recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Francisco Llano de la Encomienda**, nado en Ceuta en 1877, finado na Cidade de México o 31 de decembro de 1963, foi un militar español leal á Segunda República.

Nado en Ceuta en 1877, ingresa na Academia Militar de Toledo con catorce anos, da que sairá co grao de alférez tres anos despois. Combina destinos peninsulares e en África, e cando se proclama a República posiciónase como un dos seus defensores. Durante a etapa republicana ascende de rango pouco a pouco, e en 1936 o Goberno do Fronte Popular encomendaralle o mando da 4ª División Orgánica con sede en Barcelona. Dada a lealdade probada do xeneral cara ao goberno, a sublevación militar do 18 de xullo faise ás súas costas, e cando estala vese incapaz de controlala mediante a aplicación da súa autoridade como máximo mando militar da división, sendo detido a punta de pistola por un dos seus oficiais sublevados.

Tras o fracaso da rebelión militar en Cataluña é posto en liberdade, concedéndolle o goberno a xefatura do Exército do Norte ata xuño de 1937. Ocupará cargos administrativos ata o final da guerra, tras a cal se exilia á Cidade de México, na que falecerá en 1963

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3394389
* Auñamendi: 90555
* DBE: francisco-llano-de-la-encomienda

 |
**Francisco Lamas Barreiro**, coñecido como **Farruco Lamas**, nado en Ourense o 1 de xaneiro de 1896 e finado en Buenos Aires en 1980, foi un pintor e político galego.

Traxectoria
-----------

Familia Lamas Barreiro. Ca. 1920.
Fillo de Francisco Lamas Salgado. Con oito ou nove anos trasladouse coa familia a Arxentina. A comezos de outubro de 1920 chegou a Ourense para cumprir coas súas obrigas militares e coa intención de continuar os seus estudos pictóricos en Madrid. Entrou en contacto coa Mocedá Galeguista d´Ourense, ingresou na organización e en decembro do ano seguinte inaugurou unha exposición das súas obras no salón da Mocedá. Colaborou coa *revista Nós*, alentou a creación dunha Liga das Nazós do Norte d´Ibéria, e colaborou con ilustracións para a Editorial Céltiga. Participou na IV Asemblea Nacionalista na que asinou unha proposta con Antón Villar Ponte e Manoel Antonio solicitando "que se decrare a incompatibilidade da filiación nazonalista con calquera outra filiación política". En 1923 regresou a América, integrouse na delegación arxentina da Irmandade Nazonalista Galega e foi director artístico no seu voceiro *Terra*. En 1926 participou na creación e primeira etapa de *A Fouce*. Presidiu a partir de 1930 a Sociedade Nazonalista Pondal. Despois abandonou a militancia política e traballou como director de arte do departamento de publicidade da Paramount Pictures.

Vida persoal
------------

Casou con Adela Oliveri, coa que tivo unha filla. Foi cuñado de Ramiro Isla Couto, que estivo casado con Chita Lamas Barreiro, irmá máis nova de Farruco.

Notas
-----

1. ↑  A IV Asemblea nacionalista 6 (LXX)
2. ↑  "Fuco Lamas Barreiro, o arredista galego da Paramount Films". Arquivado dende o orixinal o 04 de xuño de 2021. Consultado o 04 de xuño de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Francisco Lamas Barreiro". *Álbum de Galicia* do Consello da Cultura Galega.
**Gustavo Leonardi**, nado en Civezzano, Tirol do Sur, Imperio Austro-Húngaro (hoxe na provincia autónoma de Trento) o 27 de febreiro de 1869, e finado en Ventimiglia (Imperia) o 25 de agosto de 1918, foi un entomólogo italiano.

Traxectoria
-----------

Fillo do farmacéutico Giovanni Leonardi e da súa esposa Anna Magrograssi di Salò, fixo os seus primeiros estudos na escola elemental de Civezzano, pasando a Rovereto para facer os estudos secundarios. Matriculouse en Ciencias Naturais na Universidade de Padua, na que se graduou en 1893. Despois dalgúns anos de investigacións na Universidade de Padua foi chamado á Universidade de Portici, en Nápoles, como profesor axudante. Alí casou con Giulia Mennillo, coa que tivo un fillo, Achille. Gustavo permaneceu en Nápoles até 1914, cando se trasladou a Ventimiglia, onde traballou como fitopatólogo até a súa morte.

Dedicouse ao estudo dos ácaros, á cría de vermes da seda e á apicultura. Pero alcanzou sona mundial polo estudo das cochinillas, desde os puntos de vista sistemático, morfolóxico e biolóxico. Recolleu unha gran cantidade de espécimes, de Italia, Arxentina e África, que estudou, sistematizou e ilustrou, que se converteu na base das súas 46 publicacións.

A súa obra principal foi a *Monografia delle Cocciniglie italiane*, na que describiu 50 xéneros e 147 especies de cochinillas. É unha obra minuciosa, rica en detalles e arrequecida con ilustracións a man en gran parte orixinais. A obra foi publicada postumamente, en 1920.

Publicou oitenta traballos sobre insectos nocivos. Con Agostino Lunardoni (1857-1933), publicou un importante tratado sobre os insectos nocivos de Italia (en catro volumes desde 1889 até 1901).

A Leonardi débese a descrición de varias especies de cochinillas, entre elas *Kermes bacciformis*, en 1908.

A Universidade norteamericana de Minnesota publicou en 2012 algúns dos seus principais traballos como evidencia da vixencia actual dos estudos de Gustavo Leonardi. Localmente é difícil atopar algún recordo deste estudoso. Quizais o feito de operar en Italia nun período no que o Trentino seguía ligado ao Imperio Austro-Húngaro contribuíu ao esquecemento temperán da súa memoria.

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Leonardi** emprégase para recoñecer a Gustavo Leonardi como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5  Leonardi, V. 2018.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cesare Conci & Roberto Poggi (1996): "Iconography of Italian Entomologists, with essential biographical data". *Memorie della Società entomologica Italiana*, **75** : 159-382. ISSN 0037-8747
* Leonardi, G. (1920): *Monografia delle cocciniglie Italiane*. Portici: Della Torre, 555 pp.
* Leonardi, V. (2018): "Gustavo Leonardi, entomologo di fama mondiale". En *vitatrentina.it* *(en italiano)*. (Consultada o 29 de xuño de 2020).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3121387
* WorldCat
* VIAF: 90367939
* DBI: ID
* ICCU: TO0V290204
* ISNI: 0000 0004 1970 9191
* LCCN: nb2017015338
* NTA: 129775371
* OL: OL2617858A

 |
**Frode Grodås**, nado en Hornindal o 24 de outubro de 1964 é un adestrador e ex xogador de fútbol noruegués.

