recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coordenadas: 41°33′46″N 2°0′44″L﻿ / ﻿41.56278, -2.01222

Fachada da casa.
A **casa Alegre de Sagrera** é un edificio-museo da rúa da Font Vella, núm. 29, de Terrasa. En orixe, foi a casa natal de Joaquim de Sagrera, fabricante téxtil de finais do século XVIII e comezos do XIX que tivo un papel destacado na Guerra da Independencia española. Malia que data de comezos do século pasado, a súa aparencia actual é o resultado da reforma modernista levada a termo por Melcior Viñals, arquitecto municipal, a comezos do século XX, en tempos dos sucesores do propietario orixinario, Francesc Alegre i Roig e Mercè de Sagrera, xa que quedara moi prexudicada por mor da invasión das tropas napoleónicas. A casa, actualmente unha das seccións do Museo de Terrasa, é un modelo de vivenda da burguesía industrial da época.

Retrato de Joaquim de Sagrera na galería do Concello.
Despois de que a mediados do século XX, grazas a unha campaña impulsada pola prensa local e a Xunta Municipal de Museos, se impedise unha reforma drástica do edificio que o modificaría totalmente, a casa Alegre de Sagrera foi adquirida polo Concello en 1973 co apoio da Caixa de Aforros de Terrasa.

Galería
-------

* Comedor con plafón ornamental de Alexandre de Riquer
* Salón principal
* Galería con vidreiras modernistas
* Vidreiras modernistas
* Fiestra modernista que dá ó patio
* Mural de Joaquim Vancells na escaleira
* Salón con escenas da conquista de México
* Salón co Xuízo de Salomón
* Sala Salvans, cunha colección de porcelanas chinesas
* Escaleira do segundo piso
* Pinturas murais na sala Salvans
* Lavabo
* Galería que dá ó patio
* Placa na fachada da casa

Notas
-----

1. ↑  AADD (2010). *Museus i Centres de Patrimoni Cultural a Catalunya*. Barcelona: Departament de Cultura de la Generalitat de Catalunya. pp. p. 121. ISBN 84-393-5437-1.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Casa Alegre de Sagrera***  |

Ligazóns externas
-----------------

* La casa Alegre de Sagrera, Quaderns del Museu de Terrassa, núm. 2; Terrassa, 1997.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17593514
* WorldCat
* VIAF: 141397716
* BNE: XX95685

 |
Anacos de chistorra.
A **chistorra** é un tipo de embutido de orixe aragonesa e navarra elaborado con carne picada fresca procedente de carne de porco (pode ser tamén unha mestura de carnes de porco e vacún) e que contén ademais algo de graxa, engádeselle allo, sal e pemento (este adóitalle dar unha cor vermella característico) así como herbas aromáticas (xeralmente perexil). Adóitase tomar frita ou asada.

Características
---------------

A chistorra caracterízase por ser un embutido que adoita curar moi pouco tempo (estabilízase só durante 24 horas entre os 2º e 8º Centígrados), sendo ademais a carne embutida en tripa natural ou de plástico. O produto curado adoita ser bastante máis delgado que un chourizo, non chegando a exceder un diámetro de 25 mm e os 40 cm de lonxitude (existen casos nos que chega ao metro de lonxitude). Está elaborado probablemente na súa orixe histórico cos restos menos agradables dunha matanza que, en Guipúscoa, quizais por razóns climáticas ou económicas, realizábase pouco antes da chegada do inverno. Nalgunhas localidades (Lodosa) denomínase **birika**, en éuscaro birika significa pulmón, xa que o ingrediente principal eran os pulmóns do porco. Nalgunhas localidades da provincia de León prepárase a **Chistorra de León**, elaborada con maiores cantidades de carne de vacún. Hoxe en día acostuma venderse fresco, pero cada vez máis se atopa envasada ao baleiro en calquera dos supermercados españois.

Preparación
-----------

A chistorra adóitase comer asada ou frita, xeralmente acompaña a outros pratos, un dos máis populares é un prato con ovo frito e patacas (*Ovos rotos con chistorra e patacas*). Adoita fritirse enteira, pero servirse en pequenos anacos como unha tapa (*tapa de chistorra*) usualmente acompañada de cervexa ou viño (chacolí). Ás veces pode ser un elemento moi típico dos bocadillos (*bocadillo de chistorra*), outra variante que aparece nalgunhas pastelerías (zona de produtos salgados) é un croissant cun anaco de chistorra como recheo (*croissant preñado*). Con ovos tómase tortilla con chistorra.

Costumes
--------

O 21 de decembro en Donostia é o día de San Tomé, durante este día por toda a cidade pódense ver postos de produtos artesanais entre os que destacan, por ser a comida típica do día, o tallo, a chistorra (ou txistorra, en éuscaro) e a sidra como acompañamento habitual.

Véxase tamén
------------

| * v
* c
* e
O porco na alimentación |
| --- |
| **Proceso**: mata do porco |
| **Produtos de corte**: xamón, lacón, cacheira, touciño |
| **Embutidos**: chourizo, morcilla, botelo, androlla, filloa, chistorra, salchicha |
| **Etnografía**: O porco na cultura popular galega |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q590686
* GEC: 0272816

 |
Unha galaxia baixo o influxo do Big Rip
O **Big Rip** é unha hipótese cosmolóxica que propón un final fóra do común para a fin do universo. Predí que a densidade de toda a materia do universo, desde estrelas e *galaxia*s a átomos e partículas subatómicas, increméntase co tempo, isto a pesar de que o universo segue a expandirse; nesta situación a densidade do universo convértese en infinita nun tempo finito, teminando a súa existencia por unha singularidade gravitacional en toda a súa estrutura. A diferenza do Big Crunch, no cal todo se condensa nun só punto, no Big Rip o universo convértese en partículas subatómicas flotantes que permanecerían separadas para sempre, sen cohesión gravitatoria nin enerxía.

A hipótese propúxoa por primeira vez Robert R. Caldwell en 1999, o nome puxéronllo el e os seus colaboradores Marc Kamionkowski e Nevin N. Weinberg en 2003.

