recursal/SuperWikiNEXT-32B huggingface dataset:
**Farid Mammadov** (en acerbaixano: Fərid Məmmədov) é un cantante acerbaixano, coñecido internacionalmente por representar a Acerbaixán no Festival de Eurovisión 2013 coa canción "*Hold me*" (en galego: "*Apértame*").

Biografía
---------

Mammadov naceu en Bakú. Dende a súa infancia, formou parte do conxunto musical Bulbul dirixido por Aybaniz Hashimova, sendo o solista principal por un longo tempo. É alumno da Universidade Estatal Azarí de Cultura e Artes. Traballa para o Centro de Jazz de Bakú.
En marzo de 2013, Mammadov gañou a final nacional azarí para o Festival de Eurovisión 2013 que se celebrou en Malmö, Suecia. Foi o primeiro solista masculino que representou o país. En 2013, Farid Mammadov, gañou a preseleción, o Milli Seçim Turu 2013, coa canción "Hold Me" conseguindo o 1º posto, 139 puntos, da segunda semifinal do Festival da Canción de Eurovisión 2013. Na final, partindo como un dos favoritos, conseguiu o 2º posto, con 234 puntos.

Referencias
-----------

1. ↑  "Farid Mammadov con Hold me representará a Azerbaiyán en Malmö 2013". *eurovision-spain.com*. 14-03-13.
2. ↑  ""Eurovision-2013" təmsilçimiz dünya çempionunun oğlu imiş - VİDEO - FOTOSESSİYA". *milli.az* (en azarí). 15-03-13. Arquivado dende o orixinal o 18 de marzo de 2013. Consultado o 01 de setembro de 2013.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q7270304
* AllMusic: mn0003109437
* Discogs: 3267865
* Europeana: ID
* Genius: Farid-mammadov
* IMDb: nm7391531
* ISNI: 0000 0004 6258 8241
* MusicBrainz: ID

 |
O **farad** (símbolo **F**), ás veces galeguizado como **faradio**, é a unidade do SI de capacitancia (capacidade). O seu nome foi dado en homenaxe á Michael Faraday. Un capacitor ten a capacitancia de 1 farad se 1 coulomb de carga eléctrica causa unha diferenza de potencial de 1 volt nos seus bornes (extremos). A súa expresión equivalente noutras unidades SI é:

{\displaystyle {\mbox{C}}\cdot {\mbox{V}}^{-1}={\mbox{m}}^{-2}\cdot {\mbox{kg}}^{-1}\cdot {\mbox{s}}^{4}\cdot {\mbox{A}}^{2}}
Xa que o farad é unha unidade moi grande, valores de capacitores son xeralmente expresados en microfarads (μF), nanofarads (nF), ou picofarads (pF). O milifarad é raramente usado na práctica, entón unha capacitancia de 4,7×10−3 F, por exemplo, escríbese xeralmente como 4 700 μF.

O farad non debe ser confundido co faraday, unha unidade de carga antiga que hoxe foi substituída polo coulomb.

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre física é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---


|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q131255
* BRE: 4706088
* EBID: ID
* GEC: 0108151
* MAG: 29683548
* Treccani: farad

 |
Paisaxe do deserto de Tabernas.
Grajilla, fauna propia.
O **Deserto de Tabernas** é un deserto localizado na provincia de Almería, en Andalucía, España, a uns 30 km ao norte da capital, nos termos municipais de Tabernas, Gádor, Santa Cruz, Alboloduy e Gérgal da provincia de Almería e protexido como Paraxe Natural nunha extensión de 280 km².

Xeografía
---------

A súa situación entre a Serra de los Filabres ao norte e Serra Alhamilla ao sueste a aislan das correntes húmidas do próximo mar Mediterráneo, nunha zona de poucas choivas como é Levante español da Península Ibérica, deixan unhas precipitacións de só 243 mm. Xunto coas altas temperaturas medias ao longo de todo o ano (17 °C) e un dos maiores niveis de horas de sol posibles (3000 h), conforman o clima seco que dá lugar a este verdadeiro deserto. Todas estas características ven, ademais, agravadas polo efecto Foehn.

As poucas choivas adoitan ser torrenciais, co que o pobre chan de margas e areniscas sedimentarias que posúe moi pouca vexetación non consegue reter humidade, senón que ao contrario sofre maior erosión formando as características paisaxes de malpaís.

Os canles secos que de cando en vez teñen torrentes chámanse *ramblas* en todo o Levante español e no seu interior é onde se adoita refuxiar a escasa vexetación e fauna: cirrio común, Ourizo cacho, grajilla, ganga, roquero solitario, alcaraván, camachuelo trompetero, curuxeira.

O deserto no cine
-----------------

Decorados para filmes western no deserto.
### A época dos Spaghetti Westerns

O deserto de Tabernas, pola súa similitude cos desertos de Norteamérica, foi utilizado desde os anos 50 aos 80 para rodar moitas películas do denominado Spaghetti Western, coproducións hispano-italianas de western, con títulos como *Por un puñado de dólares* (1964), *A morte tiña un prezo* (1965) ou *O bo, o feo e o malo* (1966), con directores como Sergio Leone, músicas de Ennio Morricone e actores como Clint Eastwood.

### No cine actual

Máis recentemente ten sido escenario de filmes como *800 Balas* (2002) de Álex de la Iglesia ou *Exodus* (2013) de Ridley Scott. Tamén se rodaron aquí escenas de series como *Game of Thrones* ou *Black Mirror*.

Notas
-----

1. ↑  "Los escenarios almerienses de ‘Juego de Tronos’". *Disfruta Almería* (en castelán). Arquivado dende o orixinal o 20 de agosto de 2019.

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Spaghetti Western

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q939811
* GeoNames: 11839428

 |
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Fenosa (homónimos).
**Fenosa**, temporalmente chamada **Fenosa Wind**, é o nome provisional dunha empresa eléctrica galega, formalizada de maneira pública en 2011.

Composición
-----------

A firma Fenosa está participada nun 75% pola empresa enerxética Gas Natural Fenosa e nun 25% pola construtora ourensá Copasa.

Traxectoria
-----------

Fenosa Wind foi a máxima beneficiaria do concurso eólico que, en 2010, resolveu a Xunta de Galicia durante o goberno de Alberto Núñez Feijóo. O goberno galego concedeulle a explotación de 339 megawatts repartidos en once parques, o 14,5% da potencia total da convocatoria. No concurso inmediatamente anterior, promovido pola consellería do nacionalista Fernando Blanco (2008), a Gas Natural, que daquela concorría coaligada con Enel, só lle corresponderan a cantidade marxinal de 15 megawatts, mais o concurso foi revogado polo goberno do PPdeG.

