recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Víctor Campio Pereira González**, nado en Garabás (Maside) o 15 de xullo de 1928 e finado en Ourense o 24 de xullo de 2018, foi un escritor galego.

Traxectoria
-----------

Estudou no seminario de Ourense e fixo a carreira de maxisterio nesa cidade. Nesa época trabou coñecemento co grupo de escritores nucleados ao redor da revista *Posío*, como Xosé Conde, Antón Tovar ou Pura Vázquez, mais tamén con Faustino Rey Romero. Fixo o servizo militar en Tetuán, onde coñece a Rafael Sánchez Ferlosio, e desa experiencia sairá ao cabo dos anos a súa única novela *Baixo o sol do Magreb* (1998). Á volta do servizo militar, nos anos cincuenta, participa nunha tertulia no restaurante Zarampallo, en Ourense con Xosé Fernández Ferreiro, Manuel de Dios, Alfonso Pazos, Serafín Gómez Pato, Xosé Corral Díaz e Antón Tovar, cos que crea a revista *Xente nova*.

Traballou como mestre en diversos lugares de Galicia e España, e posteriormente licenciouse en filoloxía hispánica pola Universidade Complutense de Madrid. Dedicouse inicialmente á formación do profesorado, sacou posteriormente praza en secundaria e conseguiu destino en Ourense, onde traballou ata a súa xubilación. Colaborou activamente nas actividades culturais da cidade nos últimos anos da ditadura e na democracia, e escribiu en revistas e xornais locais, e en particular en *La Región*. Foi nomeado membro correspondente da Real Academia Galega no 2010 e membro de honra da Asociación de Escritores en Lingua Galega no 2011.

Obra
----

Homenaxe a Víctor Campio na Insua dos Poetas.
### Poesía

* *O ar que nos leva* (1987, edición de autor).
* *Perdida luz* (2000, Follas Novas).
* *O aire, a luz e o canto. Poesía reunida 1987-2006* (2008, PEN Clube de Galicia).
* *Quince sonetos de amor e once poemas máis* (2011, Deputación de Ourense/Xunta de Galicia).

### Narrativa

* *Baixo o sol do Magreb* (1998, Deputación de Ourense).

### Ensaio

* *Escritos en do menor* (2001).

### Obras colectivas

* *Sete poetas ourensáns* (1992).
* *Poesía dos aléns* (2003).
* *Poetas e Narradores nas súas voces. II* (2006, Consello da Cultura Galega).

Galardóns
---------

* Accésit no premio Modesto R. Figueiredo de novela curta en 1988.
* Fillo predilecto do concello de Maside (2010).
* Premio *Sete Carballas* da Insua dos Poetas no 2012.

Notas
-----

1. ↑  OBITUARIO "O ar que levou a" Víctor Campio, el poeta de Garabás
2. ↑  "Habería que pensar por que non hai máis poesía comprometida", *El País*, 6/3/2009
3. ↑  A Xunta súmase á homenaxe en recoñecemento dos escritores Víctor Campio e Francisco Luís Bernárdez Arquivado 29 de xaneiro de 2011 en Wayback Machine. Web da Xunta de Galicia, 20/11/2010.
4. ↑  "O Carballiño: coñécense os premiados na Insua dos Poetas". Consultado o 2020-04-22.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo Edicións. 2010-2011.

### Ligazóns externas

* 

* Víctor Campio Pereira na páxina web da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12402475
* WorldCat
* VIAF: 86584108
* AELG: 439
* BNE: XX1025202
* Dialnet: 1963212

 |
Esquema dos principais eventos na historia da Terra.
A **xeocronoloxía** á a ciencia, dentro da xeoloxía, que se encarga de determinar a idade absoluta de rochas, sedimentos e fósiles, sempre cun certo grao de incerteza inherente aos métodos usados, que son varios e interdisciplinares.

A xeocronoloxía é diferente á bioestratigrafía, que se encarga de asignar as rochas sedimentarias a un período xeolóxico coñecido mediante a descrición, catalogación e comparación de asociacións animais e florais fósiles presentes na rocha. A biostratigrafía non proporciona directamente a idade dunha rocha, senón que a sitúa dentro do intervalo de tempo para o cal se coñece que esas asociacions fósiles existiron.

A xeocronoloxía é a principal ferramenta coa que conta a cronoestratigrafía para establecer a idade absoluta de todas as asociacións fósiles e determinar a historia xeolóxica da Terra e dos corpos extraterrestres.

Métodos de datación
-------------------

* Datación radiométrica
* Datación por luminiscencia
* Datación dos restos
* Correlación de horizontes guía

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Bioestratigrafía
* Cronoestratigrafía
* Unidade xeocronolóxica

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q213891
* EBID: ID
* GND: 4020199-5
* JSTOR: geochronology
* MAG: 202746551
* PSH: 4008

 |
**Víctor Casas Julián**, nado en Pontevedra en 1936, é un pintor galego. A súa actividade artística desenvólvese en Madrid, aínda que sempre estivo moi vinculado coa súa Galiza natal.

Estudou en Fomento das Artes, na Escola de San Fernando e no Círculo de Belas Artes. Traballou cos pintores Amadeo Roca e Eduardo Peña, realizando traballos de gravado e serigrafía no taller *Tres en Raya*.

Viaxou por Europa e Estados Unidos. A súa obra obtivo a medalla de ouro no IV Concurso de pintura de Ponferrada, León en 1971 e a medalla de bronce en VI Bienal Internacional de Pontevedra, en 1981.

A pintura de Casas Julián conserva unha vaga figuración sempre idealizada a base dunha mancha, de intención intimista e lírica. Destacan as súas paisaxes e bodegóns así como as súas acuarelas. A súa obra figura en distintos museos de Galiza e en importantes coleccións particulares.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pablos, Francisco: Plástica galega. Vigo, Caja de Ahorros Municipal de Vigo, 1981.
* Pablos, Francisco: *Colección Adriano Marqués de Magallanes*. Vigo, Concello, 1992.
* Chávarri, Raúl: *La pintura española actual*. Madrid, Ibérico Europea de Edic. 1981.
* *Diccionario de artistas españoles*. Madrid, Dir. Gral. de Bellas Artes.
* *Diccionario de pintores españoles contemporáneos*, dirixido por J. I. de Blas. Madrid, Estiarte Edic. 1972.
* *20 años de arte en Pontevedra*. Pontevedra, Deputación Provincial, 1989.

