recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **Mil Mi-4** (designación USAF/DoD: **"Type 36"**, designación OTAN: **"Hound"**) é un helicóptero de transporte soviético utilizado tanto en roles civís como militares.

Deseño e desenvolvemento
------------------------

O Mi-4 foi deseñado en resposta ao Sikorsky H-19 Chickasaw estadounidense e ao despregamento de helicópteros deste país durante a guerra de Corea. Aínda que o Mi-4 aseméllase bastante ao H-19 Chickasaw no seu esquema xeral, este inclúe o seu motor díante da cabina de mando, é máis grande, pode levar máis peso e construíuse en maior cantidade. O primeiro modelo entrou en servizo no ano 1953. 

Un Mi-4 foi contruído cun rotor desbotable. Utilizouse como un vehículo experimental para futuros métodos de seguridade e exección dos pilotos.

Notas
-----

1. ↑  "Designations of Soviet and Russian Military Aircraft and Missiles". *www.designation-systems.net*. Consultado o 2020-12-22.
2. ↑  "Designations of Soviet and Russian Military Aircraft and Missiles". *www.designation-systems.net*. Consultado o 2020-12-22.
3. ↑  "Mi-4 HOUND (MIL)". *www.globalsecurity.org*. Consultado o 2020-12-22.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q169427
* NKC: ph263230

 |
Moais de Ahu Tongariki.
A **mitoloxía rapanui** é o nome dado á mitoloxía formada polos mitos, lendas e crenzas do Pobo rapanui (os habitantes da Illa de Pascua); situada no Pacífico, a case catro mil quilómetros de Chile continental, país ó que pertence territorialmente a illa.

Descrición xeral
----------------

A *Illa de Pascua* caracterízase por ter unha cultura que presenta características propias e únicas, produto de ser a máis illada das illas polinésicas.

Ó igual que o conxunto de tradicións da cultura polinésica, a mitoloxía da Illa de Pascua é tamén principalmente marítima.

A súa principal característica é que esta presenta unha cosmovisión particular, que levou ós seus habitantes a ter que imaxinar explicacións moi singulares sobre a creación do ser humano e da illa, e posteriormente tamén sobre a súa supervivencia nesta illa; feito que a diferenciaron doutros mitos polinésicos.

Personaxes mitolóxicos
----------------------

Algúns dos mitos e personaxes mitolóxicos máis importantes:

* Haua.
* Hau-Maka.
* Hiva.
* Hotu Matu'a.
* Makemake.
* Tangata Manu .
* Uoke.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Lynx (homónimos).
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Lince (homónimos).

**Lynx** é un navegador web de só texto, isto é, non mostra os gráficos nin o formato das páxinas.

Lynx foi creado pola Universidade de Kansas para o seu sistema de información intra-campus, que corría sobre UNIX. Co tempo, converteuse nun cliente de gopher e finalmente nun navegador web. Lynx publícase baixo a licenza GNU e úsase cando os contidos son máis importantes que os gráficos e as conexión son lentas.

Características
---------------

Lynx é usado en terminais de cursor direccionable e celas de caracteres, ou emuladores de terminal (incluíndo terminais VT100 e paquetes de software para computadoras de escritorio que emulan terminais VT100, como Kermit ou Procomm. Orixinalmente foi desenvolvido para UNIX e VMS e aínda hoxe distribúese con varias distribucións de GNU/Linux. Oficialmente existen versións para Microsoft Windows (Windows 95 e posteriores), DOS, OS/2 e FreeBSD, AmigaOS, Atari TOS, BeOS entre outros tantos. As versións para Mac OS X son provistas por OSXGNU.

A súa simplicidade facilita que un lector de pantalla traballe sobre este navegador, o que o converteu nunha opción para usuarios con problemas de visión. Lynx tamén se usa para comprobar a usabilidade dun sitio web en navegadores web antigos.

Para navegar con Lynx pódese seleccionar unha ligazón coas teclas de dirección ou, activando unha opción para numerar as ligazóns, ingresando o número de cada enlace. As versións actuais teñen soporte para varias características de HTML. Inclúe soporte para marcadores, cookies. O contido das táboas é mostrada en varias liñas de texto, onde o final de cada fila da táboa represéntase cun salto de liña. Os frames son identificados por un nome e navégase por eles coma se fosen páxinas independentes. Lynx pode mostrar arquivos locais e inclúe soporte para os protocolos Gopher, FTP, WAIS, NNTP, Finger, ou servidores **cso/ph/qi**, e servizos accesibles a través de conexións a contas telnet, TN3270 ou rlogin

Notas
-----

1. ↑  Lynx Release 2.8.5 - New features[*Ligazón morta*]
2. ↑  Platforms Lynx will run on
3. ↑  "PROJECT DETAIL for Lynx text web browser". Arquivado dende o orixinal o 30 de marzo de 2007. Consultado o 22 de maio de 2007.
4. ↑  "Sound Enhanced Lynx Web Browser". Arquivado dende o orixinal o 11 de febreiro de 2012. Consultado o 22 de maio de 2007.
5. ↑  BLYNX: Lynx Support Files Tailored for Blind and Visually Handicapped Users
6. ↑  Digital Web Magazine - Accountability of Accessibility and Usability
7. ↑  "Lynx Users Guide v2.8.5". Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2006. Consultado o 22 de maio de 2007.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Lynx***  |

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial de Lynx *(en inglés)*
**Marcos Vizcaya Retana**, nado en Gorliz en 1947, é un avogado, directivo e político vasco de ideoloxía nacionalista vasca.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Dereito, foi profesor de dereito civil na Universidade de Deusto. No terreo político, é militante do Partido Nacionalista Vasco (EAJ-PNV), formación coa que obtivo o escano ó Congreso nas primeiras eleccións democráticas de 1977 tras a ditadura, e renovouno na I (1979-1982) e II Lexislatura (1982-1986). Durante o proceso de estabelecemento e consolidación da autonomía para o País Vasco, participou na redacción do Estatuto de Gernika e foi viceconselleiro adxunto ó lehendakari do Goberno Vasco, Carlos Garaikoetxea. Foi tamén colaborador habitual de *Deia* e *La Gaceta del Norte.*

En 1986, tras perder unhas eleccións internas no PNV, abandonou a actividade política pública e retomou o seu traballo como avogado e directivo.

