recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Đặng Thị Ngọc Thịnh**, nada en Quảng Nam o 25 de decembro de 1959, é unha política vietnamita que exerceu como presidenta interina de Vietnam en 2018 tras a morte de Trần Đại Quang.

Đặng Thị Ngọc Thịnh converteuse en membro do Partido Comunista de Vietnam o 19 de novembro de 1979. Foi vicepresidenta de Vietnam desde o 8 de abril de 2016 até 2018. Foi elixida vicepresidenta de Vietnam despois de gañar o 91,09% dos votos (450 votos) na Asemblea Nacional, converténdose na primeira muller na historia vietnamita en ser elixida para o cargo de vicepresidente de Vietnam. Foi membro das Asembleas Nacionais 11 e 13.

Tras a morte de Quang, converteuse na primeira muller na historia vietnamita en converterse en presidenta de Vietnam. Foi a primeira muller xefa de estado dun país comunista desde Soong Ching-ling de China.

Referencias
-----------

| Presidentes de Vietnam |
| --- |
| *Segue a:* Trần Đại Quang | **Đặng Thị Ngọc Thịnh**(2018-2018) | *Precede a:* Nguyễn Phú Trọng |
| Partido Comunista do Vietnam |

Ligazóns externas
-----------------

1. ↑  "National Assembly elects new Vice President, top judicial officials".
2. ↑  "Đặng Thị Ngọc Thịnh". Arquivado dende o orixinal o 19 de xaneiro de 2019. Consultado o 11 de xaneiro de 2019.
3. ↑  "Vietnam nombra por primera vez a una mujer como presidenta".
Coordenadas: 20°S 175°O﻿ / ﻿-20, -175

Mapa de Tonga.
**Tonga** é un arquipélago localizado ao sur de Samoa. As súas 169 illas, das cales 36 están habitadas, divídense en tres grupos principais: Vava'ou, Ten'apai e Tongatapu, que forman unha liña norte-sur de 800 quilómetros de longo. Tongatapu, a illa máis grande e que alberga a capital Nukuʻalofa, cobre 257 km². Xeoloxicamente, as illas de Tonga son de dous tipos: a maioría teñen unha base de pedra calcaria que se orixinou a partir de formacións de coral levantadas; as demais consisten en pedra calcaria sobre unha base de orixe volcánica.

O clima é basicamente subtropical cun período cálido (de decembro a abril), durante o cal a temperatura sobe por riba dos 32 °C, e un período máis fresco (de maio a novembro), no que as temperaturas non acostuman superar os 27 °C. A temperatura sobe de 23 °C a 27 °C, e a precipitación anual varía de 170 a 297 centímetros se se viaxa desde Tongatapu para o sur para as illas do norte máis próximas ao Ecuador. A humidade media diaria é do 80%.

Ten unha área total de 748 km², dos que 718 km² son de terra e 30 de auga. Non ten fronteiras con outros países, e ten unha lonxitude de costas de 419 km.

**Accidentes mariños:**
  
*plataforma continental:*
200 m de profundidade
  
*zona económica exclusiva:*
200 mn (370.4 km)
  
*territorio mariño:*
12 mn (22.2 km)

**Clima:**
tropical; alterado por ventos alisios; estación cálida (de decembro a maio), estación fresca (de maio a decembro)

**Terreo:**
a maioría das illas teñen unha base de pedra calcaria que se orixinou a partir de formacións de coral levantadas; as demais consisten en pedra calcaria sobre unha base de orixe volcánica.

**Elevacións do terreo:**
  
*punto máis baixo:*
Océano Pacífico 0 m
  
*punto máis alto:*
lugar sen nome en Kao Island con 1.033 m

**Recursos naturais:**
pescado, terreo fértil

**Uso da terra:**
  
*terreo cultivábel:*
24%
  
*cultivo permanente:*
43%
  
*pastos permanentes:*
6%
  
*bosque e selva:*
11%
  
*outros:*
16% (1993 est.)

**Terras de regadío:**
N/D km²

**Perigos naturais:**
ciclóns (de outubro a abril); terremotos e actividade volcánica en Fonuafo'ou (Illa Falcón) e Late'iki (Illa Mete)

Notas
-----

1. ↑  "CIA- The World Facbook". Arquivado dende o orixinal o 07 de outubro de 2013. Consultado o 17 de outubro de 2009.

Véxase tamén
------------

* Tonga
**Western Union** é unha película estadounidense, do xénero *western*, producida en 1941 pola 20th Century Fox e dirixida por Fritz Lang, que foi estreada en España co título *Espíritu de conquista*.

O guión é de Robert Carson, que adaptou unha novela de Zane Grey. O seu elenco integrábano Robert Young, Randolph Scott, Dean Jagger, Virginia Gilmore e John Carradine, entre outros.

Sinopse
-------

En 1861, o ladrón Vance Shaw, que está en fuga polo deserto, encontra un home ferido. Axúdao a conseguir asistencia e despois foxe co cabalo do ferido.

Algún tempo despois Vance, que está tratando de escapar do seu pasado de fóra da lei, busca traballo na compañía de telégrafos Western Union, que estaba construíndo unha liña para conectar as cidades de Omaha e Salt Lake City. Alí descobre que o home ao que axudara (e ao que lle roubara o cabalo), Edward Creighton, é o responsábel da contratación de empregados. Creighton recoñéceo e resolve darlle unha oportunidade a Vance para que este mostre que está verdadeiramente rexenerado. Máis tarde Vance coñece a irmá de Creighton, Sue, da que se enamora.

Edward planifica o traballo, que consiste en colocar os postes e os fíos polas grandes planicies norteamericanas. Nese momento aparece Richard Blake, un mozo fillo dun dos donos da compañía, que tamén se interesa por Sue, provocando a antipatía de Vance. Iniciado o traballo, Edward leva os seus homes, incluídos Blake e Vance, ao territorio salvaxe, enfrontando a indios e pistoleiros. Estes últimos fan que Edward e Blake desconfíen de Vance, que non di que eran da súa antiga cuadrilla.

