recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**José Novas Regueira**, nado en Beluso (Bueu) o 21 de setembro de 1921 e finado en Boca Ratón (Florida) o 18 de xuño de 2002, foi un publicista galego.

Traxectoria
-----------

Emigrou aos Estados Unidos de América con seis anos. Retornou pero volveu marchar en 1936. Traballou en Nova York e cando os Estados Unidos entraron na segunda guerra mundial alistouse na Mariña americana, onde foi tradutor militar conseguindo o grao de capitán. Ao remate da guerra fixo estudos de posgrao e publicidade na Universidade de Columbia. En 1949 foi nomeado director de publicidade internacional de Gillette. Fundou a súa propia axencia de publicidade, e foi pioneiro nas retransmisións deportivas por radio e televisión. Tamén fundou produtoras de TV en Iberoamérica. Desde 1969 estivo vinculada á multinacional da publicidade Leo Burnett como vicepresidente primeiro. En 1993 creou a Fundación Novas para beneficiar á xente de Beluso en lembranza da memoria do seu pai.

Recoñecementos
--------------

En 1997 foi nomeado fillo predilecto do Concello de Bueu. En 2009 unha praza en Beluso leva o seu nome.

Vida persoal
------------

Casou con Patricia Fox, coa que tivo catro fillos, Steven, Robert, Paul e Patricia. En 1988, casou en segundas nupcias con Carmen Cruz.

Notas
-----

1. ↑  Fallece en Estados Unidos el impulsor y presidente de honor de la Fundación Novas
2. ↑  José Novas regresa a sus orígenes

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* José Novas Regueira en Galegos.
**Juan Pérez Díaz**, nado en Cela (Irixoa) en 1928 e finado o 23 de novembro de 2005, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Traballou como tratante de madeira e no Pazo de Mariñán. Foi concelleiro en Irixoa entre 1961 e 1967. Nas primeiras eleccións democráticas foi elixido concelleiro e tenente de alcalde pola UCD, que obtivo a maioría absoluta, continuando tralas municipais de 1983 por CP, que tamén logrou maioría absoluta.

Nas municipais de 1987 encabezou a candidatura da CPG e foi elixido alcalde con maioría simple, establecendo unha coalición co PSdeG-PSOE. Foi un dos alcaldes da coalición que, en xuño de 1989, respaldou o apoio de 3 dos seus deputados á moción de censura presentada polo socialista Salvador Fernández Moreda contra o popular José Manuel Romay Beccaría na Deputación da Coruña. Presentouse por Veciños de Irixoa nas municipais de 1991 e foi reelixido alcalde con maioría absoluta. Nas municipais de 1995 encabezou o PPdeG e mantivo a alcaldía con maioría absoluta, ó igual que en 1999 e 2003. Faleceu o 23 de novembro de 2005, e foi substituído polo tamén popular Antonio Deibe Sanmartín.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Manuel Freire Vázquez** |  **Alcalde de Irixoa** 1987 - 2005 | Sucesor:**Antonio Deibe Sanmartín** |

Vida persoal
------------

Casou e tivo unha filla.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia* A Coruña, 18-6-1988, p.37

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Irixoa

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*
* Juan Pérez Díaz será enterrado esta tarde en Santa María de Verines en *La Voz de Galicia*
**José Núñez Núñez**, nado en Viloira (O Barco de Valdeorras) o 26 de abril de 1858 e finado no mesmo concello o 27 de outubro de 1932, foi un médico, empresario e político republicano galego.

Traxectoria
-----------

Estudou o bacharelato en León e Medicina na Universidade Central de Madrid, licenciándose en 1883. Fixo o doutoramento en Histoloxía natural e patolóxica (1884) e Análise química (1885). En 1885 conseguiu a praza de médico forense do Barco de Valdeorras. Despois foi médico de Carballeda de Valdeorras. Colleiteiro de viño, dedicouse a combater a filoxera. Militou no Partido Republicano Federal, uniuse a Telesforo Ojea Somoza e Modesto Moyrón Carreras para constituír o grupo republicano de Valdeorras. Colaborou en *La Idea*, *La Voz de Valdeorras*, *El Miño*, *La Voz Pública*, *El Diario de Orense*, *La Zarpa*, *La Región* e *Vida Gallega*.

Obras
-----

* *Filoxera y Viticultura moderna*, 1897.
* *Viticultura moderna*, 1909.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández Fernández, Ángel (2012). "José Núñez Núñez. Don Pepito de Viloira, médico e valdeorrés ilustre". *Valnatura* (18): 34–36. Consultado o 5 de marzo de 2014.

### Ligazóns externas

* Casa de don Pepito
O **iMac** é un ordenador persoal de sobremesa deseñado e construído por Apple Computer. O iMac foi o "buque insignia" da gama Macintosh desde 1998, e adoptou tres aspectos básicos. Foi cualificado por Walt Mossberg coma o "estándar dourado dos computadores de mesa". O iMac sufriu unha grandisima innovación a partir da introdución do iPod, o que contribuíu ao drástico incremento dos beneficios de Apple Computer. Algúns tamén consideran que a popularidade do sistema USB de conexión se debe precisamente ao iMac.

A computadora goza dunha gran reputación dentro da cultura popular debido ó estilo do seu deseño e distintivos, propios de Apple. No 2006 converteuse no primeiro ordenador de Apple Macintosh en usar procesador de Intel.


| iMAC de dobre núcleo |
| --- |
|  |
| Tipo | Ordenador de sobremesa |
| Desenvolvedor | Apple Computer |
| Data de lanzamento | 10 de xaneiro, 2006 |
| Procesador | 1.83 GHz 32-bit Intel Core Duo (17")2.0 GHz 32-bit Intel Core Duo (20") |
| Web | Sitio web de iMac |


---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre informática é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q14091
* EBID: ID
* LCCN: sh98007817

 |
A **hidronimia** (do grego ὕδωρ *hýdor* 'auga' e ὅνωμα *ónōma* 'nome') é a rama da toponimia que se dedica ao estudo dos nomes de lugares das masas de auga. Aplícase normalmente para as formas de auga doce, pois para as marítimas se adoita utilizar o nome **talasonimia**.

Características
---------------

Os nomes dos ríos son palabras moi resistentes ao cambio lingüístico. Nese sentido, como formas lingüísticas, os hidrónimos considéranse formas moi conservadoras, sucedendo normalmente que os pobos que substitúen a outros nun asentamento conserven o nome dado aos recursos hídricos. Por exemplo o Guadiana orixinalmente foi o río Anas, ao que os árabes chamaron simplemente *wadi ana* 'río anas', conservando o nome usado polos seus habitantes anteriores, e posteriormente os seus sucesores cristiáns, ao conquistaren Al-Ándalus seguiron mantendo o nome na forma moderna *Guadiana*.