Notas
-----

1. ↑  Enciclopedia Auñamendi (ed.). "Marcos Vizcaya Retana". Consultado o 28 de outubro de 2013.
2. ↑  Congreso de los Diputados (ed.). "Ficha de Vizcaya Retana, Marcos". Arquivado dende o orixinal o 07 de agosto de 2020. Consultado o 17 de agosto de 2021.
3. ↑  Díez, Anabel (15 de xullo de 1986). "Peces-Barba, Carrillo y Pío Cabanillas, entre los ausentes". *elpais.com* (en castelán). Consultado o 15-12-2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11935287
* Auñamendi: 140268

 |
**Modesto Álvarez Elices**, nado en Xinzo de Limia o 23 de marzo de 1888 e finado no mesmo concello o 16 de agosto de 1963, foi un farmacéutico, xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela en 1913. Foi administrador de *El Eco Antelano*. Desenvolveu a súa actividade profesional en Tucumán en 1916. Foi Subdelegado de Farmacia en Xinzo de Limia e tiña farmacia en Trasmiras. Na Segunda República foi elixido concelleiro de Xinzo de Limia polo Partido Radical nas eleccións municipais do 31 de maio de 1931. Logo da dimisión de Felisindo Carballo Romero en 1935, foi elixido alcalde de Xinzo de Limia. Finou en Xinzo de Limia o 16 de agosto de 1963.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Felisindo Carballo Romero** |  **Alcalde de Xinzo de Limia** 1935 - 1936 | Sucesor:**Augusto Peláez Quelle** |

Vida persoal
------------

Casou con Carmen Gómez Villarino, e foi pai de Leopoldo, Abel, Ignacio, Modesto, Monserrat e María del Carmen Álvarez Gómez.

Notas
-----

1. ↑  Proclamación da II República en Xinzo de Limia (1931)
2. ↑  Necrolóxica en *La Región*, 17-8-1963, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Farmacia y Laboratorio "Elices" (anuncio en El Látigo (Xinzo de Limia), 1923
Miguel II e o seu fillo Teófilo
**Miguel II**, chamado **Psello**, "*O tatexo*" ou "*O Amoriano*", nado no ano 770 e finado no 829, reinou como emperador bizantino de 820 a 829.

Traxectoria
-----------

Nacido en Amorio en Frixia, comezou a súa carreira como soldado, pero grazas ao seu talento chegou a ascender ata o xeneralato.

Apoiara que o seu antigo compañeiro de armas fose nomeado emperador como León V o Armenio (813), pero, cando se descubriu que Miguel participara nunha conspiración contra este, foi condenado a morte en decembro de 820. Con todo, os seus partidarios tiveron éxito no asasinato do emperador León e sacaron a Miguel de prisión para colocalo no trono imperial como primeiro representante da dinastía amoriana.

O seu reinado caracterizouse por varios feitos: a loita contra o seu irmán Tomé, que tamén aspiraba ao trono (822-824); a conquista de Creta polos árabes en 823, e o comezo dos ataques musulmáns contra Sicilia (827).

Malia as súas simpatías iconoclastas, logrou conciliarse cos iconódulos (adoradores de imaxes), pero non puido evitar a hostilidade dos monxes por mor do seu segundo matrimonio con Eufrosine, filla de Constantino VI, que fora ordenada monxa anteriormente.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Miguel II Modificar a ligazón no Wikidata*** |

| Imperio Bizantino |
| --- |
| *Segue a:* León V o Armenio | **Miguel II**(820-829) | *Precede a:* Teófilo |
| Dinastía Amoriana |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41640
* WorldCat
* VIAF: 89203027
* BAV: ADV10924849
* BMT: 95094
* BRE: 2218544
* DeutscheBio: 1159601429
* EBID: ID
* GEC: 0042646
* GND: 1159601429
* Orthodox Encyclopedia: 2563702
* WikiTree: Byzantium-12

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Leónidas.
As Leónidas vistas dende o espazo.
As **Leónidas** son unha chuvia de meteoros que se produce cada ano entre o 15 e o 21 de novembro, alcanzando un máximo o día 18.

Cada 33 anos as Leónidas amosan un pico de actividade xa que o po do cometa Tempel-Tuttle (o corpo que as produce) non está repartido homoxeneamente ao longo da súa órbita. En anos normais, as Leónidas producen taxas da orde de 10-15 meteoros por hora.

Denison Olstead, mestre da Universidade Yale, observou que os trazos dos meteoros parecían provir da constelación de Leo, de aí o seu nome. A cor destes meteoros é xeralmente avermellada, deixando con frecuencia unha estela de cor verde que persiste durante uns poucos segundos.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Leónidas***  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189698
* WorldCat
* VIAF: 236574433
* EBID: ID
* GEC: 0036960
* GND: 4714551-1
* MAG: 2775848929

 |
Protesta contra o consumo de pornografía en Indiana, Estados Unidos.
O **movemento antipornografía** é un movemento cívico que argumenta que a pornografía ten unha serie de efectos nocivos para o ser humano e debe ser erradicada e prohibida por completo.

Argumentos
----------

Tales efectos negativos serían o ánimo de tráfico de seres humanos, a pedofilia, a deshumanización, a explotación sexual, a disfunción sexual e incapacidade para manter relacións sexuais sas.

As persoas implicadas no movemento de antipornografía inclúe grupos ultraconservadores e relixiosos, feministas radicais, antigas estrelas de cinema porno, determinados psicólogos e individuos en xeral que senten que a pornografía xoga unha función importante na desagregación de matrimonios e as relacións afectivas.

Notas
-----

1. ↑  *PORNOGRAPHY: ITS EFFECTS AND ITS HARMS* Arquivado 24 de xullo de 2011 en Wayback Machine. do movemento *Against pornography*. *(en inglés)*
2. ↑  Shelly Lubben, ex-actriz porno e misioneira estadounidense *(en inglés)*
3. ↑  *THE ANTI-PORNOGRAPHY MOVEMENT* Arquivado 20 de setembro de 2010 en Wayback Machine. por Ana Carreon *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Andrea Dworkin's Attorney General's Commission Testimony on Pornography and Prostitution *(en inglés)*
**Miguel Fernández Santos**, nado en Madrid e finado en Ferrol o 18 de decembro de 1936, foi un funcionario e político español residente en Galicia.

