recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Pazo de San Marcos**, situado no centro da cidade de Lugo, na praza de San Marcos; é a actual sede da Deputación de Lugo. É un edificio que consta de dous andares, rodeados por xardíns. Conta tamén con salas de exposicións no seu interior.

Historia
--------

O Pazo de San Marcos foi construído en 1866, sendo na súa orixe un hospital. Para a súa construción, foron mercadas unhas cortiñas e derrubada unha capela. Máis tarde sería convertido nun Instituto de Ensino Medio, para ser utilizado na actualidade como sede da Deputación de Lugo e como sala de exposicións.

Descrición
----------

Parte frontal.
Atópase situado dentro do recinto amurallado da cidade de Lugo. Ocupa case enteiramente unha das bandas da rúa San Marcos, a cal foi convertida nunha praza peonil, rematada en maio do 2011.

Magnolio do xardín.
Trátase dun enorme edificio composto por de dous andares, sendo a súa base en forma de "E", cun corpo frontal simétrico e tres naves posteriores. Este estilo é moi característico da época na que se construíu. A súa parte traseira do Pazo da á Muralla, no que se coñece coma os "Xardíns da Deputación" Estes xardíns, privados dende sempre, comunicaban coa Praza de San Marcos e a Praza do Ferrol. Agora son parte da Ronda Interior, xunto coas rúas laterais. Na parte frontal do edificio aparecen os escudos dos antigos partidos xudiciais.

Dentro do mesmo atópase unha sala de exposicións, unha biblioteca e o salón de Actos, que era a antiga capela do hospital. Nela pódense ver baixorrelevos relacionados coa agricultura, industria, comercio e arte, ademais de novamente os escudos dos antigos partidos xudiciais e os nomes de fillos ilustres da cidade e a provincia.

Notas
-----

1. ↑  Pazo Provincial de San Marcos
2. ↑  San Marcos será unha praza con espazos diferenciados en menos dun ano

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pazo de San Marcos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Sala de Exposcións
* Galería con fotos do Pazo de San Marcos

| * v
* c
* e
Monumentos, museos e festas de Lugo |
| --- |
| Monumentos | 

|  |  |
| --- | --- |
| Monumentos romanos | 
* Muralla Romana
* Ponte Vella
* Templo de Santalla de Bóveda
* Termas Romanas
* Casa dos Mosaicos
* Domus do Mitreo

 |
| Outros monumentos | 
* Catedral de Santa María
* Casa consistorial
* Pazo de San Marcos
* Pazo episcopal
* Convento de San Francisco
* Igrexa de Santa María a Nova
* Igrexa de San Froilán
* Igrexa de San Domingos
* Viaduto da Chanca

 |

 | Escudo de Lugo |
| Museos | 
* MIHL
* Museo Provincial
* Museo Diocesano
* Centro de Interpretación da Muralla
* Sala Porta Miñá
* Centro Arqueolóxico San Roque
* Centro de Interpretación da Natureza Terras do Miño
* O Vello Cárcere

 |
| Espazos públicos | 
* Praza Maior
* Praza do Campo
* Parque de Rosalía de Castro
* Paseo do río Miño
* Paseo do río Rato
* Cemiterio de San Froilán

 |
| Festas | 
* Festas de San Froilán
* Arde Lvcvs

 |
| **Portal:Lugo** |
O **pazo do Cotón** é unha fortaleza medieval a xeito de cidadela ameada que se atopa no lugar do Cotón na parroquia de Negreira, núcleo do concello coruñés de Negreira. As pedras armeiras lembran o vínculo coas familias nobres de Luaces e Mariño de Lobeira; e tamén aos Saavedra, Figueroa, Bermúdez de Castro e Trastámara.

Historia
--------

Foi construído no século XIV coma castelo medieval, porén sofre importantes reformas especialmente no século XVII, manténdose os cubos das antigas murallas enmarcando as diversas partes do edificio. Salientan as rexas torres medievais ameadas que reflicten o pasado militar do edificio[], tamén a pasarela de pedra que atravesa a rúa principal da vila (a Carreira de San Mauro, que foi un antigo Camiño Real), con tripla arcada ameada, balaustradas e miradoiros e que liga o pazo coa capela de San Mauro, do século XVIII; posúe ademais doce escudos.

No centro do edificio hai corpos ligados ás torres cilíndricas nos ángulos, obra dos séculos XVIII e XIX. Aínda do XX son algunhas partes, como a galería e algúns cuartos. No corpo central hai unha escaleira do barroco de placas, de acceso ao andar superior, ligando coa chamada Galería de Pedra, sobre piares de placas e que liga cun paseo-solaina de grandes piares en forma de floreiros e muro ameado.

No Cotón creárase tamén unha confraría para honrar á Virxe do Carme en 1740. Tivo unha capela de seu, hoxe desaparecida, nas inmediacións da actual rúa do Carme. Só queda unha imaxe de estilo ecléctico e naturalista nesta capela do pazo, compartindo espazo e cronoloxía do XX con tallas do Corazón de Xesús, San Xoán Bautista, San Antonio de Padua e San Xosé.

Galería de imaxes
-----------------

* Pazo do CotónPazo do Cotón
* Pazo do CotónPazo do Cotón
* Pazo do CotónPazo do Cotón

Notas
-----

1. ↑  Ficha en Turgalicia
2. ↑  Web do Concello de Negreira

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pazo do Cotón Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

*Gran Enciclopedia Galega*, Silverio Cañada, 2004, t. 32, p. 101-105

### Ligazóns externas

* "O noso patrimonio - Castelos de Galiza/Galicia".
* 

* Pazo do Cotón na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.
**Oscar Cullmann**, nado en Estrasburgo o 25 de febreiro de 1902 e finado en Chamonix o 16 de xaneiro de 1999, foi un pensador luterano francés.

Traxectoria
-----------

Estudou filoloxía antiga e teoloxía. Foi profesor en Estrasburgo, Basilea e a Sorbona. Experto en interpretación bíblica e historia das Igrexas. Fixo importantes achegas ao ecumenismo sendo un dos artífices do diálogo entre o luteranismo e a Igrexa católica.

Foi un activista da axuda aos refuxiados franceses en Suíza durante a segunda guerra mundial, membro do comité executivo do Instituto Ecuménico de Xerusalén e observador no Concilio Vaticano Segundo onde foi a referencia da teoloxía protestante.

