recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Baños.

**San Xoán dos Baños** é unha parroquia do concello ourensán de Bande, que engloba os lugares dos Baños, Lebosandaus, Maus e Vilela. Segundo o IGE en 2011 tiña 78 habitantes (37 homes e 41 mulleres).

Patrimonio
----------

A aldea de Baños quedou anegada polo encoro das Conchas, no río Limia, na década de 1940. Xunto con Porto Quintela formaban un nó comercial no que daquela xa existían tendas especializadas en tecidos, calzado, alimentación, ferretería, peiteado, ademais de bares e tabernas arredor do balneario do Xaime. A igrexa parroquial foi trasladada pedra a pedra a carón da estrada N-540, contando con casa reitoral anexa.

Á beira do encoro está o campamento romano de Aquis Querquennis e as termas de Bande. Estas dúas construcións, así como unha *mansio* romana (pousada de aloxamento), están situadas á beira da Vía Nova, a Vía XVIII do itinerario de Antonino.

Na parroquia atópase tamén O castro nos montes de Lobosandaus e a ponte Cabanas entre As Maus e Negueiroá (tamén baixo o encoro). En Vilela está a capela de santo André, e nas Maus a de santo Antón. Muíños e fornos de uso comunitario están a perderse e derruírse.

Demografía
----------

Na segunda metade do século XX a poboación baixou moito por mor da emigración cara á conca mineira de Asturias, a construción dos túneles do ferrocarril entre Ourense e Zamora, e a países de Europa coma Alemaña, Francia, Suíza, ou os Países Baixos.

Festas
------

Celébranse o día de San Bieito (21 de marzo orixinariamente, na actualidade o día 11 de xullo). Lobosandaus celebra as Candeas o 2 de febreiro.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares dos Baños

| Lugares da parroquia dos Baños no concello de Bande na Provincia de Ourense |  |
| --- | --- |
| Os Baños | Lebosandaus | As Maus | Vilela |

### Parroquias de Bande

| Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Bande |  |
| --- | --- |
| Bande (San Pedro) | Os Baños (San Xoán) | Cadós (Santiago) | Calvos (Santiago) | Carpazás (San Pedro) | Corvelle (Santa María) | Garabelos (San Xoán) | Güín (Santiago) | Nigueiroá (Santiago) | O Ribeiro (San Pedro Fiz) | Santa Comba (San Trocado) | Vilar (San Pedro Fiz) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 332/1996, do 26 de xullo, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da Provincia de Orense.
2. ↑  "Páxina do concello de Bande sobre as súas parroquias". Arquivado dende o orixinal o 28 de febreiro de 2008. Consultado o 18 de xullo de 2008.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Bande

### Ligazóns externas

* Fotos dos Baños de Bande.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12396431
* código INE: 32006020000

 |
Panca analóxica do gamepad da Nintendo GameCube
A **panca analóxica** ou **stick analóxico** (frecuentemente confundida co joystick, mais é erróneo denominala así) é un dispositivo de entrada para un gamepad para dúas dimensións. Diferénciase do joystick pois, mentres que un joystick se basea en conexións eléctricas simples para o movemento, a panca analóxica consiste en actividade eléctrica continua obtida por potenciómetros. Aplicado a xogos, tal diferenza permite que unha panca analóxica indique non soamente que o xogador está a moverse para certo sentido, así como os joysticks, senón tamén a intensidade do movemento.

En videoxogos, as pancas analóxicas son xeralmente utilizadas para mover un obxecto do xogo, como o protagonista. Tamén pode ser utilizada para mover ou rotar a cámara de visualización da escena. O seu uso é común en xogos 3D, nos cales son necesarias máis de oito direccións.

Notas
-----

1. ↑  GiantBomb: Tank controls

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Botón direccional
* Controlador de xogo
* Panca de mando
Bandeira panafricana.
O **panafricanismo** é un movemento político, filosófico e social que promove o irmandamento africano, a defensa dos dereitos das persoas africanas e a unidade de África baixo un único Estado soberano, para todos os africanos, tanto de África como das diásporas africanas.

A teoría panafricanista foi elaborada principalmente por africanos da diáspora americana descendentes de persoas escravizadas e africanos nados en África a partir de mediados do século XX, como William Edward Burghardt Du Bois ou Marcus Garvey entre outros, e posteriormente levada á area política por africanos nados en solo africano como Kwame Nkrumah, que foi presidente de Ghana entre 1960 e 1966.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Pan African: Information *(en inglés)*
* African Union Arquivado 19 de agosto de 2010 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q282739
* EBID: ID
* GEC: 0129249
* GND: 4132043-8
* LCCN: sh85097304
* NKC: ph138936

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre política é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Francisco Casal Vidal**, coñecido como **Pancho Casal**, nado na Coruña en 1955, é un enxeñeiro, produtor cinematográfico e político galego.

Traxectoria
-----------

Enxeñeiro Superior Eléctrico (1977) pola Universidade Pontificia Comillas. Traballou como enxeñeiro e produtor audiovisual. Foi director técnico de varias empresas e xefe de mantemento das centrais hidráulicas de Unión Fenosa. 

Director xeral e produtor executivo de Continental Produciones, realizou a produción de numerosos filmes como *Continental* (1989), *Inés de Portugal* (1996), *Frontera Sur* (1997), *Cuando vuelvas a mi lado* (1998), *Fisterra* (1998), *La rosa de piedra* (1999), *Sé quien eres* (1999), *Trece badaladas* (2002), *Os luns ó sol* (2002), *A vida que che espera* (2004), *Para que non me esquezas* (2005), *Abrígate* 2007), *A crise carnívora* (2007), *De profundis* (2007), *Agallas* (2009) ou *Eduardo Barreiros, o Henry Ford galego* (2011), entre outros, ademais de series como *Maridos e mulleres* ou *O Faro*. 

