recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Manuel Enríquez Fernández**, nado en Taramundi cara a 1878 e finado en Lugo o 29 de abril de 1937, foi un obreiro, sindicalista e político asturiano.

Traxectoria
-----------

Veciño de Pacios. Directivo da UGT da Pontenova, foi vicepresidente do Sindicato Obreros Mineros Lugo-Sección Pontenova en 1923 e presidente da Agrupación Socialista Obrera La Lucha de Puentenuevo en 1936. Foi concelleiro do Concello de Vilaoudriz. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte do comité da Fronte Popular de Vilameá e Vilaoudriz xunto con Ángel Pérez Gándaras, José Antonio Dopacio Mesa e Jesús Sampedro Vázquez. Foi detido o 17 de agosto. Xulgado en Lugo por rebelión militar, foi condenado a pena de morte. Foi executado en Lugo o 29 de abril de 1937 con Emilio Timiraos Cervo, Eduardo Suárez García, Daniel Fernández López, Marcelino Alba Meicín, Antonio García Gómez, José María Gallo Gallo e Faustino Fernández Cartategui.

Notas
-----

1. ↑  *BOP Lugo*, 11-11-1936, p. 3.
2. ↑  *El Compostelano*, 30-4-1937, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Manuel Enríquez Fernández na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Represión franquista en Lugo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q110846776
* DSBE: 14888\_enriquez-fernandez-manuel

 |
**Jesús López Bermúdez**, nado na Coruña o 23 de abril de 1913 e finado na mesma cidade o 21 de setembro de 1993, foi un médico galego.

Traxectoria
-----------

Formouse como médico en París. Exerceu como médico no exército republicano dende os primeiros días da guerra nas milicias que defenderon Madrid, e despois noutras frontes durante a guerra. Coa derrota da República exiliouse en Francia e estivo internado nos campos de concentración de Barcarés e Argèles-sur-Mer, onde exerceu como médico. Participou nas actividades de resistencia contra a ocupación nazi. Regresou a Galicia en 1954, e volveu exercer como médico na Coruña. Foi académico de número da Real Academia de Medicina e Cirurxía de Galicia. Morreu nesa cidade o 21 de setembro de 1993.

Notas
-----

1. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 22-9-1993, p. 36, 70.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Simón Lorda, David (2010). "Os nomes do exilio (médico, republicano, galego)" (PDF). *Cadernos de Atención Primaria* **17**: 264–270.

### Ligazóns externas

* Repertorio biobibliográfico do exilio galego
**José Manuel Silva Losada**, coñecido como **Sakuska**, nado en Cambados cara a 1897, foi un empresario e político galego.

Traxectoria
-----------

Emigrante na Arxentina, ao seu regreso foi propietario da empresa de autobuses Plus Ultra, que cubría a liña entre Cambados e Pontevedra. Posteriormente montou o Café Sakuska e máis tarde puxo un coche de servizo público. Secretario da Agrupación Socialista de Cambados, co triunfo do Frente Popular nas eleccións de febreiro de 1936, foi nomeado concelleiro e elixido alcalde de Cambados o 15 de marzo.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi detido. O 24 de setembro foi posto a disposición do comandante militar de Pontevedra polo delegado de Orde Pública xunto a Elías Porto Trigo e Antonio Chaves del Río, detidos no cárcere de Cambados. Foi xulgado en Consello de guerra o 10 de decembro de 1936, con Antonio Chaves del Río, Peregrino Pontevedra González, Juan José Varela Oubiña, Manuel Bugallo Martínez e Manuel Martínez Piñeiro. Condenado a cadea perpetua, pasou polo campo de concentración da Illa de San Simón, foi trasladado ao penal de San Cristóbal de Pamplona en maio de 1937, para finalmente cumprir condena na Prisión Central de Figueirido dende xullo de 1940, de onde saíu en liberdade provisional en 1941. Despois dedicouse a seguros, representacións e outros negocios.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Salgado Pérez** |  **Alcalde de Cambados** 1936 | Sucesor:**Manuel Silva Núñez** |

Notas
-----

1. ↑  *El Pueblo Gallego*, 18-3-1936, p. 15.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 11-12-1936, p. 9.
3. ↑  "Orden de 2 de septiembre de 1941 por la que se concede libertad condicional provisional a ciento ochenta y ocho penados", *BOE*, 24-9-1941, p. 7374.
4. ↑  Manolo Silva corrixe á prensa

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Domínguez Pereira, Jacobo (2004). *Un pobo deitado ó sol, á beira do mar. A Segunda República en Cambados*. Cambados: CANDEA. ISBN 84-920310-9-3.

### Ligazóns externas

* 

* José Manuel Silva Losada na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en Los presos del penal de Ezcaba

* Alcaldes de Cambados dende 1909 ata 2008
Logo de iPad
O **iPad** é un dispositivo computacional do tipo Tablet PC deseñado pola empresa estadounidense Apple Inc. Foi presentado ó público o 27 de xaneiro do 2010, nunha conferencia de prensa no Yerba Buena Center for the Arts na cidade de San Francisco. Antes da súa presentación, xurdiron diversos rumores acerca do seu nome, dentro dos que se incluían *iSlate* e *iTablet*.

Distribución
------------

O iPad comezará a ser distribuído o 3 de abril de 2010 nos Estados Unidos de América. As versións 3G venderanse libres, sen subrogarse á prestación de servizos por unha compañía concreta de comunicacións. Porén, varias compañías anunciaron paquetes de datos a prezos especiais para os modelos 3G de forma análoga ós servizos do iPhone.

A distribución e venda levarase a cabo mediante tendas Apple físicas e por Internet, así coma nos distribuidores habituais da marca.

Notas
-----

1. ↑  Will Apple's Tablet Actually Be Called the iPad? New Trademarks Filed This Week *(en inglés)*
2. ↑  "Steve Jobs presenta el iPad, el nuevo 'tablet PC' de Apple" *El Mundo* *(en castelán)*.
3. ↑  "Una breve dosis de iPad" *El Mundo* *(en castelán)*.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***IPad***  |

### Outros artigos

* Apple

### Ligazóns externas

* iPad

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2796
* EBID: ID
* GEC: 0522857
* GiantBomb: 3045-121
* GND: 7712886-2
* LCCN: sh2010009235

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre informática é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
**Jesús María Fernández Portela**, nado no Rosal en 1952, é un exmestre e expolítico galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Mestre de profesión. Encabezou a candidatura do PPdeG nas municipais do 1999 no Rosal e acadou a alcaldía con maioría absoluta conseguindo 7 concelleiros, cando a maioría eran tamén 7.

