recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Barad-dûr.
**Barad-dûr** (‘torre escura’ en sindarin) é unha torre ficticia descrita no *legendarium* do escritor británico J. R. R. Tolkien, que aparece na súa novela *O Señor dos Aneis*, e brevemente en *O Silmarillion*. Trátase da fortaleza principal de Sauron, o antagonista da novela. Está situada preto das Ered Lithui (‘montañas da cinsa’), ó norte de Mordor.

Etimoloxía
----------

O nome *Barad-dûr* é sindarin, e é un nome composto de *Barad* (‘torre’) + *dûr* (‘escura’), para dar *Barad-dûr* (‘torre escura’). Na lingua negra de Mordor coñécese como *Lugbúrz*.

Descrición
----------

Tolkien describe a Torre Escura cunha escala tan xigantesca que era case irreal, aínda que non dá moitos detalles máis aló do seu tamaño e impresionante forza, e que era a fortaleza principal para as tropas de Sauron, dende a que se emitían as súas ordes. Ademais servía de arsenal, prisión e forno. En calquera caso, descríbese como escura, rodeada de tebras e permanentemente envolta en negras néboas, polo que non pode ser vista con claridade. A primeira descrición de Barad-dûr que aparece en *O Señor dos Aneis* é a través dunha visión que Frodo tivo en Amon Hen, na que percibiu a inmensa torre do xeito seguinte:

> 
> 
> *Then at last his gaze was held: wall upon wall, battlement upon battlement, black, immeasurably strong, mountain of iron, gate of steel, tower of adamant, he saw it: Barad-dûr, Fortress of Sauron.*
> Ó fin os ollos detivéronse e entón viuna: muro sobre muro, amea sobre amea, negra, inmensamente poderosa, montaña de ferro, porta de aceiro, torre de diamante: Barad-dûr, a Fortaleza de Sauron.
> 
> 

Moito máis avanzada a historia, mentres Frodo e Sam subían pola ladeira do Monte do Destino, ó descorrerse o veo tenebroso polo cambio nos ventos do mundo, lograron entrevela por un intre:

> 
> 
> *...rising black, blacker and darker than the vast shades amid which it stood, the cruel pinnacles and iron crown of the topmost tower of Barad-dûr.*
> ...negros, máis negros e tenebrosos que as vastas sombras dos arredores, os pináculos crueis e a coroa de ferro da torre máis alta de Barad-dûr.
> 
> 

Trala destrución do Anel Único, Frodo e Sam volven ver Barad-dûr, pero desta volta caendo sobre os seus alicerces.
**BIND** (*Berkeley Internet Name Domain*, anteriormente: *Berkeley Internet Name Daemon*) é o servidor de DNS máis comunmente usado en Internet, especialmente en sistemas Unix, nos cales é un estándar *de facto*. É patrocinado pola Internet Systems Consortium. BIND foi creado orixinalmente por catro estudantes de grado na Universidade de California, Berkeley e liberado por primeira vez no 4.3BSD. Paul Vixie comezou a mantelo en 1988 mentres traballaba para a DEC.

Unha nova versión de BIND (BIND 9) foi escrita desde cero en parte para superar as dificultades arquitectónicas presentes anteriormente para auditar o código nas primeiras versións de BIND, e tamén para incorporar DNSSEC (DNS Security Extensions). BIND 9 inclúe entre outras características importantes: TSIG, notificación DNS, nsupdate, IPv6, rndc flush, vistas, procesamento en paralelo, e unha arquitectura mellorada en canto a portabilidade. É comunmente usado en sistemas Linux.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41540
* GND: 4348319-7

 |
As ***Bachianas Brasileiras*** son nove composicións musicais compostas por Heitor Villa-Lobos entre os anos 1930 e 1945.

Contexto
--------

As *Bachianas Brasileiras* foron resultado das reflexións que o autor desenvolveu a partir do ano 1930, sobre as diferenzas existentes entre a música clásica universal, no que consideraba a Johann Sebastian Bach coma un dos músicos fundamentais, e os tons e ritmos propios da música nativa Brasileira. Así pódense considerar estas composicións coma un tributo a Bach feito considerando os elementos propios e característicos da música do Brasil.

A maior parte dos movementos desenvolven unha estrutura en tres partes: tema, contraste e volta ó primeiro tema. De feito para remarcar o carácter dual da obra o propio Villa-Lobos deu a cada composición dous nomes: un seguindo a nomenclatura barroca seguida na época de Bach e outra extraído da música popular brasileira.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q769353
* EBID: ID
* MusicBrainz: ID

 |
**Antón Masa Vázquez**, nado o 18 de agosto de 1950 en Santiago de Compostela, é un ecoloxista e biólogo, presidente da Asociación Pola Defensa da Ría.

Traxectoria
-----------

Nado en Santiago nunha familia numerosa, oito irmáns, realizou alí todos os seus estudos. Na universidade desta cidade iniciou a carreira de Bioloxía en 1967. Viviu as mobilizacións estudantís daqueles anos, iniciándose na militancia política e no activismo social. Militou na Mocidade Galega Revolucionaria e en movementos antimilitaristas. Finalizados os estudos foi a vivir a Pontevedra, onde comezou a traballar na Misión Biolóxica de Galicia. No ano 1987 participou na fundación da Asociación Pola Defensa da Ría, organización que pasou a presidir en 1997.

Notas
-----

1. ↑  "Antón Masa, un biólogo marcado polas revoltas estudantís do 67". *Pontevedra Viva*. Consultado o 2023-02-24.
2. ↑  "Antón Masa Vázquez: "Sin Celulosas, imaxino unha ría para a pesca, o lecer e o turismo"". *www.elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 2023-02-24.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A playlist de...#59 Antón Masa. - Pontevedra Viva Radio (17/06/2017).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q116878846
* Dialnet: 1305212

 |
**BMC Switzerland AG** (abreviatura de "Bicycle Manufacturing Company*) é unha empresa suíza fabricante de bicicletas e produtos de ciclismo con base na cidade de Grenchen, Suíza. BMC fundouse en 1986 e distribúe artigos de ciclismo por lugares de case todo o mundo.*

Historia
--------

### 1986 - 2001 primeiros anos

No ano 1986, o norteamericano Bob Bigelow fundou BMC como unha distribuidora de bicicletas Raleigh. Despois, de perder a licenza de distribuidora de Raleigh, o fundador, Bob Bigelow comezou a fabricar bicicletas baixo o nome de BMC, pero continuaba sendo unha marca descoñecida. En 2001, cambiando a súa estratexia, investiuse unha grande fortuna en enxeñaría e deseño.

