| Gaivota biquistreita |
| --- |
| Imaxe dun adulto en Saloum Delta, Senegal |
| Estado de conservación |
| Pouco preocupante (LC)Pouco preocupante |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Filo: | Chordata |
| Clase: | Aves |
| Orde: | Charadriiformes |
| Familia: | Laridae |
| Xénero: | *Larus* |
| Especie: | ***L. genei*** |

 |
| Nome binomial |
| ***Chroicocephalus genei***(Brème, 1839) |
| Sinonimia |
| *Chroicocephalus genei* |

 *Chroicocephalus genei*
A **Gaivota biquistreita** ou **Gaivota de bico fino** (*Chroicocephalus genei*) é unha ave da familia dos láridos.

Características
---------------

Trátase dun lárido de pequeno ou medio tamaño, semellante a gaivota chorona. A súa lonxitude non adoita superar os 40 cm e a envergadura non acostuma exceder os 100 cm. O peteiro é negro avermellado e o iris branco. Os xuvenís presentan o peteiro e as patas cun ton amarelo. O corpo é branco coas excepcións das as agrisadas e a cola negra. O hábitat e costumes son moi similares ós da gaivota chorona, mais a súa poboación é moito máis reducida.
A alimentación consiste en peixes, crustáceos e insectos. Que captura nadando ou voando, e empregando unha gran variedade de técnicas. Non adoita empregar con frecuencia os descartes dos pescadores e téñense documentado actos de cleptoparasitismo sobre carráns e outras especies.

Reprodución
-----------

Aniña en deltas, marismas ou cursos fluviais. Aproveita zonas chás onde a vexetación herbácea se combina con lameiras, onde constrúe un refuxio onde emprazar o niño. Cría colonialmente, aceptando a presenza doutras gaivotas e aves limícolas. Tense sinalado que este feito poderia ser un mecánismo de defensa contra a predación dos niños por parte doutras gaivotas, córvidos ou de mamíferos terrestres. O niño constrúese con ramallos secos e plumas. Habitualmente as postas constan de dous ovos, sendo raros as postas de tres ou catro ovos. Unha das características máis salientábeis desta especie, e que os polos, unha vez fóra do ovo agrúpanse xuntos. Esta característica non é común ó resto de especies de gaivotas, mais si a outras aves tales coma os flamengos.

Distribución
------------

Distribúese por todo o Mediterráneo e en todos os seus mares conectados: coma o Mar Negro, o Mar Caspio ou o Golfo de Arabia. Cara ao norte chega ata a Siberia máis meridional, cara ao leste o seu límite sitúase na India occidental. Tamén está presente en puntos illados de Mauritania e o Senegal. Na área de distribución europea, concéntrase sobre todo en Rusia e Ucraína, ocupando puntos illados, e nunca mostrando poboacións moi grandes, na conca mediterránea. En España só se atopa nas costas catalás, valencianas e na conca do Guadalquivir. Mais só cría de maneira regular no Delta do Ebro e na conca do río Guadalquivir. Outros puntos onde a cría ten sido confirmada en certos anos son o Parque natural das salinas de Santa Pola, a *Lagoa de la Mata*, a *Lagoa de Torrevieja* e no Parque Natural da Albufera de Valencia. No 2007 estimouse en España unha poboación de 1.220 parellas reprodutoras. Dos cales a metade sitúase en Andalucía e o resto repartiríase entre Cataluña e Valencia.

Conservación
------------

A gaivota picofina presenta grandes oscilacións na súa poboación mundial de ano en ano. Porén debido ó tamaño da poboación total e o amplo rango xeográfico polo que se estende non está considerada en perigo pola UICN. A nivel europeo está catalogada dentro do Anexo I da Directiva 79/409/CEE relativa á conservación das aves silvestres e atópase dentro da categoría *De Interese Especial*.
En España considérase unha especie vulnerable debido a varios motivos. Por un lado a súa reducida poboación e a súa alta dispersión dificultan a reprodución. Por outro lado tamén se ve afectada pola degradación dos seus hábitats pola contaminación, a súa sensibilidade ás perturbacións e a súa vulnerabilidade á competencia doutras especies. Todos estes motivos explican a dificultade que atopa a especie para crear novas colonias estábeis.

Notas
-----

1. ↑  Xosé M. Penas Patiño; Carlos Pedreira López; Calros Silvar (2004). *Guía das aves de Galicia*. p. 208.
2. 1 2 3 4 5  Robledano F. Calvo J.F. Hernández Gil V. Consejería de Industria y Medio Ambiente de la Comunida de Murcia, ed. *Libro rojo de vertebrados de la Región de Murcia*. pp. 164–165.
3. 1 2  Svensson, Lars (2010). Ediciones Omega, ed. *Guía de aves: España, Europa y región mediterránea*. ISBN 978-84-282-1533-6.
4. 1 2 3 4 5  varios; A. Martínez, M. Máñez, D. Oro, L. García. "Gaviota Picofina, Larus genei" (PDF). *Repositorio institucional del Consejo Superior de Investigaciones Científicas*.
5. 1 2 3  "La reproducción de la Gaviota picofina (Laurus Genei) en las marismas del Guadalquivir". *Ardeola* (32): 115–136. 1985.
6. 1 2 3 4 5 6  Varios. SEO (Sociedad Española de Ornitología), ed. "Gaviotas cabecinegra, picofina, de Audouin y tridáctila, y gavión atlántico en España. Población en 2007" (PDF). Consultado o 7 de xuño de 2016. *(en castelán)*
7. ↑  J. Ramos Sánchez e S. Arroyo Morcillo. , ed. "Seguimiento de la Gaviota Picofina "Larus genei" en el Sur de Alicante por Voluntarios ambientales" (PDF). Consultado o 4 de xuño de 2016.  *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Larus\_genei
* Avibase: 27CE7132A1848BCD
* Dyntaxa: 233807
* eBird: slbgul1
* GBIF: 6065810
* iNaturalist: 144501
* ITIS: 824036
* NBN: NHMSYS0020962544
* NCBI: 1569666
* Soortenregister: 172109
* TAXREF: 534662
* Xeno-canto: Chroicocephalus-genei

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* UMLS: C1061049

 |