recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
***O soño do falcón*** é a primeira novela do escritor coruñés Xabier Iglesias. Foi publicada pola editorial Toxosoutos no 2003.

Argumento
---------

A obra narra a vida do conde Pedro de Soutomaior, máis coñecido como Pedro Madruga, destacado representante da nobreza galega medieval e que protagonizou os feitos políticos e militares máis importantes da súa época, como foron a revolta Irmandiña e a resistencia contra o poder da Coroa de Castela.

A novela, subtitulada *Vida e batallas do Cabaleiro don Pedro Álbares de Soutomaior, conde de Camiña, por mal nome chamado "Pedro Madruga"*, incide nos dous devezos que guiaron os actos de Pedro de Soutomaior: a afirmación da súa propia liberdade contra o poder da Coroa e a Igrexa, e tamén a loita constante, sempre escrita dacabalo e coa espada na man, na defensa do interese político da unión de Galicia e Portugal, nun tempo en que o poder de Castela mandaba o contrario.

Estruturada en catro *tempos* de catro capítulos cada un, e dous máis, un a xeito de introdución e outro de epílogo, repasa toda a biografía do nobre, dende os seus devanceiros Paio Sorrei e Fernán Eáns de Soutoamior, pai de Pedro, ata a fin dos seus días en Alba de Tormes, provincia de Salamanca.

Fontes e estilo
---------------

Segundo recoñece o autor nunha entrevista a *Biblos Clube de Lectores* (nº 5, 2003), foille precisa máis dunha década de investigación para rematar con éxito a novela, apoiándose en textos históricos dos anos 50 do pasado século en diante.

Xabier Iglesias desenvolve nesta obra unha liña histórica clara recorrendo á fabulación para explicar por que o protagonista desenvolveu os feitos do xeito no que sucederon.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da obra en andelvirtual.com Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20550060
* BNE: XX3258238

 |
**María Dolores Norte Gómez** é a primeira muller que obtivo o título de Enxeñeira de Minas en España.

Traxectoria
-----------

María Dolores Norte Gómez pertence ao grupo de universitarias que iniciaron estudos en enxeñarías no curso 1968-69 e foi a primeira que conseguiu titularse como Enxeñeira de Minas pola Escola Técnica Superior de Enxeñeiros de Minas de Madrid, Universidade Politécnica de Madrid no ano 1974, especializándose en Enerxía e Combustibles.

O feito de ser a primeira muller enxeñeira de minas tivo un gran balbordo no seu momento, chegando a aparecer en diversos medios de comunicación e recibindo o título de mans da entón Princesa Sofía. Tras a súa licenciatura continuou os seus estudos cursando un mestrado en "Seguridade de Reactores Nucleares" no Massachusetts Institute of Technology (M.I.T.), Boston, (USA), durante o ano 1982. Máis tarde iniciou os seus estudos de doutoramento na Escola Técnica Superior de Enxeñeiros de Minas de Madrid.

Na década dos noventa inicia un mestrado sobre Avaliación e Corrección de Impactos Ambientais, no Instituto Tecnolóxico Geominero de España. E máis tarde fórmase como Auditora Interna de Sistemas de Calidade Certificada pola Empresa Lloyds Register.Antes de finalizar os seus estudos entrou como bolseira na empresa Técnicas Reunidas S.A dentro da Agrupación de Interese Económico de Empresarios Agrupados. (A. I. E.), onde chegou a desempeñar os cargos de Xerente e Directora de Proxectos Enerxéticos tanto nacionais como internacionais.

Publicacións
------------

* "Mi experiencia del Curso de Gestión y Dirección de Proyectos con la empresa Dirección de Proyectos Europeos (DPE)". *Industria y minería*, ISSN 1137-8042, Nº. 392, 2012, páxs. 30-31
* "Algo está cambiando en la energía nuclear". *Industria y minería*, ISSN 1137-8042, Nº. 376, 2008, páxs. 39-45

Notas
-----

1. 1 2  Currículo de María Dolores Norte Gómez Arquivado 28 de outubro de 2020 en Wayback Machine. Colegio Oficial de Minas del Centro de España. Consultado o 12/1/2017 *(en castelán)*.
2. ↑  García-Valdecantos, Esther (24/10/2015). "Así son las ingenieras españolas" *El Mundo* *(en castelán)*.
3. ↑  "La Princesa de España entregó el título a la primera española ingeniera de minas". *ABC*. 18/6/1975 *(en castelán)*.
4. ↑  Quijada, Pilar "Dolores Norte, la primera mujer ingeniera de Minas" 7/8/2017 *(en castelán)*.
5. 1 2  María Dolores Norte Gómez en Dialnet. Universidade da Rioxa. Consultado o 12/1/2017.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Ellas pueden. Dolores Norte, una pionera en la Ingeniería de Minas en España" RTVE, 6/2/2013 *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28735602
* Dialnet: 2339788

 |
**Ramón Arias Roca**, nado en 1946, é arquitecto técnico e foi concelleiro no concello de Lugo polo Partido Popular de Galicia (PPdeG). Con anterioridade foi segundo tenente de alcalde do concello de Lugo e responsable da concellería de Urbanismo e Territorio.

Traxectoria
-----------

Graduouse na Escola de Arquitectos Técnicos de Barcelona en 1974 e comezou a súa actividade profesional en 1976 en Lugo. Obtivo praza de aparellador municipal en Mondoñedo, Rábade, Meira, Friol, Baleira e Castro de Rei. En 1977 accede á praza de Arquitecto Técnico da Deputación de Lugo, na que foi xefe do servizo de Urbanismo e Arquitectura.

Asemade, foi Conselleiro da RTVG e Presidente do mesmo ente, Secretario do colexio oficial de Aparelladores, Presidente da Federación Lucense de Piragüismo, Vicepresidente do Club Náutico de Sada e Presidente de honra da Federación de Asociacións de Veciños de Lugo

En 1995, presentouse ás eleccións municipais polo Partido Popular e en 1999 encabezou a súa lista electoral,

Notas
-----

1. ↑  vieiros.com (ed.). "Ramón Arias Roca, candidato do PP por Lugo". Arquivado dende o orixinal o 01/07/2007. Consultado o 19/12/2010.
2. ↑  vieiros.com (ed.). "Candidaturas por Lugo". Arquivado dende o orixinal o 01/07/2007. Consultado o 19/12/2010.
A **Universidade Católica San Antonio**, coñecida tamén como **Universidade Católica de Murcia** (**UCAM**), é unha universidade española privada e católica da cidade de Murcia. É propiedade da Fundación Universitaria San Antonio, que, ao igual que a universidade, leva o nome do seu patrón: Santo Antonio de Padua.

