recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Na tenzón interveñen dous interlocutores con teses contrarias.
A **tenzón** é unha cantiga de xénero xocoso, que constitúe un xénero menor da lírica occitana elaborada en forma de debate aberto entre dous e ás veces máis poetas que defenden cadansúa tese ao tempo que rexeitan aqueloutra que propón o contrario. É tamén un subxénero da lírica medieval galego-portuguesa en que aparecen as críticas mutuas entre xograres e trobadores.

Características
---------------

A tenzón é un xénero menor das cantigas de escarnio. É unha cantiga de carácter dialogado en que, polo xeral, un dos interlocutores fala nunha estrofa e outro na seguinte. Na *Arte de Trobar* dise que as tenzóns poden ser de amor, de amigo ou de escarnio, mais hoxe téndese a falar de tenzóns coma unha variedade das cantigas de escarnio e maldicir.

Nesta composición dialogan un trobador e un xograr, co interese conseguinte da diferenza social e cultural que podían presentar. O primeiro que intervén elixe o argumento, o outro debe responder aténdose ó mesmo esquema métrico e rítmico. Hai pois unha tendencia á ridiculización pública e son, sen dúbida ningunha, a mellor crónica da vida e da sociedade da época.

Consérvanse trinta tenzóns galego-portuguesas: vinte e oito son burlescas e só dúas son de amor. Este xénero tivo o seu apoxeo na época de Afonso X o Sabio, xa que case todas corresponden ao período entre 1250 e 1280.

Notas
-----

1. ↑  Henrique Monteagudo. *Tres poetas medievais da Ría de Vigo*. Galaxia, 1998, páxina 72
2. ↑  William Doremus Paden *Medieval lyric: genres in historical context*. Urbana, 2000, páxina 28
3. ↑  Frank M. Chambers *An introduction to old Provençal versification*, 1995. American Philosophical Society, páxina 41

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Trobadorismo
* Regueifa

### Ligazóns externas

* Joseph Ghanime *A tenzón e o partimén*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2334774
* WorldCat
* VIAF: 40306807
* BNCF: 29150
* BNE: XX1073107
* BNF: 13576613b
* BRE: 4187454
* EBID: ID
* FAST: 147722
* GEC: 0145522
* GND: 4184725-8
* ISNI: 0000 0000 7822 892X
* LCCN: sh85133936
* SUDOC: 053473620
* Treccani: tenzone

 |
**Panfronio** foi un senador romano que viviu na segunda metade do século VI.

Traxectoria
-----------

**Panfronio**, se cadra descendente do *uir illustris* Panfronio correspondente de Ennodio na época de Teodorico. era un oficial civil imperial de alto rango e membro importante do senado romano. Viviu no período da guerra gótica (535-553), a consecuencia da cal Italia foi conquistada polo Imperio romano de Oriente (ou bizantino). Como confirmación da importancia que revestía Panfronio en Italia, ao final da guerra (sobre 555) o Emperador Xustiniano I dirixiu unha constitución imperial que atanguía os debedores en Italia e Sicilia precisamente a Panfronio, ademais de ao xeneralísimo Narsés e ao senado. Probabelmente na época da constitución imperial en cuestión, Panfronio era o *praefectus urbi* de Roma.

Panfronio aparece citado como *patricius* e membro do senado romano en dous fragmentos da obra histórica (que só sobrvive en fragmentos) do historiador clasicista bizantino Menandro Protector. Conta Menandro que sobre o 561 o xeneralísimo Narsés enviou a Panfronio e o *comes patrimonii per Italiam*, Bono, onda o xeneral franco Amingo para lle pedir que non obstaculizase o cruzamento do río Adige por parte do exército bizantino, pois iso significaría vilar a tregua acadada un tempo antes entre imperiais e francos; Amingo, porén, negouse, con toda probabilidade porque estaba aliado co godo rebelde Widin, a que estaba a combater Narsés, obrigando a Narsés a enfrontarse con el e vencelo xunto con Widin.

No 578/579 Panfronio, se cadra na época *caput senatus*, foi enviado polo senado romano como embaixador a Constantinopla para pedirlle ao emperador Tiberio II axuda contra os longobardos, que no 568 invadiran a península e que en poucos anos a ocuparan en gran parte, chegando mesmo a cercar Roma no curso do ano 579. Tiberio II, porén, estaba ocupado contra os persas, polo que estaba imposibilitado para enviar reforzos a Italia; en cambio rexeitou as 3.000 libras de ouro que Panfronio pretendía darlle como regalo pola súa subida ao trono (Tiberio II era de feito emperador había pouco) e aconselloulle que o empregase para corromper os duques longobardos para os empurrar a pasar ao servizo de Bizancio ou ben para lle pedir axuda aos francos. Tales medidas, con todo, non fixeron efecto.

Notas
-----

1. 1 2  PLRE IIIb, p. 963.
2. 1 2 3 4  Ravegnani, p. 79.
3. ↑  PLRE IIIb, p. 962.
4. ↑  Menandro Protector, fragmento 8.
5. ↑  Paulo Diácono, II,2.
6. ↑  Menandro Protector, fragmento 49.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Menandro Protector, *Historikon syngramma*.*(en grego)*
* Paulo Diácono, *Historia Langobardorum*.
* Xustiniano, *Nov. Appl.* 8.
* *The Prosopography of the Later Roman Empire*, Volume IIIb, pp. 962–963 ("Pamphronius")
* Giorgio Ravegnani, *I Bizantini in Italia*, Mulino, Bologna, 2004.
**Eduardo Uriarte Romero**, nado en Sevilla en 1945, máis coñecido como **Teo Uriarte**, é un político vasco de orixe andaluza. En 1953, trasladouse coa súa familia ó País Vasco e en 1964 intégrase en ETA. Foi detido pola policía en 1969 e implicado no macroproceso coñecido como o Proceso de Burgos, no que foi condenado a pena de morte. A pena foi conmutada por mor da presión internacional, e xunto con Mario Onaindia Natxiondo foi trasladado de cárcere en cárcere para Córdoba e Cáceres ata que chegou a amnistía de 1977. Foi un dos fundadores de Euskadiko Ezkerra (EE), o partido polo que foi elixido para o parlamento nas eleccións para o Parlamento Vasco, en 1980. Máis tarde, en 1993, foi un dos promotores da fusión de EE co Partido Socialista de Euskadi, co que foi vice-alcalde de Bilbao. Foi nomeado como o director da Fundación para a Liberdade con Nicolás Redondo Terreros e Edurne Uriarte, algo que levou a enfrontamentos dialéctica coa Asociación de Vítimas do Terrorismo e a amosarse crítico coa política antiterrorista de José Luís Rodríguez Zapatero.

