Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Talos.
Talos armado con pedras, nun didracma de Faístos (Creta) (c. 300/280-270 a.C.)
**Talos** (ou Talo) é unha criatura da mitoloxía grega, un autómata feito todo el de bronce  creado por Dédalo, arquitecto e inventor que traballaba para Minos, o rei de Creta, ou por Hefesto, que o regalara a Minos. Tamén se di que fora obra de Zeus, creada para protexer a illa da súa amada Europa. Por último, unha tradición di que era o último representante na terra da *raza de bronce* .

Atribúeselle un fillo: Leuco, de quen se conta que mantivo relacións adúlteras con Meda, a esposa de Idomeneo  mentres este loitaba na Guerra de Troia; este Leuco foi abandonado polo seu pai e acollido por Idomeneo, a quen confiou a súa casa mentres el estaba ausente na guerra. Pero Leuco non só seduciu ás esposa do seu protector, senón que logo a matou, xunto á súa filla Clisitera. Por todo isto, cando regresou felizmente Idomeneo, cegou a Leuco, se ben outras versións din que este foi quen desterrou a aquel .

Talos axexando ós Argonautas (Asmus Jacques Carstens, 1799)
En calquera caso, a súa función era vixiar continuamente as costas de Creta, para o cal daba voltas incansablemente ó redor da illa, ata tres voltas diarias, impedindo así a entrada de estranxeiros e a saída dos seus habitantes se non contaban coa autorización de Minos .

Talos estaba armado, preferentemente con grandes pedras que era quen de lanzar a gran distancia, afundindo así os barcos que se achegaban á illa. Se aínda así, algún forasteiro conseguía chegar a terra, Talos capturábao e, tras quentar o seu corpo metálico ó lume vivo, abrazábao ata matalo abrasado.

Por tratarse dun ser metálico, Talos era invulnerable, aínda que tiña o seu punto débil: na parte inferior das pernas tiña unha vea pechada cunha caravilla de bronce. 

> 
> 
> "*Tiña unha soa vea, que ía desde o pescozo ata os pés, e no extremo da vea axustábase un cravo de bronce*"
> Pseudo-Apolodoro I, 9.26
> 

E grazas a isto puido ser vencido polos Argonautas no seu periplo de regreso da Cólquida. Talos intentou rexeitalos coas súas pedras cando os viu aproximándose, pero Medea, a compañeira de Xasón, convenceuno de que se faría inmortal se bebía dun bebedizo que tiña ela. A bebida contiña un somnífero e cando Talos caeu durmido, sacoulle o cravo que pechaba a vea, de modo que Talos se desangrou. 

Pero tamén se di que foi un dos Argonautas, Peante, pai de Filoctetes, quen lle atravesou a vea coas súas frechas  ou que, enfeitizado polos ollos de Medea, tropezou, caeu e feriuse no calcañar, desangrándose .

Notas
-----

1. ↑  Aínda que outros din que era un touro.
2. ↑  Pseudo-Apolodoro I, 9.26.
3. ↑  Pseudo-Apolodoro I, 9.26.
4. ↑  Idomeneo, neto de Minos.
5. ↑  Grimal s.v. *Idomeneo*.
6. ↑  Por tal razón, dise, Dédalo tivo que fuxir voando.
7. ↑  Lémbrese a similitude co punto débil que tiña o heroe Aquiles.
8. ↑  Graves, px. 660. Pseudo-Apolodoro I, 9.26.
9. ↑  Graves, px. 660.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Talos*** |

### Ligazóns externas

* Proxecto Perseus *(en inglés)* (consultado o 2.11.2023)

### Bibliografía

* Elvira Barba, Miguel Ángel: *Arte y mito. Manual de Iconografía clásica*. Sílex Ediciones, Madrid 1ª ed. 2008, 3ª ed. 2017.
* Graves, Robert: *Los mitos griegos*. Ed. Gredos, 2019, especialmente pp. 341-349.
* Grimal, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1ª ed. 1981, 7ª impresión 2017.
* Pseudo-Apolodoro: *Biblioteca mitológica*. Alianza editorial 3ª ed. 2016.