recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 51°47′38″N 0°39′38″O﻿ / ﻿51.79389, -0.66056

*High Street* (rúa Maior) de Tring
**Tring** é unha parroquia civil e unha cidade do condado de Hertfordshire (Inglaterra).

Xeografía
---------

Segundo a Oficina Nacional de Estatística británica, Tring ten unha superficie de 17,93 km².

No censo de 2001, Tring contaba con 12 027 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 670,78 hab/km². O 94,12 % dos habitantes eran orixinarios do Reino Unido. O resto de países europeos englobaban ao 2,08 % da poboación, mentres que o 3,8 % nacera noutros lugares. Segundo o seu grupo étnico, o 97,84 % eran brancos, o 0,74 % mestizos, o 0,57 % asiáticos, o 0,2 % negros, o 0,44 % chineses e o 0,19 % doutras etnias. O cristianismo era profesado polo 74,37 %, o budismo polo 0,22 %, o hinduísmo polo 0,43 %, o xudaísmo polo 0,17 %, o islam polo 0,14%, e o 0,21 % profesaban outras relixións. O 17,48 % non eran relixiosos, e o 6,98 % non sinalaron ningunha opción relixiosa no censo.​

Notas
-----

1. 1 2  Táboas: «Usual Resident Population (KS01) for Amalgamated Parishes», «Ethnic Group (KS06) for Amalgamated Parishes», «Country of Birth (KS05) for Amalgamated Parishes» e «Religion (KS07) for Amalgamated Parishes», dispoñíbeis para descarga aquí Arquivado 08 de setembro de 2011 en Wayback Machine.. Office for National Statistics *(en inglés)*.
2. ↑  "Area: Tring CP (Parish)" (en inglés). Office for National Statistics. Arquivado dende o orixinal o 05 de marzo de 2016. Consultado o 8 de xullo de 2021.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tring Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q10999
* WorldCat
* VIAF: 150393339
* GeoNames: 2635459
* GND: 7631727-4
* LCCN: no95018510
* MusicBrainz: ID
* OSM: 3666516
* WOEID: 38238

 |
Salto de auga na entrada á mina de Arigna
**Arigna**(en irlandés: An Airnigh) é unha poboación no condado de Roscommon, Irlanda que se atopa preto de Lough Allen, nunha ruta designada panorámica entre Keadue e *Sliabh an Iarainn*, que significa "Montaña de ferro". Arigna tivo unha estación ferroviaria que operou desde o 2 de maio de 1888 ata que finalmente pechou o 1 de abril de 1959. Esta formaba parte da estreita vía férrea coñecida por *Cavan and Leitrim*.

Condado de Roscommon onde se sitúa Arigna.

Economía
--------

Hai máis de dúas décadas Arigna tivo unha mina de carbón que empregaba máis de catrocentas persoas. Arigna conta cun pequeno museo que garda artefactos daquela experiencia mineira. Os visitantes teñen a oportunidade de baixar á área onde se situaba a mina e experimentar as difíciles condicións nas que traballaba a xente da localidade.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Irlanda*** |

### Outros artigos

* Roscommon

### Ligazóns externas

* Experiencia mineira de Arigna.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2380087
* GeoNames: 2966885

 |
Torupill piper
A **torupill** (literalmente "instrumento de tubo", coñecida tamén como **kitsepill**, **lootspill**, **kotepill**) é un tipo de gaita de Estonia.

Localización
------------

Non está claro cando apareceu a gaita en Estonia, mais puido chegar coa influencia alemá. Aínda así un estudo sobre a música da gaita do occidente e norte do país amosa tamén unha forte influencia sueca.

O instrumento era coñecido de vello en toda Estonia, porén foi no oeste e norte onde se conservou durante máis tempo nas tradicións e na música popular. Máis tarde, cando o violín foi adoptado pola música popular, unha gran parte das pezas musicais da gaita foron transcritas para el.

O uso tradicional da gaita era a interpretación de pezas musicais ou no acompañamento dos bailes tradicionais, tamén foron empregados outros instrumentos en ausencia da gaita. Algunhas antigas danzas cerimoniais como o baile en círculos (*Voortants*) ou o baile en fileira (*Sabatants*) son realizados cun gaiteiro que camiña na cabeza da columna. Segundo as fontes literarias do século XVIII, no repertorio da gaita unha gran parte das pezas formaban parte de cerimonias. Un exemplo é a consideración esencial da presenza do gaiteiro en vodas, marchas a cabalo etc. O gaiteiro era indispensable nos encontros sociais e no baile popular, sendo habitual no San Martiño e Nadal. Unha boa festa popular non podía funcionar sen un bo gaiteiro.

Construción
-----------

A gaita estoniana está composta por un fol, un soprete para inflar a gaita, un punteiro e 1 ou 2 rocóns, sendo unha rareza atopalos con 3.

* O fol: está feito co estómago dunha foca cincenta no oeste e norte de Estonia e nas illas. Os máis valorados son os estómagos das grandes focas árticas. Os foles tamén podían estar feitos cun estómago de boi, vaca, alce ou can, pero eran ás veces de pel dun can, gato, cabra ou foca (coa pel para o exterior) ou mesmo pel de lince.
* O soprete: está feito de madeira.
* O punteiro: está construído en madeira de xenebreiro, piñeiro, freixo ou máis raramente un tubo de cana. Ten 5 ou 6 buratos. O punteiro é unha simple lingüeta. O extremo inferior do punteiro ten buratos no lateral. O punteiro ten unha forma oval de madeira.
* O roncón: está feito de madeira, tubos, diferentes en forma e diámetro. O número determina a lonxitude dos roncóns. Se hai só un, é moi longo, se dous, son máis curtos.

Pezas para o *torupill*
-----------------------

Aínda que poida ser moi longa, ás veces, mantéñense simples na súa estrutura.

A música da gaita de fol ten moito en común coas melodías das cancións antigas de Estonia. Unha serie de cancións, como o propio instrumento, son de orixe estranxeira. A influencia sueca é suxerida polos textos das cancións para bailar coa gaita, e tamén as propias danzas parecen vir da Suecia.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Caitlyn Jaager Gaita: "A galinha fai dous sons.", 2005.
Coordenadas: 58°56′6.3″N 24°45′28.8″L﻿ / ﻿58.935083, -24.758000

A Casa Señorial de Rayküla
A **Casa Señorial de Raiküla** (en estoniano *Raikküla mõis*; en alemán *Gutshaus Rayküll*) é un edificio de arquitectura clasicista situado no Condado de Rapla, Estonia.

