A ruta da seda
**A Ruta da seda** era unha rede de rutas comerciais entre Asia e Europa que se estendía dende Chang'an (actualmente Xi'an) na China, até Antioquia en Siria medieval e Constantinopla (actualmente Istambul, Turquía) ás portas de Europa. O seu nome ven da mercancía máis prestixiosa que circulaba nela, a seda, cuxa fabricación era un segredo que só os chineses coñecían. Utilízase esta denominación dende o século XIX e débese ao xeógrafo alemán Ferdinand Freiherr von Richthofen. O tránsito por lugares desérticos daba lugar aos típicos camiños para caravanas de camelos e cabalos. Os romanos xa eran grandes afeccionados tras coñecer o segredo antes do comezo da nosa era, a través dos partos, e foron estes que organizaron entón o comercio da seda. Moitos outros produtos transitaban por estas rutas : pedras e metais preciosos, teas de la ou de liño, ámbar, marfil, laca, especias, vidro, coral etc.

Orixe
-----

Cóntase que o Emperador Wu da Dinastía Han decidiu en 138 a.C. fraguar alianzas cos reinos do oeste e do noroeste, arquinimigos das tribos Xiang-Nu (os Hunos xa que sufría unha serie de invasións continuadas (cada vez máis frecuentes, máis violentas e menos contibles), protagonizadas por unha serie de tribos nómades situadas ao noroeste das súas fronteiras. Tribos cuxa superioridade militar era unha consecuencia directa do hábil manexo dunha cabalería forte, esvelta e lixeira, máis apta para a guerra que a chinesa, cuxos cabalos eran absolutamente inadecuados para toda actividade que esixise rapidez de movementos. E por tal motivo, encomendou ao Xeneral Zhang Qian esta misión, outorgándolle cen dos seus mellores guerreiros e presentes de incalculable valor para selar esta alianza militar e política. Trece anos despois, sendo fustrigado durante dez anos polos hunos, o xeneral Zhang Qian regresa á Corte Imperial Han con só un membro da partida. Aínda que non lograra estabelecer nin unha soa das alianzas militares da súa misión, o xeneral Zhang informou á corte, da existencia de trinta e seis reinos, verdadeiras potencias comerciais, nas fronteiras oeste da China. Así, o xeneral Zhang contou dos magníficos cabalos das chairas do Val de Ferghana en Asia Central (hoxe Kirguizistán, Uzbekistán e Taxikistán), moito máis fortes e veloces que os cabalos chineses, cos que a cabalería do Imperio Han podería enfrontar aos Hunos en mellores condicións.

Posteriormente, as misións diplomáticas e comerciais cos reinos do Val de Ferghana non lograron garantir a seguridade nin afianzar o comercio, polo que a China preparou unha invasión a grande escala, aínda que foi na segunda arremetida no ano 102 a.C. que a China logrou conquistar todas as terras entre as súas propias fronteiras e os Reinos do Val de Ferghana. Así os chineses non só conseguiron asegurarse a importación dos famosos cabalos das estepas, senón que conseguiron establecer os seus propios produtos nos mercados destes reinos. Cincuenta anos máis tarde, cando Marcus Licinius Crasus cruzou o Éufrates para conquistar Partia no ano 53 a.C. asombrouse ao ver un brillante, suave e marabilloso novo tecido. Unhas décadas máis tarde, as máis adiñeiradas familias de Roma, estaban marabilladas de vestirse co máis prezado tecido: a seda.

Historia
--------

Xi'an é a extremidade leste do camiño da seda considerado como aberto polo xeneral chinés Zhang Qian no século II a.C.
Os convois de caravanas íanse de \*Xi'an, Lanzhou ou Xining e tomaban o corredor de Gansu logo contorneaban polo norte ou o sur o deserto de Taklamakan, que é un dos máis áridos do mundo. Estas dúas ramas principais posuían diferentes variantes, e foron balizadas por cidades e caravaneras os nomes das cales e a importancia variaron no curso dos tempos. Pero todas estas pistas unían entre elas oasises situadas na periferia do deserto e ao pé das altas montañas de Tian Shan ou de Kunlun:

* ao norte: Tourfan, Ouroumtchi, Karachahr, Koutcha, Aksou, Kashgar;
* ao sur: Dunhuang, Miran, Cherchen, Niya, Khotan, Yarkand.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Caravasar