Elenco
------

* Robert Young.... Richard Blake
* Randolph Scott.... Vance Shaw
* Dean Jagger.... Edward Creighton
* Virginia Gilmore.... Sue Creighton
* John Carradine.... Doc Murdoch
* Slim Summerville.... Cookie
* Chill Wills.... Homer Kettle
* Barton MacLane.... Jack Slade

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bogdanovich, Peter (1972): *Fritz Lang en América*. Madrid: Fundamentos. (Reed. 1984), páxs. 40-45. ISBN 84-245-0013-X
* Casas, Quim (1991): *Fritz Lang*. Madrid: Cátedra, páxs. 147-150. ISBN 84-376-1024-9

### Ligazóns externas

* Estudo da película en Miradas.net *(en castelán)* Consultada o 12/3/2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q331738
* AFI: 27078
* Allmovie: v53913
* AlloCiné: 57620
* CineRessources: 34072
* FilmAffinity: 474757
* Filmportal: ID
* IMDb: tt0034384
* OFDb: 21226
* Rotten Tomatoes: western\_union
* Synchronkartei: 12081
* TMDb: 43804
* TVcom: western-union

 |
Caixa de placas secas de xelatino-bromuro de prata fabricadas pola empresa Lumière cara 1900.
O **xelatino-bromuro** é un procedemento fotográfico creado no ano 1871 por R. L. Maddox e mellorado no ano 1878 grazas ós traballos de Charles E. Bennet, que acabou desprazando ao colodión húmido a partir de 1882.

Este proceso basicamente supón nos seus inicios o emprego dunha placa de cristal sobre a que se estende unha solución de bromuro, auga e xelatina sensibilizada con nitrato de prata, que xa non necesita manter húmida a placa en todo momento, o cal pon fin a un dos grandes inconvenientes do colodión húmido.

Ó conseguir Charles E. Bennet mellorar a sensibilidade do Xelatino-bromuro deixando secar durante máis tempo a placa emulsionada, conseguiu rebaixar o tempo de exposición a un cuarto de segundo, o que nos permite achegarnos ó concepto de instantánea fotográfica.

A creación deste método supuxo a culminación do invento da fotografía, quedando basicamente constituída ata a aparición da Halografía e a Fotografía dixital.

Notas
-----

1. ↑  "La placa seca, el gelatino-bromuro de Bennet". *FotoNostra* (en castelán).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xelatino-bromuro***  |

### Outros artigos

* Heliografía
* Daguerrotipo
* Calotipo
* Colodión húmido

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1459304
* AAT: 300053525
* EBID: ID
* MAG: 28699426

 |
Este artigo trata sobre o musical de Broadway. Para o filme véxase: West Side Story (filme de 1961).
***West Side Story*** é un musical norteamericano escrito por Arthur Laurents, con música de Leonard Bernstein, letras de Stephen Sondheim e coreografías de Jerome Robbins, inspirado na obra *Romeo e Xulieta* de William Shakespeare.

A historia sitúase nun barrio obreiro do Oeste de Nova York a mediados da década dos cincuenta, caracterizado pola diversidade de etnias que o conforman. No inicio da década de 1960 esa área sería totalmente renovada urbanisticamente para a construción do Lincoln Center, cambiando o carácter do barrio. O tema central da película xira arredor da rivalidade entre os "Sharks", de Porto Rico, e os "Jets", de raza branca, dúas bandas de adolescentes de distintas culturas que se desprezan entre elas. O principal protagonista é Tony, amigo dos Jets, quen namora de María, irmá do líder dos Sharks.

A atmosfera sombría, a música sofisticada, as escenas de baile e a temática social sobre a migración na época conforman un musical de gran repercusión no panorama teatral de Broadway. Algúns dos temas compostos por Bernstein foron un auténtico éxito. Entre eles destacan "Something's Coming", "Maria", "America", "Somewhere", "Tonight", "Jet Song", "I Feel Pretty", "A Boy Like That", "One Hand, One Heart", "Gee, Officer Krupke" e "Cool".

A produción orixinal de 1957 con dirección e coreografía de Jerome Robbins foi o debut de Sondheim en Broadway e representouse 732 veces. A obra recibiu seis candidaturas aos premios Tony e resultou vencedora nas categorías de coreografía e deseño de decorados. A obra tivo moita repercusión e contou con representacións en Londres e producións internacionais posteriores.

En 1961 produciuse un filme homónimo dirixido por Robert Wise e Robbins e protagonizado por Natalie Wood, Richard Beymer, Rita Moreno, George Chakiris e Russ Tamblyn. O filme recibiu once candidaturas aos Óscar e gañou dez delas, incluíndo as categorías de mellor filme, dirección e actores secundarios.

Notas
-----

1. ↑  "West Side Story". *Stephen Sondheim Reference Guide* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 05 de xaneiro de 2013. Consultado o 16 de novembro de 2018.
2. ↑  Sarah Waxman, "The History of the Upper West Side" ny.com
3. ↑  "About Lincoln Center", City Realty
4. ↑  "West Side Story". *IBDB* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 29 de xuño de 2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***West Side Story***  |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en inglés)*.
* Guía de referencia de Sondheim *(en inglés)*
* Páxina oficial de *West Side Story* en Broadway *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q669010
* WorldCat
* VIAF: 184912960
* BNF: 13908546r
* EBID: ID
* GND: 300019726
* IBDB: 9232
* LCCN: no99013258
* MusicBrainz: ID
* MusicBrainz: ID

 |
Xemas
A **Xemoloxía** é a ciencia, arte e profesión de identificar e avaliar xemas. Pode ser considerada unha rama da xeoloxía. Algúns xoieiros son xemólogos e así son cualificados para identificar e valorar xemas. Existen escolas profesionais, asociacións de xemólogos e programas de certificación.

Algúns xemólogos especialízanse en diamantes ou perlas, que son áreas especialmente difíciles. A demanda polo servizo de xemoloxía creceu como resultado da aparición cada vez maior de xemas sintéticas.

Non habemos de confundir, brillante con diamante, brillante é unha das tallas máis utilizadas
xa que achega un maior grao de reflexión da luz.

O xemólogo é o profesional que pode determinar que unha xema é a que é, a través de exploracións de laboratorio e da súa experiencia tanto de estudos como do seu labor diario.

