencial é de 100-300 V/m, e a 10 km de altitude, de 10V/m. Trátase de correntes formadas por ións de carga positiva que se dirixen cara á superficie da Terra; e esta, ó estar cargada negativamente, repele os ións negativos e atrae ós ións positivos. Os condutores electrificados positivamente, ó acharse en presenza dun maior número de ións negativos, descárganse con máis rapidez cós do signo oposto. A correspondente compensación precede ás chamadas tempestades eléctricas.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q427085
* BNCF: 32416
* BNF: 12216442g
* BRE: 1838927
* GND: 4168236-1
* JSTOR: atmospheric-electricity
* LCCN: sh85009284
* MAG: 47279414
* NKC: ph137948

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Anfisbena (homónimos).
Representación da Anfisbena, Inglaterra ca. 1200
**Anfisbena** é unha besta mitolóxica representada como unha serpe cuxos extremos son dúas cabezas. A palabra anfisbena tradúcese como "que vai en dúas direccións".

Existe unha suborde de réptiles, semellantes a pequenas serpes, que recibe o nome de anfisbenas (*Amphisbaenia*) ou cobras cegas. Carecen de extremidades (excepto o xénero *Bipes*, que conserva as patas anteriores) e están adaptadas á vida baixo terra. Coñécense unhas 190 especies, case todas propias de África e Suramérica.

Non se diferencia a cabeza da cola e, de feito, son quen de desprazarse cara a adiante ou cara atrás coa mesma facilidade, característica á que deben o nome científico.


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre mitoloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Placa dedicada a John Moore na Coruña, co tratamento de *Sir*.

  

***Sir*** é unha palabra inglesa que significa señor. Adoitaba usarse como un termo de cortesía entre persoas iguais, mais o seu uso na actualidade está reservado para persoas que posúen un status ou un rango maior, como cando se fala a un profesor, a un militar ou calquera superior. Outro uso é o que se lle dá ás persoas maiores, de igual forma que a dá un comerciante cara ao seu cliente ou comprador. Tamén se usa na correspondencia formal e cando se fala a un estraño. Así mesmo, pódese considerar un termo apropiado para un ser superior.

Orixes
------

A palabra *sir* derívase dá a palabra *sire* do Inglés Medio. Á súa vez esta vén do francés *sieur*, que significa señor, vocábulo derivado do latín *senior* que significa maior (de idade).

A palabra *sir* entrou ao inglés o ano 1297 como título de honra para un cabaleiro ou un barón, e era unha variante da palabra *sire*, xa en uso desde 1205 como un título anteposto ao nome. En 1225, a palabra *sir* xa era usada para dirixirse ao soberano. En 1250 usábase como sinónimo de pai, e en 1362 era utilizada para dirixirse a un importante home de idade avanzada.

Formalidades
------------

No protocolo británico, é correcto usar a palabra *sir* para dirixirse a un cabaleiro ou un barón, e debe ser usada precedida do nome completo ou só o nome da persoa a quen se dirixe. Por exemplo é correcto dicir *sir* Paul McCartney ou *sir* Paul, pero non é correcto dicir *sir* McCartney.

A quen non son cidadáns do Reino Unido pero que reciben o título honorario de *cabaleiro* non se lles permite utilizar o título de *sir*. Porén, quen manteñen unha dobre nacionalidade británica e doutro país si poden utilizar o título de *sir*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cabaleiro

### Ligazóns externas

* Sir (definición en WordNet)[*Ligazón morta*] *(en inglés)*
* Sir (definición en LoveToKnow 1911) *(en inglés)*
Neno de Taung
O **neno de Taung** é un fósil do rostro e mandíbula co dentame e parte do cranio fosilizado dun exemplar de *Australopithecus africanus*.

Descubriuno M. de Bruyn, un traballador da Northern Lime Company nunha canteira de pedra en Taung, Suráfrica. Raymond Dart, un anatomista da Universidade de Witwatersrand analizouno e publicou a súa descuberta en *Nature* en 1925, Dart consideraba que aínda que gran parte dos seus trazos eran os propios dun simio, os restos amosaban tamén algúns trazos propios dos homínidos, dos que o máis importante era que o *foramen magnum* (occipital) localízábase debaixo do punto medio do cranio, e non cara atrás como nos simios, o que indicaba que era bípede, ademais o dentame presentaba unha estrutura humana, cos dentes caninos relativamente pequenos. A comunidade científica da época criticou durantemente as conclusións de Dart, xa que era moi diferente aos restos fósiles atopados ata entón, e sobre todo ao home de Piltdown (que só se sabería que era unha fraude en 1953); ademais, na época pensábase que a orixe da humanidade estaba en Asia, a pesar de xa Darwin afirmar en 1871 que a orixe da humanidade estaba en África. Tan só co descubrimento de máis adultos da especie por Robert Broom e outros entre 1936 e 1947, as teorías de Dart serían recoñecidas pola comunidade científica internacional.

