recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
O **verso saturnio** é a forma máis antiga da métrica latina. Os poetas posteriores denominárono así en alusión ás súas remotas orixes (a Idade de Ouro, cando Saturno era rei dos deuses).

Historia
--------

Foi o metro que empregaron Livio Andrónico para a súa tradución ou adaptación da Odisea ao latín e Nevio no seu orixinal poema épico sobre a Primeira Guerra Púnica, e é o que tamén aparece na lírica relixiosa tradicional (o himno dos sacerdotes arvais).

Os poetas posteriores sentiron certa reluctancia por el. Non existe acordo en canto ao seu esquema métrico, nin sequera en se é de fundamento cuantitativo ou acentual; só existe acordo en que cada verso se divide en dúas partes, iámbica e trocaica en termos xerais. O exemplo máis usualmente citado de saturnio perfecto é un verso que se supón que utilizou un membro da familia dos Metelos, en resposta aos ataques de que era obxecto por parte de Nevio: *dabunt mallum Metelli/ Naevio poetae* ("os Metelos castigarán a Nevio o poeta"). Tamén a aliteración parece xogar un papel importante no verso saturnio.

Estrutura
---------

A maioría dos versos saturnios, pero non todos, seguen este esquema:

* ∪ = sílaba breve.
* – = sílaba longa.
* ∪∪ = dúas sílabas breves, equivalentes a unha longa.
* || = cesura
* ∪ máis – (x no fin de verso) = posición ambivalente ocupada por sílaba breve ou longa.
* ∪∪ máis – máis ∪ = posición ocupada por unha calquera das tres.

Exemplos
--------

O epitafio do mesmo Nevio está tamén en saturnios:

*Inmortalis mortalis si foret fas flere*
*Flerent divæ Camenæ Nævium poetam*
*Itaque postquam est Orchi traditus thesauro*
*Obliti sunt Romæ loquier lingua Latina*
Os poucos versos saturnios que quedan da tradución latina da *Odisea* por Livio Andrónico (-260 - -207) son estes (a cesura márcase cunha barra vertical):

*Virum mihi, Camena, | insece versutum*
*Tuque mihi narrato | omnia disertim*
*In Pylum devenies | aut ubi ommentans*
*Ibidemque vir summus | adprimus Patroclus*
*Quando dies adveniet, | quem profata Morta est*
*Atque escas habemus | mentionem*
*Partim errant, nequinont | Graeciam redire*
*Apud nimpham Atlantis | filiam Calipsonem*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1571598
* EBID: ID
* MAG: 2777620943

 |
Turrón de Suchard.
**Chocolat Suchard** é unha marca comercial enfocada á fabricación e venda de chocolate fundada en 1826 polo suízo Philippe Suchard na cidade de Neuchâtel e pertencente ao grupo multinacional de alimentación Mondelēz International.

Historia
--------

En 1826, Philippe Suchard funda a súa fábrica na cidade de Neuchâtel (Suíza), simultaneamente a outra fábrica en Serrières. En 1879, a sociedade abre a súa primeira fábrica internacional en Rötteln, Alemaña. En 1901 ve nacer a marca Milka.

En 1930 fúndase a casa Suchard, 10 anos despois é trasladada de Neuchâtel a Lausana. En 1970, fusiónase con Chocolat Tobler, famoso polo Toblerone e toma o nome de Interfood S.A. En 1982 Klaus Johann Jacobs adquire a maioría do capital e intégrao no seu grupo, que se converte en Jacobs Suchard S.A..

En 1990 é o ano do fin da produción de chocolate en Neuchâtel, trasladándose a produción a outros países.

Principais produtos
-------------------

* Turrón de Suchard
* A barra de chocolate Suchard Express
* Chocolatinas e tabletas de chocolate Suchard
* O chocolate con leite La-Do-Ré (xogo de palabras en francés *l'adoré*, que en galego significa *encántame*)
* Caramelos Sugus.

Notas
-----

1. ↑  Nuestra historia Arquivado 04 de marzo de 2021 en Wayback Machine.. *www.suchard.es*.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Urbano Lugrís.
**Urbano Lugrís Vadillo**, nado en Vigo o 8 de maio de 1942 e finado na Coruña o 1 de febreiro de 2018, foi un pintor galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Urbano Lugrís González, unha das grandes figuras da arte galega do século XX, viviu en Vigo ata os oito anos. Despois trasladouse coa familia á Coruña, pero tamén pasou amplas estadías en Madrid e en Castela, de onde viña a familia da nai.

Estudou a carreira de Náutica, e fíxose oficial de máquinas da mariña mercante, profesión que empezou a exercer ao mesmo tempo coa pintura. Continúa profesionalmente vinculado ao mar ata 1971, cando se dedica xa plenamente á pintura.

Comezou a expor moi novo en cidades de Galiza, e a recibir galardóns, a partir do ano 1962. As súas mostras estendéronse a Madrid e Cataluña, onde goza de gran prestixio, saltando así mesmo as fronteiras españolas para ir a Europa e América. Está representado en museos de Galiza e en coleccións particulares. A pintura de Lugrís Vadillo Lugrís abala entre o hiperrealismo e o surrealismo.E ten tres netos Paula Suárez Lugrís, Manuel Suárez Lugrís e Javier Urbano Suárez Lugrís fillos do Marqués de Mera e a súa fills

Notas
-----

1. ↑  "Autores | Fundación María José Jove". *www.fundacionmariajosejove.org* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 02 de febreiro de 2018. Consultado o 2018-02-01.
2. ↑  Barrera, Feliciano, ed. (2002). "Lugrís Vadillo, Urbano". *Gallegos. Quién es quien en la Galicia del siglo XXI* (en castelán). Santiago de Compostela: *El Correo Gallego*. p. 345. ISBN 84-8064-113-4.
3. ↑  "Fallece el pintor Urbano Lugrís Vadillo". *La Voz de Galicia*. 1 de febreiro de 2018. Consultado o 2 de febreiro de 2018.  *(en castelán)*
4. ↑  "Muere el pintor vigués Urbano Lugrís Vadillo". *Faro de Vigo*. Consultado o 2018-02-01.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Mon, Fernando: *Pintura contemporánea en Galicia*. A Coruña, Gaixa Galicia, 1987.
* Pablos, Francisco: *Plástica galega*. Vigo, Caixavigo, 1981.
* VV. AA.: *Urbano Lugrís*. Xunta de Galicia. Concello da Coruña, 1989.

