recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Toribio Rodríguez Torres**, nado en Ribas de Sil e finado en Lugo o 11 de maio de 1937, foi un político galego.

Traxectoria
-----------

Veciño de Castro de Abaixo. Militante da CNT. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. Xulgado en Lugo en consello de guerra por rebelión militar, foi condenado a cadea perpetua. Foi fusilado en Lugo, nas tapias do cuartel da Garda Civil o 11 de maio de 1937, con Manuel Díaz López, Bienvenido Bao Fernández, José Darriba Puente, Bautista Martínez Fernández, Dionisio García Fraga, Rogelio Padín París, Albino Núñez Rodríguez, Nemesio Prieto Ferreiro, Enrique Martínez Franco e Manuel Álvarez Martínez.

Notas
-----

1. ↑  Segundo outras fontes naceu no Incio. Vecinos «paseados» y persecución contra Izquierda Republicana y Orga
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 12-5-1937, p. 8.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Toribio Rodríguez Torres na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo
**Valeriano Villanueva Rodríguez**, nado en Pontedeume en 1865 e finado en Santiago de Compostela o 4 de abril de 1943, foi un militar e estudoso da agricultura galego.

Traxectoria
-----------

Estudou Leis en Santiago, ingresando posteriormente no Corpo Xurídico militar onde chegou a ter o grao de xeneral e ostentar a fiscalía do Consello Supremo de Guerra e Mariña.

En 1918 foi proposto, sen éxito, para presentarse ás eleccións a Cortes polo distrito electoral de Pontedeume en representación do movemento agrarista.

Porén, a súa verdadeira paixón foi a agricultura, aplicando as novas técnicas e coñecementos agrícolas na súa granxa de Pontedeume. Publicou numerosos artigos de divulgación sobre cuestións agrícolas, gandeiras e de economía rural nos xornais *El Eume*, *La Verdad*, *La Voz de Galicia* e a revista coruñesa *Prácticas Modernas*, firmando co pseudónimo *Un labrador a la moderna* sacado do título dun libro que escribiu. Redactou a parte de Agricultura da *Geografía de Galicia* editada pola Casa Martín de Barcelona.

Na cuarta Semana Social celebrada en Santiago en 1909 pronunciou tres conferencias co título *Organización do cultivo e da gandeiría nas rexións de pequena propiedade do norte e o noroeste de España* que se recolleron nun folleto e constitúen unha síntese do problema agropecuario na rexión.

Nun concurso aberto convocado pola Casa de Galicia en Madrid en 1917 acadou o premio pola voluminosa obra de título *Medios prácticos máis eficaces de impulsar o progreso material e moral de Galicia e de conservar as virtudes e de corrixir os defetos dos seus fillos*.

Deixou rematado un estudo sobre economía social que custodiou o seu fillo, o catedrático da Facultade de Medicina de Santiago, Ulpiano Villanueva de Castro.

En 1984 a súa obra foi recompilada por J. A. Durán co título *Organización do cultivo e da sociedade agraria en Galicia e na España Atlántica*.

A proposta do grupo municipal do BNG, o concello de Pontedeume bautizou unha rúa co seu nome en 2000.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Antonio Couceiro Freijomil: *Historia de Pontedeume e a súa comarca*. Ed. Xunta de Galicia, 4ª ed. (1995), páx. 342. ISBN 84-453-1437-8

### Ligazóns externas

* Biografía Arquivado 20 de xuño de 2012 en Wayback Machine. no artigo *Nombres ilustres en las calles, plazas y jardines de Pontedeume* de Carlos de Castro Álvarez no nº 11 (2004) da revista *Cátedra*, páxs 54-55. ISSN 1133-9608]

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20536150
* WorldCat
* VIAF: 35935768
* BNE: XX1724696
* ISNI: 0000 0000 6639 0559
* LCCN: n86080872
* OL: OL1100678A
* PTBNP: 1286369

 |
Na música occidental, o **semitón** é a distancia máis pequena entre dúas notas. Un semitón pode ser diatónico, se se produce entre dúas notas da escala diatónica (si-dó), ou cromático, se corresponde a unha nota intermedia entre dúas da escala diatónica (re-re díese).

O semitón na música temperada corresponde á metade dun ton. Noutros sistemas de afinación varía, sendo nalgúns o semitón diatónico menor que no cromático e noutros maior. Aínda que a maioría da música interpretada utiliza a escala temperada, algúns instrumentos (como o violín e o clarinete) utilizan outros sistemas.

Un semitón correspóndese coa duodécima parte do intervalo que separa as frecuencias dunha nota e a súa oitava (na música temperada occidental). Tendo en conta que cada oitava dobra a frecuencia da nota, un semitón corresponderase a unha menor diferenza de frecuencia a medida que aumente a altura das notas consideradas.

| * v
* c
* e
Notación musical |
| --- |
| Pentagrama | 
* Armadura
* Becuadro
* Bemol
* Clave
* Compás
* Da capo
* Dal segno
* Díese
* Escala
* Intervalo
* Instrumento transpositor
* Letras
* Liñas adicionais
* Modo
* Tempo
* Ton
* Tonalidade
* Transposición
* Semitón
* Signo de repetición

 |  |
| Figuras | 
* Alteración
* Branca
* Cadrada
* Corchea
* Cuartifusa
* Fusa
* Ligadura
* Negra
* Punto
* Redonda
* Semicorchea
* Semicuartifusa
* Semifusa
* Silencio
* Tercina

 |
| Marcas de expresión | 
* Acorde
* Arpexo
* Articulación
* Dinámica
* Harmonía
* Oitava
* Ornamento
* Tempo

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q738785
* BRE: 3177133
* EBID: ID
* MAG: 79035858

 |
**Unión del Pueblo Español** (**UDPE**, *Unión do Pobo Español* en galego) foi unha asociación política creada no tardofranquismo e que, convertida en partido político, formaría xunto con outras forzas Alianza Popular en setembro de 1976. As asociacións políticas foron resultado do desenvolvemento da Lei Orgánica do Estado de 1966 e pretendían impulsar un limitado pluralismo dentro do réxime franquista, se ben non tiveron máis capacidade cá de organizar as forzas políticas do franquismo ante o proceso da Transición.