### 2002 - actualidade

No 2002, BMC desenvolveu a súa liña de bicicletas *timemachine* para o defunto Phonak Cycling Team. Dende aquela, varios equipos e ciclistas empregaron bicicletas BMC en Grandes Voltas ou clásicas. Un deses equipos, é o de fábrica, o BMC Racing Team, que milita no UCI WorldTour.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* BMC Racing Team

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q679144
* WorldCat
* VIAF: 144161892

 |
**Antonio Emery Arocena**, coñecido polo alcume de ***Pajarito***, nado en Irún (Guipúscoa) o 26 de xullo de 1905 e finado o 29 de marzo de 1982, foi un futbolista vasco, que xogaba na demarcación de gardameta. Foi pai do tamén porteiro Juan Emery e avó do exfutbolista e actual adestrador Unai Emery.

Traxectoria
-----------

Foi fillo de Luis Emery Boulanger e de María Josefa Arocena Basterrica, que casaran en 1897 en Hondarribia. Toda a súa traxectoria futbolística transcorreu no Real Unión de Irún, onde militou 12 tempadas. Comezou xogando como extremo pero ante a lesión do porteiro titular, Muguruza, ocupou o seu posto con moi bo resultado, sendo o gardameta nas catro tempadas que o equipo militou na Primeira División. Porén, Emery é lembrado por ser o primeiro gardameta da liga española en encaixar un gol, feito producido o 10 de febreiro de 1929 no vello estadio de Sarrià, sendo o dianteiro do Español Pitus Prat quen o marcou no minuto 5. Disputou 66 partidos na Primeira División española nas catro primeiras tempadas desta competición (de 1928 a 1932).

Na tempada 1928-1929 disputou 18 encontros, todos como titular, recibindo 42 goles.

Co equipo de Irún gañou dúas Copas de España, unha en 1924 ante o Real Madrid e outra en 1927 ante o Arenas de Getxo.

Dous dos seus irmáns, Francisco e Román, foron tamén futbolistas, e todos eles xogaron no Real Unión. Tamén foron futbolistas dous dos seus fillos: Juan María (nado en Irún o 18 de febreiro de 1933), que foi gardameta en numerosos clubs, e Román Emery Alza (nado na mesma localidade o 5 de xaneiro de 1931), que foi centrocampista no Logroñés e no CD Málaga. O seu neto Unai Emery xogou na Real Sociedad e en varios equipos de Segunda, antes de converterse nun dos adestradores máis destacados de Europa.

Notas
-----

1. ↑  Arquivo da parroquia de Nuestra Señora de la Asunción y del Manzano, de Hondarribia, diocese de Vitoria. Matrimonios, 1873-1899, libro 6º, folio 145r, nº1/M, do 11-1-1897 (sinatura 2378/001-01).
2. ↑  Vidal Viñarás de Blas (1-5-2015). Cuadernos de Fútbol, ed. "Los Guiness de la historia de la Liga" (en castelán). Consultado o 23-4-2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17413250
* BDFutbol: 11675
* Transfermarkt: 660232

 |
| *Articulación carpometacarpal do dedo polgar* |
| --- |
|  |
| Ligamentos do pulso, vista posterior |
|
|
| Latín | *articulationes carpometacarpeæ* |
|
| Gray's | *pág.328* |
|
|
|
|
|
|
|
|

A **articulación carpometacarpal** é unha articulación do membro superior humano, que artella o carpo co metacarpo. Existen cinco articulacións carpometacarpais en cada man.

A articulación entre o primeiro óso metacarpiano e o óso trapecio é lixeiramente diferente ao resto, para permitir unha meirande mobilidade a este dedo.

Ligamentos
----------

As articulacións carpometacarpais están reforzadas por varios ligamentos:

### Ligamento cruzado anterior oblicuo

É un ligamento groso, forte e extracapsular, que se estende entre o tubérculo maior do óso trapecio e o tubérculo maior do primeiro óso metacarpiano. Ténsase en abdución, extensión e pronación.

### Ligamento colateral cubital

Orixínase no retináculo flexor do pulso e se insire no tubérculo maior do primeiro óso metacarpiano. 

### Ligamento intermetacarpal primario

Insírese entre as bases do primeiro óso metacarpiano e o segundo óso metacarpiano.

### Ligamento oblicuo posterior

Insírese no tubérculo do óso trapecio e o primeiro óso metacarpiano.

### Ligamento dorsorradial

Discorre entre o óso trapecio e o primeiro óso metacarpiano.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gray. Anatomy of the human body* *(en inglés)*. Edición de 1918 de dominio público.
**BMG Rights Management GmbH** é unha compañía internacional de música centrada na xestión de publicación musical, dereitos de gravación e distribución de música. A empresa opera como unha división do conglomerado de medios internacional Bertelsmann. Fundouse no ano 2008 como unha empresa conxunta entre Bertelsmann e a firma global de administración de fondos de investimento Kohlberg Kravis Roberts (KKR). En marzo de 2013 Bertelsmann tomou o control de BMG mercando as accións de KKR, convertendo a BMG nunha subsidiaria total do grupo Bertelsmann.[1][2] A súa sede atópase en Berlín e ten oficinas rexionais en Nova York, Nashville, Os Ánxeles, Londres, Madrid, París, Estocolmo, Hilversum, Milán, Pequín, Toronto, Sydney e São Paulo. BMG é a máis nova e cuarta maior das grandes compañías da industria musical internacional, con máis de 2,5 millóns de composicións e gravacións no seu catálogo.

No presente entre os artistas de BMG Rights Management atópanse Kylie Minogue, Avril Lavigne, Dido, Lenny Kravitz, Fergie, Evanescence, Alice in Chains, A Perfect Circle, Nickelback, Blondie, The Prodigy e Blink-182.

Notas
-----

1. ↑  "Billboard Power 100 - No. 33: Hartwig Masuch". Billboard. Consultado o 17 de setembro de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina da compañía

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q796316
* Discogs: 206061
* MusicBrainz: ID

 |
| *Articulación mediocarpal* |
| --- |
|  |
| Sección do carpo, amosando as cavidades sinoviais |
|  |
| Ligamentos do pulso, vista anterior |
|
| Latín | *articulatio mediocarpalis* |
|
| Gray's | *pág.328* |
|
|
|
|
|
|
|
|

A **articulación mediocarpal** é unha articulación do membro superior humano, establecida entre as dúas fileiras do carpo. O escafoide artéllase co óso trapecio e co óso trapezoide. O propio escafoide forma, xunto co óso semilunar e co óso piramidal unha cavidade, artellándose co óso grande e óso ganchudo, formando unha diartrodia.

