recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Kalachinsk** é unha cidade (desde 1952) de Rusia, centro administrativo do concello de Kalachinsk, no oblast de Omsk, serve de estación ferroviaria do Transiberiano. A poboación é de 23.900 persoas (2005), e está situada na marxe esquerda do río Om (afluente do Irtish), a 80 km de Omsk.

Historia
--------

### Século XVIII

O alférez ruso Ukusnikov realizou a primeira exploración polo territorio ao longo do río Om en 1755. En 1767 o xeneral Malmi, do corpo de enxeñeiros siberianos deulle o nome de Kalachinsk. O primeiro documento que menciona o establecemento dun asentamento permanente en Kalachinsk data do 26 de xaneiro de 1795, entón habitaban alí 14 familias que sumaban 130 persoas, descoñecéndose a data exacta da fundación da aldea, mais tivo que ser entre 1783 e 1794, aínda que a data oficial da súa fundación é a primavera-verán de 1794.

### Século XIX

Para 1816 dobrárase o número de familias, chegando a poboación ata os 203 habitantes. A apertura do Transiberiano en 1896 supuxo un forte impulso para Kalachinsk, por este tempo a poboación era de 400 habitantes, e en 1904 chegou aos 691 habitantes. A fins do século XIX formaba parte da parroquia de Kulikovski, na provincia de Tobol.

### Século XX

Logo da revolución rusa elixiuse a comezos de 1918 a primeira asemblea local dirixida por J. M. Kalnina e por mor dos intentos de nacionalización da propiedade producíronse revoltas entre a poboación e en xuño de 1918 os rusos brancos invadiron militarmente a cidade, permaneceu no seu poder ata o 21 de novembro de 1919 cando os expulsou a 27ª División do 5º Exército de Mikhail Tukhachevski, inmediatemante formouse un comité revolucionario. O 5 de decembro de 1919 o Comité Revolucionario de Siberia recoñeceu a Kalachinsk como concello independente, formado por 16 volost. En 1920 o concello substituíu ao comité revolucionario. A cidade contaba con 3967 habitantes en 1922.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Kalachinsk*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q143614
* WorldCat
* VIAF: 243873002
* BRE: 2034818
* GeoNames: 1505074
* GND: 4674558-0

 |
Coordenadas: 33°06′S 118°27′L﻿ / ﻿-33.100, -118.450

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Lake Grace.
Localización do condado de Lake Grace en Australia Occidental.
O **condado de Lake Grace** (en inglés *Shire of Lake Grace*) é unha área de goberno local de Australia no sueste do estado de Australia Occidental, en Australia.

Xeografía
---------

O condado, ten unha altitude media de 364 msnm, e está situado aproximadamente a 350 km ao leste-sueste de Perth, a capital do estado. Ocupa unha superficie de 10 379,2 km2, e segundo o censo de 2016 tiña 1268 habitantes, polo que a súa densidade de poboación era de 10 379,2 hab./km2.

O condado inclúe oito localidades:

* Lake Grace
* Beenong
* Buniche
* Lake Biddy
* Lake Camm
* Lake King
* Newdegate
* Varley

O centro administrativo do condado é a cidade de Lake Grace.

Historia
--------

O distrito de *Lake Grace Road* creouse o 22 de decembro de 1922. O 1 de xullo de 1961 converteuse nunha Comarca (*Shire*) baixo a *Lei de goberno local de 1960*, que reformou todos os distritos en condados.

Notas
-----

1. ↑  Australian Bureau of Statistics (27 de xuño de 2017). "Lake Grace (S)". 2016 Census QuickStats Arquivado 03 de marzo de 2022 en Wayback Machine.. Consultado o 3 de marzo de 2022.
2. ↑  "Municipality Boundary Amendments Register" (PDF). Western Australian Electoral Distribution Commission. Consultado o 3 de marzo de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web oficial *(en inglés)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1573562
* GeoNames: 7839598
* OSM: 11688971
* TGN: 1097332

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Holyrood (homónimos).
Coordenadas: 55°57′06″N 3°10′42″O﻿ / ﻿55.95167, -3.17833

Vista de Holyrood.
**Holyrood** (scots: *Halyruid*, escocés: *Taigh an Ròid*) é unha área da cidade de Edimburgo, a capital de Escocia. O nome procede dunha anglización do termo escocés *Haly Ruid* (*Santa Cruz*).

Localización
------------

Atópase xusto ao leste do centro da cidade, no fondo coa costa da Milla Real, a principal arteria histórica da cidade, que precisamente comunicaba o Castelo de Edimburgo co Palacio de Holyroodhouse, a residencia dos monarcas británicos en Escocia.

Interese
--------

Holyrood foi nun tempo unha vila separada do Canongate, o centro histórico de Edimburgo , ata 1856. Na actualidade Holyrood acolle o Palacio de Holyroodhouse, a sede do Parlamento escocés, a abadía de Holyrood e un museo temático científico, especializado en xeoloxía, chamado *Our Dynamic Earth*. Polo demais, a área está chea de vivendas residenciais e de edificios gobernamentais.

Notas
-----

1. ↑  "Names in Scots - Places in Scotland". *scotslanguage.com*. Arquivado dende o orixinal o 19 de marzo de 2020. Consultado o 12 de xaneiro de 2021.
2. ↑  "Archived copy". Arquivado dende o orixinal o 03 de marzo de 2016. Consultado o 20 de decembro de 2014.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Escocia*** |

### Ligazóns externas

* Google Maps (showing Holyrood)
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Fife.
Coordenadas: 56°15′N 3°12′O﻿ / ﻿56.250, -3.200

Localización de Fife en Escocia
**Fife** (en gaélico escocés: *Fìobha*) é un concello de Escocia (Reino Unido).

Xeografía
---------

Está situado entre o fiorde de Tay e o de Forth, e limita cos concellos de Perth and Kinross e Clackmannanshire. 

É o terceiro concello unitario de Escocia máis poboado, concentrándose a terceira parte da poboación en tres cidades, Kirkcaldy, Dunfermline e Glenrothes, sendo esta última a capital administrativa.

