recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
A **Liga Lombarda** foi unha alianza establecida o 1 de decembro de 1167 entre 26 Cidades Opositoras do Norte de Italia, entre as que salientan Milán, Cremona, Mantua, Bérgamo, Brescia, Piacenza, Boloña, Padua, Treviso, Vicenza, Verona, Lodi , Parma e Venecia. Posteriormente uníronse outras catro cidades máis, ata formar un total de 30.

O propósito inicial da Liga era combater a política de Frederico I, emperador do Sacro Imperio Romano Xermánico, que naquel momento reclamaba o control total sobre o norte de Italia. Tras deixar claras as súas premisas na Dieta de Rocaglia, Frederico I invadiu Italia en 1158 e logo outra vez en 1166. A Liga recibiu o soporte incondicional do Papa Alexandre III e os seus sucesores, desexosos tanto de verse libres da influencia imperial como de aumentar o seu poder na Península Itálica. Na Batalla de Legnano (29 de maio de 1176), as tropas imperiais foron derrotadas e Frederico viuse forzado a asinar unha tregua de seis anos (1177-1183). A situación resolveuse ao finalizar esta, cando ambas partes asinaron o Tratado de Constanza, segundo o cal as cidades italianas recoñecían a soberanía do emperador de Alemaña, pero pola súa vez este se vía obrigado a recoñecer a xurisdición propia de cada cidade sobre si mesma e o seu territorio circundante.

A Liga Lombarda proclamouse de novo en 1198 e 1208. En 1226, a liga mantivo unha cruenta guerra co emperador Frederico II, ao que logrou frear nos seus intentos por poñer Italia baixo a súa completa autoridade. Este gañouse a súa reputación de hábil estratego trala toma de Vicenza e a súa vitoria na Batalla de Cortenuova, e rexeitouse calquera iniciativa da Liga que non fose a rendición incondicional. A resultas diso, Milán (que ofrecera unha forte suma de ouro a cambio da paz, que Frederico rexeitou), Brescia, Boloña e Piacenza ofreceron unha tenaz resistencia. En 1238, a Liga Lombarda conseguiu erguer o asedio imperial sobre Brescia, pero fallou no seu intento de rodear ao emperador e capturalo. Non obstante, conseguiu recuperar unha pequena vantaxe ao gañar o soporte, unha vez máis, do Papado, o que lle permitiu bloquear as accións de Frederico II en Italia ata a morte deste en 1250. Tras este feito, a Liga volveuse a disolver, esta vez de forma definitiva.

En memoria desta asociación, un partido político italiano adoptou o nome de *Lega Lombarda* en 1984. Esta denominación mantívose ata 1991, cando o nome foi cambiado polo de Liga Norte (*Lega Nord*).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Longobardos
* Lombardía
* lingua lombarda

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q623476
* BRE: 2182636
* EBID: ID
* GEC: 0037927
* Treccani: lega-lombarda

 |
***La Revista Popular*** foi unha publicación editada en Pontevedra entre 1892 e 1900, cunha terceira época en Vigo en 1904.

Traxectoria
-----------

Subtitulada *Ciencias, Artes y Literatura*, apareceu o 1 de decembro de 1892. Publicábase os días 1 e 15 de cada mes. Estaba dirixida por Ramiro Vieira Durán e o seu administrador era Rogelio Quintáns. Foron os seus redactores José Bermúdez Montero e José López Otero. Entre os seus colaboradores figuraron Luciano Varela, Antolín López Pelaez, Manuel Amor Meilán, Emilio Villelga Rodríguez, Enrique Zaratiegui, Vicente Señoráns, Sofía Casanova, Emilia Calé, Marcelo Macías, Narciso Díaz de Escovar, Emilio Álvarez, José Rodao, Nicolás Taboada Fernández, Luís de la Riega, Jaime Solá, Emilia Pardo Bazán e Marcial Valladares. Deixou de publicarse en 1896.

Tivo unha segunda época e volveu aparecer en novembro de 1899. Publicábase o 10, 20 e 30 de cada mes.

Trasladada a Vigo, tivo unha terceira época en 1904, cambiou o subtítulo polo de *Literaria, Científica, de Bellas Artes e Intereses Regionales*, pero mantivo o mesmo director.

Notas
-----

1. ↑  *Revista Gallega*, 244, 12-11-1899, p. 3.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***La Revista Popular Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* "Revista Popular, La". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* "Revista Popular, La". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la Prensa Gallega 1800-1986*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-489-8.

### Ligazóns externas

* Ficha e exemplares de *La Revista Popular* en Galiciana.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20542519
* Galiciana: 6765

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Acción Social.

***Acción Social*** foi un periódico editado en Forcarei entre 1923 e 1924.

Historia e características
--------------------------

Subtitulado *Órgano mensual defensor de las Sociedades de Forcarey y sus contornos*, apareceu en Forcarei en 1923. Fundado e dirixido por José María Cabadas Vilar. De tendencia agrarista, foi o voceiro da Federación de Agricultores y Oficios Varios de Forcarei. Contou co apoio dos emigrantes da Terra de Montes nos Estados Unidos de América e na Arxentina. Entre os seus colaboradores figuraron Manuel Martínez Díaz, con artigos en galego, e a moza de Presqueiras Dolores Cendán. Cesou a súa publicación o 31 de maio de 1924 coa ditadura de Primo de Rivera. Consérvanse 11 exemplares no Museo do Pobo Galego.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Acción Social". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.

### Ligazóns externas

* Forcarei visto a través do periódico "Acción Social"
* Historia. Na web do concello de Forcarei
**Aksel Vilhelmsson Johannesen**, nado en Klaksvík o 8 de novembro de 1972 é un avogado e político feroés do partido socialdemócrata Javnaðarflokkurin. É o primeiro ministro das Illas Feroe dende setembro de 2015. Comezou a súa carreira política sendo membro do Løgting e chegou a ocupar os cargos de Ministro de Sanidade, Ministro de Facenda e Vice-Primeiro Ministro.

Traxectoria
-----------

Naceu en Klaksvík, segunda meirande cidade das Illas Feroe, o día 8 de novembro de 1972, fillo do político Vilhelm Johannesen, que foi ministro das illas. Durante a súa xuventude, xogaba no club de fútbol KÍ Klaksvík (38 partidos e 3 goles na liga das Feroe, campión nacional en 1991, gañador da Copa 1994), do cal chegou a ser o presidente.

