recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Robert Joseph Leftkowitz**, nado en Nova York o 15 de abril de 1943, é un bioquímico estadounidense e profesor da Universidade de Duke coñecido polos seus estudos sobre os receptoras acoplados a proteínas G, polos que foi galardoado co Premio Nobel de Química no ano 2012, xunto a Brian Kobilka.

Traxectoria
-----------

Joseph Leftowitz é fillo de Max, un contable que traballaba en Manhattan e de Rose, unha profesora de primaria. Naceu e creceu nun complexo de apartamentos no Bronx. Graduouse en 1959 no Bronx High School of Science, á idade de 16 anos. Posteriormente, asistiu á Universidade de Columbia, onde estudou Química Orgánica avanzada e Físico-química, graduándose en 1962.

Carreira
--------

Leftkowitz realizou os seus primeiros descubrimentos coa adrenalina. Marcou as moléculas con isótopos radioactivos para poder observar cara a onde se dirixía a hormona nas células. Conseguiu así identificar uns receptores de adrenalina, chamados beta-adrenérxicos, estudando o seu funcionamento. Na década seguinte, uniuse ao seu equipo de investigación Brian Kobilka. Xuntos, comezaron a buscar os xenes que codificaban os receptores beta-adrenérxicos, que resultou ser moi similar a un receptor que capta luz no ollo. A partir de entón, atoparon unha serie de receptores semellantes: os receptores acoplados a proteínas G, polos cales ambos investigadores foron premiados co Premio Nobel no 2012.

Notas
-----

1. ↑  "Robert J. Lefkowitz - Biographical". Consultado o 11 de outubro de 2012.
2. ↑  "Nobel de Química 2012: Robert J. Lefkowitz y Brian K. Kobilka". *La Vanguardia*. 10 de outubro de 2012. Consultado o 3 de maio de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha de Robert Leftkowitz na web oficial dos Premios Nobel


|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Dan Shechtman** | **Premio Nobel de Química**2012 | Sucesor:**Martin Karplus Michael Levitt Arieh Warshel** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q80910
* WorldCat
* VIAF: 84862396
* EBID: ID
* FAST: 1968087
* GEC: 20806545
* GND: 1209586576
* ISNI: 0000 0001 1074 3869
* LCCN: n78042146
* Munzinger: 00000029297
* NKC: nlk20040155774
* NTA: 067668240
* ORCID: 0000-0003-1472-7545
* SNAC: w69h4c19
* SUDOC: 131293249

 |
**Robert Moog**, nado en 1934 e finado en 2005, foi un inventor, músico e enxeñeiro norteamericano que, xunto co compositor Herbert Deutsch, inventou o moderno sintetizador (o **Moog**, presentado nun congreso en 1964).

Traxectoria
-----------

O primeiro Moog era monofónico (o que imposibilitaba a creación de acordes) e precisaba ser afinado constantemente, pois era analóxico.

Creou a empresa *Moog Music Inc.*, na cal foran producidos os sintetizadores utilizados por artistas como Wendy Carlos (na banda sonora de *A Clockwork Orange*) e polo grupo de rock progresivo Emerson, Lake & Palmer, polo tecladista Keith Emerson. Lanzou posteriormente o *Minimoog*, o máis vendido da empresa en todos os tempos. Inventou o *Moog Taurus*, un sintetizador para ser tocado cos pés, para ser utilizado como un contrabaixo, o *Vocoder* (ligado a un micrófono, permitía a alteración na voz), o *Polymoog*, de 1976, polifónico e que viña con sons gravados de fábrica, e o *Moog Liberation*, teclado que permitía ser colocado no usuario como unha guitarra, alén do *Memorymoog*, que permitía a gravación de sons polo tecladista.

Non se limitou apenas a tecnoloxía do sintetizador, tamén inventou outros instrumentos, como o *theremin* (instrumento musical electrónico que é executado movéndose as mans preto dunha antena, moi usado en filmes de ciencia ficción e horror), pola Big Briar, empresa que fundou ao se retirar da Moog.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Moog (sintetizador)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q200883
* WorldCat
* VIAF: 53135958
* BIBSYS: 8023050
* BNF: 144922725
* Discogs: 107251
* EBID: ID
* FAST: 1427989
* GND: 13148267X
* IMDb: nm0600555
* ISNI: 0000 0000 6159 507X
* LCCN: n85237102
* MusicBrainz: ID
* NKC: js20060324011
* NNDB: 000023732
* NTA: 227434870
* SELIBR: 270496
* SNAC: w6p28105
* SUDOC: 119105101
* WikiTree: Moog-13

 |
| Rafflesia Arnoldii |
| --- |
| Rafflesia arnoldii flor e brote |
| Estado de conservación |
| En perigo |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| División: | Magnoliophyta |
| Clase: | Magnoliopsida |
| Orde: | Malpighiales |
| Familia: | Euphorbiaceae |
| Xénero: | *Rafflesia* |
| Especie: | *R. arnoldii* |

 |
| Nome binomial |
| *Rafflesia Arnoldii*R.Br. |

A **Rafflesia arnoldii** é unha planta parasita do xénero Rafflesia, que se encontra nos bosques húmidos da Indonesia (sobre todo en Sumatra e Borneo) e nas selvas do sueste asiático, que desenvolve a flor máis grande do mundo. Foi descuberta en Sumatra en 1818 por Thomas Stamford Raffles e Joseph Arnold.

