recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Caxigo.
**Caxigo** é unha rede social creada en Galicia co obxectivo de promover a lingua e a cultura galega.

Descrición
----------

Foi fundada en xaneiro de 2013 por Marcos Suárez, un emprendedor galego. O seu obxectivo era crear un espazo virtual onde os galegos e galegas poderían expresarse e compartir as súas inquedanzas, vivencias e ideas en lingua galega.

A rede social comezou como Vituin, pero en 2014 mudou o seu nome a Caxigo. En 2016, a propiedade da rede social foi transferida á Asociación APRODIGA (Asociación para a Promoción e Dignificación do Galego), mantendo o seu equipo orixinal.

Caxigo baséase na idea de ser un espazo libre e sen ataduras para que os usuarios poidan expresarse e intercambiar as súas inquedanzas, vivencias e ideas. A rede social permite aos usuarios crear perfís, publicar contido, seguir a outros usuarios e comunicarse entre eles. Ademais, enfócase en proporcionar contido exclusivo relacionado coa cultura e a lingua galega, como novas, eventos e outras informacións.

Notas
-----

1. ↑  Páxina web de Caxigo
2. ↑  "Caxigo, a rede social eletrónica da Galiza, reforça-se". *Diario Liberdade*. 3 de outubro de 2016.
3. ↑  "Caxigo.gal colle novos azos grazas á súa integración en APRODIGA". *Código Cero*. 3 de outubro de 2016.
4. ↑  Acerca de Caxigo

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* "Caxigo.gal mellora a experiencia dos seus usuarios". *Código Cero*. 30 de agosto de 2019.
A **Sociedade Filatélica, de Arte e Humanidades Eume** é unha asociación cultural da vila de Pontedeume cuxos principais obxectivos son o fomento da filatelia e da vida cultural local. É froito da unión en 2002 das sociedades *Círculo Filatélico Eume*, fundada en 1969, e *Arte e Humanidades Eume*, fundada en 1986. É membro da Federación Galega de Sociedades Filatélicas, e como tal organizou a exposición da Federación, EXFIGALICIA, nos anos 1971 e 1979.

Historia
--------

A afección á filatelia en Pontedeume tróuxoa un emigrante eumés en Cuba, Ramón Irijoa, quen ao volver a Pontedeume en 1910, abriu un establecemento na rúa Real para a venda e intercambio de material filatélico, e onde se organizaban tertulias sobre o tema.

Froito desta tradición, nace en 1969 o *Círculo Filatélico Eume*, sendo o seu primeiro presidente o polifacético mestre eumés Pablo Díaz Novo. As primeiras actividades do Círculo están relacionadas cos actos do *VII Centenario da Fundación da Vila de Pontedeume*. Foron estas a organización da I Exposición Filatélica adicada ao VII Centenario, a cuñaxe de moedas conmemorativas e un cuño especial.

Durante os anos seguintes continou o seu labor filatélico organizando todo tipo de exposicións (filatélicas, pintura, fotografía,etc.) publicacións de libros e cuños conmemorativos, conferencias, concursos, e mesmo a inauguración de monumentos á Filatelia (1973) e á Heráldica (1976), ambos nos Xardíns de Lombardero. En 1983 nace *Expodeume*, exposición temática de carácter anual. O I Expodeume estaba adicado a *O Periodismo e a Filatelia*.

En 1986 fúndase *Arte e Humanidades Eume* para dinamizar a vida cultural eumesa. Un dos seus primeiros fins foi a organización dun extenso arquivo, dedicando a iso todo o ano 1989.

Tralo pasamento en 2000 do fundador e presidente do Círculo, Pablo Díaz Novo, e despois dunha reestruturación da súa directiva, en 2002 prodúcese a fusión de ambas sociedades, sendo nomeado presidente Antonio Leira Noche. A nova sociedade continúa organizando e promovendo as actividades propias das sociedades fundadoras.
A **Sociedad de Instrucción, Recreo y Protección El Valle de Oro** foi unha sociedade de emigrante galegos do concello do Valadouro en Cuba, fundada en 1907.

Historia e características
--------------------------

Fundada na Habana o 1 de setembro de 1907 por Valentín Nécega Rivas, Juan R. Álvarez, Ángel Mandiá Reigosa, José F. Vidal, Antonio Vila Ares, Constantino Romero Cortiñas, Manuel Díaz Lestegás, José Mandiá Reigosa, Generoso Díaz Villar, Francisco Moscoso Febrero e Francisco Janeiro Goás. Francisco Janeiro foi o seu primeiro presidente; Andrés Canoura Palmeiro foi o seu presidente de honra e o seu fillo Ramón Canoura Fernández foi presidente en 1925. Creou escolas no Cadramón, Vilacampa e Bacoi, tamén participou na construción das escolas de Moucide, San Tomé e Santa Cruz e en 1933 grazas á achega da Sociedade puido rematarse a escola de Adelán. Apoiou a edición do periódico *Brisas del Oro* no Valadouro, e editou o boletín mensual *Valle del Oro* (1925-1926).

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Viveiro Mogo, Prudencio (2021). *Os irmáns de América*. Santiago de Compostela: Laiovento. ISBN 978-84-8487-542-0.

### Ligazóns externas

* Hijos del Valle de Oro
Coordenadas: 43°42′42″N 8°02′48″O﻿ / ﻿43.71166667, -8.04666667

O **faro de punta Candeeira** é un faro situado en punta Candieira, no concello de Cedeira, na provincia da Coruña Galicia. O faro xestiónao a Autoridade Portuaria de Ferrol-San Cibrao. Ten 9 metros de altura.

Historia
--------

O 11 de maio de 1908 o presidente da Liga Marítima Española solicitou un estudo para instalar un faro no Cabo Ortegal. A Comisión de Faros aprobou o 15 de xaneiro de 1912 "que o novo faro, recollido no Plan de Iluminación, situárase en Punta Candeeira". Proxectouse en 1929 e rematouse en 1933, pero non se inaugurou ata principios de 1954 debido ás discusións sobre a conveniencia da localización exacta.

En 1930, varias organizacións solicitaron retirar o faro de Punta Candeeira e instalar un faro de 60 millas de alcance e unha estación de localización no cabo Ortegal. A petición non tivo éxito e cambiouse a característica esperada a grupos de 3 e 1 lampos brancos. No ano 2004 rehabilitáronse a fachada e as fiestras do edificio do faro e construíuse un novo garaxe.

No ano 2005 instalouse unha estación base (AIS) e en 2008 renovouse o sistema de supervisión remota, que envía os datos por ADSL ao Centro de Control, na Autoridade Portuaria de Ferrol.

