recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Rodolfo Sergio Rodríguez Rodríguez**, nado o 20 de xaneiro de 1956 en Montevideo, é un exfutbolista uruguaio. Xogaba na posición de porteiro e foi internacional coa selección uruguaia, sendo o xogador que máis veces vestiu a camisola nacional.

Traxectoria
-----------

Comezou a súa carreira en Cerro en 1971, sendo transferido a Nacional en 1976. No equipo do Parque Central Rodríguez xogou até 1984, obtendo o Campionato Uruguaio de Fútbol de 1977, 1980 e 1983, a Copa Liberadores 1980 e a Copa Intercontinental de 1980, consagrándose como un dos mellores porteiros da historia do equipo tricolor.

En 1984, Rodríguez foi vendido ao Santos do Brasil, club co que gañou o Campionato Paulista de 1984. Permaneceu no equipo de Pelé até 1987, converténdose nun dos grandes ídolos da afección. En 1986 foi convocado para xogar na súa selección o Mundial de México 1986, pero unha grave lesión na xira previa deixouno sen disputar o Mundial.

En 1987 Rodríguez pasa a xogar no fútbol europeo, máis precisamente no Sporting de Lisboa, club no que estivo até 1989. En 1990, Rodríguez retorna ao Brasil para xogar en Portuguesa, e en 1992 firma co Bahia, equipo co que gaña o Campionato Baiano en 1993 e no ano do seu retiro do fútbol, 1994.

Selección nacional
------------------

Coa selección celeste, gañou a *Copa de Ouro* en 1980, e a Copa América de 1983. Formou parte do cadro uruguaio que disputou a Copa Mundial de Fútbol de 1986, pero non puido xogar ningún partido, por estar lesionado. Rodolfo Rodríguez é o futbolista con máis presenzas na selección de fútbol do Uruguai ao disputar 78 encontros, recibindo 69 goles.

### Participaciones en Copa América

| Copa | Sede | Resultado | PX (G) |
| --- | --- | --- | --- |
| Copa América 1979 | Sen sede fixa | Primeira fase | 4 (-5) |
| Copa América 1983 | Sen sede fixa | Campión | 8 (-6) |

Palmarés
--------

### Campionatos rexionais

| Título | Club | País | Ano |
| --- | --- | --- | --- |
| Campionato Paulista | Santos | Brasil | 1984 |
| Campionato Baiano | Bahia | Brasil | 1993 |

### Campionatos nacionais

| Título | Club | País | Ano |
| --- | --- | --- | --- |
| Primeira División do Uruguai | Nacional | Uruguai | 1977 |
| Primeira División do Uruguai | Nacional | Uruguai | 1980 |
| Primeira División do Uruguai | Nacional | Uruguai | 1983 |

### Copas internacionais

| Título | Club | País | Ano |
| --- | --- | --- | --- |
| Suramericano Sub-20 | Selección xuvenil do Uruguai | 1975 |
| Copa Libertadores | Nacional | Uruguai | 1980 |
| Copa Intercontinental | Nacional | Uruguai | 1980 |
| Copa de Ouro | Selección de fútbol do Uruguai | 1980 |
| Copa América | Selección de fútbol do Uruguai | 1983 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q443423
* FIFA: 181137
* FootballDatabase: 51822
* ForaDeJogo: 195601200001
* NFT: 33610
* Transfermarkt: 116067

 |
A **sedimentoloxía** se refire ao estudo de sedimentos modernos e á comprensión dos procesos que os depositan. Tamén contrasta estas observacións aos estudos de antigas rochas sedimentarias. Os sedimentologos aplican o seu coñecemento dos procesos modernos ás rochas sedimentarias formadas historicamente, permitíndolles entender como foron formadas.

As rochas sedimentarias cobren a maioría da superficie da Terra, rexistran información de moita da historia da Terra, e albergan o rexistro fósil. A sedimentoloxía está intimamente relacionada coa estratigrafía, o estudo das relacións temporais e físicas entre as capas de rocha, ou estratos.

Principios básicos
------------------

O obxectivo da sedimentoloxía, o estudo dos sedimentos, é a extracción de información sobre as condicións deposicionais que actuaron para depositar a unidade de rocha, e a relación das unidades individuais de rocha nunha cunca nun marco coherente da evolución das secuencias e cuncas sedimentarias, e polo tanto, da historia xeolóxica da Terra no seu conxunto.

A base científica disto é o uniformismo, que di que os sedimentos dentro das rochas sedimentarias antigas foron depositados da mesma maneira que os sedimentos que se están a depositar hoxe na superficie da Terra.

As condicións sedimentolóxicas son rexistradas nos sedimentos a medidas que se van depositando, e a forma dos sedimentos na actualidade reflicte os eventos do pasado, e todos os eventos que afectan ao sedimento, dende a fonte do material sedimentario até os esforzos que actuaron sobre eles despois da diaxénese poden ser estudados.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Varva

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q205768
* AAT: 300379586
* BNCF: 45851
* BNF: 11934893g
* EBID: ID
* GEC: 0141519
* GND: 4121648-9
* LCCN: sh85119508
* MAG: 104873425

 |
Wilhelm Dörpfeld e Heinrich Schliemann en Löwentor, Micenas (1885)
**Wilhelm Dörpfeld**, nado o 26 de decembro de 1853 e finado o 25 de abril de 1940, foi un arquitecto e arqueólogo alemán que participou nas escavacións levadas a cabo entre 1877 e 1881 en Olimpia, e posteriormente, xunto a Heinrich Schliemann, en Orcómeno e en Troia.

Traxectoria
-----------

En Troia participou nas escavacións desde 1882 e desenvolveu plenamente a técnica da estratigrafía. No curso da escavación de 1890 atopou restos dun edificio que contiñan cerámicas similares a outros fragmentos achados en Orcómenos, Micenas e Tirinto, polo que deduciu que o estrato que contiña os restos, chamado Troia VI, era o contemporáneo co maior auxe da civilización micénica, e por tanto se podería identificar coa cidade cantada por Homero na *Ilíada,* refutando así a opinión de Schliemann de que Troia II era a Troia homérica.

Trala morte de Schliemann, Dörpfeld proseguiu os escavacións en Troia en 1893 e 1894, desenterrando gran parte do estrato correspondente á cidadela de Troia VI, e observando que a cidade sucumbira violentamente tras un grande incendio. Non chegou a achar a cidade inferior que foi descuberta por Manfred Korfmann a partir de 1988, pero xa supuxera que esta cidade inferior se chegaría a descubrir, posto que algunhas sondaxes que encargou a varios especialistas acharan indicios diso.