### Ligazóns externas

* Urbano Lugrís Vadillo na Colección Afundación.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12401600
* WorldCat
* VIAF: 26519266
* BNE: XX967916
* FAST: 1688107
* ISNI: 0000 0000 5953 3312
* LCCN: n2007075263

 |
Celebración do xogo no Porriño.
O **xogo da ola** é un xogo popular celebrado no entroido en varias vilas galegas.

Características
---------------

Participan seis ou máis xogadores en roda, con outra persoa facendo de árbitro e outra de madriña, todos eles disfrazados e coa cara enfeluxada. Os xogadores vanse tirando olas de barro polo aire procurando que non escachen. Se rompe, a persoa culpable paga unha multa e bebe viño, até que rompen todas as olas.

A madriña encárgase de pór as olas en xogo, cobrar as multas, dar viño e pedir cartos entre o público. O árbitro, situado sobre unha escada adornada con flores de mimosas, leva un chifre. Ten o mando, e adoita impor multas ao chou e parar o xogo para beber viño.

Historia
--------

No Porriño celébrase desde 1944, na tarde do sábado de entroido. A rúa onde se celebra, no barrio de san Bieito, leva ese nome. En Xinzo de Limia celébrase o segundo domingo do ciclo de entroido, chamado domingo cacheleiro ou oleiro.

Este xogo está documentado en Francia na Idade Moderna; en *Gargantua*, de François Rabelais (1535) é chamado *cassepot* (do francés *pot cassé*, "cacharro roto").

Galería de imaxes
-----------------

* Vista xeral.
* Pausa para beber.

Notas
-----

1. ↑  Rabelais, F.: *Gargantua*; capítulo 22 *(en francés)*.
Orixinario da revolución francesa, o termo **xacobinismo**, tamén chamado **xacobismo**, tivo unha significación diferenciada e evolutiva ao longo dos tempos. Orixinalmente, un xacobino era un membro do *Club Xacobino*, club masónico francés con representación nos Tres Estados e, despois, na Asemblea Nacional Francesa.

Historia e características
--------------------------

No seu inicio, nos finais do século XVIII en Francia, a expresión era xeralmente aplicada de forma pexorativa a calquera corrente de pensamento que, para quen aplicaba o termo, fose defensora de opinións revolucionarias extremistas ou radicais. O termo era en xeral lanzado por persoas que defendían a democracia, contra esquerdistas radicais que cravaban a ditadura paradoxalmente para impor pola forza a propia democracia. Os primeiros xacobinos, setecentistas, eran pequenos burgueses aínda moi ligados ás súas orixes rurais e pobres, con pensamentos políticos e sociais radicais (querían o exterminio dos nobres).

Recibiron a denominación de xacobinos pois se reunían inicialmente no Convento de Santiago dos dominicos (do nome Santiago ou Xacobo, que en latín é Santus Iacobus e en francés Saint-Jacques). Os seus membros defendían mudanzas máis radicades que os xirondinos: eran contrarios á Monarquía e querían implantar unha República. Ese grupo era apoiado por un dos sectores máis populares de Francia - os *sans-cullotes* - e, xuntos, loitaron por outras mudanzas sociais despois da revolución. Sentábanse á esquerda do salón de reunións.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre historia é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1679542
* BNCF: 5748
* GEC: 0034237

 |
Os **Tres Romances Galeses** (**Y Tair Rhamant** en galés) son tres contos asociados cos Mabinogion. Son versións de contos artúricos que tamén aparecen na obra de Chrétien de Troyes. Os críticos teñen debatido se os Romances Galeses están baseados nos poemas de Chrétien ou se derivan dun orixinal en común. Semella probable que os Romances sobreviventes deriven, directa ou indirectamente, de Chrétien, tamén é probable que á súa vez el teña baseado os seus contos en fontes máis antigas, de orixe céltica. Os Romances foron preservados no *Libro Branco de Rhydderch* e no *Libro Vermello de Hergest*, ambos do século XIV.

Os Tres Romances Galeses son:

* Owain ou a *Dama da Fonte*: que corresponde ao *Yvain, o Cabaleiro do León* de Chrétien.
* Peredur fab Efrawc ou *Peredur fillo de Efrawg*: que corresponde ao *Perceval, a Historia do Graal* de Chrétien.
* Gereint ac Enid ou *Gereint e Enid*: que corresponde ao *Erec e Enide* de Chrétien.

Bibliografía
------------

* *Y Tair Rhamant*. Cymdeithas Lyfrau Ceredigion, 1960 (en galés).
* Stephens, Meic (ed.) *Cydymaith i Lenyddiaeth Cymru*. Gwasg Prifysgol Cymru, 1986. ISBN 0-7083-0915-1 (en galés).

Ligazóns
--------

* *(en inglés)*-Arthuriana
Un motor YF-24B.
**YF-20** é toda unha familia de motores foguete desenvolvida pola República Popular da China para o seu uso en varios foguetes Longa Marcha.

Características
---------------

Os motores YF-20 usan tetróxido de nitróxeno e UDMH como propelentes. Segundo a variante poden usarse na primeira etapa ou en etapas superiores.

### YF-20A

O YF-20A ten un pulo de 750,20 kN, cun impulso específico de 289 s. Pode funcionar durante ata 132 s. Ten un diámetro de 0,84 m e úsase nos foguetes CZ-2A, CZ-2C, CZ-2E, CZ-3 e FB-1. Voou por primeira vez en 1972.

### YF-20B

O YF-20B ten un pulo de 816,30 kN, cun impulso específico de 289 s en tempo de funcionamento de 170 s. Ten un diámetro de 0,84 m e úsase nos foguetes CZ-2C, CZ-2D, CZ-2E, CZ-3A, CZ-3B, CZ-3C e CZ-4A. Voou por primeira vez en 1988.

### YF-22

O YF-22 ten un pulo de 717,80 kN, cun impulso específico de 295 s e un diámetro de 1,00 m.

### YF-22/23

O YF-22/23 estaba formado por un motor YF-22 usando catro YF-23 como motores de control de actitude. Tiña un pulo de 762,00 kN, cun impulso específico de 295 s e un diámetro de 3,35 m. Usouse no CZ-2 e no FB-1.

### YF-22A/23A

O YF-22A/23A estaba formado por un YF-22A usando catro YF-23A como motores de control de actitude. Tiña un pulo de 762,00 kN, cun impulso específico de 295 s e un diámetro de 3,35 m. Usouse no CZ-2C e no CZ-3.

### YF-22B

O YF-22B usouse na segunda etapa do CZ-4B. Tiña un pulo de 742,00 kN, cun tempo de acendido de 127 s.