Traxectoria
-----------

Xogou, como porteiro, en diferentes clubs noruegueses pero principalmente no Lillestrøm no que estivo dez anos. Despois pasou por varios equipos de países estraneiros, Inglaterra, Alemaña e España. Gañou a FA Cup inglesa en 1997 co Chelsea. Acabou a súa carreira profesional no Hønefoss.

Adestrador
----------

Estudou na Escola de Ciencias do Deporte de Noruega, e logo de retirarse como xogador adestrou o HamKam desde o 1 de decembro de 2005. Tras unha mala tempada o HamKam descendeu da Tippeligaen e o club despediuno o7 de novembro de 2006.

En decembro de 2006, Grodås asinou un contrato de tres anos co Lillestrøm como adestrador de porteiros, e tamén actuou como terceiro gardameta do club, e así en xuño de 2007 cando o primeiro porteiro Heinz Müller quedou suspendido por darlle a Geir Ludvig Fevang no seu xeonllo esquerdo. Por mor disto, Grodås sentou no banco de reservas durante o partido co Sandefjord. En 2010 tras rematar o seu contrato co Lillestrøm converteuse en adestrador de porteiros da selección nacional norueguesa.

Notas
-----

1. ↑  "Frode Grodås". *Store norske leksikon*. 30 de abril de 2013.
2. ↑  Bugge, Mette (5 de setembro de 2008). "40 år og fortsatt full fart". *Aftenposten*, p. 20.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q264613
* IMDb: nm1870634
* EUfootballInfo: 7276
* FIFA: 77411
* FootballDatabase: 4772
* NFT: 14063
* Transfermarkt: 263

 |
**Gustavo Santiago Valencia**, nado en Ourense cara a 1924 e finado en Santiago de Compostela o 18 de agosto de 2008, foi un enxeñeiro e promotor cultural galego.

Traxectoria
-----------

Enxeñeiro, empezou a traballar na construción do encoro de Barrios de Luna (León). Despois traballou en Unión Fenosa sobre todo en proxectos de electrificación rural. Foi membro fundador do Museo do Pobo Galego, o Patronato Rosalía de Castro, e membro das fundacións Alexandre Bóveda e Castelao. Presidiu o Pedrón de Ouro durante 25 anos.

Vida persoal
------------

Casou en Padrón con Carmen Barbeyto Contestí e foi pai de Enrique Santiago Barbeyto.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Santiago, 25-5-2001, p. 9.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Santiago Valencia, Gustavo". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. ISBN 84-8064-113-4.

### Ligazóns externas

* Fallece a los 84 años Gustavo Santiago Valencia
**María José Noya Ansede**, coñecida como **Fefa Noia**, nada en Santiago de Compostela o 11 de marzo de 1974, é unha directora de teatro e dramaturga. Foi Directora do Centro Dramático Galego entre 2016 e 2019. Actualmente é Directora Adxunta do Centro Dramático Nacional.

Traxectoria
-----------

Licenciada en filoloxía alemá e especializada en arte dramática (curso de posgrao de Especialización en Arte Dramática. Teoría e Práctica da Interpretación) pola Universidade de Santiago de Compostela, trasladouse durante catro anos a Múnic, onde cursou estudos de Ciencia Teatral no Institut für Theaterwissenschaft da Ludwig-Maximilian-Universität. No presente é doutoranda do Programa de Estudos Teatrais da Universidade Complutense de Madrid.

Formouse como directora no Teatro de La Abadía con mestres como Vicente Fuentes, Juan Carlos Gené, José Luis Gómez, Marcelo Magni ou Lenard Petit. 

Foi bolseira da Fundación Pedro Barrié de la Maza, da Real Academia de España en Roma (RAER), onde residiu durante un ano, e da Comisión Fulbright, facendo un M.A. en Drama pola San Francisco State University de California. 

Ten traballado como autora, dramaturga e tradutora, asumindo labores de dirección no Centro Dramático Galego (CDG), Centro Dramático Nacional (CDN), na Compañía Nacional de Teatro Clásico (CNTC) e no Teatro de La Abadía, onde coordinou a actividade de formación e foi axudante de dirección artística durante dez anos. Ten colaborado con directores como Carles Alfaro, José Luis Gómez, Hansgünther Heyme, Dan Jemmett, Georges Lavaudant, Andrés Lima ou Àlex Rigola. 

Como directora de teatro conta entre os seus traballos con *Andorra* de Max Frisch e *El coloquio de los perros* de Miguel de Cervantes (Teatro de La Abadía/Corral de Comedias), *S.P.Q.R. Si vis pacem para bellum* de vv.aa. (RAER), *El caballero* de José Ramón Fernández (EscénaTe & Biblioteca Nacional) ou *Días sen gloria* de Roberto Vidal Bolaño (CDG). Coa súa compañía, Los Lunes, fundada a canda do actor David Luque, ten dirixido *Wild Wild Wilde* de José Ramón Fernández, *Cuerdas* de Bárbara Colio, *Ayuda* de Maria Goos (1º Premio do Certame de Directoras de Torrejón de Ardoz) e *País* , escrita por ela mesma.

As súas postas en escena foron exhibidas nos festivais de Almagro, Elx, Alcalá de Henares, Niebla, Escena Contemporánea, FITO de Ourense e o Festival Frinje (Naves do Teatro Español, Madrid), entre outros.

A finais de 2015 gañou o concurso para ser a nova directora do Centro Dramático Galego.

O 1 de xaneiro de 2020 incorporouse como Directora Adxunta ao equipo do Centro Dramático Nacional e baixo a dirección de Alfredo Sanzol.

Notas
-----

1. ↑  "La compostelana Fefa Noia dirigirá el Centro Dramático Galego". *La Voz de Galicia* (en inglés). 22 de decembro de 2015. Consultado o 8 de febreiro de 2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web profesional Arquivado 12 de xaneiro de 2016 en Wayback Machine.
**E.K.O.S.** (***Eu Ke Ostia Sei***) é un grupo musical de rock en castelán formado en Rianxo en 2006.