A cavidade desta articulación é grande e irregular. A maior parte desta sitúase entre a superficie distal do escafoide, semilunar e piramidal e a superficie proximal dos ósos da fileira distal.

Está separada do pulso a través dunha serie de ligamentos pero unida ás articulacións carpometacarpianas a través de varios puntos comunicantes entre as membranas sinoviais. Non obstante, a cavidade dentre o primeiro óso metacarpiano e o carpo adoita ser totalmente independente. O espazo entre o cuarto e quinto metacarpianos e o óso ganchudo pode estar unido á articulación mediocarpal.

Esta articulación está reforzada por numerosos ligamentos, que unen os ósos do carpo entre si.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gray. Anatomy of the human body* *(en inglés)*. Edición de 1918 de dominio público.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6841131
* EBID: ID
* MAG: 2781001121

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 35293
* TA: A03.5.11.102
* Uberon: 0011868

 |
***Atlas de xeografía humana*** (en castelán: *Atlas de geografía humana*) é un filme español dirixido por Azucena Rodríguez e baseado na novela homónima da escritora madrileña Almudena Grandes. Está protagonizado por Cuca Escribano, Montse Germán, María Bouzas e Rosa Vila. Estreouse nos cines o 23 de marzo de 2007. Non é a única adaptación que se fixo da novela, xa que unha televisión de Chile adaptouna como serie baixo o título *Geografía del deseo*.

Sinopse
-------

Ana, Rosa, Marisa e Fran son catro compañeiras dunha editorial que traballa na confección dun atlas de xeografía. Segundo van deseñando este atlas, o lector coñecerá a historia de cada unha das protagonistas, historias marcadas pola soidade, os soños truncados ou os amores inconfesados.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Cine*** |

### Ligazóns externas

* 

* *Atlas de xeografía humana* na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5710916
* FilmAffinity: 941176
* IMDb: tt0809410
* LUMIERE: 29325
* TMDb: 110876

 |
**Araceli Ancochea Roldán**, nada no Barco de Valdeorras en 1893 e finada en Madrid o 5 de xaneiro de 1991, foi unha profesora e pianista galega.

Traxectoria
-----------

Estudou no Real Conservatorio Nacional de Música de Madrid, onde foi discípula do Mestre Bretón que a considerou como a mellor alumna de piano e declamación. Obtivo o primeiro premio de piano e harmonía do Conservatorio Nacional de Música en 1909. Foi profesora de música da Escola Normal de Maxisterio de Ourense. Catedrática en Cuenca e en Ourense dende 1916 ata a súa xubilación en 1963.
Pasou tempadas en Cuenca, onde ofreceu concertos, destacando un na Catedral no que interpretou a *Alborada de Veiga*. Pasou os últimos anos da súa vida en Madrid, onde finou o 5 de xaneiro de 1991. Foi soterrada na Sacramental de San Justo.

Recoñecementos
--------------

Unha rúa de Ourense leva o seu nome.

Vida persoal
------------

Casou en 1921 con Felipe Pedreira Deibe, e foi nai de Román, María del Carmen e Toñita Pedreira Ancochea.

Notas
-----

1. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 28-6-1909, p. 2.
2. ↑  Necrolóxica en *ABC*, 10-1-1991, p. 88.
3. ↑  Una calle para Araceli Ancochea
4. ↑  *La Región*, 26-10-1921, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en galefos.info,
Coordenadas: 55°41′28″N 12°32′56″L﻿ / ﻿55.691111111111, 12.548888888889

Interior do cemiterio.
**Assistens Kirkegård** é un cemiterio na cidade dinamarquesa de Copenhaguen. É un espazo verde urbano situado no distrito de Nørrebro. Nel están soterrados importantes persoeiros do país. Foi inaugurado en 1760, inicialmente pensado para dar saído ao exceso de tumbas dentro das murallas da cidade vella, mais na primeira metade do século XIX comezou a albergar as exequias de figuras destacadas como Hans Christian Andersen, Søren Kierkegaard ou Christoffer Wilhelm Eckersberg, entre outros.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web do cemiterio Arquivado 27 de xuño de 2019 en Wayback Machine. *(en dinamarqués)*
* Persoas inhumadas no Assistens Kirkegård segundo Wikidata.


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
**Arvydas Macijauskas**, nado o 19 de xaneiro de 1980 en Klaipėda, é un ex xogador lituano de baloncesto profesional que xogaba na posición de escolta. É considerado un dos mellores baloncestistas lituanos dos anos 2000, conseguindo moitos galardóns individuais, de equipo e coa súa selección.

Traxectoria
-----------

Macijauskas debutou coma profesional en 1996 co equipo da súa cidade natal, o Neptūnas, equipo no que xogou durante tres tempadas e onde acadou 12.7 puntos por encontro. Xogou as seguintes catro tempadas no Lietuvos rytas, onde gañou a liga lituana nos anos 2000 e 2002. Ademais foi elixido coma mellor xogador da liga nos anos 2002 e 2003. Na súa etapa no Lietuvos rytas, fixo 15.3 puntos en 143 partidos.

Macijauskas fichou polo Saski Baskonia da Liga ACB para as dúas seguintes tempadas, onde conquistou a Copa do Rei en 2004. En 2005, Macijauskas asinou cos New Orleans/Oklahoma City Hornets da National Basketball Association (NBA), onde apenas participou, xogando tan só 135 minutos en 19 partidos. O 20 de xullo de 2006, Macijauskas asinou co Olympiacos BC grego. En xuño de 2010, anunciou a súa retirada coma xogador de baloncesto profesional.