Partidario do método exexético pretende superar o enfoque filosófico na interpretación da Biblia. Influíu en teólogos insignes como Joachim Jeremías ou Joseph Ratzinger.

Pensamento
----------

O tempo cristián ten unha dirección, fronte ao tempo cíclico helénico e que é un cárcere, describe unha liña recta que se dirixe á salvación en Xesús de Nazaret.

A intervención de Deus na historia caracterízase por un proceso de concentración (elección dun pobo, individuo ou comunidade humildes) e universalización (elección que é un servizo e entrega en beneficio de todos). Sería o caso de Israel pobo humilde entre grandes Imperios, e de Cristo.

A unión das Igrexas non debe supoñer uniformidade, senón diversidade. Non deben perder a súa substancia nin a súa identidade. Concede a posibilidade dun papel de primacía ao papado, sen poderes xurisdicionais.

O seu pensamento potencia a idea de que a antropoloxía cristiá primixenia afirma a bondade do corpo que non se concibe como un mal a superar como no dualismo grego de raíz platónica. No Evanxeo o home é unitario non un composto de dúas substancias corpo e alma.

Obras
-----

* *Deus e o César*
* *Cristo e o tempo*
* *Xesús e os revolucionarios do seu tempo*
* *A Cristoloxía do Novo Testamento*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q657071
* WorldCat
* VIAF: 110817722
* BAV: ADV12391527
* BIBSYS: 90056051
* BLBNB: 000169639
* BNE: XX1005506
* BNF: 11898283j
* CANTIC: a11985069
* CiNii: DA04066758
* DeutscheBio: 118522949
* Dialnet: 1644312
* FAST: 6401
* GEC: 0021034
* GND: 118522949
* HDS: 010572
* ISNI: 0000 0001 2321 5694
* LCCN: n50019777
* NDL: 00437000
* NKC: xx0010651
* NLA: 35032574
* NLG: 79722
* NTA: 072076399
* OBP: ID
* OL: OL5435256A
* Persée: 215313
* SELIBR: 182602
* SUDOC: 026807033
* Treccani: oscar-cullmann
* UNZ: CullmannOscar

 |
O **patrimonio natural**, segundo a Convención sobre a Protección do Patrimonio Mundial, Cultural e Natural de 1972, está conformado, de xeito similar ao patrimonio cultural, por:

* Monumentos naturais de excepcionalidade estética ou científica constituídos por formacións físicas e biolóxicas.
* Formacións xeolóxicas e fisiográficas así como áreas delimitadas que constitúen o hábitat de especies animais e vexetais ameazadas.
* Lugares naturais ou espazos de excepcional valor dende o punto de vista científico, conservacionista ou estético.

Marco legal para a protección do patrimonio natural
---------------------------------------------------

O patrimonio natural goza dun conxunto de leis e categorías específicas de protección que garanten a súa conservación. Malia ser considerado patrimonio inmoble, as leis que o regulan son significativamente diferentes das que regulan o patrimonio cultural. A normativa que regula o patrimonio natural procede de ámbitos como as políticas forestais, as de augas, a prevención de incendios, etc, normativas que están principalmente baixo os auspicios dos departamentos de Medio Ambiente. Así, por exemplo, a Norma de Granada ocúpase da valoración de árbores e arbustos ornamentais para poder declaralos patrimonio natural e poder ser protexidos pola lei polos órganos de goberno competentes.

Notas
-----

1. ↑  UNESCO (1972). "Convención sobre a Protección do Patrimonio Mundial, Cultural e Natural" (PDF) (en castelán). París. Consultado o 21 de outubro de 2013.
2. ↑  Alcaide, Olga (2001). "La Norma Granada: Mètode de valoració de l'arbrat ornamental. Exemples d'aplicació a Mollet del Vallès". *Notes* **16**: 111–122. Consultado o 16 de xullo de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q386426
* MAG: 2777060688

 |
*Para outros usos do termo vexa Patín (homónimos).*
Un **patín** é un tipo de calzado especial que permite patinar. Este, ten unha prancha enganchada a sola e leva unha especie de coitela ou rodas, dependendo da superficie sobre a que se vai esvarar.
Esta especie de calzado pode ser empregado na patinaxe e como medio de transporte.

Tipos de patíns
---------------

### Patín de xeo

O patín para xeo está composto por unha bota unida pola súa parte inferior a unha coitela. A unión pode ser fixa en dous puntos; ou ben articulada, cun eixe na parte dianteira e un resorte que tende a manter unha certa separación entre o talón da bota e a coitela. Neste segundo caso chámaselle *patín clap*.

### Patín sobre rodas

O patín sobre rodas é empregado para desprazarse sobre unha superficie o máis dura, chá e lisa posible, grazas ao rodamento que leva baixo a sola. Pode unirse ao calzado ao formar parte dunha bota que o leva incorporado na súa sola.

Existen dous tipos básicos: o patín tradicional e o patín en liña, aínda que tamén existen experiencias con patíns dunha roda e outras variantes.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Patín*** |
**Patriots of Micronesia** é o himno nacional dos Estados Federados de Micronesia. Foi adoptado en 1991, mudando o Preamble, anterior himno que tiña desde a súa independencia e conformación en 1979, o "Preamble". A melodía provén da canción alemá "Ich hab' mich ergeben" (que tamén foi un dos himnos non oficiais da Alemaña Occidental entre 1949 e 1952) así como vagamente a letra tamén. Johannes Brahms usou esta música en 1880. O pobo miskito de Nicaragua tamén a adaptaron para o seu propio himno nacional.

Texto en inglés
---------------

This here we are pledging,
with heart and with hand,
Full measure of devotion
to thee, our native land,
Full measure of devotion
to thee, our native land.
Now all join the chorus,
let union abide.
Across all Micronesia
join hands on every side,
Across all Micronesia
join hands on every side.
We all work together,
with hearts, voice and hand,
Till we have made these islands
another promised land,
Till we have made these islands
another promised land.
**Tradución**

Aquí estamos prometendo,  

con corazón e con man,  

Plenitude de devoción  

para ti, nosa terra natal,  

Plenitude de devoción  

para ti, nosa terra natal.  

