recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
Coñécese como as **mártires de Sofán** ás catro labregas abatidas a tiros por axentes de Garda Civil na parroquia de Sofán do concello de Carballo, o 16 de febreiro de 1919.

Antecedentes
------------

A Xunta Local de Sanidade e o Concello clausuraron o cemiterio vello de Sofán en novembro de 1918, pero os veciños seguiron enterrando os seus mortos clandestinamente. O domingo 16 de febreiro de 1919 van dar sepultura ao neno de catro anos Jesús Loureiro González. A Garda Civil intentou parar a comitiva fúnebre disparando indiscriminadamente contra os veciños, resultando asasinadas catro mulleres, Josefa Bolón Mato, María Caamaño Pallas, Carmen Veira Souto e María Serrano Paz, e varios feridos. Tralo incidente celebráronse mitins para protestar polo ocorrido, que tivo moita repercusión entre as organizacións agraristas e na prensa.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fraga, Xan (1999). *Crónicas de Carballo I*. Carballo: Agrupación Cultural Lumieira.

### Outros artigos

* Sofán, Carballo

### Ligazóns externas

* *A masacre de Sofán segue no recordo 90 anos despois*, nova en *La Voz de Galicia* o 19 de febreiro de 2009.
* *Unha homenaxe que demorou cen anos* Arquivado 18 de febreiro de 2019 en Wayback Machine. nova en *Sermos Galiza* o 17 de febreiro de 2019.
**Nestea** é unha marca de té xeado fabricada e distribuída por Nestlé. É unha bebida refrescante de té ao limón, listo para tomar frío. É a marca pioneira en España no mercado dos tés fríos.

O lanzamento da bebida en España tivo lugar no ano 1993, tras un acordo entre Nestlé e Coca-Cola.

A gran demanda fixo diversificar o mercado, no 1994 lanzan a versión sen azucre, en 1994 a versión de pexego, e no ano 2002 a versión de té á laranxa.

Comercialización
----------------

Nestea comercialízase en Aruba, Australia, Austria, Bélxica, Bosnia e Herzegovina, Brasil, Bulgaria, Canadá, Illas Caimán, Chile, China, Colombia, Costa Rica, Croacia, Chipre, República Checa, Dinamarca, Ecuador, Guinea Ecuatorial, Estonia, Finlandia, Francia, Guaiana Francesa, Alemaña, Grecia, Guadalupe, Guam, Hong Kong, Hungría, Islandia, India, Indonesia, Irlanda, Israel, Italia, Letonia, Líbano, Lituania, Luxemburgo, Macau, Malta, Illas Marianas, Martinique, México, Marrocos, Países Baixos, Noruega, Panamá, Filipinas, Polonia, Portugal, República de Corea, Reunión, Romanía, Rusia, Saint Kitts and Nevis, Serbia, Eslovaquia, Suráfrica, España, Suecia, Taiwán, Tailandia, Turquía, Illas Turcas e Caicos, Ucraína, Illas Virxes dos Estados Unidos, Perú, Estados Unidos e Venezuela.

Os mercados máis grandes de Nestea son Estados Unidos, Canadá, Australia, Taiwán, Italia, España, Suíza, Alemaña e Vietnam.

Notas
-----

1. ↑  "The Coca-Cola Virtual Vender". Arquivado dende o orixinal o 17 de maio de 2011. Consultado o 15 de abril de 2010.
2. ↑  "Coca-Cola España - Productos". Arquivado dende o orixinal o 08 de marzo de 2010. Consultado o 15 de abril de 2010.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio oficial de Nestea Arquivado 08 de setembro de 2019 en Wayback Machine. *(en inglés)*
**O nesgo de xénero** defínese como unha inclinación tendenciosa cara a unha persoa ou colectivo en función do seu xénero. Este nesgo pode producir unha predisposición, parcialidade, prexuízo ou predilección na selección, representación ou toma de decisións cara a un individuo ou colectivo. Enténdese como un enfoque incorrecto da igualdade entre as persoas, o que pode levar a comportamentos desiguais e discriminatorios, nos que, malia que existan grupos mixtos, se ten certo favoritismo cara a un xénero, incluso inconscientemente.

Os nesgos de xénero poden facerse evidentes nos procesos de socialización tanto na infancia como na idade adulta, e no momento de adoptar roles nos ámbitos laborais ou familiares. No ámbito laboral, por exemplo, o nesgo de xénero pódese definir como un tratamento desigual das oportunidades laborais (como a promoción, remuneración, beneficios e privilexios) debido ás actitudes baseadas no xénero dun empregado ou dun grupo de empregados.

É unha realidade que afecta a gran parte da esfera social, incluída a produción científica, o urbanismo,  o transporte,  o clima, a economía  ou a relixión, entre outras moitas.

Notas
-----

1. ↑  "Copia arquivada". *Boundless*. 2016-09-20. Arquivado dende o orixinal o 02 de febreiro de 2017. Consultado o 05 de febreiro de 2020.
2. ↑  Institut Català de les Dones, ed. (2005). "La salut des de la sensibilitat de gènere" (PDF) (en catalán).
3. ↑  Centre d'Estudis d'Opinió, ed. (xullo de 2010). "Copia arquivada" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 14 de setembro de 2011. Consultado o 05 de febreiro de 2020.
4. ↑  "gender bias". *TheFreeDictionary.com* (en inglés).
5. ↑  "Gender Bias Learning Project" (en inglés). 2014-04-11.
6. ↑  "gender bias" (en inglés).
7. ↑  V. Valian, «Why so slow? The advancement of women», Cambridge, Massachusetts : MIT Press (1998)
8. ↑  genderste, ed. (2016). "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 28 de febreiro de 2017. Consultado o 05 de febreiro de 2020.
9. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 22 de novembro de 2016. Consultado o 05 de febreiro de 2020.
10. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 09 de xuño de 2016. Consultado o 05 de febreiro de 2020.
11. ↑  "Arrenca avui el seminari feminista «Economia i Gènere» de la CUP". *Diari de Girona* (en catalán).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Nesgo de xénero na Wikipedia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1501326
* MAG: 2983427547

 |
**Nessa** é un personaxe ficticio do *legendarium* de J. R. R. Tolkien, que aparece na súa obra O Silmarillion.

É unha dos Valar, os seres anxelicais que custodian e gobernan Arda (o mundo no universo de Tolkien). Nessa é irmá de Oromë e a esposa de Tulkas. Na lingua ficticia do Quenya, o seu nome quere dicir *nova*.