No ano 2004, obtivo unha mestría en dereito pola Universidade de Copenhague e despois trasladouse á cidade de Tórshavn, onde exerceu como avogado até o 2007, ano no que iniciou a súa carreira política. Entrou no mundo da política, ingresando no Javnaðarflokkurin (Partido da Igualdade), co que se presentou ás Eleccións xerais de 2008 das Illas Feroe, acadando o escano como membro do Løgting ("Parlamento"). Durante esa lexislatura, o 16 de xullo de 2009, trala renuncia do político Hans Pauli Strøm, converteuse en Ministro de Sanidade, até que dimitiu do cargo e o 21 de febreiro de 2011 pasou a ser o Ministro de Facenda. O día 5 de marzo do mesmo ano, foi elixido como presidente do partido, e o 6 de abril deixou o seu cargo de ministro e foi nomeado Vice-Primeiro Ministro.

Nas eleccións xerais de 2011, presentouse como principal candidato mais non logrou a vitoria, quedando como cuarta forza política máis votada. Tralas eleccións xerais de 2015, volveuse presentar como principal candidato e desta volta si logrou a vitoria electoral cun total do 25,1% dos votos, conseguindo que o seu partido fose como forza máis votada. O día 15 de setembro dese ano, foi investido como o 13º Primeiro Ministro das Illas Feroe, sucedendo a Kaj Leo Johannesen.

Notas
-----

1. ↑  Rana, Hallur av (15 de setembro de 2015). in.fo, ed. "Hetta er nýggja landsstýrið" (en feroés). Arquivado dende o orixinal o 22 de outubro de 2015. Consultado o 15 de setembro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Referendo constitucional das Illas Feroe de 2018
***El Litoral*** foi un periódico publicado en Vilagarcía de Arousa entre 1899 e 1910.

Historia e características
--------------------------

Apareceu o 8 de xaneiro de 1899. Deixou de editarse na primeira década do século XX, cando se produciu a doazón da illa de Cortegada ao monarca. En novembro de 1910 sacou un número extraordinario, editado nos talleres de *El Eco de Arosa*, no que reproduciu e comentou unha sesión municipal na que se debatía a creación de dúas prazas de médico para Vilagarcía de Arousa.

Notas
-----

1. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 9-1-1899, p. 3, da esta como data de inicio, confirmada en *Revista Gallega*, 204, 5-2-1899, p. 2. Aínda que *La Idea Moderna*, 26-5-1899, p. 2, afirma que apareceue en maio dese ano.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* 

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Ponte Arnelas.

**Ponte Arnelas** é un lugar da parroquia de Baión no concello pontevedrés de Vilanova de Arousa, na comarca do Salnés. Segundo o IGE en 2016 tiña 37 habitantes (22 mulleres e 15 homes), once menos que en 2010 e 7 menos que en 2005.

Forma, xunto a Ponte Arnelas, do concello limítrofe de Ribadumia, un mesmo núcleo urbano, dividido polo río Umia. A Ponte dos Padriños, que une os dous lugares, foi unha das pontes senlleiras onde se practicaba o ritual do bautismo anticipado.

Festas e tradicións
-------------------

O 29 de xullo celébranse as festas de Santa Marta (irmá de Lázaro), moi populares no Salnés. A tradición popular considera a esta santa avogosa contra a dos de oídos, polo que os fieis adoitan mollar un pano no aceite bendito da capela para curar as súas doenzas .

Durante estas festas, que se prolongan durante tres días, é típico comer unha tapa de polbo .

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Baión

| Lugares da parroquia de Baión no concello de Vilanova de Arousa (Pontevedra) |  |
| --- | --- |
| A Abelleira |
Barcia |
Carballo |
Casal |
Fonsín |
A Fontenla |
Framil |
Groufa |
A Lagoa |
Mozorín |
Paderne |
O Pereiro |
Ponte Arnelas |
Rabuñade |
O Rodo |
Romarís |
San Simón |
Serantes |
Sestelo |
Tirabao |
A Torre |
Tras do Río |

### Parroquias de Vilanova de Arousa

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Vilanova de Arousa |  |
| --- | --- |
| András (San Lourenzo) | Baión (San Xoán) | Caleiro (Santa María) | Deiro (San Miguel) | Tremoedo (Santo Estevo) | Vilanova de Arousa (San Cibrán) |
***Nueva Brisa*** foi un semanario publicado en Viveiro entre 1899 e 1900.

Historia e características
--------------------------

Apareceu a principios de outubro de 1899. Editado pola Agrupación Germinal de Viveiro, un grupo de rapaces que publicara anteriormente algúns números manuscritos, imprimíase nos obradoiros de Gerardo Castro Montoya en Lugo. De carácter republicano e federalista polemizou con *El Eco de Vivero*. Rematou a súa publicación co número 16, en xaneiro de 1900, por non atopar quen quixera imprimilo "sin que antes y por primera condición renunciaran sus redactores a todo ataque a la religión católica".

Notas
-----

1. ↑  *El Correo de Lugo*, 9-10-1899, p. 2.
2. ↑  *La Idea Moderna*, 6-2-1900, p. 3.
3. ↑  *El Porvenir del Obrero*, 1-3-1900, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* 

* Santos Gayoso, Enrique (1990). *Historia de la prensa gallega 1800-1986*. Cuadernos do Seminario de Sargadelos (en castelán) **52**. Sada: Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-489-8.
A **Familia real portuguesa** era a familia constituída polo monarca portugués e polos seus familiares directos. Tras a implantación da República o 5 de outubro de 1910, Portugal deixou de ter familia real. Actualmente, reivindican a titularidade de seren da familia real portuguesa membros da familia da Casa de Bragança e membros da familia da Casa de Bragança-Saxonia-Coburgo-Gotha.

