recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Active Server Pages** (**ASP**) é unha tecnoloxía ao lado servidor de Microsoft para páxinas web xeradas dinámicamente, que foi comercializada como un anexo a Internet Information Server (IIS).
A tecnoloxía ASP está estreitamente relacionada co modelo tecnolóxico do seu fabricante. Intenta ser solución para un modelo de programación rápida xa que programar en ASP é como programar en Visual Basic, por suposto con moitas limitacións xa que é unha plataforma que non se desenvolveu como o esperaba Microsoft.

O interesante deste modelo tecnolóxico é poder utilizar diversos compoñentes xa desenvolvidos como algúns controis ActiveX. Outros problemas que fixeron evolucionar esta tecnoloxía é o non dispor de información "que oriente a quen desexan aprendela e resulta moi custosa en tempo descubrir aquí e alá toda a información para volvela altamente útil".

ASP pasou por catro iteraciones maiores, ASP 1.0 (distribuído con IIS 3.0), ASP 2.0 (distribuído con IIS 4.0), ASP 3.0 (distribuído con IIS 5.0) e ASP.NET (parte da plataforma .NET de Microsoft). As versións pre-.NET denomínanse actualmente (desde 2002) como ASP *clásico*.

No último ASP clásico, ASP 3.0, hai seis obxectos integrados dispoñibles para o programador, Application, ASPError, Request, Response, Server e Session. Cada obxecto ten un grupo de funcionalidades frecuentemente usadas e útiles para crear páxinas web dinámicas.

As páxinas poden ser xeradas mesturando código de scripts ao lado do servidor (incluíndo acceso a base de datos) con HTML. Por exemplo:

```
<%if x=1 then%>
     <b>X igual a un</b>
<%else%>
     <b>X diferente a un</b>
<%end if%>

```

Este código trae como resultado en html 

```
<b>X igual a un</b>
```
 cando se establece a variable ao lado do servidor a X=1.

Facilítase a programación de sitios web mediante varios obxectos integrados, por exemplo un obxecto de sesión baseada en cookies, que mantén as variables mentres se pasa de páxina a páxina.

Desde 2002, o ASP *clásico* está sendo substituído por ASP.NET, que, entre outras cousas, substitúe as linguaxes interpretados como VBScript ou JScript por linguaxes *compilados* a código intermedio (chamado MSIL ou Microsoft Intermediate Language) como Visual Basic, C#, ou calquera outro linguaxe que soporte a plataforma .NET. O código MSIL se compila con posterioridade a código nativo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* PHP
* JSP
* Aplicación web

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q344266
* GEC: 0281695
* PSH: 12485

 |
**Acción Popular** foi un partido político español confesional católico durante a Segunda República, que foi o núcleo principal que deu orixe á Confederación Española de Derechas Autónomas (CEDA).

Traxectoria
-----------

Foi constituído apresuradamente o 29 de abril de 1931, ao instaurarse a República. Inicialmente co nome de **Acción Nacional** ata 1932 que cambiou a súa denominación a **Acción Popular**. O seu promotor foi Ángel Herrera Oria, director de *El Debate*, que pasou a ser o órgano oficial do partido. Xurdiu como unha fronte política para defender á relixión católica, á propiedade e á familia.

Desde o principio anunciou que acataría a nova legalidade republicana, aínda que non era republicana, converténdose en refuxio das forzas monárquicas.

Cando Herrera Oria renunciou á presidencia do partido o 19 de outubro de 1931, constituíuse un comité dirixido por José María Gil-Robles, xunto a Antonio Goicoechea e o conde de Vallellano. Estes eran dous destacados monárquicos e en xaneiro de 1933 separáronse de Acción Popular para fundar Renovación Española. Nas Cortes constituíntes de 1931 contaron co deputado Ricardo Cortes Villasana. Seguidamente en febreiro de 1933 Herrera Oria retirouse da dirección de *El Debate*, co que Gil-Robles, que era o parlamentario de máis talle entre os seus correlixionarios, consagrouse como xefe do partido en vésperas da constitución da CEDA. A CEDA, en coalición con Renovación Española, tradicionalistas, agrarios e nalgúns distritos cos radicais e republicanos conservadores, triunfou nas eleccións de 1933.

A súa organización xuvenil eran as Juventudes de Acción Popular (JAP).

Notas
-----

1. ↑  Martínez Bande, J. M. (2997): *Los años críticos: República, conspiración y Alzamiento*. Madrid, Ediciones Encuentro. ISBN 978-84-7490-883-1, p. 39.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3321171
* WorldCat
* VIAF: 150971521
* EBID: ID
* GEA: 184

 |
En informática, o padrón **active record** é un padrón de deseño que se adoita dar nas aplicación empresariais.

Active Record é un enfoque ó problema de acceder ós datos dunha base de datos. Unha fila na táboa da base de datos (ou vista) envólvese nunha clase, de maneira que se asocian filas únicas da base de datos con obxectos da linguaxe de programación empregada. Cando se crea un destes obxectos, engádese unha fila á táboa da base de datos. Cando se modifican os atributos do obxecto, actualízase a fila da base de datos. A clase envoltorio implementa métodos de acceso para cada columna da táboa ou vista.

Unha das implementacións máis populares pódese atopar en Ruby on Rails. Por exemplo, se existe unha táboa chamada `partes` coas columnas `id` (clave primaria), `nome` (de tipo varchar ) e `prezo` (de tipo monetario o de dobre precisión) e existe a clase `Parte`, o seguinte código

```
a = Parte.new
a.nome = "Parte de exemplo"
a.prezo = 123.45
a.save
```

creará unha nova fila na base de datos cos valores proporcionados, que vén a ser máis ou menos equivalente á seguinte sentenza en SQL:

```
INSERT INTO partes (nome, prezo) VALUES ('Parte de exemplo', 123.45);
```

Da mesma maneira, a clase pódese empregar para consultar a base de datos:

```
b = Parte.find(:first, :conditions => ['nome = ?', nomecacharro])
```

creará un só obxecto a partir da primeira fila da base de datos cuxa columna `nome` sexa igual ós contidos da variable `nomecacharro`, e vén sendo equivalente á sentenza:

```
SELECT * FROM partes WHERE nome = ? LIMIT 1;
```

Onde o parámetro posicional `?` substitúese por `nomecacharro`.