Historia
--------

Historicamente foi un dos reinos pictos da zona central de Escocia, coñecido como *Fib*. Por esta razón Fife é coñecido comunmente como "Reino de Fife". 

Até 1975 foi un dos condados históricos en que estaba dividida Escocia, nalgunhas ocasións chamado Fifeshire. 

Desde 1975 até 1996 formou unha das rexiónes de Escocia, que estaba dividida en tres distritos: Dunfermline, Kirkcaldy e North-East Fife. 

En 1996 foi creado o concello de Fife mantendo as mesmas fronteiras.

Cultura
-------

O lugar máis coñecido de Fife é St Andrews, enclave histórico de importancia cun castelo e unha catedral medievais, hoxe en ruínas, un histórico campo de golf (o *Old Course of St Andrews*) e unha das Universidades máis importantes do Reino Unido. 

O circuíto de Knockhill tamén se encontra na rexión de Fife.

Notas
-----

1. ↑  Office for National Statistics (2009). "United Kingdom: Counties and Unitary Authorities" (PDF) (en inglés). Consultado o 20 de outobro de 2020.
2. ↑  Office for National Statistics. "Counties, Non-metropolitan Districts and Unitary Authorities" (en inglés). Consultado o 28 de outubro de 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q201149
* WorldCat
* VIAF: 152454871
* EBID: ID
* GeoNames: 2649469
* GND: 4217066-7
* GRID: grid.434006.5
* ISNI: 0000 0000 9146 3465
* LCCN: n81083048
* MAG: 2799802224
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge756916
* OSM: 1905841

 |
Coordenadas: 56°13′52″N 5°04′23″O﻿ / ﻿56.231, -5.073

Vista dende a torre
Inveraray
**Inveraray** (*Inbhir Aora* en gaélico escocés) é unha vila e antigo burgo real en Argyll e Bute, Escocia. A súa poboación era de 576 habitantes en 1999.

Localización
------------

Atópase na ribeira oeste do Loch Fyne, preto da súa cabeza e sobre a estrada A83 que une Tarbet con Campbeltown. Foi fundada polo Duque de Argyll en 1745, a partir da súa pousada, o castelo de Inveraray.

É un importante e pequeno lugar turístico da costa occidental de Escocia: as súas características casas brancas á ribeira do mar aparecen en todas as fotografías e é un popular destino, onde se pode visitar, ademais do castelo, o cárcere de Inveraray (un edificio de arquitectura xurxiá que agora está convertido en museo, o Museo de Cultura Tradicional de Argyll (en Auchindrain), a igrexa neoclásica que estaba divididada en dúas metades (unha para gaélico-falantes e outra para inglés-falantes) ou a cruz céltica de Inveraray. No seu porto está atracado o *Arctic Penguin* un antigo barco que é agora museo marítimo.

En Inveraray é moi popular o xinti, un deporte de equipo mestura de fútbol e hóquei, e o equipo local gañou o campionato escocés en 2004. O dramaturgo Alan Bennet pasou por Inveraray para cear e contou a súa experiencia no libro autobiográfico *Historias sen contar*.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Descrición e historia da vilaArquivado 12 de marzo de 2007 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q219530
* WorldCat
* VIAF: 149097543
* EBID: ID
* GeoNames: 2646140
* LCCN: n97048558
* MusicBrainz: ID
* WOEID: 24456

 |
Coordenadas: 57°09′53″N 2°06′09″O﻿ / ﻿57.16472, -2.10250

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Aberdeen.
A *High Street* de Old Aberdeen.
Catedral de St. Machar.
**Old Aberdeen** (*Vello Aberdeen*) é un barrio de Aberdeen, a terceira cidade de Escocia, que conta con máis de 190 000 habitantes.

Xeografía
---------

En Old Aberdeen está a Catedral de St. Machar (século XV) e a Universidade de Aberdeen. É un barrio tranquilo e agradabelmente florido. O centro da cidade actual está cerca do porto, e é centro de actividades económicas relacionadas coa pesca, a construción naval e a industria petroleira.

Os muros das casas están construídos principalmente cun granito de cor gris clara extraído das canteiras da rexión. Este é o caso da Casa "Ross Provost", que actualmente alberga o Museo Marítimo.

Historia
--------

Old Aberdeen foi orixinariamente un burgo separado, que foi erixido en *burgh of barony* o 26 de decembro de 1489. Foi incorporado á adxacente cidade de Aberdeen por lei do Parlamento en 1891. Na actualidade conserva o status de *community councilun* (consello comunitario).

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Old Aberdeen Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Aberdeen, Escocia

### Ligazóns externas

* Páxina web da Univerdidade de Aberdeen.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3350171
* WorldCat
* VIAF: 156404104
* GeoNames: 2641045
* LCCN: nr2002000258

 |
Coordenadas: 55°50′48″N 4°25′25″O﻿ / ﻿55.846627, -4.423636

Casa do Concello de Paisley.
**Paisley** (en gaélico escocés: *Pàislig*) é unha localidade da parte occidental das Lowlands de Escocia, Reino Unido. Atópase no límite norte dos montes Gleniffer Braes e esténdese a ambos os dous lados do río Cart. Paisley é a capital administrativa do concello (*council*) de Renfrewshire e é parte da área metropolitana do Gran Glasgow. Atópase a 11,1 km ao oeste do centro de Glasgow.

Paisley é a quinta localidade máis grande de Escocia, cunha poboación de 76.834 habitantes no censo de 2011, por detrás das cidades de Glasgow, Edimburgo, Aberdeen e Dundee. Paisley non ten o status de cidade, maila ter máis poboación que Inverness, Stirling e Perth, que si que o teñen. Paisley conforma, en gran medida, a parte suroeste da conurbación do Gran Glasgow.

En Paisley atópase un dos campus da Universidade do Oeste de Escocia.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q211870
* WorldCat
* VIAF: 151262897
* GEC: 0048248
* GeoNames: 2640677
* GND: 4378984-5
* LCCN: n79145175
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge1089069
* WOEID: 31342

 |
Coordenadas: 55°54′N 37°27′L﻿ / ﻿55.900, -37.450


|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Khimki** (en ruso: *Химки*) é unha cidade do óblast de Moscova en Rusia. Atópase situada ao noroeste de Moscova, á beira da Canle de Moscova. A súa poboación ascendía a 183.551 habitantes no ano 2008.