Membros
-------

* Pablo Rodríguez "Joker", voz.
* Ricardo Figueiro, guitarra e voces.
* Carlos Cernadas, guitarra.
* Aitor Abuín, baixo.
* Juan Ramón García "Pichón", batería, dende 2009.

### Antigos membros

* Marcos Rodríguez "Makensi", batería, ata 2009.

Traxectoria
-----------

A banda nace a mediados do 2006 da man de Ricardo Figueiro, Carlos Cernadas, Aitor Abuín e "Makensi", uníndose a eles como cantante "Joker" a finais do mesmo ano.

Despois de levar un tempo versionando cancións de Hard Rock clásico español e internacional, compuxeron os seus primeiros temas, os cales incluíron na súa primeira maqueta gravada entre o 2008 e o 2009 en "El Estudio Deambulante" na Pobra do Caramiñal.

Ata a data, E.K.O.S. compartiu escenario con grandes grupos do panorama galego, como son Recambios Tucho, Riff Raff, Strabismo e outros.

No ano 2009, conseguen tocar no Playa Club, un local da Coruña, grazas á participación nun concerto de promoción de grupos noveles da compañía de telefonía móbil Movistar.

A finais de 2009, Makensi deixa o grupo incorporándose Juan Ramón "Pichón" á batería. A principios do ano 2012, deciden facer un parón, para centrarse noutros proxectos.

Notas
-----

1. ↑  "Rianxo honra a la Virgen de los Dolores con misa, verbena y un concierto de la banda municipal". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2009-08-30. Consultado o 2022-07-26.
2. ↑  Artigo en La Voz de Galicia
A hipotenusa, *h*, e os catetos, *c1* e *c2*, dun triángulo rectángulo.
A **hipotenusa** é o lado maior dun triángulo rectángulo, e tamén o lado oposto ao ángulo recto. É posible descubrir a medida da hipotenusa mediante o teorema de Pitágoras, que a relacona cos dous catetos.

Orixe do termo
--------------

A palabra ***hipotenusa*** deriva, de acordo con algunhas fontes, do grego antigo ὑποτείνουσα, unha combinación de *hipo* ("embaixo") e *teinein* ("alongar"). Outros autores suxiren que o significado orixinal en grego foi debido a un obxecto que soporta algo, ou da combinación de *hipo* ("embaixo") e *tenuse* ("lado").

Propiedades
-----------

### Teorema de Pitágoras

*Artigo principal**:* Teorema de Pitágoras.
O teorema de Pitágoras relaciona a lonxitude da hipotenusa coa dos catetos, e di o seguinte:

{\displaystyle h^{2}=a^{2}+b^{2}\,}
*"A hipotenusa ao cadrado é igual á suma dos cadrados dos catetos."*
* Que é o mesmo que dicir:

{\displaystyle h={\sqrt {a^{2}+b^{2}}}}
*"A hipotenusa é igual á raíz cadrada da suma dos cadrados dos catetos."*

Notas
-----

1. ↑  Schwartzman, Steven *The Words of Mathematics, An Etymological Dictionary of Mathematical Terms used in English*, Publicado pola Asociación de matemáticos dos Estados Unidos *(en inglés)*.
2. ↑  Romping Through Mathematics, Anderson, Raymond. (1947) *(en inglés)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Hipotenusa*** |

* Teorema de Pitágoras
* Cateto
* Triángulo
* Triángulo rectángulo
* Trigonometría

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q104962
* BRE: 2361768
* GEC: 0114624
* MAG: 50147321

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **Festival de Europa Libre** (en inglés **Free European Song Contest**) é un festival da canción televisado, creado en 2020 por Stefan Raab e organizado pola canle de televisión alemá ProSieben e pola produtora Brainpool (despois da cancelación de Eurovisión 2020 pola pandemia da COVID-19 en Europa). O festival será de carácter anual como Eurovisión, despois do éxito da primeira edición.

Regras
------

As regras son as mesmas que en Eurovisión. A única diferenza é que os artistas deben ter algunha relación coa cultura alemá (semellante ao Festival de Turkvisión onde tes que ser un país turco ou unha rexión de fala turca).

Países participantes
--------------------

Poden participar calquera dos países participantes en Eurovisión. Polo momento, 16 países participaron no festival. 

* Alemaña
* Austria
* Bulgaria
* Croacia
* Dinamarca
* España
* Irlanda
* Israel
* Italia
* Kazhakhstán
* A Lúa
* Países Baixos
* Polonia
* Reino Unido
* Suíza
* Turquía

Galicia en Eurovisión
---------------------

Polo momento, ningún galego participou no Festival da Canción de Europa Libre.

Gañadores
---------

O único gañador é Nico Santos que representou a España coa súa canción «Like I Love You» na primeira edición. Seguido por Ilse DeLange de Países Baixos e pola Lúa grazas a Max Mutzke como **Der Astronaut** (en galego o Astronauta).

| Ano | País | Canción | Intérprete | Edición |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| 2020 | España | Like I Love You | Nico Santos | FreeESC 2020 |

Países gañadores
----------------

O único país gañador é España grazas a Nico Santos na primeira edición. Seguido polos Países Baixos e pola Lúa.

| Vitorias | País | Ano/s |
| --- | --- | --- |
| 1 | España España España | 2020 |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Festival de Eurovisión
* Bundesvision Song Contest (en galego: Festival da Canción de Bundevisión)

### Ligazóns externas

* Free European Song Contest no IMDb
* Web oficial do Festival de Eurovisión Arquivado 13 de decembro de 2020 en Wayback Machine. Páxina oficial de ProSieben (en alemá)
* Páxina oficial de Brainpool (en alemá)
Área da festa.
Placas.
A **Festa da filloa de Muimenta** é unha festa gastronómica que se celebra o día 1 de maio na localidade de Muimenta (Cospeito) desde 1992. No 2008 declarouse Festa de interese turístico de Galicia.

Historia
--------

A primeira edición xurdiu coa finalidade de recadar fondos para a organización da Mostra Exposición Muimenta (MOEXMU) que daquela contaba con oito anos de existencia. Desde o ano 2000 convócase un Concurso de debuxo e relato coa filloa como tema central. No certame participa o alumnado de numerosos centros de ensino da Terra Chá.

No ano 2005 creouse, por iniciativa da Comisión Organizadora, a Escola de Filloeiros e Filloeiras na que ducias de nenas e nenos aprenden a elaboración e os segredos das filloas. A partir do ano 2010, esta Escola depende da Asociación Cultural Aquilino Iglesia Alvariño.