Membro de Podemos, nas eleccións ao Parlamento de Galicia 2016 foi elixido deputado por En Marea pola provincia da Coruña. En 2018 abandonou Podemos permanecendo como deputado independente de En Marea. Foi portavoz de En Marea na Comisión Parlamentaria de Industria, Enerxía, Comercio e Turismo e responsable da área de Benestar Animal. Nas eleccións ao Parlamento de Galicia de 2020 foi o candidato á Xunta de Galicia por Marea Galeguista, formación que non obtivo representación parlamentaria.

Notas
-----

1. ↑  "Pancho Casal, candidato á Presidencia da Xunta pola Marea Galeguista". *Nós Diario*. 8 de xuño de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pancho Casal Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* *Dicionario biográfico de Galicia*. Ir Indo Edicións. 2010-2011.

### Ligazóns externas

* Ficha no Parlamento de Galicia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27586771
* WorldCat
* VIAF: 306413909
* IMDb: nm0142792
* TMDb: 1023868

 |
Coordenadas: 42°39′18.00″N 13°43′49.00″L﻿ / ﻿42.6550000, -13.7302778 
O **Osservatorio Astronomico di Collurania-Teramo "Vincenzo Cerulli"** é un observatorio astronómico italiano, xestionado polo Istituto Nazionale di Astrofisica, que se atopa nas proximimades de Téramo.

Historia
--------

O observatorio fundouno o astrónomo Vincenzo Cerulli, que se propuxo entre 1890 e 1891 crear o observatorio Collurania (de *Collis Uraniæ*) nos outeiros fronte á cidade de Téramo, nuns terreos propiedade da familia. Máis tarde o edificio tomaría o nome da localidade.

As observacións realizadas, utilizando un telescopio Cooke, comezan en 1896 e adícanse principalmente á observación do planeta Marte e as súas chamadas "canles", cuxo descubrimento en 1877 por Giovanni Virginio Schiaparelli provocaba animadas discusións astronómicas naquel tempo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do observatorio *(en italiano)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1546378
* WorldCat
* VIAF: 145660574
* GeoNames: 11184302
* Google Maps: 14600625326934537561
* GRID: grid.485976.1
* ISNI: 0000 0001 0700 1039
* LCCN: n2010051504

 |
A figura ilustra o observador **O**, o plano de proxección e o obxecto.
O **observador** é un dos elementos primarios do sistema proxectivo. Ente primitivo da proxección central, cando esta proxección é adecuada, o observador é a base dun expediente xeométrico que produce a ilusión da realidade, e que mostra obxectos no espazo nas súas posicións e tamaños correctos.

Segundo o divulgador e documentalista Robert Hughes, a perspectiva cónica capta os feitos visuais e estabilízaos, transformando o observador naquel para quen converxe o mundo enteiro.  O observador é o vértice deste cono imaxinario. 

O observador puntual fixo (punto propio) deu orixe á perspectiva cónica ou esférica. Por outro lado, o observador situado no infinito (punto improprio), orixinou as perspectivas paralelas, como a perspectiva isométrica ou a perspectiva cabaleira, entre outras.

Notas
-----

1. ↑  Hughes, Robert - The Shock of the New, The Mechanical Paradise, 1987, BBC.
2. ↑  Witting, F. - Von Kunst und Christentum, Estrasburgo, 1903, vol. 8, **p. 25-26**.
3. ↑  Gauthier, Yvon (2017). "From the Local Observer in QM to the Fixed-Point Observer in GR" (PDF).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Perspectiva
* Plano
* Punto
* Recta
Coordenadas: 42°29′39″N 08°27′50″O﻿ / ﻿42.49417, -8.46389

Vista xeral do edificio.
O **Observatorio Astronómico de Cotobade** (**OAC**) é un observatorio situado no lugar do Campo da Poza (Carballedo, Cerdedo-Cotobade). Foi inaugurado en agosto de 2011, e está dirixido por David Filgueira.

Características
---------------

O proxecto naceu da colaboración entre a asociación cultural Canón de Pau e a asociación astronómica Sirio de Pontevedra, que xa levaban tempo organizando actividades nese lugar. Logo da vaga de incendios de 2006, a Comunidade de Montes de Carballedo decidiu cederlle os terreos á asociación Canón de Pau por 25 anos. A Consellería de Industria concedeu unha subvención de 150.000 € do Plan Galego de Investigación, Desenvolvemento e Innovación Tecnolóxica 2006-2010, para a construción do edificio, deseñado polos arquitectos César e Magdalena Portela.

O observatorio está situado ao pé do monte Coirego, na aba oeste. Ten unha cúpula de 4 m e un telescopio Meade LX200 ACF de 40 cm de diámetro. Nel realízanse actividades didácticas de divulgación da astronomía, como obradoiros de manexos de telescopios, reloxos de sol e outros instrumentos astronómicos.

Galería de imaxes
-----------------

* Vista do edificio.Vista do edificio.
* Placa.Placa.
* Vista do edificio.Vista do edificio.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Observatorio astronómico de Forcarei

### Ligazóns externas

* www.asociacionsirio.es na web da Asociación Sirio.
Paisaxe. Sassolungo (Italia).
**Paisaxe** (extensión de terreo que se ve dende un sitio), é un concepto que se emprega de xeito diferente por varios campos de estudo, aínda que todos os usos do termo levan implícita a existencia dun suxeito observador e dun obxecto observado (o terreo) do que se destacan fundamentalmente as súas calidades visuais e espaciais.

A paisaxe, concibida como unha compoñente do ambiente, é obxecto de protección por parte de diversas leis e institucións nacionais e internacionais (UNESCO e Consello de Europa).

A **paisaxe**, dende o punto de vista xeográfico, é o obxecto de estudo primordial e o documento xeográfico básico a partir do cal se fai a xeografía. En xeral, enténdese por paisaxe calquera área da superficie terrestre produto da interacción dos diferentes factores presentes nela e que teñen un reflexo visual no espazo. A paisaxe xeográfica é por tanto o aspecto que adquire o espazo xeográfico. Defínese polas súas formas: naturais ou antrópicas. Toda paisaxe está composta por elementos que se artellan entre si. Estes elementos son basicamente de tres tipos: abióticos (elementos non vivos), bióticos (resultado da actividade dos seres vivos) e antrópicos (resultado da actividade humana). Determinar estes elementos é o que constitúe o primeiro nivel da análise xeográfica.

