recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Sarria**, tamén chamado **Oribio**, é un río da provincia de Lugo, en Galicia. É un afluente do río Neira, e este á súa vez do río Miño.

Etimoloxía
----------

O río Sarria, topónimo que significa *"corrente fluvial"*, dá o seu nome a un concello, a unha comarca, a un condado, a unha xurisdición, a un marquesado, a dous mosteiros, a un partido xudicial, a unha terra, a unha vila e a varias parroquias. Ten 57 km de lonxitude e drena 309 km² de superficie.

Curso
-----

Fórmase coas augas que baixan desde os montes da Meda, Oribio e Albela, no concello de Triacastela, e tras atravesar o concello de Samos entra no de Sarria, déixao e fai de límite entre o do Páramo e Láncara. Neste último únese ao río Neira preto da vila da Pobra de San Xiao.

A bacía do río é moi ampla e abrangue a maior parte da comarca de Sarria: tódalas parroquias de Triacastela, a maior parte das de Samos e Sarria, poucas de Láncara, 2 do Páramo e unha pequena parte do Incio.

Muíño no río, ao seu paso polo concello de Sarria
Río Sarria en 1910

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9072107
* GeoNames: 3109367

 |
**Ronsel Pan**, nada na Coruña na primavera de 1980, é unha escritora e artista visual galega.

Traxectoria
-----------

Estudou no IES Manuel Murguía e licenciouse en Relacións Internacionais, cunha estancia Erasmus en París. Despois cursou o DEA Temps et Territoires na Académie de Nantes, e traballou cunha bolsa Leonardo da Vinci no Cinema de Art e Essai Les Cineastes. En 2005 comezou a carreira de Comunicación Audiovisual na Universidade de Santiago de Compostela, e despois estudar na Escuela de Artes Plásticas de Cidade de México cun intercambio da USC. En 2014 comezou un mestrado en Literatura na Universidade da Coruña, e en 2015 comezou os estudos de Medicina na USC.

En México comezou a facer videopoemas, curtametraxes experimentais, documentais e entrevistas. No ano 2014 entra en CREA e no 2015 en CIMA. Expuxo na galería 124 de México D.F. a obra pictórica *Vacacións en gris e negro* e o vídeo *Lenzos*.

Obras
-----

* *Onte* (narrativa, 2015; Letras de Autor)
* *Gauloises. Escritura automática nas aulas de Euloxio Ruibal* (narrativa, 2016; Letras de Autor)
* *Over the fall* (poesía, 2017; Lautana Editorial)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Ronsel Pan na páxina web da Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q29113565
* WorldCat
* VIAF: 3145243763074441172
* AELG: 511
* BNE: XX5557170
* LCCN: no2017063439

 |
O **río Selmo** é un curso fluvial da Península Ibérica, que transcorre entre as provincias de Lugo e León. É afluente do Sil, pola súa beira dereita.

Percorrido
----------

Nace no concello lugués de Folgoso do Courel, preto da cima do monte Formigueiros, a 1.500 m de altitude. A súa dirección é Oeste-Leste, adentrándose rapidamente na provincia de León, no concello de Oencia e na Terra de Aguiar (concello de Sobrado), integrada actualmente na comarca do Bierzo, para despois de 44 km de percorrido desembocar no Sil, nun amplo meandro deste último, que forma unha veiga nas proximidades da Barosa, no municipio de Carucedo.

Como río de montaña, o seu percorrido é practicamente encaixado, recibindo augas de regos tamén de montaña de moi curta lonxitude.

Natureza
--------

Estando a súa conca entre a alta montaña e, nas zonas baixas, en zona de clima de influxo mediterráneo, a súa fauna e flora, precisarían dunha maior protección, pois non en van a Terra de Aguiar constitúe o reborde norte e oriental do parque natural da Serra da Enciña da Lastra, continuándose o relevo cárstico, con formación de simas e covas (como no Valdeorras tamén denominadas palas). A ameaza principal está nestes momentos constituída polas canteiras de calcarias, que se van estendendo, tanto na provincia de Ourense como na de León. Compre ademais ter en conta, que esta zona cárstica continua, en breve distancia até As Médulas de Carucedo, e está moi próxima ao Canón do Sil, dito de Covas, ou Estreito do Sil.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9072114
* GeoNames: 3109197

 |
Ritual no que o medo é queimado simbolicamente.
Un **ritual** é unha sequence de accións que inclúen xestos, palabras e obxectos realizados nun lugar específico, e realizados de acordo cunha secuencia. Son un conxunto de ritos e fórmulas realizadas principalmente polo seu valor simbólico, establecidas pola relixión ou polas tradicións da comunidade.

Os rituais son un trazo característico de tódalas sociedades humanas coñecidas, son realizadas por varias razóns, tales como a adoración dun deus no contexto dun ritual relixioso, como fase de iniciación ou aceptación nunha comunidade, ou simplemente para referirse a unha acción diaria que é repetida por un longo tempo, tal como, por exemplo, despois de se erguer pola mañá abrir as fiestras. Os rituais responden a unha necesidade, no caso das persoas relixiosas para pedir a deus a mellora na colleita ou unha caza abundante, ou responder a un costume, no caso do ritos diarios.

En psicoloxía o termo "ritual" ás veces refírese a unha acción ou unha serie de accións que unha persoa realiza nun contexto, xa que non teñen outra finalidade ou razón aparente. O termo pode referir especialmente a comportamentos compulsivos de persoas que padecen trastorno obsesivo-compulsivo.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑  Bell, Catherine (1997). *Ritual: Perspectives and Dimensions*. Nova York: Oxford University Press. pp. 138–169.
3. ↑  Brown, Donald (1991). *Human Universals*. Estados Unidos: McGraw Hill. pp. 139.
4. ↑  Kyriakidis, E. ed. (2007). *The archaeology of ritual*. Cotsen Institute of Archaeology UCLA publications.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189819
* AAT: 300065284
* EBID: ID
* FAST: 1098241
* GND: 4050164-4
* JSTOR: rituals
* LCCN: sh85114228
* PSH: 24

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D002562

 |
Cacho de Sauvignon blanc.
Nos viñedos de Sancerre, coma noutros lugares, acostúmanse plantar roseiras arredor das videiras de Sauvignon blanc vines coma detector temperán do oídio.
**Sauvignon blanc** é unha uva branca orixinaria de Francia, de pequeno tamaño, forma elíptica e pel de grosor medio de cor amarela dourada, de cultivo moi estendido e utilizada especialmente na rexión de Bordeos e no val do Loira.

