recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Juan Sarmiento Patiño** nado o 23 de febreiro de 1911 en San Martiño do Porto (parroquia do concello de Cabanas) e finado o 1 de agosto de 1997, foi alcalde de Pontedeume desde 1940 ata 1970.

Traxectoria
-----------

Logo de cursar os estudos de Bacharelato por libre, preparouse para o ingreso na Escola de Máquinas da Armada. A instauración da II República Española en 1931 impídelle a súa aspiración, xa que logo o goberno republicano pechara a Escola.

Durante o período republicano exerce como mestre interino ata o comezo da guerra civil, na que participa na fronte de Asturias como voluntario no bando dos sublevados. Posteriormente, e tras o paso pola Academia de Suboficiais de León, acadou o grao de sarxento.

O 12 de decembro de 1940 foi nomeado alcalde de Pontedeume. Durante o seu longo mandato ata 1970, o concello mudou profundamente. Logo da súa marcha da alcaldía, o 17 de setembro de 1970, a nova corporación nomeouno Fillo Adoptivo de Pontedeume e deulle o seu nome a un parque da vila, en sesión do 30 de setembro de 1971.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Germán Pérez Baamonde** |  **Alcalde de Pontedeume** 1940 - 1970 | Sucesor:**Celestino Sardiña Fernández** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Historia de Pontedeume#A ditadura de Franco.

### Ligazóns externas

* Biografía Arquivado 20 de xuño de 2012 en Wayback Machine. no artigo de Carlos de Castro Álvarez *Nombres ilustres en las calles, plazas y jardines de Pontedeume* no nº 11 (2004) da revista Cátedra.
**Juan Rodríguez Rodríguez** nado en San Pedro (Cesuris, Manzaneda) en 1887 e finado no mesmo concello o 10 de abril de 1937, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Despois de facer o servizo militar en 1910 marchou ao Brasil onde casou coa súa paisana Arsenia Losada. Regresaron a Galicia en 1913 pero volveron marchar a Brasil en 1915. En 1923 regresaron definitivamente e construíron casa e un muíño en Langullo. Afiliado ao PSOE. Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi nomeado concelleiro e despois alcalde de Manzaneda. Foi asasinado polos falanxistas de Langullo o 10 de abril de 1937.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Manzaneda** 1936 | Sucesor:**José Luis Blanco Vicente** |

Vida persoal
------------

Casou con Arsenia Losada e foi pai de Mario Rodríguez Losada.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Domínguez González, Xosé (1992). *Mario de Langullo. O último fuxido*. Santiago de Compostela: Sotelo Blanco.
* Téllez, Antonio (2000). *A guerrilla antifranquista de Mario de Langullo o Pinche*. Vigo: A Nosa Terra. pp. 17–18. ISBN 84-95350-25-4.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q113204228
* DSBE: rodriguez-jose

 |
**Juan Ramón Ulloa Pimentel**, nado en Donramiro (Lalín) en 1804 e finado en 1891, foi un avogado e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Joaquín Ulloa Rodríguez e Juana Pimentel de Rúa e irmán de José Ulloa Pimentel. Recibiu o grao de Bachiller da Universidade de Santiago de Compostela en 1824. En 1830 foi facultado como avogado da Audiencia de Galicia. En 1845 foi nomeado administrador de Rentas Estancadas (control do monopolio do tabaco) de Lalín. Foi alcalde de Lalín de 1866 a 1868.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Lalín** 1866 - 1868 | Sucesor:**?** |

Vida persoal
------------

Casou en primeiras nupcias con María Josefa Estévez e foi pai de Faustino Ulloa Estévez. Casou en segundas nupcias con Manuela Madriñán Casares, coa que tivo como filla a Antonina Camila Ulloa Madriñán, nai de Ramón María Aller Ulloa.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Juan Ramón Ulloa Pimentel
* Los Ulloa de San Pedro de Orazo (A Estrada, Pontevedra)
* Descendentes de Juan Ramón Ulloa Pimentel
* Ramón María Aller Ulloa (astrónomo) Liña materna
O *Tauraco leucotis* ten un característico loro branco ao que debe o seu nome científico.
O **loro** ou **lorum** é a zona comprendida entre os ollos e as fosas nasais en aves, réptiles e anfibios. O adxectivo que se usa para referirse ao loro é loreal ou loral.

Ornitoloxía
-----------

O número "11" indica o loro desta aguia.
Escamas loreais de *Mabuya multifasciata* marcadas en vermello.
As fosetas termorreceptoras loreais de *Bothriechis aurifer* son maiores que as súas fosas nasais.
En ornitoloxía o loro ou lorum é a zona entre os ollos e a parte superior do peteiro, a ambos os lados da cabeza. Esta zona ás veces está espida, e ademais a súa pel pode estar vivamente coloreada, como na familia dos corvos mariños. Tamén pode presentar carúnculas como no caso dos caracarás. Se a ave presenta unha banda desde o ollo ao peteiro dunha cor diferente da plumaxe que a rodea, denomínase **lista loral**, que está presente en moitas especies de aves, como na píllara *Charadrius ruficapillus*. Se a liña vai por riba do loro ata a altura do ollo sen continuar por detrás del denomínase **lista supraloral**.

Herpetoloxía
------------

Nos anfibios e réptiles o loro abrangue a zona inmediatemente comprendida entre os ollos e as narinas. Esta zona é análoga ao loro das aves, xa que estas adoitan ter as narinas na parte inicial do peteiro.

As escamas que presentan as serpes e os saurios nesta rexión denomínanse **escamas loreais**. Os crótalos presentan un orificio en cada lado da cabeza entre os ollos e as fosas nasais denominado **foseta loreal**.

Notas
-----

1. ↑  "Project Green Shores: Green Heron" (PDF). Consultado o 18 de xuño de 2011.
2. ↑  Margaret A. Wissman. "Avian Anatomy". Consultado o 18 de xuño de 2011.
3. ↑  Dunn, Jon L. ed (2006). Field Guide to the Birds of North America. Washington, D.C.: National Geographic Society. ISBN 0-7922-5314-0.
4. ↑  Phil Bowles. "Glossary". The Online Field Guide. Arquivado dende o orixinal o 29 de febreiro de 2012. Consultado o 8 de marzo de 2012.
5. ↑  Campbell JA, Lamar WW. 2004. The Venomous Reptiles of the Western Hemisphere. 2 volumes. Comstock Publishing Associates, Ithaca and London. ISBN 0-8014-4141-2.
**Juan Rivas**, nado en Pontevedra en 1974, é un pintor, fotógrafo e docente galego. Reside en Marín e foi profesor de ensino medio en Maside e A Illa de Arousa.