No pasado, aos diversos membros da familia real éranlles recoñecidos os seguintes tratamentos de honra: 

* *A Súa Maxestade Fidelísima*, reservado ao rei e á raíña;
* *A Súa Alteza Real*, reservado ao herdeiro do trono (príncipe) e ao primoxénito deste, que ademais levaba o título de Príncipe da Beira;
* *A Súa Alteza*, reservado para os demais fillos do rei;
* *A Súa Excelencia*, outorgado aos restantes membros da familia real (así como ás persoas que detivesen títulos de nobreza).

Últimos membros legais
----------------------

Formaban parte da familia real portuguesa no momento da implantación da República Portuguesa as seguintes persoas:

* O rei Manuel II
* A raíña Amelia de Orleáns, nai de Manuel II (casada con Carlos I)
* A raíña María Pía de Savoia, avoa de Manuel II (casada con Lois I)
* O infante Afonso de Bragança, Duque do Porto, tío de Manuel II.

### Reivindicacións

Actualmente, membros da Casa de Bragança reivindícanse como lexítima familia real portuguesa, así como o emprego deses títulos de honra.

Véxase tamén
------------

* Lista de reis de Portugal
* Casa de Bragança

### Ligazóns externas

* Casa de Bragança
**Bobby Seale**, nado o 22 de outubro de 1936, é un político afroamericano estadounidense, cofundador no ano 1966 do Partido Pantera Negras xunto con Dr. Huey P. Newton e David Hilliard.

Traxectoria
-----------

Militante dende os seus anos de instituto en asociacións afroamericanas, Seale consegue formar un movemento que chegou a ter máis de 5000 membros e do que ocupou tarefas de dirección. Por tal causa estivo no punto de mira do FBI e foi un dos Oito de Chicago acusado de conspiración e incitación á violencia na Convención Nacional Democrática de 1968. Foi sentenciado a catro anos de prisión por desacato ao tribunal, debido aos seus frecuentes ataques de ira durante o xuízo. Nun deses ataques o xuíz chegou a ordenar que o atasen e amordazasen.

Seale foi acusado tamén nos xuízos de New Haven en 1970 polo asasinato de Alex Rackley, xuízo que rematou como nulo ao ser incapaz o xurado de chegar a un acordo. Os xuízos son considerados como un exemplo de represión política até por persoeiros moderados, e foron acompañados de protestas en New Haven que coincidiron coa folga de estudantes de maio dese mesmo ano.

No ano 1974 presentouse á alcaldía de Oakland (California), ficando en segundo lugar. Apartir de aí o seu activismo político reduciuse á participación en diversas asociacións pacifistas. No ano 2002, tras anos retirado da vida pública, Seale comezou a colaborar con Reach!, un grupo de apoio á educación de mozos e mozas.

Obra
----

É autor de dous libros onde narra as súas experiencias políticas:

* *Seize the Time: The Story of the Black Panther Party and Huey P. Newton*, de 1970
* *A Lonely Rage - The Autobiography of Bobby Seale*, de 1978.

Notas
-----

1. ↑  "Pennsylvania Center for the Book". Arquivado dende o orixinal o 11 de xuño de 2010. Consultado o 16 de novembro de 2009.
2. ↑  Barbara Bigelow *Contemporary Black Biography: Profiles from the International Black Community*, volume 3. Gale Research, 1992, páxina 221
3. ↑  David De Leon *Leaders from the 1960s: A Biographical Sourcebook of American Activism*. Greenwood Publishing Group, 1994, páxina 149

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q548587
* WorldCat
* VIAF: 14914324
* BIBSYS: 7022802
* BNB: ID
* BNF: 13193137z
* CiNii: DA0422893X
* EBID: ID
* FAST: 1209
* GND: 118760297
* ISNI: 0000000108724909
* LCCN: n50004907
* NLA: 35486982
* NNDB: 000023889
* NTA: 071205780
* SNAC: w6sc4zpt
* SUDOC: 070297738

 |
A **bandeira da estrela da mañá** (en indonesio: *Bendera Bintang Kejora*; en neerlandés: *Morgenstervlag*) foi a bandeira usada como símbolo suplementario da Nova Guinea Neerlandesa, ademais da bandeira dos Países Baixos. Foi ondeada por vez primeira o 1 de decembro de 1961, antes de que o territorio quedase baixo a administración da Autoridade Executiva Temporal das Nacións Unidas (UNTEA) o 1 de outubro de 1962.

A bandeira é usada polo Movemento Papúa Libre e outros partidarios da independencia de Papúa Occidental. Segundo a Lei de Autonomía Especial de Papúa, ratificada en 2002, a bandeira pode ser izada na rexión de Nova Guinea Occidental (Papúa Occidental) sempre que a bandeira de Indonesia tamén estea izada e sexa máis alta que a da estrela da mañá.

A bandeira consta dunha banda vertical vermella ao longo do lado do polipasto, cunha estrela branca de cinco puntas no centro, e trece franxas horizontais, alternando azuis e brancas, con sete franxas azuis e seis brancas. As sete franxas azuis representan sete territorios consuetudinarios da rexión.

Notas
-----

1. ↑  Tanggahma, Leonie (1 de decembro de 2012). "A History of the Morning Star Flag of West Papua". *West Papua Media*. Arquivado dende o orixinal o 22 de outubro de 2017. Consultado o 21 de outubro de 2017.
2. ↑  "Free West Papua Campaign Official website".
3. ↑  Goldsmith, Ben; Brauer, Jurgen (2010). *Economics of War and Peace: Economic, Legal, and Political Perspectives*. Emerald Group Publishing. p. 101.
4. ↑  "Papua". *Hubert de Vries – National Arms and Emblems – Past and Present*. 2012. Consultado o 21 de outubro de 2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Bandeira da estrela da mañá en Flags of the World *(en inglés)*
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: La Libertad.

***La Libertad***, subtitulado en principio ***Órgano del Partido Republicano de la Provincia*** e máis tarde ***Semanario Republicano Radical*** foi un semanario editado en Pontevedra entre 1906 e 1931.