Volveu encabezar a candidatura do PPdeG nas municipais do 2003 e volveu conseguir a maioría absoluta, e conseguiu 3 concelleiros máis, en total 10.

Volveu encabezar a candidatura do PPdeG nas municipais do 2007 e volveu conseguir a maioría absoluta, pero perdeu un concelleiro, quedando con 9 concelleiros.

Volveu encabezar a candidatura do PPdeG nas municipais do 2011 e volveu conseguir a maioría absoluta mantendo os 9 concelleiros.

Volveu encabezar a candidatura do PPdeG nas municipais do 2015 e volveu conseguir a maioría absoluta, pero perdeu un concelleiro, quedando con 8 concelleiros.

Foi deputado provincial de Pontevedra.

En xaneiro do 2018 cumpriu os 65 anos, polo que decidiu xubilarse e deixar a alcaldía. Sucedeuno ata a entón tenenta de alcalde María del Carmen Alonso Alonso.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José Luis Martínez Rodríguez** |  **Alcalde do Rosal** 1999-2018 | Sucesor:**María del Carmen Alonso Alonso** |

Referencias
-----------

1. 1 2  El alcalde de O Rosal repite como candidato para ´ayudar a los vecinos´
2. ↑  Elecciones en O Rosal | Minoría del PSOE guardés y mayoría del PP en O Rosal
3. ↑  Fernández Portela deja la Alcaldía de O Rosal después de 19 años
4. ↑  "María del Carmen Alonso, nueva alcaldesa de O Rosal". Arquivado dende o orixinal o 07 de marzo de 2018. Consultado o 07 de abril de 2018.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais no Rosal

### Ligazóns externas

* Entrevista en infomiño.com
**Manuel Díaz González**, nado en Sirgueiros (O Incio) o 29 de xaneiro de 1886 e finado no mesmo concello o 11 de setembro de 1936, foi un médico e político galego.

Traxectoria
-----------

Foi o primeiro dos once fillos de Juan Díaz Mendoza. Con doce anos sufriu unha meninxite. Fixo o bacharelato en Santiago de Compostela e cando rematou, en 1907, iniciou os estudos de medicina na mesma cidade. Recibiu o título de médico en 1913. Exerceu a medicina en La Bañeza antes de trasladarse á Cruz do Incio a principios da década dos anos vinte.

O 16 de febreiro de 1924 foi elixido alcalde do Incio, posto no que permaneceu ata o 10 de novembro do mesmo ano, tamén foi deputado provincial. En 1929 foi nomeado médico municipal do Incio, continuando como tal ata 1936, e era coñecido como "O médico dos pobres" por non cobrar aos necesitados.

Na época da II República colaborou no periódico local *Siembra*, militou no Partido Republicano Gallego e máis tarde en Izquierda Republicana. Detido en agosto de 1936, foi asasinado o 11 de setembro no lugar de Casilla da Sierra, no km 11,1 da estrada de Laiosa á Cruz do Incio, na parroquia de Eirexalba.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:' |  **alcalde do Incio** 1924 | Sucesor:' |

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Díaz Gómez, José Luis (2009). *Represalia e desagravio dun médico lucense republicano*. Sada: Do Castro. ISBN 978-84-8485-302-2.
* *Dr. Manuel Díaz González (1886-1936). O Pequeniño do Incio* (PDF). O Incio: Familia Díaz. 2012. ISBN 978-84-616-2229-0. Consultado o 23/4/2013.

### Ligazóns externas

* 

* Manuel Díaz González na páxina web *Nomes e Voces*.
* "O Incio acogerá un homenaje al médico republicano Manuel Díaz González" *El Progreso*, 30/9/2011 *(en castelán)*.
|  |  |
| --- | --- |
|  | Este artigo amosa escritos xaponeses. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros. |

**Isoroku Yamamoto** (山本 五十六, やまもと いそろく), nado en Nagaoka, prefectura de Niigata, no Xapón, o 4 de abril de 1884, e finado nas Illas Salomón en 1943, foi un almirante xaponés.

Cursou estudos na Escola Naval e máis tarde participou na guerra ruso-xaponesa. En 1926 foi nomeado agregado naval da embaixada xaponesa en Washington e, entre 1934 e 1935, representou ao seu país na conferenza naval de Londres, na que rexeitou as peticións internacionais para que o Xapón reducira a súa frota de guerra.

En 1936 foi nomeado viceministro da frota xaponesa e, pouco despois do inicio da segunda guerra mundial, comandante en xefe das forzas navais. Opúxose á participación xaponesa na contenda bélica, argumentando que o Xapón non contaba cos recursos necesarios para vencer aos Estados Unidos, pero unha vez decidida, planificou o ataque sobre Pearl Harbor, convencido de que só un ataque por sorpresa danaría ás forzas estadounidenses. Porén, tal como predicira, trala vitoria estadounidense na batalla de Midway a guerra cambiou de signo e comezou o declive do Xapón.

Yamamoto morreu durante unha inspección da fronte, ao ser derribado o avión no que viaxaba polo exército estadounidense, que lograra descifrar o código secreto dos xaponeses e coñecía a ruta que ía seguir o aparato que trasladaba ao almirante.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Segunda guerra mundial

### Ligazóns externas

* Biografías e vidas

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q152325
* WorldCat
* VIAF: 811635
* BNF: 16682566g
* BRE: 4926454
* DeutscheBio: 118960997
* Dodis: P5401
* EBID: ID
* FAST: 41497
* GEC: 0072798
* GND: 118960997
* ISNI: 0000 0000 8349 8414
* LCCN: n79095556
* NDL: 00318804
* NKC: jn20000720112
* NLG: 109776
* NNDB: 000024584
* NTA: 075010038
* SNAC: w67h23jb
* SUDOC: 050617478
* WikiTree: 高野-1

 |
**José Manuel Vázquez Vázquez**, "Manel", nado na Illa de Arousa en 1972[], é un político galego do PSdeG-PSOE.