Historia
--------

Erixida canonicamente en 1996 de conformidade co artigo 3.3. da Constitución Apostólica "Ex Corde Ecclesiae" do papa Xoán Paulo II do 15 de agosto de 1990.

Campus
------

A universidade sitúase no chamado campus de Los Jerónimos cunha superficie aproximada de 25.000 metros cadrados, deles 14.500 construídos, na pedanía de Guadalupe, a 4 km do núcleo urbano da cidade de Murcia. Os servizos centrais da universidade áchanse no Mosteiro dos Xerónimos de San Pedro de la Ñora (s. XVIII) que, xunto coa súa igrexa barroca, está declarado Monumento Histórico-Artístico Nacional.

Oferta de estudos
-----------------

Ofrece 24 titulacións oficiais de grao e 31 titulacións oficiais de posgrao (másters oficiais) (Títulos verificados pola Agencia Nacional de Avaliación da Calidade e a Acreditación). Tamén é posible cursar Títulos Propios de Especialización Profesional e a Escola Superior de Idiomas.

Deportes
--------

### Deporte universitario

En competicións universitarias, é dicir, aquelas nas que só compiten equipos formados por estudantes matriculados oficialmente, a UCAM conta con equipos practicamente en todas as disciplinas e dominou as últimas edicións do Campionato de España Universitario de Baloncesto Masculino.

### Deporte federado

A UCAM patrocina 16 equipos federados, nos que xogan deportistas que non están matriculados na UCAM. Entre estes equipos destacan o Club Baloncesto UCAM Murcia, o UCAM Murcia Club de Fútbol e o UCAM Voleibol Murcia.

Notas
-----

1. ↑  *Competiciones Arquivado 20 de xaneiro de 2015 en Wayback Machine.* en la página institucional.
2. ↑  *Deporte federado Arquivado 27 de novembro de 2011 en Wayback Machine.* en la página institucional.

Véxase tamén
------------

* Lista de universidades de España

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial da UCAM *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2422685
* WorldCat
* VIAF: 134124730
* BNE: XX193789
* BNF: 13748096d
* GND: 1245104-6
* GRID: grid.411967.c
* ISNI: 0000000122883068
* LCCN: no2003026073
* MAG: 68763199
* SUDOC: 127225641
* THE: ID
* U-Multirank: ID

 |
**O Garavanciño** é un álbum ilustrado por Marc Taeger, adaptado por Olalla González a partir dun conto popular. Foi publicado pola editorial Kalandraka en 2008.

Trama
-----

Garavanciño é un neno moi pequeno e por iso súa nai non o deixaba saír só, por medo a que lle pasase algo. Un día Garavanciño insistiu en ir só á tenda e a nai accedeu. A nai, ó ver que non lle pasara nada, deixou que o neno fose ó bosque levarlle a comida a seu pai, que estaba traballando. Como chovía, Garavanciño escondeuse debaixo dunha col. Pero de súpeto un boi famento apareceu e comeuna e, con ela, a Garavanciño. Como non aparecía por ningún lado, seus pais fórono buscar polo bosque e encontráronse co boi, déronlle moitas coles para comer e expulsou a Garavanciño cun peido. Fóronse felices os tres para casa.

Edición
-------

O libro presenta un formato cadrado (22x22 cm) de pouco volume, cunha cuberta dura. Tanto a cuberta como a contracuberta están relacionadas entre si, é dicir, se se abre o conto de tal forma que se vexan ambas cubertas, vese que na cuberta está Garavanciño que se dirixe á aldea que se encontra na contracuberta. O fondo é dunha cor marrón claro cun fin de resaltar as ilustracións.

En canto ás gardas a primeira contén todos os elementos do conto descolocados para poder ter liberdade á hora de explicalo. Na última encontramos os recortes e os elementos da primeira garda porque xa están condicionadas polo guión do conto.

Ó longo da narración repítense certas estruturas que conseguen certo ritmo na lectura e así centrar a atención dos máis pequenos.

Ilustracións
------------

As ilustracións que aparecen no conto son debuxos con cores vivas e con trazos esquemáticos e lineais. As posicións das ilustracións e tamaños exercen un efecto visual de tamaño e distancia. O fondo de todas as follas é branco, así consegue resaltar as ilustracións, igual que pasa na cuberta e na contracuberta.

Potencialidades educativas
--------------------------

O texto está baseado na repetición de frases ó longo do conto. Este feito provoca que os nenos e nenas poidan participar na lectura adiantándose ós acontecementos, co fin de conseguir unha lectura máis dinámica.

Esta historia está ambientada nun contorno familiar protector, no cal non se lle inculcan complexos e debilidades ó protagonista polo seu tamaño. Transmite unha mensaxe positiva na que nos mostra a Garavanciño como un personaxe forte, con iniciativa, que resolve e se enfronta aos seus propios problemas.

Ademais de tratar aspectos presentes no currículo (como o tamaño por exemplo), conseguen atrapar a atención dos nenos e nenas cos debuxos tan rechamantes que nos mostran.

Sobre todo fai reflexionar ós nenos sobre as súas propias capacidades, xa que polo tamaño poden sentirse identificados co protagonista.

A obra podémola encontrar en moitos idiomas como o portugués, catalán, castelán, galego, italiano e éuscaro.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* González, Olalla (2008), Garavanciño, Ilust. Marc Taeger, Pontevedra: Kalandraka Editora, [36pp] (ISBN 978-84-8464-682-2).

### Ligazóns externas

* Detalle do libro pola editorialArquivado 13 de setembro de 2019 en Wayback Machine.
Coordenadas: 56°7′37″N 3°56′5″O﻿ / ﻿56.12694, -3.93472

A **Batalla da ponte de Stirling** foi un dos enfrontamentos máis importantes da Primeira Guerra de Independencia de Escocia, entre escoceses e ingleses. O 11 de setembro de 1297, as forzas de Andrew de Moray e William Wallace derrotaron ós ingleses comandados por John de Warenne, VII conde de Surrey e Hugh de Cressingham, en superioridade numérica.

Antecedentes
------------

Aínda que Escocia foi invadida polo exército inglés en 1296 na Batalla de Dunbar, o país foi sorprendido máis que esmagado. Na primavera de 1297, as primeiras faíscas de rebelión fixéronse notar con William Wallace á fronte dela. Os seus esforzos no sur por animar á poboación a tomar as armas foron imitados por Andrew de Moray no norte. Algúns dos nobres escoceses tamén tomaron as armas, pero a maior parte, debido á desunión política, acataron as condicións de non agresión dos ingleses.