En 1902 publicou *Troia und Ilion. Ergebnisse der Ausgrabungen in den vorhistorischen und historischen Schichten von Ilion 1870-1894*, que contén as súas conclusións acerca das escavacións de Troia.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Wilhelm Dörpfeld Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Bibliografía

* Dieter Hertel. *Troya*, páxinas 31-33. Madrid, Acento, 2003. ISBN 84-483-0737-2
* Carlos Moreu. *La guerra de Troya*, páxinas 60-63. Madrid, Oberon, 2005. ISBN 84-96052-91-5

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q60239
* WorldCat
* VIAF: 106965312
* BAV: ADV10202850
* BIBSYS: 1045915
* BNE: XX1151975
* BNF: 10433194n
* BRE: 1949069
* CANTIC: a20126347
* CERL: cnp02033730
* CiNii: DA09299662
* DeutscheBio: 118672169
* EBID: ID
* FAST: 498777
* GEC: 0517492
* GND: 118672169
* ISNI: 0000 0001 2146 4398
* LCCN: no2003088451
* NKC: kup19970000022583
* NLG: 137729
* NTA: 071857117
* OL: OL149145A
* Persée: 12377
* PTBNP: 211734
* SNAC: w6hr6xqx
* SUDOC: 069835721
* Treccani: wilhelm-dorpfeld
* ULAN: 500288114
* UNZ: DorpfeldWilhelm
* WikiTree: Dörpfeld-3

 |
**Robert Millar**, nado en Glasgow o 13 de setembro de 1958, é un ex-ciclista profesional escocés.

Traxectoria
-----------

Dende un principio obtivo salientables posicións en probas de gran prestixio internacional. Así, en 1982 foi segundo no Tour do Porvir e en 1983 foi segundo na Dauphiné Libéré e, debutando no Tour de Francia, gañou unha tirada e quedou terceiro no Gran Premio da Montaña. O ano da súa consagración foi 1984, cando obtivo outra importante vitoria de etapa no Tour, gañou o Gran Premio da Montaña e acabou de cuarto na clasificación xeral, só por detrás de figuras como Laurent Fignon, Bernard Hinault e Greg Lemond.

En 1985, gañou a Volta a Cataluña. Foi o gran dominador da Vuelta Ciclista a España dese ano, pero un inesperado golpe de man dos equipos españois privouno do xersei amarelo na penúltima etapa a prol de Pedro Delgado, quen ata daquela ocupaba a sexta praza da xeral, a moito tempo do escocés. En 1986, volveu á Vuelta a España como un dos grandes favoritos. Gañou a célebre subida aos Lagos de Covadonga. O seu duelo na montaña con Álvaro Pino e Pedro Delgado, foi deixando sen opción a primeiras figuras como Sean Kelly ou Laurent Fignon. A superioridade de Alvaro Pino nas tiradas contra o crono, volveuno deixar en segunda posición. A mesma posición acadou na Volta a Suíza.

No Giro de Italia de 1987 mostrou un gran nivel, quedando segundo na xeral por detrás de Stephen Roche, gañando a clasificación da montaña e unha tirada. En 1988 foi terceiro na Liexa-Bastogne-Liexa e segundo na Volta ao País Vasco. En 1989 gañou unha tirada na Dauphiné Liberé e foi segundo na xeral. No Tour logrou unha nova vitoria parcial e finalizou de décimo na xeral. Gañou a Volta a Gran Bretaña. Xa en 1990 gañou a Dauphiné Liberé e foi segundo na Volta a Gran Bretaña. O seu derradeiro éxito foi o campionato do Reino Unido de fondo en estrada en 1995.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q711397
* WorldCat
* VIAF: 21672467
* BNB: ID
* FAST: 1687964
* LCCN: nb2007023523
* Munzinger: 01000003278
* CyclingArchives: 6053
* ProCyclingStats: 153598

 |
**Rodrigo Roa Duterte**, nado en Maasin, Leyte, o 28 de marzo de 1945, é un político e avogado filipino de orixe mindanaense, actual presidente de Filipinas dende o 30 de xuño de 2016 ó resultar vencedor nas eleccións presidenciais de 2016.

Traxectoria
-----------

Rodrigo Duterte naceu o 28 de marzo de 1945, durante a ocupación estadounidense de Filipinas, en Maasin, hoxe capital de Leyte do Sur, entón parte da provincia insular de Leyte na Mancomunidade Filipina. Froito do matrimonio formado por Vicente G. Duterte (1911-1968), avogado cebuano e Soledad Roa (1916-2012), unha mestra de Cabadbaran, cidade filipina, situada na parte nordeste da illa de Mindanao, de ascendentes maranaos.

O seu avó materno era orixinario de Xiamen na provincia chinesa de Fujian.

O seu pai foi alcalde de Danao (Cebú). En 1949 trasládase á provincia de Davao da que foi gobernador (1959-1965). O cebuano é o idioma principal da cidade de Davao na illa filipina de Mindanao.

A familia Duterte está emparentada coas familias políticas cebuanas dos Durano e as Alamendras. O seu tío Ramón Duterte foi alcalde da cidade de Cebú (1957-1959), cargo que ocupou tamén o seu primo Ronaldo (1983-1986). A súa nai forma parte do clan Roa orixinarios da illa de Leyte.

A familia Duterte viviu brevemente en Maasin (Leyte), trasladándose á cidade natal do seu pai, Danao (Cebú), onde Rodrigo viviu até os catro anos de idade, cando se trasladan a Mindanao en 1948, pero non foi até 1949 que ía e viña das Visayas. Finalmente en 1950 a familia Duterte asentouse na Rexión de Davao. Mentres que o seu pai Vicente exercía como avogado, a súa nai, Soledad impartía docencia como mestra na escola pública. En 1952 o seu pai inicia a súa carreira política.

En outubro de 2021, Rodrigo Duterte anunciou que non se presentaba á vicepresidencia en 2022 e que se retiraría da vida política.