Lideraron a "Unión del Pueblo Español", o entón ministro de Educación e Ciencia, Cruz Martínez Esteruelas e o vicesecretario xeral do Movemento Nacional, Adolfo Suárez. A "Unión del Pueblo Español" quería agrupar a todos aqueles políticos máis oficialistas do franquismo, ligados ó aparato burocrático do Movemento. A pesar de que Cruz Martínez Esteruelas ingresara en Alianza Popular, foi Adolfo Suárez, cando se puxo á fronte da Unión de Centro Democrático, quen aproveitou esta estrutura nas eleccións de 1977.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3397692
* EBID: ID

 |
A marquesa de Brinvilliers sometida a tortura por auga
A **tortura por auga** é un tipo de tortura que se realiza por medio da auga para obter información ou confesións, intimidar e punir, pode consistir en mergullar a cabeza da vítima en auga, en obrigarlle a beber grandes cantidades de auga en pouco tempo, ou botar auga por riba da cabeza da vítima, que permanece inmobilizada, dándolle a sensación ó suxeito de afogamento e de morte inmediata, provocando a contracción inmediata dos músculos da farinxe.

Consecuencias
-------------

Esta técnica de tortura pode causar dor extrema, dano ós pulmóns, dano cerebral por privación de osíxeno, fractura nos ósos, desordes psicolóxicas, e se non se interrompe, a morte. As consecuencias físicas poden comezar meses despois dos feitos, e os efectos psicolóxicos poden durar anos.

Torturas da CIA
---------------

En 2007 sóubose que a CIA utilizaba esta técnica de tortura, os interrogadores da axencia botábanlles auga na cabeza, cuberta por un pano, a prisioneiros extraxudiciais e que o Departamento de Xustiza dos Estados Unidos autorizara a medida. Entre os membros sospeitosos de pertencer a Al Qaida no que se empregou esta tortura están Khalid Sheikh Mohammed, Abu Zubaydah e Abd al-Rahim al-Nashiri. A administración de George W. Bush para xustificar a medida redactou xustificacións legais secretas baseadas na definición de tortura nas leis dos Estados Unidos. Segundo o Departamento de Xustiza o uso da tortura por auga con Khalid Sheik Mohammed permitiulle o goberno estadounidense parar un ataque nos Ánxeles similar ó do 11 de setembro.

En xaneiro de 2009 o presidente dos Estados Unidos, Barack Obama prohibiu o seu uso.

Notas
-----

1. ↑  "Bush autorizou arrepiantes métodos de "non tortura". Galicia Hoxe". Arquivado dende o orixinal o 19 de setembro de 2019. Consultado o 12 de setembro de 2009.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Gota chinesa
**Unión de Centro Democrático** (**UCD**) foi un partido político español de centro dereita establecido por Adolfo Suárez, presidente do goberno, como unha coalición electoral formada en abril de 1977 de partidos liberais, democristiáns e socialdemócratas para concorrer ás primeiras eleccións lexislativas democráticas tras a morte de Franco previstas para xuño dese ano. UCD disolveuse o 18 de febreiro de 1983 tras a desfeita das eleccións xerais de 1982.

Historia
--------

A UCD formouse como un conglomerado de personalidades políticas que representaban siglas que apenas tiñan unha mínima estrutura, Fernando Álvarez de Miranda (PDC), Pío Cabanillas (PP), Gonzalo Casado (PSI), Manuel Clavero (PSLA), Francisco Fernández Ordóñez (PAD), Juan García Madariaga (PPL), Joaquín Garrigues (FPDL), Enrique Larroque (PL), José Ramón Lasuén (FSD), José Luis Meilán Gil (PGI), Lorenzo Olarte (UC), Eurico de la Peña (USDE), Antonio Pérez Crespo (UDM), Enrique Sánchez de León (AREX) e Ignacio Camuñas (PDP) baixo o liderado de Adolfo Suárez. Nas eleccións lexislativas de 1977 conseguiu o 34.44% dos votos e 166 escanos, a maioría relativa no Parlamento que elixiu Adolfo Suárez como presidente do goberno. O 4 de agosto a UCD transformouse nun partido político e con 3 dos 7 poñentes foi clave na elaboración da Constitución de 1978.

En 1978 celebrou o seu primeiro congreso nacional que elixiu como presidente a Adolfo Suárez e como secretario xeral a Rafael Arias Salgado. Nas eleccións de 1979 tivo o 34.84% dos votos e 168 escanos. O crecemento da UCD continuou ata 1981 pero a partir dese momento os conflitos internos e os problemas económicos deses anos acabaron por prexudicar seriamente ao partido, en xaneiro de 1981 Suárez renunciou á presidencia do goberno, substituíuno Leopoldo Calvo-Sotelo Bustelo e o intento de golpe de estado do 23 de febreiro de 1981 cando se realizaba a votación de investidura do novo presidente agudizaron os problemas internos da UCD, Suárez deixou a UCD e formou en xuño o Centro Democrático y Social, Fernández Ordóñez e os socialdemócratas integráronse no PSOE, Miguel Herrero e outros tres deputados marcharon a Alianza Popular ao igual que os democristiáns de Óscar Alzaga, o grupo parlamentario centrista quedou reducido a 151 escanos e Calvo Sotelo tivo que convocar eleccións para o 28 de outubro de 1982 que gañaron por maioría absoluta os socialistas, a UCD presentou como candidato a Landelino Lavilla e resultou na desfeita electoral do partido que tivo o 6.77% dos votos e tan só 11 escanos (5 procedentes de Galicia), tras a disolución do partido, nos territorios onde mantivera unha certa forza deu orixe a partidos rexionalistas ou nacionalistas como foi o caso de Galicia onde a UCD local serviu de base para a formación de Coalición Galega pero no conxunto de España a base electoral e os militantes da UCD transferiuse a Alianza Popular e en menor medida ao PSOE.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q549209
* WorldCat
* VIAF: 168764701
* BIBSYS: 99028603
* BNE: XX140911
* Dialnet: 3380972
* GEA: 12520
* GEC: 0068432
* GND: 511001-4
* ISNI: 0000 0001 2205 4972
* LCCN: n81110131
* PARES: 138539
* SUDOC: 028703820

 |
En informática, **.bak** é unha extensión de arquivo que xeralmente adoita sinalar unha copia de seguridade dun ficheiro.