No ano 2013 tramitouse ante o Ministerio de Industria, Enerxía e Turismo a declaración como Festa de Interese Turístico Internacional por parte do Goberno de España.

Organización
------------

A festa está organizada pola Asociación de Empresarios a través das distintas comisións encargadas da organización de Moexmu, coa colaboración de entidades públicas como o Concello de Cospeito, a área de Cultura da Deputación de Lugo, a Xunta de Galicia ou a Universidade de Santiago.

Notas
-----

1. ↑  Concurso de debuxo e relato
**Domingo Barja Domínguez**, finado na Gudiña o 11 de agosto de 1900, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Pedro Barja Rodríguez e Joaquina Domínguez Pérez.Representante en Laza de Luís Espada Guntín, foi alcalde de Laza. Foi asasinado por motivos políticos cando ía camiño da Gudiña, o 11 de agosto de 1900. Para investigar o asasinato foi nomeado xuíz especial Gumersindo Buján Buján. Foi acusado do crime Clemente Toro Basallo coa complicidade doutras persoas. No xuízo, celebrado dous anos despois, o tribunal declarou a inculpabilidade de todos os acusados.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Laza** ? - 1900 | Sucesor:**?** |

Vida persoal
------------

Casou con Josefa Rodríguez e foi pai de Trifón Barja Rodríguez.

Notas
-----

1. ↑  *Diario de Pontevedra*, 13-8-1900, p. 2.
2. ↑  *La Idea Moderna*, 8-9-1900, p. 2.
3. ↑  *Gaceta de Galicia*, 22-12-1900, p. 2.
4. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 16-8-1902, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Familia Barja
**Fanny** foi unha banda de música rock estadounidense activa a principios dos anos 70. Foi unha das primeiras bandas de mulleres de rock en conseguir éxito da crítica e de vendas, incluídos dous sinxelos no *top 40* da lista *Billboard Hot 100*.

O grupo foi fundado pola guitarrista June Millington e a súa irmá, a baixista Jean, que levaban tocando xuntas dende que se mudaran de Filipinas a California a principios dos anos 60. Tras tocar con distintas formacións, chamaron a atención do produtor Richard Perry quen as fichou para Reprise Records en 1969 como Fanny. A banda gravou catro álbums antes de que June Millington deixase o grupo, facendo que a formación orixinal se separase en 1975 tras derradeiro álbum. As irmás Millington continuaron tocando xuntas dende a separación e xunto coa bateríaBrie Howard Darling formaron o grupo *spin-off* Fanny Walked the Earth en 2018.

O grupo continuou atraendo a aclamación da crítica por rexeitar os típicos estilos dun conxunto musical de mulleres e as expectativas que se tiñan sobre as mulleres na industria do rock, e enfatizando as súas habilidades musicais. Grupos posteriores como The Bangles e The Runaways, citaron a Fanny como unha importante influencia.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Fanny* | 1970 | Reprise Records |
| *Charity Ball* | 1971 | Reprise Records |
| *Fanny Hill* | 1972 | Reprise Records |
| *Mother's Pride* | 1973 | Reprise Records |
| *Rock and Roll Survivors* | 1974 | Casablanca |
| *Fanny Walked the Earth* | 2018 | Blue Élan Records |

Notas
-----

1. 1 2 3  "Fanny (2)". *Discogs* (en inglés). Consultado o 2019-11-27.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2453209
* WorldCat
* VIAF: 142577854
* AllMusic: mn0001467262
* Discogs: 115708
* ISNI: 0000 0001 1526 8737
* LCCN: n92105887
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 2520911

 |
Coordenadas: 42°26′11″N 08°27′31″O﻿ / ﻿42.43639, -8.45861

Filloas presentadas como produto gastronómico galego xunto con algúns dos ingredientes.
A **festa da filloa de Valongo** é unha festa gastronómica que ten lugar en Valongo (Cerdedo-Cotobade) para exaltar a filloa. Celébrase desde 1979 o primeiro sábado de setembro, a véspera da romaría da Nosa Señora do Libramento.

Características
---------------

A festa comeza o venres cunha churrascada. O sábado ten lugar o concurso degustación, con filloas preparadas en tixola ou á pedra. Os doces, elaborados con fariña, leite, ovos e sal, adoitan ir recheos de produtos como chocolate fundido, mel, crema pasteleira, marmelada ou nata.

A celebración comezou en 1979 da man de Amadeo Redondo Fraguas, e posteriormente potenciada por amigos seus entre os que destaca Manuel Antas Fraga, un veciño da parroquia emigrado a Salvador de Bahia (Brasil). A festa acompáñase de actos relixiosos e dunha verbena, na que actuaron orquestras como a Sintonía, ou Los Satélites e artistas como Georgie Dann, Conchita Bautista ou Fuxan os Ventos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "A festa da filloa del indiano", artigo de Primitivo Carbajo en *El País*, 6 de setembro de 2008 *(en castelán)*.
* "Valongo celebra a trixésima quinta edición da súa Festa da Filloa", atigo de Laura Díaz no *Diario de Pontevedra*, 31 de agosto de 2013.
**Domingo Cubeiro**, nado en Gandarío (Bergondo) en 1892 e finado en Buenos Aires en xaneiro de 1968, foi un xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou de novo a Arxentina. Formou parte da directiva da sociedade A Terra fundada en Buenos Aires en 1917. En 1924 trasladouse aos Estados Unidos onde viviu algúns anos. Colaborou en *Céltiga* e en *La Prensa* de Nova York e foi correspondente nesa cidade da revista *Claridad*. Regresou a Arxentina en 1930, pero viaxou de novo aos Estados Unidos a finais dos anos trinta, onde coincidiu con Ramón Suárez Picallo e Castelao. Nos anos vinte fíxose comunista, pero despois mantívose nunha postura independente sen abandonar o marxismo. Foi dirixente da Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales da que foi membro da comisión de prensa (1938-1947 e 1955-1959) e escribiu en *Galicia* de forma habitual dende 1938 utilizando o pseudónimo **Gandarío**, periódico que chegou a dirixir. Socialista contrario ao galeguismo, despois da Guerra Civil estivo moi influído polas posicións do PCE.

Vida persoal
------------

Casou con Modesta Ramos que finou en 1951, e logo volveu casar con María F. Vignale.