O neno de Taung tería unha idade de tres anos no momento da súa morte, hai 2'5 millóns de anos. O seu cerebro era de 405 cc (440 cc de chegar a adulto) e o seu hábitat era o propio da sabana.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q762810
* EBID: ID

 |
**David Villasuso Castaño**, nado na Coruña en 1973, é un financeiro galego, actual secretario do Consello de Administración do Deportivo da Coruña dende 2023.

Traxectoria
-----------

Traballou no sector financeiro, pasando entre 2003 e 2020 por Caixanova, Deutsche Bank, Caixa Galicia, Novacaixagalicia e Banco Pastor. En xuño de 2020 converteuse no director xeral do Deportivo da Coruña e as súas sociedades dependentes, e seis meses despois pasou a formar parte do Consello de Administración presidido por Fernando Vidal, ocupando a vacante deixada por Miguel Otero.

En xuño de 2023, tralo novo fracaso deportivo da tempada anterior, na que o Deportivo perdeu o ascenso na promoción, Abanca destituíu o Consello de Administración do club, quedando Villasuso como apoderado. Trala formación dun novo Consello, foi o único dos antigos membros que seguiu formando parte do mesmo, co cargo de secretario.

Notas
-----

1. 1 2  Quintás, Paula (8 de xullo de 2023). "¿Quiénes son los nuevos presidente, secretario y cuatro consejeros del Deportivo?" (en castelán). Consultado o 17 de setembro de 2023.
2. ↑  "David Villasuso, novo membro do Consello de Administración do Real Club Deportivo". 16 de decembro de 2020. Consultado o 17 de setembro de 2023.
3. ↑  Núñez, Alfonso (14 de xuño de 2023). "Dimite todo el Consejo de Administración del Deportivo y el club anuncia el cese de Rubén de la Barrera" (en castelán). Consultado o 17 de setembro de 2023.
O Ramsund (*gravado de Sigurd*) describe fragmentos da saga dos volsungos.
A **Saga dos volsungos** (en nórdico antigo: ***Völsunga saga***  ) é unha saga lendaria islandesa do século XIII en forma de prosa, sobre a orixe, o ascenso e o declive do clan dos Volsungs (descendentes do rei Volsung), incluíndo a historia de Sigurd, o matador de dragóns, e os seus descendentes, e Brunhilda (*Brynhildr*) e a destrución dos burgundios.

A saga Volsunga é unha saga islandesa, escrita arredor de 1300, baseada na tradición xermánica. Os feitos reais que inspiraron a narración fantasiosa da saga ocorreron en Europa Central nos séculos V e VI, pero o único manuscrito medieval da obra que se conserva actualmente data de c. 1300. Crese que a versión en prosa da saga está baseada en poemas épicos escandinavos anteriores.

O poema épico alemán medieval *Nibelungenlied* (*"Canción dos Nibelungos"*) está baseado nas mesmas historias antigas que a ***saga dos volsungos***, que eran comúns a todas as terras xermánicas desde a primeira Idade Media. Nos *Nibelungos*, porén, a narración ten trazos de romance cortés.

J. R. R. Tolkien afirmou terse inspirado na mitoloxía nórdica para escribir *O hobbit* e *O Señor dos Aneis*, e escribiu dous poemas narrativos e textos relacionados agrupados en 2009 baixo o título *The Legend of Sigurd and Gudrún.*

Notas
-----

1. 1 2  Moosburger, Théo de Borba (2009) *Sagas Islandesas - Saga dos Volsungos*. Tradución do islandés antigo ao portugués. 1ª edición. São Paulo: Hedra. ISBN 978-85-7715-112-7
2. ↑  "Siegfried" definition and meaning ; Collins English Dictionary (collinsdictionary.com)
3. ↑  Lauro Niehues Carrer. "AS NARRATIVAS NÓRDICAS: O SUBSTRATO HISTÓRICO E LENDÁRIO SEMELHANTE ENTRE A EDDA POÉTICA E A SAGA DOS VOLSUNGOS A PARTIR DO CICLO DE SIGURD" (en portugués). Consultado o 4 de setembro de 2021. as lendas e os personaxes históricos que fan parte deses escritos fálannos sobre as tradicións orais que circularan desde o século V na Xermania e así pararan na Islandia do século XIII
4. ↑  "New Tolkien for Harpercollins". *web.archive.org; www.thebookseller.com*.
5. ↑  Fisher, Jason. *Tolkien and the Study of His Sources: Critical Essays* (en inglés).