Traxectoria
-----------

É licenciado en Ciencias Económicas. Nas eleccións municipais de 1999 presentouse á alcaldía da Illa de Arousa encabezando a candidatura do PSdeG-PSOE e foi elixido alcalde co apoio do BNG, sendo o primeiro alcalde electo trala segregación da Illa de Vilanova. Continuou como alcalde nas municipais de 2003 en minoría. Nas municipais de 2007 acadou a alcaldía por maioría absoluta. Nas municipais de 2011 volveu acadar a alcaldía grazas a un pacto co BNG. Nas eleccións xerais de novembro do 2011 foi candidato número 3 do PSdeG-PSOE ó Congreso por Pontevedra, pero non logrou ser elixido. En setembro de 2013 disputou fronte a Xosé Ramón Gómez Besteiro as primarias ao cargo de Secretario Xeral do PSdeG, pero non logrou o posto. Renunciou a presentarse á reelección nas municipais de 2015, sendo substituído por Carlos Iglesias Cores á fronte dos socialistas, que logrou revalidar a alcaldía para o PSdeG con maioría absoluta.

Tras abandonar a alcaldía ocupou cargos de confianza na Deputación de Pontevedra, e formou parte da Exectutiva Provincial do PSdeG en Pontevedra como Secretario de Acción Electoral a partir de 2018, sendo confirmado trala renovación dos órganos de dirección provincial en 2022.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Manuel Dios Oubiña**
(xestora) |  **Alcalde da Illa de Arousa** 1999 - 2015 | Sucesor:**Carlos Iglesias Cores** |

Notas
-----

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais na Illa de Arousa

### Ligazóns externas

* Manel Vázquez, vicesecretario de Acción Electoral del PSdeG-PSOE en Pontevedra
* David Regades aspira a convertir el PSOE de Pontevedra en el «graneiro electoral» del cambio en Galicia
A **illa Mangole** (en indonesio: *Pulau Mangole*, tamén chamada anteriormente *xulla Mangola*.) É unha illa de 1.228´5 km² nas illas Sula, que á súa vez forman parte das Illas Molucas en Indonesia. Atópase ao leste da illa Taliabu e ao norte da illa Sanana. No censo de 2010 uns 36.332 habitantes vivían na illa de Mangole. Na súa economía predomina a industria da madeira.

A costa de Mangole ten de ao redor de 295 km de longo, a súa capital é a localidade de Auphonia situada no suroeste. Mangole é, en gran medida, montañosa e boscosa.

Do mesmo xeito que as outras illas de Sula, pertencía ao Sultanato de Ternate. Os Países Baixos, a partir de 1683, convertérona na súa colonia, que se mantivo ata 1949. A continuación, pasou a formar parte da provincia de Maluku (Molucas). Posteriormente, desde 1999 integra a recentemente creada provincia de Maluku Utara.

A maioría dos seus habitantes pertencen ás etnias malaiopolinesias. Nun principio, os residentes de Mangole eran probablemente do leste de Célebes. A maioría da poboación practica o establecido polas crenzas aborixes. Nos últimos anos, con todo, a proporción que profesa o islam foi en aumento. Úsase oficialmente a lingua indonesia, aínda que localmente utilízase a lingua taliabu.

Notas
-----

1. ↑  Goodall, George (Editor)(1943) Philips' International Atlas London, George Philip and Son map 'East Indies' pp.91-92
2. ↑  "World: Asia-Pacific. Quake rocks Indonesian islands". Consultado o 24 de setembro de 2010.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Mangole*** |

### Ligazóns externas

* Encyclopædia Britannica: *Sula*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1529054
* EBID: ID
* GeoNames: 1636360
* OSM: 7220473

 |
**José Manuel Varela Ferreiro**, nado en Val do Dubra o 20 de xuño de 1984, é un político galego do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Foi elixido candidato do PPdeG á alcaldía de Val do Dubra nas eleccións municipais de 2019. En ditos comicios foi a segunda forza máis votada tras Anova, e foi elixido alcalde co apoio de TEGA e un concelleiro independente cos que formou goberno. Nas municipais de 2023 encabezou de novo a candidatura do PPdeG e quedouse ás portas da maioría absoluta, mais non conservou a alcaldía dado que o PSdeG-PSOE e Anova pactaron a elección do socialista Diego Díaz Méndez como alcalde.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Antonio Negreira Noya** |  **Alcalde de Val do Dubra** 2019 - 2023 | Sucesor:**Diego Díaz Méndez** |

Notas
-----

1. ↑  "Val do Dubra se encamina hacia un tripartito de PP, Terra Galega y un independiente". *La Voz de Galicia*. 18 de xuño de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Val do Dubra
**Juan Bernardo Quiroga Uría**, nado no Hospital (Quiroga) foi un vocal da Xunta Superior de subsidios, armamento e defensa de Galicia e deputado das Cortes de Cádiz, sendo un dos que votou a Constitución de 1812.

Traxectoria
-----------

A súa familia residía na chamada Casa Grande de Trives, na Pobra de Trives. Era avogado e vocal da Xunta Superior de subsidios, armamento e defensa de Galicia. Con Pedro Cortiñas e Bernardo Martínez foi elixido deputado polos doce electores do distrito de Ourense o día 15 de maio de 1810, data na que adquiriron os seus poderes. O 17 de setembro de 1810 a Comisión de Poderes das Cortes de Cádiz aprobou os mesmos.

Membro de varías comisiones, entre elas a de Empregos e a de Memoriais, interveu en diversos debates. Resultou elixido Vicepresidente das Cortes o 24 de novembro de 1812. No Diario de Sesións do 1 de novembro de 1810, noméano membro da Comisión encargada de examinar as listas de empregados e o 22 de xullo de 1811 elíxeno para formar parte da Comisión de Supresión de Empregos, en substitución do deputado galego Durán de Castro.

Tomou a palabra na sesión de 30 de xaneiro de 1811 en relación coa proposición para que se declare o dereito que os reinos e provincias de América tiñan para nomear deputados polas mesmas regras polas que se nomearon os das provincias europeas, isto é, un por cada 50.000 habitantes. Maniféstase a favor de permitir a designación dos representantes das mesmas e afirma que de non admitirse deberían os deputados retirarse *ata que viñeran os representantes de América*.

Proclamación de la Constitución de Cádiz, por Salvador Viniegra. A constitución de Cádiz —o 19 de marzo de 1812— supón a orixe da creación do Estado liberal español.
Intervén na sesión do 25 de setembro de 1811 na que se debate sobre a elección secreta ou pública dos electores que deben concorrer á capital da provincia para elixir aos deputados de Cortes, pronunciándose a favor do carácter segredo da mesma e afirma textualmente: *Pois pode suceder que todos ou a maior parte dos electores sexan colonos de algún señor, e se é pública a votación, veríanse como precisados a elixilo*.

