recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Este artigo trata sobre o robot humanoide. Para o grupo musical da Estrada véxase: NAO.
Nao no 2016.
**Nao** é un robot humanoide programable e autónomo, desenvolvido por Aldebaran Robotics, unha compañía de robótica francesa con sede en París subsidiaria do grupo Softbank. O desenvolvemento do robot comezou en 2004 co lanzamento do Proxecto Nao. O 15 de agosto de 2007, Nao substitúe ó can robot Aibo de Sony como a plataforma estándar para a Robocup ("*Robot Soccer World Cup*"), un concurso internacional de robótica. Nao utilizouse en RoboCup 2008 e 2009, e o NaoV3R foi elixido como a plataforma para o SPL en RoboCup 2010.

A Edición Académica de Nao foi desenvolvida para as universidades e laboratorios con fins de investigación e educación. Foi lanzado ás institucións en 2008, e púxose a disposición do público antes de 2011. O robot xa entrou en uso en numerosas institucións académicas de todo o mundo, incluíndo a Universidade de Toquio, o IIT Kanpur da India e a Universidade do Rei Fahd de Petróleo e Minerais de Arabia Saudita. En decembro de 2011, Aldebaran Robotics lanzou a *Nao Next Gen*, con software mellorado, unha CPU máis potente e cámaras de alta definición.

Notas
-----

1. ↑  "El robot AIBO Nao sustituye en la plataforma estándar de la liga RoboCup". EnGadget.com.
2. ↑  ""UK robots prepare for world cup"". BBC.
3. ↑  "Robot that walks, talks, emotes like humans...'Nao'". Arquivado dende o orixinal o 09 de novembro de 2013. Consultado o 05 de maio de 2017.
4. ↑  ""Le robot français Nao fait ses classes à l'Université de Tokyo"". *L'Express*. Arquivado dende o orixinal o 21 de outubro de 2010. Consultado o 05 de maio de 2017.
5. ↑  ""Aldebaran Robotics announces Nao Next Gen humanoid robot"". Engadget.
O **Pallacanestro Virtus Roma**, coñecido popularmente como **Virtus Roma**, é un club profesional de baloncesto italiano con sede na cidade de Roma, capital do país. Actualmente xoga na Serie A (LBA), a máxima categoría do baloncesto transalpino. O momento máis histórico do club foi a consecución da Copa de Europa (actual Euroliga) en 1984. O equipo diputaba os seus partidos como local no PalaLottomatica, con capacidade para 11.200 espectadores.

Historia
--------

A Vitus Roma gañou o seu primeiro e único título da Liga Italiana na temporada 1982−83. Na súa historia cabe destacar a Copa de Europa - como Banco dei Roma - que gañou na tempada 1983−84 na final disputada en Xenebra contra o FC Barcelona. Na final destacaron o base Larry Wright, e os pivotes Clarence Kea e Enrico Gilardi, nun equipo que adestraba Valerio Bianchini. Posteriormente en 1984 venceu na Copa Intercontinental e a Copa Korać en 1986 e en 1992. Nos anos 90 cambiou o nome por Messaggero e incorporou a xogadores como Dino Rađa, Michael Cooper e Roberto Premier. En 2000 venceu a Supercopa de Italia (o seu último trofeo) contra a Virtus Bologna. En 2005 incorporouse ao club Dejan Bodiroga. Tras pasar a maior parte da década de 2000 participando na Euroliga e ser un dos habituais candidatos ao título da Serie A, o club decide por motivos económicos despois da tempada 2014−15 descender de división e disputar a Serie A2. Na temporada 2018−19 o equipo consegue regresar á máxima categoría.

### Patrocinios

Ao longo dos anos, debido a motivos de patrocinio, o equipo foi coñecido como:

* **Banco Roma** (1971–1988)
* **Phonola Roma** (1988–89)
* **Il Messaggero Roma** (1989–92)
* **Virtus Roma** (1992–93)
* **Burghy Roma** (1993–94)
* **Teorematour Roma** (1994–95)
* **Nuova Tirrena Roma** (1995–96)
* **Telemarket Roma** (1996–97)
* **Calze Pompea Roma** (1997–99)
* **Adr Roma** (1999–01)
* **Würth Roma** (2001–02)
* **Lottomatica Roma** (2002–2011)
* **Acea Roma** (2011–2016)
* **UniCusano Roma** (2016–2018)

Palmarés
--------

### Italia

* **Liga de Italia**
	+ **Campións (1):** 1983
* **Supercopa de Italia**
	+ **Campións (1):** 2000

### European competitions

* **Euroliga**
	+ **Campións (1):** 1984
* **Copa Korać**
	+ **Campións (2):** 1986, 1992
	+ *Subcampións (1):* 1993

### Global competitions

* **Copa Intercontinental**
	+ **Campións (1):** 1984

Notas
-----

1. ↑  Europa Press (18 de xullo de 2005). "Dejan Bodiroga ficha por el Virtus Roma" (en español). ACB.com.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial Arquivado 11 de marzo de 2013 en Wayback Machine. *(en italiano)*
***My Heart Has a Wish That You Would Not Go*** é o cuarto e derradeiro álbum da banda escocesa de rock alternativo Aereogramme, publicado o 5 de febreiro de 2007 a través do selo Chemikal Underground en Europa e nos Estados Unidos un día despois a través de Sonic Unyon. O nome do disco está sacado da novela de 1971 de William Peter Blatty *The Exorcist*. O traballo foi precedido polo sinxelo "Barriers", aparecido o 29 de xaneiro e editado nun vinilo de 7" coa cara b "Dissolve".

O vocalista Craig B. revelou que a dilación entre este álbum e a anterior edición da banda, *Seclusion* (2004), debeuse parcialmente á perda da súa voz durante seis meses.

Con respecto ás voces do álbum, Craig B. afirmou nunha entrevista en 2010 con *The Skinny* que, "Cando comezamos con *My Heart Has a Wish*, xa non tiña máis gañas de berrar. Creo que para entón xa non estaba tan enoxado e sentiríame un pouco deshonesto se continuase intentando ter cancións berrando só polo feito de telas. Quero dicir, cando por desgraza escoito unha canción de Linkin Park na radio non podo deixar de pensar que ese tipo soa como un idiota. Porque está enfadado agora? Slayer polo menos soa xenuinamente cabredo".

En maio de 2007 a banda anunciou que se separaría despois de rematar a xira de promoción do traballo. Aereogramme realizou o seu derradeiro concero o 31 de agosto dese ano.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Aereogramme. 