Cando un programa está a punto de sobrescribir un ficheiro existente (por exemplo, cando o usuario garda un documento no que está traballando), o programa primeiro pode facer unha copia do ficheiro existente anexando .bak ó nome do ficheiro. Este esquema común de nomes .bak permite recuperar contidos orixinais do arquivo se houbese algún problema. Un usuario pode facer a man unha copia do arquivo antes do cambio e poñer .bak ó final do nome do arquivo.

Están xeneralizados tamén outros esquemas de nomenclatura para este traballo: ficheiro~, ficheiro.orig, ficheiro.old, entre outros.

Aplicacións de base de datos como FoxPro e SQL Server usan ficheiros .bak para facer unha copia de seguridade das súas bases de datos e outras aplicacións. XML shell tamén crea ficheiros .bak no seu proceso de autogardado. Non son automaticamente eliminados, polo que esta tarefa debe ser feita manualmente após o proceso que os utiliza é detido, en caso de desexalo.

  Programas que utilizan .bak
-----------------------------

Isto é unha lista parcial de aplicacións que xeran .bak (nalgúns casos é unha configuración opcional):

* Apophysis7X
* Alteryx
* Aspell
* Audacity
* AutoCAD
* Blue Griffon
* Cubase
* Draftsight
* Family Tree Maker
* Finale Notepad
* FoxPro
* FormZ
* Google Chrome
* Grabilla
* HxD
* HyperCam
* JavaFX Scene Builder
* Lazarus
* LMMS
* MATLAB
* Minitab
* Mupen64
* Notepad++
* NUPS
* Opera
* Outlook Express
* Password Safe (.ibak)
* Photoshop
* PScad
* Sony Vegas
* SQL Server
* SCIA Engineer
* Steinberg Cubase
* Starbound
* TeamViewer Manager
* Terraria
* Turbo C++
* UltraEdit
* VEE
* WhatsApp
* Windows (BOOTSECT.BAK)
* WinMerge
* Word
* Zmodeler

Notas
-----

1. ↑  "What is a BAK File?". *wiseGEEK*. *(en inglés)*
2. ↑  "What is an ORIG file?". *ORIG File*. *(en inglés)*

Ligazóns externas
-----------------

* ficheiro BAK
* Comandos FoxPro que crean ficheiros de copia de seguridade Arquivado 14 de xaneiro de 2015 en Wayback Machine. (.BAK & .TBK) Arquivado 14 de xaneiro de 2015 en Wayback Machine.
En farmacoloxía, a **Unidade Internacional** (**UI**, abreviada alternativamente **IU** -do inglés International Unit-) é unha unidade de medida da cantidade dunha substancia, baseada na súa actividade biolóxica mediada (ou os seus efectos). É empregada para vitaminas, hormonas, algunhas drogas, vacinas, produtos sanguíneos e substancias bioloxicamente activas semellantes.

A definición precisa de 1 UI difire dunha substancia a outra e é estabelecida por acordo internacional. O Comité de Estandarización Biolóxica da Organización Mundial da Saúde achega unha preparación de referencia dunha substancia determinada, (arbitrariamente) fixa o número de UI contidas nesa preparación e especifica un procedemento biolóxico para comparar outras preparacións coa preparación de referencia. Unha vantaxe deste procedemento é que diferentes preparacións que teñan o mesmo efecto biolóxico conterán o mesmo número de UI.

Para algunhas substancias, a masa equivalente de 1 UI é establecida máis tarde, e a UI é entón oficialmente abandonada para esa substancia. Porén, a unidade normalmente permanece en uso porque é conveniente. Por exemplo, a vitamina E existe en diferentes formas, tendo todas diferentes actividades biolóxicas. Máis que especificar o tipo e a masa precisos de vitamina E nunha preparación, para os propósitos de farmacoloxía é abondo con especificar o número de UI de vitamina E.

As masas equivalentes de 1 UI das substancias seleccionadas:

* 1 UI de insulina: o equivalente biolóxico de arredor de 45,5 μg de insulina cristalina pura (1/22 mg exactamente).
* 1 UI de vitamina A: o equivalente biolóxico de 0,3 μg de retinol, ou de 1,8 μg de beta-caroteno.
* 1 UI de vitamina C: 50 μg de vitamina C.
* 1 UI de vitamina D: o equivalente biolóxico de 0,025 μg de colecalciferol/ergocalciferol (1/40 μg exactamente).
* 1 UI de vitamina E: o equivalente biolóxico de 0,666 mg de d-alfa-tocoferol (2/3 mg exactamente), ou de 1 mg de acetato de d-alfa-tocoferol.

A UI non debe confundirse coa unidade de encima, que é tamén coñecida como a «Unidade internacional de actividade das encimas» e é abreviada como U.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q835916
* EBID: ID
* GEC: 0149314
* MAG: 170577885

 |
Trevo de catro follas, símbolo da boa sorte.
Trevo de cinco folíolos.
Un **trevo de catro follas** é unha variación infrecuente do trevo de tres folíolos comunmente atopado no campo. Segundo a tradición, tales folíolos dan boa sorte aos procuradores, especialmente se é achado accidentalmente.
É un símbolo da cultura celta, e especialmente do pobo irlandés.

Os trevos poden ter máis de catro folíolos. O maior número de folíolos xamais atopado nun trevo é 56. Estimáronse que hai aproximadamente 10.000 trevos de tres folíolos por cada trevo de catro folíolos.

Segundo a lenda, cada folíolo representa algo:

* O primeiro é para a esperanza.
* O segundo é para a fe.
* O terceiro é para o amor.
* O cuarto para a sorte.

Discútese se a xeración do cuarto folíolo está causada por razóns xenéticas ou ambientais. A súa rareza suxire un xene recesivo posíbel que aparece con baixa frecuencia. Alternativamente, os trevos de catro folíolos podían ser causados por mutación somática ou un erro de desenvolvemento de causas ambientais. Poderían tamén ser causados pola interacción de varios xenes que se segregan na planta individual. É posíbel que as catro explicacións poderían aplicarse aos casos individuais.

Certas compañías producen actualmente *trevos de catro folíolos* por diversos medios. Richard Mabey alega, na *Flora Britannica*, que hai granxas nos Estados Unidos que se especializan en cultivar trevos de catro folíolos, producindo até 10.000 ao día (envasados en plástico como *encantos afortunados*), alimentándoos cun ingrediente secreto xeneticamente dirixido ás plantas para animar a aberración. Mabey tamén indica que os nenos aprenden que un trevo de cinco follas é incluso máis afortunado que un de catro.

