recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**José Domínguez Fernández**, nado en Pontellas (O Porriño) o 30 de abril de 1917 e finado en Buenos Aires o 16 de xuño de 1980, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Con 17 anos emigrou á Arxentina embarcando en Vigo o 17 de marzo de 1934. Instalouse en Buenos Aires e vinculouse coa Sociedad de Porriño e a Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales. Afiliouse ao Partido Comunista. Despois do golpe militar do GOU foi detido pola Sección Especial de Represión al Comunismo en 1943 e foi torturado. Despois enviárono ao campo de concentración da illa Martín García. Coa vitoria dos aliados na Segunda guerra mundial foi liberado. Responsable do Partido Comunista de España na Arxentina, a principios dos anos setenta foi enviado polo Partido para reforzar a organización no interior do país, actuando na comarca de Vigo. Integrouse na Federación de Sociedades Gallegas de la República Argentina, da que foi secretario xeral. Foi directivo da Unión Galega, membro do Instituo Arxentino de Cultura Galega do Centro Galego de Buenos Aires e directivo da Sociedade de Porriño. Finou no Sanatorio do Centro galego de Buenos Aires o 16 de xuño de 1980.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pérez Leira, Lois (2011). *Protagonistas de una historia colectiva II*. Vigo: Grupo de Comunicación de Galicia en el Mundo. pp. 101–106. ISBN 978-84-938464-4-2.
**José Domingo González Boullosa**, nado en Marcón (Pontevedra) e finado na Estrada o 9 de outubro de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Tapiceiro de profesión, viviu algúns anos en Santiago de Compostela onde traballou como tapiceiro no teatro Cervantes. Militante do Partido Comunista de España, nos anos da República instalouse coa familia en Vilagarcía de Arousa, onde activou o PCE en colaboración con José Fernando Fernández Vázquez. En 1934 foi detido por excitación á rebelión e ao ano seguinte multárono con 150 pesetas por distribución de follas clandestinas. Participou en varios mitins do Frente Popular. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 participou como vogal no Comité da Fronte Popular en representación do PCE. Logo permaneceu no seu domicilio. O día 24 de xullo detiveron a súa muller, fuxiu coa súa filla Teresa e pasou a noite nunha casa de Abalo, e de alí marchou a Setecoros (Valga) onde o acolleu o cura Santiago Garrido Álvarez, irmán de Xesús Garrido Álvarez. Residiu alí ata o 3 de agosto que marchou a Lantaño para ver os seus fillos, e alí o detiveron o 7 de agosto membros da Guardia Cívica daquela localidade e entregárono á Garda Civil. O 9 de outubro sacárono da cadea e levárono preto da Estrada, no quilómetro 23 da estrada Chapa-Carril, onde foi asasinado xunto a Severino García Teijeiro,  Juan Bacariza Sánchez, Xesús Froiz Gómez, Manuel Guillán Abalo e Ramón Muíños Lorenzo. Os cadáveres foron trasladados ao cemiterio da Estrada onde os soterraron.

Vida persoal
------------

Casou en Santiago de Compostela con Rosalía Génova Freire en marzo de 1921.

Notas
-----

1. ↑  *El Compostelano*, 10-3-1921, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abuín Duro, Marcelino (2018). *La primavera rota. Vilagarcía de Arousa, 1936-1941*. Abegondo: Sociedad Bibliográfica de Galicia. pp. 188–190. ISBN 978-84-09-02453-7.

### Ligazóns externas

* A morte de José Domingo González "O Tapiceiro"

* Seis republicanos paseados na Estrada, artigo de Manuel Igrexas.
* 

* José Domingo González Boullosa na páxina web *Nomes e Voces*.
**Lahouari Bahlaz**, nado en Orán o 12 de marzo de 1979, é un atleta paralímpico alxeriano que compite en atletismo adaptado na categoría F32. Bahlaz especialízase no lanzamento de disco e clava, gañando dúas medallas de bronce nos Xogos Paralímpicos de Verán de 2012 en Londres.

Carreira deportiva
------------------

Bahlaz comezou a adestrar como atleta profesional á idade de 30 anos. A súa primeira gran competencia internacional foi no Campionato Mundial de Atletismo IPC 2011 en Christchurch. Alí participou en dúas probas de atletismo: o lanzamento de clava e de disco, gañando en ambas as disciplinas a medalla de ouro e estabeleceu unha nova marca mundial de 20.30m no último. Logo seguiu representando a Alxeria nos Xogos Paralímpicos de Verán de 2012 de Londres, competindo novamente no lanzamento de clava F31/32/52 e de disco F32-24. En Londres igualou a súa marca mundial de distancia no disco, pero Wang Yanzhang da China (F34) e Hani Alnakhli de Arabia Saudita (F33) derrotárono, conseguindo o terceiro lugar con marcas mundiais. Bahlaz levou a súa segunda medalla de bronce dos Xogos Paralímpicos cun lanzamento de 36,31 m e perdeu a medalla de ouro por 7 puntos. 

Continuou a súa carreira deportiva en 2013 con outro exitoso Campionato Mundial de Atletismo Paralímpico, vencendo a Wang e Alnakhli no disco para reter a súa medalla de ouro. Tamén defendeu con éxito o seu título de lanzamento de clava para saír de Lión con dúas medallas de ouro.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Bahlaz, Lahouari" (en inglés). International Paralympic Committee. Consultado o 20 de xullo de 2020.
2. ↑  "Pistorius Lights Up Christchurch With 200m Gold as Records Tumble" (en inglés). International Paralympic Committee. 24 de xaneiro de 2011. Consultado o 26 de xullo de 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24852538
* IPC: lahouari-bahlaz

 |
**Lailoken** foi un profeta tolo da antiga Britania posromana de finais do século VI. A *Vida de San Kentigern* fala dun *home tolo, que chamaban Laleocen* que viviu na aldea de *Peartnach* (Partick) ou preto dela no reino de Strathclyde. Laleocen profetizou a morte do rei Rhydderch Hael.

A causa da súa descrición como un home salvaxe e vidente que estaba a vivir nos bosques do sur de Escocia identifícano en ocasións con Myrddin Wyllt, o prototipo do mago Merlín da lenda artúrica.. Myrddyn está asociado particularmente coa Batalla de Arfderydd en Cumberland (agora Cumbria) e a área xusto ao norte, na raia na moderna Escocia. Myrddyn loitaba no bando dos vencidos e tras a batalla toleou.