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Conscious Life for Coma Boy"   | 4:31 |
| 2. | "Barriers"   | 4:56 |
| 3. | "Exits"   | 4:16 |
| 4. | "A Life Worth Living"   | 5:59 |
| 5. | "Finding a Light"   | 3:46 |
| 6. | "Living Backwards"   | 6:54 |
| 7. | "Trenches"   | 4:09 |
| 8. | "Nightmares"   | 4:06 |
| 9. | "The Running Man"   | 3:33 |
| 10. | "You're Always Welcome"   | 5:08 |

| Canción extra no Xapón |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 11. | "Dissolve"   | 5:22 |

Notas
-----

1. ↑  "My Heart Has A Wish That You Would Not Go - 10th Anniversary Remaster, by Aereogramme". *Aereogramme* (en inglés). Consultado o 2021-11-06.
2. ↑  The Red Alert (ed.). "Entrevista a Aereogramme". Consultado o 5 de febreiro de 2016.
3. ↑  "Time to Unwind". *The Skinny* (en inglés). Consultado o 2021-11-06.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6945638
* Discogs: 52380
* Metacritic: aereogramme
* MusicBrainz: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Mougá.

**Mougá** é un lugar da parroquia de Doniños no concello de Ferrol na provincia da Coruña. Tiña 11 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 4 homes e 7 mulleres, o que supón un aumento con relación ao ano 2005 cando tiña 10 habitantes.

Existen varías agras de mámoas nos montes de Mougá e Campaiñas. A zona estivo ocupada por varias construcións militares do exército Español das que só segue operativo o Polvoreira de Mougá. Na zona está o xa selado vertedeiro do lixo do Concello de Ferrol.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Doniños

| Lugares da parroquia de Doniños no concello de Ferrol |  |
| --- | --- |
| Cariño | A Chousa | O Confurco | Doniños | Fontá | Mougá | O Pieiro | Valón | Valón Vello | Vilar |

### Parroquias de Ferrol

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Ferrol |  |
| --- | --- |
| Brión (Santa María) | A Cabana (Santo Antonio) | Covas (San Martiño) | Doniños (San Román) | Esmelle (San Xoán) | Ferrol | A Graña (Santa Rosa de Viterbo) | Leixa (San Pedro) | Mandiá (Santa Uxía) | Marmancón (San Pedro) | San Xurxo da Mariña (San Xurxo) | Santa Cecilia de Trasancos (Santa Cecilia) | Serantes (San Salvador) |
O **neper** ou **neperio** (**Np**) é unha unidade de medida relativa que se utiliza frecuentemente no campo das telecomunicacións, para expresar relacións entre voltaxes ou intensidades. O seu nome procede de John Napier, o inventor dos logaritmos.

Aínda que non é unha unidade de medida do Sistema Internacional, o seu uso é amplamente aceptado en moitos países, para os mesmos fins que o decibel.
A diferenza fundamental entre ambas as unidades é que mentres o decibel está baseado no logaritmo decimal da relación de magnitudes, o neperio estao no logaritmo neperiano da citada relación, vindo o número de nepers determinado pola fórmula:

{\displaystyle Np=\ln {\frac {x\_{1}}{x\_{2}}}=\ln x\_{1}-\ln x\_{2}}
onde {\displaystyle x\_{1}\,} e {\displaystyle x\_{2}\,} son os valores relacionados, e {\displaystyle \ln \,} o logaritmo neperiano.

Relación co decibel
-------------------

O neper utilízase maiormente para expresar relacións entre voltaxes ou intensidades mentres que o decibel é máis utilizado para expresar relacións entre potencias. Tendo isto en conta pódese establecer a relación entre ambas as unidades a partir dunha relación de voltaxes:

{\displaystyle {\text{1 Np}}=\ln {\frac {V\_{1}}{V\_{2}}}}
polo que:

{\displaystyle {\frac {V\_{1}}{V\_{2}}}=e=2,71828182846}
Se agora se calcula cantos decibels corresponden a esta relación de tensións, temos:

{\displaystyle 1{\text{Np}}=20\log e\approx 8,686{\text{dB}}}
Aínda que se pode empregar para relaciónss de potencias, voltaxes ou intensidades, no caso de potencias e tendo en conta que:

{\displaystyle P={\frac {V^{2}}{R}}}
o valor en nepers queda determinado pola fórmula:

{\displaystyle {\text{Np}}=0,5\cdot \ln {\frac {P\_{1}}{P\_{2}}}}

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Decibel

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q50094
* MAG: 61898776

 |
***One contra Olesen*** foi un caso xudicial que chegou ao Tribunal Supremo dos Estados Unidos de América e que foi sentenciado o 13 de xaneiro de 1958, e que supuxo un fito para o recoñecemento da homosexualidade nos Estados Unidos.

Desenvolvemento
---------------

One, asociada á Mattachine Society, publicaba a revista "ONE: The Homosexual Magazine" desde 1953. Logo dunha campaña de acoso por parte de Correos e o FBI, o xefe de correos dos Ánxeles declarou o número de outubro de 1954 da revista obsceno e xa que logo segundo a lei Comstock era ilegal enviala polo correo.

A revista demandou nos tribunais á oficina postal, a primeira sentenza, ditada en marzo de 1956, dáballe a razón a Correos, como tamén fixo o tribunal de apelación en febreiro de 1957. Pero para sorpresa xeral, o Tribunal Supremo non só aceptou a apelación senón que con base na recente sentenza do caso Roth contra os Estados Unidos, que sentaba xurisprudencia, o tribunal nunha decisión *per curiam*, revogou a decisión do tribunal de apelación sen mesmo esperar pola vista oral.. Foi a primeira vez que o Tribunal Supremo explicitamente garantía a liberdade de prensa en relación á homosexualidade. aínda que por ser unha sentenza moi curta, houbo incerteza sobre o grao real desa garantía .

Notas
-----

1. ↑  "ONE, INCORPORATED, v. OLESEN". *findlaw.com* (en inglés). Consultado o 14 de outubro de 2019.
2. 1 2 3  Murdoch, Joyce; Price, Deb (8 May 2002). "ONE Standard of Justice". *Courting justice: gay men and lesbians v. the Supreme Court*. Basic Books. pp. 27–50. ISBN 978-0-465-01514-6. Consultado o 9 October 2011.
3. ↑  Laura Castañeda *News And Sexuality: Media Portraits of Diversity*. SAGE (2006), p. 82

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O caso no Tribunal Supremo *(en inglés)*.
***No Need to Argue*** é o segundo álbum da banda irlandesa de rock The Cranberries, editado o 3 de outubro de 1994 a través do selo Island Records. Trátase do traballo máis exitoso do grupo e vendeu ao redor dos 17 millóns de copias en todo o mundo. Ten o sinxelo máis famoso da banda ata a data, "Zombie". O disco é máis escuro e duro que *Everybody Else Is Doing It, So Why Can't We?*, editado un ano antes. Amosa unha interpretación máis madura da súa cantante Dolores O'Riordan, escribindo sobre guerra, morte, amor e decepción. A súa voz é máis clara, sen as capas do seu anterior traballo.