Notas
-----

1. ↑  "Personal Data". Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2015. Consultado o 06 de xullo de 2018.
2. ↑  "Rodrigo Duterte ya es presidente de Filipinas".
3. ↑  "Duterte seals presidency in Congress official tally".
4. ↑  "Duterte, Robredo win in final, official tally".
5. ↑  "Official count: Duterte is new president, Robredo is vice president". Arquivado dende o orixinal o 25 de decembro de 2018. Consultado o 06 de xullo de 2018.
6. ↑  The Philippines' president is headed to China with high hopes, but he may be in for a rough landing: Mi abuelo es chino ... Es sólo China (que) nos puede ayudar".
7. ↑  En 1967, la provincia de Davao se divide en tres provincias: Davao del Norte, Davao del Sur y Davao Oriental.
8. ↑  17 Things You Didn’t Know About Rodrigo Duterte.
9. ↑  "We are really from Danao. We left and went to Mindanao in 1948," Duterte said in Bisaya when he visited Cebu City last January.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q457786
* WorldCat
* VIAF: 105146937702613830629
* FAST: 1983595
* GEC: 22122826
* GND: 1111898847
* LCCN: n2017226501
* Munzinger: 00000030759
* NDL: 001254966
* SUDOC: 224748327
* Treccani: rodrigo-roa-duterte
* WikiTree: Duterte-1

 |
Xineceo dunha flor
O **xineceo** é o conxunto de órganos reprodutores femininos dunha flor, ou sexa, o conxunto dos pistilos.

Partes e características
------------------------

Engloba os carpelos, constituídos polos estigmas, estiletes e ovarios, localizándose, en case todos os casos, no centro da flor. Ás veces está constituído só por un único carpelo. O seu nome provén da división existente nas casas da antiga Grecia reservada ás mulleres. A parte masculina da flor desígnase como androceo.

A contaxe do número de carpelos nunha flor débese facer tendo en conta os ovarios, que constitúen a base dos mesmos, xa que algúns estigmas están profundamente fendidos.

O xineceo desígnase como sincárpico cando está formado por un ou máis carpelos fundidos na base e é clasificado como apocárpico se os carpelos aparecen distintos uns dos outros.

Fecundación
-----------

Cando o gran de pole cae no estigma dunha flor, ocorre a súa xerminación: o gran de pole hidrátase, a exina rompe e proxéctase a intina, formando o tubo polínico. Unha vez formado o tubo polínico, este comeza a medrar ao longo do estilete. O núcleo xerminativo divídese por mitose e forma dous núcleos espermáticos ou gaméticos. O tubo polínico alcanza o ovario, penetra no óvulo a través da micrópilo e ocorre unha dobre fecundación.

Unha vez ocorrida a fecundación, o óvulo fecundado desenvólvese e forma a semente. No interior do óvulo, o cigoto 3n divídese por mitose e forma un tecido de reserva, chamado endosperma secundario. Despois da formación do endosperma, o cigoto 2n divídese por mitose e forma o embrión.

Androceo
--------

Está formado polo conxunto de estames, e é tamén o conxunto de órganos reprodutores masculinos da planta. Algunhas plantas posúen o xineceo e mais o androceo, dese xeito cando un polinizador bate as ás, ao se alimentaren do pole, as células reprodutoras do androceo caen no xineceo e ocorre a formación dunha nova planta.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Xineceo***  |

### Bibliografía

* MAGENTA, Mara, Morfoloxía e Anatomía dos vexetais, 3 de febreiro de 2007 *(en portugués)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q588964
* EBID: ID
* JSTOR: gynoecium
* MAG: 201401135

 |
Robert Peary
**Robert Edwin Peary**, nado en Cresson (Pensilvania) o 6 de maio de 1856 e finado en Washington, D.C. o 20 de febreiro de 1920, foi un explorador americano, considerado a primeira persoa que chegou ao Polo Norte xeográfico, o 6 de abril de 1909.

Traxectoria
-----------

Peary naceu na localidade de Cresson, a 120 km de Pittsburgh, e pasou a súa mocidade en Maine. Foi enxeñeiro civil da mariña dos Estados Unidos. Desde 1886 realiza frecuentes expedicións a Groenlandia e en 1892 navegou o suficientemente ao norte para probar a súa insularidade. En 1905 substituíu o pequeno navío das súas primeiras expedicións, o *Winward*, por un navío especialmente concibido para as súas exploracións, o *Theodore Roosevelt*.

A diferenza doutros exploradores el estudou as técnicas de supervivencia que utilizaban os inuit, aprendeu a usar zorras de cans e construír iglús e vestirse con peles. Tamén confiou na poboación nativa como cazadores e guías durante as súas expedicións e foi pioneiro no uso de grupos de apoio e subministración de provisións para a travesía, a todo isto chamóuselle o sistema Peary. Á súa volta da expedición ao Polo Norte suscitouse a polémica con Frederick Cook, que tamén afirmaba que chegara ao Polo Norte mesmo antes, o 21 de abril de 1908, o Congreso dos Estados Unidos entrou na controversia, declarando oficialmente que Peary fora o primeiro en chegar. O certo é que non hai certeza nin evidencias irrefutables que Peary chegara o Polo Norte

Obra
----

Peary é autor de varios libros onde describe as súas expedicións:

* *Northward over the Great Ice* (1898)
* *Nearest the Pole* (1907)
* *Secrets of Polar Travel* (1917).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q186585
* WorldCat
* VIAF: 34499743
* BIBSYS: 90096185
* BLBNB: 000393265
* BNCHL: 000145206
* BNE: XX4847164
* BNF: 12177409z
* BRE: 3140536
* CiNii: DA0297274X
* DeutscheBio: 118739778
* Discogs: 1757858
* EBID: ID
* EGAXA: vtls002661923
* FAST: 16828
* GEC: 0049612
* GND: 118739778
* Gutenberg: 8383
* ISNI: 0000 0000 8371 0497
* KulturNav: ID
* LAC: 1017K9985
* LCCN: n50049394
* LibriVox: 9598
* MusicBrainz: ID
* NDL: 00515464
* NKC: jo20000082608
* NLA: 35414384
* NNDB: 000086059
* NPG: mp140581
* NTA: 069015317
* OBP: ID
* OL: OL346162A
* openMLOL: 177302
* RKD: 388311
* RSL: 000044420
* SNAC: w66z00zw
* SUDOC: 031244890
* ULAN: 500036635
* WikiTree: Peary-20

 |
**Rodolfo Bodipo Díaz**, nado en Dos Hermanas (Sevilla) o 25 de outubro de 1977, é un exfutbolista hispano-ecuatoguineano. Xogaba de dianteiro e foi internacional coa selección ecuatoguineana.

Traxectoria
-----------

Xogou no Club Deportivo Isla Cristina ata que en decembro de 1998 e grazas aos problemas económicos do seu club, fichou polo Recreativo de Huelva. Debutou co seu novo club o 20 de decembro de 1998 nun partido contra o Atlético de Madrid B. Na tempada 1999-2000 foi o máximo goleador do club Decano de España, o Recreativo de Huelva con 6 goles.

En 2001 fichou polo Racing de Santander. Esa tempada consegue o ascenso á Primeira División con este equipo. Debutou en Primeira o 31 de agosto de 2002 con resultado de Racing 0 - 1 Valladolid. Na súa última tempada co Racing xogou 20 partidos como titular e marcou 7 goles.

