recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Brasón dos Príncipes de Orange.
**Príncipe de Orange** é un título aristocrático orixinalmente francés, asociado ao principado do mesmo nome, co seu territorio no val do Ródano, no sur de Francia. O príncipe de Orange era vasalo do Ducado de Borgoña e máis tarde do Sacro Imperio Romano Xermánico.

O último descendente dos príncipes de Orange da casa de Baux foi Renato de Chalon, que foi sucedido polo seu curmán adolescente Guillerme IX, conde de Nassau, que máis, coñecido como Guillerme o Taciturno, sería o grande impulsor da independencia dos Países Baixos.

A partir de entón, o principado de Orange quedou asociado á historia dos Países Baixos, sendo un dos títulos da casa real dos Países Baixos.


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
| Escleroesponxas |
| --- |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Subreino: | Parazoa |
| Filo: | Porifera |
| Clase: | **Sclerospongiae** |
|

 |
| Subclases e Ordes |
| * Orde Ceratoporellida
* Orde Tabulospongida
 |

As **esclerosponxas** ou **esponxas coralinas** son unha pequena clase de Poríferos proposta en 1970 por Hartman e Goreau, aínda que algúns autores prefiren incluilas, ás veces, na clase Demospongiae .

Estrutura
---------

Engloba especies xeralmente atopadas en grutas e túneles asociadas a arrecifes de corais. Estas esponxas de forma leuconoides son únicas por amosar esqueleto interno composto por espículas silicosas (aragonita-sílice) e fibras de esponxina que dan soporte ás células, como nas Demospongiae, agregadas a unha base calcárea (carbonato cálcico).
Son estas as esponxas coralinas, máis coñecidas como fósiles. Existen poucas especies modernas (*Sclerospongia sp.*), encontradas soamente nos arrecifes de corais das Índias Orientais e Pacífico, contribuíndo a crear a estrutura dos arrecifes de coral.

Clasificación
-------------

### Taxonomía

* **Clase Sclerospongiae** (Esclerosponxa ou Esponxa coralina)
	+ Orde Ceratoporellida
	+ Orde Tabulospongida

Filoxenia
---------

**SCLEROSPONGIAE**

```
     |--o STROMATOPOROIDA
     |  |-- Astroscleridae
     |  `-- Calcifibrospongiidae
     |--o CERATOPORELLIDA
     |  |-- Ceratoporellidae
     |  |-- Tabulospongida
     |  `-- Acanthochaetetidae
     `--o MERLIIDA
        `-- Merliidae
```

Listaxe das esponxas esclerosponxas máis coñecidas
--------------------------------------------------

* *Ceratoporella nicholsoni*
* *Goreauiella auriculatra*
* *Hispidopetra miniana*
* *Stromatospongia vermicola*
* *Merlia sp.*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Sclerospongiae*** |

### Outros artigos

### Bibliografía

### Ligazóns externas

#### En inglés

* Notes of the Sclerosponge Workshop, Miami, FL, March 21-23, 1998 Arquivado 18 de agosto de 2018 en Wayback Machine.
* List of reference works used in the Sclerosponge Workshop, Miami, FL, March 21-23, 1998 (offline reference works) Arquivado 12 de xuño de 2008 en Wayback Machine.
* High-resolution Sr/Ca records in sclerosponges calibrated to temperature in situ (PDF file)
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* IRMNG: 116382
* WoRMS: 196313

 |
**Scophony** foi un sistema de televisión mecánica desenvolvido no Reino Unido, usaba espellos montados en tambores rotantes de alta velocidade para proxectar unha imaxe sobre unha pantalla.

Desenvolvemento
---------------

O sistema desenvolveuno a compañía Scophony Limited fundada por Solomon Sagall a comezos da década de 1930 para explotar as patentes do inventor George William Walton. En 1938 a compañía fixo unha demostración con éxito de tres tipos de televisión mecánica de 405 liñas na exhibición Radiolympia de Londres, un televisor doméstico, cunha área de imaxe de aproximadamente 24" x 22" e dous sistemas de proxección para salas de exhibición, unha cunha imaxe de 72" x 60" e outra de 108" x 144 ". Varios dos sistemas para as salas de exhibición estiveron en operación pero os televisores para o fogar non chegaron a se comercializar polo comezo da segunda guerra mundial.

A scophony utilizaba un sistema óptico coñecido como *Split Focus*, desenvolvido por un dos fundadores da compañía G W Walton, que permitía que os planos da imaxe foran diferentes na dirección horizontal e na vertical xa que o feixe de luz dividíase por medio de lentes cruzados en dous planos separados, reducindo o tamaño e os custos. O modulador de luz desenvolvido por J.H. Jeffree en 1934, que utilizaba ondas de son ultrasónico que corrían perpendiculares á luz.
**Rancid** é unha banda estadounidense de punk rock procedente de Berkeley (California) e formada no ano 1991. Creada por Tim Armstrong e Matt Freeman, que tocaran anteriormente na influente banda de ska punk Operation Ivy, Rancid é considerada (xunto con The Offspring e Green Day) unha das bandas que revitalizaron o interese do gran público polo punk rock nos Estados Unidos a mediados dos anos 90. A diferenza dos outros grupos mencionados, Rancid permaneceu nun selo independente e continúa tendo un son moito máis clásico con temática máis política, conectada así ás súas raíces do *underground*. As cancións de Rancid reflicten a súa forte postura de esquerdas, a súa aversión aos grandes selos e o seu descontento co elitismo punk.

Rancid está composto por Armstrong na guitarra e voces, Freeman no baixo e voces, Lars Frederiksen na guitarra e voces e Branden Steineckert na batería. A banda creárona Armstrong, Freeman e o antigo batería Brett Reed, que deixou o grupo no ano 2006 sendo substituído por Steineckert. Frederiksen uniuse a Rancid en 1993, cando a banda buscou un segundo guitarrista.