Historia
--------

A cidade de Khimki estableceuse oficialmente en 1939. Desenvolveuse ao redor da estación de tren co mesmo nome que existe desde 1850 e que forma parte da ruta Moscova-San Petersburgo. Toda a cidade de Jimki ten as fronteiras coa cidade de Moscova. Khimki ten unha sucursal da Biblioteca Estatal de Rusia, que foi protexida na Unión Soviética e máis tarde na Federación Rusa, así como polos xornais en Rusia e a Unión Soviética.

Nos últimos anos, Khimki, foi un suburbio de Moscova que continuou o seu desenvolvemento e no que se construíron moitos edificios de vivendas. A cidade está atravesada pola estrada que une Moscova co Aeroporto Internacional de Sheremetyevo. Hai un Mega Mall, un dos dous máis grandes en Rusia, tamén hai un hipermercado Auchan e unha gran tenda de mobles de Ikea.

Poboación
---------

Khimki na contaba cunha poboación de 183.551 en 2008.

| Evolución demográfica de Khimki. |
| --- |
| 1926 | 1939 | 1959 | 1970 | 1979 | 1989 | 1992 | 2002 | 2008 |
| 2.900 | 23.100 | 47.800 | 86.600 | 111.900 | 132.902 | 141.000 | 162.074 | 183.551 |

Economía
--------

Entrada a Khimki.
Despois da segunda guerra mundial, Khimki recibiu varios centros de investigación, entre eles a produción do complexo militar-industrial da Unión Soviética.

* ONP Energomach, líder mundial no deseño e a fabricación de motores de foguete de combustible líquido.
* NPO Lavochkine dedicada ao deseño e fabricación de naves espaciais.
* MBK Fakel, desenvolve programas para o guiado de mísiles de defensa aérea.

Estas actividades empregan á maioría da poboación da cidade, que foi, por razóns de seguridade, prohibida aos viaxeiros.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Rusia*** |

### Outros artigos

* BC Khimki

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q197582
* WorldCat
* VIAF: 145437043
* BRE: 4666272
* EBID: ID
* GEC: 0493317
* GeoNames: 550280
* GND: 130312-0
* LCCN: n2015073499
* MusicBrainz: ID

 |
Coordenadas: 57°35′30″N 4°06′55″O﻿ / ﻿57.59162, -4.11516

Rosemarkie visto dende a praia.
**Rosemarkie** (en scots: *Rossmartnie*, en escocés: *Ros Mhaircnidh* que quere dicir "promontorio do torrente de cabalos") é unha vila da costa sur da península Black Isle en Ross-shire, norte de Escocia.

Pedras pictas
-------------

Rosemarkie é coñecida pola súa colección de pedras pictas finamente esculpidas, sendo un dos lugares de Escocia con maior acumulación nun só sitio. As esculturas, do século VIII e IX, foron atopadas preto da igrexa da vila e amósanse no Museo Groam House, unha casa do século XVIII en High Street. A casa está aberta no verán e cobra unha pequena entrada. Estas pedras esculpidas son evidencias dun importante e antigo mosteiro en Rosemarkie, fundado ou asociado a San Moluag (finado en 592) e a Bonifacia, tamén coñecido como Curetán (comezos do século VIII). As esculturas inclúen lousas transversais, anacos de santuario e pezas arquitectónicas. Un pequeno fragmento dunha pedra de Rosemarkie está no Museo de Escocia en Edimburgo.

Notas
-----

1. ↑  "The Online Scots Dictionary". Arquivado dende o orixinal o 21 de outubro de 2013. Consultado o 19 de xuño de 2018.
2. ↑  Watson WJ Celtic Placenames of Scotland Blackwood 1926

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1010388
* WorldCat
* VIAF: 130616807
* GeoNames: 2639142
* LCCN: nr00039323

 |
Localización de Magadan
**Magadan** é unha cidade portuaria no mar de Okhotsk, centro administrativo do oblast de Magadan, Rusia, ten o status de cidade desde 1939. A súa superficie é de 180 km², a poboación de 107.500 (2006) e a densidade de poboación de 597.2 h/km². Conta con dous aeroportos, o internacional Aeroporto de Sokol e o pequeno aeroporto Magadan 13. A construción naval e a pesca son as principais actividades económicas da cidade, o porto permanece libre de xeo de maio a decembro.

Magadan fundouna Eduard Berzin, primeiro director de Dalstroi, en 1933 na localización dun antigo asentamento de comezos de século para que servira como porto exportador do ouro e outros minerais da rexión de Kolima, situada nunha zona moi illada, a cidade máis próxima, Jakutsk, está a 2200 km de estrada non asfaltada. Durante o stalinismo a cidade foi un centro de paso de prisioneiros enviados os gulags e a autoestrada que leva á rexión das minas de ouro coñécese como a *estrada dos ósos*, debido aos prisioneiros que morreron durante a súa construción.

O clima é subártico, os invernos son longos e fríos, con só seis meses por riba dos 0º. A paisaxe da rexión é o xeo e a tundra, as temperaturas oscilan entre os -22 °C en xaneiro ata os 12 °C en xullo.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Magadan*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7968
* WorldCat
* VIAF: 146542586
* BRE: 2151561
* EBID: ID
* GEC: 0039131
* GeoNames: 2123628
* GND: 4441100-5
* LCCN: n80162888
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge738861
* SUDOC: 177394560
* WOEID: 2122039

 |
Centro de Stevenston
**Stevenston** (scots: *Steenstoun*, escocés: *Baile Steaphain*) é unha vila e parroquia en North Ayrshire, Escocia, de 9330 habitantes, que forma a aglomeración urbana coñecida como 'Three Towns' xunto con Ardrossan e Saltcoats.