### YF-23

O YF-23 úsase como motor de control de actitude xunto cos YF-22 e YF-25. Ten un pulo de 11,00 kN, cun impulso específico de 282 s.

### YF-25

O YF-25 ten un pulo de 787,40 kN, cun impulso específico de 297 s. Ten un diámetro de 1,00 m.

### YF-25/23

O YF-25/23 está formado por un YF-25 en conxunto con catro YF-23 que funcionan como motores de control de actitude. Ten un pulo de 831,00 kN, cun impulso específico de 295 s. Ten un diámetro de 3,35 m e úsase nos foguetes CZ-2D, CZ-2E, CZ-3A, CZ-3C e CZ-4A.

Notas
-----

1. 1 2  Mark Wade (2022). "YF-20" (en inglés). Consultado o 8 de abril de 2022.
2. ↑  Mark Wade (2022). "YF-20A" (en inglés). Consultado o 8 de abril de 2022.
3. ↑  Mark Wade (2022). "YF-20B" (en inglés). Consultado o 8 de abril de 2022.
4. ↑  Mark Wade (2022). "YF-22" (en inglés). Consultado o 8 de abril de 2022.
5. ↑  Mark Wade (2022). "YF-22/23" (en inglés). Consultado o 8 de abril de 2022.
6. ↑  Mark Wade (2022). "YF-22A/23A" (en inglés). Consultado o 8 de abril de 2022.
7. ↑  Mark Wade (2022). "YF-22B" (en inglés). Consultado o 8 de abril de 2022.
8. ↑  Mark Wade (2022). "YF-23" (en inglés). Consultado o 8 de abril de 2022.
9. ↑  Mark Wade (2022). "YF-25" (en inglés). Consultado o 8 de abril de 2022.
10. ↑  Mark Wade (2022). "YF-25/23" (en inglés). Consultado o 8 de abril de 2022.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* YF-100
* YF-115
* FB-1
* CZ-2
* CZ-2A
* CZ-2C
* CZ-2D
* CZ-2E
* CZ-3
* CZ-3A
* CZ-3B
* CZ-3C
* CZ-4A
* CZ-4B
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Y (homónimos).

|  |
| --- |
| Abecedario |
| Aa | Bb | Cc | Dd | Ee |
| Ff | Gg | Hh | Ii | Ll |
| Mm | Nn | Ññ | Oo | Pp |
| Qq | Rr | Ss | Tt | Uu |
| Vv | Xx | Zz |
|  **Non galego:** Çç - Jj - Kk - Ww - Yy  |

O **Y** (**i grego**) é unha letra do alfabeto latino coñecida como *I graeca* e que ten a súa orixe na letra ípsilon do alfabeto grego, utilizábase para transcribir palabras de orixe grega.

Utilización en lingua galega
----------------------------

En galego utilizouse na época medieval, usouse no Rexurdimento, aínda que houbo voces que avogaban pola súa completa supresión, como Marcial Valladares pero ao longo do século XIX e principios do XX mantívose a inseguridade ortográfica alternando *y* e *i* ata a publicación polo Seminario de Estudos Galegos en 1933 do folleto *Algunhas normas pra a unificazón do idioma galego* que establecía o uso exclusivo de *i* para o fonema /i/, criterio que secundou máis tarde a editorial Galaxia. As Normas Ortográficas e Morfolóxicas do Idioma Galego non o inclúe entre as letras propias do alfabeto galego pero si como un signo recoñecido usado en palabras tomadas doutras linguas.

Usos
----

En química, é o símbolo do elemento químico itrio.

Notas
-----

1. ↑  Palabras que empezan por Y en galego medieval. Dicionario de dicionarios do galego medieval
2. ↑  Mariño Paz, Ramón (1998). *Historia da lingua galega*. Santiago de Compostela: Sotelo Blanco. p. 463. ISBN 847824333X.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***y*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***i grego*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Y*** |

### Outros artigos

* Entradas da enciclopedia que comezan por Y
* Cromosoma Y

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Y cynfeirdd** (en galés *os primeiros bardos*) é o nome que se lle dá na literatura galesa aos primeiros poetas en galés dos que se teñen noticia. Parece que pertenceron ao século VI. A súa obra referénciase como *hengerdd* ou *vella poesía*.

Só conservamos a obra de dous deles Aneirin e Taliesin, dos outros só temos algunhas referencias posteriores na poesía medieval. A primeira mención (e única nalgún caso) a estes autores dánola Nennio no século IX na súa *Historia Brittonum*, onde, en relación con Ida o rei anglo de Bernicia (547 - 579) se fala destes poetas:

*Tunc Talhaern Tat Aguen in poemate claruit, et Neirin, et Taliessin, et Bluchbard, et Cian qui vocatur Gue[ni]th Guaut, simul uno tempore in poemate Brittanico claruerunt.*
*Daquela Talhaearn Tad Awen (no manuscrito* Talhaern Tataguen*) tivo fama en poesía, e Neirin e Taliessin e Bluchbard e Cian, que se chama Gueinth Guaut, nun mesmo momento tiveron fama na poesía británica*.
Así, a nómina destes poetas constaría de:

* Talhaern tad Awen.
* Neirin ou Aneirin.
* Taliesin.
* Blwchfardd.
* Cian.

En sentido estrito o termo *cynfeirdd* refírese só a estes poetas, pero cada vez máis se ve estendido aos poetas dos séculos VII a XI, tamén chamados os do *canu'r bwlch*.

Notas
-----

1. ↑  Ifor Williams (ed.), *Canu Taliesin*, t. ix.

| * v
* c
* e
Y cynfeirdd (s. VI) |
| --- |
|  Blwchfardd · Cian · Talhaern tad Awen · Taliesin · Aneirin
 |  |
**Tristana María Moraleja Gómez**, nada en 1971 en Lugo, é unha política galega do Partido Popular de Galicia.

Traxectoria
-----------

Licenciada en Económicas pola Universidade de Alcalá, ten un mestrado en Administración financeira tributaria pola Universidade da Coruña. Comezou a traballar na Xunta de Galicia en 1999, onde ocupou postos relevantes nas consellerías de Familia, Economía e Facenda, Asuntos Sociais, Política Territorial ou Traballo. En 2000 pasou a traballar no departamento económico-financeiro do Porto da Coruña, ata que en 2003 aprobou as oposicións do grupo A e volveu á administración autonómica. En 2009 foi designada xefa territorial da Consellería de Economía e Industria da Xunta de Galicia na Provincia da Coruña. En 2011 presentouse ás eleccións locais no concello de Oleiros en postos do remate da lista, e uns meses máis tarde foi escollida nos postos de saída da lista do Partido Popular nas Eleccións ao Congreso dos Deputados, por onde resultou elixida.