No texto galés *Cyfoesi Myrddin a Gwenddydd ei Chwaer* (*A conversa de Merlín e Gwendydd, a súa irmá*), Gwendydd refírese a Merlín como *Llallawg* e o seu diminutivo *Llallogan*.

Jarman tamén asocia a Llallogan ~ Laloiken con Merlin 

A historia do século XV *Lailoken and Kentigern* afirma que "algúns din que o seu nome era *Merlynum*".

Bibliografía
------------

1. ↑  Jocelyn of Furness (1989) *The Life of St Kentigern* Lampeter: Llannerch Enterprises
2. ↑  Bromwich, R. (1978) (2nd edn.) 'Trioedd Ynys Prydein: The Welsh Triads'. Cardiff: University of Wales Press
3. ↑  Jarman, A.O.H. (1967) 'Ymddiddan Myrddin a Thaliesin'. Caerdydd: Gwasg Prifysgol Cymru
O **laicismo** é a estratexia ou posta en práctica que se fai desde o poder ou desde partes influentes da sociedade para recortar o poder relixioso sobre a sociedade; así como constituír o Estado laico.

Os primeiros movementos de laicismo tiveron lugar no Renacemento, e se desenvolveron moito despois, no século XVIII en Europa. Contaron coa oposición da Igrexa: a encíclica *Quanta Cura*, de Pío IX; e o Concilio Vaticano Primeiro amósanse contrarios ó laicismo.

En Galicia
----------

O goberno de Santiago de Compostela tiña en 2015 un compromiso laicista.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *laicismo*.
2. ↑  Huete, Cristina (2015-12-30). "La presidenta del Parlamento gallego carga en la Catedral contra el laicismo". *El País* (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2020-10-27.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Laico

### Ligazóns externas

* Galicia Laica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q728697
* BNCF: 21491
* GEC: 0233656
* GND: 4259885-0
* LCCN: sh85073984

 |
**Iorwerth Fychan** foi un poeta cortesán galés da segunda metade do século XIII.

Traxectoria
-----------

Crese que Iorwerth compuña versos por pracer e non profesionalmente (como a meirande parte dos chamados Bardos dos Príncipes). Xa que logo debía ser un home de alto rango, ao xeito dos bardos da Idade Media, como o príncipe e bardo Hywel ab Owain Gwynedd. Foi un dos derradeiros representantes dos Gogynfeirdd.

Testemuños sobre o bardo
------------------------

É moi pouco o que se sabe del. Sobre a base do nome que se dá na copia máis recente dun dos seus poemas é posíbel que o seu nome completo fose Iorwerth Fychan ab Iorwerth ap Rhotbert. Existe unha elexía a Iorwerth ap Rhotbert, nobre da zona de Arwystli, no único manuscrito que lle atribúen a Llywarch ap Llywelyn ("Prydydd y Moch"), pero o especialista en manuscritos galeses antigos Daniel Huws ten a suxestión de que se cadra é obra do propio Iorwerth Fychan. Hai outras fontes que poñen en relación a Iorwerth e Arllechwedd en Gwynedd, mentres que os testemuños dos seus poemas indican a súa familiaridade con Meirionnydd.

Os seus poemas
--------------

Os únicos textos seus que se conservan aparecen no manuscrito Hendregadredd e o manuscrito Peniarth 20. Dous poemas amorosos e englynion volvéronse populares como exemplos de métrica nas Gramadegau'r Penceirddiaid, cun total de cento oito liñas.

Podemos estar seguros de que se perdeu unha gran parte da súa obra. As súas dúas awdl amorosas a mulleres descoñecidas amosan influencias da obra de Hywel ab Owain Gwynedd, Einion ap Gwalchmai e outros *Beirdd y Tywysogion*. Este tipo de poesía débelle bastante á poesía amorosa dos trobadores do continente. Gweirfyl (Gwerful) e Gwenllïan son os nomes das mulleres nobres nestas awdlau, pero sen dúbida son nomes imaxinarios. Na awdl a Gweirfyl hai ecos da *Rieingerdd Efa ferch Madog ap Maredudd* da obra de Cynddelw Brydydd Mawr.

Aínda que a poesía é convencional a expresión do bardo é fresca e natural e ten bo ollo sobre a beleza feminina e o mundo natural.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rhian M. Andrews et al (ed.), Gwaith Bleddyn Fardd a beirdd eraill ail hanner y drydedd ganrif ar ddeg (Aberystwyth, 1996). Cyfres Beirdd y Tywysogion. *(en galés)*

| * v
* c
* e
Bardos dos Príncipes (1100 - 1290) |
| --- |
|  Bleddyn Fardd · Cynddelw Brydydd Mawr · Dafydd Benfras · Daniel ap Llosgwrn Mew · Einion ap Gwalchmai · Einion ap Gwgon · Einion ap Madog ap Rhahawd · Einion Wan · Elidir Sais · Goronwy Foel · Gruffudd ab yr Ynad Coch · Gruffudd ap Gwrgenau · Gwalchmai ap Meilyr · Gwernen ap Clyddno · Gwgon Brydydd · Gwilym Rhyfel · Gwynfardd Brycheiniog · Hywel ab Owain Gwynedd · Hywel Foel ap Griffri ap Pwyll Wyddel · Iorwerth Fychan · Llygad Gŵr · Llywarch ap Llywelyn · Llywarch Llaety · Llywarch y Nam · Llywelyn Fardd I · Llywelyn Fardd II · Madog ap Gwallter · Meilyr ap Gwalchmai · Meilyr Brydydd · Owain Cyfeiliog · Peryf ap Cedifor · Y Prydydd Bychan · Phylip Brydydd · Seisyll Bryffwrch
 | Y Ddraig Goch |
**Juan Manuel Urgoiti López de Ocaña**, nado en Madrid o 16 de novembro de 1939, é un empresario e filántropo español residente en Galicia.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito pola Universidade Complutense de Madrid, comezou a súa carreira empresarial no Banco de Vizcaya en 1962. Medrou nos postos do banco e pasou a finais da década dos setenta a ser director xeral da entidade, despois conselleiro director xeral (1984) e despois conselleiro delegado en 1986. Dous anos despois o Banco de Vizcaya desaparece ao fusionarse co Banco de Bilbao e pasa a ser conselleiro delegado da entidade resultante, o Banco Bilbao Vizcaya.