Historia
--------

O nome da vila provén de Stephan Loccard ou Lockhart, a quen Richard de Morville, señor de Cunninghame e condestable de Escocia cedera terras nese lugar arredor de 1170. A vila mencionase por primeira vez nunha carta de aproximadamente 1240. No norte da localidade están as ruínas de Kerelaw Castle e preto estaba Kerelaw House, da familia de Alexander Hamilton que se demoleu a primeiros da década de 1970.

Notas
-----

1. ↑  "Names in Scots - Personal". scotslanguage.com/. Arquivado dende o orixinal o 19 de abril de 2015. Consultado o 2013-07-19.
2. ↑  "List of railway station names in English, Scots and Gaelic". Newsnetscotland.com. Consultado o 2012-11-14.
3. ↑  Citypopulation

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2376078
* WorldCat
* VIAF: 140830052
* GeoNames: 2636938
* LCCN: n88187308
* WOEID: 36095

 |
Coordenadas: 43°20′34″N 1°45′56″O﻿ / ﻿43.34278, -1.76556

A **Illa dos Faisáns** (castelán: *Isla de los Faisanes*, en francés: *Île des Faisans*, *Île de l´hôpital* ou *Île da Conférence*; en éuscaro: *Faisaien uhartea* ou *Konpantzia*) é un illote fluvial situado preto da desembocadura do río Bidasoa, e cuxa soberanía é compartida amigabelmente entre España e Francia, que acordaron encargarse de coidala durante seis meses ao ano cada un.

A illa desde a ponte internacional sobre o río Bidasoa. Á esquerda, Irún; á dereita, Hendaia.A súa superficie actual é de 2.000 m² e atópase estabilizada grazas aos traballos de protección que levaron a cabo na mesma.

A illa pertencía antigamente ao termo municipal de Hondarribia (Guipúscoa), pero na actualidade está administrada polo concello de Irún pola parte española e polo concello de Hendaia pola parte francesa. A esta illa atribuíronselle moitos nomes: en francés chámaselle maiormente "*île de l´hôpital*", en castelán, e, aparentemente, por un erro na tradución dun nome que se lle deu no idioma galo, leva o nome de "Isla de los Faisanes". En éuscaro hai aínda quen lle chama "*Konpantzia*" sendo a súa orixe, sen dúbida, as conferencias que se realizaron na illa durante o século XVII.

*A entrevista de Luís XIV e Filipe IV na illa dos Faisáns* na que se asinou o Tratado dos Pireneos en 1659.
Entre os abundantes sucesos históricos que tiveron lugar nesta illa, o máis importante foi a rúbrica do Tratado de Paz dos Pireneos logo de vinte e catro conferencias levadas a cabo entre Luis de Haro e o Cardeal Mazarino en 1659. O Tratado foi ratificado polo compromiso contraído entre Luís XIV e a Infanta María Teresa de Austria.

No centro da illa érguese un monólito cunha inscrición conmemorativa dos devanditos sucesos. Ademais leváronse a cabo intercambios de reféns, entregas de infantas casadeiras etc.

É o territorio en condominio máis pequeno do mundo.

Notas
-----

1. ↑  Calonge, Lorenzo. "La isla que pertenece seis meses a España y seis meses a Francia". *El País*, 30 de xullo de 2017 *(en castelán)*.
2. ↑  Euskal Telebista. "La isla de los Faisanes, el condominio más pequeño del mundo" (en castelán). Consultado o 18 de xuño de 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Illa dos Faisáns Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Tratado dos Pireneos

### Ligazóns externas

* Embaixada de Francia en España *(en castelán)* e *(en francés)*
* pyrenees-decouvertes.com *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q373767
* WorldCat
* VIAF: 237492134
* Auñamendi: 64848
* BNF: 153225924
* GEC: 0025827
* GeoNames: 3023932
* GND: 7626220-0

 |
Coordenadas: 3°02′17″N 113°46′52″L﻿ / ﻿3.03806, -113.78111

Situación de Sarawak en Malaisia
Bandeira
**Sarawak** é un dos dous estados federados de Malaisia na illa de Borneo (o outro é Sabah). 

Coñecido como *Bumi kenyalang* ("a Terra dos búceros"), está situado no noroeste da illa. 

É o estado máis grande en Malaisia; o segundo máis grande é Sabah.

A capital administrativa do estado é Kuching, que literalmente significa "ao gato" (kucing).

No censo realizado o 31 de decembro de 2006 a poboación do estado era de 2 357 500 habitantes.

As cidades principais son:

* Kuching, a capital (600 300 habitantes en 2005),
* Sibu (228 000 habitantes),
* Miri (282 000 habitantes) e
* Bintulu (152 761 habitantes).

Sarawak é un estado multicultural, sen unha maioría étnica, como o é Sabah, máis ao norte.

No seu territorio encóntrase o Parque Nacional de Gunung Mulu.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q170462
* WorldCat
* VIAF: 155354442
* AAT: 300018752
* BNF: 11883336w
* EBID: ID
* FAST: 1225795
* GEC: 0060947
* GeoNames: 1733038
* GND: 4051682-9
* ISNI: 0000 0001 0674 0286
* LCCN: n83165495
* MusicBrainz: ID
* NDL: 01051408
* OSM: 3879784
* SELIBR: 164761
* SUDOC: 026620952
* TGN: 1001952

 |
**Selangor** é un estado de Malaisia, localízase na costa oeste da península de Malaisia. Nos seus 7.956 km² viven 4.100.000 persoas, 44% malaios, 35% chineses e 18% indios. A capital é Shah Alam, unha cidade satélite de Kuala Lumpur. Selangor é unha monarquía herditaria rexida por un sultán, actualmente Sharafuddin Idris Shah que reside na cidade de Klang. Datuk Seri é o primeiro ministro (Menteri Besar)

Historia
--------

No século XV Selangor estivo gobernado por Malaca, despois da conquista de Malaca polos portugueses en 1511 Selangor os portugueses, Johor, Aceh e Siam disputáronse o territorio. No século XIX os chineses chegaron ao sultanato. En 1874 o sultán viuse obrigado a aceptar a un conselleiro británico na súa capital. En 1896 con Negri Sembilan, Perak e Pahang formou a Estados Federados Malaios, con capital en Kuala Lumpur, cidade de Selangor, que deixou de pertencer a Selangor en 1974 ao se converter en territorio federal.