### Ligazóns externas

* Víctor Casas Julián na Colección Afundación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12402476
* WorldCat
* VIAF: 86977030
* BNE: XX1209286

 |
**Virna Alexia Cedeño Escobar**, nada en Quito o 25 de novembro de 1967, é unha bióloga, profesora universitaria e política ecuatoriana, candidata á vicepresidencia de Ecuador nas eleccións presidenciais de 2021 pola organización política Pachakutik.

Traxectoria
-----------

Virna estudou bioloxía na Universidade de Guayaquil e obtivo o seu doutoramento en biotecnoloxía molecular pola Universidade de Montpellier. Foi coordinadora académico-científica do programa de biotecnoloxía da Universidade de Guayaquil, onde promoveu a creación da primeira mestría en biotecnoloxía molecular de Ecuador. Ademais, é propietaria de Concepto Azul, unha empresa de biotecnoloxía ecolóxica para o desenvolvemento agrícola e acuícola.

Doutra banda, participou en programas de rescate de menores en situación difícil e durante oito anos desenvolveu na Penitenciaría do Litoral un programa escola sobre acuicultura e agricultura social. En 2017 foi unha dos membros da Comisión Anticorrupción no núcleo Guayas.

Notas
-----

1. ↑  "Científica Virna Cedeño acompañará a Yaku Pérez en la carrera a la Presidencia de la República por Pachakutik". El Universo. 30 de agosto de 2020.
2. ↑  "Conociendo más a Virna Cedeño, binomio de Yaku Pérez". Arquivado dende o orixinal o 07 de maio de 2021. Consultado o 07 de maio de 2021.
3. ↑  "Virna Cedeño es el binomio de Yaku Pérez para participar con Pachakutik en las próximas elecciones". *GK*. 7 de outubro de 2020.
4. ↑  Del laboratorio a la comunidad
5. ↑  "Virna Cedeño: 'He planteado llegar con un rol de la ciencia, de la tecnología, la innovación y educación'". *El Universo*. 16 de decembro de 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q105412850
* WorldCat
* VIAF: 192839721
* Dialnet: 4899873
* SUDOC: 08775617X

 |
**William "Willie" Semple Brown Wallace**, nado o 23 de xuño do 1940 en Kirkintilloch e tamén coñecido coma **Wispie**, foi un xogador e adestrador de fútbol escocés.

Comezou a súa carreira coma futbolista en 1958 no Stenhousemuir, marchando en 1959 ó Raith Rovers onde empezou a coller grande sona coma un bo goleador. Dese xeito, no 1961 asinou contrato co Hearts de Edimburgo onde sumou importantes éxitos na súa estadía ó longo de 5 tempadas completas. Desde aí pegaría o salto a un verdadeiro grande, chegando ó Celtic onde viviu unha época memorable sendo un daqueles sonados Lisbon Lions que quedaran campións de Europa no 1967. Na súa etapa verdibranca conseguiu sumar 134 goles en 232 partidos. Tralo seu paso durante 5 anos por Celtic Park foi traspasado no 1971 ó Crystal Palace londiniense volvendo ó seu país antes dun ano para xogar no Dumbarton FC. Despois e xa coa súa carreira futbolística víndose embaixo foi probar sorte a Australia ó Apia FC onde xa rematou as súas andainas de xogador.

Retornou a Escocia para xa coma adestrador dirixir ó Dundee FC. Tras isto volveu ó Apia agora xa coma adestrador, e quedou a vivir aló rexentando unha tenda deportiva.

Coa Selección escocesa de fútbol non puido amosar a grande cualidade que posuía para bater o marco rival, xogando 7 encontros mais sen facer un só tanto neles. No seu vagar polo conxunto nacional destaca a súa presenza no 2-3 en Wembley fronte a Inglaterra no 1967.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q719869
* WorldCat
* VIAF: 2766153954869105680008
* EUfootballInfo: 22527
* NFT: 36811
* UEFA: 37411

 |
Xeo fundente.
**Xeo** é o nome dado a calquera das 14 fases sólidas coñecidas da auga. Nun contexto non científico, úsase para describir unha desas fases, de cristal hexagonal, que é a fase que abonda mais. O seu aspecto é vítreo, semitransparente, incluso azul-branqueciño dependendo da presenza de impurezas tales como o ar.

Características
---------------

En canto un sólido cristalino natural, o xeo considérase un mineral formado por óxido de hidróxeno.

A súa densidade é inferior á da auga, ficando en 0,92; o seu punto de fusión é 0 °C (á presión estándar). 
A mesma masa da auga varía de volumes dependendo do estado (líquido ou sólido, o feito distintivo é que, ao contrario da maioría dos sólidos, o xeo no seu punto de fusión preséntase máis dilatado cá súa forma líquida a 4 °C. Isto permite que a capa de xeo de ríos/lagos permaneza na superficie e isole o resto da masa de auga, deste xeito non chega a conxelarse en moitos casos a totalidade do río/lago.

### Fases do xeo

A forma cristalina que adopta o xeo en función da presión e temperatura pódese representar nun diagrama de fase:

  

*Diagrama de fase do xeo— a escala das presións é logarítmica*

Usos
----

O xeo emprégase con fins terapéuticos e na conservación de alimentos, entre outros usos.

Véxase tamén
------------

* glaciar
* cometa
* dióxido de carbono
* sarabia
* iceberg
* neve
* firn
* val glaciar

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q23392
* AAT: 300011781
* BNCF: 3950
* BNF: 11976453f
* BRE: 2136879
* EBID: ID
* GEA: 6822
* GND: 4013994-3
* JSTOR: ice-formation
* LCCN: sh85063965
* NDL: 00566627
* PSH: 4177
* Treccani: ghiaccio

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D007053

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Víctor Casas Rey**, nado na Coruña o 31 de xullo de 1900 e finado na Caeira (Poio) o 12 de novembro de 1936, foi un xornalista, actor e político galego que desenvolveu a súa actividade en Galicia.

Traxectoria
-----------

Foi fillo de Félix Casas e Cinita Rey. En 1916 ingresou na Irmandade da Fala da Coruña. Tras abandonar o seu emprego como viaxante vendedor de calzado, en 1918 participou na I Asemblea Nacionalista de Lugo, da que saíu o «Manifiesto Nazonalista», que constituiría a base común de todos os programas do nacionalismo galego até a Guerra Civil, e combateu a ditadura de Primo de Rivera. Cabo de Federico Zamora percorreu o país para levar a mensaxe do nacionalismo galego.