Notas
-----

1. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 26-7-1917, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Díaz, Hernán M. (2007). *Historia de la Federación de Sociedades Gallegas*. Buenos Aires: Fundación Sotelo Blanco-Biblos. pp. 223–224. ISBN 978-950-786-574-9.
Anticorpo dixerido con papaína que orixina tres fragmentos: dous fragmentos Fab e un fragmento Fc.
Anticorpo dixerido con pepsina que orixina dous fragmentos: un fragmento F(ab')2 e un fragmento pFc'.
O **fragmento de unión ao antíxeno** ou fragmento **Fab** (do inglés *fragment antigen-binding*) é unha rexión dun anticorpo que se une aos antíxenos. Como os anticorpos teñen forma de Y, o Fab corresponde á zona dos brazos do Y. Está composto pola cadea lixeira e parte da cadea pesada do anticorpo, e comprende un dominio constante e un variable (este no extremo) de cada unha das cadeas lixeira e pesada. O dominio variable contén o parátopo (sitio de unión ao antíxeno), formado por un conxunto de rexións determinantes da coplementariedade, no extremo N-terminal do monómero. Deste modo, cada brazo do Y únese a un epítopo do antíxeno. Os dous parátopos, un en cada brazo, son iguais.

No laboratorio, pode dixerirse un anticorpo con encimas e xerar os fragmentos Fc e Fab. Utilizando o encima papaína escíndese o monómero de inmunoglobulina (anticorpo) en dous fragmentos Fab (separados) e un fragmento Fc. Pero usando o encima pepsina, esta corta a rexión bisagra do anticorpo e orixina un fragmento **F(ab')2** (formado polos dous brazos Fab unidos) e un fragmento pFc'. Recentemente disponse doutro encima para xerar fragmentos F(ab')2 chamado IdeS (encima degradador da inmunoglobulina de *Streptococcus pyogenes*, co nome comercial FabRICATOR), o cal corta a IgG de maneira específica de secuencia a pH neutro. O fragmento F(ab')2 pode ser despois separado en dous fragmentos Fab por redución suave.

As rexións variables das cadeas lixeira e variable poden ser fusionadas para formar un fragmento variable de cadea sinxela (scFv), que só ten a metade do tamaño do fragmento Fab, aínda que mantén a especificidade orixinal da inmunoglobulina parental.

Cadeas lixeiras e pesadas, e rexións variables e constantes dun anticorpo.

Notas
-----

1. ↑  Larsson, Lars-Inge (setembro de 1988). *Immunocytochemistry: Theory and practice*. Crc Press. p. 1. ISBN 0-8493-6078-1.
2. ↑  Janeway, CA, Jr.; et al. (2001). *Immunobiology* (5th ed.). Garland Publishing. ISBN 0-8153-3642-X.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Rexión Fc

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q909628
* MAG: 2780539662

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D007140
* MeSH: D12.644.541.500.650

 |
Recreación. Os protagonistas da *Reconquista* de Vigo: o tenente Almeida (de uniforme verde, seguido por unha Bandeira de Portugal); o abade de Valadares Rosendo Arias Enríquez; Vázquez Varela; Cachamuíña cunha bandeira galega; unha muller viguesa e o mariñeiro Carolo cun machado na man.
A **festa da Reconquista** é unha festa que se celebra na cidade vella da vila de Vigo o 28 de marzo. Nela represéntase a toma da cidade polos franceses a comezos de século XIX e a reconquista polos habitantes galegos. Ademais das representacións, hai outras actividades na rúa, música popular, obradoiros e postos de comida e artesanía a xeito de feira. É hoxe en día a celebración máis emblemática da vila.

Antecedente histórico
---------------------

*Artigo principal**:* Reconquista de Vigo.
A festa conmemora o alzamento popular que ocorreu o 28 de marzo de 1809, cando as tropas do exército do Primeiro Imperio Francés de Napoleón Bonaparte saíron da vila. No contexto da Guerra da Independencia española, os vigueses, encabezadas polos militares Pablo Morillo e Bernardo González "Cachamuíña" conseguiron expulsar os galos da vila, converténdose na primeira localidade de Europa en facelo. Fernando VII outorgou en 1810 a Vigo o título de cidade "fiel, leal e valorosa".

A festa
-------

Vázquez Varela presencia a toma francesa da casa do concello.
Toda a zona vella da cidade (Porta do Sol, Praza da Constitución, Praza da Princesa…) énchese de postos de comida (marisco, empanada, churrasco, filloas), bebida (viños e licores) e artesanía a xeito de feira da época. Os vigueses vístense de campesiños, mariñeiros, soldados etc. A Asociación Cultural e Veciña Casco Vello de Vigo encárgase de marcar as pautas da festa, así como a lista de feirantes, as actividades e incluso a vestimenta oficial da época. Represéntanse ademais batallas entre galegos e galos en cada recuncho. O momento máis importante ocorre no episodio na rúa Gamboa, no que se simula o derrubamento da porta da vila. Ademais existen demostracións da artesanía da época e representacións musicais con máis de trinta bandas e danzas. O cartel que anuncia a festa escóllese por conscurso popular.

No ano 2009 celebrouse o bicentenario da reconquista da cidade. Ademais dos actos habituais celebrouse o I Congreso sobre a Reconquista de Vigo.

Galería de imaxes
-----------------

Notas
-----

1. ↑  Nótese que daquela a bandeira portuguesa tiña o fondo branco.
2. ↑  Asociación Veciñal e Cultural Casco Vello de Vigo
3. ↑  Información da festa en Turismo de Vigo
4. ↑  tradicionesyfiestas.com *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Festa da Reconquista Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Festa da Arribada (Baiona)
***Fragua Social*** foi un xornal editado pola Confederación Nacional do Traballo (CNT) na rexión de Valencia entre 1936 e 1939.

Traxectoria
-----------

En xullo de 1936, milicianos valenciáns incautaron o diario *Las Provincias* e nos seus talleres imprimiron, o inicialmente unitario, Fragua Social, que posteriormente quedaría como órgano da CNT en Valencia. O xornal tratou de ser algo máis que un rotativo sindical acompañando as opinións con informacións xerais, espectáculos e caricaturas de Vas e Muro. O seu director foi Manuel Villar Mingo.

En 1939, deixou de se editar, e só reapareceu de xeito clandestino en 1944 editado por Ramón Rufat pasando a ser semanario e chegando aos 6.000 exemplares de tirada entre 1944 e 1946. Posteriormente, seguiuse editando mais sen continuidade, con varias interrupcións e reaparicións.