En setembro de 2011 presentouse publicamente, recuperando o nome de Fenosa, a empresa fundada na posguerra por Pedro Barrié de la Maza. Nesta nova firma agrupábanse non só a explotación da enerxía eólica concedida polo goberno galego, senón tamén os activos hidráulicos de Gas Natural Fenosa fóra de Galicia (2.100 megawatts en 2011), as centrais de Belesar, As Conchas e Santo Estevo (1500 MW), así como as centrais minihidráulicas, as plantas de coxeración e de biomasa en funcionamento en Galicia (600 MW). Iso incluiría 54 centrais hidroeléctricas, 41 subestacións e 21 grandes encoros.

Notas
-----

1. 1 2  GN-Fenosa crea una nueva marca 100% renovable en Galicia  Arquivado 17 de febreiro de 2012 en Wayback Machine. *El Correo Gallego, 18/9/2011.*
2. ↑  Gas Natural engloba en Fenosa los activos de energía renovable, por NESPEREIRA, A.; *La Voz de Galicia*, 20/9/2011.
3. ↑  Fonte da empresa, citada por *El Correo Gallego* en Nace la Fenosa 'verde' gallega para gestionar planes por mil millones Arquivado 09 de marzo de 2016 en Wayback Machine. RIVEIRO, S. 20/9/2011.
Coordenadas: 42°59′40″N 7°32′49″O﻿ / ﻿42.994571191932, -7.5468330839906

| Facultade de Veterinaria de Lugo |
| --- |
| [[Ficheiro:|200px]] |
| Universidade: | Universidade de Santiago de Compostela |
| Localización: | Lugo |
| Campus: |  |
| Enderezo: |  |
| Ano de fundación: |  |
| Decano: |  |
| Docentes: |  |
| Estudantes: |  |
| Teléfono: |  |
| Correo electrónico: |  |
| Páxina web: | Web oficial |

A **Facultade de Veterinaria**, é un centro pertencente a Universidade de Santiago de Compostela sito no Campus Universitario de Lugo, no que actualmente se imparte tanto a diplomatura coma o grao de Veterinaria, así como diferentes masters.

Historia
--------

Este centro estableceuse na USC pola Lei de Presupostos de 1881 e creada en 1882. Nun principio tiña como nome Escola Especial de Veterinaria e as súas instalacións tíñaas no antigo Seminario de San Clemente, onde se mantivo durante 33 anos, ata 1915. EN 1913 trasladouse a unhas instalacións rematadas pouco tempo antes, onde na actualidade se atopa o Parlamento Galego, onde permaneceu ata a súa desaparición en 1924, debido á falta de alumnos e ás accións das denominadas Juntas de Reforma que propuxeron diversos proxectos acerca das ensinanzas veterinarias en todo o Estado, un dos cales era a redución do número de Escolas. Este campo de estudo fundamental para o agro galego quedaría deserto durante 59 anos.

En 1973 creouse o actual centro, continuador da vella Escola Especial de Veterinaria pero cun espírito e compromiso totalmente diferentes. Nun principio tiña unha gran dependencia da Universidade de León, onde o alumnado tiña que completar os estudos de primeiro ciclo realizados en Lugo, pero a facultade creceu rapidamente chegando a ser un dos principais centros de estudos veterinarios do Estado, e con recoñecemento europeo.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do centro
Coordenadas: 3°14′2″N 75°10′17″O﻿ / ﻿3.23389, -75.17139

Deserto da Tatacoa.
O **Deserto da Tatacoa** é a segunda zona árida máis extensa de Colombia despois da península de La Guajira, é un dos escenarios naturais máis atractivos de Colombia, de terra de cor ocre e gris con trazos do verde dos cactos. O Deserto da Tatacoa ten dúas cores características: ocre no sector do Cuzco e agrisado na zona dos Hoyos.

A Tatacoa ou o *Val das Tristezas*, como a chamou en 1538 o conquistador Gonzalo Jiménez de Quesada, polos rastros de deterioración que notou no seu territorio, non é xustamente un deserto, senón un bosque seco tropical. O seu nome "Tatacoa" tamén llo atribuíron os españois, referíndose ás serpes *Crotalus* e non, como se podería pensar, ás culebras inofensivas de cor negra. Como o revelan os científicos, a Tatacoa durante o Período terciario foi un xardín con miles de flores e árbores que ós poucos foi secando até converterse nun deserto.

Esta rexión semiárida que se atopa no norte do departamento do Huila, a 38 quilómetros da cidade de Neiva e a 10 quilómetros de Natagaima no Tolima. É un rico xacemento de fósiles e gran destino turístico.

Galería de imaxes
-----------------

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Deserto da Tatacoa Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Ligazóns externas

* Deserto da Tatacoa: Portal de Turismo.

* Portal:Colombia

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q533861
* WorldCat
* VIAF: 315142320
* GeoNames: 7302822

 |
Fender 72 Telecaster Thinline.
A **Fender Telecaster**, coñecida coloquialmente coma **Tele**, é unha guitarra eléctrica de corpo macizo e dúas pastillas sinxelas fabricada por Fender.

Historia
--------

A Fender Telecaster é a guitarra eléctrica maciza que máis tempo leva fabricándose. O seu sinxelo e brillante deseño ten tanta aceptación na actualidade como cando se presentou ao público en 1951.

En realidade, a Telecaster era a mesma guitarra que Leo Fender presentara un ano antes co nome de Broadcaster, pero tivo que cambiarlle o nome porque Gretsch o rexistrara con anterioridade. O novo nome de Telecaster encantou a Leo Fender e aos seus colaboradores do pequeno obradoiro de Fullerton (California), porque a asociación verbal cun medio en pleno auxe, como era entón a televisión, dáballe unhas connotacións de modernidade moi axeitadas para un instrumento igualmente innovador, a primeira guitarra eléctrica de corpo macizo que saía ao mercado.

A guitarra foi desenvolvida no ano 1950. Entre 1932 e 1949 moitos artesáns e empresas experimentaran con guitarras eléctricas de corpo sólido, pero ningunha tivera un impacto significativo no mercado. A Telecaster de Leo Fender conseguiu situar a este tipo de instrumentos no mapa.