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Ruta da seda*** |

* A ruta da seda na antiguidade por André Bueno *(en portugués)*.
* Páxina da UNESCO sobre a Ruta da seda *(en francés)*.

| * v
* c
* e
Patrimonio da Humanidade na China |
| --- |
|  | Palacios imperiais das dinastías Ming e Qing, incluíndo a Cidade Prohibida e o Palacio de Mukden (1987)  ·  Mausoleo do primeiro emperador Qin (1987)  ·  Covas de Mogao (1987)  ·  Monte Tai (1987)  ·  Sitio principal de Pequín en Zhoukoudian (1987)  ·  Gran Muralla Chinesa (1987)  ·  Monte Huangshan (1990)  ·  Zona de interese paisaxístico e histórico de Huanglong (1992)  ·  Val de Jiuzhaigou (1992)  ·  Wulingyuan (1992)  ·  Conxunto Histórico do Palacio de Potala, incluíndo o Templo de Jokhang e Norbulingka (1994)  ·  Montañas Wudang (1994)  ·  Estación de montaña de Chengde e os seus templos periféricos en Chengde (1994)  ·  Templo e cemiterio de Confucio e a mansión da familia Kong en Qufu (1994)  ·  Área panorámica do Monte Emei, incluíndo a zona escénica do Gran Buda de Leshan (1996)  ·  Parque nacional da montaña Lu (1996)  ·  Antiga cidade de Pingyao (1997)  ·  Xardíns clásicos de Suzhou (1997)  ·  Cidade vella de Lijiang (1997)  ·  Palacio de verán (1998)  ·  Templo do Ceo (1998)  ·  Escultura rupestre de Dazu (1999)  ·  Monte Wuyi (1999)  ·  Aldeas antigas no sur de Anhui – Xidi e Hongcun (2000)  ·  Tumbas imperiais das dinastías Ming e Qing, incluíndo as tumbas Ming e o Mausoleo Ming Xiaoling (2000)  ·  Grutas de Longmen (2000)  ·  Monte Qingcheng e o Sistema de irrigación de Dujiangyan (2000)  ·  Grutas de Yungang (2001)  ·  Áreas protexidas dos tres ríos paralelos de Yunnan (2003)  ·  Capitais e tumbas do antigo reino de Koguryo (2004)  ·  Centro histórico de Macau (2005)  ·  Yin Xu (2006)  ·  Santuarios do panda xigante de Sichuan - Wolong, Monte Siguniang e Montañas Jianjin (2006)  ·  Diaolous de Kaiping e aldeas (2007)  ·  Karst da China meridional (Fase II) (2007)  ·  Tolou de Fujian (2008)  ·  Sanqingshan (2008)  ·  Monte Wutai (2009)  ·  Monumentos históricos de Dengfeng no "centro do ceo e da terra" (2010)  ·  China Danxia (2010)  ·  Paisaxe cultural do lago do oeste en Hangzhou (2011)  ·  Sitio de Shangdu (2012)  ·  Sitio fósil de Chengjiang (2012)  ·  Xinjiang Tianshan (2013)  ·  Paisaxe cultural dos arrozais en socalcos dos hani de Honghe (2013)  ·  Ruta da seda: rede viaria das rutas do corredor de Chang'an-Tianshan (2014)  ·  Gran Canal (2014)  ·  Sitios Tusi (2015)  ·  Paisaxe cultural artística rupestre de Zuojiang Huashan (2016)  ·  Hubei Shennongjia (2016)  ·  Qinghai Hoh Xil (2017)  ·  Kulangsu: un asentamento internacional histórico (2017)  ·  Fanjingshan (2018)  ·  Ruínas arqueolóxicas da cidade de Liangzhu (2019)  ·  Santuarios de aves migratorios ao longo da costa do Mar Amarelo - Mar de Bohai na China (fase I) (2019)  ·  Quanzhou: Emporio do mundo en Song-Yuan China (2021)  ·  Paisaxe cultural dos antigos bosques de té da montaña Jingmai en Pu'er (2023) |  |
| Patrimonio da Humanidade  ·  Lista do Patrimonio da Humanidade en Perigo  ·  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q36288
* WorldCat
* VIAF: 170952654
* BAV: ADV11984660
* BLBNB: 000087816
* BNE: XX454566
* BNF: 11970767h
* BRE: 1905010
* EBID: ID
* FAST: 1243730
* GND: 4054299-3
* LCCN: sh85122554
* NDL: 00571235
* NKC: ge194604
* TGN: 7031416

 |