Dende o punto de vista místico e segundo a lenda, o trevo de catro follas é o símbolo da boa sorte e quen o porte, estará acompañado pola boa fortuna. Cada folla representa un dos catro compoñentes básicos da ledicia: amor, saúde, prosperidade e boa fortuna.

Notas
-----

1. ↑  Mabey, Richard, *Flora Britannica*, Sinclair-Stevenson, London 1996, p225. ISBN 1-85619-377-2
2. ↑  GNatural World - Plant World - Clover - Most Leaves Guinness World Records. Consultado o 13 de xaneiro de 2014.
3. ↑  Bradley, David (31-10-2008). "Five-leaf Clovers". *ScienceBase.com*.
4. ↑  Child, Madge (letter); and Dodge, Mary Mapes (magazine editor) (1877), Letter entitled "Four-Leaved Clovers", *St. Nicholas* *(Scribner's Illustrated Magazine for Girls and Boys)*, Volume 4 (November 1876- November 1877), Scribner & Co. New York, New York, U.S.A. pp. 634-5, in the subsection of letters called "Jack-in-the-Pulpit", July 1877.
5. ↑  Mabey, Richard, *Flora Britannica*, p225 (citando a Edward e Helene Wenis de Leonia, New Jersey, USA, escrito en *BSBI News*, 56, 1990)

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Trevo de catro follas***  |

### Ligazóns externas

* ¿Por qué hay tréboles de cuatro hojas?
Situación do val do Nansa en Cantabria.
O **val do Nansa** está situado entre os vales de Liébana e Saja, en Cantabria. Está limitado pola Serra do Escudo ao norte e a Serra de Peña Labra polo sur.

Polo val do Nansa circula o río Nansa que polo seu carácter torrencial e erosivo, especialmente na súa cabeceira, forma ladeiras de pendentes acusadas.
A zona presenta unha gran calidade paisaxística, polas súas características topográficas de altos cumes, amplos bosques autóctonos, sobre todo de carballo (*Quercus robur*) e faias, e escasa densidade de poboación dedicada na súa maioría á gandería (sector primario).

Os municipios localizados no val do Nansa son os seguintes: Lamasón, Rionansa, Tudanca, Polaciones, unha parte do municipio Cabuérniga correspondente á localidade de Carmona, Herrerías e Valle de San Vicente.

Durante a Baixa Idade Media e o Antigo Réxime esta zona pertenceu aos señoríos da casa dos marqueses de Aguilar de Campoo.

Véxase tamén
------------

* Río Nansa
* Comarca de Saja-Nansa
O **traballo doméstico** ou **traballo do fogar** é todo traballo, remunerado ou non, realizado no ámbito do fogar, desde os actos organizativos dunha casa ou propiedade até a realización de cada unha das actividades domésticas, incluíndo cociñar, limpar, facer a coada ou reparar danos.

A persoa que realiza este traballo de forma remunerada é denominada traballador ou traballadora doméstica, mentres a persoa que o fai sen unha retribución formal adoita ser denominada ama ou amo de casa.

Na maior parte do mundo, a maioría do traballo doméstico, tanto remunerado como o que non, é realizado por mulleres.

Notas
-----

1. ↑  Zelizer. *Vidas económicas: Cómo la cultura da forma a la economía* (en castelán). Centro de Investigaciones Sociológicas. ISBN 9788474766950.
2. ↑  Trabajo Doméstico y de Cuidados No Remunerado. ONU Mujeres. 2016.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Feminismo*** |

### Outros artigos

* Traballo reprodutivo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3406668
* HDS: 014072

 |
**Spencer Holst**, nado en 1926 e finado o 22 de novembro de 2001, foi un escritor estadounidense.

Traxectoria
-----------

Viviu durante anos e até o seu pasamento na Westbeth Artists Housin. Malia publicar diversas coleccións de relatos así como algunhas traducións, Holst foi principalmente coñecido por facer representacións das súas obras no ambiente cultural de Nova York. Ademais de literatura, tamén se dedicou á pintura, especialmente ás acuarelas, moitas veces en base a motivos caligráficos.

Obra
----

* *The Language of Cats and Other Stories* (1971)
* *Spencer Holst Stories* (1976)
* *The Zebra Storyteller* (1993)
* *Brilliant Silence* (2000)

Notas
-----

1. ↑  Ficha en Artezine. *(en inglés)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Textos do autor *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7576080
* WorldCat
* VIAF: 237135671
* Europeana: ID
* FAST: 1475458
* ISNI: 0000 0003 8561 2833
* LCCN: n86870596
* NTA: 068821131
* SNAC: w6km82x8

 |
**Vanguardia de Izquierda Republicana** (**VIR**) foi un partido político fundado en agosto de 1935 por Xoán Xesús González, que tan só tivo implantación na comarca de Santiago.

Historia e características
--------------------------

En 1930 participaron no Pacto de Lestrobe os cenetistas Ricardo García Lago, César Guillán Bozo e Manuel Fernández Fernández, como delgados dunha sección VIR da Coruña.

Cando en abril de 1934 se creou Izquierda Republicana a partir de Acción Republicana, Partido Radical Socialista Independiente, Partido Republicano Gallego e Unión Socialista Galega de Xoán Xesús González, Xoán Xesús foi designado secretario xeral da agrupación compostelá. Desavinzas cun importante sector da mesma, formado por persoas coas que non mantiña boas relacións, produciron a súa expulsión.

Xoán Xesús González, despois dun fracasado intento de reactivar a Unión Socialista Galega, constituíu en agosto de 1935 **Vanguardia de Izquierda Republicana**, na que militaron Raimundo García Domínguez, Maximino Castiñeiras, José Jeremias Montero e Ramón Esturao Calvo, sendo nomeado presidente do partido o veterano sindicalista compostelán José Pasín Romero.

Notas
-----

1. ↑  Non hai referencias posteriores sobre esta Sección VIR da Coruña
2. ↑  Outras versións falan dunha alianza co cacique liberal padronés Tanis de la Riva.
***Un home de Vilameán*** é unha novela histórica de Xoán Bernárdez Vilar, publicada en 1976. Trata sobre a orixe e evolución da Revolta irmandiña.

