Polo menos dende o século VI (posibelmente dende o século II ou III) existía no lugar, xunto a costa, o santuario xintoísta de Atsuta, o segundo en importancia tralo de Ise.

Entre 1394 e 1427, a uns dez quilómetros ao noroeste, é erixido o castelo de Kiyosu coma posto defensivo da capital da provincia de Owari, e no 1476 convértese en sede do goberno provincial. É a época feudal xaponesa e a inestabilidade a norma.

Así, en 1521 é erixido un primeiro castelo en Nagoia por Imagawa Ujichika, coma base de expansión do seu poder na provincia. Alí nacerá Oda Nobunaga en 1534, un dos *daimyo* (señores feudais) máis lendarios. E dende alí tomará o castelo de Kiyosu en 1555 facéndoo a súa residencia. O de Nagoia queda abandonado.

Ata que en 1610, Ieyasu Tokugawa, o máis poderoso dos *daimyo* (ou *shogun*), decide o traslado da capital provincial dende Kiyosu ata Nagoia, mandando facer un novo castelo, o actual. As razóns foran que o de Kiyosu era pequeno e situado nunha zona inundable mentres que Nagoia se sitúa nunha meseta. A cidade que se formara en Kiyosu ao redor do castelo desaparece (60.000 habitantes trasladados) e nace unha nova en torno ao novo castelo, Nagoia [*Ligazón morta*].

A disposición é a característica cuadrícula [*Ligazón morta*], neste caso ao sur do recinto fortificado, cunha vía principal na metade que leva ata a costa, ao longo da cal dispúñanse recintos de culto (templos e santuarios) e residencias de campo das elites [*Ligazón morta*][*Ligazón morta*].
De seguido fanse obras para unir o porto en Atsuta [*Ligazón morta*] co castelo mediante un canal de 6 km paralelo a aquela vía, o río Horikawa, co que garantir o abastecemento da nova poboación [*Ligazón morta*]. Ao mesmo tempo, o santuario de Atsuta é elixido coma estación de postas 42 do Tokaido , o gran camiño de unión entre a vella capital do Xapón, Kyoto, e a nova, Edo (Toquio). Ámbolos dous factores (castelo e estación-porto) serán os determinantes do desenvolvemento de Nagoia.

Desenvolvemento que se afianzará sobre todo coma centro dunha rexión eminentemente industrial. Así os séculos XVII, XVIII e XIX verán o incipiente comezo da industria da cerámica, pólvora, téxtil do algodón, e a tradicional dos bonecos mecánicos (*karakuri ningyo*). En 1660, despois dun gran incendio, anchéase unha das rúas oeste-leste (a Hirokoji-dori, de 5 a 27 m.) para serviren coma devasa. Dous séculos máis tarde, será a principal da cidade e unión do centro coa nova estación do ferrocarril no oeste do Horikawa.

Porque coa restauración Meiji en 1868, Nagoia acada condición de cidade capital de prefectura. O crecemento continúa da man do porto de Atsuta e o ferrocarril [*Ligazón morta*]. O primeiro amplíase mediante sucesivos recheos [*Ligazón morta*][*Ligazón morta*], e para 1911 toda unha rede ferroviaria tecía o espazo entre porto e centro [*Ligazón morta*], onde a industria seguía a súa expansión. Tamén un novo canal paralelo ao Horikawa polo leste foi escavado (o Shinhorikawa). A exposición do tricentenario da cidade no 1910 había de deixar un parque no sueste da cuadrícula (o actual Tsuruma).

Antes da IIGM, establécese unha industria clave para a rexión, a do automóbil; e un novo canal unindo o porto co área da estación do ferrocarril é escavado polo oeste do Horikawa (canal Nakagawa, 1932). Neses anos, o espazo entre o primeiro e segundo foxos do castelo (ocupado historicamente polo persoal subalterno do señor Tokugawa), urbanízase con edificios representativos (o concello por exemplo)[*Ligazón morta*].

Os bombardeos da conflagración mundial destrúen un carto da cidade e na reconstrución posterior decídese a apertura de dous grandes avenidas bulevares (100 metros de anchura): Hisaya-dori , de norte a sur polo leste da cuadrícula histórica; e Wakamiya, perpendicular a aquela, pechando polo sur a cidade vella .