Notas
-----

1. ↑  Sara Martins (31 de xullo de 2015). "Punta Candieira, el fin del mundo". La Voz de Galicia. Consultado o 27 de maio de 2015.
2. ↑  "El sistema AIS". El Faro de Luisu. Consultado o 27 de maio de 2019.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* M.A. Sanchez Terry: *Faros do Océano*; MOPU.

### Outros artigos

* Lista de faros de Galicia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6546369
* ARLHS: SPA202

 |
---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---

Imaxe de APEXImaxe de APEX
O **Atacama Pathfinder Experiment** (**APEX**) é un radiotelescopio situado a 5100 m sobre o nivel do mar en Atacama, Chile.

No 2019 participou na realización da primeira fotro dun burato negro.

Información xeral
-----------------

Forma parte de ALMA. Atópase dentro do Observatorio Llano de Chajnantor no Deserto de Atacama, ó norte de Chile, a 50 km ó leste de San Pedro de Atacama. É unha colaboración de 3 institucións europeas de investigación: Max Planck Institute for Radio Astronomy (MPIfR, 55%), Onsala Space Observatory (OSO, 13%) e ESO (32%). Está operado por ESO.

O disco maior ten un diámetro de 12 m, consistente en 264 paneis de aluminio cunha precisión media na súa superficie de 15 micrómetros. Foi inaugurado de xeito oficial o 25 de setembro de 2005.

Notas
-----

1. ↑  "Astronomers capture first image of a black hole". *symmetry magazine* (en inglés). Consultado o 2019-04-14.
2. ↑  "Tour Virtual Observatorio ALMA". Consultado o 2021-08-30.
3. ↑  information@eso.org. "APEX - Atacama Pathfinder Experiment telescope". *www.eso.org* (en inglés). Consultado o 2019-04-15.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web de APEX.
O **Palacio da Bolsa do Porto**, Portugal (en portugués, Palácio da Bolsa) é un edificio (pazo urbano) neoclásico que comezou a se construír en 1842 polo arquitecto Joaquim da Costa Lima como sede da Asociación Comercial do Porto. Atópase situado na Rúa Ferreira Borges, á beira da Igrexa de San Francisco (*São Francisco*), centro histórico da cidade, clasificado pola Unesco como Patrimonio da Humanidade.

Historia e características
--------------------------

Planeado por Gonçalves de Sousa, salienta a ampla e pintoresca Sala Arábiga, inspirada no Palacio da Alhambra de Granada en España, cuxa construción empezou en 1862 onde a súa rica decoración se ve potenciada pola iluminación, que produce uns fermosos efectos cromáticos. Tamén están o Patio das Nacións (*Pátio das Nações*) completamente acristalado, a Sala do Presidente, a Biblioteca con máis de 10.000 volumes, as esculturas de Soares dos Reis e Teixeira Lopes e as pinturas de António Ramalho, Veloso Salgado, António Carneiro and Henrique Medina. É a sede da Cámara de Comercio e Industria do Porto.

Serviu de recepción de grandes mandatarios e alberga diferentes eventos e actividades. É unha das atraccións arquitectónicas máis importantes da cidade, visitada por máis de 200.000 turistas ao ano. Está clasificado como Monumento Nacional.

Medidas das salas:

* Patio das Nacións: 506 m²
* Sala Árabe: 315 m²
* Habitación Asemblea Xeral: 153 m²
* Auditorio: 127 m²
* Sala do Presidente: 42 m²

Notas
-----

1. ↑  Cámara de Comercio e Industria do Porto.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Palacio da Bolsa do Porto Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Palácio da Bolsa
* Palácio da Bolsa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1371109
* WorldCat
* VIAF: 189160871

 |
Coordenadas: 47°08′22″N 9°31′21″L﻿ / ﻿47.139306, 9.522528

O **Kunstmuseum Liechtenstein (Museo de Belas Artes de Liechtenstein)** é o museo nacional de belas artes e está situado en Vaduz, capital de Liechtenstein. O edificio foi deseñado polos arquitectos suízos Meinrad Morger, Heinrich Degelo e Christian Kerez e foi completado en novembro do ano 2000.

Historia
--------

En 1967, estado de Liechtenstein recibía un agasallo de dez pinturas que formarían parte da fundación da Colección de Arte do Estado de Liechtenstein ao ano seguinte. O primeiro conservador da colección era o Dr. Georg Malin, un artista de Liechtenstein, historiador e historiador de arte. El pronto expandía a colección para incluír arte moderna e contemporánea internacional.
O edificio do *Kunstmuseum Liechtenstein* como se presenta hoxe foi posíbel grazas ao apoio dun grupo de doadores privados. Xuntamente co goberno de Liechtenstein e a Cidade de Vaduz, planeaban a construción do museo.
En agosto de 2000, o edificio era oficialmente doado ao Principado de Liechtenstein como agasallo do milenio aniversario do país. O goberno establecía unha fundación pública para facer funcionar o museo. O Kunstmuseum Liechtenstein era formalmente aberto o 12 de novembro de 2000.

O Sr. Friedemann Malsch foi o director do Kunstmuseum Liechtenstein dende 1996.

Colección de Arte
-----------------

A colección do *Kunstmuseum Liechtenstein* é de arte moderna e contemporánea internacional. Cobre o período desde o século XVIII ao presente e ten un especial interese polas esculturas. Dentro da colección do *Kunstmuseum Liechtenstein* son célebres obras feitas por artistas da Arte Povera.

Galería de Imaxes
-----------------

* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1792561
* WorldCat
* VIAF: 138839989
* GND: 10021252-9
* ISNI: 0000 0001 2168 4673
* LCCN: nr2001012555
* MusicBrainz: ID
* NKC: kn20040510005
* Structurae: 20032601
* SUDOC: 061149446

 |
Coordenadas: 43°39′38″N 7°35′42″O﻿ / ﻿43.660471, -7.594967

Vista da Porta da Vila
Envés da Porta da Vila
A **Porta da Vila** ou **Porta do Cristo do Amparo** (tamén do *Santo Cristo*) é unha das tres portas actualmente en pé da antiga muralla da vila de Viveiro (tiña seis portas e catro portelos), na provincia de Lugo. Data do século XIII e é a entrada principal á cidade pola antiga calzada romana.