Placa en Pontevedra en memoria dos fusilados o 12 de novembro de 1936.
Activo colaborador das Irmandades da Fala, e director d' *A Nosa Terra* desde 1922, foi un dos impulsores da Organización Republicana Gallega Autónoma (ORGA), participando nas reunións constituíntes do partido durante setembro de 1929. Aceptou o Pacto de Lestrobe (26 de marzo de 1930), pero non o Compromiso de Barrantes (25 de setembro de 1930) organizado polo Partido Autonomista Galego, e asinado por Vicente Risco, Ramón Otero Pedrayo, Castelao, Florentino López Cuevillas, Valentín Paz-Andrade e Portela Valladares.

Non obstante, desencantado coa ORGA, pola súa deriva estatalista, participou, en 1931 na fundación do Partido Galeguista, do que foi presidente na provincia de Pontevedra e da Coruña. Partidario da alianza na Fronte Popular, tralo intento de golpe de Estado que deu lugar á Guerra Civil, foi detido, condenado por un consello de guerra e fusilado polas tropas franquistas no monte da Caeira, en Poio, a catro quilómetros de Pontevedra, xunto a outros dez republicanos.

Notas
-----

1. ↑  galegos.galiciadigital.com

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Víctor Casas Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* "Casas Rey, Víctor". *Dicionario biográfico de Galicia* **1**. Ir Indo Edicións. 2010-2011. p. 212.
* "Casas Rey, Víctor". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Alonso Montero, Xesús (2006). *Os escritores galegos ante a guerra civil española*. Galaxia. ISBN 978-84-8288-979-5.
* Fernández del Riego, F. (1992) [1990]. *Diccionario de escritores en lingua galega* (2ª ed.). Do Castro. p. 528. ISBN 84-7492-465-0.
* Lamela García, V. Luis (1993). *Inmolados gallegos. Alexandro Bóveda, Víctor Casas, Telmo Bernárdez, Adrio Barreiro...* (en castelán). Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-655-6.

### Outros artigos

* *A Nosa Terra*

### Ligazóns externas

* Víctor Casas Rey en Nomes e Voces.
* Vítor Casas, exemplo e dignidade, en galego reintegracionista.
* Historia de *A Nosa Terra*
**Xurxo II** (en grego: *Γεώργιος Β΄*: , *Geórgios II*) nado o 19 de xullo de 1890, e finado o 1 de abril de 1947, foi o rei de Grecia dende 1922 até 1924 e dende 1935 até 1947. Era fillo primoxénito do rei Constantino I e de Sofía de Prusia, e membro da casa real de Glücksburg. Casou e posteriormente divorciouse da princesa Sabela de Romanía, sen ter descendencia.

Obrigado a abandonar o país despois do desastre bélico contra os turcos e as desavinzas co primeiro ministro Venizelos (1925), exiliouse en Londres. Puido restabelecer a monarquía en 1935 grazas á colaboración co xeneral Ioannis Metaxas e o estabelecemento dunha ditadura (1936-1941). Despois da ocupación alemá de Grecia, marchou a Creta e posteriormente a Exipto para acabar exiliándose en Londres (1941). Regresou a Grecia no ano 1946 despois da vitoria da opción monárquica no referendo do mesmo ano. Creou a Cruz de Voo 1945 como recoñecemento ós pilotos por accións de valor en voo durante a segunda guerra mundial.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q152935
* WorldCat
* VIAF: 26974227
* BNF: 16561395p
* BRE: 2352573
* DeutscheBio: 124327214
* EBID: ID
* FAST: 410529
* GEC: 0034847
* GND: 124327214
* ISNI: 0000 0000 5276 3756
* LCCN: nr98000453
* Munzinger: 00000000184
* NLG: 136530
* NNDB: 000206996
* NPG: mp54059
* NTA: 16632647X
* SNAC: w62q13wz
* SUDOC: 154531197
* WikiTree: Oldenburg-175

 |
**Why?** (estilizado como **WHY?**) é unha banda estadounidense de hip hop alternativo e indie rock. O grupo foi fundado en 2004 polo rapeiro e cantante de Cincinnati Yoni Wolf, que vén usando Why? como o seu nome artístico dende 1997. Ademais de Wolf, que é o principal vocalista e toca varios instrumentos, a banda está composta polos multiinstrumentistas e coristas Doug McDiarmid e Matt Meldon, e o batería e corista Josiah Wolf, que é o irmán máis vello de Yoni Wolf.

A banda leva publicados seis álbums de estudio, xunto con varios EPs, demos, e álbums ao vivo. O seu primeiro disco, *Elephant Eyelash* de 2005, chegou dous anos despois do derradeiro traballo de Yoni Wolf como Why? en solitario. Tras este disco a banda lanzou *Alopecia* (2008), *Eskimo Snow* (2009), *Mumps, Etc.* (2012), *Moh Lhean* (2017), e *AOKOHIO* (2019).

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Elephant Eyelash* | 2005 | Anticon |
| *Alopecia* | 2008 | Anticon |
| *Eskimo Snow* | 2009 | Anticon |
| *Mumps, Etc.* | 2012 | Anticon, City Slang |
| *Moh Lhean* | 2017 | Joyful Noise Recordings |
| *AOKOHIO* | 2019 | Joyful Noise Recordings |

Notas
-----

1. ↑  "Why?". *Discogs* (en castelán). Consultado o 2022-10-24.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da banda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1123936
* WorldCat
* VIAF: 148534929
* AllMusic: mn0000252079
* Discogs: 55554
* ISNI: 0000 0001 0838 2830
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0082528
* Songkick: 170648

 |
| Yu (Cirílico) |
| --- |
|  |
| Alfabeto cirílico |
| А | Б | В | Г | Ґ | Д | Ђ |
| Ѓ | Е | Ё | Є | Ж | Ѕ | З |
| И | І | Ї | Й | Ј | К | Л |
| Љ | М | Н | Њ | О | П | Р |
| С | Т | Ћ | Ќ | У | Ў | Ф |
| Х | Ц | Ч | Џ | Ш | Щ | Ъ |
| Ы | Ь | Э | Ю | Я |
| Letras Arcaicas |
| Ҁ | Ѹ | Ѡ | Ѿ | Ѻ | Ѣ | ІА |
| Ѥ | Ѧ | Ѫ | Ѩ | Ѭ | Ѯ | Ѱ |
| Ѳ | Ѵ | Ѷ | Ӏ |   |   |   |

Ю, *ю* (cursiva Ю, **ю**) é unha letra do alfabeto cirílico. É a vixésimo novena letra no alfabeto búlgaro, a trixésimo primeira no alfabeto belaruso, e a trixésimo segunda no alfabeto ruso e ucraíno.

