A **carreira de coches de Pequín a París** foi unha carreira de automóbiles, celebrada orixinalmente en 1907 entre Pequín (China) e París (Francia), cunha distancia de 14.994 km.

A idea da carreira xurdiu dun desafío publicado no xornal *Le Matin* de París o 31 de xaneiro de 1907, que dicía:

"*O que hai que probar hoxe é que mentres un home teña un coche, poderá facer calquera cousa e ir a calquera lugar. ¿Hai alguén que se atreva a viaxar este verán de Pequín a París en automóbil?*"
A carreira comezou desde a embaixada francesa en Pequín o 10 de xuño de 1907. O vencedor Príncipe  Scipione Borghese chegou a París o 10 de agosto de 1907.

 Mapa da ruta da carreira de Pequín a París de 1907.

1907 equipos
------------

Houbo corenta inscritos na carreira, pero finalmente só cinco equipos enviaron os coches a Pequín. A carreira celebrouse malia que o comité a cancelou.

* **Itala**, Reino de Italia Italia, motor de 7 litros, terminou 1º, pilotado polo príncipe  Scipione Borghese e Ettore Guizzardi
* **Spyker**, Países Baixos Países Baixos, terminou segundo, pilotado por Charles Godard con Jean du Taillis.
* **Contal**,  Francia, non terminou, autociclo de tres rodas, pilotado por Auguste Pons
* **DeDión 1**, francés, terminou terceiro, pilotado por Georges Cormier.
* **DeDión 2**, francés, terminou cuarto, pilotado por Victor Collignon

A carreira de 1907
------------------

 Perigos da estrada: O  Itala de Borghese e Barzini caeu por unha ponte.
Non había regras na carreira, agás que o primeiro coche en chegar a París gañaría o premio dunha botella  magnum de champaña Mumm. De aí a tradición de celebrar vitorias en automobilismo cunha botella de champaña. A carreira realizouse sen ningunha asistencia por campos onde non había estradas nin mapas de estradas. Para a carreira, unha caravana de camelos saíu de pequín levando combustible e instaláron varias estacións na ruta para fornecer combustible aos pilotos. A carreira seguiu unha ruta de telégrafo, de xeito que a carreira estaba ben cuberta polos xornais da época. Cada coche levaba un xornalista como pasaxeiro, e os xornalistas enviaban historias desde as estacións de telégrafo regularmente durante a carreira.

Realizouse durante unha época na que os coches eran unha novidade e a ruta atravesaba áreas remotas de Asia onde a xente aínda non estaba familiarizada cos viaxes en automóbil. A ruta entre Pekín e o Lago Baikal só fora intentada previamente a cabalo. A carreira gañouna o príncipe italiano Scipione Borghese, da familia Borghese, acompañado do xornalista Luigi Barzini (1874-1947). Estaba tan confiado que ata desviouse de Moscova ata San Petersburgo para celebrar unha cea para o equipo e despois volveu a Moscova e volveu á carreira. O evento non tiña como obxectivo ser unha carreira ou unha competición, pero converteuse rapidamente nunha, debido as súas características pioneiras e á superioridade técnica do coche dos italianos, un Itala de 7.433 cc e 35/45 CV.

O segundo na carreira foi Charles Goddard no Spyker. Non tiña cartos, tiña que pedir gasolina aos demais e pediu prestado o coche para a carreira. Foi arrestado por fraude preto do final da carreira. Algúns dos outros coches tiveron dificultades para subir barrancos, a través de barro, areas movedizas e pontes de ríos non deseñados para vehículos. O triciclo Contal quedou atascado no Deserto de Gobi e non recuperouse, afortunadamente a tripulación foi atopada viva polos lugareños. Barzini publicou o libro *Peking to Paris* en 1908, cheo de centos de fotos.

Recreacións
-----------

O Itala arrastrado a través dun terreo intransitable
Realizáronse varias carreiras para reeditar o evento, incluíndo a Carreira Nova York-París de 1908 que partiu desde Nova York, polo oeste ata París (parte do camiño por mar). Durante a maior parte do século XX non se puideron celebrar outras recreacións, debido ao establecemento da URSS despois da Revolución Rusa de 1917. Despois da  disolución da Unión Soviética a principios dos 90, os pilotos foron autorizados novamente a correr.

### 1990

En 1990 celebrouse o London to Peking Motor Challenge, que correu en sentido oposto á carreira orixinal, de Londres a Pequín.

### 1997

En 1997 celebrouse "The Second Peking to Paris Motor Challenge", composto por 94 coches de época, que tomou unha ruta máis meridional a través do Tíbet, India, Paquistán, Irán, Turquía, Grecia e Italia. Gañouna o par británico Phil Surtees e John Bayliss, pilotando un Willys Jeep de 1942.

### 2005

O 18 de abril de 2005 un Fiat 500 de 1973 o fixo desde Bari, Italia, ataa Pequín nunha viaxe de 16.000 quilómetros a través de Rusia e pasando por Vladivostok. A ruta era parcialmente similar á orixinal. Conducido durante 100 días por Danilo Elia e Fabrizio Bonserio, o vello e diminuto coche foi seguido ao longo da súa viaxe por xornais e televisións de todo o mundo. Despois da longa viaxe, Elia escribiu un libro titulado *La bizzarra impresa* (ISBN  88-7480-088-6, en italiano, tamén dispoñible en alemán polo National Geographic Deutschland (*Echt Abgefahren*, ISBN 978-3-89405-834-0). 

