Mensaxeiro ou carteiro, impresión colorada a man por Felice Beato, (Xapón) entre 1863 e 1877.
Imaxe onde se pode ver unha estafeta en acción, gravado en cobre de 1648.
O **mensaxeiro** ou **correo** era a persoa que tiña o oficio de levar a correspondencia epistolar, "*a pé*" ou "*a cabalo*", utilizando (ou non) as postas situadas nos camiños (separadas unha doutra entre dúas e tres leguas, para facilitar que os mensaxeiros ou outros viaxeiros tivesen cabalos de recambio, para ir con toda dilixencia dun lugar a outro, mesmo entre países diferentes).

Tiñan como misión facer pasar duns puntos a outros os pregos e cartas do goberno e os particulares por certo prezo correspondente ás distancias e ao coidado que esixía tan importante servizo. O mensaxeiro non só era un empregado do goberno, senón que estaba suxeito en temas de xurisdición civil e criminal nos seus propios tribunais privativos, é dicir, nas provincias por medio de subdelegados que coñecían en primeira instancia as causas relativas ao ramo e os empregados do mesmo e na corte por medio dunha xunta suprema que entendía en grao de apelación das causas que se lle levaban das subdelegacións.

Os correos (así como os condutores e postillóns) que ían de oficio, permitíaselles levar calquera tipo de arma prohibida e non podían ser detidos polas xustizas por motivo de débeda nin sequera todo de delito, a non ser que este fose digno de pena corporal. En caso de detención, se non había na vila ningún administrador de posta que nomease, a xustiza nomeaba sen dilación outro correo que servise en lugar do detido, e instruír no prazo de vinte e catro horas as primeiras dilixencias que remitían o reo en xuíz competente. Podían ser detidos pois, pero tiña que ser en casos de sospeita fundamentada.

Na actualidade enténdese por estafeta (que antes era o mensaxeiro) a casa ou lugar onde se reciben e dan as cartas e por *posta* a casa ou lugar onde están as postas.

Estafeta de correos
-------------------

Mensaxeiro militar xaponés en bicicleta en Cossacks en 1904.
Noutro tempo entendíase por estafeta, palabra que derivou do italiano *Staffa,*un correo que levaba un único paquete ou mensaxe dun lugar a outro (camiñando ou a cabalo) cunha escolta de dous guías ou condutores que confirmaban a importancia do envío. Posteriormente, a estafeta corría a mesma acometida a través dos camiños pero sen estes dous guías. A estafeta era máis ou menos un correo: menos que un correo, porque este estaba encargado de varios despachos e máis que un correo, a estafeta tiña a misión de levar oficialmente unha única noticia, pero era unha noticia de alta importancia. Hoxe en día, unha estafeta é o establecemento onde se depositan as cartas para o seu envío e recóllense as recibidas.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mensaxeiro, mensaxeira***  |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Vexa a entrada do Galizionario acerca de  ***Mensaxeiro, mensaxeira*** |

### Outros artigos

* Caixa do correo
* Miguel Strogoff
* Historia postal
* Correo
* Selo postal

### Ligazóns externas

* Grijelmo, Álex (6/7/2014). "La calle de la Estafeta invita a correr: El sistema postal siempre tuvo relación etimológica con la rapidez". *El Pais* (en castelán).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q848466
* AAT: 300025865
* BNCF: 32429
* BNF: 12218222s
* GEC: 0101162
* GND: 4146405-9
* LCCN: sh85083976
* NDL: 01160921

 |