En 2004 fichou polo Deportivo Alavés conseguindo o ascenso a Primeira División esa mesma tempada, disputou 38 partidos como titular e marcou 16 goles.

En 2006 fichou polo Deportivo da Coruña pero por mor dunha lesión non puido xogar a tempada completa. Desde entón xoga no club galego, co que xogou na Copa da UEFA, na que marcou un gol.

O 8 de xullo de 2010 o Deportivo pechou a cesión do xogador ao FC Vaslui romanés por unha tempada, anunciándose o 29 de agosto unha nova cesión, esta vez ao Elche CF, tamén por unha campaña.

O 31 de xaneiro de 2013 rescindiu o seu contrato co Deportivo.

### Selección nacional

Bodipo foi internacional coa Guinea Ecuatorial en cinco ocasións, nas que marcou tres goles. Isto foi ante Liberia en setembro de 2006 no Estadio Internacional de Malabo e ante a selección nixeriana no mesmo estadio nun partido amigable. El é o capitán da súa selección e trátase dun dos xogadores referencia de dito combinado, xunto con Javier Balboa.

Palmarés
--------

Deportivo
* Copa Intertoto da UEFA: 2008
* Segunda División: 2011–12

Notas
-----

1. ↑  Bodipo, cedido una temporada al F.C. Vaslui de Rumanía
2. ↑  Bodipo, con permiso del Deportivo para viajar a Elche
3. ↑  "Saúl y Bodipo rescinden sus contratos con el Deportivo"

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en bdfutbol.com *(en castelán)*
* Datos do xogador en national-football-teams.com *(en inglés)*

| * v
* c
* e
Deportivo da Coruña – Tempada 2011–12 |
| --- |
| *Campión de Segunda División – 9.º ascenso a Primeira División* |
| 
* 1 Aranzubia
* 2 Manuel Pablo
* 3 Morel
* 5 Zé Castro
* 6 Aythami
* 7 Saúl
* 8 Lassad
* 9 Xisco
* 11 Riki
* 12 Borja
* 13 Lux
* 14 Pablo Álvarez
* 15 Laure
* 16 Bruno Gama
* 17 Ayoze
* 18 Guardado
* 19 Colotto
* 20 Jesús Vázquez
* 21 Valerón
* 22 Salomão
* 23 Bodipo
* 24 Bergantiños
* 26 Marc Martínez
* 27 Rochela
* 28 Juan Domínguez
* 29 Juan Carlos
* 30 Uxío
* 33 Seoane
* Adestrador: Oltra

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q350232
* As: 1729
* BDFutbol: 2381
* FIFA: 206471
* FootballDatabase: 1711
* NFT: 2191
* Soccerway: 3077
* Transfermarkt: 7867
* Worldfootball: bodipo

 |
**Rodolfo Noya Domínguez**, nado na Guarda, é un exfutbolista galego. Xogou en varios equipos galegos e na UD Huesca antes de emigrar a Venezuela, onde xogou durante anos na Primeira División.

Traxectoria
-----------

Fillo do impresor e futbolista Xoán Noya, represaliado polo franquismo, xogou tamén ao fútbol dende novo. Militou no Domaio FC, no Atlántida de Matamá e no Canido e en 1947 foi facer o servizo militar a Ferrol, onde se enrolou no Arsenal.

Posteriormente xogou no Marín e logo foi co adestrador Lelé para a UD Huesca. Con este equipo logrou o ascenso á Segunda División na tempada 1949/50.

A continuación emigrou a Caracas, onde xogou na Primeira División de Venezuela co Loyola, xunto ao seu irmán Luís e ao seu futuro cuñado Douglas Vidal. Posteriormente xogou no Deportivo Celta, convertido logo en Deportivo Galicia, e no Deportivo Vasco e dúas tempadas no La Salle, co que disputou a Pequena Copa do Mundo en 1955. Pechou a súa carreira no Estudiantes, sucesor do Loyola.

En 1963 instalouse na cidade venezolana de Valencia, onde foi un dos catro fundadores ao ano seguinte do Valencia Fútbol Club. Foi directivo do club e máis tarde presidente, e participou tamén na fundación do Hermandad Gallega Fútbol Club. Ademais estivo ligado á Federación Venezolana de Ciclismo, organizou torneos de golf e foi presidente do equipo de béisbol Navegantes del Magallanes.

Vida persoal
------------

É fillo de Xoán Noya, irmán entre outros de Luís Noya, cuñado de Douglas Vidal e tío de Cheché Vidal. Casou en Venezuela con Olga van Der Velde, coa que tivo sete fillos, entre eles o director de orquestra Francisco Noya e o músico electrónico Miguel Noya.

Notas
-----

1. ↑  "Figuras del deporte modesto". *El Pueblo Gallego* (en castelán). 4 de outubro de 1947. Consultado o 15 de abril de 2021.
2. ↑  "Galería". *El Pueblo Gallego* (en castelán). 26 de novembro de 1949. p. 3. Consultado o 15 de abril de 2021.
3. ↑  "Rodolfo Noya, medio izquierda del Loyola, es la sensación del Campeonato venzolano". *Hoja oficial del Lunes* (en castelán). 18 de xuño de 1951. p. 3. Consultado o 15 de abril de 2021.
4. ↑  "Pequeña Copa del Mundo 1955 (Caracas-Venezuela)". *rsssf.com* (en inglés). Consultado o 15 de abril de 2021.
5. 1 2 3  "Rodolfo "Fito" Noya un defensa que supo deleitar con su zurda prodigiosa" (en castelán). 19 de agosto de 2019. Consultado o 15 de abril de 2021.

Véxase tamén
------------

* Datos do xogador en BDFutbol *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q106508294
* BDFutbol: j110133

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Santalla.

**Santalla** é unha parroquia do concello lugués de Ribeira de Piquín na comarca de Meira. No ano 2007 tiña 259 habitantes (130 homes e 129 mulleres) distribuídos en 20 entidades de poboación, o que supón unha diminución de 67 habitantes en relación ao ano 2000.

Historia
--------

Nos inicios do reinado de Afonso IX, Urraca Gómez, irmá do conde Gómez de Trastámara, arrepentíndose de quebrantar a xurisdición do coto do mosteiro de Meira, ofrécelles en compensación as súas posesións de Santa María de Rostrigos e Santabaia de Piquín.

O 19 de novembro de 1184, o rei Fernando II, gran benfeitor do convento de Meira, concédelle o reguengo de Santabaia.