Descrición
----------

As flores poden alcanzar ata case un metro de diámetro e poden chegar a pesar ata 11 quilogramos, chegando a ser así a segunda planta máis grande do mundo. Trátase de flores carnosas de cor avermellada ou alaranxada e de cinco lóbulos que permanecen abertas entre cinco e sete días. Como acontece con outras plantas con floracións de gran tamaño, estas só se dan cada varios anos.
As flores, que desprenden un forte olor fétido (similar ao da carne podre), son capaces de emitir calor. Cre que ambos os dous mecanismos lles serven para mimetizar a calor e o olor dun animal morto e atraer a atención das moscas preeiras, que son os insectos que a polinizan.
A planta carece de follas, brotes e raíces (só é visible a súa flor) e polo tanto non realiza a fotosíntese. É unha planta que parasita ás árbores, crecendo sobre as súas raíces, de onde obtén os nutrientes necesarios.
Os seus órganos vexetativos redúcense a unha rede de fibras celulares que se encontran maioritariamente entre os tecidos da planta hospedadora ou formando un órgano retorcido e subterráneo chamado rhizomatoide.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q161888
* EBID: ID
* MAG: 2779952178

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* EOL: 5514311
* EPPO: RFFAR
* GBIF: 7279683
* iNaturalist: 337568
* IPNI: 316069-1
* NCBI: 577516
* PlantList: kew-2869157
* Tropicos: 27000025

 |
Roma no -753.
***Roma Quadrata*** (en galego, 'Roma cadrada'), foi o nome que lle deron ao conxunto de aldeas latinas, etruscas e sabinas que vivían na beira do río Tíber e que formaron o que máis tarde se había chamar Roma. Esta cidade formouse no século -VIII aínda que a lenda a sitúa o 21 de abril de -753, data que marcaba o ano 1 do calendario romano. Tamén conta a lenda que a cidade foi fundada por Rómulo e Remo, matando o primeiro ao segundo, converténdose así no único soberano.

Porén, outros autores, a medio camiño entre a lenda e a realidade histórica documentada arqueoloxicamente, dan á Roma Quadrata outras tres definicións diferentes: a primeira corresponderíase con todo o outeiro do Palatino, como refiren Plutarco, Dionisio de Halicarnaso e Apiano, a segunda, a unha restrinxida zona monumental, limitada á área de *Apollinis* (zona do Templo de Apolo Palatino), que ocupaba unha pequena parte do Palatino e unha terceira, a un foxo (probabelmente non chegase a *murus terreus*), que rodeaba o Palatino.

Notas
-----

1. ↑  Plutarco, *Vida de Romulo*, 9, 4.
2. ↑  Dionisio de Halicarnaso, *Antigüidades romanas*, I, 88, 2.
3. ↑  Apiano, *Sobre os reis de Roma*, fr. 1–9.
4. ↑  Ovidio, *Fastos*, IV, 823–824.
5. ↑  Festo, *De verborum significatu*, 310 L.
6. ↑  Andrea Carandini, *Roma, il primo giorno*, Roma-Bari, Laterza, 2007.
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Romanización.
En lingüística, a **romanización** ou **latinización** é a representación dunha palabra ou lingua mediante o alfabeto latino, no caso de que a palabra ou lingua orixe use un sistema de escrita distinto (ou inexistente).

Métodos e características
-------------------------

Entre os métodos de romanización inclúense a **transliteración**, para representar texto escrito, e a **transcrición**, para representar a pronuncia das palabras. Esta última pódese dividir en transcrición fonémica (rexistrando fonemas) e a máis estrita transcrición fonética (rexistrando sons da fala).

Cada romanización leva asociada un conxunto de regras para a pronuncia das palabras romanizadas resultantes. Como exemplo de linguas ás que este proceso se lles aplica a miúdo encóntranse o chinés, o xaponés e o coreano.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Ángel Iglesias Martínez**, nado en Monte Asnal (Amoeiro) en 1915 e finado en 2005, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

O 13 de novembro de 1936, logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, matou en defensa propia na casa da súa moza Herminia Gutiérrez a Antonio Ferreira Sánchez, xefe dos falanxistas de Palmés. Detido, fuxiu cando ían pasealo e estivo agochado até o remate da guerra civil. Entregouse en 1940 e foi xulgado e condenado a oito anos en prisións e campos de concentración, entre eles traballos forzados no Val dos Caídos. Retornou a Trasalba.

Notas
-----

1. ↑  Alonso Montero, X. (5 de xullo de 2019). "«...home bravo que non se deixou cazar»". *La Voz de Galicia*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fundación Luís Tilve, ed. (2014). *A barbarie silenciada. Amoeiro 1936*. Santiago de Compostela. p. 90. ISBN 978-84-95773-27-2.
* Soutelo Vázquez, R. (2019). *O Anxo de Monteasnal. Investigación e didáctica da represión franquista partindo da memoria oral dun home bravo que non se deixou cazar*. Ir Indo.

### Ligazóns externas

* 

* Ángel Iglesias Martínez na páxina web *Nomes e Voces*.
**Tamaiti Vai Peua**, nado o 10 de decembro de 1950 en Rarotonga, é un político das Illas Cook.

Traxectoria
-----------

Peua é orixinario da illa de Pukapuka, onde comezou os seus estudos, traballou para a administración pública. En 2006 comezou a súa carreira política presentándose para o Parlamento pola circunscrición de Pukapuka-Nassau coa etiqueta do Partido das Illas Cook, aínda que en 2007 deixou o partido declarándose independente.

En agosto de 2010 o Partido das Illas Cook non o seleccionou como candidato para as eleccións dese ano polo que buscou presentar a súa candidatura como demócrata, pero finalmente foi como independente, perdendo o escano.

Notas
-----

1. ↑  "Independent Pukapuka MP - Vai Peua". Cook Islands Government. 2007-08-17. Arquivado dende o orixinal o 27 de decembro de 2009. Consultado o 2009-12-27.
2. ↑  "Vai Peua out in the cold, may stand as an Independent". Cook Islands Herald. 2010-08-25. Consultado o 2010-09-02.
3. ↑  "Peua chasing Demo Party nomination". Cook Islands Times. 2010-08-27. Consultado o 2010-09-10.