Ligazóns externas
-----------------

* Robert R. Caldwell, Marc Kamionkowski, and Nevin N. Weinberg, "Phantom Energy and Cosmic Doomsday" (PDF, inglés)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q261585
* MAG: 11346066

 |
Coordenadas: 42°35′54″N 5°34′14″O﻿ / ﻿42.59833, -5.57056

Fachada principal
A **Casa Botines** ou **casa Fernández y Andrés** é un edificio de estilo modernista, situado na cidade de León. Orixinalmente almacén comercial e residencia particular, foi construído e deseñado polo arquitecto catalán Antoni Gaudí entre 1891 e 1894, sendo esta unha das súas tres obras fóra de Cataluña, xunto ao Palacio Episcopal de Astorga e El Capricho de Comillas, en Cantabria.

Situado xunto ao palacio dos Guzmanes, sede da Deputación de León e xunto á praza de Santo Domingo, lugar de encontro entre o casco antigo e o ensanche, de estilo renacentista, foi restaurado en 1951, declarado Monumento Histórico en 1969, é na actualidade a sede de Caja España, entidade que o rehabilitou en 1996, actividade que lle valeu o premio Europa Nostra.

O nome de casa Botines deriva do apelido do fundador da sociedade, Joan Homs i Botinàs, empresario e comerciante asentado na capital leonesa, que dirixían Mariano Andrés Luna e Simón Fernández Fernández, responsables do encargo da casa a Antoni Gaudí.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Casa Botines***  |

* Información sobre a casa

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2547508
* WorldCat
* VIAF: 296475447
* GND: 1032386614
* JCyL: 4836
* WHC: 669-1533

 |
**CATIA** (en francés: «*Conception Assistée Tridimensionnelle Interactive Appliquée*») é un programa para CAD 3D deseño asistido por ordenador, este software foi creado pola compañía *Dassault Aviation* para as súas propias necesidades como o sistema CATI (acrónimo de deseño asistido interactivo en tres dimensións). *Dassault Systèmes* foi creado en 1981 para asegurar o desenvolvemento e o mantemento baixo o nome de CATIA, IBM fíxose cargo da comercialización do programa.

Historia
--------

CATIA naceu como un proxecto interno na década de 1970 do fabricante de avións Dassault Marcel, mentres que o software era de CADAM, da empresa Lockheed.

O software foi chamado primeiro CATI (*Conception Assistée Tridimensionnelle Interactive*), pero foi rebautizado como CATIA en 1981. Nese momento, Dassault creou unha filial encargada do desenvolvemento e a comercialización do CAD, e firmou con IBM unha distribución non exclusiva.

En 1984, Boeing seleccionou CATIA como a súa principal ferramenta de CAD, e pasou a ser o principal cliente.

En 1988, durante a transición á versión 3, CATIA pasa dende mainframes a plataformas UNIX .

En 1992 CADAM foi comprado por IBM e o ano seguinte CATIA V4 CADAM saíu ao mercado.

En 1996 o número de plataformas UNIX compatibles con CATIA V4 pasou dun a catro, que agora inclúe IBM AIX, Silicon Graphics IRIX, Sun Microsystems SunOS e Hewlett-Packard HP-UX .

En 1998, unha versión completamente re-escrita de CATIA publicase: CATIA V5. Esta versión foi programada para Microsoft Windows mentres mantíñase a dispoñibilidade baixo UNIX, o negocio Mainframe foi abandonado.

En 2008, sae unha nova versión chamada V6.

Empresas que empregan CATIA
---------------------------

* Aviación: Boeing, Bombardier Aviation, Dassault Aviation, SNECMA, Airbus, Eurocopter, Thales, Safran, SONACA
* Espazo: Astrium
* Construción naval: Groupe Bénéteau, Meyer Werft, US Navy para o USS Virginia (SSN-774) primeiro submarino norteamericano deseñado por ordenador, grupo DCNS.
* Arquitectura: Frank Gehry incluído o Museo Guggenheim Bilbao.
* Automóbiles: Microcar, Michelin, Renault, Renault Sport F1, PSA, BMW, Daimler, Toyota, Honda, Porsche, Audi, Mygale, Goodyear, Carat Security Group, Autoliv, Valeo, Plastic Omnium AutoExterior, Faurecia, Renault Trucks.
* Ferroviario: Alstom, Bombardier, CAF
* Reloxos: Swatch Group
* Electrónica: Nokia, LG, Thales
* Produtos de grande consumo: Arc International
* Manufactura: Rotarex
* Investigación: CERN, Fermilab, CNRS
* Enerxía: Iter, Hydro-Québec, Alstom Power Bergeron

En Galiza Televés emprega CATIA nos seus deseños.

Deseños con CATIA
-----------------

* CATIA Renderizado (imaxe JPEG)*CATIA Renderizado* (imaxe JPEG)
* Lado noroeste da torre Eiffel*Lado noroeste da torre Eiffel*
* Concepto de Produto*Concepto de Produto*
* Fresadora CNCFresadora CNC
* Deseño estruturalDeseño estrutural
* Rendering dun diamanteRendering dun diamante

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web de Dassault Systèmes sobre Catia Arquivado 22 de setembro de 2012 en Wayback Machine. *(en varias linguas)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q467731
* NKC: ph695814

 |
**Benigno Lago Estévez**, nado en Corcubión en 1897 e finado no mesmo concello o 29 de marzo de 1976, foi un empresario galego. Dedicouse a empresas pesqueiras no Perú, iniciando unha cadea migratoria de mariñeiros da Costa da Morte ao Perú.

Traxectoria
-----------

No ano 1920 casou con Constanza Figueroa, natural de Fisterra e ese mesmo ano emigraron á Patagonia arxentina, en concreto, á localidade de Río Gallegos. Nesta localidade acadou unha boa situación económica, dirixiu unha axencia de aduanas e unha consignataria de buques. En xullo de 1925 regresou a Galicia por un tempo. En 1931 a súa muller e os tres fillos trasládanse a Galiza polos estudos dos rapaces e Lago Estévez marchou ao Perú, atraído polas súas riquezas mineiras. Nun principio dedicouse á explotación mineira de mica e caza de lobos de mar. A raíz da segunda guerra mundial, exportou xunto cun socio peruano fígado de bonito aos Estados Unidos e Europa. Con axuda de capital norteamericano, construíu a primeira fábrica pesqueira do país, La Chalaca, a primeira no porto de Callao e a segunda en Ilo. Despois fundou novas fábricas en Chimbote, Samanca e Chancay. En 1948 instouse pola súa conta e mercou a fábrica Aguarima en Mollendo, pondo á fronte a seu fillo Salvador. En 1954 toda a familia volveu a Corcubión. Na súa vila natal continuou os seus negocios pesqueiros, mais con menos fortuna. En 1980 rendéuselle unha homenaxe e inaugurouse un pequeno monumento na súa honra.