Traxectoria
-----------

Continuou a liña de *La Acción*. Apareceu o 5 de marzo de 1906. De orientación republicano lerrouxista, o xornal cualifícase como defensor do sistema republicano e da estruturación federal do Estado. Foron os seus directores Celestino Poza Cobas, José Juncal Verdulla (1907), Joaquín Poza Cobas (dende 1908) e Joaquín Poza Juncal (nas últimas épocas). A partir de outubro de 1908 aparece como propietario Joaquín Poza Cobas, que xa era o seu administrador en 1907. Ángel Míguez foi un dos redactores e entre os seus colaboradores figuraron Eusebio Alonso Vieites e Celso García de la Riega. O periódico imprimíase na imprenta de Joaquín Poza Cobas, e tiraba 500 exemplares.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pereira Martínez, Carlos (2004). "A Familia Poza: Un exemplo de republicanismo e librepensamento en Pontevedra" (PDF). *Anuario Brigantino* (27): 265–312. Consultado o 28 de agosto de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12391403
* Galiciana: 2708

 |
***El Lucense*** foi un xornal que se publicou en Lugo entre 1883 e 1902.

Historia e características
--------------------------

De tendencia carlista, tiña como subtítulo *Diario católico de la tarde*, que cambiou en 1895 por *Diario Católico* e en 1901 por *Periódico Católico*. Editado na imprenta de Manuel Soto Freire, foi o seu director Juan María Bravos anta o 1 de setembro de 1894, cando *El Lucense* foi adquirido por Gerardo Castro Montoya, que pasou a ser o novo director e administrador. Entre os seus colaboradores figurou Manuel Pardo Becerra.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Lucense, El". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* "Lucense, El". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-8288-137-X.

### Outros artigos

* Lista de publicacións impresas da provincia de Lugo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387449
* Galiciana: 3879

 |
Nesta imaxe vese un *Caenorhabditis elegans* do tipo silvestre (ilumínase para observar os núcleos das súas células).
Un **organismo pluricelular** ou **multicelular** (das formas do latín *plures, plura, plurium* que significan "varios", "moitos"; e *cellula*, diminutivo tamén latino de *cella*, "cela", "cuarto pequeno") é aquel organismo que está constituído por máis dunha célula e que posúe células diferenciadas que realizan funcións especializadas, en contraposición aos organismos unicelulares (protozoos e bacterias, entre moitos outros) que reúnen todas as súas funcións vitais nunha única célula.

A pluricelularidade ten a vantaxe de que permite a especialización de diferentes grupos celulares, ao liberar as células de ter que asumir todas as funcións vitais. Así, posibilítase a formación de diferentes tecidos e órganos. Un grupo de células similarmente diferenciadas que levan a cabo unha determinada función nun organismo multicelular coñécese como un tecido. Non obstante, nalgúns organismos unicelulares, tales como as *Myxobacteria*, atópanse células diferenciadas, aínda que a diferenciación é menos pronunciada que a que se atopa tipicamente en organismos pluricelulares.

Os organismos pluricelulares deben afrontar o problema de rexenerar o organismo enteiro a partir de células xerminais, obxecto de estudo pola bioloxía do desenvolvemento. A organización espacial das células diferenciadas como un todo o estuda a anatomía.

Os organismos pluricelulares poden sufrir de cancro, cando falla a regulación do crecemento das células dentro do marco de desenvolvemento normal.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Organismo unicelular

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q36458
* BRE: 2220465
* EBID: ID
* MAG: 74318829
* NKC: ph568953

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* Uberon: 0000468

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Acción Social.

***Acción Social*** foi un periódico bilingüe publicado en Mondoñedo entre 1918 e 1930.

Historia e características
--------------------------

Órgano do Centro de Acción Social Católico de Mondoñedo. O primeiro número apareceu o 1 de novembro de 1918. A publicación tiña periodicidade quincenal e con dezaseis páxinas. A súa tiraxe era de entre 1000 e 1200 exemplares. Ideoloxicamente estaba tinxido de tradicionalismo. O seu primeiro director foi Antonio Maseda Bouso e tivo como redactor-xefe a Enrique Costas Márquez e despois a Xosé Trapero Pardo. En 1930 fusionouse con *Galicia Agraria* para dar lugar a unha nova cabeceira, *Galicia Social Agraria*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Acción Social". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.

* "Acción Social". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Martínez López, Alberto (1986). *A prensa católico-agraria en Galiza* nas *III Xornadas de Historia de Galicia*, Ourense.

* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Galaxia. pp. 21–22. ISBN 84-8288-137-X.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Galicia Libre.

***Galicia Libre*** foi unha publicación periódica de inspiración anarquista editada en Madrid entre 1937 e 1939.

Historia e características
--------------------------

Órgano da Agrupación de Gallegos Libertarios, apareceu o 20 de setembro de 1937. Foi unha publicación primeiro decenal e despois quincenal dirixida por Samuel Gómez González, o líder da Agrupación de Gallegos Libertarios. A partir do número 22 (do 15 de maio de 1938) pasou a subtitularse *Órgano de la Federación de Agrupaciones de Gallegos Libertarios*. A comezos de 1939 trasladouse a Valencia, onde se imprentaron os dous últimos números. Entre os seus colaboradores figuraron Miguel Vázquez Valiño, Manuel Pita Armada, José Ledo Limia e Luís Chamorro e as ilustracións de Manuel Crestar. Tamén chegaban colaboracións dende a emigración galega de América, destacando as de Campio Carpio.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Galicia Libre". *Enciclopedia Galega Universal*. Ir Indo. 1999-2002. ISBN 84-7680-288-9.
* "Galicia Libre". *Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada* (DVD). El Progreso. 2005. ISBN 84-87804-88-8.
* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela: Positivas. p. 127. ISBN 84-87783-79-1.
* Vilavedra, Dolores, ed. (1997). *Diccionario da literatura galega. Publicacións Periódicas* **II**. Vigo: Editorial Galaxia. p. 232. ISBN 84-8288-137-X.
*Non confundir con Chefa Alonso, saxofonista e compositora galega.*

**José María Alonso Cebián**, popularmente coñecido como **Chema Alonso**, nado en Madrid en 1975, é un executivo, hacker e experto en ciberseguridade español.

Traxectoria
-----------

En 1999 comezou a traballar como consultor de seguridade na empresa Informática 64, de seguridade informática, que finalmente dirixiu. Desde 2009 dirixe tamén o máster de Seguridade de Información da Universidade Europea de Madrid.

En 2005 a multinacional Microsoft concedeulle o prestixioso galardón Microsoft MVP (Microsoft Most Valuable Professional) na área de seguridade corporativa.