O 4 de outubro de 1811 consta o seu voto particular *contra o acordo das Cortes relativo a que non se estendese a un ano despois da deputación a prohibición de admitir empregos os Deputados, e solicitalos para si nin para outros*. O 24 de xaneiro de 1812 foi designado para a Comisión de Exame de Memoriais, cesando o 23 de maio de 1812. O 10 de outubro de 1812 foi elixido membro da Comisión encargada de facer cumprir os mandatos do presidente das Cortes e os da Constitución. Firmou a Constitución liberal de Cádiz aprobada o 19 de marzo de 1812.

Casou con María Manuela de Prado, e foi pai de Ramona Quiroga de Pardo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Los ourensanos que votaron 'la Pepa'
* Los Diputados Doceañistas
* Casa Grande de Trives
* Ficha no Congreso dos Deputados

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535446
* DBE: juan-bernardo-quiroga-y-uria

 |
**Kenneth Donald Cameron** é un astronauta estadounidense que participou nas misións STS-37, STS-56 e STS-74. Pasou un total de 23,42 días no espazo.

Traxectoria
-----------

Cameron naceu o 29 de novembro de 1949 en Cleveland, Ohio. É graduado en ciencia aeronáutica e astronáutica polo Instituto de Tecnoloxía de Massachusetts en 1978, e máster polas mesmas materias en 1979. Graduouse na Escola de Pilotos de Proba da Armada dos Estados Unidos en 1983. Fixo varios cursos de idioma ruso e sistemas espaciais rusos no MIT, o JSC e o Centro de Adestramento Cosmonauta Gagarin en Moscova. Ten un máster en administración de empresas pola Universidade do Estado de Míchigan en 2002. Está casado e ten dous fillos. Entre as súas afeccións están o atletismo, a carpintería e o motociclismo.

Foi seleccionado como candidato pola NASA en maio de 1984, converténdose oficialmente en astronauta en xuño de 1985. Formou parte da tripulación das misións STS-37 como piloto e das STS-56 e STS-74 como comandante.

Notas
-----

1. 1 2 3  NASA, ed. (2018). "KENNETH D. CAMERON (COLONEL, USMC, RET.) NASA ASTRONAUT (FORMER)" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 08 de febreiro de 2017. Consultado o 4 de setembro de 2018.
2. 1 2 3  Mark Wade (2018). "Cameron, Kenneth Donald" (en inglés). Consultado o 4 de setembro de 2018.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Kenneth D. Cameron***  |

### Outros artigos

* STS-37
* STS-56
* STS-74

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q378952
* NASA: cameron

 |
**Kenneth P. Aplin**, nado o 9 de outubro de 1958, e finado en 2010, é un biólogo australiano coñecido como **Ken P. Aplin**, que foi investigador asociado ao Instituto Smithsoniano.

Traxectoria
-----------

En 1981, obtivo o título de B.A. (*Bachelor of Arts*) en arqueoloxía na Australian National University e, en 1990, o de doutor en bioloxía na Universidade de Nova Gales do Sur, de Sydney.

Os seus intereses en investigación centráronse principalmente non só nos mamíferos terrestres da fauna das rexións Australo-Papúa e da *liña de Wallace*, senón que se estendeu fóra destas rexións tamén aos roedores murinos do Vello Mundo.

Taxons descritos
----------------

Entre outros, describiu a familia dos *Acrobatidae*, marsupiais da orde dos *Diprotodontia* (citado en M. Archer (ed.), *Possums and Opossums*: xxii).

Abreviatura
-----------

A abreviatura **Aplin** emprégase para recoñecer a Ken P. Aplin como autoridade na descrición e taxonomía en zooloxía.

Notas
-----

1. ↑  Equivalente ao actual nivel de *grao* nos plans de estudos de Europa.
2. ↑  Ken P. Aplin Arquivado 10 de outubro de 2016 en Wayback Machine. na web do *Department of Vertebrate Zoology* da Smithsonian Institution.
3. ↑  *Acrobatidae* en MSW.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20171036
* WorldCat
* VIAF: 167666307
* GND: 1137470917
* ISNI: 0000 0001 1505 8043
* LCCN: no2011029511
* NKC: hka2015880614
* NTA: 394329465
* ResearchGate: Ken\_Aplin
* SUDOC: 155940120

 |
**Juan Otero Maestú**, nado en 1895, foi un poeta e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Soldador. Emigrou a Nova York. Dono da taberna O Nicho na Illa de Arousa. Foi líder da Sociedad de Oficios Varios da Illa afiliada á UGT. Correspondente na Illa do semanario socialista pontevedrés *La Hora*, publicou algúns poemas en *¡¡Revolución!!* e tamén colaborou en *El Obrero* de Ferrol. Afiliouse ao PSOE e formou parte da agrupación socialista da Illa creada o 23 de xaneiro de 1932. Na súa taberna proclamouse a República Federal da Illa de Arousa, da que foi nomeado ministro de propaganda. Durante o período inmediato á Guerra Civil formou parte dos sindicatos falanxistas e despois do Sindicato Vertical. A finais dos anos cincuenta foi correspondente de *El Pueblo Gallego* na Illa.

A partir dun dos seus poemas Tonhito de Poi creou o tema "Maruja da cansela".

Vida persoal
------------

Casou con Teresa Dios Suárez.

Notas
-----

1. ↑  O Partido Socialista da Illa cumple 75 anos

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Santiago Otero Pouso, "Pajares"
**Labarnas I** foi o fundador da monarquía hitita, que, supostamente, gobernou entre os anos -1680 e -1650. Sucedeuno o sobriño da súa muller Hattusilis I.

Traxectoria
-----------

O seu nome é de orixe luvita; probabelmente quere dicir "o gobernante poderoso". Crese que foi xenro de Pusarrumas e herdeiro designado. A súa muller era Tawannanna (nome luvita que quere dicir "a máis recta"), suposta filla de Pusurramas e herdeira primeira pola desherdamento do fillo Papahdilmah ao que correspondía o trono. Enfrontouse ao seu cuñado Papahdilmah que foi recoñecido rei polos principais funcionarios, e finalmente saíu vencedor da loita; a represión sobre os derrotados foi forte.