Ligazóns externas
-----------------

* Perfil no Parlamento das Illas Cook *(en inglés)*
**Ángel Martínez Castro**, nado en Ponteareas a finais da década de 1870 e finado en Buenos Aires o 11 de outubro de 1930, foi un agrarista e político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou a Bos Aires con 13 anos. Aos 25 ingresou no Partido Socialista Argentino. Retornou a Ponteareas en 1909 onde organizou un grupo agrarista. Volveu a Arxentina ao ano seguinte e fundou o Comité Puenteareano. Promoveu a creación do Comité Auxiliar de las Sociedades Agrícolas de Puenteareas en Buenos Aires que despois pasou a denominarse Comité Puenteareano de Acción Popular. Foi correspondente administrativo de *El Tea* en Buenos Aires. Foi un dos fundadores da Federación de Sociedades Gallegas Agrarias y Culturales, da que foi o seu primeiro secretario xeral. Despois integrouse no Comité de prensa da Federación pero foi desprazado polo sector galeguista. Logo da ruptura da Federación en 1929, o Comité Puenteareano ingresou na Federación de Sociedades Gallegas de Buenos Aires e Martínez participou no Comité de prensa de *Acción Gallega*.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *Acción Gallega*, 26-10-1930, p. 1

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Díaz, Hernán M. (2007). *Historia de la Federación de Sociedades Gallegas*. Buenos Aires: Fundación Sotelo Blanco-Biblos. ISBN 9789507865749.

### Ligazóns externas

* Agrupación de Vecinos de Ponteareas en Buenos Aires[*Ligazón morta*]
**Ángel José Portela Pardo**, nado en Ponte Caldelas cara 1905, foi un farmacéutico e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Manuel Portela. Licenciado en Farmacia pola Universidade de Santiago de Compostela en 1926, foi farmacéutico auxiliar do Exército e profesor axudante de clases prácticas adscrito ás cátedras de Química Inorgánica e Farmacia Práctica. Colaborou en *El Pueblo Gallego*. Instalado como farmacéurico en Taboada dende 1929, foi Inspector Farmacéutico Municipal. Afiliado a Unión Republicana, foi presidente da agrupación local de Taboada, e foi vogal do comité de propaganda pro-estatuto de Galicia de Taboada. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi cesado como inspector farmacéutico municipal ata que foi reposto en 1940. O Tribunal Regional de Responsabilidades Políticas condenouno en 1941 a unha sanción económica de 500 pesetas. Foi académico correspondente da Real Academia de Farmacia dende 1942.

Vida persoal
------------

Casou en Cacabelos coa mestra de Taboada dos Freires Antonia Fernández López en outubro de 1929.

Notas
-----

1. ↑  *El Progreso*, 17-10-1929, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en Represión franquista en Lugo
***Villaviciosa de al lado*** é un filme español de comedia do ano 2016, dirixido por Nacho G. Velilla e protagonizado por Carmen Machi, Arturo Valls, Belén Cuesta, Macarena García, Leo Harlem, Jon Plazaola, Yolanda Ramos, Carmen Ruiz, Carlos Santos, Salva Reina, Goizalde Núñez e Antonio Pagudo.

Sinopse
-------

Na localidade de Villaviciosa de al lado toca a lotaría, pero os homes do lugar non poden cobrala xa que o décimo foi premiado no club de alterne local e non queren que as súas mulleres o descubran. Con todo, estas andan coa mosca detrás da orella e fan gardas na entrada do club para descubrir se os seus maridos resultaron agraciados e se as enganan, e acaban postas a mal con Mari (Carmen Machi), a dona do club. Pola súa banda, os homes tentan cobrar o premio enviando ao club de alterne a Nino (Salva Reina), pero o resultado non é o esperado e trazan unha nova estratexia: ir roubalo mentres ten lugar a procesión de Semana Santa do lugar.

Polas malas xestións do alcalde (Leo Harlem), o balneario de Villaviciosa é clausurado, e deste xeito pérdense gran cantidade de empregos e a ilusión da poboación. Co peche do balneario, a maioría dos habitantes de Villaviciosa márchanse do lugar e os establecementos vense obrigados a trasladarse. Cando o prazo para cobrar o premio está a piques de rematar, as mulleres descobren o engano dos seus maridos, pero deciden deixar as súas diferenzas atrás e ten lugar unha persecución en tractor para alcanzar a Mari, quen estaba a fuxir co diñeiro.

Finalmente, alguén merca o balneario, conseguindo devolver a Villaviciosa de al lado a súa alegría e a súa popularidade. Un ano despois é inaugurado e chega o seu misterioso comprador, quen en realidade é Mari que o fai porque desexa volver dar vida ao balneario do seu pai e emendar así os seus erros do pasado. Todos quedan sen palabras e acaban reconciliándose.

Elenco de actores
-----------------

* Carmen Machi - *Mari*
* Arturo Valls - *César*
* Belén Cuesta - *Elisa*
* Macarena García - *Sole*
* Leo Harlem - *Anselmo*
* Jon Plazaola - *Carlos*
* Yolanda Ramos - *Visi*
* Carmen Ruiz - *Milagros*
* Carlos Santos - *Ricardo*
* Salva Raíña - *Nino*
* Goizalde Núñez - *Carmen*
* Antonio Pagudo - *Juan Diego López "Juandi"*
* Boré Buika - *Pai Benjamín*
* Julieta Serrano - *Petra*
* Toni Sevilla - *Benito*
* Tito Valverde - *Augusto*
* Miguel Rellán - *Xubilado*
* Florín Opritescu - *Constantin*
* Corina Randazzo - *Merche*
* Jorge Asín - *Paco*
* Javi Coll - *Ángel*

Notas
-----

1. ↑  Ficha de "Villaviciosa de al lado" en Filmaffinity.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q27927646
* FilmAffinity: 410078
* IMDb: tt5674842
* LUMIERE: 71026
* TheNumbers: Villaviciosa-de-al-lado-(Spain)
* TMDb: 375868

 |
**Rafael González Iglesias**, nado na Coruña o 28 de febreiro de 1900 e finado en Madrid o 21 de maio de 1951, foi un empresario, aparellador e avogado galego, presidente do Atlético de Madrid entre 1931 e 1935.

Traxectoria
-----------

Trala dimisión de Luciano Urquijo, o 28 de novembro de 1931 celebráronse eleccións á presidencia do Atlético de Madrid, que nese momento xogaba en Segunda División e que afrontaba múltiples problemas. Foi elixido Rafael González Iglesias, que fixou como obxectivo o ascenso á Primeira División, o que se acadou en 1933/34. Tralo ascenso realizáronse tres fichaxes importantes, a dos internacionais Martín Marculeta, Lafuente e "Chacho". Outra xestión importante foron os acordos cos propietarios dos campos de fútbol Metropolitano e de Vallecas para rebaixar o prezo de alugueiro por xogar nos mesmos.