Esta pervivencia dos antigos hidrónimos é moi apreciada polos paleolingüistas, pois é un gran recurso para reconstruír linguas desaparecidas, as súas extensións ou posíbeis rutas migratorias.

Entre as linguas indoeuropeas os hidrónimos provenientes de linguas distintas comparten étimos comúns. Os ríos Danubio, Don, Dnister, Dniéper e Donets conteñen a raíz protoindoeuropea *\*danu-*, (IEW 175), co significado de 'río, auga'. Estes topónimos son atribuídos ao antigo oseto ou escita.. Na Europa occidental, a coincidencia nos nomes dos ríos levou o lingüista alemán Hans Krahe á hipótese dunha antiga lingua indoeuropea desaparecida, anterior a xermanos e celtas que foi denominada antigo europeo.

Notas
-----

1. ↑  Para un estudo de varios hidrónimos galegos é moi útil, entre outras este libro: Bascuas, Edelmiro, *Estudios de hidronimia paleoeuropea gallega*, Verba, anexo 51, Santiago de Compostela, 2002, ISBN 84-9750-026-1.
2. ↑  antigo oseto en *linguae imperii*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Antigo europeo
* Onomástica

### Bibliografía

* Robert S. P. Beekes: "River", *Encyclopedia of Indo-European Culture*, pp. 486–87. *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Onomástica |
| --- |
| Nomes de lugar | 

|  |  |
| --- | --- |
| **Ciencias** | Toponimia; Antropotoponimia · Etnotoponimia · Fitotoponimia · Haxiotoponimia · Hidronimia (Talasonimia) · Hodonimia · Oronimia · Zootoponimia |
| **Ferramentas** | Nomenclátor de Galicia |
| **Monográficos** | Topónimos galegos en -obre, Topónimos célticos en Galicia, Topónimos romanos en España, Deonomástico |

 |
| Nomes de persoa | 

|  |  |
| --- | --- |
| **Ciencia** | Antroponimia, Apelido |
| **Monográficos** | Lista de nomes masculinos en galego, Lista de nomes femininos en galego |

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q932103
* BNCF: 26588
* BNF: 11959155m
* GEC: 0114291
* GND: 4131350-1
* LCCN: sh85063480
* NKC: ph120976

 |
En zooloxía **intergradación** é a forma na cal dúas subespecies distintas están conectadas por áreas nas que se encontran poboacións que teñen características de ambas. Hai dous tipos de intergradación: primaria e secundaria.

Intergradación primaria
-----------------------

A intergradación primaria ocorre en casos nos que dúas subespecies están conectadas por unha ou máis poboaciósn intermedias, cada unha das cales é á súa vez intermedia con respecto ás súas poboacións adxacentes e mostra máis ou menos a mesma cantidade de variabilidade xenética que en calquera outra poboación da especie. As poboacións adxacentes e as subespecies están suxeitas a unha intergradación clinal, e nestas situacións xeralmente está garantido que as clinas están causalmente relacionadas (por selección natural) cos gradientes ambientais.

Intergradación secundaria
-------------------------

Cando o contacto entre unha subespecie illada xeograficamente se restablece co principal corpo da especie ou con outras subespecies illadas, ten lugar a hibridación entre elas con tal de que a illada non evolucionase xerando un conxunto efectivo de mecanismos de illamento. En consecuencia, vaise desenvolver unha zona relativamente diferenciada ou cinto de hibridación dependendo do grao de diferenzas xenéticas e fenotípicas ao que chegara a subespecie previamente illada.

Notas
-----

1. 1 2  Mayr E, Ashlock PD (1991). *Principles of Systematic Zoology*. Second edition. McGraw-Hill. ISBN 0-07-041144-1.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Especie en anel

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1411741
* MAG: 119407697

 |
A **hidrostática** é a rama da mecánica de fluídos que estuda os fluídos en estado de repouso, tales como gases e líquidos. As bases principais da hidrostática son o principio de Pascal e o principio de Arquimedes

Principio de Pascal
-------------------

*Artigo principal**:* Principio de Pascal.
O *principio de Pascal* é unha lei enunciada polo físico e matemático francés Blaise Pascal (1623-1662) que se resume na frase: "o incremento da presión aplicada a unha superficie dun fluído incompresíbel contido nun recipiente indeformábel, transmítese co mesmo valor a cada unha das partes do mesmo". É dicir, que se aplicamos presión a un líquido non comprimíbel nun recipiente pechado, esta transmítese con igual intensidade en todas as direccións e en todos os sentidos.

Este tipo de fenómeno pósese apreciar, por exemplo, na prensa hidráulica ou no gato hidráulico; ambos dispositivos baséanse no principio de Pascal. A condición de que o recipiente sexa indeformábel é necesaria para que os cambios na presión non actúen deformando as paredes do mesmo en lugar de transmitirse a todos os puntos do líquido.

Principio de Arquimedes
-----------------------

*Artigo principal**:* Principio de Arquimedes.
O principio de Arquimedes establece que calquera corpo sólido que se encontre somerxido total ou parcialmente nun fluído será empuxado en dirección ascendente por unha forza igual ao peso do volume do líquido desprazado polo corpo sólido.

O obxecto non ha estar necesariamente somerxido completamente no fluído, xa que se o impulso que recibe é maior que o peso aparente do obxecto, este flotará e estará somerxido só parcialmente.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q177807
* BNCF: 22158
* BNF: 11977909k
* EBID: ID
* JSTOR: hydrostatics
* LCCN: sh85063493
* MAG: 33400117
* NDL: 00569911
* PSH: 2989

 |
**Juan Nó Iglesias**, nado na Coruña en 1883 e finado na mesma cidade o 8 de marzo de 1920, foi un tipógrafo e sindicalista galego.