Os seus trazos máis salientábeis son a súa axilidade e velocidade: dela dise que corre máis rápido cós cervos que adoitan seguila pola natureza. Tamén é coñecido o seu amor pola danza, da que goza nas sempre verdes praderías de Valinor.

Notas
-----

1. ↑  J.R.R. Tolkien (1977), Christopher Tolkien (ed.) The Silmarillion, Allen & Unwin, Suffolk ISBN 0-04-823139-8, "Valaquenta", páx. 31

| * v
* c
* e
Os Ainur do *legendarium* de J. R. R. Tolkien |
| --- |
| 
* Ainulindalë
* Valaquenta

 |
| Señores dos Valar | 
* Aulë
* Irmo (Lórien)
* Manwë
* Námo (Mandos)
* Oromë
* Tulkas
* Ulmo

 |
| Raíñas dos Valar (Valier) | 
* Estë
* Nessa
* Nienna
* Vairë
* Vána
* Varda
* Yavanna

 |
| O Inimigo | 
* Melkor (Morgoth)

 |
| Maiar | 
* Alatar e Pallando
* Arien
* Balrog
* Eönwë
* Gandalf (Olórin)
* Gothmog
* Ilmarë
* Istari
* Melian
* Ossë
* Radagast (Aiwendil)
* Salmar
* Saruman (Curumo)
* Sauron
* Tilion
* Uinen

 |
**Netvibes** é un servizo web que actúa a modo de escritorio virtual personalizado, similar á *"Páxina Principal Personalizada"* do Google ou MSN Live.

Características
---------------

Visualmente está organizada en lapelas ou pestanas (*tabs*), onde cada unha, polo xeral, é en si un agregador de diversos módulos e *widgets* desprazables previamente definidos polo usuario. Estes módulos, á súa vez, actúan como pequenas fiestras cuxo contido é xerado por outro servizo web ou por miniaplicacións.

Algúns exemplos dos servizos que pode conter son multibuscadores para varios servidores (Google, Yahoo!...), webmails tipo Gmail, fotos e vídeos do Youtube, Google Video ou Flickr e moitos servizos máis, dos cales algúns son verdadeiros trebellos (*gadgets*), como un acuario con peixes virtuais ou minixogos como o sudoku.

Hai módulos que permiten despregar o contido xerado por outras páxinas que funcionan como fontes (Feed) de RSS/Atom; por exemplo, os diarios e os blogs.

Tamén existen lapelas que non son agregadores e que permiten acceder a un servizo completo doutra páxina, como Joomla.

Desde o punto de vista comercial, están os chamados Universos, que son páxinas creadas principalmente por empresas ou grupos musicais e nos que se mostran diversos feeds, imaxes e outros materiais relacionados co creador. No momento de escribir isto, esta característica non está dispoñible para os usuarios independentes, aínda que posiblemente se empece a distribuír mediante invitacións.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Netvibes
A **oncoloxía cirúrxica** é a especialidade médica, a primeira das especialidades dedicada ao tratamento do cancro, que utiliza a extirpación do tumor e dos tecidos circundantes durante unha operación cirúrxica, a diferenza da oncoloxía médica, especialidade dedicada ao diagnóstico e tratamento do enfermo con cancro con quimioterapia, terapia con hormonas e outros medicamentos, e da radiooncoloxía ou oncoloxía radioterápica, que usa a radioterapia para tratar esta enfermidade.

Notas
-----

1. ↑  oncología no *Diccionario de cáncer* do Instituto Nacional del Cáncer, dos Institutos Nacionais da Saúde dos Estados Unidos.*(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Oncoloxía
* Oncoloxía médica
* Radiooncoloxía
* Cancro

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
*Ir ao índice do **Curso de lingua galega***. *Tamén pode consultar a **Normativa oficial do galego***. 
  

Os adxectivos indefinidos determinan ao substantivo de xeito impreciso. Existen adxectivos indefinidos que designan a unidade, unha parte imprecisa dunha cantidade ou unha totalidade.

**Os indefinidos**| Indefinido | Exemplo |
| --- | --- |
| un/uns | *uns* papeis |
| unha/unhas | *unha* pomba |
| algún/algúns | *algún* tipo de viño |
| algunha/algunhas | *algunha* vez |
| outro/outros | imos ir *outro* día |
| outra/outras | na *outra* beira |

Contraccións
------------

Estas formas contraen con **de**, **en**, **con**, **este**, **ese** e **aquel**:

|   | un | unha | uns | unhas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| de | dun | dunha | duns | dunhas |
| en | nun | nunha | nuns | nunhas |
| con | cun | cunha | cuns | cunhas |

|   | algún | algunha | algúns | algunhas |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| de | dalgún | dalgunha | dalgúns | dalgunhas |
| en | nalgún | nalgunha | nalgúns | nalgunhas |

|   | outro | outra | outros | outras |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| de | doutro | doutra | doutros | doutras |
| en | noutro | noutra | noutros | noutras |
| este | estoutro | estoutra | estoutros | estoutras |
| ese | esoutro | esoutra | esoutros | esoutras |
| aquel | aqueloutro | aqueloutra | aqueloutros | aqueloutras |

Fixádevos que **de** e **en** non contraen con **algo** ou **alguén**. Así, escribiremos: **De algo** me vale estudar / **De alguén** me terei que fiar (e non \*dalgo ou \*dalguén)

Só hai un caso en que **con** e **un** non contraen: cando *un* é un pronome indefinido: *traballa **con un** calquera;*  pero: *traballa **cun** home calquera.*
A **operación Bisonte** foi unha operación de emigración dirixida a enviar ao Canadá traballadores españois desenvolvida en maio de 1957.

Características
---------------

Foi froito dun convenio entre o Instituto Español de Emigración e a Embaixada do Canadá en Madrid. Tratouse da primeira operación de emigración asistida de matrimonios "rurais mozos", procedentes de diferentes provincias españolas. A iniciativa levou a 110 matrimonios españois (260 persoas) a traballar en granxas situadas nos arredores de Montreal (Québec); 39 parellas eran galegas, procedentes sobre todo das provincias de Ourense e Lugo, aínda que tamén había algunhas da Coruña.

A esta primeira operación seguiron a operación Alce (xuño de 1957), que seleccionou mozos solteiros para traballar en dúas compañías ferroviarias canadenses; e outra organizada en 1960 pola Comisión Católica de Emigración Española, que levou a 50 mulleres solteiras para traballaren no servizo doméstico.