Características
---------------

O muro é de fábrica de cantaría de granito cun van formado por un sinxelo arco de medio punto con bóveda de canón. No interior hai unha campa de lousa coa seguinte inscrición: "Era M CC L V in tempo R AF", que se transcribe coma: "Era 1255 (ano 1217) en tempo do rei Afonso", referíndose a Afonso IX, rei de León e Galicia. Na súa parte posterior presenta unha fornela coa imaxe do século XVIII do Cristo do Amparo - que lle dá nome a esta entrada - e aos seus costados a Virxe a chorar e San Xoán, do século XVI. A porta sae na rúa Rosalía de Castro, unha das principais e máis nobre de Viveiro.

A edificación está considerada dende o ano 1949 Ben de Interese Cultural dentro do catálogo de monumentos do patrimonio histórico de España.

Notas
-----

1. ↑  Información en Turgalicia

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Viveiro
* Porta de Carlos V
* Porta do Valado

| * v
* c
* e
Lugares de interese de Viveiro |
| --- |
| Edificios relixiosos | Igrexa de San Francisco ·  Igrexa de Santa María do Campo ·  Igrexa de San Pedro ·  Convento da Concepción ·  Mosteiro da Nosa Señora de Valdeflores ·  Capela da Misericordia |
| Muralla | Porta de Carlos V ·  Porta do Valado ·  Porta da Vila |
| Outros edificios | Casa do Carballo de Galdo ·  Pazo da Trave |
| Pontes | Ponte da Misericordia |
| Castros | Casón ·  Os Castros ·  Condomiñas ·  Forca ·  Loureiro ·  Lourido |
| Espazos naturais | Río Landro ·  Souto da Retorta ·  Fragas do Eume |
| Praias | Area ·  Covas ·  Sacido |
O Palau Nacional de noite.
O **Palau Nacional** (en galego "Pazo Nacional"), situado en Montjuïc, Barcelona, é un palacio construído entre 1926 e 1929 para a Exposición Internacional de Barcelona de 1929 e que dende 1934 aloxa o Museo Nacional de Arte de Cataluña. Foi o edificio principal da Exposición, obra de Eugenio Cendoya e Enric Catà, baixo a supervisión de Pere Domènech i Roura, sendo descartado o proxecto inicial de Puig i Cadafalch e Guillem Busquets. No Saló Oval efectuouse a cerimonia de inauguración da Exposición, presidida por Afonso XIII e a raíña Vitoria Uxía.

Ten unha superficie de 32 000 m². De estilo clásico inspirado no Renacemento español, ten unha planta rectangular con dous corpos laterais e un posterior cadrado, cunha gran cúpula elíptica na parte central. As fervenzas e fontes da escalinata do Palau foron obra de Carles Buïgas, e colocáronse grandes proxectores que aínda hoxe se acenden para emitir luz que escribe o nome da cidade no ceo.

O Palau Nacional abeira unha grande exposición de arte española, con máis de 5 000 obras procedentes de todo o territorio do Estado. Na súa decoración –de estilo novecentista, contrariamente ó clasicismo da obra arquitectónica–, interviñeron diversos artistas, como os escultores Enric Casanovas, Josep Dunyach, Frederic Marès e Josep Llimona, e os pintores Francesc d'Assís Galí, Josep de Togores, Manuel Humbert, Josep Obiols, Joan Colom e Francesc Labarta.

Entre 1996 e 2004, o palau padeceu unha ampliación a cargo de Gae Aulenti, Enric Steegman, Josep Benedito e Agustí Obiol, co obxectivo de crear espazos para poder acoller todas as obras da colección.

Notas
-----

1. 1 2 3 4  Roig (1995) páx.199
2. ↑  BOE de 27/1/1995 onde se publica o acordo para a rehabilitación entre o Ministerio de Cultura, a Generalitat de Catalunya e o Ajuntament de Barcelona *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Palau Nacional Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Barcelona*** |

### Ligazóns externas

* Rehabilitación do Palau Nacional Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine. *(en catalán)*
* Visita virtual do edificio *(en catalán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2341107
* GEC: 0048500

 |
O **Burbia** é un río da provincia de león, na comarca do Bierzo, que é tributario do río Sil, á súa vez afluente do Miño.

Percorrido
----------

O *Burbia* nace nos Ancares leoneses a 1.540 m de altura, nun circo glaciar, localizado entre os picos de Corno Maldito (1830 m) e O Mustallar (1935 m), este xa nos lindes entre León e Galiza. É un río de montaña con curso encaixado ata Vilafranca do Bierzo, onde se lle xunta o Valcarce. Desde aí corre xa polo Bierzo Baixo, atravesa Corullón, e, entre veigas e viñedos, vaise achegando até Toural dos Vaos, confluíndo co Sil en Paradela del Río.

A súa conca abrangue unha superficie de 522 km². O Burbia é un río de réxime pluvio-nival.

Afluentes
---------

A súa conca é disimétrica, polo que os seus principaís tributarios recíbeos pola beira dereita, dos que cómpre destacar:

* Teixeira,
* Porcarizas,
* Pradela,
* O río Valcarce, o máis importante dos seus afluentes.

Historia
--------

A conca do Burbia sufriu a explotación aurífera dos romanos, con sistemas semellantes ao das Médulas, é dicir de *ruina montium*. Foi en tempos modernos usado hidraulicamente para ferrarías, das que fica en funcionamento, con fins didácticos, o mazo de Corullón.

No ano 791, nun lugar indeterminado tivo lugar a batalla do río Burbia entre o califa Hixam II e as tropas cristiás do rei Vermudo I o Diácono. En antigos mapas medievais, os lindes entre o reino de Galiza e o de León sinalábanse polo curso do Burbia.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9071700
* GeoNames: 3127485
* OSM: 2197851

 |
**José Sánchez Vilas**, nado en Carballo en 1932 e finado no mesmo concello o 11 de abril de 2020, foi un empresario e político galego que foi alcalde de Carballo entre 1979 e 1991.

Traxectoria
-----------

Foi o primeiro alcalde da actual etapa democrática na vila carballesa, sendo elixido en tres lexislaturas consecutivas con distintos partidos políticos: UCD (1979-1983), Coalición Popular (1983-1987) e Coalición Progresista Galega (1987-1991). Nos comicios de 1991 preséntase polo Partido Popular de Galicia, deixando a alcaldía a favor de Manuel Varela Rey. Presentaríase por última vez ás eleccións no ano 1995 co partido independente AEIC. Asemade, é considerado un dos principais impulsores do desenvolvemento industrial de Carballo como promotor do primeiro polígono industrial de Bértoa.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Pastor Bazarra Sánchez** |  **Alcalde de Carballo** 1979 - 1991 | Sucesor:**Manuel Varela Rey** |

Vida persoal
------------

Casou con Mary Navaza Lorenzo.