É o único que pode certificar unha xema e o xemólogo especialista en diamantes, esta última.

Os estudos de Xemología na Universidade de Barcelona, constan de dous anos onde accedes á
titulación e podes escoller a especialización que dura un ano, ben como especialista en diamantes , como en xema sintética, xa que cada vez existen máis imitacións, con dobretes e tripletes de cuarzo ou vidro.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q243330
* BNCF: 19247
* BNF: 12311055p
* GEC: 0111643
* GND: 4151047-1
* LCCN: sh2011001743
* MAG: 85909142

 |
Esquema de escala de órbitas terrestres baixa, media e alta
Unha **órbita alta terrestre** é unha órbita xeocéntrica cunha altitude enteiramente por riba da órbita xeoestacionaria (ou xeosincrónica, isto é, cunha altura de 35 786 quilómetros). O período orbital de tales órbitas é maior que 24 horas, polo que os satélites en tales órbitas teñen un movemento aparente retrógrado. Ou sexa, mesmo se teñen unha órbita progrado (90° > inclinación ≥ 0°), a súa velocidade angular orbital é menor que a velocidade de rotación da Terra, o que causa que o seu movemento sexa visto dende a superficie terrestre como indo cara ó oeste.

Diagrama das diferentes órbitas segundo a altura: 1. Terra. 2. Zona de órbitas baixas. 3. Zona de órbitas medias. 4. Órbita xeoestacionaria. A zona exterior a esta sería a que marca as órbitas altas, limitado só o seu tamaño pola necesidade de ser cerrada.Diagrama das diferentes órbitas segundo a altura: 1. Terra. 2. Zona de órbitas baixas. 3. Zona de órbitas medias. 4. Órbita xeoestacionaria. A zona exterior a esta sería a que marca as órbitas altas, limitado só o seu tamaño pola necesidade de ser cerrada.

Exemplos de satélites en órbita alta terrestre
----------------------------------------------

| Nome | NSSDC id. | Data de lanzamento | Perixeo | Apoxeo | Período | Inclinación |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Vela 1A | 1963-039A | 17/10/1963 | 101 925 km | 116 528 km | 6519 min | 37,8° |
| IBEX | 2008-051A | 19/10/2008 | 61 941 km | 290 906 km | 12 963 min | 16,9° |

Notas
-----

1. ↑  "User support guide: platforms. NASA Goddard Space Flight Center.". Arquivado dende o orixinal o 27/05/2010. Consultado o 15/12/2020.  Arquivado 27/05/2010, en Wayback Machine.
2. ↑  "Encyclopedia Astronautica Index: 1". *www.astronautix.com*. Consultado o 2020-12-15.
3. ↑  "NASA - NSSDCA - Spacecraft - Details". *nssdc.gsfc.nasa.gov*. Consultado o 2020-12-15.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Órbita
* Órbita baixa terrestre
* Órbita media terrestre
* Órbita xeoestacionaria

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q218056
* MAG: 89488340

 |
O **3-hidroxi-3-metilglutaril-coencima A** , ou **HMG-CoA**, tamén chamado **β-hidroxi-β-metilglutaril-coencima A** (ás veces abreviado como hidroximetilglutaril-CoA) é unha molécula formada por un hidroxiácido metilado de 4 carbonos unido ao coencima A (derivado dun nucleótido). Funciona como un intermediato na ruta de formación de corpos cetónicos (cetoxénese) e na vía do mevalonato para a formación de terpenos e esteroides, onde se forma a partir de acetoacetil-CoA e acetil-CoA. Tamén intervén como intermediario no metabolismo do aminoácido leucina, onde o seu precursor é o 3-metilglutaconil-CoA.

Na vía do mevalonato
--------------------

*Artigo principal**:* Vía do mevalonato.
Vía do mevalonato.
Na vía do mevalonato o HMG-CoA utilízase para formar mevalonato, o cal despois orixinará en varios pasos o isopreno activo necesario para a síntese de terpenos e esteroides. Nesta ruta o HMG-CoA orixínase pola unión do acetoacetil-CoA e o acetil-CoA catalizada pola HMG-CoA sintase.

Formación do HMG-CoA por acción da HMG-CoA sintase.
Despois o HMG-CoA perde o seu coencima e redúcese e dá lugar a mevalonato pola acción do encima HMG-CoA redutase localizado no retículo endoplasmático con gasto de NADPH .

Formación de mevalonato a partir de HMG-CoA pola acción da HMG-CoA redutase.

Na cetoxénese
-------------

Formación de corpos cetónicos.
Na cetoxénese o HMG-CoA utilízase para a formación do corpo cetónico acetoacetato. Orixínase a partir do acetoacetil-CoA, que se une a unha molécula de acetil-CoA nunha reacción catalizada pola HMG-CoA sintase.

Posteriormente, o HMG-CoA formado rompe rendendo acetoacetato e acetil-CoA nunha reacción catalizada pola HMG-CoA liase.

No metabolismo da leucina
-------------------------

Na degradación oxidativa do aminoácido leucina, esta dá lugar finalmente a acetil-CoA e acetoacetato, polo que é un aminoácido cetoxénico. A 4ª reacción desta ruta orixina 3-metilglutaconil-CoA, que se hidrata orixinando HMG-CoA, o cal experimenta a última reacción da ruta, catalizada pola HMG-CoA liase, na que a molécula rompe formando acetil-CoA e acetoacetato.

Notas
-----

1. ↑  PubChem compound 3-hydroxy-3-methylglutaryl-coenzyme A
2. ↑  CHEBI (3S)-3-hydroxy-3-methylglutaryl-coenzyme A
3. ↑  MeSH name
4. 1 2  A. Lehninger. Principios de Bioquímica. Omega. 1988. Páxinas 524-525, 608-609. ISBN 84-282-0738-0.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Coencima A
* Ácido glutárico

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 1553-55-5
* ChEBI: 15467
* ChEMBL: CHEMBL1794644
* ChemSpider: 392859
* DTXSID: DTXSID00935181
* ECHA: 100.014.820
* IUPHAR: 3040
* KEGG: C00356
* KNApSAcK: C00007270
* PubChem: 445127

 |
**Flavius Iustinus** ou **Xustino I**, nado en Dardania *c*. 450 e finado en Constantinopla o 1 de agosto de 527, foi emperador bizantino do ano 518 ao 527.