  

Agora únanse todos ao coro,  

permitir cumprir a Unión.  

por toda a Micronesia  

unir as mans de todos os sitios,  

por toda a Micronesia  

unir as mans de todos os sitios.  

  

Todos traballamos xuntos,  

con corazóns, voz e man,  

Até que fagamos desta illas  

outra terra prometida,  

Até que fagamos destas illas  

outra terra prometida.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Patriots of Micronesia* (son, letra e outra información) *(en inglés)*
Un mapa de Gwynedd mostrando o seu cantrefs.
**Rhodri Molwynog** ("Rhodri o calvo e gris"; morto c. 754), tamén coñecido como **Rhodri ap Idwal** ("Rhodri fillo de Idwal") foi rei de Gwynedd no século VIII. Está listado como Rei dos Britanos polos Anais de Gales.

Esta era na historia de Gwynedd é moi escura e, dado a carencia da información fiable dispoñible, varias historias serias sobre o Gales medieval non mencionan a Rhodri en absoluto, mentres outras menciónao só de paso, citando a entrada non datada dos Anais de Gales que rexistra a súa morte. A reconstrución de Phillimore sitúa esta entrada no ano 754. Os anais non mencionan a morte dun rei anterior nun marco de tempo razoable, así que a data da súa coroación non é coñecida, nin o nome do seu predecesor.

Rhodri tamén aparece en xenealoxías como as do Jesus College MS 20 (onde está descrito como o fillo de Idwal Iwrch fillo de Cadwaladr Fendigiad) e as Harleian genealogies (onde está descrito como o fillo de Tutgual fillo de Cadwaladr). Porén, queda pouco claro até que punto as xenealoxías recollían a liñaxe das dinastías de Cunedda, independentemente de se os seus membros gobernaban ou recollían os gobernantes sen ter en conta se pertencían ou non a póla principal da dinastía.

Os Anais de Gales mencionan unha guerra en Cornualla ó redor do ano 722 sen dar os nomes dos individuos implicados. O *Brut y Saeson* di que en 721 houbo unha guerra extensa entre Rhodri Molwynawg e os saxóns en Cornualla". O *Brut Aberpergwm* tamén rexistra este acontecemento pero, mentres foi aceptado por unha época polos editores do *Myvyrian Archaiology*, Thomas Stephens demostrou que se trataría dunha máis das moitas falsificacións de Iolo Morganwg.

O *Rotri* mencionado nos Anais ás veces foi erroneamente identificado como gobernante de Alt Clut (moderno Dumbarton Rock), o reino britano posteriormente coñecido como Strathclyde.

Notas
-----

1. ↑  (Davies 1990), *A History of Wales*
2. ↑  (Lloyd 1911, pp. 231), *A History of Wales, Vol.*
3. ↑  (Phillimore 1888, pp. 161), *Annales Cambriae*.
4. ↑  (Phillimore 1887, pp. 87).
5. ↑  (Owen 1841, pp. xiv), "Pedigree of Ywain Son of Hywel".
6. ↑  (Phillimore 1888, pp. 160), *Annales Cambriae*.
7. ↑  (Parry 1829, pp. 61 – 62), the *Brut y Saeson*.
8. ↑  (Stephens 1857, pp. 82), *The Book of Aberpergwm*.
9. ↑  MacQuarrie, p. 11.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q669275
* WikiTree: Ap\_Iutgual-1

 |
Este mapa do balance de cambios dos glaciares de montaña dende 1970 amosa a diminución do grosor en amarelo e vermello, e o aumento en azul.
A retirada dos glaciares dende 1850 está ben documentada e converteuse nun importante asunto climático, xa que afecta ós deportes de montaña, ó acceso a auga doce para irrigación da terra e uso doméstico, á vida de animais e plantas que dependen que dependen dos ciclos de desxeo dos glaciares e en última instancia, ó nivel dos océanos.

Dende a fin da **Pequena Idade de Xeo** (arredor de 1850), os glaciares de todo o mundo viron decrecer o seu volume. Este fenómeno, estudado polos *glaciólogos*, é denominado como *retroceso dos glaciares*, e foi atribuído principalmente ó cambio climático antropoxénico global, baseándose na coincidencia temporal dese retroceso cun aumento constatado dos gases de efecto invernadoiro causado pola actividade humana. As cordilleiras de latitudes medias, tales como o Himalaia, os Alpes, as Montañas Rochosas e os Andes meridionais, así como cumios tropicais illados como o Monte Kilimanjaro en África, están mostrando algunhas das máis importantes perdas en proporción.

A Pequena Idade de Xeo foi un período entre aproximadamente 1550 e 1850 durante o cal o mundo experimentou temperaturas relativamente frescas en comparación coa actualidade. De forma subseguinte, ata arredor do ano 1940 os glaciares arredor do mundo retrocederon a causa do quentamento global. O retroceso dos glaciares ralentizouse e incluso chegou a inverterse nalgúns casos. Porén, dende 1980 o retroceso de glaciares volveuse cada vez máis rápido e estendido polo mundo, e por iso moitos glaciares desapareceron e a existencia da maioría dos restantes está baixo ameaza. En lugares como os Andes de Suramérica e o Himalaia en Asia, o retroceso dos glaciares terá un forte impacto na subministración de auga. O retroceso dos glaciares de montaña, especialmente no oeste de Norteamérica, Asia, os Alpes, Indonesia e África, e rexións tropicais e subtropicais de Suramérica foron utilizados como evidencia cualitativa para o aumento global de temperaturas dende finais do século XIX. O substancial retroceso dos últimos anos e a aceleración do índice de retroceso dende 1995 dun número clave de glaciares de saída do casquete polar groenlandés e o da capa de xeo do oeste da Antártida pode facer aumentar o nivel do mar, podendo ter un efecto nas rexións costeiras de todo o mundo.

Puncak Jaya capa de xeo, 1936 USGSGlaciares de Puncak Jaya en 1972.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q903816
* GND: 4294668-2
* MAG: 2778830189

 |
O **Rolls-Royce Merlin** é un motor de aviación británico refrixerado por líquido V-12 de pistóns de 27 litros de capacidade. Rolls-Royce deseñou o motor e o seu primeiro encendido foi en 1933 como un proxecto privado. Inicialmente coñecido como o **PV-12**, posteriormente foi bautizado Merlin (falcón paxareiro) seguindo a convención da compañía de chamar aos seus motores de aviación de pistóns de catro tempos como aves de presa.