O 5 de xaneiro de 1935 presentou a dimisión, pero seguiu ligado ao mundo do fútbol, sendo vicepresidente da Federación Española, directivo da castelá e membro da Delegación Nacional de Deportes.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Necrolóxica no *ABC*, 23 de maio de 1951 *(en castelán)*.
O **romance** é un tipo de estrofa lírica, caracterizada porque non está composta por un número fixo de versos, está formada por versos octosílabos, e ten rima asonante (só vogais) nos versos pares, quedando soltos os impares.

Uso
---

Aínda que é a estrofa típica dos romances, coma no Romance de don Gaiferos:

*Onde vai aquil romeiro,*  

*Meu romeiro a onde irá*  

*Camiño de Compostela.*  

*Non sei se alí chegará.*
*Os pés leva cheos de sangue*  

*Xa non pode máis andar.*  

*Malpocado, pobre vello*  

*Non sei se alí chegará*.
tamén pode ter uso noutro tipo de poesía lírica, como a "Negra sombra" de Rosalía de Castro:

*Cando penso que te fuches,*  

*Negra sombra que me asombras!*  

*Ao pé dos meus cabezales*  

*tornas facéndome mofa*.
*Cando maxino que es ida*  

*no mesmo sol te me amosas*  

*i eres a estrela que brila*  

*i eres o vento que zoa*.
O seu uso é moi abondoso na poesía popular:

*Chamáchesme moreniña,*  

*á beira de tanta xente*  

*que agoira vaime quedare*  

*moreniña para sempre*.
**Romano** (morreu en 596 ou en 597) foi exarca de Rávena (589-596/597).

En 589 converteuse en exarca no lugar do desacreditado Esmaragdo, e no seu primeiro ano de exarca recuperou as cidades de Módena, Reggio, Parma, Piacenza, Altinum, e Mantua do poder dos longobardos. En 592 o Papa Gregorio I pediu a axuda de Romano para axudalo a asistir a Nápoles, que sufría un ataque longobardo, pero Romano considerou máis prudente permanecer na Italia central. O Papa firmou a paz co Ducado de Spoleto para librar Nápoles. Pouco despois, os longobardos ocuparon Perugia, facendo que Romano enviase un exército para recuperar a Umbría. O rei longobardo Axilulfo, ao saber isto, pasou a Italia central e mesmo ameazou Roma. Vendo que o exarca estaba pouco disposto a facer a paz, o Papa tentou saltar a autoridade do exarca apelando ao emperador bizantino Mauricio en 595, pero foi en van. Romano morreu sobre o final de 596, e foi sucedido por Calinico, que resultou ser máis conciliador.


| Exarcado de Rávena |
| --- |
| *Segue a:* Esmaragdo | **Romano de Rávena**(589-597) | *Precede a:* Calinico |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2006846
* DBI: ID
* Treccani: romano

 |
**Vestur-Skaftafellssýsla**| 

|  |
| --- |
|  |
|  |

 |
| Mapa |
|  |
| Información |
| País |  Islandia |
| Rexión | Suðurland |
| Subdivisións | 2 municipios |
| Superficie | 5.663 km2 |
| Poboación | 961 hab. (2009) |
|

**Vestur-Skaftafellssýsla** é un dos vinte e tres condados de Islandia. Está situado no sur de Islandia.

Xeografía
---------

Este condado está localizado na zona sur de illa, na rexión de Suðurland, formada por este condado e os de Rangárvallasýsla e Árnessýsla. Limita cos condados de Rangárvallasýsla ao oeste e Austur-Skaftafellssýsla ao leste. Neste condado atópase o punto máis meridional da illa de Islandia, Kötlutangi.

Demografía
----------

O condado de Vestur-Skaftafellssýsla ten unha superficie total de 5.663 quilómetros cadrados para unha poboación total de 961 habitantes (2009), polo que a súa densidade de poboación é de tan só 0,16 habitantes por quilómetro cadrado, sendo unha das densidades máis baixas do país.

### Municipios

Vestur-Skaftafellssýsla comprende só 2 municipios, formados pola unión de varios (entre paréntese o nome dos municipios que os constitúen):

* Mýrdalshreppur
	+ (Dyrhólahreppur)
	+ (Hvammshreppur)
* Skaftárhreppur
	+ (Álftavershreppur)
	+ (Leiðvallarhreppur)
	+ (Skaftártunguhreppur)
	+ (Kirkjubæjarhreppur)
	+ (Hörgslandshreppur)

### Localidades

Vestur-Skaftafellssýsla comprende as seguintes localidades:

| Localidades | Altitude (msnm) | Poboación (2004) |
| --- | --- | --- |
| Dyrhólahverfi | 7,9 | 44 |
| Grafarkirkja | 70 | 5 |
| Kálfafell | 44,8 | 5 |
| Kirkjubæjarklaustur | 31,6 | 5 |
| Langholt | 11,8 | 5 |
| Þrestbakki | 79,8 | 5 |
| Reynir | 165,8 | 49 |
| Skeiðiflötur | 50,9 | 44 |
| Þykkvabæjarklaustur | 14,9 | 4 |
| Vík-Handelssted | 0,1 | 47 |
|

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1206821
* WorldCat
* VIAF: 316877219

 |
**Ramón Taboada de Zúñiga Salgado**, nado en Ourense o 9 de outubro de 1923 e finado na mesma cidade 3 de xullo de 2016, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Francisco Javier Taboada de Zúñiga. Doutor en Dereito. Foi alcalde de Ourense (1958-1962) e procurador nas Cortes Españolas. Foi Delegado provincial do Ministerio da Vivenda en Ourense (1963-1978) e presidente da Cámara Agraria.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Domingo Saavedra Sánchez** |  **Alcalde de Ourense** 1958 - 1962 | Sucesor:**Enrique Alonso Cuevillas** |

Recoñecementos
--------------

Encomienda da Orde de Cisneros e do Mérito Civil.

Vida persoal
------------

Casou en Santiago de Compostela con Pilar Romero García-Reboredo o 18 de marzo de 1953, filla de Francisco Romero Molezún, e foi pai de Francisco Javier Taboada de Zúñiga Romero.