Os escoceses ían gañando terreo ós ingleses en diferentes enfrontamentos que converteron a Wallace e a Moray en comandantes do exército do Reino de Escocia e dos terreos comunitarios. Mentres tanto, a totalidade das tropas inglesas atopábase na guerra que Eduardo I libraba en Francia.

Coa maioría do norte de Escocia en mans dos rebeldes, John de Warenne, que controlaba aquela zona despois da invasión, tivo que fuxir polo perigo que se achegaba. Uniuse a Hugh de Cressingham o *tesoureiro*, e xuntos formaron un exército de infantaría e cabalería, chegando a Stirling a comezos de setembro. Wallace e Moray chegaron dende o sur para reunirse con eles, e tomaron unha posición a carón da abadía de Cambuskenneth, moi preto do río Forth. Este río cruzaba o Castelo de Stirling, que era de importancia vital para Escocia. A ponte de Stirling servía como vía entre o norte e o sur do país. En vista do que sucedeu en Dunbar no ano anterior, onde os cabaleiros ingleses esnaquizaron ó exército escocés en campo aberto, Wallace propuxo que o seu exército, principalmente infantaría, agardase a unha beira do río para que o exército inglés tivese que pasar pola ponte para chegar ata eles. Os escoceses estaban en absoluta inferioridade numérica.

Notas
-----

1. 1 2  Cowan, Edward J. *The Wallace Book*, 2007, John Donald, ISBN 0-85976-652-7, ISBN 978-0-85976-652-4, p. 69

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Guerras de independencia de Escocia
* Primeira Guerra de Independencia de Escocia
* Segunda Guerra de Independencia de Escocia

* Portal:Historia
* Portal:Escocia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q499626
* EBID: ID

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Panther** é o nome común dun carro de combate medio desenvolvido pola Alemaña Nazi na segunda guerra mundial dende mediados de 1943 ata o fin da guerra en Europa en 1945. Pretendíase que contrarrestase ao T-34 soviético, ademais de ser o substituto dos Panzer III e Panzer IV. Nunca substituíu a este último, e combateu xunto con el e co máis pesado Tiger ata o final da guerra. A excelente combinación do Panther de potencia de fogo, mobilidade e protección serviu como punto de referencia para deseños de carros de combate doutras nacións nos últimos anos da guerra e tras ela, e está considerado como un dos mellores carros de combate da segunda guerra mundial.

Ata 1944 foi designado como o **Panzerkampfwagen V *Panther*** e a súa designación oficial era Sd.Kfz. 171. O 27 de febreiro de 1944, Hitler ordenou que o número romano V fose quitado do seu nome.

Equipaba o mesmo motor que o Tiger I, pero tiña unha mellor blindaxe frontal (incluído o beneficio dunha blindaxe inclinada, incrementando a súa efectividade), mellor penetración do canón, era máis lixeiro e polo tanto máis rápido, e podía atravesar terreos irregulares mellor que os Tigers. A súa desvantaxe era a blindaxe lateral máis débil. O Panther demostrou ser mortal en enfrontamentos en campo aberto e a longas distancias, pero vulnerable en combates a curta distancia. Ademais, o canón de 75 mm disparaba proxectís lixeiramente máis pequenos que o canón de 88 mm do Tiger, proporcionándolle menos potencia de fogo explosiva contra infantaría.

Notas
-----

1. ↑  Hart 2003, pp. 41–43

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q151960
* EBID: ID
* LCCN: sh85097494
* NKC: ph503031

 |
**José Casais Santaló**, nado en Santiago de Compostela o 27 de agosto de 1894 e finado en Juiz de Fora (Minas Gerais) o 31 de agosto de 1971, foi un escritor e diplomático galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Pío Casais Canosa, que foi notario de Rábade, Sarria, A Estrada e Santa Cruz de Tenerife. Estudou o Bacharelato en Lugo e Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Doutor en Dereito pola Universidad de Madrid coa tese *La jurisdicción del trabajo* (1918). Foi profesor auxiliar de Dereito Político na USC (1920-1921). Traduciu ao castelán os *Principii di diritto processuale civile* de Chiovenda. Foi redactor de *La Idea Moderna* e colaborou en *Ilustración Gallega*, *El Progreso*, *El Regional* e *Vida Gallega*. Traballou no Instituto de Reformas Sociales e centrou os seus intereses no tema da vivenda social ao que dedicou varios traballos. Foi agregado comercial en Marrocos, París, Chile e a Arxentina. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 abandonou a embaixada de España en Buenos Aires e instalouse no Brasil, onde foi amigo de Antenor Nascentes. Foi expulsado da Administración Pública e condenado polo Tribunal de Responsabilidades Políticas. Permaneceu no Brasil até a súa morte, aínda que nos últimos anos pasou tempadas en Santa Cruz de Tenerife, na casa do seu irmán.

Obras
-----

* *Emigración española y particularmente gallega, a Ultramar*, 1915.
* *El contrato de trabajo. Su naturaleza jurídica. Intervencionismo del Estado en su reglamentación*, 1915.
* *La infancia trabajadora en España*, 1917.
* *Las sociedades constructoras de Casas baratas*, 1924.
* *Un turista en el Brasil*, 1940.
* *Congonhas do Campo*, 1942
* *Roteiro Balneário*, 1942.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Cachón, Manuel (2010). "Desventuras de José Casais Santaló, primer traductor español de Chiovenda". *Justicia: Revista de derecho procesal* (3/4): 13–94.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q25512278
* WorldCat
* VIAF: 68660167
* BNE: XX880600
* ICCU: CUBV084751
* ISNI: 0000000044715623
* LCCN: no2005033672

 |
**Secundino Fernández Fernández**, nado na Proba de Burón (A Fonsagrada) o 26 de xullo de 1967 é un político galego do BNG.

Traxectoria
-----------

Enxeñeiro de Montes e enxeñeiro Técnico Agrícola, na especialidade de Explotacións Agropecuarias. Encabezou a candidatura do BNG na Fonsagrada nas eleccións municipais de 1995 e foi elixido concelleiro. Volveu encabeza-la candidatura nas municipais de 1999 e 2003, continuando como concelleiro e portavoz.

En 2004 pasou a ser funcionario da Xunta de Galicia e responsable da oficina de Extensión Agraria de Viana do Bolo. Por mor disto, trasladouse a este municipio e presentou a súa renuncia como concelleiro na Fonsagrada en setembro de 2005.