Notas
-----

1. ↑  "Mensaxe da AVT en 2004". Arquivado dende o orixinal o 07 de maio de 2010. Consultado o 25 de novembro de 2016.
2. ↑  teo uriarte ex-etarra zapatero ten dado eta o alcalde legitimacion de su historia, ABC, 22-1-2006

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***País Vasco*** |

### Ligazóns externas

* Proceso de Burgos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q646126
* WorldCat
* VIAF: 52846671
* Auñamendi: 130943
* BNE: XX1143717
* CANTIC: a12116907
* FAST: 50650
* GND: 132329433
* ISNI: 0000 0000 7822 9578
* LCCN: n80021888
* SUDOC: 112975674

 |
O **T-28** foi un carro de combate soviético que estivo entre os primeiros carros medios do mundo. O prototipo completouse en 1931 e a súa fabricación comezou a finais de 1932. Foi un carro de combate de apoio á infantería creado para atravesar defensas fortificadas. O T-28 foi deseñado para complementar ao máis pesado T-35, co cal compartía moitos compoñentes. O modelo non tivo moito éxito en combate, pero xogou un importante papel como un proxecto de desenvolvemento para os deseñadores soviéticos. Unha serie de novas ideas e solucións foron probadas no T-28 e posteriormente incorporadas a futuros modelos.

Deseño
------

O T–28 foi en moitos sentidos semellante ao Vickers A1E1 Independent británico, que influenciou enormemente o deseño de carros de combate no período de entreguerras, a pesar de que era só un prototipo. A fábrica Kirov de Leningrado comezou a producir un carro de combate baseado no deseño do Independent en 1932. O T–28 foi oficialmente aprobado o 11 de agosto de 1933. O vehículo tiña unha gran torreta cun canón de 76,2 mm e dúas máis pequenas con metralladoras de 7,62 mm. Un total de 503 T–28 serían fabricados nun período de 8 anos, dende 1933 ata 1941.

Variantes
---------

* **T-28 Model 1934** ou **T-28A**: principal modelo de produción coas mesmas torretas de metralladoras e torreta principal semellante ao carro pesado T-35 e canón Model 27/32 76,2 mm.
* **T-28 Model 1938** ou **T-28B**: versión con canón L-10 76,2 mm mellorado, tamén mellor sistema de estabilización do mesmo e motor Model M-17L.
* **T-28E** ou **T-28C**: en 1940 engadíuselle un aplique de blindaxe en resposta aos malos resultados en Finlandia. A blindaxe frontal incrementouse ata os 80 mm, o peso ata as 32 toneladas e a velocidade por estrada baixou ata os 23 km/h.
* **T-28 Model 1940**: o derradeiro lote duns 12 vehículos tiña a mesma torreta cónica que os últimos carros T-35.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***T-28 Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q239909
* EBID: ID
* LCCN: sh2002005461

 |
Mapa da península de Mornington. En verde, áreas protexidas.
A **península de Mornington** (en inglés *Mornington Peninsula*) é unha península situada ao sueste de Melbourne en Victoria, Australia, rodeada pola baía de Port Phillip ao oeste, pola baía de Western Port ao leste e polo estreito de Bass ao sur.

Case a totalidade da península, despois da chegada dos europeos foi deforestada para a agricultura e os asentamentos humanos, pero quedan aínda algúns restos no sur e no oeste da península, e entre eles algúns están protexidos no *Parque Nacional da península de Mornington*.

Ao redor de 135 000 persoas viven na península, sobre todo en pequenas cidades na costa oeste, que ás veces considéranse como suburbios periféricos de Melbourne, e gran parte desta zona considérase actualmente como zona de influencia de Melbourne (cidade situada a uns 45 km).

Rexión turística
----------------

A península é unha importante rexión turística, con atractivos naturais como un gran variedade de praias (tanto pechadas como de mar aberto), así como moitos panoramas e vistas, e con complexos turísticos moi visitados.

Durante o verán, a poboación pode elevarse a cerca de 250 000 habitantes. A maioría dos visitantes son residentes de Melbourne, e os residentes locais e os melbourienses visitantes adoitan coñecela como "a península".

Ao igual que en moitas outras partes de Australia plantáronse recentemente grandes superficies de viñedos, e son moi apreciados os seus *pinot-nor*, por ser esta unha variedade que se adapta ben por ser de clima frío. A visita ás adegas constitúe outro dos alicientes turísticos.

Galería de imaxes
-----------------

* Baía de Port Phillips  
A península de Mornington vese parcialmente (abaixo á esquerda)
* Praia na península de Mornington
* Praia na península de Mornington
* Praia na península de Mornington

Notas
-----

1. ↑  Biosphere.org.au

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Condado da península de Mornington
* Baía de Port Phillip
* Baía de Western Port

### Ligazóns externas

* Información sobre a península de Mornington *(en inglés)*
* Web do condado da península de Mornington *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1413210
* GeoNames: 11523951

 |
A península de San Francisco.
A **Península de San Francisco** separa a Baía de San Francisco e a ponte Golden Gate que conduce as ourelas do norte. A maior parte da península está no Condado de San Mateo.

A beira leste da península atópase urbanizada na súa maior parte.

Tres pontes cruzan a baía de San Francisco dende a península: a ponte de Dumbarton, ponte de San Mateo e a ponte de San Francisco-Oakland Bay.

