recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Euxipio de África** ou **o Africano**, en latín orixinal *Eugyppius Africanus*, nado ao redor de 465 e finado en Nápoles despois do 533, foi un historiador cristián e santo da Igrexa Católica cuxa festividade se ceeébra o 15 de xaneiro.

Traxectoria
-----------

Probabelmente non naceu en Nápoles, senón que proviña dunha familia da Nórica superior ou da Retia ulterior. Foi algúns anos discípulo de Severino de Nórico (*ca*. 410 - 482), de quen escribiu unha biografía que é considerada polos expertos modelo de escritura haxiográfica. Trala morte deste, adoitouse soster que trasladou as súas reliquias a Nápoles (488), pero o certo é que fundou primeiro un mausoleo á súa memoria e logo un mosteiro no lugar que ocupaba unha antiga vila do século I en *Lucullanum Castellum*, a actual Pizzofalcone, preto de Nápoles, sendo nomeado abade da devandita comunidade. Durante a súa estancia en Nápoles compilou para unha matrona romana, unha tal Proba, se cadra a filla de Símaco, unha antoloxía de obras de Agostiño de Hipona moi extensa (máis de mil folios): *Excerpta ex operibus Sancti Augustini*, e escribiu outras dúas obras moi estimadas, a devandita *Vita Sancti Severini* ou "Vida de San Severino", composta ao redor do ano 511 e que pode consultarse actualmente no volume LXII da *Patrologia Latina* de Jacques Paul Migne, e unha regra monástica, a regra dita de Euxipio. Estas tres obras, máis unha serie de cartas dirixidas a eminentes contemporáneos seus (Casiodoro, Dionisio o Exiguo, Fulxencio de Ruspe) fan del un autor fundamental na literatura cristiá do século VI. Especialmente importante é a *Vita* non só polos datos que ofrece sobre a evanxelización, senón sobre a xeografía e as etnias do confín oriental do Imperio Romano de Occidente no período inmediatamente precedente ao seu fin.

Obras
-----

* *Eugippii Vita Sancti Severini*.
* *Eugippii Excerpta ex operibus Sancti Augustini*.
* *Eugippii regula*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q738491
* WorldCat
* VIAF: 37707892
* BIBSYS: 90538729
* BNE: XX1506630
* BNF: 120078517
* CERL: cnp00945302
* CiNii: DA04338053
* DBI: ID
* DeutscheBio: 118531344
* FAST: 191897
* GND: 118531344
* ISNI: 0000 0001 1567 3353
* LCCN: n86042983
* NKC: jn19990002123
* NLG: 163294
* NTA: 069947228
* OL: OL674964A
* openMLOL: 307160
* Orthodox Encyclopedia: 187033
* PTBNP: 873328
* SNAC: w6gr00fk
* SUDOC: 028193814
* Treccani: eugippio
* UNZ: Eugippius

 |
Estrutura química do *sn*-1-estearoil-2-araquidonoil fosfatidilinositol (3,4)-bisfosfato, que leva os ácidos graxos esteárico e araquidónico.
O **fosfatidilinositol (3,4)-bisfosfato** (PtdIns(3,4)*P*2 ou PI(3,4)P2) é un fosfolípido que é un compoñente menor das membranas celulares, pero que funciona como un importante segundo mensaxeiro. A xeración de PtdIns(3,4)*P*2 na membrana plasmática activa varias vías importantes de sinalización celular. Leva dous fosfatos unidos ao inositol, nas posicións 3 e 4.

O PtdIns(3,4)*P*2 é desfosforilado pola fosfatase INPP4B na posición 4 do anel de inositol, e pola familia de fosfatases TPTE (fosfatases transmembrana con homoloxía coa tensina) na posición 3 do anel de inositol.

O dominio PH presente en varias proteínas serve para unirse ao PtdIns(3,4)*P*2, como ocorre co dominio PH da PKB. A xeración de PtdIns(3,4)*P*2 na membrana plasmática pola activación de PI 3-quinases de clase I e das fosfatases SHIP causa que as proteínas con ditos dominios se transloquen á membrana plasmática, afectando así á súa actividade.

Notas
-----

1. ↑  Dimitrios Karathanassis, Robert V. Stahelin, Jerónimo Bravo, Olga Perisic, Christine M Pacold, Wonhwa Cho and Roger L Williams (2002). "Binding of the PX domain of p47phox to phosphatidylinositol 3,4-bisphosphate and phosphatidic acid is masked by an intramolecular interaction". *EMBO Journal* **21** (19): 5057–5068. PMC 129041. PMID 12356722. doi:10.1093/emboj/cdf519.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Fosfoinosítidos
* Fosfatidilinositol bisfosfato
* Fosfatidilinositol (4,5)-bisfosfato
* Fosfatidilinositol (3,5)-bisfosfato

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q413692
* MAG: 2780927896

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* CAS: 122653-78-5
* ChEBI: 84247
* ChemSpider: 559046
* DTXSID: DTXSID30349237
* IUPHAR: 2793
* PubChem: 643960

 |
**Francisco Guterres da Costa**, popularmente coñecido como **Lú-Olo**, nado en Viqueque o 7 de setembro de 1954, é un profesor, exguerrillero e político de Timor Leste, sendo dende o 20 de maio de 2017 o presidente do país. É tamén o presidente da Fronte Revolucionaria de Timor Leste Independente (FRETILIN). Foi presidente do Parlamento Nacional de Timor Leste de 2002 a 2007. Concorreu ás eleccións presidenciais como candidato do FRETILIN nas eleccións presidenciais de 2007 e as de 2012 pero foi derrotado na segunda volta por candidatos independentes en ambas as ocasións. Nas eleccións presidenciais de 2017 recibiu o apoio do anterior primeiro ministro, Xanana Gusmão, e do Congreso Nacional de Reconstrución de Timor Leste e logrou o 57 % dos votos en primeira volta.

Vida persoal
------------

Guterres está casado con Cedália Lopes e ten catro fillos: Francisco, Eldino, Felezito e Dália.

Notas
-----

1. ↑  "Francisco Guterres set to become East Timor’s fourth president". The Australian. 22 de marzo de 2017. Consultado o 22 de marzo de 2017.
2. ↑  "Francisco Guterres: profesor, guerrillero, político y jefe de Estado". *La Vanguardia* (en castelán). 20 de maio de 2017. Arquivado dende o orixinal o 10 de xuño de 2019. Consultado o 10 de xuño de 2019.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q897790
* WorldCat
* VIAF: 81153651753155782041
* GND: 1196026521
* Munzinger: 00000031081
* PTBNP: 1208013
* Treccani: francisco-guterres

 |
**Chanchada**, en arte, é o espectáculo de filme ou comedia musical con humor inxenuo e popular, sendo unha adaptación brasileira do xénero internacionalmente coñecido como burlesco.

