A **Prosopografía da Roma antiga**, é unha aproximación aos estudos clásicos e á historia antiga que se centra nas conexións familiares, as alianzas políticas e as redes sociais na Roma antiga. A metodoloxía da prosopografía romana pasa por definir un grupo para o estudo —a miúdo escóllese o grupo social, chamado *ordo* en latín, dos senadores e *equites*— para despois recoller e analizar datos. 

As fontes literarias proporcionan probas principalmente sobre a elite gobernante mentres que a epigrafía e a papiroloxía son fontes que tamén poden documentar a xente común, que foi estudada en grupos como os dos libertos imperiais, as familias de clase baixa ou con ocupacións específicas como as nodrizas (*nutrices*).

Estudosos da prosopografía histórica
------------------------------------

Entre os estudos alemáns, moitos dos artigos biográficos de Friedrich Münzer para a *Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft* adoptaron un enfoque prosopográfico. Matthias Gelzer, un dos fundadores da metodoloxía prosopográfica en relación coa Roma antiga, centrouse na institución social do mecenado e os seus efectos no sistema político romano.

Entre os principais estudosos do século XX que escribiron en inglés sobre a prosopografía da República Romana destacna T.R.S. Broughton, cuxos tres volumes *The Magistrates of the Roman Republic* son unha referencia estándar; Ronald Syme, cuxa *Roman Revolution* (1939) converteuse na base dos traballos posteriores dos estudosos sobre a República tardía e a transición ao Principado; T.P. Wiseman, que estudou en particular as carreiras e as liñas familiares dos romanos dos municipia, cidades fóra de Roma; E. Badian, particularmente o seu traballo de 1965 sobre o xuízo de Caio Norbano; Lily Ross Taylor; e Erich Gruen.

Outros estudosos, como P.A. Brunt, advertiron sobre unha dependencia excesiva da prosopografía, en particular a tendencia a ver os procesos xudiciais como "guerras por poderes" entre faccións políticas en lugar de como procesos xudiciais en busca de resultados xustos: ata inimigos acérrimos como Cicerón e Clodio Pulcro están rexistrados como testemuñas sobre o mesmo partido.

Notas
-----

1. ↑  Dominik & Hall (2010), p. 493.
2. ↑  Treggiari (2002).
3. ↑  Alexander (2010), p. 103.
4. ↑  Alexander (2010), p. 102.
5. ↑  Alexander (2010), p. 102-103, 108.
6. ↑  Alexander (2010), pp. 102103.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Alexander, Michael C. (2010). "Oratory, Rhetoric, and Politics in the Republic". En Dominik, William; Hall, Jon. *A Companion to Roman Rhetoric* (en inglés). Oxford / Nova York: Wiley-Blackwell. pp. 98–108. ISBN 978-1-4051-2091-3. doi:10.1002/9780470996485.ch8.
* Dominik, William; Hall, Jon, eds. (2010). *A Companion to Roman Rhetoric* (en inglés). Oxford / Malden, MA: Wiley-Blackwell. ISBN 978-1-4051-2091-3.
* Treggiari, Susan (2002). *Roman Social History* (en inglés). Londres / Nova York: Routledge. ISBN 0-415-19521-7.

### Outros artigos

* *Prosopography of the Later Roman Empire*
* *Prosopographia Imperii Romani*

| * v
* c
* e
Prosopografías históricas |
| --- |
| Conceptos | 
* Prosopografía
* Prosopografía da antiga Roma

 |
| Publicacións | 
* Prosopographia Imperii Romani
* Prosopography of the Later Roman Empire
* Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit
* Prosopographie chrétienne du Bas-Empire

 |
| Proxectos | 
* Prosopography of Anglo-Saxon England
* Prosopography of the Byzantine World

 |
| Principais autores | 
* A. H. M. Jones
* John Morris
* John Robert Martindale
* Friedrich Münzer
* T. R. S. Broughton
* Ronald Syme
* T. P. Wiseman
* Erich S. Gruen
* Lily Ross Taylor
* Ernst Badian

 |