Características
---------------

Detalle da ponte e máis a pastilla que incorpora, nunha réplica do modelo de 1952.
A Telecaster caracterízase polo seu son brillante e incisivo e pola súa facilidade de manexo. Por estas razóns é usada por músicos de todos os estilos. Porén, foron os músicos country os que máis apreciaron os seus servizos, en especial a súa capacidade para emular, se se sabe tocala, os sons dunha steel guitar.

O segredo do son da Telecaster reside na ponte. As cordas atravesan o corpo e suxéitanse ao dorso mediante seis virois, o cal aumenta a solidez e o mantemento do son. A ponte leva incorporada unha pastilla en posición oblicua, que realza os tons agudos da guitarra.

Véxase tamén
------------

* Fender.
* Leo Fender.

### Ligazóns externas

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Fender Telecaster Modificar a ligazón no Wikidata*** |

* Dez Incríbeis Telecaster Guitars - Descricións, incluíndo o prototipo. *(en inglés)*
* Telecaster.com - Forums de debate de Fender Telecaster. *(en inglés)*
* Páxina Oficial de Fender *(en inglés)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q623103
* EBID: ID
* GND: 7825956-3
* LCCN: sh93007713

 |
**Fernando Vilariño Gosende**, nado en Cuntis en 1977, é un escultor e canteiro galego. Reside en Mondoñedo.

Traxectoria
-----------

Estudou no CPI Aurelio Marcelino Rey García de Cuntis e comezou a traballar con 19 anos. A súa formación como escultor é autodidacta. Os materiais que emprega son principalmente o granito -como base para a creación da escultura- e a cuarcita para facer gravados e relevos.

A súa obra máis persoal ten unha clara liña temática social. Por exemplo, a colección *Todos somos 016* reflicte o seu posicionamento sobre a violencia de xénero, con pezas como *Protección*, *Unidade*, *Atadura*, *Bágoa*, *Puñal* ou *Pegadas*. Esta colección foi exposta no Forte de San Damián, en Ribadeo.
En 2016, co gallo da visita a Mondoñedo de Letizia Ortiz, deulle unha obra representativa da Catedral de Mondoñedo, nun gravado nunha placa de cuarcita.

As súas obras móstranse na galería Terra Branca de Ribadeo

Vida persoal
------------

Casado, é pai de tres nenas.

Notas
-----

1. ↑  "El Fuerte de San Damián acoge una exposición sobre la violencia de género". *El Progreso* (en castelán). 16 de xullo de 2013.
2. ↑  "«¡Soy yo y la catedral!», dixo a raíña". *La voz de Galicia*. 8 de outubro de 2016.
3. ↑  "Fernando Vilariño". *Terra Branca*. Arquivado dende o orixinal o 23 de maio de 2018. Consultado o 2018-05-22.
**Facundo Salinas Moyano**, nado o 2 de maio de 1971 na localidade de Mendoza (Arxentina) é un ex xogador de hóckey a patíns. Logo do Campionato do Mundo de 1995 foi considerado o mellor defensa do mundo. Vestiu a camiseta da selección arxentina en 127 ocasións, antes de retirarse do equipo nacional arxentino no 2001.

Traxectoria
-----------

Facundo Salinas comezou a súa carreira deportiva no seu país vestindo a camiseta do Leonardo Murialdo, converténdose en internacional absoluto. Chegou a Europa da man do Thiene, co que xogou na Serie A ata a súa fichaxe polo H.C. Liceo en 1993, converténdose nun piar fundamental dentro do equipo coruñés e capitán, co que gañou catro Copas do Rei, unha Recopa de Europa, unha Copa CERS e unha Copa de Europa, destacando este último título gañado nun Pazo dos Deportes de Riazor da cidade herculina cheo fronte ao Igualada HC no que marcou o gol decisivo da final na quenda de penaltis. No 2004 abandonou a disciplina do Liceo para xogar unha tempada no Óquei Clube de Barcelos antes de colgar os patíns no 2005

No 2008, con 37 anos estivo a piques de asinar co daquela Cerceda Liceo (actual CP Cerceda), que daquela lideraba a 1ª División, aínda que finalmente non asinou por cuestións técnicas.

Palmarés
--------

### H.C. Liceo

* **4 Copas do Rei:**
* **1 Recopa de Europa:**
* **1 Copa CERS:**
* **1 Copa de Europa:**

Notas
-----

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***Hóckey a patíns*** |

1. ↑  Facundo regresa al Liceo

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre deporte é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Fenosa (homónimos).
**Fuerzas Eléctricas del Noroeste, S.A.**, (en galego *Forzas Eléctricas do Noroeste*), máis coñecida polas súas siglas en español **Fenosa**, foi fundada na Coruña en 1943 polo empresario Pedro Barrié de la Maza, co obxectivo de reunir as compañías do sector que posuía a través de varias sociedades: algunhas xestionadas polo Banco Pastor (que era da súa propiedade), como Sociedad General Gallega de Electricidad (que xestionaba a expropiada Electra Popular Coruñesa); e outras baixo o seu mando directo, como Fábrica de Gas y Electricidad.

A intervención da ditadura foi decisiva no nacemento e expansión de Fenosa, creada en 1943. A orixe de Fenosa procede dun suceso relacionado co golpe de Estado. A compañía Electra Popular Coruñesa era a máis implantada en Galicia e propiedade de José Miñones Bernárdez, empresario e deputado republicano. Miñones foi fusilado poucos meses despois da sublevación militar e o novo réxime apropiouse das súas empresas, como aconteceu con tantas persoas represaliadas pola ditadura. Electra Popular Coruñesa foi adxudicada polos órganos do franquismo a Barrié de la Maza. Este fusionouna coas sociedades que controlaba para constituír Fenosa.

A fidelidade do fundador ao réxime de Franco foi premiado polo xeneral Franco a Barrié, que foi nomeado en 1955 Conde de Fenosa, o único caso dun título dado para homenaxear un empresario.

Concedido o monopolio polo réxime, permitiu o desenvolvemento da empresa en todo o país ao longo de 1960 e 1970, culminando na súa fusión coa Unión Eléctrica Madrileña en 1983 para formar a poderosa Unión Eléctrica Fenosa.