Notas
-----

1. ↑  "Arvydas Macijauskas Info Page". NBA.com. 1980-01-19. Consultado o 2012-01-25.
2. ↑  "Shooting star Macijauskas ends comeback try". Euroleague.net. 2010-06-09. Consultado o 2012-01-25.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en ACB.com *(en castelán)*
* Estatísticas NBA en Basketball-Reference.com Arquivado 14 de xaneiro de 2020 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Perfil en Euroleague.net *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q557576
* WorldCat
* VIAF: 9487154260367524480005
* ACB: 20201679
* Basketball-Reference: macijar01
* Euroleague: CBV
* FIBA: 27077
* NBA: 101178
* Sports Reference: arvydas-macijauskas-1

 |
***Baraka*** é un filme documental non narrativo de 1992 dirixido por Ron Fricke. O filme foi comparado con *Koyaanisqatsi*, o primeiro da triloxía "Qatsi" de Godfrey Reggio para os cales Fricke exerceu como director de fotografía. Foi o filme máis recente en ser fotografado en formato 70mm Todd-AO, e o primeiro filme da historia en ser restaurado e escaneado en resolución 8K.

Contido
-------

*Baraka* é un filme documental sen narrativa ou voz. Explora temas a través dun recompilatorio de espectáculos naturais, vida, actividade humana e fenómenos tecnolóxicos rodados en 24 países de tódolos continentes durante 14 meses.

O filme de Ron Fricke é unha continuación do filme de Godfrey Reggio, *Koyaanisqatsi* de estilo semellante e sen narrativa. Fricke foi fotógrafo e colaborador no filme de Reggio, e para *Baraka* obrigouse a si mesmo a puír e mellorar as técnicas forográficas empregadas en *Koyaanisqatsi*. Rodado en 70mm, inclúe unha mestura de estilos fotográficos incluíndo slow motion e time-lapse. Dous sistemas de cámaras foron usados para conseguilo. Un sistema Todd-AO para as tomas convencionais, mais para executar as tomas time-lapse Fricke tiña unha cámara especial construída para combinar a fotografía en time-lapse con movementos perfectamente controlados.

Entre as localizacións do filme encóntranse a Igrexa do Santo Sepulcro de Xerusalén, o templo Ryōan-ji de Quioto, o lago Natron de Tanzania, os campos de petroleo en chamas de Kuwait, un volcán activo en Hawai, unha terminal de metro chea, as celebracións tribais dos masai en Kenya, e os monxes do mosteiro Dip Tse Chok Ling.

Notas
-----

1. ↑  "Baraka (1993)". *Box Office Mojo* (en inglés). Consultado o 23 de abril de 2020.
2. ↑  "Baraka". *Rotten Tomatoes* (en inglés). Consultado o 7 de febreiro de 2008.
3. ↑  "Baraka". *Spirit of Baraka*. Consultado o 20 de maio de 2021.
4. ↑  Ebert, Roger (16 de outubro de 2008). "Great Movies: Baraka (1992)". RogerEbert.com. Arquivado dende o orixinal o 17 de decembro de 2008. Consultado o 7 de febreiro de 2018.
5. ↑  "A Conversation with Mark Magidson and Ron Fricke". *IN70MM.com*. Consultado o 26 de agosto de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* *Baraka* na IMDb *(en inglés)*.

* Portal:Cine
* Portal:Estados Unidos de América

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q514170
* AFI: 59459
* Allmovie: v131202
* AlloCiné: 9089
* FilmAffinity: 296921
* IMDb: tt0103767
* LUMIERE: 1999
* Metacritic: baraka
* MusicBrainz: ID
* OFDb: 40712
* OMDB: 101513
* Rotten Tomatoes: baraka
* TMDb: 14002
* TVcom: baraka
* TVGuide: 129380

 |
O **baroque pop**, **baroque rock** ou **English baroque**, a miúdo tamén se usa indistintamente o termo **chamber pop/rock**, é un subxénero da música pop rock orixinario do Reino Unido e dos Estados Unidos. Apareceu a mediados dos anos 60 como unha fusión do pop rock coa música clásica, en particular do barroco e do clasicismo.

O baroque pop acadou o seu maior grao de éxito na segunda metade dos anos 60, con varios grupos e artistas destacados que se dedicaron a cultivar o xénero; entre eses entán The Beach Boys, The Moody Blues, The Beatles, Left Banke, The Rolling Stones, Love e Procol Harum entre outros. A popularidade do baroque pop caeu nos anos 70, en parte debido ao punk rock, a música disco e o hard rock ocuparon o seu espazo. Porén, o xénero seguiuse producindo e exerceu un grao de influencia noutros estilos, como no chamber pop dos anos 90, que contiña producións ornamentais e influencias clásicas. Por outra banda, dende a década de 1990, o baroque pop viu un rexurdimento; varios artistas destacados, como Belle and Sebastian, Regina Spektor e The Divine Comedy ioncorporaron elementos do xénero ao seu traballo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q46046
* GND: 4498082-6

 |
**Bernard Noël "Banjo Barney" McKenna**, nado o 16 de decembro de 1939 en Donnycarney (Condado de Dublín) e finado o 5 de abril de 2012 en Howth (Condado de Dublín), foi un músico irlandés que pese a tocar varios instrumentos coma a mandolina e o acordeón pasou á historia como un dos mellores tocando o banjo tenor. Foi membro fundador do histórico grupo irlandés The Dubliners.

Biografía
---------

Comezou a tocar o banjo aos 12 anos ao non poder permitirse mercar unha mandolina, que era o instrumento que lle gustaba, porén foi con este instrumento co que desenvolvería a maior parte da súa carreira, primeiro en cabarets e concertos en Dublín e despois formando parte do grupo The Dubliners tras un breve paso por outra banda histórica como The Chieftains.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 25 de xullo de 2013. Consultado o 07 de setembro de 2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* The Irish Tenor Banjo[*Ligazón morta*] *(en inglés)*
* Páxina oficial do músico *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q723053
* WorldCat
* VIAF: 5380154198323420230001
* Discogs: 280989
* EBID: ID
* Europeana: ID
* IMDb: nm1588546
* LCCN: n2018063691
* MusicBrainz: ID

 |
**Arab Strap** foi un grupo musical de indie rock escocés. Pertencía ao selo independente Chemikal Underground, e desfíxose en 2006.

Historia
--------

O cantante Aidan Moffat e o multi-instrumentista Malcolm Middleton creceron en Falkirk, onde compartían gusto polo Drag City gravando a grupos como Smog ou Will Oldham, así como o seu gusto polo alco barato. Comezaron a tocar xuntos en 1995, e en 1996 apareceu o seu primeiro disco, *The Week Never Starts Round Here*.