Foi candidata á alcaldía de Oleiros nas eleccións municipais de 2015. Repetiu nas listas do PP ao Congreso pola Coruña, de número 2, nas Eleccións xerais de abril e nas de novembro de 2019.

Vida persoal
------------

Vive en Perillo, Oleiros.

Notas
-----

1. ↑  "´Oleiros Go!´ con Tristana Moraleja". *La Opinión A Coruña* (en castelán). 23/4/2015.
2. ↑  Foto de Tristana Moraleja votando, Arquivado 19 de setembro de 2019 en Wayback Machine. perfil de Facebook, 20/11/2011.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Tristana Moraleja Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición

### Ligazóns externas

* Ficha na páxina web do Congreso dos Deputados
**Urbano Tarrío Montero**, nado en Vilagarcía de Arousa cara a 1910 e finada no mesmo concello o 16 de marzo de 1937, foi un sindicalista e guerrilleiro galego.

Traxectoria
-----------

Xornaleiro veciño de Rubiáns. Pertencía á Federación Local da CNT de Vilagarcía de Arousa. Foi detido pola Garda Civil en xaneiro de 1936 logo dunha pelexa na que agrediu a Jesús Daponte Barreiro. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte e incorporouse ao grupo guerrilleiro de Rodrigo Berruete Alejandre. Ante a persecución da Garda civil, o exército, os carabineiros e as milicias de Falange e a Garda Cívica de Vilagarcía agochouse na casa de Josefa Barreiro González. O 17 de marzo de 1937 entrou na casa de Josefa unha cuadrilla de falanxistas baixo o mando de Mouriño e mataron a Urbano alí mesmo. Levaron a Josefa á sede de Falange onde foi torturada e asasinada o 19 de marzo. Foi soterrada nunha fosa común do cemiterio municipal de Vilagarcía.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 22-1-1936, p. 32.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abuín Duro, Marcelino (2018). *La primavera rota. Vilagarcía de Arousa, 1936-1941*. Abegondo: Sociedad Bibliográfica de Galicia. ISBN 978-84-09-02453-7.

### Ligazóns externas

* 

* Urbano Tarrío Montero na páxina web *Nomes e Voces*.
A **Tenientada** é o nome popular con que se coñece o asalto por parte dun grupo de capitáns e tenentes do exército español á redacción do xornal madrileño *El Resumen*, acaecido o 13 de marzo de 1895. Ao día seguinte os militares asaltaron de novo a redacción de *El Resumen* e a de *El Globo*, dirixido este por Alfredo Vicenti.

Acontecementos
--------------

O asalto inicial debeuse a un artigo do xornal en que se criticaba os oficiais que non se presentaban como voluntarios para combater na guerra da independencia de Cuba, que se iniciara tres semanas antes. Os asaltos do día 14 foron resposta a artigos que criticaban a prepotencia dos militares. Os altercados provocados polos militares foron unha das razóns que motivou a dimisión de Práxedes Mateo Sagasta como Presidente do Goberno o 22 de marzo.

A pesar de que os militares causaron importantes estragos en ambas as redaccións e mesmo feridas de sabre aos seus traballadores, os asaltantes non foron castigados. O propio xeneral Arsenio Martínez-Campos Antón aproveitou o suceso para pedir que se limitase a liberdade de expresión cando atentaba contra a honra do exército.

Tanto no seu desenvolvemento como na tentativa do exército de limitar a liberdade de prensa, a *Tenientada* resultou un precedente dos sucesos do *¡Cu-Cut!*, o asalto á revista satírica catalá do mesmo nome que provocou en 1905 a caída do goberno Eugenio Montero Ríos. Ademais, foi unha mostra máis da crecente tensión entre a sociedade civil e o sector máis conservador do exército español, moi evidente desde as últimas décadas do XIX.

Entre os líderes da *Tenientada* encontrábase Miguel Primo de Rivera, que tiña entón vinte e cinco anos.

Notas
-----

1. ↑  Fernández Almagro, M. (1974). *Historia política de la España contemporánea* **2**. Madrid: Alianza Editorial. pp. 238–240.
2. ↑  Quiroga Fernández de Soto, A. (2022). *Miguel Primo de Rivera. Dictadura, populismo y nación*. Crítica. pp. 27–28.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Feitos do ¡Cu-Cut!

### Bibliografía

* Mancera Rueda, A. (2022). *La prensa española ante la Guerra de Cuba (1895-1898)*. Valencia: Tirant Humanidades.
**Xosé Antonio García Cotarelo**, nado en Vilameá (A Pontenova) en 1941, é un avogado, funcionario e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Dereito en Madrid, onde aprobou as oposicións ao Corpo Técnico de Administración Civil do Estado en 1967. Foi subdirector xeral nos ministerios da Gobernación, Interior, Obras Públicas e Urbanismo, Traballo, Sanidade e Seguridade Social e Xustiza. Estivo destinado en servizos especiais na Xunta de Galicia (1982-1990) e foi Secretario Xeral Técnico e de Relacións Institucionais da Consellería da Presidencia (1986) e Secretario Xeral da Vicepresidencia. Traballou despois na Inspección Xeral de Servizos do Ministerio de Traballo e Asuntos Sociais, onde se xubilou en 2007. Publicou poemas en *Dorna* e algúns artigos en *El Correo Gallego* sobre a obra de Cunqueiro e a literatura fantástica.

Obras
-----

* *A Autonomía galega (1846-1981)*, 1986 (con Rubén Víctor Lois Calviño e Xesús Fernández Jiménez).

### Traducións

* *Elexías* de Tibulo, 1989.

Notas
-----

1. ↑  Decreto polo que se nomea Secretario Xeral Técnico e de Relacións Institucionais da Consellería da Presidencia a don Xosé Antonio García Cotarelo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Pregón da xira se Santa Cruz ano 2002 - Xosé Antonio García Cotarelo.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q114258559
* WorldCat
* VIAF: 86919810
* BNE: XX1165651
* Dialnet: 5561337
* GND: 1026933765
* ISNI: 0000 0000 6637 7792
* PTBNP: 1289875

 |
**Windows 3.x** é o nome xenérico para a as versións do sistema operativo Windows Windows 3.0, Windows 3.1 e Windows 3.11.