Ó aplicar "save" ó obxecto gardado, o que Active Record realiza é ver se o obxecto existe para modificalo, do contrario agrega os datos á base de datos.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Descrición breve de *Patterns of Enterprise Application Architecture* por Martin Fowler (en inglés)
* Active Record Docs - Documentación de ActiveRecord con anotacións de usuarios (en inglés)
* Castle Project Active Record é unha implementación para a plataforma .NET (Microsoft o Mono)
* ActiveRecord en Ruby on Rails - Sección do 'wiki' de Ruby on Rails sobre ActiveRecord

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q344181
* MAG: 205090764

 |
O voo 123 de Japan Airlines é, dende 1985, a peor catástrofe na que estivo involucrado un só avión con 520 persoas falecidas. É superado polo choque entre dous Boeing 747 no aeroporto dos Rodeos (583 mortos) e os atentados do 11-S, con 4 avións perdidos e máis de 3000 mortos aínda que non se considera accidente de aviación por ser un ataque deliberado.
Un **accidente de aviación** é un incidente que ocorre con calquera aeronave, xa sexa en terra ou en voo. Un incidente de aviación é definido como un suceso no que, distinto dun accidente, está asociada a operación dunha aeronave que afecta ou podería afectar á seguridade das operacións.

Cando unha aeronave sofre un dano tan severo que se declara como sinistro total (cando a reparación non é economicamente viable), ou no caso de que sexa completamente destruída e deuse de baixa nos rexistros, denomínase "perda en accidente do casco" (hull loss accident). Significa que o evento se rexistra como accidente malia que non existan vítimas fatais ou feridos graves, como sucedería por exemplo nunha aterraxe forzosa que resulte nun dano irreparable.

O primeiro accidente fatal ocorreu no Wright Modelo A en Fort Myer, Virxinia, o 17 de setembro de 1908, que resultou en feridas do piloto, Orville Wright, e a morte do pasaxeiro, o tenente do Exército Thomas Etholen Selfridge.

Notas
-----

1. ↑  AirSafe.com (23 de xaneiro de 2009). "Definitions of Key Terms Used by AirSafe.com".
2. ↑  "The Wright Stuff: How Man Learned to Fly". *ThoughtCo* (en inglés). Consultado o 2023-02-08.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q744913
* BNF: 119658115
* GND: 4017688-5
* LCCN: sh85001323
* NDL: 00566478

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* ICD-10: V95.9
* MeSH: D000060
* MeSH: N06.850.135.185

 |
**Apaturias** ou **Apaturia** eran as festas gregas que se celebraban na honra de Atenea ou de Afrodita; ou, segundo outros, de Zeus e de Dioniso.

Atribúese a estas festas distintos orixes.

Primeira orixe
--------------

A primeira non é moi honorífica. Tras declararse a guerra entre os beocios e os atenienses con motivo dun territorio que estes pobos se disputaban. Xanto, xefe dos beocios, propuxo terminar a contenda por medio dun combate singular. Timeto, rei de Atenas, que rexeitou o desafío, foi deposto sendo substituído por Melanto que o aceptou. Este, cando tivo ao seu inimigo preto, afeoulle que fose acompañado dun home cuberto cunha pel de cabra negra. Sorprendido Xanto, volve a cabeza e aproveitándose Melanto deste momento, pasouno dun lado a outro coa súa espada. De aquí proviñeron as Apaturias. Fraude, andrómena e en memoria deste combate deuse a Zeus o sobrenome de *Apatenor*, o engañador, e a Baco, o de *Melanægis*, *cuberto dunha pel de cabra negra*.

Segunda orixe
-------------

No primeiro día desta festa, que duraba tres, celebrábase un banquete, no segundo ofrecíanse sacrificios e no terceiro inscribíanse os mozos de cada tribo que debían ser admitidos á clase de cidadáns. Pero non os recibía senón despois de xurar os seus pais que eran verdadeiramente fillos seus, mesmo cando eran considerados como sen pais; *apatores.*

Orixe segundo Xenofonte
-----------------------

Xenofonte atribúe a estas festas outra orixe. Cando os parentes, amigos e deudos eran chamados para celebrar esta cerimonia, reuníanse aos pais dos mozos que debían recibirse; apaturia, de **a-** colectiva e non de ***a-*** privativa. Estrabón fala dun templo consagrado a Afrodita Apaturiana. Celebrábase esta festa no mes Pianepsión e duraba tres días. 

* Ao *primeiro* chamáballe *Dorpeia,* de *dorpos* cear, porque na noite reuníase cada tribo para celebrar un banquete espléndido.
* O *segundo* era chamado *Anarrysis*, das vítimas que se ofrecían a Zeus Phratrios ou protector das tribos e a Atenea, cuxa cabeza miraba cara ao ceo. Durante estes sacrificios os mozos admitidos á clase de cidadáns púñanse xunto ao altar.
* No *terceiro* chamado *Kureosis*, de *kuros*, novo ou *kura*, acción de rasurar, porque os mozos que até entón non se cortaron aínda o cabelo, verificábano antes de presentarse para ser empadroados. Ofrecíase tamén a Ártemis unha ovella que debía ser de peso determinado desde un día en que achándoa os asistentes un tanto lixeira, exclamaron como por chanza, *meion*, *meion*, menor. De aquí proveu dar este nome á vítima e o de *meiagogoi* ás persoas que a ofrecían.
* A este tres días engade Hesiquio de Mileto o *cuarto*, chamado por el *Epibdés* e superrogatorio, cualidade que correspondía igualmente a estas festas que a calquera outra.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Diccionario universal de mitología*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2734385
* BNCF: 30044

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Acto.
En pragmática, un **acto de fala** é unha locución como unidade funcional da comunicación, isto é, a maneira en que o falante intervén sobre o seu contorno mediante o uso das palabras: para informar, incitar, preguntar, convencer etc.

