recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Marcas de calado no casco dun navío.
O **desprazamento** dun buque é o peso da auga desaloxada na súa flotabilidade segundo o Principio de Arquímedes. Equivale ó volume somerxido polo peso específico da auga na que flota.

A unidade utilizada para expresar o desprazamento é a tonelada (no sistema anglosaxón, toneladas largas; en inglés, *long tons*).

Debe distinguirse entre varios conceptos:

* Desprazamento en rosca (en inglés, *lightweight displacement*): o peso do buque tal como o entrega o estaleiro, quere dicirse, sen combustible, equipos, víveres nin tripulantes.
* Desprazamento en estándar (ou desprazamento livián): o peso do buque completo, comprendendo o dos equipos (botes, instrumentos de navegación etc.) máis tripulación coa súa equipaxe, víveres, munición (no caso dos buques de guerra), auga doce, aceite lubricante etc. Quedarían excluídos o combustible máis a auga de reserva para as caldeiras.
* Desprazamiento en lastre: o peso do buque en rosca máis todo o necesario para que poida navegar (combustible, auga potable, provisións e equipos), pero sen carga.
* Desprazamiento máximo: o peso que alcanza cando está somerxido ata a liña de máxima carga. Se non se especifica outra cousa, o concepto de *desprazamento* dun buque corresponde ó desprazamento máximo.

A diferenza entre o desprazamento máximo e o desprazamento en rosca denomínase *tonelaxe de porte bruto* ou *tonelaxe de peso morto*, TPM, (en inglés, *deadweight tonnage*). Así, a tonelaxe de peso morto inclúe o peso da carga, o dos pasaxeiros e tripulación, e mais o dos consumibles (combustible, víveres, auga potable etc.).

A diferenza entre o desprazamiento máximo e o desprazamento en lastre coñécese como *capacidade de carga*, e indica o peso da carga que se pode transportar nese buque. Non é utilizado habitualmente polos operadores de transporte marítimo.

A medida que aumenta a carga -como elemento de maior variabilidade nun barco- o casco somérxese cada vez máis e modifícanse distintos valores como o propio desprazamento, o calado, a área do plano de flotación, a posición do centro de flotación etc.

Cómpre destacar que, para unha mesma condición de carga, un buque ten un único desprazamento, outros parámetros, coma o calado, dependerán de que o barco flote en augas doces (cunha densidade de 1,000 t/m3) ou en auga salgada (1,025 t/m3).

Descrición náutica
------------------

No sector naval emprégase o disco de francobordo, marca Plimsoll, nos costados do buque para indicar o máximo calado.

Curvas de Von Jean.
En deseño naval empréganse as curvas de Von Jean, indican o calado en función do desprazamento.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5636358
* EBID: ID
* LCCN: sh85038465
* Treccani: dislocamento

 |
**John Abeel III**, nado entre 1732 e 1746, e finado o 18 de febreiro de 1836, tamén coñecido como **Gaiänt'wakê** (*Gyantwachia* - ″o plantador″) ou **Kaiiontwa'kon** (*Kaintwakon*) en lingua seneca ou **Cornplanter**, foi un líder de guerra e diplomático seneca do clan do lobo. Como xefe militar, Cornplanter loitou na guerra franco-india e na guerra de Independencia dos Estados Unidos de América. En ámbalas dúas, os seneca e outras tres nacións iroquesas foron aliados dos británicos. Despois da guerra, Cornplanter liderou as negociacións cos Estados Unidos e asinou o tratado de Fort Stanwix (1784). Axudou a que os iroqueses se mantivesen neutrais durante a guerra indíxena do noroeste.

Despois da guerra, Cornplanter traballou para aprender máis sobre os xeitos europeos-americanos e convidou a quakers a estabelecer escolas en territorio seneca. Desilusionado pola pobre reacción do seu pobo perante a sociedade europea-americana, pechou as escolas e axudou ó movemento do seu medio irmán Handsome Lake de regresar á forma de vida e relixión tradicionais dos seneca. O goberno dos Estados Unidos garantiulle 1500 acres do antigo territorio seneca en Pensilvania en 1796 para "el e os seus herdeiros para sempre", o cal foi coñecido como o Trato Cornplanter.

Aínda ocupado polos seus descendentes e acollendo moitas das súas tumbas, o tratado foi planeado polo goberno federal para ser inundado como o sitio dun depósito artificial despois de 1965 logo de rematar encoro Kinzua no río Allegheny. Os restos de Cornplanter, os seus descendentes e un monumento de 1866 foron trasladados. Moitos dos residentes restantes foron obrigados a trasladarse á reserva india de Allegany da Nación Seneca de Nova York; deste xeito perderon a maioría das súas terras fértiles.

Notas
-----

1. ↑  Abler, Thomas S. Cornplanter: Chief Warrior of the Allegany Senecas (The Iroquois and Their Neighbors). N.p.: n.p. n.d. Print.

* Portal:Pobos indíxenas de América
* Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1134261
* WorldCat
* VIAF: 315534904
* CERL: cnp01136290
* EBID: ID
* FAST: 229341
* GND: 133900746
* ISNI: 0000 0000 5549 2445
* LCCN: n85364057
* NKC: ola2008404525
* NTA: 317816330
* SNAC: w69d7mhk
* WikiTree: Abeel-5

 |
|  |
| --- |
| Auld Lang Syne

Frank C. Stanley, 1910 |

***Auld Lang Syne*** é unha canción patrimonial escocesa cuxa letra consiste nun poema escrito en 1788 por Robert Burns, un dos poetas escoceses máis populares. Adóitase utilizar en momentos solemnes, como aqueles en que alguén se despide, inicia ou acaba unha viaxe longa no tempo, un funeral etc. Hoxe está especialmente relacionada coa celebración do Aninovo.

