**Arístides Quintiliano** (grego: Ἀριστείδης Κοϊντιλιανός) foi un teórico da música grego, de formación non só musicolóxica senón filosófica, de cuxa vida apenas sabemos nada, agás que tivo que vivir nunha época posterior a Cicerón (século -I), ao que menciona, e anterior a Marciano Capella (século V), quen utiliza pasaxes da obra de Arístides. Foi autor dun tratado musical, *Perì musikês* (Περί Μουσικῆς, *Sobre a música*) no que pretendeu mostrar todos os aspectos concernentes á música, tanto os especificamente técnicos, como os filosóficos, tentando conciliar a teorización aristoxenista e a pitagórica. A primeira edición da súa obra e a súa tradución ao latín foi realizada por Marcus Meibomius (*Antiquae Musicae Auctores Septem*, 1652).

*Sobre a música*
----------------

O tratado ten un carácter enciclopédico e presenta unha visión totalizadora da música. O interese da obra reside en que nos proporciona abundante información sobre a música na Antigüidade, tanto sobre a práctica musical, como sobre a súa teoría. Na música teórica distingue entre a música da arte (teoría harmónica, rítmica e métrica) e a música da natureza (matemática musical e constitución musical do universo). Na música da arte inclúe a danza, a poesía e a interpretación escénica. No libro I fai unha descrición detallada do sistema musical grego no seu conxunto, expondo a Harmónica, a Rítmica e a Métrica. Xunto a iso transmítenos as escalas en uso na época de Damón (as mencionadas por Platón n'*A República*). No libro II ocúpase da música práctica ou educativa, explicando a importancia da música na educación e na formación do *éthos*, así como na terapia das paixóns. Transmite a teoría de Damón sobre a influencia da música na alma. Así mesmo, proporciona unha explicación de carácter pitagórico-platónico para xustificar a acción da música sobre a alma, baseada na teoría da resonancia (co exemplo da corda da lira que soa por resonancia sen ser pulsada directamente) e na afinidade dos instrumentos musicais coa constitución adquirida pola alma no seu descenso a través das rexións celestes. Xunto a iso ofrécenos unha descrición da práctica do solfexo na música antiga. No libro III dedícase aos aspectos matemáticos da música, é dicir, ás relacións numéricas que constitúen os intervalos musicais (proporcións aritmética, xeométrica e harmónica) e á súa extrapolación á astronomía da súa época, o que el chama a música da natureza.

Notas
-----

1. ↑  Arist. Quint. 19-20
2. ↑  Platón, *República*, 399a
3. ↑  Arist. Quint. 86-90
4. ↑  Arist. Quint. 79-80

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Quintiliano, Arístides. *Sobre la música*. Introducción, traducción y notas de Luis Colomer y Begoña Gil. Revisada por J. García López. Madrid: Editorial Gredos. ISBN 978-84-249-1797-5.
* Quintilianus, Aristides. *On Music in three Books*. Traducción de Thomas J. Mathiesen. New Haven-London.
* Quintiliani, Aristidis. *De musica libri tres*. Edición del texto griego por R. P. Winnington-Ingram. Leipzig.

### Ligazóns externas

* Extracto do tratado de música: pasaxe referente ao número nupcial de Platón.
	+ Texto grego, con introdución e comentarios en francés, no sitio de Philippe Remacle (1944 - 2011).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q378236
* WorldCat
* VIAF: 59438804
* BAV: ADV10274605
* BIBSYS: 94010446
* BNE: XX1065699
* BNF: 12425154z
* CERL: cnp00980269
* CiNii: DA0407010X
* DeutscheBio: 100735339
* EBID: ID
* FAST: 101574
* GND: 100735339
* ISNI: 0000 0001 1652 5408
* LCCN: n82148820
* NLG: 15128
* NTA: 069955999
* OL: OL90181A
* openMLOL: 424633
* SELIBR: 174757
* SUDOC: 033379882
* Treccani: aristide-quintiliano

 |