Na bioloxía, algúns conceptos empregan o termo **paisaxe**.[]

A **paisaxe**, dende o punto de vista artístico, sobre todo pictórico, é a representación gráfica dun terreo extenso. Co mesmo significado utilízase o termo *país* (non debe confundirse co concepto político de *país*). A paisaxe tamén pode ser o obxecto material a crear ou modificar pola arte mesma.

Na literatura, a *descrición da paisaxe* é unha forma literaria que se denomina *topografía* (termo que tamén dá nome á *topografía* como ciencia e técnica que se emprega para a representación gráfica da superficie terrestre). En construcións literarias e ensaísticas é habitual comparar a *paisaxe* coa *veciñanza* (de *paisano*), é dicir, o medio cos grupos humanos

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Paisaxismo

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Paisaxe Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Observatorio da paisaxe *(en catalán)*
* Estudo sobre o macrourbanismo e as agresións ás paisaxe mediterránea *(en inglés)*
* Paisaxe Cultural. Instituto Andaluz do Patrimonio Histórico *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q107425
* AAT: 300008626
* BNCF: 8240
* BNF: 11966944n
* GEA: 9777
* GEC: 0240831
* GND: 4034343-1
* HDS: 007840
* JSTOR: landscapes
* LCCN: sh85074392
* NKC: ph115006
* PSH: 4392
* Treccani: paesaggio

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Paio.
Igrexa de San Fiz de Solovio, situada no lugar onde vivía Paio
**Paio** (en latín ***Pelagius***) foi un ermitán galego, que segundo a tradición popular polo ano 813 moraba nun lugar coñecido polo nome de Solovio, na fraga de Libredón, exactamente onde hoxe fica a igrexa de San Fiz de Solovio na cidade de Santiago de Compostela. Este ermitán ollou durante varias noites consecutivas unhas luminarias misteriosas sobre un outeiriño da foresta, coma se fose unha choiva de estrelas.

Paio, moi impresionado pola brillantez, decidiu presentarse perante o bispo Teodomiro (que daquela era bispo da sé de Iria Flavia, actual Padrón) para lle comunicar os feitos. O bispo reuniu un pequeno séquito e se dirixiu ao lugar onde puido contemplar el mesmo o fenómeno. Alí, no mesto bosque, foi onde atoparon un sepulcro de pedra no que repousaban tres corpos que serían identificados como o Apóstolo Santiago e os seus dous discípulos, Teodoro e Atanasio. Téñase en conta que estes feitos ocorrían oito séculos após a morte de Santiago o Maior.

O bispo recoñeceu este feito coma un milagre e informou ao rei Afonso II de Galiza; o rei ordenou a construción dunha capela no lugar, que se converteu gradualmente nun importante lugar de peregrinación. Esta capela foi seguida por unha primeira igrexa o ano 829 e posteriormente por unha igrexa prerrománica en 899, construída por orde do rei Afonso III de Galiza e finalmente iniciouse en 1075 baixo o reinado de Afonso VI a construción da Catedral de Santiago de Compostela.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Aurora Ruiz Mateos, Daniel Abad Rossi (1997). *El Camino de Santiago*. Ediciones AKAL. ISBN 8446006332.
* Cordula Rabe (2010). *Camino del Norte*. Traducido por Mónica Sainz Meister. Bergverlag Rother GmbH. ISBN 3763347143.
* Garrido Torres, Carlos (2000). *Las Guías visuales de España: Galicia*. Depósito legal: B 18469. El País.

### Outros artigos

* Libredón
* Camiño de Santiago
* Catedral de Santiago de Compostela

### Ligazóns externas

* "Un extraordinario hallazgo". Camino de Santiago. Consultado o 2/11/2010.
* Igrexa de San Fiz
'*Codex Ephraemi Rescriptus* da Biblioteca Nacional francesa.
Un **palimpsesto** (do grego antigo παλίμψηστον *palímpseston*, que significa "gravado novamente") é un manuscrito que aínda conserva pegadas doutra escritura anterior na mesma superficie, pero borrada expresamente para dar lugar á que agora existe.

Esta práctica de economía é moi antiga pero foi moi frecuente no século VII polas dificultades que ofrecía o comercio do papiro exipcio e repetiuse nos cinco séculos seguintes pola escaseza do pergamiño, en vista da gran demanda de comercio, e a falta de papel, artigo que apenas se coñecía. Lógrase restaurar a escritura antiga dos palimpsestos con técnicas especiais, sendo comúns na antigüidade a aplicación de tintura de bugallo mediante un pincel ou a chamada *tintura de Giobert* de sulfhidrato de amoníaco.

Un dos máis soados palimpsestos é o que descubriu Niebuhr en Verona en 1816 contendo as *Instituta* do soado xurisconsulto romano Gaio imperfectamente raspadas para escribir encima as obras de San Xerome. Despois, en 1822, o orientalista milanés Angelo Mai atopou baixo a escritura de diversos palimpsestos numerosos fragmentos de autores antigos como Homero, Símaco, Dión Casio, cartas de Antonino e Marco Aurelio, o *Tratado da República* de Cicerón e en 1853, gran número de fragmentos dos Santos Padres.

Arqueoloxía
-----------

En arqueoloxía chámase palimpsesto a un sitio que presenta mestura de estratos, impedindo aos arqueólogos saber cal é o superior e cal o inferior.

Xeoloxía
--------

En xeoloxía chámase palimpsesto a unha canle cuxo patrón de drenaxe foi modificado subitamente (en relación ao tempo xeolóxico), podendo evidenciarse ambos os patróns como resultado do proceso.

Notas
-----

1. ↑  Dicionario enciclopédico popular ilustrado Salvat (1906-1914)

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Ángel Escobar, *El palimpsesto grecolatino como fenómeno librario y textual*, Zaragoza 2006 *(en castelán)*.