Letra
-----

*Auld Lang Syne*
*Should auld acquaintance be forgot*
*And never brought to mind?*
*Should auld acquaintance be forgot*
*And auld lang syne?*
*Refrán*
*For auld lang syne, my dear*
*For auld lang syne*
*We'll take a cup of kindness yet*
*For days auld lang syne*
*We twa hae run about the braes*
*And pou'd the gowans fine* meaning: pulled daisies
*But we've wander'd mony a weary fitt* : foot
*Sin' auld lang syne.* : long ago
*We twa hae paidl'd in the burn*
*Frae morning sun till dine* meaning: dinner time
*But seas between us braid hae roar'd* : broad
*Sin' auld lang syne.*
*And there's a hand, my trusty feire*
*And gie's a hand o' thine*
*And we'll tak a right gude-willie waught*
*For auld lang syne.*
*And surely ye'll be your pint-stowp*
*And surely I'll be mine*
*And we'll tak a cup o'kindness yet*
*For auld lang syne.*
Foi traducida ao galego por Plácido Castro e publicada o 30 de xaneiro de 1966 no *Faro de Vigo*, "Nun aniversario de Robert Burns", logo recollida en *Irlanda en Plácido Castro*, antoloxía publicada polo IGADI en 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Scotland on TV Auld Lang Syne video performance with lyrics *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q211939
* MusicBrainz: ID

 |
O **Bornholmsk** ou **bornholmés** é a fala tradicional da illa de Bornholm, considerada un dialecto da lingua dinamarquesa pertencente ao grupo oriental (*Østdansk* en dinamarqués) e estreitamente relacionado cos dialectos de Escania.

Situación
---------

Desde a década de 1950 o bornholmsk comezou a recuar, especialmente entre a poboación máis nova da illa, que en gran parte fala a norma estándar do dinamarqués. A organización Bevar Bornholmsk pertencente á KulturBornholm traballa na preservación e desenvolvemento da fala, concedendo premios, editando materiais e favorencendo a súa introdución nos medios de comunicación, malia existiren diversos dicionarios bornholmsk-dinamarqués a produción escrita é escasa e non existe unha ortografía normalizada.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Arquivo de son en Bornholmsk do departamento de dialectoloxía da Universidade de Copenhaguen (recolleito en 1975 dun falante nado en 1899)
* Arquivo de son en Bornholmsk, recolleito pola Universidade de Aarhaus en 1973 dun falante nado en 1906
* Programa de radio presentado polos entusiastas da fala Lief Heriksen e Karl Kristensen en Radio Bornholmsk (1997)[*Ligazón morta*]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q893985
* Glottolog: born1251
* LINGUIST: scy-bon

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Banato.
O **Banato serbio** (ou *Banato occidental*) é a parte occidental da rexión histórica do Banato, que foi asignada ao Reino dos Serbios, Croatas e Eslovenos no Tratado de Trianon, despois da primeira guerra mundial. A rexión foi unha das provincias (*banovine*) deste reino entre 1919 e 1922 (Banato, Bačka e Baranja), sendo dividida entre os *óblast* de Belgrado e Podunavlje e, en 1929, a maior parte da rexión foi incorporada á *banovina* do Danubio (*Dunavska banovina*), mentres que a cidade de Pančevo incorporouse ao *Pančevački Rit* distrito autónomo de Belgrado.

Fronteiras da Voivodina serbia, establecidas en 1848 (incluíndo o Banato occidental).
Antes da primeira guerra mundial o Banato serbio formara parte da Serbia Voivodina (1820) e do Voivodato de Serbia e o Banato de Temesvar (1849–1860). Despois de 1860, formou parte dos condados de Torontál e Temes (do Reino de Hungría).

Entre 1941 e 1944 foi ocupado polas potencias do Eixe. Formalmente era parte do protectorado alemán de Serbia, pero de feito foi unha rexión autóma practicamente independente gobernada pola minoría alemá da rexión. Desde 1945, o Banato serbio, xunto coa Bačka e Syrmia (Srem), formou parte, primeiro, da República Socialista de Serbia (provincia autónoma de Voivodina), despois da República Socialista Federal de Iugoslavia e, finalmente, da República Federal de Iugoslavia. Máis tarde, a partir da disolución de Iugoslavia, formou parte de Serbia e Montenegro e, desde 2006, da Serbia independente.

Os distritos (*okruj*) de Serbia no Banato son:

* Banato Norte
* Banato Central
* Banato Sur

O Banato serbio está formado por chaiuras onde se cultivan trigo, centeo, avea, orxo, millo, e xirasol, e as súas riquezas minerais son, sobre todo, petróleo e gas natural. Conta tamén cun destino turístico moi popular, *Deliblatska peščara*.

Segundo o censo de 2002, a poboación do Banato serbio era de 665 397 habitantes, dos que o 65 % eran serbios, o 18 % húngaros, o 4,1 % romaneses, o 2,7 % eslovacos e o 0,1 % alemáns.

Véxase tamén
------------

* Banato (rexión histórica)
***Born in the U.S.A.*** é o sétimo álbum de estudio do músico estadounidense de rock Bruce Springsteen, publicado o 4 de xuño de 1984 a través do selo Columbia Records. A música foi composta por Springsteen e gravouse coa súa banda de apoio, a E Street Band, e cos produtores Chuck Plotkin e Jon Landau nos estudios The Power Station e The Hit Factory de Nova York.

*Born in the U.S.A.* tivo recensións positivas e un enorme éxito comercial. Produciu sete exitosos sinxelos que entraron no top 10 e promocionouse cunha xira mundial. *Born in the U.S.A.* converteuse no álbum máis exitoso de Springsteen e un dos máis vendidos da historia, con máis de 30 millóns de copias vendidas ata o ano 2012. Tamén foi citado polos críticos como un dos mellores álbums de todos os tempos. O álbum foi nomeado ao premio de Álbum do ano nos Grammy de 1985.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Bruce Springsteen. 

| Cara 1 |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Born in the U.S.A."   | 4:38 |
| 2. | "Cover Me"   | 3:29 |
| 3. | "Darlington County"   | 4:48 |
| 4. | "Working on the Highway"   | 3:13 |
| 5. | "Downbound Train"   | 3:35 |
| 6. | "I'm on Fire"   | 2:40 |

| Cara 2 |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "No Surrender"   | 4:01 |
| 2. | "Bobby Jean"   | 3:48 |
| 3. | "I'm Goin' Down"   | 3:30 |
| 4. | "Glory Days"   | 4:15 |
| 5. | "Dancing in the Dark"   | 4:04 |
| 6. | "My Hometown"   | 4:34 |
| 46:57 |

Notas
-----



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q40425
* AllMusic: mw0000191830
* Discogs: 26701
* EBID: ID
* MusicBrainz: ID

 |
A **bornita** ou **erubescita** é un mineral do grupo dos sulfuros. É un sulfuro de ferro e cobre, de cor cobre manchado con iridescencias púrpuras, polo que se lle dá o alcume de *mineral pavo real*.

