recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Thomas Jefferson National Accelerator Facility** é un Laboratorio Nacional dos Estados Unidos de América xestionado pola SURA (Southeastern Universities Research Association). Fundado en 1984 está situado en Newport News, preto de Norfolk no Estado de Virxinia. O seu cadro de persoal é de 675 persoas e arredor de 2000 científicos dos Estados Unidos e doutros países realizan investigacións nel.

O seu equipamento principal é o acelerador de electróns CEBAF (Continuous Electron Beam Accelerator Facility), formado por dúas seccións rectas paralelas de 1,4 km de longo, constituídas de cavidades aceleradoras e de dous arcos unindo estas seccións. Está soterrado a oito metros baixo terra. O equipo dedícase principalmente aos estudos sobre a estrutura e a espectroscopia dos hadrons, en particular dos nucleons.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1540109
* WorldCat
* VIAF: 148647596
* BIBSYS: 1093457
* CiNii: DA14074923
* EBID: ID
* FAST: 746216
* GeoNames: 6353775
* GND: 5316702-8
* GNIS: 2091438
* Google Maps: 8217680665069675022
* GRID: grid.450315.6
* ISNI: 0000 0001 2236 1964
* LCCN: no99019473
* SNAC: w64z3p78
* SUDOC: 183141555

 |
**Vladimir Mihailovitch Bexterev**, en ruso **Владимир Михайлович Бехтерев**, nado o 1 de febreiro de 1857 en Sorali (preto de Kirov) e finado o 24 de decembro de 1927 en Moscova, foi un neurólogo, neurofisiologo e psiquiatra ruso.

Traxectoria
-----------

Realizou os seus estudos na Academia Médica de San Petersburgo, onde obtivo o doutoramento en 1881 cunha tese consagrada ás posibles relacións entre a temperatura corporal e certas enfermidades mentais. Cunha bolsa de estudos para ir ó estranxeiro marcha a Leipzig, alí colabora con Wilhelm Wundt, o fundador da psicoloxía experimental e co neurólogo Paul Flechsig. Visita a Theodor Meynert en Viena e traballa en Berlín xunto a Carl Westphal e Emil du Bois-Reymond e recibe en París as ensinanzas de Charcot.

Despois de catro anos no estranxeiro, volve a Rusia como profesor de psiquiatría da Universidade de Kazán e máis tarde obtén praza na Academia Médica de San Petersburgo, onde desde 1908 foi o director do Instituto de Psiconeuroloxía.

Vladimir Bexterev morreu en prisión en 1927, non se sabe se por orde de Stalin por diagnosticarlle paranoa severa dous días antes. Anos despois, o fiscal xefe de Stalin Andrei Vishinski, ordena a morte dos seus fillos e o envío da súa familia a un campo.

Traballos
---------

As súas investigacións en neurobioloxía céntranse principalmente na anatomía do cerebro e nos reflexos condicionados.

Foi un dos principais partidarios da teoría do comportamento. Con independencia de Pavlov desenvolveu unha teoría do reflexo condicionado. Tamén describiu unha gran cantidade de estruturas do tronco cerebral incluída a formación reticular.

Bexterev foi un dos primeiros en describir a spondylarthrite ankylosante, unha afección reumatolóxica inflamatoria da columna vertebral.

Notas
-----

1. ↑  *(en alemán)* Donald Rayfield *Stalin und seine Henker*. pp 138 et suivantes. Blessing Verlag, München 2004, ISBN 3-89667-181-2

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *(en inglés)* Biografía de Bexterev
* *(en inglés)* Biografía e referencias bibliográficas no proxecto VLP

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q221723
* WorldCat
* VIAF: 49359648
* BIBSYS: 90577814
* BNE: XX1200758
* BNF: 130746955
* BRE: 1865065
* CiNii: DA0425736X
* DeutscheBio: 117579548
* EBID: ID
* FAST: 178501
* GEC: 0008685
* GND: 117579548
* ISNI: 0000 0001 1061 5920
* LCCN: n86103268
* NKC: nlk20000079334
* NTA: 07120671X
* OL: OL114454A
* RSL: 000056885
* SELIBR: 39360
* SUDOC: 085860654
* Treccani: vladimir-michajlovic-bechterev
* WikiTree: Bekhterev-1

 |
|  |  |
| --- | --- |
| Aviso médico | **Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.***Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.* |

Froitos da planta Ipeca.
O **xarope de ipeca** é un xarope, utilizado para provocar o vómito, feito cunha planta brasileira chamada ipeca.

O seu uso emético xa era coñecido polos indíxenas e, mesmo antes da súa comercialización iniciada por Adrien Helvetius, fora descrito por Guilherme Piso en *História Natural do Brasil*, de 1648.

Utilizábase nalgunhas situacións de intoxicación por algunhas substancias.

Hai que ter en conta de que non pode ser utilizado en tódalas situacións en que existe un diagnóstico de intoxicación, porque nalgúns casos o vómito pode ser extremamente perigoso. Importante lembrar os riscos á xente con problemas musculares específicos, así como a dexenerción do músculo cardíaco. Usado por algúns en casos de bulimia, o uso de IPECA era recomendado en casos de envelenamento ou intoxicación, mais o seu uso continuo por motivos de trastornos alimentarios pode causar unha seria lesión ao músculo cardíaco sendo necesario ao fin, un transplante de corazón para salvar a vida do paciente.[]

Notas
-----

1. ↑  Tradución brasileira: Guilherme Piso (trad. Prof. Alexandre Correia, seguido do texto original, da biografia do autor e de comentarios) (1948). *História Natural do Brasil Ilustrada* (edición comemorativa do primeiro cinqüentenario do Museu Paulista ed.). Companhia Editora Nacional. p. 431.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Psychotria ipecacuanha

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2755412
* EBID: ID
* LCCN: sh85067865
* MAG: 2910033812

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ATC: R05CA04
* CAS: 8012-96-2
* DrugBank: 13293
* ECHA: 100.029.439
* MeSH: D007486
* UNII: 62I3C8233L

 |
Un exemplo de teletexto.
O **teletexto** é un servizo de información en forma de texto que se emite xunto co sinal de televisión. Orixinouse no Reino Unido, a BBC realizou algunhas transmisións de probas en 1973, lanzándoo oficialmente o 23 de setembro de 1974. Precísase de televisores axeitados para acceder ao servizo; a maior parte de televisores que se venden desde os anos 90 incorporan este sistema porén existen rexións, como é o caso de América do Norte onde nunca se utlizou este sistema .