Este bago, está considerado, despois da *chardonnay*, a variedade máis fina entre as cepas brancas de orixe francés. Outros nomes cos que se coñece á *sauvignon* son: *fumé blanc, muskat sylvaner* e *puinechou*.

Características
---------------

É unha planta resistente ao frío. Agroma cedo. O acio é de tamaño mediano e forma cilíndrica. As bagas son de tamaño mediano, forma redonda e cor amarela-dourada. Produce viños elegantes, secos e acedos.

Orixe e extensión
-----------------

É unha variedade vinífera procedente da rexión de Bordeos, en Francia.

Outros lugares do "Novo Mundo" do viño onde pode atoparse son: Arxentina, Australia, Chile, Uruguai, Nova Zelandia ou Suráfrica.

En España, a *sauvignon blanc* é unha variedade de uva para vinificación recomendada nas comunidades autónomas españolas de Cataluña, Estremadura e Comunidade Valenciana. Está autorizada en Andalucía, Aragón, Baleares, Castela-A Mancha, Castela e León, Rexión de Murcia, Comunidade Foral de Navarra, País Vasco e A Rioxa, segundo a Orde APA/1819/2007, pola que se actualiza o anexo V, clasificación das variedades de videira, do Real Decreto 1472/2000, de 4 de agosto, que regula o potencial de produción vitícola. Porén, o lugar no que máis se cultiva é a DO Rueda, así como na DO Penedès. Na primeira delas adóitase mesturar con verdello.

Notas
-----

1. ↑  VV. AA. (2012) *Dicionario de alimentación e restauración*, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega

* «Sauvignon Blanc (Branca)» en donselecto.net

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q44542
* JSTOR: sauvignon-blanc
* LCCN: sh2003001530
* VIVC: 10790

 |
Imaxe da Santa Lucía durante a misa campestre.
A **Romaría da Santa Lucía** celébrase na parroquia de Santalla de Rei, no concello lugués da Pobra do Brollón, o penúltimo sábado de agosto na honra a Santa Lucía.

A festa celebrábase antigamente o 26 de setembro e seguía o 27. Era costume que veciños doutras aldeas da zona fosen comer ó campo da festa de merenda. Tamén era tradicional unha actuación dos monicreques "Barriga Verde". Nos anos 70 cambiouse a festa a agosto porque normalmente chovía e foi cando houbo actuacións de cantantes moi coñecidos como Ana Kiro (1976) ou Karina. A festa da Santa Lucía era unha das festas de máis sona de todo o sur lucense.

Actualmente a festa celébrase o penúltimo sábado de agosto, que oscila entre os días 18 e 24 dese mes. Os principais actos da xornada son a procesión e posterior misa campestre. Por ser avogosa da vista é tradición que, durante a misa, os devotos lle pasen panos a Santa Lucía polos ollos para que lles conserve a vista.

Véxase tamén
------------

* Santalla de Rei
**Warcraft** é unha marca comercial de Blizzard Entertainment que foi amplamente difundida e diversificada a partir do videoxogo Warcraft: Orcs & Humans (1994), un dos primeiros no seu xénero. Por extensión tamén implica á marca World of Warcraft, que nace do xogo
de rol multixogador masivo en liña -polas súas siglas en inglés, MMORPG- do mesmo nome. O universo de Warcraft que se atopa en ambas marcas está ambientado nunha fantasía épica moderna propia de O señor dos aneis ou Dragóns e alxubes, e ten a súa inspiración inicial nos xogos de Warhammer, representando combates entre o bando dos humanos e o dos orcos, os cales son seres fantásticos adaptados da mitoloxía clásica europea á fantasía actual.

Produtos de Warcraft
--------------------

Warcraft é desde a súa aparición en 1994 unha das principais marcas comerciais de Blizzard Entertainment, xunto con StarCraft e Diablo. En primeiro lugar, é unha popular saga de xogos de vídeo do xénero de estratexia baixo a temática de guerras épicas fantásticas. Consta de tres entregas e dúas expansións, pero tamén ten outras modalidades de presentación. O grande éxito en vendas e condecoracións entre os xogos de estratexia en tempo real que recibiu gañoulle rivalizar con outras marcas importantes no xénero como a serie StarCraft, do propio Blizzard Entertainment, ou a serie Age of Empires, de Microsoft. Grazas ao apoio dos afeccionados, Warcraft ampliou os seus alcances incursionado con outros tipos de produtos, así, pódese atopar un xogo de mesa, libros de rol, novelas e un manga.

Os xogos de vídeo baixo o título Warcraft son: Warcraft: Orcs & Humans, Warcraft II: Tides of Darkness, a expansión Warcraft II: Beyond the Dark Portal, Warcraft III: Reign of Chaos e a expansión Warcraft III: The Frozen Throne.

O xogo de mesa de guerra é Warcraft: The Board Game e Warcraft: The Board Game Expansion Set™.

Os libros de rol son Warcraft: The Roleplaying Game™, Warcraft RPG: Manual of Monsters™, Warcraft RPG: Alliance & Horde Compendium™, Warcraft RPG: Magic & Mayhem™, Warcraft RPG: Lands of Conflict™ e Warcraft RPG: Shadows & Light™.

As novelas e outros textos son Warcraft: Day of the Dragon, Warcraft: Lord of the Clans, Warcraft: The Last Guardian, Warcraft: War of the Ancients Trilogy, WarCraft: Of Blood and Honra (libro electrónico), The Warcraft Arquive, Warcraft: The Sunwell Trilogy (manga), The Art of Warcraft e varias guías de estratexia dos seus xogos de vídeo.

Os accesorios e outras mercadorías oficiais inclúen as de praia de Warcraft III (en catro versións diferentes) e a súa expansión, unha gorra de elástico de Warcraft III, a banda sonora Warcraft III: Reign of Chaos Soundtrack, catro litografías de Warcraft III, un DVD de Warcraft III: Reign of Chaos e dúas series de figuras de acción (que conforman os personaxes de Arthas, Shandris, Tichondrius, Medivh, Grom e un fusileiro anano).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q815739
* EBID: ID
* MusicBrainz: ID

 |
**Judicaël Romaric Belemene Dzabatou**, máis coñecido como **Romaric Belemene**, nado o 19 de febreiro de 1997 en Pointe-Noire é un xogador profesional de baloncesto congolés que xoga no Cáceres Patrimonio de la Humanidad da Liga LEB Ouro. Xoga na posición de ala.