Formación
---------

Licenciado pola Facultade de Belas Artes de Pontevedra, na Universidade de Vigo, en 1999. Estudou na Universidade de Kingston en Londres, cunha bolsa Erasmus no curso 1996-97). Obtivo tamén a bolsa de pintura do Concello de Mojácar (Almería, 1999). Bolsa Novos Valores (Deputación de Pontevedra, 2005) e *Artist in Residence* – Krems an der Donau (Austria, 2009).

Traballos
---------

Rivas realiza obras consistentes en debuxar a paisaxe en soportes que formen á súa vez parte da paisaxe, como un poste, farola, pedra, etc. de maneira que unha vez rematado o debuxo, dende ese punto, se poidan ver a paisaxe e o seu debuxo, con técnicas rápidas como pastel, xices, lapis de cores, rotuladores, etc. para captar a luz do momento. Logo ese debuxo é recollido nunha fotografía que á súa vez constitúe a obra que se presenta nas salas de exposición.

Exposicións
-----------

Entre outras, ten realizado exposicións como: *Luz que nunca se apaga* Galería Estampa, Madrid e Pazo Torrado de Cambados ; *Álbum Buzzati* Espacio Valverde, Madrid (2015). *Paisajes Tuneados* Galería Estampa, Madrid (2012). *Nö Dokumentationszentrum für Moderne Kunst*, St. Pölten, Austria; *Share your dreams*, Junge kunst aus der EU, Suppan Contemporary, Viena, Austria (2009). Diálogos pictóricos (con Juan Moreno Badía). 2015 e 2020 no Pazo de Cultura de Pontevedra.

Notas
-----

1. ↑  "Juan Rivas Fernández". *Pintores Gallegos*.
2. ↑  "juan rivas". *INÉDITO*. 2016-04-12. Consultado o 2022-03-05.
3. ↑  Cambados, Redacción (2016-03-31). "Juan Rivas expone "Luz que nunca se apaga" en Pazo Torrado". *Faro de Vigo* (en castelán). Consultado o 2022-03-05.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Juan Rivas Fernández no Instagram
* "Luz que nunca se apaga" de Juan Rivas no *Zigzag Diario* da TVG.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q111099055
* WorldCat
* VIAF: 75987005
* BNE: XX1488090

 |
**Juan Benet Goitia**, nado en Madrid o 7 de outubro de 1927 e finado na mesma cidade o 5 de xaneiro de 1993, foi un escritor español, considerado como un dos máis influentes da segunda metade do século XX en España. Exerceu a súa profesión de enxeñeiro de camiños e en literatura practicou diversos xéneros: drama, ensaio, conto e novela, destacando sobre todo nesta última.

Traxectoria
-----------

Nado en Madrid, o último dos tres fillos —despois de Marisol e Paco— do matrimonio do avogado Tomás Benet Benet e Teresa Goitia Ajuria. O seu pai morreu fusilado na zona republicana ó comezo da guerra civil, en 1936, despois do cal a súa nai foise cos seus fillos a Donostia, onde tiña familiares, ata que en 1939 regresou á capital.

En Donostia, Benet ingresou no Colexio Católico Santa María de Marianistas, en Aldapeta, e en Madrid continuou os seus estudos no da nosa Señora do Pilar, onde rematou o bacharelato en 1944. Catro anos máis tarde, ingresou na Escola Superior de Camiños, Canles e Portos.

En 1946 comezou a frecuentar o faladoiro de Pío Baroja, un dos poucos escritores españois que lle gustaban, e ó que dedicou unhas páxinas no *Otoño en Madrid hacia 1950.* Ese mesmo ano descubriu, por influxo do seu primo Carmelo Chueca Goitia, residente en Inglaterra, a William Faulkner, quen, segundo recoñeceu máis tarde, foi o que o determinou a escribir. Nos seus anos universitarios converteuse en asiduo dos cafés Gambrinus e Gijón, onde coñeceu a quen foi grande amigo, Luis Martín-Santos, entre outros autores da época.

Notas
-----

1. ↑  Blanca, Inés. «Javier Marías habla de Juan Benet.» 8 de febrero de 1993. *El Ojo de la Aguja* Nº4-4, primavera de 1993. Consultado o 8 de setembro de 2011.
2. ↑  Castilla, Amelia. «Inéditos de Juan Benet.» *Papeles Perdidos*: *Babelia*. 8 de septiembre de 2011.] *El País*. Consultado o 9 de setembro de 2011.
3. ↑  Cronoloxía de Benet tomada do libro *Cartografía personal*, edición a cargo de Mauricio Jalón, Cuatro Ediciones, Valladolid, 1997 e recollida na páxina de Javier Marías. Consultado o 8 de setembro de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q706516
* WorldCat
* VIAF: 44307557
* BIBSYS: 90064464
* BLBNB: 000470793
* BNE: XX830984
* BNF: 119864889
* BVMC: 9700
* CANTIC: a10048790
* CiNii: DA04580966
* DBE: juan-benet-goitia
* DeutscheBio: 118983970
* Dialnet: 574791
* EBID: ID
* FAST: 2125
* GEC: 0009102
* GND: 118983970
* ICCU: CFIV101279
* ISNI: 0000 0001 2100 9774
* LCCN: n50007690
* LibraryThing: benetjuan
* NKC: jn20000600802
* NLA: 36091184
* NLG: 64562
* NTA: 068954611
* OL: OL4371334A
* PTBNP: 12564
* SELIBR: 339814
* SNAC: w6qk1kgw
* SUDOC: 027926788

 |
**Jesús Fojo Díaz**, nado cara a 1899 e finado en Ortigueira o 6 de agosto 1969, foi un xornalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi fundador e director de *La Voz de Ortigueira*. Amigo de Leandro Pita Romero, foi secretario da Federación Agraria de Ortigueira. Foi nomeado secretario da delegación en Ortigueira da Federación de sociedades de instrucción del partido judicial de Ortigueira da Habana en 1927. Na Segunda República foi alcalde de Ortigueira. Foi nomeado deputado provincial polo distrito de Ortigueira-Ferrol en 1934 e elixido vicepresidente da Deputación da Coruña. Logo do triunfo da Fronte Popular nas eleccións de febreiro de 1936 foi destituído como alcalde de Ortigueira en marzo.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José María Peña Fernández** |  **Alcalde de Ortigueira** 1931 - 1936 | Sucesor:**Alfredo Rebollar Martínez** |