Polo centro da península transcorre a metade norte das montañas de Santa Cruz, formadas pola acción das placas tectónicas ao longo da falla de San Andrés.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1827082
* WorldCat
* VIAF: 315526588
* GeoNames: 5392003
* LCCN: sh85117098

 |
O **patriarcado** é un concepto da antropoloxía que describe unha organización sociopolítica e cultural en que a totalidade das relacións sociais estrutúrase polo dominio do home. Nesta ideoloxía inclúese unha valoración desigual entre homes e mulleres, establecendo que eles son superiores e elas inferiores. A teoría do patriarcado foi unha das primeiras teorías feministas.

O patriarcado é o poder, público ou privado, do home sobre a muller. É unha división do poder, que define valores diferentes para persoas diferentes e que uns están por riba de todo o resto. Nun sistema patriarcal, o machismo, indica que ten que ser, sentir, pensar e facer para non ir para abaixo na pirámide de poder. A palabra machismo foi creada para nomear calquera tipo de opinión, disposición ou práctica que diferenza de forma negativa o feito de ser muller. Non arremete unicamente sobre as mulleres, senón tamén sobre os homes que polos seus gustos, forma de ser ou por non cumprir as normas e comportamento supostamente asignadas a homes ou á masculinidade estándar dunha comunidade ou sociedade.

O termo patriarcado tamén é usado en sistemas xerárquicos dalgunhas igrexas, tal como a ortodoxa grega e a ortodoxa rusa, e en sistemas sociais de familia en que os pais teñen autoridade suprema nas súas familias, en que os membros masculinos da sociedade predominan en posicións de poder, e en que a posición de máis poder vai ser propiedade dun varón.

Notas
-----

1. ↑  *(en catalán)* Sistema patriarcal Arquivado 06 de xullo de 2017 en Wayback Machine. Tallers per la igualtat, Centre Dolors Piera d'Igualtat d'Oportunitats i Promoció de les Dones, Universitat de Lleida
2. ↑  *(en catalán)* Margot Pujal i Llombart, *El feminisme*, editorial UOC, 2005. ISBN 9788497883757
3. ↑  *(en catalán)* Xabier Iturbe, *Coeducar a l'escola infantil: Sexualitat, amistat i sentiments*, editorial Graó, 2015. ISBN 9788499805894

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Heteropatriarcado
* Feminismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q181339
* AAT: 300387192
* BNCF: 58844
* BRE: 2324071
* EBID: ID
* GND: 4044914-2
* JSTOR: patriarchies
* LCCN: sh85098727
* MAG: 2776234999
* NKC: ph561680

 |
Coordenadas: 70°40′15″N 70°08′12″L﻿ / ﻿70.67083, -70.13667

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

En vermello, a península de Yamal
Mapa do distrito
A **península de Yamal** (en ruso: полуо́стров Яма́л) está situada no distrito autónomo (ókrug) de Yamalo-Nenets, no noroeste de Siberia, en Rusia.

Xeografía
---------

Mide uns 700 km de lonxitude, 240 km de ancho, e ten unha extensión duns 120 000 km². 

Limita co mar de Kara, a baía de Baydarátskaya ao oeste e o golfo de Ob ao leste.

No extremo norte desta península encóntrase o *estreito de Malygina*, de 8,5 km de ancho mínimo, que está conxelado, como todo o mar de Kara, a maior parte do ano, e, máis aló, a illa Bely. Ao outro lado do río atópase a península de Guida.

Na lingua dos seus habitantes indíxenas, os nenets, "Yamal" significa "Fin da Terra".

A península está composta principalmente de permafrost e xeoloxicamente é un lugar moi xove (algunhas zonas poderían ter menos de 10 000 anos).

Yamal ten as maiores reservas de gas natural de Rusia. O depósito Bovanénkovskoye está desenvolvido polo monopolio ruso de gas, Gazprom, desde 2012, unha circunstancia que pode facer perigar o futuro da cría de renos nómades.

Fauna
-----

Familia de nenets
A península de Yamal é o lugar onde se conserva mellor a cría tradicional a grande escala de renos de toda a Federación de Rusia. Na península, varios miles de pastores nómades, nenets e jantys, pastorean uns 500 000 renos domésticos. 

A tundra desta rexión (xunto á da próxima península de Guida) constitúe unha ecorrexión do Fondo Mundial para a Natureza: Tundra das penínsulas de Yamal e Guida. 

Así mesmo, Yamal está habitada por multitude de especies de aves migratorias como, por exemplo, o eider de Esteler.

Paleontoloxía
-------------

Os restos ben conservados de *Lyuba*, unha cría de mamut de 37 000 anos de idade, foron atopados por un pastor de renos na península no verán de 2007. O animal era unha femia e determinouse que tiña un mes de idade, no momento da morte.

En 2018 achouse un cachorro de mamut duns 18 000 anos, na rexión do permafrost do Extremo Oriente ruso.

O 23 de xullo de 2020 descubríronse, nesta zona, debido ao desconxelamento provocado polo cambio climático, restos moi ben conservados (parte do seu cranio, varias costelas, ósos dunha pata dianteira e tecidos brandos) dun mamut de hai uns 10 000 anos.​

Notas
-----

1. ↑  *Ice Baby*, National Geographic Magazine, Maio de 2009.
2. ↑  "Baby mammoth unearthed in Yamal is 37,000 years old – scientists". *En.rian.ru*.
3. ↑  "Russia: Mammoth's Corpse Found". *The New York Times*. 11 de xullo de 2007.
4. 1 2  Reuters: "Científicos rusos analizan huesos de mamut muy bien conservados; estiman que vivió hace 10 milenios". *La Jornada*, suplemento *La Jornada de enmedio*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Artigo sobre os nenets *(en inglés)*


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q488266
* WorldCat
* VIAF: 315129271
* EBID: ID
* GeoNames: 1486463
* GND: 4072996-5
* NKC: ge743827

 |
O Pato Lucas como Carmen Miranda en *Yankee Doodle Daffy*, 1943.
O **Pato Lucas** (***Daffy Dumas Duck*** nome en inglés orixinal), xurdido o 17 de abril de 1937, é un parrulo bravo que aparece en diferentes capítulos do programa de debuxos animados Looney Tunes, só ou na compaña de Bugs Bunny, Yosemite Sam, Porky Pig, Elmer Fudd, Tazmania devill, Foghorn Leghorn, Gato Silvestre, Marvin the martian ou Speedy Gonzales, de carácter avarento, rabuxento e lingoreteiro, vémolo desenvolvendo varios papeis (vendedor de seguros, heroe intergaláctico, suplantador ou dobre de **Bugs Bunny** etc.) aínda que todos os seus plans rematan case sempre en fracasos.