Traxectoria
-----------

Funcionario de Correos. Foi oficial de Correos da Coruña até 1924, cando se trasladou a Tui. Funcionario de Correos en Cedeira, foi detido pola súa participación na folga xeral revolucionaria de 1934 Foi presidente do comité local de Cedeira da Volta a España de 1936 Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido o 3 de agosto canda outros dirixentes políticos e sindicais de Cedeira. Xulgado o 4 de decembro en consello de guerra en Ferrol por rebelión militar, foi condenado a pena de morte. Foi executado no Castelo de San Felipe o 18 de decembro canda Manuel Fernández Freijeiro, Enrique Alonso Teijeiro, José Cipriano Durán Fraguela, Ginés Fernández Rodríguez, Antonio Castillo Domínguez, Rufino Redondo Senra, Isaac Forneiro Varandela, Antonio Iglesias Freire, Enrique Martínez Teijeiro, Francisco Rodríguez N. José Lago Beceiro, Adolfo Bouzón Teijeiro e Antonio Ameneiro Brage.

Notas
-----

1. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 28-4-1925, p. 3.
2. ↑  *El Correo Gallego*, 3-11-1934, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 14-7-1936, p. 2.
4. ↑  *El Compostelano*, 19-12-1936, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Miguel Fernández Santos na páxina web *Nomes e Voces*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Lagar.
Lagar en Alongos, Toén.
O **lagar** é o lugar preparado para prensar certos froitos, como as uvas, as mazás ou as olivas, co fin de que solten o líquido que conteñen. O termo deriva do nome do recipiente ou aparello mecánico onde se prensa o froito, chamado hoxe normalmente **prensa**, reservando o termo lagar para a construción.

O máis común en Galiza é o edificio para esmagar o bago de viño, mais tamén se chama lagar o lugar para esmagar a mazá da sidra (*llagar* en Asturias) e incluso a oliva para fabricar aceite.

Dende o punto de vista construtivo, non deixa de ser un pequeno alboio, fechado ou non, de cachotaría onde se atopan unha tallas e a propia prensa, que adoitaba consistir nun recipiente sobre o que acouga unha gran trabe de carballo ou castiñeiro. Os lagares remóntanse á época romana, e son moi común en Galiza, formando parte da arquitectura vernácula. Nalgunhas partes de Galiza, onde a adega se atopa no piso terreo da vivenda (*casa do viño*), o lagar tamén se acha aquí.

Galería de imaxes
-----------------

* Lagar tradicional do século XIX, na Sertã, Portugal.Lagar tradicional do século XIX, na Sertã, Portugal.
* Lagar co seu respectivo torno. Traballo en cantaría que se encontra no Museu do Vinho dos Biscoitos, na Azores.Lagar co seu respectivo torno. Traballo en cantaría que se encontra no Museu do Vinho dos Biscoitos, na Azores.
* Mó e conduto dunha prensa (lagar) en Portugal.Mó e conduto dunha prensa (lagar) en Portugal.
* Lagar que se encontra no Museo do viño, en Torgiano (Umbría, Italia).Lagar que se encontra no Museo do viño, en Torgiano (Umbría, Italia).

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *lagar*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *prensa*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Adega
* Prensa de viño
* 

* Lagares

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14294123
* GEC: 0148667

 |
**José María de Frutos Isabel**, nado en Mozoncillo (provincia de Segovia) o 13 de decembro de 1927 e finado en Santiago de Compostela o 15 de novembro de 2019, foi un xurista e profesor universitario español.

Traxectoria
-----------

En marzo de 1945 trasladouse a Santiago de Compostela coma funcionario da Administración do Estado. En 1959 doutorouse pola Universidade de Santiago de Compostela coa tese *La expropiación forzosa de interés social*, dirixida por Laureano López Rodó.

En 1963 foi nomeado profesor interino da Escola de Artes Aplicadas e Oficios Artísticos de Santiago de Compostela. Foi profesor titular do Departamento de Dereito Público e Teoría do Estado, na área de Dereito Administrativo da Universidade de Santiago de Compostela, até a súa xubilación.

En febreiro de 1954 casou con Consuelo Martínez Roig, con quen tivo oito fillos e fillas: José María, Manuel, Ramón, María Consuelo, Gracia María, Elena, Ana María e Santiago.

Recoñecementos
--------------

Condecorado coa Cruz de San Raimundo de Peñafort.

Notas
-----

1. ↑  Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Frutos Isabel, José Mª de". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. p. 227. ISBN 84-8064-113-4.
2. ↑  "Gran pesar por el fallecimiento de José María de Frutos". *El Correo Gallego* (en castelán). 15 de novembro de 2019.
3. ↑  "Orden de 30 de noviembre de 1963 por la que se nombra Profesor de entrada interino de la Escuela de Artes Aplicadas y Oficios Artísticos de Santiago de Compostela a don José María de Frutos Isabel.". *Boletín Oficial del Estado*: 17796–17797. 20 de decembro de 1963.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q90517655
* Dialnet: 1871847

 |
Mapa da Marca hispánica e Vasconia.
Outra versión da Marca hispánica en 814.
Os reinos cristiáns e de Taifas, en 1030.
A **Marca hispánica** era o territorio comprendido entre a fronteira político-militar do Imperio carolinxio co Al-Andalus e os Pireneos, desde finais do século VIII ata a súa independencia efectiva en diversos reinos e condados. A diferenza doutras marcas carolinxias, a Marca hispánica non tiña unha estrutura administrativa unificada propia.

Tras a conquista musulmá da Península Ibérica, os carolinxios interviñeron no nordés peninsular a fins do século VIII, co apoio da poboación autóctona das montañas. A dominación franca fíxose efectiva entón máis ao sur tras a conquista de Xirona (785) e Barcelona (801). A chamada «Marca Hispánica» quedou integrada por condados dependentes dos monarcas carolinxios a principios do século IX. Para gobernar estes territorios, os reis francos designaron condes, uns de orixe franca e outros autóctonos, segundo criterios de eficacia militar na defensa das fronteiras e de lealdade e fidelidade á coroa.