Desde 1725 foi mencionado en estudos de minería, pero non foi até 1845 cando lle puxo nome o mineraloxista austríaco Ignaz von Born (1742–1791).

Ambiente de formación
---------------------

A bornita fórmase nas intrusións ígneas, formándose como mineral primario de cobre nos filóns pegmatíticos e hidrotermais asociados a cámaras magmáticas. Tamén pode aparecer de forma secundaria, nas zonas de oxidación dos depósitos asociada á malaquita.

Localización e extracción
-------------------------

Extráese pola súa importancia industrial como mena do cobre e encóntrase en depósitos porfíricos xunto con outra mena de cobre máis abundante e común, a calcopirita. Tanto a calcopirita como a bornita son substituídas por calcocita e covelita nos depósitos enriquecidos en cobre.

Tamén aparece diseminada en rochas ígneas máficas e en materiais sedimentarios cupríferos, algúns depósitos de gran riqueza en bornita como os que se encontran en México e nos Estados Unidos. Tamén hai grandes depósitos no Perú e Chile.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Bornita*** |

### Bibliografía

* Palache, C. H. Berman, and C. Frondel (1944) *Dana’s system of mineralogy*, (7th edition), v. I, 195–197.

### Outros artigos

* Lista de minerais

### Ligazóns externas

* Mindat.org
* Webmineral.com

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q108694
* BRE: 1878768
* EBID: ID
* MAG: 2776989079
* Mindat: 727

 |
A **densidade** é unha magnitude física derivada que expresa a cantidade de substancia nun mesmo volume (é unha magnitude que expresa unha propiedade intensiva). A fórmula para o seu cálculo é:

{\displaystyle \rho ={\frac {m}{V}},}
onde *ρ* representa a densidade, *m* a masa do obxecto en cuestión e *V* o volume que ocupa.

A súa unidade no SI é o kg/m3.

Por extensión, aplícase a outros tipos de medida que dividen unha unidade fundamental entre unha unidade de lonxitude, superficie ou volume (densidade do campo gravitatorio, eléctrico ou vectorial en xeral, densidade de poboación) e coloquialmente tamén para cando o denominador é o tempo (densidade de corrente ou de fluxo electromagnético).

Notas
-----

1. ↑  *The National Aeronautic and Atmospheric Administration's* *Glenn Research Center*. "Gas Density Glenn research Center". grc.nasa.gov. Arquivado dende o orixinal o 14 de abril de 2013. Consultado o 19 de xullo de 2013.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Densidade Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Densidade de poboación

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q29539
* AAT: 300056237
* BNCF: 28550
* BNF: 119773882
* BRE: 3146339
* EBID: ID
* GEC: 0174406
* GND: 4204634-8
* JSTOR: density
* LCCN: sh85036848
* NDL: 00567732
* PSH: 2923
* Treccani: densita

 |
O **Bell 47J Ranger** é un helicóptero lixeiro estadounidense fabricado por Bell Helicopter. Foi unha variante executiva do seu exitoso Bell 47 e foi o primeiro helicóptero en transportar ao Presidente dos Estados Unidos.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

O 47J foi unha variante de catro asentos do anterior Bell 47H de tres asentos. O 47H era unha variante de luxo do 47G cunha fuselaxe completamente revestida e unha cabina pechada. O 47H demostrou ser demasiado pequeno, polo que Bell desenvolveu o 47J. O 47J era un aparello cun único piloto, cos controis centrados na parte frontal da cabina, e posicionado preto do parabrisas Lexan en burbulla cunha visión de 180° sen obstrucións. Un único banco na parte traseira estendíase ao ancho todo o que podía e permitía que se sentasen de 3 a 4 adultos.

Historial operacional
---------------------

En marzo de 1957 dous Bell 47J foron mercados pola USAF como transporte presidencial coa designación **H-13J**. O 13 de xullo dese ano un H-13J foi o primeiro helicóptero usado por un presidente dos Estados Unidos cando transportou a Dwight D. Eisenhower dende a Casa Branca. En marzo de 1962 os dous helicópteros foron retirados das tarefas presidenciais pero usáronse como transportes VIP durante os seguintes cinco anos ata ser retirados en xullo de 1967.

Dous Bell 47J-2 foron usados durante a produción da película de 1966 *Paradise, Hawaiian Style* protagonizada por Elvis Presley. Ao longo do filme, a personaxe de Presley, Rick Richards, voaba un Bell 47J-2 sobre o arquipélago de Hawai.

Notas
-----

1. 1 2 3  "Bell UH-13J Sioux". *National Museum of the US Air Force™* (en inglés). Consultado o 2018-11-22.
**Santa María de Darbo** é unha parroquia que se localiza no sur do concello de Cangas. Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 7.407 habitantes (3.677 homes e 3.730 mulleres) distribuídos en 15 entidades de poboación, o que supón un aumento en relación ao ano 1999 cando tiña 6.112 habitantes.

Patrimonio
----------

A igrexa de Santa María de Darbo é de estilo barroco. Preto da praia de Santa Marta atópanse os restos da ermida de Santa Marta.
Na parroquia áchanse o IES Monte Carrasco e o IES María Soliño, ambos os dous institutos públicos de ensino secundario obrigatorio. Tamén está na parroquia o colexio público CEIP San Roque de Darbo, e o concertado Eduardo Pondal.

Tradición
---------

Na parroquia realízase o 8 de setembro a danza e contradanza de Darbo, danza ancestral con orixe polo menos no século XVI. Foi recuperada entre os anos 1985 e 1986 despois de anos sen bailala por mor do franquismo. Esta Danza e Contradanza de Darbo enmárcase no conxunto da Romaría de Darbo, que se celebra entre os días 6 e 9 de setembro.