Nalgunha das cancións a banda decidiu tomar un camiño máis roqueiro e pesado, usando distorsión e incrementando o volume. O tema "Yeats' Grave", listado erroneamente no álbum como "Yeat's Grave" e nunca corrixido en reedicións físicas, fala sobre William Butler Yeats e cita un dos seus poemas, *No Second Troy*. A canción "Zombie", composta por O'Riordan, trata segundo ela do atentado do IRA de 1993 no que morreron dous nenos.

Listaxe de cancións
-------------------

Toda a música composta por O'Riordan e Noel Hogan agás temas 4, 7, 10-13 compostos por O'Riordan.

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Ode to My Family"   | 4:30 |
| 2. | "I Can't Be With You"   | 3:07 |
| 3. | "Twenty One"   | 3:07 |
| 4. | "Zombie"   | 5:06 |
| 5. | "Empty"   | 3:26 |
| 6. | "Everything I Said"   | 3:52 |
| 7. | "The Icicle Melts"   | 2:54 |
| 8. | "Disappointment"   | 4:14 |
| 9. | "Ridiculous Thoughts"   | 4:31 |
| 10. | "Dreaming My Dreams"   | 3:37 |
| 11. | "Yeat's Grave"   | 2:59 |
| 12. | "Daffodil Lament"   | 6:14 |
| 13. | "No Need to Argue"   | 2:54 |

Notas
-----

1. ↑  Discogs (ed.). "*No Need to Argue* en Discogs". Consultado o 11 de maio de 2017.
2. ↑  Songfacts (ed.). ""Zombie" en Songfacts". Consultado o 11 de maio de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q629995
* AllMusic: mw0000626604
* Discogs: 51107
* MusicBrainz: ID

 |
Versión instrumental de "Good Morning to All".
"**Parabéns para ti!**" é unha canción popular orixinalmente en lingua inglesa e coñecida habitualmente nesa lingua como *Happy Birthday to You* ou simplemente *Happy Birthday*, adoita cantarse nas festas de aniversario. Compúxerona en 1893 as irmás Patty Hill e Mildred Hill, mestras de profesión co título *Good Morning to All*. A letra da canción foi rexistrada con copyright en 1935. Os dereitos da canción foron explotados pola editora musical Warner/Chappell ata 2015 cando pasaron ao dominio público por decisión xudicial.

Versión orixinal da canción
---------------------------


**Good Morning to All**| *Good morning to you,**Good morning to you,**Good morning, dear children.**Good morning to all* |  |

Notas
-----

1. ↑  Ás veces sen o signo de exclamación Repertorio do Coro Universitario de Ourense Arquivado 25 de setembro de 2015 en Wayback Machine.
2. ↑  "Un juez de EE UU declara la canción 'Happy Birthday' libre de derechos de autor", artigo en *20 minutos* *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Versión en galego patrocinada pola Mesa pola Normalización Lingüística e o concello de Carballo
* Versión en galego realizada por A Tropa de Trapo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q167545
* MusicBrainz: ID

 |
**Nothing Records** foi un selo discográfico estadounidense, especializado en rock industrial e música electrónica, fundado por John Malm Jr. e Trent Reznor en 1992. Nothing desapareceu no ano 2004.

Historia
--------

Nothing Records é sobre todo coñecida polas súas dúas primeiras bandas, o propio grupo de Trent Reznor Nine Inch Nails e Marilyn Manson.

O selo fíxose moi popular na escena do rock industrial, e incluso tivo o seu propio fanzine online chamado *Sick Among the Pure*, aínda que posteriormente converteuse nun fanzine industrial máis xeral que deixou de existir no 2005. O selo Nothing adoitaba a recompensar aos seus seareiros a través de internet, e unha forma era con Radio Nothing: unha exclusiva colección de MP3 que podían escoitarse gratuitamente.

En setembro do 2004, coincidindo coa partida de Trent Reznor de Nova Orleáns cara a costa oeste, a páxina de Nine Inch Nails puxo "nothing studios: 1994-2004", suxerindo a desaparición da discográfica. Posteriormente aclarouse que a banda rematara a súa relación con Nothing Records. A especulación entre o público sobre a continuidade do selo cesou cando Reznor demandou con éxito ao seu co-fundador John Malm Jr por fraude e incomprimento do seu deber (entre outros motivos).

O 5 de maio do 2005 nunca actualización en nin.com Trent escribiu, "Para ser claro: a miña relación con Nothing Records rematou. Está Nothing Records vivo ou existe como entidade? Habería que preguntarlle a John Malm (nós non estamos realmente falando moito estes días)... os estudios Nothing aínda están en Nova Orleáns e non estou seguro de que vou facer con eles. Pensareino cando remate coa xira".

*With Teeth* e os seus correspondentes sinxelos levan o logo de Nothing Records, pero Reznor dixo publicamente que foi pola insistencia de John Malm. *Beside You In Time* (editado en febreiro do 2007) tamén leva o logo no seu paquete e nos créditos do vídeo.

O sinxelo "Survivalism" e o álbum *Year Zero*, editados respectivamente en marzo e abril do 2007, xa non contan co logotipo da discográfica.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2085119
* WorldCat
* VIAF: 153840628
* Discogs: 647
* MusicBrainz: ID

 |
| Naenia typica |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Arthropoda |
| Clase: | Insecta |
| Orde: | Lepidoptera |
| Familia: | Noctuidae |
| Xénero: | *Naenia* |
| Especie: | ***N.typica*** |

 |
| Nome binomial |
| '**Naenia typica'**Linnaeus, 1758 |

***Naenia typica*** é unha avelaíña da familia Noctuidae que habita en prados, vales pantanosos e ribeiras de ríos da maior parte de Europa, o Cáucaso, Oriente Medio, Asia central e o centro e oeste de Siberia.

A especie ten unha envergadura de 33–40 mm, é semellante á *Sideridis reticulata* e á *Tholera decimalis*, diferenciándose pola maior amplitude das ás e por unha zona escura entre as stigmas das ás. É polífago, aliméntandose dunha ampla variedade de plantas, como *Rumex*, *Taraxacum*, *Sonchus*, *Primula vulgaris*, *Buddleia davidii*, *Aster novi-belgii*, *Senecio*, *Crataegus*, *Prunus spinosa*, *Salix* ou *Malus*.