Windows 3.0
-----------

Windows 3.0 saíu o 22 de maio de 1990, foi a primeira versión de Windows realmente popular, vendeu máis de 10.000.000 de unidades, e puido competir con éxito co Macintosh de Apple Computer e co Commodore Amiga.

Microsoft fixo unha verdadeira reconstrución do sistema operativo para facer un mellor uso da memoria dos microprocesadores Intel 80286 e Intel 80386, podendo redireccionar a memoria máis aló dos 640 KB. Tiña un administrador de programas e un administrador de arquivos ademais de Combo Boxes, menús xerárquicos e arquivos INI privados para cada aplicación.

A versión Windows 3.0a, lanzada a fins de 1991 tiña extensións multimedia que permitían o soporte de unidades de CD-ROM e tarxetas de son.

Windows 3.1
-----------

Windows 3.1 saíu ao mercado o 18 de marzo de 1992, incluía versións para fontes *True Type* e *OLE*.

Windows 3.1 para traballo en grupos
-----------------------------------

Windows 3.1 para traballo en grupos saíu ao mercado en outubro de 1992 e tiña soporte para redes. Unha versión mellorada Windows 3.11 para traballo en grupos saíu en decembro de 1993.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q737508
* NKC: ph314887

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre informática é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Urica** é a capital da parroquia do mesmo nome situada a 45 km ao sueste do poboado de Santa Inés, no estado Anzoátegui en Venezuela.

Localízase nas coordenadas xeográficas: 09° 43’ 00" de latitude Norte e 64° 00’ 30" de Lonxitude Oeste. Foi fundada polos españois a mediados do século XVIII sobre unha planicie bañada polas augas do Río Urica e o Río Amana, rodeada dos sitios de cría pecuaria de maior fama en Anzoátegui e coñecida como gran produtora de froitos menores.

Nesta poboación tiveron lugar memorables accións de guerra tales como as de José Félix Ribas e José Francisco Bermúdez contra José Tomás Boves. O 12 de setembro de 1814 deuse a Batalla de Curareque; o 5 de decembro dese mesmo ano a soada Batalla de Urica na que morreu Boves e por iso ten a súa tumba na vila. O 27 de abril de 1870 deuse a Batalla de Altagracia, e o 20 de febreiro de 1902, a batalla da Ponte.

En 1879, por disposición do Congreso Nacional da República, é creado o Grande Estado de Oriente, cuxa capital sería Urica. Esta división político territorial que, no seu momento estivo conformado polos actuais estados Anzoátegui, Sucre e Monagas, mantívose vixente até 1881 cando recibiu o nome de Estado Bermúdez, para, en 1898, finalmente adoptar a denominación de Estado Sucre.
***The Air Force*** é o quinto álbum de estudio da banda estadounidense de rock experimental Xiu Xiu, publicado o 12 de setembro de 2006 a través do selo 5 Rue Christine. O disco foi producido por Greg Saunier de Deerhoof, que tamén toca no álbum cos membros do grupo Caralee McElroy e Jamie Stewart.

Produción
---------

Stewart dixo que o ano foi "un dos primeiros non dominados por traxedias persoais" e que o álbum trata sobre "facer a outra xente sentirse mal" en vez de sentirse mal el mesmo. As súas principais temáticas son "culpa e sexo en oposición a pena e sexo". Stewart considerouno o seu mellor e máis consciente álbum pop. Dixo que a banda estaba obsesionada co *Blue Album* de Weezer e *The Queen Is Dead* de The Smiths mentres estaba de xira, aínda que o propio disco non reflicte particularmente estes traballos.

Listaxe de cancións
-------------------

Todas as letras escritas por Jamie Stewart, agás "Bishop, CA" e "Wig Master", que teñen letras adicionais por Angela Seo. 

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Buzz Saw"   | 3:01 |
| 2. | "Boy Soprano"   | 3:23 |
| 3. | "Hello from Eau Claire"   | 2:54 |
| 4. | "Vulture Piano"   | 3:23 |
| 5. | "PJ in the Streets..."   | 2:57 |
| 6. | "Bishop, CA"   | 4:06 |
| 7. | "Saint Pedro Glue Stick"   | 1:17 |
| 8. | "The Pineapple vs the Watermelon"   | 3:28 |
| 9. | "Save Me Save Me"   | 2:39 |
| 10. | "The Fox & the Rabbit"   | 3:12 |
| 11. | "Wig Master"   | 4:17 |

| N.º | Título | Duración |
| --- | --- | --- |
| 1. | "Bonus Track"   | 1:28 |
| 2. | "Feeding the Raging Heart"   | 2:18 |
| 3. | "Bonus Track"   | 1:13 |

Notas
-----

1. ↑  "Xiu Xiu". *Pitchfork* (en inglés). Consultado o 2021-04-02.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7712925
* AllMusic: mw0000584278
* Discogs: 175439
* Metacritic: xiu-xiu
* MusicBrainz: ID

 |
**Etnoxénese** (do grego: etnia (nación) + "xénese (nacemento), en grego: Εθνογένεσις) é o proceso mediante o cal un grupo de seres humanos pasa a ser considerado como etnicamente distinto. A etnoxénese implica a aparición e difusión duns trazos culturais e sociopolíticos específicos que diferencian ós membros dun grupo étnico doutros grupos étnicos relacionados.

Algúns pobos que se consideraban extintos, iniciaron un proceso de etnoxénese. Neste caso trátase da procura do seu recoñecemento como grupos socioculturais diferentes. No nordeste do Brasil moitos grupos indíxenas actuais teñen a súa orixe na fusión de grupos étnicos diferentes con linguas diferentes, entre eles están os karirí-xukurú, os karirí-xocó ou os aticum.

Evolución do número de linguas en Nova Guinea. Estimado segundo un modelo loxístico supoñendo uns 1500 anos para a diverxencia completa entre a lingua de dúas comunidades con orixe común, e tendo en conta que o número actual de linguas está entre 700 e 800.
A etnoxénese tamén pode ter unha orixe no crecemento da poboación, cando algúns territorios escasamente poboados foron poboados no paleolítico. Polo xeral, o tamaño dunha comunidade medraba até o punto que a comunidade se dividía en dúas e unha parte dela trasladábase a uns quilómetros da primeira. Co tempo a lingua e a cultura de ámbalas dúas comunidades ían diferindo até configurar dous grupos étnicos diferentes cunha orixe común. Este podería ser o principal proceso de etnoxénese en moitas áreas do planeta como Nova Guinea, que no presente é a área lingüisticamente máis diversa do planeta con 700 a 800 linguas.