Galería de imaxes
-----------------

* Ría de Vigo dende o Miradoiro do Balcón do Rei.Ría de Vigo dende o Miradoiro do Balcón do Rei.
* Ermida de San Blas de Darbo.Ermida de San Blas de Darbo.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Darbo

| Lugares da parroquia de Darbo, no concello pontevedrés de Cangas |  |
| --- | --- |
| Balea | As Barreiras | O Castelo | Cima de Vila | Cunchido | A Madalena | Ourelo | O Piñeiro | San Pedro | San Roque do Monte | Santa Marta | O Seixo | A Serra de Nacente | A Serra de Poente | Ximeu |

### Parroquias de Cangas

| Galicia | Provincia de Pontevedra | Parroquias de Cangas |  |
| --- | --- |
| Aldán (San Cibrán) | Cangas (Santiago e San Salvador) | Coiro (San Salvador) | Darbo (Santa María) | O Hío (Santo André) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 219/1998, do 2 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia de Pontevedra.
2. ↑  Danza ancestral de Darbo
3. ↑  Danzas ancestrais de Darbo

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Cangas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3396906
* código INE: 36008040000

 |
Celebración do Día de San Patricio de 2004 en Cork.
O **Día de San Patricio** (***Lá Fhéile Pádraig***) é unha festa que celebra a San Patricio, o máis coñecido dos patróns de Irlanda, xeralmente celébrase o 17 de marzo. É a festa nacional de Irlanda e festivo en Irlanda do Norte. Celébrase popularmente en moitos países sen ser festivo, especialmente por irlandeses de orixe pero tamén por moita xente doutras orixes, tal é o caso do Canadá, Gran Bretaña, Australia, os Estados Unidos, a Arxentina, Nova Zelandia e Galicia.[] Xeralmente celébrase todo o que é verde, bébese cervexa irlandesa e cómese comida irlandesa.

Historia
--------

A festa de San Patricio estableceuse no calendario litúrxico da Igrexa católica debido á influencia do erudito franciscano Luke Wadding a comezos do século XVII, aínda que xa viña sendo celebrado pola igrexa local irlandesa desde moito antes. En Irlanda cando cae en Semana Santa obsérvase a festividade relixiosa o 15 de marzo, como sucedeu en 1940 e no 2008. Tradicionalmente era tan só unha festividade relixiosa, non foi ata 1903 cando se converteu nunha data festiva civil tras unha lei presentada polo deputado irlandés James O'Mara na Cámara dos Comúns, máis tarde outra lei prohibiulles ós pubs abrir nesa data e que se mantivo en vigor ata os anos 70. A primeira parada oficial do Día de San Patricio foi en 1931 presidida polo ministro de defensa, Desmond FitzGerald. Desde 1996 celébrase o Festival do Día de San Patricio, unha celebración que desde 2006 dura cinco días.

Celebración do Día de San Patricio en Irlanda
---------------------------------------------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

  


|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Día de San Patricio***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q181817
* EBID: ID
* GND: 4688508-0

 |
**Denís Conles Tizado**, nado en Buenos Aires o 7 de xaneiro de 1932 e finado o 27 de outubro de 2003, foi un político galeguista da Arxentina.

Traxectoria
-----------

Fillo de Jesús Celestino Conles, nado en Conles (Moraña) e emigrado á Arxentina. Non finalizou a educación secundaria porque estaba orientada ao comercio. Integrouse nas Mocedades Galeguistas en 1953, das que chegou a ser secretario xeral en 1955 e director do seu voceiro *Adiante*. Comezou a traballar no Banco Provincia de Córdoba e trasladouse a Córdoba. Nos anos setenta formou parte da Frente de Izquierda Popular (FIP), dirixida por Jorge Abelardo Ramos. Co golpe de Estado do 24 de marzo de 1976 que deu ligar ao chamado Proceso de Reorganización Nacional, foi detido e secuestrado. Estivo detido un mes no Cabido de Córdoba, o centro clandestino de detención D2. Despois trasladárono ao penal de Sierra Chica onde foi legalizado. Puido saír da prisión en marzo de 1997. A comezos dos oitenta encargouse da redacción e diagramación da revista do Colexio de Farmacéuticos de Córdoba, e foi redactor nunha axencia de publicidade. Finalmente, grazas ás presións dos sindicatos, foi reincorporado e volveu traballar no banco.

Colaborou en diferentes xornais, fixo programas de radio, redactou varios prólogos e en 2001 escribiu o libro *Juan Bautista Bustos-Provincia e Nación* sobre a vida dun gobernador cordobés.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Denís Conles Tizado: Unha patria, dúas patrias, todas as patrias Arquivado 05 de decembro de 2008 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20533374
* WorldCat
* VIAF: 3277160667694903560002
* GND: 1057443530
* ISNI: 0000 0000 3733 4937
* LCCN: n2002038215

 |
Tres diferentes rutas de navegación a Groenlandia, *Vinland* (Newfoundland), *Helluland* (Illa de Baffin) e *Markland* (Labrador) recorridas por diferentes personaxes nas sagas islandesas.
A **saga de Erik o Roxo** ou **Eiríks saga rauða** é unha obra literaria escrita en prosa que narra as aventuras dun grupo de viquingos que colonizan Groenlandia, Marklandia e Vinlandia.

Esta é unha das sagas islandesas do século XIII de autor anónimo.

Comentarios
-----------

Este é un dos rexistros e fontes utilizados polos investigadores para estudar o posíbel contacto entre Europa e América no ano 1000, uns cinco séculos antes da chegada de Cristovo Colón.

Argumento
---------

En esencia, a *Saga de Eirik o Roxo* relata os mesmos acontecementos que a *Saga dos Groenlandeses*: Uns viquingos de orixe norueguesa, entre eles Erik o Roxo, parten desde Islandia e descobren Groenlandia, a cal colonizan. Máis tarde, Leif Eriksson diríxese máis ao oeste e establécese na terra que denominan *Vinland* (*Terra do Viño*), pero os ataques de indíxenas e outras dificultades obrígaos a retirárense, ao cabo duns anos.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q930237
* ARLIMA: 10078
* EBID: ID

 |
O **Bell 212** é un helicóptero medio bimotor con dúas palas que voou por vez primeira en 1968. Fabricado orixinalmente por Bell Helicopter en Fort Worth, Texas, a produción trasladouse a [[Mirabel, Quebec en 1988, xunto coa produción de todos os helicópteros comerciais de Bell despois de que a planta abrise en 1986.

O 212 está comercializado para operadores civís e ten unha configuración de 15 asentos, cun piloto e 14 pasaxeiros. En configuración de carga o 212 ten unha capacidade interna de 6,23 m³ e pode levar unha carga externa de ata 2 268 kg.