Vida persoal
------------

Casou con Carmen Salgueiro Salgueiro e foi pai de Vicente e David Fojo Salgueiro.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 7-8-1969, p. 22.
2. ↑  *Vida Gallega*, 29-11-1927, p. 19.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Rosende, Anxel M. (1988). Do Castro, ed. *O agrarismo na comarca do Ortegal (1893/1936)*. Sada. ISBN 84-7492-399-9.
**Martí Genís i Aguilar**, nado en Vic en 1847 e finado en 1932, foi un escritor catalán que pertence a Renaixença catalá.

Traxectoria
-----------

Fillo dunha familia burguesa, estuda no seminario de Vic e seguindo a tradición familiar farmacia en Barcelona, e logo de licenciarse e facer a súa tese doutoral regresou a Vic en 1875 para exercer de farmacéutico e profesor do instituto local en 1877, intégrase plenamente na vida cultural da cidade, da que presidirá o seu Círculo literario (1884-1885), e en 1890 foi o mantedor dos Xogos Florais de Barcelona. En 1893 preside os Xogos Florais de Manlleu. Foi elixido concelleiro de Vic en 1905.

Estaba familiarizado coa literatura grega e romana desde os seus anos de seminario, complementados con lecturas dos principais escritores románticos europeos.  

Colaborador da prensa local, en 1865 escribiu o seu primeiro artigo, e ao longo dos anos escribiu para *Diario de Vic*, *La Renaixença*, *La Veu de Catalunya* ou *La Il.lustració catalana*.

En 1867 publicou os seus primeiros poemas na escolma de poetas locais *La garba muntanyesa*, cunha poesía tipicamente romántica. En 1868 escribiu o drama *Lo paquetaire*, e nunha época no que a novela catalá estaba aínda por desenvolver publica *Julita* (escrita en 1869, publicouse en 1874 en *La Renaixença*), novela romántica, á que seguen *Sota un tarot* (1876), *La Merce de Bellamata* (1878), *De la batalla de Vic a l'acció de Roda* (1881), *Novel.les* (1882), *Passavents* (1887), *La Reineta de Cadí* (1892).

Co comezo do século XX diminúe a súa contribución ás letras cataláns, centrándose sobre todo en escribir contos, dos que publicará varias escolmas.


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11935685
* WorldCat
* VIAF: 67735710
* BNE: XX1112692
* CANTIC: a1009197x
* FAST: 32850
* GEC: 0029672
* GND: 172094666
* ISNI: 0000 0000 8390 921X
* LCCN: n79032117
* OL: OL327672A
* SUDOC: 060742666

 |
**Kellie Anne Harrington**, nada en Dublín o 11 de decembro de 1989, é unha boxeadora irlandesa e medallista olímpica de ouro nos Xogos Olímpicos de 2020 celebrados en Toquio.

Foi medallista de prata no Campionato Mundial Feminino de Boxeo de 2016, na categoría de peso welter. Gañou a medalla de ouro no Campionato Mundial Feminino de Boxeo de 2018 na categoría de peso lixeiro. Conseguiu a medalla de ouro na división de peso lixeiro dos Xogos de Toquio 2020 o 8 de agosto de 2021.

Vida persoal
------------

Harrington é da zona norte de Dublín e é membro do Club de Boxeo St. Mary, en Tallaght. Declarou que tiña intención de volver ao seu traballo de limpeza a tempo parcial no hospital psiquiátrico de St Vincent en Dublín, independentemente do seu resultado nos Xogos Olímpicos.

Harrington mantén unha longa relación con Mandy Loughlin despois de coñecela a través do boxeo. Isto converteu a Harrington nunha dos 180 deportistas abertamente homosexuais dos Xogos de 2020.

Notas
-----

1. ↑  Kellie Harrington Irish Athletic Boxing Association profile, consultado o 10 de novembro de 2018
2. ↑  "Waking hours: A day in the life of boxer Kellie Harrington". *Irish Independent*. 1 de marzo de 2020. Consultado o 5 de agosto de 2021.
3. ↑  "Irish Olympic boxer will return to part-time cleaning job even if she wins gold". *uk.news.yahoo.com* (en inglés). Consultado o 2021-08-05.
4. ↑
5. ↑  Outsports (2021-07-12). "At least 180 out LGBTQ athletes at Tokyo Olympics, a record by far". *Outsports* (en inglés). Consultado o 2021-08-03.

* Portal:Irlanda
* Portal:Xogos Olímpicos
* Portal:Muller
* Portal:Diversidade sexual

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q58494903
* OCID: kellie-anne-harrington

 |
**Juan Blanco Rouco**, nado en Neda o 2 de abril de 1940 e finado o 22 de agosto de 2018, foi un político e mestre galego.

Traxectoria
-----------

Licenciado en linguas clásicas pola Universidade Complutense de Madrid, profesor de ensino secundario do instituto Sofía Casanova de Ferrol e militante do Partido Popular, o seu primeiro cargo político foi o de concelleiro en Ferrol (1983), foi xefe de gabinete do conselleiro de Educación (1990-1993), senador (1993-1995), alcalde de Ferrol dentro de Partido Popular (1995-1999) e Vicepresidente da Deputación da Coruña (1999-2003).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Couce Pereiro** |  **alcalde de Ferrol** 1995-1999 | Sucesor:**Xaime Bello** |