A comezos da década dos noventa abandona a entidade bancaria vasca e inicia un periplo por cargos de responsabilidade noutras empresas financeiras, como o Ahorrobank, o Banco de Crédito Canario ou o Banco Occidental, así como de firmas do sector farmacéutico, como Laboratorios Delagrange ou Antibióticos SA. Pero tamén neses anos empeza a súa relación con Galicia ao ser nomeado conselleiro independente de Inditex en 1993, posto para o que foi revalidado pola xunta xeral de accionistas da entidade en catro ocasións, a última delas en 2010.

A súa conexión con Galicia continuou nos seguintes anos, pois foi designado presidente do Banco Gallego, vicepresidente da eléctrica Acciona, presidente da Fundación Gaiás-Cidade da Cultura e da Fundación José Antonio de Castro. En 2013 foi designado presidente de Pescanova no marco da forte crise da entidade viguesa.

Recoñecementos
--------------

* Gran Cruz do Mérito Civil
* Comandante da Orde do Imperio Británico.

Notas
-----

1. ↑  Juan Manuel Urgoiti, novo presidente de Pescanova
**Juan María Aburto Rike**, nado en Bilbao o 28 de marzo de 1961, é un político vasco, membro do Partido Nacionalista Vasco. Dende o 13 de xuño de 2015 é alcalde de Bilbao.

Biografía
---------

É licenciado en Dereito pola Universidade de Deusto. Traballou como director de servizos entre 1991 e 1994 para o Goberno Vasco, no equipo do entón Conselleiro de Interior Juan María Atutxa. En 1994 foi nomeado director xeral do Réxime Xurídico e Función Pública da Deputación Foral de Biscaia e en 2003 pasaría a ser deputado foral de Acción Social. En xuño de 2011 foi nomeado Deputado Foral de Presidencia, converténdose na man dereita do deputado xeral José Luis Bilbao. En decembro do 2012 foi designado Conselleiro de Emprego e Políticas Sociais do Goberno Vasco, tendo que deixar o seu cargo na deputación.

O 1 de outubro de 2014 fixo pública a súa candidatura á alcaldía do concello de Bilbao polo Partido Nacionalista Vasco e en febreiro de 2015 dimitiu como conselleiro de Emprego e Asuntos Sociais, sendo substituído por Ángel Tarsicio Toña Güenaga. O 13 de xuño de 2015 foi proclamado alcalde de Bilbao, grazas a un acordo de investidura co PSE-EE.

Notas
-----

1. ↑  «Bilbao nomeará esta semana ao substituto de Aburto na Deputación[*Ligazón morta*]», *Deia*, 18 de decembro de 2012.
2. ↑  «Aburto (PNV), elixido alcalde de Bilbao, *EiTB*, 13 de xuño de 2015.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Ibon Areso** | **Alcalde de Bilbao**13 de xuño de 2015 - actualidade | Sucesor:***No cargo*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5951349
* WorldCat
* VIAF: 5150746990816302602
* BNE: XX5681093
* Dialnet: 4543374

 |
**Justo Villanueva Gómez**, nado en Corcubión o 17 de maio de 1892 e finado en Madrid o 21 de febreiro de 1952, foi un avogado, xurista e político galego.

Traxectoria
-----------

Catedrático de Dereito político das universidades de La Laguna (1922), Santiago de Compostela, Sevilla e Valladolid.

Foi militante do Partido Republicano Radical, e na súa representación elixido deputado pola provincia de Ourense nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931, nas eleccións xerais de 1933 e nas eleccións xerais de 1936. Nestas últimas, foi considerado inicialmente como deputado (quedara en noveno lugar, o último da circunscrición en votos), pero a Comisión de Actas anulou a súa elección o 2 de abril ao non computarse como válidos un total de 106.000 votos por diversas irregularidades.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 refuxiouse en Portugal. Foi depurado e separado da súa cátedra o 24 de setembro de 1937; en 1939 foi sometido ao Xulgado de Responsabilidades Políticas. Foi rehabilitado o 16 de febreiro de 1952.

Vida persoal
------------

Casou con María Isidora Lázaro de Diego. Foi tío do tamén político ourensán Ángel Villanueva Cendón.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *ABC*, 20-2-1953, p. 39.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Justo Villanueva Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11042823
* WorldCat
* VIAF: 3638155769090327880006
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 120460

 |
**Francisco Javier Hernández Pasín** é un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do empresario Francisco Javier Hernández Muñoz. Médico cirurxián de profesión. Foi director da unidade de Admisión do Hospital Clínico Universitario. É conselleiro Delegado de Editorial Compostela, vicepresidente de Europath Biosciencies, director do Salón Internacional da Saúde (SIS) e ex director xerente do Foro Galego-Iberoamericano da Saúde. Foi vicepresidente do Grupo Araguaney, patrono da Fundación Araguaney, conselleiro do Grupo Aurela e do Grupo Correo Gallego.

Vida persoal
------------

Casou con Carmen Penido Barbatán en 2012.

Notas
-----

1. ↑  "Pesar por el fallecimiento del empresario Francisco Javier Hernández Muñoz". Arquivado dende o orixinal o 27 de maio de 2015. Consultado o 26 de maio de 2015.
2. ↑  "Enlace entre Javier Pasín y Carmen Penido". *santiagoteespera.com* (en castelán). 4 de agosto de 2012. Arquivado dende o orixinal o 22 de novembro de 2013. Consultado o 22 de novembro de 2013.
**Francisco Javier García de Leaniz Arias de Quiroga**, nado en Sevilla o 3 de decembro de 1870 e finado en Madrid o 6 de febreiro de 1945, foi un político español.

Traxectoria
-----------

Estudou o Bacharelato no Colexio dos Xesuítas. Licenciouse en Dereito na Universidade de Sevilla aos 19 anos. Ingresou no Corpo de Letrados do Tribunal de Contas do Reino e no Corpo da Administración do Estado. Traballou en varios ministerios e foi director do Gabinete particular do ministro Guillermo J. de Osma. Foi elixido deputado polo distrito de Chantada nas eleccións xerais de 1907. Volveu ser elixido deputado polo mesmo distrito en 1910 e 1914. Foi nomeado Director Xeral de Comercio, Industria e Traballo en 1915. Foi Tesoureiro e Secretario xeral da Asemblea Suprema da Cruz Vermella, Director Xeral de Belas Artes (1920). Na ditadura de Primo de Rivera foi Subsecretario de Instrución Pública e Belas Artes e Gobernador do Banco de Crédito Local de España en 1928 (permanecendo no cargo até 1936). Durante a Guerra Civil refuxiouse no Instituto de Valencia de Don Juan.

Recoñecementos
--------------

Recibiu as Grandes Cruces de Carlos III, Isabel II e da Cruz Vermella, e foi nomeado Fillo predilecto de Sevilla, Albacete e Lopera.