Historia
--------

As chanchadas foron comúns no Brasil entre os anos 30 e 60, coa samba e o Entroido como pano de fondo 

### Termo

O termo chanchada xurdiu para designar as películas brasileiras na década de 1930. Varias teses de críticos como Jean Claude Bernadet, Ana Cláudia Zacco ou Guilherme Heffner amplían esta fase, situando o inicio en 1908 -coa aparición da primeira película de ficción, *Nhô Anastácio Chega de Viagem*- e o final a mediados dos anos sesenta, cos últimos intentos de chanchada. Outros consideran o movemento 'chanchada' desde 1929, coa primeira película sonora -a comedia *Os otários rematados*, de Luiz de Barros- até mediados dos anos sesenta pola incursión do Cinema Novo e a abolición definitiva das comedias inxenuas e carnavalescas. Tamén hai terceiros que só inclúen as películas de Atlântida do primeiro 'concepto ideal de chanchada' - o musical *Carnaval no Fogo*, 1949. E o seu remate co último musical da compañía, Garotas e Samba, 1957.

### Primeira metade do século XX

A produtora carioca Atlântida Cinematográfica descubriu nas películas de temática carnavalesca un negocio capaz de ter moito éxito entre o público do Brasil. Sen dúbida, foi a maior responsábel do éxito das *chanchadas* e a pioneira en adoptar os temas do entroido en forma de musicais.

### Segunda parte do século XX

Despois do esgotamento da fórmula que utilizaba os temas do entroido, Atlântida comezou a adoptar argumentos, tramas e situacións máis complexas e heteroxéneas. É neste período, entre os anos 50 e 60, cando as películas adquiren maior empatía co público e Atlantis vive o seu auxe. O Brasil daquela era dependente da cultura norteamericana, que xerou actitudes colonizadas por parte dos produtores, do público e da crítica. Deste xeito, as chanchadas baséanse na parodia do cine estadounidense para atraer ao público.

Aínda que as producións foron feitas a partir de caricaturas e manierismos americanos, engadíronse temas propios da vida cotiá nacional, como as típicas anécdotas cariocas e o xeito retranqueiro e malicioso de falar e comportarse no Brasil. O resultado foron producións xenuinamente brasileiras, que puideron encher as salas de cine durante moito tempo.

  

Coa liberación dos costumes comezaron a producirse a principios dos anos 70 as chamadas *Pornochanchadas*, inspiradas nas comedias italianas e nas películas eróticas europeas.

Notas
-----

1. ↑  Cinema Musical Brasileiro: Dos filmes cantantes ao ciclo das Chanchadas Arquivado 13 de maio de 2014 en Wayback Machine. (en portugués)
2. ↑  "O que eram as chanchadas?". *Super* (en portugués). Consultado o 2022-07-09.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Chanchada*** |

* Portal:Cine
A **Comisión Internacional sobre Estratigrafía** (en inglés, *International Commission on Stratigraphy*, ICS) é un importante comité científico, dentro da Unión Internacional de Ciencias Xeolóxicas (IUGS), que se ocupa da estratigrafía, xeoloxía e xeocronoloxía a escala mundial. É esencialmente unha subcomisión que traballa permanentemente e que se reúne con bastante frecuencia, ademais das reunións cuadrienais previstas pola IUGS.

Obxectivos
----------

Entre os seus principais obxectivos está o de definir as unidades globais (sistemas, series e pisos) da táboa cronoestratigráfica internacional que, á súa vez, son a base para as unidades (períodos, épocas e idades) da escala de tempo xeolóxico internacional; e, polo tanto, de establecer estándares globais para a escala fundamental para expresar a historia da Terra. É un proxecto iniciado en 1974, para establecer un estándar multidisciplinar e unha Escala de tempo xeolóxico que facilitará as comparacións paleontolóxicas e xeobiolóxicas entre diferentes rexións. Para iso establecéronse patróns obtidos con criterios estratigráficos rigorosos e coa axuda do rexistro fósil, denominados *seccións e puntos de estratotipos de límite globais* (GSSP).

A comisión tamén publica varios relatorios e atualizacións estratigráficas, como a *Táboa Estratigráfica Internacional*.

Publicacións
------------

A ICS edita as revistas periódicas *Lethaia* (en colaboración coa Asociación Paleontolóxica Internacional), *Episodes* (sobre a actividade científica da IUGS), *Stratigraphy*, *Geoarabia* (xeoloxía do petróleo), *Newsletters on Stratigraphy* e *Carnets de Géologie / Notebooks on Geology*.

Notas
-----

1. ↑  International Commission on Stratigraphy Web oficial. *(en inglés)*
2. ↑  International Commision on Stratigraphy. "Chart/Time Scale". *stratigraphy.org*. Consultado o 4/12/2012.  *(en inglés)*
3. ↑  Instituto Geológico. "Tradução Oficial da Tabela Estratigráfica Internacional". *igeologico.gov*. Arquivado dende o orixinal o 28/01/2019. Consultado o 4/12/2012.  *(en portugués)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q402104
* WorldCat
* VIAF: 122705191
* BNF: 118678104
* EBID: ID
* GND: 1022833-0
* ISNI: 0000 0001 1954 7629
* LCCN: n83035491
* NLA: 36384848
* SUDOC: 026428938

 |
Cartel do selo.
O selo **Galega 100%** identifica o leite de orixe galega para marca-la diferenza co leite foráneo. Aplícase desde o 7 de febreiro de 2011 na etiquetaxe e publicidade do leite de vaca e os produtos lácteos que se obteñan del. A maiores de identifica-la orixe do leite, garante tamén a rastrexabilidade do leite desde a granxa na que se obtivo ata que chega ó consumidor final.

Só poderán usar este selo aqueles operadores certificados polo Laboratorio Interprofesional Galego da Análise do Leite (LIGAL), única entidade certificadora da marca. O LIGAL analiza os parámetros da produción diaria do leite.

A primeira empresa en adherirse a este sistema de calidade foi Feiraco, coa súa marca propia e maila de *Unicla*.