Vida persoal
------------

Casou con Constanza Figueroa Carrera e foi pai de Jaime, Alberto, Salvador e Sara Lago Figueroa.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 27-3-1977, p. 51.
2. ↑  *El Ideal Gallego*, 7-7-1925, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Benigno Lago, el paso del tiempo *(en castelán)*
* Benigno Lago contempla o paso do tempo desde o seu miradoiro en Corcubión
* Homenaje a Benigno Lago
**Bruce Ian Fairweather**, nado o 12 de decembro de 1960, é un guitarrista e baixista estadounidense baseado en Seattle, Washington. Tocou nas bandas Green River, Mother Love Bone e Love Battery.

Biografía
---------

Fairweather medrou en Montana e coñeceu a Jeff Ament patinando na Universidade de Montana en setembro de 1981. Un mes despois estaban ensaiando como Deranged Diction. En maio do 1983 mudáronse a Seattle e a banda desfíxose en 1984. En 1985 substituíu a Steve Turner na banda de grunge Green River, que incluía a Mark Arm (despois en Mudhoney), Alex Vincent, Jeff Ament e Stone Gossard, estes dous últimos posteriormente en Pearl Jam.

En 1988, pouco despois do lanzamento do mini álbum *Rehab Doll*, Green River separouse. O cantante Mark Arm reuniuse con Turner (ao cal substituíra Fairweather en Green River) para formar Mudhoney. Fairweather uniuse ao antigo cantante de Malfunkshun Andrew Wood, a Gossard e a Ament para crear Mother Love Bone. A banda semellaba destinada ao éxito ata que o 19 de marzo de 1990, pouco antes do lanzamento do seu álbum de estrea, Andrew Wood morreu dunha sobredose de heroína. Despois diso Ament e Gossard formaron Pearl Jam e Fairweather uniuse á banda de grunge de Seattle Love Battery como baixista. Tras dous álbums e varias xiras, deixou o grupo e comezou a centrarse no traballo de estudio e na vida familiar. En 2008 Green River reuniuse e realizou varios concertos dende entón.

Notas
-----

1. ↑  Prato, Greg (2009). ECW Press, ed. *Grunge is Dead: The Oral History of Seattle Rock Music*. Toronto. pp. 23-24. ISBN 978-1-55022-877-9.
2. ↑  Allmusic (ed.). "Biografía de Green River". Consultado o 18 de xuño de 2017.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3310807
* Discogs: 483445
* Europeana: ID
* MusicBrainz: ID

 |
**Santa María de Caamaño** é unha parroquia que se localiza no oeste do concello de Porto do Son. Segundo o INE, en 2020 tiña 550 habitantes (270 homes e 280 mulleres) distribuídos en 19 entidades de poboación.

Patrimonio
----------

### Igrexa parroquial

A igrexa parroquial é de estilo románico e barroco. A construción orixinal, do século XII, foi reformada no século XVIII, mantendo o presbiterio orixinal, de planta rectangular con cuberta de canón apoiada en arcos faixóns de medio punto sobre semicolumnas con capiteis de motivos vexetais. Conserva no muro do testeiro unha fiestra románica, de arco de medio punto con decoración xeométrica, apoiado sobre dúas columnas pequenas con capiteis florais. Unha dupla arcada apúntase polo exterior do presbiterio, no lateral dereito. No lateral esquerdo está a sancristía con acceso desde o interior, enriba da cal hai unha espadana de principios do século XIX. O resto da nave está cuberta con bóveda de canón sobre muros de cantería con capeliñas embebidas neles. O retablo é barroco.

No exterior hai unha escaleira apegada ao muro lateral dereito, que dá acceso ao campanario, cun apoio en tripla arcada de medio punto e remate en balaustrada que sobe pola cuberta até a espadana, de dous corpos superpostos, rematados con pináculos e bólas.

### Capela da Pedra Furada

A Capela da Pedra Furada, adicada á advocación da Anunciación da Virxe María, é unha ermida de nave única e fachada con espadana dun arco. A entrada á mesma foi mudada de localización, pois antes estaba na cabeceira, cara ao Camiño Real. A ermida é símbolo da cristianización dunha antiga crenza de culto ás pedras.

Ao seu carón hai un cruceiro de capela.

Festividades
------------

* 20 e 21 de xaneiro: san Sebastián e a Sagrada Familia
* Domingo de resurrección e luns de Pascua: romaría de Pedrafurada
* Terceiro domingo de xullo: festa cabalar
* 15 16 e 17 de agosto: festas patronais (Nosa Señora, san Roque e Virxe do Carme)
* 8 e 9 de decembro: Inmaculada Concepción e santo Antón

Notas
-----

1. 1 2 3  DECRETO 189/2003, do 6 de febreiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia da Coruña.
2. ↑  INE (ed.). "Nomenclátor: Población del Padrón Continuo por Unidad Poblacional a 1 de enero" (en castelán).

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Caamaño

| Lugares da parroquia de Caamaño no concello coruñés de Porto do Son |  |
| --- | --- |
| O Barrento | Caamaño | O Campanario | O Candeiro | A Capela | O Castelo | Corzo | A Cruz | As Cruzadas | Entre as Vías | Esparrelle | O Feal | O Fondón | O Grallal | A Lagoela | A Ponte | O Portal | As Pulidas | O Rosío |

### Parroquias de Porto do Son

| Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Porto do Son |  |
| --- | --- |
| Baroña (San Pedro) | Caamaño (Santa María) | Goiáns (San Sadurniño) | Miñortos (San Martiño) | Nebra (Santa María) | Noal (San Vicente) | Queiruga (Santo Estevo) | Ribasieira (San Pedro) | San Pedro de Muro (San Pedro) | Xuño (Santa Mariña) |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Porto do Son

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11016789
* código INE: 15071020000

 |
| Diatoms |
| --- |
| Diatomeas mariñas |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Dominio: | Eukaryota |
| Reino: | Chromalveolata |
| Filo: | Heterokontophyta |
| Clase: | Bacillariophyceae |
| Orde: | **Coscinodiscophyceae** |

 |
| Suborders |
| * Biddulphiophycidae
* Chaetocerotophycidae
* Corethrophycidae
* Coscinodiscophycidae
* Cymatosirophycidae
* Lithodesmiophycidae
* Rhizosoleniophycidae
* Thalassiosirophycidae
 |

A **Orde Centrales** é unha subdivisión parafilética tradicional das algas heterocontófitas coñecidas como diatomeas, inda que actualmente esta tradicional *orde Centrales* correspóndese coa clase **Coscinodiscophyceae**.
. A orde recibe o nome pola forma das paredes celulares (ou válvulas ou frústulas) de diatomeas *céntricas*, que son circulares ou elipsoidais en visión valvar. As valvas mostran habitualmente ornamentos radialmente simétricos e que poden parecer puntos cando se observan en microscopía óptica. Algunhas tamén presentan espiñas nas súas valvas, que fai que teñan maior superficie celular e menor probabilidade de afundirse e que tamén eviten ser consumidas polo zooplancto. Como diferenza coas diatomeas pennadas, nunca presentan rafes (fisura ao longo do eixo lonxitudinal).