Notas
-----

1. ↑  "Fallece Ramón Taboada, alcalde entre 1958 y 1962", *La Región*, 6-7-2016.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Genealogía de la Torre-fuerte de la Candaira

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17414082
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 112170

 |
**Xoán de Borbón Braganza**, conde de Montizón, nado en 1822 e finado en 1887, foi o pretendente ao trono español da dinastía carlista co nome de **Xoán III** (1861-1868) e pretendente lexitimista ao trono francés co nome de **Xoán III rei de Francia e Navarra** (1883-1887).

Traxectoria
-----------

Juan Carlos María Isidro naceu como Infante de España en Madrid, fillo de Carlos María Isidro de Borbón e da infanta María Francisca de Portugal. En 1833 trasladouse co seu pai a Portugal e en 1834 a Inglaterra. O 6 de febreiro de 1847 casou coa arquiduquesa Beatriz de Austria-Este, filla de Francisco IV de Módena e a princesa María Beatriz de Savoia, coa que tivo dous fillos Carlos, duque de Madrid e Afonso Carlos, duque de San Jaime.

Xoán e Betriz viviron en Módena ata a revolución de 1848, cando despois dunha estadía en Austria establecéronse en Londres, Xoán desenvolveu tendencias liberais en contradición coa súa propia familia e muller, da que se acabou separando. Cando o 23 de abril de 1860 o seu irmán Carlos Luís de Borbón abdicou tras ser detido polas autoridades españolas logo dunha tentativa frustada de insurrección, Xoán asumiu os dereitos da dinastía carlista, a pesar da retractación de Carlos Luís unha vez liberado e durante uns meses houbo dous pretendentes carlistas, ata que a morte de Carlos Luís en xaneiro deixou a Xoán como o único pretendente, aínda que mantivo escasos apoios entre os carlistas, polo seu ideoloxía liberal, e a viúva de Carlos María Isidro, María Teresa de Braganza, príncesa de Beira exerceu como a verdadeira cabeza do movemento carlista e en 1864 proclamou na *Carta aos españois* como rei lexítimo ao fillo de Xoán, Carlos co nome de Carlos VII. Aínda que algúns destacados carlistas, como Ramón Cabrera ou o conde de Chambord seguiron a recoñecer a Xoán como o rei lexítimo ata que Xoán abdicou dos seus dereitos o 3 de outubro de 1868 e retirouse a Hove, preto de Brighton e apoiou ao seu fillo na Terceira Guerra Carlista.

O 24 de agosto de 1883 á morte do conde de Chambord, o pretendente lexitimista ao trono de Francia, a viúva e unha parte dos seus seguidores procláronno o seu herdeiro e Xoán converteuse en pretendente ao trono de Francia, aínda que non de forma activa.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q443417
* BNE: XX1522128
* DBE: juan-carlos-maria-isidro-de-borbon-y-braganza
* GEC: 0011288
* Luminous-Lint: Comte\_de\_\_Montizon
* PARES: 157078
* RKD: 384590

 |
**Víctor Lecumberri Arana**, nado en 1913 e finado no 2005, coñecido como **Comandante Otxabiña**, foi un político e sindicalista comunista vasco.

Víctor Lecumberri foi un militante comunista desde a súa mocidade. Foi testemuña directa da proclamación da Segunda República Española o día 13 de abril de 1931 en Éibar e destacou como miliciano na Guerra Civil Española. Foi un dos fundadores do Partido Comunista de Euskadi.

Biografía
---------

Víctor Lecumberri naceu na localidade guipuscoana de Éibar no País Vasco. Dende moi novo militou no Partido Comunista de España (PCE) e foi testemuña directa da proclamación da Segunda República Española o día 13 de abril de 1931 en Éibar, un día antes que no resto do as cidades do España. Participou nos sucesos de outubro de 1934 en Éibar, polo que foi encarcerado, e permaneceu en prisión até febreiro de 1936 cando co triunfo da Fronte Popular, foi amnistiado.

Durante a Guerra Civil, participou nas accións máis importantes que se libraron en territorio guipuscoano e na defensa de Éibar ante o asedio das tropas franquistas. Tivo un papel destacado nos movementos bélicos que se libraron nos montes Arrate, Kalamua e Akondia chegando ao grao de capitán.

Durante a guerra foi feito prisioneiro polos franquistas, escapando en varias ocasións. Tamén foi ferido catro veces, dúas delas de gravidade. Nunha das súas estancias no hospital, conseguiu fuxir e pasar a Francia, onde se alistou na Lexión para poder volver á España republicana. Exiliado en Francia, colaborou coa resistencia francesa contra o nazismo, e tomou parte nos guerrilleiros españois desde Francia a Asturias. Finalizada a Guerra Mundial, foi encarcerado durante case 20 anos pola ditadura franquista. Tras quedar en liberdade, regresou a Éibar, onde continuou o seu traballo como militante comunista.

O mércores 28 de setembro de 2005 morreu aos 92 anos de idade na súa cidade natal.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Novas do enterro
* Otxabiña, aventuras dun comunista eibarrés de guerra en guerra *(en éuscaro)*
* "Víctor Lecumberri Arana, histórico militante" do PCE, do que din que morreu... (Cousas da democracia).
**Romano III**, nado no 968 e finado o 11 de abril de 1034, foi o emperador bizantino dende o 15 de novembro de 1028 ata a súa morte. O seu apelido *Argyros*, significa "prata", e en grego o seu nome completo era Ρωμανός Αργυρός.

Romano foi un patricio bizantino non especialmente destacado, que foi obrigado polo emperador Constantino VIII a casar coa súa filla Zoe e converterse no seu sucesor. Mostrou gran disposición a deixar unha marca duradeira como emperador, pero non tivo gran fortuna nas súas empresas. Gastou grandes sumas na construción de novos edificios e na dotación de mosteiros, e na súa vontade de suavizar a presión fiscal desbaratou as finanzas do Imperio.

En 1030, decidido a responder ás incursións musulmás sobre as súas fronteiras orientais, dirixiu persoalmente un grande exército contra Alepo, pero foi sorprendido na súa marcha e sufriu unha grave derrota en Azaz, preto de Antioquía. Aínda que este desastre foi compensado pola defensa de Edesa por parte de Xurxo Maniaces e pola derrota dunha frota árabe no Adriático, Romano nunca recuperou a súa popularidade. A súa morte temperá crese que foi debida a un envelenamento inducido pola súa esposa.