Non se conservou evidencia directa deste rei, que aparece citado por primeira vez no Rescrito de Telibinus, un rei hitita que gobernou máis dun século despois. No rescrito, Labarnas aparece como un poderoso monarca que ensanchou o reino ata "o mar", sentando as bases dos prósperos reinados dos seus inmediatos sucesores, Hattusilis I e Mursilis I: Labarnas chegou ao mar (probabelmente o mar Negro ou o mar Mediterráneo, pois sábese que o seu sucesor dominaba Adaniya (Cilicia)). Designou a un fillo gobernador de Hupisna, Tawunawa, Nenasa (Nenašša), Landa (ao leste de Hattusa), Zallara (rexión na beira noroeste do Lago do Sal), Parsuhanta ou Purushanda (Paršuhanta ou Purušhanda) e Lusna (Lušna). Ao oeste atopábase Arzawa, que probabelmente era un reino luvita que acadara a hexemonía, e crese que Labarnas puido dominar algunhas cidades que antes eran deste reino.

A maioría dos reis hititas adoptaron *Labarnas* como título real (de forma análoga ao uso do título de César entre os emperadores romanos), o que leva a algúns historiadores a suscitar que Labarnas I non existiu realmente e que as referencias do *Rescripto de Telibinus* deberían atribuírse a Hattusilis I.

| Hititas |
| --- |
| *Segue a:* - | **Labarnas I**(-1680--1650) | *Precede a:* Labarnas II |
|  |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q313312
* EBID: ID

 |
**Juan Padrón**, nado en Matanzas o 29 de xaneiro de 1947 e finado na Habana o 24 de marzo de 2020, foi un caricaturista, realizador de debuxos animados, ilustrador, historietista e guionista cubano.

Traxectoria
-----------

Acadou a licenciatura de Historia da Arte na Universidade da Habana. Os seus primeiros traballos aparecen por primeira vez no suplemento estudantil *Mella*. Traballou como cámara de mesa na sección filmica das FAR (Fuerzas Armadas Revolucionarias). En 1970 publicou na revista Pioneiro o seu popular personaxe Elpidio Valdés.

Comezou a traballar no ICAIC (Instituto Cubano de Arte e Industrias Cinematográficas) en 1974 como director de debuxos animados. Creador ademais das series de animados *Filminuto* e *Quinoscopio*, este último en colaboración co humorista arxentino Quino, creador de *Mafalda*. Realiza a súa primeira longametraxe en 1979, *Elpidio Valdés*), e o segundo, *Vampiros en La Habana*, en 1985. Foi tamén membro da directiva da UNEAC.

Notas
-----

1. ↑  "Fallece en Cuba el conocido realizador audiovisual Juan Padrón". Arquivado dende o orixinal o 01 de xuño de 2020.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1377336
* WorldCat
* VIAF: 75051834
* Allmovie: p105352
* AlloCiné: 12373
* BIBSYS: 10003646
* BNE: XX4660731
* BNF: 16197063m
* DeutscheBio: 133785998
* Dialnet: 3578355
* Filmportal: ID
* GND: 133785998
* IMDb: nm0655870
* ISNI: 0000 0001 1617 2913
* LCCN: n92045497
* SUDOC: 115662162
* TMDb: 938171

 |
**Jesús Sampedro Vázquez**, nado na Pontenova, foi un practicante e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Miguel Sampedro Villar, xefe da estación de Vilaoudriz, e Elena Vázquez Gayoso. Estudou o bacharelato no Instituto de Lugo. Foi nomeado practicante do Concello de Vilaoudriz en novembro de 1931. Foi secretario da Agrupación local do Partido Republicano Radical Socialista de Vilaodriz en 1933. Estaba vinculado ao sindicalismo de clase nas minas de Vilaoudriz. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 formou parte do comité da Fronte Popular de Vilameá e Vilaoudriz constituído o día 20, xunto con Ángel Pérez Gándaras, José Antonio Dopacio Mesa e Manuel Enríquez Fernández. Fuxiu e despois estivo agochado varios meses na súa casa, sen ser descuberto nos continuos rexistros que se realizaban. Xulgado en Lugo, foi declarado en rebeldía. Abríronlle expediente de responsabilidades políticas en 1937, e foi reclamado polo xuíz de instrución especial militar de Ribadeo en maio de 1937 xunto con Cándido Rodríguez, Antonio Ferreiro Vérez, Emilio Roncandio Vicario e José Murias Rodríguez. Entregouse en 1939 e ingresou na Prisión de Lugo o 27 de maio. Xulgado en Lugo por rebelión militar o 28 de marzo de 1940 xunto con José Murias Rodríguez e Emilio Roncandio Vicario, foi condenado a prisión. Saíu do Cárcere de Lugo o 4 de agosto de 1940. Volveu traballar como practicante na Pontenova nos anos corenta. Despois exiliouse en Venezuela.

Vida persoal
------------

Casou na Pontenova con María de las Mercedes Gallo Lamas en agosto de 1941.

Notas
-----

1. ↑  *Las Riberas del Eo*, 6-10-1928, p. 6.
2. ↑  *El Progreso*, 12-11-1931, p. 2.
3. ↑  *BOP Lugo*, 11-11-1936, p. 3.
4. ↑  *La dictadura franquista*, p. 40.
5. ↑  *BOP Lugo*, 3-5-1937, p. 1.
6. ↑  *BOP Lugo*, 2-5-1937, p. 2.
7. ↑  *El Progreso*, 29-3-1940, p. 2.
8. ↑  *BOP Lugo*, 19-9-1960, p. 2.
9. ↑  *El Progreso*, 3-9-1941, p. 3.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* 

* Jesús Sampedro Vázquez na páxina web *Nomes e Voces*.
* Ficha en represión franquista en Lugo
**Jesús Sancho Rof**, nado en Madrid o 16 de decembro de 1940, é un político e profesor universitario español que foi ministro nos gobernos de UCD durante as presidencias de Adolfo Suárez e Leopoldo Calvo-Sotelo.

Traxectoria
-----------

Con vínculos familiares en Galicia, é neto de Juan Rof Codina e sobriño de Juan Rof Carballo. É doutor en Ciencias Físicas pola Universidade Complutense de Madrid, da que foi Catedrático de Óptica e Estrutura da Materia.

### Actividade política

Nos últimos anos do franquismo foi director xeral de Radiotelevisión Española (RTVE), substituíndo no cargo a Juan José Rosón. Restablecida a democracia foi director xeral de Política Interior e subsecretario do Interior, onde destacou como 'número dous' e home de confianza de Rodolfo Martín Villa, a quen o unía unha grande amizade dende a universidade.