Requisitos
----------

Ha proceder de explotacións gandeiras rexistradas nun Rexistro de Calidade Diferenciada establecido polo Decreto 57/2010. Estas explotacións deben cumprir unha serie de requisitos de calidade que superan os establecidos como mínimos pola normativa europea.

Estas explotacións deberán:

* Certificar que están saneadas.
* Ofrecer un leite que cumpra os seguintes parámetros:
	+ Un número igual ou inferior a 90.000 colonias de xermes por mililitro durante un período previo de dous meses.
	+ Un contido igual ou inferior a 350.000 células somáticas por mililitro durante un período previo de tres meses .
	+ Ausencio de residuos de antibióticos durante os últimos seis meses.
* Non ter sido sancionadas nos últimos seis meses por incumprimentos en materia de sanidade ou benestar animal nin de seguridade alimentaria.

A presenza de flora bacteriana no leite cru é algo normal pero se os recontos microbiolóxicos dan cifras altas detectan, como explicación máis plausible, condicións hixiénicas deficientes durante a muxidura ou na manipulación posterior do leite, ou tamén unha refrixeración insuficiente. Tamén é algo normal a presenza de células somáticas, fundamentalmente leucocitos ou glóbulos brancos xunto a un 1-2% de células epiteliais procedentes da descamación da glándula mamaria. Unha vaca sa pode presentar cifras de 100.000-200.000 pero valores por riba das 400.000 indican a existencia dunha mamite subclínica, e a normativa vixente prohibe a súa comercialización.

Notas
-----

1. ↑  Cómpre advertir que estes límites tampouco non son significativamente máis restritivos cós vixentes con carácter xeral ata este momento, xa que normativa de aplicación nacional (Real Decreto 1787/2007), baseada nos regulamentos europeos, xa esixía límites máximos de 100.000 colonias e 400.000 células somáticas.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Decreto 57/2010, de 8 de abril, polo que se crea o Rexistro de Explotacións Leiteiras de Calidade Diferenciada (DOG nº 71, de 16.04.2010) .

### Ligazóns externas

* *Marca a diferencia. Galega 100%*
* LIGAL
* Feiraco presenta ´Galega 100´
Cocido montañés.
O **cocido montañés** é un prato gastronómico típico de Cantabria que, a diferenza doutros tipos de cocidos típicos de España como o madrileño, o maragato ou o lebaniego, non leva garavanzos como elemento principal. É un guiso de interior que ten como compoñentes esenciais a faba e a verza, ademais do compango composto de chourizo, costela, morcilla e touciño procedentes do *matacíu del chon*.

É un prato forte, con grande achega calórica, polo que normalmente consómese como prato único, ou degustando a verdura primeiro e a carne despois.

O nome de montañés provén de La Montaña, un dos nomes que recibiu historicamente o territorio da actual comunidade autónoma de Cantabria.

Cada primeiro domingo de setembro celébrase unha festa do cocido montañés en Ucieda, no concello de Ruente.

Notas
-----

1. ↑  Antonio Bartolomé Suárez (1993). *Aforismos, giros y decires en el habla montañesa.* (1ª ed.). Universidad de Cantabria. ISBN 84-8102-018-4.
2. ↑  Concello de Ruente. "Fiestas y ferias". Consultado o 15 de novembro de 2015.
**Charles Austin Beard**, nado en Knightstown en 1874 e finado en New Haven en 1948, foi un historiador norteamericano.

Traxectoria
-----------

Estudou na Universidade DePauw e perfeccionou os seus estudos en Oxford (1898-1900), volveu aos Estados Unidos par casar coa tamén historiadora, Mary Ritter e volveu a Inglaterra. En 1904 volveu aos Estados Unidos para dar clase na Universidade de Columbia. Contrario á entrada dos Estados Unidos na primeira guerra mundial, en 1917 deixou o seu posto de profesor como protesta contra a Lei de Espionaxe que consideraba anticonstitucional. Beard apoiou o continentalismo, argumentando que os Estados Unidos non tiña intereses vitais en Europa.

Foi un dos historiadores norteamericanos máis influentes de comezos do século XX. Líder da escola historiográfica norteamericana coñecida como progresista, introduciu temas de intereses económicos e conflitos económicos na historia, como o conflito entre os industriais do nordeste, os granxeiros no Mediooeste e os terratenentes do sur que el vía como a causa da Guerra Civil Americana.

Obra
----

En 1913 publicou *An Economic Interpretation of the Constitution of the United States*, no que expuña que a Constitución dos Estados Unidos fora produto dos intereses económicos como terratenentes dos seus redactores.

En colaboración coa súa dona, escribiu:

* *The Rise of American Civilization* (1927),
* *America in Midpassage* (1939)
* *The American Spirit* (1943).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q719860
* WorldCat
* VIAF: 66503051
* BNE: XX850481
* BNF: 12140245z
* BRE: 1868206
* DeutscheBio: 118657747
* EBID: ID
* FAST: 1757166
* GEC: 0008480
* GND: 118657747
* Gutenberg: 7052
* ICCU: UFIV129437
* ISNI: 0000 0001 1944 7257
* LCCN: n80126170
* LibriVox: 2166
* NKC: jn20000600764
* NLA: 36523216
* NLG: 143956
* NNDB: 000159357
* NTA: 069425248
* OBP: ID
* OL: OL18069A
* openMLOL: 22236
* SELIBR: 177020
* SNAC: w60867n8
* SUDOC: 032631863

 |
**Francisco Reyes Santiás**, nado en Manresa en 1961, é un economista e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do neurocirurxián Francisco Reyes Oliveros, é licenciado en dereito e doutor en Económicas. Foi asesor económico da consellería de sanidade e profesor asociado das universidades de Vigo e Santiago de Compostela. Economista do Servizo Galego de Saúde traballa como experto en avaliación económica na Unidade de Epidemioloxía e Investigación clínica do Complexo Hospitalario Universitario de Santiago de Compostela. Formou parte das listas do PSdeG ao concello de Santiago nas eleccións de 2011 resultando elixido concelleiro, foi voceiro do grupo municipal socialista e no ano 2014 os militantes elixírono en primarias como o candidato á alcaldía de Santiago de Compostela.