En relación co ciclo vital, a reprodución vexetativa das células é diploide e prodúcese por unha mitose durante a división celular normal. Nas especies sexuais, a meiose oogámica produce gametos haploides, tanto células espermáticas como ovos. A fusión destes produce o cigoto que se expandirá para desenvolver unha auxóspora a partir da cal todas as células vexetativas completas se producen.

Nalgúns marcos taxonómicos as diatomeas céntricas coñécense como a **Orde Coscinodiscophyceae**. Noutros casos como a orde **Biddulphiales**.. Porén, a taxonomía de diatomeas está a mudar polo desenvolvemento de técnicas de análise molecular.

Notas
-----

1. ↑  Hoek, C. van den, Mann, D. G. and Jahns, H. M. (1995). *Algae : An introduction to phycology*, Cambridge University Press, UK.
2. ↑  Round, F. E. and Crawford, R. M. (1990). *The Diatoms. Biology and Morphology of the Genera*, Cambridge University Press, UK.
3. 1 2  Williams, D. M. Kociolek, J. P. (2007). *Pursuit of a natural classification of diatoms: History, monophyly and the rejection of paraphyletic taxa*, European Journal of Phycology, 42:3, 313-319.
4. ↑  Cattolico RA, Jacobs MA, Zhou Y; et al. (2008). "Chloroplast genome sequencing analysis of Heterosigma akashiwo CCMP452 (West Atlantic) and NIES293 (West Pacific) strains". *BMC Genomics* **9**: 211. PMC 2410131. PMID 18462506. doi:10.1186/1471-2164-9-211.
5. ↑  Tomas, C. R. Hasle G. R. Syvertsen, E. E. Steidinger, K. A. Tangen, K. Throndsen, J. Heimdal, B. R. (1997). *Identifying Marine Phytoplankton*, Academic Press.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Centrales*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Centrales*** |

### Outros artigos

* Pennales

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* Fossilworks: 69588
* GBIF: 7383532
* IRMNG: 10026
* ITIS: 2288
* WoRMS: 341285

 |
**C/Z Records** é un selo discográfico estadounidense baseado en Seattle creado a principios de 1985 por Chris Hanzsek e Tina Casale coa edición do agora lendario LP, *Deep Six*, que recompilaba as priemiras gravacións dos proxenitores reais do que posteriormente foi coñecido como grunge. Na actualidade o selo é propiedade de Daniel House.

Historia
--------

O selo fundárono a principios de 1985 Chris Hanzsek e Tina Casale. A súa primeira edición, aparecida o 1 de setembro dese ano, foi titulada *Deep Six* (CZ001). Este era un LP recompilatorio que contaba con algunhas bandas de grunge como Soundgarden, The Melvins, Green River, Skin Yard, Malfunkshun e The U-Men. A nivel nacional, o disco foi unha especie de decepción, e despois duns 18 meses, Chris e Tina decatáronse de que levar un selo discográfico non era a carreira que querían perseguir.

Daniel House, baixista de Skin Yard, que estaba negociando a realización do primeiro disco para a súa banda, finalmente fíxose cargo das operacións do selo. Durante varios anos C/Z foi pouco máis que unha afección, pero rapidamente converteuse nunha saída para moitas bandas pequenas de Seattle, das que House pensaba que facían boa música. En 1989 House comezou a traballar como director de vendas para un novo selo independente da cidade chamado Sub Pop, e eventualmente deixou C/Z convertida xa nun éxito. Posteriormente lanzou os priemiros álbums e sinxelos de destacadas bandas como The Presidents of the United States of America, The Melvins, Built to Spill, 7 Year Bitch, The Gits, Silkworm e Hammerbox.

No ano 1993 C/Z asinou un contrato de produción e distribución con RED Distribution, que pertencía a Sony. O contrato non funcionou e deixou ao selo sen recursos en menos dun ano. House viuse forzado a reorganizarse e pasaría un ano ata que aparecesen novas edicións con C/Z.

En 1996 Zoo Entertainment, pertencente a BMG, apadrinou a C/Z. Zoo proporcionoulle un modesto presuposto para operar e gravar, e asitíuna cos novos artistas. En 1997 Zoo ía ser adquirida por Volcano Entertainment e as terceiras empresas foron retiradas da compra.

Daniel House volveu a C/Z funcionando a tempo parcial, editando ocasionalmente algún disco pero con pouca frecuencia.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina do selo *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2930498
* MusicBrainz: ID

 |
Fachada do Palacio Carignano. Unha fachada convexa que se continúa de forma cóncava a ambos os lados creando unha sorprendente ondulación
**Camillo-Guarino Guarini** (7 de xaneiro, 1624 - 1683) foi un sacerdote, matemático, escritor e arquitecto.

*Compendio della sfera celeste*, 1675
Nacido en Módena, estudou matemáticas, foi profesor de literatura e filosofía en Mesina e arquitecto do duque Filiberto de Savoia, escribiu libros de matemáticas en latín e italiano e o seu *Euclides adauctus* foi unha das primeiras obras de xeometría descritiva.

