**Sophie Calle**, nada en París, o 9 de outubro de 1953, é unha artista conceptual francesa, ademais de escritora, fotógrafa e directora de cine. O principal obxecto da súa obra é a intimidade e de modo particular a súa propia, para iso utiliza gran diversidade de medios de rexistro como libros, fotografías, vídeos, películas ou performances.

Traxectoria
-----------

É filla do prestixioso oncólogo Robert Calle. A través da amizade do seu pai con artistas como Martial Raysse, Arman, e Christian Boltanski, recibe inspiración e influencia para decidirse ela mesma por unha carreira artística.

Despois de viaxar por boa parte do mundo regresou a París en 1979. É profesora na European Graduate School (EGS) desde 2005.

Obra
----

A finais dos anos 70 presenta a súa primeira serie de fotografías. Ela mesma describiu o proxecto *Les dormeurs* (Os dormentes) da seguinte forma:

> 
> 
> Pedínlles a algunhas persoas que me proporcionasen algunhas horas de sono. Viren durmir ao meu leito. Deixarse fotografar. Responder a algunhas preguntas. Propuxenlle a cada un unha estancia dunhas oito horas, a dun sono normal. Contactei por teléfono con 45 persoas: descoñecidos cuxos nomes me foron suxeridos por coñecidos comúns, amigos e habitantes do barrio chamados para durmir de día, (...) O meu cuarto tiña que constituír un espazo constantemente ocupado durante 8 días, sucedéndose os dormentes a intervalos regulares. (...)
> A ocupación da cama comezou o 1 de abril de 1979 ás 17 e finalizou o luns 9 de abril de 1979 ás 10, 28 dormentes sucedéronse. Algúns se cruzaron (...) Un xogo de cama limpo estaba á súa disposición (...) non se trataba de saber, de enquisar, senón de estabelecer un contacto neutro e distante. Eu tomaba fotos a todas as horas. Observaba os meus invitados durmindo.
> 
> 

De 1980 é o seu proxecto *Suite Vénitienne* (Suite veneciana), onde a partir dunha festa celebrada en Venecia, dedícase a perseguir sutilmente a un invitado, co fin de tomar parte da súa intimidade. Dese mesmo ano tamén é o seu proxecto *Detective*, onde lle encarga á súa nai que contrate a un detective para que a siga e realice un pormenorizado detalle da súa vida diaria incluíndo un soporte gráfico. Desta forma posúe a información recibida do detective e a información que ela recollera no seu diario persoal, e compáraas. A artista afirma: 

> 
> 
> A petición miña, durante o mes de abril de 1981, a miña nai achégase á axencia <Duluc. Detectives privados>. Pide que me sigan e reclama unha relación escrita do meu emprego do tempo e unha serie de fotografías proba da miña existencia.
> 
> 

En 1986 realiza a serie *Les aveugles* (Os cegos). Nela recolle os testemuños de varias persoas cegas de nacemento conforme ao que elas cren que é a beleza. Cada unha das pezas (un total de 23) está integrada por unha foto-retrato da persoa, xunto a outro cadro co seu testemuño escrito, e debaixo de todo iso unha fotografía daquilo que a persoa nomeou como a súa impresión subxectiva da beleza. Ela describiuno así:

> 
> 
> Atopei persoas que son cegas de nacemento. Que non viron nunca. Pregunteilles que é para eles a imaxe da beleza.
> 
> 

Está obsesionada pola mirada, tanto a dos outros como a súa. "Que miran os outros cando me miran mirar", ademais dunha necesidade de saber do outro, como o demostra en *Suite Vénitienne*.

O escritor estadounidense Paul Auster na súa novela *Leviatán* inspira a personaxe de María Turner en Sophie Calle.

Outras obras
------------

* *L' Hôtel* (1981)
* *Les Tombes* (1990)
* *Récits autobiographiques* (1991)
* *Dislocations* (1991, MOMA Nova York)
* *The last seen...* (1992)
* *Double Blind* (1992) (película)
* *Prenez soin de vous* (2007)

Premios
-------

* 2010: Premio Internacional da Fundación Hasselblad

Notas
-----

1. ↑  "Sophie Calle". *tate.org.uk* (en inglés). Consultado o 19 de febreiro de 2021.
2. ↑  O'Hagan, Sean (4 de marzo de 2017). "Strangers, secrets and desire: the surreal world of Sophie Calle". *theguardian.com* (en inglés). Consultado o 19 de febreiro de 2021.
3. ↑  Galería Tate (1998). "Art Now: Sophie Calle" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 14 de maio de 2011. Consultado o 6 de marzo de 2011.
4. ↑  "Sophie Calle - Biography". Arquivado dende o orixinal o 12 de xaneiro de 2011. Consultado o 19 de outubro de 2015.
5. ↑  Enrique Vila-Matas (7 de outubro de 2007). "El largo adiós de Sophie Calle". *El País* (en castelán). Consultado o 6 de marzo de 2011.
6. ↑  Sophie Calle (9 de xaneiro de 2011). "Sophie Calle: 'I asked for the moon and I got it'" (en inglés). Consultado o 30 de novembro de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Sophie Calle Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Exposición "*Sophie Calle*". Sala Amárica-Amarica Aretoa. Vitoria-Gasteiz. 1994 (dela está sacada a información relativa ás obras e as citas da autora)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q258630
* WorldCat
* VIAF: 17233743
* BIBSYS: 98026219
* BLBNB: 000486630
* BNB: ID
* BNE: XX872738
* BNF: 120127618
* CANTIC: a11981672
* CiNii: DA12239556
* DeutscheBio: 119216000
* Discogs: 118464
* Europeana: ID
* FAST: 114906
* FemBio: 30006
* GEC: 0247281
* GND: 119216000
* IMDb: nm0130387
* ISNI: 0000 0000 7829 8258
* KulturNav: ID
* LCCN: n83136280
* Luminous-Lint: Sophie\_\_Calle
* MNCARS: calle-sophie
* MusicBrainz: ID
* Munzinger: 00000025061
* NDL: 00813875
* NKC: jx20090507001
* NTA: 118007432
* RKD: 134319
* SELIBR: 382851
* SNAC: w66q5mjf
* SUDOC: 028253981
* Tate: 2692
* TMDb: 1185175
* ULAN: 500058641

 |