Orixes
------

Á parte da forma *I-O*, en manuscritos primitivos en antigo eslavo eclesiástico a letra aparece tamén na súa forma reflectida *O-I* (Ꙕ, ꙕ). É esta a forma que probablemente sexa a orixinal, representando fielmente a combinación grega οι (ómicron-iota). Nos tempos nos que o alfabeto grego foi adaptado ao antigo eslavo eclesiástico (dando lugar ao alfabeto cirílico), este dígrafo representaba a vocal pechada anterior redondeada /e/ no grego culto. O dígrafo οι era tan básico para os falantes de grego que a letra υ (ípsilon) que representaba o mesmo son pasou a chamarse υ ψιλόν (*e psilon*), υ "simple" en contraste con οι "complexa".

Probablemente, de maneira análoga ás outras letras iotizadas "de Iota, Ѥ, ІА (cirílico), Ѩ (cirílico) e Ѭ (cirílico), que cumprían funcións similares no antigo eslavo eclesiástico, esta ligadura *OI* foi pronto reflectida á súa forma actual ю.

Uso
---

Representa a vogal iotizada /ju/, ou /ou/ despois dunha consoate palatalizada.

Táboa de códigos
----------------

| Codificación de caracteres | Tipo | Decimal | Hexadecimal | Octal | Binario |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Unicode | Maiúscula | 1070 | 042E | 002056 | 0000 0100 0010 1110 |
| Minúscula | 1102 | 044E | 002116 | 0000 0100 0100 1110 |
| ISO 8859-5 | Maiúscula | 206 | CE | 316 | 1100 1110 |
| Minúscula | 238 | EE | 356 | 1110 1110 |
| KOI 8 | Maiúscula | 224 | E0 | 340 | 1110 0000 |
| Minúscula | 192 | C0 | 300 | 1100 0000 |
| Windows 1251 | Maiúscula | 222 | DE | 336 | 1101 1110 |
| Minúscula | 254 | FE | 376 | 1111 1110 |

Os seus códigos HTML son: &`1070`; ou &#x42E; para a minúscula e &`1102`; ou &`x44E`; para a minúscula.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q186250
* BRE: 4918299

 |
En astronomía, **época**, tamén chamada **época das coordenadas**, e unha data precisa a que fan referencia as coordenadas celestes calculadas para as estrelas. Tendo como orixe do termo o feito de que algúns dos movementos da Terra perceptibles, tales como o xiro sobre o seu eixo (día) e o xiro ó redor do Sol (ano) e outros no tan perceptibles, coñecidos co nome de precesión e nutación, enténdese logo que as coordenadas estelares muden, aínda que de xeito moi imperceptible, cada ano. Por esta razón resulta oportuno facer referencia a un preciso instante de tempo para o seu cálculo.

Uso
---

A época das coordenadas mais en uso nos actuais atlas celestes e nas Efemérides e o J2000.0, que fixa como referencia o 1 de xaneiro de 2000 ás 12:00 TT. O prefixo "J" ven a indicar que e Época Xuliana. O estándar anterior foi B1950.0, co prefixo "B" indicando que era Época besseliana.

As épocas besselianas foron empregadas antes de 1984 e na actualidade empréganse nos cálculos astronómicos só épocas xulianas.

* O Catálogo Henry Draper emprega B1900.0.
* Os contornos ou *fronteiras* das constelacións definíronse no ano 1930 mediante liñas de ascensión recta e declinación para a época B1875.0.

### Formatos empregados

As épocas que fan referencia aos elementos orbitais dánse por regra xeral en Tempo terrestre (TT) e descríbense en diferentes formatos:

* Datas en gregoriano con representación en 24-horas time: 2000 Jan. 1, 12:00 TT
* Datas en formato gregoriano cunha parte fraccionaria do día: 2000 Jan. 1.5 TT
* Día xuliano co día representado de forma fraccionaria: JDT 2451545.0
* Empregando os elementos orbitais definidos polo formato da NASA/NORAD como por exemplo: 00001.50000000

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2703
* PSH: 350

 |
O **Vía Crucis de** **Robledo de Chavela** é un monumento, construído en 1770, que está formado por un conxunto de catorce cruces de granito, de 2,15 m de altura, aliñadas ao longo dunha lonxitude de 140 m, nos arredores da vila e que representan as distintas estacións de penitencia.

O monumento finaliza nun calvario, de 3,30 m de altura, cuxas tres cruces se alzan sobre unhas bancadas en forma de pirámide, de 45 cm de altura. As cruces laterais (as que representan aos ladróns), teñen forma de *tau* (letra t), mentres que a central, que representa a de Xesucristo, é latina.

Atópase situado ao sur do municipio na estrada en dirección ás Navas del Rey.

Sobre o mesmo consta a lenda dos subterráneos do *Vía Crucis*: segundo a antiga lenda cóntase que baixo Robledo de Chavela se estende unha rede de misteriosos túneles escavados desde os tempos nos que, no lugar que ocupa a actual Igrexa da Asunción da Nosa Señora, se elevaba o castelo do Señor de Robledo de *Chavela*, desde cuxa torre oito soldados permanecían vixiantes durante toda a noite, *en vela* (de aí a denominación de Chavela). Dito Señor mandara construír unha longa rede de túneles con alxubes, que chegarían até o actual Vía Crucis da vila.
**Xosé Manuel Díaz Maseda**, coñecido como **Xosé Manuel Maseda**, nado en Cedeira en 1962 e finado o 23 de decembro de 2020 en Santiago de Compostela, foi un xornalista de televisión galego.

Traxectoria
-----------

Foi estudante de medicina na Universidade de Santiago de Compostela pero non chegou a rematar a carreira porque, con 23 anos, comezou a traballar na recentemente inaugurada Televisión de Galicia, na súa sección de informativos. Nela permaneceu toda a súa carreira profesional, onde foi editor e presentador dos telexornais. Ocupou cargos na dirección de informativos durante os gobernos de Alberto Núñez Feijóo (redactor xefe de informativos entre 2009 e 2017 e coordinador de informativos entre 2017 e 2020). Graduouse en Dereito pola Universitat Oberta de Catalunya (UOC) no ano 2013.