Tras varias modificacións, as primeiras variantes de produción do PV-12 completáronse en 1936. Os primeiros avións operacionais en entrar en servizo usando o Merlin foron o Fairey Battle, o Hawker Hurricane e o Supermarine Spitfire. O Merlin asóciase sobre todo co Spitfire e o Hurricane, aínda que a meirande parte das unidades fabricadas foron para o bombardeiro pesado cuatrimotor Avro Lancaster. Unha serie de desenvolvementos de aplicación rápida, provocados polas necesidades da guerra, melloraron notablemente o rendemento e durabilidade do motor. Comezando con 1 000 cabalos de potencia nos primeiros modelos de produción, a meirande parte das últimas versións da guerra chegaban case aos 1 800 cabalos, e a súa derradeira versión, usada no de Havilland Hornet, superaba os 2 000.

Foi un dos motores máis exitosos da época da segunda guerra mundial, e fabricáronse unhas 50 versións por Rolls-Royce en Derby, Crewe e Glasgow, ademais de por Ford of Britain na súa fábrica de Trafford Park, preto de Manchester. Unha versión rebaixada tamén foi a base do motor de carros de combate Rolls-Royce/Rover Meteor. Tras a guerra, o Merlin foi substituído en gran medida polo Rolls-Royce Griffon no uso militar, sendo a meirande parte das variantes do Merlin deseñadas para avións de pasaxeiros e transportes militares.

O Packard V-1650 foi unha versión do Merlin fabricada nos Estados Unidos. A súa produción rematou en 1950 despois de construírse case 150 000 motores. Os motores Merlin continúan no servizo da Royal Air Force no presente co Battle of Britain Memorial Flight, e equipan a moitos avións restaurados en todo o mundo.

Notas
-----

1. ↑  "Fathom :: The Source for Online Learning". *web.archive.org*. 2009-08-31. Archived from the original on 31 de agosto de 2009. Consultado o 2022-03-24.
2. ↑  "BBC - WW2 People's War - MERLIN ENGINES IN MANCHESTER". *web.archive.org*. 2009-02-02. Archived from the original on 02 de febreiro de 2009. Consultado o 2022-03-24.
Pozo de cimentación dunha ponte.
O **pozo de cimentación**, tamén chamado polo seu nome en francés ***caisson***, é un tipo de cimentación pouco profunda que se utiliza cando os solos non son adecuados para alicerces rasos por ser brandos. Os pozos de cimentación tamén son frecuentemente empregados para cimentar piares de pontes nos ríos cando non é posible ou non é conveniente crear un desvío parcial ou total do río.

Características
---------------

A particularidade do pozo de cimentación é a de que se vai construíndo a medida que se vai afundindo no terreo. A sección transversal do *caisson* xeralmente é redonda, mais tamén pode ser cuadrada, rectangular ou elíptica.

O proceso construtivo, cando este se efectúa en terra, comeza coa construción do cabezal, normalmente de formigón armado, provisto na súa xeratriz externa dunha armadura vertical, unha lámina de aceiro solidamente ancorada ao cabezal. Despois, xa colocado o cabezal na posición na que vai afundir na terra, constrúense os primeiros metros do corpo do pozo de cimentación. O corpo do pozo de cimentación é duns 5 a 10 cm menor que o perímetro externo do cabezal, coa finalidade de reducir a fricción da parede co terreo.

Ao facer a escavación da terra do interior do pozo, o peso deste comezará a afundilo. A medida que se vai afundindo vai progresivamente aumentando a parede que sobresae por riba, até chegar á profundidade desexada, algunhas decenas de metros. Unha vez chegados á profundidade desexada, constrúese un tapón de formigón na base, de forma que o peso da estrutura que se construíra sobre a cimentación se reparta uniformemente sobre toda a sección do pozo, que pode chegar a ser de até 12 – 15 m de diámetro, no caso de ser circular, e ter largo de máis de 20 m en caso de ser rectangular.

Unha vez selado o pozo, na base, pódese proceder a enchelo con material inerte ou pode deixarse baleiro. Neste último caso, se o nivel freático é máis elevado que o fondo, co tempo a auga equilibrarase fóra e dentro. O deixar o pozo oco, ou parcialmente oco, contribúe a diminuír o peso total da estrutura.

Cando o pozo de cimentación debe ser colocado na auga, eventualmente complétase a súa construción na marxe do río ou lago e logo remólcase até o seu lugar definitivo, onde se procede a afundilo até a profundidade desexada. Se a profundidade é considerable, pode ser conveniente que o corpo do pozo teña unha cámara cerrada onde traballan os obreiros encargados do afundimento.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q846451
* BNCF: 27559
* EBID: ID
* GND: 4244887-6
* MAG: 153457625

 |
***Pokémon: Indigo League*** (orixinalmente retransmitido co título ***Pokémon***) é a primeira tempada da serie anime *Pokémon* e a primeira tempada de ***Pokémon the Series: The Beginning***, coñecido no Xapón como ***Pocket Monsters*** (ポケットモンスター, *Poketto Monsutā*?). Emitiuse orixinalmente no Xapón a través de TV Tokyo dende o 1 de abril de 1997 até o 21 de xaneiro de 1999. A tempada conta as aventuras dun adestrador Pokémon, Ash Ketchum (voz en xaponés de Rika Matsumoto) e do seu compañeiro Pikachu (voz en xaponés de Ikue Ōtani) no seu camiño para obter Medallas de Ximnasio na rexión de Kanto co obxectivo de competir na Liga Pokémon en Indigo Plateau.

Os episodios foron dirixidos por Masamitsu Hidaka e producidos por Oriental Light and Magic e TV Tokyo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Xapón*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web de *Pokémon* en TV Tokyo *(en xaponés)*
* Anime de TV *Pokémon* en Pokémon JP official *(en xaponés)*
Ecozona indomalaia.
A **rexión indomalaia** é unha das oito ecozonas en que se dividiu o planeta. Abrangue a maior parte do Asia do sur e do sueste.