Traxectoria
-----------

Gravado cun retrato de **Xustino I**, Por Giovanni Battista de'Cavalieri, publicado en *Romanorum imperatorum effigies*, Roma, 1592.
Naceu nunha aldea preto de Bederiana, na provincia de Dardania, pertencente á diocese de Dacia que, xunto coa de Macedonia, formaba entón a prefectura pretoriana de Ilírico. Na súa mocidade chegou a Constantinopla fuxindo das invasións bárbaras. Alistouse no exército, e grazas á súa capacidade, ascendeu rapidamente pola escala militar, ata converterse en comandante da garda de palacio (os *excubitores*) do emperador Anastasio I en 515. Grazas á súa posición (era o comandante do único exército acantonado na cidade) e a súa prodigalidade, conseguiu ser nomeado sucesor á morte de Anastasio I, en 518. No momento da súa ascensión ao trono tiña preto de setenta anos e probablemente era analfabeto.
Xustino, que era un militar sen os coñecementos nin a visión precisos para gobernar o estado bizantino, rodeouse de conselleiros de confianza. O máis destacado deles foi sen dúbida o seu sobriño, Flavio Petro Sabacio, ao que adoptou como fillo e ao que deu o nome, polo que pasou á historia, de Xustiniano. Aínda que se di con frecuencia que Xustiniano rexeu os destinos do Imperio xa en vida do seu tío, como afirma o historiador Procopio, é probábel que non fose así, xa que só foi investido como sucesor meses antes da morte de Xustino.

En 525, Xustino derrogou unha lei que prohibía aos membros da clase senatorial contraer matrimonio cunha muller de clase inferior, o cal foi considerado escandaloso na época. Grazas a este edicto, Xustiniano puido casar con Teodora, unha antiga actriz e artista de circo; por outra banda, a derrogación desta norma contribuíu a diluír as antigas diferenzas de clase da sociedade romana.

Os últimos anos do seu reinado estiveron marcados polas disputas cos ostrogodos, conseguindo aquietar a Teodorico ao renunciar Xustino a nomear cónsules, e os persas pola rexión de Lazica, a antiga Cólquida e que vai provocar unha guerra que non vai ter un vencedor claro. En 526 a súa saúde comezou a declinar, e nomeou formalmente sucesor a Xustiniano o 1 de abril de 527. Morreu o 1 de agosto dese mesmo ano.

A cidade de Anazarbus foi rebautizada como **Iustinopolis** en 525, en honor seu.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Xustino I*** |

* *De imperatoribus romanis* Extensa biografía (en inglés)

| Imperio Bizantino |
| --- |
| *Segue a:* Anastasio I (emperador) | **Xustino I**(518-527) | *Precede a:* Xustiniano I |
| Dinastía Xustiniana |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q183445
* WorldCat
* VIAF: 265706771
* BAV: ADV10924784
* BMT: 140693
* BNE: XX1501872
* BRE: 4933387
* CERL: cnp00559873
* DeutscheBio: 120174960
* EBID: ID
* FAST: 1827731
* GEC: 0035167
* GND: 120174960
* ISNI: 0000 0003 8242 8870
* LCCN: n95003669
* NTA: 190073268

 |
Órbita xeoestacionaria. Unha persoa observando desde a Terra en rotación (nun punto fixo) pensaría que o satélite é un punto fixo do ceo.
Vista de dous satélites xeoestacionarios.
A **órbita xeoestacionaria** (ou **GEO** polas súas siglas en inglés) é unha órbita xeosíncrona circular que pasa directamente de oeste a leste seguindo o ecuador terrestre (latitude 0°), a 35.786 km de altura, acompañando sempre co mesmo período orbital o movemento de rotación da Terra. As características desta órbita convértena en ideal para satélites de comunicación permitíndolles permanecer fixos respecto a un punto da Terra. As localizacións dos distintos satélites xeostacionarios só varían en lonxitude, xa que a súa latitude é sempre 0º (están todos sobre o ecuador).

Historia
--------

O concepto de órbita xeoestacionaria foi creado polo ruso Konstantin Tsiolkovskii o principio do século XX,[] que escribiu textos de ciencia e ciencia ficción sobre viaxes espaciais. En 1920 Herman Potocnik descríbe unha órbita dunha estación espacial situada a unha altitude 35.900 km que ten un período de rotación igual ao da rotación da Terra, polo que parece flotar nun punto fixo no ecuador da Terra.

Pero a persoa que popularizou a idea foi Arthur C. Clarke que, nun artigo publicado en 1945, suxeria que **foguetes estacionarios poden dar cobertura de radio**, suxerindo que unha rede de tres satélites intercalados no ecuador terrestre permitirían dar cobertura de radio a toda a superficie da terra.

O Syncom 3, lanzado en 1964, converteuse no primeiro satélite xeoestacionario, cumprindo o que vaticinara Clarke case 20 anos antes.

Principais usos
---------------

As órbitas destes satélites teñen unha altitude de 35.786 km sobre o nivel do mar, e a súa órbita segue sempre a do ecuador terrestre. Un só satélite xeoestacionario permite dar cobertura ao 42 % da superficie terrestre, e unha constelación de satélites poden dar cobertura á zona situada entre as latitudes 81°N e 81°S.

Emprégase principalmente para satélites de comunicación e meteorolóxicos.

Limitacións
-----------

Co tempo, ao ser a órbita xeoestacionaria moi usada, acabou por ter problemas de espazo para situara tantos satélites, polo que sepoden dar interferencias ou choques entre eles. Para evitar isto os satélites teñen combustible para volver á súa posición corrixindo as desviacións de posición quese puideran producir, orixinadas pola forza de atracción da Terra a Lúa é o Sol.
Non obstante, cando o seu combustible se esgota, estes satélites poden representar unha amenza para outros satélites. Para evitalo, antes de que isto se produza, elévase o satélite a unha altitude máis alta, evitando danos noutros satélites.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Órbita baixa terrestre
* Órbita media terrestre
* Órbita alta terrestre
* Satélite artificial

### Ligazóns externas

* Órbita xeoestacionaria *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192316
* BRE: 4164688
* EBID: ID
* GEC: 0111827
* JSTOR: geostationary-orbits
* MAG: 16405173
* PSH: 390

 |
**Xuliana Conde González**, nada en San Xián de Marín en 1843 e finada en San Martiño de Bueu en 1920 ca. foi a primeira poxadora de peixe do concello de Bueu.