### Outros artigos

* Palimpsesto de Arquímedes

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q274076
* AAT: 300028576
* BNCF: 10626
* BNE: XX524633
* BNF: 11977090s
* EBID: ID
* GEC: 0236431
* LCCN: sh85080780

 |
O **Pallacanestro Treviso**, coñecido antigamente e durante moito tempo anos por motivos de patrocinio como **Benetton Basket** ou **Benetton Treviso**, é un club de baloncesto italiano con sede na cidade de Treviso, Véneto. Fundado como Associazione Pallacanestro Treviso en 1954, en 1982 foi adquirido pola empresa Benetton, que fixo un investimento económico que situou ao club á altura dos mellores equipos italianos e europeos durante os anos 1990 e comezos do século XXI, nos que gañou cinco ligas italianas, oito Copas e catro Supercopas de Italia, dúas das antiga Copa Saporta, chegando a disputar en catro ocasións a Final Four da Euroliga. No ano 2012 abandona o baloncesto profesional, adicándose unicamente ás categorías inferiores.

Historia
--------

O club foi fundado en 1954 e adquirido polo Grupo Benetton en 1982, aínda que mantén Pallacanestro Treviso como o seu nome legal a día de hoxe. Coa gran fortuna económica da familia Benetton apoiando ao equipo, o club xurdiu na década de 1990 como unha forza importante en Italia e en Europa. O primeiro título da liga italiana do club chegou en 1992 co lendario Toni Kukoč no equipo.

Kukoč axudou á Benetton a chegar á final da Euroliga en 1993, ademais de axudar tamén a gañar tres títulos consecutivos da Copa de Italia. O equipo gañou o título da Copa Saporta en 1995 con xogadores como Orlando Woolridge e Petar Naumoski. A Benetton engadiu outro título da liga nacional italiana en 1997, outra aparición na Final Four en 1998, outro título da Copa Saporta en 1999, e o título da Copa de Italia no ano 2000. Os de Treviso gañaron de novo o campionato da liga italiana e chegaron á Final Four en 2002 e 2003. A Benetton gañou o seu quinto campionato da liga italiana de 2006 e o seu oitavo título de copa en 2007.

### Nomes

Por mor de motivos de Patrocinio o Pallacanestro Treviso recibiu os seguintes nomes ao longo da historia.

* Pall. Treviso (1962–63)
* Liberti Treviso (1979–81)
* Benetton Treviso (desde 1982)

Xogadores
---------

### Destacados

|  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- |
| * Italia Andrea Bargnani
* Italia Denis Marconato
* Italia Riccardo Pittis
* Marcelo Nicola
 | * Croacia Toni Kukoč
* Eslovenia Boštjan Nachbar
* España Jorge Garbajosa
* Charlie Bell
 | * Marcus Brown
* Vinny Del Negro
* Orlando Woolridge
* Grecia Nikolaos Zisis
 | * Lituania Donatas Motiejūnas
* Lituania Ramūnas Šiškauskas
* Macedonia do Norte  Petar Naumoski
* Željko Rebrača
 |

Palmarés
--------

### Títulos internacionais

* **Copa Saporta**
	+ **Campións (2):** 1995, 1999
* **Euroliga**
	+ *Subcampións (2):* 1993, 2003

### Títulos nacionais

* **Liga de Italia**
	+ **Campións (5):** 1992, 1997, 2002, 2003, 2006
	+ *Subcampións (4):* 1993, 1995, 1999, 2000
* **Copa de Italia**
	+ **Campións (8):** 1993, 1994, 1995, 2000, 2003, 2004, 2005, 2007
	+ *Subcampións (2):* 1992, 1998
* **Supercopa de Italia**
	+ **Campións (4):** 1997, 2001, 2002, 2006
	+ *Subcampións (5):* 1995, 2003, 2004, 2005, 2007

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial *(en italiano)*
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Onimusha*** (en xaponés 鬼武者) é unha serie de videoxogos programado e distribuído por Capcom. A serie emprega figuras históricas nipoas, pero contando as súas historias incorporando elementos sobrenaturais. A maioría das entregas son de aventura e acción, unha combinación de terceira persoa para o combate e resolución de puzzles, onde o protagonista exerce o poder dos Oni que lles permite loitar contra os Genma , o inimigo principal da serie. Onimusha é a 5ª serie máis grande de Capcom, detrás do *Resident Evil*, *Street Fighter* e *Devil May Cry*. A serie vendeu aproximadamnte 7,8 millones de copias.

Xogos
-----

### Resumo

Inicialmente, Capcom comezou a desenvolver un videoxogo de acción para PlayStation empregando o motor gráfico de *Resident Evil*, pero finalmente cambiou o proxecto, *Onimusha: Warlords*, optando por lanzalo en PlayStation 2. Vendéronse máis de dous millóns de copias. A personaxe central baséase en Takeshi Kaneshiro, que tamén actuou coma dobrador. Os modelos das personaxes inclúen a Matsuda Yusaku en Onimusha 2 e Takeshi Kaneshiro e Jean Reno en Onimusha 3: Demon Siege. A serie estaba prevista inicialmente para ser unha triloxía, pero foi producida unha cuarta entrega denominada Onimusha: Dawn of Dreams, posta á venda en marzo de 2006.

Notas
-----

1. ↑

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8068040
* GiantBomb: 3025-467

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre videoxogos é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Onintza Enbeita Maguregi**, nada en Muxika, o 19 de maio de 1979, é unha xornalista, bertsolari e política vasca de ideoloxía independentista vasca.

Biografía
---------

Nada na pequena localidade biscaíña de Muxika o 19 de maio de 1979, é licenciada en Xornalismo, cun posgrao en Transmisión Cultural.

Traballou como xornalista en varios medios de comunicación vascos escritos en éuscaro como os xornais *Egunkaria*, *Berria* e o suplemento *Matraka* deste último. Tamén traballou como profesora de éuscaro no Instituto Labayru, unha fundación cultural dedicada á difusión da cultura vasca.

