Os **frisóns** son un pobo xermánico nativo das zonas costeiras dos Países Baixos e Alemaña. Habitan nas áreas coñecidas como Frisia e concéntranse nas provincias neerlandesas de Friesland e Groninga e, en Alemaña, na Frisia oriental e setentrional (que foi parte de Dinamarca até 1864). A lingua frisoa aínda é falada por máis de 500 000 persoas e está recoñecida como lingua oficial nos Países Baixos e lingua rexional en Alemaña.

Historia
--------

Unha aproximación ás rexións centrais das tribos mencionadas no Beowulf. A área vermella é Västergötland (a rexión nuclear de Geatland), a área amarela é o territorio que gobernaban os wulfingas, a área rosa é o territorio dinamarqués. A área verde é o territorio dos suecos. A área azul representa a terra dos xutos, mentres que a área laranxa pertence aos frisios.
Os *frisii* en latín son mencionados polo historiador romano Tácito na súa obra *De Origine et situ Germanorum* (c. 98). Tratábase, polo que todo indica, dun pobo de mariñeiros -o Mar do Norte, da Bretaña até o leste da Dinamarca, chamábase na época *Mare Frisium*. Pequenos grupos de frisios poboaron as terras ao redor do mar e atópanse trazos da colonización frisia na Inglaterra, Escocia, Dinamarca, Alemaña, Bélxica, Francia e, evidentemente, nos Países Baixos.

O territorio dos frisios seguía a costa continental do Mar do Norte desde a desembocadura do Rin até a do Ems, que era a súa fronteira oriental, segundo a *Geographica* de Tolomeo. Plinio o Vello, rexistra na súa *Belgica* que aquel pobo foi conquistado polo xeneral romano Nerón Claudia Druso en -12, seguíndose diversos levantamentos relatados por Tácito, inclusive o dos bátavos. A partir de entón, a historia dos frisios tórnase escura até o contacto cos reinos merovinxio e carolinxio.

No século V, durante este período de "silencio histórico", moitos dos frisios xuntáronse á emigración dos anglosaxóns, que pasaron polo territorio frisio para despois invadiren a Gran Bretaña; os que permaneceron no continente expandíronse para o territorio recentemente desocupado polos Anglosaxóns. Por volta do fin do século VI, os frisios ocupaban a costa até a desembocadura do Weser e continuaron a expandirse no século VII, para Dorestad e até mesmo Bruxas. Esta foi a extensión máxima do territorio frisón, coñecida como a Frisia Magna.

Os frisios convertéronse ao cristianismo por imposición do Reino franco. San Wilfrid, San Willibrord e San Bonifacio participaron da evanxelización dos frisios.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *frisón*.
2. ↑  Minahan, James (2000). Greenwood Publishing Group, ed. *One Europe, many nations: a historical dictionary of European national groups*. p. 769. ISBN 0313309841. Consultado o 25 de maio de 2013.
3. ↑  Danver, Steven L. (10 de marzo de 2015). Routledge, ed. *Native Peoples of the World: An Encyclopedia of Groups, Cultures and Contemporary Issues*. p. 307. ISBN 1317464001. Frisians are a Germanic people that reside in Germany and the Netherlands
4. ↑  "Interfriesischer Rat / Ynterfryske Rie - Start". Arquivado dende o orixinal o 05 de xuño de 2010. Consultado o 02 de marzo de 2017.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Frisia
* Provincia de Frisia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q106416
* EBID: ID
* FAST: 935271
* GND: 4018610-6
* NKC: ph1017505

 |