As locucións teñen dous tipos de significado:

significado locutivo ou significado proposicionalSignificado literal básico transmitido polas palabras e estruturas concretas contidas na locución.
significado ilocutivo ou forza ilocutivaEfecto que o dito ou lido ten sobre o ouvinte ou lector.
Por exemplo, se alguén di *Vai frío*, o significado locutivo é que a persoa que fala ten sensación de frío. A forza ilocutiva é o efecto que o falante quer teña que o que dixo sobre quen o escoitou. Pode ser fechar unha xanela ou botar unha manta. Un acto de fala é unha locución que ten tanto significado proposicional como forza ilocutiva.

Clasificación dos actos de fala
-------------------------------

O filósofo norteamericano John Searle estableceu a seguinte clasificación dos actos de fala:

comisivoCompromete ao falante a cumprir algo no futuro, como unha promesa ou unha ameaza:
*Come e cala ou non ves a televisión*
*Devólvocho para a semana que ven*
declarativo ou perlocutivoMuda o estado das cousas:
(nunha voda:) *Eu vos declaro marido e muller*
directivoTen a función de facer que o ouvinte faga algo, como unha suxestión, unha petición ou unha orde:
*Senta*
*Quéresme dicir o que che pasa?*
expresivoO falante expresa sentimentos e actitudes cara algo, como desculpas, queixas, grazas, felicitacións:
*A comida estaba deliciosa*
representativoDescribe estados ou acontecementos, como afirmacións ou informes:
*A Lúa dá voltas arredor da Terra*
Durante a maior parte da historia da lingüística e a filosofía da linguaxe, víase a linguaxe fundamentalmente como un medio de realizar afirmacións e ignorábanse os demais usos. O fenomenoloxista Adolf Reinach a comezos do século XX e o lingüista Roman Jakobson nos anos 60 do mesmo introduciron o concepto de funcións da linguaxe. O traballo máis influente foi o dos filósofos J. L. Austin e o seu alumno John Searle.

Austin distinguiu entre tres tipos de acto relacionados con ou causados pola realización dunha oración:

Un **acto locutivo** consiste en dicir algo que ten un significado e é comprensíbel. Por exemplo, *Vai frío* consta de dúas palabras, comprensíbeis as dúas e que expresan que a temperatura onde está quen fala é incomodamente baixa.

Un **acto ilocutivo** consiste en utilizar unha oración para levar a cabo unha función. Por exemplo, *Vai frío* pode ser unha petición, como se ilustrou antes.

Un **acto perlocutivo** é o resultado ou efecto producido por ter dito algo. Por exemplo, fechar unha xanela ou achegar unha manta.
A **aparencia** é a manifestación externa do aspecto das cousas que percibimos polos sentidos no que non intervén a razón, sendo así un equivalente ao fenómeno. Igualmente, contamos co termo aparencia sensible que fai referencia aos trazos comprendidos polos sentidos pero que non constitúen a verdadeira realidade das cousas. Deste xeito, todos os conceptos que captamos polos sentidos forman o mundo aparente.

Na filosofía de Parménides e Platón
-----------------------------------

A contraposición entre o aparente e o real constitúe a esencia do pensamento de Parménides de Elea. Este filósofo distinguía a "vía da verdade", que se fundamenta na razón e lévanos á verdade, e a "vía da opinión", que é a que nos mostra unha realidade enganosa, unha aparencia. Deste xeito podemos dicir que a aparencia oculta a verdadeira realidade e, o mesmo tempo, é a realidade mesma, a súa manifestación.

Tendo en conta a primeira afirmación, Platón dinos que o mundo sensible é un reflexo do mundo ideal, polo tanto, é unha aparencia del, constituíndo este a verdadeira realidade. Non obstante, todo o que digamos deste mundo nunca vai chegar a ser o verdadeiro coñecemento, simplemente vai quedar coma unha opinión porque son unha copia imperfecta das Ideas.

Na filosofía de Kant
--------------------

Kant afirma que o ser humano non pode coñecer as cousas en si mesmas, senón que só as identifica tal e como as percibe e experimenta. Deste xeito temos o termo sensación que alude ao efecto dun obxecto sobre a facultade representativa, cando nos vemos afectados por el, guíandonos pola subxectividade. A intuición sería unha percepción calquera que se refire ao obxecto. Ademais, temos a intuición empírica que é a que alude a un obxecto facendo uso das sensacións. Finalmente, o fenómeno é o obxecto indeterminado da intuición empírica, algo que é aparente.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Apariencia y realidad Arquivado 06 de agosto de 2015 en Wayback Machine. *(en castelán)*
* Apariencia *(en castelán)*
* Apariencia en Kant *(en castelán)*
* De las apariencias *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3620816
* GND: 4233878-5

 |
Edificio de apartamentos en Suecia, deseñado polo arquitecto Ralph Erskine.Un **apartamento**, tamén chamado **departamento**, ou **piso** é unha unidade de vivenda que comprende unha ou máis habitacións deseñadas para proporcionar instalacións completas para un individuo ou unha pequena familia. A principal diferenza existente entre este tipo de vivendas e outras, como casas unifamiliares, casaríos etc. é a superficie que ocupa, normalmente menor que as anteriores, e o seu posible uso, moitas veces de vacacións ou temporal.

Un edificio de apartamentos é unha solución económica, que se realiza mediante o aproveitamento en común de zonas de circulación, tanto verticais como horizontais. Tamén se verifica esta economía nas instalacións complementarias de auga, drenaxe e luz eléctrica. A estrutura, con elementos comúns, supón outra economía. Pode tamén obterse mellor servizo e economía, mediante caldeiras, incinerador, etc. A solución colectiva dun edificio de apartamentos permite ter outros elementos comúns, como cocheiras, cuartos de servizo, lavadoiros, tendedeiras, espazos para xogos de nenos etc.

Historia
--------

Apartamentos en Zanzibar.
En 1802, Benito Bails no seu *Dicionario de arquitectura civil* definía *apartamiento* como o conxunto de pezas que forman unha habitación cabal, dentro das cales se distinguían:

* O *apartamento servizal*, referido ao uso diario
* O *apartamento de decencia*, referido ao decoro.
* O *apartamento de aparello*, referido á ostentación.