Ligazóns externas
-----------------

Web oficial (en malaio)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q189710
* WorldCat
* VIAF: 238110861
* EBID: ID
* GEC: 0238381
* GeoNames: 1733037
* GND: 4461681-8
* LCCN: n79144978
* MusicBrainz: ID
* OSM: 2932285
* TGN: 7016804

 |
Vista das illas Chatham desde o espazo. A illa maior é Chatham, á dereita está a illa Pitt, acompañada por varias illas menores.Vista das illas Chatham desde o espazo. A illa maior é Chatham, á dereita está a illa Pitt, acompañada por varias illas menores.
O arquipélago das **illas Chatham** ("Rekohu" na lingua moriori), abrangue 10 illas nun radio de 40 km. Pertencen a Nova Zelandia.

Xeografía
---------

O arquipélago atópase situado 800 km ao leste da cidade neozelandesa de Christchurch. As illas pertencen oficialmente a Nova Zelandia desde 1842. A superficie total das illas é de 996 km², case toda localízase nas dúas illas maiores, Chatham e Pitt. Estas illas principais son as únicas habitadas, e as illas menores teñen, en gran parte, reservas que posúen un acceso restrinxido ou prohibido.

As illas son:

* Chatham
* Pitt
* Pequena Mangere
* Star Kei
* Forty-Four
* Mangere
* Illa Suroeste
* As irmás

A maioría destas terras están cubertas por felgos e pastos, aínda que hai algunhas áreas de bosques. O terreo é accidentado, máis na illa Pitt, onde se localiza o punto máis alto a 290 m.

A illa principal desta cadea ten numerosos lagos e lagoas, sendo a maior, a lagoa *Te Whanga*. Outros lagos da illa Chatham son o *Huro* e o *Rangitahi*, e entre os regatos están o *Te Awainanga* e o *Tuku*.

Historia
--------

Os primeiros habitantes destas illas pertencían a tribos inmigrantes da Polinesia, que se estableceron arredor do ano 1000 ddC. e deste illamento xurdiu o pobo moriori. A orixe exacta desta xente permanece como tema de varias discusións. Algúns postulan que viñeron directamente das illas da Polinesia localizadas máis ao norte, mais na actualidade a crenza xeneralizada é que os maorís teñen a súa orixe en Nova Zelandia. Este debate ten un matiz político, xa que os actuais habitantes maorís, descendentes daqueles que invadiron e conquistaron o arquipélago en 1832, reclaman un acceso aos dereitos ancestrais maorís. Un extenso informe deses reclamos, *Rekohu*, foi publicado polo Tribunal Waitangi.

A poboación moriori das illas chega a 2000 habitantes. Viven como cazadores e recolectores, obtendo o seu alimento do mar e da flora nativa. Esta sociedade viviu pacificamente, con pequenas organizacións, mais mantenendo unha poboación estábel mediante a castración dunha certa porcentaxe dos nenos varóns.

O nome da illa Chatham provén do barco HMS "Chatham", cuxo capitán William R. Broughton desembarcou o 29 de novembro de 1791 e reclamou posesión para a Gran Bretaña. Os cazadores de focas e de baleas fixeron axiña destas illas un centro das súas actividades. A pesca continúa contribuíndo significativamente na economía, aínda que as industrias relacionadas coas focas e baleas cesaron as súas actividades arredor do 1861.

Notas
-----

1. ↑  *Origins of the Moriori people* *Te Ara. The Encyclopedia of New Zealand*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q115459
* WorldCat
* VIAF: 125619138
* EBID: ID
* GEC: 0017434
* GeoNames: 4033014
* GND: 4271342-0
* LCCN: n90678555
* NKC: ge813123
* OSM: 2647558
* TGN: 7514692

 |
**San Carlos**  
| 

|  |  |
| --- | --- |
|  |  |
| Bandeira | Escudo |

 |
| Mapa |
|  |
| Información |
| País |  Brasil |
| Estado | São Paulo |
| Superficie | 1.141 km² |
| Poboación | 218.702 (2006) |
| Densidade | 191.7 hab./km² |
| Alcalde | Newton Lima Neto |
|  |
| www.saocarlos.sp.gov.br Páxina Oficial |

**São Carlos** é unha importante cidade industrial brasileira, do estado de São Paulo. Nela están modernas industrias mecánicas, de alta tecnoloxía, equipamentos eléctricos e electrónicos, ademais dun moderno e diversificado comercio e servizos.

O seu desenvolvemento comezou no século XIX coa construción do ferrocarril que o ligou á cidade de São Paulo. Nesa época, instaláronse as primeiras industrias, a cidade tomou un grande impulso.

O poboamento e a media distancia da capital paulista atrairan máis empresas e máis xente para poboar a cidade. Hoxe, ademais da Estrada Washington Luis, hai tamén a Estrada Anhanguera e Bandeirantes, ligandoa a São Paulo. A cidade posúe tamén un bo sector hoteleiro e alberga universidades, moitas escolas públicas e particulares, centros de lecer e cultura e dous *shopping centers* de medio porte.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q194338
* WorldCat
* VIAF: 153597524
* EBID: ID
* GEC: 0455914
* GeoNames: 3449319
* LCCN: n79137091
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge407658
* OSM: 297986

 |
**Giurtelecu Şimleului**  
Somlyógyőrtelek  
Wüst Görgen| 

|  |
| --- |
|  |
|  |

 |
|  |
|  |
| Información |
| País |  Romanía |
| Superficie | 20 km2 (área) |
| Poboación | 1.055 (2002) |
| Densidade | 50/km² h/km² |
|  |
|  |

**Giurtelecu Şimleului** (Húngaro: Somlyógyőrtelek, Alemán: Wüst Görgen) é unha cidade do condado de Sălaj, Transilvania, Romanía cunha poboación de 1.055, localizada a carón do río Crasna.

Clima
-----

A temperatura media anual é de 10,5 °C, ios valores mínimos de -30 °C. A cantidade media anual de precipitacións é de 600 mm. Ao ano, en media, 104 días rexistran precipitacións líquidas, e 26 días con neves. O vento predominante é de dirección nordeste. A presión atmosférica é de 748,2 mm.