Entre 1958 e 1963 desenvolveuse a operación Canguro para levar traballadores agrícolas a Queensland, en Australia.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Montes Villar, Luisa (2010). *La Operación Bisonte. Memoria y promesa de una emigración transoceánica*. *Barbastro: Fundación Ramón J. Sender*. ISBN 978-84-88230-41-6.

### Ligazóns externas

* "A inmigración española en Canadá. Unha visión de conxunto", in *Estudios Migratorios*, nº 10, decembro 2000.
* Anuncio da Operación Bisonte na prensa española da época
* Veinticinco hijos de emigrantes, al Canadá (Noticia do reagrupamento das familias un ano despois).
| Parazoos |
| --- |
| 
Esponxa |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Animalia |
| Subreino: | Parazoa |
|

 |
| Filo |
| * Porifera
* Placozoa (\*)
 |

Os **parazoos** (**Parazoa**) (do grego παρα-, *para*, "xunto a", e ζωα, *zoa*, "animal") son unha división animal caracterizada pola presenza de tecidos parcialmente diferenciados, pero carente de músculos, nervios e órganos internos, o que os asemella en moitos casos a unha colonia celular máis cá un organismo multicelular propiamente dito.

Características
---------------

Se ben posúen células diferenciadas para diversas funcións, o seu corpo está formado por unha matriz xelatinosa, con numerosos poros finos ou ostiolos por onde entra auga. Células en colar (*coanocitos*) capturan as partículas de alimento, que se dixiren intracelularmente. Posúen un esqueleto interno, formado por espículas.

Outra característica dos Parazoos vén determinada polo seu alto poder rexenerativo: a súa capacidade de disgregación e rexeneración. Se por exemplo, unha esponxa se rompe en anacos, comprobaremos como se volve a refacer de forma xeral todo o corpo grazas ó traballo dos amebocitos.

O gran número de caracteres peculiares poñen de manifesto a súa singularidade e xustifica que se recoñeza ás esponxas como unha rama especial dos metazoos: os **parazoos**.

Clasificación
-------------

O único filo dos Parazoa, os Porifera ou esponxas, amosan reprodución tanto asexual coma sexual. Son invariablemente acuáticos. Os adultos son sésiles, mentres que as larvas nadan libremente.

O feito de que estes animais se especializaran por vías alleas ás doutros animais, non implica que non tiveran éxito, xa que hoxe hai máis de 5.000 especies de esponxas, que na súa simplicidade son moi eficaces.

Algúns científicos inclúen no subreino Parazoa os Placozoa, un filo que consta só de dúas especies *Trichoplax adhaerens* e *Treptoplax reptans* formando este grupo. Outros científicos prefiren incluílos no subreino Agnotozoa xunto cos membros do filo Mesozoa. Outros escollen crear un subreino propio e único para estas especies chamado Phagocytellozoa.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Parazoos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Parazoos*** |

### Outros artigos

* Porifera
* Placozoa

### Ligazóns externas

* Parazoos *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q205716
* EBID: ID
* GEC: 0251224
* MAG: 2780254458

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* FE: 54069
* FE-New: ID
* Fossilworks: 82028

 |
O fundador da fenomenoloxía, Edmund Husserl, identificou o Outro como unha das bases conceptuais de intersubxectividade, das relacións entre as persoas.
En fenomenoloxía, **Outro** ou **O Outro** é un termo para identificar o outro ser humano, a diferenza dun mesmo como o factor constitutivo da autoimaxe dunha persoa. É un recoñecemento dun ser real, diferente e oposto ó Un Mesmo, ó Nós e ó Mesmo.. O Outro constitutivo (tamén coñecido como **alteridade**) constitúe un concepto chave da filosofía continental. É unha idea oposta á *identidade* e refírese, ou se tenta referir, a aquilo que é «outro» fronte á idea de ser considerado algo. O Outro, considerado sempre como algo diferente, alude a outro individuo máis que a un mesmo e normalmente escríbese en maiúsculas.

A idea do Outro
---------------

A definición do Outro é parte do que explica a un mesmo, ademais doutros fenómenos e unidades culturais. As ciencias sociais empregaron o concepto para comprender o proceso polo cal as sociedades e grupos exclúen a «outros» que non encaixan na súa sociedade ou ocupan un lugar subordinado nela. A noción de «outredade» forma tamén parte integral da comprensión dunha persoa, xa que é o individuo mesmo o que asume un rol en relación con "outros" como parte dun proceso de reacción que non ten por que estar relacionado coa estigmatización ou a condena.

A noción do Outro está moi ligada ás identidades nacionais, porque as prácticas de admisión e segregación poden formar ou manter as fronteiras e o carácter nacional. O Outro axuda a distinguir entre a familia e o afastado, entre o certo e o incerto. A miúdo implica a demonización e deshumanización dun grupo, que tenta xustificar a explotación desoutro inferior alegando razóns civilizatorias.

Notas
-----

1. ↑  *The Oxford Companion to Philosophy* (1995) p. 637.
2. ↑  "The Other", *The New Fontana Dictionary of Modern Thought*, Third Edition, (1999) p. 620.
**Ostalgie** é un termo alemán usado para referirse á nostalxia da vida en tempos da antiga República Democrática Alemá. É un acrónimo das palabras *Ost* (Leste) e *Nostalgie* (nostalxia).

Tras a caída do Muro de Berlín en 1989 e a Reunificación alemá o ano seguinte, a maior parte dos recordos da etapa socialista foron eliminados, ao tempo que os cidadáns da RDA se integraban no sistema económico e cultural occidental. Ao principio, as marcas de produtos da RDA desapareceron das tendas para ser substituídas por marcas occidentais, con independencia da calidade duns e doutros. Porén, segundo pasaba o tempo, algúns alemáns do Leste comezaron a sentir nostalxia de certos aspectos das súas vidas durante a época socialista que xa non existían baixo o capitalismo. En concreto, a *Ostalgie* se refírese á nostalxia de aspectos da cultura e do día a día da RDA que desapareceron tras a Reunificación.

Porén, moitos alemáns dos dous lados da fronteira negan a existencia destas divisións culturais. Mentres, moitos negocios en Alemaña decatáronse do potencial deste movemento e comezaron a comercializar produtos que recordan o antigo réxime ou que imitan os produtos da época. Por exemplo, na actualidade é posible adquirir alimentos de marcas da Alemaña Oriental que xa desapareceran, obter vídeos e DVD de programas da televisión pública socialista e mercar coches das marcas Wartburg e Trabant. Ademais, o tema tratouse hai pouco tempo en numerosas películas, como *Sonnenallee* (1999) de Leander Haußmann, a exitosa *Good bye, Lenin!* (2003) de Wolfgang Becker e *Kleinruppin forever* (2004) de Carsten Fiebeler.