Historia
--------

A mansión é un dos exemplos máis belos da arquitectura clasicista de Estonia. Esta Casa Señorial, que aparece mencionada por primeira vez en 1469, está relacionada coa aristocracia xermano-báltica de Curlandia, como as familias dos Staals, os Kankrins e os Keyserlings, e foi un dos principais lugares de reunión para estes aristócratas.

O naturalista Alexander von Keyserling casou en 1844 coa condesa Zénaide Cancrin (1821-1885), filla do ministro de Finanzas do tsar Nicolao I Georg von Cancrin, e adquiriu a mansión co dote do seu matrimonio; alí retirouse en 1847 cando deixou a súa carreira académica.

Na mansión naceu e viviu o filósofo conde Hermann von Keyserling (1880-1946), neto de Alexander, que foi o seu derradeiro propietario. Foi expropiada, como as de toda a nobreza terratenente, polo goberno da nova República de Estonia en outubro de 1919.

A biblioteca da mansión é a biblioteca señorial máis grande de Estonia. O primeiro xardín de rochas de Estonia foi establecido na propiedade polo naturalista Alexander von Keyserling. A escaleira traseira do edificio, completamente renovada, constitúe unha sala de concertos perfecta.

Despois dun incendio en 1960, a casa quedou en ruínas durante moito tempo. Actualmente [*cando?*] está sendo renovada. A aproximadamente a 1 km da mansión está o cemiterio familiar da familia de Alexander von Keyserling. Na actualidade celébranse feiras de libros e espectáculos de verán.

Galería de imaxes
-----------------

* ParqueParque
* CemiterioCemiterio
* CampanarioCampanario
* Sala de máquinas da mansión RaikkülaSala de máquinas da mansión Raikküla
* Edificio principal. Escaleira restauradaEdificio principal. Escaleira restaurada

Notas
-----

1. 1 2 3  Raikküla Manor en visitestonia.com *(en inglés)*.
2. 1 2  Raikküla Manor en Estonian Manors. *(en inglés)*.
3. ↑  Até finais do século XVIII, os Cancrin usaron escasamente o *von* xermánico (de feito, o seu nome exacto é *Cancrinus*, nominativo latino e tradución bastante libre do seu patronímico orixinal *Krebs*), salvo en certos escritos, e non foi até a integración da familia no seo da nobreza rusa (1798), cando o patronímico foi definitivamente fixado en *von Cancrin*, xa se escribia en alemán en aplicación da lexislación local. Permanece como Kankrín (Канкрин) en ruso, sen o *von*, de acordo co costume para a rusificación dos patronímicos alemáns.
4. ↑  Garthe, Barbara (1976): *Über Leben und Werk des Grafen Hermann Keyserling*. Darmstadt: Diss. Erlangen.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Casa Señorial de Rayküla Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Alexander von Keyserling

### Ligazóns externas

* Raikküla mõis *(en estoniano)*.
* Kaks fanaatikut taastavad salapärast Raikküla mõisa *(en estoniano)*.
A Casa Señorial de Kabile
A **Casa Señorial de Kabile** (en letón: *Kabiles muižas pils*) é unha casa señorial situada na rexión histórica de Curlandia, no municipio de Kuldīga, ao oeste da actual Letonia.

Construída en estilo barroco entre 1734 e 1740 por Eleonora von Behr, foi remodelada na década de 1860.

Nesta mansión naceu en 1815 o aristócrata, paleontólogo, naturalista, xeólogo, botánico e zoólogo Alexander von Keyserling.

Notas
-----

1. ↑  Latvijas Piļu un Muižu asociācija. "Kabile Manor". Latvijas Piļu un Muižu asociācija. Arquivado dende o orixinal o 04 de marzo de 2016. Consultado o 18 de marzo de 2019.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Casa Señorial de Kabile Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Alberts Zarāns (2006): *Latvijas pilis un muižas / Castles and manors of Latvia*. Riga: A. Zarāns. ISBN 9-9847-8505-X. *(en letón)*, *(en inglés)*.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras árabes. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras tifinagh. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Agadir** (en amazigh: Agadir, ⴰⴳⴰⴷⵉⵔ, "graneiro fortificado", e en árabe: *اگادير‎*) é unha cidade no suroeste de Marrocos, a carón do océano Atlántico. O nome da cidade vén dunha palabra bérber que significa cornixa. No ano 2003 tiña 720 000 habitantes. É o centro turístico e comercial dunha rexión rica en cobalto, manganeso e cinc. Ten porto e co aeroporto de Al Massira.

Historia
--------

Foi fundada por portugueses en 1513, quedou baixo control marroquino en 1541, despois dun sitio de máis de seis meses, nominalmente baixo o Imperio Otomán, constituíu unha vila aberta aos occidentais.

En 1911 a chegada dun canoneiro alemán ao porto provocou a denominada crise de Agadir entre Francia e Alemaña.

Agadir foi case totalmente destruída por un terremoto o 29 de febreiro de 1960, morrendo máis de 15 000 persoas. Foi reconstruída a 2 km ao sur da antiga cidade, nun estilo arquitectónico europeo mesturado co tradicional árabe marroquino.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Agadir Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en árabe)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q170525
* WorldCat
* VIAF: 151258370
* BRE: 1850686
* EBID: ID
* GEC: 0000934
* GeoNames: 2561668
* GND: 4085101-1
* LCCN: n79078774
* MusicBrainz: ID
* NKC: xx0168635
* OSM: 2529624

 |
**Provincia di Monza e della Brianza**|  |
|  |
| **País** |  Italia |
| **Rexión** |  Lombardía |
| **Capital** | Monza |
| **Área** | 405,49 km² |
| **Poboación** | 838.367 (2009) |
| **Densidade** | 2058 hab/km² |
| **Municipios** | 55 |
| **Matrícula** | MB |
| **Código postal** | 20900 |
| **Prefixo telf.** | 039, 0362, 02 |
| **Presidente** | Dario Allevi  (PdL) 07.06.2009 |
|  |
| Situación da Provincia de Monza e Brianza en Italia |

**Monza e Brianza**, ou **Mùnscia e Briansa** en lombardo occidental, é unha provincia da rexión da Lombardía, en Italia, instituída o 12 de maio de 2004, posta en marcha nas eleccións do 2009. A súa capital é a cidade de Monza.

Localización e características
------------------------------

Ten unha área de 405,49 km², e unha poboación duns 840 000 habitantes (2009). Limita polo norte coa provincia de Lecco e a provincia de Como, polo oeste coa provincia de Varese, e polo oeste coa provincia de Bérgamo e a provincia de Milán, coa que tamén confina polo sur.

