recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Símbolo da igualdade de xénero.
O **feminismo da igualdade** é unha teoría feminista e un movemento social que ten como obxectivo conseguir a igualdade entre homes e mulleres e expón que para iso non é suficiente a igualdade formal ou legal senón que é necesario estabelecer un novo contrato social. O feminismo da igualdade inclúe diferentes feminismos como son os socialistas, marxista e anarquistas.

Así mesmo, o feminismo radical estadounidense e os feminismos de Simone de Beauvoir e materialistas como Christine Delphy e Lidia Falcón tamén forman parte desta perspectiva teórica. Todos estes feminismos cren que homes e mulleres son orixinariamente seres humanos. O feminismo da igualdade considera que a loita pola igualdade real e efectiva, material, entre mulleres e homes transforma de maneira radical todas as áreas da vida social, o propio concepto do que é un ser humano e reformula os fins e o sentido da vida individual e colectiva.

Entre as feministas históricas máis relevantes do feminismo da igualdade están Olympe de Gouges e Mary Wollstonecraft na Revolución francesa até Flora Tristán, Alexandra Kollontai e Sylvia Pankhurst entre as sufraxistas e marxistas, Kate Millett e Shulamith Firestone entre as feministas radicais.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Primeira onda do feminismo
* Igualdade de xénero
* Feminismo liberal

* Portal:Feminismo
Unha das representacións do demiúrgo e a cara de león: unha deidade con cabeza de león encontrada nunha xema gnóstica de Bernard de Montfaucon.
O **demiúrgo** (do grego Δημιουργός *Dēmiurgos*, "creador"), é considerada a entidade impulsora do universo (sen ser necesariamente creadora) na filosofía gnóstica. Na filosofía idealista de Platón e na mística dos neoplatónicos, é considerado un deus creador do Mundo e autor do universo. Na Grecia Antiga o termo tamén se usaba para designar ás persoas artesás e mestras.

Significación platónica
-----------------------

Segundo o mito de Platón, exposto no *Platón*, nun inicio no universo só había  

*materia informe e caos, / ideas, que son perfectas, / o demiúrgo, unha divindade, / espazo*.
Segundo Platón o demiúrgo compadécese da materia e copia nela as ideas, obtendo así os obxectos que conforman a realidade. Desta forma explicaba a separación entre o mundo das ideas (que son perfectas) e o mundo real (material), que sendo imperfecto participa como unha copia da perfección.

Gnosticismo
-----------

O concepto platónico do demiúrgo é retomado polo gnosticismo, que o identifica con Xehová. O que no platonismo era imperfección, no gnosticismo transfórmase en maldade. O Universo era para os gnósticos unha gradación, desde o máis sutil (Deus) até o máis baixo (a materia). Así, o demiúrgo como creador e ordenador do mundo material convértese en encarnación do mal, aprisionando a humanidade e encadeándoa ás paixóns materiais.

Hegel
-----

Hegel defendeu a visión do demiúrgo como o proceso do pensamento, que transforma en forza independente e divinizada.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q183488
* EBID: ID
* GiantBomb: 3015-4300
* JSTOR: demiurge
* MAG: 2776968534

 |
Demografía de Alxeria, datos da FAO, ano 2005; miles de habitantes.
Mapa das tribos de Alxeria.
O 91 % da **poboación de Alxeria** vive ao longo da costa mediterránea o que representa o 12% da superficie terrestre total do país. O 45% da poboación é urbana e a urbanización continua, a pesar dos esforzos do goberno para desalentar a migración ás cidades.

Poboación
---------

Actualmente, 14,182,736 alxerinos viven no espazo urbano mentres 14,990,959 viven nas áreas rurais. Preto de 1.5 millóns de nómades e beduínos semi establecidos viven aínda na área do Sáhara. De acordo co The World Factbook (*O libro de datos mundiais*), estímase que o 29,9% da poboación é menor de 15 anos.

O 97% da poboación é clasificada etnicamente como Bérber/Árabe e relixiosamente un 98,5% é musulmán do grupo sunnita, os poucos que non son sunitas son fundamentalmente ibadís (1,3%) do val de M'Zab. Tamén existen comunidades, principalmente estranxeiras, de católicos e cristiáns e unha comunidade de 50 a 100 xudeus. A comunidade xudía de Alxeria que algunha vez constituíu o 2% da poboación total, diminuíu substancialmente debido á emigración, principalmente a Francia e Israel.

Educación e vivenda
-------------------

O sistema educativo de Alxeria creceu rapidamente desde 1962; nos últimos 12 anos, a asistencia estudantil duplicouse, alcanzando os 5 millóns de estudantes. A educación é gratuíta e obrigatoria até os 16 anos. A pesar da asignación do goberno de recursos substanciais, a presión da poboación e unha grave escaseza de mestres afectaron gravemente ao sistema, así como os ataques terroristas contra a infraestrutura educativa durante os anos 20. Un número modesto de estudantes estuda no estranxeiro, especialmente en Europa e o Canadá. No 2000, o goberno efectuou unha revisión masiva do sistema educativo.

Os problemas de vivenda e saúde continúan sendo de gravidade en Alxeria. A falta de infraestruturas e o constante fluxo de persoas de zonas rurais a urbanas han sobrecargado ambos os sistemas. Segundo o Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento, Alxeria ten unha dos cocientes máis altas de ocupación por unidade de vivenda, e oficialmente o goberno declarou publicamente que o país ten un déficit inmediato de 1,5 millóns de vivendas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alxeria

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Demografía de Alxeria*** |
Cidade da Xustiza de Málaga, onde se xulgou o Caso Malaya.
O **Caso Malaya** foi unha operación contra a corrupción urbanística en España, dirixida polo xuíz Miguel Ángel Torres Segura e a Fiscalía Anticorrupción, cuxas primeiras investigacións remóntanse a novembro de 2005. Tiña como obxectivo destapar un armazón de asociacións que encobría numerosas actividades delituosas (suborno, malversación de caudais públicos, prevaricación, tráfico de influencias etc.) levadas a cabo, entre outros, por dirixentes do Concello de Marbella, importantes empresarios e avogados, e ramificacións en localidades como Málaga, Madrid, Huelva, Cádiz, Murcia, Granada, Córdoba, Sevilla e Pamplona. Este caso abriu o camiño para unha sucesión case ininterrompida de investigacións sobre outros posibles casos en decenas de concellos españois.

