Coordenadas: 38°40′31″N 16°05′54″L﻿ / ﻿38.67528, -16.09833

Vista da cidade
**Vibo Valentia** é un municipio italiano da rexión de Calabria, capital da provincia de Vibo Valentia. En 2016, segundo o censo dese ano, tiña unha poboación de 33.839 habitantes. Comprende unha extensión de 46,3 km², e ten unha altitude de 476 m sobre o nivel do mar.

Foi unha importante cidade da costa oeste da *Brucia*, ás beiras dunha baía chamada na Antigüidade, *Sinus Hipponiates* (actual Golfo de Santa Euxemia).

É o concello máis poboado da denominada *Costa degli Dei* ou *Costa bella*. A súa área urbana, que consta de varios municipios, ten 87.245 habitantes.

A cidade de Vibo Valentia ten unha longa historia de máis de 8.000 anos. Foi, de 1582 a 1593, e de 1806 a 1816, a capital da *Calabria Ulterior*, rexión establecida pola Constitución de Melfi do Reino de Sicilia establecida en 1231 e vixente neste reino, así como no de Nápoles e no das Dúas Sicilias até finais de 1816, e da tesouraría (facenda pública) da *Calabria Ulterior* e mais da *Calabria Citerior*.

En Vibo Valentia hai dous museos, un arqueolóxico chamado "Vito Capialbi", e outro de arte sacra. Ademais, ten un xardín botánico.

Historia
--------

No principio da súa historia foi unha localidade da tribo dos brucios, que a chamanan *Veip* (de onde provén *Vibo*). Segundo Estrabón, establecéronse alí colonos de Locros, cidade da Magna Grecia, e a cidade pasou a chamarse **Hipponio** (en grego antigo, Ἱππώνιον), ou sinxelamente *Hippo*, en osco ou brucio, que se transformou en *Vibo*.

En 389 a.C foi ocupada por Dionisio I de Siracusa, que a destruíu e trasladou os seus habitantes a Siracusa, e entregou o seu territorio á cidade de Locros. Ao cabo de dous anos (379 a.C.), os cartaxineses restableceron a independencia de Hippo e permitiron o regreso dos seus habitantes desde o exilio.

Non pasou moito tempo tras a súa recobrada liberdade cando caeu de novo en mans dos brucios, pouco despois do 356 a.C. En 294 a.C. conquistouna Agatocles, tirano de Siracusa (317-289 a.C.) e titulado rei desde 304 a.C. que a utilizou como base para as súas empresas militares e construíu un porto cunha estación naval (*epineion*). Pero cando Agatocles partiu da cidade, a gornición foi atacada e destruída polos brucios, que recuperaron Vibo. Conservárona até que toda a Brucia pasou a Roma.

En 218 a.C. o seu territorio (*Vibonensis ager*) foi asolado pola frota cartaxinesa, aínda que non se menciona a cidade durante as operacións de Aníbal en Brucia.

Xunto ao asentamento grego constituíuse unha colonia romana, de 4.000 persoas (incluíndo 300 cabaleiros) e desde entón foi coñecida polo nome de *Valentia*, en 192 a.C. O nome grego, *Hippo*, foi conservado pola poboación, moitas veces utilizando a forma brucia, *Vibo*, até que finalmente foi coñecida como Vibo Valentia.

Foi unha das principais cidades do sur de Italia. A actividade principal do seu porto era a exportación de madeira. Nel construíronse varias dársenas. Cicerón mencionouna como "nobre e ilustre cidade municipal".

Os triúnviros prometeron a cidade aos seus soldados. Xulio César utilizouna como base naval contra Pompeio na Segunda Guerra Civil da República de Roma e foi atacada por Casio. Augusto serviuse dela como base naval na súa loita contra Sexto Pompeio. Despois declarou o territorio de Valentia exento de ser distribuído entre os soldados para asegurar a lealdade da cidade. Máis tarde recibiu unha colonia, mencionada no *Liber Coloniarum*.

