recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***A visita do inspector*** (en inglés ***An Inspector Calls***) é unha obra de teatro escrita por John Boynton Priestley en 1946. Encádrase dentro do xénero do suspense e está dividida en tres actos.

Trama
-----

A obra comeza cunha cea na casa da familia Birling. Está a celebrarse o compromiso entre Sheila, a filla do señor e señora Birling, e Gerald Croft. Sorprendentemente aparece o Inspector Goole. Empeza dicindo que unha moza se suicidou cun desinfectante. Co transcorrer da obra, descóbrese que todos os integrantes da familia (mesmo o mozo) tiveron algunha relación con esa moza que ía cambiando o nome. Foi empregada do Sr. Birling e foi despedida, Sheila fíxoa botar por bobadas, Gerald tivo unha relación como amante, a Sra. Birling non a quixo axudar cando foi a pedir axuda a un fogar de mulleres (lugar onde axudaba a Sra. Birling) e o fillo que esperaba a moza era de Eric, fillo da familia. Vaise o inspector e danse de conta que non existe ningún Inspector Goole e que ningunha moza morreu na enfermaría. Pero cando parecía que todo era unha broma ou o home era un tolo, soa o teléfono e, cando atende o Sr. Birling comunícanlle que morreu unha moza por tomar desinfectante e que un inspector de policía irá á súa casa para interrogalos.

Notas
-----

1. ↑  Traducida ao galego por Lourdes E. Salgado e publicada por Vicens Vives en 2012.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Priestley, J. B. (1947). *An Inspector Calls: A Play in Three Acts* (First edition ed.). Londres: Heinemann.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q375090
* BiTraGa: 5187
* IBDB: 1565
* Theatricalia: 3n2

 |
**Aaron Geramipoor**, nado o 11 de setembro de 1992 en Manchester (Inglaterra), é un xogador profesional de baloncesto británico, no que se desenvolve na posición de pivote cunha altura de 2,13 metros. É internacional coas categorías inferiores do Reino Unido.

Traxectoria
-----------

Geramipoor naceu en Manchester (Reino Unido), cidade na que deu os seus primeiros pasos no mundo do baloncesto. Con 16 anos, mentres participaba nun torneo chama a atención da Canarias Basketball Academy, os cales comezan a seguir a súa traxectoria. Pouco tempo despois, a academia oferecélle unha bolsa para a temporada 2009−2010. Ao ano seguinte viaxa aos Estados Unidos, onde pasa a formar parte do equipo da Universidade de Seton Hall.

No ano 2014, tras acabar a súa formación, regresa a España formando parte do CB Robari-Canarias Basketball Academy da Liga LEB Prata. Alí, tras facer unhas destacábeis medias de 14,1 puntos e 8,5 rebotes por partido, asina en xaneiro co Club Ourense Baloncesto da Liga LEB. Co equipo galego consegue o ascenso á Liga ACB. A súa destacada actuación chama a atención do CB Gran Canaria da ACB, que conta con el a proba. Porén, finalmente o xogador inglés decide xogar no Soles de Mexicali de México, equipo co que acaba en primeira posición da Liga regular, aínda que acabaría perdendo na final do Playoff polo título. Na competición norteamericana aporta 8,7 puntos e 4,9 rebotes por partido, chegar ser nomeado MVP da xornada. En 2016 ficha polo Club Baloncesto Breogán, con todo deixa o equipo o 20 de febreiro de 2017.

### Clubs

* NCAA Seton Hall Pirates (NCAA, 2010−2014)
* LEB Prata CB Robari (LEB Prata, 2014−2015)
* LEB Ourense (LEB, 2015)
* LNBP Soles de Mexicali (LNBP, 2015−2016)
* LEB Breogán (LEB, 2016−2017)

Notas
-----

1. ↑  "Liga Nacional de Baloncesto Profesional". *Sporting Pulse* (en español). Arquivado dende o orixinal o 14 de setembro de 2016. Consultado o 13 de setembro de 2016.
2. ↑  "Aaron Germaipoor MVP con Soles J.31, líder de la LNBP". *Elite Sports* (en español). Arquivado dende o orixinal o 14 de setembro de 2016. Consultado o 13 de setembro de 2016.
3. ↑  "Aaron Geramipoor, poderío interior para o Cafés Candelas Breogán". *CBBreogan.gal*. 13 de setembro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en FEB.es

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20859546
* FIBA: 70766
* OCID: aaron-geramipoor

 |
**Aaron Spelling**, nado en Dallas (Texas) o 22 de abril de 1923 e finado nos Ánxeles (California) o 23 de xuño de 2006, foi un produtor estadounidense de filmes e series de televisión.

Traxectoria
-----------

Procedía dunha familia de xudeus chegados de Polonia que mudaran o seu apelido de Spurling a Spelling. Serviu durante a segunda guerra mundial. Traballou como actor en pequenos papeis desde 1953, ano no que tamén casou coa actriz Carolyn Jones, vendeu o seu primeiro guión en 1954 e seguiu a actuar ata 1957 e entrou na produtora Four Star Televisión onde creou a serie *The Lloyd Bridges Show* (1963). Divorciouse en 1964 e no ano 1966 formou unha produtora con Danny Thomas que tivo o seu primeiro éxito con *The Mod Squad* en 1968 ano no que volveu a casar, con Candy Gene, pouco despois fundou a produtora Aaron Spelling Productions que a partir de 1972 produciu series ben coñecidas da televisión como *The Love Boat*, *Starsky and Hutch*, *Melrose Place*, *The Rookies*, *Charlie's Angels*, *Beverly Hills 90210*, *7th Heaven*, *Jane's House* ou o drama *Sunset Beach*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q295080
* WorldCat
* VIAF: 79423240
* Allmovie: p112276
* AlloCiné: 51241
* BNE: XX1661572
* BNF: 125207490
* DeutscheBio: 119409615
* EBID: ID
* FAST: 282880
* GND: 119409615
* IMDb: nm0005455
* ISNI: 0000 0000 5946 3086
* LCCN: no91005670
* NKC: jn20000701686
* NNDB: 000022884
* NTA: 31071558X
* Rotten Tomatoes: aaron\_spelling
* SNAC: w6c82wh7
* Synchronkartei: 110321
* TMDb: 28715
* WikiTree: Spelling-8

 |
A **Agrupación Astronómica Coruñesa Ío** é unha asociación cultural e sociedade científica sen ánimo de lucro que ten como obxectivo o fomento da afección, estudo, investigación e divulgación da astronomía.