Foi o fundador e líder da Federación Social Independiente, agrupación de corte socialdemócrata que remataría integrándose na Unión de Centro Democrático (UCD), e nas eleccións xerais de 1977 foi elixido deputado por este partido pola provincia de Pontevedra, repetindo nas eleccións de 1982 e nas de 1986, esta vez con Alianza Popular (AP).

En 1979 foi nomeado ministro de Obras Públicas e Urbanismo e prometeu a construción dun millón de pisos de protección oficial. Coa chegada ao poder de Leopoldo Calvo-Sotelo en 1981, foi nomeado ministro de Traballo, Sanidade e Seguridade Social, sendo impulsor do I Acordo Nacional de Emprego entre a CEOE, Comisións Obreiras, UGT e o Goberno. Deixou o cargo en 1981 en parte debido ás súas declaracións sobre a chamado síndrome tóxica, provocado por aceite de colza adulterado. Tres semanas despois da morte da primeira vítima producida polo aceite de colza declarou en TVE: 

> 
> 
> [El síndrome] es menos grave que la gripe. Lo causa un bichito del que conocemos el nombre y el primer apellido. Nos falta el segundo. Es tan pequeño que, si se cae de la mesa, se mata.
> 
> 

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Joaquín Garrigues Walker** | **Ministro de Obras Públicas e Urbanismo**6 de abril de 1979 - 28 de febreiro de 1981 | Sucesor:**Luis Ortiz González** |
| Predecesor:**Félix Manuel Pérez Miyares** | **Ministro de Traballo**1981 | Sucesor:**Santiago Rodríguez Miranda** |
| Predecesor:**Alberto Oliart Saussol** | **Ministro de Sanidade e Seguridade Social**1981 | Sucesor:**Manuel Núñez Pérez** |

Notas
-----

1. ↑  El País (24 de octubre de 1995). ""Un bichito tan pequeño que, si se cae de la mesa, se mata"".

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lista de deputados galegos no Congreso desde a Transición

### Ligazóns externas

* Jabois, M. (29 de abril de 2009). ""¡Si es el imbécil de Tejero!". Sancho Rof relata el 23-F que vio desde el banco azul". *Diario de Pontevedra*. Arquivado dende o orixinal o 28 de marzo de 2010. Consultado o 17 de decembro de 2011.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3177760
* BNE: XX1431555
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 105930

 |
**Jesús Rey-Alvite Feás**, tamén coñecido como **Jesús Alvite** e **Jesús Rey Feás**, finado en Santiago de Compostela o 10 de outubro de 1979, foi un funcionario de prisións, escritor e xornalista galego.

Traxectoria
-----------

Fillo do xornalista Jesús Rey Alvite e de Concepción Feás Mourelle, e irmán do tamén xornalista Pepe Alvite. En setembro de 1932 foi nomeado correspondente en Santiago de Compostela do xornal *Diario de Pontevedra*. En decembro de 1933 foi elixido Secretario da Comisión Organizadora da Homenaxe ao Secretario do Comité de Autonomía, Enrique Rajoy Leloup. Desde febreiro de 1934 estivo empregado en Madrid na secretaría persoal do avogado e vogal do Tribunal de Garantías, Basilio Álvarez. Separadas pola guerra civil, foi empregado en dúas etapas diferentes do Corpo Xeral de Prisións, desenvolvendo o traballo en prisións como no Penal de El Dueso (Cantabria). O 24 de abril de 1956 foi nomeado socio de honra da compostelá *Unión Protectora de Artesáns*. Continuou coa publicación das guías que por mor das Festas do Apóstolo Santiago facía anualmente o seu pai. Faleceu aos 71 anos, mentres retransmitía por *Radio Galicia* a súa columna habitual.

Colaborou con diversos medios de comunicación galegos, como *La Voz de Galicia* (da que foi delegado en Santiago), *El Correo Gallego*, *El Ideal Gallego* e *Radio Galicia*. Tamén foi correspondente en Santiago do xornal madrileño *La Tarde* desde agosto de 1948.

Unha rúa compostelá leva o nome *Irmáns Rey Alvite* en lembranza súa e do seu irmán José.

Vida persoal
------------

Casou con Francisca Díez García (falecida o 7 de decembro de 1953), coa que tivo a María del Carmen Matilde e a María Concepción.

Obra escrita
------------

* *Sombras de presidio* (1936).
* *Homenaje al fundador de estas publicaciones, Jesús Rey Alvite* (1943). Impreso na *Litografía e Imprenta de Roel*, A Coruña; 67 páxinas.
* *Congreso luso-hispano-americano de anatomía celebrado en Galicia: brillante sesión de clausura* (1943). Artigo publicado no número 3 da revista pontevedresa *Finisterre*.
* *Congreso luso-hispano-americano de anatomía celebrado en Galicia* (1944). Artigo publicado no número 4 da revista pontevedresa *Finisterre*.
* *Dos periodistas y un locutor: ¿1944, año Jacobeo?* (1944). Artigo publicado no número 6 da revista pontevedresa *Finisterre*.
* *Juegos Florales en Compostela* (1945). Artigo publicado no número 21 da revista pontevedresa *Finisterre*.
* *La nueva Plaza de Abastos de Santiago de Compostela: una obra modelo del contratista Don Raymundo Vázquez* (1945). Artigo publicado no número 22 da revista pontevedresa *Finisterre*.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 11-10-1979, p. 55.
2. ↑  *El Compostelano, 9-9-1932, p. 4.*
3. ↑  *El Compostelano*, 28-12-1933, p. 2.
4. ↑  *El Pueblo Gallego*, 25-1-1934, p. 10.
5. ↑  *La Noche*, 5-1-1949, p. 3.
6. ↑  *La Noche*, 24-4-1956, p. 2.
7. ↑  *El País*, 19-11-2008, nun reportaxe firmado por José Precedo.
8. ↑  *El Pueblo Gallego*, 8-8-1948, p. 2.
9. ↑  *La Noche*, 8-12-1953, p. 2.
10. ↑  *El Compostelano*, 30-3-1936, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Xenealoxía Alvite
**Manuel Castelín**, alcume de **José Manuel Costas Durán**, nado en Comesaña, Vigo, en 1949 é un pintor e escritor galego.