Bibliografía
------------

* Miguel Psellos o Xove, *Cronografía* (ed. esp.: Miguel Pselo, *Vidas de los emperadores de Bizancio*, Madrid: Ed. Gredos, 2005).

| Imperio Bizantino |
| --- |
| *Segue a:* Constantino VIII | **Romano III**(1028-1034) | *Precede a:* Miguel IV |
| Dinastía Macedonia |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q41657
* WorldCat
* VIAF: 305499483
* BMT: 97780
* BRE: 3513925
* EBID: ID
* GEC: 0056589
* GND: 1240600003

 |
**Rita Maestre Fernández**, nada en Madrid o 13 de abril de 1988, é unha política e activista española, concelleira do Concello de Madrid, onde ademais desempeña as funcións de voceira e de Coordinadora da Xunta de Goberno e Relacións co pleno. Forma parte do Consello Cidadán de Podemos, onde é responsable da área de Políticas de Benestar.

Traxectoria
-----------

Naceu no barrio madrileño de Ventas o 13 de abril de 1988. A súa nai traballa no concello e o seu pai, Luis Maestre, na axencia tributaria de Madrid. Eles están tamén involucrados en Podemos. Estudou Ciencias Políticas na Facultade de Políticas e Socioloxía da Universidade Complutense de Madrid e está a realizar un posgrao en Economía Internacional. Foi activista do movemento estudantil contra o Proceso de Boloña, e participou na asociación anticapitalista *Contrapoder* da Facultade de Políticas e Socioloxía, no movemento 15M e na colectivo Mocidade Sen Futuro.

O 15 de novembro de 2014, foi elixida responsable da área de Políticas de Benestar do Consello Cidadán de Podemos e é tamén responsable da área de Estratexia e Campañas do Consello Cidadán de Madrid.

Nas eleccións municipais de maio de 2015 ocupou o posto n.º 5 de Ahora Madrid na lista liderada por Manuela Carmena. No actual goberno municipal de Madrid é a voceira e asume tamén a Coordinación da Xunta de Goberno e Relacións co Pleno.

Notas
-----

1. ↑  "19 cosas que no sabías de Rita Maestre". huffingtonpost.
2. ↑  "El padre de Rita Maestre será subdirector de la Agencia Tributaria de Madrid".
3. ↑  "Rita Maestre: "Pertenezco a una familia católica y he ido a misa millones de veces"". Vanity Fair. Arquivado dende o orixinal o 05 de maio de 2018. Consultado o 04 de maio de 2018.
4. ↑  "Perfil Rita Maestre". Podemos Transparencia. Arquivado dende o orixinal o 28 de xaneiro de 2018. Consultado o 04 de maio de 2018.
5. ↑  "Nuevo gobierno municipal en Madrid". Arquivado dende o orixinal o 10 de agosto de 2015. Consultado o 04 de maio de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Rita Maestre Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Declaración de bens de Rita MaestreArquivado 28 de xaneiro de 2018 en Wayback Machine. Web Podemos Transparencia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20155957
* Dialnet: 4363720
* IMDb: nm8636781

 |
**María Rita Sampedro Rodríguez**, nada en Fonte de Aián (Sarria) o 26 de xuño de 1910, foi unha mestra galega.

Traxectoria
-----------

Filla de Antonio Sampedro Montero e Marcelina Rodríguez García. Estudou Maxisterio na Escola Normal de Lugo, rematando en 1929. Foi mestra de Baamonde (Begonte) en 1930, e de Guitián (Sarria) en 1933. Aprobou os cursos de selección de mestres de 1933. Mestra nacional de Filgueira (Palas de Rei) dende 1936, militaba no PCE e nos anos corenta mantivo relacións con Marcelino Rodríguez Fernández. Nos anos cincuenta era mestra en Aián (Samos).

Notas
-----

1. ↑  Primer escalafón de maestras de escuelas nacionales, altas de 1934
2. ↑  *La Voz de la Verdad*, 4-6-1929, p. 1.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-6-1930, p. 7.
4. ↑  *El Progreso*, 6-10-1933, p. 3.
5. ↑  *El Progreso*, 22-9-1933, p. 3.
6. ↑  *El Progreso*, 21-7-1956, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Parrado, Carlos (2009). *Curuxás, o guerrilleiro que non cazou Franco*. Vigo: A Nosa Terra. p. 129. ISBN 84-87783-79-1.
**Víctor Ledo Estévez**, nado no barrio de Caranza (Ferrol) o 25 de xullo de 1937 e finado na mesma cidade o 14 de febreiro de 2010, foi un futbolista galego. Xogaba na demarcación de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Comezou a xogar ao fútbol no Bertón de Caranza, equipo do seu barrio. Despois pasou por diversos equipos, Cervás SD Eumesa e Arsenal. Despois fichou polo CD Lugo onde só xogaría unha tempada antes de fichar polo Racing de Ferrol, onde xogou dúas tempadas. Despois fichou polo Deportivo da Coruña pero tralo ascenso do club a Primeira División foi traspasado ao CE Constància d'Inca en 1962 e despois ao Elche CF en 1964.

No ano 1965 volve ao Racing de Ferrol, onde permaneceu ata o remate da tempada 1973/74. Entre as dúas etapas militou no equipo de Ferrol trece tempadas, sendo o máximo goleador do equipo en moitas delas.

Retirouse do fútbol en activo nun encontro amigábel de homenaxe, entre o Racing de Ferrol e un equipo de antigos xogadores, coma Pedro Amado, Juan Fernández, Santiago Castro ou Fernández Amado. Coma recoñecemento tamén recibiu a Insignia de ouro do club no ano 2001.