Traxectoria
-----------

Alternou o traballo sindical e a actividade xornalística na prensa obreira coa presenza na directiva do Centro de Estudios Sociales Germinal e a xestión da Tipografía Obrera. Foi membro do Comité da Federación de Sociedades Obreras da Región Española (1905) e do grupo anarquista Solidaridad Internacional. En 1913 fundou con Enrique Taboada Chas o grupo anarquista ferrolán 13 de Octubre, o periódico *Cultura Libertaria* e a Biblioteca La Internacional. Entre 1912 e 1917 encabezou a Federación Local Obrera e presidiu a sociedade de mariñeiros *El Despertar Marítimo* e as de panadeiros, tipógrafos, camareiros e cociñeiros marítimos. Participou nas folgas de 1916 e 1917 polo que estivo recluído no Castelo de San Antón onde contraeu tuberculose. En 1918 foi o guía do grupo da CNT en xira propagandista por Galicia. En 1919, xa gravemente enfermo, foi deportado a Baltanás polo paro xeral en solidariedade coa folga de La Canadiense. 

Colaborou en *El Corsario*, *Germinal*, *La Acción*, *Cultura Libertaria* e *La Voz del Obrero*.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). Positivas, ed. *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela. pp. 182–183. ISBN 84-87783-79-1.
A **hornblenda** ou **hornablenda**, **horneblenda**, é o nome dun grupo de minerais pertencente á clase dos silicatos ou dos aluminosilicatos. A súa fórmula xenérica é Ca2(Mg,Fe,Al)5(Al,Si)8O22(OH)2. A hornblenda forma parte da composición de moitas rochas ígneas e metamórficas, tales como granitos, gneises, sienitas, dioritas, gabros, basaltos, andesitas e xistos... Forma parte do grupo dos anfíbolos, constituídos por mestura isomorfa de silicatos de calcio, magnesio, ferro, aluminio e, por veces, tamén de sodio, magnesio ou titanio. O termo horneblenda non se refire a un mineral en particular, senón que é unha designación xenérica dada aos anfíbolos de cor moi escura que non poden ser facilmente identificadas sen a análise da súa composición química.

O nome provén do alemán *Horn* (corno) e *Blende* (de blenden = relucir) , en referencia ao brillo do mineral.

Estrutura
---------

Na súa rede cristalina, os ións de ferro, magnesio e aluminio poden substituírse mutuamente sen problema e, entón, é difícil distinguir as diferentes variedades minerais deste mineral, que se denominan magnesiohornblenda, ferrohornblenda e aluminohornblenda, segundo o elemento predominante. Hai máis variedades aínda, como a pargasita, a hastingsita, a tschermakita...
Como regra xeral, pódese indicar que os minerais con maior contido de ferro teñen cores máis escuros.

Aínda que a hornblenda é un mineral extensamente distribuído, non se adoita formar en cristais vistosos.

Características
---------------

É de cor escura a verde escura. Os cristais xeralmente son opacos, aínda que algúns exemplares poden ser transparentes. O seu hábitat cristalino vai desde pequenos prismas até agullas. O corte polos cristais pode ser hexagonal, aínda que raras veces son simétricos. Tamén se adoita atopar en forma masiva. Creba de forma imperfecta en dúas direccións, a 56º e a 124º. A fractura é irregular. Deixa raia parda ou agrisada na táboa de porcelana.

Ten como minerais asociados: cuarzo, feldespato, auxita, magnetita, mica

Depósitos
---------

Hai depósitos importantes en: Bancroft (Ontario, Canadá); Noruega; Bohemia; Monte Vesuvio (Italia); Nova York.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de minerais

### Ligazóns externas

* Mindat

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1057300
* AAT: 300380298
* EBID: ID
* GND: 4160663-2
* MAG: 2777212541
* Mindat: 1930
* PSH: 4938

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 12178-42-6

 |

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *horneblenda*.
2. ↑  Definición de horneblenda no *Dicionario de Galego* de Ir Indo e a Xunta de Galicia.
3. ↑  BUScatermos horneblenda
*Este artigo trata sobre un personaxe, para a localidade vexa José Mármol, Buenos Aires.*
**José Pedro Crisólogo Mármol**, nado en Bos Aires en 1818 e finado na mesma cidade en 1871, foi un poeta, narrador, periodista e político arxentino pertencente ao Romanticismo.

Traxectoria
-----------

Estudou dereito en Bos Aires, mais non concluíu a carreira e caeu na política. En 1839 foi detido seis días, polo goberno de Juan Manuel de Rosas. Temendo pola súa vida, ano e medio despois expatriouse a Montevideo. Alí relacionouse con outros exiliados como Juan Bautista Alberdi, 
Florencio Varela, Esteban Echeverría, Juan María Gutiérrez e Miguel Cané.

Pasou tres anos no Uruguai, até que tivo que ir a Río de Xaneiro a causa do sitio de Montevideo por tropas de Oribe, amigo de Rosas.

En febreiro de 1843 embarcou cara a Chile, mais as tempestades no sur de América obrigaron ao navío a volver a Río.

En 1844 imprimiu a primeira parte da súa famosa novela *Amalia*, novela de costumes e autobiográfica, cuxa segunda parte apareceu anos despois en Bos Aires.

Estivo no Río de Xaneiro até 1845, e despois foise para Medellín, Colombia. Despois regresou a Montevideo. Alí fundou tres xornais, sendo o máis importante *La Semana*, e colaborou en moitos outros. Atacou a Rosas e aos seus partidarios con denodada paixón.

En 1847 publicou en Montevideo seis cantos do poema *El peregrino*, autobiográfico da súa experiencia, aínda que inspirado polo *Childe Harold*, de Lord Byron.

Destacan nel a súa sensibilidade descritiva e as súas pasaxes amorosas. Contén tamén imprecacións políticas, nunca ausentes na obra de Mármol.

Agrupou os seus poemas líricos en *Armonías* (1851), tamén publicadas na capital uruguaia.

En 1851 tamén publicou *El cruzado*, drama que, xunto con *El poeta*, estreado en 1847, reúne todo o que escribiu para teatro.

En Mármol albíscanse influxos de —á parte do xa citado Byron— Chateaubriand, José de Espronceda e José Zorrilla.

En 1853 (ao caer Rosas) volveu a Bos Aires tras trece anos de exilio. Foi elixido senador da provincia de Bos Aires, e logo deputado. Non chego a ser ministro plenipotenciario en Chile porque Justo José de Urquiza (que o nomeara) rompeu coa provincia de Buenos Aires. Máis tarde desempeñou ese mesmo posto no Brasil.

Desde 1868 dirixiu a Biblioteca Nacional, até que enfermou dun grave mal da vista, que o retirou de toda actividade.