En 2021 foi Premio Rosalía de Castro de Lingua: categoría de entidades, "por impulsar a lingua galega nun ámbito tan especializado como a astronomía e sen bagaxe no noso idioma".

Historia
--------

### Fundación, obxectivos e características

Fundada en 2002, a agrupación ten a súa sede na Casa das Ciencias da Coruña.

Xurdiu como froito da inquietude dun grupo de afeccionados á astronomía cun obxectivo claro: gozar e conseguir que outros gocen coa paixón polas noites estreladas e a ciencia da astronomía. Desde a súa creación foi medrando, desde os trece socios fundadores, até os máis de oitenta membros en 2019.

Trátase dun grupo aberto, no que calquera pode participar: non fan falta coñecementos previos, nin telescopio, nin ningunha titulación, só paixón pola astronomía e ganas de saír a observar un bo ceo estrelado.

### Estrela *Rosalíadecastro* e planeta *Riosar*

A súa iniciativa de nomear a estrela anteriormente identificada como HD 149143, da constelación Ofiúco, e o planeta HD 149143 b asociado a ela, conseguiu que se lle desen os nomes de *Rosalíadecastro* e *Riosar*, en referencia a Rosalía de Castro e ao río Sar, respectivamente.

### Congreso Estatal de Astronomía 2020

A Agrupación logrou que A Coruña sexa en 2020 a sede do XXIV Congreso Estatal de Astronomía. Nunha votación conseguiu o 90 % dos votos; das 39 entidades que se deron cita na edición do encontro, en Cuenca, 35 apoiaron a candidatura da cidade.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Agrupación Astronómica Coruñesa Ío en Facebook.
2. ↑  Diario, Nós. "Xaquín Marín, Agrupación Ío e Twitter en galego gañan os Rosalía de Lingua". *Nós Diario*. Consultado o 2021-06-15.
3. ↑  R. Romar (17 de decembro de 2019). "La estrella Rosalía de Castro ya brilla en el cielo". *La Voz de Galicia*. Consultado o 18 de decembro de 2019.
4. ↑  Marcos Pérez Pena (17 de decembro de 2019): Rosalía xa é unha estrela (e o río Sar un exoplaneta) en praza.gal. Consultado o 18 de decembro de 2019.
5. ↑  Fundación Rosalía de Castro (17 de decembro de 2019): Unha estrela en Ofiúco chamada Rosalía de Castro. Consultado o 18 de decembro de 2019.
6. ↑  Fernández, Ángela (4 de novembro de 2018). "La Agrupación Ío logra que A Coruña sea la sede del Congreso Estatal de Astronomía". *La Opinión A Coruña*. Consultado o 18 de decembro de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da agrupación.
A **Agrupació Independent Popular de Formentera** foi unha agrupación política da illa de Formentera, formada polo Partido Popular e polo Grup d'Independents de Formentera. No Parlamento das Illas Baleares integrábase no grupo parlamentario popular. Obtiveron o escano correspondente á circunscrición de Formentera nas eleccións de 1995, 2003 e 2007.

Nas eleccións autonómicas de 2007 obtivo 1.769 votos (54,45% na circunscrición). Nas locais (que serviron para constituír o novo Consello Insular de Formentera) obtiveron 1.068 votos (30,88%), que se traduciron en 4 conselleiros. Para as eleccións de 2011, o Partido Popular e o Grup d'Independents de Formentera decidiron presentarse en coalición baixo o nome de Sa Unió de Formentera.

Notas
-----

1. ↑  Resultados das eleccións ao Parlamento Balear de 2007 por circunscricións[*Ligazón morta*]
2. ↑  Resultados das eleccións locais de 2007 na provincia de Illas Baleares[*Ligazón morta*]
3. ↑  O PP desaparece en Formentera para converterse en Sa Unió
*"Neste lugar ás dúas beiras da estrada ao mencer do 15 de setembro de 1936 apareceron asasinados polos fascistas os corpos de*  
*Marcial Araújo Conde*  
*Eugenio Arbones Castellanzuelo*  
*Luís Bilbatúa Zubeldia*  
*Segundo Echegaray García*  
*Adolfo Morgade Pazos*  
*Abraham Muñoz Arconada*  
*Inocencio Taboada Montoto.*  
  
*O pobo non esquece*.  
*15 de setembro de 2007."*
**Abraham Muñoz Arconada**, nado en Palencia e finado en Vigo o 15 de setembro de 1936, foi un político español.

Traxectoria
-----------

Funcionario de prisións en Vigo. Irmán de Alfonso Muñoz Arconada militante das Juventudes Socialistas Unificadas de Madrid. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido no Frontón e asasinado polos falanxistas en Cabral o 15 de setembro con Eugenio Arbones Castellanzuelo, Segundo Echegaray García, Adolfo Morgade Pazos, Luís Bilbatúa Zubeldia, Inocencio Taboada Montoto e Marcial Araújo Conde.

Notas
-----

1. ↑  "Un recuerdo que no fue bien acogido por algunos". *La Voz de Galicia* (en castelán). 24/10/2007.
2. ↑  "Un monumento recordará a un grupo de siete personas fusiladas en Cabral en septiembre de 1936" *La Voz de Galicia*, 16/9/2007 *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Abraham Muñoz Arconada na páxina web *Nomes e Voces*.
Cóctel Brandy AlexanderCóctel Brandy Alexander
O cóctel **Alexander** é unha mestura de bebidas xenebra, o licor de cacao incoloro e nata. O Alexander é a base doutras receitas de cócteis, por exemplo o máis común Brandy Alexander.

Receita
-------

A citación máis antiga deste cóctel é un libro de receitas de Hugo Ensslin datado en 1915 no que describe unha mestura por igual dos seus tres ingredientes: xenebra, licor de cacao e nata, todo iso mesturado con xeo picado.

* 1/3 Xenebra
* 1/3 Crema de Cacao
* 1/3 de nata

Axitar nunha cocteleira con xeo picado, coar e servir.

Historia
--------

Durante moito tempo correu o rumor de que foi creado supostamente no momento da voda da Princesa Real e o Vizconde Lascelles, en Londres, en 1922.

Variacións
----------

A variación máis común do Alexander é o Brandy Alexander, elaborado con brandy en lugar de xenebra. Do mesmo xeito, o café Alexander substitúe o licor de café (por exemplo, Kahlúa) por xenebra, e un Blue Alexander substitúe curaçao azul pola crema de cacao. Existen outras variacións.