É coñecida principalmente pola súa actividade como bertsolari. Foi finalista en dúas ocasións do Campionato de Biscaia de *bertsolaris* (5º posto en 2006 e 2008) e en 2009 chegou ás semifinais do *Bertsolari txapelketa nagusia*, principal competición a nivel de toda Euskal Herria, que se disputa unha vez cada catro anos.

### Política

Onintza Enbeita pertence á órbita política da esquerda abertzale. Foi apoderada de EHAK nas eleccións ao Parlamento Vasco de 2005 e formou parte de candidaturas de ANV nas eleccións forais e municipais de 2007. Nestas eleccións foi elixida concelleira do municipio de Muxika, ocupando este cargo entre 2007 e 2011. Doutra banda a lista de ANV ás Xuntas Xerais de Biscaia na que se presentaba tamén nesas eleccións, foi anulada pola súa vinculación con Batasuna. En 2009 participou como candidata noutra lista electoral anulada pola súa vinculación con Batasuna, a de Askatasuna que tratou de presentarse ás eleccións ao Parlamento Vasco de 2009.

Enbeita pechou a lista de candidatos de Amaiur ao Congreso por Biscaia nas eleccións xerais de España de 2011. Tras a renuncia de Iñaki Antigüedad ao posto de deputado, foi a elixida por Amaiur para substituír o catedrático no seu posto, para o que os restantes candidatos presentes na lista tiveron que renunciar. Tomou posesión do cargo o 19 de xuño de 2012. Revalidou o seu cargo de deputada por Euskal Herria Bildu nas eleccións xerais de España de 2015.

Notas
-----

1. ↑  A deputada que releva a Antigüedad tomará posesión do seu escano o mércores
2. ↑  *Noticias de Álava*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***País Vasco*** |

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos Deputados
* Unha xornalista 'bertsolari' substituirá a Antigüedad no Congreso, *Público*, 19 de abril de 2012.
O **Partido Popular Sueco** (**Svenska folkpartiet** ou **SFP**, **Ruotsalainen kansanpuolue** en finés) é un partido liberal da minoría sueca de Finlandia. Membro da Internacional Liberal e do Partido Europeo dos Liberal Demócratas.

Historia
--------

O SFP é un dos partidos máis antigos de Finlandia, fundouno Axel Lille en 1906. Actualmente é Stefan Wallin o líder do partido. No Parlamento de Finlandia o representante de Åland, xeralmente, entra a formar parte do grupo do SFP, indepedentemente da súa filiación partidaria. A pesar de ser un partido minoritario en Finlandia, o SFP forma parte de todos os gabinetes finlandeses dende 1976. Svenska Kvinnoförbundet, a organización feminina do SFP, estableceuse en 1907 e Svensk Ungdom, as mocidades do SFP, estableceuse en 1943. En total o SFP conta con 32.000 afiliados, 8 deputados no Parlamento Finlandés, 2 ministros, conseguiu o 4'6% dos votos nas eleccións xerais de 2003

Notas
-----

1. ↑  La Vanguardia. "Así son los anfitriones de Puigdemont en Finlandia" (en castelán). Consultado o 20 de marzo de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial do SFP (en sueco, finés e inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q845537
* WorldCat
* VIAF: 140566659
* ISNI: 0000 0000 9533 0678
* LCCN: n84174895
* NKC: kn20070214011
* SELIBR: 225849
* SUDOC: 028541278

 |
O **Parque Nacional de Retezat** atópase no oeste de Romanía.

Datos de interese
-----------------

O Parque Nacional creouse no 1935, protexendo 54400 hectáreas. Posteriormente no 1979, 20000 hectáreas deste parque foron declaradas Reserva da Biosfera.

Flora e Fauna
-------------

A paisaxe característica é a alta montaña, xa que o parque localízase nos Cárpatos, sendo o monte *Peleaga*, o cumio máis elevado da zona, con 2.509 metros. As faias seguidas dos piñeiros son as especies arbóreas predominantes. A fauna é moi valiosa: son comúns o oso pardo, o lince común, a aguia real, a aguia pomerana ou a avelaiona dos Urais.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Parque Nacional de Retezat Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Web do parque *(en varias linguas)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q204931
* CDDA: 861
* EBID: ID
* GeoNames: 668941
* NKC: ge525363
* WDPA: 861

 |
O **Parque Nacional de Triglav** atópase en Eslovenia.

Datos de interese
-----------------

O Parque Nacional creouse no 1981 e corresponde a un parque de alta montaña, xa que a cota superior, o monte Triglav acada os 2.864 metros. Predominan as forestas caducifolias con hábitats da alta montaña propios dos Alpes. A zona protexida abrangue 84.800 hectáreas.

Flora e Fauna
-------------

Importante presenza de flores alpinas, faiais e grandes extensións de piñeiros. Pódense atopar íbices. rebezos e marmotas nas partes máis altas. Máis abaixo atópase o muflón. Entre as aves salientar a aguia real, a *Lagopus muta* e a perdiz grega.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Parque Nacional de Triglav Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Web do parque *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1163005
* WorldCat
* VIAF: 315526935
* CDDA: 2517
* GND: 4948843-0
* LCCN: sh86004479
* NKC: ge1083499
* OSM: 2868142
* SUDOC: 177234911
* WDPA: 2517

 |
O **Parque Nacional des Cévennes** atópase no sueste de Francia, concretamente na rexión do Languedoc-Rosellón.

Datos de interese
-----------------

O Parque Nacional creouse no 1970 e corresponde a un parque de montaña, xa que a súa altitude oscila entre os 376 metros ós 1.699 metros.

Ten a particularidade de estar habitado na súa zona central. Esta zona ocupa unha superficie de 91.279 hectáreas, namentres a zona periférica esténdese 229.726 hectáreas.

