Detalle da crátera de Paestum (350-320 a. C.), na que Heracles, no seu momento de loucura, vai botar ó seu fillo ó lume que xa consome os seus mobles. Mégara, a súa esposa, contémplao horrorizada, así como Alcmena, a nai do heroe, e o seu sobriño Iolao (ámbolos dous na galería)
Na mitoloxía grega, **Mégara** (ou **Megara**) foi a primeira esposa de Heracles.

Mégara era a filla máis vella do rei de Tebas, Creonte. Sobre os tebanos pesaba un imposto instaurado por Erxino, rei de Orcómeno, consistente na entrega de cen vacas ó ano. Heracles conseguiu reducir ós mensaxeiros de Erxino cando ían cobrar o imposto e non só librou á cidade do pago, senón que obrigou a Erxino a pagar a Tebas o dobre de gando, durante 20 anos. Como recompensa, Creonte concedeulle a man de Mégara, e a man da súa filla máis nova a Ificles, irmán de Heracles.

> 
> 
> "*Heracles recibiu de Creonte como premio á súa filla maior, Mégara*".
> (Pseudo-Apolodoro: *Biblioteca mitológica* II, 4, 11.)
> 

Heracles e Mégara tiveron varios fillos: Terímaco, Creontíades e Deicoonte, segundo Pseudo-Apolodoro; Terímaco e Ofites, segundo Hixino; ou ata oito fillos, segundo Píndaro.

> 
> 
> "*De Mégara, filla de Creonte,* [Heracles] *tivo a Terímaco, Deicoonte e Creontíades*".
> (Pseudo-Apolodoro: *Biblioteca mitológica* II, 7, 8.)
> 

Zeus era o pai de Heracles, e a esposa de Zeus, Hera (que perseguía ás amantes e fillos de Zeus), mandoulle un ramo de loucura, a consecuencia do cal Heracles matou os seus fillos, e mais dous dos fillos de Ificles. 

Eurípides escribiu unha traxedia sobre este tema, baixo o título *Heracles furioso*. Conta que, mentres Heracles descendía ó Hades en cumprimento dun dos seus Traballos, un tal Lico veu a Tebas e matou a Creonte. A seguir ía dar morte a Mégara e ós fillos, pero nese momento regresou Heracles e matou a Lico. Foi entón cando Hera fixo que louqueara, e cando, segundo Eurípides, matou os fillos e a Mégara coas súas frechas. Aínda louco, intentou matar a Anfitrión (o pai humano de Heracles) pero Atenea impediullo botando sobre el un profundo sono. 

> 
> 
> "*Hércules foi enviado polo rei Euristeo en busca do can de tres cabezas. Lico, fillo de Neptuno, pensou que corría perigo e decidiu asasinar á esposa de aquel, Megara, filla de Creonte, e ós seus fillos Terímaco e Ofites, e tomar posesión do reino. Entre tanto Hércules chegou alí e matou a Lico. A continuación, enlouquecido por Xuno, matou a Mégara e a Terímaco e Ofites*".
> (Hixino: *Fábulas mitológicas* 32, 1-2.)
> 

Esta versión dramatizada choca coa da maioría dos mitógrafos, que non contemplan a morte de Mégara senón que, recuperada a razón, Heracles exiliouse de Tebas e entregou a Mégara ó seu sobriño Iolao. A seguir, foi ó Delfos a consultar ó oráculo cómo expiar o crime cometido.

Na cidade de Mégara (na Ática) tributábase culto ós fillos de Mégara.

Notas
-----

1. ↑  Séneca escribiu outra co mesmo título.
2. ↑  Pseudo-Apolodoro engade que, en todo caso, el desexaba casar de novo, e foi cando aspirou á man de Iole, filla de Éurito (*Biblioteca mitológica* II, 6, 1.)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mégara*** |

### Bibliografía

* GRIMAL, Pierre: *Diccionario de mitología griega y romana*. Ed. Paidós, 1981.
* Hixino: *Fábulas mitológicas*. Tradución, introdución e notas de Francisco Miguel del Rincón Sánchez. Alianza Editorial 2009.
* PSEUDO-APOLODORO: *Biblioteca mitológica*. Tradución e notas de Julia García Moreno. Alianza Editorial 3ª ed. 2016 [a numeración segue a utilizada neste texto].

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q929768
* WorldCat
* VIAF: 10637922
* CERL: cnp00559195
* EBID: ID
* GND: 118579916

 |