Notas
-----

1. ↑  A súa tese foi *Estudio económico-sanitario de las necesidades de equipamiento de alta tecnología médica en Galicia. Planificación* (2004) UDC Arquivado 22 de febreiro de 2015 en Wayback Machine.
2. ↑  "Impóñense os aparatos locais nas primarias do PSdeG" *Galicia Confidencial* 1 de decembro de 2014
**Francisco Rodríguez Fernández**, nado no Barco de Valdeorras cara a 1910 e finado nas Palmas de Gran Canaria o 9 de setembro de 1941, foi un xornaleiro e político galego.

Traxectoria
-----------

Veciño de Vilanova de Valdeorras. Militante do PCE, era presidente do grupo comunista de Vilanova. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 estivo fuxido. Foi detido o 27 de febreiro de 1937. Foi xulgado en consello de guerra por rebelión o 5 de agosto de 1937 co seu irmán Gerardo Rodríguez Fernández, e condenado á pena de morte, conmutada a cadea perpetua. Finou no campo de traballo da Carretera del Centro das Palmas de Gran Canaria o 9 de setembro de 1941. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en xaneiro de 1938, e foi sancionado co pago de 100 pesetas en 1941.

Vida persoal
------------

Casou con Pilar Álvarez Fernández, con quen tivo unha filla.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 6-8-1937, p. 7.
2. ↑  *BOP Ourense*, 25-1-1938, p. 1.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Prada Rodríguez, Julio (2004). *Ourense, 1936-1939. Alzamento, guerra e represión*. Sada: Do Castro. ISBN 978-84-8485-157-8.

### Ligazóns externas

* 

* Francisco Rodríguez Fernández na páxina web *Nomes e Voces*.
* Expediente de responsabilidades políticas de Francisco Rodríguez Fernández e Gerardo Rodríguez Fernández.
**Gelem Gelem** (en lingua romaní: camiñei, camiñei) é o nome que recibe o Himno Internacional Xitano. Tamén é coñecido polos seguintes títulos: *Djelem Djelem*, *Zhelim Zhelim*, *Opré Roma* e *Romane Shavale*.

Foi declarado internacionalmente como Himno Internacional Xitano durante o Primeiro Congreso Internacional Xitano celebrado en Londres en 1971, cando se creu necesario facer un himno e unha bandeira común que unificase as diversas comunidades xitanas dispersas por todo o mundo.

Texto
-----

*Gelem, gelem lungone dromensar*
*maladilem baxtale Rromençar*
*A Rromalen kotar tumen aven*
*E chaxrençar bokhale chavençar*
*A Rromalen, A chavalen*
*Sàsa vi man bari familja*
*Mudardás la i Kali Lègia*
*Saren chindás vi Rromen vi Rromen*
*Maskar lenoe vi tikne chavorren*
*A Rromalen, A chavalen*
*Putar Dvla te kale udara*
*Te saj dikhav kaj si me manusa*
*Palem ka gav lungone dromençar*
*Ta ka phirav baxtale Rromençar*
*A Rromalen, A chavalen*
*Opre Rroma isi vaxt akana*
*Ajde mançar sa lumáqe Rroma*
*O kalo muj ta e kale jakha*
*Kamàva len sar e kale drakha*
*A Rromalen, A chavalen.*

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Bandeira xitana

### Ligazóns externas

* En www.unionromani.org
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa letras árabes. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Comité Olímpico Alxeriano** (en árabe: *اللجنة الأولمبية و الرياضية الجزائرية*) é o Comité Olímpico Nacional que representa a Alxeria. Foi creado o 18 de outubro de 1963, e foi recoñecido oficialmente polo Comité Olímpico Internacional o 27 de xaneiro de 1964.

Historia
--------

O 23 de outubro de 1963, Mohand-Amokrane Maouche, presidente da Federación Alxeriana de Fútbol é elixido como presidente do Comité Olímpico Alxeriano polos membros da mesa executiva. O Comité Olímpico Internacional recoñeceu o Comité Alxeriano o 27 de xaneiro de 1964 con motivo da 62ª sesión celebrada durante os Xogos Olímpicos de Inverno de 1964 en Innsbruck (Austria).

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alxeria nos Xogos Olímpicos

### Ligazóns externas

* Páxina oficial Arquivado 29 de marzo de 2018 en Wayback Machine. *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1136992
* WorldCat
* VIAF: 601145857930723020022

 |
No hinduísmo, as **castas** (en sánscrito "varna", literalmente 'cor', visto como unha cualidade) corresponden na India a unha maneira de estratificación social establecida, en forma tradicional e prescritiva, a cal clasifica ás persoas dentro da sociedade en catro grandes grupos.

En forma xeral, **casta** refírese a calquera forma de estratificación que pon énfase en factores herdados ou de nacemento do individuo para clasificalo socialmente.

As catro grandes castas son:

* Os **brāhmanes** (sacerdotes, mestres, académicos) son a casta máis alta, que —segundo eles acreditan— saíron da boca de Brahmā.
* Os **chatrías** (clase política-militar), que saíron dos ombreiros de Brahmā.
* Os **vaishias** (comerciantes, artesáns e agrogandeiros), que se formaron das cadeiras de Brahmā.
* Os **shudrás** (servos e obreiros), que proveñen dos pés de Brahmā.

Un grupo á parte das castas é o que conforman os dalits ou *intocables*, unha clase social tan baixa que se consideraba fóra dos varnas. Os hindús consideran que os dálits "son tan baixos coma o mar", e para sobrevivir traballan nos espazos laborais permitidos polo sistema de castas, como o de recoller excrementos humanos coas mans.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q130695
* LCCN: sh85020652
* PSH: 8609

 |
Ferruccio Panagini en 1953.
**Ferruccio Panagini**, nado en Novara (Piemonte) o 12 de outubro de 1929 e finado en Novara o 20 de abril de 2010, foi un xogador e adestrador de hóckey a patíns italiano campión do mundo en 1953.

Traxectoria
-----------

Ferruccio Panagini iniciou a súa carreira deportiva no club da súa cidade natal, o Hockey Novara, club co que gañou seis ligas (1946, 1947, 1949, 1950, 1958 e 1959). Fixo o seu debut na selección italiana en 1948, a partir daquela e ata a súa retirada da selección azzurra en 1961 colleitou 157 participacións, aínda que o seu mellor momento na selección chegou en 1953 coa consecución do Campionato do Mundo disputado en Xenebra (Suíza) e que supuxo o primeiro título mundial de Italia nesta modalidade deportiva Logo da súa etapa como xogador foi comisario técnico da selección italiana entre 1964 e 1969. Foi nomeado a *Cavaliere della Repubblica Italiana*.