Notas
-----

1. ↑  *Naenia typica* en UKmoths

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Naenia typica* en lepidoptera.eu *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Naenia typica*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* BioLib: 54555
* Dyntaxa: 216273
* EOL: 456860
* EPPO: NAENTY
* EUNIS: 309756
* FE: 448719
* FE-New: ID
* GBIF: 1779334
* iNaturalist: 324329
* IRMNG: 11380077
* LepIndex: 251401
* NBN: NBNSYS0000006227
* NCBI: 988135
* Soortenregister: 166421
* TAXREF: 249255
* Vlindernet: 571

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Loureira.
**Loureira branca** ou **marqués** é unha variedade de vide *(Vitis vinifera)* de uva branca autóctona de Galicia, de pequeno tamaño, forma esférica e pel grosa de cor verde amarelada, utilizada especialmente para a elaboración dos viños das denominacións de orixe Rías Baixas, Ribeira Sacra e Ribeiro.

Coñécese tamén cos nomes de branco redondo, cheiro, dourada, loureira marqués, loureira branca e loureiro. A súa principal distribución de cultivo espállase entre o sur da D.O. Rías Baixas, Ribeiro e Norte de Portugal onde é unha das variedades principais na rexión dos Vinhos Verdes.

Segundo a Orde APA/1819/2007, pola que se actualiza o anexo V, clasificación das variedades de videira, do Real Decreto Español 1472/2000, do 4 de agosto, polo que se regula o potencial de produción vitícola, **loureira branca**, considérase variedade recomendada para as condicións de Galiza, único lugar onde se cultiva (ademais do Norte de Portugal). Existe tamén unha loureira tinta, moi escasa.

O nome de loureira ou loureiro procede claramente de louro, e este do latín *laurus* (‘escuro’), mesma orixe que dá nome ao loureiro. Neste caso, o nome, máis que pola cor, explícase probablemente polo aroma que infunde e que recorda á planta das lauráceas.

Características
---------------

A videira é de elevado rendimento. Os cachos da caste loureira son grandes e non moi compactos, mentres que os bagos, de gran calidade, son medios de tamaño uniforme e de cor amarelada ou averdada. Produce viños de elevada acidez e con aromas florais, minerais e afroitados moi acentuados. Alén de orixinar viños "monovarietais" (unha soa caste) acostuma combinarse coas castes treixadura (*trajadura* en portugués) e arinto (en Portugal). En Galiza ensambla con variedades como caíño. Ten un alto índice de glicerol, e os viños teñen unha gradación alcólica entre 10,5 e 11,5%.

Notas
-----

1. ↑  Nome galego en VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración*, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
2. ↑  Sobre as castes de uca no Portal das Palabras da RAG.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* donselecto.net

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1474000
* VIVC: 6912

 |
***Nadia: The Secret of Blue Water*** (*ふしぎの海のナディア*, *Fushigi no Umi no Nadia*) é unha serie de anime dos estudos Gainax inspirada nas novelas de Jules Verne, particularmente *Vinte mil leguas baixo dos mares*. A serie dirixiuna Hideaki Anno, os personaxes deseñounos Yoshiyuki Sadamoto e a música é de Shirō Sagisu.

Os protagonistas son un rapaz orfo, Jean, que vive cos seus tíos e Nadia, unha rapaza de 14 anos que traballa nun circo e que desexa volver ó seu fogar en África. A serie emitiuna orixinalmente no Xapón entre 1989 e 1991 a NHK, constituíu un enorme éxito e no canto dos 30 episodios previstos emitíronse 39 pero os episodios suplementarios, do 23 ao 34, realizados por pequenos estudos do Xapón e Corea do Sur amosan unha menor calidade nas imaxes.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nadia: The Secret of Blue Water (videoxogo)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q696455
* IMDb: tt0096591
* LUMIERE: 114851
* MusicBrainz: ID
* MusicBrainz: ID
* MyAnimeList: 1251
* OFDb: 17532
* TESF: fushigi\_no\_umi\_no\_nadia
* TMDb: 24710
* TVcom: nadia-of-the-mysterious-seas

 |
O **Partido Radical Demócrata** foi un partido político da Segunda República Española, de ideoloxía republicana e radical, liderado por Diego Martínez Barrio.

Historia
--------

Fundouse o 16 de maio de 1934 no seo do Partido Radical de Alejandro Lerroux, por diverxencias entre diferentes deputados radicais con respecto á política seguida polo partido, en coalición cos grupos de dereitas, logo das eleccións de 1933.

A minoría parlamentaria quedou constituída polos deputados radicais: Antonio Lara Zárate, Manuel Torres Campañá, Manuel Blasco Garzón, Ramón González Sicilia, Manuel Mateos Silva, José González Fernández de Labandera, Eduardo Frapollí, Matías Seguí, José García Ramos, José Miñones Bernárdez, Luis Fábrega Santamarina, Fulgencio Díez Pastor, José García-Berlanga, Faustino Valentín, Álvaro Pascual Leone, Elidio Alonso e Diego Martínez Barrio.

A este grupo uníronse os deputados Hermenegildo Casas e Adolfo Moreno Rodríguez, procedentes do Partido Socialista Obrero Español, e Luis Recasens Sitches, do Partido Republicano Conservador, así como Pedro Rico, alcalde de Madrid.

En setembro de 1934, agrupouse coa ala dereita dos radical-socialistas, liderada por Félix Gordón Ordás para constituír Unión Republicana, partido que concorreu ás eleccións de febreiro de 1936, formando parte da Fronte Popular.

Notas
-----

1. ↑  *Memorias de Diego Martínez Barrios*. Editorial Planeta. 1983, pag. 228 ISBN 84-320-5690-1
***Malaria sentimental*** é unha novela de Xavier Queipo, publicada por Sotelo Blanco Edicións en 1999.

Trama
-----

Un biólogo quere visitar Angkor. Chega a Phnom Penh, e reúnese co agregado cultural da embaixada española en Camboxa. Este conséguelle contactos para ir en avioneta ás ruínas do templo cun guía. Ao tempo, quítalle importancia aos conflitos armados entre guerrillas que teñen lugar na zona, pero o advirte da prevención contra a malaria. Antes de marchar a Angkor pasa dúas noites na capital, onde nunha noite de troula con Mingos, coñece a Woi, unha rapaza coa que se deita.