Notas
-----

1. ↑  "Comunicado institucional polo falecemento do ex-alcalde José Sánchez Vilas". 12 de abril de 2020. Consultado o 28 de xullo de 2021.
2. ↑  "Adiós al alcalde tranquilo", *La Voz de Galicia*, Carballo, 13-4-2020, p. 4.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Carballo
O *Bothus mancus* pode cambiar o patrón e as cores para camuflarse coa súa contorna.
Un soldado poñendo pintura de camuflaxe na cara.
A **camuflaxe** é o emprego de combinacións de materiais, cores ou iluminacións co obxectivo de agochar ou querer facer que obxectos e animais sexan difíciles de ver (cripse), ou aparentando ser algo diferente (mimetismo). Entre os exemplos máis destacados están a pelaxe de manchas do leopardo, o equipamento dun soldado moderno e os insectos con formas da natureza, como follas e paus. A maioría dos métodos de camuflaxe perseguen a cripse, moitas veces a través dunha semellanza xeral co fondo, unha cor disruptiva de alto contraste, eliminando a sombra, e a contracoloración. En océanos abertos, onde non hai fondo co que camuflarse, os principais métodos de camuflaxe son a transparencia e as cores prateadas, mentres que a bioluminescencia está entre as habilidades de contrailuminación de cefalópodos como os téutidos. Algúns animais, como os camaleóns e os polbos, son quen de cambiar activamente o patrón da súa pel e as cores, ben para camuflaxe ou sinalización.

A camuflaxe militar foi estimulada polo aumento do alcance e precisión de armas de fogo no século XIX. Máis concretamente, a substitución do impreciso mosquete polo fusil fixo da ocultación en batalla unha habilidade de supervivencia. No século XX, a camuflaxe militar desenvolveuse axiña, especialmente durante a primeira guerra mundial. Artistas como André Mare deseñaron esquemas de camuflaxe e postos de observación que semellaban árbores.

Notas
-----

1. ↑  Forbes, 2009. pp. 50–51 and passim.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Camuflaxe Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Behrens, Roy R. (2002). *False Colors: Art, Design and Modern Camouflage*. Bobolink Books. ISBN 0-9713244-0-9.
* Behrens, Roy R. (2009). *Camoupedia: A Compendium of Research on Art, Architecture and Camouflage*. Bobolink Books. ISBN 978-0-9713244-6-6.
* Behrens, Roy R. (editor) (2012). *Ship Shape: A Dazzle Camouflage Sourcebook*. Bobolink Books. ISBN 978-0-9713244-7-3.
* Forbes, Peter (2009). *Dazzled and Deceived: Mimicry and Camouflage*. Yale University Press. ISBN 978-0-300-17896-8.
* Goodden, Henrietta (2009). *Camouflage and Art: Design for Deception in World War 2*. Unicorn Press. ISBN 978-0-906290-87-3.
* Latimer, Jon (2001). *Deception in War*. John Murray. ISBN 978-1-58567-381-0.
* Newman, Alex; Blechman, Hardy (2004). *DPM – Disruptive Pattern Material: An Encyclopaedia of Camouflage: Nature, Military and Culture*. DPM. ISBN 978-0-9543404-0-7.
* Stevens, Martin; Merilaita, Sami (2011). *Animal Camouflage: Mechanisms and Function*. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-15257-0.
* Wickler, Wolfgang (1968). *Mimicry in plants and animals*. McGraw-Hill. ISBN 978-0-07-070100-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q196113
* AAT: 300056148
* EBID: ID
* GEC: 0270378
* JSTOR: camouflage
* LCCN: sh85019164
* MAG: 2776196576

 |
Dirham de Badis ben Habús.
**Badis ben Habús** foi o terceiro rei da taifa de Granada ao ocupar o trono entre 1038 e 1073.

Traxectoria
-----------

Membro da dinastía bérber dos ziríes, sucedeu no trono da taifa granadina ao seu pai Habús ben Maksan aínda que para iso tivo que facer fronte a unha conxura dunha parte da corte granadina que apoiaba como sucesor ao seu primo Yaddair ben Hubasa. Con todo, a conxura fracasou grazas ao seu visir, o xudeu Samuel ben Nagrela, quen con iso viu reforzada a súa posición no reino.

En 1038, a raíz do enfrontamento co rei taifa de Almería, Zuhair, fíxose con parte do territorio da taifa almeriense e, ao ano seguinte, logrou frear as ansias expansionistas do rei taifa de Sevilla, Abú al-Qasim ao derrotalo en Écija en coalición coas taifas de Málaga e Badaxoz.

En 1057 conquistou a taifa de Málaga anexionándoa ao seu reino e colocando ao seu fillo primoxénito, Buluggin ben Badis como gobernador, quen con todo non chegaría a suceder ao seu pai á fronte da taifa granadina xa que morreu envenado en 1064, ao parecer por orde de José ben Nagrela quen sucedera ao seu pai Samuel como visir. A morte do primoxénito colocou ao seu segundo fillo Maksan ben Badis como herdeiro ao trono, pero novamente as intrigas do visir José ben Nagrela fixeron que Maksan fose desterrado a Xaén, onde se declarou independente.

José seguiu conspirando contra Badis ben Fabas e, en 1066, chegou a un acordo co rei taifa de Almería, Muhammad ben Ma’n al-Mu’tasin para que este se fixese coa capital do reino, Granada. A conspiración chegou a oídos do pobo, que se levantou asasinando ao visir José e á maior parte de poboación xudía da cidade no masacre de Granada de 1066.

Trala morte do visir José, o cargo foi ocupado polo árabe Al-Naya e, tralo asasinato deste, polo mozárabe Abú-l-Rabí, quen manobrou con éxito para que Badis ben Habús non nomease sucesor ao seu fillo Maksan, que xa perdera Xaén a mans dos sevillanos e que se atopaba refuxiado na taifa de Toledo, senón ao seu neto Abd’Allah ben Buluggin, quen finalmente sucedeu a Badis cando este faleceu en 1073.

Notas
-----

1. ↑  MCN Biografías

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2878706
* GEC: 0006632

 |
Coordenadas: 39°59′18″N 0°03′09″O﻿ / ﻿39.988333, -0.0525

A estación de **Castelló de la Plana** ou **Castelló** é a estación da rede de Adif de Castelló de la Plana. Pertence á liña Valencia-Tarragona do Corredor Mediterráneo (P.K. 69,5).

O edificio
----------

Esta estación intermodal de nova construción está situada na rúa do Pintor Oliet nº 2, e substitúe á antiga *Estación do Norte* aberta en 1882 e situada algo máis ao leste da actual.