O territorio gañado aos musulmáns configurouse como a **Marca Hispánica**, en contraposición á Marca Superior andalusí, e ía de Pamplona ata Barcelona. De todos eles, os que alcanzaron maior protagonismo foron os de Pamplona, constituído no primeiro cuarto do século IX en reino; Aragón, constituído en condado independente en 809; Urgell, importante sede episcopal e condado con dinastía propia desde 815; e o condado de Barcelona, que co tempo converteuse en hexemónico sobre os seus veciños, os de Osona e Xirona.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q663258
* GEA: 8428

 |
Versión orixinal do mural en 1990.

***Mein Gott hilf mir, diese tödliche Liebe zu überleben*** («*Meu Deus, axúdame a sobrevivir a este amor mortal*» en alemán) é un famoso mural pintado en 1990 polo artista ruso Dmitri Vrubel na East Side Gallery, unha galería de arte ao aire libre sita sobre os restos do muro de Berlín. Tamén é coñecido como *Bruderkuss* (*Bico entre irmáns* en alemán) ou *Brotherhood Kiss* (*Bico de Irmandade* en inglés).

No ano 2009, as autoridades municipais de Berlín pedíronlle a Vrubel que volvese pintar a súa obra, debido á súa transcendencia simbólica e os inevitábeis efectos do vandalismo e da erosión que sofren os graffitis en vía pública.

O mural fai escarnio da famosa fotografía do bico entre Leonid Brezhnev e Erich Honecker que foi tomada durante a celebración do 30 aniversario da República Democrática Alemá en 1979. Baixo a imaxe dos políticos bicándose aparece a lenda en ruso e en alemán (*Mein Gott hilf mir, diese tödliche Liebe zu überleben*). A versión de 2009 tamén inclúe un espazo coa tradución da lenda ao inglés (*My God, help me to survive this deadly love*).

Convén aclarar que o bico que Brezhnev e Honecker se deran en 1979 carece de connotación sexual ningunha. A súa acción é unha mostra de bico de irmandamento, un costume estendido en Rusia e outros países como mostra de confianza mutua entre dúas persoas. Este costume está pouco estendida no mundo occidental actual, polo que é doado malinterpretar o xesto que fixeron os políticos e atribuírlle unha conduta relacionada sexual que non existe en realidade. A fotografía que reflicte o devandito bico é coñecida habitualmente polo nome *Bico de irmandamento* (ou *Brotherhood Kiss* en inglés), da cal toma un dos seus nomes a obra de Vrubel.

A imaxe do cadro converteuse nunha importante icona popular do Berlín de finais do século XX e comezos do XXI, polo que se pode observar en multitude de recordos da cidade como homenaxe á euforia que supuxo para a poboación da cidade a apertura do muro de Berlín en 1989.

Notas
-----

1. ↑
2. ↑

Galería de imaxes
-----------------

* Estado do mural á altura de 2005, tras 15 anos de exposición en vía pública.
* Dmitri Vrubel inicia os labores de repintado do mural en xuño de 2009.
* Dimitri Vrubel fronte á súa nova versión do mural (2009).
Este artigo é sobre o avogado, político e músico. Para o seu fillo militar, véxase José Millán-Astray
**José Millán Astray**, nado en Santiago de Compostela cara a 1850 e finado en Madrid o 7 de novembro de 1923, foi un avogado, político e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Participou na revolución de 1868 e ingresou en 1870 como funcionario no Ministerio de Graza e Xustiza en Madrid. En 1872 marchou a Ourense para traballar na Delegación de Facenda. Ao ano seguinte foi destinado a Pontevedra no Ministerio de Gobernación. En 1876 foi nomeado catedrático do Instituto da Coruña e tamén secretario da Xunta de Obras do Porto. Colaborou en *Diario de Avisos*, en 1880 fundou e dirixiu o semanario *El Domingo* e en 1882 colaborou en *La Semana* e entrou a formar parte da redacción da *La Correspondencia de España*. En 1894 foi nomeado Secretario xeral do Goberno da Illa de Cuba. Foi nomeado director do Penal de Santoña en 1897 e posteriormente do Cárcere Módelo de Madrid. Colaborou en *El Día*.

Obras
-----

É autor de varias zarzuelas: *Una calavera con suerte*, con música de Martín Fayes, *En la playa*, con música de Enrique Lens, *Bailén* e *Rosalía*; e da comedia *Luchas eternas*. En 1879 obtivo un accésit nos xogos florais de Ferrol con *La protesta de Pedro Padrón*. Posteriormente publicou *Memorias de Millán Astray*, no que dá unha visión da vida na España da Restauración cun catálogo dos tipos criminais e pequenos delincuentes da época.

Vida persoal
------------

Casou con Pilar Terreros Segade e foi pai do militar José Millán-Astray e da escritora Pilar Millán Astray. Tivo outras dúas fillas, María de la Peregrina e Rosa. Foi soterrado no cemiterio de La Almudena.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***José Millán Astray Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores* (en castelán) **II**. Bibliófilos Gallegos. p. 422-423.
* Togores, Luis E. (2003). La Esfera de los Libros, ed. *Millán Astray, legionario*. Madrid. ISBN 84-9734-103-1.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28355629
* WorldCat
* VIAF: 310536218
* BNE: XX1768748
* CANTIC: a10411616

 |
**Marc Rousset**, nado o 20 de maio de 1944 en Lión, Francia, é un antigo directivo empresarial francés, foi director xeral de Carrefour, Aventis e Veolia, colaborador de publicacións de extrema dereita como *Synthèsis nationale* e ideólogo identitario.

Pensamento
----------

Publicou as obras *La nouvelle Europe de Charlemagne* (1995), *Les Euro-Ricains* (2001), *La nouvelle Europe: Paris-Berlin-Moscou/Le continent européen face au choc des civilisations,*, (2009), de corte identitario e de extrema dereita onde reflexiona sobre o destino de Europa, na súa última obra defende a idea dun eixo económico e político paneuropeo, baseado no que denomia a Europa carolinxia (Francia e Alemaña) mais Rusia para liberar a Europa da presión dos Estados Unidos e do que considera o seu aliado natural, o Reino Unido, nesta liña propón tamén a oficialización do esperanto como lingua oficial de Europa fronte ao inglés.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3288366
* WorldCat
* VIAF: 64028759
* BNF: 120682961
* GND: 13877403X
* ISNI: 0000 0000 6643 6369
* LCCN: n95109340
* NTA: 321638417
* SUDOC: 028954203

 |
*Monodactylus argenteus*
Os **Monodactílidos** (Monodactylidae) son unha familia de peixes predominantemente mariños e de augas salobres, incluída na orde dos Perciformes. Distribúense pola costa africana do océano Atlántico, polo Índico e polo Pacífico. Ocasionalmente penetran en augas doces.