No 'Manual de Jack' (1910) hai outro cóctel chamado The Alexander, é unha mestura de Rye Whisky e Bénédictine non está claro se isto ten algunha relación coa versión a base de crema.

Notas
-----

1. ↑  Castellon, Fernando (2005). *Cócteles*. Spes Editorial. p. 116. ISBN 84-8332-621-3.
2. ↑  "Drinknation.com: Alexander variations". Arquivado dende o orixinal o 02 de maio de 2009. Consultado o 12 de febreiro de 2013.
3. ↑

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Alexander Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

### Outros artigos

* Cóctel

### Ligazóns externas
***Cazaría do tabladillo en Aranjuez*** (en castelán: *Cacería del tabladillo en Aranjuez)* é un óleo de Juan Bautista Martínez del Mazo, pintado cara a 1640. A obra mostra á corte de Filipe IV, cazando uns veados nos arredores do palacio de Aranjuez. Consérvase no Museo do Prado que o comprou ao coleccionista alemán A. S. Drey, de Múnic, en 1934. Para a súa compra utilizáronse fondos do legado Conde de Cartagena.

Análise
-------

En 1666 aparece no inventario do Real Alcázar de Madrid. Isabel de Farnesio levouno ao Palacio Real de El Pardo onde se inventariou en 1714. Máis tarde volveu ao Alcázar onde se atopaba antes do incendio de 1734. Durante a Guerra da Independencia Española, Xosé Bonaparte sacouno do Pardo e levouno consigo a Francia. Trala ruína do derrocado rei de España, foi vendido a Lord Ashburton. Deste pasou a coleccións alemás, como a Sedelmayer, ou húngaras, como a de Marcel de Nemes.

É unha escena cortesá. No tabladillo atópanse a raíña Isabel de Borbón, as súas damas e tres relixiosas. Abaixo, no campo, están o rei, o seu irmán o cardeal infante Fernando de Austria e os serventes. Destes destaca un anano negro. Unha dos cans de cazaría identificouse cun dos que acompañan ao príncipe Baltasar Carlos en *O príncipe Baltasar Carlos cazador*. A pegada de Velázquez, sogro e mestre de Mazo, é inconfundible.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***A cazaría do tabladillo*** |

### Bibliografía

* VALDOVINOS CRUZ, José Manuel, *El Prado, coleccións de pintura*, Madrid, Lunwerg Editores, 2001. ISBN 84-7782-694-3.

### Ligazóns externas

* Ficha na Galería online do Museo do Prado
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Alberto Rodríguez.

**Alberto Rodríguez Raposo**, nado en Lugo en 1965, é un enxeñeiro e político galego do Partido Popular.

Traxectoria
-----------

Obtivo a enxeñería en Telecomunicacións, que completou con estudos de Económicas. Con 27 anos aproba unhas oposicións e accede ao corpo de funcionarios do estado en 1992. Desempeñou distintos traballos ata que recalou na Secretaría de estado de Telecomunicacións durante o primeiro goberno de José María Aznar.

En 2000 foi nomeado director xeral da entidade pública Red.es, que durante comezos do século XXI se encargou do desenvolvemento e fomento da sociedade da información en España. Coa derrota electoral do PP nas Eleccións xerais de 2004, abandonou ese posto e reincorporouse como funcionario ao ministerio de Economía. En 2012, uns días despois do nomeamento de José Manuel Soria como ministro de Industria, Turismo e Comercio, é designado director xeral de Telecomunicacións e Tecnoloxías da Información.
**Alexandra Szalay** (...) é unha antropóloga e zoóloga australiana.

Traxectoria
-----------

Segunda esposa do famoso naturalista e conservacionista Tim Flannery, é coñecida polos seus numerosos estudos sobre as tribos indíxenas da pluvisilva de Nova Guinea.

En 1982 describiu o novo clado dos *Ameridelphia* (magnorde, superorde ou cohorte, segundo as clasificións) que engloba ao marsupiais americanos e que, co dos *Australidelphia* ou marsupiais da rexión australiana, que así mesmo foi descito por ela, integran a infraclase destes mamíferos.

Durante unha expedición en 1995 pola parte indonesia da illa co seu esposo e o naturalista indonesio Boeadi, descubriu o marsupial *Dendrolagus mbaiso*, unha das últimas especies de mamíferos descubertas.

No ano seguiente, co libro *Tree kangaroos: a curious natural history* (sobre os canguros arborícolas), gañou o premio Colin Roderick (xunto con Tim Flannery, Roger Martin e o ilustrador Peter Schouten).

Principais publicacións
-----------------------

- 1982: "A new appreaisal of marsupial phylogeny and classification", pp. 621–640, en M. Archer, ed. *Carnivorous Marsupials*, volume 2. Sydney: Royal Zoological Society of New Wales. ISBN 978-0-9599951-3-8.

- 1992: "The accidental athropologist". *Australian Natural History* **23** (12): 902-903.

- 1996: *Tree kangaroos: a curious natural history*. Port Melbourne, Victoria: Reed Books Australia. (Con Tim Flannery, Roger Martin e Peter Schouten).

- 1999: *Maokop: the montane cultures of central Irian Jaya: environment, society, and history in highland West New Guinea*. (Thesis (Ph. D.) Dept. of Anthropology, Faculty of Arts, University of Sydney, 2000).

- 2001: "Raising the Morning star in the Pacific: six months in the developing independence movement in West Papua". *Journal of Pacific History* **36** (1): 77-92. (con Theo van den Broek).

Notas
-----

1. ↑  "Tim Flannery, eco-science’s great campaigner", por Stephen Pincock. *Financial Times*, 28 de febreiro de 2009.
2. ↑  Szalay, F. S. (1982): "A new appreaisal of marsupial phylogeny and classification", pp. 621-640, en M. Archer, ed. *Carnivorous Marsupials*, volume 2. Sydney: Royal Zoological Society of New Wales. ISBN 978-0-9599951-3-8.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Szalay, F. S. (1982): "A new appreaisal of marsupial phylogeny and classification", pp. 621–640, en M. Archer, ed. *Carnivorous Marsupials*, volume 2. Sydney: Royal Zoological Society of New Wales. ISBN 978-0-9599951-3-8.
* *La scoperta del Dingiso, canguro arboricolo della Nuova Guinea* en Arianna Editrice *(en italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3610824
* WorldCat
* VIAF: 273148389216110710604
* NLA: 58772768

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Quesada.