Ver tamén
---------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Saga dos volsungos*** |

* Canción dos Nibelungos
* Epopea
* Poeta de guerra
* Sagas lendarias

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* [en ] Texto da saga (en inglés)
* Historia de los Descendientes del rey Vǫlsungr (en castelán)

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
"Kendall Jenner confirma su relación con un jugador de la NBA". *Record.com.mx* (en castelán). 2019-02-09. Consultado o 2022-12-11. 

**Kendall Nicole Jenner**, nada o 3 de novembro de 1995, é unha personalidade de televisión e modelo estadounidense. Dende 2007, protagoniza o programa de telerrealidade *Keeping Up with the Kardashians*. O seu éxito levouna a ela e á súa familia a alcanzar a fama mundial. No 2009, aos 14 anos, comezou a súa carreira de modelo. Posa e desfila para diversas marcas e no 2017 foi nomeada a modelo mellor pagada segundo Forbes, destronando así a quen levaba liderando a lista por máis dunha década, Gisele Bündchen.

Familia
-------

O seu pai é o medallista olímpico Bruce Jenner, agora Caitlyn Jenner despois do seu cambio de sexo, e a súa nai é Kris Houghton.
Ten unha irmá máis nova, Kylie e catro medio-irmáns do primeiro matrimonio da súa nai, (Kourtney, Kim, Khloé e Rob).

Kendall estivo relacionada sentimentalmente no pasado con celebridades coma Drake, Justin Bieber ou Harry Styles.

Na actualidade está nunha relación co baloncestista Ben Simmons dende 2018.

Notas
-----

1. ↑  "E!'s "Kourtney & Kim Take Miami" Follows the Sisters to the Tropical Climate of Miami When the Series Premieres January 2013". *www.thefutoncritic.com*. Consultado o 2021-03-16.
2. ↑  "Look Out, New York: Here Comes E!'s New Kardashian Show". *E! Online*. Mon Oct 04 23:31:00 GMT+0 2010. Consultado o 2021-03-16.
3. ↑  "Kendall Jenner confirma su relación con un jugador de la NBA". *Record.com.mx* (en castelán). 2019-02-09. Consultado o 2022-12-11.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1375057
* WorldCat
* VIAF: 233055905
* AlloCiné: 596686
* FAST: 1944695
* FMD: kendall\_jenner
* GND: 1243001623
* IMDb: nm2832525
* ISNI: 0000 0003 6772 2983
* LCCN: n2012020918
* NNDB: 000400536
* Rotten Tomatoes: kendall\_jenner
* TMDb: 1549005
* TVcom: kendall-jenner
* WikiTree: Jenner-473

 |
O **voo 980 de Eastern Air Lines** era un servizo regular internacional entre Asunción e Miami. O 1 de xaneiro de 1985, mentres descendía cara A Paz, Bolivia, para realizar unha escala, o Boeing 727 que operaba o voo chocou contra o monte Illimani a unha altura de 6 000 metros, matando ás 29 persoas a bordo.

Os restos quedaron espallados por unha grande área dun glaciar cuberto con neve. Co pasao das décadas, varias espedicións de busca só foron capaces de recuperar pequenas cantidades de retos do aparello, e as buscas das caixas negras non tiveron éxito. Trátase do voo controlado contra o terreo a maior altitude da historia da aviación comercial.

Accidente
---------

O voo 980 engalou de Asunción ás 17:57 do 1 de xaneiro de 1985. A bordo había 19 pasaxeiros e 10 tripulantes.

A tripulación de voo estaba formada polo capitán Larry Campbell, o primeiro oficial Kenneth Rhodes e o enxeñeiro de voo Mark Bird. A tripulación de cabina estaba formada por cinco asistentes chilenos: Paul Adler, Pablo Letelier, Marilyn MacQueen, Robert O'Brien e Paula Valenzuela.

Os 19 pasaxeiros eran de Paraguai, Corea do Sur e Estados Unidos. Entre os pasaxeiros estaba a muller do embaixador estadounidense de Paraguai, Marian Davis, e dous pilotos de Eastern.