Durante os 10 anos de existencia Arab Strap traballaron con moitos músicos, como Jenny Reeve ou Stacey Sievewright, así como Adele Bethel e David Gow, que deixaron a formación para crear Sons and Daughters. Stuart Murdoch, de Belle & Sebastian, aparece no álbum *Philophobia*, pero a canción "The Boy with the Arab Strap" (e o disco a que dá título) foron creados entre os dous cantantes.

As marcas características de Arab Strap son as súas letras sórdidas e persoais, á par que honestas. Ao igual que The Proclaimers, banda tamén escocesa, as súas cancións son cantadas na súa lingua nativa, a lingua scots. Ao principio era esencialmente unha banda electroacústica cun son melancólico e sombrío, pero en posteriores álbums e concertos o grupo desenvolveu un son máis completo que se inspirou profundamente na música indie e dance.

Discografía
-----------

### Álbums de estudio

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *The Week Never Starts Round Here* | 1996 | Chemikal Underground |
| *Philophobia* | 1998 | Chemikal Underground |
| *Elephant Shoe* | 1999 | Go! Beat |
| *The Red Thread* | 2001 | Chemikal Underground |
| *Monday at the Hug and Pint* | 2003 | Chemikal Underground |
| *The Last Romance* | 2005 | Chemikal Underground |

### Álbums en directo

* *Mad For Sadness* (Go! Beat, 3 de maio de 1999)
* *The Cunted Circus* (Private pressing, 2003)
* *Acoustic Request Show* (Private pressing, 2005)

### Recompilatorios e EPs

* *The Girls of Summer EP*
* *Live*
* *Cherubs EP*
* *Singles*
* *Fukd ID 2*
* *Quiet Violence*
* *The Shy Retirer EP*
* *Ten Years Of Tears*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* www.arabstrap.co.uk
* www.malcolmmiddleton.co.uk
* www.aidanmoffat.co.uk

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2632762
* WorldCat
* VIAF: 138595081
* AllMusic: mn0000500117
* BNF: 14027565s
* Discogs: 15449
* GND: 320599612
* ISNI: 0000 0001 0665 189X
* LCCN: no2003005144
* MusicBrainz: ID
* RocksBackpages: arab-strap
* Songkick: 197829

 |
| * v
* c
* e
Batallas da guerra da Independencia española entre 1808 e 1809 |
| --- |
| 
* Pancorbo
* Valmaseda
* Burgos
* Rosas
* Espinosa
* Tudela
* Somosierra
* Cardadeu
* Molins de Rey
* Sahagún
* Benavente
* Cacabelos
* Zaragoza
* Castellón
* Mansilla
* Elviña
* Val de Monterrei
* Vigo
* Ponte Sampaio

 |

A **batalla do Vimeiro** foi trabada durante a guerra peninsular, o 21 de agosto de 1808, entre as tropas francesas de Jean-Andoche Junot e as tropas luso-británicas do futuro duque de Wellington, con resultado desfavorábel para as primeiras.

Antecedentes
------------

Logo de derrotaren as forzas francesas so o mando do xeneral Delaborde na batalla de Roliça, apenas dous días antes, o 19 de agosto, as tropas luso-británicas (cerca de 14.000 homes) mandadas polo xeneral Arthur Wellesley, proseguiran cara Lisboa. A eses efectivos se axuntaran máis 4000 británicos, desembarcados no Porto Novo, en Maceira (Torres Vedras).

Desenvolvemento da batalla
--------------------------

Preto de Torres Vedras estaba apostado o groso do exército francés, (uns 12.000 homes baixo o comando do xeneral Junot), e deuse novo choque, xunto ao Vimeiro no día 21 de agosto, tamén con saldo favorábel aos anglo-portugueses.
Vimeiro comezou como unha batalla de movementos. Os franceses tentaron situarse sobre o flanco esquerdo luso-británico, mais Wellesley soubo repregar o seu exército a fin de facer fronte ao asalto inimigo. Durante ese movemento, Junot lanzou dúas columnas contra o centro aliado, mais foron obrigadas a retirarse so as continuas das tropas anglo-británicas despregadas en liña. Pouco tempo despois, os ataques de flanco eran rexeitados e Junot bateuse en retirada cara Torres Vedras logo de perder uns 2000 homes e 13 canóns, mentres os aliados perderon uns 700 homes. Non se emprendeu ningunha persecución dos retirados por non tomar esa decisión o mando por pexas dos xenerais Hew Dalrymple e Harry Burrard (o segundo chegara no transcurso da batalla e o primeiro pouco despois). Fora Burrard quen realmente impediu a Wellesley perseguir a Junot.

Consecuencias
-------------

A batalla do Vimeiro abriu camiño para as negociacións que culminaron na Convención de Sintra, que permitiu ás tropas francesas a retirada de Portugal, en navíos británicos, con toda a súa impedimenta e bens logrados por pillaxe.

"O escándalo foi tanto que os tres xenerais británicos (Wellesley, Sir Harry Burrard e o Sir Hew Dalrymple, que tiña chegado na mañá do dia 21 de agosto e foi quen acabou por determinar as intencións británicas) tiveran que xustificar todo o proceso en tribunal."

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q209359
* BNF: 14474015v
* LCCN: sh2002007258

 |
*Para outros usos deste termo, véxase Autonomía.*
O **autogoberno** pode ser un concepto abstracto para se referir a un grupo ou individuo con autonomía que se rexe a si mesma, en que ningún poder externo ten autoridade mais en dereito, o autogoberno pode referirse a facultade do gobernarse por si a nacións, cidades e outras entidades no dereito público e a asociacións no dereito privado.

En filosofía política, cando se usa o termo autogoberno para referirse a un Estado adoita intercambiarse co de soberanía estatal, se é unha nación que procura a súa constitución en Estado co de autodeterminación, se é un territorio que procura gobernar os seus asuntos internos co de autonomía e se é unha cidade igualase a autonomía municipal. En cambio, cando o termo se refire ao proxecto político do anarquismo fai mención da orde legal voluntaria, dunha sociedade sen Estado, baseado na soberanía individual.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Home Rule
* Asociación voluntaria
* Confederación Iroquesa
* Soberanía popular

### Ligazóns externas

* Cara ao autogoberno, unha crítica ao poder político, por Alberto Benegas Lynch

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q417633
* GEC: 0220237
* GND: 4054442-4
* MAG: 2780723106
* PSH: 8407

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Batedor (homónimos).
Batedor.
Un **batedor eléctrico** é un electrodoméstico de cociña que permite moer ingredientes no mesmo recipiente no que se preparan. Pódese utilizar para facer diferentes tipos de purés, mollos e sopas. É a evolución do batedor de globo ou manual.