Demografía
----------

| **Crecemento da poboación dende 1715** |
| --- |
|  | *Poboación* |
| 2002 | 1055 |
| 1992 | 1149 |
| 1920 | 1395 |
| 1910 | 1322 |
| 1900 | 1216 |
| 1890 | 1059 |
| 1880 | 996 |
| 1869 | 1190 |
| 1847 | 684 |
| 1750 | 231 |
| 1720 | 90 |
| 1715 | 72 |

Historia breve
--------------

O primeiro documento que fai referencia a Giurtelecu Şimleului data de 1259.

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Giurtelecu Şimleului*** |

* Arquivado 13 de decembro de 2015 en Wayback Machine.
* 
* 
* 
* 
* 
* Arquivado 03 de marzo de 2016 en Wayback Machine.
* 
* 
* 
* 
* 

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q43136
* GeoNames: 677097

 |
Un **alto forno** é unha construción utilizada na siderurxia, de tamaño variábel, e de forma aproximadamente cilíndrica, feita de aceiro revestido internamente con material refractario, onde é fundido o mineral de ferro a fin de transformalo en ferro-gusa.

Funcionamento
-------------

1. Tobeira do forno Cowper  
2. Zona de derretemento   
3. Zona de redución de óxido ferroso   
4. Zona de redución de óxido férrico   
5. Zona de prequecemento (garganta)   
6. Alimentación de mineral, pedra calcaria e coque siderúrxico   
7. Escapamento de gases   
8. Columna de mineral, coque e pedra calcaria   
9. Remoción de escoura

10. Ferro-gusa   
11. Chaminé para escoamento dos gases liberados
O alto forno baséase no feito de que o silicio indesexábel e outras impurezas, son máis leves do que o ferro fundido, o seu produto principal, designado por ferro-gusa. O forno é construído na forma semellante a unha cheminea, nunha estrutura alta feita con ladrillos refratarios. Coque, pedra calcaria e mineral de ferro (óxido de ferro) son inseridos no topo. O ar chega pola base. Este fornecimento de ar permite a combustión do carbón no seu interior. Isto reduz o óxido a metal que, ao ser máis denso, se concentra na parte inferior do forno. A natureza exacta da reacción é:

{\displaystyle {\ce {Fe2O3 + 3CO -> 2Fe + 3CO2}}}

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q181485
* AAT: 300006438
* BNCF: 27012
* BNF: 11952049q
* EBID: ID
* GND: 4160175-0
* JSTOR: blast-furnaces
* LCCN: sh85014790
* MAG: 2780269488
* NKC: ph221554
* PSH: 5229
* Treccani: altoforno

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***Pokémon Journeys: The Series*** é a vixésimo terceira tempada da serie de anime de *Pokémon*, e a primeira tempada e serie titular de ***Pokémon Journeys: The Series***, coñecida no Xapón como ***Pocket Monsters*** (ポケットモンスター, Poketto Monsutā). A serie emitiuse orixinalmente dende o 17 de novembro de 2019 até o 4 de decembro de 2020 a través de TV Tokyo, e nos Estados Unidos, estreouse en liña dende o 12 de xuño de 2020 até o 5 de marzo de 2021 a través de Netflix, sendo a primeira tempada de Pokémon que non foi emitida en retransmisión convencional de televisión nos Estados Unidos. Estreouse no Canadá a través de Teletoon en emisión semanal dende o 9 de maio de 2020 até o 5 de xuño de 2021. Esta tempada conta as aventuras de Ash Ketchum e o novo protagonista Goh (e ás veces, tamén Chloe Cerise) na súa viaxe a través das oito rexión do universo *Pokémon*, incluíndo a nova rexión Galar do videoxogo *Pokémon Sword* e *Shield*. Como resultado, a historia final dos videoxogos aparece antes na serie, rachando coa dinámica das tempadas anteriores e desprendéndose así dos arcos de *Sun and Moon*. Entre os personaxes secundarios inclúense o profesor Cerise, un investigador de Pokémon que supervisa as misións de Ash e Goh, e a súa filla Chloe, a amiga da infancia de Goh. O 23 de abril de 2020, The Pokémon Company International anunciou que Netflix asegurou os dereitos nos Estados Unidos para lanzar tempadas futuras, comezando por "Pokémon Journeys". O 13 de setembro de 2020, anunciouse que o anime pasará de emitirse os domingos a venres o 9 de outubro de 2020. Os primeiros corenta e oito episodios estiveron dispoñibles para a súa transmisión a partir do 5 de marzo de 2021, con episodios adicionais publicados cada trimestre.

Notas
-----

1. ↑  Sherman, Jennifer (23 de abril de 2020). "Netflix Streams New Pokémon Journeys TV Anime on June 12 (Updated)". *Anime News Network*. Consultado o 25 de abril de 2020.
2. ↑  "Pocket Monsters Story". *TV Tokyo*. Consultado o 2019-11-17.
3. ↑  "New 'Pokémon' Anime Trailer Confirms Upcoming Series to Include Ash, Pikachu and New Character". *Newsweek*. Consultado o 2019-11-17.
4. ↑  "NETFLIX AND THE POKÉMON COMPANY INTERNATIONAL TEAM UP FOR U.S. PREMIERE OF POKÉMON JOURNEYS: THE SERIES". *Netflix Media Center*. Consultado o 23 de abril de 2020.
5. ↑  Hodgkins, Crystalyn. "Pokémon Journeys: The Series Anime Changes Air Date to Fridays on October 9". *Anime News Network*. Consultado o 2020-09-13.
6. ↑  Porter, Rick. "Netflix Snags Rights to 'Pokémon' Animated Series". *The Hollywood Reporter*. Consultado o 23 de abril de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Xapón*** |

### Ligazóns externas

* Páxina web de *Pokémon* en TV Tokyo *(en xaponés)*
* Anime de TV *Pokémon* en Pokémon JP official *(en xaponés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q67955198
* MyAnimeList: 40351

 |
A **primeira mutación consonántica** é unha lei fonética que afectou ás consoantes oclusivas do protoindoeuropeo en xermánico común (por iso tamén é coñecida polo seu nome en alemán: *erste germanische Lautverschiebung*) e en armenio. Actualmente, ese proceso é situado arredor do século V.