Notas
-----

1. ↑  Asociación Galega do Patrimonio Industrial. "244 Salto de Güimil". Consultado o 25 de agosto de 2015.
2. ↑  Bosch, Joaquim (2022). *La patria en la cartera. Pasado y presente de la corrupción en España* (en castelán). Ariel. p. 67. ISBN 978-84-344-3478-3.
3. ↑  Ponte, José Manuel. "Un conde y una condesa" (en castelán). Faro de Vigo. Consultado o 25 de agosto de 2015.
4. ↑  Zurdo, David; Gutiérrez, Ángel (2005). *La vida secreta de Franco: el rostro oculto del dictador* (en castelán). EDAF. p. 234. ISBN 8441417067.
5. ↑  R. Casado. Expansión, ed. "Kilovatio a golpe de fusión" (en castelán). Consultado o 23 de agosto de 2015.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | A Galipedia ten un portal sobre: ***A Coruña*** |

### Outros artigos

* Unión Fenosa
* Naturgy

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q17069613
* WorldCat
* VIAF: 177410858
* BNE: XX114188

 |
A **epidemioloxía** é a disciplina científica que estuda a distribución, frecuencia, determinantes, relacións, predicións e control dos factores relacionados coa saúde e enfermidade en poboacións sensibles.

Historia
--------

A epidemioloxía xurdiu do estudo das epidemias de enfermidades infecciosas; de aí o seu nome. Xa no século XX os estudos epidemiolóxicos se estenderon ás enfermidades e problemas de saúde en xeral, analizados mediante diversos métodos, entre os cales os da demografía e a estatística son especialmente relevantes.

### Características

A epidemioloxía ocupa un lugar especial na intersección entre as ciencias biomédicas e as ciencias sociais e aplica os métodos e principios destas ciencias ao estudo da saúde e a enfermidade en poboacións humanas ou animais determinadas. Porén, existe tamén unha epidemioloxía veterinaria e tamén podería falarse dunha epidemioloxía zoolóxica e botánica, esta última intimamente relacionada coa ecoloxía.

A epidemioloxía considérase unha ciencia básica da medicina preventiva e unha fonte de información para a formulación de políticas de saúde pública. A epidemioloxía estuda, sobre todo, a relación causa-efecto entre exposición e enfermidade. As enfermidades non se producen de forma aleatoria; teñen causas, moitas delas sociais, evitábeis. Xa que logo, moitas enfermidades poderían previrse se se coñecesen as súas causas. Os métodos epidemiolóxicos foron cruciais para identificar numerosos factores etiolóxicos que asemade xustificaron a formulación de políticas sanitarias encamiñadas á prevención de enfermidades, lesións e mortes prematuras.

### Ligazóns externas

* Global Epidemiological News

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q133805
* AAT: 300379975
* BNCF: 17926
* BNE: XX524989
* BNF: 11971166r
* BRE: 4936657
* EBID: ID
* GEC: 0103566
* GND: 4015016-1
* JSTOR: epidemiology
* LCCN: sh85044373
* MAG: 107130276
* NDL: 00561888
* PSH: 13038

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D004813
* MeSH: H02.403.720.500

 |
**Epidemia** (ou **andazo** cando é benigna) é a ocorrencia, nunha comunidade ou rexión xeográfica concreta, de casos de doenza, accidente, malformación conxénita, comportamento especificamente relacionado coa saúde ou outros acontecementos relacionados coa saúde, claramente en exceso con respecto ás cifras de referencia habituais. Cando a expansión da epidemia afecta a varias rexións xeográficas simultaneamente, fálase de pandemia.

Aínda que tradicionalmente se deu especial énfase ás doenzas infecciosas transmisibles na definición do termo, hoxe en día aplícase a calquera outro fenómeno que afecta negativamente á saúde, e así pode falarse de *epidemia de tabaquismo*, *epidemia de diabetes* ou outras.

Cando se trata dunha enfermidade que se distribúe dunha forma similar entre os animais, fálase dunha epizootia.

O número de casos indicativos da presenza dunha epidemia debida a un axente transmisible varía de acordo co axente, dimensión, tipo e estado inmunitario da poboación exposta, experiencia ou falta de experiencia previa co axente responsable e co tempo, lugar e forma de ocorrencia. Está, polo tanto, relacionada coa frecuencia relativa da doenza na mesma área e na mesma poboación, na mesma estación ou período do ano.

A ocorrencia dun único caso dunha doenza transmisible hai moitos anos ausente na poboación en causa ou o primeiro caso dunha doenza ata entón descoñecida na área requiren notificación inmediata e unha investigación completa. A ocorrencia de dous casos dunha tal doenza, asociadas no espazo e no tempo na poboación en cuestión, é considerada como proba suficiente para confirmar unha epidemia.

Este termo ten orixe no grego clásico: *epi* (sobre) + *demos* (pobo) e xa o utilizou Hipócrates no século VI a.C..

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q44512
* BNCF: 21395
* BNE: XX526278
* BNF: 11949129v
* BRE: 4936671
* EBID: ID
* GEC: 0103563
* GND: 4137380-7
* HDS: 013726
* JSTOR: epidemics
* LCCN: sh85044370
* NDL: 00561416
* NKC: ph137768

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* MeSH: D058872
* MeSH: N06.850.290.200
* UMLS: C0014499

 |

---

|  |  |
| --- | --- |
| Este artigo tan só é un bosquexo |  *Este artigo sobre medicina é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
Sistema de rego en Suecia.
O **desenvolvemento rural** (ou**política de desenvolvemento rural**) é o conxunto de políticas e accións dos gobernos e tamén de organizacións non gobernamentais dirixidas a promover e consolidar a calidade de vida nas zonas rurais. Inicialmente, o termo referíase principalmente a actividades directamente relacionadas coa produción agrícola, pero, gradualmente, este concepto foi ampliada cunha visión máis territorial, abranguendo actividades que non son agrícolas e o desenvolvemento xeral das áreas que non son urbanas.

As políticas públicas de desenvolvemento rural son realizadas en moitos países con presenza rural, e a diferentes escalas. A escala global, organizacións, tales como a FAO ou o Banco Mundial son responsables do desenvolvemento rural, especialmente en áreas que son pobres e desfavorecidos, con especial énfase no desenvolvemento económico e social das zonas. Tamén os países máis desenvolvidos teñen políticas nas súas respectivas áreas de actividade, e aquí a énfase é máis sobre o desenvolvemento sostible e equilibrio territorial (nos Estados Unidos, Suíza ou o Xapón).