En xullo de 2012, o sumario principal do caso quedou visto para sentenza, e tamén a causa secundaria por branqueo de capitais. O Caso Malaya xulgouse na Audiencia de Málaga, con sentenza condenatoria, celebrándose a vista do recurso de casación en xullo de 2014 na Sala Segunda do Tribunal Supremo, atopándose pendente da sentenza de casación. A causa por branqueo de capitais concluíu cunha sentenza condenatoria, que foi confirmada polo Tribunal Supremo.

Notas
-----

1. ↑  "O xuízo do caso Malaya, visto para sentenza despois de 22 meses". *ABC*. 30 de xullo de 2012.
2. ↑  "‘Caso Pantoja’: comeza o segundo acto". *El País*. 30 de setembro de 2012.
O **Club Voleibol Cuesta Piedra** é un equipo de voleibol da cidade de Santa Cruz de Tenerife (España) fundado en 1986. O seu primeiro equipo participa baixo o nome de **C.Piedra Santa Cruz** na Superliga, a máxima categoría do voleibol feminino español.

Historia
--------

O club naceu arredor das Escolas Municipais de Santa Cruz de Tenerife. En 1989, o seu primeiro equipo conseguiu por primeira vez o ascenso á División de Honra feminina. En 1995 viuse obrigado a retirarse a categorías inferiores por problemas económicos. En 1998 ascendeu á Liga FEV, e no 2008 á Superliga 2. Os problemas económicos, neste caso doutros equipos, permitíronlle acadar a máxima categoría no 2009 e evitar novamente o descenso para a tempada 2010-11.

No seu primeiro ano na Superliga participou baixo o nome de **Trayssesa Santa Cruz**, e nesta nova tempada o club participará baixo o patrocinio da cidade de Santa Cruz de Tenerife.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do club *(en castelán)*
O **crioulo annobonense**, tamén coñecido como **Fá d'Ambô** (do portugués: *Falar de Ano Bom*), é unha lingua crioula de base lexical portuguesa que se fala nas illas de Annobón e Bioko, na Guinea Ecuatorial. Fálano principalmente persoas de ascendencia mixta africana e portuguesa ou española.

A actitude do país cara a lingua é en xeral positiva e ensínase mediante cursos na súa capital, Malabo.

Orixe
-----

No século XV a illa de Annobón foi descuberta polos portugueses e estaba deshabitada, polo que axiña comezaron a poboala traendo escravos. O crioulo comezou a ser falado polos descendentes de homes portugueses e mulleres africanas escravas traídas doutros lugares, especialmente de Angola e San Tomé, e polo tanto ten grande influencia do crioulo forro que falaban os escravos de San Tomé. España, mediante o Tratado de El Pardo fixo un intercambio de territorios portugueses no golfo da Guinea por territorios en América do Sur, polo que a illa de Annobón e o que hoxe en día é a Guinea Ecuatorial pasaron a España. A poboación de Annobón, incómoda baixo o dominio español era hostil. Co tempo a poboación adaptouse á nova cultura e ao castelán, resultando unha nova mestura.

O goberno da Guinea Ecuatorial financiou un estudo do Instituto Internacional da Lingua Portuguesa (IILP) en Annobón, que comprobou a forte ligazón e conexión entre as poboacións crioulas de San Tomé e Príncipe, Cabo Verde e Guinea-Bissau.

Características
---------------

O crioulo annobonense é análogo ao crioulo forro. De feito, deriva del xa que comparten a mesma estrutura e o 82% do léxico. Após que Annobón pasase a formar parte de España, a lingua incorporou moitas palabras de orixe castelá (un 10% do léxico), pero ás veces é complicado determinar de que lingua provén cada palabra dada a similitude entre o portugués e o castelán. Hoxe en día, o castelán é a lingua oficial de Annobón, aínda que non se fala moito e o crioulo ten un uso moi amplo na illa, así como tamén na capital, Malabo, e mesmo na parte continental da Guinea Ecuatorial.

O portugués estándar úsase como lingua litúrxica, sendo de feito unha lingua oficial do país, pero só se usa rara vez en Bioko e no río Muni.

Notas
-----

1. ↑  Ethnologue
2. ↑  Sol, ed. (5 de febreiro de 2014). "Formação de professores e programas televisivos introduzem português na Guiné-Equatorial" (en portugués). Consultado o 7 de marzo de 2021.
3. ↑  Ethnologue (ed.). "Fa d’Ambu". Consultado o 7 de marzo de 2021.
4. ↑  Gobierno de la Republica de Guinea Ecuatoria (ed.). "El portugués será el tercer idioma oficial de la República de Guinea Ecuatorial". Arquivado dende o orixinal o 03 de setembro de 2015. Consultado o 7 de marzo de 2021.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin; Bank, Sebastian, eds. (2016). Annobonese. *Glottolog* 2.7. Jena: Max Planck Institute for the Science of Human History.

### Ligazóns externas

* APiCS Online - Survey chapter: Fa d’Ambô

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q34992
* Ethnologue: fab
* Glottolog: fada1250
* LCCN: sh85005358

 |
O **feminismo pro-sexo** é un termo inventado por Ellen Willis que se opón ó feminismo abolicionista da pornografía machista e outras violencias de xénero relacionadas co sexo e a obxectificación da muller. Willis considérase "feminista non tradicional" e pensa que a sexualidade é o centro da liberación das mulleres. No século XXI estas ideas son consideradas machistas polo feminismo.

A partir da década de 1980 (época da terceira onda do feminismo) comezaron a agromar novos discursos que inclúen como suxeitos políticos, que foran esquecidas até daquela, ás prostitutas, as actrices porno e os insubmisos sexuais. A idea era incluír todas as mulleres no feminismo e loitar pola mellora de condicións de vida de todas elas. Axiña viron[*quen?*] que se trataba dunha "trampa", xa que ningunha desas mulleres faría ese uso do seu corpo se tivese liberdade económica e social, e o feito de que unha dona pense que vale o que o seu corpo pode valer para un home é froito do machismo da súa cultura e sociedade, xa que iso non é intrínseco da especie humana e nunca lles pasa ós homes. Esta confrontación deu lugar ás chamadas guerras sexuais feministas.