Ao chegar ao templo o biólogo comeza a tirar fotos e a estudar a flora da zona. Pero aos tres días el e mailo guía son secuestrados por un grupo de khemeres vermellos seguidores de Pol Pot. Son levados a un campamento militar nunha aldea á beira dun río, e alí pasan longo tempo recluídos (quizais un ano, pero o protagonista non o sabe con precisión). Xunto ao outros reféns, son obrigados a facer traballos forzados relacionados coa agricultura (pola interpretación que Pol Pot fixera do maoísmo), e castigados coa morte se intentaban escapar. Porén, o biólogo ten un certo trato de favor logo de lle salvar a vida a un sarxento.

A vida sen liberdade faise dura, tendo como únicas distraccións as partidas ao xadrez co sarxento e as conversas con Pick e outros reféns. Co tempo, comeza a ter relacións sexuais co guía, con bicos e masturbacións, aínda que sen sentimento de amor, senón como mero alivio sexual.

Logo dunha forte choiva, a aldea é anegada. Pick, que estaba nunha gaiola de castigo, é torturado polos militares. Tempo despois, o biólogo é liberado en Angkor, e ao día seguinte é atopado por tropas do exército regular, que o levan de volta á capital. Alí, Seoane dille que Woi tamén faleceu.

Narración
---------

A obra está narrada en primeira persoa, co protagonista contando as súas vivencias e as súas relacións cos demais personaxes. Usa un vocabulario moi rico e técnico, non só especializado no eido da bioloxía, senón tamén da arquitectura, política ou xeografía.

A trama está ambientada en Indochina, e o espazo ten grande importancia, especialmente pola climatoloxía, ao estar a trama influenciada polos monzóns na selva.

### Personaxes

* O protagonista.
* Mingos Seoane, diplomático galego, agregado cultural da embaixada de España en Camboxa.
* Pick Kheo, profesor de historia, guía.
* Woi, rapaza.
* Sarxento Sung.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do libro[*Ligazón morta*] na web da editorial.
**Nicholas Joseph Zinner**, nado o 8 de decembro de 1974 en Sharon, Massachusetts, é o guitarrista da banda neoiorquina de indie rock Yeah Yeah Yeahs. É coñecido polo seu inconfundible pelo revolto, e o seu aspecto delgado e pálido. Zinner tamén é afeccionado á fotografía.

En maio do ano 2012 a revista *Spin* situouno no número 89 da súa lista dos 100 mellores guitarristas de todos os tempos.

Traxectoria
-----------

Antes de formar *Yeah Yeahs Yeahs* con Karen O e Brian Chase no ano 2001, Zinner asistiu ao Bard College onde tocou no *Boba Fett Experience*, que posteriormente cambiaría o seu nome a *Challenge of the Future* por temor a unha demanda de George Lucas. A banda mudouse a Williamsburg, Brooklyn, a finais dos 90 e separouse en 2001.

Dende o 2001, Zinner colaborou con moitos artistas como TV on the Radio, Har Mar Superstar, Ronnie Spector, The Horrors e Scarlett Johansson. Gravou os teclados e a guitarra en varios temas do álbum de Bright Eyes *Digital Ash in a Digital Urn* e estivo de xira coa banda.

No ano 2005 Zinner formou unha banda chamada Head Wound City xunto con membros de The Locust e The Blood Brothers.

Zinner produciu a remestura do tema "Compliments" do álbum *Silent Alarm Remixed*, da banda inglesa Bloc Party, editado no 2005, e tamén remesturou a canción "INRI" de The Plot to Blow Up the Eiffel Tower e "People are Germs" de Single Frame, ademais de aparecer no seu vídeo musical.

Notas
-----

1. ↑  "100 mellores guitarristas de todos os tempos segundo *Spin*". Arquivado dende o orixinal o 07 de maio de 2012. Consultado o 04 de maio de 2012.

| * v
* c
* e
Yeah Yeah Yeahs |
| --- |
| 
* **Karen O**
* **Nick Zinner**
* **Brian Chase**

 |
| Álbums de estudio | 
* *Fever to Tell*
* *Show Your Bones*
* *It's Blitz!*
* *Mosquito*

 |
| EPs | 
* *Yeah Yeah Yeahs*
* *Machine*
* *Is Is*

 |
| Recompilatorios | 
* *iTunes Originals - Yeah Yeah Yeahs*

 |
| Videos | 
* *Tell Me What Rockers to Swallow*

 |
| Sinxelos | 
* "Date with the Night"
* "Pin"
* "Maps"
* "Y Control"
* "Gold Lion"
* "Turn Into"
* "Cheated Hearts"
* "Down Boy"
* "Zero"
* "Heads Will Roll"
* "Skeletons"

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1141825
* WorldCat
* VIAF: 6806300
* BNF: 15607992j
* Discogs: 189110
* Europeana: ID
* GND: 1073976645
* IMDb: nm1742649
* ISNI: 0000 0000 5045 9080
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0208545
* Songkick: 1782368
* SUDOC: 250747073
* TMDb: 1187024

 |
**Nadezhda** foi unha serie de satélites artificiais soviéticos e logo rusos de axuda á navegación.

Características
---------------

O satélites Nadezhda daban servizo á mariña mercante soviética e á Academia de Ciencias, pero tamén foi usado polos militares xunto cos satélites Tsikada. Daban servizo tamén ao sistemas COSPAS de emerxencia e rescate internacional. Os satélites tiñan forma de cilindro cunha masa de 820 kg e estabilizábanse mediante gradente gravitatorio. Emitían en frecuencias de arredor de 150 e 400 MHz, podendo usarse para determinar posicións cunha precisión de ata 3 km, e tiñan órbitas duns 1000 km de altura con inclinacións orbitais de arredor de 83º. O satélite Nadezhda lanzado en 2002 levaba a bordo tamén o sistema Kurs para asistir a vehículos en problemas, pasando a denominarse **Nadezhda-M**. Tódolos satélites foron lanzados medianfe foguetes Kosmos 3M. Os tres primeiros satélites foron lanzados mediante a denominación *Kosmos*, mentres que o resto recibiron a denominación definitiva. Foron sucedidos a partir de 2009 polos satélites Sterkh.