Traxectoria
-----------

Nado en Pointe-Noire (República do Congo), Belemene comezou a súa carreira no baloncesto como adolescente no Campus de Serge Ibaka. Con catroce anos asinou polo Unicaja Málaga, xogando nas categorías inferiores do club malagueño. Tras varios anos de formación, en 2013 pasa a formar parte do filial do equipo. Na súa primeira temporada, en liga EBA, fai unha media de 9,3 puntos e 5,6 rebotes por partido. Ao ano seguinte seguinte aumenta as súas prestacións ao chegar aos 13,8 puntos e 9,8 rebotes por partido. Na campaña 2014−15 debuta en LEB Prata, debutando tamén co primeiro equipo na máxima categoría, a Liga ACB. O seu debut en ACB sería o 19 de outubro de 2014 ante o La Bruixa d'Or Manresa no Palacio de Deportes Martín Carpena. Na temporada seguinte, de novo co Clínicas Rincón en LEB Prata, anotou 14,9 puntos e capturou 5,6 rebotes por partido en 34 aparicións.

Na temporada seguinte foi considerado candidato para o Draft da NBA 2016, aínda que declinou participar finalmente. No verán dese mesmo ano asina unha cesión por dous anos co ICL Manresa en ACB. Na temporada 2016−17 xoga 30 encontros, onde fai unha media de 3 puntos e 2 rebotes en 10 minutos por encontro. Ao acabara temporada non segue no equipo de ACB e vai cedido de novo, esta vez ao Oviedo de LEB. No club asturiano fai unha media de 9,2 puntos e 4,4 rebotes por encontro en liga regular. Tras finalizar a temporada volve a máxima categoría asinando polo Club Baloncesto Breogán, esta vez como axente libre.

O 28 de xullo de 2020, anunciouse a súa fichaxe por unha tempada polo Club Básquet Coruña da Liga LEB.

### Clubs

* España Clínicas Rincón (EBA / LEB Prata, 2013−2016)
* España Unicaja Málaga (ACB: 4 partidos, 2014−2015)
* España ICL Manresa (ACB, 2016−2017)
* España Oviedo (LEB, 2017−2018)
* Galicia Breogán (ACB, 2018−2019)
* Polonia Legia Warszawa (PLK, 2019−2020)
* España Melilla (LEB, 2020)
* Galicia Coruña (LEB, 2020−2021)
* España Cáceres (LEB, dende 2021)

Notas
-----

1. ↑  "Partnership with Bàsquet Manresa". *Serge Ibaka Foundation*.
2. ↑  "Belemene, Romaric - Adidas Next Generation Tournament". *Adidas NGT*.
3. ↑  "Romaric Belemene en ACB.com". *Liga ACB*. Arquivado dende o orixinal o 31 de xullo de 2018. Consultado o 31 de xullo de 2018.
4. ↑  "Federación Española de Baloncesto - Competiciones FEB". *FEB*.
5. ↑  "Thirty-three international early-entry candidates withdraw from Draft". *NBA*. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2019. Consultado o 01 de agosto de 2018.
6. ↑  Romaric Belemene, novo xogador de Leyma Coruña

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Perfil en acb.com *(en castelán)*
* Perfil en feb.es *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q18643865
* ACB: 20210586

 |
*Este artigo trata sobre a deusa romana. Para outros usos vexa Vesta*
**Vesta** é unha deusa do panteón romano, era a protectora do fogar, a familia, e as colonias e cidades. É a versión latina da deusa grega ***Hestia***.

Ruínas do templo de Vesta no foro romano.Moeda da época de Nerón con Vesta e os seus atributos.

Historia
--------

Vesta era a filla primoxénita de Saturno e Cibeles. Cóntase que foi pedida en matrimonio por Apolo e por Neptuno, pero rexeitounos a ambos, preferindo manterse virxe para sempre. Esta foi tamén a condición que lle impuxo ás sacerdotisas do seu templo, as *Vestais*.

O símbolo asociado a Vesta é o asno.

Xenealoxía
----------

Filla máis vella de Cibeles e Saturno, é irmá de Ceres, Xuno, Neptuno, Plutón e Xúpiter.

Culto
-----

O culto a Vesta foi probablemente introducido en Roma polo rei Numa Pompilio. Esta deusa foi unha das primeiras en contar cun sacerdocio de carácter fixo, as *Vestais*, encargadas de manter sempre vivo no templo o lume sagrado que simbolizaba a virxindade da deusa. Dito lume non podía apagarse baixo ningún concepto. As Vestais facían ademais, en honor á súa deusa, voto de castidade e gardaban a súa virxindade durante 30 anos. Se algunha das sacerdotisas rompía os seus votos, era condenada a ser enterrada viva no *Campus Sceleris*, ou campo dos condenados.

En honor a Vesta celebrábanse en Roma as Vestalias, festas que tiñan lugar entre cada 7 e 15 de xuño e nas que no primeiro día se abrían as portas do templo ás mulleres que quixeran facer sacrificios á deusa.

| * v
* c
* e
Mitoloxía e relixión romanas |
| --- |
| Deidades | 
* Apolo
* Bona Dea
* Cástor e Pólux
* Ceres
* Cupido
* Diana
* Dis Pater
* Fauna
* Fauno
* Flora
* *Genius*
* Hércules
* Lares
* Larvas
* Liber
* Libertas
* Manes
* Marte
* Mercurio
* Minerva
* Neptuno
* Orco
* Penates
* Plutón
* Pomona
* Príapo
* Proserpina
* Quirino
* Saturno
* Silvano
* Sol
* Venus
* Vertumno
* Vesta
* Vulcano
* Xano
* Xuno
* Xúpiter

 |
| Deidades abstractas | 
* Abundantia
* Aequitas
* Concordia
* Fides
* Fortuna
* Pietas
* Salus
* Securitas
* Spes
* Roma
* Victoria
* Terra

 |
| Fundadores lendarios | 
* Eneas
* Rómulo e Remo
* Numa Pompilio
* Servio Tulio
* Anco Marcio

 |
| Textos | 
* Virxilio (*Eneida*)
* Ovidio (*Metamorfoses* \* *Fastos*)
* Propercio
* Apuleio (*O asno de ouro*)
* Varrón

 |
| Conceptos e prácticas | 
* Relixión na antiga Roma
* Festas da relixión romana
* *Interpretatio graeca*
* Culto imperial
* Templos romanos

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178710
* WorldCat
* VIAF: 15146824543807630456
* BNF: 16680583k
* BRE: 1910640
* CERL: cnp00538804
* EBID: ID
* GEC: 0070256
* GND: 118804316
* LCCN: no2016065513
* NKC: uk20191032624
* Orthodox Encyclopedia: 158232
* SUDOC: 158096789

 |
Coordenadas: 42°26′57″N 08°37′56″O﻿ / ﻿42.44917, -8.63222

Fieis ante a figura do santo.
A **romaría de San Benitiño de Lérez** é unha festa popular celebrada o 11 de xullo (día de san Bieito) no mosteiro de San Salvador de Lérez. A romaría, que se vén realizando desde 1929, está declarada festa de interese turístico de Galicia.