Alonso incorporouse á multinacional Telefónica en 2013 ao realizarse a compra de Informática 64, adquirida co nome de ElevenPaths e da cal é director executivo. En Telefónica ocupa tamén o cargo de CDO (*Chief Data Officer*) desde 2016. Na empresa é responsable, entre outros, da ciberseguridade global e da seguridade dos datos.

Compaxinou o seu traballo coa publicación de varios libros, así como con participacións periódicas sobre ciberseguridade en medios de comunicación tales como a cadea de emisoras COPE (programa "Las Mañanas") e laSexta.

Formación
---------

Alonso é enxeñeiro Informático pola Universidade Rey Juan Carlos e enxeñeiro informático de sistemas pola Universidade Politécnica de Madrid, onde foi distinguido como Embaixador Honorífico da Escola Universitaria de Informática en 2012. Fixo o doutoramento en Seguridade Informática na Universidade Rey Juan Carlos de Madrid.

Hacker
------

Alonso é considerado un dos maiores hackers de España, pero sen connotacións negativas, dado que na súa opinión un hacker non necesariamente debe asociarse á ciberdelincuencia. Isto vén corroborado polas súas numerosas participacións en múltiples conferencias nacionais e internacionais de ciberseguridade, das que destacan BlackHat e DEF CON (nesta última é o español que máis veces participou).

Notas
-----

1. ↑  "Equipo directivo: Chema Alonso". telefonica.com.
2. ↑  "Chema Alonso – Hacker – MVP Microsoft".
3. ↑  "Trayectoria profesional". LinkedIn. [*Ligazón morta*]
4. ↑  "Chema Alonso, el «hacker» que puso en boca de todos la ciberseguridad". ABC.
5. ↑  "Chema Alonso, embajador de la EUI". UPM.
6. ↑  "Chema Alonso, entrevista en Forbes". Forbes.
7. ↑  "DEFCON 19 Speakers". DEFCON.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Chema Alonso Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* "Chema Alonso, jefe de seguridad de Telefónica, quita hierro al ciberataque y dice que estaba "de vacaciones"". El Mundo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q29914127
* WorldCat
* VIAF: 107569110
* BNE: XX4902292
* DBLP: 3686

 |
A **bandeira das Illas Caimán** é un dos símbolos oficiais das Illas Caimán, un dos Territorios Británicos de Ultramar. Consiste nun estandarte azul co escudo das Illas Caimán. Adoptada en 1959 para complementar a Union Jack e para substituír a bandeira da Colonia de Xamaica, foi a bandeira das Illas Caimán dende que ese ano se lle concedeu o autogoberno ao territorio. O deseño da bandeira actual supuxo a eliminación do disco branco e o contorno do escudo de armas cun adorno branco, aínda que a versión anterior adoita utilizarse a título oficial. A bandeira das Illas Caimán é semellante ás bandeiras doutros oito Territorios Británicos de Ultramar, que tamén teñen o estandarte azul cos seus respectivos escudos.

Variantes
---------

O estandarte do gobernador do territorio presenta a Union Jack co escudo territorial no centro. A bandeira civil (para buques mercantes) ten un deseño case idéntico ao da bandeira territorial, pero usa unha bandeira vermella no seu lugar.

Variantes da bandeira das Illas Caimán| Variante | Uso |
| --- | --- |
|  | Estandarte do Gobernador das Illas Caimán |
|  | Estandarte civil |

Notas
-----

1. 1 2 3  Smith, Whitney (27 de xullo de 2011). "Flag of Cayman Islands". *Encyclopædia Britannica*. Encyclopedia Britannica, Inc. Consultado o 4 de maio de 2021.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Bandeira das Illas Caimán en Flags of the World *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q174487
* EBID: ID

 |
Escarapote acompañado de dúas salsas.
O **pastel de cabracho** ou **pastel de escarapote** é un prato que se debe a Juan Mari Arzak, que consiste nunha especie de puré elaborado coa carne semigraxa e preparada do escarapote de pedra (*peixe escorpión* cuxo nome científico é *Scorpaena Scrofa*).

Receita
-------

A carne do escarapote cócese nun caldo de peixe durante uns minutos (algunhas receitas trátano ao vapor). Sexa como sexa o escarapote é un peixe de espiñas velenosas e o seu veleno desactívase mediante a cocción. A pesar de ser un peixe con aparencia vermella, a súa carne é branca e fina. Algunhas receitas empregan pescada no canto de escarapote. Tras esta operación de cocido, mígase e quítanse as espiñas, mestúrase con salsa de tomate, nata e ovo, ademais dalgunhas verduras cocidas: cenoria, apio etc. Con todo iso fórmase unha masa e ponse ao forno.

Notas
-----

1. ↑  "Herederos de una receta con el sello de Arzak". *El Comercio* (en castelán). 2019-12-05. Consultado o 2020-04-07.
2. ↑  "Nomes comerciais dos distintos territorios do Estado español.". Arquivado dende o orixinal o 17 de maio de 2008. Consultado o 29 de xuño de 2008.
3. ↑  DOG, do 23 de febreiro de 2008.
4. ↑  Receita, con pescada no canto de escarapote. *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Receita, segundo a Biblioteca Fillos de Galicia.
Anacos dun *Apfelstrudel* ou strudel de mazá.
O **strudel** é un doce orixinario de Austria e Alemaña, elaborado cunha masa de follado reenchida xeralmente con mazás aromatizadas con canela e pasas, que se enrola e se coce no forno. O máis coñecido é o de mazá ou *Apfelstrudel*. Tamén é coñecido o *Topfenstrudel*, elaborado con queixo quark.

O nome *strudel* significa "remuíño" en alemán, pola forma pregada que se lle dá á masa. O strudel sería unha reelaboración do doce baclava, típico de Oriente Próximo, feito de camadas de masa filo que se reenchen con froitos secos, especialmente anacardios, pistachos ou améndoas, e bañado en mel.

Atopamos variantes do strudel nas gastronomías de varios países de América do Sur, por mor da emigración alemá a estas terras. Na Arxentina atopamos un *strudel* feito con carne e uvas pasas, con recheo de empanada de carne e azucre glas por riba. Na Selva Central do Perú, as colonias alemás, como a asentada en Oxapampa, preparan un strudel de banana, unha adaptación da súa gastronomía tradicional aos ingredientes locais.