Anteriormente coñecíase en bioxeografía como *rexión Oriental*. A ecozona indomalaia esténdese desde Afganistán e Paquistán ao subcontinente Indio, o sueste de Asia e as provincias chinesas tropicais e subtropicais de Guangxi, Yunnan e Hainan. Cobre as maiores illas de Indonesia ata as illas de Balí ao sur, e Borneo ao norte, ao leste das cales se encontra a liña de Wallace, que delimita a fronteira desta ecozona coa de Australasia. A rexión indomalaia tamén inclúe as Filipinas, as terras baixas de Taiwán e as illas xaponesas de Ryukyu.

Principais subrexións ecolóxicas
--------------------------------

O World Wildlife Fund (WWF) divide a rexión indomalaia en 3 subrexiónxás que define como "reagrupacións xeográficas de ecorrexións que poden representar varios tipos de hábitats, pero que teñen fortes afinidades bioxeográficas especialmente a nivel taxonómico, por encima do de especie (xéneros, familias)".

* Subcontinente indio
* Indochina
* Rexión da Sonda e as Filipinas

A rexión indomalaia está historicamente definida desde o século XIX, no que Wallace a chamou *rexión Oriental* e subdividiuna en 4 subrexións zoolóxicas: India, Ceilanesa (Ceilán e sur da India), Indochina e Indomalaia (Sonda e Filipinas).

### Biomas

Biomas.
A rexión comprende á súa vez os biomas seguintes:

* Selva tropical e subtropical: Constitúe a vexetación predominante en toda a rexión.
* Selva seca
* Bosque tropical de coníferas
* Bosque temperado de frondosas
* Bosque temperado de coníferas
* Pradería
* Pradería inundada
* Praderías e matogueiras de montaña
* Deserto
* Mangleiral

Características xerais
----------------------

A biorrexión Oriental ou Indomalaia ten unha superficie total de 7 500 000 km2, o seu clima é cálido ou moi cálido, ten moitas especies representativas tales como os rinocerontes, os orangutáns, pavo real, tigre, faisán e oso panda. Tamén ten flora representativa, como o rododendro.

Notas
-----

1. ↑  Wallace, A.R. (1876): Die geographische Verbreitung der Thiere. - Deutsche Ausgabe von A.B. Meyer; Dresden: Verlag R. von Zahn.
2. ↑  List of Ecoregions, TERRESTRIAL ECOREGIONS Arquivado 29 de outubro de 2010 en Wayback Machine. WWF

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Wikramanayake, Eric; Eric Dinerstein; Colby J. Loucks; et al. (2002). Terrestrial Ecoregions of the Indo-Pacific: a Conservation Assessment. Island Press; Washington, D.C..

### Ligazóns externas

* Mapa de ecozonas

Coordenadas: 7°N 97°L﻿ / ﻿7, -97

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q757081
* EBID: ID

 |
O **Pazo de Fefiñáns** é unha construción civil situada no barrio de Fefiñáns, en Cambados, na comarca do Salnés. Pecha polo sur e o leste a praza máis destacada desta vila, a praza de Fefiñáns. De aire clásico, integra un harmonioso conxunto coa súa arcada, torre da homenaxe e a veciña igrexa de San Bieito, ó norte.

Historia
--------

O nome provén do xenitivo dun posuidor xermánico, *Fefilianis*, de onde deriva tamén o nome da praza.

Foi construído no século XVI por Juan Sarmiento Valladares, conselleiro de Filipe II. Sufriu novos engadidos no século XVII, encargados polo primeiro vizconde de Fefiñáns, Gonzalo Valladares (1583-1659), que obtivo o Vizcondado no 1647. Sucedeuno Fernando (1616-1675), que a principios do século encargou a construción principal do Pazo. Máis tarde pasou á propiedade dos marqueses de Figueroa, caso de Benito Pardo de Figueroa. Na fachada do poderoso edificio pódense ver os escudos das familias nobiliarias.

Vista dende un patio interior.
No verán do 2008 procedeuse a unha limpeza e recuperación integral do edificio, tras un acordo coa Consellería de Vivenda, que incluía a apertura ao público do pazo. En xuño de 2011, a Xunta de Galicia iniciou os trámites para declarar ao pazo Ben de Interese Cultural, dez anos despois de que o conxunto histórico de Cambados entrara nesa categoría. O proceso rematou en agosto de 2012, coa declaración do pazo como ben protexido.

Adega
-----

Dende o 1904 está documentada a existencia da súa adega, con marca rexistrada no 1928, e que a día de hoxe comercializa viño albariño baixo a marca *Palacio de Fefiñanes*.

Estilo
------

O pazo conxuga elementos barrocos con outros italianos post-renacentistas.

Galería de imaxes
-----------------

*Artigo principal**:* Galería de imaxes do pazo de Fefiñáns.

|  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| Vista do pazo. |
| Vista do pazo.  |

|  |
| --- |
| Torre. |
| Torre.  |

|  |
| --- |
| Inscrición na torre. |
| Inscrición na torre.  |

|  |
| --- |
| Escudo. |
| Escudo.  |

|  |
| --- |
| Salón interior. |
| Salón interior.  |

|  |
| --- |
| Salón interior. |
| Salón interior.  |

 |

Notas
-----

1. 1 2 3  "Información na páxina da Universidade de Navarra". Arquivado dende o orixinal o 16 de setembro de 2007. Consultado o 16 de setembro de 2007.
2. ↑  *Dos documentales revelan el papel del heredero de Fefiñáns y de los condes de Maceda y San Román en los conflictos napoleónicos*
3. ↑  "*Vivenda llega a un acuerdo para abrir al público el pazo de Fefiñáns*". Arquivado dende o orixinal o 12 de marzo de 2016. Consultado o 05 de outubro de 2008.
4. ↑  *El pazo de Fefiñáns entra en la categoría de monumentos de Interese Cultural*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pazo de Fefiñáns*** |

### Outros artigos

* Pazos de Galicia

### Ligazóns externas

* Páxina da adega
A **serie Pokémon Black e White** (ポケットモンスター ベストウイッシュ, *Poketto Monsutā Besuto Uisshu*?, Pocket Monsters Best Wishes!) é a cuarta serie de anime Pokémon, transmitido no Xapón a partir do 23 de setembro de 2010, en España a partir do 29 de xullo de 2011 polo Clan TVE, está baseado no xogo de vídeo da quinta xeración de Pokémon Black e White e defínese na rexión de Unova.