Trala morte de Francisco Franco, volveu saír en 1976 (Alacant e Valencia) como portavoz rexional de CNT do País Valenciano, chegando a 25 números até 1980, data na que foi autodisuelto tralas divisións internas entre CNT-Renovada (actual CGT, Confederación General del Trabajo) e a CNT-Histórica (actual CNT-AIT). De novo, volveu editarse entre 1994 e 1999, con 30 números. Como portavoz da CNT acadou máis de 800 números e tivo unha tirada de 40.000 exemplares. Entre os seus redactores figuraron Jesús Muro, Félix Paredes, Enrique López Alarcón, Gastón Leval, Juan López, etc.

No ano 2006, a CGT en Valencia recuperou o nome da cabeceira, editando dous boletíns en papel. A partir de 2016, a Rexional de Levante da CNT-AIT continuou coa VIª época.

### En América

Tamén, en 1963, apareceu un xornal homónimo en Caracas, portavoz da CNT reunificada de Venezuela que apenas chegou ós 3 números.

Notas
-----

1. ↑  "PRENSA DE LA CNT PRESUME DE QUE UN MILICIANO HA ASESINADO A UN SACERDOTE. 1936". *memoriarepublicana.com* (en castelán). 01-02-2016. Consultado o 20-04-2019.
2. ↑  "Fragua Social". *Confederación regional de Levante CNT/AIT* (en castelán). Consultado o 20-04-2019.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Iñiguez, Miguel. *Esbozo de una enciclopedia histórica del anarquismo español.* Fundación de Estudos Libertarios Anselmo Lorenzo, Madrid, 2001; px.235.

### Ligazóns externas

* *Fragua Social* no Catálogo Colectivo de la Red de Bibliotecas de los Archivos Estatales (MECD).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5864608
* ISSN: 9969-1132
* OCLC: 436626225

 |
O rei Xoán Carlos I preside o desfile militar con motivo da Festa Nacional en 2008
A **Festa Nacional de España** (*Festa Nacional d'Espanya*, en catalán e valenciano; *Fiesta Nacional de España*, en castelán; *Espainiako Jai Nazionala*, en vasco) conmemora a efeméride histórica do Descubrimento de América por parte de España e o nacemento do Imperio Español. Antigamente era coñecido como *Día da Raza* ou *Día da Hispanidade*.

Celebración
-----------

A celebración ten lugar cada 12 de outubro, onde se celebra un desfile militar en Madrid que preside o rei e ao que asisten a familia real e os representantes máis importantes de todos os poderes do Estado, ademais da maioría dos presidentes das autonomías españolas.

O Descubrimento de América en 1492 foi transcendental para o país iniciando un período de imposición lingüística e cultural en América. Todo iso ocorreu nunha época onde estaba finalizando o proceso de construción do Estado actual, coa integración dos diferentes reinos peninsulares nun único reino.

Coa chegada de Cristovo Colón a América haberá un período de conquistas as cales darán froito ao nacemento do Imperio Español, imperio que duraría desde o ano 1492 ata o ano 1898.
Festa infantil en Vietnam.
Unha **festa** é un rito social mediante o cal as persoas marcan certo acontecemento derivado polo xeral dun motivo concreto ou especial, como un aniversario ou unha voda; non obstante, sobre todo na cultural occidental, non se considera imprescíndibel a existencia dun motivo definido, puidéndose xa que logo levar a cabo a festa coma un simple acto ocioso de xuntanza. Asé mesmo, o carácter festivo tamén engloba os festexos ou celebracións polulares, que segundo o tipo reciben o nome de **foliadas** ou romarías; tamén neste grupo de carácter folclórico entran as feiras.

Como rito que é, a festa segue uns patróns, que adoitan incluír bailes, música e dispensación de comida e bebida. Con todo, o concepto de festa é aberto e non ten unhas directrices fixadas, de xeito que estes patróns poden mudar para ficar nun segundo plano ou mesmo para terminar por desaparecer.

Os participantes da festa poden ser de todo tipo. Calquera individuo pode nun momento dado formar parte dela; dende unha familia ou grupo social até unha localidade, vila, municipio ou mesmo unha nación.

En canto á mocidade, o termo *festa* é dotado de novas acepcións, chegando a entenderse decote coma unha diversión buliciosa. Daquela, a palabra festa multiplícase dando orixe a diversas denominacións: **xolda**, **esmorga**, **algueirada**, **pándega**, **rexouba**, **troula**, **trouleo**, **ruada**...

Tipos de festa
--------------

Algunhas das máis comúns son:

* Festa de aniversario;
* Festa da vila;
* Festa gastronómica;
* Festa infantil;
* Festa de disfraces;
* Festa de aninovo;
* Festa de Entroido;
* Festa de despedida de solteiro/a;
* Festa sorpresa;
* Festa de litruxia relixiosa;
* Festa privada;
* Festa de Nadal;
* Festa nocturna.

Galería de imaxes
-----------------

*Artigo principal**:* Galería de imaxes de festas de Galicia.
* Romaría Viquinga de Catoira: nave viquinga na ría de Arousa
* Festa dos maios en Ourense (2009)
* Momentos posteriores a unha festa con alcol, presumibelmente da mocidade
* Festa de aniversario en Oregón, Estados Unidos
* Festa nunha praza pública no Brasil
* Festa nas rúas de Bos Aires, Arxentina

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q200538
* AAT: 300069614
* BNCF: 6790
* BNE: XX526077
* BNF: 119344654
* EBID: ID
* GEA: 5675
* GEC: 0108796
* GND: 4121260-5
* JSTOR: parties
* LCCN: sh2001000033
* Treccani: festa

 |
|  |
| --- |
| **Mesopotamia** |
| Río Éufrates – Tigris |
| **Cidades / Imperios** |
| **Sumeria**: Uruk – Ur – Eridu |
| Kish – Lagash – Nippur |
| **Imperio acadio**: Agadé |
| Babilonia – Isín – Larsa – Susa |
| **Asiria**: Asur – Nínive |
| Nuzi – Nimrud |
| **Imperio Babilónico** – **Caldea** – |
| **Elam** – **Amorreos** |
| **Mitanni** – **Casitas** |
| **Cronoloxía** |
| Reis sumerios |
| Reis de Asiria |
| Reis de Babilonia |
| **Lingua** |
| **Escrita cuneiforme** |
| Lingua sumeria – Acadio |
| Elamita |
| **Mitoloxía** |
| Gilgamesh – Marduk |