Comprende a parte meridional da rexión xeográfico-histórica de Brianza, estendéndose desde Canzo (norte) até a zona de Monza (sur), e desde o río Séveso (oeste) até o río Adda (leste). Polo medio de Brianza transcorre o río Lambro.

Actualmente ten atribuídas as seguintes comunas: Agrate Brianza, Aicurzio, Albiate, Arcore, Barlassina, Bellusco, Bernareggio, Besana in Brianza, Biassono, Bovisio-Masciago, Briosco, Brugherio, Burago di Molgora, Busnago, Camparada, Caponago, Carate Brianza, Carnate, Cavenago di Brianza, Ceriano Laghetto, Cesano Maderno, Cogliate, Concorezzo, Cornate d'Adda, Correzzana, Desio, Giussano, Lazzate, Lentate sul Seveso, Lesmo, Limbiate, Lissone, Macherio, Meda, Mezzago, Misinto, Monza, Muggiò, Nova Milanese, Ornago, Renate, Roncello, Ronco Briantino, Seregno, Seveso, Sovico, Sulbiate, Triuggio, Usmate Velate, Varedo, Vedano al Lambro, Veduggio con Colzano, Verano Brianza, Villasanta, Vimercate

Notas
-----

1. ↑  "Risultato elettorale". Consultado o 10 de agosto de 2010.
2. ↑  "Legge 146 2004", approvata in parlamento l'11 giugno 2004. "Istituzione della provincia di Monza e della Brianzae".

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Provincia di Monza e della Brianza *(en italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q16210
* WorldCat
* VIAF: 193703972
* BNF: 16915378q
* GeoNames: 6955700
* GND: 7759753-9
* LCCN: no2011172808
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1055648
* OSM: 251419
* SUDOC: 167303929

 |
Coordenadas: 55°56′N 13°33′L﻿ / ﻿55.933, -13.550

|  |
| --- |
| **Concello de Höör***Höörs kommun* |
|  |
| Casa do concello |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Skåne |
| **Condado** | Escania |
| **Capital** | Höör |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 17 054 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 319,87 km² |
| **Densidade** | 58,70 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | hoor.se |

**Höör** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Escania. A súa capital é Höör. No ano 2022 a poboación do concello era de 17 054 habitantes.

O lago Ringsjön separa a parte sur do muncicipio do resto. O concello limita cos municipios de Hörby, Eslöv, Klippan e Hässleholm.

O concello de Höör está incluído dende o ano 2005 na área metropolitana de Malmö (*Stormalmö*).

Administración histórica
------------------------

A área do concello correspóndese coa das parroquias de Bosjökloster, Gudmuntorp, Hallaröd, Höör, Munkarp, Norra Rörum e Tjörnarp. Nelas fundáronse concellos rurais co mesmo nome durante a reforma municipal de 1862.

A localidade municipal de Höör estableceuse o 25 de outubro de 1901 e disolveuse en 1939 ao fundarse o köping de Höör como unha escisión do concello rural de Höör.

Coa reforma municipal de 1952 formáronse, a través de fusións de municipios, os concellos rurais de Norra Frosta, Sösdala e Snogeröds. O köping permaneceu sen cambios.

En 1969 incorporáronse no köping o concello rural de Norra Frosta, unha parte do de Sösdala (Tjörnarp) e partes do de Snogeröds (Bosjökloster e Gudmuntorp). O concello de Höörs naceu coa reforma municipal de 1971 a través da reorganización do köping do mesmo nome.

Dende a súa fundación ata o ano 2002 o concello pertenceu ao partido xudicial de Eslöv e dende entón ao de Lund.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-09-11.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 31 mars 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 31 mars 2022. Totalt". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-09-11.
3. ↑  Andersson, Per (1993). *Sveriges kommunindelning 1863-1993*. Mjölby: Bokförlaget Draking. ISBN 91-87784-05-X. OCLC 33359784.
4. ↑  "Eslövs tingsrätt". *bebyggelseregistret.raa.se*. Consultado o 8 de outubro de 2022.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q266401
* WorldCat
* VIAF: 142052802
* GeoNames: 2705054
* ISNI: 0000 0004 0435 2126
* LCCN: n94099078
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-1116
* OSM: 935450
* TGN: 1063068

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Latina, Italia (homónimos).
**Latina** é un concello italiano (*comune*) da rexión do Lacio, provincia de Latina, cuns 118.946 habitantes (2010). Fundada o 30 de xuño de 1932, é unha das poucas cidades mozas de Italia. Foi inicialmente bautizada con nome de Littoria, asumindo a denominación actual pola fin da ditatura fascista.

Esténdese por unha área de 277 km², tendo unha densidade de poboación de 428 hab/km². Fai fronteira con Aprilia, Cisterna di Latina, Nettuno, Pontinia, Sabaudia, Sermoneta e Sezze.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Latina, Italia*** |

* Comune de Latina

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13410
* WorldCat
* VIAF: 138901637
* BRE: 2938644
* GEC: 0036640
* GeoNames: 6542115
* GND: 4247575-2
* LCCN: n79097455
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1155780
* OSM: 41289
* TGN: 7006705
* Treccani: latina

 |
Al-Andalus e os reinos cristiáns arredor do ano 1000.
Corán do século XII utilizado en Al-Ándalus.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras árabes. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Al-Andalus** (en árabe: **الأندلس**) foi o nome dado á Península Ibérica polos seus conquistadores islámicos do século VIII, sendo empregado para se referiren á península independentemente do territorio politicamente controlado polas forzas islámicas.

Inicialmente integrado na provincia norteafricana do imperio omeia, o Al-Andalus sería un emirato (756–929) e posteriormente un califato independente do poder abbásida (929–1031). Coa disolución do califato en 1031, o territorio pulverizouse en varios reinos de Taifas.

Coa reconquista dos territorios polos cristiáns, descendentes dos hispanovisigodos, que se refuxiaran nas zonas do norte da Península, nun proceso que ficou designado historicamente por Reconquista, o nome *Al-Andalus* foise adecuando ó cada vez menor territorio baixo ocupación árabe-musulmá, na metade sur da península, aproximadamente a mesma area da antiga provincia romana Bética, cuxas fronteiras foran progresivamente empurradas para o sur, até a toma de Granada polos Reis Católicos.

Etimoloxía
----------

O nome *Al-Andalus* apareceu por primeira vez como designación para a Península Ibérica en 716, nunha moeda bilingüe que foi alí acuñada. Nesa moeda a verba *Span(ia)*, en latín, correspondía a *Al-Andalus*, en árabe.