Obxectivos
----------

O parque acolle numerosas especies vexetais e animais, e presenta unha gran variedade de ecosistemas. Protexer o medio, as paisaxes e administrar o patrimonio natural e cultural axudando no desenvolvemento económico da poboación local son as principais metas do parque.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Parque Nacional des Cévennes Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Web do parque *(en varias linguas)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1368807
* WorldCat
* VIAF: 155366607
* BNF: 119971100
* CDDA: 660
* EBID: ID
* GND: 4708689-0
* GRID: grid.425367.1
* ISNI: 0000 0001 0674 0331
* LCCN: sh85097955
* OSM: 1024512
* SUDOC: 028060415
* TGN: 1101436
* WDPA: 660

 |
O **Parque Nacional do Golfo de Orosei e do Gennargentu** atópase na illa italiana de Sardeña.

Características
---------------

O parque sitúase no leste da illa, ó redor do monte *Gennargentu* de 1.829 metros e estendéndose ata o litoral. Sendo o límite do parque contiguo á vila de Fonni. O hábitat é variado: dende a alta montaña ata os vales onde predominan os bosques mediterráneos, pasando polos areais e zonas litorais.

Flora e Fauna
-------------

As aciñeiras, os érbedos e a uz branca son as especies vexetais máis habituais. Entre os mamíferos salientan o muflón, que conta cunha boa poboación no parque. Importante presenza de aves, coma a gaivota de Audouin ou as aves de presa. Entre as cales pódense atopar a aguia real, o falcón da raíña, a aguia perdiceira ou o azor.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Parques Nacionales y Reservas Naturales de Europa meridional. Francisco Santolalla Fragero. Editorial Blume. ISBN 84-89396-47-7 *(en castelán)*

### Ligazóns externas

* Web do parque *(en* *italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1425154
* CDDA: 63647
* GeoNames: 10346771
* WDPA: 63647

 |
Denomínase **paradoxo do cabalo** á demostración (falsa) da seguinte proposición: *Tódolos cabalos son da mesma cor*.

Para iso emprégase o principio de indución matemática.

Como caso base, podemos observar que nun conxunto que contén a un único cabalo, todos os cabalos son claramente da mesma cor. Agora supoñemos que a proposición é certa para todos os conxuntos de tamaño inferior a *n* e para os de tamaño *n*. Se hai *n+1* cabalos nun conxunto, retiramos un cabalo para obter un conxunto resultante de *n* cabalos, e pola suposición de indución, todos os cabalos nese conxunto son da mesma cor. Queda demostrar que esta cor é a mesma ao do cabalo que retiramos. Pero é doado, o que temos que facer é devolver o primeiro cabalo, retirar outro e aplicar outra vez o principio de indución a este conxunto de *n* cabalos. Así todos os cabalos nun conxunto de *n+1* cabalos son do mesma cor. Polo principio de indución, establecemos que todos os cabalos son da mesma cor.

O erro na "demostración" anterior pódese localizar sinxelamente se se pensa un pouco: realiza a suposición implícita de que os dous subconxuntos de cabalos aos que aplicamos a suposición de indución teñen un elemento común, pero isto falla cando n=2. Este paradoxo é simplemente o resultado dun razoamento erróneo. Mostra así os problemas que se producen cando se deixan de considerar casos específicos para os que unha proposición xeral pode ser falsa.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1091396
* MAG: 37300365

 |
O **paradoxo do aniversario** establece que se hai 23 persoas reunidas hai unha probablidade do 50,7% de que polo menos dúas persoas delas fagan os anos o mesmo día. Para 60 ou máis persoas a probabilidade é maior do 99%. Obviamente é do 100% para 367 persoas (tendo en conta os anos bisestos). En sentido estrito isto non é un paradoxo xa que non é unha contradición lóxica; é un paradoxo no sentido de que é unha verdade matemática que contradi a común intuición. Moita xente pensa que a probabilidade é moito máis baixa, e que fan falla moitas máis persoas para que se alcance a probabilidade do 50%.

Cálculo da probabilidade
------------------------

Calcular esta probabilidade é o **problema do aniversario**. A teoría foi descrita na *American Mathematical Monthly* en 1938 na teoría de *Estimación do total de poboación de peixes nun lago* de Zoe Emily Schnabel, baixo o nome de captura-recaptura estatística.

A chave para entende-lo paradoxo do aniversario é pensar que hai moitas probabilidades de atopar parellas que fagan anos o mesmo día. Especificamente, entre 23 persoas, hai 23×22/2 = 253 pares, cada un deles un candidato potencial para cumpri-lo paradoxo. Hai que entender que se vostede entrase nunha habitación con 22 persoas, a probabilidade de que calquera cumpra anos o mesmo día que vostede, non é do 50%, é moito máis baixa. Isto é debido a que agora só hai 22 pares posibles. O problema real do paradoxo do aniversario consiste en preguntar se o aniversario de **calquera** das 23 persoas coincide co aniversario **dalgunha** das outras persoas.

Para calcula-la probabilidade aproximada que nunha habitación de *n* persoas, que polo menos dúas fagan anos o mesmo día, sen contar anos bisestos e os xemelgos, e asumimos que existen 365 aniversarios que teñen a mesma probabilidade. O truco é calcular primeiro a probabilidade de que *n* aniversarios sexan diferentes. Esta probabilidade vén dada por:

{\displaystyle p={\frac {364}{365}}\cdot {\frac {363}{365}}\cdot {\frac {362}{365}}\cdots {\frac {365-n+1}{365}}}
porque a segunda persoa non pode ter o mesmo aniversario que o primeiro (364/365), a terceira persoa non pode ter o mesmo aniversario que as dúas primeiras (363/365) etc. Usando notación factorial, pode ser escrita como:

{\displaystyle p={365! \over 365^{n}(365-n)!}}
para *n* ≤  365, e 0 para *n* > 365.