Historial de lanzamentos
------------------------

| Misión | Data de lanzamento | Foguete lanzador | Notas |
| --- | --- | --- | --- |
| Kosmos 1383 | 29 de xuño de 1982 | Kosmos 3M | Éxito |
| Kosmos 1447 | 24 de marzo de 1983 | Kosmos 3M | Éxito |
| Kosmos 1574 | 21 de xuño de 1984 | Kosmos 3M | Éxito |
| Nadezhda 1 | 4 de xullo de 1989 | Kosmos 3M | Éxito |
| Nadezhda 2 | 27 de febreiro de 1990 | Kosmos 3M | Éxito |
| Nadezhda 3 | 12 de marzo de 1991 | Kosmos 3M | Éxito |
| Nadezhda 4 | 14 de xullo de 1994 | Kosmos 3M | Éxito |
| Nadezhda 5 | 10 de decembro de 1998 | Kosmos 3M | Éxito |
| Nadezhda 6 | 28 de xuño de 2000 | Kosmos 3M | Éxito |
| Nadezhda 7 (Nadezhda-M) | 26 de setembro de 2002 | Kosmos 3M | Éxito |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6  Mark Wade (2020). "Nadezhda" (en inglés). Consultado o 4 de outubro de 2020.
2. 1 2 3 4 5 6  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Nadezhda (11F643N, 17F118)" (en inglés). Consultado o 4 de outubro de 2020.
3. 1 2  Gunter Dirk Krebs (2020). Gunter's Space Page, ed. "Nadezhda-M" (en inglés). Consultado o 4 de outubro de 2020.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Kosmos 3M
* Sterkh
* Tsikada
**Nadia Sokolova**, nada en São Paulo o 1 de setembro de 1917 e finada en 1968, foi unha poeta catalá.

Traxectoria
-----------

Foi filla da bailarina de orixe inglesa Lydia Sokolova e do bailarín Nicolas Kemnev. Naceu durante un xira polo Brasil. Foi bautizada nunha igrexa rusa en Buenos Aires co nome de Natalia Nicolaevna Kremnev. En Barcelona a nena quedou a cargo dunha criada chamada Felisa, que a aleitou mentres a nai seguía traballando.

Formou parte do Grupo Logicofobista, que organizou en 1936 unha exposición artística. Pertenceu tamén ao grupo de Amics de l'Art Nou. Un dos seus poemas en lingua francesa apareceu no nº 6 da revista *Quaderns de Poesia* en xaneiro de 1936, traducido ao catalán por Sebastià Sánchez-Juan para a escolma *Miralls. Versions de lírica europea* (Josep Porter i Rovira, 1955). O poema foi incluído tamén na escolma *Antología poética del barrio chino*, editada por Abel Iniesta en 1949.

Antes do inicio da guerra civil española emigrou aos Estados Unidos de América, primeiro a Nova York e despois á Universidade Harvard. En febreiro de 1939 a editorial francesa La Hune anunciou a edición dun libro de poemas de Nadia Sokolova, *Collier de Vertiges*, cun prefacio de Jean Cassou.

Varias universidades estadounidenses conservan fragmentos de poemas seus, que permitiron descubrir 25 poemas inéditos e unha composición musicada por Béla Rózsa co título de "Three Songs". Tamén se atoparon inéditos seus nos arquivos de Béla Rozsa na Universidade de Tulsa. Na Universidade de Harvard consérvanse cartas orixinais, e no Smith College de Northampton (Massachusetts) consérvanse traducións ao inglés dos seus poemas feitos por Louise Varèse, muller do músico Edgar Varèse. A maioría dos seus poemas inéditos están escritos en francés, agás algún en lingua inglesa..

Tivo unha irmá pintora, chamada Vàlia.

Notas
-----

1. ↑  "Nadia Sokolova, logicofobista i poetessa", artigo de Josep Miquel García en *Segre*, 9 de xullo de 2017 *(en catalán)*.
2. ↑  Sokolova, L. (1961): *Dancing For Diaghilev: The Memoirs of Lydia Sokolova*. Macmillan.
3. ↑  *La Publicitat*, 17 de maio de 1936. Artigo de A. de Montabert.
4. ↑  "El Museu Abelló recupera l’obra de la poetessa logicofobista Nadia Sokolova", artigo na web da Diputació de Barcelona, 4 de agosto de 2017 *(en catalán)*.
O **Partido Sindicalista** foi un partido político español creado en 1932 polo que fora varias veces secretario nacional da CNT, Ángel Pestaña, pertencente ao sector moderado do anarcosindicalismo.

Historia e características
--------------------------

Pestaña era partidario de construír un movemento obreiro sólido, cun partido que se convertese nunha especie de representante político da CNT. Tamén defendía a formación de alianzas obreiras con outros sindicatos e dunha coalición electoral de todas as esquerdas para frear o fascismo.

O Partido Sindicalista tiña a maioría dos seus militantes en Cataluña, Madrid, Andalucía, Aragón e Valencia. Nas eleccións de 1936 obtivo dous deputados no seo da Fronte popular. Ao inicio da guerra civil, momento no que contaba uns 30.000 militantes, o partido organizou as súas propias milicias. Pero logo da renuncia de Pestaña por motivos de saúde a fins de 1936 o partido case deixou de actuar.

### O Partido Sindicalista en Galicia

Malia contar xa con figuras illadas dende o comezo da súa andaina, a acción do Partido Sindicalista en Galiza naceu oficialmente a comezos de 1934 coa constitución da agrupación local da Coruña que editou o periódico *Trabajo*. Entre os seus membros estaban Manuel Fernández, Silvio Santiago e Leandro Carré Brandariz. Pero a organización máis influente era a de Santiago de Compostela, dirixida por Marcial Villamor, e que controlaba a maioría da CNT local.

O Partido Sindicalista integrouse na Fronte Popular, malia non conseguir meter ningún candidato nas listas da coalición en Galiza. O Partido Sindicalista, contrariamente á maioría do anarquismo galego, indiferente ou contrario ao autonomismo, fixo campaña a prol do Estatuto de Autonomía de 1936.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3121556
* GEC: 0049225

 |
**Lucy Salani**, nada en Fossano o 12 de agosto de 1924 e finada en Boloña o 22 de marzo de 2023, foi unha activista italiana e a única persoa transxénero italiana coñecida en ter sobrevivido nos campos de concentración nazis.

Nada en Fossano e criada en Boloña, Salani considerábase un home homosexual antes de someterse a unha cirurxía de reasignación de xénero máis tarde na súa vida. Declarada antifascista, desertou dos exércitos fascista italiano e alemán nazi durante a segunda guerra mundial, antes de ser capturada e deportada ao campo de concentración de Dachau en 1944, onde permaneceu até a liberación do campo polas tropas estadounidenses en abril de 1945. Trala súa liberación e o remate da guerra, Salani viviu en Roma, Turín e París, antes de completar a súa transición en Londres. Logo regresou a Boloña na década de 1980 e finalmente pasou o resto da súa vida nesa cidade, onde faleceu en 2023 aos 98 anos.

A historia de vida de Salani gañou a atención do público durante a década de 2010, xa que a escritora e directora Gabriella Romano lle dedicou unha biografía e un documental.