Características
---------------

Teñen o corpo alto e moi comprimido lateralmente. Aleta dorsal con base longa, cuberta de escamas e 5 a 8 espiñas curtas; a anal tamén de base longa e tres espiñas; pectorais pequenas. As aletas pélvicas están presentes nos individuos xuvenís, pero desaparecen ou son vestixiais nos adultos. Caudal algo fendida.

Aliméntanse de pequenos peixes e de crustáceos. Son de uso común en acuarios de auga doce.

Clasificación
-------------

Comprende só dous xéneros e seis especies:

* Xénero *Monodactylus* (Lacepède, 1801)
	+ *Monodactylus argenteus* (Linnaeus, 1758)
	+ *Monodactylus falciformis* (Lacepède, 1801)
	+ *Monodactylus kottelati* (Pethiyagoda, 1991)
	+ *Monodactylus sebae* (CuvierDesam, 1829)
* Xénero *Schuettea* (Steindachner, 1866)
	+ *Schuettea scalaripinnis* (Steindachner, 1866)
	+ *Schuettea woodwardi* (Waite, 1905)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Monodactílidos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Monodactílidos*** |

* Taxonomía ITIS

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q588431
* EBID: ID
* MAG: 2778866241

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 5289
* Fossilworks: 266304
* GBIF: 4286
* iNaturalist: 85904
* IRMNG: 114898
* ITIS: 169465
* NCBI: 30853
* Plazi: ID
* WoRMS: 151469

 |
**José Meixengo Pereira**, nado en Castrelo de Miño en 1909 e finado en Vigo o 2 de xaneiro de 2000, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Médico na Arnoia. Coa vitoria da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado alcalde da Arnoia a principios de marzo. Logo da sublevación do 18 de xullo foi detido na Cañiza e posto tempo despois en liberdade ao non se formular ningún cargo contra el. Posteriormente foi novamente detido e encarcerado no Mosteiro de Celanova. Xulgado en Ourense en Consello de Guerra por rebelión militar, foi absolto. Conseguiu zafarse das sacas nocturnas que periodicamente realizaban os falanxistas no convento-cárcere celanovés. Permaneceu alí durante uns meses e entrou en contacto co daquela sacerdote Fernando Quiroga Palacios. En 1937 foi trasladado ao Mosteiro de Santa María de Oseira que funcionaba como prisión. Foi chamado a filas e despois de cumprir o servizo militar conseguiu destino como médico na zona de Celanova e Verea onde exerceu ata pouco antes da xubilación. Trasladouse a Redondela en 1971 onde se xubilou como médico en 1974. Residiu en Vigo onde a agrupación socialista da cidade tratou de convencelo para encabezar a candidatura ao concello nas primeiras eleccións democráticas. Meixengo non aceptou por motivos de idade.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Evencio Álvarez Bangueses** |  **Alcalde da Arnoia** 1936 | Sucesor:**Evencio Álvarez Bangueses** |

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lorda, David Simón (2001). "La medicina desterrada. Un repaso por la vida de varios médicos ourensanos represaliados por el franquismo.". *Auria*. febreiro (46). Arquivado dende o orixinal o 18 de xullo de 2012. Consultado o 19 de xaneiro de 2013.

### Outros artigos

* Ficha en Nomes e Voces
**Mercury-Redstone 3** ou **MR-3**, e tamén coñecida como Freedom 7 polo nome da cápsula, foi a primeira misión espacial tripulada dos Estados Unidos de América, levada a cabo dentro do proxecto Mercury, co astronauta Alan Shepard a bordo. Foi unha misión suborbital que tivo lugar 23 días despois do histórico voo de Iuri Gagarin.

Desenvolvemento da misión
-------------------------

Os obxectivos de MR-3 foron familiarizarse coa entorna espacial nunha primeira toma de contacto, con todas as etapas (engalaxe, voo propulsado, voo en ingravidez, reentrada e aterraxe) do voo espacial, avaliar a validez do astronauta como unha parte máis das misións espaciais e a súa capacidade para tomar o control en caso necesario, estudar as reaccións psicolóxicas do astronauta ao voo espacial e recuperar intactos tanto ao astronauta como á nave.

O lanzamento, pese a algunhas vibracións do foguete Redstone MRLV, tivo lugar sen contratempos. Trala separación da cápsula xa no espazo, Shepard probou algunhas manobras manuais. Tódolos sistemas funcionaron tal como estaba previsto. A cápsula non tiña ventás polas que mirar cara a fóra, pero Shepard dispoñía dun periscopio co que obter vistas dos arredores da cápsula. A velocidade máxima que alcanzou a nave foi de 8200 km/h e a súa altura máxima, 186,4 km. A cápsula amarou a 483 km de Cabo Cañaveral, a 75 graos e 53 minutos de latitude norte e 27 graos e 13,7 minutos de lonxitude norte, no océano Atlántico, sendo recuperada polo portaaeronaves USS Lake Champlain. Shepard soportou aceleracións de ata 6 g durante o lanzamento e case 12 g durante a reentrada. A duración total do voo foi de 15 minutos e 22 segundos. Permaneceu en ingravidez durante uns 5 minutos.

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  NASA (26 de agosto de 2014). "Mercury Redstone 3" (en inglés). Consultado o 1 de febreiro de 2015.
2. ↑  Claude Lafleur (2010). "Mercury 3 (MR-3 / Mercury-Redstone 3)" (en inglés). Consultado o 1 de febreiro de 2015.
3. ↑  Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "Mercury Flight History" (en inglés). Consultado o 1 de febreiro de 2015.
4. 1 2 3 4 5  Mark Wade (2011). "Mercury MR-3" (en inglés). Consultado o 1 de febreiro de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mercury-Redstone 3 Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Proxecto Mercury
* Mercury-Redstone 4
* Mercury-Atlas 6
* Mercury-Atlas 7
* Mercury-Atlas 8
* Mercury-Atlas 9
* Redstone MRLV

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q623903
* EBID: ID

 |
A **monogamia** (do grego *μόνος*, *mónos*, "un" e *γάμος*, *gamos*, "matrimonio"), refírese no mundo animal á relación da parella que mantén un vínculo sexual exclusivo durante o período de reprodución e crianza.