Notas
-----

1. ↑  "Criterios de clasificación de los grupos". Arquivado dende o orixinal o 01 de maio de 2015. Consultado o 19 de xaneiro de 2018.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q900396
* BNF: 177108749
* GEC: 0272185
* MAG: 2781366068
* NKC: ph120015
* PSH: 42
* SUDOC: 223832219

 |
O **cruceiro de Capeliña da Laxe Pequena** está situado no lugar da Laxe Pequena, na parroquia rianxeira de Taragoña.

Descrición
----------

Sostense nunha plataforma cuadrangular de tres graos e de amplas dimensións. Ten fuste octogonal de grosa sección, con catro cunchas de vieira na súa zona alta. A capeliña moi ornamentada, está formada por: Unha base troncopiramidal invertida, dúas caras laterais, unha traseira e unha lousa de teito; a base porta tres querubíns en tres das catro caras, o lateral dereito posúe un baixorelevo de Santiago Apostol, o lateral esquerdo relevo de santo (probabelmente San Francisco), a traseira relevo de Cristo cos Cruz a costas e o teito simula unha bóveda de crucería rebaixada. No interior da capeliña hai unha imaxe da Virxe. Remata o conxunto coa cruz que é de sección octogonal, cos remates dos brazos florenzados e cun Cristo Crucificado ten as mans pechadas, pano de pureza anoado, leva coroa de espiñas e cartela de INRI. Este cruceiro debe de ser moi antigo, posibelmente do século XVI.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* PXOM de Rianxo 2014.

### Ligazóns externas

* Turismo.gal Xunta de Galicia.
Coordenadas: 41°26′38″N 2°14′17″L﻿ / ﻿41.444, 2.238

Estación de Verneda
L2L2
A **liña 2** ou *liña lila* do metro de Barcelona é unha liña de ferrocarril metropolitano soterrada que dá servizo nas cidades de Barcelona, Sant Adrià de Besòs e Badalona. Foi a última liña inaugurada durante o século XX á rede do metro e a primeira totalmente equipada con ascensores hidráulicos para ser adaptada a persoas con mobilidade reducida e pavimento de textura especial para invidentes. Actualmente ten trece quilómetros de lonxitude e dezaoito estacións.

O trazado da liña, que une Paral·lel e Badalona Pompeu Fabra, é de dobre vía soterrada. Os talleres e as cocheiras atópanse no Triángulo Ferroviario, preto da estación de La Pau. Ademais ten enlaces de servizo en Paral·lel coa liña 3 e en La Pau coa liña 4, entre outros.

Estacións da liña 2

Notas
-----

1. ↑  Transports Metropolitans de Barcelona, ed. (10 de xullo de 2010). "A rede de metro de TMB chega aos 100 km coa prolongación do L2 ao centro de Badalona". Arquivado dende o orixinal o 03 de marzo de 2016. Consultado o 1 de outubro de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1348921
* OSM: 195707
* Structurae: 10057150

 |
Coordenadas: 41°23′04″N 2°06′43″L﻿ / ﻿41.384444444444, 2.112

L3L3
Estación de Lesseps
A **liña 3** ou *liña verde* do metro de Barcelona é unha liña de ferrocarril metropolitano soterrada que dá servizo na cidade de Barcelona. É a liña máis antiga do metro, inaugurada o ano 1924 e bautizada como *Gran Metro*, unindo as estacións de Cataluña e Lesseps, baixo a xestión da compañía Grande Metropolitano de Barcelona ata a fusión con Ferrocarril Metropolitano de Barcelona.

Actualmente une as estacións de Zona Universitària e Trinitat Nova, nun trazado de dobre vía soterrada. As cocheiras atópanse en Sant Genís. As antigas cocheiras de Lesseps xa non dan servizo e tiñan a peculiaridade de estar situadas nunhas naves no exterior, subindo e baixando os trens cun elevador. Actualmente ten 18,4 quilómetros de lonxitude e vinte e seis estacións.

Estacións da liña 3

Notas
-----

1. ↑  Vilaweb, ed. (22 de abril de 2006). "Punto e a parte. Accesos fáciles desde o principio". Consultado o 30 de agosto de 2010.
2. ↑  Transports Metropolitans de Barcelona, ed. (10 de xullo de 2010). "A rede de metro de TMB chega aos 100 km coa prolongación do L2 ao centro de Badalona". Arquivado dende o orixinal o 03 de marzo de 2016. Consultado o 1 de outubro de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q385168
* OSM: 195705
* Structurae: 10057151

 |
**Sebastià Sánchez-Juan**, nado en Barcelona o 10 de novembro de 1904 e finado en 1974, foi un escritor catalán.

Traxectoria
-----------

Colaborou en *La Veu de Catalunya*, en 1922 escribe o *Segon manifest futurista (contra l’extensió del tifisme en literatura)* e publica poemarios futuristas como *Fluid* (1924) e *Constel.lacions* (1927) paseniñamente deixa as avangardas para se inscribir no modernismo como en *Poemas de promès* (1933).

Apoia o bando franquista durante a Guerra civil española e tras rematar publica a escolma *Prismes* e consegue un traballo na delegación de Prensa e Propaganda en Barcelona. Deixa de escribir en catalán e publica en castelán obras como *Régimen* (1940), *Sonetos* (1949) ou *Blanco y rosicler* (1946). En 1952 volta ao catalán con *Claror*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11947983
* WorldCat
* VIAF: 86806796
* BNE: XX1114573
* CANTIC: a10296013
* GEC: 0058598
* GND: 133047652
* ISNI: 0000 0000 6095 9791
* NTA: 133248488
* SUDOC: 113411340

 |
**Simónides de Ceos** (nado en Iulis, na illa xónica de Ceos, actual Kea, *ca.* -556 e finado en Siracusa, *ca.* -468), foi un poeta lírico grego, creador da mnemotecnia.

Traxectoria
-----------

Aínda que foi chamado a Atenas cara ao ano 526 a.C. pola corte do tirano Hiparco, logo marchou a Tesalia co seu sobriño, o tamén poeta e discípulo seu Baquílides. Alí relacionouse coa aristocracia gobernante, os escopadas e os alendas. Despois viaxou a Cranón e Farsalia. Volto a Atenas cantou as fazañas dos gregos na batalla de Maratón, co que se fixo moi popular. Terminou a súa vida na corte do tirano de Siracusa Hierón I. Escribiu para diversos mecenas en gran variedade de metros e xéneros: epigramas (principalmente epicedios como o dos trescentos espartanos de Leónidas I, e inscricións votivas), elexías patrióticas e morais, peáns, hiporquemas, e obras de lírica coral, como himnos, odas, epinicios, trenos e ditirambos, pero soamente unha pequena parte da súa obra sobreviviu.