As súas modificacións son descritas polas leis de Grimm e de Verner (esta última é frecuentemente asimilada á primeira por se tratar só dun refinamento que explica algunhas excepcións non aclaradas por Grimm).

De entre as linguas xermánicas, certos dialectos meridionais da rama occidental sufriron aínda unha nova modificación fonética chamada segunda mutación consonántica, que foi a orixe do alto alemán (base do alemán estándar).

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3327540
* GND: 4156853-9

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Bangor.
Coordenadas: 53°13′N 04°07′O﻿ / ﻿53.217, -4.117

**Bangor** é unha vila do norte de Gales, pertencente ao condado de Gwynedd. En 2008 tiña 21735 habitantes. É sé episcopal, e sede da Universidade de Bangor.

Historia
--------

Catedral.
A vila ten a súa orixe na construción dun mosteiro polo monxe cristián Deiniol a mediados do século VI. O topónimo Bangor provén dun termo galés referido a un tipo de cercado, como o que había orixinalmente no lugar do cenobio. Nese lugar atópase a actual catedral, que tivo diversas reformas ao longo da historia. A diocese de Bangor é unha das máis antigas de Gran Bretaña. En 1557 fundouse *Ysgol Friars*, a Escola dos Frades.

En 1718 comezou a medrar ao pasar pola vila a ruta postal entre Londres e Dublín, que pasaba tamén por Porthaethwy. Medrou tamén ao construírse unha liña de ferrocarril entre Bethesda e Penrhyn, onde se abriu unha canteira de lousa. A mediados do século XIX Bangor era a cidade máis importante do norte de Gales.

Xeografía
---------

Está situado fronte á illa de Anglesey (*Ynis Môn* en galés).

Cultura
-------

A Universidade de Bangor foi fundada en 1884.

O 46,7% da poboación fala lingua galesa.

Galería de imaxes
-----------------

* O peirao, Y Garth.O peirao, *Y Garth*.
* Universidade.Universidade.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q234178
* EBID: ID
* GeoNames: 2656397
* MusicBrainz: ID
* NKC: ge977897
* OSM: 11241684

 |
Antiga provincia de Musashi.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Musashi** (武蔵国, むさしのくに, *Musashi-no-kuni* ou 武蔵, むさし) foi unha provincia histórica do Xapón, nunha zona que hoxe forma a maior parte da prefectura de Saitama e da prefectura de Toquio e a pequena parte da prefectura de Kanagawa, historicamente na parte de Tōkaidō (東海道), actualmente na rexión de Kantō, na illa de Honshū.

Musashi limitaba coas provincias de Sagami (相模), Kai (甲斐), Shinano (信濃), Kōzuke (上野), Shimotsuke (下野), Shimōsa (下総).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q907398
* WorldCat
* VIAF: 254779771
* NDL: 00645643
* OSM: 9455886

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Repousacabezas exipcio (1500-500 a.C.)Un **repousacabezas**, usado dende a Idade Antiga, é un moble no que se repousa a cabeza ao estar deitado na cama ou sobre o chan.

Historia
--------

En certas partes do Oriente Medio, como o Antigo Exipto, a poboación local utilizaba repousacabezas de madeira, en lugar de almofadas, para durmir debido á calor do clima. Porfirio escribiu que este tipo de repousacabezas estaba practicamente limitado aos sacerdotes. As clases máis adiñeiradas usaban alabastro e decorábanas con xeroglíficos. Noutros casos utilizaban preferentemente madeira de tamargueira ou sicómoro e as máis económicas de pedra, cerámica ou vime de folla de palmeira. Tanto no enxoval funerario Tutankamón como no da raíña Hetepheres I, nai de *Jufu* (Queops), atopáronse camas con repousacabezas.

Galería
-------

* Repousacabezas zulú. Museo Británico.Repousacabezas zulú. Museo Británico.
* Repousacabezas de madeira de dúas patas.Repousacabezas de madeira de dúas patas.
* Repousacabezas adornado.Repousacabezas adornado.
* Dobre repousacabezas. Museo de Brooklyn.Dobre repousacabezas. Museo de Brooklyn.
* Cama da raíña Hetepheres. Museo de Boston.Cama da raíña Hetepheres. Museo de Boston.

Notas
-----

1. ↑  Wilkinson, J. Gardner (1853). *Los Egipcios. Su vida y costumbres*. Edimat Libros. ISBN 84-9764-236-8.
Na mitoloxía grega **Alectrión** foi un mozo ás ordes do deus Ares que foi transformado por este en galo.

A lenda conta que Ares, deus da guerra, aproveitaba as frecuentes ausencias de Hefesto, deus do lume, nas que deixaba soa á súa esposa, a deusa do amor Afrodita. Para evitar ser sorprendidos polo deus Helios, o sol, Ares poñía a Alectrión na porta da alcoba, como sentinela para que os avisara de que se achegaba o mencer.

Pero unha mañá, Alectrión quedou a dormir e a parella foi sorprendida na cama por Helios. Este avisou a Hefesto e este capturou ós dous amantes nunha rede que fixera el mesmo, tan forte que lles foi imposible saír dela. A seguir, Hefesto convocou ó resto dos deuses e mostroulles a parella núa, dentro da rede, entre as risas de todos. Só grazas ás boas palabras de Poseidón e Hermes, Hefesto consentiu en liberalos: Afrodita fuxiu avergoñada a Chipre e Ares a Tracia.

Ares anoxouse con Alectrión e transformouno en galo, e desde aquela o galo anuncia a chegada do sol á mañá: *alectryon* (*ἀλεκτρυών*), en grego antigo, significa *galo*.

Estas relacións entre Ares e Afrodita foron moi frutíferas pois tiveron cinco ou seis fillos: Eros, Anteros, Deimo, Fobo, Harmonía e -para algúns mitógrafos- Príapo.