Nos seres humanos a monogamia é un tipo de relación amorosa e sexual exclusiva entre dúas persoas, as que manteñen un vínculo matrimonial ou de unión libre por un período de tempo, ou de vida. Á persoa adepta a este tipo de relación denomínaselle **monógama** pola súa predilección, estea ou non involucrado nunha relación.

A diferenza da monogamia, existe outro tipo de relacións que vinculan a máis de dúas persoas á vez, coma a poligamia (sexa poliándrica ou polixínica), poliamoría, entre outras.

Bibliografía
------------

* *Pensamiento monógamo, terror poliamoroso* de Brigitte Vasallo (Investigación histórica sobre a centralidade da monogamia)

Notas
-----

1. ↑  Mónica Zas Marcos (13 de febreiro de 2019). "7 libros románticos que no volveríamos a leer en San Valentín y otros 7 con los que ocupar su lugar". *Eldiario.es*. Consultado o 14 de febreiro de 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q184211
* BRE: 2227519
* EBID: ID
* JSTOR: monogamy
* LCCN: sh2005004443
* PSH: 68

 |
**Kanahus Manuel**, tamén coñecida como **Kanahus Freedom**, é unha activista indíxena pertencente aos pobos shuswap e kutenai, orixinaria da Columbia Británica, no Canadá. É membro do grupo de activistas Tiny House Warriors.

Nai de catro fillos, rexeitou rexistralos como maneira de protestar contra o goberno canadense e os seus regulamentos provinciais e federais. Tamén usou este feito como unha declaración de descolonización, para subliñar a condición dos seus fillos como membros das Primeiras Nacións.

Traxectoria
-----------

Manuel é membro da banda Neskonlith da Columbia Británica. Manuel, quen ten unha irmá xemelga (Mayuk Manuel) naceu no seu dunha familia moi política. Son fillas de Beverly e Arthur Manuel, un activista. O seu avío paterno, George Manuel, exerceu entre 1970-1976 como xefe nacional da Asemblea das Primeiras Nacións. e foi presidente fundador do Consello Mundial dos Pobos Indíxenas. A súa tía, Doreen Manuel, é cineasta. A súa tía, Vera Manuel, é poeta e dramaturga. 

En 2018, Manuel casou con Orlando Watley (do pobo chickasaw), quen estivo dende 1994 na Prisión Estatal de Calipatria, un cárcere de máxima seguridade de California. De acordo co Proxecto pola Inocencia de Orlando Watley, Watley foi absolto dos cargos dun roubo/homicidio en 1993, e con 19 de idade, foi detido e condenado falsamente en 1994 por un delito de triplo homicidio. Mantendo que é inocente, está encarcerado dende entón e cumpre cadea perpetua.

Manuel ten catro fillos, todos os cales naceron fóra dun hospital. Non rexistrou ningún deles para a certificación de nacemento, polo que están indocumentados. Por nacemento, estarían clasificados como "indios con status" no Canadá e terían dereito a certos beneficios, pero ela non quixon que caesen baixo a regulación gobernamental.

Obras
-----

* 2017: "Decolonization: The frontline struggle" en *Whose Land Is It Anyway? A Manual for Decolonization*. Federation of Post-Secondary Educators of BC.

Notas
-----

1. ↑  "An indigenous mom explains why she doesn't register her kids with the government". *www.vice.com* (en inglés). Consultado o 15 de xullo de 2018.
2. ↑  "Indigenous activist arrested after Trans Mountain protest in B.C.". *www.theglobeandmail.com* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 15 de xullo de 2018. Consultado o 15 de xullo de 2018.
3. 1 2  "Front Line Freedom". *briarpatchmagazine.com* (en inglés). Consultado o 2018-03-19.
4. ↑  "B.C. aboriginal leader Arthur Manuel fought tirelessly for rights". *www.theglobeandmail.com* (en inglés). Consultado o 2018-03-19.
5. ↑  Sarah Berman (2018-02-15). "What It's Like to Get Married in Maximum Security Prison". *www.vice.com* (en inglés). Consultado o 2020-09-18.
6. ↑  Verdin, Tom; Nunley, Shellee (1994-03-09). "Robert Louis Hogue Killers Caught". *The Desert Sun*. Consultado o 2021-04-23.

* Portal:Muller
* Portal:Pobos indíxenas de América
o **Museo Santiago Rey Fernández-Latorre**, anteriormente coñecido como **Museo de Artes Gráficas do Grupo Voz** é un museo adicado ao xornalismo do concello de Arteixo (situado na sede central da Corporación Voz de Galicia, no Polígono Industrial de Sabón), na área metropolitana da cidade da Coruña (Galiza).

Exposición
----------

O museo conta nos seus fondo con arredor de 5.000 exemplares de xornais e revistas, así como con 38 máquinas de imprenta; está situado na sede central da Corporación Voz de Galicia, no polígono de Sabón (Arteixo-A Coruña).

Entre as obras expostas salienta a recuperación de tódalas épocas da historia do xornalismo e de tódolos recunchos do planeta, dende o Otago Daily Times (3 de xaneiro de 1881), diario representativo da prensa australiana, ata Acción Gallega, publicación fundada por Basilio Álvarez e símbolo da prensa agraria na Galiza.

Tódolos fondos do museo están expostos nunha sala de 1.200 metros cadrados e dixitalizados para a consulta.

Historia
--------

O museo foi inaugurado o 18 de novembro de 1998 polo rei Xoán Carlos I de España. Daquela os fondos do museo rondaban os 800 exemplares, que inicialmente eran unha colección particular de Santiago Rey Fernández-Latorre. No 2001 ampliáronse as instalacións e a sala de exposición acadou os 1.200 m², ampliándose tamén a colección a 2.019 exemplares e 29 máquinas. A principios do 2003, a Fundación Santiago Rey Fernández-Latorre realizou unha reestruturación dos fondos para renovar os documentos expostos ao público e incorporar as últimas adquisicións.