Traxectoria
-----------

Naceu en San Xián de Marín en 1843, filla de Ramona González e Pedro Conde, no seo dunha familia humilde do centro da vila. Mudouse na década de 1860 ao concello de Bueu tras casar con Antonio López Troncoso. Comezan a vivir de alugueiro no lugar da Praia dado que el era mariñeiro. A partir de entón comezou a vender os excedentes de peixe do seu home e, con posterioridade, realizou a poxa da mercancía procedente das grandes capturas: arrastre, xeito e ardora.

A súa última neta viva, Fita, comentou sobre Xuliana:

> 
> 
> *"Abuela Xuliana traballaba no mesmo que mamá. Seino porque abuela Xuliana deixoulle a mamá a ventaxa. Foi a primeira que traballou diso aquí en Bueu".*
> 
> 

A importancia que tivo foi tan grande que as descendentes pasaron a tomar o seu nome como alcume familiar: As Xulianas. A este respecto unha das bisnetas, Luísa, lembra:

> 
> 
> *"A miña bisavoa foi a primeira muller subhastadora na Lonxa de Bueu e chamábase Xuliana; cando ela o deixou, herdou o seu traballo a miña avoa, Concepción, que tomou o nome de A Xuliana".*
> 
> 

Apenas hai datos sobre a súa vida e, probabelmente, morreu a mediados da década de 1920.

Premios e recoñecementos
------------------------

En 2021, a Asociación Club Golfiños-Bueu rendeulle a IV Homenaxe Bueuesa Senlleira xunto coas súas descendentes. Ademais, dedicóuselle o número 3 do fanzine Aña en marzo dese mesmo ano. E en agosto saíu publicada unha pequena recensión na revista A Trabe de Ouro.

Notas
-----

1. ↑  Club Golfiños, Bueu (2021). "Xuliana Conde González (1843-1920ca)". *Aña. Fanzine de (des)identidades femininas de Bueu* (3): 7.
2. ↑  Varela, Lola (2007). "As Xulianas de Bueu. Unha saga de subhastadoras de peixe". *Ardentía* (4): 36–38.
3. ↑  Redacción (7 de marzo de 2021). "Cuarta homenaxe "Bueuesa Senlleira" por parte de Golfiños". *farodevigo.es*. Consultado o 23 de outubro de 2021.
O plano da órbita está fixado en relación á Terra, non ó fondo de estrelas.O plano da órbita está fixado en relación á Terra, non ó fondo de estrelas.
Unha **órbita heliosíncrona** debuxa unha órbita xeocéntrica lixeiramente retrógrada, da que se escolle a altitude e inclinación para que o ángulo entre o plano da órbita e a dirección do Sol permaneza aproximadamente constante, quedando así o plano da órbita fixado en relación á Terra.

Un satélite situado sobre unha órbita semellante pasa sobre un punto dado da superficie terrestre á mesma hora solar local.

É usada por gran parte dos satélites que fan observacións fotográficas en luz visible (meteorolóxicos, de recoñecemento, de teledetección...), pois a iluminación do lugar observado ten pouca variación dunha a outra toma. É unha órbita polar baixa (entre uns 200 e 1680 km de altura, radio entre 6500 e 8000 km) e periodicidade curta (de 88 a 120 minutos).

En setembro de 2020 A ESA puxo en órbitas heliosíncronas diversos minisatélites de cubesat.

Notas
-----

1. ↑   Arquivado 25 de outubro de 2007 en Wayback Machine. , en pdf, inglés
2. ↑  "Vega regresa con un nuevo servicio de viaje compartido". *www.esa.int* (en castelán). Consultado o 2020-09-03.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q174241
* BRE: 3634403
* MAG: 112819843

 |
**Xaime Manuel Requeixo Souto**, nado en Lugo o 28 de outubro de 1969, é un avogado e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Filoloxía Hispánica (1992) e en Dereito (1997) pola Universidade de Santiago e Doutor Europeo en Dereito Civil pola Universidade de Boloña (2002). Exerceu a avogacía por conta propia e allea, foi profesor de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela e investigador do Departamento de Dereito Común da Universidade de Santiago e logo pasou a dar clases na Universidade Internacional da Rioxa. Presentouse en varias eleccións nas listas de Converxencia 21 e nas eleccións ao Parlamento de Galicia 2016 encabezou a lista do partido pola Coruña. E dende abril de 2018 ata novembro de 2022 foi o secretario xeral desa formación.

Obra en galego
--------------

### Ensaio

* *A xerarquización*, 2006, Alvarellos.

Obra en italiano
----------------

### Ensaio

* *Il dovere di informazione del chirurgo estetico nel diritto italiano*, 2005, Unidixital, Santiago.

Obra en castelán
----------------

### Obras colectivas

* *Derecho y responsabilidad civil gerontológica*, 2007, editorial Mayán, Santiago.

Notas
-----

1. ↑  RESOLUCIÓN do 23 de agosto de 2016 pola que se fan públicas as candidaturas presentadas nas xuntas electorais provinciais da Coruña, Lugo, Ourense e Pontevedra para as eleccións ao Parlamento de Galicia de 2016.
2. ↑  "Nova Executiva Nacional". Converxencia 21

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Xaime Requeixo na páxina web da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12402546
* WorldCat
* VIAF: 87449949
* BNE: XX1707980
* ISNI: 0000 0000 6042 6434

 |
Corte da cóclea no que se ve o órgano de Corti en rosa.
O **órgano de Corti** ou **órgano espiral** é un órgano do oído interno dos mamíferos. Atópase na cóclea e componse de células sensoriais auditivas coñecidas como células pilosas, que reaccionan a sons provocando vibracións de fibras nerviosas e enviando ao cerebro un impulso de determinada frecuencia. O órgano de Corti descansa sobre dúas fibras ou cordas da membrana basilar e consta fundamentalmente de dous piares que se unen formando un arco chamado *arcada de Corti*.