Realizou a súa actividade arquitectónica en Turín inspirada na obra de Francesco Borromini, de quen procede o sentido ondulante das estruturas e elemementos, o carácter determinante do espazo, creando ámbitos con maior fantasía e variedade formal.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q323281
* WorldCat
* VIAF: 71465402
* BAV: ADV10200133
* BIBSYS: 90243307
* BNE: XX1041193
* BNF: 12348027r
* BRE: 2346558
* Bridgeman: 29663
* CERL: cnp01323125
* DBI: ID
* DeutscheBio: 118698761
* EBID: ID
* FAST: 194501
* GEC: 0031415
* GND: 118698761
* ICCU: RAVV003240
* ISNI: 0000 0001 2281 6754
* LCCN: n86029761
* NKC: jn20000602708
* NTA: 070527229
* OL: OL1741580A
* openMLOL: 123280
* PTBNP: 245172
* RKD: 244362
* SNAC: w62z4tt9
* SUDOC: 028871715
* Treccani: guarino-guarini
* ULAN: 500028948

 |
**Berne eXchange** ou **BX** é a bolsa de valores de Berna, Suíza. BX xunto con SIX Swiss Exchange, con sede en Zúric, son as únicas bolsas de valores de Suíza.

Historia e membros
------------------

BX foi fundada en 1880 como a *Berne Bank Association* e formalizada en 1884 como a *Berne Bourse Association* (*Berner Börsenverein* ou BBV) por nove bancos berneses e catorce empresas privadas. Tivo un pequeno volume de negocio até a primeira guerra mundial.

A diferenza dos seus competidores en Basilea, Xenebra e Zúric, non participou na fusión de 1995 que levou á creación do *SWX* (actualmente *SIX*). BX conservou a forma xurídica de asociación privada baixo a lei suíza, e entre os seus membros atópanse os maiores bancos que operan en Berna, incluíndo UBS e Credit Suisse Private Banking.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Pierre-François Besson (25 de maio de 2006). Pierre-François Besson. "Bern bourse has big ambitions". Swissinfo. Arquivado dende o orixinal o 30 de setembro de 2007. Consultado o 26 de decembro de 2016.

### Ligazóns externas

* Sitio web de Berne eXchange (en inglés)
Marcas de calado na proa do casco dun navío.
O **calado** dun corpo é a diferenza entre a súa parte máis somerxida e o nivel que acada a auga no corpo, polo tanto pódese definir como a altura dun corpo somerxida nun líquido, xeralmente aplicado a barcos, bateas, boias e demais obxectos marítimos ou fluviais na auga.

Este calado dependerá da densidade do líquido, da superficie na que o corpo toca co líquido e da densidade do corpo principalmente. Por estas razóns mentres que un petroleiro, por exemplo, leva varios metros de barco afundidos, unha lancha planeadora apenas leva uns centímetros.

Descrición
----------

*Artigo principal**:* francobordo.
Os barcos adoitan levar escalas métricas (con números, cada separación son 10 cm) ou en sistema inglés (en letras, cada unha é un pé) de unidades nos costados de proa e popa. Nas cales é posíbel visualizar o nivel ao que está a embarcación e detectar algún tipo de problema ou diferenzas de calados (trimado).

Tamén falamos de calado ao referirnos á diferenza entre o leito fluvial ou mariño e a superficie da auga, e xeralmente mídese con baixamar para coñecer o calado máximo dos corpos que poden pasar por esa ruta. Polo tanto o calado inflúe moito no desenvolvemento dos portos, xa que a maior calado maiores serán os barcos que poidan entrar e polo tanto máis florecente será a industria dese porto.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q244777
* GEC: 0087143

 |
Camións aparcados.
Daimler-Lastwagen, 1896
Un **camión** é un vehículo motorizado para o transporte de bens. A diferenza dos coches, que adoitan ter unha construción monocasco, moitos dos camións constrúense arredor dunha estrutura resistente chamada chasis. A maioría están formados por un chasis portante, xeralmente un marco estrutural, unha cabina e unha estrutura para transportar a carga.

Hai camións de moitos tamaños e de todo tipo, dende camións pequenos ata os trens de estrada, pasando polos camións todo terreo de 200 toneladas usados na minería.

Os camións foron especializándose e tomando unha serie de características propias do traballo a realizar. Nunha evolución dunha simple caixa á forma máis adecuada á materia que se transporta; perigosas, líquidas, refrixeradas, en continuo movemento que impida o fraguado, abertos, pechados, con guindastre etc.

No eixo traseiro acostuman posuír xogos dobres de roda e incluso algúns posúen dobre eixo traseiro.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *camión*.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Camión*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q43193
* BNCF: 615
* BNF: 11931102p
* BRE: 1932924
* EBID: ID
* GEC: 0087601
* GND: 4034649-3
* JSTOR: trucks
* LCCN: sh85138148
* MAG: 52121051
* NDL: 00573289
* Treccani: autocarro

 |
| Romanesco |
| --- |
|  |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| División: | Magnoliophyta |
| Clase: | Magnoliopsida |
| Orde: | Brassicales |
| Familia: | Brassicaceae |
| Xénero: | '**Brassica'** |
| Especie: | '**B. oleracea'** |

 |
| Especies |
| ***Brassica oleracea*** L.*Sp. Pl.*, 2: 667. 1753 |

O **romanesco** é a inflorescencia comestible da *Brassica oleracea var. botrytis*, unha variedade da especie *Brassica oleracea* á que pertencen tamén a coliflor, o brócoli, a col, o repolo ou a col de Bruxelas. É unha variedade verde de coliflor, da familia das brasicáceas, de forma singular.  Como todas as especies desta familia, é rico en nutrientes, vitamina C, fibra soluble, potasio, fósforo, ácido fólico e carotenoides. Consómese cocido ou ao vapor normalmente, inda que tamén se pode utilizar como verdura crúa, en ensalada.

É orixinario de Italia, máis precisamente de Roma. En 1834 o poeta italiano que escribía en romanesco Giuseppe Gioacchino Belli menciona esta verdura nun poema e de aí vén o seu nome. Hai rexistros da súa utilización desde o século XVI, mais só nas últimas décadas veu sendo dispoñible e coñecido noutros países.

A súa forma xeométrica é moi decorativa, e a súa disposición espiralada é moi citada como exemplo de forma fractal na natureza, e ilustra as leis da filotaxia.A cantidade de inflorescencias do que se compón o brócoli romanesco é un número Fibonacci.