Ata a data Rancid leva editados sete álbums de estudio, un álbum compartido, un recompilatorio, dous EPs, unha serie de álbums ao vivo só vendidos *online* e ten aparecido nun bo feixe de discos colectivos. Levan vendidos ao redor dos 4 millóns de discos en todo o mundo, sendo a banda de punk rock independente de máis éxito de todos os tempos. O grupo acadou a fama en 1994 grazas ao seu segundo álbum, *Let's Go*, que tiña o sinxelo "Salvation". No ano seguinte, Rancid editou o seu traballo máis famoso, *...And Out Come the Wolves*, de onde se sacaron os seus sinxelos máis coñecidos, "Roots Radicals", "Ruby Soho" e "Time Bomb". Os seus seguintes tres álbums,  *Life Won't Wait*, *Rancid* e *Indestructible* foron aclamados pola crítica, pero non tiveron tanto éxito. O seu último traballo de estudio, *Trouble Maker* foi lanzado en xuño do ano 2017.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Rancid* | 1993 | Epitaph Records |
| *Let's Go* | 1994 | Epitaph Records |
| *...And Out Come the Wolves* | 1995 | Epitaph Records |
| *Life Won't Wait* | 1998 | Epitaph Records |
| *Rancid* | 2000 | Hellcat Records |
| *Indestructible* | 2003 | Hellcat Records |
| *Let the Dominoes Fall* | 2009 | Hellcat Records |
| *...Honor Is All We Know* | 2014 | Hellcat, Epitaph |
| *Trouble Maker* | 2017 | Hellcat, Epitaph |
| *Tomorrow Never Comes* | 2023 | Hellcat, Epitaph |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da banda *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q390590
* WorldCat
* VIAF: 148063733
* AllMusic: mn0000335747
* BNF: 13982561v
* Discogs: 253307
* Europeana: ID
* FAST: 1542681
* Genius: Rancid
* GND: 10334676-4
* IMDb: nm1807050
* ISNI: 0000 0001 2315 3817
* LCCN: no98081103
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0034264
* Songkick: 559565
* SUDOC: 158164547

 |
Coordenadas: 41°34′59″N 4°07′19″O﻿ / ﻿41.58306, -4.12194

O río ao seu paso pola ponte románica de Duratón.
O **Duratón** é un río do centro de España, afluente pola marxe esquerda do río Douro que discorre polas provincias de Madrid, Segovia e Valladolid. Ten unha lonxitude de 106 km e drena unha conca de 1.487 km².

Xeografía
---------

O río Duratón nace no termo municipal de Somosierra (Madrid) a partir da confluencia do arroio das Pedrizas e do arroio da Peña, onde se atopan as ruínas do muíño da Peña del Chorro, nas saias de peña Cebollera, na serra de Ayllón. Abandona Madrid case ao comezo e intérnase na provincia de Segovia, onde pasa por Duratón, localidade á que dá nome, e rodea Sepúlveda, para ser encorado en Burgomillodo, e por San Miguel de Bernuy. É de novo encorado en Las Vencías e rega Fuentidueña, para desembocar na marxe esquerda do río Douro, xunto a Peñafiel, na provincia de Valladolid. Os seus afluentes son os ríos Hoz, Serrano, Caslilla e San Juan.

No seu tramo medio atópase o Parque Natural das Hoces del Río Duratón. Sobre un dos meandros que forman os canóns do río, no mesmo corazón do parque, eríxese a ermida dedicada a San Frutos, o lugar do parque que máis visitas recibe. A súa localización, ao pé do cantil, permite apreciar optimamente o canón que forma o río Duratón e o remanso que se crea co encoro da próxima presa de Burgomillodo.

O río Duratón pasa pola localidade valisoletana de Rábano, situada a nove quilómetros de Peñafiel, que é onde desemboca o río. O termo de Rábano é un coto de pesca moi demandado pola existencia da troita arco da vella así como do cangrexo sinal.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14682
* WorldCat
* VIAF: 242178796
* FAST: 1278918
* GeoNames: 3123771
* OSM: 2191673

 |
O **río Bandama** é un longo río africano que percorre o centro de Costa do Marfil até desembocar no golfo de Guinea. Fórmase pola confluencia de dous ríos: o Bandama Branco e o Bandama Vermello (de 550 km, e cuxo curso superior é coñecido como Marahoué), sendo o Bandama Branco a rama principal e a que se adoita considerar como simplemente río Bandama, que nace preto da cidade de Korhogo.

É o río máis longo deste país, pois ten uns 1050 km de lonxitude. Hai gran disparidade segundo as fontes, que van desde os 800 km, quizais por considerar só o ramal do Bandama Branco como por non considerar a extensión do lago Kossou. O tramo desde a confluencia de ambos os Bandamas até o mar é de 280 km. Entre os seus afluentes destacan o río Solomougou, o río Kan e o río Nzi. O Bandama atravesa o lago artificial Kossou, formado da presa construída en 1973.

Notas
-----

1. ↑  *Source book for the inland fishery resources of Africa*, Vol. 2. de J.P. Vanden Bossche e G.M. Bernacsek, Publicación da FAO, ISBN 92-5-102984-9. Dispoñible en liña en: Source book for the inland fishery resources of Africa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q789969
* EBID: ID
* GEC: 0007245
* GeoNames: 2292223

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Ran Mouri** (毛利 蘭, *Mōri Ran*?) é un personaxe ficticio da serie *O detective Conan*, creado por Gosho Aoyama.

Vida de Ran
-----------

É a amiga da infancia de Shinichi Kudo, o famoso detective adolescente, do que está namorada. Vai ao mesmo instituto ca el e é a capitá do equipo de karate. Ten bastante carácter, pero é moi boa persoa. Os seus pais son Kogoro Mouri, un detective de pouca monta, e Eri Kisaki, unha prestixiosa avogada. Ran non sabe que Conan é Shinichi, aínda que o sospeita nalgúns capítulos ao longo da historia. A súa mellor amiga é Sonoko Suzuki.

Dende pequena, Ran foi amiga de Shinichi e compañeira de clase del. Aínda así, nunca chegou a comprender a súa teima polos detectives. Pouco a pouco, namórase del. Ademais, foi Shinichi quen a axudou cando os seus pais se separaron.

Ó comezo da historia, Ran gaña o campionato de karate, e como recompensa, Shinichi convídaa ó parque de atraccións. El marcha correndo e ela ten un mal presaxio, aínda que Kudo non lle fai caso. Preocupada, e pensando que lle pasou algo, vai na súa procura á súa casa, onde se atopa con Conan e co profesor Agasa. Despois disto, acepta ó pequeno coma compañeiro de piso, aínda que ó longo da historia sospeita que é demasiado espelido para a súa idade, sospeitando así da súa verdadeira identidade.