O seu rostro quedou vinculado a algunhas das retransmisións en directo máis importantes da TVG, como as visitas de mandatarios estranxeiros, actos relixiosos, o accidente da ponte das Pías, ou grandes eventos políticos, como as investiduras dos presidentes da Xunta. Tamén ocupou postos de representación da TVG na FORTA.

Vida persoal
------------

Foi membro da Tuna Compostelana e tocaba a guitarra.

Estivo casado con Sara Dobarro, política ferrolá, concelleira polo Partido Popular de Galicia en Ferrol. Tiveron dous fillos, Cristina (1988) e Santiago (1993). O matrimonio acabou nun xuízo por agresión á súa muller, se ben a condena foi anulada..

Finou como consecuencia das feridas sufridas nun accidente de circulación na autoestrada AP-9, á altura de Vilamaior.

Notas
-----

1. ↑  "Falece Xosé Manuel Díaz Maseda, un dos xornalistas históricos da Televisión de Galicia". *www.crtvg.es*. 23/12/2020.
2. 1 2 3  "Muere Xosé Manuel Díaz Maseda, periodista de la Televisión de Galicia". *El Correo Gallego* (en castelán). 23/12/2020.
3. ↑  "La Audiencia anula la condena por agresión del ex marido de Sara Dobarro". *La Voz de Galicia* (en castelán). 1/4/2003.
**Wanda** é un cráter de impacto situado dentro dos Akna Montes, en Venus; foi mapeado por primeira vez polas sondas soviéticas Venera 15/16 durante o ano 1984. A súa formación foi debido ó impacto dun asteroide. O cráter ten un pico central moi escabroso e un chan suave e escuro visto a ollos do radar, ese ton escuro do chan é probablemente a consecuencia de material volcánico. O cráter non semella ter sido deformado excesivamente polos movementos posteriores da codia da superficie de Venus que elevaron os Akna Montes e arrugaron parcialmente as chairas de Lakshmi Planum. Aínda que semella que material procedente da cadea montañosa que está o oeste, se colapsou parcialmente sobre o cráter. Tamén se poden apreciar pequenos *fuchancos* no norte do cráter que poderían ser fosas de varios quilómetros de ancho, formadas coma consecuencia do colapso de parte das capas superficiais do chan do cráter.

Notas
-----

1. 1 2 3  Gazetteer of Planetary Nomenclature. "Planetary Names: Crater, craters: Wanda on Venus". Consultado o 20-11-2011.
2. ↑  NASA/JPL. "PIA00250: Venus - Wanda Crater in Akna Montes". Consultado o 20-11-2011.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Montes
* Venus
* Cráter de impacto

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3138471
* GPN: 6485

 |
**Walter Marciano de Queirós**, chamado en ocasións **Válter Marciano**, nado en Santos o 15 de setembro de 1931 e finado na provincia de Valencia o 21 de xuño de 1961, foi un futbolista brasileiro que xogaba de centrocampista e dianteiro. Sete veces internacional coa selección do Brasil, faleceu nun accidente de tráfico en 1961, sendo xogador do Valencia.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa carreira futbolística na Portuguesa Santista da súa cidade natal, pasando logo polo São Caetano e o Ypiranga, antes de recalar no Santos en 1953. En 1955 foi traspasado ao Vasco da Gama por algo máis dun millón de cruzeiros.

Co club do Río de Xaneiro conquistou o Campionato Carioca de 1956. Ao ano seguinte participou co club nunha xira por Europa. Tivo unha destacada actuación na final da primeira edición do Torneo de París, marcándolle dous goles ao Real Madrid de Di Stéfano no Parque dos Príncipes, que serviron para lograr a vitoria por 4-3. Dous días despois, na Coruña, marcou un triplete na vitoria por 4-2 sobre o Athletic Club na 12ª edición do Trofeo Teresa Herrera. Ese mesmo mes disputou dous partidos amigables contra o Valencia en Mestalla, e chamou a atención dos directivos do club español, que o contrataron inmediatamente, converténdose no segundo futbolista brasileiro na historia do club, despois de Machado, fichado unhas semanas antes.

Debutou na Primeira División na segunda xornada da tempada 1957/58, diante do Barcelona. Anotou o seu primeiro gol ante o Real Madrid e completou a súa primeira campaña con 13 tantos. Militou no club valenciano ata o día da súa morte, o 21 de xuño de 1961. Aquel día, despois de celebrar con varios compañeiros de equipo o aniversario da nova fichaxe Luis Coll, dirixíanse a Sueca, cando o vehículo que el mesmo conducía estrelouse contra un camión de refrescos na estrada de El Saler, falecendo no acto. Coll e Sendra, que viaxaban no mesmo coche, saíron ilesos.

### Selección brasileira

Foi sete veces internacional coa selección brasileira, coa que debutou nun partido amigable contra Chile en setembro de 1955. O seu último partido coa selección disputouno ao ano seguinte, diante de Turquía.

Notas
-----

1. 1 2  "Há 50 anos, morria Valter Marciano, jogador do Vasco" (en portugués). 22 de xuño de 2011. Consultado o 8 de setembro de 2022.
2. ↑  "Há 60 anos, Vasco derrotava o Real Madrid de Di Stéfano em Paris" (en portugués). 14 de xuño de 2017. Consultado o 8 de setembro de 2022.
3. ↑  Henry (17 de xuño de 1957). "Ganó el Vasco de Gama el XII Trofeo Teresa Herrera". *La Noche* (en castelán) (11308). p. 6. Consultado o 8 de setembro de 2022.
4. 1 2  Relaño, Alfredo (14 de marzo de 2016). "Waldo y Wanderlei, hermanos y residentes en Valencia". *El País* (en castelán). Consultado o 8 de setembro de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17362445
* BDFutbol: 8291
* FootballDatabase: 42336
* NFT: 42704

 |
Mapa da área sanitaria de Vigo.
A **área sanitaria de Vigo** é unha das sete áreas sanitarias en que se divide o sistema público de saúde galego.

Abrangue os seguintes concellos da provincia de Pontevedra: Arbo, Baiona, Cangas, A Cañiza, Covelo, Crecente, Fornelos de Montes, Gondomar, A Guarda, Moaña, Mondariz, Mondariz-Balneario, Mos, As Neves, Nigrán, Oia, Pazos de Borbén, Ponteareas, Ponte Caldelas, O Porriño, Redondela, O Rosal, Salceda de Caselas, Salvaterra de Miño, Tomiño, Tui e Vigo.