Ademais diferenciaba:

* *Apartamento dobre,* o que colle todo o fondo dun edificio ou o seu corpo principal e está dividido case por medio na dirección da súa lonxitude en dous cuartos sendo as pezas dun case iguais ás do outro.
* *Apartamento semidobre,* o que está divido en dous cuartos sendo as pezas dun grandes e pequenas as do outro.
* *Apartamento sinxelo,* o que colle todo o fondo do edificio entre as dúas paredes de fachada sen parede algunha de travesa na dirección da súa lonxitude.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *apartamento*.
2. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *departamento*.
3. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *piso*.
4. ↑  *Diccionario de arquitectura civil*, Benito Bails. 1802.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Apartamento Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Casa
* Pagode
* Palacio
* Gueto
* Polígono industrial
* Parque
* Rúa
* Praza
* Formigón
* Albanelaría
* Estada
* Ático

### Ligazóns externas

* Apartamento (arquitectura) na *Encyclopædia Britannica*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q188507
* AAT: 300004064
* BNCF: 25656
* BNF: 11932066w
* EBID: ID
* GEC: 0159559
* GND: 4066768-6
* LCCN: sh85005908
* MAG: 2779265402
* NKC: ph114219
* PSH: 184

 |
**Abu Bakr al-Baghadadi**, nado en Samarra en 1971 e finado en Barisha o 27 de outubro de 2019, foi un xihadista iraquí, líder do Estado Islámico de Iraq e do Levante que se autoproclamou o 29 de xuño de 2014 califa so o nome de Ibrahim. Buscado polos Estados Unidos como terrorista, a revista *Time* considerouno en 2013 o terrorista máis poderoso do mundo.

Traxectoria
-----------

Non se coñece moito da súa traxectoria vital, puido ser un imán antes da caída de Saddam Hussein que podería xa estar en conexión con movementos salafistas, e segundo información aparecida en webs xihadistas conta cun doutoramento en estudos islámicos dunha universidade de Bagdad. Logo da invasión norteamericana dirixiu pequenos grupos de militantes islamitas contrarios á presenza norteamericana ata que se integrou na organización iraquí de Al Qaida e presidiu o tribunal islámico da cidade de Rawa, preto da fronteira con Siria, onde segundo informacións xornalísticas gañou reputación pola súa brutalidade. Detido polas forzas norteamericanas en 2005 estivo prisioneiro en Camp Bucca durante catro anos. Tras a súa liberación integrouse no Estado Islámico de Iraq, onde tamén estaban os militantes de Al Qaida. Logo da morte do líder da organización, esta anunciou nun comunicado o 16 de maio de 2010 a elección de Abu Bakr como o seu novo dirixente. So o seu liderado, desde o outono de 2010, o grupo multiplicou os seus ataques, tanto contra os cristiáns e os xiítas como contra obxectivos gobernamentais e policiais. Entre os que salienta a toma de reféns o 31 de outubro de 2010, Día de Tódolos Santos, no interior da catedral de Bagdad, o que provocou a morte de 46 persoas.

Notas
-----

1. ↑  Blitzer, Ron (27 de outubro de 2019). "ISIS leader al-Baghdadi confirmed dead after apparent suicide during U.S. operation: sources". *Fox News*. Consultado o 27 de outubro de 2019.
2. ↑  United States Department of State, ed. (4 de outubro de 2011). "Terrorist Designation of Ibrahim Awwad Ibrahim Ali al-Badri". Arquivado dende o orixinal o 06 de outubro de 2011. Consultado o 8 de outubro de 2011.
3. ↑  *Time*, 16 de decembro de 2013
4. ↑  BBC News, ed. (11 de xuño de 2014). "BBC News - Profile: Abu Bakr al-Baghdadi". Consultado o 16 xuño de 2014.
5. ↑  "Iraq crisis: the jihadist behind the takeover of Mosul - and how America let him go" *The Telegraph*, 11 de xuño de 2014
6. ↑  "ISIS: The first terror group to build an Islamic state?", CNN, 13 de xuño de 2014
7. ↑  "Abu Bakr al-Baghdadi: The Isis chief with the ambition to overtake al-Qaida" *The Guardian*, 12 de xuño de 2014
8. ↑  "How ISIS leader Abu Bakr al-Baghdadi became the world’s most powerful jihadist leader" *The Washington Post*, 11 de xuño de 2014
9. ↑  Bagdad : des chrétiens à nouveau victimes d'attentats Arquivado 12-01-2014 en Wayback Machine. *Le Parisien*, 10 de novembro de 2010

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2821724
* WorldCat
* VIAF: 66151776804618012172
* GND: 1198106751
* IMDb: nm7056047
* Munzinger: 00000030080
* SUDOC: 231670745

 |
A **causalidade** en filosofía parte do feito de que todo suceso se orixina por unha causa.

Condicións
----------

Para que un suceso A sexa a causa dun suceso B tense que cumprir tres condicións:

* Que A aconteza antes que B.
* Que sempre que aconteza A aconteza B.
* Que A e B estean próximos no espazo e no tempo.

O observador, tras varias observacións chega a xeneralizar que posto que ata agora sempre que ocorreu A deuse B, no futuro ocorrerá o mesmo. Así se establece unha lei.

Como no seu día dixo Hume, nunca hai observacións suficientes para relacionar A con B.

En Kant a causalidade é unha das categorías *a priori* do entendemento, e entón non provén do costume (como dicía Hume) senón ten un carácter necesario e universal. Isto permite que a ciencia se apoie sobre o principio de causalidade sen deixar de ser necesaria e universal.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *causalidade*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Falsacionismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q179289
* BNCF: 20840
* BNF: 119518052
* EBID: ID
* GND: 4030102-3
* JSTOR: causality
* LCCN: sh85021459
* MAG: 197589188
* NDL: 00564124
* NKC: ph138223

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D015984
* UMLS: C0014024

 |
A **coeducación** é a educación mixta, é dicir, unha educación na que –polo menos organizativamente- non se ten en conta o xénero. Tivo un rápido avance nos últimos decenios, en parte debido á suposición de que ese modelo podía facilitar a igualdade de oportunidades; porén, aínda coas súas vantaxes, o esquecemento das diferenzas de xénero supuxo aspectos negativos.

A coeducación coñécese como educación mixta (coeducation) en países anglosaxóns, pero en países como en España, a coeducación é un termo que fai referencia á educación na igualdade de xénero. En países anglosaxóns refírese unicamente á mestura de homes e mulleres en institucións educativas, sen dar ningunha connotación no tipo de educación que reciben.