Agora, *1 - p* é a probabilidade de que polo menos dúas persoas teñan o mesmo día de aniversario. Para *n = 23* obtense unha probabilidade de ao redor de 0,507. En contraste, a probabilidade de que calquera nunha habitación de *n* persoas teñan o mesmo día de aniversario que vostede está dada por:

{\displaystyle 1-\left({\frac {364}{365}}\right)^{n}}
que para *n = 22* só dá ao redor de 0,059, e necesitaríase polo menos unha *n* de 253 para dar un valor de 0,5.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q339000
* EBID: ID
* MAG: 152865758

 |
Operón *lac* co operador en vermello. O operador funciona como un interruptor de encendido e apagado da actividade do operón. ***1*: ARN polimerase, *2*: Represor, *3*: Promotor, *4*: Operador, *5*: Lactosa, *6*: *lacZ*, *7*: *lacY*, *8*: *lacA*.** **Arriba**: Operón desactivado. O represor está unido ao operador.   

**Abaixo**: O operón está activado. O represor non se une ao operador e a ARN polimerase pode actuar, xa que o represor está inhibido pola presenza de lactosa.
En xenética, un **operador** é un segmento de ADN ao cal se une un factor de transcrición proteico, que regula a expresión xénica en bacterias e que forma parte dun operón. Foi definido clasicamente no operón *lac*  como un segmento de ADN situado entre o promotor e os xenes estruturais do operón. Se está presente unha molécula proteica represora, esta obstrúe fisicamente a unión da ARN polimerase ao promotor e a transcrición dos xenes. Unha proteína indutora pode desprazar o represor do sitio operador, o cal fai que o operón quede desinhibido.

Na regulación do operón *lac*, ademais do operador *principal*, chamado O1, situado entre o promotor e os xenes estruturais, descubriuse recentemente que están implicados tamén outros dous operadores adicionais *menores*, chamados O2 e O3. O operador O3 sitúase ao final do xene *lacI* e o O2 está situado a 400 pares de bases *augas abaixo* na parte inicial do *lacZ*. No modelo actual, o represor únese aos tres á vez, e os operadores menores melloran a afinidade do represor polo operador principal.

Notas
-----

1. ↑  
Jacob F; Monod J (1961). "Genetic regulatory mechanisms in the synthesis of proteins". *J Mol Biol.* **3** (3): 318–56. PMID 13718526. doi:10.1016/S0022-2836(61)80072-7.
2. ↑  Oehler, S.; Eismann, E. R.; Krämer, H.; Müller-Hill, B. (1990). "The three operators of the lac operon cooperate in repression". The EMBO Journal 9 (4): 973–979. PMC 551766. PMID 2182324.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2003689
* MAG: 17020691

 |
*Opistognathus aurifrons*
Os **Opistognátidos** (Opistognathidae) son unha familia de peixes mariños incluída na orde dos Perciformes. Viven en arrecifes pouco profundos dos océanos Atlántico centrooccidental, Índico e Pacífico desde o golfo de California a Panamá.

Características
---------------

Teñen unha boca longa, da que deriva o nome: *opisto* (parte traseira) e *gnathos* (mandíbula). Fisicamente son moi parecidos ós blénidos, pero máis pequenos, coa cabeza máis grande en relación ó seu corpo. Liña lateral situada en posición alta percorrendo o dorso ata a metade da aleta dorsal.

Aleta dorsal continua, con 9 a 12 espiñas; anal algo máis curta, con 3 espiñas; pelvianas situadas ó nivel das pectorais, cunha espiña e 5 radios brandos. O xénero *Stalix* ten as espiñas da aleta dorsal furcadas tranversalmente.

Os machos incuban os ovos na boca.

Clasificación
-------------

Existen unhas 60 especies agrupadas en catro xéneros:

* Xénero *Lonchopisthus* (Gill, 1862)
* Xénero *Merogymnoides* (Whitley, 1966)
* Xénero *Opistognathus* (Cuvier, 1816)
* Xénero *Stalix* (Jordan e Snyder, 1902)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Opistognátidos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Opistognátidos*** |

* Taxonomía FishBase *(en inglés)*
* Taxonomía ITIS *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1360290
* EBID: ID
* MAG: 2777940687

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 5278
* Fossilworks: 266194
* GBIF: 8552
* iNaturalist: 85943
* IRMNG: 114095
* ITIS: 170920
* NCBI: 270589
* Plazi: ID
* WoRMS: 151443

 |
**Riot Grrrl** (ou **Riot Grrl**) é un movemento musical feminista que tivo o seu esplendor na década dos 90 pero que continúa tendo unha significante influencia na música e cultura actual. O termo **Riot Grrrl** é tamén a designación dun xénero, referido á música punk rock feita polos membros iniciais do movemento. Tamén pode referirse aos individuos auto-proclamados Riot Grrrls, que continúan promovendo a subcultura punk feminista do "faino ti mesmo" creando bandas de mulleres, festivais de música centrados nas mulleres, reunións e publicacións independentes ou fancines.

Historia
--------

A pesar de que o movemento **Riot Grrrl** comeza a principios dos 90, músicos como Yoko Ono, Patti Smith, Penelope Houston (The Avengers), X-Ray Spex, Crass, Joan Jett, The Slits, Beat Happening, Kim Gordon (Sonic Youth) e Jean Smith son a miúdo citadas como importantes influencias do movemento. O post-punk inglés, a escena dos anos 80 en Olympia, as bandas de mulleres dos 60 eran outras influencias. Os usos e significados do termo Riot Grrrl evolucionaron co paso do tempo, pero as súas orixes pódense remontar aos disturbios raciais no barrio Mount Pleasant de Washington, D.C. na primavera de 1991.

Links
-----

* Riot Grrrl Online

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q677542
* BNF: 16064202f
* EBID: ID
* GND: 7586222-0
* LCCN: sh2001002388

 |
Detalle Custodia
A **procesión do Corpus Christi** en Toledo (España) é unha festa católica, eucarística de tradición moi antiga que se celebra cada ano nesta cidade. É a festa principal dos toledanos e de gran notoriedade entre os católicos españois, despois de ser declarada en 1980 de Interese Turístico Internacional.