Notas
-----

1. ↑  Definición e termo en galego en *Dicionario de alimentación e restauración*, VV. AA. (2012), Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
2. ↑  Artigo en Portal das Palabras

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Strudel*** |

### Outros artigos

* *Apfelstrudel*
* Empanada de mazá
* *Streusel*

### Ligazóns externas

* Receita de strudel *(en* *castelán)*
A **macrosocioloxía** é unha perspectiva da socioloxía que alienta a análise dos sistemas sociais e poboacionais a grande escala. Enfócase maiormente ó nivel da estrutura social, e frecuentemente ó nivel da abstracción teórica. É a contraparte da microsocioloxía, que se enfoca na axencia social individual. A macrosocioloxía tamén abrangue ós individuos, ás familias e a outros aspectos constituentes da sociedade, pero sempre o fai en relación a un sistema social meirande dos cales forman parte. A macrosocioloxía tamén pode ser a análise de grandes colectivos sociais (por exemplo unha cidade ou a Igrexa). As poboacións humanas son consideradas unha sociedade no grao que é politicamente autónoma e os seus membros participan nun amplo abano de actividades de cooperación. Por examplo, esta definición pode aplicarse á poboación de Alemaña sendo unha sociedade, pero as persoas xermano-falantes en si mesmas no se considerarían unha sociedade por estar dispersas en varios países. A macrosocioloxía estuda tendencias sociais amplas que se poden aplicar posteriormente ás características máis pequenas dunha sociedade. Para diferencialo ben, a macrosocioloxía estuda cuestións como a guerra, o sufrimento nas nacións do Terceiro Mundo, a pobreza e a privación ambiental, mentres que a microsocioloxía analiza cuestións como o rol da muller, a natureza da familia e migración.

Representantes de teorías macrosociolóxicas
-------------------------------------------

* Auguste Comte; que creou o temo "socioloxía" e cría que a sociedade podía ser estudada como calquera outra póla da ciencia.
* Émile Durkheim; que viu as cuestións individuais como un reflexo de patróns sociais, completando o primeiro estudo de socioloxía (que vinculaba o suicidio coas tendencias sociais).
* Herbert Spencer; que creou o termo "supervivencia do máis apto" en referencia ás disposicións sociais humanas (Darwinismo social).
* Karl Marx; que analizou a sociedade dende a perspectiva do conflito de clases entre traballadores e propietarios.
* Talcott Parsons; cuxa acción teórica tentou xuntar a influencia dos factores macro e micro, en relación cun contexto epistemolóxico superior da teoría de sistemas e a cibernética.

Notas
-----

1. ↑  Craig Calhoun(ed) *Dictionary of the Social Sciences* (Article: Macrosociology), Oxford University Press, 2002
2. ↑  John Scott & Gordon Marshall (eds) *Dictionary of Sociology*, Oxford University Press, 2000
3. 1 2 3  Gerhard Lenski, *Human societies: An introduction to Macrosociology*, McGraw-Hill, 1982, ISBN 0-07-037176-8

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gerhard Lenski, *Human societies: An introduction to Macrosociology*, McGraw-Hill, 1982, ISBN 0-07-037176-8 *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q137973
* EBID: ID
* GEC: 0518161
* MAG: 122978777

 |
A **bandeira de Malaisia**, coñecida como *Jalur Gemilang* (gloriosas franxas) foi adoptada o 16 de setembro de 1963. O seu deseño é moi semellante á Bandeira dos Estados Unidos, aínda que probablemente non se pretendeu imitala senón lembrar a bandeira da Compañía Británica das Indias Orientais, na que parece que tamén se inspirou a norteamericana.

Deseño
------

Bandeira de Malaisia.
A bandeira malaia conta con franxas horizontais do mesmo tamaño de cor vermella e branco e un cuadrante de cor azul no cantón. As franxas vermellas e brancas suman catorce e simbolizan o trece estados federados malayos e a federación malaya. No cantón aparecen un crecente (lúa crecente), un símbolo islámico, e unha estrela de catorce puntas que representa, como as franxas, os estados malayos e a federación que forman.

Tanto o crecente como a estrela son de cor amarela, símbolo da monarquía de Malaisia e figuran na parte superior do escudo de armas nacional. O 31 de agosto de 1997, o primeiro ministro Mahathir bin Mohammad aprobou a concesión á bandeira dun nome, *Jalur Gemilang*, "*Gloriosas Franxas*".

Construción da bandeira.
### Outras bandeiras

* Armada Armada
* Forzas aéreas Forzas aéreas
* Mariña mercante Mariña mercante
* Naval Naval
* Xefe de EstadoXefe de Estado
* APMMAPMM

Bandeiras históricas
--------------------

* Compañía Británica das Indias Orientais (1707)Compañía Británica das Indias Orientais (1707)
* Estados Malaios F.(1895-1946)Estados Malaios F.  
(1895-1946)
* Federación Malaia(1950-1963)Federación Malaia  
(1950-1963)
* Malaisia(dende 1963)Malaisia  
(dende 1963)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Malaisia en Flags of the World *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Bandeiras dos estados de Asia |
| --- |
| 
* Acerbaixán
* Afganistán
* Arabia Saudita
* Armenia
* Bahrain
* Bangladesh
* Brunei
* Bután
* Camboxa
* Casaquistán
* China
* Chipre
* Corea do Norte
* Corea do Sur
* Emiratos Árabes
* Exipto
* Filipinas
* Iemen
* India
* Indonesia
* Irán
* Iraq
* Israel
* Kirguizistán
* Kuwait
* Laos
* Líbano
* Malaisia
* Maldivas
* Mongolia
* Myanmar
* Nepal
* Omán
* Paquistán
* Qatar
* Rusia
* Singapur
* Siria
* Sri Lanka
* Tailandia
* Taxiquistán
* Timor Leste
* Turkmenistán
* Turquía
* Uzbekistán
* Vietnam
* Xapón
* Xeorxia
* Xordania

 |
| 
* Bandeiras de estados non recoñecidos ou con recoñecemento parcial

 |
| 
* Abkhazia
* Norte de Chipre
* Palestina
* Taiwán
* Osetia do Sur

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q168935
* EBID: ID

 |
**José Solchaga Zala**, nado en Muniain de la Solana en 1881 e finado en Donostia en 1953, foi un militar navarro, coñecido polo seu grao no exército como Xeneral Solchaga. Participou no alzamento nacional contra a Segunda República que levou á Guerra Civil.