Porén, cómpre salientar que cando se creou o personaxe (1937), este era bastante tolo e non tiña mal xenio ningún, polo que ademais todo lle saía ben tal como ao Bugs Bunny.

Nuns debuxos do Pato Lucas de 1937, comparado cuns de hoxe, pódese apreciar que cando o personaxe está con Elmer Fudd é un parrulo tolo, e cando se atopa co Bugs Bunny é endemoñado, fungón e desafortunado.

Actores de voz
--------------

### Estados Unidos

* Mel Blanc (1937 - 1989)
* Jeff Bergman (1989 - 1992, 2011-Presente)
* Dee Bradley Baker (en: Space Jam)
* Jeff Bennett (Na curta: Attack of the Drones)
* Frank Goshin (Na curta: Superior Duck)
* Mel Tormé (Voz cantanda da curta: Night of the Living Duck)
* Joe Alazkey (Voz actual desde 1992 alternando con Jeff Bergman e Dee Bradley Baker)

### Fala hispana

Na fala hispana, coa que se emitiu en Galiza, o personaxe tivo diferentes actores de dobraxe. O personaxe foi interpretado por Jorge Arvizu nas súas primeiras aparicións, para ser retomado por Arturo Mercado. Actualmente a voz do personaxe recae en Luis Alfonso Mendoza, aínda que a dobraxe hoxe en día adoita ser en castelán no territorio español.

Notas
-----

1. ↑  Aínda que o nome Pato Lucas é na versión española da serie, e este só aparece en *Space Jam* a falar en galego, o nome en español é moi popular en Galiza

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Pato Lucas*** |

### Outros artigos

* Gato Silvestre
* Tweety
* Bugs Bunny

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q319918
* WorldCat
* VIAF: 2148631069230410191
* Discogs: 129337
* EBID: ID
* IMDb: ch0027422
* LCCN: nb2017002500
* MusicBrainz: ID

 |
O **Tempo Medio de Greenwich** ou **GMT** (*Greenwich Mean Time*) é o tempo solar medio no Observatorio Real de Greenwich, en Greenwich, preto de Londres, Inglaterra, que por convención está a 0 graos de lonxitude.

Durante moitos anos os reloxos máis precisos que existían eran o movemento da Terra ao redor do seu eixo e ao redor do Sol. A partir deles definíase todo o demais relacionado co tempo. Unha volta da Terra ao redor do Sol era un ano, unha volta da Terra sobre si mesma era un día, que se dividía en 24 horas, a hora en 60 minutos e o minuto en 60 segundos. En 1900 definiuse un segundo 1/86.400 dun día solar medio.

Isto era suficientemente preciso para as actividades cotiás, pero aos poucos foise observando que a Terra non era o mellor reloxo. As mareas fan diminuír o seu xiro con certa regularidade pero, ademais, hai outras influencias que fan que a duración dese xiro non sexa constante. As diferenzas non afectan a vida cotiá pero si poden afectar a precisión da navegación ou a posición dos satélites artificiais, por exemplo.

Ver tamén
---------

Tempo

Tempo sideral

Tempo Universal Coordinado

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q30192
* EBID: ID

 |

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galicitas posúe citas sobre:  ***Tempo Medio de Greenwich*** |
Un centro de planificación familiar na cidade de Kuala Terenganu en Malaisia.
A **planificación familiar** refírese habitualmente ó conxunto de prácticas que ó ser utilizadas por unha muller, un home ou unha parella de potenciais proxenitores orientadas basicamente ó control da reprodución mediante o uso de métodos anticonceptivos na práctica de relacións sexuais.

O control ou planificación familiar pode ter como obxectivo procrear ou non descendentes e, no seu caso, decidir sobre o número de fillos, o momento e as circunstancias sociais, económicas e persoais nas que se desexa telos.

Tamén se inclúe dentro da planificación familiar a educación da sexualidade, a prevención e tratamento das infeccións de transmisión sexual, o asesoramento antes da fecundación, durante o embarazo e o parto, así como o tratamento da infertilidade, mediante técnicas de reprodución asistida como a fecundación in vitro.

Servizos de planificación familiar
----------------------------------

Os servizos de planificación defínense como o conxunto de prestacións ofrecidas por profesionais sanitarios especializados que inclúen actividades e prácticas educativas, preventivas, médicas e sociais que permiten ós individuos, incluídos menores, determinar libremente o número dos seus fillos e seleccionar o medio máis adecuado ás súas circunstancias.

A planificación utilízase ás veces como un sinónimo de control da natalidade. Neste sentido os servizos médicos de planificación familiar facilitan información sobre os distintos métodos anticonceptivos e ofrecen asistencia médica especializada para conseguir espazar os embarazos desexados así como para evitar os embarazos non desexados. Neste sentido a planificación familiar consiste na utilización de diferentes métodos para controlar o número e a cronoloxía dos embarazos.

Notas
-----

1. ↑  "Mission Statement". US Dept. of Health and Human Services, Office of Population Affairs. Arquivado dende o orixinal o 23 de xuño de 2011. Consultado o 04 de maio de 2018.
2. ↑  "What services do family planning clinics provide? - Health Questions - NHS Direct". Arquivado dende o orixinal o 11 de novembro de 2014. Consultado o 04 de maio de 2018.
3. ↑  Family planning - WHO
4. ↑  US Dept. of Health, Administration for children and families

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1280670
* BRE: 3143420
* EBID: ID
* FAST: 1750250
* GND: 4113510-6
* JSTOR: family-planning
* LCCN: sh2009005770
* MAG: 2779076696
* NDL: 00565282

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D005193
* MeSH: N02.421.143.401

 |
Vista do conxunto monumental.
O **templo de Walhalla** é un templo neoclásico que se atopa á beira do río Danubio, a 6 quilómetrós ó leste de Ratisbona, Alemaña. Trátase dun monumento inspirado na mitoloxía nórdica que contén un salón en lembranza de "alemáns laureados e distinguidos" (en realidade, de xermánicos, xa que hai austríacos, neerlandeses e bohemios).

