Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Serbia (homónimos).
Territorio tradicional da Sorabia.
A **Serbia Branca** ou **Bojka** (en serbio Белa Србиja; arcaico *Бојка*, en grego antigo *Boĩki*), é o mítico fogar dos devanceiros dos serbios, dos **serbios brancos** (en serbio Бели Срби, *Beli Srbi*).

Unha zona adxacente á Serbia Branca coñécese como Croacia Branca, na que os croatas tamén din teren a súa orixe.

A Serbia Branca e os seus habitantes poden interpretarse con cualificativos como serbios "non bautizados" ou "pagáns" (precristiáns), de acordo co *De Administrando Imperio*.

Etimoloxía
----------

O termo Serbia Branca (*Bela Srbija*) está relacionado con Беларусь Belarús (ou Rusia Branca), neste caso pode referirse a que sexa unha terra "sen bautizar", en relación cos serbios dos Balcáns que eran cristiáns.[]

Bojka, (Boĩki, usado en grego antigo, derivado do protoeslavo \*bojь = *batalla, guerra, loita*) pode relacionarse co grupo étnico ucraíno, os Boyko, e coa tribo celta dos Boii, que vivían no século II a.C. na conca danubiana.[]

Situación
---------

A localización da Serbia Branca é controvertida. Foi descrita como situada en:

* O norte do Danubio e os Cárpatos
* A moderna República Checa.
	+ Bohemia.
* Entre os ríos Elba e Saale.
* En Polonia.
* En Rutenia.
* En Rügen, illas Svantevit no norte de Alemaña.
* En Lusacia, triángulo entre Alemaña, a Repúlica Checa e Polonia.

Historia
--------

Os serbios brancos eran unha tribo de polabios eslavos que vivían en Europa Central, ao lado da Croacia Branca.

As *"Terras serbias"* nos séculos VII a IX.
A tribo era gobernada por un *arconte*, que foi sucedido por dous fillos, un deles, o chamado *Arconte Descoñecido*, levou a unha parte da súa tribo en armas contra terras bizantinas durante o goberno do emperador Heraclio (610-641). Mentres Heraclio loitaba contra os persas os ávaros convertéronse nunha gran ameaza nas fronteiras do Imperio bizantino, tomando cidades como *Singidunum* (Belgrado), *Viminacium* (Kostolac), *Naissus* (Niš), *Sardica* (Sofía) e ocasionando a destrución de Salona en 614.

Neste momento os serbios entraran en contacto co emperador. Os serbios brancos recibiron do emperador Heraclio, en primeiro lugar, a zona de *Serbia grega* (en grego Σέρβια, *Serbia*) na provincia de Tesalónica como un agasallo tras a súa vitoria contra os ávaros de Dalmacia.

Os serbios brancos estableceron pronto contacto co *stratego* bizantino de *Singidunum* (a moderna Belgrado) e establecéronse nas *terras serbias*, hoxe Bosnia e Hercegovina, Croacia, Montenegro e Serbia Central, administraddsas mediante as *župas* de Pagania, Rascia, Travunia, Doclea, Bosnia e Zachlumia, territorios incorporados todos eles, no século XIV, ao Imperio serbio.

Os descendentes dos serbios brancos (ou *protoserbios*) son os serbios actuais e os sorbios de Lusacia (que en lingua soraba é *Serbja*).

Os serbios en Lusacia (Sorbios)
-------------------------------

Serbia de Dervano, século VII.
Fredegario, cronista do Imperio carolinxio, meciona a Dervano ( *Dervanus*) na súa crónica como *"dux gente Surbiorum que ex genere Sclavinorum* ("gobernador do pobo dos serbios, da nación dos eslavos (esclavenos)"

Este é o primeiro gobernante da tribo que aparece mencionado polo seu nome en toda a historia. Fredegario di que fora un subordinado dos francos durante moito tempo. Despois da derrota do rei franco Dagoberto I polo rei eslavo Samo cerca de Wogastisburgo en 631-632 Dervano declarou a súa independencia dos francos e "el e o seu pobo pasaron ao Imperio de Samo".

Dervano uniuse a Samo nas súas posteriores guerras contra os francos. Novos informes de Fredegario indican que Dervano e a súa xente vivían ao leste do saxón Saale. A referencia a Dervano en 631/632 tamén é a primeira confirmación escrita da presenza dos eslavos ao norte de Erzgebirge.

Dervano loitou contra os *Thuringii* (turinxios) en 631-634, e foi finalmente derrotado polo duque Randulf, gobernador de Turinxia no 636.

A seguinte mención dos sorbios é o Estado de Miliduch e o seu duque Nussito, que liberou os sorbios do Imperio franco, pero posteriormente foi asasinado durante as campañas dos francos en 806 por Carlos o Novo.

Presonaxes
----------

* Un *Rei innominado*
* *Arconte descoñecido*, ca. 610-641 (fillo do Rei)
* *Dervano*, ca. 631-636 (de xenealoxía descoñecida)

Notas
-----

1. 1 2  *De Administrando Imperio*, Constantino Porfiroxénito
2. ↑  Petar Vlahovic, Projekat Rastko Cetinje, "The Serbian Origin of the Montenegrins" (A orixe serbia dos montenegrinos) Arquivado 01 de novembro de 2013 en Wayback Machine. *(en inglés)* Consultada o 25/1/2012.
3. ↑  Linus, C. (1878): *The conquest of Turkey, or The decline and fall of the Ottoman Empire, 1877-8*. Hubbard Bros.
4. ↑  Noel Malcolm. Noel (1996): *Bosnia: a short history*. New York University Press.
5. ↑  Andreas Nikolaou Stratos, Andreas (1968): *Byzantium in the seventh century, Volume 1*. Adolf M. Hakkert
6. ↑  Heymann, Frederick Gotthold (1966): *Poland & Czechoslovakia*. Prentice-Hall.
7. ↑  Ćirković, Sima M. (2004): "The Epochs os Serbian Developmernt" in*The Serbs*. Blackwell Publishing. ISBN 0-631-20471-7
8. ↑  Conte, Francis (1995): *The Slavs*. East European Monographs.
9. 1 2  The Royal Anthropological Institute (1879): *Journal of the Anthropological Institute*.
10. ↑  Howorth, W. W.: "The Spread of the Slaves" in *The Journal of the Anthropological Institute of Graeat Britain and Ireland*, **9**, 1990, páxs. 181 e seguintes.
11. ↑  Ćirković, Sima M. *Op. cit.*
12. ↑  Kamusella, Tomasz (2008): *The Politics of Language and Nationalism in Modern Central Europe*. Palgrave Macmillan
13. ↑  Téñase en conta que *Subiorum* significa "dos sorbios", e que en idioma sorbio denomínase *serby* e, en serbio, *srbi*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Historia de Serbia
* Historia dos eslavos do sur
* Croacia Branca