*Epitelio xerminal do testículo.*  
1: lámina basal  
2: espermatogonia  
3: espermatocito primario  
4: espermatocito secundario  
5: espermátida  
6: espermátida madura  
7: célula de Sertoli  
8: unión hermética (barreira hematotesticular)
Esquema que mostra as analoxías no proceso de maduración do óvulo e o das espermátidas (espermatozoides inmaturos).
Sección transversal dun túbulo seminífero dun testículo de rata (× 250).
As **espermátidas** son células xerminais masculinas haploides que son o resultado da división de espermatocitos secundarios e dan lugar ao espermatozoide maduro. Como resultado da meiose cada espermátida contén só a metade do material xenético presente no espermatocito primario orixinal. 

No testículo, as espermátidas están conectadas unhas con outras por material citoplásmico (ponte protoplásmica) e teñen material citoplásmico superfluo arredor dos núcleos. Este tipo de pontes protoplasmáticas aparecen tamén nas espermatogonias e espermatocitos e son resultado da división incompleta dos citoplasmas durante a división (citocinese incompleta), polo que constitúen sincitios. Os espermatozoides sepáranse deste sincitio no momento da súa liberación do epitelio e paso á luz do túbulo seminífero.

Cando se forman, as *espermátidas termperás arredondadas* deben sufrir un proceso de maduración para converterse en espermatozoides chamado espermioxénese. 

Durante a maduración, ás espermátidas empézalle a crecer unha proxección filamentosa (futuro flaxelo), desenvolven unha parte media engrosada na que se localizan mitocondrias e forman un acrosoma. O ADN das espermátidas sofre un empaquetamento, quedando moi condensado. Inicialmente o ADN empaquétase coas proteínas básicas nucleares habituais (histonas) e despois estas son substituídas por protaminas durante a elongación da espermátida. A cromatina moi empaquetda resultante é transcricionalmente  inactiva.

En 2016 científicos da Universidade médica de Nanjing afirmaron ter producido artificialmente células similares ás espermátidas de ratos a partir de células nais. Inxectaron estas espermátidas en óvulos de rato, o cigoto formado foi implantado en ratos e finalmente naceron crías.

Reparación do ADN
-----------------

A medida que as células xerminais postmeióticas se desenvolven en espermatozoides maduros perden progresivamente a capacidade de reparar os danos que sofre o ADN que entón se acumulan e son transmitidos ao cigoto e finalmente ao embrión. En concreto, a reparación das roturas de dobre febra polo mecanismo da unión de extremos non homólogos, aínda que está presente nas espermátidas arredondadas, parece perderse a medida que se desenvolven dando lugar a espermátidas alongadas.

Notas
-----

1. ↑  Definición de espermátida no *Dicionario de Galego* de Ir Indo e a Xunta de Galicia.
2. ↑  Cyranoski, David (25 de febreiro de 2016). "Researchers claim to have made artificial mouse sperm in a dish". *Nature*. doi:10.1038/nature.2016.19453. Consultado o 4 de marzo de 2016.
3. ↑  Marchetti F, Wyrobek AJ (2008). "DNA repair decline during mouse spermiogenesis results in the accumulation of heritable DNA damage". *DNA Repair (Amst.)* **7** (4): 572–81. PMID 18282746. doi:10.1016/j.dnarep.2007.12.011.
4. ↑  Ahmed EA, Scherthan H, de Rooij DG (2015). "DNA Double Strand Break Response and Limited Repair Capacity in Mouse Elongated Spermatids". *Int J Mol Sci* **16** (12): 29923–35. PMC 4691157. PMID 26694360. doi:10.3390/ijms161226214.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Imaxe de Histoloxía: 17804loa – Histology Learning System na Universidade de Boston - "Sistema reprodutor masculino: testículo, espermátidas temperás"
* Imaxe de Histoloxía: 17805loa – Histology Learning System na Universidade de Boston - "Sistema reprodutor masculino: testículo, espermátidas tardías"
* Histoloxía en okstate.edu

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1494188
* JSTOR: spermatids
* MAG: 2777394357

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 72294
* MeSH: D013087
* MeSH: A05.360.490.890.860
* UMLS: C0037857

 |