Descrición
----------

O batedor eléctrico foi inventado en Suíza por Roger Perrinjaquet, quen patentou a idea en 1950 e chamou á súa creación *bamix*, unha contracción de "bat et mixe" (bate e mestura). O 24 de abril de 1955 presentouse por vez primeira o novo batedor *Bamix* na Feira de Hannover.

Mais a versión máis popular foi a inventada polo enxeñeiro Gabriel Lluelles (Barcelona, 1923) para a empresa española Pimer (acrónimo de *Pequenas Industrias Mecánico Eléctricas Reunidas*), e que foi chamada de *Minipimer*, comercializada en 1959. A empresa foi posteriormente comprada pola alemá Braun GmbH, que mantivo o nome orixinal do aparello, que se converteu no nome común deste tipo de batedor.

Diferénciase dos batedores de vaso e dos robots de cociña en que non require que os alimentos sexan colocados nun recipiente especial para procesalos. Á súa vez, diferénciase do batedor mesturador (manual ou eléctrico) en que este último non tritura os ingredientes e dos liquidificadores en que estes teñen as fibras dos ingredientes na cesta centrífuga separándoas da parte líquida.

Contén o motor, prolongado por un accesorio no que se aloxan as coitelas dispostas en cruz. O accesorio triturador/mesturador pode ser de plástico ou de metal, e en moitos modelos pódese desmontar para limpalo sen risco de mollar o motor. Úsase mergullando as coitelas na preparación que se quere mesturar ou triturar e algúns modelos poden empregarse directamente nas tixolas, potas e olas, mentres están no lume. Poden dispor de 15 velocidades e accesorios para montar nata, a xeito do batedor mesturador.

Como curiosidade en portugués recibe o nome de *varinha mágica*. En castelán de España coñécese como *batidora de brazo*, mais en Latinoamérica coma *Licuadora de brazo*.

Notas
-----

1. ↑  "Phylosoft.com". Arquivado dende o orixinal o 25 de xuño de 2012. Consultado o 17 de febreiro de 2014.
2. ↑  Larga vida a la minipimer. Artigo no xornal El País, 21 de xaneiro de 2008

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Batedor de globo

### Ligazóns externas

* Batedor eléctrico (en castelán)
* A Whirling Dervish That Dips Right Into Your Pot, por Amanda Hesser. *New York Times*, 19 de agosto de 1998 *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1934490
* GEC: 0221510

 |
O ***becquerel*** (símbolo **Bq**) é unha unidade derivada do Sistema Internacional de Unidades que mide a actividade radioactiva. Un becquerel defínese como a actividade dunha cantidade de material radioactivo con decadencia dun núcleo por segundo. Equivale a unha desintegración nuclear por segundo. A unidade de Bq é por conseguinte inversa ao segundo. 

Pódese calcular derivando *N* respecto ao tempo (*t*):

{\displaystyle A={\frac {-dN}{dt}}=\lambda N;A=A\_{0}e^{-\lambda t}}

sendo {\displaystyle N} o número de núcleos radioactivos sen desintegrarse, \lambda  a constante radioactiva, característica de cada isótopo, e A\_0 a actividade no instante inicial 

Toma o seu nome en honra do físico francés Henri Becquerel.

Por outra banda, {\displaystyle 3,7\*10^{10}} Bq equivalen a 1 curio.

Notas
-----

1. ↑  Electropedia (IEC)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Baud
* Byte
* Bit
* Mol
* Sistema Internacional de Unidades

### Ligazóns externas

* Unidades derivadas no International Bureau of Weights and Measures, *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q102573
* BRE: 1853037
* EBID: ID
* MAG: 35844672

 |
Lycée Henri IV, no 23 da rúa Clovis, en París.
O ***baccalauréat***, familiarmente coñecido como o *bac* e antigamente como *bachot*, é un título académico que os estudantes franceses poden obter ó rematar o lycée (instituto de secundaria). Creado baixo Napoleón I por decreto orgánico do 17 de marzo de 1808.

O *baccalauréat* permite os estudantes franceses pasar á educación superior ou obter unha cualificación profesional que lles permitirá conseguir un traballo nun determinado campo. É legalmente un grao universitario, o que significa que o exame debe ser feito por xurado presidido por un profesor universitario. Os estudantes no *lycée* poden elixir non presentarse para o *baccalauréat* ó remataren o lycée, xa que é máis un exame para entrar na universidade que un exame do lycée. A nota final máxima é 20, e as cualificacións dos que aproban van entre Assez Bien (12-14), Bien (14-16), Très Bien (16-18) e Excellent (18-20). É o equivalente do A-level no Reino Unido, do Abitur en Alemaña ou da selectividade en España.

Hai tres tipos de baccalauréat:

* Baccalauréat général
* Baccalauréat professionnel
* Baccalauréat technologique

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Baccalauréat*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q798022
* EBID: ID

 |
***As aventuras de Mikołaj Doświadczyński*** (en polaco: *Mikołaja Doświadczyńskiego przypadki*) é unha novela escrita en polaco por Ignacy Krasicki e publicada en 1776. Trátase da primeira novela composta en lingua polaca, un fito na literatura polaca.

Foi traducido ó galego por Lúa García Sánchez e publicado pola Rinoceronte Editora en 2019.

Sinopse
-------

A novela de Krasicki conta a a vida de Mikołaj, un nobre polaco. Durante as súas estadías en Varsovia, París e a illa ficticia de Nipu (baseada no Xapón, coñecida polos nativos como *Nippon*), o protagonista ten numerosas experiencias que o conducen cara a unha visión rationalista do mundo e a como converterse nun bo home, e polo tanto un bo cidadán. Esta ollada racionalista, presente nas obras de Krasicki, constitúe unha apoloxía da Ilustración e da fisiocracia.

Notas
-----

1. ↑  "Ignacy Krasicki". Univ.gda.pl. Consultado o 9 de xuño de 2012.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha do libro en Rinoceronte Editora Arquivado 11 de agosto de 2019 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2873497
* ISFDB: 1390365

 |
A **Associação Internacional de Lusitanistas**, coñecida tamén polo acrónimo **AIL**, fundada en Poitiers (Francia) en 1984, é unha asociación creada co obxectivo de fomentar os estudos de lingua, literatura e cultura dos países de lingua portuguesa, para o cal realizan diferentes eventos, establecen contactos internacionais e editan unha revista, entre outras accións.