**Enlil** era o deus do aire na antiga Sumeria, fillo de Anu, foi escalando postos ata acadar o posto de seu pai a nivel práctico que non honorífico, converténdose no deus supremo do panteón babilónico clásico. Foi o deus patrón da cidade de Nippur

Enlil aparece frecuentemente relacionado coa montaña , ten por emblema a tiara astada, é o deus que ten nas súas mans as táboas do destino e decide a sorte de cada un, incluso dos deuses. A súa esposa era a deusa Ninlile, tendo varias concubinas así como parellas ocasionais (tal e como relata a propia mitoloxía sumeria en relación a seu pai o deus Anu). A deusa Ninlil aparece xunto a seu home divino no relato mitolóxico o "Mito de Enlil e Ninlil", no cal o deus enxendrou a varios deuses baixo varias aparencias e de forma pintoresca  enxendrando aos deus lúa, Nanna, e lodo dous deuses ctónicos, Meslamtaea e Ninazu, que substituirían a seu pai no mundo inferior.

Notas
-----

1. ↑  Mitología y religión del Oriente Antiguo tomo I Egipto-Mesopotamia autores Jesús López e Joaquín Sanmartín, ed Ausa ,Barcelona 1993
2. ↑  "les religions de Babylone et de l`Asyrie" P.E. Dhorme París 1981

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q214672
* WorldCat
* VIAF: 122045981
* BNF: 165702345
* BRE: 4936006
* EBID: ID
* GEC: 0024056
* GND: 141606371
* LCCN: sh2011002947
* SUDOC: 241880394

 |
A **Fitoquímica** é unha disciplina científica que ten como obxecto o illamento, análise, purificación, elucidación da estrutura e caracterización da actividade biolóxica de diversas substancias producidas polos vexetais.

Características
---------------

As plantas producen unha diversidade de substancias, produto do metabolismo secundario, algunhas responsables da coloración e arumes de flores e froitos, outras vencelladas coas interaccións ecolóxicas, como é o caso da atracción de polinizadores. Actualmente, demostrouse que principalmente a maioría deles participan no mecanismo de defensa das plantas. Entre estes últimos, considéranse ás fitoalexinas, os alelopáticos, por mencionar algúns. A razón de ser destes metabolitos, chamados tamén fitoquímicos, permite unha gama de usos na agricultura e en medicamentos. Adicionalmente, as múltiples funcións que presentan nos vexetais permite a procura de novos agroquímicos naturais, como insecticidas, herbicidas, reguladores de crecemento etc.

Para o seu estudo a fitoquímica permite illar e identificar os principios activos de numerosas plantas con importante actividade biolóxica, tal é o caso das plantas medicinais. Polo potencial que representan estes metabolitos, as investigacións non só dirixíronse á elucidación de estruturas químicas e avaliación da súa actividade biolóxica mediante bioensaios, senón cara á obtención por cultivo *in vitro*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q640068
* BNF: 13534660j
* EBID: ID
* FAST: 836819
* GEC: 0109231
* GND: 4174632-6
* LCCN: sh85015961
* MAG: 523307889

 |
**Gumball** foi unha banda estadounidense de rock alternativo fundada en Nova York no ano 1990. A formación orixinal consistía en Don Fleming (voces e guitarra), Eric Vermillion (voces e baixo) e Jay Spiegel (batería). En 1992 engadiuse un cuarto membro, Malcolm Riviera (guitarra e teclados), que tocara anteriormente con Fleming e Spiegel en Velvet Monkeys.

Historia
--------

Despois de que a banda de Fleming e Spiegel B.A.L.L. se desfixese en 1990, os dous uníronse brevemente a Dinosaur Jr. e editaron un sinxelo a través do selo Sub Pop. Deixaron o grupo pouco despois do lanzamento do seinxelo. Jay Spiegel convidou ao seu amigo Eric Vermillion, membro de The Stump Wizards, para que tocase con eles. Vemillion accedeu e finalmente deixou The Stump Wizards. Despois de menos dunha semana de ensaios, o novo trío realizou o seu primeiro concerto.

No outono de 1990 Gumball entrou no estudio, e o seu primeiro lanzamento saíu pouco despois a través de Paperhouse/Sire en Inglaterra. A edición era un EP de 12" cos temas "All the Time"/"Yellow Pants"/"Gettysburg".

Ao pouco tempo Gumball asinou un contrato co selo Caroline Records. Gravaron e editaron o álbum *Special Kiss* e iniciaron unha xira ao lado de Mudhoney, Sonic Youth e outras bandas indie estadounidenses a principios dos 90.

En 1991, o A&R de Columbia Records Jim Dunbar aproximouse a Gumball ofrecendolle un contrato de dous álbums. Pouco despois este foi asinado e a banda entrou no estudio para gravar o seu disco *Super Tasty*. As sesións realizáronse en Wisconsin co produtor Butch Vig, que máis tarde se encargaría do *Nevermind* de Nirvana.

Añinda que Gumball gravou *Super Tasty* como trío, un cuarto membro, Malcolm Riviera, uniuse ao grupo pouco despois da edición do álbum. Os catro comezaron a ensaiar e a principios de 1993 fixeron unha xira de promoción.

Despois de xirar polos Estados Unidos, Europa e o Xapón, Gumball regresou ao estudio no outono de 1993 para gravar *Revolution on Ice*. O traballo foi lanzado por Columbia/Sony en 1994 e a banda realizou unha xira de promoción durante ese ano.

Columbia exerceu a súa opción de despedir á banda despois das decepcionantes vendas de *Revolution on Ice*. O grupo publicou un CD ao vivo polo seu propio selo a finais de 1994 chamado *Tokyo Encore*, pweo a principios de 1995 Gumball decidiu deixalo antes de buscar outra discográfica.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Special Kiss* | 1991 | Primo Scree |
| *Super Tasty* | 1993 | Columbia Records |
| *Revolution On Ice* | 1994 | Columbia Records |
| *Tokyo Encore* | 1994 | T.E.C. Tones |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q375128
* WorldCat
* VIAF: 148539852
* AllMusic: mn0000643128
* BNF: 13966577s
* Discogs: 301082
* ISNI: 0000 0001 0725 9726
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 248273

 |
**Frank Soutelo** é o nome dun detective de ficción creado por Miguel Anxo Fernández Fernández. Protagoniza as novelas *Un nicho para Marilyn* (2002), *Luar no inferno* (2006), *Tres disparos e dous friames* (2008), *Lume de cobiza* (2011), *Bícame, Frank* (2013), *Un dente sen cadáver* (2016) e mais *A conxura do sete*, as sete publicadas pola Editorial Galaxia.