Os casos vanse sucedendo, nos que Ran ás veces remata involucrada, e ten que loitar coas súas mañas de karate. Algúns, son resoltos polo seu pai, o célebre detective Kogoro Mouri e outros por Sonoko, a súa amiga. Sexa quen sexa, sempre é Conan/Shinichi quen, a través, deles realiza as deducións.

No capítulo 211, titulado "A arma invisible, o primeiro caso de Ran", realiza a súa primeira dedución para sentir o que sente Shinichi.

| * v
* c
* e
*O detective Conan* de Gosho Aoyama |
| --- |
| Franquía | Capítulos ·  Episodios ·  Música |
| Personaxes | Shinichi Kudo ·  Ran Mouri ·  Kogoro Mouri ·  Kaito Kuroba ·  Shiho Miyano ·  Organización dos Homes de Negro ·  Sharon Vineyard |
| Filmes | *Explosión no rañaceos* ·  *A décimo cuarta vítima* ·  *O derradeiro mago do século* ·  *Engaiolado nos seus ollos* ·  *Conta atrás cara ao ceo* ·  *A pantasma de Baker Street* ·  *Encrucillada na antiga capital* ·  *O mago do ceo prateado* ·  *Strategy Above the Depths* · *The Private Eyes' Requiem* · *Jolly Roger in the Deep Azure* · *Full Score of Fear* · *The Raven Chaser* · *The Lost Ship in the Sky* · *Quarter of Silence* · *The Eleventh Striker* · *Private Eye in the Distant Sea* · *Lupin III vs. Detective Conan: The Movie (crossover)* · *Dimensional Sniper* · *Sunflowers of Inferno* · *The Darkest Nightmare* · *The Crimson Love Letter* · *Zero the Enforcer* · *The Fist of Blue Sapphire* |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1191249
* IMDb: ch0059646
* MyAnimeList: 1748

 |
A **reforma en vapor** do metano (*Steam reforming*, SMR) é un método de produción de hidróxeno por escisión da auga. A alta temperatura (700 – - 1.100 °C) e en presenza dun catalizador metálico, o vapor de auga reacciona co metano producindo monóxido de carbono e hidróxeno.

CH4 + H2O → CO + 3 H2
A 'reforma en vapor' do gas natural é o método máis común de produción comercial de hidróxeno é tamén o máis barato (Crabtree, ver "Referencias"). Este proceso é diferente da reforma catalítica, un proceso empregado no refino do petróleo que produce tamén cantidades significativas de hidróxeno xunto con gasolina de alta octanaxe.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Artigo de *Physics Today* de decembro de 2004 Arquivado 26 de novembro de 2007 en Wayback Machine.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre química é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q556466
* MAG: 43535742

 |
O río Bernesga o seu paso pola cidade de León
O **Bernesga** é un río que corre exclusivamente na provincia de León, no noroeste de España. É un afluente do río Esla, pola súa beira dereita, que á súa vez o é do río Douro.

Percorrido
----------

O Bernesga nace no porto de Payares, case nos límites con Asturias. Corre logo en direccións sur, atravesando varias localidades leonesas como a Pola de Gordón, La Robla e a mesma capital provincial, León, onde se lle xunta o río Torío.

Logo de 76,8 km de percorrido rende as súas augas ao Esla, pola dereita deste, na localidade de Vega de Infanzones.

### Afluentes

Os principais tributarios do Bernesga son:

* Pola dereita:
	+ Rodiezmo,
	+ Casares,
	+ Río de Los Barrios.
* Pola esquerda:
	+ Camplongo,
	+ Fontún,
	+ Torío.

A conca do Bernesga abrangue 1.162 km².

Réxime
------

O Bernesga é un río de réxime nivo-pluvial. A baixa de caudal na estiaxe é bastante acusada.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2876021
* WorldCat
* VIAF: 315130735
* GeoNames: 3128160
* LCCN: sh90000122

 |
**Ramón Álvarez Cid** é un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

En 1958 abriu bufete en Allariz coa súa muller Amelia Hernansanz Sánchez, xestora administrativa. Foi nomeado alcalde de Allariz en 1961 e tomou posesión en febreiro. Foi deputado provincial. Cesou como alcalde e deputado provincial ao ano seguinte. Na época da transición afiliouse a UCD e nas municipais de 1979 foi elixido concelleiro de Allaríz e nomeado primeiro tenente-alcalde. Foi membro da Comisión que elaborou o Estatuto dos dezaseis, o anteproxecto do Estatuto de Autonomía de 1981. Nas eleccións municipais de 1983 encabezou a candidatura de Coalición Galega ao concello de Allariz e foi elixido concelleiro.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Luís Taboada Martínez** |  **Alcalde de Allariz** 1961 - 1962 | Sucesor:**Vicente Escudero Rodríguez** |

Notas
-----

1. ↑  Hace 50 años... Comunión en Loureses y bautizo en Cobelas
2. ↑  Hace 50 años... NUEVA CORPORACIÓN EN ESGOS
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 28-6-1962, p. 15.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Allariz
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Barbanza.

O **río Barbanza** é un pequeno río da provincia da Coruña.

Descrición
----------

Nalgunhas obras (como a *Gran Enciclopedia Galega*) o Barbanza aparece como un afluente do río Pedras. Porén, na bastante exhaustiva obra de Río Barxa e Rodríguez Lestegás, *Os ríos galegos*, o Barbanza é, sen dúbida, o río principal. A maiores debe terse en conta que, nos mapas onde o Pedras figura como curso principal, figura ao seu pé a localidade da Ponte Barbanza, o que mostra que o curso principal é o que aquí se mantén.

Fontes
------

Nace a unha altura de 540 m, no concello de Boiro, na aba do monte Xestoso, que forma parte da serra do Barbanza, na península do mesmo nome, que constitúe un espléndido horst granítico sobre o mar.