O vínculo da casa-torre de Santabaia de Piquín foi fundado polo capitán Pedro López Rancaño, sendo sucesores o capitán Pedro López de Rancaño Pita e o almirante da armada naval de Flandres, Bartolomé de Rois Luaces.

Patrimonio
----------

A igrexa parroquial de Santalla posúe interesantes retablos de época barroca.

Lugares e parroquias
--------------------

### Lugares de Santalla

| Lugares da parroquia de Santalla no concello de Ribeira de Piquín (Lugo) |  |
| --- | --- |
| Barangón | Boel | Cabaceira | Os Cangos | O Castro | O Corral | O Cruceiro | As Figueiras | A Graña | Lamas | Outariz | O Paraíso | Piquín | O Pulvureiro | O Quintario de Couso | Os Quintarios | Santalla | O Terrexal | Vilares | Vilarpescozo |

### Parroquias de Ribeira de Piquín

| Galicia | Provincia de Lugo | Parroquias de Ribeira de Piquín |  |
| --- | --- |
| Navallos (San Pedro) | San Xurxo de Piquín (San Xurxo) | Santalla (Santalla) | Santiago de Acevo (Santiago) | Os Vaos (San Xoán) |

Notas
-----

1. 1 2  Decreto 6/2000, do 7 de xaneiro, polo que se aproba o nomenclátor correspondente ás entidades de poboación da provincia de Lugo.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Lugares de Ribeira de Piquín

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q12399997
* código INE: 27053050000

 |
**Rogelio González Suárez**, nado en Salcedo (Pontevedra) cara a 1905, foi un loitador antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Traballou como carpinteiro na empresa de construcións Rodolfo Lama Prada. En 1930 pertenceu ao gremio de carpinteiros en Pontevedra, foi presidente do Sindicato. En 1936 desempeñou a vicepresidencia do Sindicato e da Federación Obreira Local.

Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e estivo agochado no monte con Manuel García Filgueira ata regresar ao seu domicilio, no que seguiu ocultándose ata novembro de 1945. Dende 1938 estaba en busca e captura por ser de marcada significación contraria ao Réxime e figurar como fuxido. En agosto de 1940 foi condenado polo Tribunal de Responsabilidades Políticas a 10 anos de desterro a 150 quilómetros de Pontevedra, 10 anos de inhabilitación absoluta e multa de 250 pesetas. En 1945 trasladouse a Coruña, adoptou o nome de **Braulio Fernández Portela**, e contactou con Ramón Seoane Suárez e Alejandro Gama Casalderrey a quen xa coñecía de Pontevedra, organizando o Comité Provincial do Partido Comunista de España, do que foi nomeado secretario político.

En xaneiro de 1947, cando era perseguido pola policía franquista, ausentouse da cidade con destino a Cádiz. Pero foi detido en febreiro. Procesado na Causa 36/1947, xunto a Gama Casalderrey e Seoane Suárez, cun total de 56 individuos acusados de actividades comunistas, o fiscal militar solicitou a pena de morte en consello de guerra celebrado na Coruña o 30 de xullo de 1947, acusado de estar relacionado cos guerrilleiros, de militar en organización política ilegal e de repartir propaganda subversiva. Cumpriu condena na Colonia Penitenciaria de El Dueso (Santoña), de onde saíu en liberdade condicional en xullo de 1952.

Notas
-----

1. ↑  *BOE*, 6-10-1940, p. 4665.
2. ↑  *La Voz de Galicia*, 31-7-1947, p. 4.
3. ↑  *BOE*, 22-8-1952, p. 3908.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Lamela García, Luis (2003). "Aspectos desconocidos de la guerrilla del Llano" (PDF). *Anuario Brigantino* (26): 281–294. Consultado o 13 de novembro de 2012.

### Ligazóns externas

* Rogelio González Suárez no blog Pontevedra nos anos do medo
* 

* Rogelio González Suárez na páxina web *Nomes e Voces*.
**Rogelio Núñez de Couto**, nado en Tenorio (Cotobade) e finado en Ourense en marzo de 1937, foi un profesor e político galego.

Traxectoria
-----------

Sobriño de Manuel Ángel Couto e irmán de Joaquín Núñez de Couto. Licenciado en Filosofía e Letras pola Universidade de Salamanca (1899). Foi nomeado oficial da Sección de Instrución Pública da provincia de Ourense en 1902. Creou co seu irmán Joaquín o colexio León XIII de Ourense e despois de Vilagarcía. Foi profesor axudante e logo auxiliar de letras do Instituto de Ourense (1904) e logo catedrático do mesmo instituto. Dirixiu o *Boletin del Magisterio* de Ourense. Militante do Partido Liberal, foi alcalde de Ourense de 1922 a 1923. Logo da proclamación da Segunda República xunto con outros antigos militantes liberais, ingresou no Partido Republicano a finais de abril de 1931. Logo militou no Partido Radical, foi nomeado concelleiro polo gobernador civil en novembro de 1935, e volveu ser nomeado alcalde de Ourense en xaneiro de 1936.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Alfonso Junquera Devesa** |  **Alcalde de Ourense** 1922 - 1923 | Sucesor:**Alfonso Junquera Devesa** |
| Predecesor:**Santos Fernández Fueyo** |  **Alcalde de Ourense** 1936 | Sucesor:**Manuel Suárez Castro** |

Obras
-----

* *Nociones de Derecho*, 1912.

Vida persoal
------------

Foi pai de Xosé Núñez Búa.

Notas
-----

1. ↑  *Diario de Pontevedra*, 6-3-1937, p. 2.
2. ↑  *Diario de Pontevedra*, 31-9-1899, p. 2.
3. ↑  *La Correspondencia Gallega*, 4-12-1902, p. 2.
4. ↑  *El Progreso*, 24-4-1931, p. 1.
5. ↑  *El Pueblo gallego*, 12-11-1935, p. 15.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Alcaldes de Ourense
Os **xogos hereos** (en grego τὰ Ἡραῖα "tà Hēráia") da Grecia antiga eran concursos deportivos organizados en Argos e en Olimpia na honra da deusa Hera e reservado ás mulleres. Poden considerarse o antepasado do deporte feminino de competición e a versión feminina dos xogos olímpicos antigos. Son mencionados por Pausanias.

Xogos hereos de Olimpia
-----------------------

### Orixe

Pausanias relata a tradición de que en Olimpia os xogos hereos foran instituídos por Hipodamía como acción de grazas a Hera pola súa voda con Pélope, aínda que tamén sinala unha orixe histórica destes xogos en torno ao -580 o tirano de Pisa Damofonte causara moitos males aos habitantes de Élide polo que, á súa morte, para tratar de reparar os males causados formouse un grupo de 16 mulleres (unha por cada cidade que había entón en Élide). Estas mulleres estableceron os xogos Hereos e cada cinco anos tecían un peplo para Hera.