Obra
----

Detalle da súa tumba no camposanto de La Recoleta.
* *Amalia* (1844).
* *El peregrino* (1847).
* *El poeta* (1847).
* *Armonías* (1851).
* *El cruzado* (1851).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1709528
* WorldCat
* VIAF: 79093271
* Autoresuy: 4184
* BIBSYS: 1000067
* BNA: 000023531
* BNE: XX876536
* BNF: 12334226s
* BVMC: 39
* CANTIC: a10957303
* CERL: cnp00545718
* EBID: ID
* FAST: 74590
* GEC: 0040464
* GND: 119041723
* IMDb: nm0617280
* ISNI: 0000 0001 1771 8789
* LCCN: n81068933
* LibriVox: 10270
* MusicBrainz: ID
* NKC: osd2014822944
* NLA: 35810478
* NLG: 167784
* NTA: 073742775
* OL: OL4280835A
* SUDOC: 032282400
* Treccani: jose-marmol

 |
Coordenadas: 42°25′18″N 8°05′32″O﻿ / ﻿42.421603682325, -8.0922111669633

O **Instituto de Ensinanza Secundaria Manuel Chamoso Lamas** é un centro de ensinanza secundaria, bacharelato e ciclos formativos pertencente á rede pública de institutos da Xunta de Galicia do Carballiño. Está situado en Mesego, a carón da antiga estrada N-541.

Oferta educativa
----------------

No IES Manuel Chamoso Lamas impártese ESO (onde contan co Proxecto Abalar en 1º e 2º da ESO), Educación para adultos (ESA e Bacharelato semipresencial), Bacharelato (nas modalidades Humanísticas e Ciencias Sociais e Ciencias e Tecnoloxía) e Formación Profesional: Formación Profesional Básica, CS de Administración e Finanzas, CM de Xestión e Administración, CM de Electromecánica de Vehículos Automóbiles e CM de Instalacións Eléctricas Automáticas. Tamén alberga a Sección da EOI de Ouresne: 1º a 6º de Inglés.

O centro obtivo a Carta Erasmus de Mobilidade para alumnos de FP, este alumnado ten a posibilidade de facer as prácticas nalgún país europeo.

Tamén dispón dunha estación meteorolóxica que dá cumprida información do tempo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Sitio web do IES Manuel Chamoso Lamas
* Estación meteorolóxica do IES
**Luís Jesús Prieto García**, nado en Bueu, foi un farmacéutico e político galego.

Traxectoria
-----------

Na ditadura de Primo de Rivera foi nomeado alcalde de Bueu en xaneiro de 1924, sendo cesado polo Delegado Gobernativo xunto co resto da Corporación en novembro de 1925. Na República, logo de que o Goberno Civil depuxera ao alcalde Ramón Domínguez Ferradás, foi elixido alcalde de Bueu o 5 de xuño de 1931. En outubro de 1934 foi destituído como alcalde, pero continuou como membro da Comisión Xestora do concello.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**?** |  **Alcalde de Bueu** 1924 - 1925 | Sucesor:**Camilo Davila Davila** |
| Predecesor:**Ramón Domínguez Ferradás** |  **Alcalde de Bueu** 1931 - 1934 | Sucesor:**Ramón Domínguez Ferradás** |

Notas
-----

1. ↑  *Galicia*, 19-1-1924, p. 1.
2. ↑  *El Progreso*, 28-11-1925, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 7-6-1931, p. 9.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 16-10-1934, p. 14.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Algunas curiosidades de los alcaldes de Bueu
* Bueu, sombríos anos 30
**Fongafale**, tamén chamado **Fogale** ou **Fagafale**, é a maior dos illotes do atol Funafuti, en Tuvalu. Ten unha área de 0´65 km², é de forma alargada cunha lonxitude de 12 km e ao redor de 10 a 400 m de ancho, co océano Pacífico Sur ao leste e a lagoa do atol ao oeste. Dentro do illote existen sete pequenas lagoas e posúe unha península chamada Tengako.

Características
---------------

A súa poboación é de 3.136 habitantes (en 2002) e posúe catro vilas (que debido ao tamaño do illote conforman unha área urbana contigua): Alapi (1.024 habitantes), Fakai Fou (1.007 habitantes), Senala (589 habitantes) e Vaiaku (516 habitantes). Este último, situado no extremo sur e occidental do illote é a vila máis importante do atol e sitúanse os principais edificios gobernamentais de Tuvalu. Tamén en Vaiaku sitúase o Aeroporto Internacional de Funafuti, na zona máis ancha do illote, percorrendo de nordés a suroeste e só unha empresa Air Fidxi ofrece voos a Suva, capital de Fidxi.

En Funafuti tamén se atopan o único hotel do país, Hotel Vaiaku Lagi, un centro de comunicacións, un cárcere, unha estación meteorolóxica, unha estación de bombeo de gasolina, un hospital, o único banco comercial de Tuvalu, a oficina postal xeral, algúns almacéns, a residencia do Gobernador Xeral e a Cámara de Tuvalu.

Só existen catro taxis no illote, polo que é común o uso de motocicletas.

| * v
* c
* e
Illas e atois de Tuvalu |
| --- |
| Illas | 
* Nanumanga
* Niulakita
* Niutao

 |  |
| Atois | 
* Funafuti
* Nanumea
* Nui
* Nukufetau
* Nukulaelae
* Vaitupu

 |
| Illotes de Funafuti | 
* Amatuku
* Avalau
* Falaoigo
* Fale Fatu
* Fatato
* Fongafale
* Fuafatu
* Fuagea
* Fualefeke
* Fualopa
* Funafala
* Funamanu
* Luamotu
* Mateika
* Motugie
* Motuloa
* Mulitefala Nukusavalevale
* Papa Elise
* Pukasavilivili
* Te Afuafou
* Te Afualiku
* Tefala
* Telele
* Tengasu
* Tepuka
* Tepuka Vili Vili
* Tutanga
* Vasafua

 |
| Illotes de Nanumea | 
* Nanumea
* Lakena
* Lefogaki
* Teatua a Taepoa
* Temotufoliki

 |
| Illotes de Nui | 
* Fenua Tapu
* Meang
* Motupuakaka
* Pakantou
* Piliaieve
* Pongalei
* Talalolae
* Tokinivae
* Unimai

 |
| Illotes de Nukufetau | 
* Faiava Lasi
* Fale
* Funaota
* Kongo Loto Lafanga
* Lafanga
* Matanukulaelae
* Motufetau
* Motulalo
* Motuloa do Norte
* Motuloa do Sur
* Motumua
* Niualuka
* Niuatui
* Oua
* Sakalua
* Savave
* Teafatule
* Teafuaniua
* Teafuanonu
* Teafuone
* Temotuloto

 |
| Illotes de Vaitupu | 
* Luasamotu
* Illas de Mosana
* Motutanifa
* Temotu
* Te Motu Olepa
* Tofia

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q731947
* EBID: ID
* GeoNames: 2110379
* OSM: 1843984

 |
ácido 1-pirrolina-5-carboxílico, un iminoácido.
En química, un **iminoácido** é unha molécula que contén á vez un grupo funcional imino (>C=NH) e un grupo carboxilo (-C(=O)-OH).