Tempada
-------

### Black e White

A décima cuarta tempada se transmite desde do Estados Unidos polo Cartoon Network a partir do 12 de febreiro de 2011 ata o 7 de xaneiro de 2012.

### Black e White: Rival Destinies

A décima quinta tempada será transmitida nos Estados Unidos polo Cartoon Network o 18 de febreiro de 2012.

### Black e White: Adventures in Unova (e Beyond)

A tempada XVI, tamén coñecido baixo o título de **Pokémon Black e White: Adventures in Unova**, transmítese nos Estados Unidos desde 2 de febreiro de 2013.

A continuación de tempada XVI, coñecido de **Black & White: Adventures in Unova e Beyond**, tras a visita de Ash e os seus amigos **illas cristalinas**. Cinco membros dos episodios desta tempada.

Ligazóns externas
-----------------

* *Pokémon* anime website en TV Tokyo *(en xaponés)*
* *Pocket Monsters: Best Wishes!* website en TV Tokyo *(en xaponés)*
* *Pokémon* TV Anime en Pokémon JP sitio web oficial *(en xaponés)*
O **primeiro ministro do Consello de Estado da República Popular da China**, é o xefe do Consello de Estado da China, e por tanto, xefe de goberno da República Popular da China.

O primeiro ministro é nomeado polo presidente e votado pola Asemblea Popular Nacional. Tanto o presidente como o primeiro ministro son elixidos cada cinco anos. O primeiro ministro ten un límite de dous mandatos e ata o de agora foi sempre un membro do Comité Permanente do Buró Político do Comité Central do Partido Comunista da China.

O actual primeiro ministro é Li Qiang, tomou posesión do cargo o 11 de marzo de 2023 sucedendo a Li Keqiang.

Poderes e deberes
-----------------

O primeiro ministro é o cargo administrativo máis alto no Goberno da República Popular da China. É responsable de organizar e administrar a burocracia civil chinesa. Por exemplo, o primeiro ministro ten a que xestionar a ordenación e aplicación do desenvolvemento económico e social nacional e o orzamento estatal. Isto inclúe supervisar os diferentes ministerios, departamentos, comisións e axencias estatais e anunciar as súas candidaturas á Asemblea Popular Nacional para viceprimeiros ministros, conselleiros estatais e cargos ministeriais. Os poderes do primeiro ministro e as súas responsabilidades están especificados na Constitución.

O primeiro ministro non ten o mando supremo do Exército Popular de Liberación, mais é o xefe da Comisión de Mobilización da Defensa Nacional da China e xefe da Comisión de Seguridade Nacional, que son departamentos das forzas armadas. Dende a década de 1980, houbo unha división de responsabilidades entre o primeiro ministro e o Secretario Xeral do Partido Comunista na que o primeiro ministro quedou como responsábel dos detalles técnicos da aplicación da política de goberno mentres o Secretario Xeral reúne o apoio político necesario para a política de goberno.

O primeiro ministro está apoiado por catro viceprimeiros ministros dende a reforma de Deng Xiaoping en 1983. O primeiro deles actuará no lugar do primeiro ministro en caso de ausencia.

Lista de primeiros ministros
----------------------------

*Artigo principal**:* Lista de primeiros ministros da República Popular da China.* 1º — Zhou Enlai(1949–1976)**1º — Zhou Enlai**  
(1949–1976)
* 2º — Hua Guofeng(1976–1980)**2º — Hua Guofeng**  
(1976–1980)
* 3º — Zhao Ziyang(1980–1987)**3º — Zhao Ziyang**  
(1980–1987)
* 4º — Li Peng(1987–1998)**4º — Li Peng**  
(1987–1998)
* 5º — Zhu Rongji(1998–2003)**5º — Zhu Rongji**  
(1998–2003)
* 6º — Wen Jiabao(2003–2013)**6º — Wen Jiabao**  
(2003–2013)
* 7º — Li Keqiang(2013–presente)**7º — Li Keqiang**  
(2013–presente)

Véxase tamén
------------

* Presidente da República Popular da China
* Lista de primeiros ministros da República Popular da China
* Xefes de Estado e goberno actuais

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***China*** |

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial do Goberno da PRCl *(en chinés)*

Notas
-----

1. ↑  "Li Keqiang sustituye a Wen Jiabao como primer ministro de China". *El País* (en castelán). 15 de marzo de 2013. Consultado o 19 de xuño de 2019.
2. ↑  , Sección 3, Artigo 88 e Artigo 89. *(en inglés)*
Pronoto dun coleóptero.
En entomoloxía denomínase **protórax** ao primeiro dos tres segmentos do tórax dun insecto, situado entre a cabeza e o mesotórax, que é o portador do primeiro par de patas.

Estrutura e características
---------------------------

Os seus principais escleritos (placas exoesqueléticas) son o **pronoto** (na rexión dorsal), o **prosterno** (na rexión ventral), e as **propleuras** (nas partes laterais de cada lado). 

O protórax nunca porta ás nos insectos actuais, aínda que algúns grupos fósiles posuían aleróns homólogos das ás verdadeiras, como no caso dos *Palaeodictyoptera*. Todos os insectos adultos teñen patas no protórax, aínda que nuns poucos grupos, como nas bolboretas da familia dos ninfálidos as patas dianteiras están moi reducidas. 

En moitos grupos de insectos o pronoto está reducido en tamaño, pero nuns poucos está hipertrofiado, como é o caso dos coleópteros, onde se expande para formar toda a superficie dorsal do tórax, e de moitos membrácidos (hemípteros), onde o pronoto está expandido orixinando raras formas, que perfeccionan o seu mimetismo ou cripse.

Notas
-----

1. 1 2  Carlos Garrido 1997, p. 275.
2. ↑  Carlos Garrido 1997, p. 272.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Carlos Garrido (1997): *Dicionário Terminológico Quadrilíngue de Zoologia dos Invertebrados. Alemám, Inglês, Espanhol, Galego-Português*. A Coruña: AGAL. ISBN: 84-8730-512-1.