Segundo Reinhardt Dozy (1820-1883), investigador neerlandés do islam, a verba *Al-Andalus* estaría relacionada ó vocábulo *Vandalicia*, nome que el afirmaba ter recibido a Bética romana cando os vándalos alí se asentaran entre 409 e 429 d.C.. Esta posición foi compartida por outros estudosos, entre eles Évariste Lévi-Provençal, mais nunca foi posible atopar probas documentais que mostren que a Bética foi algunha vez chamada *Vandalicia*.

O filólogo español Joaquín Vallvé Bermejo, na súa obra *La división territorial de la España musulmana*, afirma que Al-Andalus ten a súa orixe en *Jazirat al-Andalus*, a "illa do Atlántico" ou Atlántida. De acordo con este catedrático, a lenda da Atlántida de Platón foi transmitida para o mundo árabe antes do nacemento do islam no século VII, como revela a poesía preislámica, que xa fai referencia a un *Al-Andalus*.

Ciencia
-------

A semellanza do que sucedeu no dominio artístico, os árabes e bérberes que se asentaron na Península Ibérica no século VIII comezaron por recorrer ós saberes legados pola civilización visigoda.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Al-Andalus*** |

### Bibliografía

* Fernández-Morera, Darío (2006). *The Myth of the Andalusian Paradise* (PDF). The Intercollegiate Review.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q123559
* WorldCat
* VIAF: 313540021
* BRE: 1822100
* GEA: 408
* GEC: 0003801
* GND: 4536234-8
* SUDOC: 158022513

 |
**Қазақ Советтік  
Социалистік Республикасы**| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
|

 |
| *Lema:* "Барлық елдердің пролетарлары, бірігіңдер!"
("Traballadores do mundo, unídevos!")
 |
|  |
| Idioma | Casaco e ruso |
| Capital | Alma-Ata |
| Cidade máis grande | Alma-Ata |
| Presidente no momento da independencia | Nursultan Nazarbayev |
| Tempo na URSS | Dende o 30 de decembro de 1922 até o 16 de decembro de 1991. |
| Área Total | 2,717,300 km² |
| Poboación (est. 1989) | 16,711,900 |
| Independencia da Unión Soviética | 16 de decembro de 1991 |
| Moeda | Rublo |
| Hora | UTC +4 a +6 |
| Himno nacional | Himno da RSS de Casaquistán. |

A **República Socialista Soviética de Casaquistán** (**Қазақ Советтік Социалистік Республикасы**), foi a segunda república en extensión das que formaron a Unión Soviética, na Asia central, e é hoxe en día o estado independente de Casaquistán. Tiña unha superficie de 2,717,300 quilómetros cadrados (1,063,200 millas cadradas) e a súa capital era Alma-Ata.

Contexto
--------

Establecida o 26 de agosto de 1920, inicialmente foi unha república autónoma dentro da RSSF de Rusia. O 5 de decembro de 1936 volveuse unha república independente da URSS, chamada *RSS de Casaquistán*. Durante os 50 e os 60 os cidadáns soviéticos foron urxidos a axudar a poboar as "Terras virxes" da RSS de Casaquistán. O influxo dos inmigrantes (maioritariamente rusos, pero incluíndo algunhas minorías nacionais deportadas) favoreceron a mestura racial e permitiron que o número de casacos fose inferior ó de non casacos. Os outros grupos étnicos incluían ucraínos, alemáns, belarusos, coreanos, e outros; os alemáns no momento da independencia formaban sobre o 8% da poboación, a máis alta concentración de alemáns en toda a Unión Soviética. A independencia fixo que moitos destes novos habitantes emigrasen. 
O 10 de decembro de 1991 a RSS de Casdaquistán foi renomeada "República de Casaquistán" e seis días despois acadou a súa independencia.

Poboación
---------

A poboación nativa son os Casaquistanos (4,234,000 en 1970). En 1970, a república tiña un número apreciable de rusos (5,522,000) e ucraínos (933,000). Nas terras desérticas do norte de Casaquistán, había tártaros (288,000), uzbekos (216,000), e belarusos (198,000).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

* Historia de Casaquistán

| * v
* c
* e
Repúblicas da Unión Soviética |
| --- |
| Principais | 
* RSS de Acerbaixán
* RSS de Armenia
* RSS de Belarús
* RSS de Casaquistán
* RSS de Kirguizistán
* RSSF de Rusia
* RSS de Taxiquistán
* RSS de Turkmenistán
* RSS de Ucraína
* RSS de Uzbekistán
* RSS de Xeorxia

 | Escudo de armas da Unión Soviética |
| Trala II guerra mundial | 
* RSS de Estonia
* RSS de Letonia
* RSS de Lituania
* RSS de Moldavia

 |
| De curta duración | 
* RSS de Abkhazia (1921-1931)
* RSS Carelo-Finesa (1940-1956)
* RSS de Donetsk-Krivoi Rog (1918-1919)
* RSSF Transcaucásica (1922-1936)

 |
Vista da cidade de La Spezia
**La Spezia** (Spèza en dialecto spezzino, pronunciado "Spèsa" con e aberto) é unha cidade de Italia, capital da provincia homónima na rexión da Liguria. Cos seus 94.192 habitantes (2006) é a segunda cidade máis poboada da rexión, precedida pola capital Xénova. Esténdese por unha área de 51 km2 e ten unha densidade de poboación de 1785 hab/km2. Fai fronteira con Arcola, Follo, Lerici, Portovenere, Riccò del Golfo di Spezia, Riomaggiore, Vezzano Ligure.

La Spezia posúe un dos portos de maior importancia comercial e militar en Italia, situado entre Xénova e Pisa no mar da Liguria. A cidade é sede dunha das maiores industrias militares italianas, a Oto Melara.

Cidades irmás
-------------

La Spezia está irmandada con:

* Tolone, Francia
* Bayreuth, Baviera, Alemaña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8611
* WorldCat
* VIAF: 147734075
* EBID: ID
* GEC: 0063918
* GeoNames: 6540156
* GND: 4111171-0
* LCCN: n79070130
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1097997
* OSM: 42842

 |
Coordenadas: 45°19′00″N 8°25′00″L﻿ / ﻿45.316666666667, 8.4166666666667

**Provincia di Vercelli**|  |
|  |
| **País** |  Italia |
| **Rexión** |  Piemonte |
| **Capital** | Vercelli |
| **Área** | 2.088 km² |
| **Poboación** | 180.163 (2008) |
| **Densidade** | 86,3 hab/km² |
| **Municipios** | 86 |
| **Matrícula** | VC |
| **Código postal** | 13010-13012, 13015, 13017-13028, 13030-13041, 13043-13049, 13060, 13100 |
| **Prefixo telf.** | 015, 0161, 0163 |
| **Presidente** | Leonardo Cerenzia 29.03.2010 |
|  |
| Situación da Provincia de Vercelli en Italia |

**Vercelli** (no piemontés, **Vërsèj**) é unha provincia da rexión do Piemonte, en Italia. A súa capital é a cidade de Vercelli.

