A **α-diversidade** ou **diversidade alfa** dunha comunidade de especies hai que consideralo en conxunto cos conceptos de β-diversidade (diversidade-beta) e γ-diversidade (diversidade gamma). R. H. Whittaker introduce este concepto definindo que a diversidade de especies total nun ecosistema, ou *diversidade-γ*, está determinada por dúas variables diferentes: a media da diversidade de especies en lugares ou hábitats a unha escala máis local, a *α-diversidade*, e a diferenciación entre eses hábitats, a β-diversidade .

Consideracións de escala
------------------------

Tanto a área como o contorno de interese e os sitios ou hábitats dentro dentro destes poden ser de moi diferentes tamaños en diferentes situacións e non existe consenso asentado sobre da escala espacial que é axeitada para cuantificar a α-diversidade. Por isto, propúxose que a definición de α-diversidade non precise de se axustar a unha escala espacial: a α-diversidade pódese medir para unha base de datos que consista simplemente de subunidades a calquera escala espacial. As subunidades poden ser, por exemplo, unidades de mostraxe que xa foran usadas no campo ao levar a cabo un inventariado ou por grellas que foran delimitadas co propósito dunha análise. Se os resultados son extrapolados por riba das observacións, precísase ter en conta a diversidade de especies nas subunidades é xeralmente unha subestimación da diversidade de especies nunha área maior.

Os diferentes conceptos da α-diversidade
----------------------------------------

Os ecólogos teñen usado definicións da α-diversidade lixeiramente diferentes. Mesmo Whittaker usou o termo tanto para a diverisidade de especies dunha subunidade única como para a media de diversidade de especies nunha colección de subunidades. Ténse argumentado que considerar a α-diversidade como preferiblemente a media ao longo de todas as subunidades relevantes é o axeitado xa que se axeita mellor á idea de Whittaker de que a diversidade de especies total consiste das compoñentes diversidade -α -β .

As definicións da α-diversidade poden tamén variar en que asumen en que é a diversidade. Polo xeral emprégase o valor que dá un ou máis índices de diversidade, como a riqueza de especies, o índice de Shannon ou o índice de Simpson. Porén, tense debatido que sería mellor empregar o número efectivo de especies como a medida universal de diversidade de especies. Esta medida permite darlle diferente peso ás especies raras e abundantes de diferentes xeitos, como o fan os índices de diversidade de xeito colectivo, mais coa ganancia de que é máis sinxelo de interpretar. O número efectivo de especies é o número de especies igual de abundantes que se precisan para obter a mesma media de abundancia de especies proporcional á que se observa no conxunto de datos de interese (onde todas as especies non teñen porque seren igual de abundantes).

Cálculo da α-diversidade
------------------------

Supóñase que a diversidade de especies se calcula co número de especies efectivo e que a α-diversidade coa media de diversidade de especies por subunidade. Con iso, a α-diversidade pódese calcular de dous xeitos diferentes que dan o mesmo resultado. A primeira aproximación é calcular un media xeneralizada ponderada da abundancia proporcional de especies dentro de cada subunidade. A segunda aproximación é realizar un cálculo de diversidade de especies para cada unidade por separado e, posteriormente, realizar unha media xeneralizada ponderada desa.

Usando a primeira aproximación, emprégase a ecuación:

{\displaystyle {}^{q}\!D\_{\alpha }={\dfrac {1}{\sqrt[{q-1}]{\sum \_{j=1}^{N}{\sum \_{i=1}^{S}p\_{ij}p\_{i|j}^{q-1}}}}}}
Nela temos que *N* é o número total de subunidades e *S* o número total de especies (riqueza de especies) no conxunto de datos. A abundancia proporcional das *i*-avas especies na *j*-ava subunidade é {\displaystyle p\_{i|j}}. Esas abundancias proporcionais pondéranse pola proporción de datos coa que cada cal contribúe ao conxunto de datos, o cal é igual a {\displaystyle p\_{ij}}. O denominador aquí é igual á media proporcional da abundancia de especies dentro das subunidades (media {\displaystyle p\_{i|j}}) como se calcula coa media xeneralizada podenrada con espoñente *q* - 1.