Organigrama
-----------

Actualmente conta con 850 membros en 32 países  Para ser membro da AIL é requisito imprescindíbel ser profesor, investigador ou estudoso, e posteriormente ter a aceptación do Consello Directivo da asociación e posteriormente da Asemblea Xeral.

Desde o ano 2008 a AIL está presidida polo profesor galego Elias J. Torres Feijó. Na Secretaría está a tamén profesora galega Carmen Villarino Pardo. Entre 2011 e 2014 foi secretario xeral Roberto López-Iglésias Samartim.

Notas
-----

1. ↑  Texto de presentación na web da AIL Arquivado 22 de febreiro de 2010 en Wayback Machine. (consultado o 21 de xaneiro de 2010)</small.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12383890
* WorldCat
* VIAF: 127312967
* BNF: 16242805k
* ISNI: 0000 0001 0941 2050
* LCCN: no91003511
* PTBNP: 32593
* SUDOC: 067642594

 |
**Bedřich Schejbal**, nado en 1874 sendo a data da súa morte descoñecida, foi un tirador de esgrima checo, gañador dunha medalla olímpica.

Traxectoria
-----------

Ao dividirse ao club de esgrima Regel por criterios lingüísticos en 1902 converteuse no primeiro presidente do club de lingua checa e despois pasou ao SK Slavia. Nos Xogos Olímpicos de 1908 celebrados en Londres competiu co equipo bohemio de sabre composto por Otakar Lada, Jaroslav Tuček, Vilém Goppold von Lobsdorf e Vlastimil Lada-Sázavský que logrou a medalla de bronce. Nos Xogos Olímpicos de 1912 de Estocolmo participou tamén no equipo de sabre composto por Josef Čipera, Vilém Goppold von Lobsdorf, Josef Pfeiffer e Otakar Švorčík que foi eliminado na primeira rolda e quedou cuarto e último.

Notas
-----

1. ↑  "Bohemia Fencing at the 1912 Stockholm Summer Games". Arquivado dende o orixinal o 13 de outubro de 2010. Consultado o 11 de agosto de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2359378
* OCID: bedrich-schejbal
* Sports Reference: bedrich-schejbal-1

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Bares.

**Santa María de Bares** é unha parroquia do concello de Mañón situada no extremo esquerdo da ría do Sor. No ano 2011 tiña 197 habitantes.

O extremo desta península chámase a Estaca de Bares. Na Estaca hai un parque eólico, precisamente nunha localización na que eran abondosos, noutrora, os muíños de vento e as aceas. O Semáforo de Bares serviu de axuda á navegación durante varios séculos e foi levantado a petición dos ingleses.

Historia
--------

O porto de Bares aparece citado por primeira vez o ano 916 nun documento do rei Ordoño II, quen concedeu o señorío da Vila de Bares e un mosteiro sito na parroquia de Mogor ao bispo de Mondoñedo Sabarico II. Pero a súa existencia como vila e como porto se remonta a moitos séculos antes. Atopáronse moedas fenicias, *tégulas*, ánforas e unha necrópole romana. Atopáronse tamén varias mámoas.

O peirao do porto de Bares, unha gran construción de grandes pelouros coñecida co nome do Coído, pode considerarse o porto máis antigo dos coñecidos no noroeste da Península Ibérica, talvez de orixe fenicia[]. Moitos expertos, incluíndo Federico Maciñeira e Fernando Alonso Romero, asignáronlle unha cronoloxía pre ou protohistórica, tendo en conta os frecuentes e importantes achados efectuados neste lugar. Unha teoría alternativa é a de que é se remonta ao século XIII ou XIV, cando se xeneralizou a caza da balea no litoral cantábrico, e Bares converteuse nun porto refuxio para os barcos baleeiros.

Quedan os restos dunha base do Exército dos Estados Unidos, pertencente ao sistema LORAN para control das comunicacións aéreas. Foi abandonada no ano 1991 trala caída do pano de aceiro e a redución de gastos militares dos Estados Unidos.

No alto do monte de Bares hai unha garita de pedra que entraba en comunicación con outras dúas en Espasante e no alto do Ortegal, cumprindo unha misión de vixilancia do territorio. A súa orixe estímase no século XVIII.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Bares

| Lugares da parroquia de Bares no concello de Mañón (A Coruña) |  |
| --- | --- |
| Anido | Campelo | O Faro da Estaca de Bares | O Porto de Bares | A Vila de Bares | Vilela |

### Parroquias de Mañón

As cinco parroquias que conforman o concello de Mañón.

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Mañón |  |
| --- | --- |
| Bares (Santa María) | As Grañas do Sor (San Mamede) | Mañón (Santa María) | Mogor (Santa María) | As Ribeiras do Sor (San Cristovo) |

Notas
-----

1. 1 2 3  DECRETO 189/2003, do 6 de febreiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia da Coruña.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Mañón
* Estaca de Bares
* Faro da Estaca de Bares

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3399216
* código INE: 15044010000

 |
En **azul**, subdialecto arcadio. Fóra de mapa: 20: chipriota. 21: panfilio.
O **arcadochipriota** (ou aqueo meridional) foi un dialecto do grego antigo falado en Arcadia (no Peloponeso central) e en Chipre aproximadamente entre os séculos -VII e -IV, ademais falábase en Panfilia, na costa anatólica veciña a Chipre. Descendía directamente do grego micénico e falouse nas áreas onde se reprochou a poboación micénica logo da invasión dórica. Os micénicos colonizaran Chipre cara ao -1100.

Tense coñecemento deste dialecto só a partir de inscricións. En Chipre escribiuse co silabario chipriota ata o século -III.

Mantivo moitas características do micénico que se perderon noutros dialectos clásicos (como o xónico ou o ático), por exemplo o son /w/, que se escribía coa letra arcaica *digamma* (Ϝ). Doutra banda, a letra arcaica *san* (Ϻ) mantívose en uso só en Arcadia ata o século -VI.