Historia e características
--------------------------

O protagonista é Pedro Bas, veciño de Vilameán (Tomiño), que farto da deplorable situación na que se atopaba o campesiñado por mor dos impostos do clero e os abusos da nobreza, decide integrarse na Santa Irmandade.

O libro distribúese en catro capítulos, *Ceifa*, *Sementeira*, *Colleita* e *Holocausto*, e conta, ademais da bibliografía e un mapa coas poboacións onde se desenvolve a historia, cun anexo onde se recollen as principais reivindicacións sociais da Historia dende o Código civil de Urnammum (2064 a.C) ata o preito Tabera - Fonseca, do cal se recollen varias testemuñas de persoas que viviran a Revolta irmandiña.

Edicións
--------

En 1975 gañou o Premio Alfredo Somoza, convocado polo Patronato da Cultura Galega de Montevideo. O libro foi publicado ao ano seguinte, co subtítulo de **Anatomía dunha revolución**.

Dende 1983 pertence ao fondo bibliográfico de Edicións Xerais, e dende 1990 está na súa colección Narrativa, co subtítulo de **Anatomía da revolución irmandiña**. A edición inclúe unha táboa histórica, bibliografía consultada e dous mapas, un das Rías Baixas e outro de Galicia.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Gran Guerra Irmandiña

### Ligazóns externas

* Salinas, F.; Fernández Pérez-Sanjulián, C.; Martínez Teixeiro, A.; Velasco, C. et alii (2011): Catálogo de novela histórica galega, UDC.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20543627
* ISBN: 978-84-7507-448-0

 |
| Valerianáceas |
| --- |
| *Valeriana sambucifolia* |
| Clasificación científica |
| 

|  |  |
| --- | --- |
| Reino: | Plantae |
| División: | Magnoliophyta |
| Clase: | Magnoliopsida |
| Orde: | Dipsacales |
| Familia: | **Valerianaceae** |

 |
| Xéneros |
| Ver texto |

As **valerianáceas** (***Valerianaceae***) son unha familia da orde *Dipsacales* que contén 400 especies en 12 xéneros. As plantas son xeralmente herbáceas cun cheiro desagradable. Atópanse en case todas as rexións do mundo agás en Australia. Unhas especies cultívanse como planta ornamental e outras utilízanse como planta medicinal. Non están relacionadas filoxeneticamente coas compostas, pero presentan converxencias evolutivas: ovario ínfero, froito en aquenio, presenza de papo e presenza de pseudantos (inflorescencia). Actualmente esta familia inclúese dentro das caprifoliáceas.

Descrición
----------

Son herbas anuais, bianuais ou perennes, raramente arbustos, comunmente cun cheiro fétido característico, particularmente nas mostras herborizadas; son plantas hermafroditas, dioicas, xinodioicas ou poligamodioicas, con follas opostas, decusadas, de simples a pinnatífidas ou pinnaticompostas, ás veces envaiñadoras na base; pecioladas ou apecioladas, con estípulas ausentes. Deinflorescencias cimosas, comunmente un tirso compacto, ou un dicasio simple ou composto, flores irregulares; cáliz de 5 sépalos foliáceos (*Nardostachys*), obsoleto ou variadamente modificado, comunmente dividido en numerosos segmentos plumosos que persisten cando está en froito; corola simpétala, frecuentemente xibosa ou espolonada, con 5 lobos imbricados; estames 1–4, epipétalos, alternos cos lobos da corola, anteras con 2 tecas, dehiscentes lonxitudinalmente; ovario ínfero, 3-carpelar, con 2 lóculos estériles e 1 fértil, este cun óvulo sinxelo, pendente, anátropo, estilo 1, estigmas 3. Froito unha cipsela.

Xéneros
-------

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| * *Aligera*
* *Aretiastrum*
* *Astrephia*
* *Belonantus*
* *Centranthus*
 | * *Fedia*
* *Nardostachys*
* *Patrinia*
* *Phuodendron*
* *Phyllactis*
 | * *Plectritis*
* *Pseudobetckea*
* *Stangea*
* *Valeriana*
* *Valerianella*
 |

Notas
-----

1. ↑  The Angiosperm Phylogeny Group III ("APG III", en orde alfabética: Brigitta Bremer, Kåre Bremer, Mark W. Chase, Michael F. Fay, James L. Reveal, Douglas E. Soltis, Pamela S. Soltis e Peter F. Stevens, ademais colaboraron Arne A. Anderberg, Michael J. Moore, Richard G. Olmstead, Paula J. Rudall, Kenneth J. Sytsma, David C. Tank, Kenneth Wurdack, Jenny Q.-Y. Xiang e Sue Zmarzty) (2009). "An update of the Angiosperm Phylogeny Group classification for the orders and families of flowering plants: APG III.". *Botanical Journal of the Linnean Society* (161): 105–121. Arquivado dende o orixinal (pdf) o 25 de maio de 2017.
2. ↑  "*Valerianaceae*". *Tropicos.org. Missouri Botanical Garden: Flora de Nicaragua*. Consultado o 22 de febreiro de 2010.
**Larva trocófora en visión lateral**

A.- Episfera B.- Hiposfera 1.- Ganglio nervioso 2.- Placa sincipital 3.- Prototroca 4.- Metatroca 5.- Esbozo mesodérmico 6.- Ano 7.- Protonefridio 8.- Tubo dixestivo 9.- Boca 10.- Blastocele

Unha **trocófora** é un tipo de larva mariña, que posúe dúas bandas de cilios. Debido ao movemento destes cilios crea remuíños na auga que posibilitan o control na dirección dos seus movementos. adicionalmente, estes movementos da auga serven para o achegamento de comida, que pode deste xeito ser máis facilmente capturada, sendo a base principal da súa alimentación o plancto.

O nome de trocófora procede da súa forma de peón, tendo unha clara simetría bilateral e distinguíndose nela as seguintes partes:

* **Episfera**. Hemisferio superior, por riba da prototroca.
* **Hiposfera**. Hemisferio inferior, por baixo da prototroca.
* **Ganglio nervioso**. Masa de células nerviosas da que parten oito nervios meridianos.
* **Placa sincipital**. Penacho de cilios no extremo superior da episfera.
* **Prototroca**. Anel de cilios por riba da boca; a súa vibración contribúe ao movemento da larva.
* **Metatroca**. Anel de cilios por baixo da boca; tamén con función motriz.
* **Tubo dixestivo**. A boca abre aproximadamente no centro da larva e corresponde ao blastóporo embrionario; a continuación hai unha curta farinxe que da ao estómago en forma de saco, ao que segue o intestino e o ano, que abre no polo oposto á placa sincipital.
* **Protonefridios**. Un par de nefridios (órganos excretores).
* **Blastocele**. A cavidade xeral da larva é o blastocele embrionario.