Traxectoria
-----------

De familia militar, católica e carlista. Ingresou na Academia de Infantería de Toledo no 1896 con quince anos e graduouse en 1899. Foi destinado como capitán á Guerra do Rif, participando nas operacións militares de Melilla, Larache e Tetuán, o que levou a o seu ascenso por méritos de guerra a comandante. Estivo en África até o 1914.

En 1920 ascende a tenente coronel e foi destinado a Donostia. Sendo coronel, en 1921, foi destinado a Pamplona. Durante a Revolución de 1934 mandou unha das tres columnas que participaron na toma de Asturias.

En setembro de 1943, sendo tenente xeneral, foi un dos asinantes da petición de restauración da monárquica dirixida a Francisco Franco. Posteriormente foi capitán xeneral da VI rexión militar (sede en Valladolid) e en 1945 da IV rexión militar (sede en Barcelona). Catro anos despois pasou á reserva até a súa morte en 1953.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Biografías del Bando Nacional* *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6294038
* WorldCat
* VIAF: 4104160546921810240001
* Auñamendi: 109123
* BNE: XX5294515
* DBE: jose-solchaga-zala
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 110290

 |
Tarro de *gochujang*
O **gochujang** (고추장) é unha salsa picante empregada na condimentación de pratos da cociña coreana. Trátase dun alimento fermentado a base de pementos rubios en po. Elabórase de forma tradicional en recipientes de barro que conteñen pasta de chile e despois de fermentar durante anos sobre pedras que se denominan *jangdokdae* (장독대) .

Historia
--------

Crese que o *gochujang* (pasta picante de chiles) empregouse en Corea desde comezos do século XVIII. De acordo co *Jungbo Sallim geongje* (증보산림경제, 1765), a pasta *gochujang* facíase engadíndolle po de chiles picantes e arroz glutinoso a unha pasta elaborada previamente con soia, e a a que se deixaba madurar baixo o sol, sendo similar o método ao empregado actualmente.

Características
---------------

Trátase dunha pasta en forma de salsa que se fermenta durante moitos anos en recipientes de barro selados. A pasta contén unha base de arroz glutinoso, grans pulverizados de soia e bastante chile en po. Menos frecuente é a adicción de xuxube, cebada e cabaza. Emprégase como condimento habitualmente nos jjigae coreanos. Ás veces marínase carne e emprégase como condimento de pratos como o naengmyeon e o bibimbap. Outras veces emprégase como base doutros condimentos como son o chogochujang (초고추장) ou o ssamjang (쌈장).

Notas
-----

1. ↑  "Korean Food and Health - Korean Hot Pepper Paste". Arquivado dende o orixinal o 24 de xaneiro de 2009. Consultado o 30 de abril de 2010.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Kimchi
* Doenjang
**Flavio Valerio Severo**, en latín **Flavius Valerius Severus**, falecido o 16 de setembro do ano 307, foi un emperador romano de Occidente. Foi un militar romano de orixe iliria, nacido no seo dunha familia humilde.

Traxectoria
-----------

Baixo o nome de Severo II, foi un militar brillante, pero de escasa mentalidade política. Cando no 305, Diocleciano abdica e Maximiano, augustus de Occidente tamén o fai obrigado. Galerio nomea a Flavio Severo césar de Occidente, pasando por riba das intencións de Constancio I Cloro, que quería nomear o seu fillo Constantino. Ademais, Maxencio, o fillo do emperador Maximiano, tamén consideraba que tiña dereitos sobre o trono, e como tal, rebélase, faise proclamar augustus en Roma, e chama o seu pai para o seu carón co fin de gobernar ámbolos dous como augustus.

Galerio, augustus de Oriente, atópase de súpeto con catro augustus en occidente. Constancio I Cloro, Severo II, Maxencio e Maximiano. Constancio I Cloro morre en Britania nunha expedición contra os pictos, pero as lexións nomean o seu fillo Constantino augustus.

Galerio envía a Severo II a Italia para rematar coas intencións de Maxencio e Maximiano, nomeados despois da rebelión do pobo de Roma en contra da designación de Severo II como césar. Pero as tropas abandonan a Severo II que ten que fuxir cara a Rávena. Aló é convencido por Maximiano de que se lle respectara a súa vida a cambio da súa abdicación, cousa que fai, entregándose ós seus persecutores.

Pero Galerio, emperador en Oriente, non acepta esta situación e prepara a invasión de Italia. Cando chega para se enfrontar ós seus "augustus" rivais, Maxencio manda asasinar a Severo II, que se atopaba prisioneiro en Roma no ano 307.

| Imperio Romano |
| --- |
| *Segue a:* Galerio | **Flavio Severo**(306-307) | *Precede a:* Maxencio |
| Tetrarquia |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q46814
* WorldCat
* VIAF: 89764900
* BMT: 98327
* DBE: severo-ii
* EBID: ID
* GEC: 0062351
* Treccani: flavio-valerio-severo

 |
Travertino non puído.
O **travertino** é unha rocha calcaria, composta por calcita, aragonita e limonita, con bandas compactas, paralelas entre si, nas cales se observan pequenas cavidades, onde predominan os tons que pasan polo branco, verde ou rosa, presentando, frecuentemente, marcas de pólas e follas. Tamén é coñecida polo nome de *Tufo calcario*.

O seu nome vén do latín *lapis tiburtinus*, pedra de Tibur, actual Tivoli.

Formación
---------

A rocha fórmase en zonas kársticas calcarias, pola precipitación de carbonato de calcio por acción da auga doce, o que provoca espazos ocos e o depósito de materiais en bandas máis ou menos paralelas.

Existen grandes xacementos deste tipo de rocha en México, Turquía e no Perú, malia seren as variedades italianas, coma o Tívoli unha das máis apreciadas.

