Yvain rescata o león
Yvain combatendo contra Gauvain
***Yvain, o Cabaleiro do León*** (en francés: *Yvain, le Chevalier au Lion*) é unha novela de cabalarías de Chrétien de Troyes. Foi escrita probabelmente en 1170, simultaneamente con *Lanzarote ou o Cabaleiro da Carreta*, e inclúe varias referencias aos acontecementos daquel poema. O personaxe principal, Yvain, baséase nunha figura histórica, Owain mab Urien.

Argumento
---------

Un día, na Corte do Rei Artur, Calogrenant conta a súa aventura: atopa unha fonte máxica, e dinlle que se consegue verter a súa auga nunha gran pedra, se exporá a moitos perigos, en particular a unha terrible tempestade, pero tamén a sucesos marabillosos. Cando o fai, desencadéase unha tempestade que destrúe as colleitas e mata a xente do lugar. Pero despois, ocorre a marabilla: moitos paxaros de cantos melodiosos se pousan sobre a árbore. De pronto, un cabaleiro negro combate a Calogrenant e vénceo. Yvain decide vingar o seu primo. Chega ó castelo, mata o seu dono e namórase de Laudine, a viúva. Casa con ela pero despois, convencido por Galván, volve ás súas aventuras, e incumpre a súa promesa de volver ó cabo dun ano. Ela escríbelle e dille que non o quere volver ver, co que el tolea e vaga errante polos bosques. Alí bate cun león a pelexar cun dragón. Decide axudar o león e sálvao. Como agradecemento, este fica ao seu lado, polo que será chamado de aí en diante o Cabaleiro do León, e ambos vivirán unha serie de aventuras que terminarán por lle ensinar a Yvain o verdadeiro significado da honra, a amizade e o amor. Coa axuda dunha doncela da dona, recupera o amor da súa esposa e consegue o seu perdón. 

### A lenda do Cabaleiro do León en Galicia

Aínda que na literatura galega medieval non se conservan textos con esta historia, non hai dúbida que se coñecía. Un testemuño moi claro é o tímpano do mosteiro de Santa María de Penamaior (cisterciense), labrado contra 1255*.* Alí aparece Yvain, o cabaleiro triunfante levando as rendas do cabaleiro vencido, a fonte milagreira, representada polas ondas do círculo central, a árbore chea de paxaros, o cadrado ó pé da fonte onde se vertía a auga que desencadeaba tormentas e o león, co rabo bifurcado.

Notas
-----

1. ↑  Sánchez Ameijeiras, Rocío (2003). "Cistercienses y leyendas artúricas: el caballero del león en Penamior (Lugo)". *Rocío Sánchez Ameijeiras y José Luis Senra Gabriel y Galán (coords.): El Tímpano románico: imágenes, estructuras y audiencias. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia*: 295–321.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* TROYES, Chrétien de. *Ivain, o Cavaleiro do Leão*. En *Romances da Távola Redonda*. Tradución de Rosemary C. Abílio. São Paulo: Martins Fontes, 1991.
* LACY, Norris J. *Chrétien de Troyes*. En *The New Arthurian Encyclopedia*, pp. 88–91. Nova York: Garland, 1991. ISBN 0-8240-4377-4.

### Ligazóns externas

* O Sangue nos Romances Arturianospor Prof. Dr. José Rivair Macedo. En BrathairArquivado 17 de xuño de 2006 en Wayback Machine.. *(en portugués)*
* Edición electrónica de *Four Arthurian Romances por Chrétien de Troyes (inclúe* Yvain*)*, de acceso libre no Proxecto Gutenberg

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1928169
* WorldCat
* VIAF: 183568542
* ARLIMA: 10306
* BNF: 119419201
* EBID: ID
* GND: 4216456-4
* Gutenberg: 831
* LCCN: n95034945
* SELIBR: 226084
* SUDOC: 027360423

 |