A ***Vita Sancti Wilfrithi*** (vida de Saint Wilfrid) é un texto haxiográfico do século VIII no que se explica a vida do bispo de Northumbria Wilfrid de York. Aínda que se trata dunha haxiografía, afonda nos problemas políticos relacionados coa Igrexa de Northumbria e coa historia dos mosteiros de Ripon e Hexham.

A obra forma parte dunha colección de fontes históricas escritas entre finais do século VII e comezos do VIII, que inclúe o texto anónimo *Vita Sancti Cuthberti*, as obras de Beda o Venerbel e *Vita Sancti Columbae* de Adamnán. Tanto nesta obra como noutras, a cristianización de Gran Bretaña é tratada polo miúdo e serve para documentar o período histórico anterior ao reinado de Alfredo o Grande .

Datación e atribución
---------------------

No prefacio da *Vita Sancti Wilfrithi*, o autor revela que é un sacerdote e que se chama Estevo (Stephanus). Os escritores modernos chamáronlle "Eddius Stephanus", segundo unha cita do século XVII, aínda que hoxe moitos historiadores negan esta atribución, considerándoa incorrecta. Este erro débese a que a *Vita Sancti Wilfrithi* explica que entre 666 e 669, Wilfrid acompañou a dous profesores de canto desde Kent ata Ripon, Ædde e Æona. Beda tamén menciona a Ædde, cando escribe que "Ædde, tamén coñecido como Stephanus", fora dirixido a Northumbria por Wilfrid e fora o primeiro cantante entre os pobos dese país. Non obstante, moitos historiadores modernos consideran que esta historia non ten base.

A *Vita Sancti Wilfrithi* foi escrita aproximadamente entre 709, ano da morte de Wilfrid, e 720. Esta última data é unha aproximación á data de creación da *Vita Sancti Cuthberti*, un texto no que hai referencias a *Vita Sancti Wilfrithi*. Outras fontes indican o 716 como o ano da creación desta obra.

Trama
-----

*A Vita Sancti Wilfrithi* narra a vida e a carreira eclesiástica de *Wilfrid*, dende a súa mocidade ata a súa morte, con breves notas sobre os dous principais mosteiros do santo, Ripon e Hexham. O texto narra en detalle a elección de adolescente de ser home de igrexa, as súas pelexas con Teodoro, arcebispo de Canterbury, as súas viaxes entre Inglaterra e Roma, a súa participación nos sínodos e a súa morte. O texto dedica máis dun terzo do seu contido aos "éxitos de Northumbria" mentres que dedica moito menos espazo ao período en que o santo serviu como bispo de York (686 - 691) e as súas actividades en Mercia. Como en moitas outras haxiografías escritas mentres o protagonista estaba a piques de morrer, nesta obra hai poucos milagres mencionados.

Notas
-----

1. ↑  Farmer 1998, p. 107.
2. ↑  Farmer 1998, p. 104-184.
3. ↑  Kirby 1983, p. 102.
4. ↑  Goffart 2005, p. 281.
5. ↑  Farmer 1998, p. 122.
6. ↑  *Historia ecclesiastica gentis Anglorum* **IV.2**.
7. ↑  Kirby 1983, p. 102-103.
8. ↑  Goffart 2005, p. 282-283.
9. ↑  Goffart 2005, p. 283.
10. ↑  Goffart 2005, p. 284.
11. ↑  Goffart 2005, p. 285-286.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Farmer, D. H.; Webb, J. F. (1998 (reedición)). *The Age of Bede* (libro) (en inglés). Penguin Classics. ISBN 978-0140447279.
* Goffart, Walter (2005 (reedición)). *Narrators of Barbarian History (A.D. 550–800)* (libro)`|format=` require `|url=` (Axuda) (en inglés). University of Notre Dame Press. ISBN 978-0268029678.
* Kirby, D. P. (1983). "Bede, Eddius Stephanus and the ‘Life of Wilfrid’". *The English Historical Review*. vol. XCVIII: 104–114.