Vida persoal
------------

Casou en 1898 con María del Pilar Aparici Cabezas-Altamirano, que finou en 1916 e volveu casar con Rosalía Mena.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Biografía *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19796671
* WorldCat
* VIAF: 1678156012402149700005
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 43520

 |
**Javier Francisco Caínzos Vázquez**, nado en 1969, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Funcionario. Foi elixido presidente Novas Xeracións de Curtis en 1991. Nas eleccións municipais de 1995 foi elixido concelleiro pola Plataforma Popular de Curtis (a pesar de mante-la militancia popular), que integraba os veciños curtenses que estiveran loitando pola segregación da localidade de Curtis nos 80 e 90 en torno ás candidaturas de Manuel Ángel Terrón Caínzos. Tralas eleccións, Caínzos formou parte do goberno de coalición entre PP e PPC, encabezado polo popular teixeirán Luís Novo Vázquez. Tras diversas acusacións de irregularidades ao alcalde, rompeuse o pacto de goberno en xuño de 1997. En marzo de 1999 foi suspendido da militancia popular, xunto con outro concelleiro da Plataforma, polas súas críticas ao alcalde popular.

Encabezou a candidatura da PPC nas municipais de 1999 e gañou as eleccións. Alcanzou un acordo de goberno co líder do PSdeG, Antonio Fraga Sánchez, polo cal o socialista ostentaría a alcaldía ata a primeira metade do mandato, e logo Caínzos o resto da lexislatura. O acordo non estivo exento de polémica, sobre todo nos socialistas, dado que a maior parte dos integrantes da candidatura eran de Teixeiro e moitos veciños non viron ben o acordo, de feito a número 2 socialista renunciou a formar parte do goberno. En xullo de 2001 asumiu a alcaldía. Nas municipais de 2003 integrouse, xunto cos membros da PPC, no PPdeG como cabeza de lista e foi reelixido alcalde con maioría absoluta. O socialista Fraga Sánchez integrouse como número 2 da candidatura popular e foi elixido primeiro tenente de alcalde. Volveu ser reelixido alcalde nas sucesivas eleccións, sempre con maioría absoluta, manténdose ata a actualidade.

Segundo os medios de comunicación e notas informativas, este alcalde foi un dos culpables do fraude de Novacaixagalicia e ten pendente unha causa aberta por un delito de prevaricación pola concesión do Centro Etnográfico de Teixeiro, que custou preto de 120.000 euros.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Fraga Sánchez** |  **Alcalde de Curtis** 2001 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Notas
-----

1. ↑  Perfil do candidato Arquivado 14 de outubro de 2016 en Wayback Machine. publicado en *La Opinión* en maio de 2015. *(en castelán)*
2. ↑  Concello de Curtis na FEGAMP
3. ↑  "La Fiscalía solicita al Juzgado que archive la demanda contra el alcalde de Curtis por presunta prevaricación".

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Curtis

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Opinión* *(en castelán)*
* Entrevista en *La Voz de Galicia* *(en castelán)*
**Kastós** (en grego, **Καστός**) é unha illa grega e unha comunidade das Illas Xónicas. Desde a reforma de 2011 ds gobernos locais forma parte do municipio de Lefkada, da cal é unha unidade municipal. Forma parte da prefectura de Lefkada. Ata mediados da década de 1970, a illa foi administrada por Cefalonia na prefectura de Itaca. A illa máis próxima é Kálamos, cunha canle profunda entre elas, a parte continental está, aproximadamente, a 5 km ao nordés da prefectura de Aitoloakarnania. Kastós ten unha escola, unha igrexa e unha praza (*plateia*), o liceo (escola media) e o ximnasio (escola secundaria) máis próximos atópanse na prefectura de Aitoloakarnania na Grecia continental, pero a maioría dos seus estudantes tamén asisten aos de Nydri (na illa de Lefkada).

Xeografía
---------

A illa ten 7 km de longo de norte a sur e 800 m de ancho. Cunha superficie de 5´901 km², e o seu punto máis alto é de 142 m sobre o nivel do Mediterráneo.

A illa ten unha soa vila, a homónima Kastós, situado na costa leste. Ten unha poboación de ao redor de 120 habitantes, que se dedican principalmente á pesca e os servizos turísticos. Durante o verán a diáspora retorna a Kastioti para as vacacións e, xunto coa flutuación dos visitantes que chegan en barcos, forman o seu carácter estacional.

Notas
-----

1. ↑  Kallikratis law Arquivado 13 de novembro de 2018 en Wayback Machine. Greece Ministry of Interior *(en grego)*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Kastós Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Outras illas gregas

### Ligazóns externas

* Kastos información da illa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1026387
* GeoNames: 260790
* OSM: 812770

 |
**Jet Time A/S** é unha aeroliña danesa que opera voos regulares e chárter. Ten a súa sede en Kastrup, no municipio de Tårnby, e a súa base principal está no aeroporto de Copenhague-Kastrup.

A aeroliña fundouna un grupo de investidores daneses e realizou o seu primeiro voo o 19 de setembro de 2006

Operacións
----------

Jet Time opera voos de pasaxeiros e de carga por toda Europa e chárter alugados para aeroliñas regulares (Air Greenland, Scandinavian Airlines ou Norwegian Air Shuttle entro outras). Tamén realiza chárters VIP para clientes como Volkswagen, Mercedes-Benz, FC Copenhagen, Rosenborg BK ou Malmö FF.

En decembro de 2016 anunciouse que Jet Time e Scandinavian Airlines remataban o seu contrato para operar oito ATR 72-600 a comezos de 2017 xa que SAS quería concentrarse en avións máis grandes. Polo tanto os avións, relativamente novos, foron retirados por Jet Time.

Frota
-----

En agosto de 2017 a frota de Jet Time estaba formada polos seguintes avións:


**Frota de Jet Time**| Avión | En servizo | Pedidos | Pasaxeiros | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Boeing 737-300 | 3 | — | 148 |  |
| Boeing 737-700 | 4 | — | 148 |  |
| Frota de Jet Time Cargo |
| Boeing 737-400F | 3 | — | Carga |  |
| Total | 10 | — |  |

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da aeroliña

Notas
-----

1. ↑  Jet Time (ed.). "Contact". Consultado o 5 de setembro de 2017.
2. ↑  SVD (ed.). "Jettime skär ned – SAS-linjer stängs". Consultado o 10 de novembro de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28357
* OpenCorporates: 29424225

 |
**José García Espinosa**, coñecido como **Pelegrín**, nado en Becerreá o 7 de abril de 1910 e finado nas Nogais setembro de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi secuestrado no seu domicilio baixo un engano. Logo da súa detención, en setembro de 1936 foi paseado pola Garda Civil no monte da Reteixeira, entre As Cruces e A Alence (As Nogais). Recolleron o cadáver fixeron unha caixa de chopo e soterrárono na cara norte da igrexa parroquial de Torés.