As células pilosas non teñen capacidade de rexeneración e cando se lesionan se perde a audición, alén máis coa idade baixa a agudeza auditiva.

O seu nome débese ao anatomista italiano Alfonso Corti que, polas súas investigacións, conseguiu distinguir os diferentes compoñentes do oído a mediados do século XIX.

Véxase tamén
------------

* Oído interno
* Endolinfa
* Célula de Boettcher
* Célula de Claudius

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1128309
* BRE: 2100334
* EBID: ID
* GEC: 0020147
* JSTOR: organ-of-corti
* LCCN: sh85033099
* MAG: 2780659331

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 75715
* MeSH: D009925
* MeSH: A09.246.631.246.577
* NCIt: C33223
* NeuroLex: birnlex\_2526
* TA: A15.3.03.121
* Uberon: 0002227
* UMLS: C0029207

 |
| Yu Shan |
| --- |
| O YU Shan |
| Elevación: | 3.952 metros |
| Latitude: | 23° 28′ N |
| Lonxitude: | 120° 57′ L |
| Localización: | Taiwán |
| Cordilleira: | Montes Zhongyang |
| Primeira ascensión: |  ? |
| Rota máis fácil: | Hai dúas sendas marcadas |
| O Yu Shan está no sueste da illa de Taiwán |

O monte **Yu Shan** (en chinés "*Montaña de Xade*"), con 3.952 metros de altura sobre o nivel de mar, conforma a maior elevación da illa de Taiwán.

Situación
---------

O Yu Shan forma parte da cadea montañosa que se estende de norte a sur na parte oriental da illa (Montes Zhongyang), da que forman parte outros picos elevados. O Yu Shan está situado, aproximadamente, na parte centro-sur do dito cordal. A localidade de Alishan, sita a oeste da montaña, é a máis próxima.

Ascensións
----------

O Yu Shan é un pico de fácil escalada polo que non atrae demasiado a atención dos montañeiros especializados que prefiren retos máis complexos. Hai dous sendeiros ben marcados que conducen até a cima.

Contorno
--------

O monte está incluído dentro do Parque Nacional de Yu Shan, polo que se precisa un permiso do mesmo para poder subir ao monte. Dado o clima tropical, con influencia monzónica, imperante na zona a vexetación é abundante e adaptada ao medio (bambú, lianas, coníferas).

Outros nomes
------------

O capitán de fragata estadounidense Alexander W. Morrison descrebeu a montaña en 1857 e denominouna *Mount Morrison*, nome que foi usado durante tempo na bibliografía xeográfica occidental. Mentres durou a ocupación de Taiwán polos xaponeses o Yu Shan foi chamado por eles *Niitakayama*, é dicir *monte Niitaka*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q500275
* EBID: ID
* GEC: 0073012
* GeoNames: 1665181
* LCCN: sh2008001948
* Peakbagger: 10720
* SummitPost: 150453

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Órgano (homónimos).
En bioloxía, principalmente na anatomía, un **órgano** é un conxunto de tecidos que evolucionaron para executar unha determinada función vital.

Algúns órganos comúns aos vertebrados son o corazón, o cerebro, o estómago etc.

Nas plantas "superiores", os órganos principais son a raíz, o caule, as follas, as flores e os froitos.

Un conxunto de órganos con funcións relacionadas chámase un sistema, conformando unha función máis complexa. Por exemplo, o sistema respiratorio dos animais ou o sistema radicular das plantas vasculares.

| * v
* c
* e
Materia |
| --- |
| Ecosistema > Organismo > Sistema orgánico > Órgano > Tecido > Célula > Orgánulo > Molécula > Átomo > Partícula subatómica (Partícula composta ·  Partícula elemental) |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q712378
* AAT: 300191771
* BNCF: 12855
* BNF: 12153938j
* EBID: ID
* GND: 4043769-3
* JSTOR: plant-organs
* LCCN: sh85095590

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 67498
* Uberon: 0000062

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre bioloxía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos chineses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Yuan Shikai** (en chinés tradicional: 袁世凱, en chinés simplificado: 袁世凯, en pinyin: Yuán Shìkǎi, en Wade-Giles: Yüan Shih-k'ai), nado o 16 de setembro de 1859, finado o 6 de xuño de 1916, foi un oficial militar e político chinés durante o final da dinastía Qing e a primeira época da República da China.

Nome
----

O seu nome de cortesía *zì* (字) foi Weiting (慰亭, ás veces escrito tamén como 慰廷 ou 尉亭). O seu seudónimo *hào* (號) foi Rong'an (容庵).

Traxectoria
-----------

Naceu na cidade de Zhangying, na provincia de Henan. Destacou na Primeira Guerra sino-xaponesa na que participou como comandante das forzas chinesas estacionadas en Corea. En 1902, a Emperatriz Cixi nomeouno Ministro de Beiyang, zona que comprendía as actuais provincias de Hebei, Liaoning e Shandong.

Converteuse en Presidente da República da China no ano 1912, tras negociar con Sun Yat-sen, e impuxo un goberno de corte autoritario, chegando a autoproclamarse emperador o 12 de decembro de 1915, co nome de reinado de Hongxian ("Abundancia constitucional").

O novo Emperador era pai de tres fillos, dos cales só o primoxénito, o Príncipe Yuan Keding, gozaba da consideración de seu pai, mais debido a un accidente ficou inválido. O Emperador non tiña en especial estima aos outros dous, os príncipes Yuan Kewen e Yuan Keliang, aos que consideraba como "un falso erudito" e "un bandido" respectivamente.