No entanto, o termo coeducación en España, refírese á educación na igualdade de xénero en todos os aspectos da vida, sen necesariamente referirse a unha educación na que os/as destinatarios/as sexan dun xénero ou doutro.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q541394
* GND: 4031467-4
* JSTOR: coeducation
* LCCN: sh85027662

 |
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras cirílicas. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

***A novena onda*** (en ruso: *Девятый вал*) é unha das obras máis famosas do pintor ruso de orixe armenia Iván Aivazovsky, que foi realizada en 1850.

Descrición
----------

Representa un mar despois da tormenta na noite e uns náufragos (sete) tratando de salvarse agarrados aos restos dun barco afundido. O nome fai alusión á tradición mariñeira que atribuía á novena onda da tempestade o efecto máis destrutivo.

A pintura ten tons cálidos nos que o mar parece non ser tan ameazante e lle dá unha oportunidade á xente para sobrevivir.

Aivazovski caracterízase polas súas pinturas sobre temas mariños e navais, cos ingredientes comúns da luz, a forza das ondas e a espectacularidade do mar con todo o seu realismo pero tamén co espírito romántico propio do século XIX.

Notas
-----

1. ↑  "La simbología de los monstruos en el arte". Arquivado dende o orixinal o 19 de abril de 2012. Consultado o 8 de diciembre de 2011.
2. ↑  "Cartoteca iluana". Arquivado dende o orixinal o 12 de outubro de 2013. Consultado o 9 de diciembre de 2011.
LWL e LOA.
O **coeficiente de bloque** é a relación entre o volume obtido a través da multiplicación das dimensións máximas das obras vivas dun navío (LOA × boca × calado), o volume do paralelepípedo que ten as súas arestas con valores iguais ao LOA, á boca e ao calado, e o volume deslocado polas obras vivas. Represéntase mediante {\displaystyle C\_{b}}.

Beam: boca; draft: calado; Depth: puntal.

Fórmula
-------

{\displaystyle C\_{b}={\frac {V}{L\_{pp}\cdot B\cdot T}}}
* {\displaystyle C\_{b}=} Coeficiente de bloque
* {\displaystyle V=} volume da carena
* {\displaystyle L=} lonxitude
* {\displaystyle B=} boca
* {\displaystyle t=} calado

Navíos e os seus coeficientes de bloque
---------------------------------------

O coeficiente de bloque dun navío será sempre menor que 1, visto que as formas do casco non son, xeralmente, un paralelepípedo. O casco pode ser máis ou menos afiado, dando ao navío formas mais hidrodinámicas.

Un navío que posúe un {\displaystyle C\_{b}} alto, terá formas mais cheas, impondo maior resistencia ao movemento, e un navío con {\displaystyle C\_{b}} baixo terá formas máis finas, e menor resistencia ao avance.

### Tipos de navíos

* Navíos de guerra (fragatas, cruceiros) e portacontedores: {\displaystyle C\_{b}<0,75}
* Graneleiros, petroleiros: {\displaystyle C\_{b}>0,75}

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Coeficiente de forma
A **Agrupación Cultural O Galo** é unha asociación cultural de Santiago de Compostela, que ten entre os seus obxectivos fomentar e pór en valor a creación cultural galega, divulgar a nosa historia e coñecer os lugares onde se produciron os principais feitos históricos así como os protagonistas dos mesmos, pór en debate os asuntos máis destacados que nos afectan como pobo e achegar a realidade social e cultural doutros pobos do mundo para promover o respecto á diversidade e ser capaces de apreciar a súa riqueza.

Historia
--------

Foi fundada no ano 1961 por un nutrido grupo de intelectuais e artistas galeguistas, entre os que se pode destacar a Salvador García-Bodaño, Xulio Maside ou Ventura Cores Trasmonte. 
A súa primeira actividade pública foi a exposición *20 pintores galegos*, a primeira grande exposición colectiva de arte do país durante o franquismo que foi inaugurada por Vicente Risco cun relatorio sobre Galicia e a revolución estética.
Máis adiante, no ano 1963, sacou adiante a coñecida *Campaña do peso pro Teatro Galego* para poder dotar de fondos o Premio Castelao, impulsado simultaneamente pola mesma asociación, que buscaba dar recoñecemento á mellor obra de teatro en galego como resposta á marxinación do galego nun certame de teatro que organizaba o Sindicato Español Universitario (SEU), no que se admitían as outras tres linguas do Estado. O fallo do Premio Castelao converteuse nun acontecemento cultural no que participaban boa parte dos principais nomes do galeguismo, cunha cea literaria que se celebraba no Hostal dos Reis Católicos, en Santiago.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Gurriarán, Ricardo, coordinador e comisario (2012). Exposición *Un canto e unha luz na noite. Asociacionismo cultural en Galicia (1961-1975)* CCG.

### Outros artigos

* Federación de Asociacións Culturais Galegas

### Ligazóns externas

* Páxina web da Asociación Cultural O Galo
Nos partidos comunistas leninistas, chámase **centralismo democrático** a un sistema de organización interno no cal, diante dunha determinada cuestión programática, as bases do partido teñen dereito á discusión libre da mesma cuestión, eventualmente podendo até mesmo constituír faccións.

O dereito ao disenso, entre tanto, esixe a organización de teses escritas, para pautar unha discusión interna. O grupo en discordancia defende súas posicións e, inmediatamente, procédese á votación das cuestións debatidas.

Determinadas teses para cuestións sensíbeis e as eleccións para órganos de dirección partidaria, pasan por este proceso deliberativo até o momento en que se chegue a unha decisión ou á escolla dunha dirección, ou ambos.

Resolta a contenda, normalmente por voto maioritario, todos os militantes do partido encóntranse a defender e aplicar as posicións e teses adoptadas, independente da posición defendida polo afiliado.

No Partido Comunista da Unión Soviética, o dereito de facción foi abolido en 1920, mais adoptado de novo por determinados grupos trotskistas.