### Características

Os xogos estaban organizados polas denominadas «dezaseis mulleres» e consistían en carreiras de raparigas onde había tres categorías de idades. Corríase co pelo solto e as participantes vestían unha túnica que chegaba até un pouco máis arriba do xeonllo e deixaba ao descuberto a zona do ombreiro dereito até o peito. As carreiras tiñan lugar no mesmo estadio de Olimpia onde se desenvolvían os xogos olímpicos. Os premios consistían en coroas de oliveira e parte dunha vaca que fora previamente sacrificada a Hera. Ás veces dedicábanse estatuas ás vencedoras.

Notas
-----

1. ↑  Pausanias II,24,2
2. ↑  Pausanias V,16,4-6.
3. ↑  Pausanias V,16,2-3.
4. ↑  Fernando García Romero, *El deporte femenino en la Antigua Grecia*, pp.11-13.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* MARTIN, Thomas R.: *An Overview of Classical Greek History from Mycenae to Alexander* (*Panorama da historia da Grecia Antiga desde a* *época micénica* *até a de* Alexandre).
	+ Apartado *The Olympic Games of Zeus and Hera* (*Os* *xogos olímpicos* *de* *Zeus* *e Hera*): texto inglés no Proxecto Perseus.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q605458
* EBID: ID

 |
**Roser Capdevila i Valls**, nada en Horta, Barcelona o 23 de xaneiro de 1939, é unha ilustradora catalá, coñecida por ser a creadora das *Tres xemelgas*.

Traxectoria
-----------

Interesada no debuxo dende nova, ingresou na Escola Massana de Belas Artes de Barcelona. No ano 1999, foi galardoada co Premio Nacional de Cinema e de Audiovisual, concretamente no apartado de Audiovisual, e no 2004 coa Creu de Sant Jordi, ámbolos dous concedidos pola Generalitat de Cataluña.

En 2011, doou o seu legado, composto por máis de 3.000 debuxos, litografías, gravados e contos, á Biblioteca de Cataluña.

Obra artística
--------------

Colaboradora durante a década de 1970 da edición francesa da revista infantil *Cuca Fera*, no ano 1979 foi finalista do Premio Apel·les Mestres de literatura infantil e xuvenil ilustrada polo seu conto *La cosidora*.

Na década de 1980 comezou a ilustrar libros de texto para nenos cos seus debuxos, caracterizados por un estilo sinxelo, mais cunha caricatura fresca e dinámica.

No ano 1983, inspirándose nas súas tres fillas Teresa, Anna e Helena, creou as personaxes de *As tres xemelgas*, a serie de libros que foron traducidos a 35 linguas e cuxo éxito motivou a creación dunha serie de televisión que se emitiu en 158 países.

Notas
-----

1. ↑  Roser Capdevila prepara la donació del seu llegat a la Biblioteca de Catalunya

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Roser Capdevila Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Fons Roser Capdevila de la Biblioteca de Catalunya *(en catalán)*

* Portal:Muller
* Portal:Cataluña

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3442563
* WorldCat
* VIAF: 85749249
* BiTraGa: 513
* BNA: 000023462
* BNE: XX896140
* BNF: 119904929
* CANTIC: a10058333
* CiNii: DA10249355
* GEC: 0246320
* GND: 123814057
* ISNI: 0000 0001 2102 8385
* LAC: 0021A3453
* LCCN: n85142952
* LibraryThing: capdevilaroser
* NDL: 00435228
* NKC: xx0068881
* NLG: 187597
* NTA: 070722838
* PTBNP: 116151
* SUDOC: 027976955

 |
**Rogelio Leal López**, nado en Piñeiros (Narón) en 1896 e finado no mesmo lugar en 1990, foi un sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

En 1930 era secretario do sindicato de mozos de café de Ferrol integrado na CNT. Entre 1933 e 1936 foi militante da Federación Anarquista Ibérica e do Sindicato de Industria Naval de Ferrol. Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 fuxiu e permaneceu agochado. Foi xulgado en Ferrol por rebelión e declarado en rebeldía. O 21 de xullo do 1939 conseguiu embarcar en Ares con outros 26 republicanos na evasión do bou Ramón, conseguindo chegar a Francia. Traballou de leñador. En 1947 volveu a Galicia con Antonio González Pérez coa misión de reorganizar a FAI e a Federación Ibérica de Juventudes Libertarias (FIJL). O 3 de xaneiro de 1948 foi detido. Posto en liberdade provisional, foi novamente detido en xuño de 1948 e internado en Ocaña. O 1 de xullo de 1949 foi condenado en Madrid a 18 anos de prisión por rebelión militar e participación na reorganización da FAI, FIJL e a CNT. Pasou varios anos na cadea de San Miguel de los Reyes. Saíu en liberdade condicional en 1953.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la sierra *(en francés)*
* Ficha no rquivo da Emigración Galega
* 

* Rogelio Leal López na páxina web *Nomes e Voces*.
**Rogelio García Morales**, **Maletas**, nado Vigo e finado en Redondela o 15 de outubro de 1939, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

Traxectoria
-----------

Desertou do exército. En 1938 organizou co seu irmán José García Morales un grupo guerrilleiro ao que se incorporou en 1939 o militante comunista Claudio Rodríguez Vázquez. O grupo estaba composto por comunistas e anarquistas. O 15 de outubro de 1939, o seu grupo foi rodeado pola Garda Civil en Vilar de Infesta (Redondela), Rogelio resultou ferido grave polo tiro accidental do seu compañeiro Jesús Lago González, e foi logo rematado por outro, mentres que o resto dos guerrilleiros conseguiron escapar. Logo da súa morte, o seu irmán José reorganizou o grupo pero xa controlado por Manuel Simón Campos.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Abad Gallego, Xoán Carlos (2005). *Héroes o forajidos. "Fuxidos" y guerrilleiros antifranquistas en la comarca de Vigo*. Vigo: Instituto de Estudios Vigueses. ISBN 84-89599-33-5.
* Redondo Abal, Francisco Xavier (2006). *Botarse ao monte. Censo de guerrilleiros antifranquistas na Galiza (1939-1965)*. Sada: Do Castro. p. 73. ISBN 84-8485-231-8.

### Ligazóns externas

* Ficha en Los de la Sierra
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Rogelio Martínez.
**Rogelio Martínez Garzón**, nado en Marín en 1857 e finado en Tanti (provincia de Córdoba) o 20 de abril de 1912, foi un comerciante e político galego.