Desenvolvemento
---------------

Baseado na fuselaxe alongada do Bell 205, o Bell 212 desenvolveuse orixinalmente para as forzas armadas canadenses como o CUH-1N e posteriormente foi redesignado CH-135. Canadá recibiu os 50 primeiros exemplares en maio de 1971. Ao mesmo tempo os militares estadounidenses pediron 294 Bell 212 coa designaciónUH-1N.

En 1971 o 212 fora desenvolvido para aplicacións comerciais. Entre os primeiros usos do 212 na aviación civil was by Helicopter Service AS of Norway to be used in support of offshore oil rigs. No presente o 212 pode atoparse usado en operacións de explotación forestal, rescate marítimo e reabastecemento no Ártico na Distant Early Warning Line ou no North Warning System.

O rotor principal do 212 está impulsado por un motor Pratt & Whitney Canada PT6T-3 Twin-Pac composto por dúas turbinas PT6 acopladas accionadas por unha transmisión común. As turbinas son capaces de producir ata 1 800 CV. No caso de que falle unha delas a outra aínda podería entregar 900 CV durante 30 minutos ou 765 CV continuamente, permitindo ao 212 manter o rendemento de cruceiro co seu peso máximo.

Os primeiros 212 configurados cun paquete de instrumentos para regras de voo instrumental (IFR) requirían ter unha gran aleta no teito da aeronave, enriba e lixeiramente detrás da cabina. Inicialmente a aleta considerouse necesaria para alterar o xiro durante complexas manobras de voo instrumentais, pero xa non é precisa debido a estipulacións revisadas no certificado de tipo. Moitos aparellos aínda voan coa modificación.

En 1979, coa compra de oito unidades pola Autoridade Aérea Civil chinesa, o 212 converteuse no primeiro helicóptero estadounidense vendido na República Popular da China.

Bell desenvolveu aínda máis o Model 212 co Bell 412; a principal diferenza é o rotor principal de catro palas de materiais compostos. O derradeiro Bell 212 foi entregado en 1998.

Notas
-----

1. ↑  "Canada Seeks Helicopter Self Sufficiency". *Flight International*. Consultado o 8 de novembro de 2018.
1945.
O **día da Vitoria en Europa** (en inglés ***VE Day***) celébrase no Reino Unido e en varios outros países europeos o 8 de maio desde 1945. No Reino Unido foi declarado festivo por Winston Churchill, logo de que o 7 de maio de 1945 Alfred Jodl, Comandante Supremo do Exército do III Reich, anuncia pola radio que todas as tropas alemás se renderían ao día seguinte, rematando así a segunda guerra mundial en Europa.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Día da Vitoria en Europa*** |

### Outros artigos

* Bevrijdingsdag

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q622365
* EBID: ID
* FAST: 1163462
* LCCN: sh94009623

 |
**Brainiac** (ás veces escrito como **3RA1N1AC**) foi unha banda estadounidense de indie rock formada en 1992 en Dayton, Ohio. O grupo separaríase en 1997 tras a morte repentina do seu vocalista Tim Taylor.

Historia
--------

Brainiac formouse en Dayton, Ohio, en xaneiro de 1992 co vocalista, guitarrista e teclista (principalmente de sintetizadores Moog) Tim Taylor, o baixista Monostereo (Juan Monasterio), a guitarrista Michelle Bodine e o batería Tyler Trent. O 12 de marzo dese ano a banda realizou o seu primeiro concerto na cafetería da Wright State's University co nome de We'll Eat Anything.

Tras un feixe de sinxelos, o grupo publicou o seu ábum de estrea, *Smack Bunny Baby*, a través de Grass/BMG Records en 1993. *Bonsai Superstar*, agora con John Schmersal na guitarra en lugar de Bodine, foi editado no ano seguinte. En 1995 o grupo tocou no festival de Lollapalooza e gravou catro cancións no Reino Unido nunha Peel Session da BBC Radio 1. A banda fichou por Touch and Go Records e editou o EP *Internationale*, producido por Kim Deal (dos Pixies). O ano seguinte editaron o seu terceiro álbum, *Hissing Prigs in Static Couture*, a través do selo Touch and Go. Os seus tres álbums foron producidos por Eli Janney (de Girls Against Boys).

Brainiac actuou como abreconcertos para Beck, The Breeders e The Jesus Lizard e recibiu ofertas de grandes discográficas. En 1997 a banda publicou un EP de música electrónica chamado *Electro-Shock for President* que acabaría sendo o seu derradeiro traballo: Taylor morreu nun accidente de tráfico on 23 de maio dese ano durante a prepodución do seu cuarto álbum, que ía ser editado por Interscope Records. O grupo separouse pouco despois.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Smack Bunny Baby* | 1993 | Grass/BMG |
| *Bonsai Superstar* | 1994 | Grass/BMG |
| *Hissing Prigs in Static Couture* | 1996 | Touch & Go |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2347168
* WorldCat
* VIAF: 125809096
* AllMusic: mn0000515755
* Discogs: 20019
* ISNI: 0000 0000 8681 6190
* LCCN: no99001548
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 494841

 |




1. 1 2 3 4 5  *The Virgin encyclopedia of nineties music*. London: Virgin in association with Muze UK. 2000. ISBN 0-7535-0427-8. OCLC 59455393.
**Belier** é o nome dunha familia de foguetes sonda franceses de propelente sólido fabricados por Sud Aviation para o CNET.

Características
---------------

O nome de *Belier* comprende toda unha familia de foguetes sonda estabilizados por xiro mediante foguetes nas aletas que comparten unha primeira etapa Belier propulsada por un motor foguete Jericho desenvolvido inicialmente para o programa de mísiles terra-aire francés. O foguete converteuse na base da foguetería da India e Paquistán trala adquisición de licenzas de fabricación por parte deses países.

O primeiro Belier foi lanzado o 24 de maio de 1961. Os voos finalizaron o 7 de marzo de 1986, tras 318 lanzamentos das diferentes versións.

Variantes
---------

### Belier I

O primeiro membro da familia de foguetes Belier, cunha soa etapa, un motor foguete Jericho e 208 kg de propelente Epictete.

### Especificacións

* Carga útil: 30 kg a 80 km de altura
* Masa cheo: 313 kg
* Altura: 4,01 m
* Diámetro: 0,31 m
* Envergadura: 0,78 m
* Pulo: 20,0 kN
* Apoxeo: 80 km
* Primeiro lanzamento: 24 de maio de 1961
* Último lanzamento: 6 de novembro de 1970
* Número de lanzamentos: 18

### Belier II

É unha versión merollada do Belier I, tramén dunha soa etapa, e cargado con Plastolite como propelente en lugar de Epictete.