En 2016 a Asociación para a Recuperación da Memoria Histórica procedeu á exhumación do seu cadáver.

Notas
-----

1. ↑  "A ARMH busca no cemiterio de Torés o corpo dun represaliado" *El Progreso*, 18/4/2016.
2. ↑  "Los numerosos restos hallados en Torés dificultan dar con O Pelegrín" *El Progreso*, 11/10/2016.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Vítimas da Guerra Civil en Galicia

### Ligazóns externas

* 

* José García Espinosa na páxina web *Nomes e Voces*.

* Carreira, Xosé: "Buscaban un cadáver en una fosa de As Nogais y encontraron tres" *La Voz de Galicia*, 21/4/2016 *(en castelán)*.
Un dos satélites LAGEOS.
**LAGEOS**, acrónimo de *Laser Geodynamics Satellite*, foi unha serie de dous satélites artificiais lanzados para facer estudos xeodésicos.

Características
---------------

Os satélites LAGEOS eran esferas pasivas cubertas de retrorreflectores para poder facer medicións ultraprecisas da súa posición mediante láseres na superficie terrestre. O primeiro LAGEOS foi construído polos Estados Unidos e lanzado o 4 de maio de 1976 mediante un foguete Delta 2913, mentres que o segundo foi construído por Italia e lanzado durante a misión STS-52 do transbordador espacial Columbia, o 22 de outubro de 1992.

LAGEOS 1 tiña unha masa de 411 kg, mentres que LAGEOS 2 pesaba 405 kg. Ambos tiñan un diámetro de 60 cm e estaban cubertos por 426 cubos retrorreflectores e 4 reflectores de xemanio. A gran densidade dos satélites facía que a súa órbita fose moi estable, ofrecendo unha referencia moi precisa para facer medicións xeodésicas, como movementos da codia terrestre e de fallas, variacións na rotación terrestre e mareas terrestres e obter parámetros relacionados coa dinámica dos movementos da Terra. Chegouse a planificar o lanzamento dun terceiro satélite, pero nunca se levou a cabo.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2020). "LAGEOS" (en inglés). Consultado o 20 de agosto de 2020.
2. 1 2 3  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "LAGEOS 1, 2" (en inglés). Consultado o 20 de agosto de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***LAGEOS*** |

### Outros artigos

* STS-52
* Delta 2913

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1797842
* EBID: ID

 |
**Luis Alberto Rodríguez Legido**, nado en Castromonte (provincia de Valladolid) o 23 de xuño de 1975, é un músico, investigador sonoro e profesor de batería español. Dá clases de expresión rítmica e improvisación na Escola-Estudio de Música, en Santiago de Compostela.

Traxectoria
-----------

Durante a década de 1990 formouse en Madrid no Taller de Músicos e no CEDI, onde realiza estudos sobre análise do son, fisioloxía do oído, orixe da linguaxe, arte e ciencia do século XX e teoría da improvisación con profesores e artistas como Pedro López, Markus Breuss, Belma Muñor e Wade Matthews.

A partir de 1998 trasládase a Santiago de Compostela a raíz dunha oferta estábel como profesor titular da Estudio-Escola de Música. Ese ano recibe unha bolsa da Berkelee College of Music de Boston para facer o curso de World Percussion e é selecionado para o X Jazz Meeting organizado pola International Association of Schools of Jazz.

Nos anos posteriores traballa con diversas formacións como ADN, S.E.M Big Band, Abe Rábade Trío ou Xosé Manuel Budiño, realizando numerosos concertos en diversos festivais estatais e europeos. Traballa como batería para a artista galega Mercedes Peón realizando concertos tanto a nivel nacional como internacional.
En 1999 forma o grupo de improvisación libre Parto.

Segue a participar en gran cantidade de iniciativas artísticas: traballa a improvisación idiomática co trío de jazz Sumrrá, co que ten editado dous traballos discográficos e colaborado con formacións como Marful, co grupo flamenco do guitarrista Marcos Teira, o grupo de improvisación e jazz 2M xunto ao saxofón alto Pablo Sax ou como membro de O.M.E.GA (Orquestra de Música Espontánea de Galicia).

Notas
-----

1. ↑  LAR Legido na web de Escola Estudio *(en castelán)*.
2. ↑  LAR Legido Arquivado 03 de xullo de 2016 en Wayback Machine. en Aquófono *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

Pablo Seoane

### Bibliografía

* Ron, Xesús e Valera, Patxi (eds.) (2011): *De Parto a Omega. 10 anos de improvisación libre*. Santiago de Compostela, Grupo Chévere.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q51767441
* MusicBrainz: ID

 |
**LBA** (sigla de *logical block addressing*, algo así como 'enderezamento para bloques lóxicos') é un método de acceso ao disco ríxido. O acceso ao disco realízase por medio de unidades chamadas sectores. Para poder ler ou escribir algo no disco, é necesario especificar a posición no disco, por exemplo por medio de cadanseu número de sector. Se o disco é antigo (RLL, MFM ou IDE sen LBA) usará o sistema CHS, e daquela a arquitectura do disco espera unha referencia tripla (ao cilindro, a cabeza e ao sector) para designar o punto desexado no disco. O LBA, usado con discos SCSI e IDE maiores de 504 MB, traduce as especificacións de cilindro, cabeza e sector do disco para enderezos que unha BIOS mellorada ou estendida pode manexar. A cada sector asígnase un único número de sector, para no ter que referirse ao número de sector, cabeza e cilindro, como acontece no sistema CHS. Os sectores numéranse de 0 a n-1, sendo *n* o número de sectores do disco.

Ligazóns externas
-----------------

* Logical Block Addressing (LBA) The PC Guide.
* Extended CHS (ECHS) / Large Mode The PC Guide.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1162337
* MAG: 6771568

 |
**Juan Larrea**, nado en Bilbao en 1895 e finado en Córdoba, Arxentina, en 1980, foi un escritor español en francés e castelán.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en letras e ingresou no corpo de arquiveiros, pola súa amizade con Gerardo Diego e Vicente Huidobro interesouse pola poesía, que sentía como un refuxio fronte ao mundo mediocre que o rodeaba. En 1926 marcha a París e con César Vallejo funda a revista *Favorable-París-Poema*, viaxa por América e estuda as culturas precolombianas con fervor. Trala guerra civil española exilíase definitivamente en América.