O historiador e presidente da Real Academia Galega, Xosé Ramón Barreiro Fernández, foi o responsable de levar a cabo a catalogación, empregando un criterio temático partindo de oito grandes grupos (a primeira prensa, Galiza, España, Europa, América, Asia e Australia, África e as dúas guerras mundiais) nos que os exemplares se dividen en bloques que repasan os temas máis destacados en cada época e lugar.

Principais pezas
----------------

Entre os fondos cabe salientar algunhas cabeceiras raras como é o caso de La Gazeta de La Coruña (da cal se coñecen unicamente cinco exemplares), o Diario de Valencia (do que non falan as historias da prensa), así como as dúas xoias do museo, El Catón Compostelano (primeiro xornal que se imprimiu na Galiza e que data do 1 de maio de 1800) e o Nuevos Avisos de Inglaterra (o documento máis antigo do museo, que foi impreso en Sevilla en 1599 para informar das persecucións ás que eran sometidos os católicos a causa da rebelión irlandesa).

De entre a maquinaria salienta a rotativa Winkler Fallert, adquirida por La Voz de Galicia en 1930.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Fundación Santiago Rey Fernández-Latorre
* Santiago Rey Fernández-Latorre

### Ligazóns externas

* Sitio web da Fundación Santiago Rey Fernández-Latorre *(en castelán)*
O locus de Planck do CIE 1960 espazo de memoria, coas isotérmicas en Mired: nótese o espazo uniforme entre as isotérmicas.
 O espazo de cor da imaxe anterior, coas isotermas expresadas en kelvins.
O **mired** (contracción de *micro grao recíproco*) é unha unidade de medida da temperatura da cor, definida pola fórmula

{\displaystyle M={\frac {1000000}{T}}}
onde *M* é o valor en mired e *T* é a temperatura da cor en kelvin. Por exemplo, un ceo azul, que ten unha temperatura de cor de arredor de 25.000 K, ten un valor combinado de aproximadamente 40, mentres que un flash fotográfico típico, cunha temperatura de 5 000 K, ten un valor combinado de 200. As decenas de mireds tamén se denominan decamired. A unidade de medida do SI (Sistema Internacional) correspondente é o "megakelvin recíproco", abreviado como mirek, pero este termo úsase menos que a denominación "mired".

O uso do termo mired foi introducido por Irwin G. Priest en 1932, baseándose na observación de que a mínima diferenza perceptible entre dous iluminantes depende da diferenza entre o recíproco das súas temperaturas, en lugar da diferenza entre as propias temperaturas. En consecuencia, o mired é un xeito máis útil de representar diferenzas de cor en sistemas orientados ao ser humano, como o balance de brancos na fotografía dixital ou a aplicación de filtros de cor na fotografía.

Notas
-----

1. ↑  Noboru Ohta, Robertson, Alan R. Colorimetry: Fundamentals and Applications, Wiley, 2005, p. 84 |ISBN=0-470-09472-9
2. ↑  "Irwin G. Priest, *A proposed scale for use in specifying the chromaticity of incandescent illuminants and various phases of daylight* (abstract), en JOSA, vol. 23, n. 2 de febreiro de 1932, pp. 41–45, DOI:10.1364/JOSA.23.000041.".

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1600314
* MAG: 2780410491

 |
Coordenadas: 43°21′42″N 5°50′37″O﻿ / ﻿43.3617, -5.84372

O **Museo de Belas Artes de Asturias** (en asturiano: *Muséu de Belles Artes d'Asturies*) é o museo de arte máis importante de Asturias, ocupando tres históricos edificios da cidade de Oviedo: o Palacio de Velarde, a Casa de Oviedo-Portal e a ampliación na Casa de Solís-Carbajal, nas rúas da Rúa e Santa Ana. Conta con obras de autores como Francisco de Goya, El Greco, Umberto Pettinicchio, Pablo Picasso, Carreño Miranda, José de Ribera, algúns retablos de pintura flamenga e italiana e artistas contemporáneos.

Historia
--------

Foi inaugurado o 19 de maio de 1980 a partir da colección de arte propiedade da antiga Deputación Provincial de Oviedo, agora dependente da Consellería de Cultura do Principado de Asturias, e está sufragado con fondos do Principado e do Concello de Oviedo.

O museo conta cunha colección integrada por case 15 000 obras, entre pintura (unhas 1 500), escultura, debuxo, gravado e artes industriais (unhas 4 000 pezas), aínda que realmente dispón dunha exhibición permanente de 800. Contén pinturas de artistas españois -salientando os asturianos- e estranxeiros (salientando a pintura italiana e flamenga), ademais de esculturas, fotografías e obxectos de vidro e louza. En 2017, a colección sumou 33 obras importantes doadas por Plácido Arango Arias.

En 2015, e logo de oito anos de reformas interrompidas pola aparición de restos romanos e medievais, inaugurouse a ampliación do museo, que correu a cargo do arquitecto navarro Francisco Beloqui Mangado, e coa que duplicou a súa superficie (de 4 000 a case 8 000 metros cadrados). Con isto, o museo consegue ter unha fachada cara a praza da Catedral de Oviedo. O acceso ó museo é de balde e conta ademais con exposicións de carácter temporal, ciclos de cinema e obradoiros.

Notas
-----

1. 1 2  *El Museo de Bellas Artes de Asturias duplica su espacio y abre al público*, El País (31 de marzo de 2015).
2. ↑  *Oviedo, con mucho arte: reabre el Museo de Bellas Artes de Asturias*, Diario del viajero (31 de marzo de 2016).
3. ↑  arsmagazine.com, ed. (17 de maio de 2018). "El Museo de Bellas Artes de Asturias muestra la donación de Arango" (en castelán).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3773707
* WorldCat
* VIAF: 124302766
* BNE: XX128252
* BNF: 15968262p
* CANTIC: a11160251
* GeoNames: 6940899
* GND: 5080030-9
* ISNI: 0000 0001 2107 2175
* LCCN: n85087783
* PTBNP: 854035
* SUDOC: 063468190
* ULAN: 500309835

 |
A **Lexislatura Constituínte de España** comeza o 19 de xuño de 1977, tras a vitoria da maioría simple da UCD nas eleccións xerais.

O novo goberno, presidido por Adolfo Suárez, culmina o proceso de Transición, levado a cabo despois da morte do ditador Francisco Franco, propíciase así a redacción da Constitución española de 1978.