Decantándose pola segunda aproximación, emprégase a ecuación:

{\displaystyle {}^{q}\!D\_{\alpha }={\sqrt[{1-q}]{\sum \_{j=1}^{N}w\_{j}({}^{q}\!D\_{\alpha j})^{1-q}}}}
Esta tamén é igual á media xeneralizada ponderada mais co expoñente 1 - *q*. Aquí a media obtense dos valores *q**D*α*j*, e que cada cal representa a densidade efectiva de especies (diversidade de especies por subunidade) nunha subunidade *j*. A ponderación nominal da *j*-ava subunidade é {\displaystyle w\_{j}}, que equivale á proporción de datos cos que a subunidade contribúe ao conxunto de datos.

Os valores amplos de *q* dan lugar á diversidades alfa máis reducidas que os valores pequenos de *q*, xa que o aumento de *q* produce o crecemento do peso efectivo que se lle atribúe á especie coa maior abundancia proporcional e a esas subunidades coas menores diversidade de especies.

Véxase tamén
------------

* Diversidade beta
* Diversidade gamma
* Índice de diversidade
* Diversidade filoxenética
* Biodiversidade global

Bibliografía
------------

1. 1 2 3  Whittaker, R. H. (1960) Vegetation of the Siskiyou Mountains, Oregon and California. Ecological Monographs, 30, 279–338. doi 10.2307/1943563
2. 1 2  Whittaker, R. H. (1972). Evolution and Measurement of Species Diversity. Taxon, 21, 213-251. doi 10.2307/1218190
3. ↑  Whittaker, R. J. et al. (2001). Scale and species richness: towards a general, hierarchical theory of species diversity. Journal of Biogeography, 28, 453-470. doi 10.1046/j.1365-2699.2001.00563.x
4. 1 2 3 4  Tuomisto, H. (2010) A diversity of beta diversities: straightening up a concept gone awry. Part 1. Defining beta diversity as a function of alpha and gamma diversity. Ecography, 33, 2-22. doi 10.1111/j.1600-0587.2009.05880.x
5. ↑  Colwell, R. K. and Coddington, J. A. (1994) Estimating terrestrial biodiversity through extrapolation. Philosophical Transactions: Biological Sciences, 345, 101-118.
6. ↑  Tuomisto, H. (2010) A diversity of beta diversities: straightening up a concept gone away. Part 2. Quantifying beta diversity and related phenomena. Ecography, 33, 23-45. doi 10.1111/j.1600-0587.2009.06148.x
7. 1 2  Tuomisto, H. (2011) Commentary: do we have a consistent terminology for species diversity? Yes, if we choose to use it. Oecologia, 167, 903-911.
8. ↑  Lande, R. (1996) Statistics and partitioning of species diversity, and similarity among multiple communities. Oikos, 76, 5-13.
9. ↑  Veech, J. A. et al. (2002) The additive partitioning of species diversity: recent revival of an old idea. Oikos, 99, 3-9.
10. ↑  Hill, M. O. (1973) Diversity and evenness: a unifying notation and its consequences. Ecology, 54, 427–432
11. ↑  Jost, L. (2006) Entropy and diversity. Oikos, 113, 363–375
12. ↑  Jost, L. (2007) Partitioning diversity into independent alpha and beta components. Ecology, 88, 2427–2439.
13. 1 2 3  Tuomisto, H. 2010. A consistent terminology for quantifying species diversity? Yes, it does exist. Oecologia 4: 853–860. doi 10.1007/s00442-010-1812-0

Ligazóns externas
-----------------

* An explanation of many specific biodiversity terms using illustrations, University of Wisconsin–Stevens Point

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2650881
* MAG: 23913935

 |