A súa escrita poética, na súa maior parte en francés, é debedora das vangardas, en especial do surrealismo, no que amosa unha audaces imaxes e un irracionalismo radical cunha sintaxe lúcida e clara.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q564582
* WorldCat
* VIAF: 41854551
* Auñamendi: 86280
* BAV: ADV10870696
* BNA: 000031048
* BNE: XX953752
* BNF: 12027611v
* BVMC: 11148
* CANTIC: a11603239
* DBE: juan-larrea
* DeutscheBio: 119306484
* FAST: 52244
* GEC: 0036580
* GND: 119306484
* ICCU: RAVV028159
* ISNI: 0000 0001 0891 0541
* LCCN: n80035779
* NLA: 35176073
* NTA: 075104695
* OL: OL6143600A
* SNAC: w63c9kwn
* SUDOC: 028441672

 |
**Juan José Rocha Carro**, nado en Abegondo no ano 1961, é un político galego.

Traxectoria
-----------

Entrou na corporación de Abegondo como concelleiro do PPdeG nas eleccións municipais de 1999, que lle deron a alcaldía a José Antonio Santiso Miramontes. En 2004, e logo de revalidar os populares a maioría absoluta nas autonómicas de 2001, Santiso Miramontes cedeulle a Alcaldía para ser Conselleiro de Agricultura no goberno de Manuel Fraga. Nas municipais de 2007 Rocha liderou a Agrupación Progresista de Abegondo cando a volta de Santiso Miramontes lle impediu presentarse como cabeza de lista do PPdeG. Co apoio de dous concelleiros do BNG e dun socialista conseguiu manter a Alcaldía desbancando ao PPdeG. En abril de 2009, Santiso Miramontes volve ocupar a alcaldía de Abegondo mediante unha moción de censura realizada co apoio do concelleiro Manuel Eladio, do PSdeG-PSOE. Rocha volveu presentarse á alcaldía por última vez en 2011 encabezando a lista de Agrupación Progresistas de Abegondo, e obtendo tres concelleiros.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Antonio Santiso Miramontes** |  **Alcalde de Abegondo** 2004 - 2009 | Sucesor:**José Antonio Santiso Miramontes** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Abegondo

### Ligazóns externas

* Blog persoal de Juan J. Rocha Carro
* Blog da Agrupación Progresista de Abegondo
**José Comesaña Pérez**, nado en Vigo cara a 1910 e finado en Vincios (Gondomar) o 6 de outubro de 1936, foi un albanel e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Benito Comesaña e Adelina Pérez. Veciño do barrio da Garita de Alcabre, era membro da Sociedad de Agricultores y Ganaderos de Alcabre, que en novembro de 1934 se constituíu como sindicato agrario, sendo elixido José Comesaña como secretario. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 xunto con outros membros da directiva da sociedade, o seu irmán Antonino Comesaña Pérez, o seu primo Emilio Comesaña Sobreira, e Fernando Costas Iglesias, foron ao cuartel da Garda Civil de Bouzas a pedir armas para opoñerse ao golpe, e non llas entregaron. O 30 de setembro foron detidos. Foron encerrados no frontón da rúa María Berdiales, de onde os sacou Francisco González Rodríguez o 6 de outubro para asasinalos. O seu cadáver apareceu na Pasaxe de Vincios xunto co do seu irmán Antonio e o de Emilio Giráldez Rodríguez.

Vida persoal
------------

Casou con Eusebia Pampillón Oitabén e foi pai de Telmo e Margarita Comesaña Pampillón.

Notas
-----

1. ↑  *El Tea*, 24-11-1934, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* José Comesaña Pérez na páxina web *Nomes e Voces*.
* A Volta da Matanza
* La lucha contra el olvido de los mártires de Alcabre
**José Domingo Vidal Martínez**, nado en 1926 e finado en Negreira o 24 de outubro de 1994, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi nomeado alcalde de Negreira en 1975. Presentouse ás primeiras eleccións municipais encabezando a candidatura da UCD e foi elixido alcalde. Non se presentou á reeleción nas eleccións municipais de 1983, sendo substituído polo socialista José Manuel López Tuñas. Nas eleccións municipais de 1987 foi candidato de AP á alcaldía de Negreira, pero nesta ocasión foi derrotado polo PSdeG-PSOE de López Tuñas, que logrou a maioría absoluta. Foi tiroteado o 29 de setembro de 1994 por Elena Fariña Caamaño, coa que mantiña unha relación, e morreu a consecuencia dos disparos o 24 de outubro.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio García Abeijón** |  **Alcalde de Negreira** 1975 - 1983 | Sucesor:**José Manuel López Tuñas** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 25-10-1994, p. 37.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Negreira
**José Domínguez González**, nado en Corzáns (Salvaterra de Miño) en 1895 e finado en Vigo o 24 de febreiro de 1937, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou á Arxentina con 16 anos, e alí traballou de panadeiro e foi sindicalista. Participou na Sociedad Juventud Progresista Hijos de Fornelos y Anexos e na Sociedade Nazonalista Pondal, e colaborou en *Acción Gallega* e *A Fouce*. Retornado a Salvaterra de Miño, na República foi concelleiro socialista e tenente alcalde.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 incorporouse ao Comité de Defensa da República. Foi detido, xulgado en Vigo por rebelión militar e condenado á pena de morte. Antes da súa execución escribiu unha carta a Adela Melijosa Suárez e outras compañeiras presas. Foi fusilado no castelo do Castro en Vigo ás once da mañá do 24 de febreiro de 1937, xunto con nove persoas máis.

Notas
-----

1. ↑  X.M.P. (21 de outubro de 2016). "Salvaterra fai memoria histórica: un alcalde republicano, un emigrante galeguista e un 'arredista' fusilado". *Sermos Galiza*.
2. ↑  Álvarez Castro, Xosé (7 de decembro de 2015). "Epistolario: carta a Adela e compañeiras". *Pontevedra nos anos do medo*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* José Domínguez González na páxina web *Nomes e Voces*.
**Klein Bonaire** (en neerlandés "Pequena Bonaire") é un pequeno illote deshabitado fronte á costa occidental da illa caribeña de Bonaire.