Un dos obxectivos do centralismo democrático é desenvolver unha dirección nacional e á súa vez unha dirección rexional. Iso permite o pleno desenvolvemento dos membros de base a través da educación política que ocorre nos núcleos. É por iso polo que puntos políticos e as ideas son sempre levados de volta aos núcleos onde son discutidos a fondo. É tamén por iso que todos os membros son encoraxados a contribuír politicamente en todas as discusións e para até mesmo os novos camaradas dirixiren discusións nas reunións (con apoio e asistencia dos cadros máis experientes).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q193852
* EBID: ID
* MAG: 2779666622
* NDL: 00576191

 |
**Adolfo Lahorra Tello**, nado ca. 1869 en Cartaxena, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Foi redactor de *La Unión Republicana* de Pontevedra até outubro de 1893 e colaborou en *Extracto de Literatura*. Trasladouse a Vigo a finais de abril de 1894 para dirixir *La República*, despois dirixiu *Canta Claro* e *Galicia Agrícola, Comercial e Industrial*; tamén foi redactor de *Faro de Vigo*. En novembro de 1900 integrouse como redactor en *La Unión Nacional*. En 1902 fíxose cargo da dirección de *La Mañana* da Coruña. Despois dirixiu *Diario Ferrolano*, *El Eco de Galicia*, *Tierra Gallega* (de 1910 a 1914) da Coruña e *El Faro de Ferrol* (de 1914 a 1915). Marchou a Madrid e en 1917 dirixiu o semanario satírico *Caras sin caretas*. É autor da revista *Entre moros y cristianos* e do apropósito *¡Todo el año es Carnaval!*.

Obras
-----

* *Entre moros y cristianos. Revista cómico lírica en un acto y dos cuadros*, 1894.

Notas
-----

1. ↑  "Sentencia" *Boletín Oficial del Arzobispado de Santiago*: Año LIV Número 2128 - 10 Abril 1915.
2. ↑  *El Anunciador*, 29-4-1894, p. 2.
3. ↑  *Diario de Pontevedra*, 3-11-1900, p. 3.
4. ↑  *Diario de Pontevedra*, 6-3-1902, p. 3.
5. ↑  *Gaceta de Galicia*, 16-3-1917, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Couceiro Freijomil, Antonio (1951-53). *Diccionario Bio-bibliográfico de Escritores* (en castelán) **II**. Bibliófilos Gallegos. p. 263.
A **cibernética** é o estudo interdisciplinario da estrutura dos sistemas reguladores e está estreitamente vinculada á teoría de control e á teoría de sistemas.

Historia e características
--------------------------

Tanto nas súas orixes como na súa evolución, na segunda metade do século XX, a cibernética é igualmente aplicábel aos sistemas físicos e sociais. Os sistemas complexos afectan e logo adáptanse ao seu ambiente externo; en termos técnicos, céntrase en funcións de control e comunicación: ambos os dous fenómenos externos e internos do/ao sistema. Esta capacidade é natural nos organismos vivos e imitouse en máquinas e organizacións. Especial atención préstase á retroalimentación e os seus conceptos derivados.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Principia Cybernetica *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q123637
* AAT: 300054473
* BNCF: 12446
* BNE: XX525041
* BNF: 11977404g
* BRE: 2062556
* EBID: ID
* GND: 4033888-5
* JSTOR: cybernetics
* LCCN: sh85035046
* MAG: 115286129
* NDL: 00569953
* PSH: 6570
* TESF: cybernetics
* Treccani: cibernetica

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D003491

 |
**CiNii** é un servizo de referencias bibliográficas, ou base de datos bibliográfica, de material incluído nas bibliotecas académicas xaponesas, que se centra especialmente en obras en xaponés e inglés publicadas no Xapón. Permite realizar, de balde, procuras de información académica en artigos, libros e disertacións. A base de datos foi fundada en abril de 2005 e o seu mantemento corre ó cargo do National Institute of Informatics. O servizo de procuras nas bases de datos é mantida polo propio NII, así como as bases de datos achegadas pola Biblioteca Nacional da Dieta do Xapón, repositorios institucionais, e outras organizacións.

A base de datos contén máis de 17 millóns de artigos de máis de 7000 publicacións. Un mes normal (en 2012) recibía máis de 30 millóns de accesos de 2,2 millóns de visitantes individuais, e é a maior e máis completa base de datos da súa clase no Xapón. Aínda que a base de datos é multidisciplinar, a maior parte das consultas que recibe é no campo das ciencias humanas e sociais, se cadra porque CiNii é a única base de datos que cobre traballos académicos xaponeses nese eido (a diferenza das ciencias naturais, formais, e médicas que se benefician doutras bases de datos).

Identificadores
---------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikidata ten a propiedade:  ***identificador CiNii (P271)*** *(Ver os seus usos)* |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikidata ten a propiedade:  ***identificador CiNii de libro (P1739)*** *(Ver os seus usos)* |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikidata ten a propiedade:  ***identificación CiNii de artigo (P2409)*** *(Ver os seus usos)* |

A base de datos asigna un identificador único, *NII Article IDE* (NAID), a cada unha das súas entradas de artigos de revistas. Para os libros emprégase un identificador diferente, o *NII NACSIS-CAT IDE* (NCID).

Notas
-----

1. 1 2  "About CiNii".
2. ↑  大向一輝 (Ohmukai, Ikki). "学術情報プラットフォームとしてのCiNii" (301). CA1691.
3. ↑  "CiNii Articles - CiNii Articles Incorporated Databases".
4. ↑  "CiNii Articles - CiNii Articles Download the list of available journals".
5. 1 2  大向一輝 (Ohmukai, Ikki). "System design and data modeling of CiNii articles" (11).
6. ↑  日詰梨恵 (Hizume, Rie); 逸村裕 (Itsumura, Hiroshi). "CiNii 収録率から見たわが国の学術情報電子化の現状：人文学４領域を対象に".
**Propiedades**|
|  |
| **Xeral** |
| Nome | Cianuro de hidróxeno |
| Fórmula química | HCN |
| Aparencia | líquido incoloro |
| **Físicas** |
| Peso molecular | 27,0 uma |
| Punto de fusión | 260 K (-13 ̊C) |
| Punto de ebulición | 299 K (26 ̊C) |
| Densidade | 0,7 ×10³ kg/m³ |
| Solubilidade | moi soluble |
| **Termoquímica** |
| ?fH0gas | 135,14 kJ/mol |
|  ?fH0líquido | 109 kJ/mol |
|  ?fH0sólido | 100 kJ/mol |
| S0gas, 1 bar | 201,82 Jmol-1K-1 |
| S0líquido, 1 bar | 113,01 Jmol-1K-1 |
| S0sólido |  ? Jmol-1K-1 |
| **Riscos** |
| Inxestión | Extremadamente tóxico. Síntomas temperáns: náusea, vómitos e dor abdominal. |
| Inhalación | Extremadamente perigoso. |
| Pel | Crese que é posible o envelenamento a través da pel. |
| Ollos | Meniñas dilatadas é un síntoma de envelenamento. |
| Máis información | Hazardous Chemical Database (En inglés) |
|