Notas
-----

1. ↑  "È morta Lucy Salani, l'unica persona trans italiana sopravvissuta ai lager nazisti" [Lucy Salani, the only Italian transgender person who survived Nazi camps, has died]. *Il Post* (en italiano). 22 de marzo de 2023. Consultado o 25 de marzo de 2023.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Romano, Gabriella (2009). *Il mio nome è Lucy. L'Italia del XX secolo nei ricordi di una transessuale* (en italiano). Donzelli Editore. ISBN 978-8-8603-6362-6.
* Romano, Gabriella (2012). *Essere Lucy* (en italiano). Manifesto Libri. ISBN 978-8-8728-5564-5.

* Portal:Diversidade sexual
* Portal:Italia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q98841257
* WorldCat
* VIAF: 8913166928427643980005
* GND: 1272707105
* IMDb: nm6249778
* WikiTree: Salani-11

 |
**Mubarkah Bent al-Barra** (tamén escrito **Mbarka Mint al-Barra**), nada en al-Madhardhara en 1957, é unha profesora, escritora e tradutora mauritana.

Traxectoria
-----------

Estudou en escolas públicas, e estudou Maxisterio en Nouakchott, graduándose en 1983, no centro onde dá clases. En 1987 rematou un mestrado en literatura magrebí e andalusí na Universidade Mohammed V. É bilingüe en lingua árabe e lingua francesa, e escribe principalmente en árabe.

Investigou sobre a poesía oral de Mauritania, concretamente sobre a *tibra*, unha forma de posía amorosa que só pode ser recitado en reunións de mulleres. Algunhas destas pezas foron traducidas ao francés. En 1992 publicou a colección *Taranimli-Watanin Wahid* ("Cancións para un país para todas as persoas"), e en 1998 publicou *Al-Shi'r al-Muritani al-Hadith, min 1970 ila 1995* ("Poesía moderna de Mauritania, 1970-1995"). Parte da súa poesía foi recollida en antoloxías en lingua inglesa. Tamén publicou unha obra de literatura infantil, *Hikayat Jaddati* ("Os contos da miña avoa"), en 1997, e é co-editora dun volume de contos tradicionais. Al-Barra é unha figura destacada na vida cultural do seu país, e participa decote en festivais literarios no mundo árabe.

NOtas
-----

1. 1 2  "Barra, Mubarkah Bent al- (1957–)". *JRank*. Arquivado dende o orixinal o 16 de novembro de 2016. Consultado o 15 de novembro de 2016.
2. 1 2  "Mbarka Mint al-Barra’". *Poetry Translation*. Consultado o 15 de novembro de 2016.
O **Parque Nacional do Manovo-Gounda St. Floris** é un parque nacional declarado Patrimonio da Humanidade pola UNESCO que se atopa na prefectura centroafricana de Bamingui-Bangoran, preto da fronteira co Chad. Foi inscrito na lista de Patrimonio da Humanidade no ano 1988 grazas á diversidade da vida salvaxe que acolle.

Localización
------------

Ocupa a meirande parte da zona oriental da prefectura de Bamingui-Bangoran, ao norte da República Centroafricana. O seu límite setentrional coincide coa fronteira co Chad nos ríos Aouk (Bahr) e Kameur, a oriental co río Vakaga, a occidental co río Manovo (a uns 40 km ao leste de Ndéle) e a meridional co macizo de Bongo.

Conservación
------------

Destacan especies como o rinoceronte negro, o elefante, o guepardo, o leopardo, a gacela de fronte vermella e o búfalo; así como unha ampla gama de aves acuáticas que se atopan nas chairas anegadas do norte. Porén, o parque está baixo ameaza por mor do case exterminio das súas especies de fauna raras. En 1997 pasou a ser incluído na lista do Patrimonio Mundial en Perigo despois de informes de pastoreo ilegal e de cazadores furtivos que puideron capturar até o 80% da fauna no parque.

Os disparos a catro membros do persoal do parque a comezos de 1997 e un estado xeral de deterioración da seguridade fixo que todos os proxectos de desenvolvemento e de turismo ficasen parados. O goberno da República Centroafricana propón asignar a responsabilidade da xestión do parque a unha fundación privada. A preparación dun informe de conservación e un plan de rehabilitación foi recomendado polo Comité do Patrimonio da Humanidade na reunión de 1988, trala que se comezou a traballar en programas de mellora para reactivar a vida silvestre.

Notas
-----

1. ↑  "Manovo-Gounda St Floris National Park". Consultado o 11 de marzo de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial da UNESCO

| * v
* c
* e
Patrimonio da Humanidade na República Centroafricana |
| --- |
|  | Parque Nacional do Manovo-Gounda St. Floris (1988)  ·  Sitio trinacional de Sangha1 (2012)

1 Compartido coa República do Congo e o Camerún |  |
| Patrimonio da Humanidade  ·  Lista do Patrimonio da Humanidade en Perigo |


| * v
* c
* e
Espazos protexidos da República Centroafricana |
| --- |
| Parques nacionais | André Félix •  Bamingui-Bangoran •  Dzanga-Ndoki •  Manovo-Gounda St. Floris |
| Reservas | Reserva de fauna Aouk Aoukale •  Reserva especial Dzanga-Sangha •  Complexo de áreas protexidas Dzanga-Sangha •  Reserva de fauna Nana Barya •  Reserva de faunta Ouandjia Vakaga •  Reserva natural Vassako Bolo •  Reserva de fauna Yata Ngaya •  Reserva de fauna Zemongo |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q503835
* WorldCat
* VIAF: 315131385
* FAST: 1258200
* GeoNames: 6942094
* LCCN: sh91001165
* WDPA: 2256
* WHC: 475

 |
Unha orballiña (*Drosera*) coa folla dobrada arredor dunha mosca atrapada por mucilaxe.
A **mucilaxe** é en química calquera substancia viscosa produto da disolución de goma (ou dextrina) en auga, utilizada para suspender substancias insolúbeis e para aumentar a viscosidade.

No eido da bioloxía refírese a unha substancia viscosa que se encontra nalgúns vexetais, coagulábel ao alcol.

As mucilaxes son análogas, pola súa composición e as súas propiedades, ás gomas, dan coa auga disolucións viscosas ou se inchan en elas para formaren unha pseudodisolución xelatinosa.

Atópanse no argazo, na liñaza (sementes do liño), nas sementes de chía (*Salvia hispanica*), nas raíces da malva, no marmeleiro, nos liques, nos cactos do xénero *Opuntia*, en certos fungos e en moitos vexetais.

Proceden da degradación da celulosa, da calosa, da lignina e das materias pécticas.