Ás 19:37 o piloto díxolle aos controladores na Paz que estimaba aterrar ás 19:47. A tripulación foi autorizada para descender de 25 000 pés a 18 000. Nalgún momento despois deste cambio, o avión desviouse significativamente do seu curso por razóns descoñecidas, posiblemente para evitar a mala meteoroloxía. O accidente ocorreu a 25 millas da pista 9R do aeroporto El Alto.

Investigación in situ
---------------------

En outubro de 1985 a Xunta Nacional de Seguridade no Transporte estadounidense (NTSB) seleccionou a Greg Feith, un investigador de seguridade aérea, para liderar un equipo de investigadores estadounidenses e guías de montaña bolivianos para realizar un exame in situ dos restos do voo 980, que se atopaban a 6 126 metros. Feith realizou a investigación no lugar do accidente co obxectivo de atopar a gravadora de datos de voo (FDR) e a gravadora de voces da cabina (CVR), ademais de recuperar outra información crítica; porén, debido a que os restos estaban espallados por unha vasta área e cubertos por entre 6 e 9 metros de neve, o equipo foi incapaz de localizar ningunha das caixas negras. Recóperáronse pequenas partes da cabina de mando do avión, documentos oficiais relacionados co voo e algúns obxectos da cabina de pasaxeiros.

Notas
-----

1. ↑  Ranter, Harro. "ASN Aircraft accident Boeing 727-225 N819EA Nevado Illimani". *aviation-safety.net*. Arquivado dende o orixinal o 07 de xullo de 2011. Consultado o 2018-12-13.
A **Fundación Wenceslao Fernández Flórez** é unha institución de interese público e sen ánimo de lucro, cuxo principal obxectivo fundacional é constituírse en centro de estudo e investigación en torno ao quefacer literario, xornalístico e cinematográfico do coruñés Wenceslao Fernández Flórez. Ten a súa sede na sede Villa Florentina a casa museo de Wenceslao Fernández Flórez, sita no lugar de Apeadeiro nº 14, Cecebre (Cambre).

Características
---------------

Ten como fin preservar o patrimonio inmobiliario, textual e bibliográfico, promocionar o estudo da súa obra e divulgar a pertinente reflexión crítica sobre a súa relevancia e transcendencia histórica. O ámbito territorial da Fundación é, en primeira instancia, Galicia, aínda que o seu quefacer científico-cultural poderá desenvolverse en calquera outra parte de España ou en calquera país estranxeiro que o Padroado considere convenientes para cumprir coa súa misión fundacional, segundo establecen os seus Estatutos. A este respecto, a Fundación estará en permanente contacto e relación coa comunidade universitaria e con outras fundacións ou centros de investigación, públicos ou privados, nacionais ou internacionais, cuxos intereses coincidan cos da Fundación.
Co fin de dinamizar a súa actividade cultural e investigadora, a Fundación encomenda o goberno, representación e administración da mesma ao seu Padroado, do que forman parte os seguintes estudosos e investigadores:

* Presidente, José Luis Castro de Paz
* Secretario Tesoureiro, Héctor Paz Otero
* Presidentes de Honor
	+ Wenceslao Fernández Flórez ✝
	+ Antonio Luis Fernández Flórez ✝
	+ Ruth Fernández-Flórez
	+ Alejandro Fernández-Flórez

Notas
-----

1. ↑  Fundación Wenceslao Fernández Flórez. Inicio.
2. ↑  Fundación Wenceslao Fernández Flórez. Padroado.
***O proceso de Artaud*** é unha curtametraxe de Ramiro Ledo, estreada en 2010. Participou en diferentes ciclos e festivais, como o Amalgama (Barcelona), ZINEBI, Cineuropa, Culturgal ou Antofadocs.

Características
---------------

Trátase dunha ficción sobre a expulsión de Antonin Artaud da Internacional Surrealista na reunión do 23 de novembro de 1926. O texto está baseado no documento *Adhérer au parti communiste? Septembre - décembre 1926*, anotado por Margueritte Bonnet como parte dos *Archives du Surréalisme publiées sous l'égide d'Actual*. Inclúe imaxes do filme mudo *La Passion de Jeanne d'Arc* (Carl Theodor Dreyer, 1928), no que participara o propio Artaud como actor.

O papel de Xoana de Arco, interpretado no filme de Dreyer por Maria Falconetti, pasa a ser o de Artaud, acusado de contrarrevolucionario. Na asemblea trátanse cuestións como a realidade da revolución comunista como toma de poder do proletariado ou o pensamento individual. No proceso participaron, amais do propio Artaud, André Breton, Louis Aragon, Paul Éluard, Pierre Unik, Paul Guitard, Benjamin Péret, Jean Bernier e Marcel Fourrier.