Os hospitais da área están integrados no Complexo Hospitalario Universitario de Vigo, que ofrece atención sanitaria a unha poboación de 446.374 cidadáns con tarxeta sanitaria. O resto de cidadáns da área, aproximadamente uns 135.000 no 2019, teñen a súa tarxeta sanitaria adscrita ao hospital privado Povisa, co que o SERGAS ten concerto.

Notas
-----

1. ↑  "Lei do DOG nº 68 do 2018/4/9 - Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2021-03-15.
2. ↑  "Decreto do DOG nº 54 do 2013/3/18 - Xunta de Galicia". *www.xunta.gal*. Consultado o 2021-03-15.
3. ↑  "Busca de hospitais - Consellería de Sanidade - Servizo Galego de Saúde". *www.sergas.gal*. Consultado o 2021-03-15.
4. ↑  "El Sergas autoriza el cambio de hospital a 1.526 personas y el 58% escoge Povisa". *Faro de Vigo* (en castelán). 2019-06-12. Consultado o 2021-03-15.
**Wangechi Mutu** (1972, Nairobi, Kenya) é unha artista que vive e traballa en Nova York. Mudouse a Nova York nos anos noventa para estudar Antropoloxía e Artes na Cooper Union (BFA, 1996) e na Universidade Yale (MFA, 2000).

A obra pictórica de Wangechi Mutu ten como tema central a pintura ou as colaxes de figuras femininas a partir da mestura de debuxos e fotografías de mulleres idealizadas das revistas de moda. O resultado son figuras retorcidas, contorsionadas de xeito grotesco e atormentado para trata-lo tema da marxinación por causas do sexo e da raza nun mundo global que, no fondo, mantén actualizada a violencia e a destrución dos períodos previos da historia.

A obra de Mutu foi exposta en galerías e museos de todo o mundo, como o San Francisco Museum of Modern Art, Miami Art Museum, Tate Modern de London, Kunstpalast Düsseldorf en Alemaña ou o Centre Pompidou de París.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Galería de imaxes do autor

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q457420
* WorldCat
* VIAF: 70655759
* BNF: 17021123q
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1719060
* GND: 130539678
* IMDb: nm2589885
* ISNI: 0000 0000 7874 8976
* LCCN: n96037831
* NTA: 333263715
* RKD: 353680
* SNAC: w68h0c6q
* SUDOC: 137095600
* Tate: 7677
* ULAN: 500341741

 |
Vista dende satélite da área metropolitana de París.
A **área metropolitana de París** é unha das maiores aglomeracións urbanas na Unión Europea. A súa área metropolitana ten unha poboación de 9.928.000 habitantes.

No caso de París, así como noutras cidades, poderíase establecer unha definición máis ampla que incluíse unha aglomeración máis extensa aínda que menor densamente poboada que a área metropolitana. Esta sería a rexión urbana de París que, cunha poboación de 11.173.886 habitantes en 1999 estaría entre as tres rexións urbanas máis poboadas da Unión Europea, por riba do Randstad dos Países Baixos. A poboación da área urbana de París en 2007 é de **12.067.000 habitantes**.

Notas
-----

1. ↑  Instituto nacional de estatística de Francia. "Population des villes et unités urbaines de plus de 1 million d'habitants de l'Union européenne" (en francés). Consultado o 16/03/2007.
2. ↑  Instituto nacional de estatística de Francia. "Recensement de la population francaise mars 1999" (en francés). Arquivado dende o orixinal o 27/04/2009. Consultado o 16/03/2007.
|  |
| --- |
|  |
| **Á****satrú** |
| **Expoñentes** |
| Sveinbjörn Beinteinsson |
| Stephen McNallen |
| **Actualidade relacionada** |
| Vanatrú |
| Teodismo |
| **Termos relacionados** |
| Etenismo |
| Neopaganismo |

**Ásatrú** (Asa-Trú. Literalmente, Fiel ou Lealdade aos Deuses) é a recreación moderna da antiga relixión precristiana do Centro e Norte de Europa. Esta relixión tamén é coñecida como Norsk Sede (Tradición Nórdica), Forn Sede (Antiga Tradición), Vanatrú (o culto a deuses Vanir), Vor Sidr (A nosa tradición), Teodish (Fe Anglosaxoa),ou Odinismo. Formas clásicas destes cultos foron practicadas en Galicia en tempos dos Suevos, sendo a expresión relixiosa pagá da que máis información se conserva das practicadas no norte peninsular.

Ásatrú é un movemento espiritual orixinado o 16 de maio de 1973 en Islandia polo poeta Sveinbjörn Beiteinsson. Este fundou o grupo Ásatrúarmenn ('Os homes que confían nos deuses'), actualmente chamada Ásatrúarfélagið ('Asociación dos que confían nos deuses'). Esta corrente espiritual busca de recuperar as tradicións e relixión de pobos nórdicos.

Esta tradición pagá baséase no culto aos Deuses Æssir e Vanir, os Elfos, Disar e os Devanceiros familiares. As cerimonias practicadas son coñecidas como Blót, unha libación comunitaria en honra dos deuses. Entre o credo relixioso inclúese elementos do folclore dedicado aos cambios e estacións da Natureza, tradicións populares, poesía tradicional, elementos espirituais e algúns de carácter máxico (Maxia Rúnica e xamanismo nórdico coñecido como Seidr).

Entre os seus Deuses máis coñecidos podemos destacar: Odín (O Altísimo), Freyja, Frigga, Loki, Thor e Balder ou Baldr, e a lista pode continuar.

Esta relixión ten diferentes modelos de reconstrución segundo a súa diferentes tendencias. A base adoita ser a partir do modelo viquingo xa que é o que contén máis información. Algúns grupos reconstruíron a partir de antigas tribos como visigodos, anglosaxóns, teutóns, lombardos, burgundios etc.

Un dos termos para chamar a un Ásatrú é Ásatrúarmadr, pero hai un termo xenérico, Heathens (Pagáns). Durante a Cristianización do Norte de Europa, os misioneiros chamaron aos practicantes desta antiga relixión «salvaxes» (inglés moderno: Heathen / inglés medio: Hethen / inglés antigo: Hæthen / antigo alto alemán: Heidan), debido a que os últimos redutos da antiga relixión foron, precisamente, as zonas «non civilizadas», é dicir os brezales ou terras salvaxes.