Si que se conservaron bastantes anécdotas sobre o agarrado que era así como a noticia, transmitida por Cicerón no seu *De oratore*, de que foi un dos fundadores da mnemotecnia, en concreto da técnica ou sistema da localización que permitía a un orador recordar longuísimos discursos compostos previamente por un logógrafo, técnica que expón Quintiliano, na súa famosa *Institutio oratoria*, e que consistía en visualizar ou situar mentalmente nos distintos lugares dun templo coñecido polo expositor as distintas partes do discurso trazando un itinerario segundo a orde requirida. Ao parecer, no ano 500 a.C. estaba nun banquete cando se ausentou brevemente, salvándose así de morrer esmagado polo derrube do teito; e foi o único en poder recoñecer os esnaquizados corpos de ditos comensais ao recordar os lugares onde estaban sentados. Tamén se adoita recordar bastante en poética a súa afirmación de que «a poesía é pintura que fala e a pintura poesía muda», o que se considera orixe do tópico horaciano de *ut pictura poesis*. Tamén é o autor dunha famosa definición de xustiza, segundo a cal esta é "a obrigación de dar a cada un o que se lle debe".

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Juan Manuel Rodríguez Tobal: *El ala y la cigarra. Fragmentos de la poesía arcaica griega no épica*. Edición bilingüe. Hiperión, Madrid, 2005. *(en castelán)*

### Outros artigos

* Os nove poetas líricos

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q273003
* WorldCat
* VIAF: 3926768
* BAV: ADV11205786
* BIBSYS: 95004749
* BNE: XX879469
* BNF: 124260407
* BRE: 3663028
* BVMC: 39088
* CANTIC: a11030690
* CERL: cnp00396535
* CiNii: DA09791641
* DeutscheBio: 118614517
* EBID: ID
* Europeana: ID
* FAST: 1847637
* GEC: 0062825
* GND: 118614517
* ICCU: RAVV062796
* ISNI: 0000 0003 7425 126X
* LCCN: n85298996
* NKC: jn20011211025
* NLG: 49709
* NNDB: 000097751
* NTA: 068555318
* OL: OL4794249A
* SELIBR: 208825
* SNAC: w6x95sfj
* SUDOC: 033474575
* Treccani: simonide-di-ceo

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Selva (homónimos).
A Selva Daintree en Queensland, Australia.
A Selva Daintree preto de Cairns, en Queensland, Australia.
Illawarra, en Nova Gales do Sur, Australia.
As **selvas** son fragas caracterizadas polas altas precipitacións, de entre 1750 e 2000 mm. A canle do monzón, tamén coñecida coma a zona de converxencia intertropical, xoga un rol fundamental na creación das selvas tropicais.

Entre un 40 e 75% de tódalas especies do mundo son nativas das selvas.
 Estímase que moitos millóns de especies de plantas, insectos e microorganismos aínda non forn descubertos. As selvas tropicais foron chamadas as "xoias da Terra", e a "maior farmacia do mundo", xa que arredor dunha cuarta parte de tódalas medicinas naturais foron descubertas alí. As selvas tamén son responsables da renovación do 28 % do osíxeno, adoito mal referida coma produción de osíxeno, procesándo o dióxido de carbono mediante a fotosíntese e almacenándoo coma carbono mediante o biosecostro.

O estrato arbustivo das selvas está restrinxido en moitas áreas pola falta de luz solar a nivel do solo. Isto fai posible camiñar a través da **selva**. Se o dosel é destruído ou mingua, o solo é colonizado moi cedo por unha densa capa de trepadoras, arbustos e pequenas árbores chamada xungla. Hai dous tipos de selva, a selva tropical e a selva temperada.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *selva*.
2. ↑  "Rainforests.net - Variables and Math". Arquivado dende o orixinal o 05 de decembro de 2008. Consultado o 10 de xaneiro de 2011.
3. ↑  "Rainforests at Animal Center". Arquivado dende o orixinal o 08 de xullo de 2012. Consultado o 10 de xaneiro de 2011.
4. ↑  Killer Inhabitants of the Rainforests

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Selva tropical

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q9444
* AAT: 300008871
* BNCF: 6301
* BNF: 11931438h
* EBID: ID
* GEC: 0238515
* GND: 4131965-5
* JSTOR: rain-forests
* LCCN: sh85111193
* MAG: 2619416
* NKC: ph136689

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: 64735g38590
* MeSH: G16.500.275.157.437.500

 |
Escudo da cidade de Tampa
O **Selo de Tampa** é o selo oficial do goberno de Tampa. Este selo fíxoo Val Antuono en Italia, na década de 1920.

Deseño
------

No centro do selo está a (historicamente inexacta) representación do barco de vapor *Mascotte*, que posuía Henry B. Plant e que recibiu o seu nome da ópera La mascotte, de Edmond Audran. O barco percorreu Tampa, Key West, e Cuba dende mediados da década de 1880 ata comezos do século XX.

Notas
-----

1. 1 2  "History of the seal of Tampa". Arquivado dende o orixinal o 26 de marzo de 2010. Consultado o 16 de febreiro de 2013.
2. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 12 de xuño de 2010. Consultado o 16 de febreiro de 2013.
3. ↑

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Bandeira de Tampa

### Ligazóns externas

* A Historia de Tampa

| * v
* c
* e
Cidade de Tampa |
| --- |
| 
* Historia
* Bandeira
* Lema
* Área
* Xente
* Centro
* Urbanismo
* Educación
* Barrios
* Alcaldes
* Concello
* Deportes
* Rañaceos
* Policía
* Bombeiros
* Clima
* Medios de comunicación
* Aeroportos
* Transporte público
* Selo

 |  |
**Xabier Paya Ruiz**, nado en Getxo en 1982, é un bertsolari e tradutor vasco, coordinador cultural da candidatura a Capital Europea da Cultura Donostia 2016.

Traxectoria
-----------

Formouse como bertsolari con Jon Lopategi. Estudou tradución e interpretación na Universidade do País Vasco. Como bertsolari participou en gran número de competicións, gañando o Campionato de Biskaia de 2006. Foi lector de éuscaro e cultura vasca na Universidade de Birmingham. É autor dunha antoloxía da literatura oral vasca, *Ahozko Euskal Literaturaren Antologia* (2013). Entre as súas traducións ao éuscaro salientan as de *Un tranvía de nome desexo* (*Desio izeneko tranbia*, 2005) de Tennessee Williams, *Peter Pan e a levita escarlata* (*Peter Pan eta jaka eskarlata*, 2006) de Geraldine McCaughrean e *La vida es sueño* (*Bizitza amets*, 2013) de Pedro Calderón de la Barca.