Percorrido
----------

O Barbanza desenvolve un percorrido curto, con grande inclinación, no que forma cachóns e fervenzas, con estanques intermedios. Desemboca na Pobra do Caramiñal, preto do lugar de Pontes, sobre a ría de Arousa. A lonxitude total do río é de 12 km.

Afluentes
---------

O seu principal afluente pola dereita é o río Pedras, que ten un curso semellante. Pola esquerda, e pouco antes de desembocar, recibe o Río Lérez.
O observatorio de Estrasburgo.
**SIMBAD** (the***S**et of **I**dentifications, **M**easurements, and **B**ibliography for **A**stronomical **D**ata*) é unha base de datos astronómicos de obxectos fóra do sistema solar. Pertence ó Centro do datos astronómicos de Estrasburgo (CDS), Francia.

SIMBAD foi creado para combinar o Catálogo de Identificacións Estelares (*Catalog of Stellar Identifications*, CSI) co Índice Bibliográfico de estrelas (*Bibliographic Star Index*) existentes en Meudon, un centro de computación creado en 1979, e ampliado máis tarde con fontes adicionais doutros catálogos e literatura científica. A primeira versión interactiva, coñecido como a versión 2, tornouse dispoñible en 1981. A versión 3, desenvolvida en linguaxe C e cargado para dispositivos UNIX no observatorio de Estrasburgo, foi presentado en 1990. En outono de 2006, comezou o lanzamento da versión 4 da base de datos, actualmente gardados no PostgreSQL, e con programación de apoio escrita completamente en Java.

O 14 de xuño de 2007, SIMBAD contiña información 3.824.195 obxectos con 11.200.785 nomes, e 209.451 referencias bibliográficas e 5.455.841 citas bibliográficas.

O asteroide 4692 SIMBAD (1983 VM7) recibiu o seu nome.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* SIMBAD
* O *espello* de Harvard

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q654724
* MAG: 2777381266

 |
Lanzamento dun mísil Titan I en 1960.
**SM-68 Titan** foi a denominación de dous mísiles balísticos estadounidenses comezados como proxecto de respaldo ao mísil Atlas.

Características
---------------

O nome SM-68 Titan agrupaba realmente a dous mísiles: o Titan I e o Titan II. O Titan I usaba dúas etapas alimentadas con queroseno, tiña un pulo de 1295,9 kN, unha masa de 105.142 kg cheo de propelente e unha altura de 31 m, cun diámetro de 3,05 m. Á parte da súa finalidade como mísil tamén foi pensado como lanzador para as probas suborbitais do avión espacial X-20A Dynasoar, aínda que nunca chegou a ser usado como lanzador espacial. Os mísiles Titan I foron retirados do servizo en 1966.

O Titan II, pola súa banda, era unha mellora do Titan I e capaz de lanzar cargas máis grandes. Usaba tetróxido de nitróxeno e Aerozine 50 como propelentes, o que o facía máis eficaz como mísil debido a que son propelentes almacenables cos que o foguete pode pasar cargado longas temporadas, a diferenza do osíxeno líquido e o queroseno, que deben ser cargados pouco antes do lanzamento. O Titan II foi pensado desde o principio como posible lanzador tripulado cuns pequenos cambios e de feito foi usado posteriormente como lanzador do programa Gemini. O Titan II tiña un pulo de 1893,4 kN, unha masa de 154.000 kg, unha altura de 31,4 m e un diámetro de 3,05 m. Tódolos Titan II foron retirados en 1987 a favor de mísiles máis modernos, de propelente sólido.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2022). "Titan I" (en inglés). Consultado o 13 de febreiro de 2022.
2. 1 2 3  Mark Wade (2022). "Titan II" (en inglés). Consultado o 13 de febreiro de 2022.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***SM-68 Titan*** |

### Outros artigos

* Titan (foguete)
Os **SLBM** (*Submarine-launched ballistic missiles*) son mísiles balísticos empregados nos submarinos nucleares. As variantes modernas utilizan xeralmente os MIRV (*multiple independently targetable reentry vehicles*), cada un dos cales leva unha cabeza nuclear e que permite que un só mísil lanzado ataque unha manchea de brancos. As primeiras probas realizáronse nos U-Boots alemáns durante a segunda guerra mundial. Estes e outros sistemas temperás de SLBM requirían que os submarinos estiveran na superficie para disparalos, pero despois da IIGM os sistemas de lanzamento melloráronse rapidamente para permitir lanzar baixo a auga. En setembro de 1955, a Unión Soviética foi o primeiro país no mundo para lanzar un mísil balístico nun submarino.

SLBM
----

### EEUU

* Polaris
* Poseidon
* Trident

### URSS

* SS-N-6 "Serb" R-27
* SS-N-18 Stingray. R-29
* SS-N-20 Sturgeon R-39 (Rakete)

### Francia

* M45 SLBM
* M51 SLBM
* M-4 SLBM

### China

* JL-1 e JL-2

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1066330
* EBID: ID

 |
Canalización do río
O **Río Freixeiro** nace nos montes da Lagoa na parroquia de Trasancos, no concello de Narón, provincia da Coruña e desemboca na Ría de Ferrol, no mesmo concello onde nace.

Curso
-----

Percorre os concellos de Narón e Ferrol, facendo de límite natural entre ámbolos dous, en parte do seu percorrido, que é aproximadamente duns 8 km.

Na súa cabeceira é coñecido polo regueiro de Vespasante, recollendo máis adiante as augas doutros regueiros como o de Casavella, do Pozo, Seco, Sobecos e o Pedregal, este último xa na desembocadura, co que forma unha marisma que en tempos pretéritos foi hábitat de moitas aves acuáticas.

O leito do río Freixeiro foi aproveitado no pasado por tres muíños, os de Amenadás e A Veiga, na parte final, e o das Aceas, que funcionaba coas mareas na desembocadura.