Finalizada a súa experiencia na selección converteuse no adestrador do seu equipo de sempre, o Novara, gañando oito *scudetti* entre 1969 e 1977 coa única interrupción do campionato de 1976 no que se clasificou segundo. Foi galardoado coa Medalla de ouro ao valor atlético.

Palmarés
--------

### Como xogador

#### Hockey Novara

* **6 Ligas Serie A1:** 1946, 1947, 1949, 1950, 1958 e 1959

#### Selección italiana

* **1 Campionato do Mundo:** 1953

### Como adestrador

#### Hockey Novara

* **8 Ligas Serie A1:** 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975 e 1977

Notas
-----

1. ↑  Esta competición tamén foi considerada Campionato de Europa.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

### Ligazóns externas

* Información sobre Ferruccio Panagini en medagliedoro.org *(en italiano)*
**Forever Marshall Islands** (en inglés "Illas Marshall para sempre") é o himno nacional das Illas Marshall.
A súa letra, así como a música, foron creadas polo expresidente Amata Kabua. Foi adoptado no 1991, mudando o anterior himno, Ij Io̧kwe Ļo̧k Aelōn̄ Eo Aō.

### Letra en inglés

My island (heart) lies o'er the ocean;
Like a wreath of flowers upon the sea;
With a (the) light of Maker from far above;
Shining the with the brilliance of rays of life;
Our Father's wondrous creation;
Bequeathed to us, our Motherland;
I'll never leave my dear home sweet home;
God of our forefathers protect and bless forever Marshall Islands.

### Letra en marshalés

Aelon eo ao ion lometo;
Einwot wut ko loti ion dren elae;
Kin meram in Mekar jen ijoilan;
Erreo an romak ioir kin meramin mour;
Iltan pein Anij eweleosim woj;
Kejolit kij kin ijin jikir emol;
Ijjamin Ilok jen in aolemo ran;
Anij an ro jemem wonakke im kej rammon Aelin kein am.

Notas
-----

1. ↑  Marshall Islands Overview at Encyclopedia of Nations

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q858826
* MusicBrainz: ID

 |
*Este artigo trata sobre a oxidación do ferro, para as doenzas das plantas provocadas por fungos do xénero "Puccinia", véxase artigo ferruxe (botánica)*.
Vagóns dun tren abandonado sendo deteriorados pola ferruxe
Alicate enferruxado.
A **ferruxe** é o resultado da oxidación do ferro. Este metal en contacto co osíxeno presente na auga e no ar oxídase e desta reacción xorde a ferruxe que deteriora pouco a pouco o material orixinal.

Para evitar que as máquinas, ferramentas e demais obxectos feitos de ferro se decompoñan por causa da oxidación cómpre evitar que entren en contacto co osíxeno, o que se pode conseguir cubrindo a superficie de ferro con pintura, aceite ou outras substancias lubrificantes, ou tamén por medio da mestura con metais de sacrificio.

Reacción de oxidación e redución
--------------------------------

Na formación da ferruxe ocorre a oxidación do ferro e redución do osíxeno. A suma das dúas ecuacións leva á ecuación xeral da formación da ferruxe:

Fe(s) → Fe2+ + 2e- (oxidación do ferro)
O2 + 2H2O + 4e- → 4OH- (redución do osíxeno)
**2Fe + O2 + 2H2O → 2Fe(OH)2** (ecuación xeral da formación da ferruxe)
Xeralmente o Fe(OH)2 (hidróxido de ferro II) é oxidado a Fe(OH)3 (hidróxido de ferro III), que é moitas veces representado por Fe2O3. 3H2O. A presenza de ións en contacto co ferro facilita a súa oxidación, por iso en rexións litorais (o ar contén maior concentración de sales) a ferruxe aparece con maior frecuencia.

Metal de sacrificio
-------------------

É algún metal con menor potencial de redución que o ferro. Xeralmente é usado o zinc, que ten maior tendencia a perder electróns que o ferro (o zinc oxidarase no lugar do ferro).

Véxase tamén
------------

* Electroquímica
* Potencial de redución
* Óxido

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q184197
* AAT: 300213355
* BNCF: 38088
* GEC: 0198346
* GND: 4178475-3
* JSTOR: rusting
* MAG: 132509135

 |
**Francisco Recarey**, chamado **Chico Recarey**, nado na Agualada (Coristanco) en 1943, é un empresario galego que desenvolveu o seu traballo no Brasil.

Traxectoria
-----------

De familia labrega, emigrou ao Río de Xaneiro en 1958, onde comezou a traballar de camareiro. En 1962 mercou, a canda outros galegos, o seu primeiro local, o *Três e Vinte*, no Leblon, e o longo dos anos foi aumentando o seu capital inmobiliario con negocios do mundo do espectáculo e do lecer. A primeiros dos oitenta conseguiu a concesión de restaurantes do Sambódromo, en 1983 abriu un salón de baile chamado *Asa Branca*, inaugurado por Xoán Carlos I, e en 1984 abriu o Scala, unha importante sala de concertos que foi no seu tempo a maior de América Latina. Entre os 40 negocios que chegou a ter, entre discotecas e restaurantes, contábase tamén a Help, na praia de Copacabana, que foi acusada en 1994 de ser o centro dunha rede de prostitución infantil.

Francisco Recarey xa fora acusado de proxenetismo en 1990 pero o caso fora arquivado por falta de probas. En 1991 abríuselle unha investigación por tráfico de armas e a partir de 1994 estourou o caso Help e abríuselle unha investigación por defraudar a Seguridade Social brasileira entre os anos 1992 e 1993. Recarey, con todo, seguía expandindo os seus negocios, e en 1994 abriu o primeiro bingo do Brasil, e sete máis ao longo dese ano e en 1995. Pero en 1996 perde a concesión do Sambódromo e dous anos despois é auditada a súa xestión tamén en relación coa prostitución e coa fraude fiscal. Incluso foi acusado en 2001 por roubo de enerxía eléctrica e condenado a unha multa, e nese mesmo ano, volve ser xulgado por apropiación indebida de recursos destinados á Seguridade Social: foi condenado a tres anos de prisión, que trocou por servizos á comunidade. En 2005 a xuíza entendeu que non cumprira os servizos á comunidade e foi encarcerado, cunha pena de catro anos e seis meses en réxime semiaberto.
O **Club Deportiu Terrassa** é un dos clubs deportivos históricos da cidade de Terrassa, Barcelona (Cataluña), destacando na práctica do hóckey herba.