**Antonio Quesada Porto**, nado en Ourense o 14 de xuño de 1932 e finado en Vigo o 26 de xaneiro de 2015, foi un pintor galego.

Traxectoria
-----------

Naceu nunha familia, a Quesada, composta por máis dunha vintena de artistas plásticos e debuxantes, como Xaime Quesada, Carlos Quesada ou Fernando Quesada, todos eles irmáns de Antonio. Profesionalmente dedicouse á administración pública, e foi funcionario de Facenda. En 1953 consegue praza en Zamora, onde vivirá e comezará a pintar. Na cidade leonesa coñece o pintor Antonio Pedrero e os poetas Claudio Rodríguez García e Jesús Hilario Tundidor.

Casa en Zamora e permanece na cidade ata que se traslada en 1966 a Vigo, onde residirá o resto da súa vida.

Pintor abstracto, destacou como paisaxista, con obras que combinan manchas de cores e nas que dificilmente se poden recoñecer elementos concretos. As súas técnicas artísticas máis cultivadas son o óleo (sobre lenzo ou madeira), e a serigrafía. Hai obra súa no Museo Municipal Quiñones de León, o Museo de Belas Artes da Coruña, o Museo Municipal de Ourense, o Bello Piñeiro de Ferrol e o de Toledo, e en varias coleccións privadas e institucións públicas.

Notas
-----

1. ↑  "Fallece el artista Antonio Quesada". *La Región* (en castelán). 27/1/2015. Arquivado dende o orixinal o 27/01/2015. Consultado o 27/01/2015.
2. ↑  Pablos, Francisco de et al.: Artigo "QUESADA PORTO, Antonio" en *Gran Enciclopedia Galega*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Plástica Gallega*, Pablos, Colmeiro, Ilarri, Pousa e Antonio Quesada Porto, Caja de Ahorros Municipal de Vigo, 1981, 408 p. ISBN 84-7231-603-3.

### Outros artigos

* Sobriños: Yayo Quesada, Marieta Quesada, Xaime Quesada Blanco...

### Ligazóns externas

* Antonio Quesada na Colección Afundación.
* Galegos.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19369183
* WorldCat
* VIAF: 86561504
* BNE: XX1017861

 |
***A chave das noces*** é unha novela negra de Xabier P. Docampo, publicada en 1987 pola editorial Vía Láctea.

Foi reeditada por Xerais en 2018 na colección Fóra de xogo.

Foi publicada en castelán como *La llave maestra* en 2005.

Trama
-----

Mauro traballa de axudante nunha axencia de detectives dunha cidade costeira de Galiza. Os seus encargos adoitan ser sinxelos, coma cobrar débedas pendentes ou conseguir probas de infidelidades.

De casualidade contacta con Henrique, un mozo portugués de 17 anos, que logo de facerlle un favor, pídelle que localice a súa irmá, que fuxira preñada. Previsiblemente esta estará xa metida na rede de clubs de alterne dirixida por Ermexildo, un chulo da cidade.

Trala aparición do cadáver de Henrique no peirao, retoma a procura da súa irmá e intenta descubrir quen o matou. Así, investiga a varios matóns, relacionados con Ermexildo a través do contrabando e o tráfico de heroína. Conta coa colaboración de amizades, unha prostituta e un xonqui que lle subministran respectivamente información e outros obxectos, coma armas ou discos roubados.

Atopa á irmá nun piso onde viven varias rapazas, e dille onde está súa nai e os seus irmáns máis novos, pero non que faleceu seu irmán Henrique.

O caso dos traficantes remata sen solución posíbel. As mortes non teñen volta atrás, e o narcotraficante máis poderosas ten as costas ben cubertas.

O final é aberto. Non se di como segue a relación co seu xefe (que sempre di que o vai botar á rúa) nin coa súa moza (Inés, que tras uns días de separación, regresa canda a Mauro).

Narración
---------

A obra está narrada en terceira persoa, con narrador omnisciente.

A trama está ambientada a mediados dos 80 nunha cidade da costa, e fálase dos problemas desa época: reconversión naval, mozos no paro, e adicción á droga. A influencia musical da época tamén está patente, con Mauro escoitando discos dos Rolling Stones e Leonard Cohen.

Notas
-----

1. ↑  Docampo, Xabier P. (1987). *A chave das noces*. Vía Láctea. p. 137. ISBN 8486531411.
2. ↑  P. Docampo, Xabier (2018). *A Chave das noces*. Xerais. ISBN 978-84-9121-412-0.
3. ↑  Docampo, Xabier P. (2005). *La llave maestra*. Algar. p. 166. ISBN 8495722801.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na páxina do autor.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20541332
* BiTraGa: 3294

 |
O **Fevernova** foi o balón oficial da Copa Mundial de Fútbol de 2002, deseñado, desenvolvido e producido por Adidas no laboratorio de fútbol de Scheinfeld, Alemaña. Foi presentado como o maior avance en deseño de balóns de fútbol desde o balón Tango, usado na Copa Mundial de Fútbol de 1978 na Arxentina.

Datos
-----

Segundo o seu fabricante, as súas cores e o revolucionario deseño está enteiramente baseado na cultura dos países anfitrións. Entre as súas características técnicas, presenta unha refinada capa de gomaespuma sintáctica que lle da ao balón maiores características de desempeño e tres capas de malla que permiten un voo máis preciso e predecible. O seu entón novo sistema de capas de espuma sintáctica consiste nunha serie de microcelas de gas altamente comprimido. Desde o interior ao exterior, as capas que presenta o balón son as seguintes:

* Tecido Raschel que axude a manter a forma.
* Espuma con microcelas recheas de gas fortemente comprimido, para que o balón recupere a súa forma antes tras un esforzo.
* Capa de plástico sólido.
* Deseño impreso.
* Capa plástica transparente.

O nome do balón, Fevernova, vén da "febre" que a Copa Mundial causa cando ten lugar (*fever* en inglés quere dicir febre), e "nova" refírese a ditas estrelas, moi brillantes pero unicamente durante un tempo moi breve.

Críticas
--------

Este balón recibiu críticas por ser demasiado livián, cun peso de entre 420 e 445 gramos, a pesar de que con el marcáronse goles memorables durante o torneo de 2002. A circunferencia do balón ten unha lonxitude de 68,5-69,5 cm.