### Outros artigos

* Mesotórax
* Metatórax

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q123439
* EBID: ID
* GEC: 0135257
* MAG: 2778726772

 |
A **provincia Central dos Azores** foi unha división xeográfica de Portugal, creada en 1836, a partir da escisión, en dúas provincias separadas, da antiga provincia Occidental dos Azores. Correspondía, exactamente, ao territorio do distrito de Angra do Heroísmo.

Características
---------------

A provincia Central nunca funcionou como unidade administrativa, posto que, cando foi creada, xa estaba en vigor a reforma administrativa de 1835, que facía do distrito a principal división administrativa do país, con cadanseu gobernador civil e cadansúa xunta xeral. As provincias mantivéronse pero sen órganos propios de administración, e servían só como agrupamentos de distritos para fins estatísticos e de referencia xeográfica.

A provincia Central dos Azores resultou da creación en 1836 do distrito da Horta, separándose do distrito de Angra do Heroísmo. Na mesma altura foi dividida a antiga provincia Occidental dos Azores, en dúas, correspondendo, cada unha, a un único distrito. O distrito de Horta pasou a corresponderse coa nova provincia Oriental dos Azores e o distrito de Angra do Heroismo pasou a corresponderse coa provincia Central..

Notas
-----

1. ↑  José J. X. Sobral, *As Divisões Administrativas de Portugal, ao Longo dos Tempos*, AUDACES.

| * v
* c
* e
Provincias históricas de Portugal |
| --- |
| División medieval | 
* Alentexo
* Algarve
* Beira
* Entre Douro e Miño
* Estremadura
* Tras os Montes

 |
| División de 1832 | 
* Azores (Occidental, Central e Oriental)
* Alentexo
* Algarve
* Beira Alta
* Beira Baixa
* Douro
* Estremadura
* Madeira
* Miño
* Tras os Montes

 |
| Rexións naturais (década de 1930) | 
* Algarve
* Alto Alentejo
* Alto Douro
* Baixo Alentejo
* Beira Alta
* Beira Transmontana
* Beira Baixa
* Beira Litoral
* Douro Litoral
* Estremadura
* Miño
* Ribatexo
* Tras os Montes

 |
| División de 1936 | 
* Algarve
* Alto Alentejo
* Baixo Alentejo
* Beira Alta
* Beira Baixa
* Beira Litoral
* Douro Litoral
* Estremadura
* Miño
* Ribatexo
* Tras os Montes e Alto Douro

 |
O **Rexistro Mercantil** é unha institución administrativa dependente do Ministerio de Xustiza que ten como obxectivo a publicidade oficial das situacións xurídicas dos empresarios e sociedades inscritos. Rexido polo Regulamento do Rexistro Mercantil, aprobado polo Real Decreto 1784/1996 do 19 de xullo.

Organización
------------

Existe un Rexistro Mercantil por cada provincia, que recolle a información relativa a esa rexión. E un Rexistro Mercantil central que aglutina as informacións de tódolos Rexistros provinciais e publica o Boletín Oficial do Rexistro Mercantil (BORME).

Inscrición
----------

Os seguintes suxeitos están obrigados a inscribirse no Rexistro Mercantil:

* Armadores.
* Sociedades mercantís
* Sociedades de garantía recíproca
* Cooperativas de crédito, mutuas, cooperativas de seguros e mutualidades de previsión social.
* Sociedades de investimento colectivo.
* Agrupacións de interese económico.
* Caixas de aforro.
* Fondos de investimento.
* Fondos de pensións.
* As sucursais dos anteriores suxeitos.
* As sociedades estranxeiras que trasladen o seu domicilio a territorio español.
* As demais persoas que establezan as leis.

Funcións
--------

A parte da publicidade oficial de persoas tanto físicas como xurídicas e os seus actos mercantís, o Rexistro Mercantil é o encargado da legalización dos libros dos empresarios, do nomeamento de auditores e peritos segundo os casos que determinen as leis e do depósito e publicidade da contabilidade dos suxeitos inscritos nos casos que sexa pertinente segundo a lei.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernando Sánchez Caler: *Principios de Derecho Mercantil*, Ed. Aranzadi, 2006 ISBN 8483550210 *(en castelán)*
* *Código de comercio y leyes complementarias*, Ed. Cívitas, 1996 ISBN 8447007464 *(en castelán)*

### Outros artigos

* Dereito mercantil

### Ligazóns externas

* Web oficial do Rexistro Mercantil Central (en castelán)
* Regulamento do Rexistro Mercantil (en castelán)
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Neira.

O **río Neira** nace na Serra do Portelo e ten 56 km de lonxitude. As súas fontes, a 840 m de altitude, están situadas na Fontaneira, concello de Baleira.

Características
---------------

A súa cunca abrangue uns 830 km² e está flanqueada por diversas serras que a separan das cuncas veciñas: ó norte, o Monciro e a Serra do Mirador son a divisoria coas augas da Terra Chá, e o bloque do Corgo sepárao do río Chamoso.

Do río Eo sepárana os montes do Cádavo, e do Navia, a Serra do Portelo e a da Pena do Pico ó leste. Polo sur, a Serra do Oribio é a divisoria co río Lor, e a Serra de Edramo, a que a separa do Cabe.

No seu curso alto orixina o val de Neira de Rei (parroquias de San Martín e San Miguel) e, após un encaixamento en que discorre paralelo a autovía A-6, o val de Neira de Xusá (onde se localiza a vila de Baralla). Xa en Láncara, diríxese á Pobra de San Xiao e flúe suavemente deica a desembocadura facendo fronteira entre os concellos do Corgo (marxe dereita, ao norte) e O Páramo (marxe esquerda, ao sur).

Entre Láncara e Carracedo recibe pola esquerda ó río Lamas e máis adiante os seus dous principais afluentes, o Tórdea e o Sarria. Desemboca pola marxe esquerda do Miño, na confluencia dos Concellos de Guntín, O Páramo e O Corgo.

O Neira recibe pola dereita as augas do Trabazas, Val Pedroso, Mazuco, A Pena, Xenil, Guimarei, Basille, A Cabaleira, A Aspara, O Val, O Novo, Obira e o río Tórdea.

É un río con gran riqueza piscícola e ecolóxica. Nas súas vertentes mostra fragas de carballos, castiñeiros e bidueiros, onde atopa refuxio unha numerosa e variada fauna.