Notas
-----

1. ↑  galiciae.com, ed. (22 de agosto de 2018). "Morre o exalcalde de Ferrol Juan Blanco Rouco". Consultado o 23 de agosto de 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ferrol
**Jesús Lago González**, coñecido como **Petrillas**, nado no antigo concello de Lavadores (Vigo) cara a 1900 e finado en Vigo o 24 de outubro de 1940, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu ao monte. Dirixiu un grupo dunha ducia de guerrilleiros que actuaron na contorna de Cabral e Navia até 1939. O grupo estaba formado por Enrique Cameselle García, José Almeida Otero, Antonio Rodríguez Posada, Luciano Janeiro Valente, Vicente Guillén Biel e Manuel Rodríguez Fernández. Foron acusados polas autoridades de estar detrás da morte de Amelia Alonso, propietaria dunha granxa en Cabral, e José Navas, que veu no seu socorro, a principios de 1939. Uniuse ao grupo de José e Rogelio García Morales, os *Maletas*. O 15 de outubro de 1939, o grupo foi rodeado pola Garda Civil en Vilar de Infesta (Redondela) e Jesús foi o autor do tiro accidental que feriu gravemente ao seu compañeiro Rogelio García, pero conseguiu escapar. Denunciado por tres dos seus excompañeiros, foi capturado o 21 de setembro de 1940. As autoridades acusárono dunha morte en 1936, varios atracos nos anos posteriores e da morte da propietaria da granxa en Cabral e do seu veciño. Foi xulgado en consello de guerra e condenado a pena de morte. Foi executado no cemiterio de Puxeiros con Antonio Rodríguez Posada, Luciano Janeiro Valente, José Almeida Otero e Enrique Cameselle García, o 24 de outubro de 1940. Outro dos condenados, Juan Manuel Rodríguez Fernández, logrou fuxir no momento de iniciarse a execución.

Vida persoal
------------

Casou con Amparo Alonso.

Notas
-----

1. ↑  Nalgunhas fontes aparece como **Jesús Lago Fernández**
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-10-1940, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abad Gallego, Xoán Carlos (2005). *Héroes o forajidos. "Fuxidos" y guerrilleiros antifranquistas en la comarca de Vigo*. Vigo: Instituto de Estudios Vigueses. ISBN 84-89599-33-5.
* Heine, Hartmut (1982). *A guerrilla antifranquista en Galicia*. Vigo: Xerais. ISBN 84-7507-011-6.
* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 85. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* A primeira guerrilla antifranquista galega (1936-1939): un esforzo malogrado.
* Lugar de memoria

* Ficha en Los de la Sierra
Fórmulas de conversión de temperaturas en kelvin| Conversión de | para | Fórmula |
| --- | --- | --- |
| kelvin | Fahrenheit | °F = K × 1.8 - 459.67 |
| Fahrenheit | kelvin | K = (°F + 459.67) / 1.8 |
| kelvin | Celsius | °C = K - 273.15 |
| Celsius | kelvin | K = C° + 273.15 |
| kelvin | Rankine | °Ra = K × 1.8 |
| Rankine | kelvin | K = °Ra / 1.8 |
| kelvin | Réaumur | °Ré = (K - 273.15) × 0.8 |
| Réaumur | kelvin | K = °Ré × 1.25 + 273.15 |

O **kelvin** (símbolo: **K**) é a unidade SI de temperatura e é unha das sete unidades-base do SI.

Características
---------------

O kelvin defínese por dous feitos:

* O cero kelvin é o cero absoluto, a temperatura á que cesan completamente os movementos moleculares.
* Un kelvin é a fracción 1/273.16 da temperatura termodinámica do punto triplo da auga (0.01°C). A escala de temperaturas Celsius é hoxe definida en función do kelvin.

O kelvin recibiu este nome en honra do físico e enxeñeiro Willian Thomson, que se tornou Lord Kelvin cando foi feito par do reino.

Nomenclatura
------------

En canto unidade SI, o *kelvin* é escrito cun *k* minúsculo (excepto, claro, no comezo das frases) e non debe ser precedido polas palabras *grao* ou *graos* ou o símbolo °, como os graos *Celsius* ou *Fahrenheit*. Isto acontece porque estas son *escalas de medición*, en canto que o kelvin é unha *unidade de medición*. Cando o kelvin foi introducido en 1954 (na 10ª Conferencia Xeral de Pesos e Medidas, Resolución 3, CR 79), recibiu o nome de *grao Kelvin* e o símbolo *°K*; o "grao" (°) foi suprimido en 1967 (13ª CGPM, Resolución 3, CR 104).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11579
* BRE: 2059528
* EBID: ID
* GEC: 0118509
* JSTOR: kelvin
* MAG: 148608567

 |
O lazo vermello úsase en todo o mundo como emblema da loita contra a sida
Os **lazos solidarios** son pequenas fitas de tea, dobradas en forma de lazada, que se usan en distintas partes do mundo para indicar o apoio a unha causa social ou de solidariedade. As persoas que levan ese lazo na lapela expresan a súa solidariedade en relación a un problema determinado, que vén indicado por distintas cores. Aínda que en principio cada causa estaba en relación cunha cor, a proliferación de lazos solidarios ao longo e largo do mundo levou a que algunhas causas, como a loita contra o alzhéimer, empreguen lazos morados e lazos brancos, ou que unha mesma cor poida significar causa diversas: o lazo vermello pode representar loita contra a sida pero tamén loita contra a droga.

Os lazos comezaron sendo de pequeno tamaño e axeitados para prender na lapela da chaqueta ou no peito da camisa ou da camiseta. Porén, a expansión desta corrente levou a que se deseñasen variantes para prender nas antenas dos coches, ou que se producisen lazos de gran tamaño para pendurar de edificios públicos, árbores ou balcóns.

Lazos galegos
-------------

Ademais dos lazos de uso internacional, en Galiza tivo especial incidencia o lazo negro, símbolo da protesta cidadá contra a xestión do afundimento do Prestige, en 2002.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Cores e significados dos lazos solidarios conforme Trinity London
* Cores e significados dos lazos solidarios conforme The Pin People


| Lazo solidario•Lista de lazos |
| --- |
| Lazo azul  | Lazo vermello  | Lazo branco  | Lazo negro  | Lazo amarelo  |
| Lazo verde  | Lazo laranxa  | Lazo morado  | Lazo marrón  | Lazo rosa  |
Busto de Bravo Murillo en Las Palmas de Gran Canaria.
**Juan Bravo Murillo**, nado en Fregenal de la Sierra o 24 de xuño de 1803 e finado en Madrid o 11 de febreiro de 1873, foi un político, xurista e economista español.