O **cianuro de hidróxeno** é un composto químico cuxa fórmula é: HCN. A solución de cianuro de hidróxeno en auga é chamada ácido cianhídrico. O cianuro de hidróxeno puro é un líquido incoloro, moi velenoso e altamente volátil, que ferve aos 26 °C. Ten un lixeiro cheiro améndoas amargas, que algunhas persoas non poden detectar debido a un trazo xenético. O cianuro de hidróxeno é lixeiramente ácido. Os seus sales son coñecidos como cianuros.

O cianuro de hidróxeno prodúcese en grandes cantidades en todo o mundo pola industria química. É usado en tinxiduras, explosivos, produción de plásticos etc. Pode ser producido provocando a reacción entre un cianuro e un ácido forte, ou directamente de amoníaco e monóxido de carbono.

As froitas que teñen unha semente grande, como o aguacate ou o albaricoque, xeralmente teñen pequenas cantidades de cianuro de hidróxeno na súa semente. As améndoas amargas, das que se extrae o aceite de améndoa, tamén o conteñen. Algúns miriápodos úsano como medio de defensa. Tamén pode atoparse nos gases producidos por motores de vehículos, no fume do tabaco e no fume da combustión de plásticos que conteñen nitróxeno.

Unha concentración de 300 partes por millón no aire é suficiente para matar a un humano en cuestión de minutos. A súa toxicidade débese ao ión cianuro CN-, que inhibe a respiración celular. Por esta razón, o cianuro de hidróxeno era moi usado na Alemaña nazi como método de execución en masa.

Referencias exteriores
----------------------

* Ficha internacional de seguridade química do cianuro de hidróxeno.
Imaxe dunha *cegoña* conservada no Museo da tortura de Friburgo.
A ***cegoña*** é un instrumento de tortura que pola súa simpleza non amosa a primeira ollada a dor que pode causar, posto que en aparencia a súa principal función é a de simplemente inmobilizar a vítima. A *cegoña* é un aparato feito de ferro que suxeitaba o condenado polo pescozo, mans e nocellos, e sometíao a unha posición incómoda que provocaba cambras nos músculos rectais e abdominais, e a poucas horas por todo o corpo.
A vítima que estaba suxeita a este instrumento sufría de cambras de diferente magnitude, nesta orde: primeiro nos abdominais e rectais, logo nos pectorais, cervicais e nas extremidades. Ao cabo dunhas horas, a dor volvíase insufrible e continua, sobre todo en abdome e recto. Mentres se sufrían estas terribles dores, o condenado podía ser queimado, mutilado ou batido até a morte.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Cegoña*** |
A **Confederación de Empresarios de Galicia**, coñecida polo seu acrónimo **CEG**, é unha organización empresarial, a máis importante de Galicia. Creouse en 1981.

Estrutura
---------

A CEG non está formada por empresas a título individual, senón á súa vez por asociacións sectoriais de empresas. No seu conxunto, estas asociacións contan entre os seus membros con 100.000 empresas de Galicia. Ademais, está estruturada internamente nas catro confederacións provinciais: a Confederación de Empresarios da Coruña, a Confederación de Empresarios de Lugo, a Confederación Empresarial de Ourense, e a Confederación de Empresarios de Pontevedra.

Desde a súa creación é membro da Confederación Española de Organizacións Empresariais (CEOE) e da Confederación Empresarial da Pequena e Mediana Empresa (CEPYME).

Como representación do empresariado galego, a CEG participa tamén noutros órganos colexiados, como o Consello Económico e Social de Galicia, o Consello Escolar de Galicia, os consellos sociais das tres universidades galegas, o Consello Galego de Relacións Laborais, o Consello Galego de Medio Ambiente, o Consello Galego de Saúde, o Consello Galego do Voluntariado, ou a Mesa Galega da Emigración.

Historia
--------

Fundada en 1981, logo do acordo das catro confederacións empresariais provinciais de Galicia, o seu primeiro presidente foi Álvaro Rodríguez Eiras. En 1982 este foi substituído por Emilio Pérez Nieto, que á súa vez foi substituído en 1984 por José Pablo Rodríguez-Martiñán, que foi presidente da Confederación ata 1990. Sucedeuno en 1991 o que daquela era exalcalde de Vigo Antonio Ramilo, que dimitiu en 2001 logo dun escándalo contable, substituíndo no cargo Antonio Fontenla. En 2013 accedeu ao cargo o daquela presidente dos empresarios pontevedreses José Manuel Fernández Alvariño, tras vencer o seu antecesor nas eleccións. En 2021, e logo duns anos remexidos onde se sucederon distintos presidentes en pouco tempo, escolleuse como presidente a Juan Manuel Vieites, empresario do sector conserveiro.

Notas
-----

1. ↑  "Que é a CEG". *Confederación de Empresarios de Galicia*.
2. ↑  Pablo López (22 de xaneiro de 2022). "Un desfalco y 22 años de investigación: a juicio el fraude en la patronal gallega en los años 90". *El Confidencial*.
3. ↑  Mario Beramendi (21 de xaneiro de 2021). "La CEG fía a Juan Manuel Vieites el reto de soldar la fractura y abrir otra etapa". *La Voz de Galicia*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12386401
* EUFP: 999749804

 |
**Casimiro Fernández Otero**, nado en Manduas en 1915 e finado na Bandeira o 23 de xullo de 2000, foi un avogado e político galego, alcalde de Silleda.