Así, durante os anos 80 comezaron a manifestarse nos Estados Unidos discursos feministas anti-pornografía e abolicionistas coa prostitución, xa que consideraban que a representación das mulleres arredor destes eixos estaba contribuíndo á violencia de xénero (un dos focos da cuarta onda do feminismo). Esta idea sintetízase na afirmación de Robin Morgan: "a pornografía é a teoría, a violación é a práctica"[]. Perante este feminismo estatal[*Cómpre clarificar*] que comezaba a ditar leis de regulación da pornografía, aparecen autoras feministas que defenden a liberación sexual.

Notas
-----

1. ↑  "Ellen Willis Came Up with the Term Pro-Sex Feminism". *The Rumpus.net* (en inglés). 20 de setembro de 2011.
2. ↑  Willis, Ellen (1979). *Femisnism, moralism and pornography* (en inglés). The Village Voice.
3. ↑  Preciado, Beatriz (Paul) (2008). *Testo Yonqui* (en castelán). Madrid: Espasa Calpe S.A.
4. ↑  Begoña Gómez Urzaiz, *Ana de Miguel:"Considerar que dar las campanadas medio desnuda es un acto feminista es un error garrafal"*, entrevista a Ana de Miguel, publicada a El País, 21 de decembro de 2017 *(en castelán)*

* Portal:Feminismo
Unha **versión demo** ou **demo** dunha canción é unha gravación de tipo semiprofesional ou caseira realizada por un artista para referencia ou apoio. O anglicismo *demo* é unha abreviatura da palabra *demonstration* (demostración).

Características
---------------

As demos son utilizadas polos músicos principalmente como unha forma de ir pulindo as súas ideas sobre unha canción e aproximalas a como quedarían de forma definitiva nun álbum. Os músicos adoitan gravar as súas demos de forma rápida e sinxela, moitas veces sen os seus compañeiros de grupo e sen outros arranxos.

As demos son realizadas cun número mínimo de instrumentos, normalmente tan só cunha guitarra acústica ou un piano máis a voz, ademais, son gravados en equipos moi rudimentarios como gravadoras de casete, máquinas de 4 ou de 8 pistas. Ás veces, estas gravacións capturan o sentimento indicado que os artistas desexan darlle ás súas realizacóns, aínda máis que as versións gravadas en estudos profesionais.

As demos tamén son usadas por músicos non profesionais que están comezando a súa carreira e desexan dar a coñecer tanto á xente, a outros músicos ou a ás compañías discográficas as súas realizacións, esperando que con isto poidan conseguir posicionarse no medio ou obter un contrato.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q220935
* GND: 4745700-4
* JSTOR: demo-recordings

 |
Disturbios cartistas.
O **cartismo** (*Chartism* no inglés) foi un movemento da reforma social que xurdiu no Reino Unido e que expresaba a axitación da clase obreira debido aos cambios derivados da Revolución Industrial, á situación económica e ás leis promulgadas polo Parlamento. Ao igual que o Ludismo, o Cartismo foi un movemento propio da primeira etapa do movemento obreiro, pero a diferenza daquel, tivo unha índole esencialmente política. Obtivo o seu nome da "Carta do pobo" (*The People's Charter*) que é un documento escrito o 7 de xuño de 1837 no *British Coffee House* de Londres, enviado ao Parlamento Británico no 1838 que sinala as 6 peticións do movemento, nas que se reivindicaba:

* O sufraxio universal (aos homes maiores de 21 anos, sen antecedentes penais)
* Voto secreto
* Soldo anual para os deputados que posibilitase aos traballadores o exercicio da política.
* Reunión anual do Parlamento, que aínda que puidera xerar inestabilidade, evitaría o suborno.
* A participación dos obreiros no Parlamento mediante a abolición do requisito de propiedade para asistir ao mesmo.
* Establecemento de circunscricións iguais, que asegurasen a mesma representación ao mesmo número de votantes.

Os defensores do Cartismo pensaban que cando os traballadores alcanzasen o poder político, poderían adecuar as leis aos seus intereses de clase. A duración deste movemento abarcou unha década, entre 1838 e 1848, aínda que as reunións dos movementos continuaron ata 1852. Manifestouse en 3 ondadas: en 1838, 1842 e 1848.

Notas
-----

1. ↑  Entrada de cartista en Digalego.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cartismo Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina dedicada o Cartismo *(en inglés)*.
* El cartismo *(en castelán)*.
* Chartism *(en inglés)*.
* Cartismo en la guía2000 *(en castelán)*.
* Poor Laws

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193974
* BNCF: 15223
* BNF: 11952346h
* BRE: 4680374
* EBID: ID
* GEC: 0089026
* GND: 4147601-3
* LCCN: sh85022724
* NDL: 00573582
* NKC: ph562361

 |
**Fai!** é unha organización política da mocidade asturiana encadrado dentro do movemento da esquerda soberanista, que defende, entre outras cousas, a soberanía do pobo asturiano dende a independencia política, o anticapitalismo, a fin do patriarcado, e apoia o rexurdir cultural e lingüístico dos movementos sociais.

Xurdimento
----------

Rolda de presentación de Fai!
Fai! ten o seu inicio na antiga mocidade do partido Izquierda Asturiana, *MIAS*, da que veñen a maioría dos militantes "fundadores". Dende 2005, *MIAS* experimentou un crecemento en militancia e actividade. Nesta mellora foi moi significativa a data do 29 de xaneiro de 2006, cando tivo lugar a "I Asambleya Xeneral" da organización, formando unha Dirección Nacional e marcando as liñas de actuación política a seguir dende ese intre.

Dende aquela, *MIAS* participou en manifestacións e concentracións a prol da oficialidade da lingua asturiana, pola igualdade entre sexos, e en contra das corridas de touros e a invasión do Líbano por parte de Israel.

Porén, MIAS anunciou publicamente a comezos de 2008 a súa disolución como organización xuvenil de Izquierda Asturiana (IAS) por razóns de discrepancia estratéxica, segundo un comunicado de prensa enviado ós medios.