O termo *Ostalgie* (xunto con *soviet chic*) usouse ás veces para referirse á nostalxia de sistemas socialistas doutros países da Europa do Leste, sobre todo Polonia e a antiga URSS.

Véxase tamén
------------

* Iugonostalxia: Fenómeno similar na antiga República Federal Socialista de Iugoslavia
* Vita-Cola: Coca-Cola da RDA. Exemplo de produto revivido recentemente.
* Ampelmännchen: "mascota" da *Ostalgie*, silueta dos pasos de peóns da RDA
* Good Bye, Lenin!: película que mostra a repercusión da caída do Muro nunha pequena familia.
* Trabant: coche da RDA producido até 1991; para algúns, toda unha icona da Alemaña do Leste.

Literatura
----------

* Banchelli, Eva: *Taste the East: Linguaggi e forme dell'Ostalgie*, Sestante Edizioni, Bergamo 2006, ISBN 88-87445-92-3. (en italiano)
* Banchelli, Eva: *Ostalgie: eine vorläufige Bilanz*, in Fabrizio Cambi (Hg.): *Gedächtnis und Identitat. Die deutsche Literatur der Wiedervereinigung*, Würzburg, Koenigshausen & Neumann, 2008, pp. 57–68. (en alemán)
* Rota, Andrea: *Testi pubblicitari ostalgici: una breve analisi semiotica*, in «Linguistica e Filologia» 24/2007, p. 137-152.(en italiano)
Un siluriforme (*Pterygoplichthys multiradiatus*)
Os **ostariofisos** (Ostariophysi) son unha superorde de peixes teleósteos. Comprende un bo número de peixes de auga doce.

Características
---------------

Caracterízanse por presentar o *aparato de Weber*. Adoitan ter a vexiga natatoria diferenciada nunha rexión cefálica e outra caudal.

O aparato de Weber é unha cadea de pequenos ósos (as 4-5 vértebras anteriores modificadas), que conectan a vexiga natatoria co oído interno. Actúa a modo de caixa de resonancia e amplifica as vibracións e transmíteas ó oído interno, así como as variacións de presión. Déuselle este nome
en honor do anatomista e fisiólogo alemán Ernst Heinrich Weber (1795–1878).

Clasificación
-------------

Divídense en cinco ordes:

* Orde Gonorynchiformes
* Orde Cypriniformes
* Orde Characiformes
* Orde Gymnotiformes
* Orde Siluriformes

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Ostariofisos*** |

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikispecies posúe unha páxina sobre:  ***Ostariofisos*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q149081
* EBID: ID
* MAG: 2776156815

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores taxonómicos | 
* ADW: Ostariophysi
* Dyntaxa: 6000051
* EOL: 2778397
* Fossilworks: 86285
* ITIS: 162845
* NBN: NBNSYS0000160596
* NCBI: 32519

 |
O barco co nome cambiado a *Clovelly*.
O ***Ostedijk*** é un cargueiro neerlandés que, cunha carga de 6.000 toneladas de fertilizantes NPK 15-15-15-C, quedou sen combustíbel e comezou a expulsar gases irritantes fronte ás costas setentrionais de Galiza, en febreiro de 2007. Os gases producíronse por un quentamento impropio da carga, como consecuencia do uso de combustíbeis non axeitados.

O buque cubría unha ruta entre Porsgrunn (Noruega) e Valencia (España).

Cronoloxía
----------

O 17 de febreiro, ás 2:30, o buque realiza unha chamada de auxilio a unhas 50 millas ao norte da Coruña. O buque é remolcado, subsánanse os problemas e ás 22:30 recibe a autorización para continuar cara a Valencia coa escolta do remolcador *Don Inda*.

O 18 de febreiro o cargueiro volve ter problemas, e lanza unha chamada de auxilio ás 11:30, a unhas 34 millas ao noroeste de Cabo Vilán. Catro tripulantes de nacionalidade filipina foron evacuados como consecuencia da inhalación continuada dos gases. Un remolcador lévao en paralelo á costa en dirección oeste, ata situalo a unhas 14 millas ao norte de Viveiro. As autoridades españolas deciden arrefriar a carga de fertilizantes e trafegala para outro buque, se ben non se decide nun primeiro momento se esas operacións se realizarán en porto (Viveiro) ou en mar aberto. Finalmente a decisión do Ministerio de Fomento español é a de realizar esas operacións en mar aberto, a unhas 13 millas ao leste de Estaca de Bares.

O 23 de febreiro as autoridades consideran que a carga xa está abondo arrefriada. Revisan o buque e entenden que a súa estrutura non está danada e que pode continuar viaxe nuns días. O 28 de febreiro sae de augas galegas, pero ante a imposibilidade de continuar ruta cara a Valencia, decidiu ir a Bilbao para descargar a mercadoría.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3395110
* IMO: 9349980

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Brandariz.

**Pedro Brandariz Gómez**, nado en San Pedro de Nós (Oleiros) o 11 de febreiro de 1978 e finado en Calo (Teo) o 22 de febreiro de 2022, foi un actor e monologuista galego. Formou parte da compañía teatral galega Teatro do Astracán, fundada en 2012.

No mesmo ano do seu pasamento, recibiu unha homenaxe do concello da Coruña ao ser situada unha silueta súa na céntrica Praza do Humor.

Traxectoria
-----------

Foi colaborador da CRTVG, participando en programas como o *Luar*. No ano 2018, recibiu un Mestre Mateo na 16ª edición dos premios á mellor serie web por *Peter Brandon, unha vida pola comedia*, na que participaron os actores Xosé A. Touriñán e Marcos Pereiro. No ano 2022, recibiu postumamente un Premio Mestre Mateo na 20ª edición dos premios ao mellor actor pola súa actuación en *Jacinto*.

Entre os seus espectáculos, salientan *Os poderes de Rosalía*, *Contos Choqueiras* e *O Inventor das Palabras*.