Nas municipais de 2007 foi o número 2 da candidatura do BNG en Viana do Bolo, se ben non resultou elixido concelleiro. Trala dimisión en xuño de 2009 do que fora cabeza de lista, asumiu a acta de concelleiro e a portavocía do grupo. Nas municipais de 2011 encabezou a candidatura do BNG e pasou de 1 a 3 concelleiros, sendo o principal partido da oposición.

Nas eleccións municipais de 2015 encabezou novamente a candidatura do BNG e logrou 5 concelleiros, perdendo o PPdeG a maioría absoluta, polo que foi elixido alcalde co apoio do único concelleiro do PSdeG. Gobernou en minoría ata maio de 2017, cando se incorporou ó goberno o novo edil socialista. Nas municipais de 2019 pasou a 4 concelleiros, volvendo a ser elixido co apoio dos tres concelleiros do PSdeG, pasando a gobernar en minoría tras non acadar un pacto de goberno cos socialistas.

En setembro de 2020 perdeu a alcaldía tras unha moción de censura presentada por dous tránsfugas exsocialistas e o PPdeG, a cal lle entregou o bastón de mando ó exsocialista Abelardo Carballo. Nas municipais de 2023 encabezou de novo a candidatura do BNG e pasou a 3 concelleiros. Pese a sumar maioría co PSdeG, a falta de acordo cos socialistas fixo que o PPdeG continuase no goberno como forza máis votada.

Nas Eleccións ao Parlamento de Galicia de 2024 concorreu como número 4 da candidatura do BNG pola provincia de Ourense e foi elixido deputado.

Notas
-----

1. ↑  Carreira, X. (7 de xuño de 2015). "Un fonsagradino aspira a gobernar en Viana do Bolo". *La Voz de Galicia*. Consultado o 8 de abril de 2017.
2. ↑  "Secundino Fernández abandona el cargo de edil en A Fonsagrada". *La Voz de Galicia* (en castelán). 26 de setembro de 2005.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Viana do Bolo
* Eleccións municipais na Fonsagrada

### Ligazóns externas

* M. Cobas (3/3/2017). "Secundino Fernández, alcalde do BNG: «A nosa vontade sempre foi a de ter acordo co PSOE para gobernar»" *La Voz de Galicia* *(en galego)*.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Andrés Montesinos** |  **Alcalde de Viana do Bolo** 2015 - 2020 | Sucesor:**Abelardo Carballo** |
***La Voz de Vigo*** foi unha radio viguesa pertencente á Red de Emisoras del Movimiento (REM) que tiña empregaba como indicativo EFE 31. Fundada en 1957 mantívose en funcionamento ata 1989, aínda que a partir de 1981 cambio de nome a Radiocadena Española de Vigo.

Historia
--------

A emisora era a principal da Red de Emisoras del Movimiento, pertencente a FET de las JONS, en Galicia. A estación inaugurou os seus estudos, inicialmente no Monte do Castro, o 4 de agosto de 1957, aínda que xa emitía en probas desde abril dese ano. *La Voz de Vigo* contaba co apoio dun club de amigos da emisora que chegou a sumar máis de 15 000 adherintes e foi unha das radios máis oídas de Vigo e do conxunto de Galicia.

A radio emitía de 7 a 1 horas, aínda que en 1979 pasou a cubrir as 24 horas do día. Varios programas son destacables como "Marcador", en antena 30 anos, "Vigo-Europa-Sábado", "Xuntanza de amigos", "Meridiano 8", "Club transistor", "La caldera fantástica" "Teatro de la Ópera", merecente do Premio Nacional de Radio en 1971, ou "Raíz e Tempo", un programa cultural en galego dirixido por Xohana Torres. Tamén colaboraron coa emisora Álvaro Cunqueiro ou Celso Emilio Ferreiro. Ademais, Ramón Villot Villot, quen logo sería director de REM, RNE e de CRTVG, participou na fundación da emisora e foi director de La Voz de Vigo entre 1966 e 1971.

Como o resto de emisoras da REM, integrouse coa Cadena Azul de Radiodifusión en 1974 para formar Radiocadena Española. Esta cadea de emisoras foi incorporada a RTVE, e dende 1981, a estación viguesa deixou de empregar o distintivo *La Voz de Vigo* fronte o de Radiocadena Española Vigo. Finalmente, en 1989 Radiocadena Española foi absorvida por RTVE pasando as súas frecuencias a Radio Nacional de España.

Notas
-----

1. ↑  "La Voz de Vigo (EFE-31) - Historia". *arec.es*. Consultado o 2023-04-11.
2. ↑  "Membro: Xohana Torres". *Real Academia Galega*. Consultado o 2023-04-11.
3. ↑  "Fallece Ramón Villot, exdirector de RNE y de CRTVG y Vigués Distinguido". *Faro de Vigo* (en castelán). 2018-12-18. Consultado o 2023-04-11.
4. ↑  Contreras, José Miguel (1988-07-20). "Aprobada la fusión de Radio Nacional de España y Radiocadena Española". *El País* (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2023-04-11.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

Blanco Campaña, X. L. (1999). *Historia da radio en Galicia*. Edicións Lea. pp. 212–214. ISBN 84-89947-73-2.
A circunferencia unitaria pode representarse pola ecuación implícita {\displaystyle x^{2}+y^{2}-1=0\,}. Ó redor do punto A, poderemos expresar *y* como unha función {\displaystyle y(x)={\sqrt {1-x^{2}}}}. Pero non existirá unha función similar nunha contorna do punto B.
En análise matemática, o **teorema da función implícita** estabelece condicións baixo as que unha ecuación de varias variables permite definir unha delas como función das demais.

Por exemplo, dada a ecuación *F(x,y)=0* (forma coñecida como función implícita), baixo certas esixencias sobre a derivada de *F* poderiamos, alo menos localmente, despexar *y=f(x)*.

Enunciado
---------

Se se considera o punto {\displaystyle \,P=(a\_{1},a\_{2},\dots ,a\_{n},b)} e a ecuación {\displaystyle \,F(x\_{1},x\_{2},\dots ,x\_{n},z)=0}, sendo {\displaystyle \,F(x\_{1},x\_{2},\dots ,x\_{n},z)} unha función de {\displaystyle \,n+1} variábeis que satisfai as seguintes condicións:

1. {\displaystyle \,F(P)=0}
2. Nun contorno do punto {\displaystyle \,P=(a\_{1},a\_{2},\dots ,a\_{n},b)} existen e son continuas as derivadas parciais {\displaystyle {\frac {\partial F}{\partial x\_{1}}},{\frac {\partial F}{\partial x\_{2}}},\dots ,{\frac {\partial F}{\partial x\_{n}}},{\frac {\partial F}{\partial z}}}.
3. {\displaystyle {\frac {\partial F}{\partial z}}} en {\displaystyle P} é distinto de cero.