Aplicacións
-----------

Emprégase como pedra ornamental en arquitectura, en estado natural ou puída, aplicada en interiores, exteriores e en decoración.
O seu uso na construción, tanto na arquitectura clásica romana como na actualidade, débese á súa durabilidade, doada aplicación e ás súas calidades estéticas.

O Coliseo de Roma, en Italia, e a Basílica de San Pedro, no Vaticano, están construídos con travertino, entre outros materiais.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Travertino Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q187156
* AAT: 300011329
* BNCF: 38775
* BRE: 2001583
* EBID: ID
* GEC: 0147673
* GND: 4185967-4
* JSTOR: travertines
* LCCN: sh85137186
* NKC: ph162638
* Treccani: travertino

 |
A constelación de Custom Messium.
**Custos Messium**, que en latín significa "o gardián da colleita", é unha antiga constelación ideada polo astrónomo francés Joseph Lalande no 1775.

Características
---------------

Está composta por un grupo de estrelas febles situadas entre as actuais constelacións de Camelopardalis, Cassiopeia e Cepheus, representa a un granxeiro que colleita trigo. Esta área do firmamento fóra antigamente coñecida coma "O Campo de Trigo". Aínda que a constelación apareceu en varios atlas estelares, pronto caeu no esquecemento e hoxe en día non é recoñecida coma tal.

O nome Messium fai referencia a Charles Messier, o famoso cazador de cometas, e, de feito, era a miúdo coñecida coma **Messier**, particularmente en Francia. Joseph Lalande escolleu esta zona anteriormente anónima do ceo porque foi aquí onde foi visto o cometa de 1774. O cometa fóra amplamente observado por Messier, pero, ironicamente, non foi descuberto por el (o descubridor foi outro francés, Jacques Montaigne).

Notas
-----

* Custos Messium. Obsolete constellations (Shane Horvatin) Arquivado 17 de xullo de 2010 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Custos Messium. Star Tales (Ian Ridpath) *(en inglés)*

|  |
| --- |
| **Constelacións obsoletas**  incluíndo Argo Navis de Ptolomeo |
| Anser | Antinoo | Argo Navis | Asterion | Cancer Minor | Cerberus | Chara | Custos Messium | Felis | Frederici Honores/Gloria Frederici | Gallus | Globus Aerostaticus | Jordanus | Lochium Funis | Machina Electrica | Malus | Mons Maenalus | Musca Borealis | Noctua | Officina Typographica | Polophylax | Psalterium Georgii/Harpa Georgii | Quadrans Muralis | Ramus Pomifer | Robur Carolinum | Sceptrum Brandenburgicum | Sceptrum et Manus Iustitiae | Solarium | Tarandus vel Rangifer | Taurus Poniatovii | Telescopium Herschelii | Testudo | Tigris | Triangulum Minor | Turdus Solitarius | Vultur |
**Xoán Xesús Carril Ramos** é un político galego do BNG.

Traxectoria
-----------

Nas eleccións municipais de 1987 foi elixido concelleiro de Arzúa polo Partido Socialista Galego-Esquerda Galega. Integróuse no Bloque Nacionalista Galego e foi elixido responsable de finanzas do partido en Arzúa en 1999. Nas municipais de 2007 e 2011 foi elixido concelleiro e foi concelleiro de Deportes. Nas municipais de 2019 encabezou a candidatura do BNG en Arzúa e foi elixido concelleiro. Volveu encabezar a candidatura nas municipais de 2023 e foi elixido alcalde co apoio de Alternativa por Arzúa e o PSdeG-PSOE.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Luis García López** |  **Alcalde de Arzúa** 2023 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |

Vida persoal
------------

Casou con Mariluz Casanova Vidal, e teñen dúas fillas.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Santiago, 29-6-1999, p. 47
2. ↑  O nacionalista Xoán Xesús Carril: novo alcalde de Arzúa
3. ↑  El BNG se hace con la alcaldía de Arzúa «in extremis»

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Arzúa

### Ligazóns externas
A **bandeira de San Vicente e as Granadinas** foi adoptada o 21 de outubro de 1985. É unha bandeira composta por tres franxas verticais de cor azul (a máis próxima ó mastro), amarela (a central) e verde (a exterior). A franxa amarela é de dobre anchura respecto ás outras dúas e contén, na súa parte central a letra V, formada con tres rombos ou diamantes verdes, dous situados nos extremos e o terceiro no centro.

Os rombos ou diamantes verdes forman a letra V, inicial de San Vicente que dá nome ó país. A cor verde representa a vexetación exuberante de San Vicente e a permanente vitalidade da súa poboación. Esta cor tamén alude ó termo que define a San Vincente e as Granadinas como "as xemas das Antillas". A cor azul simboliza o ceo e o mar que rodea as illas. O amarelo representa a cordialidade, o espírito alegre dos seus habitantes e as douradas praias das Granadinas.

A bandeira de San Vicente e as Granadinas tamén é coñecida polo nome de "*as xemas*".

Outras bandeiras
----------------

* 1979 a 19851979 a 1985
* Marzo a outubro 1985Marzo a outubro 1985

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Bandeira de San Vicente e as Granadinas en Flags of the World

| * v
* c
* e
Bandeiras dos estados de América |
| --- |
| 
* Antiga e Barbuda
* Arxentina
* Bahamas
* Barbados
* Belize
* Bolivia
* Brasil
* Canadá
* Chile
* Colombia
* Costa Rica
* Cuba
* Dominica
* Rep. Dominicana
* Ecuador
* Estados Unidos de América
* Granada
* Guatemala
* Güiana
* Haití
* Honduras
* México
* Nicaragua
* Panamá
* Paraguai
* Perú
* Saint Kitts e Nevis
* Salvador
* San Vicente e as Granadinas
* Santa Lucía
* Suriname
* Trinidad e Tobago
* Uruguai
* Venezuela
* Xamaica

 |
| 
* Bandeiras de países con status especial

 |
| 
* Anguila
* Antillas Neerlandesas
* Aruba
* Groenlandia
* Guadalupe
* Güiana Francesa
* Illas Virxes Británicas
* Illas Virxes Estadounidenses
* Martinica
* Porto Rico
* Saint-Pierre-et-Miquelon

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q184584
* EBID: ID

 |