### Especificacións

* Carga útil: 30 kg a 130 km de altura
* Masa cheo: 352 kg
* Altura: 5,90 m
* Diámetro: 0,31 m
* Envergadura: 0,78 m
* Pulo: 21,50 kN
* Apoxeo: 130 km

### Belier III

Unha terceira versión á súa vez mellorada dos Belier I e II, dunha soa etapa, cun motor foguete Vega e 230,5 kg de propelente Isolane.

### Especificacións

* Masa cheo: 400 kg
* Altura: 3,80 m
* Diámetro: 0,31 m
* Apoxeo: 109 km
* Primeiro lanzamento: 18 de marzo de 1968
* Último lanzamento: 25 de setembro de 1969
* Número de lanzamentos: 4

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2011). "Belier" (en inglés). Consultado o 29 de abril de 2012.
2. 1 2  Mark Wade (2011). "Belier I" (en inglés). Consultado o 29 de abril de 2012.
3. 1 2  Mark Wade (2011). "Belier II" (en inglés). Consultado o 29 de abril de 2012.
4. 1 2  Mark Wade (2011). "Belier III" (en inglés). Consultado o 29 de abril de 2012.
**Astrónomo Real** é un alto cargo da Casa Real da monarquía do Reino Unido. Hai dous oficiais, o sénior que é o *Astrónomo Real*, existe desde 22 de xuño de 1675; o segundo é o Astrónomo Real de Escocia, data de 1834.

Historia e características
--------------------------

O rei Carlos II, que fundou o Observatorio Real de Greenwich en 1675, instruíu o primeiro Astrónomo Real John Flamsteed, «...a inmediatamente dedicarse co coidado e dilixencia máis exacta para corrixir as táboas dos movementos dos ceos, e os lugares das estrelas fixas, para descubrir a así moito desexada lonxitude de lugares para o perfeccionamento da arte da navegación».

Desde ese tempo ata 1972, o Astrónomo Real foi director do Observatorio Real de Greenwich. Como Astrónomo Real, recibe un estipendio de 100 libras esterlinas por ano e é membro da Casa Real, baixo a autoridade xeral do Lord Chamberlain. Despois da separación das dúas funcións, a posición de Astrónomo Real ten sido en gran parte honorífico, aínda que el permanece dispoñible para aconsellar o Soberano sobre astronomía e temas e materias científicas relacionadas, e é un cargo de gran prestixio.

Houbo tamén anteriormente un *Astrónomo Real de Irlanda*.

### Astrónomos reais

* 1675-1719 John Flamsteed
* 1720-1742 Edmond Halley
* 1742-1762 James Bradley
* 1762-1764 Nathaniel Bliss
* 1765-1811 Nevil Maskelyne
* 1811-1835 John Pond
* 1835-1881 Sir George Biddell Airy
* 1881-1910 Sir William Christie
* 1910-1933 Sir Frank Dyson
* 1933-1955 Sir Harold Spencer Jones
* 1956-1971 Richard van der Riet Woolley
* 1972-1982 Sir Martin Ryle
* 1982-1990 Sir Francis Graham-Smith
* 1991-1995 Sir Arnold Wolfendale
* 1995-*presente* Martin Rees, Barón Rees de Ludlow

Notas
-----

1. 1 2 3  The British Monarchy (ed.). "Astronomer Royal". Consultado o 27-06-2011.
2. ↑  Bryn Jones. "Some historical astronomical posts in Britain and Ireland". Arquivado dende o orixinal o 03-03-2016. Consultado o 27-06-2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Portraits of the Astronomers Royal *(en inglés)*
* Astronomer Royal for Scotland *(en inglés)*
Un Agena D, cun motor Bell 8096.
**Bell 8000** é a denominación dunha familia de motores foguete fabricados por Bell para os foguetes Agena e que utilizaban ácido nítrico e UDMH como propelente.

Variantes
---------

### Bell 8048 (LR81-B-1)

Foi usado nos Agena A. Trátase dun motor refrixerado rexenerativamente que voou por primeira vez en 1959.

#### Especificacións

* Masa: 127 kg
* Diámetro: 1,52 m
* Pulo: 68,9 kN
* Impulso específico: 276 s
* Tempo de combustión: 120 s
* Cantidade: 20

### Bell 8081 (XLR81-BA)

Foi usado nos Agena B, á súa vez usado como etapa superior xunto con foguetes Thor ou Atlas. Era capaz de ata 2 reencendidos.

#### Especificacións

* Masa: 130 kg
* Diámetro: 1,52 m
* Pulo: 71,2 kN
* Impulso específico: 285 s
* Tempo de combustión: 240 s
* Cantidade: 156

### Bell 8096 (YLR81-BA)

Foi usado nos Agena D, á súa vez usado como etapa superior xunto con foguetes Thor, Atlas e Titan. Era capaz de ata 8 reencendidos.

#### Especificacións

* Masa: 132 kg
* Diámetro: 1,52 m
* Pulo: 71,2 kN
* Impulso específico: 293 s
* Tempo de combustión: 265 s
* Cantidade: 175

### Bell 8247 (XLR81-BA-13)

Foi o motor usado vehículo-obxectivo Agena para o programa Gemini, cunha capacidade de 15 reencendidos. Voou por primeira vez en 1963.

#### Especificacións

* Masa: 132 kg
* Diámetro: 1,52 m
* Pulo: 71,2 kN
* Impulso específico: 291 s
* Tempo de combustión: 240 s
* Cantidade: 248

Notas
-----

1. ↑  Mark Wade (2011). "Bell 8000" (en inglés). Consultado o 30 de abril de 2012.
2. 1 2  Mark Wade (2011). "Bell 8048" (en inglés). Consultado o 30 de abril de 2012.
3. 1 2  Mark Wade (2011). "Bell 8081" (en inglés). Consultado o 30 de abril de 2012.
4. 1 2  Mark Wade (2011). "Bell 8096" (en inglés). Consultado o 30 de abril de 2012.
5. 1 2  Mark Wade (2011). "Bell 8247" (en inglés). Consultado o 30 de abril de 2012.