Os iminoácidos están relacionados cos aminoácidos, os cales conteñen un grupo amino (-NH2) e un grupo carboxilo (-COOH). Os iminoácidos e os aminoácidos difiren nos enlaces que ten o nitróxeno.

Os encimas aminoácido oxidases poden converter os aminoácidos en iminoácidos. Ademais, o precursor biosintético directo do aminoácido prolina é o iminoácido (*S*)-Δ1-pirrolina-5-carboxilato (P5C).

|  |  |
| --- | --- |
| Imina (un dos grupos funcionais presentes nos iminoácidos). | Ácido carboxílico (un dos grupos funcionais presentes nos iminoácidos). |

Terminoloxía relacionada
------------------------

O aminoácido prolina.
Os aminoácidos que conteñen un grupo amina secundaria (o único aminoácido proteinoxénico deste tipo é a prolina) son ás veces denominados iminoácidos, pero este uso é disputado por outros, xa que a prolina carece do grupo >C=NH que a IUPAC considera característico dos iminoácidos.

O termo iminoácido é tamén un termo obsoleto no significado de ácidos imídicos, os cales conteñen o grupo -C(=NH)-OH, e non debería usarse con este significado segundo a IUPAC.

Notas
-----

1. 1 2 3  IUPAC, Compendium of Chemical Terminology, 2nd ed. (the "Gold Book") (1997). Online corrected version: (2006–) "Imino acids".
2. ↑  Proline at the US National Library of Medicine Medical Subject Headings (MeSH) Proline
3. ↑  "Copia arquivada". Arquivado dende o orixinal o 18 de xaneiro de 2008. Consultado o 01 de xuño de 2013.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Aminoácido

### Ligazóns externas

* MeshName - imino+acids

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1318069
* EBID: ID
* GEC: 0115462
* JSTOR: imino-acids
* MAG: 2776760561

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D007098
* MeSH: D02.241.081.583

 |
O **akawaio** é unha lingua caribe que se fala en Güiana, Venezuela e o Brasil.

Falantes
--------

En total son 6.481, distribuídos en:

* Güiana: 4.500
* Venezuela: 811
* Brasil: 1.170

Distribución xeográfica
-----------------------

En Güiana fálase na rexión centro occidental, nas bacías do alto río Mazanurí e dos seus afluentes Potaro, Ireng e Cotingo. No Brasil fálase en Roraima, aquí a lingua recibe o nome de ingarikó. En Venezuela vive unha comunidade que chegou en 1969, trala rebelión de Rupununi, actualmente localizados en San Martín del Turumbán e algúns casaríos dispersos no estado de Bolívar (Venezuela)

Usos sociais
------------

Spike Gildea e Desrey Fox, lingüistas da Universidade Rice desenvolveron unha ortografía para a lingua, que empregan as comunidades da Güiana, aínda que xa antes os misioneiros desenvolveron formas escritas da lingua e en 1873 traduciron partes da Biblia ao akawaio.

Notas
-----

1. ↑  Catherine Alès et al. *Caminos cruzados: ensayos en antropología social, etnoecología y etnoeducación*. IRD éditions, 2003, páxina 480
2. ↑  Pobos Indíxenas no Brasil
3. ↑  Masayoshi Shibatani *The Grammar of Causation and Interpersonal Manipulation*. John Benjamins Publishing Company, 2002, páxina 369

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* O akawaio no Ethnologue
* Texto en akawaio Arquivado 24 de agosto de 2005 en Wayback Machine.
* Construcións causativas en akawaio (PDF)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q28059
* Ethnologue: ake
* Glottolog: akaw1239
* WALS: akw

 |
Un Illote fronte ás costas de Tailandia.
Un **illote** é unha pequena illa. A diferenza entre illa e illote é subxectiva. Adóitase chamar illote, por comparación, ás illas pequenas próximas a outras máis grandes, e tamén ás rochosas próximas á costa.

Outra forma de diferencialas e pola súa capacidade, segundo as súas dimensións, de manteren unha poboación estable. Isto non significa que tódalas illas deshabitadas sexan illotes, xa que a viabilidade dunha poboación depende tamén dos recursos naturais.

Ás veces, dado que non hai presenza humana estable, hai unha maior diversidade de flora e fauna.

Notas
-----

1. ↑  Definicións no *Dicionario da Real Academia Galega* e no Portal das Palabras para *illote*.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q207524
* GEC: 0115390
* MAG: 165220095

 |
A **Federación Internacional da Historia e Estatística de Fútbol** (en inglés: *International Federation of Football History and Statistics*), é unha institución creada en 1991 co obxectivo de recompilar, estudar e analizar tódolos datos relacionados coas competicións de fútbol de todo o mundo, tanto históricas como actuais. A sede sitúase en Bonn (Alemaña) e actualmente está presidida por Alfredo W. Pogë.

Esta federación analiza as estatísticas de tódalas competicións futbolísticas, elaborando regularmente diferentes clasificacións a partir de datos obxectivos. Cada mes publica listas de valoración das mellores ligas do mundo, as mellores seleccións nacionais, clubs, xogadores, árbitros etc.

Segundo a lista da clasificación histórica do ránking mundial de club segundo a IFFHS, o FC Barcelona é considerado o mellor equipo do mundo desde 1991, tendo en conta tanto as competicións internacionais como as estatais dos seis continentes futbolísticos.

| **Top 5**  (1991–2010) |
| --- |
| Posición | Equipo | Puntuación |
| 1 | España Barcelona | 807 |
| 2 | Inglaterra Manchester United | 726 |
| 3 | Italia Juventus | 633 |
| - | España Real Madrid | 633 |
| 5 | Italia Milan | 620 |
| Última actualización: 17 de decembro de 2011 |

Actualmente o Deportivo da Coruña é o mellor club galego nestas clasificacións, que ocupa o posto número 117 na clasificación mundial de clubs e o posto 28 da clasificación histórica.

