**Erwin Friedrich Maximilian Piscator**, nado en Greifenstein-Ulm o 17 de decembro de 1893 e finado en Stanberg o 30 de marzo de 1966, foi un director e produtor teatral alemán; xunto con Bertolt Brecht foi o principal expoñente do teatro épico, forma que enfatiza o contido sociopolítico do drama por riba da manipulación emocional da audiencia ou da beleza formal da produción.

Traxectoria
-----------

### Primeiros anos

O Volksbühne Berlin, onde Piscator logrou os seus primeiros éxitos como director de escena en 1924
Piscator era fillo do comerciante Carl Piscator e de Antonia Laparose. A súa familia descendía do teólogo protestante Johannes Piscator. Tras moverse a súa familia a Marburgo Piscator estudou no Gymnasium Philippinum desa localidade. En 1913 entrou na Universidade de Múnic estudando alemán, filosofía e historia da arte. Piscator tamén asistiu ao seminario de Arthur Kutscher sobre a historia do teatro, ao que posteriormente tamén Bertolt Brecht asistiría. Formado como actor na escola de Otto König, comezou a actuar, de balde, en 1914 en pequenos papeis no Teatro Nacional de Múnic, so a dirección de Ernst von Possart.

Durante a primeira guerra mundial Piscator serviu no exército alemán en infantaría, destinado desde a primaverea de 1915 á fronte en comunicacións. A súa experiencia bélica levouno a terlle xenreira ao militarismo e á guerra o resto da súa vida, e a publicar algúns poemas en 1915 e 1916 na revista literaria expresionista de esquerdas *Die Aktion*. No verán de 1917 tomou parte na Primeira Batalla de Ypres e en novembro de 1918 logo do armisticio, Piscator deu un discurso en Hasselt na primeira xuntanza dun Consello de Soldados Revolucionarios ao estilo dos soviets.

### Primeiros éxitos na República de Weimar

O Piscator-Bühne en Berlin (1927–29), antigo Neues Schauspielhaus
En colaboración co escritor Hans Rehfisch, formou un "Volksbühne proletario" en Berlín nun teatro-comedia, onde na tempada 1922–1923 representaron obras de Maxim Gorky, Romain Rolland e Lev Tolstoi. Desde a súa primeira produción no Volksbühne (1924–1927), *Fahnen* de Alfons Paquet que foi a primeira producida por Piscator que recibiu o nome de drama épico, e logo como director do seu propio teatro, o Piscator-Bühne en Nollendorfplatz, Piscator produciu pezas de forte contido social e político, que reflectían a súa concepción do feito dramático como unha ferramenta para influenciar os votantes cara a políticas de esquerdas. En 1926 causou controversia a montaxe que realizou da obra de Friedrich Schiller *Die Räuber* no Preußisches Staatstheater, recortando o texto amplamente e reinterpretándoo como un vehículo para as súas crenzas políticas. Piscator fundou o influente, aínda que de curta duración, Piscator-Bühne en Berlín en 1927. En 1929 Piscator publicou o ensaio *Das Politische Theater*.

### Obra internacional, emigración e volta a Alemaña

Piscator foi director teatral do Freie Volksbühne Berlin desde 1962 deica a súa morte.
En 1931 Piscator marchou á Unión Soviética para realizar o filme *Wosstanie Rybakow*, baseado nunha novela de Anna Seghers, para a Mezhrabpom, a compañía cinematográfica soviética asociada co Alivio Obreiro Internacional. Coa chegada de Hitler ao poder en 1933 a estadía no estranxeiro converteuse en exilio, vivindo en París, onde 1937 casou coa bailarina Maria Ley e en 1939 estableceuse nos Estados Unidos, alí Alvin Johnson, o presidente fundador da universidade The New School, convidouno a establecer unha escola de teatro asociada, a Dramatic Workshop, entre os estudantes de Piscator estiveron Bea Arthur, Harry Belafonte, Marlon Brando, Tony Curtis, Ben Gazzara, Judith Malina, Walter Matthau, Rod Steiger, Elaine Stritch, Eli Wallach e Tennessee Williams.

Piscator estableceuse en Alemaña Occidetnal en 1951 por mor da presión política dos tempos do McCarthyism. Foi director do Freie Volksbühne en Berlín Occidental desde 1962, converténdose ata a súa morte nun dos maiores expoñentes do teatro contemporáneo e documental, neste último campo puxo en escena unha peza de Peter Weiss escrita a partir das actas proceso aos responsables do campo de Auschwitz ou outra obra de Rolf Hochhuth poñendo en evidencia a actitude do papa Pío XII e por extensión da igrexa católica durante a segunda guerra mundial.

Notas
-----

1. ↑  *Piscator, Erwin*. Grolier Encyclopedia of Knowledge, volume 15, 1991. Grolier Inc. ISBN 0-7172-5300-7
2. ↑  Willett, John (1978) *The Theatre of Erwin Piscator: Half a Century of Politics in the Theatre*. London: Methuen. páx. 13.
3. ↑  Willett, páx. 42
4. ↑  Willett, páx. 43)
5. ↑  Willett, pp. 15–16, 46–47
6. ↑  Cody, Gabrielle H. (2007) *The Columbia Encyclopedia of Modern Drama*, Volume 2. Columbia University Press, páx. 1076
7. ↑  Gerhard F. Probst (1991) *Erwin Piscator and the American Theatre*. New York etc.: Peter Lang, p. 7. ISBN 0-8204-1591-X
8. ↑  Hermann Haarmann: *Politisches Theater im Geiste der Polis. Die späte Heimkehr des Erwin Piscator*. En: *Freie Volksbühne Berlin 1890–1990. Beiträge zur Geschichte der Volksbühnenbewegung in Berlin*. Ed. por Dietger Pforte. Berlín: Argon 1990. Pp. 195–210, p. 195.
9. ↑  Willett p. 166
10. ↑  Alexander Stephan (1995) *Im Visier des FBI. Deutsche Exilschriftsteller in den Akten amerikanischer Geheimdienste*. Stuttgart, Weimar, páx. 373.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q60978
* WorldCat
* VIAF: 56684151
* BAV: ADV11770022
* BIBSYS: 90129911
* BNB: ID
* BNE: XX868120
* BNF: 12347096b
* BRE: 3141304
* CANTIC: a1070307x
* DeutscheBio: 118594648
* EBID: ID
* FAST: 40558
* Filmportal: ID
* GEC: 0051166
* GND: 118594648
* IBDB: 5440
* IMDb: nm0685442
* ISNI: 0000000110273342
* LCCN: n79089202
* Munzinger: 00000001276
* NDL: 00550748
* NKC: kup19960000077176
* NTA: 07010557X
* OL: OL1225702A
* PTBNP: 1573879
* RKD: 323212
* SELIBR: 206736
* SNAC: w62z1762
* SUDOC: 027590593
* TMDb: 1351848
* ULAN: 500045841

 |