Ten unha área de 2.088 km2, e unha poboación de 176.829 habitantes (2001). Hai 86 municipios na provincia.

Fai fronteira a norte coa provincia de Verbano Cusio Ossola e con Suíza (Cantón de Valais), a leste coa provincia de Novara e coa Lombardía (provincia de Pavia), a sur coa provincia de Alessandria e a oeste coa provincia de Turín, a provincia de Biella, e coa rexión do Val de Aosta.

Mapa
----

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Provincia di Vercelli

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15096
* WorldCat
* VIAF: 137225544
* BNF: 12380940b
* GEC: 0070057
* GeoNames: 3164564
* GND: 4472308-8
* LCCN: n82040177
* MusicBrainz: ID
* OSM: 1552705
* SUDOC: 117908363
* TGN: 1003510

 |
Un **cantón** é un tramo de vía férrea no que normalmente non pode haber máis dun tren, para así evitar unha colisión entre dous deles.

Funcionamento
-------------

A vía divídese en diversos tramos, cada un dos cales chamamos cantón:

Cando desde unha estación se expide un tren, este sae á vía e ocupa o primeiro cantón. Cando o cantón está ocupado, ningún outro tren pode entrar nel. Ademais do propio cantón ocupado, poden bloquearse outros cantóns cuxa utilización interfira coa do ocupado, como os que se atopan diante do tren:

Conforme o tren avanza, vai deixando cantóns libres tras de si. Os cantóns liberados poden ser inmediatamente ocupados por outro tren, de tal xeito que a distancia mínima entre dous trens é dun cantón:

Anotación dun cantón
--------------------

A anotación dun cantón depende do sistema de bloqueo:

### Cantón entre estacións

En bloqueos como o *Bloqueo Telefónico* ou o *Bloqueo Eléctrico Manual*, a indicación ao maquinista de se o seguinte cantón está libre ou ocupado dáse nas estacións. Deste xeito un cantón ten que ocupar toda a vía entre unha estación e a colateral, xa que non hai modo de comprobar en que punto intermedio atópase un tren:

A ocupación do cantón considérase cando un tren foi expedido desde unha estación e non chegou completo á seguinte.

### Cantón entre sinais

En bloqueos por sinais, como o *Bloqueo Automático*, son os sinais os encargados de mostrar ao maquinista a situación dos cantóns que ten por diante, polo que un cantón é o tramo que se atopa entre dous sinais consecutivos de bloqueo:

Sinal de fin de cantón no sistema TVM.
A ocupación do cantón establécese automaticamente por diversos métodos, como por facer circular corrente eléctrica polos carrís que as rodas curtocircuítan ao unir eléctricamente ambos os carrís, ou dispor un contador de eixos. A distancia entre sinais establécese segundo as necesidades da liña, xa que a mínima distancia entre dous trens é a dun cantón, polo que cantóns máis curtos permiten unha circulación máis fluída. Por iso en ferrocarrís metropolitanos adoitan ser de pouca distancia (ata centenares de metros) e en ferrocarrís de moi pouco tráfico moita distancia (ata decenas de quilómetros). Algúns sistemas utilizan un cantón de distancia fixa, como o TVM que utiliza cantóns fixos de 1.500 metros.

### Cantón móbil

O cantón móbil é un sistema que se emprega para aumentar a axilidade en liñas de moita frecuencia. O cantón non está definido entre dous puntos, senón que é unha distancia determinada detrás de cada tren que se move con el, calculada no momento por algún sistema electrónico ou informático. Esta distancia pode ser reducida ata a distancia de seguridade de freado, o que permite aos trens circular entre si o máis cerca posible.

Notas
-----

* Regulamento Xeral de Circulación Arquivado 30 de setembro de 2018 en Wayback Machine. de Adif *(en castelán)*
Coordenadas: 64°36′N 18°40′L﻿ / ﻿64.600, -18.667

|  |
| --- |
| **Concello de Lycksele***Lycksele kommun* |
|  |
| Hospital de Lycksele |
|  |
| Escudo |
| **País** | Suecia Suecia |
| **Landskap** | Lappland |
| **Condado** | Västerbotten |
| **Capital** | Lycksele |
| **Área e poboación** |
| **Poboación** | 12 300 habitantes |
| **Censo** | 2022 |
| **Área** | 5 888,84 km² |
| **Densidade** | 2,23 hab./km² |
| **Mapa** |
|  |
|
| **Outros datos** |
| **Web** | lycksele.se |

**Lycksele** é un municipio sueco (*kommun*) do condado de Västerbotten. A súa capital é Lycksele. No ano 2022 o concello tiña unha poboación de 12 300 habitantes.

O concello está nunha zona con terreo de Norrland (*Norrlandsterräng*), pero ao suroeste para a unha zona de premontaña. A través do concello flúen os ríos Ume e Vindel. As industrias mineira e forestal teñen unha longa tradición no municipio, caracterizándose polo demais a súa economía polas pequenas industrias.

Dende a formación do municipio en 1971, a tendencia da poboación vén sendo negativa. Nas elección do ano 2018 produciuse un cambio histórico ao ter que deixar os socialdemócratas o poder tras 48 anos tras a vitoria dos partidos da Alianza.

Notas
-----

1. ↑  "Län och kommuner i kodnummerordning". *web.archive.org*. 2017-05-05. Archived from the original on 05 de maio de 2017. Consultado o 2022-09-09.
2. ↑  "Folkmängd i riket, län och kommuner 31 mars 2022 och befolkningsförändringar 1 januari - 31 mars 2022. Totalt". *Statistiska Centralbyrån* (en sueco). Consultado o 2022-09-09.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q948462
* GeoNames: 2693346
* ISNI: 0000 0004 0434 162X
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 212000-2635
* OSM: 935428

 |
A **Comarca de Asón-Agüera** é unha comarca histórica de Cantabria, en España. Atópase nos cursos altos dos ríos Asón e Agüera, moi preto do límite con Biscaia (País Vasco). Abarca a conca pola que discorre o río Asón e os seus afluentes como o río Gándara. A súa capital é Ramales de la Victoria.