Seccións deportivas
-------------------

* Hóckey herba.
* Tenis.
* Pádel.
* Fútbol 7x7.
* Frontón.
* Petanca.
* Bridge.

Equipos filiais
---------------

* A.D. Rimas
* Club Terrassa 1910

Historia
--------

No ano 1910 un grupo de mozos do *Ateneo Calasanz* crearon o primeiro club de hóckey en Cataluña e en España baixo o nome **Lawn Hoquei Club Calassanç**. O 2 de juño de 1912 xoga o seu primeiro partido contra o Espanyol de Barcelona. En 1915 o Calasanz únese ao **Terrassa FC**, adoptanto este último nome. En 1920 pasa a denominarse **Terrassa Hoquei Club**. Pasada a guerra civil adopta o actual nome.

En 1926 gaña o primeiro Campionato de Cataluña e en 1933 o primeiro Campionato de Españaa, iniciando unha longa lista de éxitos.

O Concello de Terrassa cedeulle uns terreos e a primeira pedra púxose en 1961, cando se celebraba o cincuentenario do club. En 1970 o club adquire uns terreos en Les Pedritxes, en Matadepera, inaugurándose as instalacións o 10 de xuño de 1973 con terreos de xogo para o hóckey, tenis, frontón, entroutros deportes.

Palmarés
--------

### Hóckey herba masculino

* **19Campionatos de Cataluña**: 1926, 1930, 1933, 1940, 1941, 1942, 1943, 1944, 1945, 1946, 1947, 1948, 1949, 1950, 1952, 1953, 1956, 1959 e 1992.
* **1 Liga Española**: 1976.
* **12 Copas do Rei**: 1933, 1943, 1945, 1946, 1948, 1949, 1950, 1951, 1955, 1966, 1967 e 1975.

### Hóckey herba feminino

* **2 Copa de Europa B**: 1986 e 2003.
* **22 Campionatos de Cataluña**: 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1966, 1968, 1977, 1983, 1984, 1985, 1989, 1992, 1997, 1998, 1999, 2000, 2001, 2002 e 2005.
* **13 Campionatos de España**: 1958, 1959, 1960, 1961, 1962, 1963, 1966, 1968, 1969, 1980, 1982, 1983 e 1985.
* **5 Ligas españolas**: 2000, 2001, 2002, 2005 e 2008.
* **5 Copas da Raíña**: 1986, 1998, 2000, 2001 e 2007.

### Hockey sala feminino

* **1 Copa de Europa B**: 2002.
* **5 Campionatos de España**: 1965, 1966, 1989, 2001 e 2002.

Ligazóns
--------

* Web oficial do club
Esquema explicativo do experimento.
Os **experimentos de Hershey e Chase** foron unha serie de experimentos levados a cabo en 1952 por Alfred Hershey e Martha Chase, onde se confrimaba que o ADN era o material xenético, algo que xa demostrara en 1944 o experimento de Avery, MacLeod e McCarty. Aínda que os biólogos xa coñecían a existencia do ADN dende 1869, naquela altura de mediados do século XX a maioría aínda consideraba que eran as proteínas as responsábeis de transportar a información hereditaria.

Hershey e Chase fixeron os seus experimentos no bacteriófago T2, un virus ao que se lle identificara a estrutura recentemente grazas ao microscopio electrónico. O bacteriófago consiste nunha soa cuberta proteica ou cápside que contén o material xenético, e infecta unha bacteria cando se adhire á súa membrana externa, inxecta o material e lle deixa acoplada a cápside. Como consecuencia, o sistema xenético da bacteria reproduce o virus.

Nun primeiro experimento, marcaron o ADN dos bacteriófagos co isótopo radioactivo fósforo-32 (P-32). O ADN contén fósforo, a diferenza dos 20 aminoácidos que forman as proteínas. Deixaron que os bacteriófagos infectasen as bacterias Escherichia coli e posteriormente retiraron as cubertas proteicas das células infectadas mediante unha licuadora e unha centrifugadora. Con iso descubriron que o indicador radioactivo era visible só nas células bacterianas, e non nas cubertas proteicas.

Nun segundo experimento, marcaron os bacteriófagos co isótopo xofre-35 (S-35). Os aminoácidos cisteína e metionina conteñen xofre, a diferenza do ADN. Trala separación, acharon que o indicador estaba presente nas cubertas proteicas, pero non nas bacterias infectadas, co que se confirmou que é o material xenético o que infecta as bacterias (véxase tamén o experimento de Griffith).

Hershey recibiu o Premio Nobel de Medicina en 1969, compartido con Max Delbrück e Salvador Luria, polos seus descubrimentos en relación coa estrutura xenética dos virus.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Experimento de Griffith
* Experimento de Avery, MacLeod e McCarty

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q152561
* MAG: 71729401

 |
Unha **consoante implosiva** é un tipo de oclusiva (marxinalmente pode ser unha africada) cun mecanismo mixto de corrente, glotálico ingresivo e pulmonar egresivo. É dicir, a corrente de aire contrólase por movementos arriba e abaixo da glote combinado cun fluxo saínte dos pulmóns. Por tanto, a diferenza das consoantes exectivas, cuxo mecanismo é glotálico puro, as implosivas poden ser modificadas mediante fonación. As implosivas case de maneira universal presentan fonación sonora. As consoantes implosivas atópanse en aproximadamente o 13% das linguas do mundo.

No AFI, as consoantes implosivas indícanse modificando a correspondente oclusiva sonora mediante un gancho á dereita na parte superior: [ɓ ɗ ʄ ɠ ʛ].

Notas
-----

1. ↑  *Phonetics for communication disorders.* Martin J. Ball and Nicole Müller. Routledge, 2005.
2. ↑  Maddieson, Ian. 2008. Glottalized Consonants.
In: Haspelmath, Martin & Dryer, Matthew S. & Gil, David & Comrie, Bernard (eds.)
*The World Atlas of Language Structures Online*.
Munich: Max Planck Digital Library, chapter 7.
Available online at 
Accessed on 2008-03-28.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q849417
* GND: 4698569-4
* MAG: 2780793853

 |
A **experiencia de Trouton-Noble** consistiu nun intento de comprobación da veracidade dunha previsión da visión do electromagnetismo baseada na hipótese do éter. Foi levada á cabo entre 1901 e 1903 por Frederick Thomas Trouton.