Véxase tamén
------------

* Agena (foguete)
**Astro-200**, tamén coñecido como **SIV** (acrónimo de *Standard Interface Vehicle*) e como **BCP-100**, é un Bus construído pola empresa AeroAstro.

Características
---------------

Astro-200 é un bus que permite usar un módulo separable para a integración en paralelo co bus para acelerar os tempos de lanzamento e reducir os riscos técnicos. Usa unha interface estándar para acomodar cargas variadas que poden ser lanzadas a órbitas baixas, de entre 400 e 850 km de altura e tempos de vida de ata un ano. A orixe do bus ten lugar principalmente no contrato de AeroAstro para construír o satélite STPSat-1, para o cal se deseñou expresamente. Despois foi usado por STPSat-2 e STPSat-3, así como polo satélite GPIM.

Satélites co bus Astro-200
--------------------------

* STPSat-1
* STPSat-2
* STPSat-3
* GPIM

Notas
-----

1. ↑  Mark Wade (2022). "Astro-200" (en inglés). Consultado o 20 de agosto de 2022.
2. ↑  Gunter Dirk Krebs (2022). Gunter's Space Page, ed. "AeroAstro: Astro-200 / Ball: BCP-100" (en inglés). Consultado o 20 de agosto de 2022.
**Dionisias** é o nome dado en Grecia aos festivais en honra do deus Dioniso que incluían representacións dramáticas. En Ática celebraba dous festivais anuais con este nome, as **Dionisias Rurais** (ou Rústicas) no mes de Poseidón (decembro), cuxa procesión imitou memorabelmente Aristófanes n'Os acarnienses, e as **Grandes Dionisias** (ou **Dionisias Urbanas**) en Atenas no mes de Elafebolion (marzo). O sobrenome «Grandes» débese á importancia desta festa. Este último festival foi instituído, ou en todo caso engrandecido, no ano -534 polo tirano Pisístrato, que trouxo o culto a Atenas desde Eléuteras (no límite entre a Ática e Beocia ao norte de Eleusis). A imaxe do deus foi situada no antigo templo de Dioniso fronte ao recinto do teatro.

Na época das *Grandes Dionisias*, cando o inverno pasara, os mares facíanse navegábeis, de modo que podía haber moitos visitantes en Atenas, feito que non se producía nas Leneas, que se celebraban antes, no inverno. Durante a existencia da liga Délica, os aliados achegaban os seus tributos a Atenas para ser exhibidos na *orchestra* do teatro. Era tamén a ocasión en que se recibía aos embaixadores estranxeiros, e os nenos cuxos pais morreran loitando por Atenas desfilaban no teatro.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Simon Goldhill, *The Great Dionysia and Civic Ideology*, in Nothing to Do with Dionysos? Athenian Drama in Its Social Context, eds. John J. Winkler and Froma I. Zeitlin. Princeton: Princeton University Press, 1990. ISBN 0-691-06814-3.
* Susan Guettel Cole, *Procession and Celebration at the Dionysia*, in Theater and Society in the Classical World, ed. Ruth Scodel. Ann Arbor: University of Michigan Press, 1993. ISBN 0-472-10281-8.
* Jeffrey M. Hurwit. The Athenian Acropolis: History, Mythology, and Archaeology From the Neolithic Era to the Present. Cambridge: Cambridge University Press, 1999. ISBN 0-521-42834-3.

### Outros artigos

* Antesterias.
* Festas da Atenas antiga.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q574807
* EBID: ID
* GEC: 0022550

 |
Coordenadas: 33°59′00″S 151°11′00″L﻿ / ﻿-33.98333, -151.18333

Imaxe satélite da baía.
A **baía Botany** (en inglés: *Botany Bay*) é unha enseada do océano Pacífico Sur situada na costa sueste de Australia. Administrativamente, pertence ó estado de Nova Gales do Sur.

Atópase ó sur de Sydney ó saír de Port Jackson e conta con preto de dez quilómetros de extensión. As súas costas están rodeadas polos suburbios de Sydney.

Historia
--------

A baía foi o escenario do primeiro desembarco de europeos en Australia, ocorrido en 1770, cando arribou a ela o capitán James Cook; este deulle o nome de «Botany» (Botánica) pola súa gran variedade de plantas.

Botany foi elixida en 1787 como a localización para unha colonia penal. Porén a baía foi descartada á chegada dos colonos ó lugar, realizándose o asentamento en Port Jackson.

Notas
-----

1. ↑  "Botany Bay". *Geographical Names Board of NSW* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 07 de novembro de 2016. Consultado o 19 de xullo de 2018.
2. ↑  L. Sturgess, Gary (2015). "First Fleet". *Dictionary of Sydney* (en inglés). Dictionary of Sydney Trust.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q894682
* WorldCat
* VIAF: 233913736
* EBID: ID
* GEC: 0011698
* GeoNames: 2174562
* GND: 7548913-2
* LCCN: sh85016009
* OSM: 5670453
* TGN: 7001949

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

A **Baía de Toquio** vista satélite.
A **baía de Toquio** (東京湾, *Tōkyō-wan*?) áchase ao sur da rexión de Kanto, entre a península de Boso ao leste, da Prefectura de Chiba, e a península de Miura ao oeste, da Prefectura de Kanagawa. O seu nome antigo é a baía de Edo.

A súa área total, incluíndo o canal de Uraga, é de 1320 kms², cunha extensión de 249 km² de terras gañadas ao mar. Alberga os portos de Toquio, Chiba, Kawasaki, Yokohama e Yokosuka. Abriga unha única illa natural no seu interior, Saru, alén de diversas outras illas artificiais creadas nas Eras Meiji e Taisho como fortificación navais. Está cercada por áreas de grande ocupación de poboación e de importantes industrias. Unha ponte-túnel une Kawasaki, na prefectura de Kanagawa, con Kisarazu (Chiba).

Na costa leste da baía, entre Toquio e Yokohama, atópase a área industrial de Keihin, que se encontra alí dende a Era Meiji, que se expandiu cara a área industria de Keiyo, polas costas norte e leste, despois da segunda guerra mundial.

Os portos de Toquio, Chiba, Kawasaki, Yokohama e Yokosuka conteñen bases navais de forzas dos Estados Unidos no Xapón, ademais de Forzas da Mariña xaponesa.