Entón existe nun contorno do punto {\displaystyle \,Q=(a\_{1},a\_{2},\dots ,a\_{n})} unha única función {\displaystyle \,z=f(x\_{1},x\_{2},\dots ,x\_{n})} cuxas derivadas parciais respecto de {\displaystyle \,x\_{1},x\_{2},\dots ,x\_{n}} son continuas nun contorno de dito punto {\displaystyle \,Q} e tal que {\displaystyle \,F(x\_{1},x\_{2},\dots ,x\_{n},f(x\_{1},x\_{2},\dots ,x\_{n}))=0}.

Existen versións deste teorema con hipóteses algo máis xerais.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Teorema da función inversa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q848375
* GND: 4570203-2
* MAG: 138578839

 |
En probabilidade e estatística, o **Teorema de Bayes** (tamén coñecido como *Regra de Bayes* ou *Fórmula de Bayes*) é un resultado que evidencia a importancia das probabilidades condicionadas. É de interese para a ciencia en todas as súas ramas, xa que permite a comprensión da probabilidade de aspectos causais unha vez observados os seus efectos. Derívase dos axiomas de probabilidade.

Formulación
-----------

A regra de Bayes relaciona as probabilidades totais {\displaystyle P(A)} e {\displaystyle P(B)} de dous sucesos {\displaystyle A} e {\displaystyle B} e as probabilidades condicionadas {\displaystyle P(A|B)} e {\displaystyle P(B|A)} de {\displaystyle A} dado {\displaystyle B} e viceversa.

Formalmente, representase como:

{\displaystyle P(A|B)={\frac {P(B|A)\,P(A)}{P(B)}}\cdot \,}

Historia
--------

O teorema de Bayes debe o seu nome ao Reverendo Thomas Bayes (1701–1761), que foi o primeiro en mostrar como usar novas evidencias para modificar crenzas. A formulación moderna débese a Pierre Simon Laplace, que o publicou en 1812 na súa obra *Théorie analytique des probabilités*.

Notas
-----

1. ↑  Laplace, Pierre-Simon (1812). *Théorie analytique des probabilités*.
2. ↑  Bayes, Thomas (1763). "An Essay towards solving a Problem in the Doctrine of Chances.". *Philosophical Transactions of the Royal Society of London* **53**: 370–418. doi:10.1098/rstl.1763.0053.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q182505
* BNCF: 73793
* BRE: 1852607
* EBID: ID
* GND: 4144221-0
* JSTOR: bayes-theorem
* MAG: 207201462

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D001499
* MeSH: E05.318.740.600.200

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Enrique Fernández Sendón**, coñecido como **Fersen**, nado en Ribeira o 3 de decembro de 1909 e finado no mesmo concello o 30 de novembro de 1954, foi un escritor, político e pintor galego.

Traxectoria
-----------

Medrou no seo dunha familia acomodada de Ribeira emparentada cos Colomer. Na súa mocidade relacionouse co marxismo revolucionario e con Rafael Dieste, Manuel Antonio e Xosé Otero Espasandín. Trasladouse a Madrid en 1928, onde comezou a carreira de comercio e participou nos parladoiros, entre outros, de La Granja. Foi un dos fundadores e ideólogos da OCE. 

Durante a Segunda República Española comezou a destacar como xornalista e militou en agrupacións marxistas revolucionarias. Mantivo contacto cos compatriotas residentes en Madrid que animaban *Nueva España*, *Crisol*, *Nosotros* e *PAN*, publicacións nas que colaborou. Chegou a manter estreitos vencellos coa esquerda do PSOE e da UGT. Escribiu en *Leviatán*, voceiro teórico da fracción achegada ás teses de Francisco Largo Caballero, dirixido por Luis Araquistáin. Tamén colaborou na *Revista de Economía Socialista* editada pola Federación Española de Trabajadores de Banca.

Pertenceu á Izquierda Comunista de España (ICE), de tendencia trotskista. Dende xuño de 1931 foi membro dos comités executivo e central da organización, e tamén redactor da revista *Comunismo*, baixo o alcume de **Fersen**. Despois de varios anos de militancia incorporouse ao PSOE.

O seu irmán Manuel foi fusilado polo bando franquista en xaneiro de 1937. Ao remate da Guerra Civil foi detido en Alacant e internado nun campo de concentración ata 1940. Volveu a Ribeira e utilizou o pseudónimo de **A. Martín** para asinar as súas colaboracións en *Industrias Pesqueras* a partir de 1943, grazas á protección de Valentín Paz-Andrade. Tamén colaborou en *Faro de Vigo*.

Obras
-----

* *Qué es el trosquismo* (1931), folleto
* *¿A dónde va el Partido Socialista?* (1934)
* *Antecedentes del triunfo del Frente Popular* (1936), folleto.

Especializado en temas pesqueiros, publicou varios artigos sobre a materia co pseudónimo **A. Martín**, así como un artigo dedicado a Manuel Antonio.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, Barbanza, 27-11-1994, p. 33.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Axeitos, X. L.; Bobillo, U. (1998). *Enrique Fernández Sendón (L. Fersen). Memoria e antoloxía dun republicano galego*. Sada: Do Castro. ISBN 84-7492-868-0.

### Ligazóns externas

* Ficha no Diccionario de escritores/as do Barbanza

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12387848
* WorldCat
* VIAF: 3350666
* FAST: 432299
* GND: 122299477
* ISNI: 0000000032329469
* LCCN: n99030212
* OL: OL5638529A
* SUDOC: 113966237

 |
Kapi Jip
**Kapi** (Automóviles y Autoscooter Kapi) foi un fabricante de automóbiles español con sede en Barcelona a partir de 1950 ata 1955.

Orixes
------

Fundada en Burgos polo capitán de infantaría Federico Saldaña Ramos, desenvolveu un pequeno vehículo que foi presentado ao Capitán Xeneral de VI Rexión Militar, así como ao gobernador civil de Burgos, que quedaron gratamente sorprendidos das ideas do capitán Saldaña. Rapidamente rexistrouse o cochiño coa patente 194.762.