Esta larva atópase tipicamente en varios filos dentro do grupo dos Lophotrochozoa, como os moluscos, anélidos, sipuncúlidos etc. Hai formas parecidas, máis ou menos asimilables á larva trocófora, como a larva pilidio dos nemertinos ou a larva de Müller dos platelmintos (con aparato dixestivo incompleto).

Ontoxenia dun Polyplacophora: a primeira imaxe é unha trocófora, a segunda é un estadio de metamorfose e a terceira é un xuvenil dun Polyplacophora.

Bibliografía
------------

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Trocófora*** |

Ligazóns externas
-----------------

* A orixe das larvas *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q581734
* EBID: ID
* GEC: 0148465
* MAG: 2778599137

 |
***Un tranvía cara a SP*** é unha novela do escritor biscaíño Unai Elorriaga, publicada no ano 2002 en lingua éuscara co título orixinal de *SPrako tranbia*. Recibiu o Premio Nacional de Narrativa.

Trama
-----

Lucas é un home maior e enfermo, ingresado nun hospital. A súa irmá María coida del. Ao regresaren ao seu piso, atopan que nel se instalou Marcos, un rapaz que toca a guitarra, mais non lles importa e deixan que siga a vivir alí. Despois Marcos comeza a saír con Roma, unha rapaza que tamén acaba coidando de Lucas.

A Lucas gústalle recordar os tempos en que había tranvía, cando traballaba de carpinteiro e cando vivía a súa muller Rosa e os seus amigos. Gústalle ver deporte por televisión, e adora saber do alpinismo, especialmente o cumio do Shisha Pangma.

Traducións e adaptacións
------------------------

Foi traducido ao castelán polo propio autor, e ao galego por Ramón Loureiro, e publicada por Editorial Galaxia en decembro de 2002. Tamén foi traducida ao italiano (*Un tram a SP*), alemán (*Lucas oder Der Himmel über Nepal*), serbio (*Tramvaj za S.P.*) e estoniano (*Tramm Šiša Pangmale*).

Foi adaptada ao cinema en 2008 polo director Aitzol Aramaio co título de *Un poco de chocolate*.

Notas
-----

1. ↑  *Un tranvía cara a SP*, ficha na web de Galaxia.
2. ↑  

	* *Un poco de chocolate* en FilmAffinity *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* *eSPedición*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12266724
* BiTraGa: 1280
* GND: 1236247027

 |
Logotipo de VK.
Pavel Durov, creador de VK, no seu 26 aniversario.
**VK** (**Vkontakte** orixinalmente en ruso: ВКонтакте, 'en contacto'), é unha rede social creada por Pavel Durov e coñecido internacionalmente como VK.

Historia
--------

Pavel, que estudou Filoloxía na Universidade Estatal de San Petersburgo, creou o sitio web da facultade e un foro sobre o tema coa axuda de seu irmán Nikolai. Orixinalmente era un sitio para estudantes rusos, pero agora pode rexistrar calquera persoa invitada por un dos seus membros. Debido ao seu deseño e funcionalidade, moitas veces dise que VK é un clon do Facebook, non só porque é un concepto semellante, senón tamén por ser un modelo de negocio semellante. Con todo, a incorporación doutras características fai que sexa un todo nun, semellante a outros sitios como YouTube, Pandora, cunha interface que lembra moito o Facebook, pero máis sinxela e intuitiva.

O VK 19 de marzo de 2009, (V Kontakte) clasificouse de 28º no *Global Top 500 sitios Alexa Rank* do tráfico cunha de 25. Desde novembro de 2009, a rede supera 49 millóns usuarios para converterse na rede social líder en Europa en número de visitas, páxinas vistas, transferencia de datos por día. A web está dispoñible en 38 idiomas.

En xaneiro de 2012, VKontakte, informou sobre unha posible solución para a oferta pública inicial (IPO) en 2012 ou 2013. Ademais, o fundador da rede social Pavel Durov anunciou en xaneiro de 2012 unha doazón de US $ 1 millón para o desenvolvemento da enciclopedia online libre, Wikipedia. Hoxe, nesta rede están rexistrados máis de 110 millóns usuarios.

O principal rival é Vkontakte Odnoklassniki, que ata xuño de 2011, alcanzou os 100 millóns de usuarios.

VK é a red social mais usada en Rusia, Ucraína, Casaquistán, Belarús e Moldavia. Mentres que Tuenti so é a máis usada en España. VK tamén ten unha pequena comunidade de españois rexistrados. No ano 2011, estendeuse a outros idiomas a parte do ruso e o ucraíno, con idiomas como o castelán ou o portugués.

Notas
-----

1. ↑  "Vkontakte.ru renamed VK.com" *East-West Digital News*, 27 de xaneiro de 2012/

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Tuenti
* Facebook
* Vkontakte Odnoklassniki
Plano dun apartamento deseñado en VRML.
**VRML** (*Virtual Reality Modeling Language*) é unha linguaxe para o desenvolvemento de aplicacións de realidade virtual, deseñado para o seu emprego na World Wide Web.  

VRML é un formato de ficheiro de texto no que se especifican os vértices e as arestas de cada polígono tridimensional.  

VRML é a base sobre a que se desenvolveu X3D, que a substituíu, o que non provocou a desaparición de VRML, que aínda é amplamente usada.

Versións
--------

A primeira versión, VRML 1.0, apareceu en outubro de 1994 e completouse en maio de 1995 feito por unha división de Silicon Graphics. A linguaxe só permitía crear mundos estáticos polo que en agosto de 1996 apareceu VRML 2.0 que permitía a animación e interacción dos mundos vituais.  

VRML 97 saíu en decembro de 1997 para adaptala ás específicacións ISO, e non tiña cambios substanciais en relación á anterior.

Ligazóns externas
-----------------

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q176061
* BNF: 12561433v
* EBID: ID
* FAST: 1163492
* LCCN: sh95008171
* MAG: 75625381
* NKC: ph118170
* PRONOM: 93
* PSH: 12576

 |
**Silverio Yebra Granja**, **Atravesado**, nado en Carracedo do Mosteiro (Carracedelo) en 1910 e finado en París, foi un guerrilleiro antifranquista.