Características
---------------

A previsión era de que un capacitor cargado, con placas paralelas entre si e paralelas á dirección do movemento do capacitor, debería xerar un torque con consecuente rotación de modo que se aliñase tranversalmente á súa primeira dirección. Ou sexa, o capacitor debería ter ao final as súas placas coas faces orientadas transversalmente á dirección do movemento.

O resultado nulo desta experiencia confirmouse por experiencias aínda máis sensíbeis feitas por Chase en 1923 e por Hayden en 1994.

A montaxe experimental na experiencia orixinal consistía en se suspender un capacitor cargado por unha fina fibra de torsión

A montaxe debía ser protexida de campos eléctricos e magnéticos espurios, caso contrario daría lugar a un falso positivo, como no caso da versión realizada por Cornille.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* F. T. Trouton and H. R. Noble, "The mechanical forces acting on a charged elecric condenser moving through space," Phil. Trans. Royal Soc. A 202, 165–181 (1903).
* Carl T. Chase, "The Trouton-Noble ether drift experiment," Phys. Rev. 30, 516–519 (1927).
* H. C. Hayden, "High sensitivity Trouton-Noble experiment," Rev. Scientific Instruments 65 (4), 788–792 (1994).
* P. Cornille, "Correspondence: Making a Trouton-Noble experiment succeed," Galilean Electrodynamics 9 (2), 33 (1998).
* P. Cornille, "A lineal Trouton-Noble experiment which shows the violation of Newton's third law," Hadronic j. Supplement 13 (2), 191–202 (1998).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1425605
* MAG: 2780945969

 |
**BM Atlético de Madrid**| **Nome do club** | Club Deportivo Básico Balonmano Neptuno |
| **Fundado** | 2011 |
| **Pavillón** | Palacio de Vistalegre, Madrid |
| **Capacidade** | 15.000 |
| **Presidente** | España Domingo Díaz de Mera |
| **Adestrador** | Quirguicistán España Talant Dujshebaev |
| **Liga** | Liga ASOBAL |
| **2010-11** | **2º** (como BM Ciudad Real) |
| **Equipamentos** | 

|  |  |
| --- | --- |
| 




**Local**

 | 




**Visitante**

 |

 |

O **Club Deportivo Básico Balonmano Neptuno**, denominado **Club Balonmano Atlético de Madrid** por razóns de patrocinio, foi un equipo de balonmán da cidade de Madrid, en España, fundado en 2011. Debido a unha infrutuosa negociación dunha serie de non pagamentos con facenda, o club desapareceu o 9 de xullo de 2013.

En 2011 Domingo Díaz de Mera, presidente do BM Ciudad Real, fundou o Club Balonmano Madrid S.L. coa intención de recibir os dereitos deportivos do club manchego, pois este non tiña patrocinadores en Cidade Real. Rexistrado na *Real Federación Española de Balonmano* como "Club Deportivo Básico Balonmano Neptuno", na súa primeira tempada luce os símbolos e emprega o nome do Club Atlético de Madrid como resultado dun acordo de patrocinio. Dito acordo de colaboración ten unha duración dun ano, aínda que non se desbota a posibilidade de que nun futuro este novo club pase a estar integrado dentro do Club Atlético de Madrid, converténdose así na súa sección de balonmán, o que significaría a volta dunha das seccións máis laureadas do club e dun dos clubs de balonmán máis laureados do país. A directiva do club, o seu corpo técnico e o cadro de xogadores que compoñen o equipo, son herdados integramente do agora desaparecido BM Ciudad Real.

O equipo xogaba os seus encontros como local no Palacio de Vistalegre de Madrid, un pavillón con capacidade para 15.000 seareiros.

Palmarés
--------

Xa na súa primeira tempada acadou a vitoria na Copa do Rei batendo na final ó FC Barcelona por 37 goles a 31.

Notas
-----

1. ↑  "Comunicado oficial - Liquidación do Club Balonmano Neptuno (BM Atlético de Madrid)". Arquivado dende o orixinal o 06 de novembro de 2013. Consultado o 09 de xullo de 2013.
2. ↑  Papá, ¿por qué nos quedamos sin balonmano? en marca.com
3. ↑  ¡CAMPEONES DE LA COPA DEL REY![*Ligazón morta*], noticia na páxina web do club. *(en castelán)*

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do BM Atlético de Madrid *(en castelán)*
**Francisco Filgueiras Gulías**, nado en Castrelo (Forcarei) cara a 1914 e finado no mesmo concello o 12 de xaneiro de 2005, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Obtivo o título de mestre en 1935. Afiliado a Falange. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado alcalde de Forcarei en 1949. Permaneceu no cargo ata 1974. Foi presidente da Cámara Oficial Sindical Agraria de Pontevedra e despois presidente da Unión de Cooperativas do Campo de Galicia. Promoveu a Asociación Amigos do Mosteiro de Aciveiro e Terra de Montes, da que foi o seu primeiro presidente (1974-1996). Finou en Forcarei en xaneiro de 2005.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Villaverde Vieitez** |  **Alcalde de Forcarei** 1949 - 1974 | Sucesor:**Manuel Brea Porto** |

Recoñecementos
--------------

* Insignia de ouro de Amigos da Terra de Montes, 1995.

Vida persoal
------------

Casou con Soledad Cendón Tomé.

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 6-4-1935, p. 8.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 19-6-1949, p. 2.
3. ↑  Forcarei despidió ayer a Filgueiras Gulías, alcalde en las últimas décadas del franquismo

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 1936: un verán de inferno na Terra de Montes pontevedresa (I)
A illa de Choiseul vista desde o espazo.
**Choiseul**, nome nativo **Lauru**, é a illa máis grande 2.971 km² da provincia de Choiseul nas Illas Salomón.

En Choiseul vivían uns 20.000 habitantes en 1999. Polo xeral, viven en pequenas aldeas nas costas oeste e este, a capital Malevangga está no norte.

Historia
--------

### Descubrimento e nome

Cando o explorador español Álvaro de Mendaña e Neira, Pedro de Ortega e Pedro Sarmiento de Gamboa descubriron a illa en 1568, chamarona "San Marcos".

Foi esquecida durante 200 anos ata que o explorador francés Louis Antoine de Bougainville descubriuna de novo e chamouna Choiseul na horna do navegante francés Étienne François, duque de Choiseul.