Na radio hai un sistema semellante chamado radiotexto ou RDS. Na Televisión Dixital Terrestre, ademais do teletexto, envíanse informacións sobre as canles a súa programación mediante EPG (electronic program guide).

A transmisión do teletexto
--------------------------

O sinal de televisión está formado por liñas agrupadas en campos e cadrados. Cada cadro (a equivalencia ao que en cinema é un fotograma) ten dous campos e cada campo está composto por un número concreto de liñas, este número depende do sistema de televisión empregado. Cada liña incorpora a información de luz e de cor, luminancia e crominancia, e os sincronismos necesarios para a súa posterior presentación no receptor de TV, estes sincronismos chámanse *sincronismo horizontal* e *salva de cor*. Os campos, par e impar que forman un cadrado, teñen tamén o seu sistema de sincronismos, estes reciben o nome de *sincronismo vertical*. Este sincronismo está formado polos pulsos de igualación, anteriores e posteriores, pulsos de sincronismos e liñas de recuperación. Estas últimas non levan información de imaxe, están baleiras, xa que o tempo de duración das mesmas era utilizado para a estabilización dos circuítos de deflexión vertical que a tecnoloxía existente no momento da definición do sinal de televisión (válvula termoiónica) precisaba de moito tempo para a súa estabilidade na recuperación da oscilación.

As novas tecnoloxías de estado sólido deixaron sen motivo estas liñas do sincronismo vertical que se aproveitaron para a transmisión doutras informacións e servizos, como os sinais VITS e o teletexto que utiliza un sistema de codificación dixital. Deste modo, os receptores non preparados simplemente ignoran estas liñas, e os preparados poden captar este sinal sen afectaren a calidade da imaxe.

Notas
-----

1. ↑  Teletex Then an Now
2. ↑  Gregory Dudek *Digital Television at Home: Satellite, Cable and Over-The-Air*, p. 17

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Televisión Dixital Terrestre

### Ligazóns externas

* Teletexto de TVE
* Teletext Online International

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q203659
* EBID: ID
* GEC: 0145364
* GND: 4188231-3
* LCCN: sh85133450
* MAG: 2780818791
* NDL: 00576313
* PSH: 9876

 |
Uva variedade Xarel·lo.
**Xarel·lo** é unha variedade de uva branca de acio doce, miúdo e compacto, con gran esférico de pel grosa e tamaño medio.

É unha variedade tradicional propia da comarca do Penedès e do Camp de Tarragona, empregada para a elaboración do cava xunto coas variedades de uva macabeo e parellada. A uva **xarel·lo** aporta ao cava corpo e estrutura. É unha das variedades principais para o viño branco das Denominacións de Orixe Alella, Binissalem, Costers del Segre, Denominación de Orixe Cava , Penedès e Tarragona, porén se cultiva en toda Cataluña e Mallorca.

O viño elaborado con este tipo de bago adoita ser aromático, equilibrado, sedoso e saboroso. Pode fermentarse en bocoi pero non dá resultado coma viño novo.

O nome **xarel·lo** provén do italiano *chiarello*, que quere dicir "*clarete*". Outros nomes utilizados para esta variedade de uva son: *pansa blanca*, en Alella; *pansa valenciana*, *panser*, *pansal*, *pansalet*, *cartoixà*; *premsal blanc* ou *moll*, en Mallorca; *palop*, *planta valenciana* e *planta bona*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q127174
* GEC: 0151551
* VIVC: 13270

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Vladimir Evgrafovich Tatlin** (en ruso: *Владимир Евграфович Татлин*), nado en Moscova  o 28 de decembro de 1885 e finado en Moscova o 31 de maio de 1953, foi un pintor e arquitecto soviético. Xunto con Kasimir Malevitch converteuse nunha das dúas figuras máis importantes do movemento artístico do Avant-garde soviética na década de 1920.

Traxectoria
-----------

Tatlin foi fillo dun enxeñeiro de raís ruso e unha poeta de orixe ucraína. Traballou como cadete nun barco mercante e pasou algún tempo no mar. A súa carreira artística comezou como pintor de iconas en Moscova, mentres asistía á Escola de Pintura, Escultura e Arquitectura de Moscova.

Tatlin gañou fama como o arquitecto que deseñou o xigantesco Monumento á Terceira Internacional, tamén coñecido como a Torre de Tatlin. Ideado no ano 1920, o monumento tiña que ser unha alta torre de metal, cristal e ferro a cal podería aloxar á Torre Eiffel de París no seu interior (era un terzo maior). Dentro da estrutura de ferro e metal xiratoria o deseño propoñía a construción de tres bloques de edificios, cubertos de fiestras de cristal, e poderían rotar segundo o tamaño unha vez ó día, ó mes ou ó ano. O seu alto orzamento fixo que Tatlin non puidese executa-lo proxecto.

Tatlin tamén fundou a arte construtivista que cuestionaba a antiga idea da pintura. Destacaron nesta arte Manuel Rendón Seminario, Joaquín Torres García, László Moholy-Nagy, Antoine Pevsner e Naum Gabo.

Aínda que eran grandes amigos cando comezaron as súas carreiras, Tatlin e Malevich diverxeron cando Malevich non se puxo de acordo co Construtivismo de Tatlin. Isto fixo que Malevich desenvolvese o seu programa Supremacista na cidade de Vitebsk, onde fundou unha escola chamada UNOVIS (Campións da nova arte). O Supremacismo viu a luz no ano 1915 na "0.10 exhibition", unha das exposicións máis importantes do Avant-garde ruso, tamén chamada "a exhibición dos últimos futuristas".

Tatlin tamén se dedicou ó estudo e deseño de roupa, obxectos etc. Ó final da súa vida comezou a estuda-lo voo dos paxaros, buscando un xeito de cumpri-lo soño da humanidade, poder voar.

Tatlin morreu o 31 de maio de 1953 e foi soterrado no Cemiterio Novodevichy, en Moscova.