O tramo final deste río recibiu múltiples agresións; urbanísticas, de verteduras de augas residuais urbanas, cortes de árbores da ribeira, desvíos e canalizacións en formigón. Desde hai pouco tempo inténtase mudar a situación, coa limpeza e rexeneración do leito, a prohibición de urbanizar nas súas marxes, axeitamento das ribeiras e humanización, coa construción dun paseo fluvial. Todos estes traballos rematarán coa finalización da EDAR (Estación depuradora de augas residuais), que recollerá as verteduras das redes de saneamento dos concellos de Neda, Narón e Ferrol. As previsións do remate desta obra son para o ano 2009, 18 anos despois da súa aprobación inicial.[]

Galería de imaxes
-----------------

|  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| Muíño das Aceas. |
| Muíño das Aceas.  |

|  |
| --- |
| Parque fluvial do río Freixeiro. |
| Parque fluvial do río Freixeiro.  |

 |
**Pupuke Robati**, nado o 9 de abril de 1925 en Rakahanga e finado o 26 de abril de 2009 en Auckland (Nova Zelandia), foi un boxeador, médico e político das Illas Cook, que asumiu o posto de primeiro ministro entre o 29 de xullo de 1987 e o 1 de febreiro de 1989.

Traxectoria
-----------

Robati fixo a súa educación secundaria en Rarotonga, foi boxeador afeccionado, chegando a ser campión de peso galo das Cook, e realizou a carreira de medicina en Fidxi graduándose en 1948, de volta ás Illas Cook traballou en Rarotonga, Mangaia, e Atiu. En 1966 foi a Nova Zelandia para perfeccionar os seus coñecementos na Universidade de Otago, un ano antes entrara como independente no Parlamento, resultando relixido en 1968, entrou a militar en 1972 no recentemente creado Partido Demócrata, mantendo o seu escano nas seguintes oito eleccións xerais. En 1978 durante o goberno de Tom Davis asumiu o posto de viceprimeiro ministro e en 1987 converteuse no primeiro ministro logo de retirarse Davis da política, durante os seus 18 meses de mandato fixo aprobar polo parlamento unha emenda constitucional que recoñecía a herdanza dos principios cristiáns do país e afirmando a estrita observancia do sabbath (domingo) no arquipélago, durante o seu goberno o país entrou na Organización Mundial da Saúde.

A derrota do seu partido nas eleccións de 1989 rematou co goberno de Robati. Nomeado cabaleiro do Imperio Británico en 2001, desde ese ano ata 2004 foi presidente do Parlamento pero nas eleccións de 2004 perdeu o seu escano fronte ao candidato independente Piho Rua, logo retirouse da política, mantendo o posto de presidente da Asociación de Boxeo Afeccionado das Illas Cook que tiña desde finais da década de 1960.
**Punzón** de aceiro.
Un **punzón** é unha vara ou pau cilíndrico metálico, cunha punta moldada, xeralmente cónica nun extremo, e unha superficie plana no outro, que adoita ser golpeada cun martelo.

Usos
----

Os punzóns utilízanse para perforar ou marcar cunha punta nunha peza onde se quere perforar ou delimitar para continuar co traballo. En certos casos tamén serve como soporte e soporte para empurrar parafusos ou pezas a un lugar determinado. Están fabricados con materiais ultra resistentes como o aceiro. Os punzóns utilízanse para marcar o centro dos círculos de debuxo, para iniciar puntos de perforación, para abrir buratos na chapa metálica, para transferir localizacións de orificios en modelos e para eliminar remaches, pasadores ou parafusos. Sólido ou oco son os dous tipos de uso habitual. Os sólidos clasifícanse segundo a forma das súas puntas.

Tamén se chama punzón ao instrumento cilíndrico de aceiro cunha figura en relevo nun extremo, que se usa para gravar moedas ou obxectos semellantes.

Notas
-----

1. ↑  "Punzón". *Dicionario da Real Academia Galega*. Consultado o 2023-06-04.

Véxase tamén
------------

* Buril
* Desaparafusador
* Goiva
* Ferramenta
* Martelo

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
İskilip, Dedesli.
O río **Kızılırmak**, para os gregos antigos **Halis** ou **Halys**, é o principal río de Asia Menor. Nace nas montañas de Armenia Menor, pobo da fronteira co Ponto, cordal coñecida como Antitauro. Despois de pasar polo Ponto e por Capadocia xiraba ao norte e nordeste, formando ao final o límite entre Paflagonia (que quedaba ao oeste) e Galacia e Ponto (ao leste) ata desembocar no mar Negro (Euxino). Segundo Estrabón o seu nome derivaba dunhas salinas, pero crese que este detalle non é correcto.

Baixo os hititas foi coñecido como **Marasantiya**. O 585 a.C. librouse unha batalla entre lidios e persas na súa beira (coñecida como batalla da eclipse) e desde entón foi a fronteira oriental do reino de Lidia co Imperio persa; o 547 a.C. o rei Creso cruzou o río para atacar aos persas, pero foi derrotado polo rei Ciro II o grande, que gañou a decisiva batalla coñecida como Batalla do Halis, que vai poñer fin ao reino de Lidia e levou o dominio persa ata o mar Exeo.

Baixo dominio turco desde o século XI, foi chamado **Kizil Irmak** (*río vermello*), nome conservado baixo os otománs e que aínda porta. Hoxe en día o seu caudal úsase para producir electricidade.

O seu curso é de 1150 km e os seus principais afluentes son o Delice Irmak (grego Cappadox) e o Devrez.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Kızılırmak*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q257785
* WorldCat
* VIAF: 242291110
* BRE: 2126608
* EBID: ID
* GEC: 0035747
* GeoNames: 742986
* GND: 4570734-0
* OSM: 158017
* Pleiades: 857148

 |
Figura da constelación á que fai referencia ó asterismo coñecido en Galicia coma o **setestrelo**.
**Setestrelo** é o nome tradicionalmente dado en Galicia ó asterismo da Osa Maior[] debido a que ten sete estrelas ben visibles. As estrelas que conforman este asterismo son Dubhe, Merak, Phecda, Megrez, Alioth, Mizar e Benetnasch. Noutras culturas este asterismo tamén é coñecido polo nome de **Gran Carro** ou o **Cazo**.

β Ursae Majoris (Merak), xunto con α Ursae Majoris Dubhe (as dúas estrelas máis a dereita na imaxe), sinalan a dirección da estrela polar do norte (Polaris, ou *α Ursae Minoris*), e polo tanto sinalan tamén o polo norte.