Durante todo o Imperio romano foi un *municipium*, mencionado por moitos autores latinos. Aparece nos *Itinerarios* do século IV. Na inscrición da Vía Popilia aparece unicamente como *Valentia*. Na época imperial, cando as dúas comunidades (*Hippo* e *Valentia*) xa estaban unidas, pasou a chamarse *Vibo Valentia*. Estrabón chamouna *Vibona Valentia*, pero probabelmente é un erro.

A deusa Proserpina tiña un templo dedicado en Valentia, cuxas ruínas aínda se mencionan no século XI, cando Roxerio I de Sicilia levou as súas columnas para adornar a catedral de Mileto.

O historiador Duris de Samos dixo que cerca da cidade había unha cova e unhas fontes onde estaba o corno de Amaltea, que foi adornado e colocado alí por Gelón de Siracusa.

Os bizantinos fortificaron a cidade pero os sarracenos destruíron a fortificación no século X. Frederico II Hohenstaufen reconstruíuna e cambiou o seu nome polo de Monteleone. Frederico foi o artífice da cidade moderna. En 1070, os normandos construíron un castelo no sitio da antiga acrópole.

Unhas pequenas ruínas poden aínda verse na actual poboación de Bivona, a uns 5 km de Monteleone, que corresponden probabelmente á cidade grega, mentres que a cidade romana estaba no mesmo lugar que Monteleone, pero non quedan restos.

Monteleone foi declarada capital da *Calabria Ulterior* polos franceses no século XIX.

Notas
-----

1. ↑  Poboación do concello de Vito Valentia Arquivado 11 de marzo de 2019 en Wayback Machine. Censo de 1.1.2016. ISAT.
2. 1 2  Brucia é unha denominación historiográfica para a actual rexión italiana da Calabria. O topónimo procede da tribo dos *brucios*, que ocuparon a zona antes da colonización grega do século VIII a.C.
3. 1 2  Hopponium (Ἱππώνιον); Hipponiates (Ἱππωνιάτης) no *Dictionary of Greek and Roman Geography (1854)* *(en inglés)*.
4. ↑  *Tabella dei gradi/giorno dei Comuni italiani raggruppati per Regione e Provincia (PDF)* Arquivado 04 de marzo de 2014 en Wayback Machine.. Consultada o 25 de setembro de 2012.
5. ↑  "La storia di ViboValentia" en pavonerisorse.it *(en italiano)*. Consultada o 25 de setembro de 2016.
6. ↑  César, *De bello civili* III, CI.
7. ↑  App. Alex. de Bell. civ. lib. IV.
8. ↑  Nicolai de Jamsilla (1770): De rebus gestis Federici II imperatoris.... Neapolis: Joannis Gravier.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Vibo Valentia*** |

### Bibliografía

* Michele Furci (1994): *Monteleone: Provincia del Regno di Napoli (1806-1816)*. Vivo Valentia: Edizioni Mapograf.
* Romano Michele A. (2006): *L'archeologia di Paolo Orsi a Monteleone Calabro (1912-1925)*. Vivo Valentia: Soc.coop. Nuova Qualecultura A R.l. ISBN 978-88-9527-000-2.
* Francesco Albanese (1974): *Vibo Valentia nella sua storia*. 2 Volumes. Vibo Valentia: Ed. Grafica Calabrese.
* Fulvio Mazza (1995): *Vibo Valentia. Storia, cultura, economia*. Soverìa Mannelli, Catanzaro, Calabria: Rubbettino Editore. ISBN 978-88-7284-419-9.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q13625
* WorldCat
* VIAF: 141967957
* BAV: ADV11808828
* BNF: 145148526
* DARE: 16733
* EBID: ID
* GEC: 0237811
* GeoNames: 6540115
* GND: 4267384-7
* LCCN: n85278138
* MusicBrainz: ID
* OSM: 39682
* Pleiades: 452337
* WOEID: 725863

 |