O 29 de abril dese mesmo ano, anúnciase nunha rolda de prensa a aparición dunha nova organización, Fai! Asturies, esta vez sen dependencia de ningún partido pero manténdose na mesma liña de actuación e aumentando o seu ámbito. Ó longo dos meses comeza a súa actividade integrándose no Conceyu Abiertu pola Oficialidá e asemade, preséntase ás eleccións ó claustro da Universidade de Oviedo, conseguindo algúns representantes.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nacionalismo asturiano
* MIAS
* Frenti Estudiantil
**Dead Boys** é unha banda estadounidense de punk rock de Cleveland, Ohio. O grupo estivo na primeira onda do punk, e é considerado por moitos unha das bandas máis cruas e violentas da época. Foi fundada en 1975 formada polo vocalista Stiv Bators, o guitarrista rítmico Jimmy Zero, o baixista Jeff Magnum, o guitarrista principal Cheetah Chrome, e o batería Johnny Blitz, estes dous últimos procedentes da banda Rocket from the Tombs. Os Dead Boys orixinais publicaron dous álbums de estudio, *Young Loud and Snotty*, e *We Have Come for Your Children*.

Dead Boys estiveron activos inicialmente dende 1975 ata 1980, reuníndose brevemente varias veces a mediados dos 80, e despois en 2004 e 2005 por vez primeira sen Bators, que morrera en 1990. En setembro de 2017 Chrome e Blitz reuniron a banda cunha nova formación para unha xira de 40 aniversario xunto cun novo álbum, *Still Snotty: Young, Loud and Snotty at 40*, unha regravación do seu álbum de estrea. A nova formación inclue ao vocalista Jake Hout, o guitarrista Jason "Ginchy" Kottwitz e o baixista Ricky Rat, xunto con Chrome e Blitz.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Young, Loud and Snotty* | 1977 | Sire Records |
| *We Have Come for Your Children* | 1978 | Sire Records |
| *Still Snotty: Young, Loud and Snotty at 40* | 2017 | Plowboy Records |

Notas
-----

1. 1 2  "The Guinness encyclopedia of popular music". *Choice Reviews Online* **34** (01): 34–0024-34-0024. 1996-09-01. ISSN 0009-4978. doi:10.5860/choice.34-0024.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1180791
* WorldCat
* VIAF: 146997092
* AllMusic: mn0000140689
* Discogs: 266431
* ISNI: 0000 0001 1534 0524
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 299779

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: De profundis (homónimos).
**De profundis: cartas desde o abismo** é un xogo de rol creado polo escritor polaco Michał Oracz e editado inicialmente por Wydawnictwo Portal en Polonia co título orixinal de *De Profundis*, e que se basea en distintas obras de Lovecraft.

Introdución
-----------

De Profundis é un xogo de psicodrama con cartas. Da mesma forma que un xogo de rol permite que un grupo de persoas (xogadores) interpreten un personaxe baixo a dirección dun director de xogo, o psicodrama elimina a necesidade deste último e permite que sexan os propios xogadores os que vaian creando a historia a medida que se mergullan nela.

Sistema de xogo
---------------

O sistema de xogo de *De profundis* é moi sinxelo, pois consiste en enviar e recibir cartas entre os xogadores, e ir tecendo a historia entre todos eles baseándose nesas cartas. Cada xogador describe un suceso, un lugar ou un acontecemento nas súas cartas que os demais xogadores van complementando, engadindo detalles adicionais, e creando novas direccións que van dando forma a unha trama envolvente creada por eles mesmos.

A ambientación das partidas epistolares é variada, pero recoméndase a época actual ou os anos vinte e trinta do XX, na época en que se ambientan as obras de Lovecraft.

Ligazóns externas
-----------------

* Wydawnictwo Portal Arquivado 26 de xullo de 2007 en Wayback Machine.
En informática, un **descritor de ficheiro** é unha clave abstracta para acceder a un ficheiro. Utilízase xeralmente este termo para os sistemas de explotación POSIX. Na terminoloxía de Microsoft Windows e no contexto da biblioteca stdio.h, prefírese o termo de filehandle, ben entendido que tecnicamente este é un obxecto diferente.

No POSIX, un descritor de ficheiro é un enteiro, e máis especificamente do tipo *int* de C. Existen tres descritores de ficheiro POSIX estándar para todos os procesos que non sexan daemon:

| Valor enteiro | Nome |
| --- | --- |
| 0 | Entrada estándar (stdin) |
| 1 | Saída estándar (stdout) |
| 2 | Erro estándar (stderr) |

Xeralmente, un descritor de ficheiro é unha clave á unha estrutura de datos residente no kernel, que contén detalles de todos os ficheiros abertos. En POSIX, esta estrutura de datos recibe o nome de "táboa de descritores de ficheiros", e cada proceso ten a súa. A aplicación que lanza un usuario pasa ao kernal a clave abstracta por medio dunha chamada ó sistema, e o kernel terá acceso ao ficheiro a nome da aplicación, que se baseará na clave.

  


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1060813
* MAG: 195015458

 |
Coordenadas: 42°52′26″N 8°33′30″O﻿ / ﻿42.873997222222, -8.5582833333333

| Facultade de Matemáticas de Santiago de Compostela |
| --- |
| [[Ficheiro:|200px]] |
| Universidade: | Universidade de Santiago de Compostela |
| Localización: | Santiago de Compostela |
| Campus: |  |
| Enderezo: |  |
| Ano de fundación: |  |
| Decano: |  |
| Docentes: |  |
| Estudantes: |  |
| Teléfono: |  |
| Correo electrónico: |  |
| Páxina web: | Web oficial |

A **Facultade de Matemáticas** forma parte da Universidade de Santiago de Compostela (USC) e está situada na avenida Lope Gómez de Marzoa, no campus sur de Santiago de Compostela. É a única que hai en Galicia.