Dende 1595 vénse celebrando na conmemoración do Corpus Christi que é o seguinte xoves ao oitavo domingo despois do Domingo de Pascua (é dicir, 60 días despois do Domingo de Pascua; formalmente é o xoves que segue ao noveno domingo seguinte á primeira lúa chea de primavera do hemisferio norte). Tras establecerse en 1991 o domingo posterior como festividade do Corpus Christi, en 2010 a procesión toledana volveu celebrarse definitivamente o xoves, acolléndose ao calendario litúrxico hispano-mozárabe.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Procesión do Corpus Christi de Toledo*** |
***Proceedings of the Royal Society*** (abreviado *Proc.* *R. Soc.*) é o título de dúas revistas científicas publicadas pola Royal Society.

Historia
--------

A revista inicial, *Philosophical Transactions*, continúa a ser publicada e está agora dedicada a temas especiais. Orixinalmente era unha única revista, foi despois dividida en dúas series no ano 1905.

### Proceedings of the Royal Society A

Tamén chamada *Serie A*, publica investigacións relacionadas coas matemáticas, a física e a enxeñaría.

### Proceedings of the Royal Society B

Tamén chamada *Serie B*, publica investigacións relacionadas coa bioloxía.

Actualmente son as principais revistas de investigación da Royal Society. Moitos nomes famosos da ciencia publicaron as súas investigacións en *Proc.* *R. Soc.*, incluíndo Paul Dirac, Werner Heisenberg, James Clerk Maxwell, Ernest Rutherford e Erwin Schrödinger.

Notas
-----

1. ↑  "Proceedings of the Royal Society A: Mathematical, Physical and Engineering Sciences :". *Proceedings of the Royal Society A: Mathematical, Physical and Engineering Sciences* (en inglés). Consultado o 2022-03-11.
2. ↑  "Proceedings B 2016: the year in review". *ncbi.nlm.nih.gov*. 11 de xaneiro de 2017. Consultado o 18 de decembro de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Proceedings of the Royal Society Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial | Proceedings of the Royal Society of London (royalsocietypublishing.org)
* Philosophical Transactions of the Royal Society A
* Philosophical Transactions of the Royal Society B

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1193201
* ISSN: 0370-1662
* OCLC: 610206090

 |
Palmas usadas na procesión.
A **Procesión do Domingo de Ramos de Elx** ou **Procesión das Palmas** é á celebración do primeiro día da Semana Santa Ilicitana, Domingo de Ramos, na cidade española de Elx (Alacant), onde se representa a entrada de Xesús triunfante en Xerusalén.

Nesta procesión, decenas de miles de ilicitanos percorren, acompañando ao trono de Xesús Triunfante (*pas de la burreta*) as principais rúas do centro da cidade, portando as palmas brancas elaboradas por familias artesás da cidade e procedentes do Palmeiral de Elx.

Foi declarada Festa de interese turístico internacional en 1997.

Historia
--------

A primeira noticia desta celebración data de 1371, cando o *Consell de la Vila* (Consello Municipal) se une á festividade repartindo esmolas.

O comercio da palma branca xa estivo recollido nunha noticia dos libros de Cabido de 1429.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Información no web da Comunitat Valenciana[*Ligazón morta*] *(en castelán)*
A curva que liga os puntos *A* e *B* representa unha transformación isotérmica nun gas perfecto.
Un **proceso isotérmico** é unha transformación termodinámica onde a temperatura é mantida constante.

Cando un gas perfecto evolúe isotermicamente dun estado *A* até un estado *B*, a presión e o volume varían conforme a Lei de Boyle-Mariotte:

{\displaystyle P\_{A}V\_{A}=P\_{B}V\_{B}\,}
onde {\displaystyle P\_{A}\,} e {\displaystyle V\_{A}\,} representan a presión e o volume do estado *A* e {\displaystyle T\_{B}\,} e {\displaystyle V\_{B}\,} representan a presión e o volume do estado *B*.

A expansión isoterma dun gas ideal pódese levar a cabo colocando o gas en contacto térmico con outro sistema de capacidade calorífica moi grande e á mesma temperatura que o gas; estoutro sistema coñécese como foco quente. Deste xeito, a calor transfírese moi lentamente, permitindo que o gas se expanda realizando traballo. Como a enerxía interna dun gas ideal só depende da temperatura e esta permanece constante na expansión isoterma:

{\displaystyle \Delta U=nR\Delta T=0\,}
pero de acordo coa lei dos gases ideais:

{\displaystyle \Delta (PV)=0\,}
polo que

{\displaystyle P\_{i}V\_{i}=PV=P\_{f}V\_{f}\,}
Several isotermas dun gas ideal nun diagrama p-v
Unha curva isoterma é unha liña que sobre un diagrama representa os valores sucesivos das diversas variables dun sistema nun proceso isotermo. As isotermas dun gas ideal nun diagrama P-V, chamado diagrama de Clapeyron, son hipérboles equiláteras, cuxa ecuación é P\*V = constante. Se n é u número de moles e R a constante dos gases:

{\displaystyle P={nRT \over V}\,}
pero pola Primeira Lei da Termodinámica, a calor tomada do foco é igual ao traballo realizado polo gas:

{\displaystyle Q=W\,}
Nunha evolución infinitesimal:

{\displaystyle dW=Fdx=PSdx=PdV}
Polo que o traballo total é a integración desta ecuación:

{\displaystyle W\_{A\to B}=\int \_{V\_{A}}^{V\_{B}}dW=\int \_{V\_{A}}^{V\_{B}}PdV}
e pola ecuación do gas ideal:

{\displaystyle W\_{A\to B}=\int \_{V\_{A}}^{V\_{B}}PdV=\int \_{V\_{A}}^{V\_{B}}{\frac {nRT}{V}}dV=nRT\ln {\frac {V\_{B}}{V\_{A}}}}
Polo que, en procesos isotérmicos:

{\displaystyle W\_{A\to B}=Q=nRT\ln {\frac {V\_{B}}{V\_{A}}}}

Véxase tamén
------------

* Gas perfecto
* Lei de Boyle-Mariotte

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q486921
* EBID: ID
* GEC: 0189732
* MAG: 133347239
* PSH: 3221

 |