Foi concibido polo rei Lois I de Baviera e construído entre 1830 e 1842 segundo os deseños de Leo von Klenze, que tamén foi responsable de Befreiungshalle, tamén preto de Ratisbona. O templo debe o seu nome ó Valhalla, o salón dos deuses da mitoloxía xermánica (e nórdica) sendo o equivalente do Olimpo grego. É unha copia do Partenón de Atenas, sostido por 52 columnas dóricas. No seu interior alberga bustos de 130 persoas ilustres cubrindo 2000 anos de historia. O máis antigo é o de Arminio, vitorioso na batalla da fraga de Teutoburgo no ano 9.

Notas
-----

1. ↑  "Two Temples To the Greats Of Germany - The New York Times".

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Templo de Walhalla***  |

### Bibliografía

* Walhalla, official guide booklet, Helen Stellner - David Hiley, Bernhard Bosse Verlag Regensburg, 2002
* Adalbert Müller: *Donaustauf and Walhalla* (1846)
* Horst Hanske, Jörg Traeger: Walhalla. Ruhmestempel an der Donau. Bosse Verlag, Regensburg 1998, ISBN 3-927529-05-2
* Josef A. Pangkofer: Walhalla und Stauf an der Donau. Pustet Verlag, Ratisbona, 1852.
* Ruprecht Stolz: Die Walhalla. Ein Beitrag zoom Denkmalsgedanken des 19. Jahrhunderts. Dissertation, Univ. Köln 1977.
* Jörg Traeger: Die Walhalla. Ideï, Architektur, Landschaft. Bosse Verlag, Ratisbona, 1980

### Ligazóns externas

* Páxina oficial *(en alemán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q321240
* WorldCat
* VIAF: 263257904
* GeoNames: 2814751
* GND: 4064441-8
* LCCN: no2013054299
* NKC: kn20141021007

 |
Un **plano** é a representación en dúas dimensións dunha realidade métrica plana, na que non se ten en conta a curvatura da terra. A ciencia da elaboración de planos é a planimetría.

Diferenza entre plano e mapa
----------------------------

És un erro común o confundir o termo plano co de mapa, pensando que a diferenza entre estes dous é a diferenza da escala, utilizando a palabra plano para referirse á representación de espazos pequenos (cidades, barrios, edificios, pisos). Porén, a diferenza entre *plano* e mapa é fundamentalmente que no segundo tense en conta ao representar a deformación producida pola curvatura da terra. A ciencia que se ocupa de elaborar os mapas é a cartografía.

Uso dos planos
--------------

Tecnicamente, son documentos que definen as formas e medidas de obxectos, coa finalidade de poder construílos ou informar a quen cumpra as características que teñen. Os planos debúxanse sempre a escala, xa que se pretende dar unha imaxe fiel e proporcionada do obxecto que representan.

O sistema máis empregado na realización de planos é o da vista ortogonal, tamén coñecido como sistema diédrico. Consiste en proxectar o obxecto sobre planos que forman un diedro: son tres planos cun posicionamento entre si de 90º.

Desta forma, a vista que corresponde á proxección do obxecto sobre un plano vertical chámase alzado. Porén, a que se corresponde cunha proxección sobre plano horizontal denomínase planta. Por último, a vista que se proxecta sobre o plano vertical lateral recibe o nome de perfil.

Estas tres vistas *clásicas* compleméntanse con:

* as **seccións**, que son representacións imaxinarias que se fan e debuxan para amosar interiores dos obxectos e que poden non quedar definidos.
* os **detalles**, que como o seu nome indica, definen nunha escala de maior precisión unha parte dun elemento.
* os **símbolos** de uso común (estandarizados), que se utilizan para definir cuestións tales que
	+ a dureza do material.
	+ o tipo de acabado das superficies.
	+ a precisión nas medidas.
	+ direccións.
	+ outros temas.
* as **anotacións** dos planos, que representan numericamente o valor do elemento que indican. En planos de pezas mecánicas, as unidades figuran sempre en milímetros (mm).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Cartografía
* Debuxo e debuxo técnico
* Deseño
* Enxeñaría
* Mapa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q831939
* AAT: 300028125
* GND: 4029927-2

 |
A **topografía** é a rama da xeografía matemática que se ocupa da descrición matemática dunha paisaxe, que pode ser achegada como produto xeográfico con máis ou menos valores estéticos, ou como representación dunha cultura ou modo de vida.

A formación lingüística da topografía abunda en substantivos comúns concretos e topónimos, adxectivos especificativos e unha nula progresión no tempo do relato.

No seu estado puro convértese nun informe técnico propio dun xeógrafo e con características da descrición técnica

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Descrición
* descrición técnica
* técnicas descritivas
* funcións da descrición

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre matemáticas é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q134435
* BNCF: 5455
* BNE: XX4576245
* BRE: 4197481
* EBID: ID
* GEC: 0146848
* GND: 4133697-5
* JSTOR: topography
* LCCN: sh85136077
* MAG: 9807484
* PSH: 4259

 |
|  |
| --- |
| **Fusos horarios en Europa** |
|  |
| Azul | Horario de Europa Occidental Horario de verán de Europa Occidental (UTC+0 / UTC+1) |
| Azul Claro | Horario de Europa Occidental (UTC+0) |
| Vermello | Hora Central Europea  Hora Central Europea de verán (UTC+1 / UTC+2) |
| Vermello claro | Hora Central Europea (UTC+1) |
| Amarelo | Horario do Leste Europeo  Horario de verán do Leste Europeo (UTC+2 / UTC+3) |
| Laranxa | Horario de Kaliningrado (UTC+3) |
| Verde | Horario de Moscova (UTC+4). |
|

O **tempo central europeo de verán** é a hora que se aplica na maior parte de Europa durante o verán. Equivale a 2 horas máis có UTC. A forma abreviada para referirse a esta hora é **CEST** (sacada das iniciais tal coma son escritas en inglés: *Central European Summer Time*). Tamén se usan outros nomes e acrónimos para referirse a el: por exemplo EST (Tempo Europeo de Verán).