Historia
--------

Placa do 50 aniversario da Licenciatura de Matemáticas na USC.
A licenciatura en matemáticas iniciouse na Universidade de Santiago de Compostela no curso 1957-58. A pesar de que a Facultade de Matemáticas se instituíu en 1977, con Enrique Vidal Abascal como primeiro decano, a súa sede continuou na Facultade de Ciencias (hoxe Facultade de Química). En 1983, trasladouse á súa localización actual, un edificio obra do arquitecto Andrés Fernández-Albalat. Coa entrada en vigor da Lei de Reforma Universitaria no curso 1985/1986, a Facultade divídese nos departamentos de Álxebra, Análise Matemática, Estatística e Investigación Operativa, Matemática Aplicada e Xeometría e Topoloxía.

Dende o curso 2008/2009 impártese neste centro o Grao en Matemáticas, ao que se engadiron no curso 2015/2016 os dobres graos en Enxeñaría Informática e en Matemáticas e en Matemáticas e en Física.

Estudos
-------

### Graos

* Grao en Matemáticas
* Dobre grao en Enxeñería Informática e en Matemáticas
* Dobre grao en Matemáticas e Física

### Másters

* Máster en Matemáticas
* Máster en Matemática Industrial
* Máster en Técnicas Estatísticas

Notas
-----

1. 1 2  Facultade de Matemáticas - Historia
2. ↑  Facultades de Matemáticas e Bioloxía
3. ↑  Grao en Matemáticas
4. ↑  Dobre Grao en Enxeñaría Informática e en Matemáticas
5. ↑  Dobre Grao en Matemáticas e en Física
6. ↑  Máster Universitario en Matemáticas
7. ↑  Máster Universitario en Matemática Industrial
8. ↑  Máster Universitario en Técnicas Estatísticas

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Universidade de Santiago de Compostela

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do Centro
| Farallón de Medinilla |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
| Vista aérea |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Estados Unidos |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago | Illas Marianas |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | Deshabitada |
| Superficie | 0,845 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 16°01′02″N 146°03′31″L﻿ / ﻿16.01722, -146.05861 |
| Maior Altura | 81 m. |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

**Farallón de Medinilla** é unha pequena illa deshabitada das Illas Marianas do Norte. É parte do Municipio Illas do Norte. Sitúase a 72 km. ao norte de Saipan. A súa superficie é de 0,845 km². A súa maior elevación ten 81 metros. A vexetación é moi seca e hai ata hai herba da sabana.

A illa foi utilizada un longo tempo polo exército americano para realizar probas de bombas. Desde 2002, a illa é unha reserva de aves, pero de baixa protección.

A illa leva o nome de José de Medinilla e Pifieda, o gobernador español das Illas Marianas de 1812-1822.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1636493
* GEC: 0509630
* GeoNames: 4041262

 |
O **deserto de Sonora** é un deserto norteamericano. Politicamente divídese entre os Estados Unidos de América e México, e cobre grandes partes de Arizona e California, así como do estado mexicano de Sonora, o cal lle dá nome. É un dos desertos máis calorosos e grandes do mundo, pois cobre unha área de 311.000 km².

Características
---------------

O deserto de Sonora atópase no extremo norte do golfo de California, desde o nordés de Baixa California, a través do sueste de California e o suroeste de Arizona, até o oeste de Sonora. Esténdese sobre as rexións do val do baixo Colorado, El Vizcaíno e a Llanura Sonorense.

Canto á súa vexetación, o deserto de Sonora subivídese en 7 rexións: Valle del bajo Colorado, Tierras Altas de Arizona, Llanura Sonorense, Estribaciones de Sonora, Costa del Golfo Central, El Vizcaíno e La Magdalena. Moitos ecoloxistas consideran que de feito as rexións de El Vizacíno e la Magdalena son unha ecorrexión á parte.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Deserto de Sonora*** |

### Ligazóns externas

* Museo do Deserto de Sonora *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189429
* WorldCat
* VIAF: 235912043
* BNF: 120485117
* BRE: 3637099
* EBID: ID
* FAST: 1244458
* GeoNames: 4018698
* GND: 4055598-7
* GNIS: 42810
* Google Maps: 3603922578480461951
* LCCN: sh85125267
* NKC: ge933531
* SUDOC: 028703197
* WWFeco: NA1310

 |
O **Castelo de Henrique II**, tamén coñecido como **Castelo de Henrique II de Trastámara** ou **Castelo de Ciudad Rodrigo**, é unha fortaleza do século XIV, localizada na cidade salmantina de Ciudad Rodrigo.

A pesar de que se lle coñece co nome doutro monarca, foi Fernando II de León quen mandou construír o castelo orixinal sobre unha fortificación primitiva da vila. En 1372, foi de novo reconstruído, esta vez por Henrique II de Trastámara, quen contratou o arquitecto zamorano Lope Arias Jenízaro. Nunha placa sobre o arco de entrada ao recinto, figura unha placa conmemorativa da data da súa construción: o 1 de xuño de 1372.

A fortaleza desenvólvese en torno á torre da homenaxe, unha torre cadrada de 17 metros de lado. En torno a esta torre, desenvólvese un muro con dúas pequenas torres cadradas nos seus extremos. A torre da homenaxe conta con dous pisos.

A finais do século XV, durante o reinado de Fernando III, levouse a cabo a construción dunhas murallas urbanas de man do arquitecto galego Juan de Cabrera. Tamén se engadiu un segundo perímetro amurallado oval en torno á cidade, cunha lonxitude total superior aos dous quilómetros.

Dende o 3 de outubro de 1929 é Parador Nacional.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5757307
* GeoNames: 10341522
* JCyL: 8968

 |
***Dollhouse*** é unha serie de ficción científica estadounidense creada por Joss Whedon e producida pola súa compañía Mutant Enemy Productions. A súa estrea foi o 13 de febreiro de 2009 na Fox, cada episodio dura 60 minutos, seis máis que as outras series da Fox, ademais de contar coa metade de anuncios[].