Historia
--------

A baía de Toquio foi escenario das negociacións do Comodoro Matthew Perry co bakufu xaponés na década de 1850, así como da maior parte dos contactos entre o Xapón e os europeos en vésperas da Restauración Meixi.

A fin da segunda guerra mundial é a rendición do Xapón, que se asinou a bordo do navío *USS Missouri*, ancorado na baía o 2 de setembro de 1945.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q141017
* WorldCat
* VIAF: 236851661
* BRE: 4195289
* EBID: ID
* GEC: 0503378
* GeoNames: 1850143
* GND: 4120068-8
* Google Maps: 9030563300694839768
* NDL: 00643194
* OSM: 13904308
* TGN: 1113880

 |
**Belén Cachafeiro Anta**, nada en Forcarei en 1969, é unha empresaria e política galega do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Empresaria do sector servizos en Soutelo de Montes. Foi presidenta de AMFOR dende 1994. Presentouse na candidatura do PPdeG nas eleccións municipais de 1999 e foi elixida concelleira e continuou como concelleira nas sucesivas eleccións municipais. 

Logo do falecemento do alcalde David Raposeiras, foi elixida alcaldesa de Forcarei o 9 de febreiro de 2012. Nas municipais de 2015 encabezou a candidatura do PPdeG e foi elixida alcaldesa con maioría absoluta. Foi elixida deputada provincial en 2015.

Presentouse nas listas do PPdeG ás eleccións autonómicas de 2020 e, aínda que non saíu elixida á primeira, entrou en setembro de 2021 na cámara galega logo da renuncia de varios conselleiros aos seus escanos.

Notas
-----

1. ↑  Belén Cachafeiro asume la Alcaldía de Forcarei recordando a Raposeiras y rebajando salarios
2. ↑  Belén Cachafeiro será elegida hoy como diputada
3. ↑  T, X. A. (2021-09-16). "Renovación en el PP gallego tras la renuncia al escaño de siete conselleiros". *La Opinión de A Coruña* (en castelán). Consultado o 2021-09-16.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Forcarei

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**David Raposeiras** |  **Alcaldesa de Forcarei** 2012 - 2019 | Sucesor:**Verónica Pichel Guisande** |
Coordenadas: 5°20′36″S 145°54′44″L﻿ / ﻿-5.34333, -145.91222

A **baía do Astrolabio** é unha gran baía na costa sur da provincia de Madang, Papúa-Nova Guinea.

Xeografía
---------

Forma parte do mar de Bismarck fronte á costa norte de Papua-Nova Guinea, e é un porto natural para a cidade de Madang, a capital da provincia homónima.

Historia
--------

Foi descuberta en 1827 polo explorador francés Jules Dumont d'Urville e denominada co nome do seu navío.

Este barco levaba o nome doutro, o *Austrolabe* do tamén explorador francés Jean-François de La Pérouse. 

O astrolabio, oome co que se denomianron estas barcos, é un instrumento para navegar polo mar.

Notas
-----

1. ↑  Jules-Sébastien-César Dumont d'Urville 1832, pp. 541-546.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Jules-Sébastien-César Dumont d'Urville (1832). *Voyage de l'Astrolabe* (en francés). 4. Première division: histoire du voyage. París: Tastu. pp. 541–546.  (Ler en liña)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q751560
* WorldCat
* VIAF: 242959659
* AAT: 300021878
* GeoNames: 2100438
* TGN: 1112610

 |
**David Ferrer Ern**, nado en Xàbia (Alacant) o 2 de abril de 1982, é un tenista español. Actualmente ocupa a oitava posición do ránking individual da ATP, sendo o número 3 a mellor posición da súa carreira, que abandonou por última vez aos 31 anos e 9 meses.

Conta cun título Masters 1000 (o Masters de París 2012), oito títulos en torneos ATP 500 e doce en torneos ATP 250. Ademais alcanzou a final de Roland Garros 2013 e do Torneo de Mestres de 2007, como tamén alcanzou en seis ocasións finais de torneos Masters 1000 (Masters de Roma 2010, Masters de Montecarlo 2011, Masters de Shangai 2011, Masters de Miami 2013, Masters de París 2013, Masters de Cincinnati 2014). É o terceiro tenista español con máis títulos (24) detrás de Rafael Nadal e Manuel Orantes. Tamén é o terceiro con máis vitorias no circuíto, e tras superar as 600 vitorias transfórmase no tenista número 22 na historia que supera a devandita barreira.

Mantívose no Top 20 durante as últimas dez tempadas, rematando catro delas entre os Top 5, incluíndo o número 3 da tempada 2013.

Ademais foi parte dunha exitosa xeración de tenistas españois gañadores tres veces da Copa Davis, en 2008, 2009, e 2011, xunto a Rafael Nadal, Juan Carlos Ferrero, Tommy Robredo, Fernando Verdasco, Nicolás Almagro, Feliciano López e Marcel Granollers.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil ATP *(en inglés)*
* Páxina oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q191476
* GEC: 0522554
* IMDb: nm1927857
* Munzinger: 01000007065
* TMDb: 1541130
* As: 31889
* ATP: F401
* ITF: 10019850
* Scoresway: 7411
* Sports Reference: david-ferrer-1

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Diomedes.
Heracles e as eguas de Diomedes, detalles do mosaico dos doce traballos de Heracles de Liria (España), primeira metade do século III.
Na mitoloxía grega, **Diomedes** (en grego antigo, Διομήδης / *Diomếdês*), rei de Tracia, era un xigante, fillo de Ares e Cirene. Viviu na ribeira do Mar Negro e gobernou a tribo guerreira dos bistóns. Foi coñecido polas súas catro eguas comedoras de homes, que foron roubadas por Heracles para completar o oitavo dos seus doce traballos, matando a Diomedes no proceso.

Notas
-----

1. ↑  Apolodoro. *Perseus Digital Library Project*. 2.5.8.
2. ↑  Lucrecio, *On the Nature of Things*
3. ↑  Euripides, *Alcestis*.
4. ↑  Quinto de Esmirna. *Posthoméricas*, Libro VI.
5. ↑  Apolodoro. *Perseus Digital Library Project*, 2.5.8.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Diomedes de Tracia*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q393186
* WorldCat
* VIAF: 72201385
* CERL: cnp00552770
* GND: 11931522X
* SUDOC: 031285104

 |