Este horario de verán aplícase dende as 01:00 UTC do último domingo de marzo, ata as 01:00 UTC do último domingo de outubro. No domingo de marzo adiántanse os reloxos unha hora ás 2:00 da mañá (ese día terá 23 horas), e no domingo de outubro atrásase unha hora ás 3:00 da mañá (que pasarán a ser as 02:00), así que ese día durará 25 horas.

Durante o inverno aplícase o CET (tempo central europeo).

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Rel Decreto 236/2002, do 1 de marzo, no que se establece o horario de verán
Vista da Península Escandinava dende o espazo no inverno.
A **Península Escandinava** (en sueco: '**Skandinaviska halvön'**; en noruegués: '**Skandinaviske halvøy'**; en finés: '**Skandinavian niemimaa'**; en saami setentrional: *?*; en ruso: *Скандинавский полуостров*, *Skandinavsky poluostrov*) é unha península do norte de Europa que abrangue a totalidade da Suecia continental, case toda a Noruega continental e o noroeste de Finlandia, así como unha pequena zona do noroeste de Rusia. Trátase da meirande península de Europa.

Etimoloxía
----------

O nome da península deriva do termo Escandinavia, que fai referencia á rexión cultural que conforman Dinamarca, Noruega e Suecia. Ese nome cultural deriva de Escania, unha rexión situada no extremo meridional da península e que foi parte de Dinamarca durante longos períodos de tempo, aínda que hoxe forma parte de Suecia.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Fennoscandia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q73169
* WorldCat
* VIAF: 236358348
* BRE: 3667641
* EBID: ID
* GeoNames: 2679596
* NKC: ge125947

 |
Na retórica grega clásica, **topos**, *pl.* **topoi**, (do grego antigo: τόπος "lugar", elíptico para grego antigo: τόπος κοινός *tópos koinós*, 'lugar común'), en latín ***locus*** (do *locus communis*), refírese a un método para desenvolver argumentos. (Ver *topoi* na retórica clásica.)

Significado e historia
----------------------

Topos tradúcese de diversas formas como "tema", "liña argumental" ou "lugar común". Ernst R. Curtius estudou os *topoi* como temas comúns a oradores e escritores que os reelaboraron segundo as ocasións, por exemplo, na antigüidade a observación de que *"todos deben morrer"* era un topos na oratoria consolatoria, pois ao enfrontarse á morte o saber que a morte chega até aos grandes homes podería levar consolo. Tamén comentou o topos na invocación da natureza (ceo, mares, animais etc.) con diversos propósitos retóricos, como testemuñar un xuramento, alegrarse ou louvar a Deus ou chorar co falante.

Algúns topos coñecidos atópanse en diversas épocas e culturas :

* A profecía
* O Edén e o *locus amoenus* (como a Arcadia)
* O inferno e o *locus horridus* (véxase Dante)
* O descenso aos infernos ou catábase.
* O diluvio (desde a Epopea de Gilgamesh).
* A eterna xuventude.
* O idilio
* Eros e Tánatos
* O manuscrito atopado.
* O mundo ao revés, o mundo aberrante (véxase Alicia)
* A viaxe de retorno á patria (véxanse a Odisea ou o mito de Breogán)
* A anagnórise.
* A *captatio benevolentiae* (fórmula de modestia).
* A idade de ouro.
* A invocación de deuses e musas.
* A illa (como espazo representativo do paraíso terrestre).
* A noite perigosa
* Os mitos da creación

Notas
-----

1. ↑  Ernst Robert Curtius, *European Literature and the Latin Middle Ages*, trans. from German by Willard R. Trask (New York, NY: Pantheon Books, 1953), 80.
2. ↑  Curtius, *European Literature and the Latin Middle Ages*, 92–94.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tropo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q15177520
* BRE: 4197667

 |
Un **petroleiro** é un barco deseñado para o transporte de cru ou produtos derivados do petróleo. Desde 1990, tralo accidente do *Exxon Valdez*, tódolos petroleiros en construción son de tipo de dobre casco en detrimento dos máis antigos deseños dun só casco (monocasco), debido a que son menos sensibles a sufrir danos e provocar verteduras en accidentes de colisión con outros buques, ou embarrancamento.

O superpetroleiro *AbQaiq* pode transportar até 2 millóns de barrís de cru a bordo.
A partir deste tipo de barcos, xurdiu o **superpetroleiro**, de maior capacidade de carga, e destinado ao transporte de cru dende Medio Oriente arredor do Corno de África. O superpetroleiro Knock Nevis foi a embarcación máis grande do mundo.

Ademais do transporte por oleoduto, os petroleiros son o único medio para transportar grandes cantidades de cru, a pesar de que algúns provocaron considerables desastres ecolóxicos ao afundirse preto da costa, provocando a vertedura da súa carga ao mar. Os desastres máis famosos foron os causados polos petroleiros: *Torrey Canyon*, *Exxon Valdez*, *Amoco Cadiz*, *Erika*, *Prestige* etc.

Nomenclatura
------------

Os petroleiros clasifícanse segundo a súa capacidade de carga, tal que:

* **VLCC** (do inglés *Very Large Crude Carrier*), cunha capacidade de máis de 200.000 toneladas.
* **ULCC** (do inglés *Ultra Large Crude Carrier*), cunha capacidade de máis de 300.000 toneladas.
* **Suezmax**, que indica navíos que poden transitar polo Canal de Suez, cunha capacidade de entre 125.000 e 200.000 toneladas.
* **Aframax**, derivada da *American Freight Rate Association*, cunha capacidade de entre 80.000 e 125.000 toneladas.
* **Panamax**, que indica navíos que poden transitar polo Canal de Panamá, cunha capacidade de entre 50.000 e 79.000 toneladas.
* **MR**, iniciais de *Medium Range* (medio alcance), cunha capacidade de entre 38.000 e 50.000 toneladas.
* **GP**, iniciais de *General Purpose* (propósito xeral), cunha capacidade inferior ás 38.000 toneladas.
* Tamén existen outras denominacións coas iniciais **LR**, de *Large Range* (grande alcance).