Outra das clasificacións que publica a IFFHS é a das ligas máis fortes do mundo cada ano, clasificación que en 2011 lideraba a Liga Española:

| **Top 5**  (2011) |
| --- |
| Posición | Liga | Puntuación |
| 1 | España Primeira División | 652 |
| 2 |  Primeira División | 534 |
| 3 |  Brasileirão | 511 |
| 4 | Inglaterra Premier League | 509 |
| 5 | Italia Lega Calcio Serie A | 443 |
| Última actualización: 17 de decembro de 2011 |

Notas
-----

1. ↑

Ligazóns externas
-----------------

* Sitio web oficial da IFFHS

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4383
* WorldCat
* VIAF: 146094937
* GND: 2110936-9

 |
Coordenadas: 43°32′15″N 7°03′04″O﻿ / ﻿43.537580555556, -7.0512055555556

O **IES de Ribadeo Dionisio Gamallo** é un centro público de ensino secundario da vila de Ribadeo. Constituíuse no ano 2012 a raíz da unificación do IES Porta da Auga e o IES Dionisio Gamallo Fierros, no curso 2018-2019 ten uns 500 alumnos. En febreiro de 2014, a raíz da proposta do Consello Escolar, pasou a chamarse IES de Ribadeo Dionisio Gamallo.

A súa constitución implicou unha serie de obras, engadindo un novo edificio ó antigo do IES Dionisio Gamallo Fierros, que provocaron unha demora no proceso. O seu primeiro director foi Alfonso Piñeiro Funcasta.

Dende os seus comezos ven realizando diversas actividades, como intercambios internacionais co Karl Von Frisch Gymnasium ou a Feira da Ciencia de Ribadeo.

Dende o curso 2014/2015, a partir dunha indicación de Roberto Rodríguez, estableceuse a tradición de facer unha conferencia inaugural do curso.

Notas
-----

1. ↑  "Decreto de creación do centro". Arquivado dende o orixinal o 18 de abril de 2014. Consultado o 08 de abril de 2014.
2. ↑  "Intercambio". *IES de Ribadeo Dionisio Gamallo*. Arquivado dende o orixinal o 20/08/2017. Consultado o 18/09/2017.
3. ↑  "Feira da Ciencia 2017". *IES de Ribadeo Dionisio Gamallo*. Consultado o 18/09/2017.
4. ↑  Presentación da conferencia "Unha visión de Suso Peña e o seu legado", impartida no inicio do curso académico 2017-2018 no IES de Ribadeo Dionisio Gamallo por Roberto Rodríguez Rodríguez (18/09/2017)

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Dionisio Gamallo

### Ligazóns externas

* Páxina web do IES
* Feira da Ciencia de RibadeoArquivado 15 de agosto de 2015 en Wayback Machine.
**James Lee Donaldson III**, nado en Heacham o 16 de agosto de 1957, é un ex xogador de baloncesto inglés, aínda que criado en California, que xogou durante catorce tempadas na NBA, xogando tamén na HEBA, a LEGA e na Liga ACB. Con 2,18 metros de estatura, xogaba na posición de pivote. Foi en 2009 candidato á alcaldía de Seattle e é xunto a Gary Payton un dos impulsores para a volta á NBA dos Seattle SuperSonics.

Traxectoria
-----------

Xogou durante 4 tempadas cos Cougars da Universidade de Washington State, onde conseguiu os récords aínda vixentes de máis tapóns nun partido, con 8 ante Gonzaga en 1978, e máis tapóns nunha carreira, con 178.

Foi elixido na cuarta rolda do Draft da NBA de 1979, no posto total 73, por Seattle SuperSonics, pero vaise a xogar á liga italiana. Ao ano seguinte incorpórase á disciplina dos Sonics, cos que xoga tres tempadas, antes de ser traspasado a San Diego Clippers. Ao ano seguinte é o equipo o que se traslada de cidade, fixando a súa residencia nos Ánxeles, e alí logrou encabezar a lista de mellor porcentaxe de acerto da liga, cun 63,7 %. Na tempada 1985-86 é de novo traspasado, esta vez a Dallas Mavericks, onde xogou seis tempadas, as máis produtivas da súa carreira. En 1991 é traspasado aos New York Knicks, pero é cortado tras catorce partidos. Asina entón con Utah Jazz, pero só disputa seis partidos no equipo no Salt Lake City.

Decide entón regresar a Europa, concretamente ao Iraklis Thessaloniki da liga grega. Ao ano seguinte asina con Philadelphia 76ers como axente libre, pero non chega a debutar, regresando de novo aos Jazz. Ao ano seguinte firma polo Caja San Fernando da Liga ACB, e nas súas dúas últimas tempadas como profesional, roldando xa os 40 anos de idade, xoga no Snai Montecatini italiano, o Breogán de Lugo e de novo no Iraklis BC grego. Tras catorce tempadas na NBA fixo 8,6 puntos e 7,8 rebotes por partido.

### Equipos

* Italia Montanini Siena (1979–1980)
* Seattle SuperSonics (1980–1983)
* San Diego Clippers (1983–1984)
* Los Angeles Clippers (1984–1985)
* Dallas Mavericks (1985–1992)
* New York Knicks (1992)
* Utah Jazz (1993)
* Grecia Iraklis Thessaloniki (1993-1994)
* Philadelphia 76ers (1994)
* Utah Jazz (1995)
* España Caja San Fernando (1996-1997)
* Italia Snai Montecatini (1997)
* Galicia Breogán Universidade (1998)
* Grecia Olympia Larissa (1998-1999)
* Galicia Breogán Universidade (1999)

Notas
-----

1. ↑  Gary Payton e un ex ACB queren devolver a NBA a Seattle
2. ↑  "Cougars Will Induct Nine Into Hall of Fame Sept. 8" (PDF). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 08 de abril de 2014. Consultado o 18 de maio de 2010.
3. ↑  Ficha de James Donaldson

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en acb.com *(en castelán)*
* Ficha en nba.com/historical *(en inglés)*
* Estatísticas de Donaldson na NBA Arquivado 30 de abril de 2013 en Wayback Machine. *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2327261
* ACB: 20201467
* Basketball-Reference: donalja01
* NBA: 76583

 |
As **irmás Mirabal** foron tres opositoras ao réxime de Rafael Leónidas Trujillo que foron asasinadas por el. A data do seu asasinato, o 25 de novembro de 1960, tomouna a ONU para a instauración do Día Internacional para a Eliminación da Violencia contra a Muller.