Notas
-----

1. ↑   Lynton, Norbert (2009). *Tatlin's Tower: Monument to Revolution*. New Haven: Yale University Press. p. 1.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q310320
* WorldCat
* VIAF: 34497985
* BAV: ADV10235808
* BIBSYS: 90085774
* BNE: XX1000080
* BNF: 12169573m
* BRE: 4183713
* CiNii: DA02057610
* DeutscheBio: 118753975
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 110695
* GEC: 0067451
* GND: 118753975
* ISNI: 0000 0001 1757 4244
* LCCN: n83042971
* NKC: xx0023586
* NLG: 278845
* NNDB: 000084673
* NTA: 070190550
* OL: OL635463A
* openMLOL: 211010
* RKD: 76567
* SELIBR: 96097
* SNAC: w6b00718
* SUDOC: 030236738
* Treccani: vladimir-evgrafovic-tatlin
* ULAN: 500021874

 |
Xardín Yu, en Shanghai.
O **xardín chinés** é un estilo de xardín paisaxístico que evolucionou ao longo de tres mil anos. Inclúe tanto os vastos xardíns dos emperadores chineses e membros da familia imperial, construídos para o pracer e para impresionar, como os xardíns máis íntimos creados por estudosos, poetas, ex-funcionarios do goberno, soldados e mercadores, feitos para reflexión e a fuga do mundo exterior. A finalidade é crear unha paisaxe idealizada en miniatura, que pretende exprear a harmonía que debe existir entre o ser humano e a natureza.

Características
---------------

Un xardín chinés típico está pechado por muros e acolle un ou máis estanques, esculturas, árbores e flores, así como varias estancias e pavillóns dentro do xardín, conectados por camiños sinuosos e galerías en zigzag. Ao movérense de estrutura en estrutura, os visitantes poden ver unha serie de escenas compostas coidadosamente, como desenrolando un rolo de pinturas de paisaxes.

Notas
-----

1. ↑  Michel Baridon, *Les Jardins - paysagistes, jardiners, poḕts*. p. 348

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xardín chinés***  |

### Ligazóns externas

* Xardín xaponés

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q47692
* AAT: 300145571
* BNCF: 52924
* BNE: XX554029
* BNF: 12126141b
* GND: 4494540-1
* JSTOR: chinese-gardens
* LCCN: sh85053127

 |
**Teletipo** (modelo Teletype 33 ASR de Data Dinamics) no National Museum of Computing.
Un **teletipo** (TTY; tamén chamado **teleprinter**, **teleimpresora** ou **télex** en linguas como o portugués, francés e inglés) é un dispositivo electrónico que envía unha mensaxe escrita a outro lugar. Un teletipo de escribir ten un teclado de máquina de escribir, unha impresora local (para que o usuario poida ver o que se escribiu) e un transmisor. As mensaxes pódense enviar por cables ou ondas de radio.

Uso histórico
-------------

Os teletipos usáronse principalmente a principios e mediados do século XX. Desenvolvéronse para mellorar os telégrafos, algúns dos cales tamén usaban teclados, aínda que distintos aos das máquinas de escribir.

### Dispositivos para xordos

Aínda que as teleimpresoras foron substituídas por outras tecnoloxías, os **TDD** (Telecommunications Devices for the Deaf, Dispositivos de Telecomunicacións para Xordos), que se basean na idea e deseño de teletipos, aínda se utilizan hoxe en día. Non todas as persoas xordas, con discapacidade auditiva ou con discapacidade da fala pasaron a utilizar a mensaxería instantánea ou os mensaxes de texto ou outros servizos modernos. Moitos aínda escriben mensaxes entre si por TDD.

Notas
-----

1. ↑  "Dicionario; teletipo". *Real Academia Galega*. Consultado o 2023-07-16.
2. ↑  "bUSCatermos; teletipo". *aplicacions.usc.es*. Consultado o 2023-07-16.

Véxase tamén
------------

* Radio
* Televisión
* Vídeo
* Video Relay Service

### Ligazóns externas

* Sobre o TTY (en inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q66196
* AAT: 300434500
* BNF: 11980859c
* EBID: ID
* FAST: 1146531
* GEC: 0145365
* GND: 4154043-8
* JSTOR: teleprinters
* LCCN: sh2002004236
* MAG: 2775933330

 |
**Xosé Ramón Pousa Estévez**, nado en Santiago de Compostela o 5 de xaneiro de 1953, é un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

É doutor en Ciencias da Información pola Universidade Autónoma de Barcelona (1995) coa tese "El Sistema Radiofónico en Galicia", e profesor de Comunicación Audiovisual da Universidade de Santiago de Compostela dende 1996. É Vicedecano da Facultade de Ciencias da Información dende 1993 e Secretario da Asociación Galega de Investigadores en Comunicación.

Foi redactor fundador do semanario *A Nosa Terra* entre 1977 e 1979, redactor de *La Voz de Galicia* (1979-93) e director de Antena 3 Radio de Galicia (1990-93).

Obra
----

### Obras colectivas

* *Xosé Chao Rego: renacer galego. (Actas do Simposio-Homenaxe)*, 2010, Fundación Bautista Álvarez de Estudos Nacionalistas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na Facultade de Ciencias da Información
* Ficha en galegos.info

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12402881
* WorldCat
* VIAF: 50694858
* BNE: XX1164244
* Dialnet: 1854869
* ISNI: 0000 0000 5931 3205
* LCCN: n85818498

 |
**Xosé Antonio Moreiras Santiso**, nado en Vilela (Rodeiro) o 12 de marzo de 1939 e finado en Castelló de la Plana o 8 de abril de 1996, foi un frade e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Marcial Moreiras Dieguez de Vilela e de Julia Santiso. Cursou estudos eclesiásticos no Colexio dos xesuítas de Camposancos, o Seminario de Lugo, e fixo Teoloxía na Universidade Pontificia Comillas, con estancias na parroquia católica de Hovestadt (Alemaña), e estudou Maxisterio na Escola Normal de Santiago. Ordenouse sacerdote en 1963 e foi destinado a Galegos (Navia de Suarna) e Lodoso (Monterroso).

Foi elixido concelleiro en Monterroso nas primeiras eleccións democráticas e nomeado primeiro tenente de alcalde e concelleiro de cultura. En 1981 secularizouse e trasladouse a Castelló de la Plana, e tivo dous fillos.