Notas
-----

1. ↑  "El romanesco". *El Diario Montañes* (en castelán). 1 de abril de 2017. Consultado o 15 de decembro de 2018.
2. ↑  Gil, Francisco (1 de setembro de 2016). "Romanesco, la geometría del brécol y la coliflor". *La Región* (en castelán). Consultado o 15 de decembro de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Brócoli romanesco*** |

* Clasificación do cultivar Arquivado 14 de outubro de 2008 en Wayback Machine. *(en inglés)*
* Comida fractal *(en inglés)*
* Abacaxi fractal *(en inglés)*
* Fractal dimensions of a green broccoli and a white cauliflower (Kim) (PDF)
Miniatura medieval que mostra a personaxe bíblica Elcaná xunto ás súas dúas esposas Ana e Penina. A primeira non podía procrear pero era a máis amada por Elcaná, mentres a segunda deulle varios fillos. Deus compadeceuse e concedeulle a fertilidade a Ana, quen deu a luz a Samuel, o último profeta do pobo de Israel.
A **bigamia** é o acto e estado dunha persoa que contrae un segundo matrimonio estando xa casada. É un termo formado polas palabras de orixe grega *bis*, que significa dúas veces, e gamia, *gamos*, matrimonio, polo que no seu sentido etimolóxico equivale a *matrimonio dobre.* No campo do dereito, e máis especificamente no do dereito canónico, contraponse a *monogamia* considerada polo cristianismo como a verdadeira e única forma do matrimonio. De acordo en gran medida con esta tradición cristiá a bigamia é un delito en Europa e en América, e noutros países con herdanzas xurídicas, culturais e relixiosas diversas.

Dereito romano
--------------

Nun principio, na Antiga Roma non existiu unha lei específica contra a bigamia, aínda que co tempo considerouse adúltera á muller bígama polo que se lle aplicou a pena de morte que correspondía ó delito de adulterio e ó home bígamo reo de estupro. A primeira lei sobre a bigamia foi obra do emperador Valeriano que declarou suxeito á nota de infamia ó que a un tempo tivese dúas mulleres. A prohibición foi reiterada por Diocleciano e Maximiano quen mandaron que os xuíces non deixasen impune este delito. O Código de Xustiniano recolleu a prohibición da bigamia, suscitándose a controversia de se esta debía castigarse coa mesma pena que correspondía ó adulterio ou a que correspondía ó estupro, ou ben debía deixarse ó arbitrio do xuíz segundo as circunstancias.

Notas
-----

1. ↑  Arrazola, Lorenzo (1853). *Enciclopedia española de Derecho y Administración o Nuevo Teatro de la Legislación de España e Indias. Tomo VI*. p. 571.
2. ↑  Arrazola, Lorenzo (1853). *Enciclopedia española de Derecho y Administración o Nuevo Teatro de la Legislación de España e Indias. Tomo VI*. p. 575.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q720243
* BNCF: 42481
* BNF: 11998639b
* GEC: 0084411
* GND: 4145372-4
* JSTOR: bigamy
* LCCN: sh85013973
* NKC: ph508980

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Bocha.
Bocha.
Unha **bóchega** ou **bocha** é un mecanismo de defensa do corpo humano consistente nunha lesión elevada, palpable e circunscrita, chea de líquido linfático e outros fluídos corporais, que se forma na epiderme. Esta lesión fórmase para protexer o tecido tegumentario interior, o desprendemento ou a elevación principal da bocha é a primeira capa da pel; coñecida esta como a epiderme. Pode producirse como reacción a queimaduras ou fricción e axuda a reparar o dano producido na pel. As bochas figuran entre as eflorescencias primarias.

Etioloxía
---------

As lesións de bóchegas adoitan ser consecuencia de axentes químicos ou físicos como queimaduras, conxelación de segundo grao ou a irritación mecánica -por exemplo, zapatos que rozan, calcetíns de fibras de algodón, tocar algún instrumento cordófono. Tamén, algunhas infeccións (por exemplo, a varicela e a erisipela bullosa) poden mostrar unha vesiculación.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *bóchega*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *bocha*.
3. ↑  Perdomo Gonzalez. *Propedéutica clínica y semiología médica*.
4. ↑  Real Academia Nacional de Medicina. Diccionario de términos médicos. Madrid: Ed. Panamericana; 2012.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q276469
* EBID: ID
* GEC: 0086704
* JSTOR: blisters
* LCCN: sh85014896

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DiseasesDB: 1777
* ICD-9: 919.2
* ICD-10: T14.0
* MedlinePlus: 003239
* MeSH: D001768
* MeSH: C17.800.865.187
* NCIt: C75564
* Patientplus: bullous-dermatoses-blisters-and-bullae
* UMLS: C1579830

 |
O **cancro de mama triplo negativo** refírese a calquera cancro de mama que non expresa os xenes para o receptor de estróxeno (ER), o receptor de proxesterona (PR) e Her2/neu. Isto fai que sexa máis difícil de tratar xa que a maioría das terapias hormonais enfócase nun só receptor, polo que o cancro de mama triplo negativo require de politerapia. O termo triplo negativo ás veces é un substituto de "basal"; porén, unha clasificación máis polo miúdo pode achegar unha mellor orientación para o tratamento e mellores estimacións para o prognóstico.

Notas
-----

1. ↑  Foulkes, William D. Ian E. Smith, and Jorge S. Reis-Filho. "Triple-negative breast cancer." *New England Journal of Medicine* 363.20 (2010): 1938-1948.
2. ↑  Hudis, C. A.; Gianni, L. (2011). "Triple-Negative Breast Cancer: An Unmet Medical Need". *The Oncologist* **16**: 1–11. PMID 21278435. doi:10.1634/theoncologist.2011-S1-01.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7843332
* MAG: 2780110267

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* DOID: DOID:0060081
* NCIt: C71732

 |
**Bifannah** é unha banda galega de tropicalia procedente de Vigo. O grupo naceu no ano 2015 como un trío formado por Antía Figueiras (baixo, teclados e voz), Antón Martínez (batería e percusións) e Guillermo V. Zapata (guitarra e voz). Tras a publicación do *Bifannah EP* en 2016 uníuselles Pablo Valladares (teclados e guitarra).

Os seus temas están cantados en portugués e a banda ten influencias de artistas tanto brasileiros como portugueses dos anos 60 e 70.

Historia
--------

Bifannah naceu a finais do ano 2015 formada Antón Martínez, Antía Figueras e Guillermo V. Zapata. Nese momento Antía e Guillermo vivían en Barcelona e Antón en Londres, aínda que os tres eran de Vigo.

Tras compoñer varias cancións graváronas cando regresaron a Vigo polo Nadal, autoeditando posteriormente o *Bifannah EP*. Tras o lanzamento do traballo viron a necesidade dun novo membro para os concertos e na primavera de 2016 Pablo Valladares uniuse a eles.

Tamén en 2016 asinaron co selo The John Colby Sect e lanzaron dous vídeos musicais, para os temas "Pior" e "Skeletor". O 22 de xuño de 2017 publicaron o seu álbum de estrea, *Maresia*, gravado por Ibán Pérez no Estudio Terraforma.