Nos anos 90, coa adecuación do Corredor Mediterráneo para converterse nunha liña de altas prestacións (velocidade máxima de 160 a 200 km/h), modificouse o trazado ao paso pola cidade de Castelló da Plana, construíndose un túnel baixo os barrios occidentais e unha estación de ferrocarril subterránea. Esta estación inaugurouse cando empezaron a circular os trens Euromed.

A estación consta de tres niveis (0, -1 e -2). O primeiro nivel contén os despachos de billetes, tendas e cafetería, o segundo é o distribuidor de plataformas, e o terceiro as tres plataformas cun total de 6 vías.

Xunto á estación de ferrocarril atópase a estación de autobuses, con liñas que conectan con municipios da provincia ou ben con liñas de longo percorrido. Igualmente, desde 2008 o novo modo de transporte TVRCas de trolebús.

Servizos ferroviarios
---------------------

### Proximidades

Castelló de la Plana é a cabeceira da liña C-6 de Proximidades Valencia, desde a que parten trens cun intervalo de 20 min en hora punta os días laborables a unha hora os fins de semana e festivos.

Nos meses de xullo e agosto, algúns destes trens convértense en rexionais cadenciados con destino Orpesa, que amplían o seu percorrido de proximidade con dúas estacións máis, Benicàssim e Orpesa.

| Liña | estación > | Destino/orixe |
| --- | --- | --- |
|  | Almassora | València-Nord |
| *CIVIS* | Vila-real |

### Media Distancia

Circulan tres trens Rexional Exprés diarios en cada sentido, dous Valencia-Barcelona e un Valencia-Tortosa.

| Orixe/destino | < estación | Liña | estación > | Destino/orixe |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| València-Nord | Vila-real | **L-7** | Benicàssim | TortosaBarcelona-Estació de França |

### Longa Distancia

| Nome do servizo | << | >> | Observacións |
| --- | --- | --- | --- |
| **Alaris** | Madrid-Puerta de Atocha | Orpesa*terminal* | 2 trens diarios |
| València-Nord | Barcelona-Estació de França |  |
| Alacant-Terminal | 1 tren diario |
| **Arco** *García Lorca* | Barcelona | Sevilla-Santa JustaMálaga-María ZambranoBadaxozGranada ou Almería | 1 tren diario |
| **Euromed** | Valencia-Estació del NordAlacant-Terminal | Barcelona-Sants |  |
| **Talgo** | Murcia del Carmen | Barcelona-Sants | 1 tren diario |
| Lorca-Sutullena |
| **Talgo** *Mare Nostrum* | Cartagena | Montpellier Saint-Roch | 1 tren diario |
| **Trenhotel** *Alhambra* | Barcelona-Sants | Granada |  |


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3325599
* GeoNames: 8435669
* IATA: CPJ

 |
Coordenadas: 51°29′42″N 0°08′37″O﻿ / ﻿51.495005, -0.143577

A **estación de London Victoria** (en inglés: *London Victoria Station*), tamén coñecida simplemente como **estación de Victoria**, é unha das estacións de ferrocarril máis importantes de Londres. Atópase xunto á rúa Victoria, no *borough* da Cidade de Westminster.

Con máis de 73 millóns de pasaxeiros ao ano, é a segunda estación máis transitada do Reino Unido despois da de Waterloo. A zona é tamén un importante intercambiador de diversos medios de transporte, ao atoparse alí a estación de autobuses de Victoria Coach Station e a estación de metro Victoria.

Dende a estación saen varias liñas cara ao sueste de Inglaterra, sendo os destinos máis importantes Brighton, Worthing, Eastbourne, Canterbury e Dover.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Estación de Waterloo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q985210
* WorldCat
* VIAF: 308197070
* EBID: ID
* GeoNames: 2634959
* GND: 1050268865
* Google Maps: 6716642987757862165
* OSM: 1572443
* Structurae: 20009449
* Trainline: 8269

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Transparencia.

Sede en Berlín, Alemaña
**Transparencia Internacional** (**TI**) é unha organización internacional dedicada a combater a corrupción política, tendo como ferramenta principal a divulgación de información. Foi fundada en 1993 e ten a súa sede en Berlín, Alemaña.

**TI** está organizada como unha agrupación de máis de 80 *capítulos* nacionais cun secretariado central. Fundada orixinalmente como unha organización sen fins de lucro alemá, actualmente TI é unha organización non gobernamental e a súa estrutura organizativa está en proceso de democratizarse completamente.

Na América Latina e no Caribe formouse unha rede de asociacións afiliadas en catorce países, baixo as figuras de capítulos nacionais, capítulos nacionais en formación ou contactos nacionais.

Cuestiónase o valor dos seus informes sobre a corrupción posto que se basean en enquisas que miden a valoración subxectiva dos enquisados sobre o grao de corrupción dos países estudados e non en información obxectiva.

Outro problema é que o que se define ou percibe legalmente como corrupción varía dunha xurisdición a outra: unha contribución legal a un partido político pode ser ilegal noutro. Igualmente, o que nun país acéptase como unha propina noutro pode considerarse como un suborno.

Os principios fundamentais desta ONG son: 

* Non investigar casos particulares
* Manterse independente da política partidaria
* Traballar en colaboración coa maior variedade de sectores posible.

Desde 2003, o presidente do Consello de Administración é Peter Eigen.

España
------

En España a organización TI comezou a traballar no ano 2000, durante a presidencia de José María Aznar (PP). Na actualidade, o seu presidente é Jesús Lizcano Álvarez, quen é catedrático da Universidade Autónoma de Madrid.

Notas
-----

1. ↑  La necesaria asunción de la transparencia. *Compromisorse.com*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial
* Internet center for corruption research[*Ligazón morta*] (iniciativa conxunta da Universidade de Passau e Transparency International)
* Sitio web en España[*Ligazón morta*].

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q174240
* WorldCat
* VIAF: 122103073
* BNF: 13512570p
* GEC: 21286890
* GND: 2162013-1
* GRID: grid.499540.5
* ISNI: 0000 0001 0860 3971
* LCCN: no97010645
* LEI: 529900UJKO26NSNK9F38
* MAG: 1304373396
* NDL: 001167165
* NKC: ko2010558697
* SUDOC: 050407872

 |
Coordenadas: 52°00′44″N 4°21′32″L﻿ / ﻿52.012111111111, 4.3589722222222

**Voldersgracht** (en galego: "*canle dos batáns*") é unha das canles máis antigas da cidade surholandesa de Delft, nos Países Baixos, que se remonta, polo menos, ao ano 1348.