Foi un dos fundadores de Alvarellos Editora e un dos conselleiros da revista *Encrucillada*. Colaborou en diversos medios de comunicación, e foi correspondente de *A Nosa Terra*.

Obras
-----

### Ensaio

* *Os mil e un refráns galegos da muller*, 1973, Alvarellos.
* *Cantigueiro da fistora tia Manoela*, 1977.
* *Os mil e un refráns galegos do home*, 1977, Alvarellos.
* *Liturxia galega*, 1980.
* *Crónicas*, 1981.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* II Certame literario de relato curto "Pepe Moreiras", Centro Galego de Castelló "O Aturuxo"

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535560
* WorldCat
* VIAF: 13664814
* BNE: XX1039437
* Dialnet: 1626286
* ISNI: 0000 0000 2619 7578
* LCCN: n82140069

 |
**Terón** foi un tirano grego da cidade de Acragante en Sicilia desde o 488 a.C. e pronto estivo relacionado con Xelón, que xa tiña unha posición forte en Gela e a partir do 485 a.C. tamén de Siracusa. Posteriormente Xelón converteuse no xenro de Terón.

Terón fixo guerra á cidade de Selinunte e ao tirano de Hímera, chamado Terilo. Polo tanto, Terilo buscou establecer unha alianza con Cartago. Terón capturou Hímera, pero á súa vez foi sitiado nesa cidade polo exército cartaxinés, axudado por Terilo. Terón recibiu axuda de Xelón, que, no  480 a.C. obtivo unha gran vitoria fóra das murallas de Hímera, o que simbolizou un triunfo sobre o helenismo occidental nun momento en que as cidades gregas gañaran a batalla de Salamina. Baixo o reino de Terón, Acragante xunto con Siracusa e Selinunte (que era procartaxinesa) formaban unha especie de "triunvirato" que dominaría a Sicilia grega desa época. Terón morreu no 473 a.C. e foi sucedido durante un breve tempo polo seu fillo Trasideo, antes de ser desprazado por Hierón I, o irmán de Xelón e Acragante quedará baixo o control de Siracusa.

Terón era un gran amante da arte e, como home culto, fixo de Acragante unha das máis belas cidades gregas. O poeta Píndaro estivo na súa corte e dedicoulle dúas odas olímpicas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Batalla de Hímera (480 a.C.)

### Ligazóns externas

* en-sicilia.html A morte de Minos en Sicilia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q35451
* EBID: ID
* GEC: 0065671

 |
**Xosé Mosquera Casero**, nado o 6 de decembro de 1956 en San Cristovo de Cea, é un político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciouse en dereito en 1979 e foi profesor axudante de dereito constitucional nas universidades de Navarra e Santader (1980-1983), funcionario da Deputación de Ourense desde 1985 foi Secretario Xeral Técnico da Conselleria de Pesca (1987- 1989), exerce como profesor asociado de dereito consitucional na Universidade de Vigo desde 1991 e mais é xefe do servizo de intervención da Deputación de Ourense desde 1995.

### Actividade política

En 1979 entrou a militar no Partido Galeguista e foi candidato desa formación nas eleccións autómicas de 1981. Tras a integración do seu partido en Coalición Galega en 1983, pasou a militar nesta formación ata a creación en 1987 do Partido Nacionalista Galego. Nas eleccións municipais dese ano encabezou a lista do PNG en San Cristovo de Cea, nas que foi elixido concelleiro. En 1991 entrou canda o seu partido no Bloque Nacionalista Galego. En setembro de 2011 resultou elixido secretario xeral do PNG-PG e en 2012, tras abandonar o seu partido o BNG e integrarse en Compromiso por Galicia, entrou na executiva desa formación. En 2014 impúxose nas primarias da súa formación na cidade de Ourense pero tras a formación da plataforma cidadá Ourense en Común, CxG foi o primeiro partido en oficializar o seu apoio  renunciando a presentar unha lista propia. Xosé Mosquera tamén gañou as primarias de Ourense en Común á alcaldía pero tras o malestar de parte da organización, que replicaba que houbera tráfico de votos, a asemblea xeral de Ourense en Común decidiu anular o proceso. Mosquera e o resto de militantes de CxG que colaboraban en Ourense en Común cualificaron esta decisión como un quebranto democrático e abandonaron a marea, reactivando a candidatura de CxG ao concello de Ourense con Mosquera como cabeza de lista. En novembro de 2018 abandonou tanto os cargos que desempeñaba como a militancia en Compromiso por Galicia. En 2020 asumiu a presidencia Partido Galego.

Notas
-----

1. ↑  "Xosé Mosquera se impone en las primarias de CxG y será candidato a la alcaldía", *La Voz de Galicia*, 4 de outubro de 2014.
2. ↑  "Compromiso por Galicia, primer partido en oficializar su apoyo a la «marea» ourensana" *La Voz de Galicia*, 13 de febreiro de 2015
3. ↑  "Xosé Mosquera será el candidato de Ourense en Común en las municipales" *La Región*, 16 de marzo de 2015.
4. ↑  "Anuladas as primarias de Ourense en Común" Arquivado 18 de abril de 2015 en Wayback Machine. *Sermos Galiza*.
5. ↑  "CxG abandona Ourense en Común" *Galicia Confidencial*, 1 de abril de 2015.
6. ↑  "Xosé Mosquera deja Compromiso por la imposición como candidato del hostelero Tino Iglesias" *La Voz de Galicia*, 22 de novembro de 2018

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil de Xosé Mosquera no sitio web de CxG
A **World Database on Protected Areas** (**WDPA**) é a meirande base de datos do mundo sobre as áreas protexidas mariñas e terrestres, que contaba con máis de 260 000 áreas protexidas en agosto de 2020, con rexistros que abranguen 245 países e territorios de todo o mundo. A WDPA é unha colaboración entre o Centro de Monitoreo da Conservación do Ambiente, a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e a Comisión Mundial de Áreas Protexidas.