Enfrontado cunha forte oposición que non aceptaba a restauración dun réxime monárquico, viuse obrigado a abandonar o trono o 22 de marzo de 1916, aínda que conservou o cargo de Presidente. Morreu dunha afección renal uns meses despois.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Yuan Shikai Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q210329
* WorldCat
* VIAF: 186149066349965600443
* BIBSYS: 13025466
* BMT: 15983
* BNF: 14978860q
* BRE: 4918367
* CBDB: 0063546
* CiNii: DA08655885
* EBID: ID
* FAST: 42916
* GEC: 0072994
* GND: 128976861
* ISNI: 0000 0000 8023 7390
* KulturNav: ID
* LCCN: n79108498
* NDL: 00626988
* NKC: jo2015896263
* NLA: 36597885
* NTA: 141357681
* OL: OL4544309A
* SNAC: w6x65363
* SUDOC: 050572814
* WikiTree: 袁-2

 |
| Blanco Villar |
| --- |
| Información persoal |
| Nacemento | Xesús Blanco Villar 26 de marzo de 1962 (61 anos) Socastro (Rois) |
| Nacionalidade | Galicia Galicia |
| Equipo |
| **Último equipo** |  |
| Equipo(s) Pro |
| 1982-881989-901991-9219931995-961997-98 | TekaSeurLotus-FestinaDeportpublicW52-ParedesLA Pecol |
| Principais vitorias |
| * 3 tiradas da Vuelta a España
* 1 Volta a Galicia
 |

**Xesús Blanco Villar**, nado en Socastro (Rois) o 26 de marzo de 1962, é un ex-ciclista galego.

Traxectoria
-----------

Comezou como profesional no equipo Teka, co que obtivo os seus triunfos máis destacados. En 1985 gañou a Volta a Galicia, a Volta a Castela e León e a Volta á Comunidade Valenciana, tres das probas por tiradas máis importantes nos anos oitenta. En 1986 acadou os éxitos máis notables, ao conseguir a vitoria en dúas tiradas da Vuelta a España (en Santander e en Puerto Real) e ao ser líder provisional durante unha xornada, a sexta. Esa proba foi gañada polo tamén galego Álvaro Pino. Ese ano obtivo a vitoria tamén na Volta á Comunidade Valenciana, pero foi descualificado por axudarse dun coche do equipo logo de sufrir unha avaría mecánica. A vitoria final obtívoa finalmente Bernard Hinault.

En 1987, sendo o líder do seu equipo na Vuelta, volveu conseguir outra vitoria na rolda española na tirada con final en Valladolid. En 1989 cambiou de equipo e empeza a súa decadencia como ciclista, pasando consecutivamente por diversos equipos: Seur (ciclismo), Lotus-Festina, Deportpublic, W52-Paredes e finalmente o LA Pecol cando se retiraría do ciclismo profesional en 1998. Nesa época a única vitoria importante foi a colleita en 1992 na Volta ao Alentexo.

Participou no Tour de Francia en tres ocasións: en 1986 (25º), 1987 (abandono) e 1988 (35º). Amais participou no Giro de Italia 1989, rematando no posto 25.

Tras a retirada converteuse en director deportivo dalgúns clubs de ciclismo como o Club Ciclista Vigués (1999-2002, 2006) e o portugués Beppi-Ovarense (2003-05). En 2007 incorpouse ao Karpin Galicia no posto de director deportivo (2007-2010) ás ordes de Álvaro Pino. Dende o ano 2013 exerce como director deportivo do Club Ciclista Padronés.

Palmarés
--------

### 1985

* Volta a Castela e León
* Volta a Galicia

### 1986

* 2 tiradas da Vuelta Ciclista a España

### 1987

* 1 tirada da Vulta Ciclista a España

### 1992

* Volta ao Alentexo

Galardóns
---------

O concello de Rois organiza un torneo de ciclismo que leva o seu nome.

Notas
-----

1. ↑  José Eugenio CZ (25 de xaneiro de 2013). "Jesús Blanco Villar". *Historia del ciclismo* (en castelán). Consultado o 19 de novembro de 2016.
2. ↑  "Presentación oficial del Club Ciclista Padronés-Aluminios Cortizo". *Biciclismo*. 19-11-2015. Consultado o 19 de novembro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Galegos no Tour de Francia
* Galegos no Giro de Italia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1944414
* CyclingArchives: 2325
* ProCyclingStats: 175893

 |
Os élitros deste escaravello *Melolontha melolontha* son doadamente distinguibles das súas ás posteriores transparentes.
Partes dos hemélitros dun hemíptero típico
Un **élitro** (do grego ἔλυτρον, *elitron*, 'vaíña, cuberta') é unha á anterior modificada e endurecida de certas ordes de insectos, que son fundamentalmente os coleópteros e algúns hemípteros; non obstante, na maioría dos hemípteros, as ás anteriores son denominadas **hemélitros**, nas que só a metade basal está engrosada, mentres que o resto é membranoso.

Descrición
----------

Os élitros serven principalmente como estoxos que protexen as ás posteriores que están debaixo, que son as que se utilizan para voar. Para voar, un escaravello abre os seus élitros e despois estende as ás posteriores, botándose a voar mantendo os élitros abertos, aínda que algunhas familias de Scarabaeidae e Buprestidae poden voar cos élitros pechados.

Nalgúns grupos, os élitros están fusionados, o que fai que non poidan voar. Algúns dos escaravellos carábidos son un bo exemplo disto.

Outros usos
-----------

O termo tamén se usa para describir as escamas dalgúns vermes poliquetos, como os Polynoidae. Estas extensións da parede corporal distínguense das quetas, que crecen a partir de folículos e posúen raíces.

Notas
-----

1. ↑  Michelle Gleeson (2016). *Miniature Lives: Identifying Insects in Your Home and Garden*. Csiro Publishing. p. 313. ISBN 9781486301386.
2. ↑  Augustus Radcliffe Grote (1909). *Canadian Entomologist* **41**. Entomological Society of Canada.
3. ↑  Brusca, R. C.; Brusca, G. J. (1990). *Invertebrates*.
4. ↑  Butterfield, N. J. (2003). "Exceptional Fossil Preservation and the Cambrian Explosion". *Integrative and Comparative Biology* **43** (1): 166–177. PMID 21680421. doi:10.1093/icb/43.1.166.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q658398
* BRE: 2244519
* EBID: ID
* MAG: 2776601441
* PSH: 672

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Ōzaru** (大猿?, Gran mono) é unha habilidade especial dalgúns personaxes do manga e anime *Dragon Ball*. Esta habilidade permítelles ós *Guerreiros do espazo* converterse nun simio xigante se se expoñen á luz da lúa chea, o cal multiplica o seu poder dez veces.