Galería de imaxes
-----------------

*Artigo principal**:* Galería de imaxes do río Neira.
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9071973
* WorldCat
* VIAF: 316430596
* GeoNames: 3115502

 |
***Santo Domingo de Silos entronizado como bispo*** é a obra máis coñecida do pintor español Bartolomé Bermejo. É un óleo sobre táboa, pintado entre 1474 e 1477. Mide 242 cm de alto e 130 cm de ancho. Exhíbese no Museo do Prado de Madrid, ó cal chegou en 1920 por unha permuta co Museo Arqueolóxico Nacional.

Descrición
----------

É unha táboa procedente de Daroca (Aragón). Foi encargada o 5 de setembro de 1474. É unha das obras máis impresionantes do período gótico polo seu gran tamaño e o xeirto co que está tratado a figura do santo, facendo desta peza unha das máis perfectas do fin do estilo hispano-flamengo. É a máis antiga das que se coñecen deste pintor, quen creou escola en Aragón, con seguidores tales como Martín Bernat e Miguel Ximénez.

É a táboa central dun retablo. As táboas laterais foron acabadas por Martín Bernat. Trátase dunha pintura de témpera sobre madeira. Ten gran tamaño, pouco común na pintura española deste período.

O tema é relixioso. Representa ó santo español Domingo de Silos, monxe que fundou o Mosteiro de Silos (Burgos) no século XI, sendo o seu primeiro abade.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Retablo de Santo Domingo de Silos***  |

### Bibliografía

* Cirlot, L. (dir.), *Museo del Prado I*, Col. «Museos del Mundo», Tomo 6, Espasa, 2007. ISBN 978-84-674-3809-3, pág. 53
* Díaz-Padrón, M, «Bartolomé Bermejo», en el *Diccionario Larousse de Pintura*, vol. 1, Planeta-Agostini, 1987. ISBN 84-395-0649-X
* Lafuente Ferrari, E. *Historia de la pintura española*, Biblioteca básica Salvat, Salvat Editores y Alianza Editorial, 1971. ISBN
* Monreal, L. *Grandes Museos*, Vol. 1, Planeta, 1975. ISBN 84-320-0460-X (obra completa)
* Artigo sobre o cadro na páxina web do Museo do Prado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9074362
* EBID: ID

 |
Poza intermareal con anemones de mar (*Anthopleura*)
As **pozas mariñas** ou **intermareais** son pozas de auga salgada que se forman cando a auga do mar permanece entre as rochas costeiras ao baixar a marea.

Características
---------------

As pozas intermareais achegan refuxio a organismos resistentes como as estrelas de mar, mexillóns e ameixas. Aqueles organismos que moran nas pozas deben facer fronte á batida das ondas e correntes mariñas, á exposición solar, aos predadores e a un contorno que muda constantemente con flutuacións da temperatura, salinidade, e osíxeno

As ondas do mar poden arrincar os mexillóns das rochas arrastrándoos ao mar aberto. As gaivotas apañan os ourizos de mar e guíndanos dende o aire para abrilos. As estrelas de mar predan sobre os mexillóns e ourizos de mar e son igualmente predadas polas aves mariñas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Poza intermareal*** |

### Outros artigos

* Zona intermareal

### Ligazóns externas

* Pozas mareais da Gran Bretaña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1521187
* BNF: 155970875
* LCCN: sh90005194
* MAG: 86376954
* NDL: 00573608

 |
Garra dunha iguana.
Con case un metro, as garras do *Therizinosaurus*, dinosauro de finais do cretáceo, están entre as máis grandes rexistradas.
Cos nomes de **poutas**, **farpas**, **gadoupas** ou **garras** coñécense os pés dalgúns animais que teñen as unllas longas, fortes, curvas e aguzadas, así como cada unha destas unllas.

Preséntanas algúns vertebrados, en especial as aves, os réptiles e varias especies dalgunhas ordes de mamíferos, en especial as dos *Carnivora, Insectivora, Rodentia, Lagomorpha, Chiroptera* e *Edentata*.

A pouta está adaptada para axudar na captura, permitindo un agarre preciso e firme nos depredadores, e tamén se emprega para a escavar e gabear.

Estudos morfoxenéticos indican que é a forma máis antiga de unlla presente entre os vertebrados, sendo a forma plana típica nos humanos ou os pezuños ou cascos dos artiodáctilos modificacións evolutivas.

Estrutura
---------

As potas constan internamente de dúas capas:

* a *subunguis*, o tecido interno, cuxo gran é paralelo á dirección de crecemento a partir da matriz ungular, e
* a *unguis*, un tecido queratinoso e duro formado por fibras cuxo gran corre perpendicular á dirección de crecemento.

Ao crecer a *unguis* máis velozmente, a pouta afúsase cara ao extremo, adoptando a forma aguda típica.

As poutas nos félidos
---------------------

Primeiro plano dunha garra dun gato.
Os félidos —con algunhas excepcións, especialmente os guepardos (*Acinonyx jubatus*), o gato de cabeza plana (*Prionailurus planiceps*) e o gato pescador (*Prionailurus viverrinus*)— caracterízanse por posuíren poutas retráctiles.

En estado de repouso, as poutas permanecen aloxadas nunha vaíña ou funda de tecido epitelial entre os dedos; a forma das falanxes medial e distal, e a excepcional resistencia do ligamento elástico dorsal, permiten aos félidos moverse con soltura e flexionar libremente a articulación do pulso e os dedos sen que por iso a garra abandone a súa posición de repouso. É necesaria a contracción dos músculos flexor e extensor do antebrazo para producir a extensión da gadoupa, utilizada sobre todo para efectuar a presa sobre as vítimas.

Notas
-----

1. ↑  **pouta** Arquivado 22 de xullo de 2013 en Wayback Machine. no dicionario da RAG.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pouta Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Alibardi, Lorenzo (2008): "Microscopic analysis of lizard claw morphogenesis and hypothesis on its evolution" *Acta Zoologica* **89** (2): 169–178. Resumo.
* Gonyea, W. & Ashworth, R. (1975): "The form and function of retractile claws in the Felidae and other representative carnivorans". *Journal of Morphology* **145** (2): 229-238.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q217605
* AAT: 300379351
* EBID: ID
* GEC: 0149519
* JSTOR: claws
* MAG: 29738020

 |