Historia e características
--------------------------

Interior do templo.
Os devotos do santo levan a cabo ritos para a sandación de todo tipo de enfermidades (especialmente espullas), co contacto de panos co aceite da lámpada que ilumina a imaxe do santo, considerado milagreiro. Durante todo o día lévanse a cabo oficios relixiosos no templo. Os fieis fan ofrendas ao santo (especialmente cartos, galiñas e ovos), que son vendidos nunha poxa pola tarde.

Do outro lado do río hai festa popular, motivo polo cal hai decote barcas engalanadas cruzando o meandro do río Lérez pouco máis arriba da illa do Covo. Á parte dunha mexilloada tradicional, os fieis adoitan levar a súa comida. A romaría está amenizada por músicos: pandeireteiras pola mañá, gaiteiros pola tarde e verbena con orquestras pola noite.

Hai unha cantiga popular sobre a romaría:

*Se vas ao San Benitiño*
*non vaias ao de Paredes,*
*que hai outro máis milaghreiro*
*San Benitiño de Leres*
(Versión recollida por Calros Solla)

*Se vas ao San Benitiño,*
*non vaias ao de Paredes,*
*que é moito máis milagroso*
*San Benitiño de Lérez*
(Versión recollida por Ramón Cabanillas)

Notas
-----

1. ↑  Solla, Calros (30 de decembro de 2014). "Amuletos, talismáns e pedras da fartura. Obxectos de poder da Galiza tradicional" (PDF). *Escrita contemporánea* (Asociación de Escritoras e Escritores en Lingua Galega) (20. Actas da VII Xornada de Literatura de Tradición Oral: Amuletos e reliquias. Usos e crenzas): 110. ISSN 1989-7340.
2. ↑  Cabanillas, Ramón (2020). *Antífona da cantiga*. Editorial Galaxia. ISBN 9788491516583.
**Veselin Topalov** (Веселин Топалов), nado o 15 de marzo de 1975, é un gran mestre de xadrez búlgaro.

Traxectoria
-----------

Topalov foi 'Campión do Mundo de Xadrez da FIDE'. Este campionato foi un torneo eliminatorio de status inferior ao do campionato mundial clásico.

Converteuse no campión da FIDE en 2005. Perdeu o seu título nunha partida clásica contra Vladimir Kramnik, cuxo propósito era unificar os títulos. Durante o encontro, o seu técnico acusou ao seu rival de facer trampas. A partida puxo fin á división entre títulos mundiais, que xurdira en 1993. A continuación, Topalov derrotou a Gata Kamsky en febreiro de 2009 en Sofía, Bulgaria para gañarse o dereito a ser o retador do Campionato do Mundo de Xadrez en 2010. Topalov perdeu o partido do Campionato do Mundo con Anand 5½–6½ en maio de 2010.

Topalov gañou o Oscar de xadrez de 2005. Estivo como número 1 do mundo desde abril de 2006 até xaneiro de 2007, e despois tivo a segunda clasificación Elo máis alta de todos os tempos (2813). Recuperou o posto número 1 do mundo de novo en outubro de 2008, e mantívose oficialmente no primeiro posto até xaneiro de 2010, cando caeu no segundo posto por detrás de Magnus Carlsen. 

Mantívose como número un durante 27 meses na súa carreira, o cuarto máis longo, só por detrás de Garry Kasparov, Anatoly Karpov, Bobby Fischer, e, seguido del, Magnus Carlsen.

Notas
-----

1. ↑  "WCCC - 2009". *wccc2009.com*.  World Chess Challenge 2009
2. ↑  "Sitio oficial". */www.anand-topalov.com/*.
3. ↑  "Chess Oscar 2005 for Veselin Topalov". *Chess News* (en inglés). 2006-04-30. Consultado o 2022-04-28.
**San Sava II**, en serbio cirílico Свети Сава II, en serbio latino *Sveti Sava*, nado en 1201 como Предислав Немањић, Predislav Nemanjić e finado en 1271, foi un príncipe serbio, o terceiro arcebispo do seu país e patriarca da Igrexa Serbia desde 1263 até a súa moirte en 1271.

Era fillo do rei Stefan II Nemanjić e de Eudoxia Anxelina, filla do emperador bizantino Aleixo III Anxo. Os seus irmáns foron Stefan Radoslav e Stefan Vladislav I, e Comnena Nemanjić. Era, por tanto, sobriño de San Sava (Sava I).

Bautizado como *Predislav Nemanjić*, moi mozo fíxose monxe, retirándose a facer vida eremítica, imitando ao seu tío, e tamén tomando o seu nome eclesiástico, Sava.

En 1263, á morte do patriarca Arsenio I (Arsenije I), foi nomeado metropolita de Peć e terceiro arcebispo da Igrexa Ortodoxa Serbia.

Foi canonizado pola Igrexa Serbia, que celebra a súa festa litúrxica o 21 de febreiro.


---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
***Romasanta*** (en castelán: *Romasanta. La caza de la bestia*) é un filme dirixido por Paco Plaza, baseado nunha novela de Alfredo Conde e na historia verídica de Manuel Blanco Romasanta, tamén coñecido como *o home lobo de Allariz*. Filmouse entre o 28 de xullo e o 29 de setembro do 2003 entre a provincia de Barcelona e Galiza.

Sinopse
-------

A historia está ambientada en 1851 nunha aldea galega no medio do bosque, onde viven Bárbara (Elsa Pataky) e a súa irmá Josefa. Non se atreven a saír da casa por mor dos asasinatos masivos que teñen lugar na zona, debido aos cales se expande a lenda da existencia dun home lobo.

Un día chega á zona un vendedor ambulante chamado Manuel Romasanta (Julian Sands), amante de Josefa, do que Bárbara está namorada en segredo. Romasanta acompaña a Josefa á cidade, pero esta nunca chega ao seu destino.