Notas
-----

1. ↑  *Muy Historia* *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Monocasco
* Barco

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14928
* BNCF: 46191
* EBID: ID
* GEC: 0236554
* GND: 4152702-1
* JSTOR: supertankers

 |
O test leva o nome da debuxante Alison Bechdel.
O **test de Bechdel**, tamén coñecido como **test de Bechdel/Wallace** é un método para avaliar se un guión de película, serie, cómic ou outra representación artística cumpre cos estándares mínimos para evitar a fenda de xénero. Orixinouse no cómic *Dykes to Watch Out For*, obra de Alison Bechdel de 1985. A invención do test atribúese a Liz Wallace, unha amiga da autora do cómic.

Método de avaliación
--------------------

Na tira cómica «The Rule», un dos personaxes di que unicamente acepta ver unha película se cumpre cos seguintes requisitos:

1. Na película aparecen polo menos dúas personaxes femininas.
2. Estas personaxes falan entre si nalgún momento.
3. A conversa entre elas trata de algo distinto a un home (o que non se limita a relacións románticas: por exemplo, dúas irmás falando do seu pai non pasa o test).

Unha variante esixe que, ademais, as dúas mulleres sexan personaxes con nome.

Estas simples regras, se se aplicasen á inversa, é dicir, aos homes, darían como resultado que practicamente todas as películas estreadas cumpren o requisito para os homes; pola contra, só unha minoría de películas pasan o test orixinal.

Existen outros test parecidos, como o chamado *Principio da Pitufiña* (en inglés, *The Smurfette Principle*) que analiza as películas nas que unicamente hai un personaxe feminino cun patrón de comportamento moi definido, que choca co comportamento do personaxe principal, que sería un home extremadamente masculino.

O uso do test de Bechdel xeneralizouse como unha forma sinxela de destacar a escasa presenza feminina na industria do cine. A pesar de ser un test pouco esixente, o resultado de aplicalo ás películas máis populares é destacable e existen numerosas webs de crítica de cine, proxectos feministas, e sitios web que realizan listas de películas conforme a se pasan ou non o test, con resultados que proban que se trata dun rumbo sistemático.

Notas
-----

1. ↑  Friend, Tad (4 de abril de 2011). "Funny Like a Guy". *newyorker.com* (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 19 de agosto de 2013. Consultado o 12 de decembro de 2021.
2. ↑  "Useful Notes / The Bechdel Test". *tvtropes.org* (en inglés). Consultado o 12 de decembro de 2021.
3. ↑  "The Bechdel Test, AKA, The Mo Movie Measure". *amptoons.com* (en inglés). 17 de outubro de 2018. Archived from the original on 17 de outubro de 2008. Consultado o 12 de decembro de 2021.
4. ↑  "Introduction to Reverse Bechdel". *reversebechdel.blogspot.com* (en inglés). Consultado o 12 de decembro de 2021.
5. ↑  Chemali, Soraya (19 de outubro de 2011 [actualizado 19 de decembro de 2011]). "Is Smurfette Giving It Away? What the Smurfette Principle Teaches Your Kids About Girls". *huffpost.com* (en inglés). Consultado o 12 de decembro de 2021.

* Portal:Feminismo
* Portal:Cine
**Topo Soft** foi unha compañía de deseño de software español.

Historia
--------

As súas orixes remontánse a 1985 cando Javier Cano e Emilio Martínez Tejedor realizaron de xeito afeccionado o xogo Mapgame, un programa educativo onde debiamos responder a preguntas de xeografía espoñola, deciden vendelo no rastro madrileño e tras contactar con directivos de Erbe Software publican o programa nesa compañía nese ano de 1985 que polo éxito do programa decide crear o seu propio selo de deseño de programas que denominan Topo Soft e á fronte poñen ós creadores de Mapgame.

O primeiro programa que saíu foi Las Tres Luces de Glaurung (denominado Conquestador no Reino Unido) (1986) ó que seguiu, con menos éxito Spirits para o ZX Spectrum, Amstrad CPC e MSX. A estes seguíronlle Desperado (baseado en Gun Smoke), Survivor e Stardust. Aínda que Topo Soft deseñou sobre todo videoxogos tamén realizou unha única utilidade Transfer + 3 para o Spectrum Plus 3 que permitía pasar programas de cinta a disco.

En 1988 coa chegada á dirección da compañía de Gabriel Nieto produciuse unha renovación da liña que seguía a compañía e prodúcense xogos de grande éxito como Black Beard, Silent Shadow, Mad Mix Game e o seu maior éxito Emilio Butragueño, que só en España vendeu 100.000 cintas.

Tras a chegada dos ordenadores de 16 bits Topo seguiu realizando programas para eles durante un certo tempo (como Luigi & Spaghetti) pero non consegue facerse cun mercado significativo e o aumento dos custos de produción para ser competitivos coas novas máquinas acaba facendo que desapareza en 1994, algúns dos seus antigos empregados fundaron Pyros Studios en 1996 deseñadores de Commandos (1998)

Xogos
-----

* Ice Breaker
O **Panzerkampfwagen 38(t)** foi orixinalmente un deseño carro de combate checo de antes da segunda guerra mundial. Despois de que Checoslovaquia fose conquistada por Alemaña, foi adoptado polo exército alemán, participando nas invasións Polonia, Francia e Rusia. A súa produción rematou en 1942, cando o seu armamento demostrou ser pouco axeitado. En total fabricáronse máis de 1.400 unidades. O chasis continuou sendo producido para os cazacarros Marder III (1942-1944) e o Hetzer (1944-1945), para canóns de asalto sen torreta, canóns antitanque e canóns antiaéreos.