### Era colonial

Igual que Buka, Bougainville (agora parte de Papúa Nova Guinea), Illa de Santa Isabel e Illas Ontong, formou parte das Illas Salomón Alemás ata 1899, cando Alemaña cedeunas para que pasasen a formar parte das Illas Salomón Británicas, que lograron a súa independencia do Reino Unido desde xullo de 1977.

Durante a segunda guerra mundial, parte de Choiseul foi ocupada por forzas xaponesas, cuxa guarnición foi invadida pola mariña estadounidense en outubro e novembro de 1943.

Notas
-----

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Choiseul Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Illas Salomón

### Ligazóns externas

* Kurz-Infos mit Karte
* Informationen (engl.) und Bilder
* Ausführliche Informationen (pdf/engl.) (159 kB)

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q867864
* WorldCat
* VIAF: 232123989
* EBID: ID
* GEC: 0017628
* GeoNames: 2109357
* GND: 16340262-0
* OSM: 6319114

 |
**Conservador-restaurador** é o profesional titulado cunha formación que o capacita para desenvolver unha variedade de traballos de Conservación e restauración relacionados cos bens culturais.

Funcións
--------

As súas actividades non están reguladas no Reino de España.[] Consonte á definición recollida na Titulación de Conservación e Restauración de Bens Culturais, as actividades realizadas por este grupo de profesionais son as seguintes:

* Análise e diagnose do estado de conservación dos bens culturais
* Definición, planificación e execución de estratexias, plans e tratamentos de conservación-restauración
* Redacción e dirección de proxectos de conservación-restauración
* Xestión de coleccións
* Supervisión da conservación preventiva
* Asesoría técnica e tarefas de investigación e docencia

A páxina web da Arcobéns define o conservador-restaurador como *o profesional que leva a cabo aquelas accións encamiñadas a acadar a mellor conservación dos bens culturais, garantindo no posible a súa estabilidade e permanencia, mediante o exame, o diagnóstico, a intervención necesaria, a colocación de medidas de prevención, o estudo do seu comportamento e das condicións que o rodean, así como dos elementos e condicións para a súa mellor preservación*.

Formación académica
-------------------

Para exercer a práctica da conservación é preciso ser titulado nunha escola superior de conservación e restauración ou nunha universidade que ofreza esta titulación. En 2009, en España, o Grao en Conservación e Restauración de Bens Culturais substituíu o antigo título superior, que era equivalente a unha diplomatura, pero esta equivalencia foi desbotada en 2012.

Asociacións profesionais en España
----------------------------------

Debido á inexistencia dun colexio oficial de conservadores-restauradores, teñen aparecido en todo o estado diversas asociacións de profesionais, principalmente de ámbito local. Con carácter estatal fundouse a ACRE en 2011.

* Galiza - Arcobéns
* Cataluña -
* Asturias -
* España - ACRE

Notas
-----

1. ↑  Ministerio de Educación (5 de xuño de 2010). "Real Decreto 635/2010, de 14 de mayo, por el que se regula el contenido básico de las enseñanzas artísticas superiores de Grado en Conservación y Restauración de Bienes Culturales establecidas en la Ley Orgánica 2/2006, de 3 de mayo, de Educación. (Lexislación consolidada)". *Boletín Oficial del Estado* (137). BOE-A-2010-8959.
2. ↑
3. ↑  Unha sentencia do Tribunal Supremo anulou a denominación de "Grao" para os estudos de "Conservación y Restauración de Bienes Culturales". Tribunal Supremo (21 de decembro de 2012). "Sentencia de 5 de junio de 2012, de la Sala Tercera del Tribunal Supremo, por la que se anulan los artículos 7.1, 8, 11, 12 y la Disposición Adicional Séptima del Real Decreto 1614/2009, de 26 de octubre (...)". *Boletín Oficial del Estado* (306): 86883. BOE-A-2012-15384.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q446966
* GND: 4345132-9
* NKC: ph565265

 |
Coordenadas: 13°43′40″S 34°02′16″L﻿ / ﻿-13.72778, -34.03778

Vista de Chezi
Localización de Malawi
Localización de Chezi
**Chezi** (outeiro na lingua chichewa) é un poboado do distrito de Dowa, na rexión central de Malawi. No ano 2010 conta cunha poboación estimada de 1000 habitantes, que o fai un dos principais poboados da rexión.

Chezi está situado a uns 45 km ao Nordeste da capital de Malawi, Lilongwe, na estrada M14 que une a capital coa vila de Salima, en dirección ao lago Malawi.

Economía
--------

A localización do poboado, situado ao carón da estrada principal que une a capital do país co lago Malawi, fai de Chezi un importante foco comercial da rexión. No poboado afíncanse un importante número de tendas onde é posible atopar alimentos, produtos de ferraxaría, drogaría, agrícolas etc. Tamén conta con pequenos establecementos de carpintaría, de confección de roupa e de reparación de vehículos. O poboado conta con varios bares, porén carece de establecementos que ofrezan aloxamento.

Todos os xoves ten lugar un importante mercado (feira), onde a poboación dos arredores dá saída aos pequenos excedentes agrícolas das producións familiares, sendo os principais produtos tomates, millo e subprodutos (fariña de millo, pan...). O trato de gando, especialmente bovino, tamén ten unha considerable importancia.

Educación e Sanidade
--------------------

Cartel da entrada ao St Mary's Rehabilitation Centre
No poboado aséntase o St Marys Rehabillitacion Centre, centro fundado no ano 1992 pola orde española das Misioneras de María Mediadora. St Marys Rehabillitacion Centre, dispón dun centro médico de atención primaria, dispensario de menciñas e máis de 100 camas hospitalarias, principalmente destinadas ao tratamento de nenos desnutridos. Neste centro tamén hai unha clínica móbil e servizo de ambulancia.

St Marys Rehabilitacion Centre encárgase ademais do coidado de 120 nenos orfos, aproximadamente, distribuídos en 8 casas de acollida dentro da propia misión. O centro conta cun programa de apoio a máis de catrocentos nenos dentro do programa Rainbow, que se encarga principalmente do seguimento e escolarización dos nenos, ademais de cubrir as súas necesidades básicas de manutención e de saúde.

No poboado de Chezi existe unha escola pública de educación primaria, St Mathias Primary School, á que asisten arredor de 1000 nenos e nenas entre 6 e 14 anos. Na súa construción participaron varias ONG españolas (Manos Unidas, Active Africa...)

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Web Misioneras de María Mediadora
* Información de St Mary's Rehabillitacion Centre