Ten como particularidade, con respecto ás demais da cidade, estar flanqueada por unha rúa nunha das súas beiras e por vivendas que dan directamente á auga na outra.

A Voldersgracht corre en paralelo ao lado norte da Gran Praza (*Markt*) entre a praza Cameretten e a canle Vrouwjuttenland.

Debe o seu nome aos batáns (neerlandés: *volders*) que había na contorna durante a Idade Media, que vertían na canle os refugallos da súa actividade.

Relación con Johannes Vermeer
-----------------------------

Estímase que nos arredores desta canle debeu ser onde o pintor Johannes Vermeer, moi vinculado á vila de Delft, tiña o seu estudio. A súa pousada estaba, ademais, entre a esta canle e a Gran Praza.

O gremio de pintores, artistas e artesáns de San Lucas, ao que Vermeer estaba moi vinculado, estaba tamén na canle Voldersgracht. O antigo edificio do gremio, que foi reconstruído en 2006, serve hoxe como sede do Centro Vermeer de Delft, centrado na vida e a obra do pintor.

Pontes
------

A Voldersgracht desde a ponte Kruysebrug, coas casas dando directamente á auga nunha das súas beiras
Catro pontes cruzan esta canle. Son, de oeste a leste, as seguintes:

* Warmoesbrug
* Kaakbrug
* Kruyersbrug
* Oudemanhuisbrug

Notas
-----

1. ↑  "Toen in Delft: de Voldersgracht in 1898". En *Inde buurt.nl. (En neerlandés)*
2. ↑  "Vermeer's Delft Today: The Flying Fox on Voldersgracht". En *Essentialvermeer.com. (En inglés)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Delft

### Bibliografía

* Van der Krogt, Peter. *Straatnamen van Delft: verklaring van de namen van straten en buurten, grachten en bruggen.*Gemeenteaechief Delft. Delft, 2000. [ISBN 908065415] *(En neerlandés)*

### Ligazóns externas

* Voldersgracht. En *Exploringdelft.com (en inglés)*
Coordenadas: 52°00′46″N 4°21′24″L﻿ / ﻿52.012639, 4.356778

A **canle** **Nieuwe Delft** (en galego: "canle nova de Delft") é unha das numerosas canles que sucan a cidade surholandesa de Delft, nos Países Baixos.

Esta canle, que corre paralela á máis vella da cidade, a Oude Delft, tamén é coñecida polos nomes das rúas que van paralelas a ela (sucesivamente, de norte a sur: *Voorstraat*, *Hippolytusbuurt*, *Koornmarkt* e *Korte/Lange Geer*.

Historia
--------

Logo da construción, arredor do ano 1100, da primeira canle da que máis tarde sería a cidade de delft, cara a finais do século XII escavouse unha segunda gabia paralela a aquela, momento en que se empezaron a utilizar, para as diferenciar, os nomes de *Oude Delft* ("canle vella") e Nieuwe Delft. Tanto no seu límite norte coma no sur, ambas as canles estaban unidas por un estanque.

Os terreos intermedios entrambas as canles, que foron reforzados e elevados coa arxila retirada durante a escavación desta segunda (Neuwe Delft), constituíron a base da futura cidade de Delft. Nesa zona comezaron a establecerse os comerciantes máis prósperos e levantáronse grandes mansións, algunhas delas aínda hoxe conservadas e dotadas da consideración de monumento nacional (*Rijksmonument*).

Edificios principais
--------------------

* Museo Paul Tétar van Elven, instalado nunha mansión residencial do século XVI.
* Edificio da Sinagoga de Delft, en *Koornmarkt*, ao pé da canle Nieuwe Delft Sinagoga de Delft, edificio neoclásico da segunda metade do século XIX.

Pontes
------

De norte a sur:

* Ponte San Stevensbrug.
* Ponte peonil Visbrug.
* Ponte Poelbrug.
* Ponte Hof van Delftbrug.
* Warmoesbrug (une a canle Voldersgracht coa parte superior da praza Cameretten).
* Ponte peonil Waagsteeg.
* Ponte Towbrug.
* Ponte peonil Leeuwebrug.
* Ponte Sint Jacobsbrug.

* Ponte San StevensbrugPonte San Stevensbrug
* Ponte PoelbrugPonte Poelbrug
* Ponte WaagsteegPonte Waagsteeg
* Ponte LeeuwebrugPonte Leeuwebrug
* Ponte Sint JacobsbrugPonte Sint Jacobsbrug

Notas
-----

1. ↑  "Water in Delft Arquivado 29 de xullo de 2016 en Wayback Machine.". En *Wikidelft.nl (en neerlandés)*
2. ↑  "Gracht de Niewe Delft". En *Traveltalia.com (en neerlandés)*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Delft

### Bibliografía

* Van der Krogt, Peter. *Straatnamen van Delft: verklaring van de namen van straten en buurten, grachten en bruggen.*Gemeenteaechief Delft. Delft, 2000. [ISBN 908065415] *(En neerlandés)*
Coordenadas: 38°15′18″N 4°34′24″O﻿ / ﻿38.2548761, -4.5732545

A **estación de Villanueva de Córdoba-Los Pedroches** é unha estación de tren de Adif situada no concello de Villanueva de Córdoba, na provincia de Córdoba, a 11 km do centro urbano e a 32 km de Pozoblanco, na comarca de Los Pedroches.

Situación ferroviaria
---------------------

A estación atópase no punto quilométrico 285,193 da liña férrea de ancho internacional e alta velocidade que une Madrid con Sevilla.

Historia
--------

A liña de alta velocidade entre Madrid e Sevilla abriuse ao tráfico en 1992. Non obstante, a estación de Villanueva de Córdoba-Los Pedroches non se inaugurou ata o 29 de marzo de 2014.

A estación
----------

A estación dispón dunha Máquina Autoventa Multifunción, que permite ao viaxeiro facer as accións básicas, como comprar un billete, modificar a súa hora de saída ou asignar punto á cartón Tempo. No vestíbulo da estación hai dúas máquinas expendedoras, unha de bebidas e outra de petiscos.

Dispón dun aparcadoiro gratuíto, no que non é necesario efectuar reserva algunha. Tamén conta con algunhas prazas techadas, dúas delas reservadas para persoas con mobilidade reducida, iluminación e vixilancia as 24 horas.

Accesos
-------

Atópase a 3 km da estrada A-421 que une Villanueva de Córdoba con Adamuz. Pódese acceder mediante un autobús interurbano que percorre as poboacións de Pozoblanco e Villanueva de Córdoba facendo parada en cada unha destas.