Notas
-----

1. ↑  Adidas Group Historia dos balóns dos Mundiais de fútbol

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Tricolore** | **FevernovaBalón oficial da Copa Mundial de Fútbol de 2002**2002 | Sucesor:**+Teamgeist** |
**Antonio Rodríguez Álvarez**, nado en 1953, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Axente forestal. Nas eleccións municipais de 1987 foi elixido concelleiro pola candidatura de Alianza Popular-Centristas de Galicia, e logo da dimisión do alcalde Francisco Jaime Vázquez Díaz en febreiro de 1988, foi elixido alcalde en marzo. Presentouse ás municipais de 1991 en Montederramo encabezando a candidatura de Centristas de Galicia e foi elixido alcalde por maioría absoluta. Volveu ser elixido polo PPdeG nas sucesivas eleccións, sempre con maioría absoluta. Foi condenado en 2006 a inhabilitación por falsificación de certificación para obter unha subvención, aínda que librou do cárcere; en marzo de 2007, ao rematar o período de inhabilitación, volveu á política.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Francisco Jaime Vázquez Díaz** |  **Alcalde de Montederramo** 1988 - 2003 | Sucesor:**Óscar Diéguez González** |

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Ourense, 5-3-1988, p. 29.
2. ↑  "El alcalde de Montederramo podrá optar a la reelección, pese a la condena del Supremo". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2006-05-31. Consultado o 2020-01-09.
3. ↑  O alcalde de Montederramo condenado por falsidade documental
4. ↑  "El ex alcalde de Montederramo ya cumplió la inhabilitación de 5 meses impuesta por el Supremo". Arquivado dende o orixinal o 12 de marzo de 2016. Consultado o 04 de novembro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Montederramo

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*
***A cambio de nada*** é un filme español de 2015 dirixido por Daniel Guzmán, sendo o primeiro da súa carreira. Gañou a Biznaga de Ouro do Festival de Málaga e dous Premios Goya.

Sinopse
-------

Darío (Miguel Herrán) e Luismi (Antonio Bachiller) son dous amigos e veciños de 16 anos que manteñen un estreito vínculo desde pequenos. Un deles, Darío, ten que afrontar a separación dos seus pais, un inferno familiar que o obriga a fuxir da casa. Para gañarse a vida, o mozo empeza a traballar para Caralimpia, un antigo delincuente que rexenta un taller. Xunto a Luismi, o seu novo xefe e Antonia (Antonia Guzmán), unha anciá que recolle mobles abandonados, Darío atopará unha nova familia e unha forma distinta de ver a vida.

Notas
-----

1. ↑  "'A cambio de nada', a primeira longametraxe de Daniel Guzmán, gaña a Biznaga de Ouro en Málaga - 20minutos.es". *20 minutos*. Consultado o 18 de marzo de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 'A cambio de nada' en IMDb.com *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q21860034
* AlloCiné: 225329
* BNE: a5851381
* FilmAffinity: 973755
* IMDb: tt3211400
* LUMIERE: 63899
* OFDb: 280695
* Rotten Tomatoes: nothing\_in\_return\_2015
* TMDb: 326198

 |
**Antonio Ramírez de Haro**, nado a finais do século XV en Villaescusa de Haro e finado o 16 de setembro de 1549 en Burgos, foi un nobre e bispo castelán que pertenceu ao Consello Real de Carlos I de España. Foi capelán maior da Infanta Leonor de Austria, que despois sería raíña de Portugal e Francia. Tamén ostentou dignidades eclesiásticas de importancia, dirixindo entre outras a diocese de Ourense entre os anos 1537 e 1539.

Traxectoria
-----------

Estudou na Universidade de Salamanca integrado no Colexio Maior de Cuenca, fundado polo seu tío Diego Ramírez de Fuenleal bispo de Astorga, Cuenca e Málaga. Pronto alcanzou os cargos de arcediago de Huete, abade de Santa María de Arbas e capelán maior de Leonor de Austria, por aquel entón infanta de Castela.

O rei Carlos I de España nomeouno inquisidor e comisario apostólico na cidade e Reino de Valencia e no Principado de Cataluña para vixiar a reconversión dos mouriscos. Satisfeito pola súa labor o rei nomeouno Bispo da diocese de Ourense, posto que ostentou ata 1539, cando pasou á de Ciudad Rodrigo, e posteriormente ás de Calahorra e Segovia, posto no que exerceu ata a súa morte en 1549.

| Dignidades da Igrexa católica |
| --- |
| Predecesor:**Rodrigo Mendoza Manrique** |  **Bispo de Ourense** 1537 - 1539 | Sucesor:**Fernando Niño de Guevara** |
| Predecesor:**Pedro Pacheco Ladrón de Guevara** |  **Bispo de Ciudad Rodrigo** 1939 - 1941 | Sucesor:**Francisco de Navarra y Hualde** |
| Predecesor:**Alonso de Castilla y Zúñiga** |  **Bispo de Calahorra** 941 - 1943 | Sucesor:**Juan Yanes** |
| Predecesor:**Diego Ribera de Toledo** |  **Bispo de Segovia** 1943 - 1949 | Sucesor:**Gaspar de Zúñiga y Avellaneda** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5390515
* BVMC: 70013
* Catholic-Hierarchy: ramdh
* DBE: antonio-ramirez-de-haro

 |
Fenómenos de descarga eléctrica na atmosfera superior, obxecto de estudo da **aeronomía**
**Aeronomía** é a ciencia que estuda as capas superiores da atmosfera, onde os fenómenos de ionización e disociación son importantes. O termo *aeronomía* foi introducido por Sydney Chapman e a definición anterior data de 1960. Hoxe en día o termo inclúe a ciencia das rexións correspondentes doutros planetas e é unha póla da física atmosférica. A investigación aeronómica necesita de globos, satélites e foguetes sonda. As mareas atmosféricas dominan a dinámica da mesosfera e a termosfera inferior, polo que a súa comprensión é esencial para a comprensión da atmosfera como un todo. Outros fenómenos estudados pola aeronomía son os raios da atmosfera superior.