O (t) vén de "tschechisch", que en alemán significa checo; a designación checoslovaca era LT vz. 38. Entre as designacións de fabricación estaban TNH, TNHPS, LTP e LTH). A designación especial para o carro de combate en Alemaña foi **Sd.Kfz. 140**.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Panzer 38(t) Modificar a ligazón no Wikidata*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q152915
* LCCN: sh85109384

 |
Disposición dunha rede en anel.
Unha **topoloxía en anel** é unha topoloxía de rede informática na que cada aparello está conectado en orde secuencial, a outros dous, a modo dun anel.

En xeral, as redes en anel non son tan eficaces se se comparan coas redes en estrela, xa que nestas os datos deben viaxar a través dun número menor de puntos antes de chegar ao seu destino. Por exemplo, se unha rede con topoloxía en anel ten oito computadores conectados, para chegar desde o computador un até o catro, os datos deben atravesar os computadores dous e tres antes de chegar ao catro. Alternativamente, poderían ir desde o un ao oito, desde ao sete etc. - aínda que isto sería máis lento porque son máis ordenadores.

As topoloxías en anel tamén teñen a desavantaxe de que se un dos nodos da rede falla, toda a rede fallará, xa que se require un círculo completo para funcionar.

Vantaxes
--------

* Os datos pódense transferir rapidamente, sen que exista un punto de "embotellamento",
* Todos os datos viaxan na mesma dirección,
* Se se engaden máis nodos non se afecta o ancho de banda,
* Non hai colisións na rede por causa do método de acceso ou da arquitectura.

Desavantaxes
------------

* Os paquetes de datos deben atravesar todos os computadores colocados entre o emisor e o recipiente,
* Se un dos nodos falla, todo o anel falla e non se poden transmitir datos,
* Resulta difícil saber onde falla o anel,
* Dado que todas as máquinas están unidas entre si, para engadir unha hai que cortar a rede temporalmente,
* Para que todos os ordenadores se poidan comunicar entre si, todos eles deben estar prendidos.
* Existe unha dependencia total dun cable.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Nushagak.
Coordenadas: 58°36′09″N 159°38′52″O﻿ / ﻿58.60250, -159.64778

Illa fronte á costa da península de Nushagak
A **península de Nushagak** é unha península de 56 km de longo por 24 km de largo, e unha superficie de 210 000 ha, no Estado de Alasca.

Está situada ao oeste da península de Alasca.

Cunha grande área de lagos, lagoas e lagos de marea, a península contén o maior complexo de zonas húmidas do "Refuxio Nacional de Vida Silvestre de Togiak".

Destaca pola súa gran poboación de gaivotas e pola presenza, cada vez menor, do pato *Somateria fischeri*. 

Non hai presenza humana.

A península separa as baías de Bristol e de Nushagak. 

O nome da península foille dado a causa da baía homónima en 1910, polo  *U.S. Coast and Geodetic Survey*.

Xeografía
---------

As terras baixas da baía de Nushagak-Bristol comezan ao nivel do mar e elévanse até 170 m nas proximidades do Refuxio Nacional de Vida Silvestre de Togiak.

O desenvolvemento potencial da extracción de petróleo foi descrito en 1980.

Fauna
-----

A península, densamente poboada de gaivotas, é un lugar de anidación de *Antigone canadensis*, e observouse polo menos un niño de *Haliaeetus leucocephalus* (aguia calva). Outras especies de avifauna observadas son o ollodourado, o asubiador americano, a *Melanitta americana*, o ollodourado de touca, o eider común, o eider de anteollos e moitas outras aves. O oso pardo e os alces frecuentan a zona. Osservouse un parto de beluga próximo á península. A península levaba máis de 100 anos carente de caribú até a súa reintrodución en 1988; comezando con 146 espécimes en 1988, o rabaño foi de 1 000 en 1993, preto de 1 400 en 1997-98 e diminuíu a 500-550 en 2007.

Notas
-----

1. ↑  Roderick, Jack (1997): *Crude Dreams: A Personal History of Oil & Politics in Alaska*. Epicenter Press. ISBN 978-0-9453-9760-1, p.87.
2. 1 2 3  U.S. Fish and Wildlife Service. Region 7 (1986). *Togiak National Wildlife Refuge: Final Comprehensive Conservation Plan, Wilderness Review, and Environmental Impact Statement*. U.S. Fish and Wildlife Service, Region 7. pp. 43.
3. ↑  *Report of Investigations*. U.S. Department of the Interior, Bureau of Mines. 1963. p. 23.
4. ↑  United States. Dept. of the Interior (1980). *Report for Alaska land withdrawals*: section 204(c) of FLPMA (P.L. 94-579). The Dept. p. 9.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2005468
* WorldCat
* VIAF: 315528431
* GEC: 0440776
* GeoNames: 5870541
* GNIS: 1407362
* LCCN: sh98006939

 |
**T-7** foi un foguete sonda de propelente líquido da República Popular da China desenvolvido ao finais dos anos 1950 e formado por unha soa etapa.

Características
---------------

T-7 foi comezado a ser desenvolvido polo Instituto de Deseño Electromecánico de Shanghai en outubro de 1959. O resultado foi un primeiro foguete de probas a escala, o T-7M, que engalou con éxito desde Laoqong por primeira vez o 19 de febreiro de 1960, chegando a 8 km de altura. Un segundo lanzamento, usando foguetes auxiliares de propelente sólido, levaron a outro T-7M a 9,8 km de altura. En marzo de 1960 comezouse a construír unha rampla de lanzamento para os T-7 a escala completa na zona de Guangde, na provincia de Anhui. O T-7 definitivo era un foguete de propelente líquido, sen guiado e auxiliado por propulsores de propelente sólido capaz de enviar 25 kg de carga a case 60 km de altura. O primeiro lanzamento con éxito dun T-7 tivo lugar o 13 de setembro de 1960, aínda que non sería ata o lanzamento do 23 de novembro de 1961 en que o foguete sonda chegaría á súa altura de deseño. Os foguetes usáronse tanto para probas tecnolóxicas como para estudar a atmosfera e facer investigacións meteorolóxicas. Ao T-7 substituíuno o T-7A, máis potente.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* T-7A
* República Popular da China

Notas
-----

1. 1 2 3 4 5 6 7 8  Mark Wade (2022). "T-7" (en inglés). Consultado o 24 de xaneiro de 2022.