A pesar de que xa existe unha lei de comarcalización de Cantabria, esta aínda non foi desenvolvida polo tanto a comarca non ten entidade real.

A poboación total da comarca alcanza a cifra de 14.240 habitantes, segundo datos do INE do ano 2006. Segundo os datos do mesmo ano, os seus tres núcleos máis poboados, de maio a menor, son: Ampuero (3.951), Ramales de la Victoria (2.333) e Guriezo (2.101). E os seus tres núcleos menos poboados, de menor a maior, son: Valle de Villaverde (373), Arredondo (558) e Rasines (999).

Concellos
---------

| Concellos máis poboados da comarca |
| --- |
| Posición | Concello | Poboación |
| 1º | **Ampuero** | 3.682 |
| 2º | **Ramales de la Victoria** | 2.312 |
| 3º | **Guriezo** | 1.979 |
|

* Ampuero
* Arredondo
* Guriezo
* Limpias
* Ramales de la Victoria
* Rasines
* Ruesga
* Soba
* Valle de Villaverde

Xeografía
---------

Val do Asón.
### Val do Asón

O **val do Asón** destaca polos seus escabrosos macizos calcarios, que albergan no seu interior unha extraordinaria riqueza espeleolóxica, así como maxestosos e interesantes centenarios bosques de faias, carballos e aciñeiras, sen dúbida os máis notables da zona oriental de Cantabria. Cabe destacar as súas belas paisaxes de montaña aos que se unen os vales con verdes praderias.

### Val de Soba

Este val é percorrido polo río Gándara, afluente do Asón. Os límites históricos e municipais de Soba exceden aos do val xeograficamente entendido, e inclúen tamén a cabeceira do Asón, a marxe dereita do val do río Miera (Valdició, localidade do municipio de Soba) e a marxe esquerda do val do río Calera, limítrofe coa provincia de Biscaia.

Galería
-------

* Vale de Matienzo en Ruesga.Vale de Matienzo en Ruesga.
* Vista aérea de Rasines.Vista aérea de Rasines.
* Vista aérea de Ampuero.Vista aérea de Ampuero.
* Igrexa da localidade de Seña, en Limpias.Igrexa da localidade de Seña, en Limpias.

Notas
-----

1. ↑  Lei 8/1999, de 28 de abril, de comarcas da Comunidade Autónoma de Cantabria.  Arquivado 12 de decembro de 2009 en Wayback Machine.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Axencia de desenvolvemento local da comarca Asón Agüera Arquivado 23 de setembro de 2011 en Wayback Machine. *(en castelán)*
* O mesolítico no Baixo Asón *(en castelán)*
* Fotografías dos vales de Soba e Asón *(en castelán)*
* Rutas polos vales de Soba e Asón Arquivado 01 de setembro de 2010 en Wayback Machine. *(en castelán)*

| * v
* c
* e
Comarcas de Cantabria |
| --- |
| 
Asón-Agüera · 
Besaya · 
Campoo-Los Valles · 
Costa Occidental · 
Costa Oriental · 
Liébana · 
Saja-Nansa · 
Santander · 
Trasmiera · 
Valles Pasiegos
 | Bandeira de Cantabria |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2995869
* OSM: 2910399

 |
Situación de Ganshoren dentro da Rexión Bruxelas-Capital
**Ganshoren** é un concello da Rexión Bruxelas-Capital, Bélxica. Comunidade bilingüe, antes de 1954 pertencía á parte neerlandófona da antiga provincia de Brabante. A súa superficie é de 2.46 km² e a poboación de 20.970 habitantes (2006) e ten unha densidade de poboación de 8.541 h/km². A corporación municipal está composta por 13 concelleiros de LB (coalición do partido socialista francófono e liberais e democristiáns flamengos), 8 Movemento Reformador, 3 democristiáns francófonos, 2 Ecolo e 1 Vlaams Belang.

| * v
* c
* e
Concellos da rexión de Bruxelas |
| --- |
| 
* Anderlecht
* Cidade de Bruxelas
* Ixelles
* Etterbeek
* Evere
* Ganshoren
* Jette
* Koekelberg
* Auderghem
* Schaerbeek
* Berchem-Sainte-Agathe
* Saint-Gilles
* Molenbeek-Saint-Jean
* Saint-Josse-ten-Noode
* Woluwe-Saint-Lambert
* Woluwe-Saint-Pierre
* Uccle
* Forest
* Watermaal-Bosvoorde

 |  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q366552
* WorldCat
* VIAF: 9559149489129093810005
* GeoNames: 2797844
* GND: 1131564901
* MusicBrainz: ID
* OpenCorporates: 0207401044
* OSM: 58257
* TGN: 7008823

 |
**Bihać** é unha cidade de 60.707 habitantes, situada na ribeira do río Una, no noroeste de Bosnia e Hercegovina. A cidade é o coentro do cantón de Una - Sana da Federación de Bosnia e Hercegovina.

Historia
--------

A primeira mención da cidade data de 1260 nun documento do rei croata-húngaro Bela IV. En 1262 Bihać´converteuse nunha cidade libre ata que no século XIV perdeu o seu status nunha época de loitas dinásticas para se converter en propiedade da familia croata nobre dos Frankopan. No século XVI pasou ao dominio da familia real. En 1592 a cidade caeu en poder otomán, converténdose no punto máis o norte do Imperio Otomán, o que provocou que a cidade se vira inmersa en numerosos conflitos cos austríacos.

Cando se formou Iugoslavia, Bihać entrou a formar parte dela. Durante a segunda guerra mundial a cidade foi o cuartel xeral do exército de liberación de Josip Broz Tito e o centro da resistencia antifascista ata que en 1943 os alemáns conseguiron controlar a cidade. Durante as guerras iugoslavas sufriu a destrución de moitos edificios e os serbios sitiaron a cidade durante tres anos ata que no verán de 1995 conseguiron romper a resistencia da cidade coa Operación Oluja.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial de Bihać

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Bihać*** |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q204434
* WorldCat
* VIAF: 159498053
* EBID: ID
* GeoNames: 3204222
* GND: 4560748-5
* LCCN: n84142133
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge691668
* WOEID: 940638

 |
O **Altiplano** é a comarca máis setentrional da Rexión de Murcia. Limita ao leste co Alt Vinalopó e o Vinalopó Mitjà (na provincia de Alacant); ao sur coa Comarca Oriental e a Vega Alta del Segura, ao oeste á Comarca de Campos de Hellín, e ao norte á Comarca de Almansa (na provincia de Albacete).