Notas
-----

1. ↑  Andrew F. Nagy, p. 1-2 en *Comparative Aeronomy*, ed. por Andrew F. Nagy *et al.* (Springer 2008, ISBN 978-0-387-87824-9)

Véxase tamén
------------

* Aeroloxía

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16360
* BRE: 1843874
* EBID: ID
* GEC: 0075252
* MAG: 183191521
* PSH: 4072
* UAT: 22

 |
**Aerolíneas Argentinas S.A.** é a aeroliña máis grande da Arxentina é actúa como a aeroliña nacional dese país. Na súa maioría é propiedade do goberno arxentino e ten a súa sede na Torre Bouchard, localizada en San Nicolás, Buenos Aires. A aeroliña fundouse en 1949 tras a fusión de catro compañías e comezou a operar en decembro de 1950. Un consorcio liderado por Iberia tomou o control da aeroliña en 1990 e o Grupo Marsans mercouna, xunto coas subsidiarias, en 2001, tras un período de graves dificultades económicas que estiveron a piques de pechar a compañía. Dende finais de 2008 Aerolíneas Argentinas pertende ao goberno arxentino.

Aerolíneas Argentinas Cargo, a aeroliña rexional Austral Líneas Aéreas, a compañía de servizos aeroportuarios Aerohandling, a división de carga JetPaq S.A. e o operador turístico Optar S.A. son subsidiarias de Aerolíneas Argentinas.

A aeroliña e as súas subsidiarias operan dende dous centros de actividade, localizados en Buenos Aires. Os voos domésticos concéntranse no Aeroparque Jorge Newbery, e os servizos internacionais lévanse a cabo dende o Aeroporto Internacional Ministro Pistarini, aínda que tamén se realizan dende aí algúns servizos rexionais. A compañía proporciona transporte gratuíto aos pasaxeiros que teñen que cambiar dun aeroporto ao outro.

Frota
-----

En febreiro de 2016 a frota de Aeroliñas Argentinas estaba composta polas seguintes aeronaves:


**Frota de Aerolíneas Argentinas**| Avión | En servizo | Pedidos | Pasaxeiros | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| C | Y | Total |
| Airbus A330-200 | 8 | 2 | 24 | 248 | 272 |  |
| Boeing 737-700 | 8 | — | 8 | 120 | 128 |  |
| Boeing 737-800 | 29 | — | 8 | 162 | 170 |  |
| Boeing 737 MAX 8 | 5 | 7 | 8 | 162 | 170 |  |
| Total | 50 | 9 |  |

Notas
-----

1. ↑  "Flota / Fleet". *www.aerolineas.com.ar*. Consultado o 2022-02-14.
2. ↑  "Aerolineas Argentinas Fleet Details and History". *www.planespotters.net*. Consultado o 2022-02-14.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da aeroliña

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Aerolíneas Argentinas*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q83535
* GEC: 0000841

 |
**Antonio Rodríguez Colmenero**, nado en Lucenza (Cualedro) o 1 de setembro de 1936, é un profesor e arqueólogo galego.

Traxectoria
-----------

Estudou no Seminario de Ourense e canto gregoriano na Universidade Pontificia de Salamanca e na Sorbona. Foi sacerdote durante dez anos secularizándose en 1974. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Valladolid da que foi profesor de Historia Antiga. Despois foi profesor da Universidade de Deusto, Universidade de Alacant, Oviedo e Santiago de Compostela. Foi catedrático de Historia antiga da Universidade de Santiago de Compostela, campus de Lugo, en 1999.

Foi director dos proxectos de investigación das escavacións arqueolóxicas da cidade de Lugo, do campamento romano de Aquis Querquennis, do Poboado romano de Santa Marta, Oratorio paleocristián de Ouvigo e escavacións de Aquae Flaviae (Chaves, Portugal). Académico numerario da Real Academia Galega de Belas Artes, correspondente da Real Academia da Historia, vicepresidente da Fundación Aquae Quarquennae Vía Nova e director do Grupo Arqueolóxico Larouco e da revista do mesmo nome.

No ano 2011 é recoñecido como Xuíz Honorario do Couto Mixto.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Rodríguez Colmenero, Antonio". *Dicionario biográfico de Galicia* **3**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 183.
* "Rodríguez Colmenero, Antonio". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Rodríguez Colmenero, Antonio". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. p. 499. ISBN 84-8064-113-4.

### Ligazóns externas

* Biografía na Academia Galega de Belas Artes. *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q66056807
* WorldCat
* VIAF: 139381
* BNE: XX1125222
* BNF: 12869991v
* BVMC: 7036
* CANTIC: a12074044
* Dialnet: 105036
* GND: 161107982
* ISNI: 0000 0001 2019 5181
* LCCN: n80160056
* NTA: 153270403
* Persée: 298519
* PTBNP: 228434
* SUDOC: 10106652X

 |
**Aerojet** era unha empresa adicada á fabricación de motores foguete para o seu uso en foguetes, mísiles e naves espaciais. Foi fundada en 1942 en Pasadena, California, por un grupo do Instituto de Tecnoloxía de California liderado polo científico Theodore von Karman. O primeiro produto da empresa foron motores foguete para a engalaxe asistida por foguetes durante a segunda guerra mundial. O desenvolvemento de mísiles e do programa espacial durante as décadas dos 1950 e 1960 impulso á compañía, chegando a construír o maior campo de probas e montaxe de motores foguete de occidente, cerca de Sacramento. Aerojet desenvolveu motores usados nas naves Apolo, no transbordador espacial e na cancelada nada Orion.

En 2001 Aerojet vendeu a súa división de electrónica espacial, mentres que a división de propulsión foi adquirida por GenCorp. En 2013 Aerojet e Rocketdyne, unha empresa competidora, fusionáronse, formando Aerojet Rocketdyne.

Notas
-----

* Mark Wade (2018). "Aerojet" (en inglés). Consultado o 13 de maio de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Aerojet*** |

### Outros artigos

* Aerojet Rocketdyne
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Aglutinación.
A **aglutinación** é un proceso natural de determinados compoñentes do sangue.

A aglutinación afecta a glóbulos vermellos, glóbulos brancos e plaquetas. Prodúcese cando os anticorpos presentes no plasma se unen a antíxenos transportados por estas células sanguíneas, aínda que tamén se pode producir con bacterias sometidas á acción de anticorpos. Trátase, pois, dun proceso asemade inmunolóxico (reacción antíxeno-anticorpo), e físico (modificación do medio).

A aglutinación pode verse a simple vista no caso dos glóbulos vermellos. Nos centros de transfusión e de extracción de sangue a aglutinación emprégase para determinar os grupos sanguíneos nos sistemas AB0 e Rh.Foi precisamente a aglutinación de glóbulos vermellos a que lle permitou a Karl Landsteiner en 1900 determinar os tres primeiros grupos sanguíneos, o A, o B e o 0. En 1958 foi Jean Dausset quen sobre a base da aglutinación de glóbulos brancos descubriu o primeiro antíxeno HLA, que recibiu a denominación Hu 1.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q393294
* BNF: 11964984d
* BRE: 1850964
* EBID: ID
* JSTOR: agglutinins
* MAG: 143508840

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D000371

 |
O **Aggrotech** é un xénero musical aparecido cara finais da década dos 90, tamén coñecido coma *Terror EBM*, *Hellektro* ou máis raramente coma *Endzeit Elektro*. O nome é unha aglutinación de *Aggresive Techno*.