A serie está protagonizada por Eliza Dushku, quen xa traballara con Whedon interpretando a Faith Lehane en *Buffy the Vampire Slayer* e en *Angel*. A primeira tempada, de doce episodios, rematou o 8 de maio, o décimo terceiro episodio "Epitaph One", non saíu en antena pero si no DVD que se editou o 28 de xullo. A segunda tempada está previsto que comezo o 25 de setembro.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q632022
* Allmovie: v481232
* AlloCiné: 3669
* EBID: ID
* FilmAffinity: 435029
* IMDb: tt1135300
* LUMIERE: 154174
* Metacritic: dollhouse
* OFDb: 154640
* OMDB: 21801
* Rotten Tomatoes: dollhouse
* TESF: dollhouse
* TMDb: 14956
* TVcom: dollhouse
* TVGuide: 293156

 |
O motivo BACH.
A **criptografía**, no ámbito da música, é un método de composición mediante o cal se pretende incorporar determinadas mensaxes ocultas que quedan reflectidas na partitura. O compositor aproveita o coñecemento das calidades e características da notación musical para incluír a mensaxe que desexe.

O método criptográfico máis estendido foi o de esconder mensaxes extramusicais a través dos nomes das notas. Na notación anglosaxoa e na alemá, cada nota relaciónase cunha letra do alfabeto; así, a escala la, si, do, re, mi, fa, sol, na notación anglosaxoa é A, B, C, D, E, F, G. A criptografía baséase na combinación destas letras para formar determinadas palabras e mensaxes sobre os que se pode construír unha composición. Este procedemento, que se coñece como cifrado por substitución, resulta bastante sinxelo. Tamén se utilizaron sistemas máis complexos a través dos cales se consegue relacionar cada nota con máis dunha letra, de forma que a mensaxe criptográfico resulta máis difícil de descifrar. 

Son numerosos os compositores que utilizaron esta técnica, desde J. S. Bach, como suxeito dalgunhas das súas fugas, até Johannes Brahms ou Robert Schumann, coa suite para piano *Carnaval opus 9* (1834-1835), ou compositores do século XX, como Alban Berg ou Olivier Messiaen. Este método tamén se coñece como «cifrado Mata-Hari», xa que a famosa espía utilizouno en máis dunha ocasión.

Notas
-----

1. ↑  Team CLGT (12 de marzo de 2009). "CodeGate 2009 Report" (PDF) (en inglés). p. 16. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 17 de xuño de 2009. Consultado o 2 de xullo de 2009.
2. ↑  "Imaxe do modelo que utilizou Mata-Hari para descifrar as partituras.". Consultado o 2 de xullo de 2009.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3818161
* MAG: 2778099403

 |
O **Castelo de El Barco de Ávila**, tamén chamado **Castelo de Valdecorneja**, é un castelo orixinario do século XII que se sitúa dominando o río Tormes e a ponte, no punto máis elevado do val, na Provincia de Ávila. Actualmente pertence á Casa de Alba.

Características
---------------

Construído sobre un castro vetón que foi destruído polos romanos, foi edificado no século XII e reconstruído no século XIV. O seu perímetro é cadrado, a superficie pode calcularse en 1.700 m² sen ter en conta as dependencias desaparecidas como o foxo e contrafoxo, o anciño, o pombal, as cortes...

A porta principal é de arco gótico con grandes doelas. Á dereita da porta, álzase defendendo a devandita porta a torre da homenaxe, cadrada, dende a cal se accede ás ameas e torres grandes. Dende elas domínase todo o val e as serras circundantes.

No interior do castelo, inicialmente existía un patio de armas cun surtidor no centro e unha galería de arcadas e columnas románicas adornada cun belo coroamento gótico, conservándose parte desta nunha casa da Praza Maior. Como este castelo foi na súa primeira época puramente militar, ao habitalo os señores de Valdecorneja, condes e duques de Alba de Tormes, resultou estreito e incómodo. A finais do século XV transformouse o patio de armas nun patio de honra.

Os cuartos das damas estaban situados en liña paralela á costa da Viñas. As dos cabaleiros daban á vista do Porto de Tornavacas. Todo iso no segundo piso.

Na parte nobre do castelo achábase o toucador, a capela, os comedores e o gran salón de xuntas e audiencias. Existían fermosas ventás con maineis e asentos xunto a outros de distintas épocas.

Tamén existe unha pequena porta de escape que conduce a unha paraxe de lombas que descenden ata o río.

Foi restaurado varias veces, respectando o seu perímetro orixinal, debido ás incontables batallas que sufriu e intentos de incendio e bombardeos.

Ao iniciarse a segunda metade do século XIX ficou habilitado como cemiterio municipal. Por iso aumentou a súa deterioración ao arrancar o pavimento e grandes ocos nos seus muros.

Actualmente o castelo é de propiedade da Casa de Alba. Foi restaurado e reparado o pavimento e en parte a torre da homenaxe. É utilizado para os actos culturais que se celebran nesta localidade.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q187933
* JCyL: 590

 |
Folio 241 do manuscrito.
A **Crónica Albeldense** (*Codex Conciliorum Albeldensis seu Vigilanus*) é un manuscrito medieval, ademais dunha crónica histórica que chega ata o ano 883, no tempo de Afonso III que se supón escrita polo eclesiástico Dulcinio, contén varios documentos históricos da época visigoda. Entre outros textos están os canons dos Concilios de Toledo, o Liber Iudiciorum, decretos de Papas, narracións históricas (como unha vida de Mahoma), un calendario etc. Os compiladores foron tres monxes do mosteiro de Albelda (A Rioxa), Vigila e dous colaboradores, que a completaron no ano 976, o manuscrito orixinal consérvase na biblioteca de El Escorial. A Albeldense contén a primeira mención e representación no Oeste da numeración árabe.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Crónica Albeldense*** |

### Outros artigos

* Crónica Rotense
* Crónica Ovetense

### Ligazóns externas

* Copia en latín do *Códice Albeldense*.
* Imaxes da edición facsimilar do *Códice Albeldense*.
O **Crailsheim Merlins**, coñecido por motivos de patrocinio como **HAKRO Merlins Crailsheim**, é un equipo profesional de baloncesto alemán con sede na cidade de Crailsheim, Baden-Württemberg. O club actualmente xoga na Basketball Bundesliga, a máxima categoría do baloncesto xermano. Fundado en 1986, desde 2005 xoga os seus partidos como local no Arena Hohenlohe, pavillón con capacidade para 3.000 espectadores.