Medicina
--------

Cunca con mucilaxe da primeira metade do século XX. Da colección do *Museo del Objeto del Objeto* en México.
Son utilizados nas emulsións e suspensións a xeito de excipiente, como vehículo cuxa función é o transporte dos fármacos encargados de constituír unha menciña. O seu obxectivo é conseguir un fármaco estábel e doado de administrar. É dicir, emprégase para vehicular, cohesionar, e conseguir a biodispoñibilidade axeitada do principio activo dun medicamento. Determinan a consistencia, a forma ou o volume das preparacións farmacéuticas.

Asóciase un efecto positivo das mucilaxes nas catarreiras das vías respiratorias, mais non hai datos clínicos que amosen a súa efectividade, e o seu uso soamente se basea nas aplicacións tradicionais.

Por oxidación dan ácido múcico e, por hidrólise, pentosas e mais hexosas.

Notas
-----

1. ↑  Coordinadores: Jaime Gómez Márquez, Ana Mª Viñas Díaz e Manuel González González. Redactores: David Villar Docampo e Luís Vale Ferreira. Revisores lingüísticos: Víctor Fresco e Mª Liliana Martínez Calvo. (2010). *Dicionario de bioloxía galego-castelán-inglés.* (PDF). Xunta de Galicia. p. 119. ISBN 978-84-453-4973-1.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *mucilaxe*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q424275
* AAT: 300014831
* BNCF: 26930
* BNF: 125078126
* EBID: ID
* LCCN: sh85088226
* MAG: 99696124

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ChEBI: 74969
* MeSH: D062087
* UMLS: C3494268

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras árabes. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

O **Parque Nacional do Banco de Arguin** (en árabe: *حوض أركين*) é un parque nacional de Mauritania que se atopa na baía de Arguin, no oeste de África, entre Nouakchott e Nouadhibou. Foi declarado Patrimonio da Humanidade e é un importante lugar de migración e cría de aves, incluíndo flamengos, pelicanos e carráns. Gran parte da cría prodúcese en baixíos, incluíndo as illas de Tidra, Niroumi, Nair, Kijji e Arguim. As augas circundantes son algunhas das augas pesqueiras máis ricas do oeste de África e serven de lugar de nidificación para toda a rexión occidental.

O Parque Nacional do Banco de Arguin é unha reserva natural que foi estabelecida en 1976 para protexer tanto os recursos naturais como pesqueiros, que contribúen significativamente á economía nacional, así como xacementos xeolóxicos de valor científico e estético, en interese e para a recreación do público en xeral.

As amplas extensións de marismas do parque son o fogar de milleiros de aves limícolas migrantes do norte de Europa, Siberia e Groenlandia. O clima suave da rexión e a ausencia de perturbacións humanas fan do parque un dos lugares máis importantes do mundo para estas especies. A poboación de aves nidificantes tamén salienta pola súa gran cantidade e diversidade. Entre 25.000 e 40.000 parellas pertencentes a 15 especies, conformando as colonias de aves acuáticas máis grandes de África occidental.

Notas
-----

1. ↑  Hoffmann, 1988
2. ↑  IUCN Technical Evaluation, 1989

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Parque Nacional do Banco de Arguin Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do Parque Nacional do Banco de Arguin
* Páxina da UNESCO sobre o Parque Nacional do Banco de Arguin *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Patrimonio da Humanidade en Mauritania |
| --- |
|  | Parque Nacional do Banco de Arguin (1989)  ·  Antigos ksour de Ouadane, Chinguetti, Tichitt e Oualata (1996) |  |
| Patrimonio da Humanidade  ·  Lista do Patrimonio da Humanidade en Perigo |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q539518
* WorldCat
* VIAF: 245403514
* EBID: ID
* GeoNames: 9226336
* GND: 4527371-6
* GRID: grid.463630.4
* ISNI: 0000 0001 2097 4652
* LCCN: sh2005020266
* WDPA: 797
* WHC: 506

 |
**Luís Bouza Trillo de Figueroa**, nado en Vilagarcía de Arousa o 1 de agosto de 1869 e finado na súa vila natal o 29 de decembro de 1941, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Estudou no Seminario de Santiago de Compostela, pero abandonouno para dedicarse ao xornalismo. Foi redactor de *El Fin del Siglo*, fundou e dirixiu a revista *La Estrella Galaica*, onde publicou relatos e poesías en galego e en castelán (ás veces cos pseudónimos **Magdalena de Monteblanco** ou **Gonzalo**), e en Vilagarcía *Crónica Carrileña* (1893). Marchou a Huelva como oficial primeiro de Obras Públicas en 1898. Regresou a Galicia e dirixiu en Vilagarcía *El Faro de las Rías* (1909), *La Opinión* (1912) e *El Pueblo* (1913) e colaborou noutros periódicos (*La Integridad*, *Gaceta de Galicia*, *El Defensor de Granada* e *El Tea*). O seu poema "Esperanzas" acadou o premio dos Xogos Florais lugueses (1900) e "Plegaria" foi premiado polo Ateneo de Sevilla (1908). Participou na celebración do Centenario da Guerra da Independencia co poema "Aos héroes da Arousa".

Durante a Segunda República foi tenente de alcalde de Vilagarcía. Ao estalar o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 15 de novembro e multado.

Obras
-----

Deixou varios libros inéditos, entre eles un poemario galego-castelán titulado *Hojas Secas* e *Amor que mata* (drama en castelán). A súa novela curta *La Torre de Miadelo* empezou a publicarse na *Crónica Carrileña* e os seus relatos *Nubes de Otoño*, noutros xornais. Publicou dous relatos en galego en *La Estrella Galaica*: "Xan Canitrote (conto popular)" e "O polisón".

Vida persoal
------------

Fillo de Manuel Bouza, de San Xurxo de Sacos, e mais de Narcisa Trillo, de Santiago de Compostela. Casado con Orencia Brey Lores, foi pai de Fermín Bouza-Brey e Luís Bouza-Brey Trillo.

Notas
-----

1. ↑  VV.AA. (1992). *Fermín Bouza Brey. Unha fotobiografía*. Xerais. p. 34.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abuín Duro, Marcelino (2018). *La primavera rota. Vilagarcía de Arousa, 1936-1941*. Abegondo: Sociedad Bibliográfica de Galicia. p. 192. ISBN 978-84-09-02453-7.

* Centro Ramón Piñeiro, ed. (2003). *Narradores ocasionais do século XIX (Relato breve)* (PDF). Santiago de Compostela. pp. 41–42. ISBN 84-453-3736-X. Consultado o 9 de novembro de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12392497
* BNE: XX5376382

 |