A **masa molar** (símbolo **M**) dunha substancia é unha propiedade física que se define como a súa masa por unidade de cantidade de substancia. A unidade de medida no SI é o quilogramo por mol (kg/mol ou kg·mol−1). Non obstante, por razóns históricas a masa molar adoita expresarse en gramos por mol (g/mol).

Elementos
---------

A masa molar dos átomos dun elemento ven dada polo peso atómico de cada elemento multiplicado pola constante de masa molar, M  
u = 1×10−3 kg/mol = 1 g/mol. Exemplos:

M(H) = 1,007 97(7) u × 1 g/mol = 1,007 97(7) g/mol
M(S) = 32,065(5) u × 1 g/mol = 32,065(5) g/mol
M(Cl) = 35,453(2) u × 1 g/mol = 35,453(2) g/mol
M(Fe) = 55,845(2) u × 1 g/mol = 55,845(2) g/mol
Algúns elementos adoitan presentarse en forma molecular, como por exemplo o hidróxeno (H  
2), o xofre (S  
8) ou o cloro (Cl  
2). A masa molar das moléculas homonucleares é o número de átomos en cada molécula multiplicado polo peso atómico do elemento constante, multiplicado pola constante de masa molar (M  
u). Exemplos:

M(H  
2) = 2 × 1,007 97(7) u × 1 g/mol = 2,015 88(14) g/mol
M(S  
8) = 8 × 32,065(5) u × 1 g/mol = 256,52(4) g/mol
M(Cl  
2) = 2 × 35,453(2) u × 1 g/mol = 70,906(4) g/mol

Compostos
---------

A masa molar dun composto ven dada pola suma dos pesos atómicos estándar dos átomos que forman o composto, multiplicado pola constante de masa molar (M  
u). Exemplo:

M(NaCl) = [22,989 769 28(2) + 35,453(2)] × 1 g/mol = 58,443(2) g/mol
M(C  
12H  
22O  
11) = ([12 × 12,010 7(8)] + [22 ×1,007 94(7)] + [11 ×15,999 4(3)]) × 1 g/mol = 342,297 (14) g/mol

Mesturas
--------

Pódese definir unha masa molar media para mesturas de compostos. Isto é particularmente importante na ciencia de polímeros, onde as moléculas dun polímero poden ter distinto número de monómeros.

A masa molar media de mesturas {\displaystyle {\bar {M}}} pode calcularse mediante as fraccións molares (xi) dos compostos e das súas masas molares (Mi):

{\displaystyle {\bar {M}}=\sum \_{i}x\_{i}M\_{i}}
Pódese calcular tamén a partir da fracción de masa (wi) dos compostos:

{\displaystyle 1/{\bar {M}}=\sum \_{i}{\frac {w\_{i}}{M\_{i}}}}

Medición
--------

Non é habitual medir directamente as masas molares. En lugar disto, poden calcularse a partir das masas atómicas estándar, listadas con frecuencia en catálogos de química e fichas de datos de seguridade (FDS).

### Densidade do vapor

A medición da masa molar por densidade de vapor baséase no principio enunciado orixinalmente por Amedeo Avogadro, que indica que a iguais volumes de gases, baixo condicións idénticas, estes conteñen a mesma cantidade de partículas. Este principio inclúese na lei dos gases ideais:

{\displaystyle pV=nRT\ }
onde n é a cantidade de substancia. A densidade de vapor (ρ) dase en térmos de:

{\displaystyle \rho ={{nM} \over {V}}\ }
Combinando estas dúas ecuacións obtense a expresión para a masa molar en térmos da densidade de vapor para condicións coñecidas de presión e temperatura:

{\displaystyle M={{RT\rho } \over {p}}\ }
### Descenso crioscópico

O punto de fusión dunha disolución é inferior que o do solvente puro, e o descenso crioscópico (ΔT) é directamente proporcional á molaridade da disolución. Cando se expresa a composcición como molalidade, a constante proporcional coñécese como a constante crioscópica (K  
f) e é característica para cada solvente. Se w representa a concentración porcentual en peso dun soluto en disolución, e supoñendo que o soluto non está disolto, a masa molar ven dada por:

{\displaystyle M={{wK\_{f}} \over {\Delta T}}\ }
### Aumento ebuloscópico

*Artigo principal**:* Aumento ebuloscópico.
O punto de ebulición dunha disolución dun soluto non volátil é maior co dun solvente puro, e o aumento ebuloscópico (ΔT) é directamente proporcional á molaridade das disolucións. Cando se expresa a concentración en molalidade, a constante de proporcionalidade coñéces como constante ebuloscópica (K  
b) e é característica para cada solvente. Se w representa a concentración porcentual en peso dunha disolución, e supoñendo que o soluto non está disolto, a masa molar ven dada por:

{\displaystyle M={{wK\_{b}} \over {\Delta T}}.\ }

Notas
-----

1. 1 2  International Union of Pure and Applied Chemistry (1993). *Quantities, Units and Symbols in Physical Chemistry* (PDF) (en inglés) (2ª ed.). Oxford: Blackwell Science. ISBN 0-632-03583-8.
2. ↑  Wieser, M. E. (2006). "Atomic Weights of the Elements 2005" (PDF). *Pure and Applied Chemistry* **78** (11): 2051–66. doi:10.1351/pac200678112051.
3. ↑  Mohr, Peter J.; Taylor, Barry N.; Newell, David B. (2011). "CODATA Recommended Values of the Fundamental Physical Constants: 2010". Database developed by J. Baker, M. Douma, and S. Kotochigova. National Institute of Standards and Technology, Gaithersburg, MD 20899.
4. ↑  International Union of Pure and Applied Chemistry (1984). "Note on the terminology for molar masses in polymer science". *J. Polym. Sci. Polym. Lett. Ed.* **22** (1): 57. Bibcode:1984JPoSL..22...57.. doi:10.1002/pol.1984.130220116.
5. ↑  Metanomski, W. V. (1991). *Compendium of Macromolecular Nomenclature*. Oxford: Blackwell Science. pp.  47–73. ISBN 0-632-02847-5.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q145623
* MAG: 196503311
* PSH: 2918

 |