Faleceu no ano 2010 con 72 anos, sendo o Vicepresidente da Asociación de veteráns do Racing e Arsenal.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 14 de xullo de 2014. Consultado o 06 de xullo de 2014.
2. ↑  "Fallece el ex jugador del Racing Víctor Ledo". *La Voz de Galicia* (en castelán). 15 de febreiro de 2010.

| * v
* c
* e
Deportivo da Coruña – Tempada 1961–62 |
| --- |
| *Campión de Segunda División – 4º ascenso a Primeira División* |
| 
* 1 Pampols
* 2 Pegaso
* 3 Aurre
* 4 Lariño
* 5 Manín
* 6 Domínguez
* 7 Valentín
* 8 J. Blanco
* 9 Veloso
* 10 Amancio
* 11 Gento II
* 12 Emery
* 13 F. Mendonça
* 14 Revuelta
* 15 Ledo
* 16 Bellón
* 17 Moncho
* 18 Alonso
* 19 Igartua
* 20 Botana
* 21 E. Díaz
* 22 Antonio
* 23 Mella
* 24 Sanjuán
* 25 Loureda
* 26 Lamelo
* Adestrador: Otxoa

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20536211
* BDFutbol: 8830
* Transfermarkt: 462385

 |
"**Seaside Rendezvous**" é unha canción do grupo de rock británico Queen, que figura como número sete do seu cuarto álbum de estudio: *Unha Noite na Ópera.* A canción, que nunca foi interpretada en directo, foi escrita por Freddie Mercury e amosa claras influencias do vaudeville e do "music hall".

Esta canción conta cunha curiosa sección de ponte musical executada vocalmente por Mercury e mais por Roger Taylor, na súa parte central.

Nesa parte musical escóitanse uns alegres e agudos sons dun kazoo, producidos vocalmente por Mercury e Taylor, que alcanzan notas infrecuentemente altas. Entre outros instrumentos, tamén interpretan os sons de tubas e trompetas.

Trátase dunha das poucas cancións de Queen nas que Brian May non ten participación ningunha.

A canción parece doutro tempo. Trátase dunha especie de foxtrot, cun aire de ragtime e cunha letra que parece máis ben dos anos 20 ou 30 ("Be My Clementine").

Ficha técnica
-------------

* Freddie Mercury: guitarra solista e voces de apoio, piano e interpretación vocal de instrumentos de vento.
* John Deacon: guitarra baixo.
* Roger Taylor: batería, triángulo e interpretación vocal de instrumentos de metal.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q777430
* MusicBrainz: ID

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Roseta.
Os áloes teñen as follas a xeito de roseta.
En botánica chámase **roseta** á disposición na que as follas dunha planta se distribúen moi xuntas, imbricadas en círculo, a xeito dos pétalos dunha rosa. Tamén se chaman follas **rosuladas**. Distribúense nunha porción moi curta do caule, dispostas espiraladamente.

As follas en roseta achegan vantaxes ás especies alpinas, onde a luminosidade é intensa durante o día (e a superficie fotosintetizante destas é grande), mais o frío á noite podería danificar o seu meristema apical. Por iso as follas máis novas permanecen curvadas sobre o mesistema, cubríndoo e illándoo da temperatura ambiente.

Na familia Bromeliaceae, a roseta actúa coma un captador de auga. As follas posúen vaíñas largas e apértanse unhas ás outras, facendo que o interior da roseta acumule a auga da choiva. Esta auga, algunhas veces con parte da materia orgánica alí depositada en decomposición, é absorbida polas células das propias follas, facendo que moitas bromelias, especialmente as epífitas teñan a súa función de absorción desempeñada máis polas follas que polas propias raíces.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *roseta*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q753457
* BRE: 3513382
* MAG: 9629441

 |
A **verificación** é o establecemento da veracidade de algo. Este termo utilízase especialmente nas ciencias, enxeñería, dereito e computación.

Características
---------------

A verificación dun experimento científico é un paso necesario para probar unha hipótese ou unha teoría. Pero aínda que resulte positiva, non asegura que o resultado verificado sexa correcto.

Por exemplo, poderíase formular a seguinte teoría: "son inmortal". O paso seguinte é verificar a teoría, cousa que se fai cada día ao acordar, cada día se está máis seguro de ser inmortal. Se se alcanzan os 100 anos, verificaríase moitas veces a teoría inicial, pero o día en que o individuo morra, non se poderá comprobar o erro (falsar).

Outro exemplo son os individuos de pobos primitivos que bailan sen parar a danza da chuvia para atraela. Posto que non paran até que chova, sempre acaban verificando que a danza dá resultado.

Por iso algúns filósofos da ciencia como Popper, creron que o criterio de demarcación entre o que é ciencia ou non, debe ser o falseamento, é dicir, a posibilidade de, nun momento dado, descubrir que unha hipótese ou teoría é falsa.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Ciencia
* Epistemoloxía
* Falseamento
* Método científico

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q953429
* GEC: 0217297
* GND: 4135577-5
* LCCN: sh95001796
* NDL: 00565560

 |
***Rites of Spring*** é o primeiro e único álbum de estudio da influente banda de post-hardcore estadounidense Rites of Spring, editado en xuño de 1985 a través do selo Dischord Records. As doce cancións foron gravadas nos Inner Ear Studios en febreiro de 1985 baixo a produción de Ian MacKaye.

O disco foi re-editado en CD e casete no ano 1987, cun tema máis gravado nas mesmas sesións, "Other Way Around", ademais de catro cancións do EP que seguiría ao álbum, *All Through a Life*, gravado en xaneiro de 1986 e editado en 1987. O recompilatorio *End of the End*, aparecido en 1991, conta coa mesma portada que *Rites of Spring*.