Condicións para a transformación
--------------------------------

Esta transformación só pode ser realizada polos pertencentes á raza *Saiyan*, ou ben híbridos de primeira xeración de *saiyan* e humano. A luz da lúa chea emite unhas ondas chamadas *Bruits*, produto do reflexo da luz do Sol, de máis de 17 millóns de Zenoes, e se estas ondas entran polos ollos, producen unha reacción na cola e comeza o cambio. Se esta é cortada ou foi amputada no momento da exposición dos raios, non chegará a producirse a metamorfose; se se lle corta a un *Ōzaru* a súa cola, este volve ó estado normal, e outra estratexia seria destruír a Lúa.

Algúns guerreiros do espazo, como *Vexeta* e *Turles* coñecen unha técnica chamada *Power Ball* que imita a mesma intensidade da luz da lúa, o que produce a conversión na fase *Ōzaru* dos *Saiyan* que están arredor, este ataque é perigoso e foi comunmente empregado polos antigos na conquista do espazo, nos lugares onde non había lúa, pois tódolos guerreiros eran convertidos en *Ōzaru* para conquistar axiña os planetas desexados.
Mapa da área sanitaria de Pontevedra e O Salnés.
A **área sanitaria de Pontevedra e O Salnés** é unha das sete áreas sanitarias en que se divide o sistema público de saúde galego. Divídese en dous distritos sanitarios: a meirande parte do territorio ocúpao o Distrito sanitario de Pontevedra, salvo no noroeste da área, onde se atopa o Distrito sanitario do Salnés.

O Distrito sanitario de Pontevedra abrangue os seguintes concellos da provincia de Pontevedra: Barro, Bueu, Caldas de Reis, Campo Lameiro, Cerdedo-Cotobade, Cuntis, Forcarei, O Grove, A Lama, Marín, Meaño, Meis, Moraña, Poio, Ponte Caldelas, Pontevedra, Portas, Sanxenxo, Soutomaior e Vilaboa. Pola súa banda, o Distrito sanitario do Salnés esténdese polos concellos de Cambados, Catoira, A Illa de Arousa, Ribadumia, Vilagarcía de Arousa e Vilanova de Arousa.

Os hospitais do Distrito sanitario de Pontevedra están integrados no Complexo Hospitalario Universitario de Pontevedra, que ofrece atención sanitaria a unha poboación de 218.792 cidadáns con tarxeta sanitaria. O Distrito sanitario do Salnés conta pola súa banda co Hospital Público do Salnés, que dá servizo aos 73.238 cidadáns con tarxeta sanitaria do distrito.

Notas
-----

1. ↑  "Lei do DOG nº 68 do 2018/4/9 - Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2021-03-20.
2. ↑  "Decreto do DOG nº 150 do 2011/8/5 - Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2021-03-20.
3. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-20.
4. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-20.
Mapa da área sanitaria de Santiago de Compostela e A Barbanza.
A **área sanitaria de Santiago de Compostela e A Barbanza** é unha das sete áreas sanitarias en que se divide o sistema público de saúde galego. Divídese en dous distritos sanitarios: a meirande parte do territorio ocúpao o Distrito sanitario de Santiago de Compostela, salvo no suroeste da área, onde se atopa o Distrito sanitario da Barbanza. É a única área sanitaria de Galicia que se estende por concellos de distintas provincias, a da Coruña e a de Pontevedra.

O Distrito sanitario de Santiago de Compostela abrangue os seguintes concellos: Ames, Arzúa, A Baña, Boimorto, Boqueixón, Brión, Carnota, Dodro, Dozón, A Estrada, Frades, Agolada, Lalín, Mazaricos, Melide, Mesía, Muros, Negreira, Noia, Ordes, Oroso, Outes, Padrón, O Pino, Pontecesures, Rianxo, Rois, Rodeiro, Santa Comba, Santiago de Compostela, Santiso, Silleda, Teo, Toques, Tordoia, Touro, Trazo, Val do Dubra, Valga, Vedra e Vila de Cruces. Pola súa banda, o Distrito sanitario da Barbanza esténdese polos concellos de Boiro, Lousame, Porto do Son, A Pobra do Caramiñal e Ribeira.

Os hospitais do Distrito sanitario de Santiago de Compostela están integrados no Complexo Hospitalario Universitario de Santiago, que ofrece atención sanitaria a unha poboación de 379.717 cidadáns con tarxeta sanitaria. O Distrito sanitario da Barbanza conta pola súa banda co Hospital da Barbanza, que dá servizo aos 62.957 cidadáns con tarxeta sanitaria do distrito.

Notas
-----

1. ↑  "Lei do DOG nº 68 do 2018/4/9 - Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2021-03-20.
2. ↑  "Disposición do Diario Oficial de Galicia- Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2021-03-20.
3. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-20.
4. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-20.
Tunísia (CIA - The World Factbook)
A Tunisia é un pequeno país de 165 000 km², moito máis pequeno cós seus dous veciños, Alxeria e Libia. Tén un relevo relativamente contrastado segundo as rexións e unha fachada marítima importante (1300 km) principalmente orientada cara ao leste. A principal cadea de montañas, que atravesa o país en dirección suroeste - nordeste cara ao cabo Bon, é a *Dorsal tunisiana* que constúe o extemo oriental da cadea do Atlas. O seu cume máis alto é Djebal cambi (1544 m).

O seu clima está sometido a influencias mediterraneas e saharianas (notablemente o siroco, que é un vento relativamente caloroso e árido).

Un só curso de auga discorre de forma continua: o Madjerda, que desemboca no golfo de Tunes.

Principais cidades
------------------

* Bizerte
* O Kef
* Beja
* Cartago
* Gabes
* Kairouan
* Mahdia
* Monastir
* Nabeul
* Sfax
* Souse
* Tunis (capital)
* Tozor

### Outras cidades

* Bir Salah
* Douz
* El Jem
* Feriana
* Gafsa
* Kaserine
* Khereddine
* Ksouro Esaf
* A Maresa
* Matmata
* Nefta
* Sbeitla
* Tabarka
* Tataouine
* Zarzis

Illas
-----

* Xerba