A **hemina** (hemo cloruro férrico) é unha porfirina que contén ferro con cloro que se pode orixinar a partir dun grupo hemo, como o hemo B presente na hemoglobina do sangue humano.

Química
-------

A hemina é unha protoporfirina IX que contén un ión férrico (Fe3+) cun ligando cloruro coordinado.

Quimicamente, a hemina difire do composto hemo relacionado hematina principalmente en que o ion coordinante é un ión cloruro na hemina, mentres que este é un hidróxido na hematina. O ión ferro no hemo é ferroso (Fe2+), mentres que este é férrico (Fe3+) tanto na hemina coma na hematina.

A hemina prodúcese endoxenamente no corpo humano, por exemplo durante a substitución dos glóbulos vermellos vellos. Pode formarse inapropiadamente como resultado de hemólise ou lesión vascular. Varias proteínas do sangue humano únense á hemina, como a hemopexina e a albumina sérica humana.

Uso farmacolóxico
-----------------

Unha forma liofilizada da hemina utilízase como axente farmacolóxico en certos casos para o tratamento de ataques de porfiria, especialmente na porfiria aguda intermitente. A administración de hemina pode reducir os déficits de hemo en ditos pacientes, suprimindo así a actividade da ácido delta-amino-levuliínico sintase (un encima clave na síntese das porfirinas) por retroalimentación bioquímica, que á súa vez reduce a produción de porfirinas e de precursores tóxicos do hemo. En ditos contextos farmacolóxicos, a hemina é formulada normalmente con albumina sérica humana antes da súa administración por un profesional da Medicina, para reducir o risco de flebite e estabilizar o composto, o cal é potencialmente reactivo se se lle permite circular en forma libre. Tales formas farmacolóxicas da hemina véndense con diversos nomes comerciais, como Panhematin e Normosang.

Uso forense
-----------

A hemina pode producirse a partir da hemoglobina no denominado **test de Teichmann**, no que a hemoglobina se quenta con ácido acético glacial (saturado con solución salina). Isto pode usarse para detectar trazas de sangue.

Outros
------

A hemina considérase o "factor X" necesario para o crecemento da bacteria *Haemophilus influenzae*.

Historia do seu illamento
-------------------------

A hemina cristalizouna por primeira vez do sangue en 1853 Ludwik Karol Teichmann. Teichmann descubriu que os pigmentos sanguíneos poden formar cristais microscópicos e os da hemina son rómbicos. Por iso, os cristais de hemina denomínase por veces "cristais de Teichmann". Hans Fischer sintetizou a hemina, trabsllo polo que foi galardoado co Premio Nobel de Química de 1930. O procedemento de Fischer consistía en tratar sangue desfibrinado cunha solución de cloruro de sodio en ácido acético.

Notas
-----

1. ↑  Grenoble DC, Drickamer HG (decembro de 1968). "The effect of pressure on the oxidation state of iron. 3. Hemin and hematin" (PDF). *Proceedings of the National Academy of Sciences of the United States of America* **61** (4): 1177–82. Bibcode:1968PNAS...61.1177G. PMC 225235. PMID 5249803. doi:10.1073/pnas.61.4.1177.
2. ↑  "Panhematin for Acute Porphyria". *American Porphyria Foundation*. Arquivado dende o orixinal o 2018-03-12. Consultado o 2017-09-30.
3. ↑  "Normosang". *Electronic Medicines Compendium (eMC)*.
4. ↑  Sherris JC, Ryan KJ, Ray CL (2004). *Sherris medical microbiology: an introduction to infectious diseases*. Nova York: McGraw-Hill. pp. 395. ISBN 0-8385-8529-9.
5. ↑  Fischer, Hans. "On hemin and the relationships between hemin and chlorophyll" (PDF). *Nobel Lecture*. Nobel Prize Foundation.
6. ↑  Fischer, Hans (1941). "Hemin". *Org. Synth.* **21**: 53. doi:10.15227/orgsyn.021.0053.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Hematina
* Hemozoína

### Ligazóns externas

* Información da American Porphyria Foundation
* Hemina en RxList
* Hemin *Medical Subject Headings* (MeSH) na Biblioteca Nacional de Medicina dos EUA.