Xeografía
---------

O illote, que se atopa próximo á media lúa formada pola illa principal, ten 6 km² e é moi chan, levantándose non máis de dous metros sobre o nivel do mar. As únicas estruturas son algunhas ruínas de chozas de escravos (pequenas, estruturas dun só cuarto que datan do período de escravitude da rexión).

A distancia desde a costa de Bonaire á costa de Klein Bonaire é de aproximadamente 800 metros no punto máis próximo. A distancia é frecuentemente atravesada por barcos particulares e comerciais e pódese facer en kaiak con certa dificultade. A principal atracción para os visitantes é o mergullo e o *snorkeling* no prístino dos arrecifes de coral que rodean o illote.

Historia
--------

En 1868, Klein Bonaire foi vendida a un particular chamado *Angel Jeserun* e permaneceu en mans privadas ata 1999, cando foi comprada polo goberno de Bonaire, o Fondo Mundial para a Natureza, e a Fundación para a Preservación de Klein Bonaire por 9 millóns de Florines das Antillas Neerlandesas (5 millóns de dólares estadounidenses).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Fundación para a preservación de Klein BonaireArquivado 04 de novembro de 2009 en Wayback Machine.
* Fotos de Klein Bonaire

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1544807
* GeoNames: 3513594
* OSM: 5176051

 |
---

Os catro Judicats sardos.
Os **Judicats** (en italiano, Giudicati, do latín medieval, *Judex Provincae*) eran catro rexións da Sardeña medieval que conservaron unha grande autonomía entre o século VIII (sábese fixo que a súa creación foi en 851, grazas a unha carta do papa León IV que pide a axuda dos *Judices Sardiniae*) e o século XIII.

Historia
--------

A súa estrutura baseábase nunha división administrativa do Imperio Bizantino, de cando Sardeña dependía do exarcado de África, situado en Cartago. O maxistrado que residía en Cagliari era chamado *Praeses* ou *Iudex Provinciae* e dispuña do goberno civil mentres que o poder militar era confiado a un *Dux*, instalado en Forum Traiani para controlar a Barbagia. Rapidamente, cada judicat, contrariamente aos sistemas feudais continentais, baseábase nun territorio administrado, chamado *Logu* (lugar) ou *Rennu* (reino), con terras do Estado, e era gobernado segundo as regras do dereito romano-bizantino.

As razzias incesantes e a loita permanente contra os Sarracenos remataron por illar a illa e provocaron unha crecente autonomía dos judicats con respecto ao poder bizantino, demasiado lonxe, ata tal punto que se consideraban independentes e soberanos.

Os seus xefes eran os Xuíces (en sardo, *Iudikes*, en italiano, *Giudici*), elixidos pola *Corona de Logu* (un parlamento sardo). Os seus nomes eran, de norte a sur:

* Logudoro (de *Logu* de ouro), ou Torres, arredor da cidade de Torres preto da actual Porto Torres.
* Gallura
* Arborea, arredor da cidade de Oristano, despois do abandono de Tharros.
* Calaris (en italiano Cagliari) ou Pluminos.

Perderon progresivamente a súa independencia entre 1258 e 1410 en razón da presenza crecente dos Pisanos e do Reino de Aragón.

O judicat máis célebre é o de Arborea, que mantivo a súa independencia ata 1410, especialmente grazas á persoa de Eleonora de Arborea.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Historia de Sardeña
**Judith Hooper**, nada en 1949 en San Francisco, é unha xornalista norteamericana.

Hooper traballou como editora e escritora para a revista *Omni*. Co seu marido, Dick Teresi, coescribiu os libros *The Three-Pound Universe* (1986) e *Would the Buddha Wear a Walkman? A Catalogue of Revolutionary Tools for Higher Consciousness* (1990). Posteriormente escribiu o controvertido libro *Of Moths and Men* (2002), no que argumenta que os experimentos sobre a *Biston betularia* (bolboreta nocturna exemplo de selección natural) levados a cabo por Bernard Kettlewell entre 1952 e 1972 eran defectuosos e mesmo, implicitamente, dáse a entender que eran fraudulentos. Hooper escribe no prólogo do seu libro, "Eu non son unha creacionista, pero ser acrítica sobre a ciencia é convertela nun dogma." Os papeis de Kettlewell foron reexaminados por Rudge (2005) e Young (2004) que non encontraron xustificación para unha acusación de fraude, e dixeron que "Hooper non proporcionaba nin unha pequena proba que sostivese esta seria alegación". O xenetista Michael Majerus investigou o asunto destas afirmacións de Hooper sobre os traballos de Kettlewell, e concluíu que ela comprendera mal a selección natural e os detalles da predación sobre a *Biston betularia*. Marjerus considera que este insecto é un exemplo de selección natural excelente para a súa ensinanza escolar.

Notas
-----

1. 1 2  "Judith Hooper". *Contemporary Authors Online*. Gale. October 19, 2005. Retrieved on August 12, 2008.
2. ↑  Judith Hooper. *Of Moths and Men*. W.W. Norton, 2003. xix.
3. ↑  Rudge D. W. (2005). "Did Kettlewell Commit Fraud? Re-examining the Evidence". *Public Understanding of Science* **14** (3): 249–268. PMID 16240545. doi:10.1177/0963662505052890.
4. ↑  Michael E. N. Majerus, Industrial Melanism in the Peppered Moth, "Biston betularia: An Excellent Teaching Example of Darwinian Evolution in Action Arquivado 02 de setembro de 2019 en Wayback Machine.", Evolution: Education and Outreach, DOI 10.1007/s12052-008-0107-y, 2008.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6303469
* WorldCat
* VIAF: 23572696
* BIBSYS: 90627635
* BNB: ID
* BNE: XX857385
* ISNI: 0000 0000 8364 8558
* LCCN: n2015016914
* NDL: 00468532
* NTA: 070206260
* OL: OL832752A
* SUDOC: 069484775

 |
**Juana de la Caridad** "**Juanita**" **Castro Ruz**, nada en Birán (provincia de Holguín) o 6 de maio de 1933, é unha activista cubana, irmá de Fidel e Raúl Castro, ámbolos dous presidentes de Cuba. Despois de colaborar coa Axencia de Intelixencia Central en Cuba, viviu nos Estados Unidos dende 1964.

