**Charles White**, nado en Manchester o 4 de outubro de 1728 e finado en Sale o 20 de febreiro de 1813, foi un médico inglés, cofundador do Manchester Royal Infirmary, con Joseph Bancroft, un industrial local. Foi un cirurxián capaz e innovador, que tamén realizou significativas contribucións no campo da obstetricia.

Mantivo gardado na súa casa en Sale, o corpo momificado dunha das súas pacientes durante 55 anos, probablemente, polo menos en parte, porque ela tiña un medo patolóxico a ser enterrada viva.

Traxectoria
-----------

Foi o único fillo de Thomas White, un cirurxián e parteiro, e a súa esposa Rosamond. Despois de ser educado polo reverendo Radcliffe Russell, uniuse á práctica do seu pai como aprendiz, aproximadamente en 1742. Posteriormente estudou Medicina en Londres co obstetra William Hunter, para despois completar os seus estudos en Edimburgo e volver traballar xunto ao seu pai como cirurxián e parteiro.

A partir da década de 1750 White foi alcanzando un maior recoñecemento como un cirurxián capaz e innovador. En 1760 presentou unha investigación ante a *Royal Society*, na que describía o seu exitoso tratamento para un brazo fracturado, reunindo os extremos do óso roto. En 1762 foi elixido membro da Royal Society e presentou outra investigación sobre o emprego de compresas para deter o sangrado. Ese mesmo ano converteuse en membro do Real Colexio de Cirurxiáns de Inglaterra.

Ademais foi recoñecido no campo da obstetricia. No seu libro *Treatise on the Management of Pregnant and Lying-in Women* (1773) recomendaba que as mulleres desen a luz naturalmente e que non se debía intervir activamente ata que os ombreiros do bebé fosen expulsados. Tamén recomendaba que as mulleres deixasen a cama canto antes despois do parto e extremar a limpeza e a ventilación.

Defendeu a polémica teoría de que "Todos os organismos están organizados nunha cadea estática de ser, cambiando por medio de pequenas gradacións de plantas a animais e destes a persoas". Argumentaba que as razas "non brancas" eran inferiores e máis próximas ao primitivo debido ao seu pigmentación e que as mulleres se parecían a estas razas, porque os seus corpos revelaban áreas de pigmentación máis escura: "a aréola ao redor da mamila, a pube e o bordo do ano", o que era máis notable nas mulleres embarazadas.

En 1752 foi cofundador da Manchester Royal Infirmary co industrial local Joseph Bancroft e desempeñouse alí como cirurxián honorario até 1790.

Vida persoal
------------

Casou en 1757 con Ana Bradshaw, cuxo pai tivera un cargo público no condado de Lancaster. Tiveron oito fillos. En 1803 sufriu un ataque de oftalmite, que conduciu á súa cegueira uns anos máis tarde. Morreu o 20 de febreiro de 1813 na súa casa en Sale.

A momia de Manchester
---------------------

*Artigo principal**:* Momia de Manchester.
Foi o médico da familia Beswick e estaba presente no enterro de John, cando un dos doentes notou que as pálpebras deste movíanse, xusto cando ían pechar o seu cadaleito; White confirmou que John aínda estaba vivo. O suposto cadáver recobrou o coñecemento uns días máis tarde e viviu durante moitos anos.

O incidente causou que a irmá de John, Hanna Beswick, sufrise de medo patolóxico a ser enterrada viva. Tras a morte de Hanna en 1758, White embalsamouna, aínda que se suxeriu que as instrucións dela eran ser mantida sen enterrar ata que fose obvio que estaba morta. O corpo momificado foi conservado nunha habitación da casa do médico, onde foi almacenado nunha vella caixa de reloxo. Cando finou en 1813, a momia foi doada ao Museo da Sociedade de Historia Natural de Manchester, onde se deu a coñecer como a momia de Manchester ou a momia de Birchin Bower. O corpo, que se exhibía no vestíbulo, foi descrito por un visitante en 1844 como "uno dos obxectos máis notables do museo".

A momia foi transferida á Universidade de Manchester en 1867 e posteriormente co permiso do Bispo, Hanna foi enterrada nunha tumba non marcada no Cemiterio Harpurhey, o 22 de xullo de 1868.

Notas
-----

1. ↑  Charles White, *An Account of the Regular Gradation in Man, and in different Animals and Vegetables* (Londres: C. Dilly, 1799), p. 134-135. (en inglés) Consultado o 5 de febreiro de 2010.
2. ↑  Susan Meyer, *Imperialism at Home: Race and Victorian Women's Fiction* (Ithaca y Londres: Cornell University Press, 1996, ISBN 0-8014-8255-0, 9780801482557, p. 16. (en inglés) Consultado o 5 de febreiro de 2010.
3. ↑  Butler, Stella (2004). "White, Charles (1728–1813)". *Oxford Dictionary of National Biography* (en inglés). 29238. Consultado o 6 de febreiro de 2009. (require subscrición (?)).
4. ↑  Hyde, O'Rourke & Portland 2004, p. 43..
5. ↑  Dobson 1953, p. 432..
6. ↑  Bondeson 2001, p. 87..
7. ↑  Portland 2002, p. 85..
8. ↑  Cooper 2007, p. 87..
9. ↑  Bondeson 1997, p. 102..
10. ↑  Kohl 1884, p. 130..
11. ↑  Portland 2002.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bondeson, Jan (1997). *A Cabinet of Medical Curiosities*. I. B. Taurus. ISBN 1-86064-228-4.
* Bondeson, Jan (2001). *Buried Alive: the terrifying history of our most primal fear*. W. W. Norton & Company. ISBN 0-393-04906-X.
* Cooper, Glynis (2007). *Manchester's Suburbs*. The Breedon Books Publishing Company. ISBN 978-1-85983-592-0.
* Dobson, Jessie (1953). *Some Eighteenth Century Experiments in Embalming*. *Journal of the History of Medicine and Allied Sciences* **8** (Oxford University Press). pp. 431–441. ISSN 0022-5045.
* Hyde, Matthew; O'Rourke, Aidan; Portland, Peter (2004). *Around the M60: Manchester's Orbital Motorway*. AMCD Limited. ISBN 1-897762-30-5.
* Kohl, Johann Georg (1844). *England, Wales and Scotland*. Chapman and Hall.
* Portland, Peter (2002). *Around Haunted Manchester*. AMCD Limited. ISBN 1-897762-25-9.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2083433
* WorldCat
* VIAF: 74030289
* BMT: 167393
* BNE: XX968685
* BNF: 137408971
* CERL: cnp01371814
* EBID: ID
* FAST: 72316
* GND: 129819182
* ISNI: 0000 0000 8394 2933
* LCCN: n81050716
* NKC: nlk20000091370
* NTA: 073650420
* ODNB: 29238
* OL: OL1172106A
* PTBNP: 1390415
* SNAC: w67q0vch
* SUDOC: 066970598

 |