O nome da marca provén do diminutivo de capitán *capi*, no que se substituíu a *c* por unha *k*.

Posteriormente a empresa trasladouse a Barcelona, á rúa Valencia 550, onde comezaron as súas actividades, aínda que se trasladaron máis tarde á rúa Robreño 86. Tamén dispoñían de oficinas na Rambla de Cataluña, 41.

Cronoloxía e modelos
--------------------

A empresa mesturou compoñentes de varias procedencias sen orde nin concerto e sen a máis mínima metodoloxía, polo que é moi difícil establecer unha clasificación dos vehículos fabricados. Segundo unhas fontes ascenderon a 70 e outras cifran a súa produción en case 300 unidades. Tamén resulta difícil establecer unha cronoloxía dada a cantidade de modelos e a falta de documentación.

O primeiro coche foi un de tres rodas, dúas portas Runabout impulsado por un motor de 2 cv de 125 cc monocilíndrico de dous tempos feito por Montesa. A única roda estaba na fronte.

Outros modelos posteriores son os seguintes:

* a Kapiscooter con motor Hispano-Villiers
* o Jip, un Jeep miniatura con motor de 197 cc
* O Chiqui, un vehículo de tres rodas cunha soa roda na parte traseira
* O Platillo Volante, un cupé de catro rodas
* O M190 con carrozaría dun Mercedes 190 en miniatura.

Notas
-----

* David Burgess Wise, *The New Illustrated Encyclopedia of Automobiles*

Ligazóns externas
-----------------

* O Jip
* O Platillo Volante
**Lugonovo** é un movemento cidadán e político creado na cidade de Lugo que se presentou ás eleccións municipais de maio de 2015 obtendo tres concelleiros. Xurdiu da confluencia de Gañemos Lugo e Lugo en Común como ferramenta política de loita contra o que identificaba como un proceso de "descomposición institucional".

O candidato nas eleccións de 2015 foi o mestre de Abadín Santiago Fernández Rocha. Logo das Eleccións municipais de 2015 en Galicia Lugonovo conseguiu tres representantes na corporación. Para a investidura do candidato do Partido dos Socialistas de Galicia puxo como condición a renuncia  de Xosé López Orozco, alcalde até aquel momento, pola súa vinculación con varios casos de corrupción,  negándose a apoiar a persoas imputadas como representantes públicas. Finalmente, Lara Méndez foi elixida alcaldesa de Lugo.

Na creación do movemento participaron diversos partidos políticos, como Anova, Podemos e Espazo Ecosocialista Galego, mais a diferenza doutros municipios non Esquerda Unida que decidiu apoiar á candidatura Alternativa Cidadá de Esquerdas.

Lugonovo perdeu a representación no concello de Lugo tras as eleccións municipais de 2019, no contexto dunha forte fragmentación no campo da esquerda, con candidaturas separadas de Podemos (4% do voto), Esquerda Unida (2,74%) e o propio Lugonovo (2,77%).

Notas
-----

1. ↑
2. ↑
3. ↑  Lugo, El Progreso de. "LugoNovo se compromete a no pactar con imputados". *El Progreso de Lugo* (en castelán). Consultado o 11 de xuño de 2018.
4. ↑

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* En Marea
* Marea Atlántica
* Marea de Vigo
* Marea Pontevedra
* Compostela Aberta
* Ferrol en Común

### Ligazóns externas

* Páxina oficial Arquivado 14 de maio de 2015 en Wayback Machine.
* Twitter oficial
| Lira vaticana † |
| --- |
| **Lira vaticana  en italiano** |
|  |
| Código: | VAL |
| Ámbito: |  Cidade do VaticanoItalia Italia San Marino |
| Símbolo: | ₤, £, L |
| Fracción: | 100 centesimi |
| Moedas: | 10, 20, 50, 100, 200, 500, 1.000 VAL |
| Emisor: |  |
| Taxa de troco:fixa | 1 EUR = 1.936,27 VAL |
| *Oficial até o 28-02-2002* |

A **lira vaticana** foi a divisa oficial da Cidade do Vaticano. O seu valor estaba ligado ao da lira italiana, segundo os termos dos Pactos Lateranenses de 1929. A lira italiana e a sanmarinesa eran de curso legal en toda a Cidade do Vaticano; así mesmo, a lira vaticana tiña valor legal en Italia e San Marino.

A Cidade do Vaticano, aínda non pertencendo á Unión Europea, adoptou o euro en 2002, como consecuencia dos acordos financeiros con Italia. Como todos os outros países da Eurozona, a Cidade do Vaticano pode acuñar as súas propias moedas de euro.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Istituto Poligrafico e Zecca dello Stato
* Oficina Filatélica e Numismática da Cidade do Vaticano
* Museo Filatélico e Numismático Vaticano
**Luciano Vidán Freiría**, nado en Santiago de Compostela e finado en Madrid o 6 de xullo de 1967, foi un banqueiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Alberto Vidán García e Benita Freiría Portela. Funcionario do Banco Anglo-Americano en Vigo, despois pasou a ser secretario-contador da Caixa de Aforros Municipal de Vigo, da que chegou a ser director-xerente. En 1936 foi nomeado delegado do Goberno no Instituto de Crédito das Caixas de Aforros. Foi nomeado gobernador do Banco Hipotecario Español en agosto de 1936. En Valencia integrouse na Solidaridade Galega Antifeixista cos seus amigos Alejandro Viana Esperón e Laureano Poza Juncal. Logo da derrota da República pasou a Francia e exiliouse na Arxentina, arribando a Buenos Aires no vapor Massilia o 5 de novembro de 1939. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1938 e foi condenado en novembro de 1939 a 8 anos de inhabilitación absoluta e multa de 10.000 pesetas. Na Arxentina traballou na aseguradora "Continental". Foi membro da Comisión de Prensa de *Galicia*. En 1945 integrou a comisión organizadora da Agrupación Izquierda Republicana na Arxentina con Manuel García Gerpe e Severino Iglesias Siso, da que foi vogal. Visitou Galicia a principios de 1955. Retornou a España e foi subdirector xeral do Banco Mercantil e Industrial en Madrid, director da sucursal de Madrid do Banco Rural y Mediterráneo, pasando en 1958 a ser subdirector do banco. Morreu en Madrid o 6 de xullo de 1967 e foi soterrado no cemiterio de San Domingos de Santiago de Compostela.

Vida persoal
------------

Casou con María Celina Sanmartín García en 1935.