Romasanta é capturado como o temido home lobo. Alega na súa defensa que é vítima dunha maldición. A sociedade divídese: os aldeáns esixen que se castigue a Romasanta, mentres os burgueses, cun reputado antropólogo á fronte, xustifican os seus actos ao considerar que padece a licantropía en forma de enfermidade mental.

Galardóns
---------

* Premio ao mellor director no Festival de Cine de Málaga.
* Candidata aos Premios Goya 2004 á mellor fotografía e mellores efectos especiais.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial
* 

* *Romasanta* na IMDb *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1848116
* Allmovie: v309693
* AlloCiné: 60997
* FilmAffinity: 508460
* IMDb: tt0374180
* LUMIERE: 22879
* OFDb: 53442
* OMDB: 12653
* Rotten Tomatoes: werewolf\_hunter
* Synchronkartei: 9255
* TMDb: 12653
* TVcom: werewolf-hunter-2004

 |
Coordenadas: 06°08′00″S 39°19′00″L﻿ / ﻿-6.13333, -39.31667

Illa de Zanzíbar
**Zanzíbar** é un conxunto de dúas illas, Zanzíbar propia (1.554 km² e 800.000 habitantes) e Pemba, a principal cidade e centro económico é Mji Mkongwe na illa de Zanzíbar. Zanzíbar é un territorio autónomo de Tanzania.

Historia
--------

En Zanzíbar asentáronse inmigrantes persas procedentes de Shiraz, e probablemente o nome de proceda do farsi زنگبار Zangi-bar (Costa dos negros). Entre 1503 e 1698 os portugueses controlaron o territorio.  

En 1698 pasou a soberanía do sultán de Omán, en 1861 Omán e Zanzíbar divíronse en dous principados independentes. Sayyid Majid bin Said Al-Busaid (1834/5-1870) converteuse no primeiro sultán de Zanzíbar. O Reino Unido gradualmente foi aumentando a súa influencia sobre Zanzíbar, e en 1890 no Tratado de Helgoland-Zanzíbar os alemáns comprometéronse a non interferir nela, e Zanzíbar converteuse nun protectorado británico. En 1896 o sultán Hamoud bin Mohammed prohibiu a escravitude e a trata de escravos, do que Zanzíbar era un dos principais centros dende a época dos omanís.  

O 19 de decembro de 1963 Zanzíbar obtivo a súa independencia como monarquía constitucional, pero o 26 de abril de 1964 logo do derrocamento do sultán, Zanzíbar uniuse con Tanganika para formar o novo estado de **Tanzania**.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web do goberno de Zanzíbar (en inglés e suahili) Arquivado 15 de xaneiro de 2008 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1774
* WorldCat
* VIAF: 312799169
* DARE: 42558
* EBID: ID
* FAST: 1250037
* GeoNames: 148729
* GND: 4051641-6
* LCCN: n80121277
* NDL: 00574576
* OSM: 3775035

 |
**Zamarreiro** é un dos oficios ou roles que se poden desenvolver na Festa dos Reis na Mezquita, no caso de ser nomeados polos que *arreglan* ese ano.

Os elixidos teñen que levar a cara tapada cunha máscara, saco ou media, ademais de levar un pau de gran tamaño para bater na porta dos veciños e defenderse dos intentos de roubar o *aguinaldo* por parte dos nenos do pobo. O seu cometido é facilita-la tarefa de pedi-lo aguinaldo, facéndoo de xeito anónimo, e protexe-lo recollido ata a chegada á casa dos reis.

Ó rematar o percorrido de pedir o aguinaldo, tanto o rei como o vicerrei, xunto co dispenseiro, daranlle como agasallo unha botella de coñac a cada un dos zamarreiros.

Notas
-----

1. ↑  Na variedade dialectal na que se celebra a festa emprégase este castelanismo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Eligio Rivas Quintas, José Rodríguez Cruz: *Terra das Frieiras*, Ourense: Deputación Provincial , 2002 ISBN. 84-96011-07-0

### Ligazóns externas

* "A Festa dos Reis da Mezquita, a primeiros de xaneiro, presenta relacións con ritos do Entroido", artigo en *O Sil*, 7 de febreiro de 2005.
* "A Festa dos Reis da Mezquita, a primeiros de xaneiro, presenta elementos propios do Entroido", artigo en *O Sil*, 6 de marzo de 2006.
* "A Festa dos Reis reuniu a comenzos de ano a medio cento de veciños da Mezquita en torno á festa", artigo en *O Sil*, 1 de febreiro de 2008.
**Roch Marc Christian Kaboré**, nado en Uagadugú o 25 de abril de 1957, é un político burkinense, Presidente de Burkina Faso dende o 29 de decembro de 2015. De 1994 a 1996 foi Primeiro ministro e de 2000 a 2012 Presidente da Asemblea Nacional de Burkina Faso. Militou no Congreso para Democracia e Progreso (CDP) fundado polo entón presidente Blaise Compaoré. En xaneiro de 2014 abandonou o partido para fundar o Movemento polo Pobo e o Progreso (MPP). 

Tras gañar as eleccións presidenciais o 29 de novembro de 2015 converteuse no primeiro mandatario civil elixido democraticamente dende que o goberno civil de Maurice Yaméogo fose derrocado e o país estivese dirixido por gobernos militares durante case 40 anos.

En novembro de 2021, Roch Marc Christian Kaboré debe enfrontarse a manifestacións contra a crecente inseguridade no país e están no poder.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Roch Marc Christian Kaboré Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q599988
* WorldCat
* VIAF: 63833853
* FAST: 1992130
* GND: 1252548869
* ISNI: 0000 0000 4720 7536
* LCCN: no2008157304
* Munzinger: 00000030628
* NTA: 410860263
* Treccani: roch-marc-christian-kabore

 |
**Vána** é o nome dun personaxe ficticio do *legendarium* de J. R. R. Tolkien, que aparece na súa obra O Silmarillion. É unha das Raíñas dos Valar (as Valier), os seres anxelicais que custodian e gobernan Arda, (o mundo no universo de Tolkien).

Vána tamén é coñecida polo alcume *a Sempre Nova*. En Élfico Primitivo o seu nome era *Banā*; en Sindarin Antigo, *Bana*. A forma Vána está relacionada con palabras como *vanya* ou *vanima*, que en Quenya significan 'bela'.