Traxectoria
-----------

Fillo de José Martínez Touza e Rosa Garzón. En 1876, con 21 anos, emigrou a Arxentina xunto co seu irmán Heriberto, onde tiñan algúns familiares. En 1881 casou con Isabel Berrotarán. En Córdoba traballou nun comercio, e chegou a converterse en socio do propietario, participando despois noutras sociedades. Na década de 1890 foi vicecónsul honorario de España.

Encabezou o núcleo de comerciantes que o 5 de setembro de 1900 fundaron a Bolsa de Comercio de Córdoba. Paralelamente, iniciou a súa actividade política no Concello de Córdoba; sendo concelleiro durante varios períodos en representación do Partido Autonomista Nacional.

A Bolsa de Comercio apoiaba a unha facción do partido (á que pertencía Martínez) que discrepou co aumento dos impostos municipais. Finalmente constituíuse a alianza denominada Comité del Comercio. En 1908 o Comité del Comercio denunciou fraude nas eleccións para intendente, nomeándose unha Comisión Administradora, que presidiu. Nos novos comicios, realizados o 3 de xaneiro de 1909, venceu a lista do seu partido, que Martínez encabezaba.

Presidiu o Concejo Deliberante de la Ciudad de Córdoba en 1911, adheríndose despois á facción *principista* do radicalismo, que formou a Unión Autonómica Cívica Radical. Foi senador provincial polo departamento San Alberto en representación de dito partido. En consecuencia, foi expulsado da UCR.

Foi pai de Enrique Martínez Berrotarán, gobernador da provincia de Córdoba e vicepresidente da Arxentina (1928-1930).

Un barrio da cidade de Córdoba leva o seu nome.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Elencos políticos argentinos* *(en castelán)*.
* *Historia de la Bolsa de Comercio de Córdoba 1900-1975*, C. Luque Colombres, 1975.
* *Grupos sociales dominantes*, G. Beato, 1993.
* *Cahiers des Amériques latines, N° 51-53*, Institut des hautes études de l’Amérique latine, 2006.
O **río Tec** (en francés: **Tech**) é un río do sur de Francia, que nace en España e discorre polo Rosellón. É o río francés que ten a conca máis meridional da Francia continental.

O río Tec nace a 2.400 msnm, na Roca Colom, no macizo pirenaico de Costabona (próximo á provincia de Xirona, España). Cruza a comarca francesa do Vallespir de leste para oeste, pasando por Prats-de-Mollo-la-Preste, Arles-sur-Tech, Amélie-lles-Bains-Palalda, Céret e Le Boulou, por onde penetra na comarca do Rosellón, desembocando no mar Mediterráneo na reserva natural de Mais Larrieu, tras 84,3 km de percorrido e unha conca de 750 km².

O seu réxime é pluvio-nival presentando todos os anos un máximo primaveral grazas ao desxeo pirenaico, e un máximo no outono que depende das choivas. O 17 de outubro de 1940, como consecuencia dunhas choivas torrenciais de máis de 500 mm converteuse nun salvaxe torrente cun caudal en Céret de 6.450 m³/s, o que para esa conca supón un caudal relativo de 8.600 l/s/km², alagándoo todo ao seu paso e cobrándose varias vidas.

Véxase tamén
------------

* Lista de ríos de España

### Ligazóns externas

* Val do Tec *(en francés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q2063591
* GEC: 0065366
* GeoNames: 2973238
* OSM: 1229554
* TGN: 1130696

 |
**Ángel Mato Peña**, nado en Ferrol o 30 de xullo de 1892 e finado na mesma cidade o 6 de outubro de 1934, foi un mestre, sindicalista e político galego.

Traxectoria
-----------

Sendo estudante da Escola Normal da Coruña participou na constitución da "Academia Escolar" da Coruña en 1911, da que foi elixido tesoureiro da súa directiva. Aprobou as oposicións de Maxisterio e foi mestre da Escola nacional de Cangas dende xaneiro de 1916, onde participou na constitución da Agrupación Socialista de Cangas en 1923. En setembro de 1924 pasou á escola do Seijo (en Franza, Mugardos). Foi fundador e directivo da Federación Española de Trabajadores de la Enseñanza da UGT en Ferrol, colaborou en *La Lucha* e dirixiu *El Obrero*. Tamén pertenceu á directiva da Sociedad de Amigos del Paisaje Gallego. Foi candidato do PSOE pola provincia da Coruña nas eleccións de 1933 pero non resultou elixido. Foi abatido nun tiroteo con gardas municipais diante do Arsenal de Ferrol o 6 de outubro de 1934, cando encabezaba un grupo que trataba de destruír un transformador para dificultar a saída de Ferrol das tropas enviadas para reprimir a Revolución de Asturias de 1934.

Vida persoal
------------

Casou na Coruña con Luz Lorenzo Mosquera en xaneiro de 1917.

Notas
-----

1. ↑  *Gaceta de Galicia*, 21-11-1911, p. 2.
2. ↑  *El Correo de Galicia*, 5-1-1916, p. 2.
3. ↑  *El Pueblo Gallego*, 12-9-1924, p. 7.
4. ↑  *El Correo Gallego*, 22-12-1928, p. 2.
5. ↑  *El Pueblo Gallego*, 10-10-1934, p. 11.
6. ↑  *El Ideal Gallego*, 13-10-1934, p. 1.
7. ↑  *El Obrero*, 11-7-1936, p. 2.
8. ↑  *El Diario de Pontevedra*, 24-1-1917, p. 2.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* A revolución de outubro de 1934 en Ferrol

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q111045876
* DSBE: 12756\_mato-pena-angel

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Río Snake.
Coordenadas: 46°11′10″N 119°01′44″O﻿ / ﻿46.18611, -119.02889

O río Snake á saída do canón Snake en Alpine (Wyoming).
O **río Snake**, en (inglés: *Snake River*, que litrealmente significa "río Serpente") é un longo río do noroeste dos Estados Unidos, o principal afluente do río Columbia. 

Ten unha lonxitude de aproximadamente 1670 km, que o sitúan entre os 15 ríos máis longos dos Estados Unidos e os 100 máis longos do mundo. 

Drena gran parte da vertente occidental das Montañas Rochosas, nunha conca de 280 000 km², e ten un caudal medio de 287,3 m³/s.

Historicamente, o río Snake foi moi importante na expansión cara ao oeste dos Estados Unidos, xa que polo seu val discorría a principal das rutas, a ruta de Oregón (e, no seu primeiro tramo, tamén a ruta de California). 

O río discorre polos estados de Wyoming, Idaho, Oregón e Washington.

O curso baixo do río é navegábel até Lewiston (Idaho).