Notas
-----

1. ↑  "Programa de Desenvolupament Rural 2000-2006. Introducció". *Departament d’Agricultura, Ramaderia, Pesca i Alimentació* (en catalán). Consultado o 2020-02-06.
2. ↑  International Food Policy Research Institute (IFPRI) (ed.). "Transforming the rural nonfarm economy". Consultado o 13 de xaneiro de 2015.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Transforming the Rural Nonfarm Economy: Opportunities and Threats in the Developing World Edited by Steven Haggblade, Peter B. R. Hazell, and Thomas Reardon (2007), Johns Hopkins University Press
* CNN - For Rural Women, Land Means Hope, The George Foundation
* Research on Agriculture and Rural Development Arquivado 28 de outubro de 2007 en Wayback Machine. from the Overseas Development Institute
* European Network for Rural Development
* Roadmap for Rural India

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3773637
* AAT: 300055435
* GND: 4034450-2
* JSTOR: rural-development
* LCCN: sh85115899

 |
Mapa de Galicia de José Cornide (1762-1766).
A ***Descripción circunstanciada de la costa de Galicia, y raya por donde confina con el inmediato reino de Portugal*** é un texto do ilustrado coruñés José Cornide Saavedra, redactado en 1764.

Contido
-------

No documento, Cornide describe as principais parroquias da costa galega, desde Ribadeo até A Guarda, e da fronteira con Portugal, desde o río Miño e pola Raia até Manzalvos. Céntrase especialmente en cuestións militares, como a presenza de fortalezas, a capacidade dos portos e o reconto de soldados. O libro estrutúrase en dez capítulos que corresponden a outros tantos partidos militares: Ribadeo, Viveiro, Ferrol, A Coruña, Camariñas, Muros, Pontevedra, río Miño, Raia Seca e Monterrei.

Edicións
--------

O manuscrito orixinal do libro consérvase no Arquivo do Reino de Galicia. Trátase dun volume encadernado en pergamiño, con 113 folios numerados máis outro inicial. O texto permaneceu inédito até 1991, en que foi publicado por Ediciós do Castro con edición de Xosé Luís Axeitos.

Notas
-----

1. ↑  Cornide Saavedra, José (1991). *Descripción circunstanciada de la costa de Galicia, y raya por donde confina con el inmediato Reino de Portugal: hecha en el año de 1764*. Ediciós do Castro. ISBN 9788474925272.
O **feminino xenérico** é unha convención lingüística, caracterizada polo uso gramatical do xénero feminino para referirse tanto a persoas de sexo masculino como feminino (por exemplo, "as políticas" para referirse en conxunto aos políticos homes e ás políticas mulleres).

Historia
--------

Esta convención estivo ausente en todas as linguas do mundo[1] até finais do século XX. Nesa época algúns falantes dalgunhas linguas románicas comezaron a utilizar nalgunhas ocasións o feminino como xenérico. Xa no século XXI comezouse a empregar como convención nalgúns medios de comunicación en lingua galega, como *Nós Diario*.[2]

Notas
-----

1. ↑  Monteagudo, H. (29 de marzo de 2012). "Sexismo, gramática e discurso". *El País*. ISSN 1134-6582. Consultado o 2020-05-20.
2. ↑  Reimóndez, M. (19 de maio de 2020). "Convencións". *Nós Diario*. Consultado o 2020-05-20.

### Outros artigos

* Masculino xenérico

---

|  |  |
| --- | --- |
|  |  *Este artigo sobre lingüística é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre.* *Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír.* |

---
O **feminismo xudeu** é un movemento que busca mellorar o escenario relixioso, xurídico e social das mulleres dentro do xudaísmo e abrir novas oportunidades para a experiencia relixiosa e o liderado para mulleres xudías. Os movementos feministas, con abordaxes distintas, abríronse en todos as principais pólas do xudaísmo.

Na súa forma moderna, o movemento feminista xudeu pode ser rastrexado até os comezos dos anos 1970 nos Estados Unidos. De acordo coa profesora Judith Plaskow, que se concentrou na presenza do feminismo no xudaísmo reformista, as principais dificultades das primeiras feministas xudías eran a exclusión do grupo de oración coñecidos como *minian*, a imposibilidade das mulleres de seren testemuñas e de pedir o divorcio.

Segundo a historiadora Paula Hyman, dous artigos publicados na década de 1970 sobre o papel da muller no xudaísmo foron particularmente influentes: *The Unfreedom of Jewish Women*, publicado en 1970 no *Jewish Spectator* pola súa editora, Trude Weiss-Rosmarin, que critica o tratamento das mulleres na lei xudía, e un artigo de Rachel Adler, chamado The Jew Who Wasn't There: Halacha and the Jewish Woman, publicado en 1971 na *Davka*, unha revista contracultural.

Notas
-----

1. ↑  Plaskow, Judith. "Jewish Feminist Thought" in Frank, Daniel H. & Leaman, Oliver. *History of Jewish Philosophy*, Routledge, first published 1997; this edition 2003.
2. ↑  Adler, Rachel. ""The Jew Who Wasn't There: Halacha and the Jewish Woman." *Davka* (Summer 1972) 7–11.
3. ↑  Google Drive Viewer

* Portal:Feminismo
* Portal:Muller
**María Dolores Abuín Martínez**, nada en 1928, é unha mestra e política galega.

Traxectoria
-----------

Con 17 anos sacou a carreira de maxisterio. Casou co Arturo Silva Ruibal, médico en Barrantes. Foi alcaldesa de Valga durante o franquismo e nas primeiras eleccións democráticas alcaldesa de Ribadumia pola UCD. Logo de enviuvar en 1983 decide non continuar na política e retírase, pero catro anos despois, nas municipais de 1987 presentouse de novo encabezando a lista do CDS e saíu elixida concelleira como único partido da oposición. Ao termo desa lexislatura abandonou definitivamente a vida política.

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**Daniel Barreiro Ramos** |  **Alcaldesa de Valga** 1975 - 1979 | Sucesor:**Albino Ferreirós Gil** |
| Predecesor:**Basilio Rodrigo Castro Sartajes** |  **Alcaldesa de Ribadumia** 1979 - 1983 | Sucesor:**José Ramón Barral** |

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Ribadumia

### Ligazóns externas

* Entrevista en *La Voz de Galicia*
**Gilberto Navarro Peidró**, nado en Alcoi o 27 de novembro de 1935 e finado en Granada o 31 de xaneiro de 2019, foi un futbolista español, que xogaba como dianteiro.