Os datos para o WDPA recóllense das secretarías de convencións internacionais, dos gobernos e das organizacións non gobernamentais colaboradoras, pero o papel de custodio está asignado ao Programa de Áreas Protexidas do PNUMA-WCMC, con sede en Cambridge, no Reino Unido, que acolle a base de datos desde a súa creación en 1981. O WDPA ofrece información inestimable aos responsables de tomar decisións de todo o mundo, especialmente no que se refire a medir a extensión e a eficacia das áreas protexidas como indicador para cumprir os obxectivos mundiais de biodiversidade. En outubro de 2010, UNEP-WCMC lanzou o sitio web protexido, baseado en redes sociais, que permite aos usuarios interactuar e mellorar os datos que se rexistran na base de datos mundial de áreas protexidas.  

Coral reefs near Enderbury Island, Phoenix Islands Protected Area, the largest marine protected area in the WDPA

Notas
-----

1. ↑  "August 2020 update of the WDPA". *Protected Planet*. UNEP-WCMC. Consultado o 19 de agosto de 2020.
2. ↑  Chape, S. Harrison, J. Spalding, M. e Lysenko, I. "Measuring the Extent and Effectiveness of Protected Areas as an Indicator for Meeting Global Biodiversity Targets", *Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences* Vol.360 (2005) pp.443–455
3. ↑  "United Nations Environment Programme Press Release: "Nagoya 2010: ProtectedPlanet.net takes you to 150,000 spectacular nature sites" Published 19 October 2010". Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 12 de xaneiro de 2023.
4. ↑  Phoenix Islands Protected Area

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1681293
* MAG: 2779845611

 |
**Worten** é unha empresa retallista comerciante portugués de produtos electrónicos, de consumo e de entretemento, pertencente ao grupo Sonae, con sede en Carnaxide. En 2022 ten máis de 180 tendas en Portugal.
Worten está presente nas principais rexións de Portugal, cunha rede de tendas que contan con dous tipos diferenciados: as grandes superficies, con preto de 500 m2 de superficie de venda, situadas nas galerías comerciais dos hipermercados Continente Modelo, e as *megastores* (macrotendas), con preto de 2000 m2, situadas nos principais centros comerciais.

Historia
--------

A primeira tenda Worten abriu o 12 de marzo de 1996 na localidade próxima a Galiza de Chaves. En España adquiriu a cadea de tendas Boulanger en 2008, e as tendas PC City, en 2011.
A finais de 2018 Worten tiña unha tenda en Santiago de Compostela e outras 48 tendas en España. En 2019, Worten pechou nove tendas.

En marzo de 2021, Worten vendeu 17 tendas en España a MediaMarkt por 5 millóns de euros. A transacción tamén inclúe o futuro peche doutras 14 tendas na España peninsular. Worten centrarase nas vendas a través da canle online e só manterá unha tenda física en Madrid e 15 nas Illas Canarias.

Marcas propias
--------------

Actualmente Worten posúe as marcas Kunft, Mitsai, Becken e outras.

Notas
-----

1. ↑  "Sobre a Worten | História e Cronologia em Worten.pt" (en portugués). Consultado o 2021-11-30.
2. ↑
3. ↑  "Worten em risco de falência em Espanha".
4. ↑  "Worten encaixa 5 milhões com venda de 17 lojas em Espanha à MediaMarkt".
O grupo Delhi 2 Dublin.
**World Music** (en galego, **Música do Mundo**) refírese á música tradicional ou música folclórica dunha cultura creada e tocada por músicos relacionados con esa cultura.

O concepto de World Music é moi amplo e non está pechado, polo que os límites entre o que é e non é World Music non son claros. Inclúe música tradicional o folclórica, música popular, música étnica e outros xéneros locais ou característicos dalgunhas zonas ou culturas do mundo, difíciles de clasificar. Está relacionado coa globalización e a diversidade cultural.

O termo foi concibido por Robert E. Brown no inicio da década de 1960, como unha amálgama de artes escénicas para promover a harmonía e o entendemento entre culturas. O expoñente máximo da Música do Mundo, segundo a visión de Brown, era aprender as danzas e os estilos musicais executándoos.

Notas
-----

1. ↑  Nidel 2004, p.2
2. ↑  Philip V. Bohlman. *World Music: A Very Short Introduction.* Nova York: Oxford University Press. 2002. 178 páx. ISBN 0192854291
3. ↑  Robert E. Brown; brought world music to San Diego schools

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Música
* Música moderna
* Música popular

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q205049
* EBID: ID
* GND: 4267804-3
* JSTOR: world-music
* LCCN: sh93002569
* Treccani: world-music

 |
**The Sacred Armour of Antiriad** é un videoxogo desenvolvido por Palace Software para Amstrad CPC, Commodore 64 e ZX Spectrum en 1986.
Nun tempo pasado os humanos destruíron a súa civilización con armas atómicas no decurso dunha das súas numerosas guerras, os que sobreviviron formaron tribos como en tempos aínda anteriores á era atómica. Entón chegaron os Amos en centos de naves espaciais, escravizaron os humanos para traballaren nas minas, realizando expedicións para substituíren ós que morrían polas duras condicións. O consello de anciáns na crenza dunha lenda que se transmitía de xeración en xeración e que falaba dunha armadura, a Armadura Secreta de Antiriad que posuía enormes poderes. Os seus compoñentes estaban esparexidos na aba dunha montaña onde habitaban os Amos e que era territorio prohibido para os humanos mesmo antes da chegada dos extraterrestres, xa que o grao de radioactividade era moi elevado para sobrevivir moito tempo e estaba poboado por seres froito das mutacións. Thol é o encargado polo Consello de Anciáns de partir para recupera-la armadura.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2089719
* IGDB: the-sacred-armour-of-antiriad
* Lemon 64: 121
* MobyGames: rad-warrior
* Ready64: 489
* World of Spectrum: 0004300

 |
**Territorio Chileno Antártico** ou **Antártica Chilena** son os nomes que en Chile danse a un sector da Antártida entre os meridianos 53° O e 90° O. A zona é reclamada pola República de Chile como parte integrante do seu territorio e se solapa parcialmente coas áreas reclamadas pola Arxentina (Antártida Arxentina), entre os meridianos 53° O e 74° O ao sur do paralelo 60° S e polo Reino Unido (Territorio Antártico Británico), entre os meridianos 53° O e 80° O ao sur do mesmo paralelo.