Traxectoria
-----------

Estudou leis nas Universidades de Salamanca e Sevilla onde se licenciou en 1825. Tras a morte de Fernando VII foi nomeado fiscal da Audiencia Provincial de Cádiz. Foi elixido para Deputado en 1837 e 1840 militando nas filas do Partido Moderado. Até ese momento a súa actividade política foi escasa debido a que as súas ideas reacionarias chocaran co espírito liberal do xeneral Espartero, Rexente durante a minoría de idade da Isabel II.

En 1847, durante a Década Moderada é nomeado Ministro de Xustiza por Carlos Martínez de Irujo, uníndose a Narváez que o nomeará máis tarde para a carteira de Facenda por primeira vez. Dende estes momentos asumirá diversos ministerios até que en 1850 é nomeado Presidente do Consello de Ministros, posto que volverá a ocupar de 1851 a 1852.

Os sucesos da revolución de 1848 levárono a redactar un proxecto de constitución de corte absolutista para eliminar o carácter liberal que, segundo o seu xuízo, tiña a constitución de 1845; pero é rexeitada e á chegada do Bienio Progresista vese obrigado a abandonar a política, aínda que ocasionalmente será Presidente do Congreso dos Deputados.

| Reinado de Isabel II de España |
| --- |
| *Segue a:* Ramón María Narváez | **Juan Bravo Murillo**(1851-1852) | *Precede a:* Federico Roncali |
| Presidente do Goberno de España |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de presidentes de España
* Lista de presidentes do Congreso dos Deputados de España

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q200476
* WorldCat
* VIAF: 88756958
* BAV: ADV10090126
* BNE: XX1211935
* BNF: 17151440x
* DBE: juan-bravo-murillo
* GEC: 0012104
* ISNI: 0000 0000 6254 5533
* LCCN: n2020064017
* NTA: 131441663
* OL: OL2051644A
* SNAC: w6db9bsv
* SUDOC: 078746876
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 17000
* Senadores de España (1834-1923): 437

 |
**Keizō Yasumatsu**, tamén coñecido como **Keizo Yasumatsu**, nado o 1 de marzo de 1908 en Toquio e finado o 25 de xaneiro de 1983, foi un entomólogo xaponés.

Traxectoria
-----------

Keizō Yasumatsu fixo os seus primeiros estudos en Fukuoka, e graduouse na Universidade de Kyūshū (daquela Universidade Imperial de Kyūshū) en 1933. O seu principal profesor foi o doutor Teiso Esaki, un dos entomólogos máis distinguidos daquela época, que foi o primeiro profesor de Entomoloxía da Universidade de Kyūshū.  
 Doutorouse nesa Universidade en 1945, cunha tese titulada "Algunhas análises sobre o crecemento dos insectos, con especial referencia a un fásmido, *Phraortes kumawzotoensis* Shiraki". En 1933 foi nomeado membro do persoal non regular no laboratorio entomolóxico da Facultade de Agricultura da Universidade de Kyūshū. Durante tres anos, desde 1936 o doutor Yasumatsu traballou como conselvador asistente do laboratorio biolóxico Hikosan, a uns 90 km ao leste da cidade de Fukuoka, que era unha das institucións de investigación dependentes da Universidade de Kyūshū. Durante estes anos realizou estudos intensos sobre a bioloxía de moitos insectos. Dado que o laboratorio está situado nas ladeiras do monte Hikosan (a 1 200 m), tiña un cómodo acceso a moitos insectos para estudos de campo. En 1939 foi nomeado axudante de entomoloxía, e foi trasladado de novo ao laboratorio de entomoloxía da Facultade de Agricultura da Universidade de Kyūshū. Foi ascendido a profesor asociado de entomoloxía en 1942, e profesor de entomoloxía en 1958, momento no que sucedeu ao profesor Teiso Esaki que faleceu aos 58 anos en 1957. Despois de 38 anos de servizo retirouse en marzo de 1971.

A primeira contribución do profesor Yasumatsu á entomoloxía publicouse en 1928, cando tiña 20 anos, sobre a área de distribución da bolboreta *Japonica lutea*, que rexistrou en Kyūshū por primeira vez.

K. Yasumatsu é coñecido, entre outras cousas, por ser o descritor da especie *Dryocosmus kuriphilus*, a avespa do castiñeiro.

Obras
-----

Foi o autor de 64 obras en 108 publicacións. As máis destacadas poden verse aquí.

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Yasumatsu** emprégase para recoñecer a Keizō Yasumatsu como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas
-----

1. ↑  Keizō Yasumatsu (1908-1983) na BnF.
2. 1 2 3 4  Hirashima 1983, pp. 1-7.
3. ↑  *Avespa do castiñeiro*, (PDF). [Díptico] Xunta de Galicia.
4. ↑  Yasumatsu, Keizô en WorldCat.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Hirashima, Yoshihiro (1983): "Keizo Yasumatsu (1908-1983)", *Esakia*, **20**: 1-7.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q11450854
* WorldCat
* VIAF: 55535416
* BNF: 170338569
* CiNii: DA01575063
* GND: 1137561599
* ISNI: 0000 0000 2336 2742
* LCCN: n83223212
* NDL: 00095663

 |
**Jesús Lema Lema**, finado en Santiago de Compostela o 22 de xullo de 1948, foi un practicante e político galego.

Traxectoria
-----------

Practicante e corredor de comercio en Santiago de Compostela. Foi secretario do Recreo Artístico de Compostela. Militante de Unión Republicana, foi nomeado delegado da sección de prensa do grupo local de Compostela en xuño de 1935, e vicepresidente en xaneiro de 1936. En febreiro de 1936 foi nomeado delegado gobernativo, e foi o encargado de destituír á corporación municipal de Compostela. Na campaña do referendo do Estatuto participou nos mitins organizados polo Comité pro-Autonomía da zona de Santiago.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en consello de guerra o 19 de novembro xunto cos demais membros do Comité de Defensa da República de Compostela, José Germán Fernández, Manuel Maroño Calvo, Modesto Pasín Noya, Luis Rastrollo González, Luís Martínez Nouche, José Maroño Calvo, Francisco Ponte Ces, Rafael Pardo Carmona, Fernando Domínguez Caamaño, Rafael Frade Peña e José Carnero Valenzuela, acusados de traizón, foron condenado a pena de morte. A Jesús e a José Carnero Valenzuela foilles conmutada a pena. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1942. Finou en Compostela o 22 de xullo de 1948.