Traxectoria
-----------

Participou na creación das primeiras revistas de Comix underground español dos 70. Logo percorreu Europa, América Central e América do Sur con exposicións de pintura e concertos sincrónicos (pintura e música ao vivo). Alí interesouse polo espiritismo afrobrasileiro e o xamanismo amazónico. En Mapiá e Anhangás, na Amazonia, conviviu co pobo de Juramidán, investigando os arquetipos que conforman os modelos subconscientes de evolución, que lle inspiraron a súa obra pictórica de mocidade Estelas del Peregrino, e os libros *La Bebida del Poder*, *La Llamada de Acuaria* e *La Guerrera*. A partir de 1991 viviu en Comesaña e Mallorca. Neses anos escribiu un libro en galego, *Viaxe de Orfeo ao fin do mundo*. En 2005 trasladouse a vivir na comunidade alternativa de Aldeafeliz, nos arredores de Bogotá, Colombia.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* blog de Manuel Castelín
**Manuel Ceruelo Ares**, nado en Arzúa en 1913 e finado en Santiago de Compostela o 31 de agosto de 2003, foi un sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Formouse nas Juventudes Libertarias ao final da ditadura de Primo de Rivera, e integrouse no Sindicato de Metalúrxicos durante a República, en 1936 desempeñaba postos directivos do sindicato. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 enrolouse no exército franquista para zafar do que lle agardaba, e con miras de pasar ao bando leal. Evadiuse á zona republicana na fronte de Araba, e loitou primeiro no Batallón Celta en Euskadi e logo no Batallón Galicia da CNT asturiana. Coa caída da fronte do Norte, foi detido e condenado a morte, conmutada logo por trinta anos que quedaron en seis. Ao saír da cadea en 1943 retornou a CNT compostelá e cando en 1946 Manuel Fandiño Ricart colleu a secretaría da CRG, Ceruelo pasou a formar parte do Comité. Coincidindo coa súa actuación no Comité da CRG cobixou e deu traballo no seu negocio de reparación de máquinas de escribir a José Luís Quintas Figueroa, un cenetista vigués que andaba escapado. Na primavera de 1947 unha xigantesca redada deu cabo da CNT en Galicia, Ceruelo foi detido. Foi reclamado polo Xulgado Militar de Vigo en xullo de 1947. Xulgado, foi condenado a nove anos, dez meses e trece días, que cumpriu nas cadeas de Vigo, Lugo e Santoña.

Cando en 1972 o albanel compostelán Manuel Amil Barcia, que fora secretario da CNT do interior entre 1941 e 1944, agonizaba en solitario en Pontevedra logo dunha vida de traballos e persecucións, recibiu a asistencia de Pazos, Ceruelo e outro compañeiro de Santiago, que o acompañaron nos seus derradeiros momentos.

A comezos dos anos setenta, o seu establecemento de material de oficina e reprografía da Rúa República del Salvador era moi frecuentado pola xuventude rebelde, porque era persoa de confianza para todo o que tivera que ver con minervas, vietnamitas e imprentas.

Vida persoal
------------

Casou con Carmen Nieves Calvelo, coa que tivo dúas fillas, Hildelina e María del Carmen Ceruelo Nieves.

Notas
-----

1. ↑  *La Voz de Galicia*, 2-9-2003, p. 42.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 10-8-1947, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Fernández, Eliseo; Pereira, Dionisio (2004). Positivas, ed. *O anarquismo na Galiza*. Santiago de Compostela. p. 60. ISBN 84-87783-79-1.
* Pereira, Dionisio (outono 2003). "Manuel Ceruelo: Quince anos, dez meses e trece días". *Revista @narquista* (17).

### Ligazóns externas

* 

* Manuel Ceruelo na páxina web *Nomes e Voces*.
**Jesús Soria González**, nado en Avilés o 15 de abril de 1881 e finado en Ourense en xaneiro de 1951, foi un pintor, profesor e político galego.

Traxectoria
-----------

Nunha homenaxe a Marcelo Macías en 1917, de pé (de esq. a der.): Losada Diéguez, José Osorio Martínez, Julio A. Cuevillas, Emilio Vázquez Pardo e Jesús Soria. Sentados: Manuel Cambón Fraga, Antonio Gaite Lloves, Benito Fernández e Emilio Amor.
Fillo do pintor Policarpo Soria Álvarez. Estudou na Escola de Artes e Oficios de Avilés e trasladouse a Madrid en 1899 co seu irmán Nicolás. Estudou na Escola Especial de Pintura, Escultura e Grabado de Madrid. Participou en varias Exposicións Nacionais de Belas Artes de Madrid e nas Exposicións de Artistas Avilesinos de 1922 e 1924. Foi profesor de debuxo do Instituto de Ourense dende 1906, do foi catedrático e vicedirector. Tamén impartiu clase na Escola Normal de Maxisterio e foi presidente da Xunta Provincial de Primeira Ensinanza. Ao rematar a ditadura de Primo de Rivera foi nomeado alcalde de Ourense (1930).

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Marcial Ginzo Soto** |  **Alcalde de Ourense** 1930 | Sucesor:**Marcial Ginzo Soto** |

Vida persoal
------------

Casou en 1911 con Pilar González Palacios.

Notas
-----

1. ↑  *La Región*, 9-5-1951, p. 4.
2. ↑  *El Pueblo Gallego*, 21-1-1959, p. 11.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alcaldes de Ourense

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Jesús Soria*** |

* Mural modernista. Jesús Soria Arquivado 13 de xullo de 2013 en Wayback Machine.
Coordenadas: 4°00′N 108°15′L﻿ / ﻿4.000, -108.250

Localización das illas Natuna (provincia das Illas Riau)
Localización das illas Natuna.
O **arquipélago das Natuna** (*Kepulauan Natuna*) é un grupo que consta de 272 illas indonesias, situadas no mar da China Meridional, entre a península Malaia e Sumatra e a illa de Borneo. 

O arcqupélago é unha das partes máis setentrionais de Indonesia. A súa poboación é de aproximadamente 100 000 habitantes. 

Administrativamente, as illas Natuna son un *kabupaten* (nivel da división administrativa de Indonesia que se encontra inmediatamente por debaixoo do nivel de *Propinsi* ou provincia) da provincia das Illas Riau (*Propinsi Kepulauan Riau*), formada por estas illas xunto coas illas Riau, as illas Anambas, as illas Badas e as illas Tambelan. 

Até xullo de 2004 as illas Riau formaban parte da provincia de Riau, en Sumatra; desde entón se lles uniron os dous arquipélagos antes citados para formaren os tres unha nova provincia. En total, a provincia comprende uns 21 992 km² e conta con 1 198 526 habitantes. A capital é a localidade de Tanjung Pinang. 