O territorio reclamado por Chile abarca as Illas Shetland do Sur, a Península Antártica (a península Antártica é chamada *Terra de O'Higgins* por Chile) e illas adxacentes, a Illa Alexandre I, a Illa Charcot, entre outras, parte da Terra de Ellsworth etc. e posúe unha superficie aproximada de 1.250.000 km². Os seus límites atópanse definidos polo Decreto Nº 1.747 de 1940 do Ministerio do Interior de Chile, que establece que: "*Forman a Antártica Chilena, ou Territorio Chileno Antártico, todas as terras, illas, illotes, arrecifes, glaciares (pack-ice) e demais, coñecidos e por coñecerse, e o mar territorial respectivo, existentes dentro dos límites do casquete constituído polos meridianos 53º lonxitude Oeste de Greenwich e 90º lonxitude Oeste de Greenwich*".

Administrativamente para Chile a área forma parte da Comuna Antártica, unha das dúas comunas da Provincia da Antártica Chilena, a cal á súa quenda forma parte da XII Rexión de Magallanes e da Antártica Chilena.

As reclamacións territoriais chilenas sobre a Antártica baséanse principalmente en consideracións históricas e xeográficas e atópanse en suspenso por aplicación do artigo 4 do Tratado Antártico de 1959.
casquete constituído polos meridianos 53º lonxitude Oeste de Greenwich e 90º lonxitude Oeste de Greenwich".

Administrativamente para Chile a área forma parte da Comuna Antártica, unha das dúas comunas da Provincia da Antártica Chilena, a cal á súa quenda forma parte da XII Rexión de Magallanes e da Antártica Chilena.

As reclamacións territoriais chilenas sobre a Antártica baséanse principalmente en consideracións históricas e xeográficas e atópanse en suspenso por aplicación do artigo 4 do Tratado Antártico de 1959.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3626
* WorldCat
* VIAF: 156069897
* GeoNames: 8521147
* LCCN: n90685483

 |
Os fundadores de YouTube (de esquerda a dereita): Chad Hurley, Steve Chen e Jawed Karim.
**YouTube** é un espazo web que lles permite aos usuarios publicar, ver e compartir vídeos. Fundouse en febreiro de 2005 por tres antigos empregados de PayPal: Chad Hurley, Steve Chen e Jawed Karim. YouTube é un nome composto de *you* (en inglés ti) e *tube* (en inglés tubo, ou sexa, televisión), que quere dicir algo así como *ti es a televisión*.

Características
---------------

YouTube utiliza un formato Macromedia Flash para servir os seus contidos. É moi popular, do mesmo xeito que o é Google Video, debido á posibilidade que ten calquera de abeirar os seus vídeos e, especialmente, porque ao usar un sistema de palabras chave, ao igual ca Flickr ou Technorati, permite localizar contidos de forma sinxela. YouTube contén unha ampla variedade de retrincos de filmes e programas de televisión, vídeos musicais e vídeos caseiros. Malia que as regras do YouTube ditan que non está permitido publicar vídeos con copyright, hai material propietario ás mancheas. As ligazóns a vídeos de YouTube poden ser tamén aloxadas en blogs e webs persoais utilizando APIs.

Uso e operacións
----------------

En xuño de 2005, 95.000 vídeos novos se soben a YouTube todos os días. O total de vídeos que se descargan diariamente estimouse en 80 millóns e o número total de vídeos alí abeirados debe situarse nos 100 millóns.

Pódense publicar vídeos mediante un rexistro gratuíto. Para protexer a difusión comercial doutros produtos audiovisuais, o límite do tempo fixado é de 40 minutos por vídeo, cun tamaño máximo de 100 megas.

A empresa
---------

YouTube é unha empresa pequena, con só 50 empregados e catro persoas máis en prácticas da Universidade Stanford contratados como censores para avaliar vídeos que os usuarios riscaron como "ofensivos". A oficina de YouTube atópase en San Bruno, California.

Críticas
--------

### Calidade de vídeo

Ao igual que sucede con Google Video e noutras páxinas de vídeos, hai abondosas queixas sobre a calidade. Un problema relativamente frecuente é que, nalgúns fragmentos, o son e o vídeo non están ben sincronizados.

### Copias de seguridade

Para evitar copias dos arquivos de vídeo, estes distribúense en formato Macromedia Flash, o que lles impide aos usuarios facer copias dixitais doadamente.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***YouTube Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* *Life in a Day*, un filme documental creado polos usuarios de YouTube de todo o mundo.

### Ligazóns externas

* Web de YouTube

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q866
* WorldCat
* VIAF: 144469555
* BNF: 155961009
* CANTIC: a19231623
* EBID: ID
* FAST: 1796568
* GND: 7597411-3
* IMDb: co0202446
* LCCN: n2007018166
* NKC: ph659134
* Treccani: youtube

 |
Walter Cronkite, presentador de *You Are There*
***You Are There*** é unha serie de divulgación histórica estadounidense emitida orixinalmente para a radio, na CBS Radio e da que máis tarde se fixo unha serie para a televisión, emitida na rede da CBS Television.

Radio
-----

A serie para a radio creouna Goodman Ace, axuntando a historia coa tecnoloxía moderna, cada programa consistía nun noticieiro en vivo que trataba algún dos grandes eventos do pasado, dramatizándoos e mesturando as convencións da investigación histórica co xornalismo de investigación, e coa participación de xornalistas coñecidos como John Charles Daly, Don Hollenbeck ou Richard C. Hottelet. A estrea da serie foi o 7 de xullo de 1947 co título de ***CBS Is There***, a partir do episodio 24 utilizou a denominación "You Are There". O último episodio difundiuse o 19 de marzo de 1950. Dos 90 episodios emitidos consérvanse 75.

Televisión
----------

O 1 de febreiro de 1953 emitiuse o primeiro programa da serie de televisión, con Walter Cronkite como o presentador habitual, seguindo o mesmo esquema que na radio, emitíanse en directo, aínda que moitos dos últimos episodios producíronse en filme. O derradeiro episodio emitiuse o 13 de outubro de 1957.

Notas
-----

1. ↑  "The CBS Is There Radio Programs". Arquivado dende o orixinal o 11 de outubro de 2011. Consultado o 04 de decembro de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8056895
* IMDb: tt0045458
* OFDb: 49257
* TMDb: 13178
* TVcom: you-are-there

 |
**Yoshimi P-We** (nada como Yokota Yoshimi o 18 de febreiro de 1968) é unha músico xaponesa coñecida polo seu rol como o batería que tocou durante máis tempo na banda de rock xaponesa Boredoms.