Traxectoria
-----------

Debutou como profesional no España de Tánxer, durante a tempada 1955/56 da Segunda División. Na seguinte campaña pasou ao Granada, onde tivo como adestradores aos galegos Álvaro e Pasarín. Anotou 21 goles en liga, sendo ese ano o terceiro máximo anotador da Segunda División, só por detrás de Araujo e Antonio Pedrero. Os seus goles contribuíron a que o equipo se proclamase campión e ascendese á Primeira División por segunda vez na súa historia. Xa na máxima categoría, foi titular en case todos os partidos da tempada e marcou 8 goles.

En 1958 foi traspasado ao Sevilla, nunha operación pola que Arsenio e Ramoní pasaron a ser xogadores do Granada CF, e na que entrou tamén Loren, cedido ao club granadino. Co Sevilla disputou só sete encontros de liga e un da Copa do Xeneralísimo, marcando catro goles, tres deles nun triplete contra o Valladolid. Tras xogar dous anos no Mallorca, regresou na tempada 1962/63 ao Granada, de novo en Segunda, e co que marcou 9 goles en 21 partidos. Na súa última campaña como futbolista profesional (1963/64), xa só xogou catro partidos, marcando un gol.

### Selección nacional

Foi internacional coa selección española B, coa que disputou a Copa Mediterránea en 1958.

Vida persoal
------------

Foi pai de Gilberto Navarro Ortiz, tamén dianteiro de fútbol e que xogou tamén varias tempadas no Granada.

Notas
-----

1. ↑  "Arsenio y Ramoní, traspasados al Granada a cambio de Navarro". *La Noche* (en castelán). 9 de setembro de 1958. p. 14. Consultado o 1 de xuño de 2021.
2. ↑  "Fallece Gilberto Navarro, jugador sevillista entre 1958 y 1961" (en castelán). 4 de febreiro de 2019. Consultado o 22 de febreiro de 2022.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Datos do xogador en BDFutbol *(en castelán)*.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q110983804
* BDFutbol: 8180

 |
**Dolores Castro Ochoa**, nada en Moreda (Seoane do Courel) o 5 de maio de 1977, é unha política galega do PPdeG.

Traxectoria
-----------

Militante de Novas Xeracións. É secretaria de dirección. Durante oito anos residiu en Barcelona, de onde regresou en 2005. Nas eleccións municipais de 2007 encabezou a candidatura do PPdeG á alcaldía de Folgoso do Courel. O 24 de outubro de 2009 foi elixida alcaldesa ao prosperar a moción de censura contra o alcalde José López Fontal co apoio do concelleiro tránsfuga socialista Manuel Bouza. Nas municipais de 2011 volveu encabezar a candidatura do PPdeG e foi elixida alcaldesa con maioría absoluta, e repetiu a maioría absoluta nas municipais de 2015 e 2019.

Notas
-----

1. ↑  Folgoso do Courel cambia de alcalde con el voto de un tránsfuga del PSdeG

Véxase tamén
------------

### Outros artigos

* Eleccións municipais en Folgoso do Courel

### Ligazóns externas

* Noticia en *El Progreso*

|  |  |  |
| --- | --- | --- |
| Predecesor:**José López Fontal** |  **Alcaldesa de Folgoso do Courel** 2009 - actualidade | Sucesor:**no cargo** |
Unha **estrutura de contención** é unha construción estrutural de enxeñería, cuxo fin é conter os pulos de terras que poden afectar a un determinado lugar.

Pode ser unha única obra cun único proxecto, como é o caso da construción dun muro de contención co fin de obter parcelas de superficie horizontal, ou pode ser parte dun proxecto máis grande, como por exemplo, un muro para conter as terras próximas a unha estrada, ou pantallas para a construción dos sotos dun edificio.

Clasificación
-------------

### Estruturas de contención ríxidas

As estruturas de contención ríxidas son aquelas estruturas de contención cuxos movementos son de sólido ríxido, pero non presentan movementos no interior da estrutura, é dicir, non se producen flexións na mesma. Polo tanto, a lei de pulos ven influída exclusivamente polo valor, pero non pola forma. Son os muros de contención.

### Estruturas de contención flexibles

As estruturas de contención flexibles son aquelas nas que os movementos de sólido ríxido e os movementos debidos á flexión da propia estrutura prodúcense en porcentaxes similares. Esta deformación fai que o movemento da estrutura inflúa tanto no valor como na forma da lei de pulos sobre a estrutura.

Hai dous tipos de estruturas de contención flexibles:

* As pantallas. Diferéncianse dos muros en que estas constrúense sempre antes de realizar a escavación, ou, como moito, durante a mesma.
* Os esteamentos. Diferéncianse das pantallas en que estes son moito máis flexibles.
Carla Lonzi.
O **feminismo da diferenza** naceu en maio do 68 e en Europa desenvolveuse principalmente ó longo da década de 1970 (época da segunda onda do feminismo), no contexto da posmodernidade. Relacionado con grupos feministas radicais, baixo o lema *ser muller é fermoso* avogaba a defender da muller como diferente do home. Consideran que as mulleres non deben aspirar en converterse en homes senón que cada persoa debe ser como queira, e ter os mesmos dereitos e oportunidades. Tamén defende que as mulleres non deben imitar o patriarcalismo dos homes para ser iguais en dereitos a eles e que é toda a sociedade a que se beneficia da liberación patriarcal. Configúrase paralelamente ó feminismo postestruturalista. Defende que a liberdade das mulleres se obterá a través da reivindicación da diferenza entre mulleres e homes despois de que se puxesen de manifesto as limitacións e insuficiencias do feminismo da igualdade, un feminismo de longa tradición histórica que reivindicaba a igualdade formal e xurídica sobre o fundamento da igualdade "mediante a proclamación da universalidade da categoría de suxeito, collendo como modelo para a súa elaboración os intereses parciais do cidadán-home-propietario".

Nos anos 70, o feminismo da diferenza tivo moitos seguidores en Francia e Italia. En Italia, o feminismo da diferenza desenvolveuse principalmente arredor da Libraría das Mulleres de Milán; algúns textos desta libraría foron enormemente polémicos, como un no cal recomendaban ás mulleres non acudir ós tribunais de xustiza no caso de que padecesen agresións, por considerar que a xustiza é masculina. En España, a feminista da diferenza de máis relevancia foi Victoria Sendón de León, aínda que na actualidade non se considera pertencente a esta escola, senón á do feminismo integral.