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Río Snake, río Columbia*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q272074
* WorldCat
* VIAF: 237439750
* BRE: 3588166
* GEC: 0063167
* GND: 4472334-9
* GNIS: 1533479
* LCCN: sh85123726
* NKC: ge134539

 |
**William Cameron "Willie" McCool**, nado en San Diego o 23 de setembro de 1961 e finado o 1 de febreiro de 2003, foi un astronauta estadounidense que formou parte da misión STS-107, na cal faleceu durante o accidente do transbordador espacial Columbia.

Traxectoria
-----------

McCool graduouse en ciencias aplicadas pola Academia Naval dos Estados Unidos en 1983 e era máster en computación en 1985 e en enxeñería aeronáutica en 1992 pola Universidade de Maryland e a Escola Naval de Posgraduados dos Estados Unidos respectivamente.

Foi seleccionado como astronauta pola NASA en abril de 1996, participando na misión STS-107 do transbordador espacial Columbia. Pasou un total de 15,93 días no espazo, pero durante a reentrada atmosférica o transbordador desintegrouse, falecendo tódolos seus ocupantes.

Notas
-----

1. 1 2 3  Mark Wade (2020). "McCool, William Cameron 'Willie'" (en inglés). Consultado o 12 de setembro de 2020.
2. 1 2 3  NASA, ed. (febreiro de 2003). "WILLIAM C. MCCOOL (COMMANDER, USN) NASA ASTRONAUT" (en inglés). Consultado o 12 de setembro de 2020.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***William C. McCool*** |

### Outros artigos

* STS-107

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q334463
* WorldCat
* VIAF: 2194154592507643370000
* EBID: ID
* GND: 1173792090
* NASA: mccool
* WikiTree: McCool-312

 |
**Ángel Rizo Bayona**, nado en Madrid o 7 de xuño de 1887 e finado en México en 1959, foi un político español.

Traxectoria
-----------

Masón, Gran Maestre del Gran Oriente Español. Procedía da Mariña mercante. A principios dos anos vinte pasou á Armada, co cargo de capitán de corveta, adscrito á Comandancia de Cartaxena. Pasou á Comandancia de Ferrol a finais da Ditadura de Primo de Rivera. Nos meses anteriores á República foi desterrado a Canarias. Coa República regresou a Cartaxena, onde foi elixido presidente do Comité local do Partido Radical. Nas eleccións a Cortes Constituíntes de 1931 foi elixido deputado por Cartaxena. Nas eleccións de 1933 non obtivo acta de deputado. Logo do triunfo do Fronte Popular foi nomeado Director Xeral da Mariña Mercante e despois foi Almirante da Mariña de Guerra. Despois da Guerra civil exiliouse en México en 1942, onde finou en 1959.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* Ayala, José Antonio (1989). Centro de Estudios Históricos de la Masonería Española, ed. *"Política y Masonería en la II República: Angel Rizo Bayona, Gran Maestre del G.O.E." in Masonería, política y sociedad*. Zaragoza. ISBN 84-404-4940-2.

### Ligazóns externas

* Ficha no Congreso dos DeputadosArquivado 24 de setembro de 2015 en Wayback Machine.
* Ficha en Nomes e Voces
* Ficha na Secretaría de Gobernación. Departamento de Migración de México

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q20535996
* Arquivo Histórico de Deputados (1810-1977): 96450

 |
O **Sura** (en ruso Сура́, en chuvash Сăр) é un río de Rusia, afluente, pola dereita, do río Volga, no que desauga logo dun curso de 841 km.

Percorrido
----------

O Sura nace no nordeste do oblast de Penza, atravesando logo a rexión de Mordovia, e os oblast de Ulyanovsk, Chuvashia e de Nizhnii Novgorod. Desemboca no Volga na altura da cidade de Vasilsursk. A partir da desembocadura é navegábel durante 394 km.

Afluentes e conca
-----------------

Entre os principais tributarios do Sura cómpre contar:

* Pola esquerda: Kadada, Uza, Shuksha, Pielietma, Alatyr, Mienia, Miediana, Pjana, Urga;
* Pola dereita: Ajwa, Inza, Barysh, Biezdna, Kiria, Aglashka, Kumashka.

A súa conca ocupa 67.500 km².

Cidades que atravesa
--------------------

O Sura pasa a través das cidades de Penza, Alatyr, Shumerlya e Yadrin.

|  |  |
| --- | --- |
|  | Commons ten máis contidos multimedia sobre:  ***Río Sura*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q209891
* EBID: ID
* GEC: 0064635
* GeoNames: 486161
* GND: 4341520-9

 |
**William Child**, nado en Bristol en 1606 e finado o 23 de marzo de 1697, foi un compositor e organista inglés do Barroco.

Child foi corista na catedral de San Paulo, en Londres, baixo a dirección de Elway Bevin. En 1630 empezou unha colaboración que mantería de por vida coa capela de San Xurxo, no castelo de Windsor, onde inicialmente foi un empregado segrar e, a partir de 1632, mestre dos coristas, ata a disolución da capela en 1643. Despois da restauración de Carlos II en 1660, Child renovou a súa vinculación coa capela de San Xurxo e chegou a ser mestre da *King's Wind Music* e cabaleiro da Capela Real.

A súa produción de música eclesiástica é moi considerable: abrangue un conxunto de salmos (1639), moitos himnos e 17 pezas litúrxicas. Amosa numerosas influencias do gusto italiano do seu tempo, aínda que tamén escribiu himnos ao xeito máis convencional inglés

Hoxe consérvase pouca música profana de Child, maiormente, uns poucos canons e pezas instrumentais.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Música clásica*** |

### Bibliografía

* *Baker's Biographical Dictionary of Musicians*, Centennial Edition. Nicolas Slonimsky, Editor Emeritus. Schirmer, 2001.

### Ligazóns externas

* Partituras de William Child no International Music Score Library Project.
* Partituras de William Child na *Biblioteca Coral de Dominio Público*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q8006771
* WorldCat
* VIAF: 79171346
* AllMusic: mn0001577446
* BNF: 13982489z
* CERL: cnp02038192
* DeutscheBio: 134346653
* Europeana: ID
* FAST: 233707
* GND: 134346653
* IMSLP: ID
* ISNI: 0000 0000 6311 4196
* LCCN: n85204693
* MusicBrainz: ID
* NPG: mp57722
* ODNB: 5291
* openMLOL: 423661
* SNAC: w6rn3m4k
* WikiTree: Child-1176

 |


1. ↑  Johnson, Keith. *Biografía de William Child*. En *www.allmusic.com*
2. ↑  Catálogo das composicións de William Child. En *www.allmusic.com*