Notas
-----

1. ↑  *El Compostelano*, 29-1-1936, p. 1.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 23-6-1935, p. 21.
3. ↑  *El Compostelano*, 13-1-1936, p. 2.
4. ↑  *El Eco de Santiago*, 20-2-1936, p. 2.
5. ↑  *El Ideal Gallego*, 20-2-1936, p. 5.
6. ↑  *El Compostelano*, 18-6-1936, p. 2.
7. ↑  *El Ideal Gallego*, 24-6-1936, p. 5.
8. ↑  *El Compostelano*, 19-11-1936, p. 2.
9. ↑  *BOE*, 15-9-1942, p. 3622.
10. ↑  *La Noche*, 22-7-1948, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lamela García, Luis (2005). *1936, la 'Cruzada' en Compostela. La guerra civil y la represión franquista en los documentos policiales y militares*. Sada: Do Castro. ISBN 84-8485-186-9.
**Keith Adam Van Horn**, nado o 23 de outubro de 1975 en Fullerton (California), é un ex xogador americano de baloncesto profesional. Xogaba de aleiro e ala-pivote, e xogou para a Universidade de Utah. Van Horn rematou os seus anos en Utah sendo o máximo anotador da historia da Universidade.

Van Horn foi seleccionado na 2ª posición do draft da NBA de 1997 polos Philadelphia 76ers, e foi traspasado aos New Jersey Nets. Xogou para New Jersey de 1997 a 2002, liderando aos Nets en anotación nas tempadas 1997-98 e 1998-99, onde fixo sobre 20 puntos por partido e rematou 5º na lista de anotadores da NBA en 1999. Foi un dos grandes contribuidores dos Nets no ano 2002 que foron campións da Conferencia Leste, e liderou ao equipo en rebotes e foi o segundo máximo anotador. Van Horn xogou tamén para os Philadelphia 76ers, os New York Knicks, os Milwaukee Bucks e os Dallas Mavericks. Cos Mavericks foi un membro moi importante do equipo que foi campión da Conferencia Oeste na tempada 2005-06

Van Horn retirouse oficialmenet da NBA no ano 2008, rematando con 16.0 puntos e preto de 7 rebotes por partido durante os 10 anos na liga.

Notas
-----

1. ↑  1996–97 Season Recap,  Arquivado 18 de decembro de 2009 en Wayback Machine.. Consultado 15 de febreiro de 2010.
2. 1 2 3 4  Keith Van Horn, www.basketball-reference.com. Consultado o 12 de xaneiro de 2010.
3. ↑  New Jersey Nets, www.nba.com/history. Consultado o 12 de xaneiro de 2010.
4. ↑  Keith Van Horn, www.nba.com. Consultado o 12 de febreiro de 2010.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q555127
* WorldCat
* VIAF: 60863270
* FAST: 422837
* LCCN: n98081847
* Basketball-Reference: vanhoke01
* ESPN: 869
* NBA: 1496

 |
***La Órbita de Endor*** (tamén coñecido coas siglas LODE) é un podcast español creado no 2011 dirixido e presentado por Antonio Runa. O programa atangue a ciencia ficción e a fantasía principalmente, incluíndo temas como banda deseñada, literatura, videoxogos, cinema e series, anime e mangas. 

No ano 2015, a descarga media semanal dos programas roldaba entre 15 000 e 20 000, sendo un dos podcasts con máis oíntes de España.

O podcast conta con tres clases de programas, estándar, monográfico e especial, e no ano 2020 estreou a súa tempada número 10.

Nome
----

O nome do podcast pode entenderse como unha dobre referencia ao fandom de fantasía e ciencia ficción: o planeta Endor da saga da *Guerra das galaxias* e tamén ó termo élfico Endor ou Endórë d*o Señor dos Aneis*. 

O proxecto chamouse inicialmente *Gate Tannhäuser* (*A Porta de Tannhäuser*) en honra ao famoso monólogo de Roy Batty, unha réplica da película *Blade Runner*, pero debido á dificultade de deletrear o título o nome foi cambiado.

Notas
-----

1. 1 2  Andrades, Fran (23 de maio de 2013). eldiario.es, ed. ""Lo mejor y lo peor del mundo del podcast es que cualquiera puede hacer uno"". Consultado o 9 de febreiro de 2020.
2. ↑  "Los podcast gozan de buena salud". *blog.caixabank.es*. 7 de decembro de 2015. Arquivado dende o orixinal o 11 de xuño de 2020. Consultado o 11 de xuño de 2020.
3. ↑  "La Órbita de Endor. Tempada 10". *laorbitadeendor.com*. Consultado o 11 de xuño de 2020.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial do podcast La Orbita de Endor *(en castelán)*
* Descargas da plataforma iTunes para La Orbita de Endor *(en castelán)*
* Descargas da plataforma iVoox para o podcast La Orbita de Endor *(en castelán)*
* La Orbita de Endor, Facebook *(en castelán)*
* Páxina da órbita de Endor, Twitter *(en castelán)*
* Páxina de inicio de La Orbita de Endor, Blogspot, aínda en uso *(en castelán)*
**John William Chancellor**, nado en Chicago o 14 de xullo de 1927 e finado en Princeton, Nova Jersey o 12 de xullo de 1996, foi un xornalista estadounidense, que traballou durante a maioría da súa carreira para NBC News, sendo o presentador de *NBC Nightly News* de 1970 a 1982.

Traxectoria
-----------

Chancellor comezou a traballar en 1948 no *Chicago Sun-Times* primeiro como rapaz para todo e despois como reporteiro, desde 1950 traballou na estación de televisión local afiliada á NBC, a WNBQ, e a partir de 1956 foi correspondente de *Huntley-Brinkley Report*, o noticieiro da tarde da NBC e posteriormente, en 1958 e ata 1960, en Europa (Viena, Londres, Moscova e Bruxelas). En xullo de 1961, Chancellor substituíu a Dave Garroway como presentador do programa da NBC *Today*, deixándoo en setembro de 1962 para pasar a correspondente político para a NBC News, el xunto con Frank McGee, Edwin Newman e Sander Vanocur conformaron un equipo que cubriu as convencións políticas da década de 1960, sendo coñecidos como "Four Horsemen" (Catro xinetes). Durante a convención nacional republicana de 1964 arrestárono cando intentaba entrevistar a un delegado por intentar interromper o transcurso normal da convención, Chancellor transmitiu en directo o seu arresto. En 1965 aceptou o nomeamento como director da Voice of America a proposta do presidente Lyndon Johnson, posto que mantivo ata 1967. Volvendo á NBC en 1968 de novo como correspondente de *Huntley-Brinkley Report* e dous anos máis tarde converteuse en presentador da *NBC Nightly News*, posición que mantivo ata o 2 de abril de 1982, permanecendo no programa realizando comentarios editoriais ata o 9 de xullo de 1993.