Está constituída polos municipios de Yecla e Jumilla e conta con 56.134 habitantes. Yecla ten a aldea de Raspay e Jumilla ten 13 pedanias o aldeas : A Estacada, a Alquería, Santa Ana, Fuente del pino, Cañada del trigo, Torre del Rico, Carche, a Raja, As Encebras, A Zarza, A Alberquilla, Román, Término de Arriba entre outras casas rústicas Está formada por anchos vales de certa altitude relativa atravesados por unha rede de corgos, a maioría das cales verten as súas augas ao río Segura a través dos corgos do Judío e do Muro. Os vales do Altiplano están rodeados por diversas serras pertencentes ao sistema prebético, entre as que destaca a Serra do Carche como máxima altitude. Destaca pola súa vitivinicultura.

Concellos
---------

| Concello | Extensión(km²) | Poboación(hab.) | Densidade(hab./km²) |
| --- | --- | --- | --- |
| **Jumilla** | 972 | 25.348 | 24,9 |
| **Yecla** | 607,7 | 30.824 | 55,2 |
|  | **1579,7** | **56.208** | **35,58** |

Véxase tamén
------------

| * v
* c
* e
Comarcas da Rexión de Murcia |
| --- |
| 
Altiplano · 
Alto Guadalentín · 
Bajo Guadalentín · 
Campo de Cartagena · 
Huerta de Murcia · 
Mar Menor · 
Noroeste · 
Oriental · 
Río Mula · 
Valle de Ricote · 
Vega Alta del Segura · 
Vega Media del Segura
 | Bandeira da Rexión de Murcia |
**Indalecio Tizón Covelo**, nado en Vigo o 9 de xuño de 1921 e finado na mesma cidade o 3 de xuño de 2013, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Indalecio Tizón Reboreda e María Covelo Raimúndez. Estudou o bacharelato e perito industrial en Vigo. Emigrado na Arxentina durante 16 anos, foi dirixente de institucións galegas e autor da audición *Ventana a Galicia* en lingua galega. Pertenceu á Rueda Americana de la Amistad e á cooperativa de Autores Marplatenses que lle editou o libro *Algunos poemas y otros más*. Presidiu a comisión que tratou o problema do emigrante no I Congreso da Emigración Galega celebrado en Buenos Aires en 1956.

Retornou a Galicia en outubro de 1966 e foi candidato a procurador en Cortes polo terzo familiar pola provincia de Pontevedra con Leopoldo García Ortega en 1967, aínda que finalmente retiraron as súas candidaturas ao non admitir a Xunta provincial do Censo os seus folletos de propaganda. Volveu emigrar a Arxentina, significouse na oposición exterior ao franquismo.

Ao seu regreso instalouse en Vigo. Membro da Xunta directiva da Federación Mundial de Sociedades Galegas, presidiu a comisión que organizou o Congreso da emigración galega celebrado en Vigo en xuño de 1976. Ingresou no PSOE e foi Secretario de Relacións Políticas da Federación Galega en 1978. Membro da executiva nacional galega do PSOE, foi candidato ao Senado pola provincia de Pontevedra nas eleccións de 1979. Membro da comisión redactora do Estatuto dos dezaseis, o 9 de xuño de 1979 foi nomeado conselleiro no Segundo Goberno da Preautonomía presidido por Xosé Quiroga Suárez, cargo do que dimitiu o 6 de decembro. Foi candidato á executiva no Congreso extraordinario dos socialista galegos celebrado en agosto de 1980.

Abandonou o PSOE e integrouse no Partido Galeguista, sendo elixido Vicesecretario no III Congreso celebrado en decembro de 1983. Cando en 1984 o Partido Galeguista decidiu integrarse en Coalición Galega Indalecio Tizón formou parte da súa comisión xestora. En 1986 foi candidato de Coalición Galega ao senado por Pontevedra.

Notas
-----

1. ↑  INDALECIO TIZÓN COVELO
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 4-10-1967, p. 7.
3. ↑  *La Noche*, 5-10-1967, p. 7.
4. ↑  "Pontevedra: Sorpresa en las listas del «PSOE»", *La Voz de Galicia*, 12-1-1979, p. 17
5. ↑  El congreso de los socialistas gallegos reafirmará su oposición al Estatuto

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* "Don Indalecio Tizón Covelo. Quiere ser procurador". *La Noche*: 7. 21-9-1967.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12390664
* DSBE: 5125\_tizon-covelo-indalecio

 |
Castelo Orsini, despois do terremoto de 1915
**Avezzano** é un concello italiano da provincia de L'Aquila, na rexión dos Abruzos. Ten 40.651 habitantes (en 2007) e esténdese por unha área de 104,05 km², cunha densidade de poboación de 390,7 hab/km².

Fai fronteira cos concellos de Capistrello, Celano, Luco dei Marsi, Massa d'Albe, Ovindoli, Scurcola Marsicana e Trasacco.

Historia
--------

A cidade destruíuna o 13 de xaneiro de 1915 un terremoto que matou a máis de 12.000 persoas, posteriormente reconstruída sobre o lago de Fucino, desecado a fins do século XIX. Tan só resitiron a Casa dei Palazzi e unha parte do castelo dos Orsini.

Ligazóns externas
-----------------

Páxina oficial do Concello de Avezaano (en italiano)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q47125
* WorldCat
* VIAF: 140872957
* BNF: 131912999
* DARE: 22567
* EBID: ID
* GEC: 0222611
* GeoNames: 6541691
* GND: 4384762-6
* Google Maps: 14144967122230791561
* LCCN: n94001540
* MusicBrainz: ID
* OSM: 41702
* TGN: 7004198
* Treccani: avezzano
* Trismegistos: 32542

 |
Coordenadas: 39°53′N 18°20′L﻿ / ﻿39.883, -18.333

Panorámica da vila.
**Alessano** (en grego antigo Ἀλεξιανόν *Alexianón*)[] é unha vila e *comune* da provincia de Lecce, na Puglia, no suroeste de Italia.

Xeografía
---------

Situada no extremo sur da provincia, na península de Salento, a unha altitude media de 140 msnm, o municipio ocupa unha superficie de 28,69 km2, e no ano 2018 contaba cunha poboación de 6 391 habitantes, polo que a súa densidade de poboación nese ano era de 220 hab./km2.