Discografía
-----------

| Álbum | Ano | Selo |
| --- | --- | --- |
| *Bifannah EP* | 2016 | autoeditado |
| *Maresia* | 2017 | The John Colby Sect |

Notas
-----

1. 1 2 3  "Biografía de Bifannah - La Fonoteca". *lafonoteca.net*. Consultado o 2019-03-27.
2. 1 2 3  "Bifannah". *Notodo* (en castelán). 2017-10-05. Arquivado dende o orixinal o 27 de marzo de 2019. Consultado o 2019-03-27.
3. ↑  "Maresia, by Bifannah". *Bifannah*. Consultado o 2019-03-27.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial
A **buceta** é unha embarcación tradicional galega, característica da ría de Muros e Noia, aínda que se estende ata a costa da Morte polo norte e o río Miño cara ao sur.

Características
---------------

Considérase unha evolución da lancha, aínda que de máis pequeno tamaño de 4 a 6 metros de eslora. Ten dúas proas, o que dificultou a súa supervivencia na aparición do motor. A súa estreita manga configura unha forma moi axeitada para o remo.

Emprégase para o casco a construción a tope. Non observa unha estrita simetría entre a proa e a popa, xa que a primeira é máis alta e lanzada. Moi lixeira, ao carecer de cuberta, corredor e tilla. Ademais, as pezas de madeira son máis finas que noutras embarcacións. Emprégase carballo para as cadernas e a quilla, e piñeiro país nas outras pezas.

Presenta dous ou tres pares de remadoiras en función do seu tamaño. Tamén pode navegar a vela de martelo ou ben de relinga. No primeiro caso, o pau é menor que a verga, e ó contrario nas de relinga.

Notas
-----

1. ↑  Imaxes dunha buceta

Bibliografía
------------

* Mörling, Staffan: *Las embarcaciones tradicionales de Galicia*. Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, Consellería de Pesca, 1989. ISBN 84-453-0071-7
**Bruce Pavitt**, nado en Chicago o 7 de marzo de 1959, é o fundador do selo discográfico de Seattle Sub Pop, coñecido por ser unha figura clave na popularización do movemento grunge.

Traxectoria
-----------

Pavitt comezou un fanzine titulado *Subterranean Pop* en Olympia en 1979 que trataba sobre bandas de rock independentes dos Estados Unidos. A través do fanzine foron editados tres casetes recompilatorios. En 1986 Pavitt mudouse a Seattle e editou o primeiro LP da Sub Pop (o *-terranean* do nome fora quitado tempo atrás): o *Sub Pop 100*. O EP de Green River *Dry As a Bone* seguiuno en 1987.

Pavitt coñeceu a Jonathan Poneman en 1986, cando este convidouno a unha entrevista na emisora KCMU coa intención de promocionar o *Sub Pop 100*. En 1987 Kim Thayil, que coñecía a Poneman dende mediados dos 70 ao asistir ao mesmo instituto, de Soundgarden suxeriu que unisen as súas forzas, ePoneman incorporouse ao selo coma co-director. En agradecemento Sub Pop editou o EP de Soundgarden *Screaming Life*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q612885
* WorldCat
* VIAF: 308181176
* Discogs: 341519
* Europeana: ID
* GND: 1089873344
* ISNI: 0000 0004 3071 7723
* LCCN: no2014034335
* LinkedIn: bruce-pavitt-33319583
* MusicBrainz: ID
* NKC: mzk2015870028

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Benguela (homónimos).
**Banguela** ou **benguela** é o toque mais lento da capoeira rexional.

Descrición
----------

Este toque pode ser usado no inicio dunha roda de capoeira regional, ou durante o xogo para calmar os ánimos dos xogadores cando o xogo se quenta. O toque comanda un xogo cadenciado, onde os movementos son quebrados e fluidamente transformados noutros. O xogo realízase principalmente no chan, e exixe do capoeirista máis intelixencia e malicia que no xogo tradicional.

O toque de banguela foi creado polo mestre Bimba, e era moi utilizado no xogo de principiantes para incentivalos a soltar o corpo e incorporar a malicia da capoeira. Era utilizado tamén en adestramento con navalla. Era un xogo sen canto e fortemente cadenciado ao ritmo do berimbau.

Existe unha diverxencia en relación ao nome do toque. Moitos capoeiristas chamam o toque de b**e**nguela, nunha alusión á cidade angolana de Benguela, mais segundo os alumnos do mestre Bimba e outras persoas que coviviron e con el, o mestre chamaba o toque de b**a**nguela.

Outro nome utilizado para este tipo de toque é **angola dobrada**, que é o nome máis utilizado na capoeira angolana.
Fotografía do edificio Eurotower onde se localiza a Bolsa de Valores de Zagreb, Zagreb, República de Croacia.
A **Bolsa de Valores de Zagreb** (en lingua croata ***Zagrebačka Burza***, en lingua inglesa ***Zagreb Stock Exchange***), ou coñecida polas súas siglas **ZSE**, é unha bolsa de valores situada na cidade de Zagreb, capital da República de Croacia.

É a única bolsa de valores de Croacia. A bolsa de valores negocia as accións de empresas croatas, así como tamén títulos e contas comerciais.

O ZSE foi creado en 1991 como sucesor da "Bolsa de Valores de Zagreb para os bens e valores". Foi co-fundada por Samuel David Alexander en 1907. En marzo de 2007 incorporou-se a Bolsa de Valores de Varaždin, formando un único mercado continuo de valores na capital croata, poñéndose líder na rexión balcánica por capitalización bolsista e volume de negocio.

A 11 de abril de 2008, a ZSE conta cun total de 376 empresas é teñen un valor de capitalización de máis de 187.69 millóns de kunas croatas no mercado de valores (249.2 millóns de euros).

A bolsa ten dúas sesións, a de pre-mercado desde 9:00 da mañá ás 10:00 da mañá, e o segundo horario, os normais, desde as 10:00 da mañá ás 16:00 da tarde todos os días da semana, agás sábados, domingos e festivos declarados pola propia bolsa de valores con antelación.

A Bolsa de Valores de Zagreb tamén publica os seguintes índices:

* CROBEX, stocks (bens almacenados).
* CROBIS, títulos.

A Bolsa de Valores localízase nos rañaceos Eurotower na intersección das rúas Vukovarska e Lučićeva, na cidade de Zagreb.