O termo Ásatrú é un neoloxismo acuñado no contexto do romanticismo nacionalista do século XIX, utilizado por primeira vez por Edvard Grieg na súa ópera Olaf Trygvason, de 1870, a práctica relixiosa en si é unha reconstrución do culto ancestral dos pobos xermánicos.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Neopaganismo
Unha típica competición de wushu.
O **wushu**, coñecido tamén como **wushu moderno** ou **wushu contemporáneo**, é, á vez, un deporte de exhibición e de contacto, derivado das artes marciais da China. O wushu componse de dúas disciplinas: taolu (rutinas) e sanda (combate).

As rutinas de taolu son patróns de exercicios e manobras de carácter ximnástico, baseado nas artes marciais da China en base ás cales se xulga ós competidores e se lles asigna unha puntuación segundo unhas normas específicas. As rutinas comprenden movementos básicos (posicións, patadas, puñadas, equilibrios, saltos e xiros) relacionados con algún estilo tradicional de arte marcial chinesa e poden ser modificados co obxectivo de demostrar unha maior habilidade de tipo ximnástico (nandu).

A International Wushu Federation (IWUF) organiza os Campionatos Mundiais de Wushu cada dous anos; o primeiro Campionato Mundial se realizou en 1991 en Pequín.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Wushu***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3479346
* BRE: 4704272
* GND: 4140580-8

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Un exemplo de arquivo .nfo, baseado en Wikipedia.
**.nfo** (tamén escrito *.NFO* ou *NFO*) é unha extensión de arquivo que acompaña habitualmente arquivos warez incluídos en formatos comprimidos .zip ou .rar. É un arquivo de texto que se pode abrir co Notepad de Windows ou outro similar (como DAMN NFO Viewer), onde xeralmente están as instrucións para o crack do programa que se quere usar ou información achega do DVD ou CD pirateado, ademais adoita aparecer tamén quen programou o crack e a páxina web do equipo que o desenvolveu. Pode conter só texto ou imaxes feitas con Arte ASCII.

Moitas veces ao abrir esta clase de arquivo detéctase como erro, xa que este formato é equivalente á extensión .NFO dos arquivos de información do sistema de Windows, que se abren comunmente coa aplicación "*Información do Sistema*" incluída no sistema operativo.

NFO tamén fai referencia ás siglas en inglés News Feed Optimization, que quere dicir a forma de optimizar o contido para ser relevante e poder aparecer no muro dos usuarios de Facebook.

Notas
-----

1. ↑  "Como abrir arquivos .nfo" (en castelan). Consultado o 4 de marzo de 2012.
2. ↑  "Información en fileinfo.com" (en inglés). Consultado o 4 de marzo de 2012.
O **wéber** (símbolo **Wb**) é a unidade do fluxo magnético no Sistema Internacional de Unidades equivalente ao fluxo magnético que ao atravesar un circuíto dunha soa espira produce na mesma unha forza electromotriz de 1 voltio se se anula dito fluxo en 1 segundo por decrecemento uniforme. O nome desta unidade deuse na honra do físico alemán Wilhelm Eduard Weber.

1 **Wb** = 1 V·s = 1 T·m2 = 1 m2·kg·s−2·A−1.

O seu equivalente no Sistema Ceguesimal de Unidades (CGS) é o máxwell. 1 máxwell = 10−8 Wb.

Múltiplos do SI
---------------

A continuación dáse unha táboa cos múltiplos e submúltiplos no Sistema Internacional de Unidades:


| Múltiplo | Nome | Símbolo |  | Submúltiplo | Nome | Símbolo |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 100 | **wéber** | s |  |   |   |   |
| 101 | decawéber | daWb |  | 10−1 | deciwéber | dWb |
| 102 | hectowéber | hWb |  | 10−2 | centiwéber | cWb |
| 103 | quilowéber | kWb |  | 10−3 | miliwéber | mWb |
| 106 | megawéber | MWb |  | 10−6 | microwéber | µWb |
| 109 | xigawéber | GWb |  | 10−9 | nanowéber | nWb |
| 1012 | terawéber | TWb |  | 10−12 | picowéber | pWb |
| 1015 | petawéber | PWb |  | 10−15 | femtowéber | fWb |
| 1018 | exawéber | EWb |  | 10−18 | attowéber | aWb |
| 1021 | zettawéber | ZWb |  | 10−21 | zeptowéber | zWb |
| 1024 | yottawéber | YWb |  | 10−24 | yoctowéber | yWb |
|

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Wéber*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q170804
* BRE: 1903104
* EBID: ID

 |
A **Wiphala** (pronunciación quechua: [wɪˈpʰɐlɐ]) é unha bandeira cadrada que representa ós pobos nativos dos Andes, que viven nas actuais Bolivia, Perú, Ecuador e partes da Arxentina, Chile e Colombia. Existen moitas variedades modernas, que representan á Confederación Inca (*Tawantin Suyu*) e cada unha das catro antigas rexións (*suyus*).

A whipala de *Cuzco* consiste en sete raias horizontais coas cores do arco da vella.

O artigo 6, sección II da nova constitución de Bolivia estabelece a Wiphala como a bandeira de Bolivia xunto coa vermella, amarela e verde.

Bandeiras *Suyu*
----------------

* Qulla SuyuQulla Suyu
* Kunti SuyuKunti Suyu
* Chinchay SuyuChinchay Suyu
* Anti SuyuAnti Suyu

### Outras bandeiras

* Tupac KatariTupac Katari

Notas
-----

1. ↑  "Bandera indígena boliviana es incluida como símbolo patrio en nueva Constitución", October 21, 2008, United Press International.
2. ↑  Republic of Bolivia, [Text of the proposed] Nueva Constitución Política del Estado, 2007.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Wiphala Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Whipala
**Vortimer** (galés: *Gwerthefyr*) é unha figura da tradición británica, un fillo do gobernante britano do século V Vortigern. É lembrado pola súa fera oposición cara aos aliados saxóns do seu pai. Na *Historia Regum Britanniae* de Godofredo de Monmouth, derroca ao seu pai e goberna como un dos reis de Britania durante un breve período de tempo antes de que a súa morte devolva a Vortigern ao poder.