Traxectoria
-----------

Patria, Minerva e María Teresa, nadas nos anos 1924, 1926 e 1935 na República Dominicana e finadas o 25 de novembro de 1960, son tamén coñecidas polo nome de **Las Mariposas** por ser este o nome en clave que adoptaron.

A familia Mirabal era unha familia podente. Minerva, aos quince anos, decide continuar os estudos e estuda Dereito na universidade. Na universidade entra en contacto con Pericles Franco, mais o que decanta máis o seu compromiso político é o acoso ao que se ve sometida por parte de Rafael Leónidas Trujillo. Patria e María Teresa apoian a Minerva e as tres convértense en opositoras ao réxime ditatorial.

En 1957, Minerva foi na primeira muller doutorada en Dereito na República Dominicana, mais non lle deixaron exercer a súa profesión.

As tres entraron a formar parte do Movimiento Revolucionario 14 de Junio e adoptan o nome en clave Las Mariposas. Foron encarceradas e torturadas. Pasaron 5 anos en prisión e foron liberadas pola presión internacional mentres os seus maridos permaneceron en prisión. Nunha viaxe para os visitar, foron asasinadas.

Recoñecementos
--------------

A rexión natal das irmás Mirabal recibe o seu nome.

Os billetes de 200 pesos da República Dominicana levan a súa imaxe.

O Día Internacional para a Eliminación da Violencia contra a Muller toma como referencia a data do seu asasinato.

Notas
-----

1. ↑  "Día Internacional de la Eliminación de la Violencia contra la Mujer, 25 de noviembre". *un.org*. Consultado o 21-10-2018.
2. ↑  Bagieu (2017), pp. 33-37
3. ↑  Sahuquillo, María R. (25-11-2016). "Por qué el día contra la violencia de género es el 25 de noviembre". *elpais.com*. Consultado o 21-10-2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Irmás Mirabal***  |

### Biografía

* Bagieu, Penélope (2017). *Valerosas. Mujeres que solo hacen lo que ellas quieren* (en castelán) **1**. Madrid: Dib Buks. ISBN 978-84-16507-64-1.


---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* |

---
O **irracionalismo** é unha tendencia filosófica que nega que o mundo poida ser comprendido a través da razón ou pensamento conceptual. É un dos trazos do romanticismo que fai fincapé na emoción e na imaxinación, ao contrario da ilustración, que de maneira optimista cría no poder da razón.

No século XVII Blaise Pascal mostrounos o irracional da existencia humana. As análises contemporáneas continúan en moitos casos cou súa visión e céntranse no estudo do que está fora da razón.

Definicións particulares dos filósofos
--------------------------------------

### Pascal

O último paso da razón é recoñecer que hai unha infinidade de cousas que a superan; é fraca se non chega a coñecer isto.

### Meyerson

Irracional, é dicir [acollido dificilmente polo nodo ente de mentó], como algo que penetra nel dende fóra.

### Jung

Empregou o termo irracional para designar, non o que é contrario á razón, senón o que está fóra dela, o que non se explica pola razon. Así serían irracionais todos os feitos elementais; por exemplo: a lúa é satélite da tierra.

En filosofía
------------

Acostuma chamarse así á doutrina filosófica que comprende todas aquelas teorías que negan o primado da razón, entendendo por tal ao entendemento humano na súa función discursiva. Nas súas posturas máis extremas, o irracionalismo sería con frecuencia unha reacción ao exaxerado racionalismo dominante en moitos filósofos e pensadores a partir de Descartes, e que perdura en diversos ambientes e correntes ata o século XX (por exemplo positivismo, empirismo, idealismo etc.), pero sen conseguer o equilibrio e acerto dun verdadeiro realismo. En realidade, tratase dun termo de significado pouco preciso no que se engloban posturas doutrinales de moi diversa índole e motivación. Así, dentro do irracional, como opuesto ao racional, pode encadrarse a inspiración poética, a intuición, o éxtase místico, a visión profética, o instinto, o subconscente etc.; é dicir, todas aquelas formas de coñecer e de actuar que non parecen poder reducirse nin explicarse pola ríxida e nítida estrutura do discurso racional (coñecemento, raciocinio). Tomado neste amplo sentido, o irracionalismo é unha constante do espírito humano, cuxas manifestacións, máis ou menos intensas, máis ou menos prevalentes, poden detectarse ao longo de toda a historia do pensamento. A oposición entre racional-irracional pode facerse equivalente á de apolíneo-dionisiaco delineada por Nietzsche no seu *Die Geburt der Tragódie* (1872) dentro da cultura grega. Como xa tiña sinalado con anterioridade Schelling, o apolíneo é o definido, o ordenado, o sistematizado; o dionisiaco é o impulsivo, o instintivo, o paixoal.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Vitalismo

### Ligazóns externas

* Irracionalismo *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7481907
* BNCF: 29114
* BNE: XX528686
* BNF: 12036388k
* BRE: 2021597
* EBID: ID
* GND: 4027681-8
* JSTOR: irrationalism
* LCCN: sh85068278
* PSH: 2638

 |
O **INTA-300** foi un foguete sonda español de dúas etapas desenvolvido polo Instituto Nacional de Técnica Aeroespacial a partir de 1968, tras a experiencia co INTA-255. As súas dúas etapas derivaban do deseño do foguete británico Fulmar, a principal do Heron, e a superior do Snipe. Foi construído para levar 50 kg de carga útil até a 250 km de altura. A primeira etapa tiña un tempo de combustión de 3 segundos, mentres que a segunda ardía durante 16 segundos, xerando un pulo de 16,3 kN.

O desenvolvemento tivo lugar con lentitude, lanzándose o primeiro INTA-300 o 18 de febreiro de 1981 desde O Arenosillo, momento no que se cortaron os fondos para o proxecto. Tiveron que pasar dez anos para que volvese haber fondos para o mesmo. Do proxecto orixinal quedaban tres motores, realizándose o aceso dun deles para verificar o estado dos mesmos. Os dous restantes montáronse en senllos foguetes modificados, capaces de levar maiores cargas. Estes foguetes modificados denomináronse **INTA-300B** e ambos foron lanzados exitosamente, o primeiro durante o 21 de outubro de 1993 e o segundo o 16 de abril de 1994.