O 15 de maio de 2005 cinco coches liderados por Lang Kidby partiron de Pequín cara a París, volvendo sobre a ruta orixinal con coches moi similares aos orixinais; un Spyker de 1907, un de De Dion-Bouton de 1907 e 1912, un Itala de 1907 e unha réplica de coche triciclo Contal. Esta viaxe foi televisada pola Australian Broadcasting Corporation nunha serie documental de catro partes titulada Peking to Paris. O programa foi presentado por  Warren Brown, un dos dous pilotos do Itala e un debuxante do xornal de Sydney *The Daily Telegraph*. O equipo australiano, que conducía cara ao oeste, reuniuse co Fiat 500 italiano, conducindo cara ao leste, nunha reunión non planificada, nalgún lugar preto de Krasnojarsk, Rusia.

### 2007

En 2007 a Endurance Rally Association organizou un rally para celebrar o centenario da carreira orixinal de 1907. A diferenza do evento de 1997, tamén realizado por Philip Young, que tomou unha ruta cara ao sur, este evento seguiu con máis fidelidade a ruta tomada polo príncipe Borghese en 1907 no Itala gañador. De Pequín, os competidores dirixíronse cara ao norte ata a fronteira con Mongolia en Zamyn-Üüd e, como na súa ruta orixinal, ao norte a  Ulaan Bataar. A ruta logo pasou ao oeste a través de Mongolia], cruzando a fronteira rusa en Tsagaannuur e a través de Siberia a Moscova, a San Petersburgo (onde o príncipe Borghese asistiu a "un gran banquete") e entón polos países bálticos para terminar en París.
Participaron 126, veteranos, vintage e coches clásicos, sendo o máis antigo un Mercedes de 1903. O maior desafío do rali foi Mongolia e o deserto de Gobi sen estradas convencionais, simplemente pistas cheas de fochancas no mellor dos casos. Malia isto, 106 cruzaron a liña de meta. A concentración cubriu 12.642 km en 36 días.

### 2013

A quinta carreira comezou en Pequín o 28 de maio de 2013. Foi para coches antigos e durou 33 días. Na terceira semana, a carreira quedou marcada pola morte dunha participante británica, Emma Wilkinson, de 46 anos de idade, nun choque frontal cun vehículo sen relación co evento.

Monumentos
----------

Unha escultura do Itala de Borghese en Kirov, Rusia
En 2015, encargado pola fábrica de pneumáticos Pirelli en Kirov, erixiuse un monumento ao Itala de Borghese en Kirov, Rusia. O monumento conmemora o feito de que o equipo de Borghese fixera unha escala na gobernación de Vyatka. O monumento creouno a deseñadora Elena Gurina e o ferreiro Eduard Gurin.

Notas
-----

1. ↑  "Peking to Paris Motor Challenge, 2007. History - What was it all about?". *PekingtoParis.com*. Arquivado dende o orixinal o 08 de xaneiro de 2014.
2. ↑  "ITALA mod. 35/45 HP (Pechino – Parigi)". *museoauto.it*. Arquivado dende o orixinal o 30 de marzo de 2014. Consultado o 9 de xaneiro de 2013.
3. ↑  Read the text on italian Wikisource
4. ↑  "Peking to Paris Motor Challenge - The Peking to Paris 2007 Route". *PekingtoParis.com*.
5. ↑  "Peking to Paris Rally Briton killed in Siberia car crash". BBC News. Consultado o 14 de xuño de 2013.
6. ↑  "Three die in crash near Tyumen involving Peking to Paris rally car". Sib.fm. Arquivado dende o orixinal o 28 de setembro de 2013. Consultado o 12 de xuño de 2013.
7. ↑  "В Кирове установили памятник автопробегу Пекин-Париж" [Monument commemorating 1907 Beijing-Paris rally opened in Kirov]. *AiF Kirov* (en Russian). Consultado o 2016-10-05.
8. ↑  "В Кирове появится памятник автомобилю-победителю ралли Пекин-Париж 1907 года" [Winner of 1907 Beijing-Paris rally to get monument in Kirov]. *Kirov City Portal* (en Russian). Arquivado dende o orixinal o 25 de abril de 2019. Consultado o 2016-10-05.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pequín-París Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* The Mad Motorists- The Great Peking to Paris Race of '07 by Allen Andrews (1965) J B Lippincott Co. ASIN: B0006BLYX0
* Peking to Paris - The Ultimate Driving Adventure - Veloce Publishing
* The Great Peking to Paris Expedition - Harper Collins - 2005 ISBN 0-7322-8253-5
* Due mondi visti da un'Alfa - Nada editore

### Outros artigos

* Carreira Nova York-París de 1908

### Ligazóns externas

* The Peking To Paris Motor Challenge - 2007
* Popular Mechanics The Great Race
* ABC tv Peking to Paris
* www.pekingparismorgan.com
* From Peking to Paris with Anadol - Ahmet Ongun & Erdal ≠Tokcan - 2010
* Hold on, old sport! - The Peking to Paris Motor Challenge on the roads of Siberia: Novosibirsk — Omsk - 2013

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2063038
* WorldCat
* VIAF: 153791454
* NKC: kn20120606001

 |