Notas
-----

1. ↑  "Xabier Paya encabeza la nueva dirección colegida y provisional de la Capitalidad" *Diario Vasco*, 4 de abril de 2014
2. ↑  Entrevista a Xabier Paya, Euskonews
3. ↑  "El bertsolari y traductor Xabier Paya, lector de Euskera y Cultura Vasca en la Universidad de Birmingham" Euskalkultura.com, 13 de outubro de 2010
4. ↑  "Ahozko Euskal Literaturaren Antologia liburuaren aurkezpena: infinitoaren laburpena" sustatu.com, 12 de febreiro de 2014

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12269040
* WorldCat
* VIAF: 300398066
* BNE: XX4781618

 |
Unha xaboeira de plástico.
Unha **xaboeira** é un recipiente que está destinado a soster a pastilla de xabrón para o seu uso no cuarto de baño.

As xaboeiras son recipientes con forma de bandexas que se sitúan xunto ao lavabo e sobre as cales se deposita a pastilla de xabrón. A súa función é manter a pastilla ao alcance da persoa que se está lavando as mans, e a súa estrutura está concibida para impedir que a pastilla escorregue e se deslice polos azulexos ou caia no interior do lavabo.

As xaboeiras máis sinxelas consisten en simples bandexas cóncavas de dimensións lixeiramente superiores á da pastilla de xabrón. Adoitan ter estrías na súa base para que o xabrón non se mova no intre de ir collelo. Outras están formadas por barras metálicas, a través das cales se escorre tanto a auga como os restos de xabrón. A súa localización habitual é sobre o mesmo lavabo, xunto á billa, ou diante dos buratos do lavabo.

Tamén é normal penduralas ao carón do lavabo a unha altura á cal se poida acceder con facilidade. Outro lugar onde se colocan é no interior do lavabo ou nos bordos do mesmo. En ambos os casos diminúen a sucidade e o xabrón mantense en mellores condicións.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *xaboeira*.
2. ↑  "Una jabonera que aprovecha los agujeros del lavabo". Arquivado dende o orixinal o 29-10-2008.
3. ↑  "Jaboneras para el interior del lavabo". Arquivado dende o orixinal o 31-03-2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q574922
* AAT: 300215617
* GEC: 0209104

 |
Os **Washington Lions** foron un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Washington, D.C. Estados Unidos. Foron un dos membros fundadores da American Hockey League (AHL) na tempada 1941–42. Os Lions xogaron dúas tempadas antes de desaparecer a causa da segunda guerra mundial. Outro equipo denominado Washington Lions xogou na Eastern Hockey League entre 1944 e 1947. Os Lions da AHL Lions rexurdiron en 1947. Despois da tempada 1948-49, o equipo foi trasladado a Cincinnati (Ohio) baixo o nome Cincinnati Mohawks. O baleiro foi enchido por un segundo equipo que xogou na Eastern Hockey League, entre 1951-53, e 1954-57, que posteriormente se convertería nos Washington Presidents.

Durante o seu primeiro ciclo de existencia, os Washington Lions estiveron afiliados os Montreal Canadiens da National Hockey League (NHL).

Ano a ano
---------

Durante os anos que participaron na AHL, os Lions tiveron uns modestos resultados, participando tan só unha vez nos *play-offs*.

### Liga regular

| Tempada | Partidos | V | D | E | Pts | GF | GC | Clasificación |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| 1941–42 | 56 | 20 | 30 | 6 | 46 | 160 | 172 | 3º, Leste |
| 1942–43 | 56 | 14 | 34 | 8 | 36 | 184 | 272 | 3º, Leste |
|  |
| 1947–48 | 68 | 17 | 45 | 6 | 40 | 241 | 369 | 6º, Leste |
| 1948–49 | 68 | 11 | 53 | 4 | 26 | 179 | 401 | 6º, Leste |

### *Play-offs*

| Tempada | 1ª rolda | 2ª rolda | Finais |
| --- | --- | --- | --- |
| 1941–42 | derrota 0-2 Cleveland | — | — |
| 1942–43 | Non clasificado |
|  |
| 1947–48 | Non clasificado |
| 1948–49 | Non clasificado |

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey sobre xeo*** |

### Ligazóns externas

* "Washington Lions Statistics and History [1941-1943 AHL]" (en inglés). hockeydb.com. Consultado o 4 de xullo de 2015.
* "Washington Lions Statistics and History [1947-1949 AHL]" (en inglés). hockeydb.com. Consultado o 4 de xullo de 2015.
Conectores XLR3, macho e femia.
O **XLR** é un tipo de conector eléctrico, tamén chamado *cannon* en referencia ao seu creador James H. Cannon, da Cannon Electric dos Ánxeles (actualmente parte da ITT Corporation). Emprégase amplamente na cablaxe de instrumentos profesionais de son e vídeo, para os micrófonos e para sinais de liña (CD, amplificador...) Nos aparellos domésticos normalmente empréganse outro tipo de conectores.

Primeiramente era coñecido como *Cannon X*, logo engadíuselle un peche (latch) (*Cannon XL*) e despois unha goma (rubber), quedando así co nome de *XLR*. Normalmente fálase do **XLR-3** en referencia o 3 ao número de pins que leva, pero o número destes pode variar. O XLR3 emprégase universalmente para a conexión de sinal balanceado.

* XLR de distinta sorteXLR de distinta sorte
* XLR-4XLR-4
* XLR-5XLR-5
* XLR-6XLR-6

EIA Standar RS-297-A descrito para o XLR3 para sinal de son balanceado:

|  |
| --- |
|  |
| Pin | Función |
| 1 | Masa (malla do cable) |
| 2 | Polaridade normal ("vivo ou fase") |
| 3 | Polaridade invertida ("frío ou contrafase") |

Notas
-----

1. ↑  "Rane Professional Audio Reference description". Arquivado dende o orixinal o 02 de marzo de 2010. Consultado o 08 de febreiro de 2011.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Audio usage
* Lighting control usage
* Making XLR cables Arquivado 10 de febreiro de 2011 en Wayback Machine.
* A brief history of the XLR connector Arquivado 25 de decembro de 2010 en Wayback Machine.
* How to build Microphone Cable using XLR's

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q828468
* MAG: 2780141751

 |