Lanzamentos
-----------

Historial de lanzamento do foguete INTA-300| Sitio de lanzamento | Data | Referencia | Propósito do lanzamento | Resultado |
| --- | --- | --- | --- | --- |
| O Arenosillo, Moraba | 9 de outubro de 1974 | INTA IT-P1-7401 (F-74001) | Proba | Éxito |
| O Arenosillo | 21 de outubro de 1975 | INTA IT-P2-7501 (F-75001) | Proba | Éxito |
| 28 de xuño de 1978 | INTA IT-SIB-7801 (Marelli) | Proba | Éxito |
| 18 de febreiro de 1981 | INTA IT-P4-8101 |  | Éxito |
| 21 de outubro de 1993 | IAA (FEIROX/FEIROH) |  | Éxito |
| 16 de abril de 1994 | IAA (Ou2-INTA300) |  | Éxito |

Véxase tamén
------------

* INTA-255
* Centro de Experimentación do Arenosillo

Referencias
-----------

1. 1 2  "INTA-300 Flamenco".

Bibliografía
------------

* Wade, Mark (2008). "INTA-300" (en inglés). Consultado o 13 de xuño de 2008.
* [*Ligazón morta*], Ed. INTA. 2012.
**José Luis Ochoa Álvarez**, nado no Grove o 26 de xuño de 1965, é un exfutbolista galego, que xogaba como centrocampista.

Traxectoria
-----------

Formouse na canteira do Celta de Vigo e xogou no filial deste, o Gran Peña. En setembro de 1984 debutou na Segunda División fronte ao Cádiz, durante a folga de futbolistas que provocou que os clubs aliñasen a xogadores xuvenís. Foi o seu único partido co Celta de Vigo. En 1986 fichou polo Compostela, co que xogou durante as seguintes sete tempadas, logrando ascender dende a Terceira ata a Segunda División. Disputou un total de 49 partidos co equipo santiagués na división de prata, todos eles con Fernando Castro Santos como adestrador. En 1993 deixou o *Compos* e fichou polo Pontevedra, co que xogou durante dúas campañas na Segunda División B.

Notas
-----

1. ↑  "Ochoa: Debut gracias a la huelga". *fameceleste.com* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 19 de xaneiro de 2022. Consultado o 21 de marzo de 2022.
2. ↑  "José Luis Ochoa y Rafael Ferrer son ya nuevos jugadores del Pontevedra". *La Voz de Galicia* (en castelán) (Pontevedra ed.). 13 de agosto de 1993. p. 55.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en BDFutbol *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q111252422
* BDFutbol: 7232
* Transfermarkt: 461265

 |
**Javier de la Gándara Alonso**, nado en Vigo o 18 de febreiro de 1959, é un regatista galego. Comezou a navegar en vela lixeira (nas clases Optimist, 420 e Moth Europa), e en windsurf (clase TDV), gañando catro campionatos de España (en 420 e TDV), antes de pasar á vela de cruceiro.

Vela de cruceiro
----------------

En 1988, gañou a Regata Ruta do Descubrimento co iate da clase Maxi "Fortuna". Co "Turismo Rías Baixas", da clase ORC 670, gañou o Trofeo Zegna (2004), o Trofeo S.A.R. Infanta Elena (2005), a Regata Rías Baixas-Martín Codax (2006) e o Trofeo Conde de Gondomar (2008).

Volta ao mundo a vela
---------------------

Participou como patrón en dúas edicións da volta ao mundo a vela:

* Whitbread Round the World Race 1989-90. Coa "Fortuna Extra Lights" clasificouse en sétima posición.
* Whitbread Round the World Race 1993-94. Co "Galicia 93 Pescanova" clasificouse en quinta posición.

Premios e recoñecementos
------------------------

* Medalla de Prata de Galicia en 1995.
* Vigués distinguido en 2005.

Notas
-----

1. ↑  "Equipo de regatas Turismo Rias Baixas". Arquivado dende o orixinal o 12 de abril de 2018. Consultado o 12 de abril de 2018.
**José Luis Rivera Mallo**, nado en Vilagarcía de Arousa o 5 de setembro de 1936, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Iniciou estudos de Dereito na Universidade de Santiago de Compostela. Foi concelleiro no concello de Vilagarcía de Arousa (1979-1983). En 1983 foi elixido alcalde de Vilagarcía de Arousa pola candidatura de Alianza Popular, revalidando a alcaldía en 1987. Foi Presidente do Consello de Administración de Fexdega (1983-1991) e Presidente da Mancomunidade de concellos de Arousa (1983-1991). Foi senador por Pontevedra na IV Lexislatura (1989-1993) e na V Lexislatura (1993-1996) ao saír escolleito nas eleccións de 1989 e de 1993. Entre 1996 e 1998 foi presidente da Autoridade Portuaria de Vilagarcía

Porén, abandonou o Partido Popular e en 1999, 2003, en 2007 e en 2011 presentouse de novo á alcaldía de Vilagarcía de Arousa encabezando a candidatura de Independientes por Vilagarcía (IVIL), e obtendo respectivamente 3, 2, 1 e 1 concelleiro. Neste último ano, o concelleiro valeulle para darlle a alcaldía ao Partido Popular. Semanas despois integrouse de novo no Partido Popular, e a finais do ano 2011 integraba a terna que o PPdeG presentaba ao Senado pola provincia de Pontevedra, e para a que saíu elixido.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Recuna** |  **alcalde de Vilagarcía de Arousa** 1983 - 1991 | Sucesor:**Javier Gago** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de senadores galegos desde a Transición
* Eleccións municipais en Vilagarcía de Arousa

### Ligazóns externas

* Ficha no Senado
**José Luis Pose Blanco**, nado en Carballo o 28 de decembro de 1942, é un exfutbolista galego. Xogaba de centrocampista.

Traxectoria
-----------

Na tempada 1964–65 xogou co Pontevedra CF en Segunda División, da man do adestrador Marcel Domingo, co que foi campión de liga e logrou o ascenso a Primeira División. Nesa campaña participou nun só encontro, nunha derrota fronte ao Burgos CF a domicilio (2–0), na segunda xornada. Os centrocampistas habituais nesa campaña foron José Vallejo, Constantino Rodríguez e Pablo Recalde.

Na tempada 1966–67 debutou en Primeira División co Deportivo da Coruña, xogando 10 partidos e anotando 2 goles. O seu debut produciuse na xornada 8, nunha derrota a domicilio fronte ao Granada CF (1–0), da man do adestrador Enrique Orizaola. O seu primeiro gol produciuse na xornada seguinte, nunha vitoria en Riazor fronte ao Real Zaragoza (4–1). Os centrocampistas habituais nesa campaña foron Manolete e Santos Bedoya, seguidos por Pose, José Manuel Goñi e Manuel Novo. Ese ano o equipo galego descendeu a Segunda División.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*