Notas
-----

1. ↑  Market Hours, Zagreb Stock Exchange vía Wikinvest

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial da Bolsa de Valores de Zagreb (en lingua croata)]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q140388
* WorldCat
* VIAF: 167650626

 |
Características morfolóxicas da cariólise e outras formas de destrución nuclear.
Micrografía na que se observa **cariólise** e necrose de bandas de contraccíón nun individuo que tivo un infarto de miocardio. Tinguidura de hematoxilina-eosina.
A **cariólise** é a completa disolución da cromatina dunha célula moribunda debido á degradación encimática producida por endonucleases. Nas preparacións, despois da cariólise a célula enteira se tingue finalmente de eosina uniformemente. Xeralmente a cariólise vai precedida pola cariorrexe e ocorre principalmente como resultado de necrose, mentres que na apoptose, despois da cariorrexe o núcleo xeralmente se disolve e na célula fórmanse *corpos apoptóticos*.

Nota
----

1. ↑  Cotran; Kumar, Collins (1998). *Robbins Pathologic Basis of Disease*. Philadelphia: W.B Saunders Company. ISBN 0-7216-7335-X.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Apoptose
* Necrose
* Picnose
* Cariorrexe

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1621038
* MAG: 86553184

 |
**Boliviana de Aviación**, tamén coñecida sinxelamente como **BoA**, é a aeroliña nacional de Bolivia e é de propiedade estatal na súa totalidade. Foi creada en outubro de 2007 e comezou a operar en marzo de 2009. Acompañía ten a súa sede en Cochabamba e o seu principal centro de conexións está no aeroporto Jorge Wilstermann, con cidades focais no aeroporto internacional El Alto e no aeroporto Viru Viru. A meirande parte dos seus voos internacionais, incluíndo os de longa distancia cara Madrid e Miami, operan dende Viru Viru, en Santa Cruz de la Sierra. Boliviana de Aviación voa cara 13 destinos en 5 países e é a aeroliña máis grande do país en termos de frota e pasaxeiros transportados.

Boliviana de Aviación creouse como unha empresa estatal polo goberno do presidente Evo Morales como sucesora da anterior aeroliña de bandeira Lloyd Aéreo Boliviano (LAB), que cesou as súas operacións despois de 87 anos de actividade en 2011. Despois da desaparición da segunda aeroliña máis grande do país, AeroSur, Boliviana de Aviación espandíu a súa rede e converteuse na única gran aeroliña de Bolivia, chegando a controlar o 82% do mercado nacional en 2012.

Frota
-----

Boeing 737-300
Boeing 767-300ER
En xaneiro de 2018 a frota de Boliviana de Aviación estaba formada polos seguintes avións:


**Frota de Boliviana de Aviación**| Avión | En servizo | Pedidos | Pasaxeiros | Notas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| C | Y | Total |
| Boeing 737-300 | 14 | — | — | 138 | 138 |  |
| Boeing 737-700 | 4 | — | — | 136 | 136 |  |
| Boeing 737-800 | 2 | — | — | 168 | 168 |  |
| Boeing 767-300ER | 4 | — | 10 | 215 | 225 |  |
| Bombardier CRJ200 | 2 | — | — | 50 | 50 | Operados como *BoA Regional*. |
| **Total** | 26 | — |  |

Notas
-----

1. ↑  La Razón (ed.). "BoA y TAM tienen el control del mercado aéreo de pasajeros". Arquivado dende o orixinal o 16 de maio de 2018. Consultado o 16 de maio de 2018.
2. ↑  Planespotters (ed.). "Boliviana de Aviación (BoA) Fleet Details and History". Consultado o 16 de maio de 2018.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web da aeroliña
**Carl Jakob Sundevall**, nado na parroquia de Högestad (Ystad, Escania), o 22 de outubro de 1801 e finado en Estocolmo o 2 de febreiro de 1875, foi un médico sueco dedicado á zooloxía.

Traxectoria
-----------

Estudou na Universidade de Lund, onde obtivo un mestrado en Filosofía (*M.Phil.*) en 1823. Tras viaxar ao leste de Asia, estudou Medicina acadando o grao de doutor en 1830.

Foi empregado do Museo Sueco de Historia Natural, en Estocolmo, desde 1833, e profesor e conservador da sección de vertebrados desde 1839 a 1871. Escribiu o libro *Svenska Foglarna* (1856-1887), no que describiu 238 especies de aves observadas en Suecia. Clasificou numerosos paxaros encontrados en África por Johan August Wahlberg. 

En 1835 desenvolveu unha filoxenia para as aves baseada nos músculos da cintura pelviana e as patas, que contribuíu ao traballo posterior de Thomas Huxley. Despois seguiu examinando os profundos tendóns proximais das patas das aves. Esta información segue sendo utilizada polos taxónomos dedicados á ornitoloxía. 

Sudevall foi tamén un destacado entomólogo e aracnólogo.

En 1862 escribiu unha monografía onde propoñía un alfabeto fonético universal, *Om phonetiska bokstäver*.

Outras obras
------------

* *Lärobok i zoologien*, 1835.
* *Handatlas till lärobok i zoologien*, 1843.
* *Methodisk öfversigt af idislande djuren, Linnés Pecora*, 1844–1845.
* *Conspectus avium picinarum*, 1866.
* *Methodi naturalis avium disponendarum tentamen*, 1872.

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Sundevall** emprégase para recoñecer a Carl Jakob Sundevall como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Carl Jakob Sundevall*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Carl Jakob Sundevall*** |

### Bibliografía

* Anónimo (1875): [Sundevall, C. J.] en *Journ. Ornith* **23**: 214-215.
* Anónimo (1875): [Sundevall, C. J.] en *J. Zool.* **4**: 61
* Areschoug, J. E. (1879): *Minnesteckning öfver C. J. Sundevall*. Estocolmo.
* Bonnet, P. (1945): *Bibliographia Araneorum*. Toulouse.

### Ligazóns externas

* Obituario en *Ibis*.
* Biografía en runeberg.org

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q435781
* WorldCat
* VIAF: 54310920
* BNF: 13549256m
* CERL: cnp01086315
* DeutscheBio: 118087460
* GND: 118087460
* ISNI: 0000 0000 8045 2840
* KulturNav: ID
* LCCN: nb2008002254
* NTA: 067564941
* OL: OL357519A
* SELIBR: 240521
* SUDOC: 050646885

 |