Na súa honra creouse o Premio John Chancellor para a excelencia no xornalismo administrado pola Annenberg Public Policy Center ata 2004 e desde aquela pola Facultade de Xornalismo da Universidade de Columbia

Notas
-----

1. ↑  Marc Robinson *Brought to You in Living Color: 75 Years of Great Moments in Television & Radio from NBC*, p. 95
2. ↑  Dan D. Nimmo, Chevelle Newsome Political commentators in the United States in the 20th century p. 3

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***John Chancellor Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Vídeo de *NBC Nightly News,* do 4 de xullo de 1972
* Entrevista con John Chancellor para a Biblioteca Lyndon Baines Johnson

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1770797
* WorldCat
* VIAF: 66481988
* BNF: 12029342s
* EBID: ID
* FAST: 1717718
* GND: 1236532066
* ISNI: 0000 0000 8389 8274
* LCCN: n82124622
* NDL: 00464429
* NKC: xx0201445
* NNDB: 000115541
* NTA: 110238230
* SNAC: w6377rpw
* SUDOC: 028462246
* WikiTree: Chancellor-457

 |
Coordenadas: 13°46′00″N 60°59′40″O﻿ / ﻿13.766667, -60.994444

Localización do distrito de Laborie na illa de Santa Lucía.
**Laborie** é un distrito administrativo localizado no sur da illa de Santa Lucía, un pequeno país da área do Caribe localizado ao norte de Venezuela e Trinidad e Tobago. De acordo co censo do ano 2001 a rexión ten unha poboación de 7.365 habitantes.

A cabeceira distrital é a poboación de Laborie, situada a 27 km ao sur da cidade de Castries.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Mapa de Laborie*(en inglés)* na Oficina central de estatística de Santa Lucía

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q599347
* GeoNames: 3576662
* MusicBrainz: ID
* OSM: 9303813
* TGN: 7593587

 |
**Marta Míguez Telle**, nada en Louredo (Cortegada) o 3 de marzo de 1973 é unha política e atleta galega xa retirada, que competía na disciplina de lanzamento de xavelina.

Competición
-----------

Competiu representando a España tanto nos Xogos Olímpicos de Sidney 2000, coma nos Xogos do Mediterráneo, no ano 2001 en Tunisia, e os Campionatos do Mundo de Atletismo do 2002 en Madrid

A súa mellor marca persoal é de 59,43 metros, acadada en xullo de 2001 en Valencia, que é ademais o récord galego da especialidade.

Unha vez retirada tivo actividade na xestión deportiva. Foi nomeada xerenta do Consello Municipal de Deportes de Ourense en 2002, posto que ocupou ata 2007, e unha década máis tarde, en 2016, foi nomeada Secretaria Xeral para o Deporte da Xunta de Galicia, a máxima autoridade política en materia de deporte en Galicia, en substitución de José Ramón Lete. A finais de 2018, Lete foi destituído no seu posto en Madrid e regresa a Galicia, o que motivou a destitución de Míguez.

Notas
-----

1. ↑  "José Ramón Lete releva a Marta Míguez y regresa a la Secretaría Xeral para o Deporte". *La Voz de Galicia* (en castelán). 2018-12-11. Consultado o 2018-12-11.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6774155
* IAAF: 139824
* Sports Reference: marta-miguez-1

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Pazo dos marqueses de Villaverde de Limia, en Bóveda.
**Marta María Dolores Mahou López Lousada**, antiga marquesa de Villaverde de Limia, é unha nobre e escritora galega.

Traxectoria
-----------

Di ser descendente do "rei musulmán e galego" Mahoumuz, e ten parentesco coa familia propietaria da cervexeira española Mahou. Casou con Antonio Terrero Pedrosa, marqués titular de Villaverde de Limia, e por esas nupcias accedeu ao marquesado. 

Participou nun conflito inmobiliario en Conxo, polo que chegou a ser procesada, e onde e enfrontou a entidades bancarias.

Vive no seu pazo en Bóveda. Enviuvou en 2018, e o título pasou ao seu sobriño Diego Ruiz del Castillo Terrero.

Obra
----

* *Procesamiento*.

Notas
-----

1. 1 2  R. Pontevedra, Silvia (2008-10-11). "La aristocracia funda su autonomía". *El País* (en castelán). ISSN 1134-6582. Consultado o 2022-08-16.
2. 1 2  "Los aristócratas del siglo XXI". *www.elcorreogallego.es* (en castelán). Consultado o 2022-08-16.
3. ↑  Necrolóxica de Antonio Terrero Pedrosa, *La Voz de Galicia*, 18-8-2018, p. 47.
4. ↑  "BOE.es - BOE-A-2021-1238 Orden JUS/59/2021". *www.boe.es*. Consultado o 2022-08-16.
Denomínase **inverno nuclear** a unha teoría xurdida en plena guerra fría que predicía unha era de frío extremo global tras un intercambio nuclear completo entre as dúas superpotencias da época: a URSS e os EUA Foi enunciada polo científico soviético Vladimir Valentinovich Alexandrov.

Características
---------------

A teoría xamais se puxo a proba, pero os estudos concluíron que un bombardeo mutuo con armas nucleares estratéxicas arrefriaría o clima mundial levándoo a unha nova idade de xeo. Os científicos afirmaron que nun bombardeo con tales armas se atacarían obxectivos civís de importancia, é dicir cidades. En segundo grao poderíanse atacar obxectivos de abastecemento de alimentos, campos, ou de abastecemento de enerxía, centrais enerxéticas entre as cales poderían atoparse centrais nucleares coa consecuente extensión da radiación. As cidades arderían durante semanas e ata meses estendendo unha vasta nube de cinzas que taparía o ceo en amplas áreas circundantes. Os fungos das explosións termonucleares elevarían escouras e aerosois procedentes da destrución da explosión a altitudes estratosféricas onde a súa permanencia en suspensión é elevada. Ademais devanditas explosións xerarían abundantes óxidos de nitróxeno estratosféricos que potenciarían aínda máis o albedo terrestre.