Perfil
------

O seu pai é de Soutelo de Montes e a súa nai de Muros. Naceu e criouse en Nova York, onde foi policía, pero vive en Malibú, nas aforas dos Ánxeles. Participou na guerra de Vietnam como marine, e estivo casado.

Gústanlle os coches bos, pero non tanto polo feito de que sexan bos, senón porque lle permiten acadar altas velocidades, ou entrar en sitios exclusivos. Así mesmo, ten tamén un amplo fondo de armario para poder adaptarse a diferentes situacións. Adoita levar un .357 Magnum.

Sen ser Pepe Carvalho, gústalle o bo comer, con referencias continuas á gastronomía galega. Frecuenta o restaurante "Peirao", rexentado por un amigo cambadés. Musicalmente ten gustos moi diversos. Tanto escoita Luar na Lubre como Leonard Cohen ou mesmo hip hop. Malia a súa idade mantense en forma, se ben sexualmente recoñece xa non ser o que foi. Bebe con frecuencia whisky *Bourbon*, pero non fuma.

Non é bo fotógrafo, pero conta coa axuda doutra galega, a súa secretaria Pat. Unha muller moi valente, activa, e atraída polo seu patrón, sen que este lle faga moito caso. Economicamente solvente, non dubida en ser desprendido cun rapaz do barrio, boa fonte de información, ou cos camareiros que poden esbozar un sorriso por 20 dólares.

Como Philip Marlowe ou Hank Chinaski, aposta ós cabalos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

*
**Enigma Records** (tamén coñecido como **Enigma Entertainment Corporation**) foi un popular selo discográfico estadounidense de rock e música alternativa dos anos 80. Inicialmente foi unha división de Greenworld Distribution, unha distribuidora independente, e separouse dela en 1985 para converterse nunha compañía de seu. Nun principio estableceuse en Torrance, posteriormente en El Segundo e finalmente en Culver City, localidades todas do estado de California.

Enigma foi fundada e dirixida polos irmáns William e Wesley Hein. Jim Martone uniuse á compañía en 1984 e converteuse nun compañeiro dos irmáns Hein. Enigma centrouse no punk rock, o rock alternativo e o heavy metal, aínda que tamén editou traballos de techno, jazz e música clásica a través de selos subsidiarios.

Enigma tivo dúas divisións: a Enigma Retro, centrada na reedión de material baixo licenza doutros selos como Straight Records, Bizarre Records e DiscReet Records; e a Restless Records, dedicada a artistas que non estaban preparados para ser distribuídos a grande escala. Enigma tamén publicou bandas sonoras de películas como *The Terminator* e *River's Edge* e algúns títulos de Mute Records nos Estados Unidos. O álbum de Sonic Youth *Daydream Nation* (1988) foi orixinalmente editado a través de Enigma Records, en asociación con Blast First Records.

Enigma Records estivo nun principio distribuída por firmas independentes de distribución e importación de discos, como JEM Records e Important Records, e en 1986 asinou un acordo para distribuír a través de Capitol/EMI. Enigma foi mercada por esta discográfica en 1989 e posteriormente fusionada con Restless en 1991, movendo a este selo o seu catálogo, operacións e parte dos artistas.

A división canadense de Enigma pechou en 1992 e foi reorganizada en FRE Records. Porén, declarouse en bancarrota en 1996 e en 1999 o seu fondo de catálogo foi vendido a DROG Records.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1123266
* WorldCat
* VIAF: 129157274
* BNF: 139314572
* Discogs: 755
* MusicBrainz: ID

 |
**Fito & Fitipaldis** é un grupo musical bilbaíno creado en 1998 por Fito Cabrales coa intención de publicar cancións que non eran do estilo da súa outra banda, Platero y tú. O seu tipo de música é moi variado, vai desde o Rock and roll pasando polo blues, o soul, o swing e moitos máis. As súas letras adoitan falar de historias persoais.

Membros
-------

Está formado por Fito Cabrales (voz principal, guitarra eléctrica e acústica), Carlos Raya (guitarra eléctrica, slide e pedal steel), Javier Alzola (saxofón), José "El niño" Bruno (batería), Candy Caramelo (baixo e coros) e Joserra Semperena (Hammond e piano).

Historia
--------

O 11 de setembro de 2006 viu a luz o seu quinto disco, titulado *Por la boca vive el pez*. Este traballo conseguiu ser número 1 na lista de vendas de AFYVE (Disco de Platino, con máis de 100.000 copias vendidas, en menos de dúas semanas). Ademais, Fito & Fitipaldis converteuse na primeira banda da historia en colocar toda a súa discografía de estudo entre os 100 discos máis vendidos en España. *Por la boca vive el pez* recibiu un disco de platino polas máis de 240.000 copias distribuídas.

En outubro de 2007 o grupo recibe un Disco de Diamante por vender máis dun millón de discos.

Discografía
-----------

* *A puerta cerrada* (1998)
* *Los sueños locos* (2001)
* *Lo más lejos a tu lado* (2003)
* *Vivo... para contarlo* (2004)
* *Por la boca vive el pez* (2006)
* *Dos son multitud* (2008) (Directo xunto a Andrés Calamaro)
* *Antes de que cuente diez* (2009)
* *Huyendo conmigo de mí* (2014)

Notas
-----

1. ↑  FITO & FITIPALDIS «No me siento una estrella».
2. ↑  Fito recibirá o triplo disco de platino este martes no programa de Buenafuente.
3. ↑  Fito e o seus 'Fitipaldis' reciben o disco de Diamante por vender un millón de discos

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Platero y tú
* Extrechinato y tú
* Extremoduro
* Andrés Calamaro

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do grupo
* Last Tour International

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1421204
* WorldCat
* VIAF: 133065943
* AllMusic: mn0002307224
* BNE: XX201083
* Discogs: 841831
* Europeana: ID
* Genius: Fito-and-fitipaldis
* ISNI: 0000 0001 2286 4289
* LCCN: n2009013410
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 24646

 |