Outros personaxes
-----------------

Na *Ilíada*, Homero cita outro personaxe con este mesmo nome, pero simplemente para indicar que tiña un fillo, Leito, a quen Heitor feriu no pulso, obrigándolle a retirarse .

Notas
-----

1. ↑  *Ilíada* XVII, 602.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Grimal, Pierre (1981 1ª ed; 2017 7ª reimpr)). *Diccionario de mitología griega y romana*. Paidós. ISBN 9788449324574.  *(en castelán)*
* Homero (trad. Óscar Martínez García) (2010 (1ª ed, 3ª reimpr)). *Ilíada*. Alianza Editorial. ISBN 9788420678344.  *(en castelán)*
Coordenadas: 10°42′19″N 48°20′04″L﻿ / ﻿10.70528, -48.33444

Localización de Maakhir en Somalia.
**Maakhir**, oficialmente **Estado Maakhir de Somalia** (en somalí, Maamul Goboleedka Maakhir; en árabe, ولاية ماخر الصومال ) é un Rexión autónoma de Somalia, nunha zona disputada entre Somalilandia e Puntlandia.

Declaraou a súa independencia o 1 de xullo de 2007, pero non foi recoñecido nin polo goberno federal de transición de Somalia, nin polo goberno de Puntlandia.

O 11 de xaneiro de 2009 foi reincorporado a Puntlandia.

Historia
--------

A zona de Maakhir está principalmente habitada polo clan Warsangali, un membro da Conferedación de Clanes de Harti, conxuntamente cos Dhulbahante e os Makheerteen, e un clan da tribo Darod.

Os Warsangali foron orixinalmente uns dos principais actores da creación do estado de Puntlandia como sucesor dos Sultanatos Harti despois do colapso do goberno central de Somalia en 1991, pero, desde a proclamación da in dependencia (ou autonomía) de Puntlandia en 1998, os Warsangali temeron a súa desaparición no estado, cando o clan Makheerteen asumiu un papel hexemónico nel.

O Estado de Maakhir proclamou a súa autonomía o 1 de xullo de 2007, nunha cerimonia celebrada en Badhan, a capital, reclamando territorios tanto de Somalilandia como de Puntlandia, sendo proclamado presidente Jibrell Ali Salad.

Nesta zona, o Sanaag Oriental, existe unha gran cantidade de conflitos polo dominio da terra entre Somalilandia e Puntlandia. Ambos os estados teñen empresas petroleiras nesta parte de Sanaag, co consentimento do líder local, que tamén contribuíu ao desexo dos Warsangali locais de administraren os seus propios asuntos, así como de resolver as disputas con Mohamud Muse Hersi, o actual presidente de Puntlandia.

Ademais, Maakhir reclamou a parte oeste da rexión de Bari a Puntlandia, así como Sanaag a Somalilandia.

Nin Somalilandia nin Puntland recoñeceron o novo estado.

A pesar de que existían rumores de conversacións con Ali Mohammed Ghedi, o primeiro ministro de Somalia, o goberno de transición de Somalia deixou de comentar o status de Maakhir e apunta a Puntlandia como a autoridade oficial da rexión.
fí

Xeograia humana
---------------

### Divisións administrativas

Maakhir reclamou as seguintes divisións administrativas que consideraba baixo o seu control:

* **Madar**
	+ Badhanan - Capital de Maakhir
	+ Hadaaftimo
	+ Hingalol
	+ Las Khorey
	+ Yube
	+ Ceelbuh
* **Sanaag**
	+ Ceerigaabo - Capital rexional
	+ Damala Xagare
	+ Carmale
	+ Geilwiete
	+ Darasalaam
	+ Shimbiraale
	+ Ceelaqoday
* **Boharo**
	+ Dhahar - Capital rexional
	+ Ceelaayo
	+ Bali-Busle
	+ Baragaha Qol
	+ Buraan - As autoridades tiñan previsto abrir unha Universidade nesta cidade.

### Cidades

Las cidades máis grandes da zona reclamadas por Maakhir son Badhan, Las Khorey, Dhahar, Buraan, Hadaftimo, Hingalol, Damalla-Hagare, Eilbuh e Erigavo.

Situación política no norte de Somalia.
Situación política en Somalia  
 (Estados, rexións, distritos).   
Decembro de 2016.
O presidente Jibrell Ali Salaad.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Estado Maakhir de Somalia*** |
**Anzoátegui** é un dos 23 estados federais de Venezuela. A súa capital e cidade máis poboada é Barcelona. Atópase na rexión nororiental do país, limitando ó norte co mar Caribe (océano Atlántico), ó nordeste con Sucre, ó leste con Monagas, ó sur co río Orinoco que o separa de Bolívar, ó oeste con Guárico e ó noroeste con Miranda. Con 43 300km² é o sexto estado máis extenso (por detrás de Bolívar, Amazonas, Apure, Guárico e Zulia) e con 1 440 875 habitantes (segundo o INE de Venezuela) é o sétimo máis poboado, por detrás de Zulia, Miranda, Carabobo, Distrito Capital, Lara e Aragua.

Posúe 21 concellos e 49 parroquias civís. As súas principais cidades son: Barcelona, Puerto La Cruz, Puerto Píritu, Pariaguán, Lechería, Guanta, El Tigre, Anaco e Cantaura.

Historia
--------

Leva o nome do heroe da independencia venezolana, José Antonio Anzoátegui (1789–1819). A cidade de Barcelona, que é a capital do estado, foi fundada en 1677. O presente estado Anzoátegui foi incluído dentro da provincia de Cumaná, que formaba á súa vez parte da Capitanía Xeneral de Venezuela, xunto coas provincias de (Güiana, Maracaibo, Caracas, Margarita e Trinidad). En 1810, separouse da provincia de Cumaná. Non foi até 1909 que conseguiu a súa actual distribución administrativa.

Notas
-----

1. ↑  "Instituto Nacional de Estadística. Censo 2011." (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 24 de setembro de 2015. Consultado o 22 de xaneiro de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Anzoátegui Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Información Xeral de Anzoátegui

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q190922
* BNF: 11956806m
* GEC: 0004470
* GeoNames: 3649198
* MusicBrainz: ID
* OSM: 2267150
* TGN: 1001829

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---