A expresión **xenealoxía do feminismo** fai referencia á orixe teórica (protofeminismo) e tradición do feminismo en tanto que pensamento feminista, así como á recuperación da memoria histórica do feminismo en canto que movemento de transformación social que se desenvolve ao fío de distintas teorías (universalismo, marxismo, liberalismo, etc), dando lugar a que se fale, en plural, de *feminismos*.

Feminismo e Ilustración
-----------------------

Os estudos europeos vinculan Ilustración e feminismo, en canto que loita pola igualdade e proxecto emancipatorio. Os referentes teóricos propios do feminismo atópanse na Ilustración, agora ben, esta vinculación enténdense no sentido que graficamente define Amelia Valcárcel cando afirma que o feminismo é «un fillo non querido da Ilustración». 
Nesta liña de pensamento Celia Amorós explica que:

> 
> 
> A Ilustración, a pesar da súa incoherencia para coas mulleres abriu de par en par a vía para irracionalizar a devandita incoherencia e para que as mulleres extraesen consecuencias pertinentes dos ideais universalistas de igualdade e liberdade 
> 
> 

As ideas universais de suxeito de coñecemento, suxeito moral, individuo, cidadán, igualdade, que se desenvolveron durante a Ilustración, excluíron, non obstante da súa universalidade, as mulleres. Ata entón, as queixas das mulleres expresáronse no que se coñece como 'memorial de agravios*.* 
Mais a partir da Ilustración, foi posible articular o que se coñece como 'vindicación', isto é, a denuncia unida á demanda de igualdade.

Os estudos feministas anglosaxóns sitúan no sufraxismo, a orixe do movemento feminista.

Museo de La Plata - Veta de cuarzo con ouro. Veta de Ilustración
### Vetas de Ilustración

A Ilustración en canto que feminista, defínese como "procesos crítico reflexivos" aos que, seguindo a Celia Amorós, se lles chama "vetas de Ilustración". Pois ben, considérase que estas vetas se poden atopar noutras culturas, podendo existir outras orixes ilustradas de feminismo. Amorós analiza as vetas no islam Pola súa parte, Alejandra Ciriza no seu relatorio sobre feminismos en América Latina expón as notas para unha xenealoxía feminista en América Latina Outras autoras abordan a cuestión dos feminismos latinoamericanos, baixo a perspectiva xeohistórica.

Xenealoxías femininas
---------------------

Tamén se emprega o termo 'xenealoxía' na liña do pensamento feminista da diferenza sexual, se ben a expresión que utilizan é a de «xenealoxías femininas».

> 
> 
> A metáfora xenealóxica evoca e motiva a posibilidade de que cada muller se inscriba nunha filiación femenina, recoñecendo as mulleres que viñeron ao mundo antes ca ela e ás que chegaron despois 
> 
>

Notas
-----

1. ↑  Beltrán e otras, Elena. *Feminismo: debate teórico contemporáneo*. Arquivado dende o orixinal o 03 de agosto de 2012. Consultado o 25 de agosto de 2012.
2. ↑  de Miguel, Ana. "Critica de libros. Celia AMORÓS: Tiempo de feminismo. Sobre feminismo, proyecto ilustrado y postmodernidad" (PDF). Consultado o 25 de agosto de 2012.
3. ↑  Amorós, Celia. "Por una Ilustración multicultural". Arquivado dende o orixinal o 16 de xaneiro de 2013. Consultado o 11 de outubro de 2019.
4. ↑  Ramis Barceló, Rafael. "reseña del libro Vetas de la Ilustración.Reflexiones sobre el feminismo y el Islam". Arquivado dende o orixinal o 30 de xuño de 2012. Consultado o 11 de outubro de 2019.
5. ↑  Ciriza, Alejandra. "Genealogías feministas e cidadanía. Notas sobre a cuestión das memorias dos feminismos en América Latina. Relatorio Mendoza, CONICET U. de Estudios de Género" (PDF). Consultado o 25 de agosto de 2012.
6. ↑  Lamus Canavate, Doris. "Localización geohistórica dos feminismos latinoamericanos". doi:10.4000/polis.1529. Consultado o 25 de agosto de 2012.
7. ↑  Hernández Piñero, Aránzazu. "Igualdad, diferencia:genealogía". Consultado o 25 de agosto de 2012.