Notas
-----

1. 1 2  "Falece o actor e contacontos Pedro Brandariz". *Diario Nós*. 22 de febreiro de 2022. Consultado o 22 de febreiro de 2022.
2. ↑  "Teatro do Astracán". *teatrodoastracan.blogspot.com.es* (en castelán). Consultado o 2018-04-24.
3. ↑  "A Coruña disporá unha lembranza eterna na praza do Humor para Pedro Brandariz". *El Correo Gallego*.
4. ↑  "'Hierro' triunfa en los Mestre Mateo, que reconocen al fallecido Pedro Brandariz". *Quincemil* (A Coruña). 20 de marzo de 2022. Consultado o 20 de marzo de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina web Arquivado 23 de outubro de 2021 en Wayback Machine.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q110985574
* WorldCat
* VIAF: 1163408433800090452
* BNE: XX6231645
* Dialnet: 3349409
* IMDb: nm3884636

 |
**Pedro Castro Eiroa**, nado en Mera o 25 de novembro de 1947, é un exfutbolista galego, que desenvolveu a súa carreira en Venezuela. Defendeu durante máis dunha década a camiseta do Deportivo Galicia e foi capitán da selección venezolana.

Traxectoria
-----------

Xogou no Hércules de San Pedro de Nós, antes de emigrar coa súa familia a Venezuela. En Caracas xogou no Sporting Coruñés, adestrado por Antonio Villar Chao, conquistando o Torneo Ibérico e en 1968 levouno para o Deportivo Galicia Lázaro Candal, secretario técnico do club.

En 1971 foi chamado polo adestrador galego Eduardo Toba para facer unha proba co Real Oviedo. Ademais adestrou co Deportivo da Coruña ás ordes de Arsenio pero acabou regresando a Caracas. Xogou no Galicia ata 1982, conquistando tres veces a Primeira División de Venezuela e outras tres a Copa de Venezuela.

Tras a súa retirada traballou coas categorías inferiores da selección venezolana.

### Selección de Venezuela

Debutou coa selección venezolana o 31 de xullo de 1975, nun partido da Copa América fronte ao Brasil en Caracas. Ao comezo da segunda parte sufriu unha grave lesión que o mantivo afastado dos terreos de xogo durante dous anos. Con todo, volveu á selección anos despois e converteuse no seu capitán. Xogou o seu último partido coa *Viño Tinto* o 28 de xuño de 1981 fronte a España.

Palmarés
--------

### Sporting Coruñés

* **Torneo Ibérico (1):** 1967/68.

### Deportivo Galicia

* **Primeira División de Venezuela (3):** 1969, 1970 e 1974.
* **Copa Venezuela (3):** 1969 , 1979 e 1981.

Notas
-----

1. ↑  "La Voz del aficionado". *La Voz de Galicia* (en castelán). 26 de agosto de 1971. p. 15.
2. ↑  "Pedro "El Gallego" Castro un defensa central de lujo, testimonios de compañeros que compartieron en la cancha con él" (en castelán). 11 de outubro de 2020. Consultado o 24 de marzo de 2021.
3. ↑  "Pedro Castro, sometido a prueba por el Oviedo". *La Voz de Galicia* (en castelán). 25 de agosto de 1971. p. 16.
4. ↑  "Venezuela - España 1981". *sefutbol.com* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 27 de setembro de 2020. Consultado o 24 de marzo de 2021.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q106166085
* Worldfootball: pedro-castro\_2

 |
O **Partido Comunista de Galicia-Marxista Revolucionario** (**PCG-MR**, a partir de 1987 Partido dos Traballadores de Galicia-Unidade Comunista) era a federación galega do Partido Comunista de España (Marxista-Revolucionario).

Historia e características
--------------------------

O PCG-MR fundouse en 1985 a causa dunha escisión no Partido Comunista de España (PCE), liderada polo antigo líder deste partido Santiago Carrillo. En Galiza o sector carrillista estaba liderado por Julio Pérez de la Fuente, que foi escollido coma secretario xeral do novo partido. Nas eleccións galegas de 1985 o partido obtivo 8.318 votos (0,66%), sen conseguir representación institucional (nas anteriores eleccións, o PCG obtivera 32.623 votos e un escano; na de 1985, nin o PCG-MR nin o PCG, que apenas sacou 10.625 votos, conseguiron representación algunha).

No seguinte proceso electoral, as eleccións xerais de 1986, o PCG-MR non se presentou con ese nome, senón co de Mesa para a Unidadu dos Comunistas, que obtivo resultados levemente mellores, 12.072 votos (0,94%).

Nas eleccións municipais de 1987 o partido conseguiu os seus únicos representantes institucionais, 8 concelleiros, dos cales 5 foron escollidos en Mugardos. Tamén neste vila tivo o PCG-MR o seu único alcalde.

Despois de varios novos fracasos electorais e a desaparición da URSS, o partido disolveuse e integrouse no PSdeG.

Véxase tamén
------------

* Santiago Carrillo
* Partido Comunista de Galicia
* Eurocomunismo

Referencias
-----------

1. ↑  Gerardo Iglesias confía en una recuperación del voto comunista. El País, 9 de novembro de 1985.
2. ↑  El partido de Carrillo celebra su último congreso antes de integrarse hoy en el PSOE. El País, 27 de outubro de 1991.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q6063953
* WorldCat
* VIAF: 8145424494986830538

 |
Mina antitanque utilizada polo exército finés durante a Guerra de Inverno (1939-1940).
Unha **mina terrestre** é un tipo de mina que se oculta soterrándoa a pouca profundidade ou agóchándoa ben sobre a terra, de tal xeito que o explosivo que contén detone ao ser activada inadvertidamente por unha persoa ou vehículo. Compóñense dunha carga explosiva e un detonador.

Seguindo o exemplo do Canadá, a maioría dos países do mundo ilegalizaron o emprego e posesión de minas antipersoa, que son un tipo de minas terrestres, por parte dos seus exércitos. Mais hai países que as seguen producindo e empregando: Estados Unidos, Finlandia, China, Rusia e Corea do Norte, por exemplo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Mina terrestre*** |

### Ligazóns externas

* Informe sobre as minasArquivado 14 de maio de 2008 en Wayback Machine. do Seminario de Investigación para a Paz (Zaragoza) *(en castelán)*
* Convención sobre a prohibición do emprego, almacenamento, produción e transferencia de minas antipersoa e sobre a súa destrución: texto do tratado de Montreal *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q178795
* AAT: 300204047
* BNCF: 50326
* BNF: 11983332p
* EBID: ID
* GND: 4123608-7
* JSTOR: land-mines
* LCCN: sh96001507
* NDL: 00667914
* PSH: 12284

 |
O **módulo de Thiele** desenvolveuno E.W. Thiele no seu artigo *Relación entre o tamaño e a actividade catalizadora dunha partícula* en 1939. Thiele razoou que cun tamaño de partícula suficientemente grande, a velocidade de reacción é tan rápida que as forzas de difusión só son capaces de levar produto fóra dende a superficie da partícula de catalizador. O módulo de Thiele desenvolveuse para describir a relación entre a difusión e a velocidade de reacción en partículas de catalizadores porosos sen limitacións de transferencia da masa. Este valor emprégase polo xeral para determinar o valor do factor de efectividade en partículas de catalizador.