Ademais das súas habilidades coa batería con Boredoms, tamén se encarga das voces en OOIOO, e tamén toca a trompeta, a guitarra e os teclados.

Nada en Okayama, Xapón, Yoshimi uniuse á súa primeiro banda, U.F.O. or Die, no ano 1986. Dende 1997 lidera a banda de mulleres OOIOO e continúa contribuíndo na presente encarnación de Boredoms.

Yoshimi traballou nun gran número de proxectos, destacando unha banda de raga chamada Saicobab, un proxecto de ambient chamado Yoshimi and Yuka, the tribal-drum-influenced OLAibi, e o supergrupo indie Free Kitten. Yoshimi aparece como músico de sesión e vocalista no álbum de 2002 de The Flaming Lips *Yoshimi Battles the Pink Robots*. Yoshimi participou como batería un (no concerto participaron 74 baterías) na actuación de Boredoms recollida no álbum ao vivo *77 Boadrum*, que tivo lugar o día 7 de xullo de 2007, no Empire-Fulton Ferry State Park en Brooklyn, Nova York.

Notas
-----

1. ↑  "Yoshimi". *Discogs* (en inglés). Consultado o 2019-12-20.
2. ↑  "Boredoms - 77 Boa Drum". *Discogs* (en inglés). Consultado o 2019-12-20.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4355988
* AllMusic: mn0000962908
* Discogs: 187086
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID

 |
Localización de Yorkshire en Inglaterra
**Yorkshire** é un condado histórico do norte de Inglaterra e o meirande do Reino Unido. Debido ao seu gran tamaño en comparanza con outros condados ingleses, as súas funcións administrativas foron paseniñamente pasando ás súas subdivisións, que foron obxecto de reformas periódicas. Malia eses cambios, Yorkshire continúa sendo recoñecida como un territorio xeográfico e unha rexión cultural, aínda quea meirande parte de Yorkshire, xunto coa parte norte de Lincolnshire forman agora a rexión deYorkshire e Humber. O emblema de Yorkshire e a rosa branca da Casa de York, e a bandeira máis común para representar ao Yorkshire é a rosa branca sobre fondo azul escuro, que despois de anos de uso recoñeceu o Flag Institute o 29 de xullo de 2008. A rexión conta co seu propio dialecto, o yorkshire, xa moi influído polo inglés estándar. A poboación é de arredor de 5 millóns de habitantes e a superficie de 15 000 km², as cidades principais do territorio son Leeds, Bradford,Wakefield, Sheffield, York, Ripon e Hull.

Notas
-----

1. ↑  G. Gibbons, *Yorkshire: Britain's Largest County* (London: Geographica Ltd. 1969).
2. ↑  "Yorkshire Ridings Society". Arquivado dende o orixinal o 05 de agosto de 2012. Consultado o 2009-06-03.  Arquivado 05 de agosto de 2012 en Wayback Machine.
3. ↑  Allen, Liam (1 August 2006). "What's so special about Yorkshire?". BBC. Consultado o 2008-07-15.
4. ↑  "Yorkshire (United Kingdom)". CRWFlags.nom. Consultado o 2007-10-25.
5. ↑  Martin Wainwright (29 July 2008). "Proud Yorkshire can finally fly white rose flag without charge". London: *The Guardian*. Consultado o 2008-07-29.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q163
* WorldCat
* VIAF: 135974050
* BRE: 2029707
* EBID: ID
* GeoNames: 2633349
* GND: 4079436-2
* LCCN: n81050764
* NKC: ge134593
* OSM: 8484939
* SELIBR: 160634
* TGN: 7008171

 |
"**You're My Best Friend**" é un sinxelo da banda británica de rock Queen, lanzado en 1976. A canción foi escrita polo baixista John Deacon, e pertence ao álbum *A Night at the Opera*, de 1975.

A canción foi escrita en homenaxe á esposa de John Deacon, Veronica Tetzlaff, e salienta por estar escrita no piano, instrumento que John estaba aprendendo a tocar. Na gravación, o baixista quería que o vocalista e pianista Freddie Mercury a tocase nun piano eléctrico Wurlitzer, petición á que Mercury se negou axiña, xa que rexeitaba os pianos eléctricos. Xa que logo, foi John Deacon quen gravou o piano nesta peza.

"You're My Best Friend", que alcanzou a décimo sexta posición nas listas dos Estados Unidos, é citada xeralmente polos medios especializados como un dos cumio de toda a carreira de Queen. A revista Rolling Stone definiuna como unha das tres mellores interpretacións vocais de Freddie Mercury, xuntamente con "Bohemian Rhapsody" e "We Are the Champions".

"You're My Best Friend" foi tamén gravada nunha versión en directo en *Live Killers*, e figura ademais en varios discos compilatorios, como *Greatest Hits*, *Absolute Greatest* e *Queen Forever*.

Ficha técnica
-------------

* John Deacon: baixo, piano eléctrico Wurlitzer e composición.
* Freddie Mercury: voces.
* Brian May: voces de apoio e guitarra.
* Roger Taylor: batería e voces de apoio.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q839848
* Discogs: 6246
* MusicBrainz: ID
* MusicBrainz: ID

 |
**Volcano Suns** foi unha banda estadounidense de rock alternativo procedente de Boston, Massachusetts, e formada polo batería de Mission of Burma, Peter Prescott, no ano 1984.

Historia
--------

A banda formouna na primavera de 1984 o antigo batería de Mission of Burma e Molls Peter Prescott, sendo o único membro orixinal de Volcano Suns que quedaba cando o grupo separouse en 1991. Os outros membros orixinais eran Gary Waleik e Steve Michener, que marcharían despois duns poucos meses, antes do lanzamento do primeiro álbum do grupo, para formar Big Dipper. Prescott incorporou entón a Jeff Weigand ao baixo e a Jon Williams á guitarra. Esta segunda formación creou o álbum de estrea da banda, *The Bright Orange Years* (1985), ademais do segundo, *All-Night Lotus Party* (1986), ámbolos dous editados a través do desaparecido selo Homestead Records. En 1987 Bob Weston e Chuck Hahn substituíron a Weigand e Williams respectivamente para gravar *Bumper Crop*, o seu derradeiro álbum con Homestead. No traballo tamén colaboraron Roger Miller tocando o piano e Gary Waleik o sitar.