Servizos ferroviarios
---------------------

### Longa Distancia

*Actualizados a 13 de xullo de 2016.*

| Tren | Orixe | Paradas intermedias | Destino | Observacións |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| **AV City** | Madrid-Puerta de Atocha | Cidade Real · Puertollano · Villanueva de Córdoba-Los Pedroches · Córdoba | Sevilla-Santa Justa | 2 trens diarios por sentido |
| **Altaria** | Madrid-Puerta de Atocha | Cidade Real · Puertollano · Villanueva de Córdoba-Los Pedroches · Córdoba · Antequera-Santa Ana · Ronda · San Roque-La Línea | Alxeciras | 1 trens diario por sentido |

Galería de imaxes
-----------------

* Fachada principalFachada principal
* Avant serie 104 efectuando un servizo de AV City procedente de Sevilla-Santa Justa chegando á estaciónAvant serie 104 efectuando un servizo de AV City procedente de Sevilla-Santa Justa chegando á estación
* Arredores da estaciónArredores da estación

Notas
-----

1. ↑  Los Pedroches entran na alta velocidade dende hoxe
2. ↑  Conexiones de Autobuses Interurbanos (ed.). "Autocares San Sebastian" (en español). Consultado o 8 de setembro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Información na web de Adif
O **Palacio das Cortes** (en castelán: *Palacio de las Cortes*) é o edificio que alberga o Congreso dos Deputados, unha das dúas Cámaras das Cortes Xerais, o Parlamento español. Está situado na Praza das Cortes de Madrid, entre a rúa Zorrilla e a Carrera de San Jerónimo, a escasa distancia do Paseo del Prado. É un dos edificios emblemáticos do Madrid do século XIX, de estilo neoclásico.

Historia
--------

No espazo que ocupa o Palacio das Cortes situábase outrora o convento do Espírito Santo, da Orde de Clérigos Menores, o cal sufriu un grave incendio en 1823. Coa chegada en 1834 do réxime liberal, o goberno moderado de Francisco Martínez de la Rosa decidiu que as súas reunións celebrásense provisionalmente na igrexa do convento. Ao asumir o Partido Progresista o poder, tomouse a decisión de construír un novo edificio en substitución do edificio relixioso enfronte da Praza das Cortes.

O proxecto foi elaborado e executado polo arquitecto Narciso Pascual Colomer, iniciándose o 10 de outubro de 1843 e sendo inaugurado o 31 de outubro de 1850 pola raíña Isabel II. Durante os sete anos que duraron as obras os deputados víronse obrigados a reunirse no Salón de baile do Teatro Real de Madrid.

Nos anos 1980 sufriu a súa primeira ampliación das súas dependencias, construíndose no quinteiro adxacente, na que outrora se situou Hospital de Italianos entre 1598 e 1885, un edificio que comunica co orixinal mediante unha ponte sobre a rúa de Floridablanca. Dita ampliación foi inaugurada polos reis de España, Xoán Carlos I e Sofía o 28 de maio de 1980.

Máis tarde, en 1994, sufriu unha nova reforma e ampliación; así mesmo o 1 de xuño de 2006 concluíuse a última ampliación, sobre as antigas sedes de dúas entidades bancarias, as do Banco Exterior de España e o Banco de Crédito Industrial (Casa de Rivas).

En 2009, durante unhas obras de saneamento e rehabilitación do soto do Congreso dos Deputados, atopáronse restos humanos moi antigos. Unha das posibilidades sobre a súa orixe é que procedan dun antigo cemiterio do convento sobre o que está construído o edificio.

O Palacio foi escenario varios dos acontecementos políticos máis destacados de España durante os séculos XIX e XX, particularmente desde a instauración da democracia no ano 1978. Entre eles, as proclamacións dos reis Xoán Carlos I (1978) e Filipe VI (2014), a apertura solemne das lexislaturas, e os velorios dos expresidentes Leopoldo Calvo-Sotelo e Adolfo Suárez; así como o intento de golpe de estado do 23 de febreiro de 1981.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Palacio das Cortes*** |

* Web do Congreso dos Deputados
* Fotos do Palacio das Cortes

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9054619
* WorldCat
* VIAF: 173679168
* BNE: XX189659
* GND: 4228303-6
* LCCN: sh2013000847
* ULAN: 500302409

 |
**Alfonso Gayoso Frías**, nado en Ourense en 1905 e finado en Buenos Aires en 1970, foi un escritor galego.

Traxectoria
-----------

Foi profesor de inglés nos Estados Unidos. Regresou a Galicia coa Segunda República. En 1931 organizou o sindicato da Federación de Traballadores da Terra da UGT con Benigno Álvarez e Santiago Álvarez. A comezos de 1936 fundou a Federación Campesiña Provincial de Ourense do PCE. Foi secretario agrario do Comité executivo provincial do PCE de Ourense. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 logrou evadirse da zona franquista, incorporándose ao 4º Batallón da 1ª Brigada do Exército Popular Republicano. Despois dun longo éxodo por Marrocos, os Estados Unidos, Cuba e Venezuela, instalouse en Buenos Aires. Alí colaborou en *Opinión Gallega*, foi fundador e director da revista poética *Eufonía* (1958-1959) e membro da comisión de cultura do Consello de Galiza. Foi propietario da axencia de viaxes Agencia Frías.

Obra
----

* *Os fidalgos de Rante*, 1955 (teatro).
* *Galeguidade* (Humor, saudade e patria), 1958 (poesía).
* *Namoros e regueifas. Guión pra teatro ou cine en duas xornadas*, 1970 (poesía).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha no Repertorio biobibliográfico do exilio galego

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17413253
* WorldCat
* VIAF: 90655591
* BNE: XX1040192
* ISNI: 0000 0000 6494 0801

 |
Coordenadas: 36°11′00″N 6°02′00″O﻿ / ﻿36.183333333333, -6.0333333333333

Vista do Cabo Trafalgar
Vista parcial da praia de Los Caños de Meca e o faro do cabo Trafalgar ao fondo.
O **cabo de Trafalgar** (do árabe: رأس الطرف الأغرّ *Taraf al Ghar*, o cabo da cova) é un cabo español pertencente ao termo municipal de Barbate, situado na costa atlántica da provincia de Cádiz, en Andalucía.

Trátase dun pequeno illote situado entre as enseadas de Conil e Barbate unido ao continente por un dobre tómbolo de area, que se considera o extremo noroccidental do estreito de Xibraltar. Nel hai un faro e restos arqueolóxicos dunha factoría romana de salgaduras e dun asentamento hispano-musulmán.