O módulo de Thiele represéntase con diferentes símbolos en diferentes textos, mais Hill defíneo como *hT*.

Notas
-----

1. ↑  Thiele, E.W. *Relation between catalytic activity and size of particle*. Industrial and Engineering Chemistry, 31 (1939), pp. 916–920
2. ↑  Hill, C. An Introduction to Chemical Engineering and Reactor Design. John Wiley & Sons, Inc. 1977, 440-446.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2420684
* MAG: 81631365

 |
Nonio de Pedro Nunes
Esquema en que se mostran graficamente as posicións do nonio, entre os 37º e 38º para a medición dun ángulo de 37º 23’ (onde se colocou a medeclina)
O **nonio** é un dispositivo de medición inventado polo matemático portugués Pedro Nunes. A través do nonio era posíbel efectuar medicións con rigor dalgúns minutos de grao, permitindo planear a navegación cunha marxe de erro da orde da decena de quilómetros.

Funcionamento
-------------

O nonio pode ser descrito como un sistema de medición angular, que se instala por exemplo nun astrolabio náutico ou nun cuadrante graduado de 0 a 90 graos; adicionalmente constrúense internamente 44 arcos de circunferencia concéntricos e graduados, de forma que cada un deses arcos estea sucesivamente dividido en só 89, 88, 87, até se chegar a 46 partes.

Ao medirse así un determinado ángulo intermedio onde sexa necesario medir non só os graos, senón tamén os minutos, é moito máis probable coincidir co valor medido exactamente, nunha división dos referidos arcos internos.

Exemplares
----------

A pesar de non chegaren aos nosos días exemplares orixinais de astrolabios ou cuadrantes dotados co nonio, pois era un traballo arduo que esixía artífices de gran pericia que na época, non existían en Portugal; é moi probable que varios exemplares fosen fabricados noutras cidades europeas durante a segunda metade do século XVI, como Augsburgo, Nürnberg ou Antuerpen. O nonio foi posteriormente usado para medicións astronómicas polo astrónomo danés Tycho Brahe.

Notas
-----

1. ↑  Infopédia, ed. (2003). "Pedro Nunes". Consultado o 17 de xaneiro de 2015.
2. ↑  António Estácio dos Reis. Agência Nacional para a Cultura Científica e Tecnológica, ed. "O conceito de nónio". Arquivado dende o orixinal o 14 de abril de 2015. Consultado o 17 de xaneiro de 2015.
3. ↑  António Estácio dos Reis. Agência Nacional para a Cultura Científica e Tecnológica, ed. "Tycho Brahe recorre ao nónio de Pedro Nunes". Arquivado dende o orixinal o 14 de abril de 2015. Consultado o 17 de xaneiro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O Nónio de Pedro Nunes Arquivado 30 de novembro de 2021 en Wayback Machine.. Artigo de António Estácio dos Reis (Academia de Marinha) orixinalmente publicado na Revista Oceanos nº 38 (Abril/Junho 1999) co título "Navios e navegações - Portugal e o Mar". Consultado o 17 de xaneiro de 2015.
* Nônio virtual – simulador de vernier em milímetro decimal. Consultado o 17 de xaneiro de 2015.
* Nônio virtual – simulador de vernier em polegada fracionária – 1/128″. Consultado o 17 de xaneiro de 2015.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q192772
* AAT: 300199701
* BRE: 2670044
* MAG: 2780114950
* NDL: 00568601

 |
**Nicola Lopez**, nado en Pau o 22 de decembro de 2002, é un activista francés, membro de Europa Ecoloxía Os Verdes (EELV) e co-fundador de Protección do Alto-Béarn.

Traxectoria
-----------

É estudante na Universidade de Pau e dos Países do Adur. É un militante moi activo dentro do colectivo Stop Camions en Vallée d'Aspe dende 2018, loitando contra o transporte de materiais perigosos no val. A súa primeira experiencia política foi nas eleccións municipais de 2020 coa Lista Ciudadana Oloron (LCO), da que foi un dos iniciadores. A lista obtivo o 14% dos votos.

En xuño de 2020, Nicola López foi un dos primeiros en unirse a EELV no Alto-Béarn como resultado da dinámica de 2020, e en 2021 fundou EELV Alto-Béarn.

Activismo
---------

Nicola López é co-fundador da plataforma Protección do Alto-Béarn e responsábel de Comunicación na asociación "Des mots contre les maux" (en galego : Palabras contra males), unha organización que loita contra a violencia sexual. Tamén é moi activo nas redes sociais, onde ten máis de 150.000 seguidores.

Ademais, Nicola López sofreu intimidacións e ameazas de morte de grupos de extrema dereita, que en 2021 lanzaron un ataque contra as súas redes sociais e tamén realizaron intimidacións físicas.

Política
--------

Nicola López foi un dos primeiros en unirse a EELV no Alto-Béarn en xuño de 2020, e en 2021 fundou EELV Haut-Béarn. Tamén participou en varias campañas electorais da NUPES en 2022, primeiro nos Pireneos Atlánticos e despois en Val do Marne.

Compromiso coa paz en Euskal Herria
-----------------------------------

Nicola López tamén está comprometido co proceso de paz en Euskal Herria.

Notas
-----

1. ↑  "Poids lourds en vallée d’Aspe : une centaine de manifestants à Accous, une pétition circule | Béarn Adour Pyrénées" (en francés). Consultado o 2023-05-11.
2. ↑  "Oloron : EELV ouvre une antenne pour le Haut-Béarn". *LaRepubliqueDesPyrenees* (en francés). Consultado o 2023-05-11.
3. ↑  "Pau : un militant et influenceur écologiste dénonce le piratage de son compte Facebook". *LaRepubliqueDesPyrenees* (en francés). Consultado o 2023-05-11.
4. ↑  Olhagaray, Anaiz Aguirre (2020-12-24). "Processus de paix : des avancées et des nouvelles priorités". *www.mediabask.eus* (en francés). Consultado o 2023-05-11.
**Nicolas Grenon**, nado entre 1375 e 1380, e finado na localidade francesa de Cambrai o 17 de outubro de 1456, foi un compositor francoflamengo da escola de Borgoña.