Notas
-----

1. ↑  Nalgunha fontes figura como **Luciano Vidán Freyría**.
2. ↑  *El Compostelano*, 7-8-1936, p. 3.
3. ↑  Exiliados republicanos en la Federación de Sociedades Gallegas de Buenos Aires: inserción y participación política (1939-1946)
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-11-1939, p. 1.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-2-1955, p. 3.
6. ↑  *La Noche*, 6-3-1958 marzo 6
7. ↑  *El Pueblo Gallego*, 9-7-1967, p, 18.
8. ↑  Necrolóxica en *ABC*, 5-7-1968, p. 117.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fasano, Laura (2020). "Los exiliados gallegos y sus vínculos con el asociacionismo hispánico de Buenos Aires. El caso de Manuel García Gerpe". *Los españoles en Buenos Aires. Activismo político e inserción sociocultural (1870-1960)*. Teseo. ISBN 978-9877232400.
* Mera Covas, Roberto (2021). *Alejandro Viana. Un galego á fronte do rescate dos refuxiados republicanos*. Vigo: Belagua Ediciones. p. 25. ISBN 978-84-121433-8-6. Arquivado dende o orixinal o 27 de maio de 2022. Consultado o 18 de maio de 2022.
**Antonio José Quintela Ferreiro**, nado en Lugo o 22 de maio de 1912, foi un mestre, escritor e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Era fillo de Francisco Quintela Pallín e Aurora Ferreiro Varela, e irmán do tamén escritor Luís Quintela Ferreiro. Estudou maxisterio na Escola Normal de Santiago de Compostela, rematando en 1928. Foi nomeado mestre interino de Mourence en 1930. Mestre na escola creada pola Liga Santaballesa en Santaballa (1932-1936) na que editaba o xornal infantil *Antorcha* (1934-1936), e na que tamén impartía leccións de Dereito e Economía. Colaborou en *El Progreso*, *Vida Gallega*, *El Momento* e *Faro Villalbés* do que foi director entre febreiro e xuño de 1936. Foi autor de varias pezas teatrais para representación escolar e escribiu un libro de poemas e a novela *Lucha*, que apareceu en 1936.

Directivo de Izquierda Republicana, co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 30 de agosto, saíndo en liberdade o 5 de setembro. Trasladado á escola de Bagueixos (Tirimol, Lugo), foi expedientado e sancionado por responsabilidades políticas. Combateu no exército sublevado como alférez provisional de Infantaría, destinado na Quinta División, pasando en agosto de 1938 ao cuarto Batallón do Rexemento de Infantaría Zamora número 29. En febreiro de 1940 foi destinado como oficial a Caixa de Recruta número 64 de Lugo, e en maio dese ano foi nomeado mestre de Mosteiro en Palas de Rei pola Xunta provincial de Primeiro Ensino de Lugo. Sometido a expediente de depuración, foi confirmado no cargo de mestre de Feiranova en 1941. En 1943 trasladouse a Barcelona destinado ao Grupo Escolar Reyes Católicos. En Barcelona estudou Filosofía e Letras. Estivo vinculado ao Centro Galego de Barcelona e colaborou en *Alborada*. Pasou ao Grupo Escolar Víctor Pradera e en 1961 trasladouse a Massamagrell (Valencia). Despois da guerra publicou varias novelas.

Obras
-----

* *Ensayos poéticos*, 1930.
* *Lucha*, 1936.
* *Espíritu y carne*, 1939.
* *El enigma de un muerto*, 1944.
* *La diosa del bosque*, 1944.
* *Exámenes de Amor*, 1950.
* *Matrimonio urgente*, 1955.
* *Cumbres amorosas*, 1958.

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 4-3-1930, p. 1.
2. ↑  Un tiempo pasado fue mejor
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 5-2-1936, p. 9.
4. ↑  *El Progreso*, 4-7-1936, p. 6.
5. ↑  *El Progreso*, 20-9-1936, p. 4.
6. ↑  *BOP Lugo*, 7-5-1941, p. 4.
7. ↑  *BOE*, 26-8-1938, p. 920.
8. ↑  *El Correo Gallego*, 1-2-1940, p. 3.
9. ↑  *BOP Lugo*, 24-5-1940, p. 2.
10. ↑  El Progreso, 7-9-1941, p. 2.
11. ↑  *BOE*, 4-10-1961, p. 14338.
12. ↑  Obras en Rede de Bibliotecas de Galicia. *www.opacmeiga.rbgalicia.org*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario bio-bibliográfico de escritores* (en castelán) **III**. Bibliófilos Gallegos.

### Ligazóns externas

* O Hospital asilo de Vilalba (30)
* Antonio Quintela Ferreiro

* Ficha en Represión franquista en Lugo
* Antonio Quintela Ferreiro na páxina web *Nomes e Voces*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535424
* BNE: XX1407505

 |
**Vicente Peña Tarrasa**, coñecido como **Pedro Borrás**, nado en Palma de Mallorca en 1904 e finado en Val do Dubra o 5 de marzo de 1949, foi un guerrilleiro antifranquista.

Traxectoria
-----------

Suboficial da Mariña en Ferrol. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 permaneceu fiel á Reública, estivo a piques de ser fusilado e foi obrigado a loitar no bando sublevado. A principios dos anos corenta organizou células clandestinas nos cuarteis Dolores de Infantaría de Mariña en Ferrol e grupos da Unión Nacional (UNE) e o PCE. En 1946 pasou á guerrilla onde foi un dos oficiais militares do destacamento Eive-Carbón da IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia. Tamén asumiu a formación teórica a través do periódico *Senda Guerrillera*. O grupo que comandaba foi o autor do incendio da Casa do Concello de Moeche o 17 de agosto de 1948. O 8 de setembro de 1948 a Garda Civil de Ortigueira cercou unha casa de Ambosores na que se refuxiaba Vicente Peña con Leonardo Gómez Pérez e outros tres guerrilleiros; no tiroteo mataron o propietario Jesús López Bouza e ao seu criado José Durán Souto, logrando fuxir os guerrilleiros. O xulgado militar da Coruña publicou unha requisitoria contra el e Jesús Valeiro Gómez en novembro de 1948 como encartados nas causas 457/48, 458/48 e 482/48 por atraco a man armada. Refuxiados nunha casa de Zas (Negreira), foron descubertos pola Garda Civil, fuxiron e foron abatidos en Paramos (Val do Dubra) o 5 de marzo de 1949. Morreron José María Castelo Mosquera e Manuel Pena Camino, e as enlaces Carmen Temprano e Manuela Teiga.