Nas súas inmediacións tivo lugar o 21 de outubro de 1805 a soada batalla de Trafalgar, na que a escuadra franco-española foi derrotada pola inglesa ao mando do almirante Nelson.

Forma parte da Rede de Espazos Naturais Protexidos de Andalucía (RENPA), coa categoría de monumento natural e baixo o nome de Tómbolo de Trafalgar.

Notas
-----

1. ↑  Véxase a páxina persoal de HERRERO INGELMO, José Luis. Profesor do Departamento de Lingua Española. Facultade de Filoloxía da Universidade de Salamanca. Arquivado 15 de decembro de 2004 en Wayback Machine.
2. ↑  Véxase a definición de *algar* no DRAE

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Cabo Trafalgar*** |

* Monumento Natural Tómbolo de Trafalgar Arquivado 18 de novembro de 2013 en Wayback Machine. *(en castelán)*
* Cabo Trafalgar Cádiz Turismo *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q203950
* WorldCat
* VIAF: 248080297
* DARE: 40795
* GEC: 0067175
* GeoNames: 2510212
* NKC: ge681086
* Treccani: trafalgar

 |
O **Real Club de Regatas de Galicia** é un club náutico situado en Vilagarcía de Arousa. Fundado en 1902, é o club náutico máis antigo de Galicia.

Historia
--------

Foi fundada en 1902 absorbendo outra entidade chamada *La Peña*. O seu primeiro presidente foi John Trulock, avó de Camilo José Cela, e entre os seus promotores estaban o vicecónsul do Reino Unido, Reginald Cameron-Walker, e o armador, consignatario e, máis tarde, alcalde de Vilagarcía, Pío Carrasco Iglesias. En 1905, o rei Afonso XIII concedeulle o título de Real e o permiso para utilizar o seu escudo de armas. En 1913 púxose en marcha a *Semana Náutica de Vilagarcía*, que foi a primeira semana náutica en España e que ofrecía un premio de 1000 pesetas, unha importante cantidade para a época.

Regatas
-------

Organiza anualmente a Regata Almirante Rodríguez Toubes de clase cruceiro, desde 1997, e o *Trofeo San Roque* da clase Snipe, desde 1968.

Notas
-----

1. 1 2 3  Luaña, Susana (9 de xuño de 2013). "«El secreto de la sociedad es que sigue igual que hace cien años»". *La Voz de Galicia* (en castelán). Consultado o 6 de agosto de 2021.
2. ↑  "Real Club de Regatas Galicia de Villagarcía el decano de los náuticos gallegos" (en castelán). Consultado o 6 de agosto de 2021.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Liceo Marítimo de Bouzas

### Ligazóns externas

* Datos do club no sitio web oficial da Real Federación Española de Vela *(en inglés)*.
Coordenadas: 36°05′00″N 5°48′01″O﻿ / ﻿36.08347222, -5.80013889

A praia de Bolonia coa punta Camarinal ao fondo.
A **punta Camarinal** é un cabo español situado na vertente atlántica do norte do estreito de Xibraltar, na localidade gaditana de Tarifa. O faro de Camarinal, a pesar coincidir no nome, atópase no próximo cabo de Gracia, situado ao oeste.

A punta está formada polos últimos contrafortes do monte Camarinal, á súa vez pertencentes á serra da Plata. Aos lados da punta Camarinal fórmanse dúas praias: cara ao oeste, a pequena praia do Cañuelo, que se estende ata o cabo de Gracia e, cara ao leste, a praia de Bolonia, que se estende ata punta Paloma.

Nesta última praia, as areas forman sobre a punta Camarinal a Duna de Bolonia, monumento natural de especial importancia por ser un dos mellores exemplos de duna activa da costa andaluza. Entre a punta Camarinal e punta Paloma así mesmo fórmase a enseada de Bolonia. Ambos os cabos, así como o seu máis inmediato ámbito mariño, atópanse actualmente protexidos dentro do Parque Natural do Estreito.

Notas
-----

1. ↑  Consellería de Medio Ambiente, Xunta de Andalucía (ed.). "PORN Parque Natural del Estrecho" (PDF). Consultado o 27 de febreiro de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6092900
* GeoNames: 2520480

 |
Coordenadas: 39°57′17″N 0°04′36″O﻿ / ﻿39.954722222222, -0.076666666666667

A **estación de Almassora** é unha estación de tren de Adif situada na localidade castellonense de Almassora, na comarca da Plana Alta. Pertence á liña línia C-6 de Proximidades Renfe de Valencia. Está situada na confluencia da Rúa Estación e a Rúa do Ferrocarril, no Polígono Indurtrial Millars, ao noroeste do núcleo urbano.

Situación ferroviaria
---------------------

A estación se encontra dentro do Corredor mediterráneo, no punto quilométrico 65,1 da liña férrea de ancho ibérico que une Valencia con Sant Vicenç de Calders a 44,14 metros de altitude. A súa situación no Corredor fai que por ela pasen moitos trens de longa distancia sen parar.

Historia
--------

A estación foi inaugurada o 26 de decembro de 1862 coa apertura do tramo Nules-Castellón da liña que pretendía unir Valencia con Tarragona. As obras correron a cargo da Sociedad de los Ferrocarriles de Almansa a Valencia y Tarragona ou AVT, que previamente e baixo outros nomes lograra unir Valencia con Almansa. En 1889, a morte de José Campo Pérez, principal impulsor da compañía abocou á mesma a unha fusión coa Compañía de los Caminos de Hierro del Norte de España. En 1941, logo da nacionalización do ferrocarril en España, a estación pasou a ser xestionada pola recentemente creada Renfe.

Dende o 31 de decembro de 2004 Renfe Operadora explota a liña, mentres que Adif é a titular das instalacións ferroviarias.

Servizos ferroviarios
---------------------

### Proximidades

| << cabeceira | < estación | liña | estación > | cabeceira >> |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| Valencia-Estació del Nord | Vila-real |  | Castelló de la Plana |

Notas
-----

1. ↑  Rede ferroviaria española Arquivado 18 de outubro de 2013 en Wayback Machine. *Ministerio de Fomento*
2. 1 2  Almansa a Valencia e Tarragona (AVT) Compañía del Ferrocarril de Almansa a Valencia y Tarragona *Spanishrailway*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Liña 6 (Proximidades Valencia)
* Proximidades Valencia

### Ligazóns externas

* Saídas e chegadas na web de Adif Arquivado 09 de agosto de 2016 en Wayback Machine.
* Proximidades Valencia na web de Renfe