Rexistros
---------

Vortimer aparece por primeira vez na obra do século IX coñecida como a *Historia Brittonum*. Segundo a *Historia*, Vortigern permite aos saxóns baixo Hengest e Horsa asentárense na illa de Thanet, e ofrécelles provisións a cambio dos seus servizos como mercenarios. Vortigern pronto se mostra como un "rei ignorante", e o astuto Hengest manipúlao para que ceda máis terras e permita a máis colonos vir de Alemaña. Tras un terríbel período de invasión saxoa, exacerbado por un comportamento incluso máis vergoñento por parte de Vortigern, Vortimer levántase finalmente contra os saxóns. El fainos retroceder até Thanet, e enfróntaos en catro batallas. Na terceira batalla Horsa e o irmán de Vortimer Catigern morren; na cuarta faise retroceder aos saxóns até o mar. Pouco despois, con todo, morre Vortimer. Pide aos seus seguidores que o enterren no lugar onde os saxóns desembarcaron en Britania por primeira vez como un tótem para evitar futuras invasións. Con todo, os seus seguidores non fixeron caso á súa advertencia e os saxóns retornaron.

Tres dos lugares das batallas de Vortimer teñen nome, e parecen ter correlación coas batallas de Kent que aparecen na *Crónica anglosaxoa.* A *Crónica* non cita a Vortimer, e de feito recoñece a Vortigern como o líder britano nunha das batallas.

O material lendario na *Historia Britonum* foi lixeiramente expandido tras a *Historia regum Britanniae* de Godofredo de Monmouth, un reconto ficticio dos gobernantes de Britania. Aquí os britanos abandonan a Vortigern e alzan a Vortimer como rei de Britania. Despois de expulsar aos saxóns, Vortimer é envelenado pola súa madrasta Rowena (unha saxoa) e Vortigern recupera a coroa. Segundo a tradición, é pai de Materiana.

Notas
-----

1. ↑  *Historia Brittonum*[*Ligazón morta*], ch. 31; 36.
2. ↑  *Historia Brittonum*[*Ligazón morta*], ch. 36–38.
3. ↑  *Historia Brittonum*[*Ligazón morta*], ch. 43–44.
4. ↑  *Historia Brittonum*[*Ligazón morta*], ch. 44.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1380878
* WikiTree: Fendigaid-3

 |
**Willy Cartier**, nado en París o 15 de setembro de 1991, é un modelo e actor francés. É coñecido por ser a imaxe das coleccións de Givenchy.

Traxectoria
-----------

Willy Cartier é fillo do pintor Jack Servoz e da bailarina Léa Cartier. Nun primeiro momento, comezou a súa carreira como actor, sendo alumno da prestixiosa Cours Florent. Tamén foi á *Académy International of Danse*, onde estudou danza (clásica, contemporánea e jazz) e a teatro, que lle permitiu participer na comedia musical Aida. Alén dos filmes, particiou na curtametraxe *La Légende de Shalimar* a carón de Natalia Vodianova.

Na súa carreira como modelo, traballou para as marcas Chanel, Karl Lagerfeld, Jean-Paul Gautier, Givenchy, Diesel e Benetton. Tamén aparece nos vídeos musicais de varios artistas como Woodkid, Shy'm, Frank Ocean, Laurent Voulzy ou Alain Souchon.

Filmografía
-----------

### Filmes

* 2008 : *La Belle Personne* de Christophe Honoré
* 2009 : *Fouquet, colbert, l'ecureuil et la couleuvre* de Laurent Heynemann
* 2010 : *Ma première fois* de Marie Castille
* 2013 : *Le grand départ* de Nicolas Mercier

### Televisión

* 2010 : *Strictement platonique*
* 2011 : *Famille d'accueil*
* 2011 : *Le monde à ses pieds*
* 2012 : *RIS police scientifique*

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 06 de outubro de 2014. Consultado o 24 de setembro de 2014.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16683362
* WorldCat
* VIAF: 14148449856815692818
* ISNI: 0000 0004 5980 3035

 |
***Who Stole Feminism? How Women Have Betrayed Women*** é un libro de 1994 sobre feminismo escrito por Christina Hoff Sommers, unha escritora que durante a época da escrita tamén era profesora de filosofía na Universidade Clark. Sommers argumenta que hai unha división entre o feminismo da equidade e o que ela chama "feminismo de xénero". Sommers sostén que as feministas de equidade buscan os mesmos dereitos legais para as mulleres e os hombres, mentres que as feministas de xénero buscan contrarrestar as desigualdades históricas baseadas no xénero. Sommers argumenta que as feministas de xénero fixeron reclamacións falsas sobre temas como a anorexia nerviosa e agresións domésticas e exerceron unha influencia nociva nos campus universitarios estadounidenses. *Who Stole Feminism?* recibiu unha ampla atención polo seu ataque ó feminismo estadounidense, e recibiu críticas altamente polarizadas divididas entre comentaristas conservadores e liberais. Algúns críticos gabaron o libro, mentres que outros atopárono defectuoso.

Notas
-----

1. ↑  Marshal, Barbara L. "35: Feminism and Constructionism (in Part VI: Continuing Challenges)". En Holstein, James A.; Gubrium, Jaber F. *Handbook of Construtionist Research*. p. 693.
2. ↑  Ehrenreich, Barbara (1 de agosto de 1994). "A Feminist on the Outs". *Time* **144**: 61.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Segunda onda do feminismo

* Portal:Feminismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7997377
* ISBN: 978-0-684-80156-8
* OCLC: 32452514
* OL: OL8311283W

 |
**Xaime Subiela**, nado en Chantada o 6 de xullo de 1969, é un politicólogo galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Ciencias Políticas e da Administración pola Universidade de Santiago de Compostela (1996). En 1999 fundou a empresa-cooperativa Cidadanía, Rede de Aplicacións Sociais. Traballou como investigador social e consultor público en temas relacionados coa participación cidadá, planificación estratéxica, normalización lingüística, desenvolvemento sustentable e cultura. Foi Vicedecano do Colexio de politicólogos/as e sociólogos/as de Galicia. É colaborador da Radio Galega e da revista *Tempos Novos*. Foi Premio Ramón Piñeiro de Ensaio 2012 coa obra *Para que nos serve Galiza?*.

Obras
-----

### Ensaio

* *Para que nos serve Galiza?*, 2013, Galaxia.

### Obras colectivas

* *A normalización lingüística a debate*, 2002, Edicións Xerais. Canda a Henrique Monteagudo, Socorro García Conde e Héctor López Ruíz de Castro.

Notas
-----

1. ↑  "O amiense Xaime Subiela gaña o Premio Ramón Piñeiro de Ensaio". Arquivado dende o orixinal o 08 de decembro de 2013. Consultado o 22 de decembro de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Blog do autor
* A nación aberta
* Artigos en *Praza Pública*