Na literatura oral galega
-------------------------

* Cando o carro do ceo volve o rabo ou quer amañecer ou é día craro.
* Ímonos de aquí agora,/ ímonos de aquí que é día;/ vai o carro das estrelas/ pró lado da travesía.
* Vámonos de aquí que é ihora/ que eí vén o Carro de estrelas/ por riba das Casas Novas/ ai la...
* Vámonos de aquí que é ihora/ vén o Carro das estrelas/ ó largho da Feira Nova.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10460
* MAG: 89235233
* SIMBAD: 4U 1624-49

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre astronomía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Mapa topográfico de Borneo
**Kapuas** (en indonesio: *Sungai Kapuas*) é un longo río que discorre pola parte occidental da illa de Borneo, en Indonesia, sendo o río máis longo localizado nunha illa (un pouco máis longo que o río Sepik, na illa de Nova Guinea). Ten unha lonxitude de 1.143 km.

Xeografía
---------

Ponte sobre o río Kapuas.
O río Kapuas nace nos montes Kapuas Hulu, preto da fronteira da provincia de Sarawak (Malaisia), e flúe sempre en dirección oeste. É o principal río da parte parte occidental de Borneo e atravesa a provincia de Kalimantan Occidental. Desemboca no mar da China Meridional a uns 20 km da cidade de Pontianak. O río Kapuas, na rexión do lago Sentarum, é unha reserva natural protexida, unha extensa área de zonas húmidas e lagos de auga doce e bosques inundados de forma intermitente.

Kapuas é navegable na maior parte do seu curso e é unha arteria clave no tráfico do oeste de Borneo. Utilízase para dar saída á madeira da illa e permite acceder a moitas plantacións situadas no curso do río. O río é atravesado por unha ponte na cidade de Sanggau, a uns 400 km da súa desembocadura.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Kapuas*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q841359
* BRE: 2043784
* EBID: ID
* GeoNames: 1641397
* OSM: 317445

 |
**Marcus Clodius Pupienus Maximus**, nado no 164, foi un emperador romano. De familia humilde, a súa carreira baseouse no exército e a política e estivo apoiada por Septimio Severo.

Traxectoria
-----------

Exerceu nu primeiro intre como *primus pilus*, e pasou por tribuno militar, procónsul en Bitinia, Grecia e Narbonensis. Foi *legatus* na Xermania Superior e inferior, loitando contra os sármatas, alamáns e sasánidas. Foi cónsul dúas veces, a primeira no 204 e a segunda probablemente no 234, sendo prefecto da cidade de Roma, onde colleu sona de ser moi duro e severo. Tivo tres fillos, un deles cónsul no 236.

O Emperador Maximino Tracio foi declarado inimigo público e noméase a Gordiano I e Gordiano II como emperadores. Pero cando chega a Roma a nova da morte dos dous ás portas de Cartago, xunto co feito de que Maximino se achegaba coas súas lexións cara a Roma, o Senado, reúnese nunha xuntanza de emerxencia no templo de Xúpiter e nomean a Balbino e Pupieno como co-emperadores. O pobo de Roma, sabedor desta nova, rodea o templo e esixe que se nomee a Gordiano III, neto de Gordiano I como emperador. Para calmar o problema, Gordiano III, quen aínda era un rapaz de 13 anos, é nomeado César.

Balbino carecía de experiencia militar e encoméndase ó goberno de Roma, mentres Pupieno sae cara a Rávena para lle facer fronte a Maximino, que estaba asediando a cidade de Aquileia.

Pupieno atópase cun grande problema para xuntar tropas e conseguir fondos e pertechos para as tropas. Pero mentres tentaba a solución deste problema, o emperador Maximino e o seu fillo son asasinados polos lexionarios, córtanlles a cabeza e lévanllas a Pupieno, quen as transporta a Roma, onde fai unha entrada que o Senado romano converte nun triunfo persoal.

É agora cando se pode dedicar ó imperio, pero á súa chegada atópase cun problema: o pobo de Roma non acepta os co-emperadores, e os pretorianos tiñan envexa da garda persoal de Pupieno, que era gala e temían ser desprazados. A subversión levou a queimar unha parte importante de Roma. O levantamento estaba rematado cando Pupieno entrou na cidade, pero o malestar estaba a continuar.

Celebrando uns xogos para festexar a vitoria sobre Maximino, os pretorianos aproveitan para se dirixir ó pazo imperial, onde atopan aos dous emperadores nunha forte discusión, que viña a conto de que os avisaran do pronunciamento dos pretorianos e un a outro se botaban a culpa do intento de asasinato. Os pretorianos mátanos alí mesmo e nomean emperador a Gordiano III.

O reinado conxunto de Balbino e Pupieno escasamente durara tres meses e non se tomara ningunha medida para rematar cos grandes males do imperio.

| Imperio Romano |
| --- |
| *Segue a:* Gordiano I e Gordiano II | **Pupieno**(238-238) | *Precede a:* Gordiano III |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1797
* WorldCat
* VIAF: 75111555
* BAV: ADV11505499
* BMT: 102010
* BNF: 16491196x
* CERL: cnp00589147
* DBE: pupieno
* DeutscheBio: 118793691
* EBID: ID
* FAST: 1833686
* GEC: 0053393
* GND: 118793691
* ISNI: 0000 0000 7977 9344
* LCCN: n78059770
* SUDOC: 164085947
* Treccani: pupieno

 |
O **Ibaizabal** é un río de Biscaia, no norte de España. Etimoloxicamente ven de *ibai*, "río" e *zabal*, "ancho" en éuscaro, é dicir «río ancho».

Nace na fronteira de Biscaia con Áraba e Guipúscoa, preto de Elorrio, de varios arroios dos montes Anboto e Udalaitz, na Cornixa Cantábrica. Adóitaselle denominar Ibaizabal a partir da unión do Zumelegui e o Arrázola, que se unen no val de Axpe Achondo.

Corre en dirección noroeste polo chamado Val do Ibaizabal e atravesa o Duranguesado. Conflúe en Basauri co Nervión, un río de similar caudal e lonxitude, e xuntos corren en dirección noroeste. Á altura de Bilbao forman a ría de Bilbao (tamén chamada ría do Nervión ou do Ibaizabal), que desemboca no mar Cantábrico.