En 1988 a banda asinou co selo de Greg Ginn SST Records para publicar o seu cuarto álbum, *Farced*. A formación foi a mesma que no seu anterior traballo, incluíndo a Miller no piano e a Waleik no sitar. No ano 1989 chegou o seu lanzamento máis experimental, *Thing of Beauty*, tamén a través de SST, no cal David Kleiler (anteriormente na banda Sorry) substituíu a Chuck Hahn na guitarra. Esta sería a derradeiros formación de Volcano Suns. A bands moveuse ao selo independente baseado en Chicago Quarterstick Records para editar o seu derradeiro álbum en 1991, *Career in Rock*. O disco foi gravado por Steve Albini, que posteriormente traballaría con Bob Weston en Shellac.

Discografía
-----------

### Álbums

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *The Bright Orange Years* | 1985 | Homestead Records |
| *All-Night Lotus Party* | 1986 | Homestead Records |
| *Bumper Crop* | 1987 | Homestead Records |
| *Farced* | 1988 | SST Records |
| *Thing of Beauty* | 1989 | SST Records |
| *Career in Rock* | 1991 | Quarterstick Records |

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7  Strong, Martin C. (2003) *The Great Indie Discography*, Canongate, ISBN 1-84195-335-0, p. 559
2. ↑  Coley, Byron (xaneiro de 1987). "Under the Volcanos". *Spin*: 53–54.
3. ↑  Klein, David (2009-02-25). "Even with two lauded reissues, Volcano Suns ducks fame". *INDY Week* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 8 de xuño de 2020. Consultado o 2019-11-20.
4. ↑  "Bumper Crop - Volcano Suns | Songs, Reviews, Credits". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2019-11-20.
5. ↑  "Thing of Beauty - Volcano Suns | Songs, Reviews, Credits". *AllMusic* (en inglés). Consultado o 2019-11-20.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* [ Páxina da banda]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3562739
* WorldCat
* VIAF: 129146847
* Discogs: 269029
* ISNI: 0000 0000 8873 309X
* LCCN: n92025244
* MusicBrainz: ID
* Songkick: 522322

 |
Soho, no centro de West End en Londres.
A **xentrificación** é un concepto urbanístico referido a un proceso de transformación física, económica, social e cultural dun barrio ou área dunha certa extensión, antigamente degradado ou de clase baixa que acaba sendo de clase media-alta.

A etimoloxía da palabra procede do inglés *gentry*, referido á alta burguesía. O termo foi usado por vez primeira en 1964 pola socióloga Ruth Glass, ao estudar os cambios sociais que se presentaban en Londres con relación ao territorio.

Características
---------------

Os edificios son restaurados ou modificados, incrementando o valor, cousa que co tempo acaba expulsando os seus antigos habitantes, máis pobres. É un fenómeno que se está a dar no centro de moitas cidades de Occidente, especialmente en Europa, cambiando unha tendencia xa secular das súas clases dirixentes, que abandonaban os centros en beneficio de avenidas máis salubres ou suburbios distinguidos.

Casos significativos son os acontecidas nas cidades mediterráneas de Barcelona ou Marsella, co barrio de Gràcia ou Le Panier respectivamente. Tamén en Galiza existen tales procesos de xentrificación, principalmente nas áreas históricas das principais cidades[].

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xentrificación***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q119380
* AAT: 300055440
* BNCF: 59746
* BNF: 126996694
* EBID: ID
* GND: 4291675-6
* JSTOR: gentrification
* LCCN: sh85053952
* MAG: 2777554338

 |
**Władysław Hipolit Segda**, nado en Przemyśl o 25 de maio de 1895 e finado en Edimburgo en 1994, foi un militar e tirador de esgrima polaco, gañador de dúas medallas olímpicas.

Traxectoria
-----------

Durante a primeira guerra mundial entrou na Academia Militar (1915) e serviu no Exército Austro-Húngaro na fronte de Italia onde foi ferido, tras a desaparición do Imperio foi admitido no exército polaco en 1918 co rango de tenente, loitou na Guerra Polaco-Ucraína mais na Guerra Polaco-Checoslovaca, ferido dúas veces recibiu a Cruz do Mérito, transferido á xendarmería militar en 1921 serviu no 5º Escuadrón da Xendarmería con base en Cracovia e en 1922 ascendeu a capitán, desde 1928 serviu na Academia da Xendarmería en Grudziąd deica 1932 cando foi transferido ao 1º Escuadrón. Promovido a maior en 1938. Tras a mobilización do exército polaco serviu no 3º Batallón Acoirazado en Varsovia, combatendo na defensa de Polonia e tras a caída polaca pasou a Francia e Gran Bretaña para unirse ás forzas militares fieis ao goberno polaco no exilio. Despois da guerra permaneceu no exilio en Escocia.

Carreira deportiva
------------------

Zegda foi un dos pioneiros da esgrima en Polonia, non só no ámbito deportivo senón tamén no asociativo, foi moi activo tanto na Asociación Polaca de Esgrima como no Comité Olímpico Nacional. Foi campión polaco 13 veces: 6 de florete (1925 e 1927-1931), 5 de sabre (1933, 1935, 1937-1939) e 2 de espada (1932, 1933). Participou nas tres olímpiadas entre 1928 e 1936, logrando medalla de bronce en sabre por equipo nas de 1928 e 1932. Foi membro da dirección do Comité Olímpico Polaco (1935-1936). Tras a guerra deu clases de esgrima en Edimburgo e Glasgow e en 1950 aprobou no primeiro exame para mestres de armas que se realizaba na época moderna en Gran Bretaña .

Notas
-----

1. ↑  "*A Short History of Modern Fencing in Scotland* na web do organismo Scottish Fencing" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 26 de abril de 2014. Consultado o 28 de agosto de 2013.
2. ↑  "Academy News - Brittish Academy of Fencing nº 70, maio de 2013" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 22/04/2017. Consultado o 28/08/2013.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil na web do Comité Olímpico Polaco *(en polaco)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2359864
* Sports Reference: wladyslaw-segda-1

 |