Notas
-----

1. ↑  Margot Pujal, Margot Pujal i Llombart, *El feminisme*, Editorial UOC, 2005. ISBN 9788497883757 *(en catalán)*
2. ↑  Neus Real Mercadal, *Dona i literatura a la Catalunya de preguerra*,L'Abadia de Montserrat, 2006. ISBN 9788484157793 *(en catalán)*
3. ↑  Mercè Izquierdo i Aymerich, Clara Garcia Pujol, Núria Solsona i Pairó, *Gènere i ensenyament de les ciències*, edicions Universidade Autónoma de Barcelona, 2008. ISBN 9788449025846 *(en catalán)*
4. ↑  Rubio CASTRO, Ana María (outubro-decembro de 1990. Núm. 70). "El feminismo de la diferencia: los argumentos de una igualdad compleja". *Revista de estudios políticos*: 185–208.

* Portal:Feminismo

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3276647
* MAG: 2776003147

 |
Un **fasor** ou **vector de rotación** é un vector bidimensional usado para representar unha onda en movemento harmónico simple.

Representandose a onda:

{\displaystyle x(t)=A\cos(\omega t+\alpha )\,}
é posíbel identificarse unha relación entre ese modelo e a proxección no eixo das abscisas do seguinte vector

{\displaystyle {\vec {x}}(t)=A(\cos(\omega t+\alpha ){\vec {i}}+\sin(\omega t+\alpha ){\vec {j}})\,}
Ou sexa, é posíbel representar unha onda de amplitude máxima {\displaystyle A\,} e ángulo de fase {\displaystyle (\omega t+\alpha )\,} a través dun vector de magnitude {\displaystyle A\,} e que ten como ángulo {\displaystyle (\omega t+\alpha )\,} co eixo das abscisas, no sentido directo.

Aplicacións
-----------

Os fasores teñen unha larga aplicación práctica pois ofrecen varias vantaxes na manipulación e cálculo de ondas. Velaquí algunhas vantaxes:

### Sobreposición de ondas

Grazas á natureza vectorial dos fasores, o cálculo do efecto da sobreposición de ondas redúcese a unha soma vectorial.

### Derivación e determinación da velocidade e aceleración

Debido á natureza do modelo matemático da onda en movemento harmónico simple, das operación de derivación e das propiedades trigonométricas, a determinación da velocidade e aceleración dunha partícula en movemento harmónico simple tornase trivial. Derivando a expresión {\displaystyle x(t)} obtéñense as seguintes expresións para a velocidade e aceleración:

{\displaystyle v(t)={\dot {x}}(t)=-A\omega \sin(\omega t+\alpha )\,}
{\displaystyle a(t)={\ddot {x}}(t)=-A\omega ^{2}\cos(\omega t+\alpha )\,}
A partir das relacións trigonométricas dedúcese que a velocidade e a aceleración poden ser representados como vectores que teñen un ángulo de {\displaystyle \pi /2\,} e {\displaystyle \pi \,} co fasor posición e que posúen as magnitudes {\displaystyle -A\omega \,} e {\displaystyle -A\omega ^{2}\,} respectivamente.

### Circuítos eléctricos en corrente alternada

Para circuítos eléctricos sinusoidais en **réxime permanente**, é posíbel a utilización do método fasorial para o estudo, evitando unha resolución con ecuacións diferenciais. Os elementos eléctricos (resistencias, indutancias e capacitancias) serán representados por impedancias, todos nunha mesma unidade (ohm).

Un fasor funciona como un vector, onde o módulo é a intensidade da grandeza medida (tensión ou corrente) e o ángulo mede a defasaxe da grandeza con relación a un circuíto puramente resistivo (ø=0).

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q827674
* MAG: 176605952

 |
*Dokos é tamén unha cidade da parte central da prefectura de Ródope, véxase Dokos*
**Dokos** (grego: Δοκός) é unha pequena illa grega do golfo Argosarónico, adxacente a Hidra, e separada do Peloponeso por un estreito chamado nalgúns mapas "golfo de Hidra." A illa está poboada unicamente por algúns monxes ortodoxos e perennes mandas de ovellas. A illa é rochosa e alcanza unha altura de 308 metros.

Arqueoloxía
-----------

Desde a antigüidade é considerada como unha localización estratéxica. No lado leste atópanse as ruínas dun gran castelo Bizantino - Veneciano. 
Dokos, segundo estudos arqueolóxicos, foi habitada desde a idade do cobre de 6000 aC. 
En 1975 Peter Throckmorton descubriu o Naufraxio de Dokos. Que é considerado como o máis antigo naufraxio do planeta [] Está datado entre 2500 e 2000 antes de Cristo.

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Dokos Modificar a ligazón no Wikidata*** |

### Outros artigos

* Lista de illas de Grecia

### Ligazóns externas

* Páxina oficial do concello de Hidra *(en grego)*.
* Hellenic Institute Of Marine Archaeology

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1140015
* DARE: 43602
* GeoNames: 263012
* OSM: 543213
* Pleiades: 570089

 |
**Giovannino de Grassi** nado en Milán cara a 1350 e finado o 6 de xullo de 1398, foi un pintor, escultor, arquitecto e miniaturista italiano gótico.

Traxectoria
-----------

Descoñécese o ano do seu nacemento. A súa actividade tense documentado dende o ano 1389; dende 1392 traballou coma escultor e arquitecto para a construción da Catedral de Milán mais non salientou coma escultor, senón coma pintor e debuxante. Foi asesor na construción da catedral de Pavia.

Dende 1370 ilustrou preto de 50 folios do Offiziolo de Gian Galeazzo Visconti con imaxes naturalistas. A obra atópase actualmente na Biblioteca Nacional Central de Florencia.

Tamén no seu «Taccuino dei disegni» (albume de debuxos), custodiado na biblioteca Angelo Mai de Bérgamo, que é considerado o exemplo máis importante da arte italiana tardo-gótica, dominan escenas da actividade diaria, animais e imaxes da natureza. Realizado á finais do século XIV preto da corte dos Visconti conta con 77 debuxos e 24 letras miniadas do alfabeto. Algúns debuxos semellan copias do natural, mais outras resultan copias doutros cadros. Semella ser unha obra non propia de Grassi, senón realizada coa colaboración dun taller. Tamén traballou co seu irmán Porrino e o seu fillo Salomone. A Grassi e ó seu taller ou achegados atribúenselle algunhas iluminacións do manuscrito «Tacuinum Sanitatis», conservado na Biblioteca Nacional de Francia, París.