É a irmá máis nova de Yavanna e a esposa de Oromë. Velaquí o que Tolkien escribiu sobre ela: "Todas as flores agroman ao seu paso, e ábrense se olla para elas; e todos os paxaros cantan á súa chegada". Vive en xardíns cheos de flores douradas e vai a miúdo aos Bosques de Oromë.

Notas
-----

1. ↑  J.R.R. Tolkien (1977), Christopher Tolkien (ed.) The Silmarillion, Allen & Unwin, Suffolk ISBN 0-04-823139-8, "Valaquenta", páx. 32

| * v
* c
* e
Os Ainur do *legendarium* de J. R. R. Tolkien |
| --- |
| 
* Ainulindalë
* Valaquenta

 |
| Señores dos Valar | 
* Aulë
* Irmo (Lórien)
* Manwë
* Námo (Mandos)
* Oromë
* Tulkas
* Ulmo

 |
| Raíñas dos Valar (Valier) | 
* Estë
* Nessa
* Nienna
* Vairë
* Vána
* Varda
* Yavanna

 |
| O Inimigo | 
* Melkor (Morgoth)

 |
| Maiar | 
* Alatar e Pallando
* Arien
* Balrog
* Eönwë
* Gandalf (Olórin)
* Gothmog
* Ilmarë
* Istari
* Melian
* Ossë
* Radagast (Aiwendil)
* Salmar
* Saruman (Curumo)
* Sauron
* Tilion
* Uinen

 |
**Vera Ingrid Gudrun Janine Tiesler**, nada en Frankfurt o 2 de setembro de 1965, é unha catedrática da Universidade Autónoma do Iucatán, académica e investigadora de orixe alemá, radicada en México. É especialista en Antropoloxía Esquelética, Particularmente en estudos da cultura maia, actual e ancestral.

Adscrita ó Sistema Nacional de Investigadores, a doutora Tiesler posúe un doutoramento en antropoloxía pola Universidade Nacional Autónoma de México e é unha recoñecida académica no mundo dos estudos da cultura maia. Entre as súas investigacións máis salientables están o realizar estudos bio arqueolóxicos ós restos da chamada Raíña Vermella de Palenque e as súas investigacións sobre as modificacións cefálicas dos antigos maias, o que a converten nunha das autoridades máis recoñecidas neste eido.

Notas
-----

1. ↑  "Currículum Vitae de Vera Tiesler UADY". Arquivado dende o orixinal o 31 de decembro de 2012. Consultado o 27 de setembro de 2018.
2. ↑  "Vera Tiesler: bioarqueología en Mesoamérica - Página del Conacyt". Arquivado dende o orixinal o 27 de setembro de 2018. Consultado o 27 de setembro de 2018.

* Portal:Muller

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30918027
* WorldCat
* VIAF: 27341505
* BIBSYS: 9009409
* BNF: 15006046m
* CiNii: DA16332939
* GND: 133327175
* IMDb: nm2863728
* ISNI: 0000 0000 3792 8989
* LCCN: n98088644
* NTA: 29764680X
* openMLOL: 359700
* ORCID: 0000-0003-0532-5819
* SUDOC: 061511110

 |
**Village Roadshow Pictures** é unha empresa de produción de cinema estadounidense que cofinancia principalmente películas de Hollywood, fundada en 1986. É unha división do Village Roadshow Entertainment Group (VREG).

Durante os anos da súa existencia, produciu máis de 100 películas, incluíndo coproducións con Warner Bros. e Sony Pictures, cos que a compañía tivo axuda financeira ata 2016. A compañía ten a súa sede nos Ánxeles, en California, e está dirixida por Bruce Berman.

Filmografía
-----------

*Véxase tamén a categoría: Filmes de Village Roadshow Pictures*.

Notas
-----

1. 1 2  Cheney, Alexandra (2014-05-05). "Village Roadshow Inks Co-Finance Deal with Sony Pictures (EXCLUSIVE)". *Variety* (en inglés). Consultado o 2021-07-03.
2. ↑  Lang, Brent (2017-04-19). "Village Roadshow Sells Controlling Stake". *Variety* (en inglés). Consultado o 2021-07-03.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Village Roadshow Pictures Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* O sitio web oficial da compañía *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q622668
* IMDb: co0108864

 |
***¿Dónde están mis amigos?*** é o cuarto álbum de estudio do grupo estremeño de rock Extremoduro, gravado e producido por Ventura Rico e publicado por DRO no 1993.

Neste disco destacan temas como "El duende del parque", "No me calientes que me hundo", "Pepe Botika" (que subtitulase, como o álbum, *¿Dónde están mis amigos?*), "Bri, bri, bli, bli (En el más sucio rincón de mi negro corazón)" ou "Historias prohibidas (Nos tiramos a joder)".

No disco amplíase a instrumentación usada na entrega anterior con frautas e outros instrumentos de vento, aínda que aínda non chega aos niveis de complexidade no que a música se refire que acadarían traballos posteriores.

Neste disco colaboraron artistas do talle de Belén, Fernando e Selu (Reincidentes) e Iñaki "Uoho" Antón (aínda en Platero y tú).

Lista de temas
--------------

|  |
| --- |
|  |
| **Nº** | **Título** | **Duración** |
| 01 | "El duende del parque" | 04:20
  |
| 02 | "No me calientes que me hundo" | 02:52 |
| 03 | "Sin dios ni amo" | 03:50 |
| 04 | "Pepe Botika (¿Dónde están mis amigos?)" | 04:15 |
| 05 | "Estoy muy bien" | 03:31 |
| 06 | "Bri, bri, bli, bli (En el más sucio rincón de mi negro corazón)" | 03:16 |
| 07 | "Malos pensamientos" | 03:13 |
| 08 | "Posado en un nenúfar" | 02:22 |
| 09 | "Islero, shirlero o ladrón" | 04:19 |
| 10 | "Historias prohibidas (Nos tiramos a joder)" | 02:28 |
| 11 | "Los tengo todos" | 02:55 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q5307426
* Discogs: 473563
* MusicBrainz: ID

 |
Barcas preto do campo dos Caneiros.
A **romaría dos Caneiros** é un evento festivo que se celebra na vila coruñesa de Betanzos no mes de agosto, como parte do programa das festas de San Roque. Os días 18 e 25 de agosto, os betanceiros diríxense ao Campo dos Caneiros de forma moi diversa para pasar un día de festa.