Historia e características
--------------------------

Usado por primeira vez en 1993 para o anuncio do evento *Spirit of Electro* no Technoclub de Frankfurt/Main e facendo referencia a unha xira americana con bandas como Kevorkian Death Cycle en 1996, o termo evolucionou axiña afastado do seu significado orixinal. Cara finais da década dos 90, empezou a designar unha evolución do electro-industrial e dark electro centrado dalgún xeito en estruturas sonoras estridentes, agresivas e xeralmente beats rápidos cunha grande influencia da música techno e textos xeralmente breves de natureza militante, pesimista ou explícita. É moi típico tamén, que as partes vocais estean distorsionadas na busca dun son áspero, estridente e atonal. Os artistas tamén adoito utilizan estruturas melódicas atonais.

O estilo perdeu bastante auxe a comezos da década de 2000, coa chegada do synthpop e o futurepop na escena electrónica alternativa, mais asemade experimentou un pequeno rexurdir recente en popularidade xunta o xénero power noise pola súa popularidade en clubs de gusto goth/industrial.

Grupos
------

Exemplos de grupos que poderían ser considerados aggrotech inclúen:

* Aghast View.
* Amduscia.
* Combichrist.
* Suicide Commando.
* Die Sektor.
* CeDigest.
* Noise Program.
* wumpscut:.
* Psyclon Nine.
* Dot Execute.
* Hocico.
* Dulce Liquido.
* Life Cried.
* Tactical Sekt.
* Feindflug.
* Virtual Embrace.
* Aslan Faction.
* Grendel.
* Agonoize.
* God Module.
* The Retrosic.
* Funker Vogt.
* Tamtrum.
* Velvet Acid Christ.
* Dawn Of Ashes.
* Servo.Hatred.
* Unter null.

Algúns destes grupos como Aghast View ou wumpscut: pasaron co tempo a unha reestruturación e progresivo cambio a un estilo de música máis melódico e menos agresivo, mentres que outros grupos máis recentes como Psyclon Nine, Agonoize e Virtual Embrace revitalizaron o xénero até o extremo.
**Alejandro Porto Leis**, nado en Serantes (Serantes) en 1887 e finado na Frouxeira (Valdoviño) o 3 de febreiro de 1938, foi un electricista naval e político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrante na mocidade a Cuba e aos Estados Unidos, volveu á súa vila a finais da década de 1920 para traballar como electricista en Bazán. Militante da ORGA, presentouse a alcalde por esta formación nas eleccións de 1931, e saíu elixido alcalde. Foi detido a principios de xaneiro de 1934 pola detención do cura párroco de Serantes Salustiano Rodríguez Celeiro. Logo da folga xeral revolucionaria de 1934 foi detido, xulgado en Consello de guerra e condenado por posuír unha arma, tamén foi destituído como concelleiro de Serantes. Saíu en liberdade en outubro de 1935 e foi amnistiado en 1936. Integrouse en Izquierda Republicana. Logo do triunfo do Frente Popular en febreiro de 1936 foi restituído como alcalde de Serantes o 21 de febreiro.

Ao producirse o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, Porto Leis escapou ao monte, onde permaneceu agochado ata 1938 cando acudiu a un médico. O médico delatouno e prendérono canda outros tres homes cos que estaba agochado, os labregos Modesto del Río e Jesús Miño e o carpinteiro Avelino Landeira. Foron executados sen xuízo na praia. Aínda que en 2006 se anunciou que se descubrira a foxa común onde estaban soterrados, a localización exacta do lugar de soterramento segue sendo descoñecido. Desde 2011 existe un monólito conmemorativo dos catro homes executados en Serantes.

Obras
-----

Publicou en 1933 o poemario *Intemperancias poéticas*, con versos en castelán e galego.

Transcendencia
--------------

A historia recolleuna no documental *O segredo da Frouxeira* o cineasta Xosé Abad.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 4-1-1934, p. 1.
2. ↑  *El Ideal Gallego*, 15-9-1934, p. 1.
3. ↑  *El Correo Gallego*, 23-2-1936, p. 1.
4. ↑  Localizan la fosa del último alcalde de Serantes, páxina persoal, reproducindo un artigo de *Diario de Ferrol* do 24/8/2006
5. ↑  "El alcalde fugitivo", *El País*, 4/12/2009 *(en castelán)*.
6. ↑  "Ferrol recordará el último alcalde de Serantes, fusilado en 1938". *ABC* (en castelán). 10de febreiro de 2011. Arquivado dende o orixinal o 18 de xullo de 2012. Consultado o 14 de abril de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Alejandro Porto Leis na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Julián Maneiros Robles** |  **Alcalde de Serantes** 1931 - 1934 | Sucesor:**Agustín Freire Varela** |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Serantes** 1936 | Sucesor:**?** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5856469
* BNE: XX1403593

 |
A **Asemblea de Galicia** ou **Asemblea Galiciana** (en ucraíno: *Галицька Асамблея* ) foi a asemblea parlamentaria referida ao territorio centroeuropeo de Galicia en 1991. En certas linguas pode ser precisa unha desambiguación co Parlamento de Galicia ou con parlamentos históricos en Lyiv (como o *Sejm* ou *Sojm* de Galicia: *Galician Sejm, Sejm Galicyjski, Sejm Krajowy, Galician Diet,* etc.).

Historia
--------

Vyacheslav Chornovol, un dos iniciadores da Asemblea Galiciana
Palacio da Ópera de Lyiv, lugar de celebración da Asemblea.
A Asemblea foi a sesión conxunta dos consellos rexionais do oblast de Lviv, Ternopil e Ivano-Frankivsk o 16 de febreiro de 1991 en Ucraína (naquel momento formaba parte da República Socialista Soviética de Ucraína). A asemblea aprobou un acordo de cooperación entre os tres consellos rexionais nos ámbitos político, económico, científico, humanitario e cultural nun contexto de inestabilidade política na Unión Soviética.

### Valoracións

A idea da Asemblea foi criticada polo historiador Yaroslav Dashkevich referíndose a unha *paixón infantil*.