Listaxe de cancións
-------------------

Tódolos temas escritos e compostos por Rites of Spring. 

| Cara 1 |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Spring"   | 2:09 |
| 2. | "Deeper than Inside"   | 2:17 |
| 3. | "For Want Of"   | 3:09 |
| 4. | "Hain's Point"   | 2:08 |
| 5. | "All There Is"   | 2:54 |
| 6. | "Drink Deep"   | 4:54 |

| Cara 2 |
| --- |
| N.º | Título | Duración |
| 1. | "Theme"   | 2:19 |
| 2. | "By Design"   | 2:38 |
| 3. | "Remainder"   | 2:30 |
| 4. | "Persistent Vision"   | 2:21 |
| 5. | "Nudes"   | 2:48 |
| 6. | "End on End"   | 7:23 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1158703
* AllMusic: mw0001081563
* Discogs: 160277
* MusicBrainz: ID

 |
**Ramón Yáñez Pereira**, coñecido como **Enrique** ou **Médico**, nado en Monforte de Lemos en 1902 e finado en Celanova o 13 de xullo de 1943, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Na II República era policía en Barcelona, traballaba para a Generalitat. Antes da ocupación de Barcelona polas tropas franquista, marchou a Francia a finais de decembro de 1938. Volveu a Monforte de Lemos e logo trasladouse a Ribadavia onde traballou como recadador de contribucións ata xullo de 1940. Fuxiu cando o ía deter a policía e marchou a Portugal instalándose en Castro Laboreiro. Formou parte do grupo capitaneado por José Rodríguez Páramo xunto coa súa compañeira Rosa Alves "A Africana". Foi morto pola policía en Caseta de Ansemil (Celanova) o 13 de xullo de 1943.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Alonso Santos, Román (2016). *Saltando a raia. Guerrilla republicana no suroeste ourensán (1939-1943)*. Ponteareas: Novas do Eixo Atlántico. pp. 130–131, 239–244. ISBN 978-84-608-9994-5.

* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 141. ISBN 84-8485-231-8.
**Ramón Villar Paz**, nado en Teis en 1908, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Albanel afiliado á Unión Xeral de Traballadores (UGT), co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido en agosto, pero logrou fuxir. En maio de 1939 presentouse ao gobernador civil Manuel Gómez Cantos e foi amnistiado. Afiliado ao Partido Comunista de España foi detido o 31 de agosto de 1945, pero liberado de xeito estraño e sospeitoso en xaneiro de 1946. Uns meses despois incorporouse ao grupo de Manuel Simón Campos no destacamento Paco Barreiro. Foi detido o 21 de maio de 1947 xunto con Eladio Covelo Álvarez, o mesmo día en que foron abatidos Manuel Simón Campos e Avelino Otero Montes e colaborou ​​coa Garda Civil na eliminación dos superviventes do destacamento Paco Barreiro. Xulgado en consello de guerra na Coruña o 27 de abril de 1949 por actividades subversivas, foi condenado a 4 anos de prisión e, logo de solicitar un indulto, liberado poucas semanas despois, o que suxire que puido ser un infiltrado da Garda Civil na guerrilla. Sufriu un grave accidente ao caer nunha casa en construción na que traballaba en Teis en abril de 1967.

Notas
-----

1. ↑  "Dos consejos de guerra", *La Voz de Galicia*, 28-4-1949, p. 2
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 7-4-1967, p. 12.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 139. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la sierra *(en francés)*
**Ramón Troncoso Fernández**, coñecido como **Piel Roja**, nado en Ponteareas o 28 de agosto de 1897, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

Sindicalista da UGT de Ponteareas. Na Segunda República foi presidente da Agrupación Socialista e deputado provincial por Ponteareas. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 agochouse en Gondomar na casa duns parentes e logrou pasar a zona leal. Foi xulgado en Vigo por rebelión e declarado en rebeldía. Instalouse en Barcelona, onde foi un dos fundadores de *El Socialista Gallego*. En 1939 recibiu axudas do Centro Renovación de Ponteareas de Buenos Aires para poder sobrevivir. Pasou a Francia, refuxiado en Lagny sur Marne. Finalmente exiliouse en México arribando ao porto de Veracruz o 1 de xuño de 1939. En México fundou, xunto con outros exiliados, a Alianza Nazonal Galega en 1943, da que foi o secretario de solidariedade e finanzas e director do periódico *Galicia* que editaba esa institución.

Vida persoal
------------

Casou en Ponteareas con Carmen Estévez Galindo o 28 de novembro de 1927.

Notas
-----

1. ↑  *El Tea*, 13-12-1927, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rodríguez Gallardo, Ángel (2006). *O ruído da morte. A represión franquista en Ponteareas (1936-1939)*. Sada: Do Castro. p. 112. ISBN 84-8485-236-9.

### Ligazóns externas

* 

* Ramón Troncoso Fernández na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha na Secretaría de Gobernación. Departamento de Migración de México

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535599
* DSBE: 5456\_troncoso-fernandez-ramon

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Veo.
O veo de manivelas, illado, cos moentes da biela (onde se liga a biela) destacados.
Veo de manivelas (vermello), pistóns (gris) nos seus cilindros (azul) e volante de inercia (negro)
O **veo de manivelas** ou **cegoñal** é a árbore de transmisión dunha máquina, que recolle o movemento transmitido polas bielas e cédeo a unha transmisión ou carga. Ten forma de eixo con cóbados e contrapesos que, aplicando o sistema do mecanismo biela-manivela, transforma o movemento rectilíneo alternativo en rotatorio e viceversa.

O veo de manivelas é unha parte esencial nos motores alternativos, nos cales o movemento linear dos pistóns dentro dos cilindros transmítese ás bielas e transfórmase nun movemento rotatorio do eixo que, á súa vez, transmítese ás rodas e outros elementos como un volante de inercia. O veo de manivelas é un elemento estrutural do motor.

Normalmente fabrícanse de aliaxes capaces de soportar os esforzos aos que se ven sometidos e poden ter perforacións e condutos para o paso de lubricante.
Hai diferentes tipos de veos de manivelas; existen de tres apoios, de cinco apoios etc. dependendo do número de cilindros que teña o motor.

Notas
-----

1. ↑  Elisardo López Varela, Antonio Pichel Lorenzo, Emilio Facal Cancela (1992). *Vocabulario temático ilustrado: galego, français, español, english*. Editorial Galaxia. p. 198. ISBN 84-7154-798-8.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *cegoñal*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Veo de manivelas*** |

### Outros artigos

* Mecanismo de biela-manivela

| * v
* c
* e
Compoñentes do automóbil: Motor |
| --- |
| Cabeza | Xunta da cabeza ·  Cilindro ·  Inxector ·  Válvula ·  Balancín ·  Buxía ·  Colector |
| Bloque e Cárter | Veo de manivelas ·  Pistón ·  Distribuidor ·  Árbore de levas ·  Volante |