Brindando con rakı.
***Rakı*** (ou *raki*) é un licor anisado sonado en Turquía (en turco **rakı**, en turco otomán "راقى" [ɾaˈkɯ]), pero no estranxeiro aparece a miúdo grafado coma raki. É semellante a varias bebidas alcólicas que se poden atopar no Mediterráneo e zonas dos Balcáns como: pastis, sambuca, arak, ouzo, tsikoudia, tsipouro e mastika. Elaborado a partir de varias froitas, pero polo xeral empréganse uvas e uvas pasas na súa produción.

Características
---------------

En Turquía dita bebida é considerada o licor nacional (é moi típico bebela xunto a uns entrantes turcos ou *meze*). Xeralmente tómase mesturado cunha parte igual de auga. Cando se engade a auga, a mestura adquire unha cor esbrancuxada, que é onde a bebida consegue o seu coñecido sobrenome, *Aslan Sütü*, que significa o "leite do león".

Ademais do *rakı*, que se mestura con auga no seu propio vaso, adóitase beber *rakı* cunha bebida separada (auga neste caso) pero complementaria. Para o bebedor ocasional de rakı, é conveniente tomar tamén un vaso de auga fría.

Historia
--------

No Imperio otomán, até o Século XIX, os *meyhanes* (restaurantes tradicionais turcos) dirixidos por turcos e albaneses dedicábanse principalmente a servir viño, xunto con Meze, debido ás restricións relixiosas impostas por varios sultáns. Aínda que había moitos musulmáns entre os asistentes aos *meyhanes*, as autoridades da xaria ás veces impuñan penas. Coa atmosfera relativamente liberal da época Tanzimat (1839-1876), a asistencia aos *meyhanes* entre os musulmáns aumentou considerabelmente, e o *rakı* converteuse nunha bebida favorita entre os clientes. A finais de século, o *rakı* tomou a súa forma estándar actual e o seu consumo superou ao do viño.

Durante este período, o *rakı* era producido pola destilación do follo das uvas (cibre) obtido durante a fermentación do viño. Cando a cantidade de bagazo non era de abondo, íanse agregando bebidas alcólicas importadas de Europa. Se non se engadía anís, tomaba o nome de *Duz Rakı* (*raki*), mentres que o *rakı* preparado coa adición de xarope de goma foi denominado *Sakiz Rakısı* (*Raki* de goma) ou "*Mastika*", especialmente se se producía na illa de Tenedos.

Co colapso do Imperio otomán e a creación da moderna República de Turquía, o *Rakı* de uva comezou a ser destilado pola empresa estatal de monopolio dos alcois Tekel (que literalmente significa "unha soa man" ou "Monopolio"), coa primeira fábrica inaugurada en 1944 en Esmirna. Ao aumentar a produción de azucre de beterraba, Tekel tamén empezou a destilar o alcol de melaza e introduciuse unha nova marca de rakı, feito a base de azucre-alcol de beterraba, co nome de "Yeni Rakı" (literalmente, "Novo Rakı"). A melaza deu a este rakı novo un sabor amargo distintivo e contribuíu a que se popularizase máis esta bebida.

Hoxe en día, co incremento da competencia do sector privado e a privatización de Tekel en 2004, xurdiron novas marcas e tipos de *rakı,* con cadansúa composición e método de produción, a pesar de que as calidades xerais da bebida en xeral mantivéronse coherentes, tales como *Efe Rakı*, *Cilingir Rakı*, *Mercan Rakı*, *Fasil Rakı*, *Burgaz Rakı*, *Ata Rakı* e *Anadolu Rakı.* *Sarı Zeybek Rakısı*, outra marca recente, é unha bebida envellecida en barricas de carballo, o cal lle dá unha cor dourada distintiva.

Tipos de Rakı
-------------

O *rakı* estándar é un produto de uva, aínda que pode ser producido tamén a partir de figos. O *rakı* obtido a base de figos é especialmente popular nas provincias do sur de Turquía, chámaselle *incir boğmaisı*, *incir rakısı* (rakı de figos), ou en árabe, Tini. Tekel deixou de producir o Rakı de figos en 1947.

Suma Raki, é dicir, o *rakı* destilado antes da adición do anís, é producido xeralmente a partir de uvas pasas, porén as fábricas de *rakı* de viño establecidas en zonas de produción de viño, como Tekirdağ, Nevsehir e Esmirna, tamén poden utilizar as uvas frescas para obter *rakı* de alta calidade. Recentemente, o *Yas Uzum rakısı* (*rakı* de uva fresca) volveuse máis popular en Turquía. Unha marca recente, *Efe rakı*, foi a primeira compañía en producir *raki* exclusivamente do zume de uva fresca, chamado *Efe Yas Uzum Rakısı* (Rakı Efe de uva fresca). *Tekirdağ Altın Seri* (Tekirdağ Etiqueta Dourada) seguiu a tendencia e moitos outros foron producidos por outras empresas.

As máis coñecidas e populares marcas de raki, con todo, seguen a ser *Yeni Raki*, producido orixinalmente por Tekel, que transferiu os dereitos de produción a Mey Alkol coa privatización en 2004 de Tekel e *Tekirdağ Rakısı* da rexión de Tekirdağ, que é sonado polo seu sabor característico, que disque se debe á auga das fontes artesianas de Çorlu utilizadas na súa produción. *Yeni Rakı* ten un contido de alcol de 45% e 1,5 gramos por litro de anís; *Tekirdağ Rakısı* é de 45% ABV e ten 1,7 gramos por litro de anís. Hai tamén dúas marcas de alta calidade chamadas *Kulüp Rakısı* e *Altınbaş*, cun 50% de alcol.

*Dip rakısı* (*rakı* de abaixo) é o *rakı* que ficou no fondo dos tanques durante a produción. O *rakı* de fondo pénsase que captura mellor o recendo mesto e o sabor, e chámaselle *özel Rakı* (*rakı* especial). Polo xeral non se conseguen comercialmente, pois as fábricas de *rakı* resérvanos como un agasallo de prestixio para os grandes clientes.

Notas
-----

1. ↑  Bebidas Alcohólicas Destiladas.
2. ↑  Turkish Raki (Arack).
3. ↑  Inna Naroditskaya, Linda Phyllis Austern.

Véxase tamén
------------

* Anís (licor)
* Ouzo