O dialecto panfilio presenta un aspecto estraño no conxunto dos dialectos gregos, con evolucións fonéticas propias.


|  |
| --- |
| **Historia da lingua grega**(ver tamén: alfabeto grego) |
| **Protogrego** (c. –2000)

---

 |
| **Micénico** (c. -1600–-1100)

---

 |
| **Grego antigo** (c. –800–-300)  *Dialectos*: Eolio, Arcadochipriota, Ático, Dórico, Macedonio, Xónico

---

 |
| **Koiné** (desde c. -300)

---

 |
| **Grego bizantino** (c. -330–1453)

---

 |
| **Grego moderno** (desde 1453) *Dialectos*: Capadocio, Chipriota,Demótico, Griko, Katharevousa, Póntico, Tsakonio, Ievánico |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q499602
* Glottolog: arca1234
* LINGUIST: grc-arc

 |
Tumba de Arcadio Vilela Gárate no cemiterio de Santo Amaro da Coruña.
**Arcadio Vilela Gárate**, nado en 1883 e finado na Coruña o 19 de maio de 1946, foi un xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Obtivo o título de profesor mercantil na Escola de Comercio. Foi secretario adxunto da Sociedad Oceanográfica na Coruña en 1911, e bibliotecario segundo da Liga de Amigos. Activo deportista, practicou tenis, xadrez, hockey, esgrima, equitación, remo e natación e foi presidente da Federación Galega de Fútbol. Redactor de *El Ideal Gallego* dende mediados dos anos trinta. Pertenceu a milicia civil armada coñecida como Caballeros de La Coruña, responsable de moitos dos paseos realizados a simpatizantes da República, e foi secretario provincial de FET y de las JONS na Coruña en 1939. O 19 de maio de 1946 o comando de Manuel Bello Parga fixo un intento de sabotaxe contra un emisor de Radio Nacional de España no que resultou morto Arcadio Vilela.

Vida perosal
------------

Casou con Mercedes Ramudo en 1917. O seu fillo Arcadio Vilela Ramudo foi alférez provisional, mandou un Tabor de Regulares e participou na batalla do Ebro.

Recoñecementos
--------------

O Concello da Coruña dedicoulle unha rúa no franquismo. En aplicación da Lei da Memoria Histórica o seu nome foi cambiado por Rúa da Cultura en 2016.

Notas
-----

1. ↑  Pepín Rivero pasa a llamarse Rúa da Educación y Arcadio Vilela, da Cultura

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Memoria y confusión Otrosidigo
* Asesinato de Arcadio Vilela Gárate (I)
* Asesinato de Arcadio Vilela Gárate (y II)
**Antonio Bernardino Ramilo Fernández-Areal**, nado en Buenos Aires (Arxentina) o 24 de maio de 1928 e finado en Vigo o 25 de xaneiro de 2006, foi un empresario e político, alcalde de Vigo.

Traxectoria
-----------

Traballou en Madrid e estudou leis, especializándose en Dereito Marítimo, nas universidades Complutense e de Deusto. En 1955 instalouse en Vigo. Ocupou o posto de conselleiro delegado na empresa familiar, Ramilo S.A. adicada á extracción de granito.

En 1970 foi nomeado alcalde, cargo que compatibilizou co de Procurador en Cortes pola provincia de Pontevedra e co de presidente da Caixa de Aforros Municipal de Vigo. Durante a súa alcaldía aprobouse o primeiro PXOU de Vigo, e promoveu a urbanización dos barrios da Travesía de Vigo e de Coia. Amais, celebrouse a primeira edición da World Fishing Exhibition e iniciouse o proxecto do Zoo da Madroa promovido por Rafael Portanet.

En setembro de 1974 foi substituído na alcaldía por Joaquín García Picher, e volveu ó asociacionismo empresarial, sendo presidente do Consello Provincial de Empresarios ata 1976. Ese ano participou na fundación da Confederación Española de Organizacións Empresariais (CEOE) e no 77 da Confederación de Empresarios de Pontevedra. Membro da Confederación de Empresarios de Galicia dende 1981 presidiuna dende 1991, deixando o cargo no 2000 tras descubrirse irregularidades contables na entidade.

Foi dirixente de Acción Democrática Española. De 1986 a 1989 foi senador por Alianza Popular.

Vida persoal
------------

Estaba casado e tivo sete fillos, entre eles o empresario e político Antonio Ramilo Rodríguez de Robles.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Rafael Portanet** |  **Alcalde de Vigo** 1970-1974 | Sucesor:**Joaquín García Picher** |
| Predecesor:**José Pablo Rodríguez-Martiñán** |  **Presidente da CEG** 1991 - 2000 | Sucesor:**Antonio Fontenla** |

Notas
-----

1. ↑  Vigozoo na páxina do concello.
2. ↑  Pablo López (22 de xaneiro de 2022). "Un desfalco y 22 años de investigación: a juicio el fraude en la patronal gallega en los años 90". *El Confidencial*.
3. ↑  "Antonio Ramilo Rodríguez encabeza la lista de Vox por Pontevedra para el 5-A". *Diario de Pontevedra*. 27 de febreiro de 2020.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Enciclopedia Galega Universal*

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado
* "Fallece Antonio Ramilo, ex alcalde y ex presidente de la patronal gallega", artigo en *Faro de Vigo*, 27 de xaneiro de 2006 *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11679881
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 93330

 |
Helen Mirren, parte do equipo actoral de *Calígula*.
***Calígula*** é un filme de produción italo-estadounidense rodado en 1979 e dirixido por Tinto Brass, sobre o polémico emperador romano do mesmo nome, Calígula.

Características
---------------

O filme contou cun destacado elenco encabezado por Malcolm McDowell, Peter O'Toole, John Gielgud e Helen Mirren. O guión foi escrito polo autor estadounidense Gore Vidal.

Desta fita existen dúas versións: a orixinal do produtor Tinto Brass, con escenas sexuais, pero apta para a exhibición en salas comerciais; e a versión sen censura de 1984, estendida polo produtor Bob Guccione que inclúe escenas de sexo lésbico e mesmo o incesto.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Calígula*, na IMDb. *(en inglés)*

* Portal:Cine
* Portal:Estados Unidos de América
* Portal:Roma antiga
* Portal:Diversidade sexual

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q217685
* AFI: 56382
* Allmovie: v7895
* AlloCiné: 1678
* CineRessources: 42575
* FilmAffinity: 250482
* IMDb: tt0080491
* LUMIERE: 15788
* OFDb: 514
* OMDB: 9453
* Rotten Tomatoes: caligula
* Synchronkartei: 506
* TheNumbers: Caligula
* TMDb: 9453
* TVcom: caligula-r-rated-edition
* TVGuide: 129768

 |