En todo o seu percorrido, fóra da súa parte alta, as súas beiras están altamente urbanizadas e industrializadas, principalmenete con industrias metalúrxicas e químicas (papeleiras) o que deteriora a calidade das augas e altera os ecosistemas propios das súas beiras ao verse canalizado e encaixonado en moitos tramos da súa canle. As reformas do saneamento melloraron moito a calidade das súas augas.

Galería de imaxes
-----------------

* O Ibaizábal-Nervión por Santa Isabel (Arrigorriaga).O Ibaizábal-Nervión por Santa Isabel (Arrigorriaga).
* Confluencia, ría e desembocadura de Nervión e Ibaizábal.Confluencia, ría e desembocadura de Nervión e Ibaizábal.

Véxase tamén
------------

* Río Nervión
* Ría de Bilbao
* Lista de ríos de España

### Ligazóns externas

* Ríos de Euskadi. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14355
* GEC: 0422677

 |
O **reino de Sevilla** foi unha xurisdición territorial da Coroa de Castela desde a súa incorporación no século XIII até a División territorial de España en 1833. Foi un dos catro reinos de Andalucía. Estendíase aproximadamente polo territorio das actuais provincias de Huelva, Sevilla e Cádiz e a depresión de Antequera, englobando ademais algúns municipios na actual provincia estremeña de Badaxoz. As localidades que o compuñan segundo o Catastro de Ensenada poden verse na lista de localidades do Reino de Sevilla.

Desde o punto de vista xurisdiccional o territorio do reino de Xaén era tanto reguengo como señorial, existindo nel señoríos tanto laicos como eclesiásticos. Entre os primeiros atopábanse os territorios da Casa de Medina-Sidonia, a Casa de Arcos, a Casa de Alcalá, a Casa de Osuna, a Casa de Olivares, a Casa de Sanlúcar la Mayor, do Marquesado de Estepa, do Marquesado de Gibraleón e do Marquesado de Ayamonte, ademais doutros moitos de menor importancia. Entre os segundos había propiedades do Arcebispado de Sevilla, a Orde de San Xoán e o Mosteiro de San Isidoro del Campo.

No século XVIII en territorios do reino de Sevilla fundáronse algunhas das Novas Poboacións de Andalucía e Serra Morena.

O Real Decreto de 30 de novembro de 1833 creou a Provincia de Sevilla, que se formou unindo localidades do reino homónimo, excepto as que pasaron a formar parte da Provincia de Cádiz e da Provincia de Huelva. Así mesmo, a nova provincia de Sevilla incorporou Guadalcanal, que até entón pertencía a Estremadura, e perdío as poboacións do Bodonal, Fregenal de la Sierra e Higuera la Real, que pasaron a formar parte da provincia de Badaxoz, en Estremadura. Actualmente a provincia está composta polos municipios que poden verse na lista de concellos da provincia de Sevilla:.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1796239
* WorldCat
* VIAF: 33144647641839724001
* BNF: 12415975x
* SUDOC: 033277389

 |
En círculos internacionais bautizouse co nome de **Revolución Verde** o importante incremento da produción agrícola que se deu en México a partir de 1943, como consecuencia do emprego de técnicas de produción modernas, concretadas na selección xenética e a explotación intensiva permitida polo regadío e baseada na utilización masiva de fertilizantes, pesticidas e herbicidas.

As novas técnicas fóronse incorporando con posterioridade a outros países do Terceiro Mundo, como a India (1965), ó tempo que se diversificou a súa aplicación a outros cultivos como o arroz ou o millo.

A importancia desta revolución radicou en que mostraba perspectivas moi optimistas con respecto á erradicación da fame e a desnutrición nos países subdesenvolvidos.

Os resultados en canto a aumento da produtividade foron espectaculares. En México, baste citar como exemplo ó trigo; a súa produción pasou dun rendemento de 750 kg. por hectárea en 1950, a 3,200 kg. na mesma superficie en 1970.

Pero os aspectos negativos non tardaron en aparecer: problemas de almacenaxe descoñecidos e prexudiciais, excesivo custo de sementes e tecnoloxía complementaria, a dependencia tecnolóxica, a mellor adaptación dos cultivos tradicionais eliminados ou a aparición de novas pragas. Polo que foi moi criticada dende diversos puntos de vista que van dende o ecolóxico ó económico, pasando polo cultural e incluso nutricional.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q186050
* BNF: 13318961x
* BRE: 1991592
* EBID: ID
* FAST: 947585
* GND: 4191439-9
* JSTOR: green-revolution
* LCCN: sh85057221
* MAG: 112939947
* SUDOC: 027726517

 |
O Escalda ao seu paso por Antuerpen
O **río Escalda**[] (en neerlandés *Schelde*, en francés *Escaut*, en alemán *Schelde*, en inglés *Scheldt*) é un río que nace en Francia, atravesa Bélxica e desemboca no mar do Norte, en territorio dos Países Baixos.

O río desempeñou un papel determinante no desenvolvemento político e económico da zona, no que hoxe é Flandres, Brabante e Hainaut.

Orixínase en Gouy, no departamento de Aisne, no norte de Francia. Diríxese cara ao noroeste e pasa polas cidades de Cambrai e Valenciennes; máis abaixo atravesa a fronteira con Bélxica e baña as cidades de Tournai e Gante. En Gante úneselle o río Lys, o seu principal afluente pola esquerda. Desde aquí diríxese cara ao leste. Preto de Antuerpen, a maior das cidades no seu curso, o Escalda diríxese cara ao oeste, penetra nos Países Baixos e finalmente desemboca no mar do Norte. Ten unha lonxitude de 355 km.

A súa desembocadura mariña ábrese nun amplo estuario de varios quilómetros de anchura, onde os seus depósitos sedimentarios deron orixe a unha riqueza ecolóxica pouco común.

O Escalda, polo seu escaso desnivel, é un río lento, de pouca potencia de fluxo. Por iso as mareas fanse sentir ata unha distancia de 160 km desde a súa desembocadura no mar. Son moi importantes os diques realizados en Zelandia (Países Baixos) para protexer as terras das inundacións das mareas e dos temporais.

Ao longo do seu curso e o dos seus principais afluentes construíronse uns 250 diques e esclusas, entre os que podemos citar a Scarpe, a Lys e a Sensée.