Historia
--------

Existen noticias da celebración desta festa na prensa diaria do século XIX, como na *Revista Gallega* da Coruña, dirixida por Galo Salinas. Nas súas orixes, os betanceiros, despois dos tres días grandes das festas de San Roque, e despois elevar o globo de papel seda, acudían en barco a un campo situado nas marxes do río Mandeo para pasar unha tarde de merenda ao son das gaitas.

Hoxe en día, a festa converteuse nunha troula sen fin á que acoden xentes de toda a comarca, e de Galiza en xeral, para desfrutar da música, do baile e do viño.

Para desprazarse ao campo dos caneiros utilízanse diversos medios: camiñando, no automóbil ou nas tradicionais barcas engalanadas para a ocasión. A festa remata cun espectáculo pirotécnico.

No cine
-------

O filme de Ramón Torrado *Sabela de Cambados* (1949) inclúe varias escenas da romaría. En concreto, cando un dos protagonistas, Eduardo Armental (Jorge Mistral) engana á súa muller Tonucha (María Fernanda Ladrón de Guevara) e vai aos Caneiros coa súa amante Mercedes (Carolina Giménez).

Galería de imaxes
-----------------

|  |  |  |  |  |  |  |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 

|  |
| --- |
| O campo dos Caneiros cheo de xente bailando e bebendo. |
| O campo dos Caneiros cheo de xente bailando e bebendo.  |

|  |
| --- |
| Barca camiño do Campo dos Caneiros. |
| Barca camiño do Campo dos Caneiros.  |

|  |
| --- |
| Rapaces de festa no campo dos Caneiros. |
| Rapaces de festa no campo dos Caneiros.  |

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Romaría dos Caneiros Modificar a ligazón no Wikidata*** |
Väinö Voionmaa.
**Kaarle Väinö Voionmaa** (até 1906 **Wallin**), nado o 12 de febreiro do 1869 e finado en Jyväskylä o 24 de maio de 1947, foi un profesor finés, membro do parlamento de Finlandia, senador, ministro e chanceler. Tamén foi un dos políticos máis influentes durante os primeiros tempos da independente República de Finlandia.

Traxectoria
-----------

Voionmaa contribuíu a introducir perspectivas económicas e xeográficas nas escritas da hstoria finesas. Estudou os tempos do medievo e o xurdimento da sociedade industrial moderna.

Foi un dos senadores do senado de Tokoi senate en 1917 despois da declaración de independencia. Posteriormente sería ministro de Asuntos Exteriores no gabinete de Väinö Tanner (1926-1927). Foi tamén ministro de Comercio e Industria no terceiro gabinete de Aimo Kaarlo Cajander, e brevemente ministro de Asuntos Exteriores en 1938. Voionmaa foi tamén membro da delegación finesa na Liga de Nacións e en 1940 sería un dos asinantes do Tratado de paz de Moscova, que poñía fin á Guerra de Inverno entre Finlandia e a Unión Soviética.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2329136
* WorldCat
* VIAF: 90636953
* BNF: 122531104
* DeutscheBio: 133793265
* FAST: 310632
* GND: 133793265
* Gutenberg: 45534
* ISNI: 0000 0000 8163 4806
* LCCN: n92097544
* NTA: 260293245
* OL: OL977686A
* SELIBR: 261352
* SUDOC: 031285902

 |
Saldo migratorio mundial. O azul denota un saldo positivo e o laranxa un saldo negativo.
O **saldo migratorio** é o balance que existe entre a inmigración e a emigración nun determinado lugar, cando o saldo migratorio é positivo, a poboación aumenta; cando o saldo migratorio é negativo, a poboación diminúe (idea que non toma en conta a taxa de crecemento natural da poboación, que sería a diferenza entre a natalidade e a mortalidade nun ano determinado).

Saldo migratorio = Número de inmigrantes - Número de emigrantes. Razón de orde baseada en que se houbese maior inmigración, o saldo migratorio daría un valor positivo. Isto faio máis acorde á realidade, pois é cando a poboación vese aumentada.

Véxase tamén
------------

* Emigración
* Inmigración

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q733683
* MAG: 21992297

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
O río Severn en Shrewsbury desde o castelo de Shrewsbury
Ríos británicos
O **río Severn** (do inglés: *River Severn*, en galés: *Afon Hafren*, en latín: *Sabrina*) é o río máis longo de Gran Bretaña con 354 quilómetros de lonxitude.

O río nace a 610 msnm no monte galesa de Plynlimon, no condado de Ceredigion. Corre por catro pobos do condado Powys: Llanidloes, Caersws, Newtown e Welshpool antes de entrar en Inglaterra. Brevemente, o Severn é a fronteira entre Gales e o condado inglés de Shropshire.

Atravesa a capital de Shropshire, Shrewsbury, e logo a vila de Telford, onde se atopa a primeira ponte de ferro fundido, o Ironbridge. Máis ao sur o Severn pasa por Bridgnorth antes de entrar no condado de Worcestershire. No norte de Worcestershire a vila de Stourport on Severn leva o seu nome. Tras Stourport o río pasa pola capital do condado, Worcester e dá o seu nome á pequena localidade de Upton on Severn. Cando entra no condado de Gloucestershire, pasa a carón de Tewkesbury, e despois pola capital condal Gloucester. O Severn desemboca na canle de Bristol a través do seu estuario no suroeste de Inglaterra. O quinto río máis longo do Reino Unido, o río Wye, desauga á dereita da boca d estuario do Severn, así como tamén o río Usk e, pola ribeira esquerda, faino o río Avon (Avon de Bristol).

O seu principal afluente é o río Avon, o décimo cuarto río máis longo do Reino Unido.

Tributarios
-----------

Os principais afluentes do río Severn son os seguintes (ordenados):

* río Vyrnwy, pola esquerda, cunha lonxitude de 64 km que discorre por Gales e Inglaterra;
* río Tern, pola esquerda, de 48 km e que discorre por Inglaterra;
* río Teme, pola dereita, de 130 km e que discorre por Gales e Inglaterra;
* río Avon, pola esquerda, de 136 km e que discorre por Inglaterra;

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Severn*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19682
* WorldCat
* VIAF: 245691450
* BNF: 15500761v
* BRE: 3543339
* DARE: 43820
* EBID: ID
* FAST: 1310368
* GEC: 0062358
* GeoNames: 2638182
* GND: 4122022-5
* Google Maps: 17519238394224321890
* LCCN: sh85120449
* OSM: 14304
* Pleiades: 79666
* TGN: 1129899

 |
*Para o profesor e investigador véxase Víctor Gulías.*
**Víctor Gulías Vicioso**, nado en San Juan de la Maguana en 1962 e finado en Santo Domingo o 28 de marzo de 2007, foi un xornalista dominicano e galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do emigrante galego Víctor Gulías Ferreiro, criouse na localidade de Azua. Notable xornalista dominicano, era columnista do xornal *Hoy*. Director de prensa no consulado dominicano en Porto Rico e posteriormente director de comunicación na mesma oficina, foi xefe de prensa da asociación supramunicipal Liga Municipal Dominicana. En 2007 asumiu o cargo de ser xefe de prensa da candidatura do político Amable Aristy á presidencia da República Dominicana, que finalmente foi derrotado en 2008 por Leonel Fernández.