As novas Cortes inauguráronse o 22 de xullo

Economía
--------

*Artigo principal**:* Economía de España.
Durante este período, o PIB aumentou un 3% e a inflación descendeu do 26,4% en 1977 ao 16,5% en 1978

Máis dun millón de españois seguían en paro e o 25 de outubro de 1977, subscribíronse os denominados Pactos da Moncloa. O 11 de novembro creouse o Fondo de Garantía de Depósitos.

Política social
---------------

O 15 de outubro de 1977 o Consello de Ministros aprobou a Lei de Amnistía

Estado das autonomías
---------------------

Aprobáronse os réximes pre-autonómicos de Cataluña e País Vasco.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións Xerais 1977 en España
**Mercedes Vieito Bouza**, nada na Habana o 11 de febreiro de 1887 e finada en Cuba en 1960, foi unha mestra e xornalista galega.

Traxectoria
-----------

Filla de José Vieito Freire e Rosa Bouza Maseda, inmigrantes das Somozas. Exerceu de mestra e creou a súa escola "La Aurora" no barrio de Luyanó para o ensino primario. Publicou os seus primeiros artigos en 1903 na revista *Galicia*, na sección "Rápidas", baixo o pseudónimo de **Zoraida**, que mantivo até 1905. Seguiu colaborando en *Galicia*, *Galicia en América*, *Heraldo de Galicia* e *Eco de Galicia*, da que foi directora de 1934 até o seu peche en 1936. Participou na sociedade La Aurora de Somozas. Visitou Galicia en 1924.

Vida persoal
------------

Casou en 1918 con José López López, das Somozas, co que tivo 4 fillos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores* (en castelán). Bibliófilos Gallegos.
* Enjamio Expósito, M.ª Sonia (2010). "Mercedes Vieito Bouza ¿Cubana ou galega?". *Xornalistas con opinión II*. Santiago de Compostela/Vigo: CCG/Galaxia. pp. 143–158. ISBN 978-84-9865-338-0.
* Marco, Aurora (2007). *Dicionario de Mulleres Galegas [Das orixes a 1975]*. Edicións A Nosa Terra. ISBN 978-84-8341-146-9.

### Ligazóns externas

* "Mercedes Vieito. Mestra, xornalista e amante da xustiza social" Álbum de Mulleres.
Coordenadas: 51°29′46″N 0°10′34″O﻿ / ﻿51.496111111111, -0.17611111111111

O **Museo de Historia Natural** (**Natural History Museum**) de South Kensington, en **Londres**, é un dos tres grandes museos localizados na rúa Exhibition Road, en Kensington (os outros dous son o Science Museum e o Victoria and Albert Museum). O museo posúe unha variada colección con máis de 70 millóns de espécimes e obxectos en exposición. As cinco coleccións máis importantes son as correspondentes ás áreas de: botánica, entomoloxía, mineraloxía, paleontoloxía e zooloxía.

Descrición
----------

Réplica do esqueleto dun diplodoco.
O museo é coñecido polo seu gran salón central onde se mostran esqueletos de diferentes dinosauros, en particular, un enorme diplodoco que domina a entrada do edificio ademais dun mastodonte atopado na Lagoa de Tagua Tagua da Rexión de O'Higgins de Chile.

Foi construído entre 1873 e 1880 para albergar a crecente colección de esqueletos, plantas e fósiles que constituían unha sección do Museo Británico. Legalmente o museo de historia natural permaneceu como parte do Museo Británico ata 1963. En 1986 absorbeu o próximo Museo Xeolóxico adquirindo o nome oficial de Natural History Museum.

Notas
-----

1. ↑  "En 2009". Arquivado dende o orixinal o 31 de outubro de 2010. Consultado o 31 de outubro de 2010.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Museo de Historia Natural de Londres Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Museo Británico

### Ligazóns externas

* Natural History Museum *(en inglés)*.
* JoinLondon.co.uk *(en varias linguas)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q309388
* WorldCat
* VIAF: 1146030445735860448
* BMT: 75490
* BNF: 12180842d
* CANTIC: a10331979
* CiNii: DA00078835
* EBID: ID
* EUFP: 999642037
* GeoNames: 6697955
* GND: 5086385-X
* Google Maps: 1089595216450555776
* GRID: grid.35937.3b
* IMDb: co0062224
* ISNI: 0000 0001 2270 9879
* LCCN: n94113332
* MAG: 1336856363
* MusicBrainz: ID
* NKC: ko2002152744
* NLA: 35178092
* OL: OL2645952A
* PTBNP: 155429
* Songkick: 4043
* Structurae: 20059090
* SUDOC: 078391474

 |
A **morfosintaxe** é o conxunto de elementos e regras que permiten construír oracións con sentido e carentes de ambigüidade mediante a marcaxe de relacións gramaticais, indexacións e estrutura xerárquica de constituíntes sintácticos. Inclúe a morfoloxía e a sintaxe, dous compoñentes da gramática que, por utilidade didáctica e conceptual, se analizan por separado; porén, debe tomarse en conta que en realidade son dúas unidades indesligables. Para moitas estruturas lingüísticas particulares os fenómenos morfolóxicos e sintácticos están estreitamente entrelazados e non sempre é posible separalos. No caso das linguas polisintéticas a distinción é aínda máis difícil e en ocasións nin sequera parece posible separar morfoloxía e sintaxe, xa que unha oración pode estar formada por unha única palabra que inclúe un gran número de morfemas.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *morfosintaxe*.
2. ↑  Azofra Sierra, María Elena (2010). *Morfosintaxis histórica del español: de la teoría a la práctica*. Editorial UNED. ISBN 978-84-3625-998-8.
3. ↑  Cassany Comas, Daniel; Sanz Pinyol, Gloria; Luna Sanjuan, Marta (1994). *Enseñar lengua*. Editorial Grao. p. 575. ISBN 978-84-7827-876-3.
4. ↑  Araya, Eric (2013). *Abecé de redacción: una guía accesible y completa para escribir bien*. Editorial Océano. p. 624. ISBN 978-60-7830-333-5.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Freixeiro Mato, X. R. (2006). *Gramática da lingua galega II: morfosintaxe*. Vigo: A Nosa Terra. ISBN 978-84-8341-061-5.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1428721
* GEC: 0124830

 |