O río Escalda é navegable desde a cidade francesa de Cambrai e constitúe unha importante vía de navegación, sendo o porto de Antuerpen o segundo en importancia de Europa. Varias canles, incluído o canle Alberto, conectan o Escalda coas concas dos ríos Rin, Mosa e Sena, e coas áreas industriais de Bruxelas, Liexa, Lille e Mons.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Escalda*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q37620
* DARE: 43897
* EBID: ID
* GEC: 0024497
* GeoNames: 3301577
* LCCN: sh85118104
* NKC: ge636645
* OSM: 324288
* Pleiades: 109328

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Río Kennet.

O Kennet cerca de Axford, Wiltshire
O **río Kennet** é un curso fluvial de Inglaterra, afluente do río Támese, que discorre polo Wiltshire e o Berkshire. Ten unha lonxitude de 72 km, a unha conca de 1164 km².

Percorrido
----------

Nace en Swallowhead Spring, en Silbury Hill, e flúe cara ao sur antes de bifurcarse cara ao leste. Atravesa Marlborough (onde recibe as augas do Og), Hungerford (onde se une so Dun) e Newbury, antes de confluír co río Támesis en Reading.

Forma parte da rede de conexión fluvial Londres-Bristol a través do Támese.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Kennet, río Támese*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2987365
* WorldCat
* VIAF: 315149522
* GeoNames: 2645810
* LCCN: sh85071939
* OSM: 7703575

 |
Confluencia do Gombak e o Klang en Kuala Lumpur.
O **río Klang** é un curso fluvial que corre por Malaisia, atravesando Selangor e a cidade de Kuala Lumpur para desaugar no estreito de Malaca. Ten un curso aproximado duns 120 km.

Dado o feito de que atravesa o val do Klang, que é unha zona moi densamente poboada, con máis de 4 millóns de habitantes, está considerabelmente contaminado. O alto grao de desenvolvemento levou a que o río apareza como un gran torrente despois dunha tormenta.

Percorrido
----------

O Klang River nace na zona montañosa, a uns 25 km ao nordeste de Kuala Lumpur, en Kuala Seleh. Drena unha cunca, cos seus afluentes de 1.288 km². Recibe once tributarios principais, entre os que cómpre citar: o Gombak, Batu, Kerayong, Damansara, Keruh, Kuyoh, Penchala e Ampang. Flúe cara ao oeste até o estreito de Malaca, no que desmboca logo de 120 km.

Localidades importantes que baña
--------------------------------

Kuala Lumpur está situada no punto onde conflúen o río Gombak e o Klang. Augas abaixo, o río atravesa a capital do estado de Selangor, Shah Alam. A cidade de Klang, que recibe o seu nome do río precisamente, sitúase no tramo baixo do seu curso.

O maior porto mariño de Malaisia, Port Klang, está situado no estuario do Klang.

Presas e estanques
------------------

Hai dous encoros principais sobre o curso do río: o encoro de Batu e o encoro das Portas do Klang, que prové de auga a poboación do Val do Klang e mitiga as cheas das súas augas.

Para paliar danos do río Gombak durante as tormentas, pénsase en colcar algúns estanques *ad hoc* que se localizarían en Batu, Jinjang e Kepong.

Vida animal
-----------

En tempos aínda recentes foron rexistrados crocodilos nalgún puntos do río.

Privatización
-------------

O mantemento do Klang poderá ser encargado a empresas privadas no futuro, a través dun contrato de trinta anos, esperándose que a compañía limpe e acondicione o río entre 2006 e 2010. O custo sería compensado para a empresa a través da explotación da area e o desenvolvemento comercial do río.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Muthiah, W.: "Three rivers in Selangor to go private soon", artigo en *The Star*, 7 de febreiro de 2006 *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q619086
* WorldCat
* VIAF: 315527263
* GeoNames: 1735163
* LCCN: sh89005366

 |
O Krka no Parque Nacional homónimo
O río **Krka** é un río de Croacia. Ten unha lonxitude de curso de 72,5 km, sendo un dos río máis longos da Dalmacia, aínda que só ocupa o posto 22º entre os ríos croatas por tal cualidade.

Percorrido
----------

O Krka nace a 3,5 km ao norte da cidade de Knin, ao pé dos Alpes Dináricos, en *Topoljski buk*, formando unha fervenza de 22 m de altura. Desemboca en Šibenik, no mar Adriático.

Particularidades
----------------

Nos primeiros 49 km de curso é un río de auga doce, pero nos 23,5 km de curso inferior as augas son salobres.

Parque Nacional de Krka
-----------------------

Boa parte do percorrido do río transcorre no Parque Nacional de Krka, de 111 km², onde forma espectaculares fervenzas e lagoas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Krka, Croacia***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q591224
* WorldCat
* VIAF: 235209343
* EBID: ID
* GeoNames: 3197205
* GND: 4444498-9
* LCCN: sh2017004450
* NKC: ge662444
* OSM: 3486107

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Río Kennet.
Coordenadas: 52°13′12″N 0°30′35″O﻿ / ﻿52.22000, -0.50972

O Kennet en Badlingham, Cambridgeshire
O **río Kennett** é un río que discorre polos condados de Suffolk e Cambridgeshire, no leste de Inglaterra.

Nace nos outeiros ao oeste de Cowlinge Hall, no oeste de Suffolk, a unha altitude duns 108 m sobre o nivel do mar. Flúe cara ao nordeste até a aldea de Cowlinge antes de virar cara ao oeste, cruzando a fronteira do condado de Cambridgeshire, na parroquia de Kirtling. Despois de pasar só un par de quilómetros por Cambridgeshire, cruza de novo a Suffolk, onde flúe cara ao norte, a través de Dalham e Moulton. En Kentford forma a fronteira entre Suffolk e Cambridgeshire, ao redor dunha milla, volvendo a pasar a Cambridgeshire ao norte da aldea de Kennett. Cando chega a Freckenham, despois de percorrer 28 km desde o seu necemento, desemboca no río Lee Brook, un afluente, á súa vez, do Lark, a unha altitude duns 10 m sobre o nivel co mar. 

Este río xeralmente seca no verán.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Kennet, Suffolk*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7337546
* OSM: 8005049

 |