Traxectoria
-----------

En 1385 pasou a formar parte dos músicos da corte do duque Filipe II de Borgoña en Dijon. Foi cóengo do capítulo de Santo Sepulcro en París, en 1399, posto no que sucedeu o seu irmán, e alí ficou ata 1401.

Foi nomeado mestre de nenos  da catedral de Laon (1403 -1408) e máis tarde mestre de gramática en Cambrai (1408). Foi tamén mestre dos coristas novos do duque de Berry en 1412 e mestre de música na catedral de Cambrai (1421-1424), e entrou ao servizo do duque Xoán Sen Medo. Chegou a ser cantante da capela papal (1425-1427) de Martiño V en Roma. En 1437, foi resudir a Bruxas e, posteriormente, regresou a Cambrai, onde remata a súa existencia en 1456.

Obra
----

A súa música, tanto a profana como a relixiosa, está asociada ao final da *Ars nova*, como evidencian as súas cancións *Je say defait*  e *Se ne vous say*, dunha escrita complexa, e os seus motetes, construídos baixo o principio da isoritmia. Así e todo, áchanse tamén nel os trazos característicos da música borgoñoa do século XV, na súa procura dunha simplificación melódica e rítmica, e na adopción dun canto silábico. Entre as súas obras destacan cinco cancións para tres voces, tres cancións para catro voces, catro motetes e un fragmento dunha misa titulada *Et in terra.*

Estas son as composicións hoxe coñecidas, segundo a clasificación feita por Reaney:

* *Se je vous ay bien loyaulment amée* (rondó).
* *La plus jolie et la plus belle* (rondó).
* *Je suy defait se vous ne me refaites* (rondó).
* *Je ne requier de ma dame* (balada).
* *La plus belle et doulce figure* (virelai).
* *Et in terra* (Gloria; voz tenor dunha misa?).
* *Ave virtus virtutum, caritas / Prophetarum fulti suffragio / Infelix, propera* (motete).
* *Ad honorem sancte trinitatis / Celorum regnum sempiternum / Isti semper celestibus* (motete).
* *Plasmatoris humani generis / Verbigine mater ecclesia* (motete).
* *Nova obis gaudia* (motete).

Notas
-----

1. ↑  Notas biográficas de Nicolas Grenon en *Allmusic.com*. *(En inglés)*
2. ↑  Composicións de Grenon en *Allmusic.com*. *(En inglés)*
3. ↑  Reaney, Gilbert. *Early Fifteenth-Century Music.* Volume 7. American Institute of Musicology. Roma, 1983.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Wright, Craig. "Nicolas Grenon". En Sadie, Stanley. *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*. Macmillan. Londres, 1980. Páxina 702.

### Ligazóns externas

* Partituras de Nicolas Grenon en *International Music Score Library Project*.
* Interpretacións de composicións de Grenon en Youtube.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q968913
* WorldCat
* VIAF: 17412224
* ARLIMA: 8336
* BNE: XX5015172
* BNF: 13938698w
* CERL: cnp01421984
* Discogs: 1927264
* Europeana: ID
* GND: 13439075X
* ICCU: MUSV031879
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0001 0653 2161
* LCCN: n95032695
* MusicBrainz: ID
* SUDOC: 162039069

 |
Os tres paracaidistas capturados polas forzas transxordanas.
**Operación Atlas** foi o nome en clave dunha operación levada a cabo por unha unidade de comando especial das Waffen SS que tivo lugar en outubro de 1944. Participaron cinco soldados: tres dos cales foran membros da seita relixiosa Sociedade dos Templarios no Mandato de Palestina, e dous árabes-palestinos que colaboraban co Gran Muftí de Xerusalén, Amin al-Husseini.

O obxectivo da misión era establecer unha base de intelixencia no Mandato británico de Palestina, que emitira información ata Alemaña, e o recrutamento e distribución de armas entre os palestinos mercando o seu apoio con ouro. Outro dos obxectivos foi fomentar as tensións entre xudeus e árabes, e por tanto crear problemas para as autoridades británicas.

A operación supuxo un fracaso desde o principio debido a que foi descuberta polas autoridades locais debido á deserción do axente da Abwehr Erich Vermehren en febreiro de 1944, a mala administración do lanzamento en paracaídas, e o frío recibimento da presenza alemá entre a poboación local. Finalmente non puido realizarse ningunha acción por parte dos comandos, xa que tres dos participantes foron arrestados polas forzas fronteirizas de Transxordania pouco despois da súa chegada. O comandante alemán foi capturado en 1946 e o árabe Hasan Salama logrou escapar.

Unha teoría sobre esta operación, proposta por Michael Bar-Zohar e Eitan Haber, suxire que a misión incluía un plan para envelenar os depósitos de auga potable dos residentes en Tel Aviv. Porén, os arquivos británicos e alemáns aínda non revelaron nada sobre esta teoría, e os biógrafos do muftí a ignoran.

Notas
-----

1. ↑  "The document from the British MI5 archives which covers the details of "Operation Atlas"". Arquivado dende o orixinal o 11 de xuño de 2011. Consultado o 23 de maio de 2018.
2. ↑  "a summary of the MI5 released files" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 02 de abril de 2014. Consultado o 23 de maio de 2018.
3. ↑  Rick Fountain, 'Nazis planned Palestine subversion ,' at BBC News 5 de xullo de 2001

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Mandato británico de Palestina
* Amin al-Husseini
* Waffen SS
O **Ovarense Basquetebol** é un equipo profesional de baloncesto da cidade de Ovar, Portugal. O equipo xoga na Liga Portuguesa de Basquetebol (LPB), a máxima categoría do baloncesto luso. A A.D. Ovarense creou a súa sección de baloncesto en 1970 por iniciativa de John Gonçalves, desde aquela o club logrou proclamarse campión de Liga até en cinco ocasións, a última en 2008.

Historia
--------

A sección de baloncesto do club foi fundada en 1970 por iniciativa dun membro emprendedor, John Gonçalves. Entre 1976-77 e 19778-79, só seis anos despois da creación do club, o Ovarense ascendeu á categoría nacional. O equipo nunca perdeu a categoría, e a chegada de dous xogadores americanos de calidade a finais dos '80 déronlle ao equipo a calidade que precisaba para subir de categoría.