Vida persoal
------------

Casou con María de la Luz Díaz Rascado.

Notas
-----

1. ↑  *El Ideal Gallego*, 4-11-1948, p. 4.
2. ↑  *El Ideal Gallego*, 19-12-1950, p. 5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Martínez, Lupe (2007). *Coa man armada. "Ejercito Guerrillero de Galicia" -IV Agrupación- 1946 - 1948*. Vigo: A Nosa Terra. p. 128. ISBN 978-84-8341-166-7.

* Martínez, Lupe (2023). *Guerrilleir@s antifranquistas da provincia da Coruña*. Vigo: Galaxia. pp. 342–347. ISBN 978-84-1176-172-7.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la sierra*(en francés)*
* As mártires de Paramos
***The Ballad of Darren*** é o noveno álbum de estudio da banda inglesa de rock Blur, publicado o 21 de xullo de 2023 a través dos selos Parlophone e Warner Records. Os temas do disco foron escritos polo líder Damon Albarn en 2022 mentres estaba de xira con Gorillaz, e posteriormente compostos por Albarn e o resto da banda. Foi producido por James Ford no Studio 13 en Londres e Devon. É o primeiro álbum de Blur dende *The Magic Whip* (2015), e tamén é o seu álbum máis curto, cunha duración por debaixo dos 40 minutos. The album's artwork features a 2004 photograph of a man swimming alone in the Gourock Outdoor Pool in Gourock, Escocia, tomada por Martin Parr. O seu título refírese a Darren "Smoggy" Evans, o gardacostas da banda dende hai moito tempo.

*The Ballad of Darren* publicouse con recensións positivas. Converteuse no sétimo álbum consecutivo da banda en chegar ao número un no Reino Unido. Tamén foi número un nas listas de Bélxica, Irlanda, Escocia e Suíza, e foi o primeiro disco da banda en entrar no Top 10 da lista estadounidense *Top Album Sales*, chegando ao número 8. O álbum foi promocionado polos sinxelos "The Narcissist", "St. Charles Square" e "Barbaric", así como por unha xira mundial.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Damon Albarn, Graham Coxon, Alex James e Dave Rowntree.. 

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "The Ballad"   | 3:37 |
| 2. | "St. Charles Square"   | 3:55 |
| 3. | "Barbaric"   | 4:09 |
| 4. | "Russian Strings"   | 3:38 |
| 5. | "The Everglades (For Leonard)"   | 2:56 |
| 6. | "The Narcissist"   | 4:05 |
| 7. | "Goodbye Albert"   | 4:17 |
| 8. | "Far Away Island"   | 2:58 |
| 9. | "Avalon"   | 3:05 |
| 10. | "The Heights"   | 3:24 |
| 36:04 |

| Temas extra do CD de luxo |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 11. | "The Rabbi"   | 2:44 |
| 12. | "The Swan"   | 3:42 |

| Tema extra no Xapón |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 13. | "Sticks and Stones"   | 3:24 |

Notas
-----

1. ↑  Empire, Kitty (2023-07-22). "Blur: The Ballad of Darren review – mature melancholia spiked with adventure". *The Guardian* (en inglés). ISSN 0261-3077. Consultado o 2024-03-09.
2. ↑  "Warner Music Japan – Blur / ブラー「The Ballad of Darren / ザ・バラード・オブ・ダーレン」" (en xaponés). Consultado o 9 de marzo de 2024.
**José Germán Fernández**, nado en Ribadavia o 5 de febreiro de 1886 e finado en Santiago de Compostela o 3 de decembro de 1936, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Suboficial de Infantaría retirado do Exército pola Lei Azaña. Dirixente do Centro Republicano Federal de Izquierda Republicana do que foi nomeado secretario xeral en xaneiro de 1936. Logo do triunfo do Fronte Popular foi xestor do concello de Santiago de Compostela. Elixido primeiro tenente de alcalde, logo da dimisión de Ánxel Casal foi nomeado alcalde da cidade, cargo que ocupou ata o golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e formou parte do Comité Executivo de Defensa da República presidido por Fernando Barcia Veiras. Foi detido pola Garda civil aos poucos días e encarcerado no Pazo de Raxoi. Xulgado en consello de guerra e acusado de traizón, foi condenado a morte. Foi executado no cemiterio de Boisaca o 3 de decembro de 1936.

Vida persoal
------------

Casou con Teresa Sánchez.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-1-1936, p. 12.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Paz Cabo, Miguel (2020). Ed. Alvarellos. *¡Viva la libertad! La silenciada historia del maestro Fernando Barcia en el Santiago de la Segunda República.* Santiago de Compostela. ISBN: 978-84-16460-73-1.
* Lamela García, Luis (2005). *1936, la 'Cruzada' en Compostela. La guerra civil y la represión franquista en los documentos policiales y militares*. Sada: Do Castro. p. 272. ISBN 84-8485-186-9.

### Ligazóns externas

* José Germán Fernández na páxina web *Nomes e Voces*.
**Antonio Usero Torrente**, nado en Ferrol o 17 de abril de 1879 e finado na mesma cidade o 23 de novembro de 1969, foi un farmacéutico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo dun oficial de Infantaría de Mariña e irmán de Matías Usero Torrente. Abandonou os estudos militares para cursar Farmacia por libre na Universidade de Santiago de Compostela. Doutorouse na Universidade Central de Madrid. Foi elixido concelleiro de Ferrol entre 1916 e 1920. Coa ditadura de Primo de Rivera foi nomeado concelleiro e elixido alcalde de Ferrol en marzo de 1924. Durante o seu mandato realizouse a traída de augas desde A Fervenza e a rehabilitación da antiga prisión para destinala a Instituto de Ensinanza Media.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rafael Romero Filgueira** |  **Alcalde de Ferrol** 1924 - 1930 | Sucesor:**José Lloveres Martínez** |

Visa persoal
------------

Casado con María del Carmen Tíscar Casanova, tivo catro fillos e tres fillas: Pilar, Carlota, Matías, Antonio (tamén farmacéutico), María del Carmen, Ángel (psiquiatra) e Francisco Usero Tíscar (farmacéutico e avogado).

Notas
-----

1. ↑  Llorca, G. (2018). *Ferroláns*. Embora. p. 454.
2. ↑  *El Ideal Gallego*, 22-3-1924, p. 3.
3. ↑  "Antonio Usero Torrente". *Geneanet*. Arquivado dende o orixinal o 16 de outubro de 2019. Consultado o 06 de agosto de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Antonio Usero, uno de los mejores alcaldes de Ferrol