Evolución demográfica
---------------------


|  |
| --- |
| **Gráfica de evolución demográfica de Alessano entre 1861 e 2001** |
|  |
|  Fonte ISTAT - elaboración gráfica de Wikipedia
 |

Notas
-----

1. ↑  "Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011" ISTAT. Consultada o 3 de maio de 2020.
2. ↑  "Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018" Arquivado 30 de xuño de 2019 en Wayback Machine. ISTAT. Consultada o 3 de maio de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Alessano Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q52110
* WorldCat
* VIAF: 139995676
* GeoNames: 6538964
* OSM: 40118
* TGN: 1043171

 |
Coordenadas: 40°49′11″N 14°20′28″L﻿ / ﻿40.81972, -14.34111

**Portici** é unha comuna italiana da rexión da Campania, provincia de Nápoles. Segundo o censo de 2010 tiña unha poboación de 58.905 habitantes. Esténdese por unha supreficie de 4 km², polo que tiña, na data citada, unha densidade de poboación de 14.726 hab/km², o que fai dela unha das cidades de maior densidade de poboación do mundo.

Desde o ano 2002 ostenta o título de Cidade. Portici limita coas comunas de Ercolano, Nápoles e San Giorgio a Cremano.

Portici é a sede da Facultade de Agronomía da Universidade Federico II, instalada no antigo Palacio Real de Portici construído polo rei Carlos VII de Nápoles (futuro Carlos III de España) como residencia para a familia Borbón. O edificio máis tarde caeu en desuso debido á construción do Palacio Real de Caserta e, posteriormente, foi a seda da Escola Superior de Agricultura (*Scuola superiore di agricoltura*), máis tarde o Instituto Superior Agrario (*Istituto superiore agrario*) e, finalmente, coa reforma entrada en vigor no curso académico 1935-1936, pasou a ter as funcións de sede da Facultade de Agronomía.

En Portici está o Museo Nacional Ferroviario de Pietrarsa (*Museo nazionale ferroviario di Pietrarsa*), no que se exhibe a primeira locomotora fabricada en Italia, que funcionaba na primeira liña férrea do país, a Napoli-Portici, inaugurada o 3 de outubro de 1839.

Na cidade naceron personalidades como o rei Carlos IV de España, Ettore Sannino, escultor e pintor, e Guglielmo Ferrero (1871-1943), estudoso do pensamento político.

Notas
-----

1. ↑  "Popolazione residente al 31 dicembre 2010". *Dato istat* (en italiano). Arquivado dende o orixinal o 22 de marzo de 2012. Consultado o 24 de xuño de 2014.
2. ↑  "Statistiche demografiche ISTAT". *Dato istat* (en italiano). Arquivado dende o orixinal o 25 de setembro de 2011. Consultado o 24 de xuño de 2014.
3. ↑  "Istituto Nazionale di Statistica". *Statistiche I.Stat* (en italiano). Consultado o 24 de xuño de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Portici*** |

### Ligazóns externas

* Páxina oficial de Portici *(en italiano)*
* Area Vesuvio *(en italiano)*, *(en inglés)*, *(en francés)*
* Páxina web da Facultade de Agronomía *(en italiano)*, *(en inglés)*
* Páxina web do Grupo de Teatro San Cirola, asociación cultural *L'Istrione* *(en italiano)*
* Fotografías de Portici
* Páxina web da *S.S.D. Portici 1906*, equipo de fútbol da cidade *(en italiano)*
* *Atletica Portici* *(en italiano)*
* Páxina web do *Basket Portici 2000*, equipo de baloncesto da cidade *(en italiano)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q72414
* WorldCat
* VIAF: 165453054
* BNF: 16096626n
* EBID: ID
* GEC: 0052282
* GeoNames: 6538768
* GND: 4116065-4
* LCCN: n82105320
* MusicBrainz: ID
* OSM: 40801
* SUDOC: 204591279

 |
Ave  
Localización de Ave
**Ave** é unha subrexión estatística portuguesa que forma parte da Rexión Norte. Limita ao norte e ao leste coa subrexión de Cávado e coa de Alto Trás-os-Montes, ao leste e ao sur coa de Támega, e ao oeste coa de Grande Porto. Tódolos concellos que forman parte desta subrexión forman parte do Distrito de Braga agás o de Mondim de Basto, pertencente ao de Vila Real. Esta subrexión ten unha extensión de 1.238 km² e unha poboación de 511.737 habitantes (2011), o que supón unha densidade de poboación de 413 hab./km². Compreende 8 concelhos , agrupados na Comunidade Intermunicipal do Ave:

Concellos
---------

Comprende 8 concellos agrupados na Comunidade Intermunicipal do Ave:

* Cabeceiras de Basto
* Fafe
* Guimarães
* Mondim de Basto
* Póvoa de Lanhoso
* Vieira do Minho
* Vila Nova de Famalicão
* Vizela

A Comunidade Intermunicipal do Ave foi creada o 14 de abril de 2009.

Santo Tirso e Trofa (ámbolos dous do Distrito do Porto) pasaron a formar parte da subrexión do Grande Porto e á Área Metropolitana do Porto.

Notas
-----

1. ↑
2. 1 2  Municípios por NUTS III Arquivado 21 de outubro de 2008 en Wayback Machine. Direcção-Geral das Autarquias Locais
3. 1 2  "Decreto-Lei nº 68/2008 de 14 de Abril de 2008, Artigo 2º". Arquivado dende o orixinal o 15 de novembro de 2011. Consultado o 21 de maio de 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q634735
* OSM: 5396675

 |
Dão-Lafões  
Localización de Dão-Lafões
**Dão–Lafões** é unha subrexión estatística portuguesa que forma parte da Rexión Centro. A meirande parte dos concellos que a conforman pertencen ao Distrito de Viseu, mais tamén inclúe un concello do Distrito da Guarda. Limita ao norte coas subrexións de Támega e Douro, ao leste coas de Beira Interior Norte e Serra da Estrela, ao sur coas de Pinhal Interior Norte e Baixo Mondego, e ao oeste coas de Baixo Vouga e Entre Douro e Vouga. A súa principal cidade é Viseu, que conta cunha poboación de 68.000 habitantes, sendo a segunda cidade máis poboada do centro de Portugal tras Coímbra. Ten unha superficie de 3.483 km² e unha poboación de 277.216 habitantes (2011).

Concellos
---------

Comprende 14 concellos:

* Aguiar da Beira
* Carregal do Sal
* Castro Daire
* Mangualde (Cidade)
* Nelas
* Oliveira de Frades
* Penalva do Castelo
* Santa Comba Dão (Cidade)
* São Pedro do Sul(Cidade)
* Sátão
* Tondela (Cidade)
* Vila Nova de Paiva
* Viseu (Cidade capital de distrito)
* Vouzela

Notas
-----

1. ↑