**Leiqui del Carmen Uriana Henríquez**, nada en Maracaibo, Zulia, Venezuela o 24 de xaneiro de 1983, é unha xornalista, cineasta, produtora e activista wayuu do clan Sijona. É a directora xeral de Anakaa Film e fundadora e membro da Rede de Comunicadores wayuu na Guajira colombo-venezolana.

Traxectoria
-----------

Naceu na cidade de Maracaibo, entre os asentamentos wayuu que se estabeleceron na capital do estado Zulia. Leiqui Uriana é unha das primeiras mulleres wayuu en liderar o cinema colombo-venezolano dende a perspectiva e o enfoque dos pobos indíxenas. Comezou a súa carreira profesional aspirando a graduarse de enfermeira, posteriormente decide facer un cambio nas súas metas por mor dun encontro co realizador, cineasta e antropólogo francés Xavier Larroque, de quen foi intérprete durante a visita á súa comunidade. Comezou a súa carreira de comunicación social mentres traballou na canle venezolana Vivetv presentando reportaxes documentais sobre a situación dos indíxenas que viven nas cidades. Centrouse en amosar a perspectiva indíxena en cada proxecto audiovisual co obxectivo de facerlle fronte á terxiversación dos costumes e modos de vida indíxenas.

Posteriormente foi escollida para unha bolsa en Cuba, na Escola Internacional de Cinema e Televisión de San Antonio de los Baños, na que estivo tres anos para prepararse como directora de documentais. Durante a súa estadía relaciónase con diversos líderes e lideresas de todo o mundo. Obtén o seu título no ano 2012, para logo retornar ao seu país e dirixir diversas actividades e proxectos enmarcados en fortalecer a imaxe e o liderado dos mozos indíxenas fronte a temas transversais como a reafirmación cultural e o etnocentrismo presente nos medios audiovisuais estabelecidos.

Carreira
--------

Traballou en máis de 32 documentais para televisión como o *Niña shua* de Patricia Ortega e *Shawantama'ana* de Yanilu Ojeda, en ámbolos dous como asistente de produción e dirección. Dirixiu o documental *El Cedrón* mentres estaba en Cuba. Participou nos documentais creados no marco do proxecto *Ser un ser humano* da EICTV. No ano 2017 participou como asistente de produción no filme wayuu *Pájaros de verano*, e no ano 2019 participou na produción xeral da película *El regreso al mar de mis muertos*.

### Viaxe a Bilbao

No ano 2012, Leiqui Uriana condenou o maltrato que sufriu durante unha viaxe cara ao continente europeo en vésperas do Festival Internacional de Cinema Invisible de Bilbao, para a mostra do proxecto "Ser un Ser Humano". Uriana denunciou un trato discriminatorio por parte das autoridades do aeroporto Simón Bolívar en Caracas, as cales usaron a súa orixe étnica e trazos físicos para retela e sometela a un procedemento antiterrorista.

### Mostra de cinema e vídeo wayuu

Leiqui Uriana, xunto á rede de comunicadores wayuu, púxose á fronte da mostra de cinema e vídeo wayuu, cuxo obxectivo é ter un espazo de difusión, fortalecemento e socialización dos diversos traballos adiantados por realizadores e mozos wayuu de acordo a diferentes temáticas. As diversas mostras son expostas en espazos con participación das comunidades wayuu nos diferentes territorios. Cada ano a mostra cambia de temática de acordo ao grupo organizador, sempre enfocados no pobo wayuu e mais outros pobos indíxenas convidados de Colombia.

Notas
-----

1. 1 2  Leiqui Uriana
2. ↑  Conozca a Leiqui Uriana, la pionera del cine indígena en Colombia
3. 1 2 3  Leiqui Uriana, Primera Indígena Cineasta de Colombia
4. ↑  Indignación: el motivo fílmico de Leiqui Uriana
5. ↑  ‘Pájaros de verano’: Épica de la ambición
6. ↑  Manifiesto de solidaridad con Leiqui Uriana frente a la vejación por parte de la Guardia Nacional en el aeropuerto de Maiquetía
7. ↑  Cuarta Muestra de Cine y Video Wayuu
8. ↑  CONVOCATORIA 2021

* Portal:Muller
* Portal:Pobos indíxenas de América
* Portal:Colombia