Faleceu asasinado logo de recibir 32 coiteladas. Entre as causas do crime baralláronse motivos sentimentais e de roubo.

Notas
-----

1. ↑  "Matan al periodista Víctor Gulías". *Hoy Digital* (en castelán). 2007-03-30. Consultado o 2020-04-22.
A **Copa con serea de ouro** ou **saleiro de ónix con serea de ouro** é unha das pezas máis importantes do chamado Tesouro do Delfín, que forma parte da colección de Artes decorativas do Museo do Prado. É de autor descoñecido, e os seus materiais son ágata, ouro parcialmente esmaltado, rubís e diamantes. As súas dimensións son 17,5 cm x 12,5 cm. Atópase no Museo do Prado, na sala 101, situada no soto. Ten como código de inventario o Ou–1.

Esta copa, posiblemente un saleiro, ten un recipiente de ágata sostido por unha serea de ouro, que ten un tocado de plumas esmaltadas e está adornada por pedras preciosas (rubís e diamantes) e semipreciosas. Relaciónase estilisticamente coa escola de Fontainebleau e o famoso Saleiro de Francisco I de Francia realizado por Benvenuto Cellini e que se conserva no Kunsthistorisches Museum de Viena. Segundo a *Guía de visita* do Museo do Prado (2012), data do terceiro cuarto do século XVI, pero segundo a ficha da páxina web do museo a súa cronoloxía sitúase en 1501 - 1550. Chegou a España a través da herdanza do Luís de Francia, o Gran Delfín, pai do rei Filipe V de España.

Notas
-----

1. ↑  de Antonio, Trinidad; Riello, José (2012). *Guía de visita*. Museo del Prado. p. 50. ISBN 978-84-8480-137-5.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha na páxina *web* do Museo do Prado.
O **río Susquehanna** (en inglés *Susquehanna River*) é un río da vertente Atlántica dos Estados Unidos que nace no estado de Nova York, atravesa o de Pensilvania e desemboca na baía Chesapeake, en Maryland. É un dos ríos máis longos do leste da nación, con preto de 715 km de lonxitude. Drena unha conca de 71 225 km². Ten un importante afluente, o West Susquehanna, que se lle une pouco antes da cidade de Williamsport (Pensilvania).

O 11 de setembro de 1997 o presidente Bill Clinton designou o curso alto deste río como un dos catorce que integran o sistema de ríos do patrimonio estadounidense.

Curso
-----

O río Susquehanna orixínase como emisario do lago Otsego, no corazón do estado de Nova York, zigzagueando a través dos montes Apalaches antes de desaugar no interior da baía Chesapeake polo norte. Aínda que nunca foi unha importante vía fluvial debido aos seus obstáculos (como rápidos), o seu val foi algunha vez unha significativa ruta para o sistema acuífero do río Ohio e despois converteuse nunha rexión de extracción carbonífera.

O Susquehanna flúe desde a parte sueste do estado de Nova York cara á parte central do estado de Pensilvania.

Historia
--------

Moitos eventos clave na historia da chamada Igrexa de Xesucristo dos Santos dos Últimos Días tiveron lugar nas ribeiras do río, preto de Harmony, Pensilvania. Sentíndose perseguido en Palmyra (estado de Nova York), Joseph Smith levou á súa esposa a Harmony. Mentres estaba alí, Joseph e Oliver Cowdery continuaron a obra de traducir as chamadas "Pranchas de Ouro". O 15 de maio de 1829, mentres Joseph e Oliver traducían, atoparon unha pasaxe nas Escrituras que se refería ao bautismo. Tentando descifrar o que respecto diso vían como enigma na vontade de Deus, apartáronse ás ribeiras do Susquehanna para porse a orar. Segundo a tradición da citada Igrexa, «recibiron a visita dun anxo, quen se identificou como Xoán o Bautista, e conferiulles o Sacerdocio Aarónico». Posteriormente, seguindo o que eles crían instrución expresa do mensaxeiro celestial, bautizáronse mutuamente nas augas do río.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Susquehanna***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27538
* WorldCat
* VIAF: 240955712
* EBID: ID
* FAST: 1246006
* GEC: 0064694
* GeoNames: 4370749
* GND: 4313167-0
* GNIS: 591690
* LCCN: sh85130903
* NDL: 00628530
* OSM: 3339284

 |
**José Ramón Marín Gutiérrez**, máis coñecido polo pseudónimo **Ramón Sijé**, nado en Orihuela, Alacant, o 16 de novembro de 1913 e finado tamén en Orihuela o 24 de decembro de 1935, foi un escritor español.

Traxectoria
-----------

Estudou bacharelato nos xesuítas e Dereito en Murcia. Amigo dende a infancia do poeta Miguel Hernández, cofundou as revistas *Voluntad* e *El Gallo Crisis*. Tamén escribiu un ensaio de carácter antirromántico, *La decadencia de la flauta y el reinado de los fantasmas*.

O seu falecemento, a causa dunha septicemia, inspirou a Miguel Hernández un dos seus poemas máis coñecidos, *Elegía*, publicado no seu libro *El rayo que no cesa*, musicado posteriormente por Joan Manuel Serrat.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* *Elegía* Arquivado 08 de decembro de 2010 en Wayback Machine. poema de Miguel Hernández en lembranza de Ramón Sijé.

Notas
-----

1. ↑  Vídeo en Youtube.
.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9066515
* WorldCat
* VIAF: 45102715
* BNE: XX889676
* BNF: 121620021
* BVMC: 10104
* CANTIC: a10594784
* DBE: jose-ramon-marin-gutierrez
* FAST: 264768
* GEC: 0040342
* GND: 119023512
* ISNI: 0000 0000 5949 2688
* LCCN: n90612808
* NTA: 158109570
* OL: OL5492323A
* SUDOC: 030145465

 |