Aínda que a actividade máis coñecida de Grassi son estas iluminacións, tense constancia que tamén traballou noutras formas artísticas, das que hoxe en día case non quedan restos: pendóns de igrexas, retablos, cartóns para tracerias de xanelas, atribuíndoselle a realización dunha maqueta en madeira da catedral.

Giovannino de Grassi tivo varios alumnos, sendo o máis notable Michelino da Besozzo.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Los maestros de la pintura occidental*, páx. 710. Ed. Taschen, 2005. ISBN 3-8228-4744-5 *(en castelán)*

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q371697
* WorldCat
* VIAF: 95687884
* BNF: 15068895r
* CERL: cnp00405859
* DBI: ID
* DeutscheBio: 119398249
* EBID: ID
* FAST: 1821357
* GND: 119398249
* ICCU: MILV032566
* ISNI: 0000 0001 1898 0308
* LCCN: n84005699
* NTA: 070376166
* OL: OL2032357A
* RKD: 33383
* SUDOC: 079025307
* Treccani: giovannino-de-grassi
* ULAN: 500001194

 |
| *Fascia antebraquial* |
| --- |
|  |
| Antebrazo. |
|
|
| Latín | *fascia antebrachii* |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|

A **fascia antebraquial** ou **fascia fonda do antebrazo** é unha fascia que é a continuación da aponeurose bicipital. Protexe as estruturas do compartimento anterior do antebrazo e do posterior, sendo máis grosa na parte anterior ca na posterior.

Insírese no olécrano e no bordo dorsal do cúbito. Na parte máis anterior, xunto aos músculos flexores, dá lugar ao ligamento carpal anterior. Continúase ademais a través do ligamento transverso do carpo e da fascia que cobre o tendón do músculo palmar longo, que finalmente se insire na aponeurose palmar.

Preto do pulso aporta febras para constituír o ligamento carpal posterior.

A parte máis achegada ao pulso é máis delgada, mentres que a parte proximal é máis grosa. No inicio do antebrazo está reforzada polo bíceps braquial na parte anterior e polo tríceps braquial na parte posterior.

A fascia está furada en varios puntos, para poder comunicar o sistema venoso superficial co fondo que drena o membro superior.

Véxase tamén
------------

### Bibliografía

* *Gray. Anatomy of the human body* *(en inglés)*. Edición de 1918 de dominio público.

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q3329079
* MAG: 2777437118

 |

|  |  |
| --- | --- |
| Identificadores | 
* FMA: 38851
* TA: A04.6.03.008

 |
A **Esmutelín**, acrónimo de **Escola Municipal de Teatro de Lalín**, é unha escola de teatro de Lalín, creada no ano 1998.

Descrición
----------

En 2018 contaba con 80 alumnos con idades comprendidas entre os 2 e os 25 anos, repartidos en 8 grupos de teatro en parroquias coma Prado e Vilatuxe, centros escolares e extraescolares, e centralizados na Casa da Xuventude de Lalín. Os ensaios das obras realízanse durante o curso escolar, dende outubro ata xuño, con paradas en datas sinaladas como Nadal ou Semana Santa. Teñen feito representacións das obras en maio coa celebración do Día das Letras Galegas, en xuño coincidindo co fin de curso, en residencias de anciáns, ou colaborando coa asociación O Mencer para recadar artigos de hixiene persoal e alimentos para as persoas con poucos recursos. Tamén teñen realizadas curtametraxes.

Os grupos de teatro da Esmutelín son *Aicilag Teatro* de Lalín, *Xoves Teatro* de Prado, *Lalinland Teatro* de Lalín, *Vagalume Teatro* de Vilatuxe, *Ortae TeatrO* de Lalín e *Cazaplausos Teatro* de Lalín.

Obras máis destacadas
---------------------

* *O que hai que ver!*
* *A temida pirata Mogurata.*
* *Lalinbank.*
* *De domingo a domingo.*
* *Todo, todo e todo!*
* *A Maldición de Caronciño do Lago.*

Notas
-----

1. ↑  "A Esmutelín celebra vinte anos de vida cunha gala". *La Voz de Galicia* (en castelán). 6 de xuño de 2018. Consultado o 26 de novembro de 2019.
2. ↑  "Función de Esmutelín a favor de O Mencer". *La Voz de Galicia* (en castelán). 26 de maio de 2017. Consultado o 26 de novembro de 2019.
3. ↑  "A traxectoria da Esmutelín nun cento de audiovisuais". *La Voz de Galicia* (en castelán). 9 de abril de 2019. Consultado o 26 de novembro de 2019.

Véxase tamén
------------

### Ligazóns externas

* Canle de Esmutelín no YouTube
**Dolomía**
A **dolomía** é unha rocha sedimentaria de orixe química composta basicamente de dolomita, cuxa composición química é carbonato de calcio e magnesio [CaMg(CO3)2]. Foi distinguida da pedra calcaria polo xeólogo francés D. Dolomieu no século XVIII. A dolomía está formada de polo menos o 50% de dolomita; se contén menor porcentaxe, entón é unha calcaria dolomítica. Considérase pura cando ten máis do 90% de dolomita..

Características
---------------

É unha rocha de cor gris e é porosa. É moi común na natureza. Atópase en capas espesas de centenares de metros e pode tamén formar macizos enteiros, como os Alpes Dolomíticos (Tirol).

Acostuma ser o resultado do reemprazamento metasomático de calcitas non cementadas en augas pouco profundas. Porén, a chamada *dolomía primaria* fórmase por precipitación directa da dolomita. Tamén se orixinan pola sedimentación de coirazas de organismos. Aparece tamén en vetas minerais hidrotermais.

Uso
---

As dolomías empréganse como materia prima en diversas industrias, principalmente como alternativa á magnesita na metalurxia e na produción de aglomerantes como morteiros e cementos especiais.

Galería de imaxes
-----------------

* Cirque de Mourèze, Hérault, France
* Cirque de Mourèze, Hérault, France
* Cirque de Mourèze, Hérault, France
* Montagne de la Loube, Var, France

Véxase tamén
------------

|  |  |
| --- | --- |
|  | Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría:  ***Dolomía*** |

|  |  |
| --- | --- |
| Control de autoridades | 
* Wd: Q1134814
* AAT: 300011348
* BNCF: 19896
* BNF: 12049619h
* EBID: ID
* GEA: 4730
* GEC: 0099667
* GND: 4150397-1
* JSTOR: dolomitic-limestone
* LCCN: sh85038887
* MAG: 2778537970
* Mindat: 49219
* PSH: 4890

 |