Traxectoria
-----------

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo agochado. O 16 de xullo de 1938 presentouse ás autoridades, foi condenado e saíu en liberdade condicional o 3 de agosto de 1940. Foi oficial de enlace da Federación de Guerrillas de León-Galicia, e dende 1942 o contacto entre a guerrilla e o axente británico Alexander Easton. O 8 de febreiro de 1944 incorporouse á guerrilla con Abel Ares Pérez. Pertenceu á II Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia formada en setembro de 1947 e comandada por Guillermo Morán García. Silverio liderou un grupo que incluía a Augusto Diéguez Yáñez "Rubio", Francisco Martínez López "Quico", Oliveros Fernández Armada "Negrín" e Alfonso Rodríguez López. Representou á guerrilla de León na reunión dos grupos do Exército Guerrilleiro de orientación comunista que se celebrou en Cubela (Lugo) no verán de 1948, con Bernardo Álvarez Trabajo. En 1948 estivo na zona de Vilafranca do Bierzo con Abel Ares, César Ríos, Edelmiro Alonso García e Baldomero Gutiérrez Abella.

O 24 de febreiro de 1949 formaba parte do grupo guerrilleiro emboscado pola Garda Civil na Serra de Ocero, na Veiga de Espiñareda, na que foron asasinados os guerrilleiros Alfonso Rodríguez López e Enrique Orozco. En 1949 marchou a Francia con Manuel Girón Bazán, e regresou rapidamente con el a León. O 17 de xullo de 1950 foi sorprendido con Manuel Girón Bazán, Francisco Martínez López e Pedro Juan Méndez en Corporales (Truchas) onde despois dun combate de dez horas morreron os gardas civís Agustín Puente Martínez e Manuel Combarros García, e os guerrilleiros lograron romper o cerco. Marchou a Francia en 1951 con Francisco Martínez López, Manuel Zapico Terente e Pedro Juan Méndez. Instalouse en París onde morreu.

Notas
-----

1. ↑  Piñeiro Maceiras, Jose (2014). "Reflexiones en torno a la catástrofe ferroviaria de 1944 en Torre del Bierzo (causas, víctimas, normas...) Adenda". *Argutorio* (32): 29–38.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Bouzas, Pemón (2022). *Cando os lobos escoitaban a radio*. Vigo: Xerais. ISBN 978-84-1110-091-5.
* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la sierra *(en francés)*
A **Unión de Ligas Europeas de Baloncesto** ou **ULEB**, acrónimo do francés *Union des Ligues Européennes de Basket*, é unha organización europea fundada en 1991 co ánimo de contribuír a desenvolver o profesionalismo nas competicións nacionais masculinas de clubs de baloncesto mediante a cooperación dos actualmente dezaseis membros asociados. A vontade da ULEB é coordinar a súa misión coas respectivas federacións nacionais e internacionais (ás que fai responsable do baloncesto non profesional) naqueles aspectos que afecten ao profesionalismo, sobre todo no que a torneos se refire.

Historia
--------

Aproveitando a disputa do Eurobasket, representantes da **ACB** (España), a **Lega** (Italia) e a **LNB** (Francia) reuníronse en Roma o 25 de xuño de 1991, fundaron a ULEB como grupo de presión contra a Federación Internacional de Baloncesto (FIBA) e nomearon presidente ao entón máximo dirixente da liga italiana, Gian Luigi Porelli.

A **HEBA** (Grecia) e a **LCB** (Portugal) integráronse en 1996, durante do mandato de Porelli. Xa baixo a tutela de Portela, que foi elixido presidente en París o 18 de marzo de 1998, fóronse incorporando o resto de actuais membros, que son: **BLB** (Bélxica), **BBL** (Inglaterra) e **LNBA** (Suíza), en decembro de 1999; **BBL** (Alemaña), **FEB** (Países Baixos) e **PLK** (Polonia), en outubro de 2001; **Liga do Adriático** (que representa aos clubs da antiga Iugoslavia), en febreiro de 2002; **ÖBL** (Austria), en outubro de 2002; **LKL** (Lituania), en xuño de 2003; **ALK** (República Checa), en xaneiro de 2004, e **BSL** (Israel), en xullo de 2005.

Actividades
-----------

A unión que actualmente preside Eduardo Portela, e cuxa sede está en Barcelona, organiza a nova Euroliga dende a tempada 2000-2001 e a Copa da ULEB dende a 2002-2003; ámbolos torneos están abertos a representantes de Ligas non asociadas á ULEB. Controlar as competicións de clubs do continente estaba na mente dos promotores españois e italianos desta organización, posto que xa deran algúns anos antes ese mesmo paso no ámbito dos seus respectivos países ao fundar a ACB e a Lega.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Euroliga
* ULEB Eurocup

### Ligazóns externas

* Sitio web oficial
* ULEB Website: What Is ULEB?

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q916134
* BRE: 4226382

 |
**Unidade da Esquerda Galega** é unha forza política galega cuxo ámbito de actuación é Galicia. Formouse o 14 de outubro de 1994 con antigos militantes do POG, Unidade Galega, PSG-EG e persoas independentes. O partido refundouse en 2006 da man de Lois Pérez Leira para se presentar as eleccións municipais de 2007 en Vigo, o que fixo xunto con Nós-UP formando a candidatura Vigo de Esquerdas, que tivo o 0.21% dos votos. O partido volveu reactivarse a comezos de 2012 cando varios militantes do PSdeG-PSOE da zona de Vigo deixaron o partido e entraron na organización. En xuño de 2012 celebrou unha conferencia política e anunciou a súa entrada en Máis Galiza. Os seus máximo dirixentes foron Óscar Lomba Álvarez e Marcial Amadeo Martínez, ex-concelleiro do PSG-EG en Vigo. Tiña militantes en Anova e outros en Compromiso por Galicia ata que en 2013 o sector integrado en Anova formou cos militantes de Nova Esquerda Socialista un novo partido Nova Esquerda Galega.