As principais illas son a propia illa Natuna Besar ou Gran Natuna, dentro das Natunas do Centro, o conxunto das illas Natuna do Sur e as illas Natuna do Norte.

A pesar de que se encontran a centos de quilómetros cara ao oeste, ás veces no grupo das illas Natuna se inclúen as illas Anambas.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Riau

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre xeografía é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---



|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q24854716
* EBID: ID
* GeoNames: 1634312
* TGN: 1009898

 |
**Jesús Souto Vilas**, nado en Campo (Arzúa) o 6 de maio de 1898 e finado en Santiago de Compostela o 1 de novembro de 1977, foi un mestre e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de Francisco Souto Eirín e Generosa Vilas Filloy. Licenciado en Filosofía e letras pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi mestre de San Martiño de Calvos de Sobrecamiño (Arzúa) en 1934. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi nomeado delegado civil de Arzúa en agosto, tomando posesión o 10 de setembro. Foi destituído polo gobernador civil en outubro de 1936. En 1938 publicou o folleto *Hacia una solución hispánica de los problemas sociales la actual organización económica no responde a las necesidades de nuestro tiempo: GENS, esbozo de unas bases para la constitución de las Grandes Empresas Nacional-Sindicalistas*. Colaborou en *El Compostelano*. En 1963 trasladouse á escola de Santiago de Compostela. Finou en Santiago de Compostela o 1 de novembro de 1977.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Juan Manuel Vidal García** |  **Alcalde de Arzúa** 1936 | Sucesor:**Francisco Trillo Castiñeiras** |

Vida persoal
------------

Casou en Santiago de Compostela con Antonia Souto Sáinz en 1927, e foi pai de Jesús Antonio, Ana María, Alfonso, Beatriz, Purificación, María Berta, María Luisa, José Lino, María del Carmen, María de los Ángeles, Francisco e Nina Souto Souto.

Notas
-----

1. ↑  *Primer escalafón de maestros de escuelas nacionales existentes en 31 de diciembre de 1933*. Madrid: Ministerio de Instrucción Pública y Bellas Artes. 1934. p. 58.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 3-6-1934, p. 2.
3. ↑  *La Voz de Galicia*, 9-10-1936, p. 4.
4. ↑  *El Compostelano*, 26-3-1938, p. 1.
5. ↑  Necrolóxica en *La Voz de Galicia*, 2-11-1977, p. 17.
6. ↑  *La Voz de Galicia*, 15-12-1927, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lanero Táboas, Daniel (2006). *Os remendos da memoria. A represión franquista no Concello de Arzúa (1936-1950)*. Arzúa: Concello. ISBN 84-606-4054-X.
* Lanero Táboas, Daniel (2007). "Unha nova ollada á represión franquista en Galicia: Motivacións e extracción social dos represores. O caso de Arzúa" (PDF). *Semata* **19**: 221–239. Arquivado dende o orixinal (PDF) o 05 de marzo de 2016.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q115869822
* BNE: XX2839222

 |
| Illas Leti |
| --- |
|  |
| Vista da illa |
|  |
| Datos |
| Capital |  |
| País | Indonesia |
| Localización | Océano Pacífico |
| Arquipélago | Molucas |
| Linguas |  |
| Poboación (2009) | 7.500 hab. |
| Superficie | 750 km² |
| Densidade |  |
| Coordenadas | 08°10′43.93″S 127°56′28.62″L﻿ / ﻿-8.1788694, -127.9412833Coordenadas: 08°10′43.93″S 127°56′28.62″L﻿ / ﻿-8.1788694, -127.9412833 |
| Maior Altura |  |
|  |
| Localización |
| Localización da illa |
|

As **Illas Leti** en Indonesia son parte da illas Molucas. As illas principais son Moa, Leti e Lakor.

O arquipélago ten 750 km² e unha poboación de aprox. 60.000 habiteantes. A cidade máis importante é Pati, en Moa. A industria inclúe o cultivo da Rice, palma de cocos e tabaco, a cría de animais e a pesca.

Leti, a illa máis occidental, ten aproximadamente unha poboación de 7000 habitantes. A illa é unha cadea de montañas triangular, entre a montaña de Koli Besar no leste e as montañas Rapat no oeste. Leti non ten portos naturais, e está totalmente illada do mundo exterior durante o monzón de decembro a abril, cando os seus peiraos son inutilizables. 
En Leti fálase o idioma Leti.
**James Chance and the Contortions** foi unha banda liderada polo saxofonista e vocalista James Chance e tratouse nun dos grupos de punk jazz orixinais da escena No Wave de Nova York. A súa primeira gravación, acreditada só co nome de Contortions, foi para o recompilatorio de 1978 *No New York*, producido por Brian Eno. O ano seguinte foron publicados dous álbums case simultaneamente a través do selo ZE Records: *Buy* e *Off White* baixo o alcume de James White and the Blacks. os dous disos foron gravados polos mesmos músicos, aínda que ningún deles foi acreditado no libreto dos traballos.

O guitarrista orixinal de The Contortions, Pat Place, acabaría fundando Bush Tetras. Georges Scott tocou con Lydia Lunch e Michael Paumgarten en 8-Eyed Spy. Pouco despois, o guitarrista Jody Harris formou Raybeats con Don Christensen, George Scott III e Pat Irwin. A teclista Adele Bertei formou The Bloods, e despois diso editou un álbum en solitario, *Little Lives*, en 1988. En 1979 George Scott xirou con John Cale, como documenta o álbum *Sabotage Live*. Algúns dos membros de James White and the Blacks, entre os que destacaba Joseph Bowie, posteriormente separaríanse de Chance e formaron a banda Defunkt.

O 30 de novembro do 2010 James Chance, Pat Place, Don Christensen, Jody Harris, Adele Bertei e Robert Aaron reuníronse para realizar unha única actuación no Le Poisson Rouge. Robert Aaron non era un dos membros orixinais, pero colaboraba frecuentemente con Chance.

Discografía
-----------

* *No New York* - 1978
* *Buy* - 1979
* *Paris 1980 Live Aux Bains Douches* - 1980
* *Live in New York* - 1981
* *Soul Exorcism* - 1991
* *Lost Chance* - 1995
* *White Cannibal* - 2000

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q45359
* WorldCat
* VIAF: 154393037
* AllMusic: mn0001983489
* Discogs: 88727
* ISNI: 0000 0001 0336 9661
* MusicBrainz: ID
* RocksBackpages: james-chance--the-contortions
* Songkick: 339338

 |