Traxectoria
-----------

Combateu na guerra civil española. Afiliado a Falange Española Tradicionalista y de las JONS, foi nomeado concelleiro de Silleda en 1940. En 1946 foi nomeado Xefe local do Movimiento. Foi alcalde de Silleda entre 1957 e 1966. Foi nomeado de novo alcalde en marzo de 1976, logo da morte de Alfonso Trabazo. Nas primeiras eleccións democráticas presentouse por UCD, obtendo a maioría. Nas municipais de 1983 presentouse pola Coalición Independientes de Galicia (CIG), obtendo 7 concelleiros e a alcaldía grazas a un pacto co PSdeG. Posteriormente Casimiro Fernández expulsou os edís do PSdeG da Comisión de goberno e pactou con AP.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel García Cerviño** |  **Alcalde de Silleda** 1957 - 1966 | Sucesor:**Fernando Mosquera Martínez** |
| Predecesor:**Alfonso Trabazo** |  **Alcalde de Silleda** 1976 - 1987 | Sucesor:**Juan José Salgueiro Montouto** |

Vida persoal
------------

Casou con María Santa Viz Méndez e foi pai de Casimiro, María Santa, Javier, Luís Alberto, José Ramón, Juan Carlos e Antonio Fernández Viz.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Silleda

### Ligazóns externas

* O pacto de goberno de 1983 en Silleda
* Multitudinario sepelio en Bandeira del exalcalde de Silleda Casimiro Fernández Otero Noticia en *La Voz de Galicia*
**Casimiro Fernández Pérez-Villagómez**, coñecido como **Miro Villagómez** e **Xan das Cousas**, nado en Vilafranca do Bierzo o 19 de febreiro de 1908 e finado no Barco de Valdeorras o 2 de novembro de 1947, foi un xornalista e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Ao morrer seu pai con poucos anos, a familia trasladou a súa residencia ao Barco de Valdeorras. Foi oficial do Xulgado de Primeira Instancia do Barco.
Foi correspondente de *El Pueblo Gallego* no Barco de Valdeorras, onde publicou artigos ilustrados con fotografías de Manuel Blanco Pascual. Colaborou en *La Zarpa*, **Galicia Nueva** *Faro de Vigo*, *La Voz de Galicia* e *A Nosa Terra*, e publicou poemas en *El Compostelano* e *Vida Gallega*. En marzo de 1932 anunciouse a publicación dun libro de poemas. Militou no Partido Galeguista e en 1936 asinou un chamamento que pedía o voto afirmativo para o Estatuto, nunha folla voante da Dereita Galeguista de Valdeorras. Despois da guerra continuou como correspondente de *El Pueblo Gallego* no Barco.

Notas
-----

1. ↑  "Miro Villagómez, escritor y periodista de todas las facetas locales", *La Voz de Galicia*, 11-7-1990, p. 31.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 13-12-1934, p. 10.
3. ↑  *La Zarpa*, 23-9-1933, p. 2.
4. ↑  *Vida Gallega*, 10-3-1932, p. 19.
5. ↑  Gurriarán, Ricardo (2001). "Florencio Delgado Gurriarán, poeta valdeorrés no exilio mexicano". *Raigame. Revista de arte, cultura e tradicións populares* (13): 21–31. Arquivado dende o orixinal o 18 de outubro de 2019. Consultado o 24 de abril de 2017.
Coordenadas: 52°11′30″N 1°29′17″O﻿ / ﻿52.1916519, -1.4879194

JLR Gaydon, exteriores.
O **Centro Jaguar Land Rover de Gaydon** é un dos principais centros de I+D da fabricante de pezas e modelos de automoción inglés Jaguar - Land Rover, emprazado en Gaydon (Warwickshire, Inglaterra). Nel lévanse a cabo proxectos de asistencia avanzada á condución, ADAS ou Infotainment e control de vehículos entre outros.

Contiguo ao centro de JLR está o Museo Británico do Automóbil.

Ampliacións en 2017
-------------------

O 10 de marzo de 2017, Jaguar Land Rover Automotive anunciou unha ampliación do seu centro de Gaydon por valor de 200 millóns de libras.

A ampliación corre a cargo do do estudo de arquitectura Bennetts Associates e a compañía construtora Laing O’Rourke. O concepto propón un campus de traballo para os enxeñeiros e dous centros de deseño.

Notas
-----

1. ↑  Centro Jaguar Land Rover de Gaydon Arquivado 01 de maio de 2018 en Wayback Machine.*(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Success and failure in the UK car manufacturing industry*. Parliament: House of Commons: Trade and Industry Committee. 2006-2007

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
O **Centro de Estudios Sociales Germinal** foi unha institución fundada en 1902 por varios grupos de orientación libertaria e federalista da Coruña.

Historia e características
--------------------------

Agrupaba distintas asociacións anarquistas, republicanas e sindicais baixo o principio da convivencia de persoas con diferentes ideas. Entre os seus animadores figuraron membros do grupo anarquista **Ni Dios ni Amo** como José Sanjurjo Rodríguez e Marcial Lores, republicanos como Eduardo Corral ou federais como Eduardo López Budén. O seu obxectivo era favorecer a educación das clases populares da cidade. Nas súas directivas abundaban sindicalista da CNT de recoñecido prestixio como Juan Nó Iglesias, Benito Couceiro, Manuel Montes Don e Jacinto Méndez, xunto con persoas independentes de ideas progresistas como Luís Huici. O centro colaborou coa Universidade Popular dende 1906, grazas ao labor de intelectuais como Uxío Carré Aldao. Chegou a ter máis de 700 socios e unha biblioteca con máis de 8000 libros. A institución desapareceu co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 e os partidarios do alzamento queimaron os seus fondos nas proximidades da Dársena da Coruña.

Entre 1904 e 1905 editou o periódico bimensual *Germinal*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela: Positivas. pp. 57–58. ISBN 84-87783-79-1.
* Pereira Martínez, Carlos; Romero Masiá, Ana (2003). *Germinal. Centro de Estudios Sociais (Cultura Obreira na Coruña, 1902-1936)*. Betanzos: Briga. ISBN 84-932734-2-2.