DJ e Mario Elie, un futuro campión da NBA, chegaron a Portugal en 1987 e foi nese ano no que o Ovarense conseguiu gañar o seu primeiro título de Liga, algo impensable unha década antes, gañando o capionato fronte a un Benfica pragado de estrelas. Dende aquela o equipo de Ovar é considerado un dos cinco mellores equipos de baloncesto do país, gañando novamente o título de Liga nas tempadas 2000, 2006, 2007 e 2008.

Palmarés
--------

* **Ligas de Portugal**
	+ **Campión (5)**: 1987-88, 1999-00, 2005-06, 2006-07, 2007-08.
* **Taça de Portugal**
	+ **Campión (2)**: 1988-89, 1989-90.
* **Supertaça de Portugal**
	+ **Campión (8)**: 1988-89, 1990-91, 1993-94, 1999-00, 2000-01, 2001-02, 2006-07, 2007-08.
* **Taça da Liga**
	+ **Campión (3)**: 1991-92, 1996-97, 2000-01.
* **Torneio dos Campeões**
	+ **Campión (3)**: 2004-05, 2006-07, 2007-08.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
**O neoludismo** ou **novo ludismo** é unha corrente filosófica que se opón ao desenvolvemento tecnolóxico e científico da sociedade moderna. Este termo aplícase ás persoas que rexeitan o progreso tecnolóxico, e asóciase ao legado dos luditas británicos, activos entre 1811 e 1817. 

  

O neoludismo baséase na preocupación polo impacto tecnolóxico negativo sobre as persoas, as súas comunidades e o medio ambiente.  O neoludismo estipula o uso do principio de precaución para todas as novas tecnoloxías, esixindo que estas tecnoloxías sexan probadas e seguras antes de ser adoptadas pola sociedade, debido aos efectos descoñecidos que podería traer a súa implantación.

Notas
-----

1. ↑  Brosnan, M.J. (1998). Technophobia: the psychological impact of Information Technology. pg 155. London: Routledge.
2. ↑  
Jones, Steve E. (2006). *Against technology: from the Luddites to neo-Luddism*. CRC Press. p. 20. ISBN 978-0-415-97868-2.
3. ↑  Christensen, Karen; David Levinson (2003). *Encyclopedia of community: from the village to the virtual world, Volume 3*. SAGE. p. 886. ISBN 978-0-7619-2598-9.
Xogadoras do Ourense Envialia, tempada 2022-23.
O **Ourense Club de Fútbol**, coñecido por motivos de patrocinio como **Ourense Envialia**, é a sección feminina de fútbol sala do Ourense Club de Fútbol, da cidade de Ourense. Foi creado na tempada 2005/06 da man de Juan Gándara, que foi o primeiro coordinador da sección. Actualmente compite na Primeira división española.

Historia
--------

O equipo comezou na categoría provincial, pero despois de proclamarse campión da Liga conseguiu o ascenso á Liga Autonómica Galega.

Na seguinte tempada (2006/07), coa chegada de novas xogadoras e dun novo míster, Gonzalo Iglesias, conseguiron un dos éxitos máis importantes para este novo club, o ascenso á Primeira división de fútbol sala.

A partir da tempada 2007/2008, o equipo mantívose na categoría ata o día de hoxe. Comezaba así unha tempada incrible e esperanzada para o club, na que, pasadas as xornadas, o equipo conseguía a clasificación para a Fase Final da Copa de España e o Premio ao Equipo Revelación. O equipo remataba esta primeira tempada na elite con moito éxito, quedando na sexta praza.

A segunda tempada na elite superábase igualmente con éxito ao estar clasificadas de novo para a Fase Final da Copa de España.

O club fixo historia na tempada 2010/2011 cando, coa axuda de tres internacionais españolas e unha brasileira máis o míster Manuel Castillo, conseguíase o título de Liga, só cunha derrota e un empate. Por primeira vez, Campioas de España.

Nos anos 2011/2012, chegaba a ocupar o banco do primeiro equipo Óscar Vivián. Coa chegada de novas xogadoras, volvíanse sentir orgullosas coa tempada, proclamándose esta vez as segundas no campionato de España.

A Copa Ibérica e a Copa Xunta, pasaron tamén ás vitrinas do club, tras, nesta última, eliminar ao Burela nas semifinais e ao Cidade das Burgas na final.

A pesar de que algunhas tempadas non foron tan brillantes como outras, posto que neste deporte ás veces non sae todo como esperamos, outras, polo contrario seguen sumando para historia do club, conseguindo de novo os títulos da Copa Xunta.

Foi na tempada 2016/2017 cando o Ourense Envialia se proclamaba Campión da Copa de España Feminina, dirixida pola man de José Carlos Martín "Chipi". Tivo lugar a XXIII Copa de España en Poio, e tras vencer nos cuartos ao Burela e nas semifinais á Universidade de Alacant, chegaron á desexada final contra o Atlético Navalcarnero, campión de Liga. Cun axustado 3-2, o club estreaba o palmarés copeiro e rompía co auxe do conxunto madrileño que gañara o título as tres últimas edicións.

Actualidade
-----------

Actualmente a sección feminina do club conta con outros equipos na base, como son o Alevín, o Cadete e o Provincial. Ademais contan cun equipo filial en Segunda División Nacional, despois de proclamarse campión da Liga Autonómica na tempada 2017/2018. O filial é o paso previo á chegada do primeiro equipo, no que xa moitas das xogadoras debutaron e participan nos adestramentos.
O **Partido Socialista de Andalucía** (*PSA*), foi un partido político nacionalista andaluz de esquerdas.

Constituíuse en 2001 pola unión do *Izquierda Andaluza* (unha escisión de *Izquierda Unida*), persoas independentes e unha escisión do Partido Andalucista. No Parlamento de Andalucía contaron con dous deputados até 2004, Ricardo Chamorro Rodríguez e Pedro Pacheco Herrera. Nas eleccións do 14 de marzo de 2004 obtiveron máis de 42.000 votos, pero ningún deputado.

O seu líder e secretario xeral Pedro Pacheco foi alcalde de Xerez da Fronteira dende 1979 ata 2003. Dende entón é 1º tenente de alcalde e concelleiro de Urbanismo.

| * v
* c
* e
Europa dos Pobos |
| --- |
| 
* Andecha Astur
* Conceju Nacionaliegu Cántabru
* Chunta Aragonesista
* Esquerra Republicana de Catalunya
* Eusko Alkartasuna
* Iniciativa Ciudadana
* Partido Socialista de Andalucía

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3395607
* WorldCat
* VIAF: 131335555
* LCCN: n80127324
* SUDOC: 148835341

 |