Notas
-----

1. ↑  "Unidade da Esquerda Galega nace en Vigo para extenderse. *La Voz de Galicia*". Arquivado dende o orixinal o 02 de marzo de 2014. Consultado o 13 de abril de 2012.
2. ↑  Os problemas e retos de Caballero, Corina e Domínguez. *Galicia Confidencial*
3. ↑  "Ex-militantes do PSdeG entran en Máis Galiza. *Sermos Galiza*". Arquivado dende o orixinal o 23 de xuño de 2012. Consultado o 23 de xuño de 2012.
4. ↑  "Anova xa conta con outro colectivo organizado "transformador e revolucionario" Galicia Confidencial, 26 de marzo de 2013

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web oficial
Pintada con simboloxía alusiva a *V for Vendetta*.
***V for Vendetta*** é unha serie de dez volumes de banda deseñada escritos por Alan Moore e ilustrado por David Lloyd.

Argumento
---------

Nun futuro non moi afastado, Inglaterra é un país totalitario. Tras o toque de queda nocturno, a adolescente Evey Hammond é rescatada en plena rúa por un misterioso enmascarado que se fai chamar V. A partir dese momento, a aparición de V orixinará unha revolución contra o goberno fascista dirixido polo tirano Adam Susan.

Adaptación cinematográfica
--------------------------

A banda deseñada *V for Vendetta* foi adaptada cinematograficamente como *V de Vendetta* por James McTeigue nunha obra que viu a luz en 2006. Entre o filme e a serie de banda deseñada hai lixeiras diferenzas, especialmente no que atinxe ás orixes de Evey Hammond (desenvolvidas con maior profundidade no cómic), a relación entre Hammond e a personaxe de Gordon Dietrich, a omisión (no filme) da historia de Rsoemary Almond, ou a supresión cinematográfica de varias referencias explícitas ao anarquismo.

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre literatura é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q103411
* EBID: ID
* ISFDB: 32771
* LibraryThing: 7114
* TESF: v\_for\_vendetta

 |
O Cirio Pascual acéndese este día por primeira vez, ademais de renovar as promesas bautismais xunto á pila
A **Vixilia Pascual** é unha celebración litúrxica que conmemora a Resurrección de Xesús e ten lugar na madrugada do Sábado Santo ao Domingo de Pascua. É a celebración máis importante do ano na maioría das confesións cristiás, e en todas elas ten un ritual moi semellante que inclúe os símbolos da luz e a auga, dado que na antigüidade os neófitos recibían o bautismo neste acto.

Liturxia católica
-----------------

Na Vixilia Pascual, a Igrexa católica celebra unha liturxia especial, na que os sacerdotes e diáconos están revestidos de ornamentos brancos, sinal de ledicia pola resurrección de Xesucristo, aínda que normalmente, o sacerdote celebrante adoita vestir unha casula dourada por mor da gran solemnidade da celebración que é o centro do ano litúrxico.

Comeza a vixilia co templo completamente a escuras, acendendo e bendicindo un lume no atrio, nun lugar fóra do templo. Dese lume acéndese o *Cirio Pascual*, unha gran candea que simboliza a Xesucristo Resucitado. Acto seguido, comeza a procesión do sacerdote e os ministros, e os fieis que agardan dentro do Templo acenden as súas candeas propias da chama do Cirio a medida que o diácono avanza co cirio en alto pola nave central do Templo. O diácono detense en tres ocasións para cantar: *"Luz de Cristo"*, ó cal os fieis responden: *"Demos grazas a Deus"*. Cada vez o canto faise nun ton máis alto.

Chegados ó presbiterio, colócase no centro do mesmo, a carón do altar ou do ambón, e o sacerdote incénsao tres veces. Acéndense algunhas luces do Templo (quedando a media luz), e acto seguido, o diácono, o sacerdote ou un cantor entoa o *Pregón pascual*, antigo himno alusivo á noite de Pascua que proclama a gloria da Resurrección de Cristo.

Despois continúa coa Liturxia da Palabra, na que seminaristas ou fieis Laicos, proclaman sete relatos do Antigo Testamento alusivos o plan de salvación de Deus, intercalados con salmos ou cánticos do Antigo Testamento.

Notas
-----

1. ↑  Thomas Talley di que as lecturas orixinais da vixilia católica eran Xénese 1, Xénese 22, Éxodo 14, Deuteronomio 31, Isaías 4, Isaías 54 e Baruch 3.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Thomas J. Talley, *The Origins of the Liturgical Year*, Nova York: Pueblo Publishing Company, Inc. 1986.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q686500
* GEC: 0199493
* GND: 4172945-6
* LCCN: sh85040599

 |
Unión de Nacións Suramericanas
Unión de Nacións Suramericanas 2008
A **Unión de Nacións Suramericanas** (coñecida polo seu acrónimo **UNASUR**) é unha comunidade política e económica que integra os doce países independentes de América do Sur: Arxentina, Bolivia, Brasil, Chile, Colombia, Ecuador, Güiana, Paraguai, Perú, Suriname, Uruguai e Venezuela.

A Secretaría Xeral do organismo ten sede permanente na cidade de Quito, Ecuador, aínda que temporalmente se sitúa en Brasilia, mentres que o Parlamento da Unión se localiza na cidade boliviana de Cochabamba. A Unión de Nacións Suramericanas ten como obxectivo construír, de maneira participativa e consensuada, un espazo de integración e unión no cultural, social, económico e político entre os seus integrantes, utilizando o diálogo político, as políticas sociais, a educación, a enerxía, a infraestrutura, o financiamento e a conservación ambiental, entre outros, para eliminar a desigualdade socioeconómica, lograr a inclusión social, a participación cidadá e fortalecer a democracia.

O tratado constitutivo asinouse o 23 de maio de 2008 na cidade de Brasilia onde se estruturou e oficializou a Unión. Durante este cume, a presidenta de Chile, Michelle Bachelet, foi elixida presidenta pro tempore da organización por un período dun ano.

Notas
-----

1. ↑  "Unasur tendrá parlamento en Bolivia". *opinion.com*. 2008. Arquivado dende o orixinal o 20 de febreiro de 2009. Consultado o 25-05-08.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q4230
* WorldCat
* VIAF: 126881854
* BLBNB: 000505237
* BNE: XX4740264
* BNF: 162540579
* CANTIC: a11808299
* EBID: ID
* FAST: 1795007
* GEC: 0279791
* GND: 16048811-4
* ISNI: 0000 0001 2191 1725
* LCCN: n2010050085
* MAG: 1336025816
* SUDOC: 159324343

 |