Traxectoria
-----------

Naceu preto de Mayarí, a cuarta filla de Ángel Castro Argiz e Lina Ruz González, e ten tres irmáns —Ramón, Fidel, e Raúl— e tres irmás —Angelita, Enma, e Agustina-. Lina Ruz González era a cociñeira de Ángel Castro; estaba casado con outra muller durante o nacemento de Juanita. Tamén ten seis medio irmáns: Lidia, Pedro Emilio, Manuel, Antonia, e Georgina, que foron criados pola primeira muller Ángel Castro, María Luisa Argota, e Martín Castro, fillo que tivo Ángel coa mulata Generosa Batista.

Política
--------

Juanita Castro foi activa na revolución cubana, comprando armas para o Movemento do 26 de xullo durante a súa campaña contra Fulgencio Batista. En 1958 viaxou ós Estados Unidos para recadar fondos para apoiar o movemento insurxente. Despois da revolución Juanita sentiuse traizoada pola influencia crecente dos comunistas no goberno cubano. Comezou a colaborar coa CIA en actividades contra o goberno cubano e finalmente deixou Cuba para instalarse en Miami, onde foi propietaria dunha farmacia e dende onde se pronunciou en numerosas ocasións contra o goberno de seu irmán Fidel.

Notas
-----

1. ↑  Bardach, Ann Louise: Cuba Confidential. p57-59
2. ↑  "El hermano desconocido de Fidel y Raúl Castro". *La Vanguardia* (en castelán). 4 de decembro de 2016. Consultado o 8 de agosto de 2019.
3. ↑  "The Bitter Family". Time Magazine. 10 de xullo de 1964. Arquivado dende o orixinal o 21 de agosto de 2013. Consultado o 19 de febreiro de 2008.
4. ↑  *Cuba Confidential* by Ann Lousie Bardach, page 57
5. ↑  "Juanita Castro, hermana y crítica de Fidel, no se alegra por su muerte". *The New York Times* (en castelán). 28 de novembro de 2016. Consultado o 7 de outubro de 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3041532
* WorldCat
* VIAF: 49069891
* BNF: 16500510j
* FAST: 222266
* GND: 1089930127
* ISNI: 0000 0001 1875 8328
* LCCN: nr88000073
* NDL: 001114320
* NLA: 46296521
* NTA: 323407331
* PTBNP: 1468382
* SNAC: w6xd8jbg
* SUDOC: 158704886

 |
**Juan Manuel Vidal Seage**, nado en Padrón en 1970, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Residente en Pontecesures dende principios dos anos 2000, foi técnico de calidade e prevención na empresa Grúas Estación. Encabezou a candidatura do PPdeG en Pontecesures nas eleccións municipais de 2011 logrando 2 concelleiros por detrás dos 4 do BNG, polo que foi portavoz popular na oposición. Nas municipais de 2015 encabezou de novo a candidatura do PPdeG e nesta ocasión foi a forza máis votada con 3 concelleiros, pero non logrou a alcaldía ao pactalo BNG con Terra Galega e o PSdeG. Tralo abandono do goberno de Terra Galega en xaneiro de 2016, en maio de presentou unha moción de censura xunto a Independentes de Pontecesures e o cabeza de lista de Terra Galega e foi elixido alcalde. No 2019 subeu a 4 concelleiros e acadou de novo a alcaldía, gobernando de novo con Terra Galega e os Independentes. Tralas municipais de 2023, pese a impoñerse de novo e subir a 5 concelleiros, o BNG e o PSdeG sumaron maioría e perdeu o bastón de mando en favor da candidata nacionalista Maite Tocino.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Cecilia Tarela Barreiro** |  **Alcalde de Pontecesures** 2016 - 2023 | Sucesor:**Maite Tocino** |

Notas
-----

1. ↑  "Cecilia Tarela: "El tripartito se retrata solo: el soberbio, la autoritaria y el incapaz de trabajar"". Arquivado dende o orixinal o 02 de maio de 2016. Consultado o 07 de maio de 2016.
2. ↑  Juan Manuel Vidal Seage, proclamado alcalde de Pontecesures entre duras descalificaciones

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Pontecesures

### Ligazóns externas

* Juan Manuel Vidal Seage: "La moción de censura aún no se ratificó, pero estamos condenados a acercar posturas". Entrevista en *Faro de Vigo*
**Juan Martínez Montañés**, nado en Alcalá la Real (Xaén) en 1568 e finado en Sevilla en 1649, foi un escultor barroco español. Educouse e formouse en Granada. Completou a súa educación en Sevilla, sendo recoñecido como o creador da escola sevillana de imaxinería.

Traxectoria
-----------

A súa produción ten características máis clasicistas e maneiristas, que propiamente barrocas, aínda que ao longo da súa evolución artística apuntou formas de realismo barroquizante. A súa obra, estimulada pola súa fervorosa relixiosidade, é case toda de temática relixiosa, con excepción de dous retratos orantes de nobres e algúns encargos específicos.

En 1635 saíu por primeira vez de Sevilla, para ir a Madrid, onde fora contratado para realizar, en barro, o busto do rei Filipe IV, que xunto co retrato ecuestre de Velázquez, serviría como modelo para a estatua ecuestre que executou logo o italiano Pietro Tacca. Tal estatua está localizada actualmente na praza de Oriente de Madrid.

Cristo da Clemencia. Sancristía da catedral de Sevilla.
Gozou de gran fama e popularidade. En Sevilla chamábano o "deus da madeira" e en Madrid "o Lisipo andaluz".

Tivo como discípulo predilecto ao cordobés Juan de Mesa.

Obras
-----

* *Retablo de San Isidoro del Campo (1609-1613)* en Santiponce (Sevilla).
* *Batalla dos Ánxos (1640)* en Xerez da Fronteira (Cádiz).
* *Neno Xesús (1606-1607)*
* *Inmaculada (1629-1631)*, coñecida como *la Cieguecita*.
* *Cristo da Clemencia (1603-1604)*
* *San Xerome Penitente*
* *Cristo da paixón*
* *San Bruno*
* *Santo Domingo Penitente*
* *San Cristovo (1597)*
* *Cristo dos cálices*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Juan Martínez Montañés*** |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q610928
* WorldCat
* VIAF: 32804810
* Auñamendi: 93070
* BNE: XX1023095
* BNF: 124531752
* BRE: 2228453
* CERL: cnp00553886
* DBE: juan-martinez-montanes-gonzalez
* DeutscheBio: 119360349
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 258771
* GEC: 0040805
* GND: 119360349
* ISNI: 0000 0000 8076 8693
* LCCN: n88196995
* NKC: osd2010555638
* NTA: 164308199
* OL: OL5670088A
* RKD: 315514
* SUDOC: 033689679
* ULAN: 500037691

 |