A peza está adicada a Peter Weiss, e inclúe música do grupo pontevedrés Urro.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pablo Cayuela e María do Cebreiro: "O tribunal da historia", artigo no suplemento *ProTexta* da revista *Tempos Novos*, decembro 2010.

### Ligazóns externas

* Video en Vimeo
O **voo JK 5022 da compañía Spanair** (voo en código compartido con Lufthansa LH255), un McDonnell Douglas MD-82, con orixe no Aeroporto de Barajas en Madrid e destino o aeroporto das Palmas de Gran Canaria (España) tivo un accidente durante o proceso de engalaxe o día 20 de agosto de 2008 ás 14:45 hora local (12:45 UTC). A aeronave caeu inmediatamente despois de engalar da pista 36L do Aeroporto de Barajas, converténdose no primeiro accidente con mortes na historia da compañía Spanair. Houbo 154 mortos e 18 feridos. Este foi o accidente máis grave aéreo de España desde 1985.

Accidente
---------

Localización do accidente.
As primeiras informacións afirmaban que a aeronave, que transportaba 172 persoas, das cales 162 eran pasaxeiros e 10, tripulantes, sufrira un aborto no primeiro intento por engalar dado que o piloto notara que un sensor daba unha temperatura excesiva nunha das tomas de aire, segundo informou Spanair, provocando un retardo de máis dunha hora na saída. No momento do segundo intento por elevarse, a nave sufriu un incendio no motor dereito. Incapaz de gañar altitude, caeu nunha estrada paralela á pista, quebrándose en dúas partes.

Vítimas
-------

De acordo co comunicado oficial, encontráronse 26 sobreviventes entre os restos do aparello, os cales foron levados a distintos hospitais da rexión; desgraciadamente, seis morreron antes de chegar ao hospital e, outro máis, morreu esa noite no hospital. Moitos dos dezanove sobreviventes estaban en estado crítico. Especúlase que o resto dos pasaxeiros morreron inmediatamente tralo accidente, no incendio posterior.

As primeiras reportaxes indicaron un número variado de vítimas, que foron variando continuamente ao longo do día.

Notas
-----

1. ↑  CatalunyaPress.es. "Diez años después del accidente de Spanair, con 154 muertos, no se han depurado responsabilidades". *Catalunyapress* (en castelán). Consultado o 07 de decembro de 2018.
2. ↑  "Pior acidente aéreo na Espanha desde 1985 deixa mais de 100 mortos - Mundo - iG". *Último Segundo* (en portugués). 2008-08-20. Arquivado dende o orixinal o 29 de setembro de 2018. Consultado o 2020-04-22.
3. ↑  "Madrid crash: 'The plane came to a sharp stop. I heard a horrible noise'". *The Guardian*. 20-08-2008.
4. ↑
5. ↑  "More Than 150 Die in Madrid Plane Crash". *The New York Times*. 20-08-2008.
6. ↑  "147 killed in plane crash at Madrid airport". *Associated Press*. 20-08-2008. Arquivado dende o orixinal o 23-08-2008. Consultado o 24-08-2008.
7. ↑  "Death toll climbs in Spanair plane crash". *UPI*. 20-08-2008.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de accidentes aéreos
* Accidente de Peinador
* Voo 118 de Aviaco

### Ligazóns externas

* Descrición do acidente no Aviation Safety Arquivado 02 de xuño de 2013 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q152758
* ASN: 20080820-0

 |
Coordenadas: 54°45′00″S 69°29′00″O﻿ / ﻿-54.75, -69.483333333333

O monte Darwin desde Baía Pia.
O **monte Darwin** é o segundo cumio máis alto da Illa Grande da Terra do Fogo, cunha altitude de 2438 msnm. Forma parte dun brazo meridional da cordilleira dos Andes, a Cordilleira Darwin, xusto ao norte do canal Beagle. Está formada por xistos cristalinos, e a súa ladeira sur está cuberta dun pequeno campo de xeo. 

Bautizouse con ese nome durante a segunda viaxe do HMS *Beagle* polo seu capitán Robert FitzRoy, para celebrar o vixésimo quinto aniversario de Charles Darwin, o 12 de febreiro de 1834.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Monte Shipton

### Bibliografía

* Adrian Desmond e James Moore, *Darwin* (Londres: Michael Joseph, The Penguin Group, 1991). ISBN 0-7181-3430-3

### Ligazóns externas

* Mount Darwin, a climbers challenge and the highest peak in Tierra del Fuego (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1815821
* EBID: ID
* GeoNames: 3892721

 |