O líder comunista Pyotr Simonenko calificou a Asemblea como "*bacilo do separatismo"*, comentario polo que un dos iniciadores da Asemblea de Galicia, Nikolai Yakovina, se comprometeu a demandar a Simonenko.

O politicólogo Aleksey Garan dixo que non fora creada por unha base xeográfica, senón por atribuírse o "dominio dos demócratas".

Notas
-----

1. ↑  "The building of the Galician Sejm today: architecture and its essence". *lviv.travel* (en inglés). Consultado o 2022-05-14.
2. ↑  "Галицький сепаратизм?". *glavcom.ua* (en ucraíno). Consultado o 2022-05-14.

Véxase tamén
------------

* Ucraína
* Galicia (Centroeuropa)
* Rexionalismo en Ucraína
* República Socialista Soviética de Galicia
* Unión Soviética
**Société Nationale Malgache de Transports Aériens, Société Anonyme**,[1] operando como **Air Madagascar**, é a aeroliña nacional de Madagascar con sede en Antananarivo. Opera servizos cara Europa, Asia e África dende a súa base principal no aeroporto internacional Ivato en Antananarivo. A compañía tamén opera unha extensa rede doméstica.

A aeroliña naceu no ano 1947 para alimentar voos de Transports Aériens Intercontinentaux e Air France, e tras a independencia de Madagascar converteuse na aeroliña de bandeira do país. Inicialmente operaba servizos domésticos, pero a compañía expandiuse a finais dos 60 cando comezou a operar rutas internacionais a destinos como Francia e Suráfrica.

Nos últimos anos intentrouse privatizar a compañía sen éxito. O proceso de privatización atópase parado e a aeroliña pertence na súa maior parte ao goberno de Madagascar.

En outubro de 2021, Air Madagascar, colocada baixo control, fusionarase coa súa filial Tsaradia para relanzar e converterse en Madagascar Airlines.

Frota
-----

En maio de 2018 a frota de Air Madagascar estaba formada polos seguintes avións:


**Frota de Air Madagascar**| Avión | En servizo | Pedidos | Pasaxeiros | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| C | Y+ | Y | Total |
| Airbus A340-300 | 2 | — | 30 | 21 | 224 | 275 |  |
| ATR 72-500 | 2 | — | 8 | — | 62 | 70 |  |
| ATR 72-600 | 2 | — | 10 | — | 62 | 72 |  |
| Boeing 737-800 | 1 | — | 8 | — | 156 | 164 |  |
| de Havilland Canada DHC-6-300 Twin Otter | 3 | — | — | — | 19 | 19 |  |
| Total | 10 | — |  |

Notas
-----

1. ↑  Air Madagascar (ed.). "Contact". Arquivado dende o orixinal o 13 de maio de 2018. Consultado o 30 de maio de 2018.
2. ↑  Air Madagascar (ed.). "Flotte et maintenance". Arquivado dende o orixinal o 07 de maio de 2018. Consultado o 30 de maio de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da aeroliñaArquivado 13 de agosto de 2014 en Wayback Machine.
**Alex Carapetis**, nado en 1982 en Adelaide, Australia, é un batería coñecido por ter tocado coa banda de rock industrial estadounidense Nine Inch Nails.

Traxectoria
-----------

Carapetis comezou a tocar a batería aos nove anos. Despois de estudar jazz no Adelaide Conservatorium durante un ano no 2000 trasladouse a Sydney para continuar a súa carreira musical. Entre os anos 2004 e 2005 xirou con Jimmy Barnes por Australia e Nova Zelandia e en xullo do 2005 tocou con Delta Goodrem na *Delta's Visualise Tour*. Tamén traballou con Ian Moss, Diesel, Nathan Cavaleri e Teenager.

No mes de outubro do 2005 Trent Reznor contratou a Carapetis para xirar con Nine Inch Nails debido aos problemas de súde de Jerome Dillon. A súa elección foi unha sorpresa para moitos seareiros xa que non era moi coñecido nesas datas e nunca antes traballara coa banda. En decembro do 2005 foi substituído polo antigo batería Josh Freese.

Alex foi o batería de xira de Julian Casablancas, vocalista de The Strokes, na súa xira de promoción do seu álbum en solitario *Phrazes for the Young*.

Carapetis é tamén un dos dous baterías, o outro é Dominic Howard de Muse, no grupo Vicky Cryer, que editou o seu primeiro álbum, *The Synthetic Love of Emotional Engineering*, en abril de 2013.

O seu último proxecto é a banda Julian Casablancas + The Voidz. O seu traballo de estrea, *Tyranny*, foi publicado o 23 de setembro de 2014.

| * v
* c
* e
Nine Inch Nails |
| --- |
| 
* **Trent Reznor**
* **Atticus Ross**

* Alex Carapetis
* Charlie Clouser
* Alessandro Cortini
* Jerome Dillon
* Robin Finck
* Josh Freese
* Danny Lohner
* Justin Meldal-Johnsen
* Aaron North
* Richard Patrick
* Ilan Rubin
* Jeff Ward
* Jeordie White
* James Woolley
* Chris Vrenna
* Eric Avery
* Adrian Belew
* Josh Eustis

 |
| Álbums de estudio e EPs | 
* *Pretty Hate Machine*
* *Broken*
* *The Downward Spiral*
* *The Fragile*
* *With Teeth*
* *Year Zero*
* *Ghosts I–IV*
* *The Slip*
* *Hesitation Marks*
* *Bad Witch*
* *Ghosts V: Together*
* *Ghosts VI: Locusts*

 |
| Álbums de remesturas | 
* *Fixed*
* *Further Down the Spiral*
* *Things Falling Apart*
* *Year Zero Remixed*

 |
| Videos en directo | 
* *Closure*
* *And All That Could Have Been*
* *Beside You in Time*

 |
| Sinxelos | 
* "Down in It"
* "Head Like a Hole"
* "Sin"
* "Happiness in Slavery"
* "Wish"
* "March of the Pigs"
* "Closer"
* "Burn"
* "Hurt"
* "The Perfect Drug"
* "The Day the World Went Away"
* "We're in This Together"
* "Into the Void"
* "Starfuckers, Inc."
* "Deep"
* "The Hand That Feeds"
* "Only"
* "Every Day Is Exactly the Same"
* "Survivalism"
* "Capital G"
* "Discipline"
* "Came Back Haunted"

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q621485
* Discogs: 408108
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID

 |