Sonderkommandos xudeus ó carón dunha máquina trituradora de ósos.
Os ***Sonderkommandos*** foron unidades de traballo formadas polos prisioneiros dos campos de exterminio da Alemaña nazi. Estaban compostas por prisioneiros, polo xeral xudeus, que foron forzados baixo ameaza de morte, a axudar na eliminación das vítimas das cámaras de gas durante o Holocausto. Os *Sonderkommandos* dos campos de exterminio, que foron sempre reclusos, non deben ser confundidos cos *SS-Sonderkommandos* que foron unidades *ad hoc* formadas por membros das SS entre 1938 e 1945.

O termo en alemán quere dicir "unidade especial", e forma parte da vaga e eufemista linguaxe que os nazis empregaron para facer referencia ós aspectos da Solución final.

Traballo, condicións de vida e morte
------------------------------------

Crematorio de Dachau, o primeiro campo de concentración creado en 1933, Alemaña.
Os membros do *Sonderkommando* non participaron directamente no asasinato de prisioneiros, esa responsabilidade estaba reservada ós gardas. A principal responsabilidade dos *Sonderkommandos* era facerse cargo dos corpos. Na maioría dos casos foron escollidos inmediatamente despois de chegar ó campamento e foron forzados baixo ameaza de morte. Non se lles daba aviso previo das tarefas que terían que realizar. Para o seu horror, ás veces os *Sonderkommando*  descubrían membros da súa propia familia no medio dos corpos. Non tiñan xeito de negarse ou rexeitar o traballo a non ser co suicidio. Nalgúns lugares e ambientes, os *Sonderkommandos* poden ser chamados eufemisticamente como *Arbeitsjuden* (xudeus de traballo). Noutros tempos, Sonderkommandos foron chamados *Hilflinge* (axudantes). En Birkenau, os Sonderkommandos acadaron as 400 persoas polo ano 1943, e cando os xudeus húngaros foron deportados alí en 1944, o seu número medrou até as 900 persons para dar acollida ás crecentes roldas de asasinato e exterminio.

Por mor de que os alemáns precisaban que mantivesen a súa capacidade física para o traballo, outorgáronselles condicións de vida moito menos sórdidas que outros reclusos: durmían no seus propios cuarteis e permitíaselles conservar e usar diversos bens como comida, menciñas e tabaco traídos ó campamento polos que eran enviados ás cámaras de gas. A diferenza dos reclusos ordinarios, non eran normalmente sometidos a matanzas arbitrarias e aleatorias polos gardas. O seu sustento e utilidade viñan determinados pola eficiencia coa que podían manter en funcionamento a fábrica da morte nazi. As a result, *Sonderkommando* members tended to survive longer than other inmates of the death camps — but few survived the war.

Notas
-----

1. ↑  Friedländer (2009). *Nazi Germany and the Jews, 1933-1945*, pp. 355-356.
2. ↑  Shirer (1990). *The Rise and Fall of the Third Reich*, p. 970.
3. ↑  Sofsky 1996, p. 267.
4. ↑  Sofsky 1996, p. 269.
5. ↑  Sofsky 1996, p. 271.
6. ↑  Sofsky 1996, p. 283.
7. ↑  Michael & Doerr (2002). *Nazi-Deutsch/Nazi-German: An English Lexicon of the Language of the Third Reich*, p. 209.
8. ↑  Wachsmann & Caplan, eds. (2010) *Concentration Camps in Nazi Germany: The New Histories*, p. 73.
9. ↑  Sofsky 1996, p. 271-273.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q311773
* BNCF: 63404
* EBID: ID
* GND: 4659442-5

 |