Historia
--------

O Crailsheim Merlins foi fundado o 31 de xaneiro de 1986. Na temporada 2013–14 os Merlins ascenderon á Basketball Bundesliga, máxima categoría do baloncesto alemán, despois de chegar ás finais da ProA. Esa temporada, o equipo acabou en segundo lugar na liga regular e nos playoffs foi quen de eliminar ao Oettinger Rockets Gotha (3−1) e ao rent4office Nürnberg. Na final polo título da segunda división, xa co ascenso conseguido, os Merlins perderon ante o BG Göttingen por un marcador global de 174 a 162. Xa na primeira división, o equipo consegue salvar a categoría debido ao descenso administrativo dos Artland Dragons. Con todo, na temporada 2015–16, o equipo non consegue repetir e regresa á ProA. No primeiro ano após o descenso o equipo consegue acabar na segunda posición en Liga regular, mais perden en primeira rolda ante o Oettinger Rockets Gotha. Na temporada 2017−18 o equipo volve a finalizar segundo e, despois de eliminar nos playoffs ao White Wings Hanau e ao Gladiators Trier, o equipo consegue regresar á máxima categoría.

### Patrocinadores

Por motivos de patrocinio o club tivo diversos nomes ao longo da súa historia:

* **Crailsheim Merlins** (1986−2007)
* **Proveo Merlins Crailsheim** (2007−2009)
* **Crailsheim Merlins** (2009−presente)

### Temporadas

| Ano | Nivel | Liga | Pos. | Playoffs | Copa |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 2009–10 | 2 | ProA | 6 | – |  |
| 2010–11 | 2 | ProA | 6 | – |  |
| 2011–12 | 2 | ProA | 4 | Semi-finalist |  |
| 2012–13 | 2 | ProA | 11 | – |  |
| 2013–14 | 2 | ProA | 2 | Subcampións |  |
| 2014–15 | 1 | BBL | 18 | Descenso |  |
| 2015–16 | 1 | BBL | 18 | Descenso |  |
| 2016–17 | 2 | ProA | 2 | Cuartos de final |  |
| 2017–18 | 2 | ProA | 2 | Subcampións |  |
| 2018–19 | 1 | BBL | 16 |  |  |
| 2019–20 | 1 | BBL | 10 |  | Oitavos de final |
| 2020–21 | 1 | BBL | 5 | Cuartos de final | Fase de grupos |

Xogadores
---------

### Destacados

* Cuba Yorman Polas Bartolo
* Alemaña Konrad Wysocki
* Alemaña Maurice Stuckey
* Finlandia Tuukka Kotti
* Estados Unidos Jonathan Moore
* Estados Unidos Matt Stainbrook
* Estados Unidos Stevie Johnson
* Estados Unidos Willie Young

Notas
-----

1. ↑  "BBL: Crailsheim schafft sportlichen Aufstieg". *Handelsblatt.com* (en alemán). 27 de abril de 2014. Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2015. Consultado o 15 de outubro de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
Na mitoloxía grega, **Crío** (en grego antigo Κρεῖος ou Κρίος) era un dos Titáns, fillos de Urano (o Ceo) e Xea (a Terra). Xunto ós seus irmáns foi derrotado na Titanomaquia, guerra na que non tivo ningunha intervención destacable, e foi desterrado con eles ó Tártaro, no máis profundo do inframundo.

Casou con Euribia, filla de Xea e Ponto (o Mar), coa que tivo tres fillos: Astreo, Palas (ou Palante) e Perses. Astreo uniuse con Eos (a Aurora) e tivo a Eósforo (o planeta Venus), as outras Estrelas e os catro Ventos (Céfiro, Bóreas, Euro e Noto) ; tamén se lle fai pai dos outros planetas coñecidos na Antigüidade: Phainón (Saturno, Phaethón (Xúpiter), Pyroeís (Marte) e Stilbón (Mercurio). Perses uniuse con Asteria, coa que tivo varios fillos, entre eles a deusa Hécate.

> 
> 
> "*Euribia, divina entre as deusas, uníndose amorosamente a Crío, deu a luz ó grande Astreo, a Palante e a Perses, que sobresaíu entre todos pola súa ciencia. Eos, con Astreo, uníndose amorosamente a deusa co deus, tivo os Ventos de impetuososo sopro... Despois destes, Erixenía enxendrou ó luceiro Eósforo, os brillantes astros e todo canto coroa o ceo*".
>  (Hesíodo: *Teogonía* 375-382)
>

Notas
-----

1. ↑  Hesíodo só menciona tres: Céfiro, Bóreas e Noto.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* ELVIRA BARBA: Miguel Ángel: *Arte y mito. Manual de iconografía clásica*. Sílex, 3ª ed. 2017.
* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981.
* HESÍODO: *Teogonía. Trabajos y días. Escudo. Certamen*, Alianza Editorial, 3ª ed. 2013 [a numeración segue a utilizada neste texto]
* Hesíodo. *Teogonía*. Universidad de Salamanca. Curso 2009-2010. 11638: LUZ, MOLÉCULAS Y VIDA
O **dolmen de Axeitos** é un dos monumentos funerarios megalíticos de Galicia máis coñecidos. Sitúase na parroquia de Oleiros, no concello de Ribeira. Está datado no IV milenio a. C.

Descrición
----------

De pequenas dimensións, destaca polo seu equilibrio de formas. Estrutúrase nunha planta poligonal con corredor formada por sete ortóstatos. Sitúase coa orientación leste tradicional neste tipo de megálitos.

Ata o momento, non se teñen noticias de ningún achado no seu recinto pero suponse que a ausencia de enxovais funerarios é consecuencia das espoliacións ás que foron e seguen sometidas os monumentos megalíticos. Ata hai algúns anos[*cando?*], a 50 metros do dolmen levantábase unha rocha de 3 x 4 metros que presentaba gravadas en dúas das súas caras as figuras de tres cabras, dúas delas en actitude de marcha e a outra expectante. A maior destas figuras medía 1 metro e 5 centímetros de lonxitude por 80 centímetros de altura. Na actualidade a rocha está destruída.

É propiedade da Deputación da Coruña.