Por outra banda, unha consecuencia colateral sería a paralización da produción de enerxía dos centros urbanos e industriais. Devanditas zonas son fontes térmicas que crean microclimas máis cálidos. Todo revertería nunha drástica baixada das temperaturas ás poucas semanas do holocausto nuclear. Pero os océanos manterían a súa temperatura orixinal debido á elevada capacidade calorífica da auga. Esta diferenza térmica xeraría brisas tempestuosas que azoutarían as costas arrasando as cidades e portos dos litorais. Polo menos durante un ou dous anos a insolación sería débil. Os temporais cesarían cando a temperatura da auga igualásese coa de terra. Tras este desastre emerxería un mundo xeado e ermo no que o 90% das colleitas mundiais malográronse e a capacidade de xeración de enerxía diminuiría a máis da metade. Sen medios para quentarse as cidades converteríanse en témpanos de cemento abandonados pola forte fame negra subseguinte.

O inverno nuclear non só era unha representación dramática dun futuro posible tras un enfrontamento entre as dúas superpotencias senón que significaba, para todos os efectos, o ocaso da nosa civilización tal e como a coñecemos hoxe. A volta á idade de pedra en cuestión de meses.

O inverno nuclear reflicte que tras un intercambio nuclear completo non só se verían afectadas as principais nacións belixerantes senón que as consecuencias globais serían nefastas, se cadra durante séculos ou por máis tempo. Algúns científicos chegaron a dicir sen andrómenas que tal evento sería o detonante da nova glaciación que ha de vir, dado que nos atopamos nunha situación relativamente próxima en termos xeolóxicos ao próximo mínimo glacial.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q19921
* EBID: ID
* GEC: 0187673
* MAG: 162336344
* PSH: 4216
* TESF: nuclear\_winter

 |
**John Bartram**, nado en Darby, Pensilvania, en 1699 e finado en Kingsessing en 1777, foi un botánico norteamericano, considerado o pai da botánica norteamericana.

Traxectoria
-----------

Naceu no seo dunha familia cuáquera, quedou orfo de nai aos dous anos e quedou ao coidado duns tíos, moi interesado nas plantas axudando nas tarefas agrícolas adquiriu moitos coñecementos sobre elas. En 1729 mercou uns terreos en Kingsessing, a carón do río Schuylkill, preto de Filadelfia e fundou o primeiro xardín botánico dos Estados Unidos. Viaxou por case todo o leste dos Estados Unidos na procura de novas plantas, dende o lago Ontario no norte ata *Florida* no sur e o río Ohio no oeste. Moitas das plantas que recolleu acabaron en coleccións europeas. Introduciu en América algunhas plantas europeas e fixo experimentos de hibridación. Con Benjamin Franklin foi un dos fundadores da Sociedade Filosófica Americana en 1742. Dende 1765 foi botánico real.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q528476
* WorldCat
* VIAF: 24697168
* BAV: ADV12012823
* BIBSYS: 90667224
* BNB: ID
* BNF: 124524284
* Botanist: Bartram
* CERL: cnp00550175
* E-Enlightment: bartrjohn0000210
* EBID: ID
* FAST: 5961
* GND: 119210401
* ISNI: 0000 0000 8365 3461
* LAC: 0040B2476
* LCCN: n50018648
* NNDB: 000207228
* NTA: 270252290
* OBP: ID
* ODNB: 68442
* OL: OL771428A
* openMLOL: 135523
* SELIBR: 250518
* SNAC: w6rv0qpx
* SUDOC: 033681376
* ULAN: 500254227
* WikiTree: Bartram-308

 |
Un **laboratorio de ideas**, coñecido tamén coma *think tank*, é unha institución investigadora ou outro tipo de organización que ofrece consellos e ideas sobre asuntos de política, comercio e intereses militares.

Características
---------------

A miúdo están relacionados con laboratorios militares, empresas privadas, institucións académicas ou doutro tipo. Normalmente este termo refírese especificamente a organizacións nas que traballan varios teóricos e intelectuais multidisciplinares que elaboran análises ou recomendacións políticas. O nome provén do inglés, pola abundancia destas institucións nos Estados Unidos, e significa *depósito de ideas*.

Un laboratorio de ideas ten status legal de institución privada, a miúdo en forma de fundación non comercial. Os laboratorios de ideas defenden diversas ideas. Os seus traballos teñen habitualmente un peso importante na política, particularmente nos Estados Unidos.

En Europa os laboratorios de ideas comezan a aparecer, pero a súa capacidade de influencia sobre a política nos seus respectivos países aínda está moi lonxe da alcanzada polas institucións estadounidenses. O máis influente dos laboratorio de ideas españois é o Real Instituto Elcano, creado no 2001 seguindo o exemplo do Institute of International Affairs (Chattham House) no Reino Unido, e moi vencellado ao partido que estea no poder. Nos últimos anos, con todo, España rexistrou un intenso desenvolvemento de organizacións independentes creadas co mesmo espírito dos *think tank* americanos. As máis influentes, e non vencelladas a partidos políticos, son a CIDOB, fundada en 1973, e a FRIDE (Fundación para as Relacións Internacionais e o Diálogo Exterior), fundada en 1999 e principal motor de iniciativas como o Club de Madrid, un grupo de ex-xefes de estado e de goberno de todo o mundo que alimentan o cambio democrático, ou a edición española do Foreign Policy.

Outros laboratorios vencellados a partidos políticos en España son a FAES, liderada polo expresidente do Goberno e líder do Partido Popular José María Aznar; ou a Fundación Alternativas, vinculada aos partidos de esquerdas.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Royal Institute of International Affairs.
* CIDOB.
* FRIDE.
* Club de Madrid Arquivado 14 de novembro de 2017 en Wayback Machine..

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q155271
* EBID: ID
* GND: 7566594-3
* NKC: ph381223

 |