Galería de imaxes
-----------------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| Álvaro das Casas e os Ultreyas visitando o dolmen de Axeitos, *Vida Gallega*, 1933. |
| Álvaro das Casas e os Ultreyas visitando o dolmen de Axeitos, *Vida Gallega*, 1933.  |

 |

Notas
-----

1. 1 2  García Martínez, Manuel Carlos; et al. (2005). *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada*. El Progreso de Lugo. p. 154. ISBN 84-87804-06-3.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Dolmen de Axeitos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Carballo Arceo, Xulio (xullo de 2006). *Arqueoloxía de Galicia. Itinerarios polo pasado*. Nigra Trea. ISBN 84-95364-40-9.

### Outros artigos

* Megálito
* Dolmen
* Lista de megálitos de Galicia

### Ligazóns externas

* Datos do dolmen en turgalicia.es
**Faraquet** é unha influínta banda de post-hardcore procedente de Washington, D.C.. Ás veces tamén é definida como unha banda de math rock. Formouse no ano 1997 e separouse en 2001. Editou os seus traballos co selo Dischord Records e estivo influenciada por grupos como Fugazi, Jawbox, Nation of Ulysses ou King Crimson. Recentemente reeditouse todo o seu material publicado antes do seu único álbum e reuniuse brevemente para realizar concertos para apoiar os seus proxectos no Brasil e en Washington, D.C.

Tras a disolución de Faraquet, Chad e Devin formaron Medications, banda coa cal publicaron un EP e dous álbums a través de Dischord Records antes de entrar en hiato en 2011. Devin toca actualmente en The EFFECTS, que leva publicado un disco (tamén a través de Dischord).

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *The View from this Tower* | 2000 | Dischord Records |

Notas
-----

1. ↑  Allmusic (ed.). "Faraquet byography". Consultado o 4 de xaneiro de 2018.
2. ↑  Allmusic (ed.). "Faraquet - The View From This Tower". Consultado o 4 de xaneiro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1971762
* WorldCat
* VIAF: 152805741
* AllMusic: mn0000172353
* Discogs: 309596
* ISNI: 0000 0001 0245 4151
* LCCN: no2005101797
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 20917

 |
Coordenadas: 38°33′27″N 8°03′40″O﻿ / ﻿38.557497, -8.061077

Crómlech dos Almendres.
O **Crómlech dos Almendres** é un monumento megalítico situado nunha costa cara a leste, na freguesía de Nossa Senhora de Guadalupe, concello de Évora, Portugal.

Trátase do monumento megalítico máis importante de toda a Península Ibérica, non só debido á súa dimensión, mais tamén, debido ao seu estado de conservación. É tamén considerado un dos máis importantes de Europa.

Cronoloxía
----------

Esquema amosando a evolución do cromlech de Almendres (Évora, Portugal) dende o neolitico ata hoxe 
A formación deste crómlech, comezou a fins do Sexto milenio a.C. e rematou no Terceiro milenio a.C..

* No Neolítico Antigo Medio erixiuse un conxunto de monólitos, agrupados en tres círculos concéntricos.
* No Neolítico Medio erixiuse un novo recinto coa forma de dúas elipses concéntricas irregulares.
* No Neolítico Final a dous recintos existentes engadíronselle algúns monólitos con gravados con marcada influencia relixiosa.

Estrutura
---------

Os monólitos, algúns de tres metros de altura, foron colocados sobre cavidades previamente preparadas. Actualmente existe plano da disposición de todos estes monólitos, estando todos eles numerados, podéndose identificar as características individuais de cada un.

Os dous recintos contiguos presentan unha orientación leste - oeste.

* O **recinto máis a Oeste**, en forma de círculo é o máis antigo e foi edificado no Neolítico Antigo Medio.

Constituído por tres círculos concéntricos, presenta en total vinte e catro monólitos.

O círculo exterior ten de diámetro, aproximadamente 18,8 metros e o círculo interior cerca de 11,4 metros.

* O **recinto máis a Leste**, en forma de elipse, é o recinto edificado no Neolítico Medio e estaba constituído na súa orixe por 56 menhires.

Este recinto está formado por dúas elipses concéntricas, onde a maior presenta as seguintes dimensións: eixo maior 43,6 metros e o menor 32 metros.

* Xa no Neolítico final, no interior do recinto en forma de elipse foron colocados novos menhires, e nalgúns dos xa existentes foron gravadas algunhas figuras en relevo.

Descuberta e estudo do crómlech
-------------------------------

O **Crómelech dos Almendres**, foi descuberto en 1964 por Enrique Leonor Pina, cando procedía ao deseño da Carta xeolóxica de Portugal.

Este crómlech xa tivo tres campañas de estudo e escavación.

Notas
-----

1. ↑  Mário Varela Gomes. *Cromeleque dos Almendres: Um dos Primeiros Grandes Monumentos Públicos da Humanidade*. Biblioteca Digital do Alentejo

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Crómlech dos Almendres Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Évora, capital do megalitismo ibéricoArquivado 05 de novembro de 2019 en Wayback Machine.
* Fotos del Crómlech dos Almendres

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1969432
* Pleiades: 304492393

 |
O **dolmen de la Pastora** é un monumento megalítico situado na vila andaluza de Valencina de la Concepción (Provincia de Sevilla).

Características
---------------

Descuberto en 1860, trátase dun *tholos* cun longo corredor que termina cunha cámara circular ó fondo. A cuberta e o chan están construídos con grandes laxas; as súas paredes son de laxas de lousa que na cámara conforman unha falsa cúpula por aproximación de fiadas. O corredor divídese en tres tramos separados entre si por laxas sobresaíntes a modo de portas e chanzo. O tramo inicial conservouse moi mal co que desapareceu a cuberta e parte dos muros laterais. A orientación da súa entrada mirando cara a poñente é distinta ó resto de megálitos andaluces con acceso desde levante. 
Este dolmen pode visitarse.

Dolmen de la Pastora
Entrada ó dolmen.Entrada ó dolmen.
Corredor do dolmen.Corredor do dolmen.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Concello de Valencina: Dolmen de la Pastora *(en castelán)*
* Historia de la arquitectura en España: Dolmen de la Pastora Arquivado 18 de decembro de 2013 en Wayback Machine. *(en castelán)*
* Imaxe 360º do interior da cámara do Dolmen da Pastora. Banco de Imaxes do Patrimonio Cultural de Andalucía. Instituto Andaluz do Patrimonio Histórico *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1235860
* WorldCat
* VIAF: 316734163

 |